cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stay Trippy
«Stay Trippy» ալբոմի թողարկման աշխատանքները տարվել են 2011 թվականից 2013 թվականը։ Ալբոմի պրոդյուսերական աշխատանքերը կատարել են Ջուսի Ջեյը, Վիզ Խալիֆան, Mike Will Made It-ը, Թիմբալենդը և մի շարք այլ պրոդյուսերներ։ Ալբոմը ներառում է զուգերգեր նաև Ջասթին Թիմբերլեյքի, Քրիս Բրաունի, Լիլ Ուեյնի, Թու Չեյնսի, The Weeknd-ի, ASAP Rocky-ի, Wale-ի, Թրեյ Սոնգզի, Յանգ Ջիզիի, Բիգ Շոնի, Փիմփ Սիի, Թրինայի, Yelawolf-ի և Project Pat-ի հետ։
Ալբոմի թողարկումից հետո, այն արժանացել է հիմնականում դրական կարծիքների և գնահատականների երաժշտական քննադատների կողմից։ Ալբոմը Billboard 200 հիթ շքերթ է մտել 4-րդ հորիզոնականով, և առաջին շաբաթում ունեցել է 64,000 օրինակի վաճառք Միացյալ Նահանգներում ։ Ալբոմի 4 սինգլներն են՝ «Bandz A Make Her Dance», «Show Out», «Bounce It» և «Talkin' Bout» երգերը։ Առաջին երեք սինգլները Billboard Hot 100 հիթ շքերթում զբաղեցրել են հորիզոնականներ։ Ջուսի Ջեյը ալբոմը գովազդելու համար նաև ունեցել է շրջագայություններ ASAP Ferg-ի հետ 2013 թվականի ապրիլի 20-ից մինչև նույն տարվա սեպտեմբերը ։
Երգացանկ
Դելյուքս թողարկում (բոնուս երգեր)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Ջուսի Ջեյի ալբոմներ
Կապույտ ճայ
Կապույտ ճայ (Cyanocitta cristata) ագռավների ընտանքին պատկանող երգեցիկ թռչուն (Corvidae): Այն ապրում է Հյուսիսային Ամերիկայում ։
Առանձնահատկություններ
Կապույտ ճայի մարմնի չափը մոտ 30 սմ է, իսկ թևերի բացվածքը մոտ 42 սմ։ Մարմնի քաշը 70-100 գրամ է։ Բնութագրական առանձնահատկությունն է կապույտ մեջքը, կարճ կապույտ տաբատը, սև վիզը, թևերի վրա կապույտ-սև և սպիտակ նախշը, սև և սպիտակ գծավոր պոչը ։
Սնունդ
Կապույտ ճայը փորփրում է հողը՝ փորձելով գտնել ընկույզ, սերմեր, հատապտուղներ, միջատներ կամ այլ փոքր կենդանիներ[6]։ Ձմռանը պահուստի վայրը սովորաբար լինում է ծառի խոռոչները կամ խոր փոսերը, սնունդը պահում են թփերի և ծառերի բնի մեջ։ Այն համարվում է բնի կործանիչ, քանի որ գարնանը այն ուտում է ձվեր։ ==
Կապույտ ճայը փորփրում է հողը՝ փորձելով գտնել ընկույզ, սերմեր, հատապտուղներ, միջատներ կամ այլ փոքր կենդանիներ[6]։ Ձմռանը պահուստի վայրը սովորաբար լինում է ծառի խոռոչները կամ խոր փոսերը, սնունդը պահում են թփերի և ծառերի բնի մեջ։ Այն համարվում է բնի կործանիչ, քանի որ գարնանը այն ուտում է ձվեր
Վարք
Կապույտ ճայը փորփրում է հողը՝ փորձելով գտնել ընկույզ, սերմեր, հատապտուղներ, միջատներ կամ այլ փոքր կենդանիներ ։ Ձմռանը պահուստի վայրը սովորաբար լինում է ծառի խոռոչները կամ խոր փոսերը, սնունդը պահում են թփերի և ծառերի բնի մեջ։ Այն համարվում է բնի կործանիչ, քանի որ գարնանը այն ուտում է ձվեր ։
Բուծում
Կապույտ ճայերը միապաղաղ ապրելակերպ են վարում և հավատարիմ են մնում իրենց զուգընկերոջը ողջ կյանքի ընթացքում։ Երկու ծնողներն էլ ծառերի կամ թփերի մեջ են կառուցում ոչ այնքան կոկիկ բույն, որը պատրաստված է ճյուղերից և խոտերից։ Թուխս են նստում միայն էգերը ։ Տարեկան երկու անգամ ՝ մոտ 17 օր, այն տաքացնում է 3-6 ձու, որոնք ունեն կանաչավուն կամ շագանակագույն գույն։ Ծնվելուց քսան օր անց երիտասարդ ճտերը սկսում են թռչել։
Տարածվածություն
Կապույտ ճայերի տեսակը տարածված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների արևելքում և Կանադայի հարավից մինչև Մեքսիկայի ծոց։ Անգլերեն այս թռչունը կոչվում է Blue Jay : Կապույտ ճայը մասամբ չվող թռչուն է, միայն հյուսիսային պոպուլյացիան ձմռանը թռիչք է կատարում դեպի հարավ։ Սկզբնապես եղել են անտառների բնակիչ, կապույտ ճային նույնպես ձմռանը հայտնաբերել են մշակովի տարածքներում՝ գյուղերում, այգիներում և արվարձաններում։ Հյուսիսային Ամերիկայում տարածված է միայն նրա մերձավոր ազգականը սթելլերի սևագլուխ ճայը (Cyanocitta stelleri) :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1758 թվականին նկարադրված կենդանիներ Կատեգորիա:Ագռավներ Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի թռչուններ
Հարավային Օսիայի Հանրապետության դրոշ
Հարավային Օսիայի դրոշ, Հարավային Օսիայի պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Հարավային Օսիայի Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է՝ սպիտակ, կարմիր և դեղին գույներից (վերևից ներքև)՝ հորիզոնական հավասարաչափ շերտերով, լայնքի և երկայնքի 1։2 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 24-ին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հարավային Օսիայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1994 դրոշներ Կատեգորիա:1991 դրոշներ
Կիպրոս (բույս)
Կիպրոս կամ սրնգենի, ձիթենազգիների ընտանիքի տերևաթափ և մշտադալար թփերի, հազվադեպ՝ ծառերի ցեղ։ Տերևները պարզ են, հակադիր, լայն նշտարաձև։ Ծաղիկները երկսեռ են, սպիտակ, բուրավետ։ Ծաղկաբույլը հուրան է կամ ողկույզ։ Պտուղը կլոր է, հատապտղանման կորիզապտուղ, կապույտ, մանուշակագույն, կանաչ, սև երանգներով։
Հայտնի 40 տեսակներն աճում են Արևելյան կիսագնդի արևադարձային, մերձարևադարձային և բարեխառն գոտիներում։ Սովորական Կիպրոսը (L. vulgare) տարածված է նաև Հայաստանում։
Տերևաթափ կամ կիսաձմռականաչ թուփ է, 2-5 մ բարձրությամբ։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին։ Պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-հոկտեմբերին և երկար ժամանակ մնում թփի վրա։ Աճում է ամենուրեք, թփուտների մեջ, անտառների եզրին։
Մշակության մեջ օգտագործվում է կենդանի ցանկապատեր ստեղծելու համար։ Բազմացվում է սերմերով, կտրոններով։ Հայաստանի Իջևանի, Նոյեմբերյանի շրջաններում մշակության մեջ հանդիպում են նաև փայլուն Կիպրոսի (L. lucidum) և ճապոնական Կիպրոսի (Լ. japonium) մշտադալար տեսակները։
Կատեգորիա:Ձիթենազգիներ Կատեգորիա:Թունավոր բույսեր
Տուրինգուրտ
Տուրինգուրտ (Турынгурт), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Արծվանիստի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Արծվանիստ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 144 հուշարձան (16 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Դաշթե Լութ
Դեշտե-Լուտ, անապատ Իրանական բարձրավանդակի կենտրոնական մասում։ Երկարությունը մոտ 550 կմ է, լայնությունը՝ 100-200 կմ, գերակշռող բարձրությունը՝ 500-600 մ։ Մակերևույթը կազմված է 200-500 մ բարձրությամբ հարթահատակ անհոսք իջվածքներից և 1000 - 2000 մ բարձրությամբ լեռնային պատնեշներից։ Հանդիպում են մինչև 100-200 մ բարխանային և բուսականությամբ թույլ ամրացված թմբաշարային ավազուտներ։ Ֆիզիկական հողմահարումից առաջացել են բազմաթիվ «սյուներ», «սնկեր», ռելիեֆի այլ ձևեր։ Զգալի տարածություններ ծածկված են թաքիրներով, խճաքարերով և աղուտներով։
Անվանում
Անվանումը կազմված է պարսկերեն դաշտ՝ «անապատ» և լութ՝ «մերկ» բառերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի անապատներ
Մեդիա (Արղանա-Մադենի գավառ)
Մեդիա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(6758) Ջեսսիօուենս
(6758) Ջեսսիօուենս (Jesseowens), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի ապրիլի 13-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,650356 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2943 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0064 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1575,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228427 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վինոգրադնի Սադ
Վինոգրադնի Սադ (Виноградний Сад), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վինոգրադնի Սադ գյուղում բնակվում էր 225 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,532 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կիմ Սո Հյոն
Կիմ Սո Հյոն (հանգըլ՝ 김소현, ), հարավկորեական դերասանուհի ։ Կարիերան սկսել է դեռ յոթ տարեկանից։ Նախնական փառքի հասավ «Արևը Լուսնի գրկում» («Moon Embracing the Sun») դորամայում՝ չար և երիտասարդ ապագա թագուհու և «Ես կարոտում եմ քեզ» դորամայում՝ ողբերգության մեջ ընկած աղջկա դերերը խաղալուց հետո      ։
Այլ ուշագրավ հեռուստասերիալներից են «Տարօրինակ տնային տնտեսուհին» («The Suspicious Housekeeper») (2013) սև հումորը, «Վերագործակել» («Reset») (2014) առեղծվածային թրիլերը և «Ով ես դու․ Դպրոց 2015» («Who Are You: School 2015») երիտասարդական դորաման։
Հաղորդաշարեր
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%; width:700px" ! width=10|Թվական ! Անվանում ! Հեռուստաընկերություն ! Մասնակցությունը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հաղորդավարներ
Քինգմեն խութ
Քինգմեն խութը (անգլ. Kingman reef), մարջանային խութ է Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային մասում՝ Հավայան կղզիներից 1600 կմ դեպի հարավ։ Ընդհանուր մակերեսը 1 կմ² է։ Ամենաբարձր կետի բարձրությունը ծովի մակարդակից 1 մետր է, մակընթացության ժամանակ խութը գտնվում է ջրի տակ։ Միացված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներին 1922 թ.։ 1930-ականներինին խթի ծովալճակն օգտագործվել է «Պան-Ամերիքըն» ավիաընկերության կողմից որպես հիդրոինքնաթիռների տեղափոխման միջանկյալ բազա Հավայան կղզիներից դեպի Սամոա ճանապարհին.
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի վարչաքաղաքական միավորներ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կղզիներ Կատեգորիա:Օղակղզիներ
Գոլիզմ
Գոլիզմ (Gaullisme), ֆրանսիական արտաքին քաղաքական դիրքորոշում, որը հիմնված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ֆրանսիական Դիմադրություն շարժման առաջնորդ, հետագայում Ֆրանսիայի Հինգերորդ Հանրապետության հիմնադիր նախագահ գեներալ Շառլ դը Գոլի քաղաքական հայացքների և գործողությունների վրա։
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)
«Ջրահարս» կամ «Ծովային հավերժահարս» (A Mermaid), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված մոտավորապես 1900 թվականին։ Գտնվում է Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում ։
Գոլիզմ
Գոլիզմի դիրքորոշման հիմնական առանձնահատկություններն են․ օտար երկրներից Ֆրանսիայի անկախություն և ինքնուրույն արտաքին քաղաքականություն, սոցիալական հարցերում՝ պահպանողականություն և տնտեսական հարցերում՝ դիրիժիզմ։ Որպես կանոն համարվում է, որ գոլիզմն ունի աջակողմյան ուղղվածություն ։
Գոլիզմի խորհրդապատկերը Լոթարինգիական խաչն է ( ☨ )։
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)
Նկարագրություն
Նկարչին հետաքրքրել է դիցաբանական ծովային հավերժահարսերի կերպարի մութ կողմը (հայտնի են որպես ջրահարս) որպես կախարդուհիներ։ Ծովային հավերժահարսեր են ավանդաբար համարվել նաև սիրենները, որոնք հունական դիցաբանության մեջ իրենց կլանող երգերով գայթակղելով նավաստիներին՝ նրանց հասցնում էին մահվան։ Նրան նաև եղել են ողբերգական կերպարներ, քանի որ ջրահարսերը չէին կարող ապրել մարդկային աշխարհում, որը կարոտում էին, իսկ տղամարդիկ նրանց ջրային թագավորությունում գոյություն ունենալ չէին կարող, այդ իսկ պատճառով նրանց միջև սիրային կապերը դատապարտված էին անհաջողության ։
Նկարը ստեղծվել է Ալֆրեդ Թեննիսոնի «Ջրահարս» (1830) բանաստեղծությունից ոգեշնչված ։ Բանաստեղծության մեջ պատմվում է մազերը սանրող ջրահարսի մասին, որին էլ պատկերել է նկարիչը։ Ջրահարսի թեման կատարելապես համապատասխանում է նրա՝ դիցաբանական և բանաստեղծական թեմաների միջոցով կանացի և կնոջ դասական գեղեցկությունը պատկերելու նախասիրությանը ։
Գոլիզմ
Ըստ Սերժ Բերսթեյնի, գոլիզմը «ո՛չ դոկտրին է, ոչ էլ քաղաքական գաղափարախոսություն», և այն չի կարող համարվել ձախ կամ աջ ուղղվածության։ Առավելապես՝ «հաշվի առնելով իր պատմական առաջընթացը, այն իշխանության պրագմատիկ կիրառում է, որը զերծ չէ հակադրություններից և պահի անհրաժեշտություններից բխող զիջումներից, նույնիսկ եթե գեներալի ծանրակշիռ խոսքը գործնականում գոլիզմին տալիս է խորքային և լիովին իրագործելի թվացող ծրագրային գրավչություն»։ Գոլիզմը «յուրահատուկ ֆրանսիական ֆենոմեն է, անկասկած, քսաներորդ դարի ֆրանսիական քաղաքական ֆենոմենի կվինտէսենցիա»։
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)
Նկարագրություն
Ջրահարսը հանգիստ նստած է ափին, որին դիպչում են ալիքները։ Հետին պլանը լրացնում են ժայռերի կամարները։ Հղկված մանրաքարերով ափը դիտողին հուշում է, որ տեսարանը Մեծ Բրիտանիայում է, ինչպես նկարչի մյուս կտավները ։ Նկարում չկան նավաստիներ, իսկ ջրահարսը պատկերված է գայթակղիչ միայնակ կերպարով, թեպետ և ձկնային պոչով։ Նկարը նուրբ մելանխոլիկ մթնոլորտի զգացողություն է առաջացնում, ջրահարսը միայնակ նստած է ծովածոցում, երազկոտ սանրում է իր գեղեցիկ երկար շիկակարմիր վարսերը, իսկ շուրթերը կիսաբաց երգելու պահին։ Նրա կողքին կա մարգարիտներով լի խեցի, որը առաջացել է մեռած նավաստիների արցունքներից ։
Լյուկմայոր
Լյուկմայոր, (Llucmajor, Lluchmayor), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում,գտնվում է Բալերսկիե կղզիներ պրովինցիայում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Միդժորն շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 327,05կմ2։ Բնակչությունը 36681 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)
Պատմություն
Երբ «Ջրահարսը» 1901 թվականին ցուցադրվել է Լոնդոնի Թագավորական ակադեմիայում, Art Journal ամսագիրն այն անվանել է «մտածկոտ-տխուր տեսքով», իսկ գրաքննության մեջ նշվել է, որ «այն պատմում է մարդկային ձգտման մասին, որը երբեք չի բավարարվելու... Սառնամանիքային ցուրտը հավերժ բույն է դրել նրա սրտում, ալիքների անվերջ ճողփյունը չի կարող փոխարինել մարդկային ձայնին, հույզերով անհանգիստ այս հիասքանչ էակները երբեք չեն կարող զգալ ոչ չարթնացած հանգիստ, ոչ կանացիության ուրախություն» ։
Գոլիզմ
Լոուրենս Դ. Կրիցմանը պնդում է, որ գոլիզմը կարող է դիտվել որպես Ժյուլ Միշլեի ավանդույթներին համապատասխան ֆրանսիական հայրենասիրության ձև։ Նա գրում է. «Քաղաքական սպեկտրում աջի հետ միաձուլվելով՝ գոլիզմն, այնուամենայնիվ, հավատարիմ մնաց Հեղափոխության հանրապետական արժեքներին և այդպիսով հեռացավ ավանդական աջակողմյան առանձնահատկությունների հավակնություններից և նրա այլատյացության պատճառներից, գոլիզմն իր առաքելությունը համարեց ազգային ինքնիշխանությունը և միասնությունը, ինչը տրամագծորեն հակադրվում էր դասակարգային պայքարի նկատմամբ ձախակողմյան հավատարմությամբ ծնված պառակտմանը»։
Պատմություն
Գոլիզմը, ըստ Բերսթեյնի, զարգացման մի քանի փուլով է ընթացել․
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)
Պատմություն
Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսը նկարը նվիրել է Թագավորական ակադեմիային որպես ակադեմիկոս ընտրվելուց հետո։ 1880-ական թվականներին նկարիչը հաճախ է ցուցադրվել Թագավորական ակադեմիայում և Նկարների նոր պատկերասրահում, կտավների սյուժեները մեծամասամբ վերցված են եղել գրականությունից կամ հունական դիցաբանությունից ։
Գոլիզմ
Պատմություն
1969 թվականից գոլիզմը օգտագործվում է նկարագրելու համար նրանց, ովքեր համարվում են դը Գոլի գաղափարների հետևորդներ։ Լոթարինգական խաչը, որն օգտագործվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ազատ Ֆրանսիայի Դիմադրություն շարժման (1940-1944) կողմից, ծառայել է որպես շատ գոլլիստական կուսակցությունների և շարժումների խորհրդանիշ, այդ թվում ՝ «Ֆրանսիայի ժողովրդի համախմբում» (Rally of the French People, 1947-1955), «Նոր Հանրապետություն միության» (Union for the New Republic, 1958-1967) կամ «Հանուն Հանրապետության միասնություն» (Rally for the Republic, 1976-2002) ։
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1900 նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ Կատեգորիա:Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարներ Կատեգորիա:Ձկան պոչով կերպարներ
Գոլիզմ
Ուժեղ պետություն
Գոլիզմի «հիմնարար սկզբունքը» «Ֆրանսիայի մասին կոնկրետ պատկերացումն էր»՝ որպես ուժեղ պետություն։ Իր Պատերազմի հուշագրություններում Դը Գոլը Ֆրանսիան բնութագրում է որպես «աննկուն միություն՝ «մեկը», որի հետ պատմության ողջ ընթացքում պահպանվում էր միստիկական երկխոսություն։ Հետևաբար, Գոլիզմի նպատակն էր նախապատվություն տալ պետության շահերին, ապահովել, որ նրա ձայնը լսելի լինի, որ հարգեն այն և որ ապահովվի նրա գոյատևումը․․․ որպեսզի այն շարունակի լինել իր անցյալին արժանի, ազգը պետք է իրեն ապահովի հզոր պետությամբ»։ Կրիցմանը գրում է, որ «Ֆրանսիայի գոլիստական գաղափարը նպատակ ուներ վերականգնել ազգի պատիվը և հաստատել նրա մեծությունն ու անկախությունը» դը Գոլի հետ, որը ձգտում էր «կառուցել Ֆրանսիայի պատմական ճակատագրի մեսիական տեսլականը, վերահաստատել նրա հեղինակությունը աշխարհում և հաղթահարել անցյալի ազգային նվաստացումները»։ Ըստ այդմ, դը Գոլը պառակտիչ «կուսակցական վեճերի» փոխարեն ֆրանսիական միասնության կոչ էր անում, և շեշտը դնում էր ֆրանսիական ժառանգության վրա, ներառելով ինչպես Հին ռեժիմը (Ancien Régime), այնպես էլ հեղափոխությունը։ Դե Գոլին առավել հիացնող ֆրանսիական քաղաքական գործիչները «նրանք էին, ովքեր եղել էին ազգային համաձայնության համար պատասխանատուներ՝ Լուի XIV, Նապոլեոն, Ժորժ Կլեմանսո, ովքեր իրենց նպատակն էին համարում ուժեղ պետության կողմից քաղաքական և սոցիալական միասնության ստեղծումը»։
Ֆրանսիան ամրապնդելու համար գոլիստները կարևորում են նաև «ուժեղ տնտեսության և կայուն հասարակության» անհրաժեշտությունը։ Ըստ Բերշտայնի, Գոլիզմը համարում է, որ «պետության՝ որպես ազգային շահի պահապանի, հրամայականն է խթան հաղորդել տնտեսական աճին և ուղղորդել այն։ Ազատական կարծիքը ընդունելի է, եթե դա խոստանում է ավելի արդյունավետություն, քան պլանավորումը։ Ինչ վերաբերում է սոցիալական արդարությանը, քանի դեռ հնարավոր է մեղմել նրա մեծ բիզնեսի նկատմամբ բնական անվստահությունը, դա ոչ այնքան դոկտրին է, որքան կայունությունը պահպանելու միջոց։ Դասակարգային պայքարին վերջ տալու համար գոլիստները հույս ունեն օգտագործել մասնակցությունը, որը XIX դարի հասկացություն էր, որի մասին գեներալը հաճախ էր խոսում, բայց թույլ էր տալիս իր գործընկերներին անտեսել այն»։
Որպես ուժեղ պետության մաս՝ դը Գոլը կարևորում էր ուժեղ գործադիր իշխանության վրա պետական ինստիտուտներ հիմնելու անհրաժեշտությունը՝ հակադրվելով ֆրանսիական հանրապետական ավանդույթին, որն ընդգծում էր ընտրված ժողովի դերը։ Իր պաշտոնավարման ընթացքում դը Գոլը ձգտում էր իշխանություն հաստատել ուղղակի համընդհանուր ընտրության և ժողովրդական հանրաքվեների անցկացմամբ և ազգի հետ անմիջական կապով (ռադիոյով հեռարձակվող ելույթներով, մամուլի ասուլիսներով և մարզեր կատարած ուղևորություններով)։ Նույնիսկ եթե նա հաճախ էր խոսում ժողովրդավարության հանդեպ իր հարգանքի մասին, նրա քաղաքական հակառակորդները նրա իշխանության մեջ տեսնում էին բռնատիրական իշխանության միտում․ շատերը վախենում էին Բոնապարտիստական վերածննդից կամ հանրապետական միապետությունից։ Ֆրանսիան, այնուամենայնիվ, մնաց ժողովրդավար, և 1969 թվականի ապրիլի սահմանադրական հանրաքվեն ընտրողների կողմից մերժելուց հետո նախագահի պաշտոնից հեռանալու դը Գոլի որոշումը, ցույց տվեց, որ նրա նվիրվածությունը ժողովրդավարական սկզբունքներին սոսկ հռետորական հնարք չէր։
Ֆրանսիական բացառիկություն
Արտաքին քաղաքականության մեջ գոլիստները նույնացվում են ինչպես իրատեսության, այնպես էլ ֆրանսիական բացառիկության հետ, և դը Գոլը ձգտում էր պարտադրել ֆրանսիական ազդեցությունը համաշխարհային կարգի վրա։ Գոլիստները սատարում էին ապագաղութացմանը, ինչը Ֆրանսիան ազատեց կայսրության բեռից։ Դա արտացոլվեց դը Գոլի Ալժիրի ճգնաժամի (1958-1962) լուծման մեջ, որի վրա ուժեղ ազդեցություն ունեցավ դե Գոլի իրական քաղաքականությունը, կամ «քաղաքական նպատակահարմարության սուր զգացումը»։ Գիտակցելով, որ ապագաղութացումն անխուսափելի է, և շարունակական ճգնաժամը և Ալժիրի երկարաձգված պատերազմը (1954 թվականին սկսած) վնաս կհասցնի ֆրանսիական տնտեսությանը և հարատև կդարձնի ազգային անմիաբանությունը, «դը Գոլը կարծում էր, որ Ֆրանսիայի լավագույն շահերից է բխում անկախություն տրամադրելը և հրաժարվել ռազմական ներգրավվածությունից», դրանով իսկ պահպանելով ֆրանսիական միասնությունն ու վեհությունը։
Ֆրանսիան դը Գոլի ղեկավարությամբ փորձում էր խուսափել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո երկբևեռ համաշխարհային քաղաքական կարգից, որտեղ գերակշռում էին երկու գերտերություններ՝ Միացյալ Նահանգները և Խորհրդային Միությունը, և ձգտում էր խուսափել Միացյալ Նահանգներից կախվածությունից։ Կրիցմանը գրում է. «Գոլիստական արտաքին քաղաքականությունը պայմանավորված էր ... երկու մեծ գերտերություններից տարբերվելու անհրաժեշտությամբ։ Որքան էլ պարադոքսային էր, բայց [դը Գոլը] ցանկանում էր մաս կազմել Արևմտյան դաշինքի, միևնույն ժամանակ քննադատաբար վերաբերվել դրան այնպիսի կարևոր հարցերում, ինչպիսններից է պաշտպանությունը»։ Մասնավորապես, դը Գոլը 1966 թվականին Ֆրանսիան հանեց Հյուսիսատլանտյան դաշինքի կազմակերպությունից (ՆԱՏՕ) և կարգադրեց ՆԱՏՕ-ի ոչ ֆրանսիական ուժերին լքել Ֆրանսիան, չնայած Ֆրանսիան մնաց ՆԱՏՕ-ի անդամ: Գոլիստները քննադատաբար էին վերաբերվում նաև ԱՄՆ արտերկրյա տնտեսական ազդեցությանը և միջազգային դրամավարկային համակարգում ԱՄՆ դոլարի դերին։ Դը Գոլի օրոք Ֆրանսիան արևմտյան երկրներից առաջինն էր, որ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեց Չինաստանի հետ, զենքի էմբարգո կիրառեց Իսրայելի դեմ (1967) և դատապարտեց ամերիկյան իմպերիալիզմը երրորդ աշխարհում։
Դը Գոլը և Գոլիստները չէին սատարում Եվրոպային՝ որպես «վերազգային միություն» (Supranational union), բայց կողմ էին «ինքնիշխան պետությունների դաշնության ձևով եվրոինտեգրմանը, որտեղ երկրները միմյանցից փոխադարձաբար կախվածությամբ ներգրավված են «գերտերություններից ինքնավար» ընդհանուր քաղաքականության մեջ և գտնվում են Ֆրանսիայի զգալի ազդեցության ներքո։ Դը Գոլի նման դաշինք խթանելու հույսերը մեծ մասամբ չհաջողվեցին «այլ եվրոպական տերությունների՝ ԱՄՆ-ի հետ սերտ դաշինքում մնալու ցանկության ֆոնին»։
Դը Գոլից հետո քաղաքական ժառանգություն
Դը Գոլի քաղաքական ժառանգությունը խորն է եղել Ֆրանսիայում և աստիճանաբար ազդել է քաղաքական սպեկտրի ամբողջության վրա ։ Նախագահի պաշտոնում նրա ժառանգորդ Պոմպիդուն ամրապնդեց գոլիզմը 1969-1974 թվականներին իր պաշտոնավարման ժամանակ։ Երբեմնի վիճահարույց գոլիստական գաղափարները սկսեցին ընդունվել որպես ֆրանսիական քաղաքական կոնսենսուսի մաս և «այլևս քաղաքական հակասությունների առարկա չեն»։ Օրինակ, նախագահությունն ամուր պահպանել են դը Գոլի բոլոր իրավահաջորդները, ներառյալ սոցիալիստ Միտտերանը (1981-1995)։ Ֆրանսիայի անկախ միջուկային ներուժը և գոլիզմի ազդեցության տակ գտնվող արտաքին քաղաքականությունը, չնայած արտահայտվում են «ավելի զիջողական տերմիններով», շարունակում են մնալ «Ֆրանսիայի միջազգային հարաբերությունների առաջնորդող ուժը»։ 2017 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ դը Գոլի ժառանգությանը հավակնում էին արմատական ձախից արմատական աջ թեկնածուները՝ ներառյալ Ժան Լյուկ Մելենշոնը, Բենուաթ Համոնը, Էմանուել Մակրոնը, Ֆրանսուա Ֆիյոնը և Մարին Լե Պենը ։
Ըստ Բերսթայնի՝ «Չափազանցություն չի լինի ասել, որ գոլիզմով ձևավորել է հետպատերազմյան Ֆրանսիան։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ գոլիստական գաղափարների էությունն այժմ ընդունում են բոլորը, նրանք, ովքեր ցանկանում են դը Գոլի օրինական ժառանգները լինել ( Օրինակ, Ժակ Շիրակը) այժմ ինքնության ճգնաժամ է ապրում։ Նրանց համար դժվար է տարբերվել այլ քաղաքական տեսակետներից»։ Սակայն գոլիստական ոչ բոլոր գաղափարներն են գոյատևել։ 1980-ականների կեսերից և 2000-ականների սկզբին եղել են համատեղման մի քանի ժամանակաշրջաններ (1986-1988, 1993-1995, 1997-2002), որոնց ընթացքում նախագահը և վարչապետը եղել են տարբեր կուսակցություններից, ինչը նշանակալի շեղում է դը Գոլի «կայսերական նախագահությունից»։ Թուլացել է նաև դը Գոլի տնտեսական քաղաքականությունը, որը հիմնված է դիրիժիզմի գաղափարի վրա (տնտեսության պետական կառավարում)։ Չնայած ֆրանսիական խոշոր բանկերը, ինչպես նաև ապահովագրական, հեռահաղորդակցման, պողպատաձուլման, նավթային և դեղագործական ընկերությունները պետական սեփականություն էին դեռևս 1980-ականների կեսերին, այդ ժամանակվանից ի վեր Ֆրանսիայի կառավարությունը սեփականաշնորհել է շատ պետական ակտիվներ ։
Ավանդական գոլիզմ
Գիտնականները «Ավանդական գոլիզմ» (Gaullisme traditionnel) տերմինն օգտագործում են նկարագրելու գոլիզմի այն հիմնական արժեքները, որոնք մարմնավորվել են Շառլ դը Գոլի գործողությունների և քաղաքականության միջոցով, ի տարբերություն այլ գոլիստական ​​շարժումների, ինչպիսիք են «սոցիալական գոլիզմը» և «նեոգոլիզմը»  ։
Դիմադրության գոլիզմը (Gaullisme de Résistance) շեշտում է Ֆրանսիայի քաղաքական և ռազմական անկախության անհրաժեշտությունը պոտենցիալ թշնամական տերություններից՝ ոգեշնչվելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Նացիստական ​​Գերմանիայի և Վիշի Ֆրանսիայի դեմ պայքարում դը Գոլի դերակատարությունից։ «Առաջին սերնդի շիրակական գոլիզմ» (Gaullisme chiraquien de première génération) տերմինը օգտագործվում է պոպուլիստական լոյալ ​​դիրքորոշմանը հավատարիմ քաղաքական գործիչներին նկարագրելու համար, որոնք դեմ են եվրոպական ինտեգրմանը և ազատ շուկային, ինչպես սկզբնապես պաշտպանում էր Ժակ Շիրակը 1970-ականների վերջին ։ Այս դիրքորոշումը մարմնավորել է, մասնավորապես, Չարլզ Պասկուան և Ֆիլիպ Սեգուինը, ովքեր դեմ էին Շիրակի՝ 1990-ականներին նեոգոլիզմին անցմանը ։
Սոցիալական գոլիզմ
Սոցիալական գոլիզմը (կամ «ձախակողմյան գոլիզմ») կենտրոնանում է գոլիզմի սոցիալական ասպեկտների վրա, և գիտնականները հաճախ այն կապում են սոցիալ-դեմոկրատների հետ ։
Նեոգոլիզմ
Պոմպիդուական գոլիզմը (Gaullism pompidolien) շեշտադրում է կատարել Ֆրանսիայի տնտեսության հարմարեցմանն ավելի ու ավելի մրցակցային դարձող աշխարհին, որը կարող էր սպառնալ հայրենիքի սոցիալական վիճակին՝ Ֆրանսիայի նախագահ Ժորժ Պոմպիդուի (1969-1974) իշխանության օրոք։ Նեոգոլիզմի «Երկրորդ սերնդի՝ շիրակյան գոլիզմի» (կամ «Chiraquian neo-Gaullism»), որն ի հայտ է եկել 1980-ական թվականների կեսերին, ենթարկվել է նեոլիբերալիզմի ազդեցությանը և ավելի բաց՝ եվրոպական ինտեգրմանը, Ֆրանսիայի նախագահ Ժակ Շիրակի իշխանության օրոք (1995-2007)  ։
Առավել հայտնի գոլիստներ
Ֆրանսիայում ամենակարևոր գոլիստներից են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Քաղաքական գաղափարախոսություններ Կատեգորիա:Պահպանողականություն Կատեգորիա:Ազգայնականություն Կատեգորիա:Քաղաքական տեսություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:1940-ականների հիմնադրումներ Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիական դիմադրության շարժում Կատեգորիա:Արտաքին քաղաքականության դոկտրիններ
Ստարոբալտաչևո (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)
Ստարոբալտաչևո (Старобалтачево, Иҫке Балтас), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 154 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բոբ Ռոսս
Ռոբերտ Նորման Ռոսս, ամերիկացի նկարիչ, արվեստի ուսուցիչ և հեռուստահաղորդավար։ Նա "Գեղանկարչության ուրախությունը"  ծրագրի հեղինակն ու  հաղորդավարն էր, որը ուսուցողական հեռուստածրագիր էր , որը 1983-1994 թվականներին հեռարձակվեց PBS- հանրային հեռարձակման ծառայության կողմից ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Լատինական Ամերիկայում և Եվրոպայում։
Ռոսսը հանդիսանալով 1980-1990-ականների հանրային հեռուստատեսության դեմք, հետմահու, 21-րդ դարի ինտերնետի հանրահայտ դեմքերից  դարձավ  ։
Ռազմական կարիերա
1961 թվականին 18-ամյա Ռոսսը ընդունվեց Միացյալ Նահանգների ռազմաօդային ուժեր և գործի դրվեց, որպես բժշկական գրառումների տեխնիկ ։ Նա բարձրացել է  մինչև Ավագ սերժանտի կոչումին  և հետո Ալյասկայում, Էյելսոնի օդուժի բազայի կլինիկայում, ծառայել է, որպես Առաջին սերժանտ  , որտեղ  էլ նա առաջին անգամ տեսավ ձյուն և լեռներ, որոնք հետագայում իր աշխատանքներում.դարձան կրկնվող թեմաներ։ Ամենօրյա կարճատև ընդմիջումների ժամանակ նա մշակեց  արագ նկարչության տեխնիկա՝  վաճառքի համար արվեստ ստեղծելու նպատակով։  Ունենալով ռազմական կոչում, որը պահանջում էր իր խոսքով, որ նա լինի «կոշտ» և «կոպիտ», «լինի մեկը, ով քեզ ստիպում է քերել բաղնիքը, հավաքել մահճակալը, ով քեզ վրա գոռում է ՝ աշխատանքին ուշանալու համար », - Ռոսսը որոշում է  կայացնում , որ  եթե նա երբևէ լքի բանակը, նա այլևս  երբեք չի բղավի ու չի բարձրաձայնի ձայնը։
Կարիերան որպես նկարիչ
Ռոսսը կես դրույքով բարմեն էր աշխատում, երբ հայտնաբերեց «Յուղանկարի կախարդանքը»  հեռուստաշոուն, որը վարում էր գերմանացի նկարիչ Բիլ Ալեքսանդրը ։  Ալեքսանդրը գովասանում էր 16-րդ դարի նկարչության ոճը, որը կոչվում էր « alla prima» ( իտալերեն «առաջին փորձից» ), կամ ավելի հայտնի է «թացը-թացի վրա» անվամբ, որը թույլ է տալիս մեկ նկարն ավարտել ընդամենը 30 րոպեյում։ Ալեքսանդրի ծրագրի օգնությամբ Ռոսսը սովորեց և բավականին հմտանալով « alla prima»-ում սկսեց վաճառել Ալասկանյան բնապատկերներ, որոնք նկարում էր ոսկու արդյունահանման պնակների վրա ։  Ի վերջո, Ռոսի եկամուտը ոսկու պնակների վաճառքից գերազանցեց նրա ռազմական աշխատավարձը։ Նա օդուժից թոշակի անցավ 1981թ.՝ որպես մաստեր-սերժանտ ։
Նա վերադարձավ Ֆլորիդա և Ալեքսանդրի հովանու ներքո շարունակեց ուսումնասիրել նկարչություն, այնուհետև միացավ «Ալեքսանդրի մոգական արվեստի պարագաներ» ընկերությանը և դարձավ միջնորդ-վաճառող և մասնավոր ուսուցիչ։ Աննետ Կովալսկին, ով մասնակցել էր իր լսումներից մեկին, համոզեց Ռոսսին, որ նա ունակ է ինքնուրույն հասնել հաջողության։ Կովալսկին Ռոսսի և նրա կնոջ հետ միասին ներդրեցին իրենց խնայողությունները` նոր ընկերություն հիմնադրելու համար։ Բիզնեսը սկզբում դժվարություններ էր կրում. նրա ապրանքանշանի հայտնի «աֆրո» սանրվածքը, ոչ այլ ինչ էր, քան ծախսերի կրճատման միջոց, քանզի նրա կանոնավոր սանրվածքները չափազանց թանկ էին ստացվում։ Ավելի ուշ Ռոսսը խոստովանեց, որ իրեն դուր չէր գալիս այդ սանրվածքը, բայց քանի որ այն պատկերված էր ընկերության պատկերանշանի վրա, նա չէր կարող այն փոխել ։
« Գեղանկարչության ուրախությունը» հեռուստաշոուի ծագումը անհայտ է։ Այն նկարահանվել է Ինդիանայի Մունկի քաղաքում գտնվող PBS կայանի WIPB կայանի ստուդիայում։
Շոուն ցուցադրվել է 1983 թ. Հունվարի 11-ից մինչև 1994 թ. Մայիսի 17-ը, բայց կրկնությունները շարունակում էին հայտնվել շատ հեռարձակվող տարածքներում և երկրներում, ներառյալ " <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Create_(TV_network)" rel="mw:ExtLink" title="Create (TV network)" class="cx-link" data-linkid="149">Create</a> " ոչ առևտրային թվային  ցանցում։  Միացյալ Թագավորությունում, 2020 թ. Covid-19 համաճարակի ժամանակ տանը մեկուսացվածների համար BBC-ն կրկին ցուցադրեց նրա շոուն ։ Յուրաքանչյուր կես ժամ տևող հատվածների ընթացքում Ռոսսը սովորեցնում է յուղաներկով նկարել ՝ օգտագործելով պատկերազարդման արագ տեխնիկա,  ներկերի սահմանափակ ներկապնակ և բածանելով գործընթացը պարզ քայլերի։ Արվեստաբան Միրա Շորը նրան համեմատեց « Mister Rogers» թաղամասի հաղորդավար Ֆրեդ Ռոջերսի հետ ՝ նշելով, որ Ռոսսի մեղմ ձայնը և նրա խոսքի դանդաղ տեմպը շատ նման են ։
Աննետտ ու Ուոլթ Կովալսկիի օգնությամբ Ռոսսը ստեղծեց 15 միլիոն դոլար արժողությամբ բիզնես ՝ Bob Ross Inc.- ը, վաճառելով իր ստեղծած գեղարվեստի պարագաները, ուսուցողական գրքերը և նկարչության դասընթացներ, որոնք դասավանդվում էին «Բոբ Ռոսսի» մեթոդով պատրաստված ուսուցիչների կողմից։  Նրա խոսքով, նրա ամբողջ եկամուտը բխում էր այդ աղբյուրներից. շոուն նախատեսված էր իր դասերն ու արտադրանքը խթանելու միջոց ։ Ռոսսի մահից հետո «Bob Ross Inc.» -ի  սեփականությունը փոխանցվեց Կովալսկիներին ։
Ռոսսը նաև նկարահանում էր վայրի բնությունը, հատկապես սկյուռիկներին, սովորաբար իր պարտեզում, և նա հաճախ էր տուն տանում վիրավոր կամ լքված սկյուռներին ու այլ կենդանիներին։ Փոքր կենդանիներ հաճախ հայտնվում էին նրա «Գեղանկարչության ուրախություն» կտավներում։
Տեխնիկա
Ռոսսը օգտագործում էր թացը - թացի- վրա յուղանկարի խոնավ տեխնիկան, որում նկարիչը շարունակում է նկարել դեռևս թաց յուղաներկի շերտերի վրա։ Ըստ տեխնիկայի պահպանվում էր գործիքների և գույների հասարակ ընտրությունը, որպեսզի հեռուստադիտողները ստիպված չլինեն մեծ ծախսեր կատարել գործիքների և ներկերի վրա։ Խոզանակները մաքրելու համար Ռոսսը հաճախ խորհուրդ է տալիս օգտագործել անհոտ նոսրացնող նյութեր։ Համատեղելով թաց նկարման եղանակը մեծ` մեկ կամ երկու դյույմանոց խոզանակների, ինչպես նաև նկարելու դանակների կիրառման հետ, Ռոսսը կարող էր վայրկյանների ընթացքում բնապատկերներ ստեղծել։ Յուրաքանչյուր նկար սկսվում էր պարզ հարվածներից, որոնք թվում էին ոչ ավել, քան հասարակ բծեր։ Երբ նա ավելացնում է ավելի ու ավելի հարվածներ, առաջանում են ներկի, որոնք վերածվում էին բարդ լանդշաֆտների ։
Ռոսսը նկարել է իր հեռուստաշոուի համար ներկայացված գրեթե յուրաքանչյուր կտավի երեք տարբերակ։ Առաջինը նկարվում էր ծրագրից առաջ, որը նկարահանումների ժամանակ Ռոսսը օգտագործում էր որպես հղում՝ երկրորդ օրինակը անմիջապես նկարահանման ժամանակ նկարելու համար։ Դրվագը տեսագրելուց հետո Ռոսսը նկարում էր ավելի մանրամասն տարբերակ՝ իր ուսումնական գրքերում ընդգրկելու համար։ Յուրաքանչյուր տարբերակի հետևի մասում նշվում էր ՝ «Կովալսկի» նախնական վարկածի համար, «հեռուստատեսություն» ՝ հեռուստաշոուի ընթացքում նկարված վարկածի համար և «գիրք» ՝ գրքի տարբերակի համար ։
Ազդեցություններ
Ռոսսը «Գեղանկարչության ուրախության» երկրորդ սեզոնի առաջին դրվագը նվիրեց Բիլ Ալեքսանդրին՝ բացատրելով, որ «տարիներ առաջ Բիլն ինձ սովորեցրեց այս ֆանտաստիկ թաց տեխնիկան, և ես զգում եմ, կարծես նա ինձ թանկարժեք նվեր է տվել, որը ես կցանկանայի կիսվել ձեզ հետ » ։ Երբ Ռոսսի ճանաչումը մեծացավ, նրա հարաբերությունները Ալեքսանդրի հետ գնալով սրվեցին։ «Նա դավաճանեց ինձ», - ասել է Ալեքսանդրը New York Times- ին 1991 թվականին։ «Ես եմ ստեղծել «թացը թացի վրա» տեխնիկան, ես եմ նրան սովորեցրել ... և նա կարծում է, որ կարող է ինձանից լավ անել դա» ։  Արվեստի պատմաբանները նշում են, որ «թացը թացի վրա» (կամ alla prima ) տեխնիկան իրականում սկիզբ է առել Ֆլանդրիայում 15-րդ դարում և կիրառվել է Ֆրանս Հալսի, Դիեգո Վելասկեսի, Կարավաջիոի, Պոլ Սեզանի, Կլոդ Մոնեի, և շատ այլ նկարիչների կողմից  ։
Ոճը
Ռոսսը հայտնի էր նկարչության ժամանակ իր «թևավոր խոսքերի»համար, ինչպես, օրինակ, «ուրախ փոքրիկ ծառեր» ։ « Նկարչական ուրախության» դրվագների մեծ մասում Ռոսսը նշում էր, որ նկարչության իր սիրած մասերից մեկը վրձինը մաքրելն է։ Նա սիրում էր չորացնել խոզանակները, որոնք ընկղմվել էին անհոտ լուծիչի մեջ, խփելով դրանք տուփին կամ աղբամանին։ Ժամանակ առ ժամանակ նա խոզանակը ուժգին հարվածում էր աղբարկղին՝ ասելով, որ «հարվածել է դույլին» (փխբ.` «ծխել է դույլից»), ապա՝ հարվածում մոլբերտին ժպտալով և հաճախ բարձրաձայն ծիծաղալով ասում` իբր «դրանից դուրս է քշում Սատանային» ։ Նա նաև օգտագործում էր փոքր ինչ շուշաթղթված ներկապնակ, որպեսզի խուսափի ստուդիայի ուժեղ լուսավորության արտացոլանքներից։
Ռոսսը հագնում էր ջինսե տաբատ և վերնաշապիկ, որն իր կարծիքով «անժամկետ տեսք» էր։ Նա նաև օգտագործում էր մինիմալիստական դասավորվածություն և խոսում այնպես, ասես միայն մեկ հեռուստադիտողի էր դիմում ։
Երբ հարցնում են իր այդ վերաբերմունքի և հանդարտ դրսևորում ունենալու մասին, նա ասում է․ «Ես ինչ-որ մեկից նամակ էի ստացել, որում գրված էր․ « Բոբ, քո աշխարհում ամեն ինչ երջանիկ է թվում»։ Դա հաստատ ադպես է։ Դրա համար ես նկարում եմ։ Դա նրանից է, որ ես կարող եմ ստեղծել այնպիսի աշխարհ, ինչպիսին ես եմ ցանկանում, և ես կարող եմ այդ աշխարհն դարձնել այնքան երջանիկ, որքան ուզում եմ։ Եթե ուզում եք վատ բաներ տեսնել, դիտեք նորություններ»։
Նրա նկարած բնապատկերները, որպես կանոն, լեռների, լճերի, ձյան տեսարաններ են, որոնց վրա մեծ ազդեցություն ունեցան Ալյասկայում ապրելու նրա տարիները, իր օդուժի կարիերայի մեծ մասի ժամանակ։ Նա շոուի ընթացքում բազմիցս հայտարարել է իր համոզմունքի մասին, որ բոլորն ունեն  գեղարվեստական տաղանդ և կարող են դառնալ հաջողակ նկարիչ ՝ դրան տրամադրելով ժամանակ, պրակտիկա և քաջալերանք։ Այս նպատակով Ռոսսը հաճախ ասում էր. «Մենք սխալներ թույլ չենք տալիս` մենք պարզապես ունենում ենք ուրախ պատահարներ» ։ 2014թ.-ին FiveThirtyEight բլոգը իրականացրել է վիճակագրական վերլուծություն հաղորդման 381 դրվագներից՝ եզրակացնելով, որ Ռոսսի նկարների 91 տոկոսը պարունակում է առնվազն մեկ ծառ, 44 տոկոսը ներառում են ամպեր, 39 տոկոսը ՝ լեռներ, իսկ 34 տոկոսը՝ լեռնային լճեր։ Իր իսկ գնահատմամբ՝ Ռոսսը իր կյանքի ընթացքում ավարտել է ավելի քան 30,000 նկար ։ Նրա գործերը հազվադեպ էին պարունակում մարդկանց կամ մարդկային բնակության նշաններ։ Հազվագյուտ դեպքերում նա տնակներ էր ներառում լանդշաֆտի մեջ, որոնց ծխնելույզը սովորաբար նկարում էր առանց ծխի՝ ակնարկելով, որ այն բնակեցված չէ ։
Հեռուստատեսության այլ ներկայացումներ
Ռոսսը սիրում էր Քանթրի երաժշտությունը և 1987-ին բեմ է հրավիրվել Հենք Սնոուի կողմից Թենեսի Նեշվիլում գտնվող Grand Ole Opry- ում։ Հանդիսատեսը նրան հսկայական ծափահարություններ տվեց. նա սկզբում մի փոքր կաշկանդված էր, բայց հետո ավելի լավ զգաց իրեն բեմից  կատակելուց հետո։ Սնոուն հետագայում Ռոսսիի կողմից  նկարչության մասնավոր դաս ստացավ ։
Ռոսսը այցելեց Նյու Յորք քաղաքը ՝ իր գիրքը՝ "Բոբ Ռոսիի հետ նկարելու լավագույն ուրախություն"  առաջ տանելու համար։ 1989-ին մի այցի ժամանակ նա հայտնվեց The Joan Rivers Show- ում ։ 1992-ին նա վերադարձավ ուղիղ եթերի շոու, որը վարում էին   Ռեջիս Ֆիլբինիը և Քեթի Լի Գիֆորդը։ 1994 թվականին Ռոսը հայտնվեց Phil Donahue Show- ում և հանդիսատեսի հինգ անդամների հետ բեմ դուրս եկավ նկարելու համար։ Դոնահյուն նույնպես նկարեց այդ դրվագի ընթացքում։
1990-ականների սկզբին Ռոսսը MTV- ի մի քանի գովազդային կետեր արեց, որոնք, ըստ <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/American_City_Business_Journals" rel="mw:ExtLink" title="American City Business Journals" class="cx-link" data-linkid="248">American City Business Journals</a>- ի, «հիանալի կերպով զուգորդվում էին Generation X- ի հեգնականի և ռետրոի  մոլուցքների հետ» ։
1995 թ.-ին, տեսանելի հիվանդ Ռոսսը, իր վերջին այցը ունեցավ հանրային հեռուստատեսություն, ներկայանալով որպես հյուր `"Էլմերի և ընկերների արկածները" մանկական սերիալի փորձնական դրվագում։ Սերիալի պրեմիերան տեղի ունեցավ  1996-ին ՝ Ռոսսի մահից մեկ տարի անց։ Դրվագը ներառում էր Ռոսսիի շնորհակալության վերջին ուղերձը նրա երկրպագուներին և հեռուստադիտողներին և երաժշտական տուրք ։
Անձնական կյանքը
Ռոսսը ուներ մեկ որդի ՝ Ռոբերտ Ստեֆեն «Սթիվ» Ռոսսը, իր առաջին կնոջ ՝ Վիվիան Ռիջիի հետ։ Սթիվը, որը նույնպես տաղանդավոր նկարիչ էր, ժամանակ առ ժամանակ հայտնվում էր « Գեղանկարչության ուրախություն»-ում ու նաև Ռոսս-սերտիֆիկացված դասխոս էր։ Սթիվը տեսախցիկում հայտնվեց  1-ին սեզոնի վերջին սերիայի դրվագում, որում նա կարդում էր սեզոնի ընթացքում հեռուստադիտողների կողմից ուղարկված «ինչպես-անել» հարցերը, և Բոբը նրանց պատասխանում էր մեկ առ մեկ, քայլ առ քայլ տեխնիկայով, մինչև որ ավարտեց մի ամբողջ նկար։
Ռոսսի և Ռիջիի ամուսնությունը ավարտվեց ամուսնալուծությամբջ 1977 թ.-ին։ Ռոսսը և նրա երկրորդ կինը ՝ Ջեյնը, միասին երեխաներ չունեին։ 1992-ին Ջեյնը մահացավ քաղցկեղից։ 1995-ին, իր մահվանից երկու ամիս առաջ, Ռոսսը երրորդ անգամ ամուսնացավ Լինդա Բրաունի հետ ։
Ռոսսը շատ գաղտնապահ էր իր անձնական կյանքի մասին ՝ ունենալով միայն ընկերների նեղ շրջան։ Նրա մտերիմ ընկերների և նրա ընտանիքի շրջապատի մի քանի հարցազրույցներից միայն մի քանիսը կարող եք գտնել 2011-ի PBS վավերագրական ֆիլմում ՝ "Բոբ Ռոսս. Երջանիկ նկարիչը ":
Նրա ընկերությունը ՝ Bob Ross Inc., մինչ օրս պաշտպանում է իր մտավոր սեփականությունը և գաղտնիությունը ։
Մահ
Ռոսը մահացավ 52 տարեկան հասակում 1995 թվականի հուլիսի 4-ին ` լիմֆոմայի բարդությունների պատճառով։  Նրա մնացորդները տեղափոխվել են Ֆլորիդա Վուդլավնի հուշահամալիր`« Բոբ Ռոսս; Հեռուստատեսային արտիստ » խորագրի ներքո ։  Ռոսսը իր ախտորոշումը գաղտնի էր պահում լայն հասարակությունից՝  իր Լիմֆոմայի մասին հայտնի չէր ընտանիքի և ընկերների շրջապատից դուրս, մինչև նրա մահը ։
Ժառանգություն
Ռոսսիի նմանությունը դարձել է զանգվածային մշակույթի մաս, որի կերպարը կեղծվում է հեռուստատեսային ծրագրերում, կինոնկարներում և տեսախաղերում, ինչպիսիք են Գրիֆինների ընտանիքը, The Boondocks- ը , Դեդփուլ 2 (ֆիլմ) և Smite- ը ։ Նրան կրկնօրինակվել է ՅուԹյուբ- ի սերիայի Epic Rap մարտերի շարքում ՝ «Բոբ Ռոսսը, Պաբլո Պիկասսոի դեմ »։
Google- ը նշում էր իր ծննդյան 70-ամյակը Google Doodle- ով` 2012 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։ Այն Ռոսսիին պատկերել է «գ» տառի պատկերով, որի ֆոնին պատկերված է լանդշաֆտ ։ ''Bob Ross. The Art of Chill-'' ը թողարկվեց և անցկացրեց Target խանութների կողմից մինչ Bob Coss- ի նման Chia Pet մոդելը նույնպես թողարկվեց։ Նա պատրաստվում էր թողարկել Wii, Nintendo DS և PC համակարգչային տեսահոլովակներ, որոնց մշակումը մշակվել է AGFRAG Entertainment Group- ի կողմից չնայած դա երբեք իրականություն չդարձավ։
Ռոսսիի նկատմամբ նոր հետաքրքրությունը տեղի է ունեցել 2015-ին ՝ Twitch Creative- ի գործարկման շրջանակներում։ Հոկտեմբեր 29-ին Թվիթը հյուրընկալեց «Նկարչական ուրախության» ինը օրվա մարաթոնին՝ հիշատակելու Ռոսսիի 73-ամյակը  ։ Twitch- ը հաղորդել է, որ 5,6 միլիոն հեռուստադիտող դիտել է մարաթոնը և, իր հանրաճանաչության պատճառով, ամեն երկուշաբթի ստեղծել է « Նկարչության ուրախության» մեկ սեզոն ամեն շաբաթ։ Գովազդի եկամուտների մի մասը խոստացվել է բարեգործություններին, այդ թվում ` Սուրբ Ջուդե մանկական հետազոտական հիվանդանոցին ։
2016-ի հունիսին Netflix- ի կազմում ընդգրկվեց Ռոսսիի "Գեղեցկությունը ամենուր է"- ի շարքը։ 30 րոպեանոց դրվագները վերցված են T«Նկարչական ուրախության» սերիալի 20, 21 և 22 սեզոններից ։  Նորահայտ հետաքրքրությունը զարմացրել էր Կովալսկիներին, քանի որ նրանք են կառավարում  Ռոսսիի իմիջը և «Նկարչական ուրախության» դրվագները։ Նրանք ստեղծեցին YouTube- ի ալիք Ռոսսիի համար, որը մեկ տարվա ընթացքում ավելի քան մեկ միլիոն բաժանորդ ունեցավ ։
ASMR
Twitch-ի հոսքերը նոր հետաքրքրություն առաջացրեցին Ռոսսիի նկատմամբ և մեծացրեցին նրա ճանաչվածությունը ։ Նրա տեսահոլովակները հանրաճանաչ դարձան ինքնավար զգայական մերիդիական պատասխանի նվիրյալների (ASMR) կողմից։ ASMR- ը վերաբերում է էյֆորիկ զգացողությանը, որը կարելի է զգալ տարբեր ձևերով։ Զգացողությունները կարող են լինել լսողական, կապի վրա հիմնված կամ երկուսը միասին ։ «Նա  ASMR -ի կնքահայրն է», - ասում է Ջոան Կովալսկին ՝ «Bob Ross Inc.» - ի նախագահը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:1995 մահեր Կատեգորիա:1942 ծնունդներ
Վլադիմիրովկա (գյուղ, Վլադիմիրովսկի գյուղական խորհուրդ)
Վլադիմիրովկա (Володимирівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովկա գյուղում բնակվում էր 688 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2035 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Տուրինշչինա
Տուրինշչինա (Туринщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 78 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Մելիքան (Արղանա-Մադենի գավառ)
Մելիքան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Չխուբա
Չխուբա (ჩხუბა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 2040 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 75 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
NME
NME.com կայքի առաջին տարբերակը գործարկվել է 1996 թվականին։ Այն դարձավ աշխարհի ամենամեծ առանձին երաժշտական կայքը, ավելին քան տասնվեց հազար ամսական հաճախորդներով։ Միացյալ Թագավորությունում տպագրված ամսագրերի վաճառքների անկման պատճառով 2014 թվականի առաջին կեսին տպագիր ամսագրի վաճառքները կազմեցին 15 830 օրինակ ։ 2013 թվականին NME's The 500 Greatest Albums of All Time չարթը և նրա ներկայացման ձևը քննադատվեցին լրատվամիջոցներում ։
Տպագիր NME ամսագիրը սկսեց նորից տպագրվել 2015 թվականի սեպտեմբերին, այն տարածվում էր ամբողջ երկրով անվճար ։ 2016 թվականի փետրվարին ամսագիրը տպագրվում էր 307 217 օրինակ շաբաթական տպաքանակով, որը այս ամսագրի պատմության մեջ ամենամեծ ցուցանիշն էր։ Այս ցուցանիշը շրջանցեց 1964 թվականին գրանցված 306 881 օրինակը, դա տեղ էր ունեցել The Beatles-ի ժամանակ ։ 2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով տարածման քանակը ընկավ մինչև 289 432 օրինակ շաբաթական
2018 թվականի մարտին հայտարարվեց NME տպագրվող տարբերակի վերացումը, 66 տարվա պատմությունից հետո, և NME-ն դարձավ միայն առցանց պարբերական ։
NME-ի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Լոնդոնում ։ Այժմ, սկսած 2018 թվականի փետրվարից ամսագրի խմբագիրն է Շարլոտ Գանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:New Musical Express Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական ամսագրեր Կատեգորիա:1949 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ամսագրեր Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության ամսագրեր
Էնգելգարդտի տուն
Էնգելգարդտի տուն (Дом Энгельгардта), հայտնի է որպես Սանկտ Պետերբուրգի երաժշտական կյանքի կենտրոն։ Գտնվում է Գրիբոեդովի ջրանցքի առափնյայի (տուն № 16) և Նևսկի պողոտայի (տուն № 30) անկյունում ։
Պատմություն
1759-1761 թվականներին այս վայրում գեներալ Ալեքսանդր Վիլբոայի համար կառուցվել է 3 հարկանի առանձնատուն ։ 1766 թվականին շենքը դարձել է Ա. Մ. Գոլիցինի սեփականությունը։ 18-րդ դարի վերջում նրա այրին տունը վարձակալությամբ հանձնել է ֆրանսիացի արտագաղթող Լիոնին, որն այստեղ կազմակերպել է դիմակահանդեսներ և համերգներ։ 1799 թվականին շենքն անցել է առևտրական-միլիոնատեր Մ. Ս. Կուսովնիկովին։
19-րդ դարի սկզբից այստեղ կազմակերվել են Սանկտ Պետերբուրգի ֆիլհարմոնիայի համերգները։ 1823-1828 թվականներին առաջին հարկում տեղավորվել է Իվան Սլյոնինի գրախանութը, որտեղ եղել են Ալեքսանդր Պուշկինը, Վասիլի Ժուկովսկին, Իվան Կռիլովը, Անտոն Դելվիգը, Պյոտր Վյազեմսկին, Նիկոլայ Դնեդիչը, Կոնդրատի Ռիլեևը։
1829-1832 թթ. Օ. Մ. Էնգելգարդտին (օրիորդական անունը՝ Կուսովնիկովա) պատկանող տունը վերակառուցվել է ճարտարապետ Պ. Պ. Ժակոյի կողմից ուշ կլասիցիզմի ձևերով։ Շենքը դարձել է 4 հարկանի, Նևսկի պողոտայի դուրս եկող ճակատի կենտրոնական մասը 3-րդ և 4-րդ հարկերի մակարդակով է։ Նոր սենյակների շարքում առանձնանում էր հիանալի ակուստիկայով համերգասրահը։ Տիկնոջ ամուսինը՝ գնդապետ Վ. Վ. Էնգելգարդը, շարունակել է ավանդաբար կազմակերպել երաժշտական երեկոներ և դիմակահանդեսներ։
1859 թվականին, երբ տունը պատկանում էր Ե. Վ. Օլխինային, այն տեղավորվեց Առևտրականների ակումբը, 1869-1900-ական թվականներին՝ Հաշվապահական և վարկային բանկը։ 1880-ական թվականների սկզբին մի շարք փոփոխություններ են կատարվել, և շենքի բակում կառուցվել է բանկային պահեստ (ճարտարապետ՝ Ռուդոլֆ Բերնգարդ և Պավել Ալիշ)։ 1895-1896 թթ. իրականացվել է բանկային տարածքների վերակառուցում (ճարտարապետ՝ Լեոնտի Բենուա)։
Այժմեականություն
1934 թվականից ի վեր շենքում է տեղակայված եղել Գիպոնիկելի հետազոտական ինստիտուտը։ Բլոկադայի ժամանակ վնասված շենքը վերակառուցվել է 1944-1948 թվականներին (ճարտարապետ՝ Վալենտին Կամսկի և Աննա Լեյման)։ 1949 թվականին բացվել է Գլինկայի անվան Լենինգրադի ֆիլհարմոնիայի փոքր դահլիճը։  1966-1968 թվականներին շենքի անկյունային հատվածում՝ ուղղված դեպի Գրիբոեդովի ջրանցք, կառուցվել է մետրոյի «Նևսկի պողոտա» կայարանի գմբեթը։ 1995 թվականին այստեղ բացվել է «Նևսկի, 30» միջազգային բիզնես կենտրոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1761 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի տեսարժան վայրեր
Ստարոբայրամգուլովո
Ստարոբայրամգուլովո (Старобайрамгулово, Иҫке Байрамғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 354 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մեխիկո
Մեխիկո (Ciudad de México, թարգմանաբար՝«Մեքսիկայի քաղաքը»), Մեքսիկայի մայրաքաղաքը, երկրի քաղաքական, տնտեսական, արդյունաբերական և մշակութային կենտրոն։ Տոկիոյից (Մեծ Տոկիո) և Սեուլից հետո բնակվածությամբ երրորդ ագլոմերացիան է աշխարհում։ Ըստ ՄԱԿ-ի WUP2003 հաշվետվության տվյալների՝ Մեխիկոյում ապրում է 8.721.000 մարդ։ Բնակչության մեծ մասը քրիստոնյա է։ Հյուսիսային Ամերիկայի ամենախիտ բնակեցված քաղաքն է, զույգ Ամերիկաների մշակութային և ֆինանսական կարևորագույն կենտրոններից մեկը ։ Կառուցվել է Մեքսիկայի կենտրոնական մասում գտնվող սարահարթի հովտում՝ ծովի մակերևույթից 2240 մետր բարձրության վրա։ Կազմված է 16 շրջաններից։
2009 թվականին քաղաքի բնակչության թիվը կազմել է մոտավորապես 8.84 միլիոն մարդ, զբաղեցրած տարածքը՝ 1485 քառակուսի կիլոմետր ։ Համաձայն վերջին տվյալների, որոնք արժանացել են ինչպես նահանգային, այնպես էլ դաշնային կառավարությունների հավանությանը, Մեծ Մեխիկոյի բնակչության թիվը հասել է 21.3 միլիոնի, այն ճանաչվել է արևմտյան կիսագնդի ամենամեծ մետրոպոլիան, իսպանախոս ամենախոշոր քաղաքը, իր մեծությամբ աշխարհի տասնմեկերորդ ագլոմերացիան (2017 թ.) :
2011 թվականին Մեծ Մեխիկոյում ստեղծվել է 411 միլիարդ ամերիկյան դոլարին համարժեք համախառն ներքին արդյունք։ Քաղաքն այդ ցուցանիշով ճանաչվել է աշխարհի ամենաարդյունաբեր վայրերից մեկը ։ Այստեղ է ստեղծվում ամբողջ Մեքսիկայի ՀՆԱ-ի 15.8%-ը ։ Եթե Մեծ Մեխիկոն դիտարկվեր որպես անկախ պետություն, ապա 2013 թ. իր տնտեսությամբ հինգերորդը կլիներ ամբողջ Լատինական Ամերիկայում՝ հնգապատիկ գերազանցելով Կոստա Ռիկային և հավասար դուրս գալով Պերուի հետ ։
Մեխիկոն զույգ Ամերիկաներում ամենահին մայրաքաղաքներից մեկն է և Էկվադորի մայրաքաղաք Կիոտոյի հետ միասին համարվում է այն երկու մայրաքաղաքներից մեկը, որ հիմնվել է Ամերիկայի բնիկների կողմից։ Ացտեկներն այն հիմնադրել են 1325 թվականին, Տեքսկոկո լճի կղզում և անվանել Տենոչտիտլան։ 1521 թվականին, տևական պաշարումից հետո նվաճվելով իսպանացիների կողմից, այն գրեթե հիմնովին ավերվել է և ապա վերակառուցվել իսպանական գաղութային քաղաքներին հատուկ ոճով ու չափանիշներով։ 1524 թվականին հաստատվել է Մեխիկո Տենոչտիտլան անվանումով բնակավայրի քաղաքապետարանը, իսկ 1585 թվականին քաղաքը պաշտոնապես անվանվել է Ciudad de México (Mexico City). : Այն եղել է իսպանական գաղութային կայսրության մեծագույն մասի քաղաքական, վարչական, ֆինանսական կենտրոնը ։ Իսպանիայից անկախանալու նպատակով մղած կռիվը հաղթական ավարտի հասցնելով՝ 1824 թվականին այստեղ ստեղծել են դաշնային մարզ։