cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մակեդոնիա (տերմինաբանություն)
Աշխարհագրություն
Պատմական համատեքստում Մակեդոնիա տերմինն օգտագործվել է տարբեր եղանակներով։ Մակեդոնիան չի եղել Օսմանյան կայսրության վարչական բաժանման մաս, նրա ամբողջ տարածքը Ռումելիայի բեյլերբեգի մի մասն էր կազմում. : Երկրաբան Հ. Ռ. Վիլկինսոնն ենթադրում է, որ տարածաշրջանը «սահմանված չէ», սակայն շատ քարտեզագրողներ համաձայնում են «ընդհանուր գտնվելու վայրի» հարցում ։ Մակեդոնիան 1897 թվականին բավարար չափով հստակեցված էր, որպեսզի Գլադստոնը ներկայացներ «Մակեդոնիան` մակեդոնացիների համար», ֆիլհելենները պնդում էին, որ այդ արտահայտությունը չէր կարող անկողմնակալ համարվել, մինչդեռ թուրքոֆիլները հայտարարում էին, որ գոյություն ունեն վեց տարբեր տեսակի մակեդոնացիներ, և միայն թուրքական իշխանության անարխիան կարող էր գերակշռել տարածաշրջանում ։ Բալկանյան ժողովուրդներն սկսեցին իրենց իրավունքները պաշտպանել 1878 թվականին Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի կնքումից և Բեռլինի կոնգրեսում դրա վերանայումից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիա Կատեգորիա:Վեճեր
Ազամաթ Աբդուռաիմով
Ազամաթ Բերադորովիչ Աբդուռաիմով (Azamat Birodarovich Abduraimov, ), խորհրդային և ուզբեկ ֆուտբոլիստ, որը հանդես ե եկել որպես հարձակվող, ֆուտբոլային մարզիչ։ 1992-1996 թվականներին խաղացել է Ուզբեկստանի հավաքականում։ 1994 թվականին հավաքականի կազմում դարձել է Ասիական խաղերի չեմպիոն։ Խորհրդային և ուզբեկ հայտնի ֆուտբոլիստ և մարզիչ Բերադոր Աբդուռաիմովի որդին է։ Եղբայրները՝ Ջասուրն ու Բախոդիրը, նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստներ են։
Սովորել է Տաշքենդի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։ Ավարտել է Ռուսաստանի մարզիչների բարձրագույն դպրոցը (2006):
Կենսագրություն
Ազամատ Աբդուրաիմովը ծնվել է Տաշքենդում 1966 թվականի ապրիլի 27-ին՝ այն օրը, երբ տեղի է ունեցել ավերիչ երկրաշարժ Տաշքենդում։ Նա իր մանկությունն անցկացրել է Մոսկվայում, ուր հայրը տեղափոխվել է 1969 թվականին, երբ Վսեվոլոդ Բոբրովը նրան հրավիրել է ԲԿՄԱ ։ Մանկության տարիներին Ազամատ Աբդուրաիմովն ակտիվորեն զբաղվել է հոկեյով և ֆուտբոլով, բայց վերջում վերջնականապես ընտրել է ֆուտբոլը։
ՖՇՄ ակումբի սան է։ Նույն թիմում սկսել է իր ելույթները մեծ ֆուտբոլում։
1984 թվականինին նա որոշ ժամանակ խաղացել է Մոսկվայի «Սպարտակ» երկրորդ կազմում, որից հետո ուղարկվել է «զինվորական ծառայության» Դոնի Ռոստովի ԲՄԱ (9 խաղ երկրորդ կազմում)։ Այնուհետև տեղափոխվել է ԲԿՄԱ-2, ապա «Պախտակոր», որ հանդես էր գալիս առաջին լիգայում։  Այդ ժամանակ ակումբը ղեկավարում էր Բերադոր Աբդուրաիմովը, ով էլ որդուն կանչել է Տաշքենդ։
Տաշքենդի ակումբում Ազամատ Աբդուրաիմովն անցկացրել է 4 տարի։ 1990 թվականի սկզբին հավիրվել է «Սպարտակ», բայց հրաժարվել է։ Այնուամենայնիվ, տարվա կեսերին նա տեղափոխվել է «Սպարտակ», քանի որ «Պախտակորի» նոր մարզիչ Ֆեոդոր Նովիկովի հետ հարաբերությունները չեն ստացվել։
1990 թվականին երկրորդ կեսից Մոսկվայում խաղացել է «Սպարտակի» կազմում և 3 խաղ անցկացրել բարձրագույն լիգայում։ Այնուամենայնիվ, ավելի հաճախ հանդես է եկել «Սպարտակի» երկրորդ կազմում՝ մասնակցելով 9 խաղի և խփելով 7 գոլ։ 1991 թվականի մրցաշրջանն անցկացրել է բարձրագույն լիգայի մեկ այլ ակումբում՝ «Պամիրում», ուր վարձավճարով տեղափոխվել է սեփական խնդրանքով։
1992 թվականին կարճ ժամանակով խաղացել է Բանգլադեշի «Մոհամմեդան» ակումբում «Սպարտակի» նախկին ֆուտբոլիստներ Սերգեյ Նովիկովի և Բորիս Կուզնեցովի հետ։ Բանգլադեշում դարձել է առաջնության լավագույն ռմբարկու 17 գոլերով, սահմանել առաջնության ռեկորդ՝ 3 անընդմեջ խաղերում հեղինակելով 10 գոլ (երկու հեթ-տրիկ և մեկ պոկեր) ։
Մրցաշրջանի կեսին վերադարձել է Ուզբեկստան, խաղացել «Նավբախոր» և ԲԿՄԱ (Տաշքենդ) ակումբներում։
1994 թվականին մեկամյա պայմանագիր է ստորագրել «Պախանգ» ակումբի հետ ։
1995 թվականին որոշ ժամանակ հանդես է եկել Ուզբեկստանի բարձրագույն լիգայում, որից հետո տեղափոխվել է Սաուդյան Արաբիայի «Ալ-Վահդա» ակումբ։ 1996 թվականին վերադարձել է «Պախտակոր», որտեղ անցկացրել է մի քանի տարի։
2000 թվականին մի կարճ ժամանակ նա խաղաացել է Հնդկաստանի «Սալգաոկարում», ապա կրկին վերադարձել «Պախտակոր»։ Մեծ ֆուտբոլում նրա վերջին ակումբներն են դարձել «Դուստլիկը» և ՆՊՈՒ Ասիան։ Վերջին ակումբում աշխատել է միաժամանակ որպես մարզիչ։
Խաղացողի իր կարիերան Ազամատ Աբդուրաիմովն ավարտել է մինի ֆուտբոլի «Արդուս» ակումբում, որտեղ նա նաև գլխավոր մարզիչ էր։ Ակումբի հետ միասին դարձել է երկրի չեմպիոն։ 2003 թվականից նա գլխավորել է Ուզբեկստանի ազգային հավաքականը։ 2005 թվականին թողել է այդ երկու պաշտոնները։
2004 թվականին ընդունվել է Մարզիչների բարձրագույն դպրոց, որն ավարտել է 2006 թվականին։ Դասընթացի ընթացքում նա վերապատրաստվել է Լևերկուզենի «Բայերում» ։ 2005 թվականից աշխատել է որպես Ռուսաստանի ֆուտբոլի միությանը կից ստեղծված «Հայրենական ֆուտբոլ» հիմնադրամի գլխավոր տնօրեն ։ Եղել է Ֆուտբոլի ֆեդերացիայի հատուկ ներկայացուցիչը Մոսկվայում։
2008 թվականին (հոկտեմբերից) եղել է «Բունյոդկորի» գլխավոր տնօրենը, իսկ 2009-2010 թվականներին՝ «Դինամոյի» (Սամարղանդ) գլխավոր մարզիչը։
2012 թվականին եղել է Ուզբեկստանի երիտասարդական հավաքականի (մինչև 23) գլխավոր մարզիչ, 2012 թվականի երկրորդ կեսից՝ «Անդիժան» ակումբի գլխավոր մարզիչ ։ 2014 թվականի վերջում հեռացել է «Անդիժան» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնից ։
Ուզբեկստանի հավաքական
Ազամատ Աբդուրաիմովը Ուզբեկստանի ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 18 հանդիպում և խփել 11 գոլ։ 1994 թվականին դարձել է Ասիական խաղերի չեմպիոն. հեղինակել է այդ մրցաշարի կիսաեզրափակչի հաղթական գոլը՝ գրավելով Հարավային Կորեայի դարպասը, իսկ եզրափակչում եղել է Չինաստանի հավաքականի դարպասը խփած գոլերից մեկի հեղինակը ։
Ընտանիք
Կինը՝ Ումիդա, դուստրը՝ Ալիա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուզբեկ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուզբեկստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Ներքին անդրադարձում
Ներքին անդրադարձում, էլեկտրամագնիսական կամ ձայնային ալիքների անդրադարձումն է երկու միջավայրերի բաժանման սահմանից այն պայմանի դեպքում, որ ալիքն ընկնում այն միջավայրից, ուր նրա տարածման արագությունն ավելի փոքր է (լուսային ճառագայթների դեպքում դա համապատասխանում է ավելի մեծ բեկման ցուցիչին)։
Ոչ լրիվ ներքին անդրադարձում
Ոչ լրիվ ներքին անդրադարձումը ներքին անդրադարձումն է, այն պայմանի դեպքում, որ անկման անկյունը փոքր է կրիտիկական անկյունից։ Այս դեպքում ճառագայթը երկատվում է բեկված և անդրադարձած ճառագայթների։
Լրիվ ներքին անդրադարձում
Լրիվ ներքին անդրադարձումը ներքին անդրադարձումն է այն պայմանի դեպքում, որ անկման անկյունը մեծ է որոշ կրիտիկական անկյունից։ Ըստ որում, ընկնող ալիքն ամբողջովին անդրադառնում է, և անդրադարձման գործակցի արժեքը գերազանցում է ողորկ (փայլեցված) մակերևույթների համար իր ամենամեծ արժեքները։ Անդրադարձման գործակիցը լրիվ ներքին անդրադարձման դեպքում կախված չէ ալիքի երկարությունից։ Օպտիկայում այս երևույթը դիտվում է էլեկտրամագնիսական ճառագայթման լայն սպեկտրի համար՝ ներառյալ ռենտգենյան միջակայքը։
Երկրաչափական օպտիկայում երևույթը բացատրվում է Սնելիուսի օրենքի շրջանակներում։ Հաշվի առնելով, որ բեկման անկյունը չի կարող 90°-ից մեծ լինել՝ ստանում ենք, որ այն անկման անկյան դեպքում, որի սինուսը մեծ է փոքր բեկման ցուցիչի մեծ բեկման ցուցիչ հարաբերությունից, էլեկտրամագնիսական ալիքը պետք է ամբողջովին անդրադառնա առաջին միջավայր։
Ալիքային տեսության համաձայն՝ էլեկտրամագնիսական ալիքն այնուամենայնիվ թափանցում է երկրորդ միջավայր. այնտեղ տարածվում է, այսպես կոչված, «անհամասեռ ալիքը», որն էքսպոնենտային օրենքով մարում է և իր հետ էներգիա չի տանում։
Խանգարված լրիվ ներքին անդրադարձում
Խանգարված լրիվ ներքին անդրադարձումը անդրադարձնող միջավայրի կողմից ճառագայթման մի մասի կլանման պատճառով լրիվ ներքին անդրադարձման խանգարման երևույթն է։ Այն լայնորեն կիրառվում է լաբորատոր պրակտիկայում և օպտիկական արդյունաբերությունում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպտիկա
Միխայիլ Լևանդովսկի
Միխայիլ Կառլովիչ Լևանդովսկի (ծնվ․ 1890թ․ մայիսի 15–ին, քաղ․ Թիֆլիս – վախճ․՝ 1938թ․ հուլիսի 29–ին քաղ․ Մոսկվա, ռուս.՝ Левандовский, Михаил Карлович)՝ Խորհրդային Ռուսաստանի կամ Խորհրդային Միության 2–րդ դասի կոմանդարմ էր, կոմանդույուշչիյ արմիի՝ բանակի զորահրամանատար։ Մասնակցել է Համաշխարհային I Պատերազմին՝ կայսերական կամ ցարական Ռուսաստանի բանակի կազմում, ինչպէս նաև՝ Քաղաքացիական պատերազմին՝ Խորհրդային կամ Կարմիր բանակի կազմում։ 1920–1921թթ․ մասնակցել է Ադրբեջանի, Հայաստանի և Վրաստանի դեմ Խորհրդային Ռուսաստանի ագրեսիվ ռազմական գործողություններին և այդ հանրապետությունների այսպես կոչված՝ խորհրդայնացմանը։ Եղել է զորքերի հրամանատար Կովկասում և Սիբիրում։
Երիտասարդություն
Ծնվել է ռուսացած լեհ գյուղացու ընտանիքում ։ Միխայիլ Լևանդովսկու հայրը՝ Կառլ Լևանդովսկին զորակոչվել էր ռուսական կայսերական բանակ՝ ժամկետային ծառայության, որն ավարտելուց հետո՝ որպես ենթասպա, մնացել է գերժամկետ ծառայության։ Մայրը ռսուհի էր։ 1892 թվականին Կառլ Լանդովսկին դեղին տենդից մեռնում է։ Մի քանի տարուց Միխայիլի մայրը դարձյալ ամուսնանում է, այս անգամ՝ թերեքյան կազակի հետ, և ընտանիքը՝ Միխայիլին վերցնելով, մեկնում է այդ կազակի հայրենի բնակավայրը՝ Թերեքի կազակային զորքեի Սունժենյան բաժնի Նիկոլաևսկայա ստանիցա։ Այդտեղ էլ Միխայիլն ավարտում է եռամյա եկեղեցական–ծխական դպրոցը։ Հետագայում նրանց ընտանիքը մեկնում է Գրոզնի քաղաք, որտեղ Միխայիլի խորթ հայրն աշխատում էր որպես նավթամշակման գործարանի հնոցապան։ Նույն գործարանում պատանի Միխայիլն աշխատում էր որպես յուղագործ։ Հետագայում պատանին գործի է անցնում փոստային գրասենյակում, որպես նամակատար, իսկ ապա՝ տպարանում՝ որպես գրաշարի աշակերտ։ Միխայլի Լևանդովսկին ավարտում է Գրոզնու քաղաքային քառամյա ուսումնարանը, իսկ ապա՝ Գրոզնու ռեալական ուսումնարանը։
1910 թվականին, որպես կազակական ընտանիքի զավակի՝ նրան թույլ է տրվում ընդունվել Վլադիմիրյան ռազմական ուսումնարան, որը ավարտում է 1912 թվականին ։
Միխայիլ Լևանդովսկին զինծառայություն է անցել Գորիի 202-րդ հետևակային զորագնդում, որը տեղակայված էր Քութայիս քաղաքում, զբաղեցնելով զորագնդի գնդացրային մարտախմբի կրտսեր սպայի պաշտոնը՝ կրելով ենթապորուչիկի ռազմական կոչում։ 1914 թվականից Լևանդովսկին մարտնչում է Առաջին Աշխարհամարտի ճակատներում։ Մասնակցել է Արևելյան Պրուսիայում, Գալիցիայում, Վարշավայի մոտ մղված մարտական գործողություններին։ Ծառայության մեջ առաջխաղացում է ունենում և հասնում է գնդացրային վաշտի հրամանատարի պաշտոնին։ Արժանացել է հինգ մարտական պարգևների։ 1915 թ․ մարտին ենթապորուչիկ Միխայիլ Լևանդովսկին պարգևատրվում է Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ կարգի շքանշանի՝ սրերով և շքաժապավենով ։
1915 թ․ դեկտեմբերին պորուչիկ Լևանդովսկին պարգևատրվում է Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշանով և շքաժապավենով ։ Մարտերի ընթացքում երկու անգամ կոնտուզիա է ստանում ,, ընդ որում՝ երկրորդ անգամը՝ ծանր կոնտուզիա։ Ապաքինումից հետո նրան ուղարկում են Թիֆլիսի ենթասպայական դասընթացներ, որպես դասընթացի հրամանատար և ռազմական գործի դասախոս։ 1916 թ․ մարտից ծառայել է Պետրոգրադի 1-ին զրահաավտոմոբիլային դիվիզիոնում, որպես բաժանմունքի պետ, իսկ ապա՝ բաժնի պետ։ Այդ ժամանակ նա արդեն կրում էր շտաբս–կապիտան ռազմական կոչումը (1916թ․) ։
1916 թ․ սեպտեմբերին շտաբս–կապիտան Լևանդովսկուն պարգևատրում են Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ սրերով ։
Ծառայությունն անցնելով Պետրոգրադում, Լևանդովսկին ներգրավվում է 1917 թ․ գարնան հեղափոխական իրադարձություններին, իսկ աշնանը տեղի ունեցած բոլշևիկյան հեղաշրջումից հետո՝ մասնակցել է Կոռնիլովյան խռովության ճնշմանը։ Դառնում է զրահապատ դիվիզիոնի հրամանատարը։ Հոկտեմբերյան հեղաշրջումից հետո մասնակցել է նաև Կերենսկու–Կրասնովի ապստամբության ճնշմանը։ Ռուսական բանակի զորացրումը սկսվելուց հետո Լևանդովսկին 1918 թ․ հունվարին վերադառնում է Գրոզնի՝ իր ընտանիքի մոտ։
Քաղաքացիական պատերազմ
Փաստական անիշխանության, անպատիժ ավազակության և Գրոզնու վրա չեչենների հարձակումների պայմաններում, Միխայիլ Լևանդովսկին ծառայության է անցնում Գրոզնու նավթամշակման գործարանի բանվորների ինքնապաշտպանության վաշտում։ Շուտով՝ այդ վաշտի մարտիկների ժողովի ժամանակ նրան ընտրում են վաշտի հրամանատար։ 1918 թ․ մարտից Լևանդովսկին դառնում է Գրոզնիում Կարմիր Գվարդիայի կազմակերպման պատասխանատու կազմակերպիչ, ինչպես նաև՝ Գրոզնու և Վլադիկավկազի ռազմական կոմիսար։ 1918 թ․ մայիսից Լևանդովսկին դառնում է Թերեքի Խորհրդային Հանրապետության ռազմական գործերի ժողովրդական կոմիսար։ Նորաթուխ կոմիսար Լևանդովսկին՝ Վլադիկավկազմում գտնված ժամանակ, երբ մասնակցում էր լեռնական ժողովուրդների համագումարին, հայտնվեց սպիտակգվարդիականների ապստամբության էպիկենտրոնում։ Լևանդովսկին գլխավորում է այն շենքի պաշտպանությունը, որտեղ գտնվում էր համագումարի պատվիրակների մի մասը, ինչպես նաև տեղական ռազմական կայազորի շտաբը։ Երեք օր՝ գիշեր–ցերեկ Լևանդովսկին հետ է մղում սպիտակ կազակների գրոհները, ապա մարտով ճեղքում է շրջապատումը և իր ջոկատը բերում է Բեսլան։ Այստեղից, կարմիգվարդիական ուժերի գլուխն անցած, Լևանդովսկին հարձակում է սկսում սպիտակ կազակների ձեռքն անցած Վլադիկավազի դեմ և ի վերջո՝ ապստամբներին դուրս մղում քաղաքից։ Նրա այդ հաղթանակը տեղի ունեցավ 1918 թ․ օգոստոսի 11–ին։ Նույն 1918 թվականին Լևանդովսկին մոտիկից ծանոթանում է Գ․ Կ․ Օրջոնիկիձեի հետ՝ Г. К. Орджоникидзе և հետագայում դառնում վերջինիս հավատարիմ զինակիցը։
Քաղաքական և ռազմական կարիերայի որոշ տվյալներ
1918 թվականի սկզբին Լևանդովսկին մտնում է էսեռ–մաքսիմալիստների կուսակցության մեջ։
1918 թվականի օգոստոսին Լևանդովսկին մտնում է Կարմիր Բանակի շարքերը և նշանակվում է Վլադիկավկազ–Գրոզնու զորախմբի զորահրամանատար։
1919 թվականի հունվարից՝ նա նշանակվում է նույն այդ 11-րդ բանակի զորահրամանատար՝ կոմանդույուշչիյ։ Այդ ժամանակ կարմիր զորքերի դրությունը Հյուսիսային Կովկասում լիովին անհույս էր դարձել, գեներալ Ա․Ի․ Դենիկինի և գեներալ Բիչերախովի զորքերին հաջողվել էր կտրել բոլշևիկյան զորքերի մատակարարման վերջին ուղիները և դուրս մղել կարմիր զորքերին արդյունաբերական խոշոր կենտրոններից։
Նման իրավիճակում Լևանդովսկին կազմակերպեց իր բանակի մնացորդների նահանջ–փախուստը դեպի Աստրախան։ Փախստի սկզբում Լևանդովսկին տիֆով հիվանդացավ և Աստրախան բերվեց գիտակցությունը կորցրած վիճակում։
Ապաքինվելուց հետո Լևանդովսկին մասնակցում է Աստրախանի կարմիր զորքերի պաշտպանական ռազմագործողություններին։ 1919 թ․ մարտի սկզբին Լևանդովսկին Կովկաս–Կասպիական ռազմաճակատի Արևմտյան մարտական տեղամասի հրամանատարն էր, 1919 թ․ փետրվարի 13–ից մինչև մարտի 20–ը՝ 1-ին առանձնահատուկ հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատարը, ապա՝ 1919 թ․ ապրիլից՝ 7-րդ հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատարը։ 1919 մայիսի՝ նշանակվում է 33-րդ հրաձգային դիվիզիայի պետ, որը հենց ինքն էլ կազմավորել էր Աստրախանում, այդ դիվիզիայի գլուխն անցած նրան նետել են Դոն, որտեղ մասնակցել է գեներալ Դենիկինի, Մամոնտովի և ապստամբած Դոնի կազակների դեմ կարմիր բանակի մարտերին։ Լևանդովսկին աչքի է ընկել Դոնբասի պաշարման և Դոնի Ռոստովի համար մղված մարտերում՝ 1920 թ․ սկզբներին։
1920 թ․ մարտից նրան նշանակում են նորակազմ 11-րդ բանակի զորահրամանատար։ Կարմիր Բանակի այս նոր օպերատիվ զորամիավորման գլուխ անցած Լևանդովսկին հարձակողական ռազմագործողություններ է վարում՝ Հյուսիսային Կովկասում Դենիկինի բանակի վերջին խմբավորումների ոչնչացման համար։
1920 թ․ ապրիլ–մայիս ամիսներին Լևանդովսկու Տասնմեկերորդ բանակը՝ Կրեմլի հրամանով և քեմալական Թուրքիայի լուռ համաձայնությամբ՝ գրավում է Հարավ–Արևելյան Կովկասը կամ Արևելյան Հայաստանի մերձկասպյան և կուր–արաքսյան տարածքները, որոնց վրա Օսմանյան Թուրքիայի բանակի սվինների օգնությամբ երկու տարի առաջ կազմավորվել էր «Ադրբեջանական հանրապետություն» կոչվող արհեստական կազմավորումը։
Ադրբեջանա–թուրքական մուսավաթիստները քեմալականների հետ համաձայնությամբ՝ անցան բոլշևիկյան Ռուսաստանի ենթակայության ներքո՝ մեկ գիշերում հագան կարմիրբանակային «բուդյոնովկա» գլխարկներ և ռուսների հետ գրոհի անցան ընդդեմ հայերի, մասնավորապես Հայաստանի Արցախ մարզի և բուն Հայաստանի Հանրապետության դեմ։
Մասնավորապես՝ մասնակցել է Ուլագաևսկի դեսանտի ոչնչացմանը և անկախ Վրաստանի զավթմանը։
Միաժամանակ՝ 1920 թ․ հոկտեմբերից մինչև 1921 թ․ հունվարը՝ Լևանդովսկին Թերեքի բոլշևիկյան զորախմբավորման հրամանատար էր։
1921 թ․ հունվարից մինչև մարտ ամիսը՝ բոլշևիկյան Թերեք–Դաղստանյան զորախմբավորաման հրամանատարն էր։
1921 թ․ մարտից ապրիլը՝ բոլշևիկյան զինված ուժերի Կովկասյան ռազմաճակատի Թերեք–Դաղստանյան 10-րդ կարմիր բանակի հրամանատարն էր։
1920 թվականից Լևանդովսկին ՌԿ(բ)՝ РКП(б) կուսակցության անդամ էր։
Հետպատերազմյան տարիներ
1921 թ․ հուլիս–սեպտեմբեր ամիսներին Լևանդովսկին Տամբովի նահանգի նահանգական ռազմական կոմիսարն էր։ Լևանդովսկին հանդիսացել է ռուս ապստամբ գյուղացիության դաժան դահիճներից և հակաբոլշևիկյան ապստամբությունները արյան մեջ խեղդողներից մեկը։
1921 թ․ Լևանդովսկին Հյուսիս–Կովկասյան ռազմական օկրուգի զորքերի զորահրամանատարի օգնականն էր, իսկ ապա՝ տեղակալը։
1923 թ․ ծանր վնասվածքեր ստացավ ավտոմոբիլային աղետի ժամանակ, որոնք բարդացան սկսված արյան վարակմամբ։ Դրանից հետո նա երկար ժամանակ բուժվում էր։
1923 թ․ դեկտեմբերից Ուկրաինայի և Ղրիմի զորքերի զորահրամանատարի օգնականն էր։
Ղեկավարում էր բասմաչության դեմ պայքարը՝ Միջին Ասիայի ամբողջ տարածքում։
1928 թ․ մարտից միաժամանակ հանդիսանում էր ԽՍՀՄ ռազմական և ռազմածովային գործերի ժողովրդական կոմիսարի լիազորը՝ Խորհրդային Անդրկովկասի այսպես կոչված կառավարությանը կից՝ уполномоченный народного комиссара по военным и морским делам СССР при Совете народных комиссаров ЗСФСР.
1928 թ․ հոկտեմբերից՝ Բանվորագյուղացիական կարմիր բանակի գլխավոր վարչության պետն է եղել։
1929 թ․ դեկտեմբերից՝ Սիբիրյան ռազմական օկրուգի զորքերի զորահրամանատարը։
1932—1933 թթ․ ստաժավորում է անցել Գերմանիայի ռայխսվերում։
Ուժատոկ
Ուժատոկ (Ужаток), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Ռեսսա գետի աջ ափին՝ 92 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է, ավազանի տարածքը 196 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է հյուսիսում Շլիպովո գյուղում։
Միխայիլ Լևանդովսկի
Հետպատերազմյան տարիներ
1935 թ․ այդ բանակի հիման վրա կազմավորվում է Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգը և Լևանդովսկին դառնում է այդ օկրուգի զորահրամանատարը։
Ուժատոկ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Միխայիլ Լևանդովսկի
Հետպատերազմյան տարիներ
1935 թ․ Լևանդովսկին անցկացրել է ԽՍՀՄ–ում առաջին խոշորամասշտաբ ռազմական զորաշարժերը՝ բարձլեռնային շրջանների պայմաններում։
Լևանդովսկուն շնորհվել է Բ դասի կոմանդարմ ռազմական կոչումը՝ командарм 2-го ранга (1935թ․), ինչը համապատասխանում է «գեներալ–գնդապետ» զորավարական կոչմանը (Ա դասի կոմանդարմը համապատասխանում է «բանակի գեներալ» ռազմական կոչմանը)։
Ուժատոկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Միխայիլ Լևանդովսկի
Հետպատերազմյան տարիներ
1937 թ․ հունիսից Լևանդովսկաին հանդիսանում է Կարմրադրոշ հատուկ Հեռավորարևելյան Բանակի Մերծովյան՝ Պրիմորսկյան խմբավորման զորքերի զորահրամանատրը։
Նույն թվականից Լևանդովսկին ԽՍՀՄ պաշտպանության ժողովրդական կոմիսարին կից Ռազմական խորհրդի անդամ էր։
Միաժամանակ՝ ԽՍՀՄ Կենտրոնական գործադիր Կոմիտեի անդամ է եղել։
ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի 1-ին գումարման պատգամավոր էր (1937—1938թթ․)։
Վրաստանի «կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի» անդամ էր։
Հիշատակ
Լևանդովսկու պատվին իր անունով են կոչվում փողոցներ Վլադիկավազում և Գրոզնիում։
Վախճան
Ստալինյան «Մեծ Զտումների» ժամանակ Լևանդովսկին ձերբակալվել է 1938թ․ փետրվարի 23–ին՝ Կարմիր բանակի ստեղծման տոնի օրը։ Լևանդովսկին իրեն մեղավոր է ճանաչել հակախորհրդային, տրոցկիստական և Կարմիր բանակում ռազմա–ֆաշիստական դավադրության կազմակերպման մեջ։ Հետագայում՝ 1938թ․ հուլիսի 29–ին ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի Ռազմական կոլեգիան նրան դատապարտել է բարձրագույն պատժաչափի՝ այսինքն մահապատժի։ Նույն օրը ևեթ Լևանդովսկում գնդակահարել են ք․ Մոսկվայում։ Թաղման վայրը Մոսկվայի մարզի Կոմունարկա բնակավայրն է՝ Коммунарка ։ Ահա այսպես իր անփառունակ մահկանացուն կնքեց Հայաստանի անկախության արյունռուշտ կործանողներից մեկը՝ ռուսական կարմիր բանակի զորահրամանատար Լևանդովսկին, որին իր սեփական բոլշևիկյան հեղափոխությունը «կերավ»։
Արդարացում
ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի Ռազմական կոլեգիայի որոշմամբ՝ 1956 թ․ ապրիլի 28–ին Միխայիլ Լևանդովսկին արդարացվել է։
Պարգևներ
Որպես թե՛ ցարական սպա և թե՛, հատկապես, բոլշևիկյան բանակների աչքի ընկնող զորահրամանատար, պարգևատրվել է սուրբ Ստանիսլավի շքանշանով (1916թ․), Կարմիր դրոշի շքանշանով (1920թ․), Լենինի շքանշանով (1935թ․) և այլն։
Գրականություն
Նրա մասին հիշատակում են, մասնավորապես, «Խորհրդային Մեծ Հանրագիտարանը»՝ «Բոլշայա Սովետսկայա Էնցիկլոպեդիա», հատոր XIV, Մոսկվա 1973թ․ և Վ. Մ. Իվանովը, իր «Մարշալ Տուխաչևսկի» գրքում, ռուսերեն, «Վոյենիզդատ», Մոսկվա, 1990թ.։
Զբաղեցրած հիմնական պաշտոններ
Կատեգորիա:Ռուս զորահրամանատարներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Երվանդ Սարաֆյան
Երվանդ Սարաֆյան (Արուանդ), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1888 թվականին, Կ. Պոլսի Միջագյուղ թաղամասում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի վարժարանում։
1914 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։ Մի քանի ամիս բժիշկ է աշխատել։
1914 թվականին սկսած Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազ­մի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ, և ուղարկվելով Սիրիայի ռազմաճակատ, զինվորական բժիշկ ծառայել։
1917 թվականին Պա­ղես­տի­նի ռազմաճակատում գործողությունների ժամանակ ոտքից վիրավորվել է և Դամասկոսի զինվորական հիվանդանոց տեղափոխվել։ 1917 թվականին ստացած վերքի պատճառով մի քանի ամիս հիվանդանոցում տառապել է թուրք բժիշկներից դիտավորյալ բուժում և խնամք չստանալու հետևանքով։
Մահացել է 1917 թվականի ամռանը, Դա­մաս­կո­սի զինվորական հիվանդանոցում, արյան վարակումից՝ 29 տարեկանում։
Ավելորդ չէ ասել, որ այդ ժամանակ Դամասկոսում կար Օսմանյան բժշկական համալսարան, որտեղ եվրոպական բժշկական և վիրաբուժական համալսարաններն ավարտած բարձրակարգ բժիշկներ էին աշխատում, ինչպես նաև կար ֆրանսիացի Գթության քույրերի լավ կազմակերպված հիվանդանոց, որը զինվորական իշխանությունը գրավել էր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:1888 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1917 մահեր Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Պատանի (հանդես)
Պատանի, գրական-գեղարվեստական եռամսյա ալմանախ։ Խմբագիր֊հրատարակիչներ՝ Մ․ Էփրիկյան, Ն․ Մկրտչյան։ Լույս է տեսել 1910-1915 թվականներին, Թիֆլիսում։ Խրախուսել է ստեղծագործական ունակություններով օժտված պատանիներին, ներկայացրել նրանց գրական փորձերը։ Համախմբել է հեղափոխական գաղափարներով տոգորված երիտասարդությանը, նպաստել պրոլետարական գրականության ստեղծմանը։ Խմբագրությանը կից գործող «Պատանի» գրական ընկերությունը գավառներում ունեցել է մասնաճյուղեր։ Աշխատակցել են Ա․ Խոնդկարյանը, Վահան Երեմյանը, Ա․ Կոծինյանը, Վ․ Աղասյանը, Պահարեն (Հ․ Պետրոսյան), Ա․ Վարդանյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Պատշգամբ
Պատշգամբ, շինության ճակատային մասում կամ ինտերիերում (թատրոններում, արդ․ սրահներում են) պատից դուրս եկած, բարձակային հեծանների (փայտե, պողպատե, երկաթբետոնե) վրա հենված ճաղապատ հարթակ կամ սալ (մեծ մասամբ՝ երկաթբետոնե)։ Հանդիսադահլիճների պատշգամբները սովորաբար դասավորվում են հարկերով։ Պատշգամբը որպես կառույցի բաղադրամաս առաջացել է Արևելքում։ Եվրոպայում երևան է եկել միջնադարի պաշտպանական կառուցվածքներում (մաշիկուլի) և եկեղեցական (ամբիոն) կառույցներում։ Վերածննդի և բարոկկոյի ճարտարապետության մեջ պատշգամբը դարձել է պատի ռիթմա-պլաստիկական հորինվածքի կազմակերպման կարևոր բաղադրամաս։ Պատշգամբները լայնորեն կիրառվում են ժամանակակից բնակարանային ճարտարապետության մեջ։
Կատեգորիա:Շինարարական տարրեր և կառուցվածքներ Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր
Ուժերդ
Ուժերդ (Ужердь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Օկա գետի աջ ափին՝ 1094 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է, ավազանի տարածքը 136 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է Իստոմինո գյուղում։ Հոսում դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության '.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պրալի
Պրալի (Prali), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 312 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 4 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 72 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0121։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Ուրուշկա
Ուրուշկա (Урушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բրին գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է, ավազանի տարածքը 155 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է պլատֆորմի տարածքում 378 կմ։ Հոսում է հարավում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Շաննարայի քրոնիկները
«Շաննարայի քրոնիկները» (The Shannara Chronicles), ամերիկյան Ֆենտեզի ժանրի հեռուստասերիալ ստեղծված Ալֆրեդ Գոֆի և Մայլզ Միլարի կողմից։ Շոուն հանդիսանում է ամերիկացի գրող Թերենս Դին Բրուկսի օրիգինալ «Շաննարա» տրիլոգիայի ադապտացիան։ Հեռուստասերիալի նկարահանման ստուդիան, գտնվում է Օքլենդում։ Նկարահանումների տեղանքը զբաղեցնում է ամբողջ Նոր Զելանդիան ։
Առաջին եթերաշրջանի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2016թ.-ի հունվարի 5-ին MTV հեռուստաալիքով ։ 2016թ.-ի ապրիլի 20-ին MTV-ին երկարացրեց հեռուստասերիալը երկրորդ եթերաշրջան ։ 2017թ.-ին մայիսի 11-ին հայտնի դարձավ,որ հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանը հեռարձակվելու է ոչ թե MTV, այլ Spike հեռուստաալիքով ։ Այն հեռարձակվել է 2017թ.-ի հոկտեմբերին։
1-ին եթերաշրջան
Հեռուստասերիալի իրադարձուրյունները տեղի են ունենում Ռասաների Պատերազմից 300 տարի անց։ Պատերազմը վերջ է դրել կախարդանքին և դևերին բանտարկել է զուգահեռ աշխարհում։ Այժմ դևերը տերևների տեսքով բանտարկված են Էլկրիս անունով մի հին ծառի վրա։ Հեռուստասերիալը պատմում է Ուիլլի, Էմբերլիի և էրեթրիայի ճանապարհորդության մասին, ովքեր դրուիդ Ալանոնի օգնությամբ պիտի կռվեն Էլկրիսը մահվանից փրկելու ու Չորս Երկրները դևերի հարձակումից պաշտպանելու համար ։
2-րդ եթերաշրջան
Իր առաքելությունը կատերելուց հետո Ուիլլը ցանկանում է իր հետ տեղի ունեցածը թողնել անցյալում, գնալով Ստորլոկ նա սկսում է աշակերտել թզուկ-բժշկողներին։ Էլֆերը կանգնել են քաղաքական պատերազմի առաջ, կախարդանքը կրողներին հետապնդող և ոչնչացնող, ահաբեկիչ Քրմսոնների պատճառով։ Այդ ընթացքում Բենդոնը, ով անցել է Խավարի կողմը, ցանանում է վերակենդանացնել Դյութ-Տիրակալին, հզոր կախարդի, ով վտանգ է հանդիսանում բոլոր ազատ ռասաների համար։ Միայն միասին հերոսները կարող են փրկել Չորս Երկրները վտանգից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Սիմոն Գուստաֆսոն
Սիմոն Գուստաֆսոն (Simon Gustafson, հունվարի 11, 1995 թ., Շվեդիա), շվեդ ֆուտբոլիստ, հոլանդական «Ուտրեխտ» ֆուտբոլային ակումբի և Շվեդիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպանն է։
Ակումբային կարիերա
Գուստաֆսոնը շվեդական «Ֆեսսբերգս» ակումբի սանն է։ 2013 թ․ տեղափոխվել է «Հեկեն»։ Շվեդիայի առաջնությունում իր առաջին հանդիպումն անցկացրել է մարտի 31-ին, երբ թիմը մրցում էր «Գյոտեբորգ» ակումբի հետ ։ Ակումբի կազմում իր առաջին գոլերը խփել է սեպտեմբերի 15-ին, երբ թիմը մրցում էր «Հելսինգբորգ» ակումբի հետ ։
Ուսսա
Ուսսա (Усса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռեսսա գետի ձախ ափին՝ 101 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է, ավազանի տարածքը 83,2 կմ2։
Սիմոն Գուստաֆսոն
Ակումբային կարիերա
2015 թ․ հուլիսի 15-ին ֆուտբոլիստը 4 տարվա պայմանագիր է ստորագրում հոլանդական «Ֆեյենորդ» ակումբի հետ ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմում էր 1.5 միլիոն եվրո։ Նիդերլանդների առաջնությունում իր առաջին խաղն անցկացրել է սեպտեմբերի 27-ին, երբ թիմը մրցում էր «Զվոլե» ակումբի հետ ։ Ֆեյենորդի կազմում իր առաջին գոլը խփել է հոկտեմբերի 18-ին, երբ թիմը մրցում էր «Հերենվեն» ակումբի հետ ։ Նոյեմբերի 22-ին «Տվենտե» ակումբի դեմ կայացած խաղում Գուստաֆսոնը դուբլ է ձևակերպում ։ 2017 թ․ Սիմոնը օգնում է իր թիմին 18 տարվա մեջ առաջին անգամ հաղթելու առաջնությունում։
2017 թ․ ամռանը ֆուտբոլիստը վարձավճարով տեղափոխվում է «Ռոդա»։ Նոր ակումբի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է օգոստոսի 13-ին, երբ թիմը մրցում էր «Զվոլե» ակումբի հետ ։ Հենց այդ խաղում ֆուտբոլիստը կարողանում է դառնալ գոլի հեղինակ։ 2018 թ․ մայիսին Սիմոնը 4 տարվա պայմանագիր է կնքում «Ուտրեխտ» ակումբի հետ ։ Նոր ակումբի կազմոմ իր առաջին խաղն անցկացրել է օգոստոսի 11-ին, երբ թիմը մրցում էր «ՊՍՎ» ակումբի հետ ։ Ուտրեխտի կազմում իր առաջին գոլերը խփել է հոկտեմբերի 5-ին, երբ թիմը մրցում էր «ՆԱԿ Բրեդա» ակումբի հետ ։
Ազգային հավաքականի կազմում
Շվեդիայի ազգային հավաքականի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է 2015 թ․ հունվարի 15-ին, երբ թիմն ընկերական խաղ էր անկացնում Կոտ դ'Իվուարի ազգային հավաքականի հետ ։
2015 թ․ Շվեդիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում դարձել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության հաղթող։ Մրցաշարում Գուստաֆսոնը եղել է պահեստայինների նստարանին և խաղադաշտ դուրս չի եկել։
Ուսսա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սիմոն Գուստաֆսոն
Նվաճումներ
Շվեդիա (մինչև 21 տ․)
Հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շվեդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆեյենորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Տուտսի
Տուտսի (հիշատակվում է նաև ինչպես վատուտսի, բատուտսի), ազգություն Կենտրոնական Աֆրիկայում (Ռունդա, Բուրունդի, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն) 2 մլն բնակչությամբ։
Լեզու
Տուտսին խոսում են ռուանդա և ռունդի լեզուներով, որոնք պատկանում են բանտու լեզվաընտանիքի նիգերոկոնգոլեզյան լեզուներին։ Ռունդան և ռունդին փոխըմբռնվող են, գրության հիմքում ընկած է լատինական այբուբենը։ Տուտսիի շատ ներկայացուցիչներ խոսում են ֆրանսերեն։
Պատմություն
Նրանք հիմնված են Եթովպիայի էթնոսի հետ կենսաբանական կապի վրա։ Տուտսին մոտ է Եթովպիայի գալլին, միևնույն ժամանակ նրանց միջև նկատելի տարբերություն կա։
20-րդ դարի սկզբին ենթադրվում էր, որ Ռուանդայի որոշ բնակիչների արտաքին առանձնահատկությունները ինչպիսին օրինակ «եվրոպական» քիթն է չի կարող պայմանավորված լինել միայն եվրոպական ծագմամբ, սակայն Y քրոմոսոմի ժամանակակից հետազոտությունը ցույց է տվել, որ տուտսին 100 % անդրենածին բնակչություն է, հավանական է, աննշան արևելաաֆրիկյան խառնուրդով։ Գենետիկորեն տուտսին նման է հուտուին։
Տուտսին ունի լեգենդներ, որոնք պնդում են, որ նրանք նախկինում ապրել են Միսր երկրում (Եգիպտոսում)։ Չնայած նրան, որ Հյուսիսային Աֆրիկայում տուտսիին նման ազգ գոյություն չունի  ։
Կրոն
Տուտսիի մեծամասնությունը կաթոլիկ են, սակայն պահպանվել են նաև որոշ հին հավատալիքներ։ Օրինակ, լեգենդ արարիչ աստված Իմանայի մասին, ով առողջություն և պտղաբերություն էր պարգևում։ Ըստ լեգենդի միապետը կիսում է նրա ուժը։ Միապետի իշխանության աստվածային ծագման խորհրդանիներն են՝ սուրբ կրակը, հատուկ արքայական թմբուկները և ծեսերը։ Նախնինների հոգին՝ աբազիման ծառայում է Իմանի մոտ և նրա կամքը փոխանցում է մարդկանց։ Աբազիման կարող են ժառանգներին հաջողություն պարգևել, ովքեր երկրպագում են նրանց և անհաջողություն հղել նրանց չերկրպագողներին։ Մարդիկ զոհաբերություններ են մատուցում նախնինների հոգիներին և այցելում են գուշակներին, նրանցից խորհուրդ հարցնելու համար։ Տուտսիների մեծ մասը իսլամ են դավանում։
Կրթություն
Ռուանդայիի և Բուրունդիի տուտսիների մի մասը կարողանում են կարդալ և գրել մայրենի լեզվով և միայն քիչ մասն է գրում և կարդում ֆրանսերեն։
Ժողովրդական բանահյուսություն
Տոտսիի ժողովրդական բանահյուսությունը նեռարում է ասացվածքներ, հեքիաթներ, հանելուկներ, առասպելներ և երգեր։ Ժողովրդական հեքիաթներից մեկում խոսվում է Սեբգուգուգուի մասին, ում օգնել էԱստված, նրա ընտանիքին ապահովելով սննդով և անհրաժեշտ ամեն ինչով։ Սակայն ամեն անգամ Սեբգուգուգուն ավելին էր ցանկանում և նրա ագահության պատճառով աստված նրան զրկում է ամեն ինչից։
Երաշժտություն
Երգելը, պարելը և տամտամի վրա նվագելը մեծ նշանակություն ունեին տուտսիի կյանքում, այժմ լայն տարածում ունեն գյուղական բնակչության շրջանում։ Տոտսին երգեր է հորինում. որսորդական, օրորոցային։
Պարեր
Ծիսական պարերը կատարում են նտորե պարողները։ Ի սկզբանե նտորեն ծառայում էր պալատում, նրանք բոլորը ազնվականների երեխաներ էին։ Հիմնականում պարերում նմանակում են մարտեր։
Կյանքի ավանդական կենսաձև
Ի սկզբանե տուտսին քոչվոր ցեղ էր, մինչև հիմա պահպանվում է անասնապահության մասին որպես պատվաբեր զբաղմունք տպավորությունը։
Տուտսիի ցեղասպանությունը Ռուանդայում
Աֆրիկյան լճերում տուտսիի իշխանությունը հատուի նկատմամբ Բելգիայի կողմից պահպանվել է մինչև 1962 թվականը, մինչև շրջանի բաժանումը Ռուանդայի և Բուրունդիի։ Հուտուն ստանձնել էր Ռունդայի ամբողջական վերահսկողությունը, ինչը հանգեցրեց ցեղասպանության, սպանվեց 800 հազար տոտսի ։ Մինչ ցեղասպանությունը Ռուանդայում տուտսիի և հուտիի բաժանումը սոցիալական  բնույթ էր կրում, այս էթնիկ խմբերի մեջ լեզվային և մշակութային տարբերություն չկար, իսկ ֆիզիկական տարբերությունըաստիճանաբար վերանում էր միջէթնիկական ամուսնությունների շնորհիվ, չնայած մինչ աևժմ պահպանվում է այն պատկերացումը, որ տուտսին բարձրահասակ են, իսկն նրանց մաշկի գույնը ավելի բաց է։
Հուտիի և տուտսիի կոնֆլիկտի պատճառով իրադրությունը Մեծ Աֆրիկյնա լճերում շարունակում է մնալ լարված։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուանդայի ազգեր Կատեգորիա:Բուրունդիի ազգեր
Բելգիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Բելգիայի Թագավորությունում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մեջ ընդգրկված է 11 անուն (2014 թվականի տվյալներ) օբյեկտ, որը կազմում է համաշխարհային ընդհանուր ժառանգության 1.0%-ը (2015 թվականի տվյալներով՝ 1079 օբյեկտ)։ Բոլոր օբյեկտները ցանկի մեջ ներառված են մշակութային չափանիշներով, ընդ որում, դրանցից 3-ը ճանաչվել են մարդկային հանճարի գլուխգործոց (չափանիշ i)։ Բացի այդ, 2014 թվականի տվյալներով՝ Բելգիայի տարածքում գտնվող 16 օբյեկտ գտնվում են համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվող թեկնածուների ցանկում ։
Բելգիան 1996 թվականի հուլիսի 24-ին վավերացրել է մշակութային և բնության համաշխարհային հուշարձանների պաշտպանության մասին հռչակագիրը ։ Բելգիայի տարածքում գտնվող երկու օբյեկտները ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցանկում է ավելացվել 1998 թվականին, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության կոմիտեսի 22-րդ նստաշրջանում։
Ցանկ
Այս աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու ժամանակաշրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր
Չաշենկա
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Յասենոկ գետի աջ ափին՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։ Գետի ակունքը սկսվում է Վերին Ակիմովկա գյուղում։ Հոսում է արևելքում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հովհաննես եպիսկոպոս Աղբիանոսյան
Հովհաննես եպիսկիպոս Աղբիանոսյան կամ Հոհան եպիսկոպոս (գրաբար՝ Յոհան եպիսկոպոս, ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 4-րդ դար), եպիսկոպոս Մեծ Հայքում, Փառեն Ա Աշտիշատցի (348-352) կաթողիկոսի որդին, Աղբիանոսյանների տոհմից։
Կենսագրություն
Հովհաննես եպիսկոպոսի մասին, «նրա վարքի ու անմտության, վատ խոսքերի ու գործերի մասին» 3 առանձին գլուխ է հատկացրել Փավստոս Բուզանդը իր «Հայոց պատմության» վեցերորդ դպրությունում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հոգևորականներ Կատեգորիա:Աղբիանոսյաններ Կատեգորիա:Եպիսկոպոսներ
Թալդուի շրջան
Թալդուի շրջան (ناحية تلدو), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Թալդուի գավառի 3 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Թալդու քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 33,206 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 193.11 կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Թալդուի գավառ
Հարություն Փաշապեզյան
Հարություն Կարապետի Փաշապեզյան (կամ՝ Թորոսի, ), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1872 թվականին Ադանայի նահանգի Քոզանի գավառի Սիս քաղաքում։ Ավագ եղբայր՝ Սարգիսը, եղել է բժիշկ և երիտասարդ տարիքում մահացել հիվանդությունից, կրտսեր եղբայրը՝ Միսաքը եղել է դեղագործ։ Ավարտել է Սիս քաղաքի ազգային վարժարանը։ 1907 թվականին ավարտել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ Ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Վերադարձել է Սիս և կարճ ժամանակ աշխատել ներքին հիվանդությունների բժիշկ և մանկաբարձ։ Սսում, Կիրակոս Պարիտյանի կինը ծննդաբերության ժամանակ մեռնելու պատճառով, մի քանի տարի եղել է դատական քաշքշուքների մեջ։ Այդ պատճառով տեղափոխվել է Զմյուռնիա և կարճ ժամանակ անց քաղաքի ճանաչված բժիշկներից մեկը դարձել։
1914-1918 թվականներին՝ Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել։ 1918 թվականին՝ պատերազմից հետո, վերադարձել է Զմյուռնիա և աշխատել բժիշկ, իսկ որոշ ժամանակ եղել է Ազգային հիվանդանոցի բժիշկը։ 1922 թվականի սեպտեմբերի սկզբին՝ Զմյուռ­նի­ա­յի աղե­տի ժամանակ, բազմաթիվ հայերի հետ գերի է ընկել թուրքերի ձեռքը և սեպտեմբերի 12-ին հույների բարեկամ լինելու մեղադրանքով սպանվել Քորտելիո թաղամասում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Սիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Զմյուռնիա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Լե Ռիսե
Լե Ռիսե (Les Riceys), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1354 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 42.93 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 820 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 631-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 189։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,0 %։ 631 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 591 անձ (319 տղամարդ և 272 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (24 տղամարդ և 16 կին)։ 189 անաշխատունակներից 69-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 69-ը` թոշակառուներ, իսկ 51-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վլադիմիր Լենինի տուն-թանգարան (Ուֆա)
Վլադիմիր Լենինի տուն-թանգարան, թանգարան, որը գտնվում է Ուֆա քաղաքի Կիրովի շրջանում՝ Դոստոևսկու փողոցում։
Պատմություն
Վլադիմիր Լենինը երկու անգամ այցելել է Ուֆա՝ 1900 թվականի փետրվարին և հունիսին։ Երկրորդ այցի ժամանակ նրա կինը՝ Նադեժդա Կրուպսկայան, Ուֆայի Ոստիկանական (այժմ՝ Կրուպսկայա) և Բանտային (այժմ՝ Դոստոևսկի) փողոցների անկյունում մի տուն է վարձել, որտեղ Լենինն ապրել է գրեթե երեք շաբաթ։
Լենինի՝ Ուֆայում գտնվելու պատվին որոշել են թանգարան կառուցել։ Այդ նպատակով Լենինի ապրած տան կողքին ընտրվել է երկհարկանի տուն։ Նախագծի ճարտարապետը Գ. Ադամովիչն էր։ 1938 թվականի ապրիլին նախագիծն արդեն պատրաստ էր։ Աշխատանքներն իրականացվել են 1938-1941 թվականներին՝ Կրուպսկայայի հսկողությամբ։ Վերակերտվել է այն ժամանակվա իրավիճակը, իսկ Կրուպսկայայի պնդմամբ՝ այստեղ կազմակերպվել է նաև Լենինի կյանքն ու հեղափոխական գործունեությունն արտացոլող ցուցահանդես։
Տուն-թանգարանը բացվել է 1941 թվականի հունվարի 21-ին ։ Երեք ամիս անց այցելուների թիվը գերազանցել է 12 հազարը, իսկ թանգարանի գործունեության ընթացքում այնտեղ այցելել է ավելի քան չորս միլիոն մարդ՝ 87 պետություններից։ Թանգարանի առաջին տնօրենը Շ. Խանաֆինն էր։ 1943 թվականից սկսած՝ ավելի քան քառասուն տարի, թանգարանը ղեկավարել է Հայաթ Ահմետովան։
Թանգարանային համալիրը գոյատևել է մինչև 2002 թվականը։ Հին շինությունների հետ այն քանդվել է 19-20-րդ դարերում, իսկ դրա փոխարեն 2003-2005 թվականներին կառուցվել է էլիտար բնակելի համալիր։ Այնուամենայնիվ, հին տուն-թանգարանը գոյատևել է և շարունակում է գործել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վլադիմիր Լենին Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի անձնային թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի տուն-թանգարաններ Կատեգորիա:1941 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ուֆայի շենքեր և կառույցներ
Պատմահամեմատական գրականություն
Պատմահամեմատական գրականություն, գրական երևույթների ուսումնասիրման հատուկ եղանակ։ Ձևավորվել է 19-րդ դարում։ Հիմքում դրված է տարբեր դարաշրջանների և տարբեր ազգերի գրականությունների ու ժողովուրդների բանահյուսության ընդհանրությունների, նմանությունների ու փոխադարձ կապերի ուսումնասիրությունը։ Այդ կապերը կարող են լինել ինչպես կոնտակտային (փոխառումներ, ուղղակի ազդեցություններ, թարգմանություններ ու գնահատականներ), այնպես էլ տիպաբանական (տարբեր գրականությունների ու հեղինակների ստեղծագործության մեջ հանդես եկող նմանություններ, որոնք բխում են հասարակական կյանքի և արվեստի զարգացման օբյեկտիվ օրինաչափություններից)։
Ռուսաստանում պատմահամեմատական դպրոցի խոշորագույն դեմքը ակադեմիկոս Ա․ Վեսեչովսկին է («Պատմական պոետիկա», 1940 և այլն)։ Նախահոկտեմբերյան շրջանում համեմատական մեթոդը (կոմպարատիվիզմ) հաճախ չափազանցում էր գրական փոխառումների և ազդեցությունների դերը, թերագնահատում պատմությունը և ազգերի գործոնների նշանակությունը գրականության զարգացման մեջ։
Կատեգորիա:Գրաքննադատություն
Քարոզգիրք (4639, Գրիգոր Տաթևացի)
Գրիգոր Տաթևացի, Քարոզգիրք (4639), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4639 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում Գրիգոր Համազասպեանց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Դավիթ Ջուղայեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22.5x16.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 540 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տաշտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 23ա, 119բ, 172բ, 435ա, 536ա, հետագայի՝ պահպանակ Ա (1818թ.), 1ա, 2ա, պահպանակ Դ (19-րդ դար), 7ա (1914թ.) [ենթադրաբար] ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սթենլի Ֆիշեր
Սթենլի Ֆիշեր (Stanley Fischer, ), Ամերիկայի և Իսրայելի տնտեսագետ։
Կենսագրություն
Դասավանդել է Չիկագոյի համալսարանում և Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ Բերնարդ Հարմսա մրցանակի դափնեկիր է (2002)։ Նա եղել է Journal of Monetary Economics խմբագրական խորհուրդի անդամ։ Զբաղեցրել է Համաշխարհային բանկի շեֆ-տնտեսագետի պաշտոնը (1988-1990)։ 1994-2001 թվականներին եղել է Արժույթի միջազգային հիմնադրամի առաջին տեղակալը։ 2002-2005 թվականներին աշխատել է Citigroup-ում, ապա դարձել է փոխնախագահ։
2005 թվականի մայիսի 1-ից մինչև 2013 թվականի հունիսի 30-ը ղեկավարել է Իսրայելի բանկը։ Աշխատանքի ընթացքում այդ պաշտոնում Ֆիշերը երեք անգամ ճանաչվել է Կենտրոնական բանկի լավագույն ղեկավարը Global Finance և Euromoney ամսագրերի աշխարհի վարկածով ։
2014 թվականի հունվարին ԱՄՆ-ի նախագահ Բարաք Օբաման Սթենլի Ֆիշերին նշանակել է ԱՄՆ-ի Դաշնային պահուստների համակարգի փոխնախագահ։ Ֆիշերը իր պաշտոնը ստանձնել է 2014 թվականի փետրվարի 1-ին ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ֆիշերը հրաժարական է տվել։
Ամուսնացած է, ունի 3 երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Համաշխարհային բանկի գլխավոր տնտեսագետ
Պակտա Սունտ Սերվանդա
Պակտա Սունտ Սերվանդա ( - պայմանագրերը պետք է պահպանվեն), միջազգային իրավունքում և դիվանագիտության մեջ կիրառվող սկզբունք, ըստ որի կողմերը պարտավորվում են բարեխղճորեն կատարել միջազգային պայմանագրերով ստանձնած պարտավորությունները։ Գաղափարն առաջացել է դեռևս հին աշխարհում (տես Պայմանագիր միջազգային)։
Պակտա Սունտ Սերվանդա ժամանակակից միջազգային իրավունքի հանրաճանաչ սկզբունք է և ամրապնդված է ՄԱԿ-ի կանոնադրությամբ, միջազգային մի շարք պայմանագրերով։ Պակտա Սունտ Սերվանդաի չպահպանումը դիտվում է որպես իրավախախտում, և խախտող պետությունը ենթարկվում է պատասխանատվության։
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Հռոմեական իրավունքի եզրույթներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք
Նավուֆեյ
Նավուֆեյ (נבות, Ναβουθαι), Աստվածաշնչյան կերպար, Իսրայելի Հեզաբել թագուհու իշխանավորների զրպարտության զոհ ։
Աստվածաշնչյան պատմությունը
Նավուֆեյին է պատկանել Ահաբ թագավորի պալատի կողքին գտնվող խաղողի այգին։ Ահաբ թագավորը ցանկացել է վերցնել նրա այգին, սակայն Նավուֆեյը հրաժարվել է այգին տրամադրել իրեն ։ Որից հետո Հեզաբել թագուհին հիմնել է մի անարդար դատարան, որում վարկաբեկել է Նավուֆեյին՝ պաշտոնապես մեղադրելով սրբապղծության մեջ և մահապատժի ենթարկվել քարկոծությամբ։ Թագավորին հայտնվել է Եղիա մարգարեն և ամբողջ թագավորական գերդաստանին անիծել։ Ահաբն իր մեջ ուժ է գտել զղջալու համար, և այդ ժամանակ Եղիա մարգարեն Աստծուց մարգարեություն է ստացել, որ Ահաբի սերունդը կկործանվի միայն նրա մահից հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անեծքներ Կատեգորիա:Հին Կտակարանի անձինք
20-րդ դարի հերյուրանքը
Քսաներորդ դարի հերյուրանքը։ Ընդդեմ եվրոպական հրեաների երևակայական ոչնչացման (The Hoax of the Twentieth Century: The Case Against the Presumed Extermination of European Jewry), ամերիկացի ռեվիզիոնիստ, էլեկտրոնիկայի պրոֆեսոր Արթուր Բատցի գիրքը, որ դարձել է բազային Հոլոքոստի ժխտման շարժման մեծ մասի համար։
Առաջին անգամ հրատարակվել է 1975 թվականին Historical Review Press (Մեծ Բրիտանիա) հրատարակչությունում։
Կանադայում գիրքն արգելված է, իսկ Գերմանիայում ունի X վարկանիշ և չի կարող ցուցադրվել կամ գովազդվել ։ Այն բնութագրվել է որպես հակասեմական, իսկ Ալան Տ. Դևիսն այն կոչել է «հակասեմականության դասական» ։ 2017 թվականին գրքերի առցանց առևտրով զբաղվող Amazon.com-ը գիրքը (Հոլոքոստը ժխտմանն առնչվող վերնագիր ունեցող այլ գրքերի հետ միասին) հանել է ԱՄՆ-ի ու Մեծ Բրիտանիայի համար նախատեսված իր կայքերից ։
Բովանդակություն
Գրքում Արթուր Բատցը գրում է, թե «Օսվենցիմի մասին առասպելն» ստեղծվել է Վաշինգտոնում, ինչպես այնզատցխմբերի մասին առասպելը՝ Մոսկվայում ։ Նա նաև պնդում է, թե Հիտլերը ոչ միայն չի սպանել վեց միլիոն հրեաների, այլև անգամ չի փորձել անել դա։
Բատցն ապացուցել է, որ հրեա զոհերի թվաքանակը կազմել է 1 միլիոն, ինչպես նաև պնդել է, թե վերմախտն ու ՍՍ-ն չեն իրականացրել հրեաների եղեռն։ Նրա կարծիքով՝ գերմանացիների քաղաքականությունը նպատակ ուներ հրեաներին արտաքսել ռեյխի սահմաններից դուրս, բռնագրավել նրանց ունեցվածքը և օգտագործել նրանց հարկադիր աշխատանքը ռազմական գործարաններում։ Ընդ որում՝ Բատցը կարծում է, որ հրեաների նկատմամբ եղեռն կարող էին իրականացնել այլ բանակներ, օրինակ՝ ռումինականն ու խորհրդային ։
Ժողովրդագրական կորուստների վերաբերյալ Բատցը պնդում է, թե հրեա պատմաբանները միտումնավոր կերպով երկու միլիոնով ավելի շատ են ներկայացնում մինչպատերազմյան Եվրոպայի հրեա բնակչության թվաքանակը, ևս երկու միլիոնը ներկայացված չեն խորհրդային վիճակագրության մեջ, իսկ մեկ միլիոնն էլ ձուլվել է ԱՄՆ-ում։ Այսպիսով՝ մեկ միլիոն զոհերից ստացվում է վեցը։
Արթուր Բատցը եղել է առաջինը, ով Հոլոքոստի ժխտումը փորձել է ներկայացնել որպես խիստ գիտական հետազոտություն ։
Կառուցվածք
Գիրքը կազմված է ներածությունից, 7 բաժիններից ու հավելվածներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:Հոլոքոստի ժխտում Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Չերեբետ
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Վիտեբետ գետի ձախ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է, ավազանի տարածքը 148 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է Պուստոյ գյուղի մոտ։ Հոսում է հարավ-արևելքում։