cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բիտ Իշտար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի երկրներ
Այելլի
Այելլի (Aielli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1468 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 42 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 35կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67041։ Հեռախոսային կոդ՝ 0863։ Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Մադոննա դելա Վիտորիան։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վիկտորյա Չապլին
Կենսագրություն
Վիկտորյա Չապլինը ծնվել է 1951 թվականի մայիսի 19-ին Կալիֆոռնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքում։ Պատանեկան տարիներին նկարահանվել է հոր վերջին՝ «Կոմսուհին Հոնկոնգից» («A Countess from Hong Kong», 1966) ֆիլմում։ Հայրը նաև ցանկանում էր, որ նա կատարի Ամազոնի անտառներում գտնված թևավոր աղջկա գլխավոր դերն իր հաջորդ՝ «Այլանդակություն» («The Freak») ֆիլմում, որ պետք է նկարահանվեր 1969 թվականին ։ Սակայն այդ նախագիծը իրականություն չի դարձել Չարլի Չապլինի առողջական վիճակի վատթարացման, ինչպես նաև այն պատճառով, որ Վիկտորյան փախել է ֆրանսիացի դերասան Ժան Բատիստ Թիերեի հետ ։
Վիկտորյա Չապլինն ու Թիերեն առաջին անգամ հանդիպել են այն բանից հետո, երբ Թիերեն աղջկա հոր ամսագրային հոդվածում կարդացել է, որ Վիկտորյան ցանկանում է դառնալ կրկեսի ծաղրածու, ինչից հետո նրան առաջարկել է միասին ստեղծել նոր տիպի կրկես ։ Միասին փախչելուց կարճ ժամանակ անց նրանք հայտնվել են Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Ծաղրածուները» (The Clowns, 1970) ֆիլմում՝ կատարելով ծաղրածուների դեր։ Հաջորդ տարի նրանք Ավինյոնի փառատոնում առաջին անգամ ներկայացրել են Le Cirque Bonjour ժամանակավոր կրկեսը, որը նրանք ստեղծել էին միասին ։ 1974 թվականին նրանք ստեղծել են նոր՝ ավելի փոքր Le Cirque Imaginaire կրկեսը, որը կենտրոնացած էր նրանց և երբեմն նրանց երեխաների խաղի վրա։ 1990 թվականից հետո նրանք ներկայացումներն են տալիս Le Cirque Invisible անունով ։
Վիկտորյա Չապլինն ու Ժան Բատիստ Թիերեն ունեն երկու երեխա՝ Աուրելիա Թիերեն (ծնվել է 1971 թվականի սեպտեմբերի 24-ին) և Ջեյմս Թիերեն (ծնվել է 1974 թվականի մայիսի 2-ին), որոնք նույնպես արտիստներ են։ Le Cirque Invisible-ում ելույթներից բացի Վիկտորյա Չապլինն օգնում է իր զավակների շոուների ստեղծմանը։ 2006 թվականին նա արժանացել է Ֆրանսիայի ազգային թատերական մրցանակի՝ Մոլիերի մրցանակի իր որդու «Մայիսյան բզեզի սիմֆոնիա» (La Symphonie du Hanneton) շոուի հագուստների ձևավորման համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կրկեսի դերասաններ‏ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Վիր (շրջան)
Վիր (Vire), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Ստորին Նորմանդիա երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Կալվադոս։ Սուպերֆեկտուրա՝ Վիր։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 56 083 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 59 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 956 կմ²։
Վարչական բաժանում
Շրջանը բաժանված է 6 շրջանների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Index Anatolicus
Այժմ նախագծի տվյալների բազայում պահվում է տեղեկություն 43820 ընթացիկ և 52820 հին տեղանունների մասին։ Յուրաքանչյուր ոք կարող է գրանցվել կայքում և կատարել իր ներդրումը, ինչպես նաև ֆինանսապես օգնել նախագծին Patreon հարթակի միջոցով ։
Պատմություն
Նախագիծը հիմնադրվել է 2010 թվականին Սևան Նիշանյանի կողմից։ Index Anatolicus-ի շրջանակներում Նիշանյանը հրապարակել է Թուրքիայի ավելի քան 16,000 տեղանուններ, որոնք փոխվել են թուրքացման քաղաքականության պատճառով։ Ներառված համապարփակ փաստաթղթերը նախկինում չէին հրապարակվել և ներկայացնում են հազարավոր ավանդական անուններ, հիմնականում հունական, հայկական, քրդական, ասորական, արաբական ծագման, որոնք փոխարինվել են թուրքական անուններով 20-րդ դարում ։
2011 թվականին նախագիծը դարձավ առցանց։ Համացանցում տեղակայված կայքում որոնման արդյունքում կարելի է գտնել տեղանվան ընթացիկ և հին անվանումները ըստ ցանկացած նահանգի, ինչպես նաև կատարել նույն գործողությունները քարտեզի միջոցով ։
Նախագծի նպատակն է բոլոր տեղանունների փաստաթղթավորումն է։ 2020 թվականի մարտի 22-ի դրությամբ նախագծի տվյալների բազայում պահվում է տեղեկություն 43820 ընթացիկ և 52820 հին քարտեզագրված տեղանունների մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Թուրքիայում Կատեգորիա:Տեղանունների փոփոխությունը Թուրքիայում
Տոնանտցինտլայի աստղադիտարան
Տոնանտցինտլայի աստղադիտարան (Observatorio de Tonantzintla), աստղագիտական հիմնարկ Մեքսիկայի Պուեբլա նահանգում, գտնվում է Մեխիկոյից ոչ հեռու (126 կիլոմետր), ծովի մակերևույթից 2300 մետր բարձրության վրա։ Հիմնվել է 1942 թվականին։ 1973 թվականին ընդլայնվել է և դարձել աստղաֆիզիկայի, օպտիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտ։ Հիմնական գործիքներն են 1 մ տրամագծով հայելիով ռեֆլեկտորը և 60 սմ տրամագծով Շմիդի դիտակը։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են աստղակույտերում բռնկվող աստղերի ուսումնասիրությանը։ Տոնանտցինտլան․ համագործակցում է Բյուրականի աստղադիտարանի հետ Օրիոնի աստղասփյուռում և Բազումքի աստղակույտում բռնկվող աստղերի, ինչպես նաև Օրիոնի աստղասփյուռում նոր՝ На էմիսիոն գծերով աստղերի հայտնագործման ասպարեզում։
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Մեքսիկայում
Նիտալ Սեժրի
Նիտալ Սեժրի, սիրիացի դերասան։ Ծնվել է Լաթաքիայում, ամուսնացել է և ունի երկու որդի։ Ավարտել է արվեստի բարձրագույն ինստիտուտը։ 1991 թվականի սեպտեմբերի 17-ին դարձել է Սիրիայի արվեստագետների ասոցիացիայի անդամ և մասնակցել է բազմաթիվ հեռուստատեսային, թատերական և կինեմատիկ աշխատանքների։ Վերջին տարիներին Սեժրին տառապել է քաղկեղով և նրա կոկորդը վիրահատել են, որի պատճառով 2012 թվականին նա “Կիսաքանդ” սերիայում խաղացել է համրի դեր։ Նրա երկրպագուները և որոշ քննադատներ նրան անվանել են արաբների Չարլի Չապլին։
Մահը
Նիտալ Սեժրին մահացել է 2013 թվականի հուլիսի 11-ին Դամասկոսում, քաղցկեղի պատճառով և թաղվել է Լաթաքիայում։
Կատեգորիա:Սիրիացի դերասաններ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Վիլեր դևան լը Տուր
Վիլեր դևան լը Տուր (Villers-devant-le-Thour), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 356 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.41 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 55 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 237 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 172-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 65։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,6 %։ 172 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 157 անձ (91 տղամարդ և 66 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (7 տղամարդ և 8 կին)։ 65 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Counting Stars
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորը Ջեյմս Լիսն է, 2015 թվականի նոյեմբերին Յութուբում անցել է 1 միլիարդ դիտումների քանակը և դարձել բոլոր ժամանակների 11-րդ ամենաշատ դիտված հոլովակը այդ կայքում ։
Երգի մասին տեղեկատվություն
«Counting Stars»-ը Billboard Hot 100-ում հասել է երկրորդ հորիզոնական՝ այդկերպ դառնալով խմբի առաջին երգը, որ մտել է հանրահայտ հիթ-շքերթի թոփ-5-ի մեջ ։ Երգը Մեծ Բրիտանիայի գլխավոր երաժշտական հիթ շքերթի՝ UK Singles Chart-ի վերին հորիզոնականում էր, ինչպես նաև գլխավորել է Լեհաստանի, Շոտլանդիայի, Սլովակիայի և Իսրայելի հիթ-շքերթները։
Երգի տեսահոլովակը, որի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի մայիսի 31–ին, նկարահանել է Ջեյմս Լիսը ։
Հավաստագրումներ
!scope="col" colspan="3"| Streaming
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:2013 երգեր Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Գոլդսմիթի համալսարան
Գոլդսմիթի համալսարան (Goldsmiths, University of London), պետական հետազոտական համալսարան Լոնդոնում, Անգլիա։ Այն մասնագիտացված է արվեստի, դիզայնի, հումանիտար և հասարակական գիտությունների մեջ և համարվում է Լոնդոնի համալսարանի բաղկացուցիչ քոլեջ։ Հիմնադրվել է 1891 թվականին որպես Գոլդսմիթի Տեխնիկական ինստիտուտ (Goldsmiths' Technical and Recreative Institute) Գոլդսմիթների հայտնի ընկերության կողմից, Լոնդոնի «New Cross» թաղամասում։ Այնուհետև 1904 թվականին ձեռք է բերվել Լոնդոնի համալսարանի կողմից և վերանվանվել է Գոլդսմիթի քոլեջ։ «Քոլեջ» բառը հանվել է նրա որակավորումից 2006 թվականին, բայց հիմա «Goldsmiths' College» անվանումը ապաթարցով պահպանվում է որպես հաստատության օրինական անվանում ։
Պատմություն
1891 թվականին Գոլդսմիթների հայտնի ընկերությունը հիմնադրեց Գոլդսմիթի Տեխնիկական ինստիտուտը, որը ավելի շատ հայտնի է որպես Գոլդսմիթի ինստիտուտ ։ Գոլդսմիթ ընկերությունը հիմնադրվել է 12-րդ դարում, որպես ոսկերիչների, արծաթագործների և զարդագործների միջնադարյան միություն։ Սկզբնական ինստիտուտը հիմնվել է «New Cross» թաղամասում նախկին արքայական Նավալ դպրոցի շենքում։ Այս շենքը, որը կառուցվել է ճարտարապետ Ջոն Շոուի կողմից, մնում է որպես քոլեջի հիմնական կառույց։
1904 թվականին ինստիտուտը միացավ Լոնդոնի համալսարանին և վերահիմնադրվեց որպես Գոլդսմիթի քոլեջ։ (Ապաթարցը հանվեց 1993 թվականին, իսկ քոլեջ բառը դուրս եկավ կիրառումից 2006 թվականին)։ Այս ժամանակահատվածում Գոլդսմիթը ամենամեծ մանկավարժական ինստիտուտն էր երկրում, որն իր մանկավարժական գործունեությունը գնալով ավելի էր ընդլայնում՝ ներառելով ուսուցիչների վերապատրաստման դասընթացներ։ Քոլեջն ուներ նաև իր սեփական մանկապարտեզը։
Լոնդոնի համալսարանին միանալուց կարճ ժամանակ անց 1907 թվականին Գոլդսմիթին ավելացվեց նոր արվեստի շենքը՝ Ռեգինալդ Բլոմֆիլդի կողմից կառուցված, որը գտնվում էր ինստիտուտի հիմնական շենքի ետևի մասում։ Սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում որոշվեց տարհանել ֆակուլտետը և ուսանողները տեղափոխվեցին Նոթենգամի համալսարան։ Սա շատ խորիմաստ որոշում էր, քանի որ պատերազմի ժամանակ 1940 թվականին այն ռմբակոծվեց և փլվեց, որն էլ վերջնականորեն չվերանորոգվեց մինչև 1947 թվականը։ 1960-ական թվականներին Գոլդսմիթն արագ ավելացրեց ուսանողների քանակը և այս ժամանակահատվածում էր, որ սկսվեցին հիմնադրվել արվեստի և սոցիալական գիտությունների բաժինները։ Համալսարանն այս ընթացքում նաև ձեռք բերեց մի շարք պատմական կառույցներ՝ ներառյալ նախկին հոյակերտ Դեփֆորդի Քաղաքապետարանի շենքը։ 1988 թվականին Գոլդսմիթը դարձավ Լոնդոնի համալսարանի լիիրավ քոլեջ և 1990 թվականին ստացավ արքայական արտոնություն։ Նրա հայտնի ռեկտորներն են եղել Ռիչարդ Հոգարթը, Էնդրյու Ռութերֆորդը և Բեն Պիմլոտը։ Ներկայիս ռեկտորն է Փեթ Լուգրեյը ։
Կամպուս և դիրք
Գոլդսմիթը գտնվում է «New Cross» թաղամասում, որը հարավ արևելյան Լոնդոնի խիտ բնակեցված թաղամասերից մեկն է՝ լի արվեստով և երաժշտությամբ։
Հիմնական շենքը՝ Ռիչարդ Հոգարթի կառույցը, սկզբնապես կառուցվել է որպես դպրոց ճարտարապետ Ջոն Շուուի կողմից։ Նախկին Դեփֆորդի Քաղաքապետարանի շենքը ձեռք է բերվել 1998 թվականին և օգտագործվել է ակադեմիական սեմինարների և կոնֆերանսների համար։ Բացի այս շենքերից Գոլդսմիթի համալսարանին կից կառուցվել են նաև մի քանի այլ ժամանակակից կառույցներ՝ ներառյալ Բրիտանական ճարտարապետության արքայական ինստիտուտի մրցանակակիր Ռութերֆորդի շենքը, որի շինարարությունն ավարտվել է 1997 թվականին, Բեն Պիմլոտի շենքը՝ ավարտված 2005 թվականին և պրոֆեսոր Ստյուարտ Հոլի շենքը՝ ավարտված 2010 թվականին։
Գրադարանը կամ Ռութերֆորդի շենքը ունի երեք հարկ և ուսանողներին տալիս է հնարավորություն օգտվելու տպագրված և էլեկտրոնային ռեսուրսների հսկայական շտեմարանից։
Պրոֆեսոր Ստյուարտ Հոլի շենքը տեղակայված է կանաչապատ շենքի մոտ, որտեղ գտնվում են մեդիայի և հաղորդակցության բաժինները, ինչպես նաև ստեղծագործական և մշակութային ձեռներեցության ինստիտուտը ։ Հարմարությունների մեջ են մտնում նաև 250 տեղանոց թատրոնը, սեմինարների և դասախոսական սենյակները, ինչպես նաև բացօթյա սրճարանը։
Արվեստ
Գոլդսմիթի արվեստի բաժինն աշխարհի առաջատար արվեստի ուսուցման և հետազոտական կենտրոններից մեկն է։ Բաժնի ղեկավարն է դոկտոր Ռիչարդ Նոուբլը։ Հիշարժան շրջանավարտներից են Դեմիեն Հիրսթը, Սառա Լուկասը, Սթիվ Մաքքուինը, Գիլլիան Վերինգը և Գրահամ Կոքսոնը։
Մշակույթ
Մեդիայի և Հաղորդակցության բաժինը, ինչպես նաև Մշակույթի կենտրոնը իրենց մեջ ներառում են այնպիսի պրոֆեսորների, ինչպիսիք են Սքոթ Լեշը, Անժելա Մաքռոբին և Սառա Ահմեդը։
Մարդաբանություն
Մարդաբանության բաժնի ուսուցչական անձնակազմում են Կեյթ Հարթը և Դավիթ Գրեյբերը։ Բաժինը հայտնի է իր տեսողական մարդաբանության ուսումնասրիություններով։ Մայրցամաքային փիլիսոփայության թագավորությունը ներկայացվում է այնպիսի ակադեմիկոսներով ինչպիսիք են Սաուլ Նյումանը, Ալբերտո Տոսկանոն և Ժան Պոլ Մարտինոնը։ Փիլիսոփայության շրջանում հայտնի է Քրիս Ֆրենչը, ով մասնագիտացնում է ոչ բանական հավատքի, ճանաչողական և զգայական հոգեբանության մեջ ։ Սաուլ Նյումանը, ով հայտնի է հետանարխիզմի գաղափարը զարգացնելու մեջ, ներկայումս ղեկավարում է քաղաքականության բաժինը։
Անգլերեն գրականություն
Անգլերենի և գրականության բաժինը համալսարանի ամենամեծ բաժինն է, որն ներառում է անգլերեն, համեմատական գրականություն, ամերիկյան գրականություն, ստեղծագործական շարադրանք և լեզվաբանություն։ Ներկայիս ակադեմիկոսներն են Բլեյք Բալդիքը, Քրիս Բալդիքը, Ութարա Նատարաջան և Փիթեր Դանվուդին։
Երաժշտություն
Երաժշտության բաժինն ունի մի շարք նշանավոր շրջանավարտներ՝ ներառյալ Մալքոլմ Մաքլարենը, Քեթի Բին, Ջեյմս Բլեյքը, Ռոզի Լոուն և Ջոն Քեյլը։ Ռուս երաժշտության կենտրոնը, որի ղեկավարը Ալեքսանդր Իվաշկինն էր մինչ իր մահը (2014 թվական), միջազգայնորեն ճանաչված է Պրոկոֆևին և Շնիտկեյին նվիրված մեծ արխիվով և այլ եզակի հավաքածուներով։
Կրթական ծրագրեր
Կրթական ծրագրերի բաժինը անց է կացնում բակալավրիատի, մագիստրատուրայի և դոկտորական կուրսեր և հովանավորում է մեծ ուսուցչական կրթության ծրագիրը՝ հիմնվելով մոտավորապես 1500 դպրոցների և քոլեջների հետ գործընկերային պայմանավորվածության վրա։
Հավելյալ ակադեմիական ծրագրեր
Գոլդսմիթի համալսարանը 2015 թվականին միավորվել է «Tungsten Network»ի հետ՝ զարգացնելու մի հետազոտական ծրագիր, որն ուսումնասիրում է բիզնեսի կիրառման բարձրակարգ արհեստական հատուկ տեխնիկան։ Այն հիմնված է ընկերության Լոնդոնի գրասենյակում ։
Նշանավոր շրջանավարտներ
Գոլդսմիթի շրջանավարտները եղել են ազդեցիկ մարդիկ տարբեր բնագավառներում, ինչպիսիք են արվեստը, դիզայնը, տեսողական արվեստը, լրագրությունը, գրականությունը, թատրոնը, երաժշտությունը, քաղաքականությունը, պատմությունը և սպորտը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարաններ Կատեգորիա:1891 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Գեղարվեստական կրթություն
Բացարձակ արժեք
Ամբողջ թվի բացարձակ արժեք կամ մոդուլ կոչվում է այն բնական թիվը, որը ցույց է տալիս թե կոորդինատային ուղղի վրա 0-ից քանի միավոր հեռավորության վրա է գտնվում տվյալ ամբողջ թիվը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թվերի տեսություն Կատեգորիա:Իրական թվեր
Գալլիա
Գալիա (Լատիներեն` Gallia), եղել է տարածաշրջան Արևմտյան Եվրոպայում Երկաթե դարում, որը բնակեցված է եղել կելտական ցեղերով։ Ներկայումս տարածաշրջանը մտնում է Ֆրանսիայի, Լյուքսեմբուրգի, Բելգիայի, Շվեյցարիայի և Հյուսիսային Իտալիայի մեծ մասի մեջ, ինչպես նաև Նիդերլանդների և Գերմանիայի որոշ հատվածներ Հռենոսի արևմտյան ավազանին։ Գալիայի տարածքը կազմում էր 494,169 կմ² ։ Համաձայն Հուլիոս Կեսարի Գալիան բաժանված էր երեք մասի` Գալիա Կելտիկա, Բելգիկա և Ակվիտանիա։ Հնէաբանները կարծում են, որ գալերը Լատինական մշակույթի կրողներն էին, ինչը սփռված էր ամբողջ Գալիայում մ. թ. ա. 5-րդից 1-ին դարերում Մ. թ. ա. 2-րդ և 1-ին դարերում Գալիան ընկնում է Հռոմեական իշխանության տակ, Գալիա Կիսալպինան գրավում են մ. թ. ա. 203 թվականին, Գալիա Նաբոնենսիսը ՝ մ. թ. ա. 123 թվականին։ Գալիայի մնացած հատվածը գրավում է Հուլիոս Կեսարը մ. թ. ա. 58-ից 51 թվականներին Գալիական պատերազմների ընթացքում։
Հռոմեացիները իշխեցին Գալիայում 5 դար, և վերջապես 486 թվականին այն գրավում են ֆրանկները։ Կելտերի ժամանակ Գալիան ուներ իր սեփական լեզուն և մշակույթը, որը արդյունքում խառնվեց հռոմեականի հետ։ Տարածաշրջանը շարունակվեց կոչվել Գալիա մինչև վաղ միջնադար, մինչև ֆրանկների կայսրության ձևավորումը։ Ներկայումս Ֆրանսիային շարունակում են Գալիա կոչել ժամանակակից հունարենով (Γαλλία) և ժամանակակից լատիներենով (նաև կոչում են Ֆրանցիա և Ֆրանկոգալիա).
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Բելգիայի պատմություն Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Սան Մարտին (լիճ)
Սան Մարտին կամ Օ'Հիգգինս (իսպ. O'Higgins, San Martín), ունի ֆյորդի տեսք և գտնվում է Հարավային Ամերիկայի հարավում՝ պատագոնյան Անդեր լեռնաշղթայում՝ Չիլիի և Արգենտինայի սահմանին։ Ունի երկու անվանում. չիլիական մասում լիճը կոչվում է Օ'Հիգգինս, իսկ արգենտինական հատվածում՝ Սան Մարտին ։
Ընդհանուր տվյալներ
Լճի մակերեսը 1058 կմ² է, բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 250 մ, ջրափնյա գծի երկարությունը՝ 525 կմ։
Սան Մարտինը ամենախոր լիճն է ամբողջ Հարավային Ամերիկայում, և Օ'Հիգգինսի սառցադաշտի մոտ նրա խորությունը հասնում է 836 մետրի։ Լիճ են թափվում Մայեր գետը և մի քանի այլ վտակներ ու գետակներ, սկիզբ առնող գետը մեկն է՝ Պասկուան, որը լցվում է Խաղաղ օվկիանոս։
Լիճը գտնվում է Հարավային Պատագոնիան սառցապատ եզրին, որը ձգվում է 330 կմ՝ մինչև Վիեդմա ու Արխենտինո լճերը։ Լիճն ունի շատ անհավասար ձև և կազմված է ութ «թևերից»։ Լճի երկու մասերն էլ անվանվել են ի պատիվ իրենց ազգային հերոսների. արգենտինական մասը անվանվել է Խոսե դե Սան Մարտինի, իսկ չիլիականը՝ Բեռնարդո Օ'Հիգգինսի։ Արգենտինական կողմի «թևերը» ունեն 521 կմ² մակերես և կրում են Խոսե դե Սան-Մարտինի կրած հաղթական ճակատամարտերի անվանումները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի լճեր Կատեգորիա:Չիլիի լճեր Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի լճեր Կատեգորիա:Սահմանային լճեր
Ալումինե
Ալումինե (իսպ՝. Lago Aluminé), սառցադաշտային ծագմամբ ընդարձակ և խոր լիճ Անդյան լեռներում՝ Արգենտինայի Նեուկեն պրովինցիայի արևմտյան մասում Սնվում է Մոկեուե լճի ջրերով, որի հետ կապված է Ալումինե գետով։ Վերջինիս ջրերը, Ալումինե լիճն անցնելով, շարունակում են իրենց հոսքը և ի վերջո թափվում են Ատլանտյան օվկիանոս։
Լճի հյուսիսարևմտյան ափին տարածվում է Վիլլա-Պեհուենիա գյուղը, որի բնակիչները մապուչե ժողովրդի ներկայացուցիչներ են։ Նրանց նախնիները այս տարածաշրջանում ապրել են առաջին եվրոպացիների այստեղ երևալուց՝ 1890 թվականից շատ ու շատ առաջ։ Գյուղի բնակիչներից ոմանք ընդգրկված են Բատեա-Մավիդա հրաբխի լանջին գործող լեռնադահուկային հանգստավայրի սպասարկող անձնակազմում; Լեռնային լճի ձկնառատ, զուլալ ջրերը, գեղատեսիլ շրջակայքը տարվա բոլոր եղանակներին հրապուրում, այս կողմերն են բերում հարյուրավոր զբոսաշրջիկների։ Ալումինե և Մոկեուե լճերի արևմտյան ափամերձ շրջանները, որ Արգենտինայի ծայր հյուսիսն են կազմում, համեմատաբար տեղումնառատ են, իսկ լճերից դեպի հյուսիս կլիման ավելի չորային է դառնում՝ նմանվելով Եվրոպայի միջերկրածովյան կլիմային ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լճեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արգենտինայի լճեր
Երևան (երկնաքար)
Երևան երկնաքար, երկնաքար է, որ ընկել է 1911 թվականին Երևանի մոտակայքում։ Այս երկնաքարը հազվագյուտ տեսակի քար է՝ Հովարդիտ, ախոնդրիտ տեսակի (Howardite, achondrite) ։ Քարը նախապես կշռում էր 107.2 գրամ ։
Պատմություն
1975 թվականի փետրվարի 16-ի թողարկման մեջ լույս է տեսել Վ. Կալինովսկու հոդվածը «Գտեք ձեր երկնաքարը» վերնագրով, որտեղ հեղինակը կոչ է արել բնակչությանը հայտնել երկնաքարերի անկման և հայտնաբերման մասին տեղեկությունները։ Սամարայում բնակվող լեռնային ինժեներ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու Վ. Ա. Պետրոսյանը անդրադառնալով այս հոդվածինև առանց երկմտելու նամակ գրում ԽՍՀՄ Գիտությունների Աակադեմիայի Երկնաքարերի կոմիտե և հայտնում իր մոտ գտնվող երկնաքարի մասին։ 1911-1912 թվականներին նրա հորը փոխանցել են նույն թվականներին գտնված մի ապար, որը հավանաբար երկնաքար էր։ Քարի արտաքին մակերեսը հալված է, կտրվածքում ուներ մոխրագույն երանգ բաց և մութ գույնի ներառված կետիկներով։ Երկնաքարը բռունցքի չափ է եղել (մոտավորապես 5 х 6 х 7 սմ), բայց 1927-1928 թվականներին. Պետրոսյանը սղոցել էր այն, երեք մասի։ Մի մասը փոխանցել էր Ադրբեջանի պոլիտեխնիկ ինստիտուտի (Բաքու)։ Այդ կտորի ճակատագիրը անհայտ է։ Երկրորդ կտորը (68.5 գ) 1960 թվականին Պետրոսյանը ուղարկել  է Կույբիշեվի պոլիտեխնիկ ինստիտուտի երկրաբանության ֆակուլտետ, սակայն այստեղ ոչ մի հետազոտություններ չի կատարվել, և այդ կտորը հետագայում Պետրոսյանը ուղարկել է Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի երկնաքարերի հավաքածու ։ Երրորդ կտորը (38.7 գ), մոտավորապեսր 1975 թվականին, նա փոխանցել է Հայաստանի Գիտությունների Աակադեմիայի Երկրաբանական ինստիտուտի երկրաբանական թանգարան, որտեղից էլ  այն անհետացել է ։
Երկնաքարի քիմիական բաղադրություն
Երկնաքարի մեջ հայտնաբերվել են ՝
Հայաստանում գտնված այլ երկրաքար
Հայաստանում գտնված երկրորդ երկնաքարը ընկել է այդ ժամանակ Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառի Կուլպ գյուղի մոտ (այժմ՝ Կողբ) 1906 թվականի մարտի 29-ին։ Անկման վայրի անունով երկնաքարը անվանել են Կուլպ (Kulp)։ Մետեորիտը դասակարգվում է որպես սովորական խոնդրիտ 6-րդ տեսակի (Ordinary chondrite H6), այն նույնպես քարե մետեորիտ է։ Սկզբնական զանգվածը ենթադրաբար կշռում էր մոտ 10-11 կգ, իսկ պահպանված բեկորը, որը գտնվում է Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի Երկնաքարային հավաքածույում կշռում է 3.719 կգ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկնաքարեր Կատեգորիա:1911 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ
Հանելուկասաց (DC comics)
Հանելուկասաց (անգլ. The Riddler), DC կազմակերպության Բեթմենի մասին պատմող կոմիքսներում հանդիպող չարագործ։ Կերպարը ստեղծվել է սցենարիստ Բիլ Ֆինգերի և նկարիչ Դիք Սփրանգի կողմից։ Առաջին անգամ հայտնվել է 1948 թվականին Detective Comics -ի 140-րդ համարում։
Կենսագրություն
Էդվարդ Նիգման դեռ մանկուց տարված է եղել հանելուկներով։ Այդ ասպարեզում ունեցած իր գիտելիքների հիման վրա որոշել է իր հմտություններն օգտագործել մեծամասշտաբ հանցագործություններ կատարելու համար՝ հիմարեցնելով Գոթեմ քաղաքի ոստիկանությանը։ Նա ինքն իրեն տվել է Է. Նիգմա կեղծանունը, ինչը հունարենից թարգմանաբար նշանակում է հանելուկ։ Հագնելով հարցական նշաններով պատված իր կանաչ զգեստը, և կոչելով իրեն Հանելուկասաց՝ նոր չարագործը սկսում է իր հանցավոր գործունեությունը։ Որպես զենք Հանելուկասացը օգտագործում է մի ձեռնափայտ, որի գլխիկը հարցական նշանի տեսք ունի։ Իր «Հանելուկասաց» կեղծանունը Էդդին ստացել է հանցագործության վայրերում ճամպրուկով գլուխկոտրուկներ, հանելուկներ և ապացույցներ թողնելու պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմիքսների կերպարներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված մարդասպաններ Կատեգորիա:Բեթմենի թշնամիներ Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ Կատեգորիա:Հորինված հանճարներ
Ժան Գիզիրյան
Ժան Գիզիրյան (John Kizirian, ), շուրջ երեք տասնամյակ եղել է ԱՄՆ բանակային հետախուզության ամենաշատ պարգևատրված սպան։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, Կորեական և Վիետնամական պատերազմներին ։
Կենսագրություն
Գիզիրյանը ծառայության է անցել ԱՄՆ Ռազմածովային նավատորմում Երկրորդ աշխարհամարտի վերջին՝ 17 տարեկան հասակում։ 1949 թվականին նա տեղափոխվել է ԱՄՆ բանակ, որտեղ ստացել է սերժանտի կոչում։
Պարգևներ
Գիզիրյանը ոչ միայն Ռազմական հետախուզության ու ԱՄՆ ԶՈւ-ում ծառայած հայերի մեջ, այլև ԱՄՆ պատմության մեջ ամենաշատ պարգևատրված զինվորականներից մեկն է ։
Ալֆեդենա
Ալֆեդենա  (Alfedena), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 800 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 20 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 40 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։ Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Սան Պիետրո Մարտիրեն։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հարկային դրույքներ
Հարկային դրույքներ, հարկվող միավորի հարկաչափերː Արտահայտում են հարկի գանձման նորմաներըː  Սահմանում են պետական օրենսդրական մարմիններըː  Լինում են պրոգրեսիվ և ռեգրեսիվ, համամասնական և հաստատունː  Պրոգրեսիվ հարկային դրույքները բարձրանում, իսկ ռեգրեսիվները իջնում են եկամտի կամ գույքի արժեքի ավելացմանը համապատասխանː  Համամասնական հարկային դրույքները սահմանվում են միասնական տոկոսաչափով, իսկ հաստատունը՝ բացարձակ գումարով, անկախ եկամտի մեծությունիցː
Կատեգորիա:Հարկեր
Մետաղապատում
Մետաղապատում, որևէ առարկայի մետաղե շերտով պատում։ Մետաղապատման երկու ձև կա։
Փոշիացված մետաղապատում
Փոշիացված մետաղապատում՝ փոշիացված մետաղի շերտով տարբեր նյութերից պատրաստված շինվածքների պատում։ Մետաղը փոշիացվում է հալած վիճակում՝ հատուկ սարքերով։ Կիրառվում է դեկորատիվ նպատակով (մետաղե, փայտե և այլ շինվածքների մետաղապատում), մետաղե շինվածքի մակերևույթների արատները շտկելու, մաշակայունությունը և կոռոզիակայունությունը բարձրացնելու համար։
Դիֆուզիոն մետաղապատում
Դիֆուզիոն մետաղապատում՝ դիֆուզիայի եղանակով զանազան տարրերով (առավելապես մետաղներով) մետաղե շինվածքների մակերևութային շերտերի հագեցում։ Կատարվում է բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում։ Հիմնական նպատակն է շինվածքի կրակակայունության, կոռոզիակայունության, թթվակայունության, կարծրության և մաշակայունության բարձրացումը։
Կատեգորիա:Մետաղներ Կատեգորիա:Արդյունաբերություն
Յուշկովկա
Յուշկովկա (Юшковка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դվինիցա գետի ձախ ափում՝ 110 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Գետաբերանը գտնվում է ճահճոտ անտառային տարածքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պրետորիայի արվեստի թանգարան
Պրետորիայի արվեստի թանգարան (The Pretoria Art Museum), պատկերասրահ Հարավային Աֆրիկայի Պրետորիա քաղաքի Արկադիա տարածքում։ Զբաղեցնում է Արկադիա զբոսայգու ամբողջ քաղաքային բլոկը։
Պրետորիայի արվեստի թանգարանը հիմնադրվել է 1930-ական թվականներին՝ տեղավորելու Պրետորիայի քաղաքային խորհրդի արվեստի հավաքածուն։ Հավաքածուն համալրվել էր 1932 թվականին, երբ Լեդի Միխայելիսն ամուսնու՝ սըր Մաքս Միխայելիսի մահից հետո մեծ թվով արվեստի գործեր էր նվիրաբերել քաղաքային խորհրդին։ Հավաքածուն ներառում էր Հոլանդական ոսկե դարաշրջանի գեղանկարչության գործեր ։ Հարավաֆրիկյան ստեղծագործությունների շարքում ներառված էին Յակոբուս Հենդրիկ Պիերնեեֆի, Պիտեր Վենինգի, Ֆրանս Օերդերի, Անտոն վան Վոուվի և Իրմա Սթերնի աշխատանքները։ Հավաքածուն ի սկզբանե տեղավորվել էր քաղաքապետարանի շենքում։ Քանի որ Քեյփթաունի և Յոհաննեսբուրգի հարավաֆրիկյան թանգարաններն արդեն ունեին 17-րդ, 18-րդ և 19-րդ դարերի եվրոպական արվեստի լավագույն հավաքածուներ, ուստի որոշվեց ուշադրությունը կենտրոնացնել Հարավաֆրիկայի արվեստի ներկայացուցչական հավաքածուի վրա։ Բացի այդ արվեստագետները, ձեռք են բերվել Պիետեր Հուգո Նաուդեի, Մեգի Լաուբսերի և այլոց աշխատանքներ ։ Միջազգային աշխատանքների գնումն ուղղված էր Եվրոպայից և ԱՄՆ-ից ավելի մատչելի գրաֆիկական տպագրության վրա, այնուհետև ավելի մեծ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հարավաֆրիկյան արվեստի և ավելի ներկայացուցչական պատմական հավաքածուի ստեղծման, ինչպես նաև ավանդական արվեստի և նոր մեդիայի վրա։ Քանդակագործ Լուկաս Սիթոլի մահից հետո 1994 թվականին նրա անավարտ աշխատանքների կեսը Հաենգիի հիմնադրամը նվիրաբերել է թանգարանին, որը փաստագրել է արվեստագետ-պատմաբան Էլզա Մայլսը ։ Հարավաֆրիկյան հավաքածուն այժմ ներառում է Ջերարդ Սեկոտոյի և Յուդիթ Մեյսոնի ստեղծագործությունները ։ 1990-ականներից սկսած Պրետորիայի արվեստի թանգարանում կազմակերպվում է New Signatures մրցույթը ։
Պատմություն
1954 թվականին Պրետորիայի քաղաքային խորհուրդը որոշեց, որ արվեստի հավաքածուի համար շենք է անհրաժեշտ։ Շենքի կառուցման համար նշանակվեցին Burg, Lodge և Burg և W.G. McIntosh ճարտարապետական խումբը և J. Zylstra (Pty) Ltd կառուցող ընկերությունը։ Նախգծին իրենց աջակցությունը բերեցին Յոհաննեսբուրգի արվեստի թանգարանի համադրող Անտոն Հենդրիքսը, Պրետորիայի քաղաքային քարտուղար Հենրի Պրիսը։
Շենքի անկյունաքարը դրվել է 1962 թվականի հոկտեմբերի 19-ին այն ժամանակվա վարչապետ Հենդրիկ Ֆերվուրդի և Պրետորիայի քաղաքապետ Է. Սմիթի կողմից։ Բետոնե և ապակե շինությունը կառուցվել է ավելի քան 18 ամսում։ Կառույցի արժեքը կազմել է 400000 ռանդ։ Կիրառվել են ժամանակակից Միջազգային դիզայնի և տեխնիկական նորարարությունների տարրեր։ Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 1964 թվականի մայիսի 20-ին Պրետորիայի նոր քաղաքապետի դոկտոր ՓիՋեյ ցան դեր Վալտի կողմից։ Պրետորիայի արվեստի նոր թանգարանի առաջին համադրողն է եղել դոկտոր Ալբերտ Ուերթը, նշանակվել է 1963 թվականի սկզբին և պաշտոնավարել է մինչև 1991 թվականին կենսաթոշակի անցնելը եղել է արվեստի թանգարանի տնօրենը։
Հավելյալ ցուցահանդեսային տարածքը ստեղծվել է 1975 թվականին, մուտքի և Արևելքի պատկերասրահի միջև բաց տարածության սեկրեցիա ստեղծելու միջոցով։ Այն կառուցվել է 1988 թվականին, ընդլայնվել է 1999 թվականին։
Վիլեր դևան Մուզոն
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 90 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 28 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Համլետ Հարությունյան (այլ կիրառումներ)
Համլետ Հարությունյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Մեծ Պունգուլ
Մեծ Պունգուլ (Большой Пунгул), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սյամժենա գետի ձախ ափում՝ 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 70 կմ է, ավազանի տարածքը 288 քառակուսի կիլոմետեր է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ավարտական երեկոն (ֆիլմ)
«Ավարտական երեկոն», (The Prom), ռեժիսոր Ռայան Մերֆիի սպասվող ամերիկյան երաժշտական կատակերգություն՝ նույնանուն Բրոդվեյի մյուզիքլի հիման վրա։ Այն թողարկվելու է 2020 թվականին Նեթֆլիքս հոսքային մեդիայում։ Գլխավոր դերերը կատարելու են Մերիլ Սթրիփը, Ջեյմս Քորդենը, Նիկոլ Քիդմանը, Էնդրյու Ռանելսը և Քիգան Մայքլ Քին ։
Սյուժե
Դի Դի Ալենը (Մերիլ Սթրիփ)՝ Թոնի մրցանակի կրկնակի դափնեկիր է, ով համագործակցում է Բարրի Գլիքմանի (Ջեյմս Քորդեն) հետ առաջին տիկին Էլեոնոր Ռուզվելտի մասին մյուզիքլում, որն, ի վերջո, ձախողվում է ։ Նրանցից յուրաքանչյուրը ստանում է «կարիերայի ավարտի ակնարկներ» և որոշում է վերականգնել իր ապրելամիջոցները, գտնելով դրա համար բարեգործական պատճառներ ։ Նրանց միանում են Բրոդվեյի թատրոնի վետերան Էնջի Դիքինսոնը (Նիկոլ Քիդման) և անհաջողակ դերասան Թրենթ Օլիվերը (Էնդրյու Ռենել) ։ Նրանք պատճառ են գտնում Էմմա Նոլանի մեջ՝ լեսբուհու, ով ավագ դպրոցի աշակերտուհի է և ուզում է իր ընկերուհուն հրավիրել Ավարտական երեկոն ։ Բրոդվեյի կվարտետն ուղևորվում է Ինդիանա նահանգի Էջուոթեր քաղաք ՝ դեռահաս լեսբուհիներին օգնելու համար ։
Արտադրություն
Ֆիլմը հիմնված է նույնանուն մյուզիքլի վրա, որն օգտագործում է Մեթյու Սքլարի երաժշտությունը, Չադ Բեգուելինի տեքստերը և Բոբ Մարթինի ու Բեգուելինի գիրքը ։ 2019 թվականի ապրիլին Մերֆին հայտարարել է իր ծրագրերի մասին Նյու Յորքի Լոնգաքր թատրոնում բարեգործական ելույթի ընթացքում ։
2019 թվականի հունիսի 25-ին Մերիլ Սթրիփը, Ջեյմս Քորդենը, Էնդրյու Ռանելսը և Նիկոլ Քիդմանը հրավիրվել են չորս գլխավոր դերերը կատարելու համար ։ Արիանա Գրանդեն սկզբում նկարահանվել է Ալիսա Գրինի՝ Էմմայի հայտնի, բայց իր մեջ փակված ընկերուհու դերում։ Սակայն Sweetener World Tour-ի հետ առաջացած խնդիրների պատճառով Գրանդեն ստիպված է եղել լքել նախագիծը ։ Ջո Էլեն Փելմանը նույնպես ընտրվել է Էմմայի դերի համար համազգային լսումներից հետո  ։ Այս նախագիծը առաջին ֆիլմն է Մերֆիի և Նեթֆլիքսի 300 միլիոն դոլարանոց պայմանագրի շրջանակներում և հինգերորդն՝ ընդհանրապես ։ 2020 թվականի հունվարի 25-ին Ակվաֆինան լքել է նախագիծը, և նրա փոխարեն Շելդոն Սափերսթեյնի դերը կատարել է Քևին Չեմբերլինը ։  Ֆիլմի նկարահանումներն սկսել են 2019 թվականի դեկտեմբերին։ 2020 թվականի մարտի 12-ին արտադրությունը կանգնեցվել է COVID-19 համավարակի պատճառով այն սպասելիքով, որ աշխատանքը շարուկավելու է ապրիլի կեսին ։
Թողարկում
«Ավարտական երեկոն» թողարկվելու է ՆԵթֆլիքսում 2020 թվականի վերջին ։
Արագահոսք
Արագահոսք, մեծ թեքության ունեցող առվի կամ վաքի նմանվող հիդրոտեխնիկական կառույց՝ ջուրը ջրամբարի կամ ջրատարի վերին տեղամասից ստորինը տեղափոխելա (10-20 մ/վրկ արագությամբ) համար։
Հաճախ հոսքի արագությունը նվազեցնելու համար արագահոսքի հատակին ու պատերին արվում են անհարթություններ։
Կիրառում
Կիրառվում են ոռոգման ջրանցքներում, հիդրոհանգույցներում իբրև ջրնետներ, լաստանցներ և այլն։
Կատեգորիա:Հիդրոտեխնիկա
Չիպը և Դեյլը շտապում են օգնության
«Չիպն ու Դեյլը շտապում են օգնության» (Chip 'n Dale Rescue Rangers), ամերիկյան արկածային, շարժանկարային սերիալ՝ ստեղծված «Walt Disney Television Animation»-ի կողմից ։ Գաղափարի հեղինակներն են Ալան Զասլովը և Թեդ Սթոունը։ Մուլտսերիալի գլխավոր հերոսները Դիսնեյի կերպարներ են՝ մարդակերպ սկյուռիկներ Չիպը և Դեյլը, նրանց 3 ընկերները՝ մկնիկ-գյուտարար Գայկան, ավստրալիացի մուկ Ռոկֆորը և նրա ընկերը, Վժիկ անունով ճանճը ։ Միասին նրանք կազմում էին «Փրկարարների խումբը» (Rescue Rangers)։
Առաջին անգամ ԱՄՆ-ում ցուցադրվել է 1988 թվականի օգոստոսի 27-ին, առաջին դրվագը «Catteries Not Included»։ Վերջին սերիան ցուցադրվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։ Ամբողջությամբ ցուցադրվել է 65 սերիա, որոնցից հինգը բաժանվում են մի քանի լիամետրաժ մուլտֆիլմների՝ «Փրկարարների խումբը» ։
2009 թվականի հունվարին IGN էջը մուլտսերիալը զբաղեցրել է 60-րդ տեղը «100 լավագույն շարժանկարային հեռուստաշոուների» ցանկում ։
Հերոսներ
Չիպին հնչյունավորել է Տրես ՄակՆիլը։
Դեյլին հնչյունավորել է Կորի Բյորտոնը։
Գայկային հնչյունավորել է Տրես ՄակՆիլը։
Վժիկին հնչյունավորել է Կորի Բյորտոնը։
Չարագործներ
Գեր կատվին հնչյունավորել է Ջիմ Քամինգսը։
Նիմնուլին հնչյունավորել է Ջիմ Քամինգսը։
Դրվագներ
Յուրաքանչյուր սերիայի տևողությունը 22 րոպե է։
Բաժանվում է ընդհանուր երեք հեռուստատեսային սեզոնների, 65 դրվագներով ։
Երաժշտությունը
Մուլտսերիալի գլխավոր երգը կատարել է «The Jets» խումբը։ Երգի բառերը և երաժշտությունը գրել է Մարկ Մյուլերը, ASCAP մրցանակի դափնեկիր է։ Բադային պատմություններ մուլտֆիլմի երաժշտության հեղինակն է։
Ֆիլմ
2014 թվականի հունվարի 31-ին հայտարարվել էր, որ Դիսնեյը և «Mandeville Films» պատրաստվում են թողարկել լիամետրաժ ֆիլմ, որտեղ կհամատեղվեն կենդանի դերասանները և համակարգչային կերպարները։ Կինոնկարի պրոդյուսերներն են Դեյվիդ Հոբերմանը և Թոդ Լեբերմանը։ Պրեմիերայի ամսաթիվը դեռ հայտնի չէ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտսերիալներ
Անվերսա դելյի Աբրուցի
Անվերսա դելյի Աբրուցի (Anversa degli Abruzzi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 402 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 32 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։ Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Մարսելը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դենիս Մարկայ
Դենիս Մարկայ (Denis Markaj, ), ֆուտբոլիստ Կոսովոյից, ով հանդես է գալիս պաշտպանի դիրքում։ Ներկայում վարձավճարով խաղում է շվեյցարական Չելենջ լիգայի «Լե Մոն» ակումբում։
Ակումբային կարիերա
Դենիս Մարկայն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է շվեյցարական «Բադեն» ակումբում։ 2008 թվականից մինչև 2012 թվականը նա «Բադեն» ակումբի կազմում մասնակցել է Առաջին լիգայում, որ երրորդն է Շվեյցարիայի ֆուտբոլային լիգաների համակարգում։ 2012 թվականի սկզբում Դենիս Մարկայը տեղափոխվել է Չելենջ լիգայի «Կյասո» ակումբ, որտեղ խաղացել է վարձավճարով։ Նոր ակումբում նա ընդգրկվել է թիմի հիմնական կազմում։ 2012 թվականի մարտի 11-ին Դենիս Մարկայը խփել է իր առաջին գոլը Չելեջ լիգայում՝ «Դելեմոն» ակումբի դեմ տնային խաղում հաշիվը դարձնելով խոշոր ։
Վարձավճարով խաղալու ժամկետի ավարտից հետո Դենիս Մարկայը տեղափոխվել է «Բելինցոնա» ակումբ, որը նույնպես այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Չելենջ լիգայում։ Այդ ակումբի կազմում մասնակցելով մի քանի հանդիպման՝ Դենիս Մարկայը 2012/13 մրցաշրջանի ձմեռային ընդմիջման ընթացքում վարձավճարով տրվել է Չելենջ լիգայի «Լուգանո» ակումբին։ Այդ ակումբի կազմում Դենիս Մարկայը 2014/15 մրցաշրջանում հաղթել է Չելենջ լիգայում և տեղափոխվել շվեյցարական Սուպերլիգա։ 2015 թվականի հուլիսի սկզբին Դենիս Մարկայը դարձել է «Արաու» ակումբի խաղացող, սակայն շարունակել է հանդես գալ «Լուգանոյի» կազմում՝ խաղալով վարձավճարով։
Կարիերան հավաքականում
Կոսովոյի ազգային հավաքականի կազմում Դենիս Մարկայը մասնակցել է երկու հանդիպման՝ խաղալով Հասարակածային Գվինեայի ու Ալբանիայի ազգային հավաքականների դեմ։ Երկու խաղերն էլ եղել են ընկերական և անցկացվել են Պրիշտինայում։
Հավաքականում
Ընդհանուր՝ 2 խաղ / 0 գոլ (national-football-teams.com)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Ուիլյամ Համֆրիս պատկերասրահ
Ուիլյամ Համֆրիս պատկերասրահ (William Humphreys Art Gallery), պատկերասրահ Հարավային Աֆրիկայի Քիմբերլի քաղաքում։ Բացվել է 1952 թվականին, անվանվել է ի պատիվ պատկերասրահի գլխավոր հովանավոր Ուիլյամ Բենբաու Համֆրիսի (1889–1965) :
Պատմություն
1948 թվականին Վիլյամ Համֆրիսը Քիմբերլի քաղաքին նվիրեց 16 և 17-րդ դդ. հոլանդացի և ֆլամանդացի հին վարպետների, բրիտանական և ֆրանսիական գեղանկարների, անտիկ կահույքի և արվեստի այլ գործերի իր անձնական հավաքածուի մեծ մասը։ Պատկերասրահի հավաքածուի միջուկը ձևավորելու համար հավաքածուն համալրվեց հարավաֆրիկյան արվեստի նմուշներով, որոնք հավաքագրվել էին Քիմբերլի Աթենեյի և Մաքս Գրինբերգի ժառանգության արվեստի բաժնի անդամների կողմից։ Դրանց ավելացվել է Համֆրիսի փախառյալ և Ուիլյամ Թիմլինի հավաքածուն, De Beers Consolidated Mines Limited-ի անորոշ ժամկետով փոխառված հավաքածուն ։
Ձեռք են բերվել նաև Մեյեր հավաքածուի եվրոպական և արևելյան ճենապակին և «Լոուսոն» հին վարպետների գծանկարներն ու տպագրական գործերը։ Ուիլյամ Համֆրիս պատկերասրահի ուշադրության կենտրոնում է հարավաֆրիկյան արվեստի ստեղծագործությունների հավաքածուն՝ արվեստի տեղեկատու գրադարան ստեղծելու համար ։
Ի լրումն իր հավաքագրման և ցուցադրման գործառույթների՝ Ուիլյամ Համֆրիս պատկերասրահը գործում է որպես կրթական և մշակութային կենտրոն, շրջիկ ցուցահանդեսներով հանդես գալիս Հյուսիսային Կապում գտնվող գյուղական քաղաքներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Կապի թանգարաններ Կատեգորիա:1952 հիմնադրումներ
Այչի
Այչի (愛知県 Այչի-կեն) պրեֆեկտուրա, գտնվում է Ճապոնական Հոնսյու կղզու Տյուբու տարածաշրջանում ։ Պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնը Նագոյա քաղաքն է ։
Պատմություն
Սկզբում տարածքը մտնում էր 3 գավառների կազմի մեջ՝ Օվարի, Միկավա և Հո։ Մեյձի հեղափոխությունից հետո Միկավա և Հո գավառները միացվեցին ։ 1871 թվականին, խաների լիկվիդացումից հետո, Օվարին (բացառությամբ Չիտա թերակղզին) անվանվեց «Նագոյա պրեֆեկտուրա», այն ժամանակ, երբ Միկավան միացվել էր Չիտա թերակղզու հետ և կազմել Նուկատա պրեֆեկտուրան։ 1872 թվականին Նագոյա պրեֆեկտուրան վերանվանվեց Այչի պրեֆեկտուրայի, իսկ հետո՝ նույն թվականի նոյեմբերի 27-ին միացվեց Նուկատա պրեֆեկտուրայի հետ։
Աշխարհագրություն
Պրեֆեկտուրան ունի ելք դեպի Խաղաղ օվկիանոս և հյուսիսից սահմանակցում է Գիֆու և Նագանո պրեֆեկտուրաների, արևմուտքից՝ Միեի, արևելքում՝ Սիձուոկայի հետ։ Պրեֆեկտուրայի մակերեսը կազմում է 5165,12 կմ², բնակչությունը՝ 7 439 876 մարդ (2014, հունիսի 1), խտությունը՝ 1440,41 մարդ/կմ²։ Ամենաբարձր կետը Չաուսույամա լեռն է՝ 1 415 մ ծովի մակարդակից։
Պրեֆեկտուրայի արևմուտքում՝ Նագոյայի շուրջը (Ճապոնիայի քաղաքներից մեծությամբ չորրորդը) կենտրոնացած է բնակչությունը, այն ժամանակ, երբ արևելքում տարածքների մեծամասնությունը քիչ է բնակեցված, սակայն այնտեղ կան մի քանի նշանակալից արդյունաբերական կենտրոններ։
Սիմվոլիկա
Պրեֆեկտուրայի խորհրդանիշն ընդունվել է 1950 թվականին և պատկերում է ալիքներից բարձրացող արև։ Խորհրդանիշն անվանվել է «Այչի» (あいち): Պրեֆեկտուրայի դրոշը չի ընտրվել։ Սովորաբար այն իրենից ներկայացնում է մուգ կարմիր պաստառի վրա պրեֆեկտուրայի սպիտակ խորհրդանիշը։ Հիմնը նույնպես ընդունվել է 1950 թվականին։ Այն անվանվել է «Այչին մենք ենք» (われらが愛知 Վարերա գա այչի) :
1954 թվականին պրեֆեկտուրայի ծաղիկ է ընտրվել ճապոնական հիրիկը, ծառ՝ հանանոկի (1966), թռչուն՝ ճապոնական բվիկ (1965), իսկ ձուկ՝ ճապոնական վագրային ծովախեցգետինը (1990 թվականի սեպտեմբերի 3) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան
Կանանց սոցիալ-քաղաքական միություն
Կանանց սոցիալական և քաղաքական միությունը (WSPU) կանանց քաղաքական շարժում և կազմակերպություն, որը ագրեսիվ արշավ է իրականացրել Միացյալ Թագավորությունում կանանց ընտրության համար`1903-1917 թվականներին։ 1906 թվականից ի վեր անվանվել է սսուֆրաժիստներ, կազմակերպության անդամները և նրա քաղաքականությունը խստորեն վերահսկվում էին Էմմելին Պանկհյորսթի և նրա դուստրերի՝ Քրիստաբելի և Սիլվիայի կողմից։
WSPU-ի անդամները հայտնի դարձան քաղաքացիական անհնազանդության և մի շարք միջադեպերից հետո։ Նրանք ծաղրում էին քաղաքական գործիչներին, ցույցեր և երթեր կազմակերպում, խախտում օրենքը, որպեսզի նրանց ձերբակալեն, ջարդում էին հանրային շենքերի պատուհանները, հրկիզում էին փոստային արկղերը, գիշերային հրկիզումներ էին կատարում չզբաղված տների և եկեղեցիների վրա, իսկ երբ նրանց բանտ էին ուղարկում, հացադուլ էին հայտարարում ու հարկադիր կերակրման ենթարկվում։
Պատմություն
Կանանց քաղաքական միությունը հիմնադրվել է որպես անկախ կանանց շարժում 1903 թվականաի հոկտեմբերի 10-ին, Մանչեսթերի Նելսոն փողոց 62 հասցեում՝ Պանկհուրստ ընտանիքի տանը։ Էմիլին Պանկհուրստը իր երկու դուստրերը Քրիստաբելի և Սիլվիայի, և իր ամուսինը՝ Ռիչարդը, մինչև նրա մահը 1898 թվականը, անդամակցում էին Անկախ աշխատավորական կուսակցությանը (ԻԼՊ), որը հիմնադրվել է 1893 թվականին՝ ընտանիքի ընկեր Կեյր Հարդիի կողմից։ Հետագայում Հարդին հիմնադրել է Լեյբորիստական կուսակցությունը։
Էմիլին Պանկհուրստը գնալով զգում էր, որ ԻԼՊ-ն կանանց իրավունքների պաշտպանող կողմ չէ։ 1903 թվականի հոկտեմբերի 9-ին նա մի խումբ կանանց հրավիրել է հանդիպելու իր տանը և ասել նրանց. «Կանայք, մենք ինքներս պետք է գործն անենք։ Մենք պետք է ունենանք անկախ կանանց շարժում։ Վաղը եկեք իմ տուն, և մենք ամեն ինչ կկազմենք» ։ WSPU-ին անդամակցությունը նախատեսված էր միայն կանանց համար և չէր ենթադրում կուսակցական պատկանելություն։ 1906 թվականի հունվարին Daily Mail-ը, որն աջակցում էր կանանց ընտրական իրավունքին, առաջին անգամ WSPU-ն նկարագրել է որպես սուֆրաժիստուհիներ, տերմին, որը նրանք անմիջապես ընդունեցին ։ 1905 թվականին միությունը համոզել է պատգամավոր Բեմֆորդ Սլեյքին ներմուծել կանանց ընտրական իրավունքի մասին օրինագիծ, որը չի ընդունվել երկար քննարկումներից հետո։ Օրինագիծի չընդունվելուց հետո միությունը փոխել է մարտավարությունը։ Նրանք կենտրոնացել են կառավարության ցանկացած քաղաքական կուսակցության վրա և հրաժարվել են աջակցել ցանկացած օրինագծերի, որոնք կանանց ձայնի իրավունք չէին ապահովում։ Դա հանգեցրել է նաև սոցիալական բարեփոխումների ։
Լեյբորիստական կուսակցությունն այն ժամանակ կողմ էր քվեարկել համընդհանուր ընտրական իրավունքին։ Դա նրանց հեռացրել է WSPU-ից, որը միշտ ուշադրություն է դարձրել տեղական ընտրություններին մասնակցելու համար կանանց նկատմամբ կիրառվող գույքային պահանջների վրա։ Քրիստաբելի ղեկավարությամբ Միությունը սկսել է խիտ կազմակերպչական աշխատանք կատարել միջին խավի կանանց շրջանում։ Նշանավոր անդամների մի փոքր խումբ լքել է կազմակերպությունը և նրանք ձևավորել են կանանց ազատության Լիգան ։
Քարոզարշավի ձևավորում
1908 թվականին WSPU-ն ընդունել է մանուշակագույն, սպիտակ և կանաչ գույները, որպես միության պաշտոնական գույներ։ Այս գույներն ընտրվել է Էմիլին Փեթիք-Լոուրենսի կողմից, «մանուշակագույնը խորհրդանշում է թագավորական արյունը, որը հոսում է յուրաքանչյուր սուֆրաժիստի երակներում ... սպիտակ գույնը խորհրդանշում է մաքրությունը մասնավոր և հասարակական կյանքում ... կանաչը հույսի գույնն է և գարնան խորհրդանիշը» ։ 1908 թվականի հունիսին, երբ WSPU-ն անցկացրեց «Կանանց կիրակի» ցույցը, որին մասնակցում էին 300 000 հազար մարդ, այդ գույներն առաջին անգամ օգտագործվեցին հրապարակայնորեն։
1907 թվականի փետրվարին WSPU-ն դիմնադրել է կանանց մամուլը, որը վերահսկում էր կազմակերպության համար հրապարակման և քարոզչության գործընթացը, և 1908 թվականից ի վեր վաճառվում է մի շարք ապրանքատեսակներ, որոնք պարունակում են WSPU-ի պատկերանշան, անուն կամ գույներ ։ Suffragetto անունով սեղանի խաղը թողարկվել է 1908 թվականին։ Մինչև 1911 թվականի հունվար WSPU -ի պաշտոնական օրհներգը «Կանանց Մարսելյոզից»ն էր Ֆլորենս Մակոլեյի «Մարսելյեզ» մեղեդու խոսքերով։ Սակայն հիմնը փոխվել է «Կանանց մարտ», որը կազմել է Էթել Սմիթը՝ Սեսիլիա Համիլթոնի խոսքերով։
Հացադուլներ և ուղղակի գործողություններ
Ի հակադրություն WSPU-ի բազմաթիվ անդամների շարունակական և կրկնվող ձերբակալությունների և բանտարկությունների, Միությունը նախաձեռնում էր բանտերում հացադուլներ։ Իսկ իշխանությունների հարկադրաբար կերակրելու քաղաքականությունը թույլ է տվել սուֆրաժիստուհիներին ստանալ հանրության անկեղծ կարեկցանքը։ Կառավարությունը հետագայում ընդունել է «Դատապարտյալների մասին» 1913 օրենքը (ժամանակավոր ազատումը առողջական նկատառումներից ելնելով), որն ավելի լավ հայտնի էր որպես «Կատուների և մկների ակտ»։ Դրա շնորհիվ, ազատվեցին սուֆրաժիստուհիները, որոնց սպառնում էր մահ անբավարար սնուցման պատճառով։ Սակայն սպաները կարող էին կրկին բերման ենթարկել նրանց երբ նրանց առողջությունը վերականգնվի ։ Ի պատասխան՝ WSPU-ն կազմակերպել է կանանց անվտանգության խումբ, խմբում կանանց պաշտպանում էին թիկնապահները, որոնք մարզվել են Էդիթ Մարգարիտ Գարոդի կողմից և ղեկավարվել է Գերտրուդ Հարդինգի կողմից, որի դերը եղել է փախստական սուֆրաժիստուհիներին կրկին բանտարկելուց պաշտպանելը։ WSPU-ն համակարգել է նաև մի քարոզարշավ, որի ընթացքում բժիշկները, ինչպիսիք են Ֆլորա Մյուրեյը և Էլիզաբեթ Գոլդ Բելը, բուժում էին բանտարկյալներին։
Ընտրական իրավունքի մասին նոր օրինագիծը ներկայացվել է 1910 թվականին, սակայն WSPU-ն սկսել է բողոքի հզոր արշավ 1912 թվականին՝ ի պաշտպանություն մասնավոր սեփականության շահերի և ցանկացած մարդու նկատմամբ բռնության կանխարգելման։ Սկզբում ակցիաները սահմանափակվում էին խանութների կոտրված ցուցափեղկերով, սակայն, ի վերջո, վերածվեցին շքեղ տների հրկիզումների և հասարակական շենքերի ռմբակոծումների, այդ թվում Վեստմինստերյան աբբայությանվրա։ Նման ագրեսիվ գործունեությունը հանգեցրել է Էմիլի Դևիսոնի մահվան, որը հայտնվել է թագավորական ձիու սմբակի տակ (որի վրա նա փորձել է կախել սուֆրաժիստուհիների դրոշը) 1913 թվականին։ Ակտիվիստների կատարած բազմաթիվ գործողությունների թվում էին չզբաղված տների (օրինակ գանձապետ Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջի գրասենյակի) հրկիզումը և եկեղեցիների գիշերային հրկիզումները։ Սուֆրաժիստուհիները կոտրել են թանկարժեք խանութների և կառավարական հաստատությունների ցուցափեղկերը։ Նրանք կտրել են հեռախոսագծերը, թքել ոստիկանների և քաղաքական գործիչների վրա, կտրել կամ այրել մարզադաշտի ընտրական իրավունքի պաշտպանության կարգախոսները, ոչնչացրել են ջերմոցներ Քու թագավորական բուսաբանական այգիներում։ Բժշկի վրա հարձակվել են դանակով, և մի անգամ սուֆրաժիստուհիները ներխուժել են Համայնքների պալատ։ 1912 թվականի հուլիսի 18-ին Մերի Լին կացինը նետել է վարչապետ Հենրի Ասկվիտի վրա։
1914 թվականի մարտի 9-ի երեկոյան շուրջ 40 սուֆրաժիստուհիներ, ներառյալ թիկնապահների թիմի անդամները, կռվել են ոստիկանական կոնստեբլիների մի քանի ջոկատների հետ, որոնք փորձել են կրկին ձերբակալել Էմմելին Պանկհերսթին Գլազգոյում Սենտ Էնդրյուս Հոլում ընտրական իրավունքի աջակցության հանրահավաքի ժամանակ։ Հաջորդ օրը ստրեֆիստ Մերի Ռիչարդսոնը (որը հայտնի է որպես ագրեսիվ ակտիվիստներից մեկը, որը հայտնի էր նաև որպես «դանակահար» Ռիչարդսոն) մտել է Ազգային պատկերասրահ և պատրել է Դիեգո Վելազկեսի «Հայելիով Վեներան» նկարը։
Բայց սուֆրաժիստների հիմնական կազմակերպությունը նույնպես կորուստներ ունեցավ։ Կանանց ձայների խմբագիրները՝ Ֆրեդերիկն ու Էմլինին Փեթիք-Լոուրենսը, 1912 թվականին վտարվեցին միությունից։ Սա WSPU-ին դրդել է գործարկել «Suffragette» նոր ամսագիրը, որը խմբագրել է Քրիստաբել Պանկհուրստը ։
Սուֆրաժիստական դրամատուրգիա
1905 թվականից մինչև 1914 թվականը թատերական և դրամատիկական շրջանակները սկսել են ավելի հաճախ օգտագործել կանանց շարժման թեման ընտրական իրավունքների համար պայքարում։ Այդ ժամանակ WSPU-ը ավելի ու ավելի էր ասոցացվում ռազմատենչության ու ագրեսիայի հետ՝ քայլելով երթերից, ցույցերից ու հրապարակային այլ ելույթներից դեպի ավելի ավանգարդ ու հրահրիչ «բռնության գործողություններ»։ Կազմակերպությունը սկսել է օգտագործել հարվածի մարտավարությունը, որպեսզի ապացուցի մտադրությունների լրջությունն ու գործի հրատապությունը։ Նրանց ցույցերը ներառում էին «պատուհանների կոտրում, թանգարանային նկարների պատռում, հրդեհների բռնկում և ռմբակոծում», սակայն դրամատուրգներն իրենց ներկայացումներում ցույց են տվել, որ բռնության այդ ակտերը տեղի են ունենում միայն ծայրահեղ դեպքում, և այդ կերպ փորձել են պայքարել սուֆրաժիստուհիների շարժման նկատմամբ մամուլի բացասական վերաբերմունքի դեմ։ «Իռացիոնալ, հիստերիկ, չափազանց զգացմունքային կանանց» գործողությունների վերաբերյալ հայտնի տեսակետը նրանք փորձել են վերափոխել և փոխարենը ցույց տալ, որ բողոքները միակ տրամաբանական պատասխանն էին հիմնարար իրավունքի մերժմանը։