cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ադոլֆ Կնիգգե
Գործողություններ գաղտնի հաստատություններում
Ավելի քան մեկ դար մեծ հայտնիություն էր վայելում հետագայում փոփոխության ենթարկված «Ueber den Umgang mit Menschen» գիրքը, որը կանոնների ժողովածու էր «բոլոր դասերի և դիրքերի» մարդկանց հետ շփման մասին։ Ժամանակին այն համարվում էր «առօրյա իմաստնությունների կանոնագիրք»։ Կանոնագրքում հաստատագրված օրենքները տասնութերորդ դարի վերջին քառորդի Գերմանիայի բարքերի արտացոլանքն էին։ Կնիգգեի դեբյուտային գիրքը «Der Roman meines Lebens», ապա հետևեցին «Geschichte Peter Clausens» և հումորով լիքը «Reise nach Braunschweig» (1792) գրքերը։ Բոլոր գրքերում նա ծաղրում էր ժամանակի զգացմունքայնությունը։ Նրա ստեղծագործությունների ժողովածուն լույս է տեսել 1804-1806-ական թվականներին։
Կնիգգեի կերպարը գրականության մեջ
Հ․ Լ․ Օլդի և Ա․ Վալենտինովայի «Ալյումեն» եռպատման մեջ Ադոլֆ Կնիգգեն հանդիսանում է գլխավոր գործող անձանցից մեկը, բնութագրվում է որպես պայծառատես, գիտական առաջընթացի թշնամի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Գերմանացի կենսագիրներ
Պոլ դյու Վեու
Պոլ դյու Վեու (ֆրանս.` Paul Du Véou, ՞ - 1963), ֆրանսիացի պատմաբան։
Գրել է «Կիլիկիայի տառապանքը. 1919-1922» (1954) աշխատությունը՝ նվիրված կիլիկիացի հայերի ճակատագրին՝ 1919-1921 թվականներին ֆրանսիան գրավման շրջանում։ Գրքում, որը գրված է հարուստ փաստական նյութի և հեղինակի անձնական դիտարկումների հիման վրա, տրված է հայկական ցեղասպանության տարիներին Կիլիկիայում փրկված հայերի նկատմամբ ինչպես ֆրանսիական, այնպես էլ թուրքական քաղաքականության անկողմնակալ գնահատականը։ Հեղինակը նշում է, որ ֆրանսիական ռազմական և քաղաքացիական վարչության թողտվության պատճառով Կիլիկիայի հայերը տասնյակ հազարավոր նոր զոհեր տվեցին, այս անգամ արդեն քեմալական զորքերի կողմից (Մարաշում, Հաճընում, Սիսում, Զեյթունում և այլ վայրերում)։ Ֆիզիկական ոչնչացման սպառնալիքի տակ նրանք ստիպված տարագրվեցին։ Աշխատության մեջ նշանակալի տեղ է հատկացված Կիլիկիայի տարբեր շրջաններում հայերի կազմակերպած ինքնապաշտպանության լուսաբանմանը։
Երկեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:1963 մահեր
Տոռոնտես
Տորրոնտես (Torrontés), արգենտինական խաղողի սորտ, օգտագործվում է սպիտակ գինի պատրաստելու համար։
Արգենտինական տոռոնտեսը երկու սորտի՝ Ալեքսանդրիայի մուսկատի և կրիոլի հիբրիդ է։ Տորրոնտեսը համարվում է լատինոամերիկյան մայրցամաքի իսկական սորտ։ Նրան անվանում են Արգենտինայի երկրորդ էմբլեմատիկ խաղողի սորտ՝ մալբեկից հետո։ Տվյալ խաղողի տեսակը համարվում է սպիտակ խաղողի ամենաարագ աճող սորտերից մեկը։ Արգենտինայում այս սորտից գոյություն ունի երեք տեսակ՝  Torrontés Riojano, Torrontés Sanjuanino և Torrontés Mendocino: Ամենատարածվածը համարվում է  Torrontés Riojano, և հիմնականում օգտագործվում է  Cafayate-ի տարածքում։ Աճում է հիմնականում Արգենտինայում և Չիլիում։ Դրա հետ մեկտեղ Չիլիում դրանից պատրաստում են Pisco չիլիական բրենդը ։
«Տոռոնտես» անվանումը արգենտինացի գինեգործները սկսել են օգտագործել 19-րդ դարի կեսերից։ Ամենավաղ հիշատակությունը, որը կարող ենք գտնել, օգտագործվում է 1860-ականներին Դամիան Հուդսոնի կողմից։  Գինին, որը պատրաստվում է Տորրոնտեսից ունի թեթևակի թթվայնություն։ Տվյալ խաղողից պատրաստված գինին հաճախ հաղթող է ճանաչվում «Անուշաբույր, չոր գինի» անվանակարգում ։ Ըմպելիքը ունենում է ծիրանի, դեղձի համ, արտահայտված ծաղկային բուրմունք (վարդի, հասմիկի, գերանիումի)։ Խմելիս հեշտությամբ կարող ենք զգալ դրանց համը։ Գինու գույնը բաց դեղին է, երբեմն նաև կանաչավուն երանգներով։ Դրա հետ մեկտեղ գինին այնքան էլ լավ չէ երկարաժամկետ պահեստավորվում, և ըստ փորձագետների այն ավելի լավ է օգտագործել արտադրության  տարում (չենթարկել երկարաժամկետ պահպանման) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաղողի տեսակներ Կատեգորիա:Արգենտինական խոհանոց
Ֆրանս Սնայդերս
Սովորել է Պիտեր Բրեյգել Կրտսերի և Հենրի վան Բալենի մոտ, համագործակցել Ռուբենսի հետ։ 1602-1609 թվականներին եղել է Իտալիայում։ Նատյուրմորտի և անիմալիստական ժանրի գործերի ֆլամանդացի վարպետ Սնայդերսիի կտավներում մարդկային մարմինները նկարել են Յակոբ Յորդանսը և այլ նկարիչներ։
Սնայդերսի ստեղծագործություններն («Կարապով նատյուրմորտ», Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա), «Մրգի խանութ», Էրմիտաժ, Սանկտ Պտերբուրգ) աչքի են ընկնում մոնումենտալությամբ դեկորատիվ հնչողությամբ, առարկաների ֆակտուրայի արտահայտման վիրտուզությամբ, կերպարային կառուցվածքի կենսալիությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆլամանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Ջուլիա (ֆիլմ)
«Ջուլիա» (Julia), 1977 թվականին «20th Century Fox»-ի կողմից նկարահանված ամերիկյան դրամա։ Ֆիլմը Լիլիան Հելմանի «Pentimento» ինքնակենսագրական վեպի էկրանավորում է։ Ֆիլմն արժանացել է 3 Օսկար մրցանակի։
Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեում ընկած է Լիլիան Հելմանի ինքնակենսագրական վեպը։ Ջուլիան (Վանեսա Ռեդգրեյվ) և Լիլիանը (Ջեյն Ֆոնդա) մանկության ընկերուհիներ էին։ Ջուլիան ծնունդով հարուստ հրեական ընտանիքից է, ով ԱՄՆ-ում դաստիարակվել է տատիկի և պապիկի մոտ։ Աղջիկների միջև ձևավորվել է մտերմիկ հարաբերություններ, սակայն հետագայում կյանքը նրանց բաժանեց։ Հետաքրքրվելով գրականությանբ՝ Լիլիանը մտերմանում է Դեշիլ Հեմմեթի հետ, իսկ բժշկականի ուսանողուհի Ջուլիան ուղևորվում է Եվրոպա, որտեղ նա միանում է հակաֆաշիստական շարժմանը։ Արդյունքում նա վիրավորվում է հիտլերականների հետ բախումից։ Հետո սկսում է զբաղվել գումարների անօրեն տեղափոխությամբ, որպեսզի պայքարի ֆաշիզմի դեմ։
Հանդիպումներից մեկի ընթացքում Լիլիանը իմանում է, որ Ջուլիան ունի երեխա։ Հետագայում Ջուլիան մահանում է անորոշ հանգամանքներում, իսկ Լիլիանը փորձում է գտնել նրա երեխային ...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում
Ժորժ Շարպակ
Ժորժ Շարպակ (Geoges Charpak, ընտանիքում և ծանոթների շրջանում՝ Գրիշա Շարպակ, ) , ֆրանսիացի ֆիզիկոս, 1992 թվականի ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր է դարձել «Տարրական մասնիկների դետեկտորների, մասնավորապես՝ բազմալար համաչափ խցիկների գյուտի և մշակման համար»։
Վաղ մանկություն
Ժորժ Շարպակը (ծնունդով՝ Գրիշա Խարպակ) ծնվել է Դուբրովիցայի Վոլինյան մի բնակավայրում (նախկինում՝ Լեհաստանում, այժմ՝ Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզում), հրեաների ընտանիքում։ Երեք տարեկան հասակում նրա ընտանիքը (հայիը՝ Մոթլ Խարպակ, հետագայում՝ Մորիս Շարպակ և մայրը՝ Հանա Շապիրո, հետագայում՝ Աննա Շապիրո) հեռացել է Լեհաստանից և հաստատվել Հայֆայում (Ենթամանդատային Պաղեստինում, որտեղ նրա հայրը ճանապարհային աշխատանքներում քարտաշ էր)  ։ 1931 թվականին ընտանիքը Լեհաստանով  տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ավելի վաղ հաստատվել էին հոր ազգականները։  Նրա Charpak ազգանունը ֆրանսերեն արտասանությամբ սկսել է հնչել Շարպակ։
Փարիզի լեռնամետալուրգիական դպրոցն ավարտելուց հետո 1948 թվականին Շապրակը ստացել է լեռնամետալուրգի բակալավրի աստիճան և սկսել է աշխատել Ֆրանսիայի Գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնում։ 1954 թվականին միջուկային ֆիզիկայի ոլորտում Քոլեջ դե Ֆրանս (Collège de France) հաստատությունում, որտեղ նա աշխացել է Ֆրեդերիկ Կյուրիի լաբորատորիայում, ստացել է գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 1959 թվականին նա միացել է Ժնևում Միջուկային հետազոտությունների եվրոպական կենտրոնի (ՄՀԵԿ, ֆրանսերեն՝ CERN) հետազոտողների անձնակազմին, իսկ 1984 թվականին միաժամանակ դարձել է Փարիզի Ֆիզիկայի և քիմիայի խորացված ուսումնասիրության դպրոցի պրոֆեսոր։
1985 թվականին Շապրակը դարձել է Ֆրանսիայի Գիտությունների ակադեմիայի անդամ։ 1992 թվականին նրան շնորհվել է Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ՝ «Տարրական մասնիկների դետեկտորների գյուտի և, մասնավորապես՝ բազմալար համաչափ խցիկների գյուտի և ստեղծման համար»։
Շապրակը միջուկային էներգիան խաղաղ նպատակներով օգտագործելու ակտիվ կողմնակիցներից է եղել։ Ստորագրել է 1992 թվականին հրապարակված Նախազգուշացում մարդկությանը (World Scientists' Warning to Humanity) մանիֆեստը ։ Նա Միջուկային գիտնականների տեղեկագիր (Bulletin of the Scientists) լրագրի հովանավորների խորհրդի անդամ է եղել։
Փոքր եղբայրը՝ Անդրե Շարպակը (André Charpak, ծնվ. 1930 ) ֆրանցիացի ռեժիսոր և կինոդերասան է։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում թաղվածներ
Իսիգաու
Իսիգաու (Issigau), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Հոֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1088 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 18,69 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 137։
Մաքսիմիլիանո Ռոդրիգես
Մաքսիմիլիանո Ռուբեն Ռոդրիգես (Maximiliano Rubén "Maxi" Rodríguez, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, հանդես է գալիս ուրուգվայական «Պենյարոլ»-ում։ Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ է։
Ակումբային
2010 թվականի հունվարի սկզբին լուրեր տարածվեցին, թե Ռոդրիգեսը մտադիր է ակումբը փոխել, որպեսզի ձեռք բերի խաղային պրակտիկա՝ Մունդիալ-2010 թվականին մասնակցելու և խաղալու համար ։ Կանխատեսումներ կային, թե Ռոդրիգեսը շուտով կտեղափոխվի Ռաֆայել Բենիտեսի «Լիվերպուլ» ։ Հունվարի 13-ին հայտարարվեց, որ ֆուտբոլիստը երեք ու կես տարվա պայմանագիր է կնքել «կարմիրներ»-ի հետ ։ 2010-2011 մրցաշրջանում Ռոդրիգեսը երկու հեթ-թրիկի հեղինակ էր դարձել։
2012 թվականի հուլիսի 13-ին Ռոդրիգեսը տեղափոխվել է արգենտինական «Նյուելս Օլդ Բոյս» ։
Անձնական նվաճումներ
2006 թվականի աշխարհի առաջնությանը Մեքսիկայի դարպասին նրա խփած գնդակը ճանաչվել է մրցաշարում լավագույնը։ 2013 թվականին Լիոնել Մեսսիի հետ միասին ճանաչվել է Արգենտինայի լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2014 թվականին եղել է Արգենտինական Պրեմիերայի լավագույն ռմբարկու։
Տալա (Ուրուգվայ)
Տալա (Tala) — քաղաք Ուրուգվայի հարավում, Կանելոնես դեպարտամենտի տարածքում։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հյուսիսային մասում, Տալա (որի անունովել, քաղաքը ստացել է իր անվանումը) գետի աջ մասում, որը գտնվում է ծովի մակարդակից 59 մետր բարձրության վրա ։ Տալան գտնվում է Կանելոնեսից 50 կիլոմետր հյուսիս-արևելք հեռավորության վրա` վարչական դեպարտամենտական կենտրոնից և (NNE) Մոնտեվիդեոից (երկրի մայրաքաղաք) 60 կիլոմետր հյուսիս-հյուսի-արևելք հեռավորության վրա։ Մոտակա քաղաքացիական օդանավակայանը տեղակայված է Մոնտեվիդեոյում ։
Պատմություն
Տալան հիմնվել է 1860 թվականի մայիսի 2-ին։ Փոքր քաղաքի աստիճան (Villa) է ստացել 1925 թվականի մայիսի 15-ին։ Մեծ քաղաքի աստիճան (Ciudad)՝ 1960 թվականի ապրիլի 28-ին։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի բնակչությունը կազմում էր 5089 մարդ ։
Տեղեկատու. Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ Կատեգորիա:1860 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միացյալ ընկերություն հայոց
«Միացյալ ընկերություն հայոց», բարեգործական, կրթական կազմակերպություն։ Ստեղծվել է 1880 թ. հունիսի 1-ին Կ.Պոլսում, Արարատյան, Դպրոցասիրաց-Արևելյան և Կիլիկյան ընկերությունների միավորումով։ Ընկերության նպատակն էր դպրոցներ հիմնել, լուսավորություն տարածել Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայում, Թուրքիայի հայաբնակ վայրերում։ Ընկերությունն ուներ իր վարչությունը, որի կազմում էին Մ. Սարըյանը, Ա. Արփիարյանը, Մ. Փորթուգալյանը, Մ. Չերազը, Հ. Շահնազարը։ «Միացյալ ընկերություն հայոց»-ին հովանավորում էր Կ. Պոլսի հայոց պատրիարք Ն. Վարժապետյանը։
Դպրոցասիրաց-արևելյան ընկերություն
Ստեղծվել է 1878 թվականի հունվարի 1-ին Կոնստանդնուպոլսում, նախկին «Դպրոցասիրաց»-ի (1870 թվական) և Արևելյան ընկերության միավորման արդյունքում։ Նպատակն էր զարկ տալ ազգային դպրոցական գործին։ Մասնաճյուղեր ուներ Տրապիզոնում, Ռոդոսթոյում և Մանչեստրում։ Դպրոցներ է բացել Մուշում, Բաղեշում, Ալաշկերտում։ Միջոցները գոյանում էին անդամավճարներից, նվիրատվություններից, զանազան միջոցառումներից ստացվող եկամուտներից։
Հետագա գործունեություն
Ընկերության ստեղծումից հետո Արևմտյան Հայաստանի գյուղական վայրերում բացվել են 24 նախակրթարաններ։ Մանկավարժական կադրեր պատրաստելու նպատակով Վանում բացվել է վարժապետանոց, իսկ Մուշում՝ Կեդրոնական վարժարանը։ Արևմտյան Հայաստանի գյուղական նախակրթարանն ավարտածները գալիս էին Վան և Մուշ ուսումը շարունակելու՝ հետագայում ուսուցչական աշխատանք կատարելու համար։ Դպրոցներում բացի հանրակրթական առարկաներից կարևորվում էին ֆիզիկական դաստիարակությունը, մարմնամարզությունը, նաև ռազմական տարրական գիտելիքների հաղորդումը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թուրքահայ բարեգործական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Թուրքահայ մշակութային կազմակերպություններ
Աֆղանստանի զինանշան
Աֆղանստանի զինանշան, Աֆղանստանի ազգային նշաններից մեկն է։
Լծակ
Լծակ, պարզ մեխանիզմ, իրենից ներկայացնում է անշարժ կետի (հենարանի) շուրջը պտտվող ձող, կամ մարմին։
Պատմություն
Մ.թ.ա. հինգերորդ հազարամյակում մարդն օգտագործում էր կշեռքը, օգտագործելով լծակի կանոնը հավասարակշռության հասնելու համար ։ Ավելի ուշ Հունաստանում ստեղվեցին կշեռքներ, որոնցում հենման կետը հնարավոր էր փոխել, և կշռել տարբեր զանգվածներ։ Մ.թ.ա. 1500 թվականին Եգիպտոսում և Հնդկաստանում ստեղվեց կռունկը՝ ջրհորից ջուր հանելու համար ։ Մ.թ.ա. երրորդ դարում Արքիմեդը բացատրեց լծակի աշխատանքի մեխանիզմը։ Ըստ լեգենդի՝ Արքիմեդը, հասկանալով իր բացահայտման նշանակությունը, բացականչել է. «Տվեք ինձ հենման կետ, և ես կշրջեմ Երկիրը» ։
Աշխատանքի մեխանիզմ
Լծակի աշխատանքի մեխանիզմը հիմնված է էներգիայի պահպանման օրենքի վրա։ Առաջին բեռը բարձրացնող բազուկի վրա ազդող ուժը կատարում է աշխատանք, որը հավասար է
որտեղ \Delta h_2 — լծակի ծայրի տեղափոխուոթյունն է։
Աշխատանքները, ըստ պահպանման օրենքի իրար հավասար են.
Նման եռանկյունների կանոնից.
Նման մոտեցմամբ կարելի է հաշվարկել նաև ավելի բարդ համակարգերը,օրինակ n հատ լծակ ունեցող համակարգում,որտեղ կլինի 2n բազուկ։
որտեղ․
Գրականություն
Կատեգորիա:Մեխանիզմներ
Էլիչե
Էլիչե (Elice), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1731 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 124 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65010, հեռախոսային կոդ՝ 085:
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մեչետ (գետ)
Մեչետ (Мечеть), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բիտյուգ գետի ձախ ափում՝ 53 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է, ավազանի տարածքը 162 կմ2 է։ Մեչետի ակունքը գտնվում է հարավ-արևմուտք,Աննովկա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պայծառ աստղ (ֆիլմ)
«Պայծառ աստղ» (Bright Star), բրիտանական ֆիլմ` նկարահանված ռեժիսոր Ջեյն Քեմփիոնի կողմից։ Կինոնկարը հիմնված է բանաստեղծ Ջոն Քիթսի կյանքի իրական դեպքերի վրա։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2009 թվականի մայիսի 15-ին Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ ։
Սյուժե
Բանաստեղծ Ջոն Քիթսը և մի աղջիկ (Ֆաննի), որն ապրում էր Քիթսի հարևանությամբ, սկսեցին սիրել միմյանց։ Բանաստեղծն աղքատ էր և չուներ հնարավորություն ամուսնանալու։ Բայց Ֆաննին, անկախ ամեն ինչից, սիրում էր երիտասարդին։ Ցավոք, նրանց սիրո պատմությունը շատ դաժան էր և տևեց ընդամենը մեկ տարի։ Գուցե նրանց սերը երկար տևեր, եթե Քիթսը տուբերկուլյոզով հիվանդ չլիներ և չմահանար ընդամենը 25 տարեկան հասակում։ Քիթսն իրեն համարում էր անհաջողակ գրող, բայց ներկայումս դասվում է անգլիացի ամենատաղանդավոր քնարերգուների շարքին։
Ֆիլմի անունը վերցվել է Bright star, would I were stedfast as thou art բանաստեղծությունից, որը գրվել է Քիթսի կողմից` նվիրված Ֆաննի Բրաունի հանդեպ զգացած սիրուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր
Նիկոլայ Անիչկով
Բժշկական ծառայության գեներալ-լեյտենանտ։ Անիչկովը գրել է աթերոսկլերոզի, ռետիկուլաէնդոթելային համակարգի գործունեության և մորֆոլոգիայի, ինչպես նաև վարակական պրոցեսի ծագման ու ինքնավարակման մասին աշխատություններ։
Մահացել է դեկտեմբերի 7-ին, Լենինգրադում։
Գրականություն
2013. — сс. 78-103.
Միտիո Միյագի
Միտիո Միյագի (ճապոներեն՝ 宮城道雄, ի ծնե՝ Սուգա (ճապոներեն՝ 菅), հայտնի է նաև՝ որպես Միյագի Կենգյո, ), ճապոնացի կույր երաժիշտ-կատարող և կոմպոզիտոր-մոդեռնիստ, ով հորինել է ավանդական կոտո մատնաքաղ գործիքի բազմաթիվ տարատեսակներ։
Վաղ տարիներ
Միտիո Սուգան ծնվել է Կոբե քաղաքի Սանոմիայ կենտրոնական թաղամասում։ Նա եղել է Կոբեի օտարերկրյա ռեզիդենտների թաղամասում ապրող վաճառականի առաջնեկը։ Ի ծնե տառապել է աչքերի հիվանդությամբ, ինչի պատճառով ծնողները նրան չորսամյա հասակում թողել են տատիկի դաստիարակմանը։ Յոթ տարեկանում կուրացել է։
Տեսողության կորստից հետո նրան ուղարկել են Իկուտա-ռյուի դպրոց, որտեղ սովորել է Նակադզիմ Կենգյոի մոտ։ Տասնմեկ տարեկան հասակում Միտիոն դարձել է դպրոցի լիիրավ վարպետը, նրան թույլատրվել է դասավանդել և իրավունք է տրվել Նակաձիմա ազգանունից մի հիերոգլիֆ վերցնել իր ազգանունի մեջ․ նա սկսել է կոչվել Միտիո Նակասուգա։
Տեղափոխումը Կորեա
1907 թվականի ամռանը տասներեքամյա Միտիոն, կոտո և ֆլեյտա դասավանդելու նպատակով, ուղևորվել է կորեական Ձինսեն (Ինչոն) քաղաք, որտեղ ապրել է տասը տարի։ Իր առաջին հայտնի ստեղծագործությունը գրել է 1909 թվականին՝ տասնհինգ տարեկան հասակում։ «Միձու նո հետաի» աշխատանքն ավարտելուց հետո Միտոն տեղափոխվել է Քեյձե (Սեուլ) և իր ստեղծագործությունն ուղարկել է Կորեայի գեներալ-ռեզիդենտ Իտո Հիրոբումիին, ով խոստացել է երիտասարդ վարպետին, Տոկիո վերադառնալու համար, հատկացնել ֆինանսական օգնություն, սակայն շուտով նրան սպանել են և Նակասուգան մնացել է Կորեայում։
«Նոր ճապոնական երաժշտություն» և վերադարձ Ճապոնիա
Միտիոն Կոբայում հաճախ է այցելել իր ուսուցիչ Նակաձիմային և ձիութ ժանրերի վարպետ Նակադանի Կոկիին (ճապ.՝ 長谷幸輝։ 1914 թվականին այցելելով հայրենի տուն՝ Միտիոն ծանոթացել է սյակուխատիի վարպետ Յոսիդա Սեյֆուի հետ (ճապ․՝ 吉田晴風 Յոսիդա Սեյֆու, 1891-1950 թվականներ), ում հետ հետագայում աշխատել է ողջ կյանքում։ Սեյֆուի հետ միասին 1920 թվականին Միյագին ստեղծել է «Նոր ճապոնական երաժշտություն» շարժումը (ճապ.՝ 新日本音楽運動 սին նիխոն օնգակու ունդո)։
22 տարեկան հասակում Միյագին ստացել է «մեծ վարպետի» կոչում (ճապ.՝ 大検校), նա համարվել է Կորեայի կոտոյի վարպետներից լավագույնը, սակայն դա, այնուամենայնիվ, չի բավարարել նրա հավակնությունները, և 1917 թվականին նա տեղափոխվել է Տոկիո։ Կարճ ժամանակ անց Նակակոն մահացել է հիվանդությունից, իսկ Միտիոն խիստ աղքատացել է։ Առաջին կնոջ մահից մեկ տարի անց նա երկրորդ անգամ ամուսնացել է Սադակո Եսիմուրայի հետ (ճապ․՝ 吉村貞子)։ Սադակոյի զարմուհիները՝ Կիոկոն (ճապ.՝ 牧瀬清子) և Կաձուեն (ճապ.՝ 牧瀬数江), սկսել են նրանից սովորել կոտո նվագել և երաժշտի մահից հետո որդեգրվել են նրա ընտանիքի կողմից։ Հետագայում Կիեկոն հայտնի կատարող է դարձել, դասավանդել է Տոկիոյի արվեստների համալսարանում, զբաղեցրել Ճապոնիայի սանկյոկի ասոցիացիայի նախագահի պաշտոնը (ճապ.՝ 日本三曲協会) և ստացել «կենդանի ազգային գանձ» տիտղոսը։
Միյագիին վաղուց է հետաքրքրել արևմտյան երաժշտությունը, և 1919 թվականին նա կազմակերպել էր իր առաջին համերգը, որտեղ կատարել է ինչպես եվրոպական երաժշտություն, այնպես էլ «Նոր ճապոնական երաժշտությամբ» արդիականացված ավանդական ստեղծագործություններ։ Չնայած որոշ նորամուծություններ հանրության մոտ բացասական արձագանք են առաջացրել, ընդհանուր առմամբ համերգը շատ հաջող է անցել, և Միտիոն այդ ժամանակից ի վեր սկսել է ակտիվորեն քարոզել «Նոր ճապոնական երաժշտություն» Յոսիդա Սեյֆուի և սյակուհատիի վարպետ Թոզան Նակաոյի հետ միասին (ճապ.՝ 中尾都山)։ Միտիոն համընդհանուր համբավ է ձեռք բերել 1923 թվականին՝ Թոձան Նակաոյի հետ մի շարք ելույթներից հետո։
1925 թվականին Ճապոնիայում տեղի է ունեցել ռադիոազդանշանի առաջին հաղորդումը. Միյագին կոտոյով մի քանի ստեղծագործություն է կատարել։ Հետագայում նա բազմիցս ելույթ է ունեցել ամանորյա ռադիոհաղորդումներում, իսկ 1950 թվականին (գրող և դերասան Տոկուգավա Մուսեեմիի հետ կոմպոզիտոր Կոսակու Յամադայի հետ) դարձել Է NHK մրցանակի առաջին դափնեկիրը (ճապ.՝ 日本放送協会放送文化賞) ճապոնական հեռուստառադիոհեռարձակմանը մատուցած ծառայությունների համար։
1920-ական թվականների ընթացքում մեկ առ մեկ հայտնվեցին Միտիոյի հորինած գործիքները՝ 17 տարօրինակ կոտոն (1921), մեծ կոկյուն (1926), 20 լարային կոտոն, 80 լարային կոտոն, փոքր կոտոն (ճապ.՝ 短琴 տանսո)։
«Էտենրակուի թեմայով վարիացիաներ» նվագախմբի հետ կոտոյով համերգը, որը գրվել և կատարվել է Հիդեմարոյի և Նաոմարո Կոնոեի (ճապ.՝ 近衛直麿) եղբայրների հետ համատեղ, մեծ հաջողություն է ունեցել։ Միտիո դուետի ամենահայտնի ստեղծագործությունը կոտոյի և սյակուխատի Հարու նո ումիի համար ավարտվել է 1929 թվականին։
1930 թվականին Միտիոն աշխատանքի է անցել Տոկիոյի երաժշտության բարձրագույն դպրոցում (այժմ արվեստի համալսարանի երաժշտական ֆակուլտետ)։ 1931 թվականին սկսել է դասավանդել Տոկիոյի կույրերի դպրոցում։
Միջազգային ճանաչում
Այդ ժամանակ հայտնի ֆրանսիացի ջութակահար Ռենե Շեմեն, Միտիո Միյագիի հետ 1932 թվականին ձայնագրել է «Հարու նո ումի» դուետը, որը հիթ է դարձել Ճապոնիայում, ԱՄՆ-ում և Ֆրանսիայում և Միյագին ձեռք է բերել միջազգային համբավ։ Միտիոն ձայնագրել է բազմաթիվ ձայնասկավառակներ, որոնք տարածվել են մեծ քանակությամբ և երաժիշտին անվանել են հանճար։
Միյագին, երաժշտությունից բացի, զբաղվել է նաև գրական ստեղծագործությամբ։ 1935 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը` Ամե նո նեմբուցուի էսսեների ժողովածուն: Տոկիոյի երաժշտության բարձրագույն դպրոցում յոթ տարի աշխատելուց հետո ստացել է պրոֆեսորի պաշտոն, որն օգտագործել է նոտային ձայնագրության սեփական համակարգն առաջ մղելու համար։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ և հետագա ժամանակ
Պատերազմի ժամանակ Միտիոն թողել է աշխատանքը և ստեղծագործությունը։ 1945 թվականին Տոկիոյի ռմբակոծության ժամանակ այրվել է նրա տունը, վերականգնման համար պահանջվել է երեք տարի։ 1946 թվականին Միյագին վերադարձել է դասավանդման, չորս տարի անց նա սկսել է դասավանդել Արվեստի համալսարանում։
1948 թվականի օգոստոսի 18-ին Միչիո Միյագին դարձել է Ճապոնիայի արվեստի ակադեմիայի հավերժ անդամը։ Երկու տարի անց ստեղծվել է :
Նրա միակ այցելությունն արտասահման տեղի է ունեցել1953 թվականին. նա Անգլիայի ԲիԲիՍի-ում միացրել է «Լոնդոյան գիշերային անձրև» ստեղծագործության ձայնագրությունը, ինչպես նաև Պամպլոնայում և Բիարիցեում այցելել է Ֆոլկլորի միջազգային փառատոնին՝ որպես Ճապոնիայի ներկայացուցիչ։
Մահ
1956 թվականի հունիսին Միյագին «Գինգա» գնացքով ուղևորվել է Օսակա՝ «Վարիացիաներ էտենրակուի»։ Գիշերը ժամը 3-ին անցնելով Կարիա կայարանը՝ Միտիոն ընկել է գնացքից և տեղափոխվել մոտակա հիվանդանոց, սակայն չորս ժամ անց մահացել է։
Ներդրում արվեստի մեջ
Միտիո Միյագիին անվանում են ժամանակակից ճապոնական երաժշտության հայր. նա ստեղծել է մի քանի նոր երաժշտական գործիքներ, այդ թվում՝ բաս կոտո 17 լարով։ Միտիոն ուսումնասիրել է երաժշտության եվրոպական տեսությունը և կոտոյի համար երաժշտության մեջ է մտցրել այնպիսի եվրոպական կատարողական տեխնիկա, ինչպիսիք են տրեմոլոն, ստակատոն, գլիսանդոն, արպեջոն և այլն։ Նրա երաժշտությունը հաճախ ներառում է եվրոպական ներդաշնակություն, ունի արևմտյան ձև, կամ ստեղծագործված է եվրոպական երաժշտությանը բնորոշ գործիքների համադրությունների համար։ Միտիոյի ստեղծագործության վրա մեծապես ազդել է ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմը։
Իր կյանքի ընթացքում Միյագին ստեղծել է բազմաթիվ ուսումնական նյութեր կոտոյի և սյամիսենի համար, ռադիոյով վարել է ծրագիր, որտեղ ունկնդիրներին սովորեցրել է նվագել կոտո։ Նա համարվել է տաղանդավոր էսսեիստ, ինչպես նաև գրել է ավելի քան հարյուր ստեղծագործություն երեխաների համար՝ համագործակցելով մանկագիր և բանաստեղծ Սիգերու Կուդզուխարայի հետ։ Միտիո Միյագիի ստեղծագործությունների ընդհանուր թիվը գերազանցում է 300-ը։
1978 թվականին Սինձյուկու թաղամասում բացվել է Միտիո Միյագիի հուշահամալիր թանգարանը, նրա հիշատակին տեղադրված է մի քանի հուշարձաններ։ 1966 թվականից ի վեր Միյագայիի հիշատակին համերգ են անցկացվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կույր երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երկաթուղային պատահարներից մահացածներ
Սեն Մեդար (Շարանտի գավառ)
Սեն Մեդար (Saint-Médard), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 261 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.24 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Երևանի ավագանու ընտրություններ 2017
Մասնակիցներ
Ընտրություններին մասնակցության հայտ են ներկայացրել երեք քաղաքական ուժ՝ Հայաստանի հանրապետական կուսակցությունը, «Ելք» դաշինքը և «Երկիր ծիրանի» կուսակցությունը ։
Հայաստանի հանրապետական կուսակցության քաղաքապետի թեկնածուն գործող քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանն է։ Ցուցակի երկրորդ տեղում Սմբատ Լպուտյանն է, երրորդում՝ Հովիկ Մուսայելյանը ։
«Երկիր ծիրանի» կուսակցության քաղաքապետի թեկնածուն Զարուհի Փոստանջյանն է։ Երկրորդ տեղում Մնացական Պարակշիևն է, երրորդում՝ Սոնա Աղեկյանը ։
Ընտրակարգ
Ավագանու ընտրություններին ընտրելու իրավունք ունի 18 տարին լրացած ՀՀ քաղաքացին, որը մինչ քվեարկության օրն ունեցել է 6 ամսվա հաշվառում Երևանում։ Բացառություն են կազմում զինվորական ծառայությունից զորացրվածները և ազատազրկման վայրերից ազատվածները, որոնց հաշվառման ժամկետը Երևանում սահմանափակված չէ։ Ի տարբերություն համապետական ընտրություններին, այս դեպքում ընտրական իրավունք ունենալու համար պարտադիր չէ ունենալ ՀՀ քաղաքացիություն։ Քվեարկելու իրավունք ունեն նաև ՀՀ քաղաքացիություն չունեցող, սակայն Երևանում մեկ տարվա հաշվառում ունեցող անձինք։ Նույն պայմաններն են գործում նաև ավագանու անդամի թեկնածուների, բայց ոչ քաղաքակետի թեկնածուի համար։
Մանդատները բաշխվում են համամասնորեն բոլոր քաղաքական ուժերի մեջ, որոնք հաղթահարել են նվազագույն ձայների պատնեշը (6% կուսակցությունների համար և 8% կուսակցությունների դաշինքների համար)։
Նախընտրական իրադարձություններ
Ընտրությունների քարոզարշավը մեկնարկեց ապրիլի 21-ին և կշարունակվի մինչև մայիսի 12-ը ներառյալ ։
Մայիսի 11-ին քաղաքապետի թեկնածու Նիկոլ Փաշինյանը հայտնեց ընտրակաշառքի բաժանման դեպք ֆիքսելու մասին։ Ըստ նրա, Արարատյան մասիվում գտնվող Երևանի գործող քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի նախընտրական շտաբներից մեկում քաղաքացիներին քվեարկած թերթիկներ և 20'000 դրամ են բաժանել ։
Մայիսի 12-ին Ելք դաշինքը հայտնեց ՀՀԿ-ի կողմից բաժանվող ընտրակաշառքն ապացուցող փաստաթղթեր հայտնաբերելու մասին, որոնցում առկա են գումարների չափի, հավաքած ձայների մասին տվյալներ ։ Փաստաթղթերից մեկն ուղարկվել է Էրեբունու ոստիկանության գումարտակի (ՊՊԾ գունդ) ֆաքսով, որտեղ ներկայացված է ոստիկանության բարձրաստիճան աշխատողների անունները և նրանց խոստացած ձայները։ Մեկ այլ գրության մեջ ներկայացված է ընտրակաշառքը բաժանելու մեխանիզմերը ։
Ընտրախախտումներ
«Իրավունքի Եվրոպա միավորում» ՀԿ-ն արձանագրել է կուտակումներ տեղամասում, ֆիզիկական բռնություն և հայհոյանք դիտորդների նկատմամբ ։ Ընտրական խոստումների, ընտրակաշառք ստանալու, քաղաքացու ընտրական իրավունքի ազատ իրականացմանը խոչընդոտելու, խուլիգանական արարքի, բռնություն կամ ծեծ, հանձնաժողովականի լիազորությունների խոչընդոտմանն և լրագրողի մասնագիտական գործունեության խոչընդոտման դեպքերով 7 ահազանգ է գրանցվել ՀՀ ոստիկանություն ։
«Երկիր ծիրանի» կուսակցության քաղաքապետի թեկնածու Զարուհի Փոստանջյանը հայտնեց Ավանում ՀՀԿ-ի շտաբներից մեկում ընտրակեղծարարության նյութերի առկայության մասին։ Դեպքի վայր ժամանած ոստիկանները փորձեցին բերման ենթարկել Փոստանջյանին ։ Դեպքի առիթով ԿԸՀ նախագահ Տիգրան Մուկուչյանը հայտնել է, որ խախտվել է ՀՀԿ-ի ընտրական իրավունքը ։
Ըստ Ազատություն ռադիոկայանի հրապարակած տեսանյութի, Կոնդ թաղամասում քաղաքացիները ընտրությանը գնալուց առաջ անձնագրերով և մի խումբ մարդկանց ուղեկցությամբ մտնում են ՀՀԿ֊ի նախընտրական շտաբ և գումարով դուրս գալիս ։
Ընտրախախտումների, մասանավորապես դիտորդների նկատմամբ ճնշումների, գունավոր գրիչներով քվերակության դեպքերի, ընտրատեղամասերի կահավորման խախտումների, քվեարկած քվեաթերթիկներով տեղամաս ժամանած ընտրողների, հանձնաժողովի անդամների կողմից լրագրողների նկատմամբ ճնշումների դեպքերի մասին հայտնել է «Ելք» դաշինքը ։
ՀՀ Գլխավոր դատախազությունն ուսումնասիրում է ընտրախախտումների վերաբերյալ հաղորդումները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի ավագանու ընտրություններ 2017
Անիի կամուրջ
Անիի կամուրջ, կառուցվել է X-XI դարերում, Ախուրյանի վրա։ Մանուչեի մզկիթի և Անիի Մայր տաճարի միջև ընկած հատվածում հին ճանապարհը տանում էր դեպի կամուրջ, որն ամենամեծն էր եղածներից։
Պահպանված մնացորդներ
Պահպանված մնացորդների (հենարանները գետի աջ և ձախ ափերին) հիման վրա Թորոս Թորամանյանի առաջարկած վերակազմության նախագծի համաձայն կամուրջը եռաչքանի էր։ Միջին՝ 31,.25 մ հենամիջային չափերով կամարը շինված էր երկկենտրոն աղեղների միացումով։ Աջափնյա և ձախափնյա աչքերի ծածկը փայտաշեն էր, շարժական։
Անհրաժեշտության դեպքում ձախափնյա աչքի երթևեկային մասը ետ էր քաշվում՝ կամուրջը դարձնելով անանցանելի։ Հենարանները պսակող և կամրջից բարձր գտնվող աշտարա]ային ծավալներում ամփոփված էին դարպասներով փակվող կամարային բացվածքներ։ Այս ամենի շնորհիվ Անիի գլխավոր կամրջի կառուցվածքը հնարամիտ կերպով ծառայեցվում էր[քաղաքի պաշտպանության շահերին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անիի կառույցներ
Սագոենի
Կենսաբանական նկարագիր
Արտաքին տեսքով հիշեցնում են որոշ արմավենիների, սակայն դրանց հետ ոչ մի կապ չունի։ Երկտուն բույս է, ուղիղ սյունաձև կամ ուռուցիկ ցողունով, փետրավոր տերևներով։ Մշակության մեջ գլխավորապես հանդիպում է C.revalute Thbg. տեսակը, որի բնի գագաթնակենտրոնից աճում են խիտ փետրավոր, կաշենման, փայլուն, մուգ կանաչագույն տերևները, որոնք աճում են տարին մեկ անգամ, համարյա բոլորը միանգամից փոխարինելով հներին։ Լավ խնամված սագոենին միանգամից կարող է տալ մինչև 60 տերև։
Մշակում
Բնակարանային պայմաններում լավ չի աճում։ Ջերմանոցներում շատ լավ է աճում, որովհետև խիստ պահանջկոտ է օդի հարաբերական խոնավության նկատմամբ։ Խորհուրդ է տրվում ջրել գոլ ջրով, ոչ հաճախակի։ Հողագնդիկը չափից ավելի խոնավ պահելու դեպքում բույսը կարող է տերևաթափ լինել։ Անհրաժեշտ է հաճախակի մաքրել տերևների վրայի փոշին, կատարել հողի փխրեցում։ Երկար և լայն տերևներ ստանալու նպատակով բույսերը պետք է պահել ջերմանոցում, որտեղ հնարավոր է ստեղծել մոտավորապես այն պայմանները, ինչ որ իրենց հայրենիքում։ Բազմացվում է սերմերով, բնի կտրոններով, գագաթնամասով և արմատածիլերով։ Վերատնկումը կատարվում է 5-6 տարին մեկ անգամ, նոր տերևներն աճելուց հետո։ Համապատասխան հողախառնուրդ պատրաստելու համար անհրաժեշտ է վերցնել 3 մաս ճմահող, 1 մաս տերևահող, 1 մաս փտած գոմաղբ և 1 մաս խոշորահատիկ ավազ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սսագոենազգիներ
Զավեն Մսըրլյան
Կենսագրություն
Նախնական կրթությունը ստացել է Բեյրութի և Տրիպոլիի հայկական վարժարաններում, ապա հետևել Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի պատմության դասընթացներին։ Ստացել է արվեստների պսակավորի (1959) և մագիստրոսի (1963) կոչումներ։ Զբաղվում է մանկավարժությամբ։ 1967-ից Բեյրութի հայ ավետարանական քոլեջի տնօրենն է։
2014 թ. մայիսի 23-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Մովսես Խորենացու մեդալով ։
Աշխատություններ
Հայկական հարցի վերաբերյալ մի շարք աշխատությունների հեղինակ է։ «Հայկական հարցի մասին» (1978), «Երեք դաշնագիրեր» (1979) աշխատությունների մեջ արծարծել է Կարս-Արդահանի հարցը խորհրդա-թուրքական հարաբերությունների ոլորտում, նաև Արցախի, Նախիջևանի և Ախալքալաքի շրջանների խնդիրը, հայ-քրդական հարաբերությունները, Հայկական հարցը 1920-ի Ալեքսանդրապոլի պայմանագրում, 1921-ի Մոսկվայի, Լոնդոնի, Կարսի խորհրդաժողովներում։
Միջին Արևելքի հայկական գաղթավայրերի պատմության կարևոր աղբյուր է Մսըրլյանի՝ հոր մասին «Մկրտիչ Մսըրլյանի ազգային-քաղաքական գործունեությունը» ուսումնասիրությունը։ Բազմաթիվ պատմագիտական և այլ բնույթի հոդվածներ է տպագրել Լիբանանի հայ մամուլում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:1938 ծնունդներ Կատեգորիա:Բեյրութ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ
Փոքր հեռահարության բալիստիկ հրթիռ
Փոքր հեռահարության բալիստիկ հրթիռ (ՓՀԲՀ), մինչև 1000 կիլոմետր հեռահարության բալիստիկ հրթիռներ ։ Կարող են վերազինվել միջուկային մարտագլխիկներով։
Այս տիպի առաջին հրթիռն է համարվում Ֆաու-2-ը (V-2), այն մշակվել է Գերմանիայում 1940-ական թվականներին և առաջին անգամ արձակվել է 1942 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։ Նրա առաջին ռազմական օգտագործումը կայացել է 1944 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բալիստիկ հրթիռներ
Սենտ Ալբան ան Մոնտան
Սենտ Ալբան ան Մոնտան (Saint-Alban-en-Montagne), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 49 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 31-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,3 %։ 31 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 30 անձ (18 տղամարդ և 12 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 18 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալֆրետոն
Ալֆրետոն, Անգլիայի Դերբշայր հատվածի Էմբեր հովտին հարակից եկեղեցական քաղաք է։ Սկզբնապես նորմանական կալվածք է եղել, ապա դարձել քաղաք։ Ալֆրետոն եկեղեցական քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականին 7971 էր ։ Այրոնվայլի, Ռիդինգսի, Սոմերքոթսի և Սվոնվիքի կալվածքները սկզբանպես համարվել են եկեղեցական քաղաքի պատմական մի մասը, և բնակչությունը ներառյալ սրանք 2001 թվականին 24․476 էր։
Պատմություն
Ասում են, թե Ալֆրետոնը հիմնադրել է Ալֆրեդ արքան, և քաղաքը կրում է հենց նրա անունը։ Քաղաքի անունը տարբեր ժամանակամիջոցներում ունեցել է տարբեր ձևեր, օրինակ Էլսթրեթուն, բայց ամենավաղ անունը հիշատակվել է Բորթոն տաճարի հիմնադիր՝ Վուլֆրիք Սփոթի կտակում մ․թ․ 1004 թվականին։ Նրա հիշատակումների մեջ նշված էր Ալֆրեդինգթուն անվամբ, որն ասում են կապված է Ալֆրեդի անվան հետ։ Քազաքի սկզբնական հիմքը այժմյան Կինգ փողոցի բլրի բարձունքի վրա էր։ Բլրի գագաթին մինչև 1914 թվականը կար նաև կոնֆերանսների դահլիճ ( «Մութ Հոլլ» )։ Տարիների ընթացքում շրջակայքում կառուցվում են տարբեր իջևանատներ, որոնք կանգուն են մինչ օրս։ Արևմուտքում եկեղեցական տունն էր, իսկ մոտակայքում սուրբ Մարտին եկեղեցին, որի որոշակի մասեր թվագրվում են մինչև 1200 թվական։ Ալֆրետոն եկեղեցական քաղաքը տարածվում էր երկրի հարավ արևելքով՝ ներառելով Սոմերքոթսի, Սվոնվիքի, Ռիդինգսի, Այրոնվայլի շրջանները։ Քաղաքի առաջին լորդը Ըրլ Ռոջեր դե Բուսիլն էր, որին հաջորդեց Բարոն Ռալֆ Ինգրամը։ Այս պաշտոնը դարերի ընթացքում շատերին է վաճառվել կամ նվիրվել, մինչև Վիլիամ Փալմեր-Մորեվուդը՝ Ալֆրենտոնի վերջին լորդը, որը մահացել է 1957 թվականին։ Միջնադարյան ժամանակաշրջանում տնտեսության գլխավոր ճյուղը գյուղատնտեսությունն էր։ Սակայն այստեղ զարգացած է նաև երկաթագործությունը։ Կան ածուխի հանքեր։ Քաղաքի որոշակի շրջաններում ածուխն այնքան է մոտ երկրի մակերևույթին, որ հաճախ նույնիսկ դուրս է ելնում։ «Ալֆրենտոն սրահը » գլխավոր եկեղեցական տան նոր տարբերակն է։ Կառուցվել է 1750 թվականին։ Հիմա այն կոնֆերանս կենտրոն է և ռեստորան։ Կինգ փողոցի գագաթին գտնվող Ջորջ պանդոկը թվագրվում է 18-րդ դար և սկզբնապես օգտագործվել է որպես պետական հանդիպումների վայր։ Քաղաքի հարավային սահմանի արևմտյան հատվածում կա մի երկաթյա տանիքով շինություն, որը հայտնի է որպես «Բանտարկյալների տուն»։ Այն կառուցվել է 1820-ականներին, որպես քաղաքացիական բանտ։ Այնտեղ նաև մի քանի եկեղեցիներ կան, որոնցից ամենահինը սուրբ Մարտինն է՝ քաղաքի արևմտյան հատվածում։
Կոսովոյի ազգային թատրոն
Կոսովոյի ազգային թատրոն (Teatri Kombëtar), օպերային թատրոն Կոսովոյում, որը գտնվում է մայրաքաղաք Պրիշտինայում։ Կոսովոյի ազգային թատրոնը մասամբ ճանաչված երկրի միակ պետական թատրոնն է։ Ֆինանսավորվում է Կոսովոյի մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերով նախարարության կողմից։
Ալֆրետոն
Արդյունաբերություն
Արդյունաբերության գլխավոր ճյուղն այստեղ համարվում էր ածխարդյունաբերությունը, բայց երբ 1960-ականներին ածուխի հանքերը փակվեցին գլխավոր ճյուղը դարձավ թեթև արդյունաբերությունը։ Աշխատատեղերի մեծ մասը առողջապահության, կրթության և ժամանցային ոլորտներում են։ Զգալի, սակայն աստիճանաբար նվազող են գյուղատնտեսական տարածքները։ Ալֆրենտոնը մի մեծ քաղաք է, որը ղեկավարվում է Տեսկոյի մի լայն ճյուղի կողմից։ Այստեղ կան բազմաթիվ բանկեր, հասարակական շինություններ, կալվածքներ և այլն։ Կա նաև ներքին շուկա, գրադարան, երկու փոստատուն, աշխատանքի տեղավորման կենտրոն, մի քանի պանդոկներ և սրճարաններ։ Քաղաքի արևմտյան կողմում առողջապահական և ժամանցային կենտրոններ, լողավազան և այգի կա։ Ինչպես նաև այստեղ է գտնվում Thorntons շոկոլադային գործարանը։
Կոսովոյի ազգային թատրոն
Մինչև 1989 թվականը թատրոնում բեմադրվել են 400 պրեմիերաներ և մոտ 10 000 ներկայացումներ։ Դիտումների քանակը կազմել է 3 միլիոն հանդիսատես ։
Ալֆրետոն
Քաղաքական համակարգ
Ալֆրետոնը Էմբեր հովտի ընտրատարծքի մի մասն է կազմում։ Այստեղ պատգավամորը Նայջել Միլլսն է, որը հարում է պահպանողական կուսակցությանը։
Կրթական համակարգ
Տեղական միջնակարգ դպրոցը Գրենջ սթրիթ փողոցում գտնվող Ալֆրետոնի Արվեստի Գրենջ վարժարանն է։ Այստեղ կարող են սովորել 11-18 տարեկան երեխաները։ Կան նաև 2 նախակրթական օջախներ՝ նախատեսված 4-6 տարեկան երեխաների համար։
Կոսովոյի ազգային թատրոն
Կոսովոյի ազգային թատրոնը հիմնադրվել է 1945 թվականին Պրիզրենում և եղել է քաղաքի առաջին պրոֆեսիոնալ թատրոնը, որը կառուցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Սկզբնական շրջանում կոչվել է Ազգային պրովինցիալ թատրոն և տեղակայված է եղել «Պարտիզան» սպորտային կենտրոնում։ Առաջին ներկայացումը, որը ցուցադրվել է թատրոնում եղել է «Շաքարե գունդը» (Topi i sheqerit): 1946 թվականին թատրոնը տեղափոխվել է Պրիշտինա, որտեղ ստիպված է եղել դադարեցնել գործունեությունը՝ թատրոնի նոր շենքի կառուցման պատճառով։ 1949 թվականի մայիսի 1-ին Սերբիայի մշակույթի նախարարությունը պաշտոնապես հայտնեց թատրոնի վերաբացման մասին։ Թատրոնի նոր տնօրեն դարձավ Միլյուտին Յանսիչը ։
Ալֆրետոն
Սպորտ
Տեղական ֆուտբոլային ակումբը Ալֆրետոն Թաունն է, որն այժմ խաղում է ազգային կազմի հյուսիսային շրջանում։ Քաղաքն ունի ակտիվ հեծանվային ակումբ, որն այժմ կազմակերպում է Աուդաքսի բոլոր իրադարձությունները։ Նրանք շաբաթ և երեքշաբթի օրերին ՝առավոտյան ժամը իննին հավաքվում են Ռոջերս Լեյնում ։ Ալֆրետոնում հաճախ են կազմակերպվում ըմբշամարտի մրցումներ։ Այստեղ կան նաև բիլիարդի և գոլֆի ակումբներ։
Կոսովոյի ազգային թատրոն
1999 թվականին՝ Բոսնիական պատերազմից հետո թատրոնը ստացել է իր ներկայիս անվանումը։ 1981 թվականից սկսած թատրոնը գործել է սերբական քաղաքական ազդեցության տակ։ Հաջորդ 10 տարիներին թատրոնում անց են կացվել միջազգային և տեղական մի շարք փառատոներ։ Այդպիսի փառատոներից են՝ «Գերմանական շաբաթը», «Ֆրանկոֆոնյան շաբաթը» և «Շվեյցարական շաբաթը»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոսովոյի մշակույթ
Մոնտեբելո դի Բերտոնա
Մոնտեբելո դի Բերտոնա (Montebello di Bertona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1120 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 53 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65010, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 085:
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արթուր Ջեյմս Բալֆուր
Արթուր Ջեյմս Բալֆուր, (Arthur James Balfour, ), անգլիացի պետական գործիչ։ 1874 թվականին ընտրվել է խորհրդարանում պահպանողական կուսակցությունից։ Եղել է Ռոբերտ Արթուր Թոլբոթ Գասքոյն-Սեսիլ Սոլսբերիի անձնական քարտուղարը 1878 թվականի Բեռլինի վեհաժողովում։ Հետագա տարիներին վարել է նախարարական պաշտոններ մի շարք կառավարություններում, 1916-1919 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարար։
Բալֆուրը և հայկական հարցը
1915-1920 թվականներին բազմիցս հանդես է եկել հայ ժողովրդի իրավունքների պաշտպանությամբ, սակայն, լինելով իր կառավարության քաղաքականության կենսագործողը, ոչ մի գործնական քայլ չի կատարել հանուն հայկական հարցի լուծման։ Արևմտահայերի ծանր կացության փաստն օգտագործել է Մեծ Բրիտանիայի և դաշնակից տերությունների վարած քաղաքականությունը արդարացնելու նպատակով։ 1917 թվականի դեկտեմբերի համաձայնվում է պատերազմում Թուրքիայի դեմ հայկական կամավոր, ջոկատներն օգտագործելու առաջարկությանը, նրանց ֆինանսապես օժանդակելուն, իր կառավարության մյուս անդամների հետ այդ խնդրի շուրջ բանակցություններ վարել Պողոս Նուբարի հետ։ Հայաստանի մանդատը ԱՄՆ-ին տալու առաջին առաջարկողներից էր։ Մասնակցել է 1918 թվականի Մուդրոսի զինադադարի պայմանների մշակմանը։ Պայմանագրի կնքումից հետո հայտարարել է. որ հաշտության կոնֆերանսում կպայքարի Հայաստանի լրիվ անկախության համար։ 1918 թվականի նոյեմբերին Համայնքների պալատում Բալֆուրը պնդել է, որ հայերի ազատագրումը Մեծ Բրիտանիայի մերձավոր-արևելյան քաղաքականության կարևոր մասն է։ 1920 թվականի նոյեմբերին դիմել Է Ազգերի լիգայի Գերագույն խորհրդին առաջարկությամբ, որպես իբրև հայկական հարցի լուծման հնարավոր միջոց, Ազգերի լիգան ինքը վերցնի Հայաստանի մանդատը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության վարչապետներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Ֆոլքենշվանդ
Ֆոլքենշվանդ (Volkenschwand), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա վարչական կենտրոնին։ Գտնվում է Կելհայմի շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1662 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Տարածքը 29,24 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 73 178։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Էդգար Խոջիկյան
Էդգար Էդուարդի Խոջիկյան (սեպտեմբերի 23, 1923, Երևան, ՀԽՍՀ - սեպտեմբերի 17, 2010, Մոսկվա, ՌԴ), խորհրդային հայ ռեժիսոր։ Խորհրդային հայ գրող Էդուարդ Խոջիկյանի որդին է (1900-1961)։
Կենսագրություն
Էդգար Խոջիկյանը ծնվել է 1923 թվականին Երևանում։ Սովորել է Երևանի բժշկական ինստիտուտում և Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1949 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի դերասանական ֆակուլտետը՝ Յուլի Ռայզմանի արհեստանոցը։ Աշխատել է Մոսֆիլմում որպես ռեժիսոր ։
Տեղահանություն
Տեղահանություն (, արտաքսում, աքսոր)։ Իրավունքի մեջ «Տեղահանություն» եզրով են կոչել աքսորի առանձին տեսակները, որ 18 - 19 դարերում ֆրանսիական քրեական իրավունքը կիրառել է տարբեր ժամկետներով, այդ թվում՝ Ֆրանսիայից ցմահ արտաքսվող հանցագործների նկատմամբ։ 19-րդ դարի վերջից ի վեր տեղահանությունը որպես պատժամիջոց չի կիրառվել։
1915 - 1916 թվականներին երիտթուրք կառավարության որոշմամբ իրականացվեց Արևմտյան Հայաստանի և Թուրքիայի հայ բնակչության բռնի տեղահանություն, որը հայերի նկատմամբ իրականացված ցեղասպանության բաղկացուցիչ մասն էր։
Խորհրդային Միությունում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին և դրանից հետո ամբողջատիրական վարչակարգի պայմաններում ֆաշիստ զավթիչների հետ համագործակցության կեղծ մեղադրանքով իրականացվեց որոշ ժողովուրդների (Ղրիմի թաթարներ, Պովոլժիեի գերմանացիներ, չեչեններ, ինգուշներ և այլն) տեղահանություն։ Հետագայում ԽՍՀՄ պետական իշխանության բարձրագույն մարմինները դատապարտեցին այդ գործողությունները՝ որակելով դրանք անօրինական, և տեղահանված ժողովուրդները «արդարացվեցին»։
Տեղահանություն Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք
Էնդրյու Բոնար Լոու
Էնդրյու Բոնար Լոու (Andrew Bonar Law, ), անգլիացի պետական գործիչ, Պահպանողական կուսակցության ղեկավար, Համայնքների պալատի նախագահ։
1918-1920 թվականներին ամեն կերպ աշխատել է հայկական հարցի լուծման պատասխանատվությունը հեռացնել Մեծ Բրիտանիայից և բարդել ԱՄՆ-ի ու Ֆրանսիայի վրա։ 1914 թվականին հանդես է եկել Հայաստանից բրիտանական զորքերի դուրսբերման պահանջով։ Գտնում էր, որ հայկական հարցը «ավելի ամերիկյան, քան բրիտանական խնդիր է»։
1919 թվականի սեպտեմբերին դեմ է արտահայտվել ֆրանսիական կառավարության առաջարկին՝ Հայաստանին աջակցելու նպատակով Ալեքսանդրետում 12 հազարանոց զորաջոկատ ափ հանելուն։ Ամեն կերպ պաշտպանել է անգլիական կառավարության թուրքամետ կողմնորոշումը, հանդես եկել Սևրի պայմանագրի վերանայման՝ ի նպաստ Թուրքիայի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության վարչապետներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի դասախոսներ
Գունդարս Իգնատս
Գունդարս Իգնատս (Gundars Ignats, ), լատվիացի արձակագիր։
Ծնվել է Վալմիերա քաղաքում 1981 թվականին։ 2005 թվականից տպագրվում է լատվիական պարբերականներում։ 2007 թվականին Լատվիայի «Դիենա» ամենամեծ օրաթերթի կազմակերպած «Պատմվածքների տրամվայ» մրցույթում նրա «Առանց բաճկոնի» պատմվածքն արժանացել է երկրորդ մրցանակի։ 2009 թվականին լույս է տեսել «Առանց բաճկոնի» պատմվածքների առաջին ժողովածուն և նույն տարում արժանացել է «Արձակի ընթերցումներ» փառատոնի գլխավոր մրցանակին։ Բանաստեղծ Եդվինս Ռաուպսը հեղինակին բնորոշել է որպես «հմայքով ռեալիստ»։ Նրա պատմվածքները լույս են տեսել Շվեդիայի, Ֆրանսիայի, Չեխիայի, Լիտվայի պարբերականներում և անթոլոգիաներում ։
Ապրում և աշխատում է Ռիգայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Վիեննական նիզակ
Վիեննական նիզակ (նաև Հոֆբուրգյան նիզակ, Սուրբ Մավրիկիոսի նիզակ, Վիեննական գեղարդ), պատմական իր, որը համարվում է հռոմեացի Լոնգինի կողմից խաչված Հիսուս Քրիստոսի կողը խոցված նիզակի հավանական հավակնորդներից մեկը։ Իրական նիզակը համարվում է քրիստոնեության ամենանշանակալի մասունքներից մեկը։ Վիեննական նիզակը ներկայում պահվում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում գտնվող Հոֆբուրգի կայսերական գանձարանում ։
Փաստացի հայտնի է, որ նիզակը մեկ անգամ օգտագործվել է Հենրիխ II կայսր թագադրման արարողության ժամանակ։ Պահպանված նկարազարդ ձեռագրերից մեկում առկա է մանրանկարչական դրվագ, որտեղ պատկերված է այդ պատմական պահը։ Կայսրը ձախ ձեռքով բռնել է իշխանությունը խորհրդանշող գունդը, իսկ աջ ձեռքով՝ նիզակը ։
Ծագմանն առնչվող առասպել
Ենթադրվում է, որ նիզակն իր տիրոջը հաջողություն է պարգևում։
Լոնգինի գեղարդ
Առասպելներից մեկի համաձայն հենց Վիեննական նիզակով է հռոմեացի հարյուրապետ Լոնգինը խոցել խաչափայտի վրա խաչված Հիսուս Քրիստոսի 4-րդ և 5-րդ կողերի միջև ընկած հատվածը՝ վնասելով թոքերը, սիրտը, բայց ոչ ոսկորները։ Նիզակը Գայոսի հորն է փոխանցվել նրա պապից, ով ծառայում էր Գերմանիկոսի բանակում, այնուհետև՝ Գայոսին։ Ավանդության համաձայն Գայոսը ղեկավարում էր հռոմեական ջոկատը, որը պաշտպանում էր Գողգոթան և հենց այդ նիզակով էլ Հիսուսի կողին է հարվածում։ Հովսեփ Արիմաթեացին հավաքեց Քրիստոսի արյունը Գրաալի բաժակում, խաչից իջեցրեց նրա մարմինը, փաթաթեց պատանքով և դրեց վիմափոր գերեզմանի մեջ։ Հիսուսի մահապատժի ժամանակ Գայոսը հավատում էր, որ նա Աստծո Որդին է։ Հետագայում դարձավ քրիստոնյա և դասվեց սրբերի շարքը Լոնգին անունով։ Ավանդության համաձայն՝ Հիսուսի մարմինը ծակելուց անմիջապես հետո նիզակը ձեռք է բերել իր սրբազան կարգավիճակը և դարձել քրիստոնեական աշխարհի ամենակարևոր մասունքներից մեկը ։
Սուրբ Մավրիկիոսի նիզակ
Մեկ այլ առասպելի համաձայն՝ Հոֆբուրգյան նիզակը նախկինում պատկանել է Սուրբ Մավրիկիոսին ։
Վիեննական նիզակը սկսեց կոչվել Սուրբ Մավրիկիոսի նիզակ յն բանից հետո, երբ թագավոր և ապագա կայսր Օտտո Մեծը Սուրբ Լոնգինի հիշատակի օրը 955 թվականին տեղի ունեցած Լեխի ճակատամարտում ջախջախեց հունգար հեթանոսներին։ Օտտոների դինաստիայից նիզակը հերթով փոխանցվեց հետագա իշխանության եկած դինաստիաներին և վերջնականապես դարձավ Հաբսբուրգների սեփականությունը ։