cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գնդեվանք
Պատմություն
999 թվականին, վանահայր Քրիստափորը կառուցել է եկեղեցու արևմտյան գավիթը։ Վերջինիս հյուսիսային պատի երկայնքով տեղավորված են ուղղանկյուն հատակագծով երկու սենյակներ։ Արևմտյան սենյակը ծառայել է որպես գրատուն։
1008 թվականին վանահայր Սարգսի մեծ ջանքերով վանքապատկան հողերը ոռոգելու համար 22 կմ երկարությամբ ջրանցք է կառուցվել։
1604 թվականին պարսից շահ Աբբասը ավերել է Գնդեվանքը և Գնդեվազ գյուղի բնակիչներին տեղահան արել։ 1691 թվականին վանահայր Պետրոս վարդապետը նորոգել է վանքի եկեղեցին և գավիթը, վանքը շրջապատել աշտարակավոր պարիսպով և նրան կից կառուցել է բնակելի ու տնտեսական շինություններ։ Հավանաբար այդ ժամանակ է կատարվել Աստվածածնի պատկերով որմնանկարը՝ եկեղեցու հյուսիսային ավանդատան պատին։ Դա ուշ միջնադարի հայկական կերպարվեստի լավագույն գործերից է։
Գնդեվանքի բակում կան 10-16-րդ դարերի խաչքարեր և տապանաքարեր։ Պահպանվել են բազմաթիվ վիմագրական արձանագրություններ։ Ուշագրավ է նաև համալիրի հարավային կողմում սեղանատունը, որը մեծ դահլիճ է՝ նկուղով, օժանդակ սենյակներով ու կրակարանով։
Գնդեվանքը շրջապատված է Արփա գետի ձորի հիասքանչ բնությամբ, որտեղ նա գրավում է իր ուրույն դիրքը՝ ևս մեկ անգամ հայկական բնության և ճարտարապետության ներդաշնակության ապացույցը դառնալով։
Ավանդություններ
Գոյություն ունի վանքի անվանման ծագման մի քանի ավանդություն․
Հնագիտական նկարագրություն
Շերտագրություն. Ըստ XIII դ. պատմիչ Ստեփանոս Օրբելյանի՝ վանքը կառուցել է 936 թ. Սյունյաց գահերեց իշխան Սմբատի կին Սոփիան՝ անվանելով Գնդեվանք. « Վայոց ձորն անակ մատանի էր, շինեցի սա և որպես ակ դրեցի վրան»։ Նա հիմնադրում է Գնդեվազ գյուղն ու Ատչար գյուղի հետ նվիրում վանքին, ինչպես նաև պատվիրում ողջ ձորում այգիներ տնկել։ Վանահայր է նշանակում ձորում ճգնող մենակյացներից Սուփան Գնդունուն։ X դ. վերջում վանքի առաջնորդ Քրիստափորը կառուցում է գավիթը, որն այդ տիպի թվագրված վաղ կառույցն է։ 1008 թ. վանահայր Սարգիսը մեծ ջանքերով ու ծախսով մերձակա այգիները ոռոգելու համար Ձկնարած գետից ջրանցք է բերում, որը գործում է առ այսօր։ Ըստ պահպանված վիմագրերի՝ եկեղեցին ու գավիթը նորոգվել են 1309 թ. Գրիգորի և 1691 թ.՝ Պետրոս վարդապետի կողմից։ Հավանաբար XIII-XIV դդ. վանքը շրջապատվում է պարսպով։ XVII դ. միաբանությունն ընդարձակվում է, կառուցվում են բնակելի ու տնտեսական շենքերը։ Վանքը լքվում և ամայանում է XVIII-XIX դդ. ընթացքում։ 1875 թ. վանքի միակ բնակիչ Հովհաննես վարդապետ Տեր-Հարությունյանցը այգեգործական աշխատանքների ժամանակ տնտեսական հորից հայտնաբերում է 1691 թ. եկեղեցական սպասքի հավաքածու, որի ճակատագիրն անհայտ է և, բարեբախտաբար, մեզ է հասել Քաջբերունու նկարագրությունների շնորհիվ։ 1968-1971 թթ. իրականացվել են վանական կառույցների նորոգման և տարածքի բարեկարգման աշխատանքներ։ 1981 թ. տարածքի մաքրման ընթացքում թաքստոց-հորից հայտնաբերվել է Գնդեվանքի երկրորդ «գանձը»՝ բաղկացած եկեղեցական մետաղե սպասքից ու ճենապակե գավաթներից, որոնք այժմ պահվում են «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի պահոցում։
Ճարտարապետություն
Բաղկացած է պարսպափակ բակի կենտրոնում X դ. կառուցված Ստեփանոս Նախավկա եկեղեցուց և նրան արևմուտքից կից գավթից, ինչպես նաև պարսպին կից բնակելի և տնտեսական շենքերից, սեղանատնից։ Բակում կան XIII-XVII դդ. խաչքարեր և քանդակազարդ տապանաքարեր։
Ստեփանոս Նախավկա եկեղեցին սրբատաշ բազալտով կառուցված քառաբսիդ, խաչաձև գմբեթավոր հատակագծով շենք է՝ արևելյան կողմում երկու ավանդատներով։ Ունի երկու մուտք՝ հարավային և արևմտյան խաչաթևերում։ Արտաքուստ բոլոր ճակատներն ունեն եռանկյունաձև զույգ խորշեր, որոնց գմբեթարդներում տեղավորված են մարդկու գլխաքանդակներ։ Գմբեթատակ հիմքից անցումը դեպի 16-անիստ թմբուկն իրականացված է չորս առագաստների միջոցով, որոնց վրա քանդակված են չորս ավետարանիչների խորհրդանշանները։ Ներքուստ Ավագ խորանն ու որմնամույթերը ծածկված են եղել Եղիշա երեցի ձեռքով նկարված որմնապատկերներով, որոնցից պատառիկներ են պահպանվել։ Գավիթը կառուցվել է 999 թ. Քրիստափոր վանահոր կողմից։ Այն արևմուտք-արևելք առանցքով ուղղանկյուն թաղակապ կառույց է՝ ծածկված երկթեք տանիքով։ Հյուսիսային պատի երկայնքով մեկ T-աձև մույթով առանձին նավ է ստեղծվել, ուր հաջորդաբար տեղավորված են երկու ավանդատները։ Մուտքն արևմտյան կողմից է։ Շրջապարիսպը հավանաբար կառուցվել է XIII-XIV դդ. և վերանորոգվել XVII դ.: Այն անկանոն քառանկյուն հատակագծով, հարավային կողմում կիսակլոր աշտարակներով կառույց է։ Գլխավոր մուտքը հյուսիսարևմտյան կողմում է։ Այն ներքուստ սրահաձև է, որի երկրորդ հարկում կառուցվել է պահակատուն։ Վանական միաբանության բնակելի ու տնտեսական շենքերը կցակառուցված են պարսպի հարավային և արևմտյան կողմերում։ Դրանք միահարկ, երբեմն երկհարկ թաղակապ շենքեր են։
Վոդյանոբալկովսկի գյուղական խորհուրդ (Դիկանսկի շրջան)
Վոդյանոբալկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Водянобалківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Վոդյանոբալկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1020 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 55,01 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,54 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նովայա Ռուդա (գյուղ, Մանևիչի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Ռուդա գյուղում բնակվում էր 532 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24,68 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օլորի (Ծալենջիխայի շրջան)
Օլորի (ოლორი), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում :
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 264 մարդ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալենջիխայի շրջան‎‎‎
Ուսանա
Ուսանա (իտալերեն՝ Ussana), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։ Սահմանակից է Դոնորի, Մոնաստիր, Նուրամինիս, Սամատցաի, Սերդիանա համայնքներին ։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 4.217 : Բնակչության խտությունը կազմում է 114,55 մարդ /կմ ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 32,85 կմ² տարածք։ Փոստային հասցե՝ 9020, հեռախոսային կոդ՝ 070:
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է համարվում Սուրբ Սեբաստիանը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունվարի 20-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Յուլամանովո (գյուղ, Ալմենևսկի շրջան)
Յուլամանովո (Юламаново), գյուղ Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Ալմենևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 678 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Ալմենևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1900 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուսուցչի օր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրթությունը Հայաստանում Կատեգորիա:Կրթությունն Ալբանիայում Կատեգորիա:Կրթությունն Ուկրաինայում
Ռիու Վերդի
Ռիու Վերդի (Rio Verde), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մասում։ Մտնում է Սիերիս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 149 382 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 8 388,295 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 27,5 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1848 թվականին։
Լադոգա լիճ (նկար)
«Լադոգա լիճ» («Ладожское озеро»), ռուս նկարիչ Արխիպ Կուինջիի (1841/1842-1910) նկարը, որ ստեղծվել է 1873 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1870 կամ 1871 թվականին)։ Ներկայում Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուի մաս է (՝ ЖБ-843)։ Նկարի չափերը՝ 79,5 × 62 սմ  ։
Պատմություն և նկարագրություն
«Լադոգա լիճ» նկարն ընդգրկվել է նկարչի՝ հյուսիսային բնությունը պատկերող երեք նկարների շարքում «Վալաամ կղզում» (1873) և «Հյուսիս» (1879) նկարների հետ միասին ։
«Լադոգա լիճ» նկարն ստեղծվել է Կուինջիի՝ Լադոգա լճում գտնվող Վալաամ կղզի կատարած ուղևորություններից մեկի ժամանակ։ Կուինջիին գրավել է հյուսիսային բնության խիստ գեղատեսիլությունը՝ ժայռապատ ափեր, անտառային թավուտներ և լճի թափանցիկ ջուր ։ Նկարում պատկերված է լճի ավազապատ-քարքարոտ ափը, մերձափնյա քարերը հետզհետե սուզվում են թափանցիկ ջրի տակ և գեղեցիկ լուսարձակում են նրա տակից։ Լճի վրա երևում է ձկնորսների նավակը, իսկ հեռվում սպիտակին է տալիս մեկ այլ նավակի առագաստ։ Հորիզոնի գիծը բավական ներքև է․ նկարի մոտավորապես երկու երրորդն զբաղեցնում է ամպերով պատված երկինքը։
1883 թվականին Կուինջին գրագողություն մեջ է մեղադրել ծովանկարիչ Ռուֆին Սուդկովսկուն (1850—1885), որը եղել է նրա սենյակակիցն այն ժամանակ, երբ ստեղծվել է «Լադոգա լիճ» նկարը ։ Կուինջին հայտարարել է, որ Սոււդկովսկու «Մեռյալ անհողմություն» («Мёртвый штиль») նկարը պատճենված է իր «Լադոգա լիճ» նկարից։ Կուինջիի հայտարարությանը կողմ են արտահայտվել մի շարք նկարիչներ (Իվան Կրամսկոյ, Եֆիմ Վոլկով, Իլյա Ռեպին), որոնք նամակ են գրել «Новое время» թերթին՝ պնդելով, որ Սուդկովսկու նկարն «ուղղակի փոխառված» է Կուինջիից։ Մյուս կողմից՝ եղել են այնպիսիք, որ պաշտպանել ե Սուդկովսկուն ։
Ժողովածու (838)
Ժողովածու (838), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 838 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1701 թվականին Հովհան դպիր քահանա գրիչի կողմից, Ղալասար գյուղում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12,5 x 8,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 153 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 138ա, 148ր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գուկովո (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
Գուկովո (Гукове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուկովո գյուղում բնակվում էր 104 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (1475)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Շինդլերի ցուցակը
Շինդլերի ցուցակը (Schindler's List), ամերիկացի կինռեժիսոր Սթիվեն Սփիլբերգի ֆիլմը, որը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ապրող Օսկար Շինդլերի մասին, ով փրկում է հազարավոր մարդկային կյանքեր։
Բյուջե և շահույթ
Ըստ պաշտոնական տվյալների, «Շինդլերի ցուցակը» ֆիլմի բյուջեն կազմել է $22 000 000։ Ֆիլմի հասույթն ԱՄՆ-ում կազմել է $96 065 768 (ընդհանուր հասույթի 29,9%-ը), այլ երկրներում՝ $225 200 000 (ընդհանուր հասույթի 70,1%-ը)։ Ընդհանուր հասույթը կազմել է $321 265 768։
Ֆիլմի պրեմիերան տարբեր երկրներում
«Շինդլերի ցուցակը» ֆիլմի առաջին պրեմիերան տեղի է ունեցել 1993 թվականի նոյեմբերի 24-ին, Միացյալ Նահանգների մայրաքաղաք Վաշինգտոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սթիվեն Սփիլբերգի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Լավագույն երաժշտության համար Օսկարի մրցանակակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Amblin Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Եբրայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Դյուրտյուլի (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Դյուրտյուլի (Дюртюли, Дүртөйлө), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 345 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիկոլաևկա (ավան, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)
Նիկոլաևկա (Миколаївка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
Աշխարհագրական դիրքը
Նիկոլաևկա գյուղը գտնվում է Ռազորենի երկաթուղային կայարանի մոտ, հարում է Յուրիևկա գյուղին, 1 կմ հեռավորության վրա անցնում է Տ-2115 մայրուղին։
Տնտեսություն
ԽՍՀՄ-ի օրոք գյուղում եղել է կաթնամթերքի ֆերմա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1799 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նադեժդինսկի գյուղական խորհուրդ (Դիկանսկի շրջան)
Նադեժդինսկի գյուղական խորհուրդ  (Надеждинська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Նադեժդինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 541 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25,47 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,24 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1919 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(3944) Հոլիդեյ
(3944) Հոլիդեյ (Halliday), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի նոյեմբերի 24-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,368772 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0119 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7256 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1331,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270346 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սաղավարտ
Սաղավարտ, գլուխը պաշտպանող զրահ։
Պատմություն
Փայտից, կեչու կեղևից, հյուսված ճյուղերից, կաշվից սաղավարտները երևան են եկել նախնադարյան ժամանակաշրջանում։ Մետաղյա (պղնձե և ոսկե) սաղավարտներ են գտնվել Ուրի (մ․թ․ա․ III հազարամյակ) թագավորական դամբարաններից։ Հին Եգիպտոսում զինվորները կրել են կաշվե և վուշե (երբեմն՝ մետաղյա վահանակներով)՝ կլոր, Բաբելոնում՝ պղնձե կամ բրոնզե՝ ցածր, Ասորեստանում՝ կոնաձև սաղավարտներ։ Հունաստանում բրոնզե սաղավարտներն ունեցել են բարձր կատարներ։ Հին Հռոմում ավելի ուշ․ օգտագործել են երկաթե սաղավարտներ։
Սաղավարտները Եվրոպայում
Վաղ միջնադարում Արևմտյան Եվրոպայում տարածված են եղել կիսակոնաձև, իսկ 13-րդ դարում երևան են եկել դիմակալներով սաղավարտները։ XIV-XVI դարերին բնորոշ են եղել գլուխն ամբողջապես ծածկող, վզի հովարաձև պահպանակով և դիմակալներով սաղավարտները։ 10-12-րդ դարերում Ռուսիայում գործածվել է հիմնականում սրածայր, վիգը և ուսերը պաշտպանող զրահացանցով սաղավարտներ։ 16-րդ դարում ծոծրակակալով, ականջակալով, քթակալով հովարավոր սաղավարտներ են կրել Արևմտյան Եվրոպայի հեծելազորայինները։ Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակ կռվող բանակներում գործածվել են պողպատե սաղավարտներ։ 20-րդ դարի սկզբից սաղավարտ են կոչվում նաև օդաչուների, տանկիստների, դահուկորդների պաշտպանական հատուկ գլխարկները։
Կատեգորիա:Անհատական պաշտպանության միջոցներ Կատեգորիա:Գլխարկներ
Պալուրի
Պալուրի (პალური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 350 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալենջիխայից հեռու է 16 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 439 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալենջիխայի շրջան‎‎‎
Միլ Վոժ
Միլ Վոժ (Мыл-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Հարավային Միլվա գետի ձախ ափին 95 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 35 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ելիզավետա Աբդուլովա-Մետելսկայա
Ելիզավետա Մոյիսեևնա Աբդուլովա-Մետելսկայա (Елизавета Моисеевна Абдулова-Метельская, ծննդյան ազգանունը՝ Շեխտման, ), Մոսկվայի պետական մանկական թատրոնի դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Վիննիցայում՝ ատամնաբույժներ Մոյիսեյ Լազարևիչ Շեխտմանի և Նադեժդա Եֆիմովնա Շեխտմանի (?—1955) ընտանիքում ։ Ընտանիքն ապրել է երկհարկանի առանձնատանը Սոբորնայա փողոցում (Արտինովի անկյուն)։ Ընտանիքին էր պատկանում նաև ամառանոցը, որն պատկերվում էր Վիննիցայի բազմաթիվ նախահեղափոխական բացիկների վրա ։ Հայրը 1905 թվականի հեղափոխական իրադարձությունների մասնակից էր։ Ելիզավետան ուներ եղբայրներ՝ Լեոնիդ (1911—?, ռազմական բժիշկ) և Օսկար (1913—1991, ինժեներ-տեխնոլոգ)։
Եղել է ռադիոյի ներկայացումների հեղինակ՝ այդ թվում «Կանաչ ֆուրգոն» (Վլադիմիր Վիսոցկու երգերով, նույն ինքը Սիրունատեսի (Красавчик) դերում՝ 1971 թվականի հոկտեմբերի 16-ի ձայնագրություն՝  ձայնասկավառակում թողարկված  «Մեղեդի» («Мелодия») ֆիրմայի կողմից 1974 թվականի դեկտեմբերին) ։
Ալամբարի
Ալամբարի (ალამბარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Արամ Փիրուզյան
Արամ Սերգեյի Փիրուզյան  (, թաղված է Երևանում ), Հայկական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի նախագահ (փետրվարի 1, 1937-հունվարի 30, 1943) ։
Կենսագրություն
Արամ Փիրուզյանը ծնվել է 1907 թվականին Բաքվում։ Ավարտել է Սվերդլովսկի (այժմ՝ Եկատերինբուրգ՝ ՌԴ-ում) գունավոր մետաղների արդյունաբերության ակադեմիան (1935)։ Փիրուզյանի հիմնական գործերից մեկը եղել է գործարաններում ռազմական արտադրանքի թողարկման կազմակերպումը։ 1945-1948 թվականներին՝ ՀԽՍՀ տեղական արդյունաբերության նախարար, միաժամանակ՝ Նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1948 թվականից՝ առաջին տեղակալ, 1952-1953 թվականներին՝ սննդի, 1953-1955 թվականներին՝ պարենային ապրանքների, 1955-1957 թվականներին՝ թեթև սննդի, մսի-կաթի և ձկան արդյունաբերության, 1957-1961 թվականներին՝ առևտրի նախարար։ 1961-1967 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Կառավարության առևտրային ներկայացուցիչը Հունաստանում։
Ալամբարի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 60 մետր բարձրության վրա։
Արամ Փիրուզյան
Կենսագրություն
ԽՍՀՄ (1937-1954) և ՀԽՍՀ (1938-1963) Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Փետրվարի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:1907 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 2 մահեր Կատեգորիա:1996 մահեր Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի նախագահներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Ալամբարի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1837 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Յուլբաշևո
Յուլբաշևո (Юлбашево, Юлбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ծերուն Ծաղկող
Ծերուն Ծաղկող (XIV—XV դարեր), հայ գրիչ և մանրանկարիչ, Վասպուրականի մանրանկարչության դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչ։
Ձեռագրեր
Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվում են Ծերուն Ծաղկողի ընդօրինակած և պատկերազարդած հինգ ձեռագրեր՝
Նրա պատկերազարդած մեկ ձեռագիր (Ավետարան, 1395 թ.) գտնվում է Պետերբուրգում (Էրմիտաժ, vp 10.10)։
Նրա ձեռագրերից մի քանիսում կարելի է հանդիպել նրա ինքնադիմանկարներին, պատվիրատուների դիմանկարներին։ Հատուկ նշանակություն են ստանում Ծերունի կողմից կերտած հայ միջնադարյան բանաստեղծության փայլուն ներկայացուցիչ Գրիգոր Նարեկացու երկու դիմանկարները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանրանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գրիչներ
Աստերոիդների ցանկ (161101-161200)
|}
Աստերոիդների ցանկ (161001-161100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (161201-161300)
What Difference Does It Make?
«What Difference Does It Make?», բրիտանական The Smiths խմբի երգ (1984)։ Երգի տարբերակը գտնվում է խմբի համանուն The Smiths ալբոմում։
Մորիսսեյը նշել է, որ երգը իր ամենաչսիրելի երգերի շարքում է գտնվում։ Ինչևէ, այն դարձել է խմբի ամենաճանաչելի երգերից՝ զբաղեցնելով 12-րդ հորիզոնականը Մեծ Բրիտանիայում։
Նկարազարդում
Երգի կազմը մի լուսանկար է, որը վերցվել է «The Collector» ֆիլմից՝ հիմնված Ջոն Ֆոուլսի նովելի վրա։ Փաստորեն վերնագիրը կարող է կապ լինել ֆիլմից մի տողի հետ՝ «Ի՞նչ կապ ունի մի նմուշը ամբողջ տեսակի հետ»։ Թերենս Շտամպը չէր թույլատրում օգտագործել օրիգինալ կադրը։ Օրիգինալ կադրն օգտագործելու փոխարեն խմբի երգիչ Մորիսսեյը կրկնօրինակում է նկարը՝ պահելով բաժակով կաթը (օրիգինալի քլորոֆորմի փոխարեն)։
Տեսահոլովակ
«What Difference Does It Make» երգը թողարկվել է առանց ուղեկից տեսահոլովակի։ Խոսելով Թոնի Ֆլետչերի հետ The Tube-ով՝ Մորիսսեյը նշել է, որ տեսախանութը մի բան է, որը «շատ արագ է մեռնում», և նա ուզում էր «դրա վերջը տալ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական երգեր Կատեգորիա:Ռոք երգեր
Նելյուբովսկի գյուղական խորհուրդ (Դիկանսկի շրջան)
Նելյուբովսկի գյուղական խորհուրդ  (Нелюбівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Նելյուբովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 456 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,66 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1993 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1996)
Ժողովածու (1996), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1996 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում(1754 թվականից հետո)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,5x9,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 344 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրագրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դյուրտյուլի (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)
Դյուրտյուլի (Дюртюли, Дүртөйлө), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 328 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
(3945) Գերասիմենկո
(3945) Գերասիմենկո (Gerasimenko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի օգոստոսի 14-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ափսե
Ափսե (tagliare և taliāre), սեղանի սպասքի տեսակ։ Սովորաբար շրջանաձև է և ծառայում է սնունդը սեղանի վրա տեղափոխելու համար։ Ափսեները հայտնվել են գդալներից և դանակներից շատ ավելի վաղ։ Առաջին ափսեները հայտնվել են նեոլիթյան դարաշրջանում։ Սկզբում ափսեները ծեփագործվում էին կավից, հետո թրծվում։
Պատմություն
Ըստ էության, ժամանակակից «ափսե» բառը նրանցից այդքան էլ մոտ չէ իմաստով, ավելի ճիշտ է ասել «տարան»։ Աստիճանաբար տարանները փոխվել են, վերածվելով խոհանոցային սպասքի, դարձել են հարթ ավելի մեծ հարմարավետության համար, իսկ գեղեցկության համար դրանք ծածկվում էին զարդանախշով, իսկ ավելի ուշ՝ փայլով։ Անտիկ Հունաստանում և Հռոմում կերամիկ սպասքի ստեղծման արվեստը հասել է իր գագաթնակետին։
Ստեղծվել է մի բաժանում, դեկորատիվ և առօյրա սպասքի միջև։ Հայտնի էին բոլոր այն տեսակները, որոնց վրա պատկերված էին աստվածների կամ հերոսների կյանքի տեսարանները։ Անագից պատրաստված սպասքն առաջին անգամ հայտնվել է Հին Հռոմում։ Թանկարժեք սպասքը պատրաստված էր արծաթից և ոսկուց։
Չինաստանում սկսել են ստեղծել ճենապակյա արտադրանք մ.թ.ա․ մոտ 600 թվականին։ Այնտեղ սովորել են ստեղծել թափանցիկ պինդ ճենապակի և դրանից պատրաստել իրեր։ 1300-ական թվականներին չինական ճենապակյա ափսեները սկսել են հայտնվել եվրոպական թագավորական պալատներում, սակայն դրանք ավելի շատ հարստության ցուցադրման համար էին, քան պարզապես որպես սպասքի տեսակ։
Եվրոպայում, միջնադարում սեղանի վրա դրված կերակուրները ընդունված էր մատուցել մեծ տարաններում։ Սկսել են ստեղծել փայտե իրեր, որոնք մեջտեղից քանդվում էին ու օգտագործվում որպես ափսեներ։ Սկզբում «ափսեները» ընդհանուր էին։ Դրանցից յուրաքանչյուր մարդ ինքն իր համար ուտելիք էր վերցնում կամ էլ նրանց համար դա անում էին ծառաները։ Նրանք՝ վերցնելով սնունդը, դնում էին հացի մեծ կտորների վրա։ Միայն աստիճանաբար, դարերի ընթացքում, կարգը փոխվել է և սպասքի այդ տեսակը սկսել են օգտագործել անհատապես։ 8-րդ դարում, Եվրոպայի թագավորական պալատներում պատրաստված սնունդը դրվում էր կաղնու սեղաններում փորագրված խորությունների մեջ, XIII դարում արիստոկրատները սնունդ էին դնում հացի կլոր կտորների վրա, և միայն XIV-XV դարերում անագից ու փայտից պատրաստված ափսեները առաջին անգամ սկսոել են օգտագործել Ֆրանսիայում։ Ունևոր տներում սեղանի սպասքը մետաղյա էր։ Առաջին ափսեները քիչ էին հիշեցնում ժամանակակից ափսեները, նրանք նույնիսկ ունեին քառանկյունի ձև։
1708 թվականին, Մեյսենումում գերմանական խեցեգործերը հայտնաբերել են չինական ճենապակու արտադրության գործընթացը, նույն ժամանակաշրջանում առաջացել է եվրոպական կավե ամանեղենը։ Շատ շուտով ի հայտ եկան կավե սպասքի եվրոպացի արտադրողներ, որոնք արտադրանք էին մատակարարում թագավորական պալատներ՝ Սաքսոնենին 1710 թվականին, Վեջվուդ՝ Անգլիայում 1759 թվականին, Կոպենհագեն 1775 թվականին և այլն։
Հին Ռուսաստանում, 11-րդ դարից սկսած, օգտագործվում է «ուտեստ» բառը։ Նրա վրա միանգամից մի քանի մարդու համար սնունդ են մատուցել։ Պատրաստված սպասքը եղել էր կավից, արծաթից, անագից, պողպատից ու փայտից։ Թագավորական սպասքը սովորաբար պատրաստվում էր ոսկուց։
Վաղուց հայտնի է ռուսական «պլոշկա» բառը, այսինքն, հարթ հատակով սպասք։
Միայն 18-րդ դարում ափսեն դարձել է անփոխարինելի սննդի օգտագործման համար։ Բայց շարունակվել է նաև ափսեի դեկորատիվ պատմությունը, ի հայտ եկան հուշանվերներ ափսեներ, որոնք չեն օգտագործվում սննդի համար, այլ միանգամայն մրցակցում են կերպարվեստի տեսակների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպասք
Նովիե Պոդցարևիչի
Նովիե Պոդցարևիչի (Нові Підцаревичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովիե Պոդցարևիչի գյուղում բնակվում էր 406 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1583 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լյուսի Բեկոն
Լյուսի Բեկոն (Lucy Bacon, ), ամերիկացի նկարչուհի-իմպրեսսիոնիստ և ուսուցիչ։
Կյանք և ստեղծագործություններ
Լյուսի Բեկոնը ծնվել է 1857 թվականին Նյու Յորք նահանգի Պիտկիրն քաղաքում ։ Սովորել է նյույորքյան Գեղարվեստական ուսանողական լիգայի դասընթացներում, այնուհետ սովորել է Նյու Յորքի Դիզայնի ազգային ակադեմիայում։ 1892 թվականին մեկնել է Փարիզ և այնտեղ ընդունվել է Կոլարոսի ակադեմիա։ Չբավարարվելով ստացված գիտելիքներից՝ Բեկոնն օգնություն է խնդրում նկարչուհի Մերի Կեսսետից, որը ծանոթացնում է իր հայրենակից-ամերիկուհուն Կամիլ Պիսսարոյի հետ, ով այդ ժամանակ բնակվում էր Փարիզի կողքի Էրանի (Éragny)) փոքրիկ քաղաքում։ Տեղափոխվելով Էրանի՝ Լյուսի Բեկոնը նկարում է մի շարք կտավներ իմպրեսսիոնիստական ոճով, չնայած առողջական խնդիրների պատճառով ստիպված էր ավելի ու ավել քիչ նկարել։ 1896 թվականին Լյուսի Բեկոնը վերադառնում է Ամերիկա և բնակություն է հաստատում  կալիֆորնիական Սան Խոսե քաղաքում՝ բժիշկների խորհուրդի համաձայն։ Այստեղ նա ստեղծում է արվեստանոց, որտեղ շատ է նկարում և միաժամանակ արվեստի դասեր տալիս տեղի դպրոցում։ 1898 թվականին կայանում է Լյուսի Բեկոնի անհատական ցուցահանդեսը Սան Ֆրանցիսկոյի արվեստների ասսոցացիայի կողմից Vickery, Atkins and Torrey ցուցասրահում։ 1905 թվականին Բեկոնը դադարեցնում է զբաղվել գեղանկարչությամբ, որպեսզի նվիրի իրեն կրոնին։ 1909 թվականից նա ապրել է Սան Ֆրանցիսկոյում։ Կյանքի այդ շրջանի մասին քիչ բան է հայտնի  ։
Garden Landscape made between Բեկոնի 1894 և 1896 թվականներին ստեղծած Garden Landscape կտավը գտնվում է Սան Ֆրանցիսկոյի գեղարվեստի թանգարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ուսուցչուհիներ
Նիկոլսկոե (ավան, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)
Աշխարհագրական դիրք
Նիկոլսկոե գյուղը գտնվում է Նիժնյայա Դվուրեչնայա գետի ակունքներից մեկում, հոսանքին ներքև Կատերինովկա գյուղն է, որի մոտ՝ գետի վրա, կա ամբարտակ, որը ձևավորել է փոքր ջրամբար (~ 27 հեկտար)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1838 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տերի Պորտեր
Տերի Պորտեր (Terry Porter,), ամերիկացի նախկին պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ և մարզիչ, որը հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում։ Ներկա պահին աշխատում է «Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ» ակումբում, որպես գլխավոր մարզչի օգնական։ Իր կարիերայի ընթացքում, Տերին երկու անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին։
Պրոֆեսիոնալ կարիերա
1985 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ Պորտերը ընտրվել է «ԲԱԱ» Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ ակումբի կողմից՝ 24-րդ համարի ներքո։ «Պորտլենդում» անցկացրած տասը մրցաշրջանների ընթացքում, Տերին երկու անգամ ակումբի հետ հասել է եզրափակիչ, սակայն պարտվել է։
1996 թվականին պայմանագիր է կնքել «Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ» ակումբի հետ։ 1996/97 թվականների մրցաշրջանի ժամանակ Պորտերը ակումբին օգնել է պատմության մեջ առաջին անգամ հասնել Փլեյ Օֆ ։
1998 թվականին Տերին պայմանագիր է կնքել «Մայամի Հիթ» ակումբի հետ։ 1999 թվականին տեղափոխվել է «Սան Անտոնիո Սփըրս» ակումբ։
Տես նաև
1000 և ավելի խաղի մասնակցած NBA բասկետբոլիստների ցանկ
Արտաքին հղումների
Կատեգորիա:Մինեսոտա Թիմբերվուլվզի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սան Անտոնիո Սփըրսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Մայամի Հիթի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Չօգտագործվող համարներով NBA բասկետբոլիստներ
Յուլբարսովո
Յուլբարսովո (Юлбарсово, Юлбарыҫ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 361 մարդ։
Նապարյաշոր
Նապարյաշոր (Напарьяшор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սուլա գետի ձախ ափին՝ 276 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
ԽՄԿԿ ԿԿ կազմակերպական բյուրո
ԽՄԿԿ ԿԿ կազմբյուրո (Организационное бюро, Оргбюро), Նախկին ԽՍՀՄ-ում ԽՄԿԿ կենտկոմի կազմակերպական բյուրո, կուսակցության Կենտրոնական Կոմիտեի (ԿԿ) գործադիր մարմին։
Ստեղծվել է 1919 թվականի հունվարին։ Ընտրվել է Կենտրոնական Կոմիտեի պլենումում։ ԿԿ-ի կազմբյուրոն զբաղվում էր կադրերի ընտրության և բաշխման, կուսակցական կազմակերպությունների հաստատման, պետական, արհմիութենական, երիտասարդական և այլ հասարակական կազմակերպությունների հետ կուսակցական մարմինների փոխհարաբերությունների կարգավորման և այլ հարցերով։ Սկզբնական շրջանում կազմված է եղել ԿԿ-ի 5 անդամից, 1921 թվականից նրա կազմը մեծացել է։
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ
Աճի (Քոբուլեթի շրջան)
Աճի (აჭი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քոբուլեթից 38 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 253 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Michelin
Michelin (արտասանվում է Միշլեն), ֆրանսիական ընկերությունը, անվադող արտադրողը, իր ոլորտի առաջատարներից մեկը:Ամբողջական անվանումը՝ Compagnie Générale des Établissements Michelin: Գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Կլերմոն Ֆերանում։ Կազմակերպաիրավական ձևով բաժնետիրական կոմանդիտ է։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1889 թվականին։ Սկզբում ընկերությունն արտադրում էր հեծանիվների անվադողեր՝ հետագայում դուրս գալով ավտոդողերի շուկա (1891 թվականին ընկերությունը ստացել է շարժական օդաճնշական անվադողերի արտադրության արտոնագիր)։ 1907 թվականին բացվել է առաջին Michelin ձեռնարկությունը Ֆրանսիայի սահմաններից դուրս՝ Թուրինում։ 1934-ից մինչև 1976 թվականը Michelin-ը պատկանում էր Citroën ավտոմոբիլային արտադրողին։ 1988 թվականին ընկերությունը կլանեց B. F. Goodrich Company անվադողերի ամերիկյան արտադրողին, ընդամենը ընկերության ողջ պատմության ընթացքում այն ընդհանուր առմամբ ձեռք բերեց տարբեր չափերի մոտ տասը անվադող։ Michelin հեղինակ է բազմաթիվ նորարարությունների անվադողերում արդյունաբերության, ինչպիսիք են գյուտի ճառագայթային անվադողեր 1946 թ. Բացի այդ, առավել կարևոր պահերից էր, որ տեսքը շուկայում 1992 թ., այսպես կոչված, «կանաչ անվադողեր» Energy ունեցող ցածր ճոճվող դիմադրության գործակիցը, որը թույլ է տալիս խնայել վառելիք։
1999 թվականից մինչև 2006 թվականի մայիսը ընկերությունը գլխավորել Է Էդուարդ Միշլենը, 2006 թվականի մայիսի 26-ին նա խորտակվել Է Ֆրանսիայի Արևմտյան ափի (Բրետան) զբոսանավում ձկնորսության ընթացքում։ Դրանից հետո ընկերության ղեկավար Է դարձել Միշել Ռոլան, ով Միշլենի ընտանիքի անդամ չէ։
Գործունեություն
Ընկերությունը թողարկում է անվադողերի լայն տեսականի ավտոմոբիլային, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, հեծանիվների և մոտոցիկլետների, ինչպես նաև ինքնաթիռների համար։ Ընկերությունը նաև հայտնի է իր քարտերով և ViaMichelin ուղեցույցներով։ Ընկերությանը պատկանում է 19 երկրների 69 գործարաններ։
Անձնակազմի ընդհանուր թիվը կազմում է մոտ 130 հազար մարդ։ 2006 թվականին անվադողերի արտադրության ծավալը կազմել է 190 մլն անվադող։
Կապիտալիզացիան նոյեմբերի կեսերին 2007 տարի-12,46 մլրդ եվրո ;
Սպորտ
Michelin անվադողերը լայնորեն օգտագործվում են ավտո-և մոտոսպորտում։ 2000-ականների սկզբին ընկերությունը ներկայացված էր Ֆորմուլա-1-ում և արագ առաջ անցավ «անվադողային պատերազմում» Bridgestone-ի մրցակիցների հետ։ 2005 թվականին բոլոր թիմերը, բացի երեքից, օգտագործել են Michelin անվադողեր, այդ թվում՝ 2005-2006 թվականների առաջնություններում գերիշխող Renault թիմը։ Michelin-ը և Renault-ը սերտորեն համագործակցում էին անվադողերի զարգացման գործում, և ենթադրվում է, որ հենց այս համագործակցությունը թույլ տվեց թիմին դառնալ առաջնության առաջատարներ։ Սակայն Michelin-ի հեղինակությանը հարված է հասցվել 2005 թվականի ԱՄՆ-ի Գրան Պրի Ֆորմուլա-1-ի փուլում անվադողերից առաջացած սկանդալի հետևանքով, որի ժամանակ Michelin-ի բոլոր թիմերը ստիպված են եղել հրաժարվել մրցումներից անվադողերի թերության պատճառով։
2016 թվականից Michelin անվադողերն օգտագործվում են հետևյալ առաջնություններում՝
Մշակում, արտոնագրեր և Michelin տեխնոլոգիա
Միշլեն ընկերությունը արտադրում է տարբեր տեսակի անվադողեր մարդատար և բեռնատար ավտոմեքենաների, մոտոցիկլետների և այլ անիվային տեխնիկայի համար։ Ավտոմեքենաների անվադողերի արտադրությունում ընկերությունն օգտագործում է մի շարք արտոնագրված տեխնոլոգիաներ, որոնք որակապես տարբերում են իրենց արտադրանքը մրցակիցներից։
Միշլենի ուղեցույցներ
Ընկերությունը հայտնի է ոչ միայն որպես անվադող արտադրող, այլև որպես Եվրոպայի ռեստորանների, այսպես կոչված, «Կարմիր ուղեցույց» (Michelin, Le Guide Rouge): Հայտնի է նաև «Կանաչ ուղեցույց»-ը՝ որպես տուրիստական ուղեցույց։ «Կարմիր ուղեցույց»-ը սկսել է հրատարակվել 1900 թվականից, կանաչը առաջին անգամ հրատարակվել է 1968 թվականին։ Ներկայում Կարմիր ուղեցույցներ են թողարկվում եվրոպական երկրների մեծամասնության և ԱՄՆ-ի որոշ քաղաքների համար։ Ռուսերենով կանաչ զբոսավարների թողարկումն իրականացվել է ABBYY Press հրատարակչության կողմից:
Ընկերության խորհրդանիշ (Պարոն Միշլեն, Բիբենդում)
Ընկերության խորհրդանիշը Միստր Միշլենն է (Բիբենդում), որը նկարել է ֆրանսիացի նկարիչ Մարիուս Օ Գալոպը (իսկական ազգանունը Ռուսիյոն է) 1898 թվականին։ Գովազդային էսքիզում, որից հրաժարվել է մյունխենյան գարեջրագործը, գեր ուրվագիծը լրացնում էր կոմպոզիցիայի մեծ մասը։ Նա շրջապատված է հարբեցողներով, որոնք ցնցվում են դատարկ գավաթներով, բղավելով՝ «Nunc est bibendum!» («Եթե խմել, ապա հիմա», էպիկուրական Հորացիոսի օդը)։ Արտաքուստ, Բիբենդումը, կարծես, կազմված է տարբեր տրամագծերի անվադողերի հոտից, որոնց ձեռքերը կտրված են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ընկերություններ
Օլգա Պրեոբրաժենսկայա
Օլգա Իոսիֆովնա Պրեօբրաժենսկայա (О́льга Ио́сифовна Преображе́нская, ), ռուսական բալետի պարուհի և մանկավարժ, 1902-1920 թվականներին եղել է Մարիինյան թատրոնի պրիմա բալերինա։ Կայսերական թատրոնների վաստակավոր արտիստ։
Կենսագրություն
1879 թվականին ընդունվել է Կայսերական թատերական ուսումնարան, որտեղ սովորել է ուսուցիչներ Նիկոլայ Լեգատի և Էնրիկո Չեկետտիի մոտ։ Նրա ուսուցիչներից են եղել նաև Եկատերինա Վազեմը և Քրիստիան Յոհանսոնը։ Չնայած ֆիզիկական թերություններին, նա ավելի կազդուրվել է Մարիուս Պետիպայի, Լև Իվանովի և Աննա Իոհանսոնի ղեկավարությամբ մարզվելու շնորհիվ ։ Նա բնականից գեղեցիկ և տպավորիչ էր, ինչի շնորհիվ կարողացավ նոր շունչ հաղորդել «ծեծված» երգացանկին և ցուցադրել պարուհու ցանկալի քնքշություն ու նրբագեղություն ։ Ավարտելուց հետո ընդունվել է Մարիինյան թատրոն, որտեղ Մաթիլդա Կշեսինսկայան դարձել է նրա հիմնական մրցակիցը։ 1895 թվականից շրջագայել է Եվրոպայում և Հարավային Ամերիկայում, հաջողությամբ ելույթներ ունեցել «Լա Սկալա» թատրոնում։ 1900 թվականին դարձել է Մարիինյան թատրոնի պրիմա-բալերինան։ Բեմը թողել է 1920 թվականին։
Մանկավարժական գործունեությունը սկսել է 1914 թվականին։ 1917-1921 թվականներին ղեկավարել է Մարիինյան թատրոնի օպերային թատերախմբի պլաստիկայի դասարանը, ինչպես նաև դասավանդել Պետրոգրադի պարարվեստի ուսումնարանում և Ակիմ Վոլինսկու անվան ռուսական բալետի դպրոցում։ 1921 թվականին արտագաղթել է Խորհրդային Ռուսաստանից։ Սկզբում դասավանդել է Բեռլինում, հետո տեղափոխվել է Միլան։ 1921 թվականին դարձել է Լա Սկալայի թատերական բալետի դպրոցի տնօրեն, որը վերաբացվել է Արտուրո Տոսկանինիի շնորհիվ (այն չի գործել 1917 թվականից)։
1923 թվականից բնակվել է Փարիզում, Կլիշի հրապարակի շրջանում՝ Դուէ փողոցի № 69 տանը, բացել է բալետային ստուդիա, որտեղ երկար տարիներ դասավանդել է ։ Դասավանդել է նաև Լոնդոնում և Բուենոս Այրեսում։ Որպես մանկավարժ՝ խիստ է վերաբերվել իր աշակերտներին, որոնց վկայությամբ նա հաճախ է բղավել իրենց վրա ստուդիայում, բայց հիշաչար չի եղել, այլ շատ բարի (հաճախ ուսման վարձ չի վերցրել իր աղքատ, բայց տաղանդավոր աշակերտներից)։ 1960 թվականին թողել է մանկավարժական գործունեությունը։
Նրա գլխավոր դերերգերից են՝ Աննան, Վեներան և Իզորան (Կապույտ մորուք), Կոլոմբինան և Դրաժեի փերին (Մարդուկ-Ջարդուկը), Գուլնարան (Կորսարը), Թիթեռը (Թիթեռի քմահաճույքները), Թերեզան (Հեծելազորի հանգրվանը), Սվանիլդան (Կոպելիա), Գալատեան ( Ացիս և Գալատեա), Քլոեն (Ամուրի զոհերը), Լիզան (Զուր զգուշավորություն), Փողոցային պարուհին և Մերսեդեսը («Դոն Կիխոտ»), Ժիզելը («Ժիզել»), Օդետա - Օդիլիան («Կարապի լիճ»), Սպիտակ կատուն և Ավրորան («Քնած գեղեցկուհին»), Իզաբելլան («Դամիսի փորձությունը»), Կոլոսը ( «Տարվա եղանակները»), Ռայմոնդան («Ռայմոնդա»), Բեբեի տիկնիկը և տիկնիկների փերին («Տիկնիկների փերի»), Արքունի տիկինը («Կոշկավոր կատուն»), Անժելիկան («Վառ կարմիր ծաղիկը)», Նիրիտին («Թալիսման»)։ Ունեցել է մեծ համերգային երգացանկ։
Օլգա Իոսիֆովնան մահացել է 1962 թվականին։ Թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանատանը   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կայսերական թատրոնների վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս պարուհիներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Պարուսույցներ
Սպասուհի (ֆիլմ)
«Սպասուհի» (The Help), ռեժիսոր Թեյթ Թեյլորի 2011 թվականին նկարահանված դրամա։ Քեթրին Սթոքեթի համանուն պատվածքի էկրանացում։
Սյուժե
Սկզբում սպասուհիները կասկածանքով են մոտենում Սքիթերի գաղափարին։ Էյբելինը առաջինն է համաձայնվում պատմել իր պատմությունները նրանից հետո, երբ իմանում է, որ Մինիին ազատել են գործից նրա համար, որ նա ուժեղ անձրևի ու քամու ժամանակ վախեցել է դուրս գալ և գնացել է ընդհանուր սանհանգույց։ Բայց որոշ ժամանակ անց Մինին ընդունվում է աշխատանքի Սիլին Ֆութի մոտ, որը մեծահարուստի կին էր։ Էյբելինը համոզում է Մինիին կիսվել Սքիթերի հետ իր պատմություններով։ Սքիթերը ուղարկում է գրքի սևագիրը Նյու Յորքում գտնվող մեծ հրատարակչություն։ Կարդալով պատմությունները՝ գլխավոր խմբագիրն ասում է, որ թեման հետաքրքիր է, բայց պատմությունները քիչ են, և որ հարկավոր է ավելացնել դրանց քանակը՝ զրուցելով մնացած սպասուհիների հետ։ Այդ ամիսներին սպանում են Քենեդիին։ Երկրում քաոս է տիրում, «սև» մարդիկ ավելի են իրենց կորցնում ցավից, և ավելի շատ սպասուհիներ են համաձայնվում պատմել իրենց պատմությունները Սքիթերին։ Որոշ ժամանակ անց գիրքը լույս է տեսնում «Սպասուհի» անվամբ։ Գիրքը բավականին լավ արձագանք է ունենում, և բազմաթիվ մարդիկ գնում են այն։ Սքիթերը ստանում է գումար և այդ գումարը բաժանում սպասուհիների միջև։ Սքիթերին հրավիրում են Նյու Յորք՝ աշխատելու, Մինին իր հինգ երեխաների հետ տեղափոխվում է ուրիշի տուն՝ հարբեցող ամուսնուց առանձին ապրելու։ Էյբելինին ազատում են աշխատանքից, և նա գնում է նոր կյանք փնտրելու։
Նկարահանող անձնակազմ
Մայքլ Բարնատան (Michael Barnathan) Նեյթ Բերկուս (Nate Berkus) Ջենիֆեր Բլում (Jennifer Blum) Քրիս Քոլամբուս (Chris Columbus) Բրունսոն Գրին (Brunson Green) Լ. Դին Ջոնց Կրտսեր (L. Dean Jones Jr.) Սոնյա Լունսֆորդ (Sonya Lunsford) Ջոն Նորիս (John Norris) Մարկ Ռեդքլիֆ (Mark Radcliffe) Ջեֆ Սքոլ (Jeff Skoll) Թեյթ Թեյլոր (Tate Taylor)
Ստեղծումը
2009 թվականի դեկտեմբեր ամսին Variety ամսագիրը հայտնեց, որ Քրիս Քոլամբուսը, Մայքլ Բարնատանը և Մարկ Ռեդքլիֆը աշխատում են Քեթրին Սթոքեթի գրքի էկրանացման վրա։ Նկարահանումը սկսվեց 2010 թվականի հունիս ամսին։ «Սպասուհի» ֆիլմը ճանաչվել է ամենաթանկ ֆիլմը՝ նկարահանված Միսիսիպիում։
Դերասանների ընտրություն
2010 թվականի մարտին Էմմա Սթոունը համաձայնվեց խաղալ Սքիթեր Ֆիլանին։ Քիչ հետո իրենց համաձայնությունը տվեցին Վիոլա Դևիսը, Բրայս Դալաս Հովարդ, Էլիսոն Ջեննի և այլք։
Տեխնիկական և այլ տվյալներ
Այլ երկրներում այն կայացել է
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:1492 Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Հնդկական ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Touchstone Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին
Ծեփում
Ծեփում, պլաստիկ փափուկ նյութերի (կավ, պլաստիլին, մեղրամոմ) զանգվածը կուտակելու կամ կտրատելու միջոցով քանդակ ստեղծելու եղանակ։ Ծեփումը քանդակագործի աշխատանքի գործընթացի նախնական փուլն է։ Ծեփման միջոցով պատրաստում են բնօրինակներ և էսքիզներ։ Այն գեղարվեստական ուսուցման սկզբնական ձևերից է (նաև՝ մանկապարտեզում, դպրոցում)։ Քանդակագործության, գրաֆիկայի և գեղանկարչության մեջ ծեփում (կամ մոդելում) ասելով հասկացվում Է նաև ծավալի և պլաստիկ ձևի արտահայտումը։
Կատեգորիա:Քանդակագործություն Կատեգորիա:Գրաֆիկա Կատեգորիա:Գեղանկարչություն
Ռիու Կենտի
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1988 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Դիբրովկա (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովկա գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Որդանովսկի գյուղական խորհուրդ (Դիկանսկի շրջան)
Որդանովսկի գյուղական խորհուրդ  (Орданівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Որդանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1115 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 56,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,79 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Three Cheers for Sweet Revenge
Three Cheers for Sweet Revenge, ամերիկյան My Chemical Romance ռոք խմբի երկրորդ ալբոմը, որը թողարկվել է Նյու Ջերսիում՝ 2004 թվականի հունիսի 8-ին։ Ալբոմի երեսին պատկերված է խմբի վոկալիստը՝ Ջերարդ Ուեյը։
Metal Hammer ամսագիրը այս ալբոմը դասել է բոլոր ժամանակների 200 լավագույն ալբոմների շարքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Սանտա Թաթիկին որոնելիս
Սանտա Թաթիկին որոնելիս (The Search for Santa Paws), ընտանեկան կինոֆիլմ, որն անմիջապես թողարկվում է տեսակրիչների վրա 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին։
Սյուժե
Երբ Սանտա Կլաուսը իր ընկեր (շնիկ) Թաթիկի հետ ժամանում է Նյու Յորք, ապա նրանից գողանում են գերբնական բյուրեղը։ Սանտան և Թաթիկը կորցնում են միմյանց։ Առանց այդ բյուրեղի Սանտան կորցնում է հիշողությունը, իսկ կորած Թաթիկը փնտրում է Սանտային։
Մինչ այդ, Քուին անունով որբուկին ուղարկում են մանկատուն, որի տնօրեն տիկին Սթաութը չի սիրում Սուրբ Ծնունդը և արգելում է տոնել այն։ Չնայած մանկատան խիստ կանոններին, Քուինը սկսում է ընկերություն անել Ուիլ անունով աղջնակի հետ։ Մի անգամ Քուինը գտնում է Թաթիկին և նրան բերում է մանկատուն՝ հակառակ բոլոր գործող կանոնների։ Նա կարողանում է հասկանալ Թաթիկին։ Քուինը շնիկին ծանոթացնում է մանկատան բոլոր աղջիկների հետ և բոլորը կարողանում են հասկանալ նրան, բացի Ուիլից։ Թաթիկը դա բացատրում է նրանով, որ իրեն կարող են հասկանալ միայն այն մարդիկ, ովքեր հավատում են Սուրբ Ծնունդին։ Թաթիկը նրանց պատմում է, որ ինքը կորել է և նրան հարկավոր է գտնել Սանտա Կլաուսին։ Քուինի և Ուիլի օգնությամբ նրանց հաջողվում է գտնել Սանտա Կլաուսին։
Տիկին Սթաութը փոխում է Սուրբ Ծնունդի վերաբերյալ իր կարծիքը և նա նույնպես սկսում է հավատալ նրան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուրբծննդյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Դյուրտյուլի (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)
Դյուրտյուլի (Дюртюли, Дүртөйлө), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռազմագերիներ
Ռազմագերիներ, պատերազմի ժամանակ թշնամու ձեռքն ընկած զինված ուժերի մեջ մտնող անձինք (այդ թվում՝ պարտիզաններ, զինվորական թղթակիցներ, կոմբատանտներ և այլք)։ Ռազմագերիների ռեժիմը կարգավորող միջազգային առաջին բազմակազմ համաձայնագրերը Հաագայի կոնվենցիաներն են (1899 և 1907 թվականներին)։ Ռազմագերի եզրի առաջին կիրառությունը եղել է 1660 թվականին։
Պատմություն
Մարդկության պատմության ողջ ընթացքում պատերազմական գործողությունների ժամանակ տարածքի կամ ռեսուրսների կորստի դեպքում տվյալ տարածքի բնակիչները գերվել են կամ ստրկացվել են ։ Հռոմեական առաջին գլադիատորները ռազմագերիներ էին և նրանց անվանում էին իրենց ծագումի համապատասխան՝ թրակիացի, գալլ և այլն։ Դեռ Հոմերոսը նկարագրում է հույն և տրոյացի զինվորների գերևարման տեսարաններ, վերջինների ազատման պայմանները և այլն։ Հին շրջանի հիշատակություններում ռազմագերիներն անվանվում էին գերևարվածներ։
Եվրոպայում քրիստոնեական մշակույթի և բարոյախոսության տարածման հետ փոխվում է ռազմագերիների հանդեպ վերաբերմունքը։ Արդեն միջնադարում հայտնվում են ռազմագերիների հանդեպ գթասրտության քարոզիչներ։ 464 թվականին Փարիզի բլոկադայի ժամանակ միանձնուհի Ժենևիևը ֆրանկների արքային խնդրում է մարդասիրաբար վերաբերվել գերևարված զինվորների հետ։ Ավելի ուշ Կլովիս Առաջինը Ժենևիևի դրդրմամբ ազատում է ռազմագերիներին։