cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Համակեցություն
Կրոնական հայացքներ
Ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ կրոնական պատկանելությունը փոխկապակցված է համակեցության և ամուսնանալու հետ. Հաճախ մարդիկ բերում են կրոնական պատճառներ՝ համակեցությանն ընդդիմանալու համար։ Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցին և աշխարհի գրեթե բոլոր հիմնական բողոքական ուղղությունները դեմ են համակեցությանը և համարում են դա պոռնկություն Այնուամենայնիվ, մյուսները,օրինակ Անգլիկան եկեղեցին, «ողջունում են եկեղեցով համատեղ ապրող զույգերին և խրախուսում,որ նրանց համակեցությունը համարվի քրիստոնեական ամուսնության նախերգանք» ։
Կրոնը կարող է նաև հանգեցնել համակեցության դեմ հասարակական ճնշումների, հատկապես զորավոր կրոնական համայնքներում ։ Որոշ զույգեր ձեռնպահ են մնում համակեցությունից, քանի որ զուգընկերներից մեկը կամ երկուսն էլ վախենում են հիասթափեցնել կամ օտարանալ ընտանիքի հիմնական անդամներին ։ Երիտասարդ չափահասները, ովքեր մեծացել են այն ընտանիքներում, որոնք դեմ են համակեցությանը, ավելի ցածր ցուցանիշներ ունեն, քան իրենց հասակակիցները ։ ԱՄՆ-ում և այլ զարգացած երկրներում համակեցության աճը կապված է այդ երկրների աշխարհիկացման հետ ։ Ուսումնասիրողները նշել են, որ հասարակության կրոնական ժողովրդագրության փոփոխություններն ուղեկցել են համակեցության աճին ։
Չամուսնացած և միասեռական հարաբերություններն արգելված են Զինայի իսլամական օրենքով, և համակեցությունը օրենքին դեմ է շատ մահմեդական երկրներում, այդ թվում՝ Սաուդյան Արաբիայում, Աֆղանստանում , Իրանում , Քուվեյթում , Մալդիվներում ,Մարոկկոյում , Օմանում , Մավրիտանիայում , Արաբական Միացյալ Էմիրություններում  , Սուդանում և  Եմենում ։
Պառակտման հավանականություն
Հրապարակվել են հակասական ուսումնասիրություններ հետագա ամուսնության վրա համակեցության ազդեցության վերաբերյալ։ Այն երկրներում, որտեղ մարդկանց մեծամասնությունը հավանություն չի տալիս չամուսնացած անձանց միասին ապրելուն կամ բնակչության փոքրամասնությունը ապրում է միասին մինչև ամուսնությունը, համակեցության արդյունքում ամուսնությունները ավելի հակված են լինում ամուսնալուծության։ Բայց եվրոպական երկրներում կատարված ուսումնասիրության մեջ, որտեղ բնակչության մոտ կեսը ապրում է միասին մինչև ամուսնությունը, համակեցությունը նախընտրելի չէ ամուսնալուծության հակված անհատների համար, և տարբերություն չի նկատվում ամուսնությունից առաջ և հետո համատեղ ապրած զույգերի միջև ։ Այն երկրներում, ինչպիսին է Իտալիան, ամուսնության խափանման ռիսկը այն մարդկանց համար, ովքեր ունեցել են մինչամուսնական համատեղ կյանք, կարող է ամբողջությամբ վերագրվել ամուսնալուծության առավել հակվածների ընտրությանը ։
2002 թվականին Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման կենտրոնը պարզել է, որ ամուսնացած զույգերի` հինգ տարի հետո հարաբերությունների ավարտի հավանականության տոկոսը կազմում է 20%, չամուսնացածներիներինը՝ 49%: 10 տարի անց հարաբերությունների ավարտի հավանականության տոկոսը ամուսնացած զույգերի համար կազմում է 33%, իսկ չամուսնացածների համար՝ 62% : Գերմանական ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ ծնելիության բարձր մակարդակ ունեցող տարածաշրջաններում համատեղ ապրող ծնողները ոչ մի բացասական ազդեցություն չեն ունեցել համակեցության վրա։ Հետազոտության մեջ նշվում է, որ «համակեցող մայրերի միության կայունությունը դրականորեն կապված է նրանց տարածվածության հետ» ։
2004 թվականին Դենվերի համալսարանի գիտնականների կողմից 136 զույգերի (272 մարդ) ուսումնասիրությունը պարզել է տարբերություններն այն զույգերի միջև, ովքեր միասին ապրել են մինչև նշանադրությունը, նշանադրությունից հետո կամ մինչև ամուսնությունը։ Երկարատև ուսումնասիրությունը հավաքեց հարցման տվյալներ մինչև ամուսնությունը և ամուսնությունից 10 ամիս հետո, և արդյունքները ցույց են տալիս, որ նրանք, ովքեր միասին են ապրում նախքան նշանադրությունը, ավելի մեծ ռիսկի են ենթարկվում ամուսնական անբարենպաստ արդյունքների, քան նրանք, ովքեր միասին են ապրում միայն նշանադրությունից կամ ամուսնությունից հետո ։ Վերջին 10 տարվա ընթացքում ավելի քան 1000 ամուսնացած տղամարդկանց և կանանց շրջանում անցկացված հետազոտությունը ցույց է տվել, որ նրանք, ովքեր տեղափոխվել են սիրելիի մոտ մինչև նշանադրությունը կամ ամուսնությունը, արձանագրել են ամուսնության էականորեն ցածր որակ և ամուսնալուծության ավելի մեծ հավանականություն, քան մյուս զույգերը ։ Մինչև նշանադրությունը միասին ապրածների մոտ 20%-ը առաջարկել է բաժանվել՝ համեմատած նրանց միայն 12%-ի հետ, ովքեր միասին են ապրել միայն նշանվելուց հետո և 10%-ի հետ, ովքեր միասին չեն ապրել մինչև ամուսնությունը ։
Դենվերի ուսումնասիրողները ենթադրում են, որ մինչ նշանադրությունը համատեղ կյանքի հարաբերությունները «կարող են վերածվել ամուսնության», մինչդեռ նրանք, ովքեր միայն նշանադրությունից կամ ամուսնությունից հետո են համատեղ ապրում, ավելի հստակ որոշում են կայացնում։ Սա կարող է բացատրել 197 հետերոսեքսուալ զույգերի 2006թ. ուսումնասիրությունը, որը ցույց է տվել, որ տղամարդիկ, ովքեր մինչ նշանադրությունը համատեղ ապրել են իրենց ամուսնու հետ, ավելի քիչ նվիրված են եղել, քան այն տղամարդիկ, ովքեր համատեղ ապրել են միայն նշանադրությունից հետո կամ ընդհանրապես չեն ապրել մինչև ամուսնությունը ։ Որոշ հետերոսեքսուալ զույգերի մոտ ավելի հավանական է, որ կանայք համակեցությունը ընկալեն որպես ամուսնությունից առաջ միջանկյալ փուլ, իսկ տղամարդիկ՝ առանց ամուսնության ակնհայտ կապի ։
«Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման կենտրոն»-ի՝ Ընտանիքի ընդլայնման ազգային հետազոտության տվյալների վերլուծությունը 1988, 1995 և 2002 թվականների համար ցույց է տալիս, որ մինչամուսնական համակեցության և ամուսնական անկայունության միջև դրական կապը թուլացել է ավելի մեծ տարիքի և ամուսնության խմբերի համար, քանի որ աճել է մինչև ամուսնությունը համատեղ ապրող զույգերի ընդհանուր թիվը ։
Հետագայում «Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման կենտրոն»-ի վերջին աշխատանքը ցույց տվեց, որ 2002թվականից մինչև 2006-2010 թվականներին հակառակ սեռի հետ համատեղ հարաբերությունների մեջ գտնվող զույգերի թիվը կանանց համար աճել է 9,0%-ից մինչև 11,2%, իսկ տղամարդկանց համար՝ 9,2%-ից մինչև 12,2%:Հիմնվելով 2006-2008 թվականների տվյալների վրա՝ Փրինսթոնի համալսարանի հետազոտողները ուսումնասիրել են՝ արդյոք որքա՞նով են ազդում մինչամուսնական համակեցության փորձի տարբերությունները ամուսնական կայունության վրա։ Նրանք պարզեցին, որ համակեցության և ամուսնական անկայունության միջև կապը բարդ է և մասամբ կախված է ամուսնական խմբից, ռասայական/ազգային պատկանելությունից և ամուսնության պլաններից։ Նրանց վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ «համակեցության էֆեկտը» գոյություն ունի միայն այն կանանց համար, ովքեր ամուսնացած են եղել մինչև 1996 թվականը, և որ ամուսնության պլանները չդիտարկվեն, 1996 թվականից ի վեր ամուսնացած կանանց համար գոյություն չունի համակեցության էֆեկտ ։
2011 թվականին «Pew հետազոտական կենտրոն»-ի վերջին ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ մինչ ամուսնությունը միասին ապրող զույգերի թիվն աճել է։ Մեծահասակների 44%-ը (և 30-ից 49 տարեկան մարդկանց կեսից ավելին) ասում է, որ ժամանակին միասին են ապրել։ Երբևէ միասին ապրած մեծահասակների գրեթե երկու երրորդը (64%) ասում է, որ դա համարում է քայլ դեպի ամուսնություն։ Զեկույցը նաև նշում է տարիների ընթացքում համատեղ ապրող զույգերի հանրային ընդունելության աճի միտումը։ Ամերիկացիների մեծամասնությունն այժմ ասում է, որ միասին ապրող չամուսնացած զույգերի թվի աճը կա՛մ ոչ մի տարբերություն չի ներկայացնում հասարակության համար (46%), կա՛մ լավ է հասարակության համար (9%) ։
Անչափահաս երեխաների հետ ապրող ցածր և միջին եկամուտ ունեցող զույգերի մի ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ այն հարցվողները, ովքեր սեռական հարաբերություն են ունեցել հարաբերությունների առաջին ամսվա ընթացքում, փոխկապակցված են կանանց շրջանում հարաբերությունների որակի ցածր միավորների հետ ։ Մեկ այլ ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ փոստով հարցման պատասխանողները նշել են համակեցության խմբում նվիրվածության ավելի բարձր մակարդակ, ինչպես նաև հարաբերությունների ավելի ցածր բավարարվածություն և ավելի բացասական հաղորդակցություն ։
2018 թվականի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ մինչև ամուսնությունը միասին ապրելը կապված է ամուսնության առաջին տարվա ընթացքում ամուսնալուծության ավելի ցածր ռիսկի հետ, իսկ երկարաժամկետ հեռանկարում ամուսնալուծության ավելի բարձր ռիսկի հետ ։ Այնուամենայնիվ, նույն թվականին՝ Ժամանակակից ընտանիքների խորհրդի կողմից հրապարակված զեկույցը ցույց տվեց, որ այն զույգերը, ովքեր միասին ապրել են մինչև ամուսնությունը, ավելի քիչ հավանական է որ ամուսնալուծվեն, քան այն զույգերը, ովքեր չեն ամուսնացել ։
Բռնություն և անհավատարմություն
Ըստ Չիկագոյի համալսարանի սոցիոլոգ Լինդա Ուեյթի ՝ «համատեղ բնակվող կանանց 16 տոկոսը հայտնել է, որ վերջին մեկ տարվա ընթացքում իրենց զուգընկերների հետ վեճերը դարձել են ֆիզիկական, մինչդեռ ամուսնացած կանանց միայն 5 տոկոսն է ունեցել նման փորձ»։ Զույգերի մեծ մասը հավատարիմ հարաբերությունների մեջ է, սակայն Ուեյթի հարցումները նաև ցույց են տվել, որ համատեղ ապրող կանանց 20%-ը հայտնել է երկրորդ սեռական զուգընկեր ունենալու մասին՝ ամուսնացած կանանց միայն 4%-ի համեմատ ։
Ջուդիթ Թրեասի և Դեյդր Գիզենի հոդվածի համաձայն՝ միասին ապրող զույգերը երկու անգամ ավելի հաճախ են դավաճանում հարաբերություններում, քան ամուսնացած զույգերը:.
Ծնելիություն
Համակեցության առումով՝ որպես ծնելիության գործոն, ԱՄՆ-ի մի մեծ ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ ամուսնացած կանայք միջինում ունենում են 1,9 երեխա՝ միասին ապրող 1,3 երեխայի համեմատ։ Տղամարդկանց համապատասխան ցուցանիշները կազմել են համապատասխանաբար 1,7 և 1,1։ Ակնկալվում էր, որ երկու սեռերի համար 0,6 երեխաների տարբերությունը կյանքի ընթացքում կնվազի մինչև 0,2–0,3՝ հարմարեցված այն փաստի հետ, որ ամուսնացածները երեխաներ են ունենում ավելի վաղ տարիքում ։
ԱՄՆ-ում և եվրոպական մի շարք երկրներում անցկացված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ այն կանայք, ովքեր ծնելուց հետո շարունակում են համատեղ ապրել, զգալիորեն ավելի քիչ հավանական է երկրորդ երեխա ունենալու, քան ամուսնացած կանայք՝ բոլոր երկրներում, բացառությամբ Արևելյան Եվրոպայի ։ Եվ հակառակը, մեկ այլ ուսումնասիրություն եզրակացրեց, որ Ֆրանսիայում համատեղ ապրող զույգերն ունեն նույն ծնելիության մակարդակը, ինչ ամուսնացած զույգերը ։ Բացի այդ, ռուսներն ավելի բարձր ծնելիություն ունեն, երբ նրանք միասին են ապրում, մինչդեռ ռումինացիներն ավելի հաճախ են ունենում անզավակ ամուսնություններ ։
2003թվականին ռումինական ուսումնասիրության տվյալները ցույց են տվել, որ ամուսնությունը հավասարեցնում է ծնելիության ընդհանուր մակարդակը թե՛ բարձր, և թե՛ ցածր կրթությամբ մարդկանց մոտ մինչև 1,4։ Մյուս կողմից, համաբնակիչների շրջանում ցածր կրթական մակարդակը բարձրացրել է ծնելիության մակարդակը մինչև 1.7, իսկ ավելի բարձր կրթական մակարդակը այն իջեցրել է մինչև 0.7 : Մեկ այլ ուսումնասիրություն եզրակացրեց, որ ցածր կրթությամբ ռումինացի կանայք ունեն մոտավորապես նույն ծնելիության մակարդակը ամուսնական հարաբերություններում և համակեցության մեջ ։
Ֆինանսական ազդեցություն
Միացյալ Նահանգներում միասնական հարկային հայտարարագիր ներկայացնող ամուսնական զույգերը կարող են ենթարկվել ամուսնական տույժի, եթե միայնակ աշխատող ցածր եկամուտ ունեցող անձանց համար նախատեսված հարկային արտոնությունները չեն տարածվում համատեղ եկամտի վրա։ 1998 թվականի հոկտեմբերին Սենատի GOP առաջնորդ Թրենթ Լոթը որոշեց ետ բերել «ամուսնական տույժը» վերացնելու մասին օրինագիծը, «որը հարկային օրենսգրքում արտացոլում է այն փաստը, որ ամուսնացած զույգերը, ովքեր երկուսն էլ աշխատում են աշխատավարձով, հաճախ ավելի շատ հարկեր են վճարում, քան կվճարեին, եթե ունենային նույն եկամուտը, բայց ամուսնացած չլինեին։ Եվ որքան հավասար են ամուսինների եկամուտները, այնքան ավելի խիստ է տուգանքը ամուսնության համար ։ Վաստակած եկամտահարկի վարկը (ՎԵՎ) կանխիկ արտոնություն է ցածր եկամուտ ունեցող աշխատողների համար, բայց խնդիրն այն է, որ ՎեՎ-ն ամուսնացած զույգերի համար չէ, քանի որ նրանք պետք է համապատասխանեն իրենց աշխատավարձին, ինչը կրկին հանգեցնում է «ամուսնական տույժի»։ Եթե ​​զույգերը չեն ամուսնանում, ապա նրանց աշխատավարձերը չպետք է միավորվեն, և ՎԵՎ-ն ինչ-որ կերպ «վճարում» է ցածր եկամուտ ունեցող զույգերին ամուսնանալուց հետ պահելու համար։ Համակեցության դեմ մարդիկ կարծում են, որ որոշ համատեղ բնակվող զույգեր նախընտրում են չամուսնանալ, քանի որ հարկային տույժի են ենթարկվելու ։
Չնայած ՎԵՎ-ի կողմից ամուսնության ակնհայտ դեմ լինելուն, համատեղ ապրող զույգերը կրում են բազմաթիվ ֆինանսական կորուստներ, քանի որ նրանց միությունները չեն ճանաչվում նույն իրավական և ֆինանսական օգուտներով, ինչ օրինական ամուսնացածները։ Այս ֆինանսական տույժերը կարող են ներառել առանձին ապահովագրական պոլիսների և իրավական պաշտպանության ստեղծման ծախսերը, որոնք նման են այն միջոցներին, որոնք ինքնաբերաբար տրամադրվում են պետության կողմից՝ ամուսնությունից հետո :։
Ոչ մի ազդեցություն
Առողջապահության վիճակագրության ազգային կենտրոնի կողմից հրապարակված հակասական հետազոտությունը, որին մասնակցել է 12,571 մարդ, եզրակացնում է, որ «նրանք, ովքեր միասին են ապրում ամուսնությունը կամ նշանադրությունը պլանավորելուց հետո, ամուսնալուծվելու նույն հնարավորությունն ունեն, ինչ այն զույգերը, ովքեր մինչ ամուսնությունը երբեք միասին չեն ապրել ։
Բացի այդ, Մինեսոտայի համալսարանի Ընտանեկան սոցիալական գիտությունների ամբիոնի պրոֆեսոր Ուիլյամ Դոհերթին իր հետազոտության ընթացքում պարզել է, որ «համատեղ հարաբերությունները, ըստ երևույթին, տալիս են ամուսնական շատ օգուտներ» ։
2003 թվականին Ավստրալիայի ընտանեկան հետազոտությունների ինստիտուտի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ «ուղղակի և անուղղակի ամուսնությունների միջև չափված արդյունքների տարբերությունները, ըստ երևույթին, ամբողջությամբ վերագրվում են այլ գործոնների» ։ Ըստ հետազոտության ապացույցների, մինչամուսնական համակեցությունը «այս կամ այն ​​կերպ քիչ ազդեցություն ունի» հետագա ամուսնության փրկության վրա։
Միացյալ Նահանգներ
ԱՄՆ-ում համակեցությունը սովորական դարձավ 20-րդ դարի վերջին։ 2005 թվականի դրությամբ 4,85 միլիոն չամուսնացած զույգեր միասին էին ապրում, իսկ 2002 թվականի դրությամբ 15-ից 44 տարեկան կանանց մոտ կեսը չամուսնացած էր ապրում զուգընկերոջ հետ։ 2007 թվականին մոտ 6,4 միլիոն տնային տնտեսություններ ապահովված են եղել հակառակ սեռի երկու անդամների կողմից, ովքեր հայտարարել են, որ ամուսնացած չեն ։ 2012 թվականին Սոցիալական ընդհանուր հետազոտությունը պարզեց, որ համակեցության նկատմամբ հանրային դժգոհությունը նվազել է մինչև բնակչության 20%ը ։
Ընտանիքի և ամուսնության հետազոտությունների ազգային կենտրոնի հետազոտողները 2011 թվականին գնահատել են, որ առաջին ամուսնությունների 66%-ը տեղի է ունենում համակեցությունից հետո ։ Համաձայն մարդահամարի բյուրոյի 2009 թվականի Ամերիկյան համայնքի հետազոտության՝ 30-ից 44 տարեկան երիտասարդների համամասնությունը, ովքեր միասին են ապրում, գրեթե կրկնապատկվել է 1999 թվականից ի վեր՝ 4%-ից հասնելով 7%-ի։ 2006-2008 թվականներին հավաքագրված տվյալների համաձայն՝ 19-ից 44 տարեկան կանանց 58 տոկոսը երբևէ ապրել է համակեցությամբ, մինչդեռ 1987-ին՝ ընդամենը 33 տոկոսը։ Համակեցությունը ավելի տարածված է համեմատաբար քիչ կրթվածների շրջանում։ «19-ից 44 տարեկան կանանց շրջանում միջնակարգ կրթություն չունեցողների 73%-ը երբևէ միասին է ապրել՝ համեմատած ինչ-որ քոլեջի (52%) կամ բարձրագույն կրթություն ունեցող կանանց մոտ կեսի հետ (47%)», - գրում են «Pew»-ի հեղինակներ Ռիչարդ Ֆրայ և Դ'Վերա Կոնը ։
2016 թվականի ապրիլի դրությամբ չամուսնացած զույգերի համակեցություը մնում է անօրինական երեք նահանգներում (Միսսիսիպի, Միչիգան և Հյուսիսային Կարոլինա), մինչդեռ 2020 թվականի դրությամբ անառակությունը շարունակում է անօրինական մնալ երկու նահանգներում(IԻդահո և Միսսիսիպի )։ Այս օրենքները գրեթե երբեք չեն կիրառվում և այժմ համարվում են հակասահմանադրական՝ 2003 թվականին Լոուրենսն ընդդեմ Տեխասի իրավական որոշումից հետո ։ Այնուամենայնիվ, այս օրենքները կարող են ունենալ անուղղակի ազդեցություն։ Օրինակ, հետևանքներից մեկը կարող է լինել այն, որ անձը չի կարող պահանջել իր զուգընկերոջը որպես խնամյալ (հարկերից ազատվելու համար), մինչդեռ այլ նահանգներում դա հնարավոր է անել չորս չափանիշների բավարարումից հետո՝ բնակություն, եկամուտ, աջակցություն և կարգավիճակ ։
2006 թվականին Հյուսիսային Կարոլինայում Փենդեր շրջանի Գերագույն դատարանի դատավոր Բենջամին Ջ. Ալֆորդը վճռեց, որ Հյուսիսային Կարոլինայի համակեցության օրենքը հակասահմանադրական է ։ Այնուամենայնիվ, Հյուսիսային Կարոլինայի Գերագույն դատարանը երբեք հնարավորություն չի ունեցել դրա վերաբերյալ որոշում կայացնել, ուստի օրենքի ամբողջ նահանգային սահմանադրականությունը մնում է անհասկանալի։
Լատինական Ամերիկա
Լատինական Ամերիկայում համակեցությունը գնալով ավելի տարածված է դառնում։ Իրոք, թեև այն հիմնականում հռոմեական կաթոլիկ շրջան է, այն ունի արտաամուսնական ծնելիության ամենաբարձր մակարդակն աշխարհում (տարածաշրջանի բոլոր երեխաների 55–74%-ը ծնվում են չամուսնացած ծնողներից) ։ Մեքսիկայում բոլոր զույգերի 18,7%-ը 2005թվականի դրությամբ համատեղ էին ապրում։ Երիտասարդների շրջանում այդ ցուցանիշը շատ ավելի բարձր է ։
Նեպալ
Նեպալում միասին ապրելը սոցիալապես ընդունելի է միայն ամուսնությունից հետո ։ Այնուամենայնիվ, Նեպալի քաղաքային բնակավայրերում համակեցությունը զարգացող միտում է։ Զեկույցները ցույց են տվել, որ քաղաքներում, հատկապես մայրաքաղաք Կատմանդուում, կարող են լինել զգալի թվով չամուսնացած զույգեր։ Նույնիսկ երբ չամուսնացած զույգերը միասին են ապրում, նրանք կա՛մ նախընտրում են անանուն մնալ կա՛մ ներկայանալ որպես ամուսնական զույգ ։ Համակեցությունը ճանաչված չէ Նեպալի օրենսդրությամբ, և Նեպալի օրենսդրության մեջ չկա հատուկ դրույթ, որը կապահովի համատեղ բնակվողների իրավունքները։
Բանգլադեշ
Բանգլադեշը չունի համակեցության դեմ օրենք, սակայն այն դեռևս սոցիալապես անընդունելի է։ Այնուամենայնիվ, համակեցությունը քաղաքային բնակավայրերում ավելի տարածված է դառնում արևմտյան ազդեցության պատճառով ։ Ամուսնացած զույգը կարող է մեծ ճնշում զգալ իր ընտանիքի կողմից՝ ամուսնանալու համար, և, հավանաբար, կընտրի ապրել այնպես, կարծես ամուսնացած է, և եթե պարզվի,որ զույգն ամուսնացած չէ, նրանք կարող են հեռացվել բնակարանից կամ համալսարանից։ Համակեցությունը վերջին տարիներին դարձել է հանդուրժողական, հատկապես երիտասարդների շրջանում ։
Չինաստան
Չինաստանում երիտասարդների շրջանում տարածված է դարձել համակեցությունը։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1977 թվականից հետո ծնվածների համար մինչև առաջին ամուսնությունը 20%-ից բարձր է եղել համակեցության մակարդակը ։ Մեկ այլ ուսումնասիրություն ցույց է տալիս, որ համակեցությունը մեծացնում է ամուսնալուծության հավանականությունը նրանց համար, ովքեր ամուսնացել են բարեփոխումների վաղ շրջանում, սակայն մինչամուսնական համակեցությունը չի ազդում ամուսնալուծության վրա նրանց համար, ովքեր ամուսնացել են Չինաստանում բարեփոխումների վերջին շրջանում ։
Հնդկաստան
Հնդկաստանում համակեցությունը տաբու էր ավանդական հինդուական և մուսուլմանական հասարակություններում։ Այնուամենայնիվ, այն ավելի ընդունելի է մեծ քաղաքների բարձր խավերի միջև, բայց տարածված չէ գյուղական վայրերում և փոքր քաղաքներում, որոնք սոցիալապես ավելի պահպանողական են։ Հնդկաստանում միասին բնակվելը թույլատրվում է օրենքով։ Հնդկաստանի դատարանի վերջին որոշումները որոշ իրավունքներ են վերագրում երկարաժամկետ գործընկերներին:Միասին ապրող կին գործընկերները տնտեսական իրավունքներ ունեն 2005թվականի Կանանց ընտանեկան բռնությունից պաշտպանելու մասին օրենքի համաձայն՝ հաշվի առնելով հետևյալ պայմանները, որոնք սահմանված են Հնդկաստանի Պատվավոր Գերագույն դատարանի կողմից ''Դ. Վելուսամի ընդդեմ Դ. Պատչայամալի գործով.''
2020 թվականի հունիսի 12-ին Ուտարախանդի Գերագույն դատարանը վճռեց Մադհու Բալա Ուտարախանդ նահանգի և այլոց գործով («Habeas Corpus» 2020 թվականի թիվ 8 միջնորդություն), որ նույն սեռի երկու չափահասների միջև փոխհամաձայնությամբ համակեցությունը օրինական է ։
Ինդոնեզիա
Ինդոնեզիայում, 2005 թվականին առաջարկված իսլամական քրեական օրենսգրքով, համակեցությունը պատժվում է մինչև երկու տարվա ազատազրկմամբ ։ Այս պրակտիկան դեռևս անարգելի է, և ոստիկանները ներխուժել են շատ հյուրանոցներ և պանսիոնատներ ՝ չամուսնացած զույգերին սենյակով կիսվելու թույլտվություն տալու համար:.
Ճապոնիա
Ճապոնիայում, ըստ Բնակչության և սոցիալական ապահովության հետազոտությունների ազգային ինստիտուտի Մ. Իվասավաի, 25-ից 29 տարեկան կանանց 3%-ից պակասը ներկայումս ապրում է միասին, սակայն յուրաքանչյուր հինգերորդից ավելին ունեցել է չամուսնացած հարաբերության, ներառյալ համակեցության փորձ։ «Iwasawa»-ի կողմից վերջերս կատարած ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ վերջին ժամանակներում ի հայտ է եկել արտաամուսնական համակեցություն։ 1950-ականներին ծնված զույգերի համակեցության մակարդակը կազմել է 11,8%, մինչդեռ 1960-ականներին և 1970-ականներին ծնված զույգերինը համապատասխանաբար 30% և 53,9%։ Համատեղ ապրող մարդկանց քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի բաժանումը ցույց է տալիս, որ 68.8%-ը քաղաքաբնակ է, իսկ 31.2%-ը՝ գյուղաբնակ ։
Ֆիլիպիններ
Ֆիլիպիններում 2004 թվականի դրությամբ մոտ 2,4 միլիոն ֆիլիպինցիներ էին համատեղ ապրում։ 2000 թվականի մարդահամարը ցույց տվեց, որ զույգերի ընդհանուր թիվը կազմում է 19%։ Անհատների մեծամասնությունը 20-24 տարեկան է։ Աղքատությունը հաճախ եղել է համակեցության որոշման հիմնական գործոնը ։
Իրան
Իրանում երկու հոգու համակեցությունը հայտնի է որպես «սպիտակ ամուսնություն»։ Հետազոտողների կարծիքով՝ Իրանի քաղաքներում սպիտակամորթների ամուսնությունների թիվը գնալով ավելանում է     ։
Համաձայն իրանական օրենսդրության, որը հիմնված է իսլամական շարիաթի օրենքների վրա, տղամարդու և կնոջ համատեղ կյանքը՝ ամուսնությունից դուրս, հանցագործություն է ։
Ենթադրվում է, որ Իրանում համակեցության տևողությունը մեկից երեք տարի է ։
Համակեցությունը Իրանում տեղ չունի ավանդական սոցիալական, իրավական և կրոնական տեսանկյուններից   ։ Այնուամենայնիվ, Իրանում համակեցությունը կարելի է բացատրել՝ հաշվի առնելով իրանական հասարակության մշակութային վերջին փոփոխությունները, ներառյալ անհատականության, արդիականության և հեղհեղուկ վերաբերմունքի աճը, ինչպես նաև արժեքների միջև բացերն ու հակասությունները      ։
Տարբեր գործոններ, ինչպիսիք են տնտեսական ճգնաժամերը և քաղաքներում մշակութային և սոցիալական փոփոխությունները, հանդիսանում են Իրանում համակեցության աճի պատճառներ, այլ կերպ ասած՝ կապիտալիզմի առաջացում, աշխատանքի անապահովության աճ, բարոյական ազատականության առաջացում, մշակութային ավանդույթների վերանայում, քաղաքներում մարդկանց անանունություն, թաղամասերի հասկացությունների և գործառույթների վերացում, ընտանեկան կառուցվածքների փոփոխություններ և այլն։ Իրանում «սպիտակ ամուսնությունների» հիմնական պատճառներից են ժամանակավոր հարաբերությունների ի հայտ գալը     ։
Սոցիալական մարդաբան Քամիլ Ահմադիի և նրա թիմի կողմից հրապարակված «Բաց դռներով տուն; Իրանում սպիտակամորթների ամուսնության (համակեցության) համապարփակ ուսումնասիրություն» վերնագրով նոր ուսումնասիրությունը բացահայտում է մակրո մակարդակում երևույթի նախկինում թաքնված և բազմաչափ ասպեկտները՝ կենտրոնանալով Թեհրանի, Մաշհադի և Սպահանի մետրոպոլիայի տարածքների վրա։ Հետազոտությունը պնդում է, որ այս երևույթն ավելի տարածված է կրթվածների և ասպիրանտների շրջանում, ովքեր աշխատանքի և սովորելու նպատակով գաղթել են մետրոպոլիայի շրջաններ   ։
Եվրոպա
Եվրամիությունում համակեցությունը շատ տարածված է։ 2014 թվականին ԵՄ 28 երկրներում բոլոր ծնունդների 42%-ը եղել են արտաամուսնական ։ Հետևյալ եվրոպական երկրներում ծնունդների մեծ մասը տեղի է ունենում արտաամուսնական՝ Իսլանդիա (69,9% 2016թ. ), Ֆրանսիա (59,7% 2016 թ․ ), Բուլղարիա (58.6% 2016թ․ ), Սլովենիա (58.6% 2016թ․ ), Նորվեգիա (56.2% 2016թ․ ), Էստոնիա (56.1% 2016թ․ ), Շվեդիա (54.9% 2016թ․ ), Դանիա  (54%  2016թ․ ), Պորտուգալիա (52.8% 2016թ․ ), և Նիդեռլանդներ (50.4% 2016թ․ )։
Մինչդեռ հասակակից զույգերը միասին են ապրում, այս երևույթը շատ ավելի տարածված է երիտասարդների շրջանում։ 2005 թվականի վերջին Ֆինլանդիայում ընտանիքների 21%-ը բաղկացած էր միասին ապրող զույգերից (բոլոր տարիքային խմբերը)։ Երեխաներ ունեցող զույգերի 18%-ը միասին է ապրել ։ 2003 թվականին 18 և բարձր տարիքի մարդկանց 13,4%-ը համատեղ էին բնակվում ։ Ընդհանրապես, ֆինների միջև համակեցությունը առավել տարածված է մինչև 30 տարեկան մարդկանց համար։ Համատեղ ապրելու համար իրավական խոչընդոտները վերացվել են 1926 թվականին Քրեական օրենսգրքի բարեփոխմամբ, մինչդեռ այդ երևույթը շատ ավելի ուշ հասարակության մեջ ընդունվել է։ Ֆրանսիայում 1999 թվականի դրությամբ զույգերի 17,5%-ը միասին էին ապրում ։
Բրիտանիա
Այսօր Բրիտանիայում երեխաների գրեթե կեսը ծնվում է չամուսնացած մարդկանցից (Միացյալ Թագավորությունում 47,3% 2011թ. ,Շոտլանդիայում 2012 թվականին համամասնությունը կազմել է 51,3% )։ Ենթադրվում է, որ մինչև 2016 թվականը Մեծ Բրիտանիայում ծնունդների մեծ մասը կլինի չամուսնացած ծնողներից ։
Ամուսնությունների մակարդակի անկումը և արտաամուսնական ծնունդների աճը դարձել են քաղաքական խնդիր, և կան հարցեր, թե արդյոք կառավարությունը պե՞տք է խրախուսի ամուսնությունը, թե՞ կենտրոնանա ծնողի, այլ ոչ թե ամուսնու կարգավիճակի վրա։ Պահպանողական կուսակցությունը պաշտպանում է առաջինին, իսկ Լեյբորիստական ​​կուսակցությունը և Լիբերալ-դեմոկրատները՝ երկրորդին ։Տարբերություններ կան նաև Անգլիայի, Ուելսի և Շոտլանդիայի միջև, որտեղ վերջիններս ավելի շատ են ընդունում համակեցությունը ։
Բուլղարիա
Բուլղարիայում, կոմունիզմի անկումից ի վեր, նկատվում է համակեցության արագ աճ։ Կոմունիզմից շուկայական տնտեսության անցումը մեծ ազդեցություն ունեցավ բնակչության ժողովրդագրական վարքագծի վրա։ Կոմունիզմի անկումից հետո ամուսնանալու իրավական և սոցիալական ճնշումը նվազեց, և բնակչությունը սկսեց որդեգրել նոր ապրելակերպ ։2014 թվականի դրությամբ երեխաների 58,8%-ը ծնվել է չամուսնացած մայրերից ։
Չեխիայի Հանրապետություն
Վերջին տասնամյակների ընթացքում Չեխիայում ամուսնությունների մակարդակը կտրուկ նվազել է։ 1970-1980-ական թվականներին կանանց մոտ 96-97%-ն ամուսնացել է, 2000 թվականին հաշվարկվում էր, որ կանանց միայն 75%-ն է երբևէ ամուսնանալու ։ Կանանց առաջին ամուսնության տարիքը 1970-ական և 1980-ական թվականներին 21,4-21,8 տարեկանից աճել է, դառնալով 29.6 2011թվականին ։ 1990-ականների սկզբին որոշ չեխ ժողովրդագիրներ կանխատեսում էին, որ հաջորդ տասնամյակների ընթացքում համակեցությունը կավելանա. իսկապես, ոչ ամուսնացած ապրող մարդկանց թվի զգալի աճ է գրանցվել ։ 2016 թվականին ծնունդների 48,6%-ը եղել է չամուսնացած կանանց մոտ ։
Գերմանիա
Մինչև 1980-ական թվականները անօրինական էր չամուսնացած զույգերի համատեղ կյանքը, ինչը անհնարին էր դարձնում միասեռ զույգերի համատեղ կյանքը։ Այս պահին «Bundesgerichtshof»-ը որոշեց, որ համակեցությունը չի կարող արգելվել, քանի որ այն պաշտպանված է Հիմնական օրենքով ։ Ինչպես արևմտյան այլ հասարակություններում, վերջին տասնամյակների ընթացքում Գերմանիայում փոխվում են ընտանեկան կյանքի օրինաչափությունները։ Սա բարոյական խուճապ չի ստեղծել, այլ ավելի շատ դիտվել է որպես շարունակական սոցիալական էվոլյուցիա ։ Աճել են համակեցության թիվը, ամուսնալուծությունների թիվը, միայնակ ծնողների թիվը, ամուսնանալու կամ երեխա ունենալու հարցում մարդկանց դժկամությունը ։ Այնուամենայնիվ, ամուսնության փոխարեն ընտանիք կազմելու և երկարատև համակեցության հետ կապված, շատ լուրջ տարբերություններ կան նախկին Արևմտյան Գերմանիայի և Արևելյան Գերմանիայի (որը ֆորմալ առումով կոմունիստական ​​էր) շրջանների միջև։ Արևելյան Գերմանիայում զգալիորեն ավելի շատ երեխաներ են ծնվում արտաամուսնական կապերից, քան Արևմտյան Գերմանիայում։ 2012 թվականին Արևելյան Գերմանիայում ծնունդների 61,6%-ը եղել է չամուսնացած կանանցից, մինչդեռ արևմտյան Գերմանիայում՝ միայն 28,4%-ը ։ Երկայնական ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ արհմիության կայունությունը զգալիորեն ավելի բարձր է եղել Արևելյան Գերմանիայում համատեղ ապրող մայրերի համար, քան արևմտյան Գերմանիայում՝ գերմանական հասարակության տարբերությունների պատճառով ։
Հունաստան
Հունաստանում ընտանեկան դինամիկան պահպանողական է մնում։ Միության հիմնական ձևն ամուսնությունն է, արտաամուսնական կապի մեջ երեխա ունենալը և երկարատև համակեցությունը տարածված չեն։ Օրինակ՝ 2016 թվականին արտաամուսնական ծնունդների միայն 9,4% է եղել, ինչը ամենացածրն է Եվրամիության անդամ երկրներից ։ Հունաստանում կրոնը շատ կարևոր դեր է խաղում հասարակության մեջ. միայն 1983 թվականին երկրում մտցվեց քաղաքացիական ամուսնություն։ Նոր օրենքները արդիականացրին ընտանեկան իրավունքը, վերացրեցին օժիտները և հավասար իրավունքներ շնորհեցին «ապօրինի» երեխաներին ։ Համաձայն 2008 թվականի ուսումնասիրության; «Հունական հասարակությունը դեռևս պահպանողական է, և ամուսնությունից դուրս ծնունդները, թեև օրենքով պաշտպանված են, շատ առումներով մնում են սոցիալապես անընդունելի» ։ Չնայած դրան, կատարվել են հետագա իրավական փոփոխություններ՝ ընտանեկան կյանքի վերաբերյալ ժամանակակից «արևմտյան» տեսակետ ապահովելու համար, ներառյալ ընտանեկան հարցերի վերաբերյալ 3719/2008 օրենքի 14-րդ բաժինը, որը նվազեցրել է բաժանման ժամկետը (որոշ դեպքերում պահանջվում է հանգամանքներ մինչև ամուսնալուծությունը )չորս տարուց մինչև երկու տարի ։
Հունգարիա
Երկրորդ ժողովրդագրական անցման մասին գրականությունը նաև պնդում է, որ բարձրագույն կրթությամբ կանայք ավելի հակված են միասին ապրելու, թեև պատճառները տարբեր են; նրանք ավելի քիչ են մտահոգված սոցիալական նորմերով ։ Որոշ գիտնականներ պնդում են, որ համակեցությունը շատ նման է միայնակ լինելուն՝ անկախությունից և անձնական ինքնավարությունից չհրաժարվելու իմաստով ։
Հունգարիայում մինչև 1980-ականների վերջը համակեցությունը հազվադեպ էր և հիմնականում սահմանափակվում էր ամուսնալուծված կամ այրի մարդկանցով ։ Էթնիկ խմբերում գնչուները/հռոմեացիները հակված են ավելի բարձր համակեցության մակարդակի, հիմնականում իրենց ամուսնությունները պաշտոնապես գրանցելու դժկամության պատճառով ։1980-ականներից ի վեր, բոլոր էթնիկ խմբերի միջև համակեցությունը շատ ավելի հաճախակի դարձավ, և ենթադրվում էր, որ այն մեծ ազդեցություն է ունեցել ծնելիության անկման վրա ։ 2015 թվականի դրությամբ ծնունդների 47,9%-ը եղել է չամուսնացած կանանց մոտ ։
Իռլանդիա
Իռլանդիայում համակեցությունը վերջին տարիներին աճել է, և 2016 թվականին ծնունդների 36,6%-ը եղել է չամուսնացած կանանց մոտ ։ Մինչև մի քանի տասնամյակ առաջ կանայք, ովքեր երեխաներ էին ունենում ամուսնությունից դուրս, դաժանորեն խարանվում էին և հաճախ պահվում էին Մագդաղենյան լվացքատներում։ «Քաղաքացիական գործընկերության և համակցողների որոշակի իրավունքների և պարտականությունների մասին» 2010 թվականի ակտը որոշ իրավունքներ է շնորհում չամուսնացածներին (այս օրենքի համաձայն՝ միասեռ զույգերը կարող են կնքել քաղաքացիական հարաբերություն, մինչդեռ երկարաժամկետ չամուսնացած զույգերը և՛ հետերոսեքսուալ են, և՛ միասեռ, ովքեր չունեն գրանցված հարաբերությունները, ունեն որոշ սահմանափակ իրավունքներ և պարտականություններ)։
Իտալիա
Իտալիայում, որտեղ ռոմանական կաթոլիկությունը պատմականորեն մեծ ազդեցություն է ունեցել, համակեցությունը ոչ այնքան տարածված է, որքան Եվրոպայի այլ վայրերում, սակայն վերջին տարիներին աճել է։ Տարածաշրջանային զգալի տարբերություններ կան՝ արտաամուսնական միություններն ավելի տարածված են երկրի հյուսիսում, քան Իտալիայի հարավում։ 2006 թվականին հրապարակված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ երկարատև համակեցությունը դեռևս նորություն է Իտալիայում, թեև ավելի տարածված է երիտասարդների շրջանում ։ 2015 թվականի դրությամբ արտաամուսնական ծնունդների տեսակարար թիվը կազմել է 28,7%, սակայն վիճակագրական տարածաշրջաններում այն ​​տատանվում է հետևյալ կերպ՝ Կենտրոնական Իտալիա (33,8%), Հյուսիսարևելյան Իտալիա (33,1%), Հյուսիսարևմտյան Իտալիա (31 ,3%), Կղզային Իտալիա ( 24.2%)։ և Հարավային Իտալիա (20,3%) ։
Նորվեգիա
Համակեցությունը Նորվեգիայում հարաբերության տարածված տեսակ է։ Միասին ապրողները որոշակի իրավունքներ ունեն, եթե նրանք համատեղ երեխաներ ունեն կամ եթե միասին ապրել են հինգ տարի։ Միասին ապրողները կարող են իրենց հարաբերությունները կարգավորել նաև համակեցության պայմանագրով ։ Նորվեգիայում 2016 թվականին երեխաների 56,2%-ը ծնվել է արտաամուսնական կապից ։
Շվեյցարիա
Շվեյցարիան ուժեղ պահպանողականության ավանդույթ ունի,ինչը կարելի է տեսնել իր իրավական և սոցիալական պատմության մեջ։ Եվրոպայում Շվեյցարիան վերջին երկրներից էր, որը հաստատեց գենդերային հավասարություն ամուսնության մեջ, ամուսնացած կանանց իրավունքները խստորեն սահմանափակվեցին մինչև 1988 թվականը, երբ իրականացվեցին իրավական բարեփոխումներ՝ ապահովելու համար գենդերային հավասարությունը, ուժի մեջ են մտնում ամուսնու օրինական լիազորությունները վերացնելը(Այս բարեփոխումները հաստատվել են 1985թ.-ին ընտրողների կողմից հանրաքվեի ժամանակ, որին հավանությունեն տվել ընտրողների 54,7%-ը)   ։  Դավաճանությունը ապաքրեականացվել է 1989թվականին ։ Մինչև 20-րդ դարի վերջը կանտոնների մեծ մասը կանոններ ունեին չամուսնացած զույգերի համատեղ կյանքի դեմ, վերջին կանտոնը, ով վերացրեց այդ արգելքը, Վալեն էր՝ 1995 թվականին  ։ 2015 թվականի տվյալներով՝  ծնունդների 22,5%-ը չամուսնացած կանանցից է ։ Արտամուսնական ծնունդներն առավել հաճախ հանդիպում են ֆրանսախոսների հատվածում (ամենաբարձր տոկոսը Վո, Նոյատել, Ժնև, Յուրա կանտոններում) և ամենաքիչը տարածված է արևելյան գերմանախոս կանտոններում (ամենացածր տոկոսը՝ Սուրբ Գալեն, Ցուգ կանտոններում, Ապենցել Իներրհոդեն,Ապենցել Աուսերրհոդեն) ։
Իսպանիա
Իսպանական հասարակությունը մեծ փոփոխությունների է հանգել Ֆրանկոյի վարչակարգի անկումից հետո։ Կարևոր իրավական փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել 1970-ական և 1980-ական թվականներին, ներառում են ամուսնալուծության օրինականացումը, դավաճանության ապաքրեականացումը, գենդերային հավասարությունը ընտանեկան օրենսդրության մեջ և հակաբեղմնավորիչների արգելքի վերացումը ։Քաղաքական մթնոլորտի ազատականացումը հնարավորություն տվեց ստեղծել այլընտրանքային ընտանիք։ 1990-ականների կեսերին Իսպանիայում համակեցությունը դեռևս նկարագրվում էր որպես «մարգինալ» երևույթ, սակայն Իսպանիայում համակեցությունը կտրուկ աճել է 1990-ականներից ի վեր ։ Իսպանիայում 2016 թվականին ծնունդների 45,9%-ը եղել է արտաամուսնական ։ Ինչպես մյուս երկրներում,  այստեղ էլ կան տարածաշրջանային տարբերություններ. 2011թվականին Կատալոնիան ուներ 42% ցուցանիշ, ամենաբարձր ցուցանիշը մայրցամաքային Իսպանիայում նույն տարում (ամենաբարձր ցուցանիշը Կանարյան կղզիներում՝ 59% և Բալեարյան կղզիներում՝ 43,5%)։ Մուրսիայում այն ​​կազմել է ընդամենը 30,7% (ամենացածրը) ։
Ռուսաստան
Ռուսաստանում շատ զույգեր ցանկություն են հայտնում ապրել միասին՝ մինչև ամուսնությունը, ապա գրանցել քաղաքացիական ամուսնություն, իսկ ավելի ուշ՝ եկեղեցական մեծ հարսանիք անել ։
Մերձավոր Արևելք
Արևմտյան Ասիայի երկրներում համակեցության մակարդակը շատ ավելի ցածր է, քան եվրոպական երկրներում։ Այնուամենայնիվ, մայրցամաքի որոշ մասերում այն ավելի տարածված է դառնում երիտասարդների համար։ 1994 թվականի դրությամբ Իսրայելում մինչամուսնական համակեցության մակարդակը կազմում էր 25% ։
Համակեցությունն անօրինական է սուննի շարիաթի օրենքներով ։ Համակեցությունը՝ Բիա, իրավական կարգավիճակ է՝ «Յադուա ԲեթԶիբբուր», ըստ Հալախայի հրեաների կամ Հալախայի կրոնական օրենքի ։
Քուվեյթ
Որոշ իրավական ճանաչում տարածվում է Քուվեյթի նախկին քաղաքացիական միությունների վրա։ Քուվեյթի ընտանեկան օրենսդրությունը կիրառում է հոր, ամուսնու կամ զուգընկերոջ երկրի օրենսդրությունը արտասահմանում ընտանեկան վեճերի դեպքում։ Հետևաբար, եթե հոր քաղաքացիության երկիրը ճանաչում է քաղաքացիական ամուսնությունները (օրինակ, Միացյալ Թագավորությունում), ապա ալիմենտի և երեխայի պահպանման հարցերը կարող են լուծվել Քուվեյթի դատարանում ։ Այնուամենայնիվ, ամուսնությունից դուրս սեռական հարաբերությունը հանցագործություն է, որը պատժվում է Քուվեյթում 6 ամսից մինչև 6 տարի ազատազրկմամբ, եթե պարզվի, որ դա արվել է պաշտոնյայի կողմից կամ վարչական արտաքսման հրամանով։ Սա նշանակում է, որ քաղաքացիական ամուսնության ճանաչումը գործնականում կարելի է տեսնել միայն բացառիկ դեպքերում, օրինակ, երբ նավում ապօրինի երեխա է ծնվել և/կամ նախկին զույգերը, որոնք այդ ժամանակվանից գաղթել են Քուվեյթ ։ Արտագաղթած միայնակ ծնողները, ներառյալ արտագաղթած մայրերը, կարող են օրինական կերպով հովանավորել իրենց երեխաներին բնակության նպատակով ։ Զույգերը, որոնցում կողմերից մեկը կամ երկուսը քուվեյթցի են, ենթարկվում են տեղական ընտանեկան օրենսդրությանը և, հետևաբար, չեն կարող ունենալ սահմանափակ քաղաքացիական ամուսնության ճանաչում ։
Արաբական Միացյալ Էմիրություններ
Արտամուսնական կապից ծնված երեխաներին շնորհվում է մասնակի ճանաչում։ Նրանց միայնակ մայրը կամ միայնակ արտագաղթած հայրը կարող է հովանավորել նրանց՝ բնակության թույլտվություն ստանալու համար։ Այնուամենայնիվ, ամուսնությունից դուրս սեռական հարաբերություններն անօրինական են ԱՄԷ-ում։ Սակայն 2020 թվականի նոյեմբերին ԱՄԷ-ն թույլատրեց ամուսնությունից դուրս սեռական հարաբերությունները ։
Նոր Զելանդիա
Նոր Զելանդիայում 2006 թվականի դրությամբ զույգերի 23,7%-ը միասին էին ապրում ։ 2010 թվականին ծնունդների 48%-ը եղել է արտաամուսնական կապից ։ Ինչպես Ավստրալիան, այնպես էլ Նոր Զելանդիան ճանաչում է դե ֆակտո հարաբերությունները ։
Հարավային Աֆրիկա
Հարավային Աֆրիկայում 2011 թվականի մարդահամարը ցույց է տվել, որ 20 և ավելի տարեկան հարավաֆրիկացիների 43.7%-ը երբեք չի ամուսնացել, 36.7%-ը մարդահամարի պահին ամուսնացած է եղել, 11.0%-ը միասին ապրել են որպես ամուսնացած զուգընկերներ։ Սովորական ամուսնությունների թիվը 2011-ից 2019 թվականներին նվազել է 22,5%-ով և ևս 31,1%-ով 2020 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընտանեկան իրավունք Կատեգորիա:Ինտիմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Ամուսնության տեսակներ Կատեգորիա:Երեխաների իրավունքներ Կատեգորիա:Կյանքի կազմակերպում Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Քրիստոնեական խորհրդապաշտություն
Խորհրդապաշտությունը, կամ միստիցիզմը, կրոնական արարողությունների և յուրահատուկ տեսությունների, հոգեբանաֆիզիկական վարժությունների համակարգ է, կրոնափիլիսոփայական աշխարհայացք, որն ընդունում է արարվածի՝ ամենից հաճախ մարդու՝ Բացարձակին՝ Արարչին, Գերբնականին, Աստծուն հասնելու կամ հաղորդակցվելու հնարավորությունը՝ գերզգայական ճանապարհով։ Մտահայեցման օբյեկտին հաղորդվելը հիմնականում տեղի է ունենում տարածական, ժամանակային և ֆիզիկական չափորոշիչներից ու պայմաններից դուրս գալու միջոցով։ Որպես արդյունք՝ հաստատվում է բնազանցական, խորհրդավոր կապ, որը հետապնդում է մտասևեռման օբյեկտի ճանաչումն ու միավորումը նրա հետ։
Խորհրդապշտությունը առկա է գրեթե բոլոր կրոնական համակարգերում՝ սկսած նախնական հավատալիքներից (ֆետիշիզմ, շամանիզմ) մինչև համաշխարհային կրոնները՝ ընդգրկելով Հին աշխարհի դիցապաշտական կրոնները։
Քրիստոնեական խորհրդապաշտություն (միստիցիզմ)
Քրիստոնեական խորհրդապաշտության ակունքները առկա են Աստվածաշնչում. թե Հին, թե Նոր Կտակարանները պարունակում են բազմաթիվ խորհրդապաշտական գծեր։
Ուղղությունները
Քրիստոնեական միստիկան ընդունված է բաժանել 2 ուղղությունների՝
Վերացարկված-մտահայեցողական միստիցիզմի հիմքը Դիոնիսիոս Արիոպագացու ապոֆատիկ միստիցիզմն է, իսկ բարոյագործնական միստիցիզմը բնորոշ է անապատական մենակյացներին, որի մասին պատկերացում կարելի է կազմել Եվագր Պոնտացու, Մակար Եգիպտացու, Ֆրանչիսկոս Ասսիզացու, Սիմեոն Նոր Աստվածաբանի զրույցներից, իսկ հայ իրականության մեջ՝ Անանիա Նարեկացու և Գրիգոր Նարեկացու գործերից։ Վերացարկված-մտահայեցողական ուղղությունը մարդու աստվածացումը տեսնում է աստվածության հետ միություն կազմելու մեջ, որի համար անհրաժեշտ է հոգու պարզեցում՝ հապլոսիս։ Դիոսնիսիոս Արիոպագացու համակարգում աստվածացումը կազմված է 3 փուլից՝ կաթարսիս կամ մաքրագործում, ֆոտիսմոս կամ պայծառացում և տելեոսիս` կատարելագործում։ Կաթարսիսը մարդու բարոյական մաքրագործումն է` պատվիրանները կատարելով, Աստծուն նվիրվելով ու սիրելով, մեղքերից խուսափելով։ Ֆոտիսմոսը մարդկային հոգու լուսավորումն է աստվածային լույսով, որը մտահայեցման վերին սահմանն է։ Իսկ տելեոսիսը միստիկ իմացության բարձրագույն աստիճանն է՝ աստվածային գաղտնիքներին ու խորհուրդներին հաղորդ լինելը։
Եթե մտահայեցողական միստիցիզմը կենտրոնացած է մետաֆիզիկական բանաձևումների և ընկալումների վրա, ապա բարոյագործնական միստիցիզմի դեպքում միանգամայն այլ պատկերն է ստացվում։ Այս հոսանքի ամենահայտնի ներկայացուցիչներն են անապատական-ճգնակյացները, ովքեր աստվածտեսության նախապայման են համարում քրիստոնեական սերը, որից էլ բխում է նրանց խստակյաց առօրյան։ Զեղչված են մետաֆիզիկական ընկալումները, փոխարենը առկա է ներքին փորձը։ Այս ուղղության մեջ աստվածտեսությունը մի տեսակ ինքնաբերաբար է կատարվում, բայց, իհարկե, ճգնակեցական կանոնների պահպանմամբ՝ աղոթքով, բարեգործությամբ, չար ուժերի դեմ մարտնչելով, պատվիրանների կատարմամբ։ Բարոյագործնական միստիկայում կաթարսիսը փոխարինվում է պրաքսիսով՝ ճգնակեցությամբ, իսկ ֆոտիսմոսը դիտվում է որպես Քրիստոսի ներկայություն անձի մեջ։
Երբեմն այս երկու ուղղությունների կողքին առանձնացնում են նաև երրորդը, որը միջանկյալ տեղ է զբաղեցնում և հանդիսանում է վերը բերված ուղղությունները միավորողը՝ ձգտելով համադրել տեսականն ու գործնականը։ Այդ ուղղության ներկայացուցիչներից էին կապադովկյան հայրերը, Իսահակ Ասորին, ավելի ուշ՝ Մաքսիմոս Խոստովանողը։
Միստիկ ավանդույթը քրիստոնյա Արևելքում և Արևմուտքում
Մինչ 9-րդ դ. Արևմտյան եկեղեցին հաստատել էր ակնառու զգուշավորություն խորհրդապաշտության հանդեպ՝ գտնելով, որ միստիկայի ներկայությունը լավագույնս չի անդրադառնա Կաթոլիկ եկեղեցու արժեհամակարգի վրա։ Սակայն արդեն 9-12-րդ դդ. միստիցիզմի նկատմամբ տրամադրվածությունը փոխվեց։
Արևմտյան միստիկան ուներ Արևելյանից տարբեր վարդապետական սկզբունքներ, որոնք հիմնարար նշանակություն ունեին միստիկ սահմանումների համար։ Սակայն Արևելյան և Արևմտյան խորհրդապաշտության ճամփաբաժանը վերջնականորեն հաստատվում է աստվածտեսության հարցում, երբ 14-րդ դ. բուռն քննարկումներ էին ծավալվում աստվածճանաչողության հնարավոր լինել-չլինելու խնդրի շուրջ։ Արևելյան միստիկան իրեն բնորոշ գծերով ի հայտ եկավ այս աստվածաբանական քննարկումների արդյունքում՝ 1341 թ., 1351 թ., 1368 թ. Կ. Պոլսի ժողովներում։ Բոլոր երեք ժողովների ընթացքում սահմանվեց, որ Աստծո էությունը բացարձակապես անճանաչելի է արարածերի համար, այն ճանաչողության օբյեկտ չի կարող լինել անգամ երանության մեջ գտնվող մարդկանց և ոչ էլ՝ հրեշտակների համար։ Մարդկանց համար աստվածճանաչողությունը հնարավոր է լինում միայն աստվածային անստեղծ ու աստվածացմանը տանող էներգիաների շնորհիվ. աստվածային էությունը անհասանելի է արարածների համար։
Միանգամայն այլ դիրքորոշում էր տիրում Արևմուտքում։ Վերը նշված ժողովների հրավիրման պատճառը իսիխաստ-աստվածաբան Գրիգոր Պալամասի և կալաբրացի վանական Բաղաամ Կալաբրացու աստվածաբանական վեճն էր։ Խոսքը վերաբերում է Թաբոր լեռան վրա Քրիստոսի պայծառակերպության լույսի բնույթին։ Բաղաամը գտնում էր, որ այդ լույսը նյութական ֆենոմեն էր՝ ոչ ավելին, և քանի որ իսիխաստները պնդում էին, որ իրենց էքստատիկ տեսլիքներում նրանք տեսնում էին միևնույն այդ լույսը, ապա Բաղաամը նրանց աստվածտեսության ու աստվածճանաչողության աստվածային ճշմարիտ հիմքը կասկածի տակ էր դնում։ Գր. Պալամասը պնդում էր, որ այդ լույսը ոչ նյութական է, ոչ էլ՝ հոգևոր, այլ՝ աստվածային և անստեղծ։ Չնայած Կալաբրացու աստվածաբանությունը նզովվեց ժողովների ընթացքում, Արևմուտքում իրավիճակը մնաց անփոփոխ և մինչև օրս էլ առկախ է մնում Կաթոլիկ եկեղեցու վերաբերմունքը Պալամասի աստվածաբանության հանդեպ։ Կաթոլիկները մշակեցին visio beata-ի մասին տեսությունը, որի համաձայն հնարավոր է համարվում երանության մեջ գտնվողների՝ աստվածային էության հայումը՝ մինչ Քրիստոսի Երկրորդ Գալուստն ու վերջնական երանության հաստատումը։ Ամեն դեպքում Արևելյան և Արևմտյան միստիկաները հավասարապես քրիստոնեական միստիկաներ են, Կաթոլիկ միստիկան ավելի քրիստոսակենտրոն է, ավելի մարդակենտրոն, իսկ Ուղղափառ միստիկան շեշտը դնում է ճգնակեցական սխրանքի վրա։ Յուրաքանչյուրն էլ ունեն աշխարհայացքային ինքնուրույնություն, բայց ունեն մեկ ու միակ նպատակ՝ աստվածացումը՝ այն, ինչ վերագտել է մարդը Քրիստոսի շնորհիվ։
Նովոկուզնեցկ
Նովոկուզնեցկ, քաղաք Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզում։ Այն համարվում է Նովոկուզնեցկի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Տարածքով Կուզբասում համարվում է առաջին, իսկ բնակչության թվով՝ երկրորդ քաղաքը։ Այն Կեմերովոյի մարզի ամենահին քաղաքն է ։
Քաղաքը տեղակայված է Արևմտյան Սիբիրի հարավում, Տոմ գետի 2 ափերին, Կեմերովոյի մարզի հարավային մասում։
Քաղաքը հիմնադրվել է 1618 թվականին, որպես բանտ Կոնդոմա գետի շրջակայքում։ 1620 թվականին բանտը տեղափոխում են Տոմ գետի աջ ափ (բանտի նախկին վայրում այժմ գտնվում է Կուզնեցկի ամրոցը)։
Նովոկուզնեցկը բնակչությամբ համարվում է Ռուսաստանի 31-րդ քաղաքը։ Քաղաքը Սիբիրի կարևոր տնտեսական, տրանսպորտային և մշակութային կենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 552 445 մարդ (2017 թվականի տվյալներով)։ Ունի 424 կմ² տարածք։ Այն համարվում է Կուզնեցկի ագլոմերացիայի կենտրոնը, որն ունի ավելի քան 1.3 միլիոն բնակիչ և մեծությամբ 12-րդն է Ռուսաստանում։
Նովոկուզնեցկը համարվում է Ռուսաստանի մետալուրգիայի և ածխային արդյունաբերության խոշորագույն կենտրոններից մեկը ։ Քաղաքի օրը նշվում է ամեն տարի՝ հուլիսի առաջին կիրակի օրը ։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է աշխարհագրական լայնության 53°45'-ում և աշխարհագրական երկայնության 87°07'-ում։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 196-406 մետր բարձրության վրա, 7-րդ ժամային գոտում (Գրինվիչի կողմից)։ Մոսկվայից գտնվում է 3182 կմ հեռավորության վրա ։
Օկրուգի տարածք
Քաղաքային օկրուգի տարածքը կազմում է 424 կմ², այդ թվում՝ քաղաք Նովոկուզնեցկը ունի 419 կմ² տարածք ։
Կլիմա
Քաղաքի կլիման չափավոր ցամաքային է, աչքի է ընկնում տարեկան և օրական ջերմաստիճանի զգալի տատանումներով։ Սա կախված է ոչ միայն տարածաշրջանի դիրքի հետ, այլև Կուզնեցկի Ալատաուի, Լեռնային Շորիայի, Սալաիրյան բլրաշարի հետ ունեցած սահմանով։
Տարեկան միջին քամու ջերմաստիճանը կազմում է +2,1 °C: Տարվա ընթացքում միջինում գրանցվում է 280 արևային օր։ Եղանակի տաք շրջանի միջին տևողությունը կազմում է 123 օր։ Քաղաքը տեղակայված է բավականին խոնավ վայրում. տեղումների քանակը միջինում կազմում է 600 մմ, ընդ որում՝ տեղումների մեծ մասը լինում է տաք օրերին։ Ձյունածածկույթի տևողությունը պահպանվում է 160 օր։ Հողի սառեցման միջին խորությունը կազմում է 190 սմ։ Քամու օրական տաքությունը տատանվում է 0-ից միջինում հոկտեմբերի 27-ին. 2 օր ավելի ուշ, քան Կեմերովում։ Ձմեռվա վերջին օրը ապրիլի 6-ն է. 3 օր ավելի շուտ, քան Կուզբասի մայրաքաղաքում։ Այսինքն՝ ձմեռը քաղաքում տևում է 163 օր։ Ամառը բավականին տաք է, բայց 10 օր ավելի կարճ է տևում։ +15 ծերմաստիճանը պահպանվում է միջինում 82 օր։ Միջինում ամառը սկսվում է նույն օրը, ինչ հարավային մայրաքաղաքում՝ հունիսի 4-ին։ Ամառվա վերջին օրը միջինում օքոստոսի 24-ն է ։ Քամու տարեկան միջին արագությունը կազմում է 2,3 մ/վրկ.:
Քաղաքի ամենաբարձր կետը տեղակայված է 445 մետր բարձրության վրա ։
Էկոլոգիա
Քաղաքի էկոլոգիական վիճակը անբարենպաստ է  ։ Ծանր է հատկապես օդի մթնոլորտային աղտոտումը։ 2009 թվականի ՍԹԿ-ի միջին ավելցուկը կազմում է.բենզպիրեն՝ 4,6 անգամ, Մրջնալդեհիդ՝ 3 անգամ, Ֆտորաջրածին 1,4 անգամ, ազոտի դիօքսիդ 1,2 անգամ ։ Քաղաքի մթնոլորտը փոշոտ է։ Ռուսհիդրոմետի չափորոշիչների համաձայն՝ քաղաքի աղտոտված մթնոլորտի աստիճանը գնահատվում է շատ բարձր։ 2009 թվականին մթնոլորտ է արտանետվել 325,9 հազար տոննա թունավոր նյութեր։ Հիմնական մասը եղել է ածխածնի մոնօքսիդ (60,4 %), ծծմբի օքսիդ (IV) (12,3 %), կոշտ նյութեր (10,6 %), մեթան (10,1 %), ազոտի դիօքսիդ (4,8 %)% ։ Այս թունավոր նյութերի 73 %-ը արտադրում են սև մետաղագործության հանքերը, 9,5 %-ը ածխի արդյունաբերական հանքերը, 8,5 %-ը էներգետիկան, 5,7 %-ը գունավոր մետաղագործությունը% ։
Քաղաքում գրանցված են 145 հազար փոխադրամիջոցներ, որոնց արտանետումը մթնոլորտ կազմում է76,5 տոննա ։
Համաձայն «2011 թ. Ռուսաստանի Դաշնության շրջակա միջավայրի կարգավիճակի և պաշտպանության»՝ Ռուսաստանի Դաշնության բնական ռեսուրսների և էկոլոգիայի նախարարության հրապարակած տվյալների՝ Նովոկուզնեցկը զբաղեցրել է 4-րդ տեղը որպես Ռուսաստանի ամենաաղտոտված քաղաք (22,05) ։ Մթնոլորտի աղտոտվածությունը գրանցվել է շատ բարձր ։ Համաձայն նույն զեկույցի՝ 2011 թվականի քաղաքի մթնոլորտային արտանետումների հիմնական պատկերը այսպիսին էր. ազոտի օքսիդ(IV), բենզպիրեն, մրջնալդեհիդ ։ Նովոկուզնեցկի հողը աղտոտված է այնպիսի ջրալույծ նյութերով, ինչպիսիք են ֆտորը (1 ՍԹԿ) ։
Համաձայն «2015 թվականի Ռուսաստանի Դաշնության շրջակա միջավայրի կարգավիճակի և պաշտպանության» մասին զեկույցի՝ 2014 թվականի համեմատությամբ, առաջնային քաղաքների շարքից հանվել են 8 քաղաք. Բլագովեշենսկ, Իրկուտսկ, Կրասնոյարսկ, Լեսոսիբիրսկ, Նովոկուզնեցկ, Չելյաբինսկ, Շելեխով, Հարավային Սահալինսկ։ Հիմնական պատճառը ցանկից դուրս գալու համարվում է մթնոլորտային աղտոտումի նվազեցումը բենզպիրենով։
2012 թվականին hիգիենայի և էպիդեմիոլոգիայի կենտրոնի մասնագետները քաղաքը ճանաչեցին ամենաանապահովը մթնոլորտ արտանետված քիմիական նյութերի քանակության համար։ Օդի բաղադրության գրեթե 20%-ը կազմում էին ածխածնի օքսիդները, մուրը, ծանր մետաղները, ֆորմալդեգիդը, ֆենոլը ։ 2012 թվականի հունիսի 19-ին Կեմերովոյի մարզի մարզպետ Աման Տուլեեվը հարկ համարեց փակել Կուզնեցկի ցեմենտի գործարանը, որի թափոնների, մասնագետների հավաստմամբ, 30 %-ը ուղղակի կերպով կապված են շնչառական հիվանդությունների առաջացման հետ։ Ավելի վաղ արդեն փակվել էին։ Ավելի վաղ արդեն փակվել էին բոլոր վնասակար նյութեր արտահանող գործարանները ։
2016 թվականին շրջակա միջավայրի թափոնները մաքրվել են (մոտ 1000 տոննա). կոշտ թափոններ՝ 35,836, գազային և հեղուկ թափոններ՝ 231,694: Դրանցից 47,646-ը ծծմբի երկօքսիդ, 160,982-ը ածխածնի օքսիդ, 17,46-ը ազոտի օքսիդ, 1,148-ը աշխաջրածին, 3,435-ը այլ նյութեր։
Կենցաղային թափոններ
Ռուսաստանի բնական պաշարների և էկոլոգիայի նախարարության տվյալների համաձայն՝ Նովոկուզնեցկը թափոնների վերամշակմամբ զբաղեցնում է 7-րդ հորիզոնականը Ռուսաստանում ։
2009 թվականին հիմնադրվեց «ԷկոԼենդ» կոշտ կենցաղային թափոնների պոլիգոնը։ Չնայած թափոնների որակի անկմանը՝ վերամշակվում է 10,764 միլիոն տոննա կենցաղային թափոն ։