cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դեպի երազանք
Գլխավոր հերոսներ
Ավելի վաղ նա և Հե Մին լավագույն ընկերուհիներ էին, բայց դառնում են ոխերիմ թշնամիներ, երբ Հե Մին դավաճանում է նրան լսումների ժամանակ։
Ամերիկյան արմատներով պարող, ով պատրաստվում է իր առաջնաելույթը կատարել Կորեայում։
Ֆաուստինա Բորդոնի
Կենսագրություն
Լոնդոնի բեմում իր առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 1726 թվականի մայիսի 5-ին՝ Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելի «Ալեքսանդր» օպերայում (կատարել է Ռոքսանի դերը)։ Ավելի ուշ նա Հենդելի տարբեր օպերաներում կատարել է դերերգեր, 1727 թվականի մայիսի 6-ին իր հերթական ելույթից հետո Ֆրանչեսկի Հուզզոնի (Վենետիկի ելույթներից հետո դարձել է երգչուհու մրցակիցը) և երգչուհու երկրպագուների միջև տեղի է ունեցել ընդհարում։ 1728 թվականին մշտական լքել է Անգլիան և սկսել է հաջող ելույթներ ունենալ Գերմանիայում և Իտալիայում, այդ թվում նաև հայրենի Վենետիկում։ 1730 թվականին ամուսնացել է գերմանացի կոմպոզիտոր Յոհան Ադոլֆ Հասսեի հետ, իսկ հաջորդ տարում նրանք երկուսով հրավիրվել են Դրեզդեն՝ Օգոստոս II Հզորի պալատ, որտեղ Հասսեն որպես պալատական կոմպոզիտոր ավելի քան երեսուն տարի մնում է, իսկ Բորդոնին Դրեզդենի բեմերում երգում էր առնվազն տասնհինգ օպերաներում, սակայն պարբերաբար նաև մեկնում է Իտալիայի քաղաքներ՝ հյուրախաղերի։ 1751 թվականին հեռացել է բեմից, բայց շարունակել է Օգոստոս III-ից (Օգոստոս II-ի մահից հետո դառնում է նրա իրավահաջորդը) գումար ստանալ։ 1763 թվականին ամուսնու հետ հեռացել է Վենետիկից, իսկ 1773 թվականին վերադառձել են Վենետիկ, որտեղ էլ երգչուհին հարստության և բարեկեցության մեջ մահացել է։ Թաղված է Վենետիկի Սան-Մարկուոլա եկեղեցում։
Դեպի երազանք
Գլխավոր հերոսներ
Նա շատ հուսահատ էր, քանի որ ամաչկոտ էր և ուներ ավել քաշ։ Բայց նա նաև ուներ պարգև՝ կատարյալ լսողություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2011 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Ֆաուստինա Բորդոնի
Կենսագրություն
«Ֆաուստինա Հասսե» օպերան գրել է Լյուդվիգ Շուբերտը (1879)։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ Կատեգորիա:Իտալացիներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Կանայք Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացիներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Սոկոլնիկի (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Սոկոլնիկի (Сокільники), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլնիկի գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,555 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 77,48 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(5479) Գրահամռայդեր
(5479) Գրահամռայդեր (Grahamryder), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Շելտ Բասի կողմից Սերո Տոլոլոյում ։
Սյուզաննա Մանե
Սյուզաննա Մանե (Suzanne Manet, ի ծնե՝ Լեենհոֆ, ), դաշնակահարուհի։
Նկարիչ Էդուարդ Մանեի կինը և մոդելը։
(5479) Գրահամռայդեր
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,57476 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0091 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1404 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1509,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238561 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,45° անկյուն։
Սյուզաննա Մանե
Կենսագրություն
Երբ Սյուզաննա Լեենհոֆը երեխա էր, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ցալտբոմել։ Նրա հայրը եղել է եկեղեցու սպասավոր երաժիշտ։ Ա. վան Անրոյի գրառումներից հետևում է, որ 1845 թվականի ամռանը, Բոննից Լոնդոն տանող ճանապարհին, Ֆերենց Լիստը մտել է Լեենհոֆի տուն, լսել Սյուզանայի հայրիկի կարիլյոն նվագելը։ Միաժամանակ նա այնքան է ուրախացել, երբ Սյուզաննային տեսնել է դաշնամուրը նվագելիս, որ նրան խորհուրդ է տվել շարունակել երաժշտական ​​կրթությունը Փարիզում։ Ըստ Անրոյի՝ Լիստը նրան խորհուրդ է տվել ուսուցիչ և ուսանողներ գտել, որպեսզի Սյուզաննան կարողանա իր ապրուստը վաստակել։
Թե երբ է սկսվել Էդուարդ Մանեի և Սյուզաննա Լեենհոֆի միջև կապը, որը Մանեն տարիներ շարունակ թաքցրել էր, անհայտ է մնացել։ Նա Սյուզաննայի հետ ամուսնացել է 1863 թվականի հոկտեմբերի 28-ին` հոր մահից մեկ տարի անց։ 1863 թվականի հոկտեմբերին Շառլ Բոդլերը զարմանքով այս մասին գրել է ընկերոջը. «Մանեն պարզապես ինձ հետ կիսվեց մի քանի զարմանալի նորությամբ։ Նա այսօր երեկոյան մեկնում է Հոլանդիա՝ կնոջ հետ վերադառնալու նպատակով։ … ասում են, որ նա գեղեցիկ է, շատ քաղաքավարի և հիանալի դաշնակահարուհի»։
(5479) Գրահամռայդեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սյուզաննա Մանե
Կենսագրություն
Սյուզաննա Մանեն նույն տանիքի տակ է ապրել Էդուարդ Մանեի, նրա մոր և իր որդու` Լեոնի հետ։ Լեոնը, այնուամենայնիվ, նկարչի ընտանիքին և փարիզյան հասարակությանը ներկայացվել է որպես Սյուզաննայի կրտսեր եղբայր։ Նա կազմակերպել է ամենշաբաթյա ցուցահանդեսներ և եղել է հիանալի դաշնակահարուհի։ Նրա սիրած կոմպոզիտորներն են եղել Ռոբերտ Շումանը, Բեթհովենը և Ռիչարդ Վագները։
1883 թվականին` Էդուարդ Մանեի մահից հետո, Սյուզաննան ապրել է Ժենվիլյեում` իր մորեղբոր տղայի՝ Ժյուլ դե Յոյայի տանը, այնուհետև Ասնիերում և վերջապես որդու հետ` Փարիզում գտնվող Սան Դոմինիկի 94 հասցեում։ Ֆինանսական դժվարությունների պատճառով նա ստիպված է եղել աստիճանաբար վաճառել ամուսնու կտավները։ Որպեսզի գոնե ինչ-որ բան որպես հուշանվեր թողնի, նա պատվիրել է կտավների պատճեներից մի քանիսը, որոնք նրա մահից հետո որպես բնօրինակներ հայտնվել են շուկայում։
Զատո
Զատո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Շառիան գետի աջ ափին։
Սյուզաննա Մանե
Պատկերասրահ
Սյուզաննա Մանեն պատկերված է ամուսնու կտավներից շատերում, ներառյալ հետևյալ գլուխգործոցները.
Գրականություն
Կատեգորիա:Նկարիչների կանայք Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ Կատեգորիա:Նիդերլանդացի դաշնակահարներ
Զատո
Պատմամշակութային կառույցներ
Զատոյի մոտ` բլրի վրա, կա մեծ գերեզմանատուն, որն ունի խաչքարերով տապանագրեր ։
Կասառի (գյուղ, Մառտնա շրջան)
Կասառի (Kasari), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սիդորենկովո (այլ կիրառումներ)
Սիդորենկովո, կարող է վերաբերել՝
Նաչոս
Նաչոս (nachos), մեքսիկական խոհանոցի թեթև ուտեստ, որն իրենից ներկայացնում է եգիպտացորենի տորտիլյայից չիպսեր տարատեսակ հաավելումներով։ Նաչոսի հետ վաճառում են թանձրուկներ, համեմունքներ, աղցաններ, դրանք ավելացնում են նաև տարատեսակ ուտեստների մեջ։ Առաջին անգամ դրանք պատրաստել է Իգնասիո «Նաչո» Անայան 1940 թվականին, որոնք կազմված էին եգիպտացորենի տապակված բլիթների կտորներից և հալած պանրից։
Նաչոսը կարող է լինել նաև առանձին ուտեստ, որը վաճառվում է պլաստիկ տարայում՝ չիպսի և թանձրուկի համար երկու բաժանումներով կամ ափսեով, որտեղ չիպսերն արդեն խառնված են թանձրուկի հետ (օրինակ՝ չիլի կոն կեսո)։
Պատմություն
Նաչոսն առաջին անգամ պատրաստվել է Մեքսիկայի Կոաուիլա նահանգի Պեդրաս-Նեգրաս քաղաքում՝ Տեխասի Իգլ-Պասս քաղաքի սահմանի վրա՝ «Վիկտորի քլաբ» ռեստորանում, որի տերը Ռոդոլֆո դե լոս Սանտոսն էր ։ Մի անգամ՝ 1940 թվականին, ամերիկացի զինվորերի տասը կանայք, ովքեր բնակվում էին Իգլ-Պասսից ոչ հեռու Ֆորտե-Դունկան քաղաքում, ուղևորվում են Պեդրաս-Նեգրաս գնումների։ Դրանից հետո նրանք մտնում են այդ ռեստորան, որն արդեն փակվել էր։ Սեղանապետ Իգնասիո Անայան առաջարկում է նրանց մի ուտեստ, որը նա հնարել էր այն ամենից, ինչ գտել էր խոհանոցում․ տորտիլյաներ և պանիր։ Անայան տորտիլյաները կտրել էր եռանկյունաձև, ավելացրել լոնգհորնի չեդեր, արագ տաքացրել այդ ամենը և համեմել հալապենյո պղպեղով։ Նա մատուցել է ուտեստը՝ այն անվանելով Nachos especiales ։
Անայան շարունակել է աշխատանքը Պեդրաս-Նեգրասի Մոդերնո ռեստորանում, որը մինչ օրս օգտագործում է սկզբնական բաղադրատոմսը։ Անայան Պեդրաս-Նեգրասում բացել է նաև իր սեփական ռեստորանը՝ «Ռեստորան Նաչոս»։ Անայայի կողմից նաչոսի բաղադրատոմսը 1959 թվականին տպագրվել է Սուրբ Աննայի խոհարարական գրքում։
Հայտնի ուտեստը արագ լայն տարածում է գտել ամբողջ Տեխասում։ Անգլերենում «Nachos» բառի առաջին գործածումը վերաբերում է 1949 թվականի «Տեխասի համը» գրքին։ Ասում են, որ Կարմեն Ռոխի մատուցողները 1959 թվականին այս ուտեստը ներկայացրել են Լոս Անջելեսի Էլ Հոլո Մեքսիկան ռեստորանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկական խոհանոց Կատեգորիա:Պանրով ուտեստներ Կատեգորիա:Նախուտեստներ Կատեգորիա:Արագ սնունդ Կատեգորիա:Ազգային ուտեստներ Կատեգորիա:Բանջարեղենով ուտեստներ Կատեգորիա:Ուտեստներ Կատեգորիա:Խոհանոց Կատեգորիա:Տեխաս Կատեգորիա:Հյուսիսամերիկյան խոհանոց
Ժամացույցի աշտարակ (Վիբորգ)
Ժամացույցի աշտարակ (Часовая башня), աշտարակ Վիբորգում, որը գերիշխող դիրք է գրավում Հին քաղաքում, մայր տաճարի նախկին զանգակատունը։
Պատմություն
Ներկայիս աշտարակի ստորին հարկաշարքը կառուցվել է 1494 թվականին, որն ի սկզբանե Վիբորգի մայր տաճարի զանգակատունն է եղել (ավերվել է խորհրդա-ֆիննական պատերազմի ժամանակ)։ Պատերն ունեն 1,6 մ հաստություն, պատրաստված է գլաքարով և կրաշաղախով։
17-րդ դարի վերջին երրորդում հրդեհից վնասված աշտարակը նորոգվել և վերակառուցվել է ութանկյուն տեսքով։ 1660 թվականին զանգակատան վրա ժամացույց է տեղադրվել։
1738 թվականին հերթական քաղաքային հրդեհը ոչնչացրել է աշտարակի սրաձողը և 9 զանգերը։ Կայսրուհի Աննա Յոաննովնայի հրամանով անհրաժեշտ միջոցներ են հատկացվել աշտարակը վերանորոգելու համար Վիբորգի մաքսատների կողմից հավաքագրվող վճարներից։ 1753 թվականին աշտարակի վրա տեղադրվել է Ստոկհոլմում ձեռք բերված զանգերով ժամացույցը։ Աշտարակի ներսում աստիճանների թռիչքների միջև կառուցվել էր փայտե հորան, որի երկայնքով իջնում էին ծանր կշռաքարեր և դրանց միջոցով աշխատում էր ժամացույցի մեխանիզմը։
1793 թվականի հրդեհից հետո Յոհան Բրոքմանի նախագծով աշտարակը վերակառուցվել է, դասականության ոճով կառուցվել է երրորդ հարկաշարքը, որն օգտագործվել է որպես հրդեհադիտանոց։ Աշտարակի բարձրությունը հասնում էր 25 մետրի։ Եկատերինա II-ը քաղաքին նվիրել է տագնապի զանգ` ընծայագրով, որը պահպանվել է ժամացույցի աշտարակի վրա մինչ օրս, իսկ դրա զանգը լսվում է ավելի քան երկու դար։ 18-րդ դարի վերջին որոշ ժամանակ աշտարակը ծառայում էր որպես Սպասո Պրեօբրաժենսկու տաճարի զանգակատուն, որն այնուհետև կառուցեց իր սեփական զանգակատունը։ Վերջին անգամ ժամացույցի մեխանիզմը փոխարինվել է 1848 թվականին և անխափան աշխատում է մինչ օրս։ Ժամացույցի աշտարակի տեսարանի շնորհիվ, 19-րդ դարի կեսերին Վոդնայա Զաստավա փողոցին շնորհվել է «Ֆինլանդիայի ամենագեղեցիկ փողոց» պատվավոր կոչումը ։
Աշտարակը կարելի է տեսնել խորհրդային «Սաննիկովի երկիր» ֆիլմի դրվագներից մեկում (տեսարան, երբ արկածախնդիր Կրեստովսկին աչքերը կապած բարձրանում է աշտարակը)։ 1974-1981 թվականներին իրականացվել է աշտարակի և դիտակետի սարքավորումների վերականգնում։ Վերականգնումն իրականացվել է նախագծային առաջարկություններից շեղումներով, բայց պահպանել է աշտարակի տեսքը։ Հետագա տասնամյակների ընթացքում, անբավարար պահպանման և եղանակային անբարենպաստ պայմանների պատճառով, Հին մայր տաճարի նախկին զանգակատունը հայտնվեց վթարային վիճակում  ։ Անհրաժեշտություն առաջացավ իրականացնել հերթական վերականգնողական աշխատանքները, որոնք ավարտվեցին 2019 թվականին։ Վերականգնվեցին ճակատների պատերը, դեկորատիվ տարրերը, քարե երեսապատումը, ինչպես նաև ներքին հարդարանքը և ժամացույցի մեխանիզմը։ Աշտարակի ժամացույցի մեխանիզմի գործարկումն իրականացրել է անձամբ Լենինգրադի մարզի նահանգապետ Ալեքսանդր Դրոզդենկոն։
Աշտարակն իր արտացոլումն է գտել 17-րդ դարի և 21-րդ դարասկզբի նկարիչների բազմաթիվ ստեղծագործություններում ։ Հաճախ ոչ միայն Վիբորգի ամրոցը, այլ նաև ժամացույցի աշտարակը նկարիչների նկարներում դառնում է Վիբորգի խորհրդանիշ։ Այն ունի հատուկ ընդգծված դիրք, և ստեղծագործությունների կոմպոզիցիայում ժամացույցի աշտարակը ներկայացվում է որպես ճարտարապետական տեսանկյունից գերակշռող դիրք ունեցող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ
Տրետնիցա (գետ)
Տրետնիցա (Третница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կիրովի և Կոստրոմայի մարզերում Շաբալինսկի և Պոնազիրևսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեյա գետի ձախ ափին՝ 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Գետի ակունքը սկիզբ է առնում Պոնազիրևո գյուղից 13 կմ հարավ-արևելք Կիրովի մարզում, ապա հոսում է Կոստրոմայի մարզում։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք, անմարդաբնակ անտառային վայրում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Աստերոիդների ցանկ (15401-15500)
Աստերոիդների ցանկ (15301-15400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (15501-15600)
Կուրտոն լե Դեզ Էգլիզ
Կուրտոն լե Դեզ Էգլիզ (Courtonne-les-Deux-Églises), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 604 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.68 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 397 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 294-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 294 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 267 անձ (150 տղամարդ և 117 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (10 տղամարդ և 17 կին)։ 103 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռոշչինո (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)
Ռոշչինո (Рощино), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կրասնոարմեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4343 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կրասնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1931 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խարուտա (գյուղ, Զապոլյարնի շրջան)
Խարուտա (Харута́), գյուղ Ռուսաստանի, Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Զապոլյարնի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 553 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1897 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Զապոլյարնի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1892 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Live & Off the Record
Live & Off the Record, կոլումբիացի երգչուհի Շակիրայի երկրորդ համերգային ալբոմը, որ թողարկվել է 2004 թվականի մարտի 30-ին։ Ալբոմը պարունակում է երկու սկավառակ՝ CD և DVD: CD-ն պարունակում է կենդանի կատարումների ձայմագրություններ, որ կատարվել են 2003 և 2004 թվականներին, իսկ DVD-ին ներառում է նրա ելույթները 2003 թվականի ապրիլին Ռոտերդամում՝ Tour of the Mongoose համերգային շրջագայության ընթացքում։ 2004 թվականի մայիսին ալբոմը RIAA-ից ստացել է ոսկե հավաստագիր։ 2004 թվականի ապրիլի 17-ին ալբոմը գլխավորել է ամերիկյան Top Music Videos հիթ-շքերթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շակիրայի ալբոմներ Կատեգորիա:2004 ալբոմներ
Արխիպո-Օսիպովկա
Արխիպո-Օսիպովկա (ռուս.` Архипо-Осиповка), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Գելենջիկի քաղաքային օկրուգի կազմում, Գելենջիկ քաղաքից 60 կմ հարավ-արևելք։ Գտնվում է Վուլան և Տեշեբս գետերի ավազանում, ծովի մակարդակից 19 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1926 թվականին այնտեղ ապրում էր 1662 մարդ։ 1979 թվականի տվյալներով գյուղն ուներ 6949 բնակիչ, իսկ 1989 թվականին` 7242 բնակիչ։ 2002 թվականին ապրում էր 8066 մարդ, հիմնականում ռուսներ, հայեր, ուկրաինացիներ և այլ ազգերի ներկայացուցիչներ։ Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 7853 բնակիչ։
Պատմությունը
Գյուղը հիմնադրվել է 1864 թվականին և կոչվել Վուլանսկայա։ 1889 թվականին անվանվել է Արխիպո-Օսիպովկա, ի պատիվ ռուսական բանակի զինվոր Արխիպ Օսիպովի, ով 1840 թվականին, գյուղի տեղում գտնվող ամրոցի պաշտպանության ժամանակ աչքի է ընկել իր հերոսական արարքով։
1960 թվականին ստացել է ավանի կարգավիճակ, իսկ 2004 թվականին, կրկին վերստացել է գյուղի կարգավիճակ։ Հայերը եկել են Սամսունից` 1867 թվականին։
Գյուղի մոտակայքում պահպանվել են 1-ին դարի հռոմեական աշտարակի մնացորդներ և բազմաթիվ դոլմեններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Գելենջիկի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1864 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զվեզդա (մրցանակ)
«Զվեզդա» (Звезда), ամենամյա ֆուտբոլային մրցանակ, որը շնորհվում է ԱՊՀ-ի և Մերձբալթիկայի (նախկին ԽՍՀՄ-ի) տարվա լավագույն ֆուտբոլիստին։ Մրցանակաբաշխությունն անցկացվում է ռուսական «Սպորտ-Էքսպրեսս» պարբերականի կողմից՝ սկսած 2004 թվականից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցանակներ
Սուբոտցի
Սուբոտցի (Суботці), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուբոտցի գյուղում բնակվում էր 3 265 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6428 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1753 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արծպա
Արծպա, սղոցակ, աստղածաղկազգիների (բարդածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 70, ՀՀ-ում՝ 7 տեսակ՝ , , , , և այլն։
Ձևաբանություն
Ցողունը կանգուն է, թույլ ճյուղավորվող, խավոտ, բարձրությունը՝ 30-150 սմ. Տերևները հերթադիր են, փետրաձև հատված, հազվադեպ՝ ամբողջաեզր։ Ծաղկաբույլը զամբյուղ է, ծաղիկները՝ վարդագույն, ծիրանագույն, հազվադեպ՝ սպիտակ։ Ծաղկում է հունիսի սկզբին։ Պտուղը փուփուլավոր սերմնապտուղ է։ Արծպայի որոշ տեսակներից ստանում են դեղին և կանաչ ներկեր։
Տարածվածությունը Հայաստանում
Տարածված է Լոռու, Շիրակի, Արագածոտնի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի և այլ մարզերում, Արարատյան գոգավորությունում։ Աճում է չոր, խճոտ, կավոտ լանջերին, փլվածքներում։ Պսակակիր արծպան հանդիպում է միայն Լոռու մարզում (Գարգառ գյուղի շրջակայքում)։
Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ Կատեգորիա:Ներկատու բույսեր
Կասառիցա
Կասառիցա (Kasaritsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պիխտունյա
Պիխտունյա (Пыхтунья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է հոսում է Կիրովի և Կոստրոմայի մարզերում Շաբալինսկի և Պոնազիրևսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեյա գետի ձախ ափին՝ 89 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետի ակունքը սկիզբ է առնում Գոստովսկի գյուղից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հոսում է հյուսիս-արևմուտք անմարդաբնակ անտառային վայրում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Լող
Լող, մարզաձև, որն ունի 4 տարատեսակ՝ կրոլ, բրաս, բատերֆլայ և թիկնալող։
Լողաոճեր
Կրոլ
Կրոլը լողի ամենարագ լողաոճն է։ Այն զարգացնում է ամբողջ մարմինը՝ գլխից մինչև ոտքի մատները։մարզական լողաձև, որի դեպքում հիմնական առաջ մղիչ ուժը ձեռքերով հրումներն են։ Ժողովրդական թևալողի կատարելագործված տարատեսակն է։ Լինում է՝ Կրոլ կրծքի վրա և Կրոլ մեջքի վրա։ Կրծքի վրա Կրոլը լողի ամենաարագ ձևն է։ Լողալիս մարմնի դրությունը ջրում առավել հորիզոնական է, ձեռքերը կատարում են իրար հաջորդող, փոփոխական և համանման շարժումներ, ոտքերը շարժվում են վերից վար և վարից վեր, փոքր-ինչ ծալվելով ծնկային և կոնք-ազդրային հոդերում։ Շնչառման համար լողորդը դեմքը թեքում է կողմ, այնուհետև շրջում դեպի ջուրը, կատարում արտաշնչում։
Բատերֆլայ
Լողորդը, պահպանելով մարմնի հորիզոնական դիրքը, առաջ տարածած ձեռքերով կատարում է թիավարման շարժումներ դեպի ներքև և ետ, իսկ ոտքերը, ծալվելով ծնկային և կոնքազդրային հոդերում, կատարում են հրում։ Արտաշնչելիս գլուխն իջեցվում է ջրի մեջ։
Թիկնալող
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ջրային մարզաձևեր Կատեգորիա:Ամառային օլիմպիական մարզաձևեր
Ռոշչինո (գյուղ, Սոսնովսկի շրջան)
Ռոշչինո (Рощино), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Սոսնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5259 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1981 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Սոսնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Խարպ
Խարպ (Харп), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Պրիուրալսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6414 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1961 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Պրիուրալսկի շրջանի բնակավայրեր
(5480) 1989 YK8
(5480) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Քվինթիլիանուս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հմտություններ
Վասիլիսա Միկուլիշնա (մուլտֆիլմ)
«Վասիլիսա Միկուլիշնա» («Василиса Микулишна»), «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի խորհրդային նկարված անիմացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է Ստավր Գոդինովիչի և Վասիլիս Միկուլիշնայի մասին ռուսական բիլինայի մոտիվներով։ Ռեժիսոր Ռոման Դավիդովի երկրորդ աշխատանքն է, որը մշակել է սեփական թեմատիկ ուղղությունը՝ էպոսի էկրանավորումներ և պատմական «կինոկտավներ» ։
Սյուժե
Մեծ խնջույք է իշխան Վլադիմիրի մոտ։ Հյուրերը պարծենում են մեկը իր ունեցած ոսկի-արծաթով, մյուսը՝ ուժով ու հաջողությամբ։ Միայն Ստավր Գոդինովիչն է լռում։ Երբ իշխան Վլադիմիրը հետաքրքրվում է, թե ինչով կարող է գլուխ գովել նա, Չեռնիգովի բոյարինը պատասխանում է, որ ինքը շատ հարուստ է պարծենալու համար, իսկ ահա իր կինը՝ Վասիլիսա Միկուլիշնան, խելացի է և խորամանկ և բոլոր ներկաներին կարող է հիմարացնել։ Տանտերն իր հյուրերի հետ խիստ վիրավորվում է և նրան նետում բանտ, իսկ զինվորներին ուղարկում է գտնելու նրա կնոջն ու ունեցվածքը, որպեսզի տեսնեն, թե ինչպես է նա գլուխն ազատում։ Բայց վատ լուրերը շուտ են հասնում․ Վասիլիս Միկուլիշնան իմանում է դժբախտության մասին, կտրում իր խարտյաշ մազերը, հագնում թաթարական հագուստ և Ոսկե հորդայի դեսպանի անվան տակ գնում Կիև՝ օգնելու իր սիրելիին։
Մուրզան մտել է իշխանի տուն և պահանջում վճարել տուրք 12 տարիների համար, ինչպես նաև իրեն կնության տալ Զաբավա Պուտյատիշնային։ Վլադիմիր իշխանը շտապում է հավաքել պահանջվածը, բայց կասկածում է, որ հյուրը հագուստը փոխած կին է։ Սկսեցում են նրան փորձել։ Բայց դեսպանն ամեն ինչում գերազանցում է բոլորին՝ հաղթելով և՛ բոգատիրների պայքարում, և ձիարշավներում, և զառ խաղալիս։
Սկսվում է հարսանեկան խնջույքը, սակայն փեսան ուրախ չէ․ իշխանի երգիչները վատն են, լավ կլիներ՝ որ նվագեր Ստավր Գոդինովիչը։ Բերում են Չենիգովի բոյարին, բայց նա չի ուզում զվարճացնել իշխանին ու իր հյուրերի։ Այդ ժամանակ դեսպանն առաջարկում է համառ Ստավրին իրեն տալ 12 տարվա տուրքի փոխարեն։ Իշխան Վլադիմիրն ուրախությամբ զիջում է։ Այդ ժամանակ Վասիլիսա Միկուլիշնան բացահայտում է իր ինքնությունը և ամուսնու հետ վերադառնում հետ։
Մհեր Կարապետյան
Մհեր Ստեփանի Կարապետյան, հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1996), պրոֆեսոր (2002):
Կենսագրություն
ՄհերԿարապետյանը ծնվել է 1939 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, Երևանում, ուսուցչի ընտանիքում։ 1962 թվականին ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը, այնուհետև մեկ տարի աշխատել է Հոկտեմբերյանի շրջանի Ջանֆիդայի միջնակարգ դպրոցում ։ 1964 թվականին ընդունվել է մանկավարժական ինստիտուտի առկա ասպիրանտուրան՝ հայոց պատմության գծով։ 1967-1975 թվականներին եղել է ինստիտուտի գիտական քարտուղար, 1972 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն և ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1975-1995 թվականներին եղել է հայոց պատմության ամբիոնի դոցենտ։ 1996 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն, այնուհետև ստացել պրոֆեսորի կոչում։ 1997 թվականից եղել է հայոց պատմության ամբիոնի վարիչ։ Երկար տարիներ ղեկավարել է մանկավարժական համալսարանի գիտական խորհրդի գիտական և ուսումնամեթոդական հարցերի հանձնաժողովի աշխատանքները ։
Կարապետյանը հեղինակ է շուրջ 100 գիտական և ուսումնամեթոդական աշխատանքների, որոնցից 10-ը՝ մենագրություններ և ուսումնական ձեռնարկներ։ Աշխատությունները վերաբերում են հայ ազգային-ազատագրական շարժումներին և Հայոց ցեղասպանության պատմության և պատմագրության հարցերին։ Հեղինակ է «Հայաստանը 1912-1920 թվականներին» (2003) բուհական ձեռնարկի։
Մահ
Մհեր Կարապետյանը մահացել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ
Մարկ Արեն
Մարկ Արեն կամ Կարեն Մարգարյան, արդի հայ արձակագիր, մասնագիտությամբ տնտեսագետ։ Բնակվում է Մոսկվայում։
Կենսագրություն
Կարեն Մարգարյանը ծնվել է 1955 թվականի մայիսի 2-ին։ 1976 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, այնուհետև 1990 թվականին՝ Կարլսրուզի համալսարանը (Գերմանիա) և 2006 թվականին` Մոսկվայի Կառավարման պետական համալսարանը։
2003 թվականից առ այսօր աշխատում է Գլոբալ էկոնոմիկայի ԳՀԻ-ում (Մոսկվա) և ներկայումս հանդիսանում է Գլոբալ էկոնոմիկայի ԳՀԻ տնօրեն։
2006 թվականից առ այսօր աշխատում է Մոսկվայի ֆինանսաիրավաբանական համալսարանի Էկոնոմիկայի և կառավարման ամբիոնում` որպես պրոֆեսոր։ Հայկական IDBank բանկի տնօրենների խորհրդի անդամ է։
2012-2013 թվականներին աշխատել է «Ռոսնետ» ԲԲԸ-ում` որպես ծրագրերի ղեկավար ։
Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտում սովորելու տարիներին սովետական սուպեր համակարգիչ ЕС-1045-ի համար հնարել է հիշողության վերահսկողության համար բոլորովին նոր պարադիգմ, որն ամերիկացիները բնորոշել են IBM բնօրինակից ավելի լավը։
Գրել սկսել է 2000 թվականին ։
Կրթություն
Կրթությունը ավարտել է 1976 թվականին՝ Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտում դիմպլոմային աշխատանքով։ Ապա հակաճգնաժամային կառավարում է սովորել Գերմանիայում՝ Կարլսրուզի համալսարանում։ Տեղափոխվել է Մոսկվա և աշխատել որպես գործարանի տնօրեն։
Գրական ստեղծագործություններ
Առաջին վեպը՝ «Ռեքվիեմ Հուդայի», լույս է տեսել ռուսերեն 2006 թվականին։
Այնտեղ, որտեղ ծաղկում են վայրի վարդեր. անատոլիական պատմություն
«Այնտեղ, որտեղ ծաղկում են վայրի վարդեր. անատոլիական պատմություն»-ը նրա երկրորդ վեպն է, որը հրատարակվել է հայերեն և ռուսերեն 2008 թվականին։ Երևանյան գրախանութներում այն դարձել է գեղարվեստական գրականության բեսթսելլեր ։ Այս վեպում նկարագրվում է հայատյաց մի թուրքի ապրումները, երբ նա ծերության օրոք հանկարծ հայտնաբերում է, որ իր ծնողները հայ են եղել ։
Վեպի հիման վրա ռեժիսոր Հրաչ Քեշիշյանը նկարահանել է «Անատոլիական պատմություն» հեռուստասերիալը ։
Սուրբծննդյան հրեշտակը
«Սուրբծննդյան հրեշտակը» վիպակի հայերեն թարգմանությունը լույս է տեսել 2019 թվականին։ Ամեն տարի Սուրբ Ծննդին հրեշտակները երկնքից իջնում են երկիր՝ մարդկանց երազանքներն իրականացնելու։ Բայց օգնել կարողանում են միայն նրանց, ում տեսնում են։ Հրեշտակն օգնության է հասնում Քրիստինեին, նրանք սիրահարվում են իրար։ Հրեշտակը կանգնում է երկընտրանքի առաջ. կա՛մ թողնել իր մեծ սերը և վերադառնալ երկինք, կա՛մ մնալ երկրի վրա և դառնալ սովորական մահկանացու… ։ 2012 թվականին Ռուսաստանում վիպակի սցենարով նկարահանվել է ռեժիսոր Վերա Ստորոժևայի «Իմ ընկերը հրեշտակ է» (ռուս.՝ Мой парень — ангел), ամանորյա կատակերգությունը ։ 2023 թ. ճանաչվել է «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելլեր» նախագծի հաղթող։ 2022 թ. դեկտեմբերի վաճառքի ցուցանիշներով այն ամենամսյա վարկանշային աղյուսակում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը ։
Վիլ-Էվրար
«Վիլ-Էվրար» գիրքը լույս է տեսել 2018 թվականին՝ ռուսերենից Հովհաննես Այվազյանի թարգմանությամբ։ Ժամանակակից հայ երաժշտության հիմնադրի՝ Կոմիտասի կյանքի ուղու տվյալ հատվածը ծածկված է թանձր մշուշով։ Կոմիտասը տեղափոխվել էր Ֆրանսիա, ապրում էր «Վիլ-Էվրար» հոգեբուժարանում։ Հետո նա տեղափոխվել է «Վիլ-Ժուիֆ» հոգեբուժարան, որտեղ վախճանվել է։ «Վիլ-Ժուիֆ»-ի մասին տեղեկատվություն շատ կա. նրան այնտեղ այցելում էին ընկերները, բարեկամները։ «Վիլ-Էվրար»-ի մասին գրեթե տեղեկություն չկա։
«Վիլ-Էվրար»-ում երկու գլխավոր հերոս կա՝ երիտասարդ բժշկուհի Իզաբելը և նրա ղեկավարը՝ հոգեբուժարանի գլխավոր բժիշկն ու տնօրենը՝ տարիքն առած պրոֆեսոր Դյուպոնը։ Հեղինակը որոշել էր գիրքը գրել այն բոլոր կանոններով, որով գրվում են նման պատմությունները։ Կոմիտասի համար մի ընկեր հնարեց, որը նրա հետ նույն հիվանդասենյակում էր մնում՝ շախմատիստ Շպիլմախերը։ Կոմիտասն անցել էր Ցեղասպանության միջով, իսկ Շպիլմախերին ապագայում Հոլոքոստ էր սպասվում։ Հեղինակն ուզում էր կապել երկու ժողովուրդների ճակատագրերը. ասել է թե՝ եթե հայ ժողովուրդը չանցներ Ցեղասպանության միջով, նման բան չէր լինի նաև հրեա ժողովրդի հետ։
Քառյակը
«Քառյակը» վեպի հերոսները չորս ընկերներ են՝ երևանցիներ Խաչատուրը, Տիգրանը, Արտեմը և մոսկվացի Անդրեյը։ Մասնակցում են Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքների վերացմանը, մարտնչում հանուն Արցախի ազատագրության, այնուհետև՝ համեմատաբար խաղաղ ժամանակներում, պայքարում ավազակախմբերի դեմ… Նրանց կյանքում փորձանքների ու փորձությունների պակաս չկա, սակայն ոչինչ չի կարողանում տրոհել այդ քառյակը։ Այս գրքի հիման վրա է նկարահանվել «Հանդիպման վայր» բազմասերիանոց ֆիլմը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ
Ժենիպապու դուս Վիեյրաս
Ժենիպապու դուս Վիեյրաս (Jenipapo dos Vieiras), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Ալտու Մեարին ի Գրաժաուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 719 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 507,458 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Տեղեկատվության պատմություն
«Տեղեկատվություն» բառը և հասկացությունը
«Տեղեկություն» բառի լատինական արմատները և հունական ծագումը ներկայացված են Կապտուր և Հինթերլենդի կողմից (2003) ։ «Մտքի կամ բնույթի, ուսուցման, հրահանգների, դասավանդման ձևավորման» վերաբերյալ հղումները սկսվում են 14-րդ դարից ինչպես անգլերեն (ըստ Օքսֆորդի անգլերեն բառարանի), և այնպես էլ՝ եվրոպական այլ լեզուներով։ Միջնադարից դեպի արդիականություն անցնելիս տեղեկատվության հայեցակարգի օգտագործումը արտացոլեց հիմնարար շրջադարձ էպիստիմոլոգիական հիմքի վրա`«նյութին նյութական տեսք տալուց» մինչև «ինչ-որ մեկին ինչ-որ բան հաղորդելը»։ Փիթերսը (1988, էջ 12–13) եզրակացնում է.
«Տեղեկատվությունը պատրաստակամորեն տեղակայվեց էմպիրիկ հոգեբանության մեջ (թեև այն պակաս կարևոր դեր էր խաղում, քան այլ բառերը, ինչպիսիք են՝ տպավորությունը կամ գաղափարը), քանի որ թվում էր, թե նկարագրվում է զգայության մեխանիզմը. աշխարհում օբյեկտները տեղեկացնում են զգայարանների մասին։ Բայց զգայությունը ամբողջովին տարբերվում է «ձևից». մեկը զգայական է, իսկ մյուսը ՝ մտավոր, մեկը սուբյեկտիվ է, մյուսը ՝ օբյեկտիվ։ Իրերի իմ զգայությունը շարժական է, խուսափողական և անհատական։ Հատկապես, Հյումի համար, զգայական փորձը իրական աշխարհի ցանկացած հաստատուն կապից կտրված տպավորությունների մրրիկ է... Ամեն դեպքում, էմպիրիկ խնդիրն էր՝ ինչպես է միտքը տեղեկացվում աշխարհի զգայություններով։ Սկզբում տեղեկացված լինելը նշանակում էր ձևավորված, հետագայում այս սկսեց նշանակել ստացված հաղորդագրություններ։ Քանի որ դրա գործողության վայրը տիեզերքից դեպի գիտակցություն էր շեղվում, տերմինի իմաստը տեղափոխվեց էր միասնություններից (Արիստոտելի ձևերը) միավորներով (զգայության)։ Տեղեկատվությունը ավելի ու ավելի քիչ էր վերաբերվում ներքին կարգադրությանը կամ ձևավորմանը, քանի որ էմպիրիզմը թույլ չէր տալիս զգայությունից դուրս որևէ նախնական մտավոր ձևի գոյություն։ Փոխարենը, տեղեկատվությունը եկավ վերաբերելու բեկորային, տատանվող, պատահական զգայություններին։ Տեղեկատվությունը, ինչպես ընդհանուր առմամբ վաղ աշխարհայացքը, աստվածային կառավարվող տիեզերքից տեղափոխվեց համակարգ, որը կառավարում էր ամենափոքր մասնիկների շարժումը։ Էմպիրիզմի հովանավորության ներքո տեղեկատվությունն աստիճանաբար տեղափոխվում էր կառուցվածքից դեպի հումք, ձևից դեպի նյութ, մտավոր կարգից դեպի զգայական ազդակներ »:
Ժամանակակից դարաշրջանում տեղեկատվության հայեցակարգի վրա ամենակարևոր ազդեցությունը գալիս է Կլոդ Շաննոնի և այլոց կողմից մշակված Տեղեկատվական տեսությունից։ Այս տեսությունը, սակայն, արտացոլում է հիմնարար հակասություն։ Նորթրուփը (1993) գրել է.
«Տեղեկատվության ուսումնասիրություն» կառուցողական գրքում՝ Միջդիսցիպլինար հաղորդագրություններ, Ալմախ և Մանսֆիլդ (1983), հիմնական տեսակետները հավաքեցին համակարգչային գիտության, արհեստական հետախուզության, գրադարանի և տեղեկատվական գիտությունների, լեզվաբանության, հոգեբանության և ֆիզիկայի, ինչպես նաև՝ սոցիալական գիտություններում։ Ալմախը (1983 , էջ 660) ինքն էլ համաձայն չէ տեղեկատվության հայեցակարգի օգտագործման հետ ազդանշանային փոխանցման համատեքստում, տեղեկատվության հիմնական զգայարանները, նրա կարծիքով, բոլորը վերաբերում են «ինչ-որ բան պատմելուն կամ ինչ-որ բան ասելուն։ Տեղեկատվությունը հասցեագրված է մարդու բանականությանը և ընդունվում է մարդու բանականությամբ»։ Մնացած բոլոր զգայարանները, ներառյալ դրա օգտագործումը ոչ մարդկային օրգանիզմների, ինչպես նաև, ընդհանուր առմամբ, հասարակության կողմից, ըստ Մաչլուփի, փոխաբերական են և, ինչպես կիբերնետիկայի դեպքում, անթրոպոմորֆիկ։
Հինտերլանդը (2007) նկարագրում է տեղեկատվության օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հայացքների միջև հիմնարար տարբերությունը և պնդում է, որ սուբյեկտիվ տեսակետին աջակցել են, ի թիվս այլոց, Բեյթ որդին, Յովիցը , Սպան-Հանսենը , Բրայերը , Բուկ երկիրը , Գոգուենը և Հինտերլանդը ։ Հինտերլանդը տվեց հետևյալ օրինակը.
«Դաշտի վրա գտնվող քարը կարող է տարբեր տեղեկություններ պարունակել տարբեր մարդկանց համար (կամ մեկ իրավիճակից մյուսը)։ Տեղեկատվական համակարգերում հնարավոր չէ յուրաքանչյուր անհատի համար գծագրել քարի բոլոր հնարավոր տեղեկատվությունը։ Ոչ ոք չի կարող կազմել «իրական» քարտեզագրումը։ Բայց մարդիկ տարբեր կրթական փորձ ունեն և տարբեր դերեր են խաղում հասարակությունում աշխատանքի բաժանման մեջ։ Դաշտում գտնվող քարը ներկայացնում է մի տեսակի տեղեկատվություն երկրաբանի համար, մեկ այլ `հնագետի համար։ Քարից ստացված տեղեկությունները կարող են քարտեզագրվել տարբեր կոլեկտիվ գիտելիքների կառուցվածքների, որոնք արտադրվել են, օրինակ ՝ երկրաբանության և հնագիտության կողմից։ Տեղեկությունները կարող են նույնացվել։ Տեղեկատվությունը կարող է նույնականացվել, նկարագրվել, ներկայացվել տեղեկատվական համակարգերում գիտելիքների տարբեր ոլորտների համար։ Իհարկե, կան շատ անորոշություններ և շատ բարդ խնդիրներ՝ որոշելու համար, թե արդյոք ինչ-որ բան տեղեկատվական է, թե՝ ոչ տվյալ բնագավառի համար։ Որոշ բնագավառներ ունեն փոխհամաձայնության բարձր աստիճան և համապատասխանության բավականին հստակ չափանիշներ։ Այլ բնագավառներ ունեն տարբեր, իրար հակասող պարադիգմներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պարունակում է քիչ թե շատ ազդեցիկ տեսակետ տարբեր տեսակի տեղեկատվական աղբյուրների վերաբերյալ (Հինթերլանդ, 1997, էջ 111)»։
Ակադեմիական կարգապահություն
Տեղեկատվական պատմությունը զարգացող կարգապահություն է, որը կապված է գրադարանի պատմության հետ, սակայն ավելի լայն է։ Կարևոր ներդրում և զննում կատարվեց Ալիստեր Բլաքի (2006) կողմից ։ Այս ոլորտում բեղմնավոր գիտնական է նաև Թոնի Ուելլերը, օրինակ ՝ Ուելլերը (2007, 2008, 2010a և 2010b)   ։ Որպես իր գործունեության մի մաս, Տոնի Ուելլերը պնդում է, որ կան կարևոր կապեր ժամանակակից տեղեկատվական դարաշրջանի և դրա պատմական նախադեպերի միջև   ։ Ռուսաստանից նկարագրություն կատարել է Վոլոդինը (2000) ։
Ալիստեր Բլաքի (2006, էջ 445) գրեց. «Այս գլխում ուսումնասիրվում են կարգապահության սահմանման և օրինականության հարցերը` տեղեկատվության պատմությունը բաժանելով դրա տարբեր բաղադրիչների․
«Ոլորտում ազդեցիկ մարմինները ներառում են Ամերիկյան Գրադարանի Ասոցիացիայի Գրադարանի Պատմության կլոր սեղանը, Գրադարանային Ասոցիացիաների և Ինստիտուտների Միջազգային Ֆեդերացիայի գրադարանի պատմություն բաժինը, իսկ Մեծ Բրիտանիայում ՝ Գրադարանային և Տեղեկատվության Պատմության Որակավորված Ինստիտուտի Գրադարանի և Տեղեկատվական Պատմության Խումբ։ Այս մարմիններից յուրաքանչյուրը վերջին տարիներին զբաղված է եղել՝ անցկացնելով գիտաժողովներ և սեմինարներ և նախաձեռնելով գիտական ​​ծրագրեր։ Գրադարանի Պատմության ակտիվ խմբերը գործում են շատ այլ երկրներում, այդ թվում ՝ Գերմանիայում (Գրադարանի պատմության Վոլֆենբուտելի Կլոր Սեղան, Գրքի Պատմություն և ԶԼՄ-ների պատմություն, որը գտնվում է Հերցոգ Աուգուստ Բիբլիոտեկում), Դանիայում (Գրադարանի Պատմության Դանիական Հասարակություն, որը տեղակայված է Գրադարանի և Տեղեկատվական Գիտությունների Թագավորական Դպրոցում), Ֆինլանդիայում (Գրադարանի Պատմության Ուսումնասիրության Խումբ, Թամպերեի Համալսարան), և Նորվեգիայում (Գրքերի և Գրադարանի Պատմության Նորվեգական Հասարակություն)։ Շվեդիան չունի այս թեմային նվիրված  որևէ պաշտոնական խումբ, բայց հետաքրքրությունը առաջանում է Բոդս քաղաքի գրադարանային թանգարանի առկայությամբ, որը ստեղծվել է Գրադարանային Թանգարանային Հասարակության կողմից և ղեկավարվել է Մագնուս Տորստենսոնի կողմից։ Գործունեությունը Արգենտինայում, որտեղ, ինչպես Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում, զարգացել է «գրադարանի նոր պատմություն», որը նկարագրված է Պարադայի կողմից (2004 թ.)» (Սև (2006, էջ 447)) ։
Տեղեկատվական Տեխնոլոգիա (ՏՏ)
ՏՏ տերմինը երկիմաստ է, թեև հիմնականում համակարգչային տեխնոլոգիաների հոմանիշն է։ Հայգ (2011, էջ 432-433) գրում է․
«Փաստորեն, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին վերաբերող հղումների մեծամասնությունը մշտապես վերաբերվել է համակարգիչներին, չնայած ճշգրիտ նշանակությունը փոխվել է ժամանակի ընթացքում (Կլին, 2006)։ Արտահայտությունն իր առաջին նշանավոր օգտագործումը ստացել է Հարվարդի Բիզնեսի Վերանայման հոդվածում (Haigh, 2001b, Leavitt & Whisler, 1958 ), որը նպատակ ուներ խթանել տեխնոկրատական տեսլականը բիզնեսի կառավարման ապագայի համար։ Դրա սկզբնական սահմանումը համակարգիչների, գործողությունների հետազոտման մեթոդների և սիմուլյացիայի տեխնիկայի համադրման ժամանակ էր։ Սկզբում ձախողվելով մեծ ուշադրություն գրավել (ի տարբերություն նման տերմինների, ինչպիսիք են՝ տեղեկատվական համակարգերը, տեղեկատվության մշակումը և տեղեկատվական գիտությունը)՝ այն վերափոխվեց նոր իմաստով քաղաքականության և տնտեսական շրջանակներում 1970-ական թվականներին։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիան այժմ նկարագրեց հաշվողական, մեդիա և հեռահաղորդակցական արդյունաբերության (և դրանց տեխնոլոգիաների) սպասվող կոնվերգենցիան՝ հասկանալի ոգևորության ալիքի ավելի լայն շրջանակներում համակարգչային հեղափոխության, հետարդյունաբերության հասարակության, տեղեկատվական հասարակության (Webster, 1995 ) և այլ նորաձև արտահայտությունների այն համոզմունքի համար, որ նոր էլեկտրոնային տեխնոլոգիաները խորապես բեկում էին անցյալը։ Քանի որ այն լայն տարածում գտավ 1980-ականների ընթացքում, ՏՏ-ն ավելի ու ավելի կորցրեց իր կապը հաղորդակցության հետ (և, ավաղ, ցանկացած մնացորդային կապ որևէ մեկի հետ, որ որևէ բանի մասին տեղեկացված էր), որպեսզի դառնա «համակարգիչ» ասելու նոր և ավելի հավակնոտ միջոց։ Այս գործընթացի վերջնական քայլը «տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների» կամ ՏՀՏ-ների վերջին ալիքն է,  որը իմաստ ունի միայն այն դեպքում, եթե ենթադրենք, որ տեխնոլոգիան կարող է տեղեկացնել առանց հաղորդակցվելու » ։
Որոշ մարդիկ օգտագործում են տեղեկատվական տեխնոլոգիա տերմինը համակարգչի մասին, որն օգտագործվում էր մինչև համակարգչի զարգացումը ։ Այնուամենայնիվ, այս տերմինը պետք է օգտագործվի որպես հետադարձ անվանում։
Տեղեկատվական հասարակություն
«Ասում են, որ մենք ապրում ենք «Տեղեկատվական դարաշրջանում», բայց դա բաց սկանդալ է, որտեղ չկա տեսություն, ոչ էլ նույնիսկ սահմանում այն տեղեկատվության մասին, որը բավական լայն և ճշգրիտ է, որպեսզի այդպիսի պնդումը իմաստալից լինի» (Գոգուեն, 1997) ։
Դանիացի ինտերնետային հետազոտող Նիլս Օլ Ֆինեմանը (2001) մշակեց լրատվամիջոցների ընդհանուր պատմություն։ Նա գրել է. «Որևէ հասարակություն գոյություն ունենալ չի կարող, որտեղ տեղեկատվության արտադրությունն ու փոխանակումը ունեն փոքր նշանակություն։ Այդ պատճառով չի կարելի արդյունաբերական հասարակությունները որևէ հետևողական ձևով համեմատել տեղեկատվական հասարակությունների հետ։ Արդյունաբերական հասարակությունները պարտադիր նաև տեղեկատվական հասարակություններ են, իսկ տեղեկատվական հասարակությունները կարող են լինել նաև արդյունաբերական հասարակություններ»։ Նա առաջարկեց հետևյալ մեդիա մատրիցը.
Տեղեկատվական գիտություն
Տեղեկատվական գիտության բազմաթիվ պատմաբաններ հիշատակում են Պոլ Օտլետին և Անրի Լա Ֆոնտաինին՝ որպես տեղեկատվական գիտությունների հայրեր`1895 թ.-ին Գրադարանագիտության Միջազգային Ինստիտուտի (IIB) հիմնադրմամբ ։ Տեղեկատվական գիտությունը 19-րդ դարի վերջին ի հայտ եկավ որպես փաստաթղթավորման գիտություն, որն, ընդհանուր առմամբ, վերանվանվեց տեղեկատվական գիտություն 1960-ականներին։
Հեթինգ Չուն (2010) տեղեկատվության ներկայացման և որոնման (IRR) պատմությունն ու զարգացումը դասակարգեց չորս փուլի։ «IRR-ի պատմությունը երկար չէ։ Հետահայաց հայացքը ոլորտին բնորոշում է աճող պահանջարկ, արագ աճ, ապակայունացման փուլ և ցանցային դարաշրջան՝ որպես IRR-ի զարգացման չորս հիմնական փուլերը"․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեղեկատվության գիտություն Կատեգորիա:Պատմություն
Կոմիտաս (երգչախումբ, Ռուսե)
Կոմիտաս, հայկական երկսեռ երգչախումբ Ռոսելում (Բուլղարիա)։ Հիմնադրվել է 1932 թվականին։
Կազմակերպիչները՝ Ա. Բերբերյան, է. Սաֆարյան, ղեկավարը՝ Մ. Անգելով։ Առաջին համերգը՝ 1934 թվականին։ «Երևան» մշակութային կազմակերպության ստեղծումով «Կոմիտաս» և «Հայ գուսան» երգչախմբերը միավորվել են առաջինի անվան տակ։ 1948 թվականից խմբավարն էր Կ. Կարապետյանը, 1952 թվականից՝ Ի. Միհրանյանը։ 1958 թվականին տոնվել է երգչախմբի հիմնադրման 25 ամյակը։ 1960 թվականին պարգևատրվել է Կիրիլի և Մեֆոդիի առաջին աստիճանի շքանշանով։
Համերգներ է ունեցել Բուլղարիայի քաղաքներում, մասնակցել փառատոների, մեծապես նպաստել հայ երգի տարածմանը։ Երկացանկը ընդգրկում է հայկական, բուլղարական և այլ ժողովուրդների երգեր, դասական երաժշտության նմուշներ։ Իրականացրել է օպերային ներկայացումների համերգային կատարումներ։
Կատեգորիա:Բուլղարահայ մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Բուլղարահայ երաժշտություն
Սպասո-Մաժարովկա
Սպասո-Մաժարովկա (Спасо-Мажарівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սպասո-Մաժարովկա գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,415 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,82 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կինն Էլչեից
Կինն Էլչեից (Dama de Elche, ), բազմագույն քարե կիսանդրի, որը հայտնաբերվել է 1897 թվականին L'Alcúdia հնագիտական վայրի մասնավոր տարածքում Էլչեից (Ալիկանտե, Իսպանիա) 2 կմ հարավ։ Կինը Էլչեից կիսանդրին հայտնի է որպես մ. թ. ա. 4-րդ դարի իբերիական քանդակ, որում նկատելի է ուժեղ հելլենիստական ազդեցություն ։ Ըստ կրոնական հանրագիտարանի՝ Կինը Էլչեից ուղակիորեն կապված է Տանիթի՝ Կարթագենցի աստվածուհու հետ, որին երկրպագել են փյունիկ-իբերիացիները։
Քանդակ
Բնօրինակ բազմագույն կիսանդրին ներկայացնում է գլխազարդ կրող մի կնոջ, որի դեմքի երկու կողմերում կան անիվանման գալարներ։ Թիկունքում առկա խոռոչից երևում է, որ այն կիրառվել է որպես թաղման ծիսակարգի սափոր։
«Կինը Գուարդամարից» քանդակն ակնհայտորեն նմանություններ ունի «Կինը Էլչեից» քանդակի հետ։ Այն ունի 50 սմ բարձրություն, թվագրվում է մոտավորապես մ.թ.ա. 400 թվական և հայտնաբերվել է Իսպանիայի Ալիկանտե համայնքի Գուարդամար դել Սեգուրա քաղաքի Գաբեսո Լուսերո փյունիկյան հնագիտական վայրում 1987 թվականին ։ Կինը Գուարդամարից քանդակը նույնպես ունի անիվանման գալարներ և վզնոցներ։
Կարծիքներ են եղել, որ այս քանդակը կարող է նստած արձանի մաս լինել, ինչպես «Կինը Բասայից» քանդակը կամ կանգնած քանդակի մաս, ինչպես «Կինը Սեռո դե լոս Սանտոսից» քանդակը, որը հայտնաբերվել է Իսպանիայի Մոնտեալեգրե դել Կաստիլո համայնքի Ալբասետե քաղաքի Սեռո դե լոս Սանտոս սրբավայրից։ Նրա վզնոցներն ու կախազարդը նման են «Կինը Բասայից» քանդակի զարդերին։
Այս երեք քանդակներն էլ ցուցադրվում են Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում։
Հայտնաբերում և հայրենադարձություն
Քանդակը հայտնաբերվել է 1897 թվականի օգոստոսի 4-ին երիտասարդ աշխատավոր Մանուել Կամպեյո Էսկլապեսի կողմից։ Պատմության այս հայտնի «տարբերակը» տարբերվում է Պերե Իբարայի (արձանագրությունների տեղական պահապանն է) պաշտոնական տարբերակից, որտեղ ասվում է, որ կիսանդրին գտնվել է Անտոնիո Մասինի կողմից։ Համաձայն նրա վարկածի՝ քանդակը հայտանբերել են Լա Ալկուդիա հնագիտական վայրի հարավարևելյան լանջը գյուղատնտեսական նպատակներով մաքրող ագարակում աշխատողները։
Էլչե կիսանդրու գտնվելու տեղը այժմ հնագիտական վայր է։ Ապացույցները գտնվել են իբերիա-փյունիկյան վայրում, որտեղից հայտաբերվել են նաև հռոմեական կոյուղի, պատեր, հռոմեական տներ, խճանկարներ, այդ թվում Սուրբ Աբդոնի կերպարանքով լամպը ձեռքին խճանկարը, որը 5-րդ դարում պատկանել է քրիստոնեական բազիլիկի։
Ֆրանսիացի հնագետ Պիեռ Փարիզը մի քանի շաբաթվա ընթացքում գնում է քանդակը և այն տեղափոխում Ֆրանսիա, որտեղ քանդակը ցուցադրվում է Լուվրում և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ պահպանվում է։ Վիշի և ֆրանսիական կառավարությունների բանակցությունների արդյունքում քանդակը Իսապնիա է վերադարձվում 1940-1941 թվականներին։ 1941 թվականի հունիսի 27-ին այն ցուցադրվում է Մադրիդի Պրադո թանգարանում, այնուհետև տեղափոխվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարան, որտեղ էլ այժմ գտնվում է։
Հնագիտական կեղծիք
1995 թվականին արվեստի պատմաբան Ջոն Մոֆիտը, ով մասնագիտացել է նկարչության մեջ, հրատարակում է Art Forgery: The Case of the Lady of Elche («Արվեստի խաբեություն։ Կինը Էլչեից») գիրքը, Ֆլորիդայի համալսարանական հրատարակչություն, որտեղ նա պնդում է, որ կիսանդրին ստեղծվել է գեղարվեստի ժամանակաշրջանի սիմվոլիզմի նմանությամբ։
Իսպանական հնագիտության փորձագետները մերժեցին Մոֆիտի տեսությունը և «Կինը Էլչեից» քանդակը ընդունեցին որպես հին իբերիական ստեղծագործություն ։
2011 թվականին Մարիա Պիլարը միկրոմասնիկներով և էլեկտրոնային միկրոսկոպով ուսումնասիրում է քանդակի թիկունքի խոռոչը և եզրակացնում, որ այնտեղ կան մարդկային ոսկորների մոխիրներ, որ այն կիրառվել է իբերիական ժամանակաշրջանում և օգտագործվել է որպես թաղման ծիսակարգի սափոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարանային նմուշներ Կատեգորիա:Մ․ թ․ ա․ 500-301 քանդակներ Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի նմուշներ Կատեգորիա:Կանանց քանդակներ
Խարսաիմ
Խարսաիմ (Харсаим), գյուղ Ռուսաստանի, Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Պրիուրալսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Պրիուրալսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1937 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սիդորի (այլ կիրառումներ)
Սիդորի, կարող է վերաբերել՝
Սիդորովկա (այլ կիրառումներ)
Սիդորովկա, կարող է վերաբերել՝
Ռոշչինսկի (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)
Ռոշչինսկի (Рощинский, Рощинский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Հայկական թատրոն
Հայկական թատրոն, հունական և հռոմեական թատրոնների հետ միասին աշխարհի ամենահին թատրոնների շարքին է դասվում ։ Թատերարվեստի հնագույն և ժողովրդական տեսակը պարերգական (խորային) դրաման է, որն իր ազդեցությունն է ունեցել առաջավորասիական, բալկանյան և ապենինյան ժողովուրդների բանահյուսության մեջ։ Մշակութային այս միջավայրում է կազմավորվել նաև հայ ժողովրդական և խորհրդապաշտական դրաման իր պարերգային տեսակով։ Թատերական այդ հին համակարգը չի պահպանվել, բայց թողել է իր լեզվական հետքերը։
Հին հայկական թատրոն
Հայկական թատրոնն առաջացել է մ.թ.ա. I հազարամյակում՝ ստրկատիրական համայնական կարգերի ժամանակ Գիսանե և Անահիտ աստվածուհիներին նվիրված ծիսակատարություններից։ Հայկական պրոֆեսիոնալ թատրոնն առաջացել է հելլենիստական դարաշրջանի հայկական միապետություններում ողբերգությունից և ժողովրդական կատակերգությունից։