cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բանիոս դե լա Էնսիտա
Բանիոս դե լա Էնսիտա (Baños de la Encina), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա Մորենա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 392 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2733 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 53 կմ հեռավորության վրա։
Ձեթ (Բալուի գավառ)
Ձեթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։ Գտնվում էր Արածանիի աջ ափին, ձորամիջում, Բալու քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։
Բանիոս դե լա Էնսիտա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Ձեթ (Բալուի գավառ)
Պատմություն
Գյուղն ավերվել է թուրքերի ձեռքով, իսկ բնակչության մեծ մասը զոհվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածները ցրվել են տարբեր երկրներով մեկ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 140 տուն` 1120 բնակչով։ Հնում եղել է ավելի մարդաշատ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն էր։ Շատերը պանդխտում էին Կ. Պոլսում։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ձեթն ուներ '''Ս. Թորոս կամ Ս. Թեոդորոս''' անունով կամարակապ գեղեցիկ եկեղեցի։ Եկեղեցու տակ բխում էր բարեհամ ջրով աղբյուր։ Գյուղի շուրջբոլորը կային ուխտատեղիներ, որոնք ժամանակին եղել էին եկեղեցիներ։
Կրթություն
Գյուղը եղել է գրչության կենտրոն։
Ձեթում գործում էր Արամյան վարժարանը, որն ուներ 4 վարժապետ և 60 աշակերտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆրանսիական խոհանոց
Ֆրանսիական խոհանոցը (Cuisine française ), Ֆրանսիայի ազգային խոհանոցն է, որ նաև աշխարհում հայտնի է որպես յուրահատուկ համադամ խորտիկների խոհարարական արվեստի ոճ։ Ֆրանսիական խոհանոցի զարգացումը հարյուրամյակների պատմություն ունի և կրում է ֆրանսիական արքունիքի և ֆրանսիական ժողովրդի սոցիալական, մշակութային ու քաղաքական զարգացման ու փոփոխությունների ազդեցությունը, և հենց այդ պատճառով այն պայմանականորեն կարելի է բաժանել երկու տարատեսակի՝ մեկը տարածաշրջանին բնորոշ ազգային խոհանոցն է, մյուսը՝ ազնվականական կամ արքունական ոճի խոհանոցը։ Միջին դարերում Ֆրանսիական ազնվականության և արքունական կյանքում առանձնահատուկ զարգացում ունեցավ առատ ու շքեղ ճաշկերույթների մշակույթը, ինչի արդյունքում ֆրանսիական խոհանոցային արվեստում մեծ առաջընթաց կատարվեց՝ պատմության մեջ նշանավորելով հանրահայտ խոհարար Գիյոմ Տիրելի անունը, որն ավելի հայտնի է «Տայվանտ» (Taillevent) մականունով և որը խոհարարական արվեստի մեջ մտցրեց խորտիկները դեկորատիվ զարդարելու, բազմապիսի խավարտներով զուգորդելու և կերակրախյուսերով ամոքելու մոտեցումը։ 18-րդ դարից սկսած Ֆրանսիական հեղափոխության հետ ֆրանսիական խոհարարական արվեստը նույնպես որոշակի հեղափոխություն ապրեց՝ գնալով դեպի համեմունքների և ուտելի խոտաբույսերի ավելի զուսպ ու ընտրողաբար օգտագործումը, որը զուգորդվեց նաև խոհանոցային տեխնիկայի հղկումով, սկսած ևս մեկ պատմականորեն հայտնի խոհարար Ֆրանսուա Պյեռ դե լա Վարենից և զարգացման ևս մեկ փուլ ապրեց Մարի-Անտուան Կարենի օրոք, որը Նապոլեոն Բոնապարտի և ժամանակի այլ բարձրաշխարհիկ ազնվականների խոհարարն էր։
Սեսիլիե Լեգանգեր
Սեսիլիե Լեգանգեր (Cecilie Leganger, ), նորվեգացի հանդբոլիստուհի, նախկինում՝ Նորվեգիայի կանանց հանդբոլի հավաքականի անդամ։
Միջազգային առաջնություններ
Լեգանգերն Նորվեգիայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտն ունեցել է 1993 թվականին՝ 17 տարեկանում և երեք տարի անց, ընդամենը 20 տարեկանում՝ հեռացել է։ 1993 թվականին նվաճել է բրոնզե մեդալ աշխարհի կանանց հանդբոլի առաջնությունում՝ ընտրվելով որպես լավագույն դարպասապահ և համարվելով մրցաշրջանի ամենաթանկ ֆուտբոլիստը։ 1994 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում դարձել է լավագույն դարպասապահ։ 1995 թվականի աշխարհի առաջնությունում նա կրկին դարձել է լավագույն դարպասապահ։ Մեկ տարվա ընդմիջումից հետո վերադարձել է որպես ակումբի խաղացող, բայց չի խաղացել ազգային հավաքականում մինչև 1998 թվականի Եվրոպայի առաջնությունը, նվաճել է ոսկե մեդալ նորվեգական թիմի հետ և ընտրվել որպես առաջնության լավագույն դարպասապահ։ 1999 թվականի աշխարհի առաջնությունում կրկին ընտրվել է լավագույն դարպասապահ։ 2000 թվականի Սիդնեյի օլիմպիական խաղերում նվաճել է բրոնզե մեդալ ։ 2001 թվականի աշխարհի առաջնությունում կրկին ընտրվել է լավագույն դարպասապահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի հանդբոլիստուհիներ Կատեգորիա:Նորվեգացի մարզուհիներ
(4813) Տերեբիժ
(4813) Տերեբիժ (Terebizh), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,121115 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8018 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4405 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2014,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178747 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Փիրուզ
Փիրուզ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Պոլևշինա
Պոլևշինա (Полевшина), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 43 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վազգեն Օվյան
Վազգեն Գարեգինի Օվյան (Վազգեն Օհանջանյան, ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, հրապարակախոս, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1960 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1961 թվականից։ Գրական անուն է դարձրել անվան և ազգանվան առաջին տառերի յան վերջավորության մեկտեղումը (Օվյան)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1932 թվականի հունվարի 6-ին Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար մարզի Ստեփանակերտի շրջանի (այժմ՝ Ասկերանի շրջանի) Դաշուշեն գյուղում։ 1954 թվականին ավարտել է Բաքվի Մանկավարժական ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության բաժինը։ Այնուհետև ուսուցչություն է արել Ադրբեջանական ԽՍՀ Վարդաշենի շրջանի Ճալեթ գյուղի ութամյա դպրոցում։ 1955—1958 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է հայրենի Դադուշեն գյուղի յոթնամյա դպրոցում։ 1960 թվականին եղել է Ստեփանակերտի կուլտուրայի շրջանային տան տնօրենը։ 1960 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ 1961—1976 թվականներին աշխատել է ԼՂԻՄ ռադիոհաղորդումների մարզային կոմիտեում որպես թղթակից, ապա գրական-երաժշտական բաժնի ավագ խմբագիր։ 1976—1979 թվականներին աշխատել է «Սովետական Ղարաբաղ» օրաթերթի խմբագրությունում որպես նամակների բաժնի վարիչ։ Այդ տարիներին թերթում հիմնել էր «Եղինջ» երգիծական հանդես-բաժինը և ամիսը մեկ երգիծական պատմվածքներ, ֆելիետոններ, զանազան հումորեսկ էր ներկայացնում ընթերցողին։
1979 թվականից մինչև իր անժամանակ մահը Վազգեն Օվյանը դարձյալ աշխատել ԼՂԻՄ ռադիոհաղորդումների մարզային կոմիտեում որպես գրական-երաժշտական խմբագրության ավագ խմբագիր։ Կրկին սկսեց եթեր հեռարձակվել «Մախաթյան և Լեղունց» (հետագայում ավելացրեց նաև նոր հերոս՝ տիկին Խայթունին) երգիծական հանդեսը։ Երկուսուկես տասնամյակի ընթացքում նրա ջանքերով ԼՂԻՄ-ի ռադիոյում ստեղծվել էր հայկական երաժշտական ու գրական հաղորդումների ֆոնդ, որը հրկիզվել է Ստեփանակերտի հրետակոծության ժամանակ։
Վազգեն Օվյանի առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1948 թվականին «Սովետական Ղարաբաղ» թերթում։ [1961 թվականին լույս է տեսել գրողի անդրանիկ գիրքը։ Այնուհետև պարբերաբար տպագրվել են «Լեռների լեգենդը», «Շաղասար», «Խանքենդի», «Երգը մնաց լեռներում», «Տոհմածառ», «Մեղրի ժամանակը» գրքերը։
Վազգեն Օվյանի լավագույն ստեղծագործությունները, այդ թվում նրանք, որոնք բացահայտ ուղղված էին խորհրդային մեծ ու փոքր նազարների՝ Լեոնիդ Բրեժնևի, Հեյդար Ալիևի, Բորիս Կևորկովի դեմ («Նազարնամե», «Հեքիաթ փառամոլ էշի մասին», «Հեքիաթ Մեծ գայլի, շնագայլի և այլոց մասին», «Հայրենադավը», «Հուդային», «Բասարական», «Զևս, խելոք կաց», «Հիմա է՞լ լռենք», «Դլե յաման», «Ղարաբաղ եմ ասում...», «Դու հպարտ չես, իմ Ղարաբաղ», «Կկորչեն հավետ և փառք, և անուն», «Իմ Ղարաբաղը տեսե՞լ ես, ասա» և այլն), արտացոլում էին կուռքերի, վերջը չերևացող ժողովների ու ծափերի վրա հիմնված խորհրդային իրականության զավեշտաողբերգական դեմքը («Այս շքերթներից հոգնել եմ արդեն», «Կրկես», «Տրիոլետներ», «Ութնյակներ» և այլն), բնականաբար, չէին կարող տպագրվել այն տարիներին և մնացել էին անտիպ։ Հետմահու լույս են տեսել «Եվ Պըլը Պուղին մի առակ պատմեց», «Ղարաբաղի արծիվը», «Այս Ղարաբաղն է», «Լեռների լեգենդը», «Ավելի շատ լույս», «Կապույտ տարիներ» գրքերը, որոնցում հիմնականում տեղ են գտել գրողի անտիպ ստեղծագործությունները։
Ստեփանակերտի հայկական դրամատիկական թատրոնը 1969 թվականին բեմադրել է Վազգեն Օվյանի «Մեծ Լոռեցին» պիեսը, որը Հայաստանում Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված մրցույթում արժանացել է երկրորդ մրցանակի։ 1973 թվականին նույն թատրոնում բեմադրվել է Վազգեն Օվյանի մեկ այլ՝ «Լուսաբացը լեռներում» պիեսը։ Այդ ներկայացումներն ու 1980 թվականին բեմադրված «Եվ Պըլը Պուղին մի առակ պատմեց» քնարական դրաման լայն ընդունելություն են գտել հանդիսատեսների շրջանում, բեմադրվել են 100-ից ավելի անգամ։
2015 թվականին Ստեփանակերտի Վահրամ Փափազյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում բեմադրվել է Վազգեն Օվյանի 4-րդ պիեսը՝ «Ակամա մեղավորները»։ 2017 թ. ապրիլին կրկին նույն թատրոնի բեմ է բարձրացել Հովհ. Թումանյանի հոբելյանին նվիրված պիեսը՝ «Աշխարհը Լոռվա ձորերում» անվամբ։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Էդուարդ Պյուտսեպ (Eduard Pütsep, ), ռուս և էստոնացի հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների մրցանակակիր, Ռուսաստանի առաջնության մրցանակակիր ։
Հայկական եկեղեցի (Բոգատոե)
Հայկական եկեղեցի (գյուղ Բոգատոյե) հայտնի է նաև որպես Իլյինսկայա եկեղեցի (10-14-րդ դդ.), Սուրբ Ամենափրկիչ հայկական վանքի եկեղեցի, ճարտարապետական հուշարձան։ Գտնվում է Ղրիմի Բելոգորսկի շրջանի Բոգատոե (նախկին հայկական Բախչի Էլի) գյուղում, Քուչուկ-Կարասու գետի կամրջից 1,6 կմ հարավ-արևելք, Սիմֆերոպոլ-Ֆեոդոսիա մայրուղուց գյուղի մուտքից հարավ, բլրի վրա՝ շագանակենու ծառերի մոտ ։
Գուրգեն Բադալյան
Բադալյան Գուրգեն Հովհաննեսի, հայ խորհրդային բժիշկ, թերապևտ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1964), պրոֆեսոր (1965)։ ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1982) :
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ սկսեց զբաղվել ըմբշամարտով։ Առաջին հաջողությունը ըմբիշի մոտ է եկել 1917 թվականի փետրվարին Պետրոգրադում անցկացված ըմբշամարտի և գիրյամ ըմբշամարտի Ռուսաստանի 1-ին առաջնությունում, որտեղ Էդուարդ Պյուտսեպը նվաճել է երրորդ տեղը ։
Հայկական եկեղեցի (Բոգատոե)
Ուկրաինական ԽՍՀ Մինիստրների Խորհրդի 1963 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ 970 հրամանագրով վանքը ընդգրկվել է մշակութային ճարտարապետության հուշարձանների գրանցամատյանում (հաշվառման համար՝ 303)։ Ղրիմի մարզգործկոմի 1979 թվականի մայիսի 22-ի թիվ 284 որոշմամբ ստեղծվել է անվտանգության գոտի, որը սահմանափակվում է 50 մետր շառավղով ։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
1920 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերում Անտվերպենում պայքարում էր թեթև քաշային կարգում։ Մրցաշարի կանոնակարգի շուրջ մենամարտը տևել է երկու փուլ՝ 10 րոպե, և եթե այդ ռաունդների ընթացքում ըմբիշներից ոչ մեկը չի մարել մրցակցին, նշանակվել է լրացուցիչ փուլ՝ 20 րոպե տևողությամբ, և դրանից հետո (կամ դրա ընթացքում) հաղթանակը շնորհվել է մրցավարների որոշմամբ։ Առանձին դեպքերում հաղթողին պարզելու համար կարող էր նշանակվել ևս մեկ լրացուցիչ փուլ՝ 10 րոպե տևողությամբ։ Սակայն մրցումների առաջին օրվանից հետո կազմակերպիչները հանգել են այն եզրակացության, որ նման համակարգի դեպքում նրանք չեն հասցնի մրցումներ անցկացնել, և գոտեմարտի ժամանակը կրճատել են մինչև մեկ 10-րոպեանոց ռաունդ, որտեղ կարելի էր հաղթել միայն դիահերձարանում և 15-րոպեանոց լրացուցիչ ռաունդում, որից հետո հաղթանակը տրվել է մրցավարների որոշմամբ։ Թեթև քաշային կարգում մեդալի համար պայքարը վարել են 21 մարզիկ։ Մրցաշարն անցկացվել է պարտությունից հետո դուրս մնալով համակարգով, բոլոր գոտեմարտերում հաղթողներն իրենց մրցաշարն անցկացրել են առաջին տեղի համար, չեմպիոնին պարտվածները իրենց մրցաշարում խաղացել են երկրորդ տեղը, պարտված չեմպիոնին պարտվողները իրենց մրցաշարում խաղացել են երրորդ տեղը ։
Գուրգեն Բադալյան
Բժիշկ Հովհաննես Անդրեասի Բադալյանի որդին։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
Ի վերջո, էստոնացի ըմբիշը բելգիացի Սանդեր Բումանի հետ կիսել է 4-5-րդ տեղերը։
Գուրգեն Բադալյան
Կենսագրություն
1947 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո եղել է Հրազդանի շրջանային հիվանդանոցի վարիչը և Հոկտեմբերյանի շրջանային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկը։ 1965-1966 թվականներին եղել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի պրոֆեսոր (սանիտարահիգիենիկ ֆակուլտետի թերապիայի ամբիոն), 1967-1990 թվականներին՝ ներքին հիվանդությունների պրոպեդևտիկայի ամբիոնի վարիչ, 1965 թվականից՝ ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր թերապևտ ։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
1921 թվականին ըմբիշը հանդես է եկել աշխարհի առաջնությունում, որտեղ զբաղեցրել է 4-րդ տեղը և 1922 թվականին, տանուլ տալով Ֆրիտյոֆ Սվենսոնին, մնացել է երկրորդ տեղում։ 1923 թվականին հաղթել է Բալթյան երկրների առաջնությունում։
Գուրգեն Բադալյան
Գիտական գործունեություն
Գուրգեն Բադալյանն ավելի քան 100 գիտական աշխատանքների, այդ թվում՝ 2 մենագրությունների, դասագրքերի հեղինակ է ։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են արյան շրջանառության անբավարարության դեպքում սրտային նոր գլիկոզիդների ազդեցությանը և բրոնխային անցանելիությանը՝ արյան շրջանառության խանգարման ժամանակ, շնչառական և սիրտ-անոթային համակարգերի ախտածնության, դրանց պաթոլոգիայի կլինիկայի և բուժման ուսումնասիրություններին ։
Հայկական եկեղեցի (Բոգատոե)
Պատմություն
Հնագիտական աշխատանքներն իրականացվել են 1979 թվականին ։ Այնուհետև հետազոտվել է Քուչուկ-Կարասու գետի (Բիյուկ-Կարասուի վտակ) ողջ հովիտը։ Հետազոտվել են Եղիայի եկեղեցին, Ամենափրկիչ եկեղեցին, խցերը, տնտեսական սենյակները, 15-17-րդ դարերի շատրվանը, որից մնացել է միայն հիմքը։ Սուրբ Եղիայի (Սուրբ-Խաչ) վանքի միակ շինությունը, որը պահպանվել է, Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին է, սակայն նրա անունը հաճախ շփոթում են վանքի անվան հետ։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
1924 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերում Փարիզում պայքարում էր մինչև 58 կգ քաշային կարգում (թեթևագույն քաշային կարգ)։ Մրցումների կանոնները կրկին փոփոխվել են. Մրցաշարն անցկացվել Է երկու պարտություններից հետո դուրս մնալու համակարգով, իսկ տեղերը բաշխվել են ըստ շահած մենամարտերի քանակի։ Մենամարտը տևել է 20 րոպե, և եթե հաղթողը չի հայտնաբերվել այդ ժամանակ, նշանակվել է պարտերում պայքարի լրացուցիչ 6-րոպեանոց փուլ։ Այդ կատեգորիայում մրցում էին 25 սպորտսմեն։
Հայկական եկեղեցի (Բոգատոե)
Պատմություն
Վանքի մասին առաջին հիշատակումները կատարել է Մինաս Մեդիցին, ով պատմում է սրբավայրի՝ խաչքարի մասին, որը դուրս է բերվել Նի քաղաքից և օծվել է Թադեոս առաքյալի կողմից (Թադեոսը քրիստոնեություն է քարոզել Հայաստանում)։ Ազովի մարզում հայերի վերաբնակեցումից հետո (1778) մասունքը պահվել է Ռոստովում, այնուհետև տեղափոխվել Սանկտ Պետերբուրգ ։ Վանքից երեք մղոն հեռավորության վրա հայտնաբերվել է խաչի պատկերով և 1031 թվականով թվագրված (Հայկական դարաշրջան, որը համապատասխանում է 1582 թվականին) մի քար ։ 1883 թվականին վանքը հիշատակվում է Գրիգորի Կարաուլովի կողմից, ով պնդում է, որ վանքի նոր շենքերը հիմնվել են հնագույն հիմքի վրա ։
Վերականգնման նախագծերը պատրաստվել են 1955 և 1983 թվականներին։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
1928 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերում Ամստերդամում հանդես է եկել ինչպես հունա-հռոմեական, այնպես էլ ազատ ոճի ըմբշամարտում։
Հայկական եկեղեցի (Բոգատոե)
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին նմանը չունի Ղրիմում։ Նրա լայնությունը 8,30 մետր է, երկարությունը՝ 17,90։ Ուշագրավ են եղել սրբապատկերների բարձրաքանդակները, խաչելությունը, «Աստծո գառները» և «Հարությունը» (կորած է)։ Շինությունը ուղղանկյունաձև է, տիպիկ քրիստոնեական ուղղվածությամբ արևմուտքից արևելք։ Շինության աբսիդը ներքին է՝ երկու սենյակներով և աստիճաններով։ Եկեղեցու սվաղված պատերը կառուցված են քարից, իսկ թաղածածկները, ծածկը և շքամուտքերը՝ մշակված քարից։ Շինությունն ունի երեք մուտք, որոնցից յուրաքանչյուրը շրջանակված է փորագրված շրջակալներով։ Դռներն առանձնանում էին խորշային շքամուտքերով։ Դրանցում զգացվում է մահմեդական ճարտարապետությանը բնորոշ պիշտակների ազդեցությունը ։ Եկեղեցու միջնամասը ծածկված է ջլաղեղներով, մյուս մասը՝ սրածայր կամարներով։ Տանիքը երկհարկանի է և ծածկված սալաքարերով։ Այն փոխվել է վերնաճակատի ավարտից հետո։
Զուզանա Ցիբիչկովա
Զուզանա Ցիբիչկովա (ի ծնե՝ Բորոշովա, Zuzana Cibičková, ), սլովակ շախմատիստուհի, կանանց գրոսմայստեր (2011)։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
Մրցումների արդյունքներով զբաղեցրել է վեցերրորդ տեղը։
Հայկական եկեղեցի (Բոգատոե)
Ճարտարապետություն
Եկեղեցու հյուսիսային հատվածում դեպի տանիք տանող սանդուղք կա, իսկ հարավային աստիճանները տանում են դեպի գաղտնարան։ Եկեղեցին ունի կոնտրֆորսներ, որը նույնպես համարվում է ռոմանական փոխառություն։ Եկեղեցին ներսից պատված է եղել տարբեր քանդակներով ։
Զուզանա Ցիբիչկովա
2014 թվականի Սլովակիայի առաջնության չեմպիոն։
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
Ազատ ոճի ըմբշամարտի պայքարել է թեթև քաշային կարգում աշխարհի չեմպիոն։ Նրա համար պայքարում էին 9 մարզիկներ, և Էդուարդ Պյուտսեպը, պարտվելով առաջին իսկ գոտեմարտում, դադարեցրեց ելույթները։
Շարունակել է ելույթները մինչև 1933 թվականը, ինչից հետո աշխատել է Լատվիայի ըմբշամարտի հավաքականի գլխավոր մարզիչ, ներառյալ 1936 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ տեղափոխվել է Ֆինլանդիա, որտեղ շարունակել է մարզչական գործունեությունը։ Մահացել է 1960 թվականին ։
Անդսումյաե (գյուղ, Լասվա շրջան)
Անդսումյաե (Andsumäe), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Լասվա շրջանում։
Զուզանա Ցիբիչկովա
Սլովակիայի 2006, 2007 և 2008 թվականների պատանիների չեմպիոն (տարբեր տարիքային կատիգորիաներում)։
Սլովակիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է չորս շախմատային օլիմպիադաների (2004, 2006, 2012 և 2018 թվականներ), Եվրոպայի երկու թիմային առաջնությունների (2017 և 2019 թվականներ), 2008 թվականի համաշխարհային ինտելեկտուալ խաղերին (բացի թիմային մրցումներից, մասնակցել է նաև կայծակնային և արագ շախմատի անհատական մրցաշարերին), երկու Միտրոպայի գավաթների (2005 և 2007 թվականներ, 2007 թվականին Սլովակիայի հավաքականը դարձել Է Եվրոպայի չեմպիոն)։ Մինչև 18 տարեկան երեխաների Եվրոպայի առաջնությունների (2004 և 2006 թվականներ․ երկու անգամն էլ թիմը նվաճել է բրոնզե մեդալներ, 2006 թվականինին նվաճել է նաև բրոնզե մեդալ 1-ին տախտակի մոտ)։
Աշխարհի և Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունների բազմակի մասնակից տարբեր տարիքային կարգերում։ 2003 թվականի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության հաղթող (մինչև 16 տարեկան)։
Անդսումյաե (գյուղ, Լասվա շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։
Զուզանա Ցիբիչկովա
2012 և 2018 թվականների Եվրոպայի անհատական առաջնությունների, 2012 թվականի Եվրոպայի արագ շախմատի առաջնության մասնակից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ
Էդուարդ Պյուտսեպ
Կենսագրություն
1977 թվականից Վիռուում անցկացվում է Էդուարդ Պյուտսեպի հուշամրցաշարը
Անդսումյաե (գյուղ, Լասվա շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Լասվա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էդուարդ Պյուտսեպ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնացի մարզիկներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Հովհաննես Սահակյանի հուշամրցաշար
Հովհաննես Սահակյանի հուշամրցաշար, Հովհաննես Սահակյանի հիշատակին նվիրված ազատ ոճի ըմբշամարտի տղամարդկանց միջազգային մրցաշարը, որն անցկացվում է ամեն տարի Խարկովում։
Պատմություն
Մրցաշարն ավանդաբար անցկացվում է գարնանը Ուկրաինայում՝ Խարկովի մարզկենտրոն Խարկով քաղաքում։ Այն հիմնադրվել է 1972 թվականին՝ ի պատիվ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ Հովհաննես Սահակյանի, ով ողբերգականորեն մահացել է 1971 թվականին։ Որպես մրցաշարի կազմակերպիչներ հանդես են գալիս մահացած ըմբիշի ընկերներն ու մարզիչը։ Մրցաշարը Ուկրաինայի չորս մրցաշարերից մեկն է, որտեղ մրցաշարի հաղթողները ստանում են սպորտի վարպետի կոչում ։ Միջոցառումն անցկացվում է Ուկրաինայի հայերի միության, Խարկովի մարզային «Ազատ ոճի ըմբշամարտի սպորտային ֆեդերացիա» հասարակական կազմակերպության, ինչպես նաև Խարկովի մարզային և քաղաքային վարչակազմի աջակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի մրցաշարեր Ուկրաինայում
Հայկական եկեղեցի (Բոգատոե)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական մշակութային ժառանգություն Ուկրաինայում Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կազմալուծումներ
Իլմետովո
Իլմետովո (Ильметово, Илмәт), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 398 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հականիշ
Հականիշներ, բառային զույգեր, որոնք արտասանությամբ տարբեր են, իմաստով՝ հակառակ (գագաթ - ստորոտ, չոր - թաց)։ Ձևով տարբեր, իմաստով հակառակ բառերը կոչվում է հականիշ։ Հականիշների յուրաքանչյուր զույգ պատկանում է միևնույն խոսքի մասին՝
Սանտա Մարիա դելա Պաչե
Սանտա Մարիա դելա Պաչե (Santa Maria della Pace), եկեղեցի Հռոմում։ Տեղակայված է Պոնտե շրջանում, Նավոնա հրապարակից ոչ հեռու։ Եկեղեցին տիտղոսակիր է։ 2001 թվականի փետրվարի քսանմեկից եկեղեցու կարդինալ քահանան Ֆրանսիսկո Խավիեր Էրրասուրիս Օսսան է։
Հականիշ
Հականիշները կարող են լինել տարարմատ՝ ներս - դուրս, և համարմատ՝ կիրթ - անկիրթ։ Բազմիմաստ բառերն ըստ գործածվող իմաստի կարող են ունենալ տարբեր հականիշներ՝
Սանտա Մարիա դելա Պաչե
Պատմություն
Ներկայիս եկեղեցին կառուցվել է նախկին Սանտ Անդրեա դե Աքուարիզարիիս եկեղեցու հիմքի վրա, որը հովանավորել է Սիքստոս IV Պապը։ Եկեղեցին կառուցվել է 1480 թվականին և նվիրվել է Մարիամ Աստվածածնին։
Հականիշ
Իբրև ոճական հնարանք հականիշներն օգտագործվում են հակաթեզներում, որոնք սովորական հակադրությունից տարբերվում են իրենց արտահայտչականությամբ, խիստ հակադրությամբ և հստակ ռիթմով՝ «Սիրուն մանկիկ, ես գնում եմ, դու գալիս ես այս աշխարհ», «Շատ գիտես, քիչ խոսիր»։ Հականիշներն օգտագործվում են նաև առածներում, ասացվածքներում։
Սանտա Մարիա դելա Պաչե
Պատմություն
1656-1567 թվականներին Ալեքսանդր VII պապի պատվերով եկեղեցին վերակառուցվել է Պիետրո դա Կորտոնայի կողմից։ Վերջինս ավելացրել է բարոկկո ոճով ձևավորված ճակատամասը, որի մուտքն իրենից ներկայացնեում է կիսաշրջանաձև անդաստակ՝ զուգակցված տոսկանական սյուներով։ Եկեղեցու առջևում փոքրիկ հրապարակ է։ Մի քանի տներ քանդվեցին, որպեսզի Պիետրո դա Կորտոնան ստեղծեր այդ տրապիզոնաձև հրապարակը։
Հականիշ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բառագիտություն
Սանտա Մարիա դելա Պաչե
Պատմություն
Սյունասրահի շուրջ փորագրված արձանագրությանը վերցված է Սաղմոսարանից՝ "SUSCIPIANT MONTES PACEM POPULO ET COLLES IUSTITIAM"։ Լեռները մարդկանց կտան խաղաղություն, իսկ բլուրները՝ արդարություն։ "Լեռները" վկայակոչում է Կիջի ընտանիքի գերբը, որին պատկանում էր Ալեքսանդր VII Պապը։ Սա հավանաբար ակնարկում է իր առավելությունները իր կառավարման օրոք։ Ճակատամասի վրա տեսանելի է նաև կաղնու տերևով ժանեկազարդ, որը ևս Կիջի ընտանիքի խորհրդանիշերից է։ Ճակատամասի վերևում Կորտոնան ավելացրել է տրավերտինե նախշեր, որն այս քարատեսակի համար անսովոր գործածում էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վատիկան Կատեգորիա:Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցիներ
Մարթեն Յորգանց
Մարթեն Յորգանց (Marten Yorgantz, ), ֆրանսահայ երգիչ և կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Սովորել է Ստամբուլի Մխիթարյան վարժարանում, որը կիսատ է թողել երգի պատճառով։ Ելույթներ է ունեցել 1965 թվականից։ Ապրում և ստեղծագործում է Ֆրանսիայում։ 1973 թվականին Առնո Բաբաջանյանի հրավերով եկել է Հայաստան։
Իր երգերի հեղինակը ինքն է, ունի ավելի քան 30 մանկական երգեր։ Ճանաչվել է Եվրոպայում լավագույն հայ փոփ երգիչ։ Նրա երգացանկում ընդգրկված են հայկական, իտալական և ֆրանսիական երգեր։
Յորգանցի երգացանկում ընդգրկված են հայկական («Հայի աչքեր», «Սիրում եմ քեզ», «Գարուն ես միշտ, Երևան», «Այբ, բեն, գիմ», «Ճկույթիկ»), իտալական և ֆրանսիական երգեր։ Թողարկել է 24 ձայնասկավառակ։
1977 թվականին հանդես է եկել Փարիզի «Օլիմպիա» համերգասրահում, 1978 թվականին «Մոր» նվագախմբի հետ՝ Մոնրեալում։
Թողարկել է ձայնասկավառակներ («Յորգանցը երեխաների համար», 1992, «Հայաստան 2006», 2006, «Լավագույնը», 2007, և այլն)։
Յորգանցի մանկական երգերն առանձնանում են ինքնատիպ թեմաներով, բանաստեղծական մեղեդայնությամբ։
Մենահամերգներով եղել է Երևանում, Գյումրիում, Արցախում (Ստեփանակերտ, Շուշի, Մարտակերտ)։
1976 թվականին Ֆրանսիայի Ալֆորվիլլ քաղաքում բացել է «Cappadocia» ռեստորանը ։ 1980 թվականին Փարիզի կենտրոնում՝ Սուրբ Գևորգ փողոցում բացել է երկրորդ ռեստորանը, որտեղ հաճախ ելույթներ է ունեցել։ Այժմ այն փակ է։ Սպիտակի երկրաշարժից հետո հանդես է եկել «100 երգ հայ երեխաների համար» նախագծով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ երգիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ կոմպոզիտորներ
Ղամբար-շեյխ
Ղամբար-շեյխ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Ժողովածու (752)
Ձեռագրի անվանումը (752), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 752 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1314 թվականին Ղազար եպիսկոպոս (Բ) գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ստեփանոս քահանան (Ա)։ Գրված է մագաղաթի վրա, որն ունի 14x9,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 182 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը՝ մագաղաթ 1, բոլորագիծ երկաթագիր, Ավետարան։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 145բ (1314 թ․), 180ա (15-րդ դար), ստացողի՝ 42ա, 104բ ։
Ղամբար-շեյխ
Բնակչություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ։
Ժողովածու (752)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ղամբար-շեյխ
Պատմամշակութային կառույցներ
Ղամբար-շեյխն ուներ հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պուլսկայա Վիսկա
Պուլսկայա Վիսկա (Пульская Виска), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Սուլա գետի աջ ափին՝ 242 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պոլևոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Պոլևոե (Полевое), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Չերնիևկա
Չերնիևկա (Черніївка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնիևկա գյուղում բնակվում էր 232 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,527 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 440,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1710 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆրենսիս Էլիզա Բարնեթ
Ֆրենսիս Էլիզա Բարնեթ (Frances Eliza Hodgson Burnett, ), անգլիացի գրող և դրամատուրգ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի կին գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կլոոգա դաստակերտ
Կլոոգա դաստակերտ (Klooga mõis, Lodensee), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Կեիլա շրջանում։
Պատմություն
Կոոգա դաստակերտն առաջին անգամ հիշատակվում է 1504 թ.։ Այդ ժամանակ դաստակերտը հավանաբար արդեն քարե շինություն էր։
Դաստակերտի կենտրոնական շենքը գտնվում է Կլոոգա լճի արևելյան ափին։ Դաստակերտն էստոներեն կոչվում է Լոդիյառվե (բառացի՝ Լոդեի լիճ), որ պատճենում է գերմաներենից։
XVI դարում դաստակերտը պատկանել է Նիեռոդե (Nieroth) ընտանիքին, XVII դարի սկզբին՝ «Lohn», «Heydemann», «Wartmann» ընտանիքներին։
1665 թ. դաստակերտը գնել է Հանս Կլյուգենը (Hans Klugen), ում անունով էլ դաստակերտը հայտնի է Էստոնիայում։ Դաստակերտը բավական երկար ժամանակ պատկանել է ֆոն Կլյուգենների ընտանիքին։ Իսկ մինչ 1919 թ. նրա սեփականատերն էր Ակսել ֆոն Կռուզենշտեռնը ։
Ճարտարապետությունը
Կլոոգա դաստակերտի հիմնական շինությւոնը կառուցված է վաղ կլասիցիզմի ոճով։ Շինությունը կառուցվել է 1794 թ.։ Ենթադրվում է, որ այդ ժամանակ վերակառուցվել է ավելի վաղ կառուցված շինությունը։
XIX դարի վերջին գլխավոր մասնաշենքի կողքին արդեն կառուցված էին օժանդակ բազմաթիվ շինություններ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դաստակերտը գտնվել է խորհրդային բանակի տիրապետության տակ։ Նրանց հեռանալուց հետո՝ 1992 թ., քանդվել է տանիքը, և դաստակերտը վերածվել է ավերակների։ Ավերվել են նաև մի շարք օժանդակ շինություններ։
Ներկայումս Կլոոգա դաստակերտը մասնավոր սեփականություն է։ Այնտեղ անցկացվում են վերակառուցողական աշխատանքներ, կառուցվել է նոր տանիք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի դաստակերտներ
Բնական պատմության թանգարան (Ռոտերդամ)
Թանգարանը բացվել է 1927 թվականին։ 2015 թվականին թանգարան է այցելել 44009 մարդ։
Պատմություն
1922 թվականին Նիդեռլանդների բնական պատմության ասոցիացիայի Ռոտերդամի բաժինը (Nederlandsche Natuurhistorische Vereeniging) հիմնադրեց Բնական թանգարանի ստեղծման և պահպանման ասոցիացիան (Vereeniging tot Oprichting en Instandhouding van een Natuurhistorisch Museum):
Տեղադիրք
Թանգարանը գտնվում է Վիլա Դեյկզիգտում (Villa Dijkzigt), Մուզեումպարկում, Կյունստխալի և Բոյմանս վան Բյոնինգենի թանգարանների կողքին։
Թանգարանի շենքը կառուցվել է 1852 թվականին։ Թանգարանը կառուցվել է ճարտարապետ Յոհան Մեթսելերի նախագծով։ 1995 թվականին շենքի մոտ կառուցվել է ապակե տաղավար, որը նախագծել է ճարտարապետ Էրիկ վան Էգերաթը։
Թանգարանը ունի նաև խանութ և գրադարան։
Ադմինիստրացիա
2015 թվականից թանգարանի տնօրենն է Քես Մուլիքերը ։ 2016 թվականից թանգարանի հսկիչն է Բրամ Լանգեվելդը ։
2012 թվականին թանգարանը ընդունել է 37 814, իսկ 2015 թվականին` 44 009 այցելու ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բնագիտական թանգարաններ Կատեգորիա:Նիդերլանդների թանգարաններ Կատեգորիա:1927 հիմնադրված թանգարաններ
Մանիլեյդ
Մանիլեյդ, էստոնական փոքր կղզի Բալթիկ ծովի Ռիգայի ծոցում։ Զբաղեցնում է 1,87 կմ² տարածք։ Ենթարկվում է Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանին։ Մինչև 1933 թվականը այստեղ մարդիկ չեն բնակվել։ 1933 թվականին հարևան կղզուց այստեղ են տեղափոխվել 100 մարդ։ 2011 թվականի դրությամբ կղզում բնակվում էր 47 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի կղզիներ
Պաուլինո Ռիվերո
Պաուլինո Ռիվերո Բաուտե (Paulino Rivero Baute, ), իսպանացի քաղաքական գործիչ և ուսուցիչ։ Կանարյան կոալիցիայի անդամ՝ Կանարյան կղզիների ինքնավար համայնքի նախկին նախագահը։
Կենսագրություն
Նախքան քաղաքականության մեջ իր կարիերան, Ռիվերոն եղել է տարրական դպրոցի ուսուցիչ, իր դիպլոմը ստացել է Լա Լագունայի համալսարանից ։ 1979 թվականի տարածաշրջանային ընտրություններում, առաջին նման ընտրություններում՝ 1978 թվականի իսպանական Սահմանադրությանը համապատասխան, Ռիվերոն ընտրվել է որպես Էլ-Սոզալի քաղաքապետ, պաշտոն, որը զբաղեցրել է մինչև 1997 թվականը ։ Ռիվերոն սկզբնապես ներկայացրել Է Դեմոկրատական կենտրոնի միությունը, սակայն 1983 թվականին անցել է անկախ Թիներֆենի խմբավորմանը, մի խումբ, որը, ի վերջո, ձևավորել է Կանարյան կոալիցիայի մի մասը ։
Ռիվերոն նաև եղել է Կաբիլդո Դե Տեներիֆեի անդամ, նախքան 1996 թվականին ազգային քաղաքականություն անցնելը ։ 1996 թվականի համընդհանուր ընտրություններում Ռիվերոն ընտրվել է պատգամավորների կոնգրես՝ որպես Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե ընտրատարածքի ներկայացուցիչ, հետագայում վերընտրվել է 2000 և 2004 թվականների համընդհանուր ընտրություններում ։ Գլխավորել է Մադրիդում գնացքների պայթյունների հետաքննության խորհրդարանական հանձնաժողովը 2004 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ
Քարշուտ-Բազար
Քարշուտ-Բազար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (181601-181700)
Աստերոիդների ցանկ (181501-181600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (181701-181800)
|}
Կլոդ Նիկոլյա Լեդու
Կլոդ Նիկոլյա Լեդու (Claude Nicolas Ledoux, ), ֆրանսիական հեղափոխական նեոդաականության վարպետ, մեգալոմանների դպրոցի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրան հաճախ անվանել են «անիծված ճարտարապետ», որովհետև նրա ստեղծագործությունների մեծ մասն ավերվել է ։
Կենսագրություն
Կլոդ Նիկոլյա Լեդուն ծնվել է 1936 թվականի մարտի 21-ին Էպեռնե շրջանում։
Սասնաժ աբբայությունը ֆինանսավորել է նրա ուսումը Փարիզում (1749-1753)՝ Կոլեժ Դե Բովայում, որտեղ նա անցել է դասականության դասընթաց։ 17 տարեկանում քոլեջից դուրս գալով՝ նա աշխատանքի է ընդունվել որպես փորագրող, սակայն չորս տարի անց նա սկսել է ուսումնասիրել ճարտարապետություն Ժակ-Ֆրանսուա Բլոնդելի ղեկավարությամբ, որի նկատմամբ նա պահպանել է իր հարգանքը ողջ կյանքի ընթացքում ։
1760-ական թվականներին և 1770-ականների սկզբին ֆրանսիական ազնվականության համար նախագծել է նրբաճաշակ քաղաքային առանձնատներ «անգլիական ճաշակով», «Լյուդովիկոս XVI-ի ոճի» առաջին նմուշները, այդ շինությունների մեծ մասը քանդվել է դեռևս 19-րդ դարում։ Այս շրջանի ուշագրավ աշխատանքներն են փարիզյան «Գոդո սրճարանի» ներքին դեկորը, որի պատերի երեսպատումներն այժմ վերականգնվել են Փարիզի պատմության թանգարանի ցուցադրությունում (1762), «Երաժշտության տաղավարը» Մադամ դյու Բարրիի լուվեսինեյան կալվածքում (1770-1771), բալետի պարուհի Մ. Գիմարի տունը Փարիզի 7-րդ օկրուգում։
Բրեժու Սանտու
Բրեժու Սանտու (Brejo Santo), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սեարա նահանգի Հարավ-կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Բրեժու Սանտու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 42 004 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 661,959 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 63,5 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սեարա նահանգի բնակավայրեր
Կլոդ Նիկոլյա Լեդու
Կենսագրություն
1771-1773 թվականներին Բեզանսոնում թատրոն կառուցելիս դիմել է հունական Պեստումի ճարտարապետությանը՝ հիերարխիկ օթյակները փոխարինելով «ժողովրդական» ամֆիթատրոնով։ 1785-1789 թվականներին Փարիզի շուրջը կառուցել է հիսուն մաքսային ուղեկալներ (պահպանվել են միայն չորսը), որոնց տպավորիչ երկրաչափական ծավալները կանխագուշակում էին ամպիրի գեղագիտությունը։ Չնայած Ֆրանսիական հեղափոխության իդեալներին իր շատ մտահղացումներին համահունչ լինելուն, 1793-1794 թվականներին բանտարկվել է ժիրոնդիստների հետ կապի համար։ Լեդուն եղել է միապետության կողմնակից, նա կարծում է, որ հասարակությունն ու պետությունը բարեփոխումների կարիք ունեն, բայց հին կարգի շրջանակներում՝ ազնվականության առաքինությունների պահպանմամբ։
Արվեստի պատմաբան Էմիլ Կաուֆմանը Լեդուին հռչակում է ժամանակակից ճարտարապետության հայր, Լե Կորբյուզիեի նախորդը։ Կաուֆմանի գիրքը, որն այդպես էլ կոչվում է՝ «Լեդուից մինչև Լե Կորբյուզիե։ Ինքնուրույն ճարտարապետության ծագումն ու զարգացումը», լույս է տեսել Ամերիկայում 1933 թվականին, որտեղ հայտնվում է «հեղափոխական ճարտարապետներ» տերմինը։ Կաուֆմանը հիմնավորումներ է փնտրում իր ժամանակի ավանգարդ արվեստի համար Ֆրանսիական Մեծ հեղափոխության ժամանակաշրջանում՝ առաջ քաշելով հեղափոխական ճարտարապետների և նրանց հեղափոխական ճարտարապետության գաղափարը, որն առաջին անգամ ինքնուրույնության հավակնություն ունի. այն գտնվել է նորարարությունների մշակույթի (ավանգարդ) հարաբերությունների և քաղաքական հեղափոխության խնդրի՝ 20-րդ դարի սկզբին ջերմորեն քննարկվող հարցի հունում։ Իր ճարտարապետական ուտոպիաներով Լեդուն շատ առումներով կանխագուշակել է 20-րդ դարասկզբի մոդեռնիստների և կոնստրուկտիվիստների աշխատանքները ։ Նա նույնիսկ կիրառել է յուրօրինակ «մոդուլոր»՝ կատարելով նախագծեր ըստ ցանցի, որում տեղավորվում էր կանգնած մարդը՝ խաչված ձեռքերով (այդ ցանցի քառակուսին ընդունվել է որպես մոդուլային միավոր) ։
Կլոդ Նիկոլյա Լեդուն մահացել է 1806 թվականի նոյեմբերի 19-ին Փարիզում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ
Զինվորական կոմիսար
Զինվորական կոմիսար, իշխանության ներկայացուցիչը զինված ուժերի զորամասերում (նավերի վրա), միավորումներում, հաստատություններում։ Բանակի ղեկավարման գործի երկատումից հետո տեխնիկական կողմը, օպերատիվ և հրամանատարական իրավունքներն ու պարտականությունները դրվում էր հրամանատարի վրա, իսկ քաղդաստիարակչական վերահսկման իրավունքներն ու պարտականությունները՝ կոմիսարի։ Զինվորական կոմիսարները օժտված էին լայն իրավունքրով, առանց նրանց ստորագրության ոչ մի հրաման ի կատար չէր ածվում։
Կատեգորիա:Ռազմագիտություն Կատեգորիա:Ռազմական մասնագիտություն
Ժողովածու (2194)
Ժողովածու (2194), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2194 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում ենթադրաբար Գրիգոր գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12.2×9.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 134 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարան գրչի՝ 1բ, 44ա, 79ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Անդսումյաե (գյուղ, Հաանյա շրջան)
Անդսումյաե (Andsumäe), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (2001-2100)
Աստերոիդների ցանկ (1901-2000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (2101-2200)
Թենեսի (այլ կիրառումներ)
Թենեսի կարող է վերաբերել՝
Պոլևոյ (գյուղ, Դիվեևսկի շրջան)
Պոլևոյ (Полевой), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դիվեևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դիվեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Իլմուրզինո
Իլմուրզինո (Ильмурзино, Илмырҙа), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 412 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժան Պարիզո դե լա Վալետ
Ժան Պարիզո դը Վալետտ (Jean Parisot de Valette; փետրվարի 4, 1495, Մալթա - օգոստոսի 21, 1568, Մալթա), ֆրանսիացի ազնվական, 1557 թվականի օգոստոսի 21-ից Մալթայի միաբանության առաջնորդ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ծագումով Թուլուզցի կոմսերի ընտանիքում։
1534 թվականին եղել է նավապետ, իսկ 1540 թվականին ուներ սեփական նավ։ 1540 թվականին նրան գերեվարում և ստրկացնում են թուրքերը։ Որոշ ժամանակ եղել է Տրիպոլիի քաղաքագլուխը։
1557 թվականի օգոստոսի 21-ին ստանձնում է Մալթայի միաբանության առաջնորդի պաշտոնը, մի շարք եվրոպական և մուսուլմանական երկրներ ճանաչում են նրա ինքնավարությունը և Մալթայի տիրակալ լինելը։ 1565 թվականին Օսմանյան կայսրությունը Մալթայի դեմ է ուղարկում 35 հազարանոց նավատորմ։ Լա Վալետտը ղեկավարում է հերոսական ինքնապաշտպանությունը և դուրս շպրտում թուրքերին։ Նրա պատվին անվանում են Մալթայի մայրաքաղաքը ՝ Վալետան։
Լա Վալետտը տիրապետել է հինգ լեզվի ՝ իտալերենի, իսպաներենի, թուրքերենի, արաբերենի և հունարենի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալթայի ասպետներ
Չերվոնոե (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)
Չերվոնոե (Червоне), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1620 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մրջոմ մրզա
Պատմություն
Բնակչությունը կոտորվել և տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1870-ական թվականներին ուներ 27 հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մրջոմ մրզան ուներ '''Ս. Գևորգ''' անունով հայկական եկեղեցի։
Կրթություն
Ս. Գևորգ եկեղեցուն կից գործում էր վարժարան, որն ուներ 40 աշակերտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բեդմար ի Գարսիես
Բեդմար ի Գարսիես (Bedmar y Garcíez), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա Մախինա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 119 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3132 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 48 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Վարդան Սեդրակյան
Վարդան Ժորժիկի Սեդրակյան (1967, օգոստոսի 20, Երևան), հայ էպոսագետ։ 1998 թվականից զբաղվել է ինչպես հայկական, այնպես էլ մյուս ազգերի էպոսների, հեքիաթների և առասպելների հետազոտությամբ և վերլուծությամբ։
2013 թվականին 14 տարով ազատազրկվել է «Ազգային ինքնորոշում» միավորման նախագահ Պարույր Հայրիկյանի նկատմամբ մահափորձ պատվիրելու գործով ։ 2020 թվականի մայիսի 27-ին դատարանի կողմից պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակման մասին որոշում է կայացվել ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1967 թվականի օգոստոսի 20-ին Երևանում։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու տղա և մեկ աղջիկ։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Էպոսագետներ Կատեգորիա:Հայ կալանավորներ և ձերբակալվածներ
Պուստոյ Յոլ
Պուստոյ Յոլ (Пустой-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լուն Վոժ գետի ձախ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Իլյակշիդե
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 235 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Քար-օվա
Քար-օվա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Պոլզիկովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)
Պոլզիկովո (Ползиково), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
(4814) Կասաչի
(4814) Կասաչի (Casacci), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,226246 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,613 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8395 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2116,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,170082 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,44° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Ավրելիանոս
Ավրելիանոսի կառավարումը նշանավորվել է մի շարք փայլուն հաղթանակներով. նա հետ է մղել կայսրության Դանուբյան սահմանի վրա բարբարոսների հարձակումները, ճնշել է Եգիպտոսում բռնկված ապստամբությունը և նորից միացրել է Գալլիան Հռոմեական կայսրությանը։ Արևելքում Ավրելիանոսը երկու կայծակնային ռազմարշավների արդյունքում ջախջախել է Պալմիրայի տերությունը՝ գերելով նրա թագուհի Զենոբիային։
Բացի դրանից Հռոմ քաղաքը արտաքին թշնամու հարձակումներից պաշտպանելու նպատակով Ավրելիանոսը շրջապատել այն 19,3 կմ երկարություն ունեցող հզոր պարսպներով։ Անցկացրել է նաև ֆինանսական համակարգի բարեփոխում՝ վերականգնելով հռոմեական դրամի արժեքը։ Պետական կրոն է հռչակել Արևի պաշտամունքը՝ հալածանքներ ծավալելով քրիստոնյաների դեմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրության կոնսուլներ
Ճշգրիտ հաստոցների գործարան (Վանաձոր)
Ճշգրիտ հաստոցների գործարան, խորհրդային և հետխորհրդային շրջանի արդյունաբերության ձեռնարկություն ՀՀ Լոռու մարզկենտրոն Վանաձորում (նախկինում՝ Կիրովական)։
Հիմնադրվել է 1959 թվականին Վանաձոր քաղաքում։
Արտադրում էր խառատային, սեղանի-գայլիկոնող, խառատային-պտուտակահան, պտուտակահան-էլեկտրակայծային, գերձայնային, բալանսավորվող և հատուկ նշանակության հաստոցներ։ 1978 թվականին 1959 թվականի համեմատ արտադրանքի ծավալն աճել է ավելի քան 450 անգամ։
Հիմնական արտադրամասերն էին՝ մեխանիկական մշակման, հավաքման, խառատային հաստոցների հավաքման։ Արտադրանքն իրացվել էր ԽՍՀՄ-ում, ինչպես նաև ավելի քան 30 օտարերկրյա պետություններում։
1966 թվականին Լայպցիգի, Պլովդիվի և Մոսկվայի ցուցահանդեսներում «4531» մակնիշի էլեկտրակայծային հաստոցը արժանացել է 3 ոսկե մեծ մեդալների, իսկ «4532 ՖՅ» մակնիշի թվածրագրային կառավարման էլեկտրաէրոզիոն հաստոցը 1977 թվականին Լայպցիգի ցուցահանդեսում պարգևատրել է ոսկե մեդալով ։
Գործարանը գիտատեխնիկական կապեր է ունեցել Մոսկվայի, Երևանի, Օդեսայի և այլ նախագծային տեխնոլոգիական ինստիտուտների և կոնստրուկտորական բյուրոների հետ։
Լուծարվել է 2001 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանաձորի գործարաններ Կատեգորիա:1959 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ղրիմի հանձնումը Խորհրդային Ուկրաինային (1954)
Ղրիմի հանձնումը Խորհրդային Ուկրաինային (Приєднання Криму до України), ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի կողմից ընդունված վարչաիրավական ակտ, որի համաձայն Ղրիմի մարզի ղեկավարումը Բ ոլշևիկյան Ռուսաստանից (ՌԽՖՍՀ) անցնում էր Ուկրաինայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությանը։ Ակտն իրավական ուժ է ստացել 1954 թվականին և նույն տարում էլ Ղրիմը միացվել է Ուկրաինական ԽՍՀ-ին։
Հրամանագիր
1954 թվականի փետրվարի 19-ին Խորհրդային Միության գերագույն խորհուրդը ստորագրում է Ղրիմի մարզը ՌԽՍՖՀ-ից ՈւԽՍՀ-ին փոխանցելու մասին հրամանագիր։ Տեսական փաստերը, որոնք ներկայումս պահվում են Ռուսաստանի Դաշնության ազգային արխիվում, հավաստում են այն մասին, որ սկզբնապես այդ հրամանագիրը հաստատվել է ԽՍՀՄ Կոմունիստական կուսակցության խորհրդի կողմից, որին հաջորդել է 1954 թվականի հունվարի 25-ի գերագույն խորհրդի նախագահության որոշումը։ ԽՍՀՄ Սահմանադրության։ 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ Խորհրդային Միության հանրապետական սահմանները չեն կարող վերանայվել առանց հանրապետության համաձայնության։ Ղրիմի փոխանցումը հաստատվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության կողմից, չնայած որ նույն իրավական ակտի 33-րդ հոդվածը սահմանափակում էր պետական մարմնի այդ իրավունքը։ Մի քանի օր հետո ԽՍՀՄ ԳԽ-ի հրամանով վերանայվում է Խորհրդային Միության սահմանադրությունը՝ ի դեմս 22-րդ և 23-րդ հոդվածների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղրիմի պատմություն
Աարոն Թեյլոր-Ջոնսոն
Կենսագրություն
Աարոն Թեյլոր-Ջոնսոնը ծնվել է 1990 թվականի հունիսի 13-ին Մեծ Բրիտանիայում։ Մայրը՝ տնային տնտեսուհի, հայրը՝ ինժեներ։ Նա դերասանությամբ հետաքրքրվել է և հայտնվել է բեմերում 6 տարեկանից. նա խաղում էր փոքր ներկայացումներում և նկարահանվում գովազդներում։ Հաճախել է Ջեկ Պալմերի դպրոց, սովորել է դրամատիկական արվեստ, երգել, ջազ և զբաղվել է ակրոբատիկայով։
Անձնական կյանքը
2009 թվականի հոկտեմբերի 31-ից նա հանդիպում է Սեմ Թեյլոր-Վուդի հետ, իսկ 2012 թվականի հունիսի 21-ին նրանք ամուսնացել են։ Նա ունի 2 դուստր՝ Ուայլդա Ռեյ Ջոնսոն և Ռոմի Հիրո Ջոնսոն։
Կարիերա
Նա առաջին անգամ նկարահանվել է «Իրավունք» (2002) սերիալում և «Կատաստրոֆա» (1986) ու Արմեդիլո (2001) ֆիլմերում։ Ապա «Թոմ և Թոմաս» ֆիլմում ստանձնել է գլխավոր դեր, որտեղ նա խաղում էր զույգ եղբայրների դերը։ Շուտով, որպես դեռահաս, Աարոնը դարձավ հայտնի, նրան օգնեց նաև «Դառնալ Ջոն Լենոն» ֆիլմի գլխավոր դերը, որի արդյունքում 2009 թվականին նա առաջադրվեց որպես «Լավագույն դերասան»։ Դրանից առաջ նա խաղացել էր հիանալի ֆիլմերում, ինչպիսին է «Աննա Կարենինա»-ն՝ Կիրա Նայթլիի հետ։ Տարբեր ընտրությունների արդյունքում նա նկարահանվել է «Գոզդիլլա» ֆանտաստիկ ֆիլմում մարմնավորելով Ֆորդ Բրոդիի դերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ