cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անն և Սերժ Գոլոն
Հեղինակներ
1957 թվականին իրենց երրորդ երեխայի ծննդյան օրը հրատարակվում է առաջին հատորը՝ Ֆրանսիայում, նշելով Անն և Սերժ Գոլոն որպես հեղինակներ, նշելով տղամարդու անունը ենթադրում էր մեծ լրջություն հրատարակված սիրավեպի համար։
Անգլիական հրատարակությունը առաջին գիրքը հրատարակել է նույն 1957 թվականին Սերժան Գոլոն կեղծանվան տակ, չհարցնելով այդ որոշման մասին գքրի հեղինակներից։ 1958 թվականին գիրքը հրատարակվել է ԱՄՆ-ում Սերժան Գոլոն անվան տակ։
Վսևոլոդ Գոլուբինովը մահացել է ինսուլտից 1972 թվականի հուլիսին, երբ Սիմոնա Շանժոն նոր սկսել էր պատմական նյութի որոնումները «Անժելիկա» սիրավեպի տասներորդ հատորի հաար։
Անժելիկայի մասին սիրավեպի հաջողությունները
Արդեն առաջին սիրավեպը Անժելիկայի մասին ստանում է համաշխարհային ճանաչում. 320 հրատարակություներից աշխարհի 63 երկրներում վաճառվել է 150 մլն. նմուշներ բոլոր 13 գրքերի շարքից։
Հրատարակված գրքերը
Անժելիկայի մասին սիրավեպերի շարք
Անժելիկայի մասին սիրավեպերի շարքի նոր մեկնակերպերը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Դիանա Ռասել, Բեդֆորդի դքսուհի
Դիանա Ռասել, Բեդֆորդի դքսուհի (Diana Russell, Duchess of Bedford, լեդի Դիանա Սպենսեր, ), Սպենսերների ընտանիքի անդամ, որն առավել հայտնի է Ուելսի արքայազն Ֆրեդերիկի հետ անհաջող ամուսնական փորձով։
6 տարեկան հասակում Լեդի Դիանան որբացել է, նա իր ընտանիքի «սիրելի փոքրիկ Դին» էր, որբանալուց հետո նա ապրեց իր հարուստ և փառասեր մայրական տատի՝ Մարլբորոյի դքսուհի՝ Սառա Չերչիլի հետ։ Նա իր տատիկի սիրելի թոռնուհին էր և գիտեր նրա բոլոր գաղտնիքները։ Մարլբորոյի ազդեցիկ դքսուհին փորձեց գաղտնի ամուսնացնել Լեդի Դիանային և Ուելսի արքայազնին, որը Թագավոր Ջորջ II-ի ավագ որդին էր և գահի ակնհայտ ժառանգորդը։ Երբ այս գաղտնի ծրագիրը ձախողեց վարչապետ Ռոբերտ Ուոլպոլը, Դիանան ամուսնացավ Լորդ Ջոն Ռասելի հետ, որը հետագայում դարձավ Բեդֆորդի 4-րդ դուքսը։ Զույգի միակ երեխան իրենց որդի Ջոնն էր, որի վաղաժամ ծնունդը պայմանավորված էր կառքի պատահարի հետ և նա ապրեց ընդամենը մեկ օր։ Վիժումից հետո Բեդֆորդի դքսուհին 25 տարեկան հասակում մահացավ տուբերկուլյոզից։
Կյանքի վաղ շրջան
Լեդի Դիանա Սպենսերը ծնվել է Սպենսերների ընտանիքում՝ 1710 թվականի հուլիսի 31-ին Լոնդոնում։ Նա անգլիական պետական գործիչ Չարլզ Սպենսերի հինգ երեխաներից երկրորդ էր, Սանդերլենդի 3-րդ կոմսն էր, իսկ նրա երկրորդ կինը՝ Անն Սպենսերը, Սանդերլենդի կոմսուհին։ Սանդերլենդի կոմսուհին անգլիացի զինվորական և պետական գործիչ, Մարլբորոյի 1-ին դուքսի՝ Ջոն Չերչիլի սիրելի և քաղաքականությունում ակտիվ գործունեություն ծավալող երկրորդ երեխան էր։ Լեդի Սանդերլանդի մայրը՝ Սառա Չերչիլն էր՝ Մարլբորոյի դքսուհին, ժամանակի ամենաազդեցիկ կանանցից մեկը, և դա պայմանավորված էր նրանով, որ նա մտերիմ էր թագուհի Աննի հետ, որը մահացավ 1714 թվականին։
1716 թվականի ապրիլի 29-ին Լեդի Դիանայի մոր մահից հետո, 1716 թվականի դեկտեմբերի 17-ին հայրը ամուսնացավ երրորդ անգամ՝ Ջուդիչ Թիչբորնի հետ։ Այդ ամուսնությունից նրանք ունեցան երեք երեխա, որոնք մանուկ հասակում մահացան և 1722 թվականի ապրիլի 19-ին այս ամենն ավարտվեց լորդ Սանդերլենդի մահվամբ ։ Մարլբորոյի դուքսը ևս մահացավ նույն տարվա հունիսի 16-ին։ Նրա այրին Մալբորոյի դքսուհին լեդի Սանդերլանդի մահից հետո մեծ դեր ունեցավ լեդի Դիանայի և իր եղբայրների դաստիարակման հարցում։ Երեխաների հայրը մահացավ և նրանց ամբողջությամբ թողեց դքսուհու խնամքին։
Իր ընտանիքում «սիրելի փոքրիկ Դին»՝ Լեդի Դիանան բարձրահասակ, շիկահեր և գրավիչ երիտասարդ կին էր և նրա սերնդակիցների կողմից համարվում էր համակրելի և խարիզմատիկ։ Նա իր տատիկին վերաբերվում էր, մեծ մարդու նման և օգնում էր նրան գրել իր բազմաթիվ փորագրությունները, քանի որ իր տատը չէր կարողանում գրել հոդատապի պատճառով։ 1723 թվականին իր տատը նրան նկարագրում էր այսպես. «ավելի իմաստոուն, քան որևէ մեկը, ում ես գիտեմ»։ Լինելով կոմպոզիտոր Ջորջ Ֆրեյդեր Հանդելի հարևանը, Լեդի Դիանան մեծ հետաքրքրություն է տածել օպերայի նկատմամբ։
Երկրպագուներ և արքայական ծրագրեր
Արդեն բոլորի կողմից սիրելի դարձաց ապագա հարսնացուի բռնակալ տատը 1731 թվականի օգոստոսի 14-ին գրավոր նամակ է ուղղարկում Չեսթերֆիլդի կոմսին, ով միջին տարիքի էր, և ամուսնության առաջարկ անում իր թոռնուհու համար։
Ամուսնություն
Նախատեսված արքայական ամուսնությունը պսակվեց անհաջողությամբ, Դաուջերի դքսուհին վերջապես կանգ առավ 21-ամյա լորդ Ջոն Ռասելի վրա, ով Բեդֆորդի դուքսի կրտսեր եղբոր որդին էր։ 1731 թվականի հոկտեմբերի 11-ին տեղի ունեցավ Լեդի Դիանայի և լորդ Ջոնի ամուսնությունը։ Նա 30.000 ֆունտի օժիտ բերեց, և խոստացավ իր տատի ժառանգությունը 100.000 £: Դաուջերի դքսուհին, հավանաբար, հույս ուներ և հավատում էր, որ իր փեսան վերջիվերջո կդառնա Բեդֆորդի դուքս, և հենց այդպես էլ եղավ։
Նրա տեգրոջ մահվան մասին լուրը դեռ չէր հասել Անգլիա, երբ, նոյեմբերի սկզբին հղի դքսուհին ցած նետվեց կառքից։ Նրա դեռ չծնված երեխան ում անվանակոչելու էին Ջոն, սարսափելի վնասվածք ստացավ։ Նոյեմբերի 6-ին նրան մկրտեցին, բայց նա ապրեց ընդամենը մեկ օր և թաղվեց նոյեմբերի 11-ին Քեննիում։
Դքսուհին մտավախություն ուներ կապված նոր ժառանգ ունենալու հետ, քանի որ նա խորը վշտի մեջ էր, և իրենց երեխայի ծնվելուց մի քանի ամիս անց, դքսուհու երկրորդ հղիության ժամանակ նրա մոտ վիժում եղավ։ Դքսուհին իրեն էր մղադրում, որ հղիության ընթացքում իրեն չի հետևել ինչպես հարկն է։
Չնայած նրանք այլևս միասին չէին ապրում, տատիկն ու թոռնուհին շատ հաճախակի էին տեսնում իրար և միմյանց նամակներ փոխանցում։ Բեդֆորդի դքսուհին մնաց Մարլբորոյի Դաուջերի դքսուհու ամենամտերիմը, ով գիտեր նրա բոլոր գաղտնիքները և տեղեկացված էր մնացած բոլոր ընտանեկան և ֆինանսական հարցերի մասին։
Մահ
1735-ի գարնանը Բեդֆորդի դքսուհին կարծում էր, թե կրկին հղի է, քանի որ նրա մոտ կային որոշ ախտանիշներ։ Արդյոք նրա մոտ եղած ախտանիշները հղիության նշաններ էին, թե ոչ, դեռ պարզ չէր, բայց պարզ դարձավ այն, որ դքսուհին հիվանդ է տուբերկուլյոզով։ Հիվանդությունը արագորեն զարգացավ, և դքսուհին կտրուկ սկսեց քաշ կորցնել։ Դաուջերի դուքսը պնդում էր, որ իր թոռնուհուն տեղափոխեն Բլումսբերիի հրապարակում գտնվող Սաութհեմփթոնի տուն։ 1735 թվականի սեպտեմբերի 27-ին 25 տարեկան հասակում նա մահացավ այնտեղ։
Մեծ վիշտով տատը կարդում էր և այրում դքսուհու բոլոր նամակները, և մեղադրում էր իր այրուն՝ նրա մահվան մեջ։ Նրան լքել էին իր մնացած դուստրերը, իսկ Բեդֆորդի դքսուհին նրա միակ թոռնուհին էր, որը երբեք նրան չհիասթափեցրեց։ Լորդ Հերվին, այնուամենայնիվ, մեղադրում էր Դաուջերի դքսուհուն, քանի որ նա Կոմսից ետ էր պահանջում իր թոռնուհու զարդերը։ 1735 թվականի հոկտեմբերի 9-ին նա թաղվել է Բենինգհամշիր նահանգի Չենիս քաղաքում։ Նրա մահը խզեց այն կապը, որ կար իր տատիկի և Բեդֆորդի կոմսի միջև, հանգեցնելով վերջինիս ազդեցության զգալի կրճատմանը։
Ժառանգություն
Ուիմբլդոնի տունը, որը ըստ իր տատի ծրագրի պետք է ժառանգեր դքսուհին, փոխարենը անցավ եղբորը՝ Ջոնին, իր սիրելի թոռանը։ 1961 թվականին նրա եղբոր՝ Ջոնի ժառանգը՝ Վիսկունթ Ալթորպը, դուստր ունեցավ, ում մեկ շաբաթ հետո նոր անվանակոչեցին։ Նորածինը անվանակոչվեց Դիանա՝ Բեդֆորդի դքսուհու պատվին։ Ի տարբերություն իր նախնիի, 20-րդ դարին՝ 1981 թվականին, լեդի Դիանա Սպենսերը ամուսնացավ Ուելսի արքայազն՝ Չարլզի հետ։ Նա մահացավ 1997 թվականին 36 տարեկան հասակում, նրանց բաժանումից մեկ տարի անց։ Վիկտորիա Մասսին՝ ավելի վաղ Լեդի Դիանա Սպենսերի կենսագրությունում, նշել է, որ երկու անունների կյանքերի միջև կան նմանություններ, երեխա ժամանակ, նրանք երկուսն էլ ապրում էին Ալթորպում և մտերմություն էին անում արքայազնի հետ, երկուսն էլ վեց տարեկանից մեծացել են առանց մոր, երկուսին էլ առաջարկել են, որպես հարսնացու՝ Ուելսի արքայազնի համար, երկուսն էլ դժբախտ պատահար են ունեցել առաջին հղիության ընթացքում, և երկուսն էլ մահացան անսպասելիորեն երիտասարդ տարիքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Սպենսերներ
Դայա (երգչուհի)
Գրեյս Մարտին Թանդոն (Grace Martine Tandon, ), առավել հայտնի է Դայա (Daya, ոճավորվում է` DΛYΛ) անվամբ, ամերիկացի փոփ երգչուհի և հեղինակ-կատարող, Գրեմմի մրցանակի դափնեկիր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ԱՄՆ-ի Ֆիլադելֆիա նահանգի Փիթսբուրգ քաղաքում։ Նրա պապը ամերիկաբնակ հնդկաստանցի էր։ Նրա բեմական անունը գալիս է «կարեկցանք» կամ «բարություն» բառերից ։
2016 թվականին Դայային հրավիրել են ելույթ ունենալ Սպիտակ տանը «Easter Egg Roll» միջոցառման շրջանակներում, որտեղ նա և նրա ընտանիքը հանդիպել են նախագահ Բարակ Օբամայի և առաջին տիկին Միշել Օբամայի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երաժիշտներ Կատեգորիա:Ինդի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ անձինք Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կարաչաևսկի շրջան
Կարաչաևսկի շրջան (Карачаевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1957 թվականին։ Վարչական կենտրոնը Կարաչաևսկն է, որը սակայն չի մտնում շրջանի կազմի մեջ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3916 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30376 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարաչայ-Չերքեզիայի շրջաններ
Գուլոսկի
Գուլոսկի, հայկական արական անուն։ Առաջացել է պարսկերեն gul և հայերեն ոսկի բառերից։ Նշանակում է «ոսկեվարդ», որը Գուլիզար անվան թարգմանությունն է ։ Հիշատակված է անթվական մի հիշատակարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Սերնիոն
Սերնիոն (Cernion), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 54 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.21 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.58 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 21 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 31 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 20-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,5 %։ 20 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 18 անձ (9 տղամարդ և 9 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սորանո
Սորանո (Sorano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Գրոսետո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3955 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 23 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 175 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 58010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0564։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը․
The Windmills of Your Mind (երգ)
«The Windmills of Your Mind» (Քո գիտակցության հողմաղացը) երգը գրվել է Ալան Բերգմանի, Մերիլին Բերգմանի և Միշել Լեգրանի կողմից՝ «Թոմաս Քրաունի խարդախությունը» ֆիլմի համար, որտեղ խաղում է Նոուել Հարիսոնը։ 1968 թվականին երգն Օսկար մրցանակի է արժանացել՝ որպես լավագույն ֆիլմի երգ, արժանացել է նաև «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։
Երգի քավեր տարբերակի հեղինակը Դասթի Սպինգֆիլդն է՝ «Dusty in Memphis» ալբոմում, երգը կատարել են Պետուլա Քլարկը, Սթինգը, Պատրիսիա Կաասը, Բարբարա Սթրեյզանդը, Շառլ Ազնավուրը։ 1969 թվականին «Vanilla Fudge»  ամերիկյան ռոք խումբը ձայնագրել է երգի իր տարբերակը՝ «Rock & Roll» ալբոմի համար։
Սորանո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
The Windmills of Your Mind (երգ)
Շատ հայտնի է երգի ֆրանսերեն տարբերակը՝ «Les Moulins de mon cœur» անվանմամբ։
The Windmills of Your Mind անվանմամբ գործիքային տարբերակը կատարել է  Ֆաուստո Պապետին, Պոլ Մորիայի նվագախումբը։
Երգը հաճախ է օգտագործվել տարբեր ֆիլմերում․ Սթինգի տարբերակը հնչել է «Թոմաս Քրաունի խարդախությունը» ֆիլմում՝ 1999 թվական, Դաստի Սփրինգֆիլդ տարբերակը դարձել է «Նախաճաշ Պլուտոնի վրա» ֆիլմի երգերից մեկը, իսկ Կլարկ Պետուլայի տարբերակը հնչել է  «Խաղատան կողոպուտ» ֆիլմում։ Երգը հնչել է նաև  «Ֆոկուս», «Սերն ապրում է երեք տարի»  ֆիլմի կամեոյում՝ Միշել Լեգրանի կատարմամբ։
Երգի կրկներգը ԽՍՀՄ-ում
1970-ական թվականների վերջում երաժշտությունը ներառվել է Ստաս Նամինի «Ծաղիկներ» խմբի տասրոպեանոց երգաշղթայի մեջ՝ որպես ֆրանսիական կոմպոզիտորների երգեր։ Ավելի ուշ այն հաջողությամբ հնչել է  «Միդեմ-81» միջազգային փառատոնին՝ Կաննում, իսկ երկու տարի անց ձայնագրվել է  «Անակնկալ պարոն Լեգրանի համար» ալբոմի համար, որը թողարկվել է  «Մեղեդի» ընկերության կողմից՝ 1983 թվականին ։
Լեգրանի երաժշտության վրա գրվել են ռուսերեն խոսքեր, որը կատարվել է 2009 թվականի ամանորի գիշերը՝ Ռուսաստանի առաջին ալիքով՝ Լյուդմիլա Գուրչենկոյի և Միխայիլ Բոյարսկու կողմից։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 8-ինն երգը կատարվել է Իվան Ուրգանտի կողմից՝  «Պրոժեկտորպերեսհիլթոն» հաղորդմանը՝ Սթիվ Ջոբսի ներկայությամբ։ 2012 թվականի փետրվարի 17-ին «Երկու աստղ» հեռուստաշոուի ժամանակ Լեոնիդ Ագուտինը և  Ֆյոդոր Դոբրոնրավովը կատարել են  «Սոսնձված էջերի գաղտնիքը» երգը ։
Չանգլի լիճ
Չանգլի լիճ, Չանգլ, Չանկլ, Չանկլի լիճ, Չանկլու, Չանղլի, Չինգլի, լճակ Հայկական լեռնաշխարհում, Բասենի դաշտում, Արաքս գետի ձախ կողմում, Կաղզվանի շրջանում, Կաղզվան գյուղաքաղաքից մոտ 18 կմ հարավ-արևմուտք, Չանգլի գյուղի հարավային կողմում։
Բարձրադիր ու գեղեցիկ լճակ է։ Երկարությունը մոտ 4, լայնությունը՝ 1.5 կմ, խորությունը՝ 42.7 մ։ Ունի քաղցրահամ ջուր։ Ձմռանը սառչում է։ Այստեղ բազմանում են կապույտ կոչվող ձկներ ։
Էմուտիե
Էմուտիե (Eymouthiers), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 303 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.68 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 30 կմ արևելք։
NGC 6152
NGC 6152, ցրված աստղակույտ Անկյունակապ համաստեղությունում։ Այս օբյեկտը մնում է Նոր ընդհանուր կատալոգի կազմի մեջ։ Այն առաջին անգամ դիտարկել է Ջոն Հերշելը 1834 թվականի հուլիսի 8-ին։
Էմուտիե
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
NGC 6152
Տես նաև
Կատեգորիա:Նոր ընդհանուր կատալոգի օբյեկտներ
Էմուտիե
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Գուլուլ
Գուլուլ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն ժողովրդական գլուլ, գուլուլ՝ «կլորիկ, գնդլիկ» բառից ։ Գործածվել է մեկ անգամ` 1690 թվականին ։
Էմուտիե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գուլուլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Մալի Կարաչայի շրջան
Մալի Կարաչայի կամ Փոքրկարաչայան շրջան (Малокарачаевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1922 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուչկեկեն ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1365 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 43318 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,73 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարաչայ-Չերքեզիայի շրջաններ
Ժիրայր Վարդանյան (բուսաբան)
Ժիրայր Հմայակի Վարդանյան, բուսաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (2002)։ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2010)։
Կենսագրություն
1998-2000 թվականներին Հայաստանի կենսաբազմազանության 1-րդ ազգային զեկույցի շրջանակներում եղել է Ազգային փորձագիտական խմբի ղեկավար, 2001 թվականին բնական պաշարների կառավարման և չքավորության նվազեցման տեղական փորձագետ, 2003-2004 թվականներին՝ Հայաստանի ազգային հզորությունների կարիքների ինքնագնահատում գլոբալ բնապահպանական կառավարման կենսաբազմազանության փորձագետ։ 1995-2006 թվականներին ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ՝գիտության գծով, 2006 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի տնօրեն։
ՀՀ Բնապահպանության նախարարության կոլեգիայի անդամ է, ԳԷՀ հետ համագործակցության հանձնաժողովի անդամ, ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանական ինստիտուտի Գիտական խորհրդի նախագահ ։
Գիտական գործունեություն
Հեղինակ է շուրջ 100 գիտական հոդվածների, 5 մենագիր աշխատություններ։ Գիտական գործունեությունը վերաբերում է Հայաստանի անտառային դենդրոբազմազանության (դենդրոֆլորայի) ուսումնասիրությանը, դրա արժեքավոր և հազվագյուտ տեսակների ինտրոդուկցիայի, ինչպես նաև բուսաբանական այգիներում դենդրոհավաքածուների ստեղծմանը, բնական դենդրոպարկերի ստեղծման գիտական հիմունքների մշակմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բուսաբաններ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Եղեգնաձոր քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ
Կոստանդնուպոլսում. Դիվանագետի օրագրությունը Դարդանելի օպերացիայի ժամանակ
'''Կոստանդնուպոլսում. Դիվանագետի օրագրությունը Դարդանելի օպերացիայի ժամանակ''' (Inside Constantinople: A Diplomatist’s Diary During the Dardanelles Expedition), Լյուիս Դավիդ Այնշտայնի 1917 թվականին Լոնդոնում հրատարակած գիրքն է հայերի ցեղասպանության մասին։
Հեղինակ
Լյուիս Դավիդ Այնշտայն, (1877-1967), ամերիկյան դիվանագետ և պատմաբան։ Լ. Այնշտայնը երկար տարիներ զբաղեցրել է դիվանագիտական պաշտոններ Օսմանյան կայսրությունում։ 1903 թ. նա նշանակվել է Կոստանդնուպոլսում ամերիկյան առաքելության երրորդ քարտուղար, ապա դարձել երկրորդ, առաջին քարտուղար, իսկ 1908 թ.` գործերի հավատարմատար։ Լյուիս Այնշտայնը ծառայել է Կոստանդնուպոլսում ԱՄՆ-ի դեսպանությունում նաև Առաջին աշխարհամարտի տարիներին։   Այնշտայնի օրագիր-գիքը` հիմնականում նվիրված է 1915 թ. ծավալված Դարդանելի ռազմական գործողությանը՝ իր լայն համատեքստում, ներառելով նաև Հայոց ցեղասպանությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1918 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Կոսկա նապաստակը և աղբյուրը
Կոսկա նապաստակը և աղբյուրը (Заяц Коська и родничок), 1974 թվականին Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիայի կողմից նկարահանված մուլտֆիլմ։ Հեքիաթը պատմում է բնության մեջ ջրի շրջապտույտի մասին։
Սյուժե
Հետաքրքրասեր Կոսկա նապաստակն ապրում էր անտառում։ Ամբողջ օրը վազում էր և ցանկանում էր ամեն ինչ իմանալ։ Մի օր նա հանդիպում է հողի տակից ցայտող մի աղբյուրի։ Կոսկան աղբյուրին հարցնում է, թե այն որտեղից է գալիս և ինչ է պատրաստվում անել։ Աղբյուրը պատասխանում է, որ ինքն ուզում է տեսնել, թե ինչ կա հեռուներում։ Եվ նապաստակ Կոսկան մրցավազք է սկսում Աղբյուրի հետ։ Այնքան է վազում, մինչև Աղբյուրը միաձուլվում է գետի հետ, հետո գոլորշանալով` դառնում ամպիկ։ Այնուհետև ամպից անձրև է գալիս, ջուրը ներծծվում է հողի մեջ, և նորից Աղբյուրը սկսում է հոսել։ Աղբյուրը ձմռանը կրկին վերադառնում է սպիտակ ձյան տեսքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1974 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր նապաստակների մասին Կատեգորիա:Յուրի Պրիտկովի մուլտֆիլմեր
Պաստիս
Պաստիս (Pastis), ալկոհոլային խմիչք, ստեղծված և տարածված Ֆրանսիայում։ Իրենից ներկայացնում է անիսային թրմօղի, օգտագործում են որպես նախուտեստ։ 19-րդ դարում պաստիսը օգտագործում դեղատներում որպես դեղ։
Պաստիսի հիմքով պատրաստվում են մի շարք կոկտեյլներ, որոնցից կարելի է դուրս գրել հետևյալները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թունդ ալկոհոլային խմիչքներ
Նողայական շրջան (Կարաչայ-Չերքեզիա)
Նոգայական շրջան (Ногайский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետությունում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 187 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 15659 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 83,74 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարաչայ-Չերքեզիայի շրջաններ
Լորետա Գրաուժինենե
Լորետա Գրաուժինենե (Loreta Graužinienė, ի ծնե Շնյոկայտե (Šniokaitė), ), լիտվացի աուդիտոր, քաղաքական և հասարակական գործիչ, Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի 22-րդ նախագահ, Լիտվայի աշխատանքի կուսակցության նախագահ։
2004 թվականից Լիտվայի Սեյմի անդամ է ։ 2009 թվականի Լիտվայի Հանրապետության նախագահի թեկնածու։
Կենսագրություն
Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է հաշվապահի պաշտոններում տորֆյանիկների յուրացման վարչությունում, «Ժիբուրիս» կոլտնտեսությունում, Ուկմերգե քաղաքի տեխնիկական գյուղատնտեսական միավորումում։ 1986 թվականից մինչև 1992 թվականը աշխատել է որպես տնտեսագետ Ուկմերգե քաղաքի կենցաղային ծառայությունների կոմբինատում։ Այդ ընթացքում ավարտել է Լիտվայի հաշվապահական հաշվառման և աուդիտի համալսարանը՝ ստանալով աուդիտորի մասնագիտություն (1997 թվական)։ 1992-1994 թվականներին աշխատել է «Պամուշիս» գյուղատնտեսական ընկերությունում։ 1994-2004 թվականներին աշխատել է գյուղատնտեսության բարձրագույն դպրոցում (ներկայումս՝ Ուկրաինայի տեխնոլոգիաների և բիզնեսի բարձրագույն դպրոց)։ Մանկավարժական գործունեության հետ միաժամանակ զբաղվել է մասնավոր ձեռնարկատիրությամբ՝ հիմնադրելով սեփական անհատական ձեռնարկություն, որը Հաշվապահական ծառայություններ է մատուցում՝ հաշվապահական հաշվառում, ձեռնարկությունների գործունեության վերլուծություն, հարկման խորհրդատվություն և այլն։ 1998 թվականից ունի Լիտվայի ֆինանսների նախարարության լիցենզիա, որը աուդիտորի աշխատանքի իրավունք է տալիս։
Տիրապետում է ռուսերեն, լիտվերեն և գերմաներեն լեզուներին։
Քաղաքական գործունեություն
2004 թվականից զբաղվել է քաղաքական գործունեությամբ։ 2004-2008, 2008-2012 և 2012-2016 թվականներին Լիտվայի Սեյմի անդամ։ Լիտվայի աշխատանքի կուսակցության անդամ է։ Այդ ընթացքում զբաղեցրել է Սեյմի խմբակցության նախագահի պաշտոնը, կուսակցության ղեկավարության պաշտոնները։
2009 թվականին մասնակցել է Լիտվայի Հանրապետության նախագահի ընտրություններին ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 26-ին կայացած աշխատավորական կուսակցության համագումարում Լորետա Գրաուժինենեն ընտրվել է կուսակցության նախագահ ։ 2015 թվականի մարտի 17-ին այդ պաշտոնը թողել է քաղաքային ընտրություններում կուսակցության ցածր ցուցանիշների պատճառով ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ից մինչև 2016 թվականի նոյեմբերի 14-ը եղել է Լիտվայի Սեյմի նախագահ ։
Ընտանիք
Ամուսինը Յուլյուս Գրաուժինիս է (ամուսնալուծություն)։ Որդիներ Էյմանտաս (1987) և Յուլուս (2002)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հասարակական գործիչներ
Բնածին կրկված բթամատ
Բնածին կրկված բթամատը կամ բնածին ներծալված բթամատը հայտնի է նաև որպես բթամատ ափի մեջ դեֆորմացիա, բթամատի ծալման-առբերման դեֆորմացիա , երեխայի կայուն սեղմված բթամատ (լատ. pollex varus ): Այս բնածին տարբերության («արատի») ժամանակ երեխայի ձեռք(եր)ի բթամատ(ներ)ը ֆիքսված է(են) լինում ափի մեջ նախադաստակ-մատոսկրային հոդում ։
Տարածվածություն և ժառանգականություն
Բնածին կրկված բթամատը հազվագյուտ է հանդիպում, սակայն տարածվածության իրական ցուցանիշները դեռևս անհայտ են ։ Տղաների մոտ հանդիպում է կրկնակի ավելի հաճախ և 85% դեպքերում լինում է երկկողմանի ։ Հաճախ հանդես է գալիս որպես մեկուսի շեղում (անոմալիա), բայց կարող է լինել նաև համախտանշի մաս Հաճախ դիտվում է որպես պատահական գտածո (սպորադիկ դեպք), սակայն 9-31% դեպքերում փոխանցվում է ժառանգաբար ։
Պատճառներ
Բթամատը պարունակում է մկանների-ջլերի 5 խումբ. Որպեսզի բթամատը պահպանի նորմալ դիրք, այս խմբերի միջև պետք է լինի ստույգ հավասարակշռություն։ Թերաճ կամ բացակա տարածիչների (բթամատի կարճ և երկար տարածիչների ջլերը) և/կամ զատիչների (բթամատի երկար զատչի ջիլը) դեպքում այդ հավասարակշռությունը խախտվում է հօգուտ ծալիչների ու առբերիչների՝ հանգեցնելով բթամատի խեղված դիրքի՝ կրկված բթամատի։ Հաճախ բացակայում կամ թերաճ է լինում բթամատի կարճ տարածչի ջիլը, որը նորմայում ամրանում է բթամատի մերձադիր մատոսկրի հիմին և ապահովում է բթամատի նախադաստակ-մատոսկրային հոդի տարածումը։ Դրա համար էլ բնածին կրկված բթամատի դեպքում ավելի հաճախ դիտվում է բթամատի հատկապես նախադաստակ-մատոսկրային հոդի ծալված վիճակ, ի տարբերություն չխկացող մատի, երբ ծալված է միջմատոսկրային հոդը։
Երբեմն բնածին կրկված բթամատի պատճառ են լինում բթամատի կարճ(ացած) ծալիչ ջլերը։
Որոշ դեպքերում կարող են ախտահարվել միաժամանակ 2 կամ 3 ջլեր։
Բացի այդ բնածին կրկված բթամատի պատճառ կարող է լինել նեղ առաջին միջմատնային տարածությունը, երբ բթամատը չի կարողանում բավականաչափ զատվել։
Այսպիսով, բնածին կրկված բթամատի պատճառները տարբեր երեխաների մոտ կարող են տարբեր լինել և երբեմն կարող է լինել տարբեր բաղադրիչների համակցություն։ Լավ արդյունք ստանալու համար պետք է շտկել բոլոր հայտնաբերված բաղադրիչները։
Դասակարգում
Գոյություն ունեն բնածին կրկված բթամատի մի քանի դասակարգումներ։ Երկու առավել հարմարը թերևս McCarrol-ի և Tjuyuguchi-ի դասակարգումներն են ։
Ըստ McCarrol-ի դասակարգման, բնածին կրկված բթամատը բաժանվում է 2 խմբի. I խումբը ներառում է փափուկ կրկված բթամատը, երբ այն պասիվ կերպով ուղղվում է, իսկ II խումբը՝ բարդ կրկված բթամատը, երբ վերջինս հնարավոր չի լինում շարժել ոչ ակտիվ, ոչ էլ պասիվ կերպով։
Tjuyuguchi-ն և համահեղինակները բնածին կրկված բթամատը բաժանում են 3 խմբերի.
Ախտորոշում
Բնածին կրկված բթամատի ախտորոշումը դժվար է կյանքի առաջին 3-4 ամիսներին, քանի որ նորմալ է, երբ նորածնի բթամատն առաջին ամիսներին սեղմված է լինում ափի մեջ ։
Տարբերակիչ ախտորոշումը կատարվում է բթամատի ծալման կամ առբերման հետևյալ շեղումների հետ.
Համախտանիշներ, որոնք կարող են ուղեկցվել բթամատի ծալում-առբերմամբ.
Բուժում
Բնածին կրկված բթամատի բուժումը կարող է լինել կոնսերվատիվ և վիրահատական։
Կոնսերվատիվ բուժում
Ցանկացած խմբի բնածին կրկված բթամատի բուժում պետք է սկսել 3-6-ամսյա (երբեմն նույնիսկ ավելի երկարատև) սերիական գիպսավորումից կամ ստատիկ/դինամիկ օրթեզավորումից՝ բթամատի վարժություններով։ Կոնսերվատիվ բուժման արդյունքներն ավելի դրական են նվազ արտահայտված դեֆորմացիաների դեպքում ։ Լավագույն արդյունքներ դիտվում են բուժումը մինչև 6 ամսական տարիքում սկսելու դեպքում ։ Եթե օրթեզավորման արդյունքը չի բավարարում, ցուցված է վիրահատություն ։
Վիրահատական բուժում
Վիրահատական բուժում պետք է դիտարկել այն երեխաների մոտ, որոնք ավելի վաղ հասակում որևէ բուժում չեն ստացել կամ կոնսերվատիվ բուժումը դրական արդյունք չի տվել։ Վիրահատություն խորհուրդ է տրվում 3-5 տարեկանում։
Տեխնիկաներ.
Այլ միջամտություններ
Հղումներ
Կատեգորիա:Հիվանդություններ այբբենական կարգով
Սեն Մարսիալ սյուր Նե
Սեն Մարսիալ սյուր Նե (Saint-Crépin), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Արշյակ կանտոնի Ժոնզակ շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17364։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 411 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շանյի (Արդենների գավառ)
Շանյի (Chagny), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 172 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 22 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 104 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 78 անձ (41 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 23 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Արդահանի մարտ
Նախադրյալներ
Ռուսական կայսրությունը 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ գրավում է Կարսի բերդը։ Սակայն թուրքերը հույս ունեին վերադարձնել այս ամրությունը, ինչպես նաև Բաթումի նավահանգիստը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմը նրանց ընձեռեց այդ հնարավորությունը, սակայն օսմանյան բանակի մարտական պատրաստականությունն ու ղեկավարական հմտությունները այնքան էլ բարձր մակարդակի չէին։ Սկզբում գերմանական ղեկավարության նախագծի համաձայն` կովկասյան ճակատը պետք է ռուսական բանակի ուշադրությունը շեղեր հիմնական ճակատներից։ Էնվեր փաշան հույս ուներ, որ հաջողությունը ճանապարհ կբացեր դեպի Թիֆլիս, հնարավոր է նաև, որ Կովկասում կսկսվեր մուսուլմանական հեղափոխություն, ինչի հետևանքով նույնիսկ հնարավոր կլիներ Ռուսաստանը կտրել Կասպից ծովի նավթի պաշարներից։ Այս հեռահար նպատակը Մեծ Բրիտանիային ստիպեց փոխել ծրագրերը։
1914 թվականի հոկտեմբերի 30-ին 3-րդ բանակը ղեկավարությունից տեղեկացվում է, որ բրիտանական զորքերի հարձակումից նահանջելով` գերմանական «Գեբեն» և «Բրեսլաու» նավերը նահանջում են Սև ծով։ Բարձրագույն ղեկավարությունը ենթադրում է, որ ռուսական բանակը ցանկացած րոպե կհատի օսմանյան սահմանը։ Բերհմանի հարձակումը (1914, նոյեմբերի 2-16) ավարտվում է ռուսական զորքերի պարտությամբ։ Ռուսների հաջողությունն ապահովում է պաշտպանության հարավային թևը, որտեղ աչքի են ընկել հայ կամավորները, որ գրավել էին Աղրին ու Բայազետը։ Հասան Իզեթ փաշային հաջողվում է կայունացնել ճակատը` թույլ տալով, որ ռուսները 25 կմ խորանան Օսմանյան կայսրության մեջ Էրզրում-Սարիղամիշ առանցքով։
Զորքեր
Արևմտյան աղբյուրներում օգտագործվում են «բանակային առաջին կորպուս» անվանումը թուրքական զորքերի և «Սթեյնջ բեյի ջոկատ» անվանումը թուրքական զորքերի համար ։ Ջոկատը ղեկավարում էր գերմանական մայոր Սթեյնջը։ Ջոկատի զինվորների քանակը հստակ չէ։ Արևմտյան աղբյուրները վկայում են, որ այն բաղկացած էր 30.000-35.000 զինվորից։ Ճշգրիտ տվյալներ չկան, չնայած զինվորների քանակը կարող էր գերազանցել նշվող թվերը։
Ձախ թևը բաղկացած էր բանակային կորպուսի երկու դիվիզիաներից, որոնք պատերազմի սկզբին այստեղ էին բերվել Կոստանդնուպոլսից և Բաթումից հարավ գտնվող այլ նավահանգիստներից։
Հարձակման նախապատրաստում
Սթեյնջ բեյի ջոկատը լքել է Ստամբուլը «Յավուզ» զրահակիրով։ Առաջին կանգառը եղել է Ռիզայում։ Դրանից հետո ջոկատը ուժեղացվել է քրդական 2.000 կամավորներով և աջարացիներով։
Ջոկատի նախնական նպատակն էր հարված հասցնել Բաթումին, սակայն ցամաքում ռուսների դիմակայության պատճառով, որի արդյունքում նրանք հսկողություն են ձեռք բերում Սև ծովի հանդեպ, գաղափարը դառնում է անիրագործելի։ Ջոկատում ստիպված հրաժարվում են այդ գաղափարից։
Ճակատամարտ
1914 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Սթեյնջ բեյը գրավում է Արդանուխը։
1914 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ռուսների համառ դիմադրությունից հետո, որ շարունակվեց 17 օր, ջոկատը գրավում է Արդահանը և հանկարծակի հարձակում գործում Կարսի վրա։ Հաջողության դեպքում կկասեցվեր ռուսական զորքերի` Կարսից արևմուտք` Սարիղամիշ անցումը։
Ավելի մեծ թվով ուժեր են ուղարկվում Սարիղամիշ, բայց տեղ հասնելով` նրանք իմանում են, որ չնայած ռուսները թողել են Սարիղամիշը, սակայն մարտը ընթացել է կատաղի ուժով ու համառ պայքարով։ Ո՛չ Արդահանում, ո՛չ Սարիղամիշում չեն եղել ռուսական զորքեր նույնիսկ վերջնական փուլում։
Հազիվ թե Արդահանի ճակատամարտի մասին լուրերը ստացված լինեին, երբ այդ տեղը ենթարկվում է արդեն հրետանու հարձակմանը։ Ռուսները դուրս են մղում Սթեյնջ բեյի ջոկատին։ Ռուսական աղբյուրներում նշվում է, որ «կրկնակի գրոհը ամբողջովին ջախջախում է թշնամուն, որ բաժան-բաժան է լինում»։ Ռուսական զորքերի ճնշմամբ քրդերի կամավորական ջոկատները առանձնանում են Սթեյնջ բեյի ջոկատներից։ Այդ մասնատված հատվածները փախչում են հետ` Արդահան, բայց նրանք չեն կարողանում երկար հաստատվել այնտեղ, քանի որ տեղանքը կրկին գրավում են հաղթողները։
1915 թվականի հունվարի 18-ին ճակատամարտից փրկված որոշ հատվածներ կարողանում են փրկվել իրենց հատվածներում, մյուսները ապաստան են գտնում Չորոկի շրջանում։ Սթեյնջ բեյը վերականգնում է իր ջոկատը Ստամբուլում։
1915 թվականի մարտի 1-ին Սթեյնջ բեյի ջոկատը առանց կամավորների օգնության վերադառնում է ճակատային գիծ. նրան հաջողվում է մոտ երկու ամիս դիմադրել ռուսական զորքերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1915 թվականն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Կովկասյան արշավանքի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1915 թվականը Հայաստանում Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Ռուսաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Կարսի մարզ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում
Ուստ-Ջեգուտայի շրջան
Ուստ-Ջեգուտայի շրջան (Усть-Джегутинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1957 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուստ-Ջեգուտա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 911 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 50641 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 55,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարաչայ-Չերքեզիայի շրջաններ
Կարմրան կոչի
Կարմրան կոչի — Гребенщик кочи-Tamarix kotschyi [կարմրանազգինեри ընտանիքի, կարմրան ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափ թուփ է' մինչև 6 մ բարձրությամբ, որը հաճախ աճում է ծառանման, մոխրագույն կամ գորշամոխրագույն կեղևով։ Միամյա շիվերը ուղիղ են, հաստ, բաց դարչնագույն կամ կարմրադարչնագույն։ Տերևները լայն-ձվաձև են, մինչև 2 մմ երկարությամբ, ամուր հպված ճյուղերին, կղմինդրաձև դասավորված, կռճիկանման ծայրերով։ Ամռանը և աշնանը ծածկված են աղաշերտով, որը ամբողջ բույսին տալիս է կապտամոխրագույն գունավորում։ Ծաղկաողկույզները կողմնային են, վարդագույն, միայնակ, մինչև 4 սմ երկարությամբ, նստած կարճ կոթունների վրա։ Ծաղկապատը հասնում է մինչև 2,5 մմ երկարության, չոր, կաշվեկերպ է, շիկավուն, կիսաթափանցիկ, ձվաձև-նշտարաձև կամ լայն գծանման կեռիկավոր։ Ծաղիկը 4 անդամանի է, բաժակը 1 մմ երկարությամբ, օվալաշեղանկյուն մասնիկներով։ Պսակաթերթիկները վարդագույն կամ հարդագույն են, մինչև 2 մմ երկարությամբ։ Ենթավարսանդային սկավառակը 4 մասանի է, գրեթե խաչաձև, մուգ գույնի։ Փոշանոթները սպիտակ են կամ բաց դեղնավուն։ Վարսանդը ունի կոնաձև սերմնարան և 3-4 բլթականի սռնակ։ Տուփիկը մինչև 5 մմ երկարություն ունի, բաց դեղնավուն է և պարունակում է մինչև 15 սերմ, որոնք գագաթին փուփուլիկ ունեն։
Տարածվածություն
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Իրանում, Աֆղանստանում։ Հայաստանում հանդիպում է Արարատյան դաշտում, Վայքում և Մեղրիում, որտեղ աճում է նախալեռնային և ստորին լեռնային գոտիներում, ծովի մակերևույթից մինչև 1600 մ բարձրության վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարմրանազգիներ
Լա Ֆեյ
Լա Ֆեյ (La Faye), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 604 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.44 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 387 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 286-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 101։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 286 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 271 անձ (145 տղամարդ և 126 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (2 տղամարդ և 13 կին)։ 101 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 41-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անջատողականությունն Իսպանիայում
Անջատողականությունն Իսպանիայում, երևույթ, որը դրսևորվում է Իսպանիայում և վերջինին պատկանող անդրծովյան տարածքներում խիտ բնակեցված մի շարք էթնիկ խմբերի ազգային անկախ պետությունների ստեղծման ձգտմամբ։ Առավել հայտնի և ակտիվ անջատողական շարժումներ են հանդիսանում Բասկերի երկրինը և Կատալոնիայինը։
Բասկերի երկիր
Իսպանիայում վերջին մի քանի տասնամյակում առավել ակտիվ անջատողական շարժումներից է Բասկերի երկրի անջատողական և անկախության շարժումները, որոնք արտահայտվում են բասկյան ազգայնականության դրսևորումներով։ Այն իրենից ներկայացնում է մի քանի ազգային-քաղաքական շարժումների ամբողջություն։ Վերջինները հանդես են գալիս բասկերեն լեզվի պաշտպանության և պահպանման, Իսպանիա և Ֆրանսիա ինքնիշխան պետությունների կազմում բասկերի ինքնավարության ընդլայնման, ինչպես նաև, որպես կանոն, Բասկերի Երկրի՝ որպես բասկերի ամբողջովին անկախ պետության ստեղծման օգտին։ Քանի որ բասկերը հանդիսանում են բաժանված ժողովուրդ, ազգայնականությունն իրենց մոտ ունի իրրեդենտիզմի գծեր ։ Բասկ ազգայնականները ձգտում են բասկյան բոլոր շրջանների (Բասկերի Երկիր և Նավարա ինքնավար համայնքներն Իսպանիայում և Բասկերի հյուսիսային երկիր շրջանը Ֆրանսիայում) անկախությանն ու միացմանը։ Բասկյան ազգայնականությունն ունի խորը պատմական արմատներ և պայմանավորված է բասկերով բնակեցված յուրահատուկ էթնոմշակութային տարածքների հետ, որոնք տարածվում են Բիսկայան ծոցի երկայնքով ու ընդգրկում Պիրենեյներ լեռնաշղթայի երկու կողմում գտնվող տարածքները։ Դասական հնադարի ժամանակաշրջանում բասկերը, որպես Եվրոպայի ամենահին ժողովուրդներից մեկը, դարձան ռոմանիզացիայի օբյեկտ և ժամանակի ընթացքում վերածվեցին ռոմանալեզվային ընդարձակ տարածքում լեզվական կղզու։ Բասկերի մոտ ազգային ինքնության գիտակցության աճի խթան է հանդիսացել 19-րդ դարում Իսպանիայում կառլիստական գաղափարների տարածումը։ Բասկյան ազգայնականության արմատները գալիս են կառլիստական պատերազմներից, որոնք ոչնչացրեցին բասկյան նահանգների ու իսպանական միապետության միջև ավանդական փոխհարաբերությունները։ Այդ ժամանակաշրջանում ֆուերիստների շարժումը հանդես եկավ շրջանային խարտիաների համակարգի (ֆուերոս) պաշտպանության դիրքերից և Մադրիդի՝ կենտրոնացման ձգտող ազատական կամ պահպանողական կառավարություններից տարածքային ինքնավարության պահանջով։ Կենտրոնական կառավարությունը որդեգրեց հյուսիսային նահանգների նկատմամբ բռնի կաստելականացման քաղաքականությունը։ Ձգտելով Իսպանիայի կենտրոնացմանը՝ մադրիդյան իշխանությունները կառլիստական երկրորդ պատերազմից հետո սկսեցին վերացնել շրջանային ֆուերոս համակարգը՝ այն փոխարինելով «տնտեսական համաձայնագրերով» (conciertos económicos), ինչը, շրջաններում սոցիալ - տնտեսական շերտավորման աճի պայմաններում հանգեցրեց բասկյան և կատալոնյան ազգային զգացմունքների արթնացման։ Այդպիսով, պատերազմները, որոնք իսպանական նահանգների մեծ մասի համար բերեցին նոր ազատություններ, բասկերի համար միանգամայն հակառակ ազդեցությունն ունեցան։ Բասկյան ազգայնականության աճի գործընթացում կարևոր դերակատարում ունեցավ տնտեսական զարգացումը, քանի որ Իսպանիայի հյուսիսային շրջանների, այդ թվում նաև՝ բասկյան նահանգների արդյունաբերականացումը կրում էր առավել ակտիվ բնույթ, քան Իսպանիայում ամբողջությամբ վերցրած։ Սակայն սոցիալ-մշակութային ոլորտում բասկյան հասարակությունը մինչև 19-րդ դարի վերջին քառորդում պահպանեց ագրարային, պահպանողական-ավանդական նկարագիրը և տարբերվում էր կրոնականության բարձր մակարդակով (բասկերը երկար ժամանակ համարվում էին Եվրոպայի ամենակրոնականացված ժողովուրդը)։
Բասկյան ազգայնական շարժման ձևավորման գործընթացում կարևոր դեր կատարեց կառլիստների շարժումը։ Միևնույն ժամանակ նշանակալի ազդեցություն կատարեց 19-րդ դարում Եվրոպայում ազգայնականության նկատմամբ ռոմանտիկ վերաբերմունքը։ Բասկյան ազգայնական կուսակցության հիմնադիրն է Սաբինո Արանան, ով նոր կառույցը ստեղծել է հակաազատականության կաթոլիկ ինտեգրացման հիման վրա՝ շեշտադրում կատարելով բասկերի ռասայական մաքրության վրա։ Կուսակցության դոկտրինի հիմքում դրվել էր ֆորմալ դիցաբանությունը, ինչի հետևանքով բասկյան էթնիկ ազգայնականությունը ծնվեց ոչ թե ավանդական լեզվաբանական տարբերությունների վրա, որի ժամանակ որոշիչ գործոն է համարվում լեզուն, այլ էթնիկ պատկանելիության։ Կուսակցությունը մերժում էր (հաճախ ատեության հասնող ձևով) իսպանական ամեն բան, քանի որ, ըստ նրանց, Իսպանիան ստրկացրել էր Էուսկադին (Բասկերի Երկիրը), ըստ էության, այն դարձնելով իր գաղութը։ Այդ հանգամանքն էլ, ըստ կուսակցության գաղափարակիրների, վտանգում էր բասկյան էթնոսի առանձնահատկությանը ։ Սակայն պետք չէ Արանային մեղադրել Իսպանիայի ուղղությամբ ունեցած դիրքորոշման համար. բասկյան ազգայնականության ձևավորումը կատարվել է Իսպանիայում ուշացած կապիտալիստական հարաբերությունների զարգացման համատեքստում, որի հիմնական խթանը դարձավ գաղութացման հարցը։ Այդ գործընթացների հիմնական խոչընդոտ է հանդիսացել այն փաստը, որ մինչ այդ իսպանական վերնախավը, որը լիովին Լատինական Ամեր իկայից հոսող հարստությամբ, հատուկ կարիք չի ունեցել արագացնել մետրոպոլիայի արդյունաբերականացումը, ինչպես և կապիտալիզմի զարգացումը ։ Իսպանա-ամերիկյան պատերազմի հետևանքով վերջին գաղութների կորուստը լուրջ հարված հասցրեց իսպանական բուրժազիայի տնտեսական հետաքրքրություններին և ինքնասիրությանը ։
Միգել Պրիմո դե Ռիվերայի բռնատիրական կառավարման ժամանակաշրջանում բասկյան ազգայնական շարժումը գործում էր մշակութային և սպորտային համայնքների կարգավիճակով՝ փաստացի այդպիսով քողարկելով իր իրական գործունեությունը։ Բասկյան ազգայնականության շարժումը օգտագործեց կառլիզմը կաթոլիկ եկեղեցուն աջակցելու նպատակով, որը դիտարկում էին որպես բասկյան նահանգների մեծ մասում ընդդեմ փախ հակակառլիկականության։ Մինչև մեր օրեր բասկախոս շրջաններում հատկանշական է ամբողջ Իսպանիայի մասշտաբով գործազրկության ամենացածր մակարդակը։ Ամբողջ 1920-ական և 1930-ական թվականների ընթացքում բասկյան առաջին ազգայնական կազմակերպությունը իր գործունեությունը հաճախ քողարկում էր սպորտային ակումբի կամ ֆոլկլյորային կազմակերպության քողի ներքո, ինչը բասկ ազգայնականներին օգնեց մնալ աննկատ, երբ երկիրը գործնականում ղեկավարում էր գեներալ Միգել Պրիմո դե Ռիվերան։ 1960-ական թվականները դարձան ազգային զայրույթի ժամանակաշրջան։ Ֆրանկոյի կառավարման ժամանակաշրջանում բասկերենը գործնականում գրեթե ամբողջությամբ արգելվեց (բացառությամբ եկեղեցու և մշակույթի տների)։ Բացի այդ, արդյունաբերական ձեռնարկություններում աշխատելու նպատակով դեպի առավել զարգացած բասկախոս շրջաններ սկսվեց Իսպանիայի հարավի աղքատ շրջանների իսպանացի գյուղացիների ներհոսքը։
Բասկերի երկիր և ազատություն
Բասկյան անջատողականության առանցքային գործոններից մեկը հանդիսանում է «Բասկերի երկիր և ազատություն» կամ որ հաճախ հակիրճ անվանում են ԷՏԱ-ն է։ Այն իրենից ներկայացնում է բասկյան ձախ ծայրահեղական, ազգայնական անջատողականների կազմակերպություն, որը հանդես է եկել Իսպանիայի հյուսիսում և Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում գտնվող Բասկերի Երկրի անկախության օգտին։ Կազմակերպությունը գոյություն է ունեցել 1959 թվականից մինչև 2018 թվականը։ ԷՏԱ կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1959 թվականի հուլիսի 31-ին որպես գեներալ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի բռնապետության դեմ պայքարող շարժում Բասկերի ազգայնական կուսակցության մի քանի երիտասարդ անդամների կողմից, ովքեր դժգոհ էին իրենց կուսակցության կողմից զինված պայքարից հրաժարվելուց։ Կազմակերպության կազմակերպչական ժամանակաշրջանը ռազմական ճակատի ստեղծմամբ ավարտվեց 1962 թվականին տեղի ունեցած բասկյան ազգայնականների համագումարով։ Կազմակերպության հիմնական նպատակ հայտարարվեց բասկերի անկախ պետության ստեղծումը, որը կոչվում է Էուսկադի ։ 1960-ական թվականների սկզբներից ԷՏԱ-ի անդամները որդեգրում են պետական պաշտոնյաների և ժանդարմերիայի անդամների նկատմամբ հարձակումներ իրականացնելու քաղաքականություն, ինչպես նաև սկսում են ոստիկանության բաժանմունքների, զորանոցների և երկաթուղային գծերի պայթեցումներ։ 1962 թվականին ավտորիտար ֆրանկիստական վարչակարգի իրականացրած պատժիչ գործողություններից հետո «Բասկերի երկիր և ազատություն» կազմակերպությունը ստիպված էր որոշակի ժամանակահատվածով ձեռնպահ մնալ ակտիվ գործողություններից։ Կազմակերպության վերականգնողական շրջափուլն ավարտվեց 1964 թվականին, ինչից հետո ԷՏԱ-ի զինված գործողությունները ստացան պարբերական բնույթ ։ 1960-ական թվականներին Իսպանիայի իշխանությունները պաշտոնապես հրաժարվեցին ԷՏԱ-ի հետ բանակցություններ վարել, և միևնույն ժամանակ, զանգվածային լրատվական միջոցների տվյալներով կողմերը պահպանում էին ոչ պաշտոնական հարաբերություններ։ Այդ ժամանակաշրջանում 15-րդ համաժողովի ժամանակ ԷՏԱ-ից առանձնանում է կազմակերպության ծայրահեղական թևը (ЭТА-VI), որը որդեգրում է պայքարի միայն սաբոտաժի ու ահաբեկչական մեթոդների եղանակը։ Որպես հետևանքո 1960-ական թվականների վերջում ԷՏԱ-ն սկսեց ընթանալ «հեղափոխական» ահաբեկչության ուղիով։ Այդ ժամանակվանից մինչ օրս կազմակերպության կատարած գործողությունների հետևանքով զոհվեց ավելի քան 850 մարդ։ Այդ տարիներին կազմակերպության առավել հնչեղություն ստացած գործողությունն էր Սան Սեբաստիանի ոստիկանապետ Մելիտոն Մանսանասի սպանությունը։ 1973 թվականին ԷՏԱ-ն իրականացրեց իր առավել հայտնի գործողություններից մեկը՝ Իսպանիայի կառավարության նախագահի պաշտոնում Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի իրավահաջորդ ադմիրալ Լուիս Կարերո Բլանկո ։
1975 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից հետո՝ 1978 թվականին «Բասկերի Երկիրը» ստացավ լայն ինքնավարություն և այսօր օգտվում է այնպիսի իրավունքներից, որպիսիք չունի երկրի մեկ այլ տարածք։ Այնուամենայնիվ, ԷՏԱ-ն նախկինի պես պահպանում է լիակատար անկախության կարգախոսներ։
Դոնեցկի ակադեմիական մարզային տիկնիկային թատրոն
Դոնեցկի ակադեմիական մարզային տիկնիկային թատրոն (Донецкий республиканский академический театр кукол), տիկնիկային ակադեմիական հանրապետական թատրոն Դոնեցկ քաղաքում, Դոնբասում առաջին թատրոնը և երկրում առաջիններից մեկը։ Թատրոնը տեղակայված է Դոնեցկի նախկին կինոթատրոնի շենքում, Իլիչի պողոտայի 18 հասցեում։ Թատրոնի հանդիսասրահը ունի 356 տեղ։ Թատրոնի տնօրենն և գեղարվեստական ղեկավարն է Ուկրաինայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ Վիկտոր Միխայլովիչ Ստարիկովը։
Անջատողականությունն Իսպանիայում
Բասկերի երկիր և ազատություն
Ինչպես ցույց են տալիս հարցումները ԷՏԱ-ի հետ խաղաղության բանակցություններին կողմ են հանդես եկել իսպանացիների մեծ մասը։ Սակայն այդ բանակցություններին դեմ արտահատվողները նույնպես քիչ չէին։ Վերջինները կարծում էին, որ բասկյան գրոհայինների դեմ պետք է պայքարել ուժային մեթոդներով մինչև «վերջնական հաղթանակ»՝ նրանց հետ չմտնելով ոչ մի տեսակ շփման մեջ։ Խաղաղության բանակցություններից կարճ ժամանակ առաջ ծայրահեղական պահպանողական ոչ կառավարական «Արժանապատվություն և արդարություն» կազմակերպությունը դիմել էր դատարան, որպեսզի արգելվի «ահաբեկիչների հետ հանդիպումը»։ Ակտիվ կերպով բողոքում էին նաև Ահաբեկչության զոհերի հարազատների ասոցիացիան։ Միևնույն ժամանակ, ԷՏԱ-ի դեմ պայքարը ցույց է տալիս, որ այս հակամարտությունը ուժային միջոցներով հնարավոր չէ ավարտել։ Փարձագետները կարծում են, որ վերջին մի քանի տարիներին Ֆրանսիայի և Իսպանիայի իրավապահ մարմինների կողմից ԷՏԱ կազմակերպությանը հասցված հարվածները էապես թուլացրել էն խմբավորմանը։ Սակայն Եվրոպոլի կարծիքով, ԷՏԱ-ն դեռևս լուրջ աջակցություն ունի Բասկերի Երկրի երիտասարդության շրջանում, որոնցից այն հեշտորեն հավաքագրում է նոր անդամների։ Իսկ Ֆրանսիայի փոխարեն, որտեղ ԷՏԱ կազմակերպությունը նախկինում համարում էր իր հենակայան, սկսեց այդ նպատակով օգտագործել Եվրոպայի այլ երկրներ։ 2006 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Իսպանիայի վարչապետ Սապատերոն հայտարարեց ԷՏԱ կազմակերպության հետ բանակցությունների ավարտի մասին այն բանից հետո, երբ վերջինը իր վրա վերցրեց Մադրիդի Բարախաս օդանավակայանում տեղի ունեցած ահաբեկչական գործողության պատասխանատվությունը, որն իրականացվել էր խմբավորման գրոհայինների կողմից նույն օրն առավոտյան։ Օդանավակայանում հնչած պայթյունի հետևանքով սպանվեց Էկվադորի երկու քաղաքացի, ևս չորս մարդ ստացան տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ։ Ըստ մասնագետների գնահատականների՝ ականապատված ավտոմեքենայում եղել է մոտավորապես 200 կիլոգրամ պայթուցիչ։ Պայթյունի հետևանքով օդանավակայանի շենքը կրել է լուրջ վնասներ։ Այդպիսով, ԷՏԱ կազմակերպությունը պաշտոնապես խախտեց զինադադարը, որը հայտարարվել էր 2006 թվականի մարտի 22-ին բասկյան անջատողականների կողմից։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 9-ին ԷՏԱ-ի գրոհայինը ականապատել էր սոցիալիստ-քաղաքագետի թիկնապահի ավտոմեքենան։ Պայթյունի հետևանքով թիկնապահը ստացավ լուրջ վնասվածքներ։ 2008 թվականի մայիսի 20-ին ֆրանսիական Բորդո քաղաքում ձերբակալվեց ԷՏԱ-ի ղեկավար Խավեր Լոպես Պենյան, ով հայտնի էր նաև որպես Տերրի անունով։ Իսպանիայի անվտանգության ծառայությունը նրան փնտրում էր 1983 թվականից ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Իսպանիայի գերագույն դատարանի որոշմամբ ԷՏԱ կազմակերպության հետ կապեր ունենալու համար արգելվեց Բասկերի ազգային գործողություն կուսակցությունը։ Այդ որոշումը կուսակցության կողմից բողոքարկվեց Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում։ Վերջինը թողեց Իսպանիայի գերագույն դատարանի որոշումն անփոփոխ։ 2008 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարարը հայտարարեց Միգել Ռուբինայի (Չերոկի կեղծանվամբ) ձերբակալության մասին, ում Իսպանիայի և Ֆրանսիայի հատուկ ծառայությունները համարում էն Լոպես Պենի Տերիի ձերբակալությունից հետո ԷՏԱ կազմակերպության առաջնորդ։ 2009 թվականի հուլիսի 29-ի վաղ առավոտյան իսպանական Բուրգոս քաղաքում պայթեց ականապատված ավտոմեքենա, որը կայանված էր Քաղաքացիական գվարդիայի զորանոցի մոտ։