cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սոմրոն
Սոմրոն (Sommeron), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն ։
Ամբողջագիր
Կիրառություն
Ամբողջագրերի ակնհայտ կիրառություններից զատ՝ համակարգչային տառատեսակների ներկայացում, հաղորդալարերի միջոցով գրվածքի փոխանցման ստուգում, տպիչ մեքենաների փորձարկում և այլն, այն կարող է օգտագործվել ծածկագրության մեջ ։
Սոմրոն
INSEE կոդը՝ 02725:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 136 մարդ։
Ամբողջագիր
Կիրառություն
Ճապոներենում «Իրոխա» ամբողջագիրը կիրառվում է որպես այբբենական շարվածքի համարժեքներից մեկը XI դարից սկսած։
Սոմրոն
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 82 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 58 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 24 -ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,7 %, 1999 թվականին եղել է 74,0 %)։ 58 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 55-ը (29 տղամարդ և 26 կին), գործազուրկ էին 3 մարդ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 24 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, 7-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Ամբողջագիր
Ամբողջագրեր տարբեր լեզուներում
Ах, чудна българска земьо, полюшквай цъфтящи жита. Τάχιστη αλώπηξ βαφής ψημένη γη, δρασκελίζει υπέρ νωθρού κυνός «Իրոխա», բանաստեղծության ամբողջ գրվածքը՝ いろはにほへと ちりぬるを わかよたれそ つねならむ うゐのおくやま けふこえて あさきゆめみし ゑひもせす.
Գրականություն
Կատեգորիա:Տիպոգրաֆիկա Կատեգորիա:Բառախաղեր
Մոլինե (համայնք)
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03173։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1176 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շվանդորֆ
Շվանդորֆ (Schwandorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 27 736 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 123,76 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 3 76 161։
Ռուսիլովկա
Ռուսիլովկա (Русиловка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կինեշեմկա գետի աջ ափին՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Կոչկի գյուղի մոտ, Կինեշմից 14 կմ հարավ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Իեն Բենքս
Իեն Մենզիս Բենքս (Iain Menzies Banks,  ), շոտլանդացի գրող, որն աշխատում է «Iain M. Banks» և «Iain Banks» կոչվող գիտական ֆանտաստիկայի ժանրերում։ 2008 թվականին գրողի անունը ներառվել է Թայմս թերթի «1945 թվականի Մեծ Բրիտանիայի 50 լավագույն գրողների» ցանկում ։ Բրիտանացի գրաքննադատները և լրագրողները նրան անվանել են «Գրականության Տարանտինո» ։
Կենսագրություն
Իեն Բենքսը ծնվել է 1954 թվականին Շոտլանդիայում։ Ավարտել է Սթերլինգի համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է անգլերեն, փիլիսոփայություն և հոգեբանություն։ Ուսումն ավարտելուց հետո Բենքսը տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ ապրել է մինչև 1988 թվականը, իսկ հետո վերադարձել է Շոտլանդիա։ 1992 թվականին Բենքսն ամուսնացել է Էննիի հետ, ում հետ ամուսնությունը տևել է մինչև 2006 թվականը և 2007 թվականին ավարտվել ամուսնալուծությամբ։ Ամուսնալուծությունը ծանր է եղել գրողի համար և նշանավորվել է նոր ստեղծագործությունների և հրապարակումների չորսամյա ընդմիջումով։
2003 թվականին նա կատարել է տարօրինակ արարք․ պատռել է իր անձնագիրը և մնացորդներն ուղարկել Թոնի Բլեերին՝ ի նշան բրիտանական զորքերի Իրաք մուտք գործելու դեմ բողոքի ։ Նա աջակցել է Շոտլանդիայի անկախությանը և ստորագրել Շոտլանդիայի Սոցիալիստական կուսակցության նախաձեռնած Կալթոն-Հիլլի համապատասխան դեկլարացիայի տակ։
Վայրի կյանք
Վայրի կյանք» (Wildlife), ռեժիսոր Փոլ Դանոյի ամերիկյան դրամատիկ ֆիլմը։ Սցենարի հեղինակներն են Դանոն և Զոի Կազանը։ Հիմքում ընկած է գրող Ռիչարդ Ֆորդի համանուն վեպը (1990 թվական)։ Գլխավոր դերերը խաղում են Ջեյք Ջիլենհոլը, Քերի Մալլիգանը, Էդ Օքսենբուլդը և Զոի Մարգարետ Կոլլեթին։
Իեն Բենքս
Կենսագրություն
2013 թվականին Բենքսի մոտ ախտորոշվել է լեղապարկի քաղցկեղ ։ 2013 թվականի ապրիլի 3-ին Բենքսը հայտարարել է, որ մահացու հիվանդ է. նրա խոսքերով՝ հիվանդությունը գտնվում էր վերջին փուլում, և մինչև մահը մնում է մի քանի ամսից ոչ ավելի ։ Այդ կապակցությամբ գրողը հայտարարել է, որ դադարեցնում է հանրային գործունեությունը և իրեն նվիրում է աշխարհով մեկ ճանապարհորդություններին և մտերիմների հետ շփումներին։ Նա նաև հայտարարել է իր վաղեմի ընկերուհու հետ ամուսնանալու մտադրության մասին ։ Շոտլանդական The Scotsman թերթի փոխանցմամբ՝ Իեն Բենքսի և Ադելի Հարթլիի ամուսնության արարողությունը տեղի է ունեցել ապրիլի 5-ին Գլենֆիննան գյուղի մերձակայքում գտնվող հինգաստղանի «Ինվերլոխի Քասլ» (Inverlochy Castle Hotel) հյուրանոցում, Ավագ ուրբաթ օրը ։
Բենքսը մահացել է հունիսի 9-ին 59 տարեկան հասակում` լեղապարկի քաղցկեղից ։
Վայրի կյանք
Սյուժե
1960 թվական։ Տղան հետևում է, թե իր ծնողների ամուսնությունն ինչպես է խորտակվում այն բանից հետո, երբ մայրը սիրահարվում է ուրիշ տղամարդու ։
Իեն Բենքս
Մշակույթի շրջանի մասին
Բենքսի գիտաֆանտաստիկ ստեղծագործությունների մեծ մասը մտնում է «The Culture» շարքի մեջ, որն անվանվել է նրանում նկարագրված հումանոիդային արարածների գերքաղաքականացման պատվին։ Այս աշխարհում արհեստական բանականությունը վաղուց գերազանցել է մարդկային հզորությանը, խելամիտ աստղագուշակներին, դրոններին և Բանականությունները (Minds` մեծ ինտելեկտի մակարդակով խելացի մեքենաներ, յուրաքանչյուր «օրբիտալ» ունի իր միտքը) գործում են կողք կողքի՝ կենսաբանական ճանապարհով էվոլյուցիայի ենթարկված խելամիտ ցեղերի ներկայացուցիչների հետ։
Վայրի կյանք
Մշակում
2016 թվականի հուլիսին հայտարարվել է, որ Փոլ Դանոն զբաղվելու է Ռիչարդ Ֆորդի վեպի ադապտացիայով՝ Զոի Կազանի հետ միասին կինոսցենարը պատրաստելու համար ։ Միաժամանակ ոչ Դանոն, ոչ էլ Կազանը ֆիլմում չեն նկարահանվելու։ Այնուհետև Դանոն արել է հետևյալ հայտարարությունը. «Ռիչարդի գրքում ես տեսա ինձ և շատ ուրիշներին։ Ես միշտ ցանկացել եմ ֆիլմեր նկարահանել, և միշտ գիտեի, որ ֆիլմ պետք է նկարահանեմ ընտանիքի մասին» ։ Այս նախագծի շրջանակներում կինոարտադրությամբ պետք է զբաղվեր June Pictures ընկերությունը, որի ղեկավարը՝ Ալեքս Սաքսը, մտադիր էր հանդես գալ որպես պրոդյուսեր։ Պլանավորվում էր նաև կինոարտադրության մեջ ներգրավել Nine Stories Productions ընկերությանը ։ 2016 թվականի սեպտեմբերին հայտարարվել է, որ ֆիլմի գլխավոր դերակատարներն են Ջեյք Ջիլենհոլը և Քերի Մալլիգանը ։ Ֆիլմի նվագակցության պատասխանատուն ամերիկացի կոմպոզիտոր Դեյվիդ Լենգն է։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Մոնտանա նահանգում (ԱՄՆ), բայց ձմռանը վատ եղանակների պատճառով ստիպված են եղել նկարահանումները դադարեցնել ու շարունակել Օկլահոմայում ։
Իեն Բենքս
Մշակույթի շրջանի մասին
Բենքսի աշխարհը գրեթե ուտոպիա է. այնտեղ հաղթահարված են ֆիզիկական հիվանդությունները, սկզբունքորեն կարելի է անվերջ երկար ապրել, տիեզերքի գրեթե ցանկացած կետ կարելի է կարճ ժամանակում հասնել՝ կատարելով հիպերտարածական թռիչք (լույսի արագությունը վաղուց դադարել է սահման լինել), բնակչության մեծ մասն ապրում է ոչ թե մոլորակների վրա, այլ տիեզերքում՝ արհեստականորեն կառուցված «ուղեծիրներում» (orbitals). ողջամիտ էակների գրեթե ցանկացած ցանկություն կարող է բավարարվել։ Չկան մշտական իշխանության մարմիններ. անհրաժեշտության դեպքում նման մարմիններն ստեղծվում են «ոտքի վրա», օրինակ՝ որպես մի քանի գերմտածողների համագործակցության արդյունքում, որոնք իրականում աստղ-աշխարհներ կամ աստերոիդ-աշխարհներ են։
Վայրի կյանք
Թողարկում
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականին՝ «Սանդենս» կինոփառատոնի շրջանակներում։
Իեն Բենքս
Մշակույթի շրջանի մասին
Բենքսի նկարագրած առատության հասարակությունում խնդիրներ, այնուամենայնիվ, առաջանում են, օրինակ, թշնամական մշակույթների հետ փոխազդեցության արդյունքում («Հիշիր Ֆլեբի մասին»), «դրսի աշխարհի» («Էքսցեսիա») երևույթների հետ բախվելիս կամ պակաս զարգացած քաղաքակրթությունների («Ինվերսիաներ») հետ փոխազդեցության դեպքում։ Օրինակ՝ «Տեխնիկայի վերջին խոսքը» վեպում նկարագրվում է 1977 թվականին կայացած Մշակույթի նավի այցը Երկիր։
Վայրի կյանք
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում
Իեն Բենքս
Մշակույթի շրջանի մասին
«Խավարի այն կողմում», «Անխափան սարք», Transition գիտաֆանտաստիկ վեպերը «Մշակույթ» շարքի մեջ չեն մտնում։
Մատենագրություն
Իեն Բենքս անունով
Իեն Մ․ Բենքս անունով
Հիշողություն
Գրողի անունով է կոչվել թիվ 5099 աստերոիդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի հումանիստներ
Էլ Էսկորիալ (այլ կիրառումներ)
Էլ Էսկորիալ, կարող է վերաբերել՝
Էլ Կամպիլյո (այլ կիրառումներ)
Էլ Կամպիլյո, կարող է վերաբերել՝
Էլ Մոլար (այլ կիրառումներ)
Էլ Մոլար, կարող է վերաբերել՝
Չինտո Էուգանեո
Չինտո Էուգանեո (Cinto Euganeo), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Պադովա գավառում ։ Սահմանակից է Բաոնե, Գալցինիանո Տերմե, Լոցցո Ատեստինո, Վո համայնքներին ։
Բնակչությունը՝ 2.035 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0429։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էլիզաբեթ Էլեթ
Իր առաջին ստեղծագործությունները՝ «Poems, Translated and Original» գիրքը, հրատարակել է 1835 թվականին։ Էլիզաբեթն ամուսնացել է քիմիկոս Ուիլյամ Հենրի Էլիոտի (William Henry Ellet) հետ և տեղափոխվել Հարավային Կարոլինա։
Նա հրատարակել է մի քանի գրքեր և տպագրվել բազմաթիվ ամսագրերում։ 1845 թվականին Էլիզաբեթը վերադարձել է Նյու Յորք և զբաղեցրել իր տեղը տեղական գրական համայնքում։ Նույն թվականին լույս է տեսել նրա ամենանշանավոր աշխատանքը՝ եռահատոր «Անկախության պատերազմի կանայք» (The Women of the American Revolution), որը ներառել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պատմության արշալույսին կին հայրենասերների կյանքի մասին պատմություններ։ Նա շարունակել է գրել մինչև իր մահը՝ 1877 թվականը։
Էլիզաբեթ Էլեթն առանցքային դեր է խաղացել գրող Էդգար Ալան Պոյի և բանաստեղծուհի Ֆրենսիս Սարջենտ Օսգուդի փոխհարաբերությունների հետ կապված հանրային սկանդալի մեջ։
Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Ֆրայսը (ի ծնե՝ Լյումիս) ծնվել է 1818 թվականին Նյու Յորքում։ Նրա մայրը` Սառա Մաքսվելը (Sarah Maxwell, (1780-1849), անկախության պատերազմի մասնակից, կապիտան Ջոն Մաքսվելի դուստրն էր (John Maxwell)): Պատերազմի ժամանակ Ջոն Մաքսվելը Նյու Ջերսիի Սասեքս շրջանում ծառայել է՝ որպես լեյտենանտ։ Նրա պաշտոնը բարձրացրել են՝ նշանակելով կապիտան, և նա շարունակել է ծառայությունը Հանթերդոն շրջանի երկրորդ գնդում (Նյու Ջերսի) ։ Նա 1777 թվականի փետրվարի 7-ից մինչև 1778 թվականի ապրիլի 11-ը նաև ծառայել է գնդապետ Սպենսերի գնդի կազմում։ Ավելի ուշ միացել է Ջորջ Վաշինգտոնի բանակին և հրամանատարել է 100 կամավորներից բաղկացած խումբը ։
Էլիզաբեթի հայրը՝ Ուիլյամ Նիքսոն Լյումիսը, (William Nixon Lummis, 1775-1833), հայտնի բժիշկ էր, որը բժշկություն էր ուսումնասիրել Ֆիլադելֆիայում՝ հայտնի բժիշկ Բենջամին Ռաշի ղեկավարությամբ ։ 19-րդ դարի սկզբին դոկտոր Լյումիսը հեռացել է Ֆիլադելֆիայից և Սոդուս Փոյնթում (Նյու Յորք) ձեռք բերել Պուլտնիի կալվածքը ։
Ստեղծագործություններ
1835 թվականին Էլիզաբեթ Լյումիսը հրատարակել է իր առաջին գիրքը՝ «Poems, Translated and Original», որում ներառվել է նաև նրա «Teresa Contarini» ողբերգությունը՝ հիմնված Վենետիկի պատմության վրա, որը հաջողությամբ բեմադրվել է Նյու Յորքում և այլ քաղաքներում ։
Միևնույն ժամանակ, նա ամուսնացել է քիմիկոս Վիլյամ Հենրի Էլեթի հետ (1806-1859)։ Վիլյամն ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանի քոլեջը և ստացել ոսկե մեդալ՝ դինիտրիլ թրթնջուկային թթվի մասին ատենախոսության համար։ Զույգը տեղափոխվել է Կոլումբիա (Հարավային Կարոլինա), որտեղ Վիլյամը 1836 թվականին դարձել է Հարավային Կարոլինայի համալսարանի քիմիայի, հանքաբանության և երկրաբանության պրոֆեսոր ։ Նա հայտնաբերել է նիտրոթաղանթանյութի պատրաստման էժան եղանակ, ինչի համար նահանգի կողմից արժանացել է արծաթե մեդալի։
Այդ ընթացքում Էլեթը մի քանի գիրք է հրատարակել։ 1839 թվականին նա գրել է «The Characters of Schiller» քննադատական շարադրությունը, որում ներառվել են Շիլլերի բանաստեղծությունների թարգմանությունները ։ Դրան հաջորդել է «Scenes in the Life of Joanna of Sicily»-ն, որտեղ նկարագրվում է 1840 թվականին իր ճանապարհորդությունն Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ։ Նա շարունակել է բանաստեղծություններ գրել, զբաղվել թարգմանություններով և էսսեներ գրել Եվրոպական գրականության մասին, որոնք հրապարակել են American Monthly, North American Review, ինչպես նաև Southern Literary Messenger և Southern Quarterly Review ամսագրերում։ Էլեթը շատ աշխատասեր է եղել և ստեղծագործել է ամենատարբեր ժանրերում ։
1845 թվականին Էլեթը, թողնելով իր ամուսնուն հարավում, տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Նա Մարգարետ Ֆուլերի, էն Լինչ Բոտտայի, Էդգար Ալան Պոյի, Ռուֆուս Ուիլմոտ Գրիզվոլդի, Աննա Կորոյ Մովատի և Ֆրենսիս Սարջենտ Օսգուդի հետ միասին անմիջապես դարձել է տեղական գրական համայնքի մի մասը։
«Անկախության պատերազմի կանայք»
Մոտավորապես 1846 թվականին Էլեթը սկսել է իր մեծ պատմական նախագիծը. կանանց կյանքի պատմությունները, որոնք այսպես թե այնպես իրենց կյանքը զոհաբերել են անկախության համար մղվող պայքարում։ Նա ուսումնասիրել է մասնավոր, չհրապարակված նամակներ և օրագրեր, հանդիպել և հարցազրույց վերցրել անկախության համար պայքարողների ժառանգներից։ Նա անկախության համար պայքարի առաջին հետազոտողն էր, ով գործադրել է նման ջանքեր ։
Էլեթը պատմել է յուրաքանչյուր գաղութի և հասարակության ամենատարբեր շերտերի կանանց պատմությունները, բացառությամբ աֆրոամերիկացիների, որոնց դերը նա նախընտրել է անտեսել։ Կանանց շրջանում, որոնց մասին նա գրել է, եղել են հայտնի` Մարթա Վաշինգտոնը, Էբիգեյլ Ադամսը, Մյորսի Օտիս Ուորենը և Էն Էլիզա Բլիքերը, որոնք մեծ ներդրում են ունեցել անկախության համար պայքարի գործում։ Բացի այդ, Էլեթը գրել է նաև անհայտ, բայց ընդհանուր գործում ոչ պակաս ներդրում ունեցող կանանց մասին. հերոսների կանանց, որոնք չեն վախենում մարտական գործողություններից, դաստիարակել են երեխաներին և պաշտպանել իրենց տները ։ Նա գրել է. «այժմ գրեթե անհնար է գերագնահատել այն ազդեցությունը, որը ցուցաբերել է կանանց հայրենասիրությունը երիտասարդ հանրապետության ճակատագրի վրա»։
Ուշ տարիներ և մահ
1857 թվականին նա հրապարակել է տնային տնտեսության և ընտանեկան բյուջեի վարման 600 էջից բաղկացած հանրագիտարան՝ «The Practical Housekeeper» անվամբ։ Գիրքը նախատեսված էր միջին և բարձր դասի համար, կազմված էր երեք մասից՝ խոհարարություն, տնային տնտեսության վարում և դեղագործություն։ Նախաբանում նա գրել է․ «Մեր երկրում երբեք չի հրապարակվել տնային տնտեսության և դրա հարմարավետ վարման ձևի վերաբերյալ նման համապարփակ աշխատանք» ։
Նրա ավելի ուշ ժամանակաշրջանի աշխատանքներից «Women Artists in All Ages and Countries»-ը (1859) նմանատիպ առաջին գիրքն է, որը մանրամասն պատմում է կին նկարիչների մասին։ Նաև հրապարակվել են «The Queens of American Society» (1867), և «Court Circles of the Republic» (1869) գրքրեը՝ ակնարկներ, որոնք պատմում են տասնութ նախագահների օրոք հասարակության կյանքի մասին՝ սկսած Ջորջ Վաշինգտոնից մինչև Ուլիս Գրանտ։
1850 թվականին Էլեթն ամուսնու հետ տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ անցկացրել է կյանքի վերջին տարիները որպես Մանհեթենի գազային ընկերության (Manhattan Gas Company) խորհրդատու։
1852 թվականին Էլեթը հայտնվել է ևս մեկ սկանդալի կենտրոնում։ Այս անգամ գործը վերաբերվել է Ռուֆուս Վիլմոնտ Գրիզվոլդի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Շարլոտա Մեյերսի ամուսնալուծությանը։ Էլեթն ու Էնն Սթիվենսը գրել են Մեյերսին և խորհուրդ տվել չտալ բաժանման համաձայնություն։ Նրանք նաև գրել են Գարիեթ ՄաքԳրիլսին, ով ամուսնալուծությունից հետո պատրաստվում էր ամուսնանալ Գրիզվոլդի հետ, և խորհուրդ են տվել դադարեցնել նրա հետ բոլոր հարաբերությունները։ Երբ ամուսնալուծությունը ձևակերպվել է, նրանք կրկին գրել են Մեյերսին և խորհուրդ տվել դիմել բողոքարկման՝ ապելյացիայի։ Պատասխան հայցը դատարանում լսվել է 1856 թվականի փետրվարի 24-ին, որտեղ Էլեթն ու Սթիվենսը հանդես են եկել որպես վկաներ և տվել են մանրամասն վկայություն Գրիզվոլդի բնավորության մասին։ Սակայն, ոչ Գրիզվոլդը, ոչ Մեյերսը ներկա չեն եղել դատավարությանը և հայցը մերժվել է ։ Երբ 1857 թվականին մահացել է Գրիզվոլդը, նրա ընկեր և գրող Սառա Էնն Լյուիսը ենթադրություն է արել, որ Էլեթը նպաստել է նրա առողջության վատթարացմանը և «արագացրել նրա մահը» }}։
1857 թվականին New York Evening Express-ում ստանձնել է գլխավոր խմբագրի պաշտոնը՝ փոխարինելով Էնն Սթիվենսին։ Նրա ամուսինը մահացել է դրանից երկու տարի անց՝ 1859 թվականին։ Նա շարունակել է գրել, և չնայած նրան, որ սեփական երեխաներ չի ունեցել, օգնել է բարեգործական ընկերություններին գումար հավաքել աղքատ երեխաների ու կանանց պահանջները բավարարելու համար։ Կյանքի վերջինտարիներին նա դարձել է կաթոլիկ, չնայած իր ամբողջ գիտակցական կյանքում պատկանել է Եպիսկոպոսական եկեղեցուն։ Էլիզաբեթ Էլեթը մահացել է 1877 թվականի հունիսի 3-ին և թաղվել է Բրուկլինի Գրին-Վուդ գերեզմանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ
Համեմունքներ և կրքեր
Սյուժե
Մումբայ, Հնդկաստան։ Ռեստորանը, որը ղեկավարում է ընտանիքի հայրը և գլուխը՝ Պուրին, ավերվում է ընտրական վեճից անկարգացած ամբոխի կողմից։ Հայրը հապշտապ դուրս է բերում հյուրերին, սակայն կրակում զոհվում է նրա կինը և ընտանիքի մայրը (Ջուհի Չավլա)։ Եվրոպայում ապաստան փնտրելու որոնումներում ընտանիքը հանգրվանում է Լոնդոնում, սակայն նրանք նկատում են, որ նոր բնակավայրը հարմար չէ ռեստորանի շինարարության համար և ուղևորվում են մայրցամաքային Եվրոպա։ Շվեյցարիայի և Ֆրանսիայի միջև սահմանը հատելիս ավտոմեքենան փչանում է, ինչը ստիպում է ընտանիքին կանգ առնել ֆրանսիական մի փոքր քաղաքում։ Մարգարետը (Շառլոտ լը Բոն), ով բարձրակարգ ֆրանսիական ռեստորանի սու-շեֆ է, կերակրում է ընտանիքին և օգնում գտնել ավտոմեքենաների նորոգման կետ ու հյուրանոց։ Ընտանիքի հայրը հիանում է քաղաքային ուտելիքների որակով և մատչելիությամբ, միաժամանակ իմանում է քաղաքի մոտերքում գտնվող լքված ռեստորանի շինության մասին։ Ընդունելով այդ որպես աստվածային կանխատեսում՝ որոշում է հնկական ռեստորան բացել այս քաղաքում։
Հակասության՝ իր գագաթնակետին հասնելը համընկնում է Բաստիլի գրավման օրվա հետ, երբ մադամ Մելորիի 3 խոհարարները հնդկական ռեստորանի պատերին գրում են «Դաստակերտ Մումբայ» և ներս են նետում այրվող հեղուկով շիշ։ Հասան Հաջին՝ հայրիկի մեծ որդին և խոհարարը, հանցանքի վայրում բռնում է նրանց և վախեցնում, սակայն հրդեհը հանգեցնելուց այրում է ձեռքերը։
Հաջորդ օրը մադամ Մելորին հանդիպում է իր շեֆ խոհարարներին և հարցնում նրանց, թե գիտեն արդյոք Մարսելիոզ երգի բառերը։ Պետական հիմնից մեջբերելով հավասարության և արդարության մասին տողերը՝ հեռացնում է աշխատանքից միջադեպի մեղավորներին, ապա ինքնակամ մաքրում է հարևան ռեստորանը գրաֆիտից։ Հասանը, իմանալով, որ մադամ Մելորին հայտարարել է նոր խոհարարների հավաք ձվածեղ պատրաստելու փորձությամբ, հարցնում է, թե կարող է ինքը հավակնել այդ պաշտոնին։ Վկայակոչելով հիվանդ ձեռքը՝ նա մադամ Մելորիին ասում է, որ վերջինս ստիպված է օգնել իրեն պատրաստման պրոցեսում։ Նրա պատրաստած ձվածեղը փորձելուց հետո մադամ Մելորին նրան հիանալի խոհարար է անվանում և առաջարկում է իր ընտանիքի և հոր կամքին հակառակ պատրաստել իր համար։ Հասանի խոհարարական և բավականին ոչ ավանդական տաղանդը արագ հանրահայտ է դառնում և մադամ Մելորիի ռեստորանին բերում է Միշլենի երկրորդ աստղը։ Պարգևը ողջ երկրի ուշադրությունը սևեռում է Հասանի խոհարարության վրա։ Նա Փարիզից աշխատանքի հրավեր է ստանում և ընդունում այն։ Մադամ Մելորին և Հասանի հայրը հաշտվում են և, վերջնական հաշվով, նրանց մեջ սկսվում է սիրավեպ։ Հասանի խոհարարությունը արագ արժանանում է փարիզյան քննադատների համակրանքին, սակայն նա ավելի շատ է մտածում ընտանիքի և Մարգարետի մասին, որին վաղուց սիրում է։ Հասանը որոշում է վերադառնալ տուն, որտեղ միավորվում է Մարգարետի հետ՝ առաջարկելով միավորել իրենց բիզնես ջանքերը՝ հայտարարելով, որ կօգնի մադամ Մելորիի ռեստորանին ձեռք բերել Միշլենի երրորդ աստղը։ Այդ երեկո Հասանն ու Մարգարետը մադամ Մելորիի ռեստորանում ընթրիք են պատրաստում Հասանի ընտանիքի համար։ Նրանցից յուրաքանչյուրի համար այդ երեկոն դառնում է ռոմանտիկայի և բարձր խոհանոցի սիմվոլ։
Օտար շարքում (ֆիլմ)
Սյուժե
Նյու Յորքի երկու բնակիչ գնում են իրենց գործերով, որի ժամանակ նրանց ավտոմեքենաները ենթարկվում են ոչ մեծ ավտովթարի։ Գևին Բեյնեկը շտապում է ստորագրել իր համար կարևոր հավատարմագիրը, որը վերաբերում է իր իրավաբանական ֆիրմային։ Դոյլ Գիպսոնը շտապում է դատական նիստին, որտեղ որոշվում է իր հայրության իրավունքի և խնամակալության հարցերը։ Բեյնեկը, չսպասելով ոստիկանությանը, թաքնվում է ավտովթարի վայրից, չնայած մյուսի առաջարկին, որ հարցը օրինական ճանապարհով լուծվի։ Երկուսն էլ ուշանում են իրենց գործերից և սկսում մեղադրել մեկը մյուսին։
Համեմունքներ և կրքեր
Արտադրություն
2013 թվականի հունիսի 3-ին «DreamWorks Pictures» հանձնարարում է ռեժիսոր Լասե Խալստրյոմին էկրանավորել Ռիչարդ Մորիսի «Հարյուր քայլ երկարությամբ ճանապարհ» սիրավեպը՝ Ֆրանսիայում գտնվող երկու մրցակից ռեստորանների մասին։ Որպես սցենարիստ հանդես է գալիս Սթիվեն Նայթը, պրոդյուսերներ են՝ Սթիվեն Սփիլբերգը, Օպրա Ուինֆրին և Ջուլետ Բլեյքը ։ Ուինֆրին նշել է, որ «ուտելիքը, ինչպես մշակույթների խառնուրդը, թույլ է տալիս մեզ փոքր-ինչ նայել ուրիշի կյանք, իսկ դա մոտավորապես 100 ֆուտ հեռավորություն է մշակույթների միջև» ։ Նա այդ գիրքն անվանել է իր «սիրված ամառային ընթերցանությունը»՝ նշելով որ «այն մարդկանց մասին է, որոնք սկսում են հասկանալ այլ մարդկանց, և ամենակարևորը, երբ դուք կհայտնվեք ուրիշի կաշվում և կտեսնեք նրա իրական տիրոջը՝ մարդուն, ապա կհասկանաք, որ իրականում դուք շատ ընդհանրություններ ունեք, քան տարբերություններ»։ Գլխավոր տնօրեն Սանջիվ Լամբան հայտարարեց, որ ֆիլմը կդառնա «DreamWorks»-ի հետ նեղ համագործակցության հանրահայտ սիմվոլ՝ արտացոլելով տարբեր մշակույթների խաչաձևումը ։ Հունիսի 3-ին հայտնի դարձավ Հելեն Միրենի հետ բանակցությունների մասին ֆիլմի դերասանական կազմի մեջ մտնելու համար։ Հուլիսի 1-ին «DreamWorks»-ը  հաստատեց Միրենի և Մանիշ Դայալի դերերի ստանձման լուրը ։ Ավելի ուշ Միրիենը խոստովանում է, որ նյարդայնանում էր, երբ պատրաստվում էր ֆրանսուհու դերին՝ ասելով, որ «գոյություն ունի  ֆրանսուհու հատուկ տեսակ, այնպես որ ինքը հույս ունի, որ չի վիրավորի ֆրանսիացիներին։ Ես ուզում էի լինել ֆրանսիացի դերասանուհի, ես երազում էի լինել ֆրանսիացի դերասանուհի» ։ Օգոստոսի 9-ին հայտնի դարձավ Օմ Պուրիի մասնակցությունը ֆիլմում ։
Բուն նկարահանումները սկսվեցին 2013 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ Ֆրանսիայում ՝ Սենթ Անտոնին Նոբել Վալ քաղաքում և տևեցին ինը շաբաթ ։
Ֆիլմի համար հնդիկ դերասանուհի Ջուհի Չավլան ծերացվել է 15 տարով ։ Մինչ նկարահանումների սկսվելը դերասաններ Մանիշ Դայալն ու Շառլոտ լը Բոնը բավականին երկար ժամանակ են անցկացրել ռեստորաններում՝ հետևելով ճաշատեսակների պատրաստման ընթացքին, իսկ պրոդյուսեր Ջուլիետա Բլեյքը խորհրդակցել է ծագումով հնդիկ խոհարարի՝ Ֆլոյդ Կարդոզի հետ ։ Ավելի ուշ Դայալը նշել է․ ։
Օտար շարքում (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2002 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր դրամա ֆիլմեր
Համեմունքներ և կրքեր
Վարձույթ
Ֆիլմի առաջին թրեյլերը թողարկվել է 2014 թվականի մայիսի 13-ին, իսկ պրիմերան կայացել է օգոստոսի 4-ին ։ Վարձույթի է տրվել օգոստոսի 8-ին ։ Ֆիլմի՝ Ամերիկայում և Եվրոպայում տարածումը վերցված էր «Walt Disney Studios Motion Pictures» և «Touchstone Pictures», Աֆրիկայում և Մերձավոր Արևելքում՝ «Mister Smith Entertainment» , իսկ բացարձակապես միայն Հնդկաստանի կինոթատրոններում՝ «Reliance Entertainment» ընկերությունների հսկողության տակ ։ Առաջին ազատ օրերին ֆիլմն ԱՄՆ-ում հավաքեց  10,979,290 ամերիկյան դոլլար՝ զբաղեցնելով չորրորդ տեղը  «Նինդիա կրիաները», «Գալակտիկայի պահապանները» և «Փոթորկին ընդառաջ» ֆիլմերից հետո։ Ֆիլմի համաշխարհային հասույթը կազմել է 88 880 821 դոլլար ։
Քաղաքային թատրոն (Սան Պաուլո)
Սան Պաուլոյի քաղաքային թատրոն (Theatro Municipal de São Paulo), թատրոն Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում։ Համարվում է քաղաքի կարևոր հուշարձաններից մեկը ինչպես ճարտարապետական արժեքի, այնպես էլ պատմական նշանակության համար՝ լինելով 1922 թվականի Ժամանակակից արվեստի շաբաթ միջոցառման վայրը, որը Բրազիլիայում հեղափոխություն մտցրեց արվեստի բնագավառում։ Շենքում են տեղավորված Սան Պաուլոյի քաղաքային սիմֆոնիկ նվագախումբը, Coral Lrico (Լիրիկական երգչախումբը) և Սան Պաուլոյի քաղաքային բալետը։
Համեմունքներ և կրքեր
Երաժշտություն
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է հնդիկ ճանաչված երաժիշտ և կոմպոզիտոր Ա. Ռ. Ռախմանը ։ Պաշտոնական երաժշտությունը թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսի 12 «Hollywood Records» ընկերության կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Amblin Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Touchstone Pictures ֆիլմեր
Քաղաքային թատրոն (Սան Պաուլո)
Պատմություն
Սան Պաուլո քաղաքի համար ներկայացուցչական թատրոնի ստեղծման գաղափարն առաջ է եկել միջազգային բեմերում աճող նշանակալիության պատճառով։ 20-րդ դարի սկզբում Սան Պաուլոն բնակեցված էր բրազիլական բուրժուազիայով, որը մեծ մասամբ ներգրավված էր սուրճի մշակման գործում։ Քաղաքն ուներ նաև բավականին մեծ թվով իտալական բնակչություն։ Քաղաքը կարող էր ապավինել միայն Սան Խոսե թատրոնի վրա, թեև կային  մի քանի մեծ և համեստ թատրոններ, ինչպիսիք են Պոլիթենումը (Polythéama) կամ Միներվան և Ապոլոնը, բայց Սան Խոսեն ամենամեծ թատրոնն էր, որը հրդեհից հետո այլևս պիտանի չէր խոշոր արտասահմանյան գործունեության համար։ Ուստի Սան Պաուլոյի արիստոկրատիան պահանջեց ստեղծել նոր թատրոն աշխարհի լավագույն թատրոնների նմանությամբ և հարմար մեծ օպերային ներկայացումների համար։
Թատրոնի կառուցման համար ընտրվեց Morro do Cha կամ Թեյի բլուր վայրը, որը եղել էր Սան Խոսեի նոր թատրոնի վայրը։ Շինարարության ինժեներ նշանակվեց Ռամոս դե Ազևեդոն, որին օգնում էին երկու իտալացի ճարտարապետներ՝ Կլաուդիո և Դոմիզիանո Ռոսսիները։ Շինարարությունը սկսվեց 1903 թվականին, և Սան Պաուլոն դարձավ աշխարհի լավագույն վայրերից մեկը` թատրոնի ներկայացումների, ինչպես նաև օպերաների ներկայացման համար։ Այդ օրերին սովորական էր, որ շինարարական նյութերի մեծ մասը ներմուծվում էր Եվրոպայից, ճարտարապետական ​​մեկնաբանությունը նման էր Փարիզի Գրանդ օպերային ։ Շինարարությունը տևեց մոտ 8 տարի։ Առաջին բեմադրությունը Ամբրուազ Թոմայի բեմադրած Համլետի օպերան էր։ Նախնական գաղափարն էր ներկայացնել «Il Guarany» օպերան, սակայն այն ժամանակաշրջանի նշանավոր բարիտոն Տիտտա Ռուֆֆոյի կողմից ղեկավարվող ընկերությունը չէր ցանկանում ռեպերտուարներում ընդգրկել բրազիլացի կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։ Նախքան բացումը այլ խնդիրներ էլ առաջ եկան. բեմական զարդարանքները ժամանակին չհասան Բրազիլիա, ինչը հանգեցրեց բացման հետաձգմանը։ Բացումը տեղի ունեցավ 1911 թվականի սեպտեմբերի 12-ին։
1912-1926 թվականներին թատրոնում ներկայացվել են 41 կոմպոզիտորների (իտալացի, ֆրանսիացի, բրազիլացի և գերմանացի) 88 ստեղծագործություններ, 270 ներկայացում։ Թատերական պատմության մեջ թատրոնի համար ամենակարևոր իրադարձությունը 1922 թվականին տեղի ունեցած Ժամանակակից արվեստի շաբաթն էր։
Տարիների ընթացքում օպերային ներկայացումների համար ստեղծված թատրոնում տեղի են ունեցել նաև այլ գեղարվեստական իրադարձություններ, օրինակ՝ Աննա Պավլովայի և Այսեդորա Դունկանի ելույթը։ 1960-ական թվականներին քաղաքապետ Ժոզե Վիսենտե Ֆարիա Լիմայի ղեկավարությամբ շենքն առաջին անգամ վերանորոգվեց։
1980-ական թվականներին թատրոնն անցավ հաջորդ վերակառուցման փուլը, որը նախաձեռնել էր քաղաքապետ Ժանյո Քվադրոսը։ Նրա հիմնական նպատակն էր վերականգնել Ռամոս դե Ազևեդոյի բնօրինակ ստեղծագործությունները։ Արտաքին ճակատը վերականգնվել է ավազաքարով, որը ստեղծվել է այն նույն հանքավայրում, որը նյութը մատակարարել է դարասկզբի շինարարական կոնցեպցիայի համար։ Վերականգնումը ավարտվել է 1991 թվականին քաղաքապետ Լուիզա Էրունդինայի ղեկավարման օրոք։
Այժմ Սան Պաուլոյի քաղաքային թատրոնը համարվում է Հարավային Ամերիկայի ամենահայտնի մշակութային վայրերից մեկը, որը շարունակաբար հյուրընկալում է ազգային և միջազգային մեծագույն դրամատուրգների և կոմպոզիտորների թատերական ներկայացումներ և օպերաներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի թատրոններ Կատեգորիա:Օպերային թատրոններ ըստ երկրի Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ
Մայնի Ցայլ
Մայնի Ցայլ (нем. Zeil am Main), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Հասբերգե շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 5680 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 35,74 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 74 221։
Քաղաքային համայնքը ստորաբաժանվում է 5 քաղաքային շրջանների։
Մոնիկա Ուիլսոն
Մոնիկա Ուիլսոն (Monica Wilson, ծննդյան անունը՝ Hunter, ), հարավաֆրիկացի մարդաբան։ Քեյփթաունի համալսարանի սոցիալական մարդաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր (1952-1973) ։
Կենսագրություն
Մոնիկա Հանթերը ծնվել է միսիոներների ընտանիքում, Արևելյան Քեյփի Լովեդալ միսիոներական կայանում։ Մանկուց խոսել է կոսա լեզվով։ Նախքան 1934 թվականին Քեմբրիջի համալսարանից մարդաբանության դոկտորի կոչում ստանալը, պատմություն է ուսանել Քեմբրիջի Գիրթոն քոլեջում։ Նրա թեզը, որի հիմքում Արևելյան Քեյփի Մպոնդո ժողովուրդն էր 1931 և 1933 թվականներին, ներկայացվել է Նվաճման արձագանք մենագրության մեջ ։
1935 թվականին ամուսնացել է Գոդֆրի Ուիլսոնի հետ և 1935-1938 թվականներին զույգը Տանզանիայում ձեռնարկել է դաշտային հետազոտություն Nyakyusa ժողովրդի հետ կապված։ Աշխատանքները հովանավորել է Աֆրիկյան միջազգային ինստիտուտը ։ Գոդֆրի Ուիլսոնը մահացել է 1944 թվականին։ 1944-1946 թվականներին Մոնիկան դասավանդել է Ֆորթ Հերի համալսարանի քոլեջում, 1947-1951 թվականներին՝ Ռոդսի համալսարանում։ 1952-1973 թվականներին եղել է Քեյփթաունի համալսարանի սոցիալական մարդաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր ։
Մահացել է Հոգսբեկ քաղաքի իր տանը, որն այժմ Ֆորթ Հերի համալսարանի համար հետազոտական կենտրոն է ծառայում ։
Սահման (հեռուստասերիալ)
Սահման (Frontier), կանադաամերիկյան պատմական հեռուստասերիալ, միասնաբար ստեղծված Բրեդ Փեթոնի, Ռոբ Բլեքիի և Փիթեր Բլեքիի կողմից։ Հեռուստասերիալը պատմում է Հյուսիսային Ամերիկայոէմ մորթու արտադրության մասին 18-րդ դարի սկզբերին ։
Հեռուստասերիալի պրոդյուսերներն են՝ Canadian Discovery Channel-ը (այս շոուն դարձել է նրանց առաջին բնօրինակ հեռուստասերիալը) և Netflix-ը ։ Վեց սերիաներից բաղկացած առաջին եթերաշրջանի պրեմիերան կայացել է Կանադայում Discovery Channel ալիքով 2016 թվականի նոյեմբերի 6֊ին ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ին թողարկվել է սերիալի 2-րդ եթերաշրջանը ։
Սյուժե
Սերիալը պատմում է պատմություն մի ավազակի՝ Դեկլան Հարպաի (Ջեյսոն Մոմոա) մասին, ով ձգտում է քանդել Հուդզոնի Ծոցի ընկերության մենաշնորհը, Կանադայում մորթու առևտրի ոլորտում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր
Բալինիկուր
Բալինիկուր (Balignicourt), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 77 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 50 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 38 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 36 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 27-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 9։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 27 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 27 անձ (14 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 9 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լա Կոնդամին Շատլար
Լա Կոնդամին Շատլար (La Condamine-Châtelard), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Բարսելոնետ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Բարսելոնետ։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 149 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 101 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 78-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 23-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 77,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,9 %)։78 աշխատունակ բնակիչներից 75-ը աշխատում էին (44 տղամարդ և 31 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 23 անգործ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 11-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տալկա (Ելնատի վտակ)
Տալկա (Талка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելնատ գետի աջ ափին՝ 6,9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 118 կմ2։ Ակունքը գտնվում է անտառներում Յուրևցաից 23 կմ հարավ-արևմուտք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Վարդան Ղուկասյան (քաղաքական գործիչ)
Վարդան Կոլյայի Ղուկասյան, հայ գործարար, պետական գործիչ, ուսուցիչ, տնտեսագետ, Գյումրի քաղաքի նախկին քաղաքապետ (2000-2012), ՀՀ Ազգային ժողովի 6-րդ և 7-րդ գումարման պատգամավոր ։
Կրթություն
Վարդան Ղուկասյանը 1984 թվականին ավարտել է Վանաձորի առևտրատնտեսական տեխնիկումը։ 2001 թվականին ավարտել է Շիրակի էկոնոմիկայի և կառավարման համալսարանը։ 2008 թվականին՝ Գյումրու պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Պատմության և իրավունքի ուսուցիչ է։
Գործարարություն
1985 թվականից մինչև 1987 թվականը եղել է «Սպարտակ» կոոպերատիվի հիմնադիր ղեկավարը։ 1994 թվականից զբաղվում է ֆերմերային գործունեությամբ։
Քաղաքական գործունեություն
1999 թվականից մինչև 2008 թվականը երեք անգամ ընտրվել և ղեկավարել է Գյումրի քաղաքը։ 2004-2008 թվականներին եղել է ՀՀ նախագահին առընթեր ՏԻՄ մշտական գործող հանձնաժողովի անդամ։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին «Ծառուկյան» կուսակցությունների դաշինքի թիվ 11 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր ։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին պատգամավոր է ընտրվել ԲՀԿ ցուցակով։
ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչներին վառելու կոչ
2019 թվականի ապրիլի 8-ին ՀՀ ԱԺ ամբիոնում «Իրավունքի կողմ» ՀԿ ղեկավար տրանսգենդեր Լիլիթ Մարտիրոսյանի ելույթից հետո Վարդան Ղուկասյանը հայտարարել է, որ ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչներին պետք է «վառել» հրապարակում ։
Պարգևներ և մրցանակներ
Վարդան Ղուկասյանը պարգևատրվել է Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի ոսկե պսակով (2002թ.), «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» (2006թ.), ՀՀ վարչապետի (2006թ.) հուշամեդալներով, «Հակոբ Մեղապարտ» (2006թ.), «Անանիա Շիրակացի» (2006թ.) մեդալներով, «Գրողների բարերար» բարձրագույն պարգևով (2007թ., ՀԳՄ)։
Ստեղծագործություններ
Հեղինակ է «Առաքելական եկեղեցու ուղիղ վարդապետությունն ընդդեմ աղանդավորական մոլորության», համահեղինակ՝ «Գյումրի քաղաքը և մարդիկ» գրքերի։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի չորս զավակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գյումրու քաղաքապետներ Կատեգորիա:Հայ գործարարներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Եվրոպական խորհրդարանի նախագահ
Եվրոպական խորհրդարանի նախագահ, պաշտոնյա, որը վերահսկում է Եվրոպական խորհրդարանի բանավեճերը և գործունեությունը։ Նախագահը նաև ներկայացնում է խորհրդարանն ինչպես Եվրոպական միությանշրջանակներում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։ ԵՄ օրենքների մեծամասնությունը և համագործակցության բյուջեն ուժի մեջ մտնելու համար պահանջվում է նախագահական ստորագրություն։
Նախագահն ընտրվում է երկուսուկես տարի ժամկետով։ 1952 թվականից մինչև 2012 թվականը 29 նախագահներ են փոխվել, նրանցից տասներկուսն ընտրվել են 1979 թվականին կայացած Եվրախորհրդարանի առաջին ընտրություններից հետո։ Երկու նախագահներ կանայք են եղել։ Նախագահների մեծ մասը եղել են Եվրամիության հին անդամ երկրների ներկայացուցիչներ։ 2017 թվականի հունվարից Եվրոպական խորհրդարանի նախագահն է Անտոնիո Տայանին։
Նախագահների ցանկ
[[Պատկեր:Map_of_EU_Parliament_Presidents.png|մինի|300x300փքս|Քանի անգամ են տվյալ պետության ներկայացուցիչները նախագահ դարձել
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպական խորհրդարան
Հովհաննես Հովհաննիսյան (վիրաբույժ)
Հովհաննես Հովաննիսյան, հայ վիրաբույժ։
Կենսագրություն
1891 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1895 թվականին նշանակվել է Երևանի քաղաքային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ, աչքի հիվանդությունների ու վիրաբուժական բաժանմունքների վարիչ։ Կատարելագործվել է Մոսկվայի (1889 թվական), Բեռլինի (1904 թվական), Վիեննայի և Փարիզի (1906, 1908 թվականներ) վիրաբուժական կլինիկաներում։ 1911 թվականին Երևանում բացել է սեփական վիրաբուժական հիվանդանոց՝ 10 մահճակալով, որը գոյություն է ունեցել մինչև 1923 թվականը։ Եղել է հասարակական ակտիվ գործիչ, դպրոցական բժիշկ, Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերության Երևանի բաժանմունքի նախագահ, քաղաքների միության Երևանի կոմիտեի բժշկական բաժնի վարիչ, Երևանի բժշկական ընկերության նախագահության անդամ։ Գրել է նաև վիրաբուժության տարբեր հարցերի վերաբերյալ աշխատություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ
Time to analyze
Time to analyze կամ tta (Վերլուծելու ժամանակ), ժամանակակից աշխարհաքաղաքական իրադարձությունների գիտական իմաստավորման նպատակով ստեղծված անկախ վերլուծաբանական կենտրոն։ Տարբեր երկրների ԶԼՄ-ների վերլուծության արդյունքում նրանք փորձում են արտացոլել Հայաստանի և սփյուռքի դերը միջազգային հարաբերությունների ժամանակակից համակարգում։ Կենտրոնը փորձում է հասնել դրված նպատակներին կրթության, գիտահետազոտական աշխատանքի և ցանցերի ստեղծման միջոցով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վերլուծական կենտրոններ
Էլ Պասո շրջան (այլ կիրառումներ)
Էլ Պասո շրջան, կարող է վերաբերել՝
Էլ Պինար (այլ կիրառումներ)
Էլ Պինար, կարող է վերաբերել՝
Շարմա (Նադոգայի վտակ)
Շարմա (Шарма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նադոգա գետի աջ ափին՝ 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ավազանի տարածքը 78,5 կմ2։ Ակունքը գտնվում է անմարդաբնակ անտառում Կոստրոմայի մարզում,Կինեշմից 30 կմ հյուսիս-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Էլանդ (այլ կիրառումներ)
Էլանդ, կարող է վերաբերել՝
Աբդ ալ-Ռահման ալ-Քաուաքիբի
Աբդ ալ-Ռահման ալ-Քաուաքիբի ամբողջական անուն՝ عبد الرحمن الكواكبي,  'Աբդ առ-Ռահման ալ-Քաուաքիբի, արաբ փիլիսոփա, գրող և հրապարակախոս, պանարաբիզմի կարկառուն ներկայացուցիչներից։ Նա մեծ ներդրում ունեցավ արաբական գրականության պատմության, մասնավորապես՝ հրապարակախոսության զարգացման մեջ։ Լինելով նահդայի երկրորդ փուլի (որն ընդունված է անվանել նաև Մուսուլմանական ռեֆորմացիա կամ մոդեռնիզմ) ներկայացուցիչ և պանիսլամիզմի հիմնադիր Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանիի հետևորդ՝ ալ-Քաուաքիբին շարունակեց լուսավորական գաղափարների տարածումը հրապարակախոսության մեջ՝ դրանով իսկ խթան հանդիսանալով արաբական հրապարակախոսության հետագա զարգացմանը Սիրիայում և Եգիպտոսում։ Ալ-Քաուաքիբիի հրապարակախոսության մեջ բնականաբար զգացվում է սիրիական ազդեցությունը, քանի-որ նա ծագումով Սիրիայից էր։
Կենսագրություն
1876 թվականին ալ-Քաուաքիբիին առաջարկվում է «Ալ-Ֆուռաթ» (الفرات, Եփրատ) ամսագրում խմբագրի պաշտոն, որը, սակայն, նա շուտով թողնում է, չկարողանալով այդ խիստ պաշտոնական համակարգում արտահայտել իր լուսավորական և Ռեֆորմացիայի գաղափարները՝ ճաշակ դաստիարակել, մտածողություն ձևավորել, պաշտպանել արդարությունը և մարդկանց իրավունքները։ Այս գաղափարները ալ-Քաուաքիբին փորձում է քարոզել 1870-ականների վերջում իր կողմից հիմնադրված թերթերի մեջ։ Նա բարձր հեղինակություն էր վայելում ժողովրդի մեջ իր գաղափարներով և իր հրապարակախոսական աշխատանքներով, ինչը և իր հետևանքներն է ունենում։ Շուտով ալ-Քաուաքիբին կոնֆլիկտի մեջ է մտնում Հալեպի Արիֆ փաշայի հետ։ Փաշան նրա վրա կեղծ մեղադրանքներ ներկայացնում, որ ալ-Քաուաքիբին պատկանում է հակակառավարական գաղտնի խմբակին և հակամուսուլմանական միությանը, և մահապատժի է ենթարկվում։ Սակայն այդ մեղադրանքներն այնքան կոպիտ էին, որ Բեյրութի դատը արդարացնում է Աբդ առ-Ռահմանին։ Հասկանալով Սիրիայում իր հետագա գտնվելու վտանգավոր լինելը, Ալ-Քաուաքիբին 1900 թվականին փախնում է Եգիպտոս, որտեղ սկսում է համագործակցել մուսուլմանական մոդեռնիստների թերթում։ Եգիպտոսում ալ-Քաուաքիբին ազդվում է Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանիի և նրա աշակերտ Մուհամմադ Աբդոյի գաղափարներից։ Ալ-Քաուաքիբիի հոդվածները, որոնք տպագրվում էին այդ ժամանակ «Ալ-Մանար»-ում (արաբերեն՝ المنار, փարոս ), 1901 թվականին լույս են տեսնում առանձին գրքով «Բռնապետության բնույթը և ստրկացման վերացումը» (طبائع الاستبداد ومصارع الاستعباد՝ Տաբա'ի ալ-իսթիբդադ ուա մասարի' ալ-իսթի'բադ)։ Մյուս նրա հայտնի ստեղծագործությունը «Քաղաքների մայրը» (أم القرى՝ ումմ ալ-կուրա), որը հավանաբար գրվել էր դեռևս Հալեպում, սակայն տպագրվում է 1902 թվականին։ Նույն թվականին Մեքքա ուխտագնացությունից վերադառնալով Կահիրե, ալ-Քաուաքիբին մահանում է, ինչպես որոշ աղբյուրներ են վկայում սուլթանի հրամանով կատարված թունավորումից։ Նրա առաջին գիրքը բնութագրում էր Օսմանյան կայսրությունում տիրող վիճակը, իսկ երկրորդը նվիրված էր մուսուլմանական գլխավոր սրբավայրերից Մեքքային՝ որպես համաարաբական պետության նոր մայրաքաղաք։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արաբ գրողներ Կատեգորիա:Արաբ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Արաբ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:19-րդ դարի արաբներ Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի Օսմանյան կայսրության գրողներ Կատեգորիա:Արաբ քաղաքական գործիչներ
Էլբեկ (այլ կիրառումներ)
Էլբեկ, կարող է վերաբերել՝
Լեզվաբանական տիպաբանություն
Լեզվաբանական տիպաբանություն, լեզվաբանության բաժին, որն ուսումնասիրում է աշխարհի լեզուները՝ նրանց կառուցվածքների ընդհանրությունների և առանձնահատկությունների բացահայտման հայեցակետից։ Ավանդական տիպաբանությունը բնութագրվում է իբրև ձևաբանական–դասակարգողական։ Այն հենվում է լեզուների միաչափ կառույցների վրա (գերազանցապես՝ բառի) և, ըստ էության, բնութագրում է ոչ թե լեզուն ամբողջությամբ, այլ լեզվի միայն առանձին կառույցները։ Ձևաբանական տիպաբանությունը առանձնացնում է սահմանափակ թվով լեզվատիպեր։ Այսպես, առաջին անգամ Ֆրիդրիխ Շլեգելը տարբերել է երկու տիպ՝ Թեքական լեզուները համարելով «օրգանական» և կատարյալ լեզուներ՝ նա դրանք հակադրել է «անօրգանականներին»՝ իբրև անկատար լեզուների։
Ավգուստ Շլեգելը լեզուների դասակարգումը ներկայացրել է երեք տիպով՝
Գոյություն ունեն մի շարք տիպաբանական մեթոդներ՝ ըստ կոնկրետ հարցադրման՝
Տիպաբանության մեթոդների զարգացումը հանգեցրել է մի շարք Տիպաբանությունների ձևավորման՝ բնութագրաբանական, որն ուսումնասիրում է լեզվական երևույթների փոխպայմանավորվածությունը (Վ․ Սկալիչկա), կառուցվածքային՝ քննում է լեզվի համակարգի տարրերի միջև եղած որոշակի հարաբերությունները, ընդգծում է էտալոն լեզվի և մետալեզվի նշանակությունը (Ֆ․ դը Սոսյուր և այլք), քանակական (Զ․ Գրինբերգ), սերող (Բ․ Ուսպենսկի), հարաբերակցային, որը, հստակորեն առանձնացնելով արտահայտության և բովանդակության պլանները, նրանց փոխկապակցված քննությամբ բացահայտում է լեզվի կառուցվածքային ամբողջական պատկերը (Գ․ Ջահուկյան), եթե հաշվի առնենք, որ արդի տիպաբանությունը ձգտում է հնարավորին չափ միանշանակ և խնայողական կերպով ներկայացնել լեզվակաուցվածքները։ Այս առումով լավագույն մեթոդներից է հարաբերակցայինը, որի կիրառումով ներկայացվում է ամբողջական լեզվի կառուցվածքը։ Արդի տիպաբանությունը հիմնվում է գերազանցապես բազմահատկանիշ դասակարգումների վրա և զերծ է ձևաբանական տիպաբանության «գնահատողական» արատավոր գծից։ Տիպաբանության տվյալները մեծապես կարող են օգնել մեքենական թարգմանության, լեզուների ուսուցման, բառարանագրության, նորահայտ լեզուների վերծանության, ոճերի քննության և մի շարք այլ ասպարեզներում։ Տիպաբանության տվյալները կարող են օգտագործվել նաև պատմահամեմատական լեզվաբանության մեշ, վերականգնված լեզվական ձևերի կառուցատիպերը ճշտելու ՛առումով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լեզվաբանական տիպաբանություն
Զեյնեփ Գեդիզլիօղլու
Զեյնեպ Գեդիզլիօղլու (Zeynep Gedizlioğlu, ), թուրք կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Սովորել է հոբոյ, կոմպոզիցիա, սոլֆեջո և երաժշտության տեսություն Ստամբուլի գեղեցիկ արվեստների համալսարանում, Ստամբուլի ակադեմիայում, այնուհետև Սաարբրյուքենում Տեո Բրանդմյուլլերի, Ստրասբուրգում Իվան Ֆեդելի կուրսերում։ 2007 թվականին մեկ կիսամյակ սովորել է Կարլսրուեում՝ Վոլֆգանգ Ռիմի մոտ։ Ուսանել է Դարմշտադտի երաժշտության ամառային դպրոցում՝ Ֆրանսուա Դոնատոյի մոտ։ Ստամբուլում իր առաջնաելույթը ունեցել է Սեմյուել Բեքեթի և Էդվարդ Բոնդի պիեսների հիման վրա գրված երաժշտությամբ։ Գրել է երաժշտություն Արդիտտիի քառյակի և Ensemble Recherche-ի համար։ Մասնակցել է դաշնակահարուհի Սեդա Ռյոդերի «Լսելով Ստամբուլին» նախագծին (Istanbul hören - eine Begegnung mit zeitgenössischer türkischer Musik, 2010):
Ապրում և աշխատում է Փարիզում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կոմպոզիտորներ
Ֆրեդերիկ Կավենդիշ
Ֆրեդերիկ Չարլզ Կավենդիշ (Քավենդիշ) (Frederick Charles Cavendish),, անգլիացի հասարակական գործիչ։
1897 թվականին հիմնադրել է «Հայաստանի բարեկամներ» կազմակերպությունը և դարձել դրա նախագահը։ Եղել է Լորդ Մեյորզի հայ փախստականների ֆոնդի փոխնախագահը։ Օսմանյան կայսրությունում քրիստոնյա փոքրամասնությունների, մասնավորապես՝ հայ ժողովրդի շահերի պաշտպանության մասին Ու. Գլադստոնի լիբերալ կուսակցության գաղափարների համակիրն էր։ Քավենդիշը և նրա կազմակերպությունը մեծ օգնություն են ցույց տվել Թուրքիայում կոտորածներից և ջարդերից տուժած հայ բնակչությանը և փախստականներին ինչպես 19-րդ դարի 90-ական թվականների վերջին, այնպես էլ 1915-1920 թվականների ընթացքում։ 1913 թվականի հունվարին նամակով դիմել է արտգործնախարար Է. Գրեյին՝ պահանջելով օգնել և պաշտպանել հայ ժողովրդին, քանի որ Մեծ Բրիտանիան «կրկնակի պատասխանատվություն» է կրում նրա առջև 1878 թ. Բեռլինի դաշնագրի և Կիպրոսի կոնվենցիայի պատճառով։ Գտնում էր, որ եթե բրիտանական կառավարությունը անհապաղ չձեռնարկի հայերին պաշտպանող միջոցառումներ, ապա նրանց սպառնում է ֆիզիկական ոչնչացում։ 1915 թվականին Ջ. Բրայսի հետ ստորագրել է հայ փախստականներին օգնելու խնդրանքով « Թայմս » թերթում տպագրված Բրիտանիայի հասարակայնությանն ուղղված դիմումը։
Երկեր
The Peril of Armenia. "Contemporary Review", 1913, v. 103.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
Սոնզ է Ռոնշեր
Սոնզ է Ռոնշեր (Sons-et-Ronchères), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մառլ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան ։
INSEE կոդը՝ 02727:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 234 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 148 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 107-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,3 %, 1999 թվականին եղել է 61,5 %)։ 107 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 92-ը (60 տղամարդ և 32 կին), գործազուրկ էին 15 մարդ (9 տղամարդ և 6 կին)։ 41 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը՝ թոշակառուներ, 19-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Բալնո լա Գրանժ
Բալնո լա Գրանժ (Balnot-la-Grange), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 139 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.11 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 36 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Դարչո Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Դարչո Հովհաննիսյանը ծնվել է 1912 թվականի մայիսի 10-ին, Ռուսական կայսրության Երևանի նահանգի Ջաջուռ գյուղում, երկաթուղային աշխատողի ընտանիքում։ 7-ամյա երկաթուղային դպրոցն ավարտից հետո, 1926 թվականի վերջում ընդունվել է Լենինականի երկաթգծին կից պրոֆտեխնիկում՝ որպես լոկոմոտիվային խառատի աշակերտ։ 1929 թվականին ավարտել է Լենինականի լոկոմոտիվային դեպոն, 1930 թվականին տեղափոխվել է Երևանի լոկոմոտիվային դեպո։ 1931 թվականին արժանացել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի։ Նույն տարում ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքեր։
Բալնո լա Գրանժ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ