cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սաբրաթա
Հնագույն Սաբրաթա
Փյունիկյան պատերազմներից հետո Սաբրաթան կարճ ժամանակով հայտնվել է նումիդական Մասինիսա թագավորության վերահսկողության տակ նախքան մ.թ.ա. 1-ին դարում Հռոմեական կայսրության կողմից վերջինիս գրավումը՝ որպես Աֆրիկա Նովայի գավառ։ 2-3-րդ դարերում այն հռոմեականացվել է և վերակառուցվել։ Սեպտիմիոս Սևերոս կայսրը ծնվել է Լեպտիս Մագնայի մոտակայքում, և Սաբրաթան զարգացման գագաթնակետին է հասել Սևերոսների կառավարման շրջանում։ 4-րդ դարում քաղաքը զգալի վնաս է կրել երկրաշարժների պատճառով, մասնավորապես 365 թվականի երկրաշարժի պատճառով։ 5-րդ դարում այն հայտնվել է Վանդալների թագավարության վերահսկողության ներքո, իսկ քաղաքի մեծ հատվածներ լքվել են։ Բյուզանդական իշխանության ներքո այն որոշ վերածնունդ է ապրել, երբ բազմաթիվ եկեղեցիներ և պաշտպանական պատ է (չնայած ներառում էր քաղաքի միայն մի փոքր հատվածը) կառուցվել։ Քաղաքը դիոցեզ է եղել ։ Մաղրեբի՝ մուսուլմանական գրավումից հետո հարյուր տարվա ընթացքում առևտուրը Սաբրաթայից տեղափոխվել է այլ նավահանգիստներ և քաղաքը վերածվել է գյուղի։
Հնագիտական վայր
Կից կա մի թանգարան, որը պարունակում է Սաբրա2այի որոշ հարստություններ, բայց մյուսները կարելի է տեսնել Տրիպոլիի ազգային թանգարանում։
1943 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, հնագետ Մաքս Մալովանը՝ Ագաթա Քրիստիի ամուսինը, հաստատվել է Սաբրաթայում՝ որպես Տրիպոլիտանիայի Արևմտյան նահանգի քաղաքացիական գործերի ավագ սպայի օգնական։ Նրա հիմնական խնդիրն էր վերահսկել հացահատիկի չափաբաժինների բաշխումը, բայց դա, ըստ Քրիստիի կենսագրի, «փառահեղ» աշխատանք էր, որի ընթացքում Մալովանն ապրում էր ծովին նայող իտալական վիլլայում և ուտում էր թարմ թունա ձուկ ու ձիթապտուղ ։
Էրոզիա [ 2016 թվականի զեկույց ]
2016 թվականի ապրիլի զեկույցի համաձայն՝ Սաբրաթայի փափուկ հողի կազմության և ափերի բնույթի պատճառով, որը հիմնականում կազմված է փափուկ քարերից և ավազից, Սաբրաթայի ավերակները առափնյա էրոզիայի վտանգի տակ են։ Հասարակական բաղնիքները և «նավահանգիստը» առավել վնասված են, քանի որ դրանք փլուզվել են փոթորիկների և անհանգիստ ծովերի պատճառով։ Այն պատճառով, որ Սաբրաթայում ամենատարածված շինանյութը՝ կալկարենիտը, շատ զգայուն է ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական եղանակային ազդեցությունների նկատմամբ, հուշարձանների երկարաժամկետ պահպանությունը վտանգված է ։ Ծովի մակարդակի բարձրացումը ևս կարող է վտանգել տեղանքի ամբողջականությունը ։ Հնագույն Սաբրաթայի ափերի էրոզիան կարելի է նկատել ամեն տարի՝ լողափերի դասավորության և վերջերս քանդված շենքերի զգալի տարբերություններով։ Նավահանգստի և ձիթապտղի մամլիչի շրջակայքում տեղադրված ծովապատնեշներն անբավարար են և չափազանց փոքր՝ Սաբրաթայի հնագույն քաղաքը արդյունավետ պաշտպանելու համար։
Ժամանակակից Սաբրաթա
Քաղաքում է գտնվում Սաբրաթայի համալսարանը։ Վեֆաք Սաբրաթան քաղաքի ֆուտբոլային ակումբն է, որի խաղերն անցկացվում են Սաբրաթայի մարզադաշտում։
Կլիմա
Սաբրաթան ունի տաք կիսաանապատային կլիմա (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հյուսիսային Աֆրիկա
Հայերը Մալթայում
Հայերը Մալթայում, էթնիկական փոքրամասնություն, որը ապրում է Մալթայում ։ Այստեղի հայերի թիվը կազմում է մի քանի հազար բնակիչ, սակայն նրանցից միայն 400-500-ն են ընդունում իրենց հայ լինելը։ Նրանք հիմնականում բնակվում են մայրաքաղաք Վալետայում և այլ քաղաքներում ։
Նրանք Հայ առաքելական եկեղեցու հետևորդներն են։
Պատմություն
Հայկական թագավորության հարաբերությունները Մալթայի միաբանության հետ ունի շատ հին պատմական արմատներ, որոնք սկիզբ են առել 1097 թվականից։ Մալթայի միաբանությունը (Երուսաղեմի հիվանդախնամների միաբանություն) Կիլիկիայի հայկական թագավորությունում 1149 թվականից դարձել է հողատարածքների սեփականատեր։ 1163 թվականին նա ստացել է նոր պարգև՝ ամրոց Մամեստիա քաղաքի մոտ, իսկ Լևոն Բ-ի օրոք՝ երկու ամրոցներ Սելևկիայում։ Միաբանությունը Կիլիկիայում գոյություն է ունեցել մինչև 1375 թվականը։ Կիլիկիայի հայկական թագավորության անկումից հետո բազմաթիվ հայ ասպետներ և հասարակ քաղաքացիներ տեղափոխվել են Մալթա կղզի։
Մալթայի հայ համայնք
Մալթայի հայ համայնքը (Armenian Community of Malta) միջազգային հասարակական կազմակերպություն է, որը հիմնված է ինքնակառավարման վրա և գործում է Մալթայի Հանրապետության Սահմանադրության և Մալթայի Հանրապետության գործող օրենսդրության համաձայն։ Համայնքի անդամները կամավոր հիմունքներով միավորված հայերն են և նրանց ընտանիքների անդամները (Մալթայի Հանրապետության բնակիչներ)։ Համայնքը գործում է Մալթայի Հանրապետության և ԵՄ տարածքում, իրավաբանական անձ է, ունի իր տարբերանշանը ։ 2009 թվականի հուլիսի 10-ին Մալթայի հայ համայնքը գրանցվել է Մալթայի հասարակական կազմակերպությունների թվում (List of Voluntary Organisations), որը հաստատվել է Մալթայի Հանրապետության կառավարության կողմից։ 2009 թվականի հուլիսի 31-ին Հիլթոն հյուրանոցում տեղի է ունեցել Մալթայի հայերի առաջին համագումարը։ Համագումարում հաստատվել է Մալթայի հայկական սփյուռքի ղեկավարությունը։ Մալթայի հայ համայնքի խորհրդի նախագահ է ընտրվել Վերա Բոյաջյանը։
Նպատակներ և խնդիրներ
Համայնքի նպատակն է համախմբել հայ բնակչության ջանքերը՝ ուղղված հայ մշակույթի և լեզվի պահպանմանն ու զարգացմանը, իր անդամների իրավունքների և շահերի պաշտպանությունը, հայերի և մալթացիների միջև բարեկամության ամրապնդումը։ Իր նպատակներին հասնելու համար Համայնքը նպաստում է հայկական մշակութային կենտրոնների նվաճումները խրախուսող գրականության հրատարակմանը և տարածմանը, կազմակերպում է սեմինարներ, գիտաժողովներ, ցուցահանդեսներ և ինքն էլ մասնակցում է նման միջոցառումներին, Մալթայի գործող օրենսդրության շրջանակներում օգնություն և աջակցություն է ցուցաբերում իր անդամներին իրենց գործունեության բոլոր ոլորտներում ։
Համայնքի կառուցվածք
Համայնքի բարձրագույն մարմինը նրա անդամների ժողովն է, որը գումարվում է առնվազն տարին մեկ անգամ։ Ժողովն ընտրում է համայնքի խորհուրդ, որոշում նրա թվային կազմը և ընտրում նախագահին։ Համայնքի խորհուրդը ձևավորվում է ժողովում ընտրված համայնքի անդամներից։ Համայնքի խորհուրդը համակարգում է համայնքի անդամների գործունեությունը, իր կազմից ընտրում է փոխնախագահ,  կազմակերպում է ժողովի նախապատրաստումն ու անցկացումը և սահմանում ժողովում ընդունված որոշումների կատարման եղանակները։
Համայնքի նախագահը վերահսկողություն է իրականացնում համայնքի ընթացիկ գործունեության նկատմամբ, ներկայացնում է համայնքը տարբեր կազմակերպությունների հետ հարաբերություններում, համայնքի անունից ստորագրում է պայմանագրեր, նամակներ և հայտարարություններ, իրավունք ունի ստորագրել բոլոր ֆինանսական, իրավական, պաշտոնական և այլ փաստաթղթերը, վերահսկում է համայնքի ավագանու որոշումների կատարումը, իրավունք ունի հրավիրելու համայնքի արտահերթ ժողով և խորհուրդ, Համայնքի ավագանու նիստերում քվեարկության ժամանակ տարաձայնություններ առաջանալու դեպքում ունի որոշիչ ձայնի իրավունք։ Համայնքի վերստուգիչ հանձնաժողովը վերահսկողություն է իրականացնում Համայնքի ֆինանսատնտեսական գործունեության նկատմամբ։ Համայնքի ավագանու անդամները չեն կարող լինել վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ ։
Համայնքի նվաճումներ
Մալթայի հայերի առաջին համագումարից հետո կարճ ժամանակահատվածում Մալթայի հայ համայնքը կատարել է Կոնգրեսում առաջադրված խնդիրների մեծ մասը։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Վալետտայի կենտրոնում՝ Հասթինգս Գարդենսում, Մալթայի միաբանության նստավայրի դիմաց (գլխավոր նստավայրը՝ Մալթայում), տեղի է ունեցել հայկական խաչքարի (հատուկ պատրաստված և Հայաստանից Մալթա առաքված) հանդիսավոր բացումը։ Բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Մալթայի խորհրդարանի անդամները, Վալետայի քաղաքապետը և այլ բարձրաստիճան հյուրեր։ Խաչքարի մոտ տեղադրված հուշատախտակի վրա գրված է՝
Համայնքի ձեռքբերումներից են Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովում Հայաստան-Մալթա պատգամավորական բարեկամության խմբի ստեղծման նախաձեռնությունը, ինչպես նաև Մալթա-Հայաստան բարեկամության նման խմբի ստեղծումը Մալթայի Հանրապետության խորհրդարանում։
Մալթայի հայ համայնքի ղեկավարությունը որոշել է Մալթայում հայկական եկեղեցի կառուցել, ինչպես նաև Հայոց առաջին կաթողիկոսի՝ Գրիգոր Լուսավորչի հուշարձանը կանգնեցնել։
Մալթայի հայ համայնքը միակ կազմակերպությունն է, որը ներկայացնում է Մալթայի հայերի շահերը և իրավական աջակցություն է ցուցաբերում իր անդամներին։ 2009 թվականի հուլիսի 24-ին բացվել է Մալթայի հայ համայնքի պաշտոնական կայքը երեք լեզուներով՝ անգլերեն, հայերեն և ռուսերեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի ազգեր մ մ Կատեգորիա:Մալթայի բնակչություն
Վասիլ Զլատարսկի
Վասիլ Նիկոլով Զլատարսկի (Васил Николов Златарски, ), բուլղար պատմաբան և հնագետ, հայտնի է իր եռհատորյա «Միջին դարերի Բուլղարիայի հանրապետության պատմություն» աշխատանքով։ Սոֆիայի համալսարանի ռեկտոր։
Կենսագրություն
Վասիլ Զլատարսկին ծնվել է 1866 թվականի նոյեմբերի 14-ին Տիռնովոյում՝ ուսուցիչ, լուսավորչական և եկեղեցա-ազգային շարժման ականավոր գործիչ Նիկոլա Զլատարսկիի ընտանիքում։ Նրա եղբայրներն են եղել Գեորգին (երկրաբան), Ստեֆանը (սպա) և Ալեքսանդրը (տնտեսագետ)։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Տիռնովոյի Պետրոպավլովսկյան սեմինարիայում (այստեղ ավարտել է երեք դասարան)։ Հոր վաղ մահի պատճառով Վասիլը տեղափոխվել է եղբոր մոտ Պետերբուրգ, որտեղ 1887 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի առաջին դասական գիմնազիան։ Գիմնազիան ավարտելուց հետո հարազատների ցանկությանը հակառակ, Վասիլն ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետ, որտեղ Ալեքսանդր Վասիլևի, Վլադիմիր Լամանսկիի, Վասիլի Վասիլևսկիի հետ համագործակցությամբ ձեռնամուխ է եղել բուլղարական միջնադարի խորապես ուսումնասիրությանը։ 1891 թվականին ավարտել է համալսարանը՝ «Կոստանդնուպոլսի պատրիարք Նիկոլայ Միստիկոսի նամակները բուլղար արքա Սիմեոնին» թեմայով պաշտպանելով թեկնածուական դիսերտացիան։
1893 թվականին Զլատարսկին հնագիտության մասնագիտացում անցնելու նպատակով տեղափոխվել է Բեռլին։ 1895 թվականին նա վերադարձել է Բուլղարիա և 1895 թվականի հոկտեմբերի 1-ին սկսել է աշխատել Սոֆիայի տղամարդկանց առաջին գիմնազիայում որպես ուսուցիչ։ Վասիլն որպես դասախոս գործուղվել է Բարձրագույն ուսումնարան (այժմ՝ Սոֆիայի համալսարան)։ 1897 թվականից սեպտեմբերի 1-ին Զլատարսկին դարձել է Բարձրագույն ուսումնարանի բուլղարական պատմության ամբիոնի դոցենտ, 1901 թվականի հունվարի 1-ից՝ արտահաստիքային պրոֆեսոր։ 1904 թվականին ուսումնարանը փոխակերպվում է Սոֆիայի համալսարանի, որից հետո պատմաբանը դառնում է բուլղարական պատմության ամբիոնի վարիչ։ 1906 թվականի հունվարի 1-ից՝ հաստիքային պրոֆեսոր։ Որպես Բուլղարիայի միջնադարյան պատմության մասնագետ Զլատարսկին դասավանդելու է հրավիրվել Սոֆիայի մի շարք բարձրագույն կրթական հասատատություններ՝ Ռազմային ակադեմիա, Հոգևոր սեմինարիա, Ազգային և համաշխարհային տնտեսության համալսարան։ Համարվել է բազմաթիվ հասարակությունների և ակումբների անդամ։
1900 թվականից Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի գործող անդամ։
1900-1921 թվականներին եղել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի քարտուղար;
1906-1907 և 1919-1920 թվականներին եղել է Սոֆիայի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետի դեկան։
1913-1914 և 1924-1925 թվականներին եղել է Սոֆիայի համալսարանի ռեկտոր։
1916 թվականին պրոֆեսոր Վասիլ Զլատարսկին Մակեդոնիայի և Պոմորավիայի տարածքում մասնակցել է գիտա-հետազոտական հանձնարարությանը, որը կազմակերպվել էր գործող բանակի շտաբի կողմից։
1921-1926 թվականներին եղել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի պատմա-բանասիրական բաժանմունքի նախագահ։
1921 թվականից համարվել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի փոխ-նախագահ։
Վասիլ Զլատարսկին մահացել է 1935 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Սոֆիայում՝ 69 տարեկան հասակում։
Նրա մասին
Կատեգորիա:Բուլղարացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բուլղարացի հնագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարացի մարդաբաններ
(9459) 1998 FW113
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,304657 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9137 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6956 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1277,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,281705 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,77° անկյուն։
Տիտով (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Օբլոմով
«Օբլոմով» (Обломов), ռուս հայտնի գրող Իվան Ալեքսանդրովիչ Գոնչարովի վեպը։ Համարվում է հեղինակի ամենանշանավոր և հայտնի ստեղծագործությունը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1859 թվականին « Հայրենական գրառումներ » ամսագրի առաջին չորս համարների մեջ։ «Օբլոմովը» առաջ է քաշում մարդկային բնավորության մի նոր տեսակ «օբլոմովշչինա» անունով։ Վեպը եռագրության մաս է կազմում «Սովորական պատմություն» և «Անդունդ» ստեղծագործությունների հետ։
Սյուժե
Վեպի սյուժեն ներկայացնում է կալվածատեր Իլյա Իլյիչ Օբլոմովի կյանքը։ Նա նստակյաց, ծույլ, ոչ աշխույժ ապրելակերպ է վարում և օրերով կարող է պառկել բազմոցին ոչինչ չանելով, բացի մտքերում երազելուց։ Նա չի զբաղվում ոչ մի աշխույժ գործունեությամբ, դուրս չի գալիս բարձր հասարակություն և զարմանում է այն մարդկանց վրա, ովքեր ամբողջ օրը գործով են զբաղված։
Օբլոմովն ապրում է Պետերբուրգում իր հավատարիմ ծառայող Զախարի հետ, որն ամբողջ կյանք ծառայում էր Օբլոմովների ընտանիքին։ Զախարն էլ իր հերթին բողոքող ու կռվարար ծերունի է, ինչի պատճառով ավելի է բարդացնում թուլամորթ տիրոջ իրավիճակը։
Իլյա Իլյիչն իր ընտանեկան կալվածքին է տիրապետում Օբլոմովկա անունով, սակայն ծուլությունից ընդհանրապես չի զբաղվում կալվածքի տնտեսական գործերով, ինչի պատճառով Օբլոմովկայի արդյունաբերությունը սպառվելու վտանգի տակ է կանգնում։ Վատ լուրեր են հասնում նաև բնակավայրի հետ կապված։ Բնակարանի տերը, որը վարձում է Իլյա Իլյիչը, ստիպում է նրան տեղափոխվել։
Շուտով արտասահմանից վերադառնում է Օբլոմովի ամենամոտիկ ընկերը, կիսով գերմանացի՝ Անդրեյ Շտոլցը։ Նա իր ընկերոջ ճիշտ հակապատկերն է։ Աշխույժ, գործունյա, աշխատասեր ապրելակերպ է վարում, ճանապարհորդելով ամբողջ աշխարհով։ Շտոլցը ցավով նկատում է իր մոտիկ ընկերոջ ողբալի իրադրությունը։ Նա Իլյա Իլյիչի նստակյաց ապրելակերպը կոչում է օբլոմովշինա և ամեն կերպ փորձում է համոզել նրան, դուրս գալ դրանից, նոր գույներով լցված կյանք սկսել։
Կարգավորելով Օբլոմովի սոցիալական խնդիրները, Շտոլցը ծանոթացնում է իրեն մի ազնվական ընտանիքից, երիտասարդ կնոջ հետ՝ Օլգա Իլյինսկայա անունով։ Երկուսն էլ սիրահարվում են միմյանց, սակայն չեն ցանկանում խոստովանել դա։ Շուտով Շտոլցը դարձյալ արտասահման է մեկնում գործերով, իսկ Իլյա Իլյիչն օր օրի մտերմանում է Օլգայի և իր ընտանիքի հետ։ Սերը ստիպում է Օբլոմովին ամբողջովին փոխել ապրելակերպը, հանուն սիրած էակի, որը չի թողնի իրեն նման կերպ ապրել։ Նա որոշում է ամեն ինչ նոր էջից սկսել, մոռանալ հնացած բազմոցները, որոնց վրա օրեր էր անցկացնում, հեռացնել պատռված գիշերանոցները, որոնցից դուրս չէր գալիս և դուրս պրծնել ի ծնե տրված ոչ նշանակալից կյանքից։
Սակայն հետագայում, Օբլոմովը այդպես էլ չի կարողանում հաղթահարել իր ցավալի բնավորությունը, ինչի պատճառով էլ Օլգան չի կարողանում համակերպվել իր սիրելիի բարդ իրավիճակի հետ։ Դրա պատճառով նրանք բաժանվում են։ Օբլոմովը բնակություն է հաստատում իր խարդախ ծանոթ Տարանտյեվի ճարած տանը, որտեղ Իլյա Իլյիչին խնամում է տան տիրուհին՝ Ագաֆյա Փշենիցինան, իր եղբոր հետ։ Սակայն վերջինս և Տարանտյեվը լրիվ ուրիշ նպատակներ են հետապնդում։ Նրանք ցանկանում են ձեռքի տակ առնել Օբլոմովի կալվածքը, ինչը նրանց մի պահ հաջողվում է։ Բայց շուտով վերադառնում է Շտոլցը և կռահելով խաբեբաների մտքերը, նրանց վռնդում է և կարգի է բերում իր ընկերոջ կալվածքը։ Շտոլցը խոստովանում է, որ արտասահմանում նա հանդիպել էր Օլգային, և վերջինս իրեն սեր է խոտովանել, ինչից հետո նրանք որոշել են ամուսնանալ։ Շտոլցը չգիտեր, որ իր ընկերոջ, և Օլգայի հարաբերություններն ու բաժանումը, այդքան լուրջ ու ցավալի են եղել, դրա համար էլ սխալ չէր համարում իր արարքը։ Օբլոմովն էլ իր հերթին, անկեղծ ուրախանում է իր ընկերոջ ու Օլգայի համար, ով հիմա երջանիկ կլինի, բայց ով ամեն օր տխրում ու մտածում է Օբլոմովի մասին։
Հետո հեղինակը ներկայացնում է Օբլոմովի ապրելակերպը, քաղաքից դուրս գտնվող տանը, որն իր համար ժամանակին ճարել էր Տարանտյեվը, խարդախ նպատակների համար։ Այստեղ նրան խնամում ու պահում է աշխատասեր, բարի տան տիրուհին, իր բարեկամների ու գյուղացիների հետ։ Ծեր Զախարն իր կնոջ հետ, նույնպես այստեղ են բնակվում։ Իսկ Օբլոմովը վերադառնում է հին կյանքին։ Նա օրերով բազմոցին պառկած է անցկացնում, ոչնչով չի զբաղվում, միայն երազում է, համտեսում է գյուղացիների կերակուրները, քնում ու տեղից չի շարժվում։ Հետագայում պարզ է դառնում, որ տարիների ընթացքում, Օբլոմովը սիրային կապի մեջ էր մտել միայնակ տան տիրուհու՝ Ագաֆյա Փշենիցինայի հետ, որը իրենից որդի է ծնել։ Երբ Շտոլցը այցելում է Օբլոմովի տուն, վերջինս խոստովանում է իրեն դրա մասին և խնդրում է, որ Շտոլցը խնամի իր որդուն, եթե իր հետ մի բան պատահի։ Շտոլցը սաստիկ զայրանում, քննադատում է իր ընկերոջը, նման ողբերգական ապրելակերպի համար և աղաչում է գալ իր հետ, փոխվել, նոր կյանք սկսել։ Բայց Օբլոմովն արտասվելով ասում է, որ արդեն ուշ է, և նա չի կարող ոչինչ անել։ Շտոլցն էլ հասկանում է, որ արդեն հույս չկա և հուսահատված վիճակով լքում է տունը։
Հետո հեղինակն իմաց է տալիս ընթերցողներին, որ հետագա տարիներին, Օբլոմովը լուրջ հիվանդություն էր ստացել, նստակյաց կյանքի պատճառով, որի ընթացքում կաթված էր ստացել։ Հետո պատմում է, որ վերջում Օբլոմովը չկարողացավ ապաքինվել և վախճանվեց։ Շտոլցն ու Օլգան, խնամության տակ են առնում նրա որդուն։
Օբլոմովշինա
Իվան Գոնչարովի «Օբլոմով» վեպի գլխավոր հերոսի անունով, առաջացավ մի նոր թևավոր, անվանական խոսք՝ օբլոմովշինա բառը։ Այս խոսքով առաջացավ մի նոր մարդկային տեսակ, բնավորություն, որն իր մեջ պարունակում է նստակյաց կյանքի, ծուլության, ալարկոտության, քնած ապրելակերպի իմաստները։ Վեպի մեջ առաջին անգամ, այս խոսքը օգտագործում է Շտոլցը, իսկ հետո էլ ինքը՝ Օբլոմովը, նկարագրելով իր ցավալի կյանքը։ Այսպիսով, գրքի հեղինակն իր հայտնի կերպարով, սկիզբ դրեց մի նոր ապրելակերպի հատկանիշ։ Օբլոմովշինային նվիրված է հայտնի ռուս քննադատ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Դոբրոլյուբովի քննադատական հոդվածը, «Ի՞նչ բան է օբլոմովշինան», որը մնաց պատմության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1859 վեպեր Կատեգորիա:Ռուսերեն վեպեր Կատեգորիա:Իվան Գոնչարովի վեպեր Կատեգորիա:Հոգեբանական վեպեր
TV8 (Թուրքիա)
TV8, թուրքական հեռուստաընկերություն, եթեր է հեռարձակվում 1999 թվականի փետրվարի 22-ից։ Պատկանում է «Acun Medya» մեդիա խմբին։ Հասանելի է Թուրքիայի ողջ տարածքում անալոգային և կաբելային հեռուստատեսությամբ։ Ներկայացնում է զվարճալի, լրատվական, երաժշտական, մարզական հաղորդումներ, խաղարկություններ և թոկ-շոուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Թուրքալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Բեշիքթաշ Կատեգորիա:Ստամբուլի մեդիա
Սալուտագուսե (գյուղ, Կոեռու շրջան)
Սալուտագուսե (Salutaguse), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոեռու շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոեռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նովի Լյուբար
Նովի Լյուբար (Новий Любар), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Լյուբար գյուղում բնակվում էր 948 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16802 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 56,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զեյթունի ապստամբություն (1895)
Զեյթունի 1817 ապստամբությունը հայերի պատասխանն էր Համիդյան կոտորածներին։ Հայերի ինքնապաշտպանական ուժը կոտրելու համար իշխանությունները կարևորում էին նաև այս տարածաշրջանի հպատակեցումը։ Այդ հանգամանքը հասկանալով՝ հայ ազգային ուժերը, մասնավորապես հնչակյանները միջոցներ ձեռնարկեցին լեռնագավառն ամրացնելու ուղղությամբ։ 1895 թվականի ամռանը Զեյթուն տեղափոխվեցին հնչակյան Գարուն Աղասին (Կարապետ Թուր-Սարգսյան), մշեցի հայդուկ Մխո Շահենը (Մխիթար Սեֆերյան) և ուրիշներ։ Ապստամբության փաստական ղեկավար դարձավ Նազարեթ Չավուշը (Նորաշխարհյան)։
Ռազմական գործողությունների սկիզբը
75-ամյա Ղազար Շովրոյանի և Աղասու (Գարուն Աղասի) գլխավորությամբ զեյթունցիները հոկտեմբերի սկզբներին սկսեցին ապստամբությունը։ Մինչև հոկտեմբերի 16-ի լուսաբացը զինաթափեցին թուրքական 700-հոգանոց կայազորը, գրավեցին 600 հրացան, գերմանական 2 հրանոթ և մեծ քանակությամբ այլ զինամթերք։ Զորանոցի վրա բարձրացվեց ապստամբների կարմիր դրոշը՝ «Զեյթունի անկախ իշխանություն» վերտառությամբ։ Կազմվեց Զեյթունի ժամանակավոր կառավարություն՝ Աղասու նախագահությամբ։
1895 թվականի նոյեմբերին Զեյթունի վրա շարժվեց թուրքական երկու բանակ։ Դեկտեմբերի սկզբին ընթացող անհավասար մարտերում հայերը ծանր կորուստներ պատճառեցին թշնամուն։ Ապստամբների շարքերը մի պահ նոսրացան։ Բայց ալեզարդ իշխան Կարապետ Բասիլոսյանը, կոչ անելով կռվել մինչև վերջին շունչը, կարողացավ մարտիկներին կրկին տանել գրոհի։ Թշնամին տվեց ավելի քան հազար սպանված և նահանջեց։ Զեյթունցիները, շրջապատված լինելով մոտ 4 ամիս, չունենալով բավարար սննդամթերք և զինամթերք, քաջաբար դիմադրում էին։
Արդյունքները
Զեյթունի այս հերթական հերոսամարտի լուրը հասնում է նաև Եվրոպա։ Մեծ տերությունների միջամտությամբ 1896 թվականի հունվարի 30-ին Հալեպում կնքվում է հաշտություն։ Կառավարությունը պարտավորվում է
Այս լուրջ զիջումների դիմաց թուրքերը հնչակյան գործիչներից պահանջեցին զենքը հանձնել ու հեռանալ Զեյթունից։ Ապստամբության շնորհիվ տարածաշրջանը համեմատաբար քիչ տուժեց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրվա հոդված Կատեգորիա:Հայկական դիմադրություն Կատեգորիա:1895 իրադարձություններ Կատեգորիա:Օսմանյան Հայաստան
Պրիվոլնոե (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)
Պրիվոլնոե (Привільне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվոլնոե գյուղում բնակվում էր 287 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 448,44 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջելլադ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սալյուտ (ուղեծրակայան)
«Սալյուտ-6» և «Սալյուտ-7» ուղեծրակայանների ագրեգատային հատվածամասն ունի 4․15 մ տրամագծով գլանի տեսք։ Ագրեգատային հատվածամասում տեղավորված են ուղղող շարժիչային տեղակայանքը (վառելիքի պաշարով), կայունացման և կոդմնորոշման համակարգի գործադիր օրգանները (ներառյալ ցածր քարշի փոխարինող և հիմնական շարժիչները, ինչպես նաև մի շարք այլ ագրեգատներ և սարքեր)։ Իրանի վրա տեղակայված են արևային մարտկոցների 2 պանել (որոշ, կայաններում), անտենաներ, տվիչային ապարատները ևն։ «Սալյուտ-6» և «Սալյուտ-7» ուղեծրակայաններն ունեն նոր միացյալ շարժիչակայանք, որը թռիչքի ընթացքում կարող է բազմիցս լցավորվել։ «Սալյուտ-6» և «Սալյուտ-7» ուղեծրակայաններում տեղակայված միջանցիկ խուցը (առավելագույն տրամագիծը՝ 2 մ, երկարությունը՝ 1,6 մ) զոդակցված է աշխատանքային հատվածամասի տակի կողմից և դրա հետ միացված է հերմետիկ դռնակով։ Միջանցիկ խցի հակառակ երեսին տեղակայված է երկրորդ կցաագրեգատը, որին կառանվում են օդաչուավոր և բեռնափոխադրական տիեզերանավերը։ «Պրոգրես» բեռնափոխադրական տիեզերանավից շարժիչային տեղակայանքի լցավորման համար կցման ագրեգատն ունի հերմետիկ անջատատեղեր։ Միջանցիկ խցի ներսում կարող է տեղակայվել նաև գիտական սարքավորումը։ Շարժման կառավարման և կոդմնորոշման համակարգն ապահովում է տարբեր ռեժիմներում կայանի ավտոմատ և ձեռքով կողմնորոշումը, ուղեծրի ճշգրտումը, բեռնափոխադրական տիեզերանավի մոտեցումն ու կցումը կայանին։ էներգասնուցումն ստանում է արևային մարտկոցներից, որոնք աշխատում են բուֆերային մարտկոցների հետ համատեղ։ Կայանի ռադիոմիջոցների համալիրն ապահովում է հետագծային չափումների անցկացումը, Երկրից կառավարման հրամանների ընդունումը, անձնակազմի վիճակի, կողային համակարգերի աշխատանքի, գիտական հետազոտությունների արդյունքների մասին հեռուստաչափական ինֆորմացիայի հաղորդումը Երկիր, Երկրի հետ երկկողմանի հեռախոսային և հեռագրային կապը, հեռուստատեսային պատկերի հաղորդումը։ Ջերմակարգավորման համակարգը պահպանում է բնակելի հատվածամասերում օդի ջերմաստիճանը՝ 15–25 C° և հարաբերական խոնավությունը՝ 20–70% սահմաններում, ինչպես նաև հերմետիկ և ոչ հերմետիկ գոտիներում տեղավորված կոնստրուկտիվ հանգույցների, սարքավորման, ապարատների անհրաժեշտ ջերմաստիճանի պահպանումը։ Բնակելի հատվածամասերում մթնոլորտի ռեգեներացումն իրականացվում է քիմիական ռեգեներատորների և հատուկ զտիչների բլոկներով։ Կենսաապահովման միջոցների համակարգը ներառնում է սննդի պաշարները, ջուրը, սանիտարահիգիենիկ հանգույցը, բժշկական վերահսկողության միջոցները, ֆիզիկական վարժությունների ստենդը։ Ուղղող շարժիչային տեղակայանքը նախատեսված է տիեզերանավերին մոտենալիս մաներելու և կայանի ուղեծրերը ճշգրտելու համար։
«Սալյուտ» ուղեծրակայանում (բնակելի հատվածամասերի ներսում և դրսում) տեղավորված գիտական սարքավորումը նախատեսված է կայանի օդաչուավոր և ավտոմատ ռեժիմներով թռիչքի ժամանակ տարբեր բժշկակենսաբանական, աստղաֆիզիկա աշխարհագրական, գիտատեխնիկական և այլ հետազոտություններ ու փորձեր կատարելու համար։ Որոշ «Սալյուտ»-ներ հանդերձված են հետազոտությունների արդյունքները Երկիր ուղարկող ավտոմատ ապարատով։ 1971–1983 թվականներին Երկրի արհեստական ուղեծիր են դուրս բերվել 7 «Սալյուտ» ուղեծրակայաններ, որոնցից «Սալյուտ»-ի թռիչքն ընթացել է ավտոմատ ռեժիմով, իսկ «Սալյուտ», «Սալյուտ-3»–«Սալյուտ-7» ուղեծրակայաններինը՝ ավտոմատ և օդաչուավոր ռեժիմներով։ «Սալյուտ» կայաններն իրարից տարբերվում են գիտահետազոտական խնդիրներով, գիտական սարքավորումների կազմով, բնակելի հատվածամասերի պլանավորմամբ, արևային մարտկոցների տեղակայման տեղով ու մակերեսով, կառավարման կետերի տեղադրման տեղով ու թվով, երկրորդ նլցաագրեգասի Ներդրումով, Նոր միացյալ շարժակայանքով են։ Առաջին «Սալյուտ» ուղեծրակայանի թռիչքը (տեել է շուրջ 6 ամիս) բաղկացած էր մի քանի փուլերից։ Առաջին փուլում իրականացվել է «Սոյուզ-10» տիեզերանավի հետ կցումը և համատեղ թռիչքը։ Կցաագրեգատում որոշ անսարքության պատճառով անձնակազմի անցումը ուղեծրակայան տեղի չի ունեցել։ Հաջորդ 1,5 ամիսը կայանի թռիչքն ընթացել է ավտոմատ ռեժիմով։
1971 թվականի հունիսի 7–29-ին ուղեծրակայանում աշխատել է «Սոյուզ-11» տիեզերանավի անձնակազմը։ Այնուհետե թռիչքը շարունակվել է ավտոմատ ռեժիմով։ «Սալյուտ»–ի թռիչքի ընթացքում փորձարկվել են կայանի կոնստրուկցիան, կողային ապարատները և սարքավորումը։ 1974 թվականի հուլիսի 5-ին «Սալյուտ-3» ուղեծրակայանին կըցվել է «Սոյուզ-14» տիեզերանավը և ուղեծրակայան հասցված անձնակազմն այնտեղ աշխատել է մինչև հուլիսի 19-ը։ Օգոստոսի 26–28-ին կայանի թռիչքն ընթացել է «Սոյուզ-15» տիեզերանավի հետ։ Թռիչքի ընթացքում փորձարկվել են տիեզերական ապարատներին մոտենալու ավտոմատ համակարգերը։ «Սալյուտ-4» ուղեծրակայանում աշխատել են «Սոյուզ-17» (1975 թվականի հունվարի 12-ից մինչե փետրվարի 9-ը) և «Սոյուզ-18» (1975 թվականի մայիսի 26-ից մինչև հուլիսի 26-ը) տիեզերանավերի տիեզերագնացները։ Գիտական հետազոտություններից և փորձերից բացի, փորձարկվել են նաև նոր ապարատներն ու սարքավորումը։ «Սալյուտ-4» կայանի ավտոմատ ռեժիմով թռիչքն ընթացել է «Սոյուզ-20» անօդաչու տիեզերանավի հետ համատեղ։ «Սալյուտ-5» ուղեծրակայանում աշխատել է տիեզերագնացների 2 խումբ, որոնք ուղեծրակայան էին հասցվել «Սոյուզ-21» և «Սոյուզ-24» տիեզերանավերով (ուղեծրակայանում աշխատել են համապատասխանաբար 1976 թվականի հուլիսի 7-ից մինչև օգոստոսի 24-ը և 1977 թվականի փետրվարի 8–25-ը)։ 1977 թվականի փետրվարի 26-ին կայանից Երկիր է իջեցվել հետազոտությունների և փորձերի նյութերով ապարատը։
Առավել կատարելագործված են «Սալյուտ-6» և «Սալյուտ-7» ուղեծրակայանները։ Ագրեգատային հատվածամասի կողմից տեղակայված են երկրորդ կցաագրեգատը (աշխատանքային հատվածամասի հետ միացված է միջանկյալ հերմետիկ խցով), նոր միացյալ շարժիչակայանքը (թռիչքի ընթացքում կարող է բազմիցս լցավորվել), լրացուցիչ ապարատները(ապահովում է կայանի հետ բեռնափոխադրական տիեզերանավի ավտոմատ մոտեցումն ու կառանումը)։ Առաջին հիմնական անձնակազմը «Սալյուտ-6» ուղեծրակայան է հասցվել «Սոյուզ–26» տիեզերանավով և ուղեծրակայանում աշխատել է 1977 թվականիի դեկտեմբերի 12-ից մինչև 1978 թվականի հունվարի 16-ը։ Այդ ընթացքում կայանին կցվել են «Սոյուզ-27», «Սոյուզ-28» և «Պրոգրես-1» տիեզերանավերը։ Երկրորդ հիմնական անձնակազմը ուղեծրակայան է հասցվել «Սոյուզ-29» տիեզերանավով և այնտեղ աշխատել է 1978 թվականի հունիսի 16-ից մինչև սեպտեմբերի 3-ը։ Այդ ընթացքում ուղեծրակայանում աշխատել են նաև 2 այլ անձնակազմեր («Սոյուզ-30», «Սոյուզ-31»), բեռնաթափվել են «Պրոգրես-2»–«Պրոգրես4» տիեզերանավերը։ Երրորդ անձնակազմը ուղեծրակայան է հասցվել «Սոյուզ-32» տիեզերանավով և այնտեղ աշխատել է 1979 թվականի փետրվարի 26-ից մինչև օգոստոսի 19-ը։ Անձնակազմը բեռնաթափել է «Պրոգրես5»–«Պրոգրես-7» և «Սոյուզ-32» տիեզերանավերը, բաց տիեզերքում եղել 1 ժ 23 ր։ Հուլիսի 14-ին անձնակազմը «Սոյուզ-34» տիեզերանավը աշխատանքային հատվածամասի կցահանգույցից վերակցել է անցման հատվածամասի կցահանգույցին։ 1979 թվականի դեկտեմբերի 19-ին կայանին կցվել է անօդաչու «Սոյուզ Տ» տիեզերանավը։ 1980 թվականի ապրիլի 10-ին «Սոյուզ-35» տիեզերանավով «Սալյուտ-6» ուղեծրակայան է հասցվել չորրորդ հիմնական անձնակազմը, որն այնտեղ աշխատել է 185 օր։ Կայանին կցվել են «Սոյուզ-36»–«Սոյուզ38», «Սոյուզ Տ-2», «Սոյուզ Տ-3», «Պրոգրես-8»–«Պրոգրես-11» ւոիեզերանավերը։ 1981 թվականի մարտի 13-ին ուղեծրակայանում սկսել է աշխատել հինգերորդ հիմնական անձնակազմը, որը կայան էր հասցվել «Սոյուզ Տ-4» տիեզերանավով։ Կայանին կցվել են «Սոյուզ-39», «Սոյուզ–40», «Պրոգրես-12» տիեզերանավերը։ «Սալյուտ-6» ուղեծրակայանի օդաչուավոր ռեժիմով թռիչքը տևել է 676 օր։
1981 թվականի հունիսի 19-ին «Սալյուտ-6» ուղեծրակայանին (թռիչքը շարունակվում էր ավտոմատ ռեժիմով) կցվել է «Կոսմոս-1267» արբանյակ-տիեզերանավը, և համատեղ թռիչքը տևել է մեկ տարուց ավելի։ 1982 թվականի մայիսի 14-ից մինչև դեկտեմբերի 10-ը «Սալյուտ-7» ուղեծրակայանում աշխատել է «Սոյուզ Տ-5» տիեզերանավով կայան հասցված հիմնական անձնակազմը, որը բեռնաթափել է «Պրոգրես13»—«Պրոգրես-16» բեռնափոխադրական տիեզերանավերը։tԿայանումtաշխատել են նաև «Աոյուզ Տ-6», «Աոյուզ Տ-7» տիեզերանավերով ուղեծրակայան հասցված տիեզերագնացները։ Երկրորդ հիմնական անձնակազմը «Սալյուտ–7» ուղեծրակայան է հասցվել «Սոյուզ Տ-9» տիեզերանավով և ուղեծրակայանում աշխատել 1983 թվականի հունիսի 27-ից մինչև նոյեմբերի 23-ը։ Ուղեծրակայանի էլեկտրասնուցման համակարգի հզորությունը մեծացնելու և տիեզերական բաց տարածությունում մոնտաժման ու հավաքման գործողությունների մեթոդների կատարելագործման նպատակով բաց տիեզերքում տիեզերագնացները «Սալյուտ–7» ուղեծրակայանի վրա տեղակայել են լրացուցիչ արևային մարտկոցներ։ Անհրաժեշտ սարքավորումները, ապարատները և ծախսվող նյութերը ուղեծրակայան են հասցվել «Կոսմոս-1443» արբանյակ-տիեզերանավով և «Պրոգրես-17», «Պրոգրես–18» բեռնափոխադրական տիեզերանավերով։ Անձնակազմի կատարած հետազոտությունների արդյունքները պարունակող նյութերի բեռնարկղերը Երկիր են վերադարձվել «Կոսմոս-1443» արբանյակտիեզերանավով, ինչպես նաև «Սոյուզ Տ-9» օդաչուավոր տիեզերանավով։ 1984 թվականի փետրվարի 9-ից «Սալյուտ-7» ուղեծրակայանում սկսել է աշխատել «Սոյուզ Տ-10» տիեզերանավով ուղեծրակայան հասցված հիմնական անձնակազմը։ Կայանում աշխատել է (ապրիլի 4–10-ին) նաև «Սոյուզ Տ-11» տիեզերանավով ուղեծրակայան հասցված խորհրդա-հնդկական անձնակազմը։ Ուղեծրում շարունակվել է (1984 թվականի մայիսի 4-ի դրությամբ) «Սալյուտ-Սոյուզ Տ-11» ուղեծրային համալիրի օդաչուավոր ռեժիմով թռիչքը։
Կատեգորիա:Ուղեծրակայաններ Կատեգորիա:Կառավարվող տիեզերագնացություն
(1593) Ֆանյե
(1593) Ֆանյե (Fagnes), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1951 թվականի հունիսի 1-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,224936 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5988 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,851 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1212,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29698 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,98° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1951 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիլվեն Արենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Ուգլեկամենի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Ուգլեկամենի (Углекаменный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Սինեգորսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լուի Գալլե
Լուի Գալլե (Louis Gallait, ), բելգիացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Գալլեն ծնվել է Տուրնեում, 1810 թվականին։
Նախնական գեղարվեստական կրթությունն ստացել է հայրենի քաղաքում, սովորել է Ֆիլիպ Օգյուստ Գեննեկենի մոտ։ 1832 թվականին նրա «Տուրք Կեսարին» կտավն արժանացել է Գենտի գեղարվեստական ցուցահանդեսի առաջին մրցանակին, ինչից հետո նա գեղանկարչության ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնել է Անտվերպեն և մեկ տարի անց իր «Կույրերին բուժող Քրիստոսը» նկարը ներկայացրել է բելգիական սալոնում։ Կտավն այնուհետև տեղափոխվել է Տուրնեի մայր տաճար։ Արդյունքում Գալլեն մեկնել է Փարիզ, որտեղ ստեղծել է ևս մի քանի կտավներ, այդ թվում և` «Կառլ 5-րդի հրաժարականը» (1841), որն արժանացել է ժամանակակիցների բարձր գնահատականին ու նրան ճանաչելիություն է բերել Եվրոպայում։ Նրա նկարները կարևոր դեր են ունեցել պատմական գեղանկարչության գերմանական դպրոցի զարգացման գործում։ Շուտով նա հրավիրվել է Բրյուսել, որտեղ էլ ապրել ու աշխատել է մինչև իր կյանքի վերջը։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսում համարվել է Բելգիայի ամենահարգված նկարիչներից մեկը, նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Բելգիայի և Ֆրանսիայի տարբեր գեղարվեստական թանգարաններում։ Որոշ աշխատանքներ ցուցադրվում են Էրմիտաժում ։
Գալլեն մահացել է 1887 թվականին, Բրյուսելում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ռոմանտիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Յակուբա Սիլլա
Յակուբա Սիլլա (Yacouba Sylla, ), պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է, որը հանդես է գալիս որպես Strømsgodset Toppfotball- ի և Մալիի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան, ներկայացրել է նաև Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականները ։
Երիտասարդական կարիերա
Նախքան Կլերմոն Ֆութ-ին միանալը, որտեղ Սիլլան իր առաջին մասնագիտական պայմանագիրն ստորագրեց, նա մեկ տարի հանդես եկավ առաջին դիվիզիոնի ակումբ Սեն Քենում։ Մինչ այդ Սիլլան իր կարիերան սկսել է հայրենիքում գտնվող Էթամպես ակումբում, նախքան ՑՍՖ Բրեթինգ ակումբին  միանալը, որտեղ հանդես էին գալիս ֆրանսիացի Պատրիս Էվրան եւ Ջիմի Բիանդը։ Բրեթինգում չորս տարի անցկացնելուց հետո, Սիլլան հաջորդ չորս տարիները անցկացրեց Լոուեր Նորմանդի մարզում գտնվող ակումբներում, որոնք էին ՙԱՍ Մոնտեֆերանդը, ՙՍՑ Մալեշերբեսը՚ եւ ՙՔաենը՚ : 2009 թվականին նա ՙԿլերմոն-ի հետ կնքել է սիրողական պայմանագիր, որտեղ նա խաղում էր  2-րդ թիմի կազմում ՝ 2009-10 մրցաշրջանի ընթացքում։ Նա դարձել  է մեկ գոլի հեղինակ 17 խաղերում ։
Կլերմոն Ֆութ
2010-11 մրցաշրջանի սկզբին Սիլլան հրավիրվեց  առաջին թիմ, գլխավոր մարչիչ Միշել Տեր Զաքարյանի կողմից։ Նա իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը կատարեց 2010 թ. Հոկտեմբերի 15-ին `2։ 0 հաշվով պարտության ժամանակ, « Լե Մանսի » դեմ խաղում ։  Սիլլան հետագայում թիմի առաջիկա յոթ խաղերում դուրս եկավ դաշտ մեկնարկային կազմում։ Նրա ելույթները հայրենիքում շահագրգռեցին  գերմանական « Շուտգարդի »-ը եւ իտալական «Ուդինեզեի» ակումբը :  Հետաքրքրությունը նվազեցնելու համար «Քլերմոնտը»  Սիլլաի հետ ստորագրում է պայմանագիր, որը  առաջին մասնագիտական պայմանագիրն էր  Սիլլայի կյանքում ։ Պայմանագիրը  սորագրվեց 2010 թվականի նոյեմբերի 22-ին  և ուժի մեջ էր  2014 թվականի հունիսը  0:.12>:
Աստոն Վիլլա
2013 թվականնի Հունվարի 31-ին «Աստոն Վիլլան» ավարտեց Սիլլայի պայմանագրի ստորագրումը, երեք ու կես տարով, որը հանրությանը պետք է ներկայացվեր ` բժշկական անցնելուց հետո ։
Կեսարիա Էրքիեզպոր (վարձվճարով)
2014 թվականի Հուլիսի 14-ին Սիլլան միացավ «Թուրքական Սուպեր Լիգաի» «Կեսարիա Էրքիեզպոր» ակումբին, որը նրան առաջարկեց մեկ  մրցաշրջանի պայմանագիր ։
Ռեն
2015 թվականի. Հունիսի 22-ին Սիլլան Ռենին միացավ չորս տարվա պայմանագիր կնքելուց հետո, 2 տարի «Աստոն Վիլլա» - ում անցկացնելուց հետո, որտեղ նա ընդամենը 22 առաջնության խաղերում հանդես եկավ ։
YR KV Մեխելեն
2018 թվականի. հունվարի 17-ին Սիլլան պայմանագիր է կնքում ՅԿ ԿՎ ՄԵԽԵԼԵՆ-ի հետ մինչեւ 2021 թվականը ։
Ֆրանսիա
Սիլլան ծնվել է Ֆրանսիայում, բայց ունի Մալիի քաղաքացիություն, ինչը նշանակում է, որ նա կարող է ներկայացնել Ֆրանսիան կամ Մալին։ Նա մեկ անգամ հանդես եկավ Ֆրանսիայի մինչեւ 21 տարեկանների հավաքականի կազմում, 2011 թվականի մարտի 24-ին, Իսպանիայի հետ ընեկրական խաղում ,3-2  հաղթանակով։ Սիլլան  փոխարինեց Անտուան Գրիզմանին եւ խաղաց խաղի  վերջնական մի քանի րոպեները։
Մալի
Աստոն Վիլլա տեղափոխվելը եւ 2012-13 մրցաշրջանի ավարտը դրական ձեւով ավարտելուց հետո Սիլլան ցանկություն է հայտնել  ներկայացնել Մալիին առաջին անգամ։ Նա առաջին անգամ խաղացել է ընկերական խաղի ժամանակ Բրիտանիայի ազգային հավաքականի դեմ, որը կայացավ 2013 թ. Մայիսի 28-ին ։ Մալի 1-0 հաշվով պարտվեց ։
Սիլլայի պաշտոնական, լիիրավ դեբյուտը կատարեց Մալիի մարզադաշտում 2012 թ. Հունիսի 9-ին Ռուանդայի հետ 1-1 հաշվով ՖԻՖԱ-ի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլում ։ 70-րդ րոպեին Սիլլան փոխարինեց «Վոլվամհամպոնթ Ուայլերսերսի» ֆուտբոլիստ Տոնգո Դումբիային և խաղաց 70-րդ րոպեից ։ Սիլլան յոթ օր անց մեկնարկային կազմում էր եւ խաղաց 90 րոպեների ընթացքում,այդ խաղում Մալին 2-2 հաշվով ոչ ոքի խաղաց Բենինի դեմ, բայց Մալին ցավոք, դուրս մնաց մրցույթից։
Անձնական կյանք
Սիլլան Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի Մոուսա Սիլլայի ավագ եղբայրն է ։
Եմենի երկրորդ պատերազմ
Հակամարտություն
Հարավային Եմենի մարքսիստական կառավարությունը հյուսիսային շրջաններում ապստամբներին օգնություն է տրամադրել Ազգային դեմոկրատական ճակատի (ՆԴՖ) միջոցով և հատել սահմանը ։
Յակուբա Սիլլա
Վիճակագրություն
Վիճակագրությունը ներկայացված է մինչև 2017 ովականի դեկտեմբերի 17-ը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալիի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կլուժի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Աստոն Վիլլայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պանաթինաիկոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնպելիեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մեխելենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Եմենի երկրորդ պատերազմ
Հակամարտություն
Հարավային եմենցիների հարձակումն ունեցել է հանկարծակի առավելություն և ղեկավարվել է հրետանային ցանկապատային կրակով և սակրավորների խմբերով, որոնք արդյունավետորեն կարողացել են պայթեցնել ՀՕՊ համակարգերը և ռադարները և դրանով իսկ օգնել օդուժին մի քանի օրվա ընթացքում օդային գերազանցություն հաստատել Թաիզի մուխաֆազայի և Դալեի մեծ մասի և Ալ-Բայդի մուխաֆազայի վրա։ Այն բանից հետո, երբ նրանք հաղթել են Հյուսիսային Եմենի ռազմաօդային ուժերին ՌՕՈՒ-ի առաջին հարձակումից հետո, Հարավային օկրուգի զրահատանկային դիվիզիան, որը բաղկացած էր Տ-55 և Տ-62 տանկերից, գլխավորել Է Եմենի զրահատանկային դիվիզիայի ցամաքային գրոհը, որը տեղակայված էր Թաիզ քաղաքի շրջանում, իսկ այնուհետև հետևակային դիվիզիան, որը փակում էր հրետանային բրիգադը, կրակային աջակցություն է ապահովել ԲՄ-21 «Գրադ» հրթիռներով և M-46 դաշտային հաուբիցներով։ Շուտով դրան հաջորդեց ՄԻԳ-21 կործանիչների կողմից Դամարի օդանավակայանի մոտ գտնվող ուղղաթիռների ոչնչացումը, ինչը կանխեց Հարավի օդային հակագրոհի ցանկացած հնարավորություն։ Պատերազմը ձգձգվել է գրեթե մեկ ամսով, և Հյուսիսային Եմենը չի կարողացել Սանայից մինչև Թաիզ օգնություն ուղարկել Հարավից մշտական ավիահարվածների և օդային ագրեսիվ պարեկության պատճառով, որը հարվածում է բարդ և ոլորուն լեռնային ճանապարհների վրա գտնվող շարասյուներին ընդհուպ մինչև Դամար։ Չնայած նրան, որ Հյուսիսի ուժերը զգալիորեն գերազանցում էին Հարավի ուժերին, նրանք գերազանց էին թվաքանակով Թաիզի և Դալեի ռազմական գործողություններում և դրա շուրջ, քանի որ մեկ ստորաբաժանումը ստիպված էր դիմակայել հակառակորդի երեք ստորաբաժանումների հարձակմանը ՝ առանց Հարավի օդային պարեկության և Հյուսիսի ճանապարհների օդային հարվածների պատճառով օդային հարձակման կամ անմիջական աջակցության մեկ ամսվա ընթացքում։ Մարտի 8-ին Հարավային Եմենի ռազմաօդային ուժերին հաջողվել է հարված հասցնել Սանա քաղաքին․ Սու-22 3 ռմբակոծիչ և 5 ՄիԳ-21 կործանիչ, 500 ֆունտանոց ռումբեր են նետել մոտոհրաձգային բազայի վրա և գնդակոծել կորպուսը և Կենտրոնական բանտը ՝ զանգվածային խուճապ առաջացնելով քաղաքացիական բնակչության շրջանում։ Հյուսիսային Եմենի ՀՕՊ-երը, որոնք գործում էին SA-3-ում, մարտի են բռնվել և կարողացել են խոցել ռմբակոծիչներից մեկը և մեկ ՄիԳ-21 ՝ գերեվարելով օդաչուներին։ Մարտի 10-ի ևս մեկ հարձակում հանգեցրեց այն բանին, որ հարավեմենյան ՄիԳ-21-երը գնդակոծեցին ավիաբազան և Խոդեյդայի մերձակա ծովային նավահանգիստը ՝ խորտակելով եգիպտական քաղաքացիական բեռնատար նավը, բայց հանդիպեցին հյուսիսեմենյան ՄիԳ-21 էսկադրիլիայի կողմից հանկարծակի հարձակմանը, ինչի հետևանքով հարավեմենյան ՄիԳ-21-ից մեկը խփվեց և ընկավ ծովը․ օդաչուն մահացավ։ Հյուսիսային ուժերը հայտնվել էին հյուծման եզրին, իսկ Հարավային ուժերը գրավել էին լայն շրջանակ Հյուսիսի տարածքում և պաշարել Թաիզ և Ալ-Բայդա քաղաքիները երկու շաբաթվա ընթացքում, իսկ հարավ-արևելյան հետևակային բրիգադը գրավել էր Թաիզի որոշ արվարձաններ։ Մարտի 9-10-ը Սաուդյան Արաբիան և Միացյալ Նահանգները շտապել են զենքով աջակցել Հյուսիսային Եմենի կառավարությանը։ Վկայակոչելով Խորհրդային Միության կողմից աջակցվող Հարավի ագրեսիան Հյուսիսի դեմ և այն սպառնալիքը, որը կարող է ներկայացնել ԱՄՆ-ի դաշնակից Սաուդյան Արաբիային, Միացյալ Նահանգները զգալիորեն ուժեղացրել է ռազմական օգնությունը Հյուսիսի կառավարությանը ։
Այդ ծրագրի շրջանակներում ԱՄՆ-ն 18 F-5E ինքնաթիռ է ուղարկել Հյուսիս ՝ կառավարության ամրապնդման համար։ Սակայն F-5E-ի վրա թռչողները Հյուսիսի օդաչուները չեն եղել, և արդյունքում ԱՄՆ-ը և Սաուդյան Արաբիան կազմակերպել են դեպի Հյուսիսային Եմեն Թայվանի 80 օդաչուների և ցամաքային անձնակազմի ու հակաօդային պաշտպանության ստորաբաժանումների ուղարկումը ։ ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի օպերատիվ խումբը նույնպես ուղարկվել է Արաբական ծով ՝ ի պատասխան բռնության սրման։ Պատերազմը ցույց տվեց Հյուսիսային Եմենի ռազմական պատրաստվածության ու հագեցվածության թուլությունն ու բացթողումները, և շուտով նրա դաշնակիցները սկսել են Հյուսիսի բանակի վերազինման և վերապատրաստման ագրեսիվ ծրագիրը, որը թույլ է տալիս նրան վերականգնել ռազմավարական հավասարակշռությունը Հարավի դեմ։ Հյուսիսային Եմենի դաշնակիցները Եգիպտոսի, Իրաքի և Սաուդյան Արաբիայի գլխավորությամբ շուտով մեծ ռազմական օգնություն, սարքավորումներ և ուսուցում են տրամադրել, որպեսզի լրացնեն պատերազմի հետևանքով կորուստների պակասը, և 1983-84 թվականներին Հյուսիսը կարողացել է վերականգնել իր ուժը ։
Քուվեյթի համաձայնագիրը
Մարտի 20-ին Հյուսիսային և Հարավային Եմենի առաջնորդները կոչ են արել երկկողմանի դադարեցնել կրակը ՝ հանդիպելով Քուվեյթում հաշտեցման գագաթնաժողովին, մասամբ ՝ Իրաքի համառ պնդմամբ ։ Բանակցություններն ընթացել են արաբական պետությունների լիգայի միջնորդությամբ։ Քուվեյթի համաձայնագրի համաձայն ՝ երկու կողմերը հաստատել են իրենց հավատարմությունը Եմենի միավորման նպատակին և գործընթացին, ինչպես դա շարադրված էր 1972 թվականի Կահիրեի համաձայնագրում։ Միավորման մասին այս համաձայնագիրը, մասնավորապես, Իրաքի, Սիրիայի և Քուվեյթի կողմից գործադրվող ճնշման արդյունք էր, որոնցից բոլորը հանդես էին գալիս միասնական արաբական աշխարհի օգտին, որպեսզի լավագույնս պատասխանեն Քեմփ Դևիդյան համաձայնագրերից, Աֆղանստան խորհրդային ներխուժումից և Իրանական հեղափոխությունից բխող հարցերին։ Ռազմագերիների փոխանակումը տեղի է ունեցել հաջորդ երկու ամիսների ընթացքում, իսկ Միացյալ Եմենի Սահմանադրության նախագծի շուրջ աշխատանքը շարունակվել է հաջորդ երկու տարվա ընթացքում, սակայն համաձայնագրի «ոգին և տառը կյանքի կոչելու» փորձերը հետաձգվել են մինչև 1982 թվականը ։
Ինչպես պատահի
«Ինչպես պատահի» կամ «Տվեք Սանիին հնարավորություն» (So Random!), կատակերգական հեռուստասերիալ, որը ստեղծվել է Սթիվ Մարմելի կողմից։ Պատմվում է «Ինչպես պատահի սկետչ-շոուի» մասին։ Առաջին թողարկումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի Հհունիսի 5-ին, իսկ վերջինը՝ 2012 թվականի մարտի 25-ին (ԱՄՆ-ում)։ Ռուսաստանում պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, իսկ կանոնավոր թողարկումը՝ 2011 թվականի նոյեմբերի 12-ին ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 16-ից Ինչպես պատահի հեռուստասերիալը սկսում է ցուցադրել ТК «Disney» հեռուստաալիքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սփին-օֆֆ հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Պիետրո Պերուջինո
Պիետրո Պերուջինո, (Pietro Perugino, այսինքն՝ «Պերուջացի, Պերուջա քաղաքից», իսկական անունը՝ Պիետրո դի Քրիստոֆորո Վանուչչի — Pietro di Cristoforo Vannucci) ), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, Ռաֆայելի ուսուցիչներից մեկը։ Ուշ կվատրոչենտոյի Ումբրիայի դպրոցի ներկայացուցիչ։ Կրել է Պիեռո դելա Ֆրանչեսկայի, Անդրեա դել Վերոկկիոյի ազդեցությունը (եղել է վերջինիս աշակերտը)։
Հակիրճ տեղեկատվություն
Պերուջինոյի՝ հայեցողականությամբ ներթափանցված երփնագիրը առանձնանում է կոմպոզիցիոն ռիթմերի մեղմությամբ և Ումբրիայի բլրաշատ հեռուները պատկերող քնարական բնանկարային ֆոնով։ Հարազատ մնալով Բարձր Վերածննդի դասական սկզբունքներին՝ Պիետրոն ձգտել է ներդաշնակության, տարածության կազմակերպման պարզության ու հավասարակշռվածության («Բանալիների հանձնումը U․ Պետրոսին», Վատիկանի Սիքստինյան կապելլայի որմնանկար, 1481-1482, «Ողբ առ Քրիստոս», մոտավորապես 1494-1495, Ուֆֆիցի պատկերասրահ, Ֆլորենցիա)։ Պերուջինոն խոր ազդեցություն է գործել իր ամենահամբավավոր աշակերտի՝ Ռաֆայելի վրա (ի դեպ, վերջինիս անժամանակ վախճանից հետո ավարտի է հասցրել նրա կիսատ թողած աշխատանքը՝ Պերուջայի եկեղեցու որմնանկարները)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կոշևոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Կոշևոե (Кошове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
1982 թվականի տվյալներով Կոշևոե գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
FlyOne Armenia
FlyOne Armenia ՍՊԸ հիմնադրվել է 2021 թ.։ 2022 թվականի հոկտեմբերից հայկական ավիաընկերությունը փոխադրված ուղևորների քանակով զբաղեցրել է Հայաստանի ավիացիոն շուկայում առաջատարի դիրքը։
Պատմություն
Հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ Քաղաքացիական ավիացիայի կոմիտեն FLYONE ARMENIA-ին տրամադրել է  օդանավ շահագործողի վկայական։ Ընկերությունը ստացել է IATA 3F երկնիշ և ICAO FIE եռանիշ ծածկագրերը։ Ավիաընկերության նավատորմը բաղկացած է Airbus A320 և Airbus A319 օդանավերից։ Դրանք նախատեսված են 180 և 144 նստատեղի համար և համապատասխանում են Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի (IATA) և EASA Security-ի բոլոր չափանիշներին։ FLYONE ARMENIA-ն առաջարկում է մատչելի թռիչքներ մի շարք ուղղություններով, ինչպիսիք են Փարիզը, Մոսկվան, Միլանը, Լիոնը, Դյուսելդորֆը, Լառնական, Սանկտ Պետերբուրգը, Եկատերինբուրգը, Սոչին, Միներալնիե Վոդին, Սամարան, Նովոսիբիրսկը, Բեյրութը, Դուբայը, Թել Ավիվը, Շարմ Էլ Շեյխը, Ստամբուլը, Թբիլիսին և Քիշնևը։
Ընթացիկ ավիապարկ
2023թ․-ի փետրվարի դրությամբ FlyOne Armenia-ի ավիապարկը ներառում է հետևյալ ինքնաթիռները.
Զինաիդա Տակշեևա
Զինաիդա Վասիլևնա Տակշեևա (Зинаида Васильевна Такшеева, ), խորհրդային և ռուս բանաստեղծուհի, գրող։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1992)։ Ն. Գոգոլի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր (2006), Պ. Երշովի անվան համառուսական գրական մրցանակի դափնեկիր (2006)։
Կենսագրություն
Զինաիդա Տակշեևան ծնվել է 1930 թվականի հուլիսի 5-ին Արխանգելսկի մարզի Խոլմոգորսկի շրջանի Եմեցկ գյուղում։ Եմեցկի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Արխանգելսկ քաղաքի բուժ-մանկաբարձական դպրոցում սովորել է բուժաշխատողի մասնագիտություն։ 1953 թվականինին, ուսումն ավարտելուց և մասնագիտություն ստանալուց հետո, մեկնել է Լենինգրադ և աշխատել բժշկական հաստատություններում։ Այնուհետև Պետերգոֆում ընդգրկվել է գրական միավորման կազմում։ 1957 թվականից նրա բանաստեղծական գործերը տպագրվել են «Новый мир» և «Север» ամսագրերում և «Литературная Россия» շաբաթաթերթերում։ 1978 թվականին ավարտել է իր բանաստեղծությունների հեղինակային ժողովածուն՝ «Դվինա, իմ Դվինա», որը լույս է տեսել միայն 1985 թվականին  ։ 1990 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում լույս է տեսել Տակշեևայի արձակի առաջին գիրքը՝ «Երկար-կարճ կյանքը», իսկ Փարիզում՝ «Беседа» հրատարակչությունում, նույն թվականին լույս է տեսել նրա երկրորդ արձակ գիրքը՝ «Երազներ սպիտակ գիշերներում։ 1991 թվականի նոյեմբերի 21-ին դարձել է Գրողների միության անդամ։ 1994 թվականի հոկտեմբերին Սանկտ Պետերբուրգում լույս է տեսել նրա «Բելամորյան պատումներ Զինաիդա Տակշեևայից» գիրքը։ 1995-2011 թվականներին հրատարակչական ծրագիրը օժանդակել է գրողին հրատարակել արձակի և հեքիաթների ևս մի քանի գրքեր  ։ Բնակվել է Պետերգոֆում, գրել արձակ գործեր։ Մահացել է 2015 թվականի հունվարի 26-ին Պետերգոֆում։ Թաղված է իր հայրենի Եմեցկ գյուղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Հանս Կելզեն
Հանս Կելզեն (Hans Kelsen, ), ավստրիացի և ամերիկացի իրավաբան և փիլիսոփա, իրավունքի տեսաբան, պետության և իրավունքի, միջազգային իրավունքի տեսության տարբեր խնդիրների վերաբերյալ ավելի քան 400 աշխատանքների հեղինակ, իրավական պոզիտիվիզմի հիմնական տեսաբաններից մեկը, սահմանադրական դատարանի հայեցակարգի և սահմանադրական վերահսկողության հիմնադիրը, առաջին նմանատիպ դատարանի` Ավստրիայի Սահմանադրական դատարանի հիմնադիրը և դատավորը։