cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օրֆեում (թատրոն, Գզիրա)
Օրֆեում թատրոն (Orpheum Theatre), Մալթայի Հանրապետության Գզիրա քաղաքում գտնվող կառույց, որի նախագծերը 1932 թվականին պատրաստել է մալթացի ճարտարապետ Հարոլդ Ջ. Բորգը, իսկ շինարարական աշխատանքները ղեկավարել է Ֆելիքս Գերադան, որն իր անվան ու ազգանվան առաջին տառերը՝ FG, փորագրել է տվել շենքի ճակատին: Շենքը կառուցվել է, որպեսզի ծառայի որպես կինոթատրոն, սակայն օգտագործվել է նաև համերգների և թատերական ու օպերային ներկայացումների համար:
Կառույցի ճարտարապետության վրա զգացվում է Art Nouveau ոճի և իսպանական ճարտարապետության որոշ տարրերի ազդեցությունը :
Հիշարժան կատարումներ
1950 թ. մարտի 24-25 - իտալացի տենոր Տիտո Շիպան (Tito Schipa), մի քանի շաբաթ անց՝ Մարիա Կանիլյան (Maria Caniglia)՝ մալթացի անվանի երգիչներ Օրեստ Կիրկոպի և Պաուլ Աշիակի երգակցությամբ
1953 թ. հուլիսի 10 - Թագավորական նավատորմի նվագախմբի համերգը՝ դիրիժոր սըր Մալքոլմ Սարջենթի ղեկավարությամբ
1954 թ. մայիսի 29-30 - իտալացի երգիչ Կլաուդիո Վիլլայի համերգները
1955 թ. տենոր Լուչիանո Տայոլին հինգ համերգ է տվել:
1958 թ. հունիսին Դոմենիկո Մոդունիոն հանդես է եկել համերգային ճոխ ծրագրով՝ կատարելով նաև Nel blu dipinto di blu երգը:
Black Sabbath աշխարհահռչակ երաժշտախումբը համերգ է տվել Orpheum Theatre-ում 1995 թ. օգոստոսի 25-ին :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճարտարապետություն Կատեգորիա:Արվեստ Կատեգորիա:Թատրոն Կատեգորիա:Մալթայի արվեստ
Յուլիան Ֆիլիպեսկու
Յուլիան Ֆիլիպեսկու (Iulian Filipescu, ), ռումինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Ակումբային
Խաղացել է հինգ երկրների ֆուտբոլային ակումբներում՝ «Ստյաուա», «Գալատասարայ», «Ռեալ Բետիս», «Ցյուրիխ», «Դույսբուրգ»։
Հավաքականում
Յուլիան Ֆիլիպեսկուն Ռումինիայի ազգային հավաքականում նորամուտը նշել է 1996 թվականին՝ մասնակցելով Հարավսլավիայի դեմ խաղին։ Մասնակցել է 1998 թվականի աշխարհի առաջնությանը և 1996 և 2000 թվականների Եվրոպայի առաջնություններին։ Միջազգային կարիերան ավարտել է 2003 թվականին՝ ընդհանուր առմամբ հավաքականի կազմում անցկացնելով 52 խաղ և խփելով մեկ գոլ ։
Ձեռբերումներ
Ստյաուա
Գալատասարայ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռումինիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գալաթասարայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Բետիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Նեյթան Բեյքեր
Նեյթան Բեյքեր (Nathan Baker, ), անգլիացի ֆուտբոլիստ, «Բրիստոլ Սիթի» ակումբի պաշտպան։
«Աստոն Վիլա»
Բիրմինգհեմի «Աստոն Վիլլա» ակումբի սան է։
«Վիլլայի» մեծահասակների թիմում նորամուտը կատարել է 2011 թվականի հունվարի 25-ին ԱՊԼ-ի (անգլիական ֆուտբոլի բարձրագույն դիվիզիոն) 18-րդ տուրի՝ «Ուիգանի» դեմ խաղում (2:1)։ Ընդհանուր առմամբ առաջնության 2010/11 մրցաշրջանում անցկացրել է 4 խաղ ։
2011 թվականի նոյեմբերից մինչև 2012 թվականի հունվար վարձավճարով խաղացել է «Միլլուոլ» ակումբում ։ Անցկացրել է 6 խաղ Չեմպիոնշիփում (Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի 2-րդ մակարդակ)։ «Վիլլայի» կազմում ԱՊԼ-ի մրցաշրջանի ընթացքում անցկացրել է 9 խաղ ։
2012/13 մրցաշրջանում անցկացրել է 26 խաղ առաջնությունում ։ Չեմպիոնշիպի 2013/14 մրցաշրջանում անցկացրել է 30 խաղ ։ Չեմպիոնշիպի 2014/15 մրցաշրջանում անցկացրել է 11 խաղ ։
2015/16 մրցաշրջանում վարձավճարով խաղացել է «Բիստոլ Սիթիում» ։ Չեմպիոնշիպում անցկացրել է 36 խաղ և խփել է 1 գոլ ։ Այդ ժամանակ, «Աստոն Վիլլան» զբաղեցրել է Պրեմիեր լիգայի 20-րդ տեղը և դուրս է մնացել Չեմպիոնշիպից ։
2016/17 մրցաշրջանում Բիրմինգհեմի կազմում անցկացրել է 32 խաղ և Չեմպիոնշիպում խփել է 1 գոլ ։
«Բրիստոլ Սիթի»
2017 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Բրիստոլ Սիթի» ։
Կարիերան հավաքականում
Անգլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է 2011 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ անցկացրել է 4 խաղ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Աստոն Վիլլայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրիստոլ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Samsung Galaxy A20
Samsung Galaxy A20, Samsung Electronics ընկերության սմարթֆոն, ներկայացվել է 2019 թվականի մարտի 18-ին Ռուսաստանում։ Սարքը մտնում է Samsung Galaxy A շարքի մեջ։ Մոդելի կարգախոսն է «ռացիոնալ ընտրություն» ։
Ծրագրային ապահովում
Galaxy A20-ն աշխատում է Android Pie (9.0) օպերացիոն համակարգով, oneui 1x. ֆիրմային թաղանթով։ Նույն համադրությունը օգտագործվում է Ա սերիայի բոլոր սարքերում։
Մոդելում բացակայում է Always On Display ֆունկցիան։
Վաճառք
2019 թվականի մարտի 18-ին Ռուսաստանում տեղի ունեցավ Galaxy A20-ի ցուցադրությունը, որը աշխարհում առաջինն էր այդ մոդելի համար։ Սմարթֆոնի արժեքը վաճառքի նախնական պահին կազմում էր 13 990 ռուբլի, այնուհետև արժեքը սկսեց նվազել և օգոստոսին հաղթահարեց 11 000 ռուբլու նշագիծը ։
Ռուսական վաճառքում Galaxy A20-ը ներկայացված է չորս գունային տարբերակներով՝ սև, կապույտ, կարմիր և ոսկեգույն։
GSMArena ռեսուրսը մի քանի անգամ Galaxy A20-ը ներառել է շաբաթվա ամենահայտնի սմարթֆոնների տասնյակում, առավել հաճախ մոդելը զբաղեցրել է 9-րդ տեղը     ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անդրոիդ Կատեգորիա:Բջջային տեխնոլոգիա Կատեգորիա:Սամսունգ
Պիա դե Տոլոմեի
«Պիա դե Տոլոմեի» (Pia de' Tolomei), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1868 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Սփենսերի պատկերասրահում։ Նկարի համար բնորդուհի է ծառայել Ջեյն Մորիսը։
Տեղեկություն նկարի մասին
Նկարն ստեղծվել է նկարչի և բնորդուհի Ջեյն Մորիսի՝ նկարիչ Ուիլյամ Մորիսի կնոջ երկարատև սիրավեպի սկզբում։ Որպես սյուժե ընտրվել է Դանթե Ալիգիերիի «Աստվածային կատակերգության» Քավարանի թեման։ Պիա դե Տոլոմեին կին է, որն ուղարկվում է մեկուսացման և թունավորվում է ամուսնու կողմից ։ Ռոսսետտին ցանկացել է ցույց տալ, որ Ուիլյամ Մորիսը նույն ձևով գերի է պահել իր կնոջը։ Նույնը նա արտահայտել է և ավելի ուշ ժամանակաշրջանի «Պրոզերպինա» աշխատանքում ։ Ռոսսետտին կյանքի ընթացքում պատկերել է Ջեյնին Պրոզերպինայի, Գվինևրայի և Դեզդեմոնայի կերպարներում՝ կանայք, որոնք գտնվել են իրենց ամուսինների իշխանության տակ ։
Ինչպես Ռոսսետտիի ստեղծած բազմաթիվ նկարներում, Ջեյն Մորիսը պատկերված է համամասնությունների չափազանցված աղավաղումներով։ Մասնավորապես Պիա դե Տոլոմեի պարանոցը դիտավորյալ մեծացված է։ Նկարիչը նաև փոխել է մոդելի բնական, մուգ շագանակագույն մազերը կարմրագույնի, ինչպես նկարչի մահացած կնոջ՝ Էլիզաբեթ Սիդալինը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1868 նկարներ Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ Կատեգորիա:Աստվածային կատակերգություն
Սուրբ Եկատերինա (նկար)
«Սուրբ Եկատերինա» (Saint Catherine), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1857 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի հավաքածուում։
Սուրբ Եկատերինայի կերպարը մեկ անգամ չէ, որ գրավել է Ռոսսետտիի ուշադրությունը։ Այսպես, դեռևս 1849 թվականին նկարիչը նրա մասին գրել է սոնետ ։ «Սուրբ Եկատերինան» դարձել է փաստացիորեն Ռոսսետտիի միակ լիարժեք ավարտված աշխատանքը, որն այդ շրջանում նկարել է յուղաներկով։ Այդ ժամանակ նկարիչը նախընտրել է աշխատել ջրաներկով՝ ստեղծելով և վաճառելով այդ տեխնիկայով արված բազմաթիվ նկարներ ։ Այդ կտավում պատկերված են նկարիչ և բնորդուհի, որը կեցվածք է ընդունել սուրբ Եկատերինայի կերպարի համար։ Կինը ձեռքում պահում է արմավենու ճյուղ, որը մարտիրոսության խորհրդանիշն է, և անիվ՝ խոշտանգման գործիք, որի վրա նա սպանվել է (անգլերենում այն կոչվում է Catherine wheel) ։ Հետին պլանում նկարչի օգնականներն անում են սուրբ Սեբաստիանի կերպարի էսքիզը, որի մարտիրոսման ճակատագիրը նման է Եկատերինային ։ Նկարի վառ շողացող գույները և սեղմված տարածությունը հիշեցնում են միջնադարյան մանրանկարչության և ապակենկարի նկարազարդումները ։
Այդ նկարի համար բնորդուհի է եղել նկարչի կին Էլիզաբեթ Սիդալը։ «Սուրբ Եկատերինա» նկարը ստեղծվել է քննադատ Ջոն Ռասկինի պատվերով, սակայն հետագայում նա հրաժարվել է դրանից։ Ռոսսետտիին հասցեագրված նամակներում նա սկզբում խնդրել է ավարտել նկարը որքան հնարավոր է շուտ և խոստացել է կանխիկ վճարել դրա համար, իսկ ավելի ուշ նամակում ընդհանուր առմամբ նկարը բնութագրել է որպես «անհեթեթություն», իսկ սուրբ Եկատերինայի կերպարը՝ «կոպիտ և հիմար» ։ Նկարչի եղբայրը՝ Ուիլյամ Մայքլ Ռոսսետտին, ենթադրել է, որ հնարավոր է Ռասկինը դժգոհ է եղել նրանից, որ նկարչի հագուստը չափազանց շքեղ է և նման չի նրան, ինչ նա կրել է աշխատելիս, ինչպես նաև այն, որ քննադատը հետաքրքրվել է Ռոսսետտիի մեկ այլ աշխատանքով, որտեղ պատկերված է եղել Մարիամ Մագդաղենացին։ Ռասկինը հրաժարվել է «Սուրբ Եկատերինայից» հօգուտ այս աշխատանքի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ Կատեգորիա:Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1857 նկարներ
Alfa Romeo
Alfa Romeo (Alfa Romeo Automobiles S.p.A.), կրճատ՝ Alfa, պրեմիում դասի իտալական ավտոարտադրող։ Ընկերությունը հիմնադրվել է A. L. F. A. (Anonima Lombarda Fabbrica Automobili) անվամբ 1910 թվականի հունիսի 24-ին, Միլանում ։ A.L.F.A. համարձակվել է անմիջապես մասնակցել ավտոարշավներին առաջատարներ Ֆրանկինիի (Franchini) և Ռոնզոնիի (Ronzoni) հետ Targa Florio 1911 թվականի մրցավազքում 24 HP-ի երկու մոդելներով։
Իր հիմնադրման օրվանից ի վեր Alfa Romeo–ն ակտիվորեն մասնակցել է ավտոմոբիլային մրցավազքերին և արժանի սպորտային մեքենաների կոչում է վաստակել ։
Ընկերության սեփականատերը 1932-1986 թվականներին եղել է Իտալիայի IRI պետական հոլդինգը՝ նախքան Alfa Romeo-ն կդառնար Fiat Group կոնցեռնի մի մասը, իսկ ավելի ուշ՝ 2007 թվականից արդեն Fiat Group Automobiles S. p. A. մի մասն էր, այժմ ընկերությունը պատկանում է FCA Italy–ին։ Իր ողջ պատմության ընթացքում Alfa Romeo-ն հաջողությամբ հանդես է եկել տարբեր նշանակալի ավտոմոբիլային մրցաշարերում և առաջնություններում՝ ներառյալ Գրան–պրի, Ֆորմուլա-1 շարքերի մրցավազքերը, ԻնդիԿարի շարքի սպորտային մրցարշավները, Touring շարքի օղակապտույտ ավտոարշավները և ռալլի մրցարշավները։ Alfa Romeo-ն իր Alfa Corse կամ Autodelta թիմային անվանումներով տարբեր մրցարշավային սերիաներում մասնակցել է կոնստրուկտորների գավաթներին։ Բացի այդ, Alfa Romeo-ն հանդես է եկել այլ բրենդների ներքո և շարժիչներ է մատակարարել տարբեր մրցարշավային թիմերի համար։ Հարկ է նշել, որ Alfa Romeo-ն հաղթել է 1925 թվականին Գրան–պրիի առաջին աշխարհի առաջնությունում։ Էնցո Ֆերրարի ապրանքանիշի հովանու ներքո հիմնադրել է մրցարշավային Scuderia Ferrari թիմը, որը Alfa Romeo թիմն էր մինչև 1939 թվականին անկախանալը ։ 1954 թվականին ընկերությունը մշակել է դասական Alfa Romeo Twin Cam շարժիչը, որը արտադրության մեջ մնացել է մինչև 1995 թվականը։ Հարկ է նշել, որ 1960-ական և 1970-ական թվականներին Alfa Romeo-ն թողարկել է հսկայական քանակությամբ սպորտային ավտոմեքենաներ, սակայն, չնայած դրան, իտալական Finmeccanica կառավարական ընկերությունը (այժմ՝ Leonardo), ընկերության սեփականատերը, շահույթ հետապնդելով, 1986 թվականին ապրանքանիշը վաճառել է Ֆիատին։
Հիմնադրում և առաջին հաջողություններ (մինչև 1945 թվականը)
Ընկերությունը, որն այժմ կրում է Alfa Romeo անունը, հիմնադրվել է որպես Società Anonima Italiana Darracq (SAID) 1906 թվականին ֆրանսիացի ավտոմոբիլային ինժեներ Ալեքսանդր Դարրաքի կողմից, իտալական ներդրումների օգնությամբ։ Նեդրողներից մեկը Միլանի ազդեցիկ արիստոկրատ, կավալեր Ուգո Ստելլան էր, ով 1909 թվականին զբաղեցրեց SAID–ի նախագահի պաշտոնը ։ Ի սկզբանե ընկերությունը հիմնադրվեց Նեապոլում, բայց երբ սկսվեցին գործարանի կառուցման նախագծային աշխատանքները, Դարրաքը 1906 թվականի վերջին որոշում կայացրեց, որ Միլանը ավելի հարմարավետ և հարմար է գործարանի համար, ուստի ձեռք բերվեց տարածք Միլանի արվարձանում՝ Պորտելո տեղանքում (այժմ՝ Զոնա 8), որտեղ 6700 քառակուսի մետր տարածքի վրա կառուցվեց Alfa Romeo Portello Plant նոր գործարանը։
1909 թվականի վերջից իտալական Darracq մոդելները շատ դանդաղ էին վաճառվում, ինչի արդյունքում Ուգո Ստելլան այլ համասեփականատերերի հետ միասին որոշեց նոր ընկերություն հիմնել A.L.F.A. (Anonima Lombarda Fabbrica Automobili) անունով՝ սկզբում դեռ Darracq–ի հետ համագործակցությամբ։ Ընկերության կողմից 1910 թվականին թողարկված առաջին ոչ–Darracq ավտոմոբիլը 24 HP մոդելն էր, որը մշակվել էր իտալացի ինժեներ Ջուզեպպե Մերոզիի կողմից։ Վերջինս 1909 թվականին աշխատանքի էր ընդունվել իտալական շուկայի համար ավելի հարմար նոր ավտոմեքենաների մշակման համար։ Մերոզին կարողացել է մշակել A. L. F. A. մոդելների նոր շարք՝ ավելի հզոր 40/60 HP շարժիչներով։ A. L. F. A.-ն անմիջապես ռիսկի է դիմել Ֆրանկինիի (Franchini) և Ռոնզոնի (Ronzoni) առաջատարների հետ մասնակցելու ավտոարշավներին Targa Florio–ի 1911 թվականի մրցաշարում, 24 HP-ի երկու մոդելներով։ 1914 թվականին հավաքվեց հատուկ դասի մոդել՝ GP1914, Գրան պրիի մրցարշավի համար՝ DOHC համակարգի չորս գլան շարժիչով, չորս գլան փականներով և կրկնակի ներարկումով ։ Սակայն առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը երեք տարով կասեցրեց A. L. F. A.-ի արտադրությունը։
1915 թվականի օգոստոսին ընկերությունն անցավ նեապոլցի գործարար Նիկոլա Ռոմեոյի կառավարմանը, ով գործարանները տեղափոխեց իտալական և դաշնակցային բանակի համար ռազմական սարքավորումների արտադրության ռելսերի վրա։ Ռազմական սարքավորումներ, օդանավերի շարժիչներ և այլ բաղադրիչներ, ներառյալ գեներատորներ և կոմպրեսորներ՝ այս ամենն արտադրվել է ընկերությունում առկա ավտոմոբիլային շարժիչների հիման վրա, պատերազմի ընթացքում ամրացված գործարանում։ Պատերազմից հետո Ռոմեոն իր ռազմական շահույթը ներդրել է Սարոնոյում (Costruzioni Meccaniche di Saronno), Հռոմում (Officine Meccaniche Tabanelli) և Նեապոլում (Officine Ferroviarie Meridionali) լոկոմոտիվային և երկաթուղային գործարանների ձեռքբերման մեջ, որոնք հետագայում միացվել են A. L. F. A. ընկերությանը։
Ավտոմոբիլային արտադրությունն առաջին տեղում չէր, սակայն այն վերսկսվեց 1919 թվականին՝ այն բանից հետո, երբ 105 ավտոմեքենաների արտադրության համար նախատեսված դետալներ էին մնացել, որոնք դեռևս 1915 թվականից գտնվում էին A. L. F. A.–ի գործարանում ։ 1920 թվականին ընկերության անունը փոխվեց Alfa Romeo–ի, և առաջին մեքենան, որը ստացավ նոր խորհրդանիշը, Torpedo 20/30 HP էր ։ Սրա առաջին մրցարշավային հաջողությունը 1920 թվականին էր, երբ Ջուզեպպե Կամպարին հաղթեց Մուջելլոյի մրցավազքում, իսկ երկրորդ հաջողությունը դարձավ երկրորդ տեղը Targa Florio մրցավազքում Էնցո Ֆերրարիի հետ։ Ջուզեպպե Մերոզին շարունակում էր մնալ գլխավոր ինժեներ, իսկ ընկերությունը շարունակեց հաջող մրցարշավային մոդելների (ներառյալ 40/60 HP և RL Targa Florio) հետ մեկտեղ թողարկել նաև ճանապարհային ավտոմեքենաներ։
Էնցո Ֆերրարին ավելի հաջող մրցարշավային մենեջեր էր, քան մրցարշավորդ, և գործարանային թիմի սեփականաշնորհումից հետո նա հիմնադրեց Scuderia Ferrari-ն։ Այն բանից հետո, երբ Ferrari–ն լքեց Alfa Romeo–ն, Էնցոն վերադարձավ իր սեփական մեքենաները նախագծելու աշխատանքներին։ Տացիո Նուվոլարին բոլորից հաճախ է վարել Alfa-ի մրցավազքերը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ հաղթելով մեծ թվով մրցավազքերում։ P2 մոդելի հիման վրա 1925 թվականին ստեղծվել է 6C1500 ճանապարհային տարբերակը։ 1928 թվականին Նիկոլա Ռոմեոն լքեց ընկերությունը՝ պաշտպանական պայմանագրերի ավարտից հետո Alfa–ին թողնելով խեղդվելու սնանկության մեջ։ 1932 թվականի վերջին Alfa Romeo-ն հարություն առավ կառավարության կողմից, որն արդյունավետ կառավարում հաստատեց ձեռնարկությունում։ Alfa Romeo-ն դարձավ Իտալիայի Մուսոլինիի գործիքը և ազգային խորհրդանշանը։ Այս ժամանակահատվածում հարուստ մարդկանց համար, հատուկ պատվերով ստեղծվեցին Carrozzeria Touring կամ Pininfarina թափքով մոդելները։ Այս ժամանակաշրջանը դարձավ Alfa Romeo 2900B Type 35 մոդելի գագաթնակետը մրցարշավների ժամանակ։ Սակայն իրական հաջողությունը և ժողովրդականությունը եկան 1929 թվականին «ծնված» 6С 1750 մոդելներով։ Այն ժամանակ, երբ ամբողջ Եվրոպայում մոլեգնում էր տնտեսական ճգնաժամը, ֆիրման հանգիստ աշխատում էր նոր մեքենաների ստեղծման վրա։ 6С 1750 մոդելի ծերացման առաջին նշանների ի հայտ գալուց քիչ առաջ Յանոն ձեռնամուխ եղավ նոր մեքենայի ստեղծմանը։ Խոսքը մեկ այլ հայտնի մոդել 8С 2300–ի մասին է, որը հագեցած էր 2336 սմ³ աշխատանքային ծավալով 8-մխոցանի շարժիչով, որն ավելի քան 140 ձիաուժ հզորություն էր զարգացնում։
1929 թվականին Էնցո Ֆերրարին հիմնադրում է Scuderia Ferrari սպորտային ընկերությունը, որի կենտրոնը Մոդենայում էր․ գլխավոր նպատակը պրոֆեսիոնալ մրցարշավային թիմի ստեղծումն էր և մասնակցությունը ավտոմրցարշավներին։ 1933 թվականին Scuderia-ն հանդիսանում էր Alfa Romeo-ի պաշտոնական թիմը։ Նրանով ընկերությունը զգալիորեն ամրապնդեց իր դիրքերը սպորտում։ Alfa Romeo ավտոմեքենաները Լե Մանեում հաղթել են 1931-1934 թվականներին, Targa Florio-ում՝ 1931-1935 թվականներին, ինչպես նաև Միլլե Միլլի մրցարշավներում հաղթել են 1931-1934 թվականներին, 1936 և 1937 թվականներին։
Անցնելով ստանդարտ ավտոմեքենաների արդիականացման առաջին փուլը՝ Ֆերրարիի թիմը ձեռնամուխ է եղել սեփական մրցարշավային մեքենաների ստեղծմանը։ 1930-ականների կեսերին Alfa Romeo ընկերությունը ստեղծել է մի քանի մոդելներ՝ 8-մխոցանի 8С, 12-մխոցանի 12C և նույնիսկ Bi-motore երկշարժիչանի։ Այդ մեքենաները տարբեր հաջողություններ են ունեցել, սակայն ավելի լավ գերմանական մեքենաների կողմից աճող ճնշումը չեն կարողացել զսպել։ Դա դարձել է Վիտորիո Յանոյի հրաժարականի պատճառը, ով պատերազմից հետո իր գործունեությունը շարունակել է իտալական Lancia ավտոմոբիլային ընկերությունում։
Գլխավոր տեխնիկական տնօրենի տեղը զբաղեցրել է իսպանացի Վիլֆրեդո Ռիկարտը։ Alfa Romeo-ում իր ողջ կարճ կյանքի ընթացքում նա հայտնի դարձավ միայն ընկերության ապագայի մասին երկարատև քննարկումներ վարելու ունակությամբ, և որպես ժառանգություն թողեց միայն երկու մրցարշավային մեքենաներ, որոնք երբեք չեն մասնակցել մրցումներին։ Դա եղել է V-ձև 16 մխոցանի 3 լիտրանոց շարժիչով 162 մոդելը և կենտրոնական մասում գտնվող շարժիչով 512 մոդելը։ Միևնույն ժամանակ, Էնցո Ֆերրարին ընկերության գլխավոր տնօրենից թույլտվություն է ստացել ներգրավել տաղանդավոր ինժեներ Ջոակկինո Կոլոմբոյին՝ 1,5 լ դասի համար նոր մրցավազքային մեքենայի ստեղծման համար։ Սկզբում գործը անհաջող էր ընթանում՝ թողարկելով երեք մրցավազքային մոդելներ՝ Tipo 308, 312, 316, իսկ ավելի ուշ, որոշ ժամանակ անց, հայտնվեց մրցարշավային Alfa Romeo 158-ը։ 1939 թվականին սկսվում է 6С 2500 ավտոմեքենայի մշակումը։ Ավելանում է ավիացիոն շարժիչների արտադրությունը։
Alfa գործարանը Daimler-Benz 600 շարժիչների շարքի լիցենզիան ձեռք բերելուց հետո պատերազմի ժամանակ արտադրել է Macchi C. 202 Folgore կործանիչի շարժիչները։ Այս ինքնաթիռը լավագույններից մեկն էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, և դրա մոդիֆիկացիան թողարկվել է նույնիսկ պատերազմի ավարտից հետո։
Լյուքս կարգի ավտոմեքենաների արտադրությունն ավարտվել է։ Միջին, զանգվածային ավտոմեքենաները սկսել են արտադրվել 1954 թվականի մոդելային շարքից, երբ ներկայացվել է Giulietta շարքը՝ berlina (սեդան), կուպե և երկտեղանոց կաբրիոլետ թափքերով։ Բոլոր երեք տարբերակները հագեցած էին քառամխոց Alfa Romeo Twin Cam–ով, 1,3 լ սկզբնական ծավալով։ Այս շարժիչը հետագայում ավելացել է մինչև 2.0 լ և մնացել է արտադրության մինչև 1995 թվականը։
''Երբ Alfa Romeo եմ տեսնում՝ հանում եմ իմ գլխարկը։
Հետպատերազմյան տարիներ (1945 թվականից մեր օրեր)
Պատերազմից հետո Alfa Romeo-ի նախագահի պաշտոնը զբաղեցրեց Պասկալ Գալոն (Pasquale Gallo), որի ուսերին բարդ խնդիր էր դրված արտադրությունը վերականգնելու համար։ Խնդիրն իսկապես բարդ էր. սարքավորումների մինչև 60 տոկոսը կորել էր, իսկ գործարանն՝ ինքը, փլատակների մեջ էր։ Այնուամենայնիվ, նոր նախագահի և մնացած աշխատողների տիտանական ջանքերի շնորհիվ համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում գործարանը հաջողվեց վերականգնել։ Գլխավոր նորույթը եղել է 6c 2500 շասսին՝ աերոդինամիկ թափքերով բարձրակարգ մարդատար ավտոմեքենաների համար։ Արդյունքում 1947 թվականին արտադրվեց Alfa Romeo 6C Golden Arrow-ի վերջին նախապատերազմական մոդելը։
Գնորդներին հիշեցնելու համար հայտնի ապրանքանիշի նախկին մարզական հաջողությունների մասին, որոշվեց վերսկսել մասնակցությունը մրցումներին։ Միայն մեկ տեսակի ավտոմրցարշավ էր վերականգնվել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, որտեղ Alfa Romeo անմիջապես ցանկություն հայտնեց մասնակցելու։ Մեկտեղանոց մրցարշավային մոդելների համար նոր ֆորմուլայի (Ֆորմուլա-1) ստեղծմամբ՝ Alfa Romeo Tipo 158 Alfetta–ն դարձավ ամենահաջողը։ Պատերազմից առաջ պատրաստված Alfa Romeo 158 մրցավազքի վեց մոդելները, որոնք խնամքով թաքցվում էին նացիստներից, դուրս բերվեցին իրենց թաքստոցից և էապես վերափոխվեցին։ Այսպես ծնվեց իր ժամանակի ամենաարագընթաց, մինչև 1,5 լիտր դասի ավտոմեքենաներից մեկը, որը կոչվեց Alfetta։ Արդյունքում Ջուզեպպե Ֆարինան 158–ի ղեկին 1950 թվականին նվաճեց Ֆորմուլա-1-ի աշխարհի առաջին առաջնությունը։ Նա ընկերությանը բերել է ևս բազմաթիվ մարզական պարգևներ և դարձել է առաջին Alfa Romeo-ն, որը հանդես է եկել Ֆորմուլա-1-ի ավտոմեքենաների դասում, աշխարհի առաջնության մրցումներում։ Արդեն ավելի ուշ, 1951 թվականին Խուան Մանուել Ֆանխիոն Ֆորմուլա-1-ում երկրորդ հաղթանակը նվաճեց Alfa Romeo-ի համար։
1950 թվականին ներկայացվեց Alfa Romeo 1900 նոր մոդելը՝ 90 ձիաուժ հզորությամբ 1,9 լիտր ծավալի շարժիչով, իսկ երկու տարի անց դեբյուտեցին Coupe և Spider տարբերակները։ Վերջինիս դիզայնը մշակվել է Pininfarina թափքի արհեստանոցի կողմից։
1958 թվականին թողարկվեց Alfa Romeo 2000-ը, իսկ 1961-ին՝ փոփոխված 2600-ը։ 2600 սմ³ ծավալով և 130 ձիաուժ հզորությամբ շարժիչով մեքենան զարգացնում էր մինչև 175 կմ/ժամ արագություն։ Alfa Romeo ավտոմեքենաների կտրուկ աճող պահանջարկի պատճառով որոշում է կայացվել Պոմիլյանո դ'Արկոյում (Pomigliano d’Arco) նոր գործարան կառուցելու մասին։ 1961 թվականին Giulietta-ին փոխարինելու է գալիս Alfa Romeo Giulia նոր մոդելը։ Շարժիչի ծավալն ավելացել էր մինչև 1570 սմ³, իսկ հզորությունը՝ մինչև 90 ձիաուժ, ինչը թույլ էր տալիս մինչև 165 կմ/ժ արագություն զարգացնել։
1960-ական թվականների ընթացքում Alfa Romeo-ն կենտրոնացել է մրցարշավային մրցումների վրա՝ սովորական արտադրության գնացող ավտոմեքենաների օգտագործմամբ, այդ թվում՝ GTA-ի (Gran Turismo Allegerita), ալյումինե թափքով մոդելով, որը մշակվել էր Bertone-ի կողմից և գլանի վրա երկու մոմերով հզոր շարժիչ ուներ։ Ի թիվս մեծ թվով հաղթանակների, 1966 թվականին GTA–ն հաղթել է Trans-Am առաջին առաջնությունը Sports Car Club of America–ի հովանու ներքո։ 1970–ական թվականներին Alfa Romeo-ն արդեն կենտրոնացել է Tipo 33 մոդելի սպորտային նախատիպերի վրա, որով առաջին հաղթանակը գրանցվել է արդեն 1971 թվականին։ Հիմնական հաղթանակների թվում էին այնպիսի մրցաշարեր, ինչպիսիք էին 1975 թվականի մրցաշրջանը Սպորտային ավտոմեքենաների համաշխարհային առաջնությունը՝ Alfa Romeo 33TT12-ով և 1977 թվականի Սպորտային ավտոմեքենաների համաշխարհային առաջնությունը՝ Alfa Romeo 33SC12-ով ։
1971 թվականին ավարտվել է երկրի հարավում նոր գործարանի շինարարությունը, միլանյան բաժանմունքը տեղափոխվել է Արեզե։ Նույն թվականին թողարկվել է Alfa Romeo Alfasud նոր մոդելը։ 1186 սմ³ ծավալով չորս մխոցանի շարժիչը մշակվել էր Porsche-ի հետ համատեղ։ 63 ձիաուժ հզորությամբ և 830 կգ քաշով մեքենան հասել է 152 կմ/ժամ առավելագույն արագության։ Թափքը ստեղծել էր իտալացի հայտնի դիզայներ Ջորջետտո Ջուջարոն (Giorgetto Giugiaro)։ 70-ականների վերջում Alfa Romeo-ի համար ծանր ժամանակներ են սկսվել։ Նոր մոդելների մշակման և արդիականացման համար արդեն փողը չէր բավարարում։ Ապրանքանիշի ժողովրդականությունը սկսեց նվազել։ Այդ ժամանակ ղեկավարությունը որոշում է կայացնում համագործակցել այլ ավտոարտադրողների հետ։ 1981 թվականին պայմանագիր է կնքվում Nissan-ի հետ՝ A. R. N. A. (Alfa Romeo Nissan Automobili) նոր համատեղ ձեռնարկություն ստեղծելու մասին։ Համատեղ ջանքերի առաջին արտադրանքը Alfa Romeo Arna մոդելն էր։ Բայց հատուկ ժողովրդականություն մեքենան չունեցավ։
1985 թվականին հայտնվեց Alfa Romeo 75 նոր մոդելը, որի համարը ի պատիվ ապրանքանիշի հոբելյանի էր։ Ամենահզոր տարբերակը V6 շարժիչով էր՝ 192 ձիաուժ հզորությամբ և 220 կմ/ժ առավելագույն արագությամբ։
Չնայած մեքենաների հաջողությանը, Alfa Romeo–ն հերթական անգամ հայտնվել է ֆինանսական ճգնաժամի մեջ։ Որքան էլ Ռուդոլֆ Հրուշկան փորձում էր ընկերությանը ճգնաժամից դուրս բերել ինքնուրույն, նա չկարողացավ։ Դրա համար էլ որոշում է կայացվել ինչ-որ խոշոր ավտոարտադրողի հետ միավորվելու մասին։ Բանակցություններն ընթացել են Ford-ի և BMW-ի հետ, սակայն համաձայնության հասնել չի հաջողվել։ Արդյունքում 1986 թվականին պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել FIAT-ի հետ Alfa Romeo-ի՝ նրա կազմի մեջ մտնելու մասին։ Արդյունքում սկսվում է ընկերության նոր վերելքը։
Alfa Romeo 75 հնացած մոդելը հանվեց արտադրությունից, նրան փոխարինելու եկավ 155-ը։ Այլ՝ Fiat–ի հետ միաձուլված մոդելները՝ 164–ը և 145–ը ևս բավական հաջողված էին։ 1993 թվականին ավարտվեց 1963 թվականից թողարկվող Alfa Romeo Spider մոդելի արտադրությունը։ Նոր Spider-ը հանրությանը ներկայացվեց Փարիզի ավտոսրահում, 1994 թվականին Alfa Romeo GTV մոդելի հետ միասին։ Այս ավտոմեքենաների արտադրությունն սկսվեց մեկ տարի անց։ 1998 թվականին Alfa Romeo 156-ն արժանացավ Տարվա եվրոպական ավտոմեքենայի տիտղոսին ։ 2001 թվականին 145–ին փոխարինեց նոր 147–ը, որը ևս արժանացել է Տարվա եվրոպական ավտոմեքենայի տիտղոսին ։
2007 թվականի սկզբին Fiat Auto S.p.A. վերակազմավորվել է չորս նոր ավտոմոբիլային ընկերությունների՝ Fiat Automobiles S.p.A., Alfa Romeo Automobiles S.p.A., Lancia Automobiles S.p.A. և Fiat Light Commercial Vehicles S.p.A.։ Բոլոր չորս ընկերությունների սեփականատերը հանդիսանում է Fiat Group Automobiles S.p.A․–ը ։
2007 թվականին հանրությանը ներկայացվեց Alfa Romeo 8C Competizione սպորտային մոդելը։ Առաջին անգամ այն ցուցադրվել էր Ֆրանկֆուրտի ավտոսրահում 2003 թվականին՝ որպես կոնցեպտ-քար։ 2008 թվականին սկսվեց քաղաքային Alfa Romeo MiTo ավտոմեքենայի թողարկումը։ 2010 թվականին թողարկվել է կոմպակտ դասի Alfa Romeo Giulietta նոր մոդելը։ 2013 թվականին ներկայացվեց բոլորովին նոր Alfa Romeo 4C մոդելը։
2018 թվականի հունիսին Սերջիո Մարկիոնեն հաստատեց Alfa Romeo 8C-ի վերադարձը։ Դա պետք է լիներ հիբրիդային սուպերքար, որը կարող էր մրցակցել Ferrari-ի հետ։ Նոր 8C-ը օգտագործում է նույն 2.9 V6 շարժիչը, ինչպես Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio-ն։
Carabinieri և Իտալիայի կառավարություն
1960-ական թվականներին Alfa Romeo-ն ճանաչում է ստացել իր կոմպակտ մեքենաների և մոդելների շնորհիվ, որոնք մշակվել են հատուկ և կարաբիների համար։ Դրանց թվում են եղել «Giulia Super» կամ 2600 Sprint GT՝ «Inseguimento» մականունով (Гонщики-охотники)։ Ոստիկանության կողմից օգտագործվող Alfa Romeo մոդելների գույները կանաչ կամ կապույտ էին՝ սպիտակ շերտերով և գրություններով, դրանք հայտնի են որպես «Pantera» (Պանտերա), որոնք բարձրացնում էին Alfa-ի ագրեսիվ տեսքը (հատկապես Giulia շարքը)։ Կարաբիների համար Alfa-ի մեքենաները մուգ կապույտ էին՝ սպիտակ տանիքով և կարմիր շերտերով՝ հայտնի էին «Gazzella» (գազել) անունով, ինչը նշանակում էր «Pattuglie» (Вооружённые патрульные формирования)։
Այդ ժամանակից ի վեր, Alfa Romeo մոդելները մնում են կարաբիների (քաղաքացիական ոստիկանության նպատակների համար օգտագործվող իտալական զինված ուժերի մի մասը), Polizia Autostradale–ի (Ճանապարհային ոստիկանություն) և սովորական ոստիկանական ծառայության (Polizia) համար հիմնականը։ Արդյունքում, հաջորդող Berlina թափքով Alfa Romeo–ները հաջողությամբ սկսել են կիրառվել իտալական ոստիկանության և պետական ծառայության մեջ ՝
1960-ական թվականներից Իտալիայի վարչապետերն օգտագործել են Alfa Romeo, իսկ ավելի ուշ՝ նոր Maserati Quattroporte՝ որպես կառավարական լիմուզին։ 164-րդը և 166-րդը ծառայել են վերջին երկու տասնամյակների ընթացքում։
Զարգացման վերջին միտումներ
Այժմ Alfa Romeo-ն տառապում է իր մեքենաների պահանջարկի անկումից։ Որոշ փորձագետներ կարծում են, որ ավտոարտադրողը այդ «փոսում» հայտնվել է 2000-ականների կեսերից՝ տարեկան կորցնելով եկամտի 15-20 տոկոսը և տարեկան մոտ 300-500 միլիոն եվրո։ 2010 թվականին վաճառվել է ընդամենը 112,000 ավտոմեքենա, դա զգալիորեն ավելի քիչ է, քան նախատեսել էր գլխավոր գործադիր տնօրեն Մարկիոննեն (300,000 մեքենա՝ մեկ տարվա ընթացքում)։ Հարկ է նշել, որ Alfa–ն 170,000 տրանսպորտային միջոցներ է վաճառել 2011 թվականին, այդ թվում՝ 100,000 Giulietta և 60,000 MiTo, բայց արդեն 2012 թվականին վաճառել է ընդամենը 130,000 մեքենաներ ։ Ընկերության նպատակն է եղել մինչև 2014 թվականը վաճառել 500,000 ավտոմեքենա, ներառյալ 85,000-ը՝ Հյուսիսային Ամերիկայի շուկայում ։
Վերադարձ ԱՄՆ
Alfa Romeo-ն ԱՄՆ է ներկրվել Մաքս Հոֆֆմանի գործունեության միջոցով 1960-ականների կեսերից ։ Giulietta Spider մոդելը հայտնվել է Մաքս Հոֆֆմանի հարցման շնորհիվ, ով Giulietta-ի բաց տարբերակի ստեղծման առաջարկ է արել ։ 1961 թվականին Alfa Romeo-ն սկսեց իր մեքենաները ներմուծել ԱՄՆ ։
1995 թվականին Alfa Romeo-ն դադարեցրեց իր ավտոմեքենաների արտահանումը ամերիկյան շուկա ։ ԱՄՆ-ում վաճառված վերջին մոդելը 164-րդն էր։ Վաճառքի ավարտից հետո լուրեր էին շրջանառվում նոր վերադարձ լինելու մասին, սակայն Alfa Romeo–ն անգլիական վեբ-կայքի FAQ բաժնում ասել էր, որ «Alfa Romeo-ի վերադարձը ԱՄՆ շուկա տեղի կունենա 2007 թվականին՝ մի շարք նոր մոդելներով»
Alfa Romeo-ի վերադարձը ԱՄՆ հաստատել է 2006 թվականի մայիսի 5-ին Ֆիատ-ի գլխավոր տնօրեն Սերջո Մարկյոննեն։ ԱՄՆ-ում վաճառքները պետք է վերսկսվեին 2008 թվականի հոկտեմբերին՝ 8C Competizione-ի թողարկով ։ Բացի այդ, Alfa Romeo-ն և Chrysler-ը հայտարարել էին, որ հնարավոր է, որ Alfa Romeo-ն օգտագործի Chrysler-ի գործարանները, որոնք փակվել էին պետքական չլինելու պատճառով։
Հարկ է նշել, որ նոր Alfa Romeo Spider-ը հիմնված կլինի mazda Miata պլատֆորմի վրա ։ Մեքենայի արտադրության մեջ հիմնական պրոցեսները տեղի կունենա Ճապոնիայի Mazda's Hiroshima–ում։ Գործարանին Alfa-ի կողմից կտրամադրվի հետևի շարժակի տեխնոլոգիան, որի հիման վրա Mazda-ն նախատեսում է կառուցել MX-5 մոդելների հաջորդ սերունդը (հայտնի է որպես Miata): Ավտոարտադրողները հայտարարել են, որ երկու ավտոմեքենաների թափքերը տարբեր կլինեն։ Մոդելները կլինեն տարբեր ոչ միայն արտաքինից, այլև պետք է տարբեվեն շարժիչով։ Alfa Romeo-ն նախատեսում էր իր նոր արտադրանքն ամերիկյան շուկայում ներկայացնել 2013 թվականի երկրորդ կեսին Alfa Romeo 4C մոդելով՝ մեկ այլ երկտեղանի սպորտ-քարով։ Fiat Group Automobiles S.p. A.-ի և Mazda Motor Corporation-ի միջև կնքված՝ Spider/MX-5-ի վերաբերյալ համաձայնագիրը պետք է ավարտվեր 2012 թվականի վերջին, իսկ նոր Spider-ի արտադրությունը պետք է սկսվեր 2015 թվականին։
Արդյունքում, Alfa Romeo 4C-ն կդառնա առաջին զանգվածային ավտոմեքենան, որը ամերիկյան շուկա վերադարձավ 2013 թվականին ։ Հարկ է նշել, որ փորձը հետաձգվել է առաջին անգամ 2012 թվականին։ Վաճառքի մեկնարկը նախատեսված է եղել 2014 թվականի սկզբին ։
Տեխնոլոգիաների զարգացում
Alfa Romeo ներկայացրել է տեխնոլոգիական բազմաթիվ նորարարություններ իր արտադրության ընթացքում, բացի այդ, ընկերությունը միշտ եղել է առաջատար գծի վրա՝ ավտոմոբիլային արտադրության մեջ նոր տեխնոլոգիաների օգտագործման առումով։ Alfa Romeo ապրանքանիշով շարժիչը առաջին անգամ օգտագործվել է 1914 թվականին Grand Prix մոդելի վրա, իսկ նույն շարժիչով առաջին ճանապարհային տարբերակը 1928 թվականին հայտնվել է 6C 1500 Sport-ի վրա։
Alfa Romeo-ն առաջինն է փորձարկել Caproni-Fuscaldo ընկերության կողմից վառելիքի մատակարարման ամենաառաջին էլեկտրական ինժեկտորային համակարգը Alfa Romeo 6c 2500–ի վրա՝ «Ala spessa» թափքով, 1940 թվականին Mille Miglia մայրուղու վրա։ Շարժիչն ուներ վեց էլեկտրոնային վարդակ, որոնք սնվում էին վառելիքի պոմպի համակարգից, կիսաբարձր ճնշման միջոցով ։
Այրման փուլերի մեխանիկական վարիատորը ներկայացվել է Alfa Romeo Spider-ի վրա, որը վաճառվել է ԱՄՆ-ում 1980 թվականին ։ Մեկնարկման փուլերի էլեկտրոնային վարիատորը ներկայացվել է Alfetta–ի վրա։
Giulia 105-րդ սերիան արագ դարձավ առաջադեմ մեքենա՝ օգտագործելով հետևյալ տեխնոլոգիաները՝ բոլոր սկավառակային արգելակները, ռադիատորի պլաստիկ ընդլայնման բաքը, ինչպես նաև մեքենան իր դասում ունեցեր աերոդինամիկ դիմադրության ամենացածր գործակիցը (Cd) ։ Նոր միտումները շարունակվեցին Alfetta 2000 և GTV մեքենաներով, որտեղ օգտագործվել էին այնպիսի առանձնահատկություն, ինչպիսին էր 50:50 հարաբերակցությամբ առանցքների ցրումը ։ Բացի այդ, ստանդարտ կոմպլեկտավորմամբ ընթանում էին թեթևաձույլ անվային սկավառակները և Transaxle–ը ։
Նոր նորարարությունները, ինչպիսիք են տոտալ CAD համակարգի դիզայնի մշակումը, արդեն օգտագործվել էր Alfa Romeo 164–ի վրա, ենթաղեկային թերթիկավոր փոխանցման ռոբոտացված Selespeed տուփը՝ 156–ի վրա ։ Հարկ է նշել նաև Twin Spark-2 տեխնոլոգիայով՝ մեկ մխոցով այրման մոմերով շարժիչի մասին, որը թույլ է տալիս հասնել վառելիքի առավելագույն այրման՝ դրանով իսկ մեծացնելով շարժիչի հզորությունը։ Բացի այդ, ունիվերսալ թափքով 156-րդը Common rail (վերալիցքավորվող վառելիքի համակարգ) համակարգով առաջին մարդատար ավտոմոբիլն էր դիզելային շարժիչներով ։ Multiair–ը՝ էլեկտրահիդրավլիկ բոցավառման փուլային համակարգ, նոր տեխնոլոգիա էր, որը ներկայացվել է MiTo–ի վրա, 2009 թվականին ։
Լեպրեում
Լեպրեում կամ Լեպրեոն (Λέπρεον), հաճախ նաև՝ Լեպրեուս կամ Լապրեոս (Λέπρεος), քաղաք-պետություն Հին Հունաստանում։ Տեղակայված էր ծովից 40 ասպարեզ հեռավորության վրա, Մինթի լեռան արևմտյան կողմում, և ուներ երկու միջնաբերդ։ Շրջապատված լինելով բնական պաշարների առատությամբ՝ Լեպրեումը կարևոր քաղաք է դարձել Հելլենականության դարաշրջանի դասական Հունաստանում ու հանդիսացել Թրիֆիլիա շրջանի մայրաքաղաքը։ Որոշ գիտնականներ քաղաքը նույնացրել են առասպելական Էպի քաղաքի հետ, որը Հոմերոսը նկարագրել է «Իլիական» վիպերգում, բայց այդպես էլ չի հայտնաբերվել ։ Հնագույն Լապրեումի ավերակները հայտնաբերվել են ներկայիս Լեփրեո գյուղի մերձակայքում։
Alfa Romeo
Թափքի դիզայն
Իտալիայում մեծ թվով ավտոմոբիլային դիզայներական տներ ընդունել են Alfa Romeo-ի համար կոնցեպտ-քարերի (concep –car) ստեղծման և ավտոմեքենաների արտադրության պատվերներ։ Նրանց թվում էին՝
Լեպրեում
Դիցաբանություն և պրոտո-պատմություն
Լեպրեոնը Թրիֆիլիայի գլխավոր քաղաքն էր, որը, հավանաբար, ի սկզբանե բնակեցված է եղել կավկոններով (նախահունական ժողովուրդ), որոնց հետագայում վտարել են մինիացիները և նրանց տարածքում հիմնել վեց քաղաք, որից մեկն էլ Լապրեոնն էր ։
Alfa Romeo
Թափքի դիզայն
Ցուցակի վերջին՝ Ոճի կենտրոնը հանրաճանաչություն է ձեռք բերել իր աշխատանքներով․ Սուպեր–կուպե 8C Competizione, հետչբեք MiTo և Giulietta՝ սրանք բոլորը այս ստորաբաժանման աշխատանքներն են ։
Հարկ է նշել, որ Alfa Romeo-ում օգտագործվող ավտոմոբիլաշինության շատ տեխնոլոգիաներ սկսել են պատճենահանվել այլ ավտոարտադրողների կողմից։ Դրա համար էլ Alfa Romeo-ի թափքի դիզայնը միշտ եղել է նորաձևության օրենսդիրը։ Ահա այլ ավտոարտադրողների մոտ նմանակման մի քանի օրինակներ՝
Լեպրեում
Պատմություն
Քաղաքի հիմնադրումից ու Առաջին Մեսենյան պատերազմից անմիջապես հետո Լեպրեոնը և ամբողջ Թրիֆիլիան ենթարկվել են էլիացիներին։ Թրիֆիլյան քաղաքները, սակայն, միշտ դեմ են եղել այդ լուծին, ու Լեպրեումը առաջատար դիրք է զբաղեցրել այդ լուծը թոթափելու համար մղվող հաճախակի մարտերում։ Լեպրեումի կարևորությունն ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ այն Թրիֆիլյան քաղաքներից միակն էր, որը մասնակցել է հույն-պարսկական պատերազմներին ։ Սպարտայի աջակցությամբ Մ.թ.ա. 421 թվականին Լեպրեումը և Թրիֆիլիայի մյուս քաղաքները ապստամբել են էլիացիների դեմ, որի արդյունքում մ.թ.ա 400 թվականին վերջիններս ընդունել են Թրիֆիլիայի անկախությունը ։ Մ.թ.ա. 371 թվականին Լավկտրայի ճակատամարտում Սպարտայի պարտություն կրելուց հետո նրանց իշխանությունը թուլացել է և նրանք փորձել են գերակայություն ձեռք բերել Թրիֆիլիայի նկատմամբ, որի արդյունքում վերջինս միացել է նորաստեղծ Արկադական լիգային՝ պաշտպանության նպատակով ։ Այս պատճառով Պլինիոս Ավագը Լեպրեումն անվանել է արկադական քաղաք, իսկ Պավսանիասը փաստել է, որ քաղաքացիներն այդ ժամանակ իրենց արկադացիներ էին անվանում, թեև նա նաև նշել է, որ հնագույն ժամանակներից նրանք ենթարկվել են էլիացիներին ։
Alfa Romeo
Թափքի դիզայն
Berlina Aerodinamica tecnica կոնցեպտ-քարերը, որոնք մշակվել են Bertone-ի կողմից, որպես աերոդինամիկ խողովակի մեջ մեքենայի դիզայնի բարելավման փորձ, նպատակ ունեին բարձրացնել արտադրողականությունը ստանդարտ շասսի վրա։ Այս փորձը նաև պետք է ցույց տար, թե արդյո՞ք այդ մեքենաները հանրության համար ընդունելի կդառնան։ Որպես հետևանք, BAT 5-րդ, 7-րդ, 9-րդ շարքերը հիմք դարձան 1900 Sprint–ի համար ։ Հարկ է նշել, որ վերջին BAT 11–ը թողարկվել է իր նախնիներից գրեթե 50 տարի անց և ստեղծվել է 8C Competizione–ի պլատֆորմի վրա ։
Tipo 33 մրցավազքային մոդելը իր 2,0 լ V8 մեծածավալ շարժիչով դարձավ մեծաքանակ կոնցեպտ–քարերի հիմքը 1960-ական և 1970-ական թվականներին։ Արդյունքում երկու մոդելներ ներկայացվեցին արտադրությա։ Այս կոնցեպտներից շատերը հայտնվեցին Ժնևի ավտոսրահում։ Ահա դրանց ցանկը՝
Լեպրեում
Պատմություն
Դասական և հելլենիստական դարաշրջանում Լեպրեումը դարձել է Թրիֆիլիա շրջանի առաջատար քաղաքը և Ստրաբոնն այն անվանել է «օրհնյալ երկիր»․ տարածքն ուներ բարձր պտղաբերություն, լավ պաշտպանական դիրք ու մեղմ կլիմա։ Այս ժամանակահատվածում կառուցվել է Դեմետրային նվիրված մի տաճար, որի ավերակներն այսօր էլ կանգուն են։
Ալեքսանդր Մեծի ժամանակներից հետո, երբ Ֆիլիպ V Մակեդոնացին արշավել է դեպի Թրիֆիլիա, բնակիչները հանդես են եկել վերջինիս կողմից ու նա տիրել է տարածքին ։
Alfa Romeo
Թափքի դիզայն
Հիմնականում Alfa Romeo-ի գրեթե բոլոր կոնցեպտ-քարերը դուրս են գալիս արտադրության։ Ճիշտ է, կոնցեպտները, այնուամենայնիվ, լրացուցիչ փոփոխություն են անցնում, որպեսզի պատրաստ լինեն արտադրությանը և ապահովեն անվտանգության նորմերը վարորդի և ուղևորների համար։ Zagato SZ–ը, GTV–ն և Spider–ը (նաև՝ ածանցյալ Proteo–ն), Brera–ն և 159–ը զանգվածային արտադրության մեջ Alfa Rome–ի դիզայնի գերազանց օրինակներ են։
Լեպրեում
Պատմություն
Արդեն մ․թ․ 170 թվականին քաղաքը կորցրել էր իր հզորությունն ու ազդեցությունը, թեև դեռևս համարվում էր Թրիֆիլիայի մայրաքաղաքը։ Քաղաքը վերջնականապես լքվել է մ․թ․ 800-1000 թվականների ընթացքում՝ ծովահենների ու բարբարոսների կողմից մի քանի անգամ ասպատակվելուց հետո ։
Alfa Romeo
Խորհրդանշան
Alfa–ի պատկերակը պարունակում է Իտալիայի խորհրդանշանի տարրերը, որոնք հայտնվել են դեռ XV դարում ։ Խորհրդանիշը մշակել է իտալացի գծագրիչ Ռոմանո Կատտանեոն (Romano Cattaneo) 1910 թվականին։ Նա օգտագործել է երկու հիմնական հերալդիկական տարրեր, որոնք ավանդաբար ասոցացվում են Միլանի հետ՝ աջից կանաչ օձ է՝ ՝ Վիսկոնտիի տան խորհրդանշանը, որը իշխում էր Միլանում XIV դարում, իսկ ձախ կողմում՝ կարմիր խաչ է՝ սպիտակ ֆոնի վրա, որը Միլանի խորհրդանիշն է, դա Կատտանեոն տեսել էր Սֆորցա ամրոցի դռան վրա ։ 1918 թվականին, երբ Նիկոլա Ռոմեոն տիրացավ ընկերությանը, պատկերակը վերափոխվեց Ջուզեպպե Մերոզիի օգնությամբ։ Ավելացվեց մուգ կապույտ մետաղական օղակը, որը պարունակում էր «ALFA–ROMEO» և «MILANO» մակագրությունները, որոնք բաժանված են Սավոյական տոհմի երկու հանգույցներով՝ ի պատիվ Իտալիայի թագավորության։ 1925 թվականի առաջին միջազգային ավտոմոբիլային առաջնությունում P2-ի հաղթանակից հետո, Alfa-ն նշանի շուրջը դափնեպսակ ավելացրեց ։ 1946 թվականին միապետության անկումից հետո Սավոյական հանգույցները փոխարինվեցին երկու կոր գծերով։ «MILANO» անունը, ենթամնան և գծերը հանվել են պատկերակից, երբ 1970-ականների սկզբին Նեապոլի մոտ՝ Պոմիլյանո դ'Արկոյում Alfa Romeo–ն բացեց իր նոր գործարանը․ նենգ օձն այդպես էլ մնաց խորհրդանշանի վրա։ Այս պատկերը հանդիպում է նաև արվեստի գործերում՝ սկսած մ․ թ․ ա․ III դարից։
Լեպրեում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Հունաստան Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Alfa Romeo
Ավտոսպորտ
Alfa Romeo ընկերությունը սկսել է մասնակցել ավտոարշավներին 1911 թվականից, երբ 24 HP-ի երկու մոդելներ մասնակցել են Targa Florio մրցավազքին։ 1920-ական թվականներին և 30-ական թվականներին Alfa Romeo-ն մեծ քանակությամբ հաղթանակներ է նվաճել ամենահայտնի և ամենահեղինակավոր ավտոարշավներում, ինչպիսիք են Targa Florio-ն, Միլլե Միլլիան և Լե–Մանը։ Վիթխարի հաջողությունը շարունակվել է նաև Ֆորմուլա 1-ում, տուրինգային և գերտուրինգային մրցաշարերում, ինչպես նաև նախատիպերի մրցումներում։ Բացի այդ, մասնավոր թիմերը ևս մասնակցել են մրցարշավին։ Alfa Romeo-ն իր Alfa Corse, Autodelta գործարանային թիմերի և այլ մասնավոր թիմերի միջոցով մրցում էր ավտոմոբիլային մրցումներում և՛ որպես ավտոմոբիլային դիզայներ, և՛ որպես շարժիչի մատակարար։ Alfa Romeo–ի հաջող մրցարշավային թիմերից մեկը 1933-1938 թվականներին Էնցո Ֆերարիի՝ Scuderia Ferrari-ի թիմն էր։ Alfa Romeo-ի ամենալեգենդար ավտոարշավորդը համարվում է Տացիո Նուվոլարին, որը Նյուրբուրգրինգում 1935 թվականին կայացած Գերմանիայի Գրան–պրիում տարել է ավտոմրցարշավի ողջ պատմության ընթացքում ամենահիշարժան հաղթանակներից մեկը։
Quadrifoglio
Quadrifoglio (նաև՝ Cloverleaf'; Четырёхлиственный клевер), էմբլեմա՝ Alfa Romeo մրցարշավային մեքենաների խորհրդանշանը սկսած 1923 թվականից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո խորհրդանիշն օգտագործվել է նաև ապրանքանիշի ավտոմեքենաների թոփ-մոդիֆիկացիաների նշման համար (համեմատության համար՝ BMW–ի M Performance-ը կամ Volkswagen-ի դեպքում՝ GTI շարքի մոդելներ)։ Quadrifoglio–ը սովորաբար տեղադրված է մեքենայի կողմնային պանելին՝ առջևի անիվներից մի փոքր ավելի մոտ կամ հեռու։ Խորհրդանիշը պարունակում է կանաչ կամ ոսկե երեքնուկ՝ չորս թերթիկներով, որը շրջանակված է սպիտակ եռանկյունով։
Խորհրդանշանի պատմություն
Քառաթև երեքնուկն օգտագործվել է Alfa Romeo-ում Ուգո Սիվոչչիի մահից անմիջապես հետո՝ 1923 թվականին։ Ինչպես և իր ընկեր Էնցո Ֆերրարին, Սիվոչչին հրավիրվել էր Alfa Romeo 1920 թվականին Alfa մոդելներով մրցավազքային մրցույթների՝ Alfa Corse–ի երեք հոգուց կազմված թիմային աշխատանքի համար, որի կազմում էին Անտոնիո Ասկարին, նա և Էնցոն։ Ուգո Սիվոչչին շատ տաղանդավոր ավտոարշավորդ էր՝ հսկայական փորձով, բայց հաճախակի հաղթանակներին խանգարում էր վատ հաջողությունը, որը նրան անընդհատ երկրորդ տեղ էր բերում։ Ավտոարշավներում իր սև գիծը դադարեցնելու համար նա Targa Florio-ի մեկնարկից առաջ իր մեքենայի ռադիատորի ճաղերի վրա սպիտակ ֆոնի վրա (Quadrifoglio) կանաչ քառաթև երեքնուկ էր նկարել։ Արդյունքում Սիվոչչին հաղթեց այդ մրցավազքում՝ առաջինը տեղ հասնելով։ Հետագայում քառաթև երեքնուկը դարձել է Targa Florio-ի հաղթանակի հետ կապված Alfa Romeo Racing մեքենաների խորհրդանիշը։ Ի դեպ, սա ընդամենը խորհրդանիշի կախարդական ազդեցություն էր, և չնայած դրան, Սիվոչչին մահացավ ինժեներ Մերոզիի նոր՝ P1–ի փորձարկման ժամանակ Մոնցայի ուղու վրա՝ Targa Florio–ում հաղթանակ տոնելուց ընդամենը մի քանի ամիս անց։ Բացի այդ, մեկ այլ արշավորդ P1–ով Սալեռնոյում ուղուց դուրս է թռել կտրուկ շրջադարձի վրա՝ առանց Quadrifoglio խորհրդանիշի մեքենայով։ Ավելի ուշ, սկսած 1923 թվականից, Alfa Romeo ավտոմրցարշավային ավտոմոբիլների բոլոր թափքերը սկսել են զարդարել քառաթև երեքնուկով՝ որպես հաջողության խորհրդանիշ։ Սպիտակ քառանկյունը փոխարինվել է եռանկյունիով՝ ի հիշատակ Ուգո Սիվոչչիի ։
Արտադրության և մակնշման առանձնահատկություններ
Մինչև 1980-ական թվականները Alfa Romeo-ի մեքենաները, բացառությամբ Alfasud-ի, հետևի շարժիչով էին։ Ըստ Ֆիատի ընթացիկ գլխավոր գործադիր տնօրեն Սերջիո Մարկիոննի՝ մասշտաբ խնայելու նպատակով Alfa Romeo-ի բոլոր մոդելները կկատարվեն հարմար հարթակում, այսինքն՝ կունենան մեկ շրջանակ։ Maserati-ի նման Alfa-ն կունենա որոշ մոդելների բաղադրիչներ, և՝ հակառակը ։
Քառաթերթիկ երեքնուկ կամ Quadrifoglio – էմբլեմա, որը խորհրդանշում է Alfa Romeo ավտոմեքենաների հարմարավետությունն ու շարժիչների վերփոխության առումով բարձր տեխնոլոգիականությունը, բայց այս էմբլեմայի սկզբնական իմաստը նախքան Երկրորդ աշխարհամարտը Alfa Romeo մրցավազքային մեքենաների մակնշումն էր։ Որոշ ժամանակակից Alfa Romeo-ներ կրում են Երեքնուկ խորհրդանշանը, որը սովորաբար սպիտակ ֆոնի վրա չորսական թերթիկով է, օրինակ՝ Quadrifoglio Verde–ն։ Սակայն սպիտակ ֆոնի վրա կապույտ ծաղկի տարբերակներ ևս վերջերս նկատվել են նոր մեքենաների վրա։
Alfetta մոդելները 1980-ականների սկզբին վաճառվել են հատուկ մոդիֆիկացիաներով՝ «Silver Leaf» և «Gold Leaf» (Quadrifoglio Oro) անունով։ Այս մոդելները վկայում են թոփ–փոփոխությունների մասին։ Դասական, ոսկու կամ արծաթի գույնի երեքնուկով Alfa–ի խորհրդանշումը ցույց է տվել մոդիֆիկացիայի «թոփ»–մակարդակը։ Օրինակ, Ոսկե երեքնուկի (Golden Leaf) պատկերակով մոդելները ևս որոշ շուկաներում մակնշվել են որպես «159i»՝ ի պատիվ օրիգինալ 159–ի։
Սրահի հարդարման մակարդակը և առկա տարբերակները այսօր նշվում են հետևյալ անուններով կամ մոդելային գծերով՝ ներառյալ lusso («լյուքս»), turismo («տուրինգ») և GTA («թեթև ուղևորություն») ցուցանակները։ GTA-ի փոփոխությունը հասանելի էին 147-ի և 156-ի համար, որը իր մեջ ներառում էր V6 շարժիչը։ Նախկինում Alfa Romeo-ի մոդելային գծերից մեկը Sprint-ի մոդիֆիկացիան էր, օրինակ՝ Giulia-ն։
Ինչ վերաբերում է ավտոարտադրությանը, 1990-ականների ընթացքում Alfa Romeo-ն իր արտադրությունը հայրենի Միլանից տեղափոխել է Իտալիայի այլ շրջաններ։ Պոմիլյանո-դ'Արկոյի գործարանը թողարկել է 155, ապա 145 և 146, իսկ Արեզեի գործարանը թողարկել է 164 և նոր Spider & GTV մոդելները։ 156–ի արտադրությունը մեկնարկել է 1997 թվականին, և մոդելը դարձել է առավել հաջողվածը Alfa Romeo–ների մեջ։ 1998 թվականին մոդելը ճանաչվել է «Տարվա ավտոմոբիլ»։ Նույն թվականին ներկայացվել է նոր առաջատար՝ 166–ը, որը թողարկվել է Թուրինի մոտ գտնվող Ռիվալտայի գործարանում։ 2000-ականների սկզբին թողարկվել է 147–ը, որը նույնպես պարգևատրվել է «2001 թվականի ավտոմեքենա» հեղինակավոր կոչումով։ 2003 թվականին Արեզեի գործարանը փակվել է։
2006 թվականի դրությամբ Արեզի գործարանը հիմնականում դատարկ ու լքվա է եղել։ Միակ բանը, որ մնացել է՝ մի քանի գրասենյակային շենքերն են և հոյակապ Alfa Romeo թանգարանը։ Հարկ է նշել, որ 2006 թվականին թանգարանը գտնվել է վերականգնման մեջ։
60-ական թվականներին ընկերության հիմնական բիզնեսը Միլանի սահմաններից տեղափոխվել է մերձակա հսկայական տարածք, որը գտնվում էր երեք մունիցիպալիտետների՝ Արեզեի, Գարբանյատե-Միլանեզեի և Լաինատեի հողերի վրա։ Սակայն Alfa Romeo-ի անունը, այնուամենայնիվ, հիմնականում կապվում է Արեզեի հետ, քանի որ գործարանի մուտքը հենց այնտեղից էր։
1960-ականների վերջին եվրոպական ավտոարտադրողների մեծ մասը ՀԱՀ-ում իրենց գործարանները բացեցին ձախակողմյան շուկաների համար մեքենաներ արտադրելու համար։ Fiat–ը և այլ իտալական արտադրողները նույնպես սկսեցին իրենց արտադրությունը այնտեղ։ Alfa Romeo–ի գործարան բացվեց Բրիթսում ՝ Պրետորիայից ոչ հեռու, այն ժամանակվա Տրանսվաալ նահանգում (ՀԱՀ, այժմ՝ Հյուսիսարևմտյան նահանգի տարածքում)։ 1970-ականներին և 1980-ականներին արևմտյան տերությունների պատժամիջոցների սահմանմամբ ՀԱՀ-ն ինքնաբավ դարձավ, իսկ ավտոմեքենաների արտադրության մեջ պետությունը սկսեց ավելի շատ ապավինել տեղական գործարանների արտադրանքին։ Դա երկրում հանգեցրեց ավտոմեքենաների արագ աճին։ Եվ 1972-1989 թվականներում ընկած ժամանակահատվածում ՀԱՀ-ում գրանցվել էր Իտալիայի սահմաններից դուրս Alfa Romeo ավտոմեքենաների ամենամեծ թիվը։ Տարօրինակ է, որ Բրիթսի Alfa Romeo գործարանը օգտագործվել է 1983 թվականի մարտից մինչև 1985 թվականը –ի արտադրության համար՝ տեղական շուկայի համար և այդ մոդելները Իտալիա արտահանելու նպատակով՝ շրջանցելով ՀԱՀ–ում Իտալիայի ներմուծման սահմանափակումները ։ 1985 թվականի վերջին Հարավային Աֆրիկայում ապարտեիդի քաղաքականության դեմ միջազգային բոյկոտից առաջ Alfa Romeo-ն լքեց հարավաֆրիկյան շուկան և դադարեցրեց իր արտադրությունը երկրում։ Գործարանի փակումից հետո, բառացիորեն, բոլոր շենքերն ու տեխնիկան և հաստոցները քանդվել և ոչնչացվել են՝ ներմուծման հարկի վճարումից խուսափելու համար։
Ընթացիկ մոդելներ
MiTo– երեք դռնանի սպորտային սուպերմինի մեքենա, պաշտոնապես ներկայացվել է 2008 թվականի հունիսի 19-ին, Միլանի Սֆորցա ամրոցում ։ Միջազգային դեբյուտը կայացել է բրիտանական ավտոսալոնում 2008 թվականին։ Ընկերության կողմից ավտոմեքենաների շարքի զարգացման նոր քարտեզի ընդունումից հետո հայտարարվել է Mito մոդելի արտադրությունից 2019 թվականի սկզբից՝ փուլ առ փուլ հրաժարվելու պլանների մասին ։
Giulietta– հինգ դռնանի փոքր ընտանեկան մեքենա, որը պաշտոնապես ներկայացվել է Ժնևի ավտոսրահում 2010 թվականին ։ Մոդելը փոխարինել է 147-ին։
Alfa Romeo 4C- փոքր, թեթևաքաշ, հետշարժահաղորդ, երկտեղ սպորտային մեքենա՝ կուպե դասի, մոտ Alfa Romeo MiTo–ի չափի։ Մեքենան որպես կոնցեպտ-քար ներկայացվել է Ժնևի 81-րդ ավտոսալոնում, 2011 թվականին։ Ավտոմեքենայի արտադրությունը եվրոպական շուկայում գործարկվել Է 2013 թվականին Ժնևի 83-րդ ավտոսալոնի մեկնարկից ի վեր, իսկ ամերիկյան շուկայում գործարկումը սկսվել է 2013 թվականի նոյեմբերի վերջին, Լոս Անջելեսի ավտոսալոնի ց հետո։
Alfa Romeo 4C Spider
Alfa Romeo 4C Spider– փոքր երկտեղանոց ռոդսթեր։
Alfa Romeo Giulia
Alfa Romeo Stelvio
Alfa Romeo Stelvio– կոմպակտ կրոսսովեր։ Ներկայացվել է 2016 թվականին։