cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բարբարա Պրամմեր
Կենսագրություն
Բարբարա Պրամմերը 1973 թվականին ավարտել է Ֆլյոկրաբրուքի կոմերցիոն քոլեջը։ Այնուհետև աշխատել է Օտնանգի համայնքապետարանում։ 1986 թվականին ավարտել է Լինցի Յոհաննես Կեպլերի համալսարանի սոցիոլոգիայի ֆակուլտետը՝ ստանալով սոցիոլոգիական և տնտեսագիտական գիտությունների մագիստրոսի կոչում։ Մինչև 1989 թվականը եղել է Լինցի վերականգնման կենտրոնի սոցիալական մանկավարժ և Վերին Ավստրիայի զբաղվածության դաշնային ծառայության ռեֆերենտ։ 1995 թվականին նշանակվել է Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության Վերին Ավստրիայի կանանց խորհրդի նախագահ։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է ընդհուպ մինչև 2005 թվականը։ 1991- 1995 թվականներին եղել է Վերին Ավստրիայի պատգամավոր և փոխնախագահ։ 1995 թվականին ընտրվել է կուսակցության դաշնային խորհրդի անդամ։ 1995- 1997 թվականներին եղել է Վերին Ավստրիայի բնակարանաշինության և բնության պահպանության հարցերի նախարար։ 1997- 2000 թվականներին եղել է Ավստրիայի կանանց և սպառողների իրավունքների պաշտպանության հարցերով նախարար։ Նրա իշխանության օրոք կանայք ստացել են զինվորական ծառայության անցնելու իրավունք, ինչպես նաև գիշերային ժամերին աշխատելու իրավունք։ 1999 թվականին ընտրվել է Ավստրիայի ազգային խորհրդի պատգամավոր։ 2000 թվականին ընտրվել է ՍԴԿ ֆրակցիայի նախագահ։ 2004- 2006 թվականներին եղել է խորհրդի փոխնախագահ։ 2006 թվականից մինչև 2014 թվականը եղել է Ավստրիայի ազգային խորհրդի նախագահ։ Նրա ամուսինը՝ Վոլֆգանգ Պրամմերը մեղադրվել է սեռական գործողությունների մեջ՝ խորհրդի քարտուղարուհիներից մեկի նկատմամբ։ Այդ ժամանակ Բարբարա Պրամմերը պաշտպանել է քարտուղարուհուն։ 2001 թվականին նրանք բաժանվել են։ Բարբարան մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 2-ին։
Նեմանյա Ռադոյա
Նեմանյա Ռադոյա (Немања Радоја, ), սերբ ֆուտբոլիստ, իսպանական «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի և Սերբիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպանն է։
Ակումբային կարիերա
Վոյվոդինայի կազմում առաջին խաղն անցկացրել է 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին, երբ թիմը մրցում էր «Սպարտակ (Սուբոտիցա)» ակումբի հետ ։ Առաջին գոլը վոյվոդինայի կազմում խփել է 2013 թ․ ապրիլի 17-ին, երբ թիմը գավաթի կիսաեզրափակչում մրցում էր «ՕՖԿ Բելգրադ» ակումբի հետ։ Այդ մրցաշրջանում Ռադոյայի թիմը կարողանում է նվաճել Սերբիայի գավաթը։
2012/13 մրցաշրջանում ֆուտբոլիստը մասնակցում է 22 խաղի, որից 16֊ը թիմի մեկնարկային կազմում, կարողանում է օգնել իր թիմին զբաղեցնելու 3-րդ հորիզոնականը։ 2013/14 մրցաշրջանում Ռադոյան մասնակցում է 25 հանդիպման և ընդգրկվում է առաջնության սիմվոլիկ հավաքականում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոյվոդինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սելտա Վիգոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Սեն Ժան Ռուր
Սեն Ժան Ռուր (Saint-Jean-Roure), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 258 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.99 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 27 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 167 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 121-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 121 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 108 անձ (56 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 46 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոսկուֆո
Մոսկուֆո (Moscufo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3163 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 158 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65016, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 085:
Սուրբ Քրիստոֆերը հարգվում է որպես բնակավայրի հովանավոր սուրբ։ Քաղաքի օրը ամեն տարի նշվում է հուլիսի 25-ին։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պոլ Լանժևեն
Պոլ Լանժևեն (Paul Langevin, ), ֆրանսիացի ֆիզիկոս և հասարակական գործիչ, Փարիզի ԳԱ անդամ (1934), ԽՍՀՄ ԳԱ պատվավոր անդամ (1929), Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ։ Ավարտել է ֆիզիկայի և քիմիայի դպրոցը (1891), այնուհետև՝ Փարիզի Նորմալ դպրոցը (1897)։ Աշխատել է Փարիզի համալսարանում և Քոլեջ դպրոցի Ֆրանսիայում (1909 թվականից պրոֆեսոր)։ Դառնալով ֆիզիկայի և քիմիայի դպրոցի տնօրենը (1925)՝ վերակառուցել է այն բարձրագույն ուսումնական հաստատության (1926)։ Մասնակցել է Ամստերդամի հակաֆաշիստական կոմիտեի [1932), Ֆրանսիայում ժողովրդական ճակատի կազմակերպմանը(1935), 20 տարի աշխատել է մարդու իրավունքների լիգայում։ 1944 թվականին ընդունվել է Ֆրանսիայի կոմկուսի շարքերը։ 1946 թվականին ընտրվել է «Ֆրանսիայի ԽՍՀՄ» ընկերության նախագահ։
Աշխատանքները
Աշխատանքները վերաբերում են գազերի իոնացմանը, պարամագնիսականության ու դիամագնիսականության տեսությանը և ձայնագիտությանը։ Հայտնագործել է (1902) ծանր իոնների գոյությունը, պարգել, որ մթնոլորտում հանդիպում են երկու տեսակ իոններ՝ սովորական և ծանր ու տվել այդ երևույթի բացատրությունը։ Մշակել է պարա- և դիամագնիսականության էլեկտրոնային տեսությունը, ինչպես նաև առաջարկել մագնիսականության հիմնական օրենքների տեսությունը։ Լանժևենի զարգացրած վիճկագրական մեթոդը լայն կիրառություն է գտել։ Նա մշակել է պիեզոքվարցի օգնությամբ գերկարճ առանձգական ալիքների ստացման մեթոդները, որոնք կիրառվել են ստորջրյա ազդանշանման, ուլտրաձայնային էխոլոտի համար։
Լանժևենի անունով է կոչվել 5290 աստերոիդը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Փարիզի ԳԱ անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Սեբաստիան Գոմես
Սեբաստիան Գոմես Պերես (Sebastián Gómez Pérez, ), անդորրացի ֆուտբոլիստ, «Անդորրա» ֆուտբոլային ակումբի և Անդորրայի ազգային հավաքականի հարձակվող։
2003 թվականից 2007 թվականը հանդես է եկել «Սանտա-Կոլոմու» ակումբի կազմում, որի հետ միասին դարձել է Անդորրայի չեմպիոն և չորս անգամ հաղթել է Անդորրայի գավաթը։ Հետո համալրում է «Ռանժերսի» կազմում, իսկ հետո «Սան-Ժուլիայի», որի կազմում երկու անգամ դառնում է գավաթի դափնեկիր, ինչպես նաև ակումբի հետ միասին հաղթանակ է տանում Անդորրայի սուպերգավաթի խաղարկությունում։ 2012 թվականից սկսած հանդես է գալիս «Անդորրա» ֆուտբոլային ակումբի կազմը։
Ակումբային կարիերա
Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան Սեբաստիանը սկսել է 2003 թվականին՝ անդորրական «Սանտա Կոլոմա» ակումբի կազմում, որը հանդես էր գալիս Անդորրայի առաջնությունում։ 2003 թվականի օգոստոսին մասնակցում է «Էսբերգի» դեմ խաղին՝ ՈՒԵՖԱ գավաթի որակավորման փուլում ։ 2003-04 մրցաշրջանում «Սանտա-Կոլոման» ոսկե դուբլ է հեղինակում հաղթելով առաջնությունը և գավաթը։ Հաջորդ՝ 2004-05 մրցաշրջանում ակումբը առաջնությունում դառնում է բրոնզե մեդալների դափնեկիր, առաջ թողնելով «Ռանժերսին» և «Սան-Ժուլիային», ինչպես նաև ակումբը դառնում է Անդորրայի սուպերգավաթի դափնեկիր։
2005-06 թվականների մրցաշրջանում «Սանտա Կոլոման» կրկնում է նախորդ մրցաշրջանի արդյունքը՝ ազգային առաջնությունում բրոնզե մեդալներ վաստակելով և Անդորրայի գավաթի խաղարկությունում հաղթելով։ Իր վերջին՝ 2006-07 մրցաշրջանում ակումբը առաջնությունում արծաթե մեդալներ է վաստակում, իսկ գավաթի խաղարկությունում կրկին հաղթանակ է տանում։
2007 թվականի ամռանը Գոմեսը համալրում է «Ռանժերսի» կազմը։ Ակումբի կազմում նա հանդես էր գալիս 17 համարի մարզաշապիկով ։ 2007 թվականի հունիսին նա մասնակցություն է ունենում Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլի շրջանակներում կայացած «Շերիֆի» դեմ երկու խաղերին։ Առաջին արտագնա խաղում, Գոմեսը խաղադաշտ է դուրս գալիս հանդիպման 71-րդ րոպեին և փոխարինում է Վիկտոր Մորեյրային ։ Պատասխան խաղում Գոմեսը մասնակցում է խաղին ամբողջությամբ ։ 2007-08 մրցաշրջանում «Ռանժերսը» երրորդ հորիզոնականն է զբաղեցնում առաջնությունում՝ զիջելով միայն «Սան Ժուլիային» և «Սանտա Կոլոմեին» ։ 2008-09 թվականների մրցաշրջանում «Ռանժերսը» վերջին հորիզոնականն է զբաղեցնում առաջնության և լքում է առաջին լիգան։
2009 թվականի ամռանը Սեբաստիանը դառնում է «Սան Ժուլիայի» ֆուտբոլիստը։ Ակումբի կազմում նա ընտրում է 16 համարի մարզաշապիկը։ 2009-10 թվականների մրցաշրջանում նրանք վաստակում են առաջնության բրոնզե մեդալները։ Անդորրայի գավաթի խաղարկության եզրափակչում Գեմեսը «Ունիո Էսպորտիվա Սանտա Կոլոմա» ակումբի դեմ խաղում դառնում է հանդիպման միակ գոլի հեղինակը և այդպիսով հաղթանակ է պարգևում իր թիմին ։ 2010 թվականի հուլիսին Գոմեսը մասնակցում է ֆիննական «ՄյուՊա-47» ակումբի դեմ խաղերին, որոնք կայացել էին Եվրոպայի լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի շրջանակներում։ Առաջին խաղում Գոմեսը դեղին քարտ էր ստացել ։
2010-11 մրցաշրջանում «Սան Ժուլիան» դառնում է առաջնության արծաթե մրցանակակիրը, իսկ գավաթի խաղարկությունում նրանք հաղթանակ են տանում ։ 2011 թվականի հուլիսին Գոմեսը մասնակցում է Եվրոպայի լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի շրջանակներում կայացած իսրայելական «Բնեյ Իեգուդեի» դեմ երկու խաղերին ։ 2011 թվականի ակումբի հետ միասին դառնում է Անդորրայի սուպերգավաթի դափնեկիր ։ 2011-12 մրցաշրջանում «Սան Ժուլիան» առաջնությունում զբաղեցնում է 4-րդ հորիզոնականը, իսկ գավաթի խաղարկությունում նրանք հասնում են մինչև կիսաեզրափակիչ։
2012 թվականի ամռանը Գոմեսը համալրում է «Անդորրա» ակումբի կազմը, որը տեղակայված է Անդորրայի մայրաքաղաքում և հանդես է գալիս Իսպանիայի հինգերորդ դիվիզիոնում։
Կարիերան հավաքականում
2008 թվականին Անդորրայի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Դավիդ Ռոդրիգոն սկսում է հրավիրել 25 ամյա Սեբաստիան Գոմեսին ազգային հավաքականի կազմ։ Անդորրայի հավաքականը համարվում է համաշխարհային ֆուտբոլի աութսայդերներից մեկը ։ Հավաքականի կազմում Գոմեսը նշում է իր նորամուտը 2008 թվականի հունիսի 4-ին Ադրբեջանի ազգային հավաքականի դեմ կայացած խաղում, գլխավոր մարզիչը նրան փոխարինման էր ներկայացրել հանդիպման 64-րդ րոպեին։ 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլում Գոմեսը մասնակցում է 9 խաղերի ։ 2014 թվականի Աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում նա անցկացնում է 6 հանդիպում ։
Ներկա պահին Սեբաստիան Գոմեսը Անդորրայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 27 հանդիպման։
Քվինտուս Էննիուս
Քվինտուս Էննիուս  (Quintus Ennius; ), հին հռոմեացի պոետ։
Կենսագրություն
Էննիուսը ծնվել է մ.թ.ա. 239 թվականին Ռուդիա քաղաքում ։ Ծագումով հույն էր։ Մ.թ.ա. 204 թվականին Մարկոս Պորկիոս Ավագը նրան Հռոմ է բերել Սարդինիայից, որտեղ նա զինվորական ծառայություն է անցել։ Մայրաքաղաքում Էննիուսը զբաղվել է մանկավարժությամբ և շուտով, իր գրական տաղանդի և մարդամոտ բնավորության շնորհիվ, արժանացել է բազմաթիվ նշանավոր հռոմեացիների համակրանքին, որոնք սկսել են այդ ժամանակ հասկանալ պոեզիայի ուժը։
Մ.թ.ա. 189 թվականին Մարկ Ֆուլվիյ Նոբիլիորը, մեկնելով Էտոլիա, իր հետ տարել է Էննիուսին, որպեսզի վերջինս հետագայում կարողանա գովերգել իր սխրագործությունները։ Էննի Քվինտուսը մ․թ․ա․ 184 թվականին որդու շնորհիվ ստացել է հռոմեական քաղաքացիություն։ Էննիուսը մահացել է մ.թ.ա. 169 թվականին՝ հոդատապից, քանի որ, ըստ Հորացիոսի վկայության, սիրում էր իր բանաստեղծական տաղանդը խրախուսել Վակխայի պարգևներով։
Ստեղծագործություն
Էննիուսի բոլոր ստեղծագործությունները մեզ են հասել հատվածներով։ Երկրորդ Պունիկյան պատերազմի դարաշրջանը Էննիուսին ոգեշնչել է երգելու իրեն հյուրընկալած ժողովրդի փառահեղ սխրանքները։ Նրա փառքի գլխավոր հիմնաքարը այդ էպոպեան է, որը Էննիուսն անվանել է «Annales» (տարեգրություն. վաղ քերականագետները դրան տվել են «Romaïs» անվանումը)։ Ըստ երևույթին՝ Էննիուսը «Annales»-ի վրա  աշխատել է իր կյանքի մեծ մասը, ինչը լուսաբանել է բազմիցս՝ լրացնելով ամեն հրատարակությունը նոր իրադարձություններով։ Ենթադրվում է, որ «Annales»-ը  բաղկացած է եղել 18 գրքից՝ 1500-1800 բանաստեղծությամբ յուրաքանչյուրում,  որոնք պատկերում էին հռոմեացիների պատմությունը՝ Էննիուսի՝ Իտալիա ժամանումից սկսած մինչև մ.թ.ա. 178-175 թվականները։ Մեզ հասել է ընդամենը 600 բանաստեղծություն, այդ պատճառով պոեմի գնահատականի, նրա ծավալի ու բովանդակության որոշման ժամանակ մենք պետք է հիմնվենք գլխավորապես հին գրողների վկայությունների վրա։
Հոմերոսի հետ նմանությունն արտահայտվել է նրանով, որ Էննիուսը իր պոեմը գրել է հեկզամետրերով՝ առաջին անգամ այդ չափը մտցնելով հռոմեական գրականության մեջ։ Առաջին փորձերը ամենուր չեն հաջողվել, ինչը արտահայտվել է «Annales»-ի վերաբերյալ Մոմզենի խիստ կարծիքով։ Էննիուսը իր ուժերը փորձել է գրականության տարբեր ուղղություններում։ Պահանված 22 դրամաների հատվածներից պարզ է դառնում, որ ողբերգությունների սյուժեները նա առավելապես վերցրել է «Տրոյական պատերազմը» միֆից և մշակման ժամանակ ոգեշնչվել է նաև Եվրիպիդեսի ստեղծագործություններով, որի սկեպսիսը արձագանք է գտել նրա հոգում։
Էննիուսը ազատորեն է վերաբերվել հունական բնօրինակներին և, ըստ երևույթին, փորձել է դրանք հարմարեցնել հռոմեական բեմի պահանջներին։ Օրինակ՝ Եվրիպիդեսի «Իֆիգենիա» ստեղծագործությունից աղջիկների երգչախումբը Էննիուսը փոխարինել է  զինվորական երգչախմբով։ Էննիուսի՝ հռոմեական կյանքի մասին պատմող ստեղծագործություններից պահպանվել է միայն մեկ պիես` «Սաբինացիների առևանգումը»։ Էննիուսի կատակերգություններից մնացել են  ընդամենը երկուսը։ Տերենտիուսը նրան դասել է այն հեղինակների շարքին, որոնք իրենց ստեղծագործություններում համատեղել են մի քանի հունական բնօրինակների տեսարաններ։
Վերոնշյալ սիցիլիացի փիլիսոփայի հայացքների հետևորդը լինելով՝ Էննիուսը՝ իր «Epicharmus» դիդակտիկ բանաստեղծության մեջ ներկայացրել է նրա մատերիալիստական և բնափիլիսոփայական ուսմունքը։ Համանման ռացիոնալիստական ուղղությամբ է գրված նաև «Euhemerus — sacra historia» շարադրությունը, որը աստվածների ծագման մասին տեսակետներ է արտահայտում. այն պահպանվել է Լակտանտիոսի մշակումներում։ Այս փիլիսոփայության հումորային հավելումն է խոհանոցային կյանքի մասին դիդակտիկ «Անուշեղեն» («Hedyphagetica») պոեմը, որից պահպանված հատվածում թվարկված են տարբեր ձկնատեսակներ։ Էննիուսը գրել է նաև երգիծանքներ և էպիգրամաներ։ Վերջիններիս միջոցով նա հռոմեական գրականություն է ներմուծել դիստիկոնները։ Նրա ստեղծագործություններում գեղարվեստական ոճի պակաս է զգացվել, բայց նրա անվիճելի տաղանդը մեծ ազդեցություն է թողել հետագա բանաստեղծների (օրինակ՝ Վերգիլիոսի) վրա։ Էննիուսը բարձր գնահատականի է արժանացել հատկապես Վիտրուվիոսի և Ցիցերոնի կողմից։ Ավլուս Գելլիուսի վկայությամբ՝ դեռ 2-րդ դարում «Annales»-ից որոշ հատվածներ արդեն օգտագործվում էին հրապարակային ընթերցումների ժամանակ։
Քվինթիլիանուսը ասել է. Քվինտուս Էննիուսը թաղվել է Սցիպիոնների գերեզմանատանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հռոմեացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հռոմեացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 2-րդ դարի մահեր Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Հին Հռոմ
Գերիներ (ֆիլմ, 2013)
«Գերիներ» (Prisoners), ամերիկյան դետեկտիվ թրիլեր, որի ռեժիսորն է Դենի Վիլնյովը, իսկ սցենարիստն է Աարոն Գուզինսկին ։ Գլխավոր դերակատարներն են Հյու Ջեքմանը և Ջեյք Ջիլենհոլը։ Ֆիլմի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2013 թվականի օգոստոսի 30-ին Թելուրիդի կինոփառատոնում ։
Սյուժե
Փենսիլվանիայի մի փոքրիկ գյուղում, հարևաններ և ընկերներ Դովերների և Բիրչերի ընտանիքները տոնում էին երախտագիտության օրը։ Երեկոյի վերջում տոնը վերածվում է խուճապի, երբ երկու ընտանիքների փոքրիկ աղջիկները անհետանում են։ Անցնում են ժամեր և աղջիկները չեն վերադառնում։ Պարզ է, որ նրանց առևանգել են։
Ոստիկանությունը բանտարկել էր Ալեքս Ջոնսին (Դանո Փոլ), ով այն վարում էր այն մեքենան, որով աղջիկները հետաքրքված էին։ Նա համարվում էր կասկածյալ, սակայն նրան ազատ են արձակում ապացույցների բացակայության պատճառով։ Ջոնսը վերադառնում է իր մորաքրոջ՝ Հոլիի (Մելիսա Լեո) տուն։ Քելեր Դովերը՝ (Հյու Ջեքման) աղջիկներից մեկի հայրը որոշում է իր ձեռքը վերցնել օրենքը և առևանգում է Ջոնսին, վստահ լինելով, որ նա հենց այդ հոգեկան հիվանդ մոլագարն է, ով առևանգել է աղջիկներին։ Նա պահում և տանջում է Ջոնսին լքված մի տան մեջ, որը ժամանակին եղել է իր մահացած հոր տունը։
Այս գործը տրվում է դետեկտիվ Լոկիին (Ջեյք Ջիլենհոլ)։ Նա ստուգում է կասկածյալների տները, և գնում է մի քահանայի նկուղ, որտեղ կար անհայտ մարդու դիակ, ով ուներ ամուլետ՝ լաբիրինթոսի տեսքով։ Քահանան ասում է, որ այդ մարդը սպանում էր երեխաներին և հպարտանում էր դրանով, և որ դա պատերազմ էր Աստծու դեմ։
Գրեթե մեկ շաբաթ անց նա գտնում է մեկ այլ կասկածյալի՝ Բոբ Թայլորին (Դավիթ Դաստմալչյան)։ Նրա տան պատերին Լոկին գտնում է լաբիրինթոսների տարօրինակ նկարներ։ Սենյակներից մեկում գտնում է փակված բեռնարկղներ, որոնց մեջ կային օձեր և արյան հետքերով մանկական հագուստներ։
Ոստիկանությունում, Թայլորը դետեկտիվների հարցերին պատասխանելու փոխարեն, թղթի վրա մեկ այլ լաբիրինթոս է նկարում և օգտվելով սպաներից մեկի ատրճանակից, ինքնասպան է լինում։ Լոկիին ասում են, որ հագուստը գողացված է եղել աղջիկների անհետացումից հետո, և արյունը ոչ թե մարդկային է, այլ խոզի։
Դովերը այցելում է Ալեքսի մորաքրոջը՝ Հոլիին, ով ասում է, որ իր ամուսինը անհայտ կորել է, իսկ որդին մահացել է քաղցկեղից շատ տարիներ առաջ։ Մի քանի օր անց հայտնվում է Բիրչերի ընտանիքի աղջիկը՝ Ջոյին։ Նա ողջ էր և ներարկված էր թմրանութերով։ Հիվանդանոցում նա ցույց է տալիս Դովերին և ասում․ «Դուք եղել եք այնտեղ»։ Հանգստացնելով աղջկա ծնողներին՝ Քելերը հասկանում է, թե ինչ է տեղի ունեցել և արագ դուրս է գալիս հիվանդանոցից։ Լոկին հետապնդում է նրան, կարծելով, որ նա գնալու է իր հոր տուն, սակայն այնտեղ գտնում է ոչ թե նրան, այլ գերի Ալեքսին։
Լոկին այցելում է Հոլիին, որպեսզի ասի նրան, որ գտել է Ալեքսին։ Տանը նա գտնում է Աննային՝ Դովերների աղջկան, ում Հոլին ներարկում է հերթական թմրանյութը։ Հոլիին կրակում է Լոկիի վրա՝ նրան վնասելով, սակայն Լոկին կարողանում է սպանել նրան։ Արնհոսելով Լոկին շտապում է Աննային հասցնել հիվանդանոց։
Նկարահանումներ
Նկարահանումները իրականացել են Ատլանտայում, Քոնայրեսում (Ջորջիա) և Դերբիում (Կոնեկտիկուտ) .։
Քննադատություն
Համաշխարհային կինոքննադատների կողմից ֆիլմը հիմնականում ստացել է դրական արձագանքներ՝ հաջող սասպենսի և ուժեղ դերասանական խաղի համար (Ջեքման և Ջիլենհոլ) ։ Rotten Tomatoes կայքում, հիմնվելով 227 արձագանքի վրա, ֆիլմը ունի 81% վարկանիշ և միջինը 10֊ից 7.3 միավոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Alcon Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ատլանտայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 դրամա ֆիլմեր
Արաքս (խումբ)
«Արաքս» խումբը ձևավորվել է Բելգիայում 2004 թ-ին։ Այն կազմված է հայ և օտարազգի պրոֆեսիոնալ երաժիշտներից։ Հիմնադիրներն են՝ կիթարիստ Տիգրան-Տեր Ստեփանյանը և դուդուկահար Վարդան Հովհաննիսյանը։ Խումբը կատարում է հայ նշանավոր երգահան-կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ՝ Կոմիտաս, Սայաթ-Նովա, Խաչատուր Ավետիսյան, Արտաշես Քարտալյան։
Խումբը համերգներով հազվադեպ է հանդես գալիս, իսկ Հայաստանում ընդհանրապես չեն եղել։ Նրանք առավել հայտնի են օտարազգի երաժշտասերների միջավայրում։ Իրենց ձայնագրությունները հնչում են ռադիոյով, հեռուստատեսությամբ, պարային համույթների համերգացանկում, բայց խմբի անունը չի նշվում։ «Արաքս»ը յուրովի է ներկայացնում հանրությանը հայկական ազգային երգերը ։
Ձայնասկավառակներ
1. «La Brise» (2006 թ. "Cd Baby" label)
1. Հով արեք սարեր ջան
2. Էրզրումի շորոր
3. Չինար ես
4. Իրիկնային
5. Գարուն ա/Հաբրբան
7. Շողեր ջան/Սիրուն կռունկ/Արի ականջ կալ
8. Կռունկներ
9. Էս գիշեր
10. Սոխակ ինչու՞ դադրեցար
11. Ձմեռ
2.«Crossing» (2009 թ. "Cd Baby" label)
1. Աշխարհումս 2. Իլիկներով պար
3. Ալագյազ/Խնկի ծառ 4. Սասունի 5. Քելե, քելե
6. Ջան իման 7. Նուբար Նուբար 8. Սարեն կուգա 9. Տարոնի 10. Rêve Marin 11. Վասպուրական 12. Ծիծեռնակ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտական խմբեր
Արքայադուստր գորտը
Արքայադուստր գորտը (Царе́вна-лягу́шка), ռուսական ժողովրդական հեքիաթ։ Նմանատիպ սյուժեով հեքիաթներ հայտնի են մի շարք եվրոպական երկրներում, ինչպես, օրինակ, Իտալիայում, Հունաստանում, ինչպես նաև հանդիպում է բուրիաթների, բաշկիրների, թաթարների մոտ։ Ա. Ն. Աֆանեսևի «Ռուսական ժողովրդական հեքիաթներ» ժողովածուի մեջ ներառված է 104 համարի տակ։ Հեքիաթի մեջ գործող կերպարը գեղեցիկ աղջիկ է, ով սովորաբար տիրապետում է կախարդանքի հմտություններին և ստիպված էր ժամանակավոր ապրել գորտի կերպարանքով։
Սյուժե
Թագավորն ուներ երեք որդի։ Փոքրի անունն էր Իվան արքայազն։ Գալիս է արքայի որդիների ամուսնանալու ժամանակը։ Իվան արքայազն ստիպված էր ամուսնանալ գորտի հետ, որովհետև նրա գտել էր ծիսական արարողության ժամանակ (արքայազններն առանց նշան բռնելու կրակում էին նետով, որտեղ ընկնում է նետը, այնտեղ էլ փնտրում էին հարսնացուին)։ Գորտը, ի տարբերություն Իվան արքայազնի եղբայրների կանանց, գերազանց կատարում է իր սկեսրայրի` արքայի տված առաջադրանքները կախարդանքի (ըստ հեքիաթի մի տարբերակի) կամ «մայրիկ-դայակների» (ըստ մյուս տարբերակի) օգնությամբ։ Երբ արքան Իվանին իր կնոջ հետ հրավիրում է խնջույքի, նա գալիս է չքնաղ աղջկա կերպարանքով։ Իվանը գաղտնի այրում է կնոջ կաշին, ինչն ստիպում է նրան հեռանալ։ Արքայազնը գնում է նրան փնտրելու, գտնում է նրան Կոշչեյի տանը և ազատում կնոջը։
Այլ ժողովուրդների մոտ
Արքայադուստ գորտի մասին սյուժեն ռուսական հեքիաթներից որոշ փոփոխություններով անցել է Ռուսաստանի մի շարք ազգերի, օրինակ, բաշկիրների և թաթարների ժողովրդական հեքիաթների մեջ։ Առաջին անգամ 1903 թվականին հրապարակված բույրաթական «Ուտա-Սագան-բատոր» հեքիաթի բազմաշերտ սյուժեի վերջնական տարբերակում ներկայացված է նաև նմանատիպ սյուժե։ Միևնույն ժամանակ առաջադրանքներ կատարելիս գորտի օգնականը դառնում են սև շունը և սպիտակ կովը, որը թիակին սև նշան ունի ։
Հետաքրքիր փաստեր
2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ին քաղաք Կուրգանսկի մարզի Շադրինսկ քաղաքն ըստ Ռուսաստանի հեքիաթային քարտեզի ճանաչվել է Արքայադուստր գորտիԵլենա հրաշալիի ծննդավայր ։ Դա տեղի է ունեցել շնորհիվ 19-րդ դարի գավառագետ և լուսավորիչ Ա. Ն. Զիրյանովայի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեքիաթներ
Ֆրեդերիկ Մակլեր
Ֆրեդերիկ Մակլեր (Frédéric Macler, մայիսի 16, 1869, Մոնդորե, Վերին Սոն - հուլիսի 12, 1938, Մոնբելյար, Դու), ֆրանսիացի գիտնական, հայագետ։
1911-1937 թվականներին հայոց լեզու է դասավանդել Փարիզի արևելյան կենդանի լեզուների բարձրագույն դպրոցում։ Անտուան Մեյեի հետ հրատարակել է «Ռևյու դեզ էտյուդ արմենիեն» («Revue des études arméniennes») հանդեսը։ Գրել է ավելի քան 100 աշխատություն՝ նվիրված Հայաստանի պատմությանը, աշխարհագրությանը, բանահյուսությանը, արվեստին։ Մի շարք գրքերում («Հայաստանում», «Հայ ազգը, նրա անցյալը, նրա տանջանքները») նկարագրել է արևմտահայերի ծանր վիճակը սուլթանական բռնատիրական վարչակարգի պայմաններում։ Իր համակրանքն է հայտնել դաժան հալածանքների ու զանգվածային ջարդերի ենթարկված հայերին, եղեռնի զոհերին, դատապարտել եղեռնը կազմակերպած երիտթուրքական պարագլուխներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հայագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արևելագետներ
Սիրով, Վիկտոր
Մայքլ Չիմինոն մարմնավորել է Ատլանտայում բնակվող կոլումբիական և պուերտոռիկոյան ընտանիքի անդամ Վիկտորի դերը։ Սերիալի նկարահանումները սկսվել են 2019 թվականի օգոստոսին Լոս Անջելեսում ։
Սյուժե
Սերիալը պատմում է Քրիկվուդ ավագ դպրոցի նոր աշակերտ Վիկտորի մասին։ Ներկայացվում է նրա ինքնաճանաչումը, խնդիրներ տան անդամների և սեռական կողմնորոշման հետ։ Նա դիմում է Սայմոնին, երբ նրան թվում է, թե դժվար է կողմնորոշվել ավագ դպրոցում։
Երաժշտություն
Առաջին եթերաշրջանի սաունդթրեքը, որը ներառում է ԼԳԲՏՔ+ արտիստների երեք նոր երգեր և Լիլանդի հետ համահեղինակությամբ գրված բոլոր երգերը, թողարկվել է 2020 թվականի հունիսի 19-ին Hollywood Records-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Hulu-ի բնօրինակ ծրագրեր Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2020 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ
Անդրեաս Առաքյալի հուշարձան (Բատայսկ)
Սուրբ Անդրեաս Առաքյալի հուշարձան (Памятник Андрею Первозванному), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Բատայսկ քաղաքի պատմական կենտրոնում, Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու մոտ, որը կանգնեցված է տասներկու առաքյալներից մեկի` Անդրեասի պատվին։
Պատմություն
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2003 թվականի սեպտեմբերի 27-ին` Խաչվերացի տոնակատարության օրը։ Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ և քանդակագործ Սերգեյ Իսակովի հեղինակած վեցմետրանոց քանդակի պատրաստման և տեղադրման աշխատանքները ֆինանսավորել է Նիկողայոս Հրաշագործի բարեգործական հիմնադրամը, որը և հանդես է եկել նախագծի նախաձեռնողի դերում։ Արժեքի մի մասը հատուցվել է մասնավոր նվիրատվությունների և Դոնի կազակական զորքի միջոցներով։ Հուշարձանն օրհնել և օծել է Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Պանտելեյմոնը։ Բացման արարողությանը ներկա են եղել ատաման Նիկոլայ Կոզիցինը, Բատայսկի բնակիչներ, Դոնի և Զապորոժիեի կազակներ, Ռոստովի ծովագնացության քոլեջի ուսանողներ։ Հուշակոթողը սուրբ Անդրեաս Առաքյալի միակ հուշարձանն է Ռուսաստանի հարավում ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Դոն գետից 10 կիլոմետր հեռու կանգնած է եկեղեցական պարեգոտով վեցմետրանոց բրոնզե առաքյալը, որը դեպի վեր է պարզել քառաթև մեծ խաչը։ Անդրեասը միակն է Հիսուսի տասներկու առաքյալներից, որին վերագրվում է իրական այցելությունը Հին Ռուսիա։ Եվ այդ ճանապարհորդությունը սկսվել է հենց հարավային սահմաններից, որտեղ բոլոր ժամանակներում եղել է և լեզուների, և կրոնների բազմազանություն։
Քանդակի պատվանդանը պատրաստած է սև լաբրադորիտից։ Նրա չորս կողմերում փորագրված են բառեր վարք սրբոցից։ Պատվանդանն իր հերթին կանգնած է յոթանկյուն փոքր բարձրության վրա, որի պարագծով կա հինգ աստիճանով սանդուղք։ Հուշարձանի շուրջ տարածքը սալարկված է մայթի սալիկներով, կահավորված է նստարաններով։ Հոկտեմբերի 50-ամյակի և Կույբիշևի փողոցների հատման այս վայրը անվանվել է Անդրեաս Առաքյալի հրապարակ։ Բատայսկի բնակիչները հատուկ այս հուշարձանի համար բարեկարգել են քաղաքի գեղատեսիլ վայրերից մեկը` այն ժամանակ կառուցվող Սուրբ Երրորդության տաճարի հարևանությամբ, որի շինարարությունն ավարտվել է 2004 թվականին ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Սոփո Շևարդնաձե
Սոփո Պաատայի Շևարդնաձե (სოფო შევარდნაძე, Софико Паатовна Шеварднадзе, ի ծնե անուն՝ Սոփիկո Շևարդնաձե, 23 սեպտեմբերի, 1978 , Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացական ծագմամբ ռուս լրագրող, Russia Today ալիքով վարում է հեղինակային հաղորդում։
Մասնագիտական կարիերա
Կարիերան սկզբում եղել է Էդուարդ Շևարդնաձեի օգնականն ու հասարակության հետ կապերի գծով խորհրդատուն։ 2001—2003 թվականներին աշխատել է ամերիկյան ABC ալիքում, 2004 թվականին եղել է վրացական «Նամեդնի» հաղորդման հատուկ թղթակից։ 2005 թվականից աշխատում է Russia Today հեռուստաալիքում. վարել է լուրերի թողարկումը, «Հարցազրույց» («Интервью») հաղորդումը ։ Ներկայում վարում է հեղինակային հաղորդում՝ SophieCo: 2006 թվականից մինչ 2015 թվականի փետրվարը որպես հաղորդավար աշխատել է «Эхо Москвы» ռադիոկայանում, վարել է «Своими глазами» և «Обложка-1» ռադիոհաղորդումները։ Ռադիոհաղորդման հյուրերի հետ ուղիղ եթերում քննարկել է քաղաքական արդիական թեմաներ, Ռուսաստանում ու արտասահմանում տեղի ունեցող իրադարձություններ։ Շևարդնաձեին բնորոշ է իր հյուսրերին առաջադրում է անսպասելի, պարադոքսալ, հաճախ փակուղու առաջ կանգնեցնող հարցեր, որոնք բացահայտում են զրուցակցի տեսակետի հակասականությունները ։
Անձնական կյանքը
Սոփոն ամուսնացած չէ։ Մոսկվայում բնակարան ունի 1914 թվականին կառուցված տանը։ Սոփոյի բնակարանի ինտերիերի հեղինակը է դիզայներ Գեորգի Չաուշբան, ով նրա մանկության ընկերն է։ Բնակարանում, դիզայների խոսքերով, միահյուսված են ֆրանսիական, վրացական ու ռուսական ավանդույթները, ինչպես և Սոփոյի կյանքն է ։
Իր խոսքերով՝ Սոփոն մի անգամ փոխել է հենց իր հարսանիքի նախօրեին։ Այդ ժամանակ ինքը 21 տարեկան էր և ապրում էր Նյու Յորքում։ Նա նշանադրված էր վրացի երիտասարդ ռեժիսորի հետ։ Վերջինիս ծանոթացրել էր պապի հետ և հայտարարել մոտալուտ ամուսնության մասին։ Սակայն հարսանիքից մեկ ամիս առաջ հասկանում է, որ պատրաստ չէ ամբողջ կյանքն անցկացնել այդ մարդու հետ։ Ավելի ուշ սկսել է հանդիպել ռուս դերասան Ալեքսեյ Չադովի հետ։ Այդ ժամանակվանից հետևում է Շոթա Ռուսթավելու խոսքերն. «Սերը պետք է թաքցնել, ինչպես գողացված ձին» ։
2011 թվականի սկզբին դարձել է իր զարմիկի՝ Լաշայի որդի Էդուարդի կնքամայրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Վրացի լրագրողներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Սեն Ժեր դ'Անդոր
Սեն Ժեր դ'Անդոր (Saint-Jeure-d'Andaure), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 92 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 37 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 50 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,0 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (22 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անոքսիա
Անոքսիա ( - ժխտական մասնիկ + oxygenium - թթվածին), թթվածին բացակայություն օրգանիզմում, առանձին օրգաններում, հյուսվածքներում և արյան մեջ (անոքսեմիա), նախկինում անոքսիա էր համարվում նաև հիպոքսիան։ Իսկական, ընդհանուր անոքսիան արագ վրա հասնող մահվան պատճառ է։
Կատեգորիա:Պաթոլոգիական փոփոխություններ Կատեգորիա:Ախտաբանական ֆիզիոլոգիա
Հովհաննես Ալիքսանյան
Հովհաննես Ալիքսանյան (1862, Ադափազար - 1936, Կ. Պոլիս), հայ հրապարակախոս, լրագրող, մանկավարժ։
Ծնվել է Ադափազարում, սովորել Կ. Պոլսի Ռոբերտ կոլեջում, որն ավարտել է 1894 թվականին և երկար տարիներ պաշտոնավարել է Ադաբազարի Հայուհյաց վարժարանում, որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։ Կրթական, բարոյախոսական բազմաթիվ հոդվածներ է տպագրել պարբերական մամուլում («Ավետաբեր», «Բյուրակն», «Բյուզանդիոն» և այլն)։ Կյանքի վերջին տարիներին եղել է «Հայաստանի կոչնակ» շաբաթաթերթի մնայուն աշխատակիցներից։ Հետմահու՝ 1939 թվականին նրա առավել արժեքավոր հոդվածները լույս են տեսել «Անցքեր ու անձեր» ժողովածուում ։
Օգտագործել է Ա., Դետը, Յ. Ա. ծածկանունները ։
Վան ՖԱ (1990-1997)
«Վան» ֆուտբոլային ակումբ, հայկական ֆուտբոլային ակումբ Երևան քաղաքում, որը հիմնադրվել է 1990 թվականին ։
Պատմություն
Անվանումը եկել է հայկական պատմական քաղաքից, որը ժամանակին եղել է Հայաստանի մայրաքաղաքը (այժմ Թուրքիայում)։ Ակումբը մասնակցել է Հայաստանի ֆուտբոլի առաջին առաջնությանը, որտեղ զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը։ Վեց խաղաշրջանների ընթացքում ակումբը անընդհատ մասնակցել է բարձրագույն խմբի առաջնությանը, սակայն լուծարվել է 1997 թվականին, առաջնության ավարտից հետո։
Ազգային առաջնություն
1993 Հայաստանի Անկախության Գավաթ կիսաեզրափակիչ (1) Հայաստանի Անկախության Գավաթ 1992
Ամենախոշոր հաղթանակներ ու պարտություններ
Ամենախոշոր հաղթանակներ Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնություն
Հայաստանի Անկախության Գավաթ
Ամենախոշոր պարտություններ
Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սպորտը Երևանում Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:Երևանի ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Հայաստանում
Վրաց-ուկրաինական հարաբերություններ
Վրաց-ուկրաինական հարաբերություններ, Ուկրաինայի և Վրաստանի միջև երկկողմ հարաբերություններ միջազգային քաղաքականության, տնտեսության, կրթության, գիտության, մշակույթի և այլ բնագավառներում։
Վրաստանը ճանաչել է Ուկրաինայի անկախությունը 1991 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, դիվանագիտական հարաբերությունները երկու երկրների միջև հաստատվել են 1992 թվականի հուլիսի 22-ին։ 1994 թվականի ապրիլի 5-ին Թբիլիսիում Ուկրաինան բացել է Վրաստանում Ուկրաինայի դեսպանատունը։ Ուկրաինայում Վրաստանի դեսպանատունը բացվել է 1994 թվականի օգոստոսի 19-ին Կիևում ։
Ազատության համար պայքարի ժամանակաշրջան։ 1917-1921 թվականներ
Վրաստանում Ուկրաինայի հյուպատոսությունը ստեղծվել է՝ համաձայն 1918 թվականի հուլիսի 4-ին ընդունված «Գեներալ հյուպատոսությունների և արտասահմանում հյուպատոսական գործակալությունների ստեղծման մասին» օրենքի։ Ուկրաինայի և Վրաստանի միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հետագա զարգացմանը խանգարել է բոլշևիկների ընդվզումը՝ երկու երկրների դեմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Ուկրաինայի երկկողմ հարաբերություններ
Ռոտորյան հորատում
Ռոտորյան հորատում, պտտական հորատման տեսակ, որի դեպքում հորատադուրի պտտումը հորատանցքում կատարվում է հորատասյան միջոցով՝ երկրի մակերևույթին տեղադրված ռոտորից։ Օգտագործվում է պայթեցման, հետախուզման և շահագործման հորատանցքերի հորատման համար։ Ռոտորյանի հորատում առաջին անգամ կիրառվել է Լուիզիանայում 19-րդ դարի 80-ական թվականների վերջին, Ռուսաստանում՝ Գրոզնիում, 1902 թվականին։ Ռոտորային եղանակով ամենախոր հորատանցքը հորատվել է Օկլահոմայում 1974 թվականին։
Կատեգորիա:Հորատում
Կայ Հավերց
Կայ Հավերթց (Kai Havertz, հունիսի 11, 1999, Աախեն, Գերմանիա), գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Բայեր 04»-ի կազմում։ 2015-2016 թվականների ընթացքում հանդես է եկել Գերմանիայի Մ17 հավաքականի կազմում։
Հավերթցը դարձել է «Բայեր 04»-ի ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստն, ով թիմի կազմում նշել է իր նորրամուտը և դարձել գոլի հեղինակ։
Վաղ տարիներ
Կայ Հավերթցը ծնվել է Աախեն քաղաքում։ Հավերթցի առաջին ֆուտբոլային ակումբը եղել է «Ալեմանիա Աախեն»-ը։ 2008-2010 թվականների ընթացքում ֆուտբոլիստը հանդես է եկել «Ալեմանիա Աախեն»-ի ակադեմիայի կազմում։
2016 թվականին արժանացել է Ֆրից Վոլտերի արծաթե մեդալի ։
«Բայեր 04»
Հավերթցը «Բայեր 04»-ի կազմում իր նորամուտը նշել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ «Վերդերի»-ի դեմ խաղում։ Նա այդ խաղում փոխարինել է Չարլես Արանգուիսին։
Չեմպիոնների լիգայի շրջանակներում իր նորամուտը Հավերթցը նշել է 2017 թվականի փետրվարի 21-ին՝ «Ատլետիկո Մադրիդ»-ի դեմ խաղում, որտեղ նա փոխարինել է Հական Չալհանօղլույին ։ Գերմանական ակումբի կազմում իր առաջին գոլը ֆուտբոլիստը խփել է 2017 թվականի ապրիլի 2-ին՝ «Վոլֆսբուրգ»-ի դեմ խաղոմ։ Հանդիպումն ավարտվել է 3-3 հաշվով։
Իր առաջին մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը թիմի կազմում մասնակցել է 28 հանդիպման՝ դառնալով 4 գոլի հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
2016 թվականին Գերմանիայի Մ17 հավաքականի կազմում Կայ Հավերթցը մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Նա մասնակցել է առաջնության բոլոր հինգ հանդիպումներին և դարձել մեկ գոլի հեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Էրբիլ միջնաբերդ
Էրբիլ միջնաբերդ (قەڵای ھەولێر, Qelay Hewlêr, قلعة أربيل), Իրաքի Էրբիլ քաղաքի պատմական կենտրոնում գտնվող միջնաբերդ (փաստացիորեն վերահսկվում է Իրաքյան Քուրդիստանի կողմից)։
Միջնաբերդն զբաղեցնում է 102 հազար մ² տարածք։ Այս դամբարանաբլուրի վրա բնակավայրի գոյության ամենավաղ վկայությունը թվագրվում է մ.թ.ա. 5-րդ հազարամյակով։ Միջնաբերդը, որը կարևոր դեր խաղացել Նոր Ասորեստանի ժամանակաշրջանից մինչև XIII դարի կեսերը, իր ռազմական նշանակությունը կորցրել է մոնղոլական նվաճումից հետո։
Միջնաբերդի միակ պահպանված կրոնական վայրը ներկայում մզկիթն է։ 2007 թվականից միջնաբերդի տարածքում իրականացվել են քրդական կառավարության նախաձեռնած հնագիտական ​​պեղումներ և վերականգնման աշխատանքներ, որի ավարտից հետո նախատեսվել է այնտեղ տեղափոխել մոտ 50 ընտանիք։
Էրբիլ միջնաբերդը համարվում է մոլորակի ամենահին վայրը, որն իր ամբողջ պատմության ընթացքում մշտական ​​բնակչություն ունի ։ 2014 թվականի հունիսի 21-ին այն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իրաքում Կատեգորիա:Էրբիլ
Aigle Azur
Aigle Azur Ֆրանսիական նախկին ավիաընկերություն, իրականացրել է ուղևորատար թռիչքներ Եվրոպայում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Հիմնված է Շառլ դե Գոլ օդանավակայանում, Փարիզում։ Ավիաընկերությունը հիմնականում չվերթներ է իրականացրել Ֆրանսիայից Ալժիր, Մալի, Թունիս, Պորտուգալիա և Մոսկվա։ 2012 թվականի հուլիսի 27-ին ավիաընկերությունը նոր չվերթ է իրականացրել Փարիզից դեպի Վնուկովո։ 2019 թվականի սեպտոմբերի 5-ից ավիաընկերությունը որոշել է դադարեցնել բոլոր թռիչքները ընկերության ֆինանսական խնդիրների պատճառով ։ Ընկերությունը պաշտոնապես լուծարվել է առևտրային դատարանի որոշմամբ 2019 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ավիաընկերություններ
Բարև, Մոսկվա՛
Բա՛րև, Մոսկվա՛, 1945 թվականին ռեժիսոր Սերգեյ Յուտկևիչի նկարահանած խորհրդային երաժշտական կինոբեմադրություն։
Սյուժե
Գեղարվեստական նախաձեռնության սովորողը արհեստագործական համալսարանում երգում է Մոսկվայի մասին, նվագակցում է բայան գործիքով։ Պատմությունն այս երաժշտական գործիքի պատմում է համալսարանի տնօրենը։
Երաժշտություն
Երաժշտությունը այդ ֆիլմում (կոմպոզիցիան նեռարում է «երեքանոց» և «չեչոտկա») իրագործել է Անատոլի Լեպին։ Նրանք բաց թողեցին գործարանը գրամոֆոնի սկավառակում միասնաբար ԽՍՀՄ֊Ի մինիստրության մշակույթում։ Մեջտեղում 1960-ական բաց թողեցին թիթեղ «Մելոդիա» ֆիրմայով։
Տեսահոլովակ
Ֆիլմը դուրս է եկել «Արևելք Վ» ընկերությունից VHS֊ում, իսկ ուշ ֊ DVD֊ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:1945 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Սերգեյ Յուտկևիչի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Փոքր Քելեթի
Պատարա-Քելեթի (პატარა ყელეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 890 մետր։ Բնակչությունը՝ 17 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Գուրգեն Օհանջանյան
Գուրգեն Հովհաննեսի Օհանջանյան, արդարադատության գեներալ-մայոր։
Ծնվել է 1902 թվականի մարտի 1-ին կամ 14-ին։ Սովորել է Պետրոգրադի արևելյան լեզուների ինստիտուտում (1920 թվական)։ 1919 թվականին անդամակցելով «Սպարտակ» մարքսիստական կազմակերպությանը՝ զբաղվել է ընդհատակյա հեղափոխական գործունեությամբ, որի համար նետվել է դաշնակցական բանտ, ապա արտաքսվել Բաքու։ Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատումից հետո զորակոչվել է կարմիր բանակ և, որպես Հայկական բրիգադի գումարտակի քաղղեկ, մասնակցել Հայաստանի անկախության վերականգմանը միտված Փետրվարյան ապստամբության (1921 թվական) ճնշմանը։ 1923 թվականին սովորել է կարմիր բանակի բարձրագույն իրավաբանական կուրսերում։ Նշանակվել է Հայկական դիվիզիայի դատախազ, ապա ծառայել Լենինգրադի և Մոսկվայի զինվորական օկրուգների դատախազություններում։ Եղել է Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգի դատախազի օգնական, պատասխանատու պաշտոն վարել կարմիր բանակի գլխավոր զինվորական դատախազությունում։ Մահացել է 1965 թվականի հունիսի 17-ին՝ Երևանում։
Խորհրդային Միության վրա Ֆաշիստական Գերմանիայի սանձազերծած լայնամասշտաբ հարձակումից հետո եղել է տարբեր ռազմաճակատների դատախազի տեղակալ և օգնական, մասնակցել Մոսկվայի պաշտպանությանը, Սմոլենսկի և այլ քաղաքների ու բնակավայրերի, Լեհաստանի վերագրավմանը, Օդերի գետանցմանը և Բեռլինի գրավմանը։
Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի, «Հայրենական պատերազմի» առաջին աստիճանի, Կարմիր աստղի, լեհական «Քաջերի խաչ» շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ
Նոնա Աղաջանովա
Նոնա Ռաֆայելի Աղաջանովա, հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր։
Կենսագրություն
1981 թվականին ավարտել է Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը՝ Գրիգորի Ռոշալի արվեստանոցը։ Աշխատանքային գործունեությունն սկսվել է «Մոսֆիլմից», որտեղ 1982-1999 թվականներին աշխատել է որպես ռեժիսոր։ Աղաջանովան կինոստուդիայում միակ ռեժիսորի օգնականն էր, ով բարձրագույն կրթություն ուներ ։
Շուտով կինեմատոգրաֆից Նոնան տեղափոխվեց հեռուստատեսություն։ ՆՏՎ, ТВ-6, ТВС հեռուստաալիքների պրոդյուսերի տեղակալն էր, այնուհետև գլխավոր պրոդյուսերը ։
Թվիստ ստուդիայի («TVист») հիմնադիրն ու ղեկավարն է, որը տարեկան նկարահանում է 5 ֆիլմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ պրոդյուսերներ
Հոենալթհայմ
Հոենալթհայմ  (Hohenaltheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 591 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 17.82 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 162։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ֆրանսիայի կինեմատոգրաֆ
Ֆրանսիայի կինեմատոգրաֆ ( Cinéma français), Ֆրանսիայի ազգային կինոն և կինոարտադրությունը։
Նախապատմություն
Հենց Ֆրանսիայում է ստեղծվել կինեմատոգրաֆը, երբ 1895 թ. դեկտեմբերի 28-ին Փարիզի Կապուցիների բուլվարի «Գրան Կաֆե»-ի նկուղում կայացավ Լյումիեր եղբայրների գյուտի հրապարակային ցուցադրությունը։ Ֆրանսիական կինոն այդ ժամանակներից սկսած պահպանել է իր ճանաչվածությունը Ֆրանսիայում ու արտասահմանում, վարձույթում զիջելով միայն ամերիկյան և հնդկական կինոյին։
Իր զարգացման սկզբնական շրջանում ֆրանսիական կինոն հիմնականում տրյուկային էր, և կարևոր դեր էր խաղում նրանում կինոտրյուկային նկարահանման հայտնագործող Ժորժ Մելիեսը և «Ֆիլմ դ’ար» ընկերությունը, որը հրավիրել էր կինոյում աշխատել ազդեցիկ դրամատուրգների, թատերային դերասանների և կոմպոզիտորների։ 1910-ական թթ. միջազգային ճանաչում էր վայելում Մ. Լինդերի մասնակցությամբ կինոկատակերգությունը, Լ. Ֆեյադի արկածային շարքը։ Մինչ Առաջին համաշխարհային պատերազմը ֆրանսիական կինոն թողարկում էր շուրջ համաշխարհային կինոարտադրանքի 90 %-ը։
Հետպատերազմյան տարիներին Ֆրանսիայում ձևավորվել էր շարժում, որը պայքարում էր առևտրային նպատակներով կինոյի օգտագործման դեմ։ Շարժումը գլխավորում էին այդ ժամանակվա կինոավանգարդի ներկայացուցիչները։ Զբաղվելով ֆորմալ փորձարկումներով, ավանգարդիստներն այդ ընթացքում զգալի ընդլայնում էին կինոյի արտահայտչական հնարավորությունները։ Նրանց կողմից ստեղծվում էին կինոակումբներ, որենք քարոզում էին համաշխարահին կինոյի լավագույն ձեռքբերումները։
Ժամանակակից ֆրանսիական կինոյի պատմությունը
Ֆրանսիական ժամանակակից կինոն ձևավորվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։
Սկսած 1946 թ.-ից երկու տարին մեկ, իսկ 1951թ.-ից ամեն տարի անցկացվում են միջազգային կինոփառատոներ Կաննում։
Պատերազմից հետո համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերեցին ֆրանսիական կլասսիկայի էկրանավորումները՝ «Կարմիրը և սևը» (1954), «Թերեզա Ռակեն» (1953) Էմիլ Զոլայի ստեղծագործությունների հիման վրա։ 1950-ականների վերջում ֆրանսիական կինոյի զարգացման մեջ կարևոր դեր խաղաց Ալեն Ռենեի  «Հիրոսիմա, իմ սեր» (1959) ֆիլմը։
1950-ականներ, Նոր ալիք
Ամենաթեժ պահին «նոր ալիքը» (50-ականների վերջ) կարճ ժամանակահատվածում ֆրանսիական նոր կինո են մտնում ավելի քան 150 նոր կինոռեժիսորներ, որոնց թվում կարևոր տեղեր զբաղեցրեցին Ժան-Լյուկ Գոդարը, Ֆրանսուա Տրյուֆոն, Կլոդ Լիլուշը, Կլոդ Շաբրոլը, Լուի Մալը.
Այդ ժամանակահատվածում առաջացան ռեժիսոր Ժակ Դեմիի ֆիլմ-մյուզիքլները՝ «Շերբուրգյան անձրևանոցներ» (1964) և Օրիորդները Ռոշֆորից (1967): 1950-ականների վերջի շատ ֆիլմեր զվարճալի բնույթ են կրում ու զուրկ են սոցիալական խնդիրների թեմաներից։
1960-ական թթ-ից 1970-ական տարիներին ֆրանսիական կինոյում ճանաչում ձեռք բերեցին բազմաթիվ նոր դերասաններ, որոնց թվում առավել հայտնի էին - Ժաննա Մորոն, Ժան-Լուի Տրենտինյանը, Ժան-Փոլ Բելմոնդոն, Ժերար Դեպարդիեն, Ալեն Դելոնը, Աննի Ժիրարդոն, Ժակ Փերրեն, Միշել Պիկոլին։
Ժամանակակից կինո
Ֆրանսիայի կառավարությունը ակտիվորեն աջակցում է ազգային կինեմատոգրաֆի զարգացմանն ու արտահանմանը։
Ֆրանսիական կատակերգությունը
Ճանաչում են ձեռք բերել Ֆրանսիայում կինոկատակերգությունը և նրանում նկարահանված կատակերգուները՝ Ֆեռնանդել (40-ական - 60-ական թթ.), Բուրվիլլ  (50-ական - 60-ական թթ.), Լուի դե Ֆյունես (60-ական- 70-ական թթ.), Պյեր Ռիշար (70-ական - 80-ական թթ,).
Ֆրանսիական մուլտիպլիկացիա
Առաջին նկարված ֆիլմի ստեղծողը համարվում է Էմիլ Ռեյնոն  1892 թվականին, ով օգտագործեց յուրատեսակ պրակսինոսկոպ : 1908 թ. Էմիլ Կոլը ստեղծեց մուլտֆիլմ, ձեռքով նկարված թղթի վրա։
Մեծ մուլիպլիկատորները, ովքեր համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերեցին՝ Փոլ Գրիմոն, Ռենե Լալուն, Ժան-Ֆրանսուա Լագիոնին, և  Ժան-Լուպ Ֆելիսիոլինէին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կինեմատոգրաֆիա
Համախառն արտադրանք
Համախառն արտադրանք, վիճակագրական ցուցանիշ, բնութագրում է որևէ երկրի տնտեսության, դրա ճյուղերի և ձեռնարկությունների արտադրանքի ծավալը դրամական արտահայտությամբ։ Ստեղծվելով որոշակի ժամանակահատվածում (ամիս, եռամսյակ, տարի)՝ այն ցույց է տալիս նյութական արտադրության ոլորտում կենդանի և առարկայացած աշխատանքային ծախսումների ծավալը։
Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն
Ֆրանս-վրացական հարաբերություններ
Ֆրանս-վրացական հարաբերություններ, դիվանագիտական հարաբերություններ Ֆրանսիայի և Վրաստանի միջև։ Երկրների միջև հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի օգոստոսի 21-ին։ Ֆրանսիան դեսպանատուն ունի Թբիլիսիում, և Վրաստանը դեսպանատուն ունի Փարիզում։
Արտաքին քաղաքականություն
Կատեգորիա:Վրաստանի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի երկկողմ հարաբերություններ
Ալբերտ Հարիս
Ալբերտ Հարիս (Արոն Հեքելման) (Albert Harris, ), լեհ երգահան և երգիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1911 թվականին նոյեմբերի 28-ին, Վարշավայում՝ Կոպել Հեքելմանի ընտանիքում, ով առևտրով զբաղվող հրեա էր։
Դաստիարակվել է լեհ–հրեական փոքրամասնության միջավայրում, ավարտել է հրեական «Ասկոլա» գիմնազիան (ուսուցումն անցկացվում էր միայն լեհերենով)։ Հասունության ատեստատ ստանալուց հետո, առաջին անգամ որպես կուպլետիստ, ձայնագրվել է «Lonora Electro» ձայնագրման ոչ մեծ ֆաբրիկայում։
Հարիսը երգեցողության դասերի է գնացել, հիանալի դաշնամուր է նվագել, կոմպոզիցիա է ուսումնասիրել և այդպիսով հնարավորություն է ստացել ձայնագրվելու ավելի հայտնի ընկերություններում։ 1933 թվականին նա ձայնագրվել է «Cristal Electro» ձայնագրման ստուդիայում, որի հետ համագործակցությունը շարունակվել է երեք տարի։ Իր ձայնագրությունները նա արել է Ալբերտ Լիֆֆ և Ալբերտ Հոլմ կեղծանուններով։ Վերջին կեղծանվամբ սկսել է ստորագրել իր երգերը, որոնք սկսել է գրել 1934 թվականից։
Կարիերայի գագաթնակետին երգիչը հասել է 1936-1939 թվականներին, երբ նա կարող էր պայմանագիր կնքել Լեհաստանի լավագույն ձայնագրման ստուդիայի՝ վարշավական «Օդեոնի» հետ։ Հենց այդ ժամանակ նա վերցնում է իր երրորդ՝ առավել հայտնի Ալբերտ Հարիս կեղծանունը, որը հետագայում դարձել է նրա նոր ազգանունը, որով հորինել և կատարել է երգեր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Հարիսը տեղափոխվել է Բելաստոկ (բանակ չի զորակոչվել առողջական խնդիրների պատճառով)։ 1940 թվականին երգիչը տեղափոխվել է Լվով։ Այնտեղ նա սկսում է ելույթ ունենալ Հենրիկ Վարսի նվագախմբի հետ, որն այդ ժամանակ ելույթ էր ունենում ԽՍՀՄ տարբեր քաղաքներում։ Վարսի խմբի առաջին շրջագայությունը Խորհրդային Միությունում սկսվում է 1940 թվականին, Օդեսայից։ Շրջագայությունը շարունակվում է Լենինգրադում, Կիևում, Մոսկվայում, Խարկովում, Վորոնեժում։ Երբ Լվովը շրջափակված էր գերմանացիների կողմից, Հարիսն ապրում էր Ռուսաստանի խորքերում, և այդ շրջանում նրա կյանքի մասին տեղեկությունները շատ քիչ են։ Հայտնի է միայն այն, որ 1944 թվականին Լեհաստանի հայրենասերների միության պատվերով նա իր եղբոր՝ Մեչիսլավի հետ միասին ձայնագրել է մի քանի քարոզչական սկավառակ` Էդդի Ռոզների նվագախմբի նվագակցությամբ։ Այդ ձայնագրությունները եթեր էին հաղորդվում Լյուբլինում, «Մեղվիկ» (Пчелка) ռադիոկայանով։