cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աղջոց վանք
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին համալիրի գլխավոր եկեղեցին է՝ կառուցված 1212-1217 թթ.: Ունի ներքուստ խաչաձև, 4 անկյուններ ու մեկհարկ ավանդատներով, գմբեթավոր հորինվածք։ Աչքի է ընկնում ներքին և արտաքին պարզ ճարտարապետությամբ։
Գավիթ
Գավիթը կից է գլխավոր եկեղեցուն արևմտյան կողմից։ Կառուցվել է 1217-1234 թթ.: Պատկանում է քառասյուն գավիթների տիպին, որի ծածկը իրականացված է եղել երկու զույգ փոխհատվող կամարներով։ Պահպանվել է միայն արևելյան պատերի մի մասը։
Վանքային համալիրի ներկա վիճակ
Վանքային համալիրը ներկայուս ՀՀ Մշակույթի նախարարության կողմից պահպանվող հուշարձանների ցանկում է ընդգրկված, սակայն գտնվում է բարձիթողի վիճակում և փոքր ցնցումից կարող է հիմնահատակ փլուզվել։ Այն երբեմն ենթարկվում է վանդալների հարձակումների։ Պատերի բազմաթիվ անկյուններում հանդիպում են մերօրյա գրություններ, որոնք աստիճանաբար ծածկում են բազմադարյա արձանագրությունները։ Խաչքարերի մեծ մասը վառված են և պատված մրի ու հալված մոմի հաստ շերտով։ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցում և հարակից տարածքում երբեմն հանդիպում են խորովածի համար նախատեսված խարույկի հետքեր։ Վանքի միակ պահապանը հարակից բնակատեղիի միակ բնակիչն է, ով ուժերի ներածին չափով կատարում է այդ գործը հասարակական հիմունքներով։
Վանական համալիրի շրջակայքում խաչքարերով հարուստ ընդարձակ գերեզմանոցն է։
Հարակից բուսական և կենդանական աշխարհ
ԽՍՀՄ տարիներին այստեղ են փախել հետազոտությունների համար նախատեսված ձևափոխված սև գույնի թունավոր օձեր, որոնք այժմ պարբերաբար նկատվում են վանքի այցելուների կողմից։
Գիշերային ժամերին հանդիպում են գայլեր և փոքրամարմին բորենիներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արարատյան Հայրապետական թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հայկական առաքելական չգործող վանքեր և եկեղեցիներ (Հայաստան) Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արարատի մարզի տեսարժան վայրեր
Գաղմա Խաիշի
Գաղմա Խաիշի (გაღმა ხაიში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 132 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Պադանի հարթավայր
Պադանի հարթավայր (Padanus, Պո գետի անվանումն էր Հին Հռոմում; Pianura Padana կամ, Pianûra Padâna), տարածվում է Ալպերից հարավ, որտեղով հոսում է Պո գետը։ Պադանի հարթավայրը գտնվում է Իտալիայի հյուսիսային մասում, միջին բարձրությունը 400 մ. է։ Հարթավայրն առաջացել է միջլեռնային կոտրվածքի տեղում։
Ձգվածությունը հյուսիսից հարավ շուրջ 200 կմ. է, իսկ արևմուտքից արևելք՝ 500 կմ.։ Ընդհանուր մակերեսը 46.000 կմ² է։
Հարթավայրի կլիման մեղմ է (հունվարին ջերմաստիճանը մոտավորապես 0 °C է), հողերը՝ բերրի, բնակչությունը՝ խիտ։ Այստեղ շատ կան մշակված դաշտավայրեր, խաղողի և այլ պտղատու այգիներ։
Ապստամբություն Բաունտիի վրա (ֆիլմ, 1935)
Ապստամբություն Բաունտիի վրա (Mutiny on the Bounty), ամերիկյան ֆիլմ՝ նկարահանված 1935 թվականին, որը պատմում է 18-րդ դարի վերջում «Բաունտի» նավի վրա տեղի ունեցածի մասին։ Նկարահանված է Չարլզ Նորթհոֆֆի և Ջեյմս Նորման Հոլլի համանուն վեպի հիման վրա (1932)։
Պադանի հարթավայր
Կատեգորիա:Իտալիայի հարթավայրեր
Ապստամբություն Բաունտիի վրա (ֆիլմ, 1935)
1962 թ. դուրս եկավ ֆիլմի 3 ժամանոց ռիմեյքը, որտեղ խաղում էր Մառլոն Բրանդոն։
Սյուժե
18-րդ դարի անգլիական նավատորմը առանձնանում էր իր կարգապահությամբ։ Փոքրիկ մեղքերը պատժվում էին մտրակահարությամբ, իսկ մեծերը՝ մահապատժով։ Այս պատճառով նավաստիները հաճախ ապստամբում էին և փորձում ազատվել ճնշումներից։
1789 թվական։ «Բաունտի» նավի անձնակազմը, որը ղեկավարում էր դաժան կապիտան Բլայը, հեռանում է Թաիթիի ափերից։ Մինչ այդ, մոտ 6 ամիս շարունակ նրանք ենթարկվում էին կապիտանի և նրա թափթփուկների կողմից բարոյական և ֆիզիկական բռնությունների։
Տանջալից աշխատանքն ու ուտելիքի բացակայությունը ստիպում է անձնակազմին ապստամբություն բարձրացնել։ Այն բարձրացնում է գյուղական ծագումով մի նավաստի՝ Քրիստիան Ֆլետչերը։ Կապիտանին և նրա մարդկանց ոչնչացնելուց հետո նրանք հետ են վերադառնում Թաիթի և որոշում են անցկացնել իրենց մնացած կյանքն այնտեղ։ Սակայն նրանց երազանքները չպետք է իրականանային, քանի որ գործը հասավ մինչև թագավորական դատաստան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1935 ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Ժողովածու (514)
Ժողովածու (514), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 514 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19.7×14.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 258 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ 254բ, 258բ (1706-1721 թվականներ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կառլոս Անտոնիո Գոմես
Կառլոս Անտոնիո Գոմես (Carlos Gomes, ), բրազիլացի կոմպոզիտոր, ռոմանտիզմի վառ ներկայացուցիչներից մեկը։
Սանդալներ
Պատմություն
Սանդալները համարվում են կոշիկների ամենահին տեսակը տաք կլիմայական գոտիներում ապրող ժողովուրդների համար։ Ամենահին սանդալները (մոտ 10 հազար տարի առաջ), հայտնաբերվել են Օրեգոնում (ԱՄՆ) Ֆորտ Ռոքի քարանձավի պեղումների ժամանակ, լավ պահպանված հրաբխային մոխրի շերտի տակ։ Սանդալները լայն տարածում ունեին նաև հին բաբելոնացիների, եգիպտացիների, իսրայելացիների, հույների և հռոմեացիների շրջանում։
Կառլոս Անտոնիո Գոմես
Կենսագրություն
Կառլոս Անտոնիո Գոմեսը ծնվել է 1839 թվականի հուլիսի 11-ին, բրազիլական Կամպինաս քաղաքում։ Սովորել Ռիո դե Ժանեյրոյի Կայսերական կոնսերվատորիայում, ապա կայսեր Պեդրու II-ի նախաձեռնությամբ ուղարկվում է Միլան, որտեղ դառնում է Լաուրո Ռոսսիի աշակերտը։ 1866 թվականին Միլանի կոնսերվատորիայում հաջողությամբ հանձնելով ատեստավորումը ստանում է «Կոմպոզիցիայի Մաեստրո» կոչումը ։
Սանդալներ
Պատմություն
Հռոմեացիներն իրենց սանդալներն անվանում էին լատ.՝ solea։ Սանդալները նախագծված էին այնպես, որ տաք ավազը չայրեր ոտքերը, իսկ այն կրող մարդը չհոգներ շոգին ու հյուծվածությունից։ Սանդալներ կրել են Հին Հունաստանի շատ հայտնի դեմքեր, ինչպիսիք են՝ Պերիկլես ը, Պլատոնը, Սոլոնը, Ռագուսը, Ֆիդիաս Ֆրիդան, Էննեան, Եվրիդիկան ։
Սանդալներն իսկական հեղափոխություն ապրեցին 1820-ականներին, երբ այս տեսակի կոշիկները տեսքային մեծ փոփոխությունների ենթարկվեցին։
Հին Եգիպտոս
Երկար ժամանակ սանդալները միակ կոշիկներն էին, որ կրում էին հին եգիպտացիները ։ Դրանք ունեն շատ պարզ կառուցվածք։
Կառուցված են ընդամենը ներբանից (երբեմն ծայրը դեպի վեր շրջված), որին ամրացվում էին երկու ժապավեն։ Մի ժապավենը սկսվում էր բութ մատից և միանում մյուսին, ծածկում էր ոտքի թաթը այնպես, որ կոշիկները նմանվում էին ասպանդակի։ Սանդալները սովորաբար պատրաստում էին կաշվից կամ պապիրուսի տերևներից։
Հնագետները բազմիցս գտել են ոսկե սանդալներ թագավորական դամբարաններում, բայց դեռ պարզ չէ, արդյոք այդպիսի կոշիկները օգտագործվել են տերերի կենդանության օրոք, թե դրանք միայն թաղման ծեսի աքսեսուարն են հանդիսացել։
Կառլոս Անտոնիո Գոմես
Կենսագրություն
Կառլոս Անտոնիո Գոմես ամուսնացել է դաշնակահարուհի Ադելինե Փերիի հետ (Adelina Peri), ում հետ ծանոթացել է Միլանում ։
1871 թվականին Կառլոս Գոմեսը Ռիո դե Ժանեյրոյում հիմնադրում է «Բրազիլական ազգային օպերա» թատրոնը։
Կառլոս Անտոնիո Գոմեսի օպերաներից «Guarany»-ը, որը տեղի է ունեցել Միլանի «La Scala» թատրոնում (1870), մեծ հաջողություն է ունեցել ինչպես Սանկտ Պետերբուրգում (1878), այնպես էլ այլ քաղաքներում։ Նա նաև գրել է «Fosca», «Salvator Rosa» օպերաները, ինչպես նաև Բրազիլիայի ազգային օրհներգի՝ «Il saluto del Brasile»-ի հեղինակն է ։
Կառլոս Անտոնիո Գոմես մահացել է 1896 թվականին Բրազիլիայի Բելեն քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով
Սանդալներ
Հին Եգիպտոս
Եգիպտական լեզվում կար՝ hr ṯb(w)t/ṯbty (սանդալների տակ) արտահայտությունը և նշանակում էր «ինչ-որ մեկի առարկան լինել» ։
Սանդալների տեսակներ
Սանդալները տարբերվում են իրենց տեսակներով, հիմնականում՝ ըստ ներբանի և կրունկի տեսակի։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կոշիկ Կատեգորիա:Հին Հռոմի հագուստ Կատեգորիա:Հագուստ
Ախկան
Ախկան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Լճեի գավառակում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 60 տուն հայ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բենզիդամին
Բենզիդամին, ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղամիջոց է, որն ունի ցավազրկող, ջերմիջեցնող և հակաբորբոքային ազդեցություն։ Այն օգտագործվում է հետվիրահատական և հետվնասվածքային ցավն ու այտուցը նվազեցնելու համար, նպաստում է վերքերի ապաքինմանը։ Դեղը օգտագործվում է նաև արտաքին՝ ռևմատիկ հիվանդությունների և բերանի ու կոկորդի բորբոքումների բուժման համար։
Վարակիչ և բորբոքային հիվանդությունների դեպքում այն օգտագործվում է միայն որպես համակցված թերապիայի մաս։
Օգտագործման ցուցումներ
Բենզիդամինը որպես բերանի ողողման միջոց կամ սփրեյ օգտագործելու դեպքում կարող է օգտագործվել տոնզիլէկտոմիայի կամ էնդոտրախեալ խողովակի օգտագործումից հետո տրավմատիկ վիճակների, բորբոքային պայմանների, ինչպիսիք են ֆարինգիտը, աֆթոզ խոցերը և բերանի խոռոչի խոցերը, ճառագայթային թերապիայի, ատամնաբուժական վիրահատությունների և պրոցեդուրաների կամ ավելի ընդհանուր վիճակների բուժման համար, ինչպես նաև կոկորդի ցավը, լեզվի ցավը, լնդերի ցավը, բերանի խոռոչի խոցերը կամ ատամնաշարի պատճառով առաջացած անհանգստությունը։
Երբ օգտագործվում է որպես տեղային քսուք, բենզիդամինը կարող է օգտագործվել մկանային-կմախքային համակարգի ցավոտ բորբոքային վիճակների հետ կապված ախտանիշները թեթևացնելու համար, ներառյալ սուր բորբոքային խանգարումները, ինչպիսիք են միալգիան և բուրսիտը, կամ տրավմատիկ պայմանները, ինչպիսիք են ցաները, դեֆորմացիաները, կապտուկները, մկանների, հոդերի ցավը ։
Մառնյո
Մառնյո (Margno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բենզիդամին
Ֆարմակոլոգիա
Ի տարբերություն այլ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղամիջոցների, բենզիդամինը չի արգելակում ցիկլօքսիգենազը կամ լիպոքսիգենազը և չի ակնկալվում, որ կառաջացնի հարակից կողմնակի ազդեցություններ ։
Մառնյո
Բնակչությունը կազմում է 367 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 122 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 23832։ Հեռախոսային կոդ՝ 0341.
Բենզիդամին
Ֆարմակոլոգիա
Պրեպարատի մշակողի տվյալներով ՝ նվազեցնում է մազանոթների թափանցելիությունը, կայունացնում լիզոսոմալ թաղանթները, արգելակում է ATP-ի, այլ մակրոէրգիկական միացությունների արտադրությունը օքսիդատիվ ֆոսֆորիլացման գործընթացներում, արգելակում է սինթեզը կամ ինակտիվացնում է պրոստագլանդինները, հիստամինը, բրադիկինինները, ցիտոկինները, կոմպլեմենտի գործոնները և այլ ոչ սպեցիֆիկ էնդոգեն «վնասող գործոնները»։ Արգելափակում է բրադիկինինի փոխազդեցությունը հյուսվածքային ընկալիչների հետ, վերականգնում է խանգարված միկրոշրջանառությունը և նվազեցնում ցավի զգայունությունը բորբոքման օջախում։ Ազդում է ցավի զգայունության թալամիկ կենտրոնների վրա (PgE1, PgE2 և PgF2ալֆա-ի սինթեզի տեղային շրջափակում)։ Ցավազրկող ազդեցությունը պայմանավորված է ալգոգենիկ հատկություններով կենսագեն ամինների կոնցենտրացիայի անուղղակի նվազմամբ և ընկալիչի ապարատի ցավի զգայունության շեմի բարձրացմամբ։
Մառնյո
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։
Համազգային մշակութային միության Լիբանանի մասնաճյուղ
Համազգային մշակութային միության Լիբանանի մասնաճյուղ, ՀՄՄ-ի մասնաճյուղը Լիբանանում։
Բենզիդամին
Ֆարմակոլոգիա
Տեղային կիրառման դեպքում այն լավ ներծծվում է լորձաթաղանթներով և արագ ներթափանցում բորբոքված հյուսվածքների մեջ։ Այն արտազատվում է երիկամների միջոցով՝ մետաբոլիտների տեսքով և աղիքների միջոցով։
Համազգային մշակութային միության Լիբանանի մասնաճյուղ
ՀՄՄ-ն Լիբանանում ունի 6 մասնաճյուղ։ Գործում է ՀՀԳ հովանավորությամբ։ Համազգայինի Լիբանանի մասնաճյուղի շրջանային վարչության հովանավորությամբ 1985 թվականից Բուրջ Համուդի Նոր Ադանա թաղամասում գործում է «Լևոն Շանթ» մշակութային կենտրոնը, որն ընդգրկում է «Բարսեղ Կանաչյան» երաժշտանոցը և «Թորոս Ռոսլին» կերպարվեստի ակադեմիան։ 1941 թվականից գործում է «Գասպար Իփեկյան» թատերախումբը։ Ունի «Քնար» (1956 թվականից) և փոքրիկների «Գայանե» պարախմբերը, «Գուսան», «Կարկաչ» երգչախմբերը, «Արեգ» մանկապատանեկան թատերախումբը։
Բենզիդամին
Վերականգնողական օգտագործում
Բենզիդամինը օգտագործվում է վերականգնման համար։ Դեղամիջոցի չափից մեծ չափաբաժինը առաջացնում է հակաքոլիներգիկ հալյուցինոգենների ազդեցություն և կենտրոնական նյարդային համակարգի խթանում։ Նման օգտագործումը, հատկապես դեռահասների շրջանում, տարածված է Լեհաստանում, Բրազիլիայում   և Ռումինիայում։
Համազգային մշակութային միության Լիբանանի մասնաճյուղ
Ծավալում է լայն հրատարակչական գործունեություն, տպագրում հայերեն դպրոցական դասագրքեր։ Կազմակերպում է դասախոսություններ և այլ միջոցառումներ։ Միաժամանակ Համազգայինի կենտրոնական վարչությունը Լիբանանի մասնաճյուղում հովանավորում է «Մելանքթոն և Հայկ Արսլանյան» ճեմարանը։ «Համազգայինի» գրախանութը գտնվում է Բուրջ Համուդի Շաղզոյան մշակութային կենտրոնում, որտեղ տեղակայված են նաև «Ազդակ», «Բագին» պարբերականների խմբագրությունները, ՀՀԳ Հայ դատի գրասենյակը, ՀՄԸՄ որոշ վարչական գրասենյակներ, «Վանաձայն» ռադիոկայանը են։
Բենզիդամին
Նշումներ
Կատեգորիա:Գրգռիչներ Կատեգորիա:Եթերներ
Համազգային մշակութային միության Լիբանանի մասնաճյուղ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հա մազգային մշակութային միություն
Պեսչանկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Պեսչանկա (Песчанка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆլավոնոիդներ
Ֆլավոնոիդներ են կոչվում երկու արոմատիկ օղակով ֆենոլային միացությունները, որոնց հիմնական կառուցվածքն է C6-C3C6։ Սրանք իրենցից ներկայացնում են բուսական գունանյութերի հսկայական դաս։ Բոլոր ֆլավանոիդների հիմքում ընկած է ֆլավան կոչվող միացությունը, որը իրենից ներկայացնում է 2-ֆենիլ-բենզոլ-գամմա-պիրան։
Դասակարգում
Կախված օքսիդացման աստիճանից դասակարգվում են.
Իսկ ընդհանուր վերցրած ֆլավանոիդները լինում են 10 հիմնական տիպի.
Ֆլավանոիդների տարածումը բնության մեջ
Սրանք շատ տարածված են բուսական աշխարհում։ Կարող են կուտակվոլ բույսի տարբեր օրգաններում և հիմնականում գլիկոզիդի տեսքով։ Կարմիր, վարդագույն և կապույտ ծաղիկների գունավորումը պայմանավորված է նրանցում առկա աուրոններով և խալկոններով։ Պտուղների գունավորման հիմք են հանդիսանում անտոցիանները։
Կատեգորիա:Վիտամիններ Կատեգորիա:Ֆենոլային միացություններ Կատեգորիա:Ֆլավոնոիդներ Կատեգորիա:Սնունդ
Ամրոց Քյոշկ
Քյոշկ ամրոց, գտնվում է Վայոց ձորի մարզի Եղեգիս և Մոզան գետերի միջև գտնվող քարաժայռերով պատած բլրի մոտ։
Ըստ պատմիչ Ստ. Օրբելյանի հաղորդած տեղեկության՝ Վարդանանց նահատակությունից հետո նրա հետ մի քանի գունդ նահանջում են դեպի «յամուր աշխարհն Արցախայ»։ Պատմիչը նաև ասում է՝ «Հասնելով Վայոց ձոր գավառի մեջտեղը, Եղեգիս և Մոզան գետերի միջև գտնվող քարաժայռերով պատած բլրի («Քյոշկ» ամրոց) մոտ, տեղի ամրության պատճառով մեծ արյունահեղություն արեցին»։
461 թվականին Գյուտ Արահեզացի կաթողիկոսի պատվերով ամրոցին կից կառուցվում է Վարդանանց գեղակերտ եկեղեցին, որի նպատակն է պատվով պահել Վարդանանց հիշատակի անունը։ Եկեղեցին կառուցված է սրբատաշ քարերով, երկգմբեթ և սյունազարդ վերնատնով։ 17-րդ դարում եկեղեցու խոնարհումից հետո, այդ նույն եկեղեցու տեղում կառուցվում է մեկ այլ եկեղեցի՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի։ Եկեղեցու բակում հայտնաբերվել է Վարդանանց եկեղեցու հիմքի հատվածներից։ Սուրբ Սարգիս եկեղեցու պատին կա ագուցված խաչքար։ Խաչքարներ և տապանաքարեր կան նաև եկեղեցու բակում։
Պետեր Բրուկ
Պետեր Բրուկ կամ Պետեր Ստիվեն Պոլ Բրուկ (Peter Stephen Paul Brook, ), անգլիացի թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր ։
Կենսագրություն
Պետեր Բրուկը ծնվել է Լոնդոնում, հրեաների ընտանիքում։ Նրա ծնողները՝ Սայմոն (Սեմյոն Մատվեևիչ) Բրուկը և Իդա Յուդելսոնը, փախստականներ էին Դվինսկից (Վիտեբսկի գավառի)։ Նա սովետական հայտնի ռեժիսոր Վալենտին Պլուչեկի զարմիկն է ։ 1951 թվականին Պիտեր Բրուկն ամուսնացել է դերասանուհի Նատաշա Պերրիի (Natasha Parry) հետ։ Նրանք ունեցել են երկու զավակ՝ Իրինա՝ դերասանուհի և ռեժիսոր, և Սայմոն` ռեժիսոր։
Ամրոց Քյոշկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամրոցներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 2 Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակ Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Մշակութային ժառանգություն
Պետեր Բրուկ
Կենսագրություն
Սովորել է Վեստմինստերի քոլեջում, սակայն հիվանդության պատճառով ընդհատել է ուսումը և երկու տարի անցկացրել Շվեյցարիայում։ Վերադառնալով Անգլիա ուսումնասիրել է լեզվաբանություն, ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանի Մագդալեն-քոլեջը։ Ուսման ընթացքում նկարահանել է փոքր բյուջեով «Սենտիմենտալ ճանապարհորդություն» ֆիլմը՝ Լորենս Սթեռնի վեպի էկրանավորումը և բեմադրել  Քրիստոֆեր Մառլոյի  «Դոկտոր Ֆաուստը» (1942): Նրա «Ռոմեո և Ջուլիետ» (1947) ներկայացումը դարձավ  իրադարձություն թատերական աշխարհում՝ անգլիական թատերական քննադատության բնագավառում առաջացնելով բուռն վեճեր ։ Այստեղ նա կիրառել էր իր՝ «դատարկ տարածության» գաղափարը՝ բեմից հեռացնելով դեկորացիաների մեծ մասը պրեմիերայից կես ժամ առաջ։
1968 թվականին Ժան-Լուի Բարոյի հրավերով եկել է Փարիզ, այնտեղ հիմնել Թատերական ուսումնասիրությունների միջազգային կենտրոնը՝ ստեղծված ՅՈւՆԵՍԿՈ-յի և Թատրոնի միջազգային ինստիտուտի հովանու ներքո։ Իր բազմազգ թատերախմբի հետ նա պարբերաբար մեկնել է հյուրախաղերի, հաճախ՝ Աֆրիկայի և Ասիայի էկզոտիկ վայրեր։ 1973-1974 թվականներին աշխատել է ԱՄՆ-ում, 1974 թվականից ապրել և ստեղծագործել է Փարիզում (Բուֆ Դյու Նոռ թատրոն)։
Ստեղծագործություն
Որպես թատրոնի ռեժիսոր Պետեր Բրուկը կրել է Բերտոլդ Բրեխտի, Վսևոլոդ Էմիլևիչ Մեյերխոլդի, Ժերզի Գրոտովսկու, ինչպես նաև Անտոնեն Արտոյի գաղափարների ազդեցությունը։ Արվեստի մասին Բրուկը գրել է.
Բրուկը բեմադրել է դասական, ինչպես նաև ժամանակակից պիեներ, սակայն նրա սիրելի դրամատուրգը Շեքսպիրն է եղել ։ Շեքսպիրյան պիեսների իր մեկնաբանության վրա մեծ ազդեցություն է թողել Յան Կոտի «Շեքսպիրը մեր ժամանակակիցն է» գիրքը (անգլ. հրատ. 1964), որի համար նա նախաբան է գրել։ Շեքսպիրի պիեսները նա կարող էր բեմադրել և՛ Բրեխտի «էպիկական թատրոնի» ոճով, ինչպես օրինակ իր հանրաճանաչ «Լիրը», և՛ «դաժանության թատրոնի» ոճով։ Ռեժիսորը մի առիթով ասել է. «... Ընդունում ենք, որ այն, ինչ ստեղծվել է մի մարդու կողմից, որի անունն է Շեքսպիր և թղթի վրա կյանքի կոչվել՝ ունի միանգամայն այլ բնույթ, քան որևէ այլ հեղինակի ստեղծագործություն։ Դա «շեքսպիրյան աշխարհի տեսլականը» չէ, այլ ավելին՝ «շեքսպիրյան աշխարհն է», իրականի նման» ։
Նրա սիրելի դրամատուրգներից էր նաև Չեխովը։ Պետեր Բրուկը բեմադրել է նաև օպերաներ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Ժողովածու (748)
Ժողովածու (748), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 748 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1731 թվականին Հակոբ դպիր գրիչի կողմից Եվդոկիա յում։ Ստացողը եղել է Պետրոս Ջահուկեցին։ Գրված թղթի վրա, որը ունի 16.3×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 342 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ՝ 115ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կաշտանովկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Կաշտանովկա (Каштанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
Արթուր Կիրակոսյան
Արթուր Գրիշայի Կիրակոսյան, հայ հաղորդավար և մեկնաբան։
Կաշտանովկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կաշտանովկա գյուղում բնակվում էր 253 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1113 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 227,31 մարդ/կմ²։
Արթուր Կիրակոսյան
Կենսագրություն
Արթուր Կիրակոսյանը ծնվել է 1961 թվականի նոյեմբերի 11-ին Գյումրիում։ 1985-1987 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1990 թվականին ավարտել է Գյումրու պետական մանկավարժական ինստիտուտը, 1995 թվականին՝ Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 2000 թվականին մասնակցել է «ԶԼՄ և ընտրություններ», «Ժողովրդավարական ժուռնալիստիկա և հասարակության», «Հեռուստատեսություն և ընտրություններ` թոք-շոու և բանավեճ» թեմաներով դասընթացների։ 1992-1996 թվականներին եղել է Գյումրու «Շիրակ» հեռուստաընկերության գլխավոր խմբագիրը, 1996-1998 թթ.՝ «Նորք» հեռուստաընկերության լրատվական բաժնի փոխտնօրենը, 1997-1998 թթ՝ Հայաստանի ազգային հեռուստատեսության «Մամուլի տեսություն» հաղորդման հեղինակը և վարողը, 1998-2004 թթ.՝ Գյումրու «Ցայգ» հեռուստաընկերության լրատվական ծրագրի ղեկավար, վարել է «Ամփոփագիր», կիրակնօրյա վերլուծական, «Ժամանակ», «Քաղաք» ծրագրերը։ 1999-2011 թթ. Գյումրու պետական մանկավարժական ինստիտուտում դասավանդել է ժուռնալիստիկա։ 2004-2009 թթ. աշխատել է «Շանթ» հեռուստաընկերությունում՝ որպես լրատվական բաժնի տնօրեն, վարել է «Երկրորդ հայացք» թոք շոուն։ 2009 թվականից աշխատում է «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերությունում, որտեղ հեղինակում և վարում է «Երկրի հարցը» հաղորդումը և «Երկիրն այսօր» լրատվական ծրագրի մեկնաբանն է ։
Կաշտանովկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արթուր Կիրակոսյան
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի մեկ աղջիկ, երկու թոռնիկ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 11 ծնունդներ
Պլեեբո
Պլեեբո (անգլերեն՝ Pleebo), փոքր քաղաք Լիբերիայի հարավում։ Բնակչությունը կազմում է 25,349 մարդ՝ 2013 թվականի տվյալներով։ Քաղաքը գտնվում է Մերիլենդ երկրամասում։
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լիբերիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մերիլենդ երկրամաս
Ռադիոէլեկտրոնային սարքավորումների մոնտաժ
Ռադիոէլեկտրոնային սարքավորման մոնտաժ, առանձին էլեկտրականից և ռադիոտարրերից (ԷՌՏ), էլեկտարամեկուսացնող դետալներից, կրող կոնստրուկցիաներից և միացնող էլեկտրական լարերից (ԷԼ) սարքավորման հավաքման պրոցես։ Որպես կրող կոնստրուկցիաներ օգտագործում են դրոշմահարթակները և շասսիները։ Դրոշմահարթակների կիրառումը հնարավորություն ընձեռեց ավտոմատացնելու ԷՌՏ-ի միջև միացումների նախագծումը և ԷԼ-ի միջոցով ԷՌՏ-ի միացման տեխնոլոգիական պրոցեսը։
Զգիլ
Զգիլ (Згил, Згъил), գյուղ Ռուսաստանի, Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Գյումբետ (Գյումուշխանեի գավառ)
Գյումբետ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Դավիթ Կլդիաշվիլի
Դավիթ Սամսոնի Կլդիաշվիլի (დავით კლდიაშვილი, ), վրացի արձակագիր, դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Քութայիսի նահանգի Սիմոնեթի գյուղում, սնանկացած ազնվականի ընտանիքում։ Ութամյա տղային ծնողները հանձնում են մի ռուս ընտանիքի՝ լեզու սովորելու։
1872 թվականի գարնանը ութսուն երեխաների հետ Դավթին ուղարկում են Կիևի ռազմական գիմնազիա, որից հետո նա կրթությունը շարունակում է Մոսկվայի նույնատիպ հաստատությունում։ Այստեղ նա աչքի է ընկնում հասարակական աշխատանքով. բացում է կիրակնօրյա դասընթացներ, իսկ երեխաների համար՝ անվարձ դպրոց. հիմնադրում է նաև փոխօգնության ընկերություն և, այսպես կոչված հասարակական հանքավայր։ Թիֆլիսից հրավիրելով գրողների և արվեստագետների՝ աշխուժացնում է տեղի մշակութային կյանքը։
1905 թվականի հեղափոխական շարժումների ժամանակ Կլդիաշվիլուն կարգադրվում է ցրել բանվորական ցույցը, բայց նա ոչինչ չի ձեռնարկում, որի համար հեռացվում է զինվորական ծառայությունից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին զորակոչվում է գործող բանակ։ Թուրքահպատակ վրացիներին ցույց տված օգնության համար նրան սպառնում է ռազմական տրիբունալ, բայց վրա է հասնում Փետրվարյան հեղափոխությունը, և նա փրկվում է մահապատժից։
Զորացրվելով՝ գրողը մշտական բնակություն է հաստատում իր ծննդավայրում և զբաղվում տնտեսությամբ։ 1930 թվականին գրական գործունեության 40-ամյակի առթիվ նրան շնորհվում է Վրաստանի ժողովրդական գրողի կոչում։
Վախճանվել է Սիմոնեթի գյուղում։ Թաղված է Մթածմինդայի՝ գրողների և հասարակական գործիչների պանթեոնում։
Ստեղծագործությունը
Դավիթ Կլդիաշվիլու անդրանիկ երկերը՝ «Անեծք», «Զոհը», տպագրվել են 1894 թվականին «Մոամբե» («Լրաբեր») ամսագրում։ Հաջորդել են բազմաթիվ պատմվածքներ ու վիպակներ, որոնցից կարելի է առանձնացնել «Սոլոմոն Մորբելաձե» (1894), «Սամանիշվիլու խորթ մայրը» (1897), «Քամուշաձեի հոգսը» (1900), «Միքելա» (1904) և այլն։
Մեծ են գրողի ծառայությունները նաև ազգային դրամատուրգիայի բնագավառում։ «Իրինայի երջանկությունը» (1897), «Դարիսպանի հոգսը» (1903), «Դժբախտություն» (1913) պիեսները բեմադրվել և բեմադրվում են վրացական թատրոններում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Վրացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Մթածմինդա պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Վրաստանի ժողովրդական արտիստներ
Արարատի մարզի ամրոցների և բերդերի ցանկ
Ստորև ներկայացվում է Արարատի մարզի բերդերի և ամրոցների ցանկը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ցանկեր:Ճարտարապետություն
Քրիս Համֆրիս
Եղել է հեռուստատեսային դեմք Քիմ Քարդաշյանի թվով երկրորդ ամուսինը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Յութա Ջազի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Տորոնտո Ռեպտորսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Դալաս Մավերիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բրուքլին Նեթսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բոստոն Սելտիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Վաշինգտոն Վիզարդսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆինիքս Սանսի բասկետբոլիստներ
Սքվոշ
Սքվոշ (squash), խաղում են հատուկ դահլիճում։ Որպես կանոն այն խաղում են 2 հոգով, փափուկ փոքրիկ գնդակով, հատուկ ծածկով խաղադաշտում (կորտում)։ Խաղացողը հարվածաթիով այնպիսի հաշվարկով է հարվածում գնդակին, որ այն հետ թռչելով պատից, դիպչի հակադիր պատին։ Երկրորդ խաղացողը պատասխան հարվածը հասցնում է գնդակին կա՛մ հետ թռչելիս, կա՛մ հատակին առաջին անգամ դիպչելուց հետո։ Թռչող գնդակը կարող է դիպչել բոլոր չորս պատերին։ Սա շատ եռանդուն խաղ է, որը պահանջում է արագ կողմնորոշում և գնդակին այնպես ուղղորդելու հմտություն, որ հակառակորդը չկարողանա պատասխան հարված կատարել։
Խոշոր մրցախաղերում սքվոշի մարզադաշտի պատերը պատրաստում են թափանցիկ նյութից, որպեսզի հանդիսատեսը կարողանա դրսից դիտել խաղը։
Քասթլ (Քեմնաթ)
Քասթլ (Kastl), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1421 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 24,74 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 128։ Կոմունան կազմված է 13 գյուղական բնակավայրերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ջերմեյն Դեֆո
Ջերմեյն Դեֆո (Jermain Defoe, ), անգլիացի ֆուտբոլիստ, ով հանդես է գալիս «Սանդերլենդ» ֆուտբոլային ակումբում։
Դեֆոն իր կարիերան սկսել է «Չարլթոն Ատլետիկում», որի առաջին թիմին միացել է 14 տարեկան հասակում։ 16 տարեկանում նա տեղափոխվեց «Վեստ Հեմ Յունայթեդ»։ Նա Վեստ Հեմի առաջին թիմում իր նորամուտը նշեց 2000 թվականին։ 2004 թվականին նա տեղափոխվեց «Տոտտենհեմ Հոտսպուր», որտեղ խաղաց 4 տարի։ Մեկ տարի «Պորտսմութում» խաղալուց հետո վերադարձավ «Տոտտենհեմ», որտեղից էլ 2014 թվականին տեղափոխվեց ՄԼՍ-ի «Տորոնտո» ակումբ ։
Դեֆոն Անգլիայի հավաքականում նորամուտը նշել է 2004 թվականին և մասնակցել է 55 խաղի՝ դառնալով 19 գոլի հեղինակ։
Նվաճումներ
Տոտտենհեմ Հոտսպուր
Անհատական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Զեդա Խաիշի
Զեդա Խաիշի (ზედა ხაიში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 94 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Քաղաքային տարածք
Քաղաքային տարածք, շրջակա տարածքների հետ համեմատած տեխնածին կառույցների ավելի մեծ խտությամբ տարածք։ Քաղաքային տարածքներ կարող են լինել քաղաքներ կամ ագլոմերացիաներ, բայց սովորաբար այդ հասկացությունը չի տարածվում գյուղական բնակավայրերի կամ խուտորների վրա։
Քաղաքային տարածքները ստեղծվում և զարգանում են ուրբանիզացման ընթացքի շնորհիվ։ Քաղաքային տարածքի չափերի մեծացումը թույլ է տալիս վերլուծել բնակչության խտությունը և քաղաքների զարգացման գործընթացը, ինչպես նաև առանձնացնել քաղաքային և գյուղական բնակավայրերը ։
Ի տարբերություն քաղաքային տարածքի, ագլոմերացիայի տարածքը իր մեջ ներառում է ոչ միային քաղաքային տարածքը, այլ նաև արբանյակ քաղաքների տարածքները և միջանկյալ գյուղական տարածքները, որոնք սոցիալ-տնտեսական սերտ կաերի մեջ են գտվում գլխավոր քաղաքի (ագլոմերացիայի միջուկի) հետ։ Սովորաբար այս կապն արտահայտվում է զբաղվածության ապահովմամբ գլխավոր քաղաքում, որը առաջնային աշխատաշուկա է համարվում։ Հայտնի է, որ քաղաքային տարածքները մեծանում են՝ կախված բնակչության թվի աճից և գլխավոր քաղաքի տնտեսական ակտիվությունից։
Ագլոմերացիայի տարածքը սովորաբար որոշվում է վարչատարածքային բաժանման ամենափոքր միավորների սահմաններով կամ դրանց միավորումով։ Վարչատարածքային բաժանման ամենափոքր միավորները սովորաբար համարվում են կայուն քաղաքական տարածքներ։ Տնտեսագետները նախընտրում են աշխատել քաղաքային տարածքներից հավաքագրված տնտեսական և սոցիալական տեղեկատվության հետ։ Նրանց համար առավել ճշգրիտ վիճակագրական պարամետրը կլինի բնակչության խտության բարձրացումը և մեկ շնչի հաշվով հատկացված տարածքի նվազումը։
Սահմանում
Քաղաքային տարածքների սահմանումը տարբերվում է տարբեր ազգերի մոտ։ Բայց սովորաբար բնակչության նվազագույն թույլատրելի խտությունը կազմում է 400 մարդ/կմ2։ Եվրոպական երկրներում քաղաքային տարածքները որոշվում են տարածքի քաղաքային օգտագործման առանձնահատկության հիման վրա, երբ կառուցապատման օբյեկտների միջև հեռավորությունը 200 մետրից ոչ ավելի է։ Գիտնականները մարդահամրի տվյալների փոխարեն օգտագործում են արբանյակային պատկերներ քաղաքների սահմանները սահմանելու համար ։ Քիչ զարգացած երկրներում, բացի տարածքի օգտագործման պահանջներից և բնակչության խտությունից, երբեմն ավելացվում է պահանջ, ըստ որի բնակչության 75%-ը չպետք է ներգրավված լինի գյուղատնտեսության և (կամ) ձկնորսության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքաշինություն Կատեգորիա:Ժողովրդագրություն Կատեգորիա:Քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակչություն Կատեգորիա:Մարդաաշխարհագրություն Կատեգորիա:Հասարակագիտություն
(4481) Հերբելին
(4481) Հերբելին (Herbelin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,339399 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7692 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9096 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1306,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275453 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,49° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գուսյատին (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Գուսյատին (Гусятин), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Գուսյատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1431 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գուսյատին քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 6 506 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,73 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8875,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1431 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պրոսկինիսիս (երկրպագություն)
Պրոսկինիսիս (հուն.` προσκύνησις, proskýnēsis - ), աստվածների և մարդկանց նկատմամբ հարգանքի հանդիսավոր ժեստ։
Աքեմենյան Պարսկաստանում (իբադաթ (ibādat) արաբերեն` عِبَادَة, գետնատարած խոնարհվել) մարդը բերանքս ի վայր փռվում և համբուրում էր գետինը կամ հարգված անձի վերին կամ ստորին վերջույթները։
Պրոսկինիսիսը (լատ.` adōrātiō ) Հին Հունաստանի և Հին Հռոմի մշակույթում կրոնական ծեսերից էր, որը կրում էր մեկ ոտքը ծնկած հարգանքի տուրք և խոնարհում ցուցադրելու իմաստը։
Բյուզանդական ծիսակարգում դա աղաչանքի կամ ակնածանքի կանոնակարգային ժեստ էր։ Ֆիզիկական գործողությունը կարող էր լիմել սկսած լրիվ գետնատարած խոնարհումից մինչև ծնկաչոք խոնարհում, խոնարհում կամ պարզ ողջույն, որը պայմանավորված էր խոնահվողի և խոնարհման արժանացողի սոցիալական դիրքից ըստ հիերարխիկ կարգի (տաքսիս) ։
Ստուգաբանություն
Հունարեն προσκύνησις բառը ծագել է προσκυνέω, «պրոսկինեո» բայից, ինքնին կազմված πρός, «պրոս» (դեպի) և κυνέω, «կինեո» ([ես] համբույր) բաղադրյալ բառերից։ Այն նկարագրում է խոնարհության, հնազանդության կամ պաշտամունքի վերաբերմունք, մասնավորապես՝ սուվերեն ղեկավարի, Աստծո կամ աստվածների նկատմամբ։
Կիրառություն
Ըստ Հերոդոտոսի «Պատմություններ» գրքի, հավասար աստիճանի անձի շուրթերն էին համբուրում, մի փոքր ավելի ցածր աստիճանի ինչ-որ մեկի այտն էին համբուրում, իսկ շատ ցածր սոցիալական դիրք ունեցողը ստիպված էր ամբողջությամբ խոնարհվել դիմացինի առաջ։ Հույների համար մահացածի նկատմամբ պրոսկինիսիս անելը դիտվում էր որպես բարբարոսություն և անմտություն ։
Իր «Անաբասիս» գրքում (3.2.13) Քսենոփոնը վկայակոչում է հույների հրաժարումը պրոսկինիսիսի կատարումից՝ ի նշան իրենց ազատության՝ տարբերելով նրանց պարսիկներից. «Ի նշան այս հաղթանակների [ Քսերքսեսի արշավանքի դեմ] մենք, իրոք, դեռ կարող ենք ունենալ ռազմավարներ, բայց դրանց ամենավառ վկան այն պետությունների ազատությունն է, որտեղ դուք ծնվել և մեծացել եք, քանի որ ոչ մի մարդկային արարածի դուք հարգանքի տուրք չեք մատուցում` որպես տիրոջ, բայց միայն աստվածներին [οὐδένα γὰρ ἄνθρωπον δεσπότην ἀλλὰ τοὺς θεοὺς προσκυνεῖτε]»:
Ընդունում
Պարսկական այս սովորույթը, հավանաբար, ստիպել է որոշ հույների հավատալ, որ իրենք պաշտում են իրենց թագավորին որպես աստված, միակ մարդուն, ով բոլորից ստանում է պրոսկինիսիս, իսկ այլ սխալ մեկնաբանություններ մշակութային բախումներ են առաջացրել։ Պրոսկինիսիսը միայն Աքեմենյան արքունիքի հատուկ սովորույթ չէր, քանի որ ավելի վաղ այն կիրառվում էր ասորական արքունիքում։ Հակառակ հույն հեղինակների ենթադրությունների, մերձավորարևելյան աղբյուրները կասկած չեն թողնում, որ պրոսկինիսիսը չի ունեցել կրոնական ժեստի բնույթ, այլ եղել է պալատկան արարողության տարր ։
Ալեքսանդր Մակեդոնացին այս պրակտիկան առաջարկեց իր կենդանության օրոք՝ իր նվաճած պարսկական տարածքների տեղական սովորույթներին հարմարվելով։ Բայց դա չընդունվեց նրա հույն ուղեկիցների կողմից (ինչպես, օրինակ, նշել է պալատական պատմաբան Կալիսթենեսը). հետագայում Մակեդոնացին չպնդեց այդ պրակտիկայի վրա։ Նրա մարդկանցից շատերը կարող էին համակերպվել պարսկական զգեստապահարան ունենալու Ալեքսանդրի հետաքրքրության հետ, բայց թագավորին մեծարել պրոսկինիսիսով` ասես աստված լիներ, մի փոքր չափազանց էր ։ Ըստ Արիանոսի, Կալիսթենեսը բացատրել է, որ աստծուն և մարդուն մեծարելու ձևերը տարբեր են, և որ պրոսկինիսիսը բացարձակապես աստվածներին հարգելու միջոց է։ Այս սովորույթը հույների համար ընկալվում էր որպես վտանգ, «որոնք ազատությանն առավել նվիրված մարդիկ են»։ Ըստ Կալիսթենեսի՝ խոնարհումը օտար և ստորացուցիչ մոդա էր ։
Ենթադրվում է, որ Դիոկղետիանոս կայսրը (284–305 թթ.) այս պրակտիկան ներմուծել է Հռոմեական կայսրություն՝ վերջ դնելով հանրապետական պրինցիպատյան ինստիտուտներին, որոնք պահպանել են հանրապետական կառավարման ձևը, եթե ոչ նպատակը։ Այնուամենայնիվ, կան որոշ ապացույցներ, որ պրոսկինիսիսի ոչ պաշտոնական ձևն արդեն կիրառվել է Սեպտիմիոս Սևերոսի պալատում ։ Այս փոփոխության քաղաքական պատճառն այն էր, որ կայսրի դերը «առաջին քաղաքացուց» վերածվի այլաշխարհիկ տիրակալի՝ իր հպատակներից հեռու, դրանով իսկ նվազեցնելով հաջող ապստամբության հավանականությունը, որը պատուհասել էր կայսրությունը նախորդ 50 տարիների ընթացքում։
Պրոսկինիսիսի որոշ ձևեր, ինչպիսիք են կայսեր կուրծքը, ձեռքերը կամ ոտքերը համբուրելը, վերապահված էին պաշտոնյաների որոշակի կատեգորիայի։ Ներքին կամ օտարերկրյա պատվիրակությունների համար նախատեսված էր պրոսկինիսիսի մի քանի շարք այն կետերում, որոնք նշված էին հատակին տեղադրված պորֆիրի սկավառակներով։ Առնվազն մինչև 10-րդ դարը կայսերական արարողությունները կիրակի օրերին խուսափում էին պրոսկինիսիսից՝ Աստծո հանդեպ ակնածանքից ելնելով։ Որպես հավատարմության դրսևորում, պրոսկինիսիսն ուներ ուժեղ քաղաքական երանգավորում. այն կրկնվում է կայսերական պատկերագրության մեջ, և դրա կարևորությունը կայսերական արարողությունների մեջ երբեմն կարող էր առաջացնել նուրբ դիվանագիտական երկընտրանքներ, երբ ներգրավված են եղել օտարերկրյա տիրակալները ։
Նմանապես, կայսրին այլևս նշում էին ոչ թե որպես «Imp(erator)» մետաղադրամների վրա, որը նշանակում էր «գլխավոր հրամանատար», այլ որպես «D(ominus) N(oster)» - «Մեր Տեր»։ Կոնստանդիանոս I-ի քրիստոնեություն ընդունելով, պրոսկինիսիսը դարձավ մշակված ծեսի մի մասը, որի շնորհիվ կայսրը դարձավ Աստծո փոխարքա (viceregent) երկրի վրա ։
Տիտղոսային ինֆլյացիան ազդել է նաև կայսրության մյուս գլխավոր պաշտոնների վրա։ Հուստինիանոս I-ը և Թեոդորան երկուսն էլ պնդում էին պրոսկինիսիսի ծայրահեղ ձևով հարգանք նույնիսկ Հռոմեական սենատի անդամներից, և դրա համար նրանք հարձակման ենթարկվեցին` ըստ Պրոկոպիոսի Գաղտնի պատմության ։
Քրիստոնեությունում
«προσκυνέω» (պրոսկինիո) բայը հաճախ օգտագործվում է Յոթանասնից և Նոր Կտակարանում՝ հեթանոս աստվածներին կամ Իսրայելի Աստծուն երկրպագելու համար։ Բացի այդ, այս բառը որոշ դեպքերում օգտագործվել է հրեշտակների պաշտամունքի համար ։
Ինչպես հինգ դար առաջ հույների դեպքում, պրակտիկան ցնցող էր, բայց գերակշռող ։ Կոստանդիանոսի քրիստոնեություն ընդունելուց հետո այն դարձավ մշակված ծեսի մի մասը՝ կայսրին դարձնելով «Աստծո փոխարքա երկրի վրա»։
Սրբապատկերների հետ կապված պրոսկինիսիսի թույլատրելիության հարցը (սրբապատկերներին խոնարհվել և համբուրել) բարձրացվել է 8-րդ դարում՝ պատկերամարտության ժամանակաշրջանում։ Սրբապատկերների հետ կապված պրոսկինիսիսի հակառակորդները վկայակոչեցին Մովսեսի Օրենքի երկրորդ պատվիրանը.
«Ձեզ համար փորագրված պատկեր մի շինեք այն բանի նմանությամբ, ինչ որ վերևում` երկնքում է, ներքևում՝ երկրի վրա, կամ երկրի տակ գտնվող ջրում է, նրանց չխոնարհվեք (προσκυνήσεις) և չծառայեք. (λατρεύσῃς) նրանց։ Որովհետև ես՝ քո ՏԵՐ Աստվածը, նախանձոտ Աստված եմ» ։
Սրբապատկերների հետ կապված պրոսկինիսիսի պաշտպաններից մեկը Հովհաննես Դամասկոսցին էր։ Նա գրել է Երեք տրակտատ աստվածային պատկերների մասին՝ ի պաշտպանություն սրբապատկերների, որոնցում նկարագրել է պրոսկինիսիսի մի քանի տեսակներ։ Առաջին տեսակը լատրիայի (λατρεία) պրոսկինիսիսն է, որը մարդիկ տալիս են Աստծուն, ով միայնակ է պաշտելի իր էությամբ։ Ջոնը հավատում էր, որ միայն առաջին տեսակի պրոսկինիսիսը, որը կապված է լատրիայի հետ, արգելված է Աստծո կողմից։ Աստծո կողմից թույլատրելի պրոսկինիսիսի տեսակներից է սրբերի և նրանց պատկերների (սրբապատկեր) հետ կապված պրոսկինիսիսը ։
Քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ պրոսկինիսիսը նշանակում է այն պարզ պատկառանքը, որը թույլատրվում է նաև սրբերին, սրբապատկերներին և այլն, ի տարբերություն Լատրիայի (երկրպագություն), որը պայմանավորված է միայն Եռամիասնական Աստծուն։
«Ողջույններ և հարգված պրոսկինիսիս» ("ἀσπασμόν καί τιμητικήν προσκύνησιν", ) սրբապատկերների համար սահմանվել է Նիկիայի Երկրորդ ժողովի (Յոթերորդ Տիեզերական ժողով) կողմից 787 թվականին ։
Տարբեր հեղինակներ քրիստոնեական տեքստերից հունարեն «προσκύνησις» բառը թարգմանում են տարբեր կերպ՝ երկրպագություն, կրոնական երկրպագություն , հարգանք , խոնարհում, ակնածանք ։
Վերջին Օրերի Սրբեր
Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցում պրոսկինիսիս տեղի է ունենում Մորմոնի Գրքի մի շարք պատմություններում   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պաշտամունք Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Աքեմենյան պետություն Կատեգորիա:Հունարեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Ժեստեր Կատեգորիա:Կրոնական արարողություններ Կատեգորիա:Պարսկական մշակույթ Կատեգորիա:Հունական մշակույթ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի պատմություն
Ժողովածու (2126)
Ժողովածու  (2126), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2126 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1697 թվականին Դավիթ արղյ գրիչի կողմից, Ս․ Կարապետում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20 X 14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 298 ( և 16 թերթ տպագիր) թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 145ա, 197ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Մկրտիչ Ներսիսյան
Մկրտիչ Գեղամի Ներսիսյան, հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1946), պրոֆեսոր (1947), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1950)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961) ։
Կենսագրություն
1931-1937 թվականներին եղել է ՀԿԿ Կենտկոմին կից կուսակցության պատմության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ 1938-1940 թվականներին ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական մասնաճյուղի (Արմֆան) պատմության և նյութական կուլտուրայի ինստիտուտում աշխատել է որպես ավագ գիտաշխատող, 1940-1941 թվականներին՝ տնօրեն։ Թեկնածուական թեզը պաշտպանել է 1939 թվականին, դոկտորականը՝ 1946 թվականին։ 1941-1943 թվականներին մասնակցել է գերմանական ֆաշիզմի դեմ մղած Հայրենական մեծ պատերազմին, վիրավորվել Կովկասի պաշտպանության համար մղված մարտերից մեկում։
1944-1946 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ, 1946-1950 թվականներին՝ ՀԿԿ Կենտկոմին առընթեր մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրենի տեղակալ։
1931-1968 թվականներին Մկրտիչ Ներսիսյանը գիտական գործունեության հետ զբաղվել է նաև մանկավարժական աշխատանքով. հայ ժողովրդի պատմություն է դասավանդել Խ. Աբովյանի անվան հայկական և Վ. Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտներում, ԵՊՀ-ում։ 1937-1941 թվականներին եղել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի դեկան, 1949-1954 թթ.՝ հայ ժողովրդի պատմության ամբիոնի վարիչ։
Մկրտիչ Ներսիսյանը հեղինակել է հոդվածներ, փաստաթղթերի ժողովածուներ, մենագրութուններ։
Ունի մեծ վաստակ Օսմանյան կայսրության կազմակերպած հայոց Մեծ եղեռնի պատմության լուսաբանման գործում։ Ռ. Սահակյանի հետ կազմել և խմբագրել է «Геноцид армян в османской империи» փաստաթղթերի և նյութերի ստվարածավալ ժողովածուն։
Մասնակցել է մի շարք ուսումնական ձեռնարկների և կոլեկտիվ աշխատությունների ստեղծմանը, որոնցից հիշարժան է «Հայ ժողովրդի պատմություն, հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը» (Եր., 1972, 1985 և ռուս.՝ 1980) գիրքը։ Նրա ղեկավարությամբ ու խորհրդատվությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական ու դոկտորական ավելի քան 20 ատենախոսություն։
1958 թվականին հիմնադրել է «Պատմա-բանասիրական հանդեսը», որի անփոփոխ գլխավոր խմբագիրն էր մինչև կյանքի վերջը։ 1967 թվականին նա հիմնադրել է նաև «Բանբեր Երևանի համալսարանի» քառամսյա հանդեսը։
Մկրտիչ Ներսիսյանը եղել է Հայաստանի կոմկուսի XV, XXIV, XXVI համագումարների պատգամավոր, բազմիցս ընտրվել ՀԿԿ կենտկոմի և Երևանի քաղկոմի անդամ, ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի և ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի VII, VIII, IX գումարումների պատգամավոր։
Մահ
Վախճանվել է 1999 թվականի հունվարի 28-ին, Երևանում և թաղվել իր ծննդավայր Փարպիում։
Պարգևներ, մրցանակներ
1961 թվականին Մկրտիչ Ներսիսյանն արժանացել Է ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործչի կոչման։ Պարգևատրվել է Լենինի (1970), Աշխատանքային կարմիր դրոշի (1953), ժողովուրդների բարեկամության շքանշաններով (1980), և ԵՊՀ ոսկե մեդալներով։
1995 թվականին պարգևատրվել է «Մովսես Խորենացի» մեդալով (առաջինը Հայաստանի Հանրապետությունում)։
Խմբագրական կոլեգիայի անդամ
Խմբագրական կոլեգիա` Աղայան Է. Բ., Առաքելյան Բ. Ն., Գալոյան Գ. Ա., Երեմյան Ս. Տ., Խաչիկյան Լ. Ս., Հակոբյան Ա. Մ., Հովհաննիսյան Ա. Գ., Ներսիսյան Մ. Գ.: [http://serials.flib.sci.am/openreader/Hay%20joxovrdi%20patmutyun_%20h.1/book/content.html Հայ Ժողովրդի Պատմություն, Հ. 1.»] ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտ. Երևան։ ՀԽՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, 1971
Գրականություն
Սահակյան Ռուբեն, Արևմտահայ ինքնապաշտպանական կռիվները Մ. Գ. Ներսիսյանի գնահատմամբ (1890-ական թվականներին և 1915 թվին), Հանդես, 2011, գիրք 12, էջ 182-193։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի դեկաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 8-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 9-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Բանաձոր
Բանաձոր, գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում։ Հադրութ շրջկենտրոնից գտնվում է 36 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 122 կմ հեռավորության վրա։
Բանաձոր համայնքի կազմի մեջ ընդգրկված է նաև Ցոր գյուղը։ Ցոր գյուղում բնակվում է 20 մարդ, կա 6 տնտեսություն։
Աշխարհագրություն
Համայնքը լեռնային է, ունի 3576,5 հա տարածք, որից 2442,03 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 1055,02 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 3 աղբյուրներ` «Քյարինջ», «Ղուլուշլու» և «Վերին»։
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։ Գյուղը նաև եղել է Ուրարտական ժամանակաշրջանում ,սա վկայում է Ս.Ղուլյանի գիրքը,հայտնաբերված արձանագրությունը և այստեղի պատմական կառույցները ։այս գյուղը խորհրդային տարիներին եղել է Առաջինը որ Էլեկտրական Ջրաղաց է ձեռք բերել Հադրութի շրջանում։
Գյուղը Ունեցել է բազմաթիվ անվանումներ որոնցից մեկը Բենզիրա է եղել հավանաբար նշանակել է պղնձի ձոր։
Բնակչություն
Բանաձոր համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 175 մարդ, կա 63 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ` անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Տեսարժան վայրեր
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ Սբ. Աստվածածնի եկեղեցի (17-րդ դար), գերեզմանոց (17-19-րդ դար), կամուրջ (19-րդ դար), մատուռ « Սպիտակ տղա» (12-14-րդ դար)։
Հասարարակական կառույցներ
Համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում են 20 աշակերտներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի կողմի բռնազավթված տարածքներ
Վեյարն
Վեյարն  (Weyarn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Միսբախ շրջանում։ Բնակչությունը 3419 մարդ տարածքը 46.68 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 091 82 137
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Պեսչանոե (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)
Պեսչանոե (Песчаное), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Արտավազիկ եկեղեցի
Արտավազիկ եկեղեցի, հայկական եկեղեցի է Բյուրական գյուղի մոտ՝ Արագածոտնի մարզում, Հայաստան։ Պատմական սկզբնաղբյուրներում եկեղեցին չի հիշատակվում, իսկ տեղում չեն պահպանվել վիմագիր արձանագրություններ։ Համաձայն վարկածներից մեկի, եկեղեցին անվանվել է Արտավազիկ նրա կառուցողի` Արտավազդի պատվին։
Արևելքում խաչթևը կիսաշրջանաձև է, մյուսները՝ ուղղանկյուն։ Հյուսիս–արլևելքում անկյունում ունի ոչ մեծ ավանդատուն։ Գմբեթատակ քառակուսին տրոմպների միջոցով փոխանցվել է արտաքուստ ութնիստ թմբուկին։ Արևմուտքում խաչթևի տանիքին 8-րդ դարում ավելացվել է սլացիկ համաչափություններով զանգակատուն։ Մնացած թևերի թաղածածկերը և գմբեթը փլված են։ Եկեղեցին զգալիորեն տուժել է 1840թ. ջրհեղեղի ժամանակ։
Հուշարձանի արևելյան կողմում կանգուն է XIII-րդ դարի կոթող–խաչքարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:7-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արագածոտնի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի տեսարժան վայրեր
Ժողովածու (566)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Զդվիժենկի
Զդվիժենկի (Здвиженки), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։