cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լուսնի լիբրացիա
Լուսնի լիբրացիա ( - ճոճում, տատանում), Լուսնի տեսանելի պարբերական տատանումներն իր կենտրոնի շուրջը։ Տարբերում են օպտիկական և ֆիզիկական Լուսնի լիբրացիաներ։
Օպտիկական լիբրացիա
Օպտիկական լիբրացիան պայմանավորված է.
Ֆիզիկական լիբրացիա
Ֆիզիկական լիբրացիան պայմանավորված է նրանով, որ Լուսինն էլիպսոիդ է, որի մեծ առանցքը երկայնական լիբրացիայի հետևանքով պարբերաբար շեղվում է Երկիր, Լուսին ուղղությունից։ Միաժամանակ Երկրի ձգողության պատճառով առաշանում է ուժազույգ, որն էլ լուսինը ճոճում է զանգվածների կենտրոնի շուրջը մինչև 2՝ անկյունով։
Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա Կատեգորիա:Լուսին
Օտրի Իսար
Օտրի Իսար (Autry-Issards), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Սուվինի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03012։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 332 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 216 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 165-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 51-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 76,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,2 %)։ 165 աշխատունակ բնակիչներից 150-ը աշխատում էին (78 տղամարդ և 72 կին), անաշխատանք էին 15-ը (4 տղամարդ և 11 կին)։ 51 անգործունակ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 11-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Թեթնուլդ
Թեթնուլդ (თეთნულდი՝ «Սպիտակ լեռ»), լեռնագագաթ Բեզենգիական պատի լեռնաճյուղում, Վերին Սվանեթ տարածաշրջանում գտնվող Գլխավոր Կովկասյան լեռնաշղթայում։ 2 կմ հարավ է Գեստոլա գագաթից և Ռուսաստանի Դաշնության հետ սահմանից (Կաբարդա-Բալկարիա)։
Բարձրությունը՝ 4869 մ։ Գագաթը երկգլուխ է, ձևավորված հնագույն բյուրեղային ժայռերով։ Թեթնուլդից արտահոսում են Օիշ, Նագեբ, Ադիշ և այլ սառցադաշտերը, որոնց ընդհանուր մակերեսը 46 կմ² է։ Գագաթից 22 կմ արևմուտք գտնվում է Մեստիան։
Զրինկա Ցվիտեշիչ
Զրինկա Ցվիտեշիչ (Zrinka Cvitešić, ), թատրոնի, կինոյի, հեռուստատեսության խորվաթ ժամանակակից դերասանուհի
Կենսագրություն
Ծնվել է 1979 թվականի հուլիսի 18-ին, Խորվաթիայի Կարլովաց քաղաքում։ 2002 թվականին ավարտել է Զագրեբի դրամատիկական արվեստի ակադեմիան։ 2005 թվականից խաղում է Խորվաթիայի ազգային թատրոնում ։ 2013 թվականին Լոնդոնի «Փյունիկ» թատրոնում խաղացել է «Մի անգամ» մյուզիքլում, որի համար արժանացել է Լորենս Օլիվիեի անվան մրցանակի ։ 2015 թվականին Զրինկա Ցվիտեշիչին ընդգրկել են Սարաևոյի միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի կազմում ։
Անձնական կյանք
2009-ից մինչև 2014 թվականը Զրինկան հանդիպում էր պարկապզուկահար Խրվոյե Ռուպչիչի հետг : 2014 թվականից հանդիպում է խորվաթ ֆուտբոլիստ Նիկո Կրանչարի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի արվեստ Կատեգորիա:Խորվաթիայի կինո
Փոքր բազիլիկ
Փոքր բազիլիկ, կոչվում են որոշ հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցական շինություններ։ Կանոնի համաձայն, որևէ եկեղեցական կառույց չի կարող արժանանալ բազիլիկ կոչմանը, եթե այն ուխտավոր և պատմական նշանակության չէ ։ Այս կոչումը շնորհվում է Պապի կողմից։
Եկեղեցիների ճարտարապետության մասին գրողներն օգտագործում են «բազիլիկա» տերմինը, նկարագրելով որոշակի ոճը, որով կառուցվում է եկեղեցին։ Վաղ քրիստոնեական ժամանակներից եկեղեցիները կառուցել են հենց այս ոճով։
18-րդ դարում տերմինը ստանձնեց կրոնական իմաստ, չնայած նրան, որ այն ոչ մի կապ չունի ճարտարապետական ոճի հետ։ Բազիլիկները կրոնական իմաստով այն բաժանվում են խոշոր («մեծ») և փոքր բազիլիկների։ Այսօր Հռոմում միայն չորս եկեղեցի կա, որ դասվում են հիմնական բազիլիկների շարքին։
Պատկերասրահ
2016 թվականի հունիսի 30-ի դրությամբ գոյություն ունեն 1,748 փոքր բազիլիկներ (2006 թվականի մարտի 26-ի դրությամբ, աճը՝ 1476-ից), որոնցից մեծամասնությունը գտնվում է Եվրոպայում (570-ը միայն Իտալիայում, ընդ որում՝ բոլորը բարձր կարգավիճակ ունեցող) 171-ը Ֆրանսիայում, 144-ը Լեհաստանում, 120-ը Իսպանիայում, 76-ը Գերմանիայում, 32-ը Ավստրիայում, 29-ը Բելգիայում, 26-ը Նիդերլանդներում, 16-ը Հունգարիայում, 15-ը Չեխիայում, 13-ը Սլովակիայում, 12-ը Շվեյցարիայում և Պորտուգալիայում, 9-ը Մալթայում, 8-ը Խորվաթիայում, 7-ը Սլովենիայում և Լիտվայում), ավելի շատ եմ Ամերիկայում՝ (82-ը ԱՄՆ-ում, 66-ը Բրազիլիայում, 47-ը, Արգենտինայում, 35-ը Կոլումբիայում, 30-ը, Մեքսիկայում, 25-ը Կանադայում, 15-ը Վենեսուելայում, 13-ը Պերուում, 9-ը Չիլիում, 8-ը Բոլիվիայում, 5-ը, Ուրուգվայում, 4-ը Սալվադորում), Ասիայում (22-ը Հնդկաստանում, 13-ը Ֆիլիպիններում, 9-ը (Իսրայել / Պաղեստին)ում, այլ վայրերում ավելի փոքր թվով, Աֆրիկա (ընդհանուր՝ 21, 4-ը Գանայում և) և Ավստրալիայում (5-ը Ավստրալիա, 1-ը (Գուամ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկություն Կատեգորիա:Եկեղեցիներ
Մանուկ (լեռ)
Մանուկ, լեռնագագաթ Տավուշի մարզում, Խնձորուտի լեռնաշղթայում, Խնձորուտ գետի աջափնյակում, Արծվաբերդ գյուղից 4 կմ հարավ։ Բարձրությունը 1501 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Տավուշի մարզի լեռներ
Դինամիկ ստոխաստիկ ընդհանուր հավասարակշռության մոդելներ
Դինամիկ ստոխաստիկ ընդհանուր հավասարակշռության (Dynamic Stochastic General Equilibrium, DSGE) մոդելները լայնորեն կիրառվում են մակրոտնտեսական վերլուծության մեջ, մասնավորապես՝ դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցությունը քանակականապես գնահատելու ժամանակ։ Կենտրոնական բանկերում (Եվրոպական կենտրոնական բանկում, Ֆեդերալ պահուստային համակարգում), նախարարություններում և միջազգային կառույցներում (ԱՄՀ-ում, Եվրոկոմիտեում, Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպությունում) մոդելների վրա հիմնված տնտեսական քաղաքականության իրականացումը մեծապես պայմանավորված է DSGE մոդելավորման և գնահատման ոլորտների զարգացումներով։
DSGE մոդելավորման առանձնահատկությունները
DSGE մոդելների հիմքում ընկած է իրական գործարար պարբերաշրջանի (RBC-real business cycle) տեսությունը, որը հիմնված է նոր դասական տեսության դրույթների վրա։ Դասական DSGE մոդելի տեսական հիմքերը նկարագրված են (Galí and Gertler, 2007) հեղինակների աշխատանքում, որտեղ կան նաև նորքեյնսյան նախդրյալներ։ Անալիտիկ տեսանկյունից RBC և  DSGE մոդելները հիմնված են երեք հիմնական հավասարումների վրա. DSGE մոդելի կառուցման և գնահատման փուլերն են. ՀԻմնական DSGE մոդելը նկարագրում է առնվազն երկու գործակալի՝ ներկայացուցչական տնային տնտեսությունների և ներկայացուցչական ընկերությունների վարքագիծը։ Այն կառուցվում է նոր քեյնսյան մակրոտնտեսագիտության սկզբունքների հիման վրա, ներառելով տնտեսավարող սուբյեկտների միկրոտնտեսական հիմքերից բխող վարքագծերի օպտիմալացումը, շուկաների մենաշնորհային մրցակցային կառուցվածքը, աշխատավարձի և գնագոյացման կոշտություններն ապրանքային շուկաներում, տնտեսավարող սուբյեկտների ռացիոնալ սպասումները և ընդհանուր հավասարակշռության սկզբունքները (Lawrence J. Christiano et al., 2005 ; Smets and Wouters, 2003; Michael Woodford, 2008 )։
DSGE մոդելի ելակետային դրույթներից են, որ տնտեսությունում գոյություն ունեն անսահմանափակ ներկայացուցչական տնային տնտեսություններ և ձեռնարկություններ։ Առանձին տնտեսական ցուցանիշների ցնցումներով որոշվում է տնտեսության վարքագիծը։
DSGE մոդելների հետ աշխատելիս, մասնավորապես երբ դրանց կառուցվածքի բարդության աստիճանը մեծ է, մոդելների գնահատման բազմաթիվ խնդիրներ և հարցեր են առաջանում։
1. Կարևոր խնդիրներից է մոդելի գործակիցների այնպիսի ընդունելի արժեքների բազմության սահմանումը, որը բացառում է մոդելի անորոշությունն ու անկայունությունը։ Այս խնդրի վերլուծական (անալիտիկ) լուծումը կարող է շատ բարդ, եթե ոչ անհնար լինել շատ DSGE մոդելների պարագայում։ Սակայն մոդելի գործակիցների թույլատրելի արժեքների բազմության իմացությունը կարող է օգտակար լինել նախնական ենթադրություններ կատարելու ժամանակ, օրինակ, երբ կառուցվածքային գործակիցների նշանակալի մասը խախտում է Բլանչարդ-Խանի պայմանները (O. Blanchard, Ch. Kahn, 1980 ), որը կարող է հանգեցնել մոդելի վերանայման կամ վերագնահատման։ Ավելին, դա կարող է օգնել սկսելու գնահատման գործընթացը կայուն բազմությունից, որն այլ պարագայում կպահանջեր մեծածավալ և ժամանակատար աշխատանք։
2. Առանցքային նշանակություն ունի մոդելի այնպիսի պարամետրերի բացահայտումը, որոնք առավել շատ են նպաստում դիտարկված ժամանակային շարքերի մոտարկմանը, այսինքն` մոդելով գնահատված և փաստացի ժամանակային շարքերի համապատասխանությանը։ Միևնույն ժամանակ, պետք է հաշվի առնել, թե արդյոք դիտարկված յուրաքանչյուր ժամանակային շարքի լավագույն մոտարկման համար անհրաժեշտ պարամետրերի արժեքներն իրենց թույլատրելի բազմություններից են։ Բացի այդ, կարևոր են նաև գնահատման գործընթացի ex post (փաստացի մեծությունների հիման վրա կատարվող) վերլուծությունը և մեկնաբանությունը։ Օրինակ, ունենալով դիտարկված ժամանակային շարքերի բազմաչափ բազմություն` կարող է հետաքրքիր լինել իմանալ, թե արդյոք առկա են որոշ երկընտրանքներ կամ հակասություններ կառուցվածքային պարամետրերի միջև։ Նշված խնդիրները կարող են լրացուցիչ օգտակար տեղեկություն տալ DSGE մոդելի էմպիրիկ հատկությունների վերաբերյալ և հիմք հանդիսանալ մոդելի հատկորոշումը ձևափոխելու` պարամետրերի միջև հակասությունները բացառելու և մոդելի համապատասխանությունը տվյալներին բարելավելու համար։
3. Մեկ այլ կարևոր խնդիր է ռացիոնալ սպասումներով մոդելի պարամետրերի և դրա կրճատ տեսքի բերված տարբերակի գործակիցների միջև առնչության հստակ ըմբռնումը։ Մոդելի կրճատ տեսքը (reduced form) իրենից ներկայացնում է կառուցվածքային վեկտոր ավտոռեգրեսիոն (structural vector autoregression, SVAR) հավասարումների համակարգ, որի միջոցով կարող է ներկայացվել ցանկացած DSGE մոդել։ Գործնականում SVAR գործակիցների և կառուցվածքային պարամետրերի միջև ֆունկցիոնալ արտահայտություն ստանալը շատ դժվար է։ Հետևաբար այս առնչության պարզ և մոտարկված հարաբերակցությունները կարող են շատ օգտակար լինել։ Դրանք կարելի է կիրառել չափաբերման (calibration) ժամանակ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է նաև ճշգրտել կարևոր կառուցվածքային պարամետրերը` հետաքրքրող փոփոխականների միջև (օրինակ` գնաճի ու անվանական տոկոսադրույքի լագի միջև) դինամիկ առնչություններ սահմանելիս։
Հարկաբյուջետային քաղաքականությունը DSGE մոդելներում
Ինչպես նշվեց, DSGE մոդելները լայնորեն կիրառվում են հիմնականում կենտրոնական բանկերի և դրամավարկային ու արժութային քաղաքականություն իրականացնող մարմինների կողմից։ Ավանդական DSGE մոդելներում ներկայացված չէ հարկաբյուջետային քաղաքականությունը, քանի որ ենթադրվում է, որ տնային տնտեսությունները ռիկարդյան են՝ այսինքն հարկաբյուջետային քաղաքականությունը որևէ ազդեցություն չի կարող ունենալ տնտեսության վրա։ Վերջին տարիներին, սակայն, Եվրամիության մի քանի երկրներ կանգնեցին պետական պարտքի դեֆոլտի խնդրի առջև, ինչն էականորեն վատթարացրեց այդ երկրներում տնտեսական իրավիճակը՝ չնայած նրան, որ նրանք վարում էին դրամավարկային միասնական քաղաքականություն։ Այդ ժամանակ մեծացավ հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցության նկատմամբ հետաքրքրությունը և դրա մոդելավորումը։ Հարկաբյուջետային քաղաքականություն ընդգրկող առաջին աշխատանքներից է Եվրոպական Կենտրոնական Բանկի կողմից մշակված մոդելը, որի նպատակն էր հասկանալ պետական սպառման ազդեցությունը սպառման վրա ([http://www.nber.org/papers/w11578 Jordi Galí,J. David López-Salido, Javier Vallés, 2004] ), մոդելավորման արդյունքում պարզվեց, որ սպառումը, իրական աշխատավարձը և թողարկումը աճում են, իսկ մասնավոր ներդրումները նվազում են։
Պետական սպառման ազդեցության չափի տեսանկյունից հատկանշական է նաև Քրիստիանոյի և Այքենբաումի պետական ծախսերի բազմարկչի գնահատման վերաբերյալ աշխատությունը, որտեղ հեղինակները ստացել են, որ ծախսերի բազմարկիչն ավելի բարձր է անվանական տոկոսադրույքի 0 լինելու դեպքում (Lawrence Christiano, Martin Eichenbaum, and Sergio Rebelo, 2010 )։
Հարկաբյուջետային քաղաքականության կիրառման մակրոտնտեսական ազդեցության գնահատման ընդհանուր հավասարակշռության մոդել մշակվել է Չեխիայի ֆինասների նախարարության կողմից (Zbynek Stork, Jana Zavacka, 2010): Նշված հեղինակների կողմից նաև առաջին անգամ առաջարկվել է ֆինանսների նախարարության համար մշակված DSGE մոդել (Zbynek Stork, 2011), և կանխատեսումների ու վերլուծությունների համակարգ (FPAS): Հարկաբյուջետային քաղաքականությունը ընդհանուր հավասարակշռության համատեքստում մոդելավորելիս անհրաժեշտ է նախ հասկանալ ազդեցության մեխանիզմները և թե ինչպես են անվանական և իրական կոշտությունները ազդում ֆիսկալ ցնցումների փոխանցման վրա։ Հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցության ուղիներն են
• իրական ուղին, IS միջոցով
• անվանական ուղին, Ֆիլիպսի կորի միջոցով
• սպասումների ուղին- hարկային քաղաքականության փոփոխությունը ձևավորում է սպասումներ, իսկ պարտքի ավելացումը բերում է երկրի ռիսկ-պրեմիայի վատթարացմանը։
Ընդհանուր հավասարակշռության մոդելներում հարկաբյուջետային բլոկում ընդունված է ներառել
• պետության բյուջետային սահմանափակության հավասարումը
• բալանսավորված բյուջեի հավասարում
• հարկաբյուջետային կանոնի հավասարում
• հարկատեսակներից մուտքերի հավասարում
Մի շարք հետազոտողների մոտ, սակայն, տարածված է այն կարծիքը, որ հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցության ուղին սպասումների ուղին է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընդհանուր հավասարակշռության տեսություն
Air New Zealand
Air New Zealand խոշորագույն ավիաընկերություններից է Նոր Զելանդիայում, որի գրասենյակը գտնվում է Օքլենդում։ Ավիաընկերությունը իրականացնում է կանոնավոր չվերթներ հետևյալ մայրցամաքներում՝ Ասիա, Եվրոպա, Հյուսիսային Ամերիկա և Օվկիանա։ Air New Zealand-ը աշխարհի միակ ավիաընկերություններց է, որը կարող է թռիչքներ իրականացնել ամբողջ աշխարհում։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1940 թվականի ապրիլի 26-ին։ Ավիաընկերությունը համագործակցում է Star Alliance-ի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Տյունիխ
Տյունիխ (Тюних), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տեզա գետի աջ ափին՝ 81 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Գորյանովո գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Սենտ Անդրե լը Բուշու
Սենտ Անդրե լը Բուշու (Saint-André-le-Bouchoux), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Էնի գավառում։ Համայնքի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01335։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, 45 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաքից, 16 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 316 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 203 մարդկանցից 168-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 35 -ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 82.8 % է, 1999 թվականին՝ 79,0 %)։ 168 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 163-ը (81 տղամարդ, 82 կին), գործազուրկ է եղել 5 մարդ (1 տղամարդ և 4 կին)։ 35 պասիվներից 16 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 7-ը՝ թոշակառու, վպասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վիսենտե Լոպես
Վիսենտե Լոպես (Vicente López), քաղաք, տեղակայված է համանուն շրջանի Բուենոս Այրես պրովինցիայում։
Վիսենտե Լոպեսը սահմանափակվում է Ավենիդա Հեներալ Պաս, Ավենիդա Մայպու, Ավենիդա Մալավեր փողոցներով։ Վիսենտե Լոպեսը արևմուտքում սահմանակցում է Ֆլորիդային, հյուսիսում՝ Օլիբոսին, հարավում՝ Բուենոս Այրես շրջանի Նունիես քաղաքին, իսկ արևելքում ողողում է Ռիո դե լավ Պլատայի ջրերը։
Վինսենտե Լոպեսը, ինչպես համանուն շրջանը, իրենց անունը ստացել են ի պատիվ Վինսենտե Լոպեսի և Պլանեսայի։
Ռիո դե լա Պլատայի ափերին զուգահեռ, ձգվում է Ավենիդա դել Լիբերտադորը, Բուենոս Այրեսի հիմնական մայրուղիներից մեկը, որը կապում է մայրաքաղաքային շրջան Ռետիրոն Սան Ֆեռնանդո քաղաքին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լուսասեր բույսեր
Լուսասեր բույսեր, հելիոֆիտներ, օպտիմալ պայմաններում բարձր լուսավորությամբ օժտված միջավայրում կենսագործող բույսեր։ Աճում են բաց տարածքներում, անտառային համակցությունների վերին հարկերում, չեն դիմանում երկարատև ստվերային պայմաններին։ Լուսասեր բույսերն ունեն անատոմիամորֆոլոգիական և ֆիզիոլոգիական մի շարք առանձնահատկություններ. տերևաթիթեղները հաստ են, ուժեղ ջղավորված, մեծ քանակությամբ հերձանցքներով, քիչ քլորոֆիլով։ Տերևի բջջում պարունակվում են 50-300 մանր քլորոպլաստներ, որոնց մակերևույթը տասնյակ անգամ մեծ է տերևի մակերևույթից։ Լուսասեր բույսերից են եզան լեզուն, ջրաշուշանը, խեժափիճին, ակացիան, եգիպտացորենը, շաքարեղեգը և այլն։
Կատեգորիա:Բույսերի էկոլոգիա Կատեգորիա:Ծաղկաբուծություն
Մարգարիտա Տուտուլանի
Մարգարիտա Տուտուլանի, հակաֆաշիստ, Երկրորդ համաշխարահային պատերազմի ժամանակ Ալբանիայի հերոս։ Նրա դաժան մահը շատերին է ոգեշնչել միանալու ֆաշիզմի դեմ Ալբանիայի դիմադրության պայքարին։
Կենսագրություն
Երբ 1939 թվականի ապրիլին Իտալիան ներխուժեց Ալբանիա, Տուտուլանին տեղափոխվեց Բերատ, որտեղ իր ընտանիքի հետ միասին իրենց բողոքն արտահայտեցին երկրում իտալական գերակայության դեմ ։ 1942 թվականին Տուտուլանին միացավ Կոմունիստական կուսակցությանը ։ 1942 թվականի նոյեմբերի 28-ին նա Բերատում կազմակերպում էր բողոքի հակաֆաշիստական ցույցեր՝ ներգրավելով հազարավոր մարդկանց ։ Նոյեմբերից հետո նա ֆաշիստական կառավարության կողմից հետախուզման մեջ էր գտնվում ։
1943 թվականի հուլիսի 4-ին Մարգարիտա Տուտուլանին եղբոր՝ Քրիստաք Տուտուլանիի հետ Բերատում ձերբակալվում է ։ Ձերբակալումից հետո նրանք բանտում խոշտանգումների են ենթարկվում, այնուհետև նրանց տեղափոխում են բանտից և 1943 թվականի հուլիսի 6-ին Գոզեի մոտ գնդակահարում ։
Տուտուլանիների մահը ցնցել էր Բերատ քաղաքը ։ Մարգարիտա Տուտուլանիի «աղավաղված մարմնի լուսանկարը» պտտեցնում էին ամբողջ քաղաքում, և նրա մահը ոգեշնչեց մարդկանց միանալու ֆաշիստական կառավարության դեմ դիմադրությանը ։
Հիշատակ
Տուտուլանիի արձանը տեղադրված է Ալբանիայի ազգային նահատակաց գերեզմանատանը ։ Տուտուլանին գրել է բանաստեղծություններ, հուշեր, էսսեներ, որոնք գտնվում են Տուտուլանի ընտանիքի արխիվում ։ Լեզվաբան Բերատացի Վեքսի Բուհարաջան Տուտուլանիի մահից 10 օր հետո նրա պատվին գրել է «Մարգարիտա» բանաստեղծությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի դիմադրության անդամներ Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ
Կորխ (Ախալքալաքի շրջան)
Կորխ (კორხი), հայաբնակ գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Ախալքալաք քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1660 մ բարձրության վրա։ Գյուղի մոտ միախառնվում են Կուրի վտակներ Արագվան և Թափարվանը։
Բնակչությունը
Բնակիչները զբաղվում են հողագործությամբ (հիմնականում կարտոֆիլագործություն) և անասնապահությամբ։
Պատմությունը
Համաձայն 1595 թ. թուրքական կառավարության կազմած հարկացուցակի՝ գյուղն ունեցել է 19 տուն, հարկվել է 12.000 ակչե։ Ուշագրավ է, որ Կորխի գրեթե բոլոր տնատերերը կրում էին հայկական կամ հայոց շրջանում լայն տարածում ստացած անձնանուններ (օրինակ՝ Աթաբեկ, Կիրակոս, Գոզալ, Գոզալի որդի Կիրակոս, Մկրտիչ, Խոցադեղ, Սարգսի որդի Հովհաննես, Սարգիս, Աստվածատուրի որդի Կիրակոս)։
Կորխի գյուղատնտեսությունը լուրջ վնաս է կրել նաև 1899-1900 թթ. հացի բզեզից և հոտենտոտյան մլուկից։ Աղետի հետևանքների թուլացման նպատակով ստեղծված կառավարական կոմիտեի կողմից օրհասական վիճակում հայտնված գյուղը մտցվել է առավել տուժած բնակավայրերի շարքը։ Գյուղում հաշվառվել է առաջնահերթ օգնության կարոտ 49 տուն՝ 187 բնակչով։
Բնակչություն. ներկայիս բնակիչների նախնիների մեծ մասը 25 տուն (270 շունչ) 1830 թ. փոխադրվել է Էրզրումի նահանգի համանուն գավառի Երկան Մասուր գյուղից։ Վերաբնակիչների հաստատման պահին Կորխն ունեցել է նաև 12 տուն բնիկ հայ բնակչություն։
Վիճակագրություն. ստորև ներկայացնում ենք գյուղի բնակչության թվաքանակն ըստ հետևյալ տարիների.
տարեթիվ        տուն       արական       իգական        միասին
1838                        143                   299                   442
1840                        258                   235                   493
1841                        244                   253                   497
1842                        251                   249                   500
1844                        270                   261                   531
1845                        274                   270                   544
1847                        185                   190                   375
1849                        192                   203                   395
1853                        210                   228                   438
1854                        220                   223                   443
1857                        260                   234                   494
1861                        281                   246                   527
1862                        280                   242                   522
1863                        291                   258                   549
1864                        309                   262                   571
1865                        308                   267                   575
1867                        338                   280                   618
1868                        346                   288                   634
1869                        359                   297                   656
1870                        367                   302                   669
1871                        368                   306                   674
1873                        368                   319                   687
1874                                                                    693
1875           50                                                       698
1876                        383                   371                   700
1877                        285                   225                   510
1880                        302                   245                   547
1881                        315                   255                   570
1882                        324                   266                   590
1883                        326                   254                   580
1884           60
1886                        336                   259                   595
1887                        382                   285                   667
1889                        386                   301                   687
1890                        389                   309                   698
1891                        411                   322                   733
1892                        401                   312                   713
1893           78           404                   313                   717
1894                        390                   314                   704
1897                        437                   345                   782
1898                        456                   367                   823
1899           84           437                   353                   790
1900                        470                   369                   839
1901                        481                   377                   858
1902                        483                   383                   866
1905                        542                   416                   958
1908           109          571                   455                   1026
1910                        576                   469                   1045
1912                        598                   491                   1089
1914                        524                   490                   1014
1916                        538                   494                   1032
1917                                                                    1000
1918             120       520                   475                     995
1919                                                                     1159
1921                       220                   180                     400
1987           312                                                       1237
Եկեղեցական-ծխական դպրոց. կրթօջախի գործունեությունը սկիզբ է առել 1860-ականից.
1865                                                1                                  62
1875               նա­խակր­թա­րան                   Հ. Ա­նա­նյանց                      40
1876                                                1                                  23
1877                                                1                                  36
1878                                                1                                  31
Խաչքարերով գերեզմանոց. գյուղի հայոց միջնադարյան երբեմնի գերեզմանոցը տարածված է եղել եկեղեցու արևելյան կողմում։ Ժամանակի ընթացքում հնավայրը քայքայվել ու լուծվել է ընդարձակված բնակելի թաղամասի մեջ:Այժմ առանձին գերեզմանական հուշարձաններ ու բեկորներ կարելի է տեսնել եկեղեցամերձ բնակելի տների տնամերձ հողաբաժինները միմյանցից առանձնացնող, քարաշեն պարսպապատերի մեջ, որտեղից էլ դուրս է բերվել 1491 թ. արձանագիր սույն խաչքարը.
'''Սբ. Ստեփանոս (Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ) եկեղեցի.''' Կորխում հաստատված կարնեցի հայ գաղթականները, ամենայն հավանականությամբ, հնի տեղում 1830-ականին կառուցել են քարաշեն, փայտածածկ մի եկեղեցի, որը 1839 թ. հիշվում է Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ, իսկ 1840-ին՝ Սբ. Ստեփանոս անվամբ։ Հետևում է, որ 1839-40 թթ. միջակայքում կատարվել են եկեղեցու կառուցման կամ նորոգման աշխատանքներ։ Սակայն շուտով խիստ սուղ միջոցներով կառուցված այդ եկեղեցին հիմնավորապես վերաշինելու կարիք էր զգացվել։ Ուշագրավ է, որ նոր եկեղեցին կորխեցիները կառուցել են առանց հոգևոր իշխանության գիտության և միայն ավարտից հետո՝ 1848 թ., դիմել օծման խնդրանքով։ Հնի տեղում կառուցված հիշյալ նոր եկեղեցին նկարագրվել է այսպես. «...կառուցեալ են զփայտաշէն միջասահման եկեղեցիս, որոց որմունքն են քարեայ և ծածկքն փայտեայ...»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ջավախք Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Վրաստանի հայաբնակ գյուղեր
Ժաննա Պրոխորենկո
Ժաննա Տրոֆիմովնա Պրոխորենկո (իրական անունը` Ժաննետա, ռուս.` Жанна (Жаннета) Трофимовна Прохоренко, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988 թ.):
Կենսագրություն
Ժաննա Պրոխորենկոն ծնվել է Պոլտավայում։ Երբ նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Լենինգրադ, Ժաննան դերասանական վարպետության իր առաջին դասերն ստացել է Լենինգրադի Անդրեյ Ժդանովի անվան քաղաքային պիոներների պալատում։ 1964 թվականին ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտը (ԿՀՊԻ)։ Նրա համակուրսեցիներից էին հետագայում հայտնի դերասաններ Գալինա Պոլսկիխը, Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինան, Լարիսա Լուժինան, Ժաննա Բոլոտովան և Սերգեյ Նիկոնենկոն։
Դեռ ուսանողական տարիներին Ժաննա Պրոխորենկոն նկարահանվել է Գրիգորի Չուխրայի «Բալլադ զինվորի մասին» (1959 թ.) կինոնկարում։ Կինոնկարն ունեցել է հսկայական հաջողություն։ Հանդիսատեսի կողմից ոչ պակաս ջերմությամբ է ընդունվել նաև Յուլի Ռայզմանի «Իսկ եթե դա սե՞ր է» (1961 թ.) կինոնկարը, որտեղ Ժաննան կատարում էր դպրոցական Քսենիայի դերը։
Ժաննա Պրոխորենկոն աշխատել է Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով և «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով ։ 1969 թվականին նրան շնորհվել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստի, իսկ 1988 թվականին` ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։
Անձնական կյանք
Ժաննա Պրոխորենկոն մահացել է 2011 թվականի օգոստոսի 1-ին` չարորակ ուռուցքի պատճառով ։ Թաղված է Մոսկվայի Խովանսկոյե գերեզմանոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Մենձիժեց-Պոդլյասկի
Մենձիժեց –Պոդլյասկի՝  (մինչև  1917 թվականը Մեժիրեչյե; Międzyrzec Podlaski    )՝քաղաք  Լեհաստանում,Լյուբլիյան զորանոցում ։
Պատմություն
Առաջին հիշատակումը ՝ Մենձիժեց –Պոդլյասկի, պաշտոնական վերաբերում է 1434-1477 թվականներին ։ Այդ ժամանակ քաղաքում  անցնում էր     առևտրային ճանապարհ  Լուկուվայից  մինչև Բրեստ։  Մենձիժեց –Պոդլյասկին  տարածքով մեծացել է  շատ մեծ արագությամբ․ 1486 թվականին կանգնեցվել է կաթոլիկ եկեղեցի, ըստ քաղաքագլխի՝Յան  Նաուստովիչի,  հրամանի  կազմակերպեցին առաջին տոնավաճառները ։ 1598 թվականին կառուցվել է աղային հանք, քաղաքը վերածվել էր  գարեջրի տարածաշրջանային կենտրոնի։ 1648 թվականին զապորոժյան  կազակները  ասպատակեցին Մենձիժեց –Պոդլյասկու վրա։ Քաղաքը   3 անգամ ավերվել և այրվել է շվեդների կողմից․ արյունալի ջրհեղեղի  ժամանակ՝ 1655-1660 թվականներին,  և Հյուսիսային պատերազմի ընթացքում ՝ 1706 և 1708 թվականներին ։ 1660 թվականին ռուս-լեհական հերթական պատերազմի ժամանակ, Մենձիժեց –Պոդլյասկին գրավեցին  ռուսական զորքերը։ 1795 թվականին Լեհաստանի-Լիտվական Համագործակցության երրորդ բաժանման արդյունքում, քաղաքի տարածքը մտավ հողատարածքների կազմի մեջ, որոնք  գտնվում են Հաբսբուրգյան միապետությունի տիրապետության  ներքո։ 1809-1815 թվականներին մտնում էր Վարշավայի դքսության կազմի մեջ ,Վիեննայի վեհաժողովի որոշման համաձայն Մենձիժեց –Պոդլյասկին ընդգրկվեց Լեհական թագավորության մեջ ,որը հանդիսանում էր Ռուսաստանի կայսրության գեներալ-նահանգ։ 1831 թվականին Լեհաստանի ապստամբության ժամանակ քաղաքին մոտ տեղի է ունեցել  ճակատամարտ ապստամբների  և ռուսական կայսերական բանակի ստորաբաժանումների միջև ։ 1867 թվականին քաղաքում կառուցվեց երկաթուղային կայարան։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Մենձիժեց –Պոդլյասկին, որտեղ դեռ 1771 թվականին Օոգոստոս Ալեքսանդր Չարտորիյսկին՝ռուս զորավարը,կառուցել է Պետրոս առաքյալի և Պողոս առաքյալի միասնական եկեղեցին, դարձավ Ուկրաինայի հունական կաթոլիկ եկեղեցու խոշոր կենտրոն։ Լեհական ապստամբությունից հետո՝ 1863—1865 թվականներին Լեհական թագավորության տարածքում սկսվեց ռուսիֆիկացման ակտիվ գործընթաց,  որի արդյունքում 1875  թվականին 2 անհատական  ​​եկեղեցիները մտան ռուսական ուղղափառ եկեղեցիի իրավասության տակ ։ Արդեն XVI դարում  Մենձիժեց –Պոդլյասկայում  ապրում էր բավականին մեծ հրեական համայնք:1931 թվականին մարդահամարի համաձայն հրեաների թիվը կազմում էր 12 հազար մարդ կամ բնակչության ընդհանուր թվի ¾ մասը ։1915 թվականի  օգոստոսին Մեծ ընկրկման ժամանակ գերմանական կայսերական բանակի ստորաբաժանումները մտան քաղաք ։ 1916-1918 թվականներին Մեժիրեչյեն  Լեհաստանի նորաստեղծ Թագավորության մաս էր կազմում, սակայն օրինականորեն մինչև 1917 թվականը այն գտնվում էր Սեդլետսկայի նահանգի Ռադինսկի շրջանում։ 1920 թվականի օգոստոսի 17-ին, Լեհաստանի հակաօդային ուժերի դիվիզյայով քաղաքի տարածքից դուրս է բերվել Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի(ԲԳԿՀ)  ստորաբաժանումները  և Մենձիժեց –Պոդլյասկին մտավ Լեհաստանի Հանրապետության կազմի մեջ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1939 թվականին ՝«Վայս» մարտական գործողության ժամանակ զինված ուժերի ստորաբաժանումները վերցրեցին քաղաքը, բայց արդեն սեպտեմբերի 25-ին ըստ զինադադարի պայմանագրի նրա տարածքը մտավ Լեհաստանի խորհրդային օկուպացիայի գոտի։ Երկու շաբաթ անց Մենձիժեց –Պոդլյասկին, ըստ ԽՍՀՄ-ի ևԳերմանիայի միջև բարեկամության և սահմանի պայմանագրի, դարձավ նորաստեղծ գեներալ֊նահանգի մի մասը:1940 թվականին քաղաքում ստեղծվել է 6 ուղղիչ  աշխատանքային ճամբարներ, որտեղ ապրում է 2000 հոգի հրեա, ինչպես նաև հուդենրատը և հրեական ոստիկանությունը։ 1941 թվականի հունիսի 22–ին «Բարբարոսա» ռազմական գործողության  մեկնարկից  հետո տվյալ ուղղիչ աշխատանքային ճամբարներում  տեղահանվել են մերձակա բնակավայրերի բնակիչները՝այդ թվում կրակովյանցիները։ 1942 թվականի ապրիլի 19-ին հրատարակվեց հրաման, ըստ որի երեք օրվա ընթացքում հրեաները պարտավորվում էին հավաքել   50կգ  ոսկի և փոխանցել Գեստապոյին։ Այս ժամանակահատվածում ոստիկանության աշխատակիցների կողմից փողոցներում սպանվել է շուրջ 40 պատանդ։ 1942 թվականի 25—26 օգոստոսի հրազենների և աղաղակների ներքո  ոստիկանության աշխատակիցների կողմից կայարան էին բերվել ,ընկղմվել մահվան գնացքներ և ուղարկվել Տրեբլինկա-2 մահվան ճամբար  11-ից 12 հազար հրեաներ։  Օգոստոսի 28-ին գետտոյի իշխանությունը անցավ հուդենրատի անդամների ձեռքը, որի արդյունքում հետագայում տեղի ունեցավ հրեաների  մի շարք զանգվածային տեղահանություններ մահվան ճամբարներ։ 1943 թվականի հուլիսի 17-ին գետտոն վերջնականապես լուծարվեց. մնացած հրեաները տեղահանվեցին Տրեբլինկա -2 և Մաջդանյան մահվան ճամբարներ։ Քաղաքի մեջ, գնդակահարվեցին վերջին 160-200 հոգի հրեական ազգության ներկայացուցիչները, և այն հռչակվեց հրեաներից  ազատված։ Ինչպես պարզվեց, Մենձիժեց –Պոդլյասկիում հրեաների միայն  1 %–ն է մնացել կենդանի՝ քաղաքը գերմանացիներից ազատելուց հետո ։
Տնտեսագիտություն
Քաղաքի տնտեսության մեջ ներգրավված են շուրջ 4900 բնակիչ մասնավորապես `արդյունաբերական ոլորտում 36%, առևտրային ոլորտում 19%, կրթության ոլորտում` 11%։ 2005 թվականի հոկտեմբերին Մենձիժեց –Պոդլյասկիյում գործազրկության մակարդակը  կազմել է 22%։ Քաղաքի տարածքով անցնում են երկու պետական նշանակություն ունեցող ճանապարհներ՝DK2 (երկրի արևելքից դեպի արևմուտք) և DK19: Նախատեսվում է անցկացնել ավտոմայրուղի S19 քաղաքի արևմտյան մասում։ 2008 թվականին Մենձիժեց –Պոդլյասկիյում հնարավոր դարձավ անցկացնել   տվյալ  ավտոմայրուղու  շրջանցիկ մի հատված՝ 6,6 կիլոմետր երկարությամբ,որը թույլ է տալիս մուտք գործել քաղաքի հյուսիսային հատվածից դեպի հարավ, շրջանցելով կենտրոնը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1174 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անն դե Մոնմորանսի
Անն դե Մոնմորանսի, (Anne Ier de Montmorency, ); բարոն, հետո առաջին դուքս Մոնմորանսի (1551), Ֆրանսիայի մարշալ(1522), հետո Ֆրանսիայի կայսր (1538), Ֆրանսիայի պեր (1551)։ Ֆրանսիական զինվորական և քաղաքացիական գործիչ։
Միակ որդին Գիյոմա Մոնմորանսի, սենյոր դե Մոնմորես (1456—1531 թթ.) և Անն Պո, տիկնայք դե Լարոշպո (մահացել է 1510)։
Կենսագրությունը
Նրա կնքամայրը եղել է Աննա Բերետոնսկայա թագուհին, ում շնորհիվ նա ստանում է իր անունը (ֆրանսերեն կանացի Աննա և տղամարդու Անն անունը գրվում և արտասանվում է միևնույնը) ։ Իր ազգականի շնորհիվ, Արտյու Գուֆֆեն, երիտասարդ Անն դաստիարակվել է կոմս Անգուլեմսկու հետ, ապագա Ֆրանցիսկ I: Թագավորի հետ, կողք կողքի, նա մասնակցել է Մարինյանոյի (1515) և Բիկոկկեյի (1522) մարտերին։ 1522 թվականին նշանակվել է Ֆրանսիայի մարշալ։ 1525 թվականին Պավիի ճակատամարտում թագավորի հետ գերի է ընկել։ 1526 թվականին Անն մասնակցել է Մադրիդի պայմանագրի կնքմանը։ 1538 թվականին նշանակվում է կոննետաբլ, բայց շուտով կորցնում է թագավորի համակրանքը։ Հենրիխ II֊ի գահին միանալուց հետո Մոնմորանսկին կրկին ձեռք է բերում նախկին ազդեցությունը և դառնում թագավորի ամենամոտ խորհրդականը։ 1548 թվականին ղեկավարել է Բորդոյում ժողովրդական ապստամբության ճնշումը։ 1551 թվականին պարգևատրվել է դքսի կոչումով։ 1557 թվականին, առաջնորդելով ֆրանսիական զորքերին ընդդեմ իսպանացիների, նա պարտվում, վիրավորվում և գերի է ընկնում Սեն֊Կանտենեի ճակատամարտում։ Երկու տարի անց նա ազատվում է Կատո–Կակեմբրազիյսկի աշխարհում (1559)։
Կարլ IX թագավորի օրոք Մոնմորանսին դառնում է ծայրահեղ կաթոլիկ կուսակցության առաջին ականավոր առաջնորդներից մեկը և ձևավորում դուքս Ֆրանսուա Գիզոի ու մարշալ Սենտ֊Անդրեի եռապետությունը, գլխավորելով անչափահաս թագավորի գործերը։ 1562 թվականին նա Գիզեի հետ միասին Դրյոի մոտ հաղթում է հուգենոթներին, իսկ 1567 թվականին Սեն–Դենիի ճակատամարտում մահացու վիրավորվում (10 նոյեմբերի 1567)։ Նա տեղափոխվում է Փարիզ եւ երկու օր հետո մահանում։
Աննա դե Մոնմորանսի ընտանիքը
Կինը՝ (1526 թ. հունվարի 10֊ից) Մադլեն Սավոյսկայա, դուստրը «Սավոյի մեծ դավաճան», Ֆրանսիսկ I թագավորի զարմիկը, բարոնուհի Մոնեբրոն (1510-1586 թթ.), ունեցել են 12 երեխա.
Աննա դե Մոնմորանսի զարմիկները եղել են հայտնի հուենոտ գործիչներ՝ Օդե դե Կոլինի, Կարդինալ դե Շատիլո, Գասպար դե Կոլինի, Ֆրանսիայի ծովակալ և Ֆրանսուա դե Կոլինի, սենյոր դ᾽Անդելո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մարշալներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի զորավարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կայսրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Լուսարձակ (թերթ, Կահիրե)
«Լուսարձակ», հասարակական ու քաղաքական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1926-1928 թթ.-ին, Կահիրեում։ Արտոնատեր՝ Ս. Միսաելյան։ Ունեցել է հնչակյան ուղղվածություն։ Լուսաբանել է Եգիպտոսի և Մերձավոր Արևելքի հայ գաղթօջախների ազգային, քաղաքական կյանքը, հասարակական կազմակերպությունների աշխատանքը։
Որոշակի տեղ է հատկացրել Խորհրդային Հայաստանի տնտեսական ու մշակութային անցուդարձին, ակտիվ մասնակցել է Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի) երկրաշարժից տուժածներին օգնություն կազմակերպելու գործին։ Նշել է հայկական դպրոցների դերը հայապահպանության հարցում, տպագրել ծավալուն հոդվածաշար Եգիպտոսի ազգային վարժարանների պատմության մասին։
Ունեցել է բժշկական բաժին, ծանոթացրել առանձին հիվանդությունների ախտանշաններին ու բուժման ուղիներին։ Տպագրել է մարզական լուրեր, թերթոններ։
Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Աբբաս Ալ-Նուրի
Աբբաս Ալ-Նուրի, հայտնի սիրիացի դերասան, գրող և ռեժիսոր։ Ծնվել է Սիրիայում՝ Դամասկոսում։ Ներկայացրել է տարբեր ծրագրեր և մասնակցել է տարբեր հեռուստատեսական սերիաների և կինոարվեստների։ Նա իր գեղարվեստական գործունեությունը սկսել է 1976 թվականին ։
Կենսագրություն
Աբբաս Ալ-Նուրին ամուսնացել է Անուդ Խալեդի հետ, ով կոմպոզիտոր և սիրիական սերիաների գրող է։ Ունեն երեք որդի՝ Րանիմ, Մայյար և Րիբալ։ Փոքր տարիքից հետաքրքրվել է կինոյի ու թատրոնի գրքերի ընթերցմամբ և իր թաղամասի՝ Քայմարիեյի մշակույթի ակումբի անդամներից է դարձել, ապա այդ ակումբի անդամների հետ ձևավորել է “Լույսերի խումբ” անունով թատերական խումբը։
Բազմաթիվ խոսակցություններ է տարածվել արվեստագետ Աբբաս Նուրիի մահվան շուրջ։ Այդ խոսակցությունների սկիզբը 2012 թվականի ապրիլին էր, երբ լուրեր տարածվեցին, թե նա մահացել է “Սաբաա Բահրաթ” հրապարակում տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով։ Երկրորդը 2013 թվականի մայիսին էր, որտեղ տարածվեցին լուրեր, թե նա մահացել է սիրիական բանակին աջակցելով (կային երկու նկարներ, որոնք ցույց էին տալիս նրա մահը), սակայն արվեստագետ Աբբասը Ալ-Նուրին ժխտել է բոլոր այս խոսակցությունները, հաստատելով, որ նա կենդանի է և աշխատում է նոր սերիաների նկարահանումներում։ Ծնողները, մասնավորապես հայրը նրան դիմադրել են արվեստին հետևլու պատճառով։ Նրա ընտանիքը ամբողջությամբ աշխատել են տարբեր մասնագիտություններով, սակայն ինքը նախընտրել է արվեստը… Սակայն 30 տարի հետո, նրա հայրը սկսեց քաջալերել նրան։
Դերերը
Իր արվեստը սկսեց համալսարանական բեմի միջոցով Ֆաուազ Ալ-Սաժերի տնօրինության տակ և ներկայացրեց մի շարք բարձր որակով թատրոններ։ Ապա արվեստագետ Սալիմ Սաբրիի միջոցով անցավ հեռուստացույցին։ Հետո նրան ընդունեցին այդ ժամանակվա մի շարք փորձառու ռեժիսորներ և նա մասնակցեց մի շարք շատ կարևոր դերերում, որոնք հայտնի դարձան Սիրիայում և Արաբական աշխարհում։
Գործերը
Իր ներկայացրած գործերը հասնում են մոտավորպես 100-ի։
Ամենահայտնի ֆիլմերը
Ներկայացրել է բազմաթիվ ֆիլմեր՝
Որպես դերասան մասնակցել է բազմաթիվ ֆիլմերի՝
Որպես գրող և ռեժիսոր ունի բազմաթիվ ֆիլմեր՝
Սերիալները
և այլն…
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիացի դերասաններ Կատեգորիա:Սիրիացի գրողներ Կատեգորիա:Սիրիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Սիրիացի հեռուստատեսային դերասաններ
Մհեր Մկրտչյանի թանգարան
Մհեր Մկրտչյանի թանգարան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, կինոյի և թատրոնի մեծ կատակերգու Մհեր Մկրտչյանի թանգարանը հիմնադրվել է 2004 թվականին, բացումը տեղի է ունեցել 2006 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, 19-րդ դարի վերջին կառուցված պատմաճարտարապետական արժեք ներկայացնող շենքում։
Պատմություն
Թանգարանը կառուցվել է Գյումրիի քաղաքապետարանի նախաձեռնությամբ։
Ցուցադրություն
Թանգարանում ցուցադրվում են մեծ դերասանի բեմական հագուստներն ու իրերը, տարբեր ֆիլմերում («Նվագախմբի տղաները», «Մեր մանկության տանգոն», «Միմինո», «Ալի Բաբան և քառասուն ավազակները», «Հին օրերի երգը», «Այբոլիտ-66») օգտագործած ռեկվիզիտներ։ Թանգարանի հավաքածուների մեջ մեծ արժեք ունեն կամոդը՝ «Մեր մանկության տանգոն» ֆիլմից, տակառիկը՝ «01-99» ֆիլմից, գալիկոնը՝ «Նվագախմբի տղաները» ֆիլմից։ Այստեղ կարելի է տեսնել մեծ դերասանի պարգևներն ու նվերները, նրա մասին պատմող լուսանկարներ, գրքեր, անձնական իրեր։ Մեծ արտիստի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության հետ կապված թանգարանում կա 270-ից (երկու հարյուր յոթանասուն) ավելի լուսանկարներ։ Պահպանվել է Մհեր Մկրտչյանի ձեռքով արված ծաղրանկարներ, պատկերներ, նամակներ, փաստաթղթերի նմուշներ։
2007 թվականին թանգարանում տեղի է ունեցել Մհեր Մկրտչյանի թոռնուհու՝ Իռեն Տերտերյանի կողմից թանգարանին շուրջ 1500 նոր ցուցանմուշների հանձնման արարողությունը ։
Հասցե
Թանգարանը գտնվում է Գյումրու Վարպետաց և Ռուսթավելու փողոցների հատման կետում, Ռուսթավելի 30 հասցեում։
Աշխատանքային ժամեր
Թանգարանը բաց է ամեն օր, ժամը 10:00-17:00, բացառությամբ երկուշաբթի օրվանից
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Գյումրու թանգարաններ
Լուսատվություն
Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ
Օտրիվ (Ալյեի գավառ)
Օտրիվ (Hauterive), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էսկյուրոլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03126։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1076 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 687 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 489-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 198-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,2 %)։ 489 աշխատունակ բնակիչներից 445-ը աշխատում էին (233 տղամարդ և 212 կին), անաշխատանք էին 44-ը (15 տղամարդ և 29 կին)։ 198 անգործունակ մարդկանցից 46-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 92-ը թոշակառու, 60-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վոթիվկիրխե
Վոթիվկիրխե (Votivkirche, հայտնի է նաև, որպես՝ Ուխտի եկեղեցի), կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։
Գտնվում է Վիեննայի պետական համալսարանի հարևանությամբ՝ Վիեննայի Ալցելգրուդի շրջանում։
Պատմություն
Եկեղեցու ստեղծման նախագիծը ներկայացվել է 1854 թվականի ապրիլին։ Համաձայն այդ նախագծի՝ Ավստրո-Հունգարիայի կայսրության տարածքում պետք է կառուցվեին ազգային տաճարներ բոլոր հպատակ ժողովուրդների համար։
Բավարար միջոցների բացակայության պատճառով այս նախագիծը չեղարկվեց, սակայն որոշում ընդունվեց Վիեննայի համալսարանի հարևանությամբ կառուցել կաթոլիկ եկեղեցի։ Վոթիվկիրխեի կառուցման հարցերով զբաղվող հանձնաժողովը ընտրեց ավստրիացի ճարտարապետ Հենրիխ ֆոն Ֆերշթելի ներկայացրած պլանը։
Շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1856 թվականին և տևել քսանվեց տարի։ Օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 1879 թվականի ապրիլի 24-ին՝ Ֆրանց Յոզեֆ կայսեր արծաթե հարսանիքի օրը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում եկեղեցին լուրջ վնասվել է, սակայն պատերազմից անմիջապես հետո հիմնանորոգվել է։
Իր ճարտարապետական ոճով չափազանց նման է Վիեննայի Սուրբ Ստեփանոսի մայր տաճարին։
Ճարտարապետություն
Վոթիվկիրխեն կառուցված է նեոգոթիկ ճարտարապետական ոճով։ Եկեղեցու ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 99 մետր։
Համարվում է Ավստրիայի երկրորդ ամենաբարձր վիեննական եկեղեցին։ Կրոնական կառույցը նախագծել է ավստրիացի ճարտարապետ Հենրիխ ֆոն Ֆերշթելը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիեննայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ավստրիայի եկեղեցիներ
Լանկրան
Լանկրան (Lancrans), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի գավառի մեջ։ Կոլոնժ շրջանի Բուրկ ան Բրես նահանգում։
Կոմունայի կոդը՝ 01205։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 410 կմ հարավ-արևելք, 90 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաքից, 50 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1052 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թ. աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 666 մարդկանցից 534-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 132-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 80.2 % է, 1999 թ.՝ 77,7 %)։ 534 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 496-ը (276 տղամարդ, 220 կին), գործազուրկ է եղել 38 մարդ (11 տղամարդ և 27 կին)։ 132 պասիվներից 43 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 46-ը՝ թոշակառու, վպասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ֆրանց Բյոմ
Ֆրանց Բյոմ (Franz Böhme, ), ավստրիացի զինվորական, ով ծառայել է Ավստրո-Հունգարական, Ավստրիայի Առաջին Հանրապետության, Նացիստական Գերմանիայի բանակներում: Եղել է լեռնահրաձգային զորքերի գեներալ, ռազմական հանցագործ :
Կենսագրություն
Ֆրանց Բյոմի հայրը մահացել է, երբ ինքը 17 տարեկան էր: Մեկ տարի անց մահանում է մայրը՝ որդուն թողնելով որբ: Բյոմը ծանր կորուստներից հետո սկսում է սպայական կարիերան Ավստրո-Հունգարական կայսրության զինված ուժերում :
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Բյոմը 1914-1916 թվականներին ծառայել է Գալիցիայում, 1917 թվականին՝ Վոլինում, Կուրլանդիայում և Դինաբուրգում, 1917-1918 թվականներն՝ Սոչյան ռազմաճակատում :
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո լեհական և ֆրանսիական արշավանքների ժամանակ Բյոմը ղեկավարել է 32-րդ հետևակային դիվիզիա :