cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չարլզ Դեմութ
Կյանք և ստեղծագործություն
Չարլզ Դեմութը ծնվել է ծխախոտի առևտրով զբաղվող ընտանիքում։ Ուսումնասիրել է նկարչություն և գեղանկարչություն Ֆիլադելֆիայի Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ուսումնառության ժամանակ ծանոթացել է ապագա բանաստեղծ Վիլյամ Կառլոս Վիլյամսի հետ, որի հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ էր մինչև իր մահը։ Ավելի ուշ  Չ. Դեմութը իր ուսումը շարունակում է Փարիզում, Կոլարոսի ակադեմիայում և Ժյուլիանի ակադեմիայում։ Փարիզում նա ընկերանում է նկարիչ Մարսդեն Հարթլիի հետ, ում հաջողվեց ծանոթացնել Դեմութին հայտնի ամերիկացի գալերիստ Ալֆրեդ Սթիգլիցի հետ։ Նկարիչը մտնում է մեծահարուստ Գերտրուդ Սթայնի սրահի մշտական հյուրերի շրջանակի մեջ։ ԱՄՆ վերադառնալուց հետո, 1926 թվականին Ա. Սթիգլիցի Intimate Gallery նյույորքյան պատկերասրահում տեղի ունեցավ նկարչի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Դեմութը հաճախ է այցելում Նյու Յորք, որտեղ ժամանակ է անցկացնում համասեռականների (մասնավորապես՝ Լաֆայեթի բաղնիքներում), սակայն ապրում է իր ծնողների տանը՝ Լանքասթերում։ Նկարիչը երկար ժամանակ ծանր հիվանդ էր՝ տառապում էր ազդրի վնասվացքից և դիաբետից, որի հետևանքով էլ մահացավ։
Դեմութը 20-րդ դարի ամերիկյան գեղանկարչության մի շարք նշանավոր կտավների ստեղծողն էր։ Ոգեշնչվելով Ու. Կ. Ուիլյամսի Մեծ պատկերը (The Great Figure) բանաստեղծությամբ, 1928 թվականին նա գրում է իր ամենահայտնի ստեղծագործությունը՝ Ոսկե № 5 պատկերը: Սա 9 ցուցանակ-դիմանկարներից մեկն է, որոնք  Դեմութը նկարել է իր ստեղծագործական ընկերների պատվին՝ Ջորջիա Օ’Քիֆի, Արթուր Դոուվի, Չարլզ Սթեֆֆորդ Դունկանի, Մարդսեն Հարթլի, Ջոն Մարինի, ինչպես նաև Գերտրուդ Սթայնի, Յուջին Օ'Նիլի, Ուոլլես Սթիվենսի և ՈՒ.Կ. Ուիլյամսի։ Իր մյուս նկարների (Իմ Եգիպտոս (My Egypt)) նկարիչը փառաբանում է իր փոքր հայրենիքի՝ Փենսիլվանիայի ինդուստրացումը։ Այս աշխատանքները դարձել են 20-րդ դարի ամերիկյան մոդերնիստական գեղանկարչության վառ դրսևորումներից մեկը։
Մատիա Ախացել
Մատիա Ախացել (Matija Ahacel, ), ժողովրդական երգեր հավաքող, գիտնական, գրող և մեկենաս, մաթեմատիկայի, գյուղատնտեսության և բնական պատմության ուսուցիչ ։
Նա հայտնի է նաև որպես Մատիաս Ախացել (Matthias Achazel): Ծննդյան անունն է Մատիա Կոբենտար (Matija Kobentar):
Մանկություն
Ծնվել է Հաբսբուրգյան միապետության Կարինտիա դքսության Գորինտշախ գյուղում՝ Սանտ Յակոբ իմ Ռոզենտալ քաղաքից ոչ հեռու, գեղջկական ընտանիքում։ Հոր ազգանունը Կոբենտար էր, սակայն այս ժամանակաշրջանում Սլովենիայում ընդունված էր ազգանվան փոխարեն նշել տան անունը ։ Կոբենտարներն ապրում էին Ախացել տանը, և Մատիային դպրոց ուղարկեցին՝ սխալմամբ որպես ազգանուն գրելով Ախացել ։
Հաճախել է Ռոզեգի դպրոց (1787-1788 թվականներ), Սանտ Յակոբ իմ Ռոզենտալի դպրոց (1788—1791 թվականներ)։ Այնուհետև տեղափոխվել է Կլագենֆուրտ, որտեղ 1791-1794 թվականներին հաճախել է դպրոց, իսկ հետո սովորել գիմնազիայում և 1794-1801 թվականներին Լիցեյում ուսումնասիրել փիլիսոփայություն ։
Ուսուցչական և գիտական գործունեություն
1801 թվականին Լիցեյում, որտեղ նա մինչ այդ սովորում էր, հիվանադացավ մաթեմատիկայի պրոֆեսոր Պարիս Գյուլիանին, և Մատիան սկսեց նրան փոխարինել։ 1807 թվականին Ախացելն այս պաշտոնը զբաղեցեց մշտական հիմքերով և այստեղ աշխատեց մինչև մահը։
1809-1811 թվականներին ագրոնոմ մոտ լսել է գյուղատնտեսական դասախոսություններ։ 1820 թվականին, այն բանից հետո, ինչ Բուրգերը հեռացավ Լիցեյից, Ախացելն իբր թե ժամանակավորապես (իրականում մինչև կյանքի վերջ) փոխարինեց նրան գյուղատնտեսության ամբիոնի վարիչի պաշտոնում, ինչն էլ հենց այդ ժամանակ սկսեց դասավանդել։ Որպես ամբիոնի վարիչ Լիցեյում հիմնեց բուսաբանական այգի ։
Աշխույժ զբաղվում էր բնական գիտություններով, դեռևս սկսած 1806 թվականից ամեն օր հետևում էր եղանակին (Ավստրիական եղանակի հետևման ցանցի ստեղծումից 32 տարի առաջ), իսկ 1813 թվականին մեկ այլ գիտնական Յոհան Պրետների հետ հիմնեց օդերևութաբանության ուսումնասիրության կենտրոն, որոնց թիվը 1848 թվականին հասավ 15-ի ։ Լիցեյում 1825 թվականին Ախացելը սկսեց լրացուցիչ կարդալ նաև բնական պատմության դասախոսություն։ Գիտական գործունեության տվյալներին համաձայն՝ հրապարակել է գյուղատնտեսության և պոմոլոգիայի վերաբերյալ աշխատություններ ։
Հետաքրքրությունը սլովենական մշակութի նկատմամբ
Սլովեներենի հետ ծանոթացել է դեռ մանկուց, երբ սովորում էր Ռոզեգում։ Այնտեղ սովորական գերմաներենով կատեխիզիսի փոխարեն Օտտո Գուտսմանի տպարանում տպագրված, սլովենական և գերմանակ տեքստերով հարուստ գրքեր էին օգտագործվում։ Այնուհետև, իր գործունեության արդյունքում ի հայտ է գալիս նաև սլովենական մշակույթի նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Իր շրջապատի մեջ էին մտնում սլովենացի պեոտ Միխա Արդրեաշը և Անդրեյ Շուստեր-Դրաբոսնյակը։
Նա փնտրում և գնում էր սլովեներենով հրատարակված բոլոր գրքերը, նաև հետաքրքրվում էր սերբերեն և ռուսերեն լեզուներով գրքերով։ Երբ 1821 թվականին Անտոնիյ Մարտին Սլոմշեկը կազմակերպեց սլովեներենի դասընթացներ, Ախացելը դասընթացների մասնակիցների մեջ տարածում էր սլովեներեն գրքեր, իր տանը հավաքվում էին Սլոմեշեկի աշակերտները ։
Երկու անգամ (1833 և 1838 թվականներին) հրատարակել է ժողովրդական երգերի ժողովածուներ ։ Այդ ժամանակաշրջանի քննադատները ժողովծուն բավականին սառը ընդունեցին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ավստրիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Իլեսհայմ
Իլեսհայմ (Illesheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 888 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Տարածքը 21,43 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 75 133։
Համայնքը ստորաբաժանվում է 7 վարչական միավորի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Զբոսաշրջությունն Ադրբեջանում
Զբոսաշրջությունը Ադրբեջանում, Ադրբեջանական Հանրապետության տնտեսության գլխավոր ճյուղերից մեկը, որը վերջին տարիներին մեծ տեմպերով աճում է։ Ադրբեջանի կամ «Կրակի երկրի» համեմատաբար փոքր տարածքը հանդիսանում է հանգույց Եվրոպայի և Ասիայի միջև։ Այդ իսկ պատճառով այս երկիրը դարձել է շատ գրավիչ, որիի արդյունքում երկրում զարգացել է զբոսաշրջությունը։ Դրան նպաստում է նաև Ադրբեջանի տարածքում գտնվող ազգային պարկերը և արգելոցները, զարգացած կենդանական աշխարհը, հուշարձանները և այլ ճարտարապետական գլուխգործոցներ։
Չնայած Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում գտնվող ադրբեջանական սփյուռքի, զբոսաշրջության Ռուսաստանից Ադրբեջան գրեթե զրոյական է։ Բացառություն են կազմում միայն Ռուսաստանում ապրող ադրբեջանցիները, որոնք գնում են իրենց պատմական հայրենիք։
Սան Բենեդետո Բելբո
Սան Բենեդետո Բելբո (San Benedetto Belbo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 190 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 48 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Զբոսաշրջությունն Ադրբեջանում
Վիճակագրություն
2008 թվականին Ադրբեջան այցելող զբոսաշրջիկների թիվը կազմել է ավելի քան 1 միլիոն 400 հազար մարդ։ Զբոսաշրջիկների մեծ մասը եկել է Եվրոպայից (Թուրքիա, Բուլղարիա, Գերմանիա, Չեռնոգորիա), Ասիայից (Իրան, Վրաստան, Իրաք), Հյուսիսային Ամերիկայից (Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, Կանադա) և այլ աշխարհամասերից ու տարածաշրջաններից։
Սան Բենեդետո Բելբո
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Զբոսաշրջությունն Ադրբեջանում
Տուրիստական գործակալություններ և հյուրանոցներ
Ադրբեջանում ներկայումս գործում է 230 զբոսաշրջային գործակալությունների 370 հյուրանոցներ և հյուրանոցային տեսակիկառույցներ։
Վիզային սպասարկում
Անկախ Պետությունների Համագործակցության (ԱՊՀ) անդամ բոլոր երկրների զբոսաշրջիկները իրավունք ունեն Ադրբեջան մուտք գործել առանց վիզայի։ Բացառություն է կազմում միայն Թուրքմենստանը և Հայաստանը, ինչպես նաև հայկական ծագում ունեցող մյուս անձիք։ Այլ երկրների քաղաքացիները (Գերմանիա, Իրան, ԱՄՆ, Եգիպտոս) Ադրբեջանի մուտք կարող են գործել միայն Ադրբեջանի մեկ այլ քաղաքացու կամ մասնավոր անձի հրամանով։ Բացի այդ, նրանք կարող են Ադրբեջան մտնել տուրիստական գործակալությունների միջնորդությամբ։
Մաքսային կանոնակարգ
Արտահանումը հնությունների հնարավոր է միայն թույլտվությամբ համապատասխան պետական ​​մարմիններին. Տարանցումը զենքի և զինամթերքի (բացառությամբ որսորդական հրացան թույլտվությամբ) դեղեր, ինչպես նաև գրականության և վիդեո նյութեր վիրավորելու բարոյականությունը և քաղաքական համակարգը երկրի.
Ադրբեջան մուտք գործելիս երկիր կարելի է անմաքս եղանակով մտցնել անձնական օգտագործման իրեր, մինչև 125 գրամ սև խավիար և առացվելագույնը 3 լիտր լիկյոր (այլ խմիչքներ կարելի է ազատ տեղափոխել)։ Կարելի է տեղափոխել նաև ծխախոտ և թմրադեղեր (անձնական օգտագործման պայմանով)։ Քանի որ երկիր թույլատրվում է արտահանել անձնական իրերը, հայտարարել է, որ մուտքի գործելիս անձը կարող է իր մոտ ունենալ գումար, արժեթղթերի, ոսկերչական իրեր, արհեստներ և ձեռքի պայուսակ։
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգություններ
Ըստ 2009 թվականի Ադրբեջանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում կա 2 օբյեկտ։ Տվյալ աղյուսակում այդ օբյեկտները ներկայացված են ըստ Համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ ընդգրկման։
Բաքու
Ադրբեջանի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Ապշերոնյան թերակղզու հարավային մասում։ Ծովային նավահանգիստ է և երկաթուղային հանգույց։ 1863-1869 թվականներին հայերը Բաքվում կառուցել են Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին։ 1895 թվականին օծվել է քաղաքի հայկական գերեզմանատան մատուռ-եկեղեցին, 1911 թվականին՝ Սուրբ Թադեոս և Սուրբ Բարդուղիմեոս եկեղեցին։ Առաջին հայկական դպրոցը Բաքվում բացվել է 1860 թվականին, և արդեն 19-րդ դարի վերջին այդտեղ գործում էր 12 դպրոց, իսկ 1930-1950-ական թվականներին հայկական միջնակարգ դպրոցների թիվը հասել էր 80-ի։ Այդ տարիներին գործում էին նաև մանկավարժական տեխնիկումը, հայկական ֆակուլտետներ՝ Բաքվի համալսարանում և մանկավարժական ինստիտուտում։ Հայ ճարտարապետները (Գաբրիել Տեր-Միքելյան, Վարդան Սարգսյան, Հ. Տեր-Հովհաննիսյան և ուրիշներ) և շինարարները գործուն մասնակցություն են ունեցել Բաքվի կառուցապատմանը։ 1980-ական թվականների վերջերին Բաքվում բնակվել է շուրջ 300 հազար հայ։ Վերջին հայկական դպրոցը փակվել է 1983 թվականին։ 1990 թվականի հունվարի 13–19-ը Բաքվում կազմակերպված հայերի ջարդերից հետո հայերը հարկադրաբար հեռացել են քաղաքից։
Շամխոր
Հինավուրց բնակավայր (քաղաք) ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության հյուսիսարևմտյան մասում։ Գտնվում է Թբիլիսի-Եվլախ ավտոմայրուղու վրա, Դոլլյար երկաթուղային կայանից 4 կմ հեռավորության վրա։ Շամխորից դեպի արևելք տեղակյաված է Ադրբեջանի օդուժի Դոլլյար ռազմական օդակայանը։
Իփեսհայմ
Իփեսհայմ (Ippesheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Անատոլիական ռոք
Անատոլիական ռոք (Anadolu rock, Anatolian rock), թուրքական ժողովրդական երաժշտության և ռոքի միաձուլման արդյունքում առաջացած երաժշտության ժանր։ Սկիզբ է առել 1960-ականներին այն բանից հետո, երբ արևմտյան ռոք-խմբերը՝ The Beatles-ը, Rolling Stones-ը, Led Zeppelin-ը, Yes-ը, Status Quo-ն և Omega-ն, սկսեցին հանրամատչելիանալ Թուրքիայում։ Թուրքական ժողովրդական երաժշտության և բանահյուսության տարրերը ազդել են այնպիսի երգիչների վրա, ինչպիսիք են Էրկին Քորայը (Erkin Koray), Ջեմ Կարաջան (Cem Karaca), Բարըշ Մանչոն (Barış Manço), Մողոլլար (Moğollar) խումբը, որոն էլ դարձել են անատոլիական ռոքի հիմնադիրները։
Պատմություն
Ըստ Գյոքհան Այայի թուրքական ռոքը սկիզբ է առնում 1950-ականներին The Shadows-ի Թուրքիա այցելությունից և զարգանում է հաջորդող տասնամյակների ընթացքում ։ Անկասկածելի է, որ արևմտյան ռոք մշակույթը շատ մեծ ազդեցություն է գործել թուրքական բեմի վրա։ Արևմուտքի ազդեցության տակ շատ զվալի սկսեցին փոխվել ինչպես ողջ թուրքական հասարակությունը, այդպես էլ թուրքական մշակույթը։ Այդ փոփոխությունները բերել են անատոլիական ռոքի արագ աճին, զարգացմանը և հանրամատչելիացմանը։
1966-1975 թվականներին Թուրքիայում շատ հանրամատչելի էր փսիխոդելիկ ռոքը, մասնավորապես կիթառահար Էրկին Քորայի ստեղծագործությունները։ Դրանից հետո հանրամատչելիացվել է պրոգրեսիվ ռոքը և այնպիսի կատարողներ, ինչպիսիք են Ջեմ Կարաջան և Մողոլլար խումբը։
Վերջին տասնամյակում նկատելի է այնպիսի խմբերի աճը, ինչպիսիք են՝ Mor ve Ötesi-ն, Kurban-ը, Athena-ն, Gripin-ը, Kargo-ն, Duman-ը, Vega-ն, Çilekeş-ը և MaNga-ն։ Այդ կատարողների ժանրերը բազմաբնույթ են, սակայն ընդհանուր առմամբ նրանք ներկայացնում են թուրքական ժամանակակից բեմը և ժամանակակից անատոլիական ռոքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի երաժշտության ժանրեր Կատեգորիա:Ֆյուժն երաժշտության ժանրեր Կատեգորիա:Թուրքական երաժշտություն
Սանդովսկի շրջան
Սանդովսկի շրջան (Сандовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սանդովո ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 6797 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,24 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տվերի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2015
Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2015 (2015 Trophée des champions), Ֆրանսիայի Սուպերգավաթի 20-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2015 թ. օգոստոսի 1-ին Կանադայի Մոնրեալ քաղաքում ։
Բո Բերնեմ
Ռոբերտ Փիքերինգ «Բո» Բերնեմ (Robert Pickering "Bo" Burnham, ), ամերիկացի կատակերգու, երաժիշտ, հեղինակ-կատարող, բանաստեղծ և դերասան։ Բերնեմը հայտնի է որպես կատակերգական և երգիծական երգերի հեղինակ։
Բոն կարիերան սկսել է իր երգերի կատարումների տեսահոլովակները YouTube-ում տեղադրելով, որտեղ վերջիններս հայտնի են դարձել․ նրա տեսաալիքն այժմ ունի ավելի քան 250 միլիոն դիտում։ 2008 թվականին նա պայմանագիր է կնքել «Comedy Central Records»-ի հետ և արդյունքում թողարկել է մեկ մինի ալբոմ՝ «Bo Fo Sho» և երեք ստուդիական ալբոմ՝ «Bo Burnham», «Words Words Words» և «what.»։ Վերջին երկուսը «Comedy Central»-ի համար նաև ներկայացվել են երաժշտական շոուի տեսքով։ Բերնեմի «Make Happy» տեսահոլովակը 2016 թվականի հուլիսի 3-ին թողարկվել է Netflix-ով։ Բերնեմը նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում, եղել է MTV հեռուստաալիքի «Զակ Սթունը պատրաստվում է դառնալ հայտնի» հեռուստասերիալի ստեղծողներից և դերասաններից մեկը, ինչպես նաև 2013 թվականին թողարկել է բանաստեղծությունների «Egghead: Or, You Can’t Survive on Ideas Alone» հավաքածուն ։
Նրա առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Ութերորդ դասարան» (որի վրա Բերնեմն աշխատել է որպես սցենարիստ և ռեժիսոր) թողարկվել է 2018 թվականին և ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում՝ Ամերիկայի գրողների գիլդիա մրցանակ լավագույն օրիգինալ սցենարի համար (Writers Guild of America Award for Best Original Screenplay) և Ամերիկայի ռեժիսորների գիլդիա մրցանակ առաջնաելույթի նշանակալի ռեժիսուրայի համար (Directors Guild of America Award for Outstanding Directing – First-Time Feature Film)։
Վաղ տարիներ և անձնական կյանք
Բերնեմը ծնվել է 1990 թվականի օգոստոսի 21-ին Մասաչուսեթս նահանգի Համիլտոն քաղաքում՝ Սքոթ և Պատրիշա Բերնեմների ընտանիքում։ Նրա հայրն ունի շինարարական գործարան, իսկ մայրը որպես բուժքույր աշխատում է դպրոցում ։ Բո կրտսերը ընտանիքի երեք երեխաներից կրտսերն է, նրա ավագ եղբայրը՝ Փիթն, ու քույրը՝ Սեմը, կրթություն են ստացել Կոռնելի համալսարանում և Սաֆոլկսի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում ։
2008 թվականին նա ավարտել է ուսումը Սուրբ Հովհաննեսի նախապատրաստական դպրոցում և ընդունվել Նյու Յորքի համալսարանի Տիշի արվեստի դպրոց, ուր պիտի սկսեր հաճախել միևնույն թվականի սեպտեմբերից սկսած , սակայն կարիերայի վրա կենտրոնանալու համար ուսումը հետաձգել է մեկ տարով, քանի որ արդեն այդ ժամանակ սկսել էր ժողովրդականություն ձեռք բերել ։
Կարիերա
Բերնեմի կարիերայի սկիզբն է դարձել 2006 թվականը, երբ նա նկարահանել է իր «My Whole Family…» և «My 'little' secret…» երգերի տեսահոլովակները և տեղադրել դրանք YouTube-ում իր հարազատներին ցույց տալու համար ։ Ի սկզբանե տեսահոլովակները մեծ ուշադրություն չեն գրավել, սակայն դիտումների քանակը կտրուկ աճել է այն բանից հետո, երբ դրանք հայտնվել են «Break.com»-ում և նկատվել են նրա օգտատերերի կողմից ։ Բերնեմը շարունակել է ձայնագրել երգեր և տեղադրել դրանք իր ալիքում։ Առաջին նմանատիպ տեսահոլովակները եղել են «տնային» տեսանյութեր, որոնք նկարահանվել են Համիլտոնում՝ ծնողների տանը, շատ հաճախ հենց իր ննջարանում ։ Այդ տեսահոլովակների երաժշտությունը ձայնագրելու համար Բոն օգտագործել է կիթառ և էլեկտրական դաշնամուր։
Նրա առաջին կատակերգական տեսահոլովակների թեմաներն են դարձել սպիտակամորթների գերազանցությունը, Հելեն Քելլերի հաշմանդամությունը, համասեռականությունը և այլ թեմաներ, որոնք մինչ այժմ օգտագործվում են նրա տեսահոլովակներում և ելույթներում (կրոն, գենդեր և սեքս) ։ Բերնեմը իր բեմական կերպարը նկարագրել է որպես «իր ավելի ինքնվստահ և անպատկառ տարբերակ» ։
2008 թվականի հունվարին նա առաջին անգամ Լոնդոնում ելույթ է ունեցել «Comedy Central»-ի «The World Stands Up» շոուի համար (այն եթեր է հանվել հունիսի 30-ին) և չորսամյա պայմանագիր է կապել «Comedy Central Records» ձայնագրման լեյբլի հետ ։ Այս լեյբլում նրա առաջին թողարկված նյութն է եղել 2008 թվականի հունիսի 17-ին թողարկված «Bo Fo Sho» մինի ալբոմը, որը կազմված էր վեց երգերից և տարածվել է միայն թվային բաշխման մեթոդով ։ 2009 թվականի մարտի 10-ին թողարկվել է նրա առաջին «Bo Burnham » ստուդիական ալբոմը ։
Բոն ելույթ է ունեցել Սան Ֆրանցիսկոյում՝ «Cobb’s Comedy Club»-ում և «YouTube Live»-ում, Նյու Յորքում՝ «Caroline’s Comedy Club»-ում, ինչպես նաև Լոնդոնում և Մոնրեալում ։ Իր «Words, words, words» շոուի թողարկումից հետո 2010 թվականին նա «Edinburgh Comedy Awards» փառատոնին լավագույն կատակերգական շոուի համար առաջադրվել է մրցանակի , սակայն դրա փոխարեն որպես մրցանակ ստացել է Panel prize ու 5000 ֆունտ սթերլինգ ։ Բերնեմի վերջին կատակերգական «Make Happy» տեսահոլովակը 2016 թվականի ամռանը թողարկվել է Netflix-ով։
Կինո և հեռուստատեսություն
2008 թվականի Մոնրեալի «Juste pour rire» կատակերգական փառատոնի ելույթի ժամանակ Բերնեմը ծանոթացել է ռեժիսոր և պրոդյուսեր Ջուդ Ապատոուի հետ։ Միևնույն թվականի սեպտեմբերին Բերնեմը բանակցություններ է վարել Universal Pictures-ի հետ՝ կապված նոր կատակերգական ֆիլմի սցենարի և երաժշտության գրման հետ, որի պրոդյուսերն Ապատոուն էր և որը որակվել էր որպես «հակադպրոցական մյուզիքլ» ։ Չնայած Բերնեմը պնդել է, որ ֆիլմի համար իր գրած սցենարը Դիսնեյի մյուզիքլների կրկնօրինակումը չէ, այլ փորձ է ցույց տալու այն դպրոցի միջավայրը, ուր հաճախել է ինքը։ Ավելի ուշ՝ Wired-ին տված հարցազրույցում նա նշել է այն, որ իր սցենարում գլխավոր հերոսի Բո անունը կրելը դա «այնքան էլ նուրբ ակնարկ չէ, որ ինքն է ուզում նկարահանվել ֆիլմում» ։ 2009 թվականի մարտին «DigBoston»-ին տված հարցազրույցում Բոն մանրամասն նկարագրել է ֆիլմի վրա տարվող աշխատանքի գործընթացը․ երբ նա ելույթ չի ունեցել, օրվա ընթացքում ութ ժամ գրել է երաժշտություն, իսկ գիշերը՝ սցենար, որի նախնական տարբերակը նա այդ ժամանակ նոր էր վերջացրել ։ Սցենարը նա ստեղծել է իր դպրոցական լավագույն ընկերոջ՝ Լյուկ Լիակոսի հետ համատեղ ։ The Guardian-ի և MTV-ի համար հարցազրույցում Բերնեմն ավելի ուշ հայտնել է, որ սցենարի վրա տարվող աշխատանքներն ավարտվել են 2010 թվականի օգոստոսին, բայց այնուամենայնիվ նա ոչինչ չգիտի նախագծի ապագայի մասին ։
2010 թվականին սեպտեմբերի 7-ին Variety ամսագիրն հայտնել է, որ MTV հեռուստաալիքը դպրոցը նոր ավարտած և նոր ամերիկյան երազանքը (դառնալ հայտնի՝ չունենալով ոչ մի տաղանդ) հետապնդող երիտասարդ մարդու մասին պատմող հեռուստասերիալի պիլոտային թողարկման համար Բերնեմից սցենար է պատվիրել։ Բոն սցենար է գրել և նաև դարձել է «Զակ Սթոունը պատրաստվում է հայտնի դառնալ» անունը կրող հեռուստասերիալի գործադիր պրոդյուսերը ։
2018 թվականին Բոն նկարահանվել է Զոի Քրավիցի և Սկառլեթ Յոհանսոնի մասնակցությամբ «Շատ վատ աղջիկներ» ֆիլմում։ Միևնույն թվականին «Սանդենսի» կինոփառատոնի ժամանակ կայացել է Բերնեմի առաջին լիամետրաժ ֆիլմի՝ «Ութերորդ դասարան»-ի պրեմիերան, որի դիստիբյուտորն է դարձել А24 ընկերությունը։ Պատկերը հիացմունքով է ընդունվել կինոքննադատների կողմից։ Rotten Tomatoes կայքում այն ունի 99% թարմացում՝ հիմնված 283 գրախոսության վրա։ Metacritic կայքում ֆիլմի վարկանիշը 100-ից 90 է։
Անձնական կյանք
2011 թվականի The Guardian-ին տված հարցազրույցում Բերնեմն ասել է, որ հինգ տարիների ընթացքում հանդիպել է աղջկա հետ ։ Խոսակցություններ կան, որ դա կարող էր լինել հայտնի սցենարիստ Լորին Սկաֆարիան ։
Վիկտորյա Քլիմբիի սպանություն
Վիկտորյա Քլիմբիի սպանությունը տեղի է ունեցել 2000 թվականին Լոնդոնում։ Ութամյա իվուարցի աղջիկ Վիկտորյա Աջո Քլիմբին (1991 թվականի նոյեմբերի 2– 2000 թվականի փետրվարի 25) ենթարկվել է խոշտանգումների և սպանվել է իր իսկ խնամակալների կողմից։ Նրա մահվան հրապարակային հետաքննությունը Միացյալ Թագավորությունում երեխաների պաշտպանության քաղաքականության մեջ լուրջ փոփոխությունների պատճառ է դարձել։
Քլիմբին ծնվել է Աբոբոյում (Կոտ դ'Իվուար), սակայն սովորելու նպատակով տեղափոխվել է Ֆրանսիա՝ իր ազգական Մարի-Թերեզ Քեուի մոտ։ 1999 թվականի ապրիլին նրանք տեղափոխվել են Լոնդոն ։ Հայտնի չէ, թե երբ է Քեուն սկսել վատ վերաբերվել Քլիմբիին։ Կասկած կա, որ իրավիճակը վատացել է Քեուի և Քլիմբիի՝ Անգլիա տեղափոխվելուց հետո։ Նրանց հետ էր մեկնել ոմն Կարլ Մենինգ, որը հանդիպում էր Քեուի հետ։ Դաժան վերաբերմունքը դրսևորվում էր այն բանում, որ Քլիմբիի մարմինը վառել էին ծխախոտով, օրերով պահել էին կապկպված վիճակով, ծեծել էին հեծանվային շղթաներով, մուրճով և լարերով։ Դեռ մինչև նրա մահը իրավիճակը փորձել են պարզել ոստիկանությունը, սոցիալական ծառայությունների տարածքային բաժինը, Առողջապահության Ազգային ծառայությունը, Երեխաների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի կանխարգելման ազգային միությունը և տեղի եկեղեցիները, սակայն խախտումների ոչ մի նշան չէին հայտնաբերվել։ Քլիմբիի մահից հետո դատավորը այդ մարմինների գործողությունները անվանել է «կուրացնելու աստիճան ոչ կոմպետենտ», քանի որ նրանցից ոչ մեկը չի կարողացել պատշաճ կերպով հետաքննել գործը և ինչ-որ բան ձեռնարկել։ Քեուն և Մենինգը դատապարտվել են սպանության համար՝ ցմահ ազատազրկմամբ։ Քլիմբիի մահից հետո գործի մասնակիցները ենթարկվել են լայն քննադատության։ Սկսվել է հրապարակային հետաքննություն, որը գլխավորել է լորդ Լեմինգը։ Քննիչները բացահայտել են Քլիմբիին փրկելու բազմաթիվ բաց թողնված հնարավորություններ, նշվել է նաև, որ իրավիճակին մասնակցած շատ կազմակերպություններ կառավարման հետ կապված լուրջ խնդիրներ են ունեցել։ Քննարկվել են նաև գործի ռասայական ասպեկտները, քանի որ ֆիգուրանտներից շատերը սևամորթ էին։ Լեմինգի հերթական զեկույցը Անգլիայում երեխաների պաշտպանությանը վերաբերող բազմաթիվ առաջարկություններ էր պարունակում։ Քլիմբիի մահը մի շարք հետևանքներ է ունեցել. ձևավորվել է «Յուրաքանչյուր երեխա նշանակալի է» կառավարական ծրագիրը», 2004 թվականին ստորագրվել է Երեխաների մասին օրենքը, ստեղծվել է «ContactPoint» նախագիծը (տվյալների կառավարական բազան, որը նախատեսված է Անգլիայի բոլոր երեխաների մասին տեղեկատվության պահպանման համար, 2010 թվականին կոալիցիոն կառավարությունը դադարեցրել է նախագիծը), ինչպես նաև ստեղծվել է Երեխաների գործերով լիազոր վարչությունը՝ Անգլիայի մանկական կոմիսարի գլխավորությամբ։
Կոտ դʼԻվուար և Ֆրանսիա
Վիկտորյա Քլիմբին ծնվել էր 1991 թվականի նոյեմբերի 2-ին Աբոբոյում, Աբիջանից ոչ հեռու (Կոտ դ'Իվուար)։ Ընտանիքում նա յոթ երեխաներից հինգերորդն էր ։ Նրա ծնողները Ֆրենսիս Քլիմբին և Բերտա Ամոիսին էին ։ Մարի-Թերեզ Քեուն՝ Ֆրենսիսի մորաքույրը, ծնվել է 1956 թվականի հուլիսի 17-ին Բենուայում (Կոտ դ'Իվուար) և Ֆրանսիայում ապրել է երեք որդիների հետ։ Քեուն չի աշխատել և սոցիալական նպաստ է ստացել։ Նա ամուսնալուծվել էր 1978 թվականին, ամուսինը մահացել էր դրանից 17 տարի անց։ 1998 թվականի հոկտեմբերին Քեուն եղբոր հուղարկավորության առիթով ժամանել է Կոտ դ'Իվուար, միաժամանակ այցելել է Քլիմբիի ընտանիքին և հայտնել, որ կցանկանար Վիկտորյային տանել իր հետ Ֆրանսիա՝ սովորելու համար։ Դաստիարակության նման ոչ ֆորմալ փոխանցումը բնորոշ էր այդ ժամանակներին։ Վիկտորյա Քլիմբին ուրախ էր, որ հենց իրեն էին ընտրել, և, թեպետ նրա ծնողները հազվադեպ էին հանդիպում Քեուին, նրանց ևս դուր եկավ իրենց դստերը Ֆրանսիա ուղարկելու գաղափարը։ Այդ պահից ի վեր Քեուն սկսել է ձևացնել, թե Քլիմբին իր դուստրն է։ Քեուն ի սկզբանե ծրագրել էր «վերցնել» մեկ այլ աղջկա՝ իր ազգականուհի Աննա Քեուին, բայց Աննայի ծնողները հրաժարվել էին։ Քլիմբին ճամփորդեց Աննա Քեուի անվամբ ֆրանսիական անձնագրով, և այդ անունը կրեց Մեծ Բրիտանիայում իր ողջ կյանքի ընթացքում։ Հաստատապես հայտնի չէ, թե երբ է Քեուն սկսել վատ վարվել Քլիմբիի հետ։ Քլիմբիի ծնողները մեկնումից մինչև մահ նրանից ընդամենը երեք հաղորդագրություն են ստացել, բոլոր դեպքերում էլ նրանց ասել էր, որ ինքն առողջ է ։ Քեուն և Քլիմբին լքել են Կոտ դ'Իվուարը 1998 թվականի նոյեմբերին և մեկնել Փարիզ, որտեղ Քլիմբին դպրոց է ընդունվել։ 1998 թվականի դեկտեմբերին Քեուն սկսել է զգուշացումներ ստանալ Քլիմբիի կողմից դասերը հաճախ բաց թողնելու մասին, և 1999 թվականի փետրվարին դպրոցը երեխային վերցրել է հաշվառման, գործին կցել են նաև սոցիալական աշխատողին։ Դպրոցում նկատել են, որ Քլիմբին հաճախ է քնել դասերի ժամանակ։ Դպրոցի տնօրենն ավելի ուշ, հղում անելով Քեուին, հիշել է, որ Քլիմբին տառապում էր մաշկի ինչ-որ հիվանդությամբ։ Բացի այդ, 1999 թվականի մարտի 25-ին, երբ նա վերջին անգամ հաճախել է դպրոց, գլխապտույտ է ունեցել և կեղծամ է կրել։ Ֆրանսիայից նրանց հեռանալու պահին Քեուն իշխանություններին 3000 եվրո է պարտք եղել, քանի որ սխալմամբ երեխայի համար նպաստ էր ստացել։ Նշվել է, որ Քեուն օգտագործել է Քլիմբիին նպաստներ ստանալու համար ։ Ֆրանսիայում Քեուն արտաքսվել էր նաև իր տնից՝ վարձավճարի պարտքի պատճառով։
Երկրորդ հոսպիտալացում
Այն ժամանակ, երբ Քլիմբին հիվանդանոցում է եղել, գործի քննությանը ձեռնամուխ է եղել Էնֆիլդի սոցիալական ծառայությունների կենտրոնը՝ այնուհետև այն փոխանցելով Հարինգիին։ Գործին միացվել են սոցիալական աշխատող Լիսա Արթուրուորին և Հարինգիի Խորհրդից ոստիկան Կարեն Ջոնսը։ Նախատեսվել է 1999 թվականի օգոստոսի 4-ին այցելել Քլիմբիի տուն, սակայն այն չեղյալ է հայտարարվել հենց որ Արթուրուորին և Ջոնսը լսել էին քոսի մասին։ Ջոնսը հետագայում ասել է՝ «Դա կարող է անտրամաբանական թվալ, բայց ես ոչինչ չգիտի քոսի մասին»։ Նա ասել է, որ զանգահարել է Հյուսիսային Միդլսեքսի հիվանդանոց՝ հիվանդության մասին տեղեկություններ ստանալու համար, Սակայն Գարնհեմը նշել է, որ հիվանդանոցի աշխատակիցներից ոչ մեկը նման հարցում չի ստացել ։ Բժիշկը Ջոնսին ասել Է, որ Քլիմբիի մարմնի վրա գոտու թողած հետքերի վնասվածքներ են եղել, թեև հարցաքննության ժամանակ Ջոնսը պնդել էր, որ երեխայի հանդեպ դաժան վերաբերմունքի ոչ մի նշան չի եղել ։ 1999 թվականի օգոստոսի 5-ին Հարինգիի սոցիալական աշխատող Բարրի Ալմեյդան Քլիմբիին տարել է Տոտենհեմի՝ Երեխաների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի կանխարգելման ազգային ընկերության կենտրոն, այստեղ գործը հանձնարարվել է Սիլվիա Հենրիին։ Հայտնի չէ, թե ինչու են հենց այդ կենտրոնն ընտրել։ Հենրին հետագայում կապվել է Ալմեյդայի հետ, նրան ասել են, որ Քլիմբին տեղափոխվել է մեկ այլ շրջան, արդյունքում գործը փակվել է։ Ալմեյդան հայտարարել է, որ չի կարող հիշել, թե տեղի ունեցե՞լ է արդյոք այս խոսակցությունը ընդհանրապես։ Նույն օրը Հարինգիի սոցիալական ծառայությունների բաժնում Քեուն հանդիպել է Արթուրուորիի և Ջոնսի հետ։ Նա պնդել է, որ Քլիմբին իր վրա եռացող ջուր է լցրել, որպեսզի քոսից առաջացած քորը վերացնի, իսկ մյուս վնասվածքները նա իրեն սպասքով է պատճառել։ Սոցիալական աշխատողը և ոստիկանը նրան հավատացել են՝ որոշելով, որ վնասվածքները, ամենայն հավանականությամբ, պատահական են եղել և թույլ են տվել Քլիմբիին հաջորդ օրը վերադառնալ տուն ։
Մահ և դատ
2000 թվականի փետրվարի 24-ին Վիկտորյա Քլիմբիին «Աստծո արքայություն» տիեզերական եկեղեցի են տարել կիսագիտակից վիճակում։ Պաստոր Լիման նշել է, որ աղջկա մաշկը սառը և խոնավ է եղել, նա խորհուրդ է տվել երեխային տանել հիվանդանոց ։ Դուրս գալով եկեղեցուց՝ Քեուն, Քլիմբին և Մենինգը տաքսի են կանչել։ Վարորդը վախեցել է Քլիմբիի վիճակից և նրան անմիջապես հասցրել է Հյուսիսային Միդլսեքս հիվանդանոցի դժբախտ պատահարների և արտակարգ իրավիճակների բաժանմունք, այնուհետև նրան տեղափոխել են Սենտ–Մերի հիվանդանոցի ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունք։ Շտապ օգնության վարորդը, որը նրան տանում էր Սենտ–Մերի, պատմել է, թե ինչպես էր Քեուն գրկել աղջկան և ասել «իմ փոքրիկ, իմ փոքրիկը»։ Այնուամենայնիվ, նրա անհանգստությունը «բավականաչափ ուժեղ» չի երևացել, իսկ Մենինգի տեսքից երևացել է, որ կատարվածն իրեն բոլորովին չի հուզում ։ Հոսպիտալացման ժամանակ գիտակցությունը կորցրած Վիկտորյայի մոտ արձանագրվել են գերսառեցման և բազմաօրգանական անբավարարության ախտանշաններ, հաջորդ մի քանի ժամվա ընթացքում խախտվել են շնչառական համակարգի, սրտի և երիկամների աշխատանքը։ Քլիմբին մահացել է հաջորդ օրը տեղական ժամանակով 15։15-ին։ Պաթոլոգոանատոմը, ով հետազոտել էր Քլիմբիին, նրա մարմնի վրա հաշվել է 128 առանձին վնասվածքներ և սպիներ։ Նա այդ դեպքը համարել է երեխաների հանդեպ դաժան վերաբերմունքի վատագույն օրինակ, որը նա երբևէ տեսել էր ։ Աղջկա մարմնի վրա այրվածքներ են եղել ծխախոտից, հեծանվային շղթաներով, մուրճով և լարերով հարվածների հետքեր են եղել։ Մեծ Բրիտանիայում Քլիմբիի բնակության ժամանակ նրա մասին իմացել են սոցիալական ծառայության չորս բաժիններ, բնակարանային հարցերով երեք բաժիններ, երեխաների պաշտպանության ոստիկանական երկու ջոկատներ, երկու հիվանդանոցներ, Երեխաների հանդեպ դաժան վերաբերմունքի կանխարգելման ազգային միության կենտրոնը և մի քանի տեղական եկեղեցիներ։ Նա թաղված է Գրան Բասամում՝ Կոտ դ'Իվուարի իր հայրենի քաղաքի մոտակայքում ։ Քեուն ձերբակալվել է նույն՝ Քլիմբիի մահվան օրը, Մենինգը՝ հաջորդ օրը։ Քեուն ոստիկանությանն ասել է՝ «Դա սարսափելի է, ես հենց նոր երեխա եմ կորցրել»։ 2000 թվականի նոյեմբերի 20-ին Օլդ-Բեյլիում սկսվեց Քլիմբիի մահվան գործով դատավարությունը։ Քեուին և Մենինգին մեղադրանք առաջադրվեց երեխայի նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի և սպանության մեջ։ Քեուն հերքեց բոլոր մեղադրանքները, իսկ Մենինգն իրեն մեղավոր ճանաչեց դաժանության և չկանխամտածված սպանության մեջ ։ Դատարանը Քլիմբիի գործով անցնող բոլոր պաշտոնյաներին անվանեց «կուրացնելու աստիճան ոչ կոմպետենտ» ։ Իր օրագրում Մենինգը Քլիմբիին անվանել է սատանա, իսկ հարցաքննության ժամանակ ասել է, որ, որքան էլ ուժեղ է ծեծել նրան, նա լաց չի եղել և շատ հեշտ է տարել ցանկացած ծեծն ու ցավը ։ 2001 թվականի հունվարի 12-ին երկուսն էլ մեղավոր ճանաչվեցին և դատապարտվեցին ցմահ ազատազրկման ։ Դատավորը նրանց ասալ է՝ «Այն, ինչ ապրել է Վիկտորյան, աներևակայելի է։ Նա մահացել է ձեր ձեռքերում՝ միայնակ երկար մահով»։ Քեուն Դարեմյան բանտում է, իսկ Մենինգը՝ Ուեյքֆիլդյան բանտում ։
Հետաքննություն
2000 թվականի ապրիլի 20-ին առողջապահության նախարար Ալան Միլբերնը և ներքին գործերի նախարար Ջեք Ստրոն լորդ Ուիլյամ Լեմինգին՝ սոցիալական ծառայությունների տեսչության նախկին ղեկավարին, նշանակեցին Քլիմբիի մահվան գործով պետական հետաքննության ղեկավար։ Լեմինգին հետաքննության ձևաչափի ընտրության իրավունք տրվեց․ նա ընտրեց հրապարակային տարբերակը։ Սա առաջին հետաքննությունն էր, որը նախաձեռնվել էր բրիտանական միանգամից երկու նախարարությունների կողմից, այն անվանեցին զոհի՝ Վիկտորյա Քլիմբիի անունով։ Քննությունն իրականում բաղկացած էր երեք առանձին մասերից, քանի որ դրա իրավական հիմքը երեք նորմատիվ ակտերն էին՝ 1989 թվականի Երեխաների մասին օրենքի 81-րդ բաժինը, 1977 թվականի Առողջապահության ազգային ծառայության մասին օրենքի 84-րդ բաժինը և 1996 թվականի Ոստիկանության մասին օրենքի 49-րդ բաժինը։ Հետաքննությանը մասնակցեցին սոցիալական ծառայությունները, առողջապահության ազգային ծառայությունը, ինչպես նաև ոստիկանությունը, այն դարձավ երեխաների պաշտպանության առաջին եռակողմ հետաքննությունը ։ Գործին մասնակցեց նաև թագավորական փաստաբան Նիլ Գարնհեմը։ Քննությունն ընթանում էր Հանիբալ–Հաուզում (Լոնդոնի Էլեֆանտ էնդ Քասլ շրջանում), ծախսերը կազմել են 3,8 մլն ֆունտ, գործը դարձավ երեխաների պաշտպանության ամենաթանկ հետաքննությունը բրիտանական արդարադատության պատմության մեջ ։ Ստեղծվեց հատուկ կայքէջ՝ victoria-climbie-inquiry.org.uk, որտեղ ազատ մուտք գործելու հնարավորություն էր ընձեռնված ներբեռնելու բոլոր ապացույցներն ու փաստաթղթերը։ Հետաքննությունը սկսվեց 2001 թվականի մայիսի 31-ին ընթացավ երկու փուլով։ Առաջին փուլում լսումների ձևով ուսումնասիրվեց տարբեր քաղաքացիների և հաստատությունների ազդեցությունը վերջնական արդյունքի՝ Քլիմբիի մահվան վրա։ Հարցաքննվեցին 270 վկաներ։ Լսումների առաջին փուլը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 26-ին և ավարտվեց 2002 թվականի հուլիսի 31-ին։ Սկզբում ենթադրվում էր այն ավարտել փետրվարի 4-ին, սակայն մի շարք փաստաթղթերի պատճառով ուշացում է տեղի ունեցավ։ 2002 թվականի մարտի 15-ից մինչև ապրիլի 26-ը տևած հետաքննության երկրորդ փուլը հինգ սեմինարների ձևով եղավ, որոնք ընդհանուր առմամբ նվիրված էին երեխաների պաշտպանության համակարգին։ Դրանք անցկացվեցին Գարնհեմի նախագահությամբ՝ երեխաների պաշտպանության բոլոր ասպեկտների փորձագետների մասնակցությամբ ։
Ապացույցների օբստրուկցիա
Մի քանի փաստաթղթեր տրամադրվել են Լեմինգի հանձնաժողովին ուշացումով կամ կասկածելի հանգամանքներում։ Սոցիալական ծառայությունների տեսչության զեկույցը ներկայացվեց ուշացումով․ տեսչությունում կարծում էին, որ փաստաթուղթը կապ չունի հետաքննության հետ։ Զեկույցը պատրաստվեց 2001 թվականի ապրիլին, սակայն հետաքննությունը այն ստացավ միայն 2002 թվականին։ Հարինգիի Սոցիալական ծառայությունների կենտրոնի համատեղ ստուգման ավելի վաղ զեկույցը, որը հիմնականում հիմնված էր հետաքննության վրա, նշում էր, որ կենտրոնի հաճախորդները «սովորաբար լավ են սպասարկվել», սակայն նոր զեկույցում ասվում էր, որ նախորդ փաստաթուղթը «Հարինգիի սոցիալական ծառայությունների, հատկապես մանկական ծառայությունների մատուցման չափազանց լավատեսական պատկեր» է ներկայացրել ։ Ավելի ուշ ստացվել են նաև այլ փաստաթղթեր․ Հարինգիի խորհուրդը գործի վերաբերյալ 71 փաստաթուղթ է հանձնել միայն լսումներից հինգ ամիս անց ։ Լեմինգն ասել է՝ «Սա ցույց է տալիս այս հետաքննության աղաղակող և կոպիտ անփույթ աշխատանքը» ։ Գործի մասնակիցներին սպառնում էին կարգապահական պատժամիջոցներով։ Սա առաջին դեպքը չէր, երբ Հարինգիի խորհուրդը ժամանակին փաստաթղթեր չէր ներկայացնում։ Լեմինգն իր գլխավոր գիտարշավորդին ասել է՝«Սա մի երկար և տխուր սագա է հետաձգված և բաց թողնված ժամկետների մասին» ։ Գարնհեմը զգուշացրել է, որ Հարինգիի բարձրագույն ղեկավար օղակը, որին հասանելի էին փաստաթղթերը, հետաքննության ժամանակ կօգտվի անարդար առավելությունից, սակայն Լեմինգը հայտարարել է, որ կհետևի, որպեսզի Հարինգին ոչ մի առավելություն չունենա ։ Հետաքննության ընթացքում հակասական տեղեկություններ հայտնաբերվեցին երեխաների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի կանխարգելման ազգային միության թղթապատակներում։ Մեկ թղթապանակում ասում էր, որ Քլիմբիի գործը «վերցվել է մշտական հսկողության», այն դեպքում, երբ մեկ այլ համակարգչային գրառում, որը կատարվել էր Քլիմբիի մահից հետո, ասում էր, որ «ոչ մի հետագա գործողություն» չի պահանջվում։ Դա ցույց է տվել հավանականությունը, որ գրառումները փոխվել են հետին թվով։ Քննությանը տրված փաստաթղթերը նույնպես կարող էին «մշակման» ենթարկվել. Ազգային միությունը փոխանցել էր բնօրինակ փաստաթղթի պատճեն, որում փոփոխություններ էին կատարվել։ Գերատեսչության ներկայացուցիչները պնդում էին, որ բնօրինակները կորել են, սակայն հետագայում դրանք քննության ճնշման տակ գտնվեցին ։ Ազգային միությունը ներքին հետաքննություն իրականացրեց, բայց խաբեության ոչ մի ապացույց չգտավ ։
Ռասայական նկատառումներ
2001 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Գարնհեմը իր ներածական խոսքում ասել է, որ հնարավոր է, այդ գործում դեր է խաղացել ռասայական գործոնը՝ սևամորթ երեխան սպանվել է իր սևամորթ խնամակալների կողմից և՛ սոցիալական աշխատողը, և՛ ոստիկանը, ովքեր առավելապես մասնակից են եղել գործին, սևամորթ էին։ Գարնհեմը հավելել է, որ, հնարավոր է, որ անգործությունը պայմանավորված է եղել ռասիզմի մեջ մեղադրվելու վախով ։ Լսումների ընթացքում Արթուրուորին (ով վեստ-հնդկական նեգրուհի էր) խոստովանել է, որ դեպքի՝ իր տեսունակության վրա ազդել է ազգային մտածելակերպը։ Նա ենթադրել է, որ Քեուի և Մենինգի ներկայությամբ Քլիմբիի երկչոտ պահվածքը պայմանավորված է ոչ թե վախով, այլ աֆրոկարիբյան մշակույթին բնորոշ՝ իր ծնողների նկատմամբ հարգանքով ։ Ռասայական հավասարության բաժնի (այժմ՝ «Race Equality Foundation», բարեգործական կազմակերպությունը, որը սոցիալական ոլորտի աշխատողների ռասայական իրազեկության ուսուցում է իրականացնում) տնօրեն Ռատնա Դաթը ավելի ուշ ասել է՝ «Դա ենթադրում է, որ էթնիկ փոքրամասնություններին կարելի է մատուցել ցածր որակի ծառայություններ՝ թաքնվելով, իբր, ուրիշի մշակույթի հանդեպ հարգանքով։ Սա ամոթալի դիրքորոշում է, քանի որ այն թույլ է տալիս պնդել, որ հակառասիզմը խանգարում է արդյունավետ աշխատանքին»։ Հակադրելով գործին մասնակցող սպիտակամորթ և սևամորթ աշխատակիցների հետաքննության արդյունքները՝ Նա հավելել է՝ «Որպես կանոն, եթե ինչ-որ բանի մեջ մեղադրում են սևամորթ աշխատողներին, նրանք չեն կարողանում այլևս աշխատանք գտնել տեղական իշխանության այլ մարմիններում։ Ահա թե ինչպես է դրսևորվում ինստիտուցիոնալ ռասիզմը» ։ Ջեկի Սմիթը, ով այդ ժամանակ առողջապահության նախարարն էր, իսկ 2007 թվականից՝ ներքին գործերի նախարարը, ասել է՝ «Ես ապացույցներ չտեսա, որ սոցիալական աշխատողների անգործությունը համատարած բնույթ է կրում... չկան մշակույթներ, որոնք արդարացնում են երեխաների նկատմամբ բռնությունը։ Մենք հստակ հասկանում ենք, որ սոցիալական աշխատողները և սոցիալական բաժինները պարտավոր են գնահատել երեխայի նկատմամբ բռնության վտանգը, և եթե նրանք կարծում են, որ դա առկա է, ապա՝ միջոցներ ձեռնարկել» ։ Ռասայական հարցին նվիրված է եղել հետաքննության արդյունքների վերաբերյալ զեկույցի մի ամբողջ գլուխ։
Լեմինգի զեկույց
Երբ հետաքննության երկու փուլերը արդեն ավարտվել էին, Լեմինգը սկսեց գրել վերջնական զեկույցը։ Լեմինգի զեկույցում, որը հրապարակվեց 2003 թվականի հունվարի 28-ին, նշվում էր, որ Քլիմբիի խնամքով զբաղվող հաստատությունները չեն կարողացել պաշտպանել նրան։ Առնվազն 12 դեպքերում նրա գործին մասնակցող աշխատողները կարող էին կանխել աղջկա մահը, հատկապես քննադատվում էին թոփ-մենեջերները ։ Զեկույցի շնորհանդեսին Վիկտորիայի մայրը երգեց դստեր սիրելի երգը՝ ի հիշատակ նրա ։ 400–էջանոց զեկույցում ներառված էր 108 հանձնարարականներ երեխաների պաշտպանության համակարգի բարեփոխման վերաբերյալ։ Երեխաների պաշտպանության հարցերով զբաղվող բոլոր խմբերի ներկայացուցիչների հետ միասին նախատեսվում էր ստեղծել երեխաների և ընտանիքների հարցերով տարածաշրջանային և տեղական կոմիտեներ ։ Ավելի վաղ իշխանության յուրաքանչյուր տեղական մարմին ինքնուրույն վարել է երեխաների պաշտպանության գործերի ռեեստրը և այն երեխաների ցուցակը, որոնց, ենթադրաբար, վտանգ էր սպառնում, ընդ որում, ազգային ռեեստր չկար ։ Սա տեղական իշխանությունների՝ երեխաների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի դեպքերի մասին տեղեկատվությունը լռեցնելու հակվածությանը զուգահեռ խթան դարձավ երեխաների տվյալների բազայի նախագծի իրականացման համար ։ Զեկույցի հրապարակվման ժամանակ արդեն ստեղծվել էին երեխաների խնամքի բարելավման երկու կազմակերպություններ՝ Սոցիալական ապահովության գլխավոր խորհուրդը և սոցիալական ապահովության ինստիտուտը։
Գործակալությունների քննադատություն
Վիկտորյա Քլիմբիի մահից հետո քննադատվել են գործին մասնակցող գործակալությունները, ինչպես նաև երեխաների պաշտպանության համակարգը՝ ամբողջապես։ Լեյբորիստական կուսակցության պատգամավոր Ալան Միլբերն ասել է՝ «Սա ոչ թե մի ծառայության անհաջողությունն է, սա բոլոր ծառայությունների ձախողումն է» ։ Պահպանողականների մամուլի քարտուղար Ֆոքսը հայտարարել է, որ Քլիմբիի դեպքը դարձել է «անհատական մասնագիտական անպիտանության և համակարգային անկոմպետենտության ցնցող պատմություն» ։ Լիբերալ-դեմոկրատ Բերսթոուն ասել է՝ «Դեժավյուի մի սարսափելի զգացում կա Լեմինգի զեկույցում. նույն թերությունները հանգեցրել են նույն սխալներին՝ տանջված երեխայի կյանքի փրկության համար՝ նույն բաց թողնված հնարավորություններով» ։ Լեյբորիստական կուսակցության պատգամավոր Կարեն Բաքը հայտարարել է՝ «Բեյսուոթերի ընտանիքների միությունն ինձ պատմել է, որ Քլիմբիի պատմությունը կարող է կրկնվել հարյուրավոր անգամներ։ [ ... ] Վիկտորյա Քլիմբիի գործը ցույց է տալիս, թե որքան հեշտ է ուշադրություն չդարձնել խոցելի ընտանիքներին, հատկապես, եթե անգլերենը նրանց մայրենի լեզուն չէ, և նրանք երկար չեն ապրում միևնուն վայրում» ։ 1999 թվականին Առողջապահության նախարարությունը թողարկել է «Միասին աշխատում ենք՝ երեխաների օգտագործումը սահմանափակելու համար» փաստաթուղթը (այս պահին փոփոխվել է), այն ուղեցույց էր բժիշկների, բուժքույրերի և մանկաբարձների համար, թե ինչպես պաշտպանել երեխաներին։ Բուժքույրերի թագավորական միությունը, սակայն, մատնանշեց, որ շատ բուժքույրեր այդ ոլորտում պատշաճ վերապատրաստում չեն ստանում ։ Սոցիալական ծառայությունների գլխավոր տեսուչ Դենիզ Պլատը նշել է, որ բժիշկները, ոստիկանները և ուսուցիչները հաճախ մտածում են, որ միայն պետք է օգնեն սոցիալական աշխատողներին՝ մոռանալով, որ իրենք ևս ունեն իրենց սեփական դերը։ Սոցիալական ծառայությունների տնօրենների ասոցիացիայի նախագահ Մայք Լիդբեթերը հայտարարել է, որ շատ բուժաշխատողներ «չեն զբաղվում երեխաների պաշտպանությամբ» ։ Հետաքննությունից հետո ոմանց մոտ տպավորություն էր ստեղծվել, որ թոփ-մենեջերներին հաջողվել է խուսափել պատասխանատվությունից, և որ պատժվել են միայն կրտսեր աշխատակիցները ։ Բերսթոուն ասել է՝ «Երեխաների մեծ մասը, ովքեր այս երկրում մահանում են դաժան վերաբերմունքի կամ քամահրանքի պատճառով, անձամբ ծանոթ են լինում մեղավորներին, փաստերի մեծ մասում բռնությունը գալիս է ընտանիքի անդամներից և ընկերներից։ Որպես հասարակություն՝ մենք դեռ չենք ընդունում այս դաժան ճշմարտությունը» ։
Զեկույցի քննադատություն
Լեմինգի զեկույցը քննադատության է ենթարկվել NCH Action for Children կազմակերպությունից՝ Քերոլայն Աբրամսի և Դեբորա Լայթֆութի կողմից։ Նրանք դա անվանել են չափազանց սահմանափակ, նշել, որ չափազանց մեծ ուշադրություն է բևեռված մասնավորապես Վիկտորյա Քլիմբիի դեպքին, այլ ոչ թե երեխաների պաշտպանության ընդհանուր պրակտիկային ։ Արևմտյան Անգլիայի Համալսարանի սոցիալական աշխատանքի պրոֆեսոր Հարրի Ֆերգյուսոնի կարծիքով՝ «Լեմինգի զեկույցը չափազանց կենտրոնացած է նոր կառույցների ներդրման վրա և հաշվի չի առնում, որ երեխաների պաշտպանությունը լավ ինտուիցիա է պահանջում» ։ Նա քննադատել է երեխաներին պաշտպանելու մոտեցումը վատագույն դեպքերի վրա չափազանց մեծ ուշադրություն բևեռելու և դրանք կանխելու շարունակական փորձերի վրա, բայց չի անդրադարձել դարձնել նաև հաջողություններին։ Նա հավելել է, որ չափազանց մեծ ուշադրություն է հատկացվում ցանկացած մասնավոր դեպքի, և այդ հիմքի վրա բարեփոխումների փորձերը «շատ խնդրահարույց են» ։ Լեմինգը պատասխանել է սոցիալական ծառայությունների տնօրենների ասոցիացիայի քննադատությանը, որի պնդմամբ զեկուցում առկա հանձնարարականները ավելի շատ միջոցներ կպահանջեն՝ հայտարարելով, որ այդ փաստարկները «մտավոր խստություն» չեն ունեցել, և մերժել է այն կարծիքը, թե իր բարեփոխումները չափազանց բյուրոկրատական բնույթ են կրում ։ The Guardian թերթը գրել է, որ զեկույցում չեն քննարկվում այն անձնակազմի հետ կապված խնդիրները, որոնք անմիջականորեն աշխատում են հաճախորդների հետ ։ «Action for Children»-ից Դերեկ Միդը ասել է՝ «Ես հավատում եմ, որ հետաքննության հաշվետվությունները փոխել են երեխաների պաշտպանության համակարգը, և ես բացարձակապես համոզված եմ, որ լորդ Լեմինգի զեկույցը նույնպես կնպաստի դրան» ։
Փոփոխություններ երեխաների պաշտպանության համակարգում
Քլիմբիի մահը նշանակալի առիթ է հանդիսացել Անգլիայում երեխաների պաշտպանության ոլորտում տարբեր փոփոխությունների համար։ Երեխաների կյանքի բարելավմանն ուղղված նախաձեռնությամբ ձևավորվել է «Յուրաքանչյուր երեխա նշանակալի է» ծրագիրը, 2004 թվականին ստորագրվել է Երեխաների մասին օրենքը, որը բազմաթիվ բարեփոխումների համար նորմատիվ հիմք է ապահովել, ստեղծվել է «Contact Point» տվյալների բազան, որը նախատեսված էր Անգլիայի և Ուելսի բոլոր երեխաների մասին տեղեկատվության պահպանման համար (ներկայումս չի օգտագործվում) և ստեղծվել է երեխաների հարցերով լիազորվ պաշտոն, որը ղեկավարում է երեխաներին և ընտանիքներին սպասարկող առանձին վարչությունը։
Այլ հետևանքներ
Քլիմբիի մահից հետո ռադիոմեկնաբանները քննարկում էին երեխաների պաշտպանության պատմությունը, բռնության և մահվան տարբեր դեպքերը, նշելով, որ 1945 թվականից անցկացվել է երեխաների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի 70 հրապարակային հետաքննություն։ Նրանք Քլիմբիի գործը համեմատում էին շատ այլ գործերի, հատկապես 1973 թվականի Մարիա Քոլուելի գործի հետ։ Ի հայտ էին գալիս տարբեր վաղեմության բազմաթիվ դեպքեր, երբ երեխաները ենթարկվել էին բռնության և սպանվել իրենց իսկ խնամակալների կողմից, իսկ այն հաստատությունները, որոնք պետք է նրանց օգնություն ցույց տային, միայնակ էին թողել նրանց։ Նշվում էր, որ երեխաների մահը հանգեցրել է նաև հետաքննությունների և բարեփոխումների, որոնք, սակայն, չէին պահպանել հետագայում սպանված բազմաթիվ այլ երեխաների կյանքը։ Մեկնաբանները հավելում էին, որ «ամեն տարի ծնողների կամ խնամակալների ձեռքից զոհվում է միջինը 78 երեխա, հանցագործության մոդելն անփոփոխ է արդեն 30 տարի՝ սկսած Մարիա Քոլուելի մահվանից ։ Այն պնդումները, թե այդ բարեփոխումները տարբերվելու են նախորդներից, թերահավատորեն էին ընդունվում ։ Օրինակ «Barnardo՛s» օպերատիվ գործունեության վարչության տնօրեն դոկտոր Քրիս Հարվին ասել է՝ «Վիկտորյայի ողբերգական դեպքը վերջինն է մանկական մահերի տխուր պատմության մեջ, որոնցից յուրաքանչյուրը հանգեցնում է նոր հետաքննության և նոր, բայց կրկնվող առաջարկությունների հավաքածուների» ։ Հարինգիի խորհրդի ղեկավարի նախկին տեղակալ Յան Ուիլմորը ասել է՝ «Այս տեսակի հետաքննության «սցենարը» այժմ գրեթե ավանդական է․ նախարարը հանդես է գալիս հեռուստատեսությամբ, պնդելով, որ «դա երբեք չպետք է կրկնվի», պատասխանատվությունը դրվում է անձնակազմի մի քանի շարքային անդամների վրա, որոնց նախապես նպատակահարմար է ազատել աշխատանքից։ Քննադատությունը խոսում է վատ կապի մասին, տալիս է լուրջ առաջարկություններ համակարգի բարելավման և հնարավոր վերակազմավորման վերաբերյալ, Խորհրդի անդամները (բոլոր նորանշանակ անդամները) ելույթ են ունենում հեռուստատեսությամբ և ասում են, որ ամեն ինչ փոխվել է այն պահից, երբ սկսվել է հետաքննությունը։ Ամեն բան շատ անկեղծ է։ Ձայները կտրվում են հիացմունքից։ Ոչ մի էական փոփոխություն» ։ Մեծ Բրիտանիայում սոցիալական ծառայությունների մատուցումը կարգավորում է Վերստուգիչ հանձնաժողովը։ Ջոն Սեդդոնը The Times-ին տված հարցազրույցում նշել է, որ «Հարինգի խորհուրդը չորս աստղ է ստացել Վիկտորյա Քլիմբիի և Փիթեր Քոնելիի մահվան պահին» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի պատմություն
Կիրառական մաթեմատիկա
Պատմություն
Պատմականորեն կիրառական մաթեմատիկան հիմնականում կազմված էր կիրառական վերլուծությունից, դիֆերենցիալ հավասարումներից, մոտարկումների տեսությունից (լայն իմաստով, ընդգրկելու ասիմպտոտիկ մեթոդները, վարիացիոն մեթոդները և թվային անալիզը) և կիրառական հավանականությունը։ Մաթեմատիկայի այս բնագավառները անմիջականորեն առնչվում են Նյուտոնյան ֆիզիկայի զարգացման հետ և փաստորեն մինչև 19-րդ դարի կեսերը մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի տարբերությունները դեռևս չէր հստակեցվել։ Այս պատմությունը իր ազդեցությունն է ունեցել ԱՄՆ-ի կրթական համակարգի վրա։ Մինչև 20-րդ դարը դասական մեխանիկայի առարկան Ամերիկյան համալսարաններում ավելի հաճախ հայտնվում էր կիրառական մաթեմատիկայի բաժանմունքում, քան ֆիզիկայի բաժանմունքում, իսկ հեղուկների մեխանիկա առարկան դեռևս դասավանդվում է կիրառական մաթեմատիկայի ֆակուլտետներում։ Ճարտարագիտություն և կոմպյուտերային գիտություն ֆակուլտետներում ավանդաբար դասավանդվում է կիրառական մաթեմատիկա։
Բաժիններ
Ներկայումս կիրառական մաթեմատիկա տերմինը օգտագործվում է լայն իմաստով։ Այն ներառում է վերը նշված դասական ոլորտները և միևնույն ժամանակ ոլորտներ, որոնք ավելի ու ավելի կարևոր են դառնում իրենց կիրառությամբ։ Նույնիսկ այնպիսի բնագավառներ, ինչպիսին օրինակ թվերի տեսությունն է, որոնք մաքուր մաթեմատիկայի մաս են, այժմ կարևոր են կիրառությամբ (ինչպես ծածկագրություն), չնայած դրանք սովորաբար չեն դիտարկվում կիրառական մաթեմատիկայի բնագավառ, որպես այդպիսին։ Երբեմն կիրառական մաթեմատիկա տերմինը օգտագործվում է տարբերելու ավանդական կիրառական մաթեմատիկան, որ զարգացել է ֆիզիկայի կողքին և մաթեմատիկայի շատ ոլորտներից, որ կիրառվում է առօրյա իրական աշխարհի խնդիրների լուծման համար։
Դեռևս միակարծություն չկա, թե որոնք են կիրառական մաթեմատիկայի ճյուղերը։ Այդպիսի դասակարգումը դժվարանում է նաև մաթեմատիկայի և գիտության ժամանակի ընթացքում փոփոխությունների պատճառով և համալսարանների բաժիններ, դասընթացներ և աստիճաններ հիմնելու պատճառով։ Շատ մաթեմատիկոսներ տարբերակում են «կիրառական մաթեմատիկան», որը վերաբերում է մաթեմատիկական մեթոդներին և «մաթեմատիկայի կիրառումը» գիտության և տեխնիկայի շրջանակներում։ Կենսաբանը, որ կիրառում է բազմացման մոդելը, օգտագործելով մաթեմատիկան, կիրառական մաթեմատիկա չի ստեղծում, այլ միայն կիրառում է այն։ Այնպիսի մաթեմատիկոսներ, ինչպիսին էին Պուաանկարեն և Առնոլդը, ժխտում էին կիրառական մաթեմատիկայի գոյությունը և պնդում էին, որ միայն կա «մաթեմատիկայի կիրառություն» ։
Թվային մաթեմատիկական մեթոդների և մաթեմատիկական ապահովման հաջողությունը բերեց հաշվողական մաթեմատիկայի, հաշվողական գիտության և հաշվողական տեխնիկայի առաջացմանը, որոնք օգտագործում են բարձր արդյունավետության հաշվողական մեթոդները գիտության և տեխնիկայի բնագավառում տարբեր երևույթների մոդելավորման և պրոբլեմների լուծման համար։
Տարածումը
Կոմպյուտերների երևան գալը նոր կիրառություններ ծնեց․ նոր կոմպյուտերային տեխնոլոգիաների ուսումնասիրումը և օգտագործումը իր հերթին նոր բնագավառների առաջացման հիմք հանդիսացավ՝ տեսական հաշվողական գիտություն, հաշվողական հանրահաշիվ, թվային անալիզ։ Վիճակագրությունը հավանաբար հասարակական գիտություններում ամենաշատը օգտագործվող մաթեմատիկական գիտությունն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիրառական մաթեմատիկա
Արթիկիջուր (գետ)
Արթիկիջուր գետ, Գոմջաջուր, Ջամուշլի, Ջամուշջուր, գետ Շիրակի մարզում՝ Արաքսի ավազանում, Ախուրյանի ձախակողմյան վտակ Մանթաշի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Արագած լեռան հյուսիսարևմտյան լանջերից և անցնելով Արթիկ քաղաքի միջով, ձախից միախառնվելով Մանթաշ գետին, կազմավորում է Կարկաչա գետը։ Երկարությունը 26 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գետեր Կատեգորիա:Կարկաչան գետի վտակներ
Ուլոֆ Պալմե
Սվեն Oլոֆ Յուակիմ Պալմե (Sven Olof Joachim Palme, ), շվեդ քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ (ՇՍԴԿ) 1969 թվականից մինչև 1986 թվականը և Շվեդիայի կրկնակի վարչապետ (1969 թվականի հոկտեմբերի 14-ից մինչև 1976 թվականի հոկտեմբերի 8-ը և 1982 թվականի հոկտեմբերի 8-ից մինչև 1986 թվականի փետրվարի 28-ը)։ Սպանվել է պաշտոնավարելու ժամանակ։
Կենսագրություն
Oլոֆ Պալմեն ծնվել է բարձրագույն դասի պահպանողական լյութերական ընտանիքում։
1945-1947 թվականներին ծառայել է Շվեդիայի բանակում։ Կրթությամբ՝ իրավաբան և տնտեսագետ, ուսանել է Շվեդիայում և ԱՄՆ-ում։ ՇՍԴԿ անդամ 1949 թվականից։ Ակտիվորեն մասնակցել է շվեդական երիտասարդական շարժմանը։ 1953 թվականին դարձել է վարչապետ Թագե Էրլանդերին կից քարտուղար։ 1958 թվականին ընտրվում է ռիքսդագ։ 1960-ական թվականներին զբաղեցրել է մի շարք կառավարական պաշտոններ՝ նախարար առանց պորտֆելի (1963-65), տրանսպորտի նախարար (1965-67), կրթության և մշակույթի նախարար (1967-69)։ 1969 թվականին ընտրվել է ՇՍԴԿ նախագահ։