cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սերգեյ Ստրոյենկո
Որպես մարզիչ
2010 թվականի հուլիսին Սերգեյ Սրտոենկոն գկխավորուրում է «ՈՒՏՄ Ակադեմիա» ակումբը։ Նրա գլխավորության տակ այդ ակումբը 2010-11 թվականների Ազգային դիվիզիոնի մրցաշրջանում անցկացնում է ընդամենը 10 հանդիպում. նույն թվականի սեպտեմբերին Սերգեյը լքում է այդ ակումբը ։ 2011 թվականի մայիսի 27-ին Ստրոյենկոն նշանակվում է Քիշնևի «Զիմբրուի» գլխավոր մարզիչ ։ Նրա դեմ խնդիր էր դրված՝ հաղթել առաջնությունը և Մոլդովայի գավաթը, սակայն կատարել այն նրան չի հաջողվում ։ Ստրոյենկոյի գլխավորության տակ ակումբը ժամանակից շուտ կարողանում է ապահովել երրորդ հորիզոնականը առաջնությունում և ստանալ իրավունք Եվրոպայի լիգայի որակավորման փուլի խաղերին մասնակցելու համար։ 2012 թվականի մայիսին Սերգեյ Ստրոյենկոն հեռացվում է ակումբի մարզչական «գահից» ։
Մահ
2013 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ավտոմեքենան, որի ղեկին նստած էր Սերգեյ Սրոենկոն՝ բախվում է այն մեքենային, որը դուրս էր եկել «Տրիասպոլ - Օդեսսա» մայրուղու դիմային գիծ։ Մոլդովայի հավաքականի նախկին թմավագը մահանում է հենց տեղում։ Լուրը ցնցում է երկրի ողջ ֆուտբոլային աշխարհը ։ Սերգեյին նվիրված հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունենում դեկտեմբերի 26-ին Տրիասպոլ քաղաքի Քաղաքային մարզադաշտում ։ Ֆուտբիլստին վերջին ճանապարհը ուղեկցելու եկել էին նրա մտերիմները, ընկերները, բարեկամները և ֆուտբոլիստ-կոլեգաները։ Թաղման արարողությանը ներկա է լինում Մոլդովայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ Պավել Չեբանուն, Դոնեցկի «Շախտյորի» մարզիչ Ալեքսանդր Սպիրիդոն և Մոլդովայի հավաքականի նախկին մարզիչ Իոն Կարասը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Մոլդովայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Օմրավոժ (այլ կիրառումներ)
Օմրավոժ, կարող է վերաբերել՝
Օմուտինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Օմուտինսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Օմե (այլ կիրառումներ)
Օմե, կարող է վերաբերել՝
Կողբի բարավորի պատկերագրական առանձնահատկություններն ու թվագրությունը
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, կիսավեր եկեղեցի, պատկանում է 13-րդ դարին, գտնվում է գյուղի հյուսիսային կողմի գերեզմանոցի տարածքում։ Այն վաղ միջնադարի համար կարևոր նշանակություն է ունեցել, քանի որ նրա շարվածքի մեջ օգտագործվել և մեզ են հասել քանդակազարդ բեկորներ, որոնց մեծ մասը քառակողմ կոթողներ են։ Ս. Աստվածածին եկեղեցու պատի արտաքին հյուսիսարևմտյան մասում ներառված է մի սալաքար, որը կոթողի բեկոր չէ և, ամենայն հավանականությամբ, եկեղեցու մուտքի բարավոր է։ Սալաքարը դեղնավուն ֆելզիտային տուֆից է։ Նույն որակի և գույնի քարից են կերտված նաև տեղի կոթողների դրվագները։
Կողբի բարավորի պատկերագրական առանձնահատկությունները
Բարավորը գրեթե ամբողջությամբ պահպանված է, միայն ձախակողմյան հատվածն է վնասված։ Սալաքարի կենտրոնում քանդակված է հավասարաթև խաչ, որը բարձրացված է կարճ հիքի վրա։ Աջ կողմում պատկերված է արմավենու ծառ, ներքևում՝ շուշանածաղիկների «մարգագետին», ձախում՝ երևում են մարդկանց ֆիգուրաներ։ Հորինվածքը մուտքի մաս է, շրջանակի կողմնային զույգ եզրագծերը շարունակվել են դեպի ներքև՝ կազմելով մեկ ընդհանուր մեծ շրջանակ մուտքի ու բարավորի համար։ Մասնագիտական գրականության մեջ այս բարավորի հորինվածքի մասին որևէ մեկնաբանություն չկա, միայն առանձին պատկերներ են ենթարկվել վերլուծության։ Ժամանակագրության առումով մասնագետները հակված են վերագրելու վաղ 5-6-րդ դարերին։
Կողբի բարավորի հորինվածքը
Մեծ ուշադրության է արժանի պատկերված խաչի ձևը։ Խաչաթևերի վերջավորությունները լայնացած են, իսկ ծայրերը պսակված են փոքր նշաձև (հանգուցանման) ելուստներով։ Խաչաթևերի հատման կենտրոնը և թևերի լայնացող եռանկյունաձև հատվածները զարդարված են վարդյակներով։ Ըստ գեղարվեստական մշակման՝ խաչն ընկալվում է բավական ծավալուն։ Խաչաթևերը ողջ երկյանքով եռանկյունաձև ակոսավոր փորվաձք ունեն ունեն։ Խաչի ձևի հստակությունը, արտահայտիչ ուրվագծերը խոսում են այն մասին, որ այս և նման պատկերների հիմքում եղել են մետաղյա դրվագված խաչեր՝ հաճախ թանկարժեք հարդարանքով։ Նմանատիպ խաչեր կարելի է հաճախ հանդիպել վաղ բյուզանդական արվեստում։
Թանկարժեք քարերով, գեմայապատ խաչեր պատկերված են Հռոմի Սանտա Պուդենցիանայի (402-417 թվականներ) ու Ռավեննայի Ս. Ապոլիևարե ին Կլասսեի խճանկարներում։ Մեկ այլ, ոչ պակաս կարևեր զուգահեռ կարող ենք գտնել Կոստանդնոպոլսի Ս. Սոֆիայի տաճարում, որի ներքին արևմտյան պատի վրա՝ մարմարյա շքեղ երեսպատման հորինվածքում, ներառված է քարի դրվագազարդման եղանակով արվախ խաչ (6-րդ դար)։ Բարձր աստիճանավոր հիմքի վրա քանդակված Գողգոթայի խաչը եզրավրված է վայագույրով։ Որպես պարտադիր տարր՝ առկա են խաչաթևի նշանաձև հանգույցները։ Նշված ակնարկներն ապացուցում են, որ ներկայացված օրինակները իրենց պատկերագրական մանրամասներով հանդերձ սերում են մեկ նախատիպից՝ Տիրոջ գերեզմանի վրա կանգնեցված խաչից։ Հայաստանի հուշարձաններին անդրադառնալով՝ կարելի է ասել, որ Կողբի բարավորի խաչը մոտենում է հայկական վաղ օրինակներին, որոնք արտահայտված են լայնացող թևերով, ստորին խաչաթևից ելնող հիմքով (Աշտարակի Ծիրանավոր, Զովունի Ս. Վարդան, 6-րդ դար)։ Չնայած այս նմանությունների՝ շատ են նաև տարբերությունները։ Կողբում շեշտված է խաչի ուղղահայացությունը՝ ի դեմս երկարացված ներքևի մասի, մինչդեռ վաղ շրջանի հորինվածքների համար այն անպայման հավասարաթև, կամ հայտնի որպես հունական խաչն է։
Հայաստանից և հարևան Վիրքից (Քարթլի) հայտնի են ծավալային թևավոր խաչեր։ Դրանք հենց Կողբից պեղված օրինակներն են՝ զարդարված վարդյակով։ Շուշանածաղիկներով հարդարված են Դվինի, Աթորիի, Ծոբի, նաև վրացական Բոլնիսի և Լամազի-Գորայի թևավոր խաչերը։ Բազմաթերթ բացված ծաղկի տարրերով են հարդարված Կողբի, Օձունի, Աքորու խաչերը ։
Կողբի և Մրենիի բարավորի համեմատությունները
Կողբի բարավորի աջ անկյունում ներկայացված է մի շքեղ արմավենի՝ երկար, դեպի ներքև թեքված ճյուղեր, ընդգծված խոշոր պտուղներով ծավալայնության պատրանքով արված ծառի բնով։ Այն նման է «իրապաշտական» պատկերի՝ զերծ միջնադարյան վերացական մեկնաբանումից։ Համեմատությունները ցույց են տալիս, որ պատկերման ձևով ու ոճով Կողբի արմավենին առավել մոտ է ոչ թե հայկական արվեստում հայտնի պատկերներին, այլ բյուզանդականին։ Այս առումով կարելի է հիշատակել կոստանդնուպոլսյան երկու հուշարձան։ Մեկը Յուլյանա Անիկիայի Ս. Պողիկտոսին նվիրված տաճարի քանդակազարդ խոյակն է (6-րդ դարի 20-ական թվականներ), որի կենտրոնում արմավենի է՝ շրջապատված բուսական և ծաղկային հարդարանքով, այդ թվում նաև «շուշանածաղկի մարգագետնով»։ Մասնագետները հատկապես շեշտում են քանդակի ծավալայնությունն ու «նատուրալիզմը»։ Նման մի արմավենի էլ կարող ենք տեսնել Թեոդոսիոս 2-րդի բազիլիկից պահպանված քիվի վրա (415թվական), ուր գառնուկները երկրպագում են արմավենուն։
Պատկերագրական այս յուրահատկությունը հնարավոր եղավ հասկանալ միայն Ք. Մարանչիի Մրենի հյուսիսային քանդակի վերաբերյալ բոլորովին վերջերս կատարված մի ուսումնասիրության շնորհիվ։ Հեղինակը մեջբերել է 9-րդ դարի լատիներեն տեքստ՝ նվիրված Խաչի վերադարձի պատմությանը, որ կառուցված է միջնադարյան հրաշապատումի ոգով։ Այն ներկայացնում է Խաչի վերադարձի գագաթնակետային պահը, երբ Երուսաղեմի դարպասները հանկարծ փակվում են Հերակլի արջև, և միայն երբ նա հրաժարվում է իր կայսերական հարուստ հանդերձանքից, դարպասները բացվում են, և վերջինս մուտք է գործում խոնարհ՝ ինչպես Քրիստոսն էր մտել Երուսաղեմ։ Ըստ հեղինակի՝ Մրենի քանդակում առկա է, թերևս այս հրաշապատումը ներկայացնող առավել վաղ պատկերագրական տարբերակ։
Եվ այսպես, երկու դեպքում էլ հորինվածքի կենտրոնում՝ անմիջապես Խաչի մոտ, Հերակլ կայսրն է, իսկ նրա փոքր չափերն ու գլխաբաց պատկերված լինելը, ինչպես արդարացի նշում է Ք. Մարանչին, կայսեր խոնարհության ու հնազանդության նշան է։ Սակայն համաձայն չենք Ն. Թիերիի այն մտքի հետ, որ մյուս երկու ֆիգուրները ներկայացնում են նորից Հերակլին (ձիուց իջնելիս) և Երուսաղեմի պատրիարքի Մոդեստին (բուրավառը ձեռքին)։ Համոզված ենք, որ հայկական այս երկու հուշարձանները՝ միավորվելով հայտնի իրադարձությունների ինչպես համաքրիստոնեական ու բյուզանդական, այնպես էլ հայկական ընկալումները, ստացել են ինքնատիպ պատկերագրական լուծում։ Արդեն այն, որ նույն պատկերագրությամբ հայտնի են երկու քանդակային հորինվածք Հայստանում, բացառում է պատահականությունը և հաստատում ձևավորված որոշակի ավանդույթի փաստը։
Հանդիպելով վերը հիշատակված մանրանկարը Մրենի և Կողբի հորինվածքների հետ՝ նկատում ենք ընդհանրություններ, բայց և տարբերություններ։ Մանրանկարում Հերակլին հետևում է շքախումբը, մինչդեռ հայկական քանդակներում ուղեկցողները միշտ երկուսն են, մանրանկարում պատկերված է Երուսաղեմ քաղաքը, որը կարևոր է նեղ սյուժետային իմաստով, իսկ հայկական օրինակներում Ավետյաց երկրի կամ Դրախտի խորհրդանշական պատկերն է, որն արտահայտում է իմաստային լայն դաշտ։ Հիիրավի, հայկական երկու բարավորներն էլ ներկայացնում են Կենարար Խաչի վերադարձը Հերակլի կողմից՝ վերաիմաստավորված հայկական իրականության ներքո։
Ըստ Մ. Սարգսյանի եզրակացությունների՝ հյուսիսային բարավորին պատկերված են պատվիրատուներից երկուսը՝ Դավիթ Սահառունին և Եպիսկոպոս Թեոփիլոսը, որոնք ներկայացված են նաև գլխավոր՝ արևելյան մուտքին ու հիշատակված եկեկղեցու արձանագրության մեջ։
Երբ 614 թվականին Երուսաղեմը զավթվեց պարսիկների կողմից, քրիստոնյաները զրկվեցին ամենամեծ մասունքից՝ Տիրոջ խաչից՝ կանգնեցված Ս. Հեղինեի կողմից։ Տասնչորս տարի շարունակ այն գտնվում էր գերության մեջ և միայն, երբ Բյուզանդիան՝ Հերակլ կայսեր գլխավորությամբ հաղթեց Պարսկաստանին (628 թվական), Կենարար խաչը հանդիսավոր կերպով վերադարձվեց Հարության տաճար (629-630 թվականներ)։
Հայտնի է, որ ցանկացած մշակութային երևույթ մեծապես պայմանավորված է որոշակի քաղաքական, տնտեսական ու հոգևոր մթնոլորտով։ 7-րդ դարի 30-ական թվականներից սկսած, պայմանավորված Սասանյան Պարսկաստանի անկումով ու արաբների հարձակման պայմաններում Բյուզանդիայի դժվար կացությամբ՝ Հայաստանը ձեռք է բերում որոշակի ինքնավարություն, որն արդեն դարավերջին ընդհատվում է արաբական նվաճումներով։ Հենց այս պայմաններում Հայաստանում տեղի է ունենում կարճատև, բայց աննախադեպ մշակութային փայլուն վերելք, որը ժամանակակիցների ընկալմամբ Կենարար խաչի փրկության ու վերադարձի տրամաբանական շարունակությունն էր։
Այսպիսով, Կողբի հայտնի քանդակը թվագրվում է 7-րդ դարի առաջին կեսով, եղել է նույն ժամանակահատվածում կառուցված եկեղեցու բարավոր, իսկ նրա պատկերագրությունը, նույնանալով Մրենի տաճարի հյուսիսային մուտքի հորինվածքի հետ, ներկայացնում է Կենարար խաչի վերադարձի պատմության հայկական վարկածը։ Կողբի բարավորը, ինչպես նաև Մրենինը, ունենալով լոկալ բնույթի պատկերագրություն՝ պայմանավորված ժամանակի քաղաքական ու մշակութային մթնոլորտով, այնուամենայնիվ մնում է միջնադարյան սիմվոլիկ ու կանոնիկ մտածելակերպի շրջանակներում՝ հաստատելով Խաչի հաղթանակի համաքրիստոնեական գաղափարը։
Տես նաև
http://www.koghb.am
Կատեգորիա:Կոթողներ
Օման (այլ կիրառումներ)
Օման, կարող է վերաբերել՝
Սենտ Էտիեն դը Վալու
Սենտ Էտիեն դը Վալու (Saint-Étienne-de-Valoux), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 208 թվականի դրությամբ կազմում է 293 մարդ, բնակչության խտությունը` 124.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.36 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 450 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 60 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 165 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 133-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,6 %։ 133 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 122 անձ (64 տղամարդ և 58 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (3 տղամարդ և 8 կին)։ 32 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անիզոտրոպություն
Անիզոտրոպություն  ( - անհավասար + τροπος — ուղղություն), նյութի ֆիզիկական (մեխանիկական, օպտիկական, էլեկտրական և այլն) բոլոր կամ որոշ հատկությունների ոչ միատեսակությունը տարբեր ուղղություններով։ Օրինակ՝ բամբակե գործվածքը հեշտությամբ պատռվում է թելերի երկարությամբ (այդ ուղղությամբ գործվածքի նվազ ամրության հետևանքով)։
Անիզոտրոպ միջավայր
Մարմինը կարող է հանդես բերել նաև մագնիսական անտրիզոպություն, երբ մարմնի մագնիսական հատկությունները կախված են ուղղությունից։ Անիզոտրոպ հատկությունները մաթեմատիկորեն բնութագրվում են վեկտորական և տենզորական մեծություններով՝ ի տարբերություն իզոտրոպ հատկությունների, որոնք նկարագրվում են սկալյար մեծություններով։
Տես նաև
Իզոտրոպություն։
Կատեգորիա:Ֆիզիկական հատկություններ
Ընթրիք Էմմաուսում (Կարավաջո, Լոնդոն)
«Ընթրիք Էմմաուսում», բարոկկո ոճի իտալացի նկարիչ Կարավաջոյի կտավ, որը նա վրձնել է 1601 թվականին և որն այժմ գտնվում է Լոնդոնում։ Նկարը պատվիրել և դրա համար վճարել է կարդինալ Ջիրոլամո Մատեիի եղբայրը՝ Սիրիակո Մատեին։
Նկարում պատկերված է այն պահը, երբ հարություն առած, բայց ծպտված Հիսուսը Էմմաուս քաղաքում հայտնվում է իր աշակերտներից երկուսին (ենթադրաբար Ղուկասին ու Կլեոպասին) ու անմիջապես անհետանում նրանց տեսադաշտից (Ավետարան ըստ Ղուկասի, 24։ 30–31)։ Կլեոպասը կրում է ուխտավորի հագուստ, իսկ մյուս առաքյալի հագուստը պատռված է։ Կլեոպասի բազուկները մեկնած են, որոնք խորություն են հաղորդում նկարին։ Կանգնած սպասավորը, որի դեմքը մթության մեջ է, անհաղորդ է կատարվածին։ Նկարին արտասովորություն են հաղորդում բնական չափսերով կերպարները և մութ ու դատարկ ֆոնը։ Սեղանը ծածկված է նատյուրմորտ հիշեցնող կերակուրներով։ Առաքյալների ճանաչած աշխարհը հիշեցնող ուտելիքով լի մի զամբյուղ տարուբերվում է սեղանի ծայրին ։
Մարկոսի ավետարանում (16:12) ասվում է, որ Հիսուսը նրանց հայտնվել է «այլ կերպ», և գուցե այդ պատճառով է այստեղ առանց մորուքի պատկերված, ի հակադրություն «Մատթեոս առաքյալի հրավերը» կտավի, որտեղ նստած մի խումբ գումար հաշվող մաքսավորների է հայտնվում Քրիստոսը։ Կարավաջոյի կտավներում կրկնվող թեմա է առօրյա իրավիճակներում սուբլիմացիա գտնելը։ Տեսարանում առկա է անբացատրելի մարդկայնություն, քանի որ մարդեղեն Հիսուսը իրեն անճանաչելի է դարձրել իր իսկ աշակերտների համար, որը հաստատում և հաղթահարում է նրա մարդեղենությունը։ Թվում է, թե Կարավաջոն առաջարկում է այն գաղափարը, որ գուցե ոմն Հիսուս կարող է հայտնվել մեր ամենօրյա կյանքում։ Մութ ֆոնը կենդանություն է հաղորդում պատկերին։
Կտավի մեկ այլ տարբերակ, որն այժմ գտնվում է Միլանի Բրերա պատկերասրահում, Կարավաջոն նկարել է 1606 թվականին։ Համեմատության համար կարելի է նշել, որ կերպարների ժեստերն ավելի զուսպ են, որը ներկայությունն ավելի կարևոր է դարձնում, քան դրա պատկերումը։ Տարբերությունը հավանաբար պայմանավորված է այդ ժամանակահատվածում Կարավաջոյի կյանքի հանգամանքներով (նա Հռոմից փախել էր որպես հանցագործ՝ Ռանուչիո Տոմասոնիի մահվան հետ կապված), կամ էլ գուցե արվեստի շարունակակական զարգացմամբ․ հաջորդող հինգ տարիների ընթացքում նա հասկացել էր թերագնահատման արժեքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարավաջոյի նկարներ Կատեգորիա:Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Ցոցխնարա
Ցոցխնարա (ცოცხნარა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 800 մետր։ Բնակչությունը՝ 294 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Իտիուբա
Իտիուբա (Itiúba), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիս-կենտրոնական մասում։ Մտնում է Սենոր դու Բոնֆինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 36 113 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 722,754 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,96 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրություն
Տարածքի կլիման ցուրտ է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Տոփանիչ մեքենա
Տոփանիչ մեքենա, պարբերաբար հարվածող աշխատանքային օրգանով մեքենա, որը նախատեսված է գրունտը շերտ առ շերտ խտացնելու համար։ Ըստ մեկ հարվածի էներգիայի Տոփանիչ մեքենաները լինում են ծանր (հարվածի էներգիան՝ մինչև 5․104ջ), միջին (հարվածի էներգիան՝ մինչև 103-104 ջ) և թեթև՝ ձեռքի տոփաններ (կիրառվում է գրունտի, բետոնախառնուրդի, ձուլման արտադրությունում կաղապարախառնուրդի խտացման համար, հարվածի էներգիան՝ մինչև 103ջ)։ Ծանր են համարվում տրակտորի կամ սլաքավոր էքսկավատոր կռունկի բազայով մեքենաները։ Աշխատանքային օրգանը սովորաբար պատրաստվում է մինչև 3 տ զանգվածով սալի տեսքով, որը նետվում է մինչև 2,5 մ բարձրությունից։ Միջին են համարվում ինքնագնաց շասիի բազայով կամ տրակտորի վրա կախովի սարքավորման տեսքով դիզել-տոփանիչները։
Կատեգորիա:Մեքենաներ
Ջեյմս Գրինֆիլդ
Ջեյմս Գրինֆիլդ (James Greenfield), գերմանահայ հասարակական գործիչ։ Մոր կողմից հայ։ Մանկությունից ապրել է Գերմանիայում։
Սովորել է Լայպցիգի համալսարանում, հետեւել իրավաբանության։ Դոկտորական ատենախոսությունը պաշտպանել է Թիւբինգենի համալսարանում, որպես նյութ ունենալով պարսկական պետության կառուցվածքը։ Ավարտելուց հետո ամուսնացել է հայուհու հետ՝ Քաթարինա Թումանյան, մի ժամանակ ապրել է Երևանում, ապա՝ Բաքու և Թիֆլիսում։ 1905 թվականին վերադարձել է Գերմանիա, հաստատվել Բեռլինում, որտեղ և ծանոթացել է Յոհաննես Լեփսիուսի հետ եւ ակտիվորեն ներգրավվել հայերին օգնելու գործին։ Գերմանահայկական ընկերության ստեղծման նախաձեռնողներից էր, ապա և՝ նրա անփոփոխ փոխնախագահը 1914-1934 թվականներին։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել Բեռլինի հայ համայնքի աշխատանքներին։
1919-1920 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցիչն էր Բեռլինում։ 1934 թվականին հաստատվել է Թեհրանում, որտեղ ընտրվել է եկեղեցական խորհրդի նախագահ։ Գերմաներեն լեզվով իր դոկտորական ատենախոսությունը հրատարակվել է Բեռլինում, 1904 թվականին։
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Թեհրան քաղաքում ծնվածներ
Սամրա Ռահիմլի
Սամրա Ռահիմլի (Səmra Rəhimli հոկտեմբերի 19, 1994, Բաքու, Ադրբեջան), նաև հայտնի է պարզապես Սամրա (Səmra), ադրբեջանցի երգչուհի։ 2016 թվականին Շվեդիայի Ստոկհոլմ քաղաքում անցկացվող Եվրատեսիլ 2016-ին «Miracle» (Հրաշք) երգով ներկայացրել է Ադրբեջանը ։ Երգի մրցույթում 44 միավորով զբաղեցրել է 17-րդ հորիզոնականը ։ Մասնակցել է երկու վոկալային նախագծերի, ինչպիսիք են «O Ses Türkiye» (Թուրքիայի ձայնը) և «Səs Azerbaycan» (Ադրբեջանի ձայնը)։
Զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթի ազգային ընտրական փուլում ։
Ընտրություններ
2016 թվականի մարտի 10-ին Ադրբեջանի Հանրային հեռուստատեսությունը (ITV) պաշտոնապես հայտարարել է այն մասին, որ Սամրա Ռահիմլին կներկայացնի Ադրբեջանը Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում։
Խոսելով Սամրայի և նրա երգի ընտրության մանրամասների մասին, ITV-ն նշել է, որ երգչուհին և երաժշտական կազմը ընտրվել է հիմնականում գաղտնի քվեարկության ժամանակ, ինչպես նաև ավելի քան 100 երաժշտական փորձագետների և եվրոպական ավելի քան 35 երկրների «Եվրատեսիլի» երկրպագուների հարցման ժամանակ ։
Երգ
Ինչպես ասում էր ինքը Սամրան.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգիչներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:«The Voice» հեռուստաշոուի մասնակիցներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Լամպրոբա
Լամպրոբա (ლამპრობა), հնագույն սվանական ազգային տոն՝ ի նշան թշնամիների դեմ տարած հաղթանակի և նվիրված է սուրբ Գևորգին։ Տոնվում է Զատիկից 10 շաբաթ առաջ, որպես կանոն նշվում է փետրվարին։ Տոնակատարությունները հիմնական կապված մասն են կազմում վառվող խարույկները, ջահերով երթը և տոնական ուտեստները։
Տոնելը
Լամպրոբայի օրը սվանների տներում վառում են այնքան ջահ, որքան որ տղամարդ կա այդ ընտանիքում։ Իսկ եթե տանը հղի կին կա, ապա ջահ են վառում նաև ի պատիվ այդ երեխայի, որը կարող է և տղա լինել։ Ջահը պատրաստում են ծառի ամբողջական բնից, որի վերևի մասը բաժանված է մի քանի մասերի։
Երթին մասնակցող տղամարդիկ վառվող ջահերով և սվաներեն լեզվով երգելով շարժվում են դեպի եկեղեցին։ Եկեղեցու դռանը ջահերից մեծ խարույկ են պատրաստում, այնտեղ էլ բացում են սեղաններ։ Ամբողջ գիշեր՝ մինչև արևի առաջին ճառագայթների դուրս գալը, սվանները աղոթում են և կենաց ասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի տոներ
Հակոբ Տեր-Հակոբյան (Իրազեկ)
Հակոբ Տեր-Հակոբյան (Իրազեկ, ), պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանի ավագ քարտուղար՝ 1919 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 1920 թ. դեկտեմբերի 2-ը, հասարակական գործիչ, գրող, Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն (ՀՅԴ) կուսակցության անդամ  ։
Կենսագրություն
Հակոբ Տեր-Հակոբյանը ծնվել է 1881 թվականին Գողթան գավառի Վերին Ազա գյուղում։ Կրթությունը ստացել է իր ծննդավայրում, ապա՝ Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ Ճեմարանն ավարտելուց հետո նվիրվել է ուսուցչական գործունեությանը՝ միաժամանակ ստանձնելով ազգային և կուսակցական պատասխանատու պարտականություններ՝ Կովկասում և Իրանում ։
1916-1917 թվականներին պաշտոնավարել է Մեծ Հայքի պատնական Պարսկահայք նահանգի Սալմաստ գավառում ։
Ռուսաստանում փետրվարյան հեղափոխությունից հետո՝ 1917 թվականին, վերադառնալով Կովկաս, Հակոբ Տեր-Հակոբյանը լծվում է կուսակցական, կրթական և պետական-հասարակական աշխատանքների՝ մասնակցելով Երևանի, Ալեքսանդրապոլի (Գյումրի) ու Անդրկովկասի գյուղացիական համագումարներին և Հայաստանում տեղի ունեցած հետագա բոլոր շարժումներին ։
Այդ ժամանակաշրջանում նա ընտրվում է Երևանի ՀՅԴ Կենտրոնական կոմիտեի և Հայոց ազգային խորհրդի անդամ, միաժամանակ աշխատելով կոոպերատիվ (համագործակցական) շարժման մեջ՝ ժողովրդականացնելով և տարածելով այդ շարժումը իր գրություններով և գործնական մասնակցությամբ ։
Ընտրվել է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անդրանիկ խորհրդարանի անդամ և իբրև առաջին քարտուղար, 1919 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 1920 թվականի դեկտեմբերի 2-ը, հմտորեն կատարել է այդ աշխատանքը ։
Ղարթա
Գարտա (ღართა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 980 մետր։ Բնակչությունը՝ 15 մարդ (ըստ 2014 թ. տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995։
Հակոբ Տեր-Հակոբյան (Իրազեկ)
Կենսագրություն
Հակոբ Տեր-Հակոբյանը 1920 թվականի աշնանը՝ Հայաստանի դեմ ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիայի ժամանակ, կառավարության անդամների հետ մեկնել է Ալեքսանդրապոլի ռազմաճակատ։ Թրքական հարձակումը ստեղծել էր մեծ սպառնալիք Հայաստանի Հանրապետության բուն գոյության համար։ Հայաստանի կառավարության նախարարներն ու զանազան գործիչները ռազմաճակատ էին մեկնել՝ պաշտպանության գործը կազմակերպելու և ժողովրդի ոգին բարձրացնելու համար։ Տեր-Հակոբյանը վկայում է Հովհաննես Քաջազնունու, Լևոն Շանթի, Սիրական Տիգրանյանի և Վահան Նավասարդյանի հետ իր ուղևորությունը դեպի Ալեքսանդրապոլ։ Հիշում է, թե Քաջազնունին պնդում էր, որ ինքը իբրև հասարակ զինվոր ռազմաճակատ գնա՝ կռվողներին խրախուսելու և նրանց կողքին կռվելու համար ։
Մասնակցությունը Փետրվարյան ապստամբությանը
Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո, Հակոբ Տեր-Հակոբյանը մնում է Երևանում։ Շուտով նա դարձյալ աշխատանքի է լծվում որպես փետրվարյան ապստամբության առաջնորդներից մեկը և 1921 թվականի փետրվարին 18-ին ապստամբ ուժերի հետ Կոտայքից Երևան է իջնում ։
Հայրենիքի փրկության կոմիտեի կառավարության մեջ Հակոբ Տեր-Հակոբյանը ստանձնում է պարենավորման նախարարի պաշտոնը, սակայն ամբողջ ժամանակ գտնվում էր Ղամարլուի ճակատում՝ իբրև հսկող ու ղեկավարող, ինչպես նաև սատարող ու ոգևորող՝ կռվող ժողովրդային ուժերի համար ։
Ապստամբության ավարտից հետո, ժողովրդական ապստամբ ուժերը՝ հետապնդվելով Կարմիր բանակից, անցնում են Պարսկաստան։ Հակոբ Տեր-Հակոբյանը Արաքսը անցնողներից վերջինն է եղել ։
Սփյուռքահայ հասարակական-քաղաքական շրջանակներում լուրջ քննարկման առարկա դարձավ Խորհրդային Հայաստանում կիրառվող «ռազմական կոմունիզմի» քաղաքականությունը, որն էլ 1921 թվականի հայկական ժողովրդական փետրվարյան ապստամբության գլխավոր պատճառներից մեկն էր։ «Ռազմական կոմունիզմի» վերաբերյալ հնչեցված գնահատականների մեջ առանձնանում են վտարանդության մեջ հայտնված Հայրենիքի փրկության կոմիտեի անդամների տեսակետները։ Մասնավորապես, Հակոբ Տեր-Հակոբյանը գրում էր, որ Հայաստանում իշխող բոլշևիկյան Հայհեղկոմի որդեգրած բռնությունների քաղաքականությունը աննախընթաց դաժանություն ուներ։ Բոլշևիկները փորձում էին բռնությամբ վարչաձև փոխել՝ մոռանալով, որ բոլոր հեղափոխություններն ու ապստամբությունները բռնությունների ծնունդ են։ Իրազեկը նշում է, որ Հայաստանի խորհրդայնացման առաջին իսկ օրվանից սկսված բռնագրավումները շուտով սովորական են դառնում։ Հայաստանը զավթած ռուսական բոլշևիկյան բռնակալները Հայաստանի ազգաբնակչությանը թալանում էին ամենուր՝ թե՛ քաղաքներում, թե՛ գյուղերում։"«Եւ որովհետև գործը չափազանց վատ էր կազմակերպուած, իսկ գործադրողն էլ մեծ մասամբ անբարոյ, աւազակ ու պատեհապաշտ տարրեր էին, ուստի «բռնագրաւում» կոչուած կառավարական այդ ձեռնարկութիւնը վերածուեց համատարած կողոպուտի ու դարձաւ իսկական աղէտ ամբողջ երկրի համար» ։"
Թե՛ վարչապետ Սիմոն Վրացյանը, թե՛ Հայրենիքի փրկության կոմիտեի պարենավորման նախարար Հակոբ Տեր-Հակոբյանը համոզված էին, որ փետրվարյան ապստամբության պատճառների մեջ առանցքային էր բոլշևիկների բռնագրավումների քաղաքականությունը՝ իր ամենադաժան դրսևորումներով ։
Տարագրությունում
Հակոբ Տեր–Հակոբյանն իր գաղափարակիցների հետ ճաշակեց տարագրի կյանքի բոլոր դառնությունները ։ Նա Թավրիզում մեծ դեր է կատարել իբրև Հայաստանի վերջին կառավարության ներկայացուցիչ։ Այնուհետև նա կրկին ընտրել է ուսուցչական ասպարեզը և երկար տարիներ ղեկավարած է տարրական և միջնակարգ դպրոցներ՝ Իրանի մի քանի քաղաքներում։ Հետագայում անցել է Իրաք։ 1946 թվականից մինչև 1950 թվականը ստանձնել է Բաղդադի հայկական ազգային դպրոցների տեսուչի պաշտոնը, որից հետո ստիպված է եղել վերադառնալու Իրան՝ Թեհրան ։
Հատուկ հիշատակության է արժանի Տեր-Հակոբյանի հույժ արդյունավետ ուսուցչական գործունեության ժամանակաշրջանը` Ատրպատականի հայոց թեմական կենտրոնական միջնակարգ դպրոցում (Թավրիզ) և տեսչական գործունեությունը՝ Նոր Ջուղայում։ Իրազեկի աշակերտ-աշակերտուհիները նրան հիշում են ակնածանքով՝ անվանելով «Մեր պարոն Հակոբը»։ Ըստ ժամանակակիցների՝ Իրազեկի դասախոսությունները շատ տպավորիչ էին, բովանդակալից, խտացված և պարզ ոճով ։
Իրազեկը աշխատակցել է դաշնակցական մամուլի գրեթե բոլոր օրգաններին, մշտապես ստորագրելով` Յ. Իրազեկ, հանդես գալով բանասիրական շատ հետաքրքրական, լուրջ և խնամված հոդվածներով :Աշխատակցել է «Յուսաբեր»-ին, «Հայրենիք»-ներին, «Վէմ»-ին, «Այգ»–ին, «Ալիք»-ին, «Նավասարդ»-ին, «Լոյս»-ին, և այլ թերթերի Իրազեկը եղել է նաև «Դրոշակի» հոդվածագիրներից մեկը ։
Ազգային-հեղափոխական և կրթական վաստակաշատ գործիչ Հակոբ Տեր-Հակոբյանը հանկարծամահ է եղել 1953 թվականի հունիսի 19-ին, Թեհրանում՝ սրտի կաթվածից  ։
Աշխատություններ
Իրազեկի հեղինակած աշխատություններից են հետևյալները․
Իրազեկը նաև թարգմանիչ է եղել։ Նրա թարգմանությամբ լույս տեսած գրքերից է հետևյալը․
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժում Կատեգորիա:Հայ ազգային ազատագրական շարժում Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Ճապոներենի մասնիկներ
Ուղղագրություն
Ճապոնական մասնիկները ժամանակակից ճապոներենում գրվում են հիրագանայով, սակայն դրանցից մի քանիսը գոյություն ունեն և հիերոգլիֆների ձևով։ Բոլոր մասնիկները կարդացվում են ճապոնական սովորական ընթերցանության կանոններով, բացառությամբ は (գրվում է՝«հա», կարդացվում՝ «վա»), へ (գրվում է «հե», կարդացվում «է») և を (գրվում է նշանով, որը հին ճապոնական լեզվում նշանակում էր «վո» վանկը, բայց արտասանվում էր «օ», որոշ կրողներն ասում են «ուո»)։ Այս բացառությունները համարվում են կանայի պատմական ուղղագրությունից ատավիզմներ։
Մասնիկների տեսակները
Մասնիկները բաժանվում են 8 խմբի՝ կախված գործառույթից։
が、の、を、に、へ、と、で、より、から、まで、 か、の、や、に、と、やら、なり、だの か、の、や、な、わ、とも、かしら さ、よ、ね ばかり、まで、だけ、ほど、くらい、など、なり、やら は、も、こそ、でも、しか、さえ、だに や、が、て、のに、ので、から、ところが、けれども、も の、から
«Վա» և «գա»
Դժվար թարգմանելի թեմատիկ «վա» (は) մասնիկը և ռեմատիկ «գա» (が) մասնիկը համարվում են գիտական աշխատանքների և վեճերի առարկա։ «Փիղն ունի երկար կնճիթ» (象は鼻が長い ձո։ վա հանգա գա նագայ) նախադասությունը համարվում է ճապոնական արտահայտությանը բնորոշ օրինակ, եթե թարգմանում ենք բառացիորեն, նշանակում է «խոսելով փղի մասին, նրա կնճիթը երկար է», այստեղ չկա պատկանելություն, եթե լիներ «փղի քիթը» (象の鼻):
«Գա»-ն ունի որոշ գործառույթներ խոսքի և գրելաձևի մեջ։ «Թեպետ պարապում էր, սակայն արդյունքները վատ էին» (勉強したが 成績が悪かった բէնքյո։ սիտա գա, սէյսէկի գա վարուկատտա) նախադասության մեջ գա մասնիկը արտահայտում է ներհակական նշանակություն։ «Ուզում եմ ջուր խմել» (水が飲みたい միձու գա նոմիտայ), «Սիրո՜ւմ եմ սև թեյ» (紅茶が好きだ կո:տյա գա սուկի դա) նախադասությունների մեջ գա-ն նախորդում է ցանկության արտահայտությանը։ (山がある, 水がきれいだ, 風が吹く) նախադասություններում գա մասնիկը ծառայում է որպես բային նախորդող ազդանշան, որը ներկայացնում է այն գործողությունը, գոյականի արարքը (風が吹く), ինչպես նաև առկայությունը (山がある), կամ թիվը (水がきれいだ՝ ջուրը մաքուր է, ջուրը գեղեցիկ է)։
«Նի» և «դե»
«Նի»-ն և «դե»-ն «գործողության վայր» իմաստով գրեթե փոխարինելի են մեկը մյուսով։
«Նի» և «է»
«Նի»-ն և «է»-ն երկուսն էլ նշանակում են որոշակի առարկայի գործողություն, «նի» նշանակում է «մեջ», իսկ «է»՝ «մոտ»։
«Գա» և «օ»
Որոշ դեպքերում «գա»–ն և «օ»–ն հոմանիշ են, օրինակ՝ բայերի ըղձական թեքման ժամանակ։
Նույն կերպ, «սիրել» բայի հետ (好き սուկի) օգտագործվում է ինչպես «գա»–ն, այնպես և «օ»–ն.
«Նի» և «տո»
Այս երկու մասնիկները իրար կարող են փոխարինել «նի նարու» (に成る) և «տո նարու» (と成る) ձևեչում։ «Նի» կառույցը նշանակում է բնական փոփոխություն, իսկ «տո»–ն՝ մի քանի անուղղակի գործողություն։
«Յա» և «տո»
«Յա»–ն օգտագործվում է ցանկի մասերի թվարկման համար, իսկ «տո»–ն՝ սահմանափակ ցուցակների համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճապոներենի քերականություն
Հրդեհներ Հունաստանում (2018)
Հրդեհներ Հունաստանում 2018 (Πυρκαγιές στην Αττική το 2018), շարունակվող անտառային հրդեհների շարք Հունաստանում, որը սկսվել է 2018 թվականի հուլիս ամսին Ատտիկայի ափամերձ հատվածներում ։ Հուլիսի 27-ի դրությամբ, զոհերի թիվը հասնում է 88-ի։ Առնվազն 164 մեծահասակներ և 23 երեխաներ տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներով տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Ընդորում, 11-ի վիճակը ծայրահեղ ծանր է։ Այս հրդեհները 21-րդ դարում երկրորդն են իրենց ծավալներով և ուժգնությամբ։ 21-րդ դարի ամենամասշտաբային հրդեհները տեղի են ունեցել 2009 թվականին Ավստրալիայում, որի արդյունքում զոհվել է 173 մարդ։ Հունաստանում 2007 թվականին դարձյալ տեղի են ունեցել խոշոր հրդեհներ, որի արդյունքում զոհվել է 84 մարդ ։
Մոտ 700 բնակիչներ տարհանվել կամ տեղահանվել են, հիմնականում մերձափնյա Մատի գյուղից, որտեղ փրկարարները հայտնաբերել են 28 այրված դիակներ՝ ծովից ընդամենը մի քանի քանի մետր հեռավորության վրա ։ Ընդորում, դիակները մի մասը եղել են իրար մոտ ։ Նավակների միջոցով հազարավոր մարդիկ տարհանվել են լողափերից՝ փրկվելով հնարավոր մոխրացումից։ 10 մարդ խեղդամահ է եղել, երբ նավը, որը օգնության էր հասել Մատիի հյուրանոցներից մեկում հանգստացող զբոսաշրջիկներին, կողաշրջվել է ։
Հունաստանը գործի է դրել հրդեհաշիջման համար նախատեսված բոլոր օդանավերը և ավելի քան 250 հրշեջ տեխնիկա ։ Հրդեհաշիջման աշխատանքների մասնակցում են ավելի քան 600 հրշեջներ ։ Հունաստանի վարչապետ Ալեքսիս Ցիպրասը Ատտիկայում հայտարարել է արտակարգ իրավիճակ ։ Բացի այդ, նա հայտարարել է եռօրյա ազգային սուգ։ Հեռուստատեսությամբ դիմելով Հունաստանի ժողովրդին, Ցիպրասը նշել է․ «Մեր երկիրը վերապրում է անբացատրելի ողբերգություն» ։
Հրդեհների մեկնարկից հետո, Աթենքի Ակրոպոլիսի և Հունաստանի խորհրդարանի մոտ ծածանվող դրոշները կիսով չափ իջեցվել են ։ Ի պատիվ տուժածների, կիսով չափ իջեցվել է նաև Եվրոպական հանձնաժողովի Բրյուսելում տեղակայված կենտրոնակայանի մոտ ծածանվող դրոշը ։ Աշխարհի բազմաթիվ երկրներ արդեն իսկ օգնություն են տրամադրել կամ հայտնել են աջակցություն օգնելու Հունաստանին ։ Պետնախարար Նիկոս Տոսկասը նշել է, որ, հնարավոր է, որ հրդեհը առաջացած լինի մտածված այրման արդյունքում։ Ընդորում, հավանական է, որ այրումը սկսվելը հենց Մատիից ։
Ժամանակագրություն
2018 թվականի հուլիսի 23-ին տեղի ժամանակով ժամը 13։00-ին, հրդեհներ են սկսվել Աթենքից դեպի արևմուտք գտնվող Կինետա բնակավայրի մոտ։ Մի քանի ժամ անց երկրորդ հրդեհն է բռնկվել Աթենքից դեպի հյուսիս գտնվող Պենտելի քաղաքի մոտ։ Բավականին ուժեղ քամու պատճառով երկու հրդեհներն էլ շատ արագ տարածվել են՝ հասնելով ժամում 124 կիլոմետր արագության ։ Կինետայում հրդեհների արդյունքում այրվել են բազմաթիվ տներ, մինչդեռ Պենտելիում ծագած հրդեհը տարածվել է դեպի արևելք՝ ափամերձ հատվածներ, որի արդյունքում մեծապես տուժել են Մատի և Նեոս Վուտզաս բնակավայրերը։ Հրդեհն այնքան ինտենսիվ էր, որ մի քանի մարդիկ ողջ-ողջ այրվել են իրենց տներում, մեքենաներում և ափից ընդամենը մի քանի մետր հեռավորության վրա։ Հազարավոր փոխադրամիջոցներ և տներ փլուզվել են։ Մի քանի ժամ անց հնարավոր է եղել վերահսկել հրդեհի տարածումը ։ Գիշերային գործողության արդյունքում տարածքում տեղակայված 620 երեխաներից բաղկացած ճամբարը հաջողությամբ տարհանվել է ։
Վնասներ
2018 թվականի հուլիսի 26-ին Պենտելի քաղաքապետ Դիմիտրիս Ստերգիուն նշել է, որ, հավանաբար, մահացու հրդեհը, որը մեծ վնասներ է հասցրել Արևելյան Ատտիկային և դարձել 88 մարդու մահվան պատճառ, առաջացել է էլեկտրասյան վնասված էլեկտրալարերի արդյունքում ։ Հուլիսի 26-ին տեղի ունեցած մամլո ասուլիսի ժամանակ Նիկոս Տոսկասը, ով զբաղեցնում էր Հանրային կարգի և քաղաքացիների պաշտպանության նախարարի պաշտոնը, նշել է, որ կան բազմաթիվ փաստեր, որոնք վկայում են, որ Պենտելիում և Կինետայում միաժամանակյա սկսված հրդեհները կանխամտածված հրդեհման արդյունք են ։
Միջազգային օգնություն
Հունաստանը օգնության նպատակով դիմել է մի շարք պետությունների՝ օժանդակելու հրդեհաշիջման գործընթացին և հաղթահարելու արտակարգ իրավիճակը։ Այդ նպատակով, Հունաստանը դիմել է նաև Եվրոպական Միության Քաղաքացիական պաշտպանության ծառայությանը՝ տրամադրելու օդային և ցամաքային օգնություն ։ Հումանիտար օգնության և ճգնաժամերի հաղթահարման գծով եվրոպական հանձնակատարը հուլիսի 24-ին ժամանել է Աթենք՝ համակարգելու Հունաստանին տրամադրվող ԵՄ օգնությունը, որն իրականացվում էր ԵՄ Քաղաքացիական պաշտպանության ծառայության միջոցով։ ԵՄ Քաղաքացիական պաշտպանության ծառայությունը օգնել է մոբիլիզացնել ինքնաթիռները, փոխադրամիջոցները, բուժանձնակազմին և հրշեջներին, ովքեր Հունաստան էին ժամանել ԵՄ անդամ մյուս պետություններից։ ԵՄ Կոպեռնիկոսի արբանյակային համակարգը նույնպես ակտիվացվել է՝ տրամադրելու իշխանություններին բարձրորակ հատուկ քարտեզներ ։ Նախարար Նիկոս Տոսկասը նշել է, որ երբեք այսքան օգնության առաջարկություն Հունաստանը չէր ստացել։ Բազմաթիվ երկրներ իրենց օգնությունն են առաջարկել Հունաստանին ։
Հունաստանին իրենց օգնությունն են առաջարկել հետևյալ պետությունները․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրդեհներ Հունաստանում Կատեգորիա:2018 հուլիսի իրադարձություններ Եվրոպայում
Էդգար Վարդաունիս
Էդգար Ալֆրեդովիչ Վարդաունիս (Edgars Vārdaunis, ), լատվիացի և խորհրդային բեմանկարիչ, Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։
Կենսագրություն
Էդգար Վարդաունիսը ծնվել է 1910 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Կատրինայի վոլոստում (ներկայում՝ Էրգլյիի շրջան, Լատվիա), դպրոցական ուսուցչի ընտանիքում։
Ավարտել է Մադոնայի միջնակարգ դպրոցն ու Էրգլյիի շրջան (Վիլհելմ Կարլիս Պուրվիտի բնանկարի արվեստանոց, 1936)։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին զորակոչվել է Լատվիական լեգեոն, ինչի համար հետագայում կրել է պատիժ Կոմիի ԻԽՍՀ-ում։ 1945-1946 թվականներին կատարել է նկարչի պարտականություններ Ուխտայի երաժշտական կատակերգության թատրոնում ։
1946 թվականին Էդգար Վարդաունիսը վերադարձել է Լատվիա։ Աշխատել է Լատվիայի ազգային օպերայում որպես բեմանկարիչ (1946-1983), գլխավոր նկարիչ (1983-1992) և խորհրդատու (1992-1999)։
Եղել է Լատվիայի նկարիչների միության անդամ (1950 թվականից) և Լատվիայի թատերական գործիչների միության անդամ (1970 թվականից)։
Էդգար Վարդաունիսը մահացել է 1999 թվականի հունիսի 22-ին Ռիգայում, թաղվել է Անտառային գերեզմանատանը ։
Ստեղծագործություն
Էդգար Վարդաունիսը մասնակցել է ցուցահանդեսների 1929 թվականից։ Նրա գեղանկարչական աշխատանքներում գերակշռում է քաղաքային թեմատիկան՝ քաղաքային տեսարաններն ու ժանրային կոմպոզիցիան։
Մասնակցել է շուրջ 80 օպերաների ու բալետների բեմադրման աշխատանքներին։ Դրանցից առավել հայտնիներն են Սերգեյ Պրոկոֆևի «Ռոմեո և Ջուլիետ» (1953), Ռոմուալդ Գրինբլատի «Ռիգոնդա» (1959), Արամ Խաչատրյանի «Սպարտակ» (1960), Ջուզեպպե Վերդիի «Տրուբադուր» (1968), «Մակբեթ» (1975), «Օթելլո» (1980), Իմանց Կալնինշի «Իփիգենիան Ավլիսում» (1982), Ֆրանչեսկո Չիլեայի «Ադրիանա Լեկուվրոր» (1985) բեմադրությունները։
Մակջի
Ժոզեֆ Մակգինտի Նիկոլ (Joseph McGinty Nichol,, ավելի հայտնի է որպես Մակջի (McG), ամերիկացի կինոռեժիսոր և կինոպրոդյուսեր, ինչպես նաև քսանմեկերորդ դարի երաժշտական պրոդյուսեր։
Իր կարիերան սկսել է երաժշտական ինդուստրիայից, տեսահոլովակներ նկարելով և երգեր հրապարակելով։ Ավելի ուշ անցավ կինեմատորգրաֆի աշխատանքին, և շուտով հայտնի դարձավ իր առաջին ֆիլմով՝ «Չարլի հրեշտակները» (2000), դառնալով ամենամեծ գումարը հավաքած ֆիլմն այդ ընթացքում։ Հետո նա ևս մի քանի ֆիլմ նույնպես նկարահանեց, օրինակ՝ «Տերմինատոր։ Փրկիչը», ինչպես նաև պրոդյուսերություն է արել մի քանի հեռուստասերիալների, ինչպիսիք են «Միայնակ սրտեր»-ը և «Գերբնական»-ը։
Էդգար Վարդաունիս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիացի բեմանկարիչներ Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչներ
Մակջի
Մակջին նաև ունի իր սեփական պրոդյուսերական ընկերությունը՝ Wonderland Sound and Vision, որը հիմնադրվել է 2001 թվականին, և կառավարում է ֆիլմերի և հեռուստասերիալների արտադրություն, սկսած Չարլի հրեշտակները 2-ից (2003)։
Կենսագրություն
Մակջի (McG), իրական անունը և ազգանունը Ժոզեֆ Մակգինտի Նիկոլ (Joseph McGinty Nichol), որտեղ Մագնիտին նրա մոր կանացի անունն է, ծնվել է 1986 թվականի օգոստոսի 9-ին Միչիգան նահանգի Կալամազո քաղաքում։ Ժոզեֆի ծնվելուց հետո նրա ծնողները տեղափոխվեցին Կալիֆոռնիա նահանգի Նյուբորտ Բիչ քաղաք։
Սովորել է Կալիֆոռնիական Իրվայն քաղաքի համալսարանում, որտեղ ստացել է բակալավրական հոգեբանության աստիճան։
Ժամանակի ընթացքում անցել է հոլովակների արտադրությանը, Sugar Ray-ի «Fly» և «Every Morning» երգերի համար տեսահոլովակ տարածելով, Fastball-ի համար «The Way»-ի վերաբերյալ, Smash Mouth խմբի համար «Walkin' On the Sun» և «All Star» երգերի վերաբերյալ տեսահոլովակներ, իսկ The Offspring խմբի համար հոլովակ «Pretty Fly (for a White Guy)» երգի վերաբերյալ։
Մակջին նաև ունի իր սեփական պրոդյուսերական ընկերությունը՝ Wonderland Sound and Vision, որը հիմնադրվել է 2001 թվականին, և կառավարւմ է ֆիլմերի և հեռուստասերիալների արտադրություն, սկսած Չարլի հրեշտակները 2-ից (2003)։
Մի շարք աշխատանքներից հետո առաջարկեց նկարահանել «Տերմինատոր»-ի ֆանտաստիկ շարքի շարունակությունհը։ Այն էկրաններին է դուրս եկել 2009 թվականի մայիսին «Տերմինատոր։ Փրկիչը» վերնագրով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Նորդեստի դի Ռորայմայի գավառ
Նորդեստի դի Ռորայմայի գավառ (Microrregião do Nordeste de Roraima), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռորամյա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ռորայմա նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 35 780 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 30 792,413 կմ²։ Բնակչության խտությունը 1,2 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռորայմա նահանգի գավառներ
Կրասնայա (Ելանի վտակ)
Կրասնայա (Красная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Ելան գետի ձախ ափում՝ 87 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է, ավազանի տարածքը 154 կմ2 է։ Կրասնայաի ակունքը գտնվում է Լիստոպադովկա գյուղի մոտ։ Հոսում է արևմտյան բաց տարածքով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սավալա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սենտ Ֆելիսիեն (Արդեշի գավառ)
Սենտ Ֆելիսիեն (Saint-Félicien), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1212 մարդ, բնակչության խտությունը` 56.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.44 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 40 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 627 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 448-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 179։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,5 %։ 448 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 411 անձ (221 տղամարդ և 190 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (19 տղամարդ և 18 կին)։ 179 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 84-ը` թոշակառուներ, իսկ 56-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իսայա Բեռլին
Իսայա Բեռլին (Isaiah Berlin ), անգլիացի փիլիսոփա, եվրոպական գաղափարների պատմաբան Վիկոյից մինչև Պլեխանով, հատուկ ուշադրություն է դարձրել լուսավորականությանը, ռոմանտիզմին, սոցիալիզմին և ազգայնականությանը, ռուս գրականության և փիլիսոփայական մտքերի թարգմանիչ, ժամանակակից լիբերալ քաղաքական փիլիսոփայության հիմնադիրներից մեկը։
1932 թվականին՝ քսաներեք տարեկանում Բեռլինը դարձել է Օքսֆորդի համալսարանի Բոլոր հոգիների քոլեջի թոշակառու։ Բացի իր արդյունավետ աշխատանքից, ռուսերենից անգլերեն է թարգմանել Իվան Տուրգենևի ստեղծագործությունները, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աշխատել է Մեծ Բրիտանիայի դիվանագիտական ծառայությունում։ 1957 թվականից մինչև 1967 թվականը եղել է Օքսֆորդի համալսարանի սոցիալական և քաղաքական տեսության չիչելացի պրոֆեսորը։ 1963 թվականից մինչև 1964 թվակկանը եղել է «Արիստոտելյան ընկերության» նախագահը։ 1966 թվականին վճռորոշ դեր է խաղացել Օքսֆորդի Վոլֆսոն քոլեջի ստեղծման գործում և դարձել հիմնադիր նախագահ։ 1946 թվականին Բեռլինը ստացել է «Բրիտանական կայսրության», 1957 թվականին «Ասպետի», իսկ 1971 թվականին «Մեծ Բրիտանիայի երախտիքի» շքանշան։ 1974 թվականից մինչև 1978 թվականը եղել է Բրիտանական ակադեմիայի նախագահը։ 1979 թվականին ստացել է «Երուսաղեմի մրցանակ» քաղաքացիական ազատությունների ցմահ պաշտպանության համար, իսկ 1994 թվականի նոյեմբերի 25-ին ստացել է Տորոնտոյի համալսարանի իրավաբանական գիտությունների դոկտորի պատվավոր աստիճանը։ Այս դեպքի համար նա պատրաստել է «կարճ Հավատամք» (ինչպես նա անվանել է ընկերոջն ուղղված նամակում), այժմ հայտնի է որպես «Ուղերձ 21-րդ դարին», որը կարդացվել է արարողության ժամանակ նրա անունից ։
Կենսագրություն
Ծնվել է հարուստ հրեական ընտանիքում։ Հայրը փայտի վաճառական է եղել, պատվավոր քաղաքացի Մենդել Բերկովիչ Բեռլինի (Շնեուր Զալման իս Լյադի ժառանգ) ժառանգորդը, ծագումով Լյուբլինից, նրա մայրը՝ Մուսյա Զալմանի Բեռլինն է (ի ծնե Վոլշոնոկ, հետագայում Մարիա Զալմանի) , Սուրաժի վաճառական Զալման Զիսկինդովիչ Վոլշոնկայի դուստրը։ Բեռլինը մինչև վեց տարեկանը ապրում էր Ռիգայում, այնուհետև՝ Անդրեապոլում և Պետրոգրադում ։ 1913 թվականին ապագա փիլիսոփայի հայրը գրանցվել է Սանկտ Պետերբուրգում որպես «Բեռլին և Լուրյեի ընտանեկան բաժնետիրական ընկերության» գործընկեր։
Լոբիանի
Լոբիանի (ლობიანი), վրացական ուտեստ , լոբիով լի հաց։ Վրաստանում առավել հայտնի է «ռաճուլի լոբիանի» (რაჭული ლობიანი) անվամբ, նման է խաչապուրիի, բայց լոբիով ու խոզապուխտով։
Իսայա Բեռլին
Կենսագրություն
1917 թվականին Բեռլինը ականատես է եղել Ռուսաստանում բոլշևիկների առաջնորդած հեղափոխությանը, որը հետագայում կարող էր ազդել մարքսիզմի և սոցիալիզմի մերժման վրա։
Լոբիանի
Ստուգաբանություն
"Լոբիանի» բառը գալիս է վրացերեն լոբի բառից «լոբիո»։ Լոբին լոբիանիի առավել կարևոր բաղադրիչ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացական խոհանոց Կատեգորիա:Հացամթերք
Իսայա Բեռլին
Կենսագրություն
1921 թվականին Բեռլինի ընտանիքը արտագաղթել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ Բերլինն ավարտել է մասնավոր դպրոց, իսկ 1935 թվականին`Օքսֆորդի համալսարանի Կորպուս Քրիստիի քոլեջը` քաղաքատնտեսագիտության և փիլիսոփայության բաժինը ։ Բացառությամբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի, Բեռլինի հետագա կյանքը կապված է Օքսֆորդի համալսարանի հետ։ 1950 թվականաից մինչև 1966 թվականը փիլիսոփայություն է դասավանդել բոլոր հոգիների քոլեջում, որտեղ 1957 թվականը մինչև 1967 թվականը սոցիալ-քաղաքական տեսության չիչելիայի պրոֆեսորն է եղել, իսկ 1966 թվականին ընտրվել է նորաստեղծ Վոլֆսոն քոլեջի առաջին նախագահ։ 1974 թվականից մինչև 1978 թվականը Բրիտանական ակադեմիայի նախագահ։ 1975 թվականից՝ Բոլոր հոգիների քոլեջում հասարակական-քաղաքական գիտությունների պրոֆեսորն է եղել։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Բեռլինը աշխատել է ԱՄՆ-ում բրիտանական տեղեկատվական ծառայությունում (1941-1942), իսկ 1945 թվականից մինչև 1946 թվականը՝ ԽՍՀՄ-ում Բրիտանիայի դեսպանատան 2-րդ քարտուղար։ Խորհրդային Միությունում գտնվելու ընթացքում նա Մոսկվայում հանդիպել է Բորիս Պաստեռնակի հետ, իսկ Լենինգրադում՝ Աննա Ախմատովայի հետ ։
Որպես անգլիացի դիվանագետ, իր հետևից «պոչ» է բերել Ախմատովային, ինչը պատճառ է հանդիսացել բոլշևիկների Համամիութենական կոմունիստական ​​կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի «Զվեզդայի և Լենինգրադի ամսագրերի մասին» կազմակերպչական բյուրոյի հայտնի որոշման համար, որի արդյունքում մեղադրանքի են ենթարկվել Ախմատովան և Զոշենկոն ։ Ախմատովան դա հասկացել է, այդ իսկ պատճառով հրաժարվել է հանդիպել նրա հետ, երբ 1956 թվականին Բեռլինը այցելել է ԽՍՀՄ։
1956 թվականին Բեռլինը ամուսնացել է Ալին Խալբանի հետ (1915-2014, ամուսնությունից առաջ՝ Գինցբուրգ), «Հրեական հանրագիտարանի» հրատարակիչ Դավիթ Գինցբուրգի զարմուհու, հրեա հասարակական գործիչ և ֆինանսիստ Գորացիա Գինցբուրգի թոռնուհու հետ։ Նա երեխաներ չուներ. նախորդ ամուսնություններից իր կնոջից որդեգրել էր երեք որդիներին ։
1957 թվականին արժանացել է բակալավր-ասպետի կոչմանը։ 1971 թվականին պարգևատրվել է բրիտանական «Երախտիքի» շքանշանով։
Չնայած Բեռլինը կրոնավոր հրեա չի եղել, իր մահվանից առաջ իր խնդրանքի համաձայն իր հուղարկավորության ժամանակ պատարագ է մատուցել Մեծ Բրիտանիայի գլխավոր ռաբբի Ջոնաթան Սաքսը ։
Ռիգայում Ալբերտ փողոցի 2ա տանը, որտեղ ծնվել է Բեռլինը, նրա պատվին հուշատախտակ է տեղադրվել։
Աշխարհայացք
Իր ելույթում Օքսֆորդի համալսարանի հասարակական-քաղաքական գիտությունների պրոֆեսորի պաշտոնը ստանձնելիս, որը հետագայում ստացել է «Ազատության երկու հայեցակարգ» ակնարկի ձևը, Բեռլինը, հիմնվելով արժեքների բազմակարծության ինտուիցիայի վրա, սահմանել է ազատության երկու հասկացություն՝ «բացասական» և «դրական» ։ Ըստ Բեռլինի «բացասական» ազատությունը սահմանափակումների բացակայությունն է, որոնք խոչընդոտում են անձի կամ մարդկանց խմբի գործողություններին`գիտակցական ցանկությունները կյանքի կոչելու իրենց մտադրությունների մեջ։ Ի հակադրություն, «դրական» ազատությունը մեկնաբանվում է որպես անձի կամ մարդկանց խմբի ունակություն ինքնուրույն որոշելու իր ճակատագիրը առանց արտաքին գործոնների միջամտության։ Պատմական զարգացման մեջ այս եղանակով ներդրված ազատության երկու հասկացությունները, ըստ Բեռլինի, զարգացել են տարաբնույթ ուղղություններով՝ ի վերջո հասնելով ուղղակի բախման։ Ընդգծելով երկու տեսակետների բնականությունը, Բեռլինը գտնում էր, որ ազատության «դրական» հայեցակարգը հաճախ կարող է դառնալ քաղաքական չարաշահման հիմք, քանի որ անկախ ընտրության որոնման մեջ մարդիկ հակված են որոշման ճշգրտությունը հավաքական հասկացություններով նույնականացնել «ավելի բարձր մտքի», կրոնի կամ պետության տեսքով։ Ընդ որում, առանց ձևերի տարբերության, այդ կերպ ընդունված «ճիշտ որոշումը» հակադրվում է իռացիոնալ ձգտումներին, անվերահսկելի ցանկություններին և «ցածր» մարդկային բնույթին։ Նման հակադրությունն անխուսափելիորեն հանգեցնում է նման սոցիալական մի ամբողջի միասնական կամքի մշակման և իր անհնազանդ անդամներին պարտադրելու՝ այդպիսով հասնելով սեփական ազատությանը։