cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գերմանական բոքսյոր
Գերմանական բոքսյորներն առաջին անգամ ներկայացվել են Մյունխենի սենբեռնարների ցուցահանդեսում 1895 թվականին, իսկ բոքսյորների բուծողների առաջին ակումբը հիմնադրվել է մեկ տարի անց։ Բոքսյորների բուծողների ամերիկյան ակումբի տվյալների համաձայն՝ ԱՄՆ-ում այն շների յոթերորդ ամենատարածված ցեղատեսակն է (2010 թվական) ։
Ցեղատեսակի պատմություն
2002 թվականի մարտի 13-ին ընդունվել է ստանդարտի հերթական տարբերակը, որն արգելում է ականջների և պոչի կտրումը ։ 2008 թվականի հուլիսի 9-ին ընդունվել է ստանդարտի հերթական տարբերակը ։
Արտաքին տեսք
Բոքսյորը միջին չափի, հարթ մազերով, ուժեղ շուն է։ Մկանները չոր են, լավ զարգացած, ռելիեֆային։ Բոքսյորը պետք է ունենա ոչ ծանր տեսք, ոչ էլ թեթև կամ թույլ մարմին։ Ունի քառակուսի մարմնակազմվածք, այսինքն՝ եզրային կետերով տարված գծերը (հորիզոնական՝ վզակոթի ամենաբարձր կետով, ուղղահայացներից մեկը՝ ուսաթիակային հոդի առջևի կետով, մյուսը՝ նստույքի թմբիկի ամենահետին կետով) կազմում են քառակուսի։ Կրծքավանդակը հասնում է արմունկներին։ Կրծքավանդակի խորությունը հասվասար է վզակոթի բարձրության կեսին։ Քթաթիկունքի երկարության հարաբերությունը գանգի երկարությանը 1:2 է (չափվում է համապատասխանաբար քթի ծայրից մինչև աչքերի ներքին անկյունը և աչքերի ներքին անկյունից մինչև ծոծրակի ոսկորը)։
Բոքսյորի գլուխը նրան տալիս է տարբերակիչ տեսք։ Այն պետք է լինի ճիշտ համամասնությամբ մարմնի հետ և չպետք է շատ թեթև կամ չափազանց ծանր տեսք ունենա։ Մռութը պետք է լինի առավելագույնս լայն և հզոր։ Գլխի ներդաշնակությունը կախված է մռութի և գանգի հավասարակշռությունից։ Գլուխը պետք է լինի չոր և ազատ մաշկի ծալքերից (կնճիռներից)։ Սակայն ճակատին կնճիռներն ինքնաբերաբար են հայտնվում, երբ շունը ուշադրության կենտրոնացման ժամանակ լարում է ականջները։ Քթարմատի երկու կողմերում կախվում են մաշկի ծալքեը։ Սև հատվածը սահմանափակվում է մռւթի առջի հատվածով, հստակ առանձնանում է գլխի ֆոնի վրա, սակայն այն չպետք է բոքսյորին տա մռայլ արտահայտություն։
Բնավորություն և կիրառություն
Բոքսյորը նվիրված և հավասարակշռված շուն է։ Խիստ սովորում է տերերին և սիրում է երեխաներին։ Պահապան շների մեջ ամենից աշխույժ ցեղատեսակն է և մնում է շարժուն ամբողջ կյանքում։ Հեշտությամբ է վարժվեցվում և հաջողությամբ է անցնում ինչպես վարժեցման ընդհանուր դասընթացը, այնպես էլ պաշտպան-պահակայինը։
Եղի՛ր համարձակ
Եղի՛ր համարձակ (հանգըլ՝ 발칙하게 고고, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ Balchikhage Gogo|}}), հարավկորեական դպրոցական երիտասարդական հեռուստասերիալ (դորամա)։ Հեռարձակվել է է 2015 թվականի հոկտեմբերի 5-ից նոյեմբերի 10-ը, KBS2 հեռուստաալիքի եթերում, երկուշաբթի և երեքշաթի օրերին, ժամը 22։00-ին։ Բաղկացած է 12 դրվագից   ։
Գերմանական բոքսյոր
Բնավորություն և կիրառություն
Այս ցեղատեսակի շները օգտագործվում են ոստիկանության կողմից իրականացվող աշխատանքների ժամանակ, որպես պահակային շներ, թիկնապահների շներ։ Իրենց խելքի շնորհիվ այս շները օգտագործվում են որպես ուղեցույց շներ կույրերի համար։ Այս ցեղատեսակի շները շատ շարժուն են, սիրում են երկար զբոսանքներ, բացօթյա խաղեր։ Այնուամենայնիվ, բոքսյորները շատ մեղմ կենդանիներ են, չեն սիրում ցուրտ սեզոնը, հաճախ տառապում են ռևմատիզմով, այդ պատճառով չի կարելի թույլատրել երկարատև սառեցումը և անձրևի ու ձյան տակ մնալը։ Նման զբոսանքերից հետո անհրաժեշտ է մանրակրկիտ չորացնել կենդանու մազերը։
Եղի՛ր համարձակ
Սյուժե
Ի՞նչն է կարևոր դպրոցում՝ քո գնահատականնե՞րը, թե՞ որևէ այլ բան։
Գերմանական բոքսյոր
Բնավորություն և կիրառություն
Բոքսյորների կյանքի տևողութունը մեծ չէ, նրանք հազվադեպ են ապրում նույնիսկ մինչև 10 տարեկանը, բայց պատշաճ խնամքի դեպքում հազվադեպ կարող են ապրել մինչև 15 տարի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանական շների ցեղատեսակներ
Եղի՛ր համարձակ
Սյուժե
Կանգ Յոն Դուն պայծառ, ընկերասեր և տաղանդավոր աղջիկ է։ Բայց ընկնելով նոր, էլիտար դպրոց, որտեղ ամենակարևորը ուսման առաջընթացն է, գնահատականների պատճառով արհամարհվածների շարքին է դասվում։ Կմնա՞ այս կարգավիճակում նա, թե՞ ամեն դեպքում նրան կհաջողվի շրջանցել դա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2015 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ հեռուստասերիալներ
Ավետիս Խաչատրյան
Ավետիս Սերգեյի Խաչատրյան , հայ գեղանկարիչ։
Գեղանկարիչ Սերգեյ Խաչատրյանի որդին է, գեղանկարիչ Աբգար Խաչատրյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
2000 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանի փորագրության բաժինը, 2006 թվականին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարի բաժինը։
2006 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 2009 թվականին մասնակցել է Երևանի համաշխարհային «Reanimania» մուլտ-փառատոնին, 2009 թվականին՝ «Winterfest Armenia 2009» Երևանյան փառատոնին և ստացել է առաջին պատվավոր մրցանակ։
Մեջբերումներ Ավետիս Խաչատրյանից
Արվեստագետը պետք է ոչ միայն մտքերով լինի թափառող, այլև ֆիզիկապես, տեսնի, զգա, վայելի, տա ու վերցնի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Շանսկայա
Շանսկայա (Шанская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվերդլովսկի մարզում, Բաշկորտոստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Կանա գետի ձախ ափին՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 14 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետը ենթաավազան չունի մինչև Բելայա թափվելը, գետի գետային ավազանը՝ Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ոչ մի անձնական բան (այլ կիրառումներ)
Ոչ մի անձնական բան անունով մի քանի կինոնկար կա՝
Տորվիլիե
Տորվիլիե (Torvilliers), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 852 մարդ, բնակչության խտությունը` 70.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.11 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 8 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 543 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 393-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 150։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 393 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 378 անձ (198 տղամարդ և 180 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (7 տղամարդ և 8 կին)։ 150 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 73-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վարլաամ Չերնյավսկի
Վարլաամ Չերնյավսկի (Варлаам Чернявский, ), (եպիսկոպոս Վարլաամ, աշխարհիկ կյանքում` Վասիլի Չերնյավսկի), Մինսկի և Տուրովի եպիսկոպոս ։
Կենսագրություն
Ծնվել է քահանայի ընտանիքում։ Ընտանիքը հարուստ չէր, ինքը`Վասիլին, հիվանդ երեխա էր։
1835 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Վասիլին դարձել է Կոբոլչինի եկեղեցու սպասավոր։
1841 թվականին Սուրբ Սինոդի հատուկ թույլտվությամբ ընդունվել է կրոնական ուսումնարան։
1845 թվականի սեպտեմբերի 1-ին ընդունվել է Քիշնևի աստվածաբանական ճեմարան։
1848 թվականի ապրիլի 4-ին վանական ուխտ է ընդունել։
Եղել է եպիսկոպոսական տան սպասարկող։
1851 թվականի հունիսի 15-ին ավարտել է ճեմարանական կուրսը, և նույն թվականի նոյեմբերի 14-ին նշանակվել է Ֆրումոշի վանքի վանահայր։
1858 թվականի մարտի 13-ին նրան շնորհվել է աստվածաբանության մագիստրոսի կոչում։
1859 թվականի մարտի 23-ից նշանակվել է Եկատերինոսլավի հոգևոր ճեմարանի տեսուչ։
Այդ տարվա սեպտեմբերի 11-ին տեղափոխել է Քիշնևի հոգևոր ճեմարան։ 1860 թվականի ապրիլի 15-ից նշանակվել է Ֆրումոշի Վերափոխման վանքի ավագ քահանա։ 1859 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ստացել է վարդապետի կոչում։
1862 թվականի հուլիսի 30-ին նշանակվել է Քիշնևի հոգևոր ճեմարանի ռեկտոր։
1875 թվականի փետրվարի 14-ին ձեռնադրվել է Տոտեմսկու եպիսկոպոս, Վոլոգդայի թեմի առաջնորդական փոխանորդ։
1876 թվականի սեպտեմբերի 9-ին նշանակվել է Վիբորգի եպիսկոպոս, Սանկտ Պետերբուրգի թեմի առաջնորդական փոխանորդ։
1880 թվականի հուլիսի 26-ին նշանակվել է Մինսկի և Տուրովի եպիսկոպոս։
Իր ծառայության բոլոր մակարդակներում Վարլաամ եպիսկոպոսը պայծառ հուշեր է թողել։
Եկեղեցական գործունեության հետ մեկտեղ, Վարլաամը զբաղվել է գիտությամբ։
Մահացել է 1889 թվականի մայիսի 21-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եպիսկոպոսներ
Պուատիեի համալսարան
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 1431 թվականին Հռոմի պապ Եվգենի IV կողմից և լիազորվել է Չարլզ VII թագավորի կողմից։
Ի սկզբանե ունեցել է հինգ ֆակուլտետ՝
16-րդ դարում համալսարանը մեծ ազդեցություն ունեցավ քաղաքի մշակութային կյանքի վրա, և Փարիզի համալսարանից հետո դասվում էր երկրորդ տեղում։ Այդ ժամանակաշրջանի 4000 ուսանողներից շատերը հայտնի դարձան՝ Ժոաշեն դյու Բել, Ժան Լուի Գեզ դե Բալզակ, Ֆրանսուա Ռաբլե, Ռենե Դեկարտ, Ֆրենսիս Բեկոն։
Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ, երբ գավառական համալսարանները վերացան, Պուատիեի համալսարանը ժամանակավորապես փակվեց և վերաբացվեց 1796 թվականին։ Վերականգնված համալսարանին էին միացել մի շարք դպրոցներ, ավելացել էին նոր ֆակուլտետներ, ինչպիսիք են գիտության և նամակագրության ֆակուլտետները։ Հիմնադրվեց École nationale supérieure d'ingénieurs de Poitiers բաժինը, որը կրթում էր ինժեներների, և 1984 թվականին ստեղծվեց նրա իրավահաջորդ Պուատիեի գիտության և տեխնիկայի ինստիտուտը։
Ֆրանսիայի առաջին Կոնֆուցիուս ինստիտուտը հիմնադրվեց 2005 թվականին՝ համագործակցելով Նանչանգ և Ջիուջիանգ համալսարնների հետ [ :
2011 թվականի վերջում համալսարանը փոխեց իր լոգոն ։ Ներկայիս լոգոն հիմնված է զինանշանի բնօրինակի վրա, իսկ նախորդը ուներ մոդեռն տարրեր։ Շուրջ 9000 մարդ է մասնակցել լոգոյի ընտրության գործում։
Էլսա Բյորկման-Գոլդշմիդտ
Էլսա Անդրեա Էլիսաբետ Բյորկման-Գոլդշմիդտ (Elsa Andrea Elisabeth Björkman-Goldschmidt, ), շվեդ գրող, լրագրող և նկարիչ։
Երեխաների իրավունքների պաշտպան։
Կենսագրություն
Էլսա Բյորկմանը ծնվել է 1888 թվականին, Լինչոպինգում։ Նրա մանկության ընկերներն են եղել Էլզա Բրենդստրյոմը, Հոնորին Հերմելինը և Հարրիետ Լյովենհելմը։ Էլսան Ստոկհոլմում հաճախել է Աննա Սանդրստրյոմի ուսուցչական դասընթացներին, որից հետո սովորել է Ակսել Տալբերգի փորագրության դպրոցում և Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ 1910-ականների սկզբին նա սովորել է արտերկրում, այդ թվում` Բրյուգգեում, Իտալիայում և Գերմանիայում։ Նա հիմնականում զբաղվում էր փայտափորագրությամբ և վիմագրությամբ` իր գործերը ցուցադրելով ինչպես Շվեդիայում, այնպես էլ արտասահմանում՝ Օսլոյում, Լայպցիգում, Վիեննայում, Փարիզում, Հռոմում, Սան Ֆրանցիսկոյում։ Ներկայումս դրանք ընդգրկված են Շվեդիայի և արտասահմանյան մի շարք թանգարանների հավաքածուներում, այդ թվում Շվեդիայի ազգային թանգարանում, Ստոկհոլմի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Գյոթեբորգի գեղարվեստի թանգարանում, Մալմյոյի արվեստի թանգարանում և Վիեննայի Ալբերտինա պատկերասրահում։
Հետպատերազմյան տարիներին Էլզա Բյորկմանը դադարել է արվեստով զբաղվել հանուն միջազգային կամավորների, գրականության և լրագրության։ Շատ առումներով նրա վրա ազդեցություն է թողել Էլսա Բրենդստրյոմի հետ վաղեմի բարեկամությունը։ 1916 թվականին Բյորկմանը մեկնել է Ռուսաստան` Սիբիրյան ռազմական ճամբարներում որպես բուժքույր աշխատելու։ Հետագայում նա բազմիցս գրել է իր տեսածի և վերապրածի մասին։ Այնուհետև Էլսան մի քանի անգամ այցելել է Ռուսաստան՝ որպես Կարմիր խաչի Շվեդիայի ներկայացուցիչ։ Մոսկվայի հոսպիտալում նա հանդիպել է ավստրիացի վիրաբույժ և ռազմագերի Վալդեմար Գոլդշմիդտին։ Պատերազմն ավարտվելուց հետո նրանք նորից հանդիպել և 1921 թվականին ամուսնացել են Վիեննայում, որտեղ նրանք հետագայում բնակվել են մինչև 1938 թվականը։ Այդ տարիների ընթացքում Էլսա Բյորկման-Գոլդշմիդտը հոդվածներ է գրել Dagens Nyheter–ի համար «Mélange» կեղծանունով, ինչպես նաև զբաղվել է Ավստրիայում հիվանդ և սովահար երեխաների խնամքի կազմակերպման հարցերով։
1938 թվականին, նացիստական Գերմանիայի կողմից Ավստրիայի գրավումից հետո, Էլսան և նրա ամուսինը ստիպված էին փախչել Ստոկհոլմ։ Այնտեղ Էլսան դարձել է շվեդական Rädda Barnen կազմակերպության (Save the Children) անդամ, որը մարդասիրական օգնություն է ցուցաբերել ավստրիացի երեխաներին։ 1940 թվականին նա միացել է նաև հականացիստական «Երեքշաբթի ակումբին» (Tisdagsklubben), որը ղեկավարում էր Ամելիա Պոսսեն։ Հետագայում նա վերադարձել է Վիեննա, որտեղ շարունակել է իր հումանիտար գործունեությունը «Rädda Barnen»-ի շրջանակներում, ինչպես նաև մասնակցել է մի շարք վավերագրական ֆիլմերի ստեղծմանը։ 1940-ականներին նա նաև շատ է գրել, այդ թվում մասամբ ինքնակենսագրական գրքեր (օրինակ՝ «Det var i Wien») և կենսագրություններ (Էլսա Բրենդստրյոմ և Հարրիետ Լյովենհելմ)։
1950-1978 թվականներին Էլզա Բյորկման-Գոլդշմիդտը «Ինյակի ընկերություն» Nine (De Nio) գրական ընկերության անդամ էր։ 1957-1960 թվականներին եղել է Svensk litteraturtidskrift ամսագրի խմբագիրը։ 1960-ականներին նա սկսեց գրել հուշեր, որոնք այնուհետև հրատարակվեցին չորս հատորներով՝ 1962 թվականից մինչև 1976 թվականներին։
Էլսա Բյորկման-Գոլդշմիդտը մահացել է 1982 թվականին Ստոկհոլմում և թաղված է Սոլնայի Հյուսիսային գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ
Փողերի լվացում
Փողերի լվացում (Money laundering), երևույթ, երբ օրինականացվում են ոչ օրինական ճանապարհով ձեռք բերված գումարները։ 1930-ականներին ԱՄՆ-ի մաֆիաներին պատկանող լվացքատների ցանցի հետ։ Ամերիկյան մաֆիան հիշյալ լվացքատների ցանցը ձեռք էր բերել խաղատնային բիզնեսից, ապօրինի ու մաքսանենգ շրջանառությունից ստացված գումարներով։ «Փողերի լվացում» տերմինն առաջին անգամ գործածվել է 1973 թվականի հունիսի 17-ին, ԱՄՆ նախկին նախագահ Նիքսոնի իրավական հարցերի խորհրդականի շուրթերից, երբ համաշխարհային ոչ մի իրավական ուղղության մեջ փողերի լվացումը դեռևս առանձին հանցագործություն չէր համարվում։ Այսօր այն համաշխարհային ֆինանսական հանցագործությունների շարքում ամենախճճվածն է։ Փողերի լվացումը, իր միջազգային բնույթի համաձայն, պատկանում է կազմակերպված հանցագործությունների դասին։ Տնտեսությանը հասցրած նրա վնասները խաբեության հասցրած վնասներից մեծ են։Ապօրինի գումարների լվացումն իրականացվում է հիմնականում այն երկրներում, որոնց պաշտպանական և անվտանգության համակարգն առավել թույլ է, և գոյություն չունի եկամուտների վերահսկողության ճշգրիտ համակարգ։
Փողերի լվացման եղանակները
Բոլոր տեսակի ապօրինի գումարները լվացվում են 4 հիմնական եղանակով՝
Փողերի լվացման փուլերը
Փողերի լվացման գործընթացը դժվարին է։ Իրականացվում է 3 հիմնական փուլով, որոնք կարող են լինել և՛ միաժամանակ, և՛ հաջորդաբար։ Հանցագործների կողմից փողերի լվացման եղանակները հաճախ ենթարկվում են փոփոխության, ինչն էլ բարդացնում է դրանց ուսումնասիրումն ու կանխարգելման հնարավորությունները։
Փողերի լվացումը որպես հանցագործություն
Ցանկացած երկրում արժեքներին հակասող և վտանգավոր հանցագործությունների կանխման, դրանց դեմ պայքարի կարևորագույն գործողությունը դրանց կրիմինալիզացիան և քրեորեն պատժելի դարձնելն է։Փողերի լվացման հանցավոր գործողությանը նպաստող գործոնները բաժանվում են 3 խմբի՝ Փողերի լվացման մեկ այլ մեթոդ է դրանց փոխանցումը դեպի ազատ բանկային գոտի ունեցող երկրներ, որոնցից է, օրինակ, Շվեյցարիան։ Նմանօրինակ երկրների բանկերում ներդված ապօրինի գումարները մտնում են շրջանառության մեջ և դրանց զանազանումը դառնում է անհնար ։ Այս հանցագործությունն իրականացնողները հաճախ շահարկում են պատվավոր կազմակերպությունների, բանկերի կամ նմանատիպ այլ կառույցների հեղինակությունը՝ կորցնելով իրենց կողմից ներդրվող կեղտոտ գումարների հետքերը։ Երբեմն այս հանցագործությունն իրականացնողի արտաքին տեսքն ու բարեկրթությունը թույլ չի տալիս, որպեսզի նրանց հանդեպ կասկած հարուցվի։ Կարևոր է նաև դատաիրավական համակարգերի համագործակցությունն ու ներդաշնակությունը հանցագործության կանխարգելման և պատասխանատվության ենթարկելու հարցերում։
Վիճակագրություն
Փողերի լվացումն ամեն տարի կազմում է 2, 8 տրիլիարդ դոլար ։ ՄԱԿ-ի հրապարակումներում 1987 թվականին թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության տարեկան ծավալը 300 միլիարդ դոլար էր։ Այս գումարները լվացվում են տարբեր եղանակներով և տարբեր վայրերում ։ Այդ գումարների մեծ մասը կրկին վերադարձվում է հանցավոր կամ ապօրինի շրջանառության դաշտ։ 1998 թվականին լվացված փողերի քանակությունը կազմել է աշխարհի տարեկան համախառն արտադրանքի 2-5 տոկոսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փողերի լվացում Կատեգորիա:Ֆինանսական իրավունք Կատեգորիա:Ահաբեկչություն
Բարբարա Բերրի
Բարբարա Բերրի (Barbara Barrie, ), ամերիկացի դերասանուհի և մանկագիր։
Էպիդոտ
Էպիդոտ, (հուն. επιδοσις epidosis «սերտաճում») կալցիումի, ալյումինի և երկաթի բարդ սիլիկատներ։ Պրիզմայաձև բյուրեղի կտրվածքում պրիզմայի մի կողմն ավելի երկար։ Հիմնականում կանաչ գույնի, երբեմն երանգավորված սևականաչից, կապտականաչից մինչև խոտի կանաչ, դեղնավուն, հազվադեպ՝ օքրադեղնավուն։ Ամենաբնութագրական ու արժեքավոր գույնը՝ կանաչապիստակագույն։
Բարբարա Բերրի
Կենսագրություն
Ծնվել է Բարբարա Էնն Բերման անունով, Չիկագոյում, հրեաների ընտանիքում ։
Էպիդոտ
Հատկություններ
Գոյանում է կոնտակտային մետամորֆիզմի ժամանակ որպես հիմնական ապարների փոփոխության արդյունք և ալպիական հանքերակներում։ Բյուրեղները պրիզմայաձև են, պրիզմայի նիստերի վրա կարելի է նկատել հստակ արտահայտված նրբագծեր։ Առանց խառնուրդների, կանոնավոր գոյացած բյուրեղներն ունեն մեծ քանակությամբ նիստեր, մինչև 200։ Թերթավորվելու հատկությունը կատարյալ է։ Ջարդվածքը խեցանման է, անհարթ, երբեմն փշոտ։
Բարբարա Բերրի
Կենսագրություն
1955 թվականին իր դեբյուտն է նշել թատերական բեմում և հեռուստատեսությունում։
Էպիդոտ
Հատկություններ
ՈՒժեղ արտահայտված անիզոտրոպիայի արդյունքում էպիդոտն ունի պլեոքրոիզմի էֆեկտ։ Կանաչ, դեղին և կարմրավուն  բյուրեղների գույները լուսավորության փոփոխության հետ համապատասխան փոխում են իրենց գույները մինչև դարչնավուն կամ դեղին։
Բարբարա Բերրի
Կենսագրություն
1964 թվականին «Մեկ կարտոֆիլ, երկու կարդոֆիլ» ֆիլմում դերի համար Բերրին արժանացել է Կաննի կինոփառատոնի լավագույն կանացի դեր մրցանակին ։ «Հեռանալով» ֆիլմում դերի համար 1979 թվականին դերասանուհին առաջադրվել է Օսկար մրցանակին, իսկ մեկ տարի անց հաջողությամբ կատարել է Հարիեթ Բենջամինի դերը «Շարքային Բենջամին» ֆիլմում։ 1996-2000 թվականներից Բերրին խաղացել է Բրուք Շիլդսի հերոսուհու տատիկի դերը «Անկանխատեսելի Սյուզանը» սիթքոմում։
1964 թվականին դերասանուհին ամուսնացել է Ջեյ Հարնիքի հետ, որից ունեցել է երկու երեխա։ Նրանց ամուսնությունը տևել է մինչև 2007 թվականը, մինչև ամուսնու մահը։ Բերրիի մոտ ախտորոշվել է կոլոռեկտալ քաղցկեղ, որը նա հաջողությամբ բուժել է։ Դերասանուհին դեռահասների համար երկու` «Lone Star» (1989) և «Adam Zigzag» (1995) վեպերի հեղինակն է։
Էպիդոտ
Հատկություններ
Էպիդոտի բյուրեղի ամենատարածված ձևը երկարաձգված պրիզմատիկն է, հազվադեպ են հանդիպում ասեղնաձև կամ սյունաձև տարատեսակները։
Հալեցնելիս քայքայվում է առաջացնելով մագնիսային գնդիկ (երկաթի միացություն)։
Այս միներալը, որպես կանոն, ունի պիստակականաչ կամ մուգ կանաչ գույն։ Բյուրեղները կարող են լինել ինչպես թափանցիկ, այնպես էլ անթափանց, կախված ծագումից ու խառնուրդների առկայությունից։
Արտաքինից նման է վեզուվիանին, որի հետ էլ նրան հաճախ շփոթում են։
Էպիդոտն իրենով գոյացնում է միներալների մի շարք մոտիկ ընտանիքներ, որոնք այդպես էլ կոչվում են՝ էպիդոտի խումբ։ Այդ խմբի բոլոր միներալներն ունեն քիմիական հատկությունների և բյուրեղային կառուցվածքի նմանություններ, սովորաբար բյուրեղանում են երկու՝ ռոմբիկ և մոնոկլին սինգոնիաներով։ Առաջինների շարքին պատկանում է միայն մեկ միներալ՝ ցոիզիտը։ Երկրուրդն ավելի ընդարձակ է և, բացի էպիդոտից, ներառում է կլինոցոիզիտ, պիեմոնտիտ և ալանիտ, որը երբեմն անվանում են նաև օրթիտ ։
Բյուրեղում մի քանի տարրերի ալյ տարրերով իզոմորֆ տեղակալման արդյունքում էպիդոտի քիմիական բաղադրությունը խիստ փոփոխական է։ Միներալում կալցիումը կարող է փոխարինվել մագնեզիումով կամ երկաթով, իսկ ալյումինն իր հերթին երկաթով, մանգանով, ցերիումով, կամ իտրիումով։ Մանգանի բաղադրության աճի հետ տեղի է ունենում անցում էպիդոտից պիեմոնտիտ, իսկ հազվագյուտ մետաղների մասնաբաժինն ավելանալու դեպքում՝ ալանիտ ։ Բացի դրանից երկրորդ սերնդի էպիդոտը կարող է ռադիոակտիվ լինել, ուրանի մեծ պարունակությամբ։ Առաջին սերնդի էպիդոտը որպես կանոն ուրան չի պարունակում ։
Էպիդոտի տարատեսակներ
Որոշ միներալներ նկարագրված էին որպես նոր ապարներ, բայց պարզվեց դրանք էպիդոտի տարատեսակներ են։ Դրանցից են՝
Հանքավայրեր
Պիեմոնտիտի անթափանց տարատեսակը (մանգան պարունակող էպիդոտ) արտահանվում է Պիեմոնտում, ունի վարդագույն կամ բալի կարմիր գունավորում։
ՈՒրալում հանդիպում է էպիդոտի կանաչ շշի գույնի թափանցիկ տարատեսակը՝ պուշկինիտը, որը հայտնաբերել է Պ․Ի․Վագները։
Էպիդոտի քիչ քանակությամբ երկաթ պարունակող տարատեսակն ունի բաց կանաչից մինչև գորշ կանաչ գունավորում, անվանում են կլինոցոիզիտ։
Կիրառում
Էպիդոտ դեկորատիվ քարը, որը պիտանի է երեսակման համար, հանդիպում է Մեքսիկայում, Մոզամբիկում, Նորվեգիայում, ԱՄՆ-ում (Կալիֆոռնիա), Ավստրիայում։
Երբեմն օգտագործում են ոսկերչության մեջ։
Ունակիտը էպիդոտից, մոխրագույն քվարցից ու վարդագույն դաշտային սփաթից կազմված հանքային ապար է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիլիկատներ (միներալներ) Կատեգորիա:Կալցիումի միներալներ Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ Կատեգորիա:Երկաթի միներալներ
Յաշերգան
Յաշերգան (Яшерган), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվերդլովսկի մարզում, Բաշկորտոստանում։ Գետաբերանը գտնվում է Տյատեր գետի ձախ ափին՝ 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Դյոմա, գետը ենթաավազան չունի, գետը թափվում է Բելայա, գետի գետային ավազանը՝ Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բերիգեղ
Բերիգեղ, լեռնագագաթ Հայաստանի Տավուշի մարզի Վարագավան գյուղից արևմուտք, Միափորի լեռներում։ Բարձրությունը 1408 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Տավուշի մարզի լեռներ
Չինա (Դուբրովկի վտակ)
Չինա (Чина), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվերդլովսկի մարզում, Բաշկորտոստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Դուբրովկա գետի ձախ ափին՝ 5,4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 15 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեծ Իկ, գետը ենթաավազան չունի, գետի գետային ավազանը՝ Ուրալ ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պիտույքատուփ (Ֆաբերժեի ձու)
Ժամացույցով ոսկե ձու (Несессер), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1889 թվականին Ալեքսանդր III կայսեր պատվերով՝ կնոջ՝ կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի համար։ Այսօրվա դրությամբ այն համարվում է կորսված։
Դիզայն
Այս ձուն պատրաստվել է տուփի տեսքով, որում պահվել են կանանց զարդասեղանի իրեր ։ Քանի որ ոսկերչական ձվի հստակ տեսքն անհայտ է, ապա կարելի է հիմնվել 1917 թվականի կայսերական հարստության նկարագրում հիշատակվածի վրա․ «Զանազան քարեր և ադամանդներ, սուտակներ, զմրուխտներ և շափյուղաներ» ։
Անակնկալ
Շատ հնարավոր է, որ ձվի անակնկալը 13 առարկայից բաղկացած հավաքածուն էր՝ դրվագազարդ ադամանդից կնոջ մանիկյուրի կոմպլեկտ, սակայն դա նույնպես ապացուցված չէ։ Քանի որ մեր օրեր չի հասել ոչ մի լուսանկար, կամ ձվի ինչ-որ մի մաս, ապա կարճ նկարագրությունները համարվում են միակ վստահելի աղբյուրները, որոնք թույլ են տալիս մոտավոր կարծիք կազմել դիզայնի և անակնկալի մասին ։
Պատմություն
1889 թվականի ապրիլի 9-ին Ալեքսանդր III կայսրը կնոջը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային նվիրեց «Ժամացույցով ոսկե ձուն»։ 1917 թվականին հեղափոխականները ձուն հափշտակում և ուղարկում են Կրեմլի զինապալատ։ 1922 թվականին այն հանձում են Ժողկոմխորհին, որից հետո ձվի մասի հստակ տեղեկություններ չկան ։
Քիրեն Մակկաթիի հետաքննություն
2008 թվականի մարտի 20-ին «Country Life Magazine» ամսագրում Մերի Միերսը հոդված է հրապարակում, որտեղ պատմում է, որ «Wartski» ոսկերչական տնից Քիրեն Մակկարթին նմանություն է գտել 1949 թվականին Wartski-ում ցուցադրված «Պիտույքատուփի» հետ ։ Մինչև այսօր ոչ մի նկար չի պահպանվել, սակայն Քիրենը ընկերության ֆոտոարխիվում գտավ ձվի փոքրիկ նկար։ Նաև հայտնի է, որ 1952 թվականին Wartski-ին լոտը վաճառել է անանուն գնորդին։
Մարգարտե ձու
Ձվի «Մարգարտե» անունը շատ հաճախակի օգտագործվել է «Պիտույքատուփը» նկարագրելիս, քանի որ արխիվային վկայություններում սխալմունք էր եղել։ Որոշ ժամանակ «Հարություն» ձուն նույնպես սխալմամբ կոչվում էր «Մարգարտե», քանի որ «Apollo» ամսագրում Մարինա Լոպատոն 1984 թվականի հունվար ամսվա համարում հենց այդպես էր անվանել ձուն ։ Սակայն ավելի մանրամասն ուսումնասիրելով այդ ձվերը՝ ակնառու է դառնում, որ «Հարությունը» բացվելիս մեխանիզմ չի պարունակում, և մեջը չկա մատանի պահելու տեղ, ինչը հակասում է Կարլ Ֆաբերժեի նկարագրին։ «Մարգարտե» ձուն Ալեքսանդր III կայսերն է փոխանցվել 1889 թվականի մարտի 16-ին, բայց վստահելի վկայություններ չկան, թե արդյո՞ք դա զատկական ձու էր, որը նվիրել է կնոջը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1889 աշխատություններ Կատեգորիա:Ոսկերչություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն Կատեգորիա:Ֆաբերժե
Տրենել (Օբի գավառ)
Տրենել (Traînel), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1070 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.99 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 600 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 451-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 149։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,2 %։ 451 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 404 անձ (227 տղամարդ և 177 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (17 տղամարդ և 30 կին)։ 149 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 62-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրանց Բոպպ
Ֆրանց Բոպպ (Franz Bopp, ), գերմանացի լեզվաբան, պատմահամեմատական լեզվաբանության հիմնադիր։ Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր (1821-64), Պրուսական ԳԱ անդամ (1822)։
Առավել նշանավոր է Բոպպի «Սանսկրիտի, զենդերենի, հունարենի, լատիներենի, գոթերենի և գերմաներենի համեմատական քերականությունը» (1-ին հրատարակությունը՝ 1833-35 թվականներ, 2-րդ հրատարակությունը՝ 1856-61 թվականներ), որտեղ նա հաստատել է այդ ժամանակ ճանաչված հնդեվրոպական լեզուների ցեղակցությունը։ Այդ աշխատության 2-րդ հրատարակության մեջ Ֆրանց Բոպպը հնդեվրոպական լեզուների շարքն է դասել նաև հայերենը, որի փաստերն օգտագործելիս հենվել է Պետերմանի և Վինդիշմանի ուսումնասիրությունների վրա։ Նա ևս հայերենը համարել է իրանական լեզու` գտնելով, որ այն ավելի հնատիպ է, քան հին պարսկերենը և զենդերենը։
Կենսագրություն
Ֆրանց Բոպպը ծնվել է 1791 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Մայնցում։ Գիմնազիա հաճախել է Աշաֆենբուրգում։ Վինդիշմանի շնորհիվ սկսել է հետաքրքվել արևելյան լեզուներով. Վինդիշմանը, ինչպես և Ֆրիդրիխ Կրեյցերը, Յոզեֆ Գյորեսը և Շլեգել եղբայրները, բարձր է գնահատել հնդկական իմաստությունն ու փիլիսոփայությունը։ Իսկ Ֆրիդրիխ Շլեգելի «Հնդիկների լեզվի ու իմաստության մասին» (Über die Sprache und Weisheit der Indier) գիրքը, որ այդ ժամանակ նոր էր սկսում ազդել գերմանացի փիլիսոփաների ու պատմաբանների հայացքների վրա, Ֆրանց Բոպպի մոտ հետաքրքրություն է առաջացնում հնդիկների սրբազան լեզվի նկատմամբ։
1812 թվականին Ֆրանց Բոպպը բավարական կառավարության հաշվին մեկնում է Փարիզ՝ զբաղվելու սանսկրիտի ուսումնասիրությամբ։ Այնտեղ նա ծանոթանում է Անտուան-Լեոնար Շեզիի, Անտուան Իսահակ Սիլվեստր դե Սասիի, Լուի Մեթյու Լանգլեսի, ինչպես նաև Ալեքսանդր Համիլտոնի (1762-1824) հետ, ով ԱՄՆ պետական գործիչ Ալեքսանդր Համիլթոնի զարմիկն էր և Հնդկաստանում ուսումնասիրել էր սանսկրիտ։ Ֆրանց Բոպպն ու Լանգլեսը կազմում են Կայսերական գրադարանում եղած սանսկրիտով ձեռագրերի նկարագրական կատալոգը։
Ֆրանց Բոպպն իր առաջին՝ «Սանսկրիտի խոնարհման համակարգը հունարենի, լատիներենի, պարսկերենի և գերմաներենի համեմատությամբ» («Über das Konjugationsystem der Sanskritsprache in Vergleichung mit jenem der griech.-lat., pers. und german. Sprache», Մայնի Ֆրանկֆուրտ, 1816) աշխատության մեջ բացահայտել է վերոհիշյալ լեզուների միջև եղած (հատկապես բայական) ընդհանրությունները։ Գրքի վերնագրում նշված լեզուների՝ ցեղակից լինելու մասին հայտնի էր նաև դրանից առաջ, սակայն Ֆրանց Բոպպն առաջինն էր, որ համեմատական լեզվաբանությունը բարձրացրեց գիտության աստիճանի՝ համեմատության հիմք ընդունելով ոչ թե բառերի հնչողության պատահական նմանությունները, այլ լեզուների ամբողջական կառուցվածքները և առաջինը բացատրեց, որ լեզուների նմանության պատճառը դրանց ծագումն է մեկ ընդհանուր նախալեզվից։ Հիմնելով պատմահամեմատական մեթոդը՝ Ֆրանց Բոպպը նպատակ է դրել քերականական իրակությունների համեմատման միջոցով պարզել նրանց ծագումը։ Ըստ Բոպպի՝ քերականական մասնիկները ծագել են բայական և դերանվանական նախկին անկախ արմատներից, որոնք կցվելով լիիմաստ բառերին, կորցրել են իրենց ինքնուրույնությունը և վերածվել քերականական զանազան ցուցիչների (կցականության կամ ագլուտինացիայի սկզբունք)։
Ֆրանց Բոպպի մյուս աշխատություններից են՝
Սանսկրիտի ուսումնասիրությունը շարունակելու նպատակով մեկնելով Լոնդոն՝ Ֆրանց Բոպպն այնտեղ նախաձեռնել է հնդկական «Մահաբհարաթա» էպոսի մի շարք հատվածների հրատարակությունը։ Այդ, ինչպես նաև սանսկրիտի քերականությանը նվիրված հրատարակությունների շնորհիվ նա հնարավորություն է ստեղծել ծանոթանալու այդ լեզվին։
Ֆրանց Բոպպը 1821 թվականից եղել է արևելյան գրականության ու ընդհանուր լեզվաբանության պրոֆեսոր Բեռլինի համալսարանում։ 1822 թվականին դարձել է Գիտությունների ակադեմիայի անդամ և աշխատել է մինչև 1864 թվականը։ Այդ թվականին նա դադարեցրել է իր գիտական գործունեությունը, իսկ 1866 թվականին նրա աշակերտները հանդիսավոր նշել են «համեմատական լեզվաբանության հիմնադրման 50-ամյակը»։ 1855 թվականին նա ընտրվել է Ամերիկյան արվեստի ու գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան պատվավոր անդամ ։
Ֆրանց Բոպպը մահացել է 1867 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Բեռլինում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Գերմանացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանասերներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հնդեվրոպագետներ
Գյոթեբորգ ՖԱ
«Գյոթեբորգ», շվեդական ֆուտբոլային ակումբ Գյոթեբորգ քաղաքում։ Ակումբը հիմնադրվել է 1904 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ։ Թիմը Շվեդիայի 18-ակի ճեմպիոն է։ Տնային մարզադաշտը՝ «Gamla Ullevi»-ն է, որը տեղավորում է 18800 հանդիսականի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդական ֆուտբոլային ակումբներ
Ապամեայի պայմանագիր
Ըստ Ապպիանոսի՝ պայմանագիրը Անտիոքոս III-ին պարտավորեցրել է հրաժարվել եվրոպական տիրույթներից, ինչպես նաև Տավորսի լեռներից արևմուտք ընկած տարածքներից։ Նա նաև պետք է հանձներ իր ունեցած բոլոր մարտական փղերը, ունենար սահմանափակ թվով՝ ընդամենը 12 ռազմանավ, որպեսզի իր հպատակներին պահեր հսկողության տակ, սակայն նրան թույլատրված էր ավելի շատ ռազմանավեր կառուցել, եթե հարձակում իրականացվեր։ Անտիոքոսին արգելվել է նաև հռոմեական տիրապետության տակ գտնվող տարածքներից վարձկաններ հավաքագրել։ Անտիոքոսը պարտավոր էր տալ 20 գերիներ, որոնց պետք է ընտրեին հռոմեական կոնսուլները։ Այդ գերիները պետք է փոփոխվեին յուրաքանչյուր 3 տարին մեկ, բացի Անտիոքոսի որդին։ Ապագայում նա չպետք է ունենար փղեր և պատերազմի համար պետք է վճարեր ռազմատուգանք՝ 500 էվբեական տաղանդ, իսկ երբ հռոմեական սենատը վավերացներ պայմանագիրը, ևս 2500 տաղանդ։ Բացի այդ՝ 12 տարիների ընթացքում Սելևկյան տերույթունը պետք է վճարեր ևս 12 հազար տաղանդ․ յուրաքանչյուր տարեկան վճարը պետք է առաքվեր Հռոմ։ Նա ստիպված էր հանձնել նաև իր թշնամիներից խլված գերիներին և թշնամու դասալիքներին, ինչպես նաև Եվմենոս II-ին՝ Պերգամոնի արքային, պետք է վերադարձվեր այն ամենը, ինչ մնացել է այն ունեցվածքից, որը Անտիոքոսը ձեռք էր բերել Ատտալոս I-ի՝ Եվմենոս II-ի հոր, հետ համաձայնությունից։
Հռոմեացիները Փոքր Ասիայի մեծ մասի վերահսկողությունը հանձնում է Եվմենոս II-ին։ Անտիոքոսը պահպանել է Կիլիկիան, իսկ Լիկիայի ու Կարիայի մեծ մասը դարձել է Հռոդոսի իշխանության տիրույթներ։ Հելլենական արքաները հիմնականում իրենց կյանքի ընթացքում պահպանում էին իրենց ընդունած պայմանագրերի կետերը, քանի որ դա պատվի խնդիր էր։ Այնուամենայնիվ, նրանց ժառանգները իրենց պարտավորված չէին զգում պահպանել իրենց նախնիների ընդունած պայմանագրերի պայմանները։ Այս պայմանագրի ռազմածովային ուժերի մասին կետը չի պահպանվել, սակայն մնացած կետերը պահպանվել են։
Պայմանագիրը կնքվել է Ապամեայում (Փռյուգիա)։ Այն թույլ է տվել հռոմեացիներին ընդարձակել իրենց քաղաքական ազդեցության հեգեմոնիան դեպի Միջերկրական ծովի արևելյան ավազան։
Ուրախ ճուտիկ
«Ուրախ ճուտիկ» (Веселе курча), Կիևի գիտահանրաճանաչ ֆիլմերի կինոստուդիայի 1973 թվականի ստեղծագործական միավորման գեղարվեստական մուլտիպլիկացիայի սովետական մուլտֆիլմ։ Պատկերը ստեղծվում էր ուկրայներեն լեզվով, ապա ամբողջությամբ կրկնօրինակվում էր ռուսերենով։
Սյուժե
Կյանքի ուրախությամբ էր լցված ձվից նոր դուրս եկած ճուտիկը։ Նա զարմանքով և լավատեսությամբ ծանոթանում է շրջապատող աշխարհի հետ, երգելով՝ «Ինչ-պես է ա-մեն ինչ գեղեցիկ, ինչ-պես է ա-մեն ինչ կանաչ... ի՛նչ, ի՛նչ, ի՛նչ-ի՛նչ-պես»։
Ճուտիկը գնում է անտառով, բայց հանդիպում է խորամանկ Աղվեսին և նա ուտում է ճուտիկին։ Սակայն, աղվեսի փորի մեջ նույնպես նա շարունակում է երգել։ Վախեցած փախչում է և, հանկարծ, նրան կուլ է տալիս Գայլը։ Սակայն ճուտիկը ևս չի վախենում և շարունակում է երգել գազանների ստամոքսներում, դրանով իսկ Գայլին ստիպում է անկանոն երգել։ Իր երգով Գայլը հունից հանում է Արջին, որը նրան կուլ է տալիս։
Բայց Արջը նույնպես սկսում է երգել ճուտիկի երգը, ինչով արթնացնում է մեղուներին։ Նրանցից փախուստի դիմելով, Արջն ընկնում է բարձր ծառից և հարվածից բոլոր կենդանիները դուրս են ընկնում իրար բերանից և հայտնվում են ազատության մեջ։
Քննադատի գնահատական
60-70-ական թվականների «Կիևնաուչֆիլմի» լավագույն մուլտֆիլմնեի շարքից. «Ասք Իգորևի արշավի մասին», «Արագիլ», «Տաք հաց», «Վագրիկը թեյնիկում», «Կախարդական օխ», «Ուրախ ճուտիկ», «Տղան և ամպը», «Անձրևանոցը որսում», «Մարդը և բառը», «Ինչպես կազակները փրկեցին հասնացուին», «Սալյուտ», «Զարմանալի կատու», «Կոլումբը մոտենում է ափին», «Ինչպես էին կանայք վաճառում ամուսիններին»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:«Կիևնաուչֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Ոսկե խոսքեր (մուլտֆիլմ)
«Ոսկե խոսքեր», տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, ստեղծվել է 1989 թվականին ռեժիսոր Յուլիան Կալիշերի կողմից ,Միխայիլ Զոշչենկոյի համանուն պատմվածքի մոտիվներով («Լյոլյա և Մինկա» շարքի 8 պատմվածքներից վերջինը՝ գրված 1939 թվականին)։
Սյուժե
Մինկան և քույրը՝ Լյոլյան, շատ էին սիրում ընթրել մեծերի հետ, բայց երեխաները ոչ թե հանգիստ նստում էին, այլ միշտ փորձում էին սրամտել և կատակել, որպեսզի ծնողների ընկերների մոտ սրամիտ և բանիմաց երևան։ Սկզբում երեխաների նման պահվածքը դուր էր գալիս բոլորին, և նրանք հաճույքով ծիծաղում էին մանկական կատակների վրա, սակայն մի անգամ ստեղծվեց մի անհարմար իրավիճակ. սեղանի շուրջ նստած էր հայրիկի ղեկավարը, որ պատմում էր իր սխրանքների և քաջագործությունների մասին։
Հանկարց երեխաները սկսում են ընդհատել և ամեն կերպ խանգարել նրան։ Որպես պատիժ, նրանք շարունակում են թեյ խմել մյուս սենյակում։ Սրանից երեխաները շատ են վիրավորվում և որոշում այլևս երբեք չխոսել սեղանի շուրջ։ Հետո երեխաները պարզում են, որ այսպես ավելի վատ է, քանի որ չխոսելով այնքան էլ լավ տպավորություն չեն թողնում, ինչքան քիչ խոսելով։
Ահա այդ ժամանակ երեխաների առջև բացվեց մի գաղտնիք՝ոսկե խոսքերի գաղտնիքը։ Այն նշանակում է, որ պետք է իմանալ՝ երբ խոսել և երբ լռել, քանի որ միշտ պետք է հարգանքով վերաբերվել մյուսներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Էկրան» ստեղծագործական միության մուլտֆիլմեր
Տանո (տոն)
Տանո կամ Սուրի Նալ (단오, 수릿날)՝ կորեական ավանդական տոն, որը նշվում է լուսնային օրացույցի հինգերորդ ամսվա հինգերորդ օրը ։
Կորեայի Ազգային Դեմոկրատական Հանրապետությունում պաշտոնապես ոչ աշխատանքային օր է, Հարավային Կորեայի հիմնական ավանդական տոներից մեկն է ։ Այս տոնի ընթացքում Հարավային Կորեայում մի շարք փառատոներ են անցկացվում, որոնցից մեկը հանդիսանում է Կաննյան փառատոնը։ Տանո տոնը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գլուխգործոցների և մարդկության ոչ նյութական ժառանգության ցուցակի մեջ ։
Ընդհանուր տվյալներ
Կորեայում այս տոնը նշվում է շատ վաղուց ։ Այսպես Տանոն Երեք թագավորության դարաշրջանում նշվում էր լավ բերքի համար երախտագիտություն հայտնելով Աստվածներին։ «Տանո» անվանումը նշանակում է հինգերորդ լուսնային ամսվա հինգերորդ օրը։ Ըստ հնագույն աղբյուրների կորեացիները հինգերորդ լուսնային ամսվա սկզբին ավարտելով ցանքը, հավաքվել են միասին և զվարճացել երգ ու պարով։ Այս օրը ընդունված էր միմյանց հովհար նվիրել։ Աղջիկների հիմնական զվարճանքը ճոճանակների վրա մրցելն էր։ Ճոճանակը կախում էին  մեծ ուռենու վրա։ Հաղթողները ստանում էին  բրոնզե կամ արույրե սպասքի պարագաներ։
Այս օրը կորեացիներն ավանդական ուտելիքներ են պատրաստում, օրինակ՝ բրնձից պատրաստված հաց, այս օրը կոչում են նաև Սուրիի օր։
Անցյալում Տանոն ամենահայտնի տոներից մեկն էր, բայց այժմ այս տոնը հազվադեպ է նշվում։
Տրանկո
Տրանկո (Trancault), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 206 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.8 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գոմ (գետակ)
Գոմ, գետակ Թուրքիայում, Սև ծովի ավազանում, Ճորոխի աջակողմյա վտակը։ Մայր գետին է միանում Սմբատավան գյուղի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Նիկիտա Վիսոցկի
Նիկիտա Վլադիմիրովիչ Վիսոցկի (Ники́та Влади́мирович Высоцкий, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ։
Կենսագրություն
Նիկիտա Վիսոցկին ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 8-ին Մոսկվայում, Վլադիմիր Վիսոցկու և Լյուդմիլա Աբրամովայի ընտանիքում։ Նրա ավագ եղբայրն է Արկադի Վիսոցկին։ Ծնողները բաժանվել են 1968 թվականին, իսկ պաշտոնապես ամուսնալուծվել են 1970 թվականին ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Նիկիտա Վիսոցկին աշխատել է գործարանում։ 1986 թվականին նա ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան (Անդրեյ Մյագկովի կուրս) ։
1986 թվականից ծառայել է բանակում՝ վերջին կես տարին անցկացնելով Սովետական բանակի թատրոնում։ 1986-1988 թվականներին խաղացել է «Սովրեմեննիկ-2» («Современник-2»)։ Հետագայում կազմակերպել է իր թատրոնը, որը կոչվել է Մոսկվայի փոքր թատրոն (Московский маленький театр)։ 1996 թվականին Նիկիտա Վիսոցկին դարձել է Վ. Վիսոցկու պետական մշակութային կենտրոն-թանգարանի տնօրեն։ 1997 թվականին դարձել է Վլադիմիր Վիսոցկու բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիրն ու գործադիր տնօրենը։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին արժանացել է Ցարսկոե Սելոյի գեղարվեստական մրցանակի «Վլադիմիր Վիսոցկու անվան կենտրոնի ստեղծման և բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգության պահպանման համար» ։
Նիկիտա Վիսոցկին գրել է իր հոր՝ Վլադիմիր Վիսոցկու մասին պատմող «Վիսոցկի։ Շնորհակալություն, որ ողջ ես» («Высоцкий. Спасибо, что живой») ֆիլմի սցենարը, որ էկրան է բարձրացել 2011 թվականին։ 2012 թվականի սեպտեմբերին Նիկիտա Վիսոցկին սկսել է դասավանդել Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ու դերասանական վարպետության ամբիոնում։ Նիկոլայ Սկորիկի արվեստանոցի ռեժիսոր ու մանկավարժ է։ Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի երկրպագու է։
2013 թվականի հուլիսի 26-ին Նիկիտա Վիսոցկին պատվի ու արժանապատվության պաշտպանության վերաբերյալ հայտ է ներկայացրել «Վլադիմիր Վիրսոցկին ՊԱԿ-ի գործակալ» («Владимир Высоцкий — суперагент КГБ», Ֆեդոր Ռազզակով, Միխայիլ Կրիժանովսկի, Մոսկվա, 2012) ։
Անձնական կյանք
Նիկիտա Վիսոցկին ամուսնացած է, ունի երկու որդի՝ Սեմյոնը (ծնվել է 1986 թվականին) և Դանիիլը (ծնվել է 1988 թվականին) և մեկ դուստր ։
Անձրևի երեխաները
Անձրևի երեխաները (Les Enfants de la pluie), ֆենտեզի ժանրի լիամետրաժ մուլտֆիլմ, ֆրանսիացի գրող Սերժ Բրյուսսոլոյի «Վիշապի օրինակով» գրքի էկրանավորումը ։
Նիկիտա Վիսոցկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ
Անձրևի երեխաները
Սյուժե
Հին ժամանակներում Տիեզերական Մեծ վիշապը, որը պահպանում էր տիեզերական խաղաղությունը, Ոգիներ Խժռող անվամբ սատանայի կողմից մասնատվում է, ինչի պատճառով մարդկությունը բաժանվում է երկու ազգի՝ հիդրոսներ և պիրոսներ։ Պիրոսները կախված են կրակից և մահանում են ջրից, որը նրանց համար թույն ու մահ է։ Հիդրոսները ապրում են ջրով և արևի լույսին հանդիպելուն պես՝ վերածվում են քարե արձանների։
Ամեն ամիս տեղի է ունենում անձրևի և չորայնության սեզոնների հերթափոխություն։ Պիրոսները անձրևի սեզոնին տառապում են ոչ միայն ջրից և ջերմության պակասից, այլև վիշապ-մարդասպանների հարձակումներից։ Պիրոսների համար կենսականորեն անհրաժեշտ են արևային քարերը, որոնք նրանց լույս ու ջերմություն են տալիս անձրևների ժամանակ։ Դրանք ձեռք են բերվում ասպետների կողմից հիդրոսների երկիր արշավանքների ժամանակ։
Մուլտֆիլմում հիմնականում պատմվում է արշավներից մեկի ժամանակ իր զինակիցներին դավաճանած պիրոս-ասպետի ընտանիքի՝ կնոջ և երեխաների մասին։ Գլխավոր հերոսի՝ ձգազենքից կրակելու երիտասարդ չեմպիոն Սքանի մորը բանտ են նստեցնում և դատապարտում մահապատժի այն բանից հետո, երբ նա պիրոսների քաղաքի ղեկավարների հասցեին մեղադրող ելույթ է ունենում։ Սքանը որոշում է ամեն գնով արշավել հիդրոսների դեմ և իմանալ իր թշնամիների մասին ողջ ճշմարտությունը ։
«Պիրոսներ՝ արևի ժողովուրդ»
Պիրոսները նարնջագույն մաշկ ունեն, նիհար կառուցվածք, դեմքի կտրուկ գծեր և մազերի փոխարեն գլխի վրա սնկաձև կռճիկ կա։ Նրանք երկրպագում են կրակին և արևին։ Նրանց համար իդեալական ջերմաստիճանը 70 աստիճանն է, 40 աստիճանում ցրտից դողում են։ Նրանք իրենց լավ են զգում միայն չորայնության սեզոնին։ Պիրոսները շատ զգայուն են ջրի նկատմամբ, որը նրանց «կծում» է, ինչպես թթուն։ Հորդ անձրևի տակ ընկնելով՝ նրանք մահանում են (այստեղից էլ նրանց շրջանում առաջացել է «անձրևային մահ» արտահայտությունը)։ Այդ է պատճառը, որ անձրևների ժամանակ նրանք ապրում են Օրֆալեզ անձավային քաղաքում և հագնում լատեքս՝ մոմապատ կամ ձյութապատ հագուստ։ Նրանք չեն օգտագործում ոչ մի տեսակի հեղուկ, սնվում են բացառապես արևի ճառագայթներով և կլյուտսների պոչի լավ տապակած մսով։
«Հիդրոսներ՝ անձրևի երեխաներ»
Պիրոսների քաղաքից մի քանի օրվա ճանապարհի հեռավորության վրա է գտնվում Ամֆիբոլը՝ հիդրոսների բնակավայրը։ Հիդրոսները շատ են սիրում անձրևը և վախենում են արևից։ Նրանք արտաքինից ավելի գեր են, քան պիրոսները։ Ունեն զմրուխտ կանաչ կամ բաց երկնագույն մաշկ։ Նրանց կրծքում կլոր իմպլանտներ կան։ Նրանց համար դա իրենց «հոգին» է, մինչդեռ պիրոսները դա անվանում են «արևի քար»։ Հիդրոսների կյանքն ամբողջությամբ ենթարկվում է իրենց աշխարհի տարվա երկու եղանակներին։ Չորայնության սեզոնին նրանք արևից և շոգից քարանում են։ Այդ կերպ նրանք քնում կամ «ձմեռում» են՝ վերածվելով արձանների։ Հենց որ սկսվում է անձրևների սեզոնը, նրանք ջրից արթնանում են, վերագտնում իրենց շարժունակությունը, հոսունությունն ու սահունությունը։ Այս սեզոնի ընթացքում նրանք արթուն են մնում օրը 24 ժամ և նույնիսկ գերակտիվություն են ցուցաբերում․ նրանք միայն մտածում են, թե ինչպես տոն կազմակերպեն, պարեն, երգեն, նվագեն, արձաններ կառուցեն և միմյանց պատմեն այն երազները, որոնք տեսել են քարե քնի ժամանակ։ Նրանք, նախ և առաջ, բարձրարվեստ ժողովուրդ են։ Միաժամանակ անպատասխանատվության հասնող անլուրջ են, բացարձակապես անկարող են բռնություն գործադրել և անօգնական են պիրոսների հեծյալների կամ վայրի վիշապների դեմ։ Նրանց պաշտպանվելու միակ միջոցը (պասիվ) չորայնության սեզոնին արձանների վերածվելն է՝ աննկատ մնալու հույսով։ Նրանք ոչինչ չգիտեն կրակի օգտագործման մասին։ Նրանց մարմնի մեծ մասը ջուր է, այդ պատճառով էլ սնվում են մրգերով և բանջարեղենով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2003 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Աբդլմսեհ Բ Արծրունի
Աբդլմսեհ Բ Արծրունի նաև Աբդլմսէհ Արծրունի (ծննդյան թվականն անհայտ - 1121), հայ իշխան, պռտուկուրոպաղատ, իշխան Թոռնիկ Գ Արծրունու որդին, Արծրունյաց իշխանական տնից։ Աբդլմսեհ Բ-ն թոռան թոռն էր Աբդլմսեհ Ա Արծրունու, որի հետ նրան շատ հաճախ շփոթում են, Աղթամարի Դավիթ Ա Արծրունի կաթողիկոսի հայրը։ Իշխել է Ամյուկ (Ամիւկ) բերդում և նրա շրջակայքում։ Աբդլմսեհի օրոք (11-րդ դարի վերջ և 12-րդ դարասկիզբ) Վասպուրականը հարկատու էր սելջուկներին։ Աբդլմսեհն ստացել էր պրոտոկուրոպաղատի (առաջին կյուրոպաղատ) բյուզանդական աստիճան և «թագավոր» տիտղոս։ Նա իր իշխանությունը մյուս գավառների վրա տարածելու նպատակով ամուսնացավ Կոգովիտ և Ծաղկոտն գավառների իշխան Ալուզի որդու՝ Արևելյան տուկ (դուքս) Գրիգորի դստեր Մարիամի (մահացել է 1123 թ.) հետ։ 1113 թվականին Աբդլմսեհն իր որդուն՝ Դավիթ եպիսկոպոսին Աղթամարում օծել տվեց կաթողիկոս, որով հիմք դրվեց Աղթամարի կաթողիկոսությանը։ Աբդլմսեհին հաջորդեց մյուս որդին՝ Ալուզ-Ստեփանոսը (1121-մոտ 1125), որը վերաշինել տվեց թշնամիների ավերած բնակավայրերն ու բերդերը, իսկ եղբոր մահից հետո դարձավ Աղթամարի կաթողիկոս։ Մահացել է 1121 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Խեդենեկյաններ Կատեգորիա:Հայոց իշխաններ
Անվախ Ժանոն
Անվախ Ժանոն (Jeannot l'intrépide), 1950 թվականի ֆրանսիական լիամետրաժ մուլտֆիլմ։
Սյուժե
Պատանի, քաջ Ժանոն ուղևորվում է կղզի, որպեսզի կռվի այնտեղ կառավարող չար հսկայի հետ։ Սակայն հսկան ունենում է մի հնարամիտ սարք, որի օգնությամբ նա Ժանոյին դարձնում է մեղվի չափ։ Այդպես երեխան իմանում է Մեղուների երկրի մասին (Bee-Land), որից հետո ընդունվում է նրանց բանակ և խիզախորեն կռվում է պաշտպանելով մայր մեղուին։ Դրանից հետո Ժանոն մեղուներին և իր նոր ընկերներին տանում է հսկայի դեմ մենամարտի։ Նրանց հաջողվում է հաղթել՝ օգտագործելով հսկայի սարքը։ Հսկան դառնում է փոքր, իսկ Ժանոն վերադարձնում է իր հասակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1950 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Ադրբեջանցիները Հայաստանում
Ադրբեջանցիները Հայաստանում (Ermənistan azərbaycanlıları, ), Հայաստանի տարածքում ձևավորված տարբեր պետական կազմավորումների ադրբեջանցի ազգաբնակչության ընդհանուր անվանումը։ Պետք է նկատի ունենալ,որ Ցարական Ռուսատանի կողմից անցկացված 1897-ի առաջին մարդահամարում  Երևանի, Նախիջևանի նահանգներում,Կարսի և Սուրմալուի մարզեում ապրել են թուրքեր,թաթարներ,կիպչակներ,լեզգիններ,քրդեր,պարսիկներ որոնք մարդահամորվ նշվել են որպես մահմեդականներ։
Նախքան Արցախյան հակամարտությունը՝ Հայաստանի խորհրդայնացումից հերո երկրի տարածքում ապրող մահմեդականները ճանաչվեցին որպես ադրբեջանցիներ։ Արցախյան պատերազմին հաջորդած հայ-ադրբեջանական լարված իրադրության հետևանքով ադրբեջանական համայնքը լքել է Հայաստանի տարածքը։ Ի տարբերություն սրա՝ Ադրբեջանի հայ բնակչությունը ենթարկվել է զանգվածային ջարդերի և տեղահանումների։ Միավորված Ազգերի Կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակի համոզմամբ 2004 թվականի տվյալներով Հայաստանի տարածքում բնակվում են 30 ադրբեջանցիներ ։
Ադրբեջանցիները չունեն ազգային փոքրամասնության կարգավիճակ, սակայն նշվում են միջազգային մի շարք կառույցների վիճակագրական տվյալներում ։ Ի հակասություն այս փաստի՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային վիճակագրական ծառայության պնդմամբ ներկայումս ո՛չ Հայաստանի, և ո՛չ էլ Արցախի տարածքում ոչ մի ադրբեջանցի չի ապրում։
Հայաստանաբնակ ադրբեջանցիների թիվը աճել է Երևանի խանության գոյության տարիներին։ 1879 թվականին պարսկական լծից ազատված ռուսահպատակ Հայաստանում բնակվում էր 313 հազար մահմեդական (այդ անվան տակ հանդես էին գալիս նաև Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան երկրամասի պարսիկ բնակչությունը և մյուս թյուրքերը) և շուրջ 50 հազար քուրդ և եզդի։ Չնայած 1918-1920 թվականների հայ-ադրբեջանական լարված հարաբերություններին՝ Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունում բնակվել է շուրջ 12 հազար մահմեդական։ Հայաստանի ադրբեջանական (երազ) բնակչությունը վերստին աճել է Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո։ 1939 թվականին Հայկական ԽՍՀ-ում բնակվում էր ավելի քան 130 հազար ադրբեջանցի, 1959 թվականին՝ 107 հազար, 1970 թվականին՝ 148 հազար։