cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ժողովրդական երաժշտություն
Ժողովրդական երաժշտություն, երաժշտական  բանահյուսություն, ավանդական երաժշտություն,  ժողովրդի երաժշտա-բանահյուսություն ստեղծագործություն, գոյություն ունեցող Ժողովրդական արվեստի բաղկացուցիչ մասը՝ որպես կանոն, բանավոր կերպով սերնդեսերունդ փոխանցվող։ Քանի որ ժողովրդական երաժշտությունը հայտնի է բոլոր սոցիալ-պատմական կազմավորումներին (ինչպես բանավոր, այնպես էլ գրավոր), այն պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես ժողովրդական արվեստի բաղադրիչ, այլև ավելի լայն իմաստով որպես «երաժշտական արվեստի» ճյուղ (արմատ)։ Երաժշտական արվեստի հիմնական ճյուղերից մեկը, որը սովորաբար համեմատվում է ժողովրդական հանրաճանաչ երաժշտության և ակադեմիական երաժշտության հետ ։
Գոյություն ունի նաև «ժողովրդական երաժշտություն» տերմինի սահմանումը` առանձին ժողովրդի ավանդական երաժշտություն կամ մշակույթ։ Ժողովրդական երաժշտության ուսումնասիրությամբ է զբաղվում երաժշտական բանահյուսությունը։
Իոհան Հերդերը (1744-1803) եղել է առաջին գիտնականներից, որ ժողովրդական երաժշտություն է գրել թեորեական տեսակետից։
Նա, ինչպես և մյուս վաղ հետազոտողները, մատնանշել է ուղիղ կապը ժողովրդական երաժշտության և բնության միջև։ 19-րդ դարում ժողովրդական երաժշտությունը համարվում էր եթե ոչ բնության երաժշտություն, ապա առնվազն բնական երաժշտություն, որը ենթակա չէ քաղաքային ազդեցություններին։ Ժամանակի հետազոտողները հիմնականում դիտարկել են հետևյալ հարցերը. կա՞ արդյոք կապ դասական և ժողովրդական երաժշտության միջև, ինչպես նաև կա՞ն ծագման հետքեր և ժողովրդական երաժշտության ձևեր լեզվի կամ շարժման մեջ։ Ժողովրդական երաժշտության իմաստավորման մեջ առավել մեծ նշանակություն են ունեցել ամերիկացի բանասեր Ֆրենսիս Ջեյմս Չայլդի (1825-1896) ղեկավարությամբ Մեծ Բրիտանիայում և հունգարացի կոմպոզիտոր և բանահյուս Բելա Բարտոկի (1881-1945) Արևելյան Եվրոպայի երկրներում անցկացված երաժշտա-ազգագրական հետազոտությունները.
Ավանդական ժողովրդական երաժշտություն
Ավանդական ժողովրդական երաժշտությունը, որը հիմնականում ստեղծվում է գյուղական բնակչության կողմից, երկար ժամանակ պահպանում է հարաբերական ինքնուրույնությունը և ընդհանուր առմամբ դիմակայում է ավելի երիտասարդ, գրավոր ավանդույթներին պատկանող մասնագիտական երաժշտությանը։ Ի տարբերություն արևմտյան նմուշի կոմպոզիտորական երաժշտության, ավանդական ժողովրդական երաժշտությունը չի ենթարկվում ճշգրիտ ձայնագրության հինգ գծի (նոտա), ավանդական ուսուցման մեթոդը բանավոր է։ Սակայն պրոֆեսիոնալիզմը բնորոշ է ոչ միայն գրավոր երաժշտական ավանդույթներին։ Բանավոր մասնագիտական երաժշտական արվեստը առաջացել է ժողովրդական ստեղծագործության մեջ որպես դրա օրգանական մաս, այդ թվում այն ժողովուրդների, որոնք չունեն ինքնուրույն, բանահյուսությունից առանձնացված մասնագիտական արվեստ եվրոպական իմաստով (Օրինակ, ղազախների, ղրղզների, թուրքմենների)։ Կան նաև բանավոր մասնագիտական մշակույթներ, որոնք որոշ չափով հակադրվում են բանահյուսական ավանդույթներին (օրինակ ՝ հնդկական «Ռագա» իրանական «դեստգյախ», Արաբական «Մակամի»)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանահյուսություն Կատեգորիա:Ժողովրդական բանահյուսություն Կատեգորիա:Ժողովրդական երաժշտություն Կատեգորիա:Ավանդական երաժշտություն
Մարիա Կրայա
Մարիա Կրայա (Marie Kraja, ), ալբանացի օպերային երգչուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1911 թվականին Զադարում՝ կաթոլիկների ընտանիքում (Դալմացիայի թագավորություն, որն ավելի ուշ մտել է Ավստրո Հունգարիայի կազմի մեջ), որը բնակվել է Նիլ Ալան շրջանում։ Եղել Է Մայր Թերեզայի բարեկամուհին ։ Վեց տարեկանում, ընտանիքի հետ տեղափոխվել է հայրենիք՝ Ալբանիա, քաղաք Շկոդեր։ Ալբանիայում ապրելու տարիներին ծանոթացել է ազգային ավանդույթներին և ալբանական մշակույթին ։
1930 թվականին սկսել է զբաղվել երգով։ Երաժշտական կրթություն ստացել է Գրացում, Ավստրիայում Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանի մասնաճյուղում, կրթությունը ավարտել է 1934 թվականին։ Սովորելուց հետո դասավանդել է Շկոդերի միջնակարգ դպրոցում, ապա՝ Տիրանայի Մանկավարժական ինստիտուտում։ Տիրանայում որպես երգչուհի հանդես է եկել դաշնակահար Տոնին Գուրազիույի հետ։ Կրայան Ալբանիան ներկայացրել է Վիեննայի «Ազգերի երեկոյին»։
Մարիայի երգը հանդիսանում է յուրօրինակ, որը պայմանավորված էր մի փոքր գերմանական բարբառով, որն էլ իր հերթին ճշգրտություն էր տալիս տեքստերի ձևակերպմանը, որոնք նա երգում էր։ Երգչուհու երգացանկում կային ավանդական քաղաքային ալբանական երգեր, որոնք հնչում էին նոր կատարմամբ պրոֆեսիոնալ երգչուհու կողմից։ Նա շրջագայել է ալբանացի դաշնակահարուհի Լոլա Գյոկայի հետ, նրա հետ համատեղ ձայնագրել է ավելի քան 300 երգ ։
1937 թվականին Մարիան համերգ է տվել Բարիում, Իտալիայում, իսկ հաջորդ տարի նա հանդես է եկել Մյունխենում, Գերմանիայում ։ 1938 թվականին նա Լոլա Կյոկայի և Տեֆտա Տաշկո-Կոկոյի հետ համատեղ կազմակերպել է մի շարք բարեգործական համերգներ հունգարացի երաժիշտ Քրիստ Կոկոյի Միլանում ուսուցման համար դրամական միջոցներ հավաքելու նպատակով։ 1939 թվականին համերգ է տվել Ֆլորենցիայում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Կրայան դասավանդել է Հորդանանի Միշայի երաժշտական ակադեմիայում, զուգահեռ շարունակելով հանդես գալ օպերայի բեմում։ Իսկ 1959 թվականին դարձել է կոմպոզիտոր Պրենկե Յակով և լիբրետիստ Լլազարա Սիլկի առաջին ալբանական Mrika օպերայի մեներգչուհի ։
Երգչուհու առավել հայտնի ելույթներից կարելի է առանձնացնել նրա կատարումը կոմպոզիտոր Պյոտր Չայկովսկու «Իոլանտա» և կոմպոզիտոր Բեդրժիխ Սմետանայի «Վաճառված հարսնացուն» օպերաներում, որոնք բեմադրվել են Ալբանիայի օպերայի և բալետի ազգային թատրոնում։
Մահացել է Տիրանայում 1999 թվականին։ Նա Ալբանիայում արժանացել է Ալբանիայի Ժողովրդական արտիստի կոչմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Ալբանացի սոպրանոներ
Գրիգոր Ջանիկյան
Գրիգոր Նազարի Ջանիկյան, հայ գրող, արձակագիր, հրապարակախոս, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1973 թվականից։
Կենսագրություն
Գրիգոր Ջանիկյանը ծնվել է 1944 թվականի դեկտեմբերի 5-ին, Բուլղարիայի Հասկովո քաղաքում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի Րաֆֆու անվան դպրոցը, 1966 թվականին՝ Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտը, 1979 թվականին՝ Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան Գրականության ինստիտուտի գրական բարձրագույն դասընթացները։ 1966-1973 թվականներին աշխատել է «Գարուն» ամսագրում, 1973-1983 թվականներին՝ «Գրական թերթում», 1983-1990 թվականներին՝ «Վերածնված Հայաստան» հանդեսում, 1992-1996 թվականներին՝ «Հուշարար» և «Հայություն» պարբերաթերթերում, 1996-2003 թվականներին՝ «Հայ զինվոր» շաբաթաթերթում։
Հրատարակվել են Ջանիկյանի «Իսկապես, ինչպիսիք է աշխարհը» (1964), «Մահին հաղթողները» (1968), «Հորիզոնի կանչող գույները» (1975), «Հավատարիմ երազանքին» (1979), «Հավերժական ճանապարհ» (1982) վիպակների, պատմվածքների ու ակնարկների ժողովածուները։ Հեղինակի նախասիրած ժանրը վավերագրությունն է, նյութը՝ ժամանակակից հայ իրականությունը, հերոսները՝ մեր օրերի մարդիկ։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են ԽՍՀՄ և այլ ժողովուրդների լեզուներով։ Ռուսերեն տպագրվել է «Այսպես են ծնվում առասպելները» (1979) գիրքը ։
Թարգմանել է Ս. Բեքեթի, Ալբեր Քամյուի և այլոց ստեղծագործություններից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ
Ռաֆիկ Մայիլյան
Ռաֆիկ Ավագիմի Մայիլյան, հայ կենդանաբան-ձկնաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1977)։
Կենսագրություն
Ռաֆիկ Մայիլյանը ծնվել է 1927 թվականի մարտի 17-ին, Հողեր գյուղում (ԼՂՀ Հադրութի շրջան)
1950 թվականին ավարտել է Բաքվի համալսարանի կենսբանական ֆակուլտետը։ 1954-1957 թվականներին աշխատել է Սևանի ջրակենսբանական կայանում, 1957-1980 թվականներին՝ Բաքվի թառափային Գիտահետազոտական ինստիտուտում։ 1983-1993 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի կենդանաբանության ամբիոնի վարիչ, 1993-1998 թվականներին պրոֆեսոր։
Ռաֆիկ Մայիլյանի աշխատանքները վերաբերում են Սևանի սիգերի, ՀՀ ջրավազանների ձկնատնտեսության շահագործման, Արարատյան դաշտի արհեստական ջրամբարների թառափաձկների գենոֆոնդի պահպանման, դրանց աճեցման կենսատեխնոլոգիայի խնդիրներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կենդանաբաններ Կատեգորիա:Կենդանաբաններ ըստ ազգության Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ
Վահաբականներ
Վահհաբականությունը Սաուդյան Արաբիայում հռչակված է պետական, պաշտոնական գաղափարախոսություն։ Այժմ վահհաբականության մեծաթիվ հետևորդներ կան նաև Ասիայի և Աֆրիկայի մի շարք երկրներում։
Շելկովնիկով (խուտոր)
Շելկովնիկով (Шелковников, Шелковников ), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Կոշեխաբլի շրջանի կազմում։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը կազմում է մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Կոշեխաբլի շրջանի բնակավայրեր
Ռուս-մյանմայական հարաբերություններ
Ռուս-մյանմայական հարաբերություններ (Российско-мьянманские отношения), դիվանագիտական հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության և Մյանմայի Միության միջև։
Պատմություն
Խորհրդա-բիրմայական դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1948 թվականին։ Կնքվեց առևտրական պայմանագիր (1955), տնտեսական համաձայնագիր (1957), որը նախատեսում Էր, որպես նվիրատվություն, կառուցել տեխնոլոգիական ինստիտուտ, հիվանդանոց, թատրոն, մշակույթամարզական համալիր, մասնագետներ և ուսուցիչներ ուղարկել Բիրմա, ապահովել բիրմայական ազգի կադրերի պատրաստում ԽՍՀՄ-ում (1961 թվականին ստորագրվեց օբյեկտների հանձնման ակտը)։ Ստորագրվել են նաև օդային (1970), Բիրմային մեքենաներ և սարքավորում, ԽՍՀՄ-ին բրինձ մատակարարելու համաձայնագրեր (1981), առևտրական պայմանագիր (1972)։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Մյանմայի պատմություն
Արևիկ Սարգսյան
Արևիկ Ռուբենի Սարգսյան (նոյեմբերի 7, 1954, Չլդրան, Մարտակերտի շրջան, ԼՂՀ), ազատամարտիկ, կապավոր, բուժքույր։ Մարդասիրական օգնություն է առաքել Արցախ։ 1989 թվականին ձերբակալվել է Ադրբեջանի ՄՀՆՋ-ականների կողմից, ազատվելով՝ շարունակել է գործունեությունը։ 1992 թվականից ծառայության է անցել ՊԲ-ում։
Կատեգորիա:Հայ բուժքույրեր Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:1954 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 7 ծնունդներ
Լաուրա Ներսեսյան
Լաուրա Բախշիի Ներսեսյան, հայ ֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1995):
Կենսագրություն
Լաուրա Ներսեսյանը ծնվել է 1937 թվականի հունվարի 15-ին, Երևան քաղաքում։ 1959 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը։ 1974 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 2001 թվականից՝ լաբորատորիայի վարիչ ։ 1978-1991 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիայի գիտխորհրդի վեգետատիվ նյարդային համակարգի բաժնի գիտքարտուղար ։
Աշխատանքները վերաբերում են օրգանիզմի ընդերային ֆունկցիաների կենտրոնական կարգավորման հարցերին, մասնավորապես՝ սիրտանոթային և շնչառական համակարգերի լիմբիկ, նյարդաքիմիական կարգավորման մեխանիզմներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Երևանի օրթոպեդիայի և տրավմատոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտ
Երևանի օրթոպեդիայի և տրավմոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտ Ք․ Պետրոսյանի անվան, հիմնվել է 1945 թվականի օգոստոսին (մինչև 1959 թվականը անվանվել է Երևանի օրթոպեդիայի և վերականգնողական վիրաբուժության ինստիտուտ)։ Կազմակերպման գործում կարևոր դեր են խաղացել Ք․ Պետրոսյանը, Ս․ Հովհաննիսյանը, Ի․ Իսահակյանը, Ս․ Մուշեղյանը, Հ․ Աստվածատուրյանը, Ա․ Թոխյանը, Լև Ռախմանը, Ս․ Պետրոսյանը։
Առաջին տարիներին հիմնական խնդիրն է եղել պատերազմի հաշմանդամների հաշվառումը և ստացիոնար բուժման կազմակերպումը։ Հետագայում ստեղծվել են տրավմատոլոգիական, մեծահասակների օրթոպեդիական, նյարդա-վիրաբուժության, ծնոտ-դիմային վիրաբուժության բաժանմունքներ, ավելի ուշ վերջին երկուսը առանձնացվել են որպես Երևաևի բժշկական ինստիտուտի ինքնուրույն կլինիկաներ։ 1975 թվականին գործում Էին 6 լաբորատորիա, բուժական ֆիզկուլտուրայի, ֆիզիոթերապիայի կաբինետներ, ռենտգենյան և փորձառական բաժանմունքներ։ Ուսումնասիրվում են ոսկրերի փակ ու բաց կոտրվածքների, կենտրոնական ու ծայրամասային նյարդային համակարգի վնասվածքների, երեխաների և մեծահասակների բնածին ու ձեռքբերովի ձևախախտումների (դեֆորմացիա), պոլիոմիելիտի մնացորդային երևույթների, արթրոզների բուժման և կանխարգելման հարցերը, մշակվում հյուսվածքների վերականգնման, պատվաստման և պահածոյացման նոր մեթոդներ։ 1945—1975 թվականներին բուժվել են ավելի քան 86 հազար, վիրահատվել՝ 34 հազար հիվանդ։ 1949-1967 թվականներին հրատարակվել են 9 հատոր գիտական աշխատությունների ժողովածուներ, պաշտպանվել են դոկտորական յոթ և թեկնածուական երեսունվեց դիսերտացիաներ։ 1975 թվականին աշխատում էին բժշկական գիտությունների 5 դոկտոր և 18 թեկնածու։
Կատեգորիա:Հայաստանի առողջապահություն Կատեգորիա:Բժշկություն Կատեգորիա:Օրթոպեդիա Կատեգորիա:Տրավմատոլոգիա Կատեգորիա:Գիտությունը Հայաստանում
Խրիպկի (գյուղ, Զենկովի շրջան)
Խրիպկի (Хрипки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խրիպկի գյուղում բնակվում էր 77 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,751 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 102,53 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դեկտեմբերի 16
Դեկտեմբերի 16, տարվա 350-րդ (նահանջ տարիներին՝ 351-րդ) օրն է։
Մահեր
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 16
Սերը պետք է գնահատել
«Սերը պետք է գնահատել» («Любовью надо дорожить»), 1959 թվականի խորհրդային երիտասարդական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Սերգեյ Սպլոշնովը։
ԽՍՀՄ-ում եղել է կինովարձույթի առաջատար․ 1960 թվականին կինովարձույթում զբաղեցրել է երրորդ տեղը, այն դիտել է 33,9 միլիոն հեռուստադիտող ։
Սյուժե
Կատյա Դրոշիվիչն առաջադեմ ջուլհակուհի է տեքստիլ կոմբինատում, ընկերները հարգում են նրան, ընկերուհիները սիրում են նրան, նրան սիրահարված է Ստեպանը՝ որը Բալթիկ ծովի նավատորմից զորացրված նավաստի է։ Բայց ամեն ինչ փոխվում է, երբ հանրակացարանի սենյակում, որտեղ նա ապրում է ևս երեք ջուլհակ աղջիկների հետ, հայտնաբերում են կոմբինատից գողացված ապրանք։ Բոլոր հանցանշանները Կատյայի դեմ են։ Նրան ազատում են աշխատանքից։ Ստեպանը խուսափում է նրանից։ Որոշելով, որ ինքն այլևս չունի իրական ընկերներ ու սեր՝ նա գնում է հեռավոր շինհրապարակ։ Այդ ժամանակ Նրա ընկերուհիներն ու կոմերիտմիության կոմիտեն, որոնք համոզված են, որ Կատյան ազնիվ մարդ է, պարզում են ճշմարտությունը․ Կատյայի հետ տեղի ունեցած պատմության մեջ դեր է խաղացել նրա ընկերուհին՝ Զինան։ Դրանից հետո սկսում են Կատյայի որոնումը։
Ֆիլմի երաժշտություն
Ջերմանավի վրա հերոսի կատարած «Ты одна» երգը (երաժշտությունը՝ Յուրի Սեմենյակոյի, տեքստը՝ Նիկոլայ Գլեյզերովի) կատարում է դերասան Էդուարդ Բրեդունը։
«Рок-н-ролл на костях», որը լսում են ստիլյագաները, ամերիկյան Bill Haley & His Comets խմբի «Happy Baby» երգն է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Սպորմինորե
Սպորմինորե  (Sporminore), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զարեչովո
Զարեչովո (Зарічово), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Պերոչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչովո գյուղում բնակվում էր 2 283 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,28 կմ²։
Անապա
Անապա (Анапа), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում, հանդիսանում է Անապայի քաղաքային օկրուգի վարչական կենտրոնը։
Բնակչությունը՝ 73 410 մարդ (2016)։
Անապան գտնվում է Կրասնոդարի երկրամասի հարավարևմտյան հատվածում, Սև ծովի ափին։ Տեղակայված է Մոսկվայից 1691 կմ, Կրասնոդարից 170 կմ և Սոչիից 360 կմ հեռավորության վրա։ Հիմնադրվել է 1781 թվականին։
(8004) 1987 RX
(8004) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Անապա
Աշխարհագրություն
Անապան գտնվում է Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի հարավարեւմտյան մասում ՝ Սեւ ծովի ափին։ Անապան գտնվում է Մոսկվայից 1,5 հազար կմ հեռավորության վրա, Կրասնոդարից 190 կմ հեռավորության վրա, Սոչիից 360 կմ հեռավորության վրա ՝ Մեծ Կովկասի և Թաման թերակղզու հանգույցում։
(8004) 1987 RX
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,173635 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3884 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9589 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2065,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174329 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,9° անկյուն։
Անապա
Աշխարհագրություն
Այստեղ կովկասյան անտառածածկ նախալեռները իրենց տեղը զիջում են ծաղկած հովիտներին, իսկ Թամանի դաշտերը հատվում են ծովային գետաբերաններով։ Ամառային շոգը մեղմացնում է ծովից եկող զով քամին։
(8004) 1987 RX
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Անապա
Կլիմա
Քաղաքի կլիման միջերկրածովյան է։ Անապայի շրջանում գտնվող Կովկասյան լեռները փոքր են և ներկայացնում են ցածր, անտառապատ բլուրներ `մինչև 200 մետր բարձրությամբ։ Լեռների ցածր բնության պատճառով այստեղ օդային զանգվածների վերելք և խոնավության խտացում տեղի չի ունենում, ինչը միջերկրածովյան կլիմային բնորոշ չոր և շոգ ամառ է։ Ձմռանը Սև ծովից, Միջերկրական ծովից կամ Ատլանտյան օվկիանոսից գերակշռում են ցիկլոնները, որոնք առաջացնում են ամպամած եղանակ `երկարատև հորդառատ անձրևներով։ Երբեմն հյուսիսից և հյուսիս-արևելքից ներխուժում են ցուրտ հակացիկլոններ, որոնք բերում են կարճաժամկետ ցրտահարությունների։ Անապայում միջին տարեկան տեղումները կազմում են 450 մմ։
Շատ հազվադեպ, մոտ տասը տարին մեկ անգամ, Անապայում տեղի են ունենում ծանր սառնամանիքներ։ Օրինակ, 2006 թվականի հունվարի 23-ին քաղաքում ջերմաստիճանը իջավ −23,9 ° C։
Զբոսաշրջություն (տուրիզմ)
Անապա առողջարանային քաղաքն ունի լավ զարգացած ենթակառուցվածքներ հանգստի և հյուրընկալության համար։ Մեծ թվով առողջարաններ, որոնք աշխատում են ամբողջ տարվա ընթացքում, գիշերօթիկ տներ, հանգստի կենտրոններ, մեծ ու փոքր հյուրանոցներ։
Լողափի երկարությունն է ՝ 42 կիլոմետր ավազոտ և 12 կիլոմետր խիճ։ Կան բազմաթիվ խանութներ, որոնք վաճառում են տարբեր հուշանվերներ և լողափնյա սարքավորումներ։
2011 թվականին Anapa- ն ճանաչվել է որպես «Աշխարհի լավագույն բալնեոլոգիական հանգստավայր» ըստ FEMTEC- ի (Կլիմայի և բալնոթերապիայի միջազգային ասոցիացիա)։
Անապայի շրջակայքում կա զարգացած տուրիստական ​​ենթակառուցվածք ՝ աֆրիկյան գյուղ, հունական գյուղ, հայկական գյուղ, եզակի դինոզավրերի պուրակ, Սուկկոյի կիպրասի լիճ, Ուտրիշական դելֆինարիում Մեծ թատրոնում, ջրասուզակների ակումբներ և ձիավարություն։
Քաղաքում կա 2 ջրային պարկ և օվկիանարիում։ Նաև 2017-ին ավարտվեց 70 մետր բարձրությամբ Ferris անիվի շինարարությունը, որը Ռուսաստանում երկրորդն էր բարձրությամբ։
2017-ին, Domofond.ru անշարժ գույքի պորտալի ուսումնասիրության արդյունքների համաձայն, Anapa- ն ճանաչվել է որպես Ռուսաստանի կյանքի որակի առաջատար։
Ծառայությունների ոլորտը
Քաղաքն ունի բազմաթիվ հասարակական սննդի հաստատություններ (սրճարաններ, ճաշարաններ, բարեր, ռեստորաններ)։
Առևտուր
Որպես դաշնային հանգստավայր, որն ամեն տարի միլիոնավոր հյուրեր է ընդունում, «Անապա» -ն Կուբանի և Ռուսաստանի արտադրողների գյուղատնտեսական և արդյունաբերական ապրանքների ամենամեծ շուկան է։ 2010 թ.-ին առևտրի արդյունաբերության աճը կազմել է ավելի քան 120%։ Ավելի քան 2 հազար տնտեսվարող սուբյեկտներ աշխատում են Անապա առողջարանային քաղաքի սպառողական շուկայի կառուցվածքում, ավելի քան 17 հազար աշխատանք ապահովվել է քաղաքի և շրջանի բնակիչներին։ Ամեն տարի սպառողական հատվածը լրացնում է քաղաքի բյուջեն ավելի քան 400 միլիոն ռուբլով։ Anapchas- ին և հանգստավայրի հյուրերին ամենաբարձր որակի գյուղատնտեսական արտադրանքը մատչելի գներով (միս - թարմ խոզի միս 250 ռուբլից / կգ-ից) ապահովելու համար, քաղաքը իրականացրել է «արդար առաքում` յուրաքանչյուր թաղամաս »ծրագիրը։ Քաղաքապետարանի բոլոր 10 գյուղական համայնքներում և քաղաքի 5 թաղամասերում ապրանքների լայն տեսականիով առևտրի ցուցահանդեսները գործում են մշտական ​​հիմունքներով։ Հասարակական սննդի ձեռնարկություններում տեղերի քանակը 200-ն է `1000 բնակչի հաշվով (40 տոկոսադրույքով)։ Քաղաքում կա 3 մանկական մասնագիտացված սրճարան ՝ «Սիրված», «Հրեշտակ», «Բասկին Ռոբինս»։
Արդյունաբերություն
Անապայում լավ զարգացած են շինանյութերի և պլաստմասսայե իրերի արտադրությունը։
Կան սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ (հացաբուլկեղեն, գինու գործարան և այլն)։ Անապա առողջարանային քաղաքի տարածքում գործում են երկու ամենահին գործող գինու գործարաններ `« metեմետե »ՓԲԸ և« Լազուրնի »ՓԲԸ ՓԲԸ (հիմնադրվել է 1938 թվականին)։ Մեկը, որը գտնվում է Սև ծովի բարձր ափին գտնվող առողջարանային տարածքում։ Մեկ այլ `Ոստոչնի շուկայի տարածքում։ Միևնույն ժամանակ, Անապայի շրջակայքում լավ զարգացած են խաղողագործությունն ու գինեգործությունը։
Մսի վերամշակման գործարան, կաթնամթերքի գործարան և մանող և հյուսող գործարան (այն հողերը, որոնց վրա գտնվում էին այդ օբյեկտները, անհատներին վաճառվում էին հյուրանոցային համալիրների համար), գարեջրի գործարան (ՍՊԸ «Բոգերհաուս»)։
Երկաթուղային տրանսպորտ
Անապա երկաթուղային կայարանը (Վերխնեե Ձեմետե գյուղում) տեղակայված է քաղաքային շրջանի տարածքում ՝ Հյուսիսային Կովկասի երկաթուղու Կրասնոդարի երկրամասի կառուցվածքային մաս կազմող քաղաքային շրջանի տարածքում։ Հաճախ Անապա ուղևորվող ուղևորները օգտագործում են Թյունելնայա երկաթուղային կայարանը, որը գտնվում է Կրիմսկայա - Նովոռոսիյսկ գծում ՝ Վերխնեբականսկի գյուղում, Անապայից 35 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային տրանսպորտ
Քաղաքում կա Անապա ծովային նավահանգիստ։
Օդային տրանսպորտ
Անապա միջազգային օդանավակայանը տեղակայված է քաղաքային շրջանի տարածքում (Ցիբանոբալկա գյուղի և Կրասնի Կուրգան ֆերմայի միջև)։
Ավտոմոբիլային տրանսպորտ
Անապա ավտոկայանը տեղակայված է քաղաքի տարածքում, որտեղից ուղևորներին ավտոբուսներով տեղափոխում են միջքաղաքային և միջհամայնքային երթուղիներով։
Քաղաքային տրանսպորտ
Անապան ունի ավտոբուսների և երթուղայինների լայն երթուղային ցանց։ Հիմնական փոխադրողներն են Anapa PATP- ը և Yuzhnye Transport Lines LLC- ը։
Մշակույթ
MO- ում, Անապա առողջարանային քաղաքում, կա 29 հանրային գրադարան, որից 4-ը երեխաների համար։ 2010-ին Անապայի գրադարանները ստացան ավելի քան 8000 գիրք, թերթ և ամսագիր, բաժանորդագրվեց ավելի քան մեկ միլիոն ռուբլի։ Բացի այդ, գնվել է 900 ձայնասկավառակ։
Անապան ունի բացօթյա «Գորգիպիա» հնագիտական ​​թանգարան, ինչպես նաև տեղական պատմության թանգարան։
Երաժշտություն
2011-ի մայիսին Anapa Neoclubber խումբը դեբյուտացրեց լեգենդար Billboard երաժշտական ​​ամսագրի աշխարհահռչակ հիթ շքերթին։
Գրականություն
Քաղաքն ունի «Փարուս» քաղաքային գրական միավորում, որը միավորում է երիտասարդ բանաստեղծներին և գրողներին, իսկ 2016 թվականից իր անունով ունի «ազգային» կարգավիճակ։
Հաղորդակցություն
Կա վեց բջջային օպերատոր ՝ ՄՏՍ, Beeline, Megafon, TELE2, Skylink, YOTA:
Իրադարձություններ քաղաքում
Անապայում տարեկան անցկացվում են մի շարք համառուսական մարզական միջոցառումներ։ Դրանց թվում է windsurfing և kitesurfing փառատոնը, որն ավանդաբար անցկացվում է սեպտեմբերի վերջին։
1992 թվականից ի վեր ամեն աշուն անցկացվում է Ռուսաստանի և ԱՊՀ երկրների կինեմատոգրաֆի կինոփառատոնը `« Կինոշոկ », կինոյի և թատերական արվեստի աշխատողների մասնակցությամբ։ Ամեն տարի անցկացվում են մանկական փառատոններ և մրցույթներ։
Նաև Անապայում անցկացվում են տարբեր դպրոցական օլիմպիադաներ։ Դրանց թվում է աստղագիտության դպրոցականների համառուսաստանյան օլիմպիադան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:1781 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Զինվորական փառքի քաղաքներ
Ադա Զևինա
Ադա Միրոնովնա Զևինա (ամուսնական ազգանունը` Մանսուրովա, ), մոլդովացի խորհրդային նկարչուհի և արվեստագետ։
Կենսագրություն
Բեսարաբիայի ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո` 1940 թվականին, վերադառնում է Քիշնև, որտեղ շարունակում է ուսումը Պլաստիկ արվեստի հանրապետական դպրոցում, Օգյուստ Բայարայի (August Baillayre, 1879-1961) և Մաքս Գամբուրդի (Max Gamburd) դասարանում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի սկսելուց հետո տարհանվել է Կալմիկիա, այնուհետև` Վրաստան, միջնակարգ դպրոցում աշխատել է նկարչության դասատու։
Վերադառնալով Քիշնև` 1945 թվականին ավարտել է Պլաստիկ արվեստի հանրապետական դպրոցի Ռոդիոն Գաբրիկովի (1887-1965) և Իվան Խազովի (1885-1967) դասարանը, 1947-1949 թվականներին սովորել է Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական գեղարվեստական դպրոցում, իսկ 1949-1953 թվականներին` Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղարվեստի, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի արվեստի պատմության և տեսության ֆակուլտետում։
1953-1975 թվականներին դասավանդել է Քիշնյովի պլաստիկ արվեստի հանրապետական դպրոցում (հետագայում` Ի. Ե. Ռեպինի անվան Հանրապետական գեղարվեստական ուսումնարան)։ Աշխատել է Մոլդավական ԽՍՀ Պետական գեղարվեստական թանգարանում և Մոլդավական ԽՍՀ մշակույթի նախարարությունում, որպես տեսուչ։ 1986-1956 թվականներին եղել է Մոլդովիայի նկարիչների միության անդամ, պարգևատրվել է Մոլդովայի Հանրապետության շքանշանով (1998)։
Նալչիկ
Նալչիկ (Нальчик), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնությունում, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության մայրաքաղաքն է և Նալչիկի քաղաքային օկրուգի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ 264 835 մարդ (2013), տարածքը՝ 67կմ²։ Քաղաքը գտնվում է Նալչիկ գետի վրա, որից էլ ստացել է իր անվանումը։ Հիմնադրվել է 1724 թվականին։
Ալեքսանդրա Շևչենկո
Ալեքսանդրա Շևչենկո (Олександра Шевченко, ), ուկրաինական «Femen» շարժման համահիմնադիր, ակտիվիստ և առաջնորդ  ։
Նալչիկ
Ազգային կազմ
Նալչիկի բնակչության ազգային կազմը 2010 թ.-ի տվյալներով
Ադա Զևինա
Կենսագրություն
Զևինան աշխատել է նատյուրմորտի, դիմանկարային և բնանկարային գեղանկարչության բնագավառում։ Զևինայի աշակերտներից է մոլդովացի նկարչուհի Լյուդմիլա Ցոնչևան։ Ադա Զևինայի 90- ամյակի կապակցությամբ 2008 թվականի ամռանը Մոլդովայի գեղարվեստի ազգային թանգարանում կազմակերպվեց ցուցահանդես ։
Ալեքսանդրա Շևչենկո
Կենսագրություն
2011 թվականի վերջին Ալեքսանդրա Շևչենկոն, Իննա Շևչենկոյի և Եվգենիա Կրայզմանի կազմակերպած շարժումները հասել է միջազգային մակարդակի․ հոկտեմբերի 31 ակտիվիստները բողոքել են ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ Դոմինիկ Ստրոս-Կանի դեմ։ Նոյեմբերի 5-ին Հռոմում կազմակերպած նրանց բողոքը եղել է իտալացի քաղաքական գործիչ Սիլվիո Բեռլուսկոնիի դեմ, հաջորդ օրը՝ Հռոմի պապի դեմ, նոյեմբերի 10-ին Ցյուրիխում տեղի ունեցած ակտիվիստների բողոքը եղել է մարմնավաճառության դեմ, դեկտեմբերի 9-ին Ալեքսանդր Շևչենկոն Մոսկվայի Քրիստոս Փրկիչ տաճարի մոտ բողոքել է Վլադիմիր Պուտինի դեմ։
Ադա Զևինա
Կենսագրություն
Ադա Զևինան Մոլդավիայի արվեստի պատմության վերաբերյալ մենագրությունների հեղինակ է (սկզբում նա հանդես էր գալիս Ադա Մանսուրովա անվամբ), այդ թվում «Մոլդավիայի կերպարվեստը» և «Մոլդավիայի ազգային տարազը»։
Նալչիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաբարդա-Բալկարիա Կատեգորիա:Կաբարդա-Բալկարիայի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաբարդա-Բալկարիայի Նալչիկի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1724 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Զինվորական փառքի քաղաքներ
Ալեքսանդրա Շևչենկո
Կենսագրություն
2013 թվականին Ալեքսանդրա Շևչենկոն Բեռլինում բացել է «FEMEN» ուսումնական կենտրոնը, նույն թվականի փետրվարի 9-ին նա Բեռլինի կինոփառատոնում բողոքել է կանանց սեռական օրգանների ալյանդակման դեմ. նրա մերկ կրծքին գրված է եղել՝ «2013 թվականի մարտի 6-ին FEMEN-ի ակտիվիստուհիները, համագործակցելով ֆրանսիացի գրող Գալյա Աքերմանի հետ, ֆրանսերենով թողարկեցին իրենց առաջին գիրքը՝ "FEMEN" վերնագրով»։
2013 թվականի օգոստոսին Շևչենկոն քաղաքական ապաստան է ստացել Ֆրանսիայում։
Անձնական կյանք
2014 թվականին Ալեքսանդրա Շևչենկոն ամուսնացել է սևաստոպոլցի ֆոտոլրագրող Դմիտրի Կոստյուկովի հետ ։ Նրանք ծանոթացել են 2013 թվականին, երբ աշխատել են «New York Times» լույս տեսած FEMEN-ի մասին հոդվածի վրա։ Դմիտրի Կոստյուկովից Ալեքսանդրա Շևչենկոն ունի որդի՝ Թիմը Ж։ Ապրում է Փարիզում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կին իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Կանայք Կատեգորիա:Իրավապաշտպաններ
Պաշտպան (ֆուտբոլ)
Պաշտպանը (հին անվանումը՝ բեք, որը ծագել է Back - հետև) խաղացող է ֆուտբոլային թիմում, որը մասնագիտացված է պաշտպանական ֆունկցիաների կատարումով։ Գործում է դարպասապահների և կիսապաշտպանների միջև, առավելապես իր սեփակակն կիսադաշտում և տուգանային հրապարակի տարածքում։ Նրա հիմնական նպատակն է չթողնել հակառակորդի հարձակվողներին մոտենալ դարպասին և գոլ խփել։ Տարբերում են երեք տեսակի՝ կենտրոնական, հենակետային և ծայրային պաշտպաններ։
Կենտրոնական պաշտպան
Կենտրոնական պաշտպան (Centre back կամ centre half կամ central defender կամ stopper), ինչպես հետևում է անվանումից խաղում է կենտրոնական առանցքին մոտ։
Գլխավոր խնդիրը՝ պահել դարպասը անառիկ և ընդհանրապես հակառակորդի հարձակվողնեին թույլ չտալ դուրս գալ հարվածային դիրք։ Դաշտի կենտրոնը շատ կարևոր տարածք է՝ կենտրոնական հարձակվողներից բացի այդ տարածք են մտնում եզրային հարձակվողները կամ կիսապաշտպաները։ ժամանակակից ֆուտբոլում խաղում են երկու, ծայրահեղ դեպքում՝ երեք պաշտպանով, որոնց միջև կարևոր է պահպանել խաղի կանոնները։
Շելկովո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Շելկովո (Шелково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Պաշտպան (ֆուտբոլ)
Կենտրոնական պաշտպան
Գոյություն ունի պաշտպանության երկու հիմնական տեսակ՝ դիրքային պաշտպանություն, երբ յուրաքանչյուր պաշտպան հետևում է որոշակի տարածքի, և անձնական, երբ յուրաքանչյուր պաշտպան հետևում է այն պաշտպանին, որին հրահանգել է մարզիչը։
Շելկովո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Պաշտպան (ֆուտբոլ)
Կենտրոնական պաշտպան
Սովորաբար կենտրոնական պաշտպանները ֆիզիկապես ամուր, բարձրահասակ ֆուտբոլիստներ են, ովքեր լավ են խաղում գլխով և հիանալի գործում պաշտպանությունում։ Թույլ թիմերում նրանց վրա դրվում են միայն պաշտպանական գործառույթները։ Սակայն լուրջ թիմերի համար անհրաժեշտ են հիանալի տեսողությամբ պաշտպաններ, որոնք կարող են մեկ փոխանցումով թիմին պաշտպանությունից հանել հարձակման։
Հաճախ տուգանային հարվածների և անկյունային փոխանցումների ժամանակ կենտրոնական պաշտպաները գնում են հակառակորդի տուգանային հրապարակ։ Քանի որ նրանց բարձր հասակը և գլխով խաղալու ունակությունը թույլ են տալիս խփել։
Եզրային պաշտպան
Եզրային պաշտպաները գործում են կենտրոնականներից աջ և ձախ, գտնվելով դաշտի եզրում։ 4 պաշտպանով սխեմաներում եզրայիները միանում են հարձակմանը դրվագ առ դրվագ։ Ներակայումս գտնվում են կենտրոնականներից առաջ և համատեղում են իրենց դերը եզրային կիսապաշտպաների հետ։
5-3-2 և 3-5-2 սխեմաներում նրանք անվանվում են եզրայիներ և կատարում հսկայածավալ աշխատանք, պատասխանատու լինելով ամբողջ եզրի համար։
Նրանց միացումը հարձակմանը հնարավորություն է տալիս օգտագործել հարձակման ամբողջ լայնությունը և ձգել մրցակցի պաշտպանությունը ստեղծելով ազատ տարածություններ։
Այս դիրքի համար կարևոր որակներ են արագությունը և տոկունությունը։
Այդ տեսակի ֆուտբոլիստներից հայտնի են Կաֆուն, Ռոբերտո Կառլոսը, Խավիեր Զանետին և Ջանլուկա Ձամբրոտան .:
Ազատ պաշտպան
Ազատ պաշտպան՝ պաշտպանի տեսակ, որը օգտագործվում է իտալական կատենաչո սխեմայի ժամանակ։ Նրա գլխավոր խնդիրն է խլել և հեռացնել գնդակը, երբ հարձակվողը դրանով մոտենում է դարպասին։ Այդ դիրքի խաղացողները չունեն հստակ տեղ դաշտում և երբեք չեն հետևում միայն մեկ ֆուտբոլիստի, ինչի հետ Էլ կապված է նրանց անվանումը։ Որպես կանոն ազատ պաշտպաները տեղավորվում են անհատապես գործող պաշտպաններից հետ։ Նրանք կատարում են բացառապես պաշտպանողական գործառույթ։ Այս դիրքում ընդունված է օգտագործել հիանալի տեսողությամբ և զարգացած նախազգացումով ֆուտբոլիստների, քանի որ եթե պաշտպանը չկարողանա ուղղել խաղընկերոջ սխալը, ապա հարձակվողի դեմ կմնա միայն դարպասապահը։
Այս տիպի պաշտպանների մեջ հայտնի են Ֆրանց Բեկենբաուերը և Ֆրանկո Բարեզին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դիրքեր Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կանավիու
Կանավիու (Κανναβιού), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 170 մարդ։ Տեղակայված է Պանայա գյուղից 9 կմ դեպի արևմուտք։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Եկատերինբուրգ
Եկատերինբուրգ (Екатеринбург, 1924-1991 թվականներին անվանվել է Սվերդլովսկ (Свердловск), ի պատիվ բոլշևիկյան կուսակցության ղեկավարներից մեկի՝ Յակով Սվերդլովի), խոշոր քաղաք Ռուսաստանի կենտրոնական մասում, Ուրալյան լեռնաշղթայի Միջին Ուրալ կոչվող հատվածի արևելյան կողմում, Իսետ գետի ափին։ Ուրալյան դաշնային շրջանի և Սվերդլովսկի մարզի վարչական, արդյունաբերական, գիտա-կրթական ու մշակութային կենտրոնն է։ Ունի քաղաքային շրջանի կարգավիճակ ։ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 1.293.537, 2020 թվականի օգոստոսի տվյալներով՝ շուրջ մեկուկես միլիոն. այդ ցուցանիշով Ռուսաստանի մեծությամբ չորրորդ քաղաքն է (Մոսկվայից, Սանկտ Պետերբուրգից և Նովոսիբիրսկից հետո)։
Եկատերինբուրգը հաճախ անվանվում է «Ուրալի մայրաքաղաք», «Ռուսաստանի երրորդ մայրաքաղաք». նկատի է առնվում, որ իր տնտեսությամբ, մշակույթով, տրանսպորտային, զբոսաշրջային դերով ու նշանակությամբ երրորդ տեղն է զբաղեցնում այդ երկրում   ։
Քաղաքը տրանսպորտային կարևորագույն հանգույց է. ունի միջազգային օդանավակայան, նրա միջով են անցնում անդրսիբիրյան երկաթուղին և վեց դաշնային նշանակության ավտոմայրուղիներ։ Արդյունաբերական կարևորագույն կենտրոն է նաև՝ օպտիկա-մեխանիկական, մեքենաշինական, սարքաշինական, մետաղաձուլական ու մետաղագործական, ռազմա-արդյունաբերական համալիրի, պոլիգրաֆիական, սննդի ու թեթև արդյունաբերության հզոր ձեռնարկություններով։
Եկատերինբուրգը վարչական կարևոր կենտրոն է. այստեղ են գտնվում Ռուսաստանի կենտրոնական ռազմական օկրուգի շտաբը, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ուրալյան բաժանմունքի նախագահությունը, ՌԴ նախագահի ներկայացուցչությունը, դաշնային իշխանության 35 տարածքային մարմիններ ։
Վլադիմիր Սպիվակով
Վլադիմիր Սպիվակով, ռուս դիրիժոր, ջութակահար, «Մոսկվայի վիրտուոզներ» նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար։
Եկատերինբուրգ
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1723 թվականի նոյեմբերի 7-ին (հին տոմարով)՝ որպես երկաթաշինական գործարան (железоделательный завод): Բնակավայրին տրվել է Եկատերինա Առաջին կայսրուհու անունը։ 1781 թվականին Եկատերինա II-ը նրան շնորհել է Պերմի նահանգի գավառային քաղաքի կարգավիճակ։
19-րդ դարի վերջին 10-րդ դարի սկզբին քաղաքը դարձել է հեղափոխական պայքարի խոշոր կենտրոններից մեկը։ Խորհրդային իշխանության տարիներին վերածվել է արդյունաբերական, վարչական, մշակութային, գիտա-կրթական հզոր կենտրոնի։ Հսկայական ավանդ է ներդրել Հայրենական մեծ պատերազմում Խորհրդային Միության հաղթանակը կռելու գործում. նրա տարածքում գործող ծանր մեքենաշինության ուրալյան գործարանը պատերազմի տարիներին եղել է զրահատեխնիկա արտադրող խորհրդային խոշորագույն ձեռնարկություններից մեկը։ Հետպատերազմյան շրջանում համբավվել է ինքնատիպ կոնստրուկտիվիստական ճարտարապետությամբ  , համբավվել որպես «սթրիթ-արտ-ի ռուսական մայրաքաղաք»    ։
Վլադիմիր Սպիվակով
Կենսագրություն
Պատերազմից հետո Սպիվակովի ընտանիքը վերադարձել է Լենինգրադ՝ մայրը դասավանդել է երաժշտական դպրոցում, հայրը՝ որպես բժիշկ-դիետոլոգ։ 1955 թվականին Վլադիմիր Սպիվակովը հաշվառվել է Լենինգրադի կոնսերվատորիային կից դպրոցում, որտեղ աշակերտել է Լ. Մ. Սիգալին և Վ. Ի. Շերային։ 1963 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիային կից կենտրոնական երաժշտական դպրոցը։ 1963-1968 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի Յուրա Յանկելևիչի դասարանում։ 1970 թվականին ավարտել է ասպիրանտուրան։ Դիրիժոր է 1965 թվականից։ 1970 թվականից Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի դիրիժորն է։ 1975-1990 թվականներին դասավանդել է Գնեսինի անվան Երաժշտական ինստիտուտում։ 1994-2005 թվականներին Ցյուրիխում անցել է մաստեր կլաս շրջան։ 1979 թվականին ղեկավարել է «Մոսկվայի վիրտուոզներ» նվագախումբը։ 1984 թվականին Լեոնարդ Բերնարայնից նվեր է ստացել նրա դիրիժորական փայտիկը։ Ղեկավարում է Ռուսաստանի պետական նվագախումբը։
Եկատերինբուրգ
Պատմություն
Ռուսաստանի մի շարք այլ քաղաքների հետ Եկատերինբուրգը դարձել է ֆուտբոլի աշխարհի 2018 թվականի առաջնության եզրափակիչ հանդիպումների անցկացման մրցավայր։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2020 թվականի հուլիսի 2-ի հրամանագրով Եկատերինաբուրգին շնորհվել է «Աշխատանքային արիության քաղաք» («Город трудовой доблести“») կոչումը ։
Վլադիմիր Սպիվակով
Կենսագրություն
Ամուսնացել է հայ ջութակահար, դիրիժոր Զարեհ Սահակյանցի դստեր՝ Սաթի Սահակյանցի հետ ։
Եկատերինբուրգ
Կլիմա
Եկատերինբուրգին բնորոշ է մայրցամաքային խոնավ կլիման, որը Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ կրում է Dfb նիշը.
Հյուպատոսարաններ
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, Մեծ Բրիտանիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորությունը , Գերմանիան , Ֆրանսիան , Չինաստանը և մի շարք այլ երկրներ իրենց հյուպատոսարանն ունեն Եկատերինբուրգում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:1723 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1723 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
1837
Մահեր
Կատեգորիա:1837 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Պատանեկության կղզի
«Պատանեկության կղզի» («Остров юности»), 1976 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Շիլենկոն ։
Սյուժե
Գյուղական դպրոցի իններորդ դասարանցիները որոշել են կազմակերպել իրենց պատանեկան կոլտնտեսությունը, ինքնուրույն մշակել ու բերքահավաք անել։ Դպրոցի տնօրենն աջակցում է երեխաներին, և չնայած նրանց պատանեկան թիմում առկա դժվարին հարաբերություններին, նրանք կարողանում են իրականացնել իրենց ծրագիրը՝ հավատալով իրենց ուժերին։
Քննադատություն
«Новини кіноекрана» ամսագիրը (1978) ֆիլմը դասել է անհաջող ֆիլմերի շարքում, որոնք «զուրկ են բարձր մտքերից, կրքերի և զգացմունքների պայքարից», «Вітчизна» (1978) ամսագիրը գրել է. ... անհաջող, մոխրագույն, ճշմարտությունից զուրկ է նաև և «Պատանեկության կղզի» ֆիլմը։ Երիտասարդության համար և երիտասարդության մասին ֆիլմեր նկարահանելը հեշտ գործ չէ, այն խոհուն աշխատանք է պահանջում։ Բայց այս դեպքում սցենարի հեղինակ Ա. Վլասովը թեմային (երեխաների մասնակցությունն իրենց գյուղի կոլտնտեսության կյանքում, սեփական, մանկական կոլտնտեսություն ստեղծելու նրանց ցանկությունը) թեթև է վերաբերվել։ Ֆիլմն ստացվել է պարզունակ՝ նշված արհեստագործական շաբլոններով։ Եվ արդյունքում՝ հերթական ռեժիսորական ձախողումը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Սթիվ Օմոhունդրո
'''Սթիվ Մ. Օմոhունդրո''' (Steve Omohundro, ), ամերիկացի համակարգչային գիտնական, որի հետազոտությունների ոլորտները ներառում են Համիլթոնյան ֆիզիկա, դինամիկ համակարգեր, ծրագրավորման լեզուներ, մեքենայական ուսուցում, մեքենայական տեսլական և արհեստական բանականության սոցիալական հետևանքներ։ Նրա ներկայիս աշխատանքն օգտագործում է ռացիոնալ տնտեսագիտություն` զարգացնելու անվտանգ և օգտակար խելացի տեխնոլոգիաներ` ավելի լավ համատեղ մոդելավորման, փոխըմբռնման, նորարարության և որոշումների կայացման համար։
Ուսուցման ալգորիթմներ
Օմոհունդրոն Իլլինոյսի համալսարանում հիմնել է «Տեսլականի և ուսուցման խումբ», որը պատրաստել է 4 մագիստրոսական և 2 ասպիրանտական թեզեր։ Ուսուցման ալգորիթմների մեջ նրա աշխատանքը ներառում էր մի շարք արդյունավետ երկրաչափական ալգորիթմներ, բազմաձևույթներով ուսուցման խնդիրներ և այդ խնդիրների կատարման տարբեր ալգորիթմներ , համակարգչային տեսլականի ուսուցման և մոդելավորման հետ կապված այլ առաջադրանքներ , սկզբում լավագույնը մոդելի  մեքենայական ուսուցման հետ ձուլման մոտեցումներ  (ներառյալ թաքնված Մարկովի մոդելները և համատեքստային բովանդակությունից ազատ քերականությունը   ) և Ընտանեկան բացահայտման ուսուցման ալգորիթմի համար, որը բացահայտում է պատահական մոդելների պարամետրացված ընտանիքի չափը և կառուցվածքը ։
Ինքնակատարելագործվող Արհեստական բանականություն և դրա անվտանգությունը
Օմոհունդրոն Կալիֆոռնիայի Պալո Ալտո քաղաքում հիմնադրեց ինքնակառավարման իրազեկ համակարգեր՝ ուսումնասիրելու ինքնակատարելագործվող արհեստական բանականության տեխնոլոգիան և դրա սոցիալական հետևանքները։ Նա որպես արհեստական բանականության հետազոտող Մեքենայական Բանականության Հետազոտական Ինստիտուտի խորհրդական է։ Նա պնդում է, որ ռացիոնալ համակարգերը ցույց են տալիս խնդրահարույց բնական «մղումներ», որոնց անհրաժեշտ է դիմակայել՝ բանական համակարգերն ապահով կառուցելու համար ։ Արհեստական բանականության անվտանգության մասին Օմոհունդրոյի հոդվածները, խոսակցությունները և տեսանյութերը մեծ հետաքրքրություն են առաջացրել  ։ Նա բազմաթիվ զրույցներ է ունեցել ինքնակատարելագործվող արհեստական բանականության, կոոպերատիվ տեխնոլոգիաների, արհեստական բանականության անվտանգության և կենսաբանական բանականության հետ կապերի մասին։
Ծրագրավորման լեզուներ
«Մտածող մեքենաներ» կորպորացիայում Քլիֆ Լասերը և Սթիվ Օմոհունդրոն մշակել են Սթար Լիսպը ՝ կապի մեքենայի համար առաջին ծրագրավորման լեզուն։ Օմոհունդրոն միացել է Կալիֆորնիայի Բերկլիում գտնվող Համակարգչային գիտությունների միջազգային ինստիտուտին, որտեղ նա ղեկավարել է բաց կոդով Սաթեր ծրագրավորման լեզվի զարգացումը ։ Սաթերը ներկայացված է Օ'Ռեյլիի «Ծրագրավորման լեզուների պատմություն» պաստառում ։
Ֆիզիկայի և դինամիկ համակարգերի տեսություն
Օմոհունդրոյի «Երկրաչափական շեղման տեսությունը ֆիզիկայում» գրքում նկարագրվում է բնական Համիլթոնյան սիմպլեկտիկական կառուցվածքները ֆիզիկական մոդելների լայն շրջանակի համար, որոնք առաջանում են շեղման տեսության վերլուծության արդյունքում։
Նա ցույց տվեց, որ գոյություն ունեն հարթ դիֆերենցիալ հավասարումներ մասնավոր ածանցյալներում, որոնք կայուն կերպով կատարում են ունիվերսալ հաշվարկներ ՝ մոդելավորելով կամայական բջջային ավտոմատներ ։ Հետևաբար, այս PDE-ների ասիմպտիկ վարքագիծը տրամաբանորեն անորոշ է։
Ջոն Դեյվիդ Քրոուֆորդի հետ միասին նա ցույց տվեց, որ եռաչափ ժամանակաշրջանի կրկնապատկման համակարգերի ուղեծրերը կարող են ձևավորել տոպոլոգիականորեն տարբեր տորուս հանգույցների անսահման քանակ և նկարագրել դրանց կայուն և անկայուն բազմազանության կառուցվածքը ։
Մաթեմատիկա և Էփըլ պլանշետների մրցույթ
1986-ից 1988 թվականներին եղել է Ուրբանա-Շամպայնի Իլլինոյսի համալսարանի համակարգչային գիտության պրոֆեսորի օգնական և հիմնադրել է բարդ համակարգերի հետազոտման կենտրոն Ստեֆեն Վոլֆրամի և Նորման Փաքարդի հետ։ Մինչ Իլլինոյսի համալսարանում աշխատելը, նա աշխատել է Սթիվեն Վոլֆրամի և ևս հինգ հոգու հետ ու ստեղծել է խորհրդանշական «Մաթեմատիկա» մաթեմատիկական ծրագիրը ։ Նա և Վոլֆրամը գլխավորել են ուսանողների մի թիմ, որը հաղթեց «Էփըլ Քոմփյութեր» մրցույթում ՝ «2000 թվականի տարվա լավագույն համակարգիչը» նախագծելու համար։ Նրանց «Պլանշետ»-ի դիզայնը GPS- ով և այլ գործառույթներով սենսորային պլանշետ էր, որը վերջապես հայտնվեց, երբ Էփըլ ԱյՓադը ներկայացվեց 22 տարի անց ։
Այլ ներդրումներ
Սուբուտայ Ահմադը և Սթիվ Օմոհունդրոն մշակել են կենսաբանորեն իրատեսական նեյրոնային մոդելներ   ։ Որպես NEC գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտնական-հետազոտող, Օմոհունդրոն աշխատել է մեքենայական ուսուցման և համակարգչային տեսլականի ոլորտում և եղել է ԱՄՆ 5,696.964 արտոնագրի համահեղինակը․ «Տվյալների բազայի որոնման մուլտիմեդիա համակարգն աջակցում է տվյալների բազայում յուրաքանչյուր տարր գտնելու համար հետին հավանականության բաշխմանը    »:
Ծովահենի փազլը
Օմոհունդրոն զարգացրեց տեսաբան-խաղ ծովահենների փազլը, որը ներկայացված է Սայենթիֆիք Ամերիքան ամսագրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգչային գիտնական Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայի Բերկլիի համալսարանի շրջանավարտներ
Պալե Պրաչա (համայնք)
Պալե Պրաչա համայնք (, Општина Пале-Прача), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Պալե Պրաչա քաղաքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ
Վիկտոր Ավդեև (ռազմական գործիչ)
Կենսագրություն
Ծնվել է 1923 թվականին, Սորմովոյում։
Հաճախել է Պիոներների պալատին կից գրականության խմբակ։ Դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո 1941 թվականին մեկնել է ռազմաճակատ։ Մասնակից է եղել Հայրենական մեծ պատերազմին։ Պատերազմի ընթացքում Մոսկվայից հասել է Բեռլին։ Պատերազմը ավարտել է գվարդիայի կապիտանի կոչումով։ Պարգևատրվել է վեց մեդալներով և ԽՍՀՄ երեք շքանշաններով։
Պատերազմից հետո ընդունվել է հումանիտար գիտությունների ինստիտուտ, սակայն 1950 թվականին անմիջապես տեղափոխվել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի երրորդ կուրսը, որը ավարտել է 1954 թվականին։
Ստեղծագործություններ
Շատ բանաստեղծությունների և պոեմների հեղինակ է, որոնք հիմնականում նվիրված են պատերազմական ժամանակներին։
Բանաստեղծություններ սկսել է գրել դեռևս դպրոցում։ Լինելով խմբակի անդամ` նա մասնակցել է «Գորկու թոռների խոսքը» ժողովածուի հրատարակմանը, որտեղ Վ. Ավդեևը ներկայացրել է «Մանկական երկաթուղի» և «Նավաստի պատմություն» բանաստեղծությունները։
1951 թվականին Վ. Ավդեևը Միխայիլ Տիմոնինի և Ալեքսանդր Պլոտնիկովի հետ միասին բանաստեղծությունների մեծ ընտրանիք է հրատարակել «Ամենաթանկագինի մասին» ժողովածուի մեջ։ Երկու տարի անց Վոլգո-Վյատյան հրատարակչությունում լույս է տեսել նրա առաջին` «Վոլգայի լուսաբացը» գիրքը։
Պատերազմի մասին բանաստեղծություններից բացի, բանաստեղծը հրատարակել է «Սորմովիչի» պոեմը։ Դրանից հետո նա սկսել է աշխատել «Պատուհան դեպի արևելք» պոեմի վրա։ 1953 թվականի սկզբին նա այն հանձնում է «Գորկու ճշմարտություն» հրատարակչատանը։ Պոեմը պատրաստ էր տպագրության համար, մուտքագրված էր, բայց տարածքային կուսակցական կոմիտեում այն ​​կանգնեցվել է գրաքննության կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Էկոֆիզիոլոգիան Հայաստանում
Էկոֆիգիոլոգիական բնույթի աշխատություններում պարզաբանվել են հանրապետության տարբեր անտառաբուսաբանական շրջաններում վայրի պտղատու, ինչպես նաև ինտրոդուկցված ծառատեսակների կենսընթացների ակտիվությունը և հարմարվողականությունը (Վ. Ղազարյան)։ Բուսաբանության ինստիտուտում մշակվել են «Հայաստանի անտառապատման և կանաչապատման գիտական հիմունքները» (1974)։
Երկրաբուսաբանություն և էկոլոգիա
Ուշագրավ հետազոտություններ են ծավալվել նաև երկրաբուսաբանության և էկոլոգիայի ոլորտներում։ Հ. Մաղաքյանը, Շ. Աղաբաբյանը, Ե. Ղազարյանն ուսումնասիրել են հանրապետության գլխավոր մարգագետնաարոտավայրային զանգվածների բուսականությունը, Գ. Յարոշենկոն, Լ. Մախատաձեն՝ հաճարենու և կաղնու անտառները, Ա. Թախտաջյանը՝ չորասեր բուսականությունը և բուսականության հիմնական տիպերը, Ա. Բարսեղյանը՝ ջրաճահճային, Ա. Ֆեոդորովը, Ս. Նարինյանը, Վ. Ոսկանյանը, Ս. Բալոյանը, Ա. Զիրոյանը՝ ալպիական, Գ. Ֆայվուշը՝ տափաստանային բուսականությունը։ Կազմվել են Հայաստանի բուսական ծածկոցի, կերային հանդակների և անտառային բուսականության քարտեզները։ Վերջին տարիներին կարևոր աշխատանքներ են կատարվում հազվագյուտ բուսականության համակեցությունների ուսումնասիրության, ինչպես նաև էկոհամակարգերի վրա կլիմայի գլոբալ փոփոխության ներգործման ու ինվազիվ բույսերի տեսակների տարածման ուղղությամբ (Գ. Ֆայվուշ)։ Հայաստանը հարուստ է նաև երկրաբանական տարբեր դարաշրջանների բուսատեսակներով, որոնք ներկայացված են բույսերի տարբեր օրգանների դրոշմներով, մնացորդներով կամ քարացուկներով։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու Հայաստանի տարածքի հնագույն ֆլորայի պատկերը։
Կատեգորիա:Գիտությունը Հայաստանում Կատեգորիա:Էկոլոգիա
Կանանց ուսումնասիրություններ
Կանանց ուսումնասիրություններ (women’s studies, ինչպես նաև ֆեմինոլոգիա) գիտական հասկացություն, որն ուսումնասիրում է կանանց դիրքն ու կարգավիճակն աշխարհում կոնկրետ հանրության մեջ կամ որոշակի պատմական ժամանակահատվածում ։ Գիտական տվյալ ուղղվածության մեջ կանանց կյանքի փորձը դիտարկվում է հանրային և մշակութային իրականության համատեքստում։
Կանանց ուսումնասիրություններում առանձնացվում է չորս փուլ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքներ Կատեգորիա:Խտրականություն Կատեգորիա:Հասարակական գիտություններ Կատեգորիա:Խտրականություն ըստ երկրի
Կարաբազովկա (գյուղ, Զենկովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կարաբազովկա գյուղում բնակվում էր 163 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,919 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 177,37 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զինաիդա Սիմոնյան
Զինաիդա Ստեփանի Սիմոնյան (օրիորդական ազգանունը՝ Զոլոտնիկովա, ), Հայաստանը ներկայացրած ռուս անվանի հրաձգուհի, աշխարհի քառակի չեմպիոն, Եվրոպայի 15-ակի չեմպիոն, 1974 թ. աշխարհի չեմպիոն, ԽՍՀՄ բազմակի չեմպիոն , 60-ից ավելի ռեկորդների հեղինակ ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1975)։ 2003 թվականից եղել է Հայաստանի Օլիմպիական կոմիտեի գործադիր կոմիտեի անդամ ։
Կենսագրություն
Զինաիդա Սիմոնյանը ծնվել է 1950 թվականի մայիսի 20-ին Երևանում՝ Անաստասիա Չերկաշինայի և Ստեփան Զոլոտնիկովի ընտանիքում, որոնք 1948 թվականին Ռուսաստանից ժամանել էին Հայաստան՝ մարմարի գործարանում աշխատելու նպատակով։ Հրաձգությամբ սկսել է զբաղվել 1965 թվականից՝ Նիկոլայ Ղազարովի ղեկավարությամբ։ 1969 թվականից սկսել է մարզվել Յուրի Սիմոնյանի մոտ, որի հետ հետագայում (1972 թվականին) ամուսնացել է և վերցրել նրա ազգանունը։