cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տարնորուդա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Չինաստանի կենտրոնական դրամահատարան
Պատմություն
Դրամահատարանն ի սկզբանե հաստատվել է որպես Շանհայի դրամահատարան 1920 թվականին Շանհայում։ 1928 թվականին այն վերանվանվել է որպես Կենտրոնական դրամահատարան և պատկանում էր Ֆինանսների նախարարությանը։ Հինգ տարի անց, 1933 թվականին, ընկերությունը սկսել է իր գործունեությունը։ Երկրորդ ճապոնա-չինական պատերազմի ժամանակ ընկերությունը ստիպված էր տեղափոխվել մայրցամաքային Չինաստանի հյուսիս, որտեղ կառուցվել են ձեռնարկություններ Չենդու, Գույլին, Կունմին, Լանչժոու և Վուչանգ քաղաքներում։ 1946 թվականին, երբ Ազգային հեղափոխական բանակը հաղթեց ճապոնիայի դեմ պատերազմում, ընկերությունը վերադարձավ Շանհայ։
1949 թվականին Չինաստանի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո ընկերությունը տեղափոխվեց Թայվան, և ձեռնարկությունները կառուցվեցին Թայբեյում։ Այնուհետև անցավ Չինաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի ենթակայության տակ (Թայվան)։ 1976 թվականին այս հաստատությունը տեղափոխվեց Գույշան թաղամաս մինչև այսօր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դրամ Կատեգորիա:Դրամագիտություն Կատեգորիա:Մետաղադրամ Կատեգորիա:1920 հիմնադրումներ Չինաստանում Կատեգորիա:Դրամահատարաններ Կատեգորիա:Չինաստանի շենքեր և կառույցներ
Առանց հասցեի աղջիկը
«Աղջիկն առանց հասցեի» («Девушка без адреса» ), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Էլդար Ռյազանովը «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1957 թվականին ։ Թեմատիկայի տեսանկյունից ֆիլմի նախորդն է «Ուժեղ բնավորությամբ աղջիկը» (ռուս․՝ «Девушка с характером», 1939) ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Կոնստանտին Յուդինը, իսկ գլխավոր դերը կատարել է Վալենտինա Սերովան։
Սյուժե
Երիտասարդ շինարար Պաշա Գուսարովը գնացքում ծանոթանում է «կռվարար բնավորություն ունեցող» Կատյա Իվանովայի հետ։ Ուղևորության սկզբում նրանց հարաբերությունները չեն դասավորվում, սակայն ճանապարհի ավարտին նրանք որոշում են չբաժանվել։ Այնուամենայնիվ, ճակատագրի բերմամբ հանգամանքները դասավորվում են այլ կերպ։ Գնացքի վագոնից դուրս գալով տարբեր դռներով՝ նրանք այդպես էլ չեն հանդիպում կայարանում։ Միակ բանը, որ Պաշան իմանում է ավտոբուսով հեռացող Կատյայից, նրա  հասցեի սկիզբն է՝ «Նիկոլո...»։
Միևնույն ժամանակ Պաշան չի հուսահատվում և սկսում է մեծ Մոսկվայում փնտրել ամենատարածված անունով և ազգանունով մի աղջկա՝ չնայած այն հանգամանքին, որ, ըստ իր սեփական հաշվարկների, իր լսաց «Նիկոլո․․․» սկսվող հնարավոր բոլոր հասցեները գնալու դեպքում կպահանջվեր երեք տարի։
Այդ ժամանակ Կատյան ապրում է իր պապի մոտ, որը շրջսովետում աշխատում է որպես ավագ պահակ։ Այն բանից հետո, երբ Կատյան չի կարողանում դառնալ դերասանուհի օպերետի թատրոնում, նա դառնում է սեփական տան վերելակավարը։ Սակայն այդտեղ էլ նա չի կարողանում երկար մնալ։ Պապի հետ վեճից հետո Կատյան հեռանում է տնից, որպեսզի ապացուցի, որ ինքը նույնպես կարող է կյանքում գտնել իր տեղը։
Կարճ ժամանակի ընթացքում Կատյան հասցնում է աշխատել շատ տեղերում։ Սկզբում նա աշխատում է որպես տնային տնտեսուհի, սակայն հետագայում հեռանում է այդտեղից (տանտիրուհու ամուսնու կողմից տանը կատարված հեղեղումից հետո)։ Հետո նա աշխատանքի է ընդունվում ճանապարհային ծառայությունում, այնուհետև նրան հրավիրում են աշխատելու որպես մանեքենուհի։ Նորաձևության ցուցադրության ժամանակ պատուհանից տեսնելով Պաշային՝ Կատյան վազում է նրա հետևից հենց ցուցադրվող հագուստով, սակայն չի հասնում տղային։ Դրանից հետո նրան ազատում են աշխատանքից։ Ընկերուհին Կատյային օգնում է աշխատանքի ընդունվել «փոխացման» գրասենյակում որպես ցրիչ։ Այնուամենայնիվ, նա երկար ժամանակ չի մնում նաև այս վայրում։ Կատյան վերադասին ապացուցում է, որ իրենց հաստատությունը, ըստ էության, ավելորդ է ժողովրդական տնտեսության համակարգում, որից հետո նրանց գրասենյակը փակվում է, իսկ աշխատակիցներին տեղափոխում են շինհրապարակ։ Կատյան որոշում է ընդհանրապես հեռանալ Մոսկվայից։ Սակայն այն կայարանում, որտեղ նա բաժանվել էր իր Պաշայից, հանդիպում է նրան։ Եվ հանդիպելով՝ նրանք այլևս երբեք չեն բաժանվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Պիրվելի Նոսիրի
Պիրվելի Նոսիրի (პირველი ნოსირი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 30 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 7 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 719 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
Պեետեր Յարվելայդ
Պեետեր Յարվելայդ (Peeter Järvelaid, ), էստոնացի պատմաբան, իրավաբան, Տալլինի համալսարանի պրոֆեսոր ։ Հեղինակել է էստոնական և եվրոպական կրթության ու իրավունքի պատմության վերաբերյալ բազմաթիվ հոդվածներ և գրքեր, որոնք թարգմանվել են մի շարք (հիմնականում մերձբալթյան երկրների ժողովուրդների) լեզուներով։ 2000–ական թվականներին նրա ուսումնասիրությունների առարկան են դարձել միջազգային հարաբերությունները 20-րդ դարում։
Պեետեր Յարվելայդը ծնվել ու հասակ է առել զինվորականի ընտանիքում ։ 1981 թվականին ավարտել է Տարտուի համալսարանը։ 1990 թվականին համամիութենական իրավաբանական հեռակա ինստիտուտում պաշտպանել է իր պատրաստած գիտական ատենախոսությունը «Իրավական գիտությունների դասավանդումը Տարտուի (Դորպատի) համալսարանում մինչև 1889 թվականի բարեփոխումը» թեմայով և ստացել իրավաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճան ։ Ալեքսանդր ֆոն Հումբոլդի հիմնադրամի կրթաթոշակին արժանանալու շնորհիվ կարողացել է կատարելագործվել իրավունքի եվրոպական պատմության Մաքս Պլանկի անվան ինստիտուտում և գերմանական հեղինակավոր բարձրագույն ուսումնական այլ հաստատություններում։ Դասախոսական և գիտական աշխատանքի հետ մեկտեղ վարչական պաշտոններ է զբաղեցրել. 1997–2000 թվականներին պաշտոնավարել է որպես Էստոնիայի արդարադատության նախարարության խորհրդական, 2003-2005 թվականներին՝ Էստոնիայի անվտանգային գիտությունների ակադեմիայի (Estonian Academy of Security Sciences) ռեկտոր, 2006-2007 թվականներին՝ Էստոնիայի ծովային ակադեմիայի ռեկտոր ։
Լիպովկա (այլ կիրառումներ)
Լիպովկա, կարող է վերաբերել՝
Արագածոտնի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Արագածոտն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 11 հուշարձան (7 միավոր)։
|}
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ժողովածու (2268)
Ժողովածու (2268), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2268 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1683-1689 թվականներին Կարապետ քահանա Դավիթ Եվդոկեցի գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Դավիթ Եվդոկեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 221․2X15.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 185 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 73ա, 170ա, 175ա, 175բ, 183բ, հետագայի՝ 183բ, (1810 թվական) ։
Լիպովոե (այլ կիրառումներ)
Լիպովոե, կարող է վերաբերել՝
Միգել Կարդոզու
Միգել Ֆիլիպե Նունեշ Կարդոզու (Miguel Filipe Nunes Cardoso; ), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, Մոսկվայի « Դինամո » ակումբի եզրային հարձակվող, վարձավճարով հանդես է գալիս « Բելենենսեշ » ակումբում։
Ակումբային կարիերա
Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է « Բենֆիկա » ակումբի ակադեմիայում, սկզբում խաղացել է մինի ֆուտբոլ և 7-7 ֆուտբոլ։ 2011 թվականին հեռացել է մայրաքաղաքից և հանդես է եկել « Կասա Պիա » և « Ռեալ Կելուշ » ակումբների երիտասարդական կազմերում։ «Ռեալի» կազմում նորամուտը կատարել է բարձրագույն մակարդակում՝ Պորտուգալիայի չորրորդ դիվիզիոնում։ 2014 թվականի սկզբին Կարդոզուն պայմանագիր է կնքել Իսպանիայի « Դեպորտիվո Լա Կորունյա » ակումբի հետ, որտեղ խաղային պրակտիկա ստանալու համար սկսել է խաղալ « Դեպորտիվո Ֆաբրիլի » պահեստային թիմում ։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 12-ին « Բարսելոնայի » դեմ խաղում հիմնական ակումբի կազմում կատարել է նորամուտը Լա Լիգայում, երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Խուանֆրանին ։
2016 թվականի սկզբին վարձավճարով տեղափոխվել է « Ունիան Մադեյրա » ։ Փետրվարի 7-ին « Մորեյրենսեյի » դեմ խաղում կատարել է նորամուտը Սուպերլիգայում ։
Նույն թվականի ամռանը ազատ գործակալի կարգավիճակով վարձավճարով տեղափոխվել է « Տոնդելա » ակումբ ։ Օգոստոսի 13-ին «Բենֆիկայի» դեմ խաղում կատարել է նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ Դեկտեմբերի 11-ին «Նասոնալ Ֆունշալ» ակումբի դեմ արտագնա խաղում Միգելը խփել է իր առաջին գոլը «Տոնդելայի» կազմում ։ 2018 թվականի ամռանը Կարդոզուն տեղափոխվել է Մոսկվայի «Դինամո», կնքելով 4 տարվա պայմանագիր ։ Սեպտեմբերի 2-ին «Օրենբուրգի» դեմ խաղում (2:0) կատարել է նորամուտը ՌՊԼ-ում, խաղի ավարտին փոխարինելով Ֆյոդոր Չերնիխին ։ Սեպտեմբերի 14-ին մայրաքաղաքի « Լոկոմոտիվի » դեմ խաղում Միգելը խփել է «Դինամոյի» առաջին գոլը ։
2020 թվականի փետրվարի 19-ին կես տարի ժամկետով վարձավճարով տեղափոխվել է « Տամբով »։ Նոր թիմի կազմում Միգելին խաղադաշտում հաջողվում է խաղալ ընդամենը 5 րոպե՝ մարտի 1-ին « Ռուբինի » դեմ խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Պրիբելսկի (խուտոր, Կուգարչինսկի շրջան)
Պրիբելսկի (Прибельский, Прибельский), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գերմանիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում
Գերմանիան մասնակցել է Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթին։ Գերմանիայի ազգային ընտրությունը տեղի է ունեցել 2013 թվականի փետրվարի 14-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրներ Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում
Օսունա
Օսունա (Osuna), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքում։
Պատմություն
Քաղաքն արաբական խալիֆայության ժամանակահատվածում կոչվել է Օքսոն։ 1239 թվականին գրավվել է կաստիլիացիների կողմից և հանձնվել է որպես կարևոր պաշտպանական ամրոց։ XV դարում Պեդրո Գիրոնը այն ճանաչում է որպես անձնական սեփականություն։ Հետագայում նրա ծոռը դառնում է Օսունի առաջին հերցոգ։ Խրիոնովների տոհմը շարուանկել է տիրել Օսունին մինչև XIX դարը։
Վիճակագրություն
Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա Սուր դե Սևիլյայում։ Զբաղեցնում է 592 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 17926 մարդ ըստ 2010 թվականին տեղի ունեցած մարդահամարի տվյալների։ Մունիցիպալիտետը վարչական կենտրոնից գտնվում է 86 կմ հեռավորության վրա։
Ֆիլմ
Օսունում են տեղի ունեցել իտալացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ Միքելանջելո Անտոնիոնիի «Մասնագիտությունը լրագրող» 1975 թվականի գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանման վերջին դրվագները։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Լիսայա Գորա (այլ կիրառումներ)
Լիսայա Գորա, կարող է վերաբերել՝
Հուլլո
Հուլլո (Hullo), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 99 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աջիր
Աջիր, գետակ Կուրի ավազանում, Դեբեդ գետի աջակողմյան վտակներից է։ Սկիզբ է առնում Չաթին լեռան հյուսիսային լանջերից և Դեբեդ գետի մեջ է թափվում Հաղպատ գյուղի մոտ։ Երկարություն 15 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գետեր Կատեգորիա:Կուրի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Դեբեդ գետի վտակներ
Տրիտելնիկի
Տրիտելնիկի (Трительники), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրիտելնիկի գյուղում բնակվում էր 320 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1475 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 216,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սկոտ շրջան (Միսսիսիպի)
Սկոտ շրջան (Scott County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.577 կմ² է, բնակչությունը՝ 28.264 մարդ (2010 թ. տվյալներով) ։ Շրջկենտրոնն է Ֆորեստ բնակավայրը ։ Կազմավորվել է 1833 թ.։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միսսիսիպիի շրջաններ
Համերկրացիները
«Համերկրացիները» («Земляки»), 1974 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, ռեժիսոր Վալենտին Վինոգրադովի դրաման՝ նկարահանված Վասիլի Շուկշինի «Եղբայր իմ․․․» վիպակի հիման վրա։
Սյուժե
Իվան Գրոմովը հեռագիր է ստանում այն մասին, որ իր հայրը մահամերձ է։ Նա հայրենի է գյուղ վերադառնում այն քաղաքից, որտեղ ապրել է երկար տարիներ։ Հուղարկավորությանը Իվանը չի հասցնում և գալիս է հայրական դատարկ տուն։ Իվանը հանդիպում է կրտսեր եղբորը՝ Սեմյոնին, որը պատմում է նրան իր կյանքի և այն մասին, որ վաղուց և անհույս սիրահարված է հարևանուհի Վալենտինային։ Գեղեցկուհին մերժում է բոլոր երկրպագուներին, բայց անսպասելիորեն սիրում է քաղաքից եկած Իվանին։ Վալենտինայի և Իվանի միջև սիրային կապ է ծնվում։ Գյուղում դա հնարավոր չէ թաքցնել շրջապատից, և կինը դառնում է եղբայրների վեճի մեղավորը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Սերգեյ Իլյուշին
Սերգեյ Վլադիմիրովիչ Իլյուշին (Сергей Владимирович Ильюшин, ), խորհրդային ավիակոնստրուկտոր, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1968), ինժեներա-տեխնիկական ծառայության գեներալ-գնդապետ (1967), սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս (1941, 1957)։
1926 թվականին ավարտել է Ն. Ե. Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ինժեներական ակադեմիան։ Իլյուշինի ստեղծած ինքնաթիռները 1938-1939 թվականներին կատարել են Մոսկվա-Վլադիվոստոկի շրջան և Մոսկվա-Միսկա կղզի (Հյուսիսային Ամերիկա) անվայրէջք թռիչքներ։ «Իլ-4» բազմանպաաակ ինքնաթիռը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Խորհրդային Միության հիմնական հեռավոր ռմբակոծիչն ու տորպեդակիրն էր։ 1939 թվականին ստեղծել է «Իլ-2» զրահապատ, ապա՝ «Իլ-8» (1943), «Իլ-10» (1943), «Իլ-16» գրոհիչները և ավիացիայի պատմության մեջ առաջին «Իլ-40» ռեակտիվ գրոհիչը։ Այնուհետև ստեղծվեցին «Իլ-6»-ը (1943), փորձնական ռեակտիվ «Իլ-22»-ը, սերիական թողարկմամբ առաջին հայրենական «Իլ-28» ռեակտիվ ռմբակոծիչը։ «Իլ-12» և «Իլ-14» մարդատար ինքնաթիռները թողարկվել են 1946 թվականին և 1951 թվականին։ Տուրբապտուտակավոր բազմատեղ Իլ-18-ը 1957 թվականից հիմնական մարդատար ինքնաթիռն է, իսկ տուրբաօդափոխիչ տրանսմայրցամաքային Իլ-62-ը (1962)՝ աերոֆլոտի ֆլագմանը։ Իլուշինը հիմնել է ինքնաթիռաշինության իր դպրոցը։
Եղել է նաև ԽՍՀՄ I-VII գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Արժանացել է ԽԱՀՄ պետական (1941, 1942, 1943, 1946, 1947, 1950, 1952) և Լենինյան (1960) մրցանակների։ Պարգևատրվել է Լենինի 7 շքանշանով։
Լիսիչիե (այլ կիրառումներ)
Լիսիչիե, կարող է վերաբերել՝
Լեբիյա
Լեբիյա (Лебия, Лэбийэ), գյուղ Ռուսաստանի, Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Չուրապչինսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Չուրապչինսկի ուլուսի բնակավայրեր Կատեգորիա:1939 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վոլվարիելա մետաքսանման
Վոլվարիելա մետաքսանման, Pluteaceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Դեկորատիվ քսիլոտրոֆ սունկ է։ Պտղամարմիններն ուտելի են։ 7-25 սմ տրամագծով գլխարկը սպիտակ է, դեղնավուն, դեղնակաթնագույն, բաց դեղնակիտրոնագույն, սկզբում գնդաձև է, հետո՝ զանգակաձև կամ կիսափռված, թմբիկով, մետաքսանման, չոր և թույլ թեփուկավոր, իսկ կենտրոնում՝ հարթ։ Սնկի հաճելի համով պտղամիսը սպիտակ է։ Թիթեղները սպիտակ են, հետո՝ վարդագույն, խիտ դասավորված և բարակ, իսկ մեջտեղում՝ հաստացած։ Կենտրոնական, երբեմն ծռված և հարթ, սպիտակ ոտիկը 8-25 x 1,5-2,5 սմ է, հիմքային մասում՝ ուռուցիկ, լայն ընդհանուր ծածկոցի մնացորդներով կամ պատյանով (վոլվա)։ Մինչև 5 սմ բարձրությամբ բլթակաձև եզրերով վոլվան սպիտակավուն է, արտաքինից գորշավուն, լայն և ազատ։ Սպորափոշին վարդագույն է։ Բաց վարդագույն սպորները 7–10 x 5–6 մկմ են, էլիպսաձև, ձվաձև և հարթ ։
Տարածվածություն
Ընդհանուր արեալը ընդգրկում է Եվրոպան, Ասիան, Հյուսիսային Աֆրիկան, Հյուսիսային Ամերիկան, Հարավային Կովկասը (Ադրբեջան, Վրաստան, Հայաստան)։ Հայաստանում տարածվում է Իջևանի («Դիլիջան» ազգային պարկ) և Երևանի (բուսաբանական այգու տարածք) ֆլորիստիկական շրջաններում ։
Էկոլոգիա
Հայաստանում հանդիպում է հազվադեպ, հունիս–սեպտեմբեր ամիսներին, խմբերով, կենդանի և մահացած լայնատերև ծառատեսակների (հիմնականում բարդիների, ուռենիների և հաճարենիների) բների, փչակների վրա, լայնատերև անտառներում, 1100-1450 մ բարձրությունների վրա ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանում պահպանվում է «Դիլիջան» ազգային պարկի համապատասխան էկոհամակարգերի կազմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սնկեր Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Դեկորատիվ սնկեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված սնկեր
Միստր Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն
«Միստր Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն», 1939 թվականին ռեժիսոր Ֆրենկ Կապրա նկարահանած ամերիկյան քաղաքական կատակերգական դրամա՝ Ջին Արթուր և Ջեյմս Ստյուարտ հետ գլխավոր դերերում, ինչպես նաև Կլոդ Ռեյնսի և Էդվարդ Առնոլդի հետ։ Ֆիլմը Միացյալ Նահանգների նոր նշանակված սենատորի մասին է, որը պայքարում է կոռումպացված քաղաքական համակարգի դեմ, գրվել է Սիդնի Բուխմանի կողմից, Լյուիս Ռ.Ֆոսթերի «Ջենտլմենը Մոնտանայից» չհրապարակված պատմվածքի հիման վրա ։ Ֆիլմը եղել է հակասական, երբ այն առաջին անգամ ցուցադրվել է, բայց ունեցել է տոմսերի հաջող վաճառք, և այն Ստյուարտին դարձրեց գլխավոր աստղ։ Այն նաև հիմնականում հիմնված է Մոնտանայի նահանգի ամերիկացի Սենատոր Բերտոն Ուիլերի կյանքի վրա, ով ունեցել է նման փորձ, երբ հետաքննել է Ուորեն Հարդինգի վարչակազմի գործունեությունը։
Միստր Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն, առաջադրվել է 11 Օսկար մրցանակների՝ հաղթելով «լավագույն օրիգինալ պատմություն» անվանակարգում։ Բոլոր ժամանակների մեծագույն ֆիլմերից մեկը համարվող ֆիլմը ընտրվել է Կոնգրեսի գրադարանի կողմից, որպես 1989 թվականին ԱՄՆ Ֆիլմերի ազգային ռեեստրի պահպանման համար առաջին 25 ֆիլմերից մեկը, այն բանի համար, որ այն եղել «մշակութային, պատմականորեն կամ գեղագիտականորեն կարևոր»։
Սյուժե
ԱՄՆ-ի անանուն նահանգի «Հեփփի» Հոփփերի (Գայ Քիբբի) նահանգապետը պետք է փոխարինող ընտրի վերջերս մահացած ամերիկացի սենատոր Սեմ Ֆոուլիին։ Նրա կոռումպացված քաղաքական ղեկավարը, Ջիմ Թեյլորը (Էդվարդ Առնոլդ), ճնշում է Հոպպերին, որպեսզի նա ընտրի իր խամաճիկին, իսկ ժողովրդական հանձնաժողովները ցանկանում են բարերար Հենրի Հիլլին։ Նահանգապետի երեխաները ցանկանում են, որ նա ընտրի Ջեֆերսոն Սմիթին (Ջեյմս Ստյուարտ)՝ ռեյնջեր տղաների ղեկավարին։ Ի զորու չլինելով կողմնորոշվել Թեյլորի խամաճիկի և ռեֆորմատորի միջև, Հոպերը որոշում է մետաղադրամ նետել։ Երբ այն ընկնում է Սմիթի նվաճումներից մեկի մասին թերթի հոդվածի կողքին, նա ընտրում է Սմիթին՝ հույս ունենալով, որ նրա դրական կերպարը մարդկանց դուր կգա։ Միևնույն ժամանակ, նրա միամտությունը թույլ կտա հեշտությամբ շահարկել դրանք։
Կրտսեր սենատոր Սմիթն անցնում է հրապարակայնորեն հարգված, բայց գաղտնի, սենատոր Ջոզեֆ Փեյնին (Կլոդ Ռեյնս) ի ձեռքի տակ, որը հանգուցյալ Հայր Սմիթի ընկերն էր։ Սմիթն անմիջապես սկսում է հակվածություն զգալ սենատոր Սյուզենի (Աստրիդ Օլվին) դստեր նկատմամբ։ Սենատոր Փեյն Սմիթի տանը զրուցում է Սյուզենի հետ, հուզված ու անհանգիստ, հիացած երիտասարդ օրիորդով։ Սմիթի միամիտ և ազնիվ բնույթը թույլ է տալիս վաշինգտոնյան անհողդողդ մամուլին օգտվել դրանից՝ արագ արատավորելով Սմիթի հեղինակությունը առաջին էջերի անհեթեթ լուսանկարներով և վերնագրերով, որոնք պիտակավորում են նրան որպես անտաշ մարդու։
Չցանկանալով հարվածել աստվածաստեղծ Սմիթին, որպեսզի իրենց փոխպատվաստման ծրագիրը անցնի, Փեյնն ասում է Թեյլորին, որ ցանկանում է հեռանալ, բայց Թեյլորը հիշեցնում է նրան, որ Փեյնն իշխանության մեջ է հիմնականում Թեյլորի ազդեցության շնորհիվ։ Այնուհետև Փեյնը խորհուրդ է տալիս Սմիթին լռել այդ կապակցությամբ։ Հաջորդ օրը, երբ Սմիթը խոսում է Սենատում օրինագծի մասին Փեյնի միջոցով, իր պետության մեքենան մեղադրում է Սմիթին իր օրինագծից օգուտ քաղելու փորձի մեջ, ներկայացնելով կեղծ ապացույցներ, որ Սմիթն արդեն տիրապետում է այն հողին, որի մասին խոսում է։ Սմիթը չափազանց ցնցված է Փեյնի դավաճանությամբ,որպեսզի կարողանա պաշտպանվեել և տտիպված փախչում է։
Սոնդերսը, որը սկզբում վերևից էր նայում Սմիթին, բայց հիմա հավատում էր նրան, համոզում է նրան սկսել ընդդիմագործություն, հատկացումների օրինագիծը հետաձգելու և Սենատում իր անմեղությունը ապացուցելու համար, ընդ որում իրեն հեռացնելու որոշումն ընդունելու քվեարկությունից առաջ։ Իր վերջին շանսը օգտագործելով, ապացուցելու իր անմեղությունը, նա խոսում է առանց դադարի 25 Ժամ հաստատելով ամերիկյան ազատության իդեալները և բացահայտելով ամբարտակի սխեմայի իրական շարժառիթները։ Սակայն սենատորներից ոչ մեկը վստահ չէ։
Ընտրողները փորձում են համախմբվել նրա շուրջ, բայց արմատացած ընդդիմությունը չափազանց ուժեղ է, և բոլոր փորձերը ճնշվում են։ Թեյլորի մեքենայի ազդեցության պատճառով թերթերը և հայրենի Սմիթի ռադիոկայանները, Թեյլորի հրամանով, հրաժարվում են հաղորդել այն, ինչ Սմիթը ասում է, և նույնիսկ խեղաթյուրում են սենատորի դեմ փաստերը։ Այս լուրը Սմիթին աջակցելու նպատակով ռեյնջեր տղաների փորձը հանգեցնում է Թեյլորի ջատագովների կողմից երեխաների վրա դաժան հարձակումների։
Չնայած նրան, որ բոլոր հույսերը, կարծես,մարել են, սենատորները սկսում են ուշադրություն դարձնել, թե ինչպես Սմիթը մոտենում իր լիարժեք սպառմանը։ Փեյնն իր ձեռքում վերջին խաղաքարտն ունի։ նա նամակների տուփեր և հեռագրեր է բերում հայրենի Սմիթի նահանգից, իբր հասարակ մարդկանցից, որոնք պահանջում են նրա արտաքսումը։ Գրեթե կոտրված այս լուրից, Սմիթը հույսի փոքր շող է գտնում Սենատի նախագահի (Հարրի Կերի) ժպիտում։ Սմիթը երդվում է շարունակել, մինչև նրան չհավատան, բայց անմիջապես ուշաթափվում է։ Մեղքի զգացումով տարված Փեյնը լքում է Սենատի պալատը և փորձում ինքնասպան լինել, սակայն նրան կանգնեցնում են տեղի ունեցածին հետևող սենատորները։ Փեյնը հետագայում պնդում է, որ նա պետք է հեռացվի Սենատից և հաստատում է Սմիթի անմեղությունը։ Սենատի նախագահը հաճույքով հետևում է հաջորդ քաոսին։
Դերասանական կազմ
Չգրանցված վետերան դերասանների թվում, որոնց կարելի է տեսնել ֆիլմում, Գայ Քիբբիի եղբայրն է, Միլթոն Քիբբին, որը որպես լրագրող է աշխատում, Լաֆ Մակկին և Մեթ Մաքհյուն՝ Մաքհյուի դերասանական ընտանիքից։ Ֆիլմում նաև երկրորդական դերերում հանդես են գալիս հետագայում հայտնի դերասաններ Դաբ Թեյլորը և Ջեք Կարսոնը:Համր ֆիլմի աստղ Հենկ Մենը խաղացել է լուսանկարչի դերը։
Արտադրություն
1938 թվականի հունվարին և Metro-Goldwyn-Mayer-ը, և Paramount Pictures-ը ներկայացրեցին Ֆոսթեր գրաքննիչների պատմությունը Hays-ի գրասենյակում ՝ հավանաբար նշելով, որ երկու ստուդիաներն էլ հետաքրքրված էին նախագծով, նախքան Columbia-ի գնելը ։ Այս գրասենյակի ղեկավար Ջոզեֆ Բրինը ստուդիային զգուշացրել է. «Մենք կոչ ենք անում ձեզ լրջորեն խորհրդակցել նախքան այս պատմության վրա հիմնված ցանկացած ֆիլմի արտադրությունը սկսելը ։ Մեզ թվում է, որ այն կարող է լիցքավորված լինել դինամիտով, ինչպես կինոարտադրության, այնպես էլ երկրի համար»։ Բրինը հատուկ առարկել է «մեր կառավարման համակարգի ընդհանուր անհեթեթ պատկերի դեմ, որը կարող է հանգեցնել նրան, որ նման ֆիլմը դիտվի ինչպես այստեղ, այնպես էլ, մասնավորապես, արտասահմանում, որպես կառավարման ժողովրդավարական ձևի վրա թաքնված հարձակում, և նախազգուշացրել է, որ ֆիլմը պետք է հստակ ցույց տա, որ «Սենատը կազմված է գեղեցիկ, ազնիվ քաղաքացիների խմբից, որոնք երկար և անխոնջ աշխատում են հանուն ազգի լավագույն շահերի»։
«Սա մեծ պատմություն է, որը շատ օգուտ կբերի բոլոր նրանց, ովքեր կտեսնեն այն, և, իմ կարծիքով, դա հատկապես հաջողված է նրանով, որ այս տեսակի պատմությունը ստեղծվում է հենց ներկայումս։ Ես կարծում եմ, որ դա շատ կարևոր է»։ Սենատոր Ջեֆի բոլոր դժվարություններից զարգացել է ժողովրդավարության կարևորությունը և հիանալի ընդգծված հարուստ և փառահեղ ժառանգությունը, որը մերն է և որը գալիս է, երբ դուք ունեք» ժողովրդի, ժողովրդից և ժողովրդի համար «կառավարություն» ։ Ֆիլմը նկարահանվել է 1939 թվականի ապրիլի 3-ից հուլիսի 7-ը ։ Որոշ նկարահանումներ տեղի են ունեցել Վաշինգտոնում, DC-ում, Union Steyshn - ում և Միացյալ Նահանգների Կապիտոլիայում, ինչպես նաև ֆոնային օգտագործման այլ վայրերում։ Ստուդիայում, իսկությունը ապահովելու համար, ստեղծվել է բարդ հավաքածու, որը բաղկացած է Սենատի կոմիտեի սենյակներից, հանդերձարաններից և հյուրանոցային համարներից, ինչպես նաև Վաշինգտոնի կոնկրետ հուշարձաններից, Կոլումբիայի շրջանից, բոլորը հիմնված են Կապրայի և նրա թիմի մայրաքաղաք կատարած ուղևորության վրա։ Նույնիսկ Վաշինգտոնի Մամուլի ակումբը վերարտադրվել է մանրուքներով, սակայն հիմնական ջանքերն ուղղված էին Կոլումբիայի հատվածում Սենատի պալատի ճշգրիտ վերարտադրմանը ։ Ջեյմս Դ. Պրեստոնը, Սենատի պատկերասրահի նախկին տեսուչը, հանդես է եկել որպես Սենատի հավաքածուի տեխնիկական տնօրեն, ինչպես նաև խորհրդատվություն է տվել քաղաքական արձանագրության վերաբերյալ։ Բեմադրության մեջ օգտագործվել է նաև Warner Bros. հեռուստաալիքի Նյու Յորքի փողոցային «դեկորացիան», այս տեաարանի նկարահանմանը մասնակցել են հազարից ավելի երկրորդական դերակատարներ։ Ֆիլմի ավարտը, ըստ երևույթին, ինչ-որ պահի փոխվել է, քանի որ օրիգինալ ծրագիրը նկարագրում է Սթյուարտի և Արթուրի վերադարձը Սմիթի հայրենի քաղաք, որտեղ նրանք հանդիպում են մեծ շքերթ, ինչից էլ ենթադրվում է, որ նրանք ամուսնացած են և ընտանիք են կազմել ։ Բացի այդ, Թեյլորի քաղաքական մեքենան ցուցադրված է ճզմված վիճակում։ Այս դրվագներից մի քանիսը կարելի է տեսնել ֆիլմի թրեյլերում։
Ազդեցություն
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել Վաշինգտոնի Սահմանադրության դահլիճում, 1939 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, որը հովանավորում էր Ազգային մամուլի ակումբը, միջոցառմանընթացքում,որին հրավիրված էր 4000 հյուր, այդ թվում՝ 45 սենատորներ ։ Պարոն Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն ենթարկվել է Վաշինգտոնյան մամուլի և ԱՄՆ կոնգրեսի քաղաքական գործիչների հարձակումներին, կոնգրեսը որպես հակաամերիկյան և պրոկոմունիստական ամերիկյան կառավորություն պատկերելու համար ։ Մինչ Կապրան պնդում է իր ինքնակենսագրության մեջ, որ որոշ սենատորներ դուրս են եկել պրեմիերայից, մամուլի ժամանակակից հաղորդագրությունները չեն պարզում՝ արդյոք դա տեղի է ունեցել, թե ոչ, կամ սենատորները բղավում էին ֆիլմի ընթացքում էկրանին ի պատասխան։
Սենատոր Ջեֆերսոն Սմիթը հետապնդում է իր ֆլիբուստերին անուշադիր սենատորների առջև։
Հայտնի է, որ Ալբեն Ու․ Բարքլին, դեմոկրատ և Սենատի մեծամասնության առաջնորդ, ֆիլմը անվանել «անմիտ և հիմար» և ասել է, որ այն վերածում է Սենատը «խաբեբաների փնջի»։ Նա նաև նշել է, որ ֆիլմը եղել է Սենատի «անճոռնի խեղաթյուրում», այնքան անճոռնի, ինչպին երբևէ չի տեսել։ Պատկերացրեք, որ Միացյալ նահանգների փոխնախագահը պատկերասրահում աչքով է անում մի գեղեցիկ աղջկա,ավազակին խրախուսելու համար» ։ Բարքլին հավատում էր, որ ֆիլմը ներկայացրել է Սենատը որպես պատմության մեջ «հիմարների ամենամեծ կույտ» ։
Փիթ Հարիսոնը, հարգարժան լրագրող և «The motion picture trade journal Harrison ' s Reports» ամսագրի հրատարակիչը, Սենատին առաջարկել է օրինագիծ ընդունել, որը կինոթատրոնների տերերին թույլ է տալիս հրաժարվել ֆիլմերի ցուցադրությունից, որոնք «չեն համապատասխանում մեր երկրի շահերին»։ Դա տեղի չի ունեցել, սակայն այն միջոցներից մեկը, որով որոշ սենատորներ փորձել են վրեժխնդիր լինել այն վնասների համար, որոնք, իրենց կարծիքով, ֆիլմը հասցրել է իրենց հաստատության հեղինակությունը, այն էր, մղել Neely-ի օրինագծի ընդունումը ընդդեմ Anti-Block Booking Bill-ի, որը, ի վերջո, հանգեցրել է 1940-ականների վերջում թատերական ցանցերի ստուդիաների փլուզմանը։ Կոլումբիան պատասխանել է ծրագրի տարածմամբ, որն առաջ է քաշել ֆիլմի հայրենասիրությունն ու ժողովրդավարության աջակցությունը և բազմաթիվ դրական արձագանքներ է հրապարակել ֆիլմի մասին։
Այլ առարկություններ էլ հնչեցին։ Մեծ Բրիտանիայում ԱՄՆ դեսպան Ջոզեֆ Պ. Քենեդին գրել է Կապրեին և Կոլումբիայի համալսարանի ղեկավար Հարի Քոնունին, ասելով, որ նա վախենում է, որ ֆիլմը վնաս կհասցնի «Ամերիկայի հեղինակությանը Եվրոպայում», և դրա պատճառով պնդել է, որ այն նկարահանվի եվրոպական վարձույթով։ Կապրան ու Կոնը պատասխանել են՝ հղում անելով ֆիլմի գրախոսականին, որն այն աստիճան է հանգստացրել Քենեդիին, որ նա երբեք չի հետևել նրան, թեև հոգու խորքում դեռ կասկածներ է ունեցել ֆիլմի վերաբերյալ։
Ֆիլմը արգելվել է հիտլերյան Գերմանիայում, Իտալիայում Մուսոլինիում, Իսպանիայում Ֆրանկոյում։ Խորհրդային Միությունում ֆիլմը վարձույթում է հայտնվել 1950 թվականի դեկտեմբերին՝ «Սենատոր» անվամբ ։ Այն ձեռք է բերվել որպես ավար գրավված Ռեյսֆրյուրերից։ Ըստ Կապրայի, ֆիլմը նաև կրկնօրինակվել է եվրոպական որոշ երկրներում, որպեսզի փոխվի ֆիլմի իմաստը այնպես, որ այն համապատասխանի պաշտոնական գաղափարախոսությանը։ Երբ 1942 թվականին գերմանացիների կողմից գրավված Ֆրանսիայում ամերիկյան ֆիլմերի արգելք մտցվեց, որոշ կինոթատրոններ որոշեցին ցույց տալ «Պարոն Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն» որպես վերջին ֆիլմ ՝ արգելքն ուժի մեջ մտնելուց առաջ։ Փարիզի կինոթատրոնի մեկ սեփականատեր, ինչպես հաղորդվում է, առանց կանգ առնելու ֆիլմը ցուցադրել է արգելքի հայտարարումից հետո 30 օրվա ընթացքում ։
Ֆիլմի քննադատական արձագանքը ավելի հավասարակշռված էր, քան երկրի և արտերկրի քաղաքական գործիչներիր։ Օրինակ՝ «Նյու Յորք Թայմսի» քննադատ,Ֆրենկ Ս. Նյուջենը գրել է, որ Կապրան գործում է, իհարկե, իրավունքների օրինագծի չգրված կետի պաշտպանության ներքո, որն իրավունք է տալիս ձայնի իրավունք ունեցող յուրաքանչյուր քաղաքացու առնվազն մեկ ազատ հարված հասցնել Սենատում։ Պարոն Կապրանն ցնցվում է հատակին և լավագույն տրամադրությամբ; եթե նրան չհաջողվի օգոստոսյան մարմինը փչացնել ՝ ինչպես ծիծաղից, այնպես էլ վիրավորած արժանապատվությունից, դա կլինի ոչ թե նրա մեղքը, այլ Սենատի մեղքը, և մենք իսկապես պետք է սկսենք անհանգստանալ վերին պալատի մասին"։
«Պարոն Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն» ֆիլմը կոչվել է ամերիկյան պատմության մեջ ամենապայծառ բացահայտողներից մեկը։ Դոկտոր Ջեյմս Մուրտան և դոկտոր Ջեֆրի Ուիգանդը այս ֆիլմը անվանել են ԱՄՆ-ի պատմության մեջ հիշարժան իրադաձրություն իրադարձություն «Whistleblower Week in Washington»-ի ընթացքում (մայիս 13-19, 2007)։ Միստր Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն հաճախ հիշատակվում է որպես Կապրայի լավագույն աշխատանքը, բայց դա արդեն նշել է, որ նշանավորվեց որպես շրջադարձային խահ Կապրայի աշխարհայացքում, դարձնելով նյարդային լավատեսությունը ավելի մռայլ, ավելի հոռետեսական տրամադրության։ Սկսած American Madness (1932) ֆիլմից, Կապրայինման ֆիլմերը, ինչպիսիք են «Մեկ օրվա տիկին» (1933), «Դա տեղի է ունեցել մի գիշեր» (1934), «Պարոն Դիդսը գնում է քաղաք» (1936), «Եվ դուք չեք կարող վերցնել այն ձեզ հետ» (1938), նրանք բարձրաձայնում էին իրենց հավատի մասին ուղղված պարզ մարդու պարկեշտությանը։ «Միստր Սմիթում գնում է Վաշինգտոն», սակայն պարկեշտ հասարակ մարդը շրջապատված է վաճառված, մանր ու ավազակախմբի խաբեբաներով ։ Ֆիլմում բոլորը ՝ բացառությամբ Ջեֆերսոն Սմիթի և նրա փոքրիկ հավատացյալների խմբի, կամ գտնվում են Ջեյմս Թեյլորի կողմից ղեկավարվող Էդվարդ Առնոլդի քաղաքական մեքենայի բովանդակության մեջ, կամ էլ Թեյլորի կոռուպցիային խառնված են իրենց լռությամբ, և նրանք բոլորը աջ են քաշված, երբ անմեղ մարդիկ, ներառյալ երեխաները, ենթարկվում են դաժան վերաբերմունքի և ահաբեկման, խախտվում են իրավունքները և կառավարությունը կանգ է առնում»։
Այնուամենայնիվ, Սմիթի ծրագիրը և Սենատի նախագահի լուռ հաստատումը տնօրենի հավատի խորհրդանիշն են, որ մեկ մարդը կարող է փոխել իրավիճակը։ Այս թեման ավելի կընդլայնվի Կապրայի «Սա հրաշալի կյանք է» (1946) ֆիլմում և այլ ֆիլմերում։
Օսկար մրցանակներ
«Պարոն Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն» ֆիլմը նոմինացվել է 11 Օսկարի համար, բայց հաղթել է միայն մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1939 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրենկ Կապրայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Վաշինգտոն ԿՇ-ում Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Սմբատ Սպարապետի Ավետարան
«Սմբատ Սպարապետի Ավետարան», Կիլիկիայի մանրանկարչության դպրոցի ձեռագիր մատյան (1260–1270-ական թվականներ, Մատենադարան, ձեռ. № 7644): Պահպանվել են միայն պատվիրատուի՝ Սմբատ Սպարապետի (Գունդստաբլ) կարճ հիշատակագրությունները։ Ձեռագիրը զարդարված է բարձրորակ ներկերով և ոսկու առատ օգտագործմամբ ստեղծված խորաններով, անվանաթերթերով, ավետարանիչների պատկերներով, լուսանցազարդերով։ Կիլիկիայի հայկական թագավորության անկումից (1375) հետո ձեռագիրը տարվել է Ղրիմ, որտեղ բազմիցս ընդօրինակվել է։ Այնտեղ նորոգվել և լրացվել է տերունական մանրանկարներով («Ծնունդ», «Մուտք Երուսաղեմ», «Ղազարոսի հարությունը», «Պայծառակերպություն», «Խաչելություն», «Դժոխքի ավերում», «Համբարձում», «Հոգեգալուստ»)։ Պահպանվել է երկրորդ նկարչի՝ Ավետիքի անունը («Խաչելություն» մանրանկարի փոքր արձանագրության մեջ):Ըստ որոշ տվյալների՝ երկրորդ անգամ նկարազարդվել է 1420 թվականից հետո, ոճական աղերսներ ունի 15-րդ դարի Ղրիմի հայկական մանրանկարչության հետ։ Նույն թվականին Ավետարանը Կաֆայում ընդօրինակվել է առանց տերունական նկարների։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Nuthin’ But a “G” Thang
«Nuthin’ But a “G” Thang», ամերիկացի ռեփեր Dr. Dre-ի երգը նրա դեբյուտային The Chronic (1992) ալբոմից։ Առաջին սինգլը The Chronic-ի հետ։ Ձայնագրվել է Snoop Dogg-ի հետ համատեղ։ «Nuthin’ But a “G” Thang»-ը դեբյուտացվել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի 8-րդ հորիզոնականում՝ առաջ անցնելով The Chronic-ի մյուս սինգլներից՝ «Fuck wit Dre Day (And Everybody’s Celebratin’)» (8-րդ հորիզոնական) և «Let Me Ride» (34-րդ հորիզոնական)։ Սինգլը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը Billboard Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks հիթ-շքերթում։ Այն դարձել է հիթ Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ զբաղեցրել է 31-րդ հորիզոնականը։ Ռոքնռոլի փառքի սրահը ընդգրկել է երգը այն 500 երգերի մեջ, որոնք ձևավորել են ռոքնռոլը։
Որպես օրինակ վերցվել է Լոենո Հեյվունի «I Want’a Do Something Freaky to You» երգը։
(5083) Իրինարա
(5083) Իրինարա (Irinara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի մարտի 13-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,554764 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3552 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7543 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1491,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241367 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,74° անկյուն։
Իրինարա աստերոիդը պատկանում է Ֆաինայի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆաինայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրիգոր Ծատուրյան
Գրիգոր Վարդանի Ծատուրյան, հայ թատերական նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1979)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1953 թվականից՝ Ատեփանակերտի դրամատիկական թատրոնի նկարիչ, 1969 թվականից՝ գլխավոր նկարիչ։
Ձևավորել է Գ. Թավրիզյանի «Մելիքի աղջիկը» (1955), Մուրացանի «Ռուզան» (1962), Շիրվանզադեի «Պատվի համար» (1971), Սունդուկյանի «Էլի մեկ զոհ» (1973) և այլ ներկայացումներ ։
Անհատական ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Բաքվում (1963), Ստեփանակերտում (1964)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1925 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1999 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 22 մահեր Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Կրկժան գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Նիգ-Ապարան (կազմակերպություն)
Պատմություն
1990 թ-ի հունիսի 23-ին Ապարանի կինոյի տան դահլիճում տեղի է ունեցել «Ապարան» հայրենակցական-բարեգործական միության հիմնադիր ժողովը, որին մասնակցել են Ապարանից դուրս բնակվող հարյուրից ավելի ապարանցիներ, հարյուրավոր ներկայացուցիչներ Ապարան ավանից և շրջանի գյուղերից։ Ընտրվել է «Ապարան]» հայրենակցական-բարեգործական միության վարչություն՝ 13 անդամով, այդ թվում՝ Թամարա Ալոյանը /ՀԿԿ Ապարանի կուսշրջկոմի առաջին քարտուղար/, Տիգրան Պետրոսյանցը, Գարեգին արքեպիսկոպոս Ներսիսյանը (այդ ժամանակ՝ Արարատյան թեմի առաջնորդ), Գոհար Ենոքյանը («Գարուն» կարի արտադրական միավորման գլխավոր տնօրեն, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր), Սպարտակ Աղաբաբյանը («Ապարան» թերթի խմբագիր), Ասատուր Ասատրյանը (Ֆրեզնոյի հայ գաղութի վարժարանի տնօրեն)։ «Ապարան», հայրենակցական-բարեգործական միության նախագահ է ընտրվել Վլադիմիր Մուրադյանը, տեղակալ՝ Ռուբիկ Հայրապետյանը։
1998 թ-ին Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի դահլիճում գումարվել է ապարանցիների ժողով և ստեղծվել է նախորդ կազմակերպության իրավահաջորդ «Ապարան» հայրենակցական միություն հասարակական կազմակերպությունը։ Նախագահ է ընտրվել պատմական գիտությունների դոկտոր Վլադիմիր Պետրոսյանը։ 2001 թ-ին կազմակերպությունը դադարեցրել է գործունեությունը։
2002 թ-ի նոյեմբերի 9-ին Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան թատրոնի դահլիճում գումարվել է Նիգ-Ապարանցիների համագումար և ստեղծվել է նախորդ հասարակական կազմակերպությունների իրավահաջորդ՝ «Նիգ-Ապարան» հայրենակցական բարեգործական հասարակական կազմակերպությունը։ Համագումարին մասնակցել է 750 պատգամավոր, ավելի քան 200 հյուր, այդ թվում՝ ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ Արմեն Խաչատրյանը, նախարարներ, բազմաթիվ պատգամավորներ։ Համագումարի մասնակիցներին ողջույնի ուղերձ են հղել Ամենայն Հայոց Գարեգին Բ Ոսկեհատցի կաթողիկոսը, ՀՀ վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանը։ «Նիգ-Ապարան» հայրենակցական բարեգործական հասարակական կազմակերպության պատվավոր նախագահ է ընտրվել Աղվան Հովսեփյանը, նախագահ՝ Վրեժ Մարկոսյանը, տեղակալներ Տիգրան Պետրոսյանցը, Ռազմիկ Պետրոսյանը, Արծրուն Խաչատրյանը։
2004 թ-ին գումարվել է կազմակերպության 2-րդ, 2007 թ-ին՝ 3-րդ, 2009 թ-ին՝ 4-րդ, 2011 թ-ին՝ 5-րդ համագումարները։
Միասնության շուրջպար
2004 թ-ի նոյեմբերի 9-ին, «Նիգ-Ապարան» հասարակական կազմակերպության 2-րդ համագումարը որոշեց 2005 թ-ի մայիսի 28-ին, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկախության օրը, Արագած սարի շուրջը կազմակերպել «Միասնության շուրջպար»։ 2004 թ-ի դեկտեմբերին ստեղծվեց շուրջպարը կազմակերպող շտաբ։ 2005 թ-ի հունվար-մայիս ամիսներին նախապատրաստական աշխատանքների շրջանակում պատրաստվեցին «Միասնության շուրջպարի» խորհրդանիշը, երգ-օրհներգը, թերթոնը, գլխարկը։ Արագած սարը գոտևորող մոտ 160 կիլոմետրանոց ճանապարհը բաժանվեց 160 հատվածի, ընտրվեցին 160 հազարապետներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ապահովելու էր իրեն վստահված մեկ կիլոմետրի վրա հազար կամավորի ներկայությունը։ Քանի որ տարին հոբելյանական էր Հայոց գրերի վերականգնման 1600-ամյա տարելիցով, որոշվեց Արագածոտնի մարզի Արտաշավան գյուղի մոտ, ծովի մակարդակից 1600 մետր բարձրության հատվածում, հիմնադրել Հայոց տառերի արձանների պուրակ, որը ստացավ Տառարձանների պուրակ անունը։ Հայոց տառերի մասնագետ Աֆրիկյանի նկարների համաձայն տուֆ քարից պատրաստվեցին Հայոց այբուբենի բոլոր տառերը /120x90x30 սանտիմետր չափով/ և տեղադրվեցին տեղական որձաքարից պատրաստված հիմքերի վրա։ Աշխարհում առաջին անգամ ստեղծվեց այբուբենի արձանաշարք։ Մայիսի 28-ին Արագած սարի շուրջ համախմբվեց ավելի քան 400 հազար մարդ։
Միասնության ծառատունկ - 2006
«Նիգ-Ապարան» ՀԿ խորհուրդը 2006 թ-ին որոշեց իրականացնել «Միասնության ծառատունկ - 2006» միջոցառումը։ Խնդիր դրվեց Հայաստանի տարածքում տնկել Հայաստանի բնակչության թվին համապատասխան 3 միլիոն 200 հազար ծառ և թուփ։ Ստեղծվեց ծառատունկն իրականացնող շտաբ։ Մասնագետների միջոցով ուսումնասիրվեց ՀՀ ամբողջ տարածքի բուսական աշխարհը, անտառածածկույթը, տարածքներին հատուկ ծառատեսակները, հանրապետության տնկարկների հնարավորությունները, ծառատնկի հայթայթման ալյընտրանքային հնարավորությունները։ Աշխատանքին մասնակցում էին հազարավոր կամավորներ ամբողջ հանրապետությունում։ Յուրաքանչյուր մարզում պահեստավորվեց 150-200 հազար տնկանյութ, շուրջ 1 միլիոն տնկանյութ պահեստավորվեց Երևան քաղաքում։ Մարտի 11-12-ին առաջինը Սյունիքի մարզի Մեղրի, Կապան, Գորիս քաղաքներում և տարածաշրջանի բազում համայնքներում տնկվեց 100 հազարից ավելի ծառ ու թուփ։ Մարտի 17-18-ին ծառեր տնկվեցին Տավուշի մարզի գյուղերում ու քաղաքներում։ Ապրիլ-մայիս ամիսներին հազարավոր ծառեր տնկվեցին Երևան քաղաքի բոլոր համայնքներում։ Ծառատունկի գործողություններն ուղեկցվում էին հանդիպումներով, համերգային միջոցառումներով, հրավառությամբ։ Ըստ կազմակերպության տվյալների՝ գարնանային ծառատունկի շրջանում հանրապետության տարածքում տնկվեց շուրջ 2,5 միլիոն, աշնանային ծառատունկի ժամանակ շուրջ 700 հազար ծառ ու թուփ։ Կազմակերպությունն իր առջև խնդիր է դրել առաջիկա 10 տարիներին հետևել իր կատարած ծառատունկին, պահպանել տնկարկները։
Շախմատի աշխարհի չեմպիոն Տիգրան Պետրոսյանի հիշատակի միջոցառումներ
2003 թվականի մայիսի 8-ին «Նիգ-Ապարան» հասարակական կազմակերպության նախագահությունը հանդես եկավ Ապարանի հրապարակը շախմատի աշխարհի 9-րդ չեմպիոն Տիգրան Պետրոսյանի անունով կոչելու և Ապարան քաղաքի հրապարակում ականավոր շախմատիստի արձանը տեղադրելու առաջարկով։ 2003 թ-ին Ապարան քաղաքի հրապարակը անվանակոչեց Տիգրան Պետրոսյանի անունով։ 2005 թ-ի հոկտեմբերի 30-ին Ապարանի հրապարակում կանգնեցվեց ու հանդիսավորությամբ բացվեց Տիգրան Պետրոսյանի արձանը (գործ Միշա Մարգարյանի և Հրաչյա Գալստյանի)։
Կազմակերպության մասնակցությունը Հայաստանի քաղաքական գործընթացներին
Կատեգորիա:Հասարակական կազմակերպություններ
Պոլինեզիա
Պոլինեզիա ( "poly" շատ + "nēsos" կղզի), կղզիախումբ Օվկիանիայում, Խաղաղ օվկիանոսի կենտրոնական մասում։ Ընդգրկում է Տոնգա (անկախ պետություն), Հավայան (ԱՄՆ-ի նահանգ), էլլիս (բրիտ․ տիրույթ), Տոկելաու, Կուկի կղզեխումբ (Նոր Զելանդիայի տիրույթ), Արևմտյան Սամոա (անկախ պետություն), Արևելյան Սամոա (ԱՄՆ-ի տիրույթ), Լայն կամ Կենտրոնական Պոլինեզյան Սպորադներ (ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի տիրույթներ), Տուբուսփ, Մարկիզյան, Ընկերության, Տուամոտու (ֆրանսիայի տիրույթներ), Զատկի (Չիլիի տիրույթ) կղզիները են։ Պոլինեզիային են վերագրում նաև Նոր Զելանդիան։ Տարածությունը (առանց Նոր Զելանդիայի) մոտ 26 հզ․ կմ2 է, բն․՝ մոտ 1,2 միլիոն (1974)։
Կղզիները մեծ մասամբ հրաբխային կամ կորալային ծագում ունեն։ Հրաբխային ծագման կղզիներն ունեն լեռնային ռելիեֆ (ավելի քան 4 հզ․ մ բարձրությամբ), կորալայինները՝ հարթ, դաշտավայրային։ Հավայան և Մամոա կղզիներում կան գործող հրաբուխներ։ Կղզիների մեծ մասը շրջապատված է կորալային խութերով։ Կլիման հասարակածային, արևադարձային պասսատային է, տարեկան տեղումները՝ 1500-3500 մմ։ Լեռնային ռելիեֆ ունեցող կղզիները ծածկված են մերձհասարակածային և արևադարձային մշտականաչ անտառներով, ափերը՝ կոկոսյան արմավենու, հացի, պտուտակածառերով։
Մշակում են կոկոսյան արմավենի, բանան, շաքարեղեգ, արքայախնձոր, սուրճ, կակաո, կաուչուկատուներ, բրինձ և այլն։ Կա մարգարտի արդյունահանում և ծովային կրիաների որս։
Հիմնական նավահանգիստներն են.
Կատեգորիա:Պոլինեզիա
Փելիքս III (II) (Հռոմի պապ)
Փելիքս III (II) (Felix PP. III (II),) Հռոմի պապ 483 թվականի մարտի 13-ից մինչև 492 թվականի մարտի 1-ը։ Ծագումով հռոմեական նշանավոր Անիցիա ազգանունը կրողներից էր, ազգանունը հետագայում կաթոլիկ եկեղեցին տվել է նաև Գրիգոր Մեծին։ Փելիքսը հակամարտել է արևելյան եկեղեցիների ներկայացուցիչների հետ՝ պաշտպանելով Քաղկեդոնի ժողովի որոշումները, որոնք ժխտում էին մոնոֆիզիտները։ Մասնավորապես, եկեղեցուց հեռացրել է Անտիոքի Պետրոս 2-րդ և Ալեքսանդրիայի Պետրոս 3-րդ (Մոնգ) պատրիարքներին։
Կենսագրություն
Որոշ աղբյուրներում Փելիքսին հերթական III համարն են վերագրում, թեպետ, ըստ էության, Հռոմի Փելիքս II պապ իրենից առաջ չի եղել. այսպես կոչել են 355-357 թվականների հակապապին։
Փելիքսի ընտրությունն ի սկզբանե զուգորդվել է կանոնի խախտմամբ. այն պետք է իրականացվեր կայսերական թույլտվությամբ՝ հաշվի առնելով Հռոմի ժողովրդի կարծիքը։ Սակայն Արևմուտքի կայսեր տիտղոսը վերացվել էր, և Իտալիայի թագավոր Օդոակրը պահանջում էր իրեն վերապահել այդ իրավունքը։ Նա Հռոմ ուղարկեց իր դեսպան Ցեցին Վասիլիոսին, ով ներկայացրեց հանգուցյալ պապ Սիմպլիկիոսի կողմից ստորագրված հրամանագիրը, որով կարգադրում էր Հռոմի պապի ընտրությունը կատարել աշխարհիկ իշխանության ղեկավարի հանձնարարականները հաշվի առնելով։ Ոչ ոք դեմ չեղավ այդ հրամանագրին, և խորհրդակցություններն ավարտվեցին 483 թվականի մարտի 13-ին՝ Փելիքսի ընտրությամբ։
Արիոսական աղանդ
Փելիքսը մահացել է 492 թվականին՝ իր կառավարումից 8 տարի, 11 ամիս և 23 օր հետո։ Նա թաղված է Սան Պաոլո-ֆուորի-լե-Մուրա բազիլիկի ընտանեկան դամբարանում։
Փելիքս III-ի հիշատակի օրը մարտի 1-ն է։ Հռոմեական մարտիրոսագրությունը 1576 թվականին նրա մասին այսպես է գրում ՝ «Մարտի 1-ին Հռոմում՝ Սան Պաոլո փողոցում, վախճանվել Է Սուրբ Փելիքս III-ը՝ Հռոմի պապը, ով եղել է Գրիգոր Մեծի նախնին»։
Էստոնական կինեմատոգրաֆիա
Էստոնական կինեմատոգրաֆիա ստեղծվել է 20-րդ դարասկզբին; էստոնական առաջին գեղարվեստական ֆիլմը նկարահանվել է 1913 թվականին։ Մինչև 1940 թվականը ստեղծվել է շուրջ 20 կինոնկար։ 1940 թվականին ստեղծվել է էստոնական սովետական առաջին փաստավավերագրական կինոնկարը՝ «Ժողովրդի կամքը»։ Առաջին ինքնուրույն գեղարվեստական ֆիլմը ցուցադրվել է 1955 թվականին։ Մուլտիպլիկացիոն (տիկնիկային) կինոնկարների արտադրությունն սկսվել է 1957 թվականին։ «Տալլինֆիլմը» արտադրել է (մինչև 1974 թվականը) 50 լիամետրաժ խաղարկային, 50 մուլտիպլիկացիոն և 300-ից ավելի փաստավավերագրական ու գիտահանրամատչելի կինոնկար։ Հեռուստատեսային ֆիլմեր է թողարկում «էեստի տելեֆիլմ»ը։ Էստոնացի հանրաճանաչ կինոդերասաններից են՝ Յուրի Յարվետը, Հ. Լաուրը, Լ. Մերգինը, Ա. Լուդվերը և ուրիշներ։ Էստոնիայի կինեմատոգրաֆիստների միությունը հիմնադրվել է 1962 թվականին։
Կատեգորիա:Էստոնական կինեմատոգրաֆիա
Օժիգովցի
Օժիգովցի (Ожигівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օժիգովցի գյուղում բնակվում էր 413 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 317,69 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1400 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (2543)
Ժողովածու (2543), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2543 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1515-1520 թվականներին Սիմեոն Տրապիզոնցի և Դավիթ եպիսկոպոս Կիպրոս գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.5x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 205 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 166բ, 167բ, 173բ, 174ա, հետագայի՝ 174բ (1759 թ․), կնիք՝ 1ա (Պետրոս) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պրիբիտկովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)
Պրիբիտկովո (Прибытково), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Պրեդիգերկիրխեի տաճար
Պրեդիգերկիրխեի տաճար (Քարոզչի տաճար), բողոքական եկեղեցի է Գերմանիայի Էրֆուրտ քաղաքում։ Մտնում է Դոմինիկյան միաբանության Պրեդիգերկլոստեր վանական համալիրի մեջ։ Տաճարն ի սկզբանե կառուցվել է Դոմինիկյան միաբանության կողմից 13-րդ դարում, երբ վանահայրը միջնադարյան աստվածաբան, փիլիսոփա և միստիկ Մայստեր Էքհարթն էր։ Տաճարը դարձավ բողոքականների եկեղեցի միայն ռեֆորմացիայից հետո։ Կառույցի նախնական տեսքը ձևափոխվեց 1340–50 թվականներին, իսկ զանգակատունը կառուցվեց 1447-1488 թվականների միջև։ Մոտ 1806 թվականին Պրեդիգերկիրխեի տաճարն օգտագործվել է որպես ռազմագերիների ճամբար, ինչի հետևանքով բավականին տուժել է ինտերիերը։ Շուրջ քսան տարի անց կատարվել են վերանորոգումներ։ Տաճարի առաջին երգեհոնը տեղադրվել է 1567 թվականին, որը պատրաստել էր Հայնրիխ ֆոն Կոմպենիուս դեր Ալտերեն։ Նրա թոռ Լյուդվիգ Կոմպենիուսը պատրաստում է նոր, բարոկկո ոճի երգեհոն 1650 թվականին։ Այն քաղաքի ամենամեծ և ամենաթանկարժեք երգեհոնն էր։ Այսօր եկեղեցում օգտագործվում է 1978 թվականին պատրաստված Schuke երգեհոն։
Պրիբիտկովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 296 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պրեդիգերկիրխեի տաճար
Կատեգորիա:Գերմանիայի տեսարժան վայրեր
Լիսոգորկա (այլ կիրառումներ)
Լիսոգորկա, կարող է վերաբերել՝
Ստեփանոս Սկևրացի
Ստեփանոս Սկևռացի, 13-րդ դարի գրիչ։
Կենսագրություն
1272 թվականին Սկևռայում ընդօրինակած Խազգրքի հիշատակարանում նշվում է. «Գրեցաւ երաժշտական տառս ձեռամբ Ստեփանոս քահանայի...» (Երուսաղեմի մատենադարան, ձեռ. № 1654):
Հայտնի են Սկևռայում Ստեփանոս Սկևռացու ընդօրինակած 10-ից ավելի ձեռագրեր, որոնցից 4-ը պահվում են Մատենադարանում (Մանրուսում, 1278, ձեռ. № 2629, Ավետարան, 1283, ձեռ. № 6764, Հովհան Ոսկեբերանի «Մեկնութիւն Յովհաննու», 1289, ձեռ. № 3816, Ավետարան, 1293, ձեռ. № 5784):
Ստեփանոս Սկևռացու պատվիրատուն Կիլիկիայի Կեռան թագուհին էր, ենթադրվում է՝ նաև Հեթում արքայորդին և ուրիշներ։
Ստեփանոս Սկևռացին մեծ մասամբ աշխատել է բոլորգիր գրատեսակով։
Լիսոե (այլ կիրառումներ)
Լիսոե, կարող է վերաբերել՝
Հրանոթ
Հրանոթ, հրետանային փողային հրազեն, որի տրամաչափը 20 մմ-ից ավել է, և նախատեսված չի մարտի դաշտում մեկ մարդու ուժերով տեղափոխման համար։ Հրանոթը նախատեսված է փողի միջով նետող լիցքերի բռնկումից առաջացած վառոդային գազերի ազդեցությամբ արկերը, ականները որոշակի հեռավորության վրա նետելու, հակառակորդի կենդանի ուժի, կրակակետերի, մարտական տեխնիկայի, շենքերի, շինությունների ոչնչացման, հակառակորդի առաջխաղացումը կասեցնելու, հակառակորդի զորքերի բացազատմանը խանգարելու և այլ նպատակների համար։