cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆրիդրիխ Օյգեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դքսեր Կատեգորիա:18-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:Գերմանացի գեներալներ
Մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումներ
Մասնական ածանցյալներով հավասարումներ, հավասարումներ, որոնցում անհայտը մի քանի փոփոխականի ֆունկցիա է, ընդ որում՝ այդ հավասարումը, բացի անհայտ ֆունկցիայից, պարունակում է նաև այդ ֆունկցիայի մասնական ածանցյալները, ինչպես նաև անկախ փոփոխականներ։ Այսպիսով, եթե F-ը տրված ֆունկցիա է, ապա  փոփոխականի անհայտ ֆունկցիայի նկատմամբ մասնական ածանցյալներով հավասարումները ունի հետևյալ տեսքը՝
(1) հավասարման մեջ u-ի մասնական ածանցյալների ամենաբարձր կարգը կոչվում է (1) հավասարման կարգ։ Եթե F ֆունկցիան ըստ յուրաքանչյուր արգումենտի (բացառությամբ գուցե երի) գծային է, ապա (1)-ը կոչվում է գծային հավասարում։ Այսպես՝
տեսքի հավասարումը (, b-ն, c-ն, f-ը) փոփոխականների հայտնի ֆունկցիաներ են, իսկ u-ն՝ նույն փոփոխականների անհայտ ֆունկցիա) գծային, երկրորդ կարգի մասնական ածանցյալներով հավասարումներ է։
Մտցվում է մասնական ածանցյալներով հավասարումների դասակարգում, այն առավել պարզ է (2) տեսքի հավասարումների համար. եթե
(\lambda)-ի նկատմամբ հանրահաշվական հավասարման բոլոր արմատներն ունեն նույն նշանը, ապա (2) հավասարումը անվանում են էլիպսական տիպի, եթե արմատներից մեկն ունի մյուս (n-1)-ին հակադիր նշան, ապա՝ հիպերբոլական, և եթե մեկ արմատը 0 է, իսկ մյուսները նույն նշանի՝ պարաբոլական։
Մասնական ածանցյալներով հավասարումներին բերվող խնդիրների համար մտցվում է կոռեկտության հասկացություն, խնդիրը կոչվում է կոռեկտ, եթե համապատասխան մասնական ածանցյալներով հավասարմմն լուծումը գոյություն ունի, միակն է և կայուն՝ խնդրի պայմանների փոքր փոփոխությունները առաջ են բերում լուծման փոքր փոփոխություն։
Գուվերնետո
Գուվերնետո (Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου), Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքության վանք, որը գտնվում Հունաստանի Կրետե կղզում։ Վանքը գտնվում է Ակրոտիրի թերակղզու հյուսիսային հատվածում՝ Խանիայից 18 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Մտնում է Կրետեի պերիֆերիայի Խանիա պերիֆերիալ միավորի Խանիա համայնքի մեջ։
Պատմություն
Վանքը բացվել է 1537 թվականին (այլ տվյալներով 1548 թվականին ): Այն կառուցվել է վենետիկյան ամրոցների ոճով, հետո ավելացվել են բարոկկո ոճին բնորոշ տարրեր։ Վանքի չափսերը` 40X50 մետր է, երկհարկանի շենքում ապրում է մոտ 50 վանական։
Վանքի կենտրոնում է գտնվում եկեղեցին, արևմտյան կողմում` նարտեքսը։
Վանքը հայտնի է զբոսաշրջիկների շրջանում, սակայն կան սահմանափակումներ։ Մասնավորապես, տարածքում արգելվում է ծխել և լուսանկարել եկեղեցու ներսը։ Բացի այդ, Գուվերնետոյի վանքը չորեքշաբթի և ուրբաթ օրերին փակ է ։
Խորդակիոնի միություն
Խորդակիոնի տեղական միությունը ներառում է երեք բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով ունի 266 բնակիչ ։ Տարածքը կազմում է 34,038 կմ².
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի եկեղեցիներ
Խավարասերը
Խավարասերը (Тараканище), խորհրդային նկարված երաժշտական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1963 թվականին։ Ռեժիսորը Վլադիմիր Պոլկովնիկովն է։ Տևողությունը 16 րոպե, 32 վայրկյան է։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ Կոռնեյ Չուկովսկու հեքիաթի, որը մի սարսափելի խավարասերի մասին է, որը մահացու վախեցնում է բոլոր կենդանիներին, սակայն նրան կուլ է տալիս մի փոքրիկ և սովորական ճնճղուկ։
Վերաթողարկում DVD ձևաչափով
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս թողարկվել է մուլտֆիլմների հավաքածուներում։
«Տզզան ճանճը (մուլտֆիլմ, 1976)», «Ճպուռը և մրջյունը», «Մրջյունի ճանապարհորդությունը» (1983 թվական), «Առաջին ջութակ» (1958 թվական), «Ժու-ժու-ժու» (1966 թվական), «Խավարասերը» (1963 թվական), «Մորեխի արկածները (մաս առաջին)» (1990 թվական) «Մորեխի արկածները (մաս երկու)» (1991 թվական)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Վլադիմիր Պոլկովնիկովի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1963 մուլտֆիլմեր
Մերի Փոփինս (գիրք)
«Մերի Փոփինս» (Mary Poppins), Պամելա Թրևերսի առաջին հեքիաթ-վիպակը Մերի Փոփինս արտասովոր դայակի մասին, որն աշխատանքի է ընդունվում անգլիացի Բենքսների ընտանիքում։ Գիրքը լույս է տեսել 1934 թվականին և ձեռք բերել մեծ ճանաչում՝ դառնալով անգլիական մանկական գրականության դասական օրինակ։ Գրքի շարունակությունը («Մերի Փոփինս վերադառնում է») լույս է տեսել հաջորդ տարի, իսկ «Մերի Փոփինսը բացում է դուռը» գիրքը՝ ութ տարի անց։ Հետագայում լույս է տեսել ևս 5 գիրք, որոնցից առաջինը հրատարակվել է 1952 թվականին, իսկ վերջինը՝ 36 տարի անց՝ 1988 թվականին։ Բոլոր հրատարակությունները նկարազարդել է Մերի Շեպարդը։
Գիրքը թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով, իսկ 1984 թվականին վիպակի մոտիվներով նկարահանվել է ամերիկյան ֆիլմ-մյուզիքլ։ ԽՍՀՄ-ում գիրքը ճանաչում է ձեռք բերել Բորիս Զախոդերի կրճատված թարգմանութըամբ 1960-ական թվականներին։
Սյուժե
Բենքսների ընտանիքն ապրում է Լոնդոնի արվարձանում՝ Բալենիների փողոցի № 17 տանը։ Երբ տնից հեռանում է նրանց չորս երեխաների դայակը, արևելյան քամու հետ անսպասելիորեն գալիս է երիտասարդ դայակ Մերի Փոփինսը։ Միսիս Բենքսն ուրախությամբ նրան ընդունում է աշխատանքի։ Ավագ երեխաները՝ Ջեյնն ու Մայքլը, սկզբում նրան վերաբերվում են անվստահությամբ, որովհետև նա իրենց թվում էր խիստ ու գոռոզ։
Սակայն շուտով երեխաներ հետ սկսում են կատարվել զարմանալի դեպքեր, որոնց հետ Մերի Փոփինսն ուղղակի կապ ուներ, թեև նա ինքը դա երբեք չի խոստովանում։ Իր ազատ օրը Մերին հանդիպում է իր ծանոթ Բերտին, որն ասֆալտի վրա նկարներ է անում։ Բերտի հետ միասին նա մտնում է այդ նկարներից մեկի մեջ ու հայտնվում կախարդական երկրում, որտեղ նրանք թեյ են խմում և կարուսել նստում։ Ջեյնն ու Մայքլը Մերի Փոփինսի հետ հյուր են գնում վերջինիս քեռուն՝ միստր Պարիկին և նրա հետ միասին թեյ խմում առաստաղի տակ՝ օդում կախված, որովհետև միստր Պարիկի ծննդյան օրն այդ տարի ուրբաթ էր, իսկ այդ օրերին նա միշտ զգում էր «անսովոր թեթևություն» և սավառնում էր օդում։
Էնդրյուն՝ Բենքսների հարևան միսս Լարկի շունը, փախչում է տնից և ինչ-որ բան է խոսում Մերի Փոփինսի հետ, ինչից երեխաներն իմանում են, որ նա հասկանում է կենդանիների լեզուն։ Մի անգամ Մայքլը պատուհանից տեսնում է ինչ-որ տեղ գնացող շիկակարմիր կովի, և Մերի Փոփինսը երեխաներին պատմում է այն մասին, որ ինչ-որ ժամանակ երկնքից աստղ է ընկել այդ կովի եղջյուրին, և կովն սկսել է պարել առանց դադարի։ Երբ աստղը հանել են, պարը դադարել է, սակայն դրանից հետո կովն սկսել է շրջել աշխարհում՝ փնտրելով նոր ընկնող աստղ։
Մի անգամ, երբ առավոտյան Մայքլի տրամադրությունն ընկնում է, և նա իրեն վատ է պահում, Մերի Փոփինսը նրան ու մյուս երեխաներին ցույց է տալիս կախարդական կողմնացույցը, որը մարդուն տեղափոխում է այնտեղ, ուր ցույց է տալիս սլաքը։ Դայակն ու երեխաներն այցելում են էսկիմոսներին հյուսիսում, սևամորթներին Աֆրիկայում, չինացի մանդարինին արևելքում և հնդկացիական ցեղի արևմուտքում։ Մի ուրիշ անգամ նրանք գնում են հրուշակեղենի արտասովոր խանութ, որտեղ գնում են փայլուն թղթե աստղերով կոճապղպեղով քաղցրաբլիթ և ծանոթանում միսիս Կորիի ու նրա երկու դուստրերի՝ Ֆաննիի ու Աննիի հետ (որոնք հսկաներ են թվում միսիս Կորիի համեմատությամբ)։
Գիշերը Մայքլն ու Ջեյնը տեսնում են, որ Միսիս Կորին ու Մորի Փոփինսն իրենց քաղցրաբլիթների վրայի աստղերը տեղափոխում են երկինք։ Մի անգամ Մայքլին ու Ջեյնին հաջողվում է ներկա գտնվել Մերի Փոփինսի ծննդյան տարեդարձին, որը տոնվում է կենդանաբանական այգում։ Այնտեղ նրանց դայակը ողջունում է կենդանիներին, իսկ Ջունգլիների տիրուհին՝ ծեր կոբրան, նրան է նվիրում իր կաշիներից մեկը։ Պարզվում է, որ Մերի Փոփինսի հին ծանոթն է Մայա աստղ-աղջիկը Բազմունք համաստեղությունից, որը երեխաների հետ միասին կատարում է Սուրբ ծննդյան գնումներ։
Գարնան առաջին օրը, երբ սկսում է փչել արևմտյան քամին, Մերի Փոփինսն անսպասելիորեն հեռանում է Բենքսների տնից՝ Մայքլին նվիրելով իր կողմնացույցը և Ջեյնին որպես նվեր թողնելով իր դիմանկարը, որ նկարել էր Բերտը։ Երեխաները շատ են վշտանում, սակայն Մերի Փոփինսի գրության մեջ ասվում է՝ «Au revoir», և դա հույս է տալիս, որ նոր հանդիպում կլինի իրենց սիրելի դայակի հետ։
Պատմություն
«Մերի Փոփինսը դարձել է Պամելա Թրևերսի երկրորդ գիրքը. նրա առաջին գիրքն ստեղծվել է դրանից մի քանի ամիս առաջ՝ նույնպես 1934 թվականին։ Դա եղել է ճանապարհորդական նոթեր դեպի Խորհրդային Միություն կատարած ճանապարհորդության մասին և կոչվել «Մոսկովյան էքսկուրսիա» (Moscow Excursion) : Այցելութըունը տեղի է ունեցել 1932 թվականին, երբ Թրևերսը խմբի ու էքսկուրսավարի հետ Լենինգրադից գնացել է Մոսկվա ու վերադարձել հետ ։
Կառուցվածք
Գիրքը բաղկացած է 12 գլուխներից։ Դրանք առանձին պատմություններ են, որոնց միավորում են միայն ընդհանուր գործող անձինք։
Մատնոցուկ
Մատնոցուկ (Digitális), դիգիտալիս, մատնածաղիկ, պուճպուճա, Ջղախոտազգիների ընտանիքի երկամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի երբեմն՝ կիսաթփերի և թփերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 30 (այլ տվյալներով՝ 36) տեսակ։
Կենսաբանական նկարագիր
Կոճղարմատը կարճ է։ Ցողունն ամուր է, բարձրություն՝ 40-100 սմ։ Տերևները հերթադիր են, նշտարաձև, ամբողջաեզր, ջղավոր, առաջացնում են արմատամերձ վարդակ։ Ծաղկաբույլը ողկուզանման է, ծաղիկները՝ զանգակաձև, ժանգադեղնավուն, դեղին կամ բաց գորշավուն։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը ձվաձև, երկբուն տուփիկ է։ Սերմերը մանր են, դարչնագույն։ Ծաղկապատը հնգանդամ է, պսակը՝ երկշուրթ, հիշեցնում է մատնոցի (այստեղից էլ՝ անվանումը)։ Պտուղը տուփիկ է։ Տարածված է Հյուսիսային կիսագնդում (շուրջ 35 տեսակ, ԽՍՀՄ-ում՝ 6, ՀԽՍՀ-ում՝ 2)։
Հայաստանում
ՀՀ-ում՝ 2 տեսակ՝
Տարածում
Տարածված է Արագածոտնի, Լոռու, Տավուշի, Կոտայքի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Աճում է անտառներում, թփուտներում, ճամփեզրերին և այլն։
Նշանակություն և կիրառում
Մատնոցուկի բոլոր տեսակներն էլ թունավոր են։ Սրտի մի շարք հիվանդությունների դեպքում օգտագործվում են մատնոցուկի որոշ տեսակների (խոշորածաղիկ մատնոցուկ, ժանգոտ մատնոցուկ, թունավոր մատնոցուկ և այլն) չորացած տերևները և դրանցից ստացվող պատրաստուկները (գիտալեն, դիգալեն, լանաոզիդ, դիգիցիլեն և այլն), որոնք կարգավորում են սրտի աշխատանքը, արագացնում միզազատությունը, իջեցնում այտուցները։ Մատնոցուկի պատրաստուկներն օգտագործվում են փոշիների, թուրմի, մզվածքի ձևով, բժշկի խիստ հսկողությամբ։ Մշակվում է նաև որպես դեկորատիվ բույս։Մատնացուկները բժշկության մեջ կիրառել են 1775 թվականից, այն էլ միայն մեծ դոզաներով՝ փսխում առաջացնլու նպատակով։ Միայն 18-րդ դարի վերջերին անգլիացի բժիշկ Ուիտերինգին հաջողվեց պարզել, որ մատնացուկն ավելի շուտ միզամուղ է, քան փսխեցնող, և ավելի շուտ սրտային, քան միզամուղ։ Բուժման նպատակով հավաքում են միայն 2–ից ավելի տարիք ունեցող բույսի տերևները, որոնք արագ չորացնում են հով տեղում՝ միջանցուկ քամու տակ, կամ վառարանում՝ 40—60 °C պայմաններում։ Չոր հումքը կազմվում է նախահումքի 20–22 %–ը։ Այն ունի յուրահատուկ հոտ, տհաճ, դառը համ․ պահում են մետաղե կամ ապակե ամաններում` չոր տեղում։ Տերևները տարվա ընթացքում հավաքում են 2 անգամ, առաջինը՝ հուլիսի երկրորդ կեսերից, երբ դեղաբույսը դեռ չի ծաղկած, իսկ երկրորդը՝ լրիվ ծաղկելուց հետո։ Հյութը բարձրացնում է կատուների արյան ճնշումը։ Փոքր դոզաներից մեծանում է ինչպես գորտի, այնպես էլ կատվի սրտի կծկման ամպլիտուդան, միաժամանակ դանդաղում ռիթմը։ Հյութի ազդեցությունից սեղմվում են կատվի մեկուսացված ականջի անոթները, մեծանում պսակաձև անոթների արյան հոսքի ծավալային արագությունը։ Ուշագրավ է եղել այն հանգամանքը, որ հյութի ազդեցության տակ  բուժվել է կատուների մոտ փորձնականորեն առաջ բերված միոկարդիտը, դանդաղել է սրտի ռիթմը վերականգնվել նախասիրտ–փորոքային հաղորդականությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջղախոտազգիներ Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Թունավոր բույսեր
Ավանգարդ (մարզադաշտ, Վիբորգ)
«Ավանգարդ», Վիբորգի կենտրոնական մարզադաշտը, որը հանդիսանում է «Ֆավորիտ» մարզական ակումբի մրցասպարեզը ։
Պատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին Վիբորգին պաշտպանելու նպատակով 19-րդ դարում կառուցված Արևելա Վիբորգյան ամրոցները բարոյապես հնացած էին և ռազմականից անցան քաղաքացիական իշխանություններին։ Դրանց տարածքում քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ Ունո Ուլբերգի գլխավորությամբ ֆունկցիոնալիզմի ոճով սկսեցին կառուցվել հասարակական շենքեր և շինություններ, մշակութային, կրթական և առողջապահական հաստատություններ։ Բատարեյնայա լեռան հարավային մասում գտնվող ամրոցային շինությունները դարձել էին զբոսայգու մաս, որտեղ 1931-1936 թվականներին կառուցվել էր սպորտային համալիր, որի կենտրոնական կառույցը մարզադաշտն էր, որն ընդգրկում էր ֆուտբոլի խաղադաշտը և հանդիսականների համար նախատեսված տրիբունան (5500 նստատեղ և 10,000 լրացուցիչ տեղ կանգնած դիտելու համար)։ Տրիբունայի կառուցումն ավարտվեց 1934 թվականին, բայց արդեն 1933 թվականից մարզադաշտում անցկացվում էին մարզական միջոցառումներ։
Keskusurheilukenttä («Կենտրոնական մարզադաշտ») անվանումով սպորտային համալիրը Ֆինլանդիայի չորս հիմնական մարզահամալիրներից մեկն է եղել, որտեղ անցկացվել են պետական նշանակության մրցումներ։ 1937 թվականի օգոստոսին` թեթև ատլետիկայի մրցումների երեք օրվա ընթացքում, մարզադաշտ են այցելել ավելի քան 30000 հանդիսատես, Ֆինլանդիայում գրանցված այդ ցուցանիշը գերազանցվել է միայն 1970-ականներին։ Օլիմպիական խաղերի նախօրյակին, որոնք նախատեսվել է անցկացնել Ֆինլանդիայում, 1936 թվականին Վիբորգի գլխավոր ճարտարապետ նշանակված Ռագնար Յուպույայի կողմից մշակվել է մարզահամերգային համալիրի նոր օբյեկտների նախագծեր` մարզական պալատ և համերգային դահլիճ։ Սակայն, Երկրորդ աշխարհամարտը խանգարել է իրականացնել այդ պլանները։
Խորհրդա-Ֆիննկան պատերազմների (1939-1944) տարիներին մարզահամալիրը մեծ վնասներ է կրել. քանդվել է տրիբունայի տանիքը, կրճատվել են նստատեղերի քանակը։
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո մասամբ վերականգնված մարզադաշտը կոչվել է «Ավանգարդ»։ Մարզադաշտում անցկացվող մրցումներից էին ԽՍՀՄ Ֆուտբոլի ֆեդերացիայի գավաթի խաղարկությունները։ Հետպատերազմյան ժամանակահատվածում առաջ է եկել մարզադաշտի հարևանությամբ մարզապալատ (լողավազանով և համերգասրահով) կառուցելու գաղափարը, սակայն, նոր մշակված նախագիծը չի իրականացել, բայց տրիբունայի տանիքը վերականգնվել է։
Ներկայումս աշխատանքներ են տարվում մարզահամալիրի վերակառուցման ուղղությամբ, որն իր մեջ ներառում է երկու ֆուտբոլադաշտ, թեթև ատլետիկական վազքուղի, թենիսի խաղադաշտ, վոլեյբոլի խաղադաշտեր, հոկեյի փակ մարզադաշտ և մարզադահլիճ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ֆուտբոլային մարզասրահներ Կատեգորիա:Վիբորգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Հնդկական անթառամ
Հնդկական Անթառամ, հավակատարազգիների (Amaranthaceae) ընտանիքին պատկանող միամյա բուսատեսակ։ Ծաղիկները գնդաձև են, նման երեքնուկի գլխիկներին, չոր-անթառամ, լինում են կարմիր, սպիտակ և վարդագույն գույների։
Բարձրությունները տարբերվում են ըստ ենթատեսակի. Gomphrena globosa գնդաձև ենթատեսակի բարձրությունը հասնում է 30-40 սմ-ի, իսկ Gomphrena nana compacta կարճահասակ ձևի բարձրությունը չի գերազանցում 15-20 սմ-ը։
Սովորաբար օգտագործվում է ինչպես ծաղկանոցների դեկորատիվ ձևավորման, այնպես է ծաղկեփնջերի համար՝ կտրած վիճակում։
Աճեցումը
Բույսն աչքի է ընկնում լուսասիրությամբ, պահանջում է տաք, արևոտ հողամասեր։ Տնկման ժամանակ միջբուսային հեռավորությունը կազմում է 20-25 սմ։ Հողի նկատմամբ բավականին պահանջկոտ է՝ առավել լավ է աճում պարարտ հողերում։ Ծաղկում է հունիսից մինչև ուշ աշուն։ Ցանքը կատարվում է մարտ ամսվա սկզբին, ուղղակի տաք ջերմոցների գրունտում կամ ջերմատներում՝ ցանքարկղերի մեջ։ Ավելի վաղ ցանելու դեպքում ծաղկումը շուտ է ավարտվում, ծաղկաբույլերը խունանում են, ինչի պատճառով խիստ տուժում է ծաղկանոցների դեկորատիվ տեսքը։
Բազմացումը
Բազմանում է սերմերով։ Սերմը երկարավուն է, պատված բամբակի նման աղվամազով, ծլում է 7-ից 10 օրվա ընթացքում։ Ծլունակությունը պահպանում է 2-3 տարի։ Մեկ գրամում մոտավորապես պարունակվում է 900 հատիկ։ Ցանելիս սպիտակ աղվամազով պատած սերմերը հաճախ միմյանց կպչում ու գնդվում են։ Գնդերն զգուշությամբ բացվում, ապա հնարավորին չափ բարակ շերտերով ցանվում են։ Հաստ շերտով կատարած ցանքի մոտավորապես 80%-ը փտում է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ Կատեգորիա:Հավակատարազգիներ
Աիսսա Մայգա
Աիսսա Մայգա (Aïssa Maïga, ), Սենեգալում ծնված ֆրանսիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Աիսսա Մայգան ծնվել է Սենեգալի Դակար քաղաքում, հայրը Մալիից է, մայրը՝ Սենեգալից ։ Մոր հետ հեռացել են Սենեգալից և հաստատվել Ֆրանսիայի Ֆրեսնես կոմունայում, որտեղ ապրել է մինչև ինը տարեկան։ Շատ երիտասարդ տարիքում հետաքրքրություն է ցուցաբերել ֆիլմերի հանդեպ և չէր բավարարվում միայն ֆիլմ դիտելով։ Թատրոն կատարած դպրոցական այցի ժամանակ թատրոնում նա կարողանում է հեռանալ ուսուցչից և բեմ դուրս գալ։ Ավագ դպրոցում սկսել է դերասանական առաջին դասընթացները Դեյզի Ֆայեի հետ։ 14 տարեկանում երեք տարի շարունակ ուսուցիչը նրան ընդգրկել է «Ամենաերկար գիշերը» (1992) երաժշտական ​​կատակերգությունում և հայտնվել է Մոգադոր թատրոնում և Follies Bergères-ում ։
Ավագ դպրոցն ավարտել է թատերական գիտելիքներով և աշխատել է Զիմբաբվեում` Էրիկ Կլուեի Le royaume du passage-ում 19 տարեկան հասակում։ Զիմբաբվեում տեղացի դերասանների հետ աշխատելով, Աիսսա Մայգան հայտնաբերել է փողոցի թատրոնը և որոշել է դերասան դառնալ ։
Գործունեություն
Աիսսա Մայգան առաջին անգամ նկարահանվել է Դենիս Ամարտի Saraka Bô ֆիլմում, 2000 թվականին խաղացել է ապստամբ երիտասարդ աղջկա դեր։ Խաղացել է բազմաբնույթ դերեր։ 1999 թվականին աշխատել է «Նոր ալիք»-ի տնօրեն Ալեն Տանների հետ։
Ալեքսանդր Ժարդինի 2001 թվականի Le Prof կատակերգությունում աշխատել է Ժան-Հյուգ Անգլադի հետ, խաղացել ուսանողի դեր։ Այնուհետև աշխատել է Մուրիել Ռոբինի և Ֆեջիրա Դելիբայի հետ Մերիլին ֆիլմում, որն առնչվում է սոցիալական և տնտեսական անհավասարությանն ու համերաշխությանը։ 2005 թվականին ևս մեկ անգամ համագործակցել է Կաշե Հանեկեի հետ, հանդես եկել Ժուլիետ Բինոշի, Դանիել Օթոյի և Դենիս Պոդալիդեսի հետ։ Նկարահանվել է մի շարք հեռուստատեսային շարքերում։
Հաջողություններ
2007 թվականին Մելե դերի համար առաջադրվել է Սեզար մրցանակի որպես լավագույն դերասանուհի։ Այս դերում նա երգել է Քրիստի Ազումայի «Naam» երգը, առանց լեզվին տիրապետելու։
Թեև հաջողություններ է ունեցել բազմաթիվ ֆիլմերում, հանդես է եկել նաև բեմում` խաղալով Brooklyn Boy (2004), Les grandes personnes ներկայացումներում։
Խաղացել է աֆրիկացի մոր դեր, որը պատմում է աֆրիկացի մտավորականների ներգաղթի պատմությունը ֆրանսիացի ռեփերի աչքերով 2016 թվականի Bienvenue à Marly-Gomont ֆիլմում։
Միջազգային գործունեություն
2012 թվականին Աիսսա Մայգան հանդես է եկել Քրիստինա Կոմենչինիի «Bianco e Nero» ֆիլմում Տիերի Էբոնեի հետ և արժանացել երկու մրցանակների՝ «Cinema i Done» և «Festival de Bastia»:
Նա նաև Միկի Դուբեի Comatose- ի հավաքածուն էր 2016 թվականին Հարավային Աֆրիկայում ընդգրկվել է Միկի Դուբեի Comatose-ի հավաքածուում։
Մատերիալիզմ
Մատերիալիզմ, փիլիսոփայական մոնիզմի ձև, որի համաձայն՝ բնության հիմնարար նյութը մատերիան է, դեռ ավելին՝ մտավոր ասպեկտներն ու գիտակցությունը արդյունք են մատերիալիստական փոխազգեցությունների։
Իդեալիզմում միտքը և գիտակցությունը առաջին կարգի, որին մատերիան ենթակա է, և երկրորդ կարգի իրականություններ են։ Փիլիսոփայական մատերիալիզմում հակառակն է գործում։ Այնտեղ միտքը և գիտակցությունը սերում են առարկաներից կամ նյութական գործընթացների էպիֆենոմենաներ են (օրինակ՝ մարդու ուղեղի ու ներվային համակարգի բիոքիմիան), առանց որենց նրանք գոյություն ունենալ չեն կարող։ Ըստ այս ուսմունքի՝ մատերիան է ստեղծում ու ուղղորդում գիտակցությունը, և ոչ թե հակառակը։ Մատերիալիզմը պնդում է, որ նյութը ու ֆիզիկական օրենքները, որոնք կառավարում են այն, սահմանում են մտքի ու գիտակցության բնույթի ամենահուսալի ուղեցույցը։
Մատերիալիստական տեսությունները հիմնականում բաժանվում են երեք խմբերի։ Պարզ մատերիալիզմը բնութագրում է նյութական աշխարհը հատուկ տարրերով (օրնակ՝ բնության չորս հիմնարար տարրեր՝ կրակ, օդ, ջուր, հող, ստորաբաժանված նախասոկրատեսյան ժամանակաշրջանի փիլիսոփա Էմպեդոկլեսի կողմից)։ Մետաֆիզիկական մատերիալիզմը քննում է աշխարհի առանձին հատվածներ կայուն, մեկուսացված միջավայրում։ Դիալեկտիկական մատերիալիզմը մատերիալիզմի համար որդեգրում է Հեգելյան դիալեկտիզմը՝ ուսումնասիրելով աշխարհի տարբեր հատվածներ դինամիկ միջավայրում ու կապի մեջ դնելով մինյանց հետ։
Մատերիալիզմին ու/կամ ֆիզիկալիզմին դեմ փիլիսոփայական ուղղությունների շարքում են իդեալիզմը, պլուրալիզմը, դուալիզմը և մոնիզմի այլ տեսակներ։
Ընդհանուր պատկերացում
Մատերիալիզմը պատկանում է մոնիստական գոյաբանության դասին։ Որպես այսպիսին՝ այն տարբերվում է գոյաբանական տեսություններից, որոնք հիմնված են դուալիզմի կամ պլուրալիզմի վրա։ Երևույթային իրականության մասին եզակի բացատրությունների համար մատերիալիզմը կարող էր հակադրվել իդեալիզմին, չեզոք մոնիզմին ու սպիրիտուալիզմին։
Մատերիալիստների աշխարհայացքը ավելի դյուրընբռնելի է դառնում պատմականորեն մտքի վերաբերությամբ կիրառված ոչառարկայական իրակությունների մասին ուսմունքների հետ հակադրության միջոցով, որի կարկառուն ներկայացուցիչներից է Ռենե Դեկարտը։ Սակայն ինքը՝ մատերիալիզմը, ոչինչ չի ասում այն մասին, թե ինչպես պետք է նյութական առարկաները բնութագրվեն։ Գործնականում այն շատ հաճախ դասվում է ֆիզիկալիզմի այս կամ այն տեսակի մեջ։
Մատերիալիզմը հաճախ է ասոցացվում ռեդուկցիոնիզմի հետ, որի համաձայն առարկաները կամ երևույթները, որոնք տարբերակվում են նկարագրության որևէ մի մակարդակում և օրիգինալ են, պետք է բացատրվեն նկարագրության մեկ ուրիշ մակարդակի առարկիաների կամ երևույթների միջոցով սովորաբար ավելի ստորին մակարդակում։ Ոչռեդուկտիվ մատերիալիզմը ակնհայտորեն մերժում է այս սահմանումը՝ բոլոր մասնավոր առարկաների նյութական կառուցվածքը, սակայն, համարելով հաստատուն իրական առարկաների, հատկությունների կամ երևույթների հետ, որոնք բացատրելի չեն մշտապես օգտագործվող հիմնական նյութային բաղադրիչների առումով։ Ջերի Ֆոդորը ազդեցիկորեն պնդում էր այս տեսակետը՝ ըստ որի էմպիրիկ օրենքները և բացատրությունները հատուկ գիտություններում, ինչպիսիք են հոգեբանությունը կամ երկրաբանությունը, հիմնարար ֆիզիկայի տեսանկյունից անտեսանելի են։ Այս երկու ուղղությունների կապի շուրջ կա շատ մեծ գրականություն։
Մատերիալիզմը հիմնականում հակադրվում է դուալիզմին, ֆենոմենալիզմին, իդեալիզմին, վիտալիզմին ու դուալասպեկտ մոնիզմին։ Դրա մատերիալականությունը որոշ ձևերով կարող է կապված լինել դետերմինիզմի գաղափարին, ինչպես որ ընդունված է Լուսավորականության մտածողների մոտ։
19-րդ դարում Կառլ Մարքսը և Ֆրիդրիխ Էնգելսը ընդլայնեցին մատերիալիզմի գաղափարը՝ մշակելու պատմության մատերիալիստական ընկալումը, որը կենտրոնացած էր մարդու գործունեության (պրակտիկա՝ ներառյալ աշխատանքային) և այդ գործունեության արդյունքում ստեղծված, վերստեղծված կամ ոչնչացված հաստատությունների էմպիրիկ աշխարհի վրա։ Ավելի ուշ մարքսիստները, ինչպես օրինակ Վլադիմիր Լենինը և Լեո Տրոցկին, զարգացրին դիալեկտիկական մատերիալիզմի գաղափարը, որը այսուհետ բնութագրում էր մարքսիստական փիլիսոփայությունն ու մեթոդները։
Առանցքային ժամանակաշրջան
Մատերիալիզմը զարգացել է (հավանաբար անկախորեն) Եվրասիայի աշխարհագրորեն առանձին բազմաթիվ շրջաններում այն ժամանակաշրջանում, որը Կարլ Ջասփերը կոչել է Առանցքային ժամանակաշրջան (մ․թ․ա․ 800-200)։
Հին հնդկական փիլիսոփայության մեջ մատերիալիզմը զարգացել է մ․թ․ա 600 թվականին Աջիտա Կեսակամբալիի, Պայասիի, Կանադայի աշխատություններով ու Ցարվակա փիլիսոփայության դպրոցի կողմնակիցների շնորհիվ։ Կանադան դարձել է ատոմիզմի վաղ շրջանի հետևորդներից մեկը։ Նյայա-Վայսեսիկա դպրոցը (մ․թ․ա․ 600-100) զարգացրել է ատոմիզմի ամենավաղ ձևերից մեկը, չնայած Աստծո մասին ապացույցներն ու նրանց դիրքորոշմումը, թե գիտակցությունը մատերիալիստական չէր, արգելել էր դրանք մատերիալիստական պիտակավորելուց։ Բուդդիստական ատոմիզմը և Ջայնա դպրոցը շարունակել են ատոմիզմի ավանդույթները։
Քսունզին (մ․թ․ա 312-230) զարգացրել է մի կոնֆուցիական ուսմունք, որը կենտրոնացած էր ռեալիզմի ու մատերիալիզմի վրա հին Չինաստանում։
Հին հույն փիլիսոփաները, ինչպես օրինակ Թալեսը, Անաքսագորասը (մ․թ․ա․ 500-428), Էպիկուրը ու Դեմոկրիտեսը, կերպավորում են ավելի ուշ շրջանի մատերիալիստներն։ Լուկրետիուսի De Rerum Natura լատիներեն պոեմը արտացոլում է Դեմոկրիտեսի ու Էպիկուրի մեխանիստիկական փիլիսոփայությունը։ Այս տեսակետի համաձայն՝ այն ամենը, ինչ գոյություն ունի, մատերիա է, և բոլոր երևույթները արդյունք են հանդիսանում «ատոմներ» (թարգմանաբար՝ «անտեսանելի») կոչվող հիմնական նյութական մասնիկների տարբեր շարժումների ու գործընթացների։ De Rerum Natura-ն տալիս է մեխանիստիկական բացատրություններ այնպիսի երևույթների համար, ինչպիսիք են էրոզիան, գոլորշիացումը, քամին և ձայնը։ Հայտնի սկզբունքներ, ինչպիսին է «մարմին մարմնից բացի ոչինչ չի կարող դիպչել», առաջին անգամ հայտնվեցին Լուկրետիուսի աշխատանքների մեջ։ Դեմոկրիտեսը ու Էպիկուրը, սակայն, մոնիստական գոյաբանության կողմնակից չէին, քանի որ նրանք նյութի ու տարածութան գոյաբանական  բաժանվածությանն էին հավատում․ տարածությունը՝ որպես ուրիշ տեսակի գոյություն՝ նկատի ունենալով այն, որ «մատերիալիզմի» սահմանումը ավելի լայն է, քան տրվածը այս հոդվածի համար։
Ընդհանուր դարաշրջան
Վաղ ընդհանուր դարաշրջանի չինացի մտածողները՝ ներառյալ Յանգ Զոնգը (մ․թ․ա 53- մ․թ․ 18) ու Վանգ Չոնգը (մ․թ․ 27-100), համարվում էին մատերիալիստներ։
12-րդ դարասկզբի Ալ-Անդալուսում արաբ փիլիսոփա Իբն Թուֆեյլը (Աբուբակեր) իր փիլիսոփայական նովելում՝ Hayy ibn Yaqdhan-ում, քննարկել է մատերիալիզմը (Philosophus Autodidactus)՝ աղոտ կերպով նախագծելով պատմական մատերիալիզմի գաղափարը ։
Ժամանակակից դարաշրջան
Ֆրանսիացի հեգևորական Պիեռ Գասենդին (1592–1665) մատերիալիստական ավանդույթները ներկայացրել է որպես ի հակադրություն Ռենե Դեկարտի փորձերին՝ բնական գիտություններին դուալիստական հիմքերով ապահովելուն։ Նրան հետևեցին մատերիալիստ ու աթեիստ աբբա Ժան Մեսլիեռը (1664–1729), Ժուլիեն Օֆրեյ դը Լա Մատրին, գերմանա-ֆրանսիացի Պաուլ-Հենրի Թայրի Բարոն դ՛Հոլբախը (1723–1789), հանրագիտակ Դենիս Դիդերոն (1713–1784) և ֆրանսիացի այլ լուսավորորական մտածողներ, ինչպես նաև Անգլիայում Ջոն Վալքինգ Սթյուարդը (1747–1822), ում ջանքերը՝ նյութը օժտելու բարոյական հատկանիշներով, լրջագույն ազդեցություն են ունեցել Վիլիամ Վորդսվորֆի  փիլիսոփայական պոեզիայի վրա (1770–1850)։
Գերմանացի մատերիալիստ ու աթեիստ մարդաբան Լյուդվիգ Ֆեուրբախը նոր շրջադարձ ազդարարեց իր «Քրիստոնեության էություն» գրքով (1841), որը կրոնի հումանիստական բնույթը ներկայացնում էր որպես մարդու ներքին բնույթի արտացոլում։ Ֆեուրբախի մատերիալիզմը հետագայում ազդեցություն է ունեցել Կարլ Մարքսի վրա, ով միավորել է պատմական մատերիալիզմի գաղափարը, որը հիմք է հանդիսացել Մարքսի ու Էնգելսի գիտական սոցիալիզմի համար։"The materialist conception of history starts from the proposition that the production of the means to support human life and, next to production, the exchange of things produced, is the basis of all social structure; that in every society that has appeared in history, the manner in which wealth is distributed and society divided into classes or orders is dependent upon what is produced, how it is produced, and how the products are exchanged. From this point of view, the final causes of all social changes and political revolutions are to be sought, not in men's brains, not in men's better insights into eternal truth and justice, but in changes in the modes of production and exchange. They are to be sought, not in the philosophy, but in the economics of each particular epoch."
Ավելի ուշ Վլադիմիր Լենինը իր «Մատերիալիզմը ու էմպիրիոկրիտիցիզմը» գրքում անդրադարձավ փիլիսոփայական մատերիալիզմին, որը իր հակառակորդների կողմից առաջ բերված քաղաքական ընկալումները կապում էր հակամատերիալիստական փիլիսոփայություններին։ Այդ գրքում Լենինը փորձել է պատասխանել նյութին, փորձին, զգայություններին, ժամանակին ու տարածությանը, պատճառահետևանքային կապին ու ազատությանը առնչվող հարցերին։
Ավելի վերջին շրջանի մտածողներ, ինչպիսին է Ժիլ Դելեուզը, փորձել են վերաաշխատացնել ու ուժեղացել դասական մատերիալիզմի գաղափարները ։ Ժամանակակից տեսաբանները, ինչպես օրինակ՝ Մանուէլ Դելանդան, ովքեր աշխատում էին այս վերամշակված մատերիալիզմի հետ, երկար քննարկումներից հետո հանգեցին «նոր մատերիալիզմ» անվանմանը ։
Նոր մատերիալիզմ
Նոր մատերիալիզմը այժմ դարձել է իր սեփական գիտության ենթադաշտ, որի դասերը ուսուցանվում են աշխարհի լավագույն համալսարաններում, ինչպես նաև դրան նվիրված բազմաթիվ կոնֆերանսների, խմբագրված հավաքածուների ու մոնոգրաֆների ժամանակ։ Ջեյն Բեննեթի «Էներգետիկ նյութ» գիրքը (Դյուկ, 2010) հատկապես նպաստեց տեսությունները մոնիստական գոյաբանությունից ու վիտալիզմից դեպի լեզվի ու դիսկուրսների հետկառուցվածքային տեսությունների միջոցով քննադատական-տեսական դաշտ տեղափոխելուն ։ Որոշ գիտնականներ, ինչպես օրինակ՝ Մել Չենը ու Զակիյահ Իման Ջեքսընը, սակայն, քննադատեցին մատերիալիստական գրականության այս նոր կառուցվածքը այն բանի համար, որ այն մասնավորապես արհամարհում էր ռասայի ու սեռի մատերիալականությունը հաշվի առնելը  ։ Այլ գիտնականներ, որենցից է Հելենէ Վոստերսը, հարցականի տակ էին դնում այն, թե արդյոք առանձնահատուկ «նոր» բան կար այսպես կոչված «նոր մատերիալիզմի» մեջ, քանի որ տեղական ու անիմիստական գոյաբանությունները հաստատել էին այն, ինչը որ դարեր շորունակ կոչվում էր «մատերիայի կենսունակություն» ։
Գիտական մատերիալիստներ
Անցյալի ու ներկայի մի շարք փիլիսոփաներ՝ Դանիել Դեննեթը, Վիլլարդ Վան Օրման Քուինին, Դոնալդ Դեյվիդսոնը, Ջերի Ֆոդորը և այլք, գործում էին ֆիզիկալիստական ու մատերիալիստական լայն շրջանակներում՝ առաջ բերելով մտքի կառավարման ձևերի շուրջ իրար հակասող ուղղություններ՝ ներառյալ ֆունկցիոնալիզմը, անոմալ մոնիզմը, ինքնության տեսությունը և այլն ։
Գիտական մատերիալիզմը հոմանիշ է ու շատ հաճախ նկարագրվել է որպես ռեդուկտիվ մատերիալիզմ։ Վերջին տարիներին, Պոլ ու Պատրիսիա Չրչլանդները առաջարկեցին արմատապես հակասական դիրքորոշումներ (առնվազն որոշակի հիպոթեզների առումով)․ էլիմինատիվ մատերիալիզմը պնդում էր, որ որոշ մտավոր երևույթներ պարզապես գոյություն չունեն ընդհանրապես ու որ այդպիսի մտավոր երևույթների մասին քննարկումները արտացոլում են ամբողջովին կեղծ «ժողովրդական հոգեբանությունն» ու ինքնադատողության պատրանքը։ Այն է՝ էլիմինատիվ մատերիալիստները հավատացած էին, որ «հավատի» կարգի հասկացությունը պարզապես իրականում չունի ոչ մի հիմք․ այն, թե ինչպես է ժողովրդական իմաստությունը պատմում սատանայածին հիվանդությունների մասին, ակնհայտ օրինակ կարող է լինել։ Ռեդուկտիվ մատերիալիզմը (տեսությունները նվազեցնում է փաստերի) շարունակական պրոցեսի մի ծայրին է, էլիմինատիվ մատերիալիզմը (որոշ տեսություններ կարիք ունեն զրայացվելու նոր փաստերի լույսի տակ)՝ մյուս, իսկ ռեվիզյոնար/վերանայման մատերիալիզմը՝ կենտրոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մատերիալիզմ Կատեգորիա:Մոնիզմ Կատեգորիա:Գոյաբանություն
Ճառընտիր (4789)
Ճառընտիր (4789), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4789 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում Ստեփաննոս Սաղոնց գրչի, Թումայ գրչի կողմից։ Ստացողը եղել է Մկրտիչ տանուտերն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 36X24 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 511 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 8ա, 117բ, 282բ, 384ա, 424բ, 509բ և այլուր, հետագայի՝ 1ա (17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ժիրայր Մարտիրոսյան
Ժիրայր Արամայիսի Մարտիրոսյան, հայ գեղանկարիչ, քանդակագործ, Հայաստանի ու Արցախի նկարիչների միության անդամ , Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ (2018), Հայաստանի նկարիչների միության Սյունիքի մասնաճյուղի նախագահ , ԳՊՀ-ի կերպարվեստի բաժնի դասախոս, Գորիսի քաղաքային պատկերասրահի տնօրեն։
Կենսագրություն
Ժիրայր Մարտիրոսյան ծնվել է 1957 թվականի հուլիսի 28-ին, Գորիս քաղաքում, մանկավարժի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1981 թվականին ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ Աշխատել է քաղաքի մշակույթի օջախներում, Գորիսի պետթատրոնում՝ գլխավոր նկարիչ, տնօրեն։
Բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում, ՀՀ ուրիշ բնակավայրերում, Արցախում, Ֆրանսիայի Վիեն և Նյու Յորք քաղաքներում, կատերել է Գորիսի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու պատկերազարդումները։
Այժմ Ժիրայր Մարտիրոսյանը ՀՀ նկարիչների միության Սյունիքի մասնաճյուղի նախագահն է, Գորիսի քաղային պատկերասրահի տնօրենը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Օսկանց
Օսկանց, լեռ Անտիպոնտական լերնաշղթայի սրևելյան հատվածում, Ծաղկավետ լեռների հարավ-արևելյան մսւսում, Էրզրում քաղաքից մոտ 40 կմ հյուսիս-արևելք, Կանդի լեռնագագաթից 4-5 կմ հյուսիս։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրզրումի մարզի լեռներ
Գնչուների դրոշ
Գնչուների դրոշ (O styago le romengo), գնչուների ազգային դրոշը։ Ընդունվել է 1971 թվականին՝ Լոնդոնի գնչուների առաջին համաշխարհային կոնգրեսում ։
Խորհրդնշաբանություն
Դրոշը բաղկացած է երկու դաշտից՝ վերևում կապույտ, ներքևում կանաչ՝ համապատասխանաբար խորհրդանշելով երկինքն ու երկիրը։ Դրոշի կենտրոնում պատկերված է կարմիր չակրա (անիվ), որը խորհրդանշում է գնչուների հնդարիական ծագումը, համանման անիվ է պատկերված նաև Հնդկաստանի դրոշի վրա ։
Այնուամենայնիվ, մեծ տարածում ունի օպտիմիստական մեկնաբանությունը։ Ըստ դրա՝ կանաչ դաշտը հենց դաշտի խորհրդանիշ է, քանի որ այդտեղ ուղղություն ընտրելու ավելի մեծ հնարավորություն կա, քան ճանապարհին, և կարելի է անգամ ոչինչ չընտրել, այլ ճամբար դնել։ Իսկ պատկերված անիվի գույնը խորհրդանշում է տոն, քանի որ գնչուներին կարելի է ընկալել իբրև տոն-ժողովուրդ։
Տարբերակներ
Դրոշի դիզայնը ազդեցություն է թողել գնչուական այլ կազմակերպությունների և համայնքների վրա։ Մասնավորապես՝ Խորվաթիայի գնչուների անհետացած կուսակցությունը օգտագործում էր մուգ կապույտ վերին դաշտով և ոսկեգույն չակրայով դրոշ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրոշներ Կատեգորիա:Դրոշներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Գնչուներ Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Հուսեյն Ջավիդի տուն-թանգարան
Հուսեյն Ջավիդի տուն-թանգարան (Hüseyn Cavidin Ev Muzeyi), տուն-թանգարան, որտեղ ապրել է ադրբեջանցի բանաստեղծ, գրող և դրամատուրգ, ադրբեջանական գրականության ռոմանտիզմ ժանրի գլխավոր ներկայացուցիչ Հուսեյն Ջավիդը։
Շենքի պատմություն
Տուն-թանգարանը ստեղծվել է ադրբեջանցի միլիոնատեր և բարերար Հաջի Զեյնալաբդին Թակիևի աղջիկների դպրոցում։ Դպրոցը բացվել է 1901 թվականին հայտնի բարերար Հաջի Զեյնալաբին Թակիևի նախաձեռնությամբ և աջակցությամբ։ Այս դպրոցը մուսուլմանական արևելքում առաջին աշխարհիկ աղջիկների դպրոց էր ։
Թանգարանի պատմություն
Թանգարանի ստեղծումը նախատեսված էր 1981 թվականին Ադրբեջանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի որոշմամբ։ Հուսեյն Ջավիդի տուն-թանգարանը հիմնադրվել է 1995 թ. Հուլիսի 10-ին `Ադրբեջանի Հանրապետության Նախարարների Կաբինետի որոշմամբ։ Թանգարանը ենթարկվել է Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի։ 2002 թվականի հոկտեմբերի 24-ին թանգարանի պաշտոնական բացումը տեղի ունեցավ Հուսեյն Ջավիդի 120-ամյակի կապակցությամբ։ Հեյդար Ալիևը ներկա է գտնվել թանգարանի բացման արարողությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թանգարաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի թանգարաններ Կատեգորիա:1995 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ Ադրբեջանում Կատեգորիա:1995 հիմնադրումներ Ադրբեջանում
Էրիխ Ռեբանե
Էրիխ Իոհանեսովիչ Ռեբանե (Эрих Иоганесович Ребане, 13 մարտի, 1922, Պետրոգրադ – 17 ապրիլի, 1999, Սանկտ Պետերբուրգ), ռուս գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության (մինչև 1992 թվականը՝ ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) անդամ ։
Կենսագրություն
Էրիխ Ռեբանեն ծնվել է 1922 թվականի մարտի 13-ին Պետրոգրադում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին՝ կռվելով Լենինգրադի ու Մերձբալթյան ռազմաճակատներում։ Ունեցել է եֆրեյտորի աստիճան, պարգևատրվել է Փառքի III աստիճանի շքանշանով, «Լենինգրադի պաշտպանության համար» և «Գերմանիայի նկատմամբ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով ։
1945 թվականին զորացրվելուց հետո ընդունվել է Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետ։ Սովորել է Բորիս Ֆոգելի, Սեմյոն Աբուգովի, Ալեքսանդր Դեբլերի, Վիկտոր Օրենիկովի, Անդրեյ Մելնիկովի մոտ։ 1951 թվականին Էրիխ Ռեբանեն ավարտել է ինստիտուտը (Վիկտոր Օրեշնիկովի արվեստանոց)՝ ստանալով գեղանկարչի կոչում։ Նրա դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Նրանք քվեարկում են Ստալինի օգտին» («Они голосуют за Сталина») նկարը ։
Էրիխ Ռեբանեն ցուցահանդեսների մասնակցել է 1951 թվականից։ Ստեղծել է ժանրային ու թեմատիկ նկարներ, դիմանկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ։ Նրա աշխատանքներից են «Բժիշկ Լ. Ե. Ռեբանեի դիմանկարը» («Портрет врача-отоларинголога Л. Е. Ребане») (1956), «Ֆիլհարմոնիայում» (1957), «Դեպի նոր կյանք» («В новую жизнь», 1960), «Բրիգադը հանգստանում է» (1961), «Ասֆալտապատողները», «Առվակ», «Ձկնորսի բակը» («Дворик рыбака») (երկուսն էլ 1965), «Ընկերուհիներ», «Լեյտենանտ Լեոնովի սխրանքը», «Հոկտեմբեր» (1971), «Օլգա Գրիշինան՝ փափուկ խաղալիքների վարպետը» (1972), «Ինժեներ-շինարար Ի. Գոդիրևի դիմանկարը» («Портрет инженера-строителя Главленинградстроя И. Годырева», 1975), «Պատերազմի վետերանի դիմանկարը», «Լենինյան մրցանակի դափնեկիր Տ. Սոկոլովի դիմանկարը» (1979), «Լռություն» (1985) նկարները և այլն։
1980-ական ու 1990-ական թվականների սահմանին Էրիխ Ռեբանեն իր աշխատանքները ներկայացրել է Եվրոպայի հանրությանը՝ Լենինգրադի այլ նկարիչների հետ միասին մասնակցելով արտասահմանյան մի շարք ցուցահանդեսների    ։
Էրիխ Ռեբանեն մահացել է 1999 թվականի ապրիլի 17-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Նրա աշխատանքները պահվում են տարբեր թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում ու այլ երկրներում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Հանդիպում լեռներում
Հանդիպում լեռներում (შეხვედრა მთაში), 1966 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված կատակերգական գեղարվեստական ֆիլմ ։
Սյուժե
Վրաստանի լեռներում՝ Խևսուրեթում, տեղի են ունենում գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանման աշխատանքներ։ Ռեժիսորը չափազանց դժգոհ է դերասանուհի Լալիի խաղից, որը պիտի կատարեր խևսուրեթցի աղջկա՝ Մզեվինարի դերը։ Լալին որոշում է ապացուցել, որ ինքը կարող է փայլուն կատարել իրեն վստահված դերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1966 կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Պախիֆրագմա խոշորատերև
Պախիֆրագմա խոշորատերև, խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Բազմամյա խոտաբույս է, որի բարձրությունը 18-45 սմ է։ Կոճղարմատը հաստացած է, հորիզոնական։ Արմատամերձ տերևների երկարությունը հասնում է մինչև 18 սմ-ի, կոթերն ունեն սրտաձև կամ սրտաձև-երիկամաձև տերևաթիթեղ։ Պսակաթերթերը սպիտակ են, 8-10 մմ երկարությամբ։ Ծաղկակոթերը պտուղների ժամանակ հորիզոնական թեքված են, ունեն 15-20 մմ երկարություն։ Պատիճակները լայն-հակասրտաձև են, 12-18 մմ լայնությամբ, շատ լայն թևերով և ուժեղ հաստացած միջնորմով ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Թեղուտ)։ Աճում է նաև Նախակովկասում, Արևմտյան, Հարավարևմտյան, Կենտրոնական Անդրկովկասում, Հյուսիսարևելյան Անատոլիայում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 700–1000 մ բարձրությունների վրա, անտառներում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղակալում՝ հունիս-հուլիսին ։
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայտնի է մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Խաչածաղկավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Քերոլ (ֆիլմ)
«Քերոլ» (Carol), ռեժիսոր Թոդ Հեյնսի նկարահանած բրիտանա-ամերիկյան մելոդրամա։ Ֆիլմի սցենարի հիմքում ընկած է Պատրիսիա Հայսմիթի «Աղի գինը» (1952) վեպը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2015 թվականին՝ Կաննի կինոփառատոնում։ Ֆիլմը վեց անվանակարգերում առաջարդվել է Օսկարի ։
Սյուժե
Գործողությունը տեղի է ունենում Նյու Յորքում, 1950-ականներին։ Երիտասարդ վաճառողուհի Թերեզը (Ռունի Մառա) ծանոթանում է իրենից ավելի հասուն կնոջ հետ՝ Քերոլ (Քեյթ Բլանշեթ) անունով։ Կանայք աստիճանաբար մտերմանում են, և Թերեզը հասկանում է, որ սիրահարված է։ Քերոլի ամուսինը, ում հետ նա գտնվում է ամուսնալուծության գործընթացում, փորձում է օգտագործել երկու կանանց սիրային կապը՝ 5-ամյա դստեր՝ Ռինդի խնամակալությունը ստանալու համար։
Ստեղծում
2012 թվականի մայիսին հայտարարվել էր, որ Քեյթ Բլանշետը և Միա Վասիկովսկան կնկարահանվեն Պատրիսիա Հայսմիթի վեպի հիման վրա «Քերոլ» ֆիլմում, իսկ ռեժիսորը լինելու է Ջոն Քրոուլին ։ 2013 թվականի մայիսին Ջոն Քրոուլին փոխարինել է Թոդ Հեյնսին ։ Օգոստոսին հայտնի է դարձել, որ Վասիկովսկայի փոխարեն ֆիլմում կնկարահանվի Ռունի Մարան ։
Նկարահանումները սկսվել են 2014 թվականի մարտին Օհայո նահանգի Ցինցինատի քաղաքում ։ Նկարահանումներն ավարտվել են նույն տարվա ապրիլին ։
Քննադատություն
Ֆիլմը բարձր է գնահատվել կինոքննադատների կողմից։ Rotten Tomdom կայքում այն ունի 94 % վարկանիշ, 10-ից 8,6 միջին գնահատականով ։ «Քերոլը» ֆիլմը ճանաչվել է 2015 թվականի լավագույն ֆիլմ ՝ ըստ Film Comment մասին ամսագրի ։ Ըստ Metacritic-ի՝ «Քերոլ» ֆիլմը ստացել է քննադատների ամենաբարձր գնահատականը 2015 թվականին ։ Այն ունի 100-ից 95 վարկանիշ՝ հիմնված քննադատների 44 արձագանքների վրա ։ Ֆիլմը գլխավորել է 2015 թվականի լավագույն ֆիլմերի ցանկը Variety ամսագրի կողմից անցկացված հարցման արդյունքում ։ Ֆիլմը գրավել է երկրորդ հորիզոնականը՝ Sight & Sound, Village Voice և Indiewire ամսագրերի կողմից 2015 թվականի լավագույն ֆիլմ ցանկում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:21-րդ դարի ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Չիկագոյում Կատեգորիա:The Weinstein Company ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր
Օսպեթլ
Օսպեթլ, բերդ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգի Իչելի գավառակում, Սելևկիա քաղաքի մոտ։ Հիշաաակում է Սմբատ Գունդստաբլը (XIII դ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ամրոցներ
Ձմեռային այգի
Ձմեռային այգի (wintergarten; jardin d'hiver), բնական լուսավորություն ունեցող ջերմացվող տարածք նախատեսված էկզոտիկ և ոչ ցրտադիմացկուն, նաև սենյակային բույսերի համար։ Ձմեռային այգին սովորաբար ապակե շինություն է մետաղյա, ալյումինե կամ փայտյա հենքով։
Որպես տան մի մաս, որը ապակեպատված է և պաշտպանված անձրևից և քամուց, ձմեռային այգին մոդայիկ դարձավ (տներում ջեռուցման համակարգի տեխնիկական ներդրման հետևանքով) 19-րդ դարի եվրոպական առանձնատներում՝ ձմռանը արմավենիների աճեցման համար։ Ներկայումս այն տարածք է, տան և այգու կապող օղակ, որն օգտագործվում է ընտանիքի հանգստի համար որպես այգի կամ զբոսայգի։
Ձմեռային այգին չի կարելի շփոթել ջերմոցի հետ։
Էլսա Կելլի
Էլսա Ռոզա Դիանա Կելլի (Elsa Rosa Diana Kelly, ), արգենտինացի իրավաբան, դիվանագետ։ Որպես փորձագետ` ներկայումս ՄԱԿ-ի ծովային իրավունքի միջազգային ատյանում դատավոր է։ Արգենտինայի դիվանագիտության պատմության մեջ բազմաթիվ պաշտոններ է ստանձնել և եղել է Արգենտինայի պաշտոնական ներկայացուցիչը (դեսպանը) Իտալիայում, Ավստրիայում և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ում։
Կենսագրություն
Կելլին ծնվել է 1939 թվականի փետրվարի 23-ին Բուենոս Այրեսում ։ 1960 թվականին ավարտել է Բուենոս Այրեսի համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը և Հարվարդի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների կենտրոնի կողմից արժանացել է կրթաթոշակի։ Կելլին եղել է Միջազգային հանրային իրավունքի պրոֆեսոր ։ Նա սկսել է իր դիվանագիտական կարիերան Instituto del Servicio Exterior de la Nación համալսարան ընդունվելով։ Կելլին դարձել է դեսպան 1984 թվականին։ Միջազգային հարաբերությունների և կրոնի նախարարությունում նա մի շարք պաշտոններ է զբաղեցրել, ներառյալ՝ Դեսպանների բարձրագույն խորհրդի անդամի, մշակութային կապերի գծով տնօրենի և բնապահպանության հարցերով գլխավոր տնօրենի պաշտոնները։ Էլսան Ռաուլ Ալֆոնսինի ղեկավարությամբ նշանակվել է Արտաքին գործերի նախարարի տեղակալի պաշտոնում ։
1985-1989 թվականներին Փարիզում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին (Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպությանը) ներկայացրել է Արգենտինան։ Մինչև 2003 թվականը եղել է Իտալիայում Արգենտինայի դեսպանը ։ 2003-2006 թվականներին եղել է Իտալիայում Արգենտինայի պաշտոնական ներկայացուցիչը ։ 2010 թվականին Կելլին նախագահ Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշների կողմից նշանակվել է Վաշինգտոնում կայացած Միջուկային Միջազգային գագաթաժողովի ազգային համակարգողի պաշտոնում։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 1-ին նշանակվել է ՄԱԿ-ի ծովային իրավունքի միջազգային ատյանի դատավորի պաշտոնում՝ դառնալով կառույցի 20 անդամներից միակ կինը ։ Այս պաշտոնում նա մնացել է ինը տարի ։
Պարգևներ
2008 թվականին Կոնեքս հիմնադրամի կողմից դիվանագիտական ոլորտում համար մատուցած ծառայությունների համար արժանացել է «Կոնեքս» մրցանակի ։
Լոռեցի Սաքոն
«Լոռեցի Սաքոն», Հովհաննես Թումանյանի պոեմը, որը գրվել է 1889-1902 թվականներին։ Պոեմը պատմում է Սաքոյի մասին, որը պոեմի վերջում խելագարվում է։
Պատմություն
«Լոռեցի Սաքո» պոեմը առաջին անգամ հրատարակվել է Մոսկվայում լույս տեսնող Բանաստեղծություններ ամսագրի՝ 5-20 էջերում։ Պոեմը երկրորդ տարբերակը առանձին գրքով տպագրվել է 1896 թվականին՝ Թիֆլիսում ։
Պոեմի առաջին տարբերակը Թումանյանը գրել է 1889 թվականին։
Սյուժե
Սաքոն մի հուժկու հովիվ էր, որից անգամ գող ու գազաններն էին վախենում։ Սաքոն մի ընկեր ունի, որի հետ ամեն անգամ պահպանում է հոտը, սակայն այդ անգամ նրա ընկերը այդտեղ չէր, գուցե կարոտել էր իր նշանածին կամ էլ զոքանչի ձվածեղ էր ուզում ուտել։
Սաքոն միայնակ նստել էր բուխարու մոտ և հիշում իր տատի պատմությունները.
Ու հիշելով այս ամենը՝ Սաքոն սկսում է ամեն բանից վախենալ․ նրան թվում էր, որ դռան հետևից մեկը իրեն է մատնացույց անում։ Ի վերջո Սաքոն խելագարվում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի պոեմներ
Աշխատանքի աշխարհագրական բաժանում
Աշխատանքի աշխարհագրական բաժանում, (ԱԱԲ) տարածքների մասնագիտացումն է որոշակի ապրանքների արտադրության և ծառայությունների մատուցման ուղղությամբ, որի հիմքում ընկած է փոխանակման գործընթացը։ Այն աշխատանքի հասարակական բաժանման տարածքային ձևն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տնտեսական աշխարհագրություն
Վահանակերպ տափակապատիճակ
Վահանակերպ տափակապատիճակ, խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
30-60 սմ բարձրությամբ երկամյա խոտաբույս է։ Ցողունն ճիպոտանման է, միջին մասից ճյուղավորված։ Ստորին տերևները ցողունի հիմքում վարդականման խմբված են, հակաձվաձև են, մսալի, կարմրավուն, թիթեղին հավասար կոթուններով։ Ողկույզները նոսր են, իսկ ծաղիկները՝ սպիտակ, քառատիպ։ Պտուղը պատիճակ է, 7-8 (10) մմ երկարությամբ, 3-5 մմ լայնությամբ, թելանման կոթուններով ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Դարեղեգիսի (Աուշ, Շատին, Թերփ, Խաչիկ, Բարձրունի, Ալայազի կիրճ, Հերհեր) և Զանգեզուրի (Անգեղակոթ) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում, Հյուսիսարևելյան Անատոլիայում, Հյուսիսարևմտյան Իրանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1300-1900 մ բարձրությունների վրա, լեռնալանջերի քարքարոտ, երբեմն ավազոտ տեղերում, չոր նոսր անտառներում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղակալում՝ մայիս-հունիսին ։
Պահպանութոյւն
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Խաչածաղկավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Ելենա Պետրովա
Ելենա Պետրովա (Елена Николаевна Петрова, ), «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի խորհրդային օպերատոր։ Եղել է այնպիսի նշանավոր ֆիլմերի օպերատորը, ինչպիսիք են «Սպորտլանդիա», «Մարդուկին ես եմ նկարել», «Աղվեսը և ջրշունը», «Ֆունտիկը և վարունգները», «Չիպոլինո», «Մեծ անախորժություններ», «Վայրի կարապներ», «Երեք հաստլիկները», «Տափօղակը, տափօղակը», «Փոստ», «Բրեմենյան երաժիշտներ», «Դե, սպասիր», «Մաուգլի», «Թիթեռը» մուլտֆիլմերը, ինչպես նաև եղել է Զինաիդան և Վալենտինա Բրումբերգների, Ալեքսանդր Իվանովի և Վիտոլդ Բորդզիլովսկու դեբյուտային ֆիլմերի օպերատորը ։
Կենսագրություն
1935 թվականին ավարտել է Տպագրության տան կից ֆոտոթղթակիցների կարճաժամկետ կուրսը և ընդունվել է Վիկտոր Սմիրնովի փորձառական կինոստուդիա` աշխատանքի ։
Ռուսաստանում մուլտիպլիկացիոն կինոյի առաջին կին օպերատորն է, որը եղել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի հիմնադիրներից մեկը։ Ավարտել է ֆոտոթղթակիցների կուրսը` ուղարկվել է աշխատելու որպես կինոօպերատորի օգնական ստուդիայում։
«Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում աշխատելու առաջին 20 տարիներին աշխատել է Նիկոլայ Վոինովի հետ ։
1973 թվականին անցել է թոշակի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոօպերատորներ