cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոզեֆ Լեմբ
Կյանք և կարիերա
1911 թվականին Լեմբը ամուսնացել է Հենրիետա Շուլցի հետ և տեղափոխվել Նյու Յորք՝ Բրուքլին։ Որպես գործիքավորող աշխատել է «Ջ .Ֆրեդ Հելֆը» երաժշտական ընկերությունում, իսկ ավելի ուշ՝ սկսած 1914 թվականի ապրիլից, որպես հաշվապահ «Լ. F. Dommerich & Co»-ում։
Հենրիետան մահացել է գրիպից 1920 թվականին, այն նույն ժամանակ, երբ հանրային հետաքրքրությունները ռեգթայմից անցան ջազի։ Լեմբը դադարել է հրատարակել իր երաժշտությունը, այնուհետև նվագել և գրել միայն որպես հոբբի։ 1919 թվականին լույս է տեսել նրա վերջին հրատարակությունը՝ ռեգթայմ «Բոհեմիա», որից հետո նա դադարել է տպագրել։
1950-ականներին ռեգթայմի նկատմամբ հետաքրքրության վերածնունդով, Լեմբը սկսել է պատմել երաժշտության պատմաբանների հետ կապված իր հիշողությունները Ջոպլինի և ռեգթայմի մյուս վաղ գրողների մասին (շատերը զարմացան, երբ տեսան, որ նա ոչ միայն կենդանի է, այլև սպիտակամորթ)։ Նա նաև ստեղծել է մի քանի նոր ռեգթայմեր՝ հիմնվելով նախկինում չհրապարակված իր հին ստեղծագործությունների վրա, և կատարել մի քանի ձայնագրություն։ Մահից մեկ տարի առաջ՝ 1960 թվականին, թողարկվեց նրա ձայնագրման ալբոմը ։
Լեմբը մահացել է Բրուքլինում՝ սրտի կաթվածից, 72 տարեկան հասակում։
Նրա կենդանության օրոք չհրատարակված գործեր
Ընտրված ցանկ.
Ծանոթագրություններ
Գրականություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Ջրածնի տետրաֆտորոբորատ
Ջրածնի տետրաֆտորոբորատ, անօրգանական միացություն, ուժեղ թթու H[BF_4] քիմիական բանաձևով։ Գոյություն ունի միայն լուծույթներում ։
Ֆիզիկական հատկություններ
Ջրածնի տետրաֆտորոբորատը գոյություն ունի անգույն հագեցած լուծույթներում։ Տաքացնելիս քայքայվում է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆտորի միացություններ Կատեգորիա:Տետրաֆտորոբորատներ Կատեգորիա:Գերթթուներ
Նովոմուսյատովո
Նովոմուսյատովո (Новомусятово, Яңы Мөсәт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Կալակաուա
Կալակաուա (Kalākaua ), Հավայան կղզիների յոթերորդ թագավորը Կալակաուա դինաստիաից, կառավարել է 1874 թվականի փետրվարի 12-ից մինչև իր մահը Սան-Ֆրանցիսկոում 1891 թվականի հունվարի 20-ը։ Nա բարձրաստիճան առաջնորդ Կապաակեաի որդին է։
Վաղ տարիներ
Կալակաուան իր կրթությունը սկսել է առաջնորդների երեխաների դպրոցում։ Դպրոցում, իր ազգակից հավայացիների հետ միասին, Կալակաուան սովորել է լավ խոսել անգլերեն։ 16 տարեկանում նա սկսեց սովորել իրավաբանություն։ Սակայն բազմաթիվ պալատական ​​պարտականություններ խանգարեցին նրան ավարտել իր իրավաբանական կրթությունը։ 1856 թվականին երիտասարդ հավայացին Կամեհամեհա IV թագավորի բանակում մայոր էր։ Նա նաև ղեկավարում էր քաղաքական կազմակերպությունը, որը հայտնի էր որպես «Երիտասարդ Հավայացիներ»։ Կազմակերպության կարգախոսն էր՝ «Հավային հավայացիների համար»։ 1863 թվականին նշանակվել է Գլխավոր շտաբի պետ։
1872 թվականի ընտրություններ
Կամեհամեհա V թագավորը՝ Կամեհամեհա դինաստիայի վերջին միապետը, մահացել է 1872 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ մատնացույց չանելով իր իրավահաջորդին։ Թագավորության սահմանադրության համաձայն՝ եթե թագավորը չնշանակեր իրավահաջորդ, նոր թագավոր պետք է ընտրվեր օրենսդիր մարմնի կողմից։
Հավայան գահի համար մի քանի թեկնածուներ կային։ Սակայն ողջ ուշադրությունը կենտրոնացած էր երկու բարձրաստիճան ղեկավարների՝ Ուիլյամ Լունալիլոյի և Կալակաուայի վրա։ Լունալիլոն ավելի հայտնի էր, քանի որ նա Կամեհամեա V-ի զարմիկն էր և դինաստիայի հիմնադիր Կամեհամեա I-ի մեծ եղբորորդին։ Նա ավելի լիբերալ հայացքներ ուներ՝ խոստացել էր փոփոխել սահմանադրությունը, որպեսզի քաղաքացիներին ավելի մեծ ազատություն տա երկրի կառավարման գործում։ Շատերը կարծում էին, որ կառավարությունը պետք է Լունալիլոյին թագավոր հռչակի։ Այնուամենայնիվ, նա պնդեց, որ թագավորը պետք է ընտրվի իրավասու հպատակների ժողովրդական քվեարկությամբ։ Կալակաուան շատ ավելի պահպանողական էր, քան իր մրցակիցը։ Այդ ժամանակ Հավայան կառավարությունում գերակշռում էին օտարերկրացիները։ Կալակաուան խոստացել էր իշխանությունը վերադարձնել բնիկ հավայացիներին։ Նա իր հերթին խոստացել է բարեփոխել սահմանադրությունը՝ նախկինում եղած բացարձակ միապետությանը վերադառնալու ուղղությամբ։
1873 թվականի հունվարի 1-ին տեղի ունեցան Հավայան կղզիների թագավորի համընդհանուր ընտրություններ։ Լունալիլոն ստացել է 12,5 հազար ձայն՝ Կալակաուայի օգտին տրված 51 ձայնի դիմաց։ Հաջորդ օրը օրենսդիր մարմինը հաստատեց ընտրությունների արդյունքները և թագավոր ընտրեց Լունալիլոյին։
Կառավարում
«Ժողովրդական թագավորը» տառապում էր հարբեցողությամբ և տուբերկուլոզով, և շուտով՝ 1874 թվականին մահացավ։ Նրա մահով Կամեհամեհա տոհմը կործանվեց, և Կալակաուան ընտրվեց գահին Հավայան ազգային ժողովի մեծամասնության քվեարկությամբ։ Կամեհամեա IV-ի այրի կնոջ՝ Էմմա թագուհու համախոհների ապստամբությունը, նա ճնշել է բրիտանացի և ամերիկացի նավաստիների օգնությամբ։ Կալակաուան գահին բազմելուց հետո իր եղբորը՝ Ուիլյամ Փիթ Լելեայոհոկուին անվանեց որպես ապագա ժառանգորդ՝ դրանով իսկ վերջ տալով թագավորների ընտրությանը։ Նա սկսեց իր կառավարումը դեպի կղզիներ կատարած ճանապարհորդությամբ, ինչը դրական ազդեցություն ունեցավ նրա համբավի վրա։
1874 թվականի նոյեմբերին Կալակաուան ուղևորվեց Միացյալ Նահանգներ՝ Վաշինգտոնում հանդիպելու Միացյալ Նահանգների նախագահ Ուլիսես Ս. Գրանթի հետ և նրա հետ առևտրային պայմանագիր կնքելու։ 1875 թվականի հունվարի 30-ին ձեռք բերված և ստորագրված համաձայնագիրը թույլ էր տալիս որոշ հավայան արտադրանքներ, (հիմնականում շաքարավազ և բրինձ), ներմուծել Միացյալ Նահանգներ առանց մաքսատուրքի։
Կալակաուան հաճախ ցրում էր կառավարությունը։ Սա քննադատության արժանացավ քրիստոնյա միսիոներների կողմնակիցների կողմից, ովքեր կարծում էին, որ ժողկոմի անդամներին պետք է նշանակի օրենսդիր մարմինը, ոչ թե թագավորը։ Այս պայքարը շարունակվեց Կալակաուայի թագավորության ողջ ընթացքում։
Կալակաուան կառուցել է նաև Իոլանի պալատը՝ միակ թագավորական պալատը, որն այսօր գոյություն ունի ամերիկյան հողի վրա. պալատը այն ժամանակվա համեմատ հսկայական գումար էր արժեր՝ 300,000 դոլար։ Կալակաուան պատվիրել է պալատի կահավորանքի մեծ մասը, երբ գտնվում էր Եվրոպայում։ Թագավորը որոշեց կանգնեցնել Հավայան միացյալ կղզիների առաջին թագավոր Կամեհամեհա I-ի արձանը։ Բնօրինակ արձանը կորել է, երբ այն տեղափոխող նավը խորտակվել է Ֆոլկլենդյան կղզիների մոտ։ Արձանի փոխարինողը պատվիրվել և ներկայացվել է թագավորի կողմից 1883 թվականին։ Հետագայում բնօրինակը գտնվեց, վերականգնվեց և ուղարկվեց Հավայան կղզիներ (1912 թվականին)։ Արձանի երրորդ օրինակը տեղադրվել է 1969 թվականին Կապիտոլիումում և ներկայումս միակ արձանն է, որը պատկերում է բնիկ Հավայացու կերպարը։ Թագավոր Կալակաուան ցանկանում էր ստեղծել Պոլինեզյան կայսրություն։ 1886 թվականին օրենսդիրը կառավարությանը տրամադրեց 30 000 դոլար (731 000 դոլար ներկայիս գնով)՝ Պոլինեզիայի Համադաշնություն ստեղծելու համար։ Թագավորը ներկայացուցիչներ ուղարկեց Սամոա, որտեղ Մալիետոա Լաուպեպան համաձայնեց երկու թագավորությունների միջև համադաշնություն ստեղծել։ Դա երկար չտևեց, քանի որ հաջորդ տարի Կալակաուան կորցրեց իշխանությունը, իսկ իշխանության եկած բարեփոխական կուսակցությունը չեղյալ հայտարարեց միությունը։
1887 թվականին «միսիոներական կողմը» հիասթափվել էր Կալակաուայի իշխանությունից։ Նա մեղադրեց նրան թագավորության աննպատակահարմար ընդլայնման և շռայլության մեջ։ Որոշ օտարերկրացիներ ցանկանում էին ստիպել թագավորին հրաժարվել գահից (և թագադրել նրա քրոջը՝ Լիլիուոկալանիին), իսկ մյուսները ցանկանում էին ընդհանրապես վերջ տալ միապետությանը և ընդգրկել Հավայան կղզիները Միացյալ Նահանգների կազմում։ Խումբը, որը հավանություն է տվել միացմանը, կոչվում էր Հավայան լիգա։ 1887 թվականին Լիգայի անդամները զինվեցին և ստիպեցին թագավորին ստորագրել նոր սահմանադրություն։
Այս սահմանադրությունը, որը կոչվում է Սվինիի սահմանդրություն, մեծապես նվազեցրեց թագավորի գործադիր իշխանությունը և բնիկ Հավայացիների մեծամասնությանը զրկեց ընտրության իրավունքից։ Էթնիկ հավայացիների 75%-ը կորցրել է ձայնը գրագիտության, ունեցվածքի չափի, սեռի և տարիքի հիման վրա կիրառվող սահմանափակումների հետևանքով։
Էթնիկ Հավայացիներն այժմ կազմում են օրենսդիր մարմնին ընտրած ամբողջ ընտրազանգվածի մոտ երկու երրորդը։ Մնացած ընտրողները եվրոպական կամ ամերիկյան ծագումով արական սեռի բնակիչներ էին։ Բացի այդ, թագավորն այլևս իրավունք չուներ որևէ բան փոխել օրենքներում առանց կառավարական կազմի հավանության։
Ռոբերտ Ուիլքոքսի գլխավորությամբ ձևավորված հակահեղափոխությունը նպատակաուղղված էր Կալակաուային իշխանության վերադարձնելու, սակայն այն ձախողվեց։
1890 թվականին թագավորի առողջությունը սկսեց վատանալ։ Բժշկի խորհրդով նա մեկնել է Սան Ֆրանցիսկո։ Առողջությունը շարունակում էր վատանալ, և նա մահացավ 1891 թվականի հունվարի 20-ին Սան Ֆրանցիսկոյի «Palace» հյուրանոցում։ Կալակաուայի վերջին խոսքերն են՝ «Ասա իմ ժողովրդին, որ ես փորձել եմ գոյատևել»։ Նրա աճյունը վերադարձվել է Հոնոլուլուի ամերիկյան զինվորական «Չարլստոն» հածանավին։ Քանի որ թագավորն ու նրա կինը՝ Կապիոլանին զավակներ չունեին, Կալակաուայի քույրը՝ Լիլիուոկալանին, վերցրեց Հավայան գահը։
Ժառանգություն
Կալակաուան, ով իրեն չէր զրկում հաճույքներից, վաստակեց «զվարճալի միապետ» մականունը։ Բրիտանացիները նույն մականունը տվել են կյանքասեր Չարլզ II Ստյուարտ թագավորին։ Նրա օրոք վերակենդանացավ հուլա պարը, որն արգելվել էր միսիոներների կողմից 1820 թվականին՝ այն համարելով անպարկեշտ, և այսօր նրա անունով է կոչվում «զվարճալի միապետ» անվամբ հուլայի փառատոնը։ Նա նաև նոր շունչ տվեց լուային՝ հավայան ազգային մարտարվեստին և սերֆինգին։ Կալակաուան Հավայան հիմնի՝ «Hawaiʻi ponoʻī»-ի բառերի հեղինակն է։ Նա նաև գյուտարար էր և Թոմաս Էդիսոնի ընկերը, ում հետ նա քննարկեց լամպը, որը պետք է լուսավորեր Իոլանի պալատը։ Կալակաուան հնարել է բարելավված կրկնակի թիապտուտակ և բարելավված խցանափայտ ։ Նրա անունով է կոչվել Հոնոլուլու քաղաքի հանրահայտ Վայկիկի թաղամասի գլխավոր պողոտան։
Երշիկ
Երշիկ, մսի լցոնից (ֆարշից) պատրաստված, թաղանթապատված կամ անթաղանթ սննդամթերք, որն օգտագործվում է առանց ջերմային մշակման։ Որպեսզի տավարի մսեղիքը դառնա օգտագործելի երշիկի պատրաստման համար, այն պետք է մաքրված (առանձնացված) լինի ոսկորներից, ճարպից, ջլերից, խոշոր արյունատար և ավշային անոթներից։ Ըստ դրա էլ մսեղիքը բաժանվում է 3 տեսակի՝ բարձր, 1-ին և 2-րդ։ Բարձրի դեպքում աննկատելի են ճարպերը և շարակցական հյուսվածքը, իսկ առաջինի ու երկրորդի դեպքում շարակցական հյուսվածքի քանակը կազմում է համապատասխանաբար մինչև 6 և 20 %։ Հայկական երշիկի տեսակ է մականեկը (մական բառից)։
Եփած երշիկների, նրբերշիկի, սարդելկայի համար լավագույն հումք է հանդիսանում թարմ միսը, որն առավել խոնավածուծ է։
Լցոնին ավելացվում է չոր կամ խոնավ կաթնասպիտակուց, նատրիումի կազեինատ, սպիտակուցային հարստացուցիչներ, արյան պլազմա և կենդանական կամ բուսական ծագման այլ սպիտակուցներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մսամթերք Կատեգորիա:Համաշխարհային խոհանոց Կատեգորիա:Երշիկեղեն
Ֆիլիպ Գրիգորյան
Ֆիլիպ Ֆելիքսի Գրիգորյան, ռուսաստանցի ռեժիսոր և նկարիչ-բեմադրող, «Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիր։
Կրթություն
Ֆիլիպ Գրիգորյանը 1998 թվականին ավարտել է Շչուկինի անվան Բարձրագույն թատերական ուսումնարանը (այժմ՝ Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտ) «դերասանական վարպետություն» մասնագիտությամբ ։ 2002 թվականին ավարտել է Շչուկինի անվան Բարձրագույն թատերական ուսումնարանի ասպիրանտուրան ։
1998-2002 թվականներին եղել է Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասան ։ 2000-ականների սկզբից դերասանություն է դասավանդել Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանում (ՌԹԱՀ) և Շչուկինի անվան Բարձրագույն թատերական ուսումնարանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ թատերական ռեժիսորներ
Վիտամին B2
Ռիբոֆլավին՝ (լակտոֆլավին, վիտամին B2), ջրում լուծվող ամենակարևոր վիտամիններից է։ Համարվում է բազմաթիվ բիոքիմիական պրոցեսների կոֆերմենտ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
B²-ը (ռիբոֆլավին) անհրաժեշտ է օրգանիզմում սպիտակուցների և ածխաջրերի նորմալ փոխանակման համար։ B² վիտամինը օժանդակում է օրգանիզմի կանոնավոր աճին և վերքերի ապաքինմանը։ Վիտամինի անբավարարության դեպքում նկատվում է շրթունքների վրա ճաքեր, շրթունքների անկյուններում խոցեր և խոր ճաքեր մատերի վրա։ Վերքերի ապաքինումը դանդաղում է։ B²-ի ամենամեծ քանակություն պարունակում են դրոժները, լյարդը, ինչպես նաև կաթը և կաթնամթերքները։ Վիտամինը համեմատ կայուն է տաքության նկատմամբ, բայց լույսից հեշտ քայքայվում է։
Ֆիզիկական հատկությունները
Ռիբոֆլավինը վատ է լուծվում ջրում (0,12 մգ/մլ, 27,5 °C) և էթանոլում ։ Անլուծելի է ացետոնում, դիէթիլ եթերում, քլորոֆորմում, բենզոլում և այլ նյութերում։
Ռիբոֆլավինը կայուն թթու  է և արագ քայքայվում է հիմնային միջավայրում։
Քիմիական հատկություններ
Ռիբոֆլավինը կենսաբանական ակտիվ նյութ է, որը կարևոր դեր է խաղում մարդու առողջության պահպանման գործում։ Ռիբոֆլավինի ածանցյալները ֆլավինմոնոնուկլեոտիդը (FMN) և ֆլավինադենինդինուկլեոտիդ ը (FAD) կարևորագույն թթվա-վերականգնող ֆերմենտների կազմի մեջ են մտնում որպես՝ կոֆերմենտներ։
Ֆլավինային ֆերմենտները մասնակցություն են ունենում ճարպային, սաթի և այլ թթուների թթվեցման մեջ, ինակտիվացնում և թթվեցնում են թունավոր ալդեհիդները, օրգանիզմում տրոհում են ամինաթթուների խորթ D-իզոմերները, որ գոյանում են բակտերիաների կենսագործունեության արդյունքում, մասնակցում են վիտամին B6 և ֆոլացինի կոֆերմենտ տեսակների սինթեզում, աջակցում են գլուտաթիոնի և հեմոգլոբինի վերականգնմանը։
Ֆերմենտներում կոֆերմենտները գործում են որպես թթվող սուբստրատից անջատվող էլեկտրոնների և պրոտոնների միջանկյալ կրիչներ։
Ռիբոֆլավինի անբավարարությունը մարդու օրգանիզմում
Վիտամին B²-ը անհրաժեշտ է էրիթրոցիտների, հակամարմին կազմավորման համար, հասակի և օրգանիզմի վերարտադրության ֆունկցիաների կարգավորման համար։ Նա անհրաժեշտ է նաև առողջ մաշկի, եղունգների, մազեր աճի և ընդհանուր առմամբ ողջ օրգանիզմի առողջության համար, ներառյալ և վահանաձև գեղձի ֆունկցիան։
Մարդու մոտ ռիբոֆլավինի անբավարարության արտաքին դրսևորումներն են՝ շրթունքների լորձաթաղանթի ախտահարումը ուղղահայաց ճաքերով, ստոմատիտի երևույթներ բերանի անկյուններում, լեզվի այտուց և կարմրություն (գլոսիտ), քթաշրթունքային ծալքի, քթի թևերի, ականջների, կոպերի վրա սեբորեական դերմատիտ։ Հաճախ զարգանում են տեսողության օրգանների շեղումներ՝ լուսավախություն, եղջերաթաղանթի անոթավորում, կոնյունկտիվիտ, կերատիտ և որոշ դեպքերում՝ կատարակտ։ Ավիտամինոզի մի շարք դեպքերում ի հայտ են գալիս անեմիա և նյարդային խանգարումներ, որն ուղեկցվում է մկանային թուլությամբ, այրող ցավեր ոտքերում և այլն։
Մարդու մոտ ռիբոֆլավինի անբավարարության հիմնական պատճառներն են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դեղամիջոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սննդային հավելումներ Կատեգորիա:Վիտամիններ Կատեգորիա:Ներկանյութեր Կատեգորիա:Կոֆերմենտներ
Իմ պայքարը
Իմ պայքարը (Գերմաներեն [maɪ̯n kampf]) Գերմանիայի Նացիստական կուսակցության առաջնորդի՝ Ադոլֆ Հիտլերի ինքնակենսագրական գիրքն է, որը հրատարակվել է 1925 թվականին։ Աշխատության մեջ նկարագրվում է Հիտլերի Անտիսեմիտիզմի հետևորդ դառնալու պատճառները, քաղաքական գաղափարախոսությունը և Գերմանիայի ապագայի նրա տեսլականը։ Գրքի առաջին մասը հրատարակվել է 1925, իսկ երկրորդը՝ 1926 թվականին։ Իմ Պայքարը խմբագրվել է Հիտլերի օգնականի՝ Ռուդոլֆ Հեսսի կողմից։
Հիտլերը գիրքը սկսել է գրել 1923 թվականի Մյունխենյան գարեջրատան խռովության ձախողված փորձից հետո՝ բանտում, իրեն քաղբանտարկյալ համարելով։ Չնայած բազմաթիվ տեսակցություններին՝ նա ի վերջո իր ամբողջ ժամանակը նվիրել է գրելուն։ Գրելու ընթացքում նա հասկացել է, որ գիրքը երկու մասից պետք է կազմված լինի։ Առաջին գրքի տպագրումը նախատեսել է 1925-ին։ Սկզբնական զեղչերից և 1933 թվականին Հիտլեր իշխանության գալուց հետո այն դարձել է բեսթսելլեր։ Բավականին լավ է վաճառվել նաև Իտալիայում։
Լանդսբուրգի քաղաքապետը նշել է, որ Հիտլերը հույս ուներ, որ գիրքը լայն տարածում կունենա՝ ապահովելով կայուն ֆինանսական իրավիճակ, որի շնորհիվ Հիտլերը նաև կկարողանա վճարել դատավարության ժամանակ առաջացած ծախսերը։
Հիտլերի մահից հետո Իմ Պայքարը գրքի հեղինակային իրավունքը փոխանցվել է Բավարիայի կառավարությանը, որը կասեցրել է գրքի տպագրումը և տարածումը ամբողջ Գերմանիայում։ Բավարիայի կառավարության հեղինակայնին իրավունքի ժամկետի լրացումից հետո՝ 2016 թվականին, գիրքը 1945 թվականից հետո առաջին անգամ վերահրատարակվել է, ինչը հանգեցրել է բազմաթիվ քաղաքական վեճերի և դժգոհության ալիք բարձրացրել հատկապես հրեաների մոտ։
Ստեղծման պատմությունը
Գրքի առաջին հատորը (գերմ. Eine Abrechnung) առաջին անգամ հրատարակվել է 1925 թվականի հուլիսի 18-ին, երկրորդ հատորը (Die nationalsozialistische Bewegung)՝ 1926-ին։ Ի սկզբանե, գիրքը կոչվում էր «4,5 տարվա պայքարը՝ կեղծիքի, հիմարության և վախկոտության դեմ»։ Հրատարակիչը՝ Մարկս Ամաննը, համարելով գրքի վերնագիրը չափազանց երկար, կրճատել է դարձնելով «Իմ պայքարը»։ Հիտլերը գրքի տեքստը թելադրել է Էմիլ Մորիսին, երբ նստած է եղել Լանսբերգ քաղաքի բանտում, իսկ ավելի ուշ՝ Ռուդոլֆ Գեսսին։ Ըստ հրատարկչի, երկրորդ խմբագրության եկամուտները նվիրաբերվել է Կարմիր խաչին։ 1928 թվականին գրվել է «Երկրորդ գիրքը» (Zweites Buch)։ Հիտլերի կենդանության օրոք այն լույսի չի տեսել, հետագայում հրատարակվել առաջին գիրքը հետ համատեղ։
Հիմնական գաղափարները
Գիրքը արտացոլում է գաղափարներ, որոնց իրականացումը դարձավ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։ Հիտլերը օգտագործել է, այն ժամանակ հանրաճանաչ, «հրեական վտանգի» հիմնական թեզիսները, հրեաների համաշխարհային իշխանության մենաշնորհային գրավման մասին։ Օրինակ՝ պնդվում է, որ միջազգայի լեզուն՝ էսպերանտոն, հրեաների դավադրության մի մասն է։ Բացի այդ, գրքից կարելի է մանրամասնորեն իմանալ Հիտլերի մանկության և, թե ինչպես է ձևավորվել նրա քաղաքական հայացքները։ Ապրելով Ավստրո-Հունգարիայում, նա համեմատականներ է կատարում գերմանական Ազգայնականության և ավստրիական Հայրենասիրության միջև, նախապատվություն տալով առաջինին։ Արգելված գիրք մի շարք երկրներում այդ թվում նաև Գերմանիայում։
Հակասեմիտականություն
Պատմաբանները վիճում են, թե երբվանից է Հիտլերը դարձել հակասեմիտիզմի հետևորդ, սակայն նրանց մեծ մասը կածում է՝ 1930-ականների կեսերից առաջ։ Գրքի առաջին մասում հիտլերը նկարագրում է նոր կարգ ստեղծելու իր ամբիցիաները։ Հիտլերը նաև հրատարակել է The Protocols of the Elders of Zion աշխատությունը, որը ապագայում դարձել է նացիստական Գերմանիայի քարոզչական հիմնաքարերից մեկը և արդարացնում էր հրեաների ձերբակալությունները։
Պատմագետ Յան Կերշավը պնդում է, որ «Իմ Պայքարը»-ի որոշ հատվածներ նման են ցեղասպանության ծրագրի։ Նացիստական Գերմանիայի ռասսայական օրենքները համընկնում էին գրքում նշված օրենքների հետ։
Հիտլերը կարծում էր, որ թույլերի և տկարների վերացումը ավելի մարդկային է, քան՝ նրանց պաշտպանումը։ Թույլերը պիտի վերացվեն՝ ուժեղներին ավելի շատ տարածք ու ռեսուրս տալու համար։
Կենսական տարածքներ (Lebensraum)
«Արևելյան կողմնորոշմում և արևելյան ընթացակարգ» գլխում Հիտլերը պարզաբանում է, որ գերմանացիրները բարգավաճման համար կենսական տարածքների կարիք ունեն։ Հիտլերը բառացի նշում  է, որ այդ կենսական տարածքները արևելքում են՝ Ռուսաստանում։
Բովանդակություն
Մաս առաջին։
Մաս երկրորդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նացիստական գրականություն Կատեգորիա:Ինքնակենսագրություններ Կատեգորիա:Նացիստական քարոզչություն
Կարկուտլու
Կարկուտլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
(7752) Օտաուչունօկաի
(7752) Օտաուչունօկաի (Otauchunokai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ցունեո Նիջիմայի և Կիոտակա Կանաիի կողմից Օջիմայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,299104 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,949 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6492 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1273,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,282726 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,79° անկյուն։
Թեոդոր Շասերիո
Թեոդոր Շասերիո (Théodore Chassériau, ), ֆրանսիացի գեղանկարիչ և գրաֆիկ, դիցաբանական թեմատիկայով դիմանկարների և նկարների հեղինակ։
Կենսագրություն
Թեոդոր Շասերիոն Բենուա Շասերիոյի որդին է։ Կրթություն է ստացել Փարիզի գեղարվեստի դպրոցում, ապա Էնգրի արվեստանոցում։ Թեդորը եղել է Էնգրի ամենակրտսեր աշակերտը, սակայն նկարիչը նրան անվանում էր «գեղանկարչության ապագա Նապոլեոն»։ Վաղ շրջանում Շասերիոն նկարել է դասական և կրոնական սյուժեներով՝ ուշադրությունն առավելապես սևեռելով նկարի ոճի և պատկերի արտաքին տեսքի վրա։ Հետագայում միացել է ռոմանտիկների հոսանքին և սկսել է ընդօրինակել Դելակրուային։ Այս երկրորդ ուղղության մեջ նա հմտացավ Ալժիր այցելելուց հետո, որտեղ ձեռք բերեց հարավային արևի ջերմությունն ու շոգը փոխանցելու բացառիկ հմտություն և բացահայտեց տեղի կենցաղն ու կերպարներին։
Թեոդոր Շասերիոյի վաղ շրջանի աշխատանքներից են «Տրոյական գերուհիները ծովափին», «Սուսաննան և ճգնավորները», «Վեներա Անադիոմենա», «Ծովահարսերի ձեռքով ժայռին գամված Անդրոմեդան», « Քրիստոսը Ձիթենյաց լեռան վրա»։
Ուշ շրջանի նկարներից են «Շաբաթը հրեական Կոնստանինա թաղամասում», «Արաբ հեծյալները մարտի դաշտից տանում են իրենց ընկերների մարմինները», «Արաբ շեյխերը գնում են մարտի», «Ջերմասենյակները պոմպեյական թերմերում» (Փարիզ, Օրսե թանգարան), «Հանգստացող լողորդուհին» և այլ աշխատանքներ։
Գեղանկարներից բացի՝ Շասերիոն ստեղծել է օֆորտների շարք շեքսպիրյան «Օթելլոյի» (15 թիթեղ) և «Համլետի» 30 (թիթեղ)։
Նկարիչը մահացել է Փարիզում և թաղվել է Մոնմարտրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Ֆրիդրիխ Կրելից
Ֆրիդրիխ Կրելից (Friedrich Kraelitz, ), ավստրիացի լեզվաբան, արևելագետ։
1913 թվականից Վիեննայի համալսարանում դասավանդել է հայերեն, թուրքերեն, ապա թյուրքական լեզուներ։ Հայերենին նվիրված ուսումնասիրություններում անդրադարձել է թուրքերենում հայերենից փոխառյալ բառերին, հայատառ թուրքերենին, Գրիգոր Տաթևացու «Ընդդեմ մուսուլման կանանց» գրքում արաբերեն, պարսկերեն և թուրքերեն փոխառություններին և այլն։ Գրել է նաև հայերենի քերականություն՝ գերմանախոսների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ավստրիացի արևելագետներ
Ֆարերյան կղզիների ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Ֆարերյան կղզիների ֆուտբոլի ազգային հավաքականը (Fótbóltssamband Føroya (FSF)), ներկայացնում Ֆարերները ընկերական հանդիպումներում և պաշտոնական խաղերում։
Ֆարերյան կղզիների նշանավոր ֆուտբոլային ակումբներն են՝ Հավնար Բաֆելագ, Սթրեյմուր, Վիկինգուր, Ռունավիկ, որտեղ հանդես են գալիս ֆարերցի ֆուտբոլիստների մեծ մասը։ Մնացած մասը հանդես է գալիս դանիական և նորվեգական ակումբներում։ Դարպասապահ Գունար Նիելսենիը խաղում է շոտլանդական ակումբում, և Բատալստովոն, որն էլ հանդես է գալիս նորվեգական ակումբում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆարերյան կղզիներ Կատեգորիա:Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ
Հայ նոր քանդակագործություն
Հայ նոր քանդակագործությունը երևան է եկել համեմատաբար ուշ։ Հայկական միջնադարյան արվեստում (մինչև 18 դար) ինքնուրույն բոլորաքանդակ գրեթե չի ստեղծվել, իսկ ճարտարապետությանը համադրված բարձրաքանդակը կրել է դեկորատիվ բնույթ։ Նոր ժամանակների առաջին հայ քանդակագործը Կ. Պոլսում ստեղծագործող Երվանդ Ոսկանն է (1855-1914), որն ստեղծել է դիցաբանական և կենցաղային կերպարներ («Դափնե», «Աղախինը» և այլն)։ XX դարի սկզբի հայ հուշարձանային քանդակագործությունն սկզբնավորել է Անդրեաս Տեր-Մարուքյանը (1871-1919), որն ապրել ու ստեղծագործել է Փարիզում։ Հավատարիմ մնալով ռեալիզմի սկզբունքներին՝ կերտել է Ռափայել Պատկանյանի, Միքայել Նալբանդյանի հուշարձանները, Ղևոնդ Ալիշանի, Պետրոս Ադամյանի, Խրիմյան Հայրիկի, երգչուհի Պոլինա Վիարդոյի դիմաքանդակները. գլուխգործոցը Խաչատուր Աբովյանի մոնումենտալ արձանն է (տեղադրված է տուն-թանգարանի բակում)։ Ստեղծել է նաև ազգային-հայրենասիրական թեմայով («1512 հայ տպագրություն -1912», 1912, «Հայաստան», 1914) բարձրաքանդակները և այլ գործեր։ Հիմնականում կենցաղային ժանրի արձանիկներ է ստեղծել Միքայել Միքայելյանը (1879-1943)՝ կերտելով պարզ ու հասարակ մարդկանց կերպարներ («Բեռնակիրը», 1903, «Կուժը կոտրած աղջիկը», «Ասեղ թելող պառավը», երկուսն էլ՝ 1906, և այլն)։ 1910-ական թվականին ձևավորվել է ապագա ականավոր քանդակագործների՝ Մորիս Սարկիսովի (1882-1947, Շվեյցարիա), Հայկ Բադիկյանի (1876-1950), Հակոբ Փափազյանի (1878-1957), Նշան Թուրի (1888-1967, երեքն էլ՝ ԱՄՆ), Սերգեյ Մերկուրովի (1881-1952), Հակոբ Գյուրջյանի (1881-1948), Գրիգոր Քեպինովի (Քեպինյան, 1886-1966, Ռուսաստան) արվեստը։ XIX դարի հայկական գրաֆիկան դրսևորվել է հիմնականում գրքերի ձևավորումներում, տառագրություններում և պատկերազարդումներում։
Հաստոցային գրաֆիկան սկզբնավորվել է XIX դարի առաջին կեսին՝ Աղաթոն Հովնաթանյանի (1816-1893) և Հովհաննես Քաթանյանի (1824-1894) փորագրանկարներով, Հ. Շամշինյանի օֆորտներով, մատիտանկարներով, գրչանկարներով (1904 թվականին ռուս, հրատարակել է գծագրության և հեռանկարի՝ Այսրկովկասում առաջին դասագիրքը)։ Գրաֆիկայի խոշորագույն ներկայացուցիչ Վ. Սուրենյանցը ձևավորել է Ալեքսանդր Պուշկինի «Բախչիսարայի շատրվանը» պոեմը, հայկական ժողովրդական հեքիաթները, Օսկար Ուայլդի «Արքայադստեր ծննդյան տոնը» հեքիաթը և այլ գրքեր, որտեղ ակնհայտ է գեղարվեստական իրականությունը գրաֆիկ, հնարքներով պատկերելու նրա մեծ վարպետությունը։ Փարիզում ստեղծագործել են XX դարի օֆորտի խոշոր վարպետներ էդգար Շահինը (1874-1947, ստեղծել է դիմանկարներ, փարիզյան բնանկարներ, կենցաղային տեսարաններ և այլն) և Տիգրան Պոլատը (1874-1950, կատարել է գրքի պատկերազարդումներ)։ Ջրաներկի վարպետներից են Տիգրան Եսայանը (1874-1921) և Ա. Ֆեթվաճյանը, գրքի ձևավորող Մելքոն Քեպապճյանը (1880-1949)։ Գրաֆիկայում ուրույն տեղ ունեն նշանավոր ինքնուս նկարիչ Վանո Խոջաբեկյանի (1875-1922) Թիֆլիսի կյանքն ու կենցաղը պատկերող մատիտանկարները, Վրթանես Ախիկյանի (1873-1936), Լևոն Հազարապետյանի (1881-1946), Միքայել Խունունցի (1883-1931), Գ. Շարբաբչյանի (1884-1942) և ուրիշներ գործերը։ Հայաստանում իր նկարազարդումներում ցինկագրության առաջին կիրառողը Ս. Սողոմոնյանն է։
Հայ երգիծանկարչության սկզբնավորումը կապված է Կ. Պոլսի XIX դարի հայկական մամուլի, հատկապես Հարություն Սվաճյանի և Հակոբ Պարոնյանի հրատարակած պարբերականների հետ։ Երգիծանկարչության ժանրն առավել զարգացել է XX դարի սկզբին, չնայած վաղ նմուշներն ստեղծվել են 1880-ական թթթվականին (Վ. Սուրենյանց)։ Առաջին ծաղրանկարիչներից է դար Օքրոյանցը, որը 1906-07 թվականին Ս. Պետերբուրգում նկարազարդել և հրատարակել է «Սափրիչ» երգիծական հանդեսը։ Թիֆլիսում լույս տեսնող «Խաթաբալա» երգիծական հանդեսում երգիծանկարներով աչքի են ընկել Ալեքսանդր Միրզոյանը (1868-1928), Գարեգին Երիցյանը (1879-1966), Գարեգին Լևոնյանը (1907 թվականին Թիֆլիսում ստեղծել է գեղարվեստի ստուդիա, դասավանդել գրաֆիկ. փորագրություն)։ Ծաղրանկարներ են ստեղծել նաև Վ. Ախիկյանը, Վ. Խոջաբեկյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Հայկական քանդակագործություն Կատեգորիա:20-րդ դարի արվեստ
Տրոիցկիի էտյուդ
Տրոիցկիի էտյուդ, ռուս շախմատային կոմպոզիտոր Ալեքսեյ Տրոիցկիի հայտնի էտյուդը, որտեղ վերջնախաղում սպիտակների միայնակ փիղն իր արքայի օգնությամբ մատ է հայտարարում սևերի արքային։ Էտյուդն առաջին անգամ տպագրվել է 1895 թվականին՝ «Նոր ժամանակ» ամսագրում։
Լուծում: '''1. Փh6+ Աg8 2. g7 Աf7''' (2…e6+ 3. Աd6!! Աf7 4. Աe5 Աg8 5. Աf6; 2…e5 3. Աe6) 3. g8Թ+!! '''Ա:g8 4. Աe6 Աh8 5. Աf7 e5 6. Փg7#'''
Բելենչենկովկա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Բելենչենկովկա (Біленченківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ստեշևշչինա, Բիլեչենկիվկա։ Հիմնադրվել է 1840 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելենչենկովկա գյուղում բնակվում էր 776 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2656 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 292,17 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1840 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դակոտա Ջոնսոն
Դակոտա Մայի Ջոնսոն (Dakota Johnson, ), ամերիկյան դերասանուհի և մոդել։
Համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու՝ Անասթեյշա Սթիլի մարմնավորմամբ։ Այս ֆիլմի համար նա արժանացավ People's Choice Award for Favorite Dramatic Movie Actress մրցանակի։
Վաղ կյանքը
Դակոտա Ջոնսոնը ծնվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 4-ին՝ դերասաններ Մելանի Գրիֆիթի և Դոն Ջոնսոնի ընտանիքում։ Նա նաև հանդիսանում է Փիթեր Գրիֆիթի և Թիփի Հեդրնի թոռնուհին։ Անտոնիո Բանդերասը նրա նախկին խորթ հայրն է։ Նա ունի վեց քույր և եղբայր, որոնցից չորսը՝ հոր կողմից, իսկ երկուսը՝ մոր։
Ջոնսոնը ավարտել է «Aspen Community School»-ը՝ Ասպենում։  Մոդելինգը նրան սկսեց հետաքրքրել 12 տարեկանում, երբ նա առաջին անգամ նկարահանվեց «Teen Vogue» ամսագրում որպես հայտնիների երեխա։
Դերասանական կարիերա
1999 թվականին Ջոնսոնը արեց իր դեբյուտը Խելահեղ Ալաբամում, որտեղ նա ու նրա խորթ քույրը ՝ Ստելլա Բանդերասը, խաղացել են որպես իրենց իրական մոր  դուստրերը։ Ֆիլմի ռեժիսորը եղել է նրա խորթ հայրը՝ Անտոնիո Բանդերասը։  2006 թվականին նա ընտրվել է որպես Միսս "Ոսկե գլոբուս"։
Երբ Ջոնսոնը ավարտեց միջնակարգ դպրոցը, նա պայմանագիր կնքեց Ուիլյամ Մորիսի գործակալության հետ և սկսեց իր դերասանական կարիերան։ Ջոնսոնը մարմնավորել է Անասթեյշաին «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» ֆիլմում, որը թողարկվել է 2015 թ.-ի փետրվարին ։ Այդ դերի համար Ջոնսունը հաղթել է Լյուսի Հեյլին, Էլիզաբեթ Օլսենին, Դանիել Փանբեյքերին և ալյոց։
Մոդելինգ
2006 թվականին Ջոնսոնը ստորագրել է պայմանագիր IMG Models ընկերության հետ։ Չնայած դերասանի մասնագիտության նա հանդիսացել է որպես մոդել ՄԱՆԳՈ բրենդի ջինսերի համար՝ 2009 թվականին և նկարահանվել է "Rising Star" ավստրալիական պիտակի Wish արշավի մեջ 2011 թվականին։
Անձնական կյանք
Ավելի վաղ Ջոնսոնը ունեցել է հարաբերություններ երաժիշտ Նոյ Գերշի, դերասան Ջորդան Մաստերսոնի, ուելսցի մոդել և երաժիշտ Մեթյու Հիթի հետ։
Ի պատասխան գենդերային հավասարության մասին այն հարցերին թե նա հարգում է իր դերը հիսուն երանգներում, նա պատասխանել է՝․ «Ես հպարտ եմ այդ ֆիլմով։ Ես բացարձակապես համաձայն չեմ այն մարդկանց հետ, ովքեր ասում են, որ Անան թույլ է։ Ես կարծում եմ որ նա ավելի ուժեղ է, քան Քրիստիանը։ Այն ամենը ինչ անում է Անան, հենց նրա ընտրությունն է։ Եվ եթե ես կարողանամ լինել փաստաբան կանանց համար, ովքեր ուզում են իրենց մարմինների հետ անել այն ինչ ուզում են և չեն ուզում ամաչել դրանից, ուրեմն ես լիովին դրա համար եմ ստեղծված»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Megaherz
Megaherz (գերմ. «Մեգահեղց» (Մեգա-սիրտ)), գերմանական ռոք խումբ, հանդես են գալիս Neue Deutsche Härte ոճում։ Խումբը հիմնվել է 1993 թվականին Մյունխեն քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանական ռոք խմբեր Կատեգորիա:Մետալ խմբեր Կատեգորիա:1993 հիմնադրումներ
Բորովոյ Նիդիբեց
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պաուլո Օլվորսեմ
Պաուլո Օլվորսեմ (Paulo Renato Holvorcem, ), բրազիլացի սիրող աստղագետ և մաթեմատիկոս, գիսաստղերի և աստերոիդների հայտնաբերող։ Սկզբում աշխատում էր Բրազիլիայի Սան Պաուլու նահանգում գտնվող Վալինյոս աստղադիտարանում, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվեց Տենագրա-II աստղադիտարան։ 1998-ից 2004 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 185 աստերոիդ, որոնցից 18-ը կատարել է միանձնյա ։ Դրանից բացի նա հանդիսանում է երեք երկար պարբերությամբ գիսաստղերի հայտնաբերող՝ C/2002 Y1 Ջուելզ-Օլսվորեմ և C/2005 N1 Ջուելզ-Օլսվորեմ (Չառլզ Ջուելզի հետ համատեղ), ինչպես նաև C/2011 K1 Շվարց-Օլսվորեմ (Մայքլ Շվարցի հետ համատեղ), որը դարձավ Տենագրա-II աստղադիտարանում հայտնաբերված առաջին գիսաստղը ։
Պաուլո Օլվորսեմը 1987 թվականին ավարտել է Բրազիլական համալսարանը ստանալով բակալավրի աստիճան ֆիզիկայի բնագավառում, ապա 1991 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում չափագիտության բնագավառում։ 1994 թվականին Օլվորսեմը պաշտպանեց իր դոկտորական աշխատությունը կիրառական մաթեմատիկայի բնագավառում Կամպինասի պետական համալսարանում։ Սկսած 1996 թվականից նա զբաղվում է Երկրին մոտեցող մարմինների հետազոտություններով և ստեղծում է աստղադիտակների համար ծրագրային ապահովում, որը թույլ է տալիս օպտիմիզացնել նրանց ավտոմատացված աշխատանքը։
Նրա պատվին է անվանվել (13421) Օլվորսեմ աստերոիդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով
Անտարկտիկայի աշխարհագրություն
Անտարկտիկայի աշխարհագրությունը ուսումնասիրվում է հարավային բևեռից, քանի որ Անտարկտիկա մայրցամաքը, որը տեղակայված է Երկրի հարավային կիսագնդում, ասիմետրիկորեն կենտրոնացած է հարավային բևեռի շուրջ և հիմնականում Անտարկտիկայի շրջանից հարավ։ Նրա ափերը ողողում են Հարավային (կամ Անտարկտիկայի) օվկիանոսը կամ, դիտակետից կախված, հարավային Խաղաղ, Ատլանտյան և Հնդկական օվկիանոսները։ Այն ունի ավելի քան 14 միլիոն կմ² տարածք։
Անտարկտիկայի մոտ 98%-ը ծածկված է աշխարհի ամենամեծ սառցե վահանով և քաղցրահամ ջրի ամենամեծ ջրամբարով։ Առնվազն 1,6 կմ հաստությամբ բևեռասառույցն այնքան զանգվածային է, որ որոշ վայրերում ճնշել է մայրցամաքային հիմքը՝ մինչև ծովի մակարդակից ավելի քան 2,5 կմ խորությունը։ Այստեղ ենթասառցադաշտային լճեր նույնպես հանդիպում են (օրինակ՝ Վոստոկ լիճ)։ Սառցե դարակաշարերն ու բարձունքները ծածկում են ծայրամասի սառույցը։
2018-ի սեպտեմբերին Ազգային աշխարհագրական-հետախուզական գործակալության հետազոտողները թողարկել են Անտարկտիկայի ռելիեֆի բարձր թույլտվության քարտեզ, որն անվանվել է «Անտարկտիկայի բարձրության մոդել» (REMA) :
Մարզեր
Ֆիզիկական քարտեզով, Ռոսսի ծովի և Ուեդդելի ծովի միջև ընկած պարանոցին մոտ գտնվող Տրանսանտարկտիկական լեռներով Անտարկտիկան բաժանվում է երկու մասի։ Արևմտյան Անտարկտիկան և Արևելյան Անտարկտիկան Գրինվիչի (զրոյական) միջօրեականի համեմատությամբ մոտավորապես համապատասխանում են արևմտյան և արևելյան կիսագնդերին։ Ոմանք այս տերմինը համարել են որպես եվրակենտրոն, և երբեմն նախընտրվում են «Փոքր Անտարկտիդա» և «Մեծ Անտարկտիկա» այլընտրանքային տերմինները։
Փոքր Անտարկտիկան ծածկված է Արևմտյան Անտարկտիկայի սառույցի շերտով։ Այս սառցաշերտի վերաբերյալ որոշակի անհանգստություն է առաջացել, քանի որ փոքր հավանականություն կա, որ այն կփլուզվի։ Եթե դա տեղի ունենա, շատ կարճ ժամանակահատվածում օվկիանոսի մակարդակը կբարձրանա մի քանի մետրով։
Հրաբուխներ
Հրաբուխները, որոնք տեղի են ունենում սառցադաշտային սառույցների տակ, հայտնի են «գլացիովոլկանիզմ» կամ «ենթասառցադաշտային հրաբուխներ» տերմինով։ 2017-ին հրապարակված հոդվածը պնդում է, որ Էդինբուրգի համալսարանի հետազոտողները վերջերս հայտնաբերել են 91 նոր հրաբուխ Անտարկտիդայի սառցաշերտից ներքև՝ համալրելով արդեն հայտնի 47 հրաբուխների շարքը ։ Այսօրվա դրությամբ Արևմտյան Անտարկտիկայում հայտնաբերվել է 138 հրաբուխ ։ Արևմտյան Անտարկտիկայի հրաբուխների վերաբերյալ սահմանափակ գիտելիքներ կան՝ կապված Արևմտյան Անտարկտիկայի սառցե շերտի առկայության հետ, որը մեծապես ընդգրկում է Արևմտյան Անտարկտիկայի ճեղքման համակարգը՝ հրաբխային գործունեության հավանական հանգույցը ։ Հետազոտողները դժվարանում են հայտնաբերել հրաբխային ակտիվությունը սառույցի համապարփակ ծածկույթի պատճառով։
Արևելյան Անտարկտիկան զգալիորեն ավելի մեծ է, քան Արևմտյան Անտարկտիկան, և այն նույնպես մնում է ավելի լայն շրջանակներով չուսումնասիրված՝ իր հրաբխային ներուժի տեսանկյունից։ Չնայած կան որոշ ցուցումներ, որ Արևելյան Անտարկտիկայի սառույցի տակ հրաբխային ակտիվություն կա, այնուամենայնիվ ներկայումս այդ թեմայով տեղեկատվության զգալի քանակ չկա։
Էրեբուս լեռը Անտարկտիկական հրաբխայնության ուսումնասիրության ամենանշանավոր վայրերից մեկն է, որովհետև դա մոլորակի պատմականորեն ամենաարևելյան ակտիվ հրաբխային տեղանքն է ։
«Deception Island»-ը Անտարկտիդայի մեկ այլ ակտիվ հրաբուխ է։ Դա Անտարկտիկայի ամենապաշտպանված տարածքներից մեկն է՝ հաշվի առնելով իր կարգավիճակը Հարավային Շեթլենդ կղզիների և Անտարկտիկական թերակղզու միջև։ Որպես Անտարկտիկա թերակղզու ամենաակտիվ հրաբուխ, այն մանրակրկիտ ուսումնասիրվել է 1820 թվականին սկզբնական հայտնաբերումից ի վեր։
Անտարկտիկա մայրցամաքում կա չորս ակտիվ համարվող հրաբուխ՝ դիտարկված ֆումարոլիկ գործունեության կամ «վերջին» տեֆրայի հանքավայրերի հիման վրա. դրանք են՝ ստրատովոլկանիկ Մելբուռն (2730 մ) (74° 21' հվ․ - 164° 42' արլ․ լայնություններ), Բեռլին (3500 մ) (76° 03' հվ․ - 135° 52' արմ․ լայնություններ), Կաուֆման (2365 մ) (75° 37' հվ․ - 132° 25' արմ․ լայնություններ) լեռները և  հրաբխային Համփթոն (3325 մ) (76° 29' հվ․ - 125° 48' արմ․ լայնություններ), Ռիթման (2600 մ) (73,45° հվ․ - 165,5° արլ․ լայնություններ) լեռները։
Օֆշորային կղզիների մի քանի հրաբուխների պատմական ակտիվության մասին գրառումներ կան։ Էրեբուս լեռը (3795 մ), Ռոսս կղզու ստրատովոլկան, որը հայտնի է 10 ժայթքումով և 1 ենթադրյալ ժայթքումով։ Մայրցամաքի հակառակ կողմում, «Deception Island» (62° 57' հվ․ - 60° 38' արմ․ լայնություններ), հրաբխային կալդերան է, որն իր 10 հայտնի և 4 կասկածելի ժայթքումներով ամենաակտիվն է եղել։ Բաքլի կղզին՝ Բալենի կղզիներում (66° 50' հվ․ - 163° 12' արլ․ լայնություններ), Փենգույն կղզին (62° 06' հվ․ - 57° 54' արմ․ լայնություններ), Փոուելթ կղզին (63° 35' հվ․ - 55° 47' արմ․ լայնություններում) և Լինդենբերգ կղզին (64° 55' հվ․ - 59° 40' արմ․ լայնություններ) նույնպես ակտիվ են համարվում։ 2017-ին Էդինբուրգի համալսարանի հետազոտողները Արևմտյան Անտարկտիկայի տակ հայտնաբերեցին 91 ստորջրյա հրաբուխ ։
Սառցահրաբխայնություն
Սառցահրաբխայնությունը «մագմայի փոխազդեցությունն է սառույցի բոլոր ձևերի հետ՝ ներառյալ ձյունը, հատիկավոր (սառույցի չվերածված) ձյունը և ցանկացած հալված սառույցը ։ Գիտության այս ոլորտի գործունեության 100 ամյակը դեռևս չի լրացել, ուստի շարունակաբար նոր հայտնագործություններ է կատարում։ Սառցահրաբխայնությունը բնութագրվում է երեք տեսակի ժայթքումներով. ենթասառցադաշտային ժայթքումներ, գերսառցադաշտային հրաբուխներ և սառցադաշտային հրաբուխներ ։
Սառցե ծածկույթի ձևավորման ողջ ընթացքը ըմբռնելու համար անհրաժեշտ է գլացիովոլկանիզմը։ Այն նաև կարևոր է հրաբխային վտանգները կանխելու համար, ինչպես, օրինակ, Իսլանդիայում Էյաֆյալայոկուլ հրաբխի ժայթքումից հետո մոխրի առաջացրած վտանգը։
Մերի Բիրդի Երկիր
Մերի Բիրդի Երկիրը Արևմտյան Անտարկտիկայի աներևակայելի մեծ մասն է կազմում։ Այն Անտարկտիկական թերակղզու տակ գտնվող տարածքն է։ Մերի Բիրդի Երկիրը հրաբխային ապարների մեծ կազմավորում է, որը բնութագրվում է 18 մերկացված և ենթասառցադաշտային հրաբուխներով։ 18 հրաբուխներից 16-ն ամբողջությամբ ծածկված են անտարկտիկական սառույցի ծածկով ։ Այս տարածքում հրաբուխներից որևէ ժայթքում չի գրանցվել, այնուամենայնիվ գիտնականները կարծում են, որ հրաբուխներից մի քանիսը կարող են պոտենցիալ ակտիվ լինել։
Հրաբխականություն
Գիտնականներն ու հետազոտողները քննարկում են, թե արդյոք հայտնաբերված 138 հավանական հրաբուխները ակտիվ են կամ քնած։ Շատ դժվար է վերջնական եզրակացության հանգել, հաշվի առնելով, որ այդ հրաբխային կառույցներից շատերը թաղված են մի քանի կիլոմետր սառույցի տակ ։ Այնուամենայնիվ, Արևմտյան Անտարկտիկայի սառցաշերտի տակ գտնվող մոխրի շերտերը, ինչպես նաև սառույցի մակերևույթի դեֆորմացիաները ցույց են տալիս, որ Արևմտյան Անտարկտիկայի ճեղքման համակարգը կարող է ակտիվ լինել և պարունակել հրաբուխներ։ Բացի այդ, տարածաշրջանում սեյսմիկ ակտիվությունը հուշում է ընդերքի տակ մագմայի շարժման մասին, ինչը հրաբխային ակտիվության նշան է ։ Չնայած դրան, ներկայումս դեռ գործող հրաբուխների վերջնական ապացույց չկա։
Ենթասառցադաշտային հրաբխականությունը հաճախ բնութագրվում է սառույցի հալոցքով և մերձսառցադաշտային ջրով ։ Չնայած կան ենթասառցադաշտային ջրի այլ աղբյուրներ, ինչպիսիք են երկրաջերմային ջերմությունը, այն գրեթե միշտ հրաբխի առաջացման պայման է։ Գիտնականների համար շարունակում է անորոշ մնալ Արևմտյան Անտարկտիկայի սառցե շերտի տակ ջրի առկայությունը, ոմանք պնդում են, որ գտել են ապացույցներ, որոնք ցույց են տալիս դրա գոյությունը։
Ձևավորման պայմաններ
Արևմտյան Անտարկտիդայի Մերի Բիրդի Երկիրում հրաբուխները սովորաբար բաղկացած են ալկալային և բազալտային լավայից։ Երբեմն հրաբուխները կազմով ամբողջովին բազալտիկ են։ Մերի Բիրդի Երկրի՝ Արևմտյան Աֆրիկային աշխարհագրական նմանության պատճառով ենթադրվում է, որ վերջինիս ճեղքվածքային համակարգում հրաբուխները նույնպես կազմված են բազալտից ։
Սառցե վերին բազալտային հրաբուխները, որոնք հայտնի են նաև որպես բազալտային հրաբուխներ, հիմնականում առաջանում են բարձր, լայնաձև կոներով ։ Քանի որ դրանք առաջացել են հեղուկ մագմայի բազմակի կուտակումից, որն ստացվում է կենտրոնից, դրանք լայնորեն տարածվում և աճում են դեպի վեր՝ համեմատաբար դանդաղ ։ Այնուամենայնիվ, Արևմտյան Անտարկտիկայի հրաբուխները սառույցների տակ առաջանում են և, այդպիսով, դասվում են որպես ենթասառցադաշտային հրաբուխներ։ Ենթասառցադաշտային հրաբուխները, որոնք միատարր են, շատ ավելի նեղ, կտրուկ, հարթ գագաթային կառույցներ են։ Պոլիգենետիկ ենթասառցադաշտային հրաբուխներն ունեն տարբեր ձևային և չափային բազմազանություն՝ պայմանավորված բազմաթիվ տարբեր ժայթքումներով։ Հաճախ դրանք ավելի շատ կոնաձև տեսք ունեն, ինչպես ստրատովոլկաները։
Հրաբուխներ
Անտարկտիկայի շրջանում հրաբխային ժայթքումների հետևանքները շատ քիչ են ուսումնասիրվել։ Հավանական է, որ ցածր լայնություններում ժայթքման մոխիրը կարող է առաջացնել առողջական և ավիացիոն համաշխարհային վտանգներ։ Հարավային բևեռի ցածր ճնշման համակարգի շուրջ ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ օդի շրջանառությունը օդը վերև է մղում՝ դեպի ստրատոսֆերային ռեակտիվ հոսքերը, և այդպիսով արագորեն ցրելով այն ամբողջ երկրագնդով մեկ։
Հալչող սառույց
Վերջերս՝ 2017 թվականին, ուսումնասիրությունները ապացուցել են Արևմտյան Անտարկտիկայի սառցե շերտում մերձսառցադաշտային հրաբուխնի առկայությունը։ Այս գործընթացը սպառնալիք է սառույցի շերտի կայունության համար, քանի որ հրաբխային ակտիվությունը հանգեցնում է սառցաշերտերի հալմանը ։ Հնարավոր է, որ ջերմաստիճանի և հալման արագության բարձրացման հետևանքով Արևմտյան Անտարկտիկայի սառցաշերտը ընկղմվի։
Կիրճեր
Գոյություն ունեն երեք հսկայական կիրճեր, որոնք, կտրելով բարձր լեռները, անցնում են հարյուրավոր կիլոմետրեր։ Մայրցամաքի ձյունածածկ մակերեսից չի երևում կիրճերից ոչ մեկը, քանի որ դրանք գտնվում են սառույցի տակ։ Ձորերից ամենամեծը կոչվում է «Foundation Trough» և ունի ավելի քան 350 կմ երկարություն և 35 կմ լայնություն։ «Patuxent Trough»-ի երկարությունն ավելի քան 300 կմ է, իսկ լայնությունը՝ 15 կմ, մինչդեռ «Offset Rift» ավազանի երկարությունը 150 կմ է և լայնությունը 30 կմ։ Այս երեք իջվածքները ընկած են Հարավային բևեռից մինչև Արևմտյան Անտարկտիդայի ափերը տարածվող սառցադաշտերի հատակում ։
Կըրխան
Կըրխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Անտարկտիկայի աշխարհագրություն
Շելֆային սառցադաշտեր
Ամենամեծերն են՝
Կըրխան
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անտարկտիկայի աշխարհագրություն
Արևելյան Անտարկտիկա
Արևելյան Անտարկտիկան կազմում է մայրցամաքի մեծամասնությունը (50°արմ․-180°արլ․ լայնություններ)։ Այստեղ տեղակայված են ինչպես Հարավային մագնիսական բևեռը, այնպես էլ աշխարհագրական Հարավային բևեռը։ Բաժանված է․
Շելֆային սառցադաշտեր
Մեծերն են՝
Հավատարիմ ծառայության համար ռազմաօդային ուժերի մեդալ (Նորվեգիա)
Հավատարիմ ծառայության համար ռազմաօդային ուժերի մեդալ, Նորվեգիայի ռազմաօդային ուժերի պարգև։
Նկարագրություն
Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված բրոնզից։
Հարևաններ (պատմվածք)
«Հարևաններ» («Соседи»), ռուս գրող Անտոն Չեխովի պատմվածքը, որը հրատարակվել է «Շաբաթվա գրքույկ» («Книжка Недели») պարբերականում։
Հավատարիմ ծառայության համար ռազմաօդային ուժերի մեդալ (Նորվեգիա)
Նկարագրություն
Դիմային հատվածում պատկերված է Նորվեգիայի ռազմաօդային ուժերի զինանշանը՝ թագավորական թագի ներքևում ճախրող բազեով։ Զինանշանի ներքևում պատկերված է դափնետերևի երկու ճյուղ։ Մեդալի հակառակ կողմում գրված է «LUFTFORSVARET – FOR FRED OG FRIHET» (Ռազմաօդային ուժեր՝ հանուն խաղաղության և ազատության)։ Մեդալի ժապավենը կապույտ գույնի մետաքսից է 35 մմ լայնությամբ, կենտրոնում հաստ սպիտակ գծերով ։
Հարևաններ (պատմվածք)
Գրության պատմություն և հրատարակություն
Չեխովի նոթատետրի նյութերը ապացուցում են, որ գրողը պատմվածքի սյուժեն մտածել է իր առաջին արտասահմանյան այցելության ժամանակ՝ 1891 թվականի գարնանը, որի ժամանակ չի դադարել իր ստեղծագործությունների վրա աշխատելուց։ «Փորձել եմ վագոնում գրելու հարմարությունները,-նշում է Չեխովը նոթատետրում Սանկտ Պետերբուրգից մեկնելու հաջորդ օրը։- Ոչինչ, գրվում է, թեև վատ» (մարտի 18)։ Ապրիլի 18-ին կամ 19-ին Նիսից Փարիզ տանող ճանապարհին նոթատետրում գրառում է կատարել. «Այստեղ անտառի կողքով, որտեղ լավ գոտի է, նա գնացել է Վլասովների մոտ և երգել. «չսիրել, նշանակում է կործանել երիտասարդ կյանքը»։ Այս դրվագը՝ որոշ փոփոխություններով ներառվել է պատմվածքում (իսկ Վլասովը դարձել է Վլասիչ), ընդ որում՝ դրա դերը դիպաշարում որոշիչ է, այդ հիշողությունը «ազատ սիրո» մասին զգացմունքային ավարտ է ծառայում հերոսի համար։
1891 թվականի աշնանը գրողը, ինչպես երևում է Ա. Սուվորինին հոկտեմբերի 16-ին գրված նամակից, աշխատել է ամենաքիչը երեք ստեղծագործությունների վրա։ Հավանաբար, «Հարևաններ» պատմվածքին են վերաբերում այդ նամակի այս տողերը. «Ա՜խ, համա թե պատմվածքի սյուժե ունեմ։ Եթե տանելի տրամադրություն լինի, ապա կսկսեմ դա նոյեմբերի 1-ից և կավարտեմ դեկտեմբերի 1-ին։ Հինգ թերթ է»։
1892 թվականի հունվարի 7-ին Չեխովը Ի. Լեոնտևի (Շչեգլով) հետ ծանոթացել է «Շաբաթվա գրքույկը» թերթի խմբագրության քարտուղար Մ. Մենշիկովի հետ և խոստացել նրան ամսագրին հանձնել պատմվածքը ապրիլին կամ մայիսին։ Սակայն աշխատանքը ձգձգվել է։ Գրողի հետ բանակցություններից հետո Մենշիկովը պնդել է, որ պատվածքը խմբագրությունում պետք է լինի մինչև հունիսի 15-ը։ Գուցե այդ պատճառն ազդել է ստեղծագործության ծավալի վրա։ Այն, որ պատմությունը կարող էր այլ լինել՝ ավելի լայնածավալ սկզբով և վերջով, հանդիպում է Լեոնտևին (Շչեգլով) ուղղված 1892 թվականի հոկտեմբերի 24-ի նամակում. «Ես ոնց որ թե խցկվել եմ «Շաբաթ» պատմվածքով («Հարևաններ»), ստացվեց մի բան, որը չպետք է տպագրվեր. ոչ սկիզբ, ոչ վերջ, այլ ինչ-որ սառցակալած միջակայք»։
Չեխովի ստեղծագործությունների ժողովածուի համար, որը 1894 թվականին հրատարակել է Ա. Մարքսը, պատմվածքի տեքստը ենթարկվել է փոփոխությունների ։
Պատմվածքը թարգմանվել է գերմաներեն, ֆրանսերեն և այլ լեզուներով։
Հայերեն թարգմանության հեղինակը Ստեփան Զորյանն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:1892 պատմվածքներ
Բակոշ
Բակոշ (Бакош, Kisbakos), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բակոշ գյուղում բնակվում էր 988 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,87 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 344,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1927 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալֆրեդ Կրեմեր
Ալֆրեդ ֆոն Կրեմեր (Alfred von Kremer, ), ավստրիացի արևելագետ։ Եղել է Ավստրիայի հյուպատոսը Կահիրեում և Բեյրութում։ Զբաղվել է իսլամական, հատկապես արաբական խալիֆայության տնտեսական, հասարակական և մշակութային կյանքի զարգացման պատմությամբ։ Առանձնապես արժեքավոր է «Արևելքի մշակութային պատմությունը խալիֆաների օրոք» երկը (հ. 1-2, 1875-1877 թվականներ), որում կարևոր նյութեր կան նաև VII—IX դարերի Հայաստանի, հայ ժողովրդի պատմության ու մշակույթի մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի արևելագետներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ
Նովոմուստաֆինո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Նովոմուստաֆինո (Новомустафино, Яңы Мостафа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 52 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բերեզկի (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Բերեզկի (Берізки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերեզկի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,167 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 59,88 մարդ/կմ²։