cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օրասիո Կարտես
Օրասիո Մանուել Կարտես Խարան (Horacio Manuel Cartes Jara, ), պարագվայցի քաղաքական գործիչ և գործարար, Պարագվայի նախագահ 2013 թվականի օգոստոսի 15-ից (այդ պաշտոնում ընտրվել է 2013 թվականի ապրիլի 21-ին) մինչև 2018 թվականի մայիսի 28-ը ։ Նախագահական ընտրություններում ներկայացրել է Կոլորադոյի Պահպանողական կուսակցությունը ։
Կենսագրություն
Զբաղվում է ծխախոտի, խմիչքների և մսամթերքի հետ կապված բիզնեսով, նրան է պատկանում մոտ 12 ընկերություն։ 1989 թվականին Կարտեսը դատապարտվել էր ֆինանսական մեքենայությունների համար, սակայն հետագայում մեղադրանքը հանվել էր։ 2000 թվականին ոստիկանությունը նրա կալվածքում թմրանյութերով (մարիխուանա և կոկաին) բեռնված ինքնաթիռ էր ձերբակալել, սակայն Կարտեսը խուսափել էր պատժից՝ պնդելով, որ ինքնաթիռը արտակարգ վայրէջք է կատարել։ Ես չէի կարող թույլ տալ մահանալ նման քանակությամբ թմրանյութերով։ Մեկնաբանելով այս խնդիրը՝ նախագահը հայտարարել է, որ չէր կարող թույլ տալ տուժել տեղի արտադրողին։ Այսպիսով, որոշում է կայացվել նարկոինքնաթիռը վայրէջք կատարել դաշտերում, որը գտնվում էր պետության ապագա ղեկավարի վերահսկողության տակ։ Օրասիո Կարտեսը նախագահի պաշտոնը ստանձնել է 2013 թվականի օգոստոսի 15-ին ։
Կարտեսի գործունեության գլխավոր ուղղություններից մեկը երկրի հյուսիսում գործող Պարագվայի ժողովրդի բանակի ձախ պարտիզանների դեմ պայքարն էր երկրի ամենաաղքատ շրջաններից մեկում։ Պարտիզաններին հակազդելու համար ստեղծվել են մահվան էսկադրոններ՝ բանակի և ոստիկանության հատուկ ստորաբաժանումներ ։
Երկրորդ ժամկետով վերընտրվելու փորձ
Պարագվայի պատմության մեջ արդեն եղել են դեպքեր, որ որոշ նախագահներ, ինչպես Ալֆրեդո Ստրեսները, այնպես են արել, որ նախագահի պաշտոնում իրենց պաշտոնավարման ժամկետը շատ մեծ է եղել։ Այդ պատճառով երկրի Սահմանադրության մեջ մտցվել է օրենք այն մասին, որ նախագահի պաշտոնում առաջադրվել կարելի է միայն մեկ անգամ, սակայն երկրի խորհրդարանի վերին պալատ է մտցվել նոր օրինագիծ, որը թույլ է տալիս երկրի գործող նախագահ Օրասիո Կարտեսին առաջադրվել երկրորդ անգամ։ Օրինագիծն ընդունվել է մի շարք խախտումներով։ Նրա հնարավոր ընդունումը բազմաթիվ դժգոհություններ է առաջացրել ինչպես հայտնի քաղաքական գործիչների, այնպես էլ հասարակ մարդկանց մոտ։ Այս ամենը հանգեցրել է սովորական քաղաքացիների փողոցային բախումների ոստիկանության հետ, երկու կողմից էլ վիրավորվել են։ 2017 թվականի մարտին երկրի քաղաքացիները սկսեցին բարիկադներ կառուցել Սենատի մոտ, իսկ հետո շենքը գրոհով վերցրին։ Դրանից հետո հրկիզել են Սահմանադրության փոփոխությունների օգտին քվեարկած կոնգրեսականների բոլոր կաբինետները։ Այդ դեպքերից հետո Պարագվայի խորհրդարանի ստորին պալատի խոսնակը հայտարարել է, որ 2017 թվականի ապրիլի 1-ի նիստը, որտեղ պետք է լուծվեր օրինագծին աջակցելու հարցը, չի կայանա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարագվայի նախագահներ
Բասմա
Բասմա (թուրք.` մատնահետք ), հատուկ մատրիցայի՝ բասմանե տախտակների օգնությամբ ծավալավոր նկարների դրոշմավորման տեխնիկայի տեսակներից մեկը։ Բասմա են անվանում նաև բարակ մետաղե կամ կաշվե նախշերով թերթեր՝ դրոշմված նույն տարբերակով։ Ի տարբերություն քանդակադրոշմանը՝ բասմայի տեխնիկայով արված ծավալային նկարները թույլ են տալիս խնայել ժամանակ և բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը։
Բասմա էին անվանում հատուկ նշանը, կամ այն թիթեղիկը, որը տրվում էր թաթար-մոնղոլական խաների կողմից XIII—XV դարերում որպես հավատարմագիր։ Վաղ ժամանակում այդ նշանը Չինաստանում անվանվում էր Պայցզա։
Բասմայով աշխատանքը (բասմայից) բարակ, թեթև, թերթավոր արծաթ, որի վրա դրոշմում էին տարբեր նախշեր (բույսեր)։ Սրբապատկերների վրա բասմաով էր արվում միայն եզրագիծը, այսինքն կերպարների երիզները։ Թեթևությամբ և էժանությամբ բասմայով աշխատանքը եղել է շատ տարածված։ Մոսկվայում կար հատուկ բասմաչիների գյուղարվարձան, իսկ հիմա՝ Բասմաննի ։
Պատմություն
Ռուսիայում բասման հանդիպում է XI դարից. այն տարածվեց սուրբ իրերը թանկարժեք թիթեղով ծածկելու բյուզանդական ավանդության ազդեցության տակ։ Այդպիսի դրոշմումը թիթեղի վրա տարածված էր ամբողջ ուղղափառ երկրում ։
Բասման սրբանկարչությունում
Հին ռուսական արվեստում բասման գործածվում էր սրբապատկերների, պատկերախորշերի և պատկերասրահի զարդարանքի համար։ 14-16-րդ դարերում սրբանկարչությունում մեծ տարածում ունեին հատկապես բասմանային եզրագծերը, կամ մետաղե մակադրվագները։ Բասմաով արված եզրագծերը փակում են միայն այն մասերը, որտեղ չկան սրբանկարչության պատկերներ՝ օրգանապես լրացնելով սրբապատկերի գեղարվեստական մասը։
Չի կարելի շփոթել բասմաով արված եզրագծերը դրվագադիր եզրագծերի հետ, որը գործնականում փակում է գեղանկարչությունը ամբողջությամբ՝ թողնելով անցքեր սրբերի երեսի և ձեռքերի համար։ Այդպիսի եզրագծերը հաճախ կարող հանդիպում են XVII-րդ դարում։ Հետագայում այդպիսի եզրագծերը դառնում են գերակշռող։
Բասմային եզրագծերը լինում են կամ սրբապատկերի դաշտում կամ ֆոնի վրա։ Բասմայից նաև պատրաստում էին պսակներ, որոնք դնում էին սրբապատկերի լուսապսակի վրա։ Պսակները ծավալով էին պատրաստում։ Ոսկեզօծ և արծաթազօծ բասմաները համադրում էին մի նկարչական ստեղծագործության մեջ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մետաղամշակում
Լիցինի տուն (Տագանրոգ)
Լիցինի տուն (Дом Лицина), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Լերմոնտովի նրբանցք, 10 հասցեում ։
Պատմություն
Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Ալֆերակիի ընտանիքը 1870-ական թվականներին կառուցել է նոր տուն Տագանրոգ քաղաքի Լերմոնտովի նրբանցք, 10 հասցեում։ 1873 թվականին շենքը դարձել է ատամնաբույժ Գրիգորի Վալտերի սեփականությունը ։ 1880-1906 թվականներին տան սեփականատերն է եղել պետական խորհրդականի կին Ալեքսանդրա Դմիտրիևնա Լիցինան էր ։ Նրա ամուսինը` Նիկոլայ Անաստասևիչ Լիցինը բժիշկ էր, այնուհետև զբաղվում էր ֆինանսներով։ Նա եղել է Բարեգործական ընկերության հիմնադիրներից, զբաղեցրել է պետական խորհրդականի և Քաղաքային դումայի իրավասուի պաշտոնները ։ 1897-1901, ապա` 1901-1905 թվականներին Նիկոլայ Լիցինը եղել է Տագանրոգի քաղաքագլուխ ։
1915 թվականին տան սեփականությունն անցել է Ալեքսանդրա և Նիկոլայ Լիցինների որդիներին` Ալեքսեյին, Միխայիլին, Գրիգորիին և Բորիսին։ Անշարժ գույքը գնահատվել է 15200 ռուբլի։ Լիցինների երեխաների մասին քիչ բան է հայտնի։ Նրանցից մեկը` Ալեքսեյ Նիկոլաևիչը, դասախոսել է Տագանրոգի առևտրային ուսումնարանում ։ Եղբայրները տան սեփականատերեր էին մինչև 1925 թվականը ։
Նկարագրություն
Շենքն ունի մեկ հարկ, ինչպես նաև կիսանկուղային տարածք։ Տան ճակատը զարդարում են ծեփվածքները և առաջին սեփականատեր Ալֆերակի ընտանիքի ընտանեկան զինանշանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Բոն Ժեզուս դի Գոյաս
Բոն Ժեզուս դի Գոյաս (Bom Jesus de Goiás), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Գոյաս նահանգի հարավային մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Մեյա Պոնտիի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 035 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 1405,218 կմ2։ Բնակչության խտությունը 12,8 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Ջանկառլո Էսպոզիտո
Ջանկառլո Էսպոզիտո (Giancarlo Esposito, ), ամերիկացի դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1958 թվականի ապրիլի 26-ին Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենում, իտալացի ատաղծագործ Ջովանի Էսպոզիտոյի և աֆրոամերիկացի` օպերային և ակումբային երգչուհի Էլիզաբեթ Ֆոստերի ընտանիքում։ Պատանեկան տարիներն անցել են Դանիայում, ապա ծնողների հետ տեղափոխվել է նախ Էլմսֆորդ (Նյու Յորք նահանգ, ԱՄՆ), ապա Քլիվլենդ։ 1964 թվականին ընտանիքը վերջնականապես հաստատվում է Նյու Յորքի Մանհեթեն թաղամաս։ Ավարտել է Նյու Յորքի Էլիզաբեթ Սետոն-քոլեի ռադիոյի և հեռուստատեսության ֆակուլտետը։ 1980 թվականին Թենեսի Ուիլյամսի «Կատուն շիկացած տանիքին» աֆրոամերիկյան տարբերակով ներկայացվող թատերական ներկայացման մեջ կատարել է իր առաջին խոշոր դերը։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1979 թվականին նկարահանված «Վազողը» ֆիլմում։ Բազմաթիվ ֆիլմերում ունեցել է երկրորդական դերեր։ Այդ ֆիլմերի թվում են` «Ակուբ Քոթնը», «Առավելագույն արագացումը», «Գիշերը Երկրի վրա», «Նյու Յորքի թագավորը», «Դեպի ավելի լավ կյանք»։ Խաղացել է նաև ֆրանսիացի երգչուհի Միլեն Ֆարմերի «California» կատարման տեսահոլովակում։ «Ալի» կենսագրական ֆիլմում մարմնավորել է Մուհամմեդ Ալիի հորը։ Մեծ ճանաչում է ստացել «Մայամիի ոստիկանությունը», «Կարգ ու կանոն», «Դետեկտիվ Նեշ Բրիջես» և «Սպանություն․ Կյանքը փողոցում» հեռուստասերիալներում առանձնահատուկ դերեր տանելով, ինչպես նաև «Ամբողջ ծանրությամբ» հեռուստասերիալում Գուստավո Ֆրինգի դերը տանելով։ Այս ամենի հետ մեկտեղ հանդիսանում է նաև ֆիլմերի ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Զբաղվում է համակարգչային խաղերի և անիմացիոն ֆիլմերի հնչյունավորմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Թզուկ Քիթը (ֆիլմ, 1978)
«Թզուկ Քիթը» (Zwerg Nase), 1978 թվականի գերմանական ֆիլմ՝ նկարահանված Վիլհելմ Հաուֆի համանուն հեքիաթի մոտիվներով։
Սյուժե
Տասներկուամյա Յակոբը մորն օգնում է շուկայում բանջարեղեն վաճառել։ Նա հաճախ է գնորդներին օգնում գնած բանջարեղենը տանել տուն։ Մի անգամ մի անճոռնի պառավ քննադատում է բաջարեղենը, և Յակոբն ի պատասխան ծաղրում է նրա արտաքինը։ Պառավ կինն սպառնում է, որ Յակոբը կդառնա իր նման։ Նա գնում է վեց կաղամբ և Յակոբին խնդրում դրանք տանել իր տուն։ Այնտեղ պառավը տղային հյուրասիրում է կաղարդական ապուր, որն ուտելուց հետո տղան վերածվում է երկար քթով թզուկի։ Յոթ տարի նա անցկացնում է պառավի տանը՝ կարծելով, թե երազ է տեսնում և երազում պառավից խոհարարություն է սովորում։ Մի գեղեցիկ օր նա խոհանոցի պահարանում տեսնում է մի խոտաբույս, որից հոտ քաշելուց հետո սկսում է փռշտալ, ինչից հետո արթնանում է ու հեռանում այդ տնից՝ անհանգստանալով, որ մայրը կկշտամբի իրեն երկար ժամանակ բացակայելու պատճառով։ Իրականում անցել է յոթ տարի, և նրա ծնողներն արդեն դադարել են սպասել տղայի վերադարձին։ Յակոբը գնում է տուն, բայց ծնողները չեն ճանաչում նրան և վտարում են։
Յակոբը որոշում է որպես խոհարար աշխատանքի անցնել դքսի մոտ։ Հետագայում Յակոբը հանդիպում է խոսող սագի (Միմի), որին նույնպես կախարդել էր ծեր կինը։
Հեքիաթում սագը Յակոբին օգնում է գտնել կախարդական խոտաբույսը, որը վերացնում է տղայի կախարդանքն, ու վերջինս սագին վերադարձնում է հորը, որը նրան նորից դարձնում է մարդ։ Ֆիլմում ոչ ոք սաինգ չի վերադարձնում իր հոր մոտ, իսկ նա նորից մարդ է դառնում ծաղկից հոտ քաշելուց հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին Կատեգորիա:Վիլհելմ Հաուֆի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Մղձավանջ (Ֆյուզելի)
«Մղձավանջ» (Nachtmahr), անգլո-շվեյցարացի նկարիչ Հենրի Ֆյուզելիի (1741-1825) չորս կտավներից բաղկացած շարքը, որոնք պատկերում են Ժամանակակից պատմության գոթիկական ուղղությունը ։
Ֆյուզելին նկարել է «Մղձավանջ»-ի չորս տարբերակ։ Մեկը պահվում է Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքում գտնվող Գյոթեի թանգարանում, մյուսը` Դետրոյթի արվեստի ինստիտուտում։ Չնայած կտավը չի նկարվել հատուկ ստեղծագործության հիման վրա, ակնհայտ է, որ նկարիչը հիմնվել է անգլիական գրականության ուրվականների մասին պատմվածքների վրա, ինչպես նաև ոգեշնչվել է քնի պարալիզի պատմություններից։
Նկարում պատկերված է քնած կամ գիտակցությունը կորցրած կին։ Ֆյուզելին միտումնավոր է կնոջը նման կերպ պատկերել, որպեսզի ցույց տա նրա կրծքավանդակում նստած ինկուբի` մղձավանջների և անգիտակից վախերի մարմնացման ծանրությունը։ Վարագույրների միջև ընկած հատվածում երևում է կույր ձիու գլուխը, որի պատկերն այս կտավում կանխատեսում է սատանայական ասպեկտ, որը կենդանուն է փոխանցվել ֆրանսիական ուշ ռոմանտիզմից։
Ֆյուզելիի ընկերը` դանիացի նկարիչ Նիկոլայ Աբրահամ Աբիլդգորը օգտագրծել է «Մղձավանջ»-ի սյուժեն նույնանուն կտավը նկարելու համար։ Սակայն Աբիլդգորի տարբերակում ինկուբը նստած է երկու կնոջ վրա, որոնք նրա առաջին և երկրորդ կանայք են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1781 նկարներ Կատեգորիա:1791 նկարներ Կատեգորիա:Հենրի Ֆյուզելիի նկարներ Կատեգորիա:Դետրոյթի արվեստի ինստիտուտի նկարներ
Գերեզմանատան եկեղեցի
Գերեզմանատան եկեղեցի, կառուցվել է 1900 թվականին Երևանում, նախագծել է ճարտարպետ Վասիլի Միրզոյանը։
Տեղագրություն
Առաքելական եկեղեցին կառուցվել է Նոր հայկական գերեզմանատան կենտրոնական հատվածում, որը գտնվում էր Երևանի հարավ արևմտյան ծայրամասում, Նախիջևան տանող մայրուղու և Հրազդան գետի միջև, Հին Մլերի տարածքից և ուղղափառ գերեզմանոցից դեպի հարավ (այժմ այս տարածքում Կոմիտասի անվան պանթեոնն է) ։
Ճարտարապետություն
Կոմպոզիցիայի նախագիծն ունի հունական խաչի տեսք, միջին քառակուսով։ Քառակուսու մեղեդին հնչում է, թևերի միջև՝ անկյունները լրացնող չորս կողմնասեղաններում և տարածվում է նախագծի ընդհանուր պատկերով (երկարությունը կողմերի միջև 5 սաժեն 2 արշին, շինության բարձրությունը մինչև խաչի հիմքը՝ 8 սաժեն 1 արշին)։ Կոմպոզիցիայի մեջ արտահայտված խաչը վեր է խոյանում եզրերի իջեցված հատվածների զանգվածով և ոչ մեծ ծավալի անկյունային պատվանդաններով։ Թևերի ճակատամասերը շարունակում են տանիքի երկթեք եռանկյուն սեպերը տրամատած (պրոֆիլավորած) քիվերով։ Արևմտյան, հյուսիսային և հարավային ճակատամասերը, որոտեղ առկա էին մուտքի դռներ, մշակված են նույն ձևով՝ սանդղամուտքերը կիսաշրջանաձև շքամուտքեր էին՝ բարձրաքանդակ խաչերով, զարդարված շրջանաձև կամարներով։ Արևելյան պատը զարդարում էին պատի երկայնքով ձգվող երեք պատուհաններ, մեջտեղինը՝ չափից ավելի բարձր որմնախորշով, որոնցից վերև անցնում է եռաթև կամար։ Մնացած պատուհանները ավանդական եկեղեցական ոճով են՝ նեղ և ցածար կամարաձև անցքերով, բաց եզրեր ունեցող զարդաքիվերով։ Հարթության ներքին անկյունների կցորդումները ամրապնդում են խաչի թևերին և եզրերին կապված տարբեր բարձրություններով, բայց համանման ըստ իրենց մեկնաբանության սյուներով, նույնանման գնդաձև հիմքերով և խոյակներով։ Որպես շինության գերակշիռ կենտրոնական, առանցքային կոմպոզիցիա ծառայում է թմբուկ (գմբեթը պահող հիմքը) դիտակը, որը ձևավորվել է պարագծային կամարաշարքից և որի վրա հենվում է բրգաձև գմբեթը։ Նույնական համակարգ է մտածված նաև զանգակատան համար, որը վեր է հառնում արևմտյան մուտքից՝ խախտելով կառույցի ընդհանուր հավասարակշռությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Քրիստոնեական եկեղեցիներ Կատեգորիա:1900 հիմնադրումներ Երևանում
Եվրոպական միության խորհուրդ
Եվրոպական միության խորհուրդ (պաշտոնական անվանումը՝ Խորհուրդ, սովորաբար կոչվում է նախարարների խորհուրդ, որպես փոխզիջում նաև լատիներեն կոչվում է Consilium), Եվրոպական խորհրդարանի հետ մեկտեղ, Եվրոպական միության երկու օրենսդիր մարմիններից մեկը։
Խորհրդի կազմի մեջ են մտնում 27 նախարարներ՝ մեկական նախարար Եվրամիության անդամ պետությունների կառավարություններից։ Առանց ձայնի իրավունքի խորհրդի նիստերին մասնակցում է նաև համապատասխան եվրոպական հանձնակատարը։ ԵՄ Խորհրդի անդամ նախարարների կազմը կախված է քննարկվող հարցերի շրջանակից։ Օրինակ՝ աշխատանքի պաշտպանության հարցերով զբաղվում են անդամ պետությունների 27 նախարարներ, որոնք վարում են աշխատանքի պաշտպանություն, ինչպես նաև զբաղվածության, սոցիալական հարցերի և հավասար հնարավորությունների ապահովման քաղաքականության հարցերով կոմիսարը։ Սովորաբար յուրաքանչյուր խորհուրդ անցկացնում է առնվազն երկու պաշտոնական նիստ և մեկ ոչ պաշտոնական հանդիպում մեկ նախագահության ժամկետի ընթացքում։ Խորհուրդը կարող է միաժամանակ հավաքվել տարբեր կազմերում։
Պատմություն
Ստեղծվել է 1952 թվականին, որպես հատուկ խորհրդի նախարարների շրջանակներում Եվրոպական միության բարձրագույն ղեկավար մարմին։
Եվրոպական համայնքի գոյության առաջին շրջանում խորհրդի որոշումների մեծ մասը միաձայն կերպով էր ընդունվում։ Հետագայում որոշումները աստիճանաբար սկսում են կայացվել ըստ ձայների մեծամասնությամբ։ Ընդ որում, յուրաքանչյուր պետությանը պատկանում է ձայների որոշակի քանակ՝ կախված նրա բնակչությունից և տնտեսական ներուժից։
Փարիզի պայմանագրից սկսած՝ ազգային պետություններից (ուղղակիորեն կամ նախարարների խորհրդի միջոցով) լիազորությունների ընտրովի պատվիրակման միտում կար դեպի Եվրահանձնաժողով։ Նոր «փաթեթային» համաձայնագրերի ստորագրումը նոր իրավասություններ էին ավելացնում Եվրամիությանը, ինչը հանգեցրել է Եվրահանձնաժողովի մեծ կատարողական լիազորությունների պատվիրակմանը։
Լիազորություններ և պաշտոնեական պարտականություններ
Խորհուրդը առանցքային դեր է խաղում եվրոպական ինտեգրման այն ոլորտներում, որտեղ որոշումների ընդունումը տեղի է ունենում միջկառավարական մակարդակում։ Ելնելով Մաաստրիխտի պայմանագրի դրույթներից՝ կարելի է ասել, որ խորհուրդն առավել կոմպետենտ է այն հարցերում, որոնք կարող են դասվել եվրոպական ինտեգրման երկրորդ և երրորդ հենասյուներին (համատեղ արտաքին քաղաքականություն և անվտանգության քաղաքականություն և ներքին հարցերի համագործակցություն)։ Միևնույն ժամանակ ԵՄ Խորհուրդը մտնում է ԵՄ օրենսդիր իշխանության ինստիտուտների կազմի մեջ։ Որոշ հետազոտողներ (Ս.Հիքս) Նախարարների խորհուրդը համարում են Եվրոպական Միության քաղաքական համակարգում վերին պալատ։ Փաստորեն, Եվրամիության ցանկացած իրավական ակտ պետք է ստանա խորհրդի հավանությունը, սակայն մի շարք իրավական ակտեր, ինչպես նաև Եվրամիության բյուջեն ենթակա են խորհրդի և Եվրոպական խորհրդարանի համատեղ որոշմանը։
Նախագահություն
Նախարարների խորհրդի նախագահությունը իրականացվում է ԵՄ անդամ պետությունների կողմից Խորհրդի կողմից միաձայն սահմանված կարգով։ Ռոտացիան տեղի է ունենում վեց ամիսը մեկ անգամ։
2018 թվականի հունվարի 1-ից Եվրամիության Խորհուրդը սկսում է նախագահել Բուլղարիան ։ Բուլղարիան փորձագիտական և քաղաքական մակարդակներում պատասխանատու էր խորհրդի նիստերի օրակարգի համար և նախագահում է Եվրամիության բոլոր նախարարական հանդիպումները, բացի արտաքին գործերի նախարարների նիստերից, քանի որ արտաքին գործերի խորհրդի աշխատանքը գլխավորում էր Եվրամիության դիվանագիտության ղեկավարը ։ Բուլղարիան ընտրել էր նախագահության չորս առաջնահերթ ոլորտներ` խորացնել Եվրամիության ֆինանսատնտեսական ինտեգրումը, Եվրամիության կայունությունն ու անվտանգությունը, թվային տնտեսությունը (զուգադիպություն է, նաև այն, որ թվային տնտեսության ԵՄ հանձնակատարը Բուլղարիայի ներկայացուցիչն էր) և Բալկանյան թերակղզու արևմուտքում գտնվող երկրների եվրոպական հեռանկարները ։ Արևմտյան Բալկանների երկրների շարքում ենթադրվում են ոչ միայն Ալբանիան, Բոսնիա և Հերցեգովինան, Մակեդոնիան, Սերբիան և Չեռնոգորիան, այլ նաև ինքնահռչակ Կոսովոն ։
2018 թվականի հուլիսի 1-ից Եվրամիության Խորհուրդը սկսում է նախագահել Ավստրիան ։
2020 թվականի հունվարի 1-ից Եվրամիության Խորհրդի նախագահությունը ստացել է Խորվաթիան, լիազորությունները կտևեն մինչև 2020 թվականի հունիսի 30-ը։
2015-2020 թվականներին ԵՄ խորհրդում երկրների նախագահության ժամանակագրություն
Վարչարարություն
Հարցերի նախապատրաստումը, նախքան ԵՄ Խորհրդում դրանց քննարկումը, իրականացվում է մշտական ներկայացուցիչների կոմիտեներում և աշխատանքային խմբերում։ Աշխատանքային խմբերում հարցերի քննարկմանը մասնակցում են ԵՄ անդամ երկրների կենտրոնական վարչակազմերի և ներկայացուցչությունների փորձագետներ։ Աշխատանքային խմբերում բոլոր առաջարկներն անցնում են մանրակրկիտ ստուգում, և մշտական ներկայացուցիչների կոմիտե են փոխանցվում միայն այն հարցերը, որոնց մասին աշխատանքային խմբերում համաձայնության չեն եկել։ Համաձայնեցված հարցերը, որպես կանոն, չեն քննարկվում մշտական ներկայացուցիչների կոմիտեի կողմից։ Մշտական ներկայացուցիչների կոմիտեից խորհրդի հատուկ քննարկմանը անցնում են միայն մշտական ներկայացուցիչների կոմիտեում բաց մնացած հարցերը։ Խորհրդի տեսանկյունից որոշումների կայացման գործընթացում գլխավոր շեշտը դրվում է աշխատանքային խմբերում հարցերի նախապատրաստման վրա։ Դրանցում անդամ երկրների ներկայացուցիչները, բնականաբար, գործում են նախարարների կողմից իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրոպական միության ինստիտուտներ Կատեգորիա:Եվրոպական միության քաղաքականություն Կատեգորիա:Միջկառավարական կազմակերպություններ
Պենդուս (Կոմարիցայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ուիլյամ Բլոյ
Ուիլյամ Ջեյմս Բլոյ (William James Bloye,  ),, անգլիացի քանդակագործ, Բիրմինգհեմի արքայական նկարիչների հասարակության անդամ։
Կյանք
Բլոյը սովորել և հետագայում դասավանդել է Բիրմինգհեմի արվեստի դպրոցում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով Ուիլյամի պարապմունքներն ընդհատվել են և 1915-1917 թվականներին նա ծառայել է Թագավորական Բանակի Բժշկական Կորպուսում ։ Նրա աշակերտների թվում են եղել անգլիացի քանդակագործներ Գորդոն Հերկիքը, Ռոյ Քիթչինը, Ռեյմոնդ Մեյսոնը, Ջոն Փոլը և Իան Ուոլթերսը։ 1921 թվականին Ուիլյամ Բլոյը անգլիացի քանդակագործ և տիպոգրաֆիստ Էրիկ Գիլլի մոտ սովորել է փորագրություն քարերի վրա և տառերի կտրում։
1925 թվականին նա դարձել է Բիրմինգհեմյան քաղաքացիական հասարակության անդամ։ Այդ ժամանակ քանդակագործը մի ստուդիա ուներ Բիրմինգհեմի Սմոլ Հիթ տարածաշրջանի Գոլդեն Հիլլոք 111 ռոուդում։ Որպես Բիրմինգհեմյան ոչ պաշտոնական քաղաքացիական քանդակագործ նա աշխատել է գրեթե բոլոր հանրային վայրերում՝ ներառյալ գրադարաններ, հիվանդանոցներ և համալսարան։ Բլոյը հաճախ փորագրել է խորաքանդակ վահանակներ՝ սովորաբար Բերմինգհեմյան պանդոկների համար և զարդանախշել է ճարտարապետ Հոլլանդ Հոբբիսսի կողմից կառուցված մի շարք շենքեր։
1920-ական թվականներին ծառայել է Բիրմինգհեմի քաղաքացիական հասարակության տեխնիկական կոմիտեում ։
1934 թվականին դարձել է Բրիտանական արքայական քանդակագործների միության անդամ։ Պարգևատրվել է Օտտո Բեյթ շքանշանով։ 1956 թվականին հեռանալով Արվեստի դպրոցից տեղափոխվում է Սոուլիհալ քաղաք։
Ուիլյամ Բլոյն իր մահականացուն կնքել է Իտալիայի Տոսկանա մարզի Արեցո քաղաքում, 1975 թվականին։
2010 թվականի դեկտեմբերին իր նախկին ստուդիայի տեղում՝ Սիթի Քոլեջի պատին հանդիսավոր կերպով տեղի ունեցավ կապույտ վահանակի բացումը ։
2010-ի հունվարից Բիրմինգհեմի քաղաքային խորհուրդը աշխատում է քանդակագործի «Պան» աստծո քանդակի վերականգնման աշխատանքների վրա, որը գտնվում է «Aston Hall» - ում։ Բացակայում է քանդակի գլուխը, և նրանք հին լուսանկարներ են փնտրում քանդակի վերակառուցման աշխատանքները կատարելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի քանդակագործներ
Կամլախ
Կամլախ  (Kammlach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1773 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 26,73 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 180։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Զարգացման Էթիկա
Զարգացման էթիկա, հետազոտության ոլորտ, որն անդրադառնում է ինչպես տնտեսական զարգացման նպատակներին, այնպես էլ տնտեսական զարգացման միջոցներին։ Այն սովորաբար ընդունում է նորմատիվ դիրքորոշում, հարցնում և պատասխանում է էթիկապես ցանկալի զարգացման բնույթի հարցերին և թե ի՞նչ պետք է անել էթիկայի միջոցների զարգացմանը հասնելու համար, նաև քննարկում է տարբեր էթիկական երկընտրանքներ, որոնք հանգեցրել են զարգացման պրակտիկային։ Դրա նպատակն է ապահովել «արժեքային խնդիրները», որոնք զարգացման դիսկուրսի կարևոր մասն են կազմում ։
Հիմնական թեմաներ
Զարգացման էթիկան սովորաբար դիտարկում է զարգացման տեսության պրակտիկային, և՛ դրանց փոխհարաբերություններին.
Գրականության հիմնական շեշտը դրվում է «միջոցների էթիկայի» վրա։ Այս գործընթացը իր մեջ ներառում է այն հարցը, թե ինչպե՞ս ընկալվել զարգացման նպատակները և բարոյական սահմանները դրանց հետապնդման մեջ ։
Դիսիս Գուլելը, կարգապահության հիմնադիր հայրերից մեկը, «Դաժան ընտրությունը» (1971) աշխատությունում փաստարկեց, որ «զարգացման էթիկան անօգուտ է, քանի դեռ այն չի կարող հանրային գործողությունների հիմք հանդիսանալ։ Ձեռնարկված են մասնավոր գործակալների կողմից`ունենալով հասարակական հանրության կյանքի համար կարևոր հետևանքներ։ Հիմնական հարցն այն է, թե ինչպե՞ս կարող է բարոյական ուղեցույցը ազդել իշխանություն ունեցող անձանց որոշումների վրա» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսական զարգացում
Հույս II
«Հույս II» (Die Hoffnung II), նշանավոր ավստրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտի կտավներից, որը նկարվել է 1907-1908 թվականներին։ Այն Կլիմտի երկրորդ կտավն է, որում հեղինակը շեշտը դնում է հղի կնոջ վրա։ Այս նկար «Հույս I»-ի շարունակությունն է։ Երկու նկարներում էլ պատկերված է նույն կինը՝ Հերման։ Կլիմտը նկարն անվանել է «Տեսիլք», սակայն այն հանրության շրջանում հայտնի է եղել որպես Հույս II և ի վերջո ստացել է այդ անվանումը։ 1978 թվականից ի վեր «Հույս II» կտավը գտնվում է Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Նկարի չափերն են 110.5 x 110.5 սմ     ։
Նկարի ստեղծման պատմությունը
Նկարի ստեղծման, այսպես կոչված, արտաքին խթանը՝ գլխավոր պատճառը եղել է Կլիմտի բնորդուհիներից մեկի՝ Հերմայի հղիությունը։ Մի օր Հերման պետք է, ինչպես միշտ, այցելեր նկարչի արհեստանոց բնորդություն անելու համար։ Սակայն նա այդպես էլ չի գալիս։ Կլիմտն անհանգստանում է և մտածում, որ միգուցե Հերման հիվանդացել է։ Նա մարդ է ուղարկում պարզելու, թե ինչ է պատահել։ Արդյունքում Կլիմտն իմանում է, որ Հերման ոչ թե պարզապես հիվանդացել է, այլ հղի է։ Չնայած որ կինը չէր ցանկանում հղիության ընթացքում բնորդությամբ զբաղվել, Կիլմտը նրան անընդհատ հրավիրում էր իր արհեստանոց։ Հերման ստիպված էր համաձայնել նկարչի առաջարկին, քանի որ պետք է գումար վաստակեր իր ընտանիքի կարիքները հոգալու համար։ Արդյունքում նա տալիս է իր՝ Կլիմտի համար բնորդություն անելու վերջնական համաձայնությունը։ Արվեստագետը, օգտվելով կնոջ ֆինանսական բարդ իրավիճակից, նկարում է նրան՝ ասելով, որ «նրա հետույքը շատ ավելի գեղեցիկ և խելացի տեսք ունի, քան բազմաթիվ մարդկանց դեմքերը» ։
Հայտնի է, որ Կլիմտը սեռական հարաբերություններ է ունեցել իր համարյա բոլոր բնորդուհիների հետ։ Սակայն չկան հստակ տեղեկություններ՝ արդյո՞ք այդ հարաբերությունների արդյունքում հայտնի նկարիչն ունեցել է երեխաներ, թե ոչ ։
«Հույս I» նկարում հղի Հերման ներկայանում է մերկ տեսքով։ Իսկ, ահա, «Հույս II»-ում նա արդեն պատկերված է երկրաչափական պատկերներով զարդարված հագուստով։ Նա ունի երկար շագանակագույն վարսեր, աչքերը փակ են, գլուխը հակված է առաջ՝ դեպի մերկ կուրծքը և մեծացած որովայնը։ Տեսարանին ոչ համապատասխան գանգը հայտնվում է նրա զգեստի վրա։ Այն, կարծես թե, բարդ և վտանգավոր ծննդաբերության խորհրդանիշ լինի։ Չի բացառվում, որ գանգը, ինչպես «Հույս I» նկարում, կարող է իր մեջ Memento mori-ի գաղափարը։ Հերմայի ոտքերի մոտ պատկերված են երեք կանայք։ Նրանք խոնարհված են։ Թվում է, թե այս երեք կանայք աղոթում են։ Սակայն հնարավոր է նաև, որ նրանք սգում են ինչ-որ դժբախտության պատճառով   ։
Կնոջ հագուստը զարդարված է ոսկեգույն տերևներով, ինչպես բյուզանդական արվեստում։ Կան բազմաթիվ գույներ, երանգներ և նախշեր։ Սակայն այն ուղղափառ եկեղեցուն բնորոշ սրբապատկերների նման տափակ է։ Գույների այս բազմազանությունը հակադրվում է ետին ֆոնի մուգ երանգների և մարդկային հիվանդագին սպիտակ դեմքերի ու մարմինների հետ  ։ Ի տարբերություն «Հույս I» նկարի, որի ցուցադրությունը սկզբնական շրջանում արգելվում էր, «Հույս II»-ը ցուցադրվել է 1908 թվականին Վիեննայում տեղի ունեցած առաջին ցուցադրության ժամանակ ։
Աշխարհահռչակ նկարչի նկարները էլ ավելի մեծ կապ ունեն նրա անձնական կյանքի հետ, քան որևիցե մեկը կարող է պատկերացնել։ Կլիմտի անձնական կյանքի վերաբերյալ շատ տեղեկություններ չկան։ Բայց բավականին շատ փաստեր հայտնի են նրա կարիերայի մասին։ Գուստավ Կլիմտը ծնվել է 1862 թվականին Ավստրիայում։ Տասնչորս տարեկան հասակում նա իրավունք է ստանում սովորել Վիեննայի արվեստի դպրոցում։ 1897 թվականին Կլիմտը և իր ընկերները լքում են Ավստրիայի արվեստագետների հասարակության շարքերը և ստեղծում են նոր գեղարվեստական շարժում՝ Սեցեսիա անվամբ։ Կլիմտը դառնում է այդ ուղղության գլխավորողը Ավստրիայում ։
Կլիմտը հայտնի է որպես մի անհատ, ով կոտրում էր բոլոր կարծրատիպերը, դեմ էր գնում բոլոր ընդունված օրենքներին, հատկապես երբ հարցը վերաբերվում էր արվեստին։ Կլիմտի ժամանակակից նկարիչները նույնպես նկարում էին մերկ կանանց, սակայն նրանք օգտագործում էին կտորեղեն՝ նրանց սեռական օրգանների հատվածները ծածկելու համար։ Կլիմտը չէր վախենում բացահայտ կերպով նկարել ու հանրության դատին ներկայացնել ամբողջովին մերկ կնոջ մարմինը։ Նրա պատկերած կանայք, ինչպես օրինակ Հույս I և Հույս II նկարների հերոսուհին, հիմնականում գանգուր վարսերով են օժտված, ինչի վրա Կլիմտը մեծ ուշադրություն է դարձնում։ Կլիմտը մեկ այլ նախադեպը չունեցող հեղաշրջում է կատարում արվեստի պատմության մեջ, երբ առանց վախի նվազագույն զգացման պատկերում է կնոջ սեռական օրգանի մազածածկույթը։ Այդ ժամանակներում բացի այն, որ այդպիսի երևույթը ընդունված չէր, այլ համարվում էր կնոջ տգեղ ֆիզիկական հատկանիշ ։
Այսպիսով, Կլիմտը ներկայացնում է մերկ կնոջ գեղեցկության ամբողջովին նոր մոդել ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գուստավ Կլիմտի նկարներ Կատեգորիա:Սիմվոլիզմ Կատեգորիա:1907 նկարներ Կատեգորիա:1908 նկարներ
Աստվածամոր Ֆեոդորովյան սրբապատկերի եկեղեցի (Յանտարնի)
Աստվածամոր Ֆեոդորովյան սրբապատկերի եկեղեցի, Ֆեոդորովյան տաճար (Церковь Феодоровской иконы Божией Матери, Феодоровский храм), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Յանտարնի ավանում ։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Ակսայի գործակալությանը ։
Պատմություն
Երբ 2012 թվականի օգոստոսի 16-ին Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Մերկուրին աշխատանքային այցով այցելել էր Ակսայի գործակալություն, հանդիպման արդյունքում որոշվել էր Յանտարնի ավանում ստեղծել ուղղափառ ծուխ և բնակավայրում կառուցել առաջին տաճարը` ի պատիվ Աստվածամոր Ֆեոդորովյան սրբապատկերի։ 2013 թվականի փետրվարին ծուխը գրանցվել է։ Նոր ծխի տարածքը ներառում է երեք բնակավայր` Յանտարնի և Վոդոպադնի ավանները, ինչպես նաև Կամիշևախա խուտորը ։
2014 թվականի հունվարի 7-ին ապագա տաճարի կառուցման տեղում բացվել է ժամանակավոր փայտե տաճար, որտեղ նույն թվականի փետրվարի 6-ին տրվել է ծխի պատմության մեջ առաջին Մեծ պատարագը ։ Հավաքագրվում են միջոցներ նոր քարե տաճարի շինարարության համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2014 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
The One (The Chainsmokers)
"The One", The Chainsmokers-ի ձայնագրած երգ։ Այն ձայնագրվել է Memories...Do Not Open (2017) առաջին ստուդիական ալբոմի համար  ։ Երգը թողարկվել է որպես ալբոմի առաջին գովազդային սինգլ 2017 թվականի մարտի 27-ին ։ Այն գրվել է ։ Սքոթ Հարիսի և Էմիլի Ուորենի հետ միասին ։
Նախապատմություն
The Chainsmokers-ների մնացած երգերի համեմատ այս երգի տեմպը դանդաղեցվել է ։ Այն երգում է Էնդրյու Թագարթը ։ YourEDM-ն երգը նկարագրել է որպես   մեղմ երգ, որը "սկսվում է բալլադով և որոշիչ պահին, բասի ուղեկցությամբ, թեթևակի փոխվում EDM-ի" ։ MTV նկարագրել է այն որպես "տխուր բաժանման երգ" ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 սինգլներ Կատեգորիա:2017 երգեր
Լյուքսեմբուրգի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ
Լյուքսեմբուրգի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը հիմնադրվել է դիրիժոր և կոմպոզիտոր Անրի Պանսիի կողմից 1933 թվականին և առաջին անգամ փորձ է արել հուլիսի 15-ին՝ երբ կազմում ընդամենը 20 անդամ կար, իսկ առաջին համերգը կայացել է նոյեմբերի 28-ին։ Պանսիի ղեկավարության ժամանակ որպես մենակաար են հանդես եկել Ժակ Տիբոն, Արտուր Ռուբինշթեյնը, Էդվին Ֆիշերը, Ժոզեֆ Սիգետին, ռեպերտուարի մեջ են մտնում նորագույն հեղինակների՝ Դարիյուսա Միյո, Ջորջե էնեսկու, Բելի Բարտոկ, ստեղծագործությունները։ Սկզբնապես նվագախումբը անվանվել է Լյուքսեմբուրգյան RTL ռադիոյի Մեծ նվագախումբ (Grand orchestre symphonique de RTL) և գործել է RTL ռադիոյի միջոցներով։ 1939 թվականին Լյուքսեմբուրգի գրավման ժամանակ նացիստական ուժերի շնորհիվ ռադիոյի աշխատանքը դադարեցվեց, նվագախումբը ցրվեց, իսկ Պանսին գաղթեց ԱՄՆ։ 1945 թվականին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտվելուց հետո, Պանսիի գլխավորությամբ 1953 թվականին թողարկվեց նվագախմբի առաջին ձայնագրությունը։
1995 թվականին Լյուքսեմբուրգի ռադիոն որոշեց այլևս չֆինանսավորել նվագախմբին։ Որպեսզի նվագախումբը չդադարեցներ իր գործունեությունը, Լյուքսեմբուրգի կառավարությունը ստեղծեց հիմնադիր Անրի Պանսիի անունով ֆոնդ, որտեղից էլ նվագախումբը ստանում է ֆինանսավորումը առ այսօր։
Նվագախմբի հիմնական համերգային հարթակները երկար ժամանակ եղել են Լյուքսեմբուրգ քաղաքի Մեծ թատրոնը և Լյուքսեմբուրգի կոնսերվատորիայի դահլիճը։ 2005 թվականից նվագախմբի նոր բազան դարձել է իշխանուհի Ժոզեֆինա Շարլոտի անվան Լյուքսեմբուրգի ֆիլհարմոնիայի դահլիճը, որը կառուցված է լյուքսեմբուրգյան Կիրխբուրգ թաղամասում։
Լյուքսեմբուրգի ֆիլհարմոնիայի կազմում գործում է նաև մշտապես համերգներ տվող և ձայնագրվող «Լովինի» լարային կվարտետը, որը կաազմված է սիմֆոնիկ նվագախմբի երաժիշտներից։
Նվագախմբի առավել նշանավոր ձայնագրություններից է Յանիս Կսենակիսի և Մորիս Օհանայի ստեղծագործությունների ամբողջ ժողովածուն, Գաբրիել Պիերնեի բալետի երաժշտությունը, Գի Ռոպերցի, Էռնեստ Բլոխի ստեղծագործությունները և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի արվեստ
Կանեփի իրավական կարգավիճակ
[[Պատկեր:Map-of-world-cannabis-laws.svg|thumb|400px|alt=Աշխարհում կանեփի մասին օրենքների քարտեզ| Ռեկրեացոն (ոչ բժշկական) օգտագործման կանեփի իրավական կարգավիճակ
{{legend|#0d00f2|օրինական}} {{legend|#ffb700|ապօրինի, սակայն ապաքրեականացված}} {{legend|#ff9e9e|ապօրինի, սակայն չկիրառվող}} {{legend|#ff3c3c|ապօրինի}} {{legend|#b8b8b8|անհայտ}} ]]
Ռեկրեացիոն և բժշկական նպատակներով կանեփի իրավական կարգավիճակն աշխարհի շատ երկրներում հիմնված է այն օրենքների վրա, որոնք կարգավորում են դրա աճեցումը, փոխադրումը, վաճառքը և օգտագործումը։ Իրավական կարգավորման հիմնական պատճառն այն է, որ կանեփը պարունակում է հոգեակտիվ նյութեր և օգտագործվում մի շարք թմրանյութերի պատրաստման համար, այդ թվում` սենսիմիլիայի և հաշիշի։ Կանեփի բույսի այն մասերը, որոնք չեն պարունակում հոգեակտիվ նյութեր (օրինակ` մանրաթելերը և սերմերը), օրինական են շատ երկրներում, և այդ երկրները կարող են արտոնագիր տալ կանեփի արտադրության համար։
Կարգավիճակը տարբեր երկրներում
Հոգեակտիվ նյութեր (տետրահիդրոկանաբինոլ) պարունակող կանեփը, ինչպես նաև դրանից առաջացող թմրանյութերը տարբեր երկրներում ունեն տարբեր կարգավիճակ` ամբողջական արգելումից մինչև ամբողջական օրինականացում կամ որոշակի քանակությամբ աճեցնելու թույլտվություն և/կամ անձնական օգտագործման համար քիչ չափաբաժիններ գնելու թույլտվություն։
Թաիլանդ
Թաիլանդում կանեփի պահելը, աճեցնելը, օգտագործելը և փոխադրելն անօրինական են։ Այս գործողությունները կարող են հանգեցնել պատժի ձևով ազատազրկման և/կամ տուգանքի։
Նախատեսված պատիժ
Ուկրաինա
Ուկրաինայում մարիխուանայի տարածումը (անօրինական վաճառքը) և պահպանումն անօրինական են։ Մարիխուանան, մարիխուանայի էքստրակտները և թուրմերը ներառված են «Առանձնապես վտանգավոր թմրամիջոցներ, որոնց շրջանառությունն արգելված է» ցանկում։ Մինչև 5 գրամ պահելը նախատեսում է վարչական պատասխանատվություն, իսկ ավելի քան 5 գրամ պահելը՝ քրեական հետապնդում ։
Ուրուգվայ
Ուրուգվայն աշխարհում առաջին երկիրն է, որն ամբողջապես օրինականացրել է մարիխուանան։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ուրուգվայի Սենատը հավանություն է տվել մարիխուանայի աճեցումը, վաճառքը, գնումը և օգտագործումը լիովին ապաքրեականացնող օրինագծին։ Դրան նախորդել է 2012 թվականի վերջին Ուրուգվայի խորհրդարանի ստորին պալատի կողմից այդ օրենքի ընդունումը։ Կանեփի վաճառքի համար սահմանվել է պետական մենաշնորհ։ Այն կարող են գնել միայն 18 տարեկանից բարձր անձինք, որոնք նախապես գրանցվել են հատուկ տվյալների բազայում։ Նրանք կարող են ամսական մինչև 40 գրամ մարիխուանա գնել հատուկ արտոնագիր ունեցող դեղատներից կամ իրենց տանն աճեցնել մինչև վեց թուփ։ Ուրուգվայի նախագահ Խոսե Մուխիկան նույնպես աջակցել է այս օրենքին։ Նա կարծում է, որ օրենքը թմրավաճառներին կզրկի եկամտից, իսկ ծանր թմրանյութերի օգտագործումը կկրճատվի ։
2014 թվականի մայիսին հրապարակվել է բնակչության համար կանեփի վաճառքը կանոնավորող օրենքի նախագիծը։ Նախագծի համաձայն՝ արտոնագրված դեղատներում մարիխուանայի մանրածախ գինը չպետք է գերազանցի 1 դոլարը ։ Բրիտանական «The Economist» շաբաթաթերթը բարձր է գնահատել Ուրուգվայի կառավարության գործողությունները ։
Դա, իսկապես, խելամիտ նորարարություն է, որը դրդում է խուսափել [շուկայից] քրեական հանցանքից և կառավարությանը թույլ է տալիս կենտրոնանալ ավելի լուրջ հանցագործությունների դեմ պայքարի վրա:Եթե այդ օրինակին հետևեն այլ երկրներ ևս, և օրինականացումը անդրադառնա նաև այլ թմրադեղերի վրա, ապա այն վնասը, որը թմրանյութերը հասցնում են աշխարհին, արմատապես կնվազի։
Միացյալ Նահանգներ
2016 թվականի նոյեմբերին Միացյալ Նահանգների ավելի քան 25 նահանգ (Ալյասկա, Արիզոնա, Արկանզաս, Վերմոնտ, Վաշինգտոն, Հավայի, Դելավեր, Իլինոյս, Կալիֆոռնիա, Կոլորադո, Կոնեկտիկուտ, Մասաչուսեթս, Միչիգան, Մոնտանա, Մեն, Նևադա, Նյու Հեմփշիր, Նյու Ջերսի, Նյու Մեքսիկո, Օրեգոն, Ռոդ Այլենդ, Հյուսիսային Դակոտա, Ֆլորիդա) թույլատրել է մարիխուանան օգտագործել բուժական նպատակներով ։ 2018 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ` ինչպես բժշկական, այնպես էլ ռեկրեացիոն կանեփի օգտագործումը լիովին օրինականացվել են Միացյալ Նահանգների հետևյալ նահանգներում ու տարածքներում՝ Ալյասկա, Վաշինգտոն, Կալիֆոռնիա, Կոլորադո, Մասաչուսեթս, Մեն, Նևադա, Օրեգոն և Կոլումբիայի շրջան ։ Ընդ որում, դաշնային օրենսդրության համաձայն՝ մարիխուանան վերաբերում է չթույլատրված նյութերին։ Այսպիսով, մարիխուանայի օգտագործումն արգելված է Միացյալ Նահանգների այն նահանգներում և տարածքներում, որտեղ դեռևս օրինականացման մասին օրենքներ չեն ընդունվել։
Բնակչության մեծամասնությունը կողմ է դաշնային մակարդակով օրինականացմանը։ «Arcview Market Research»-ի և «BDS Analytics Nationally»-ի գնահատմամբ` մինչև 2024 թվականը մարիխուանայի շուկայի մոնիթորինգ իրականացնող ընկերությունների կողմից բժշկական օգտագործումն օրինականացվելու է ամբողջ երկրում, իսկ ռեկրեացիոն միջոցները՝ նահանգների մոտավորապես կեսում ։
2014 թվականի հունվարի հանրաքվեի արդյունքներով՝ Կոլորադոյի նահանգն ամբողջությամբ օրինականացրել է մարիխուանան ինչպես բժշկական, այնպես էլ ռեկրեացիոն նպատակների համար։ Վաճառքի կանխատեսվող ծավալը 2014 թվականին կազմել է մոտ 1 միլիարդ ԱՄՆ դոլար. Նոր օրենքի համաձայն՝ մարիխուանան կվաճառվի նույն նորմերով, ինչ ալկոհոլը, և հարկվելու է նույնպիսի հարկով։
2016 թվականի նոյեմբերին հյուսիսամերիկյան ևս չորս նահանգի՝ Կալիֆոռնիայի, Մասաչուսեթսի, Նևադայի և Մենի բնակիչները քվեարկել են ռեկրեացիոն նպատակներով մարիխուանայի օրինականացման օգտին ։ Միացյալ Նահանգների ամենախիտ բնակեցված նահանգում, որտեղ բնակվում է երկրի ամբողջ բնակչության 12 տոկոսը, քվեարկության դրական արդյունքները մարիխուանայի օրինականացման կողմնակիցներին հույս են տալիս, որ Միացյալ Նահանգների կառավարությունը հարկադրված կլինի քայլեր ձեռնարկել այն դաշնային մակարդակով օրինականացնելու համար ։
Նևադա նահանգում օրինականացման մասին օրենքի ուժի մեջ մտնելուց անմիջապես հետո (2017 թվականի հուլիսի 1) կանեփի աժիոտաժային պահանջարկը գերազանցել է մատակարարների բոլոր սպասումները։ Նահանգի հարկային վարչությունը հայտարարել է արտակարգ դրություն («statement of emergency»)՝ մարիխուանայի վաճառքի մանրածախ ցանցի զարգացման և վերջիններիս գրանցման կարգի թեթևացման հատուկ միջոցներ ձեռնարկելու համար։ Մարիխուանայի տարածման ասոցիացիայի գնահատմամբ՝ ազատ առևտրի առաջին չորս օրվա ընթացքում Նևադայում վաճառքի ծավալը կազմել է 3 միլիոն դոլար, իսկ հարկային մուտքերի ծավալը՝ 1 միլիոն դոլար ։
2018 թվականի հունվարի 1-ից Միացյալ Նահանգների խոշորագույն նահանգում՝ Կալիֆոռնիայում, ուժի մեջ է մտել ռեկրեացիոն նպատակներով մարիխուանայի օգտագործման օրինականացման մասին օրենքը ։ Օրենքը թույլ է տալիս 21-ից բարձր տարիքի քաղաքացիներին իրենց մոտ ունենալ մինչև 31 գրամ մարիխուանա (1 ունցիա), ինչպես նաև տնային պայմաններում մինչև վեց թուփ կանեփ աճեցնել։ Հասարակական վայրերում մարիխուանայի օգտագործումն արգելված է ։
Կանադա
2018 թվականի հունիսի 19-ին Կանադայում օրենք է ընդունվել, որով թույլատրվում է մարիխուանայի օգտագործումը երկրի ամբողջ տարածքում։ Նոր օրենքի համաձայն՝ 2018 թվականի հոկտեմբերի 17-ից սկսած ` երկրի բնակիչներին թույլատրվում է գնել և օգտագործել մարիխուանա ։
Տեղական իշխանություններին 12 շաբաթ է տրվում իրենց տարածքում կանեփի վաճառքի կանոններ և պայմաններ սահմանելու համար։ Մեծահասակ քաղաքացիներին կթույլատրվի մինչև 30 գրամ չոր մարիխուանա ունենալ իրենց մոտ ։
Կանադան դարձել է «Մեծ յոթնյակի» առաջին երկիրը, որն ամբողջությամբ օրինականացրել է կանեփի՝ ռեկրեացիոն նպատակներով օգտագործումը երկրի ամբողջ տարածքում ։
Մասնակի օրինականացում
Հետևյալ երկրներում կամ տարածաշրջաններում հնարավոր է մարիխուանայի սահմանափակ շրջանառություն՝ Նիդերլանդներ (տես նաև՝ թմրամիջոցների քաղաքականությունը Նիդերլանդներում, կոֆեշոփ), Հյուսիսային Կորեա, Չեխիա, Վրաստան , Միացյալ Նահանգների Կոլորադո , Վաշինգտոն , Օրեգոն և Ալյասկա նահանգները, Իսպանիա, Պորտուգալիա, Ավստրիա, Ավստրալիա ։ Կոպենհագենի շրջաններից մեկում մարիխուանան և հաշիշը շատ մատչելի են՝ չնայած Դանիայի սահմանադրությամբ այն արգելված է ։ Իսրայելում ընդունվել է մարիխուանայի մասնակի ապաքրեականացման մասին օրենք։ Այսպիսով, 2019 թվականի ապրիլի 1-ից Իսրայելում ուժի մեջ է մտել օրենք, որը մասնակիորեն ապաքրեականացնում է մարիխուանայի օգտագործումը։ Նոր կանոնների համաձայն՝ այժմ թույլատրվում է տանը պահել 10 գրամ կանեփ, սակայն արգելվում է օգտագործել փողոցում։
Մարիխուանայի բժշկական օգտագործումը թույլատրվում է Խորվաթիայում, Իսրայելում, Լեհաստանում, Հունաստանում և Միացյալ Նահանգների 20 նահանգում։
Արգելման պատմություն
1961 թվականի մարտի 30-ին ՄԱԿ-ի կողմից ընդունվել է «թմրամիջոցների մասին միասնական հռչակագիր», որի արդյունքում «մարիխուանան, մարիխուանայի խեժը, էքստրակտները և թուրմերն» ընդգրկվել են թմրամիջոցների առաջին ցանկում։ Հռչակագիրը երկրներին պարտավորեցրել է ուժեղացնել հսկողությունը կանեփի աճեցման նկատմամբ, երկրներին խորհուրդ է տվել ամբողջությամբ արգելել դրա աճեցումը, կալանավորել օրինազանցներին և ոչնչացնել մարիխուանայի անօրինական տունկերը։ Հռչակագիրը նախատեսել է ստորագրման պահից 25 տարվա ընթացքում բացի բժշկական և գիտական նպատակներից լիովին դադարեցնել մարիխուանայի օգտագործումը։ Մարիխուանայի արդյունաբերական տեսակների աճեցումը մանրաթելերի կամ սերմերի արտադրության համար հռչակագրի ազդեցության տակ չի ընկնում ։
Միացյալ Նահանգներ
Միացյալ Նահանգներում 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը վաճառվել են առանց սահմանափակման կանեփի պատրաստուկներ, որոնք օգտագործվում են միգրենի, պեպտիկ խոցերի և այլ հիվանդությունների բուժման համար։ Հոգեակտիվ հատկություններով մարիխուանային ամերիկացիները ծանոթացել են մեքսիկացի ներգաղթյալների շնորհիվ։ Մարիխուանան առանձնահատուկ ճանաչում է ձեռք բերել ջազային երաժիշտների շրջանում։ 1930-ական թվականների սկզբին անցկացվել են մի քանի խոշոր լոբբիստական արշավներ, և 1937 թվականին ԱՄՆ Կոնգրեսը, հակառակ Ամերիկայի բժշկական ասոցիացիայի հանձնարարականների, օրենք է ընդունել, որով մարիխուանայի առևտուրը հարկել Է այնպիսի բարձր հարկերով, որ դրա օգտագործումը փաստացի արգելվել է։ Չնայած մարիխուանայի իրավական կարգավիճակը փոխելու փորձերին՝ այն ծանր թմրանյութերի և ուժեղ հալյուցինոգենների հետ ընդգրկված է վտանգավոր և թերապևտիկ անօգուտ նյութերի դաշնային ցանկում ։
Օրինականացման համար շարժումներ
Միացյալ Նահանգներում և այլ երկրներում կան կանեփի օրինականացման գաղափարին աջակցող կազմակերպություններ։ Դրանցից հնագույնը 1970 թվականին հիմնադրված «NORML»-ն է (Հանուն կանեփի օրենքների բարեփոխման ազգային կազմակերպություն)։ Այն հանդես է գալիս չափահաս մարդկանց կողմից կանեփի պահպանման և օգտագործման համար քրեական պատժի վերացման օգտին, այդ թվում՝ դրա աճեցման և սեփական սպառման համար։ NORML-ը նպաստել է մի քանի նահանգներում հանրաքվեների անցկացմանը, որոնց արդյունքում կանեփն ապաքրեականացվել է այդ նահանգներում։
Օրինականացման կամ սպառողների հետապնդման դեմ հանդես եկող այլ խմբեր են` «CIRC»` Ֆրանսիայում, «Ale Yarok», «Law Enforcement Against Prohibition», «Students for Sensible Drug Policy», «Drug Policy Alliance», «Marijuana Policy Project, Coalition for Rescheduling Cannabis»` Իսրայելում։
Միջազգային մակարդակով կանեփի ապաքրեականացման օգտին հանդես է գալիս անդրազգային արմատական կուսակցությունը, որը ՄԱԿ-ի հռչակագիրը վերանայելու կոչով խնդրագիր է հրապարակել։
2012 թվականի սեպտեմբերին Ֆինլանդիայում «Fimea» դեղագործության ոլորտում անվտանգության և զարգացման գործակալությունը որոշում է ընդունել բժշկական կանեփի օրինականացման մասին՝ ցրված սկլերոզով տառապող հիվանդների ցավը թեթևացնելու համար, քանի որ դրա բժշկական օգտագործումն անհամեմատ աճել Է (2008-2010 թվականներին տրամադրվել է շուրջ 10 թույլտվություն, 2011 թվականին` 48 թույլտվություն, իսկ 2012 թվականին՝ 62 թույլտվություն) ։ 2012 թվականի նոյեմբերին մարիխուանայի հիման վրա պատրաստված հեղուկացիրն օրինականացվել է բժշկական օգտագործման համար։ Պատրաստուկը նախատեսված է ցրված սկլերոզով, ինչպես նաև մկանային սպազմով տառապող հիվանդների համար ։
Մարիխուանա վաճառվում է նաև Լատվիայի Լիեպայա քաղաքում։
Շվեդական լուցկի (այլ կիրառումներ)
Շվեդական լուցկի, կարող է վերաբերել՝
Ջուզեպպե Գարիբալդիի հուշարձան (Բուենոս Այրես)
Ջուզեպպե Գարիբալդիի հուշարձան (Monumento a Giuseppe Garibaldi), ազատության և հայրենի Իտալիայի անկախության համար հերոսաբար մարտնչած Ջուզեպպե Գարիբալդիին պատկերող արձան, որ տեղադրված է Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսի հարևանությամբ գտնվող Պալերմո քաղաքի Իտալիայի հրապարակում
Վլադիմիր Ռեզնիչենկո
Վլադիմիր Ռեզնիչենկո (Влади́мир Измайлович Резниче́нко, ), խորհրդային սուսերամարտիկ։
Ջուզեպպե Գարիբալդիի հուշարձան (Բուենոս Այրես)
Պատմություն
Ջուզեպե Գարիբալդին (1807-1882 թթ.) իտալացի ռազմական և քաղաքական մեծանուն գործիչ էր։ Նա քսան տարեկանից միացել է կարբոնարիներին՝ օտարի լծից հայրենիքն ազատագրելու համար պայքարի ելած իտալացի հայրենասեր հեղափոխականներին և ղեկավարել է ազատագրական պայքարը հայրենասեր ուժերի ապստամբության ծանր, ցավալի պարտությունից հետո։ Անձնուրաց կամավորներից կազմված նրա հազարյակը, մեկը մյուսին հաջորդած հաղթական մարտեր մղելով, զավթիչներից ազատագրել է հայրենի Իտալիան։ Դրանից հետո նա իտալական լեգեոնը տարել է Հարավային Ամերիկա, մարտական ընկերների հետ մասնակցել Ուրուգվայի քաղաքացիական պատերազմին, հաղթանակած՝ վերադարձել հայրենիք, որտեղ իր հսկողության տակ է վերցրել Ռիսորջիմենտոյի ժամանակաշրջանում բռնկված բախումները։ Եվրոպայում և Հարավային Ամերիկայում Գարիբալդիի հաղթական ռազմական արշավանքները նկատի առնելով՝ նրան կոչել են «Երկու աշխարհների հերոս» պատվանունով։
Ժան Ժակ Պրադիե
Ժան Ժակ Պրադիե (երբեմն անվանում են նաև Ջեյմս Պրադիե, Jean-Jacques Pradier, ), շվեյցարական ծագմամբ ֆրանսիացի նկարիչ և քանդակագործ։
Վլադիմիր Ռեզնիչենկո
Կարիերա
Սեուլի օլիմպիադայում Վլադիմիրը Անդրեյ Շուվալովի, Պավել Կոլոբկովի, Միխայիլ Տիշկոյի և Իգոր Տիխոմիրովի հետ միասին նվաճել է արծաթե մեդալ։ Անհատական մրցակցությունում 8-րդն էր։ 1990 թվականին նա նվաճել է ոսկե մեդալը։ 1992 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում Ռեզնիչենկոն դարձյալ ոսկե մեդալ է նվաճել՝ այս անգամ արդեն հանդես գալով Գերմանիայի թիմի կազմում ։
Ժան Ժակ Պրադիե
Կենսագրություն
1807 թվականին Պրադիեն մեկնել է Փարիզ, Ֆրանսուա Ժերարի մոտ սովորել գեղանկարչություն, այնուհետև սովորել է քանդակագործություն Ֆրեդերիկ Լեմոյի մոտ։ 1813 թվականին ստացել է Հռոմեական մրցանակ և հաջորդ հինգ տարիներն անցկացրել Հռոմում։
Ջուզեպպե Գարիբալդիի հուշարձան (Բուենոս Այրես)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուենոս Այրես
Վլադիմիր Ռեզնիչենկո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1965 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հուլիսի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:Սպորտի մարզիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի մարզիկներ
Ժան Ժակ Պրադիե
Կենսագրություն
Փարիզ վերադառնալուց հետո Պրադիեն կարևոր դիրք գրավեց Ֆրանսիայի գեղարվեստի աշխարհում։ 1827 թվականից Գեղարվեստի դպրոցի պրոֆեսոր էր, պարբերաբար մասնակցում էր փարիզյան Սալոններին ։
Պրադիեի ոճն ավելի շատ հակված էր կլասիցիզմին, այլ ոչ թե անընդհատ զարգացող ռոմանտիզմին։ 1846 թվականին Գյուստավ Ֆլոբերը Պրադիեի մասին ասել է. Նրա ընկերների ցանկում էին ռոմանտիկ ժանրի այնպիսի պոետներ, ինչպես Ալֆրեդ դը Մյուսեն, Վիկտոր Հյուգոն և Թեոֆիլ Գոթիեն։
Ստեղծագործություն
Պրադիեի արվեստանոցում կազմակերպվող սալոնի ղեկավարը նրա ընկերուհին էր՝ դերասանուհի Ժյուլիետա Դրուեն, ով 1833 թվականից դարձավ Հյուգոյի երկարամյա մշտական ուղեկիցը ։ Հաջորդ տարի Պրադիեն ցուցահանդեսի ժամանակ ներկայացրեց «Սատիրը և քրմուհին» քանդակագործական խումբը։ Այդ ստեղծագործությունը մեծ աղմուկ առաջացրեց, քանի որ շատերը դրանում նմանություներ գտան քանդակագործի և նրա նախկին սիրուհու միջև (Պրադիեն այլաբանորեն արդեն պատկերել էր Դրուեին՝ որպես Ստրասբուրգի արձան Համաձայնության հրապարակի արձանախմբում)։ Այս ստեղծագործությունը ձեռք է բերել Անատոլի Դեմիդովը Ֆլորենցիայում գտնվող իր առանձնատան համար։ Նա քանդակագործին պատվիրել էր նաև հուշարձան իր մահացած եղբոր՝ Պավել Նիկոլաևիչի համար։ Այդ քանդակը Քրիստոսի խաչելություն էր, որն ի սկզբանե տեղադրված էր Սանկտ Պետերբուրգի Դեմիդովների գերեզմանոցում, սակայն ավելի ուշ Պավել Նիկոլաևիչի որդին այն տեղափոխեց Նիժնի Տագիլ քաղաքի եկեղեցի ։
Պրադիեի այլ հայտնի ստեղծագործություների շարքում ներառված են թագավորների և Օռլեանի հերցոգների արձաններ և կիսանդրիներ (Լուի XVIII, Լուի Ֆիլիպ I), անտիկ թեմայով բազմաթիվ քանդակներ։
Պրադիեն մասնակցել է նաև Հաղթական կամար (Փարիզ) և Հաշմանդամների տուն (Փարիզ) հուշարձանների քանդակների ստեղծմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ