cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իգոր Կոնդրատյուկ
Կարիերա
1996 թվականին պաշտպանել է ատենախոսություն կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար։
1997-2000 թվականներին եղել է 31 ալիքի (Մոսկվա) «Խաղալիքներ փողոցի համար» ծրագրի համահեղինակն ու վարողը։
1999-2019 թվականներին՝ «Կարաոկե մեյդանում» ծրագրի համահեղինակ, պրոդյուսեր և վարող (Ինտեր հեռուստաալիք, 1+1, ՍՏԲ), իսկ 2006 թվականին վարել է ՏՎ Ցենտրի «Կարաոկե Արբատում» ծրագիրը։
2003-2008 թվականներին եղել է «Հնարավորություն» ծրագրի պրոդյուսերն ու համահեղինակը։
2006 թվականին Ինտեր հեռուստաալիքում եղել է «Աստղային դուետ» նախագծի պրոդյուսերը, 2007 թվականին «Ամերիկյան հնարավորություն» ծրագրի հեղինակ և պրոդյուսեր՝ 1+1 հեռուստաալիքում, որի նկարահանումները տեղի են ունեցել ԱՄՆ-ում։
2009-2017 թվականներին «Ուկրաինան տաղանդ ունի» մրցույթի մշտական ժյուրի։
2020 թվականի սեպտեմբերի 21-ից 5 կանալով «Կոնդրատյուկը երկուշաբթի օրը» թոկ-շոուի հաղոդավար ։
Ընտանիք
2022 թվականի մարտի 14-ին ռուս զինվորականները գնդակոծել են Կիևի մոտ գտնվող Իհոր Կոնդրատյուկի տունը։ Նա տարհանվել է Կիևից և կնոջ հետ ապրել Լվովում ։
Մրցանակներ
«Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» ակումբի Անդրեյ Կոզլովի թիմի կազմում «Բյուրեղապակյա բու» թիմային մրցանակի դափնեկիր ։
«2005 թվականի հաջողության ֆավորիտներ» միջազգային մրցույթի հաղթող՝ «տարվա շոու-ծրագրերի հաղորդավար» անվանակարգում ։
Երաժշտություն
Եղել է Վիտալի Կոզլովսկու, Ալեքսանդր Վոևուցկու, Նատալյա Վալևսկայայի, Պավել Տաբակովի, Իննա Վորոնովի, Օլեսյա Կիրիչուկի և «Ավիատոր» խմբի (Յուրի Նիկիտինի հետ համատեղ) պրոդյուսերը ։ Ներկայումս չի զբաղվում պրոդյուսերությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի խմբագիրներ
Ջերմաչափ
Ջերմաչափ, ջերմաստիճանի չափման սարք։ Գործողության հիմքում ընկած են ֆիզիկական այնպիսի երևույթներ, ինչպիսիք են հեղուկների, գազերի և պինդ մարմինների ջերմային ընդարձակումը, գազի կամ հագեցած գոլորշիների ճնշման, նյութերի էլեկտրական դիմադրության, ջերմաէլեկտրաշարժ ուժի, պարամագնիսի մագնիսական ընկալունակության ջերմաստիճանային կախումը են։ Ջերմաչափի տարբերություն պիրոմետրի, անմիջականորեն հպվում է հետազոտվող միջավայրի հետ։ Ջերմաչափի կիրառությունները խիստ բազմազան են․ գոյություն ունեն կենցաղային (սենյակային՝ օդի և ջրի,), տեխնիկական գործածության ջերմաչափեր, բարձրահաճախային ջերմահետազոտական և օդերևութաբանական աշխատանքների համար են։
Ջերմաչափերի հիմնական և առավել տարածված տեսակներն են․ հեղուկային ջերմաչափը, որի գործողության սկզբում հեղուկային ջերմաչափեր․
Կիրառում
Անմիջական հաշվարկի ջերմաչափ է, լայնորեն կիրառվում է տեխնիկայում և լաբորատոր աշխատանքներում՝ -200 °C-ից մինչև 750 °C տիրույթի ջերմաստիճաններ չափելու համար։ Չափումների տիրույթից կախված՝ հեղուկային Ջերմաչափը կարող է լցվել պենտանով (-200 °C-ից մինչև 20 °C), էթիլ սպիրտով (-80 °C-ից մինչև 70 °C), կերոսինով (-20 °C-ից մինչև 300 °C), սնդիկով (-35 °C-ից մինչև 750 °C)։ Մանոմետրական ջերմաչափը, որի գործողության հիմքում ընկած է հետևյալ երեք սկզբունքներից մեկը, հեղուկի ջերմային ընդարձակումը, գազի ճնշման և հեղուկի հագեցած գոլորշիների ճնշման ջերմաստիճանային կախումները։ Տարբերում են գազային, հեղուկային և կոնդենսացիոն կամ շոգեհեղուկային մանոմետրական ջերմաչափեր։ Չափման տիրույթը 60 °C-ից մինչև 550 °C է։ Մազական խողովակի երկարության (մինչև 60 մ) շնորհիվ կարելի է չափումներ կատարել հեռավորությունից։ Դիմադրության ջերմաչափը, որի գործողության սկզբունքը հիմնված է մաքուր մետաղների, համաձուլվածքների և կիսահաղորդիչների էլեկտրական դիմադրության ջերմաստիճանային փոփոխության վրա (մետաղների էլեկտրական դիմադրությունը ջերմաստիճանի բարձրացման հետ մեծանում է, իսկ կիսահաղորդիչներինը՝ փոքրանում)։ Առավել տարածված են պլատինային (-263 °C-ից մինչև 1064 °C) և պղնձե (-50 °C-ից մինչև 180 °C) ջերմաչափերը։ Ցածր (0,1 °C-ից մինչև 100K) ջերմաստիճանների չափման համար լայնորեն կիրառվում են բարձր զգայունության կիսահաղորդչային ջերմաչափերերը։ 4,2 °C-13,8 К ջերմաստիճանային տիրույթում կիրառվում են գերմանիումային ճշգրիտ ջերմաչափերը։
Գազային ջերմաչափ
Գազային ջերմաչափը, որի գործողությունը հիմնված է իդեալական գազի ճնշման կամ ծավալի ջերմաստիճանային կախման վրա։ Առավել գործածական է հաստատուն ծավալի գազային ջերմաչափեր որի անոթում եղած գազի ջերմաստիճանային փոփոխությունը համեմատական է ճնշման փոփոխությանը։ Չափման տիրույթը 2 °C-ից մինչև 1300 К է։ Հատուկ նշանակության ջերմաչափերից են օդերեութաբանական ջերմաչափերը (օդերեութաբանական չափումների համար նախատեսված հատուկ կառուցվածքի հեղուկային ջերմաջափեր, նաև օդերևութաբանական գործիքներ), որը ծառայում է եռացող հեղուկի ջերմաստիճանով մթնոլորտային ճնշումը չափելու համար (մթնոլորտային ճնշման նվազումով հեղուկի եռման ջերմաստիճանն իջնում է), խորջրյա շրջվող ջերմաչափը որը սնդիկային ջերմաստիճանը նախատեսված է ջրամբարների ջրի ջերմաստիճանը տարբեր խորություններում չափելու համար։ Երբեմն կիրառում են նաե երկմետաղական ջերմաչափեր որի գործողության հիմքում ընկած է այն նյութերի ջերմային ընդարձակման տարբերությունը, որոնցից պատրաստված են ջերմաչափի զգայուն տարրերի թիթեղները, քվարցային ջերմաչափի՝ հիմնըված պիեգոքվարցի ռեզոնանսային հաճախականության ջերմաստիճանային կախման վրա, ունակային ջերմաչափեր որում օգտագործվում է սեգնետոէլեկտրիկների դիէլեկտրական ընկալունակության ջերմաստիճանային կախումը են։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ջերմաչափեր Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր Կատեգորիա:17-րդ դարի հայտնություններ
Ջոզեֆ Չարմս
Ջոզեֆ Չարմս (Joseph Churms, ), հարավաֆրիկացի աստղագետ, աշխատել է Յոհանեսբուրգի աստղադիտարանում։
Ամբողջ կյանքի ընթացքում աշխատել է Յոհանեսբուրգի աստղադիտարանում 1947-1987 թվականները, բացառությամբ 1953 և 1957 թվականները, երբ նա վերցրել է արձակուրդ անձնական պատճառներով։
Համաձայն Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալների՝ 1953 թվականին հայտնաբերել է 2 աստերոիդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ
Ցերիում
Ցերիում, քիմիական տարր է, որի նշանն է Ce, պարբերական համակարգի 6-րդ պարբերության, 3-րդ խմբի տարր, կարգահամարը՝ 58, ատոմական զանգվածը՝ 140,12։ Հազվագյուտ հողային տարր է, պատկանում է լանթանիդների ընտանիքին։ f տարր է, ատոմի արտաքին էլեկտրոնային թաղանթների կառուցվածքն է 4s2 4p6 4d10 4f2 5s2 5p6 6s2։ К, L և M թաղանթները լրացված են։
Պատմություն
Ցերիումը անվանումն ստացել է № 1 փոքր մոլորակի՝ ցերերայի անունից։
Բնության մեջ
Ամենատարածված լանթանոիդն է, կազմում է երկրակեղևի զանգվածի 4,5․10−3 %, ծովի ջրում՝ 5,2 мг/л, տարածվածությամբ 24-րդ տարրն է։ Հայտնի են ցերիումի 33 բնական միներալները, որոնցից ցերիումով առավել հարուստ են բաստնեզիտը և մոնացիաը (պարունակում են համապատասխանաբար 47 և 30 % ցերումի օքսիդ)։ Կենսոլորտում դանդաղ տեղաշարժվող տարր է, պարունակությունը բնական ջրերում և կենդանի օրգանիզմներում՝ աննշան։
Հանքավայրեր
Խոշոր հանքավայրերը գտնվում են ԱՄՆ-ում, Ղազախստանում, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում, Ավստրալիայում, Բրազիլիայում, Հնդկաստանում, Սկանդինավիայում։
Ստացում
Մաքուր (98,95 %) ցերիումը ստանում են Ցերիումի (IV) օքսիդը էլեկտրոլիզի ենթարկելով։ Ցերիումը մտնում է ֆեռոցերիում (6% Fe, 40-75% Се, մինչև 24 % La, Pr, Nd, երբեմն՝ 4,5-7 % Mg), միջմետաղ (7-10 % Fe, մինչև 93 % լանթանիդներ՝ 70 % Се), համաձուլվածքների բաղադրության մեջ։ Ֆեռոցերիումը, միջմետաղը, հազվադեպ նաև մաքուր։
Ֆիզիկական հատկություններ
Ցերիումը երկնագույն երանգով, արծաթափայլ մետաղ է, առաջացնում է ալոտրոպային չորս ձևափոխություն՝ α, β, γ և δ։
Ցերիումի հալման ջերմաստիճանը 798 °C է, եռմանը՝ 3467 °С, խտությունը՝ 6678 կգ/մ3 (20 °С)։
Մաքուր ցերիումը մածուցիկ մետաղ է։ Ցերիումը քիմիապես ակտիվ է։ Միացություններում ցուցաբերում է +3, +4 օքսիդացման աստիճաններ։ Մետաղների լարվածության շարքում գտնվում է ջրածնից առաջ․ թթուներից, տաքացնելիս նաև ջրից, դուրս է մղում ջրածինը։
Քիմիական հատկություններ
Ցերիումի (III) օքսիդը և հիդրօքսիդը՝ Ce(OH)3, հիմնային են, քլորիդը, սուլֆատը և նիտրատը՝ ջրում լուծելի, ֆտորիդը, օքսալատը, ֆոսֆատը՝ անլուծելի։
Се2О3-ը հեշտությամբ օքսիդանում է՝ առաջացնելով ցերիումի (IV) օքսիդը՝ СеO2, որը ջրում չլուծվող, սպիտակ փոշի է, լուծվում է խիտ ծծմբական թթվում՝ առաջացնելով սուլֆատ՝ Ce(SO4)2։ Ցերիում (IV) օքսիդիչ է։ Ցերիումը միանում է (տաքացնելիս) հալոգենների, ծծմբի, ազոտի, ֆոսֆորի և այլ տարրերի հետ։
Ցերիումը հեշտությամբ լուծվում է անօրգանական թթուներում, չի փոխազդում ալկալիների հետ։
Կիրառություն
Ցերիումը օգտագործվում են որպես պողպատը, թուջը, ալյումինի և մագնեզիումի համաձուլվածքները լիգիրացնող և մոդիֆիկացնող հավելանյութեր։ Ցերիումի մետաղները և համաձուլվածքները ծծմբազրկող (ֆոսֆորազրկող և այլն) ակտիվ միջոց է։
Ցերիումը օգտագործվում է էլեկտրավակուումային սարքերում, որպես գազակլանիչ (գետտեր), ցերիումի (IV) օքսիդը՝ ապակին գունազրկելու և միջուկային տեխնիկայում՝ պաշտպանիչ ապակիներ ստանալու համար։
Ցերիումի մագնեզիումի նիտրատը՝ Ce2Mg3(NO3)12·24H2O-ն կիրառում են ջերմաչափություն մեջ ։
Իզոտոպներ
Բնական ցեզիումը բաղկացած է 136Се (0,198 %), 138Се (0,25 %), 140Се (88,48 %) և 142Се (11,07 %) կայուն իզոտոպներից։
Ստացվել են 131-135, 137, 139, 141 և 143-148 զանգվածի թվերով 16 ռադիոակտիվ իզոտոպներ, որոնցից առավել կայուն է 144Ce (T1/2 = 275 օր)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լանթանոիդներ Կատեգորիա:Ցերիում
Լոնատե Պոցոլո
Լոնատե Պոցոլո (Lonate Pozzolo), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բալանտրեի տիրակալը
«Բալանտրեի տիրակալը» (նաև «Տեր բալանտրե» կամ «Մաստեր բալանտրե»; The Master of Ballantrae: A Winter's Tale)՝ պատմավեպ, որը գրել է շոտլանդացի գրող Ռոբերտ Լուիս Սթիվենսոնը, հրատարակված 1889 թվականին։ Այն պատմում է երկվորյակների մասին Երկրորդ յակոբիտյան հեղափոխության ժամանակ։
Սյուժե
Շարադրվում է Էֆրաիմ Մակկելարի հուշերի նման, ծառաները Դերրիս տարածաշրջանում, Շոտլանդիայում։ Ամեն ինչ սկսվում է 1745 թվականին, յակոբիտների երկրորդ հեղափոխության ժամանակ։ Երբ Կարլ Ստյուարտը սկսում է հեղափոխությունը, ըստ իր հոր, երկու եղբայրները Դերրիսդիրա՝ Ջեյմս և Հենրի, պետք է առանձնանան։ Իրանցից մեկը պետք է միանա հեղափոխաղներին, իսկ մյուսը լոյալիստներին։ Այսպիսով, կապ չունի թե ով կհաղթի, միևնույն է թագավորությունը կմնա ընտանիքի ձեռքում։ Փոքր եղբայրը ցանկանում է միանալ հեղափոխակներին, սակայն մեծը դեմ էր և նրանք վիճակ գցեցին։ Հաղթում է մեծ եղբայրը և գնում է յակոբիտների մոտ, իսկ փոքր եղբայրը մնում է և օգնում է այդ ժամանակվա թագավոր Գեորգ II-ին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոբերտ Ստիվենսոն Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Պատմական վեպեր Կատեգորիա:1889 վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Մարիա Լասնիգ
Մարիա Լասնիգ (Maria Lassnig, ), ավստրիացի նկարչուհի։
Կյանք և գործունեություն
1951 թվականին նա կրկին գնաց Վիեննա. ստանալով կրթաթոշակ՝ նկարչուհին 1952 թվականին ուղևորվեց Փարիզ և այնտեղ ծանոթացավ Անդրե Բրետոնի, Պաուլ Ցելանի, Բենիամին Պերեի և այլ ֆրանսիացի սյուրռեալիստների հետ. , ստեղծագործական առաջին փուլում նա հետաքրքրվում էր սյուրռեալիզմով։ 1954 թվականին Լասնիգը վերադարձավ վիեննական ակադեմիա և ավարտեց ուսումը Ալբերտ Գյուտերսլոյի խմբում։ Նկարիչ Արնուլֆ Ռայների հետ միասին նա համարվում է ավստրիական արվեստում ինֆորմել ուղղության հիմնադիրներից մեկը ։
1961 թ.-ից 1968 թվականների ընթացքում Լասնիգն ապրել և աշխատել է Փարիզում։ Նկարել է ջրաներկով և 2 մետրանոց «մարմնեղ» ստեղծագործություններ, որոնք, ընդ որում, երբեք չեն ցուցադրվել։ 1968 թվականին նկարչուհին տեղափոխվել է Նյու Յորք և բացել է իր արվեստանոցը։ 1970 թվականին նա անցել է տեղի Գեղարվեստի դպրոցի (School of Visual Arts) անիմացիոն նկարչության դասընթացը ։
Ձեռք բերելով 16 մմ-ոց կինոխցիկ՝ Լասնիգը նկարահանում է մի քանի ֆիլմ։ Նկարչուհու անիմացիոն և կինեմատոգրաֆիական աշխատանքների հավաքածուն ցուցադրվեց նրա ժառանգությանը նվիրված հետադարձ հայացքի ժամանակ վիեննական Ալբերտինա թանգարանում։ 1978 թվականին դրանք ցուցադրվեցին նաև Բեռլինի մշակութային DAAD ծրագրի շրջանակներում։ 1980 թվականին նկարչուհին վերադարձավ Վիեննա և առաջին կինն էր, որ զբաղեցրեց տեղի Կիրառական արվեստի համալսարանի գեղանկարչության ամբիոնի պրոֆեսորի պաշտոնը ։ Լասնիգի աշխատանքները ցուցադրվել են ժամանակակից արվեստի documenta ցուցահանդեսներում 1982 և 1997 թվականներին Կասելում։ Լասնիգի գործերի անհատական ցուցադրություններ տեղի են ունեցել Նյու Յորքի, Փարիզի, Ցյուրիխի, Հռոմի, Վիեննայի, Դյուսելդորֆի, Մայնի Ֆրանկֆուրտի, Հաագայի, Նյուրնբերգի, Լյուցերնի խոշորագույն թանգարաններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ժամանակակից նկարիչներ Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ավստրիական «Գիտության և արվեստի համար» պատվո խաչի ասպետներ
Արցունքաբեր նյութեր
Արցունքաբեր նյութեր, լաքրիմատորներ (լատ․ lacrima – արցունք), քիմիական միացությունների խումբ, որոնց գոլորշիների անգամ չնչին քանակությունը (0,0002–0,0003 մգ/լ) առաջացնում է աչքի լորձաթաղանթի ուժեղ գրգռում և արցունքաբերություն։ Խիստ ազդում են նաև մաշկի և շնչառական օրգանների վրա։
Արցունքաբեր նյութեր են հալոգենի ատոմ պարունակող օրգանական շատ միացություններ (\alpha-հալոգենակետոնները՝ R-CO-CH_2X, X-ը՝ հալոգենի ատոմ), քլորքացախաթթվի և բրոմքացախաթթվի էսթերները, քլորպիկրինը, բրոմբենզիլցիանիդը, քլորացետոֆենոնը, քլորացետոնը ևն։
Ալկառաս
Ալկառաս (Alcarràs, Alcarras),մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Սեգրիա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 114,82կմ2։ Բնակչությունը 8029 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Վերա Ասլանյան
Վերա Սարգիսի Ասլանյան, հայ թարգմանչուհի, 1989 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ։
Փափկամազ Հիսուս
«Փափկամազ Հիսուս» (Ecce Mono՝ «Ահա կապիկը»), ութսուն տարեկան ծխական Սեսիլի Խիմենեսի կողմից Էլիաս Գարսիա Մարտինեսի որմնանկարների անհաջող վերականգնման արդյունքը (1858-1934), գտնվում է Իսպանիայի Սարագոսա նահանգի Բորխա քաղաքի Գթասրտության տաճարում։ Ծխական համայնքը 2010-2012 թվականներին եկեղեցու ավագերեցի թույլտվությամբ վերականգնել է 20-րդ դարի «Ecce Homo» («Ահա մարդը») ավետարանական թեմայով որմնանկարը։ Նրա աշխատանքի արդյունքը շատ մասնագետներ ճանաչել են որպես «նկարչության պատմության մեջ ամենավատ վերականգնումը»։ Արդյունքում ստացված պատկերը, որը նման էր մորթավոր կապիկի, արագորեն հայտնի է դարձել։
Վերա Ասլանյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թվականի մարտի 28-ին, Երևանում։
Փափկամազ Հիսուս
Խիմենեսի աշխատանքը մաքրելու և որմնանկարը նախնական վիճակին վերադարձնելու մտադրության մասին լուրերը բողոքների առիթ են դարձել։ Վերականգնված պատկերի պաշտպանության համար միջնորդություն է ներկայացվել, որը ցույց էր տալիս, որ տարեց ծխականի աշխատանքը շատ ավելի արժեքավոր ու հետաքրքիր է, քան հարյուր տարի առաջվա բնօրինակը։ «Փափկամազ Հիսուսը» պրիմիտիվիզմի վառ օրինակ էր, որն անգամ համեմատվում էր Գոյայի,Մունկի և Մոդիլիանիի ստեղծագործությունների հետ։ 2012 թվականի ամռանը որմնանկարը առանձնացվել է, եկեղեցին սկսել է էքսկուրսիաներ կատարել այնտեղ` գանձելով խորհրդանշական վճար։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ «մեղավոր» Սեսիլի Խիմենեսը որոշել է եկեղեցուց պահանջել զբոսաշրջիկներից հավաքած միջոցների մի մասը ։
Ռիչարդ Գարֆիլդ
Ռիչարդ Գարֆիլդ (Richard Channing Garfield, ), խաղի դիզայներ, որը ստեղծել է «Magic: The Gathering» թղթախաղը և մասնակցել «Սպեկտրոմանսեր» համակարգչային խաղի մշակմանը։ «Magic: The Gathering»-ը նպաստել է կոլեկցիոներական քարտերով թղթախաղի զարգացմանը։
Փափկամազ Հիսուս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարներ Կատեգորիա:Հիսուս Քրիստոս Կատեգորիա:2012 իրադարձություններ
Վերա Ասլանյան
Կենսագրություն
Ավարտել է ԵՊՀ ռուսական բանասիրական և երկրաբանական ֆակուլտետները։ «Հայգունմետնախագիծ» գիտահետազոտական ինստիտուտի երկրաբանական բաժնի գիտաշխատող է։ 1970 թվականից ի վեր Հայաստանի մի շարք ամսագրերում նրա թարգմանությամբ ռուսերեն տպագրվում են դասական և ժամանակակից հայ գրողների վեպերը, վիպակները, պատմվածքները։
Ռիչարդ Գարֆիլդ
Կրթություն և կարիերա
1985 թվականին ստացել է հաշվողական մաթեմատիկայի բակալավրի աստիճան։ Նա սկսել է աշխատել Բելլի լաբորատորիայում, բայց հետո վճռականորեն վերսկսել է իր կրթությունը և սովորել կոմբինատորիկա Փենսիլվանիայի համալսարանում։
Վերա Ասլանյան
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայերենից ռուսերեն թարգմանիչներ
Ռիչարդ Գարֆիլդ
Կրթություն և կարիերա
«RoboRally»-ի համար հրատարակիչ փնտրելիս, որը նա նախագծել է 1985 թվականին, Գարֆիլդը 1991 թվականի գարնանը հանդիպել է «Wizards of the Coast» փոքր խաղային ընկերության նախագահ Փիթեր Ադկիսոնին, որը թողել է «RoboRally»-ն, քանի որ խաղը չափազանց բարդ է համարել և «Magic: The Gathering»-ը համարել հետաքրքիր, երբ Ռիչարդն է բերել այն ։ Նա սկսել է «Magic: The Gathering»-ի դիզայնի մշակման գործընթացը դեռևս որպես հետբուհական մասնագիտական կրթություն Փենսիլվանիայի համալսարանում։ Խաղը փորձարկողների խումբը, որն իր մեջ ներառել է Փենսիլվանիայի համալսարանի ծանոթ սովորողների մեծ մասը, ձևավորվել է խաղի մշակման շուրջ ։
Գարֆիլդն ավարտել է ուսումը Վիլս Հերբերտի ղեկավարությամբ և 1993 թվականին Փենսիլվանիայի համալսարանում ստացել է կոմբինատորիկայի դոկտորի կոչում։ Նրա դոկտորական ատենախոսությունը եղել է «The distribution of the binomial coefficients modulo p»-ն ։ Մաթեմատիկայի պրոֆեսորի պաշտոնը ստացել է Վաշինգտոն նահանգի Ուոլլա-Ուոլլա քաղաքի Ուիթման քոլեջում ։
«Magic: The Gathering»-ը թողարկվել է 1993 թվականին, «Wizards of the Coast»-ը դրա երկրորդ կեսին վաստակել է 200 հազար դոլար, թեև այդ ժամանակ ընկերությունն ունեցել է ընդամենը 7 մարդ։ Հաջորդ տարի արդեն 40 միլիոն դոլար շահույթ է ստացել, իսկ 1995 թվականին վաճառվել է ավելի քան 500 միլիոն քարտ։ 2003 թվականին արդեն խաղացել են ավելի քան 6 միլիոն մարդ ամբողջ աշխարհի 50 երկրներում, միաժամանակ ամեն տարի տեղի են ունեցել ավելի քան 100 հազար՝ միայն պաշտոնական մրցաշարեր։ «MTG»-ն ստեղծել է առևտրային թղթախաղերի մի ամբողջ ժանր։ Խաղի փորձարկողները սկսել են ինքնուրույն մշակել հավելումը, որն այնուհետև խմբագրվել է Գարֆիլդի կողմից՝ անցնելով նրա վերահսկողությունը։ Ռիչարդը հեռացել է ակադեմիայից՝ միանալու «Wizards of the Coast»-ին՝ որպես 1994 թվականի հունիսի լիարժեք խաղային դիզայներ։ Հետագայում նա «Dungeons & Dragons»-ի երրորդ հրատարակության հիմնական փորձարկողն է եղել, որը թողարկվել է 2000 թվականին «Wizards of the Coast»-ի կողմից։ Այնուհետև վերջնականապես հեռացել է «Wizards of the Coast»-ից՝ անկախ ծրագրավորող դառնալու համար։
«Dragon» ամսագրի 1997 թվականի դեկտեմբերի համարում՝ Գարֆիլդի թղթախաղերի արտոնագրային հայտի մասին հոդվածում, նրանց ասվել է, որ նա ԱՄՆ նախագահ Ջեյմս Աբրամ Գարֆիլդի (1831-1881) ծոռն է եղել, ինչպես նաև այն, որ նրա նախապապը թղթի ամրակների գյուտարարն է եղել ։
Ռիչարդ Գարֆիլդը դեռ ժամանակ առ ժամանակ վերամշակում է «Magic: The Gathering»-ը։ Նաև վերջերս նա ստեղծել է սեղանի խաղեր՝ «Pecking Order»-ը և «Rocketville»։ Վերջինս հրատարակել է «Avalon Hill»-ը՝ «Wizards of the Coast»-ի դուստր ձեռնարկությունը։ Այժմ Գարֆիլդը ավելի շատ ուշադրություն է դարձնում համակարգչային խաղերին։ Նա մասնակցել է «Schizoid»-ի և «Սպեկտրոմանսեր»-ի նախագծմանը և զարգացմանը։
Ռիչարդը ժլատ է խոսքերում։ Նա երկար է մտածում յուրաքանչյուր հարցի շուրջ, որպեսզի ավելի լավ ձևակերպի պատասխանը։ Գարֆիլդը գնահատում է խաղի բոլոր կողմերը։ «Magic: The Gathering»-ի վրա նա սկսել է աշխատել իրավունքների փոխանցումից 8 տարի առաջ՝ 1993 թվականին, բայց իրականում նա մի քանի ամիս աշխատել է խաղի զարգացման վրա։ Իսկ ինքը կարծել է, որ «Magic: The Gathering» գաղափարն իրեն է հասել Օրեգոնի ջրվեժի մոտ, երբ նա այցելել է ծնողներին։ Այդ ժամանակ «Magic: The Gathering»-ը նրա հոբբին է եղել ։
Ընտանիք
Ռիչարդն այժմ ամուսնացած է Կոհ-Յուն Քիմի հետ։ Նա երկու երեխա է ունեցել իր նախկին ամուսնությունից։
Խաղերի մշակում
Խաղերի մասնակի ցուցակ, որոնց մշակմանը մասնակցել է Ռիչարդ Գարֆիլդը․
«Netrunner»
«Cyberpunk 2020» տիեզերքի հիման վրա ստեղծվել են երկու՝ իրար հետ կապ չունեցող առևտրային թղթախաղեր։ 1996 թվականին «Wizards of the Coast» ընկերությունը թողարկել է «Netrunner» խաղը, որը մշակել է Ռիչարդը։ Երկրորդ խաղը, որը կոչվում է «Cyberpunk CL», մշակվել է Փիթեր Վաքսի կողմից և թողարկվել է 2003 թվականին «Social Games»-ի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիլադելֆիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1966 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով
Ինքնաթիռների ցանկ (N-S)
Ինքնաթիռների ցանկ՝ ըստ արտադրողների
NAMC
(Nihon Aircraft Manufacturing Corporation)
Symphony Aircraft Industries
Ինքնաթիռների ցանկ
A-B C-D E-H I-M N-S T-Z
Վանիլ (համեմունք)
Վանիլ, սննդային հավելում, որը ստացվում է վանիլի խոլորձներից, հիմնականում ՝ մեքսիկական տեսակներից, հարթատերև վանիլից։ Վանիլա (vanilla) բառը, որն առաջացել է վայնիլայից (vainilla), իսպաներեն վայնա (vaina) բառի նվազական ձևն է (vaina նշանակում է ծածկոց կամ պատիճ) և թարգմանվում է որպես «փոքր պատիճ» ։ Մինչկոլումբոսյան Ամերիկայի մեզոամերիկացիները մշակել են վանիլի խոլորձի որթը, որը ացտեկները կոչում էին tlīlxochitl: Վանիլը, ինչպես նաև շոկոլադը առաջին անգամ Եվրոպա է բերվել իսպանացի կոնկիստադոր Էռնան Կորտեսի կողմից 1520-ական թվականներին ։
Վանիլի միրգը, որից էլ ստացվում է բուրավետիչը, աճեցնելու համար անհրաժեշտ է իրականացնել փոշոտում։ 1837 թվականին բելգիացի բուսաբան Շառլ Ֆրանսուա Անտուան Մորենը հայտնաբերել է այս փաստը և առաջադրել բույսի արհեստական փոշոտման մեթոդ ։ Մեթոդը համարվել է ֆինանսապես անշահավետ և չի գործածվել։ 1841 թվականին Էդմոնդ Ալբիուսը, ով Հնդկական օվկիանոսի ֆրանսիական Ռեյունյոն կղզում բնակվող ստրուկ էր, 12 տարեկան հասակում հայտնաբերել է, որ բույսը հնարավոր է ձեռքով փոշոտել։ Ձեռքով փոշոտման շնորհիվ բույսի մշակումը հնարավոր է դարձել ողջ աշխարհում ։
Ներկայումս վանիլի երեք հիմնական տեսակները աճեցվում են ամբողջ աշխարհում և առաջացել են Մեզոամերիկայում, ինչպես նաև ժամանակակից Մեքսիկայի որոշ հատվածներում աճող տեսակներից ։ Այս երեք տեսակներն են V. planifolia-ն (հոմ․ V. fragrans), որն աճեցվում է Մադագասկարում, Ռեյունյոնում և Հնդկական օվկիանոսի երկայնքով արևադարձային այլ վայրերում, V. tahitensis-ը, որն աճեցվում է Խաղաղ օվկիանոսի հարավային հատվածներում և V. pompona-ն, որն աճեցվում է Կարիբյան կղզիներում, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում ։ Աշխարհում տարածված վանիլի մեծ մասը V. planifolia տեսակի վանիլն է, որն ավելի հաճախ հայտնի է որպես բուրբոն վանիլ (առաջացել է Ռեյունյոն կղզու հին անվանումից՝ Île Bourbon) կամ մադագասկարյան վանիլ և արտադրվում է Մադագասկարում, Հնդկական օվկիանոսի հարավամերիկյան հատվածների կղզիներում և Ինդոնեզիայում։ Մադագասկարի և Ինդոնեզիայի մշակատարածքներում աճեցվում է աշխարհի վանիլի պաշարի երկու երրորդը։
Վանիլը զաֆրանից հետո երկրորդ ամենաթանկ համեմունքն է աշխարհում, քանի որ վանիլի սերմնապատիճներ աճեցնելն աշխատատար է։ Չնայած գնին, վանիլը բարձր է գնահատվում իր համի համար ։ Վանիլը լայնորեն օգտագործվում է ինչպես առևտրային, այնպես էլ սիրողական խոհանոցում, օծանելիքի արտադրության և արոմաթերապիայի մեջ։
Պատմություն
Համաձայն ժողովրդական համոզմունքի՝ տոտոնակ ացտեկների դարաշրջանի մարդիկ, ովքեր բնակվում են Մեքսիկայի արևելյան ափի շրջակայքում՝ ներկայիս Վերակրուզ նահանգում, 15-րդ դարում առաջիններից էին, որ սկսել են զբաղվել վանիլի մշակությամբ ։ Մեքսիկայի կենտրոնական բարձրավանդակից արշաված ացտեկները նվաճել են տոտոնակներին և հավանել վանիլի համը այն առաջին անգամ փորձելուց հետո։ Ացտեկները պտուղն անվանել են tlilxochitl կամ «սև ծաղիկ», քանի որ հասունացած պտուղը քաղելուց քիչ անց չորանում և սևանում է։
Մինչև 19-րդ դարի կեսերը Մեքսիկան եղել է վանիլի գլխավոր արտադրողը ։ 1819 թվականին ֆրանսիացի ձեռներեցները վանիլի մրգեր են տեղափոխել Ռեյունյոն և Մավրիկիոս կղզիներ՝ այնտեղ վանիլ արտադրելու հույսով։ Այն բանից հետո, երբ Էդմոնդ Ալբիուսը հայտնաբերել է ծաղիկները ձեռքով արագ փոշոտելու մեթոդը, պատիճները սկսել են տարածվել և փարթամանալ։ Շուտով արևադարձային խոլորձները և դրանց փոշոտման հրահանգները Ռեյունյոնից ուղարկվել են Կոմորյան կղզիներ, Սեյշելյան կղզիներ և Մադագասկար։ Մինչև 1898 թվականը Մադագասկարը, Ռեյունյոնը և Կոմորոսյան կղզիներն արտադրել են 200 տոննա վանիլի պատիճ, որը կազմել է համաշխարհային արտադրության մոտ 80%-ը։ Համաձայն ՄԱԿ-ի Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության, Ինդոնեզիան ներկայումս պատասխանատու է աշխարհի բուրբոն վանիլի արտադրության ճնշող մեծամասնության և ամբողջ աշխարհում վանիլի մրգի արտադրության 58%-ի համար։
Վանիլի շուկայական գինը 1970-ականների վերջին կտրուկ բարձրացել է՝ հիմնական մշակաբույսերի՝ արևադարձային ցիկլոնի կողմից ավերման պատճառով։ Մինչև 1980-ականների սկիզբը վանիլի գինը բարձր է մնացել, չնայած ինդոնեզիական վանիլի ի հայտ գալուն։ 1930 թվականին ստեղծված կարտելը, որը ղեկավարում էր վանիլի գինը և բաշխումը, 1980-ականների կեսերին լուծարվել է ։ Հետագա մի քանի տարիների ընթացքում վանիլի գները նվազել են 70%-ով՝ հասնելով 20 ԱՄՆ դոլարի մեկ կիլոգրամի դիմաց։ Գները կրկին կտրուկ աճել են այն բանից հետո, երբ 2000 թվականի ապրիլին արևադարձային ցիկլոն Հուդահը հարվածել է Մադագասկարին։ Ցիկլոնը, քաղաքական անկայունությունը և երրորդ տարվա անբարենպաստ եղանակը վանիլի գները 2004 թվականին հասցրել են ապշեցուցիչ 500 ԱՄՆ դոլարի մեկ կիլոգրամի դիմաց, որի արդյունքում վանիլի արտադրության մրցակցությանը միացել են նոր երկրներ։ Լավ բերքը, զուգորդվելով արհեստական վանիլի արտադրության հետևանքով առաջացած պահանջարկի հետ, 2005 թվականի կեսին շուկայական գինը հասցրեց մինչև 40 ԱՄՆ դոլարի։ Մինչև 2010 թվականը գները իջան մինչև 20 ԱՄՆ դոլար/կգ ։ Էնավո ցիկլոնը 2017 թվականին վանիլի գինը կրկին կտրուկ բարձրացրեց մինչև 500 ԱՄՆ դոլար/կգ։
Մադագասկարին (հատկապես պարարտ Սավայի շրջանը) բաժին է ընկնում վանիլի համաշխարհային արտադրության մեծ մասը։ Մեքսիկան, որը ժամանակին բնական վանիլի արտադրությամբ զբաղվող առաջատար երկիրն էր համարվում՝ տարեկան 500 տոննա վանիլի պատիճների բերքատվությամբ, 2006 թվականին արտադրել է ընդամենը 10 տոննա։ «Վանիլային» արտադրանքի մոտ 95%-ը վանիլի մրգի փոխարեն արհեստականորեն համեմված է լիգնինից ստացված վանիլինով ։
Ստուգաբանություն
Նախքան Կորտեսի Մեքսիկա ժամանելը, վանիլը Հին աշխարհում ամբողջովին անհայտ էր։ 16-րդ դարի սկզբին Մեքսիկայի Ծոց ժամանած իսպանացի հետախույզներն են վանիլին տվել ներկայիս անունը։ Նույն դարում ավելի ուշ պորտուգալացի նավաստիները և ճանապարհորդները վանիլը տարել են Աֆրիկա և Ասիա։ Նրանք այն անվանում էին վայնիլա (vainilla) կամ «փոքրիկ պատիճ»։ Վանիլա բառը անգլերենում գործածության է դրվել 1754 թվականից, երբ բուսաբան Ֆիլիպ Միլերը իր «Այգեգործի բառարան» գրքում գրառում է կատարել այդ տեսակի մասին ։ Վանիլա (vanilla) բառը վայնա (vaina) բառի նվազական ձևն է, որն էլ առաջացել է լատիներեն վագինա (vagina, ծածկոց) բառից և նկարագրում է պատիճների ձևը։
Վանիլային խոլորձ
Վանիլը հիմնականում ստացում է V. planifolia տեսակից, որը բնիկ աճում է Մեքսիկայում, սակայն այժմ լայնորեն աճեցվում է նաև արևադարձային տարածքներում։ Ինդոնեզիան և Մադագասկարը վանիլի աշխարհի խոշորագույն արտադրողներն են։ Վանիլի աղբյուր են նաև V. pompona-ը և V. tahitiensis-ը (աճում են Նյուեյում և Տահիտիում), սակայն այս տեսակների մեջ վանիլինի պարունակությունը զգալիորեն ավելի քիչ է քան V. planifolia-ի մեջ։
Վանիլը աճում է որպես որթատունկ, բարձրանում է ծառերի, սյուների կամ այլ հենարանների վրա։ Այն կարող է աճեցվել անտառային վայրերում (ծառերի վրա), տնկարկներում (ծառերի կամ սյուների վրա) կամ ջերմոցներում։ Վանիլի աճի միջավայրի համար հաշվի են առնվում ոչ միայն հարակից բույսերը, այլ նաև տարածքի կլիման, աշխարհագրությունը և երկրաբանությունը։ Չմիջամտելու դեպքում այն հենարանի վրա աճում է հնարավորինս բարձր և տալիս է քիչ քանակությամբ ծաղիկներ։ Վանիլ աճեցնողներն ամեն տարի բույսի վերևի հատվածները ծալում են դեպի ներքև, որպեսզի բույսը հասանելի լինի կանգնած աշխատող մարդու համար։ Սա նաև մեծապես խթանում է բույսի ծաղկումը։
Վանիլի պատիճների ներսում կա յուղոտ հեղուկ, որը լցված է փոքրիկ սերմերով։Մեկ ծաղիկ մեկ պտուղ է տալիս։ 5-րդ պլանոֆոնիայի ծաղիկները հերմաֆրոդիտիկ են. Նրանք կրում են ինչպես արական, այնպես էլ իգակաան բջիջներ։ Այնուամենայնիվ, ինքնակառավարվող փոշոտումը արգելափակվում է այդ օրգանները բաժանող մեմբրանով։ Ծաղիկները կարող են փոշոտվել Melipona ( լեռնային մեղու) սեռի մեղուների մեղվաբուծական ցեղից ։Եվրոպայում ծաղկած վանիլային առաջին խոլորձը 1806-ին պատվավոր Չարլզ Գրեյվիլի Լոնդոնի հավաքածուում էր։ Այդ գործարանի սահմանները հասան Հոլանդիա և Փարիզ, որից հետո ֆրանսիացիներն առաջին անգամ խաղողի այգիները փոխպատվաստեցին իրենց արտասահմանյան գաղութներում:Որթերն աճում էին, բայց պտուղ չէին բերելու Մեքսիկայից դուրս։ Նրանք փորձեցին այս մեղունը տանել այլ վայրեր, սակայն անօգուտ:Առանց մեղուների պտուղ արտադրելու միակ ճանապարհը արհեստական ​​փոշոտումն է։ Այսօր նույնիսկ Մեքսիկայում ձեռքի փոշոտումը լայնորեն օգտագործվում է։
1836 թ.-ին բուսաբան Շառլ Ֆրանսուա Անտուան ​​Մորենը,ով սուրճ էր խմում Պապանթլայի իր տան (Մեքսիկայի Վերակրուզ քաղաքում) բակում հանկարծ իր սեղանի կողքին նկատեց սև մեղուներին, որոնք թռչում էին վանիլի ծաղիկների շուրջը։ Նա ուշադիր հետևում էր նրանց գործողություններին, քանի որ նրանք վայրէջք էին կատարում և շարունակում իրենց ճանապարհը դեպի ծաղկի ծաղկի ներսը՝ փոխանցելով փոշին։ Մի քանի ժամ անց ծաղիկները փակվեցին, և հետո Մորենը նկատեց վանիլային պատիճներ, որոնք սկսում են ձևավորվել։ նկատեց վանիլային պատիճներ, որոնք սկսում են ձևավորվել։ Մորենը անմիջապես սկսեց փորձարկել ձեռքի փոշոտումը։ Մի քանի տարի անց ՝ 1841-ին, Ռեյունյոնում 12-ամյա Էդմոնդ Ալբիուս անունով 12-ամյա ստրուկի կողմից մշակվեց պարզ և արդյունավետ արհեստական ​​ձեռքի փոշոտման մի մեթոդ, մեթոդ, որը մինչ այժմ օգտագործվում է։ Օգտագործելով բամբուկե բշտիկավոր թրթռոց, գյուղատնտեսական աշխատողը բարձրացնում է նիշը և խարանը բաժանող մեմբրանը, այնուհետև, օգտագործելով բութ մատը, փոթորիկից փոթորիկից փոխանցում է ստիգմա:Ծաղիկը ՝ ինքնամաքրվելով, այնուհետև պտուղ է տալիս։ Վանիլը ծաղկում է մոտ մեկ օրվա ընթացքում, երբեմն էլ ավելի քիչ, ուստի աճեցողները ստիպված են ամեն օր ստուգել իրենց տնկարկները բաց ծաղիկների համար, ժամանակատար աշխատանք։ Այլ խոլորձների սերմերի նման, վանիլային սերմերը չեն բուսում առանց որոշակի սնկերի առկայության։ Փոխարենը, աճեցողները վերարտադրում են բույսը կտրելով. Նրանք հեռացնում են որթի հատվածները վեց կամ ավելի տերևային հանգույցներով, յուրաքանչյուր տերևի դիմաց արմատ:Երկու ստորին տերևները հանվում են, թաղվում չամրացված հողի մեջ։ Մնացած վերին արմատները կպչում և աճում են հողի մեջ։ Լավ պայմաններում աճը արագ է։
Քիմիա
Վանիլային կառուցվածքը ինքնին ահագին բարդ է։ Իրական սերմացուի քաղվածքը մի քանի հարյուր տարբեր միացությունների, այդ թվում `վանիլինի, ացետալդեհիդի, քացախաթթվի, ֆուրֆուրալի, հեքսանոնաթթվի, 4-հիդրօքսիբենզալդեհիդի, էգենոլի, մեթիլային ցինամատի և իզոբուտիրաթթվի բարդ խառնուրդ է:Սինթետիկ էությունը բաղկացած է էթանոլում սինթետիկ վանիլինի լուծույթից։ Քիմիական միացությունը վանիլինը (4-հիդրօքսի-3-մետոքսիբենզալդեհիդ) հիմնական վանիլինի բնութագրական համն ու բույրն է և հանդիսանում է բուժված վանիլային պատիճի հիմնական համային բաղադրիչը։
Մշակում
Ընդհանուր առմամբ, որակյալ վանիլ կարելի է ստանալ լավ որթերից և արտադրության զգույշ մեթոդների շնորհիվ։ Առևտրային վանիլի արտադրությունը կարող է իրականացվել բաց դաշտի և «ջերմոցային» գործողությունների պայմաններում։ Արտադրական երկու համակարգերը կիսում են այս նմանությունները։ Վանիլը լավագույնս աճում է տաք և խոնավ կլիմայում `ծովի մակարդակից մինչև 1,500 մ բարձրություն։ Իդեալական կլիմայի համար անհրաժեշտ է չափավոր անձրև, 1.500-3,000 մմ, հավասարաչափ բաշխված տարվա 10 ամիսների ընթացքում։ Մշակման համար օպտիմալ ջերմաստիճանը օրվա ընթացքում 15–30 °C է (59–86 °F), իսկ գիշերվա ընթացքում ՝ 15–20 °C (59–68 °F): դեալական խոնավությունը մոտ 80% է, և ջերմոցային պայմաններում նորմալ պայմաններում կարելի է հասնել գոլորշիացնող հովացուցիչի միջոցով։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ջերմոցային վանիլը աճեցվում է հասարակածի մոտ և պոլիմերային (HDPE) ցանցի տակ (ստվերում է 50%), այս խոնավությունը հնարավոր է հասնել շրջակա միջավայրի կողմից։ Վանիլի առավել հաջող աճեցումն ու վերամշակումը կատարվում են տարածաշրջանում հասարակածի 10-20 ° ջերմաստիճանում։
Վանիլի մշակման համար հողերը պետք է լինեն պարարտ, օրգանական նյութերի բարձր պարունակությամբ և չամրացված հյուսվածքով։ Նրանք պետք է լավ ջրահեռացվեն, և մի փոքր թեքությունը կօգնի այս վիճակում։ Ցանքածածկը շատ կարեւոր է որթատունկի պատշաճ աճի համար
Պաշարների տարածում և պատրաստում
Վանիլի տարածումը կարող է իրականացվել ցողունի կտրմan կամ հյուսվածքների մշակման ձևով։: Բոլոր բույսերը պետք է աճեն 50% ստվերի տակ, ինչպես նաև մնացած բերքը։ Խրամատները կոկոսի կեղևով և միկրո ոռոգմամբ աճեցնելը ապահովում է իդեալական միկրոկլիմա բուսական աճի համար ։Կտորները 60-ից 120 սմ (24-ից 47 սմ) պետք է ընտրվեն դաշտում կամ ջերմոցում տնկելու համար։ 60-ից 120 սմ-ից ցածր (24-ից 47 սանտիմետր) հատումները նախքան տնկելը անհրաժեշտ է արմատավորվել և մեծացնել առանձին տնկարանում։ Բույսերի տնկումը միշտ պետք է բխի խաղողի այգուց չմշակված մասերից։ Մինչև տնկելը հատումների վիլինգը ավելի լավ պայմաններ է ստեղծում արմատների առաջացման և կայացման համար ։
Հատվածները տնկելուց առաջ որթերը օժանդակող ծառերը պետք է տնկվեն հատումները ցանելուց առնվազն երեք ամիս առաջ։ 30 × 30 × 30 սմ փոսերը փորված են ծառից հեռու գտնվող 30 սմ (12 դյույմ) հեռավորության վրա և լցված գյուղատնտեսական բակային գոմաղբով (vermicompost), ավազով և վերին հողով լավ խառնված։ Միջին հաշվով 2000 հատ կարելի է տնկել մեկ հեկտարի համար (2,5 ակր)։ Կարևոր նկատառում է այն, որ բազայից հատումները տնկելիս պետք է չորս տերև կտրատել, և կտրատված բազալային կետը պետք է սեղմել հողի մեջ այնպես, որ հանգույցները սերտ կապի մեջ լինեն հողի հետ և տեղադրվեն խորության վրա 15-ից 20 սմ-ով։Կտրման վերին մասը կապում ենք ծառի հետ ՝ օգտագործելով բնական մանրաթելեր, ինչպիսիք են բանանինը կամ կանեփինը։
Հյուսվածքների մշակույթ
Հյուսվածքների մշակույթը առաջին անգամ օգտագործվել է որպես վանիլային բույսեր ստեղծելու միջոց `1980-ականների ընթացքում Թամիլ Նադուի համալսարանում։ Սա Հնդկաստանում 5-րդ պլանոֆոնիայի աճեցման առաջին նախագծի մասն էր։ Այդ ժամանակ Հնդկաստանում վանիլի տնկման պաշար էր պակասում:Վանիլային հյուսվածքների մշակման համար առաջարկվել են մի քանի մեթոդներ, բայց դրանց բոլորը սկսվում են վանիլային որթատունկից. ։
Արհեստական վանիլ
Արհեստական վանիլային արտադրանքի մեծ մասը պարունակում է վանիլին, որը կարող է արհեստականորեն արտադրվել լիգինից `փայտից հայտնաբերված բնական պոլիմերից։ Սինթետիկ վանիլինի մեծ մասը մածուցիկությամբ հումք է, որն օգտագործվում է թղթի արտադրությունումում, որի մեջ լինգինը քայքայվում է ՝ օգտագործելով սուլֆատներ։ Այնուամենայնիվ, վանիլինը իրական վանիլային մրգերի հայտնաբերված 171 անուշաբույր բաղադրիչներից մեկն է միայն ։
Leptotes bicolor-ը արխիդեայի տեսակը է,որը օգտագործվում է որպես բնական վանիլին փոխարինող Պարագվայում և Բրազիլիայի հարավում։ 1996 թ. ԱՄՆ Սննդի և դեղերի վարչությունը նախազգուշացրեց, որ Մեքսիկայում վաճառված վանիլինի որոշ ապրանքներ պատրաստված են ավելի էժան պատիճից որը, ինչպես նաև վանիլինը, պարունակում է նաև տոքսին կումարին:Նրանք սպառողներին խորհուրդ տվեցին մշտապես ստուգել բաղադրիչների պիտակը և խուսափել կասկածելի էժան արտադրանքներից ։
Բերքահավաք
Վանիլային մրգերի բերքահավաքը նույնքան աշխատատար է, որքան ծաղկում է ծաղիկները։ Հասուն, մուգ կանաչ պատիճները չեն հավաքվում:Պատիճի հասունացումը դատելը դժվար է, քանի որ դրանք փոշիացումից անմիջապես հետո հասնում են լիարժեք չափի։ Գլյուկովիլինը կուտակում է 20 շաբաթից, առավելագույնը ՝ փոշոտումից հետո մոտ 40 շաբաթ :Չոր նյութի և գլուկովիլիլինի կուտակումները խիստ փոխկապակցված են։ Յուրաքանչյուր մրգերից ամենալավ համը ապահովելու համար յուրաքանչյուր անհատական ​​պատիճ պետք է ձեռքով վերցվի այնպես, ինչպես սկսում է պառակտվել վերջում։ Գերադասելի պտուղները, ամենայն հավանականությամբ, թանկանում են, ինչը հանգեցնում է շուկայական արժեքի նվազմանը։ Դրա առևտրային արժեքը ամրագրված է պատիճի երկարության և արտաքին տեսքի հիման վրա։
Եթե պտուղը ավելի քան 15 սմ է (5,9 դյույմ) երկարությամբ, ապա այն դասակարգվում է որպես առաջին որակ։ 16 սմ-ից ավելի մեծ պտուղները (6,3 դյույմ) և մինչև 21 սմ բարձրությունը (8,3 դյույմ) սովորաբար պահվում են վանիլային համեղ շուկայում ՝ լավագույն խոհարարների և ռեստորանների վաճառքի համար։ Եթե պտուղները տևում են 10-ից 15 սմ երկարություն, ապա պատիճները գտնվում են երկրորդ որակի կատեգորիայի տակ, իսկ 10 սմ-ից պակաս (3,9 դյույմ) երկարությամբ պտուղները գտնվում են երրորդ որակի կատեգորիայի մեջ։ Յուրաքանչյուր միրգ պարունակում է հազարավոր մանր սև սերմերի վանիլ։ Վանիլային մրգերի բերքատվությունը կախված է կախովի և պտղատու այգիներից ցուցաբերվող խնամքից և կառավարումից։ Օդային արմատների խթանմանն ուղղված ցանկացած պրակտիկա ուղղակիորեն ազդում է որթատունկի արտադրության վրա։ Հինգ տարեկան պատիճը կարող է արտադրել 1,5-ից 3 կգ (3.3-ից 6.6 lb) պատիճներ, և այս արտադրությունը մի քանի տարի անց կարող է աճել մինչև 6 կգ (13 լբ)։ Բերքահավաք կանաչ պտուղը կարող է առևտրայնացվել որպես այդպիսին կամ բուժվել `ավելի լավ շուկայական գին ստանալու համար։
Արտադրություն
2017 թվականին վանիլի համաշխարհային արտադրությունը 8142 տոննա էր, որը ղեկավարում էր Մադագասկարը ՝ ընդհանուր 39,6% -ով, իսկ Ինդոնեզիան ՝ 29,5% (աղյուսակ)։ Մադագասկարում երաշտի, ցիկլոնների և գյուղատնտեսական անբավարար գործելակերպի պատճառով մտահոգություններ կան 2017 և 2018 թվականներին վանիլի գլոբալ մատակարարման և ծախսերի վերաբերյալ ։ Մադագասկարի ֆերմերների նկատմամբ հանցավոր ձեռնարկությունների ինտենսիվությունը բարձր է ։
Օգտագործում
Սննդի մեջ վանիլը ուժեղ բույր կարող է ձեռք բերել, եթե պատիճները բաժանվեն երկու մասի ՝ ավելի շատ պատիճի մակերևույթի մակերեսը ենթարկելով հեղուկին։ Այս դեպքում պատիճների սերմերը խառնվում են պատրաստման մեջ։ Բնական վանիլը նման է շագանակագույն կամ դեղին գույն երանգներին՝ կախված կոնցենտրացիայից։ Լավ որակի վանիլին ունի ուժեղ, անուշաբույր համ, բայց փոքր քանակությամբ ցածրորակ վանիլի կամ արհեստական վանիլային նման համեմունքներով սնունդը շատ ավելի տարածված է, քանի որ իսկական վանիլը շատ ավելի թանկ է։
Համարվելով աշխարհի ամենատարածված բույրն ու համը, լայնորեն օգտագործվող բույր և համային բաղադրություն է սննդի, խմիչքների և կոսմետիկայի համար, ինչը ցույց է տալիս իր ժողովրդականությունը որպես պաղպաղակի համը։ Չնայած վանիլին ինքնուրույն թանկարժեք բուրավետիչ միջոց է, այն օգտագործվում է նաև այլ նյութերի համը բարձրացնելու համար, որի համը հաճախ լրացնում են, օրինակ ՝ շոկոլադը, կաթնաշոռը, կարամելը, սուրճըև այլն։ Վանիլը սովորական բաղադրիչ է արևմտյան քաղցր հացաթխման մեջ, ինչպիսիք են բլիթները և տորթերը։
Սննդի արդյունաբերությունը օգտագործում է մեթիլ և էթիլ վանիլին, որպես իսկական վանիլի պակաս թանկ փոխարինողներ:Էթիլ վանիլինը ավելի թանկ է, բայց ունի ավելի ուժեղ կոնցենտրացիա։Վանիլային պատիճներից հանված հեղուկը ժամանակին հավատում էր, որ ունի բժշկական հատկություններ ՝ օգնելով ստամոքսի տարբեր հիվանդություններին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մշակաբույսեր Կատեգորիա:Հոտ Կատեգորիա:Մեքսիկական խոհանոց
Գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս հիվանդություն
Գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս հիվանդություն (ԳԷՌՀ), հայտնի է նաև որպես թթվային ռեֆլյուքս, տևական ախտաբանական վիճակ, որն ուղեկցվում է ստամոքսային պարունակության հետհոսքով դեպի կերակրափող և դրսևորվում է կա՛մ սիմպտոմներով, կա՛մ բարդություններով ։ Սիմպտոմներից են բերանում թթվային համը, այրոցի զգացումը, դժվարացած շնչառությունը, կրծքավանդակի ցավը, փսխումը, շնչառական խնդիրները և ատամների էմալի վնասումը ։ Բարդությունները ներառում են էզոֆագիտ, Էզոֆագեալ ստրիկտուրաներ և բարետի կերակրափող ։
Ռիսկի գործոններից են գիրությունը, հղիությունը, ծխելը, կերակրափողային բացվածքի ճողվածքը և որոշակի դեղորայքի ընդունումը ։ Ռեֆլյուքս առաջացնող դեղորայքների շարքում են հակահիստամինային պրեպարատները, կալցիումական անցուղիների պաշարիչները, հակադեպրեսանտները և որոշ քնաբերներ ։ Սրա պատճառը ստորին կերակրափողային սֆինկտերի վատ փակումն է (կերակրափողի և ստամոքսի միացման տեղամաս) ։Ախտորոշումը այն մարդկանց մոտ, որոնց մոտ պարզ միջոցառումները բավարար արդյունք չեն տվել, կատարվում է գաստրոսկոպիա, վերին ստամոքս-աղիքային տրակտի նկար, էզոֆագեալ pH մոնիտորինգ կամ էզոֆագեալ մանոմետրիա ։
Բուժումը ընդգրկում է ապրելակերպի փոփոխություն, դեղեր և երբեմն վիրահատական միջամտություն ։ Ապրելակերպի փոփոխությունը ենթադրում է հրաժարվել ծխելուց, նիհարել, զերծ մնալ որոշակի սննդատեսակներից և աշխատել չպառկել ուտելուց հետո առնվազն երեք ժամ ։ Հիմնական ընդունվող դեղորայքային խմբերն են՝ անտացիդներ, H2 ռեցեպտորների պաշարիչներ, պրոտոնային պոմպի ինհիբիտորներ և պրոկինետիներ ։ Վիրահատական միջամտության դիմում են կոնսերվատիվ միջոցների անարդյունավետության դեպքում ։
Արևմտյան երկրներում բնակչության 10-20%-ը տառապում է այս հիվանդությամբ ։ Գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս հիվանդությունը (ԳԷՌՀ) ավելի հաճախ ընթանում է առանց նշանակալի ախտանիշների և բարդությունների ։ Այս ախտաբանական վիճակը առաջին անգամ նկարագրվել է 1935 թվականին ամերիկացի գաստրոէնտերոլոգ Աշեր Վինկելշտեյնի կողմից։ Դասական ախտանիշները, սակայն, նկարագրվել են ավելի վաղ՝ 1925 թվականին ։
Մեծահասակներ
Մեծահասակների մոտ հիվանդության առավել տարածված ախտանիշներից են բերանում թթվային համը, ռեգուրգիտացիան և այրոցքը ։ Ավելի քիչ հանդիպող ախտանիշներն են ցավը ծամելիս կամ ցավը կոկորդում, բարձրացած թքարտադրությունը, սրտխառնոցը, կրծքավանդակի ցավը և հազը։
ԳԷՌՀ-ը երբեմն առաջացնում է կերակրափողի վնասվածքներ։ Այդ վնասվածքները կարող են ներառել ստորև նշվածներից մեկը կամ մի քանիսը.
Որոշ հետազոտությունների արդյունքում առաջարկվել է կապ հետադարձ ականջային ինֆեկցիաների, իդիոպաթիկ թոքային ֆիբրոզի և ԳԷՌՀ միջև, թեև որպես պատճառական գործոն վերջիններս հիմնավորված չեն։ Ապացուցված չէ նաև կապը ԳԷՌՀ-ի և քրոնիկական սինուսիտի միջև ։
Երեխաներ
ԱՄՆ-ում, ամեն տարի գնահատելով մոտ 4 միլիոն նորածինների հետազոտությունների արդյունքները, պարզ է դարձել, որ նրանց մինչև 35%-ը կյանքի առաջին ամիսներին ունենում է ռեֆլյուքսի հետ կապված դժվարություններ, որը հայտնի է որպես պասիվ թքարտադրություն ։ Այս երևույթի հետ կապված տեսություններից մեկը «չորրորդ եռամսյակի տեսությունն» է, սա խոսում է այն մասին, որ կենդանիների մեծ մասը ծնվում են բավական շարժուն, մինչդեռ մարդը ծնվում է համեմատաբար անօգնական, և ենթադրվում է, որ լիարժեք զարգացում կլիներ միայն չորրորդ եռամսյակում։ Մինչդեռ երեխան ծնվում է ավելի վաղ, որը էվոլյուցիայի տեսանկյունից  հարմար է նեղ ծննդաբերական ուղիներով անցնելու համար, այդ պատճառով նորածինն ունի փոքր վերջույթներ, թերզարգացած օրգան համակարգեր, մասնավորապես ստամոքս-աղիքային տրակտ։
Շատ երեխաներ հաղթահարում են ռեֆլյուքսը մինչև մեկ տարին լրանալը։ Այդուհանդերձ, նրանց նշանակալի մասը չի հաղթահարում հիվանդությունը։ Դա մասամբ պայմանավորված է ընտանեկան նախատրամադրվածությամբ։
Բարետի կերակրափող
ԳԷՌՀ-ն կարող է հանգեցնել Բարետի կերակրափողի առաջացման, որն իրենից ներկայացնում է աղիքային մետապլազիա, և համարվում է նախաքաղցկեղային վիճակ։ Բարետի կերակրափողի պրոգրեսիայի ռիսկը դեպի դիսպլազիա հստակ սահմանված չէ, բայց դա տեղի է ունենում մոտ 20% դեպքերում ։ Կա ուղղակի կապ քրոնիկական այրոցքի և Բարետի կերակրափողի պրոգրեսիվման մեջ, այդ պատճառով այրոցք ունեցողներին և նրանց, ովքեր ընդունում են դեղորայք ԳԷՌՀ-ի կապակցությամբ, խորհուրդ է տրվում ամեն հինգ տարին մեկ անցնել ԷԳԴՍ ։
Պատճառներ
ԳԷՌՀ-ն առաջանում է ստորին կերակրափողային սֆինկտերի անբավարարության պատճառով։ Առողջ պացիենտների մոտ Հիսի անկյունը, որն առաջանում է կերակրափող-ստամոքս անցման հատվածում, ստեղծում է փական, որը խոչընդոտում է տաստերկումատնյա աղիքի լեղային պարունակության, ֆերմենտների և ստամոքսի թթվային պարունակության անցմանը դեպի կերակրափող և դրան հաջորդող բացասական հետևանքների առաջացմանը, ինչպիսիք են այրոցի զգացումը և կերակրափողի զգայուն հյուսվածքների բորբոքումը։
Բրեյ (Սոմի գավառ)
Բրեյ (Breuil), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Ջովանի Անաստասի
Ջովանի Անաստասի, հարուստ իրանահայ վաճառական և անտիկվար՝ հունական ծագմամբ։
Բրեյ (Սոմի գավառ)
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 54 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.17 կմ² տարածք։
Ջովանի Անաստասի
Կենսագրություն
Անաստասին ծնվել է Սիրիայի մայրաքաղաք Դամասկոսից եկող հայկական ընտանիքում՝ Հունաստանում ։ 1828 թվականից մինչև իր մահը ծառայել է որպես շվեդ-նորվեգական գլխավոր կոնսուլ։ 1828 թվականին Անաստասին Նիդեռլանդների կառավարությանը վաճառել է անտիկ իրերի մեծ հավաքածուներ, որոնք այժմ պահվում են Լեյդենի Հնագիտության պետական թանգարանում։ Այլ հավաքածուներից մեկը 1839 թվականին տարվել է Բրիտանական թանգարանում, իսկ մյուսը 1857 թվականից՝ Ֆրանսիայի թանգարանում  ։
Բրեյ (Սոմի գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։
Ջովանի Անաստասի
Կենսագրություն
1839 թվականին Բրիտանական թանգարանը ձեռք է բերել Անաստասի Սինուհեթի օստրակոնը (կավե անոթ) ։
Բրեյ (Սոմի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 41 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 24-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,5 %։ 24 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (13 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 17 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ջովանի Անաստասի
Մատենագրություն
Կատեգորիա:Հայ վաճառականներ Կատեգորիա:Հույներ Կատեգորիա:Հույներ ըստ մասնագիտության Կատեգորիա:Հույներ ըստ բնակության վայրի Կատեգորիա:Իրանահայեր
Բրեյ (Սոմի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս հիվանդություն
Պատճառներ
Գործոններ, որոնք կարող են նպաստել ԳԷՌՀ առաջացմանը.
ԳԷՌՀ-ն կապվում է մեծաքանակ շնչառական և կոկորդային բարդությունների հետ, ինչպիսիք են լարինգիտը, քրոնիկական հազը, թոքային ֆիբրոզը, ականջացավը և ասթման՝ կլինիկորեն ոչ այնքան արտահայտված ընթացքով։ Այս դրսևորումները ատիպիկ են՝ պայմանավորված լարինգոէզոֆագեալ ռեֆլյուքսովով (ԼԷՌՀ) կամ էքստրաէզոֆագեալ ռեֆլյուքս (ԷԷՌՀ) հիվանդությամբ։
Գործոններ, որոնք կապվում են ԳԷՌՀ հետ, բայց վերջնականապես հստակեցված չեն.
1999 թվականին առկա հետազոտություններից պարզվեց, որ միջինում 40% դեպքերում հիվանդության հիմքում ընկած է H. pylori ինֆեկցիան ։ H. pylori  ինֆեկցիայի էռադիակացիան կարող է բերել թթվի սեկրեցիայի բարձրացման ՝ առաջացնելով հարց, թե ի՞նչու են ինֆեկցիա կրող հիվանդերը տարբերվում ինֆեկցիա չկրողներից։ 2004 թվականին հրապարակված կրկնակի կույր հետազոտության արդյունքում չհայտնաբերվեց կլինիկորեն նկատելի տարբերություն այդ երկու տիպի հիվանդների միջև ։
Ախտորոշում
Ախտորոշման մեթոդներից է էզոֆագոգաստրոդուոդենոսկոպիան (ԷԳԴՍ)։ Բարիումի կախույթով ռենտգեն հետազոտությունը ախտորոշման նպատակով խորհուրդ չի տրվում ։ Էզոֆագեալ մանոմետրիան նույնպես խորհուրդ չի տրվում օգտագործել, այն օգտագործվում է միայն վիրահատության ընթացքում ։ Ամբուլատոր էզոֆագեալ pH մոնիտորինգը կարող է կիրառվել այն հիվանդների մոտ, որոնց վիճակը չի բարելավվել ՊՊԸ ընդունումից և չի կիրառվում այն հիվանդներին, ովքեր ունեն Բարետի կերակրափող ։ H. pylori-ի հայտնաբերմանն ուղղված հետազոտությունները սովորաբար պարտադիր չեն ։
ԳԷՌՀ ախտորոշման ոսկե ստանդարտը էզոֆագեալ pH մոնիտորինգն է։ Այս մեթոդը ամենաօբյեկտիվն է և թույլ է տալիս հետևել հիվանդներին, գնահատել դեղորայքային կամ վիրահատական բուժման հանդեպ օրգանիզմի պատասխանը։ Ախտորոշման եղանակ է նաև կարճաժամկետ բուժումը ՊՊԸ-ով։ Եթե դիտվում է վիճակի բարելավում, ապա դա վկայում է դրական ախտորոշման մասին։ Կարճաժամկետ բուժումը ՊՊԸ-ով կարող է օգնել կանխատեսել ոչ նորմալ 24-ժամյա մոնիտորինգի արդյունքները այն հիվանդների մոտ, ովքեր ունեն տիպիկ ախտանիշներ ։
Էնդոսկոպիա
Էնդոսկոպիան օպտիկական ֆիբրոէնդոսկոպի միջոցով ստամոքսի ներզննումն է։ Այն չի համարվում ռուտինային հետազոտման մեթոդ և չի անցկացվում, երբ առկա են լինում հիվանդությանը տիպիկ ախտանիշները և երբ կա պատասխան բուժման հանդեպ ։ Այն խորհուրդ է տրվում այն դեպքերում, երբ բացակայում է պատասխանը բուժման հանդեպ կամ հիվանդն ունի իրեն անհանգստացնող ախտանիշներ, որոնցից են դիսֆագիան, սակավարյունությունը, կղանքում արյան առկայությունը, խզզոցները, քաշի կորուստը կամ ձայնի փոփոխությունը ։ Որոշ բժիշկներ կողմ են 5-10 տարին մեկ անցկացվող էնդոսկոպիկ միջամտությանը այն հիվանդների համար, ովքեր ունեն հիվանդության երկար պատմություն։ Եվ դա նպատակ ունի վաղ հայտնաբերել հնարավոր դիսպլազիան կամ Բարետի կերակրափողի առաջացումը ։
Բիոպսիան նախընտրվում է անցկացնել գաստրոսկոպիայի ընթացքում։ Այն կարող է ցույց տալ.
Ռեֆլյուքսով պայմանավորված փոփոխությունները իրենց բնույթով կարող են լինել ոչ էրոզիվ՝ հանգեցնելով «ոչ էռոզիվ ռեֆլյուքս» հիվանդությանը։
Ծանրության որոշում
Ծանրության աստիճանը որոշում են Ջոնսոն-Դեմիսթերի գնահատման համակարգով ՝ 0 - բացակայում է, 1 - նվազագույն, եզակի էպիզոդներով, 2 - չափավոր, կա թերապևտիկ այցելությունների անհրաժեշտություն, 3 - ծանր, սահմանափակվում է առօրյա գործունեությունը։
Տարբերակիչ ախտորոշում
Կրծքավանդակի ցավի առաջացման պատճառ կարող է լինել սրտի ախտաբանությունը, հետևաբար ախտորոշում իրականացնելիս, պետք է վերջինս բացառել ։ Թթվային ռեֆլյուքսի մեկ այլ տարբերակ կարող է պատճառ դառնալ շնչառական կամ կոկորդային ախտանիշների առաջացման, որոնք հայտնի են որպես «լարինգոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս» (ԼԷՌՀ) կամ «էքստրաէզոֆագեալ ռեֆլուքս հիվանդություն» (ԷԷՌՀ)։ Ի տարբերություն ԳԷՌՀ-ի՝ ԼԷՌՀ-ն հազվադեպ է առաջացնում այրոցք և ԼԷՌՀ-ն, երբեմն, անվանում են «լռակյաց ռեֆլյուքս»։