cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայերը Չինաստանում
Ըստ պատմական աղբյուրների հայերը Չինաստանում առաջին անգամ հիշատակվում են 2-րդ դարում։ Դրանք եղել են մետաքս և այլ ապրանքներ արտահանող վաճառականներ։ Հայկական փոքր գաղութներ հիմնվել են մոնղոլական արշավանքներից հետո (13-րդ դար), երբ Հայաստանից գերեվարված հայերի մի մասը բնակեցվել է Չինաստանի հյուսիսում։ Այնուհետև հայերը թափանցել են Չինաստանի խորքը և բնակվել ծովային շրջաններում։ Չինաստանի Կանտոն (Գուանչժոու ) քաղաքում մինչև 1307 թվականը կառուցվել է եկեղեցի՝ հարակից շինություններով։ 17-րդ դարում Կանտոնում բնակվում էր 30 հայ ընտանիք։ 18-րդ դարում ոչ մեծ առևտրավաններ են եղել Շանհայում։ 19-րդ դարում հայերի հոսք եղավ Հնդկաստանից ու հարևան երկրներից։ Նրանք բնակվեցին Մուկդենում, Խարբինում, Չանչունում, Շանհայում։ Չինաստանի հարավում բնակվում էին գլխավորապես նորջուղաեցիներ, արևելքում՝ ղարաբաղցիներ ու զանգեզուրցիներ։ Ամենահայաշատ քաղաքը Խարբինն էր։ Խարբինի համայնքը ուներ եկեղեցի, ներքին սահմանադրություն։ Այստեղ 1930 թվականին հիմնվեց Արծիվ միությունը, Հայ երիտասարդական ակումբ, Հայ տիկնանց միությունը։ 1937 թվականին Շանհայում կար 200 հայ ընտանիք (հետագայում նրանց թիվը հասավ 600-ի)։ Չինաստանում կային հայտնի հայ բժիշկներ, ինժեներներ, փաստաբաններ։ Առևտրում հայերը ունեին անգլիացիներին հավասար իրավունքներ, իրենց սեփական նավերը, գործարաններ (Կանտոնում)։ Կանտոնաբնակ չինարենի ուսուցիչ Հովհաննես Ղազարյանը հայերենից չինարեն է թարգմանել Աստվածաշունչը (չինարեն առաջին և լավագույն թարգմանությունը)։ Խարբինի առողջապահական գործը ղեկավարել է Ստեփան Մուղդեսյանը։ Չինահայերը չեն կորցրել կապը հայրենիքի հետ։ 18-րդ դարում չինահայեր Մնացական Ղասապյանը, Հովհաննես Մաթևոսյանը և ուրիշներ մեծ գումարներ են կտակել Հայաստանին, նոր Նախիջևանին։ Չիանաստանի հայերը տուժել են ճապոնական ներխուժումից։ Նրանք դիտվել են իբրև Ճապոնական կայսրության թշնամիներ և մեկուսացվել։ Նրանց մեծ մասը գաղթել է Ավստրալիա, ԱՄՆ, Մալայա և Ֆիլիպիններ։ Այժմ Չինաստանում կան շատ քիչ թվով հայեր (մոտ 500 մարդ)։
Տես նաև
Անդին. հայոց ճանապարհորդության տարեգրություն
Կատեգորիա:Չինաստանի ազգեր չ չ
Իվանկովցի (գյուղ, Ստարոսինյավսկի շրջան)
Իվանկովցի (Іванківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանկովցի գյուղում բնակվում էր 503 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1647 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բորիս Լաշչիլին
Բորիս Լաշչիլին (ըստ փաստաթղթերի Ստեֆանովիչ) Լաշչիլին (Лащилин, Борис Степанович, ), գրող-պատմաբան, լրագրող, ֆոլկլորիստ, գավառագետ, ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ։
Կենսագրություն
Հեռակա սովորել է գեղարվեստական գիտությունների պետական ակադեմիայի գրականության բաժնում (Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ)։ 30-ական թվականների սկզբին եղել է «Իզվեստիա»-յի թղթակից, 1933-1934 թվականներին՝ Ստալինգրադի «Խորհրդային գյուղ» թերթի թղթակից, այնուհետև՝ ՏԱՍՍ-ի Ստալինգրադի բաժանմունքի թղթակից։
1939 թվականին եղել է ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ։ Լաշչինիլը սովորել է ավանդազրույցներ, երգեր, հաջողությամբ զբաղվել է կազակական բանահյուսության հավաքչությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Արարատ (թերթ, Ռիգա)
«Արարատ», ազգային, մշակութային թերթ։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1991 թվականին Ռիգայում (լույս է տեսել 1 տարի), հրատարակումը վերսկսվել է 2002 թվականից։
Ներկայացնում է տեղի հայկական համայնքի կյանքը, հայտնի հայերին, տպագրում լուրեր ՀՀ-ից և ԼՂՀ-ից, ծանոթացնում է միջազգային կարևոր իրադարձություններին։
Տարածվում է նաև Էստոնիայում, Լիտվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Մինսկում և այլուր։
Արարատ (ամսագիր, Էջմիածին)
«Արարատ», կրոնաբարոյական, բանասիրական և հայագիտական ամսագիր։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1868–1919 թվականներին Էջմիածնում։ Խմբագիրներ՝ Աբել արքեպիսկոպոս Մխիթարյան, Խորեն Ստեփանե, Արիստակես եպսկոպոս Դավթյան, Կարապետ եպիսկոպոս Տեր-Մկրտչյան, Գալուստ Տեր-Մկրտչյան, Գարեգին Հովսեփյան, Մ. Տեր-Մկրտչյան, Հուսիկ արքեպիսկոպոս Տեր-Մովսիսյան, Աբել արքեպիսկոպոս Աբրահամյան (Նազարյան), Մեսրոպ եպիսկոպոս Տեր-Մովսիսյան (Մագիստրոս), Ներսես վարդապետ Միքայելյան, Բաբկեն վարդապետ Աղավելյան, Տիրայր վարդապետ (Տեր-Հովհաննիսյան), Գյուտ վարդապետ Տեր-Ղազարյան։
Խմբագրի գործակցի պաշտոնում աշխատել են Ղազարոս Աղայանը, Պտրոս Սիմեոնյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Հակոբ Մանանդյանը։
Հրատարակել է մատենագիտական բնագրեր, վավերագրեր, հիշատակարաններ, ուղեգրություններ, միջնադարյան հայ տաղերգուների երգեր։
Տպագրել է սեպագիր արձանագրությունների նկարներ և դրանց վերծանությունը (պրոֆեսոր Քերովբե Պատկանյան), Գալուստ Տեր-Մկրտչյանի, Գարեգին Ա Հովսեփյանի, Կ. Տեր-Մովսիսյանի, Տիրայր եպիսկոպոսի ուսումնասիրությունները, Մանուկ Աբեղյանի, Հրաչյա Աճառյանի, Աշոտ Հովհաննիսյանի, Լեոն Մելիքսեթ-Բեկի, Հովսեփ Օրբելու աշխատություններն ու հոդվածները, նաև Կոմիտասի՝ հայ և համաշխարհային երաժշտությանը վերաբերող ուսումնասիրությունները։
«Արարատ»-ի էջերում մեծ տեղ է հատկացվել գրականության հարցերին, տպագրվել են Մ. Բերբերյանի, Ավետ Տերտերյանի, Թադևոս Ավդալբեգյանի հոդվածները՝ նվիրված հայ և համաշխարհային գրականության դասական հեղինակներին։
«Արարատ»-ը լուսաբանել է դպրոցական գործերի վիճակը երկրում, տպագրել հոդվածներ տեսական-մանկավարժական թեմաներով (Սեդրակ Մանդինյան, Գուրգեն Էդիլյան)։
2006 թվականից Մայր աթոռ Սուրբ Էջմիածինը ««Արարատի» ժառանգությունը» խորագրով առանձին հատորներով շարունակաբար լույս է ընծայում հոգևորականների՝ հանդեսի էջերում տեղ գտած գիտական, կրոնական հրապարակումները, տպագրվել են Աբել Մխիթարյանի, Հուսիկ Տեր-Մովսիսյանի, Խաչիկ Դադյանի, Աշոտ Հովհաննիսյանի, Կարապետ Տեր-Մկրտչյանի, Արշակ Տեր-Միքայելյանի, Մեսրոպ Տեր-Մովսիսյանի, Երվանդ Տեր-Մինասյանի հոդվածների ժողովները, «Սուրբ Էջմիածինը և Հայոց ցեղասպանությունը» հատորը։
Գրական Մատենագիտություն «Արարատ» ամսագրի (կազմակերպիչ՝ Ս. Կոծինյան), Էջմիածին, 1970 թվական։
Խիզանի լեռնանցք
Խիզանի լեռնանցք, գտնվում է Հայկական լեռնաշխարհում, Կորդվաց լեռներում (բարձրությունը՝ 1050 մ), Վանա լճից հարավ-արևմուտք։ Խիզանի լեռնանցքը ջրբաժան է Արևելյան Տիգրիսի Թաթիկ և Կարասու գետերի միջև։ Խիզանի լեռնանցքով է անցնում Խիզան-Վերվան-Կոտում-Դադվան խճուղին։
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ
Խիզան
Խիզան, Հիզան, քաղաք Մեծ Հայքի Մոկք նահանգի Մյուս Իշայր գավառում, Բաղեշ քաղաքից 35 կմ հարավ-արևելք։ Վիեննայում պահվող ձեռագիր Հայսմավուրքի վկայությամբ, 1021 թվականին Վասպուրականի թագավորությունից Բյուզանդիային է անցել նաև Խիզանը։ XIII դարի արաբ մատենագիր Յակուտը Խիզանը հիշում է Հայզան ձևով՝ որպես «Արմինայի քաղաքներից մեկը»։ Քաղաքն ուներ բերդ, եկեղեցի։ Խիզանը հաճախ հիշատակվում է XIV-XV դդ. ձեռագիր հիշատակարաններում, որպես հայկական գրչության կենտրոն։
1514 թվականից Խիզանը բռնատիրել է օսմանյան Թուրքիան։ Խիզանը դարձել է համանուն գավառի կառավարչի նստատեղի և մտել Վանի փաշայության (էյալեթի) մեջ՝ կազմելով Շերեֆների քրդական տոհմի տիրույթը։ XVIII դարում Խիզանն ունեցել է ավելի քան 1200 տուն հայ բնակիչ։ 1896 թվականի հայերի ջարդից (Խիզանում կոտորվեց ավելի քան 400 հայ) հետո Խիզանի հայ բնակչությունը գաղթել է, մասամբ՝ կրոնափոխվել։
XIX դարում պահպանվում էր Խիզանի բերդը՝ լեռան վրա։ Բերդում կար եկեղեցի (Ս. Հարություն)։ XIX դարի վերջին Խիզանը անշուք գյուղ էր, ուր նստում էր գավառապետը։ 1896 թվականից հետո Խիզան գավառը մտնում էր Վանի վիլայեթի Խլաթի սանջակի մեջ և Աղթամարի կաթողիկոսության վիճակներից մեկն էր։ Այն հարուստ էր երկրագործական բերրի դաշտերով։ Մշակում էին հացագգիներ (ցորեն, գարի, կորեկ), խաղող, բամբակ, պտղատու ծառեր, (շագանակենի, կաղնի և այլն)։ Խիզանի գավառակում 1909 թվականին կար 23 հայաբնակ գյուղ՝ 489 տուն հայ բնակչությամբ։
Բարբարա Ուիլիս
Բարբարա Ուիլիս (Barbara Willis, ծնյալ՝ Թոմփսոն, ), ամերիկյան հարավ-կալիֆոռնիացի կերամիկական նկարիչ։ «Նա առաջիններից էր, ով ստուդիական տեխնիկան հարմարեցրել է առևտրային խեցեգործությանը և ձուլվածքներ օգտագործելով զանգվածաբար թողարկել պարզ երկրաչափական տեսքով տարաներ, որոնք ձեռագործ տեսք ունեին» ։ 1948-1958 թվականների ընթացքում Հյուսիսային Հոլիվուդում արվեստանոց ունենալուց հետո Ուիլիսը մեկ անգամ ևս սկսել է պատրաստել իր ստորագրությամբ խեցեգործ աշխատանքներ 70 տարեկանում ու շարունակել ձեռագործ կերամիկա թողարկել մինչև 90 տարեկանը։
Կենսագրություն
Բարբարա Լյուսիլ Թոմփսոնը ծնվել է 1917 թվականի հունիսի 29-ին Կալիֆոռնիայի Բեյքերսֆիլդ քաղաքում, Գլեն և Լյուսիլ Թոմփսոնների ընտանիքում։ Ութ տարեկանում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լոս Անջելես։ 1940 թվականին արվեստի բակալավրի կոչումով ավարտել է Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանը։ Սովորել է նաև ստուդիական խեցեգործ Լորա Անդերսոնի մոտ և օգտագործել վերջինիս սովորեցրած մեթոդներից շատերը, այդ թվում՝ ճաքճքած փայլեր և պայծառ գույներ, ինչպիսիք են փիրուզագույնը, կիտրոնադեղինը և չինական կարմիրը ։
1940-ական թվականներին սկսել է խեցեգործ աշխատանքներ պատրաստել ամուսնու՝ Միացյալ Նահանգների բանակի օդային կորպուսին միանալուց հետո և այդ աշխատանքներն ստորագրել «Բարբարա Ուիլիս»։ Նա հայտնի էր նաև Բարբարա Ուիլիս Էբոթ անունով։ 1941 թվականին Ջին Ռոսի հետ համատեղ վերջինիս բնակարանում արվեստանոց է հիմնել, որը կրել է «Բարբարա-Ջին խեցեգործական արվեստանոց» անունը։ 1941 - 1942 թվականների ընթացքում խեցեգործ Սյուզի Զինգերը պայմանագիր է կնքել արվեստանոցի հետ՝ Զինգեր արձանիկների թրծման շուրջ։ 1942 թվականին Ուիլիսն ու Ռոսն առանձնացել են, և Ուիլիսն իր սեփական կերամիկական արվեստանոցն է հիմնել՝ «Բարբարա Ուիլիս խեցեգործություն» անվամբ։ Դիք Նոքսը համաձայնել է վաճառքի ներկայացնել նրա գործերը՝ որպես անուն ընտրելով Terrene («երկրային») Pottery -ն։ Մինչև 1948 թվականը Հյուսիսային Հոլիվուդում Ուիլիսն ունեցել է տասներկու բանվոր։ Նա թողարկել է շրջհոսելի արվեստի գործեր, որոնց թվում՝ ծաղկամաններ, սկուտեղներ, թասեր, արձանիկներ, մոխրամաններ ու խոհանոցային պարագաներ․ իրերի մի մասը զարդանախշված էր։ 1958 թվականին արվեստանոցը փակվել է, որից առաջ Ուիլիսի հաշվարկներով նա արտադրել էր ավելի քան 250,000 նմուշ ։
1996 թվականին պարզել է, որ իր աշխատանքները գնահատվում են հավաքորդների կողմից և որ ինքը համարվում է մոդեռնիստ կերամիկական նկարիչ ։ Համարյա ութսուն տարեկան Ուիլիսը որոշել է Մալիբուի իր խոհանոցում իր ստորագրությամբ Terrene Pottery աշխատանքներ ստեղծել։ 2009 թվականին տեղափոխվել է դստեր մոտ Սան Ռամոն քաղաքում ապրելու և 92 տարեկանում դադարեցրել աշխատելը։ Մահացել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 3-ին բնական պատճառներից Կալիֆոռնիայի Սան Ռամոն քաղաքի իր տանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Դմիտրովկա (այլ կիրառումներ)
Դմիտրովկա, կարող է վերաբերել՝
Ազիզիեի գավառակ
Ազիզիե, Ազիզե, Փունարբաշի, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Վարչական կենտրոնը Ազիզիե գյուղաքաղաքն է։
Պատմություն
Ավելի վաղ ժամանակներում կոչվել է Փունարբաշի։ Ազիզիե է անվանվել 1878 թվականին, երբ գավառակը միացվեց Սեբաստիայի վիլայեթին։ Այն անվանվել է ի պատիվ Ազիզիե սուլթանի։
Բնակչություն
1915 թվականին Համիդի գավառակի հետ միասին Ազիզիեն ուներ 7000 հայ բնակիչ։ Բնակիչների մեծ մասը տեղահան է արվել 1915 թվականին։
Վարչական բաժանում
1910 թվականին Ազիզիեն կազմված էր 6 գյուղախմբից և 218 գյուղերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Արտաշես Նազարյան
Արտաշես Համբարձումի Նազարյան, ՀՀ պետական և մարզական գործիչ, ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարի տեղակալ։
Աշխատանքային գործունեություն
Զինապարտ է, ավագ։
Տիրապետում է ռուսերենի և վրացերենի։
Անկուսակցական։
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1947 ծնունդներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հունիսի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՀ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ մարզական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Այբեկ
Այբեկ (Oybek, Մուսա Թաշմուհամեդով, Muso Toshmuhammad ), ուզբեկ խորհրդային գրող։ Ուզբեկստանի ժողովրդական գրող (1965)։ ԽՄԿԿ անդամ 1948 թվականից ։ Ուզբեկական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիայի ակադեմիկոս (1943)։
Կենսագրություն
Ծնվել է դեկտեմբերի 28 (1905-ի հունվարի 10)–ին, Տաշքենդում։ Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Զգացմունքներ», լույս է տեսել 1926-ին։ Լավագույն գործը «Նավոի» (1945, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1946) պատմա-կենսագրական վեպն է։ «Զաֆար և Զահրա» (1951) պոեմում, «Լույսի որոնումները» (1956) վիպակում և այլ գործերում նկարագրել է Պակիստանի աշխատավորների կյանքը և պայքարը խաղաղության, դեմոկրատիայի համար։ Այբեկի նշանավոր գործերից են նաև «Մանկություն» (1962, Ուզբեկական ԽՍՀ Համզայի անվան պետական մրցանակ) ինքնակենսագրական վիպակը և սոցիալիստական հեղափոխությանը նվիրված «Մեծ ուղի» (1967) վեպը։ Այբեկը եղել է 5–6-րդ գումարումների ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Մահացել է 1968 թվականի հուլիսի 1-ին, Տաշքենդում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուզբեկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Ուզբեկ գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Արարատ (թերթ, Բուդապեշտ)
«Արարատ», ազգային, մշակութային ամսաթերթ։
Պատմություն
Հունգարիայի Հայ ազգային փոքրամասնության ինքնավարության պաշտոնաթերթ։
Լույս է տեսնում 1995 թվականից Բուդապեշտում՝ հայերեն և հունգարերեն։ Խմբագիր-հրատարակիչ՝ Ալեքսան Ավանեսյան։
Տպագրում է նյութեր հունգարահայ գաղութի պատմության վերաբերյալ, անդրադառնում ՀՀ-ի, ԼՂՀ-ի և միջազգային նորություններին։
Նոր Սեբաստիա (հուշարձան, Երևան)
«Նոր Սեբաստիա» հուշարձան, գտնվում է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում, տեղադրվել է 1970 թվականին։
Պատմություն
Նոր Սեբաստիա թաղամասի բնակիչները, որոնք հիմնականում Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիա քաղաքից գաղթած հայերի սերունդներն են, կառուցել են 1915 թվականին նահատակված սեբաստացիներին նվիրված հուշարձան, որի տուֆակերտ հորինվածքում՝ ուղղանկյուն կտրվածքի սյունակոթողին մի կողմից համադրված է ծածկված տաղավարի աստիճանաձև ուրվագիծ ունեցող որմը, մյուս կողմից՝ միջանցիկ կամար։
Հեղինակ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Ռաֆայել Իսրայելյանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Իվկինո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Իվկինո (Ивкино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոռնելիանո Լաուդենսե
Կոռնելիանո Լաուդենսե (Cornegliano Laudense), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2482 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ խտությունը կազմում է 496 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 5 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26854։ Հեռախոսային կոդ՝ 0371։
Կոմունայի հովանավորներն են սուրբ առաքյալներ Սիմոնը և Հուդան։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի չորրորդ կիրակի օրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պուգաչևո (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)
Պուգաչևո (Пугачево, Пугачёв), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 121 մարդ։
Գլոցման հաստոն
Գլոցման հաստոն, մետալուրգիայում, մետաղներն ու դրանց համաձուլվածքները գլոցման գրտնակների օգնությամբ ճնշմամբ մշակելու մեքենա կամ մեքենաների համակարգ։ Ջուլուկների կամ նախապատրաստուկների փոխադրում մինչև տաքացման վառարաններն ու հաստոնի գրտնակները, գլոցվող նյութի փոխանցումը մի տրամաչափից (գրտնակների միջև եղած բացվածքը) դեպի մյուսը, գլոցուկի եզրաշրջում, հովացում, ուղղում, կտրում, փաթթոցում, փոխադրում պատրաստի արտադրանքի պահեստ։ Աշխատանքային հանգույցը կազմված է հենոցից և նրա վրա մոնտաժված գլոցման աշխատանքային գրտնակներից, որոնք ձևափոխում (գլոցում) են մետաղը, հենարանային գրտնակներից, գրտնակների առանցքակալների հենարաններից, սեղմող մեխանիզմից, որը նախատեսված է գրտնակների միջև եղած հեռավորությունը (բացակը) փոփոխելու համար։ Օժանդակ սարքավորում են տարբեր հարմարանքներն ու մեքենաները, որոնք նախատեսված են գլոցուկի հետագա մշակման (մկրատներ, սղոցներ, ուղղող, տեսականշող մեքենաներ և այլն), ինչպես նաև մետաղի տեղաշարժման (հոլովակուղիներ, մանիպուլյատորներ, եզրակիչներ, հրիչներ են) համար։ Գլոցման հաստոցները դասակարգվում են ըստ գլոցվածքային պրոֆիլի չափերի և ձևի։ Դրան համապատասխան գլոցման հաստոնները լինում են․ շրջասեղմիչ, այդ թվում՝ բյումինգներ և սլյաբինգներ, նախապատրաստուկային, տեսակավոր գլոցուկի, մետաղալարի գլոցման և այլն։
Կատեգորիա:Հաստոցաշինություն
Արարատ (թերթ, Արտաշատ)
«Արարատ», հասարակական-քաղաքական, տնտեսական, մշակութային ամսաթերթ (սկզբում՝ շաբաթաթերթ)։
Պատմություն
Լույս է տեսնում 1996 թվականից Արտաշատում։ Խմբագիրներ՝ Պետրոս Կարեյան, Կարինե Աշուղյան, Նելլի Բեգլարյան (2008 թվականից)։
Խորագրերից են՝ «Մարզխորհրդի նիստում», «Մարզը ափի մեջ», «Համայնքներն ինչպես որ կան», «Գյուղապետարաններ. հայացք դրսից», «Գյուղատնտեսական տարի», «Բերքի տոն», «Գենդերը և քաղաքականությունը», «Ի՞նչ է տեսնում կինը», «Ծառայում եմ հայրենիքին», «Առողջապահական թեմաներով», «Արձագանքում են տպագրվածին», «Պատմության էջերից», «Մեր փոստից», «Մարզաշխարհ», «Լրագրողի մտահոգությամբ»։
Կատեգորիա:Հայկական շաբաթաթերթեր
Հագուդի (գյուղական ավան, Ռապլա շրջան)
Հագուդի (Hagudi), գյուղական ավան Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 311 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Իվկի (գյուղ, Ստարոսինյավսկի շրջան)
Իվկի (Івки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվկի գյուղում բնակվում էր 285 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1886 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 151,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1670 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դարևսկու վահանագլուխ իժ
Դարևսկու վահանագլուխ իժ կամ Դարևսկու իժ, իժերի ընտանիքի իժերի ենթաընտանիքի օձ։ Տարբեր հետազոտողների կողմից դասվում է Vipera կամ Pelias ցեղին։
Հանդիպում է Շիրակի մարզում. Ջավախք-Աշոցքի աշխարհագրական մարզի բնաշխարհիկ է։ Տարածված է ցուրտ ու խոնավ տափաստանամարգագետնային բուսականությամբ քարքարոտ կենսավայրերում։
Մարմինը հաստ է, երկարությունը՝ 13-42 սմ, պոչը՝ 6-8 անգամ կարճ։ Էգերը խոշոր են արուներից։ Գլուխը տարանջատված է մարմնից և ծածկված է հարթ վահանիկներով։ Աչքերը խոշոր են՝ մուգ գորշավուն ծիածանաթաղանթով, բիբը՝ օվալաձև, ուղղահայաց։ Աչքերից դեպի հետ, մինչև պարանոցը, ձգվում են մուգ զոլեր։ Գլխի ճակատային վահանակի վրա առկա է տձև կամ երկայնակի ձգված խալ։ Սև խալեր կան նաև սպիտակավուն կամ գորշ շրթնային վահանիկների վրա։ Մարմնի թեփուկները կատարավոր են, անփայլ։ Մեջքը մոխրագույն է, բաց գորշավուն, դեղնագորշավուն կամ կանաչավուն։ Մեջքի երկայնքով, ծոծրակից մինչև պոչի ծայրը, ձգվում է մուգ գորշավունից սև լայն խալերից կազմված զիգզագանման նախշ։ Մուգ խալերի մեկական շարք կա նաև կողմնային մակերեսներին։ Բազմաթիվ սև կետիկների խտության հաշվին էգերի որովայնի մակերեսը մոխրագույն է, արուներինը՝ գրեթե սև՝ սպիտակ բծերով։
Սնվում է մանր հոդվածոտանիներով (մորեխներ, ծղրիդներ) և մանր ողնաշարավորներով (մողեսներ, մանր կրծողներ)։ Ձմեռում է աշնան երկրորդ կեսից գարնան կեսերը։ Զուգավորումը տեղի է ունենում մայիսին։ Օգոստոսի վերջից սեպտեմբերի վերջը էգը ծնում է 2-8 ձագ։
Օգտակար է. կարգավորում է միջատների և կրծողների թվաքանակը։ Պահպանության նպատակով խնամվում է անազատ պայմաններում։
Տարածվածություն
Տեսակի արեալը ներառում է Ջավախքի լեռնաշղթայի հարավարևմտյան մասը Հայաստանի սահմաններում` մինչև Վրաստանի հետ սահմանը (Աչքասար լեռ), ծովի մակարդակից 2350-3000 մ բարձրության վրա, հայտնի է նաև Շիրակի մարզում և Աշոցքի տարածաշրջանում։ 2008 թվականի տվյալներով՝ տարածման արեալը գրավում է ընդամենը 200 հա ։
Էկոլոգիա
ենթալպյան գոտում գտնվող քարքարոտ լեռնալանջերը և ժայռային ցցվածքները՝ ծածկված տափակ քարերի կույտերով հանդիսանում են տեսակին բնորոշ բիոտոպներ ։
Ակտիվ են մայիսի սկզբից մինչև սեպտեմբերի վերջը։ Սնվում են անողնաշար կենդանիներով և մողեսներով։ Զուգավորումը սկսվում է մայիսի կեսերից։ Ձվակենդանածին տեսակ է։ Ձագերը (5-8) ծնվում են սեպտեմբերի կեսերին։ Ծնվելուց անմիջապես հետո սկսվում է մաշկափոխությունը։ Բարձրադիր գոտիներում դիտվող ծնվելու ուշ ժամկետները հիմք են տալիս ենթադրելու, որ բնության մեջ նորածիններն անմիջապես անցնում են ձմեռման, իսկ սնվել սկսում են հաջորդ տարվա գարնանը ։
Պահպանություն
Նեղ արեալային տեսակ է, որն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում և գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Վտանգման հիմնական գործոններ են հանդիսանում բնորոշ ապրելավայրերի քայքայումը, բարձրադիր մարգագետինների ինտենսիվ յուրացումը, ընտանի կենդանիների անվերահսկելի արածեցումը և ապօրինի որսը։
Պահպանվում է «Արփի լիճ» ազգային պարկում։ 2004 թվականից սկսած՝ «Կովկասում Դարևսկու իժի պահպանման միջոցառումներ» ծրագրի շրջանակներում անհրաժեշտ բիոտոպերի տարանջատման և պահպանության նպատակով մշակվել և իրականացվում են կոնսերվացիոն միջոցառումներ։ Անհրաժեշտ է սահմանազատել և ցանկապատել տեսակի բնորոշ բիոտոպերը և ընդգրկել «Արփի լիճ» ազգային պարկի արգելոցային գոտում և սահմանել խիստ վերահսկողություն այս տեսակի ապօրինի որսի նկատմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օձեր Կատեգորիա:Իժեր Կատեգորիա:Սողուններ Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Անիմե
Անիմե ([], []), ճապոնական անիմացիոն արտադրանք, որ սովորաբար ստեղծվում է ձեռքով կամ համակարգչային անիմացիայի միջոցով։ Անվանումը animation բառի ճապոներեն տարբերակի կրճատ ձևն է, որը Ճապոնիայում օգտագործվում է ցանկացած անիմացիայի մասին խոսելիս, սակայն այլ լեզուներում եզրույթը նկարագրում է հենց ճապոնական կամ ճապոնանման անիմացիան, որը աչքի է ընկնում վառ ոճով, «համեղ» ու արտահայտիչ հերոսներով և ֆանտաստիկ թեմաներով։ Չնայած նրան, որ նման ոճի անիմացիան կարող է արտադրվել Ճապոնիայից դուրս, արևմուտքում շատերը սկզբունքորեն «անիմե» են համարում միմիայն ճապոնական անիմացիան։
Կոմերցիոն ճապոնական անիմացիան սկիզբ է առել դեռևս 1917 թ., և անիմե աշխատանքների արտադրանքը այդ ժամանակվանից սկսած կայուն աճ է արձանագրում։ Անիմեին հատուկ ոճը հայտնվեց 1960-ականներին Օսամու Տեզուկայի աշխատանքներում, իսկ քսաներորդ դարի երկրորդ կեսին այն տարածվեց աշխարհով մեկ՝ ձեռք բերելով հազարավոր հանդիսատեսների համակրանքը թե՛ Ճապոնիայում և թե՛ արտերկրում։ Անիմեն հանդիսատեսին է մատուցվում կինոթատրոններում, հեռուստատեսային հաղորդումների և համացանցի միջոցով։ Այն բաժանվում է մի շարք ժանրերի և այսպիսով ընդգրկում է հանդիսատեսի լայն շրջանակներ։
Անիմեն արվեստի բազմաբնույթ տեսակ է՝ իրեն հատուկ արտադրման մեթոդներով և տեխնիկայով, որոնք տարիների ընթացքում զարգացում են ապրել և հարմարվել են ժամանակակից տեխնոլոգիաներին։ Անիմե արտադրության գործընթացի ժամանակ ուշադրություն է դարձվում ոչ այնքան հերոսի շարժման անիմացիայի ստեղծմանը, որքան միջավայրի և իրադարձությունների իրատեսականությանը, ինչպես նաև տեսախցիկի էֆեկտներին՝ կադրի խոշորացման, անկյունային հայացքի և տեսարանի շարժմանը։ Հերոսների արտաքինի և կառուցվածքի ստեղծման ընթացքում օգտագործվում են զանազան գեղարվեստական ոճեր, այդ պատճառով նրանց արտաքին հատկությունները կարող են խիստ տարբերվել միմյանցից։ Օրինակ՝ հերոսները կարող են ունենալ անիմեին հատուկ մեծ և էմոցիոնալ աչքեր կամ էլ իրական չափի աչքեր։
Անիմե արտադրությամբ զբաղվում է ավելի քան 430 ստուդիա՝ ներառյալ այնպիսի հայտնի ընկերություններ, ինչպիսիք են Studio Ghibli-ն, Gainax-ը և Toei Animation-ը։ Չնայած նրան, որ անիմեն գրավում է տեղական ֆիլմային շուկայի համեմատաբար մեծ մասը, այն նաև գրանցում է բավականին մեծ թվաքանակով DVD վաճառքներ և աշխարհում շատ տարածված է դարձել հեռուստատեսային անգլերեն հնչյունավորման վերելքից հետո։
Պատմություն
Անիմեի պատմությունը սկիզբ է առնում XX դարի կեսերից, երբ ճապոնացի կինոռեժիսորները սկսեցին Արևմուտքում արդեն լայն տարածում ստացած անիմացիոն ֆիլմեր ստեղծելու իրենց առաջին փորձերը։ Ժամանակակից անիմեի հիմնադիրը դարձավ Օսամու Թեզուկան, ում հաճախ ասում են «անիմեի և մանգայի արքա»։ Նա ստեղծեց ժամանակակից անիմեի հիմքերը։ Օրինակ՝ Թեզուկան, օգտագործելով մեծ աչքեր նկարելու Դիսնեյի ոճը և այն զարգացնելով, կարողացավ ստանա հերոսների ավելի վառ արտահայտված զգացմունքներ։ Հենց նրա գրչին են պատկանում առաջին անիմեները։
Այնուհետև ի հայտ եկան անիմե-սերիալներ դեռահասների համար։ Այդ սերիալները մեծ տարածում ունեցան և գտան իրենց երկրպագուներին ոչ միայն դեռահասների, այլև մեծերի շրջանում։ Սակայն անիմեն ետ էր իր նախահորից՝ մանգայից, որը սկսել էր իր գործունեությունը մի փոքր ավելի շուտ և որն արդեն նվաճել էր Ճապոնիայի հասարակության բոլոր խավերի սիրտը։
Հիմա անիմեն ներառում է ինչպես սերիալներ երեխաների համար (կոդոմո ժանր) այնպես և դեռահասների և նույնիսկ մեծահասակների համար։ Անիմեների գագաթնակետ կարելի է համարել Հայաո Միյաձակիի գործերը, որոնք իրենց մեջ պարունակում են թեթևության և պայծառության հետ միավորված խորը իմաստ։ Իր «Spirited away»-ը (թարգմ. Ուրվականներից քշվածները) դարձավ առաջին և միակ անիմացիոն ֆիլմը, որ արժանացավ Բեռլինյան կինոփառատոնի «Լավագույն ֆիլմ» այլ ոչ «Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ» մրցանակին։
Սահմանումը և օգտագործումը
Անիմեն արվեստի, մասնավորապես՝ մուլտիպլիկացիայի տեսակ է, որն իր մեջ է ներառում ֆիլմարտադրության մեջ առկա բոլոր ժանրերը, բայց կարող է սխալմամբ ընդունվել որպես առանձին ժանր։ Ճապոնիայում անիմե տերմինը վերաբերում է համաշխարհային անիմացիայի բոլոր տեսակներին։ Անգլերեն բառարանները սահմանում են անիմեն որպես «անիմացիայի ճապոնական ոճ» կամ «Ճապոնիայում առաջացած անիմացիայի ոճ»։ Անիմե բառի ծագումնաբանությունը վիճելի է։ Անգլերեն "animation" եզրույթը ճապոներեն կատականայով գրվում է アニメーション (անիմէշոն), իսկ կրճատ՝ アニメ (անիմե)։ Որոշ աղբյուրներ պնդում են, որ անիմե բառը առաջացել է «անիմացիա» նշանակող ֆրանսերեն dessin animé տերմինից, բայց շատերը համարում են, որ սա վարկած է, որն առաջացել է ուշ 1970-ականներին և 1980-ականներին Ֆրանսիայում տվյալ մեդիայի մեծ տարածվածության պատճառով։ Անգլերենում անիմե բառն օգտագործվում է որպես հավաքական գոյական (օրինակ՝ «Նայո՞ւմ ես անիմե», «Որքա՞ն անիմե ես արդեն հավաքել»)։ Անիմե տերմինի հայտնի դառնալուց առաջ 1970-ական և 1980-ական թվականներին տարածված էր Japanimation հասկացությունը։ 1980-ականների կեսերին անիմե տերմինը սկսեց փոխարինել Japanimation-ին։
1987 թվականին Հայաո Միյաձակին նշեց, որ նրան դուր չի գալիս սահմանափակ «անիմե» բառը, որովհետև նրա համար այն հանդիսանում է ճապոնական մուլտիպլիկացիոն արտադրության ամայացման խորհրդանիշը։ Նա ամայացում է համարում չմոտիվացված անիմատորների շատացումը և մասսայականորեն արտադրվող չափից դուրս արտահայտիչ աշխատանքները, որոնք հիմնված են կայունացած դիմային արտահայտությունների և չափազանցրած ու ձգձգված մարտական տեսարանների վրա, և որոնցում բացակայում են խորությունն ու բարդությունը, որովհետև զգացմունքներ կամ մտքեր ցուցադրելու ոչ մի փորձ չի արվում։
Ձևաչափը
Անիմեի առաջին ձևաչափը թատերական դիտումն էր, որը սկիզբ առավ 1917 կոմերցիոն արտադրության հետ միասին։ Ի սկզբանե անիմացված էջերը շատ կոշտ էին, իսկ ձայնային բաղադրիչներ ավելացնելուց առաջ հարկավոր էր տեղադրել նախօրոք ձայնագրած երաժշտական բաղադիչները։ 1958 թ. հուլիսի 14-ին Nippon Television-ը թողարկեց Մոլի Արկածները (Mole's Adventure), որն առաջին հեռուստատեսային գունավոր անիմեն էր։ 1960-ականներից սկսած սկսեցին հեռարձակվել առաջին հեռուստասերիալները, և մինչ այսօր դրանք շատ տարածված են։ Միանգամից վիդեո ֆորմատով արտադրված աշխատանքները կոչվում են "original video animation" (OVA) կամ "original animation video" (OAV) և տնային օգտագործման համար լույս տեսնելուց առաջ սովորաբար չեն ցուցադրվում կինոթատրոններում կամ հեռուստատեսությամբ։ Համացանցի տարածումը բերեց նրան, որ մուլտիպլիկատորները սկսեցին ստեղծել օնլայն ձևաչափի աշխատանքներ, որոնք կոչվում են "original net anime" (ONA)։
1980-ական թվականներին անիմեի տնային տարածումը կատարվում էր VHS-սների և լազերային սկավառակների օգնությամբ։ VHS NTSC ձևաչափին (որն օգտագործվում էր թե՛ Ճապոնիայում և թե՛ ԱՄՆ-ում) են վերագրում 1990-ականների ընթացքում անիմեի տարածման փաստը։ Լազերային սկավառակներին և VHS ձևաչափին հաջորդեց DVD ձևաչափը, որը տվեց մեկ սկավառակում մի քանի լուսագրերի և հնչյունավորման ֆայլերի տեղադրման հնարավորություն։ DVD ձևաչափը նույնպես ունի իր թերությունը. դա տարածքային կոդավորումն է, որն արդյունաբերության մեջ օգտագործվում է լիցենզիայի գողությունները և ոչ պաշտոնական տարածումները կանխելու նպատակով։ Video CD (VCD) ձևաչափը տարածված էր Հոնգ Կոնգում և Թայվանում, սակայն Միացյալ Նահանգներում այն դարձավ ոչ ընդունելի ձևաչափ, որը շատ հաճախ ասոցացվում էր մաքսանենգային պատճենների հետ։
Ժանրերը
Անիմեն հաճախ դասակարգվում է նպատակային ժողովրդագրական ձևով՝ ներառելով քոդոմոն, շոջոն, շոնենը և ժանրերի բազմազան տեսականին չափահաս լսարանի համար։ Շոջո և շոնեն անիմեները ժամանակ առ ժամանակ պարունակում են այնպիսի տարրեր, որոնք և տղա, և աղջիկ երեխաներին էլ կհետաքրքրեն՝ փորձելով այդպիսով հասնել կրոսովերի։ Չափահասների համար նախատեսված անիմեի սյուժեն կարող է ավելի դանդաղ տեմպով և դժվարությամբ զարգանալ, ինչը երիտասարդ լսարանը սովորաբար տհաճ է համարում, ինչպես նաև կարող է պարունակել «չափահաս» թեմաներ և իրավիճակներ։ Չափահաս անիմեի ենթաբաժինը պարունակում է պոռնոգրաֆիկ տարրեր և Ճապոնիայում պիտակվում է «R18» պիտակով, բայց միջազգայնորեն այս աշխատանքները միասին խմբավորված են հենտայ (այլասերված) տերմինի տակ։ Ի հակադրություն դրան՝ անիմեի ենթաժանրերի բազմազանությունը ներառում է էչչին՝ սեքսուալ թեմաները կամ կիսատոները՝ առանց սեքսուալ շփման նկարագրությունների, որ առկա են երգիծական և հարեմ ժանրերում. շնորհիվ իր տարածվածության դեռահաս և մեծահասակ անիմե էնտուզիաստների շրջանում՝ էչչի տարրերի միավորումը անիմեում համարվում է ֆան-ծառայության տեսակ։
Կան ժանրեր, որոնք նկարագրում են միասեռական հարաբերությունները։ Մինչ օրիգինալ պոռնոգրաֆիկ տերմինների ի հայտ գալը՝ յաոյը (արական միասեռականություն) և յուրին (իգական միասեռականություն) տարածված տերմինների էին, որոնք միջազգայնորեն օգտագործվում էին, որպեսզի նկարագրեն ուշադրության կենտրոնում որևէ թեմա կամ միասեռական ռոմանտիկ հարաբերությունների զարգացում։ 2000-ականներից առաջ միասեռական հերոսները սովորաբար օգտագործվում էին երգիծական էֆֆեկտի համար, բայց մի քանի աշխատանքներ այս հերոսներին ավելի լուրջ ընդունեցին։
Անիմացիոն տեխնիկան
Անիմեն հետևում է մուլտիպլիկացիոն արտադրության ավանդույթներին՝ ներառելով կտրագոտին, թարգմանությունը, հերոսների ձևավորումը և այլն։ 1990-ականներից սկսած անիմատորները ավելի շատ էին օգտագործում համակարգչային անիմացիան, որպեսզի բարձրացնեն արտադրության գործընթացի արդյունավետությունը։ Նոբուրո Օֆուջիի նման նկարիչները ստեղծեցին ամենավաղ անիմե աշխատանքները, որոնք փորձնական էին և բաղկացած էին գրատախտակների վրա նկարված պատկերներից, թղթի կտրտանքներից պատրաստած տիկնիկային շարժապատկերներից և ուրվագծային անիմացիայից։ Սրանք սկսեցին ճանաչում ձեռք բերել և շուտով շուկայում միջին դիրքեր էին գրավում։ 21-րդ դարում անիմացիոն այլ տեխնիկաների օգտագործումը մեծ մասամբ սահմանափակվում է կարճամետրաժ ֆիլմերի համար. դրանցից են տիկնիկային շարժապատկերների անիմացիան՝ արտադրված Տադահիտո Մոչինագայի, Կիհաչիրո Կավամոտոյի և Տոմոյասու Մուրատայի կողմից։ Համակարգիչները միացվեցին անիմացիոն գործընթացին 1990-ականներին այնպիսի աշխատանքների ստեղծումով, ինչպիսիք էին «Զրահապատ ուրվականը» և «Արքայադուստր Մոնոնոքեն», խառնելով կադրերի կրկնությունը համակարգչային արտադրության պատկերների հետ։ «Ֆուջի Ֆիլմը»՝ կադրերի կրկնութունն օգտագործող հիմնական կազմակերպությունը, հայտարարել էր, որ կդադարեցնի իր գործողությունը։ Դա ստեղծեց արդյունաբերական խուճապ, ինչը ստիպեց այլ կազմակերպություններին նույնպես արագացնել անցումը թվային արտադրությանը։ Մինչ թվային դարաշրջանը, անիմեն արտադրվում էր ավանդական անիմացիայի միջոցներով՝ օգտագործելով դիրքից դիրք մոտեցումը։ Անիմեների մեծամասնությունը սկսում է ավելի քիչ օգտագործել արտահայտչական առանցքային շրջանակներ և ավելի շատ՝ ππմիջային անիմացիա]]ն, ինչը թույլ է տալիս միջային կադրեր ստեղծելով 2 կադրերի միջև՝ տպավորություն ստեղծել, թե մի կադրը սահուն անցնում է մյուսին։ Ճապոնական անիմացիայի ստուդիաները սահմանափակ անիմացիայի շատ տեխնիկաների նախաձեռնողներն են և անիմեին տվել են կոնվենցիաների հստակ շարքեր։ Ի տարբերություն Դիսնեյի անիմացիային, որտեղ շեշտը դրված է շարժման վրա, անիմեն շեշտում է արվեստի որակը և թույլ է տալիս սահմանափակ անիմացիոն տեխնիկաների միջոցով խնայել շարժման վրա ծախսվող ժամանակը։ Այսպիսի տեխնիկաները հաճախ օգտագործվում են ոչ միայն վերջնաժամկետին արագ հասնելու, այլ նաև գեղարվեստական մտահղացումներն իրականացնելու համար։ Անիմե տեսարաններում շեշտը դրված է եռաչափ պատկերներ ստանալու վրա, իսկ հետին պատկերները օգտագործվում են համապատասխան մթնոլորտ ստեղծելու համար։ Հետին պատկերները միշտ չէ, որ հինված են. երբեմն դրանք հիմնված են իրական վայրերի վրա, ինչպես օրինակ՝ «Հաուլի թափառող դղյակը» և «Հարուհի Սուզումիյայի տխրությունը» անիմեների մեջ։ Ափփլեջերը նշել է, որ անիմեն այն հազվագյուտ ոլորտներից է, որտեղ բոլոր աստղերին մի տեղ հավաքելով սովորաբար «չափազանց տպավորիչ» մի բան է ստացվում։
Անիմեի կինեմատոգրաֆիկ էֆֆեկտները տարբերվում են ամերիկյան անիմացիայում առկա բեմադրություններից։ Անիմեն նկարահանելիս կարծես օգտագործված լինի մի տեսախցիկ, որը ներառում է համապատկերման, մասշտաբի և հեռավորության փոփոխման և անկյունային տեսարաններ ստեղծելու գործառույթները, սակայն դրանք այնպիսի բարդ ձևով են կատարվում, որ դժվար է պատկերացնել իրականում։ Անիմեում անիմացիան նկարվում է մինչ ձայնագրումը՝ ի տարբերություն ամերիկյան անիմացիայի, որտեղ ձայնագրումը առաջինն է կատարվում. սա կարող է լեզվի սայթաքման պատճառ դառնալ ճապոնական տարբերակում։
Կերպարները
Անիմեում մարդկանց մարմնի չափերը համապատասխանում են իրականությանը։ Գլխի բարձրությունը քննարկվում է նկարչի կողմից՝ որպես բազային միավորի չափ։ Գլուխների բարձրությունները կարող են տարբերվել, բայց շատ անիմե կերպարներ յոթից ութ գլուխ բարձր են։ Շատ անիմե նկարիչներ կանխամտածված փոփոխություններ են մտցնում մարմնի չափերի մեջ, որպեսզի ստեղծեն գերդեֆորմացված կերպարներ, որոնք ունեն գլխի համեմատ անհամաչափ, փոքր մարմին. այդպիսի գերդեֆորմացված շատ կերպարներ երկուսից չորս գլուխ բարձրահասակ են։ Մի քանի անիմե աշխատանքներ, ինչպես օրինակ՝ «Crayon Shin-chan»-ը, լիովին անտեսել են այդ չափերը, այնպես որ դրանք նման են արևմտյան մուլտֆիլմերին։ Տարածված անիմե կերպարների տարբերակիչ նշանը չափազանցած աչքի չափն է։ Անիմեում մեծ աչքերով կերպարների անիմացիան կարող է հիշեցնել Օսամու Տեձուկային, ով խորապես գտնվում էր վաղ ժամանակի անիմացիոն կերպարների ազդեցության տակ, ինչպիսին էր «Betty Boop»-ը, որը պատկերված էր անհամաչափ մեծ աչքերով։ Թեզուկան կենտրոնական գործիչ էր անիմեի և մանգայի պատմության մեջ, ում արվեստի խորհրդավոր ոճը և կերպարի ձևավորումը մարդկային թույլատրելի բոլոր էմոցիաների շարքը պատկերում էր աչքերի միջոցով։ Նկարիչը ավելացնում է գույների փոփոխական ստվերներ աչքերին և հատկապես եղջերաթաղանթին՝ տալով ավելի շատ խորություն։ Ընդհանրապես օգտագործվում էր բաց ստվերի, գույնի տոնի և մուգ ստվերի մի խառնուրդ։ Մշակութային մարդաբան Մեթ Թորնը պնդում է, որ ճապոնական մուլտիպլիկատորները և լսարանը չեն ընկալում նման փոփոխված աչքերը, ինչպես ինքնին ավելի կամ պակաս արտաքին։ Ինչևիցե, ոչ բոլոր անիմեների հերոսներն ունեն մեծ աչքեր։ Օրինակ՝ Հայաո Միյաձակիի աշխատանքներում կերպարները հայտնի են իրական, համաչափ աչքեր ունենալով, ինչպես նաև իրական մազերի գույնով։ Մազերը անիմեում հաճախ վառ ու գունագեղ են կամ էլ յուրահատուկ ձևով հարդարված։ Անիմեում մազերի շարժումը չափազանցած է և «մազերի գործողությունը» օգտագործվում է կերպարների զգացմունքները և գործողությունները շեշտելու և տեսողական էֆֆեկտ տալու համար։ Եթե տվյալ անիմեն չի արտադրվում միայն ներքինծ շուկայի պահանջները բավարարելու համար, ապա կերպարների ռասան և ազգությունը միշտ չէ, որ դեր են խաղում։ Սակայն հաճախ դրանք ընտրվում են նաև գիտակցաբար. դրա վառ օրինակը «Պոկեմոն» անիմեն է։ Անիմե և մանգա նկարողները սովորաբար հերոսների զգացմունքները և մտքերը արտահայտելու համար դիմում են դիմախաղին։ Այս տեխնիկայի ձևերը հաճախ տարբերվում են իրենց արևմտյան տարբերակներից. նրանք ներառում են ֆիքսված իկոնոգրաֆիա, որոնք օգտագործվում են համապատասխան զգացմունքները և տրամադրությունները ցույց տալու համար։ Այդ արտահայտությունները չափազանցված են և հաճախ, իհարկե, շատ ծիծաղելի։ Օրինակ՝ տղամարդկանց քթից կարող է արյուն հոսել «Գյուլնազ տատի հեքիաթներին» հակառակվելու ժամանակ։ Կիրառվում են բազմաթիվ տեսողական նշաններ, այդ թվում՝ քրտինքի կաթիլը՝ նյարդայնությունը ցույց տալու համար, կարմրելը՝ շփոթվածությունը, կարմիր աչքերը՝ լարվածության, և այլն։
Երաժշտությունը
Անիմեի շատ հեռուստատեսային դրվագների բացման և լուսագրերի հաջորդականությունը ուղեկցվում են J-Pop կամ J-Rock երգերով, հաճախ էլ՝ հռչակավոր խմբերի կատարումներով։ Դրանք կարող են գրված լինել սերիաների հետ միասին, բայց նաև ուղղված լինել դեպի գլխավոր երաժշտական շուկա, և հետևաբար՝ կակնարկվեն ոչ հստակ կամ էլ ոչ բոլոր թեմաների սերիաների սյուժեների մեջ։ Փոփ և ռոք երաժշտությունները երբեմն օգտագործվում են որպես պատահական երաժշտություն («տեղադրված երգեր») մի դրվագում՝ հաճախ ընգծելով կարևոր նշանակության տեսարանները։
Արդյունաբերությունը
2009-ին ԱՄՆ-ում անիմեի վաճառքից ստացվել է մոտ 2.74 տրիլիոն դոլար։ Անիմացիոն կրկնօրինակումները Միացյալ Նահանգներում տարածում գտան 2000 թ.-ից այնպիսի ցանցերում, ինչպիսիք են The WB և Cartoon Network's Adult Swim-ը։ 2005-ին սա հանգեցրեց Cartoon Network-ում լավագույն 5 անիմեների անունների հրապարակմանը, որոնք դրանից առաջ տեղ էին գտել ցանցում։ Երբեմն տեղայնացման շրջանակներում ոչ ճապոնացի հանդիսատեսին ավելի հասկանալի և ընկալելի դարձնելու համար մշակութային տարբերությունները կարող են որոշակիորեն վերացվել։ Անգլիական իրականության դեպքում տեղայնացման համար 1 սերիան միջինը արժենում է 10 000 դոլար։ Արդյունաբերությունը դարձավ մի կողմից գովասանքի, մյուսից՝ քննադատության առարկա հատկապես ֆանսաբերի համար, որոնք անիմե-սերիաների կամ ֆիլմերի՝ չարտոնագրված և ոչ հեղինակավոր խմբերի կողմից արված լուսագրային թարգմանությունների հավելումներ են։ Ֆանսաբերը, որոնք ի սկզբանե տարածվել են 1980-ականներին VHS ձևաչափի օրինական կերպով կրկնօրինակված սկավառակներով, ազատորեն շրջանառվում էին և 1990-ականներից օնլայն տարածվում։ Ֆանսաբերը սովորաբար հատուկ կոդով ոչնչացվում կամ այլևս չէին տարածվում, եթե հանկարծ հայտնվում էր պաշտոնական թարգմանությամբ կամ լուսագրերով արտոնագրված տարբերակը։ Այնուամենայնիվ ֆանսաբերը հաճախ շարունակում են շրջանառվել ցանցում։
Համացանցում միջազգային մասշտաբով անիմեի օրինական առկայությունը վերջին տարիներին փոփոխվեց, ինչը կապված էր անիմե-սերիաների միաժամանակյա առկայության հետ այնպիսի կայքերում, ինչպիսին է Crunchyroll-ը։
Ազդեցությունը համաշխարհային մշակույթի վրա
Արևմուտքում անիմեն շատ շահութաբեր է, ինչն ապացուցում են արևմտյան երկրների կողմից ավելի վաղ շրջանում արված և մեծ հաջողություններ գրանցած անիմե-ադապտացիաները, օրինակ՝ Astro Boy-ը։ 19-րդ դարից սկսած մի շարք արևմտյան երկրներ սկսում են որոշակի հետաքրքրություններ դրսևորել Ճապոնիայի նկատմամբ, իսկ անիմեն Արևմուտքը ճապոնական մշակույթին մոտ դարձնելու գործում իր նշանակալից դերն ունեցավ և այժմ էլ շարունակում է ունենալ։
Ֆանատների աջակցությունը
1990-ականներին անիմե-ակումբները մեծ թափով սկսեցին անիմե-համաժողովներ անցկացնել, և այդ շրջանը կոչվեց «անիմե պայթյուն», երբ շեշտակի աճ գրանցեց անիմեի հանդեպ հետաքրքրությունը։ Այս ժողովները նվիրված էին անիմեին ու մանգային և ներառում էին կոսպլեյի մրցույթներ և տարատեսակ քննարկումներ՝ կապված անիմե արտադրության հետ։ Կոսպլեյը, որը անգլերեն հապավում է ("costume play", բառացի՝ «հանդերձախաղ»), հատուկ է ոչ միայն անիմեներին և հատկապես տարածում ստացավ համաժողովների ժամանակ անցկացվող մրցույթների և դիմակահանդեսների շնորհիվ։ Ճապոնական մշակույթն ու բառերը «ներխուժեցին» անգլիական իրականություն. դրանցից է, օրինակ, «օտակու» բառը՝ ճապոներեն տերմինը, որն այսօր շատ է օգտագործվում անգլերենում և ցույց է տալիս անիմեի և մանգայի ֆանատին։ Անիմեով հետաքրքրվողները սկսեցին ստեղծել ֆան-ֆիքշններ և ֆանարտեր՝ ներառելով համակարգչային պաստառները և անիմե տեսահոլովակները։
Անիմե ոճը
Որպես տարածված շարժում և ինքնատիպ ոճ՝ անիմե ոճը դարձավ թե' երգիծաբանական, թե' լուրջ ստեղծագործակ անաշխատանքի առարկա։ Ճապոնական մշակույթի և անիմեի երգիծական պատկերման օրինակ կարող են հանդիսանալ South Park-ի "Chinpokomon" և "Good Times with Weapons" սերիաները, Adult Swim-ի Perfect Hair Forever-ը և Նիքելոդիոնի Kappa Mikey-ը։ Որոշ գործեր վեճերի առիթ հանդասիցան երգիծական և լուրջ «անիմե ոճի» արտադրանքների միջև որոշակի խառնաշփոթ ստեղծելու պատճառով։ Դրա օրինակ է «Ավատար. օդի վերջին մոգը» ամերիկյան՝ անիմե ոճի արտադրանքը։ Այս ոճի աշխատանքները սկսեցին կոչվել անիմե-ազդեցություն կրած անիմացիա, ինչը նպատակ ուներ «անիմե ոճ»-ի բոլոր գործերը համարել ոչ ճապոնական ծագման։ Այսպիսի գործեր արտադրողներից ոմանք նշում են, որ անիմեն եղել է ոգեշնչման աղբյուր և, ինչպես ֆրանսիական Ōban Star-Racers արտադրող ընկերությունը, մեկնում են Տոկիո՝ ճապոնական արտադրողների հետ համագործակցելու համար։ Երբ անիմեն բնորոշվում է իբրև «ոճ», այլ ոչ թե առանձին արտադրանք, այն հնարավորություն է տալիս անիմե արտադրել այլ երկրներում։ Ներկայումս իրականացվում է «Միջին Արևելքի առաջին անիմե շոու»-ի կրկնօրինակումը ("Middle East's First Anime Show")։ Անիմեի բնորոշումը՝ որպես ոճի, վեճերի տեղիք տվեց երկրպագուների շրջանում։ Հենց Ջոն Օփփլիգերն ասաց, որ ճապոնական «անիմե>-ի և «մանգայի» վերագրումը ամերիկյան արվեստին խեղաթյուրում է դրա մշակութային իսկությունը։
* Կատեգորիա:Ճապոնական հայտնագործություններ
(4984) Պատրիկմիլլեր
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,254637 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7836 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7257 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1236,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291131 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,98° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խիթ
Խիթ, կոլիկա (κωλικη (νόσος) - աղիքային ցավ), սուր կծկանքանման ցավերի նոպա, որը ծագում է որովայնի և ետորովայնամզային տարածության օրգաններում։ Խիթը լինում է լյարդային և երիկամային (տես՝ Լեղաքարային հիվանդություն և Միզաքարային հիվանդություն), ապենդիկուլյար (տես՝ Որդանման ելունի բորբոքում), աղիքային (կղանքային քարերի դեպքում), պանկրեասային (ենթաստամոքսային գեղձի բորբոքում և քարեր)։ Կարող է առաջանալ նաև աղիքներում գազերի կուտակումից։ Նոպան կարող է տևել մի քանի րոպեից մինչև մի քանի ժամ։ Բուժումը՝ հիմնական պատճառի վերացում, ցավազրկող դեղամիջոցներ։
Կատեգորիա:Ցավ Կատեգորիա:Սուր ցավեր
Կիսակ
Կիսակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում, Խոտորջրի գյուղախմբում։ Խոտորջրի յոթ թաղերից մեկը։
Պատմություն
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բնակիչները տեղահանվել են և բնաջնջվել։ Կենդանի է մնացել ընդամենը 21 մարդ, որոնք բնակություն են հաստատել Կովկասում և Ուկրաինայում։
Բնակչություն
1915 թվականին ուներ 434 (62 ընտանիք) հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Կիսակում էր տեղավորված Խոտորջրի առաջնորդարանը։ Գյուղից հյուսիս՝ Լիպյատինց թաղամասում, գտնվում էր Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի եկեղեցին (կառուցված 1770-1780 թվականներին, 1896-1898 թվականներին նրա տեղում կառուցվել է ավելի ընդարձակ, քարաշեն եկեղեցի) և հին գերեզմանոց։ Հորքուրանց թաղամասում կար մեկ մատուռ։
Գյուղի մոտ պահպանվում էր հին բերդի կիսավեր աշտարակը։ Տեղացիներիը այն կոչում էին Կիսակու կամ Լիպայտինց բերդ։
Ճարտարապետություն
Տները քարաշեն էին, մեծ մասամբ՝ եռահարկ։ Գյուղը բաժանված էր երեք թաղամասերի՝ Լիպայտինց, Հորքուրանց և Հին Կիսակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բիստրուխա (այլ կիրառումներ)
Բիստրուխա, կարող է վերաբերել՝
Լաբրադորիտ
Լաբրադորիտ, ապար գաբրոների խմբից։ Հիմնականում կազմված է Լաբրադորից, պիրոքսենների և հանքային միներալների չնչին (5-7%) մասնակցությամբ։
Լաբրադորիտի որոշ տարատեսակներում լաբրադորի հատիկները պարունակում են իլմենիտ և դրա համար ունեն սև երանգ։ Հաճախ լաբրադորի բյուրեղները ունենում են մի քանի սանտիմետր մեծություն և լավ փայլում են։ Այդպիսի բյուրեղներով լաբրադորիտները շատ գեդեցիկ են և օգտագործվում են արձանների պատվանդանների, շենքերի երեսպատման համար։ Լաբրադորիտի խոշոր հանքավայրեր հայտնի են Ուկրաինայում, Ռուսաստանում, Կանադայում և ԱՄՆ-ում։
Կատեգորիա:Մագմատիկ ապարներ Կատեգորիա:Քանդակագործական նյութեր
Կոնովալովի ռեակցիա
Կոնովալովի ռեակցիա, պարաֆինային և ցիկլոպարաֆինային միացություններում, ինչպես նաև ճարպարոմատիկ միացությունների կողմնային շղթայում ջրածնի ատոմի տեղակալում նիտրո (NO_2) խմբով՝ ազոտական թթվով ուղղակի նիտրացմամբ. ։
Կոնովալովի ռեակցիան իրականացվում է նոսր ազոտական թթվով (12-20%-անոց) հեղուկ ֆազում, 140-150 °C-ում և բարձր կամ նորմալ ճնշման տակ։ Հեշտ տեղակալվում է երրորդային ածխածնի ջրածինը, դժվար՝ առաջնայինը։ Ճարպարոմատիկ միացություններում նիտրացվում է կողմնային շղթայի a-դիրքը։ Կոնովալովի ռեակցիան կիրառվում է քիմիական արդյունաբերության մեջ նիտրոմիացություններ ստանալու համար։ Պրոցեսն իրականացնում են գոլորշի ֆազում (>400 °C)։ Ռեակցիան հայտնաբերել է Մ. Ի. Կոնովալովը, 1888 թվականին։
Կատեգորիա:Անվանական ռեակցիաներ օրգանական քիմիայում
Զմարա
Զմարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում, Եփրատից ոչ հեռու։
XIX դարի վերջին ուներ մի քանի հարյուր հայ բնակիչ, որոևք զբաղվում էին երկրագործությամբ ու անասնապահությամբ։ Գյուղում կար եկեղեցի և հայկական վարժարան։ Զմարան ավերվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էլոն (Կալվադոսի գավառ)
Էլոն (Ellon), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 471 մարդ, բնակչության խտությունը` 69.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.73 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 23 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 294 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 194-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 100։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,0 %։ 194 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 175 անձ (94 տղամարդ և 81 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (11 տղամարդ և 8 կին)։ 100 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը` թոշակառուներ, իսկ 43-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վարսավիրանոց
Վարսավիրանոց, սա ձեռնարկություն է, որը զբաղվում է բնակչության մազերի խնամքով (սանրվածքներ, գանգուրներ, գունավորում, և այլ տեսակի աշխատանք` ներկանյութերով, մորուքների և բեղերի սափրում և այլն)։ Որպես կանոն, վարսահարդարման սրահներում լրացուցիչ տրամադրվում են հետևյալ ծառայությունները՝ մատնահարդարում, պեդիկյուր, կոսմետիկ ծառայություններ և դիմահարդարման ծառայություններ։
Վարսավիրանոցները, Ռուսաստանի Դաշնության գործող օրենսդրության համաձայն, կախված մատուցվող ծառայությունների շրջանակից և որակից, լինում են նաև հետևյալ տեսակների.
Մասնագետները, ովքեր աշխատում են վարսավիրանոցում, կոչվում են վարսավիրներ։
Բարբերշոփ
Բարբերշոփ (от barbershop — բարբեր+շոփ, տղամարդկանց վարսավիրանոց+խանութ), իր դասական տարբերակով՝ այն տղամարդկանց համար նախատեսված վարսավիրանոց է։ Այս վարսավիրանոցներում կանանց ներկայությունը բացառվում է ։ Միևնույն ժամանակ, բարբերշոփը կարող էր ունենալ սրահի կամ ակումբի տարրեր։ Վարսավիրանոցին կից կարող էը լինել նաև մի փոքրիկ բար (գարեջրով) և նույնիսկ հագուստի խանութ ։
Առաջին զուտ արական վարսահարդարման սրահները հայտնվել են Ամերիկայում և Եվրոպայում 18-րդ դարում, նույնիսկ այդ ժամանակ սանրվածքները բաժանվել են երկու ոլորտի՝ մի քանիսով աշխատել են կանանց հետ, իսկ մյուսները գերադասել են կիրառել զուտ տղամարդկանց մազերի ձևավորման և սանրվածքների, մորուքի և բեղերի սանրվածքների մեջ, որոնք այդ ժամանակ շատ տարածված էին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարսահարդարում Կատեգորիա:Անձնական խնամքի և ծառայության մասնագիտություններ Կատեգորիա:Հիգիենա Կատեգորիա:Գեղեցկություն
Սարյու (Վիմի վտակ)
Սարյու (Саръю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիմ գետի աջ ափին՝ 425 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 46 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝