Արյան_ընդհանուր_հետազոտություն
Ընթացակարգ
Թեստերը կարող են կատարվել ձեռքով, երբ ավտոմատացված սարքավորումները մատչելի չեն, կամ երբ վերլուծիչի արդյունքները ցույց են տալիս հետագա ուսումնասիրության անհրաժեշտություն : Ավտոմատ արդյունքները 10-25% դեպքերում  նշվում են ձեռքի արյան քսուքի վերլուծության համար, ինչը կարող է պայմանավորված լինել բջիջների աննորմալ պոպուլյացիայով, որը վերլուծիչը չի կարող ճիշտ կարդալ, անալիզատորի կողմից առաջացած ներքին դրոշները, որոնք առաջարկում են արդյունքներ, կարող են լինել անճիշտ կամ թվային արդյունքներ, սահմանված շեմերից այն կողմ ։ Այս խնդիրները քննելու համար արյունը քսում են մանրադիտակի սահիկին, ներկում Ռոմանովսկու ներկով և մանրադիտակի տակ զննում ։ Արյան կարմիր և սպիտակ բջիջների և թրոմբոցիտների տեսքը գնահատվում է, իսկ առկայության դեպքում `որակվում են որպես շեղումներ ։ Էրիտրոցիտների արտաքին տեսքի փոփոխությունները կարող են մեծ ախտորոշիչ նշանակություն ունենալ. Օրինակ, մանգաղ բջիջների առկայությունը ցույց է տալիս մանգաղ բջիջների անեմիա, և մեծ թվով մասնատված էրիտրեցիտներ (շիստոցիտներ) պահանջում են հրատապ հետազոտություն, քանի որ հեմոլիտիկ անեմիան կարող է ցույց տալ միկրոանգիոպաթիա ։ Որոշ բորբոքային իրավիճակներում և պարապրոտեինային հիվանդություններում, ինչպիսին է բազմակի միելոման, արյան մեջ սպիտակուցի բարձր պարունակությունը կարող է հանգեցնել էրիտրոցիտների իրար վրա հավաքմանը, որը կոչվում է ռուլո ։ Որոշ մակաբուծային հիվանդություններ, ինչպիսիք են մալարիան և բաբեզիոզը, կարող են հայտնաբերվել արյան քսուքի մեջ պաթոգեններ հայտնաբերելու միջոցով, և թրոմբոցիտների քանակը կարելի է գնահատել արյան քսուկից, ինչը օգտակար է, եթե թրոմբոցիտների ավտոմատ քանակը սխալ  է ։ Լեյկոցիտների դիֆերենցիալ վերլուծություն կատարելու համար մանրադիտակը հաշվում է 100 բջիջ արյան քսուքի մեջ և դասակարգում դրանք ըստ դրանց արտաքին տեսքի. երբեմն հաշվվում է մինչև 200 բջիջ ։ Սա տալիս է յուրաքանչյուր տեսակի լեյկոցիտի տոկոսը, և բազմապատկելով այս տոկոսը լեյկոցիտների ընդհանուր քանակի վրա, կարելի է ստանալ յուրաքանչյուր տեսակի լեյկոցիտի բացարձակ թիվը ։ Մանուալ հաշվարկը հակված է նմուշառման սխալներին, քանի որ շատ քիչ բջիջներ են հաշվարկվում ավտոմատ վերլուծության համեմատ, բայց այն կարող է հայտնաբերել ոչ նորմալ բջիջներ, որոնք անալիզատորները չեն կարող, ինչպիսիք են լեյկոցիտների մանրադիտակային հետազոտությունից սուր լեյկոզում հայտնաբերված պայթյունային բջիջները ։ Կլինիկական նշանակալի նշաններ, ինչպիսիք են թունավոր հատիկավորումը և վակուոլացումը, կարող են հայտնաբերվել նաև լեյկոցիտների մանրադիտակային հետազոտությամբ ։ Հեմատոկրիտը կարելի է ոչ ավտոմատ կերպով որոշել՝ մազանոթային խողովակը արյունով լցնելով, ցենտրիֆուգացնելով և էրիտրոցիտներից կազմված արյան տոկոսը չափելով։ Սա օգտակար է որոշ իրավիճակներում, որոնք կարող են հանգեցնել հեմատոկրիտի ինքնաբերաբար սխալ որոշման, ինչպիսիք են պոլիցիտեմիան (էրիտրոցիտների շատ բարձր քանակ) կամ ծանր լեյկոցիտոզը (լեյկոցիտների շատ բարձր քանակը, որը խանգարում է էրիտրոցիտների չափումներին՝ առաջացնելով լեյկոցիտներ) ) արյան բջիջները պետք է համարել էրիտրոցիտներ) ։ Էրիթրոցիտները, լեյկոցիտներն ու  թրոմբոցիտները կարելի է հաշվել հեմոցիտոմետրով, մանրադիտակի սլայդով, որն ունի խցիկ` արյան նոսրացված  հատուկ ծավալով։ Հեմոցիտոմետրի խցիկը հագեցած է տրամաչափված ցանցով `բջիջների հաշվարկը հեշտացնելու համար։ Ցանցի վրա տեսանելի բջիջները հաշվվում և բաժանվում են վերլուծվող արյան ծավալի, որը որոշվում է ցանցում հաշվարկված քառակուսիների քանակով `նմուշում բջիջների կոնցենտրացիան ստանալու համար ։ Բջիջների ոչ ավտոմատ կերպով հաշվումը աշխատատար է և անճիշտ `համեմատած ավտոմատ մեթոդների հետ, ուստի դրանք հազվադեպ են օգտագործվում, բացառությամբ լաբորատորիաների, որոնք չունեն ավտոմատ անալիզատորներ : Լեյկոցիտների հաշվարկման համար նմուշը նոսրացվում է `օգտագործելով էրիթրոցիտների լիզացման միացություն, ինչպիսիք են ամոնիումի օքսալատը, քացախաթթուն կամ աղաթթուն : Երբեմն լուծիչին ավելացվում է ներկ, որն ազատում է լեյկոցիտների միջուկները, ինչը հեշտացնում է դրանց նույնացումը:Թրոմբոցիտների մանուալ հաշվարկը կատարվում է նույն կերպ, չնայած որոշ մեթոդներ էրիտրոցիտները թողնում են անձեռնմխելի։ Ֆազային հակադրություն մանրադիտակի օգտագործումը, այլ ոչ թե լուսային մանրադիտակը, կարող է հեշտացնել թրոմբոցիտների նույնացումը ։ Էրիթրոցիտների մանուալ հաշվարկը հազվադեպ է արվում, քանի որ դրանք անճիշտ են և էրիթրոցիտները գնահատելու համար մատչելի են այլ մեթոդներ, ինչպիսիք են հեմոգլոբինոմետրիան և ձեռքի հեմատոկրիտը։ բայց անհրաժեշտության դեպքում, էրիթրոցիտների քանակը կարելի է հաշվել արյան աղային լուծույթի մեջ ։