cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էդվարդ Սնոուդեն
ՄԱԿ-ի արձագանքը
12 հունիսի, 2013 թվական ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների գերագույն հանձնակատար Նավի Պիլայը հայտաարեց, որ «Սնոուդենի գործը վկայում է անձի պահպանության անհնարինության մասին, ովքեր բացահայտել են տեղեկություններ մարդկանց իրավունքների խախտումների մասին։ Այդ մարդիկ չպիտի վախենան հետապնդումներից» ։
Գերմանական Spiegel պարբերականը, վկայակոչելով ԱՄՆ նախկին հետախուզության նախկին աշխատակից Էդվարդ Սնոուդենի կողմից գաղտնազերծած փաստաթղթերը, հաղորդել է, որ ԱՄՆ ազգային անվտանգության գործակալությունը (NSA) վերահսկում է ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանը Նյու Յորքում։ Մասնավորապես, 2012 թվականիի ամռանը հատուկ ծառայությունը կարողացել է կոտրել պաշտպանությունը և հնարավորություն ստացել հետևելել ՄԱԿ-ի վիդեո-կոնֆերանսները։ Ինչպես նշվում է հրապարակման մեջ, նման վերահսկողությունը խախտում է ՄԱԿ-ի հետ Վաշինգտոնի համաձայնագիրը, որն արգելում է այդպիսի գաղտնի մանիպուլյացիաները։ Օգոստոսի 26-ին ՄԱԿ-ի մամլո քարտուղար Ֆարխան Խակը լրագրողներին հայտնեց, որ ՄԱԿ-ը մտադրվել է կապվել ԱՄՆ իշխանությունների հետ՝ քննարկելու ԱՄՆ-ում իր շտաբ բնակարանում գաղտնալսման մասին ։
Քրեական մեղադրանքներ
ԱՄՆ-ն հեռակա կարգով մեղադրանք առաջադրեց Սնոուդենին՝ պետական սեփականության հափշտակման, ազգային պաշտպանության մասին տվյալների գաղտնազերծման և դիտավորյալ կերպով օտարերկրյա անձանց գաղտնի տեղեկատվության փոխանցման մեջ ։ Այս մեղադրանքնեի առկայության դեպքում նրան սպասվում է մինչև 30 տարվա բանտարկություն, նույնիսկ՝ մահապատիժ։
Այլ միջոցառումներ
ԱԱԾ-ի հաղորդմամբ համակարգի ադմինիստրատիվ աշխատակիցների թիվը կրճատվել է 90 %-ով։ Նրանց, ովքեր շարունակում են իրենց աշխատանքը,գաղտնի տեղեկատվության հետ թույլատրվում է գործ ունենալ միայն գործընկերների ներկայությամբ, բայց ոչ երբեք՝ միայնակ։ Այսպես է արվում, որպեսզի կանխվի Սնոուդենի գործողությունների կրկնությունը ։
ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամանհրահանգել է ամերիկյան ազգային հետախուզության ղեկավարին ձևավորել փորձագիտական խումբ՝ հետախուզության հավաքման ոլորտում հեռահաղորդակցության և դրանց տեխնոլոգիաների օգտագործման հարցերով, ինչպես նաև կոչ արեց փոփոխություններ կատարել Հայրենասիրական ակտ-ում (USA PATRIOT Act) և Արտաքին հետախուզական գործերով դատարանի գործունեության մասին օրենքներում ։
Մեծ Բրիտանիայի իշխանության արձագանք
Guardian թերթի խմբագիր Ալան Ռասբրիջերի հաղորդմամբ Հանրային կապերի կենտրոնի (GCHQ) երկու աշխատակիչ այցելել են խմբագրություն և հետևել են կոշտ սկավառակների ոչնչացմանը, որոնք պարունակում էին Սնոուդենի կողմից փոխանցված տեղեկատվությունը  ։ Բացի սա, Լոդոնի օդանավակայանում 9 ժամ կալանքի տակ են պահել Դևիդ Միրանդային՝ լրագրող Գլենն Գրինվալդի զուգընկերոջը, ով հրապարակել էր Սնոուդենի տրամադրած տվյալները։ Կալանքի տակ պահելն իրականացվել է համաձայն հակաահաբեկչական օրենքի (Terrorism Act)  :
14 հունիսի, 2015 թվական հայտնի դարձավ, որ բրիտանական հետախուզությունը (Միացյալ Թագավորության գաղտնի հետախուզական ծառայություն) հետ է կանչել տաբեր երկրների իր գործակալներին այն բանից հետո, երբ Ռուսաստանն ու Չինաստանը կոտրել էին գաղտնի ֆալերի պահոցը, որը գողացել էր Սնոուդենը։ Այս մասին հայտնում է Sunday Times թերթը՝ հղում անելով բրիտանական կառավարության, Ներքին գործերի վարչության և գաղտնի ծառայությունների աղբյուրներին ։
Այլ պետությունների իշխանությունների արձագանք
2 օգոստոսի, 2013 թվական, Սնոուդենի հրապարակած բացահայտումների պատճառով Գերմանիան դադարեցրեց ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի հետ համաձայնագիրը, ըստ որի այդ պետությունների հատուկ ծառայություններն իր տարածքում էլեկտրոնային հետախուզություն կարող են իրականացնել, բայց շուտով սկսեց զբաղվել ԱՄՆ-ի հետ նոր համաձայնագրի պատրաստումով, որը կարգելեր փոխադարձ լրտեսումները։ Իսպանիան ԱՄՆ-ից պահանջեց իր տարածքում հեռախոսային և համացանցային հաղորդագրությունների խափանումների մասով բացատրություններ տալ ։ Նմանատպ հայտարարությամբ հանդես եկավ նաև Բրազիլիան։
30 օգոստոսի 2013 թ. Deutsche Welle («Գերմանական ալիք») հաղորդեց Սնոուդենին «Իրազեկողի մեդալ»-ով պարգևատրման մասին (Whistleblower-Preis)  :
Սնուդենի պաշտպանության պետիցիա
Համացանցում հայտնվեցին ամենաքիչը 2 հանրագրեր՝ ի պաշտպանություն Սնոուդենի։ Դրանցից մեկը կազմվել էր 2013 թվականի հունիսի 9-ին Սպիտակ տան պաշտոնական կայքում, և բազմիցս քննարվել է լրագրերում  ։ Հանրագիրը Սնոուդենին անվանում է  «ազգային հերոս» և պահանջում է նրա ամբողջական ամնիստիա։ Հունիսի 27-ին այն հավաքեց առավել, քան 120 հազար ձայն , այսինքն հաղթահարեց շեմը (100 հազար մինչև հունիսի 9), որից հետո Սպիտակ տունը պարտավոր էր պաշտոնական պատասխան տալ ։ Հանրագրին մեկնաբանություն է տվել ներքին անվտանգության հարցերով խորհրդական Լիզա Մոնակոյի կողմից, որում նա մատնանշել է Սնոուդենի գործողության ոչ օպտիմալ լինելը և դատապարտեց նրան տեղեկատվության գողացման համար։
Մյուս պետիցիան կազմվել է 2013 թվականի հունիսի 12-ին Ավաազ կայքում և կոչ է անում Սնոուդենին նայել որպես իրազեկողի, այլ ոչ թե վտանգավոր հանցագործի։ 2014 թվականի հունվարի 20-ին այն հավաքեց ավելի քան 1,4 մլն ձայն տարբեր երկրներից ։
10 հոկտեմբերի 2014 թվական - Ի պաշտպանություն Սնոուդենի The Courage Foundation կայքում, որն զբաղվում էր Էդվարդ Սնոուդենի և այլ իրազեկողների իրավական պաշտպանության հարցերով, իրենց աջակցությունը հայտնեցին մի շարք հայտնի դեմքերեր, օրինակ՝ Սյուզան Սարանդոն, Օլիվեր Սթոուն, Փիթեր Սարսգարդ, Ռասել Բրենդ, Նոամ Չոմսկի ։
Սնոուդենի անվան մրցանակ
2014 թվականի գարնանը «Էլեկտրոնային հաղորդակցության ռուսական ասոցիացիան», «Notamedia» ընկերությունն ու «Մոսկվայի ձայն» ռադիոալիքը համատեղ համացանց-ԶԼՄ ոլորտում ստեղծեցին առաջին մրցանակը՝ «Internet Media Awards (IMA)»: Նրանց խոսքերով Սնոուդենը անձամբ համաձայնություն է տվել մրցանակն իր անունով անվանակոչելու համար։
Նույն թվականին նոյեմբերի 14-ին հայտնի դարձան այդ մրցանակի առաջին դափնեկիրները՝ «նախագծեր» և «անհատներ» անվանակարգերում ։
Մշակույթում
Սնոուդենի կյանքի հիմնական դրվագների վրա ստեղծվել է հեռախոսային խաղերի շարք ։ Ամերիկյան «Հարավային զբոսայգի» մուլտսերիալի «Գնացեք, կառավարությունը հետևում է ձեզ» սերիայում ակնարկում են Սնոուդենին, երբ Կարտմանն ասում է, որ ինքը մատնիչ է դարձել և պետք է թաքնվի Ռուսաստանում։ Մայիսի 15-ին հայտնի դարձավ այն մասին, որ «Sony Pictures Entertainment» ընկերությունը թույլ է տվել ֆիլմ նկարահանել Էդվարդի մասին լրագրող Գլեն Գրինվալդի հեղինակային՝ «Թաքնվելու տեղ չկա» գրքի մոտիվներով և որ նախատեսվում է ԿՀՎ-ի նախկին աշխատակիցների մասին ֆիլմ հանել։ Ֆիլմի պրոդյուսերներ են դառնում Մայքլ Ուիլսոնն ու Բարբարա Բրոկոլին, ովքեր ավելի վաղ զբաղվել էին Ջեյմս Բոնդի մասին ֆիլմով ։
Սեպտեմբերի 29-ին ռուսական «Առաջին հեռուստաալիք»-ն սկսեց ցուցադրել բազմասերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Որտեղից է սկսվում հայրենիքը» (ռեժիսոր՝ Ռաուֆ Կուբաև), որի առաջին կադրերում երևում է ԿՀՎ նախկին գործակալ Ջեյմ Սնոուիի Ռուսաստան փախուստը․ հերոսի նախատիպը Էդվարդ Սնոուդենն է։ Ֆիլմում Ջեյմսին մարմնավորել է լիտվացի սկսնակ դերասան Արանս Ֆեդարավիչյուսը ։
2014 -ի հոկտեմբերի 10-ին Նյու Յորքում տեղի ունեցավ Լաուրա Պոյտրասի երկու ժամ տևողությամբ վավերագրական՝ Citizenfour ֆիլմի շնորհանդեսը՝ նվիրված Էդվարդ Սնոուդենին։ Խոսքի ազատության պահպանման գործում ունեցած ավանդի համար Սնոուդենի պատվին 2015 թվականին գերմանացի զոոլոգների կողմից անվանակոչվել է տասնոտանի խեցգետնակերպերից մի տեսակ՝ Cherax snowden :
2014 թվականի հունիսի 2-ին հայտարարվեց, որ Օլիվեր Սթոունը և Մորից Բորմանը գնել են Լյուկ Հարդինգի «Սնոուդենի փաստաթղթերը։ Աշխարհի ամենափնտրվող մարդու պատմությունը» գրքի իրավունքները, որի հիման վրա Սթոունը սցենար է գրում և նկարահանվում է ֆիլմ ։ 2014 թվականի հունիսի 10-ին Սթոունը գնեց նաև Անատոլիա Կուրերենի «Ութոտնուկի ժամը» գրքի իրավունքները։ Սթոունը երկու գրքերն էլ օգտագործել է սցենար գրելու ժամանակ ։ 2015 թվականի Հոկտեմբերի 5-ին «Պանորամա» հեռուստածրագրի ընթացքում (BBC հեռուստաալիք) հայտնվեց Պիտեր Թեյլորի ֆիլմը՝ «Էդվարդ Սնոուդեն։ լրտեսներ և օրենքներ» ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Ռուսաստանում սեպտեմբերի 16-ին ԱՄՆ-ում հեռուստաէկրաններին հայտնվեց «Սնոուդեն» ֆիլմը։ Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Մյունխենում 2015 թվականի փետրվար-մայիս ամիսներին ։ Սնոուդենը նույնպես մասնակցել է նկարահանումներին՝ խաղալով ֆիլմի եզրափակիչ էպիզոդում ։
Նախադեպ
Սնոուդենն առաջին չի եղել ԱԱԾ (National Security Agency, NSA) առաջին գործակալը, ով տեղափոխվեց Մոսկվա և բարձրաձայնեց ԱՄՆ լայնածավալ հատուկ հետախուզությունների մասին ինֆորմացիա։ 1961 թվականին տեղի է ունեցել ԱՄՆ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցներ՝ Մատին և Բերնոն Միտչելների փախուստը դեպի ԽՍՀՄ։ Դասալիքները ԽՍՀՄ կենտրոնական հետախուզական վարչությանը տեղեկացրին, որ ամերիկյան հատուկ ծառայությունը կորզում է ոչ միայն իր հակառակորդների գաղտնի կառավարական հաղորդագրությունները, այլև իր համագործակիցների, այդ թվում՝ Մեծ Բրիտանիայի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաղտնի ծառայության աշխատակիցներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:Էդվարդ Սնոուդեն Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ
Խանի (քաղաքատիպ ավան, Ներյունգրինսկի ուլուս)
Խանի (Хани), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ներյունգրինսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 969 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ներյունգրինսկի ուլուսի բնակավայրեր Կատեգորիա:1980 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բոռ (ֆիլմ, 1955)
«Բոռ» (Овод), 1955 թվականի խորհրդային պատմական դրամա, նկարահանվել է Էթել Լիլիան Վոյնիչի համանուն վեպի հիման վրա, ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ֆայնցիմմեր ։ 1955 թվականին ֆիլմը երրորդն է եղել Խորհրդային Միությունում, որն ունեցել է 39.16 միլիոն դիտող։
Կինոնկարը պատմում է հայրենիքի անկախության համար ավստրիացի զավթիչների դեմ իտալացի հայրենասերների ընդհատակյա պայքարի մասին։ Այս իրադարձությունների ֆոնին մի ողբերգական պատմություն է մաքուր սրտով և խանդավառ երիտասարդից լեգենդար և խուսափողական Բոռի՝ անգութ հեղափոխականի վերափոխվելու մասին։
Սյուժե
Երիտասարդ ուսանող Արթուր Բերտոնը հրաժեշտ է տալիս իր սիրելի ուսուցչին՝ քահանա Մոնտանելիին, որը Հռոմի պապի հրամանով մեկնում էր Հռոմ։ Արթուրը մասնակցում է «Երիտասարդ Իտալիա» կազմակերպության գործունեությանը։ Նա նախանձում էր կազմակերպության առաջնորդ Ջովանի Բոլլային, խանդում իր սիրելի Ջեմմային, որը ջերմ հարաբերություններ ուներ Բոլլայի հետ։ Արթուրը այս ամենը խոստովանում է քահանա հայր Կարդիին, որից հետո ժանդամները բոլոր հեղափոխականներին ձերբակալում են։ Բանտի բակում զբոսնելիս Արթուրը խոստովանում է Բոլլային, որը ինքը ժանդամներին պատմել է կազմակերպության մասին, և Բոլլան նրան դավաճան է անվանում։ Արթուրն ազատվում է և փորձում է կատարվածի մասին պատմել Ջեմմային, բայց Ջեմման ապտակում է Արթուրին և փախչում։ Վերադառնալով տուն՝ Արթուրը ավագ եղբորից՝ Բերտոնից իմանում է, որ իր իսկական հայրը Մոնտանելին է։ Արթուրը աշխարհը փլուզվում է, նա կոտրում է իր խաչելությունը և փախչում տնից։
Շատ տարիներ անց Հարավային Ամերիկայի հեղափոխական մարտերում խեղված Արթուրը վերադառնում է տուն։ Բոռ կեղծանունով նա միանում է հեղափոխականներին, որոնք զինված պայքար էին մղում Իտալիայում ավստրիացի զավթիչներին դեմ։ Հեղափոխական տրամադրությամբ մտավորականությանը նա հայտնի էր Ռիվարես անունով։ Ավստրիայի կայսրը Իտալիային է ուղարկում լրացուցիչ ռազմական զորախումբ, հայր Կարդին ողջունում է երթի ավստրիացի զինվորներին և նրանց հրամանատարին։ Բոռը մասնակցում է զենքի գաղտնի առաքմանը, ոստիկանները հետապնդում են նրան։ Կարբոնարները նահանջում են ճակատամարտում, իսկ Ռիվարեսը, լսելով Մոնտանելիի հրամանը, իջեցնում է զենքը և գերի ընկնում։ Դատավճիռը կայացված էր` մահապատիժ։ Ընկերները բանտարկյալին խարտոց են փոխանցում, նա սղոցում է ճաղերը, բայց անգիտակից ընկնում է բանտի բակում։ Իր մահապատժից առաջ Արթուրը խոստովանում է Մոնտանելիին, որ ինքը նրա որդին է, և ցնցված հորը ընտրություն է առաջարկում՝ ազատության համար պայքարի և Քրիստոսի հանդեպ հավատի միջև։ Կարդինալն իր որդուն առաջարկում է փախչել, բայց Արթուրը էլ չի ցանկանում կյանք ընդունել եկեղեցու սպասավորից։ Ավստրիացիները լուսադեմին գնդակահարում են Բոռին, նա ինքն է հրամայում իր մահապատիժը։ Ֆիլմի վերջում Մոնտանելլին սարսափած գոռում է. «Աստված չկա»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ
Աստերոիդների ցանկ (14901-15000)
Աստերոիդների ցանկ (14801-14900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (15001-15100)
Գևորգ Դավթյան
Գևորգ Հովհաննեսի Դավթյան, հայ ծանրորդ, Պեկինի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր (2008), աշխարհի փոխչեմպիոն (2007), Եվրոպայի չեմպիոն (2006-2007), Հայաստանի լավագույն մարզիկ (2007) ։
Գևորգը 77 կգ քաշային կարգում 2006 և 2007 թվականներին դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն ու ճանաչվեց այդ թվականների Հայաստանի լավագույն ծանրամարտիկ։ Այդ նույն քաշային կարգում Դավթյանը 2007 թվականին նվաճեց աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալները։ Հաջորդ տարի ծանրորդը մասնակց Պեկինի Օլիմպիական խաղերին ու դարձավ բրոնզե մեդալակիր, որը նվիրեց Անատոլի Խրապատի հիշատակին, ով օլիմպիական չեմպիոն էր ու Դավթյանի նախկին մարզիչը։ Այնուհետև Գևորգին մշտապես հետևեցին վնասվածքները։ Նա Հայաստանի սպորտի կոմիտեի օգնությամբ Ռուսաստանի դաշնությունում վիրահատվեց ողնաշարի ճողվացքի համար, իսկ այժմ վերադարձել է Հայաստան և սկսել մարզվել ։
2008 թ. սեպտեմբերի 17-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով։ 2017 թվականին ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարար, ՀԱՕԿ-ի գլխավոր քարտուղար Հրաչյա Ռոստոմյանի հրամանագրով Գևորգ Դավթյանը նշանակվեց ծանրամարտի պատանեկան հավաքականի մարզիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ օլիմպիական ծանրամարտիկներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Սոֆի Էլլիս-Բեքստոր
Սոֆի Էլլիս-Բեքստոր (Sophie Ellis-Bextor, ), անգլիացի երգչուհի-երգահան և մոդել։ Մինչև իր անհատական կարիերան սկսելը 1990-ականներին Սոֆի Էլլիսը եղել է «Theaudience» իդնի-ռոք խմբի անդամը։ Նա համաշխարհային ճանաչման է հասել 2000-ականներին և մինչև այժմ իր երաժշտական կարիերայի ընթացքում թողարկել է 5 ալբոմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ
Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս
Ամենայն հայոց կաթողիկոսներ (նաև՝ Քահանայապետություն հայոց, Եպիսկոպոսապետություն հայոց, Կաթողիկոսություն հայոց Մեծաց, Հայրապետություն հայոց, Ընդհանրական հայրապետություն հայոց, Հայրապետություն Ամենայն հայոց, Հայոց կաթողիկոսություն), Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հոգևոր և նվիրապետական գերագույն իշխանությունը։ Պաշտոնապես հիմնադրել է Գրիգոր Ա Լուսավորիչը՝ քրիստոնեությունը Հայաստանում պետական կրոն հռչակելուց (301 թվական) հետո՝ 303 թվականին, Վաղարշապատում, երբ կառուցվել է կաթողիկոսանիստ Սբ. Էջմիածնի Մայր Տաճարը, և ինքն էլ դարձել է Հայոց առաջին հայրապետը։
Կաթողիկոսական աթոռի հաստատումով գահակալվող կաթողիկոսի հոգևոր իշխանության տակ են անցել Մեծ և Փոքր Հայքերի բոլոր հայ քրիստոնյա համայնքները։ Նրան «ի հոգևորս» ենթարկվել են նաև Վրաց ու Աղվանից եկեղեցիները, սակայն 7-րդ դարի սկզբին Վրաց եկեղեցին բաժանվել է Հայ եկեղեցուց և ընդունել քաղկեդոնականություն, մինչդեռ Աղվանից եկեղեցին հայացել ու հետագայում իր գոյությունը շարունակել որպես Գանձասարի կաթողիկոսություն (մինչև 1813 թվականը, որից հետո կոչվել է մետրոպոլիտություն, իսկ նրա թեմերն անցել են Սուրբ Էջմիածնի ենթակայության ներքո)։ Կաթողիկոսություն Ամենայն Հայոց անվանումը տարածում է ստացել 15-րդ դարից, երբ Հայաստանում և նրանից դուրս տարբեր ժամանակներում կազմավորված նվիրապետական աթոռները և հակաթոռ կաթողիկոսությունները, ինչպես նաև հայ գաղթավայրերի եկեղեցական բազմաթիվ թեմեր աստիճանաբար ճանաչել են նրա գերագահությունը։ Հոգևոր-եկեղեցական գործերից զատ Ամենայն Հայոց կաթողիկոսությունը մասնակցել է ազգային, մշակութային, իրավական, տնտեսական, հաճախ նաև՝ քաղաքական կյանքին, դարեր շարունակ պետականության բացակայության պայմաններում իր վրա է վերցրել ազգի գոյատևման կարևոր առաքելությունը։
Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը 4-րդ դարում
Աթոռի գոյության առաջին շրջանը համընկել է Հայոց Արշակունյաց հարստության գահակալության վերջին տասնամյակների հետ։ Այդ շրջանում Ամենայն Հայոց կաթողիկոսությունը իր հիմնական գործունեությունը կենտրոնացրել է քրիստոնեության քարոզչության, եկեղեցական կազմակերպության ամրապնդման, թեմերի ստեղծման, ինչպես նաև կրթության, լուսավորության և բարեգործական աշխատանքների վրա։ Հայոց կաթողիկոս Ներսես Ա Մեծի գահակալության տարիները (353-373 թվականներ) նշանավորվել են բարեգործական հաստատությունների հիմնադրմամբ։ Ամենայն հայոց կաթողիկոսության անմիջական հովանավորությամբ հիմնվել են խնամակալական հաստատություններ՝ հիվանդանոցներ, ծերանոցներ, բորոտանոցներ, իջևանատներ, դպրոցներ, ընդարձակվել են եկեղեցական տիրույթները։ Այդ ժամանակ էլ մեծացել է Ամենայն հայոց կաթողիկոսության հասարակական և քաղաքական դերը. նա միջամտել է արքունի պետական գործերին, մասնակցել երկրի ներքին և արտաքին քաղաքական կյանքին։
Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը 387 թվականին Հայաստանի մասնատումից հետո
387 թվականին Հայաստանի մասնատումը Բյուզանդիայի և Պարսկաստանի միջև, ապա 391 թվականին բյուզանդական հատվածում Հայոց թագավորության վերացումը, իսկ պարսկական մասում պետության անկախության դեմ ուղղված սպառնալիքը նոր խնդիրներ են առաջադրել, և Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը իր ջանքերն ուղղել է հայ ժողովրդին եկեղեցու շուրջհմախմբելու, ժողովրդի ու եկեղեցու ինքնուրույնությունը պահպանելու, արտաքին ազդեցությունից զերծ պահելու գործին։ Քաղաքական նման պայմաններում Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը պետական իշխանության աջակցությամբ եռանդուն քայլերի է դիմել, որոնց մեծագույն արդյունքը եղավ հայ գրերի գյուտը և հայերեն գրականության ստեղծումը։ Ազգային-քաղաքական ծանր պայմաններում, Ամենայն հայոց կաթողիկոսության ջանքերով և պետության հովանավորությամբ, գրերի գյուտից անմիջապես հետո կերտվել է հայ մշակույթի Ոսկեդարը։ Կյանքի են կոչվել ուսումնագիտական և մշակութային մի շարք ձեռնարկումներ, բացվել հայալեզու ուսուցմամբ դպրոցներ, դրվել է հայատառ ազգային դպրության հիմքը, թարգմանվել Աստվածաշունչը և անտիկ ու քրիստոնեական գրականության բազմաթիվ երկեր։ 5-րդ դարի 2-րդ քառորդից, երկրի քաղաքական վիճակի վատթարացման պայմաններում, Հայոց կաթողիկոսությունը Սահակ Ա Պարթևի գլխավորությամբ մեծ ջանքեր է գործադրել հայկական պետականությունը պահպանելու, նախարարների կենտրոնախույս նկրտումները զսպելու համար։ Հայաստանի պարսկական մասում Հայոց Արշակունյաց թագավորության անկումից (428 թվական) հետո Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը հանձն է առել ազգային գերագույն իշխանությունն իրականացնելու առաքելությունը, պետականության բացակայության պայմաններում դարձել հայ նախարարությունների միավորող կենտրոն, ազգային հավաքականությունը ներկայացնող կառույց։ Պարսկական տիրապետության ներքո Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը կարողացել է պահպանել երկրի ներքին ինքնուրույնությունը և քրիստոնեական հավատքը լավագույնս օգտագործել՝ ուծացում թույլ չտալու համար։ Ամենայն Հայոց կաթողիկոսությունը գլխավորել է 5-րդ դարի ազգային-ազատագրական զինված պայքարը պարսկական տիրապետության դեմ՝ հանձինս Հովսեփ Ա Հողոցմեցի (Վայոցձորցի), Գյուտ Ա Արահեզացի և Հովհաննես Ա Մանդակունի հայրապետների։
Ամենայն հայոց կաթողիկոսության մասնակցությունը դավանաբանական վեճերին 4-5-րդ դարերում
Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը գլխավորել է Հայ եկեղեցու պայքարը դավանաբանական վեճերի ընթացքում՝ անմասն չմնալով նաև Ընդհանրական եկեղեցու գլխավոր հիմնահարցերը լուծելու աշխատանքներից։ Գրիգոր Ա Լուսավորչի որդին՝ Արիստակես Ա Պարթևը, մասնակցել է Նիկիայն Ա տիեզերական ժողովին (325 թվական) և իր ստորագրությունը դրել ժողովի որոշումների տակ։ Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունն ընդունել է նաև Կոստանդնուպոլսի Բ (381 թվական) և Եփեսոսի Գ (431 թվական) տիեզերաժողովների դավանական որոշումները։ Ավելի ուշ Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը պայքար է մղել նաև Ընդհանրական եկեղեցին պառակտող հերետիկոսական վարդապետություների՝ եվտիքականություն և նեստորականության դեմ։ Հետագայում Ամենայն Հայոց կաթողիկոսությունը մերժել է Քաղկեդոնի ժողովի (451 թվական) որոշումները՝ Հայ եկեղեցին զերծ պահելով նորամուտ վարդապետություններից, սատար է կանգնել հայ ժողովրդի անկախությանն ու հոգևոր-եկեղեցական ինքնուրույնությանը։ Հայ եկեղեցու դավանանքը, ծիսակարգը, պաշտամունքը անաղարտ ու ուղղափառ հիմքերի վրա պահելու, դրանք կանոնակարգելու և եկեղեցու դիրքորոշումը հստակեցնելու համար գումարել է եկեղեցական ժողովներ (Աշտիշատի եկեղեցական ժողովներ, Շահապիվանի եկեղեցական ժողով 444 թվականին, Դվինի եկեղեցական ժողովներ, Մանազկերտի եկեղեցական ժողով 726 թվական և այլն)։ Այդ ժողովներում ընդունվել են նաև բազմաթիվ կանոններ ներքին աղանդավորական շարժումների (մծղնեություն, պավլիկյաններ, թոնդրակեցիներ և այլն) դեմ։ Քաղկեդոնի ժողովի որոշումները մերժելուց հետո Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը իր հեղինակությումբ և գործունեությամբ ղեկավար դիրք է ձեռք բերել Արևելյան ուղղափառ եկեղեցիների մեջ, որոնք կարևորել են Հայոց կաթողիկոսության կարծիքը դավանական վճիռներ կայացնելիս, հաճախ էլ պաշտպանություն գտել նրա հովանու ներքո։
Ամենայն հայոց կաթողիկոսության աթոռանիստեր
Պատմական պայմանների թելադրանքով Ամենայն Հայոց կաթողիկոսության Աթոռանիստը հաճախ տեղափոխվել է երկրի մի վայրից մյուսը։ Վաղարշապատից հետո աթոռը հաստատվել է Դվինում (484-931), Աղթամարում (931-944), Արգինայում (944-992), Անիում (992-1065)։ Բագրատունյաց թագավորության անկումից (1045 թ.) հետո, Կիլիկիայում հայկական իշխանությունների առաջացման պայմաններում, կաթողիկոսական աթոռը նույնպես տեղափոխվել է Կիլիկիա։ Գրիգոր Բ Վկայասեր կաթողիկոսը 1066 թվականին աթոռանիստ է դարձրել Կիլիկիայի սահմաններին մոտ գտնվող Ծամնդավը։ Ավելի ուշ աթոռանիստը փոխադրվել է Շուղրի (Քեսունի գավառում) Սև լեռան Կարմիր վանք (1105-16), ապա՝ Գրիգոր Գ Պահլավունու օրոք՝ Ծովք (1116-49), այնուհետև, դարձյալ Գրիգոր Գ Պահլավունու օրոք՝ Հռոմկլա (1149-1292), Գրիգոր Է Անավարզեցու օրոք՝ Սիս (1293-1441)։
Կիլիկյան հայկական պետության ժամանակաշրջանում (13-14դդ), նաև դրանից վաղ (11-12 դդ.), Ամենայն հայոց կաթողիկոսության գործունեությունը դրսևորվել է հոգևոր, կրթական, մշակութային, ինչպես նաև քաղաքական-միջպետական, դավանական-միջեկեղեցական կյանքի ոլորտներում։ Այդ շրջանը նշանավորվել է հայ-հույն և հայ-կաթոլիկ միջեկեղեցական հարաբերություններով, ծիսադավանական խնդիրների շուրջ ընթացող երկարատև վեճերով ու բանակցություններով։ Սկզբում, Հույն եկեղեցին, ապա՝ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցին փորձել են Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը ենթարկել մի դեպքում Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքությանը, մյուս դեպքում՝ Հռոմի պապին։ Թեև որոշ դեպքերում Ամենայն հայոց կաթողիկոսության գահակալներից ոմանք երբեմն նահանջել են Հայ եկեղեցու ծիսադավանական ավանդույթներից՝ հուսալով, թե այդպիսով կկարողանան շահել Բյուզանդիայի կամ Կաթոլիկ Եվրոպայի քաղաքական համակրանքն ու աջակցությունը, սակայն Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը կարողացել է այդ դժվարին պայքարում անաղարտ պահել իր դավանանքը և Հայ եկեղեցու ամբողջական անկախությունը։
Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը XX դարում
1920 թվականին Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումով չափազանց ծանր պայմաններ են ստեղծվել Ամենայն հայոց կաթողիկոսության համար։ Ստալինյան հակաեկեղեցական հալածանքների շրջանում Մայր աթոռն ամփոփվել է միայն Սբ. Էջմիածնի վանքի պատերի մեջ, կտրվել է կապը Հայ եկեղեցու թեմերից, նվիրապետական աթոռներից և հավատացյալներից։ Իշխանությունը հաշվեհարդար է տեսել հոգևորականների հետ, փակել, ավերել հարյուրավոր եկեղեցներ, խլել եկեղեցական կալվածքներն ու ունեցվածքի մեծ մասը։ Մայր Աթոռն անշքացել է, Սբ. Էջմիածնի միաբանական կյանքը՝ դադարել, և Ամենայն հայոց կաթողիկոսության վրա կախվել է վերանալու սպառնալիքը։ 1938 թվականին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Խորեն Ա Մուրադբեկյանի՝ կասկածելի հանգամանքներում վախճանից հետո, մինչև 1945 թ-ը, կաթողիկոսական գահը մնացել է թափուր։ Դրությունը մի փոքր բարելավվել է երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Պատերազմի ժամանակ Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը իր սուղ միջոցներից, ինչպես նաև սփյուռքահայության օժանդակությամբ օգնել է ռազմաճակատին։ Փոխվել է վարչակարգի վերաբերմունքը Ամենայն հայոց կաթողիկոսության և Հայ եկեղեցու նկատմամբ։ Սկսվել է իրավունքների մասնակի վերականգնումը։ Սակայն կաթողիկոսությունը շարունակել է մնալ սոսկ հանդուրժվածի վիճակում։ Ամենայն հայոց կաթողիկոսության վերազարթոնքը սկսվել է Գևորգ Զ Չորեքչյան (1945-1954) կաթողիկոսի օրոք, իսկ ավելի նպաստավոր պայմաններում շարունակվել Վազգեն Ա Պալճյան (1955-1994 թթ) կաթողիկոսի երկարատև աթոռակալության շրջանում, երբ զարգացել են միջեկեղեցական հարաբերությունները, խորացել արտասահմանյան թեմերի հետ կապերը, վերաբացվել կամ վերանորոգվել հարյուրավոր վանքեր ու եկեղեցներ։ Հայկական պետականության վերականգնումից (1991 թվականի սեպտ. 21) հետո Ամենայն հայոց կաթողիկոսության առջև բացվել են գործունեության նոր և ավելի լայն հնարավորություններ։ Եկեղեցական, միաբանական, թեմական, հոգևոր-մշակութային կյանքն աշխուժացել է Գարեգին Ա Սարգիսյան (1995-1999 թթ) կաթողիկոսի օրոք։ ՀՀ-ում վերափոխվել է թեմական կառուցվածքը, կառուցվել ու վերաբացվել են նոր եկեղեցիներ ու վանքեր։ Մայր Աթոռում հիմնվել է Քրիստոնեական դաստիարակության և քարոզչության կենտրոնը, վերանորոգվել է Գևորգյան ճեմարանի շենքը և հանձնվել Սբ. Էջմիածնին, բարելավվել են հոգևոր ճեմարանի ուսումնական պայմանները։ Մայր Աթոռում ստեղծված Մամլո դիվանը, «Խորան լուսոյ» ստուդիան, «Քրիստոնյա Հայաստան» երկշաբաթաթերթը սկսել են համակարգված քարոզչական և տեղեկատվական աշխատանք կատարել։
Ամենայն հայոց կաթողիկոսության ներկա դրություն
1999 թ. Ամենայն հայոց կաթողիկոս ընտրված Գարեգին Բ Ներսիսյանն իր գահակալման սկզբից ձեռնամուխ է եղել Մայր Աթոռի հոգևոր կրթարանների վերաաշխուժացմանը, եկեղեցիների ու վանքերի նորոգմանը, նորերի կառուցմանը։ Նրա նախաձեռնությամբ պետությունը որպես սեփականություն Մայր Աթոռին է վերադարձրել 150 վանք ու եկեղեցի, հողային տարածքներ ու շենքեր։
Ներկայումս Ամենայն հայոց կաթողիկոսության «Ի հոգևորս» ենթակայության ներքո են գտնվում Հայ եկեղեցու երեք մասնավոր նվիրապետական աթոռները՝ Կաթողիկոսություն Մեծի Տանն Կիլիկիո (կենտրոնը՝ Անթիլիաս, Լիբանան), Երուսաղեմի հայոց պատրիքարքություն (Իսրայել) և Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքություն (Ստամբուլ, Թուրքիա)։ Հայաստանում և սփյուռքում Ամենայն հայոց կաթողիկոսության անմիջական հոգևոր-վարչական իրավասությանն է ենթակա մոտ 40 առաջնորդություն (թեմեր, հայրապետական պատվիրակություններ, հովվություններ, շրջաններ), հինգ վանահայրություն (Սբ. Հռիփսիմեի, Սբ. Գայանեի, Սբ. Շողակաթի, Սբ. Գեղարդի, Խոր Վիրապի)։ Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը ունի Հայ եկեղեցու ներկայացուցիչներ Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո պատրիարքության, Քենթրբերիի և Համայն Անգլիո արքերպիսկոպոսության մոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Սամոյլովկա (այլ կիրառումներ)
Սամոյլովկա, կարող է վերաբերել՝
Բոգդանովկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Բոգդանովկա (Богданівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոգդանովկա գյուղում բնակվում էր 4 524 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5339 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 847,35 մարդ/կմ²։
Ֆարադեյի էլեկտրամագնիսական ինդուկցիայի օրենք
Ֆարադեյը հայտնաբերել է կոճում հոսանքի առաջացման երևույթը, երբ կոճը տեղադրված է փոփոխական մագնիսական դաշտում։ Այդ երևույթը, որ կոչվում է էլեկտրամագնիսական ինդուկցիա։ Դիցուք տարածության մի հատվածում կա ժամանակի ընթացքում փոփոխվող մագնիսական դաշտ։ \vec{B} ուժագծերի կողմնորոշումը տվյալ ակնթարթում պատկերված է նկարում։ Դիտարկենք նաև կամայական փակ L կոնտուրը, որի շրջանցման ուղղությունը ժամսլաքի պտույտին հակառակ է ընտրված, եթե նայենք \vec{B} ծայրից։ Էլեկտրամագնիսական ինդուկցիայի օրենքը ինտեգրալ տեսքով՝
Բոգդանովկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1909 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆարադեյի էլեկտրամագնիսական ինդուկցիայի օրենք
Ձախ կողմում շրջանառություննէ L կոնտուրով, որը կոչվում է տվյալ կոնտուրով էլեկտրաշարժ ուժ։
Մաքսվելը գրել է Ֆարադեյի օրենքի համանմանությամբ (մասնակի ածանցյալով) իր հավասարումներից մեկը՝ Մաքսվել-Ֆարադեյի հավասարումը
Կամ, օգտագործելով Ստոքսի թեորեմը, դիֆֆերենցիալ տեսքով կստանանք՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Էլեկտրադինամիկա
Սոլերո
Սոլերո  (Solero), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Սամչինցի (այլ կիրառումներ)
Սամչինցի, կարող է վերաբերել՝
Լոր (այլ կիրառումներ)
Լոր կարող է վերաբերել՝
Սամսոնովո (այլ կիրառումներ)
Սամսոնովո, կարող է վերաբերել՝
Կառյատնուռմե
Կառյատնուռմե (Karjatnurme), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Հելմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Հելմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Շի-տցու
Շի-տցու (շուն-առյուծ, շուն-քրիզանթեմ), շների հնագույն ցեղատեսակներից մեկը։ Շի-տցուի արմատները գալիս են Չինաստանից։ Մինչև 20-ական թվականները շի-տցու ցեղատեսակի շները եղել են չինական կայսեր բակի արգելված շներից։ Չինարենից Shih Tzu (ш子, Shiji) թարգմանվում է՝ որպես առյուծի ձագ։
Պատմություն
Շի-տցուն համարվում է չինական ավանդական շուն։ Շի-տցուի ծննդավայրերից մեկը համարվում է Տիբեթը։ 1653 թվականին տիբեթյան Դալայ Լաման չինական կայսրին շի-տցու ցեղատեսակի մի քանի շներ է նվիրել, որոնք շի-տցուն դարձրել են արգելված ցեղատեսակ, որը պատկանում է բացառապես կայսերական ընտանիքին։ Որպես նվեր՝ կայսրը երբեմն բարձրաստիճան պաշտոնյաներին շի-տցու է նվիրել։ Որոշ փաստաթղթերի համաձայն՝ Տիբեթում շի-տցուն բերվել է Բյուզանդիայից 7-րդ դարի սկզբին, այսինքն՝ ցեղատեսակն ունի եվրոպական արմատներ։ Շի-տցուի ճշգրիտ հայրենիքը պարզված չէ։
Շի-տցուն Եվրոպա է վերադարձել 1930-ական թվականների վերջին՝ Չինաստանում նորվեգացի դեսպանի շնորհիվ, որը Լեյձա մականունով էգ շի-տցուն ստացել էր նվեր։ Որպեսզի այդ շնից սերունդ ստանար, նա օգտագործել է իր կապերը և ձեռք է բերել ևս մեկ զույգ արու շի-տցու։ Վերադառնալով հայրենիք՝ նա զբաղվել է Եվրոպայում բոլորին անհայտ ցեղատեսակի բուծմամբ։
Կա նաև մի լեգենդ, ըստ որի Բուդդային ուղեկցել է մի փոքրիկ շուն (այսպես կոչված «հա պա»), որը պատրաստ է եղել ցանկացած պահի վերածվել մի հսկայական առյուծի՝ տիրոջը պաշտպանելու կամ նրան որպես փոխադրամիջոց ծառայելու նպատակով։ Ենթադրվում է, որ շունը պատկանել է շի-տցու ցեղատեսակին։
Շի-տցուի առաջին ակումբը ստեղծվել է Մեծ Բրիտանիայում 1933 թվականին, իսկ առաջին ժամանակակից տիպօրինակը մշակվել է 1948 թվականին։
Տարբեր վարկածների և գենետիկական հետազոտությունների համաձայն, ենթադրվում է, որ շի-տցուն ստացվել է Լհաս Ապսո և Պեկինես ցեղատեսակների խաչասերման արդյունքում : Կան նաև բազմաթիվ այլ վարկածներ, որոնցից և ոչ մեկը չի հաստատվել։ Մասնավորապես, գենետիկական հետազոտությունների տվյալներով, համարվում է երկրի վրա հնագույն ցեղերից մեկը։ Շի-տցուն չինարենից թարգմանվում է որպես առյուծ, քանի որ նրանց ընդունված է անվանել առյուծ շուն։ Նաև կոչվում են քրիզանթեմային շնիկներ այն պատճառով, որ իրենց դնչիկի վրայի մազածածկույթը նման է քրիզանթեմի ծաղկին։
Տեսք
Շի-տցուն փոքր բրդոտ շուն է երկար մազածածկույթով։ Մալտեզիայի և աֆղանական բորզայի հետ մեկտեղ շի-տցուն ունի մարմնակազմության հետ հարաբերականորեն ամենաերկար մազածածկույթը։
Գլուխը խոշոր է, կլորավուն, լայն՝ լայն բացված աչքերով։ Գլխին ունի բրդոց, մորուքը և բեղերը երկար են, քթի վրա կա վերև աճող բուրդ, որը ստեղծում է քրիզանթեմի տպավորություն։ Ճակատից դնչի անցումն արտահայտված է։ Քիթը սև է, բայց մուգ շագանակագույն է շագանակագույն և շագանակագույն բծերով շների մոտ։ Քթի բլիթը գտնվում է աչքի ներքին կոպի հետ մեկ գծի վրա կամ պարզապես ներքևում։ Քիթն ուղիղ է կամ թեթևակի կճատաքիթ։ Քթանցքերը լայն բացված են։ Դունչը բավականին լայն է, քառակուսի, կարճ, առանց կնճիռների, հարթ և մազածածկ։ Ծնոտները լայն են, ծնոտը ուղիղ է կամ մի փոքր առաջ ։ Ունեն իրարից լայն դասավորված մուգ, մեծ, ոչ ուռուցիկ աչքեր։ Շագանակագույն կամ շագանակագույն բծերով շների համար թույլատրելի են ավելի բաց գույնի աչքեր։ Աչքերի սպիտակուցները տեսանելի չեն (ոչ միշտ)։ Ականջները խոշոր են, կախ ընկած։ Գտնվում են գագաթից մի փոքր ավելի ցածր։ Առատորեն ծածկված են զարդարող մազածածկույթով։ Պարանոցը համամասնական է, գեղեցիկ կորացված։
Մազերը երկար են, խիտ, ոչ գանգուր, չափավոր բրդատակի աղվամազերով, խավոտ չեն։ Հնարավոր են թեթև ալիքներ։ Մազածածկույթի եկարությունը չի սահմանափակում շարժումները ։ Սովորաբար շի-տցուն գույնզգույն է, գերակշռում են սպիտակի, շագանակագույնի և սևի, երբեմն շիկակարմրի համադրությունները։ Շատ հազվադեպ են լինում գրեթե ամբողջովին սև առանձնյակներ։ Երբեմն հանդիպում են սպիտակ շի-ցուներով, վանիլային գույնի խառնուրդով (ամենավառ շի-տցուները), անփորձ մարդը կարող է շփոթել նրանց Մալտեզիայի հետ։ Մազածածկույիթ հիմնական գույներն են. սպիտակ-կարմիր, սպիտակ-ոսկե, սպիտակ-կարմիր դիմակով, կարմիր դիմակով, սև-սպիտակ, սպիտակ-սև, սև, սպիտակ-կապույտ, կապույտ, վագրային, սպիտակ, մաշկագույն, մոխրագույն, շագանակագույն («լյարդային») ։ Մորուքի վրա կա նաև սպիտակ մազափունջ, որը կոչվում է «Բուդդայի նշան»։
Բուրդը պահանջում է ամենօրյա սանրում, խճճվելուց խուսափելու նպատակով։ Իրենց երկար բրդի և արագ աճող մազերի պատճառով անհրաժեշտ է կանոնավոր խնամք, որը կարող է թանկ լինել։ Հաճախ բրդի երկարությունը կարճացնում են՝ խնամքը հեշտացնելու համար։ Կարճ սանրվածքը սովորաբար կոչվում է «ձոգուկի սանրվածք» կամ «արջուկի սանրվածք» ։
Վզակոթի բարձրությունը՝ ոչ ավելի, քան 27 սանտիմետր, քաշը՝ 4,5-ից 8 կիլոգրամ։ Իդեալական քաշը՝ 4,5-7,5 կիլոգրամ ։
Շների բրիտանական ակումբի հարցման համաձայն՝ շի-տցուի կյանքի միջին տևողությունը կազմում է 13 տարի և 2 ամիս, ընդ որում, նրանց մեծ մասն ապրում է 10-ից մինչև 16 տարի ։ Ամենաերկարակյաց շի-տցուն համարվում է Սմոքը, որն ապրել է մինչև 23 տարի ։
Բնավորություն
Շի-տցու ցեղատեսակի շները, չնայած իրենց չափազանց գեղեցիկ, խաղալիքային և դեկորատիվ տեսքին, դեկորատիվ շներ չեն։ Շի-տցուն անսովոր բնավորությամբ շուն-ուղեկից է։ Շի-տցուների ընտանիքում հաճախ չեն լինում վառ արտահայտված տերեր, նրանք կիսում են սերն ընտանիքի բոլոր անդամների միջև։ Շի-տցուն չի սիրում մենակությունը և մշտապես հետևում է իր տերերին, ուր էլ որ գնան։ Նույնիսկ քնած ժամանակ, տիրոջ ցանկացած տեղաշարժման դեպքում չեն ծույլանում արթնանալ, կանգնել և հետևել իրենց տիրոջը։ Շի-տցուները, իրենց մարդկանց հանդեպ կապվածության շնորհիվ, տարեց և միայնակ մարդկանց համար իդեալական ուղեկից են։ Շի-տցուն խիստ կապված է մարդկանց հետ, կյանքում նրանք ավելի շատ ուշադրություն են դարձնում և ավելի մեծ հետաքրքրություն են ցուցաբերում մարդկանց, քան շների նկատմամբ։
Ձագերը և երիտասարդ շի-տցուները լավ ուղեկիցներ են մանկահասակ երեխաների համար, քանի որ շները նրանց ընկալում են որպես իրենցից մեկը և ձգտում են խաղալ նրանց հետ։ Շի-տցուները կարող է լինել տնային շներ և չզբոսնել փողոցում, հատկապես հաշվի առնելով, որ հասուն տարիքում նրանց երկար մազածածկույթը կարող է մատուցել նրանց և նրանց տերերին մեծ հոգսեր և խնդիրներ։ Շի-տցուները հեշտ են վարժեցվում։ Չնայած հաճախ շի-տցուները լուռ շներ են համարում, նրանք հաչում են շատ բարձր, ընդ որում, երբեմն էլ վաղ տարիքից։ Երբ տերը թողնում նրանց տանը մենակ, տիրոջ գնալը սովորաբար ուղեկցվում է մի քանի րոպեանոց վնգստոցով և լացով, բայց ոչ հաչոցով։ Շի-տցուները շատ աշխույժ են և կարողանում են երկար ժամանակ առանց հոգնելու վազել և խաղալ տիրոջ հետ, թեև կան ավելի հանգիստ առանձնյակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի շան ցեղատեսակներ
Հովհաննես Դ Օվայեցի
Հովհաննես Դ Օվայեցի (ծ. թ. անհայտ, գ. Ովայք (Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Կոտայք գավառ) - 855, Սոդք գավառ, ամփոփված է Մաքենացոց միաբանության գերեզմանատանը), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 833 թվականից։ Հաջորդել է Դավիթ Բ Կակաղեցուն։ Հայոց իշխանաց իշխան Բագրատ Բագրատունին, տեղի տալով զրպարտություններին, մանավանդ որ իր կամքին հակառակ էր Հովհաննես Դ Ովայեցին կաթողիկոս ընտրվել, հրովարտակով պատվիրել է «բոլորին հեռու մնալ հովվապետին ընդունելուց։ Հովհաննես Դ Ովայեցին գահակալման ութերորդ տարում (841) հեռացել է կաթողիկոսարանից և հաստատվել Այրիվանքում (Գեղարդավանք)՝ նվիրվելով ճգնակեցության։ Սակայն Հայոց Սմբատ Բագրատունի սպարապետը և հայ նախարարները եկեղեցական ժողով են գումարել, արդարացրել կաթողիկոսին և վերահաստատել իր աթոռին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ
Խանինեևկա (գյուղ, Գագինսկի շրջան)
Խանինեևկա (Ханинеевка), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գագինսկի շրջանի կազմում։
Գարբանյատե Մոնաստերո
Գարբանյատե Մոնաստերո (Garbagnate Monastero), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2186 մարդ, խտությունը կազմում է 729 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս 22040։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 031։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սայ (այլ կիրառումներ)
Սայ, կարող է վերաբերել՝
Վիտամին ակումբ
«Վիտամին ակումբ», հայկական սթենդապ ժանրի հումորային հեռուստահաղորդում, որը ցուցադրվել է «Շանթ» հեռուստաընկերությամբ 2010-2016 թվականներին։ Առաջին անգամ եթեր է հեռարձակվել 2010 թվականին, երբ հումորիստներից ոմանք լքում են «32 ատամ» ակումբը, և այդտեղից դուրս եկած հումորիստներից ձևավորվում են նորաստեղծ «Վիտամին ակումբը»։ Ակումբի «ամենաերկարակյաց» անդամներն էին համարվում նախկին երեսուներկուսցիներ Արման Խաչատրյանը (Արմուշ) Գարիկ Պապոյանը, Արամ Սարգսյանը (Արամ MP3), Վաչե Թովմասյանը, Կարեն Սահակյանը (Չարենց) և Տիգրան Գևորգյանը (Տիկո)։
Ռոմանովկա (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Ռոմանովկա (Романовка, Романовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Վիտամին ակումբ
Նկարահանման հրապարակը գտնվել է Երևանում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական հեռուստահաղորդումներ Կատեգորիա:2010-ականների հայկական հեռուստասերիալներ
Ռոմանովկա (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
(5455) Սուրկով
(5455) Սուրկով (Surkov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,247954 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9881 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5078 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292431 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,39° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սոլոնգելո
Սոլոնգելո  (Solonghello), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 223 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 45 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0142։
Սասովկա (այլ կիրառումներ)
Սասովկա, կարող է վերաբերել՝
Մեծ Յուվաժելգա
Մեծ Յուվաժելգա (Большая Юважелга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Չելյաբինսկի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Կուսա գետի աջ ափին 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։
Գլուբոկայա Բալկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Գլուբոկայա Բալկա (Глибока Балка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
Մեծ Յուվաժելգա
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Գլուբոկայա Բալկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գլուբոկայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 114,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սասովո (այլ կիրառումներ)
Սասովո, կարող է վերաբերել՝
Մայքլ Դանթե Դիմարտինո
Մայքլ Դանթե Դիմարտինո (Michael Dante DiMartino, ), անիմացիայի ամերիկացի ռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ, «Nickelodeon» ալիքով ցուցադրվող «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» (Avatar: The Last Airbender) և «Լեգենդ Կոռայի մասին» (The Legend of Korra) մուլտֆիլմերի ստեղծողներից մեկը։
Ուսում
Մայքլը սովորել է Ռոդ-Այլենդսկիի դիզային դպրոցում Բրայան Կոնիեցկոյի հետ, ում հետ էլ ստեղծել է «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» (Avatar: The Last Airbender) և «Լեգենդ Կոռայի մասին» (The Legend of Korra) մուլտֆիլմերն։
Կարիերա
Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին մուլտֆիլմի ստեղծումից առաջ Մայքը աշխատում էր քսան տարի Film Roman-ում, օգնելով ստեղծել այնպիսի մուլտֆիլմեր, ինչպիսինն են Լեռան արքան (King of the Hill), Գրիֆիններ (Family Guy), և Հիլի արկածը (Mission Hill), որպես լրացում իր կարճամետրաժ «Atomic Love» մուլտֆիլմին, որը մի քանի անգամ ցուցադրվել է կինոփառատոններին։ «Ավատար. Օդի վերջին կախարդ» մուլտֆիլմի վերջին էպիզոդը Մայքլ Դանթե Դիմարտինոն նվիրել է իր հոր հիշատակին։
2012 թվականին Մայքլ Դանթե Դիմարտինոն և Բրայան Կոնիեցկոն ստեղծեցին նոր՝ «Լեգենդ Կոռայի մասին» մուլտֆիլմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մուլտիպլիկատորներ
Վարվարին
Վարվարին (Варварин, Varvarin), քաղաք և Ռասինի շրջանի համանուն համայնքի կենտրոնակայանը։ Գտնվում է Մորավայի ձախ ափին, բարձրություն ծովի մակարդակից 144 մետր է։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ քաղաքում ապրում են 2169 բնակիչ։
Աշխարհագրություն
Վարվարինը տեղակայված է Կենտրոնական Սերբիայում՝ Տեմնիչ շջանում՝ Մորավա գետի վրա։
Պատմություն
Քաղաքային շրջան Վարվարինի անունը ծագում է գյուղի անունից, որը ի հայտ է եկել ժամանակակից քաղաքի տեղում շատ ավելի վաղ, չնայած քաղաքը երկար ժամանակ հայտնի է եղել Սպիտակ Եկեղեցի (18-19 դար) անվամբ։ Վարվարինը հայտնի է դարձել Հին Սերբիայի և Հունաստանի առումինների միգրացիայի ժամանակ, որոնք եկել էին այս շրջանի զարգացման համար։ 1882 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Միխայիլ Օբրենովիչ թագավորի հրամանով Վարվարինը ստացել է ավանի կարգավիճակ։ Վարվարին անվան ծագման մասին շատ գոյություն ունեն շատ լեգենդներ։ Հնագիտական պեղումները վկայում են այն մասին, որ հին ժամանակներից այս շրջանում կյանքը զարգանում էր արագացրած տեմպով։ Վարվարինի տեղում, պեղումների ժամանակ, գտնվել են հռոմեական շրջանի 4000-ամյա հետքեր։
Բնակչություն
Վարվարինի մեծահասակ բնակչությունը կազմում է 1761 մարդ, իսկ միջին տարիքը կազմում է 39,7 տարեկան (37,7 տղամարդկանց միջև և 41,5 կանանց միջև)։ Ընտանիքների թիվը՝ 735, իսկ ընտանիքի անդամների միջին քանակը՝ 2,99։ Բնակչության մեծամասնությունը կազմում են սերբերը։
Ազգային կազմ
Բնակչության էթնիկ կազմը ՝
Մշակույթ
Այստեղ է գտնվում Վարվարինի համայնքային գրադարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբիայի քաղաքներ
Խանկալա
Խանկալա (Ханкала, Хан-ГӀала), գյուղ Ռուսաստանի, Չեչենական հանրապետության Գրոզնի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չեչենական հանրապետության Գրոզնի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Կեռկնա
Կեռկնա (Kärkna), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 250 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սկոպիե 2014
Նախագիծը ներկայացվել է 2010 թվականի փետրվարի 4-ին։ Աշխատանքների ավարտը նախատեսվել է մինչև 2014 թվականը ։ Սկզբնապես նախագիծը գնահատվել է 80 մլն եվրո ։ Ընդհանուր առմամբ համաձայն նախագծի նախատեսվել է կառուցել 20 շինություն և ավելի քան 40 հուշարձան ։ Հուշարձանների մեծ մասը նախատեսվել է կառուցել Մակեդոնիայի և Զինվորի հրապարակներում, Վարդար գետի ափամերձ տարածքում։ Կոնստանտինի և Հեղինեի եկեղեցու կառուցումը ժամանակավոր դադարեցվել է։
«Սկոպիե 2014» նախագծի շրջանակներում ամենահայտնի շինությունների շարքում էին Մակեդոնիայի հրապարակում Ալեքսանդր Մակեդոնացու ձիավոր 25 մետրանոց հուշարձանը՝ շրջապատված մարմարե շատրվաններով և առյուծների արձաններով, շատրվաններով և զինակիցների արձաններով շրջապատված Ֆիլիպ II Մակեդոնացու 28 մետրանոց արձանը Զինվորի հրապարակում, «Մակեդոնիա» հաղթանակի կամարը, Արվեստ և Քաղաքակրթություն նոր հետիոտնային կամուրջները Վարդար գետի վրայով՝ մեկը զարդարված սրբերի բազմաթիվ արձաններով, մյուսը՝ աշխարհիկ գործիչների, վերափոխված «Գոցե Դելչևա» ոսկե կամուրջը Վարդար գետի վրա, Մակեդոնիայի Ազգային թատրոնը, Մակեդոնիայի օպերան, Մակեդոնիայի ֆիլհարմոնիան, մի քանի խոշոր վարչական շինություն և թանգարանների շենքեր, Վարդար գետում նավի տեսքով երեք շինություն-ռեստորան, Վարդար գետում շատրվաններ ։ Նախագծի շրջանակներում կառուցվել են Մեթոդիոս Անդոնով Չենտոյի, Սամուել Կոմսաձագ թագավորի, Հուստինիանոս I-ի, Գոցե Դելչևի, Դամյան Գրուևի, «Գեմիջիի», սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի, սուրբ Կլիմենտի և Նաումի ու բազմաթիվ այլ հուշարձաններ կամուրջների մոտ, հրապարակներում, այգիներում, շինությունների մոտ։ Նախագծի համաձայն՝ քաղաքում շրջում էին Լոնդոնի երկհարկանի ավտոբուսների նմանությամբ ստեղծված երթուղայիններ։
Քննադատություն
«Սկոպիե 2014» նախագիծը հաճախ է քննադատվել։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու հուշարձանների տեղադրումը առաջացրել է Հունաստանի դժգոհությունը, որը նրան համարում է իր պատմության մասը։ Բացի այդ, ինչպես ցույց են տվել հարցումները, այդ նախագծին հավանություն չեն տվել հենց Մակեդոնիայի Հանրապետության բնակչության ավելի քան կեսը։ Դժգոհության հիմնական պատճառ նշել են ֆինանսական հսկայական ծախսերը, որոնք Մակեդոնիայի Հանրապետության տնտեսության այդ շրջանի համար հասարակ չէին։ Տարբեր գնահատականներով նախագծի վրա ծախսվել է 200-500 մլն եվրո ։ Քննադատություն հնչել է նաև նախագծի գեղագիտական կողմի վերաբերյալ ։ Այսպես, մակեդոնացի ճարտարապետ Ռոբերտ Դանդարովը պնդել է, որ «Սկոպիեն, ճիշտն ասած, վերածվել է «կիչի» հանրագիտարանի» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Սկոպիե Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ազգայնականությունը Մակեդոնիայում Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի մշակույթ
Կիձրաս Շոր
Կիձրաս Շոր, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Շուչյա գետի ձախ ափին՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 19 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա գետն է, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորայի վտակների ավազանն է, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորան է ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կոքենվիլե
Կոքենվիլե (Coquainvilliers), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 552 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 395-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 157։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,6 %։ 395 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 355 անձ (187 տղամարդ և 168 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (16 տղամարդ և 24 կին)։ 157 անաշխատունակներից 55-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 70-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լեոս Կարաքս
Լեոս Կարաքս, ինչպես նաև Լեո Կարաքս (Leos Carax, իրական անունը` Ալեքս Քրիստոֆ Դյուպոն Alex Christophe Dupont, ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և դերասան։ Կաննի կինոփառատոնի մասնակից, Բեռլինի կինոփառատոնի մրցանակակիր, Սեզարի երկու անգամ առաջադրված, «Ոսկե ընձառյուծ» Լոկարնոյի կինոփառատոնի պատվավոր մրցանակակիր։
Կենսագրություն
Ալեքս Դյուպինը ծնվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 22-ին փարիզյան Սյուրեն արվարձանում` ֆրանսիացու և ամերիկուհու ընտանիքում ։ Նրանց կողմից ընտրված անագրաման կազմված է Ալեքս և Օսկար բառերից և միացնում է ռեժիսորի և «երազանքների ֆաբրիկայի խորհրդանիշը» ։ 16 տարեկան հասակում Կարաքս թողել է դպրոցը և տեղափոխվել Փարիզ, որտեղ հաճախել է ֆրանսիական սինեմատիկա և կինոյի մասին լեկցիաներ լսել Փարիզի երրորդ Նոր Սորբոնի համալսարանում, գրել «Կայե դյու սինեմայի» համար։ Կինոյում առաջին քայլերն արել է երկու կարճամետրաժ ֆիլմերով` La fille rêvée (1977) և Strangulation Blues (1980) :
Կարաքսի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը դարձավ «Տղան հանդիպում է աղջկան» ֆիլմը (1984), որում նկարահանվել է իր ընկերուհին` Միրա Պերյեն։ Գլխավոր հերոսի դերի համար Կարաքսը հրավիրեց այդ ժամանակ գործազուրկ Դենի Լավանին, ով իր բարեկամն էր և ով դարձավ ռեժիսորի ալտեր-էգոն։ «Ալեքսի մասին եռապատման»-ի մնացած երկու մասերում` «Պիղծ արյուն» (1986) և «Սիրեկաններ Նոր կամրջից» (1991) ֆիլմերում, գլխավոր հերոսուհու դերը հասավ Կարաքսի նոր մուսային` Ժուլիետ Բինոշին, ում հետ սիրավեպն ավարտվեց «Սիրեկանների» նկարահանումների ավարտից հետո։
Կարաքսի նոր մուսան դարձավ դերասանուհի Կատերինա Գոլուբևան։ Նա խաղում էր գլխավոր դերը իր «Պոլա X» դրամայում (1999), որը նկարված է Հերման Մելվիլի «Պիեր կամ երկակիություններ» գրքի մոտիվներով։ Այդ կինոնկարից հետո Կարաքսի արվեստի մեջ հայտնվեց բազմամյա դադար։ Երկարատև դադարի ժամանակ վերցված հարցազրույցի մեջ նա ասում է, որ «իրեն ո՛չ ռեժիսոր է համարում, ո՛չ կինեմատոգրաֆ» և որ «հոգում նա իսկական երգիչ, կոմպոզիտոր, ռոք աստղ է, ինչպես Դեյվիդ Բոուին» ։
Երբեմն Կարաքսը հանդես է գալիս որպես դերասան այլ ռեժիսորների ֆիլմերում։ Մասնավորապես, նա հայտնվել է Ժան Լյուկ Գոդարի «Լիր արքա» ֆիլմում (Այս դերով նա շատ էր հպարտանում, քանի որ հիանում էր այդ ռեժիսորով ) և Հարմոնի Կորինի «Միստեր միայնություն» ֆիլմերում, ինչպես նաև «977» կինոնկարում ։
Դևիդ Ջորջ Հոգարտ
Դևիդ Ջորջ Հոգարտ (David George Hogarth; ), բրիտանացի հնագետ և գիտնական, 1909-1927 թվականներին Էշմոլի թանգարանի պահապան, 1925-1927 թվականներին Թագավորական աշխարհագրական ընկերության նախագահ։