cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Զիգմունտ Կրասինսկի
Ստեղծագործություններ
Կրասինսկին գրական առաջին գործերը գրել է Վարշավայում ուսանելու տարիներին։ Լույս ընծայած երախայրիքը եղել է «Ռայխստալների ընտանիքի գերեզմանը» (Grób rodziny Reichstalów, 1828) գրվածքը, որն ստեղծելիս հեղինակը հետևել է «սարսափ վեպի» ավանդույթներին և Վալտեր Սքոթի որոշ հնարքներին։ Վաղ շրջանի բանաստեղծություններում էլ նկատվում է Ջորջ Բայրոնի ազդեցությունը։
Առավել նշանակալի երկերը Կրասինսկին գրել է 1830-ական թվականներին։ Ինչպես Միցկևիչի ու Սլովացկու, այնպես էլ Կրասինսկու ներաշխարհի ու ստեղծագործության վրա խոր հետք է թողել 1830-1831 թվականների լեհական ապստամբությունը, որը դաժանորեն ճնշվել է ցարական զորքերի կողմից։ Արտասահմանում գտնվող Կրասինսկին հեղափոխական իրադարձությունների սկզբում ցանկացել է վերադառնալ հայրենիք, մասնակցել ապստամբական գործողություններին, բայց հետո ետ է կանգնել իր այդ մտադրությունից։ Հետագայում նա համարել է, որ սխալ էին թե՛ ապստամբները, թե՛ ապստամբությունը ճնշողները, և հայրենիքին օգտակար լինելու նպատակով՝ լեհական հարցի բարենպաստ լուծմանը փորձել է հասնել Հռոմի պապ Պիոս IX-ի և Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն Երրորդի միջամտությանը դիմելով։ Կրասինսկու՝ այդ շրջանի գործերից առանձնապես լայն արձագանք է ստացել 1835 թվականին հրատարակած «Անաստվածային կատակերգություն» («Nie-Boska Komedia» չափածո թատերգությունը, որը լույս էր ընծայել անանուն, ինչպես իր երկերի զգալի մասը, ինչի պատճառով նրան տրվել է «Լեհաստանի անանուն բանաստեղծ» մականունը (իր ստեղծագործություններն անանուն էր հրատարևակում ցարական ծառայության մեջ գտնվող հորը չվնասելու ցանկությունից ելնելով)։ Չնայած Կրասինսկու հետ շատ հարցերում ունեցած անհամաձայնություններին՝ Ադամ Միցկևիչը իր հեղինակած «Սլավոնական գրականությունների դասընթաց» («Kurs literatur slowianskich») գրքում «Անաստվածային կատակերգություն»-ը բնորոշել է որպես ռոմանտիզմի դարաշրջանի մեծագույն դրամաներից մեկի ։ Ընթերցողների ու գրականագետների բարձր գնահատանքին է արժանացել նաև «Իրիդիոն» («Irydion», 1833—1836) դրաման, որի նյութը վերցված է Հին Հռոմի անկման շրջանից ։ Ինչպես «Անաստվածային կատակերգություն»-ը, այնպես էլ «Իրիդիոն»-ը մինչև օրս էլ շարունակում են բեմականացվել։
Կրասինսկու նշանակալից երկերից են համարվում նաև հետևյալ գործերը.
Քաղաքացիական ու փիլիսոփայական պոեզիայի դրսևորումներ հանդիսացող իր բանաստեղծություններում արտահայտելով մեսիական գաղափարներ՝ Կրասինսկին Լեհաստանը ներկայացնում է որպես «ժողովուրդների Քրիստոսի», լեհերին էլ՝ իբրև ընտրյալ ազգի, որին, իր կարծիքով, պետք է առաջնորդի արիստոկրատիան, ում նախկին նվաճումները արժանի են դարձնում ստանձնելու այդպիսի վեհ առաքելություն ։
Ստեղծագործական վերջին շրջանի աշխատանքներից հիշարժան է հատկապես «Գալիքի սաղմոսներ» («Psalmy przyszłości»; 1845—1848) ժողովածուն, հանգավորված մի տրակտատ, որտեղ հեղինակը սուր քննադատության է ենթարկում հեղափոխական-դեմոկրատ Հենրիկ Կամենսկու հայացքները, դատապարտում, խարազանում է հակաֆեոդալական շարժումները և սոցիալական հեղափոխություն է կանխագուշակում։ Այս գրքում արտացոլված գաղափարների առնչությամբ գրական սուր բանավեճ է բորբոքվել Կրասինսկու և Յուլիուշ Սլովացկու միջև ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոմանտիզմ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Թատերագիրներ
Ֆիլոտրանո
Ֆիլոտրանո (Filottrano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 9671 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 137 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 70 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60024։ Հեռախոսային կոդ՝ 071։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Ռաոտու
Ռաոտու (Raotu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։
Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարան
Լոս Անջելեսի կալիֆորնյան համալսարան (անգլ.` University of California, Los Angeles, կրճատ՝ UCLA), պետական գիտահետազոտական համալսարան։ Տեղակայված է Լոս Անջելեսի Վեսթվուդ թաղամասում։ Հիմնադրվել է 1882 թվականին։
2012 թվականի դրությամբ համալսարանն ունի 39 945 ուսանող, որոնցից 27 941-ը սովորում են բակալավրային ծրագրում, իսկ 12 004-ը մագիստրանտներ և ասպիրանտներ են։ Համալսարանը ստորաբաժանված է 5 բակալավրային քոլեջների, 7 մասնագիտական դպրոցների և 4 բժշկական ուղղվածության դպրոցների, որոնք միասին ունեն 337 աստիճանաշնորհ ծրագրեր։ 1974 թվականին համալսարանը դարձել է Ամերիկյան համալսարանների ասոցիացիայի անդամ ։
Բավականին զարգացած է համալսարանի սպորտային բաժինը։ Համալսարանային առաջնությունում համալսարանը ներկայացնում է «Բրուինս» կոչվող թիմը, որը հաղթել է ազգային 125 առաջնություններում։ Համալսարանի մարզիկ ուսանողները 1920 թվականից ի վեր հանդես են եկել օլիմպիական խաղերում և նվաճել օլիմպիական 250 մեդալ (125 ոսկի, 65 արծաթ և 60 բրոնզ )։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան համալսարանների ասոցիացիա Կատեգորիա:Լոս Անջելես Կատեգորիա:1919 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Բոնդուրի (գյուղ, Գայսինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բոնդուրի գյուղում բնակվում էր 771 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2116 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 364,37 մարդ/կմ²։
Անդրոմեդա (համաստեղություն)
Անդրոմեդա (, նշանակումը՝ And), համաստեղություն հյուսիսային կիսագնդում՝ Կասիոպեա, Պերսեոս, Եռանկյունի, Ձկներ, Պեգաս և Մողես համաստեղությունների միջև։ Անդրոմեդան երկնքում գտնվող աստղերի մեջ իր չափերով 19-րդն է։
Համաստեղությունը հայտնի է նրանով, որ նրա տիրույթում է գտնվում Անդրոմեդայի միգամածությունը, որը ամենամոտն է գտնվում Երկիր մոլորակին։ Այդ օբյեկտը տեսանելի է նույնիսկ անզեն աչքով։
Համաստեղության ամենավառ աստղերն են Ալփերացը կամ Սիրան, Միրախը, Ալ Մաախը։
Պատմություն
Երկնակամարի քարտեզներում Անդրոմեդային շղթաներով պատկերելը կապված է Պերսևսի մասին պատմվող հունական առասպելում նրա ունեցած դերի հետ։ Այդ առասպելում պատմվում է, որ Եթովպիայի թագուհի Կասիոպեան պարծեցել էր, թե իր դուստրը աննկարագրելի գեղեցկության ծովային նիմփեներից՝ ներեուհիներից ավելի գեղեցիկ է։ Դրանից վիրավորվելով, նիմփեները Կասիոպեային պատժելու համար դիմում են Պոսեյդոնին և նա Կետոս հրեշին հրամայում է հարձակվել Եթովպիայի վրա։ Անդրոմեդայի խուճապահար հորը՝ Կեփևսին Ամոնի գուշակը հայտնում է, որ իր թագավորությունը փրկելու միակ ձևն իր դստերը Կետոսին զոհաբերելն է։ Ծովափի ժայռին շղթայակապ արված Անդրոմեդային ազատում է հերոս Պերսևսը դրա համար օգտագործելով Մեդուսայի գլուխը, որպեսզի հրեշը թաքնվի քարերի մեջ։ Ալգոլը (Պերսևսի բետան)՝ «Դեմոնի աստղը» նշանակում է Մեդուսայի գլուխը։ Դրանից հետո Պերսևսն ու Անդրոմեդան ամուսնանում են։
Անդրոմեդայի մահանալուց հետո Աթենասը նրան դարձնում է համաստեղություն։ Նրա հարևան Պերսևս, Կասիոպեա, Կետոս և Կեփևս համաստեղությունները նույնպես կապված են Պերսևսի առասպելի հետ։
Անդրոմեդայի համաստեղությունը պատկերելու ժամանակ, սովորաբար, Անդրոմեդայի ալֆա աստղն օգտագործվում է որպես գլուխ, Անդրոմեդայի օմիկրոնն ու լամբդան՝ որպես նրա շղթաները և Անդրոմեդայի դելտա, պի, մյու, բետա և գամմա աստղերը՝ որպես նրա մարմինն ու ոտքերը։
Անդրոմեդայի պաշտոնական սահմանները 36 կողմանի բազմանկյան տեսքով 1930 թ. որոշել է Էժեն Դելպորտը։
Նկարագրությունը
Հյուսիսում տեղակայված լինելու պատճառով Անդրոմեդան տեսանելի է միայն 40° հարավային լայնությունից հյուսիս։ Ավելի հարավ գտնվող դիտողների համար այն գտնվում է հորիզոնից ցածր։ Սա ամենամեծ համաստեղություններից մեկն է՝ 722 քառակուսի աստիճան մակերեսով։ Սա 1400 լիալուսնի չափ է, ամենամեծ՝ Հիդրա համաստեղության 55%-ը և ամենափոքր՝ Հարավային խաչ համաստեղությունից մեծ է տասը անգամ։
Աստղերը
Ամենապայծառ՝ Անդրոմեդայի ալֆա աստղը (α And, Ալփերաց, Սիրա) կրկնակի աստղ է, Երկրից գտնվում է 97 լուսատարի հեռավորության վրա։ Կարող է համարվել նաև Պեգասի մաս, այն դեպքում, երբ Անդրոմեդայի գամման (γ And, Ալմախ, Երկրից հեռավորությունը՝ 358 լուսատարի) գունագեղ կրկնակի աստղ է և սիրող աստղագետների մոտ՝ ճանաչված։ Բրիտանացի աստղագետ Ուիլիամ Հերշելն այս աստղի մասին ասել է. «Երկու աստղերի գույների տպավորիչ տարբերությունը միտք է հուշում արևի և իր մոլորակի մասին, ինչի համար ոչ պակաս չափով է նպաստում նրանց անհավասար չափսերի կոնտրաստը»։
Անդրոմեդայի միգամածությունը
Այս համաստեղության ամենանշանավոր օբյեկտն է Անդրոմեդայի միգամածություն (M31) պարուրաձեւ գալակտիկան եւ Մեսյեի ամենապայծառ օբյեկտը։ Մեզ ամենամոտ գտնվող պարուրաձեւ գալակտիկան է, հեռավորությունն է մոտավորապես 2.2 մլն լուսատարի։
Նայելու ուղղության հետ գալակտիկայի հարթության թեքվածությունը կազմում է ընդամենը 15°, չնայած այն բանի, որ մենք նրան տեսնում ենք ձգված օվալի տեսքով։
Ըստ երևույթին, Անդրոմեդայի միգամածություն գալակտիկան նման է մեր Գալկտիկային, ունի ավելի, քան 220 հազար լուսատարի տրամագիծ և պարունակում է մոտ 300 միլիարդ աստղ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
GIF
Անվան արտասանությունը
«Ջիֆ», անունն այսպես էին արտասանում ձևաչափի ստեղծողները ։ Բայց և այնպես անգլալեզու աշխարհում լայն կիրառություն ունի «գիֆ» արտասանությունը, հիմնված նրան, որ GIF —ը Graphics Interchange Format հապավումն է։ Ըստ Օքսֆորդի անգլերեն բառարանի և Ամերիկյան ժառանգության բառարանի երկու տարբերակն էլ համարվում են ճիշտ։
Օգտագործման բնագավառը
Gif ձևաչափում պատկերները պահպանվում են տողահաշվով, ընդունվում է միայն ինդեքսավորված գունակազմությամբ ձևաչափը։ Ստանդարտը նախագծվել է միայն 256 գունային ներկապնակին օժանդակելու համար։
Պատկերի անիմացում
Gif ձևաչափը օժանդակում է անիմացիոն պատկերներ։ Դրանք իրենցից ներկայացնում են մի քանի ստատիկ կադրերի հաջորդականություն, ինչպես նաև տեղեկություն այն մասին, թե յուրաքանչյուր կադրը որքան ժամանակ պետք է երևա էկրանին։ Անիմացիան կարող է լինել ցիկլային (oop), երբ վերջին կադրին հաջորդում է առաջին կադրի վերարտադրությունը։
GIF անիմացիան օգտագործում է թափանցիկությունը, որպեսզի չպահպանի հերթական կադրն ամբողջությամբ, այլ միայն նախկինի համեմատ փոփոխությունները։ Ոչ փաստաթղթային, բայց օժանդակող հնարավորություն է հանդիսանում մեծաթիվ գույների պահպանումը կադրերի միջև զրոյական ուշացումով անիմացվախ GIF-ի միջոցով։ Այդ դեպքում հաղթահարվում է 256 գույնի սահմանափակումը. յուրաքանչյուր կադր պարունակում է իր ներկապնակը։
Խտացումը
GIF-ն օգտագործում է խտացման LZW ձևաչափը։ Այսպիսով, լավ խտացվում են պատկերները, որոնք ունեն կրկնվող հատվածներ, հատկապես նրանք, որոնցում շատ են հորիզոնական միագույն փիքսելները։
LZW խտացման ալգորիթմը վերաբերվում է առանց կորստի խտացման ձևաչափերին։ Դա նշանակում է, որ GIF-ից վերականգնված տվյալները ճշտությամբ կհամապատասխանեն փաթեթավորվածին։ Հարկ է նշել, որ սա ճիշտ է ներկապնակով 8-բիթանոց պատկերների համար։ Գունավոր լուսանկարի համար կորուստները պայմանավորված են 256 գույնի անցմամբ։
LZW մեթոդը 1978 թվականին մշակել են հրեաներ Աբրահամ Լեմպելը և Յակոբ Զիվը, իսկ ավելի ուշ ԱՄՆ-ում Թերի Վելչը ավարտին է հասցրել այն։ LZW-ն նիշքում խտացնում է տվյալները նույնանման հաջորդականությունների (դրանց անվանում են փուլեր) որոնման միջոցով։ Հայտնաբերված հաջորդականությունները պահպանվում են աղյուսակներում, դրանց տրվում են ավելի կարճ մարկերներ (բանալիներ)։
Միահյուսված GIF
GIF ձևաչափը թույլատրում է տվյալների միահյուսված պահպանում։ Տողերն այս դեպքում բաշանվում են խմբերի, փոխվում է նիշքում տողերի պահպանման հաջորդականությունը։ Բեռնման ընթացքում պատկերը հայտնվում է աստիճանաբար՝ մի քանի անցումով։ Ի շնորհիվ դրա, ունենալով նիշքի միայն մի մասը, կարելի է տեսնել պատկերն ամբողջությամբ, բայց ավելի ցածր թույլտվությամբ։
Միահյուսված GIF-ում սկզբում գրանցվում են տողերը՝ 1,9,17 և այլն։ Այսպիսով բեռնելով տվյալների 1/8-ը օգտագործողը կարող է պատկերացում կազմել ամբողջ պատկերի մասին։ Երկրորդ անցումով հետևում են 5,13,21,... տողերը, պատկերի թույլտվությունը բրաուզերում կրկնակի մեծանում է։ Վերջապես, երրորդ, չորրորդ անցումները փոխանցում են (3, 7, 11, 15, 19…) և (2, 4, 6, 8, …)։ Այսպիսով, մինչ նիշքի բեռնումը օգտագործողը կարող է որոշել, թե ինչ է ներսում և որոշել, սպասել նիշքի ամբողջական բեռնմանը, թե ոչ։ Միահյուսված գրանցումը աննշան մեծացնում է նիշքի չափը, բայց դա որպես կանոն, արդարացնում է ձեռք բերած հատկությունը։
GIF-ում օգտագործվող դիմակ. 1 4 3 4 2 4 3 4
Պատմություն
Գոյություն ունի GIF ձևաչափի 2 դասակարգում՝ GIF 87a և GIF 89a:
Առաջին դասակարգումն ստեղծվել է 1987 թվականին CompuServe ընկերության կողմից, հնացած RLE ձևաչափի փոխարինման համար։ GIF դարձավ հայտնի համացանցի զարգացման հետ, քանի որ թույլ էր տալիս վեբ-էջերում օգտագործել այլ ձևաչափերի համեմատ ավելի սեղմ (նիշքի չափով) նկարներ։ Չնայած այժմ ձևաչափը հնացել է և նրա փոխարինման համար ստեղծվել է PNG ձևաչափը, այն նախկինի նման լայնորեն օգտագործվում է։ GIF ձևաչափը պահանջված է այսպես կոչված սինեմագրաֆների ստեղծման համար։
Այլընտրանք
Գոյություն ունի 2004 թվականին ստեղծված, 2007 թվականից Mozilla Firefox բրաուզերում աշխատող APNG ձևաչափը, որն օգտագործում է 24 բիթանոց գույներ և 8-բիթանոց կիսաթափանցիկություն։ Որոշ ծրագրեր և ընդլայնումներ ևս օժանդակում են APNG ձևաչափը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրաֆիկական ֆորմատներ
Կշեռք (համաստեղություն)
Կշեռք, հարավային կիսագնդի համաստեղություններից՝ Կենդանակերպի գոտու համաստեղություններից մեկը։ Այն դիտելու ամենահաջող ամիսներից է մայիսը։ Կշեռքը երկնքում գտնվող աստղերի մեջ իր չափերով 29-րդն է։ Դրան սահմանակից համաստեղություններն են՝ Օձը, Կույսը, Կենտավրը։ Այս համաստեղության ամենավառ աստղերը թարգմանաբար անվանում են Հարավային և Հյուսիսային Չանչեր։ Նախկինում այս համաստեղությունը հանդիսացել է հարևան Կարիճ համաստեղության մի մասը։ Այս համաստեղությունը գրեթե աննկատելի է և միայն դրա երկու աստղերը ՝ Զուբեն էլ Շեմալին և Զուբեն էլ Գենուբին ամենավառն են։
Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
(9251) Հարչ
(9251) Հարչ (Harch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,104399 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5422 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6666 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1997,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180193 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,6° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մետաղների քիմիական-ջերմային մշակում
Մետաղների քիմիական-ջերմային մշակում, քիմիապես ակտիվ միջավայրում մետաղների և համաձուլվածքների ջերմային մշակում, որի հետևանքով փոխվում են մակերևութային շերտի քիմիական բաղադրությունը, կաոուցվածքը և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։
Կատարվում է զանազան տարրերով մակերևույթի դիֆուզիոն հագեցման եղանակով (բարձր ջերմաստիճաններում)։ Տարրի ընտրությունը պայմանավորված է դետալի մակերևույթի պահանջվող հատկություններով։ Հագեցումը կատարվում է ածխածնով (ցեմենտացում), ազոտով (ազոտում), ազոտով և ածխածնով (ցիանացում), մետաղներով (մետաղացում), բորով կարավորում), սիլիցիումով (սիլիկավորում) և այլն։
Ձևեր
Կախված դիֆուզվող տարր պարունակող միջավայրի ագրեգատային վիճակից՝ տարբերում են մետաղների քիմիական-ջերմային մշակում գազային, հեղուկ կամ պինդ միջավայրերում։ Մետաղների քիմիական-ջերմային մշակման դեպքում առաջացող դիֆուզիոն շերտը, փոփոխելով մակերևույթի կառուցվածքա-էներգետիկական վիճակը, դրականորեն է ազդում ոչ միայն դետալի մակերևույթի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների, այլև ծավալային հատկությունների վրա։ Այսպիսի մշակման շնորհիվ շինվածքները ձեռք են բերում բարձր մաշակայունություն, կրակակայունություն, կոռոզիակայունություն և հոգնածության կայունություն։
Դուբովոյ (Կամենսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանի բնակավայրեր
Մետաղների քիմիական-ջերմային մշակում
Տեսակներ
Մտաղների ջերմամշակումը հիմնական տեսակներն են՝
Օրինակներ
Հաճախ շինվածքը ջերմամշակման ենթարկելու համար կիրառում են իրար հաջորդող մի քանի եղանակներ։ Օրինակ, ատամնանիվները կարող են ենթարկվել քիմիական-ջերմային մշակման, ապա նորմալացման, հետո մխման և վերջում՝ արձակման։ Նման մշակումն ապահովում է մեքենայի դետալների մակերևութային շերտում և միջուկում իրարից տարբեր կառուցվածքների ստացումը։ Հնարավոր է նաև ջերմամշակման միևնույն եղանակի բազմապատիկ կրկնում։ Արագահատ պողպատներից պատրաստված գործիքների ջերմամշակման ժամանակ մխմանը, որպես կանոն, հաջորդում է եռապատիկ արձակումը։ Կիրառելով ջերմամշակման տարբեր եղանակներ՝ կարելի է վերականգնել մետաղի կամ համաձուլվածքի սկզբնական վիճակը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մետալուրգիա Կատեգորիա:Մետաղագիտություն Կատեգորիա:Մետաղների ջերմային մշակում
Երբ վառվում են տոնածառի լույսերը
«Երբ վառվում են տոնածառերը» («Когда зажигаются ёлки»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված 1950 թվականին ռեժիսոր Մստիսլավ Պաշչենկոյի կողմից՝ Վլադիմիր Սուտեևի սցենարի հիման վրա։ 1940-50-ական թվականների ամանորյա լավագույն մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ-հեքիաթներից մեկն է ։ Գլխավոր հերոսներից մեկը Ձմեռ պապն է ։
Սյուժե
Ամանորի նախօրեին Ձմեռ պապն իր վարորդ Ձնեմարդու հետ հեքիաթային տնակից ուղևորվում է Մոսկվա՝ ներկա գտնվելու մանկապարտեզում անցկացվելիք տոնածառի միջոցառմանը։ Նա, ինչպես ենթադրվում է, իր հետ վերցնում է նվերներով պարկը։ Այլ խաղալիքների թվում են գտնվում նաև թավշե արջուկը ու բամբակե նապաստակը, որոնք նախատեսված են Լյուսյայի ու նրա եղբոր՝ Վանյայի համար։ Սակայն ճանապարհին երկու խաղալիքներն էլ պատահաբար ընկնում են պարկի պատռվածքից ու մնում անտառում։ Նրանք ստիպված են լինում անցնել բազմաթիվ արկածների միջով, մինչև վերջապես հասնում են իրենց փոքրիկ տերերին։
Վերականգնում և վերահնչյունավորում
2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել է ու նորից հնչյունավորվել «Студия АС» և «Детский сеанс 1» ընկերությունների կողմից։ Նոր տարբերակում ամբողջովին փոխվել է ֆոնոգրաման, վերահնչյունավորմանը մասնակցել են ժամանակակից դերասաններ (Յուլիեն Բալմուսով, Վլադիմիր Կոնկին (Ձնեմարդ), Իրինա Մալիկովա, Ժաննա Բալաշովա, Բորիս Տոկարև, Տատյանա Կանաևա, Վիտալի Օվանեսով), տիտրերում փոխվել են հնչյունային ռեժիսորի ու հնչյունավորողների անունները։ Վերահնչյունավորումը խիստ բացասաբար է ընդունվել հանդիսատեսի մեծ մասի, ինչպես նաև պրոֆեսիոնալ միության անդամների կողմից  ։ Վերականգնման որակը նույնպես երբեմն քննադատվում է։
Երաժշտություն և երգ
Ֆիլմի երաժշտություն ու երգը գրել է Կարեն Խաչատրյանը։ Հետագայում մուլտֆիլմի երգը թողարկվել է մանկական ձայնապնակներում մոսկովյան, լենինգրադյան և այլ գործարանների կողմից, 1960-ական թվականների կեսերին «Мелодия» ֆիրման այն ընդգրկել է մուլտֆիլմերի երգերի հավաքածուում։ Հետագայում երգը թողարկվել է «Свема» ձայներիզներով։
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է VHS-ով (1980-ական — 2000-ական թվականներ) և DVD-ով (2000-ական թվականներից) մուլտֆիլմերի տարբեր հավաքածուներում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամանորյա մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Վլադիմիր Դեգտյարյովի մուլտֆիլմեր
Մետաղյա շինվածքների գործարան
Մետաղյա շինվածքների («ՄԵՏՇԻՆ») գործարան, խորհրդային շրջանի արդյունաբերական ձեռնարկություն ՀՀ մայրաքաղաք Երևանում։
Սև ծածկագրեր (ԱՄՆ)
Գաղութատիրության ժամանակաշրջանից ի վեր գաղութներն ու նահանգներն ընդունել էին օրենքներ, որոնք խտրականություն էին դրսևորում ազատ սևամորթների նկատմամբ։ Հարավում դրանք հիմնականում ներառված էին «ստրուկի ծածկագրերում». նպատակն էր ճնշել ազատ սևամորթների ազդեցությունը (հատկապես ստրուկների ապստամբություններից հետո)՝ ստրուկների վրա նրանց հնարավոր ազդեցության պատճառով։ Սահմանափակումները ներառում էին նրանց քվեարկության արգելումը (Հյուսիսային Կարոլինան դա թույլ էր տվել մինչև 1831 թվականը), զենք կրելը, խմբերով հավաքվել երկրպագության համար, և՛ կարդալ, և՛ գրել սովորելը։  Այս օրենքների նպատակն էր պահպանել ստրկությունը ստրկատիրական հասարակություններում։
Մետաղյա շինվածքների գործարան
Հիմնադրվել է 1955 թվականին։ Արտադրել է մետաղալար, մետաղյա գամեր, կոճգամեր, ցանցեր, պնդօղակներ, ամրակներ, փայտապտուտակներ և այլն։
Սև ծածկագրեր (ԱՄՆ)
Քաղաքացիական պատերազմից հետո առաջին երկու տարիներին սպիտակ հարավային դեմոկրատական օրենսդիրներն ընդունեցին սև օրենսգրքեր, որոնք մոդելավորվել էին ավելի վաղ ստրուկների կոդերի հիման վրա։ («Սև ծածկագրեր» անվանումը տվել են «նեգր առաջնորդները և հանրապետական մարմինները»՝ ըստ պատմաբան Ջոն Ս. Ռեյնոլդսի)   ։  Սև ծածկագրերը դեմոկրատների ավելի մեծ օրինաչափության մի մասն էին, որոնք փորձում էին պահպանել քաղաքական գերիշխանությունը և ճնշել ազատվածներին, նոր ազատագրված աֆրոամերիկացիներին։ Նրանք հատկապես մտահոգված էին ազատների տեղաշարժի և աշխատանքի վերահսկմամբ, քանի որ ստրկությունը փոխարինվել էր ազատ աշխատանքային համակարգով։ Թեև ազատ մարդիկ ազատագրվել էին, նրանց կյանքը մեծապես սահմանափակված էր սև օրենսգրքով։ Սև օրենսգրքերի որոշիչ հատկանիշը թափառաշրջության մասին օրենքն էր, որը թույլ էր տալիս տեղական իշխանություններին ձերբակալել ազատ մարդկանց փոքր օրինախախտումների համար և նրանց պարտադրել հարկադիր աշխատանքի։ Այս ժամանակաշրջանը դատապարտյալների վարձակալության համակարգի սկիզբն էր, որը Դուգլաս Բլեքմոնը նաև նկարագրել է որպես «այլ անունով ստրկություն» իր 2008 թվականին գրված գրքում . ։
Մետաղյա շինվածքների գործարան
Հիմնական հումքը ստացել է Կրիվոյ ռոգի Լենինի անվան մետալուրգիական գործարանից։ 1980 թվականին, 1958 թվականի համեմատ, արտադրության ծավալն աճել էր 16,5 անգամ, կազմելով 6 միլիոն խորհրդային ռուբլի։
Սև ծածկագրեր (ԱՄՆ)
Նախապատմություն
Թափառական օրենքները թվագրվում են Եվրոպայում ֆեոդալիզմի ավարտին։ Ներդրված արիստոկրատական և կալվածատեր դասակարգերի կողմից՝ դրանք ունեին երկակի նպատակ՝ սահմանափակել «անցանկալի» դասակարգերի մուտքը հանրային տարածքներ և ապահովել աշխատուժ։ Ճորտերը չեն ազատագրվել իրենց հողից ։
Մետաղյա շինվածքների գործարան
Նոր արտադրատեսակների մշակմամբ և տեխնոլոգիական պրոցեսների կատարելագործմամբ զբաղվում էր վերադաս մինիստրության գիտաարտադրական միավորումը։
Կատեգորիա:Երևանի գործարաններ Կատեգորիա:1955 հիմնադրումներ Հայաստանում
Սև ծածկագրեր (ԱՄՆ)
Հարավային նահանգներ
Հյուսիսային Կարոլինան արգելում էր ստրուկներին լքել իրենց պլանտացիաները. եթե ստրուկը ցանկանում էր գայթակղել ստրուկին մեկ այլ սեփականությունում, ապա նրան պետք էր անցաթուղթ՝ այդ հարաբերությունները շարունակելու համար։ Առանց որևէ մեկի՝ նա ենթարկվում էր խիստ պատիժների պարեկների կողմից ։
Ազատ սևամորթները մարտահրավեր էին նետում սպիտակամորթների գերակշռող հասարակության սահմաններին։ Հարավային շատ նահանգներում, հատկապես Նաթ Թըրների 1831-ի ապստամբությունից հետո, նրանք զրկվեցին քաղաքացիների՝ խմբերով հավաքվելու, զենք կրելու, կարդալ և գրել սովորելու, ազատ խոսքի գործադրելու կամ դատարանում սպիտակամորթների դեմ ցուցմունք տալու իրավունքից ։ 1810 թվականից  հետո նահանգները ստրուկների ազատազրկումը ավելի դժվար դարձրեցին,, որոշ նահանգներում պահանջում են օրենսդիր մարմնի ակտ մուծման յուրաքանչյուր դեպքի համար։ Սա կտրուկ նվազեցրեց տնկարկների կողմից ստրուկներին ազատելու դեպքերը ։
Բոլոր ստրկատիրական նահանգներն ընդունեցին հակասևամորթական օրենքներ՝ արգելելով սպիտակների և սևամորթների ամուսնությունները։
1687-1865 թվականներին Վիրջինիան ընդունեց ավելի քան 130 ստրուկի կանոնադրություն, որոնց թվում էին յոթ հիմնական ստրուկների օրենսգիրք, որոնցից մի քանիսը պարունակում էին ավելի քան հիսուն դրույթներ ։
Ստրկությունը վատ բան է, և ազատության մեջ մեր հարազատների հետ մենք ոչինչ չունենք ապրելու վատով։ Պիզենով լի երկու օձ. Մեկը պառկած է գլխով դեպի հյուսիս, մյուսը՝ գլուխը դեպի հարավ։ Դերե անվանում են ստրկություն և ազատություն։ Ստրկություն կոչվող օձը պառկած էր գլուխը դեպի հարավ, իսկ օձը, որը կոչվում էր ազատություն, գլուխը դեպի հյուսիս էր ընկած։ Երկուսն էլ նենգ էին, երկուսն էլ վատն էին։
Մերիլենդն ընդունեց թափառաշրջության և աշակերտության մասին օրենքներ, և սևամորթներից պահանջեց արտոնագրեր ստանալ սպիտակամորթներից նախքան բիզնես անելը ։ Այն արգելում էր ազատ սևամորթների ներգաղթը մինչև 1865 թվականը ։ Մերիլենդի սև օրենսգրքի մեծ մասը չեղյալ է հայտարարվել 1867 թվականի Սահմանադրությամբ։ Սևամորթ կանանց թույլ չէին տալիս ցուցմունք տալ սպիտակամորթ տղամարդկանց դեմ, որոնց հետ նրանք երեխաներ են ունեցել՝  տալով նրանց կանանց նման կարգավիճակ ։
Հյուսիսային նահանգներ
Երբ աբոլիցիոնիստական շարժումը ուժ ստացավ, և ստորգետնյա երկաթուղին օգնեց փախչող ստրուկներին փախչել Հյուսիս, հյուսիսային սպիտակամորթների շրջանում սևամորթների մասին մտահոգությունը մեծացավ։ Ստրկական նահանգներին մոտ գտնվող տարածքներն ու նահանգները չէին ընդունում ազատագրված սևամորթներին։ Բայց Մեյսոն-Դիքսոն գծից հյուսիս հակասևամորթ օրենքները հիմնականում ավելի քիչ խիստ էին։ Որոշ հանրային տարածքներ առանձնացված էին, և սևամորթները հիմնականում ընտրելու իրավունք չունեին ։ Օրեգոնում սևամորթներին արգելվում էր բնակություն հաստատել, ամուսնանալ կամ պայմանագրեր կնքել ։ Օհայոյում սևամորթները պահանջում էին վկայական, որ նրանք ազատ են և լավ վարքագիծ ունեն ։
Բոլոր ստրկատիրական նահանգներն ընդունեցին հակասևորական օրենքներ՝ արգելելով սպիտակամորթների և սևամորթների ամուսնությունը, ինչպես նաև նախկին հյուսիսարևմտյան տարածքի մի քանի նոր ազատ նահանգներ՝ ներառյալ Ինդիանան, Իլինոյսը և Միչիգանը ։ Օհայոն, Ինդիանան և Իլինոյսը սահմաններ ունեն ստրկատիրական նահանգների հետ Օհայո և Միսիսիպի գետերի վրայով (համապատասխանաբար Կենտուկի, Միսսուրի և Վիրջինիա)։ Այս նահանգների հարավային մասերի բնակչությունը հիմնականում գաղթել էր Վերին հարավից. նրանց մշակույթն ու արժեքներն ավելի նման էին գետի այն կողմ գտնվող հարավայիններին, քան հյուսիսային վերաբնակիչներինը, ովքեր գաղթել էին Նոր Անգլիայից և Նյու Յորքից։ Որոշ նահանգներում այս օրենսգրքերը ներառում էին թափառաշրջության օրենքներ, որոնք ուղղված էին գործազուրկ սևամորթներին, աշակերտական օրենքներ, որոնք սևամորթ որբերին և խնամյալներին վարձու էին տալիս սպիտակամորթներին, և առևտրային օրենքներ, որոնք բացառում էին սևամորթներին որոշակի արհեստներից և բիզնեսներից և սահմանափակում նրանց սեփականության իրավունքը ։
Ինդիանայի օրենսդիր մարմինը 1843 թվականին որոշում է կայացրել, որ միայն սպիտակամորթ ուսանողները կարող են հաճախել պետական դպրոցներ ։ Ինդիանայի 1851 թվականի Սահմանադրության 13-րդ հոդվածն արգելում էր սևամորթներին բնակություն հաստատել նահանգում։ Յուրաքանչյուր ոք, ով օգնել է սևամորթներին բնակություն հաստատել նահանգում կամ աշխատանքի է ընդունել սևամորթ վերաբնակիչներին, կարող է տուգանվել։ Հոդված 13-ն ունեցել է ամենահայտնի ձայնը Հուսիերների շրջանում՝ համեմատած բոլոր քվեարկված հոդվածների հետ։ Գերագույն դատարանը 13-րդ հոդվածն անվավեր է ճանաչել 1866 թվականին ։
Իլինոյսի 1848 թվականի Սահմանադրությունը նպաստեց, որ նահանգային օրենսդիր մարմինը ընդունի երկրի ամենադաժան Սև օրենսգրքի համակարգերից մեկը մինչև Քաղաքացիական պատերազմը։ 1853 թվականի Իլինոյսի սև օրենսգիրքն արգելում էր նահանգից դուրս գտնվող ցանկացած սևամորթ մնալ նահանգում ավելի քան տասը օր՝ այդ կանոնը խախտած սևամորթներին ենթարկելով ձերբակալության, կալանավորման, 50 դոլար տուգանքի կամ արտաքսման ։ Այնուամենայնիվ, չնայած Իլինոյսում ստրկությունը անօրինական էր, նահանգի հարավային մասերում հողատերերը օրինական կերպով ստրուկներ էին բերում հարակից Կենտուկիից և ստիպում նրանց գյուղատնտեսական աշխատանք կատարել առանց աշխատավարձի։ Նրանք պետք է հեռացվեին նահանգից ամեն տարի մեկ օրով՝ այդպիսով թույլ չտալով նրանց լինել Իլինոյսի քաղաքացիներ և ստանալ նրա օրենքների պաշտպանությունը։ Այս օրենքները չեղյալ համարելու արշավը ղեկավարել է Ջոն Ջոնսը` Չիկագոյի ամենահայտնի սևամորթ քաղաքացին։ 1850 թվականի դեկտեմբերին Ջոնսը խնդրագիր է տարածել, որը ստորագրվել է նահանգի սևամորթ բնակիչների կողմից՝ Իլինոյսի օրենսդիրներին կոչ անելով չեղարկել սև օրենքները ։ 1864 թվականին Chicago Tribune-ը հրատարակեց Ջոնսի բրոշյուրը՝ «Իլինոյսի սև օրենքները և մի քանի պատճառ, թե ինչու դրանք պետք է չեղարկվեն»։ Միայն 1865 թվականին Իլինոյսը չեղյալ հայտարարեց նահանգի իր սև օրենքների դրույթը ։
Որոշ նահանգներում Սև օրենսգրքի օրենսդրությունը օգտագործում էր տեքստ անմիջապես ստրուկի ծածկագրերից՝ պարզապես ստրուկի փոխարեն փոխարինելով նեգր կամ այլ բառեր ։
Միության օկուպացիայի տակ
Միութենական բանակը հույսը դրել է նոր ազատվածների աշխատանքի վրա և միշտ չէ, որ արդար է վարվել նրանց հետ։ Թոմաս Վ. Նոքսը գրել է. «Որպես ստրուկ ոչնչի դիմաց աշխատելու և յանկիների օրոք նույն աշխատավարձով աշխատելու միջև տարբերությունը միշտ չէ, որ նկատելի էր» ։ Միևնույն ժամանակ, զինվորական պաշտոնյաները դիմադրեցին ազատված մարդկանց նկատմամբ նախապատերազմյան օրենքները կիրառելու տեղական փորձերին։  Ազատության հռչակումից հետո բանակը զորակոչում էր սև «բոմժերի», երբեմն էլ՝ այլոց։
Միութենական բանակը Ազատության հռչակումից հետո կիրառեց ազատ աշխատանքի հյուսիսային աշխատավարձի համակարգը. նրանք արդյունավետորեն թարմացրին ազատ սևամորթներին «մաքսանենգության» կարգավիճակից։ Գեներալ Նաթանիել Պ. Բենքսը Լուիզիանայում 1863 թվականի փետրվարին նախաձեռնեց վարձու աշխատանքի համակարգ։ Գեներալ Լորենցո Թոմասը նմանատիպ համակարգ է կիրառել Միսիսիպիում ։ Բենքս-Թոմաս համակարգը սևամորթներին առաջարկում էր ամսական 10 դոլար բանակի հանձնառությամբ՝ ապահովելու չափաբաժիններ, հագուստ և դեղորայք։ Աշխատողը պետք է համաձայնի մեկ տարվա անխախտ պայմանագրին ։ 1864 թվականին Թոմասը ընդլայնեց համակարգը մինչև Թենեսի և թույլ տվեց Նեշվիլի մաքսանենգության ճամբարի մոտ գտնվող սպիտակ հողատերերին վարձակալել փախստականների աշխատանքը։
Հակառակ Հանրապետական կուսակցության տարրերի ընդդիմության՝ Աբրահամ Լինքոլնն ընդունեց այս համակարգը՝ որպես քայլ աստիճանական էմանսիպացիայի ճանապարհին ։ Աբոլիցիոնիստները շարունակում էին քննադատել աշխատանքային համակարգը. Վենդել Ֆիլիպսն ասաց, որ Լինքոլնի հռչակագիրը «ազատեց ստրուկին, բայց արհամարհեց  նեգրին՝ Բենքս-Թոմաս մեկամյա պայմանագրերը համարելով ճորտատիրություն։ The Worcester Spy-ը նկարագրել է կառավարության պատասխանը ստրկությանը՝ որպես «անհաջողությունից վատ բան» ։
Հետքաղաքացիական պատերազմի տարիներ
Պատերազմն ավարտվելուն պես ԱՄՆ բանակը կիրառեց սև կոդերը՝ ընդհանուր հասարակության մեջ սևամորթների վարքագիծը կարգավորելու համար։ Թեև Freedmen's Bureo-ն մանդատ ուներ սևամորթներին պաշտպանելու թշնամական հարավային միջավայրից, այն նաև ձգտում էր սևամորթներին պահել իրենց տեղում որպես բանվոր, որպեսզի թույլ տա վերսկսել արտադրությունը պլանտացիաներում, որպեսզի հարավը կարողանա վերածնել իր տնտեսությունը ։ Ազատության բյուրոն համագործակցում էր հարավային իշխանությունների հետ՝ սև «բոմժերին» հավաքելու և պայմանագրային աշխատանքի տեղավորելու համար ։ Որոշ տեղերում այն աջակցում էր սեփականատերերին, որպեսզի պահպանեն երիտասարդ ստրուկների վերահսկողությունը որպես աշակերտ ։
Նոր սահմանափակումներ են դրվել սևամորթների հետ խառնամուսնությունների, հարճերի և խառնակությունների վրա Արիզոնայում 1864 թվականին, Կալիֆորնիայում 1880 թվականին, Կոլորադոյում 1864 թվականին, Ֆլորիդայում, Ինդիանա 1905 թվականին, Կենտուկիում 1866 թվականին, Մոնտանայում 1909 թվականին, Նեբրասկաում 1865 թվականին, Նևադայում 1865 թվականին, Դակոտա՝ 1943 թվական, Օհայո՝ 1877 թվական, Օրեգոն՝ 1867 թվական, Ռոդ Այլենդ՝ 1872 թվական, Հարավային Դակոտա՝ 1913 թվական, Թենեսի՝ 1870 թվական, Տեխաս՝ 1858 թվական, Յուտա՝ 1888 թվական, Վիրջինիայում, Վաշինգտոնը 1866 թվականին, բայց անմիջապես չեղյալ համարեց այն 1867 թվականին, Արևմտյան Վիրջինիա 1863 թվականինին, բայց տապալվեց Loving v Virginia-ի կողմից 1967 թվականին, և Վայոմինգը՝ 1908 թվականին։ Ընդհանուր առմամբ, քսանմեկ նահանգներ սահմանեցին Ջիմ Քրոուի օրենքները ընդդեմ խառնաշփոթության։ Ազատ սպիտակամորթներն այլևս չէին կարող ամուսնանալ ստրուկի հետ և դրանով իսկ ազատագրել նրան և նրա երեխաներին ։
Ստրկության ավարտից անմիջապես հետո սպիտակ տնկարկները հանդիպեցին աշխատուժի պակասի և փնտրեցին այն կառավարելու միջոցը։ Թեև սևամորթները ոչ բոլորն էին կտրուկ դադարեցրել աշխատանքը, նրանք փորձում էին ավելի քիչ աշխատել։ Մասնավորապես, շատերը ձգտում էին կրճատել իրենց շաբաթօրյա աշխատանքային ժամերը, իսկ կանայք ցանկանում էին ավելի շատ ժամանակ հատկացնել երեխաների խնամքին ։ Ժամանակակից տնտեսագետներից մեկի կարծիքով՝ ազատված մարդիկ դրսևորեցին այս «ոչ կապիտալիստական վարքագիծը», քանի որ սեփականության իրավունքը «պաշտպանում էր ստրուկներին շուկայական տնտեսությունից», և, հետևաբար, նրանք ի վիճակի չէին կատարել «տնտեսական հնարավորությունների մանրակրկիտ հաշվարկ» ։
Այլընտրանքային բացատրությունը վերաբերվում է աշխատուժի դանդաղմանը՝ որպես կոլեկտիվ գործողության միջոցով լծակներ ձեռք բերելու ձև։ Մեկ այլ հնարավորությունն այն է, որ ազատված սևամորթները հանգստի և ընտանեկան ժամանակի համար արժեք են հատկացրել լրացուցիչ վճարովի աշխատանքի դրամական արժեքից ավելի։ Իրոք, ազատ մարդիկ, անշուշտ, չէին ցանկանում աշխատել այն երկար ժամերով, որոնք պարտադրված էին իրենց ողջ կյանքում։ Ինչ էլ որ լինի դրա պատճառը, հասանելի աշխատուժի հանկարծակի կրճատումը մարտահրավեր էր հարավային տնտեսության համար, որը հենվել էր ինտենսիվ ֆիզիկական աշխատանքի վրա՝ կանխիկ բերքը շահութաբեր կերպով հավաքելու համար ։
Հարավային սպիտակամորթները նույնպես ընկալում էին սև թափառաշրջիկությունը որպես հանկարծակի և վտանգավոր սոցիալական խնդիր ։
Սևամորթների թերարժեքության մասին նախկինում գոյություն ունեցող սպիտակամորթների համոզմունքը տեղեկացված հետպատերազմյան վերաբերմունքի մասին և սպիտակների ռասայական գերակայությունը շարունակեց մշակութային կերպով ներկառուցված լինել։ Սպիտակամորթները հավատում էին, որ սևամորթներին վիճակված է և՛ ստրկություն, և՛ որ նրանք չեն աշխատի, եթե ֆիզիկապես չպարտադրվեն։ Իրենց հերթին, ազատ սևամորթներն այլևս իրենց պարտավորված չէին զգում ակնհայտ հարգանք ցուցաբերել սպիտակամորթ մարդկանց նկատմամբ։ Ստրկացածները նույնպես ձգտում էին ստեղծել կիսաինքնավար սոցիալական աշխարհ՝ հեռացված պլանտացիաներից և ստրկատերի հայացքից ։ Ռասայական բաժանումները, որոնք ստեղծել էր ստրկությունը, անմիջապես ավելի ակնհայտ դարձան ։ Սևամորթները նույնպես կրեցին հարավային զայրույթի ծանրությունը պատերազմում պարտության պատճառով ։
Ազատ մարդկանց կարգավիճակի մասին օրենսդրությունը հաճախ պարտադրվում էր 1865 թվականին կայացած սահմանադրական կոնվենցիաներով։ Միսիսիպին, Հարավային Կարոլինան և Ջորջիան բոլորն էլ իրենց նոր նահանգային սահմանադրություններում ներառեցին լեզու, որը օրենսդիրին հանձնարարեց «պաշտպանել նրանց և պետությանը ցանկացած չարիքից, որը կարող է առաջանալ նրանց հանկարծակի ազատագրումից» ։ 1865 թվականի հոկտեմբերին Ֆլորիդայի կոնվենցիան ներառում էր թափառաշրջության մասին որոշում, որն ուժի մեջ էր այնքան ժամանակ, քանի դեռ Սև օրենսգրքերը կարող էին ընդունվել կանոնավոր օրենսդրական գործընթացի միջոցով ։
Սև ծածկագրերը սահմանափակում էին սևամորթների սեփականություն ունենալու, բիզնես վարելու, հող գնելու և վարձակալելու և հասարակական վայրերում ազատ տեղաշարժվելու իրավունքը ։ Սև օրենսգրքերի կենտրոնական տարրը թափառական օրենքներն էին։ Պետությունները քրեականացրել են այն տղամարդկանց, ովքեր գործազուրկ են կամ չեն աշխատում սպիտակամորթների կողմից ճանաչված աշխատանքում։ Որոշակի հարկ չվճարելը կամ այլ օրենքներին չհամապատասխանելը  կարող է նաև մեկնաբանվել որպես թափառականություն։
Օրենսգրքերի մեկ այլ կարևոր մաս էին տարեկան աշխատանքային պայմանագրերը, որոնք սևամորթները պետք է պահեին և ներկայացնեին իշխանություններին՝ թափառաշրջության վճարներից խուսափելու համար ։
Գողության դեմ խիստ պատիժները նաև ծառայեցին բազմաթիվ մարդկանց թակարդի մեջ գցելու իրավական համակարգում։ Նախկինում սևամորթները պլանտացիաներում եղել են ներքին տնտեսության մի մասը և քիչ թե շատ կարողացել են օգտագործել առկա պաշարները։ Ազատագրումից հետո նույն արարքը, որը կատարվել է նույն հողում աշխատող մեկի կողմից, կարող է պիտակավորվել որպես գողություն, ինչը կհանգեցնի ձերբակալության և հարկադիր աշխատանքի։
Որոշ նահանգներ բացահայտորեն սահմանափակեցին սևամորթների զենք կրելու իրավունքը՝ արդարացնելով այդ օրենքները մոտալուտ ապստամբության մասին պնդումներով ։ Միսիսիպիում և Ալաբամայում այս օրենքները կիրառվել են հատուկ աշխարհազորայինների ստեղծման միջոցով ։
Պատմաբան Սամուել ՄաքՔալը, ով հրապարակել է աբոլիցիոնիստ Թադեուս Սթիվենսի կենսագրությունը, 1899 թվականին մեկնաբանել է, որ սև օրենսգիրքը «սահմանել է մի պայման, բայց մի փոքր ավելի լավ, քան ստրկությունը, և մի կարևոր առումով՝ շատ ավելի վատ»։ Խզելով գույքային հարաբերությունները՝ նրանք նվազեցրել էին գույքի սեփականատերերի մոտիվացիան՝ ապահովելու իրենց աշխատողների հարաբերական առողջությունը և գոյատևումը ։
Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե արդյոք հարավային օրենսդիրները միտումնավոր փորձել են պահպանել սպիտակների գերակայությունը, Բևերլի Ֆորեհենը գրում է.«Սպիտակ օրենսդիրների կողմից այս որոշումը գիտակցված չէր, դա պարզապես ընդունված եզրակացություն էր» ։
Վերակառուցման ընթացքում նահանգի օրենսդիր մարմիններն ընդունեցին որոշ օրենքներ, որոնք որոշ դրական իրավունքներ էին սահմանում ազատների համար։ Պետությունները օրինականացրել են սևամորթների ամուսնությունները և որոշ դեպքերում մեծացրել են ազատ մարդկանց սեփականություն ունենալու և առևտուր անելու իրավունքները ։
Վերակառուցում և Ջիմ Քրոուն
Մեմֆիսի խռովությունները 1866 թվականի մայիսին և Նոր Օռլեանի հուլիսյան խռովությունները լրացուցիչ ուշադրություն և հրատապություն բերեցին ռասայական լարվածության վրա, որը պետության կողմից հաստատված ռասիզմը ներթափանցում է հարավ ։
1866 թվականի ընտրություններում մեծամասնություն ձեռք բերելուց հետո Հանրապետական Կոնգրեսն ընդունեց Վերակառուցման ակտերը՝ հարավը ռազմական կառավարման տակ դնելով։ Այս պայմանավորվածությունը տևեց մինչև 1877 թվականի փոխզիջումով կազմակերպված ռազմական դուրսբերումը։ Որոշ պատմական պարբերականացումներում 1877 թվականը նշանավորում է Ջիմ Քրոուի դարաշրջանի սկիզբը։
1865–1866 թվականների սև ծածկագրերը սպիտակների գերակայության համակարգի բացահայտ դրսևորումն էին, որը շարունակում էր գերիշխել ամերիկյան հարավում ։ Պատմաբաններն այս համակարգը նկարագրել են որպես օրենքների և պրակտիկայի լայն տեսականիի առաջացող արդյունք, որոնք իրականացվել են իրավասության բոլոր մակարդակներում ։ Քանի որ իրավական կիրարկումը կախված էր շատ տարբեր տեղական օրենսգրքերից, որոնք ավելի քիչ քննության ենթարկվեցին, քան պետական օրենսդրությունը, պատմաբանները դեռևս չունեն դրանց ամբողջական շրջանակի ամբողջական պատկերացում։ Ակնհայտ է, սակայն, որ նույնիսկ ռազմական կառավարման ներքո, տեղական իրավասությունները կարող էին շարունակել օրենքի կիրարկման ռասիստական օրինաչափությունը, քանի դեռ դա տեղի էր ունենում իրավական ռեժիմի ներքո, որը մակերեսորեն ռասայական չեզոք էր։
1893–1909 թվականներին բոլոր հարավային նահանգները, բացի Թենեսիից, ընդունեցին թափառաշրջության մասին նոր օրենքներ։ Այս օրենքներն ավելի խիստ էին, քան 1865 թվականին ընդունվածները և օգտագործում էին անորոշ տերմիններ, որոնք լայն լիազորություններ էին տալիս օրենքը կիրառող ոստիկաններին։ Օրինակ՝ այսպես կոչված «Խոզի օրենքները»՝ խիստ պատիժներով այնպիսի հանցագործությունների համար, ինչպիսին է գյուղատնտեսական կենդանու գողությունը  ։ Խոզերի օրենքները կիրառվում էին բացառապես գյուղատնտեսական հանցագործությունների հետ կապված աֆրոամերիկացիների նկատմամբ ։  Պատերազմի ժամանակ սևամորթները կարող են անհամաչափորեն ենթարկվել «աշխատելու կամ կռվելու» օրենքներին, որոնք մեծացնում են թափառաշրջիկության տույժերը բանակում չծառայողների համար ։ Գերագույն դատարանը հաստատել է ռասայական խտրականություն դրսևորող նահանգային օրենքները և անվավեր ճանաչել դրանց հակազդելու դաշնային ջանքերը։ Պլեսը ընդդեմ Ֆերգյուսոնի (1896թ.) գործով այն պաշտպանեց ռասայական տարանջատման սահմանադրականությունը և ներկայացրեց «առանձին, բայց հավասար» դոկտրինը ։
Սևամորթների դեմ լեգիտիմացված բռնության ընդհանուր համակարգը, ինչպես օրինակ Կու Կլուքս Կլանն էր, մեծ դեր խաղաց սպիտակների գերակայության գործնական օրենքի կիրարկման գործում։ Սևամորթների (և նրանց համակրող սպիտակամորթների) նկատմամբ բռնության մշտական սպառնալիքը պահպանում էր արտաօրինական տեռորի համակարգը։ Թեև այս համակարգը այժմ հայտնի է տասնհինգերորդ փոփոխությունից հետո սևամորթների ընտրական իրավունքն արգելելու համար, այն նաև ծառայում էր հարկադիր աշխատանքային հարաբերությունների հաստատմանը ։ Պատահական բռնության վախը նոր աջակցություն էր ապահովում պլանտացիաների սեփականատերերի և նրանց սևամորթ աշխատողների միջև հայրական հարաբերությունների համար ։
Միսիսիպի
Միսիսիպին առաջին նահանգն էր, որն ընդունեց սև ծածկագրերը։ Նրա օրենքները օրինակ են ծառայել այլ նահանգների կողմից ընդունվածների համար՝ սկսած Հարավային Կարոլինայից, Ալաբամայից և Լուիզիանայից 1865 թվականին և շարունակվելով Ֆլորիդայի, Վիրջինիայի, Ջորջիայի, Հյուսիսային Կարոլինայի, Տեխասի, Թենեսիի և Արկանզասի հետ 1866 թվականի սկզբին ։ Միսիսիպիի և Հարավային Կարոլինայի օրենքների դեմ Հյուսիսային բուռն արձագանքը ստիպեց որոշ նահանգների, որը հետագայում ընդունեց բացահայտ ռասայական խտրականությունը ակցիզացնելու օրենքներ, սակայն, թափառաշրջության, աշկերտության և այլ թեմաների վերաբերյալ նրանց օրենքները ստեղծվել են նույնանման ռասիստական վարչակարգը գործադրելու համար ։ Նույնիսկ այն պետությունները, որոնք զգուշորեն վերացրել են իրենց սև օրենսգրքերի բացահայտ խտրականության մեծ մասը, պահպանել են օրենքները, որոնք թույլ են տալիս ավելի խիստ պատիժներ սևամորթների համար ։
"Որ բոլոր ազատները, ազատ նեգրերն ու մուլատները այս նահանգում, տասնութ տարեկանից բարձր, գտնվել են 1866 թվականի հունվարի երկրորդ երկուշաբթի օրը կամ դրանից հետո առանց օրինական աշխատանքի կամ բիզնեսի, կամ ապօրինի կերպով հավաքվել են միասին կա՛մ ցերեկը, կա՛մ գիշերը, և բոլոր սպիտակամորթները հավաքվում են ազատների, ազատ նեգրերի կամ մուլատների հետ կամ սովորաբար շփվում են ազատների, ազատ նեգրերի կամ մուլատների հետ հավասարության պայմաններով, կամ ապրում են շնության կամ պոռնկության մեջ ազատված կնոջ, ազատ նեգրի կամ մուլատոյի հետ, կհամարվեն թափառաշրջիկներ, և դրա համոզման դեպքում կտուգանվեն ոչ ավելի, քան ազատվածի, ազատ նեգրի կամ մուլատոյի դեպքում՝ հիսուն դոլար, իսկ սպիտակամորթ տղամարդու դեպքում՝ երկու հարյուր դոլար, իսկ ազատազրկումը՝ ըստ դատարանի հայեցողության՝ ազատ նեգրին՝ տասը օրից ոչ ավելի, իսկ սպիտակամորթին՝ վեց ամսից ոչ ավելի։"
Սպիտակամորթները կարող էին խուսափել օրենսգրքի տուգանքից՝ երդվելով աղքատի երդմամբ։ Այնուամենայնիվ, սևամորթների դեպքում «պատշաճ շրջանի շերիֆի պարտականությունն է վարձել այդ ազատ մարդուն, ազատ նեգրին կամ մուլատոյին ցանկացած անձի, ով ծառայության ամենակարճ ժամկետի համար կվճարի նշված տուգանքը կամ տուգանքը և բոլոր ծախսերը» ։ Օրենքները նաև հատուկ հարկ էին գանձում սևամորթներից (18-ից 60 տարեկան)։ Նրանք, ովքեր չեն վճարել, կարող են ձերբակալվել թափառաշրջության համար ։
Միսիսիպին 1865 թվականի դեկտեմբերի 5-ին մերժեց տասներեքերորդ ուղղումը։
Գեներալ Օլիվեր Օ. Հովարդը՝ Ազատմենների բյուրոյի ազգային ղեկավարը, 1865 թվականի նոյեմբերին հայտարարեց, որ Միսիսիպիի սև օրենսգրքի մեծ մասը անվավեր է ։
Հարավային Կարոլինա
Հաջորդ նահանգը, որն ընդունեց սև ծածկագրերը, Հարավային Կարոլինան էր, որը նոյեմբերի 13-ին վավերացրել էր Տասներեքերորդ ուղղումը այն որակմամբ, որ Կոնգրեսը իրավասու չէր կարգավորել ազատների իրավական կարգավիճակը։ Նորընտիր նահանգապետ Ջեյմս Լոուրենս Օրն ասել է, որ սևամորթներին պետք է «զուսպ պահել գողությունից, պարապությունից, թափառականությունից և հանցագործությունից և սովորեցնել իրենց աշխատանքային պայմանագրերը խստորեն պահպանելու բացարձակ անհրաժեշտությունը» ։
Հարավային Կարոլինայի «Գունավոր մարդկանց ներքին հարաբերությունների մասին» նոր օրենքը սահմանել է Միսիսիպիի նման թափառաշրջության լայն կանոններ։ Թափառականության համար դատվածությունը թույլ տվեց պետությանը «վարձել» սեւամորթներին առանց վարձատրության։ Օրենքը նաև նախատեսում էր հատուկ հարկ սահմանել սևամորթների համար (բոլոր արական սեռի և չամուսնացած իգական սեռի ներկայացուցիչները), ընդ որում չվճարող սևամորթները կրկին մեղավոր են թափառաշրջության մեջ։ Օրենքը թույլ է տալիս հարկադրաբար աշակերտել աղքատ ծնողների երեխաներին կամ ծնողներին, ովքեր չեն փոխանցել «աշխատանքի և ազնվության սովորույթները» ։ Օրենքը չէր ներառում նույն պատիժները սպիտակամորթների համար՝ փախածների հետ գործ ունենալիս ։
Հարավային Կարոլինայի օրենքը ստեղծեց առանձին դատարաններ սևամորթների համար և սահմանեց մահապատիժ հանցագործությունների համար, ներառյալ բամբակի գողությունը ։ Այն ստեղծեց լիցենզավորման և գրավոր թույլտվությունների համակարգ, որը դժվարացնում էր սևամորթների համար սովորական առևտրով զբաղվելը ։
Հարավային Կարոլինայի օրենսգիրքը հստակորեն փոխառել է տերմիններ և հասկացություններ հին ստրուկների կոդերից՝ վերահաստատելով «լիարժեք» կամ «կոտորակային» ֆերմերների վարկանիշային համակարգը և հաճախ ղեկավարներին անվանելով «տերեր» ։
Պատասխաններ
Հարավային Կարոլինայի Չարլսթոնի Սիոն եկեղեցում հավաքվել է «Գունավոր մարդկանց համագումար»՝ դատապարտելու օրենսգրքերը։ Կոնգրեսին ուղղված հուշագրում (խնդրագիր) Կոնվենցիան երախտագիտություն հայտնեց ազատագրման և Ազատության բյուրոյի ստեղծման համար, բայց խնդրեց (ի լրումն ընտրական իրավունքի) «որ օրենքի և կարգուկանոնի ամուր թևը հավասարապես դրվի այս պետության ողջ ժողովրդի վրա, որ կյանքն ու ունեցվածքը ապահովված լինեն, և բանվորը նույնքան ազատ վաճառի իր աշխատանքը, որքան վաճառականն իր ապրանքը» ։
Մինչդեռ որոշ սպիտակամորթներ կարծում էին, որ նոր օրենքները բավականաչափ հեռու չեն գնում։ Ծառատունկներից մեկն առաջարկեց, որ նոր օրենքները կպահանջեն ռազմականացված ուժի կիրառում. «Ինչ վերաբերում է նեգրերին գործի ներկա վիճակի պայմաններում, ինձ թվում է ժամանակի և էներգիայի վատնում…. Մենք պետք է հեծյալ հետևակ ունենայինք, որից ազատները հստակ գիտեն, որ նրանք հաջորդում են յանկիներին՝ կիրառելու այն բոլոր կանոնները, որոնք մենք կարող ենք ընդունել» ։ Էդմունդ Ռեթը (Ռոբերտ Ռետի որդին) գրել է, որ չնայած Հարավային Կարոլինան կարող է չկարողանալ չեղարկել վերացումը, "այն պետք է հնարավորինս սահմանափակվի, վերահսկվի և շրջապատված լինի այնպիսի պաշտպանական միջոցներով, որոնք հնարավորինս աննշան կդարձնեն փոփոխությունը և՛ սպիտակամորթին, և՛ նեգրին, տնկողին և բանվորին, կապիտալիստին և բանվորին ։"
Գեներալ Դենիել Սիքլզը՝ Հարավային Կարոլինայի Freedmen-ի բյուրոյի ղեկավարը, հետևեց Հովարդի օրինակին և 1865 թվականի դեկտեմբերին օրենքներն անվավեր հայտարարեց ։
Լրացուցիչ օրենսդրություն
Նույնիսկ երբ օրենսդիրներն ընդունեցին այս օրենքները, նրանք հուսահատվեցին Վաշինգտոնի առաջիկա արձագանքից։ Ջեյմս Հեմփիլն ասել է. «Ազատության ճչացողներին դժվար կլինի համոզել, որ աֆրիկյան ծագում ունեցող ամերիկացի քաղաքացիները ձեռք են բերում իրենց իրավունքները» ։ Օրը շարժվեց արգելափակելու հետագա օրենքները, որոնք պարունակում են բացահայտ ռասայական խտրականություն ։ 1866թ.-ին Հարավային Կարոլինայի օրենսգիրքն ավելի ու ավելի ուշադրությամբ ենթարկվեց հյուսիսային մամուլում և անբարենպաստ կերպով համեմատվեց ազատների օրենքների հետ, որոնք ընդունվել էին հարևան Ջորջիայում, Հյուսիսային Կարոլինայում և Վիրջինիայում ։
1866 թվականի սեպտեմբերին տեղի ունեցած հատուկ նիստում օրենսդիր մարմինն ընդունեց մի քանի նոր օրենքներ՝ զիջելով ազատ սևամորթների իրավունքներին։ Կարճ ժամանակ անց այն մերժեց տասնչորսերորդ փոփոխությունը ։
Լուիզիանա
Լուիզիանայի օրենսդիր մարմինը, ձգտելով ապահովել որ ազատները «հասանելի լինեն նահանգի գյուղատնտեսական շահերին», ընդունեց նմանատիպ տարեկան պայմանագրային օրենքներ և ընդլայնեց իր թափառաշրջության մասին օրենքները։ Նրա թափառաշրջության օրենքները չէին հստակեցնում սևամորթ մեղավորներին, թեև նրանք ապահովում էին «լավ վարքագիծ», բացը, որը ենթակա է արժանահավատորեն ռասիստական մեկնաբանության։ Լուիզիանան ընդունեց փախուստի մասին ավելի խիստ օրենքներ և սևամորթներից պահանջեց նոր գործատուներին ներկայացնել աշխատանքից ազատման փաստաթղթերը ։
Նահանգի օրենսդրությունը ընդլայնվեց տեղական իշխանությունների կողմից, որոնք ավելի քիչ վտանգի տակ ունեին դաշնային կառավարության արձագանքը։ Օպելուսասը, Լուիզիանան, ընդունեցին տխրահռչակ օրենսգիրք, որը պահանջում էր, որ ազատ մարդիկ գրավոր թույլտվություն ունենային քաղաք մուտք գործելու համար։ Օրենսգիրքն արգելում էր ազատ մարդկանց ապրել քաղաքում կամ գիշերը քայլել, բացառությամբ սպիտակ բնակչի հսկողության ։
Թոմաս Վ.՝ Լուիզիանայի Freedmen-ի բյուրոյի հանձնակատարը, վկայել է 1866 թվականին ։ "Պետության որոշ առաջատար սպաներ՝ մարդիկ, ովքեր շատ բան են անում զանգվածների կարծիքը ձևավորելու և վերահսկելու համար, փոխարենը՝ անելու իրենց խոստացածը և հանդարտորեն ենթարկվելու կառավարության իշխանությանը, զբաղված են ստրկատիրական օրենսգրքեր հրապարակելով և տարածելով իրենց ենթականերին՝ հրամայելով նրանց մահապատժի ենթարկել, և դա ի գիտություն ավելի բարձր բնույթի պետական պաշտոնյաների՝ մարզպետի և այլոց։ ... Այս ծածկագրերը պարզապես պետության հին սև ծածկագիրն էին, որտեղ «ստրուկ» բառը ջնջվեց, իսկ «նեգրը» փոխարինվեց։ Նրանց մեջ պահպանվել են ստրկության ամենաօդիոզ հատկանիշները։"
Քոնվեյը նկարագրում է Լուիզիանայի բանտերի ուսումնասիրությունը և հայտնաբերել մեծ թվով սևամորթ տղամարդկանց, ովքեր գաղտնի բանտարկված են եղել։ Դրանք ներառում էին Յոթանասունչորսերորդ գունավոր հետևակի անդամներ, որոնք ձերբակալվել էին զորացրվելու հաջորդ օրը ։
Նահանգն ընդունեց իր օրենսգրքի ավելի կոշտ տարբերակը 1866 թվականին՝ քրեականացնելով «լկտիությունը», «հայհոյանքը» և «անհնազանդության» այլ նշաններ, ինչպես որոշվել են սպիտակամորթների կողմից ։