cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քայլող մեռյալները (հեռուստասերիալ)
Չորրորդ եթերաշրջան
Բանտի ցանկապատերից դուրս Կառավարիչը հայտնաբերում է Միշոնին և Հերշելին, որոնց պատանդ է վերցնում։ Շուտով նորաստեղծ բանակի հետ Կառավարիչը ժամանում է բանտի դարպասների մոտ՝ պատվիրելով Ռիքին և մնացածին հանձնվել և հեռանալ բանտից, հակառակ դեպքում կսպանի պատանդներին։ Հրաժարվելով հանձնվելուց, Ռիքն առաջարկում է միավորվել և կռվելու փոխարեն բանտի ներսում միասին ապրել։ Կանխազգալով, որ առաջարկությունը կարող է որոշակիորեն հրապուրել իր մարդկանց, Կառավարիչն անմիջապես Միշոնի կատանա սրով գլխատում է Հերշելին, ինչին հաջորդում է խմբավորումների փոխհրաձգությունը։ Միևնույն ժամանակ փոքրիկ Մեգանը ստանում է զոմբիական խայթ։ Կառավարիչը սառնասրտորեն կրակում է Մեգանի գլխին։ Շուտով խմբավորումների առաջնորդներն ընդհարվում և բռնվում են դաժան ձեռնամարտի։ Կառավարիչը քիչ է մնում սպանի Ռիքին, սակայն ազատված Միշոնը կատանայով խորը վնասվածք է հասցնում նրան։ Ի վերջո, Կառավարիչը սպանվում է Լիլիի գնդակից։ Չնայած հարձակումը փաստացիորեն ձախողվում է, սակայն բանտ են մտնում հազարավոր քայլողներ։
Միևնույն ժամանակ, Բեթին կորցնելուց հետո Դերոլը հանդիպում է հանցագործ խմբավորման՝ ոմն Ջոյի առաջնորդությամբ։ Ջոն թույլ է տալիս Դերոլին միանալ իրենց, սակայն եթե վերջինս հետևի խմբավորման կոդեքսներին, որոնք խախտելու դեպքում նրան կսպասվեր դաժան պատիժ՝ ընդհուպ մինչև մահ։ Խմբավորումը շուտով պատանդ է վերցնում Ռիքին, Միշոնին և Կարլին՝ փորձելով վրեժ լուծել նախկին ընդհարման համար, որի հետևանքով Ռիքը խեղդել էր Ջոյի մարդկանցից մեկին։ Շուտով տեղ է հասնում Դերոլը և ի վերջո Ռիքի հետ սպանում բոլորին։ Դերոլի հետ միավորվելուց հետո Ռիքի խումբն ուղևորվում է դեպի Տերմինուս։ Տերմինուսում նրանց են դիմավորում մի շարք մարդիկ՝ հավաստիացնելով, որ հյուրերն ապահով վայրում են։ Այնուամենայնիվ, շուտով Ռիքը նկատում է, որ որոշ տերմինուսցիներ կրում են Հերշելի ժամացույցը, Գլենի զրահաբաճկոնը և Մեգիի թիկնոցը, ինչի պատճառով ընդհարում է տեղի ունենում։ Ուժերի խիստ անհավասարության պատճառով Ռիքի խումբը ստիպված է լինում հանձնվել, իսկ Տերմինուսի առաջնորդ Գարեթը պատվիրում է նրանց փակել գնացքի վագոնում։ Ռիքի խումբը վագոնում միավորվում է Գլենի և Մեգի խմբերի հետ։ Եթերաշրջանն ավարտվում է Ռիքի խոսքերով. «Շուտով նրանք հիմարների պես կզգան իրենց, երբ պարզեն, որ սխալ մարդկանց հետ են գործ բռնել»։
Հինգերորդ եթերաշրջան
Խմբին հաջողվում է փախչել Տերմինուսից այն բանից հետո, երբ օգնության է հասնում Քերոլը և տերմինուսցիների վրա բաց թողնում զոմբիների մի ամբողջ բազմություն, ինչպես նաև տեղանքում մեծ պայթյուն առաջացնում, ինչն էլ ավելի շատ զոմբիների է գրավում։ Թայրիզի և Ջուդիթի հետ վերամիավորվելուց հետո խումբը ճանապարհին քայլողների հարձակումից փրկում է եկեղեցական քահանա Գաբրիել Սթոքսին։ Շուտով խումբն ընդհարվում է Գարեթի և կենդանի մնացած փոքրաթիվ տերմունուսցիների հետ, որոնք առևանգում են Բոբին, կտրում նրա ոտքը և կրակի վրա եփելուց հետո ուտում այն։ Խումբը Բոբին առաջարկում է միանալ իրենց և շարունակել ուտել մարդկանց միս կամ լինել իրենց ուտելիքը, սակայն Բոբը ստացել էր քայլողի խայթոց, երբ նրանք իմանում են այդ մասին Բոբին բաց են թողնում։ Տերմինուսցիները փորձում են ահաբեկել Ռիքի խմբին, սակայն շուտով ոչնչացվում են։ Աբրահամ Ֆորդն ու Ռոզիտա Էսպինոսան որոշում են շարունակել Յուջինին մայրաքաղաք Վաշինգտոն հասցնելու առաքելությունը։ Նրանց են միանում Գլենը, Մեգին և Թերան։ Մի քանի անգամ մեռյալների հսկայական ամբոխների հետ ընդհարվելուց հետո Յուջինն ի վերջո խոստովանում է, որ խաբել է բոլորին և ամենևին էլ գիտնական չէ և պարզապես հորինել էր այդ ամենը, որպեսզի իրեն պաշտպանեն։ Միևնույն ժամանակ Դերոլն ու Քերոլը հետևում են դեպի Ատլանտա ուղևորվող մեքենայի, որն իր ետնամասում ուներ նույն նշագիծը, ինչ այն մեքենան, որով առևանգել էին Բեթին։ Շուտով պարզվում է, որ Բեթը պահվում է մոտակայքում գտնվող մի հիվանդանոցում, որոնք փրկում էին մարդկանց կյանքը, հետո նրանց պարտավորում միանալ հիվանդանոցի անձնակազմին իրենց փրկելու համար։ Քերոլը ընկնում է նրանց մեքենայի տակ և նրան տանում են, իսկ Դերոլը հավաքում է բոլորին, որպեսզի գրոհի։ Նրանք մի քանի ոստիկանների են պատանդ վերցնում, որպեսզի փոխանակեն Բեթի հետ։ Փոխանակումն ավարտվում է Բեթի մահվանով։ Շուտով Թայրիզը ստանում է քայլողի խայթոց, Ռիքը և Միշոնը կտրում են նրա ձեռքը, սակայն նա մահանում է արյուն կորցնելու պատճառով։ Մի ամիս անց Ռիքին և մնացածին մոտենում է մի տղա, որը երկար ժամանակ հետևել է խմբին, և հայտնում, որ նա ունի ապահով ճամբար, որի մարդիկ ունեն Ռիքի մարդկանց կարիքը։ Սկզբում Ռիքը չի վստահում նրան և չի ցանկանում գնալ այնտեղ, սակայն մյուսները նրան մտափոխում են։ Շուտով ամբողջ խումբը սկսում է ապրել այնտեղ, յուրաքանչյուրն ունենում է աշխատանք։ Դիանա անունով կինը լինում է այդ ճամբարի գլխավորը և խմբի բոլոր անդամների հետ առանձին զրուցում է, նրա ամուսինը շատ այլ մարդկանց օգնությամբ կառուցել էր երկար պատ, որը պահպանում էր նրանց թաղամասը քայլողներից։ Դիանան խմբին տրամադրում է երկու մեծ առանձնատուն։
Ռեժիսորի կապը դերասանների հետ
«Քայլող մեռյալների» ռեժիսոր Ֆրենկ Դարաբոնտը նախկինում արդեն համագործակցել էր դերասաններից մի քանիսի հետ, որոնք են Լոուրի Հոլդենը, Ջեֆրի Դեմանը, Մելիսա Մակբրայդը, Սեմ Ուիթվերը և Խուան Գաբրիել Պարեհան։ Նախևառաջ բոլոր թվարկվածները հանդես էին եկել 2007 թվականին նկարահանված «Մառախուղ» ֆիլմում։ Լոուրի Հոլդենը Ջիմ Քերրիի հետ նկարահանվել էր Դարաբոնտի «Մաժեստիկ» ֆիլմում (2001)։ Ջեֆրի Դեմանը նույնպես նկարահանվել է Դարբոնտի բազմաթիվ ֆիլմերում, բացի այդ հանդես է եկել նաև այնպիսի հոլիվուդյան բլոքբաստերներում, ինչպիսիք են «Փախուստ Շոուշենկից» (1994) և «Կանաչ մղոն» (1999) ֆիլմերը։ Սեմյուել Ուիթվերը առաջին եթերաշրջանում մարմնավորում էր մահացած զինվորի դերը, ում զոմբիին սպանում է Ռիքը՝ փակված լինելով տանկի մեջ ։
Թողարկում
Հեռուստասերիալի պրեմիերան Միացյալ Նահանգներում տեղի է ունեցել «AMC» հեռուստաալիքով՝ 2010 թ.-ի հոկտեմբերի 31-ին։ Նահանգներից դուրս պրեմիերան կայացել է «Fox International» հեռուստաալիքով՝ նոյեմբերի առաջին շաբաթում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ զոմբիների մասին Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Ավիլես
Ավիլես (Avilés, Aviles), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, ենթարկվում է Աստուրիայի պրովինցիային։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ավիլես համայնքի կազմում։ Զբաղեցնում է 26.81 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 84 202 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։
Օգսեն Ասատրյան
Օգսեն Ավետիսի Ասատրյան, հայ նկարիչ , գրաֆիկ , ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Օգսեն Ասատրյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդ քաղաքում՝ 1914 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ։ Շրջանավարտն է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջի։ Մասնակցել է տարբեր ցուցահանդեսների։
Մահացել է 1991 թվականի օգոստոսի 29-ին՝ Երևանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ Կատեգորիա:Գրաֆիկներ ըստ ազգության Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Հայ դիզայներներ
Կենտրոնական մարզ (Իսրայել)
Կենտրոնական մարզ (מחוז המרכז, մեհոզ ա մերկազ), Իսրայելի վեց վարչական մարզերից մեկը։ Ընդգրկում է Շարոն դաշտավայրի մեծամասնությունը։ Մարզի վարչական կենտրոնն է Ռամլեն, իսկ խոշորագույն քաղաքը Ռիշոն լտ Ցիոնը։
Համաձայն 2005 թվականի տվյալների մարզի բնակչությունը կազմում է 1 613 700 մարդ, տարածքը՝ 1 242 կմ²։ Ըստ Իսրայելի Կենտրոնական Վիճակագրական Բյուրոյի տվյալների մարզի բնակչության մեծամասնությունը կազմում են հրեաները՝ 88%, արաբները՝ 8%, իսկ 4%-ը այլ էթնիկական խմբերի ներկայացուցիչներ (հիմնականում ռուսներ և ուկրաինացիներ խառը ընտանիքներից, որոնք ունեն բարեկամական կապեր հրեաների հետ, ինչպես նաև խառը արյան մարդիկ, որոնք համաձայն Վերադարձի մասին օրենքի հրեա չեն ճանաչվում։)
Նիժնի Չատ
Նիժնի Չատ (Нижний Чат, Түбәнге Сат), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 240 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Հառլեմ Գլոբթրոթերս
«Հառլեմ Գլոբթրոթերս» (անգլ.՝ Harlem Globetrotters, թարգմանաբար՝ «Հառլեմյան ճանապարհորդներ»), ամերիկյան ցուցադրական բասկետբոլի ակումբ։
Թիմն ստեղծումից ի վեր հանդես է եկել շուրջ 120 երկրներում և ներկայացրել մոտ 20 000 ցուցադրումներ։ Թիմի ներկայացումները պարունակում են սպորտի, թատերական շոուի և կատակերգության տարրեր։
Ակումբն հիմնադրվել է 1927 թվականին՝ Չիկագոյում։ Բասկետբոլիստների ճնշող մեծամասնությունը աֆրոամերիկացիներ էին, ինչն անսովոր երևույթ էր այդ տարիներին, քանի որ պրոֆեսիոնալ մակարդակի լիգաներում գործում էր սևամորթ մարզիկների քանակի սահմանափակման մասին օրենք։ Երեսունականների և քառասունականների ընթացքում թիմն արդեն համարվում էր երկրի լավագույն բասկետբոլային ակումբը։ Տարիների ընթացքում «Գլոբթրոթերսի» ձեռք բերած ժողովրդայնությունը ստիպում է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիային և Ամերիկյան բասկետբոլի լիգային հանել ռասայական սահմանափակման մասին օրենքը։ 1950-ականներին լիգաներում արդեն ազատորեն հանդես էին գալիս սևամորթ բասկետբոլիստներ, իսկ «Գլոբթրոթերսը» այդ ընթացքում վերածվում է կրկեսային թիմի։
Մինչև NBA-ին միանալը, «Գլոբթրոթերսում» մեկ մրցաշրջան է անցկացրել կենտրոնական Ուիլթ Չեմբեռլենը, ում 13 համարի խաղաշապիկը հավերժացվել է ակումբի կողմից։
2001 թվականին ակումբն առաջադրվել է Բասկետբոլի փառքի սրահ։
Ակումբի գլխամասը գտնվում է Արիզոնա նահանգի վարչական կենտրոն Ֆինիքսում։
Պատվավոր անդամներ
Թիմը պաշտոնապես պատվավոր անդամ է ճանաչել ութ անձի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպորտային ժամանց Կատեգորիա:Ամերիկյան բասկետբոլային ակումբներ
Սիու շրջան (Այովա)
Կատեգորիա:Այովայի շրջաններ
Բացականչական նշան
Բացականչական նշանը հայերենի կետադրական նշաններից մեկն է, որը դրվում է արտասանության երկարաձգմամբ, զգացմունքներով արտաբերվող բառերի վրա, ավելի հաճախ՝ ձայնարկությունների։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայերենի կետադրություն
Եկատերինովկա (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)
Եկատերինովկա (Екатериновка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 450 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մուս (գետ)
Մուս (Мусь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Մարի Էլ հանրապետությունում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Կոկշագա գետի ձախ ափին՝ 94 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է, ավազանի տարածքը 39,2 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Մեծ Կիբեևո գյուղում, Սանչուրսկա գյուղից 13 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է հարավ-արևելք։
Շեշտ
Հայերենում շեշտը դրվում է՝
Մուս (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Շեշտ
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայերենի կետադրություն
Մուս (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Հրայր Դժոխք
Հրայր Դժոխք կամ Ուրվական, ծնունդով՝ Արմենակ Մամբրեի Ղազարյան, հայդուկապետ, ռազմական տեսաբան, Արևմտահայ ազատագրական պայքարի մեծագույն ղեկավարներից մեկը, Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության անդամ։ Սկզբում կարճ ժամանակով եղել է Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության անդամ։
Իրականացրել է կազմակերպչական գործունեություն։ Առաջնորդվելով ՀՅԴ 2-րդ ընդհանուր ժողովի որոշումներով՝ փորձել է կասեցնել ֆիդայական կռիվները և կազմակերպել միասնական ապստամբություն ։
Կենսագրություն
Արմենակ Ղազարյանը ծնվել է Սասունի Խուլփի գավառակի Ահարոնք գյուղում։ Ընտանիքը տեղափոխվել է Մշո Ղզլաղաճ գյուղ, երբ Արմենակը դեռ մանուկ է եղել։ Սովորել է Տարոնի Ղզլաղաճ գյուղի, Մշո Ս. Կարապետ վանքի դպրոցներում և Մշո Կեդրոնական վարժարանում ։ Եղել է ուսուցիչ, ծանոթացել Սասունի ու Տարոնի հայերի վիճակին, քարոզել հայ ազատագրական պայքարի գաղափարը։
Առաջին ռազմական գործողություններ
1893 թվականից Հնչակյան կուսակցության անդամ է եղել։ Նրա գործընկերներն էին հանրահայտ հնչակյաններ Մեծն Մուրադը (Համբարձում Պոյաճյան) և Միհրան Տամատյանը։ Հրայրը հնչակյան կուսակցության հիմնադիրն էր Սասունում և Տարոնում ։
Արտասահմանում
1894 թվականի գարնանը Հրայրը մեկնել է Կովկաս՝ կամավորներ հավաքագրելու և զենք հայթայթելու։ Հնչակյան կուսակցության Կարսի կոմիտեն նրան մերժել է զենք տալ։ Հրայրին դուր չէր գալիս հնչակյանների քաղաքականությունը, որոնք միմիայն ցուցադրական ապստամբություն էին անում, որպեսզի գրավեն արտասահմանյան իշխանության ուշադրությունը։
Հրայրին մասնակի չափով օգնել է Հայ հեղափոխական դաշնակցությունը։ Դաշնակցականների մոտեցումը Արևմտյան Հայաստանում ծավալվող պայքարի վերաբերյալ լրիվ այլ էր։ Նրանք կողմ էին վրիժառությունների և ֆիդայական շարժումների դադարեցմանը և միասնական պայքարի ծավալմանը։ Դա մոտ էր Հրայրի պատկերացումներին, և ֆիդայապետը դառնում է դաշնակցական։
Հրայրը շատ քիչ զենք է կարողացել հայթայթել և որոշել է գնալ Օսմանյան կայսրությանը հարակից երկրներ, որտեղից նա ուզում էր նոր կռվող ուժեր, զենք ու զինամթերք բերել։ Հրայրը գիտակցում էր, որ Արևմտյան Հայաստանի պայքարի համար պետք է մարտնչեն հատկապես տեղի բնակիչները, որոնք, հակահայկական իշխանությունների հետ ժամանակին բախվելով, հայտնվել էին արտասահմանում։
1895 թվականին Հրայրը մեկնել է նաև Ռումինիա և 50 հայ երիտասարդների հետ վերադարձել Հայաստան։ Երիտասարդների կազմում էին Անդրանիկ Օզանյանը, Աղբյուր Սերոբը և Սեպուհը։ Վերջիններս Հրայրի հորդորով անցել են ՀՅ Դաշնակցության շարքերը։
1895 թվականին Հրայրն իր մարդկանցով հասել է Կարս։ Կարսում երիտասարդները համապատասխան ռազմական վարժանքներ են անցել և ուսումնասիրել են պարտիզանական կռվի մարտավարությունը։ Այնուհետև ջոկատը ռուս-թուրքական սահմանի վրայով մաս առ մաս տեղափոխվել է Խնուս և Սասուն ։
Ձերբակալություն
Սասունում Հրայրը գործակցել է Թաթուլի (Արամ Արամյան) հետ։ 1896 թվականի հուլիսի 2-ին Բասենի Իշխու գյուղում մատնությամբ ձերբակալվել է, տարվել Կարինի բանտ։ Ձերբակալել էին նաև Թաթուլին։ Հրայրն ընդհանուր ներման շնորհիվ ազատվել է, իսկ Թաթուլը՝ 1899 թվականին կախաղան է բարձրացվել։
Կազմակերպչական աշխատանքներ
Դաշնակցականները Վանից ուղարկում են երկու գործիչների՝ Գուրգենին (Բաղդասար Մայան) և Վազգենին (Տիգրան Տերոյան)։ Հրայրը գիշեր ու ցերեկ շարունակում էր շրջել Հայաստանի գավառներով մեկ և հսկել իր հիմնած հայդուկային խմբերի աշխատանքներին։ Նրան գրեթե ոչ-ոք չէր կարողանում տեսնել։ Նրա այցելության մասին իմանում էին միայն իր գալուց հետո։ Դրա պատճառով էլ ժողովրդի շրջանում նա ստացել էր Ուրվական մականունը։
Հրայրը պլանավորել էր համընդհանուր ապստամբություն բարձրացնել 1905 թվականին։
1898 թվականի հունվարի 2-ին Վանի Կուռուբաշ գյուղում մատնության հետևանքով իր զինակից ընկեր Շատախցի Միքոյի (Արշակ Չալկադրյան) հետ զոհվել է խմբապետ Վազգենը։ 1899 թվականի ապրիլի 24-ին իր 9 ընկերների հետ միասին Մշո Ցրոնք գյուղում տեղի ունեցած կռվում զոհվել է Գուրգենը։ 1899 թվականի նոյեմբերի 1-ին դավադրության զոհ է դարձել նաև Աղբյուր Սերոբը։
Այդպիսով, Հրայրը զրկվել էի իր համախոհներից։ Այնուամենայնիվ, նա շարունակել է իր աշխատանքը։ Նա բոլոր ֆիդայիներին ստիպում էր զերծ մնալ վրիժառույթունից և մուսուլմանների հետ բախումից։ Սակայն Շենիկում գումարված ժողովում Անդրանիկի ու Հրայրի միջև անհամաձայնություն է առաջացել։ «Անդրանիկն անգամ զենք քաշեց Հրայրի վրա և սպառնաց սպանել նրան»։ Վրա հասած գյուղացիները զինաթափել են Անդրանիկին և նրա ջոկատին․ նրանք պատրաստ էին սպանել Հրայրի վրա ձեռք բարձրացնողներին։ Սակայն Հրայրն արգելել է ֆիդայիների վրա ձեռք բարձրացնել ։
Գևորգ Չաուշը Հրայրի հետ բանակցելով կարողացել է զենքերը հետ վերադարձնել ։
Հրայր Դժոխքը ոչ միայն ղեկավարել է Օսմանյան բռնակալության դեմ հայերի զինված պայքարը, այլև խրախուսել հայության կրթական, մշակութային և համայնական աշխատանքները։
Հրայր Դժոխքը կազմակերպել է մի շարք համայնական աշխատանքներ, որպեսզի ժողովրդին ցույց տա դրա կարևորությունը և զինի նրան միասնության և կազմակերպվածության ոգով։ Մասնավորապես, Ախլաթի շրջանի Ջրհոր գյուղի աղբյուրների կառուցումը։ Գյուղի ջրի խնդիրը լուծելու նպատակով Հրայրն առաջարկել է գյուղացիներին գյուղից հեռու գտնվող ջրի հունը թեքել և գյուղ հասցնել։ Ջուրը գյուղ հասցնելուց հետո Հրայրը կազմակերպել է նաև աղբյուրների կառուցումը, որոնք ջրհորցիները նրա անունով կոչել են «Արմենակի աղբյուրներ»։
Մահ
1904 թվականի ապրիլի 13-ին, Գելիեգուզանի ուղղությամբ թուրքերի դեմ կռվի ժամանակ Հրայրը նկատելով, որ Սեպուհը վիրվավորվել է, նետվում է վերջինիս օգնության։ Սեպուհը փորձում է համոզել Հրայրին, որ վերադառնա, բայց Հրայրը Սեպուհին ծանր դրության մեջ միայնակ չի թողնում։ Հրայրն ի պատասխան ասում է. «Կամ կսպանվիմ, կամ քեզ էլ ազատելուց հետս կտանեմ»։ Նա կարողանում է Սեպուհին դուրս հանել մարտադաշտից, բայց մահացու վիրվավորվում է ճակատից և ընկնում մարտի դաշտում։
Օգնության հասած Անդրանիկի զինվորները Հրայրին և մյուս զոհվածներին թաղել են Գելիեգուզանում՝ Սուրբ Կարմրավոր եկեղեցու բակում՝ Աղբյուր Սերոբի կողքին ։
Հրայրին նվիրված ստեղծագործություններ
Ժողովուրդը երգեր է հյուսել Հրայրի մասին ։ Հրայր Դժոխքի հիշատակին
Սասուն գավառ, Սիմու լնջին, Չկար նման Արմենակին, Արմենակը իր խմբովը, Հաշիվ կուտար թուրքաց զորքին։
Գևորգ Չաուշ հաստ ու կարճ էր, Մոսինը ձեռքին հա կը խարջ էր, Իր խմբովը մեջ միշտ առաջ էր, Քուրտ պետերը շատ կ տանջեր։
Տաճկաց զորքը կը բարձրանար, Մուրադ Փաշան կուրախանար, Կասեր տղերք դուք բռնեք պար, Ես կը ջարդեմ տաճկաց բանակ։
Տաճկաց զորքը թնդանոթով, Հայ կտրիճներ մոսիններով, Քաջ Անդրանիկ փայլուն սուրով Թուրք կ ջարդեր հազարներով։
Առավոտյան արշալուսին, Սուրհանդակներ նամակ բերին, Խմբապետը բարևեցին, Ու նամակը երկարեցին։
Կանչեք Փաշա Անդրանիկը, Զարկին ընկեր Արմենակը, Տարին Սասնո ժամին բակը, Եղավ հայոց նահատակը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:Ֆիդայական կեղծանուններ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Ապրիլի 13 մահեր Կատեգորիա:Հայ ազգայնականներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության բանտարկյալներ և կալանավորներ Կատեգորիա:Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության անդամներ
Լեպտունիս մազանման
Լեպտունիս մազանման, տորոնազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Բարակ թելանման ցողուններով միամյա խոտաբույս է, որն ունի 10-25 սմ բարձրություն։ Տերևները թելանման են, հավաքված 10-16-ական օղակներով։ Կարմրավուն ծաղիկները մանր են և երկար խողովակով ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Երանոս լեռնագագաթ, Երախի լեռնաշղթա, Զովաշեն գյուղի շրջակայք)։ Տեսակը հանդիպում է նաև Նախիջևանում, Թալիշում, Իրանում Միջին Ասիայում և Աֆղանստանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-1100 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ, կրաքարային լանջերին, ֆրիգանման բուսականության մեջ։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղաբերում՝ հունիսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման շրջանի մակերեսը 100 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Միամյա բույս Կատեգորիա:Տորոնազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր Կատեգորիա:Վրաստանի բուսական աշխարհ
Ինամի
Ինամի (印南町), Ճապոնիայի Վակայամա պրեֆեկտուրայի Հիդակա գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 113,63 կմ², բնակչությունը՝ 8 196 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 72,13 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Ինամի ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Վակայամա պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Գոբո, Տանաբե քաղաքները և Հիդակագավա, Մանաբե ավանները։
Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 8 196 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 72,13 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Սիմվոլիկա
Ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում կրիպտոմերիան, ծաղիկ՝ Sarcandra glabra-ն ։
Ռեկան Վերին
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն քուրդ բնակիչ ։
ԼՂԻՄ Ազգային խորհուրդ
ԼՂԻՄ Ազգային խորհուրդ, մարզային ինքնակառավարման ներկայացուցչական մարմին։ Ընտրվել է 1989 թվականի օգոստոսի 16-ին Ստեփանակերտում հրավիրված ԼՂԻՄ ազգաբնակչության լիազոր ներկայացուցիչների համագումարում՝ մինչև ժողովրդական պատգամավորների մարզխորհրդի և կուսակցության մարզկոմի վերականգնումը մարզը ղեկավարելու նպատակով։ Ազգային խորհուրդը ունեցել է 80 անդամ, ընտրել նախագահություն։ Նախագահության նախագահ՝ Վ. Գփզորյան, տեղակալներ՝ Վ. Աթաջանյան և Վ. Թովմա պան, անդամներ՝ Ն. Ավագիմյան, Ռ. Աղաջանյան, Ս. Բաբայան, Կ. Բաբուրյան, Գ. Բադյան, Ս. Դավթյան, Վ. Գաբփելյան, է. Ղուկասյան, 0. Եսայան, Վ. -Քոչարյան, Ռ. Քոչարյան, Ռ. Մանգասարյան, Մ. Մխզոյան, Ա. Մկրտչյան, Յու. Նեոփսյան, Ռ. Պետրոսյան, Շ. Պետուսյան։ Համագումարում ընդունվել են որոշում, հռչակագիր և դիմումներ՝ ուղղված հատուկ շրջանի պարետին, խորհրդային բանակի և ԽՍՀՄ ՆԳՆ ստորաբաժանումների սպաներին ու զինվորներին, ինչպես նաև ադրբեջանական ժողովրդին։
Ազգային խորհրդի առաջնահերթ խնդիրներն էին՝ ազգամիջյան ընդհարումների կասեցումը, իրավիճակի կայունացումը, Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի լուծումը։ 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Ազգային խորհուրդը և ՀԽՍՀ ԳԽ համատեղ նիստում որոշում է ընդունվել ՀԽՍՀ և ԼՂԻՄ վերամիավորման մասին։ Ազգային խորհուրդը գործել է մինչև ԼՂՀ անկախության հռչակումը՝ 1991 թվականի սեպտեմբերի 2-ը։
Կատեգորիա:Մարզային ինքնակառավարման ներկայացուցչական մարմին
Օլենովկա (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)
Օլենովկա (Оленівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օլենովկա գյուղում բնակվում էր 350 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1166,67 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հարություն Հարությունյան (բժիշկ)
Հարություն Սիմոնի Հարությունյան (փետրվարի 20, 1940, Ուջան (այժմ՝ ՀՀ Արագածոտնի մարզում) - հունվարի 30, 1999, գ. Ուջան), բժիշկ), ազատամարտիկ, Ղարաբաղյան շարժման մասնակից։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը (1977)։ 1977-1984 թվականներին աշխատել է Աշտարակի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցում՝ ախտաբան-անատոմ, 1984 թվականից՝ Բյուրականի (ՀՀ Արագածոտնի մարզ) «Արագած» մանկական առողջարանի գլխավոր բժիշկ։ 1965 թվականին ղեկավարել է «Վրիժառուներ» ընդհատակյա խումբը, որը 1967 թվականին Ուջան գյուղում կանգնեցրել է զորավար Անդրանիկի հուշարձանը։ 1990թ․ին տպագրված "Միջնադարյան Հայկական Բժշկարանների Դեղաբույսեր" գրքի հեղինակ։
1988 թվականին Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ մասնակցել է փրկարարական, բուժսպասարկման աշխատանքներին, 1989-1993 թվականներին՝ Շուշիի (Ջանհասան-Քյոսալար հատվածում), «Արծիվ» մահապարտների կազմում (դասակի հրամանատար)՝ Մարտակերտի (Չլդրան, Դրմբոն, Վաղահաս Հարությունագոմեր, Պողոսագոմեր) ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական գործողությունների ժամանակ նաև բուժօգնություն է ցույց տվել վիրավոր ազատամարտիկներին, կազմակերպել վիրավոր և զոհված ազատամարտիկների տարհանումը, զինադադարից հետո «Արագած» մանկական առողջարանում՝ նրանց ընտանիքների և ծնողազուրկ (նաև աղետի գոտու) երեխաների բուժսպասարկումը։
Պարգևատրումներ
Պարգևատրվել է ՀՀ «Մարտական ծառայության համար» մեդալով։
Դերժանովկա (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)
Դերժանովկա (Держанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դերժանովկա գյուղում բնակվում էր 412 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 332,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Չակերտներ
Չակերտներ, հայերենի կետադրական նշաններից մեկն է, որոնք դրվում են հետևյալ դեպքերում․
Տպագիր խոսքում նույն բանը կարելի է անել՝ նշված միավորները տառատեսակով ընդգծելով, թավ կամ շեղ տառատեսակներով գրելով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայերենի կետադրություն
Տրամաբանական-փիլիսոփայական տրակտատ
Տրամաբանական-փիլիսոփայական տրակտատ, ՏՓՏ (Logisch-Philosophische Abhandlung), ավստրաանգլիացի փիլիսոփա Լյուդվիգ Վիտգենշթայնի կողմից կենդանության օրոք հրատարակած աշխատություններից խոշորագույնը։ Համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ աշխատություններից մեկը։
Գիրքը լույս է տեսել գերմաներենով 1921 թվականին, առաջին անգամ թարգմանվել է անգլերեն 1922 թվականին Չարլզ Քեյ Օգդենի կողմից (Ֆրենկ Ռամսեյի մասնակցությամբ), հետո թարգմանվել է նաև Դ. Փիրսի և Բ. Մաքգիննեսի կողմից 1961 թվականի հրատարակման համար ։
Ստեղծման պատմություն
Տրակտատը գրվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ճակատային փիլիսոփայական նամակների հիման վրա, չնայած Տրակտատի մտահղացումը ծագել էր ավելի վաղ։ Տրակտատի շատ առանցքային դրույթներ այս կամ այն աստիճանով ներկա են ճակատային օրագրերում։ Տրակտատը առաջին անգամ հրատարակվել է Գերմանիայում 1921 թվականին։
Հիմնական դրույթներ
Տրակտատը կազմված է յոթ հիմնական դրույթներից և դրանց մեկնաբանություններից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1921 գրքեր Կատեգորիա:Վերլուծական փիլիսոփայության գրականություն Կատեգորիա:Լյուդվիգ Վիտգենշթայնի գրքեր Կատեգորիա:Կոգնիտիվիստիկայի գրականություն Կատեգորիա:Ժամանակակից փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Տրամաբանության գրքեր Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տրամաբանություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայության գրքեր Կատեգորիա:Լեզվի փիլիսոփայության գրականություն Կատեգորիա:Բանտային գրականություն
Եկատերինովկա (գյուղ, Ելեցկի շրջան)
Եկատերինովկա (Екатериновка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 472 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի բնակավայրեր
Խիզանի գավառակ
Խիզան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Վարչական կենտրոնը Խիզան քաղաքն էր, իսկ XIX դարի երկրորդ կեսին, Խիզանի հետադիմելու և ավերվելու պատճառով, գավառակի կենտրոն դարձավ Կարասու ավանը։
Անվան ստուգաբանություն
Ըստ Գ. Խալաթյանցի գավառակի անվանումը կապված է ասորեստանյան արձանագրություններում հիշատակված Կիրզան տեղանվան հետ ։ Ղ. Ինճիճյանի կարծիքով անվանումն առաջացել է պարսկերեն «սեհետխիզան» բառի ձևափոխությունից, որը թարգմանաբար նշանակում է «կախահարույց» ։
Աշխարհագրություն
Խիզանի գավառակը գտնվում էր Վանա լճից հարավ, Բիթլիսի գավառի հարավարևելյան կողմում։ Հյուսիսից և հարավից սահմանակից էր Վանի վիլայեթին, իսկ հարավարևմտյան կողմով՝ Սղերդի գավառին։
Գավառակի տարածքով հոսում էր Արևելյան Տիգրիսի վտակ Խիզան գետը։ Հյուսիսային և հարավային մասերը լեռնոտ են, իսկ հարավային և արևմտյան մասերը դաշտային։ Դաշտային մասերում հողը բարեբեր էր։ Ունի հարուստ բուսականություն և անտառներ, որտեղ նաև պտղատու այգիներ կան։ Անտառները լի են վայրի գազաններով։
Կլիմա
Խիզանում կլիման բարեխառն է։
Բնակչություն
Հայ բնակչության քանակը զգալիորեն նվազել է XV-XVII դդ. թուրք-պարսկական երկարատև պատերազմների և քրդական ցեղերի խուժման պատճառով, սակայն մինչև XIX դարի 70-ական թթ. վերջը հայերն այնտեղ մեծամասնություն են կազմել։
Հայերի թիվը խիստ նվազել է 1877-1878 թթ. Ջալալեդդինի արշավանքների և, հատկապես, 1894-1896 թթ. հայկական կոտորածների հետևանքով։ Բազմաթիվ հայ ընտանիքներ գավառակից հեռացել են 1880-ական թթ. ծավալված սովի ժամանակ ։
1891 թվականին, ըստ Վ. Քինեի վիճակագրության, Խիզանի գավառակն ուներ 27 070 բնակիչ՝ հայեր և քրդեր։
Աղթամարի Խաչատուր կաթողիկոսի տվյալներով 1895 թվականին թուրքերը գավառակի 40 գյուղերում սպանել են 400 հայ և ավերել ու քանդել են հայկական եկեղեցիներն ու վանքերը։
Հայ բնակչության մեծ մասը թուրքերի ձեռքով կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Ողջ մնացածները բռնագաղթել են։
Օգտակար հանածոներ
Գավառակում կար արծաթի, պղնձի, կապարի, երկաթի և այլ հանքեր։
Տնտեսություն
Գավառակի հարավարևելյան լեռնային շրջանի հայ և քուրդ բնակչության հիմնական զբաղմունքը խաշնարածությունն ու դաշտավարությունն էր։ Իսկ դաշտային մասում բնակվողները զբաղվում էին հացազգիների (ցորեն, գարի, կորեկ), խաղողի, բամբակի և ծխախոտի մշակությամբ։
Մշակույթ
Խիզանում գործել են հայ գրչության և մշակույթի մի շարք կենտրոններ, որոնցից նշանավոր էին Ս.Խաչ (Ս.Տիկնանց), Բարեձոր (Յոթն խորան), Ս. Գամաղիել վանքերը ։
Վարչական բաժանում
XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի դրությամբ Խիզանի գավառակը բաժանված էր 3 գյուղախմբերի, որոնք միասին ունեին 168 գյուղ, որից 68-ը հայաբնակ էին՝ ընդ որում Խիզանում՝ 23 գյուղ, Մամռտանքում՝ 16, իսկ Սպարկերտում՝ 29 ։
Խիզանի գավառակի մեջ մտնում էին հետևյալ գյուղախմբերը.
Պատմամշակութային կառույցներ
1881 թվականի «Մշակ» թերթի տվյալներով գավառակն ուներ 11 վանք, 70 եկեղեցի և 3 ուսումնարան ։
Նիժնի Չիր
Նիժնի Չիր (Нижний Чир), ստանիցա Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Սուրովիկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4700 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Սուրովիկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Անդրեյ Բալասանով
Բալասանով Անդրեյ Գրիզուի (ծնված 1967 թվական, ապրիլի 11, Բաքու), բուժակ, անեսթեզիոլոգ։ Ավարտել է Ստեփանակերտի բժշկական ուսումնարանը (1986)։ 1986-1988 թվականներին ծառայել է, իսկ 1988-1990 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում, 1992-1995 թվականներին՝ Ստեփանակերտի կենտրոնական կլինիկական զինվորական հրապիտարի անեսթեզիոլոգիայի բաժանմունքում։ 1995 թվականից՝ 19° զորամասի ինժեներաականազերծման զումարտակի բուժկետի պետ։ 1992-1994 թվականներին արտագնա բժիշկների բրիգադի կազմում կամավոր մասնակցել է Քելբաջարի, Ֆիզուփի, Աղդամի ուղղություններում ընթացող մարտերին, բուժօգնություն ցույց տվել հարյուրավոր հիվանդ և վիրավոր ազատամարտիկների։ Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։
Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ անեսթեզիոլոգներ
Դավիթ Անհաղթի հուշարձան (Երևան)
Դավիթ Անհաղթի հուշարձան, գտնվում է Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքում՝ Դավիթ Անհաղթի անվան զբոսայգում, Դավիթ Անհաղթի փողոցի վերջնամասում։ Արձանը տեղադրվել է 1985 թվականին։ Ընդգրկված է Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում ։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից և գրանիտից, բարձրությունը 3 մետր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Սերժ Մեհրաբյանի քանդակներ
(4222) Նանցիտա
(4222) Նանցիտա (Nancita), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի մարտի 13-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,367113 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6678 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0664 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1330,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27063 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Nancita
Լևոն Կարապետյան (դաշնակահար)
Լևոն Արմենի Կարապետյան, հայ դաշնակահար ։
Կենսագրություն
Դաշնակահար Լևոն Կարապետյանը ծնվել է Երևանում՝ 1989 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ։ Վեց տարեկանից կորցրել է տեսողությունը, նվագել սկսել է յոթ տարեկանից ։ Շրջանավարտն է Ալեքսեյ Հեքիմյանի անվան երաժշտական դպրոցի և Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցների ։ 2007-2013 թվականներին ուսանել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ Մենահամերգներով, դաշնամուրային կատարումներով հանդես է եկել Հայաստանում և արտերկրում ։ 2010-2011 թվականներին հանդես է եկել Սանկտ Պետերբուրգում, 2007 թվականին՝ Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի՝ 2012 թվականին՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։ 2010 թվականին՝ ԱՄՆ-ում թողարկվել է նրա առաջին ձայնասկավառակը։ 2014 թվականին մասնակցելով դասընթացների՝ նվագել է դաշնակահար Բորիս Բերմանի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դաշնակահարներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ Կատեգորիա:Կույր երաժիշտներ
Միության գծիկ
Միության գծիկ, հայերենի կետադրական նշաններից մեկն է, որը դրվում է հետևյալ դեպքերում․
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայերենի կետադրություն
Ստորի շրջան (Այովա)
Ստորի շրջան (Story County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.484 կմ² է, բնակչությունը՝ 89.542 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նևադա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1846 թ.։
Արամե
Արամե (ծննդյան թվականն անհայտ - մ.թ.ա. 843/840), Վանի թագավորության հիմնադիր առաջին արքան մ.թ.ա. 859-մ.թ.ա. 840 (մ.թ.ա. 843 ) թվականներին։
Ք․ա․ 9-րդ դարում Հայկական լեռնաշխարհում Հայկազունիների Այրարատյան թագավորության անկումից հետո ծնունդ է առնում մեկ այլ պետական կազմավորում՝ Վանի թագավորությունը, որի առաջին թվագրվող արքան Արամ Ուրարտացին է, կամ Արամեն (մ․թ․ա․ 859-843թթ․)։ Սակայն կան աղբյուրներ, որոնք հիմնադիր-արքային։
հիշատակում են մ․թ․ա․ 860-840 թվականներին։ Արամեի մասին տեղեկություններ են պահվել Ասորեստանի Սալմանասար Գ թագավորի (մ.թ.ա. 859-824 կամ 825 ) արձանագրություններում։ Նա հետ է մղել Սալմանասար Գ-ի հարձակումները, պահպանել երկրի ռազմաքաղաքական հզորությունը, ընդարձակել թագավորության սահմանները։ Արամեի մեծագործությունը հիշատակվում է Արամ թագավորի մասին ժողովրդական ավանդավեպում ։
Սալմանասար Գ-ի արշավանքները Արամ Ուրարտացու դեմ
Ասորեստանը հենց սկզբից փորձում է վճռական հարված հասցնել նորաստեղծ Վանի թագավորությանը ։ Սալմանասար Գ-ն մի քանի անգամ արշավանքներ է կազմակերպում Վանի թագավորության դեմ ։ Իր թագավորության առաջին տարում Սալմանասար Գ-ն (մ.թ.ա. 859-825) մեծ ուժերով հարավից մի արշավանք է կատարում Վանի թագավորության վրա և գրավում, կողոպտում ու ավերում է սահմանամերձ Սուգունիա բերդաքաղաքը, 14 այլ բնակավայրեր և հասնում «Նաիրի ծովը» (Վանա լիճը) ։
Երկու տարի հետո՝ մ.թ.ա. 857 թվականին, Սալմանասար Գ-ն հյուսիս-արևմուտքից հարձակվելով Վանի թագավորության վրա, մոտենում և պաշարում է թագավորանիստ քաղաք Արզասկուն, Արամեն դուրս է գալիս Սալմանասար Գ-ի դեմ և Արզասկու քաղաքի մոտ տեղի ունեցած ուժեղ ճակատամարտում Արամեի բանակը պարտություն է կրում։ Դրանից հետո ասորեսանցիները գրավում ու ավերում են Արզասկու քաղաքը և Արամալի երկրամասի բազմաթիվ բնակավայրեր ։
Մ.թ.ա. 848 թվականին Սալմանասար Գ-ն մի երրորդ արշավանք է կատարում Վանի թագավորության վրա, որի մասին նա իր արձանագրության մեջ նշում է շատ համառոտ կերպով. «Ուրարտացի Արամի քաղաքները մինչև Եփրատ գետի (Արածանիի) ակունքը ավերեցի, քանդեցի, հրով այրեցի» ։ Արժանահիշատակ է Սալմանասար Գ-ի՝ «Բալավաթի դարպասի» բրոնզե թիթեղների վրա թողած արձանագրությունը։ Այստեղ Սալմանասար Գ-ն պատմում է Արամ Ուրարտացու դեմ իրականացրած արշավանքի մասին և նշում հետևյալը․ «Ուրարտացի Արամուն վախեցավ իմ հզոր զենքի դառնությունից և ուժեղ ճակատամարտից, լքեց իր քաղաքը….: Նա բարձրացավ Ադդուրու լեռները. նրա ետևից բարձրացա և ես, լեռներում ես ուժեղ ճակատամարտ տվեցի, 3400 ռազմիկների ես իմ զենքով կործանեցի, ինչպես Ադադը, հեղեղ տեղացի նրանց գլխին, լեռը կարմիր բրդի նման ներկեցի արյունով, գրավեցի նրա ճամբարը, նրա մատակառքերը, հեծյալները, նիզակները, ջորիները, ունեցվածքը և հարուստ ավար բերեցի ես լեռներից։ Արամուն փրկելով իր կյանքը, փախա անմատչելի լեռան վրա, իմ հզոր ուժով, ինչպես վայրի ցուլ, ճզմեցի ես նրա երկիրը, բնակավայրերը ավերակների վերածեցի և հրկիզեցի»։ Սալմանասար Գ-ն Վանի թագավորության վրա կատարած արշավանքներին շատ կարևոր նշանակություն տալով Սուգունիա, Արզասկու քաղաքներին գրավման տեսարանները քանդակել է տվել Բալավաթի իր պալատի բրոնզե դռների վրա, որոնք այժմ գտնվում են Բրիտանական թանգարանում։ Բարձրաքանդակներից երևում է, իր Սուգունիան և Արզասկուն կառուցված են եղել բլուրների վրա, ունեցել են պարիսպներ և աշտարակներ ։
Մ.թ.ա. 845 թվականին Ասորեստանի թագավորը կրկին ետ է վերադառնում և Տիգրիսի ակունքում քանդակել է տալիս իր պատկերը, որտեղ թողել է նաև մի հսկա արձանագրություն։ Այդ արձանագրության մեջ նա Ուրարտուի թագավոր է անվանում Արամեին ։
Մ․թ․ա․ 9-րդ դարի առաջին կեսին Վանի թագավորությունը ռազմաքաղաքականապես և տնտեսապես այնքան էր զարգացել, որ հաջողությությամբ կարողանում էր դիմագրավել ու ետ մղել Ասորեստանի հարձակումները, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհի ազգակից ցեղային միությունները միավորել, կանգնել դրանց գլուխ ու տալ պատմական ընթացք։ Այսպես դրվեց միասնական տերության հիմքերը։ Արամեի գործունեությունը հող նախապատրաստեց հետագայում նրա հաջորդների արտաքին քաղաքականության համար։ Արամեն հիմնականում իր պետության սահմանները տարածեց Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիսային և արևմտյան ուղղություններով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Վանի թագավորության արքաներ Կատեգորիա:Փոքր Ասիա Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023 բարելավում
Pornhub
Pornhub, կանադական պոռնոգրաֆիկ տեսահոսթինգ և կայք համացանցում։ Աշխարհի ամենահայտնի պոռնոգրաֆիկ կայքերից մեկն է։ Pornhub-ը հիմնվել է Մոնրեալում։ 2007 թվականից գրասենյակներ ունի Սան Ֆրանցիսկոյում, Հյուստոնում, Նոր Օռլեանում և Լոնդոնում։
Պատմություն
Pornhub-ը հիմնադրվել է վեբ-մշակող Մեթ Քիզերի կողմից Interhub ընկերության շրջանակներում և աշխատեցվել է 2007 թվականի մայիսի 25-ին։ 2010 թվականի մարտին Manwin ընկերությունը (հիմա՝ MindGeek), որը ուրիշ այլ պոռնոկայքերի սեփականատեր էր, գնել է այն։ MindGeek-ի շրջանակներում Pornhub-ը «Pornhub ցանցի» միայն մեկ կայքն է YouPorn, RedTube և ուրիշ կայքերի հետ միասին։ Չնայած դրան, որ Pornhub-ը ամենահայտնի պոռնոգրաֆիկ կայքը չէ, դրա վրա ավելի շատ տեսահոլովակ կա, քան որևէ այլ նմանաատիպ կայքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կայքեր
Անջատման գիծ
Անջատման գիծ, հայերենի կետադրական նշաններից մեկն է, որը դրվում է հետևյալ դեպքերում․
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայերենի կետադրություն
Ռեսան
Ռեսան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Բոնգ երկրամաս
Բոնգ երկրամաս (Bong County), երկրամասի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Լիբերիայի Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում։ Ունի 8,769 կմ² տարածք և 328 919 բնակչություն (2008 թ.)։
Շրջանները
Երկրամասը ներառւմ է 12 շրջաններ։
Կուզմենկովո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Կուզմենկովո (Кузьменкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուզմենկովո գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Կատարինե եկեղեցի (Սանկտ Պետերբուրգ)
Սուրբ Կատարինե եկեղեցի (Армянская Церковь Святой Екатерины в Санкт Петербурге), Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, Նևայի պողոտա 40-42 հասցեում։ Եկեղեցին պատկանում է Նոր Նախիջևանի և Ռուսաստանի թեմին։
Արտաքին հղումներ
Սուրբ Կատարանե եկեղեցի կ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Դուբինկա (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)
Դուբինկա (Дубинка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պասիոնարության տեսություն
Պասիոնարություն (կամ էթնոգենեզի պասիոնարության տեսություն), Լև Գումիլյովի կողմից առաջարկված տեսություն, որը նկարագրում է զարգացող էթնոսների և տեղական լանդշաֆտի ու այլ էթնոսների հետ փոխներգործության պատմական գործընթաց։ Առաջին անգամ տեսությունը հրապարակվել է պարբերականներում մի քանի հոդվածների տեսքով, հետագայում ներկայացվել է որպես ատենախոսություն։ Գումիլյովի տեսությունը սահմանում է և նկարագրում է էթնոսի (ավելի ճիշտ մի քանի էթնիկական համակարգերի) եզրերը, մտցնում է պասիոնարության եզրը, նկարագրում է էթնոգենեզին բնորոշ և էթնոսների փոխներգործության գործընթացները ։
Սկզբնական պայմանները
Էթնոգենեզի սկիզբ է հանդիսանում տվյալ տարածքում կայուն և տարածվելու հնարավորություն ունեցող ազգաբնակչության ձևավորումը, որը ունի հարևաններից իրեն տարբերվող առանձնահատուկ վարվելաձևի կարծրատիպ։
Նման իրադարձության համար հարկավոր է հետևյալ պայմանների համընկնումը.
Ընթացում
Տիպիկ էնթոգենեզը կազմված է հետևյալ փուլերից. <br clear="all" style="clear:both;" />
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պասիոնարության տեսություն Կատեգորիա:Պատմության փիլիսոփայություն
Նիժնի Ռեուտ
Նիժնի Ռեուտ (Нижний Реут), գյուղ Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Ֆատեժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Ֆատեժսկի շրջանի բնակավայրեր
Էռնան Կորտես
Էռնան Կորտեսը ոչ շատ հարուստ, բայց ազնվական իդալգոների ընտանիքից էր։ Երկու տարի սովորել է Սալամանկայի համալսարանում, սակայն գերադասել է ռազմական կարիերան։ 1504 թվականին տեղափոխվել է Էսպանյոլա, 1510-1514 թվականներին Դիեգո դե Վելասկեսի գլխավորությամբ մասնակցել է Կուբայի նվաճման արշավին։ 1519-1521 թվականներին սեփական նախաձեռնությամբ սկսել է Մեքսիկայի նվաճումը։ 1522-1526 թվականներին նորաստեղծ Նոր Իսպանիա գաղութում զբաղեցրել է գեներալ-կապիտանի պաշտոնը՝ այնտեղ անցկացնելով անկախ քաղաքականություն, սակայն իշխանության համար կատաղի պայքարի պատճառով 1528 թվականին վերադարձել է Եվրոպա։
Նվաճողի կյանքի մասին շատ քիչ աղբյուրներ են պահպանվել, որոնք շատ հաճախ հակասում են իրար, այդ պատճառով պատմաբանների գնահատականներն այդ անձի և նրա ժառանգության մասին խիստ տարբերվում են։ Բարտոլոմե դե լաս Կասասի աշխատանքները նրան դարձրել են «Սև լեգենդի» կարևորագույն կերպարներից մեկը։
Ծագում
Էռնան Կորտեսը պատկանել է իդալգոների (առնվազն երկու սերունդ) տոհմի։ Կորտեսի կենդանության օրոք նրա կենսագիրը՝ նրա խոստովանահայր Ֆրանսիսկո Լոպես դե Գոմարան, գրել է, թե Կորտեսների, Մոնրոյների, Պիսարոների ու Ալտամիրանոների ընտանիքներն Էստրեմադուրայի հնագույն տոհմերն են, «հին քրիստոնյաներից» ։ Սերվանտես դե Սալազարը 1546 թվականին Կորտեսի ընծայականում նրան համարել է ծագած Լոմբարդիայի թագավորների տոհմից, որ տեղափոխվել էին Իսպանիա ։ Դոմինիկացի Բարտոլոմե դե լաս Կասասը, որ երբեք չի թաքցրել իր հակակրանքը Կորտեսի նկատմամբ, գրել է, թե կոնկիստադորը եղել է «մանր ազվականի որդի, որին ես ճանաչում էի անձամբ, որ շատ աղքատ ու շատ համեստ, բայց բարի քրիստոնյա էր և, ինչպես հաստատում էին լուրերը, իդալգո» ։
Դիեգո Ալտամիրանոն՝ Էռնան Կորտեսի պապը մորական կողմից, որ ամուսնացած էր Լեոնորա Սանչես Պիսարոյի հետ, եղել է Մեդելինի կոմսուհի Բեատրիսա Պաչեկոյի մաժորդոմը։ Նա ընդգրկված է եղել քաղաքային խորհրդականների թվում և դարձել է ալկալդ։ Մարտին Կորտես դե Մոնրոյը (1449-1528)՝ Էռնանի հայրը, իր ողջ կյանքի ընթացքում զբաղեցրել է տարբեր պետական պաշտոններ, մասնավորապես եղել է ռեխիդոր, ապա Մեդելինի քաղաքային խորհրդի գլխավոր դատախազ։ Միջնադարյան Իսպանիայում այդ պաշտոնները կարող էին զբաղեցնել միայն իդալգոները։ Մարտին Կորտեսը մասնակցել է 1475-1479 թվականների քաղաքացիական պատերազմին Իզաբելլա թագուհու հակառակորդների կողմից և ունեցել հեծելազորի կապիտանի աստիճան։
Հորական կողմից Էռնան Կորտեսը հեռավոր ազգական եղել է Էսպանյոլայի առաջին նահանգապետ Նիկոլաս դե Օվանդոյի հեռավոր ազգականը։ Մորական կողմից Կորտեսն ազգակցական կապ ուներ Ֆրանչեսկո Պիսառոյի հետ, որ նվաճել է Պերուն։ Կորտեսի մյուս ազգականը, որին նույնպես կոչում էին Ֆրանչեսկո Պիսառո, ուղեկցել է նրան Մեքսիկայի գրավման ժամանակ ։
Էռնան Կորտեսն ինքը Գոմարային պատմել է, որ իր ընտանիքի ունեցվածքը եղել է համեստ։ 1948 թվականին մեդելինցի բժիշկ-ակնաբույժ Սելեստինո Վեգան հրատարակել է գիրք, որում գնահատել է Մարտին Կորտեսի սեփականության շահութաբերությունն ու հայտարարել, որ ընտանիքի եկամուտները եղել են ոչ շատ ։ Սելեստինո Վեգայի մոտեցումը ենթարկվել է քննադատության, քանի որ նա փաստաթղթային վկայությունները դիտարկել է XV-XVI դարերի սահմանագծի գների վերափոխված մակարդակի համատեքստում։ 2008 թվականին նոր ուսումնասիրություն է ներկայացրել մեքսիկացի գիտնական Էստեբան Միրա Կաբայոսը, որը եզրակացրել է, թե Կորտեսների ընտանիքը հարուստ չի եղել, սակայն նրա բարօրության մակարդակը եղել է նրա սոցիալական կարգավիճակին համապատասխան ։
Վաղ կյանք. Իսպանիա
Էռնան Կորտեսի ծննդյան տարեթիվը ստույգ հայտնի չէ, քանի որ նա ինքը գաղտնի է պահել այն անհայտ պատճառներով։ Գոմարան, հիմք ընդունելով Կորտեսի խոսքերը, նշել է 1485 թվականը, սակայն առանց ճշգրտման։ Միայն մի անանուն կենսագրության մեջ (որ ընդհատվում է 1519 թվականին) ասվում է, որ նա ծնվել է «հուլիս ամսվա վերջին», սակայն այդ տեղեկությունն այլևս ոչ մի աղբյուրով չի հաստատվում։ Ֆրանցիսկյան պատմաբաններ Խերոնիմո դե Մենդետան ու Խուան դե Տորկեմադան որպես Կորտեսի ծննդյան տարեթիվ նշել են 1483 թվականը, այսինքն՝ Մարտին Լյութերի ծննդյան թվականը։ Այդպես գաղափարական հիմք է ապահովվել Մեքսիկայի նվաճման համար. Կորտեսը Նոր Իսպանիայի հողում հայտնվել է հնդկացիներին ճշմարիտ եկեղեցու գիրկը դարձնելու և նրանցով կաթոլիկների՝ ռեֆորմացիայից հետո նոսրացած շարքերը համալրելու նպատակով։
Փաստաթղթերի համաձայն՝ Էռնան Կորտես դե Մոնրոյը եղել է Մարտին Կորտես դե Մոնրոյի և Կատալինա Պիսարո Ալտամիրանոյի միակ որդին։ Մեդելինի Սուրբ Մարտինի եկեղեցում մկրտվելու ժամանակ նա ստացել է իր հորական պապի անունը։ Ֆեռնանդոն, Էռնանդոն և Էռնանն այն ժամանակ նույն անունն էին, որն ուներ գրության երեք ձև (Fernando, Hernando և Hernán), այդ պատճառով էլ հավասարապես օգտագործվում էին ժամանակակիցների կողմից։
Մոր հետ Էռնան Կորտեսը ձերմ հարաբերություններ չի ունեցել, Գոմարան որդու խոսքերով նրան նկարագրել է որպես «խիստ ու ժլատ» կին։ 1530 թվականին նա մորը տեղափոխել է Մեքսիկա, որտեղ վերջինս մահացել է մի քանի ամիս անց։ Էռնանը շատ ավելի մտերիմ հարաբերություններ է ունեցել հոր հետ։ Լինելով իր ծնողների միակ օրինական որդին՝ Էռնանը, այդ ժամանակի սովորույթի համաձայն, մեծացել է ստնտուի հսկողությամբ, իսկ դեռահասության տարիքում նրա դաստիարակությամբ զբաղվել են տնային դաստիարակը և սուսերամարտի ուսուցիչը։ Գոմարան նրան նկարագրել է որպես թույլ, հիվանդոտ երեխայի, ինչը հավանաբար չի համապատասխանել իրականությանը։ Ք․ Դյուվերժեի կարծիքով՝ դա մաս է կազմել նվաճողի անձի շուրջն ստեղծված առասպելի, ըստ որի՝ «հիվանդոտ արարածը դարձել է Աստծո ընտրյալ՝ ստանալով պաշտպանություն և հովանավորություն, որ կարողանա կատարել նախասահմանվածը» ։
Մինչև տասնչորս տարեկան հասակն Էռնան Կորտեսն ապրել է հայրենի Մեդելինում, ապա նրան ուղարկել են Սալամանկայի համալսարան։ Քաղաքում նա ապրել է պրոֆեսոր, իրավաբան Ֆրանսիսկո Նունիես դե Վալերայի տանը, որ ամուսնացած էր Էռնան Կորտեսի հորաքրոջ՝ Մարտին Կորտեսի խորթ քրոջ հետ։ Հետագայում Ֆրանսիսկո Նունիեսը կատարել է Կորտեսի պաշտոնական փաստաբանի դերն Իսպանիայում։ Համալսարանում նա սովորել է ընդամենը երկու տարի, և 1501 թվականի ձմռանը վերադարձել Մենդելին։ Գոմարան գրում է. «Ծնողները նրան դիմավորել են անբարեհամբույր, քանի որ նրանք բոլոր հույսերը կապում էին իրենց միակ որդու հետ և երազում էին, որ նա կնվիրվի իրավունքի ուսումնասիրմանը, որն ամեն տեղ մեծ մասամբ հարգի էր»։
Էռնան Կորտեսը լավ կրթություն է ստացել XVI դարի մարդու համար։ Դա ընդունել են նաև նրա հակառակորդները, այդ թվում լաս Կասասը։ Նա իմացել է լատիներեն, իր զեկուցումներում ու նամակներում օգտագործել է բազմաթիվ լատիներեն քաղվածքներ. ըստ նրա առաջին կենսագիր Մարինեո Սիկուլոյի՝ նա կարողացել է հորինել բանաստեղծություններ ու ռիթմիկ արձակ։ Բեռնալ Դիաս դել Կաստիլիոն և լաս Կասասը նրան կոչել են «իրավունքի բակալավր»։ 19-րդ դարի ամերիկացի պատմաբան Ուիլյամ Պրեսկոտը ենթադրել է, որ այդ աստիճանը Կորտեսին շնորհվել է պոստֆակտում ։
Համալսարանից հեռանալու հիմնական պատճառ ժամանակակից կենսագիրները համարում են Սանտո Դոմինգոյի գաղութացմանը մասնակցելու ցանկությունը։ Կորտեսի հոր հեռավոր ազգական Նիկոլաս դե Օվանդոն նշանակվել էր Էսպանյոլի նահանգապետ։ Նոր աշխարհ գնալու նրա ցանկության մասին գրել է Գոմարան։ Սակայն 1502 թվականին Օվանդոյի նավատորմը հեռացել է առանց Կորտեսի։ Դրա միակ պատճառը հենց Կորտեսի խոսքերի հիման վրա նշել է Գոմարան. գիշերն այցելելով մի ամուսնացած կնոջ՝ Կորտեսը նրա ամուսնու հետապնդումից տանիքներով փախչելիս ընկել է ու վնասել ոտքը։ Կորտեսի կյանքի հաջորդ երկու տարիները նրա կենսագիրների կողմից ներկայացվել են հակասական ձևերով. ըստ Գոմարայի՝ ապաքինվելուց հետո Կորտեսը պատրաստվել է մեկնել Իտալիա Գոնսալո Ֆեռնանդես դե Կորդովայի ղեկավարության ներքո։ Կենսագիր Խուան Սուարես դե Պերալտան (1589 թվական), ընդհակառակը, պնդում է, թե Կորտեսը մեկ տարի անցկացրել է Վալյադոլիդում, որտեղ աշխատել է նոտարական գրասենյակում։