cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մակար Եկմալյան
Ստեղծագործություն
Եկմալյանին աշակերտել են Կոմիտասը, Արմենակ Շահմուրադյանը, Շարա Տալյանը, Արմեն Տիգրանյանը և ուրիշներ։ Եկմալյանի անունով Երևանում կոչվել է փողոց։ 1895 թվականին Գևորգ արքեպիսկոպոս Սուրենյանցի (1911-1930 թվականներին՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գևորգ Ե Սուրենյանց) միջնորդությամբ, Ամենայն հայոց կաթողիկոս Մկրտիչ Ա Վանեցու (Խրիմյան Հայրիկ) հայրապետական կոնդակով՝ Մ. Եկմալյանի «Պատարագը» պաշտոնապես ընդունել է Հայ եկեղեցին, և սկիզբ է դրվել նրա բազմաձայն կատարմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ խմբավարներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի կոմպոզիտորներ
Կուլլամաա
Կուլլամաա (Kullamaa), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Կուլլամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Կուլլամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գրեմբոսք
Գրեմբոսք (Grimbosq), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 277 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.63 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 17 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 179 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 139-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,7 %։ 139 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 130 անձ (68 տղամարդ և 62 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (5 տղամարդ և 4 կին)։ 40 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ներգոյական հոլով
Ժամանակակից հայերենում ներգոյական հոլովաձևը կազմվում է բառին կամ նրա հնչյունափոխված ձևին ում վերջավորության ավելացմամբ ։
Ներգոյականը ժամանակակից հայերենի միակ հոլովաձևն է, որ նախադասության մեջ գործածվում է միայն պարագայական նշանակությամբ։ Ներգոյական հոլովաձևով դրված բառը նախադասության մեջ կարող է լինել՝
Գոյականների մի զգալի մասը (անձանիշ գոյականները, շնչավոր ոչ անձեր ցույց տվող գոյականները, վերացական գոյականները և այլն), ներգոյական հոլովաձև չունի։ Այդ բառերը ներգոյականի իմաստը կարող են արտահայտել սեռականով և մեջ կապով։
Միտրայետ
Միտրայետ ( mitraillette ​, բառացի՝ «ատրճանակ-գնդացիր»), բելգիական սենդվիչ, վաճառվում է կրպակներում և սրճարաններում , տարածված է ուսանողների շրջանում ։
Համարվում է որ միտրայետները սկսվել են պատրաստվել Բրյուսելում, այն հայտնի է նաև Ֆլանդրիայում, Վալոնիայում և ֆրանսիական Նոր Պա դը Կալեում, որտեղ նա հայտնի է «ամերիկեն» անվամբ (Américain, բառացիորեն՝ «ամերիկացի») ։
Սովորական միտրայետը բաղադրության մեջ կա. Հաճախ կազմի մեջ մտնում են նաև կրուդիտես, ինչպես նաև քերած գազար, թարմ հազար, կտրտած լոլիկ և երբեմն էլ պանիր ու կաղամբ ։
Սկզբնական շրջանում միտրայետը պատրաստվում էր միայն երշիկով և մսով, սակայն շուտով առաջացան այլընտրանքներ։ Ավելի բազմամշակութային շրջաններում միտրայետի փոխարեն կարելի է հանդիպել դյուրյումի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիական խոհանոց Կատեգորիա:Արագ սնունդ
Սեյիդ Մարիամ
Սեյիդ Մարիամ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մալինովկա (գյուղ, Պետրովսկի շրջան)
Մալինովկա (Малинівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալինովկա գյուղում բնակվում էր 492 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սումայա թանգարան
Սումայա թանգարան (Musée Soumaya), մասնավոր թանգարան Մեխիկոյի Պոլանկո թաղամասում։
Թանգարանի շենքը
Սումայա թանգարանի հիմնական շենքը բացվել է 1994 թվականին Մեխիկո քաղաքի հարավային մասում և կոչվում է Պլազա Լորետո (Plaza Loreto)։ 2011 թվականին Պոլանկո թաղամասում բացվեց Պլազա Կարսո (Plaza Carso) թանգարանի նոր շենքը, ուր տեղափոխվեց հիմնական հավաքածուի մեծ մասը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:1994 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:2011 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:2011 կառուցումն ավարտված մշակութային ենթակառուցվածքներ
Հենրիկ Գրիգորյանց
Հենրիկ Պետրոսի Գրիգորյանց, փիլիսոփայական  գիտությունների  թեկնածու, պրոֆեսոր, ՀՀ ազգային ժաղավի նախկին պատգամավոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1945 թվականի հունվարի 2-ին Թբիլիսի քաղաքում ։ 1969 թվականին ավարտել է Երևանի Վ.Բրյուսովի անվան օտար լեզուների  պետական մանկավարժական  ինստիտուտը։ Բանասեր է,  փիլիսոփայական   գիտությունների  թեկնածու, պրոֆեսոր ։
1969-1972 թվականներին Վ.Բրյուսովի անվան օտար լեզուների ինստիտուտում  եղել է դասախոս, 1972-1991 թվականներին Երևանի Կոմիտասի   անվան  պետական  կոնսերվատորիայում՝  ավագ  դասախոս, դոցենտ, դեկան, ամբիոնի վարիչ, 1991-1994 թվականներին եղել է  Երևանի  պետական հումանիտար  քոլեջի  տնօրեն, 1994-1995 թվականներին Մոսկվայի պետական  բաց համալսարանի հրավիրված պրոֆեսոր, 1995-1999 թվականներին՝ «Ինտերլինգվա» լեզվագիտական համաալսարանի ռեկտոր ։
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:ԵՊԼՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
(5813) Էյձաբուրո
(5813) Էյձաբուրո (Eizaburo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 3-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,601009 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1577 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0443 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1532,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234959 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,24° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակուո Կոջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռոկա դ’Արացո
Ռոկա դ’Արացո (Rocca d'Arazzo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 941 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 75 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Սան Գենեսիոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գրողների կենտրոնական տուն
Գրողների կենտրոնական տուն (Центральный дом литераторов), գրողների մոսկովյան ակումբ, որը հիմնադրվել է 1934 թվականին։ Ակումբում անցկացվում են գրական և երաժշտական երեկոներ, միջազգային փառատոներ և կինոիրադարձություններ։ Շենքի հին մասը նայում է դեպի Պովարսկայա փողոց, իսկ նորը՝ Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոց։ Հարևան շենքը (Պովարսկայա փողոցի կողմից) Ռոստովների տունն է, որտեղ տեղակայված է Ռուսաստանի գրողների միության խորհուրդը։ Շենքը համարվում է Ռուսաստանի ժողովուրդների տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ։
Պատմություն
Գրողների կենտրոնական տան շենքը կառուցվել է ռոմանտիկ ուղղության մոդեռն ոճով, 1889 թվականին մոսկվացի ճարտարապետ Պյոտր Բոյցովի նախագծով՝ իշխան Բորիս Վլադիմիրովիչ Սվյատոպոլկ-Չետվերտինսկու պատվերով։ Վերակառուցումից անմիջապես հետո տունը գնեց կոմսուհի Ալեքսանդրա Անդրեևնա Օլսուֆևան, ով այստեղ բնակվում էր մինչև 1917 թվականը։ Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխությունից հետո տունը ազգայնացվեց և հատկացվեց բնակության համար։ 1930-ականներին այն տրվել է Համառուսաստանյան կենտրոնական գործադիր կոմիտեի մանկական հաստատությունների բաժնին, իսկ 1932 թվականին՝ Գրողների տանը։ Գրողների առաջին ակումբի բացումից առաջ՝ 1928 թվականին, Վլադիմիր Մայակովսկին գրեց. «Չգիտեմ երգել, պարել, ժպիտը երբեք չի հեռանում շուրթերիցս։ Վերջապես, գրողները կունենան իրենց սեփական ակումբը» ։
1934 թվականին խորհրդային գրողների առաջին համագումարի և խորհրդային գրողների միության կազմավորման տարում Գրողների տունը դարձել է Գրողների կենտրոնական տուն (ԳԿՏ) ։ Տարբեր ժամանակներում այստեղ ելույթ են ունեցել Ալեքսանդր Տվարդովսկին, Կոնստանտին Սիմոնովը, Միխայիլ Շոլոխովը, Ալեքսանդր Ֆադեևը, Միխայիլ Զոշչենկոն և ուրիշներ։ ԳԿՏ պատվավոր հյուրերից են եղել Նիլս Բորը, Ռոքուել Քենտը, Ժերար Ֆիլիպը, Մարլեն Դիտրիխը, Ինդիրա Գանդին, Ջինա Լոլոբրիջիդան ։
1950-ականների վերջին Գրողների կենտրոնական տանը կից կառուցվեց նոր շենք. ԳԿՏ երկրորդ դահլիճը, նոր ծառայողական տարածքներ և «գունագեղ» սրճարանը ։ Մինչև 2000 թվականը շենք կարելի էր մուտք գործել միայն գրողների անդամատոմսով։
2017 թվականին Գրողների կենտրոնական տանը բացվեց Մոսկովյան մայրաքաղաքային ակումբը, որը դարձավ Ռուսաստանի առաջին մասնավոր ակումբը և ընդգրկված էր Միջազգային ակումբային ասոցիացիայի (IAC) կազմում։ Դա փակ տարածք էր կողմնակի անձանց և մամուլի համար, որտեղ հավաքվում էին  քաղաքական գործիչներ, մտավորականության ներկայացուցիչներ, բիզնեսի լիդերներ, արվեստի գործիչներ և բարձր դասի ղեկավարներ, մարդկանց հետ հանդիպելու, բարեկամություն և գործարար կապեր հաստատելու համար ։
Գրողների տան գործունեություն
Գրողների կենտրոնական տունը գրողների ակումբ է և հարթակ տարբեր սոցիալական և մասնավոր միջոցառումների համար։ Շենքում գործում են նաև 2014 թվականին վերանորոգված ռեստորան, արտ-սրճարան, նկուղային սրճարան և հանդիսասրահ ։ Գրողների կենտրոնական տան մեծ դահլիճը նախատեսված է 440 հանդիսականի համար, այստեղ անցկացվում են փակ ցուցադրություններ, կինոնկարների պրեմիերաներ, փառատոններ և շնորհվում են գրական մրցանակներ։ Փոքր դահլիճը պահպանել է իր պատմական տեսքը և կարող է տեղավորել 100 հանդիսական։ Այստեղ տեղի են ունենում մամուլի ասուլիսներ, շնորհանդեսներ, գրական ընթերցումներ և ստեղծագործական հանդիպումներ ։ Օրինակ, 2017 թվականին, «Ուղիղ խոսք» լեկտորիումը դահլիճում հանդիպում կազմակերպեց կինոռեժիսոր Անդրեյ Զվյագինցևի հետ, ով խոսեց «Լևիաթան» ֆիլմի և իր մյուս աշխատանքների մասին ։
Գրողների կենտրոնական տանը տեղի են ունենում գրողների, ռեժիսորների և ստեղծագործական այլ գործիչների քաղաքացիական հոգեհանգստի արարողություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրողների միություն Կատեգորիա:1889 հիմնադրումներ
Վերխնետագիրովո
Վերխնետագիրովո (Верхнетагирово, Үрге Таһир), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Պոջո Միրտետո
Պոջո Միրտետո (Poggio Mirteto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 5175 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 199 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 02047։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0765։
Վերխնետագիրովո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոջո Միրտետո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Կրոնական փիլիսոփայություն
Կրոնական փիլիսոփայություն, փիլիսոփայական մտքի ուղղություն, որի միջոցով տարբեր կրոնների ներկայացուցիչներ ներկայացնում են իրենց աշխարհայացքը, տեսանկյունը կրոնական այս կամ այն խնդրի շուրջ՝ Աստծո լինելիության, հոգու անմահության և այլն։ Ընդունված է կարծել, որ կրոնական փիլիսոփայությունը կրոնին վերաբերող քննարկում չէ, այլ փիլիսոփայական հարցերի շուրջ քննարկում է որևէ կրոնի հետևորդների տեսանկյունից։ Դեռևս չկա մեկ ընդհանուր տեսակետ կրոնական փիլիսոփայության և կրոնի փիլիսոփայության միջև, սակայն բերվում են մի շարք փաստարկներ, որ դրանք տարբեր, միմյանցից տարբերվող հասկացություններ են ։ Գոյություն ունեն բուդդայական, իսլամական, քրիստոնեական (ինչպես նաև՝ ուղղափառ, կաթոլիկ, բողոքական), հինդուիստական, հուդայական, սինկրետիկական և այլ կրոնական փիլիսոփայություններ։
Իրականում կրոնական փիլիսոփայության հիմքը աստվածաբանությունն է (թեոլոգիա), բայց ի տարբերություն աստվածաբանության, որն իրենից ներկայացնում է կրոնագիտության տեսության հիմնական դրույթներ (դոգմատներ), կրոնական փիլիսոփայությունը զբաղվում է այդ փաստարկների հիմնավորմամբ։
Ժամանակակից կրոնական փիլիսոփայություն
Ժամանակակից կրոնական փիլիսոփայությունը փիլիսոփայական ուղղություն է, որը արտացոլում է կրոնում արդիական վիճակի հիմնական միտումները, որը հանդիսանում է միջանկյալ օղակ ժամանակակից աշխարհի և կրոնի միջև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Կրոնական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Կրոնագիտություն Կատեգորիա:Կրոնական ուսմունք Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն
Մայկ Նաումենկո
Մայկ Նաումենկո (Майк Науменко, ), խորհրդային ռոք երաժիշտ, երգերի հեղինակ։ 1980 թ. ստեղծել է "Զոոպարկ" խումբը, որը Խորհրդային Միությունում աչքի ընկած բլյուզ ռոք երաժշտախմբերից էր ։ 1970-ականներից հանդես է եկել սոլո-ծրագրերով։ Նշանակալի է Նաումենկոյի ներդրումը արևմտյան երաժշտական ավանդույթները ռուսական մշակույթին և Լենինգրադի քաղաքային կյանքին, առօրյային, իրողություններին ներհյուսելու մեջ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:1955 ծնունդներ Կատեգորիա:1991 մահեր Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Արշալույս (թերթ, Կահիրե)
Արշալույս, ազգային, գրական, գիտական և քաղաքական եռօրյա, ապա՝ շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1899-1905 թվականներին, 1908 14-ին, Կահիրեում։ Խմբագիրներ՝ Եղիշե Թորոսյան, Գևորգ Փափազյան, Շահեն Հաճեթյան։ Ազգային անկախ միության հրատարակություն։ Լուսաբանել է եգիպտահայ գաղութի հասարակական կյանքը, լուսավորության և մշակույթի հարցեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հայագիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ
Կուլլամյաե (գյուղ, Յիելեհտմե շրջան)
Կուլլամյաե (Kullamäe), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սարսազ (գյուղ, Շարանսկի շրջան)
Սարսազ (Сарсаз, Һарыһаҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 299 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Մալովոդյանոե (գյուղ, Պետրովսկի շրջան)
Մալովոդյանոե (Маловодяне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալովոդյանոե գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պոջո Մոյանո
Պոջո Մոյանո (Poggio Moiano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 4510 մարդ (2008 թվականին), խտությունը կազմում է 26 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 02037։ Հեռախոսային կոդ՝ 0765։
Օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկություններ
Առաջնային և երկրորդային հատկություններ կամ սուբյեկտիվ և օբյեկտիվ հատկություններ, տերմիններ, որոնք օգտագործվում են տարբերելու համար իրերի հատկությունները (որակները) ըստ օբյեկտիվության հատկանիշի։
Տերմինները մտցրել է Ջոն Լոկը, չնայած այդպիսի տարբերակում նրանից առաջ կատարել են Դեմոկրիտեսը, Գալիլեյը, Դեկարտը, Թոմաս Հոբսը։ Լոկն օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկությունները տարբերակել է հետևյալ կերպ. Այն բոլոր հատկությունները, որոնք բացատրության չէին ենթարկվում մեխանիկայի տեսակետից, Լոքը հայտարարում էր երկրորդային հատկություններ, որոնք որոշվում են միայն սուբյեկտի կազմակերպումով, կառուցվածքով և վիճակով։ Սուբյեկտիվ հատկությունների առանձնացումը հիմնվում էր և՛ հատկությունների օբյեկտիվ գոյության ու գիտակցության մեջ նրանց արտացոլման ձևերի շփոթման վրա, ինչպես և կապված էր իրերի հատկությունների արտացոլման մեջ մտածողության հատուկ դերի չըմբռնման հետ։ Սուբյեկտիվ իդեալիստներ Ջորջ Բերկլին, Դևիդ Հյումը և ուրիշներ, օգտագործելով մետաֆիզիկական մատերիալիզմի անհետևողականությունը, առաջնային հատկությունները նույնպես դասում էին սուբյեկտիվ կարգի հատկությունների թվին։ Դիալեկտիկական մատերիալիզմը մերժում է իրերի հատկությունների բաժանումը օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ տեսակների։
Պոջո Մոյանո
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Սեբաստիանը։ Տոնը նշվում է հունվարի 20-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկություններ
Գրականություն
Փիլիսոփայական բառարան, Ե., 1975 թ.։
Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն
Խաչատրո անապատ
Խաչատրո անապատ, վանք Կիլիկյան Հայաստանի Բարձրաբերդ գավառի, Շղրկա գետի հովտում։ Եղել է հայ գրչության կենտրոն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հայ գրչության կենտրոններ
Վերխնետավլիկաևո
Վերխնետավլիկաևո (Верхнетавлыкаево, Үрге Таулыkай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 722 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Սբհի
Սբհի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
(5814) 1988 XW1
(5814) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,026103 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7208 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3314 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1922,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187231 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սուրբ Ղուկասի վանք
Սուրբ Ղուկասի վանք, վանք Փոքր Հայքիի Տրապիզոնի մարզի Կուհանա բնակավայրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական գոյություն չունեցող վանքեր և եկեղեցիներ (Թուրքիա)
Բիգոս
Բիգոս (bigos, bigos, бігос, бігас), նաև բիգուս (Beiguss), լեհական խոհանոցի երկրորդ ավանդական ուտեստը՝ պատրաստված կաղամբից և մսից, որն բելառուսական, ուկրաինական և լիտվական խոհանոցներում ունի տարատեսակներ։ Ռուսաստանում այն հաճախ անվանում են սոլյանկա (պետք չէ շփոթել նույնահունչ ապուրի հետ)։
Ստուգաբանություն
Գույություն ունի բիգոս բառի ծագման երեք տարբերակ
Բիգոսը հիմնականում համարվում է լեհական ուտեստ, սակայն կա մի այլ տարբերակ, որ այն Լիտվական մեծ իշխանությունից «ներմուծել է» Լեհաստան Վլադիսլավ Յագայլոն արքան, որը սիրում էր համտեսել այն որսորդական ընդմիջումների ժամանակ։ Ավելին, լեհերենում կա մի բայ՝ bigosować, որը նշանակում է կտոր-կտոր անել, կտրատել (հին գերմաներենով՝ becken) և հղում էր կատարում ուտեստի համար կաղամբի կտրատման մեթոդին։
Խոհարարություն
Բիգոսը կարող է պատրաստվել տարբեր եղանակներով։ Սովորաբար օգտագործում է թարմ սպիտակ կաղամբի և թթու դրած կաղամբի խառնուրդը, որպես մսամթերք՝ խոզի կամ որսի միս, ապխտած երշիկ, խոզի մսոտ ճարպայուղ։ Ուտեստի մեջ հաճախ ավելացնում են անտառային սնկեր, սալորաչիր, կարմիր գինի, լոլիկ, տարատեսակ համեմունքներ (ավելի հաճախ քիմիոն, սև պղպեղ, դափնու տերև)։ Հիմնական մսային և բուսական բաղադրիչները պատրաստվում են առանձին (կաղամբը շոգեխաշում են, միսը և երշիկը՝ տապակում), այնուհետև խառնում են իրար և տապակում միասին։
Արդեն պատրաստ ուտեստը ունի խիտ բաղադրություն, թեթևակի թթու համ և ապխտեղենի հոտ։ Բիգոսը մատուցում են տաք, սպիտակ կամ սև հացի՝, հաճախ նաև օղու հետ ։
Քանի որ ուտեստը տաքացնելիս չի կորցնում իր համը, այն հաճախ պատրաստում են մեծ քանակությամբ մեծ ափսեների մեջ, իսկ հետո սառեցնում են։ Սովորաբար ուտեստը մատուցում են հենց նույն ափսեներով, որոցով այն պատրաստել են․ խորհուրդ է տրվում ամեն անգամ մատուցելուց առաջ տաքացնել ոչ թե ուտեստի այն քանակը, որը պետք է մատուցվի, այլ ամբողջը և հենց նույն ափսեի մեջ։ Ենթադրվում է, որ ամեն անգամ ուտեստը տաքացնելիս այն ավելի ու ավելի համեղ է դառնում։
Ուտեստին նվիրվել է Ադամ Միցկևիչի «Պան Թադուեշ» պոեմից մի հաված (Գլուխ IV, «Դիվանագիտությւոն և պատրաստակամություն»)։ Այն սկսվում է հետևյալ տողերով․ «W kociołkach bigos grzano; w słowach wydać trudno bigosu smak przedziwny, kolor i woń cudną» (Կաթսաներում բիգոս էին տաքացնում․ դժվար է բառերով փոխանցել բիգոսի հրաշալի համը)։
Ռոկավերանո
Ռոկավերանո (Roccaverano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բիգոս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհական խոհանոց Կատեգորիա:Մսով ուտեստներ Կատեգորիա:Ազգային ուտեստներ Կատեգորիա:Լեհաստանի մշակույթ
Ռոկավերանո
Բնակչությունը կազմում է 458 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 15 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Անունսիազիոնեն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գեղձային էպիթել
Գեղձային էպիթել (epithelium glandulare) կազմված է գեղձային բջիջներից՝ գլանդուլոցիտներից։ Դրանք իրականացում են յուրատահուկ նյութերի սինթեզ և արտաթորում մաշկի, լորձաթաղանթների վրա, օրգանների խոռոչների մեջ (արտաքին հյութազատում), կամ արյան և ավշի մեջ (ներքին հյութազատում)։ Հյութազատման ճանապարհով օրգանիզմում իրականացվում են մի շարք ֆունկցիաներ` կաթի, թքի, ստամոքսային և աղիքային հյութի, լեղու առաջացումը ներզատիչ (հումորալ) կարգավորում և այլն։ Արտազատիչ գեղձային բջիջների մեծամասնությունը աչքի է ընկնում ցիտոպլազմայում հյութազատիչ ներառակների առկայությամբ, լավ զարգացած էնդոպլազմատիկ ցանցով, օրգանոիդների հյութազատիչ հատիկների բևեռված դասավորությամբ։
Հյութազատումը բարդ պրոցես է, որը ներառում է 4 փուլ. գլանդուլուցիտների կողմից ելային նյութերի կլանում, նրանց մեջ արտադրուկի սինթեզ և կուտակում, գլանդուլոցիտների միջից նրա դուրս բերում` էքստրուզիա, և գլանդուլոցիտների կառուցվածքի վերականգնում։ Այս փուլերը գլանդուլոցիտներում կարող է տեղի ունենալ ցիկլիկ։ Որոշ դեպքերում սրանք կատարվում են միաժամանակ, ինչը բնորոշ է դիֆուզ հյութազատությանը։
Գլանդուլոցիտները գտնվում են հիմային թաղանթի վրա։ Նրանց ձևը շատ բազմազան է և փոխվում է կախված հյութազատման փուլից։ Կորիզները խոշոր են, կտրտված մակերեսով։
Սպիտակուցային բնույթի արտազատուկ արտադրող գլանդուլոցիտների ցիտոպլազմայում (օր. մարսողական ֆերմենտներ) լավ է զարգացած հատիկավոր էնդոպլազմատիկ ցանցը։ Ոչ սպիտակուցային բնույթի նյութերը (լիպիդներ, ստերոիդներ), արտադրող բջիջներում լավ արտահայտված է հարթ էնդոպլազմատիկ ցանցը։ Գոլջիի համալիրը լայնածավալ է, ձևը և ծավալը փոխվում են կախված հյութազատման փուլից։
Միտոքոնդրիումները բազմաթիվ են, կուտակվում են այնտեղ, որտեղ տեղի է ունենում արտադրուկի առաջացումը։ Ցիտոպլազմայում սովորաբար առկա են սեկրետոր հատիկներ, որոնց չափերը և կառուցվածքը կախված են արտազատուկի քիմիական բաղադրությունից։ Որոշ գլանդուլոցիտների ցիտոպլազմայում (օր. ստամոքսում աղաթթվի արտադրությանը մասնակցող) հայտնաբերված են ներբջջային հյութազատիչ խողովակներ՝ բջջաթաղանթի խոր ներփքումներ, որոնց պատերը ծածկված են միկրոթավիկներով։ Բջջաթաղանթի կառուցվածքը բջիջների գագաթային, հիմնային և կողային մակերևույթների վրա ունի տարբեր է։ Կողային մակերեսին այն առաջացնում է դեսմոսոմներ և հոծ, միանցումային կոնտակտներ։
Կատեգորիա:Էպիթելային հյուսվածք
Սառա Գոլդբլատ
Սառա Էվա Գոլդբլատ (Sarah Eva Goldblatt, ), հարավաֆրիկացի լրագրող, ուսուցիչ ու Կոռնելիս Յակոբուս Լանգենհովենի աշխատությունների գրական խմբագիր։ Աֆրիկաանս լեզվով բանաստեղծություններ հրատարակած առաջին կինն է։
Վաղ տարիներ
Սառա Գոլդբլատը ծնվել է 1889 թվականին և հանդիսացել Դեյվիդ Նեյթան Գոլդբլատի և Ֆանի Էսթեր Սմիթի չորս զավակներից ավագը։ Ծնողները Լեհական թագավորությունից սերող գերմանախոս հրեաներ էին, որոնք Անգլիա էին տեղափոխվել նրա ծննդից կարճ ժամանակ առաջ։ Սառան ունեցել է երկու եղբայր և Ռեբեկա անունով քույր։ Ռադոմ քաղաքում ծնված նրա հայրը կրթություն էր ստացել Եշիվայում, ինչպես նաև աշխարհիկ կրթություն Բեռլինում և Վարշավայում ու հայտնի էր որպես բացահայտ սոցիալիստ ։ Հարավաֆրիկյան հանրապետություն են ժամանել 1897 թվականին ։
Կրթություն
Դեռ մանուկ հասակից սովորել է վարժ խոսել գերմաներեն ու անգլերեն։ 1897 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Քեյփթաուն քաղաքը, որտեղ նա հաճախել է թագուհի Վիկտորիայի փողոցում գտնվող սուրբ Մարտինի դպրոցը, ինչպես նաև օգնել իր հայրիկի տպագրության փոքր բիզնեսում և գրախանութում ։ Հոլանդերենով մասնավոր ուսուցման և ինքնակրթության շնորհիվ ձեռք է բերել դպրոցի ավարտական վկայականը (skooleindsertifikaat), որից հետո 1911 թվականին որակավորում է ստացել և Քեյփթաունի ուսումնական քոլեջում աշխատել որպես հիմնական դպրոցի ուսուցիչ, երբ ստացել է T3 վկայական տարրական կրթության համար։
Դասավանդման կարիերա
Մեկ տարի աշխատել է որպես ուսուցիչ Քեյփթաունի կոմերցիոն քոլեջում, իսկ 1912 թվականին սկսել է դասավանդել Օուդսհուրնի Առևտրային երեկոյան դպրոցում։ Երբ իմացել է, որ թափուր աշխատատեղ կա Het Zuid-Westen թերթում, որի խմբագիրը Լանգենհովենն էր, 1912 թվականի սեպտեմբերից միացել է խմբագրակազմին․ նրանք միասին ղեկավարել են թերթը մինչը 1915 թվականի սկիզբը։ Հենց այս ժամանակահատվածում է նրանց միջև շատ սերտ բարեկամություն ձևավորվել։ Նշանակման պահին դեռևս լիովին չէր տիրապետում է աֆրիկաանս լեզվին, բայց սովորել է այն ու Լանգենհովենի նման սիրահարվել այդ լեզվին։ Ջայլամների շուկաների փլուզումը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկումը վնասել են թերթի բիզնեսին, և ֆինանսական դժվարությունների պատճառով 1915 թվականի սկզբին այն դադարեցրել է գործունեությունը։ Գոլդբլատը վերադարձել է մանկավարժական գործունեությանը, իսկ շաբաթվա վերջում Լանգենհովեն համար տպագրություններ արել։
1917 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1918 թվականի մայիսը եղել է աֆրիկաանս լեզվով լույս տեսնող Die Burger ամսագրի խմբագրակազմի առաջին կին անդամը, միևնույն ժամանակ աշխատել որպես Լանգենհովենի ձեռագրերի խմբագիր։ Ֆինանսական դժվարությունների պատճառով խմբագրակազմի կրճատման արդյունքում կրկին սկսել է դասավանդել տարբեր դպրոցներում՝ դասվանդելով նաև աֆրկաանս։
1924 թվականին հանձնել է մաթեմատիկայի քննություն, այնուհետև ստացել նաև Բարձրագույն տարրական կրթության դիպլոմ, միևնույն ժամանակ ավարտելով դասընթացներ հոգեբանությունից, կենսաբանությունից ու կենդանաբանությունից, շարունակել խորացված ուսումնասիրել գերմաներեն ու հոլանդերեն։ 1940 - 1944 թվականներին աշխատել է Քեյփթաունի Բրուքլինի հիմնական դպրոցում, իսկ 1944 թվականի վերջին թոշակի անցնելուց հետո շարունակել դասավանդել Հերշելի օրիորդաց դպրոցում, Սեյն Փոյնթի Քրիստիան եղբայրների դպրոցում և Կլարեմոնտի մանկապարտեզների ուսուցիչների վերապատրաստման քոլեջում։ Ամբողջ կարիերայի ընթացքում իր տանը աֆրիկաանսի մասնավոր դասեր է տվել ավագ դպրոցի աշակերտներին, ներգաղթյալներին, դիվանագետներին և Հարավաֆրիկյան Հանրապետության խորհրդարանի անդամներին։ Որպես ուսուցիչ հայտնի է եղել աֆրիկաանս լեզվի զարգացմանն ու այդ լեզվի՝ որպես բոլոր դասարանների ուսուցման միջոց ներդրմանն ուղղված իր աջակցությամբ։ Ծառայել է որպես Հարավաֆրիկյան կրթության միության անդամ և այդ ասոցիացիայի Քեյփի մասնաճյուղի նախագահն է եղել, ինչպես նաև՝ Քեյփի դպրոցի ռադիո ծառայության հիմնադիրներից մեկը։ Հետագա տարիներին նա կենտրոնացել է բուժքույրական կրթության վրա։
Լանգենհովոնի աշխատությունների կուրատոր
1932 թվականի հուլիսին Լանհենհովենի մահից հետո վերջինիս խնդրանքի համաձայն հանդես է եկել որպես նրա ժառանգության գրական համադրող և իր ժամանակի մեծ մասն անցկացրել այն շուկայավարելով։ Նրա առաջին հիմնախնդիրը «Versamelde Werke» աշխատությունը հրատարակելն է եղել, միաժամանակ զբաղվել է Օուդսհուրնում գտնվող Լանգենհովենի տան պահպանության խնդրով։ 1935 թվականից ռադիոհարղազրույցներ է տվել Լանգենհովենի և նրա աշխատանքների մասին, իր ամբողջ կյանքի ընթացքում նաև բազմիցս ելույթներ ունեցել ու հոդվածներ գրել թերթերում և ամսագրերում նրա և իր գործունեության մասին։ 1943 թվականին աշխատել է որպես Լանգենհովենի «Դոնկեր սպոր» աշխատության հիման վրա ֆիլմի նկարահանումների պատասխանատու պրոդյուսերական թիմի խորհրդական։ 1973 թվականին կազմակերպել է Լանգենհովենի ծննդյան հարյուրամյակը Օուդսհուրնում։
Գրական գործունեություն
Չնայած Էլիզաբեթ Էյբերսը համարվում է աֆրիկաանս լեզվով հրատարակված առաջին բանաստեղծուհին, Գոլդբլատի «Liefdes kransie» ժողովածուն տպագրվել է նրանից 16 տարի առաջ․ աշխատությունը ներառում է մանկական բանաստեղծություններ՝ նախատեսված տարրական և միջին դպրոցի աշակերտների համար։ Թարգմանել է նաև Մերի Շելլիի «Ամպը»։ Սակայն նրա պոեզիան վատ քննադատության է արժանացել և «Wolf en jakhals» գրքի երկրորդ հրատարակությամբ նրա բանաստեղծական կարիերան ավարտվել է։ Նրա բանաստեղծությունների մի մասն ընդգրկված է «Nuwe klein verseboek» ժողովածուի մեջ և հոլանդացի գրող Գերիտ Կոմրեյի «Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte» («Աֆրիկանսի պոեզիան հազար ու մեկ բանաստեղծություններում») անթոլոգիայում։
Պարգևներ
1964 թվականին The Cape Tercentenary Foundation ընկերության կողմից ի ճանաչումն Լանգենհովենի գրական ժառանգության վրա իր աշխատանքի՝ արժանացել է Մոլտենո մեդալի։ 2003 թվականին Լեոնի վան Զիլը Ստելլենբոշի համալսարանից ստացել է մագիստրոսի կոչում՝ «Sarah Goldblatt: letterkundige administratrise van C.J. Langenhoven» վերնագրով նրա կյանքի և աշխատանքի վերաբերյալ իր դիսերտացիայով ։
Մահ
Գոլդբլատն սկսել է կորցնել իր տեսողությունը Լանգենհովենի 100-ամյակի միջոցառումներից անմիջապես հետո և իր կյանքի վերջին ամիսներն անցկացրել է Սթիկլանդի հաստատությունում, որտեղ էլ մահացել է 1975 թվականին ։ Հուղարկավորվել է Լանգենհովենի տան տարածքում։
Ընտանիք
Նրա եղբայր Իսրայել Գոլդբլատը հայտնի փաստաբան է դարձել Նամիբիայում՝ Հարավային Աֆրիկայի կառավարման տարիներին։ Ենթադրվում է, որ սիրային հարաբերության մեջ է եղել Լանգենհովենի հետ և որ 1925 թվականին նրանք երեխա են ունեցել․ այդ մասին Լանգենհովենի կինը տեղյակ է եղել ։ Նրա եղբոր թոռնուհի Դոմինիկ Մալհերբեն հուշագրությւոն է գրել «Searching for Sarah/Op Soek Na Saartjie» վերնագրով, որտեղ մանրամասներ է ներկայացրել Լանգենհովենի հետ իր մեծ հորաքրոջ հարաբերությունների մասին․ Լանգենհովենը վերջինիս փաղաքշորեն անվանել է «Saartjie» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:1975 մահեր Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի բանաստեղծուհիներ
Աղբերց վանք (Կիլիկյան Հայաստան)
Աղբերց վանք, վանք Կիլիկիայում։ XIII դարում ուներ վարժարան, որտեղ ուսուցիչ է եղել Բարսեղ վարդապետը։ Հիշատակված է Հ. Աճառյանի «Հայոց անձնանունների բառարանում» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի վանքեր և եկեղեցիներ
Սարվա
Սարվա (Сарва, Саруа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 280 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարյանովկա (գյուղ, Պետրովսկի շրջան)
Մարյանովկա (Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կուլլամյաե (գյուղ, Վեռիոռա շրջան)
Կուլլամյաե (Kullamäe), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռիոռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։
Սրջան
Սրջան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
SOS, Ձմեռ պապ, կամ Ամեն ինչ կիրականանա
«SOS, Ձմեռ պապ, կամ Ամեն ինչ կիրականանա» (SOS, Дед Мороз, или Всё сбудется!), 2015 թվականի ռուսական ֆիլմ՝ նկարահանված Անդրեյ Կուրեյչիկի սցենարով։ Պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ։
Սյուժե
Սվետա Օռլովան երազում է, որ իր ծնողները կարգավորեն իրենց հարաբերությունները։ Ամանորից առաջ նա պատահաբար հանդիպում է Ձմեռ պապին, որն իրականում տոնական հագուստ կրող խաբեբա էր՝ անհաջողակ Միշկինը։ Սվետան Ձմեռ պապին, ասում է իր երազանքը, և վերջինս խոստանում է, որ Ամանորին աղջկա ծնողները միասին կլինեն։ Դրանից հետո Սվետան սպասում է իր երազանքի իրականացմանը։ Ֆիլմի հերոսները պետք է վերապրեն մի շարք զվարճալի իրադարձություններ նախատոնական իրարանցման ընթացքում. նրանցից ոմանք ձեռք կբերեն ընտանեկան երջանկություն, իսկ ինչ-որ մեկը կգտնի իր իսկական սերը ։
Քննադատություն
iMDb կայքում ֆիլմն ստացել է 3,5 «աստղ» 10 հնարավորից, իսկ ԿինոՊոիսկ կայքի օգտատերերն այն գնահատել են 10-ից 3,9 միավոր ։ «Российская газета» թերթից Ալեքսեյ Լիտովչենկոն, որն իր գրախոսականում ֆիլմին տվել է հինգից 1 միավոր, այն կոչել է «халтурная халтура» և «լիամետրաժ գովազդ» ։ Film.ru-ից Եվգենի Ուխովը կարծիք է հայտնել, որ այդ ֆիլմի հետ «պետք է խմել ոչ թե մի գավաթ շամպայն, այլ մի բաժակ օղի» և ֆիլմին տվել 10-ից 3 միավոր ։ «Новый взгляд» թերթից Դենիս Շլյանցևը ֆիլմը համարել է «բավական որակյալ, ոչ ամոթալի կոմերցիոն արտադրանք միանգամյա դիտման համար, թեև սցենարում ունի մի քանի կասկածելի պահեր» ։
Եվա Բրոյդո
Եվա Լվովնա Բրոյդո (ի ծնե՝ Խավա Լեյբովնա Գորդոն, ըստ առաջին ամուսնու՝ Էդելման, ըստ երկրորդ ամուսնու՝ Բրոյդո, ), ռուս քաղաքական գործիչ, սոցիալ-դեմոկրատ, հեղափոխական, հրապարակախոս, թարգմանիչ, հուշագիր։
Վաղ տարիներ, ընտանիք և կրթություն
Խավա Լեյբովնա Գորդոնը ծնվել է 1876 թվականի նոյեմբերի 7-ին Ռուսական կայսրության Վիլնյուս նահանգի Սվենցյանսկի գավառի Սվենցյանյ քաղաքում  ։ Նա ծնունդով եղել է երբեմնի հարուստ, բայց հետագայում աղքատացած հրեական մեշչանական ընտանիքից ։ Նրա հայրը թալմուդագետ է եղել, իսկ մայրը՝ փայտանյութի վաճառական։
Կրթությունն ստացել է հրեական տարրական դպրոցում, 15 տարեկանում ավարտել է Տարտուի գիմնազիայի չորս դասարանները։ Նա ավարտել է Տարտուի դեղագործական համալսարանը և ընդունվել Դվինսկի դեղատուն ։ 1912 թվականին նա ստացել է իր բարձրագույն կրթությունը՝ քննություն հանձնելով Կազանի համալսարանում՝ դեղագործի օգնականի համար ։
Ադամ Մորիսոն
Դպրոցական կարիերան Մորիսոնն անցկացրել է Սպոքեյնի (Վաշինգտոն նահանգ) «Միդ» ավագ դպրոցում։ Չնայած 1-ին տիպի շաքարային դիաբետի առկայությանը, ունեցել է հաջող դպրոցական կարիերա՝ ավարտական տարում դառնալով բազմաթիվ միավորային ռեկորդների հեղինակ և դպրոցական թիմի կազմում հասնելով մինչև նահանգի եզրափակիչ։
Եվա Բրոյդո
Հեղափոխական գործունեություն
1893-1896 թվականներին ապրել է Ռիգայում, որտեղ տեղափոխվել է ուսուցչական շրջանակներ։ 1895 և 1896 թվականներին մեկնել է Բեռլին, որտեղ ծանոթացել է սոցիալ-դեմոկրատներին և սոցիալ-դեմոկրատական ​​գրականությանը` Կարլ Կաուցկու «Սոցիալիզմի պատմությունը» և Ավգուստ Բեբելի «Կինը և սոցիալիզմը» աշխատություններին, որոնց արդյունքում նա դարձել է վստահելի սոցիալիստ ։ Նույն թվականին միացել է հեղափոխական շարժմանը ։ 1896-1898 թվականներին նա ամուսնացել է Աբրամ Էդելմանի հետ ։ Ամուսնությունից ծնվել է Ալեքսանդրի դուստրը (Էդելման, հետագայում՝ Ադասինսկայա) ։ Իր իսկ խոստովանությամբ, դրանք եղել են «անձնական դժոխքի երեք տարիները» և «ողջ կյանքի ամենամութ տարիները», որոնք իմաստավորվել են տղամարդկանց և կանանց ընկերակցությամբ՝ դեղատան գործընկերների կողմից լրիվ պարենավորմամբ և ամսական 35 ռուբլիով։
Ադամ Մորիսոն
Ուսանողական առաջնության շրջանակներում, 2003-2006 թվականներին ներկայացրել է Գոնզագայի համալսարանը։ 2005–06 մշրցաշրջանի դրությամբ որակավորվել է որպես «լավագույն համալսարանայի բասկետբոլիստ»։
Եվա Բրոյդո
Հեղափոխական գործունեություն
1899 թվականին նա տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ մտերմացել է սեմյանիկովի մի խումբ բանվորների հետ, այնուհետև միացել է Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական ​​աշխատանքային կուսակցությանը (ՌՍԴԱԿ)՝ հետագայում միանալով նրա մենշևիկյան խմբակցությանը   ։
Ադամ Մորիսոն
Ընտրվել է NBA-ի 2006 թվականի դրաֆթի առաջին ռաունդի 3-րդ ընտրությամբ՝ «Շառլոթ Բոբքեթսի» կողմից։ Մորիսոնի ընտրությունն ակումբի նախագահ Մայքլ Ջորդանի որոշումն էր։ Այնուամենայնիվ Մորիսոնը չի կարողանում արդարացնել սպասելիքները և բարձր խաղ ցուցաբերել մասնագիտական մակարդակում։ Մեկնարկային մրցաշրջանում ունեցել է ընդամենը 37 % նետման արդյունավետություն։ Ձախ ծնկի վնասվածքի պատճառով 2009 թվականին Մորիսոնը փոխանակման արդյունքում տեղ է գտել «Լոս Անջելես Լեյքերսում»։
«Լեյքերսի» կազմում 2009 և 2010 թվականներին հաղթել է NBA-ի առաջնությունը՝ չնայած փլեյ-օֆֆերի ժամանակ ունենալով խիստ սահմանափակ խաղաժամանակ։
Եվա Բրոյդո
Հեղափոխական գործունեություն
1902 թվականին ամուսնացել է հեղափոխական պայքարի ընկեր Մարկ Բրոյդոյի հետ (ամուսնացել է բանտի մատուռ տեղափոխվելու ժամանակ) ։ Ամուսնությունից ծնվել են դուստր Վերան և որդի Դանիիլը ։
Ադամ Մորիսոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Հուլիսի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Լեյքերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Շառլոթ Բոբքեթսի բասկետբոլիստներ
Եվա Բրոյդո
Հեղափոխական գործունեություն
1902 թվականի մայիսին ամուսնու հետ մեկնել է Կիրենսկ, 1903 թվականին՝ Յակուտսկ ։ Յակուտսկում գտնվելու ընթացքում նա կազմակերպել է գրաճանաչության դասընթացներ բանվորականների համար։ Բրոյդոյի աշակերտներից է եղել Միխայիլ Կալինինը, որը գրել-կարդալ սովորել է նրանից ։ Պարբերաբար աշխատել է որպես դեղագործ, այդ թվում՝ Յակուտսկի տեղական դիսպանսերում։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել քաղաքական վտարանդիների զինված ապստամբությանը` այսպես կոչված «Յակուտսկի բողոքի» կամ «Ռոմանովի գործին», օգնել է իր ընկերներին դրսից զենք և պաշարներ հասցնելու հարցում։ «Ռոմանովիտների» դատավարությունը նրան թույլ է տվել պատիժը կրել Ալեքսանդրովսկոեի բանտ ուղարկված ամուսնու կալանավայրում։ Ամուսնու փախուստից հետո նրան ժամանակավորապես ուղարկել են Իրկուտսկի մարզի Վերխոլենսկի շրջան, բայց 1904 թվականի ձմռանը նա ճանապարհին փախել է աքսորից՝ այնտեղ անցկացնելով ընդհանուր առմամբ երկու տարի։ Գաղթել է Անգլիա, եղել եվրոպական մի շարք երկրներում։ 1905 թվականին հունվարի 9-ի իրադարձությունների ազդեցության տակ մեկնել է Ժնև, որտեղից 1905 թվականի մարտին ժամանել է Բաքու, որտեղ դարձել է Շենդրիկով-մենշևիկյան «Բալախանի և Բիբի-հեյբաթի բանվորների կազմակերպության» (հետագայում՝ «Բաքվի աշխատավորների միություն») ղեկավարներից մեկը, շաբաթաթերթ է հրատարակել անօրինական տպարաններում։
Չնայած տեղի հասարակության պատրիարքությանը, նա հեղինակություն է վայելել Բաքվի նավթահանքերի աշխատողների շրջանում։ 1905-1907 թվականների հեղափոխության ժամանակ միացել է «լիկվիդատորներին»։ 1906 թվականին նա վերադարձել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ մասնակցել է մենշևիկյան կազմակերպության գործունեությանը, ստեղծել գործարանների բանվորների ակումբներ, գրել բրոշյուրներ, թարգմանել գերմանացի սոցիալ-դեմոկրատների ստեղծագործությունները  ։
1912 թվականին Վիեննայում ՌՍԴԱԿ օգոստոսյան համաժողովում ընտրվել է մենշևիկների կազմկոմիտեի անդամ և քարտուղար (համարժեք Կենտկոմին), սկսել է օրինական կերպով հրապարակված աշխատել մենշևիկյան «Շող» թերթում։ Նույն թվականին մասնակցել է Պետդումայի ընտրությունների IV գումարման կազմակերպմանը։ 1912-1914 թվականներին եղել է Սանկտ Պետերբուրգի մենշևիկների «Նախաձեռնող խմբի» անդամ, որի ժողովում 1913 թվականի հունվարին ձերբակալվել է։ 1915 թվականին աքսորվել է Սիբիր   ։ Ուղարկվել է Ենիսեյի նահանգ, մասնավորապես Մինուսինսկ, այնուհետև Կիրենսկ ։ Փոքր երեխաների հետ աքսորից աքսոր թափառելով Անդրսիբիրյան երկաթուղու երկայնքով։ Հենց Մինուսինսկում նա միացել է մենշևիկ-ինտերնացիոնալիստների խմբին  ։ Ֆյոդոր Դանի գլխավորած «Մինուսինսկի խմբի» անդամները պատերազմին իրենց վերաբերմունքով կանգնել են ինտերնացիոնալիզմի դիրքերի վրա, ինչը դրսևորվել է հավաքական բողոքով Գեորգի Պլեխանովի՝ Պետդումայի պատգամավոր Անդրեյ Բուրյանովին ուղղված նամակի և դրանում պարունակվող հայրենասիրական կոչի ձևով՝ ուղղված սոցիալ-դեմոկրատական ​​խմբակցությանը՝ քվեարկելու ռազմական վարկերի օգտին ։
1917 թվականի գարնանը նա վերադարձել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ զբաղվել է կանանց շրջանում քաղաքական աշխատանքով և գրել մենշևիկյան մամուլի համար։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո դարձել է ՌՍԴԱԿ մայիսյան համառուսաստանյան համաժողովի պատվիրակ։ Օգոստոսի 25-ին կուսակցության միասնական համագումարում ինտերնացիոնալիստներից ընտրվել է ՌՍԴԱԿ Կենտկոմի բյուրոյի անդամ, ապա՝ քարտուղար։ Օգոստոսի 30-ին ՌՍԴԱԿ Կենտկոմի նիստում նա հաստատվել է որպես «Գոլոս Ռաբոտնից» թերթի խմբագրական խորհրդի անդամ ։ Որպես հեղափոխական կանանց սերնդի մաս, ովքեր վայելել են գենդերային հավասարության համար պայքարում իրենց տղամարդ ընկերների աջակցությունը, Բրոյդոն արել է ամեն ինչ՝ զգեստներ կարելուց մինչև թարգմանություն ։ Այդ ժամանակ մենշևիկների միացյալ խումբը «կանանց բաժանմունքով»՝ Բրոյդոյի գլխավորությամբ, բոլոր կողմերից առաջինն է եղել, որը կոչ է արել 1917 թվականի հոկտեմբերին հրավիրել Պետրոգրադի աշխատողների համաժողով։ Համաժողովը որոշում է ընդունել կանանց քարոզչության և կազմակերպման հատուկ հանձնաժողովներ ստեղծելու մասին, սակայն գործը մտադրություններից այն կողմ չի գնացել ։ 1917 թվականին Պետրոգրադում հրատարակված «Կին աշխատողները» գրքում Բրոյդոն արտահայտել է իր կյանքն ու քաղաքական հայացքը՝ կոչ անելով աշխատող կանանց.
Նա հանդես է եկել Հոկտեմբերյան հեղափոխության դատապարտմամբ և բոլշևիկյան իշխանության ճանաչման դեմ։ Այնուամենայնիվ, 1917 թվականի հոկտեմբերի վերջից նոյեմբերի սկզբը նա աջակցել է բոլշևիկների հետ բանակցություններին «միատարր սոցիալիստական ​​կառավարության» ստեղծման շուրջ  ։ Մի անգամ Բրոյդոն Վլադիմիր Լենինի հետ ելույթ է ունեցել Բալթյան նավաշինարանում։ Նա չի սիրել ելույթներ ունենալ, բայց, այնուամենայնիվ, եկել է աջակցելու մենշևիկներին բոլշևիկների թեկնածուի դեմ պայքարում։ Ենթադրվել է, որ ելույթ է ունենալու նաև Գրիգորի Զինովևը, բայց Լենինը անսպասելիորեն եկել, և Բրոյդոն հաղթել է նրան՝ քվեարկության մեջ անցնելով մենշևիկների թեկնածուին ։ 1918 թվականի դեկտեմբերին Բրոյդոն կրկին ընտրվել է մենշևիկյան կենտրոնական կոմիտեի անդամ և դարձել նրա քարտուղար   ։ Այն բանից հետո, երբ բոլշևիկյան կառավարությունը և բոլոր խոշոր քաղաքական կուսակցությունների կենտրոնական կոմիտեները տեղափոխվել են Մոսկվա, Բրոյդոն և իր ընտանիքը հաստատվել են այնտեղ 1918 թվականին ։ Այն ժամանակ, նախկին քաղբանտարկյալների հասարակության միջոցով, նա սերտ կապի մեջ է եղել Վերա Ֆիգների, ինչպես նաև Վերա Զասուլիչի՝ Իսկրայում աշխատող նրա ընկերուհու հետ ։
Արտագաղթ
1920 թվականին Բրոյդոն իր դստեր՝ Վերայի հետ Ռուսաստանից մեկնել է Վիեննա՝ գտնելու իր ամուսնուն ։ Հարկ է նշել, որ նա կուսակցության ղեկավարությանը չի տեղեկացրել իր հեռանալու մասին ։ Ռաֆայել Աբրամովիչը, Դավիդ Դալինը և Յուլի Մարտովն արդեն իսկ եղել են արտերկրում, մինչդեռ մենշևիկյան կենտրոնական կոմիտեի զգալի մասը՝ Ֆյոդոր Դանը, Սերգեյ Եժովը, Բորիս Նիկոլաևսկին, Արթուր Պլեսկովը և Ֆյոդոր Չերևանինը եղել են ձերբակալված ։ Հաստատվելով Բեռլինում և դառնալով Արտասահմանյան պատվիրակության անդամ՝ Բրոյդոն սկսել է աշխատել որպես մենշևիկյան էմիգրանտական «Սոցիալիստական լրաբեր» ամսագրի խմբագրական քարտուղար ։ 1920-ական թվականների սկզբին նրա հուշերը տպագրվել են Բեռլինի «Հեղափոխության տարեգրություն» ամսագրում ։ Այդ ժամանակաշրջանում նա նաև ռուսերեն է թարգմանել Հերբերտ Ուելսի «Հոգու գաղտնիքները» ։
Բռնաճնշում և մահապատիժ
Մոսկվա ժամանելուն պես նա փորձել է կազմակերպել «Սոցիալիստական լրաբեր» ամսագրի, այլ գրքույկների և թռուցիկների բաշխումը, որոնք ԽՍՀՄ են առաքվել Լատվիայի Սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության հետ կապ ունեցող Լատվիայի դեսպանատան դիվանագիտական ​​սուրհանդակների, Պրավդա և Իզվեստիա ամսագրերի աշխատակիցների, ինչպես նաև օտարերկրյա գործարար ճանապարհորդների, մաքսանենգների կողմից։ Նա մեկնել է Սորմովո, Խարկով, հանդիպել տեղի մենշևիկների և կուսակցության վետերանների հետ, ովքեր փրկվել են կազմակերպության ավերումից։
Գալով Բաքու՝ վերսկսելու ընդհատակյա խմբի գործունեությունը, նա մնացել է աքսորված մենշևիկ Ա. Յա. Ռոգաչևսկու բնակարանում, որտեղ կազմակերպել է իր տեղացի գործընկերների հանդիպումը։ 1928 թվականի ապրիլի 22-ին նա ձերբակալվել է հենց գնացքի վագոնի մեջ վերադառնալիս, իսկ հաջորդ օրը ձերբակալվել են հանդիպման մյուս չորս մասնակիցները   ։
Այդ ժամանակ Խորհրդային Ռուսաստանում եղել է մենշևիկյան ընդհատակ, Բրոյդոյի ձերբակալությունից հետո ԽՍՀՄ է ուղարկվել կուսակցության երկրորդ էմիսար Միխայիլ Բրաունշտեյնը, որը նույնպես շուտով ձերբակալվել է ։ Նախաքննության ընթացքում, որն անցկացվել է նախ Բաքվում, ապա՝ Մոսկվայում, նա սկզբում հայտնվել է կեղծ անունով և անձնագրով, սակայն հետագայում խոստովանել է, որ ինքը Եվա Բրոյդոն է, և փորձել է իր վրա վերցնել այն ամենը, ինչ խելամիտ է «Բաքվի խմբի» համար։ Բրոյդոն նաև հայտարարել է, որ բաժանվել է ամուսնուց, ինչում կարելի է դիտարկել իր ընտանիքը պաշտպանելու մտադրությունը ։ Չնայած քրեական հետապնդմանը, 1928 թվականին Մոսկվայում լույս է տեսել նրա «Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական ​​աշխատանքային կուսակցության շարքերում» հուշերի գիրքը, իսկ Բրոյդոյի կենսագրությունը զետեղվել է «Ռուսաստանի հեղափոխական շարժման գործիչները» բառարանում, որում նշվել է, որ նա «ակտիվորեն պայքարել է խորհրդային իշխանության դեմ» ։
1928 թվականի հունիսի 28-ին ՄՊՔՎ կոլեգիայի կողմից դատապարտվել է 3 տարվա ազատազրկման՝ ՌԽՖՍՀ ըստ Քրեական օրենսգրքի «հակասովետական» 58-րդ հոդվածի։ Մինչև 1930 թվականը նա պահվել է Սուզդալի քաղաքական մեկուսարանում, որտեղ նամակագրություն է ունեցել հարազատների հետ, ովքեր նրան փող ու գրքեր են ուղարկել։ 1931 թվականի ապրիլին դատապարտվել է 5 տարվա աքսորի Տաշքենդում։ 1935 թվականի նոյեմբերին աքսորվել է Օիրոտ-Տուրա՝ խորհրդային-մոնղոլական սահմանին։ 1937 թվականի հուլիսի 4-ին կրկին ձերբակալվել է։ 1939 թվականի մարտի 21-ին Մոսկվայի ռազմական օկրուգի զինվորական տրիբունալը Բրոյդոյին դատապարտել է 20 տարվա ազատազրկման։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիան, Օրյոլի բանտում բանտարկյալների գործերի հերթական քննարկման արդյունքներով, Բրոյդոյին դատապարտել է գնդակահարության։ Նրան գնդակահարել են սեպտեմբերի 15-ին Օրյոլի կենտրոնի շտապ տարհանման ժամանակ   ։
Նրա անունը, պատիվը, իրավունքները հետմահու վերականգնվել է ։ Բրոյդոյի դուստրը մոր հետ կատարվածի մասին իմացել է միայն ԽՍՀՄ փլուզումից և արխիվների բացումից հետո ։ Բրոյդոյի արխիվը, ներառյալ կենսագրական նյութերը և 1938 թվականի հարցաքննության արձանագրությունը, պահվում է Սանկտ Պետերբուրգի «Հուշամատյան» գիտատեղեկատվական կենտրոնի արխիվ-գրադարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրությունում ծնվածներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
Վերխնետիմկինո
Վերխնետիմկինո (Верхнетимкино, Үрге Тимкә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 164 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գինտամա
Գին Տամա (ճապ. 銀魂 գին-տա-մա՝ Արծաթե Հոգի), կամ ուղղակի Գինտամա, ճապոնական մանգա, ստեղծված և նկարազարդված Հիդեակի Սորաչիի կողմից, որը թողարկվում է 2003 թվականի Դեկտեմբերի 8-ից Շոնեն Ջամփ Շաբաթագրում։ Սյուժեն պտտվում է սամուրայ Գինտոկի Սակատայի շուրջ, ով ապրում է Էդո ժամանակաշրջանում, որը գրավվել է այլմոլորակայինների կողմից, իսկ սամուրայական սրեր կրելն արգելվում է։ Սակայն Գինտոկին շարունակում է կրել թուր և իր ընկերներ Շիմուրա Շինպաչիի և Կագուրայի հետ աշխատում է որպես անկախ մասնագետ, որպեսզի կարողանա վճարի տան վարձը։
Մանգան ստացել է իր ՕՎԱ (Օրիգինալ վիդեո ադապտացիա) տարբերակը Sunrise ընկերության կողմից, որն էլ ներկայացրել է այն Jump Fiesta 2003 թվականի ընթացքում։ Հաջորդիվ թողարկվել է Անիմե ադապտացիայի ցուցադրումը, որը սկսվել է 2006 թվականի ապրիլի 4-ին TV TOKYO-ի եթերում և ավարտվել է 2010 թվականի մարտի 25-ին։ Հաջորդ սեզոնը առաջինը լույս է տեսել 2012 թվականի ապրիլի 4-ին և ավարտվել է 2012 թվականի մարտի 26-ին։ Անիմեյի երրորդ սեզոնի ցուցադրությունը սկսվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 4-ին և ավարտվել 2013 թվականի մարտի 28-ին։ Վերջերս՝ ապրիլի 8-ին Ճապոնիայում երկար դադարից հետո սկսվեց ցուցադրվել 4-րդ եթերաշրջանը։ Թողարկվել են նաև բազմաթիվ վիդեո-խաղեր Գինտամայի շրջանակներում։
Ճապոնիայում Գինտաման բավականին հանրաճանաչ է։ Վաճառվել է ավելի քան 44 միլիոն օրինակ, իսկ տարբեր ժամանակահատվածներում անիմեն և դրա DVD տարբերակը զբաղեցրել են լավագույն 10-ը, հաճախ անցնելով նաև ամենահայտնի անիմեներին, ինչպիսիք են Նարուտոն։ Գինտաման շատ հաճախ ստանում էր դրական արձագանքներ կոնկրետ սյուժեի, կերպարների և բացասական արձագանքներ՝ հիմնականում նկարազարդման համար։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսը՝ Գինտոկի Սակատան, մասնակցել է այլմոլորակայինների դեմ պատերազմին և մինչև հիմա էլ չի ցանկանում ենթարկվել նոր օրենքներին և կրում է փայտե սամուրայական կատանա։ Նա իր ընկերների՝ Շիմուրա Շինպաչիի և Կագուրայի հետ աշխատում է որպես ամեն ինչի մասնագետ, Յորուձույա(Մենք անում ենք ամեն ինչ, կամ բառացի Ամեն ինչի խանութ)։ Գինտոկիի և մյուսների գլխավոր նպատակն է՝ գումար աշխատել տան վարձը տալու համար։ Սակայն նրանք հանդիպում են շատ խնդիրների, ինչպիսիք են՝ Շինսենգումին, որը տեղի ոստիկանությունն է և բաղկացած է երկրաբնակ մարդկանցից, որոնցից շատերը եղել են սամուրայներ և կռվել են Գինտոկիի հետ։
Կատեգորիա:Մանգաներ