cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ազատականություն
Քեյնսյան տնտեսագիտություն
Միևնույն ժամանակ, Մեծ ճգնաժամին վճռական ազատական պատասխան տվեց անգլիացի տնտեսագետ Ջոն Մեյնարդ Քեյնսը (1883-1946 թթ.)։ Քեյնսը «դաստիարակվել էր» իբրև դասական ազատական, սակայն հետզհետե, հատկապես Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, դարձավ էր սոցիալ-ազատական ։ Լինելով բեղուն գրող, ի թիվս բազմաթիվ այլ գործերի, նա տեսական աշխատանք սկսեց՝ հետազոտելով գործազրկության, փողի ու գների հարաբերակցությունը վաղ 1920-ականների ընթացքում ։ Նրա «Զբաղվածության, տոկոսի ու փողի ընդհանուր տեսություն» աշխատությունը հրատարակվել է 1936 թվականին և իբրև տեսական արդարացում ծառայել միջամտության քաղաքականության համար, որին, տնտեսական անկումը կանգնեցնելու առումով, կողմ էր Քեյնսը։ «Ընդհանուր տեսությունը» մարտահրավեր էր ավելի վաղ նեոդասական տնտեսական տեսությանը, որը գտնում էր, որ կառավարության միջամտությունից զերծ լինելու դեպքում շուկան բնական կերպով ամբողջական զբաղվածության հավասարակշռություն կհաստատի։
Գրքում սատարվում է բարձր գործազրկության ժամանակ պահանջարկը խթանելու նպատակով կառավարության ակտիվ քաղաքականությունը, ինչպես, օրինակ, հանրային աշխատանքների ոլորտում ծախսեր կատարելու միջոցով։ «Եկեք վեր կենանք ու անենք, գործածենք մեր պարապ ռեսուրսները մեր հարստությունն ավելացնելու համար», գրել է նա 1928 թ.։ «Երբ մարդիկ ու գործարանները չեն աշխատում, ծիծաղելի է ասել, թե չենք կարող այս նոր զարգացումների տակից դուրս գալ։ Հենց այդ գործարանների ու այդ մարդկանց հետ է, որ պետք է դուրս գանք այդ վիճակից» ։ Երբ շուկան չի կարողանում պատշաճ ռեսուրսներ հատկացնել, կառավարությունը պետք է խթանի տնտեսությունը, մինչև մասնավոր փողերը կարողանան նորից շրջանառել. դա է արդյունաբերական արտադրանքը խթանելու նպատակին ծառայող «պոմպն աշխատեցնելու» ռազմավարությունը ։
Միացյալ Նահանգներում 1933 թվականին նախագահ Ռուզվելտի սկսած սոցիալական ազատական ծրագիը մինչև 1940 թվականը գործազրկությունը 25 տոկոսից հասցրեց 15-իref>Auerbach and Kotlikoff, p. 299. ։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը պետական հավելյալ ծախսերի և հանրային հսկայական ծրագրերի շնորհիվ Միացյալ Նահանգներն ի վերջո դուրս եկավ Մեծ ճգնաժամից։ 1940-1941 թվականներին կառավարության ծախսերն աճեցին 17 տոկոսով, և 1929 թվականից ի վեր առաջին անգամ գործազրկությունն իջավ 10 տոկոսից ցած ։ Մեծ Բրիտանիայում բազմակողմանի սոցիալական պետություն կառուցվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Թեև այն հիմնականում տեղի ունեցավ Լեյբորիստական կուսակցության շնորհիվ, նրա ծրագրման գործում մեծ ավանդ ունեցան Ջոն Մեյնարդ Քեյնսը, որը դրեց դրա տնտեսական հիմքերը, և Ուիլյամ Բևերիջը, որը ծրագրեց սոցիալական համակարգը ։ 21-րդ դարի առաջին տարիներին արդեն աշխարհի երկրների մեծ մասն ուներ խառը տնտեսություններ՝ կապիտալիզմի ու տնտեսական ազատականության միահյուսմամբ։
Ետպատերազմյան ազատականությունը
Սառը պատերազմն առաջ բերեց գաղափարաբանական մեծ մրցակցություն և մի քանի միջնորդավորված պատերազմ, սակայն Խորհրդային Միության ու Միացյալ Նահանգների միջև Երրորդ համաշխարհային պատերազմը, որի հեռանկարը շատերին էր վախեցնում, երբեք չիրականացավ։ Երբ կոմունիստական պետություններն ու ազատական ժողովրդավարությունները մրցում էին միմյանց հետ, 1970-ականների տնտեսական ճգնաժամը հետընթաց արձանագրեց քեյնսյան տնտեսագիտությունից՝ հատկապես Մարգարետ Թետչերի ղեկավարած ՄԲ-ում և Ռոնալդ Ռեյգանի ղեկավարած ԱՄՆ-ում։
Դասական ազատականության այս վերականգնումը, որն ընդդիմախոսները քամահրանքով անվանեցին «նեոլիբերալիզմ», շարունակվեց 1980-ականներին ու 1990-ականներին, թեև վերջերս տնտեսական մեծ անկումը խթանեց քեյնսյան տնտեսական մտքի վերածնունդը։ Միաժամանակ, 20-րդ դարի վերջին, Արևելյան Եվրոպայի կոմունիստական պետությունները կտրուկ փլուզվեցին՝ Արևմուտքում ազատական ժողովրդավարությունը թողնելով կառավարման հիմնական ձև։
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
M
• Mission Records
Կեհտնա (այլ կիրառումներ)
Կեհտնա, կարող է վերաբերել՝
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
M
• Mistletone
• Mixpak Records
• Mnemosyne Productions
• Mo-Da-Mu
• Mo' Hits Records
• Mo' Wax
• Mobile Fidelity Sound Lab
• Mode Records
• Modern Records
• Modular Recordings
• Moist Music
• Mokum Records
• Mom + Pop Music
• MonarC Entertainment
• Mondo Music Corporation
• Mondo Records
• Monika Enterprise
• Montalban Hotel
• Montauk Mantis
• Monument Records
• Moon Ska Records
• Moon Ska World
• Mooncrest Records
• Moonfog Productions
• Moonglow Records
• The Moonshine Conspiracy
• Moonshine Music
• Mordam Records
• Morrison Records (Australia)
• Morrison Records (Seattle)
• Mortarhate Records
Ազատականություն
Ետպատերազմյան ազատականությունը
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին աշխարհում ժողովրդավարական երկրների թիվն այնքան էր, որքան եղել էր քառասուն տարի առաջ ։ 1945 թվականից հետո ազատական ժողովրդավարությունն արագորեն տարածվեց, սակայն հետո նահանջ ապրեց։ Իր «Ժողովրդավարության ոգին» աշխատության մեջ Լարի Դայմոնդը գրում է, որ մինչև 1974 թվականը «ոչ թե ժողովրդավարությունն, այլ բռնատիրությունն էր աշխարհի կառուցվածքը», և որ «անկախ պետությունների հազիվ մեկ քառորդն է իր կառավարությունն ընտրում մրցակցային, ազատ ու արդար ընտրություններով»։ Դայմոնդը շարունակում է՝ ասելով, որ ժողովրդավարությունը ետ եկավ, և 1995-ին աշխարհն արդեն «գերազանցապես ժողովրդավարական» էր ։ Ազատականությանն մինչ օրս մարտահրավերներ ունի՝ հատկապես ի դեմս բռնապետական կառավարության ու տնտեսական ազատականության միասնության մոդել Չինաստանի աննախադեպ աճի ։
McAfee
McAfee, Incorporated (Макафи), ամերիկյան «Intel Security» ընկերության ստորաբաժանումը, McAfee ապրանքանիշով հակավիրուսային ծրագրային ապահովման մշակողը։
Ազատականություն
Փիլիսոփայությունը
Ազատականությունը թե՛ որպես քաղաքական հոսանք և թե՛ որպես մտավորական ավանդույթ հիմնականում ժամանակակից երևույթ է, որն սկիզբ է առել 17-րդ դարում, թեև ազատական փիլիսոփայության որոշ մտքեր իրենց նախակարապետներն ունեն անտիկ դարաշրջանում։ Հռոմեական կայսր Մարկոս Ավրելիոսը բարձր է գնահատել այն «պետության գաղափարը, որը կառավարվում է հարգելով հավասար իրավունքներն ու խոսքի ազատության հավասարությունը», և «թագավորական կառավարության գաղափարը, որն ամենից ավելի հարգում է կառավարվողների ազատությունը» ։ Մի քանի սոփեստների աշխատանքներում և Պերիկլեսի «Թաղման ճառում» ևս գիտնականները տեսնում են ժամանակակից ազատականներին ծանոթ մի շարք սկզբունքներ ։ Ազատական փիլիսոփայությունը խորհրդանշում է մտավորական մեծ ավանդույթ, որը քննության է առել և ժողովրդականացրել ժամանակակից աշխարհի ամենից կարևոր ու հակասական սկզբունքների մի մասը։ Դրա գիտական ու ակադեմիական վիթխարի արտադրանքը բնութագրվել է իբրև «հարստություն ու բազմազանություն», բայց այդ բազմազանությունը հաճախ նշանակում էր, որ ազատականությունը տարբեր ձևակերպումներով է հանդես գալիս և մարտահրավեր է ներկայացնում նրանց համար, ովքեր հստակ սահմանում են փնտրում ։
McAfee
Պատմություն
Ընկերությունը հիմնադրվել է շոտլանդական ծագմամբ ամերիկացի ծրագրավորող Ջոն Մաքաֆիի կողմից 1987 թվականին՝ «McAfee Associates» անվամբ։
Ազատականություն
Հիմնական նյութերը
Թեև ազատական բոլոր ուսմունքներն ընդհանուր ժառանգություն ունեն, գիտնականները հաճախ ենթադրում են, որ այդ ուսմունքները «մտքի անջատ ու հաճախ հակասական հոսքեր» են պարունակում ։ Ազատական տեսաբանների ու փիլիսոփաների նպատակները տարբեր ժամանակներում, մշակույթներում ու մայրցամաքներում տարբեր են եղել։ Ազատականության բազմազանությունը կարելի է տեսնել մեծաթիվ այն ածականներում, որոնք ազատական մտածողներն ու շարժումները կցել են բուն ազատականություն տերմինին. դրանցից մի քանիսն են դասական, էգալիտարիստական, տնտեսական, սոցիալական, սոցիալական պետության, էթիկական, հումանիստական, 'դեոնթոլոգիական, կատարելապաշտական, ժողովրդավարական և ինստիտուցիոնալ ։ Չնայած այդ տարբերակումներին, ազատական միտքը պարունակում է մի քանի որոշակի ու հիմնական հասկացություններ։ Իր արմատներով ազատականությունը փիլիսոփայություն է մարդկության ու հասարակության իմաստի մասին։ Քաղաքական փիլիսոփա Ջոն Գրեյն իբրև ազատական մտքի ընդհանուր գծեր նշում է դրա ինդիվիդուալիստական, էգալիտարիստական, մելիորիստական և ունիվերսալիստական լինելը։ Ինդիվիդուալիստական տարրը հաստատում է մարդ արարածի բարոյական գերակայությունը սոցիալական կոլեկտիվիզմի ճնշումների դեմ, էգալիտարիստական տարրը նույն այդ բարոյական արժեքն ու կարգավիճակը հատկացնում է բոլոր անհատներին, մելիորիստական տարրը հաստատում է, որ իրար հաջորդող սերունդները կարող են բարելավել իրենց սոցիալ-քաղաքական իրավիճակը, իսկ ունիվերսալիստական տարրը հաստատում է մարդկային ցեղի բարոյական միասնությունը և լուսանցքայնացնում է տեղական մշակութային տարբերությունները ։ Մելիորիստական տարրը մեծ վեճերի առարկա է եղել։ Այն պաշտպանել են այնպիսի մտածողներ, ինչպիսին է Իմանուիլ Կանտը, որը հավատում էր մարդկային առաջընթացին, և որը ենթարկվել է Ռուսոյի նման մտածողների հարձակումներին. վերջիններս գտնում էին, որ հանրային համագործակցության միջոցով իրենք իրենց բարելավելու մարդկային փորձերը դատապարտված են ձախողման ։ Նկարագրելով ազատական խառնվածքը՝ Գրեյը պնդում է, որ այն «ներշնչվել է սկեպտիցիզմից և աստվածային հայտնության ֆիդեիստական համոզվածությունից... այն փառաբանել է բանականության ուժը՝ նույնիսկ եթե այլ համատեքստերում փորձել է նսեմացնել բանականության պահանջները»։
McAfee
Պատմություն
2010 թվականին՝ 1,5 տարի տևած բանակցություններից հետո, «Intel» ընկերությունը գնել է այն ժամանակ դեռևս հանրային «McAfee» ընկերության բաժնետոմսերը (ցուցակը Նյու Յորքի բորսայում՝ MFE) 7,68 միլիարդ դոլարով ։
2014 թվականին «Intel»-ն անվանափոխեց «McAfee»-ն՝ դարձնելով «Intel Security»։ Նոր ընկերության ապրանքանիշը դարձավ նախկինում «McAfee»-ի կողմից օգտագործվող կարմիր վահանը։ Փոխեցին միայն անվանումը։ Ընկերության ապրանքները անվան մեջ պահպանեցին «McAfee» հատվածը ։
2016 թվականի սեպտեմբերին «Intel» ընկերությունը վաճառեց «Intel Security» ստորաբաժանման բաժնետոմսերի 51 %-ը, որի կազմում մտնում էր «McAfee»-ն։ Ընկերության նոր համասեփականատեր դարձավ «TPG» ներդրումային հիմնադրամը։ Գործարքի գումարը կազմել է 3,1 միլիարդ դոլար և ամբողջությամբ վճարվել 2017 թվականի երկրորդ եռամսյակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ Կատեգորիա:Տեղեկատվական անվտանգություն
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
M
• Mosaic Records
• Moseley Shoals Records
• Moshi Moshi Records
• Moshpit Tragedy Records
• Mosley Music Group
Ազատականություն
Դասական և ժամանակակից
Ջոն Լոքը, որդեգրելով հանդերձ Հոբսի բնության վիճակի ու հասարակական պայմանագրի գաղափարները, այնուամենայնիվ, գտնում էր, որ երբ միապետը վերածվում է բռնապետի, խախտվում է հասարակական պայմանագիրը, որը կյանք, ազատություն ու սեփականություն է ընձեռում՝ իբրև բնական իրավունք։ Նա եզրակացրել է, որ ժողովուրդն իրավունք ունի տապալելու բռնապետին։ Կյանքը, ազատությունն ու սեփականությունը համարելով օրենքի ու իշխանության գերագույն արժեք՝ Լոքը ազատականության հիմքը ձևակերպել է հասարակական պայմանագրի հիման վրա։ Վաղ լուսավորականության այս մտածողների համար կյանքի ամենաանհրաժեշտ հարմարությունների, որոնց թվում և ազատության ու մասնավոր սեփականության ապահովումը պահանջում էր համընդհանուր իրավասությամբ օժտված «ինքնիշխան» մարմնի ձևավորում ։ Ազատականները գտնում էին, որ բնական իրադրության մեջ մարդկանց առաջնորդում է ապրելու ու ինքնապահպանման բնազդը, և վտանգավոր գոյությունից խուսափելու միակ միջոցը ընդհանուր ու գերագույն ուժի ձևավորումն է, որն ի վիճակի է կարգավորելու մարդկային մրցակցող ցանկությունները ։ Այդ ուժը կարող է ձևավորվել քաղաքացիական հասարակության շրջանակներում, որը թույլ է տալիս, որ անհատները կամավոր հասարակական պայմանագիր (սոցիալական կոնտրակտ) կնքեն ինքնիշխան մարմնի հետ՝ իրենց բնական իրավունքները հանձնելով այդ մարմնին, որի դիմաց կստանան կյանքի, ազատության ու սեփականության պաշտպանություն ։ Վաղ շրջանի ազատականների մեջ հաճախ անհամաձայնություն կար կառավարության ամենահարմար ձևի հարցում, սակայն բոլորն այն կարծիքին էին, որ ազատությունը բնական է, և որ դրա սահմանափակումների համար հզոր արդարացում է պետք ։ Ազատականներն ընդհանուր առմամբ կողմ էին սահմանափակ կառավարությանը, թեև ազատական որոշ փիլիսոփաներ ուղղակի դեմ էին կառավարությանը. Թոմաս Փեյնը գրել է, որ «իր լավագույն վիճակով նույնիսկ՝ կառավարությունը անհրաժեշտ չարիք է» ։
Իբրև կառավարության իշխանությունը սահմանափակելու ծրագրի մաս, ազատական զանազան տեսաբաններ, որոնցից են Ջեյմս Մադիսոնը և բարոն դը Մոնտեսքյոն, հղացան իշխանությունների տարանջատման գաղափարը. մի համակարգ, որի նպատակն էր կառավարական իշխանությունը հավասարապես բաշխել գործադիր, օրենսդիր ու դատական ճյուղերի միջև ։ Ազատականները գտնում էին, որ կառավարությունները պետք է հասկանան, որ վատ ու սխալ կառավարումը ժողովրդին իրավունք է տալիս իշխող կարգերը տապալելու որևէ ձևով և հնարավոր բոլոր միջոցներով, հարկ եղած դեպքում՝ նույնիսկ ուղղակի բռնությամբ ու հեղափոխությամբ ։ Ժամանակակից ազատականները, որոնք գտնվում են սոցիալ ազատականության ազդեցության ներքո, շարունակել են սատարել սահմանադրական կառավարությունը՝ միևնույն ժամանակ պաշտպանելով հավասար իրավունքներ ապահովելու նպատակով պետական ծառայություններն ու հատկացումները։ Ժամանակակից ազատականները պնդում են, որ անհատական իրավունքների ձևական կամ պաշտոնական երաշխիքներն անիմաստ են, երբ անհատները նյութական միջոցներ չունեն այդ իրավունքներից օգտվելու համար, և կոչ են անում, որ կառավարությունն ավելի մեծ դեր կատարի տնտեսական գործերը վարելու մեջ ։
Վաղ շրջանի ազատականները դրեցին նաև եկեղեցու ու պետության տարանջատման հիմքը։ Իբրև լուսավորության ժառանգներ, ազատականները կարծում էին, որ սոցիալական ու քաղաքական որևէ կարգ բխում է մարդկային փոխազդեցությունից, ոչ թե աստվածային կամքից ։ Շատ ազատականներ բացեիբաց թշնամանք էին տածում բուն կրոնական համոզմունքի նկատմամբ, բայց մեծ մասն իր հակադրությունը կենտրոնացրեց կրոնական ու քաղաքական իշխանությունների միության դեմ՝ պնդելով, որ հավատը կարող է ինքն իրենով բարգավաճել՝ առանց պաշտոնական հովանավորության կամ պետության վարչարարության ։ Բացի ժամանակակից հասարակության մեջ կառավարության հստակ դերը մատնանշելուց, ազատականները զբաղվում էին նաև ազատական փիլիսոփայության ամենակարևոր սկզբունքի՝ ազատության իմաստի ու բնույթի հարցերով։
17-րդ դարից մ ինչև 19-րդ դարը ազատականները՝ սկսած Ադամ Սմիթից և վերջացրած Ջոն Ստյուարտ Միլով, ազատությունը պատկերացնում էին իբրև կառավարության և այլ անձանց կողմից միջամտության բացակայություն և պնդում էին, որ բոլոր մարդիկ պետք է ազատ լինեն զարգացնելու իրենց ուրույն կարողություններն ու հնարավորությունները՝ առանց ուրիշների կողմից խանգարվելու ։ Միլն իր «Ազատության մասին» (1859 թ.) գործում, որն ազատական փիլիսոփայության դասական շարադրանքներից է, հայտարարում էր, որ «միակ ազատությունը, որն արժանի է այդ անվանը, մեր սեփական ձևով մեր սեփական բարօրությունը հետապնդելն է» ։ Laissez-faire կապիտալիզմի սատարումը հաճախ կապված է այդ սկզբունքին՝ Ֆրիդրիխ Հայեկի «Ճանապարհ դեպի ստրկություն» (1944 թ.) աշխատության այն պնդմամբ, որ ազատ շուկաներին ապավինելը կբացառի կառավարության ամբողջատիրական վերահսկողությունը ։
Սակայն, 19-րդ դարից սկսած, ազատականության նոր ըմբռնում մուտք գործեց մտավորական ոլորտ։ Ազատականության այս նոր տեսակը ճանաչվեց դրական ազատություն անվամբ՝ առանձնանալով նախորդ բացասական տարբերակից, և առաջին անգամ արծարծվեց բրիտանացի փիլիսոփա Թոմաս Հիլ Գրինի կողմից։ Գրինը մերժեց այն միտքը, թե մարդկանց առաջնորդում է սոսկ սեփական շահը, և փոխարենն ընդգծեց այն բարդ հանգամանքները, որոնք ներգործում են մեր բարոյական բնույթի զարգացման վրա ։ Հետագայի ժամանակակից ազատականության համար խիստ հեռատես մի քայլով նա հասարակության ու քաղաքական կառույցների վրա դրեց նաև անհատական ազատության ու ինքնության և բարոյական բնույթի, կամքի ու բանականության զարգացման խնդիրները։ Եվ պետությունը պետք է ստեղծի այն պայմանները, որոնք թույլ կտան վերը նշվածների իրականացումը՝ մարդկանց տալով իրական ընտրանքի հնարավորություն ։ Նոր ազատությունը կանխանշելով իբրև ոչ թե ուրիշների քայլերի պատճառով տուժելուց խուսափելու, այլ գործելու ազատություն՝ Գրինը գրեց. "Եթե երբևէ այնքան ողջամիտ լինենք, որ ցանկանանք, որ բառերի գործածությունն այլ լիներ, քան եղել է... մարդ կարող է հակված լինել ցանկանալու, որ «ազատություն» տերմինը սահմանափակված լիներ... ուզածն անելու ուժով"
Ի տարբերություն ազատական նախորդ ըմբռնումների, որոնք հասարակությունը դիտում էին իբրև եսասեր անհատների հանրություն, Գրինը հասարակությունը համարեց օրգանական ամբողջություն, որի մեջ բոլոր անհատների պարտականությունն ընդհանուր բարվոքության խթանումն է ։ Նրա գաղափարներն արագ տարածվեցին և մշակվեցին այնպիսի մտածողների կողմից, ինչպիսին էին Լ. Թ. Հոբհաուսն ու Ջոն Հոբսոնը։ Մի քանի տարում այս նոր ազատականությունը դարձավ Բրիտանիայի Ազատական կուսակցության սոցիալական ու քաղաքական հիմնական ծրագիրը և 20-րդ դարում իր շրջանի մեջ առավ աշխարհի մեծ մասը։ Բացի բացասական ու դրական ազատության քննարկումից, ազատականները ջանացել են հասկանալ ազատության ու ժողովրդավարության միջև պատշաճ հարաբերակցությունը։ Ջանալով ընդլայնել ընտրական իրավունքները՝ ազատականները հետզհետե հասկացան, որ ժողովրդական որոշումների կայացման գործընթացից դուրս մնացած մարդիկ ենթակա են մեծամասնության բռնությանը. մի հասկացություն, որը բացատրվում է Միլի «Ազատության մասին» գործում և Ալեքսիս դը Թոքվիլի «Ժողովրդավարությունն Ամերիկայում (1835 թ.) աշխատության մեջ ։ Ի պատասխան դրա, ազատականներն սկսեցին պատշաճ երաշխիքներ պահանջել՝ կասեցնելու համար մեծամասնույթունների կողմից փոքրամասնությունների իրավունքները խախտելու փորձերը ։
Ազատությունից զատ, ազատականները զարգացրել են իրենց փիլիսոփայական հենքի կառուցման համար կարևոր մի շարք այլ սկզբունքներ ևս, որոնցից են հավասարությունը, բազմակարծությունը և հանդուրժողականությունը։ Ընդգծելով առաջին սկզբունքի հարցում առկա շփոթությունը՝ Վոլտերը նկատում է, որ «հավասարությունը միաժամանակ ամենաբնական և երբեմն ամենացնորական բանն է» ։ Ազատականության բոլոր տեսակները ենթադրում են, որ ինչ-որ հիմնական մի առումով բոլոր անձինք հավասար են ։ Գտնելով, որ մարդիկ հավասար են բնությունից՝ ազատականները ենթադրում են, որ բոլորը տիրապետում են ազատության միևնույն իրավունքին ։ Այլ կերպ ասած՝ ոչ ոք ժառանգաբար արտոնված չէ ազատական հասարակության պտուղներն ավելի վայելելու, քան ուրիշ որևէ մեկը, և բոլոր մարդիկ հավասարապես ենթակա են օրենքին ։ Հիմնական այս ըմբռնումից զատ, հավասարության ընկալման հարցում ազատականության տեսաբանների հայացքները միմյանցից տարբերվում են։ Ամերիկացի փիլիսոփա Ջոն Ռոլզը շեշտում է ոչ միայն օրենքի ներքո հավասարություն ապահովելու անհրաժեշտությունը, այլ նաև նյութական այն պաշարների հավասար բաշխումը, որոնք հարկավոր են անհատներին՝ կյանքում իրենց ձգտումներին հասնելու համար ։ Լիբերթարիան մտածող Ռոբերտ Նոզիքը համաձայն չէր Ռոլզի հետ և պաշտպանում էր նախորդ տարբերակը՝ լոքյան հավասարությունը ։ Ազատության զարգացմանը նպաստելու համար ազատականներն առաջ քաշեցին նաև բազմակարծության ու հանդուրժողականության հասկացությունները։ Բազմակարծություն ասելով ազատականները նկատի ունեն այն կարծիքների ու համոզմունքների տարածումը, որոնք հասարակական կայուն կարգ են բնորոշում ։ Ի հակադրություն իրենց շատ մրցակիցների ու նախորդների, ազատականները հարմարվողականություն ու միատարրություն չէին փնտրում այն ձևով, ինչպես մարդիկ են դա հասկանում. իրականում, նրանց ջանքերն ուղղված են եղել կառավարական այնպիսի կառուցվածք հաստատելուն, որը ներդաշնակեցնում ու նվազեցնում է հակադիր հայացքները և, դրանով հանդերձ, թույլ է տալիս, որ այդ հայացքները գոյություն ունենան ու աճեն ։ Ազատական փիլիսոփայության մեջ բազմակարծությունը հեշտությամբ տանում է դեպի հանդուրժողականություն։ Ազատականները գտնում են, որ, քանի որ անհատները միմյանցից տարբեր տեսակետներ են ունենալու, նրանք պետք է աջակցեն ու հարգեն միմյանց հետ չհամաձայնվելու իրավունքը ։ Ազատականների համար հանդուրժողականությունը սկզբում, երբ Սպինոզան դատապարտում էր «կրոնական հալածանքների ու գաղափարական պատերազմների տխմարությունը», կապված էր կրոնական հանդուրժողականության հետ ։ Հանդուրժողականությունը կենտրոնական դեր է խաղում նաև Կանտի ու Ջոն Ստյուարտ Միլի պատկերացումներում։ Երկու մտածողներն էլ գտնում էին, որ հասարակությունը բարոյական լավ կյանքի այլ ըմբռնումներ պիտի դավանի, և որ մարդկանց պիտի թույլ տրվի առանց պետության կամ այլ անհատների միջամտության կատարել իրենց սեփական ընտրությունը ։
Քննադատություն և սատարում
Ազատականությունը պատմության մեջ և՛ քննադատության է արժանացել, և՛ սատարվել գաղափարական տարբեր խմբերի կողմից։ Այսպես, որոշ մտածողներ գտնում են, որ ազատականության շնորհիվ առաջացավ ֆեմինիզմը, իսկ ուրիշները գտնում են, որ ազատական ժողովրդավարությունը բավարար չէ ֆեմինիստական նպատակներին հասնելու համար ։ Ֆեմինիզմի պատմության մեջ տիրապետող ազատական ֆեմինիզմը հույս ունի արմատախիլ անելու սեռերի հավասարության բոլոր արգելքները՝ պնդելով, որ այդ արգելքների շարունակվող գոյությունը անիմաստ է դարձնում ազատական հասարակական կարգի իբրև թե երաշխավորած անհատական իրավունքներն ու ազատությունները ։ Բրիտանացի փիլիսոփա Մարի Վոլսթոնքրաֆտը համարվում է ազատական ֆեմինիզմի առաջամարտիկը։ Իր «Ի պաշտպանություն կանանց իրավունքների» (1792 թ.) աշխատության մեջ նա ընդարձակում է ազատականության սահմանները՝ ազատական հասարակության քաղաքական կառույցի մեջ ընդգրկելով կանանց ։ Ազատականության նպատակների հանդեպ պակաս բարեկամական է եղել պահպանողականությունը։ Էդմունդ Բըրքը, որին շատերը համարում են ժամանակակից պահպանողական մտքի մեծագույն ջատագովը, կրքոտ պարսավել է Ֆրանսիական հեղափոխությունը՝ քննադատելով ողջախոհության և բոլոր մարդկանց բնական հավասարության ազատականների հավակնությունները ։ Պահպանողականները գրոհի են ենթարկել նաև ազատականների կողմից, ըստ իրենց, բարգավաճման ու նյութական շահի անխոհեմ հետապնդումը՝ նշելով, որ նման մտահոգությունները քայքայում են համայնքի ու շարունակականության մեջ արմատավորված հասարակական ավանդական արժեքները ։ Սակայն պահպանողականության որոշ ճյուղավորումներ, որոնցից է ազատական պահպանողականությունը, միևնույն գաղափարներն ու սկզբունքներն են դրսևորում, ինչի ջատագովն է դասական ազատականությունը՝ ներառելով «փոքր կառավարությունն ու ծաղկող կապիտալիզմը» ։
Սոցիալ ազատականության ու սոցիալիզմի հարաբերության հարցում որոշ շփոթություն է մնում՝ չնայած այն հանգամանքին, որ սոցիալիզմի շատ տեսակներ, կապիտալիզմին, հիերարխիային ու մասնավոր սեփականությանն իրենց հակադրությամբ, նշանակալիորեն տարբերվում են ազատականությունից։ Սոցիալիզմը ձևավորվել է 19-րդ դարում իբրև միմյանց հետ կապված և սակայն տարբեր գաղափարախոսությունների խումբ, ինչպիսին են քրիստոնեական սոցիալիզմը, կոմունիզմը (Կառլ Մարքսի աշխատություններով) և սոցիալական անարխիզմը (Միխաիլ Բակունինի աշխատություններով), որոնցից վերջին երկուսն ազդված են Փարիզի կոմունայից։ Հետագա տասնամյակների ընթացքում այս գաղափարախոսությունները, ազատականության ու պահպանողականության նման, բաժանվեցին մի քանի մեծ ու փոքր շարժումների ։ Մարքսը մերժեց ազատական տեսության հիմնաքարային դրույթները՝ հուսալով վերացնել թե՛ պետությունը և թե՛ հասարակության ու անհատի միջև ազատականների տարբերակումը՝ կենտրոնանալով այդ երկուսը հավաքական մեկ ամբողջության մեջ մտցնելու վրա, որպեսզի տապալվի 19-րդ դարի կապիտալիստական զարգացող կարգը ։ Սոցիալիստական կուսակցություններն ու գաղափարներն այսօր մնում են բոլոր մայրցամաքներում տարբեր զորություն ու ազդեցություն ունեցող քաղաքական ուժ և ղեկավարում են շատ երկրների ազգային կառավարությունները։ Ազատական սոցիալիզմը սոցիալիստական քաղաքական փիլիսոփայություն է, որն իր մեջ պարփակում է ազատական սկզբունքներ ։ Ազատական սոցիալիզմը նպատակ չունի սոցիալիստական տնտեսությամբ ոչնչացնելու կապիտալիզմը, այլ սատարում է խառը տնտեսությունը, որի մեջ են մտնում արդյունաբերության միջոցների և՛ հանրային, և՛ մասնավոր սեփականությունը ։ Այն սկզբունքները, որոնք կարող են բնութագրվել իբրև «ազատական սոցիալիստական», զարգացվել կամ հիմնվել են հետևյալ փիլիսոփաների աշխատությունների վրա. Ջոն Ստյուարտ Միլ, Էդուարդ Բերնշտայն, Ջոն Դյուի, Կառլո Ռոսելի, Նորբերտո Ռոբիո և Շանտալ Մուֆ ։ Ազատական սոցիալիստների հայտնի դեմքերից են նաև Գուիդո Կալոգերոն, Պիերո Գոբետին, Լեոնարդ Հոբհաուսը և Ռ. Հ. Թոունին ։ Ազատական սոցիալիզմը նշանավոր էր հատկապես Բրիտանիայի ու Իտալիայի քաղաքականության մեջ ։
Սոցիալ դեմոկրատիան, որը կապիտալիզմի առաջընթաց ձևափոխման գաղափարախոսության կողմնակից է, առաջացել է 20-րդ դարում և ազդված է սոցիալիզմից։ Սակայն, ի տարբերություն սոցիալիզմի, այն ո՛չ կոլեկտիվացման ջատագով է, ո՛չ էլ հակակապիտալիզմի։ Մեծապես սահմանվելով իբրև մի ծրագիր, որի նպատակն է կառավարության բարենորոգչության միջոցով կապիտալիզմին ներհատուկ իր համարած թերություններ ուղղումը՝ նվազեցնելով անհավասարությունները սոցիալ դեմոկրատիան նույնպես պետությանը դեմ չէր։ Տարբեր մեկնաբաններ մեծ նմանություններ են նկատել սոցիալ ազատականության և սոցիալ դեմոկրատիայի միջև։ Քաղաքագետներից մեկը, Միացյալ Նահանգներում սոցիալ դեմոկրատիայի նշանակալի ավանդույթի բացակայության պատճառով, որն ամերիկացիները ջանում էին շտկել, ամերիկյան ազատականությունն անվանել է զզ«ծածուկ սոցիալ դեմոկրատիա» ։ Ժամանակակից ժողովրդավարության հետ առնչվող մեկ այլ շարժում՝ քրիստոնյա դեմոկրատիան, հույս է տածում տարածելու կաթոլիկ եկեղեցու սոցիալական ուսմունքը և եվրոպական մի շարք երկրներում մեծ թվով հետևորդներ է վաստակել ։ Քրիստոնյա դեմոկրատիայի վաղ արմատներն առաջացել են իբրև 19-րդ դարում laissez-faire ազատականության հետ կապված արդյունաբերականացման (ինդուստիալիզացիայի) ու քաղաքակենտրոնացման (ուրբանիզացիայի) նկատմամբ հակազդեցություն ։ Չնայած այդ բարդ առնչություններին, որոշ հետազոտողներ գտել են, որ ազատականությունն իրականում ամբողջովին «մերժում է գաղափարաբանական մտածողությունը»՝ հիմնականում որովհետև նման մտածողությունը կարող է հանգեցնել մարդկային հասարակության համար անիրատեսական ակնկալությունների ։
Աշխարհում
Ազատականությունը հաճախ համարվում է ներկա ժամանակների գերիշխող գաղափարախոսությունը ։ Ազատականները քաղաքական առումով աշխարհով մեկ մեծապես կազմակերպված են։ Շատ երկրներում լայնորեն տարածված են ազատական կուսակցություններ, վերլուծական կենտրոններ և այլ հաստատություններ, թեև դրանք տարբեր խնդիրներ են պաշտպանում՝ ելնելով իրենց գաղափարական կողմնորոշումից։ Ազատական կուսակցությունները կարող են լինել կենտրոնամետ ձախ, կենտրոնամետ կամ կենտրոնամետ աջ՝ կախված իրենց դիրքերից։ Բացի այդ, նրանք կարող են բաժանվել ըստ սոցիալ ազատականության կամ դասական ազատականության նկատմամբ իրենց հակվածությամբ, թեև ազատական բոլոր կուսակցություններն ու անհատները միևնույն հիմնական նմանություններն ունեն, որոնց մեջ են մտնում քաղաքացիական իրավունքների ու ժողովրդավարական հաստատությունների սատարումը։
Համաշխարհային մակարդակով, ազատականները միավորված են Ազատական ինտերնացիոնալի (ԱԻ) մեջ, որի կազմում կա ավելի քան 100 ազատական ազդեցիկ կուսակցություն ու կազմակերպություն, որոնք ներկայացնում են քաղաքական ողջ ներկապնակը։ ԱԻ որոշ կուսակցություններ աշխարհում ամենահայտնիներից են. դրանցից է Կանադայի Ազատական կուսակցությունը։ Կան նաև խիստ փոքր կուսակցություններ, որոնցից է Ջիբրալթարի Ազատական կուսակցությունը։ Տարածաշրջանային առումով ազատականները համախմբված են զանազան կազմակերպությունների մեջ՝ կախված աշխարհաքաղաքական հանգամանքներից։ Եվրոպայի Ազատական ժողովրդավարական ու բարեփոխումների կուսակցությունն, օրինակ, ներկայացնում է Եվրոպայի ազատականների շահերը, իսկ Եվրոպայի ազատականների ու ժողովրդավարների դաշինքը Եվրախորհրդարանում գերակշռող ազատական խումբն է։
Եվրոպա
Ազատականությունը Եվրոպայում երկար ավանդույթ ունի և հասնում է մինչև 17-րդ դար ։ Հետազոտողները հաճախ այդ ավանդույթը բաժանում են անգլիական ու ֆրանսիական տարբերակների, որտեղ ազատականության առաջին տարբերակը կենտրոնանում է ժողովրդավարական արժեքների ու սահմանադրական փոփոխությունների տարածման վրա, իսկ վերջինը մերժում է քաղաքական ու տնտեսական բռնապետական կառույցները և ընդգրկվում պետականություն կառուցելու գործում ։ Ֆրանսիական տարբերակում խորապես բաժանված են չափավորականներն ու առաջադիմականները. չափավորականները հակված են էլիտիզմի, իսկ առաջադիմականները սատարում են հիմնարար այնպիսի հաստատությունների համընդհանրականացումը, ինչպիսին են ընտրական համընդհանուր իրավունքը, համընդհանուր կրթությունը և սեփականության իրավունքների ընդլայնումը ։ Իբրև Եվրոպա մայրցամաքի ազատականության հիմնական պահապաններ, ժամանակի ընթացքում առաջադիմականներին փոխարինեցին չափավորականները։ Այդ տարանջատման ակնառու օրինակներից է Գերմանիայի Ազատ ժողովրդավարական կուսակցությունը, որը պատմականորեն պառակտված է ազգային ազատական և սոցիալ ազատական խմբավորումների միջև ։
Արևմտյան Եվրոպայում ազատական որոշ կուսակցություններ նորոգման ու կերպարանափոխության են ենթարկվել՝ պատմական հիասթափություններից հետո ետ վերադառնալով դեպի քաղաքական ուշադրության կենտրոն։ Ամենաուշագրավ օրինակներից մեկն են Բրիտանիայի ազատական դեմոկրատները։ Ազատական դեմոկրատնետը երբեմնի հզոր Ազատական կուսակցության ժառանգներն են, որը 20-րդ դարասկզբին մեծապես տուժեց Լեյբորիստական կուսակցությանը սատարելու պատճառով։ Բրիտանիայի քաղաքական ասպարեզից գրեթե ամբողջապես անհետանալուց հետո ազատականները հետագայում միավորվեցին լեյբորիստներից անջատված խմբավորման՝ Սոցիալ դեմոկրատական կուսակցության հետ և 1988 թվականին կազմեցին ներկայիս Ազատական ժողովրդավարական կուսակցությունը, որը սոցիալ ազատական կուսակցություն է։
Ազատական դեմոկրատները 2005 թ. համապետական ընտրություններին և Տեղական խորհուրդների ընտրություններին ստացան ժողովրդի նկատելի աջակցությունը՝ նշանավորելով տասնամյակների ընթացքում առաջին անգամ ընտրություններում ազատական գաղափարախոսությամբ բրիտանական կուսակցության նման հաջողության արձանագրումը։ 2010 թ. համապետական ընտրություններից հետո ազատական ժողովրդավարները կոալիցիոն կառավարություն կազմեցին պահպանողականների հետ, որից հետո կուսակցության առաջնորդ Նիկ Քլեգը դարձավ Բրիտանիայի Միացյալ Թագավորության փոխվարչապետ, իսկ կուսակցության շատ ուրիշ անդամներ դարձան նախարարներ։ Թե՛ Բրիտանիայում և թե՛ Արևմտյան Եվրոպայի այլ երկրներում ազատական կուսակցությունները համագործակցել են սոցիալիստական ու սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունների հետ, ինչը տեսնում ենք 1900-ական թվականների վերջերում ու 21-րդ դարի սկզբին Հոլանդիայի Կարմիր կոալիցիայի օրինակում։ Հոլանդիայի պատմության մեջ խիստ նշանակալի Կարմիր կոալիցիան իմի բերեց առաջադիմական ձախ ազատականների՝ Դեմոկրատներ 66-ի (D66), շուկայական ազատականների ու կենտրոնամետ աջակերի Ազատության ու ժողովրդավարության ժողովրդական կուսակցության (VVD) և սոցիալ-դեմոկրատական Լեյբորիստական կուսակցության մեծ մասին. մի արտասովոր համադրություն, որն ի վերջո օրինականացրեց միասեռականների ամուսնությունը, էվթանազիան ու մարմնավաճառությունը և մտցրեց մարիխուանայի ազատ գործածության քաղաքականություն։
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
M
• Mother Tongue Records
• Motile
• Mötley Records
• Motor Music Records
• Motown Records
• Mountain Apple Company
• Mountain Fever Records
• Mountain Home Records
• Mountain Records
• MourningSound Records
• Mouseville
• Move Records
• Moving Shadow
• Mr Bongo Records
• Mr. Lady Records
• Mt. Fuji Records
• MTM Records
• Mulatta Records
• Multitone Records
• Mums Records
• Murder Inc. Records
• Murderecords
• Murmur
• Musart Records
• Musea
• Mush Records
• Mushroom Records (Australia)
• Mushroom Records (Canada)
• Music Brokers
• The Music Cartel
Ազատականություն
Ամերիկա
Ի հակադրություն Եվրոպայի, Հյուսիսային Ամերիկայում ազատականություն բառը ժամանակակից քաղաքականության մեջ գրեթե բացառապես վերաբերում է սոցիալ ազատականությանը։ Կանդայում ու ԱՄՆ-ում գերիշխող Ազատական կուսակցությունն ու Դեմոկրատական կուսակցությունը ակադեմիական գրականության մեջ հաճախ բնութագրվում են իբրև ժամանակակից ազատական կամ կենտրոնամետ ձախական կազմակերպություններ  ։ Կանադայում տևական ժամանակ իշխող Ազատական կուսակցությունը, որը խոսակցական լեզվում հայտնի է Գրից (Grits. փոխաբերաբար՝ «հաստատակամ» իմաստով) անվամբ, 20-րդ դարի ընթացքում գրեթե 70 տարի իշխել է երկրում։ Կանադայի պատմության ամենանշանավոր վարչապետերից մի քանիսն այդ կուսակցությունից են եղել. նրանցից են Պիեռ Տրյուդոն, Լեսթեր Բ. Փիրսոնն ու Ժան Կրետիենը, և այդ կուսակցությունն է եղել Կանադան սոցիալական պետություն դարձնելու հիմնական պատասխանատուն։ Ազատականների ահռելի հաջողությունը, որը փաստորեն իր նմանը չի ունեցել այլ ազատական ժողովրդավարություններում, ժամանակի ընթացքում քաղաքական շատ մեկնաբանների դրդել է նրանց բնորոշելու իբրև երկրի բնականորեն իշխող կուսակցություն ։ Սակայն վերջին ընտրությունների ժամանակ կուսակցությունը վատ աշխատեց և ամբողջ համադաշնության կտրվածքով իր դիրքերը զիջեց Պահպանողական կուսակցությանն ու սոցիալ-դեմոկրատական Ժողովրդավարական նոր կուսակցությանը ։
Միացյալ Նահանգներում Ժամանակակից ազատականության արմատները տանում են դեպի Ֆրանկլին Ռուզվելտի ժողովրդականություն վայելող նախագահությունը, որը Մեծ ճգնաժամի ընթացքում նախաձեռնեց Նոր կուրսի քաղաքականությունը և հաղթեց աննախադեպ չորս ընտրություններում. Ֆրանկլին Ռուզվելտի հիմնած Նոր կուրսի կոալիցիան կարևոր ժառանգություն թողեց և իր ազդեցությունն ունեցավ ամերիկյան հետագա բազմաթիվ նախագահների, այդ թվում և Ջոն Քենեդու վրա, որն ինքն իրեն ազատական էր համարում և գտնում, որ ազատական է նա, «ով առաջ է նայում, ոչ թե հետ, ով ողջունում է նոր գաղափարներն առանց կոշտ հակազդեցությունների..., ով մտածում է ժողովրդի բարօրության մասին» ։ 20-րդ դարի վերջերին Հանրապետական կուսակցության մեջ պահպանողական հետդարձ զարգացավ այն տեսակի ազատականության դեմ, որ պաշտպանում էին Ռուզվելտն ու Քենեդին ։ Պահպանողականության այս տեսակը հիմնականում արձագանքեց 1960-ականներին ծագած քաղաքացիական հուզումներին ու մշակութային փոփոխություններին ։ Այն նպաստեց, որ իշխանության գային այնպիսի նախագահներ, ինչպիսին էին Ռոնալդ Ռեյգանը, Ջորջ Հ. Վ. Բուշն ու Ջորջ Վ. Բուշը ։ 21-րդ դարասկզբի տնտեսական դժվարությունները 2008 թ. նախագահական ընտրություններում Բարաք Օբամայի հաղթանակով հանգեցրին սոցիալական ազատականության վերածննդին ։ Լատինական Ամերիկայում ազատական հուզումներն սկսվել են 19-րդ դարում, երբ ազատական խմբավորումները հաճախ պայքարում էին և տարածաշրջանի մի քանի երկրներում բռնի կերպով տապալեցին պահպանողական վարչակարգերը։ Ազատական հեղափոխությունները այնպիսի երկրներում, ինչպիսին են Մեքսիկան ու Էկվադորը, Լատինական Ամերիկայի մեծ մասի համար ճանապարհ հարթեցին դեպի ժամանակակից աշխարհ։ Լատինամերիկյան ազատականները ընդհանուր առմամբ շեշտը դնում էին ազատ առևտրի, մասնավոր սեփականության և հակակղերականության վրա ։ Այսօր Լատինական Ամերիկայում շուկայական ազատականները կազմակերպված են Լատինական Ամերիկայի կարմիր ազատականներ կենտրոնամետ աջական ցանցում, որի մեջ են մտնում մի քանի տասնյակ ազատական կուսակցություններ ու կազմակերպություններ։
Կարմիր ազատականների ցանցը ներկայացնում է աշխարհագրորեն միմյանցից տարբեր Մեքսիկայի Նոր դաշինքը (Nueva Alianza) և Կուբայի Ազատական միությունը, որը ձգտում է իշխանության գալ Կուբայում։ Տարածաշրջանի որոշ ազատական մեծ կուսակցություններ, սակայն, շարունակում են իրենց հավասարեցնել սոցիալական ազատականության գաղափարներին ու քաղաքականությանը։ Դրա նշանակալի մարմնավորումն է Կոլումբիայի Ազատական կուսակցությունը, որը Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի անդամ է։ Մեկ այլ նշանավոր օրինակ է Պարագվայի Իրապես արմատական ազատական կուսակցությունը՝ երկրի ամենահզոր կուսակցություններից մեկը, որը նաև բնութագրվում է իբրև կենտրոնամետ-ձախակողմյան ։
Այլ տարածաշրջաններ
Ավստրալիայում ազատականության ջահակիրն է հիմնականում կենտրոնամետ աջական Ազատական կուսակցությունը ։ Ավստրալիայի ազատականները սատարում են ազատ շուկան և բաղկացած են ինչպես սոցիալ պահպանողական, այնպես էլ սոցիալ ազատական խմբակցություններից  ։ Հնդկաստանում, որն աշխարհի ամենախիտ բնակեցված ժողովրդավարական երկիրն է, քաղաքական կյանքում երկար ժամանակ իշխել է Հնդկաստանի Ազգային կոնգրեսը։ Այն հիմնադրվել է 19-րդ դարի վերջերին ազատական ազգայնականների կողմից՝ պահանջելով, որ ստեղծվի ավելի ազատական ու ինքնիշխան Հնդկաստան ։ 20-րդ դարի առաջին տարիներին ազատականությունը շարունակել է մնալ այդ խմբի գաղափարական հիմնական հոսանքը, սակայն հետագա մի քանի տասնամյակի ընթացքում կուսակցության մտածողության վրա աստիճանաբար ավելացել է սոցիալիզմի ազդեցությունը։
Ասիայում ազատականությունը շատ ավելի երիտասարդ հոսանք է, քան Եվրոպայում կամ Ամերիկաներում։ Մայրցամաքի կտրվածքով, ազատականները կազմակերպված են Ասիայի ազատականների ու ժողովրդավարների խորհուրդի մեջ, որի կազմում են գտնվում այնպիսի հզոր կուսակցություններ, ինչպիսին են Ֆիլիպինների Ազատական կուսակցությունը, Թայվանի Ժողովրդավարական առաջադիմական կուսակցությունը և Թայլանդի Փիա Թաի կուսակցությունը։ Հնդկաստանում ու Ավստրալիայում կարելի է գտնել ազատականության ազդեցության երկու նշանակալի օրինակ, թեև Ասիայի մի քանի երկրներ մերժել են ազատականության հիմնական սկզբունքները։
Հնդկաստանի Ազգային կոնգրեսի նշանավոր պայքարն ի վերջո հանգեցրեց Հնդկաստանի անկախացմանը Բրիտանիայից։ Վերջին ժամանակներս կուսակցությունն ավելի ազատական հատկանիշներ է որդեգրել՝ պաշտպանելով բաց շուկաները և միաժամանակ ձգտելով սոցիալական արդարության։ 2009 թ. «Մանիֆեստում» այդ կուսակցությունը «աշխարհիկ ու ազատական» հնդկական ազգայնականությունը նախընտրեց նատիվիստական, համայնական ու պահպանողական գաղափարաբանական միտումներից, որոնք, ըստ նրա, պաշտպանում են աջականություն ։ Ընդհանուր առմամբ, վերջին մի քանի տասնամյակում ասիական ազատականության հիմնական գիծը եղել է ժողովրդավարացումը՝ իբրև մայրցամաքի տնտեսական արագընթաց արդիականացումը խթանող մեթոդ ։ Սակայն այնպիսի երկրներում, ինչպիսին Մյանմարն է, ազատական ժողովրդավարությանը փոխարինել է զինվորական բռնապետությունը ։
Աֆրիկայում ազատականությունը համեմատաբար թույլ է։ Վաֆդ կուսակցությունը («Պատվիրակային կուսակցություն») ազգային ազատական քաղաքական կուսակցություն էր Եգիպտոսում։ Ըստ գնահատումների, 1920-ականների ու 1930-ականների շրջանում այն Եգիպտոսի ամենամեծ ժողովրդականություն վայելող ու ազդեցիկ քաղաքական կուսակցությունն էր։ Վերջերս սակայն ազատական կուսակցություններն ու հաստատությունները մեծ ցատկ են կատարել դեպի քաղաքական իշխանություն։ Մայրցամաքի կտրվածքով ազատականները կազմակերպված են Աֆրիկայի Ազատական ցանցում, որի մեջ են մտնում ազդեցիկ այնպիսի կուսակցություններ, ինչպիսին են Մորոկկոյի Ժողովրդական շարժումը, Սենեգալի Ժողովրդավարական կուսակցությունը և Կոտ դ’Իվուարի Հանրապետականների հավաքը։
Աֆրիկյան երկրների մեջ Հարավային Աֆրիկան առանձնանում է իր նկատելի ազատական ավանդույթով, ինչը բացակայում է մայրցամաքի մյուս երկրներում։ 20-րդ դարի կեսերին կառավարության ապարտեիդի քաղաքականությանը հակադրվելու նպատակով կազմավորվեցին Հարավ Աֆրիկյան Ազատական կուսակցությունն ու Առաջադիմական կուսակցությունը։ Ազատականները կազմեցին բազմառասայական կուսակցություն, որն սկզբում արժանացավ քաղաքաբնակ սևամորթների ու համալսարանական կրթություն ստացած սպիտակամորթների նկատելի օժանդակությանը ։ Այն վայելեց նաև «գյուղացիության արևմտականացած հատվածների» օժանդակությունը. դրա հանրային հավաքներին նշանակալի մասնակցություն էին ցուցաբերում սևամորթները. ։ Իր ծաղկման շրջանում կուսակցությունն ուներ 7.000 անդամ, թեև ընդհանուր առմամբ սպիտակամորթ բնակչությանն ուղղված նրա կոչը չկարողացավ քաղաքական բովանդակալից փոփոխություններ մտցնել ։ 1968 թվականին, այն բանից հետո, երբ կառավարությունը մի օրենք ընդունեց, որով արգելում էր կուսակցություններին ունենալ տարբեր ռասաների անդամներ, ազատականները ցրվեցին։ Այսօր Հարավային Աֆրիկայում ազատականությունը ներկայացված է Ժողովրդավարական դաշինքով, որն իշխող Աֆրիկայի ազգային կոնգրեսի պաշտոնական ընդդիմադիր կուսակցությունն է։ Ժողովրդավարական դաշինքը Ազգային ժողովի երկրորդ ամենամեծ կուսակցությունն է և ներկայումս ղեկավարում է Արևմտյան հրվանդանի նահանգային կառավարությունը։
Ներգործություն և ազդեցություն
Ժամանակակից հասարակության հիմնական տարրերն ազատական արմատներ ունեն։ Ազատականության վաղ ալիքները ժողովրդականացրին տնտեսական անհատականությունը և ընդարձակեցին սահմանադրական կառավարությունն ու խորհրդարանային իշխանությունը ։ Ազատականների մեծագույն նվաճումներից մեկը թագավորական ու բացարձակ միապետական կարգերի քմահաճ բնույթի փոխարինումն էր օրենքով ամրագրված որոշումների կայացման գործընթացով ։ Ազատականները ձգտում էին և հաստատեցին սահմանադրական կարգ, որը գնահատում է անհատական էական ազատությունները, որոնցից են խոսքի ազատությունն ու հավաքների ազատությունը, դատական անկախ համակարգն ու երդվյալ ատենակալներով դատավարությունները և արիստոկրատիայի արտոնությունների վերացումը ։
Քաղաքական իշխանության մեջ արմատական այդ փոփոխությունները նշանավորեցին բացարձակ իշխանությունից անցումը դեպի սահմանադրական կարգ ։ Ազատ շուկաների ընդլայնումն ու խթանումը ազատականների ևս մեկ կարևոր նվաճումն էր։ Սակայն, մինչև կարողանային շուկաներ հաստատել, ազատականները պետք է վերացնեին աշխարհի տնտեսական կառույցները։ Դրա համար նրանք վերջ տվեցին մերկանտիլիստական քաղաքականությանը, թագավորական մենաշնորհներին և տնտեսական գործունեության առջև դրված զանազան այլ արգելքների ։ Նրանք ջանացին նաև ձերբազատվել առևտրի ներքին խոչընդոտներից՝ վերացնելով համքարությունները, տեղական սակագները, հանրային ունեցվածքները և հողի վաճառքի արգելքը ։ Ժամանակակից ազատական մտքի ու պայքարի ավելի ուշ ալիքները մեծապես զբաղվում են քաղաքացիական իրավունքներն ընդլայնելու կարիքով։ 1960-ականներին ու 1970-ականներին Միացյալ Նահանգներում Ֆեմինիզմի երկրորդ ալիքի խնդիրները հիմնականում առաջ մղեցին ֆեմինիստական ազատական այնպիսի կազմակերպություններ, որոնցից էր Կանանց ազգային կազմակերպությունը ։ Ի լրումն սեռական հավասարության, ազատականները քաղաքացիական իրավունքների խթանման իրենց ջանքերում պաշտպանում էին նաև ռասայական հավասարությունը, և քաղաքացիական իրավունքների համաշխարհային շարժումը երկու նպատակների առումով մի քանի նվաճումների հասավ 20-րդ դարում։ Ի թիվս տարածաշրջանային ու ազգային մի շարք շարժումների, 1960-ականներին քաղաքացիական իրավունքների շարժումը Միացյալ Նահանգներում հզոր կերպով առաջ մղեց հավասար իրավունքներ!!ի ազատական ձգտումները։ Նկարագրելով տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական ձգտումները՝ որոշ պատմաբաններ հաստատել են, որ «ընտրական իրավունքի պայքարը նշանավորեց... իրենց ծաղման մեջ գտնվող երկու քաղաքական ուժերի՝ սևամորթների հավասարության պայքարի և ազատական բարեփոխումների շարժման մերձեցումը», ապա նշել են, թե ինչպես «սևամորթներին քվեաթերթիկներին մոտենալ թույլ տալու համար պայքարը համընկավ ազատականների կողմից բոլոր քաղաքացիների իրավունքները պաշտպանելու նպատակով դաշնային լայնատարած քայլերի կոչի հետ» ։ Նախագահ Լինդոն Բ. Ջոնսոնի նախաձեռնած Մեծ հասարակության ծրագրով վերահսկվեց Medicare և Medicaid բժշկական պետական ապահովագրությունների ստեղծումը, Լավ սկիզբ (Head Start) և Աշխատանքի կորպուս (Job Corps) ծրագրերի հիմնումը՝ իբրև Պատերազմ աղքատության դեմ նախագծի մասեր, և շրջադարձային Քաղաքացիական իրավունքների 1963 թ. ակտի ընդունումը. սրանք բոլորը իրադարձությունների իրարահաջորդ մի շարք էին, որը որոշ պատմաբաններ անվանել են Ազատականության ժամ ։
Այլ հետազոտողներ գովաբանել են ազատական ինտերնացիոնալիզմի ազդեցությունը՝ պնդելով, որ գլոբալիզացիայի ասպարեզ գալը ազատական տեսլականի հաղթանակն է, որն առաջին անգամ հայտնվել է տասնութերորդ դարում։ Նրանք գտնում են նաև, որ ազատականությունը «աշխարհի գործերի միակ համապարփակ ու հուսադրող տեսլականն է» ։ Ազատականության նվաճումները նշանակալի են եղել։ 1975 թ. աշխարհի մոտ 40 երկիր էր բնութագրվում իբրև ազատական ժողովրդավարական, սակայն 2008 թվականի դրությամբ այդ թիվը 80-ից ավելի է ։ Ամենահարուստ ու ամենահզոր երկրների մեծ մասը ազատական ժողովրդավարություններ են՝ հասարակության բարեկեցության մեծ ծրագրերով ։
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
M
• Music for Pleasure
• Music from the Corner
• Music Maker
• Music of Life
• Music West Records
• Music70
• Musica Omnia
• Musical Freedom
• MusicMasters Records
• Musicor Records
• Musicraft Records
• Musidisc
• Must Destroy
• Mutant League Records
• Mutant Pop Records
• Mute Records
• MVB Records
• My Pal God Records
• The Mylene Sheath
• Myrrh Records
• MySpace Records
• Mystic Records
N
• n5MD
• Nacional Records
• Naked Records
• Nappy Boy
• Nardis Records
• Narita Records
• Narnack Records
• Nation Records
• National Music Lovers Records
• National Recording Corporation
• Native Language Music
Ազատականություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբերալիզմ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տեսություններ Կատեգորիա:Քաղաքական տեսություններ
Ալբուկերկե
Ալբուկերկեն (Albuquerque), քաղաք է ԱՄՆ-ի Նյու Մեքսիկո նահանգում։ Նյու Մեքսիկոյի ամենամեծ քաղաքն է, իսկ բնակչությունը կազմում է 529 219 մարդ (2009 թ.-ի մարդահամարի տվյալներով)։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:1706 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• Native Records
Արտուշ Կասեմյան
Արտուշ Կասեմյան, մարզիկ, Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ, ձյուդոյի և սամբոյի ըմբշամարտի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ ։
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• Naxos World
Արտուշ Կասեմյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1963 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Կիրովական (այժմ՝ Վանաձոր) քաղաքում։ Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտի շրջանավարտ ։ Ապրում է Մոսկվայում ։ «Վարդանանք» մարտարվեստների մարզական ակումբի ղեկավար։ 2011 թվականից ղեկավարում է Մոսկվայի Հայորդյաց տան հայ հոգևոր-լուսավորչական կենտրոնի սպորտային մարտարվեստների բաժինը ։ 2012 թվականի հունվարին ընտրվել է ձյուդոյի վետերանների Մոսկովյան միության փոխնախագահ ։ Հայաստանի ձյուդոյի ֆեդերացիայի հաշվետու նախագահ ։ Մարզել է Ռուսաստանի վաստակավոր վարպետ Գայանե Հարությունյանին սամբոյի Եվրոպայի առաջնության հաղթողին, սամբոյի և ձյուդոյի Ռուսաստանի առաջնությունների դափնեկրին ։
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• Necropolis Records
• Nega Network
• Neighborhood Records
• Nein Records
• Nemesis Records
• NEMS Enterprises (Արգենտինա)
• Neon Gold Records
• Neptune Records
• Nervous Records (Մեծ Բրիտանիա.)
• Nervous Records (ԱՄՆ)
• netMusicZone Records
• Nettwerk
• Network 23
• Network Records
Արտուշ Կասեմյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ձյուդոիստներ Կատեգորիա:Հայ սամբիստներ
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• Neurot Recordings
• Neutral Records
Կեճան (այլ կիրառումներ)
Կեճան, կարող է վերաբերել՝
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• New Amsterdam Records
• New Art Express
• New Earth Records
• New European Recordings
Ավիմիմ
Ավիմիմ, ոչ խոշոր դինոզավր, տերոպոդների ընտանիքի ներկայացուցիչ։
Անվանումը
Կենդանու լատիներեն անվանումը (Avimimus) նշանակում է «թռչնի նմանություն ունեցող»։
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• New Orleans Records
• New Red Archives
• New Renaissance Records
• New Wave Productions
Ավիմիմ
Նկարագրությունը
Այս գիշատիչն ունեցել է համեստ չափեր, մարմնի երկարությունը՝ մինչև 1,5 մ, հասակը՝ մինչև 70 սմ, իսկ քաշը՝ մոտավորապես 15 կգ։ Տեսքով նման են թռչունների, սակայն չեն կարողանում թռչել, չնայած կարող են արագ վազել և նույնիսկ զարգացնել մինչև 70 կմ/ժ արագություն։ Ավիմիմի կտուցն ատամնաշար չունի, ինչը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ նա սնվել է ինչպես կենդանական, այնպես էլ բուսական կերով։ Ավիմիմների բնակության արեալը ժամանակակից Մոնղոլիայի տարածքն է, ապրել են կավճի դարաշրջանում՝ մոտավորապես 85-70 միլիոն տարի առաջ։
Հայտնագործումը
Ավիմիմի մնացորդները բացահայտել և ուսումնասիրել է խորհրդային հնէաբան Սերգեյ Կուրզանովը 1981 թվականին, մոնղոլական գիտարշավի ժամանակ։
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• New West Records
• Newhouse Records
• Newmemorabilia Records
• Nexsound
Ավիմիմ
Գրականություն
Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Ձայնագրման լեյբլների ցանկ
N
• Next Plateau Records
• Nextera
• Ngoma
• Nick Records
• Nicola Delita
• Niezależna Oficyna Wydawnicza CDN
• Nighthawk Records
• Nightshade Productions
• Nihilist Records
• Nilaihah Records
• Nimfa Sound
• Ninja Tune
• Nitro Records
• Nixa Records
• NMC Music