cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քլեո Վիրջինիա Էնդրյուս
Կենսագրություն
« Ես կարծում եմ, որ պատմում եմ հիանալի պատմություն։ Եվ ես շատ հեռու չեմ գնում նկարագրական նյութից»,- բացատրում էր  «Վախերի դեմքերը»  Faces of Fear  գրքում 1985 թվականին։ « Երբ ես գիրք եմ կարդում,այն պետք է հետաքրքրություն առաջացնի, թե ինչ է կատարվելու հաջորդիվ,եթե ոչ՝ ուրեմն ես այն  վայր եմ դնում և չեմ կարդում։ Այնպես որ, չեմ  պատրաստվում որևէ մեկին թույլ տալ, որ իմ գրքերից որևէ մեկը կիսատ թողնի ու չկարդա։ Իմ նյութերը շատ արագ են ընթերցվում:1983-ին Թվայլայթ ամսագրին տրված հարցազրույցում Էնդրյուսը   քննադատների արձագանքը  իր աշխատանքների մասին հարցին նա պատասխանել է. «Ինձ համար միևնույն է, թե ինչ են ասում քննադատները։ Ես սովոր էի, մինչև որ պարզեցի, որ քննադատների մեծ մասը պոտենցիալ գրողներ են, ովքեր պարզապես նախանձում են, որովհետև իմ աշխատանքները հրապարակվում են, իսկ նրանցը՝ ոչ։ Ես նաև  չեմ կարծում,որ որևէ մեկին էլ է հետաքրքիր, թե ինչ են ասում նրանք։  Ոչ էլ նրանք պետք է անհանգստանան» ։
Էնդրյուսը մահացել է կրծքագեղձի քաղցկեղից 1986 թվականին դեկտեմբերի 19-ին Վիրջինիա նահանգի Վիրջինիա Բիչ քաղաքում : Նրա մահից հետո Էնդրյուսի ընտանիքը վարձում է  գրպանային գրող Էնդրյու Նայդերմանին ավարտելու այն ձեռագրերը,որոնք կիսատ էին մնացել։ Նա պետք է ավարտեր հաջորդ երկու վեպերը «Ստվերների պարտեզը» և « Ընկած սրտերը », որոնք շուտով հրատարակվեցին։ Այս երկու վեպերը համարվում են վերջինները, որոնք կրում են Վ. Ք. Էնդրյուս անունը և գրեթե ամբողջությամբ գրված են նրա կողմից։
«Դոլանգենջեր» շարքը The Dollanganger series
Էնդրյուսի վեպերի առաջին շարքը տպագրվել է 1979 -ի և  1986-ի միջև։
«Քաստիլ» շարքը The Casteel series
5 վեպերից կազմված շարքը,որը հրատարակվել է 1985-ի և 1990-ի միջև։ Միայն առաջին երկուսն են հայտնվել նրա մահից առաջ։ Այս շարքը հետևում է  Արևմտյան Վիրջինիայի ընտանիքի անհանգիստ կյանքին։ Շարքը սկսվում է  մի երիտասարդ աղջկա պատմությունից, ում մայրը մահացել էր ծննդաբերության ժամանակ և ուներ սեր/ատելություն  հարաբերություն իր հոր հետ, չորրորդը   Հեվնի դուստր Անիի մասին է, շարքը ավարտվում է 5-րդ վերջին վեպով, որի գլխավոր հերոսը   Լին է՝  իր մայրը։
«Քատլեր» շարքը The Cutler series
Այս շարքը ամբողջովին գրվել է Նայդերմանի կողմից։ Այն ընդգրկում է Քատլեր ընտանիքի գրեթե 80 ամյա պատմությունը։ Առաջին երեք գրքերը պատմում են գլխավոր հերոսուհու ՝ Դոնի, մանկությունից մինչև ամուսնություն և հետագա վերադարձը  Քատլերների տուն։  Չորրորդ գրքի   գլխավոր հերոսուհին Դոնի դուստր Քրիստին է։ Այս շարքի վերջին գիրքը Դոնի խորթ տատիկ Լիլիանի մասին է։
«Լենդրի» շարքը The Landry series
Այս վեպերի շարքը Լենդրի ընտանիքի մասին է։ Ռուբին, Լենդրին, նրա դուստր Փըրլը և Ռուբիի մայր Գաբրիելը։ Վեպերը, որոնց գործողությունը տեղի է ունենում Լուիզիանայի ծոցում, հրապարակվել են 1994-1996թթ։
«Լոգան» շարքը The Logan series
Էնդրյու Նայդերմանի այս շարքը Արևմտյան Վիրջինիայից Մելոդի Լոգանի մասին է ,ով  օգնում է իր հարազատներին լուծել այն խնդիրները, որոնք նրանք կնախընտրեին թաքցնել։  Մելոդին առաջին երեք գրքերի գլխավոր հերոսուհին է։ Չորրորդ գիրքը  պատմում է Մելոդիի զարմուհու՝ Լաուրայի մասին,  ով մահացել էր նախքան առաջին գրքի գործողությունները։  Հինգերորդ գիրքը  հանդես է գալիս, որպես նախապատմություն,  Մելոդիի մեծ մորաքույր Օլիվիայի՝ գլխավոր հերոսուհու մասնակցությամբ։
«Որբերը» շարքը The Orphans series
Էնդրյու Նայդերմանի որբերի շարքը պատմում է չորս պատանի որբերի մասին, ովքեր ուղարկվել էին  Լեյքվուդ Հաուս՝ խնամատար տուն:
«Դաշտային ծաղիկները» շարքը The Wildflowers series
Էնդրյու Նեիդերմանի "դաշտային ծաղիկներ" շարքը պատմում է մի խումբ աղջիկների մասին, որոնք խմբակային թերապիա են անցնում դատարանի որոշմամբ, և այն մասին, թե ինչու են նրանց հրամայել մասնակցել դրան։ Առաջին չորսը թերապիայի սեանսների նախապատմությունն է իսկ վերջինը պատմում է, թե ինչ է տեղի ունեցել, հետո։ Վեցերորդ գիրքը շարքի առաջին չորս պատմությունների հավաքածուն է։
The Shooting Stars series
«Ընկնող աստղերի» շարքը պատմում է  չորս  տարբեր ծագումով, դաստիարակությամբ և տաղանդով աղջիկների մասին։ Առաջին չորս գրքերից յուրաքնչյուրի գլխավոր հերոսները չորս աղջիկներն են։ Սինամոնը դերասանուհի է ով գործ ունի իր իշխող տատիկի հետ, Այսին վոկալիստ  է, որի մայրը կցանկանար երբեք դուստր չունենալ, պարուհի Վարդը,  ով գործ ունի  հոր ինքնասպանության հետևանքների հետ և ջութակահարուհի Հանին, որի պապը ամեն ինչում մեղք է տեսնում։ Վերջին գիրքը Հանիի տեսանկյունից պատմող գիրքն է, որտեղ չորս աղջիկներ հանդիպում են Նյու Յորքի Սենեցկու արվեստի դպրոցում, որտեղ նրանք փորձում են բացահայտել իրենց ուսուցչի ՝ Մադամ Սենեցկիի գաղտնիքները։
«դը Բիրս» շարքը The DeBeers series
Էնդրյու Նայդերմանի դըԲիրների ընտանիքի շարքը Ուիլոու դըԲիրսի մասին է,ով հոր օրագրից տեղեկացել է,որ իր իսկական մայրը իր հայրիկի հիվանդն է եղել։ Առաջին երկու գրքերը ընդգրկում են իր մոր և խորթ եղբոր հանդիպման պատմությունը Ֆլորիդայում, իր ամուսնության մասին,որը տհաճ ավարտ է ունենում  և դստեր Հաննայի ծնունդը ,ով երրորդ գրքի գլխավոր հերոսուհին է։ Չորրորդ գիրքը  Գրեյսի՝ Ուիլոուի մոր, նախապատմությունն է  և ինչը ստիպեց նրան ընկնել հիվանդանոց։  Հինգերորդ և վեցերորդ գրքերը ներկայացվում են Ուիլոուի հոր տեսանկյունից և պատմում է Գրեյսի հետ հանդիպման և իրենց դստեր ծննդյան մասին։ ԴըԲիրսի  շարքի որոշ վեպեր նամակներ են պարունակում Վ. Էնդրյուսի այլ վեպերի կերպարներից, ինչպիսիք են Ռուբի Լենդրին և Էննի Սթոունուոլը։
«Կոտրված թևերը» շարքը The Broken Wings series
Էնդրյու Նեիդերմանի Կոտրված թևը շարքը պատմում է երեք անչափահաս հանցագործների ՝ Ռոբին Թեյլորի, Թիլ Սոմերսեի և Ֆիբի Էլդերի մասին, որոնք գործում են տարբեր պատճառներով։ Նրանց ուղարկում են   դոկտոր Ֆորմանի աղջիկների դպրոց, որը ղեկավարում է դաժան դոկտոր Ֆորմանը, հարավ-արևմուտքի մեկուսացված մասում։
«Երկվորյակները» շարքը The Gemini series
Երկվորյակների շարքը մի երիտասարդ աղջկա՝Սելեստայի մասին է, որին Նոր դարի մոռելանդ մայրը ստիպում է  ճանաչել իր մահացած երկվորյակ եղբոր ՝Նոուբլայի ինքնությունը։ Սելեստայի պատմությունը ներկայացվում է առաջին երկու գրքերում։ Երրորդ գիրքը ՝  պատմում է Սելեստայի դստեր ՝ փոքրիկ Սելեստայի մասին։
«Ստվերները» շարքը The Shadows series
Ստվերների շարքը պատմում է Էյփրիլ Թեյլոր անունով կարճահասակ, ոչ այնքան տաղանդավոր կամ հայտնի և գեր դեռահաս աղջկա  մասին։  Առաջին գիրքը նվիրված է իր ատլետիկ  ավագ քրոջ ՝ Բրենդայի հետ հարաբերություններին և նրանց ծնողների մահվանը։ Երկրորդ գիրքը պատմում է Կալիֆորնիայում   Էյպրիլի արկածների մասին  խնամատար ընտանիք տեղափոխվելուց հետո։
«Գաղտնիքները» շարքը The Secrets series
Ըստ Նայդերմանի այս շարքը կհետևի փոքրիկ քաղաքից երկու աղջիկների պատմությանը, սպանության և  ձեղնահարկին, որը կզարգացնեն և կվերածեն ինչ-որ յուրահատուկ բանի։  Նայդերմանը բացատրում է,որ  այդ երկու գրքերն էլ  ոգեշնչված են իրական պատմությունից։
The Girls of Spindrift Series
Սա «Դառը քաղցր երազներ» շարքից Bittersweet Dreams հատված է հրատարակված էլ. գրքի ձևով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գոթական գրականություն Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
168 (թիվ)
168 (հարյուր վաթսունութ), բնական թիվ, որը գտնվում է 167-ի և 169-ի միջև։
Կուրցևո (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Կուրցևո (Курцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Հենրի Ջոն վան Լեննեփ
Հենրի Ջոն վան Լեննեփ (Henry John Van Lennep, ), ամերիկացի նշանավոր միսիոներ, գրող, մանկավարժ, նկարիչ, օրիենտալիզմի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Հենրի Ջոն վան Լեննեփը ծնվել է 1815 թվականին Զմյուռնիա քաղաքում։ 1830 թվականին նա մեկնում է Միացյալ Նահանգներ՝ կրթություն ստանալու համար։ Նա պատրասվում էր ընդունվել Mound Pleasant ինստիտուտին կից Ամհերստի քոլեջը և Հարտֆորդի հանրային դպրոցը։ 1837 թվականին Ամհերստի քոլեջն ավարտելուց հետո նա մեկ տարի մասնակցեց Անդովերի աստվածաբանական սեմինարիայի դասընթացներին:1839 թվականին վան Լեննեփը նշանակվեց համալսարանական խորհրդի անդամ։ Հաջորդ տարվանից նա սկսում է ծառայել որպես Ամերիկյան խորհրդի հանձնակատարների Արտասահմանյան առաքելության միսիոներ՝ մեկնելով Զմյուռնիա։ Իր առաքելությամբ նա եղավ Զմյուռնիայում (1840-1844 թվականներին և 1863-1869 թվականներին), Կոստանդնուպոլսում (1844-1854) և Թոքատում (1854-1856)։ Վան Լեննեփը այս ողջ ընթացքում նաև շրջագայել է Արևմտյան Ասիայում և Եգիպտոսում։ 1869 թվականին կատարակտի պատճառով կորցնելով տեսողությունը, վան Լեննեփը վերադառնում է Միացյալ Նահանգներ։ Այս ընթացքում նա դասավանդել է Ինգհեմի համալսարանում՝ որպես բնական գիտությունների ու լեզուների պրոֆեսոր։
Վան Լեննեփը տիրապետում էր մի շարք լեզուների ու հմուտ նկարիչ էր և իր ճամփորդության ընթացքում նկատած տպավորիչ տեսարանները թղթի վրա պատկերում էր մատիտով, գրիչով ու թանաքով։ Նրա նկարներից շատերը հայտնվել են հրատարակված ստեղծագործությունների շարքում՝ ընդգրկվելով Արևելյան ժողովածուի մեջ. «Քսան յուղանկար՝ բացատրական և նկարագրական տեղեկություններով Թուրքիայի ժողովուրդների և տեսարանների վերաբերյալ» (1862 թ.), «Ճանապարհորդություն Փոքր Ասիայի քիչ հայտնի հատվածով՝ աստվածաշնչյան գրերի համադրությամբ և հնագիտական հետազոտությունների նկարագրություններով» (1870 թ.), «Բիբլիական երկրներ. դրանց ժամանակակից տարազները՝ պատկերազարդումներով և ծանոթագրություններով» (1875 թ.):
Վան Լեննեփն ամուսնացել է երեք անգամ՝ Էմմա Բլիսի (1839-1840 թթ.), Մերի Հոուսի (1843-1844 թթ.) և Էմիլի Էնն Բըրդի հետ (1850 թվականից)։ Ուներ վեց զավակ։ Վան Լեննեփը մահացել է 1889 թվականին Մասաչուսեթսի Գրիթ Բարինգթոն քաղաքում։
Վան Լեննեփի՝ հայկական թեմաներով նկարները
Հենրի Ջոն վան Լեննեփը Օսմանյան կայսրությունում կատարելով իր առաքելությունը, ինչպես տեսանք, շրջագայել է Փոքր Ասիայով և «Բիբլիական երկրներով», այսինքն եղել է նաև թուրքահպատակ Հայաստանի բնակավայրերում, ծանոթացել հայերի կենցաղին, ավանդույթներին ու տարազային՝ այդ ամենը նկարելով և հետագայում ներկայացնելով ամերիկացի և առհասարակ՝ Արևմուտքի ժողովուրդներին։ Հայկական թեմաներով նրա նկարներից հայտնի են «Հայ հարսնացուն», «Հայուհին տանը», «Հայ գեղջկուհին», «Հայ տիկինը տանը», «Հայ և թուրք կանայք արտասահմանում» աշխատանքները, որտեղ մանրամասնորեն ներկայացված են հայկական կանացի տարազները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի միսիոներներ
Ելիզավետա Դանիելյան
Ելիզավետա Ռեմիկի Դանիելյան (ծնվ. 24 ապրիլի 1964 թ., Երևան), հայ իրավաբան, Հայաստանի վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատի դատավոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Անիպեմզա ավանում ծնվածներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վճռաբեկ դատարանի դատավորներ Կատեգորիա:Մխիթար Գոշի մեդալակիրներ
Պոդլոզիևկա (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)
Պոդլոզիևկա (Підлозіївка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլոզիևկա գյուղում բնակվում էր 598 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալոյզիա Շտեբի
Ալոյզիա Շտեբի (Alojzija Štebi, ), սլովենացի ֆեմինիստ, մանկավարժ և քաղաքական գործիչ։ Իր կարիերան սկսելով որպես ուսուցիչ՝ Ստեբին սկսել է պայքարել կանանց իրավունքների համար, իսկ հետո անցել է քաղաքականության ու լրագրության։ Անդրադառնալով քաղաքացիական, քաղաքական և սոցիալական իրավահավասարության բացակայությանը՝ նա օգտագործել է իր գրական և քաղաքական դիրքերը՝ հավասար հասարակություն կառուցելու համար։ Չնայած նա աջակցել է միավորված Հարավսլավիային, նա զգուշությամբ է վերաբերվել տարբեր պետությունների ունեցած իրավունքների կորստին, եթե նրանք միանային։ Նա հիմնադրել է սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների Թագավորության ֆեմինիստական դաշինքը՝ նորաստեղծ պետությունում միավորելու կանանց և պաշտպանելու հավասար վարձատրությունը, քաղաքացիական ամուսնությունը, երեխաների պաշտպանությունը և աշխատողների սոցիալական պաշտպանության համակարգը։
Վաղ մանկություն
Ալոյզիա Շտեբին ծնվել է 1883 թվականի մարտի 24-ին Լյուբլյանայում, որն այդ ժամանակ Ավստրո-Հունգարիայի մի մասն էր, Մարիայի (ի ծնե՝ Կունստել) և Անտոն Շտեբիի ընտանիքում։ Նա հայտնի էր որպես «գդալ»։ Շտեբին հաճախել է աղջիկների տարրական և ավագ դպրոցներ, նախքան 1899 թվականին մանկավարժական ֆակուլտետ ընդունվելը։ 1903 թվականին ավարտել է Լյուբլյանայի սովորական դպրոցը։
Կարիերա
Ուսումն ավարտելուց հետո Շտեբին անմիջապես գնացել է աշխատելու Թայնիում՝ Կարինթիայում, որպես փոխարինող ուսուցիչ։ Հաջորդ տարի նա սկսել է աշխատել որպես լրիվ դրույքով ուսուցիչ Տրժիչում, իսկ 1911 թվականին նա սկսել է գրել կանանց խնդիրների մասին։ 1912 թվականին նա արդեն գրում էր սոցիալիստական «Զարյա» («Լուսաբաց») թերթի համար։ Միաժամանակ նա սկսել է խմբագրել ծխախոտային արդյունաբերության աշխատողների ավստրիական արհմիության սլովենացի անդամների «Տոբաշնի դելավեկ» («Ծխախոտի աշխատող») թերթը։ 1913 թվականին Շտեբին ընտրվել է Կարնիոլանի նահանգային ժողովում՝ ներկայացնելով Հարավսլավական Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը և սկսել է ելույթ ունենալ տարածաշրջանի ժողովներում։ Նրա ձախ գործունեությունն ու գաղափարախոսությունը բախվել են դպրոցական իշխանությունների հետ, ինչը 1914 թվականին հանգեցրել է նրա հրաժարականին։ Նա շարունակել է գրել և խմբագրել, այդ թվում՝ 1915 թվականին դառնալով կանանց սոցիալիստական թերթի՝ «Ժենսկի լիստ» («Կանանց թերթ») -ի խմբագիր, 1917 թվականին սոցիալ-դեմոկրատների «Նապրի» («Առաջ») օրաթերթի գլխավոր խմբագիր և 1918 թվականին «Դեմոկրացիյա» («Ժողովրդավարություն») թերթի գլխավոր խմբագիր։
1917 թվականին Շտեբին, ով աջակցել է հարավսլավական պետության ստեղծմանը, այլ կին սոցիալ-դեմոկրատների հետ միասին հիմնադրել է սլովենական սոցիալական ընկերությունը (Slovenska socialna matica), հույս ունենալով պաշտպանել կանանց և երեխաների իրավունքները ենթադրյալ նոր պետությունում։ Նա վախեցել է, որ սերբական ոճով քաղաքացիական օրենսգրքի ընդունումը կխախտեր սլովենացի կանանց քաղաքացիական իրավունքները և պահանջել է փոփոխություններ, որոնք կպաշտպանեին միավորված Հարավսլավիայի պետությունում տարբեր մշակույթներ ներկայացնող կանանց։ 1918 թվականին նա հրատարակել է կարևոր հոդված՝ «Դեմոկրատիզեմ ին ժենստվո» («Ժողովրդավարություն և կանացիություն»)՝ ուրվագծելով կանանց կրթության հնարավորությունների բարելավման, կանանց ընտրական իրավունքի տրամադրման և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության ծրագիր։ Հավատալով, որ կանայք պետք է հավասար հասանելիություն ունենան քաղաքացիական, սոցիալական և քաղաքական իրավունքներին, Շտեբին կարծում էր, որ կանայք և տղամարդիկ ունեն տարբեր հմտություններ։ Նա ասել է, որ եթե կանայք օգտագործեին իրենց մայրական բնազդները, նրանք կարող էին արդյունավետորեն նպաստել սոցիալական փոփոխություններին՝ ամրապնդելով սոցիալական բարոյականությունը և ստեղծելով ավելի քիչ մասնատված հասարակություն։ Նույն թվականին նա սկսել է աշխատել սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների թագավորության ազգային կառավարությունում՝ որպես Լյուբլյանայի երիտասարդության բարեկեցության վարչության տեսուչ։ Դա լինելու էր այն մի քանի կառավարական պաշտոններից առաջինը, որը Շտեբին զբաղեցրել է սոցիալական ապահովության և քաղաքականության մեջ, նախքան իր քաղաքական հայացքների պատճառով 1927 թվականին կառավարությունից դուրս մղվելը։
Շտեբին 1919-1923 թվականներին եղել է սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների թագավորության կանանց ազգային ասոցիացիայի անդամ, սակայն լքել է կազմակերպությունը նրա անարդյունավետության պատճառով։ Նույն թվականին նա հիմնել է սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների թագավորության ֆեմինիստական դաշինքը, որը 1926 թվականին վերանվանվել է Հարավսլավիայի կանանց շարժումների միություն (ՀԿՇՄ, Aliansa ženskih pokretov Jugoslavije (AZPJ)): Մինչև 1927 թվականը Շտեբին ծառայել է որպես կազմակերպության նախագահ, որի նպատակն էր ապահովել կանանց քաղաքացիական, քաղաքական և սոցիալական հավասարությունը։ Կազմակերպությունը տարածվել է ամբողջ երկրում և ծառայել է որպես իրենց տարբեր մշակույթները համատեղելու միջոց՝ հանուն ընդհանուր գործի։ Նա սոցիալիզմը տեսել է որպես կանանց նկատմամբ հասարակության վերաբերմունքը վերակազմակերպելու միջոց, և շատ է կարդացել, այդ թվում՝ Ավգուստ Բեբելի, Ֆրիդրիխ Էնգելսի, Էլեն Քեյի, Ռոզա Լյուքսեմբուրգի, Կառլ Մարքսի և Թոմաշ Գարիգ Մասարիկի ստեղծագործությունները։ Այս ընթացքում նա մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային կանանց խմբերի և գիտաժողովների, ինչպիսիք են 1923 թվականին Կանանց ընտրական իրավունքի միջազգային միության (ԿԸԻՄՄ) Հռոմի Կոնգրես, 1925 թվականին Բելգրադում կայացած Կանանց փոքր անտանտի համաժողովը (ԿՓԱ), 1925 թվականի Կանանց միջազգային խորհրդի (ԿՄԽ) հանդիպումը Վաշինգտոնում, 1926 թվականի Պրահայի Կանանց համաժողովը, 1929 թվականի Բեռլինի ԿԸԻՄՄ -ի կոնգրեսը, 1934 թվականի Փարիզի ԿՄ խորհուրդը և 1936 թվականի Դուբրովնիկի ԿՄ խորհուրդը։
1927 թվականին Բելգրադ տեղափոխվելուց հետո Շտեբին սկսել է խմբագրել ՀԿՇՄ -ի «Ժենսկի պոկրետ» («Կանանց շարժում») ամսագիրը, որը նա խմբագրել է մինչև 1938 թվականը։ Ամսագիրը հրատարակվել է սլովեներեն, խորվաթերեն և սերբերեն լեզուներով։ Նա հրատարակել է երկու բրոշյուր, որոնք թարգմանվել են ֆրանսերեն՝ միջազգային լսարանին Հարավսլավիայի կանանց շարժումը բացատրելու համար՝ «Հարավսլավիայի կանանց աշխատանքը» (Le travail des féministes Yugoslaves) (1931) և «Կանանց համայնքների գործունեությունը Հարավսլավիայում» (L’activité des sociétés feminines en Yugosloavie) (1936): Շտեբին աշխատանքի է ընդունվել 1933 թվականին՝ որպես սոցիալական քաղաքականության և ազգային առողջապահության նախարարության քարտուղարի օգնական։ Այս դերում նա դարձել է եվգենիկայի ջատագով՝ հիմնված նորվեգական մոդելի վրա, որը կենտրոնանում էր ընտանիքի պլանավորման սոցիալական անհրաժեշտության վրա, այլ ոչ թե անցանկալի դեմքերի դեմ պայքարի հանրային քաղաքականության վրա։ Շտեբին նաև պնդել է, որ միջոցներ ձեռնարկվեն՝ ապահովելու տղամարդկանց և կանանց հավասարությունը տնային, անձնական և քաղաքական ոլորտներում։ Բացի ընտրական օրենսդրությունից, նա պաշտպանել է քաղաքացիական ամուսնությունը, երեխաների հավասար խնամակալությունը և ապօրինի սերունդների ճանաչումը։ Նա հավատում էր հավասար սեփականության օրենքներին, որոնք նախատեսել են հավասար ժառանգություն, բայց նաև տեսել է, որ սեփականության իրավունքի վերանայումը կարող է օգտագործվել սոցիալական և քաղաքական դերերը վերանայելու համար։ Ինչ վերաբերում է տնտեսությանը, Շտեբին առաջարկել է, որ տնային աշխատանքը գնահատվի որպես վճարովի աշխատանք, որ քաղաքացիական ծառայողներին վճարվի հավասար աշխատավարձ, և որ ապահովագրությունը պետք է տարածվի երկու սեռերի դժբախտ պատահարների, մահվան, հիվանդությունների, վնասվածքների ու ծերության վրա։ Նա նաև առաջարկել է կանանց թույլ տալ աշխատանքի տեսուչների պաշտոններ զբաղեցնել՝ սոցիալական ապահովության և առողջապահության շահերից ելնելով վերահսկողություն իրականացնելու համար։ Շտեբին դեմ էր երեխաների աշխատանքին և աշխատողների շահագործմանը
1940 թվականին Շտեբին վերադարձել է Լյուբլյանա և վատառողջ լինելու պատճառով տեղափոխվել է իր եղբոր՝ Անտոն Շտեբիի (sl) և նրա կնոջ՝ Կիրիլայի (Cirila) (sl)՝ կանանց իրավունքների շարժման ակտիվիստի մոտ։ 1941 թվականին ընտանիքը միացել է սլովենացի պարտիզաններին՝ որպես համագործակցողներ, ինչը հանգեցրել է նացիստների կողմից նրա եղբոր սպանությանը, իսկ նրա հարսը արտաքսվել ու հաջորդ տարի մահացել է Օսվենցիմում։ Երբ պատերազմն ավարտվել է, Շտեբին վերադարձել է պետական աշխատանքի՝ նորաստեղծ Սլովենիայի Ժողովրդական Հանրապետությունում։ Նա աշխատել է կրթության և մարդկային ռեսուրսների բարելավման վարչությունում՝ 1947 թվականին դառնալով բաժնի պետ։ Հաջորդ տարի նա նշանակվել է վարչական խորհրդի աշխատակազմի ղեկավար։ Երկու տարի անց Շտեբին աշխատանքի նախարարությունից տեղափոխվել է կրթության նախարարություն և որոշ ժամանակ աշխատել է արհեստագործական դպրոցների բաժնում՝ նախքան 1950 թվականին թոշակի անցնելը։ 1950-1956 թվականներին նա պայմանագրային առաջադրանքներ է կատարել կրթության նախարարությունում։
Մահ և ժառանգություն
Շտեբին մահացել է 1956 թվականի օգոստոսի 9-ին Լյուբլյանայում։ Նրա մահվան պահին կոմունիստական ռեժիմը հակակրանքով է վերաբերվել Շտեբիի ներդրմանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Ֆամիլյար
Ֆամիլյար՝ (familiar, familier), կախարդական երկրային ոգի, որը, համաձայն միջնադարյան արևմտաեվրոպական հավատալիքների, ծառայել է վհուկներին, կախարդներին և կախարդանքի այլ կիրառողների ։
Ֆամիլյարները հիշատակվում են Շեքսպիրի «Մակբեթում» և այլ հայտնի գրական ստեղծագործություններում։ Նրանց մեծամասնության մեջ ֆամիլյարները ներկայանում եմ կատվի (հատկապես սև), բվի, շան և հաճախ գորտի կամ դոդոշի կերպարով։ Որոշ ֆամիլյարներ հազվադեպ ներկայանում են կենդանաբանության հետ ուղիղ կապ չունեցող այլ կերպարներում։
Օրինակ՝ Անտոնի Պոգորոլսկու «Լաֆերտովյան կակաչուհի» (1825) պատմության մեջ պառավ կախարդուհու առջև «ամեն առավոտ երևում էր սև կատուն՝ փայլփլուն աչքերով և վեր բարձրացրած պոչով», ի դեպ «մյուսները նույնիսկ երդվում էին, որ սիրելի սև կատուն, որն ամեն օր պառավին ճանապարհում էր դարպասների մոտ և ամեն երեկո նրան դիմավորում էր, ոչ այլ ոք է, քան պիղծ ոգին»։ Մի անգամ զարմուհին «պատահական հայացք գցելով սև կատվի վրա՝ տեսավ, որ նրա վրա կար կանաչ համազգեստային սերթուկ, իսկ նախկին կլոր գլխի փոխարեն նրան մարդկային դեմք թվաց, որը, աչքերը լայն բացած, հայացքներ էր գցում նրա վրա»։
Կախարդության մեջ ֆամիլյարները հանդիսանում են կենդանի արարածներ, որի մեջ մոգը մասամբ պատկերել է իր հոգին, որպեսզի հնարավորություն ունենա իր վրա կախարդանք դնել առանց ոգին վնասելու (բացի այդ կան և այլ առավելություններ ֆամիլյարի անձնականում)։ Առանց ֆամիլյարի առկայության մոգը սեփական ցանկությունների համար կարող է օգտագործել միայն այն կախարդանքները, որոնք չեն փոփոխում մոգին, օրինակ, մոգը չի կարող բուժել իրեն առանց ֆամիլյարի, բայց կարող է կարող է օգտագործել այդ նույն կախարդանքը նույն բուժման համար։ Ֆամիլյար չի կարող լինել ավելի խելացի, ավելի զարգացած քան մոգը։
Հանրային մշակույթ
Մռայլ Էլֆեր (Dark Elf) - Ստվերների տիրակալ (Ստվերներ), Տաճարական Շիլիենը, Էլֆեր (Elf) Տարերի վարպետ (Տարբեր միաեղջյուրներ), Եվայի տաճարականը, նաև Թզուկ (Dwarf) - Մաեստրոյի դաս (կանչում է, տարատեսակ մեխանիկական մինյոնների, որոնք օգնում են նրան ճակատամարտում, վաճառքում, շրջափակումներում)
Մատենագրություն
•
Աթշա
Աթշա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում ։ Գտնվում էր Ֆարկին գյուղաքաղաքից 7 կմ հյուսիս-արևելք՝ սարահարթին։
Պատմություն
Բնակչության մեծ մասը զոհվել է 1915-1918 թվականների ջարդերի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, այգեգործություն և երկրագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Աթշան ուներ հայկական եկեղեցի, որը կառուցված էր 1290 թվականին։
Կրթություն
Գյուղն ուներ վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գարեգին Հովսեփյան (այլ կիրառումներ)
Գարեգին Հովսեփյան անունը կարող է վերաբերել.
616
Մահեր
Կատեգորիա:616 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Սերգեյ Միրզոյան
Սերգեյ Հրանտի Միրզոյան, հայ գրաֆիկ։
Կենսագրություն
1955 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը, ապա աշխատանքի անցել Լենինականի նկարչական դպրոցում։ 1960 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Գործերից են՝ «Երևանի ծայրամասը», «Աստղիկ Պետրոսյան», «Ռիմայի դիմանկարը», «Աշուն», «Ձմեռ», «Գետափ» ։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1925 ծնունդներ Կատեգորիա:2010 մահեր Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ
Ռաբանո
Ռաբանո (Rábano), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո դե Պենիաֆիել շրջանում։ Տարածքը կազմում է 27.75 կմ2։ Բնակչությունը՝ 208 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 66 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալյադոլիդ պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաստիլիա և Լեոնի բնակավայրեր
Ազաջուղ
Ազաջուղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։ Գտնվում էր Տեկոր գետից 14-15 կմ արևելք՝ Ախուրյան գետի աջ ափի մոտ։
XX դարի սկզբին ուներ 7 տուն քուրդ բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Լև Լեշչենկո
Լև Վալերիանովիչ Լեշչենկո (Лев Валерья́нович Ле́щенко, ), խորհրդային և ռուսական էստրադային երգիչ (բարիտոն), ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1983) ։ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի լիակատար ասպետ, Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակի (1978) և միջազգային մրցույթների դափնեկիր։
Հայտնի է նաև որպես երաժշտության ուսուցիչ, երգերի հեղինակ, պրոդյուսեր, կինոդերասան։
Վաղ տարիներ
Լև Լեշչենկոն ծնվել է 1942 թվականի փետրվարի 2-ին, Մոսկվայում։ Մանկությունն անցել է Սոկոլնիկիում՝ Սոկոլնիչեսկայա փողոցի 2-րդ տանը։ Հինգ տարեկան հասակում սկսել է հաճախել երկաթուղայինների մշակույթի տուն ։ Հետագայում ընտանիքը տեղափոխվել է Վոյկովսկի շրջան, որտեղ Լեշչենկոն հաճախել է թիվ 201 դպրոց ։ Հաճախել է պիոներների տան երգչախումբ, զբաղվել լողով, հաճախել գեղարվեստական խոսքի խմբակ և փողային նվագախումբ։ Երգչախմբի ղեկավարի պնդմամբ թողել է խմբակը և սովորել միայն երգեցողություն։ Ելույթներ է ունեցել դպրոցում, երգել Ուտյոսովի հանրահայտ երգերը ։ Լևի հայրը անընդհատ զբաղված է եղել զինվորական ծառայությամբ։ Լեշչենկոյի դաստիարակությամբ զբաղվել է նրա համհարզը՝ Անդրեյ Ֆիսենկոն։
Կյանքի ուղի
Դպրոցից հետո նա փորձեց ընդունվել թատերական բուհեր, բայց ապարդյուն։ 1959-1960 թվականներին աշխատել է Մեծ թատրոնում որպես բեմի բանվոր, 1960 թվականից մինչև 1961 թվականը՝ ճշգրիտ չափիչ սարքերի գործարանում, որպես հավաքող փականագործ։
1961 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ, ցանկացել է ծառայել որպես նավաստի, ինչպես ասել է զինկոմիսարիատում, բայց նրա հայրը ազդել է այդ ծրագրի վրա, որի միջամտության շնորհիվ Լեշչենկոն ուղարկվել է Գերմանիա՝ խորհրդային զինված ուժերի տանկային զորքերում ծառայելու։ Ծառայել է 62-րդ գվարդիական տանկային գնդում։ 1962 թվականի հունվարի 27-ին ստորաբաժանման հրամանատարությունը Լեշչենկոյին ուղարկել է 2-րդ գվարդիական տանկային բանակի երգի-պարի անսամբլ։ Համույթում նա երգել է քառյակում, վարել համերգներ և ասմունքել է՝ հանդես եկել մենահամերգով։ Բանակում նա սկսել է նախապատրաստվել թատերական ինստիտուտի քննություններին ։ Զինվորական կոչումը՝ պահեստազորի ավագ։
Բանակից հետո՝ 1964 թվականի սեպտեմբերին, Լևը կրկին փորձել է ընդունվել Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտ։ Քննություններն արդեն ավարտվել էին, բայց Լեշչենկոյին ընդունեցին ինստիտուտ, քանի որ նրանք ճանաչել էին խոստումնալից կատարողին։ Երկրորդ կուրսում ընդունվել է Օպերետա թատրոն՝ Թատերական արվեստի ինստիտուտի դասախոս, երգիչ և գլխավոր ռեժիսոր Գեորգի Անսիմովի հրավերով։
Գործունեությունը որպես արտիստ
Լեշչենկոն առաջին անգամ հանդես է եկել մեղավոր մարդու դերում «Օրփեոսը դժոխքում» ներկայացման մեջ, որտեղ նա արտասանել է ընդամենը երկու բառ՝ «Թողեք տաքանամ»։ Ըստ Լեշչենկոյի խոստովանության՝ ինքը սովորել է ժողովրդական դերասաններ Պոկրովսկու, Անսիմովի,Գոնչարովի, Զավադսկու, ռեժիսոր Էֆրոսի մոտ''' ։
1964 թվականից սկսել է աշխատել Օպերետի թատրոնի փորձնական խմբում։ Ամառային արձակուրդների ընթացքում Լեշչենկոն համերգային խմբերի հետ հյուրախաղերի է մեկնել  ԽՍՀՄ տարբեր քաղաքներ։
Կանայք
Երեխաներ երբեք չի ունեցել ։
Ստեղծագործական գործունեություն
1966 թվականին Լև Լեշչենկոն եղել է Մոսկվայի Օպերետի թատրոնի դերասան։ 1970 թվականի փետրվարի 13-ին երգիչը դարձել է ԽՍՀՄ պետական ռադիոհեռուստատեսության մեներգիչ-վոկալիստ, որտեղ կատարել է կամերային դասական գործեր, արիաներ օպերաներից, ռոմանսներ։ Ստեղծագործական ուղղության այդպիսի կտրուկ փոփոխությունը Լեշչենկոն բացատրում էր տարբեր ժանրերում իրեն փորձելու ցանկությամբ ։
1970 թվականին Մեծ թատրոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ՝ Գենադի Ռոժդեստվենսկու ղեկավարությամբ, նա հաջողությամբ կատարել է Ռոդիոն Շչեդրինի`«Լենինը ժողովրդի սրտում» օրատորիան։ Յուրի Սիլանտիևի ղեկավարությամբ էստրադային սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ կատարել է «Փողոցի երկայնքով բուքն է սուրում» ժողովրդական երգը և Յան Ֆրենկելի «Ռուսական դաշտ» ժամանակակից երգը։ Կատարել է նաև խորհրդային կոմպոզիտորների ռոմանսների երգերի ծրագիրը ։ Լեշչենկոյի առաջին հանդիսավարը եղել է Գենադի Խազանովը ։
1970 թվականի մարտին Լեշչենկոն դարձել է էստրադային արտիստների IV համամիութենական մրցույթի դափնեկիր (II մրցանակ)՝ Օսկար Ֆելցմանի երգերի բալլադների շարքի կատարման համար՝ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու («Գույների բալլադ» և այլն) բանաստեղծությունների հիման վրա՝ այդպիսով ամրապնդելով իր հեղինակությունը որպես հերոսական, քաղաքացիական թեմաներով երգիչ ։
1972 թվականին դարձել է Ոսկե Օրֆեոս մրցույթի դափնեկիր (Բուլղարիա)։ Նույն թվականին ստացել է առաջին մրցանակը Սոպոտում (Լեհաստան) երգի միջազգային փառատոնում՝ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու «Այն տղայի համար» բանաստեղծության հիման վրա Մարկ Ֆրադկինի գրած երգի համար, որը նա երգեց, ըստ կոմպոզիտորի, այնպես, որ իրենից առաջ ոչ ոք չէր երգել, «վառ, հուզական, գրավիչ և արտահայտիչ» ։ 1970-ական թվականներին երգչի ժողովրդականությունը շատ արագ աճեց, Լեշչենկոն ԽՍՀՄ-ում առաջատար երիտասարդ կատարողի համբավ է ձեռք բերել (որին նպաստեց նաև նրա մի շարք երգերի գաղափարական գունազարդումը), նա դարձել է երևելի, ճանաչված անձնավորություն խորհրդային  ռադիոյում և հեռուստատեսությունում, երկրի հիմնական համերգների մշտական մասնակիցն էր Կրեմլում և Օստանկինոյում, շատ էր շրջագայում Խորհրդային Միությունում և սոցիալիստական ճամբարի երկրներում, այցելում Կոմերիտմիության շինհրապարակներ Սիբիրում և Հեռավոր Արևելքում, անգամ ելույթ ունեցավ Ճապոնիայում։ Շուտով Լեշչենկոն արժանացել է Մոսկվայի կոմերիտմիության մրցանակի (1973) և Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակի (1978) ։ 1977 թվականին Լեշչենկոյին շնորհվել է ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչում։ 1970-ականների խորհրդանշական երգը և Լեշչենկոյի այցեքարտն է դարձել կոմպոզիտոր Դավիթ Թուխմանովի «Հաղթանակի օր» երգը, որը գրվել է Վլադիմիր Խարիտոնովի բանաստեղծության հիման վրա (1975)։ Երգը գրվել է Հայրենական մեծ պատերազմում տարած Հաղթանակի 30-ամյակի կապակցությամբ, առաջին անգամ Լեշչենկոն այն կատարել է 1975 թվականի նոյեմբերին՝ Ոստիկանության օրվան նվիրված համերգին, և երգը դարձել է հանրաճանաչ հենց նրա կատարմամբ։
Լեշչենկոյի խաղացանկում ավելի ու ավելի շատ երգեր են հայտնվել, որոնք հատուկ գրված են եղել նրա համար, այդ թվում՝ Ալեքսանդրա Պախմուտովայի բազմաթիվ երգեր։ 1978 թվականին առաջին անգամ նրա խանդավառ կատարմամբ հնչել է Նիկոլայ Դոբրոնրավովի բանաստեղծության հիման վրա գրված «Սեր, կոմերիտմիություն և գարուն» երգը։ Շատ երգեր միանգամից հիթեր են դարձել․ Եվգենի Եվտուշենկոյի բանաստեղծության հիման վրա Նիկիտա Բոգոսլավսկու գրած «Շնորհակալություն լռության համար», Յուրի Վիզբորի բանաստեղծության վրա Պավել Աեդինոցկու գրած «Ես քեզ սիրում եմ մայրաքաղաք» երգերը։ Դավիթ Թուխմանովի Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու բանաստեղծության հիման վրա գրված «Երկրի ձգողականություն», Անատոլի Պոպերեչնիի բանաստեղծության հիման վրա գրված «Սոխակների  պուրակ»,  Դոբրոնրավովի բանաստեղծության հիման վրա գրված Պախմուտովայի «Մենք չենք կարող առանց իրար ապրել», Միխայիլ Պլյացկովսկու բանաստեղծության հիման վրա գրված Վլադիմիր Շաինսկու «Մի լացիր, աղջիկ», Միխայիլ Ռյաբինինի բանաստեղծության հիման վրա գրված «Ծնողական տուն», Լեոնիդ Դերբենևի բանաստեղծության հիման վրա գրված Վյաչեսլավ Դոբրինինի «Հայրենի երկիր», Լարիսա Ռուբալսկայայի բանաստեղծության հիման վրա գրված Մարկ Մինկովի «Երիտասարդ էին և երջանիկ» և շատ այլ երգեր։ 1978 թվականից, մի քանի տարի, նա հեռուստատեսությամբ վարել է «Եկեք երգենք, ընկերներ» հաղորդումը ։
Մոսկվայի օլիմպիական խաղերի ավարտի կադրերը պատմության մեջ է մտել Ալեքսանդրա Պախմուտովայի «Ցտեսություն, Մոսկվա» երգի հնչյունների ներքո օլիմպիական արջի երկինք թռչելով։ «Լուժնիկի» մարզադաշտում ցուցադրվել է  հազարավոր հյուրերի և մարզիկների լացակումած դեմքերը։ Երգը կատարել են Լև Լեշչենկոն և Տատյանա Անցիֆերովան։
1981 թվականին Լեշչենկոն կազմակերպել և ղեկավարել է «Սպեկտր» վոկալ-գործիքային խումբը` Իգոր Դորոխովի ղեկավարությամբ ։
1980 թվականին Լեշչենկոն պարգևատրվել է ժողովուրդների բարեկամության շքանշանով, 1983 թվականին արժանացել է ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման։ 1989 թվականին պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։
1990 թվականին Լեշչենկոն ստեղծել և ղեկավարել է «Երաժշտական գործակալություն» էստրադային ներկայացումների թատրոնը (ռեժիսոր՝ ՌՍՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Է. Ռոզենհաուզ ), որին 1992 թվականին շնորհվել է պետական կարգավիճակ։ Այդ տարիների ընթացքում թատրոնի մասնակցությամբ ռեժիսոր Օլեգ Ռյասկովի հետ միասին նկարահանել են «Ռազմադաշտային սիրավեպ» երաժշտական հեռուստատեսային ֆիլմը, որը 1998 թվականին դարձել է Վոլգոգրադի ՄԿՓ-ի դափնեկիր։ Թատրոնը մասնակցել է նաև «Հոբելյան ... Հոբելյան ... Հոբելյան ...» տեսաֆիլմի և Դավիթ Թուխմանովի «Իմ հիշողության ալիքով» հոբելյանական ծրագրի, «Ռուսաստանի ԱԻՆ-ի 10 տարին» ծրագրի նկարահանումներին։ Կայացել է  նաև «STAR и млад» երաժշտական հեռուստաշոուի պրեմիերան։
1990-ականներին Վլադիմիր Վինոկուրի հետ դուետով ներկայացրել է նմանակների շոու ծրագիր, որտեղ երգել է Վինոկուրը, իսկ Լեշչենկոն հանդես է եկել հումորային ժանրում ։
Լեշչենկոն դասավանդել է Գնեսինների անվան երաժշտամանկավարժական ինստիտուտում (այժմ՝ Գնեսինների ռուսական ակադեմիա)։ Նրա ուսանողներից շատերը դարձել են հայտնի էստրադային արտիստներ՝ Մարինա Խլեբնիկովան, Կատյա Լելը, Օլգա Արեֆիևան, Վարվառան և ուրիշներ։ Իր ստեղծագործական գործունեության տարիների ընթացքում Լև Լեշչենկոն թողարկել է ավելի քան 10 ձայնասկավառակ, կոմպակտ սկավառակ և մագնիսական ալբոմ։ Դրանցից են՝ «Լև Լեշչենկո» (1977), «Երկրի ձգողականությունը» (1980), «Լև Լեշչենկոն և «Սպեկտր» խումբը» (1981), «Ընկերների շրջապատում» (1983), «Ինչ-որ բան հոգու համար» ( 1987), «Թխկենու սպիտակ գույնը» (1993), «Լև Լեշչենկոյի լավագույն երգերը» (1994), «Ոչ մի րոպե հանգիստ» (1995), «Սիրո բույր» (1996), «Հուշեր» (1996), «Երազների աշխարհ» (1999), «Պարզ շարժառիթ» (2001), ինչպես նաև ավելի քան 10 մինիոններ։ Լեշչենկոյի կատարմամբ ձայնագրվել են  տասնյակ երգեր կոմպոզիտորների հավաքական  և հեղինակային սկավառակների վրա։
1999 թվականին «Ռոսիա» պետական կենտրոնական համերգասրահի աստղերի հրապարակում տեղադրվել է Լև Լեշչենկոյի անվանական աստղը։ 2001 թվականին հրատարակվել է Լեշչենկոյի «Հիշողության գովաբանություն» գիրքը, որում արտիստը պատմում է իր կյանքի ու իր ժամանակակիցների մասին։
Լև Լեշչենկոյի ձայնը մեղմ, ծավալուն ցածր բարիտոն է, առնական թավշյա տեմբրով։ Լեշչենկոն իր երիտասարդության և միջին տարիքում արտասովոր հանրաճանաչ էր ինչպես իր հզոր ձայնի, այնպես էլ տղամարդկային գրավչության, ներկայացուցչական, ռոմանտիկ արտաքինի, բեմում իրեն դրսևորելու ազատ վարվելաձևի, դերասանական արվեստի և ժեստերի տիրապետման շնորհիվ։ Արտիստի հանրաճանաչության նոր ալիք էր սպասվում Լեշչենկոյի հասուն տարիքում՝ 21-րդ դարում, երբ նրան սկսեցին դասել ազգային էստրադայի լեգենդների շարքում և այդ կարգավիճակով ներկայացվեց հեռուստատեսությամբ, երաժշտական փառատոների և շոուների ընթացքում։
Երկար տարիներ Լեշչենկոյի համերգային ելույթների բնորոշ առանձնահատկությունը եղել է բեք-վոկալիստների մասնակցությունն ու թեթևակի պարային շարժումներ կատարելը։ Լեշչենկոն համարվում է իր որոշ երգերի տեքստերի հեղինակ՝ («Աղջիկն անցյալից», «Իմ ընկերներ, ես նորից, նորից ...», գրված 75-ամյա հոբելյանի կապակցությամբ և այլ երգեր)։ 2011 թվականին մասնակցել է առաջին ալիքի «Օպերայի ուրվականը» հեռուստանախագծին, իսկ 2012 թվականից հաճախակի մասնակցում է Առաջին ալիքի «Այսօր երեկոյան» թոք-շոուին։ 2015 թվականին հանդես է եկել որպես պատվավոր հյուր KUBANA ռոք փառատոնում։
2017 թվականի փետրվարի 5-ին Լեշչենկոն իր լավագույն երգերով մեծ համերգով նշեց իր 75-ամյակը Կրեմլյան պալատում ։ 2017-ի նոյեմբերի 30-ին նա հանդես եկավ Երկաթուղայինների մշակույթի կենտրոնական տան 90-ամյակին նվիրված շոու ծրագրով, որի ընթացքում արտիստը խոստովանեց, որ ինքը 1947 թվականին՝ 5 տարեկան հասակում է ծանոթացել երաժշտական արվեստին ։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 14-ից հոկտեմբերի 5-ը եղել է Առաջին ալիքի «Ձայն 60+» շոուի առաջին սեզոնի կազմակերպիչ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2019 թվականի հոկտեմբերի 4-ը՝ Առաջին ալիքի «Ձայն  60+» շոուի երկրորդ սեզոնի կազմակերպիչ։
Հասարակական դիրքորոշում
2014 թվականի մարտի 11-ին նա ստորագրեց Ռուսաստանի մշակույթի գործիչների Ռուսաստանի հասարակությանն ուղղված Կոլեկտիվ դիմումը` ի պաշտպանություն Ուկրաինայի և Ղրիմի վերաբերյալ Նախագահի դիրքորոշման ։ Ռուսաստանի այլ էստրադայի աստղերի թվում` Լև Լեշչենկոն ընդգրկված է Ուկրաինայի պատժամիջոցների ցուցակում։ Նրան արգելված է մուտք գործել երկիր ։
Երգիչը Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեին կից հասարակական խորհրդի անդամ է։ 2018 թվականի հունվարին նա դարձավ Վլադիմիր Պուտինի վստահված անձը 2018 թվականի մարտի 18-ին կայացած նախագահական ընտրություններում ։
2018 թվականի ամռանը նա հավանություն տվեց կենսաթոշակային տարիքի բարձրացման վերաբերյալ առաջարկությանը ։
Համագործակցություն արդյունաբերական ընկերությունների հետ
Ըստ Forbes ամսագրի, Լեշչենկոն հանդիսանում է նաև Լուկօյլի «կորպորատիվ բանաստեղծը»։ Նրա բանաստեղծությունների հիման վրա գրված է «կորպորատիվ օրհներգ»՝ հետևյալ բառերով՝ «Մենք քայլում էինք մայրուղով, բարձրացանք խոչնդոտները հաշվի չառնելով, // Մենք կրծոտելով խորացանք հողի մեջ, սառեցինք տունդրայում, // ճակատագիրը փորձեց մեզ ջարդել, // և այդ ժամանակ կյանքը մեզ դրախտ չէր թվում»։ Ընկերական հարաբերությունների մեջ է Վագիտ Ալեքպերովի հետ ։ «Էստրադային ներկայացումների թատրոնի համար «Լև Լեշչենկոյի գլխավորած «Երաժշտական գործակալության» համագործակցությունը «Լուկօյլ»-ի հետ եկամտի հիմնական աղբյուրն է», - նշում է Forbes-ը ։ Լեշչենկոյի ծառայություններին են դիմում նաև «Ռուսական երկաթուղիները», «Գազպրոմը» և համեմատաբար փոքր ընկերություններ։ Գերատեսչական տոնակատարություններին և կորպորատիվ երեկույթներին Լեշչենկոն ոչ միայն ինքն է հանդես գալիս, այլ նաև հրավիրում է այլ պրոդյուսերների հետ աշխատող արտիստների։
Առողջական վիճակ
COVID-19 համավարակի ընթացքում 2020 թվականի մարտի 12-ին Լեշչենկոն վերադարձել է Կանադա և ԱՄՆ շրջագայությունից։ Մարտի 6-ին ներդրված պարտադիր երկշաբաթյա կարանտին չի անցել։ Մասնակցել է սոցիալական միջոցառումների և հեռուստատեսային նկարահանումների ։ 2020 թվականի մարտի 26-ին Լեշչենկոյի մոտ ախտորոշվել է կորոնավիրուսային էթիոլոգիայի թոքաբորբ։ Հիվանդությունը ծանր է եղել, արտիստը գտնվել է վերակենդանացման բաժանմունքում ։ 2020 թվականի ապրիլի 6-ին նա դուրս է գրվել հիվանդանոցից, կորոնավիրուսի երկրորդ թեստը բացասական արդյունք է տվել  ։ Կորոնավիրուսից հետո Լեշչենկոն չորս անգամ սրտի կաթված է տարել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բենյո լե Ժյուիֆ (կանտոն)
Բենյո լե Ժյուիֆ (Baigneux-les-Juifs), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Մոնբար օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 1581 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 2104 է։ Կանտոնում կա 15 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Բլաունտ շրջան (Ալաբամա)
Բլաունտ (Blount County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.671 կմ² է, բնակչությունը՝ 57.322 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուանոնտա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալաբամայի շրջաններ
Ճապոնական երաժշտություն
Կատեգորիա:Ճապոնիայի երաժշտություն
Թիավարություն
Թիավարություն, ջրային սպորտաձև։ Լինում է 2 տեսակ՝ թիակալ ունեցող մակույկներով և անթիակալ մակույկներով։
Առաջինին պատկանում են ակադեմիական, ծովային բազմաթի մակույկներով, ժողովրդական նավակներով թիավարությունները, երկրորդին՝ բայդարկաներով և կանոեներով թիավարությունը, ջրային սլալոմը։ Առավել տարածված են ակադեմիական թիավարությունը և բայդարկայով ու կանոեներով թիավարությունը։
Ակադեմիական թիավարությունը լինում է 2 ձևի՝ զուգադիր թիակներով թիավարություն, երբ յուրաքանչյուրը թիավարում է զուգահեռ դրված 2 թիակով և հակադիր թիակներով թիավարություն, երբ յուրաքանչյուրը թիավարում է իրար հակադիր դրված մեկական թիակով։
Պատմություն
Ակադեմիական թիավարությունը սկիզբ է առել Մեծ Բրիտանիայում, առաջին մրցումներն անցկացվել են 1920–ական թվականներին։ Հայաստանում ակադեմիական թիավարությամբ զբաղվել են 1973 թվականից։ 1975 թվականից հայ թիավարողները մասնակցում էին ԽՍՀՄ Ժողովուրդների սպարտակիադային։ 1976 թվականին Մոսկովյան մեծ ռեգատայում Ռ. Հարությունյանը գրավել է 1-ին տեղը։ Հայաստանում ներկայումս գործում է թիավարության մասնագիտացման մարզադպրոց։ 1967 թվականին Երևանի ֆիզկուլտուրայի պետական ինստիտուտում (այժմ՝ Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտ) բացվել է թիավարության մասնագիտացման բաժին։
Թիավարություն բայդարկայով ու կանոեով, ընդգրկում է անթիակալ սպորտային թիավարության 4 ինքնուրույն ձև, հարթ մրցարշավ և սլալոմ բայդարկաներով, հարթ մրցարշավ և սլալոմ կանոեով։ Զարգացել է 19-րդ կեսին։ 1924-ին հիմնվեւ է բայդարկայով ու կանոեով թիավարության միջազգային ֆեդերացիան (ԻԿՖ)։ Հայաստանում բայդարկայով և կանոեով թիավարությամբ զբաղվում են 1955-ից։ Հայ թիավարողներից հայտնի են Հ. Ֆերանյանը, Թ. Հակոբյանը և մարզիչ Լ. Ոսկանյանը։
Վիոլետա Բարրիոս դե Չամորրո
Վիոլետա Բարրիոս դե Չամորրո (Violeta Barrios de Chamorro ) նիկարագուացի քաղաքական գործիչ, լրագրող։ Ապրիլ 25, 1990 - հունվար 10, 1997 թվականներին Նիկարագուայի նախագահ։
Կենսագրություն
Վիոլետա Բարրիոսը ծնվել է Ռիվաս քաղաքում, Կառլոս Բարրիոս Սակասայի և Ամալիա Տորրես Ուրտադոյի հարուստ ազնվական ընտանիքում։
Անաստասիո Սամոսա Դեբայլեի բռնապետության տարիներին հայտնի ընդդիմադիր` Պեդրո Չամորրոյի կինը ։ Նրա ամուսինը սպանվեց 1978 թվականին, ինչպես կարծում են նրա կողմնակիցները` Սամոսայի ռեժիմի գործակալների կողմից։ Ամուսնու մահից հետո փոխարինեց նրան «La Prensa» ընդդիմադիր թերթի խմբագրի պաշտոնում, որն այն տարիներին ուներ ամենամեծ տպագրաքանակը Նիկարագուայում։ Հետագայում դարձավ դրա տնօրենը և համատերը։ Տպագրելու ազատության կոմիտեի փոխնախագահն էր Միջամերիկյան տպագրության համայնքի օրոք։ Սամոսայի իշխանության տապալումից հետո մտավ հեղափոխական խունտայի կազմի մեջ, որտեղ զբաղվում էր առողջապահության և սոցիալական ապահովման հարցերով։ Սակայն մեկ տարի անց, 1980 թվականի ապրիլին, հրաժարական տվեց որպես կոալիցիոն կառավարությունում սանդինիստների ազդեցության մեծացման դեմ բողոքի նշան, որն գլխավորում էր Դանիել Օրտեգա։
1990 թվականի փետրվարի 25-ին ընտրվեց Նիկարագուայի նախագահ Ընդդիմության ազգային միության կողմից։ 1990 թվականի ապրիլի 25-ին ստանձնեց պաշտոնը։ Երկրում իրականացրեց ազգային համերաշխության գործընթացը, վերացրեց զինվորական պարտադիր ծառայությունը, ազատականացրեց տնտեսությունը։ 1997 թվականի հունվարին նախագահական լիազորություններն վայր դնելուց հետո այլևս քաղաքական գործունեությամբ չի զբաղվում, ապրում է Մանագուայի իր տանը։
Անձնական կյանք
1950 թվականի դեկտեմբերի 8-ին իր հարազատ քաղաքում ամուսնացել է Պեդրո Խոակինա Չամորրո Կարդենալիայի (1924-1978) հետ։ Նրանք ունեցան.
1990-ական թվականներին Վիոլետա Չամորրոյի երեխաները հակադիր քաղաքական դիրքեր էին զբաղեցնում։ Պեդրոն դարձավ մոր խորհրդականը, ակտիվորեն համագործակցում էր ԱՄՆ-ի հետ և «նիկարագուական ընդդիմության» ղեկավարներից մեկն էր։ Մայրն աջակցում էր նաև Քրիստիանին։ Նա հոդվածներ էր հրապարակում ի օգուտ Ընդդիմադիր ազգային միության և նրա որպես երկրի ղեկավարի պաշտոնի թեկնածու։ Կարլոս ֆերնանդոն դարձավ ԱԱՍՖ-ի ակտիվ անդամ և գլխավորեց դրա գլխավոր թերթը «Բարիկադը»։ Կլաուդիա Լյուսիան, որը աշխատում էր Իսպանիայում Նիկարագուայի դեսպանատանը, ընտրություններից առաջ «Բարիկադ» թերթում հրապարակեց բաց նամակ, որտեղ խնդրում էր իր մորը հանել իր թեկնածությունը կուսակցության ցուցակից, որը արտահայտում է «ամերիկյան իմպերիալիզմի շահերը և կապված է կոնտրասի հետ» ։ Սակայն ինքը Վիոլետա Չամորրոն ասում է.
Բալակլեյա (քաղաք, Ուկրաինա)
Բալակլեյա (Балаклія), քաղաք Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1663 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բալակլեյա քաղաքում բնակվում էր 32 117 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 162,68 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1663 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(2685) Մազուրսկի
(2685) Մազուրսկի (Masursky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մայիսի 3-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,570352 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2868 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8539 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մազուրսկի աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3324 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1505,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239175 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,13° անկյուն։
Մազուրսկի աստերոիդը պատկանում է Էվնոմիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,54 - 2,72 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 11,6°-14,8° ուղեծրի թեքում և 0,121-0,180 էքսցենտրիսիտետ։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:Էվնոմիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
642
Մահեր
Կատեգորիա:642 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Save Your Tears
«Save Your Tears», կանադացի երգիչ The Weeknd-ի երգը նրա չորրորդ՝ «After Hours» (2020) ստուդիական ալբոմից ։ The Weeknd-ը երգը գրել է Ահմադ Բալշի, Ջեյսոն Քենևիլի, Մաքս Մարտինի և Օսկար Հոլթերի հետ միասին, Էյբլը, Մարտինը և Հոլթերը նաև պրոդյուսերավորել են այն։ Քննադատերը նշել են, որ երգի կրկներգը նման է Wham! խմբի «Everything She Wants» երգի կրկներգին։ Երգի ռեմիքս տարբերակը՝ Oneohtrix Point Never-ի մասնակցությամբ թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 23-ին ։
2020 թվականի օգոստոսի 9-ին Եվրոպայում երգը թողարկվել է որպես ալբոմի չորրորդ սինգլ, իսկ ամերիկյան ռադիոկայաններ ուղարկվել է 2020 թվականի նոյեմբերի 24-ին ։ Երգի երկրորդ ռեմիքս տարբերակը՝ ամերիկացի երգչուհի Արիանա Գրանդեի մասնակցությամբ թողարկվել է 2021 թվականի ապրիլի 22-ին, որը գլխավորել է ամերիկյան Billboard Hot 100 չարթը, դառնալով երկու արտիստների 6-րդ համար մեկ երգը չարթում։ Այն «After Hours»-ը դարձրել է Դրեյքի 2018 թվականի «Scorpion» ալբոմից հետո առաջինը, որի երեք սինգլները գլխավորել են չարթը ։
Նախապատմություն և առաջխաղացում
2019 թվականի հուլիսի 12-ին երգից մի հատված հայտնվել է սոցցանցերում, որը շատերին ստիպեց մտածել, որ այն ընդգրկվելու է «After Hours» ալբոմում։ 2020 թվականի մարտի 14-ին Shazam-ը հայտնել է, որ այս ձայնագրությունը դառնալու է The Weeknd-ի չորրորդ ստուդիական ալբոմի տասնմեկերորդ երգը։ Նույն օրն ավելի ուշ երգիչը հաստատել է ստեղծագործության առկայությունը, երբ ներկայացրել է ալբոմի երգացանկը ։
Ստեղծագործություն
«Save Your Tears»-ը պատմում է, թե ինչպես են Բելլա Հադիդը և Սելենա Գոմեսը ազդեցություն թողել իր վրա։ Երգը ցուցադրում է The Weeknd-ի կարոտը Հադիդի նկատմամբ նրան հանդիպելուց հետո, ինչպես նաև նա ափսոսում է աղջկա սիրտը կոտրելու համար։ Նրանց հանդիպման մասին, հավանաբար, հաղորդվել է լրագրերում․ նրանք հանդիպել են «Catch One» ակումբում իրենց բաժանումից հետո՝ 2019 թվականի օգոստոսին, և Էյբելի ժամանումից մի քանի րոպե անց Հադիդը լքել է ակումբը։ Արտիստը խոստովանում է, որ Հադիդը հրաժարվել է իրեն ուշադրություն դարձնել, քանի որ, հավանաբար, նա ցավեցրել է աղջկան, ինչպես իր նախկինը իրեն, հավանաբար Գոմեսը, որի մասին նա երգել է իր նախորդ՝ «My Dear Melancholy» մինի ալբոմում (I broke your heart like someone did to mine / And now you won't love me for a second time, ) ։
Առևտրային հաջողություն
Ալբոմի թողարկումից հետո, «Save Your Tears»-ը, 2020 թվականի ապրիլի 4-ին, դեբյուտ է կատարել ամերիկյան Billboard Hot 100 չարթի 41-րդ հորիզոնականում ։
Rolling Stone Top 100 չարթում երգը հասել է 13-րդ հորիզոնական ։
Երգչի հայրենի Կանադայում երգը հասել է 46-րդ հորիզոնականի ։
Նիդերլանդներում երգի՝ որպես սինգլ թողարկումից հետո այն հասել է Dutch Top 40 չարթի 17-րդ հորիզոնական և Single Top 100 չարթի 50-րդ հորիզոնական։
OPN ռեմիքս
Երգի առաջին ռեմիքսը ստեղծվել է Oneohtrix Point Never-ի կողմից և ներառվել է «After Hours» ալբոմի դելյուքս հրատարակությունում և ռեմիքսների մինի ալբոմում ։