cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սիլավենգո
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Գերմանո դ’Աուխերեն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Յոդենսավաննա
Յոդենսավաննա (Jodensavanne), լքված հրեական ավան և գերեզմանատան տարածք Սուրինամում, որը նշանավորում է Արևմտյան կիսագնդի եվրոպական գաղութացման կարևոր փուլը։ Յոդենսավաննայի ավերված սինագոգը Հարավային Ամերիկայի ամենահին սինագոգն է:
Իսպանական ինկվիզիցիայից փախած հրեաներին Սուրինամում ջերմորեն են ընդունել նախ բրիտանական, այնուհետև՝ հոլանդական գաղութային իշխանությունները։ Որպես հրեա վերաբնակիչներին գրավելու պետական ​​քաղաքականության մաս՝ հրեաներին տրվել են հատուկ արտոնություններ ՝ կրոնի ազատություն, հողերի և անշարժ գույքի սեփականության իրավունք։
Ներկայում Յոդենսավաննայից պահպանվել են Berache ve Shalom սինագոգի ավերակներն ու երեք գերեզմանատուն, որտեղ շիրմաքարերի գրությունները հիմնականում եբրայերեն են և պորտուգալերեն ։ Կասիպորայի գերեզմանատան ամենահին գերեզմանը թվագրվում է 1667 թվականով, իսկ ընդհանուր առմամբ գերեզմանատան տարածքում կա մոտ 450 գերեզման։ Շիրմաքարերի մեծ մասը պատրաստված է մարմարից, մնացածը՝ աղյուսից։
Պատմաբան Նատալի Զեմոն Դևիսն ուսումնասիրել է 18-րդ դարի Յոդենսավաննայի կյանքը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով Դևիդ Իսահակ Քոհեն Նասիի (ծնվ․՝ 1747) և հրեական համայնքում սևամորթների ու սպիտակամորթների հարաբերությունների վրա ։ 2016 թվականին տպագրված նրա «Regaining Jerusalem» հոդվածում մանրամասն նկարագրվել է Փեսախի տոնումը Յոդենսավաննայում ։
Ալեքսանդրիա (Հունաստան)
Ալեքսանդրիա (Αλεξάνδρεια), քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 10 մետր բարձրության վրա, Վարիայից 24 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք, Սալոնիկից 42 կիլոմետր դեպի արևմուտք և Աթենքից 315 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Վարչական կենտրոնը համանուն համայնքն է, որը գտնվում է ծայրամասային միավոր Կենտրոնական Մակեդոնիայում։ 2011 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ բնակչության թիվը կազմում է 14821 մարդ։ Ալեքսանդրիան արագ զարգացող քաղաք է, որը կենտրոնացած է գյուղատնտեսության, առևտրի, այլընտրանքային զբոսաշրջության եւ այլընտրանքային գործողությունների վրա ։
Յոդենսավաննա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Սուրինամում Կատեգորիա:Սուրինամի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հրեական գերեզմանոցներ
Ալեքսանդրիա (Հունաստան)
Տրանսպորտ
Քաղաքի միջով է անցնում Աթենքի ազգային թիվ 1 ճանապարհը՝ Աթենք-Սալոնիկ։ Ազգային թիվ 4 ճանապարհն Ալեքսանդրիան կապում է Կոզանի քաղաքի հետ։ Քաղաքի հարավային մասով անցնում է «Էգնատիա» թիվ 2 ավտոպողոտան՝ Եվրոպական E90 երթուղու մի հատվածը։
Քաղաքում են գտնվում Սալոնիկ-Բիտոլա երկաթուղու «Ալեքսանդրիա» կայարանը և Սալոնիկի արվարձանային երկաթուղու 2-րդ գիծը։
Ալեքսանդրիա միություն
Յիդաս միությունն ստեղծվել է 1918 թվականին : Ալեքսանդրիա ընդհանրական միության մեջ են մտնում երեք բնակավայրեր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է 15864 մարդ։ Մակերեսը 61,693 քառակուսի կիլոմետր է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Տալայա (գետ, թափվում է Բայկալ)
Տալայա (Талая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իրկուտսկի մարզում Սլյուդյանսկի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Հոսում է դեպի հյուսիս-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգարա Բալկանյան ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բայկալ գետն է։։ Գետի գետային ավազանը Բայկալ գետն է։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բենջամին Ֆելիքս
Բենջամին Արելյանո Ֆելիքս (Benjamín Arellano Félix հայտնի է նաև «Աստված» անունով, ), մեքսիկացի խոշոր թմրավաճառ։ Տիխուանայի թմրակարտելի նախկին առաջնորդը։ Լինելով կարտելի առաջնորդ, Ֆելիքսը վերահսկում էր թմրանյութերի վաճառքը Ստորին Կալիֆոռնիա նահանգի հյուսիս-արևմտյան հատվածում ։ Ապրանքի ծավալը կազմում էր ԱՄՆ ներմուծված կոկաինի ընդամենը մեկ երրորդը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մեքսիկայի Կուլյական քաղաքում։ Ունի ևս 6 եղբայր ու 3 քույր։ 1980-ականներին նա արդեն երևելի էր մեքսիկական թմրավաճառության ասպարեզում։ Առաջին անգամ ձերբակալվել է մեքսիկական ոստիկանության կողմից 1982 թվականի մարտի 18-ին։ Սակայն այդ ժամանակ Ալերյանոն խուսափեց պատժից։ Մեքսիկական կառավարությունը Բենջամին Ֆելիքսի գտնվելու վայրի մասին տեղեկատվության համար սահմանել էր 2.000.000 ԱՄՆ դոլար պարգև։ Սակայն ազդեցիկ հովանավորների և մեքսիկական իրավապահ համակարգի կոռումպացվածության շնորհիվ, նարկոբարոնին հաջողվել է խուսափել ձերբակալությունից ևս 20 տարի։ Վերջապես մեքսիկական ոստիկաններին հաջողվել է դուրս գալ հայտնի նարկոբարոնի հետքին՝ դստեր միջոցով։ 2002 թվականի մարտի 9-ին Բենջամին Ֆելիքսը ձերբակալվեց Պուեբլայում։
Երկար դատավարությունից հետո Մեքսիկայում նա դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման։ Որից հետո 2011 թվականի ապրիլի 29-ին հանձնվել է ԱՄՆ-ին, որտեղ նույնպես կանգնել է դատարանի առաջ, և 2012 թվականի ապրիլի 2-ին դատարանը Բենջամին Ալերյանո Ֆելիքսին մեղավոր ճանաչեց թմրանյութերի վաճառքի և փողերի լվացման մեջ ու դատապարտեց 25 տարվա ազատազրկման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի թմրաբարոններ
Սանտյագո Արիաս
Սանտյագո Արիաս (Santiago Arias, ), կոլումբիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ատլետիկո Մադրիդի և Կոլումբիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ պաշտպանի դիրքում ։
Վաղ կարիերա
Արիասը Լա Էկիդադի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2009 թվականի ապրիլի 6-ին՝ Ինդեպենդիենտե Մեդելյինի դեմ խաղում ։ Լա Էկիդադի առաջին թիմի կազմում Արիասը անցկացրեց 28 հանդիպում։
2011 թվականի հունիսի 21-ին Արիասը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Սպորտինգ Լիսաբոնի հետ ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց նոյեմբերի 6-ին՝ փոխարինելով Մատիաս Ֆերնանդեսին Ունիան Լեյրիայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Սպորտինգի մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2012 թվականի փետրվարի 11-ին՝ Մարիտիմուի դեմ խաղում ։ 2012 թվականի փետրվարի 22-ին կոլումբիացին գոլային փոխանցում տվեց Նասիոնալի դեմ խաղում ։ Սպորտինգում Արիասը հիմնականում հանդես էր գալիս ակումբի երկրորդ թիմում, և Սպորտինգի կազմում անցկացրած 2 մրցաշրջաններում մասնակցեց ընդամենը 10 հանդիպման առաջին թիմում։
ՊՍՎ Էյնդհովեն
2013 թվականի հուլիսի 14-ին Արիասը 4 տարվա պայմանագիր կնքեց ՊՍՎ Էյնդհովենի հետ ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 3-ին՝ ԱԴՕ Դեն Հաագի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց սեպտեմբերի 19-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Լուդոգորեցի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2014 թվականի փետրվարի 8-ին՝ Տվենտեի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Արիասը անցկացրեց 32 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Իր առաջին հանդիպումը Չեմպիոնների Լիգայում Արիասը անցկացրեց 2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ Մանչեսթեր Յունայթեդի դեմ խաղում ։ Առաջին գոլը այս մրցաշարում խփեց 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ Բավարիայի դեմ խաղում ։ 2017-18 մրցաշրջանում կոլումբիացին անցկացրեց 30 հանդիպում առաջնությունում՝ դառնալով 3 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Այս մրցաշրջանում ՊՍՎ-ն հաղթեց Նիդերլանդների առաջնությունը, իսկ Արիասը ճանաչվեց մրցաշարի լավագույն ֆուտբոլիստ և ընդգրկվեց մրցաշրջանի խորհրդանշական հավաքականում ։
Ատլետիկո Մադրիդ
2018 թվականի հուլիսի 31-ին Արիասը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ատլետիկո Մադրիդի հետ   ։ Իր դեբյուտը Լա Լիգայում նշեց սեպտեմբերի 1-ին՝ փոխարինելով Խոսե Խիմենեսին Սելտա Վիգոյի դեմ խաղում  ։ Ատլետիկոյի կազմում իր առաջին գոլը խփեց 2019 թվականի հունվարի 19-ին՝ Հուեսկայի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Արիասը անցկացրեց 33 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
Արիասը ներկայացրել է Կոլումբիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2009 թվականին նա Մ17 հավաքականի կազմում մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը ՝ անցկացնելով 6 հանդիպում և օգնելով իր թիմին զբաղեցնել 4-րդ հորիզոնականը առաջնությունում ։ 2011 թվականին Արիասը Կոլումբիայի մինչև 20 տարեկանների երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցեց Հարավային Ամերիկայի և աշխարհի առաջնություններին ։ Նույն թվականին նա Մ20 հավաքականի հետ հաղթեց Տուլոնի առաջնությունը ՝ թիմի մեկնարկային կազմում մասնակցելով բոլոր 5 հանդիպումներին։
2016 թվականին Արիասը Կոլումբիայի ազգային հավաքականի կազմում մասնակցեց Կոպա Ամերիկային ։ Այստեղ նա անցկացրեց 5 հանդիպում, իսկ Կոլումբիան զբաղեցրեց 3-րդ հորիզոնականը առաջնությունում ՝ 3-րդ տեղի համար խաղում հաղթելով ԱՄՆ-ին  ։ 2018 թվականի մայիսին Արիասը ընդգրկվեց Կոլումբիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում  ։ Առաջնությունում նա անցկացրեց 4 հանդիպում, իսկ Կոլումբիան դուրս մնաց 1/8 եզրափակչում  ՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Անգլիային  ։
2019 թվականի մայիսի 30-ին Արիասը ընդգրկվեց Կոլումբիայի՝ Կոպա Ամերիկայի համար վերջնական կազմում  ։ Նա անցկացրեց 2 հանդիպում, իսկ Կոլումբիան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչից  ՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Չիլիին  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 23-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 23-ի դրությամբ
Ակումբային
ՊՍՎ Էյնդհովեն
Ատլետիկո Մադրիդ
Միջագզային
Կոլումբիա Մ20
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Կոլումբիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Էկիդադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպորտինգ Լիսաբոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գրանադայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Սերգեյ Գրիգորյանց
Սերգեյ Իվանի Գրիգորյանց (Сергей Иванович Григорьянц, ), խորհրդային նշանավոր այլախոհ, քաղբանտարկյալ, լրագրող, գրականագետ, «Գլասնոստ» իրավապաշտպան հիմնադրամի նախագահ։ Ազատության ոսկե գրիչ մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ունի հայկական ծագում ։ Սովորել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, Ռիգայի քաղավիացիայի ինժեներների ուսումնարանում և Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում։ 1975 թ. ձերբակալվել է ՊԱԿ-ի կողմից հակախորհրդային քարոզչության մեղադրանքով և ենթարկվել հինգ տարվա ազատազրկման։ 1982—1983 թվականներին տարածել է ինքնահրատ նյութեր ԽՍՀՄ-ում մարդու իրավունքների խախտման մասին, ինչի համար 1983 թ. ենթարկվէլ է յոթ տարվա ազատազրկման խիստ ռեժիմով։ 1987 թ. համաներումից հետո ազատվել է, շարունակել իրավապաշտպան գործունեությունը, աջակցել Արցախյան գոյապայքարին։ Հետազոտել է 1977 թ. Մոսկվայի պայթյունները ։
Քննադատել է Պուտինի գործունեությունը։ Որդին՝ լրագրող Տիմոֆեյ Գրիգորյանցը, սպանվել է չբացահայտված հանգամանքներում։
Թաղված է Մեդվեդկովոյի գերեզմանոցում (Մոսկվա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ գրաքննադատներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ
Շապադա դուս Վեադեյրուս
Շապադա դուս Վեադեյրուս (Chapada dos Veadeiros), ազգային պարկ Բրազիլիայում, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ (2001) ։ Դա հնագույն սարավանդ է, որի տարիքը 1,8 միլիարդ տարի է ։ Աշխարհագրական տեսանկյունից այգին գտնվում է Գոյաս նահանգում։ Այն հիմնադրվել է 1961 թվականի հունվարի 11-ին՝ 6250 կմ² տարածքով։ Հետագա տարիներին այգու տարածքը բազմիցս կրճատվել է և ներկայում կազմում է 650 կմ²։ 2017 թվականի հունիսին Բրազիլիայի նախագահ Միշել Թեմերը հայտարարել է այգու տարածքը մինչև 2400 կմ² ընդարձակելու մասին ։
Ֆիզիկաաշխարհագրական բնութագիր
Տարեկան միջին ջերմաստիճանը 24-26 աստիճան է։ Նվազագույնը լինում է 4-8 աստիճան, իսկ առավելագույնը՝ 40-42:
Սարավանդը, որի վրա գտնվում է այգին, գտնվում է ծովի մակարդակից 600-ից 1650 մ բարձրության վրա։ Այն Կենտրոնական Բրազիլիայի ամենաբարձր հարթավայրն է։ Գերիշխող լեռնագագաթը Սեռա դա Սանտանան է (1691 մ)։ Լեռները կազմված են քվարցից, որոշ տեղերում երևում են բյուրեղները։ Կան մեծ թվով ջրվեժներ, որոնցից ամենամեծը՝ Ռիո Պրետո ջրվեժը, ունի 120 մ բարձրություն։
Այգում կան ավելի քան 25 տեսակ խոլորձներ, արմավենիներ, պղպեղազգիներ և այլն։ Կենդանիներից և թռչուններից հանդիպում են յագուարներ, ճահճային եղջերուներ, գետակինճեր, զրահակիրներ, տուկաններ, անգղեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Բրազիլիայում Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Խարլախտա
Խարլախտա (Харлахта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իրկուտսկի մարզում՝ Սլյուդյանսկի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ լճի ափում՝ Բայկալսկ քաղաքի մոտ։ Գետի երկարությունը 10 կմ է, ավազանի տարածքը 14,8 կմ2 է։ Խարլախտայի ակունքը գտնվում է 1380 մ բարձրության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Need for Speed
Need for Speed, հայտնի է նաև անվան սկզբնատառերով՝ NFS ։ Հանդիսանում է Electronic Arts-ի և Ghost Games-ի կողմից ստեղծված վազքային վիդեո խաղ ։ Սերիան կենտրոնանում է փողոցային մրցավազքի շուրջ և ընդհանրապես հանձնարարում է խաղացողներին լրացնել տարբեր տեսակի մեքենաներ, իսկ տեղական իրավապահներին՝ խուսափել ոստիկանության հետապնդումներից։ 1994 թվականին սերիան թողարկեց իր առաջին խաղը՝ Need for Speed-ը ։
Need for Speed-ը շատ լավ ընդունված է խաղացողների կողմից։ Դա բոլոր ժամանակների ամենահաջողակ վիդեո խաղերից մեկն է, որը վաճառվել է ավելի քան 150 մլն օրինակով ։ Իր մեծածավալ վաճառքի շնորհիվ, արտոնությունը ընդլայնել է լրատվամիջոցների այլ ձևերը, ներառյալ՝ ֆիլմերի հարմարեցումը և լիցենզավորված Hot Wheels խաղալիքները։
2013 թվականի օգոստոսին, քննադատության խաղերի անկումից հետո, հայտարարվեց, որ շվեդական «Ghost Games»-ը կստանա «Need for Speed» խաղը վերահսկելու գլխավոր շարքի ապագա զարգացումը։ Այն ժամանակ, Ghost Games-ի աշխատողների 80%-ը բաղկացած էր նախկին Criterion Games-ի աշխատակիցներից ։
Խաղային գործընթաց
Need for Speed-ի բոլոր խաղերը հիմնված են միևնույն հիմնարար կանոնների վրա և ունեն նույն մեխանիկան։ Խաղացողը վերահսկում է մրցավազքի համար անհրաժեշտ մեքենան` մասնակցելով տարբեր խաղացողների հետ, որի նպատակն է հաղթել նրանց ։ Մրցաշարում կարիերայի ռեժիմում խաղալու դեպքում խաղացողը պետք է հաղթի մի շարք մրցավազքեր, բացելու նոր ավտոմեքենաներ և արահետներ։ Յուրաքանչյուր մրցավազքից առաջ, խաղացողը ընտրում է մեքենա և անցակետ (ավտոմատ կամ մեխանիկական) ։ Սերիայի բոլոր խաղերը ունեն ներկառուցված բազմաֆունկցիոնալ ռեժիմ, որը թույլ է տալիս մրցել միմյանց հետ՝ տեղական ցանցով կամ ինտերնետով ։ Չնայած բոլոր խաղերը նույն շարքին են պատկանում, սակայն նրանց ձևն ու ուղղությունը տարբեր են։ Օրինակ, որոշ խաղերում մեքենաները կարող են մեխանիկական կամ տեսողական վնասվածքներ ստանալ ։ Ոմանց համար կա իրատեսական ֆիզիկա, որով խաղացողները կարողանում են որոշել մյուսների ավտոմեքենաների մոդելները ։ Այս խաղում մրցավազքերը տեղի են ունենում իրական շրջաններում՝ Նյուրբուրգրինգում, Լագունա Սեկայում։ Նաև մրցավազքերը տեղի են ունենում Լոնդոնի և Չիկագոյի կախարդական փողոցային երթուղիներում ։
Ավտոմեքենայի տյումինգի հայեցակարգը զարգացել է յուրաքանչյուր նոր խաղի հետ միաժամանակ ։ Սերիայի ավելի վաղ թողարկված խաղերում նա կենտրոնացված էր հիմնականում մեքենայի ներքին մեխանիկայի վրա, այլ ոչ թե տեսքի։ Յուրաքանչյուր խաղ ապահովում է որոշակի տեսակի մեքենաների տյումինգ, որը կարող է սահմանվել տարբերակներից անցում կատարելու միջոցով ։ От Underground-ից մինչև ընթացիկ խաղ, մեքենայի կարգավորումները նման են 2001 թվականին «Ֆարսաժ» ֆիլմի ցուցադրմանը։ Տյումինգը բաժանված է երկու կատեգորիաներից՝ արտաքին փոփոխություններից և արտադրողականության կարգավորումներից ։ Խաղացողի մեքենայի տեսքը գնահատվում է զրոյից մինչև տասը բալերով ։ Երբ մեքենան հասնում է բավականին բարձր վիզուալ վարկանիշի, խաղացողը հայտնում է, որ մեքենան իրավունք ունի հայտնվել ամսագրի էջում, որից հետո խաղացողը պետք է որոշակի տեղ անցնի մեքենան լուսանկարելու համար  ։
Բոլոր մրցավազքային խաղերի նման, Need for Speed-ը նույնպես առաջարկում է խաղացողի համար մատչելի ավտոմեքենաների լայն ցանկ ։ Սերիայի մեքենաները բաժանված են չորս անվանակարգերի՝ supercar-ի, car tuning-ի, muscle car-ի և հատուկ տրանսպորտային միջոցների։ Սկզբում մրցավազքը տեղի ունեցավ միջազգայնորեն՝ ընդգրկելով Ավստրալիան, Եվրոպան, Աֆրիկան և այլ վայրեր ։
Զարգացում և շտկումներ
Need for Speed ​​սերիայի Distinctive Software-ն մշակվել է Վանկուվերի (Կանադա) վիդեո խաղային ստուդիայում ։ Մինչև 1991 թվականը Electronic Arts ընկերությունը ունեցավ մեծ ձեռքբերումներ ։ Նա արդեն ստեղծել էր Stunts և The Duel: Test Drive II-ը։ 1992 թվականի վերջից սկսած ընկերությունը սկսել է զարգացնել Need for Speed-ը ։ 2009 թվականին Slightly mad Studios ընկերությունը թողարկել է Need for Speed: Shift-ը։ 2011 թվականին Slightly mad Studios-ը հրապարակել է Shift 2-ը ։
Ծանոթագրություններ
Նշումներ <references group="A" />Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղերի սերիաներ Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
Բրիմով
Բրիմով, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վալյադոլիդի տաճար
Վայլադոլիդի տաճար (Catedral de Nuestra Señora de la Asunción), կաթոլիկ եկեղեցի, Իսպանիայի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Վալյադոլիդ քաղաքում։ Տաճարի հիմնական նախագծողը Խուան դե Էրեյրան է։ Խուան դե Էրեյրան տաճարը կառուցել է Վերածննդի ճարտարապետության ոճով։
Տաճարի բնօրինակ դիզայնը համապատասխանում է Եվրոպայի ամենախոշոր տաճարների դիզայնին։ Սկզբում նախատեսվում էր տաճարը դարձնել Իսպանիայի մայր տաճարների գլխավորը, սակայն իրականացվեց ծրագրի 40-45%-ը, քանի որ ռեսուրսները բացակայում էին, և տաճարը բարդ հիմքերով էր, գտնվում է բաց տարածքում։
Պատմություն
Տաճարն ունի Գոթական կոլեգիալ եկեղեցիների կառուցվածք, որը սկսվել է 15-րդ դարում։ Վալյադոլիդը երկար ժամանակ չի ունեցել եպիսկոպոս, այս իսկ պատճառով չի ունեցել նաև տաճար։ Այնուամենայնիվ, երբ ձեռնադրվեց Վայլադոլիդի եպիսկոպոսը, որոշվեց Վերածննդի ճարտարապետության ոճով կառուցել ավելի մեծ տաճար, որը հարմար է քաղաքի նոր կարգավիճակին։
Երբ սկսվեց տաճարի շինարարությունները, Վայլադոլիդը դե ֆակտո Իսպանիայի մայրաքաղաքն էր, իսկ թագավորը՝ Ֆիլիպ II Հաբսբուրգը։ Այնուամենայնիվ, ռազմավարական և աշխարհաքաղաքական պատճառներով, 1560-ական թվականներին մայրաքաղաքը տեղափոխվեց Մադրիդ, իսկ տաճարի կառուցման համար դրամահավաքը դադարեցվեց։ Վալյադոլիդի տաճարի կառուցումը չի ավարտվել Էրեյրայի նախագծով, և հետագայում հիմնական ճակատամասը փոփոխվեց 17-րդ և 18-րդ դարերում Չուրիգուերայի (Churriguera) կողմից։
Նկարագրություն
Տաճարը 1931 թվականին հայտարարվել է մշակութային կառույց, և նվիրվել է Սուրբ Մարիամ Աստվածածնին ( Nuestra Señora de la Asunción)։ Չնայած Վալյադոլիդի տաճարը նախագծվել է Խուան դե Էրեյրան, սակայն հիմնական շինարարությունն արվել է իր աշակերտների կողմից 17-րդ դարում։ Տաճարի նախագիծը հիմնականում ճակատամասի երկու կողմերում աշտարակներով ուղղանկյուն է, և երկու բուրգ, սրբարան։
Տաճարն ունի երեք միջանցք, երկու մեծ դռներ՝ իր ծայրերում։ Մատուռը և երգչախմբի ախոռը կառուցված է նույն տեղում՝ աղոթարանի առջև։ Բացի այդ նախատեսվում էր տաճարի երկու կողմում կառուցել մատուռներ, որոնք կառուցվեցին հենակներով։ Առայժմ կառուցվել է եկեղեցու միայն կեսը, իսկ երկու աշտարակներից այժմ կա միայն մեկը, որը չի մտնում Էրեյրանի ծրագրերի մեջ։
Հիմնական ճակատամասի ստորին հատվածը ստեղծվել է դորիական օրդերով։
18-րդ դարում Ալբերտո Չուրիգուերան կառուցեց ճակատամասի երկրորդ մասը, Էլ Էսկորիալ տաճարի կրկնօրինակումով։ Կանգնեցվել են Սուրբ Ամբրոսիոս Մեդիոլանցիի, Սուրբ Ավրելիոս Օգոստինիոսի, Գրիգոր I-ի (Հռոմի պապ) և Հիերոնիմոսի արձանները։ Այնուհետեև կառուցվել է աշտարակը՝ հանդերձատան կողքին, սակայն այն Լիսաբոնի երկրաշարժից հետո տուժեց, և 1841 թվականին վերջնականապես ավերվեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի տաճարներ
Սերջո Լեոնե
Կենսագրություն
Սերջո Լեոնեն ծնվել է կինոարվեստագետի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Վինչենցո Լեոնեն նույնպես ռեժիսոր էր, ով նկարահանում էր ֆիլմեր, օգտագործելով Ռոբերտո Ռոբերտի մականունը, մայրը՝ Բիչե Վալերիան, դերասանուհի էր։
Ֆիլմագրություն
Ինչպես և շատ ռեժիսորներ Լեոնեն սկսեց իր կարիերան, որպես ռեժիսորի օգնական, հենց դրա շնորհիվ էլ նա մասնակցեց այնպիսի հզոր կինոպրոեկտների, հայտնի փեփլումաների` «Բեն Գուռի» (1959) և «Quo vadis»-ի (1951) նկարահանումներին։ 1958 թվականին նա փորձեց իրեն, որպես սցենարիստ, և հետագայում էլ իր բոլոր ֆիլմերի սցենարների հեղինակ դարձավ հենց ինքը։ 1959 թվականին Մարիո Բոնարը, ով այդ ժամանակ նկարահանում էր փեփլումա ժանրում՝ «Պոմպեյի Վերջին Օրերը», հիվանդացավ և չկարողացավ շարունակել ֆիլմի նկարահանումները։ Ֆիլմը իր ավարտին հասցրեց ռեժիսորի օգնական՝ Սեջիո Լեոնեն։ Չնայած այս ամենին, ֆիլմի տիտրերում Լեոնեի անունը նշված չէր։ Նրա դեբյուտային ֆիլմը կարելի է համարել 1961 թվականին նկարահանված «Հռոդոսյան Կոլոսը»։ Ֆիլմը ամբողջությամբ ֆրանսերեն լեզվով է, չնայած դրան ֆիլմի հեղինակները բոլորն էլ Իտալիայից էին, իսկ ահա ռեժիսորը ընդհանրապես չգիտեր ֆրանսերեն և օգտվում էր թարգմանչի ծառայություններից։ Այս ամենը ֆիլմի հիմնական հովանավորների պահանջն էր։ Հարցազրույցներում Սեջիոն միշտ ասում էր, որ ստեղծել է «Հռոդոսյան Կոլոսը» միայն նրա համար, որ կարողանա վճարել իր մեղրամիսը Իսպանիայում, չէ՞ որ Լեոնեն 1960 թվականին ոչ միայն իր առաջին ֆիլն էր ստեղծել, այլ նաև ամուսնացել էր։
Դոլարային եռագրություն
1960-ական թվականների սկզբներին Լեոնեն ուշադրությունը պատմական ժանրից շեղեց դեպի վեսթերները։ Նրա առաջին վեսթերնի՝ "A Fistful of Dollars" («Մի բուռ փողերի հետևում») -ի սյուժեն նա վերցրել է ճապոնացի ռեժիսոր Ակիրա Կուրոսավիի «Թիկնապահը» ֆիլմից։ Լեոնեն տեղափոխում է դեպքերը Ճապոնիայից՝ Վայրի Արևմուտք, իսկ գլխավոր հերոս՝ սամուրային, փոխարինում է՝ ազատ նետահարով։ Գլխավոր հերոսի դերի համար հրավիրվում են նախկինում վեսթերներում նկարահանված՝ Չարլզ Բրոնսոնին և Հենրի Ֆոնդային, որոնք հրաժարվում են դերից։ Վերջապես, գլխավոր դերը խաղում է, այդ ժամանակ ոչ այնքան հայտնի՝ Քլինթ Իսթվուդը։ Կինոն, նկարահանված լինելով Իսպանիայում, իտալացի դերասանների հետ, Էննիո Մարիկոնեի երաժշտությամբ, հիմք է դնում «սպագետտի-վեսթերն» ժանրին։ Ֆիլմը նաև բացում է սպագետտի-վեսթերների դարաշրջանը և բացահայտում ժանրը բնութագրող շատ շերտեր։ (Այս ժանրին պատկանող ֆիլմերը իրենցից ներկայացնում են, ոչ այնքան ռեալիստական ստեղծագործություններ, որքան կինեմատոգրաֆիական առակներ։ Ֆանտաստիկ կերպարների շեշտված դիպուկությունը տեղափոխում է ֆիլմի ակցենտը սյուժետային լոգիկայից՝ դեպի հանդիսատեսի շարքերը։ Բնավորությունների էպիկականությունը և մի քանի այլ նրբություններ թույլ են տալիս հստակ տարանջատել ամերիկյան վեսթերները` սպագետտի-վեսթերներից։ Ամերիկյան արտադրության վեսթերները հավակնում են ռեալիստական լինել, իսկ Լեոնեի ֆիլմերում դա չի նկատվում)։ Լինելով բավականին տիպիկ սյուժետային ռիմեյքը Կուրասավիի «Թիկնապահի», "A Fistful of Dollars"-ը ոչ մի կերպ չի նույնանում իր բնօրինակին։ Սա էլ հենց պատճառ է դառնում դատական պրոցեսի․ Կուրոսավին փորձում է հեղինակային իրավունքները պաշտպանել։ Լեոնեի ճապոնացի ռեժիսորին ուղղված նամակում ասվում է․ «Սա շատ լավ ֆիլմ է, բայց այն իմն է»։ Չնայած այս ամենին Լեոնեն պարտվում է դատը և ստիպված է լինում վճարել 100 հազար դոլար, ֆիլմի շահույթի 15 տոկոսը, ինչպես նաև զիջել ֆիլմի վարձույթի իրավունքները՝ Ճապոնիայում, Հարավային Կորեաում և Թայվանում։ Շուտով հաջորդում են ֆիլմի երկու շարունակությունները՝ «Մի քանի դոլար ավել» և «Լավը, վատը, չարը»։ Վերջիններում, բացի Իսթվուդից, խաղում է ամերիկացի դերասան Լի Վան Քլիֆը։ Բոլոր երեք ֆիլմերը, միացած լինելով գլխավոր հերոս՝ «Անանուն մարդը»-ով, ստանում են «Դոլարային եռագրություն» անվանումը։
Մի քանի դոլլարով ավել
Եռագրության հաջորդ ֆիլմը՝ «Մի քանի դոլարով ավել»-ն է, որը դուրս եկավ էկրաններ հենց նույն տարում, ինչ "A Fistful of Dollars"-ը։ Ֆիլմի կենտրոնում երկու «գլուխների որսորդներ» են, ովքեր Վայրի Արևմուտքում փնտրում են հանցագործների, նրանք են՝ գնդապետ Դուգլաս Մորտիմերը (նրա դերում հանդես է գալիս Լի Վան Կլիֆը), և զենքին՝ մի ձեռքով վարժ տիրապետող՝ միձեռքանի Մանկոն (նրա դերում հանդես է գալիս Քլինտ Իսթվուդը)։ Նրանց ճանապարհները հատվում են մի հնդկացի բանդայի առաջնորդի որսի ժամանակ, ով փախել էր բանտից և իրականցրել էր Էլ-Պասո բանկի թալանը։ Այս կերպարը անտարբեր չէ մարիխուաննայի հանդեպ, անսպասելի ու անբացատրելի քրքիջ ունի և խելագար հայացք, որը հիշեցնում է նրա կողմից, մի ժամանակ, ընտանեկան զույգի դաժան սպանության մասին։ Ֆիլմի ընթացքում, որպես երաժշտություն հնչող՝ ժամացույցի թկթկոցները, աղջկա բռնաբարության և ինքնասպանության մասին հիշողությունները այրում են Հնդկացու հոգին։ Ակնարկ կա, որ այդ աղջիկը գնդապետի քույրն է եղել։ Ֆիլմի վերջում «գլուխների որսորդները» հասնում են իրենց նպատակին՝ Հնդկացին սպանվում է, «Միձեռքանին» ստանում է խոստացված պարգևը, իսկ ահա գնդապետ Մորտիմերը գոհ է քրոջ վրեժը առնելուց։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Ալմերիայի ծայրամասերում, որտեղ պահպանվել են նկարահանման համար ստեղծված դեկորացիաները։ Ինտերիեռային տեսարանները նկարահանվել են Հռոմում «Չիներիտտա» ստուդիայում։ Ֆիլմի ցուցադրումից հետո "A Fistful of Dollars"-ի պրոդյուսերը դատական գործ հարուցեց, պահանջելով կոմպենսացիալ Քլինտ Իսթվուդի կերպարային ֆիգուրը, առաջին ֆիլմից վերցնելու համար։ Սակայն դատարանը մերժում է անհասկանալի պահանջը։
Լավը, վատը, չարը
«Դոլարային եռագրության» վերջին ֆիլմը նկարահանվեց 1966 թվականին և կոչվեց՝ «Լավը, վատը, չարը»։ Ֆիլմը ունեցավ տարբեր արձագանքներ, այն քննադատվեց առկա դաժան տեսարանների, բռնության էպիզոդների և կերպարների ցինիզմի համար։ Այս անգամ ֆիլմը ուներ ավելի մեծ բյուջե քան նախորդ երկու ֆիլմերը, միայն Քլինտ Իսթվուդը դերի համար վարձատրվեց 250 հազար դոլարով (չհաշված շահույթի տոկոսները)։ Լեոնեն ստիպված էր գնալ այդ քայլին. նկարահանումները իրականանում էին Տաբերնաս անապատում (Իսպանիա)։ Ռեժիսորը իր առջև խնդիր էր դրել ներկայացնել պատերազմի ամբողջ աբսուրդն ու անիմաստությունը, «բարի նպատակների» բացարձակ բացակայությունը ։ Իր հարցազրույցներից մեկում նա խոստովանել է, ոչ բոլոր երեք կերպարները իրենց մեջ կրում են իր բնավորության տարբեր կողմերը ։ Տուկոյի կերպարը սկզբում որոշված էր տալ Ժան Մարի Վոլոնտին, սակայն Լեոնեն նկատեց, որ Ուոլոհի բնատուր ցինցիզմը ավելի հարմար է կերպարը կերտելու համար։ Նկարահանումների ընթացքում, շատ իմպրովիազացիաների արդյունքում նրանք շուտով դարձան մոտ ընկերներ։ «Լավը, վատը, չարը»-ում գեղարվեստական տրյուկները. հերոսների դեմքի խոշոր պլաններ, շարունակական ռետարդացիաները (ռիտորիկա), հասան նոր աստիճանի։ Բնութագրական է այն, որ սկզբի տասը րոպեում ոչ մի բառ չի արտասանվում։ Ֆիլմը կարճացնելու նպատակով կրճատվել են մի քանի տեսարաններ, որոնք 2004 թվականին թողարկված DVD տարբերակում իրենց տեղը այնուամենայնիվ գտնում են։
«Մի անգամ Վայրի Արևմուտքում»
Հաջորդ սպագետտի-վեսթերնը «Մի անգամ Վայրի Արևմուտքում»-ն է (1968 թվական), որը նկարահանվել է ամերիկյան «Paramount Pictures»-ի մասնակցությամբ։ Ֆիլմում նկարահանվել են Չարլզ Բրոնսոնը և Հենրի Ֆոնդան, իսկ գլխավոր կանացի դերում հանդես է եկել դերասանուհի Կլաուդիա Կարդինալեն։ Սցենարը գրելիս իրենց մասնակցությունն են ունեցել Դարիա Արջենտոն և Բեռնարդո Բերտոլուչին։
«Դինամիտը բռի մեջ»
1971 թվականին Լեոնեն նկարեց «Դինամիտը բռի մեջ» (Giù la testa) դրաման։ Ֆիլմում դեպքերը տեղի են ունենում Մեքսիակական հեղափոխության, դերերում խաղացել են Ջեյմս Քոբուրնը` իռլանդացի հեղափոխականի կերպարում, և Ռոդ Սթայգերը` մեքսիկական հանցագործի դերում։ Այս ֆիլմից հետո Լեոնեն հիմնականում հանդես էր գալիս որպես պրոդյուսեր, երբեմն դրսևորում էր իրեն ռեժիսորական անջատ կտորներում, ինչպես պորոդիստական վեսթերներ՝ «Իմ անունը ոչմեկ է» և «Հանճարը, երկու հողագործը և թռչնակը» ` Տերենս Հիլլի մասնակցությամբ։
Ազդեցությունը
Սերջիո Լեոնեի կինեմատոգրաֆը ունեցավ մեծ ազդեցություն տարբեր ազգերի ռեժիսորների մոտ։ Ինչպես նկատում է քննադատը «Նրա ոճական առանձնահատկությունները հիմա հստակ ամրացված են կինեմատոգրաֆիական կլիշեներում» (his stylistic traits are now firmly entrenched in the lexicon of cinematic clichés) ։ Դարիո Արջենտոն, ով աշխատել է Լեոնեի հետ «Մի անգամ Վայրի Արևմուտքում», ասում է «Սերջիո Լեոնեն սովորեցրեց ինձ տեսնել հասարակ, կոնկրետ իրերի կարևորությունը» ։ Լեոնեն համարվում է Ջոն Վուի սիրելի ռեժիսորներից մեկը ։ Քվենտին Տարանտինոն «Սպանել Բիլլին» ֆիլմի դուրս գալուց հետո խոստովանել է. «Ես միշտ ուզում էի տառացիորեն ցիտել Լեոնեյին, դեռ այն ժամանակ, երբ ոչ մի ֆիլմ չէի նկարել, և իմ մեքսիկական թուլությունները ժամանակակիցացված էին, բայց չթաքցված Լեոնեի ֆիլմերի ազդեցություններով։ Իսկ հիմա ես ցիտում եմ նրան, ինչ խոսք, ճապոներեն» ։ Ռոբերտ Ռոդրիգեսը իր ֆիլմերից մեկի՝ «Մի անգամ Մեքսիկայում»-ի անվանումը, համարում է իտալացի ռեժիսորի պարզագույն ալյուզիան (լատ. allusio, ակնարկ, կատակ) ։
Հետաքրքիր փաստեր
Թարգմանել է իտալերեն Յուրի Դոմբովսկու «Անպետք իրերի ֆակուլտետ» գիրքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Անգլիական ֆուտբոլի փառքի սրահ
Անգլիական ֆուտբոլի փառքի սրահ (The Hall of Fame), սրահ, որը նվիրված է անգլիական ֆուտբոլի հայտնի ֆուտբոլիստներին և մարզիչներին ։ Այն գտնվում է Մանչեստրի ֆուտբոլի ազգային թանգարանում (Անգլիա)։ Փառքի սրահում նոր անդամների ներառման արարողակարգը, որը համեմատում են «Օսկար» մրցանակաբաշխության հետ, անց է կացվում ամեն տարի հոկտեմբեր ամսին։
Անգլիական փառքի սրահի անդամներն ընտրվում են մի խումբ փորձագետների կողմից, որոնց մեջ ներառվում են այնպիսի հայտնի անհատականություններ, ինչպիսիք են սըր Տրեվոր Բրուքինգը, սըր Բոբի Չարլթոնը, սըր Ալեքս Ֆերգյուսոնը, Մարկ Լոուրենսոնը, Գարի Լինեկերը։ Սրահի անդամ կարող է դառնալ այն ֆուտբոլիստը կամ ֆուտբոլային մարզիչը, որը 30 տարեկան է և խաղացել է Անգլիայում ոչ պակաս, քան 5 տարի։ Այս կանոնի միակ բացառությունը դարձել է Դունկան Էդվարդսը, որը մահացել է 21 տարեկան հասակում` 1958 թվականի մյունխենյան ավտովթարի հետևանքով (որը, սակայն, խաղացել էր Մանչեսթր Յունայթեդում 5 տարի)։
Անգլիական Ֆուտբոլի փառքի սրահը բաց է Ֆուտբոլի ազգային թանգարանի բոլոր այցելուների համար։ 2005 թվականին լույս է տեսել Ռոբսոն Բուքսի «Փառքի սրահ, ֆուտբոլի մեծագույն հերոսները. Ֆուտբոլի ազգային թանգարանի փառքի սրահը» գիրքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Փառքի սրահներ
Սլոբոդան Պրալյակ
Սլոբոդան Պրալյակ, բոսնիական ծագմամբ խորվաթ գեներալ, ով ծառայել է խորվաթական բանակում և Խորվաթիայի պաշտպանության խորհրդում։ Վերջինս Հերցեգ Բոսնա խորվաթական հանրապետության բանակն էր, որը գործել է 1992- 1995 թվականներին։ Պրալյակը մեղավոր է ճանաչվել Խորվաթ-բոսնիական պատերազմի ժամանակ դաժանությունների, պատերազմի օրենքների խախտման, մարդկության դեմ կատարված հանցագործությունների և Ժնևի կոնվենցիայի խախտման համար։ Մեղադրանքը ներկայացվել է 2017 թվականին՝ նախկին Հարավսլավիայի հարցերով միջազգային քրեական տրիբունալի կողմից։
Պրալյակը կամավոր միացել է նոր ձևավորված խորվաթական զինված ուժերին, երբ Խորվաթիայում 1991 թվականին սկսվեց Խորվաթիայի անկախության պատերազմը։ Պատերազմից առաջ և հետո նա եղել է ինժեներ, հեռուստա և ռադիոռեժիսոր, ինչպես նաև բիզնեսմեն ։ Պրալյակը մեղադրվել և 2004 թվականինկամավոր կերպով հանձնվել նախկին Հարավսլավիայի հարցերով միջազգային քրեական տրիբունալին ։ 2013 թվականին մեղադրվել է բոսնիացիների դեմ իրականացրած ցեղասպանության մեջ։ Նրան հետ միասին մեղադրվել են նաև խորվաթական բանակի 5 այլ սպաներ ևս  և դատապարտվել 20 տարվա ազատազրկման ։ 2017 թվականին նոյեմբերին դատավճռի հրապարակման ժամանակ, Պրալյակը դատարանում հայտարարել է, որ չի ընդունում դատավճիռը և ինքնասպանություն է գործել դատարանի դահլիճում՝ խմելով նախօրոք պատրաստված թույնը     ։
Գնչուների ցեղասպանություն
Գնչուների ցեղասպանություն (գնչուների Հոլոքոստ, Պորայմոս – «կոտորած», «ավեր», Սամուդարիպեն – «զանգվածային սպանություն»), նացիստների կողմից կազմակերպված ցեղասպանություն, որ իրականացվել է 1935-1945 թվականներին Գերմանիայում, Երրորդ ռայխի դաշնակից երկրներում և օկուպացված տարածքներում։ Գնչուների ոչնչացումը եղել է նացիոնալ-սոցիալիստների ընդհանուր ծրագրի մաս, որի նպատակն էր գնչուներից բացի ոչնչացնել նաև քաղաքական հակառակորդներին, միասեռական տղամարդկանց, անբուժելի ու հոգեկան հիվանդներին, թմրամոլներին ու հրեաներին։ Ըստ վերջին ուսումնասիրությունների՝ գնչուների ցեղասպանության զոհ է դարձել 200 000-500 000 մարդ ։ Տուժածների թիվն ավելի մեծ է։
Սլոբոդան Պրալյակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ
Գնչուների ցեղասպանություն
1982 թվականին Արևմտյան Գերմանիան պաշտոնապես ընդունել է, որ կատարվել է գնչուների ցեղասպանություն ։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Բեռլինում բացվել է նացիստական Գերմանիայում ցեղասպանության զոհ դարձած գնչուների հիշատակին նվիրված հուշարձան ։
Տերմինաբանություն
Պորայմոս (նաև պարայմոս կամ փարայիմոս – բառացի՝ «կլանում» կամ «ոչնչացում» գնչուական լեզվի որոշ բարբառներում ) տերմինն առաջարկվել է Յան Հենքոքի (Ian Hancock) կողմից 1990-ականների սկզբին ։ Հենքոքն այդ տերմինն ընտրել է 1993 թվականին տեղի ունեցած ոչ պաշտոնական զրույցի ընթացքում առաջարկված տարբերակներից ։
Այդ տերմինն օգտագործվում է մեծ մասամբ ակտիվիստների կողմից և անծանոթ է գնչուների մեծ մասին, այդ թվում նաև զոհվածների հարազատներին ու փրկվածներին ։ Ռուսաստանի ու Բալկանների մի շարք գնչու ակտիվիստներ դեմ են պորայմոս բառի օգտագործմանը ։ Տարբեր բարբառներում պորայմոս բառը հոմանիշ է poravipe բառին, որ նշանակում է «բռնություն» և «բռնաբարություն» և գնչուների կողմից համարվում է վիրավորական բառ։
Յանոշ Բարսոնին ու Ագնես Դարոչին՝ Հունգարիայում գնչուների քաղաքացիական իրավունքների համար պայքարի կազմակերպիչները, նախընտրում են օգտագործել «Փարայիմոս» (Pharrajimos) բառը, որը գնչուների լեզվում նշանակում է «կոտորած», «կործանում»։
Բալկանների գնչու ակտիվիստները նախընտրում են օգտագործել սամուդարիպեն («զանգվածային սպանություն»), որ առաջարկվել է լեզվաբան Մարսել Քորթիադեի կողմից։ Հենքոքը մերժում է այդ տերմինը՝ պնդելով, թե այն չի համապատասխանում գնչուների լեզվի ձևաբանությանը ։ Որոշ Ռոսկա գնչուներ առաջարկում են «Կալի Տրաշ» («Սև վախ» տերմինը ։ Որպես այլընտրանքային տարբերակ օգտագործվել է Berša Bibahtale (Դժբախտ տարիներ) արտահայտությունը ։ Հարմարեցված փոխառությունները, ինչպիսիք են՝ Հոլոքոստո (Holokosto), Հոլոքաուստո (Holokausto) և այլն, նույնպես երբեմն օգտագործվում են գնչուների կողմից
Գնչուների հալածանքների սկիզբ
Գնչուները նացիստական ռասայական քաղաքականության տեսանկյունից ընդունվում էին որպես վտանգ գերմանացիների ռասայական մաքրությանը։ Քանի որ պաշտոնական պրոպագանդան գերմանացիներին ներկայացնում էր որպես մաքուր արիական ռասայի ներկայացուցիչներ, որ ծագում են Հնդկաստանից, նացիզմի տեսաբանների համար դժվարություն էր ներկայացնում այն, որ գնչուների ծագումը հնդիկներից ավելի անմիջական էր․ նրանք մոտ են Հնդկաստանի ներկայիս բնակչությանը օբյեկտիվ ռասայակն տեսակետից և խոսում են հնդարիական խմբի լեզվով, այսինքն՝ գնչուներ ծայրահեղ դեպքում պակաս արիացիներ չեն, քան գերմանացիները։ Խնդիրը լուծվել է այն որոշմամբ, համաձայն որի՝ Եվրոպայում ապրող գնչուներն արիական ցեղերի ու ամբողջ աշխարհի ամենաստորին ռասաների միախառնման արդյունք են, ինչն իբր թե բացատրում է նրանց թափառական լինելը և ապացուցում նրանց հակահասարակական բնույթը։ Գնչուները, նույնիսկ նրանք, որոնք նստակյաց կյանք են վարում, ճանաչվել են պոտենցիալ հակահասարակական իրենց ազգության պատճառով։ Հատուկ հանձնաժողովը երաշխավորել է «գնչուականության» (Zigeunertum) առանձնացումը գերմանական ժողովրդից։
Գնչուների հալածանքներն սկսելու համար օրենսդրական հիմք է դարձել Բավարիայում 1926 թվականի հուլիսի 16-ին ընդունված «Գնչուների, թափառաշրջիկների ու պորտաբույծների դեմ պայքարի մասին օրենքը»։ Դրա օրինակով խստացվել են մյուս տարածաշրջանների օրենքները։
Հաջորդ փուլը դարձել է 1935 թվականից մինչև 1938 թվականն ընկած ժամանակաշրջանը, երբ ոստիկանությունն ու սոցիալական ապահովության գերատեսչությունները բազմաթիվ քաղաքներում սկսել են գնչուներին տեղավորել հարկադիր պահման ճամբարներում, որ հաճախ շրջապատված էին փշալարերով, և այնտեղ նրանց ստիպելով հետևել ճամբարային խիստ կարգուկանոնին։ 1936 թվականի հուլիսի 16-ին Օլիմպիական խաղերի պատճառով, որ այդ տարի անցկացվում էին Բեռլինում, գնչուները վտարվել են քաղաքի սահմաններից դուրս և ուղարկվել այն տարածք, որը հետագայում «հրապարակ Մարցան ենթադադարի համար»։
1936 թվականի մարտից գնչուների վրա տարածվում էին «նյուրնբերգյան ռասայական օրենքների» դրույթները քաղաքացիության ու ռասայի վերաբերյալ, որոնք նախկինում վերաբերում էին միայն հրեաներին։ Գնչուներին նույնպես արգելվում է ամուսնանալ գերմանացիների հետ և մասնակցել ընտրություններին, հանվում էր Երրորդ ռայխի քաղաքացիությունը։
Ներքին գործերի կայսերական մինիստր Ֆրիկը Բեռլինի ոստիկանության պետին հանձնարարել է անցկացնել «գնչուների շուրջկալի համընդհանուր օր»։ Մարցանի գերեզմանատան, քաղաքային երկաթուղու գծի և դաշտերի միջև ընկած տարածքում արդեն 1936 թվականի մայիսին Աշխատանքի կայսերական ծառայությունն տեղ էր նախապատրաստել «ենթադադարի համար Մարցան հրապարակի» կառուցման համար։
Մարցանի ճամբարով անցել են առնվազն 1500 գնչուներ։ Դա եղել է հավաքատեղի, առաջին կայարանը, որտեղից մարդկանց ուղարկում էին ոչնչացման։ Այնտեղ գտնվող մարդկանց ճնշող մեծամասնությունը 1943 թվականի մայիսին տեղափոխվել է Օսվենցիմ մահվան ճամբար։
1938 թվականի մայիսի 16-ին ՍՍ ռայխսֆյուրեր Հիմլերի հրամանով Բեռլինի քրեական հետախուզման վարչությունում ներառվել է «գնչուական վտանգի» դեմ պայքարի վարչությունը, որ ստեղծվել էր Գնչուների մասին տեղեկատվական ծառայությունից։ Դրանով ավարտվել է գնչուների ոչնչացման առաջին փուլը, որ ներառում էր կեղծ գիտական հիմունքների ստեղծումը, գնչուների առանձնացումն ու նրանց հավաքումը ճամբարներում, ինչպես նաև կենտրոնացված ապարատի ստեղծումը հետագայում հանցագործ նախագծերի իրականացման կոորդինացումն ապահովելու համար ողջ պետության մասշտաբով վարչական բոլոր մակարդակներում։ Որքանով հայտնի է, առաջին օրենքը, որ ուղղակի և անմիջական կերպով ուղղված էր գնչուների դեմ, եղել է Հիմլերի՝ 1938 թվականի դեկտեմբերի 8-ին տված գրությունը «Գնչուների դեմ պայքարի մասին»։ Դրանում խոսվում էր «ռասայական սկզբունքների համաձայն գնչուական հարցի կարգավորման» մասին։
Ոչնչացումն սկսվել է գնչուների ամլացումը (1930-ական թվականների երկրորդ կես)։ Նացիստները մշակել էին կանանց ամլացման ոչ բարդ միջոց՝ արգանդի սրսկում կեղտոտ ասեղով։ Դրանից հետո բժշկական օգնություն չէր ցուցաբերվում, չնայած հնարավոր էին ծանր բարդություններ։ Դա հանգեցնում էր սովորաբար ցավոտ բորբոքային պրոցեսի, հնարավոր է բերեր արյան վարակի ու մահվան։ Այդ մեթոդով ամլացման էին ենթարկվում ոչ միայն չափահաս կանայք, այլև աղջիկները։
1940 թվականի ապրիլի 27-ին Հիմլերի հրամանով սկսվել են սինտիների ու ռոմաների առաջին տեղահանությունները դեպի Լեհաստանի տարածք՝ աշխատանքային ու համակենտրոնացման ճամբարներ, ինչպես նաև հրեական գետտոներ։ Դրան հետևել է Լեհաստանի գնչուներին բռնի կերպով նստակյաց դարձնելու մասին հրամանը․ նրանց տեղավորում էին հրեական գետտոներում, իսկ ունեցվածքը՝ բռնագրավում։ Գերմանիայի գրաված տարածքներից Լոձ քաղաքում էր գտնվում ամենամեծ գնչուական գետտոն, որ օրինակ էր ծառայում մնացածի համար։ Այն լիովին մեկուսացված էր հրեական գետտոյից։ Գնչուների առաջին խմբերն այդտեղ բերվել են 1941 թվականի աշնանը․ նրանց տեղափոխությունը ղեկավարել է անձամբ Ադոլֆ Այքմանը։ Լոձ է տարվել ընդհանուր առմամբ 4996 գնչու (այդ թվում 2689 երեխաներ), որոնց տեղահանվել էին Ավստրիայի տարածքում գտնվող ճամբարներից։ Նրանցից շատերն արդեն չափազանց հյուծված էին, տառապում էին դաժան վերաբերմունքի ու հիվանդությունների պատճառով։ Լոձի գնչուական գետտոն գոյություն է ունեցել գրեթե երկու ամիս։ 1943 թվականից Լոձի գնչուներին սկսել են ոչնչացնել Հելմնո մահվան ճամբարում։ Վարշավայի գետտոյից գնչուներին հրեաների հետ միասին ուղարկել են Տրեբլինկա մահվան ճամբար։
Գնդակահարություններ ԽՍՀՄ օկուպացված տարածքներում
1941 թվականի աշնանից Խորհրդային Միության օկուպացված տարածքներում հրեաների զանգվածային սպանությունների հետ սկսել են նաև գնչուների սպանությունները։ Այնզացխմբերը ոչնչացրել են իրենց ճանապարհին հանդիպած գնչուական թափառախմբերը։ 1941 թվականի դեկտեմբերին «D» այնզացխմբի (որը ղեկավարում էր Օ․ Օլենդորֆը) կողմից անցկացվել են գնչուների զանգվածային սպանություններ Ղրիմում, ընդ որում, զոհ են դարձել նաև արդեն նստակյաց կյանք վարող ընտանիքներ։ 1942 թվականի գարնանից այդ փորձը տարածվել է ԽՍՀՄ օկուպացված ողջ տարածքում (բացառությամբ օկուպացված ռումինական տարածքներից)։ Գնչուներին ոչնչացնողներն առաջնորդվում էին «արյան սկզբունքով»։ Գնչու կոլտնտեսականների, քաղաքային բանվորների կամ արտիստների սպանությունը չէր ներառվում թափառախմբերի հանցագործությունների դեմ պայքարի շրջանակներում։ Բավական էր միայն, որ մարդը լիներ գնչու, որպեսզի սպանվեր։ Որոշ ժամանակ անց ազգային հատկանիշով ցեղասպանության մաս են դարձել «հակապարտիզանական պատերազմի» ակցիաները։ 1943-1944 թվականներին գնրուներ են զոհվել սլավոնացիների հետ միաժամանակ «պարտիզանական գյուղերի» հրդեհման, քաղաքներն ընդհատակայիններից մաքրելու գործողությունների ժամանակ և այլն։
Գնչուների առավել զանգվածային սպանություններ եղել են Արևմտյան Ուկրաինայում, Սմոլենսկի  , Լենինգրադի և Պսկովի մարզերում։ Օտարերկրյա ուսումնասիրողները համարում են, որ ԽՍՀՄ օկուպացված տարածքներում սպանվել է երեսուն հազարից ոչ պակաս գնչու ։
Գերմանական գնչուների ոչնչացում
Գերմանիայի գնչուների ձերբակալություններն սկսել են 1943 թվականի վաղ գարնանը։ Կալանավորվել են նաև գերմանական բանակում ծառայող և ռազմական պարգևներ ունեցող գնչուները։ Ձերբակալվածներն ուղարկվել են Օսվենցիմ։
Երբ խորհրդային բանակը 1944 թվականին մոտենում է Օսվենցիմին, ճամբարի գնչուական բաժնի երեխաներին ու անաշխատունակներին ուղարկել են գազի խցիկ, իկս մյուսներին տեղափոխել են ռազմաճակատի գծից հեռու տեղակայված այլ ճամբար։
Բժշկական փորձարկումներ
Ինչպես Պորայմոսի, այնպես էլ Հոլոքոստի առանձնահատկություններից մեկը եղել է մարդկանց օգտագործումը բժշկական փորձարկումների ժամանակ ։ Նման փորձարկումներ կատարած բժիշկներից առավել հայտնի է Ժոզեֆ Մենգելեն, որ աշխատել է Օսվենցիմում։ Նրա փորձարկումները ներառել են մարդկանց տեղավորումը ճնշումային խցիկներում, մարդկանց վրա դեղանյութերի փորձարկումը, մարդկանց սառեցումը, նրանց աչքերի գույնի փոփոխման փորձերը երեխաների աչքերի մեջ քիմիական նյութեր լցնելու միջոցով, ինչպես նաև տարբեր անդամահատումներն ու այլ վիրահատությունները ։ Նրա աշխատանքների ողջ ծավալն անհայտ է, քանի որ գրառումները, որ նա ուղարկել էր Օտմար ֆոն Վերշուերին Կայզեր Վիլհելմի ինստիտուտ, ոչնչացվել է ֆոն Վերշուերի կողմից ։ Մենգելեի սեփական մատյանները, որ ներառում են 3300 էջ, չեն հրատարակվել և, ինչպես ենթադրվում է, պարունակում են Հոլոքոստի ժխտում ։ Մենգելեի փորձերից հետո կենդանի մնացած անձինք շուտով սպանվում էին։
Նացիստները գնչուներով հետաքրքրվում էին այն պատճառով, որ վերջիններս հնդարիական ցեղ էին։ Գնչուների թվում հազվադեպ էին կապուտաչյա մարդիկ, և Դահաու մահվան ճամբարում կարող էին հանել այդ մարդկանց աչքերը՝ ուսումնասիրելու համար այդ ֆենոմենը։ Դահաու ճամբարում Հիմլերի հրահանգով փորձ է կատարվել 40 մարդու վրա օրգանիզմի ջրազրկման վերաբերյալ։
Արտացոլումն արվեստում
Գնչուների վերապրած ցեղասպանությունն իր արատացոլումն է գտել տարբեր երկրների գնչուների հեքիաթներում, երգերում, բանաստեղծություններում և այլ գրական ստեղծագործություններում ու արվեստի գործերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցեղասպանություն Կատեգորիա:Գնչուներ Կատեգորիա:Մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն
Կիմ Հոնգ Դո
Կիմ Հոնգ Դո (հայտնի է նաև որպես Թանվոն, հանգըլ՝ 김홍도, ), կորեացի նկարիչ և վայելչագրության մասնագետ։
Կյանք և ստեղծագործություն
Կիմ Հոնգ Դոն մեծացել է Հարավային Կորեայի Անսան քաղաքում։ Այստեղ, ժամանակի հայտնի վարպետ Գանգ սե Հվանի մոտ սովորել է գեղագրության արվեստը։ Ընդունվել է թագավորական պաշտոնական ծառայության, դառնալով Տոհվասո ակադեմիայի անդամ։ Այնուհետև դարձել է թագավորական պալատի նկարիչ։ 1771 թվականին նա նկարում է Կորեայի թագավորի Չոնջոյի դիմանկարը։ 1788 թվականին նա մեկնում է Կորեայի մշակութային կենտրոն՝ Անդոն։ Ավելի ուշ ապրում է Կիմ լեռներում, որտեղ էլ շատ նկարներ է նկարել։ Թանվոնը եղել է կորեացի առաջին նկարիչ, ով իր նկարբերից մեծամասնությունում պատկերել է ժամանակակից կորեկան հասարակության կյանքից առօրեկան տեսարաններմ, որոնք կատարման տեսանկյունից մոտ են 17-18-րդ դարերի հոլանդացի վարպետների գլուխգործոցներին։ Թանվոնի նկարը, որը պատկերում է աստվածների խորհուրդը, 1971 թվականին ներառվել է կորեական ազգային հարցտությունների ցանկում (համար 139)։
Հևոնի և Օվոնի հետ միասին Թանվոնը կազմում է «Երեք Վոներ» կորեական նկարիչների խումբը։ Օվոնի և 15-րդ դարի վարպետ Ան Գյոնի հետ միասին մտնում է Կորեայի նշանակալից գեղանկարիչների եռանկյունու մեջ։ Անսան քաղաքում նրա անունով է կոչվում շրջաննեից մեկը, այնտեղ նաև ամեն տարի անցկացվում է արվեստների փառատոն՝ «Danwon Art Festival»:
Մահ
Կիմ Հոնգ Դոն մահացել է մենակության ու աղքատության մեջ, թեև նկարչի մահվան տարին հայտնի չէ։ Տարբեր աղբյուրներում տարբեր է գրված։ Կա աղբյուր, ըստ որի նա մահացել է 1806 թվականին, կան նաև աղբյուրներ, որ մահացել է մոտ 1810 թվականին և 1814 թվականից հետո ։
Մատենագրություն
Կատեգորիա:Կորեացի նկարիչներ
Կաստելֆրանչի
Կաստելֆրանչի (Castelfranci), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2524 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 229 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Խնդիր (այլ կիրառումներ)
Խնդիր, կարող է վերաբերել՝
Շալետ սյուր Վուար
Շալետ սյուր Վուար (Chalette-sur-Voire), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 141 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.64 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 31 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 79 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,0 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (35 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 15 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սիցանո
Սիցանո  (իտալ․՝ Sizzano), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1458 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 146 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0321։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օսկար Կլյավա
Ակումբային կարիերա
Օսկար Կլյավան Լիեպայայի «Մետալուրգում» նորամուտը կատարել է 2002 թվականին։ Նույն թվականի օգոստոսի 15-ին անցկացրել է իր առաջին եվրագավաթային խաղն ընդդեմ «Կերնտենի» Ուեֆա գավաթի 2002/03 որակավորման փուլում, որտեղ «Կերնտենը» հաղթել է 2:0 հաշվով ։ 2005 թվականի հուլիսի 28-ին նա խփել է իր առաջին գոլը եվրագավաթներում՝ աչքի ընկնելով Ռունավիկի ՆՍԻ ակումբի (Ֆարերյան կղզիներ) դեմ խաղում, որն անցկացվել է ՈՒԵՖԱ գավաթի 2005/06 առաջին որակավորման փուլում ։
2008 թվականի հունվարին Կլյավան մասնակցել է դիտումների անգլիական «Լիդս Յունայթեդում» ։
2010 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Մախաչկալայի «Անժի» ։ Դաղստանի մայրաքաղաքի ակումբի կազմում Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում նորամուտը կատարել է 2010 թվականի օգոստոսի 15-ին 17-րդ տուրի՝ Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղում՝ փոխարինելով Միկար Պետովիչին ։
2011 թվականի օգոստոսին կես տարով վարձավճարով տեղափոխվել է «Խիմկի» ։ 2012 թվականի հուլիսի 25-ին երկարաձգման հնարավորությամբ մեկամյա պայմանագիր է կնքել ադրբեջանական ԱԶԱԼ (Բաքու) ակումբի հետ ։
Միջազգային կարիերա
2002 թվականին Օսկար Կլյավան հրավիրվել է Լատվիայի երիտասարդական հավաքական։
2004 թվականի սեպտեմբերի 3-ին գոլ է խփել Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության որակավորման փուլի՝ Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի դեմ խաղում, որում լատվիացիները հաղթել են 1:2 հաշվով ։ Սեպտեմբերի 7-ին Կլյավան խփել է իր երկրորդ գոլը նույն որակավորման փուլում՝ գրավելով Լյուքսեմբուրգի երիտասարդական հավաքականի դարպասը ։ Լատվիայի երիտասարդական հավաքականում Կլյավայի ցուցադրած հաջող խաղը արժանացել է ազգային հավաքականի մարզիչների ուշադրությանը, և 2004 թվականի նոյեմբերին հրավիրվել է գլխավոր մարզիչ Յուրի Անդրեևի կողմից՝ մասնակցելու Բահրեյնում անցկացվելիք մրցաշարին ։