cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդր Սյորլոտ
Միջազգային կարիերա
Սյորլոտը ներկայացրել է Նորվեգիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Իր դեբյուտը Նորվեգիայի ազգային հավաքականում նշեց 2016 թվականի մայիսի 29-ին՝ Պորտուգալիայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը ազգային հավաքականի կազմում խփեց 2016 թվականի հունիսի 1-ին՝ Իսլանդիայի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի հունիսի 2-ին Սյորլոտը գոլի հեղինակ դարձավ Իսլանդիայի դեմ հանդիպման 86-րդ րոպեին՝ 3-2 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ 2019 թվականի հոկտեմբերի 15-ին նա գոլ խփեց Ռումինիայի դեմ հանդիպման վերջին րոպեին՝ փրկելով Նորվեգիային պարտությունից ։ Նոյեմբերի 15-ին Սյորլոտը դուբլ ձևակերպեց Ֆարերյան կղզիների դեմ խաղում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դրությամբ
Միջազգային կարիերա
2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսենբորգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բուդյո/Գլիմտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միդտյուլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գրոնինգենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Քրիսթալ Փելասի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գենտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տրաբզոնսպորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՌԲ Լայպցիգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Սոսիեդադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
101 (ալբոմ)
101, համերգային ալբոմ, որը թողարկվել է Depeche Mode խմբի կողմից 1989 թվականին։
Նկարագրություն
1897 թվականին Depeche Mode–ն թողարկել է իր 6–րդ ստուդիական ալբոմը՝ Music for the Masses, ալբոմը տարածելու նպատակով մեկնել են մեծամասշտաբ միջազգային շրջագայության՝ ներառելով իր մեջ 101 համերգ։ Վերջին՝ 101-րդ ելույթը, կայացել է 1988 թվականի հունիսի 18-ին Ռոուզ Բոլ մարզադաշտում, Պասադենայում (Կալիֆորնիա), 80 000 մարդկանց ներկայությամբ։ Ելույթը նկարահանվել է և հետագայում դրա մի մասը համերգի մնացած վիդեոնյութերի հետ մեկ տեղ հրապարակվել է խորհրդանշական անունով՝ «101»։ Ռեժիսորը հանդիսանում է Պեննեբեյկեր-ը։
101-րդ վիդեոտարբերակը ներառում է փոքրիկ պատմություն խմբի երկրպագուների մասին, որոնք գնում էին 101-րդ համերգին վարձակալված մեքենայով։
Ֆիլմը արտացոլում է խմբի կյանքը շրջագայության ընթացքում, սաունդչեկից առաջ ելույթ է ունեցել Դեյվա Գաննան իր փոքրիկ պատմությամբ, հավասարապես մնացած հետաքրքիր նյութերից։
Դա առաջին անգամն էր, երբ հանդիսատեսը կարողացավ տեսնել խմբի անդամներին համերգից դուրս։
2003 թվականից 101-ը վերահրատարակվել է երեք ձևաչափով՝ 2-х ալիքային CD, 2-х ալիքային SACD, բազմաալիքային SACD։ Ալբոմային վիդեոտարբերակը թողարկվել է 2 DVD տարբերակով։
101 համերգային ալբոմ
101- համերգային ալբոմ, թողարկվել է 1989 թվականին Դեպեչե Մոդե խմբի կողմից։
LP: Mute / Stumm 101
Սկավառակ 1
Կողմ «Ա» Կողմ «Բ»
Սկավառակ 2
Կողմ «Ա» Կողմ «Բ»
Համերգային վիդեոն ֆիլմի «Sacred», «Something To Do», «Things You Said», «Shake The Disease», «Nothing», «People Are People», «A Question of Time» և «A Question of Lust» երգերը եղել են կորսված և դրա համար ներկայացված չեն DVD-տարբերակում.
Իրինա Ղափլանյան
Իրինա Ղափլանյան, հայ քաղաքագետ, հասարակական և քաղաքական գործիչ, ՀՀ բնապահպանության նախարարի առաջին տեղակալ (2019 թվականի հունիսի 1 - 2020 թվականի նոյեմբերի 17)։ Նախկին «Հիմնադիր խորհրդարանի» անդամ, ակտիվիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Երևանում ։ Անկուսակցական է ։
Գիտական գործունեություն
Մի շարք գիտական հոդվածների և գրքի հեղինակ է ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա (ամուսինը՝ Դեյվիդ Բեքքեթը, ամերիկացի է) ։
Հայք
Հայք, Հայաստանի բուն հայկական անվանումը ։ Մինչ միջնադարը և դրանից էլ հետո հայ մատենագրության մեջ այդպես է կոչվել Հայաստան երկիրը կամ Հայաստան աշխարհը ։ «Հայք» նշանակում է ինչպես հայերի երկիր, այնպես էլ հայեր, հայ ժողովուրդի հավաքական կերպար ։ Ժողովրդական մեկնաբանությունը Հայք անվանման ծագումնաբանությունը կապում է Հայկ նահապետի անվան և գործունեության հետ։ Այժմ տարածված Հայաստան անվան «ստան» վերջավորությունը, ըստ որոշ տվյալների, առաջացել է միջնադարում իրանական ազդեցության արդյունքում։ Մասնավորապես, ենթադրվում է, որ «ստան» արմատն ունի իրանական ծագում։
Հայք, Հայաստան և Արմենիա անունների մասին
Վաղնջական «Հայք» աշխարհագրական անունը և նրան հետագայում հաջորդած և հաճախ փոխարինող «Հայաստանը» հայ ժողովրդի հայրենիքի անունն է, ուր ընթացել է նրա պատմական կյանքը։ Նրա սահմանները հիմնականում համընկնում են Հայկական լեռնաշխարհի սահմանների հետ, սակայն չեն սահմանափակվում դրանով ։ Հայկական լեռնաշխարհից բացի փաստացի Հայքն ընդգրկում է նաև հարակից որոշ լեռնային և դաշտավայրային երկրամասեր։ Ուստի կարելի է ասել, որ հայ ականավոր գիտնականներ՝ պատմաաշխարհագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Թադևոս Հակոբյանի, պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Ստեփան Մելիք-Բախշյանի, լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Հովհաննես Բարսեղյանի հեղինակած «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» հնգհատորյա կոթողային աշխատությունը, փաստորեն, հենց Պատմական Հայքի տեղանունների գրեթե ամբողջական բառարանն է ։
Հայք աշխարհագրական անվան ստուգաբանություններ
Հայք անվան առաջացման մասին գոյություն ունեն ավանդական և էթնիկական ստուգաբանություններ։
Մովսես Խորենացու ավանդական ստուգաբանություն
Հայերի հնագույն և ամենանշանավոր առասպելներից է Հայկի և Բելի զրույցը։ Այն բերված է Մովսէս Խորենացու «Հայոց պատմության» և Սեբեոսի «Պատմության»՝ Անանուն պատմիչին պատկանող ներածական գլխի մեջ և հիշատակվում է Անանիա Շիրակացու «Տիեզերագիտութիւն» և «Տօմարագիտութիւն» աշխատություններում ։ Հենց այդ առասպել-ավանդազրույցի հիման վրա էլ Հայք երկրանվան առաջին մեկնությունը տալիս է պատմահայր Մովսես Խորենացին ։ Նա աշխարհագրական շատ անուններ համադրում կամ զուգակցում է հայոց նախնական նահապետների անվան հետ ։ Ի դեպ, ավանդական պատմությունից ժառանգած այս փաստը ինքնին շատ կարևոր երևույթ է, որովհետև տոհմի կամ ցեղի նախահայրը խորհրդանշում է ոչ միայն խմբային ընդհանրություն, այլև ազգային պատմության խորհրդանիշն է դառնում։ Հայերի նախահայրը համարվում է Հայկ նահապետը, որի անունից էլ ծագած է համարվում հայ ժողովրդի և հայերի երկրի անունը ։ Դա կապված է հայկական նշանավոր ավանդավեպի հետ, ըստ որի ասորեստանցի հսկա Բելի բռնությունից հեռանում են բազմաթիվ ցեղեր, դրանց հետ էլ հայ ժողովուրդը՝ իր նահապետ Հայկի գլխավորությամբ։ Վերջինս Բաբելոնից գալիս է մի բարձրադիր, զովասուն ու ջրառատ երկիր և այդտեղ հաստատվում։ Բելը պատգամ է ուղարկում Հայկին, հայտնում, որ նա իզուր է գնացել այդ ցուրտ լեռնաշխարհում բնակություն հաստատելու և խորհուրդ է տալիս վերադառնալ։ Հայկը խիստ պատասխանելով պատգամավորին՝ ետ է դարձնում Բաբելոն։ Բելը, Հայկի պատասխանից զայրացած, մեծ զորքով գալիս է Հայկի վրա։ Վանա լճի մոտ, հետագայում Հայոց ձոր կոչվող վայրում, հակառակորդները հանդիպում են, և Հայկը մենամարտի է դուրս գալիս Բելի դեմ։ Հմուտ նետաձիգ Հայկը մի հարվածով ցած է գլորում Բելին և ցրիվ տալիս նրա բանակը։ Դրանից հետո Հայկը ընդմիշտ բնակություն է հաստատում այդ բարձրավանդակում։ Հայկի անունով է կոչվում ժողովուրդը՝ հայ, իսկ ժողովրդի անունով՝ երկիրը՝ Հայք ։ Այս ավանդությունը արդի սերունդներին է հասել հայ պատմիչների, մասնավորապես՝ Մովսես Խորենացու և Սեբեոսի միջոցով ։ Դա հայ ժողովրդի և նրա հայրենիքի անվան ավանդական ստուգաբանությանն է ։ Ավանդական հենքով հյուսված նման ստուգաբանություններ հատուկ են աշխարհի շատ ժողովուրդների, որոնք այս կամ այն նահապետի կամ դյուցազնի անվան հետ են կապում իրենց երկրի անունը ։ Այս ավանդավեպը արժեքավոր է այն տեսակետից, որ նպաստել է հայ ժողովրդի համազգային գաղափարի և ազգային գիտակցության զարգացմանը ։
«Հայ ազգային գիտակցության հիմքը դրվել է անցյալի դեռ այն նախնական շրջանում, երբ ստեղծագործվել է Հայկի առասպելը և դյուցազուն Հայկը փառավորվել իբրև ազգային հերոս ու հայ ազգի նախահայր» ։
Էթնիկական ստուգաբանություն
Հայք-Հայաստան անվան հաջորդ մեկնաբանումը էթնիկական է և գալիս է հայաս կամ հայասա ժողովրդի անունից։ Հիմքում ընկած է եղել «հայ» անունը։ Հայասան անվանումը այդ անվան ածանցումն է։ Այս ստուգաբանության պատիվը պատկանում է հայագետ Կրեչմերին և ակադեմիկոս Գրիգոր Ղափանցյանին։ Վերջինս այդ հարցին է նվիրել «Հայասան, հայերի բնօրրան» աշխատությունը ։ Հայասան զբաղեցրել է Բարձր Հայքի տարածքը՝ Վանա լիճից արևմուտք, մինչև Եկեղյաց գավառ (Երզնկա) և Փոքր Հայքի մի մասը, ինչպես նաև Արածանիի (Մուրադի) վերին հոսանքները ։
Հայկական լեռնաշխարհի ցեղերի մեջ մ.թ.ա. VIII դարում կարևոր դեր են խաղում հայասները և արմենա-հայասական միությունը, որոնք վաղուց կազմում էին հայկական ցեղային մեծ միություն ։
Մեր թվարկությունից առաջ, հիմնականում VII դարի երկրորդ կեսին, ավարտվում է հայ ժողովրդի կազմավորումը, որը նշանավորվում է հայ պետականության առաջացմամբ։ Այն զարգանում է նախ Արարատյան թագավորության՝ կամ այսպես կոչված Վանի թագավորության՝ Բիայնիլի-Ուրարտուի տարածքում, որը պատմական թատերաբեմից հեռանում է VII դարի վերջում։ Արարատյան թագավորության, այսինքն ուրարտական ցեղերը տեղաբնիկ էին և հայախոս և դառնում են կազմավորվող միասնական հայ էթնոսի կարևոր «բաղադրիչներից» մեկը։ Միասնական հայ էթնոսն է դառնում Արարատյան թագավորություն-Ուրարտուի օրինանան ժառանգորդը։ Արարատյան թագավորություն-Բիայնիլիից մեզ հասել են բազմաթիվ տեղանուններ, որոնք ենթարկվել են որոշ ձևափոխման։ Դրանց թվին են պատկանում Արարատ (Ուրարտու), Վան (Բիայինա), Տուշպա (Տոսպ), Երևան (Էրեբունի), Սևան (Սուինիա) և այլն։ Մնացել են նաև շատ նահապետների և դյուցազունների անունները։ Այսպես՝ Արամ (Արամե), Մանավազ (Մենուաշ), Ռուսա (Առուշան)։ Դրանք ժամանակակից հայերին կապում են Աևարատյան թագավորություն-Ուրարտուի հետ։ Արարատյան թագավորությունից մինչև արդի ժամանակներն են հասել նաև շատ ավանդավեպեր։ Ինչպես հայտնի է, կազմավորված ժողովուրդը «հայաս» ցեղի անունով կոչվում է հայ, իսկ երկիրը՝ Հայաստան։ Հայաստան անունը առաջին անգամ օգտագործել է V դարի պատմիչ Ագաթանգեղոսը, չնայած հայ անվան վերջածանցը ոչ միշտ է եղել «ստան»։ Դրան փոխարինել է «ք» տառը, որը ավելացվելով ժողովրդի անվան, դարձել է երկրի անուն։
Այսպիսով «Հայք» բառը իր մեջ ամփոփում է հայեր և Հայաստան հասկացությունները։ Ինչպես օրինակ, «պարսք» նշանակում է և պարսիկներ, և Պարսկաստան։ Դա ցույց է տալիս, որ ժողովրդի անունն է դարձել երկրի անուն, երբ ավելացել է «ք» տառը։
Հայք միասնական երկրի երկրամասերը և նահանգները
Հայք երկիրը՝ հայերի հայրենիքը՝ պատմական Հայաստանը քաղաքականապես բաժանված էր երկու երկրամասի. Մեծ Հայք, այսինքն՝ Մեծ Հայաստան և Փոքր Հայք, այսինքն՝ Փոքր Հայաստան ։ Առաջինը համընկնում է Հայկական լեռնաշխարհի հիմնական մասի հետ, որտեղ ընթացել է ու զարգացել հայ ժողովրդի հիմնական քաղաքական ու մշակութային կյանքը ։
Մեծ Հայքը Արտաշեսյանների օրոք (մ.թ.ա 189 - մ.թ. 6 թթ.) բաժանվում էր 120 «զօրավարութեան» կամ «ստրատեգիայի», որոնք մոտավորապես հավասար էին հետագայի գավառներին և խմբավորվում էին 20 նահանգի կամ աշխարհի մեջ ։ Արշակունիների օրոք (մ.թ. 66-428 թթ.), առավել հավանական է՝ մ.թ.ա. III-IV դարերում Մեծ Հայքը բաժանվում էր 15 նահանգի, կամ «աշխարհի» ։ Դրանցից ամեն մեկն իր հերթին բաժանվում էր գավառների, որոնց ընդհանուր թիվը հասնում էր 190-ի ։ Այս «աշխարհները» իրականում հանդիսանում էին առանձին բնապատմական և տնտեսական միավորներ՝ իրենց սովորություններով, տարազով ու բարբառներով։ Դրանք էին՝ Այրարատը, Վասպուրականը, Սյունիքը, Արցախը, Գուգարքը, Բարձր Հայքը կամ Կարնո աշխարհը, Տուրուբերանը կամ Տարոնո աշխարհը, Աղձնիքը, Ծոփքը կամ Չորրորդ Հայքը, Մոկքը կամ Մոկաց աշխարհը, Կորճայքը կամ Կորդուաց աշխարհը, Նորշիրականը կամ Պարսկահայքը, Փայտակարանը կամ Կասպեից աշխարհը, Ուտիքը կամ Ուտեացոց աշխարհը և Տայքը կամ Տայոց աշխարհը Մեծ Հայքի մյուս բոլոր նահանգների նկատմամբ կենտրոնական դիրք ուներ Այրարատը ։ Նահանգներն իրենց հերթին բաժանվում էին զանազան թվով գավառների, որոնց ընդհանուր թիվը Մեծ Հայքում հասնում էր 190-ի Մեծ Հայքի մյուս բոլոր նահանգների նկատմամբ կենտրոնական դիրք ուներ Այրարատը ։
Փոքր Հայքը տարածվում էր Եփրատից դեպի արևմուտք մինչև Անտիտավրոս լեռնաշղթան՝ զբաղեցնելով Հայկական լեռնաշխարհի արևմտյան և հյուսիսարևմտյան մարզերը։ Բյուզանդական տիրապետության ժամանակաշրջանում Փոքր Հայքը բաժանվում էր երեք վարչական մարզերի՝ Առաջին Հայք, Երկրորդ Հայք և Երրորդ Հայք ։ Զիգոն֊Բասիլիկոն լեռների և Կիլիկյան Տավրոսի միջև գտնվում էր Փոքր Հայքի Հարավային նահանգը՝ «Երկրորդ Հայք» անունով, որը հետագայում կոչվեց «Երրորդ Հայք»։ Այս երկրամասը կազմում է Մելաս (այժմ՝ Թոխմա-սու) գետի հովիտը Մելիտինե (այժմ՝ Էսքի-Մալաթիա) կենտրոնով ։
Հաճախ Մեծ Հայք երկրամասի մեջ ներառվում էր Հայոց Միջագետք երկրամասը, Փոքր Հայք երկրամասի մեջ՝ Կոմագենե և Գամիրք երկրամասերը։ Երբեմն Կիլիկյան Հայաստան երկրամասի մեջ ներառվում էր Եփրատացիք կամ Էֆրատեսիա երկրամասը։
Վերին Հայք, Ստորին Հայք
Հայ նշանավոր պատմաբան, նոր ժամանակների սկզբում Հայոց պատմության առաջին համակարգված շարադրանքն իրականացրած գիտնական-հայագետ, Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության ականավորագույն ներկայացուցիչներից մեկը՝ հայր Միքայել Չամչյանցը իր հեղինակած «Պատմութիւն հայոց ի սկզբանէ աշխարհի մինչև ցամ Տեառն 1784» կոթողային աշխատությունում առաջարկել է Հայքի աշխարհագրական խոշոր մարզերի բաժանման իր տարբերակը։ Մասնավորապես բացի առանձին երկրամաս հանդիսացող Փոքր Հայքից, մխիթարյան պատմաբան-գիտնականը Մեծ Հայքը բաժանում է երկու մեծ երկրամասի՝ Վերին Հայք և Ստորին Հայք ։ Ըստ Չամչեանցի՝ Ստորին Հայքի մեջ մտնում են Մեծ Հայքի տարածքները՝ Միջագետքից մինչև Արաքս կամ Երասխ գետը, իսկ Վերին Հայքի մեջ՝ Երասխից, փաստորեն, մինչև Կուր գետը ։
Հայք տեղանվան օտար համարժեքներ
Օտար ազգերը Հայք երկիրը հաճախ կոչում են Արմենիա։ Բացառություն են կազմում վրացիները և քուրմանջի բարբառով խոսող քրդերը։ Արմենիա անվան ավանդական հենքով հյուսած ստուգաբանությունը մի քանի կերպ է բացատրվում։ Նախ՝ այն ծագաւծ է համարվում հնդեվրոպական արմեններ ժողովրդից։ Երկրորդ, սանսկրիտերեն արա՝ «արի», «քաջ» և մանա՝ «մարդիկ» բառերի միացումից։ Այսինքն՝ «քաջ մարդիկ»։ Երրորդ, ըստ Մովսես Խորենացու կոչվել է Հայկազյան Արամ նահապետի անունով։ Եվ, վերջապես, Արմենակ Հայկազյան նահապետի անունով, որը Հայկի որդին էր, նրա անվան կրճատ ձևը եղել է Արմեն, որից և մեր ժողովրդի ու երկրի անվանումը։ Արմեն ժողովրդի մասին առաջին անգամ հիշատակվում է Պարսկաստանի թագավոր Դարեհ Վշտասպյանի (522—486) մ.թ.ա.) արձանագրության մեջ։ Ինչպես հայտնի է, նրա թագավորության ժամանակ, բացի մի շարք այլ ժողովուրդներից, նրա դեմ ապստամբել էին նաև արմենները, որոնք ցանկանում էին անկախություն ձեռք բերել։ Այս ապստամբությունը մանրամասն նկարագրված է Բեհիսթունյան (Քիրմանշահի մոտ) բարձր ժայռի վրա քանդակած Դարեհ Ա-ի բևեռագիր արձանագրության մեջ, որը գրված է երեք լեզվով՝ հին պարսկերեն, էլամերեն և բաբելոներեն։ Արմենների երկիրն այս արձանագրության մեջ անվանված է «Արմենիա», իսկ ժողովուրդը՝ արմեններ։ Այստեղից էլ առաջացել են Արմենիա և արմեններ բառերը։ Ըստ մեկ այլ տարբերակի Աքեմենյան տերությունը տիրելով ՈՒրարտական /կամ Արարատյան/ երկրին, առաջին անգամ այն ՈՒրարտուի փոխարեն պարզապես անվանել է Արարատի /ՈԻրարտուի/ մարդկանց (ժողովրդի) երկիր՝ Ար (արարատ) – մեն (մարդիք կամ ժողովուրդ) - իա (երկիր իմաստավորող վերջավորություն)։
Լեհերեն, ռուսերեն, լատիներեն և հունարեն՝ Հայքը թարգմանվում է Արմենիա, թուրքերեն՝ Էրմենիստան, հունգարերեն՝ Օրմենիորշագ, ուկրաիներեն՝ Վիրմինիա, լատիշերեն՝ Արմենիյա, գերմաներեն՝ Արմենիեն, պարսկերեն՝ Արմենիա, արաբերեն՝ Արմին կամ Արմենիա, հին հրեերեն՝ Թահոգարամա, արամերեն՝ Հարմիննի, հին պարսկերեն՝ Արմինա։
Նշումներ
Կատեգորիա:Նախնադարյան Հայաստան Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհ
Blue Ocean Floor
Երգը հիմնականում ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների կողմից, որոնցից ոմանք այն համարել են ալբոմի լավագույն երգերից, իսկ որոշները նմանություն են գտել այս երգի և ամերիկացի երգիչ Ֆրենկ Օուշենի երգերի միջև։ 2014 թվականի ամերիկացի երգիչ Ջեյդեն Սմիթը երգի երաժշտությունը օգտագործել է իր «Blue Ocean» երգում։
Նախապատմություն և թողարկում
Թիմբերլեյքն իր երրորդ ալբոմի ձայնագրման աշխատանքներն սկսել է 2012 թվականի մայիսին և ավարտել է նույն տարվա հուլիսին ։ 2012 թվականի օգոստոսին պրոդյուսեր Ջիմ Բինզը հայտարարեց, որ Թիմբերլեյքը աշխատում է իր նոր ալբոմի վրա, սակայն շատ չանցած Թիմբերլեյքի հրապարակախոսը հերքեց այդ լուրը՝ ասելով, որ երգիչը այս պահին նոր ալբոմ թողարկելու պլաններ չունի ։ 2013 թվականի հունվարի 14-ին Թիմբերլեյքը հայտարարեց, որ առաջիկայում թողարկվելիք իր նոր ալբոմը կրելու է «The 20/20 Experience» անվանումը ։ Ալբոմի երգացանկը հրապարակվեց փետրվարի 6-ին, որից պարզ դարձավ, որ ալբոմի վերջին՝ 10-րդ ստեղծագործությունը կոչվում է «Blue Ocean Floor» ։ Մարտի 15-ին «The 20/20 Experience» ալբոմը դուրս եկավ վաճառքի ։
Քննադատական արձագանքներ
MTV-ի լրագրող Բրեդ Սթերնը սա համարել է Թիմբերլեյքի լավագույն բալլադներից մեկը, ինչպես նաև գրել է, որ այն «հիանալի կերպով» կարող էր Նաև լինել «Տիտանիկ» ֆիլմի սաունդթրեքը ։ «Entertainment Weekly» ամսագրի լրագրող Մելիսա Մերսն «Blue Ocean Floor»-ը համարել է ֆիլմ, որն հանդիսատեսը «դիտում է ականջներով» ։ «Uproxx» կայքի լրագրող Ջոշ Քարպը երգն համեմատել է ամերիկացի երգիչ Ֆրենկ Օուշենի աշխատանքների հետ և ավելացրել է, որ սա կարող է լինել Թիմբերլեյքի երբևէ ձայնագրած ամենահետաքրքիր երգը ։ «Pretty Much Amaazing»-ի բլոգեր Փիթեր Տաբակիսի կարծիքով՝ այս երգը Թիմբերլեյքի ամենամեծ անակնկալն էր իր անհատական կարիերան սկսելուց հետո ։ «HitFix» կայքի լրագրող Մելինդա Նյումենը նմանություն է գռել այս երգի և Ֆրենկ Օուշենի «Channel Orange» ալբոմի երգերի միջև ։ Hollywood.com կայքի լրագրող Ալիշա Լյութսը սա համարել է ալբոմի ամենաանակնկալ պահը ։ «Billboard» ամսագրի լրագրող Ջեյսոն Լիփշացը գրել է, որ «Blue Ocean Floor»-ը ցույց է տալիս Թիմբերլեյքի աճը և ըստ Լիփշացի՝ համարձակ քայլ էր ալբոմը այս երգով փակելը ։ «Sputnikmusic» կայքի լրագրող Չենինգ Ֆրիմանը երգն անվանել է «յուրօրինակ»` ավելացնելով, որ այն նման չէ ալբոմի մյուս երգերին և ամենաշատ ուշադրության արժանի երգն է ։ 2015 թվականի ապրիլին Radio.com կայքը կազմել է Թիմբերլեյքի լավագույն երգերի ցանկը, որտեղ «Blue Ocean Floor»-ը զբաղեցրել է 17-րդ հորիզոնականը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջասթին Թիմբերլեյքի երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր
Մեձագո
Մեձագո (Mezzago), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը 14 376 մարդ է (ըստ 2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 760 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20011։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։
Արտաքին հղումներ
http://www.comunemezzago.brianzaest.it/
A Deeper Kind of Slumber
Ալբոմ
A Deeper Kind of Slumber ալբոմով խումբը դետ-մետալ ոճից անցավ ավանդական հևի մետալ ոճի և թողարկեց իր առաջին՝ Wildhoney ձայնասկավառակը 1994 թվականին։ Նրանում հնչում է Բիրգիտ Զախերի բեք վոկալը (Moonspell, Angel Dust), երաժշտական փորձնական հատկանիշներ (ջազ ռոք, ինդաստրիալ, արևելյան մոտիվներ)։ Այս ալբոմը մինչև Գերմանիա գնալը խմբի առաջին ալբոմն էր։ Խմբի գրեթե բոլոր երգերը գրվել է ղեկավար Յոհան Էդլունդի կողմից։ Երգի բառերն արտահայտում են Յոհանի անձնական խնդիրները, կապված թմրանյութերի, միջանձնային հարաբերությունների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 ալբոմներ
Կալմակլարովո
Կալմակլարովո (Калмакларово, Ҡалмактар), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 283 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի բնակավայրեր
Սավելևկա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)
Սավելևկա (Савельевка, Савельевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 43 մարդ։
(5751) Զաո
(5751) Զաո (Zao), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունվարի 5-ին Մասահիրո Կոիշիկավայի կողմից Այաշի կայանում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,102784 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,2117 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9938 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Զաո աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,2454 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1113,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,32323 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,07° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մասահիրո Կոիշիկավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ամուրի ընտանիքի աստերոիդներ
Կառլոս Ֆեռնանդես Լունա
Կառլոս Ֆեռնանդես Լունա (իսպ՝. Carlos Fernández Luna, մայիսի 22, 1996, Սևիլյա), իսպանացի հարձակվող, ով հանդես է գալիս իսպանական «Սևիլյայում»։
«Սևիլյա»
Կառլոսը հանդիսանում է «Սևիլյայի» սան։ Տեղափոխվել է առաջին թիմ 2014 թվականին։ Իր դեբյուտը թիմի կազմում նշել է 2014 թվականի մարտի 2-ին՝ «Ռեալ Սոսիեդադի» դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
2015 թվականին Իսպանիայի Մ19 հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը, որտեղ Իսպանիայի հավաքականը դարձել է չեմպիոն։ Մասնակցել է վեց խաղի և դարձել մեկ գոլի հեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Աստերոիդների ցանկ (202101-202200)
Աստերոիդների ցանկ (202001-202100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (202201-202300)
Ռուդոլֆ Գարգալոյան
Ռուդոլֆ Հարությունի Գարգալոյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1958 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի բարձրագույն ուսումնարանը։ 1963-1968 թվականներին դասավանդել է ԵԳՈւ-ում, 1967-1981 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում ։ Եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։
Ստեղծագործություններ
Ստեղծագործել է հիմնականում դեկորատիվ-մոնումենտալ և հաստոցային գեղանկարի բնագավառներում։ Ձևավորել է համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսներ, հեղինակ է ՀՊՊԹ-ի, տուն-թանգարանների, «Դվին», «Երևան» հյուրանոցների, Երևանի բժշկական ինստիտուտի («Մարդու պայքարն ընդդեմ չարի» կոմպոզիցիա) ներքին ձևավորումների, Մարտիրոս Սարյանի, Վահրամ Փափազյանի, Հրաչյա Ներսիսյանի, Վարդան Աճեմյանի դիմանկարների, « Չարենց-Նամե», «Արփա-Սևան» կոմպոզիցիոն գործերի, «Էրեբունի-Երևան» հարթաքանդակի։
Մենքալիսի
Մենքալիսի (მენქალისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1320 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 15 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 26 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Կիռկկյուլա (գյուղ, Կեռլա շրջան)
Կիռկկյուլա (Kõrkküla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կեռլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կեռլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պոմոշնայա (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Պոմոշնայա (Помічна), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոմոշնայա գյուղում բնակվում էր 1 303 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Իտապետինինգայի մարզ
Իտապետինինգա (մեզոշրջան) (Mesorregião de Itapetininga), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլո նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 826 910 հազար մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։ Զբաղեցված տարածքը 20 172,164 կմ²։ Բնակչության խտությունը 41,0 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Եթեր (այլ կիրառումներ)
Եթեր, կարող է վերաբերել՝
Աշխարհի երկրներն ըստ եկամտային տարբերության
Աշխարհի պետություններն ըստ եկամտային տարբերության. ստորև ներկացված են աշխարհի երկներն ըստ եկամտային տարբերության, որն ընդգրկում է նաև Ջինիի գործակիցը։ Բոլոր տեղեկությունները ՄԱԿ-ից և ԿՀՎ-ից են։
Հ/Ա 10%։ Ամենեն հարուստ 10% մինչև ամենեն աղքատ 10%; Հ/Ա 20%։ Ամենեն հարուստ 20% մինչև ամենեն աղքատ 20%; Ջինի։ Ջինի ցուցիչ; ՄԱկ։ Տվյալներ ՄԱԿ-ից; CIA։ Տվյալներ CIA-ից։
Հ/Ա 10%։ Ամենեն հարուստ 10% մինչև ամենեն աղքատ 10%; Հ/Ա 20%։ Ամենեն հարուստ 20% մինչև ամենեն աղքատ 20%; Ջինի։ Ջինի ցուցիչ; ՄԱկ։ Տվյալներ ՄԱԿ-ից; CIA։ Տվյալներ CIA-ից.
Արտաքին հղումն
Կատեգորիա:Ցանկեր:Տնտեսություն Կատեգորիա:Երկրների ցանկեր Կատեգորիա:Եկամուտի բաժանում
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրների ցանկ
Ստորև ներկայացված է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրների ցանկը։ Ներկայացված են միայն ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից պարգևատրված անձինք (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր)։ Մինչ այդ պարգևատրվածների ցանկը կտեղադրվի տվյալների ձեռքբերումից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ մեդալներ
Ջովաննի Սամարտինի
Ջովաննի Բատիստա Սամարտինի (Giovanni Battista Sammartini, ), իտալացի կոմպոզիտոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժշտագետներ Կատեգորիա:Իտալացի երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Իտալացի դիրիժորներ
Բրազիլիայի դրամահատարան
Բրազիլիայի դրամահատարան (Casa da Moeda do Brasil), Բրազիլիայի պետական ձեռնարկություն, որը զբաղվում է մետաղադրամների, թղթադրամների և այլ պաշտպանված արտադրանքի (անձնագրեր, փոստային նամականիշեր) պատրաստմամբ։ Գրանցված է Բրազիլիայի ֆինանսների նախարարության ենթակայության հանրային ընկերության ձևով ։
Բրազիլիայի տարածքում պորտուգալական գաղութացումը սկսվելուց հետո ոչ մի դրամահատարան չկար, իսկ շրջանառության մեջ օգտագործվում էին նրա տարածք ընկած բացառապես բոլոր մետաղադրամները (առավելապես` իսպանական)։ Բրազիլիայի տարածքում առաջին մետաղադրամները հատվել են 1645-1646 թվականներին հոլանդացիների կողմից Պերնամբուկուի պաշարման ժամանակ։
1694 թվականի մարտի 8-ին Պեդրու 2-րդ Խաղաղասեր թագավորը հրաման արձակեց դրամահատարան բացել Բահիայում։ 1699 թվականին դրամահատարանը տեղափոխվեց Ռիո դե Ժանեյրո, մեկ տարի անց` Պերնամբուկու, որտեղ այն գործեց մինչև 1702 թվականը։ 1703 թվականին դրամահատարանը նորից տեղափոխվեց Ռիո դե Ժանեյրո։ Այնուհետև բացվեցին ևս մի քանի դրամահատարաններ. Բահիայում (1714), Վիլա Ռիկայում (1724-1734) :
Մադագասկար (մուլտֆիլմ)
Մադագասկար, ամերիկյան 3Դ մուլտֆիլմ է, մուլտֆիլմի հերոսներն են Ալեքսը, Մարտին, Մելմանը, Գլորիան և այլն։
Սյուժե
Կենտրոնական պարկի կենդանաբանական այգում զեբրա Մառտին նշում էր իր տասնամյակը։ Իր ամենօրյա կյանքը դառել էր ձանձրալի և նա խնդրում էր լինել վայրի բնության մեջ։ Լավագույն ընկեր Մարտին, առյուծ Ալեքսը, սիրում էր պարծենալ հանրության առաջ որպես «Նյու Յորքի թագավոր»։ Ալեքսը փորձում է ուրախացնել Մարտիին, և նա, ստանալով մի քանի խորհուրդներ կենդանաբանական այգու պինգվիններից՝ Սկիպերից, Կովալսկուց, Ռիկոյից և Շարքայինից ովքեր փորձում են փախնել այդտեղից, հետևում է նրանց։ Ալեքսը, ընձուղտ Մելմանը և գետաձի Գլորիան հետևում են Մարտիին, փորձելով նրան համոզել վերադառնալ տուն։ Պինգվինների և երկու շիմպանզեների՝ Մեյսոնի և Ֆիլի հետ միասին, բոլոր չորսը հայտնվում են Grand Central Station-ում։ Հայտնվելով այնտեղ ոստիկաններն ու անասնաբուժական հսկողության աշխատակիցները, Ալեքսի հետ շփվելու փորձը ագրեսիա համարելով, անասնաբուժական հսկողության աշխատակիցները ներարկում են հանգստացնող դեղամիջոց բոլոր կենդանիներին։ Կենդանիների իրավունքների պաշտպանների ճնշման ներքո կենդանաբանական այգուց փախած կենդանիներին ուղարկում է Աֆրիկա՝ Քենիայի արգելոց։ Ճանապարհորդության ընթացքում պինգվինները փախչում են վանդակից և գրավում նավը՝ նպատակ ունենալով նավարկել դեպի Անտարկտիկա։ Նավի կտրուկ շրջադարձի հետևանքով, երբ ընթացքը փոխվում է, Ալեքսի, Մարտիի, Մելմանի և Գլորիայի արկղերը ծովն են ընկնում և բերում են Մադագասկարի ափ։
Սկզբում կենդանիները կարծում էին, որ գտնվում են Սան Դիեգոյի կենդանաբանական այգում։ Այնուհետև նրանք հանդիպում են լեմուրների մի ոհմակ, որը գլխավորում է Ջուլիան XIII թագավորը և հասկանում են նրանց իրական գտնվելու վայրը։ Ալեքսը մեղադրում է Մարտինին իրենց անախորժ իրավիճակի համար և անհաջող կերպով փորձում է ազդանշան տալ քաղաքակրթության օգնությանը վերադառնալու համար։ Մինչդեռ Մարտին իր համար տուն է կազմակերպում կղզու ափին, ապա Գլորիան ու Մելմանը միանում են նրան։ Ալեքսն ի վերջո գալիս է, բայց, զրկվելով իր սովորական սննդից՝ խոզի սթեյքից, որով նրան անընդհատ կերակրում էին կենդանաբանական այգում, նա աստիճանաբար սկսում է որսորդական բնազդ դրսևորել, որն առաջացել է անտանելի քաղցից։ Հաջորդ առավոտ նրանք արթնանում են՝ հայտնվելով լեմուրների մեջ։ Նրանք ընդունում են նրանց, չնայած թագավորի խորհրդատու Մորիսը զգուշացնում է նրանց Ալեքսի գիշատիչ բնույթի մասին։ Ջուլիանը անտեսում է Մորիսի մտահոգությունները և համոզում է խմբին օգնել նրանց պայքարել ֆոսաների ոհմակի դեմ, որոնք որսում են լեմուրներ որսի համար։ Ալեքսը վախեցնում է ֆոսին և պարային բեմադրություն է ցույց տալիս լեմուրներին, իսկ բոլորի հետ զվարճանալուց ու զվարճանալուց հետո քաղցած հարձակվում է Մարթիի վրա։ Հասկանալով, որ Ալեքսը սպառնալիք է, թագավորը նրան ուղարկում է կղզի, որտեղ ապրում են ֆոսերը։ Մարտիին, տեսնելով Ալեքսի հետ կատարվածը և հասկանալով, թե որքան դժվար է գոյատևել վայրի բնության մեջ բազմաթիվ գիշատիչների մեջ, սկսում է ափսոսալ կենդանաբանական այգին լքելու իր որոշման համար։
Միևնույն ժամանակ, լինելով իրենց հայրենի Անտարկտիդայում, պինգվինները հայտնաբերում են, որ դա պարզապես «լիարժեք բարև» է, և նավը կանգ է կատարել Մադագասկարում՝ տեսնելով ափից իրենց տրված ազդանշանը Գլորիայի, Մելմանի և Մարտիի կողմից։ Մարտին գնում է Ալեքսի հետևից և, գտնելով նրան, փորձում է համոզել, որ հետևի իրեն մինչև ափ, բայց Ալեքսը հրաժարվում է նորից Մարթիի վրա հարձակվելու վախից։ Պինգվինները, Գլորիան և Մելմանը գնում են Մարտիին որոնելու և ընկնում են ֆոսիի թակարդում։ Վերջին րոպեին Ալեքսը հաղթահարում է իր գիշատիչ բնազդները և լեմուրների տարածքից ընդմիշտ վանում է ֆոսին։ Նրանք վերադարձնում են իրենց հարգանքը Ալեքսի հանդեպ, իսկ հետո պինգվիններն օգնում են նրան սուշիով հագեցնել քաղցը։ Հենց որ լեմուրները հրաժեշտի երեկո են կազմակերպում քառյակի համար, ովքեր արդեն պատրաստվել են նավարկելու, պինգվինները որոշում են չհրապարակել նավի վառելիքի սպառման մասին լուրը։
Նյու Յորքի կենդանաբանական այգու կենդանիներ՝ առյուծ Ալեքս, զեբր Մարտինը, գետաձի Գլորիան և ընձուղտ Մելամանը շատ լավ ընկերներ են և վայելում են իրենց կյանքը։ Երբեմն զեբր Մարտինը բողոքում է իրենց կյանքից ասելով որ իրենք ամբողջ կյանքում անիմաստ և անհետաքրքիր են ապրել։
Հասնելով տեղ նրանք ընկերները չեն գիտակցում որ հայտնվել են մեկ այլ մայրցամաքում, նրանք կարծում են, որ իրենք գտնվում են Սան Դիեգոյի գազանանոցում։ Բայց շուտով Ալեքսը այդտեղի մանր կենդանիներին և իրենց թագավոր Լեմուրին փրկում է գազաններից ովքեր ուզում են ուտել նրանց։ Մարտինը շատ գոհ իր ազատությունից վայելում է պահը իսկ Ալեքսը բողոքում է և ուզում վերադառնալ կենդանաբանական այգի։ Այնուհետև արքա Լեմուրը նրանց հետ կնքում է գործարք որով Ալեքսը իրեն և իր կենդանիներին կպաշտպանի գազաններից իսկ նրանք ընկերներին կապահովեն հանգիստ և խնամք։ Շուտով Ալեքսի աչքին սովից բոլորը ուտելիք են երևում և նա որոշում բաժանվել նրանցից, սակայն ընկերները կարողանում են դուրս իրավիճակից, իսկ Լեմուրին և իր կենդանիներին այդքան վախեցնող գիշատիչները Ալեքսի շնորհիվ հանգիստ են թողնում։ Մուլտֆիլմի վերջում ընկերները որոշում են ճանապարհորդել աշխարհով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մադագասկար (մուլտֆիլմեր) Կատեգորիա:Անգլերեն մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2005 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Աշխարհիկ հումանիզմ
Աշխարհիկ հումանիզմ (Secular humanism), մարդուն, նրա երջանկության, զարգացման և իր դրական ունակությունների արտահայտման իրավունքը գերագույն արժեք հայտարարող հումանիզմի փիլիսոփայության ժամանակակից ուղղությունների մեկը։ Հումանիստական աշխարհայացքը հակադրվում է կրոնական աշխարհայացքին, չի ընդունում մարդուց և բնությունից վեր կանգնած ուժերի գոյությունը։ Աշխարհիկ հումանիզմը հայտարարում է, որ մարդ պետք է վարի էթիկական ապրելաոճ առանց աստծո գոյության հիպոթեզի ներգրավման։ Աշխարհիկ հումանիզմը անջատվել է հումանիստական շարժումից ի պատասխան հումանիզմի քննադատության ֆունդամենտալիստների կողմից։ Կրոնական հումանիզմից աշխարհիկ հումանիզմը տարբերվում է այն բանով, որ նա ժխտում է կրոնական հավատքը որպես աշխարհում մարդու կողմնորոշման սկզբունքորեն պատրանքային տարբերակ ։
Աշխարհիկ հումանիզմը հակադրվում է կրոնականությանը, չի ընդունում մարդուց և բնությունից վեր կանգնած ուժերի գոյությունը։ Այն պնդում է, որ յուրաքանչյուր ոք ունակ է և պարտավոր էթիկական կյանք վարել առանց աստծո գոյության վարկածի առաջ քաշման։ Այն ժխտում է կրոնական հավատքը՝ որպես աշխարհում մարդու կողմնորոշման սկզբունքայնորեն պատրանքային միջոց։
«Աշխարհիկ հումանիզմի հռչակագրի» մեջ ամրագրված հիմնարար սկզբունքներից են.
Գրականություն
Կատեգորիա:Աշխարհիկ հումանիզմ Կատեգորիա:Ագնոստիցիզմ Կատեգորիա:Աթեիզմ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տեսություններ
Սավելևո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)
Սավելևո (Савельево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Մկրտիչ Ավգերյան
Մկրտիչ Հայրապետի Ավգերյան, աստվածաբան, լեզվաբան-բառարանագիր, թարգմանիչ։ Մխիթարյան միաբանության խորհրդական (30 տարի) և ընդհանուր աթոռակալ (20 տարի)։
Կենսագրություն
1774 թվականին մտել է Սուրբ Ղազար վանք, ձեռնադրվել հոգևորական, ծավալել բեղմնավոր գիտական, մշակութային գործունեություն։ Իբրև աստվածաբան հայտնի է բազմաթիվ երկերով. ամենանշանավորը «Լիակատար վարք եւ վկայաբանութիւն Սրբոց, որք կան ի հին տօնացուցի եկեղեցւոյ Հայաստանեայց» (հ. 1–12, 1810–15) կոթողական աշխատությունն է, որտեղ լուսաբանել է սրբերի կյանքը, կատարել բանասիրական վերլուծումներ ու ճշգրտումներ։ Առանձնակի արժեք ունի 12-րդ հատորը՝ «Մնացորդք Վարուց Սրբոց արտաքոյ տօնացուցին մերոյ, յիշատակելոց ի Յայսմաւուրս կամ ի Ճառընտիրս Հայոց, որպէս եւ Յունաց եւ Լատինացւոց» (1815), որն այբբենական սկզբունքով կազմված սրբանունների բառարան է՝ հարուստ հավելյալ տվյալներով։
Գրել է կրոնաբարոյախոսական բնույթի բազմաթիվ երկեր, որոնցից «Բարի խորհուրդներ» (1809) և «Դեղ կենաց, որ է հոգեւոր բժշկարան» (1810) աշխատությունները շարադրված են արևմտահայերեն և կարևոր են վերջինիս պատմությունն ուսումնասիրելու առումով ևս։ Ավգերյանը վիթխարի աշխատանք է կատարել նաև թարգմանության ասպարեզում. լատիներենից գրաբար է թարգմանել Հեթում պատմիչի «Պատմութիւն թաթարաց»-ը (1842), Աղեքսանդր Թասսոնի «Ապացոյցք կրօնի եւ պատասխանատուութիւնք»-ը (1844), Սենեկայի «Ճառք իմաստասիրականք»-ը (1849), Կիկերոնի «Յաղագս պատշաճից»-ը (1845), Գրիգոր Մեծի «Կանոն հովուական»-ը (1846) և այլն։
Գրաբարից լատիներեն է թարգմանել Փիլոն Ալեքսանդրացու ճառերը և Եվսեբիոս Կեսարացու «Քրոնիկոն»-ը (մաս 1–2, 1818), որոնց հունարեն բնագրերը կորած են։ «Քրոնիկոն»-ն ամփոփում է հայերեն հին թարգմանության բնագիրը և հույն մատենագիրների գրվածքներում պահպանված հունարեն հատվածները։ Ավգերյանի գլուխգործոցն է «Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի» կամ «Նոր հայկազեան բառարան»-ը (հ. 1–2, 1836–37, համահեղինակներ՝ Գ. Ավետիքյան, Խ. Սյուրմելյան)։ Հրատարակել է նաև «Առձեռն բառարան հայկազնեան լեզուի» (1846, 1865 երկրորդ տպագրութիւն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ աստվածաբաններ
Բենդեժյոն
Բենդեժյոն (Bendejun), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Կոնտ կանտոնում ։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 939 մարդ, 2012 թվականին՝ 949 մարդ.
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 580 բնակիչներից 445-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 135-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 76.7 %, 1999 թվականին եղել է 73.3 %: Աշխատունակ տարիքի 445 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 411-ը (214 տղամարդ և 197 կին), 34 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (16 տղամարդ և 18 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 135 ոչ ակտիվ բնակիչներից 46-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 41-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 331 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 784 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 20312 եվրո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Վասիլի Կուզնեցով (ֆուտբոլիստ)
Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Կուզնեցով, ռուս ֆուտբոլիստ, դարպասապահ, մարզիչ։
Խաղացողի կարիերա
«Անդերլեխտ» բելգիայի ակադեմիայի սան է։ 1997 թվականին Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի կազմում անցկացրել է մեկ խաղ դուբլում։ 1998-2000 թվականներին խաղացել է «Կրասնոզնամենսկում», 1999 թվականին «Երևան» ակումբի կազմում անցկացրել է 14 խաղ։ 2001-2003 թվականներին հանդես է եկել Նովոսիբիրսկի «Չկալովեց-1936»-ում, ճանաչվել է 2002 թվականի «Նադեժդա» մրցաշարի լավագույն դարպասապահ։ Խաղացել է բելառուսական ՄՏԶ-ՌԻՊՕ Մինսկ (2004-2005), «Գոմել» (2006-2007), Գրոդնոյի «Նեման» (2009) ակումբներում, Ռուսաստանի ցածր դիվիզիոնների «Դմիտրով» (2008), «Զելենոգրադ» (2009), «Իստրա» (2010-2012) ակումբներում։
Մարզչական կարիերա
2013 թվականի հուլիսից մինչև 2014 թվականի մայիսը եղել է «Ստրոգինո» ակումբի դարպասապահների մարզիչ ։
2014 թվականի հունիսից մինչև 2016 թվականի դեկտեմբերը եղել է Մոսկվայի «Սպարտակ-2»-ի Եվգենի Բուշմանովի շտաբում դարպասապահների հետ աշխատանքի մարզիչ։ 2017 թվականի հունվարին Բուշմանովի հետ տեղափոխվել է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքական ։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 23-ին լքել է հավաքականը ։
2019 թվականի հունվարից մինչև 2021 թվականի հունիսը եղել է Մոսկվայի «Սպարտակի» երիտասարդական թիմի դարպասապահների մարզիչ։ 2021 թվականի հուլիսից աշխատել է Մոսկվայի «Սպարտակ-2»-ի դարպասապահների մարզիչ Բուշմանովի շտաբում ։ 2021/22 մրցաշրջանի ավարտից հետո թիմը լուծարվեց ։
2022 թվականի հունվարին ընդգրկվել է Պաոլո Վանոլիի մարզչական շտաբում Մոսկվայի «Սպարտակում», 2022 թվականի հունիսին Վանոլիի հեռանալուց հետո մտել է Գիլյերմո Աբասկալի շտաբ ։ 2022/23 մրցաշրջանի ավարտից հետո հեռացել է ակումբից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԿՄԱ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Ահմադ Բենալի
Ահմադ Բենալին (احمد بن علي, ), լիբիացի և անգլիացի ֆուտբոլիստ, իտալական «Կրոտոնե» ակումբի և Լիբիայի հավաքականի կիսապաշտպան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1992 թվականի փետրվարի 7-ին Մանչեսթերում (Անգլիա)։ Նրա մայրը անգլիացի է, իսկ հայրը՝ լիբիացի։ Ունի նաև գերմանական և շոտլանդական արմատներ ։
Ակումբային կարիերա
Անգլիական «Մանչեսթեր Սիթիի» սան է։ Հիմնական թիմի կազմում ոչ մի խաղ չի խաղացել։
2011/2012 մրցաշրջանում վարձավճարով հանդես է եկել անգլիական «Ռոչդեյլում»։ Անցկացրել է 2 հանդիպում Առաջին լիգայում (Անգլիայի 3-րդ դիվիզիոն) ։
«Բրեշիա»
2012 թվականի ամռանը տեղափոխվել է իտալական «Բրեշիա»։ 2012/2013 մրցաշրջանում 10 հանդիպում է անցկացրել Սերիա B-ում (Իտալիայի 2-րդ դիվիզիոն)։ 2013/2014 մրցաշրջանում մասնակցել է 34 խաղի և դարձել 4 գոլի հեղինակ Սերիա B-ում։ 2014/2015 մրցաշրջանում մասնակցել է 36 խաղի և դարձել 9 գոլի հեղինակ Սերիա B-ում ։
«Պեսկարա»
2015 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Պալերմո» և անմիջապես վարձավճարով ուղարկվել է «Պեսկարա»։ 2015/2016 մրցաշրջանում մասնակցել է 39 հանդիպման և խփել է 5 գոլ Սերիա B-ում ։ Թիմը զբաղեցրել է 4-րդ տեղը ։ Փլեյ-օֆֆում հաղթել են «Նովարային» ու «Տրապանիին» ու դուրս եկել Սերիա A ։ 2016 թվականի ամռանը «Պեսկարան» գնել է Բենալիի իրավունքները։ 2016/2017 մրցաշրջանում մասնակցել է 33 հանդիպման և խփել 6 գոլ։ 2017/2018 մրցաշրջանի առաջին կեսին Սերիա B-ում անցկացրել է 15 հանդիպում և խփել 4 գոլ ։
«Կրոտոնե»
2018 թվականի հունվարին վարձավճարով տեղափոխվել է «Կրոտոնե» մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Մասնակցել է 10 հանդիպման և խփել է մեկ գոլ։ 2018 թվականի ամռանը ակումբը գնել է ֆուտբոլիստին։ 2018/19 մրցաշրջանում մասնակցել է 23 հանդիպման և խփել է 5 գոլ ։
Ազգային հավաքական
Լիբիայի հավաքականում նորամուտը նշել է 2012 թվականի մայիսի 23-ին Ռուանդայի թիմի դեմ ընկերական խաղում։ Ազգային հավաքականի կազմում առաջին գոլը խփել է 2017 թվականի հունիսի 9-ին՝ գրավելով Սեյշելյան կղզիների հավաքականի դարպասը Աֆրիկյան ազգերի գավաթի 2019 թվականի ընտրական փուլի խաղում։
Ակումբային
2019 թվականի հունիսի 24-ի դրությամբ
Միջազգային
Ընդամենը՝ 11 հանդիպում / 3 գոլ, 2 հաղթանակ, 4 ոչ ոքի, 5 պարտություն:
Անձնական կյանք
Ահմդ Բեալին մահմեդական է ։
Ամուսնացած է։ Զույգն ունի երկու երեխա՝ դուստրը՝ Յասմինը (2013 թվական) և որդին՝ Այմանը (2014 թվական) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ
Դրեզդենի պետական օպերա
Դրեզդենի պետական օպերա (Dresdner Staatsoper, Դրեզդենի օպերա Զեմպերոպեր  (Semperoper)), օպերային թատրոն Դրեզդենում։ Կառուցվել է Գոդֆրիդ Զեմպերի նախագծով (այստեղից էլ թատրոնի անվանումը)։ Գտնվում է «Հին քաղաքում» (Altstadt)` Ցվինգերի և Դրեզդենյան պալատի անմիջական հարևանությամբ ։ 1841 թվականին բացված թատրոնի շենքը երկու անգամ ենթարկվել է ավերածության 1869 թվականին` հրդեհի, 1945 թվականին՝ ռմբակոծությունների հետևանքով։ Այս ավերածություններից հետո թատրոնը վերականգնվել է 1878 թվականին և 1985 թվականին։
Դրեզդենի օպերային թատրոնում կայացել են բազմաթիվ օպերաների պրեմիերաներ, այդ թվում՝ Ռիխարդ Վագների («Թռչող հոլանդացի», «Ռիենցի», «Տանհոյզեր») և Ռիխարդ Շտրաուսի («Սալոմե», «Վարդի ասպետը», «Էլեկտրա») օպերաների պրեմիերաները։
Դրեզդենի օպերան համարվում է աշխարհի ամենահին նվագախմբերից մեկի` Սաքսոնյան պետական կապելլայի համերգասրահը ։
Օպերայի առաջին շենք
Դեռևս 1648 թվականին Դրեզդենի օպերայի տեղում գործում էր թատրոն, որն առաջին մշտական թատրոններից մեկն էր Ալպերի հյուսիսում։ Այնուհետև մոտակայքում կառուցվեցին ևս 8 թատրոն, և այն հրապարակը, որի շուրջը տեղակայված էին դրանք, կոչվեց Թատերական ։
Նոր օպերային թատրոն կառուցելու գաղափարը պատկանել է Սաքսոնիայի թագավոր Ֆրեդերիկ Ավգուստ Երկրորդին։ Նա պալատական թատրոնի շինարարությունը հանձնարարեց ճարտարապետ Գոդֆրիդ Զեմպերին։ Շինարարությունը շարունակվել է 1838 թվականից մինչև 1841 թվականը։ Սկզբնապես նախատեսվում էր շինարարությունը ֆինանսավորել թագավորի միջոցներով, բայց 1839 թվականին նա պահանջեց, որ խորհրդարանն իր վրա վերցնի այդ ծախսերը։
Թատրոնի բացումը տեղի է ունեցել 1841 թվականի ապրիլի 13-ին` Կարլ Մարիա ֆոն Վեբերի «Հոբելյանական նախերգանք» և Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի «Տորկվատո տասսո» պիեսների բեմադրությամբ ։ Մեկ տարի անց Ռիխարդ Վագները տեղափոխվեց Դրեզդեն և ստանձնեց թատրոնի նվագախմբի ղեկավարի պաշտոնը։ Դրեզդենի օպերայում տեղի ունեցավ կոմպոզիտորի այնպիսի ստեղծագործությունների պրեմիերան, ինչպիսիք են «Ռիենցի», «Թռչող հոլանդացի» և «Տանհոյզեր»։ Դրանց մեջ Ռիխարդ Վագները հանդես էր գալիս նաև որպես դիրիժոր ։
Օպերային թատրոնի բացումը հռչակ բերեց Գոդֆրիդ Զեմպերին եվրոպական թատերական աշխարհում։ Առաջին շենքի ոճը դժվար էր միանշանակ պարզել, քանի որ այն ուներ մի շարք առանձնահատկություններ, որոնք բնորոշ են վաղ Վերածննդի դարաշրջանին և բարոկկոյին։
Գերմանիայում 1848-1849 թվականների հեղափոխության պարտության արդյունքում Զեմպերը և Վագները ստիպված եղան փախչել Դրեզդենից։ 1869 թվականի սեպտեմբերին տեղի ունեցած ուժեղ հրդեհի արդյունքում Դրեզդենի օպերային թատրոնի առաջին շենքն ամբողջովին ավերվեց։
Օպերայի երկրորդ շենք
Ավերումից հետո ծագեց թատրոնի վերականգնման հարցը։ Կարծիքները բաժանվեցին, քաղաքացիների մի մասը առաջարկեց վերականգնել ավերված շենքը, իսկ մյուսները առաջարկում էին բոլորովին նոր շենք կառուցել և արդյունքում որոշվեց կառուցել նոր շենք։ Նաև բուռն քննարկումները ծավալվեցին նոր օպերայի շենքի գլխավոր ճարտարապետի թեկնածության շուրջը։ Քաղաքի բնակիչների կողմից հավաքված ստորագրությունների շնորհիվ Գոտֆրիդ Զեմպերը, ով եղել էր առաջին շենքի ճարտարապետը, երկրորդի կառուցման համար պատվեր ստացավ ։
Եվ արդեն 1871 թվականին սկսվեց օպերայի նոր շենքի կառուցումը։ Շինարարությունը ղեկավարում էր Գոտֆրիդ Զեմպերի ավագ որդին Մանֆրեդ Սեմփերը։ Ինքը՝ Գոդֆրիդ Զեմպերը, նամակների միջոցով իր որդուն խորհուրդներ էր տալիս շինարարությանը առնչվող տարբեր հարցերի վերաբերյալ։ Հետագայում արխիվում պահպանված այս նամակները օժանդակեցին 20-րդ դարի վերջին օպերայի շենքի վերականգնմանը։ Շինարարությունն ավարտվեց 1878 թվականին։ Շինության շքամուտքը զարդարված էր քանդակագործ Յոհաննես Շիլինգի (Johannes Schilling) Դիոնիսի և Արիադնայի բրոնզե քառաձի մարտակարգով։ Թատրոնի մուտքի մոտ տեղադրվել էին Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի և Ֆրիդրիխ Շիլլերի, կողային ճակատային որմնախորշերում` Շեքսպիրի, Սոֆոկլեսի, Մոլիերի և Եվրիպիդեսի քանդակները։ Բացի Շիլինգից, նոր թատրոնի համար արձանների ստեղծմանը մասնակցել էին այնպիսի քանդակագործներ, ինչպիսիք են Էռնստ Ռիտշելը և Էռնստ Հենելը։ Շենքի ներքին հարդարանքի և զարդանկարների համար առատորեն օգտագործվել էին թանկարժեք նյութեր։
Օպերայի շենքի երկրորդ բացումը տեղի ունեցավ 1878 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Կարլ Մարիա ֆոն Վեբերի «Հոբելյանական նախերգանք» ներկայացմամբ և Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի «Իֆիգենիան Տավրիդայում» պիեսով ։
19-րդ դարի վերջին Ռիխարդ Ստրաուսի ստեղծագործության դրեզդենյան շրջանում գրվեցին և բեմադրվեցին այնպիսի օպերաներ, ինչպիսիք են՝ «Մարված կրակներ» (1901), Սալոմե (1905), «Էլեկտրա» (1909) և «Վարդերի ասպետը» (1911)։
Առաջին աշխարհամարտից հետո սաքսոնական թագավորը հրաժարվեց գահից և պալատական թատրոնը վերանվանվեց Սաքսոնական պետական թատրոն։
1922 թվականին Ֆրից Բուշը դարձավ թատրոնի գլխավոր դիրիժորը։ Նրա անմիջական մասնակցությամբ տեղի ունեցան Ռիխարդ Շտրաուսի «Ինտերմեցցո» (1924), «Եգիպտական Հելենա» (1928) և «Արաբելա» (1933), ինչպես նաև Ֆերուչիո Բուսոնիի «Դոկտոր Ֆաուստ», Կուրտ Վեյլի «Պրոտոգոնիստ» (1926) և Պաուլ Հինդեմիթի «Կարդիլյակ» (1926) օպերաների պրեմիերաները։ 1933 թվականին Ֆրից Բուշը ազատվեց զբաղեցրած պաշտոնից Ազգային սոցիալիստների կողմից։
1934 թվականին Կառլ Բյոմը զբաղեցրեց տնօրենի և գլխավոր դիրիժորի պաշտոնը։ Նրա ղեկավարությամբ բեմադրվեցին Շտրաուսի «Լռակյաց կինը» (1935) և «Դաֆնա» (1938) օպերաները։ Օպերան շարունակեց աշխատել նաև Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին։ Միայն 1944 թվականի օգոստոսի 31-ին դադարեցվեց թատրոնի աշխատանքը։ Վերջին ներկայացումը դարձավ Կարլ Մարիա ֆոն Վեբերի «Ազատ հրաձիգը»։
1945 թվականի փետրվարի 13-ին Դրեզդենի ռմբակոծության ժամանակ, քաղաքի կենտրոնը համարյա ամբողջությամբ ավերվել էր, զգալիորեն վնասվել էր նաև օպերայի շենքը, միայն արտաքին պատերն ու որոշ քանդակներ էին մնացել անվնաս։
Դիարբեքիրի ջարդեր (1895)
Դիարբեքիրի ջարդերը, կոտորածներ Օսմանյան կայսրության Դիարբեքիրի վիլայեթում (1895 թվականի նոյեմբեր)։ Այդ իրադարձությունները Համիդյան ջարդերի մասն էին, որոնք ուղղված էին քրիստոնեական բնակչության դեմ։ Ֆրանսիայի փոխհյուպատոս Մեյրիէի զեկույցի համաձայն Դիարբեքիրի սանջակի տարածքում 119 գյուղեր, որոնք բաղակացած էին 6000 ընտանիքներից, թալանվել և այրվել էին, մոտ 30 000 քրիստոնյաներ սպանվել կամ անհայտ կորել էին։ Մասնավորապես Դիարբեքիր քաղաքում առևանգել էին 50 կանանց և աղջիկների, գյուղերում այդ թիվը շատ ավելի մեծ էր։ Դիարբեքիր քաղաքի նյութական վնասների չափը գնահատվում էր ըստ Մեյրիէի 2 միլիոն թուրքական ֆունտ, իսկ սպանված քրիստոնեաների թիվը 3 000։
Դրեզդենի պետական օպերա
Օպերայի «երրորդ» շենք
Պատերազմից հետո, կիսավեր շինությունների քանդման ժամանակ և քաղաքը փլատակներից մաքրելու ընթացքում թատրոնի ավերակները չեն քանդվել, և 1952 թվականին դրանք նույնիսկ ամրացվեցին, ինչը հետագայում հեշտացրեց վերականգնման աշխատանքները, որոնք սկսվեցին միայն 1977 թվականի հունիսի 24-ին։ Վերականգնումը ղեկավարում էր ճարտարապետ Վոլֆգանգ Հանսը։ Շենքի հատակագիծը փոխվեց և այն համապատասխանեցվեց օպերային թատրոնին ներկայացվող ժամանակակից պահանջներին։ Նստատեղերի քանակը նվազեց մինչև 1300։ Հակառակ կողմում ավելացվեց նոր մասնաշենք, որն օգտագործվում է փորձնական ներկայացումների համար և որպես վարչական գրասենյակ։ Վերականգնման աշխատանքներն ավարտվեցին դրանց սկսվելուց 8 տարի անց։ Թատրոնի խորհրդանշական բացումը տեղի ունեցավ Դրեզդենի ռմբակոծության 40-ամյակի օրը` 1985 թվականի փետրվարի 13-ին Կարլ Մարիա ֆոն Վեբերի «Ազատ հրաձիգը» և Ռիխարդ Շտրաուսի «Վարդի ասպետը» օպերաների ցուցադրություններով։ Բացի այդ, նորաբաց թատրոնի առաջին ներկայացումներից դարձան Զիգֆրիդ Մատուսի «Երգ կոռնետ Քրիստոֆ Ռիլկեի սիրո և մահվան մասին» օպերան և Ուդո Ցիմմերմանի`«Այրվող աշխարհը» բալետը ։
Դիարբեքիրի ջարդեր (1895)
Մուսուլմանների մոտ սպանվածների թիվը կազմում էր 195, որոնցից 70-ը սպանվել էին հենց մուսուլմանների կողմից՝ թալանված գույքը բաժանելու ժամանակ։ Ջարդերի ընթացքում մոտ 1 500 քրիստոնեաներ կարողացել էին պատսպարվել Ֆրանսիայի հյուպատոսարանում, իսկ մոտ 3 000-ը՝ Սուրբ հայրերի տաճարում։ Այն թաղամասերում, որոնցում քրիստոնեաները ունեին որոշակի զենք և զինամթերք և կարողացել էին հավաքվել և միավորվել բավարար քանակությամբ՝ ջարդարարները մուտք չեն գործել։ Սակայն եռօրյա ջարդերից հետո թուրքակական ուժայինները քրիստոնեաներին զինաթափել են, իսկ մուսուլմանների մոտ թողել էին զենքերը։ Շատ հայեր ձերբակալվեցին և կտտանքների էին ենթարկվում բանտերում։