cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սոսե Միջազգային կինոփառատոն
ԺՅՈՒՐԻ
Մրցութային ծրագրերի անվանակարգերում հաղթող ֆիլմերը որոշում է միջազգային ժյուրին, իսկ ժյուրիի անդամներին ընտրում է կինոփառատոնի տնօրինությունը։ Ժյուրիի կազմում ընդգրկվում են համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայի ներկայացուցիչներ՝ դերասաններ, ռեժիսորներ, կինոգետներ և այլ մասնագետներ։
«Բովանդակությունը՝ կին» խաղարկային կարճամետրաժ ֆիլմերի մրցութային ծրագիր
Մասնակցում են խաղարկային կարճամետրաժ ֆիլմեր որոնց հիմնական թեման կինն է։
«Ուսանողական» մրցութային ծրագիր
Մասնակցում են ուսանողները իրենց ուսանողական աշխատանքներով
Հիմնական մրցութային ծրագիր
Խաղարկային լիամետրաժ ֆիլմերի մրցույթ (Սոսե արձանիկ)
ՆՊԱՏԱԿԸ
Կինոփառատոնի գերնպատակն է այսօրվա կինոն և նրա զարգացումը տարածաշրջանում։ Մեր տարածաշրջանն ունի ակնհայտ խնդիրներ ֆիլմարտադրության ոլորտում և չափազանց կարևոր է շփումը, հանդիպումները, համագործակցությունները միջազգային կինոգործիչների հետ։ Կինոփառատոնը ծրագրել է աշխարհի տարբեր ծայրերից հրավիրել ֆիլմարտադրության ոլորտի ներկացուցիչներին և ծավալել տարատեսակ միջոցառումներ՝ներգրավելով նաև ոլորտի սկսնակ կինոգործիչներին։
Կատեգորիա:Փառատոներ
Թեոդոր Ռուզվելտ
Թեոդոր Ռուզվելտ կրտսեր (Theodore Roosevelt Jr., ), ամերիկացի գրող, բնագետ, հետախույզ, պատմաբան և քաղաքական գործիչ, ԱՄՆ 26-րդ նախագահ 1901-1909 թվականներին։ 20-րդ դարում որպես Հանրապետական կուսակցության առաջնորդ հանդիսացել է «շարժիչ ուժ» առաջադիմական հասարակության համար։
Վաղ տարիներ
Թեոդոր Ռուզվելտը ծնվել է Նյու Յորքում 1858 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, նիդերլանդական ծագում ունեցող առևտրականի և բարեգործի ընտանիքում։ Թեոդորն ընտանիքի երկրորդ զավակն էր, նա ուներ մեկ ավագ և մեկ կրտսեր քույր, ինչպես նաև կրտսեր եղբայր։ Մանկուց ապագա նախագահը չէր տարբերվում ամուր առողջությամբ և տառապում էր ասթմա հիվանդությամբ։ 1860 թվականների վերջին և 1870 թվականների սկզբին Ռուզվելտների ընտանիքը ճանապարհորդում էր Եվրոպայով, Աֆրիկայով և Մերձավոր Արևելքով։ Թեոդորը տարրական կրթությունը ստացել է հիմնականում տնային պայմաններում՝ հիվանդության պատճառով նա գրեթե դպրոց չի գնացել։
1876 թվականին Թեոդորն ընդունվել է Հարվարդի համալսարան, իսկ 1880 թվականին ավարտել այն։ Հենց այդ ժամանակ էլ հրապարակեց իր առաջին էսսեը և սկսեց զբաղվել քաղաքականությամբ, մասնավորապես՝ անդամագրվեց Հանրապետական կուսակցությանը։ 1882-1884 թվականներին Ռուզվելտը Նյու Յորք նահանգի լեգիսլատուրայի անդամ էր։ 1884 թվականի փետրվարի 14-ին նույն օրում կորցրել է մորը և կնոջը։ Ողբերգությունից հետո Ռուզվելտը աշխատանքը թողել է, թողել է նաև Նյու Յորքը՝ տեղափոխվելով Դակոտայի տարածք և սկսել է վարել ֆերմերի կյանք։ Սակայն երաշտը, ինչպես նաև ֆինանսական կորուստները նրան ստիպել են վերադառնալ Նյու Յորք, որտեղ նա նորից սկսել է զբաղվել քաղաքականությամբ։
1886 թվականին Ռուզվելտը երկրորդ անգամ ամուսնացել է։ Նրա կինը դարձել է իր մանկության ընկերուհի Էդիթ Կերոն, ով ավելի ուշ Ռուզվելտին 5 երեխա է պարգևել։
Քաղաքական գործունեությունը նախագահությունից առաջ
1895 թվականին նշանակվել է Նյու Յորքի ոստիկանության ոստիկանապետ։ 1897 թվականից նախագահ Ու․ Մաք-Քինլիի աշխատակազմում ռազմածովային նախարարի տեղակալ։
1898 թվականին իսպանա-ամերիկյան պատերազմի ժամանակ մասնակցել Է Կուբայում ռազմական գործողություններին՝ հրամանատարելով ԱՄՆ-ի «խիզախ հեծելազորային» 1-ին կամավորական գնդին։ Ցուցաբերած խիզախության համար արժանացել է Պատվո մեդալով պարգևատրման, սակայն պարգևատրումը հաստատվել է միայն 2001 թվականին, և Ռուզվելտը դարձել է իր երկրի բարձրագույն ռազմական պարգևին հետմահու արժանացած առաջին և միակ նախագահը ։
1899-1900 թվականներին զբաղեցրել Է Նյու Յորքի նահանգապետի պաշտոնը։
Առաջին վարչակազմ (1901-1904 թվականներին)
1900 թվականին Մաք-Քինլիի և Ռուզվելտի թիմը հաղթանակ տարավ նախագահական ընտրություններում։ 1901 թվականի մարտի 4-ին Մաք-Քինլին երկրորդ ժամկետով ստանձնեց նախագահի պաշտոնը, Ռուզվելտը դարձավ փոխնախագահ։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 6-ին Մաք-Քինլիի վրա մահափորձ էր կատարվել, իսկ սեպտեմբերի 14-ին նա մահացել էր ստացած վերքից։ Նույն օրը Ռուզվելտը երդվեց, որպես նոր նախագահ։ Նա դարձել է ամենաերիտասարդ (42 տարեկան և 10 ամիս) նախագահը ԱՄՆ-ի ողջ պատմության ընթացքում։
Երդում տալով՝ Ռուզվելտը անփոփոխ է թողել Մաք-Քինլիի ամբողջ կաբինետը և հավաստիացրել, որ չի սահմանափակելու մենաշնորհների գործունեությունը, ինչին ձգտում էին Սպիտակ տան մյուս հավակնորդները։
1901 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ԱՄՆ Կոնգրեսին ուղղված իր առաջին ուղերձում Ռուզվելտը հայտարարեց ավելի մեծ սոցիալական արդարության հասնելու իր նպատակը։ Հենց սոցիալական ոլորտում էր, որ ԱՄՆ կառավարությունն այն ժամանակ ամենամեծ խնդիրներն ուներ։ Կոռուպցիայի աճի և մենաշնորհների գերակշռության հետևանքով առաջացած զանգվածների դժգոհությունը ավելի ու ավելի խորացել է։
Ցանկանալով հանդարտեցնել ժողովրդական անկարգությունները և միևնույն ժամանակ չսահմանափակել մենաշնորհների շահերը, Ռուզվելտը հասարակության ուշադրությունը կենտրոնացրեց որոշակի «անազնիվ» վստահությունների կողմից սոցիալական անարդարության հատուկ դրսևորումների վրա։ Մի շարք կորպորացիաների դեմ դատական գործեր հարուցվեցին, բայց շատ դեպքերում կորպորացիաները փախուստի դիմեցին։
Այս դատավարությունները Ռուզվելտին թույլ տվեցին հաստատել որպես «վստահությունների ոչնչացնող» հեղինակություն և, միևնույն ժամանակ, թույլ տվեցին շարունակել էապես շարունակել պետական ոչ միջամտության քաղաքականությունը մենաշնորհների գործունեության մեջ։ Թեոդոր Ռուզվելտը ստեղծեց նոր դարի առաջին մեծ ամերիկյան հերոսի կերպարը։ Ռուզվելտը հմտորեն ցուց տվեց թե ինչպես կարող է արիստոկրատական իշխանությունը ծաղկել զանգվածային ժողովրդավարության պայմաններում։
Ռուզվելտը շարունակել Է Մաք-Քինլիի քաղաքականությունը մեկուսացումից հրաժարվելու և Ամերիկայի՝ որպես համաշխարհային իմպերիալիստական տերության կայացման ուղղությամբ, որն ակտիվորեն գործում է ամբողջ աշխարհում։ Նրան են պատկանում «Մեծ մահակի քաղաքականություն» և «համաշխարհային ոստիկան» արտահայտությունները։
20-րդ դարի սկզբին Վենեսուելայի կառավարությունը Մեծ Բրիտանիայից և Գերմանիայից նամակներ էր ստացել «բրիտանական սուբյեկտների ազատության դեմ բռնության ակտերի և բրիտանական նավերի զանգվածային զավթման», ինչպես նաև արտաքին պարտքերը վճարելուց հրաժարվելու պատճառով ։ Շուտով այդ երկրների ռազմական ուժերը կազմակերպեցին ընդհանուր ծովային շրջափակում (1902-1903), որի դեմ էլ հանդես եկավ Ռուզվելտը։ Այս իրադարձությունը դարձավ Ռուզվելտի Մոնրոյի դոկտրինի փոփոխության հիմքը  ։ Թեև այդ հայեցակարգի հիմքն արդեն գծագրվել է նախագահի մասնավոր նամակներում, դրա պաշտոնական հռչակումը տեղի է ունեցել 1904 թվականին։ Ռուզվելտը նշել է, որ ցանկանում է միայն, որ «մյուս հանրապետություններն այս մայրցամաքում» լինեն «երջանիկ և բարգավաճեն» ։
Պատմաբանների մեծ մասը, նրանց հետ էլ Ռուզվելտի գլխավոր կենսագիր Հովարդ Կ. Բիլը կարծում են, որ փոփոխությունը Ռուզվելտի անձնական համոզմունքների և օտարերկրյա պարտատոմսերի սեփականատերերի հետ նրա կապերի հետևանք է ։
1901 թվականին ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Ջոն Հեյը ճնշում գործադրեց Նիկարագուայի կառավարության վրա՝ համանուն ալիքի նախագծին հավանություն տալու համար։ Փոխարենը երկիրը ստացել է 1,5 միլիոն դոլար, 100 հազար դոլար ամենամյա վճարումներ և ԱՄՆ-ի «ապահովել ինքնիշխանությունը, անկախությունը և տարածքային ամբողջականությունը» ։ Ավելի ուշ նիկարագուացիները վերադարձրել են պայմանագիրը մեկ փոփոխությամբ. տարեկան 100 հազար դոլարի փոխարեն նրանք ցանկացել են ստանալ 6 միլիոն միանվագ վճար։ ԱՄՆ-ն ընդունել է այդ պայմանները, սակայն Կոնգրեսի հավանությունից հետո բարձրացել է դատական իրավասության հարցը։ Այդ հարցը լուծման եզրին էր, քանի դեռ պանամացիամետ կոնգրեսականները չկարողացան վաճառել հեռուստաալիքի այլընտրանքային նախագիծը ։
Կոլումբիայի կողմից վերահսկվող Պանամայում ԱՄՆ-ն մեծ շահեր ուներ, իսկ Կոլումբիան և ֆրանսիական կոնցեսիոները բարձրացրեցին շինարարական նյութերի գները։ Հրաժարվելով ավելի շատ վճարել՝ ամերիկացիները Կոլումբիայում «հեղափոխություն» են կազմակերպել  ։ 1903 թվականի նոյեմբերի 3-ին Պանաման ԱՄՆ ռազմական նավատորմի աջակցությամբ ապստամբեց Կոլումբիայի դեմ։ Հանրապետության կարգավիճակ ստանալով՝ Պանաման նաև ԱՄՆ-ից ստացել է 10 միլիոն դոլար, տարեկան 250 հազար դոլարի վճարում և անկախության երաշխիքներ ։ Փոխարենը ամերիկացիները Պանամական ալիքի գոտու «հավերժական» իրավունքներ են ստացել։ Ավելի ուշ Ռուզվելտն ասել էր, որ «վերցրել է ալիքը և Կոնգրեսին հանձնարարել քննարկել այդ խնդիրը» ։ Տարածքի կորստից հետո Կոլումբիան դիմել է ԱՄՆ-ին՝ պահանջելով վերանայել պայմանագրերը և վերանվանել Պանամա քաղաքը ։
1904 թվականի ընտրություններ
Իր նախընտրական քարոզարշավում Ռուզվելտը շեշտը դրել է մոնոպոլիստների շրջանում հանցագործներին դատապարտելու վրա՝ չդատապարտելով մենաշնորհներն ընդհանրապես, եւ միեւնույն ժամանակ բանակցություններ վարելով կորպորացիաների ներկայացուցիչների հետ Հանրապետական կուսակցության ֆինանսավորման շուրջ։ Միացյալ Նահանգների գործարար շրջանակները արագ հասկացան Ռուզվելտի իրական դերը խոշոր կապիտալի շահերի պաշտպանության գործում։ Այնուհետև հայտնի դարձավ, որ այս օղակները ծածկում են Հանրապետական կուսակցության նախընտրական քարոզչության բոլոր ծախսերի 72.5% -ը։ 1904 թվականի այս կուսակցության գլխավոր հովանավորներից են՝ Ջոն Պիրպոնտ Մորգանը, Ջոն Դևիսոն Ռոքֆելլերը, Էդվարդ Հենրի Հարիմանը, Հենրի Կլեյ Ֆրիկը և ամերիկյան այլ խոշոր արդյունաբերողներ։
Երկրորդ վարչակազմ (1905-1909 թվականներին)
1904 թվականի նոյեմբերի 8-ին իր երկրորդ ժամկետով ընտրվելու օրը Ռուզվելտը հայտարարեց, որ այլևս մտադիր չէ իր թեկնածությունն առաջադրել հերթական ժամկետով, քանի որ իր առաջին ժամկետն է համարում Մաք Քինլիից իրեն հասանելիք նախագահության տարիները։ Թեև օրենքը թույլ էր տալիս նրան առաջադրվել ևս մեկ անգամ, Սահմանադրության 22-րդ փոփոխությունը, որը արգելում է դա, ընդունվել է միայն 1951 թվականին։ Ռուզվելտը եղել է առաջին նախագահը, որը սպիտակ տուն է հրավիրել աֆրոամերիկացիների ներկայացուցչին՝ առաջին ամերիկացուն, որը 1906 թվականին Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ է ստացել։
1908 թվականին Ռուզվելտը հրաժարվեց իր թեկնածությունն առաջադրել երրորդ ժամկետով՝ պահպանելով ժամանակին տրված հրապարակային խոստումը և պաշտպանեց հանրապետականներից նախագահի թեկնածու Ուիլյամ Տաֆտի առաջադրումը, որը զինվորական նախարար էր Ռուզվելտի աշխատասենյակում։ Տաֆտը ընտրվել է ԱՄՆ նոր նախագահ՝ հաղթելով դեմոկրատների թեկնածու Ուիլյամ Բրայանին։
ԱՄՆ-ի Առաջադիմական կուսակցության առաջնորդ, 1912 թվականի ընտրություններում նախագահի թեկնածու
1911-1912 թվականներին Ռուզվելտը, որը դժգոհ է նախագահի պաշտոնում իր փոխարինողի՝ Ուիլյամ Տաֆտի քաղաքականությունից, ակտիվ նախընտրական պայքար է սկսում նախագահական պաշտոնի համար։ Ռուզվելտը մտադիր էր Հանրապետական կուսակցությունից ԱՄՆ-ի նախագահի թեկնածու դառնալ Տաֆտի փոխարեն, որը պատրաստվում էր առաջադրվել երկրորդ ժամկետով։
Հունիսի լույս 22-ի գիշերը Ռուզվելտի 343 կողմնակիցների քվեարկության արդյունքները հայտարարելուց հետո, իրենց կարմիր բանդաններով անվանելով, լքել են կոնվենցիան։
1912 թվականի օգոստոսի 5-ին Չիկագոյում տեղի է ունեցել ԱՄՆ Առաջադիմական կուսակցության կոնվենցիան, որտեղ Թեոդոր Ռուզվելտը առաջադրվել է երկրի նախագահի թեկնածու։
Մահափորձ
1912 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, երբ Ռուզվելտը նախընտրական արշավի ժամանակ պատրաստվում էր ելույթ ունենալ Միլուոկիում հավաքված բազմության առջև, նրա վրա կրակել էր ոմն Ջոն Շրենկը։ Նա ելույթի ընթացքում ասում է, որ հենց նոր իր դեմ մահափորձ է կատարվել, և շարունակում է ելույթը։ Ելույթից հետո միայն նա համաձայնվում է գնալ հիվանդանոց, որպեսզի բժիշկները հեռացնեն փամփուշտը։
1910-ական թվականների վերջին հանրապետականները կրկին միավորվեցին Ռուզվելտի շուրջ։ Առաջին աշխարհամարտի տարիներին Ռուզվելտը դեմ էր Վուդրո Վիլսոնի վարած քաղաքականությանը։ Նա մտադիր էր առաջադրվել 1920 թվականի նախագահական ընտրություններում, բայց առողջական վատթարացման պատճառով 1919 թվականին մահանում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի նահանգապետներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանկլին Դելանո Ռուզվելտ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բնագետներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի թռչնաբաններ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Գվարդաֆույ
Անվանում
Ենթադրում են, որ անվանումն ունի պորտուգալական ծագում. պորտուգալերեն guarafu «զգուշացեք» (նավագնացության համար վտանգավոր է) բառի աղավաղված արաբական ձևն է։ Անվանման առաջացումը կապում են մագնիսական լեռան մասին ավանդազրույցի հետ, ըստ որի այդ հրվանդանի մոտով անցնող նավի մեխերն ու երկաթային մասերը մագնիսի ազդեցությամբ ձգվում-հանվում են, իսկ նավը խարխլվում է ու խորտակվում։ Իրականում հրվանդանի վրա իրոք կա մագնիսական լեռ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրվանդաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սոմալիի հրվանդաններ Կատեգորիա:Աֆրիկայի հրվանդաններ
Էշլի Գրին
Էշլի Միշել Գրին (Ashley Michele Greene, ), ամերիկյան դերասանուհի, ավելի հայտնի է դարձել «Մթնշաղ» ֆիլմում խաղալով Էլիս Կալենի դերը։
Կենսագրություն
Էշլի Գրինը ծնվել է Ջեքսոնվիլ քաղաքում, Ֆլորիդայի շրջանում, Միշելի և Ջո Գրինի ընտանիքում։ Էշլի մայրը աշխատում է ապահովագրության ընկերությունում, իսկ հայրը զբաղվում է իր բիզնեսով։ Գրինը մեծացել է Միդլբուրգում և Ջեքսոնվիլում։ 17 տարեկան հասակում նա մեկնել է Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, որ զբաղվի իր դերասանական կարիերայով։ Գրինը ունի մեծ եղբայր, ում անունը Ջո է, նա ապրում է Ջեքսոնվիլում ծնողների հետ։
Իր հարցազրույցների ժամանակ դերասանուհին նշել է, որ ինքը հանդիսանում է համալսարանային ֆուտբոլային թիմի «Florida Gators» երկրպագուներից մեկը։
2009 թվականին համացանցում հայտնվում են Էշլի Գրինի մերկ լուսանկարները։ Էշլիի փաստաբանները սպառնացել են այն կայքերին, որոնք հրապարակել են այդ լուսանկարները։
Կարիերա
Գրինը իր դերասանական կրթությունը ստացել է Լի Ստրասբերգի մոտ։ Սկզբում որոշել էր զբաղվել մոդելային կարիերայով, սակայն նրա հասակը չի բավարարել։ Սովորելով դերասանական արվեստը, Գրինը համոզվում է որ դա իրեն ավելի շատ է դուր գալիս քան մոդելային բիզնեսը, և այդ պատճառով այլևս չի վերադառնում մոդելային հարթակ։
Առաջին անգամ նկարահանվել է երաժշտական տեսահոլովակներում։ 2005 թվականին նկարահանվել է հայտնի ռուսական t.A.T. դուետի «Люди-инвалиды» երգի տեսահոլովակում։ Առաջին դերերը խաղացել է հեռուստասերիալներում։ Նրա առաջին դերը ֆիլմերում եղել է «Կալիֆոռնիայի թագավոր»ը կատակերգությունը, որտեղ գլխավոր դերում խաղացել է Մայքլ Դուգլասը։
Էշլի Գրինի իրական հաջողությունը մեծ կինոյում եղել է 2008 թվականին, երբ նա նկարահանվել է «Մթնշաղ» մելոդրամայում, որը ամբողջ աշխարհում ունեցել է ավելի քան 400 միլիոն դոլար եկամուտ (վամպիր Էլիս Կալեն)։ Այնուհետև 2009-2012 թվականներին թողարկվել է ֆիլմի շարունակությունը՝ «Մթնշաղ. Նորալուսին», «Մթնշաղ. Խավարում», «Մթնշաղ.Լուսաբաց՝ Մաս 1» և «Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 2»։
2010 թվականի մայիսին, երբ եկել էր ժամանակը՝ նոր պայմանագիր ստորագրելու «Մթնշաղ. Լուսաբաց» ֆիլմի ստեղծագործող կազմի հետ, Գրինը և իր համախոհները հրաժարվեցին խաղալ ֆիլմում քիչ վարձատրության համար։ «Սամիթ Ինտերթեյմենթ» ընկերությունը նշեց, որ Գրինը հեշտությամբ կարող է փոխարինվել ֆիմում, նա ինքն է առաջարկել 4 միլիոն դոլար նկարահանման համար։ Մայիսի 19-ին հայտնի դարձավ, որ Գրինը նկարահանվելու է «Լուսաբաց» ֆիլմում, որի համար ստանալու է 2 միլիոն դոլար։
2010 թվականի հունիսի 4-ին AVON ընկերությունը նշեց, որը Գրինը դարձել է Мark Cosmeticsс դեկորատիվ կոսմետիկայի նոր դեմքը։ 2011 թվականին Էշլին ընտրվել է DKNY բրենդի համար։
2012 թվականին Գրինը ստացել է ABC հեռուստաալիքի «Ամերիկանա» հեռուստասերիալի գլխավոր դերերից մեկը։
2012 թվականին կայացել է «Ամառ, դասընկերներ, սեր» ֆիլմի պրեմիերան, որում Էշլին մարմնավորում էր Էշլի անունով աղջկան։
Դրանից հետո 2012 թվականին կայացել է «Երևույթ» ֆիլմի պրեմիերան, որտեղ Էշլին խաղացել է գլխավոր դերում։
2013 թվականին Էշլին դերեր է ստացել «Ցանկանում ես ես լինեմ այդտեղ» և Staten Island Summer ֆիլմերում։
Անձնական կյանք
2011 թվականի մարտի սկզբին Էշլին բաժանվել է Ջո Ջոնասից։
Արդեն երկու տարի է Էշլին հանդիպում է դերաասան Փոլ Քոուրիի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Ջեքսոնվիլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Գուլանյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պարսկերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
(6566) Շաֆտեր
(6566) Շաֆտեր (Shafter), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տոհոկու (տարածաշրջան)
, տարածաշրջան Ճապոնիայի արևելյան մասում, Հոնսյու կղզի։ Տոհոկուի կենտրոնն է Միյագին։
Տոհոկու տարածաշրջանի կազմի մեջ մտնում է 6 պրեֆեկտուրա՝ Ակիտա, Աոմորի, Իվատե, Միյագի, Ֆուկուսիմա և Յամագատա։
Տես նաև
Կատեգորիա:Տոհոկու տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի տարածաշրջաններ
Գագիկ Հովհաննիսյան
Գագիկ Հովհաննեսի Հովհաննիսյան (ապրիլի 21, 1947, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 27, 2015, Ստավանգեր, Նորվեգիա ), շախմատային մեկնաբան, Հայաստանի շախմատային ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար (1970-2015), ՀՀ վաստակավոր լրագրող (2012)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:2015 մահեր Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր լրագրողներ Կատեգորիա:Երևանի Ստեփան Շահումյանի անվան թիվ 1 դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ
Լենինո (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)
Լենինո (Леніне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Զաբելինո։ Հիմնադրվել է 1782 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լենինո գյուղում բնակվում էր 565 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1202 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1782 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օոմիստե
Օոմիստե (Oomiste), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կամբյա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կամբյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բրիստոլ Սիթի
Բրիստոլ Սիթի (Bristol City F.C.), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Բրիստոլ քաղաքից, որը հանդես է գալիս ֆուտբոլային լիգայի առաջնությունում։
Հայաստանի Առաջին խումբ 1997 (ֆուտբոլ)
«Հայաստանի Առաջին խումբ 1997ը» Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Առաջին խմբի 6-րդ առաջնությունն է ։
Անվանափոխումներ
«Արագած» ՖԱ (քաղաք Գյումրի) → «Շիրակ-2» ՖԱ
Աղյուսակ
<FONT color="blue">1</FONT> Անցկացրած յոթ խաղերի արդյունքները չեղյալ են համարվել։
Գրականություն
Առաջին խումբ 1997
Չակ Կոմո
Շառլ-Անդրե (Չակ) Կոմո (Charles-André "Chuck" Comeau, ), ֆրանկո-կանադացի երաժիշտ, Simple Plan փոփ-փանք խմբի թմբկահար։
Մանկություն
Չակը սկսել է իր երաժշտական կարիերան Reset խմբում Պիեռ Բուվյեի հետ։ Առաջին ձայնասկավառակի թողարկումից հետ Կոմոն լքում է խումբը և գնում Մակգիլայի համալսարան, որպեսզի իր հոր նման դառնա փաստաբան։
Բուվյեի հետ համերգին հանդիպելուց հետո նա թողնում է կրթությունը և օգնում է Պիեռին Simple Plan խմբի ստեղծման հարցում։ Չակը և Բուվյեն հանդիսանում են Simple Plan-ի երգերի մեծ մասի հեղինակը։
Չակը օգտագործում Promark american hickory 5B տեսակի փայտիկներ, Evand drumheads պլաստիկներ, DrumWoekShop հարվածային սարք և Zildjain cymbals ֆիրմայի սկավառակներ։
Հագուստի գիծ
Չակը Պյեռը Բուվյեի և Պատրիկ Լանգուլայի հետ Role Model Clothing-ի հիմնադիրն է։
Վալյա Սամվելյան
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, կոմպոզիտոր և երաժիշտ Արա Գևորգյանի մայրն է։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1937 թվականի օգոստոսի 12-ին Երևանում։ Հայրը՝ Վարդան Սամվելյանը, եկեղեցական խորհրդի նախագահ էր, մայրը՝ Վերգինե Բադալյանը, երգում էր Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու երգչախմբում։ Դեռ մանկուց ապագա երգչուհին լսում էր Շարա Տալյանի, Արմենակ Տեր-Աբրահամյանի, Վաղարշակ Սահակյանի, Արաքսյա Գյուլզադյանի, Շողիկ Մկրտչյանի, ապա՝ Օֆելյա Համբարձումյանի և Հովհաննես Բադալյանի կատարմամբ հայկական ժողովրդական ու գուսանական երգերը և ցանկանում էր դառնալ ժողովրդական երգչուհի։ Ծնողներն իրենց հերթին դստեր մեջ սերմանում էին սեր դեպի հայ երգարվեստը։ Նրանց տանը պահպանվում էր վանեցի հայրիկի՝ իր հորից ժառանգություն ստացած երգարանը, որտեղից էլ նա ընտրում է իր առաջին կատարումները։
Աշխատել է «Հայէլեկտրո», այնուհետև սարքաշինական գործարանում՝ շարունակելով երգել ինքնագործ անսամբլում, որտեղ հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ «Ժողգործիք» նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և թառահար Կարլեն Գևորգյանին։
Եղել է ՀՀ Ռադիոյի և հեռուստատեսության Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների նվագախմբի մենակատար։ Անսամբլի կազմում հանդես է եկել 38 տարի՝ մինչև կյանքի վերջին օրերը։ 1957 թվականին արժանացել է միջազգային փառատոնի ոսկե մեդալի։ Ունի չորս ոսկե մեդալ և դիպլոմներ։ Թողարկվել է ձայնասկավառակներ Մոսկվայի «Մելոդիա» ընկերությունում և ԱՄՆ-ում։ Համերգներով հանդես է եկել աշխարհի մի շարք երկրներում։
Վախճանվել է 1990 թվականին դեկտեմբերի 3-ին դժբախտ պատահարից։
Գործունեություն
Երգի ասպարեզում առաջին քայլերը Վալյա Սամվելյանը կատարել է դպրոցական երգչախմբում։ Ցավոք, ինչ-ինչ պատճառներով նրան չի հաջողվում ստանալ երաժշտական կրթություն։ Ավտոդողերի գործարանում աշխատելու և զուգահեռ երգի-պարի անսամբլում ստեղծագործելու տարիներին նա շրջագայում և ելույթներ է ունենում Հայաստանի տարբեր շրջաններում, նաև Ուկրաինայում, Բելառուսում, բալթյան երկրներում, Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Սիրիայում, Լիբանանում և Բելգիայում։ 1957 թ. նա մասնակցում է Հայաստանի երիտասարդական փառատոնին և զբաղեցնում երգի ասպարեզում առաջին տեղը՝ պարգևատրվելով ոսկե մեդալով։ Դրան հաջորդում են ևս երեք ոսկե մեդալ։ Սակայն Վալյա Սամվելյանը չի բավարարվում այս ձեռքբերումներով և փորձում է նվաճել նոր բարձունքներ երգարվեստի ասպարեզում։ Վալյա Սամվելյանն իբրև երգչուհի վերջնականապես կայացավ պետական ռադիոյի Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների վաստակավոր անսամբլում։ Այնտեղ էին երգում Հայաստանի նշանավոր երգիչներ Արաքսյա Գյուլզադյանը, Շողիկ Մկրտչյանը, Օֆելյա Համբարձումյանը, Հովհաննես Բադալյանը, Նորայր Մնացականյանը, Ռուբեն Մաթևոսյանը, Րաֆֆի Հովհաննիսյանն ու Մանիկ Գրիգորյանը։ Նրա կատարմամբ հնչել են Կոմիտասի, Սայաթ-Նովայի, Ալեքսեյ Հեքիմյանի, Խաչատուր Ավետիսյանի, գուսան Աշոտի, Շահենի և ուրիշների ստեղծագործությունները։ Նրա առավել ճանաչված կատարումներից են «Անուշիկ իմ քույրիկ», «Անցար այգուս նայելով», «Զոր գիշեր» և «Շորորա» ստեղծագործությունները։ Երգչուհու մահից հետո որդու՝ Արա Գևորգյանի ջանքերով թողարկվել են նրա երկու երաժշտական ալբոմները՝ «Թողեցիր ինձ մենակ» և «Անուշիկ իմ քույրիկ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտություն Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1990 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 3 մահեր Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
Տիշկովկա (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Տիշկովկա (Тишковка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Տատարսկոե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Սմոլենսկի մարզի արևմտյան հատվածում, Մոնաստիրշչինայից 31 կմ դեպի հարավ-արևմուտք, P135 ավտոճանապարհից (Սմոլենսկ - Կրասնի - Գուսինո) 31 կմ դեպի հարավ, Գորոդնյա գետի ափին։ Գյուղից 46 կմ դեպի հյուսիս գտնվում է Գուսինո երկաթուղային գիծը Մոսկվա - Մինսկ գծի վրա։
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին գյուղն օկուպացված է եղել հիտլերյան զորքերի կողմից, այնուհետև ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին ։
Կլիմա
Տիշկովկա գյուղը գտնվում է չափավոր ցամաքային կլիմայական գոտում, որտեղ ձմեռը չափավոր ցուրտ է, գարունը տևական, բարեխառն, ամառը չափավոր շոգ, իսկ աշնանը գերակշռում են տաք, արևոտ եղանակները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Քրոմշպինելիդներ
Քրոմշպինելիդներ, քրnմշպինելներ, քրոմիտներ, միներալներ շպինելիդների խմբից։ Ընդհանուր քիմիական կազմը՝ (Mg, Fe)(Cr, Al, Fe)2Օ|O4։ Քրոմշպինելիդները ընդգրկում են շուրջ 20 միներալ և դրանց տարբերակները։ Կարևոր միներալներն են՝ մագնոքրոմիտը՝ (Mg, Fe)Cr2O4, քրոմպիկոտիտը՝ (Mg, Fe)(Cr, Al)2O4 և ալյումոքրnմիտը Fe(Cr,Al)2O4։ Բուն քրոմիաը՝ FeCr2O4, հազվագյուտ միներալ է և հայտնաբերված է միայն երկնաքարերում։ Բյուրեղագիտական համակարգը խորանարդային է։ Բյուրեղային ստրուկտուրան նման է նորմալ շպինելի ստրուկտուրային։ Գույնը սև, գորշ-սև։ Կարծրությունը 5,5 7,5, խտությունը՝ 4200-5100 կգ/մ3։ Երբեմն թույլ մագնիսական են։ Քրոմի ստացման հիմնական հանքանյութն են։ Արհեստական քրոմշպինելիդները՝ քրոմային ֆերիտները, կիրառվում են ռադիոէլեկտրոնիկայում, հաշվողական տեխնիկայում։
Կատեգորիա:Միներալներ
Գուլիկյան
Գուլիկյան, հայկական ազգանուն։
Տակասի Սիմուրա
Տակասի Սիմուրա (志村 喬, ), ճապոնացի դերասան, առավել հայտնի է Ակիրա Կուրոսավայի ֆիլմերում խաղացած դերերով։ Ընդհանուր առմամբ ավելի քան 400 ֆիլմում է խաղացել
Կյանքի իրադարձություններ
Սիմուրայի իրական անվանումը Սիմազակի Շոջի է ( ճապ.`島崎捷爾): Նրա նախնիները եղել են սամուրայական դասի անդամներ։ 1868 թվականին նրա պապը մասնակցել է Տուբա Ֆուշիմի ճակատամարտին։ Սիմուրան 1911 թվականին սովորել է Իկունու կինոյի դպրոցում, իսկ 1917 թվականին Կոբի միջնակարգ դպրոցում։ Նա բաց թողեց երկու տարվա դպրոցական ուսուցումը տուբերկուլյոզի պատճառով և այնուհետև տեղափոխվեց Նոբեոկայի Միազակի պերֆեկտուալ դպրոց։ Նոբեոկայի միջնակարգ դպրոցում նա գերազանց սովորում է անգլերեն և իր ակտիվությունն է ցուցաբերում գրական հասարակական ամսագրում, որով և նպաստում է պոեզիայի զարգացմանը։ Նա նաև դառնում է ձիավարման ակումբի աստղ։ 1923 թվականին նա ընդունվում է Կանսայի համալսարան, բայց իր հայրիկի կեսնսաթոշակի անցնելուց հետո նրա ընտանիքը չէր կարող իրեն թույլ տալ վճարել ուսման վարձը և նա անցնում է աշխատանքի Օսակա քաղաքի ջրի ջրատարներում։ Սիմուրայը միանում է համալսարանի թատերական հետազոտությունների ստուդիային, և 1928 թվականին ձևավորում է սիրողական թատերական խումբը` Շիցիգացու-զա (七月座) Տեօ- Օկայի հետ` որպես ռեժիսոր։ Նա իր թատերական ակտիվության կորստի պատճառով շուտով կորցրեց աշխատանքը։ Այնուհետև նա լքեց համալսարանը՝ փորձելով գումար վաստակել թատրոնում։ Շիցիգացու-զան պրոֆեսիոնալ էր և սկսել էր ճանապարհորդել, բայց ֆինանսական դժվարությունների պատճառով ձախողվեց։
Սվետլայա Պոլյանա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Սվետլայա Պոլյանա (Светлая Поляна), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Տակասի Սիմուրա
Կարիերա
Շիցիգացու-զաի ձախողումից հետո, Սիմուրան կրկին վերադարձավ Օսակա, որտեղ նա սկսեց վարել ռադիոն։ 1930 թվականին նա միանում է Կինդաիզա (近代座) թատերական կազմակերպությանը և դառնում ավելի պրոֆեսիոնալ դերասան։ Դրա շնորհիվ նա շրջում է Չինաստանում, Ճապոնիայում, բայց 1932 թվականին նա լքում է կազմակերպությունը և կրկին վերադառնում Օսակա, որտեղ նա հանդես է գալիս Շայնսեիգեկի (新声劇)  և Շայնսենզա (新選座) խմբերում։ Շուտով Սիմուրան հասկանում է, որ նրանց հարկավոր է ավելի մասնագիտացված դերասաններ։ 1932 թվականին ընդունվում է Կիոտո ստուդիա։ Սիմուրայի առաջին ֆիլմի դեբյուտը լինում է 1934 թվականին («Համար մեկ»,«Սիրո փողոց»)։
Սվետլայա Պոլյանա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 260 մարդ։
Տակասի Սիմուրա
Կարիերա
1937 թվականին նա տեղափոխվում է Կյոտոի ստուդիաներից մեկը Նիկատսու ֆիլմընկերություն և մինչև 1942 թվականը խաղացել է 100 ֆիլմերում։ Այդ ժամանակահատվածում Ճապոնիայում քաղաքական լարվածությունն աճում է և Սիմուրան մոտ երեք շաբաթով ձերբակալվում է։ Նա ի վերջո ազատ է արձակվում իր կնոջ Մասակոյի և գործընկեր դերասան Ռիյնոսուկե Ցիկիգատայի կողմից։
Սվետլայա Պոլյանա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1926 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Տակասի Սիմուրա
Մահ
Սիմուրան մահացել է 1982 թվականի փետրվարի 11-ին Տոկիոյում 76 տարեկան հասակում էֆֆիզեմա հիվանդությունից։ Նրա ներդրումները և ազդեցությունը ներկայացված են Տոկիոյի արվեստի ազգային թանգարանի կինոդպրոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասաններ
Գուլոյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պարսկերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Լոդոշնայա
Լոդոշնայա  (Лодошная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոժուգա գետի ձախ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շագի Բեյն
Շագի Բեյն (Shuggie Bain), 2020 թվականին հրատարակված շոտլանդա-ամերիկացի գրող Դուգլաս Ստյուարտի դեբյուտային վեպը։ Այն պատմում է երեք երեխաներից կրտսերի՝ Շագիի մասին, որը 1980-ական թվականներին մեծացել է իր հարբեցող մոր՝ Ագնեսի հետ «Թետչերի ժամանակաշրջան» աշխատանքային դասարանում ։ 2020 թվականին վեպն արժանացել է Բուքերյան մրցանակի, ինչը Ստյուարտին դարձրել է այդ մրցանակի երկրորդ շոտլանդացի դափնեկիրը՝ Ջեյմս Քելմանի «Ինչից են նրանք բոլորը ուշացել» գրքից հետո ։ Շագի Բեյնը հասել է նաև 2020 թվականի Ազգային գեղարվեստական ​​գրքի մրցույթի եզրափակիչ փուլ ։
Սյուժե
1992 թվականին Հյու «Շագի» Բեյնը տասնհինգ տարեկան էր։ Նա ապրել է միայնակ Գլազգոյի գիշերօթիկ դպրոցում։ Հերթափոխով աշխատելով սուպերմարկետի համադամ կերակուրների բաժնում՝ նա երազել է վարսահարդար դառնալ։ Շագին հեռացել է աշխատանքից։ 1982 թվականին հնգամյա Շագին ապրել է Սայխիլայի տանը իր մայրական կողմի պապիկի և տատիկի՝ Վուլիի և Լիզայի հետ։ Շագիի մայրն Ագնես Բեյնն էր, հայրը՝ Հյու «Շագ» Բեյնը։ Նա ունեցել է խորթ եղբայր ու քույր՝ Լիկը և Եկատերինան։
Շագիի հայրը հիմնականում բացակայել է իր ընտանիքից․ աշխատել է որպես տաքսու վարորդ և սիրայն հարաբերություններ ունեցել այլ կանանց հետ։ Ագնեսը՝ Շագիի մայրը, գեղեցիկ կին էր, որին հաճախ համեմատել են Էլիզաբեթ Թեյլորի հետ, բայց նա բավարարված չէր իր կյանքով և այդ պատճառով էլ սկսել է ալկոհոլ օգտագործել։ Հաջորդ տարի Շագն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Պիտհեդի համայնքային բնակարան՝ տեղի հանքափորների ընտանիքների համար։ Ի վերջո, նա լքել է ընտանիքը՝ թողնելով նրանց ապրել իր տաքսու ընկերության մենեջերի՝ Ջոանի Միքլուայթի հետ։ Ագնեսը ցանկացել է վարել գլամուրային կյանք՝ հպարտանալով իր հագուստով, սակայն տիկնոջ դժբախտությունը իրեն ստիպել է ապավինել ալկոհոլին։
Միևնույն ժամանակ, Շագին դպրոցում և շրջապատում ենթարկվել է բռնության՝ հասարակության մեջ ներգրավված չլինելու և կանացի լինելու պատժառով։ Մոր ազդեցությունը Շագիին հակասության մեջ է դրել քաղաքի երեխաների հետ։ Շագին հաճախ է բաց թողել դասերը՝ հարբած ժամանակ մորը խնամելու համար։ Ագնեսի ծնողները մահացել են, իսկ երիտասարդ դուստրն ամուսնացել է՝ տեղափոխվելով Հարավային Աֆրիկա։ Գնալով նրա ալկոհոլիզմն ավելի է խորացել, և Ագնեսը տղամարդկանց թույլ է տվել օգտվել և բռնության ենթարկել իրեն։
Ագնեսի ապագան թվացել է ավելի պայծառ, երբ նա սկսել է այցելել անանուն հարբեցողների ժողովներին և աշխատել բենզալցակայանում։ Նա ծանոթացել է Յուդժին անունով տաքսու վարորդի հետ։ Նրանք հանդիպել են, և մի անգամ՝ ընթրիքի ժամանակ, Յուդժին նրան համոզել է խմել մի բաժակ գինի, և Ագնեսը ընկնել է ալկոհոլիզմի մեջ։ Յուդժին թողել է Ագնեսին, երբ նա փորձել է ածելիով (սափրվելու սարք) ինքնասպան լինել։
Ալկոհոլիզմը շարունակել է Ագնեսին հեռացնել իր երեխաներից։ Հարբած և կատաղած ժամանակ Լիկին վռնդել է տնից։ Չնայած մոր պահվածքին՝ Շագին անսասան նվիրվել է նրան։ Նրանք երկուսով տեղափոխվել են նոր տարածաշրջան, և Ագնեսը որդուն խոստացել է այլևս չտրվել խմիչքին, բայց ոչ մի կերպ չի կարողացել հրաժարվել ալկոհոլից։ Նրանց հարաբերությունները սրվել են, երբ շագին հասունացել է։ Ագնեսը մահացել է հարբած վիճակում՝ շնչելով իր թուքը։ 1992 թվականին Շագին ձկան պահածոներ է տվել իր ընկերոջը՝ Լինին, որը դրանք փոխանցել է անօթևան հարբեցող մորը։
Քննադատություն
Բուքերյան մրցանակի մրցանակաբաշխության ժամանակ ժյուրին խոսել է գրքի մասին և հայտարարել, որ վեպը «համարձակ, սարսափելի և կյանք փոխող» է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:2020 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Վարդգես Հայոցյան
Վարդգես Արսենի Հայոցյան, հայ քաղաքական և պետական գործիչ ։
Ընկած մարտիկների հրապարակ
Ընկած մարտիկների հրապարակ (Площадь Павших борцов), Վոլգոգրադի կենտրոնական հրապարակը, որը ձևավորվել է նախկին Ալեքսանդրյան հրապարակի տեղում։ Հրապարակի մի մասը զբաղեցնում է կուրակը, որը վերածվում է հերոսների ծառուղու։
Պատմություն
Ընկած մարտիկների հրապարակի պատմությունն սկսվում է Ալեքսանդրյան հրապարակից, որը ձևավորվել է ամրոցի պատերի տակ որպես շուկա։ Հետագայում հայտնվել են վաճառականների խանութներ, խանութաշարեր, գինետներ և պանդոկներ։
1917 թվականի մարտի 5-ին Ալեքսանդրյան հրապարակում տեղական կայազորի զինվորները ողջունեցին ինքնավարության տապալումը։ Հոկտեմբերի 22-ին հրապարակում տեղի ունեցավ մեծ ցույց։
1919 թվականին Ցարիցինը գրավեցին Պյոտր Վրանգելի զորքերը։ 1920 թվականի փետրվարի 8-ին հրապարակում թաղվեցին նկուղներում և ջրհորներում հայտնաբերված 55 անձիք, իսկ փետրվարի 9-ին Ալեքսանդրովյան հրապարակի իրադարձությունների հիշատակին հրապարակը վերանվանվեց Ընկած մարտիկների հրապարակ։ Եղբայրական գերեզմանի վրա տեղադրվել է ոչ մեծ հուշարձան, որը փոխարինվել է Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխության 40-ամյակի գրանիտե հուշարձանով։
1963 թվականի փետրվարի 1-ին Ընկած մարտիկների հրապարակում վառվել է Հավերժական կրակը՝ ի հիշատակ քաղաքի պաշտպանների։
Ընկած մարտիկների հրապարակի և հերոսների ծառուղու մի մասը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է՝ «1943 թվականի հունվարի 31-ին Դոնի ռազմաճակատի զորքերը գեներալ-գնդապետ Կոնստանտին Կոնստանտինովիչ Ռոկոսովսկու հրամանատարությամբ Ստալինգրադի շրջակայքում ջախջախել են նացիստական Գերմանիայի զորքերին և բարձրացրել են Հաղթանակի Կարմիր դրոշը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի հրապարակներ
Գնդային եռանկյուն
Գնդային եռանկյուն, սֆերայի (գնդի) մակերեևույթին գտնվող երկրաչափական մարմին, կազմված երեք կետից և երեք մեծ շրջանների աղեղներից, որոնք միացված են զույգ առ զույգ։ Սֆերայի մակերևույթի երեք մեծ շրջանները մեկ կետում չեն հատվում և կազմում են 8 գնդային եռանկյուններ։
Գնդային եռանկայն տարրերի միջև առնչություններն ուսումնասիրում է գնդային եռանկյունաչափությունը։
Գնդային եռանկյան կողմը հաշվվում է կենտրոնական անկյան վրա հիմնված մեծությամբ։ Եռանկյան անկյունը չափվում է այն երկնիստ անկյան չափով, որի նիստերի վրա ընկած են անկյան կողմերը։ Այն գնդային եռանկյունը, որի բոլոր կողմերը փոքր են մեծ կիսաշրջանից, իսկ անկյունները փոքր են Π-ից, կոչվում են էյլերյան եռանկյուններ ։ Հաջորդիվ կուսումնասիրվեն են էյլերյան եռանկյունները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գնդային երկրաչափություն Կատեգորիա:Գունդ Կատեգորիա:Երկրաչափություն
(6567) Շիգեմասա
(6567) Շիգեմասա (Shigemasa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 16-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,269696 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8251 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7143 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1248,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288239 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տիշկովկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Արյան զրպարտանք Տիսաեսլարում
Արյան զրպարտանք Տիսաեսլարում կամ Տիսաեսլարի գործ, արյան զրպարտանք հրեաների հանդեպ և դրան հաջորդած դատական գործընթաց, որը Հունգարիայում 1882-1883 թվականներին սկիզբ է դրել հակասեմականությանը։
Զրպարտանքի պատմություն
Հունգարական Տիսաեսլար (Tiszaeszlár) գյուղի (գտնվում է Տիսա գետի մերձակայքում) հրեական համայնքը բաղկացած է եղել 25 ընտանիքից, որը Տիսաեսլարի բնակչության 25% է կազմել։ 1882 թվականի ապրիլի 1-ին` Փեսախից առաջ, անհետանում է քրիստոնյա 14-ամյա մի աղջնակ` Էսթեր Շոյմոշին, ով ծառայում էր Անդրաշ Հուրիի տանը։ Նա հանձնարարությամբ դուրս է գալիս տնից և այլևս չի վերադառնում։ Անօգուտ որոնումներից հետո լուրեր են տարածվում, որ աղջիկը դարձել է հրեա կրոնական մոլեռանդների զոհը։ Հունգարիայի խորհրդարանում Տիսաեսլարի ներկայացուցիչ Գեզա Օնոդին և խորհրդարանի անդամ Դյոզյո Իշտոցին, ովքեր հետագայում հիմնում են հակասեմական կուսակցություն, առաջարկություն են անում խորհրդարանի պալատից վռնդել հրեաներին, ինչն էլ հանգեցնում է մի շարք բռնարարքների։ Նրանք մեղադրում են հրեաներին աղջկա սպանության մեջ` նրա արյունը Փեսախի ժամանակ օգտագործելու նպատակով, որը նշվել է ապրիլի 4-ին։ Մայիսի 4-ին աղջկա մայրը դիմում է տեղի դատարան անհետացած աղջկա գործը հետաքննելու պահանջով`շեշտը դնելով հրեաների ծիսական սպանության վրա։
Պահակ Շարֆի երեխաների ցուցմունք
Մայիսի 19-ին Նյիրեդյհազ քաղաքի շրջանային դատարանը Տիսաեսլար է ուղարկում դատական կատարածուներ Յոժեֆ Բարիին`քննելու հարուցված դատական գործը։ Կասկածյալ հրեաներին ձերբակալելուց և նրանց գույքը հսկողության տակ վերցնելուց հետո Բարիի ոստիկանութունը ձեռնամուխ է լինում հարցաքննություններին։ Որոշ կանայք ու աղջիկներ, որոնց գայթակղել էին փողով ու քաղցրավենիքով, ցուցմունք տալիս նշում են, որ սինագոգի պահակ Յոժեֆ Շարֆը Էսթերին կանչել է իր տուն ու գլխատել նրան։ Շարֆի հնգամյա որդին ասել է, որ հոր, ավագ եղբոր` 14-ամյա Մորիցի և մի քանի այլ տղամարդկանց ներկայությամբ գլխատողը աղջկա վզին բացվածք է արել և Մորիցի օգնությամբ նրա արյունը հավաքել անոթում։ Բոլոր կասկածյալները` ներառյալ` Շարֆն ու Մորիցը, ժխտել են նման գործողության մասնակցությունը և աղջկա անհետացման պատճառներին կամ նրա հավանական սպանության տեղյակ լինելը։ Մայիսի 19-ին Շարֆն ու նրա կինը ձերբակալվում են։ Նույն օրվա երեկոյան Մորիցը հանձնվում է ոստիկանական կոմիսարին, ով նրան տեղավորում է Տիսինալֆադի բաժանմունքում, որտեղ դատական ծառայող Պեցեյը պետք է ապահովեր նրա անվտանգությունը։ Պեցեյը` հաղթանդամ մի տղամարդ, ով սպանության համար բանտում նստել էր 12 տարի, օգնում էր արյան զրպարտանքի դասական մեղադրանքի գործիք դարձնելու Մորիցին։
Վախեցած տղան ընդունում է, որ շաբաթ առավոտյան իր հայրը կանչել է Էսթերին իրենց տուն մոմակալները հավաքելու պատրվակով, չնայած շաբաթ օրերը հրեաների շրջանում արգելված է որևէ գործ անել, իսկ իրենց մոտ ապրող հրեա մուրացկան Գերման Վոլները աղջկան ուղեկցել է սինագոգի նախասրահ, որտեղ հարձակվել է նրա վրա։ Այն բանից հետո, երբ նրա հագուստները հանել են, երկու գլխատողները` Աբրահամ Բուքսբաումը և Լեոպոլդ Բրաունը, բերել են երրորդին` Սողոմոն Շվարցին, ով մեծ դանակով բացվածք է կատարել աղջկա վզին` նրա արյունը հավաքելով մեծ անոթի մեջ։ Այս երեքը, ովքեր գործ էին փնտրում, Տիսաեսլար էին եկել շաբաթօրյա ծեսին մասնակցելու համար և տղայի խոսքերով սինագոգում երկար են մնացել առավոտյան ծառայությունից հետո։ Իր իսկ «վկայությամբ» Մորիցն այս ամենը տեսել է սինագոգի դռան կողպեքի անցքից։ 45 րոպե դիտարկման արդյունքում նա նաև տեսել է` ինչպես են աղջկա վզին շոր փաթաթել և մարմնին հագուստ հագցրել։ Նրա խոսքերով այդ ամենին ներկա են եղել Սամուել Լյուստիգը, Աբրահամ Բրաունը, Ղազար Վայշտայնը և Ադոլֆ Յունգերը։ Ստանալով այսպիսի «խոստովանություն»` Պեցեյն ու Ռեչկին անհապաղ մարդ են ուղարկում Յոժեֆ Բարիի հետևից, ում ներկայությամբ Մորիցը կրկնում է իր ցուցմունքները` հավելելով, որ կատարվածից հետո, երբ նրանք լքել են հանցագործության վայրը, ինքը փակել է սինագոգը, որպեսզի չգտնեն ո՛չ դիակը, ո՛չ արյան հետքերը։ Բարին ներխուժում է սինագոգ և հրեական տներ, ինչպես նաև գերեզմանոց, սակայն ոչ մի տեղ չի հայտնաբերում անհետացած աղջկա հետքերը։ Ձերբակալվում են 12 հրեաներ սպանությանը մասնակից լինելու կասկածով, իսկ Մորիցը տեղափոխվում է բանտ։
Պաշտոնական մեղադրանքի առաջադրում
Հուլիսի 29-ին 15 մարդու առաջադրվում է պաշտոնական մեղադրանք։ Սողոմոն Շվարցը, Աբրահամ Բուքսբաումը, Լեոպոլդ Բրաունը և Գերման Վոլները մեղադրվում են սպանության, իսկ Յոժեֆ Շարֆը, Ադոլֆ Յունգերը, Աբրահամ Բրաունը, Սամուել Լյուստիգը, Ղազար Վայնշտայնը և Էմանուել Թաուբը` հանցագործությանը կամավոր աջակցելու մեջ։ Անսելմ Ֆոգելին, Յանկել Շմիլովիչին, Դավիդդ Գերշկոյին, Մարտին Գրոսին և Իգնաց Քլեյնին մեղադրանք է առաջադրվում սպանությունը քողարկելու և մարմինը թաքցնելու համար։ Դատավարության ձգձգումը հիմնականում բացատրվում էր նրանով, որ Բարիի կազմած ակտերի մեջ անճշտություններ կային. նա հետաքննությունն անցկացրել էր առանց պետական իրավաբանական անձի, ցուցմունքները գրի էին առնվել առանց վկաների, խոշտանգվել էին մեղադրյալներն ու կասկածյալները։ Կառավարական ցուցումով Մորից Շարֆը հանձնվում է շրջանային դատավորի իրավասությանը, ով նրան նշանակում է վերակացու Հենտերի հսկողության տակ` դրանով նրան մեկուսացնելով պաշտպաններից և մյուս հրեաներից։ Մորիցը գտնվում էր մեղադրողների բացարձակ ազդեցության տակ, ովքեր նրան պատրաստում էին դատարանում տրվելիք ցուցմունքներին։
Մեղադրյալների պաշտպանությունն իրականացնում էր լրագրող, Պատգամավորական պալատի անդամ Կարոյ Էտվյոշը (Károly Eötvös), ում հետ աշխատում էին փաստաբաններ Բ. Ֆրիդմանը, Շանդոր Ֆունտակը, Մաքս Սեկեյը Բուդապեշտից և Իգնաց Հոյմանը Նյիրեդյհյազայից։ Արդարադատության նախարար Պաուլեր Էտվյոշին ուղղված բողոքում ներկայացվել էր խոշտանգումների համակարգը, որ գործադրել էին Բարին, Ռեչկին և Պեցեյը, սակայն բողոքը սպասելի արդյունք չի ունենում։ Գործն այնքան է ձգձգվում, որ պետական կատարող Կոժման սեպտեմբերին Բուդապեշտից ուղևորվում է Նյիրեդյհյազա` գործի ընթացքն արագացնելու։
Լայոշ Կոշուտի բողոք
Ձգձգվող դատավարությունն իր վրա էր սևեռում համընդհանուր ուշադրություն։ Երկրում անցկացվում էին քարոզչական զանգվածային միջոցառումներ, որոնց նպատակն էր հասարակական կարծիքը ամբաստանյալների մեղավորության կողմը թեքելը։ Հունգարիայի նախկին նախագահ Լայոշ Կոշութը, ով այդ ժամանակ վտարված էր Թուրին, իր ձայնն է բարձրացնում ընդդեմ իշխանությունների` բողոքարկելով հրեաների դեմ կազմված մտացածին մեղադրանքների դեմ։ Նա ասում էր, որ ծիսական սպանությունների կասկածանքը ամոթի խարան է Հունգարիայի համար. ժամանակակից հասարակությանը հարիր չէ լավագույն դեպքում մեկ մարդու կողմից կատարված սպանությունը ներկայացնել որպես ռասայական կամ կրոնական հողի վրա կատարված հանցագործություն։ Ճանաչված առաջնորդի ձայնը հակադրվում էր ամբողջ երկրով տարածվող մոլեգին հայացքներին, որոնք տեղ էին գտել նաև Պատգամավորների պալատում։ Պատգամավոր Էռնյո Մեզեյի դիմումը արդարադատության նախարարին 1882 թվականի նոյեմբերին ունեցան իրենց հետևանքները։ Նյիրեդհազա է ուղարկվում գլխավոր դատավոր Խավաշը, ով պարզաբանում է, որ չնայած դատարանի պաշտոնական հաղորդագրությանը` մեղադրյալներին և ոչ մի անգամ չեն լսել։ Նա կարգադրում է ազատել որոշ ձերբակալվածների, սակայն գործն արագացնելուն ուղղված իր գործողություններում զգալով մեծ խոչընդոտներ` նա պաշտոնաթող լինելու դիմում է ներկայացնում, ինչը միանգամից ընդունվում է։
Էսթերի դիակի էքսգումացիա և կրկնակի քննություն
Նոյեմբերի կեսերին Յոժեֆ Շարֆի կինն ազատ է արձակվում, մինչդեռ նրա ամուսինն ու մյուս կասկածյալները շարունակում էին մնալ ձերբակալված։ Տիսայում գտնված դիակը փաստաբանների պնդումով դեկտեմբերի 7-ին էքսգումացիայի է ենթարկվում, որ քննում են Բուդապեշտի համալսարանի (Eötvös Loránd Tudományegyetem) բժշկության բաժնի 3 պրոֆեսորներ` Շենթհաուզերը, Բելկին և Միխալկովիչը։ Նրանք փորձագետների նախորդ խմբի կայացրած որոշումը համարում են գիտական հիմքերից զուրկ, իսկ ավելի ուշ դատարանի առաջ նրանց մեղադրում են իրենց գործին խորապես անտեղյակ լինելու մեջ` ժխտելով նրանց կայացրած բոլոր որոշումները։ Նրանք սխալ են համարում ընդունված արդյունքները մահացածի տարիքի, մահվան հնարավոր ժամանակի, օրգանների վիճակի, եղունգների ու մաշկի մասին։ Փաստը, որ ուրիշ ոչ մեկը չի փնտրել դիակ, կասկած չի թողել, որ այն հենց Էսթերին Շայմոշիի դիակն է, իսկ նրա վզին կտրվածքներ չեն եղել, ինչը վկայում է, որ ծիսական սպանության վարկածն անհիմն է։ Սակայն հրեաներին ներկայացված և ոչ մի մեղադրանք չի հանվում։
1883 թվականի հունիսի 17-ին Նյիրեդյահազայում սկսվում է գործի քննության վերջին փուլը։ Նախագահը Ֆերենց Կորնիշն էր, պետական մեղադրողը` Էդուարդ Սեյֆերտը։ Չնայած մեղադրանքի միակ հիմքը Մորից Շարֆի ցուցմունքն էր, դատարանն անցկացնում է 30 նիստ գործի բոլոր մանրամասները քննելու նպատակով` լսելով բազմաթիվ վկաների ցուցմունքներ։ Դատաբժշկական հետազոտությունների արդյունքները ներկայացնում է դատական բժշկության վիեննացի պրոֆեսոր, դրա` որպես գիտական ուղղության հիմնադիրներից մեկը` Էդուարդ ֆոն Հոֆմանը։ Վերջինս հաստատում է երկրորդ հետազոտության արդյունքները` պնդելով, որ դատաբժշկական առաջին հետազոտության մասնակիցները մասնագիտական ոչ մի գիտելիք ու հիմնավորում չունեն։ Տղայի թողած ցուցմունքների բացահայտ հակասությունները, որոնք ներկայացվել էին հուլիսի 16-ին Տիսաեսլարում, օգոստոսի 3-ին հանգեցրին մեղադրյալների միաձայն արդարացմանը։ Շայմոշիի այրու փաստաբան Սալայը իր խոսքում դեմ է արտահայտվում որոշմանը, սակայն գերագույն դատարանը մերժում է նրա բողոքը և հաստատում շրջանային դատարանի որոշումը։
Երիտասարդ մեղադրյալ Մորիցը, որի ցուցմունքներն այլափոխվել էին հակասեմական հայացքների ներքո, վերադառնում է ծնողների մոտ, ովքեր նրան ընդունում են ուրախությամբ և ամբողջովին ներում։ Նա օգնում է իր հորը մինչև նրա մահը 1905 թվականին։
Դոնքասթեր Ռովերս
Դոնքասթեր Ռովերս (Doncaster Rovers F.C.), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Դոնքասթեր քաղաքից։ Հանդես է գալիս ֆուտբոլային լիգայի առաջնությունում։
Արյան զրպարտանք Տիսաեսլարում
Դատավարության հետևանքներ
Արդարացման վճիռը և մեղադրյալների ազատումը, որոնցից շատերը բանտում անցկացրել էին 15 ամիս, Պրեսբուրգում (այժմ` Բրատիսլավա), Բուդապեշտում և Հունգարիայի այլ քաղաքներում անկարգությունների մեկնակետ է դառնում։ Զեղծարարները, ովքեր դատական նիստերի ժամանակ հավաքվում ու սկանդալ էին անում դատարանի առաջ (նրանց մեջ առանձնանում էր Տիսաեսլարի Պատգամավորների պալատի քարտուղար Օնոդին), անպատվում ու վիրավորում էին բանտարկյալներին` սպառնալով վկաներին ու փաստաբաններին։
Տիսաեսլարի արյան զրպարտանքը ամենաաղմկահարույց գործերից մեկն էր 19-րդ դարի վերջին Եվրոպայում։ Այն 1919-1921 թվականներին Հունգարիայի արյունահեղությունների արադարացում դարձավ։ 1920-1940-ական թվականներին այս միջադեպն օգտագործել են հունգարացի ու գերմանացի նացիստները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հակասեմականություն Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ
Բեատրիքս
Բեատրիքս (ամբողջական անունը` Բեատրիքս Վիլհելմինա Արմգարդ, Beatrix Wilhelmina Armgard ), Նիդերլանդների թագուհի 1980 թվականի ապրիլի 30-ից, իր մոր` թագուհի Յուլիանայի հեռացումից հետո, մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ը, երբ ինքն է հեռացել գահից, այն զիջելով իր որդուն` արքայազն Վիլեմ Ալեքսանդրին, Օրանյան դինաստիայից։ Գահից հեռանալուց հետո կրում է Նիդերլանդների իշխանուհի տիտղոսը։ Բեատրիքսի կառավարումը կանացի երրորդ անընդմեջ կառավարումն էր Նիդերլանդների թագավորության մեջ 1890 թվականից։ Այսպիսով, ամբողջ 20-րդ դարում Նիդերլանդներում թագավորել են միայն կանայք։
Ընտանիք
1965 թվականի հունիսի 28-ին պաշտոնապես հայտարարվել է Նիդերլանդների գահի ժառանգորդ Բեատրիսի և գերմանացի դիվանագետ Կլաուս ֆոն Ամսբերգի նշանադրության մասին։ Նշանադրությունից հետո Կլաուս ֆոն Ամսբերգը դարձել է Նիդերլանդների հպատակ։ Ամուսնությունն ընդունվել է Նիդերլանդների խորհրդարանի երկու պալատների կողմից, և գահի ժառանգորդ արքայադուստր Բեատրիսի և Կլաուս ֆոն Ամսբերգի հարսանիքը տեղի է ունեցել 1966 թվականի մարտի 10-ին։ Հարսանիքի օրը Կլաուսն ստացել է Նիդերլանդների արքայազնի տիտղոսը։