cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բազմությունների տեսություն
Առարկություններն ընդդեմ բազմությունների տեսության, որպես մաթեմատիկայի հիմք
Անրի Պուանկարեի կողմից առաջադրած առարկությունն այն էր, որ հատկորոշման սխեմայի աքսիոմների, փոխարինման սխեմայի աքսիոմների, ինչպես նաև բազմության հզորության աքսիոմի օգտագործմամբ բազմությունների սահմանումը ներկայացնում է անկանխատեսելիությունը որպես մաթեմատիկական օբյեկտների սահմանման մեջ շրջանաձև տեսակը։ Կանխատեսելի հիմնավորված մաթեմատիկայի ծավալը չնայած փոքր է քան ընդհանուր առմամբ ընդունված Զերմելո-Ֆրենկելի տեսությունը, շատ ավելի մեծ է քան կոնստրուկտիվ մաթեմատիկան, այնքան,որ Սողոմոն Ֆեֆերմանն ասել է "բոլոր գիտականորեն կիրառելի վերլուծությունները կարող են դուրս բերվել օգտագործելով կանխատեսելի մեթոդները" ։
Լյուդվիգ Վիտգենշտայնը խոտանեց բազմությունների տեսությունը։ Նա գրել է, որ "բազմությունների տեսությունը սխալ է", քանի որ այն կառուցվում է կեղծ սիմվոլիզմի, "անհեթեթության" վրա, ունի "վնասակար արտահայտություններ", և անիմաստ է խոսել "բոլոր թվերի" մասին ։ Մաթեմատիկայի հիմունքների մասին Վիտգենշտայնի տեսակետները հետագայում քննադատվեցին Ջորջ Կրայսելի և Պոլ Բերնայսի կողմից, և հետազոտվեցին Կրիսպին Րայթի և այլոց կողմից։ Կատեգորիաների տեսության տեսաբանները առաջադրեցին տոպոս տեսությունը, որպես այլընտրանք, դասական աքսիոմատիկ բազմությունների տեսությանը։ Տոպոս տեսությունը կարող է մեկնաբանել այդ տեսության տարբեր այլընտրանքներ, այդպիսիք, ինչպիսին մաթեմատիկական կոնստրուկտիվիզմը, վերջավոր բազմությունների տեսությունը, հաշվարկելի բազմությունների տեսությունը ։ Տոպոսը նաև   ֆորսինգի և քննարկման համար ZF-ից անկախ ընտրության բնական միջավայր է տալիս, ինչպես նաև անիմաստ տոպոլոգիայի և քարե տարածության հիմք է ապահովում ։
Հետազոտության ակտիվ ոլորտը միաշերտ հիմքերն են և դրա հետ կապված տիպերի հոմեոպատիկ տեսությունը։ Այստեղ բազմությունները կարող են սահմանվել որպես բազմությունների բարձր ինդուկտիվ տիպերից առաջացող բազմությունների ունիվերսալ հատկություններով տիպերի որոշակի տեսակներ։ Սկզբունքները, ինչպիսիք ընտրության աքսիոմն է և երրորդի բացառման օրենքը առաջ են գալիս տարբեր ձևերի սպեկտրում, որոնցից մի քանիսը կարող են ապացուցվել, մյուսները, որ համապատասխանում են դասական գաղափարներին․ սա թույլ է տալիս ավելի մանրամասն քննարկել այդ աքսիոմների ազդեցությունը մաթեմատիկայի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բազմությունների տեսություն Կատեգորիա:Ֆորմալ մեթոդներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն
Ֆրանկ Վեստերման
Ֆրանկ Վեստերման (Frank Westerman, ), հոլանդացի ժամանակակից գրող, նախկին լրագրող։ Հեղինակ է մի շարք փաստագրական գրքերի, որոնցից առավել հայտնի են «Սրեբրենիցան» (1997), «Ցորենի հանրապետությունը» (1999), «Ոգու ճարտարապետները» (2002) և «Արարատը» (2007)։
Կենսագրություն
Վեստերմենը մեծացել է ռեֆորմատորական հավատացյալների ընտանիքում, հայրը Նիդերլանդների նավթային ընկերությունում աշխատող ինժեներ էր։ Սովորել է Վախենինգենի ագրարային համալսարանում, որի ավարտական հետազոտությունը կատարել է Պունոյում (Պերուի հարավային մասում) 1987 թ.։ Այստեղ նրա գրել է իր առաջին լրագրողական հոդվածները։
1997-2002 թթ. Վեստերմանը «Էն-Էր-Սեյ Հանդելսբլադ» լրագրի թղթակիցն էր Մոսկվայում։ Այս շրջանում գրած «Ոգու ճարտարապետներ» գիրքը նկարագրում է Ստալինյան ժամանակաշրջանում լրագրողների և գրողների դերը։ 1999 թ. այցելում է Երևան և որոշում է բարձրանալ Արարատ լեռը (լեռնարշավի է մասնակցում 2005 թ.)։ Հայաստան, ապա Թուրքիա կատարած այցերի տպավորությունները, գիտության և կրոնի մասին խոհերը և իր սեփական մանկության հուշերը Վեստերմանը ամփոփում է «Արարատը» գրքում։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Լրագրողներ
Խաղային փող
Խաղային փող, կեղծ թղթադրամներ կամ մետաղադրամներ, նախատեսված են որպես խաղային արժույթ օգտագործելու համար, օգտագործվում են սեղանի խաղերում, ինչպիսին է «Մոնոպոլիա» խաղը։ Մետաղադրամներն ու թղթադրամները խաղային փողերով հավաքվում են ամենուր։ Դրանք կարելի է գտնել մետաղից, ստվարաթղթից կամ, որն այսօր ավելի տարածված է, պլաստիկից պատրաստված։ Թղթախաղերի համար, ինչպիսին է պոկերը, սովորաբար օգտագործվում են խաղատան նշանները։
1997 թվականին Winston Million-ը (դրամական մրցանակների շնորհման ծրագիրի շրջանակներում) հաղթել է Ջեֆ Գորդոնը։ Նրան ուղեկցեցին պատվո հարթակ, որտեղ շաղ տվեցին Winston խաղային փողերը ։
Շատ առցանց խաղային կայքեր առաջարկում են «խաղային փող»-ի խաղեր, որոնք կարելի է խաղալ ազատորեն հասանելի գումարի համար։ Դրանք սովորաբար առաջարկվում են «իրական փող»-ի խաղերի հետ միասին։ Այնուամենայնիվ, որոշ կայքեր առաջարկում են նաև ծրագրակազմ, որն առաջարկում է միայն փողով խաղեր խաղալ։ Նման ծրագրաշարը սովորաբար կարելի է ներբեռնել, որն այնուհետև կարող է գովազդվել լայն հանրությանը որպես ոչ խաղային կայք:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաղալիքներ Կատեգորիա:Դրամագիտություն Կատեգորիա:Փող
(3021) Լուկուբրացիո
(3021) Լուկուբրացիո (Lucubratio), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1967 թվականի փետրվարի 6-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,192746 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4051 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9804 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2083,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172766 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1967 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Վիլդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մեթ Դոերթի
Մեթյու Ջեյմս Դոերթի (Matthew James Doherty, ), առավել հայտնի է որպես Մեթ Դոերթի (Matt Doherty), իռլանդացի ֆուտբոլիստ, Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և Տոտենհեմ ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։
Կարիերա
2010 թվականին Դոերթիին Վուլվերհեմպտոնը ձեռք բերեց իռլանդական « Բոհեմիանս» ակումբից։ Ֆուտբոլիստն Անգլիայի Պրեմիեր լիգայում իր նորամուտը նշել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 24-ին « Լիվերպուլի» դեմ խաղում։ 2012 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել է շոտլանդական Հիբերնիան ակումբ : Շոտլանդիայի առաջնությունում ֆուտբոլիստն անցկացրել է 13 հանդիպում և դարձել 2 գոլի հեղինակ, որից հետո վերադարձել է «Վուլվերհեմպտոն»։ 2012 թվականի հոկտեմբերին Դոերթին կրկին վարձավճարով ուղարկվել է Բերի ակումբ։ Նա հաստատվել է հիմնական կազմում ՝ խաղալով աջ պաշտպան և գովեստի խոսքեր է վաստակել մարզիչ Քևին Բլեքվելից։ Այնուամենայնիվ, ակումբում ֆինանսական խնդիրները հանգեցրին նրան, որ նրանց վարձակալած բոլոր խաղացողները, ներառյալ Դոերթին 2013 թվականի հունվարին հետ ուղարկվեցին իրենց ակումբներ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Դոերթին նոր պայմանագիր է կքնել մինչև 2021 թվականի ամառը։ 2017/2018 մրցաշրջանում Վուլվերհեմպտոնը վեց տարվա բացակայությունից հետո վերադարձավ Պրեմիեր Լիգա։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Դոերթին խփեց Պրեմիեր Լիգայում իր առաջին գոլը « Քրիսթալ Փելասի» դեմ խաղում։2018-ի սեպտեմբերին Դոերթին ստացավ Պրեմիեր Լիգայի ամսվա լավագույն խաղացող մրցանակ։ 2019 թվականի փետրվարի 15-ին Դոերթին նոր պայմանագիր կնքեց մինչև 2023 թվականի ամառը ։ 2019 թվականի դեկտեմբերին The Guardian-ի համար նախատեսված հոդվածում Պոլ Դոյլը Դոերթիին անվանեց Վուլվերհեմպտոնում հանդես եկած տասնամյակի լավագույն ֆուտբոլիստ ։
2020 թվականի օգոստոսի 30-ին Դոերթին չորս տարվա պայմանագիր կնքեց « Տոտենհեմի » հետ ։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 13-ին իր նոր ակումբում նորամուտը նշեց « Էվերթոնի» դեմ խաղում ։
Դոերթին խաղացել է Իռլանդիայի մինչ 19 տարեկանների ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ 2012 թվականի մայիսին նա տեղափոխվեց մինչև 21 տարեկանների պահեստային կազմ։ 2016 թվականի մարտի 11-ին Դոերթին իր առաջին հրավերն ստացավ Իռլանդիայի մեծահասակների ազգային հավաքական՝ Շվեյցարիայի և Սլովակիայի դեմ ընկերական խաղերի համար 2018 թվականի մարտի 23-ին նա իր նորամուտը նշեց Թուրքիայի դեմ ՝ փոխարինելով ավագ Սիմուս Քոուլմանին։
Դոերթին իրավունք ուներ հանդես գալ նաև Հոլանդիայի ազգային հավաքականում, քանի որ նրա մայրը հոլանդացի է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բերիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հիբերնիանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իռլանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իռլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 16 ծնունդներ
Փոքրիկ Մուքը
«Փոքրիկ Մուքը» (Der kleine Muck կամ Die Geschichte von dem kleinen Muck), հայտնի գերմանացի գրող Վիլհելմ Գաուֆի հեքիաթը, որը մտել է «Քարավան» ալմանախի մեջ ։ Այն պատմում է փոքրիկ առևտրական Մուլեյը, որպես իր մանկության պատմություն։ Սյուժեն հիմնված է թալիսմանների մասին արևելյան հեքիաթների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական հեքիաթներ Կատեգորիա:1825 գրքեր
Ստիգ Ռեստա
Ստիգ Ռեստա (Raul-Stig Rästa, ), էստոնացի երգիչ ու երգահան։ Նա Էլինա Բորնի հետ "Goodbye to Yesterday" (Հրաժեշտ անցյալին) երգով ներկայացրել է Էստոնիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում ։ Նրանք զբաղեցրel են 7-րդ հորիզոնականը՝ հավաքելով 106 միավոր։ Յուրի Պուտսմանի հետ հեղինակել է Play երգը, որով Էստոնիան ներկայացվել է 2016 թվականին անցկացված եվրատեսիլյան մրցույթում։ Ինքը՝ Ստիգն անձամբ մասնակցել է Eesti Laul 2018 մրցույթին՝ կատարելով Home երգը ։
Ստիգն անդամակցել է մի քանի խմբերի, որոնցից առավել հայտնին Traffic-ն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնացի երգիչներ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Էստոնիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Ռաս ուլ-Այնի կայանատեղի
Ռաս ուլ-Այնի կայանատեղի, անապատում գտնվող այն ճամբարները, որտեղ հազարավոր հայ գաղթականներ ուղարկվում էին մահվան Հայոց ցեղասպանության ժամանակ ։
ԱՄՆ դեսպան Հենրի Մորգենթաուն ճանապարհը դեպի Ռաս ուլ-Այն անվանել է "մեկ հարատև սարսափ" ։ Բազմաթիվ աղբյուրներ պատմում են այստեղ տեղի ունեցած վայրագությունների մասին։ Այսպես, միայն 1916 թ. 80000-ից ավելի հայ գաղթականներ կոտորվեցին Ռաս ուլ-Այնում ։
Բազմիցս Ռաս ուլ-Այնի ճամբարները կալանավորների հետ լիկվիդացվում էին իբրև "պայքար տիֆի դեմ" ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Սիրիայի պատմություն Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության բնաջնջման կենտրոններ
Թովմա Մինասենց
Թովմա (Թումա) Մինասենց նաև Թովմա Աղթամարցի (ծննդյան թվականը անհայտ — 1455, Աղթամար), վարդապետ, մատենագիր, գրիչ, պատմիչ, երգիչ, նկարիչ և ծաղկող։ Եղել է Աղթամարի վաքի միաբաններից։ Ստեղծագործել է Դավիթ Գ և Զաքարիա (մեծն) կաթողիկոսների ժամանակ։ Զբաղվել է նաև երաժշտությամբ։ Սիմեոնի և Արղունի որդին։ Ուսանել է հորեղբոր՝ Մկրտիչ Կրոնավորի և քեռու՝ Թումա Միակյացի մոտ՝ Աղթամարում։ Այնուհետև դարձել է նույն վանքի միաբան, ձեռնադրվել աբեղա, ապա՝ վարդապետ։ 1420 թվականիցից մինչև մահը գրչության արվեստ է ուսուցանել տեղի դպրոցում՝ վայելելով մեծ համբավ։ Միաժամանակ ընդօրինակել ու ծաղկել է բազմաթիվ ձեռագրեր, որոնցից 10-ից ավելին (Ավետարաններ, Գանձարան, ճաշոց, Մաշտոց, Նարեկ) պահպանվում են Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ 1428 թվականի և 1444 թվականի Ավետարանները պարունակում են թեմատիկ մանրանկարներ։ Գծանկարը փոքր-ինչ անմշակ է, գուներանգը՝ վառ, սակայն պարզ միջոցներով Թովմա Մինասենցը հասել է բովանդակության դիպուկ արտահայտման։ Թովմա Մինասենցը շարունակել է Վասպուրականի մանրանկարչության դպրոցի ավանդները։ Ընդօրինակած և ծաղկած ձեռագրերում Թովմա Մինասենցը թողել է նաև ուշագրավ հիշատակություններ, որոնցում կարևոր վկայություններ կան 1419—1452 թվականներին Հայաստանի հարավում կատարված անցքերի, Թիմուրյանների, Կարա-Կոյունլուների մղած կռիվների մասին և այլն։
Գերդաստանը
Թովմա Մինասենցի գերդաստանի մասին տեղեկությունները պահպանվել ձեռագիրների հիշատակարաններում.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ մանրանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գրիչներ
Բազաս (այլ կիրառումներ)
Բազաս, կարող է վերաբերել՝
Բազարսու (այլ կիրառումներ)
Բազարսու, կարող է վերաբերել՝
Նիլ Դայմոնդ
Նիլ Դայմոնդ (Neil Lesley Diamond, ), ամերիկացի երգիչ, երգերի հեղինակ և դերասան, որը զբաղեցնում է (2002 թվականի տվյալներով) երրորդ տեղը (Էլթոն Ջոնից և Բարբրա Ստրեյզանդից հետո) «Բիլբորդ» ամսագրի պատմության մեջ Adult contemporary (AC) կարգի ամենահաջողակ կատարողների ցուցակում ։ Դայմոնդի սկավառակների ընդհանուր տպաքանակը (2001 թվականի տվյալներով) կազմում է 125 միլիոն, որից 48 միլիոնը վաճառվել Է ԱՄՆ-ում ։
Կենսագրություն
Նիլը Բարբրա Ստրեյզանդի հետ երգում էր մի դպրոցական երգչախմբում, որի հետ տարիներ անց գրում է դուետ` իր ամենամեծ հիթերից մեկը` «You don 't Bring Me Flowers»-ը (ԱՄՆ-ում 1-ին տեղ, 1977)։ Ավագ դասարաններում ռոքնռոլի համերգներով ելույթ է ունենում համադասարանցի Ջեք Փարքերի հետ` Էվերլի եղբայրների կերպարով։ Իր 16-րդ ծննդյան օրը Նիլը կիթառ է նվեր ստանում։ Այս նվերը փոխում է նրա ամբողջ կյանքը, նա սկսում է դասեր վերցնել, երգեր գրել և այդ ժամանակից սկսած զբաղվում է միայն երաժշտությամբ ։ Շուտով պատանի Դայմոնդը գրում է իր առաջին երգը, որը կոչվում էր «Hear Them Bells» և նվիրված էր սիրելի աղջկան։ Այդ պահին հեղինակի մոտ կոմպոզիցիան ձայնագրելու հնարավորության մասին միտք չի առաջանում, բայց շատ տարիներ անց երգը ձայնագրվում է և ընդգրկվում նրա երգացանկում։ Տասնութ տարեկան հասակում Դայմոնդը գրում է «Blue Destiny»-ը։ Այս երգը նա արդեն դիտում էր որպես պատրաստի հիթ, բայց ութ տարի է անցնում, մինչ այդ գաղափարը իրագործվում է։
1958 թվականի հունիսին Դայմոնդն ավարտում է Աբրահամ Լինքոլնի («Abraham Lincoln High School») դպրոցը և նույն աշնանը ընդունվում է Նյու-Յորքի համալսարան։ Երաժշտությունը, սակայն, նրա համար գլխավոր առաջնահերթություն էր։ Դայմոնդն ավարտելուց կես տարի առաջ հեռանում է համալսարանից և հաստիքային երգահան-հեղինակի պաշտոն ստանձնում հրատարակչական ընկերություններից մեկում, որտեղ սկսում է ստանալ ամսական 35 դոլար։ 1960-ականների սկզբին Դայմոնդը սկսում է հանդես գալ Ջեք Փարքերի հետ Neil & Jack դուետում։ Նրանք հրատարակչական պայմանագիր են կնքում Allied Entertainment Corporation of America ընկերության հետ և պայմանագիր ձայնապնակների թողարկման մասին` նրա թևի` Duel Records-ի հետ։ Երկու սինգլ` «You Are My Love»-ն (1960) և «I 'm Afraid»-ը (1961), հաջողություն չեն ունենում, և դուետը բաժանվում է ։ 1962 թվականին Դայմոնդը պայմանագիր է կնքում Columbia Recordsի հետ։ Նրա առաջին` «At Night» սինգլը, սակայն, ձախողվում է ։
Իրական հաջողությունը Դայմոնդի մոտ է գալիս 1967 թվականին, երբ նրա հեղինակած «I’m a Believer» երգը  դառնում է The Monkees-ի բեսթսելլեր և յոթ շաբաթ անցկացնում վաճառքի ազգային չարտերի գագաթին։ Այդ պահից ի վեր Դայմոնդը դառնում է «հեղինակ-կատարողների» ծագած շարժման առանցքային դեմքերից մեկը և հիթ-շքերթների անփոփոխ մասնակիցը։ Հատուկ հաջողություն է ունենում նախագահի դստեր` Կարոլին Քենեդիի ոգեշնչած «Sweet Caroline» երգը», այն իրենց երգացանկում ներառել են այնպիսի մեծություններ, ինչպիսիք են Էլվիս Փրեսլին, Ֆրենկ Սինատրան և Բոբբի Ուոմակը։
1976 թվականին Դայմոնդը, իր սերնդի այլ հայտնի երաժիշտների հետ միասին, մասնակցում է The Band խմբի հրաժեշտի համերգին, որը նկարահանվում է Մարտին Սկորսեզեի ֆիլմում և լայն էկրան դուրս գալիս «Վերջին վալս» անվանումով։
Հռչակի անկում
1980-ականներին Դայմոնդի կարիերան, ինչպես նաև 1960-ականների և 1970-ականների շատ այլ «հեղինակ-կատարողների» կարիերան, անկում ապրեց։ Կարիերայում բեկումնային կարելի է համարել Էլ Ջոլսոնի «Ջազի երգիչ» (1980) ռիմեյքում գլխավոր դերը, որտեղ նրա գործընկերն էր սըր Լոուրենս Օլիվիեն։ Այս աշխատանքը մտել է պատմության մեջ նրանով, որ արժանացել է առաջին հակաֆիլմ «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակին` «վատագույն տղամարդու դերը» անվանակարգում։
Դայմոնդի մասին հիշում են 1994 թվականին, երբ բնօրինակին մոտ նրա «Girl, you' ll Be a Woman Soon» դասական հիթի քավեր տարբերակը (1967) հնչում է Տարանտինոյի «Քրեական ընթերցվածք»-ում։ Ավելի վաղ նման բան էր նաև դայմոնդովյան «Red Wine»-ը, որը UB40 խմբի քավեր տարբերակով օվկիանոսի երկու կողմերում հիթ-շքերթների գագաթնակետին էր։
Նոր թռիչք
Դայմոնդի ժողովրդականության նոր ալիքը կապված էր 2005 թվականին նրա «12 Songs» ստուդիական ալբոմի թողարկման հետ, որի պրոդյուսերը նորաձև Ռիք Ռուբինն էր, և ազգային չարտերում զբաղեցնում էր 4-րդ հորիզոնականը։ Ձայնասկավառակի ձայնագրության մեջ ներգրավված էր նաև The Beach Boys խմբի հիմնադիր և գաղափարախոս Բրայան Ուիլսոնը։
67-ամյա Դայմոնդի և պրոդյուսեր Ռուբինի հաջորդ համատեղ աշխատանքը` «Home Before Dark» ալբոմը, երաժշտության մեջ նրա 48-ամյա կարիերայի ընթացքում առաջին անգամ (2008 թվականի մայիսին) առաջին հորիզոնականում է հայտնվում ինչպես Billboard 200-ում` ԱՄՆ-ում, այնպես էլ Մեծ Բրիտանիայի պաշտոնական ալբոմային հիթ-շքերթում։ Դրանով Դայմոնդը գերազանցում է 2005 թվականին Բոբ Դիլանի սահմանած ռեկորդը և դառնում ամենատարեց կատարողը, որը երբևէ գլխավորել Է ալբոմների վաճառքների ցուցակը ԱՄՆ-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ լեհական սերմամբ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկյան սոֆթ ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Սոֆթ ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոկոմպոզիտորներ
Ալյանցիք (այլ կիրառումներ)
Ալյանցիք, կարող է վերաբերել՝
Իսլանդիայի մշակույթ
Իսլանդիայի մշակույթ — Իսլանդիայի հիմնական բնակչության՝ իսլանդացիների մշակույթն է, որը, սկիզբ առնելով վիկինգների քաղաքակրթությունից մ.թ. 9-րդ դարում, զարգացել է հեթանոսական կրոնի, իսկ հետագայում քրիստոնեության ազդեցության ներքո, ընդ որում՝ վերջին հազարամյակի ընթացքում չկրելով մեծ փոփոխություններ և պահպանելով ինքնակայությունը, որի պատճառը ոչ այնքան մայրցամաքային Եվրոպայի ազգերից կտրվածությունն է, որքան իսլանդացիների հիմնական ազգային հատկանիշները՝ էթնոկենտրոնությունը և պահպանողականությունը ։ Սակայն այնպիսի աշխարհագրական գործոնները, ինչպիսիք են մերձարկտիկական գոտու խստաշունչ կլիման, երկարատև բևեռային գիշերները և ցերեկները, ֆլորայի և ֆաունայի աղքատությունը, հաճախակի տեղի ունեցող երկրաշարժերը, հրաբուխների ժայթքումները, ջրհեղեղները, ձնաբքերը և այլ տարերային աղետները չէին կարող չազդել այդ հյուսիսային ժողովրդի մշակույթի վրա։
Իսլանդերեն
Մայրցամաքային Եվրոպայից Իսլանդիայի կտրվածության պատճառով իսլանդացիների լեզուն պահպանել է նմանությունը հին սկանդինավերենի հետ։ Իսլանդացիները պահպանում են լեզվի մաքրություն, հետևաբար լեզվում գրեթե բացակայում են օտարաբանությունները. նոր բառերը կազմվում են բառակազմության միջոցով։ Իսլանդերենի բառարանային կազմում բացարձակապես գերակշռում է բուն իսլանդական բառապաշարը ։ Իսլանդական բանահյուսության լեզվական մաքրամոլության և դասական իսլանդական գրականությանը դրա կողմնորոշման պատճառով նոր բանասիրական միավորների համար բառերը ստեղծվում են բառապատճենման օգնությամբ։ Գրական իսլանդերենում համարյա չկան այլ լեզուներից փոխառված բառեր. բառերը, կայուն բառակապակցությունները, դարձվածաբանական միավորները, արտահայտությունները ստեղծվում են այլ լեզվի համապատասխան միավորի կազմության կաղապարով, նրա ընդօրինակմամբ. ընդ որում այդ փոխառությունը կարող է իրացվել միայն իմաստով, կամ նաև կազմության կաղապարով։ Խոսակցական լեզվում դանիերենից և անգլերենից փոխառությունների թիվը համեմատաբար մեծ է։ Իսլանդերենը համարվում է աշխարհի ամենահարուստ լեզուներից մեկը ոչ միայն հարուստ բառապաշարի, այլ նաև հսկայական գրական ժառանգության պատճառով։ Միջին դարերում օգտագործվում էին ռուները, իսկ հետագայում ստեղծվել է իսլանդերենի այբուբենը, որի հիմքում ընկած է լատինական այբուբենը։ 1990-ական թվականներին սկսվել է իսլանդերենը օտարաբանություններից մաքրազտելու շարժումը, իսկ 21-րդ դարի սկզբում հայտնվել է լեզվի ուլտրապուրիստական (գերմաքրամոլական) տարբերակը, որը անվանվել է բարձր իսլանդերեն (Háfrónska) ։ Չնայած, որ լեզուն չունի պաշտոնական կարգավիճակ, գոյություն ունի Բարձր իսլանդերենի կենտրոն, որի նպատակը ոչ միայն նորաբանությունների և օտարաբանությունների փոխարինումն է բուն իսլանդերեն բառերով կամ դրանցից կազմվածներով, այլ նաև նոր լեզվի պրոպագանդան է։
Սակայն վերը ասվածից չի հետևում, որ իսլանդերենը ընդհանրապես չի փոխվել վերջին հազարամյակի ընթացքում։ Այն կրել է փոփոխություններ, բայց դրանք տեղի չեն ունեցել այլ լեզուների ազդեցությամբ։ Մ.թ. 9-րդ դարում, երբ սկսվել է կղզու բնակեցումը, սկանդինավյան լեզուները գրեթե չեն տարբերվել մեկը մյուսից։ 12-րդ դարի կեսերին Իսլանդիայում գրված «Առաջին քերականական տրակտատի» (Fyrsta Málfræðiritgerðin ) հեղինակը դեռևս իր լեզուն անվանում է դանիերեն (dönsk tunga). Այդպես են կոչվել բոլոր սկանդինավյան ժողովուրդների լեզուները մինչև 13-րդ դարը։ 13-14-րդ դարերում իսլանդացիների և նորվեգացիների լեզուն անվանվում էր «հյուսիսային լեզու» (norrœnt mál), իսկ «իսլանդերեն» բառեզրը (íslenska) հայտնվել է միայն 15-րդ դարում ։
1925 թվականին իսլանդիայում ընդունվել է օրենք, որը արգելում է երկրի քաղաքացիներին ունենալ ազգանուններ։ Չնայած դրան՝ երկրի քաղաքացիների չնչին մասը, հիմնականում՝ ներգաղթյալները, ունեն ազգանուններ, որոնք չեն նշվում անձնագրերում կամ պաշտոնական փաստաթղթերում, իսկ քաղաքացիների մեծ մասը կրում են միայն հայրանուններ, որոնք կազմվում են՝ հոր անվանը ավելացնելով son (որդի) կամ dóttir (դուստր)։ Հեռախոսահամարների տեղեկատուի մեջ ցուցակը գրված է ըստ անունների, որոնց ցանկը մինչև վերջերս սահմանափակ էր. Ոչ ոք չէր կարող դառնալ իսկանդիայի քաղաքացի՝ առանց անունը փոխելու։ Այդ օրենքը փոփոխություն է կրել 90-ական թվականներին և հիմա նման սահմանափակում չի դնում ։
Միջնադարյան իսլանդական գրականություն
Թագավորական սագաները պատմություններ են Նորվեգիայի պատմությունից մինչև 13-րդ դարի կեսերը, որոնցից ամենահայտնին Սնորրի Ստուրլուսոնի կողմից գրված «Հեյմսկրինգլան» է։ Վերջինիս կողմից գրվել է նաև «Կրտսեր Էդդան», որը «Ավագ Էդդայի» հետ միասին համարվում է իսլանդական միջնադարյան գրականության քնարը։ Չորս մասերից բաղկացած «Կրտսեր Էդդան» պարունակում է գերմանասկանդինավյան դիցաբանության վրա հիմնված բազմաթիվ պոեմներ։ 13-14-րդ դարերում գրի են առնվել հին ժամանակների սագաները, որոնցում պատմվում էր մինչև 10-րդ դարը տեղի ունեցած դեպքերի մասին ։
Սագաներից բացի՝ իսլանդացիները ունեցել են ևս մեկ խոշոր ներդրում համաշխարհային գրականության մեջ՝ սկալդերի պոեզիան, որոնցից ամենահայտնին Էգիլ Սկալլագրիմսսոնն է՝ Իսլանդիա կղզու առաջին բնակիչներից մեկը, ում հայրը արիաբար պայքարել է Նորվեգիայի թագավորների՝ Հարալդ Ա-ի և Էյրիկուր Ա-ի հետ, և ում կյանքը նկարագրված է «Էգիլի մասին սագայում»։ Այսպես է գրել Սկալլագրիմսսոնը սկալդական պոեզիայի մասին ։ 13-14-րդ դարերում զարգացում էր ապրում քրիստոնեական գրականությունը, որը մեծ տեղ էր հատկացնում սովորական մարդուն՝ իր տառապանքներով. այն հասավ իր գագաթնակետին 14-րդ դարում, երբ Էյստեյն Աուսգրիմսսոնը գրեց «Լիլիա» պոեմը։ Միջնադարյան քրիստոնեական իսլանդական գրականության ևս մեկ վառ ներկայացուցիչ է հանդիսանում Հաթլգրիմուր Պետուրսոնը իր «Օրհներգներ Տիրոջ չարչարանքների մասին» պոեմով ։ Միջնադարյան Իսլանդիայում, բացի հոգևոր պոեմներից, քրիստոնեական գրականության հիմնական ժանրերից էր նաև ռիմերը՝ պարային բալլադները, որոնք կղզի էին թափանցել Ֆրանսիայից Նորվեգիայի և Դանիայի տարածքով։ Այդ բալլադները, միաձուլվելով սկալդական պոեմների հետ, հիմք ն դարձել նոր ժանրի հայտնվելուն։ Ամենավաղ ռիմերից մեկը գրի է առնվել 14-րդ դարում իսլանդական ամենամեծ միջնադարյան մատյանում՝ «Տափակ կղզու գրքում»։
Ժամանակակից իսլանդական գրականություն
Ժամանակակից իսլանդական գրականության մեջ մեծ դեր է խաղացել Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Հալդոր Կիլյան Լաքսնեսը, որը շարունակել է ռեալիստական գրականության սովորույթները և գրել է հանրահայտ «Սալկա Վալկա», «Աշխարհի լույսը», «Ատոմային էլեկտրակայանը», «Ինքնուրույն մարդիկ» և այլ վեպեր ։ Բացի այդ՝ Լաքսնեսը թարգմանել է Էռնեստ Հեմինգուեյի «Հրաժեշտ Զենքին» վեպը։ Անհնար է գերագնահատել Լաքսնեսի ներդրումը Խորհրդային Միության և Իսլանդիայի միջև։ Հեղինակը գրել է բազմաթիվ վեպեր Խորհրդային միություն կատարած իր այցերի մասին։ Դրանցից հիշատակման արժանին են «Ճանապարհ դեպի արևելք» («I Austurvegi», 1933) և «Ռուսական հեքիաթ» («Gerska oefintyrid», 1938) երկերը .։
Ժամանակակից Իսլանդիայի ամենահայտնի գրողներից մեկը Հաթլգրիմուր Հելգասոնն է, ով 1996 թվականին գրել է «101 Ռեյկյավիկ» վեպը, որի հիման վրա Բալտազար Կորմակուրի կողմից նկարահանվել է նույնանուն ֆիլմը։ Իսլանդիայում և երկրի տարածքից դուրս մեծ տարածում են գտել նաև Առնալդուր Ինդրիդասոնի դետեկտիվ գրքերը, որոնցից ամենահայտնին բազմաթիվ գրական մրցանակներ նվաճած «Պիղծ արյունն» է։ Մեծ է նաև Թոր Վիլհելմսսոնի ներդրումը իսլանդական գրականության մեջ։ Նրա «Արագ-արագ էր թռչունը խոսում» պատմվածքը հետաքրքրություն է առաջացրել գրաքննադատների շրջանում, իսկ «Շիկացած մոխրագույն մամուռ» վեպը արժանացել է Հյուսիսային Խորհրդի Գրական մրցանակին։
Ճարտարապետություն
Կղզու առաջին բնակիչները տները կառուցում էին տորֆից։ Այդպիսի տները թույլ էին տալիս պաշտպանվել ցրտից ձմռանը և անձրևներից ամռանը։ Տները կոչվում էին «երկար տներ» (langhús), որոնք բնորոշ էին սկանդինավյան ժողովուրդների համար։ Երկար տները ունեին մեկ սենյակ, ինչը թույլ էր տալիս ամբողջ տունը տաք պահել ձմռան ընթացքում։ Ավելի ուշ միջնադարում երկար տները բաղկացած էին մի քանի սենյակներից, որոնցից մեկը ջեռուցվող բաղնիքն էր՝ բադստովան (baðstofa).
17-19-րդ դարերում, երբ կղզու բնակչությունը արագ աճում էր, սկսվեց քարե տների կառուցումը։ 19-րդ դարում 2-3-հարկանի տները կառուցվում էին տուֆից, բազալտից, ներկրված փայտից։ Տների պատերը դրսից պատվում էին ծալքավոր երկաթով, որը պաշտպանում էր ուժեղ հյուսիսային քամուց և տեղումներից։
Ժամանակակից իսլանդական ճարտարապետության ավանդույթները սկիզբ են առել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, Երբ Իսլանդիան դարձավ անկախ պետություն։ Ժամանակակից իսլանդական ճարտարապետությունը իր մեջ ամփոփում է ինչպես միջնադարյան իսլանդական ճարտարապետության, այնպես էլ ժամանակակից համաշխարհային ճարտարապետության բնորոշ գծերը։ 21-րդ դարի սկզբում Իսլանդիայի մայրաքաղաք Ռեյկյավիկում կառուցվեցին առաջին երկնաքերները՝ Սմաուրատորգը և Հյովդատորգը, ինչպես նաև Իսլանդիայի նոր օպերային թատրոնը՝ Հարպան, որը համարվում է համաշխարհային ճարտարապետության մարգարիտ։ Իսլանդիայի ամենահայտնի ճարտարապետներն են Սիգուրդ Գուդմունդսսոնը և Գուդյոն Սամուելսսոնը.
Իսլանդական ճարտարապետության գանձերն են Ռեյկյավիկի Մայր տաճարը, Հաթլգրիմկիրկյան, Ռեյկյավիկի Ազատ եկեղեցին, Ակուրեյրիի եկեղեցին և այլն։ Իսլանդիայում զարգացած է նաև քանդակագործությունը։ Էյնար Յոունսսոնը (1874-1954) առաջին և գուցե միակ իսլանդացի քանդակագործն էր, ով հայտնի է դարձել իր երկրի սահմաններից դուրս։ Նրա ձեռքով կերտված արձանները կարելի է տեսնել ոչ միայն Իսլանդիայի տարբեր քաղաքների փողոցներում և հրապարակներում, այլ նաև Իսլանդիայից դուրս։ Քանդակագործի մեծ ներդրումը գնահատողների կողմից հիմնադրվել է Էյնար Յոունսսոնի թանգարանը, որում ցուցադրվում են արվեստագետի աշխատանքները և դրանց կրկնօրինակները։
Գեղանկարչություն
Իսլանդական գեղանկարչության զարգացման զարկ է հանդիսացել 19-րդ դարի սկզբին սկսված ազգային-ազատագրական շարժումը։ Ամենահայտնի իսլանդացի գեղանկարիչը Թոուրարիր Թոուրլախսսոնն է (1867-1924), ով նկարում էր բացառապես գեղանկարներ։ Նա առաջին իսլանդացի գեղանկարիչն էր, ով ստացել է պետական դրամաշնորհ։ Իսլանդական նկարչական արվեստի մեջ մեծ ներդրում են ունեցել նաև Սիգուրդ Գուդմունդսսոնը, Աուսգրիմուր Յոունսսոնը, Գուդմունդուր Թորստեյնսոնը, Կրիստին Յոունսդոտտիրը, Յոուն Ստեֆաունսսոնը, Գերդուր Հելգադոտտիրը և Էրրոն։ Նրանց և այլ նկարիչների կտավները ցուցադրվում են Իսլանդիայի պետական պատկերասրահում, իսկ ժամանակակից նկարիչների ստեղծագործությունները կարելի է տեսնել աշխարհի հայտնի թանգարաններում։
Ազգային տարազ
Իսլանդացիների ազգային հագուստի հավաքական անվանումը թյոուդբունինգյուրինն է (Þjóðbúningurinn)։ Այդ հագուստները վերջին դարերի ընթացքում կրել են բազմաթիվ փոփոխություններ, սակայն ներկայումս հատուկ հանձնաժողովը հետևում է, որպեսզի դրանք հետագայում չփոխվեն ։
Գոյություն ունեն կանանց տարազների հինգ տեսակներ՝ կիրտիլ (kyrtill), սկյոյտբունինգյուր (skautbúningur), ֆալդբունինգյուր (faldbúningur), պեյսուֆետ (peysuföt) և ուպպլյուտուր (upphlutur)։ Առաջին երկուսը ստեղծվել են հայտնի իսլանդացի նկարիչ Սիգուրդ Գուդմունդսսոնի կողմից, իսկ մնացածը հայտնի են միջնադարից։
Տղամարդկանց ազգային հագուստը ունի երեք տարբերակ, սակայն նրանցից միայն մեկը՝ թյոուդբունինգյուր կադլան (þjóðbúningur karla) է ավանդական տարազի ուղիղ ժառանգը։
20-րդ դարում առաջացել է հագուստի նոր ոճ և ամբողջ աշխարհով հայտնի իսլանդական սվիտերը՝ լոպապեյսան։ Լոպապեյսան առաջացել է 20-րդ դարի կեսերին, երբ արտասահմանյան ապրանքների ներմուծումը ճնշել էր ազգային արտադրությունը և չսպառվող բուրդը օգտագործելու համար ստեղծվել էր իսլանդական սվիտերը։ Հավանաբար ոճը վերցվել է գրենլանդական կանանց ազգային հագուստից, սակայն Իսլանդիայում որպես սվիտեր այն կրում են ինչպես կանայք, այնպես էլ տղամարդիկ։
Երաժշտություն
Ժողովրդական իսլանդական երաժշտությունը, որը ծագել է հին ժամանակներում, ինքնատիպ է և անկրկնելի։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո Իսլանդիայում տարածվում է գրիգորիանական, իսկ հետագայում՝ բողոքական խորալը, սակայն պահպանվում էին հին և միջնադարյան ազգային իսլանդական երաժշտության ավանդույթները։ Եկեղեցական խմբերգից բացի՝ միջնադարյան իսլանդական երաժշտության հիմնական ժանրերից էին ռիմերը և վիկիվակիները՝ ասպետների կյանքի մասին հերոսական երգերը։ Երգերը կատարվում էին առանց նվագակցության, ինչը նշանակում էր, որ ազգային երաժշտությունը բացարձակապես վոկալային էր. չնայած դրան որոշ դեպքերում օգտագործվում էր ջութակ և որոշ այլ երաժշտական գործիքներ։ Իսլանդիայի հիմնը՝ «Մեր երկրի աստվածը» (Ó Guð vors lands) գրված է 1874 թվականին։ Բառերի հեղինակը Մաթիաս Յոհումսսոնն է, իսկ երաժշտությունը գրվել է Սվեյնբյորն Սվեյնբյորնսսոնի կողմից ։
Պրոֆեսիոնալ երաժշտական դպրոցը առաջացել է 19-րդ դարում, երբ սրվել է իսլանդացիների ազգային-ազատագրական պայքարը։ 20-րդ դարում՝ հեռահաղորդակցման և կապի միջոցների զարգացմանը զուգահեռ, իսլանդական երաժշտության վրա ազդեցություն է գործել եվրոպական երաժշտությունը, սակայն ազդեցությունը այնքան մեծ չէր, որ իսլանդական երաժշտությունը կորցներ իր ինքնատիպությունը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ Իսլանդիան դարձավ անկախ հանրապետություն, նրա մշակույթը, այդ թվում՝ երաժշտությունը ստացան զարգացման նոր զարկ։ 1950 թվականին հիմնվեց Իսլանդիայի սիմֆոնիկ նվագախումբը և բացվեց Իսլանդիայի ազգային թատրոնը ։ 1993 թվականին Ակուրեյրի քաղաքում հավաքվեց երկրորդ իսլանդական մասնագիտացված նվագախումբը՝ Հյուսիսային Իսլանդիայի սիմֆոնիկ նվագախումբը, որը մեծ դեր ունեցավ Իսլանդիայի հյուսիսային շրջաններում երաժշտության զարգացման գործում ։
1980-90-ական թվականներին զարգացում ապրեցին նաև այնպիսի երաժշտական ուղղությունները, ինչպիսիք են ջազը, ռոք երաժշտությունը, փոփ երաժշտությունը և այլն։ Բազմացիվ իսլանդացի երաժիշտներ և երգիչներ հայտնի դարձան Իսլանդիայի սահմաններից դուրս։ Դրանց շարքին են պատկանում մասնավորապես Բյորկը, Էմիլիանա Տորրինին, Sigur Rós խումբը, Օլոֆ Արնալդսը, Օլաֆուր Առնալդսը, Of Monsters and Men խումբը և այլն։
Իսլանդիան մասնակցում է Եվրատեսիլ երգի մրցույթում՝ սկսած 1986 թվականից։ Այդ ընթացքում իսլանդացի կատարողներին հաջողվել է երկու անգամ գրավել 2-րդ հորիզոնականը՝ Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթում և Եվրատեսիլ 1999 երգի մրցույթում :.
Դրամատիկական թատրոն
Չնայած որ թատերական արվեստի որաշակի տարրեր հանդիպել են միջնադարյան իսլանդական գրականության մեջ, սակայն առաջին պրոֆեսիոնալ բեմականացումները ցուցադրվել են միայն 18-րդ դարի սկզբում Սկաուլհոլտի լատինական դպրոցի կողմից, որը հետագայում գործունեությունը ծավալել էր Ռեյկյավիկում։ 1897 թվականին մայրաքաղաքում ստեղծվել է Ռեյկյավիկի թատերական միությունը, որը դարձել էր թատերական արվեստի զարգացման առաջին հարվածը։ Միության աշխատանքի առաջին տարիներին բեմադրվում էին հիմնականում իսլանդացի հեղինակների պիեսները։ Հետագայում՝ 20-րդ դարի սկզբից, Իսլանդիայում սկսեցին բեմադրել նաև Նիկոլայ Գոգոլի, Անտոն Չեխովի, Բերնարդ Շոուի և այլոց պիեսները։ Ավելի ուշ միությունը վերանվանվել է Ռեյկյավիկի քաղաքային թատրոն, իսկ 1950 թվականին հիմնվել է Ազգային թատրոնը, որում բեմադրվում էին դրամատիկական և երաժշտական բեմականացումներ։ Իսլանդիայի Ազգային թատրոնում ժամանակ առ ժամանակ ներկայացվում էր օպերա։ Մի շարք իսլանդացի օպերային երգիչներ և երգչուհիներ հայտնի են դարձել երկրի սահմաններից դուրս։ Նրանցից Սիգրուն Հյալմտիսդոտտիրը (Դիդդու) երգել է Ռեյկավիկի, Լոնդոնի, Տրոնհեյմի, Գյոտեբորգի, Պեկինի բեմերում։ 1980 թվականին ստեղծվել է Իսլանդիայի օպերայի թատրոնը (Íslenska óperan), որում ամեն տարի բեմականացվում են 2-3 օպերային ներկայացումներ։ Իսլանդիայի օպերայի թատրոնը երկրի եզակի մշակութային հաստատություններից է, որը սուբսիդավորվում է պետական բյուջեից։ Ռեյկյավիկից դուրս մեծ կարևորություն ունի Ակուրեյրիի թատերական խումբը, ինչպես նաև ամբողջ երկրում գործող մոտավորապես 80 սիրողական թատերական խմբերը, որոնց գործունեությունը կարգավորվում է պրոֆեսիոնալ թատերական հաստատությունների կողմից ։
Իսլանդիայում թատրոնի դերը այնքան բարձր է, որ չորս բնակիչներից երեքը ամեն ամիս հաճախում են ներկայացումներին, իսկ Ռեյկյավիկի քաղաքային թատրոնի տնօրեններից մեկը՝ Վիգդիս Ֆիննբոգադոտտիրը, նույնիսկ ընտրվել է Իսլանդիայի նախագահ 1980 թվականին ։
Կինեմատոգրաֆ
Իսլանդական կինոյի պատմությունը սկսվում է 1906 թվականից, երբ այդ երկրում Ալֆրեդ Լինդի կողմից նկարահանվել է առաջին վավերագրական ֆիլմը, որի տևողությունը ընդամենը երեք րոպե է։ Նույն թվականին Ռեյկյավիկում բացվում է երկրի առաջին կինոթատրոնը։ 20-րդ դարի սկզբին Իսլանդիայում նկարահանված բոլոր ֆիլմերը արտասահմանյան արտադրության էին (հիմնականում նկարահանվում էին Սկանդինավյան երկրների ներկայացուցիչների կողմից)։ Առաջին իսլանդական լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը «Յոունի և Գվենդարի արկածներն» է՝ նկարահանված 1923 թվականին ։.
Իսլանդական կինոիդիստրիան շատ զարգացած է, ինչը հետևանք է ոչ միայն այդ երկրում կինոարտադրության նկատմամբ գործող մեղմ հարկային քաղաքականությանը, այլ նաև այն հանգամանքին, որ երկրի բնակիչները սիրում են արվեստի այդ ճյուղը։ Ամեն տարի Իսլանդիայում արտադրվում են տասնյակ վավերագրական և գեղարվեստական ֆիլմեր։ Ամենահայտնի ռեժիսորներն են Բալտազար Կորմակուրը, ով հայտնի է իր իր «101 Ռեյկյավիկ» (101 Reykjavík), «Ծովը» (Hafið) ֆիլմերով, Ֆրիդրիկ Թոուր Ֆրիդրիկսսոնը, ում «Բնության զավակները» (Börn náttúrunnar) ֆիլմը առաջադրվել է Օսկար լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար անվանակարգում, իսկ 10-րդ Սկանդինավյան փառատոնի արդյունքներով դարձել է 1991-1993 թվականների լավագույն իսլանդական ֆիլմը ։ Վերջինս Իսլանդիայի կինեմատոգրաֆում խաղացել է ամենամեծ դերը։ Նա ստեղծել է Իսլանդիայի առաջին ամսագիրը՝ նվիրված կինեմատոգրաֆին՝ դառնալով դրա գլխավոր խմբագիրը և կինոքննադատը, կազմակերպել է Ռեյկյավիկի կինոփառատոնը (1978), բացել է իր սեփական կինոընկերությունը՝ «Icelandic Film Corporation», և նկարահանել է բազմաթիվ ֆիլմեր, որոնցից մի քանիսը դարձել են աշխարհահռչակ ։.
Իսլանդիայի կինեմատոգրաֆը անցել է զարգացման մի քանի փուլեր. մինչը 1970-ական թվականները նկարահանվում էին տարբեր ժանրերի ֆիլմեր, իսկ 1980-ական թվականներին վերելք էին ապրում պատմական ֆիլմերը, նկարահանվում էին նաև վավերագրական ֆիլմեր։
1984 թվականին Հրաբն Գյուդնլոյգսսոնը (Hrafn Gunnlaugsson) նկարահանել է «Ագռավի թռիչքը» պատմական ֆիլմը, իսկ 1988 թվականին՝ «Ագռավի ստվերը» ֆիլմը, որը, չլինելով նախորդ ֆիլմի շարունակությունը, հանդիսանում էր Իսլանդիայի վիկինգների մասին նկարահանված ֆիլմաշարի մասը։ Հետագայում ռեժիսորը մի քանի անգամ վերադարձել է Միջնադարյան Իսլանդիայի թեմային և նկարահանել է մի քանի ֆիլմեր, որոնցից առավել սիրված է «Սպիտակ վիկինգը»՝ նկարահանված 1991 թվականին։
Բնակչության կենսակերպը
Իսլանդացիների կենսակերպը և ազգային բնավորության գծերը որոշ չափով պայմանավորված են կղզու կլիմայով և բնությամբ, ինչպես նաև ժողովրդի պատմական անցյալով։ Իսլանդացիները իրենց համարում են բնության մասնիկ և սիրում են հանգստանալ բնության գրկում։ Հավանաբար դրանով է պայմանավորված այն փստը, որ իսլանդացիների մեծ մասը ունեն ամենագնաց ավտոմեքենաներ, որոնցով տարեկան մի քանի անգամ մեկանում են քաղաքից դուրս գտնվող իրենց ամառային տնակներ։ Իսլանդացիները սիրում են ճանապարհորդել, բայց ոչ թե արտասահմանում, այլ իրենց երկրի ներսում․ ամեն տարի իսլանդական ընտանիքները այցելում են երկրի տարբեր պատմական վայրեր և բնության հուշարձաններ ։
Իսլանդացիները սիրում են արվեստի բոլոր ճյուղերը։ Նույնիսկ փոքր քաղաքներում կարելի է հանդիպել թանգարաններ, թատրոններ, կինոթատրոններ և պատկերասրահներ։ Միջին իսլանդական քաղաքում մեկ շնչի հաշվով կինոթատրոնների նստատեղերի քանակը չորս անգամ գերազանցում է եվրոպական քաղաքների նույն ցուցանիշին։ Իսլանդացիները սիրում են նաև կազմակերպել խնջույքներ․ ստիպված լինելով դարերի ընթացքում երկարատև ձմեռային երեկոներին զվարճանալ կոլեկտիվով, իսլանդացիների մոտ ձևավորվել է համատեղ խնջույքներ կազմակերպելու ազգային գիծ ։.
Կլիման մեծ ազդեցություն է թողնում իսլանդացիների կյանքի վրա։ Անձրևները ամռանը և ձնաբուքը ձմռանը դժվարություններ էին ստեղծում երկրով տեղաշարժվելու և բեռներ տեղափոխելու համար։ Դարեր շարունակ ձին հանդիսանում էր հիմնական տրանսպորտային միջոցը, օգտագործվում էր բեռնափոխադրումների համար, հողը վարելիս։ Ներկայումս Իսլանդիան եզակի երկրներից է, որում ձիերի քանակը գերազանցում է բնակչության քանակին։ Իսլանդիայում նույնիսկ գոյություն ունի ձիու հատուկ տեսակ՝ իսլանդական ձի, որին հատուկ է կարճ հասակ՝ մինչև 144 սմ, կոպտություն, մեծ գլուխ, հաստ ճակատային մազածածկույթ։
Նշումներ
<references group="K"/>
Բութակ
Բութակ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում ։ Գտնվում էր Շառյան գետի հովտում։
Բնակչություն
1878 թվականին ուներ 8 տուն` 38 բնակչով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հայացք սպանությանը
«Հայացք սպանությանը» (A View to a Kill), ռեժիսոր Ջոն Գլենի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ռոջեր Մուրը, Քրիստոֆեր Ուոքենը, Տանյա Ռոբերտսը, Գրեյս Ջոնսը, Պատրիկ Մակնին, Պատրիկ Բոշոն, Դևիդ Իպը, Ֆիոնա Ֆուլերտոնը, Մեննինգ Ռեդվուդը, Էլիսոն Դուդիը։
Սյուժե
Այս անգամ գործակալ 007-ը միանգամից մարտնչում է երկու սրիկաների հետ։ Նրանցից մեկի անունը Մաքս Զորին է՝ նացիստների գենետիկական փորձարկումներից գոյացած մի անձնավորություն։ Զորինի օգնականը Մեյ-Դեյ անունով մի կին է, որն ահավոր էքստրեմալ է և հանցագործություններ գործելու հակում ունի։ Մաքսը պլանավորել է վերացնել սիլիկոնյան հովիտը` ԱՄՆ-ի գիտահետազոտական կենտրոնը։ Հանցագործների մտադրությունները ձախողելու համար Ջեյմս Բոնդը սկզբում գնում է ՍՍՀՄ, որտեղ նա ծայրահեղ հյուսիսային պայմաններում մարտնչում է մինչև ատամները զինված մարտիկների հետ։ Դրանից հետո Բոնդը մեկնում է Փարիզ, իսկ այնուհետև Սան Ֆրանցիսկո, որտեղ իրադարձությունները զարգանում են հանրահայտ «Ոսկե դարպաս» կամրջի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոն Գլենի ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտաֆիլմեր‎ Կատեգորիա:Արկածային ֆիլմեր‎ Կատեգորիա:Քրեական ֆիլմեր‎ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ձիերի մասին Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Ջեյմս Բոնդի մասին Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում Կատեգորիա:Բրիտանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում
Մարգիտ Ռյուտել
Մարգիտ Ռյուտել, (էստոներեն՝ Margit Rüütel, ), էստոնացի թենիսիստ։ ITF մրցաշարերում հաղթել է 13 անգամ, որոնցից 6 անգամը հաղթել է մենախաղերի արդյունքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:Էստոնացի թենիսիստներ
Մեդովկա (Ուկրաինա)
Մեդովկա (Медівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1450 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մեդովկա գյուղում բնակվում էր 704 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2661 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 264,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1450 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեք Բըրքս
Ալեք Բըրքս (Alec Burks, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, հարձակվող պաշտպան։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Դետրոյթ Փիստոնս» ակումբում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Յութա Ջազի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորսի բասկետբոլիստներ
Բազլիկ (այլ կիրառումներ)
Բազլիկ, կարող է վերաբերել՝
Հիգասիոմի
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Սիգա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Օմիհատիման, Հիկոնե, Ինաբե քաղաքները և Ռյուո, Հինո, Այսյո, Տագա, Կոմոնո ավանները։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 113 978 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 293,32 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Բոլշոե Զագորե (գյուղ, Սոլեցկի շրջան)
Բոլշոե Զագորե (Большое Загорье), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Սոլեցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Սոլեցկի շրջանի բնակավայրեր
Մալի Կոբեժիկով
Մալի Կոբեժիկով (Малый Кобежиков), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 281 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աուլներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիա Ժոաո Ռոդրիգես
Մարիա Ժոաո Ռոդրիգես (Maria João Rodrigues, ), արքայազն Հենրիի շքանշանակիր, պորտուգալացի ակադեմիկոս և քաղաքական գործիչ, 2014-2019 թվականներին եղել է Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր, Սոցիալիստների և դեմոկրատների խմբակցության փոխնախագահ։ 2017 թվականից նաև Եվրոպական առաջադիմական գիտությունների հիմնադրամի նախագահն է (FEPS):
Ռոդրիգեսը հայտնի է որպես «Լիսաբոնի ռազմավարության մայր», քանի որ սա Ռոդրիգեսի հիմնական արդյունքներից մեկն է։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հետևյալ քաղաքականությունների մշակման մեջ. ԵՄ 2020 ռազմավարություն (Լիսաբոնի աճի և աշխատատեղերի ռազմավարության հետագա ընթացքը), Եվրոպական խորհրդի կողմից ընդունված Գլոբալիզացիայի մասին ԵՄ հռչակագիրը (2007 թվական), ռազմավարական գործընկերություն ԱՄՆ-ի, Չինաստանի, Հնդկաստանի, Ռուսաստանի, Հարավային Աֆրիկայի և Բրազիլիայի հետ (2007-2012 թվականներ), Էրազմուս ծրագրի նոր փուլը (2008 թվական), Եվրոպական տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականության առաջնահերթությունները (2005–2007 թվականներ), արձագանքները եվրոգոտու ճգնաժամին (2008–2013 թվականներ), Եվրոպական հանձնաժողովի տարեկան աշխատանքային ծրագրի վերաբերյալ Եվրախորհրդարանի ռազմավարական բանաձևերը (2015-2017 թվականներ), 2017 թվականից՝ Սոցիալական իրավունքների եվրոպական հենասյունը։
Ռոդրիգեսը Եվրոպական տնտեսական քաղաքականության պրոֆեսոր էր Եվրոպական ուսումնասիրությունների ինստիտուտում՝ Բրյուսելի ազատ համալսարանում(Université libre de Bruxelles) և Լիսաբոնի համալսարանական ինստիտուտում (ISCTE): Եղել է Եվրահանձնաժողովի սոցիալ-տնտեսական գիտությունների խորհրդատվական խորհրդի նախագահը։ Նա հարյուրից ավելի հրատարակությունների, մասնավորապես, գրքերի հեղինակ է։
Կրթություն
Ռոդրիգեսը Փարիզի 1 Պանթեոն-Սորբոնի համալսարանից ունի երեք մագիստրոսի կոչում և տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան, ինչպես նաև սոցիոլոգիայի գիտական աստիճան Լիսաբոնի համալսարանական ինստիտուտից ։
Կարիերա ազգային քաղաքականության մեջ
1987 թվականից Լիսաբոնի համալսարանական ինստիտուտում (ISCTE-IUL) տնտեսագիտության պրոֆեսոր Մարիա Ժոաո Ռոդրիգեսը սկսել է իր կարիերան հասարակական գործերում 1993 թվականին որպես խորհրդատու զբաղվածության և սոցիալական ապահովության նախարարությունում, որն այն ժամանակ ղեկավարում էր Ժոզե Ֆալկաո Կունյան՝ վարչապետ Անիբալ Կավակու Սիլվայի պահպանողական կառավարությունում ։ 1995 թվականի համընդհանուր ընտրություններում Սոցիալիստական կուսակցության հաղթանակից հետո վարչապետ Անտոնիու Գուտեռեշի կողմից 1995 թվականի հոկտեմբերի 28-ին նշանակվեց զբաղվածության և ուսուցման նախարար ։ Նա սոցիալական գործընկերների հետ ռազմավարական պայմանավորվածություն է ձեռք բերել՝ նախապատրաստելու Պորտուգալիայի անդամակցությունը Եվրագոտուն (1997 թվական), ավարտել է մեծ բարեփոխումը Եվրոպական սոցիալական հիմնադրամի կառավարման մեջ և պաշտոնավարել է մինչև 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ը։
Լիսաբոնի ռազմավարություն
Զբաղվածության նախարարի պաշտոնից հետո Ռոդրիգեսը 1998 թվականին վարչապետ Անտոնիու Գուտեռեշի կողմից նշանակվել է հատուկ խորհրդական և վարչապետի առաջադեմ ուսումնասիրությունների բաժնի ղեկավար։ Այս պաշտոնում նա դրամատիկ դեր է խաղացել Եվրամիության Պորտուգալիայի նախագահության ժամանակ 2000 թվականի առաջին կիսամյակին։ Պորտուգալիայի նախագահությանը հատկապես հաջողվեց փոխզիջում ապահովել այսպես կոչված Լիսաբոնի ռազմավարության վերաբերյալ, որը համապարփակ ծրագիր էր, որն ուղղված էր ԵՄ-ում նորարարության վրա հիմնված աճի, մրցունակության և զբաղվածության մակարդակի բարձրացմանը։ Ռազմավարությունն ընդունվել է 2000 թվականի մարտին Լիսաբոնում կայացած Եվրոպական խորհրդի արտահերթ նիստում, որի ժամանակ Մարիա Ժոաո Ռոդրիգեսը հանդես է եկել որպես վարչապետի ներկայացուցիչ ։ Նա հատկապես նպաստել է բրիտանական և ֆրանսիական կառավարությունների պատվիրակությունների միջև փոխզիջման հասնելուն՝ դիմելով համակարգման բաց մեթոդին։ Մարիա Ժոաո Ռոդրիգեսը շարունակել է ուշադիր հետևել Լիսաբոնի ռազմավարության զարգացումներին, մասնավորապես որպես Եվրոպական Միության Լյուքսեմբուրգի Նախագահության հատուկ խորհրդական Լիսաբոնի ռազմավարության միջնաժամկետ վերանայման համար (2005 թվական) և Եվրահանձնաժողովի և Ժան-Կլոդ Յունկերի հատուկ խորհրդական Լիսաբոնի ռազմավարության հարցերով։
Հետադարձ հայացք գցելով այս փորձառությանը 2010 թվականին՝ Ռոդրիգեսը գրել է. «Նույնիսկ եթե կային ակնհայտ ձախողումներ, Լիսաբոնի ռազմավարության իրականացումը չպետք է ձախողված համարվի» ։ Լիսաբոնի ռազմավարությունը հիմնականում համարվում է ձախողումներ ունեցած, բայց կան նաև որոշակի ձեռքբերումներ։ 2007 թվականին ԵՄ համախառն միջին արդյունքը կազմել է 2,7%, և ստեղծվել է 16 միլիոն աշխատատեղ։ Ամենից շատ այն փոխել է Եվրամիության կառավարումը տնտեսական և սոցիալական քաղաքականության ավելի բարձր համակարգմամբ՝ ներառելով շուրջ 400 միջոցառումներ։
2007 թվականին Ռոդրիգեսը վարչապետ Ժոզե Սոկրատեշի կողմից նշանակվել է Եվրոպական միության խորհրդի նախագահության հատուկ խորհրդական, որն զբաղվում էր Լիսաբոնի պայմանագրով, Լիսաբոնի ռազմավարությամբ և միջազգային գործընկերների՝ Չինաստանի, Հնդկաստանի, Բրազիլիայի, Ռուսաստանի և Աֆրիկայի հետ ԵՄ գագաթնաժողովներով։ Այս առաքելությունը, որը հասավ Լիսաբոնյան պայմանագրի բանակցություններին, ավարտվել է 2008 թվականի հունվարի 1-ին, երբ Եվրամիությունում նախագահությունը հանձնվել է Սլովենիային։ Այս միջազգային գործընկերների հետ Ռոդրիգեսը սկսել է նաև «Երկխոսություններ հանուն կայուն զարգացման» գործընթացը, որը հովանավորվում է Գյուլբենկյան հիմնադրամի կողմից։
2010 թվականին Լիսաբոնի ռազմավարությանը հաջորդեց «Եվրոպա 2020» ռազմավարությունը՝ «խելացի, կայուն և ներառական տնտեսական աճի» ԵՄ նոր ծրագիրը։ Թեև այլևս չի գործում որևէ պաշտոնական կարգավիճակով, սակայն Լիսաբոնի ռազմավարության հետ կապված Ռոդրիգեսի նախկին փորձը նշանակում էր, որ նրա տեսակետը Եվրոպա 2020-ի վերաբերյալ բարձր է գնահատվում ողջ քաղաքական սպեկտրում և եվրոպական շատ մայրաքաղաքներում   ։
Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր, 2014–2019 թվականներ
2014 թվականի Եվրոպական ընտրություններում Ռոդրիգեսը դարձավ Եվրախորհրդարանի պատգամավոր և Սոցիալիստների և դեմոկրատների առաջադիմական դաշինքի փոխնախագահը, որը երկրորդ կարևորագույն խորհրդարանական խումբն էր ևս ինը Եվրախորհրդարանի պատգամավորների հետ միասին ։ Նա նաև միացել է Զբաղվածության և սոցիալական հարցերի հանձնաժողովին։
2015 թվականին Ռոդրիգեսը Եվրոպական պառլամենտում գլխավորել է նաև S&D խումբը՝ մանրամասն դիրքորոշումներ ընդունել Հունաստանի պետական ​​պարտքային ճգնաժամի վերաբերյալ և Եվրամիության տնտեսական և արժութային միության բարեփոխման վերաբերյալ ։ Այնուհետև նա նշանակվեց Եվրոպայում սոցիալ-դեմոկրատական ​​առաջնորդների հետ այս բանավեճը վարելու համար։ 2017 թվականին նա ստացել է Եվրոպական խորհրդարանի հինգ քաղաքական խմբերի մեծամասնությունը՝ աջակցելու «Սոցիալական իրավունքների եվրոպական հենասյունի» վերաբերյալ իր զեկույցին և նշանակվել է վերջնական բանակցությունների համար. այն հռչակվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 17-ին Գյոթեբորգի գագաթնաժողովում։
Քաղաքական պաշտոններ
Ռոդրիգեսը մշակել է նաև քաղաքական արձագանքը եվրոգոտու ճգնաժամին, հատկապես Եվրոպական ֆինանսական կայունության հիմնադրամի և Եվրոպական միության տնտեսական կառավարման հետ կապված։ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա եվրոպական ընթացիկ հարցերի EurActiv առցանց թերթում հրապարակել է «կարճ թատերական պիես», որն ամփոփում էր իր մտքերը Եվրոպական տնտեսական կառավարման խնդրի վերաբերյալ, իսկ դրան հաջորդեցին մի շարք այլ քաղաքական փաստաթղթեր, զեկույցներ և գրքեր ։ 2011 թվականի դեկտեմբերին Ռոդրիգեսը առաջարկում էր «մեծ բազուկայի» կիրառումը եվրոգոտու ճգնաժամը լուծելու համար՝ ի դեմս Եվրոպական կենտրոնական բանկի կողմից պետական պարտքի լայնածավալ գնման ։
ԵՄ քաղաքականության մշակման հիմնական արդյունքներ
ԵՄ 2020 ռազմավարության հետագա ընթացքը