cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յաննիս Կունելլիս
Կենսագրություն
Յաննիս Կունելլիսը ծնվել է 1936 թվականի մարտի 23-ին Հունաստանում՝ նավահանգստային քաղաք Պիրեյոսում՝ Աթենքից ոչ շատ հեռու։ 1956 թվականից ապրել և աշխատել է Հռոմում։ Կրթություն է ստացել Հռոմի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Կունելլիսի առաջին անհատական ցուցահանդեսը կայացել է, երբ նա դեռ ուսանող էր։ «L’alfabeto di Kounellis» անվանումը կրող ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1960 թվականին Հռոմում՝ Galleria la Tartaruga պատկերասրահում։ Այդ ժամանակից սկսած Կունելլիսը ցուցահանդեսներ է ունեցել աշխարհի մի շարք պատկերասրահներում և թանգարաններում։ 1990-ական թվականների երկրորդ կեսից եղել է Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Յաննիս Կունելլիսը ժամանակակից համաշխարհային արվեստի աշխարհ է մտել 1960-ական թվականների երկրորդ կեսին որպես արտե պովերայի հիմնադիրներից և գլխավոր ներկայացուցիչներից մեկը։
Ջոն Քրիզի
Կենսագրություն
Ջոն Քրիզին ծնվել է 1908 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Սաութֆիլդսում (Սուրեյ, Անգլիա), ընտանիքում ինը երեխաներից եղել է յոթերորդը։ Նրա հայրը եղել է հասարակ բանվոր՝ ընտանիքը ապրել է աղքատության մեջ, այդ պատճառով Ջոնը արդեն 15 տարեկանից աշխատել է ֆաբրիկայում՝ ըստ գրենական պիտույքների արտադրության։ Ջոնը դեռ վաղ մանկությունից հիվանդ էր պոլիոմելիտով։ Դպրոցում մանկավարժներից մեկը ասաց,որ Ջոնի մոտ նկատվում է գրական տաղանդ և արժե այն զարգացնել։  Ընտանիքն ու նրան շրջապատող մարդիկ հեգնանքով ընդունեցին դա։ Սակայն սղակ հաղատաց մանկավարժի խոսքերին և նրա ցանկությունը՝ դառնալ գրող, դարձավ նրա երազանքը։ 14 տարեկանում Ջոնը թողեց դպրոցը և նույնիսկ հեռացվեց աշխատանքից։
Յաննիս Կունելլիս
Կենսագրություն
Մահացել է 2017 թվականի փետրվարի 16-ին Հռոմում ։
Ջոն Քրիզի
Կենսագրություն
Երկար տարիներ նա փորձում էր պրոֆեսիոնալ գրողի կարիերա ստեղծել՝ միաժամանակ դուրս գալ աղքատությունից։ Նա մի քանի անհաջող փորձ կատարեց տպագրելու իր վեպերից մի քանիսը։ Հաջողությունը նրան ժպտաց, և նրա 10-րդ վեպը «Յոթ անգամ յոթ» («Seven Times Seven») 1932 թվականի սկզբին հրատարակվեց։ Այն դետեկտիվ էր, և գրողը համոզվեց, որ այդ ժանրը ամենից շատ է իրեն համապտասխան։ Արդեն 3 տարի անց Քրիզին դարձավ պրոֆեսիոնալ գրող՝ չնայած ռիսկերին, ամբողջովին  ընկղմվեց իր մասնագիտության մեջ։
Յաննիս Կունելլիս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ
Ջոն Քրիզի
Կենսագրություն
Անգլիական հրատարակչությունները վճարում էին ավելի քիչ, քան ԱՄՆ հրատարակչությունները։ Ավելի շատ գումար վաստակելու նպատակով Քրիզին սկսում է հրատարակել իր վեպերը՝ թաքցնելով իր ինքնությունը, տարբեր գրական անունների տակ։ Մինչև իր մահ Քրիզին գրում էր վեպերը շատ արագ։ Գրականությունը նրան բերեց երկար սպասված հաջողությունը,բացի այդ նա հարստացավ։ Նա ձեռք բերեց հսկա տուն, մեքենա, ապրում էր ճոխ՝ իրեն չզրկելով ոչնչից։
1966 թվականին Քրիզին ընտրվեց ԱՄՆ-ի Դետեկտիվ գրողների ասոցիացիային նախագահ ։
Ջոն Քրիզին մահացավ 1973 թվականի հունիսի 9 Սոլսբերիում սրտի կաթվածից։  Այս պահին նա ուներ բազմաթիվ չհրատարակված աշխատանքներ, այդ պատճառով նրա վերջին վեպը լույս տեսավ միայն հեղինակի մահվանից 6 տարի անց՝ 1979 թվականին։
Քննադատություն
Իր 40 տարվա գրական կարիերայի ընթացքում Քրիզին գրել է 560 վեպ՝ ավելի քան 20 կեղծանուններով,  որոնք վաճառվել են ամբողջ աշխարհում՝ 60 միլիոն օրինակ տպաքանակով։ Նրա մասին կենսագրական հետազոտությունը անվանվել է այսպես՝ « Ջոն Քրիզի՝ ճի՞շտ թե հորինվածք ». Բրիտանացի գրականագետները հաշվում էին, որ այդ քանակությամբ գրվածքի հետ մեկտեղ Քրիզին իր ստեղծագործություններում մնացել է պարզ ու մակերեսային, չնայած փիլիսոփայությունն ու սոցիալականությունը հաճախ են առկա նրա ստեղծագործություններում։
Անձնական կյանք
Ջոն Քրիզին մի քանի անգամ ամուսնացել է։
Քրիզին տասը տարվա ընթացքում հրապարակել է դետեկտիվ գրականության իր ամսագիրը` John Creasy Mystery, նա եղել է անգլիական գրող- քրեագետների ասոցիացիայի համահիմնադիր(Crime Writers’ Association) և и Ամերիկայում նմանատիպ միության նախագահ։ Որոշ ժամանակ Քրիզին ակտիվ զբաղվել է քաղաքականությամբ՝ լինելով լիբերալ ուղղության կողմնակից։ Նա հիմնադրել է իր կուսակցությունը և երկու անգամ ընտրվել խորհրդարանում,բայց ավելի ուշ հիասթափվել է բրիտանական քաղաքականությունից ու հեռացել այնտեղից։
Հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ Կատեգորիա:Բրիտանացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Սրտի կաթվածից մահացածներ
Օֆիր (մրցանակ)
Օֆիր (פרס אופיר, հայտնի է նաև որպես Իսրայելական «Օսկար»), ամենամյա ազգային կինոմրցանակ (1990 թվականից), որ շնորհվում է Կինոյի և հեռուստատեսության Իսրայելական ակադեմիայի կողմից՝ կինոարտադրության բնագավառում մասնագիտական նվաճումների համար: Կոչվում է դերասան Շայկե Օֆիրի պատվին: 2011 թվականին հանձնվել է 15 անվանակարգերում:
Պատմություն
1990 թվականին Կինոյի և հեռուստատեսության Իսրայելական ակադեմիայի հիմնադրումից հետո ամեն տարի ազգային մրցանակներ են շնորհվում կինոարտադրության բնագավառում նվաճումների համար: Մրցանակը կոչվում է դերասան Շայկե Օֆիրի անվամբ:
«Օֆիր» մրցանակի շնորհումը ավանդաբար կատարվում է սեպտեմբերին՝ Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխության հայտարարությունից մոտավորապես չորս ամիս առաջ: Որպես կանոն՝ «Օֆիր» մրցանակի արժանացած ֆիլմի թեկնածությունն Իսրայելի կողմից ներկայացվում է «Օսկարի»` որպես օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ: 1994 թվականից «Օֆիր» մրցանակը շնորհվում է 15 անվանակարգերում 2003 թվականին «Նինայի ողբերգությունները» (האסונות של נינה) ֆիլմը ստացած մրցանակների թվով դարձավ ռեկորդակիր՝ 13 հնարավորից նվաճելով 11 մրցանակ (բացի կարիերայի և վավերագրական ֆիլմի մրցանակներից): Անհատ կինոգործիչների շրջանում ռեկորդը պատկանում է Ասի Դայանին, ով ութ անգամ դարձել է մրցանակակիր (երեքական անգամ որպես սցենարիստ և դերասան, մեկ անգամ ռեժիսոր և մեկ անգամ կարիերայի նվաճումների համար):
Դափնեկիրների ցանկ
Ցանկում ներառված են Իսրայելի կինոյի և հեռուստատեսության ակադեմիայի կայքում ներկայացված մրցանակակիրներն ըստ տարիների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի կինոմրցանակներ Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ
1942
Մահեր
Կատեգորիա:1942 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Յակոբ Կյունցլեր
Յակոբ Կյունցլեր, շվեյցարիացի, ով գտնվում էր Ուրֆայում ասիական միսիայով և Հայկական ցեղասպանության ականատեսը դարձավ ։
Կենսագրություն
Յակոբ Կյունցլերը ծնվել է Հունդվիլում, Շվեյցարիա, աշխատում էր Ապենզել կանտոնում (երկրամաս) և հաց էր վաստակում որպես ատաղձագործ։ Այնուհետ Բազելում վերապատրաստվում է որպես ավետարանչական սարկաֆագ (Krankenpfleger). 1899 թ. նա ճամփորդում է Ուրֆա ՝ Թուրքիա, որտեղ նա գտնում է իր աշխատելու վայրը։ Նա շարունակում է ուսումնասիրել բժշկություն մինչ անկախ վիրաբույժ դառնալը և հետագայում 1905 թ. նա ամուսնանում է Էլիզաբեթ Բենդերի հետ, որը քրիստոնյա միսիոների աղջիկ էր և Եթովպիայի արքայադստեր թոռնիկը։
1915 - 1917 թթ. Կունցլերը Հայկական ցեղասպանության ականատեսն է դառնում, ինչը դառնում է նրա 1921 թ. Արյան և արցուքների երկիր գրքի առարկան։ Չնայած մահացու վտանգին՝ նա օգնում էր հազարավոր հայ որբերին վերականգնվել Ուրֆայի իր հոսպիտալում։
1922 թ. հոկտեմբերին նա փակում է իր հոսպիտալը և ընտանիքով տեղափոխվում Ղազիր՝ Բեյրութի մոտակայք, որտեղ որբ երեխաների կենտրոն է բացում։ Ավելի ուշ նա հիմնում է հայ այրիների բնակավայր Բեյրութում և թոքերի հիվանդների առողջարան Ազունջեհում (Azounieh)։
1923 թվականին Բեյրութի հիվանդանոցներից մեկում անդամահատեցին Յակոբ Կյունցլերի աջ ձեռքը։ Հիվանդ, որբ մի հայ աղջնակի խնամելիս անտեսանելի բացիլը ներթափանցել էր ձեռքի աննշմար քերծվածքի միջով, առաջացրել փտախտ, ստեղծել արյան վարակի սպառնալիք։
Յակոբ Կյունցլերի 1915 թ. օգոստոսի գրառումները. ... երկու թուրք պաշտոնյա, որոնք հայտնվեցին Ուրֆայում։ Լուրը, որ նրանք շտապում էին արագացնելու հայերի ոչնչացումը իրենց ողջ կարողությամբ և նրանք ունեին այդ ի կատար ածելու բարձրագույն պետական իշխանության հրահանգը։ Նրանք սպանեցին այնտեղ բերված բոլոր բանտարկյալներին, ասելով. 'Այլևս ինչու՞ մենք պետք է նրանց կերակրենք'
Նա մահացել է Ղազիրում՝ Լիբանան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի վիրաբույժներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի բարեգործներ
(533) Սարա
(533) Սարա (Sara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1904 թվականի ապրիլի 19-ին Ռայմոնդ Դուգանի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,980304 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8453 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1153 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1879,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,191564 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,56° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1904 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռայմոնդ Դուգանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դավիթ Ռուբինգեր
Դավիթ (Դիտրիխ) Ռուբինգեր (Dietrich Rubinger, ‏דוִד רוּבִּינגֶר, ), իսրայելցի լուսանկարիչ։ Ռուբինգերը իր ողջ կարիերայի ընթացքում կատարել է ավելի քան կես միլիոն լուսանկար, Իսրայելի որոշ հայտնի լուսանկարների հեղինակ է, որոնց թվում է «Պարաշյուտիստը Լացի պատի մոտ» լուսանկարը։ 1997 թվականին դարձել է Իսրայելի մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է Վիեննայում։ Հայրը՝ Կալմանը, մետաղի ջարդոնի վաճառող էր։ 1938 թվականին նացիստական ​​Գերմանիայի կողմից Ավստրիայի Անշլյուսից հետո նրա հայրը ձերբակալվեց և ուղարկվեց Դախաու, բայց Լոնդոնում գտնվող հարազատի շնորհիվ նրան հաջողվեց ազատվել և 1939 թվականին մեկնել Անգլիա։ Միևնույն ժամանակ, Դավիթ Ռուբինգերը թույլտվություն է ստացել մուտք գործել լիազորված Պաղեստին։ Նրա մայրը՝ Աննան, մնաց Վիեննայում, երեք տարի անց նրան նույնպես ձերբակալեցին և ուղարկեցին Բելառուսի Մալի Տրոստենեց համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ էլ նա մահացավ ։
1945 թվականի օգոստոսին, Փարիզի ապստամբության օրը` Ռուբինգերը և նրա գործընկերը ստացան արձակման թուղթ այս քաղաք և երկու տոմս դեպի Փարիզի ազգային օպերա։ Նրանք ուշանում էին ելույթից, սակայն մոտակա բարում ժամանակ անցկացնելիս նրանք հանդիպեցին տեղացի աղջիկների։ Նրանցից մեկի՝ Կլոդետ Վադրոյի և Ռուբինգերի միջև սիրավեպ սկսվեց, որը երկար չտևեց։ Բաժանվելիս Կլոդետը Դեյվիդին նվիրեց իր առաջին «Արգուս» տեսախցիկը։ Սրանից սկսվեց Ռուբինգերի կիրքը լուսանկարչության նկատմամբ, որը տևեց նրա ողջ կյանքի ընթացքում ։
1946 թվականին Ռուբինգերը վերադարձավ Պաղեստին իր հարսնացուի՝ Էննի Ռեյսլերի հետ, որը իր հեռավոր ազգականն էր և վերջինս վերապրել էր Հոլոքոստը։ Արաբա-իսրայելական պատերազմի ժամանակ Երուսաղեմում դասակի հրամանատար է եղել։ Նույն շրջանում նրա առաջին լուսանկարները սկսեցին հայտնվել «Դավար խա շավուա» և «Խա-Օլամ խա-զե» թերթերում[4 ]: Պատերազմի ավարտից հետո Ռուբինգերը որոշ ժամանակ ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի քարտեզագրության և լուսանկարչության վարչությունում, իսկ 1951-1953 թվականներին եղել է «Խա-Օլամ խա-զե» խմբագրական հաստիքային լուսանկարիչ[4 ]: Դրանից հետո նա աշխատել է «Եդիոտ Ախրոնոտ» թերթում, իսկ 1954 թվականին դարձել Է Թայմ ամսագրի Սթրինգերը Իսրայելում (դա տեղի է ունեցել նրա առաջին աշխատանքի հրապարակումից հետո, որը հայտնի դարձավ՝ «կաթոլիկ միանձնուհու լուսանկարը» անվամբ, որը փնտրում էր անհայտ կորած ատամնաշարը Իսրայելի և Հորդանանի միջև գտնվող Կանաչ գոտի հողի վրա[6 ])։ Երկու տարի անց նա «Life» ամսագրի հանձնարարությամբ ֆոտոռեպորտաժներ էր պատրաստում Սուեզի ճգնաժամի մարտական գործողությունների թատրոնից և այդ ժամանակվանից ավելի քան 60 տարի համագործակցել է այդ հրատարակության հետ՝ սահմանելով ռեկորդ ֆոտոլրագրողների աշխատանքում[2 ]: Նա նաև աշխատել է որպես ֆոտոխմբագիր «Jerusalem Post» թերթում և եղել է Քնեսեթ աշխատակազմի լուսանկարիչ ։
Ռուբինգերը, որն իր մասնագիտական կարիերայի ընթացքում ավելի քան կես միլիոն լուսանկարի հեղինակ է, ավելի ուշ Շիմոն Պերեսին անվանել է «ծնվող ազգի լուսանկարիչ»։ Նա լուսանկարել է Իսրայելի բոլոր ժամանակակից ղեկավարներին, հաճախ մտերմիկ կամ անկաշկանդ մթնոլորտում, իր լուսանկարներում տեսնում ենք թոռանը կերակրող Գոլդա Մեիրին և Մենախեմ Բեգինին, որն օգնում է իր կնոջը՝ Ալիզեին ։ 1977 թվականին Եգիպտոս կատարած պատմական այցի ընթացքում նկարահանել է նաև Բեգինին, իսկ 1983 թվականին մեկ ամսվա ընթացքում Վաշինգտոնում ուղեկցել Է ԱՄՆ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանին[2 ]: Նրա նկարներում կարող ենք տեսնել իսրայելցի զիվորների, որոնք վերադառնում են տուն Էնտեբեում գերիների ազատ արձակումից հետո[7 ]: Մարկ Շագալը աշխատել է Քնեսեթի նկարի վրա։ Եթովպացի հրեաները տարհանվել են Իսրայել «Մոիսեյ» գործողության ժամանակ, այլախոհ մերժող Նատան Շարանսկին ինքնաթիռով իջնելիս Իսրայելի օդանավակայան 1986 թվականին, խաղաղության երգի արյունոտ տեքստը։ Սպանվել է վարչապետ-նախարար Իցհակ Ռաբինը։ Ռուբինգերը հաճախ է ֆոտոշարքեր անցկացրել Իսրայելում հոլիվուդյան ֆիլմերի նկարահանումների ժամանակ, այդ թվում՝ «Բեն Հուր (ֆիլմ, 1959)» ։
Ռուբինգերի լուսանկարներից ամենահայտնին, այնուամենայնիվ, համարվում է Արևմտյան պատի մոտ իսրայելական դեսանտայինների նկարը, որը արվել է վեցօրյա պատերազմի ժամանակ, անմիջապես այն բանից հետո, երբ իսրայելական զորքերը գրավեցին Երուսաղեմի հին քաղաքը։ Լրագրողը Երուսաղեմ ժամանեց Սինայի թերակղզուց, որտեղ նա նկարահանում էր մարտերը, վիրավոր զինվորներին տարհանող ուղղաթիռով և իր իսկ հիշողության համաձայն, հասել էր Արևմտյան պատին Տաճարի լեռը ձեռքն անցնելուց կես ժամ չանցած կանգնեցրեց իսրայելցի երեք զինվորների և մի քանի լուսանկար արեց նրանց հետ՝ վերցնելով դրանք ներքևից, գետնից (այդ ժամանակ միայն մի նեղ անցում կար Լացի պատի և շրջակա տների պատերի միջև ): Դրանից հետո Ռուբինգերը լուսանկարել է նաև բանակի գլխավոր Ռաբբի Շլոմո Գորենին, ով հենց նոր էր ժամանել Լացի պատից։ Նա հավատում էր, որ Գորենի լուսանկարը հայտնի կդառնա, և քննադատաբար էր վերաբերվում ինչպես այն ժամանակ, այնպես էլ ավելի ուշ, դեսանտայինների լուսանկարը, բայց նա էր, ով հայտնի դարձավ[8 ]: Ռուբինգերը լուսանկարը տվել է Իսրայելի կառավարության մամուլի ծառայությանը, որը լայնորեն տարածել է այն։ Ավելի ուշ, երբ տարբեր կոմերցիոն հրապարակումներ սկսեցին նկարը հրապարակել առանց հեղինակի համաձայնության, Ռուբինգերը փորձեց դիմել դատարան, սակայն դատարանի որոշմամբ լուսանկարը հայտարարվեց ազգային հարստություն, որը չի ծածկվում հեղինակի հեղինակային իրավունքով[2 ]։ Այնուհետև լուսանկարը համեմատվել է ամերիկացի զինվորականների հայտնի լուսանկարի հետ, դրոշը դնելով Իվո Ջիմայի վրա[1 ] :
1982 թվականին Դեյվիդ Ռուբինգերը ստացել է Էնրիկե Կավլինի մրցանակը Իսրայելի թանգարանից` լուսանկարչության մեջ իր ներդրման համար, իսկ 1997 թվականին նրան շնորհվել է Իսրայելի մրցանակ ։ Թեև Աննիի հետ նրա ամուսնությունը մտադրված էր լինել ֆիկտիվ և նախատեսված էր միայն ապահովելու նրա մուտքը Պաղեստին, այն տևեց ավելի քան կես դար մինչև նրա մահը 2000 թվականին[6 ]: Այս ամուսնության մեջ ծնվել են դուստր Թամարը և որդի Ամին ։ Էննիի մահից հետո՝ 78 տարեկանում, Ռուբինգերը ծանոթանում է Զիոնա Սպիվակի հետ, ով որոշ ժամանակ ապրել է նրա հետ, սակայն 2004 թվականին սպանվել է իր նախկին արաբ այգեպանի կողմից։ Ինքը՝ Ռուբինգերը, շարունակել է աշխատել նույնիսկ 90 տարեկան դառնալուց հետո և հանել, մասնավորապես, Իսրայելի նոր կառավարության երդումը 2015 թվականին ։ 2008 թվականին լույս է տեսել նրա նկարազարդ ինքնակենսագրականը՝ «Իսրայելը իմ ոսպնյակի միջով»[7 ]: Դեյվիդ Ռուբինգերը մահացել է 2017 թվականի մարտին քաղցկեղից, 93 տարեկան հասակում[10 ]:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեա լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Պիեռ Հոյբյերգ
Պիեռ Հոյբյերգ (Pierre Emile Højbjerg) ծնվել է 1995 թվականի օգոստոսի 5-ին Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենում, դանիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան մյունխենյան Բավարիայում։ Ունի նաև ֆրանսիական անձնագիր, նրա մայրը ֆրանսիացի է։
Ակումբային կարիերա
Գնում է «Կոպենհագեն» ՖԱ -ի մանկական ակադեմիա, 2011 թվականին տեղափոխվել է «Բրոնդբյու», դրանից հետո մեկ տարի անց տեղափոխվում է մյունխենյան «Բավարիա»։ Որպես օրինակ հետևել է Զիդանին։ 2013 թվականի մարտին «Բավարիա»-ի ընդդեմ Լևերկուզյան «Բայեր»-ի խաղում նա չի մասնակցում խաղին, կորցնում են Բունդեսլիգայում 2012/13 սեզոնը խաղալուց ։ 17 տարեկանում՝ 2013 թվականի ապրիլի 13-ին «Նյուրնբերգա»-ի դեմ խաղում, նա ամենաերիտասարդ մասնակիցն էր մյունխենյան Բավարիայի կազմում, որ մասնակցում էր Բունդեսլիգային, Բավարիան հաղթեց 4։0 հաշվով։ 2015 թվականի հունվարի 8-ին Հոյբյերգը տեղափոխվեց «Ագուսբուրգ»։
Վիճակագրություն
2013 թվականի մայիսի 5-ի տվյալներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 ծնունդներ Կատեգորիա:Դանիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Դանիայի ֆուտբոլի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Պտուկ
Կրծքի պտուկ (papilla mammae), կաթնասունների կաթնագեղձերի արտաքին արտացցված շրջանաձև հատված, որից երեխան կաթ է ծծում ։
Պտկի էրեկցիա
Սեռական գրգռվածության ժամանակ, ինչպես նաև օվուլյացիայի շրջանում՝ նկատվում է պտուկների էրեկտիլության և զգայունության բարձրացում ։ Պտկի էրեկցիան պայմանավորված է իր մեջ գտնվող մկանային թելերի կծկումով, և ի տարբերություն կլիտորի էրեկցիայի՝ կապ չունի արյունամատակարարման հետ։
Գործառույթներ
Պտուկների կենսաբանական նշանակությունը՝ նորածնին կաթով ապահովվում է, որն արտադրվում է կանացի կաթնագեղձերով՝ լակտացիայի ժամանակ ։ Նորածնի կողմից պտուկների խթանումը բերում է օքսիտոցինի ձերբազատման, որը նպաստում է արգանդի կծկմանը նույնիսկ ծննդաբերությունից հետո ։
Արգանդի ուժեղ կծկումները, որոնք պայմանավորված են մոր պտուկների խթանումով՝ օգնում են արգանդին կծկվել, որպեսզի արգանդային զարկերակները սեղմվեն։ Դա անհրաժեշտ է հետծննդաբերական արյունահոսությունները կանխելու նպատակով ։
Կաթնասուն արուների մոտ
Գրեթե բոլոր կաթնասուններն ունեն պտուկներ։ Տղամարկանց մոտ դրանց առկայությունը բազում հետազոտությունների պատճառ է դարձել։ Սեռերի միջև տարբերությունը՝ սեռական դիմորֆիզմը, կենսաբան-էվոլյուցիոնիստների կողմից դիտարկվում է որպես ուղղակի կամ անուղղակի սեռային ընտրություն։ Գոյություն ունի ընդհանրացված կարծիք, որ արուների մոտ պտուկների թե՛ առկայությունը, թե՛ բացակայությունը չունի ոչ մի առավելություն  ։
Մշակույթ
Արևմտյան մշակույթում կանացի պտուկները ծածկելու մշակույթը առավել արտահայտվել է 19-րդ դարում ։
Շատ մշակույթներում կանացի պտուկները սեռականացված են և կարող են ընկալվել որպես սեռական ենթատեքստով առարկաներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անատոմիա Կատեգորիա:Գեղձեր Կատեգորիա:Կաթնասունների անատոմիա Կատեգորիա:Մարդու անատոմիա Կատեգորիա:Մարդու սեռականություն Կատեգորիա:Մարդու մարմին Կատեգորիա:Սեռ Կատեգորիա:Կաթ
Կուարտո դ’Ալտինո
Կուարտո դ’Ալտինո (Quarto d'Altino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վենետիկ գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 7993 մարդ։ Խտությունը կազմում է 274 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 30020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0422։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կոպո դի Մարկովալդո
Կյանքը
Կոպո դի Մարկովալդոն համարվում է Դուեկենտո նկարչական շրջանի առավել հայտնի նկարիչներից, և առաջին ֆլորենտացի նկարիչն է ում անունը, կյանքը և աշխատանքները փաստագրված են Առաջին անգամ նրա անունը հանդիպում է Մոնտապերտիի մատյանում որտեղ նա ընդգրկված է այն զինվորների ցանկի մեջ որոնք մասնակցել են Սիենաի դեմ կռվին, որն ավարտվեց Մոնտապերտիի մոտ տեղի ունեցած վճռորոշ ճակատամարտում 260 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ։ Որոշ պատմաբաններ նշում են թե Կոպոն գերի է ընկել սիենացիների մոտ, և պահվել է Սերվիի եկեղեցում։ Եվ հենց այստեղ է, որ 1261 թվականին, նա ստեղծել է իր ամենահայտնի նկարը՝ Madonna del Bordone («Ուխտավորների Մադոննան») սերվիտների ուխտի համար։ Եթե հաշվի է առնվում այն փաստը որ նա պատերազմի գերի էր ապա հարց է առաջանում թե ինչու պետք է հենց ֆլորենտացի նկարչին հանձարարվեր սիենացիների համար այնպիսի մի կարևոր նկար ստեղծելու գործը։ Եվ միակ տրամաբանական պատասխանն այն է որ արդեն այս ժամանակ Կոպոն բավակաին ճանաչում և հարգանք ուներ այդ իսկ պատճառով սիենացիները հենց նրան ընտրեցին այդ աշխատանքի համար ։
Ոճը
Ակնհայտ է որ ֆլորենտացի նկարիչ լինելով հանդերձ իր Սիենայում անցկացրաց ժամանակահատվածում նա բավականին շատ բաներ փոխառել է նկարչական հենց այդ դպրոցից մասնավորապես՝ տարածության հավասարակշռումը, գեղեցիկ դիրքեր ու կեցվածքներ և այլն ։ Եվ իհարկե Կոպոի վրա մեծ ազդեցություն ուներ բյուզանդական արվեստը, հատպակես լույսի և ստվերի տարբեր վարիացիաների և նրանց միախառնման գործընթացը որով ցանկանում էին ցույց տալ կյանքի պատրանքը ։ Իսկ այն ոճը որը կիրառվել է և առավել ակնհայտ երևում է Madonna del Bordone նկարում ավելի շատ հիշեցնում է ոոմանական արվեստը ։
Նկարչին վերագրվող աշխատանքներ
Չնայած այն բանին որ Madonna del Bordone նրա միակ պահպանված աշխատանքն է, շատ ալ նկարներ ևս վերագրվում են Կոպո դի Մարկովալդոյին։
• 1261 թվական - Madonna del Bordone ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Հայաստանի ազգային անվտանգության ծառայություն
Հայաստանի կառավարությանն առընթեր Ազգային անվտանգության ծառայություն (ԱԱԾ), գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին, որը մշակում և իրականացնում է ազգային անվտանգության բնագավառում Հայաստանի կառավարության քաղաքականությունը, ինչպես նաև ազգային անվտանգության մարմինների կառավարումը։ Այն համարվում է Հայաստանի գլխավոր հատուկ ծառայությունը։
Կառուցվածք
ԱԱԾ-ի կառուցվածքի մեջ են են մտնում մարզային վարչություններն ու Երևանի վարչությունը, Պետական պահանության ծառայությունը, սահմանապահ զորքերիը, Հետախուզությունը, հակահետախուզությունը, Սահմանադրական կարգի պահպանություն և ահաբեկչության դեմ պայքար իրականացնող մարմինը, Տնտեսական անվտանգության և կոռուպցիոն հակազդում իրականացնող մարմինը, Նախաքննություն իրականացնող մարմինը։ Ազգային անվտանգության ծառայության լիազորություններն ու պարտականությունները սահմանվում են ՀՀ Ազգային անվտանգության մարմինների մասին օրենքով։
Տնօրեն
Հայաստանի Ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեններ են եղել․
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեն
Տեղակալներ
Հայաստանի անկախացում
1991 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Պետական անվտանգության կոմիտեն վերանվանվեց ՀՀ ազգային անվտանգության վարչություն։ 1995 թվականին ԱԱՊՎ վերանվանվեց Ազգային անվտանգության նախարարություն։ 1996 թվականի նոյեմբերի 8-ից մինչև 1999 թվականի նոյեմբերը ԱԱՆ-ն միավորվեց ՆԳն-ին՝ դառնալով  Ազգային անվտանգության և Ներքին գործերի նախարարության մաս, որի ղեկավարն էր Սերժ Սարգսյանը, ով հեռացվեց պաշտոնից Հոկտեմբերի 27-ի ահաբեկչական գործողությունից հետո։  1999 թվականի նոյեմբերի 13-ին Ազգային Անվտանգության և Ներքին գործերի նախարարությունը տարանջատվեց երկու առանձին նախարարությունններ։ ԱԱ նախարար նշանակվեց  Կառլոս Պետրոսյանը։
2002 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ԱԱՆ-ն վերակազմավորվեց, որպես Ազգային անվտանգության ծառայություն։
Հետհեղափոխական շրջան
Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ծառայությունը Հայաստանում ծավալված թավշյա հեղափոխությունից հետո ԱԱԾ նորանշանակ տնօրեն Արթուր Վանեցյանը լրատվամիջոցներին տվեց մեկ ժամյա մամլո ասուլիս, որը աննախադեպ էր։ Ըստ սոցիոլոգիական հարցումների ազգային անվտանգության ծառայության նկատմամբ վստահությունը աճել է: ԱԱԾ-ն բացահայտեց մի շարք ընկերությունների կողմից կատարված չարաշահումները և կոռոպցիոն սխեմաներ։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 11-ին հրապարակվեց ԱԱԾ տնօրենին գաղտնալսված հեռախոսազրույցը ՀՔԾ պետի հետ ։
2019 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Արթուր Վանեցյանը հրաժարական տվեց՝ հրաժականի տեքստում մեղադրելով իշխանություններին որոշումների տարերայնության, գործողությունների հախուռնության, առաջնայինը երկրորդականից, իսկ անցողիկը մնայունից չտարբերելու գործելաոճի մեջ ։ 2019 թվականի սեպտեմբերից ՀՀ ԱԱԾ տնօրենի պարտականությունները ժամանակավորապես կատարել է տնօրենի առաջին տեղակալ Էդուարդ Մարտիրոսյանը։ 2020 թվականի մարտի 19-ին վերջինս նշանակվել էր ՀՀ ԱԱԾ տնօրեն, ով 2020 թվականի հունիսի 8-ին ազատվել է ՀՀ ԱԱԾ տնօրենի պաշտոնից, նրան փոխարինել է ՀՀ ԱԱԾ փոխտնօրեն Արգիշտի Քյարամյանը։
ԱԱԾ աշխատակցի օր
Յուրաքանչյուր տարի դեկտեմբերի 20-ին նշվում է ԱԱԾ աշխատակցի օրը, որը համընկնում է Ռուսաստանի անվտանգության դաշնային ծառայության (ՖՍԲ) աշխատակցի օրվա հետ։ Վերջինի պարագայում ամսաթիվը համընկնում է 1917 թվականի դեկտեմբերի 20-ի հետ, երբ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Վլադիմիր Լենինի հրահանգով ստեղծվեց Հակահեղափոխության և դիվերսիայի դեմ պայքարի համառուսական արտակարգ հանձնաժողով (չեկա) և հանձնաժողովի նախագահ նշանակվեց Ֆելիքս Ձերժինսկին, ով երկրում սկիզբ դրեց քաղաքական բռնաճնշումներին և զանգվածային գնդակահարություններին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայություն
Կոստանդնուպոլսի պաշարում (674-678)
Կոստանդնուպոլսի պաշարում (674-678), ռազմական բախում Բյուզանդիայի և արաբական խալիֆայության միջև։ Արաբները չկարողանալով նվաճել քաղաքը, ենթարկում են այն շրջափակման։ Սակայն ձմռան գալուստը ստիպում է արաբներին կամաց-կամաց նահանջել։
Մինչև պաշարումը քրիստոնյա ասորի Կալինիկոսը հայտնաբերեց կայսրության համար "հունական կրակը"։ 677 թ-ին բյուզանդական նավատորմը հունական կրակի միջոցով Մարմարա ծովում ջախջախում է արաբներին, որի հետևանքով արաբները ստիպված հանում են շրջափակումը։ Այս հաղթանակը ստիպեց արաբներին կանգ առնել հաջորդող 30 տարիների ընթացքում։
Կատեգորիա:Բյուզանդիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլսի պաշարումներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս Կատեգորիա:Ստամբուլի պատմություն
Առավոտ (թերթ, Պոլիս)
«Առաւօտ», ազգային, քաղաքական շաբաթաթերթ, ապա՝ օրաթերթ։ Լույս է տեսել 1909-1924 թվականներին Կոստանդնուպոլսում (Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) տարիներին ընդհատվել է)։
Գործունեություն
Եղել է Վերակազմյալ հնչակյան կուսակցության, 1920 թվականից՝ Ազգային ազատագրական կուսակցության Կոստանդնուպոլսի նահանգային վարչության, 1921 թվականից՝ ՌԱԿ-ի պաշտոնաթերթ։ Խմբագիրներ՝ Միսաք Սուրյան, Հրաչ Երվանդ, Ենովք Արմեն, Երվանդ Տեր-Անդրեասյան, Աշոտ Քեչյան։
Լուսաբանել է արևմտահայերի ազգային-քաղաքական խնդիրները, պահանջել է արևմտահայերի ինքնորոշումը փոխարինել ներքին ինքնավարությամբ, քննադատել 1920 թվականի Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը, դատապարտել 1921 թվականի Փետրվարյան ապստամբությունը։ Առավոտին աշխատակցել են Երվանդ Օտյանը, Հ․ Մառքը, Վ․ Զարդարյանը, Մ․ Նաթանյանը, Պ․ Քեչյանը, Վ․ Շահրիմանը, Վահան Թոթովենցը, Վազգեն Շուշանյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:1909 հիմնադրումներ
Բոգոյավլենկա (գյուղ, Մարյինի շրջան)
Բոգոյավլենկա (Богоявленка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դոբրովոլե։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աբիտիկնա
Աբիտիկնա, հնագույն քաղաք Ուրարտուի և Ասորեստանի սահմանագլխին (հավանաբար Վանա լճից հարավ-արևելք)։
Պատմություն
Աբիտիկնան այլ քաղաքների հետ միասին մ․ թ․ ա․ 8-րդ դարի վերջերին ապստամբել էր Ասորեստանի դեմ և անցել ուրարտական Ռուսա թագավորի կողմը։ Ասորեստանի թագավոր Սարդոնը մ․ թ․ ա․ 728 թվականին արշավանքի ժամանակ հարձակվում է նաև Աբիտիկնայի վրա, տեղահան անում բնակիչներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնագույն քաղաքներ
Ղարաբաղլի (Ելիզավետպոլի գավառ)
Ղարաբաղլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում, իսկ ապա գյուղ Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Խանլարի շրջանում ։
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 32 տուն բնակիչ, իսկ 1908-ին՝ 325 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղն ուներ քարակոփ հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Արտակ Դաշյան
Արտակ Արտուշի Դաշյան, հայ ֆուտբոլիստ, Հայաստանի «Ալաշկերտ» ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել Հայաստանի ազգային հավաքականում։
Ակումբային կարիերա
Արտակ Դաշյանը «Շենգավիթ» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ 2006 թվականին հրավիրվել է «Բանանց», որի կազմում սկսել է հանդես գալ Հայաստանի առաջնություններում 2007 թվականից։ Իր ունակություններն Արտակ Դաշյանն սկսել է ցուցադրել վաղ տարիքից։ Իր խաղով նա գրավել է ակումբի գլխավոր մարզչի, ապա նաև ֆուտբոլի հավաքականի մարզչի ուշադրությունը։
2009 թվականի Հայաստանի առաջնությունան 24-րդ տուրի՝ «Շիրակ» ակումբի դեմ խաղում Արտակ Դաշյանը վիրավորել է մրցավարին, ինչի պատճառով անմիջապես հեռացվել է դաշտից։ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կարգապահական կոմիտեն որոշել է որակազրկել խաղացողին Հայաստանի առաջնության առաջիկա խաղի համար, իսկ մայրաքաղաքային ակումբը տուգանվել է 150 հազար դրամով ։
Արտակ Դաշյանը դիտումների է մասնակցել Դոնեցկի «Մետալուրգում», որը գլխավորում էր «Բանանցի» նախկին մարզիչ Նիկոլայ Կոստովը ։ Դաշյանն ակումբի հետ կնքել է երեք տարվա պայմանագիր՝ ևս երկու տարով երկարաձգելու հնարավորությամբ ։
Դաշյանը հազվադեպ է ընդգրկվել ակումբի հայտացուցակում և հիմնականում դուրս է եկել փոխարինման, այդ պատճառով էլ «Մետալուրգի» ղեկավարությունը որոշել է նրան ուղարկել վարձավճարով խաղալու այլ թիմում։ Ֆուտբոլիստով ամենաշատը հետաքրքրվել է իր նախկին ակումբը, և երկու ակումբները համաձայնության են եկել Դաշյանի՝ վարձավճարով «Բանանց» տեղափոխվելու վերաբերյալ։ Դաշյանն արագորեն ընդգրկվել է թիմի մարզչական սխեմայում։ Մրցաշրջանի կեսերին իր կարիերան ավարտել է Արթուր Ոսկանյանը, ինչից հետո Արսեն Բալաբեկյանը դարձել է թիմի ավագ, իսկ Արտակ Դաշյանը՝ փոխավագ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո ակումբի ղեկավարությունը որոշել է չերկարաձգել Բալաբեկյանի հետ պայմանագրի ժամկետը, որն ստիպված է եղել հեռանալ թիմից։ Արդյունքում Արտակ Դաշյանը դարձել է թիմի ավագ։ 2013 թվականին նա տեղափոխվել է Կապանի «Գանձասար», իսկ 2016 թվականին՝ «Ալաշկերտ»։
Անձնական կյանք
Արտակ Դաշյանն ամուսնացել է 2011 թվականի նոյեմբերի վերջին ։
Ելույթների վիճակագրություն
Ընդհանուր՝ 4 խաղ / 0 գոլ, 0 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 3 պարտություն
(2014 թվականի մարտի 12-ի տվյալներով)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գանձասարի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մետալուրգ Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ազիրու
Ազիրու, լեռ՝ հիշատակված ասուրական սեպագրերում։ Գտնվում էր Ուրմիա լճի մոտ, հնագույն Զամվա երկրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Դասական մեխանիկայի ժամանակացույց
Ստորև ներկայացված է դասական մեխանիկայի ժամանակացույցը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դասական մեխանիկա
Ուր (քաղաք-պետություն)
ՈՒր (Ուրիմ), հնագույն քաղաք–պետություն ժամանակակից Թել Մուքայար բնակավայրի տեղում (Իրաքի Նասիրիա քաղաքից 20 կմ հարավ-արեւմուտք)։ Ուրի տեղում բնակավայր առաջացել է մեր թվարկությունից առաջ 5-րդ հազարամյակի վերջին։ Մեր թվարկությունից առաջ 4-րդ հազարամյակում, Ուրուկի ժամանակաշրջանում, Ուրը ձևավորվել է իբրե քաղաք։ Մեր թվարկությունից առաջ XXV դարում, Ուրուկի 1-ին դինաստիայի ժամանակաշրջանում, ուժեղ պետություն էր։ Մեր թվարկությունից առաջ XXIV–XX դարերի ընթացքում (ոչ մեծ ընդմիջումներով) ենթարկվել է հարեւան քաղաք–պետություններին՝ Լագաշին, Ումմային, Ուրուկին, այնուհետև՝ Աքքադին, կուտիներին։ Մեր թվարկությունից առաջ մոտ XIX դարում դարձել է «Շումերի և Աքքադի թագավորության» մայրաքաղաքը (Ուրուի 3-րդ դինաստիա)։ Թագավոր Ուր Նամմուի ժամանակ (Մեր թվարկությունից առաջ XIX դարում) ստեղծվել են Միջագետքի, հնարավոր է ամենահին, գրի առնված օրենքները։ Այդ ժամանակաշրջանի Ուրուի պատմության համար բնորոշ էր թագավորական խոշոր տնտեսությունների առկայությունը՝ անազատ աշխատողների փաստական ստրկատիրական շահագործմամբ։ Ստեղծվել են թագավորական բռնապետական իշխանության գաղափարական հիմքերը (դիցաբանի միասնական համակարգ, թագավորական իշխանության հավիտենականության ուսմունք են)։ Ուր Նամմուի հաջորդները (Շուլգի, Ամար Սուեն, Շու Սուեն, Իբբի Սուեն) աստվածացվել են կենդանության օրոք։ Թեև Ուրուի 3-րդ դինաստիան վերացել է մեր թվարկությունից առաջ մոտ 2000 թվականին՝ ամովհրացիների և Ելամի դեմ պատերազմի ընթացքում, այնուամենայնիվ Ուրը մնում էր առևտրաարհեստավորական կարևոր կենտրոն՝ գտնվելով բաբելոնյան (մեր թվարկությունից առաջ 18–6-րդ դարերում) և աքեմենյան (մեր թվարկությունից առաջ 6-րդ դարից) տիրապետության տակ։ Մեր թվարկությունից առաջ IV դարի վերջին Ուրը անկում է ապրել։ Ուրի պեղումներն սկսվել են 19-րդ դարում։ Հայտնաբերվել են Ուրի 1-ին և 3-րդ դինաստիաների ժամանակաշրջանի կարևոր հուշարձաններ (ոսկուց, արծաթից, ջրակուճից, օբսիդիանից պատրաստված պերճանքի առարկաներ, աղյուսով կառուցված պալատի մնացորդներ, տաճարային համալիր, որի կենտրոնում գտնվել է քառաստիճան զիկկուրատ և այլ կառույցներ)։
Կատեգորիա:Հին Միջագետքի քաղաքներ Կատեգորիա:Աստվածաշնչյան վայրեր Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Շումեր Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ Կատեգորիա:Շումերի քաղաքներ
Ստրա
Ստրա  (Stra), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վենետիկ գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 7247 մարդ։ Խտությունը կազմում է 669 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 30039։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հայաստանի կադաստրի կոմիտե
Կադաստրի կոմիտե, Հայաստանի կառավարությանը ենթակա մարմին, որը վարում է անշարժ գույքի պետական ռեգիստրը, երկրատարածական տվյալների համակարգերը, աջակցում անշարժ գույքի շուկայի զարգացմանը, հողային պետական քաղաքականության մշակմանն ու իրականացմանը ։
Կադաստրի կոմիտեն իր լիազորությունների շրջանակում իրականացնում է գույքի նկատմամբ իրավունքների պետական գրանցում, գույքի վերաբերյալ տեղեկատվական համակարգի կառավարում ու վերահսկում, գույքի կադաստրային գնահատում, անշարժ գույքի շուկայի վերլուծություն, մշակում է զարգացման վերաբերյալ առաջարակությունները, կատարում է հողերի հաշվառման, հասցեավորման, քարտեզագրման աշխատանք, վարում է աշխարհագրական անվանումների ռեեստրը, մշակում է ազգային ատլասը։ Այս բոլոր գործառույթները կոմիտեն իրականացնում է իր կազմում գտնվող սպասարկման գրասենյակների, գործառնական ու տարածքային ստորաբաժանումների ու «Գեոդեզիա և քարտեզագրություն» ՊՈԱԿ-ի միջոցով։
Սկզբնավորվել է 1997 թվականին, երբ Հայաստանի Կառավարությունն ընդունեց անշարժ գույքի պետական միասնական կադաստրի համակարգ ստեղծելու որոշումը։ Գործում է «Գույքի նկատմամբ իրավունքների պետական գրանցման մասին» և Հայաստանի մի շարք այլ օրենքներով ու իրավական ակտերով։ Ունեցել է տարբեր անվանումներ՝ Հայաստանի կառավարությանն առընթեր անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտե, Հայաստանի անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտե, Հայաստանի անշարժ գույքի կադաստրի կոմիտե, իսկ 2019 թվականի հուլիսից՝ Կադաստրի կոմիտե։
2020 թվականին «Գեոդեզիա և քարտեզագրություն» ՊՈԱԿ-ը լուծարվել է, և Կադաստրի կոմիտեի կառուցվածքում ստեղծվել է Գեոմատիկայի կենտրոնը։ Գեոմատիկայի կենտրոնի հիմնական նպատակը ազգային տարածական տվյալների, ենթակառուցվածքի, գեոպորտալի, ինտեգրված կադաստրի, հասցեների միասնական ռեեստրի վարումն ու պետական նշանակության գեոդեզիական, քարտեզագրական, հողաշինարարական և երկրատեղեկատվական աշխատանքների իրականացումն է։
Մարմնի առաջին ղեկավարը եղել է Մանուկ Վարդանյանը (1997-2009 թթ.), ապա՝ Երվանդ Զախարյանը (2009-2014 թթ.), Մարտին Սարգսյանը (2014-2018 թթ.), Սարհատ Պետրոսյանը (2018-2019 թթ) և Սուրեն Թովմասյանը (2019 թ.-ից առ այսօր)։
Կադաստրի կոմիտեն ԵվրոԳեոգրաֆիքս կազմակերպության լիիրավ անդամ է։ Ներգրավված է մի շարք միջազգային կառույցների ծրագրերում. այդ թվում՝ ՄԱԿ-ի Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության, ՄԱԿ-ի Եվրոպական տնտեսական հանձնաժողովի Հողային ռեսուրսների կառավարման աշխատանքային խմբի, ՄԱԿ-ի Գլոբալ տարածական տեղեկատվության կառավարման մասնագետների և այլն։ Գեոդեզիայի, քարտեզագրության, կադաստրի և Երկրագնդի հեռահար զոնդավորման միջպետական խորհրդի շրջանակում համագործակցում է ԱՊՀ-ի հետ։ Կոմիտեն համագործակցում է նաև Համաշխարհային Բանկի Եվրոպայի և Կենտրոնական Ասիայի հողային ռեսուրսների կառավարման աշխատանքային խմբի հետ՝ Հայաստանում անշարժ գույքի գրանցման ընթացակարգերի մասին պարբերաբար տեղեկություն տրամադրելով Համաշխարհային բանկի Doing Business ծրագրին։
Ընդհանուր տեղեկություն
Կադաստրի կոմիտեի ղեկավար
Տեղակալներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի պետական կազմակերպություններ Կատեգորիա:ՀՀ անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտե
Իրինա Դուբրովինա
Իրինա Դուբրովինա, խորհրդային և ռուս հոգեբան, տարիքային հոգեբանության մասնագետ, հոգեբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Կրթության ռուսական ակադեմիայի իսկական անդամ (1999), Ռուսաստանի Դաշնության գիտության վաստակավոր գործիչ (2006)։ Լ․Գ․ Շուկինայի հոգեբանական ինստիտուտի մանկական գործնական հոգեբանության գիտական հիմքերի լաբորատորիայի գլխավոր գիտաշխատողն է։ Մոսկվայի պետական հոգեբանամանկավարժական համալսարանի Կրթության ֆակուլտետի մանկավարժական հոգեբանության ամբիոնի պրոֆեսոր է։
Կենսագրություն
Իրինա Դուբրովինան ծնվել է 1935 թվականի հունիսի 6-ին Մոսկվայում։ 1958 թվականին ավարտել է Վլադիմիր Պոտյոմկինի անվան Մոսկվայի քաղաքային մանկավարժական ինստիտուտի ռուսաց լեզվի, գրականության և պատմության ֆակուլտետը։
1958-1963 թվականներին աշխատել է դպրոցում՝ որպես ռուսաց լեզվի ուսուցիչ։ 1963 թվականին ընդունվել է Լ․ Գ․ Շուկինայի անվան հոգեբանական ինստիտուտի ասպիրանտուրա։ 1967 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Մաթեմատիկական ընդունակությունների բաղադրիչների վերլուծությունը կրտսեր դպրոցական տարիքում» թեմայով։
1988 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Դպրոցական հոգեբանական ծառայության զարգացման տեսական հիմքերը և գործնական կողմերը» թեմայով ։
1992-2008 թվականներին ղեկավարել է Կրթության ռուսական ակադեմիայի հոգեբանական ինստիտուտի մանկական գործնական հոգեբանության գիտական հիմքերի լաբորատորիան։
Պարգևներ
1995 թվականին արժանացել է Կոնստանտին Ուշինսկու անվան մեդալի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային հոգեբաններ Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ Կատեգորիա:Կին հոգեբաններ Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտությունների դոկտորներ
Առավոտ (թերթ, Բեյրութ)
«Առաւօտ», քաղաքական, ազգային, գրական և մարզական շաբաթաթերթ, ապա՝ երկօրյա, վերջում՝ օրաթերթ։ Լույս է տեսել 1938-1947 թվականներին Բեյրութում։ Տնօրեն-խմբագիր՝ Հրանտ Դևեջյան։
Գործունեություն
Երկրորդ աշխարհամարտի (1939-1945) տարիներին հանդես է եկել հօգուտ խորհրդային ժողովրդի մղած հակաֆաշիստական պայքարի, անդրադարձել է Խորհրդային Հայաստանում հետպատերազմյան ձեռքբերումներին, խրախուսել ներգաղթը։
Թերթը փակվել է խմբագրի հայրենադարձության պատճառով։ 1948 թվականին հնչակյան գործիչ Հարություն Կուժունին (Ճերեճյան) վերսկսել է (կարճ ժամանակով) Առավոտի հրատարակումը՝ որպես ազգային, քաղաքական անկախ օրաթերթ։ Խմբագիրներ՝ Սեդրակ Ապաճյան, Պետրոս Մինասյան։ Աշխատակցել են Ա․ Կիտուրը, Լ․ Չորմիսյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Լիբանանի պարբերականներ Կատեգորիա:1938 հիմնադրումներ
Վտարվածը (անիմե)
Վտարվածը (Last Exile, ラストエグザイル Ռասուտո Էգուձայրո), գիտա-ֆանտաստիկ ժանրի անիմե-սերիալ, որի տևողությունն է 26 սերիա։ Թողարկվել է 2003 թվականին Gonzo անիմե-ստուսդիայի կողմից։ Ռուսաստանում լիցենզավորվել և տպագրվել է MC Entertainment ֆիրմայի կողմից։ 2011 թվականի փետրվարին հայտարարել են երկրորդի մասի՝ Last Exile: Ginyoku no Fam-ի, վրա աշխատանքի մասին ։ Նոր սերիալի թողարկումը սկսվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 15-ից մինչև 2012 թվականի մարտի 23-ը։
Սյուժե
Գործողությունները կատարվում են Պրեստել անունով մի աշխարհում, որը բաղկացած է երկու պետություններից, որոնք գտնվում են պատերազմական վիճակում՝ Անատոլ կայսրություն (ανατολή, արևելք) և Դիզիտ թագավորություն (δύση, արևմուտք), որոնք բաժանված են օդային հսկա կույտով՝ «Գրանդ Ստրիմով», որտեղ էլ թագավորում է հզոր Գիլդիան։ Գիլդիան երկու պետությունների համար խաղում է մրցավարի դեր։
Անատոլում, Նորիկի քաղաքում ապրում են երկու երիտասարդ ընկերներ՝ Կլաուս Բարկան և Լավի Հեդը, որոնք գումար են վաստակում թերթի ցրիչ աշխատելով կամ փոքր բեռներ առաքելով։ Նրանք երկուսով վանշիպով թռչում են ու մանկությունից երազում գեթ մեկ անգամ հատել «Գրանդ Ստրիմը»։ Մի անգամ, Նորիկի Գավաթի խաղերին մասնակցելու ժամանակ, նրանք նկատում են վնասված վանշիպ և որոշում են օգնել նրա վիրավոր օդաչուին։ Վանշիպին հետևում է Գիլդիայի աստղանման գրոհիչը, և օդաչուն խնդրում է Կլաուսին նշված տեղը հասցնել իր բեռը՝ Ալվիս Համիլթոն անունով փոքրիկ աղջկան։ Նշված վայրը հին տաճարի ավերակներ են, որտեղ աղջկան պետք է վերցնի Ալեքս Ռոուն՝ «Սիլվանա» մարդասպան նավի կապիտանը, որը հին հաշիվներ ունի Գիլդիայի հետ…
Հիմնական հերոսներ
Կլաուս Բարկա (クラウス・ヴァルカ, Կուրաուսու Վարուկա), վանշիպի 15-ամյա օդաչու, «Նորիկի օդաչուների միության» անդամ, որը զբաղվում է նամակների ու բեռների տեղափոխմամբ։ Նա և իր նավարկորդ Լավի Հեդը մեծացել են միասին։ Նրանց հայրերը ևս եղել են նույն անձնակազմից՝ Կլաուսի հայր Գամիլկար Բարկան եղել է Նորիկիի լավագույն օդաչուն, իսկ նրա նավարկորդը եղել է Լավիի հայրը՝ Ջորջ Հեդը։ Երբ Անատոլը կայսրությունը որոշեց դադարեցնե; Դիզիտի հետ կռիվը, խաղաղության պայմանագրի առաքման աշխատանքը հանձնարարվեց Բարկայի և Հեդի անձնակազմին։ Նրանց հետ մեկնել է նաև Ալեկս Ռոուն (նավարկորդը եղել է նրա հարսնացուն՝ Անատոլի նախագահի դուստր Յուրիս Բասիանուսը)։ Դա եղել է սերիալի գործողություններից տասը տարի առաջ։ Գրանդստրիմի վրայով Դիզիտին հասնելու փորձը անհաջող է ընթանում, և Կլաուսի ու Լավիի հայրերն ու Ալեքսի հարսնացուն մահանում են։ Կես տարի հետո մահանում է նաև Կլաուսի մայրը։ Որբ դառնալուց հետո, Կլաուսն ու Լավին միասին շատ փորձություններ են հաղթահարել, ինչն էլ նրանց ավելի է մոտեցրել։ Երազելով դառնալ օդաչու և հատել Գրանդստրիմը, Կլաուսը Լավիի հետ միասին սկսում է սովորել, թե ինչպես թռչել վանշիպով։ Լավին դառնում է նրա նավարկորդը, և շուտով առաջին հաջող թռիչքներից հետո անձնակազմը սկսում է նամակ առաքելու հանձնարարություններ ստանալ։ Կլաուսը սկսում է վարպետորեն թռիչքներ կատարել։ Նա շատ բարի է, ուշադիր և մոլեգնաբար խիզախ։ Նպատակին հասնելու ճանապարհին համառ է։ Շատ հոգատար է Լավի հետ ու նաև մյուս աղջիկների հետ հարաբերությունների մեջ։ Պաշտպանումէ Ալվիսին։ Սերիալի վերջում Կլաուսի ու Լավիի երազանքը իրականությւոն է դառնում՝ նրանք հատում են Գրանդստրիմը։
Լավի Հեդ (ラヴィ・ヘッド, Րավի Հեդո), Կլաուսի տարեկցուհին։ Մազերը շիկահեր են, աչքերը՝ մոխրագույն։ Նրա մայրը մահացել է ծննդաբերության ժամանակ և նա երբեք մորը չի տեսել, անգամ նկարներով, քանի որ նրանց ընտանիքում ֆոտոխցիկ չի եղել։ Նրա հայրը տեղափոխվել է Գամիլկարի՝ Կլաուսի հոր, տան կողքի տունը, իսկ Գամիլկարի կինը՝ Կլաուսի մայրը, Լավիին մեծացրել է ինչպես սեփական աղջկան։ Հոր և Կլաուսի ծնողների մահից հետո Լավին որոշում է օգնել Կլաուսին վանշիպի նորոգման հարցում, որոշելով դառնալ լավագույն նավարկորդը և ընկերոջ հետ հատել Գրանդստրիմը։ Որպեսզի պահպանեն վանշիպը, Կլաուսն ու Լավին ստիպված են լինում վաճառել երկու տներն ու տեղափոխվել քաղաք։ Լավին հոգում է համեստ տնտեսության հարցերը, օգնում է Կլաուսին և դառնում վանշիպի մեխանիկը։ Նա բարի է ու կարեկցող, բայց շատ տաքարյուն։ Նա անգիտակցաբար սիրահարվում է Կլաուսին ու խանդում է նրան Տատյանայի ու նաև մնացած աղջիկների հետ տեսնելիս։
Ալվիս Համիլտոն (アルヴィス・ハミルトン, Արուվիսու Համիրուտոն), գիլդիայի չորս տներից մեկի՝ Համիլտոնի, դուստրը։ Գիլդիայի կողմից հետապնդման ժամանակ նա ապրել է Անատոլում իր տան վերջին ներկայացուցչի հետ։ Փոքրիկ սիրունիկ աղջիկ է, գաղտնագրված Էկզայլի բանալին է։ Քանի որ նրա բնակության վայրը հայտնի դարձավ Գիլդիային, կայսրության հրամանագրի համաձայն, նա պետք է տեղափոխվեր «աշխարհի ամենաապահով վայրը»՝ «Սիլվանայի» վրա։ Օդաչու Ռալֆ Վենդսեյի վանշիպը, որը պետք է տեղ հասցներ Ալին ու նրա դայակ Գիտային, ռմբակոծվում է Գիլդիայի կողմից։ Ռմբակոծության ժամանակ մահանումէ Գիտան, Ռալֆը մահացու վնասվածքներ է ստանում, իսկ վանշիպը լուրջ վնասվում է։ Օդաչուն հանձնարարությունն ու «բեռը», այսինքն Ալվիսին, հանձնում է Կլաուսին ու Լավիին, իսկ հետո՝ փորձելով շեղել Գիլդիայի կործանիչի ուշադրությունը, մահանում է։
Ալեքս Ռոու (アレックス・ロウ, Արեքուսու Ռո), անատոլական նավատորմի հուսահատված կապիտան, որը երբեք պարտություն չի կրել ու նախընտրում է ավելի շատ աշխատել, քան խոսել։ Բայց Ալեքսին ոչ բոլորը գիտեն դեմքով։ Նա շատ լուրջ է ու քչախոս, պահպանում է սառնասրտություն ցանկացած իրավիճակում։ Երիտասարդ տարիքում վերապրած տրագեդիայից հետո, որի ժամանակ նա կորցրեց իր հարսնացուին ու Կլաուսի հորը, ում նա հարգում էր, նա փակվեց իր մեջ ու իր առջև դրեց միակ նպատակը, որի համար ապրում է՝ ցանկացած ձևով վրեժ լուծել Մաեստրո Դելֆինեից, որը մեղավոր է նրա ընկերների ու սիրեցյալի մահվան մեջ։ Ինչպես նաև նա ցանկանում է հասնել մինչև Էկզայլ և ոչնչացնել այն, կամ օգտագործել նպատակին հասնելու համար։ Ինքը՝ Ալեքսը, այդ տրագեդիայի ժամանակ փախել է Գրանդ Ստրիմից, և այդ ժամանակ դեմքի վրա ստացել է խորը սպի, որը թաքցնում է մազերի ետևում։ Եթե անհրաժեշտ լինի, նա վրեժ լուծելու համար, կարող է նաև զոհել ցանկացածի կյանքը, թեկուզ իր առաջին օգնական Սոֆիա Ֆորեստերինը, որը միակ մարդն է, ում նա վստահում է ու գնահատում։ Վերջում նա իրականացնում է իր ծրագիրը, մերկ ձեռքերով սպանելով Դելֆինեին։ Ալեքսը դրանից հետո մահանում է հրետանու հարվածից, որը պատվիրել էր Սոֆիան։
Սոֆիա Ֆորեստեր (ソフィア・フォレスター, Սոֆիա Ֆորեսուտա), «Սիլվանայի» կապիտան Ալեքս Ռոուի գլխավոր օգնականը։ Լինելով Անատոլի արքայադուստրը, նրան ուղարկում են նավի վրա, որպեսզի հետևի ու կառավարի Ալեքս Ռոուի գործողությունները, որին միանգամից լրջորեն սիրահարվում է։ Սակայն Ալեքսը նրան չի պատասխանում սիրո հարցում, քանի որ դեռ սիրում է իր մահացած սիրեցյալին։ Սոֆիան կազմակերպված ու ճիշտ կատարում է Ալեքսի հրահանգները։ Դրան զուգահեռ նա իրեն համեստ ու հարգանքով է պահում անձնակազմի նկատմամբ։ Որոշ ժամանակ անց նա նամակ է ստանում հորից, որպեսզի վերադառնա տուն, որտեղ էլ հոր մահից հետո դառնում է կայսրուհի, և օգտվելով դրանից նա Անատոլի ու Դիզիտի միջև համաձայնագիր է կնքում։ Ավելի ուշ Սոֆիան վերադառնում է «Սիլվանա», ու նորից դառնում Ալեքսի «առաջին օգնականը»։
Մորան Շետլանդ (モラン・シェトランド), հետևակային զինվոր, Անատոլի տարբեր նավերի կողմից կազմակերպած Դիզիտի դեմ շատ կռիվների մասնակից։ Խիզախության համար ունի շատ շխամեդալներ (ճիշտ է, ոչ բոլորն են նրանը, մեծ մասը նա հավաքել է իր մահացած ընկերներից)։ Փաստացի նրան մնացել է մեկ մենամարտ, որպեսզի դուրս գա շարային մակարդակից ու առաջ գնա։ Սակայն իրավիճակներն այնպես են դասավորվում, որ նա սըիպված իր տեղը զիջում է, ու սկսում աշխատել որպես մեխանիկ։ Այնտեղ էլ սիրահարվում է Տատյանային, բայց հետո հասկանում է, որ նրանց վիճակված չէ լինել միասին։ Ավելի ուշ նա լքում է «Սիլվանան» ու վերադառնում հետևակին․ մասնակցում է գաղտնի գործողության, որպեսզի վերադարձնի Կլաուդիևյան շարժիչներն ու ազատ արձակել գահը Գիլդիայի ազդեցությունից։ Իրականցնելով այդ գործողությունը, Մորանը հանդիպում է Դունյային։ Դունյան Դիզիտից է։ Նրանք միանգամից սիրահարվում են, ու Մորանը խնդրում է նրան ամեն ինչի վերջանալուց հետո, գալ «Սիլվանայի» վրա։ Դունյան համաձայնվում է։ Գործողությունը հաջող է ավարտվում ու նրանք վերադարձնում են շարժիչները։ Բայց այդ ընթացքում Մորանին լուրջ վնասում են, այդ պատճառով կարծում են, որ նա մահացել է։ Սակայն վերջաբանում երևում է, որ նա չի մահացել, ու ապրում է ագարակում Դունյայի, եղբայրների ու քույրերի հետ։ Պատմության սկզբում նա հանդես է գալիս Կլաուսին ու Լավիին ի օգուտ, ու փրկում է նրանց։
Դիո Էրակլեա (ディーオ・エラクレア, Դիո Էրակուրեա), Մաեստրո Դելֆինայի կրտսեր եղբայրը, Գիլդիայի գահի ժառանգորդը։ Նա տասնվեց տարեկան է։ «Սիլվանայի» վրա է հայտնվում, ցանկանալով ազատվել քրոջ բռնապետությունից։ Ի տարբերություն Մաեստրո Դելֆինայի, Դիոյին հետաքրքրում է մարդկանց հետ կապված ամեն ինչ․ մասնավորապես Կլաուսը, որին նա անվանել է «Իմելման» ։ Ամենասկզբից նա վատ տպավորություն է թողնում, քանի որ իրեն պահում է ինչպես շփացած երեխա, անընդհատ ջղայնացնում է Կլաուսին։ Սակայն նա ունի բարի սիրտ, լավ օդաչու է ու ընկեր, չնայած, որ լավ չի շփման մեջ։ Գիլդիա վերադառնալուց ու «ուղեղի լվացումից» հետո, որը հրամայել էր անել Դելֆինան, հոգեկան շեղումներ է ստանում ու անհայտ կորչում «Գրանդ Ստրիմում» ։
Ալիսիա Էգրյու (アリスティア・アグリュー, Արիսուտիա Ագուրյու), ակադեմիայում Տատյանայի համադասարանցին ու լավագույն ընկերուհին, նրա վանշիպի նավակորդը։ Հետաքրքվում է «երկնքում կատարվող» իրադաչձություններով, ու լավ թաքցնում է իր զգացմունքները շրջապատից։
Լյուսիոլա (ルシオラ, Րուսիորա), Գիլդիայի անդամ, մարտաձևերի վարպետ ու Դիոյի անձնական թիկնապահը։ Դիոյին միացել է դեռ մանուկ հասակից ու ուղեկցում է ընկերոջն ու պարոնին ամենուր։ Մաեստրո Դելֆինայի հրամանով որոշ ժամանակ հետևել է Դիոյին (հենց նա է հայտնել որ Դիոն «Սիլվանայի» վրա է), բայց, երբ ստիպված էր ընտրություն կատարել Դելֆինայի վստահության ու Դիոյի փրկության միջև, նա ընտրում է վերջինը։ Նա արդեն խելագարված Դիոյին հանձնում է Կլաուսին ու օգնում նրանց փախչել գիլդյան նավից։ Ավելի ուշ նա սպանում է Դելֆինայի թիկնապահներին, որոնց նա ուղարկել էր արքայազնի հետևից, ու խնդրում է Մաեստրոյին Դիոյին վերադարձնել հիշողությունը, բայց նա ոչ միայն չի համաձակնվում, այլ նաև սպանում է վերջինին։
Մաեստրո Դելֆինա Էրակլեա ( マエストロ・デルフィーネ・エラクレア, Մաեսուտորո Դերուֆինե Էրակուրեա), Գիլդիայի Մաեստրոն, ստացել է այդ կոչումը տասնչորս տարեկանում իշխող ցեղերի երկպառակության արդյունքում, որի ընթացքում վտարվում է իշխող Բասիանուս տունը, ինչպես նաև նրա ազդեցության տակ գտնվող Դագոբել ու Համիլտոն տները, իսկ Գիլդիան սկսում է կառավարել Էրակլեա տունը։ Տարված է ամբողջական միաիշխանության գաղափարով ու երկինքը կարծում է իրնեը։ Ցանկանում է իրեն ենթարկեցնել Էկզայլը, որը դեռևս միակ ուժն է, որ իրեն չի պատկանում։ Դելֆինան ինքնասիրահարված է, բռնապետ ու խորը վիրավորում է մարդկանց։ Սիրում է վարդեր։ Մահացել է (խեղդվել) Ալեքսի կողմից, Գիլդիայի նավի ոչնչացումից վայրկյաններ առաջ, որի վրա նրանք էին։