cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռեյ Ռիարդոն
Կենսագրություն
Ռեյը ծնվել է 1932 թվականին Տրեդեգար փոքր հանքագործական քաղաքում ։ Երբ լրացավ նրա 14-ամյակը, Ռիարդոնը հետևեց ընտանեկան ավանդույթին և դարձավ հանքագործ։ Այդ ժամանակ էլ նա սկսեց լրջորեն հետաքրքրվել սնուկերով և նա նույնիսկ ձեռնոցներ էր կրում աշխատանքի ժամանակ, որպեսզի չվնասի ձեռքերը և ի վիճակի լինի խաղալ։ Սակայն այն բանից հետո, երբ հանքում փլուզում տեղի ունեցավ և Ռեյը մի քանի ժամ անցկացրեց փլատակների տակ, նա որոշեց թողնել այդ աշխատանքը և շուտով աշխատանքի անցավ Սթոք-օն-Տրենտ քաղաքում որպես ոստիկան։
Ձեռքբերումներ
Ռիարդոնին շատ էին սիրում նրա համար, որ խաղի մեջ զվարճություն և հումոր է ավելացնում։ Իր երկար հարվածներով հայտնի՝ նա 17 անպարտելի խաղ է ունեցել աշխարհի առաջնությունների ժամանակ և հաղթել այդ նույն մրցաշարը 4 անգամ իրար հետևից։ Ռեյն արժանացել է «Դրակուլա» մականունին իր սանրվածքի համար։ Նրա արտաքին տեսքն օգտագործվել է անգամ Billy the Kid and the Green Baize Vampire մյուզիքլում։ Ռիարդոնը դարձել է նաև անգլիական Lawnmower Deth խմբի «Spook Perv Happenings in the Snooker Hall» երգի հերոսը։
Ռեյ Ռիարդոնը պրոֆեսիոնալ խաղացող է դարձել 1967 թվականին և խաղացել մինչև 1992 թվականը։ Նա 1970-ական թվականներին սնուկերի ոլորտում առաջնորդ է եղել՝ խաղալով աշխարհի առաջնությունների 7 եզրափակիչներում և դրանցից հաղթելով 6-ում։ Երկու անգամ՝ 1979 և 1980 թվականներին Ռիարդոնը Ուելսի հավաքականի կազմում է հաղթանակի հասել Աշխարհի գավաթին։ 1985 թվականին Մեծ Բրիտանիայի համար կատարած աշխատանքի համար նրան տրվել է MBE կոչումը՝ Բրիտանական Կայսրության շքանշանը։ Նույնիսկ հիմա, երբ սնուկերը շատ ավելի զարգացած է, շատերը Ռիարդոնին համարում են Ուելսի լավագույն սնուկերիստ և աշխարհի լավագույն սնուկերիստներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուելսցի սնուկերիստներ Կատեգորիա:Սնուկերի աշխարհի չեմպիոններ
Սվետոչ (այլ կիրառումներ)
Սվետոչ, կարող է վերաբերել՝
Սվետլոգորսկոե (այլ կիրառումներ)
Սվետլոգորսկոե, կարող է վերաբերել՝
Սվերդլովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Սվերդլովսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ռոտեյրու (Ալագոաս)
Ռոտեյրու (Roteiro), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Սան Միգել դուս Կամպուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6881 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Սվետլիցա (այլ կիրառումներ)
Սվետլիցա, կարող է վերաբերել՝
Համբույր
Համբույր, շուրթերի հպումը որևէ անձնավորության կամ առարկայի ՝ որպես սիրո, գգվանքի, ողջույնի արտահայտություն ։ Համբույրը ջերմ զգացմունքեր արտահայտելու ձև է, համբուրվողները միմյանց նկատմամբ տածում են սեր, նվիրվածություն, բարեկամական զգացմունքներ. համբույրը արտահայտում է երախտիք, շնորհավորանք. համբույրով նաև ողջունում են միմյանց և հրաժեշտ տալիս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ Կատեգորիա:Համբույր
Խրիստո Վակարելսկի
Խրիստո Տոմով Վակարելսկի (Христо Томов Вакарелски, 15 դեկտեմբերի, 1896, Մոմինա Կլիսուրա, Պազարջիկի մարզ, Բուլղարական իշխանություն - 25 նոյեմբերի, 1979, Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի ազգագիր և բանահավաք, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Խրիստո Վակարելսկին ծնվել է 1896 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Մոմինա Կլիսուրա գյուղում (ներկայում՝ Բուլղարիայի Պազարջիկի մարզում)։ Սովորել է Պազարջիկ քաղաքի միջնակարգ դպրոցում։ 1919 թվականից մինչև 1923 թվականը սովորել է Սոֆիայի համալսարանի «սլավոնական բանասիրություն» բաժնում։ Համալսարանում կրթությունն ավարտելուց հետո որպես ուսուցիչ աշխատել է Պանագյուրիշտե, Ռոման և Սամոկով բնակավայրերում։ 1925-1927 թվականներին շարունակել է ուսումը «սլավոնական ազգագրություն» մասնագիտությամբ։
1927 թվականից մինչև 1940 թվականը Խրիստո Վակարելսկին աշխատել է Սոֆիայի Ազգագրության ազգային թանգարանում (ներկայում՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի Ազգագրության ինստիտուտ և թանգարան) ։ Թանգարանում աշխատելու ընթացքում նա Հելսինկիում կազմակերպել է բուլղարական ազգագրության խոշոր ցուցահանդես, որ անցկացվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 24-ից մինչև դեկտեմբերի 12-ը և մեծ արձագանք է ստացել ֆիննական մամուլում։ 1941-1944 թվականներին Խրիստո Վակարելսկին եղել է Սկոպյեի Ազգային թանգարանի տնօրեն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո նա վերադարձել է Սոֆիայի Ազգագրության ազգային թանգարան և դարձել նրա տնօրենը։ Աշխատել է այնտեղ մինչև 1962 թվականը, հիմնադրել է Բուլղարիայի բնագիտական-գիտական միությունը և դարձել է նրա նախագահը։ Իր գործունեության համար 1965 թվականին Խրիստո Վակարելսկին արժանացել է Հերդերի մրցանակի։
Խրիստո Վակարելսկին մահացել է 1979 թվականի նոյեմբերի 25-ին Սոֆիայում։
Գիտական գործունեություն
Բուլղարիայի մշակույթի ուսումնասիրության շնորհիվ Խրիստո Վակարելսկին դարձել է 20-րդ դարի բուլղարացի ամենահայտնի ազգագրագետներից ու բանահյուսագետներից մեկը։ Նա զբաղվել է նաև լայն իմաստով բանահյուսությամբ՝ չսահմանափակվելով միայն բանասիրությամբ ։ Խրիստո Վակարելսկին մասնավորապես զբաղվել է բուլղարական ժողովրդական երգերի հավաքմամբ, ինչպես նաև ուսումնասիրել է ժողովրդական ավանդույթներն ու սովորույթները, որոնց արմատները գալիս են ոչ միայն քրիստոնեական, այլև անտիկ մշակույթից ։ Խրիստո Վակարելսկին առաջիններից մեկն է եղել, որ նկարագրել է բուլարական ազգային տարազի առանձնահատկություններն ու նրանում օգտագործված խորհրդանիշները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ազգագրագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի բանասերներ Կատեգորիա:Բուլղարացի պրոֆեսորներ
Չեխովի շրջան
Չեխովի շրջան (Чеховский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չեխով ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 115301 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 133,18 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ջումա մզկիթ (Բաքու)
Ջումա մզկիթը (Cümə Məscidi) 19-րդ դարի մզկիթ է, որը գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում։ Պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրը ։
Պատմություն
1898 թ. Բաքվի միլիոնատեր, բարերար Հաչի շեյխալի Ագա Դադաշովը Ջումա մզկիթ կառուցեց բարեգործական նպատակներով։ Խորհրդային տարիներին մզկիթը գործում էր որպես գորգերի թանգարան։ 1990-ականներից ի վեր նա աշխատում է որպես մզկիթ։ Ջումա մզկիթը վերանորոգվել և վերականգնվել է 2008 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Ցիոլկովսկու հավասարում
Ցիոլկովսկու հավասարումը որոշում է այն արագությունը, որը ձեռք է բերում թռչող սարքը հրթիռային շարժչի ձգողության ազդեցությամբ, որն ուղղությամբ չի փոխվում, արտաքին ազդեցությունների բացակայության դեպքում։ Այդ արագությունը կոչվում է բնութագրիչ։ , որտեղ՝
ΔV
, նաև կոչվում է բնութագրիչ արագություն։
Այս հավասարումը դուրս էր բերվել Ցիոլկովսկու կողմից 1897 թ.-ի մայիսի 10-ի(մայիսի 22 գրիգորյան օրացույցով) «Հրթիռ» ձեռագրում ։
Սակայն առաջինը հավասարումը լուծել էին անգլիացի հետազոտողներ Վ. Մուռը, նաև Պ. Գ. Թեյտը և Վ. Ջ. Սթիլը Քեմբրիջի համալսարանից համապատասխանաբար 1810—1811 և 1856 թվականներին։
Բազմաստիճան հրթիռների համար վերջնական արագությունը հաշշվում է որպես արագությունների գումար, որոնք ստացվում են Ցիոլկովսկու հավասարումից, ամեն աստիճանի համար առանձին, նաև ամեն աստիճանի բնութագրիչ արագությունը հաշվելու ժամանակ իր սկզբնական և վերջնական զանգվածներին ավելանում է բոլոր հոջորդ աստիճանների գումարային զանգվածը։
Ներմուծենք նշանակումները.
Հետևաբար Ցիոլկովսկու հավասարումը բազմաստիճան հրթիռի համար կարող է գրվել հետևյալ տեսքով.
Հրթիռի իրական և բնութագրիչ արագությունների տարբերությունը
Քանի որ իրական թռիչքի պայմաններում հրթիռի վրա բացի շարժիչների ձգողությունից ազդում են նաև այլ ուժեր՝ արագություն, որը ձեռք են բերում հրթիռները նման թռիչքների ժամանակ, որպես կանոն, ավելի ցածր բնութագրիչից կորուստների պատճառով, որոնք առաջանում են գրավիտացիայի ուժերից, շրջապատի դիմադրությունը և այլն։
Աղյուսակ 1-ում բերված են Սատուրն V հրթիռի արագությունները Ապոլլոն տիեզերանավից անջատվելիս դեպի Լուսին թռիչքի հետագիծը։
Ցիոլկովսկու հավասարման օգտագործումը հրթիռներ պրոյեկտելու ժամանակ
Դուրս բերվելով XIХ դարում՝ Ցիոլկովսկու հավասարումը մինչ այսօր մաթեմատիկական սարքի կարևոր մասն է, որն օգտագործվում է հրթիռներ պրոյեկտելու համար, մասնավորապես, իրենց հիմանական զանգվածային բնութագրիչները որոշելիս։
Հավասարումը ոչ բարդ ձևափոխությունների ճանապարհով կստանանք հետևյալ հավասարումը. (1) Այս հավասարումը տալիս է հրթիռի սկզբնական և վերջնական զանգվածների միջև հրթիռի վերջնական արագության և տեսակարար իմպուլսի որոշված արժեքների դեպքում։ Ներմուծենք հետևայալ նշանակումները։ Հրթիռի կառուցածքի զանգվածը արժեքների մեծ դիապազոնում գրեթե գծապես է կախված վառելիքի զանգվածից. ինչքան շատ է վառելիքի պաշարը, այնքան մեծ են դրան պահելու տարողությունների չափսերն ու զանգվածները, մեծ է կառուցվածքի տանող տարրերի զանգվածը, ավելի հզոր (հետևաբար, ավելի ծանր) շարժիչային սարքը։ Արտահայտենք այս կախվածությունը հետևյալ տեսքով։ ,   (2)  где \,k — գործակից, որը ցույց է տալիս, թե ինչ քանակի վառելիքն է համակվում կառուցվածքի զանգվածի միավորին։ Ռացիոնալ կառուցման դեպքում այս գործակիցը առաջին հերթին կախված է կառուցվածքային նյութերի բնութագրերից (խտություն և ամրություն), որոնց օգտագործում են հրթիռ կառուցելու ժամանակ։ Ինչքան ամուր և թեթև լինեն օգտագործվող նյութերը, այնքան բարձր է գործակցի արժեքը \,k. Այս գործակիցը կախված է նաև վառելիքի միջին խտությունից (ավելի ցածր խտությամբ վառելիքի համար անհրաժեշտ են ավելի մեծ և ծանր տարածություններ, ինչը բերում է արժեքի նվազմանը \,k).
Հավասարում (1)-ը գրվել հետևյալ ձևով. , ինչն էլ պարզագույն ձևափոխության ճանապարհով գալիս է հետևյալ տեսքի. (3) Ցիոլկովսկու հավասարման հետևյալ ձևը թույլ է տալիս հաշվել վառելիքի զանգվածը, որն անհրաժտ է միաստիճան հրթիռի տրված բնութագրիչ արագությանը հասնելու համար, օգտակար զանգվածի դեպքում, տեսակարար իմպուլսի և գործակցի արժեքներին \,k: Բնականաբեր, այլ հավասարումն ունի լուծում, միայն երբ արժեքը, որ ստացվում է սկզբնական տվյալների տեղադրումով, դրական է։ Քանի որ էքսպոնենտան դրականի արգումենտի համար միշտ մեծ է 1-ից, հավասարման համարիչը միշտ դրական է, հետևաբար, դրական պիտի լինի նաև այդ հավասարման հայտարարը. , այլ կերպ ասված,      (4) Այս անհավասարումը հանդիսանում է հասանելիության չափանիշ միաստիճան հրթիռի \,V արագությամբ, տեսակարար իմպուլսի տրված արժեքներով \,I և գործակցով \,k: Եթե անհավասարությունը չի իրականացվում, տրված արագությունը չի կարող հասնվել։
Ցիոլկովսկու ընդհանրեցված հավասարում
Հրթիռի համար, որը թռչում է արագությամբ, որը մոտ է լույսի արագությանը ճիշտ է Ցիոլկովսկու ընդհանրեցված հավասարումը.
որտեղ c - լույսի արագություն։ Ֆոտոնային հրթիռի համար I=c և հավասարումն ունի հետևյալ տեսքը.
Ֆոտոնային հրթիռի արագությունը որոշվում է այս բանաձևով.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստղադինամիկա Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա
Let's Fall in Love for the Night
Նախարտադրություն
Երգն արտահայտում է Ֆինիսի սերը սիրային երգերի նկատմամբ։ Այն աղջկա մասին է, ում նա երբեք չի հանդիպել իրական կյանքում, և այն բանի մասին, թե ինչպես է նա հարմարավետություն գտնում, պատկերացնելով, որ նրանք կարող են այլընտրանքային տիեզերքում միասին լինել, բայց միայն ժամանակավորապես։ Ֆինիսը Billboard-ին տված հարցազրույցում ասել է․ «Ես շատ եմ սիրում փոփ երգեր և երբեք ինձ չեմ ճնշում որպես սոլո արտիստի, ով պետք է միշտ առևտրային առումով հաջող երգեր գրի։ Ես գրում եմ այն, ինչ ես կցանկանայի լսել։ Սա այդպիսի երգերից մեկն է» ։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 19-ին։ Հոլովակի ռեժիսորն էր Սեմ Բենեթը, և այն նկարահանվել է մեկ կադրով։ Այն սկսում է Ֆինիսից, ով ուկուլելե է նվագում շենքի տանիքի վրա, որտեղից երևում է Լոս Անջելեսի հորիզոնը։ Երգի շարունակության ընթացքում նրան է միանում պարողների խումբը, որոնք հանդես են գալիս խորեոագրաֆիայով այն ժամանակ, երբ նա շարունակում է երգել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի գրած երգեր‎ Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի պրոդյուսերավորած երգեր‎ Կատեգորիա:2018 երգեր Կատեգորիա:2018 սինգլներ
Սեռավալե Պիստոյեզե
Սեռավալե Պիստոյեզե  (Serravalle Pistoiese), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիստոիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 11 171 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 266 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 42 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51030։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0573։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Այծաբերդ
Այծաբերդ, Քեղիգալե, բերդ Փոքր Հայքում, Գյումուշխանե քաղաքից արևելք։ Ըստ եվրոպացի ճանապարհորդ Ալբերտ Դվլեի Այծաբերդը կառուցել են ճենովացիները իրենց քարավանների համար ։
Falling (երգ, Հարի Սթայլզ)
«Falling», անգլիացի երգիչ և երգահան Հարի Սթայլզի երգը։ Թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 7-ին Columbia Records լեյբլի միջոցով, որպես նրա երկրորդ՝ «Fine Line» ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլ ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Դեյվ Մեյերսի կողմից նկարահանված երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2020 թվականի փետրվարի 28-ին ։ Տեսահոլովակում ցուցադրվում է բնակարանում գտնվող Սթայլզը, իսկ սենյակում դաշնամուր է տեղադրված։ Երբ նա երգում է, սենյակը դանդաղորեն ջրով է լցվում, մինչև, ի վերջո, այն ամբողջովին ջրով է լցվում, իսկ Սթայլզը խեղդվում է։
Կենդանի կատարում
Սթայլզն առաջին անգամ այս երգը կատարել է 2020 թվականի փետրվարի 18-ին՝ Brit Awards երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ ։
Առևտրային հաջողություն
Մեծ Բրիտանիայում երգը դեբյուտ է կատարել 39-րդ հորիզոնականում, դառնալով Սթայլզի՝ թոփ 40-ում ընդգրկված հինգերորդ երգը։ 2020 թվականի մարտին այն զբաղեցրել է 20-րդ հորիզոնականը, դառնալով Սթայլզի՝ թոփ 20-ում ընդգրկված հինգերորդ երգը ։ Ապրիլին այն զբաղեցրել է 15-րդ հորիզոնականը ։ 2020 թվականի ապրիլին այն արծաթե է հավաստագրվել, դառնալով նման արդյունք գրանցած ալբոմի երգերից չորրորդը ։
ԱՄՆ-ում երգը ոսկե է հավաստագրվել, դառնալով Սթայլզի՝ ոսկե հավաստագրում ստացած վեցերորդ սինգլը ։
Կարմիր ծառ (կտավ)
Կարմիր ծառ (Amalienborg Plads), նիդերլանդացի նկարիչ Պիտ Մոնդրիանի 1908-1910 թվականներին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Հաագայի քաղաքային թանգարանում ։
Կտավն ունի 70 սմ բարձրություն, 99 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։
Նկարագրություն
Կտավն արտացոլում է նկարչի լումինիստական շրջանը, երբ Մոնդրիանը նկարում էր իրատեսորեն, առավել վառ գույներով և պարզեցված ուրվագծով։ Այս նկարը համարվում է երկու տարբեր ոճերի համատեղում Մոնդրիանի առավել ուղղանկյուն վերլուծական ոճի ֆոնին։ Նկարիչը կտավն ստեղծել է Զեյլանդի Դոմբուրգ առողջարանային ծովափնյա քաղաքում։ Պիտ Մոնդրիանի ծառեը ցույց են տալիս նրա անցումը դեպի վերացական կուբիզմ։
Դոմբուրգում գտնվելու ժամանակահատվածում Մոնդրիանը ստեղծել է Villa Loverendale-ի այգու խնձորենիների էսքիզներ։ Կտավն ավարտին է հասցրել իր պարբերական այցերի ժամանակ ։
Ցուցադրություններ
Մոնդրիանիի կենդանության օրոք կտավը երկու անգամ ցուցադրվել է. առաջինը 1909 թվականին Ամստերդամի քաղաքային թանգարանի «Schilderijen en teekeningen door C. Spoor, Piet Mondriaan en Jan Sluyters» ցուցահանդեսի ժամանակ, 1910 թվականին ցուցադրվել է Ամստերդամի «Սուրբ Լուկայի նկարիչներ» 20-րդ ամենամյա ցուցահանդեսի ժամանակ։ 500 գուլդենով կտավը վաճառվել է Marie Tak van Poortvliet թանգարանին ։
Պետրոլոգիա
Պետրոլոգիա (πέτρος-ից՝ «քար»), գիտություն, որ ուսումնասիրում է ապարները։
Պատմություն
Հանքաբանության առաջին համակարգված գիրքը գրել է Ագրիկոլան XVI դարում։ Գիրքը գրված է լատիներեն և կոչվում է «De Natura Fossilium» («Բրածոների բնությունը»)։ «Բրածո» բառն այն ժամանակ նշանակում Էր «փորված-հանված իր» և ընդգրկում Էր գլխավորապես հանքաքարերն ու ապարները։ Իր գրվածքներում Ագրիկոլան ավելի շատ հիմնվում Էր սեփական դիտարկումների, քան մտահայեցական կամ ցանկալի դատողությունների վրա, ինչը բնորոշ Էր հին հույների, իսկ հետագայում նաև՝ ալքիմիկոսների երկերին։ XVIII դարում Լուսավորության դարաշրջանը շատ մտածողների մղեց խորհելու Երկրի և ապարների ծագման մասին։ Վեճ ծագեց Աբրահամ Վեռների գլխավորած նեպտունականների և Ջեյմս Հաթոնի գլխավորած պլուտոնականների միջև, որոնք ապարների մի մասին անվերապահորեն հրաբխային ծագում Էին վերագրում։ Եվրոպայի գիտնականները բաժանվել Էին երկու ճամբարի։ XVIII դարի վերջերից ճանապարհորդելը հեշտացավ, և գիտնականները հնարավորություն ստացան անմիջականորեն հետազոտել ապարների տարբեր տեսակներ՝ տարբեր վայրերում։ 1830 թ Չառլզ Լայելը հրապարակեց իր «Երկրաբանության հիմունքները» հիմնարար աշխատությունը։ Այդ գրքի ազդեցությամբ մյուս երկրաբաններն արձագանքեցին Երկրի զարգացման դանդաղ, աստիճանական բնույթի վերաբերյալ Լայելի հայացքներին։
Երկրաբանական քարտեզներ
Առաջին երկրաբանական քարտեզները հրատարակվել են XIX դարի սկզբներին։ Երկրաբանական քարտեզները ցույց են տալիս ռելիեֆի առանձնահատկությունները, օրինակ՝ լեռները կամ ճանապարհները, ինչպես նաև մակերևույթին երևացող տարբեր ապարները, որոնց տարիքների տարբերությունները նշելու համար օգտագործվում են տարբեր գույներ։ Բրիտանիայի առաջին երկրաբանական քարտեզը հրատարակել է Ուիլյամ Սմիթը 1815 թ։
Ապարներ ջրից
Գերմանացի երկրաբան Աբրահամ Վեռները (1750 – 1817) առաջ է քաշել նեպտունականության գաղափարները։ Նեպտունականները հակադրվում էին պլուտոնականներին։ Ըստ նեպտունականների՝ քիմիական նյութերը, որոնցից կազմավորվել են ապարները, լուծված են եղել օվկիանոսի ջրում, և բոլոր ապարները, ներառյալ նաև բազալտը, առաջացել են այդ լուծույթից։ Վեռների համբավը տարածվում էր նրա պերճալեզու դասախոսությունների և ուսանողների նվիրված աշխատանքի շնորհիվ։
Բևեռացուցիչների օգտագործումը
Ապարների բարակ շերտերի տարբերակման համար ապարագետն օգտագործում է բևեռացած լույս և ուսումնասիրում հանքաքարերի գույները, կազմվածքն ու ներքին փոխադարձ կապերը։ Խաչվող բևեռացուցիչն ավելացնելով՝ երևում են ինտերֆերենցիոն գույներ, որոնք հեշտացնում են տարբերակումը։
Պավլովո-Պոսադսկի շրջան
Պավլովո-Պոսադսկի շրջան (Павлово-Посадский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պավլովսկի Պոսադ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 630 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 81264 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 128,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կոստա Աբրաշևիչ
Կոստա Աբրաշևիչ (Коста Абрашевић, Kosta Abrašević, Коста Абраш, Коста Абрашевиќ, ), սերբ բանաստեղծ։ Համարվում է սերբական պրոլետարական գրականության նախահայրը։ Մակեդոնիայի Հանրապետության ազգային բանաստեղծ ։
Կենսագրություն
Կոստա Աբրաշևիչը ծնվել է 1879 թվականի մայիսի 29-ին Օսմանյան կայսրության Մանաստիր վիլայեթում՝ Օխրիդում (ներկայիս Մակեդոնիայի տարածք) առևտրականի ընտանիքում։ Հայրն ազգությամբ սերբ է, մայրը՝ հույն։ Հունական դպրոցում երեք տարի ուսանելուց հետո Կոստան տեղափոխվում է Սերբիա, որտեղ շարունակում է կրթությունը Շաբացի գիմնազիայում։ Այստեղ, 1894 թվականին, ապագա բանաստեղծն առաջին անգամ ծանոթանում է սոցիալիզմի գաղափարներին։ Հետո Աբրաշևիչը հիմնադրում է գրական-քաղաքական խմբակ, որը թողարկում էր երկու ձեռագիր թերթեր. գրական՝ «Омиров венац» և երգիծական՝ «Грбоња» :
1897 թվականին Կոստա Աբրաշևիչը ծանր հիվանդանում է։ Բուժումն անցկացնում է Բանյա-Կովիլյաչում, սակայն ապարդյուն։ Նա վերադառնում է Շաբաց, որտեղ 1898 թվականի հունվարի 20-ին կնքում է մահկանացում։ Հուղարկավորվում է քաղաքային գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Կոստա Աբրաշևիչի շատ բանաստեղծություններ նվիրված են բանվորների կյանքին։ Դրանցից մի քանիսն առաջին անգամ հրապարակվել են «Социјалдемократ» (1895) և «Врач» (1896) թերթերում։ Մի շարք ստեղծագործություններում նկարագրված են սերբ պրոլետարների ծանր աշխատանքի ու կենցաղի մասին՝ «Радник на раду» (Աշխատավորը բանում է, 1893), «Лопов» (Գողը, 1896), «У руднику» (Հանքահորում, 1897): Բանաստեղծի մոտ երևում են լավատեսական մոտեցումներ հեղափոխական պայքարում հետևյալ ստեղծագործություններում՝ «Црвена» (Կարմիրը, 1894), «Звижди ветре», (Քամի, փչի՛ր, 1897) և այլն ։
Բացի ստեղծագործելուց, Կոստա Աբրաշևիչը զբաղվում էր նաև թարգմանությամբ։ Թարգմանել է գերմանացի բանաստեղծներ Հայնրիխ Հայնեի, Մաքս Կեոգելի, Վալտեր Հազենկլեվերի, Հոֆման ֆոն Ֆալերսլեբենի, Էռնեստ Օբենհալդի ստեղծագործությունները սերբերենով։
Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Песме» (Երգեր), լույս է ընծայվել 1903 թվականին, մահվանից հինգ տարի հետո, այն տպագրվել է ուսանողների ջանքերով։
Կոստա Աբրաշևիչի շատ բանաստեղծություններ թարգմանվել են ռուսերեն, հունգարերեն, ալբաներեն, ռումիներեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սերբ գրողներ Կատեգորիա:Սերբ թարգմանիչներ
Էդվարդ Մանուկյան (բալետմայստեր)
Էդվարդ Վահանի Մանուկյան, բալետմայստեր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965)։
Կենսագրություն
1926 թվականին ավարտել է Երևանի պարարվեստի ստուդիան։ 1927 թվականին եղել է նույն ստուդիայի բալետմայստեր, 1927-1932 թվականներին՝ Վահրամ Արիստակեսյանի Ազգագրական պարի անսամբլի, 1932-1938 թվականներին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մենապարող, 1938-1958 թվականներին՝ Հայկական ժողովրդական երգի-պարի. 1958-1966 թվականներին՝ Հայաստանի պարի անսամբլների, 1966-1968 թվականներին՝ Հայհամերգի գլխավոր բալետմայստեր, 1968-1976 թվականներին՝ ժողովրդական ստեղծագործության տան, 1977 թվականից՝ ժողովրդական ստեղծագործության հանարապետական կենտրոնի պարարվեստի բաժնի վարիչ։
Բեմադրել է հայկական ազգային պարեր, որոնք ազգային պարի բեմականացման դասական նմուշներ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բալետմայստերներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Գավառ քաղաքում ծնվածներ
Գինկուր
Գինկուր (Guincourt), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 96 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.31 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 25 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 60 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 48-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,0 %։ 48 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 43 անձ (24 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (1 տղամարդ և 4 կին)։ 12 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սոֆյա Շլիման
Սոֆյա Շլիման (ի ծնե՝ Սոֆյա Էնգաստրոմենու, Σοφία Εγκαστρωμένου, ), հույն բարեգործ և մեկենաս, հնագետ։
Վաղ տարիներ
Սոֆյա Էնգաստրոմենուն հույն առևտրական Գեորգիոս Էնգաստրոմենոսի և մանթինեացի եպիսկոպոս Թեոկլետոս Վիմպոսի զարմուհու՝ Վիկտորյա Էնգաստրոմենու դուստրն է։ Եպիսկոպոսը եղել էր Հենրիխ Շլիմանի հին հունարենի ուսուցիչը։ Շլիմանը, որը 1868 թվականին եկել էր Աթենք և ենթադրելով հետագայում հաստատվել Հունաստանում ու հնագիտական պեղումներ իրականացնել, եպիսկոպոս Վիմպոսին խնդրել է հույն կին գտնել իր համար։ Մասնավորապես, նա գրել է.
"Երդվում եմ մորս աճյունով, իմ բոլոր մտքերն ուղղված կլինեն իմ ապագա կնոջը երջանիկ դարձնելուն։ Երդվում եմ ձեզ, նա երբեք չի ունենա բողոքելու առիթ, ես նրան կկրեմ իմ ձեռքերին, եթե նա բարի է և լի է սիրով։ <…> Աղաչում եմ ձեզ, ինձ համար գտեք այնպիսի հրեշտակային բնավորությամբ կին, ինչպիսին Ձեր ամուսնացած քույրն է։ Թող նա լինի աղքատ, բայց կրթված։ Նա պետք է խանդավառ սիրի Հոմերոս և ձգտի մեր սիրելի Հունաստանի վերածննդին։ Ինձ համար կարևոր չէ, թե արդյոք նա գիտի օտար լեզուներ։ Բայց նա պետք է լինի հունական տեսակի, ունենա սև մազեր և հնարավորության դեպքում գեղեցիկ լինի։ Սակայն իմ առաջին պայմանը բարի և սիրառատ սիրտն է։"
Վիմպոսը լուրջ է վերաբերել էքսցենտրիկ միլիոնատիրոջ առաջարկին և Շլիմանին ուղարկել է մի քանի լուսանկար, որոնց թվում էր նաև Սոֆիայի նկարը։ 1869 թվականի ապրիլի 26-ին Շլիմանը Վիմպոսին պատասխանել է՝ նամակի մեջ դնելով 1000 ֆրանկի անդորրագիր։ Ի թիվս այլ մանրամասների՝ Շլիմանը հայտնել է, որ իրեն շփոթեցնում է տարիքային զգալի տարբերությունը՝ 30 տարի, ինչպես նաև կասկածները սեփական տղամարդկային կարողականության վերաբերյալ. ռուս կնոջ հետ բաժանվելուց հետո նա վեց տարի սեռական հարաբերություններ չէր ունեցել։ Արքեպիսկոպոսը փորձել է փարատել նրա կասկածները և նույնիսկ ուղարկել է ևս երկու թեկնածուների, այդ թվում՝ երիտասարդ այրի կնոջ լուսանկարներ։ Նամակագրությունը շարունակվել է, սակայն Շլիման, հավանաբար, շարունակել է տատանվել։ Արդեն հուլիսին, գտնվելով Նյու Յորքում, նա իր ամերիկացի ընկերներից խորհուրդ է հարցրել, թե արժե արդյոք ամուսնանալ հույն կնոջ հետ։
Ժամանելով Աթենք՝ Շլիմանը ցանկացել է անձամբ հանդիպել այն թեկնածուների հետ, որոնց դիմանկարները ուղարկել էր նրան Վիմպոսը, և չի փոխել հեռակա կազմած կարծիքը։ Սոֆյայի հետ հանդիպումները տեղի են ունեցել նրա հարազատների ներկայությամբ, իսկ երբ ի վերջո Հենրիխը ուղղակիորեն հարցրել է նրան, թե ինչու է Սոֆյան ցանկանում ամուսնանալ (դա եղել է 1869 թվականի սեպտեմբերի 15-ին), հաջորդել է ուղիղ պատասխանը. «Այդպիսին է իմ ծնողների կամքը. մենք աղքատ ենք, իսկ Դուք հարուստ մարդ եք»։ Վհատված Շլիմանը հետևյալ բովանդակությամբ նամակ է ուղարկել.
"Ինձ խորապես զարմացրեց, որ Դուք ինձ նման ստրկական պատասխան տվեցիք։ Ես ազնիվ, պարզ մարդ եմ։ Ես կարծում էի, որ եթե մենք ամուսնանանք, ապա դա տեղի կունենա, քանի որ մենք ուզում ենք միասին պեղել Տրոյան, ուզում ենք միասին հիանալ Հոմերոսով։ Բայց հիմա ես վաղը կհեռանամ, և մենք գուցե այլևս երբեք չենք տեսնվի… <…> Եթե Դուք սակայն մի օր ընկերոջ կարիք ունենաք, ապա հիշեք և դիմեք Ձեզ նվիրված Հենրիխ Շլիմանին՝ փիլիսոփայության դոկտոր, Սեն Միշելի հրապարակ, 5, Փարիզ։" Նամակն ստանալուց հետո Էնգաստրոմենոսները խառնվել են իրար. միլիոնատեր փեսացուն միակ հնարավորությունն էր, որ ընտանիքը վերադարձնի հասարակության մեջ դիրքը և մարեն պարտքերը։ Սոֆյային ստիպել են նամակ գրել՝ մեկ գրված թերթ և 19 մաքուր, որոնք շտապով դրվել են ծրարի մեջ։ Շլիմանի պատասխանը չոր էր, բայց դրանից սկսվել է նրա նամակագրությունը Սոֆյայի հետ։ Արդեն մեկ շաբաթ անց՝ սեպտեմբերի 23-ին, տեղի է ունեցել հարսանիքը։ Սոֆյայի շտապողականությունը հավանաբար բացատրվում էր ավելի շուտ Շլիմանին նոր ընտանիքի հետ կապելու հարազատների ցանկությամբ։ Սակայն Շլիմանը ստիպել է Սոֆյային և նրա հորը ստորագրել համաձայնագիր, որ նրանք չեն հավակնի իր կարողությանը, եթե դա չպահանջվի կտակով, բայց հարսանեկան ծախսերի մեջ չի ժլատացել։ Գեորգիոս Էնգաստրոմենոսը հետագայում փորձել է Սոֆյայի համար 150 000 ֆրանկ արժողությամբ ադամանդներ և 40 000 ֆրանկ վարկ պահանջել՝ իր գործերի առաջընթացի համար։ Շլիման կտրականապես մերժել է նրան՝ մեղադրելով դստերը վաճառելու ցանկության մեջ, սակայն փոխարենը իրեն պատկանող ձեռնարկություններից մեկի Աթենքի բաժանմունքի կառավարիչ է դարձրել և նրան բաց վարկ է թողել՝ գործերը փրկելու համար։
Երկու օր անց նորապսակներն ուղևորվել են հարսանեկան ճանապարհորդության՝ շոգենավով մինչև Սիցիլիա, Նեապոլով և Հռոմով՝ Ֆլորենցիա, Վենետիկ և Մյունխեն։ Ճանապարհորդությունն ավարտվել է Փարիզում։ Շլիմանն ամեն կերպ լուսավորել է երիտասարդ կնոջը, նրան տարել է թանգարաններ, վարձել է իտալերենի և ֆրանսերենի ուսուցիչներ, որպեսզի նա կարողանա շփվել իր ընկերների հետ։ Եղել են նաև տարատեսակ դեպքեր. Մյունխենի պալատի պատկերասրահում նա տեսել է հունական գլխարկով մի երիտասարդ կնոջ դիմանկար, իսկ հաջորդ օրը Շլիմանը հրամայել է Սոֆյային հագցնել այդպես և տարել է նրան պատկերասրահ, որպեսզի այցելուները կարողանան համոզվել, որ կենդանի պատկերը գեղարվեստականից վատը չէ։ Սոֆյան լացել է ու փախել։ Սոֆյայի հուզմունքը շատ ուժեղ է եղել, նա ավելի դանդաղ է հարմարվել նոր կենսակերպին, քան կցանկանար Հենրիխը։ Փարիզում նրա մոտ առաջացել է դեպրեսիա, որն ուղեկցվել է միգրենով և սրտխառնոցով, բժիշկները խորհուրդ են տվել վերադառնալ սովորական միջավայր։ 1870 թվականի փետրվարի 19-ին ամուսինները վերադարձել են Աթենք։ Աթենքում Շլիմանը տուն է գնել Սինտագմա հրապարակի մոտ, որտեղ բնակություն է հաստատել Սոֆյայի հետ։
Հնագետի կին
1870 թվականի ուշ աշնանը Սոֆյան հղիացել է։ Շլիման նրան հետևելու համար հրավիրել է Աթենքի Վենիցելոսի համալսարանի պրոֆեսորին, որը գինեկոլոգիական կրթություն էր ստացել Բեռլինում։ Վերադառնալով Աթենք՝ Շլիմանը, օգտվելով անշարժ գույքի գների անկումից, գնել է ավելի քան 10 հողամաս՝ դրանց համար ծախսելով 68 000 դրահմա։ Այդ հողամասերից մեկում (Համալսարանական փողոցում՝ թագավորական գրադարանի մոտ) Շլիմանը որոշել է սեփական տուն կառուցել։ Մայիսի 7-ին Սոֆյան դուստր է ունեցել, որին հայրը տվել է Անդրոմաքե անունը՝ Հեկտորի կնոջ պատվին։ Դստեր ծնվելուց անմիջապես հետո Շլիմանը մեկնել է Բեռլին՝ դայակ վարձելով գերմանուհի Աննա Ռուտենիկին՝ Նոյշտրելիցի փաստաբանի դստերը, որը վերանվանվել է Նավզիկե (հետագայում Հենրիխը բոլոր ծառաներին առանց բացառության հոմերոսյան անուններ է տվել, «քանի որ մենք ապրում ենք անտիկ աշխարհում»)։ Աննան պետք է նաև Սոֆյային գերմաներեն սովորեցներ։
Սոֆյան 1872 թվականի ամռան վերջին պետք է ծննդաբերեր, սակայն ի ցավ Շլիմանի՝ երեխան ծնվել է մահացած։ Չնայած դրան՝ Հենրիխը Աթենքում է մնացել միայն օգոստոսի 20-ից սեպտեմբերի 11-ը, իսկ արդեն սեպտեմբերի 15-ին լուսանկարիչ Է. Զիբրեխտի հետ մեկնել է Տրոյա։ Միայն սեպտեմբերի 22-ին ՝ Շլիմանը վերադարձել է Աթենք, որտեղ մնացել է մինչև 1873 թվականի հունվարի վերջը։ Ձմռան ընթացքում պետք է Շլիմանի համար կառուցվեր Տրոադա քարե տուն (պատմական շինությունների նյութերից). հաջորդ տարվա համար սպասվում էր մասնակցություն դաշտային շրջանին և Սոֆյային։
1873 թվականի պեղումների շրջանն սկսվել է փետրվարի 14-ին՝ չնայած Շլիմանի ուժեղ հիվանդությանը։ Ձմեռը խիստ էր, տանը, որտեղ նա գիշերում էր, ջերմաստիճանը չէր գերազանցում 5 °C-ը։ Սոֆյան պեղումների է ժամանել միայն ապրիլի կեսերին և մեկնել էր Աթենք մայիսի 7-ին. մահացել էր նրա հայրը՝ Գեորգիոս Էնգաստրոմենոսը։ Նրա բացակայության ժամանակ 1873 թվականի մայիսի 31-ից հունիսի 17-ը Շլիմանը գտել է «Պրիամոսի գանձը»։ Նրա գտածոյի պաշտոնական վարկածի մեջ ներառվել է նաև Սոֆյան, որը իբր իր շալի մեջ փաթաթած տարել է գտածոները և փրկել դրանք թուրք բանվորների կողմից թալանվելուց։ Ինքը Շլիմանը 1873 թվականի դեկտեմբերի 27-ի նամակում հայտնել է Չ. Նյուտոնին՝ Բրիտանական թանգարանի հունական և հռոմեական բաժնի ֆոնդապահին.
"Հորս մահվան պատճառով միսիս Շլիմանն ինձ լքեց մայիսի սկզբին։ Գանձը հայտնաբերվել է մայիսի վերջին, բայց քանի որ ես փորձում եմ նրան հնագետ դարձնել, գրեցի իմ գրքում, որ նա այնտեղ էր և օգնում էր ինձ գանձը հանելիս։ Ես այդպես վարվեցի, որպեսզի ոգեշնչեմ նրան, քանի որ նա շատ ընդունակ է…"
1876 թվականին, դստերը թողնելով Աթենքում, Սոֆյան Շլիմանին ուղեկցել է Միկենեում պեղումների ժամանակ։ Հոկտեմբերին նրանք միասին հյուրընկալել են Բրազիլիայի Պեդրու 2-րդ կայսրին և ցույց տվեցին նրան գմբեթավոր դամբարանները, որոնցից մեկում ճաշ է մատուցվել։ Գլխավոր գտածոները՝ թագավորական թաղումները, որոնցում հանգչում էին 13 կգ ոսկյա զարդեր, կատարվել են նոյեմբերի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 4-ը։ Դեռևս դեկտեմբերի 2-ին Շլիմանը Սոֆյային ուղարկել է Աթենք՝ հայտնագործության մասին տեղեկացնելու Մշակույթի նախարարությանը և թագավորական կառավարությանը։
1878 թվականի մարտի 16-ին, չորս անհաջող հղիություններից հետո Սոֆյան ծնեց Ագամեմնոն որդուն։ Նրա առողջությունը վատթարացել է, այդ ժամանակից ի վեր նա գրեթե չի մասնակցել պեղումներին և հաճախ մեկնել է եվրոպական առողջարաններ։ 1888 թվականի ձմեռն ամուսիններն անցկացրել են առանձին։ Հենրիխ Շլիմանը ճամփորդել է Եգիպտոսում, Սոֆյան երկու երեխաների հետ բուժվել է Մարիանսկե Լազնեում։ Նա հանգստավայրում հայտնվել է առաջին կնոջ՝ Եկատերինա Պետրովնա Լիժինա-Շլիմանի հետ, նրանք մի քանի անգամ հանդիպել են։ Քանի որ այն ժամանակվա թերթերում տպագրվում էր քաղաք ժամանողների ցուցակը, այնտեղ նշվել են երկու տիկին Շլիմաններ։ Հենրիխի վրա դա ցավալի տպավորություն է թողել, և նա նույնիսկ հեռագրել է Եկատերինային, որ կդադարեցնի նրան ապրուստի միջոց վճարել, եթե նա շարունակի իրեն անվանել «տիկին Շլիման»՝ Սոֆյայի հետ գտնվելով միևնույն վայրում։ 1890 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Շլիմանը մահացել է Նեապոլում։ Ըստ կտակի՝ Սոֆյա Շլիմանն ստացել է Աթենքի կեցավայրը՝ «Իլիոնի պալատը»՝ իր ամբողջ պարունակությամբ՝ ներառյալ հնագիտական հավաքածուները և արվեստի իրերը, երեխաները՝ Անդրոմաքե և Ագամեմնոն Շլիմանները՝ մնացած ամբողջ շարժական և անշարժ գույքը՝ մինչև նրանց չափահասությունը տարեկան վճարելով 7000 ֆրանկ ոսկի։ Ագամեմնոնին է անցել նաև Փարիզում Շլիմանի տունը, որը գտնվում էր Սեն Միշել հրապարակում։ Սոֆյայի երկու եղբայրներին և Շլիմանի փեսային, ինչպես նաև նրա Աթենքի սանուհուն հասել են 5000 դրահմանոց բանկատոմսեր և այլն։
1893-1894 թվականներին Սոֆյան միջոցներ է նվիրաբերել Տրոյա վայրում պեղումները շարունակելու համար ։ Սոֆյա Շլիմանը ամուսնու մահից հետո մեծ գումարներ է ծախսել բարեգործության համար, հիմնել է Հունաստանում տուբերկուլյոզային առաջին հանրամատչելի առողջարանը։ Աթենքի բժշկական ուսումնարանի շենքի առջև, որը բացվել է նրա միջոցներով, տեղադրվել է նրա բրոնզե կիսանդրին, Աթենքում նրա անունով փողոց է անվանակոչվել։ 1932 թվականին նրա մահից հետո Հունաստանի կառավարությունը կազմակերպել է պաշտոնական հուղարկավորությունը ։ Մահվանից առաջ նա «Իլիոնի պալատ» տունը վաճառել է հունական պետությանը, իսկ գումարը փոխանցվել է որդուն՝ Ագամեմնոնին, որը 1914 թվականին նշանակվել է ԱՄՆ-ում Հունաստանի դեսպան։
Շլիմանի հունական գծով սերունդն ընդհատվել է։ Հենրիխի և Սոֆյայի դուստրը՝ Անդրոմաքեն, ամուսնացել է աթենքցի փաստաբան Լեոն Մելասի հետ (1872-1905) և ունեցել է երեք որդի, որոնք չեն ունեցել սերունդներ՝ Միխայիլ (1893-1924), Ալեքսանդր (1897-1969) և Լենո (1899-1964)։ Որդին՝ Ագամեմնոն Շլիմանը, որն ամուսնացել է երկու անգամ, երեխաներ չի ունեցել։ Նա մահացել է Փարիզում՝ Ֆրանսիայում Հունաստանի դեսպանորդի պաշտոնում և թաղվել այնտեղ։ Սոֆյա Շլիմանը 42 տարի ապրել է ամուսնուց հետո և նրա հետ թաղված է Աթենքի առաջին քաղաքային գերեզմանատան ամենաբարձր կետում՝ հատուկ դամբարանում։ Դամբարանում հանգչում է նաև դուստր Անդրոմաքեն, նրա ամուսինը և նրանց երեք երեխաները՝ Շլիմանի թոռները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հույն բարեգործներ Կատեգորիա:Հույն հնագետներ Կատեգորիա:Հենրիխ Շլիման
Միջագետք
Միջագետք կամ Մեսոպոտամիա, պատմական տարածք Արևմտյան Ասիայում, որը գտնվում է Տիգրիս և Եփրատ գետերի համակարգում, ներկայումս այս տարածքը համապատասխանում է Իրաքի, Քուվեյթի, Սաուդյան Արաբիայի հյուսիսային հատվածի, Սիրիայի արևելյան հատվածի, Հարավարևելյան Թուրքիայի, թուրք-սիրիական և իրան-իրաքյան սահմանների երկայնքով ձգվող շրջաններին ։
Մ.թ.ա. 539 թվականին Բաբելոնի անկումից հետո, երբ Աքեմենյան Պարսկաստանը գրավում է այն, արդեն իսկ պատմական հնագույն աղբյուրներում (մոտ մ.թ.ա. 3100) հիշատակվում է, որ շումերներն ու աքքադացիները (այդ թվում՝ ասորիներ և բաբելոնացիներ) գերիշխանություն են հաստատել Միջագետքում։ Մ.թ.ա. 332 թվականին Միջագետքը հայտնվել է Ալեքսանդր Մեծի տիրապետության տակ, իսկ նրա մահից հետո այն դարձել է հունական Սելևկյանների կայսրության գերիշխանության տակ։
Մ.թ.ա. շուրջ 10.000 թվականին Միջագետքը եղել է նեոլիթական հեղափոխության վաղ զարգացումների էպիկենտրոն։ Միջագետքը «դարձել է մարդկության պատմության մեջ ամենակարևոր զարգացումների ոգեշնչման աղբյուր, այդ թվում՝ անիվի հայտնագործումը, առաջին հացահատիկի տնկումը և ձեռագիր տեքստի զարգացումը, մաթեմատիկան, աստղագիտությունը և գյուղատնտեսությունը» ։
Ծագումնաբանություն
Միջագետք տերմինը (Μεσοποταμία «գետերի միջև տարածք», بلاد الرافدين، بین النهرین bilād ar-rāfidayn, میزۆپۆتامیا, miyān rudān,  Beth Nahrain «գետերի տարածք»)  ծագել է հին հունարեն μέσος «միջին» և ποταμός «գետ» բառերից և թարգմանաբար նշանակում է «երկու գետերի միջև հողատարածք»։ Այն օգտագործվում է հունական Սեպտուագինտայում (մ.թ.ա. մոտ 250) հունարեն և արամեերեն Նահարաիմ տերմինը թարգմանելու համար։ Այն, որ Միջագետք բառը օգտագործվել է հունարենում դեռ վաղ ժամանակներից, ակնհայտ է «Ալեքսանդրի արշավանքները» (Ալեքսանդրի Անաբասիս) աշխատությունում, որը գրվել է 2-րդ դարի վերջերին և հիմնականում վերաբերում է Ալեքսանդր Մեծին։ Անաբասիսում Միջագետք տերմինը օգտագործվում է Սիրիայի հյուսիսում՝ Եփրատի արևելյան տարածքները նկարագրելու համար։
Արամեերեն biritum/birit narim համապատասխանում է աշխարհագրական նույն տարածքին ։ Ավելի ուշ Միջագետք տերմինը սկսել է կիրառվել Եփրատ և Տիգրիս գետերի միջև ընկած բոլոր հողերին՝ դրանով միավորելով ոչ միայն Սիրիայի տարածքները, այլև գրեթե ամբողջ Իրաքը և հարավարևելյան Թուրքիան ։ Շատ հաճախ Միջագետք տերմինի տակ հասկանում են նաև Եփրատի արևմուտքում գտնվող տափաստանները և Զագրոսյան լեռների արևմտյան մասերը  ։
Տարբերակում է կատարվում նաև Հյուսիսային կամ Վերին Միջագետքի և Հարավային կամ Ստորին Միջագետքի միջև ։ Վերին Միջագետքը, որը նաև հայտնի է Ջազիրե անունով, Եփրատի և Տիգրիսի միջև ընկած տարածքն է մինչև Բաղդադ ։ Ստորին Միջագետքը Բաղդադից մինչև Պարսից ծոց ընկած հատվածն է, որն ընդգրկում է նաև Քուվեյթը և Իրանի արևմտյան մասերը ։
Աշխարհագրություն
Միջագետքը ընդգրկում է Եփրատ և Տիգրիս գետերի տարածքը, որոնք երկուսն էլ սկզբնավորվում են Տավրոսի լեռնաշղթայից։ Երկու գետերն էլ սնվում են բազմաթիվ վտակներից, գետային այս համակարգը չորացնում է լեռնային ընդարձակ մի տարածք։ Միջագետքում ցամաքային ճանապարհները սովորաբար ձգվում են Եփրատի երկայնքով, քանի որ Տիգրիսի ափերը ուղղաձիգ են և դժվարամատչելի։ Տարածաշրջանում կլիման կիսաչորային է, որի հյուսիսային շրջաններում ընդարձակ անապատային տարածքներ են, որոնց հաջորդում են հարավում 15.000 կմ² տարածքով ձգվող ճահիճներ, լճակներ, ցեխով և եղեգներով պատված ափամերձ շրջաններ։ Հեռու հարավում Եփրատ և Տիգրիս գետերը միավորվում են և թափվում Պարսից ծոց։
Չորային միջավայրը գերիշխում է անձրևաջրով սնվող գյուղատնտեսությամբ հյուսիսային շրջաններից մինչև հարավ, որտեղ գյուղատնտեսության ոռոգումը կարևոր է, եթե կիրառվում է ներդրված էներգիայի հիման վրա էներգիայի վերադարձման մեթոդը։ Ոռոգումը ապահովվում է Հյուսիսային Զագրոսի լեռների բարձր գագաթներից ձնահալոցքի տեսքով, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհից՝ Տիգրիս և Եփրատ գետերից, որոնք էլ տարածաշրջանին իր անունն են տվել։ Ոռոգման արդյունավետությունը պայմանավորված է ջրանցքների կառուցման համար համապատասխան աշխատուժ կենտրոնացնելով, սա իր հերթին նպաստել է, որ զարգանան քաղաքային բնակավայրերը և քաղաքական իշխանության կենտրոնացված համակարգերը։
Գյուղատնտեսությունը լրացվում էր նաև քոչվորային կյանքի շնորհիվ, ովքեր ամռան ամիսներին վրաններով բնակություն էին հաստատում տարբեր վայրերում, արածեցնում էին ոչխարներ և այծեր (ավելի ուշ ուղտեր), ձմռան խոնավ ամիսներին տեղափոխվում էին սեզոնային արոտավայրեր։ Այս տարածաշրջանում չկան շինարարական քարեր, թանկարժեք մետաղներ և փայտանյութեր, այդ իսկ պատճառով այն պատմականորեն հենվել է գյուղատնտեսական ապրանքների՝ հեռավոր երկրներ հետ առևտրի վրա՝ փոխադարձաբար ստանալով այն ամենը, ինչը չի հանդիպում տարածաշրջանում։ Տարածքի հարավային հատվածի ճահճուտներում դեռևս հնագույն ժամանակներից պահպանվել է ձկնաբուծության յուրահատուկ բարդ մի տեսակ։
Տարբեր պատճառներով մշակութային համակարգում տեղի են ունեցել պարբերական անկումներ։ Աշխատուժի պահանջարկը հաճախ պատճառ է դարձել բնակչության թվի աճին, իսկ եթե դրան հաջորդում էր նաև կլիմայական անկայունության շրջան, ապա կենտրոնական կառավարությունը անկում է ապրում և բնակչության շրջանում ևս հետընթաց է տիրում։ Մյուս կողմից ծայրամասային ցեղերի կամ քոչվոր անասնապահների ռազմական ներխուժումների արդյունքում սկսվում է առևտուրը անկման ժամանակաշրջան, իսկ ոռոգման համակարգերը անտեսվում են։ Նմանապես քաղաք-պետությունների կենտրոնամետ հակումները նշանակում էին, որ կենտրոնական իշխանությունը պահպանում է իր գերիշխանությունը ամբողջ տարածաշրջանում, սակայն հաճախ կենտրոնական իշխանությունը ժամանակավոր է, իսկ տեղայնությունը ուժեղացնում է ցեղային կամ փոքր տարածքային ստորաբաժանումների իշխանությունը ։ Այս միտումները շարունակվել են և պահպանվել մերօրյա Իրաքում։
Պատմություն
Միջին Արևելքի հնագույն պատմությունը սկսում է ստորին պալեոլիթի ժամանակաշրջանից։ Գրավոր լեզուն՝ պատկերագիրը, առաջացել է Ուրուք IV-ի ժամանակներում (մ.թ.ա. մոտ 4-րդ հազարամյակ). իրական պատմական իրադարձությունների մասին գրավոր արձանագրությունները, այդ թվում նաև Ստորին Միջագետքի հնագույն պատմությունը, սկսվել է մ.թ.ա. երրորդ հազարամյակում սեպագիր արձանագրությունների ձևով։ Նախապատմական շրջանը ավարտվել է կա՛մ մ.թ.ա. 6-րդ դարի վերջերին Աքեմենյան կայսրության կողմից տարածաշրջանի գրավումով, կա՛մ 7-րդ դարում արաբական արշավանքների արդյունքում, երբ ստեղծվել է խալիֆայությունը։ Հենց այս պահից էլ այս շրջանը հայտնի է դարձել Իրաք անունով։ Այս երկարատև ժամանակաշրջանում Միջագետքը դարձել է աշխարհի ամենազարգացած և սոցիալապես խառը պետությունների կենտրոնը։
Տարածաշրջանը 4 գետային քաղաքականություններից մեկն է, որտեղ հայտնաբերվել է գիր. դրանցից են նաև Նեղոսի հովտի քաղաքկրթությունը Եգիպտոսում, Հարապպայի քաղաքակրթությունը Հնդկական թերակղզում, Դեղին գետը Չինաստանում։ Միջագետքում են գտնվել այնպիսի կարևոր քաղաքներ, ինչպիսիք են Ուրուկը, Նիպպուրը, Նինվեն, Աշուրը և Բաբելոնը, միևնույն ժամանակ այստեղ են գտնվել մի շարք կարևոր պետություններ՝ Էրիդու քաղաք, Աքքադական թագավորություն, Ուրի երրորդ դինաստիա և շատ այլ ասորական կայսրություններ։ Միջագետքի մի շարք կարևոր պատմական դեմքերից են Ուր-Նամմուն (Ուրի թագավոր), Սարգոն Աքքադացի (Աքքադական կայսրության հիմնադիրը) Համմուրաբի (Հին Բաբելոնական պետության հիմնադիրը), Աշշուր-Ուբալիդ II և Թիգլաթպալասար I (Ասորական կայսրության հիմնադիրը)։
Գիտնականները հետազոտել են Գերմանիայում մի հին գերեզմանատանը գտնված վաղ շրջանի երկրագործների 8000-ամյա մնացորդների ԴՆԹ-ն։ Նրանք համեմատել են ստացված գենետիկական արդյունքները ժամանակակից բնակչության հետ և հայտնաբերել են, որ այդ ԴՆԹ-ն համապատասխանում է մերօրյա Թուրքիայի և Իրաքի բնակչության ԴՆԹ-ին ։
Լեզու և գիր
Միջագետքում կիրառված վաղ լեզուներից է շումերերենը, որը կցական մեկուսացած լեզու է։ Շումերերենի հետ մեկտեղ սեմական լեզուները ևս լայնորեն տարածված էին վաղ Միջագետքում ։ Շուբարտուն զագրոսների լեզուն է, հավանաբար պատկանում է Խուռիա-ուրարտական լեզուներին, որը երևում է անձնական անուններից, գետերի և լեռների անուններից։ Աքքադերենը գերիշխող լեզու է դարձել Աքքադական կայսրության և Ասորական կայսրությունների ժամանակաշրջանում, սակայն շումերերենը պահպանվել է վարչական, կրոնական, գրական և գիտական նպատակներով։ Աքքադերենի տարբեր տեսակները օգտագործվել են մինչև Նեոբաբելոնական շրջանի վերջերը։ Հին արամական լեզուն, որը արդեն սովորական էր դարձել Միջագետքում, շուտով դարձել է նախ Նեոասորական կայսրության, ապա Աքեմենյան կայսրության մարզային վարչակազմի լեզուն։ Այս տարբերակը կոչվել է կայսերական արամեերեն։ Աքքադերենը օգտագործումից դուրս է եկել, սակայն երկուսն էլ դարեր շարունակ օգտագործվել են տաճարներում։ Աքքադական վերջին տեքստերը թվագրվում են առաջին դարով։
Միջագետքի պատմության վաղ շրջանում (մ.թ.ա. շուրջ 4-րդ դարի կեսերին) սեպագրեր են ստեղծվել շումերական լեզվի համար։ Սեպագիր բառը բառացիորեն նշանակում է «սեպի տեսք ունեցող» ստիլոսի եռանկյուն ծայրի շնորհիվ, որն օգտագործվում է թաց կավի վրա նշաններ անելու համար։ Պարզ է դառնում, որ յուրաքանչյուր սեպագրի կայուն ձևը զարգացել է պատկերագրերից։ Վաղ շրջանի տեքստերը (7 հնագույն մակագրությամբ տախտակներ) ծագում են É-ից՝ տաճար, որը նվիրված է Ուրուքում Ինաննա աստվածուհուն, շինություն, որը պեղիչների կողմից անվանվել է C տաճար։
Վաղ շրջանի սեպագրերի լոգոգրամների համակարգին տիրապետելը պահանջել է շատ տարիներ։ Ուստի շատ քիչ թվով անհատներ կարող էին դառնալ գրիչներ։ Միայն Սարգոնի կառավարման շրջանում, երբ վանկական գիրը լայն տարածում և կիրառություն է գտնում, Միջագետքի բնակչությունը գրագետ է դարձել։ Բավականին շատ արխիվային տեքստեր վերականգնվել են Հին բաբելոնական գրչային դպրոցների շնորհիվ. սրա միջոցով տարածվել է գրագիտությունը։
Մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի ընթացքում այստեղ զարգացել է շումերերեն և աքքադերենի մշակութային սիմբիոզ, որը ներառում էր նաև համատարած երկլեզվություն ։ Շումերերենի և աքքադերենի ազդեցությունը ակնհայտ է բոլոր ոլորտներում՝ մեծ չափերի հասնող բառային փոխառություններից սկսած մինչև շարահյուսական, ձևաբանական և հնչյունաբանական միակցում ։ Սա դրդել է գիտնականներին ասել, որ 3-րդ հազարամյակում շումերերենը և աքքադերենը լեզուների միություն են ։ Մ.թ.ա. 2-3-րդ դարերում աքքադերենը աստիճանաբար փոխարինել է շումերերենին՝ իբրև խոսակցական լեզու ։ Շումերերենը, սակայն, շարունակել է օգտագործվել Միջագետքում՝ իբրև ծիսական, գրական և գիտական լեզու մինչև առաջին դարը։
Գրականություն
Գրադարանները Բաբելոնի կայսրության ժամանակաշրջանում պահպանվել էին միայն քաղաքներում և տաճարներում։ Հին շումերական ասացվածքի համաձայն «նա, ով ցանկանում է առաջխաղացում ունենալ գրիչների դպրոցում, պետք է արթնանա արևածագին»։ Ինչպես տղամարդիկ, այնպես էլ կանայք սովորում էին գրել և կարդալ, սեմական բաբելոնացիների համար սա նաև նշանակում էր վերացող շումերական լեզվի, բարդ և հսկայածավալ վանկացուցակի սերտումը։
Մինչ օրս շատ բաբելոնական գրական աշխատանքներ ուսումնասիրության են ենթարկվում։ Սրանցից ամենահայտնին Գիլգամեշ էպոսն է 12 գրքերով, որը թարգմանվել է շումերերենից ոմն Սին-լեքի-ունինի կողմից և կազմակերպվել է աստղագիտական սկզբունքներով։ Յուրաքանչյուր բաժինը ներառում է Գիլգամեշի կյանքի մեկ արկածային դեպք։ Ամբողջ պատմությունը բաղադրյալ համակարգ է, չնայած որ տեսակետ կա, թե դրա որոշ պատմություններ արհեստականորեն կցվել են կենտրոնական կառույցին։
Մաթեմատիկա
Միջագետքյան մաթեմատիկան և գիտությունը հիմնված են 60 թվի վրա։ Սա էլ հենց 60 րոպեի, օրվա մեջ 24 ժամի և 360 աստիճան շրջանի հիմքն է։ Շումերական օրացույցը հիմնված էր յոթօրյա շաբաթի վրա։ Նմանատիպ մաթեմատիկան անհրաժեշտություն էր վաղ շրջանի քարտեզագրության համար։ Շումերները ունեին նաև թեորեմներ, որոնց միջոցով չափում էին որոշ երկրաչափական մարմինների մակերեսը։ Նրանք հաշվում էին, որ շրջանի երկարությունը հավասար է երեք անգամ տրամագիծը, իսկ մակերեսը շրջանի երկարության քառուկուսու 1/12-րդը, որը ճիշտ կլիներ, եթե pi սահմանված լիներ որպես 3։ Գլանի ծավալը հավասար է հիմքի մակերեսը բազմապատկած բարձրությամբ, մինչդեռ հատված կոնի կամ քառանկյուն բուրգի ծավալը սխալմամբ հաշվարկվել է այսպես՝ բարձրությունը բազմապատկած հիմքի կեսով։ Միևնույն ժամանակ վերջերս հայտնագործվել է մակագրություններով մի տախտակ, որտեղ օգտագործված է p-ն 25/8 (3.14159 փոխարեն 3.125) արժեքով։ Բաբելոնացիները հայտնի են նաև բաբելոնական մղոնով, որը հավասար է 7 ժամանակակից մղոնի (11 կմ)։ Ի վերջո հեռավորությունների հաշվարկման այս մեթոդը փոխակերպվել է և համապատասխանեցվել մերօրյա մղոնային համակարգին, որով էլ չափվել է հեռավորությունը դեպի Արեգակ ։
Աստղագիտություն
Շումերական ժամանակներից սկսած տաճարի հոգևորականությունը փորձ է կատարել ժամանակակից իրադարձությունները աստղերի և մոլորակների որոշակի դիրքի հետ։ Սա շարունկավել է նաև ասորական ժամանակներում, երբ ստեղծվել են Լիմու ցուցակները, որոնք ներկայացնում էին տարեցտարի տեղի ունեցող իրադարձությունները մոլորակային դիրքադրության հետ միասին։ Սրանք, պահպանվելով մինչև մեր օրերը, հնարավորություն են տվել Միջագետքի պատմության մասին ավելի հստակ պատկերացում կազմել։
Բաբելոնացի աստղագետները բավականին հմուտ մաթեմատիկոսներ էին, քանի որ կարողանում էին կանխագուշակել խավարումներն ու արևադարձերը։ Աստղագետները կարծում էին, որ յուրաքանչյուր բան աստղագիտության մեջ որոշակի նպատակ ունի։ Սրանցից շատերը կապված են կրոնի և կանխագուշակումների հետ։ Միջագետքի գիտնականները ստեղծել էին տասներկուամսյա օրացույց՝ հիմնված լուսնի փուլերի հետ։ Նրանք տարին բաժանում էին երկու մասի՝ ամառ և ձմեռ։ Աստղագիտությունն ու աստղաբաշխությունը սկզբնավորվել են հենց այս ժամանակներից։
Սելևկյանների և Պարթևական թագավորության ժամանակաշրջանում աստղագիտական զեկույցները ամբողջությամբ գիտական էին. իրականում անհայտ է, թե որքան ժամանակ առաջ են նրանց առաջավոր գիտելիքն ու մեթոդները զարգացել։ Մոլորակների շարժի կանխագուշակման բաբելոնյան զարգացած մեթոդները համարվում են աստղագիտության պատմության մեջ կարևոր դրվագ։
Միակ հունա-բաբելոնական գիտնականը, որը բացահայտորեն պաշտպանել է մոլորակների արևակենտրոն համակարգի տեսակետը, եղել է Սելևկոսը (մ.թ.ա. մոտ 190 թվական)  ։ Սելևկոսը հայտնի է Պլուտարքոսի աշխատանքներից։ Նա աջակցել է Արիստարքոս Սամոսցու արևակենտրոնության տեսակետին, որտեղ Երկիրը պտտվում է իր իսկ առանցքի շուրջ, որն էլ իր հերթին պտտվում է Արեգակի շուրջ։ Ըստ Պլուտարքոսի Սելևկոսը ապացուցել է արևակենտրոն համակարգը, սակայն հայտնի չէ, թե ինչ փաստարկներ է օգտագործել։
Բաբելոնյան աստղագիտությունը հիմք է ծառայել հունական, դասական հնդկական, սասանյան, բյուզանդական, սիրիական, միջնադարյան իսլամական, կենտրոնաասիական և արևեմտաեվրոպական աստղագիտության համար։
Բժշկություն
Բժշկության մասին բաբելոնյան հնագույն տեքստերը վերաբերում են Հին բաբելոնական շրջանին մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի առաջին կեսին։ Բաբելոնյան ամենաընդարձակ բժշկական տեքստը, սակայն, Ախտորոշիչ ձեռնարկն է՝ գրված Բորսիպպայից գլխավոր գիտնական Էսագիլ քին-ափլիի կողմից Ադադ-ափլա-իդդինա (մ.թ.ա. 1069-1046 թվականներ) թագավորի կառավարման շրջանում ։
Ժամանակակից եգիպտական բժշկության հետ միասին բաբելոնցիները ներկայացրել ախտորոշման, կանխատեսման, բժշկական զննման և դեղատոմսերի դուրսգրման հայեցակարգերը։ Ավելին՝ Ախտորոշիչ ձեռնարկը ներկայացրել է թերապիայի և պատճառագիտության մեթոդները, ինչպես նաև ախտորոշման, կանխատեսման և թերապիայի մեջ էմպիրիզմի, տրամաբանության և ռացիոնալիզմի կիրառման մեթոդները։ Տեքստի մեջ առկա է բժշկական ախտանիշների ցանկ, ինչպես նաև էմպիրիկ դիտարկումներ տրամաբանական օրենքների հետ միասին, որոնք կիրառվել են հիվանդի ախտորոշումն ու կանխատեսումը կատարելու համար ։