cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բակե-ձորի
Բակե-ձորի, ցուկումոգամի ճապոնական բանահյուսությունում, հին սանդալի ոգի։ Այս արարածը ճապոնական ավանդական ծղոտե սանդալները վերածում է ձորիի (արտաքին տեսքով հիշեցնում է թերթաքար)՝ հնությամբ մի քանի հարյուր տարվա (հիմնականում մոռացված պահարանում), եթե տերերը վատ են հետևում իրենց կոշիկներին։ Բակե-ձորին պատկերվում էր որպես երկու ձեռքանի և երկու ոտնանի սանդալ, որը միայն մեկ աչք ունի։ Կենդանացած սանդալը գիշերը թափառում է տնով մեկ, երգում հիմար երգեր և գոռում. «Կարարին, կորորին, կանկորորի՜ն։ Մանագու միցու նի հա նինմաի։ Երեք աչք, երեք աչք և երկու ատամ» ։ Երգը, հավանաբար, ծառայում է որպես հիշեցում և ծաղր մեկ այլ ճապոնական կոշիկի՝ փայտե գետա սանդալի, որը քայլելիս նմանատիպ ձայներ է արձակում, ինչպես նաև ունի երեք աչք (անցքերը՝ առաջացած փոկից) և երկու ատամ (փայտե գլխիկները ներբանի տակացուի վրա) ։
Բոգատոե (այլ կիրառումներ)
Բոգատոե, կարող է վերաբերել՝
Ռադիոյի պատմություն
Ռադիոյի պատմության վաղ շրջան, գործիքների արտադրության տեխնոլոգիա՝ ռադիոալիքների կիրառմամբ։ Շատ մարդիկ ունեցել են իրենց ներդրումը այս ոլորտի տեսական և գործնական առաջընթացում։ Ռադիոյի զարգացումը սկսվել է «անլար հեռագրությունից» (տելեգրաֆիա)։ Ավելի ուշ շրջանը ներառում է հեռարձակման հարցերը ։
Գյուտ
Ջեյմս Քլերկ Մաքսվելը տեսականորեն և մաթեմատիկորեն ապացուցել է 1864 թվականին, որ էլեկտրամագնիսական ճառագայթները կարող են սփռվել ազատ տարածությունում ։ Հավանաբար առաջին փորձը էլեկտրամագնիսկան ալիքների միջոցով ազդանշան փոխանցելու հարցում կատարել է Դևիդ Էդվարդ Հյուիզը 1880-ական թվականներին, թեև այդ շրջանում սա դիտարկվել է որպես ինդուկցիա։ 1886 թվականին գերմանացի ֆիզիկոս Հենրիխ Ռուդոլֆ Հերցը ապացուցել է, որ էլեկտարական հոսանքի արագընթաց փոփոխությունները կարող են պրոյեկտվել տարածության մեջ որպես ռադիոալիքներ, ինչպես ջերմությունն ու լույսը։
«Հերցի ալիքների» հայտնաբերումից հետո շատ գիտնականներ և գյուտարարներ փորձարկումներ են արել անլար կապի հետ, շատերը փորձել են ստեղծել կապի համակարգ՝ օգտագործելով այդ նոր՝ «Հերցի ալիքները»։
Մաքսվելի տեսությունը ցույց է տվել, որ լույսն ու էլեկտրամագնիսկան ալիքները նույն երևույթն են՝ ալիքների տարբեր հաճախականություններում։ Մաքսվելյան տեսության հետևորդ որոշ գիտնականներ եկել են այն եզրակացության,որ դրանք համանման են օպտիկական ազդանշանին։ Այդ ենթադրության կողմանիկցն էին Ջոն Պերին,վՖրեդերիկ Թոմաս Թրոուտոնը, Ալեքսանդր Թրոտերը։ Սերբ ինժեներ Նիկոլա Տեսլան եկել է այն եզրահանգման, որ այդ ալիքները անօգուտ են հաղորդակցության համար,բքանի որ «լույսը» չի կարող փոխանցվել ուղիղ տեսանելիությունից ավելի հեռու։ 1892 թվականին անգլիացի ֆիզիկոս Ուիլյամ Քրուկսը գրել է Հերցի ալիքների հենքով անլար հեռագրության (տելեգրաֆիա) տարբերակների մասին։ 1893 թվականին Տեսլան առաջարկել է տեղեկատվության փոխանցման և անլար էներգիայի համակարգ։ Ամոս Դոլբին, Սըր Օլիվեր Լոջը, Ռոջինալդ Ֆեսենդենը և Ա․Պոպովը ներդրում են ունեցել այն տեսության զարգացման հարցում, որը վերաբերում էր սեփական տեսական աշխատանքներում էլեկտրամագնիսական ալիքների փոխանցմանն ու ընդունմանը, կամ որպես պոտենցիալ կապի միջոց կիրառելուն։ Սկսած 1894 թվականից՝ իտալացի գյուտարար Գուլիելմո Մարկոնին ստեղծել է առաջին ավարտուն և կոմերցիոն առումով հաջողված անլար հեռագրական սարքըը՝ օդի միջով տեղափոխվող ալիքների հենքով (ռադիոհեռարձակում)։ Մարկոնին ցույց է տվել ռադիոյի կիրառման հարմարավետությունն ու կարևորությունը ռազմական ոլորտում, ինչպես նաև նավարկության գործում։ Նա հիմնել է ընկերություն՝ ռադիոկոմունիկացիոն ծառայությունների և սարքավորումների տարածման և զարգացման նպատակով։
19-րդ դար
«Ռադիո» բառի կիրառումն ու նշանակությունը զարգացել է կապի ոլորտի ձեռքբերումներին զուգահեռ։ Կարելի է դիտարկել երեք առանձին փուլեր․
1864 թվականի հաշվետվության մեջ (հրատարակվել է 1865 թվականին) Ջեյմս Մաքսվելը ներկայացրել է լույսի էլեկտրամագնիսական տեսությունը մաթեմատիկական ապացույցներով, համաձայն որի՝ լույսն իրենից ներկայացնում է էլեկտարամագնիսական ալիքներ։ 1886-1888 թվականներին Հենրիխ Հերցը իրականացրել է փորձարկումների շարք, որոնք ապացուցել են Մաքսվելի էլեկտրամագնսիական ալիքների գոյությունը, նա կիրառել է հաճախականություն, որն ավելի ուշ կոչվել է ռադիոդիապազոն։ Շատ գյուտարարներ, գիտնականներ, ինժեներներ և գործարարներ ստեղծել են սարքեր, որոնք հենվել են այս և այլ երևույթների մասին սեփական եզրահանգումների վրա, ընդ որում՝ դրանցից շատերը նախորդել են Մաքսվելի և Հերցի հայտնագործություններին։ 1901 թվականին Մարկոնին Ատլանտյան օվկիանոսի վրայով ռադիոհաղորդագրություն է ուղարկել Կոռնուելից (Անգլիա) Նյուֆաունդլենդ (Կանադա)։ 1920 թվականին ամերիկյան մի ռադիոկայան առաջինն է սկսել կանոնավոր ռադիոհաղորդումները, իսկ 1950-ական թվականներին գործածության մեջ հայտնվել են առաջին դյուրակիր ռադիոընդունիչները ։ Այսպիսով՝ անլար հեռագրությունը մի խումբ մարդկանց գիտական պրպտումների արդյունք է, և այդ մարդկանցից որևէ մեկին հիմնավորապես չենք կարող համարել ռադիոյի միակ գյուտարար։ Այդ ժամանակաշրջանում ռադիոալիքները կիրառվել են լաբորատոր դիտարժան ցուցադրությունների համար։ Ռադիոյի առևտրայնացումը տևել է տասնյակ տարիներ,և բազմաթիվ գիտակների ու փորձարկողների մեծ ջանքերի արդյունք է։
Բակե-ձորի
Բակե-ձորիի արտաքին տեսքի նախատիպը երևի թե Զորին է՝ ավանդական սանդալները, որոնք պատրաստվում էին բրնձի հյուսված ծղոտներից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնական բանահյուսություն Կատեգորիա:Կոշիկ
Քամի (ֆիլմ, 1959)
«Քամի» («Ветер»), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ հեղափոխական թեմայով, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Ալեքսանդր Ալովը և Վլադիմիր Նաումովը ։ Ալեքսանդր Դեմյանենկոյի առաջին դերը կինոյում։
Սյուժե
Իրադարձությունները ծավալվում են Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին։ Շոգեքարային դեպոյի բանվորներին, որը գտնվում է սպիտակների զբաղեցրած տարածքում,Մոսկվա՝ կոմերիտմիության առաջին համագումարին ուղարկում են երեք պատվիրակներ՝ Ֆեոդորին (Է. Բրեդուն), Նաստյային (Տ. Լոգինովա) և Միտյային (Ա. Դեմյանենկո)։ Մինչև Մոսկվա ճանապարհը 1500 կմ է և հիմնականում անցնում է սպիտակների զբաղեցրած տարածքով։ Ֆեոդորին ճանապարհին ձերբակալում են սպիտակգվարդիականները, սակայն ընկերների, ինչպես նաև անապաստանի և մարմնավաճառուհի Մարիի (Է. Լեժդեյ) օգնությամբ նրան հաջողվում է փախչել։ Մարին ու անապաստանը միանում են պատվիրակներին, ընդ որում Մարին իր կյանքի գնով փրկում է մյուսներին։ Մոսկվա հասնում են միայն Ֆեոդորն ու անապաստանը, Միտյային ու Նաստյային սպանում են սպիտակները։ Ֆեոդորը ելույթ է ունենում համագումարում և բոցաշունչ խոսք է ասում՝ հավատարմության երդում տալով բոլշևիկների կուսակցությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Առուպեելսե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մայդլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գլոբիգերիններ
Գլոբիգերիններ (Globigerina), միաբջիջ կենդանիների սեռ աբմատոտանիներ դասի ֆորամինիֆերների խմբից։ Գլոբիգերինների կրային ծակոտկեն խեցին կազմված է միմյանց հաղորդակցված գնդաձև խցիկներից։ Վերջիններս ծածկված են բազմաթիվ երկար ասեղներով, որոնք հեշտացնում են գլոբիգերինների շարժումը ջրում։ Ի տարբերություն մյուս արմատոտանիների, վարում են ազատ լողացող կյանք, մեծ քանակությամբ հանդիպում են տաք ծովերի պլանկտոնում։ Ունեն մի քանի տասնյակ ժամանակակից և բրածո տեսակներ։ Մահացած գլոբիգերինների խեցիները կուտակվում են հատակին՝ առաջացնելով օվկիանոսային խորջրյա գլոբիգևրինային տիղմի հիմնական բաղադրիչ մասը։
Կատեգորիա:Ֆորամինիֆերներ
Վիգդիս Ֆիննբոգադոուտտիր
Վիգդիս Ֆիննբոգադոուտտիր (Vigdís Finnbogadóttir, ), 1980 թվականից Իսլանդիայի չորրորդ նախագահը։ Համարվում է աշխարհում առաջին կինը, որն ընտրվել էր սահմանադրական պետության ղեկավար (և ընդհանրապես աշխարհում երկրորդ կին նախագահը՝ արգենտինացի Իսաբել Մարտինես դե Պիրոնից հետո, որը ժառանգեց իշխանությունն իր ամուսնուց առանց ընտրությունների), սակայն որոշ պատմաբաններ կասկածի տակ են դնում այդ փաստը, օրինակ բերելով Խերտեկ Անչիմաա-Տոկային, Յանժմաա Սուխբաատարն և Սուն Ցինիլին, որոնք ընտրվել էին պետության ղեկավարի պաշտոնին Ֆիննբոգադոուտտիրից առաջ, թեպետ և այդ պետությունները ժողովրդավարական չէին ։
Վիգդիս Ֆիննբոգադոուտտիր չէր նախապատրաստվել քաղաքական կարիերային։ 1949-1953 թվականներին նա ուսումնասիրում էր ֆրանսերեն և գրականություն Գրենոբլի և Փարիզի Սորբոնի համալսարաններում, թատրոնի պատմություն՝ Կոպենհագենի համալսարանում։ 1960-1970-ական թվականներին ՆԱՏՕ-յի և ամերիկյան ռազմական ներկայության դեմ բողոքի ակցիայի մասնակից։
1972 թվականից ղեկավարում էր Ռեյկյավիկի ազգային թատրոնը։ Առաջին անգամ նախագահ ընտրվեց 1980 թվականին և մնում էր այդ պաշտոնին չորս անգամ։ Նախագահի պաշտոնին նա մեծ ուշադրություն էր հատկացնում իսլանդերեն լեզվի զարգացմանը, Իսլանդիայի եզակի մշակույթին և երիտասարդության շահերին։ Իսլանդիայի երեխաների օգնության միության հիմնադիր և ղեկավար։
Որպես Իսլանդիայի նախագահ համարվում էր Իսլանդական բազեի շքանշանի գրոսմայստեր։
1996 թվականին, հերթական ընտրություններին մասնակցելուց հրաժարվելով, նա գլխավորեց Կին-ղեկավարների համաշխարհային խորհուրդը։ Նախագահի պաշտոնից հեռանալուց հետո ընտրվեց Իսլանդիայի կանանց իրավունքների միության ցմահ պատվավոր անդամ։ Միաժամանակ Վիգդիս Ֆիննբոգադոուտտիր համարվում է ՅՈւՆԵՍԿՕ-յում բարի կամքի դեսպան լեզվային զանազանության զարգացման հարցերով և Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի, Կանադայի, Ֆինլյանդիայի, Շվեդիայի, Մեծ Բրիտանիայի և Ճապոնիայի միշ շարք համալսարանների պատվավոր դոկտոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին նախագահներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Գուգուշ
Գուգուշ, իսկական անունը Ֆաիղե Աթեշին, ), պարսիկ դերասանուհի և երգչուհի ։ 1970-ական թվականներին Իրանի ամենահայտնի երգչուհիներից ու դերասանուհիներից էր։ Հայտնի է նաև Թուրքիայում, Հարավային Կովկասում, ԱՄՆ-ում, Միջին Ասիայում։ ԽՍՀՄ-ում հայտնի է դարձել «Երկար գիշերը» ֆիլմից։
Կյանք և արվեստ
Գուգուշը ծնվել է Թեհրանի Սարիչեշմե փողոցում, Սաբեր և Նասրին Աթաշինների ընտանիքում ։ Հիանալի ձայնի ապագա կրողը դեռևս մանկության տարիներին սկսել է հոր հետ ելույթ ունենալ բեմի վրա։ Դեռևս 7 տարեկանից նկարահանվել է ֆիլմերում։ 1971 թվականին Կաննում երգել է «Retour de la ville» և «J’entends crier je t’aime» երգերը ֆրանսերենով և զբաղեցրել է առաջին տեղը։
Նրա բեմական անունը հոր հայազգի ընկերոջ՝ Թեհրանում ճանաչված երգիչ Գուգուշ (Գուրգեն) Վանաքիի անունն է, որի հետ մանկության տարիներին համերգներ է ունեցել, իսկ հայրը կրկեսային համարներ է ցուցադրել։
Գուգուշը տիրապետում է պարսկերենին, երգում է պարսկերենով, ադրբեջաներենով, հայերենով, անգլերենով, իտալերենով, իսպաներենով և ֆրանսերենով։ Իր հայրենի Իրանում նա մնում է որպես նորաձևության սիմվոլ և վայելում է հսկայական ժողովրդականություն։ Սակայն իրանական Իսլամական հեղափոխությունից հետո 1979 թվականին արգելեցին նրա ելույթը հայրենի Իրանում։ 2000 թվականից նա տեղափոխվում է Հյուսիսային Ամերիկա՝ Լոս Անջելես, որտեղ և ցայսօր էլ ապրում և շարունակում է իր ստեղծագործական գործունեությունը։ 2002 թվականին նրա «Ղարիբի Աշինա» երգը BBC կողմից ճանաչվել է որպես Միջին Ասիայի ամենահայտնի երգ։
Ընտանիք
Գուգուշը ամուսնացած է եղել երեք անգամ։ Ունի մեկ որդի՝ Կամբիզին առաջին ամուսնությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի դերասաններ Կատեգորիա:Երգչուհիներ Կատեգորիա:Իրանցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Արևելյան պարկամուկ
Արևելյան պարկամուկ, կաթնասունների դասի պարկամկների կամ օպպոսումների ընտանիքին պատկանող հարավամերիկյան կենդանատեսակ։
Տարածված է միայն Հարավային Ամերիկայում և համարվում է Բրազիլիայի էնդեմիկ կենդանատեսակ։
Տարածվածություն
Արևելյան պարկամուկը համարվում է հարավամերիկյան կաթնասունի տիպիկ օրինակ։ Տարածված է Հարավային Ամերիկա մայրցամաքի արևելյան հատվածներում՝ Բրազիլիայի արևելքում։
Ապրում է միայն Բրազիլիայի տարածքում և դա է պատճառը, որ համարվում է Բրազիլիայի էնդեմիկ կենդանատեսակ։ Տարածված են Ատլանտյան օվկիանոսի արևելյան ափին՝ Բրազիլական սարահարթի արևմուտքում՝ մինչև Բրազիլիայի Դաշնային Հանրապետության Սան Պաուլու նահանգը։
Ապրում են արևադարձային կլիմայական գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-ից 1300 մետր բարձրության վրա։
Նկարագրություն
Ի համեմատություն պարկամկների ընտանիքի գլխավոր ներկայացուցիչ վիրջինյան պարկամկի՝ արևելյան օպպոսումը բավականին փոքրիկ է։
Սեռահասուն արուի մարմնի երկարությունը կազմում է 270-430 մմ։ Էգերը համեմատաբար ավելի փոքր են՝ 240-360 մմ։ Կշռում են մինչև 140 գրամ ։
Սեռական դիմորֆիզմը լավ է արտահայտված. արուները ավելի մեծ են էգերից և ունեն առավել խիտ մազածածկույթ։ Վարում է առավելապես գիշերային կենսակերպ։ Սնվում է փոքր միջատներով և հատապտուղներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարկամկներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի կենդանական աշխարհ
Պաշուկի (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)
Պաշուկի (Пашуки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պաշուկի գյուղում բնակվում էր 560 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,48 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 378,38 մարդ/կմ²։
Պոկրովկա (գյուղ, Արզամասկի շրջան)
Պոկրովկա (Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի բնակավայրեր
Ջովաննի Բատիստա Գվադանինի
Կենսագրություն
Ջովանի Բատիստա Գուադանինին (լատիներեն՝ Յոհաննես Բապտիստա Գուադանինի) ծնվել է այն ժամանակ, երբ և՛ Ստրադիվարին, և՛ Գուարինին գտնվում էին իրենց արտադրության տարիների գագաթնակետում, 1711 թվականի հունիսի 23-ին Կրեմոնա քաղաքից մոտ 30 կմ հեռավորության վրա՝ Պյացենցայի Վալ Տիդոն քաղաքում ։
Վերջին ուսումնասիրությունները լույս են սփռել ինչպես Ստրադիվարիի, այնպես էլ Կրեմոնայի Գուարինինի վրա, երբ Գուադագնինին դեռ երիտասարդ էր, իսկ նրա հայր Լորենզոն, ինչպես Բիլեգնոյում, այնպես էլ Պիացենզայում, ներդրող-արտադրող էր գործիքների գծով։ Խանութը 18-րդ դարի առաջին կեսի ջութակի առաջատար խանութներից էր։
18-րդ դարի Իտալիայում առևտրի նորմատիվը կայանում էր նրանում, որ երիտասարդը սկսեր սովորել վարպետության արհեստանոցում որպես աշակերտ 12 տարեկանից, որից հետո թույլատրվեր զբաղվել տվյալ առևտրով։ Գիլդիայի խանութները, կա՛մ կոնսորցիումի մեջ, կա՛մ մեկ հարկի տակ, ղեկավարում էր մի վարպետ, որը հաջողակ աշակերտների համար ուղևորների թղթեր էր տրամադրում։ Առևտրային գիլդիաները, որոնք հնարավորություն էին տալիս հմուտ արհեստավորներին, ներառյալ երաժշտական գործիքներ արտադրողներին, կարիերայի հնարավորություն ընձեռելը, միջնադարյան ժամանակներից Եվրոպայում առևտրային գործիք էին, այդ թվում ՝ Իտալիայում։ Գիլդիան արքայական վերահսկողության ներքո գտնվող նախակապիտալիստական արդյունաբերական կազմակերպություն էր, որը կարգավորում էր առևտրային պրակտիկան, արտադրված ապրանքների որակը և գնագոյացման քաղաքականությունը։
Գուադանինին մահացավ Թուրինում 1786 թվականին։
Ջութակ պատրաստողը
Նրա աշխատանքը բաժանված է չորս հիմնական ժամանակաշրջանների, որոնք համապատասխանաբար անվանվել են Պիացենցայի, Միլանի, Պարմայի և Թուրինի` ըստ Իտալիայի չորս քաղաքների, որտեղ նա ապրել և աշխատել է։ Յուրաքանչյուր ժամանակաշրջան ունի իր ոճն ու առանձնահատկությունը։ Գվադանինիի միլանյան ոճը ավելի տարածված է Եվրոպայում, իսկ թուրինյան ոճը առավել պահանջված է Միացյալ Նահանգներում։ Յուրաքանչյուր ոճի համար կառուցված տարբեր կամարների շնորհիվ, Միլանի մոդելները տալիս են փափուկ և գունագեղ ձայն, մինչդեռ թուրինյան մոդելները ավելի հարթ և հզոր են։
Ե՛վ գիտակների, և՛ երաժիշտների գնահատանքը վկայում է այն փաստի մասին, որ Գվադագնինին հնարավոր է համարվի ջութակի մեծ վարպետներից վերջինը՝ այսպես կոչված, «ոսկե դարաշրջանի» երկրորդ կեսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի ջութակահարներ
Ջեյսոն Վու
Ջեյսոն Վու (Jason Wu, ), թայվանական ծագմամբ կանադացի նորաձևության դիզայներ, որն ապրում է Նյու Յորքում։ Ծնված լինելով Թայվանում և մեծացած՝ Վանկուվերում, նա հագուստի դիզայն է ուսումնասիրել Parsons School of Design-ում և մինչև հագուստի սեփական գիծը թողարկելը, սովորել է Նարսիսո Ռոդրիգեսի մոտ։ Նա առավել հայտնի է այն բանով, որ Միշել Օբամայի համար ստեղծել է մի քանի զգեստ, այդ թվում՝ այն զգեստները, որոնք նա կրել է Բարաք Օբամայի առաջին և երկրորդ երդմնակալությունների ժամանակ։
Պատանեկություն
Ջեյսոն Վուն ծնվել է Յունլինում՝ Թայվանում և արտագաղթել է Վանկուվեր ինը տարեկան հասակում։ Հաճախել է Մասաչուսետս նահանգի Դիրֆիլդի Իգլբրուքի և Կոնեկտիկուտ նահանգի Վինձորի Լումիս Չաֆի դպրոցներ և սովորել է արտասահմանում միջին դպրոցի ավարտական դասարանում ։ Մանուկ հասակում սիրել է հագուստ կարել տիկնիկների համար։ 16 տարեկան հասակում Վուն շարունակել է կարիերայի ճանապարհը` սովորելով Integrity Toys խաղալիքների ընկերության տիկնիկների համար հագուստ ստեղծել  «Ջեյսոն Վուի տիկնիկներ» անվանմամբ։ Հաջորդ տարի նա նշանակվել է Integrity Toys-ի ստեղծագործական տնօրեն ։ Ֆրանսիայում՝ Ռենի միջնակարգ դպրոցում սովորելու ընթացքում, մինչև 2001 թվականին Լիմուս Չեֆի դպրոցն ավարտելը, նա որոշել է դառնալ մոդելավորող։ Ապա սովորել է Parsons School of Design դպրոցում, սակայն  ուսումնական հաստատությունը չի ավարտել։
Կարիերա
Վուն հագուստի իր գիծն է թողարկել՝ գումար վաստակելով տիկնիկների դիզայնից։ Նրա դեբյուտային հավաքածուն թողարկվել է 2006 թվականին։ 2008 թվականին նա արժանացել է Fashion Group International մրցանակի՝ «Ծագող աստղ» անվանակարգում։ 2006 թվականին Ջեյսոն Վուի զգեստները ջրի տակ լուսանկարել է Հովարդ Շատցը՝ Brizo ապրանքանիշի ներքո, Delta Faucet գովազդային ընկերության համար ։ 2008 թվականին նա առաջադրվել է CFDA / Vogue նորաձևության ֆոնդի մրցանակին։ 2008 թվականի հուլիսին Բրյուս Վեբերը դիզայներին լուսանկարել է W ամսագրի պորտֆոլյոյի համար ։
Վուի առաջին հաճախորդներն են եղել Իվանա Թրամփը, Ջենյուարի Ջոնսը, Էմբեր Վալեթան ։
Վուն 2011 թվականի իր հավաքածուի համար համագործակցել է Creative Nail Design ընկերության հետ, որպեսզի ստեղծի եղունգների լաքերի չորս գույնից բաղկացած հավաքածու, որը պետք է վաճառվեր 2011 թվականի մայիսից ։
2013 թվականի հունիսին Վուն նշանակվել է գերմանական Hugo Boss նորաձևության տան (որը կանացի հագուստի տեսականու ցրիչն էր) արտ-տնօրեն ։
Իշեմգուլ
Իշեմգուլ (Ишемгул, Ишемғол), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 791 մարդ։
Ջեյսոն Վու
Կարիերա
2020 թվականին Ջեյսոն Վուն թողարկել է կոսմետիկայի և մաշկի խնամքի միջոցների մատչելի գիծ՝ Jason Wu Beauty ապրանքանիշի ներքո։
Իշեմգուլ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջեյսոն Վու
Կարիերա
Միշել Օբաման Ջեյսոն Վուի հայտնի հաճախորդն է ։ Նրանց ծանոթացրել է Անդրե Լեոն Թելլին՝ Vogue ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։ Օբաման տարվա սկզբում գնել է Վուի 4 զգեստ՝ 2008 թվականի նոյեմբերին կայացած ընտրություններից առաջ Բարբարա Ուոլթերսի հատուկ թողարկման համար հագնելով դրանցից մեկը ։ Նախագահ Բարաք Օբամայի երդմնակալության գիշերը պարահանդեսի ժամանակ նա առաջին անգամ կրել է մեկ այլ զգեստ, որը կարված էր պատվերով ։
«Vogue» ամսագրի շապիկին հայտնված նկարում ևս Միշել Օբաման Վուի՝ յասամանագույն մետաքսից կարած հագուստով էր ։ 2009 թվականի ապրիլին Լոնդոն ժամանելուց հետո առաջին տիկնոջ և նախագահ Բարաք Օբամայի Եվրոպա կատարած առաջին պաշտոնական այցի ժամանակ Օբաման հագել էր շարտրեզի գույնի մետաքսե զգեստ-պատյան Վուի կողմից։ Հաջորդ օրը Եղիսաբեթ 2-րդ թագուհուն այցի ժամանակ հագել է Վուից վերարկու ։ 2009 թվականի ապրիլի 2-ին Օբաման համատեղել է Վուի ստեղծած փիրուզագույն շրջազգեստը կապույտ նկարով կարդիգանի հետ, որը մշակել էր Ջունիա Վատանաբեն նրա՝ Թագավորական ապերայի թատրոն այցելության ժամանակ ։
Տիկին Օբաման կրկին Վուից ռուբինով կարմիր թավշից և շիֆոնից զգեստ է կրել 2013 թվականի նախագահի պաշտոնակալության պարահանդեսներում ։
Անձնական կյանք
Վուն բացահայտ համասեռամոլ է։ Նրա հարսանիքը Գուստավ Ռանգելի հետ կայացել է 2016 թվականին Մեքսիկայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորաձևության դիզայներներ
Օսպեդալետո Լոդիջանո
Օսպեդալետո Լոդիջանո (Ospedaletto Lodigiano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1574 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 197 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26864։ հեռախոսային կոդ՝0377 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մուրացանի փողոց (Երևան)
Մուրացանի փողոց, փողոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։
Տվյալներ
Սկսվում է Միչուրինի փողոցի №№12 և 12­/1 շենքերի անցուղուց, ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ և հասնում Էրեբունու փողոց։
Փողոցը ձևավորվել է Անդրֆեդերացիայի նախկին 5-րդ և Նոր Արեշի 6-րդ փողոցներից։ Անվանվել է ի պատիվ հայ նշանավոր գրող Մուրացանի։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
(4861) Նեմիրովսկի
(4861) Նեմիրովսկի (Nemirovskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի օգոստոսի 27-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,894682 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2557 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5336 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1798,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200126 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սիլուրի ժամանակաշրջան
Սիլուրի ժամանակաշրջան (սիլուր), երկրաբանական ժամանակաշրջան, պալեոզոյան դարաշրջանի երրորդ ժամանակաշրջանը։ Հաջորդել է օրդովիկին և նախորդել դևոնի ժամանակաշրջանին։ Սկսվել է 443,8 ± 1,5 մլն տարի առաջ և ավարտվել 419,2 ± 3,2 մլն տարի առաջ ՝ տևելով շուրջ 25 մլն տարի։ Պալեոզոյի ամենակարճ ժամանակաշրջանն է։ Սահմանել է անգլիացի երկրաբան Ռոդերիկ Մուրչիսոնը 1835 թվականին Մեծ Բրիտանիայում (տիպային տարածքը՝ Ուելսի սահմանային մարզ)։ Հետագայում ստորին մասն առանձնացվել է որպես ինքնուրույն՝ օրդովիկի ժամանակաշրջան։ «Սիլուր» անվանումը պահպանվել է միայն վերին մասի համար և այդ ծավալով էլ հաստատվել Երկրաբանական միջազգային կոնգրեսի XXI նստաշրջանում (Կոպենհագեն, 1960)։ Սիլուրի ժամանակաշրջանը ստորաբաժանվում է երկու մասի` ստորին, որն ընդգրկում է լլանդովերի և ուենլոկի, և վերին, որն ընդգրկում է լուդլովի և պրժիդոլի (դաունտոնի) հարկերը։
Այդ ժամանակաշրջանին վերաբերող ապարների համալիրը կոչվում է սիլուրի համակարգ ։
Սիլուրի ստորին սահմանը որոշվում է խոշորամասշտաբ բնաջնջմամբ, որի արդյունքում անհետացել է օրդովիկում գոյություն ունեցած ծովային օրգանիզմների տեսակների շուրջ 60 %-ը, և որը կոչվում է օրդովիկ-սիլուրյան բնաջնջում։ Չարլզ Լայելի օրոք (19րդ դարի կեսեր) սիլուրը համարվել է ամենահին երկրաբանական դարաշրջանը ։ Կոչվել է հին կելտական ցեղի՝ սիլուրների անունով, որոնք ապրում էին Մեծ Բրիտանիայում՝ Ուելսի սահմանային մարզում, և որոնց բնակության վայրերում անցկացվել են տվյալ ժամանակաշրջանի առանձնացմանը նպաստած երկրաբանական ուսումնասիրությունները։
Սիլուրի սիստեմի ենթաբաժիններ
Շոտլանդացի երկրաբան Ռոդերիկ Մուրչիսոնը սիլուրի դարաշրջանն առանձնացրել է 1835 թվականին հիմնվելով հարավային Ուելսի տարածքում կատարված վաղ պալեոզոյան ուսումնասիրությունների արդյունքների վրա, որ նա անցկացրել է 1831 թվականից սկսած։ Համակարգը նա կոչել է ի հիշատա սիլուրների (silures)՝ կելտական ցեղի, որը երկաթի դարում բնակվել է ժամանակակից հարավային Ուելսի տարածքում ու Անգլիային հարող շրջաններում և մեր թվարկության I դարում անողոքաբար դիմադրել հռոմեական նվաճմանը։ Անվանումն ընդհանուր շրջանառության մեջ է դրվել 1839 թվականին Մուրչիսոնի՝ «The Silurian System» դասական աշխատության հրատարակումից հետո։
Ըստ Մուրչիսոնի նախնական հայեցակարգի՝ սիլուրի ժամանակաշրջանն ընդգրկել է նաև այն ժամանակաշրջանը, որ ներկայում կոչվում է օրդովիկի. ինքնուրույն օրդովիկի ժամանակաշրջանն առանձնացվել է միայն 1879 թվականին անգլիացի երկրաբան Չարլզ Լապվորտի (Charles Lapworth) կողմից։ Սակայն երկար ժամանակ այն սովորաբար դիտարկվել է որպես սիլուրի ստորին (օրդովիկյան) բաժին։ 1960 թվականին Կոպենհագենում անցկացված Երկրաբանական միջազգային կոնգրեսի 21-րդ նստաշրջանում այն պաշտոնապես հաստատվել է որպես Շերտագրական միջազգային սանդղակի առանձին համակարգ, ինչից հետո վերջնականապես հաստատվել է սիլուրի սահմանումը որպես պալեոզոյի երրորդ ենթաբաժին ։
Խորհրդային Միությունում 20-րդ դարի երկրորդ կեսին սիլուրի համակարգն ընդունված է եղել բաժանել երկու մասի՝ ստորին սիլուր (լլանդովերի և ուենլոկի հարկերով) և վերին սիլուր (լուդլովի և պրժիդոլի հարկերով)։ Երկրաբանական միջազգային կոնգրեսում ներմուծվել է այդ համակարգի բաժանումը չորս մասի՝ լլանդովերի, ուենլոկի, լուդլովի և պրժիդոլի (մինչև 1972 թվականը՝ դաունտոնի) 7 հարկերով (պրժիդոլին հարկերի չի բաժանվել)։
Սիլուրի ենթաբաժանումների բացարձակ թվերը պարբերաբար ճշտվում են Շերտագրության միջազգային հանձնաժողովի կողմից։
Որպես սիլուրի վերին սահման ծառայում է դևոնի համակարգի հիմքը, որի համար դեռ 1972 թվականին վերցվել Monograptus uniformis գրապտոլիտի բիոզանայի հիմքը (հավելյալ կենսաշերտագրական չափանիշը՝ Warburgella rugulosa rugosa տրիլոբիտի հայտնվելը)։ Որպես ստրատոտիպ ծառայում է Կլոնկ վայրի 20 շերտը, որ գտնվում է Բերոուն քաղաքից 12 կմ հեռավորության վրա (վերջինս տեղակայված է Պրահայից դեպի հարավ-արևմուտք) ։
Պալեոաշխարհագրություն
Սիլուրի ժամանակաշրջանի սկզբում Երկրի պալեոաշխարհագրական պատկերն ընդհանուր առմամբ մնացել է նույնը, ինչ քեմբրիի ավարտին. գրեթե ամբողջ ցամաքը միավորված է եղել չորս մայրցամաքներում։ Մերձհասարակածային շրջաններում գտնվել են Լավրենտիան, Բալթիկան (Ֆեննոսարմատիա) և Անգարիդան (Սիբիր)։ Հարավային բևեռին մոտ տեղակայված է եղել Գոնդվանա մեծ սուպերմայրցամաքը, որը նույնպես մասամբ մոտ է եղել հասարակածին։ Գոնդվանայի կազմի մեջ մտել են ապագա կայնոզոյան մի քանի պլատֆորմներ (Հարավամերիկյան, Աֆրիկյան, Հնդկական, Ավստրալիական, Արևելաանտարկտիկական), սակայն դրանցից բացի Գոնդվանայի եզրերում տեղակայված է եղել մերձգոնդվանյան գոտին, որ ներառել է բազմաթիվ միկրոպլատֆորմներ, որոնք ուշ պալեոզոյում և մեզոզոյում (տարբեր ժամանակներում) մտել են ձևավորվող Եվրասիայի կազմի մեջ։
Գոնդվանայի և հյուսիսային մայրցամաքների միջև գտնվել են Ավալոնիա և Ղազախստանիա միկրոմայրցամաքները, որոնցից առաջինն առանձնացել է Գոնդվանայի ափերից վաղ օրդովիկում, երկրորդը ձևավորվել է ուշ օրդովիկում առանձին հատվածներից։
Թվարկված բոլոր մայրցամաքները բաժանված են եղել օվկիանոսներով։ Գրեթե ողջ հյուսիսային կիսագունդն զբաղեցրել է Պանտալասա օվկիանոսը, որ նախորդել է Խաղաղ օվկիանոսին։ Յապետուս մայրցամաքը բաժանել է Լավրենտիան Բալթիկայից ու Ավալոնիայից, որոնք միմյանցից բաժանվել են Թորնքվիստ ծովով։ Բալթիկայի, Անգարիդայի ու Ղազախստանիայի միջև տեղակայված է եղել Ուրալյան օվկիանոսը։ Գոնդվանան Ավալոնիայից բաժանել է Ռեիկում օվկիանոսը, Բալթիկայից ու Ղազախստանիայից՝ Պրոտոտետիս օվկիանոսը։
Սիլուրի ընթացքում շարունակվել է օրդովիկում սկսված Յապետուսի նեղացման և Ռեիկումի ընդլայնման (վաղ սիլուրում հասել է առավելագույն լայնության) գործընթացը )։ Դեռ ուշ օրդովիկի կատիյան (Katian) դարաշրջանում Ավալոնիայի արևելյան եզրը բախվել է Բալթիկայի ափին, սակայն այդ ժամանակ դա չի հանգեցրել այդ մայրցամաքների ձուլմանը։ Մոտավորապես 420 մլն տարի առաջ՝ սիլուրի վերջում, Բալթիկան և Ավալոնիան բախվել են Լավրենտիայի հետ և միավորվել մեկ մայրցամաքի կազմում՝ Լավրուսիա (Եվրամերիկա)։ Յապետուս օվկիանոսը փաստացիորեն վերածվել է ոչ մեծ ծովածոցի նախկին Ավալոնիայի արևմտյան հատվածի և նախկին Լավրենտիայի արևելյան ափի միջև, ապա վերջնականապես դադարեցրել իր գոյությունը վաղ դևոնում ; Արդեն սիլուրի կեսերին տեղի է ունեցել Ռեիկումի նեղացումը, որի արդյունքում Լավրուսիան ու Գոնդվանան զգալիորեն մոտեցել են իրար ժամանակաշրջանի ավարտին։ Ընդհակառակը, Անգարիդան հեռացել է նրանցից՝ շարժվելով դեպի հյուսիս։
Ջանդույա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Պիեմոնտական խոհանոց
Սիլուրի ժամանակաշրջան
Պալեոաշխարհագրություն
Սիլուրի ժամանակաշրջանում է եղել կալեդոնյան ծալքավորության առավելագույնս արտահայտված շրջանը, որն սկսվել է ուշ լլանդովերում, շարունակվել մինչև վաղ դևոն և բնութագրվել ինտենսիվ լեռնագոյացությամբ, որն առավել արտահայտվել է Լավրենտիայի, Բալթիկայի ու Ավալոնիայի բախման վայրում (Սկանդինավիայի, Բրիտանական կղզիների, արևելյան Գրենլանդիայի և Հյուսիսային Ապալաչների շրջանում)։
Կլիմա
Սիլուրի ժամանակաշրջանի սկզբում դեռ շարունակվել է ուշ օրդովիկի և վաղ սիլուրի սառցակալումը, երբ Գոնդվանայի զգալի մասը (ներառյալ Հարավային Ամերիկայի, Աֆրիկայի, Պիրենեյան ու Արաբական թերակղզիների, Փոքր Ասիայի տարածքները) ծածկված է եղել սառցաշերտով։ Ռուդդանյան դարաշրջանի ավարտին սառցակալումն սվարտվել է։
Նստվածքների ձևավորում
Սիլուրի ժամանակարջանի ընթացքում մայրցամաքային պլատֆորմների տարածքների մի մասն զբաղեցրել են փոքր ծովային ավազանները (որոշ տարածքներում կարելի է ենթադրել մերձափնյա և ծովալճակային պայմաններ)։ Այդ ավազանների մակերեսը ժամանակի ընթացքում փոփոխվել է. ժամանակաշրջանի սկզբում եղել է որոշակի տրանսգրեսիա, որին սիլուրի կեսերին ու վերջում փոխարինել է ռեգրեսիան։ Սիլուրի սկզբում Արևելաեվրոպական պլատֆորմի զգալի մասն ու Արևելասիբիրական լատֆորմի մեծ մասն զբաղված են եղել այդպիսի ավազաններով, ինչի մասին վկայում է նստվածնքների բնույթը. գերակշռել են կարբբոնատային նստվածքները և ծովալճակային ապարները (միայն Արելասիբիրյան պլատֆորմի հյուսիսարևմտյան մասում առանձնացվում է համեմատաբար խորջրյա կարբոնատա-կավային նստվածքների ձևավորման տարածք)։ Ժամանակաշրջանի ավարտին մոտ դրությունը փոխվել է. ծովը հեռացել է Արելաեվրոպական պլատֆորմից և Արևելասիբիրյան պլատֆորմի մեծ մասից ։
Կենդանական աշխարհ
Ականտոդները (Acanthodii), որ ձկների ոչնչացած դաս են, գոյություն են ունեցել ուշ սիլուրից մինչև վաղ պերմ։ Ի հայտ են եկել անծնոտների մի քանի խմբեր՝ Osteostraci և Anaspida։ Ծաղկում են ապրել գրապտոլիտներն ու նաուտիլոիդները։ Ապա մեծացել է ուսոտանիների բազմազանությունը։
Ուշ սիլուրում ի հայտ են եկել կռճիկաոսկրային ճառագայթալողակ ձկները ։
Ուշ սիլուրի Megamastax amblyodus-ը, որ եղել է ոսկրային ձուկ և ունեցել մինչև 1 մետր երկարություն, 2014 թվականի դրությամբ համարվում է առաջին ողնաշարավոր գիշատիչը, որ սնվել է այլ ողնաշարավորներով ։
Բուսական աշխարհ
Սիլուրի ավարտին ցամաքում հայտնվել է բույսերի ևս մեկ խումբ՝ անոթավորներ։ Նրանց հետքերը գտնվել են վերին սիլուրի նստվածքաշերտերում Մեծ Բրիտանիայում, Չեխիայում, Ուկրաինայում և Ղազախստանում։ Անոթավոր բույսերի ի հայտ գալը շրջադարձային իրադարձություններից մեկն է կենսոլորտի պատմության մեջ։
Օգտակար հանածոներ
Սիլուրի նստվածքաշերտերում հանդիպում են պղնձա-հրաքարային հանքանյութեր (Ուրալ և Նորվեգիա)։ Հարավային Ուրալի սիլիկատային հաստաշերտերի հետ են կապվում և Միջին Ասիայի մանգանի և ֆոսֆորիտների հանքավայրերը։ Միացյալ Նահանգներում (Նյու Յորք և Ալաբամա նահանգներ) կան երկաթի, ինչպես նաև գիպսի (Նյու Յորք նահանգի կենտրոնական հատված) հանքավայրեր։ Սիլուրի ժամանակաշրջանի հիմնական օգտակար հանածոներն են՝ երկաթ, ոսկի, պղինձ, վառվող թերթաքարեր, ֆոսֆորիտներ և բարիտ։
Դալիա Իցիկ
Դալիա Իցիկ (דליה איציק, ), իսրայելցի պետական և քաղաքական գործիչ։ Եղել է Քնեսեթի անդամ Քադիմա կուսակցությունից ։ Զբաղեցրել է տարբեր նախարարական պաշտոններ, 2006 թվականի մայիսի 4-ին դարձել է Քնեսեթի առաջին կին խոսնակը (2006-2009)։ 2007 թվականի հունվարից հուլիս ամիսներին եղել է իսրայելի նախագահի պաշտոնակատար ։
Կենսագրություն
Դալիա Իցիկը ծնվել է 1952 թվականին Երուսաղեմում, իրաքցի-հրեա Գերշոն և Մաշսել Բալասների ընտանիքում։ Ավարտել է Երուսաղեմի հրեական համալսարանը, ուսանել է գրականություն և պատմություն։ Իրավագիտության բակալավրի աստիճան է ստացել Հերցլիյա միջտարածաշրջանային կենտրոնում։ Երուսաղեմում զբաղեցրել է Ուսուցիչների արհմիության նախագահի (רשות השידור) պաշտոնը, եղել է Հեռարձակման բաժնի տնօրենների խորհրդի (רשות השידור) անդամ։ Միաժամանակ միացել է Ավոդա կուսակցությանը և ընտրվել Երուսաղեմի քաղաքապետարանի կազմում, եղել է քաղաքապետ Տեդի Կոլլեկի տեղակալը։ Շիմոն Պերեսի հետ հանդիպումը նպաստեց, որ Իցիկը հաղթանակի բաց նախնական ընտրությունը Ավոդա կուսակցության շարքերից և ընտրվել քնեսեթի կազմում։
Քնեսեթի խոսնակ
Դալիա Իցիկն ամուսնացած է Իսրայելի էլեկտրական կորպորացիայի աշխատակից Դաննի հետ, ունի երեք երեխա՝ Ռան, Ուրի, Ադի։ Ընտանիքն ապրում է Երուսաղեմի Ռամաթ Շարեթ շրջանում ։
1988 թվականի ավտովթար
1988 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Դալիա Իցիկի ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվում՝ բախվելով Լիկուդ կուսակցության Քնեսեթի պատգամավոր Միխայիլ Ռայսերի մեքենային։ Ռայսերը մահանում է, իսկ Իցիկը լուրջ վնասվածք ստանում։ Այդ ժամանակից ի վեր, նա մեքենա չի վարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի հրեաներ Կատեգորիա:Երուսաղեմի հրեական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քնեսեթի կին անդամներ Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Քնեսեթի խոսնակներ Կատեգորիա:Իսրայելի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսրայելի պետական գործիչներ
Պոկրովկա (գյուղ, Բատեցկի շրջան)
Պոկրովկա (Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բատեցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բատեցկի շրջանի բնակավայրեր
Բոգդանի (այլ կիրառումներ)
Բոգդանի, կարող է վերաբերել՝
Առուսաառե
Առուսաառե (Arussaare), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիո շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գետաշեն (այլ կիրառումներ)
Գետաշեն անվանումը կարող է վերաբերել
Շենավան (Արագածոտնի մարզ)
Շենավան, Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան հարավ-Արևելյան ստորոտին, Գեղարոտ գետի հովտում։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 14 կմ հյուսիս, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1875 մետր։
Նախկինում Բլխեր անվանումով ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառի մեջ։ 1950 թվականի ապրիլի 19-ին Բլխերը վերանվանվել է Շենավան ։
Բնակչություն
Շենավանի բնակչության մի մասը գաղթել է Պարսկահայաստանից ։ Շենավանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, կարտոֆիլի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում է գտնվում 18-րդ դարի եկեղեցի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (182801-182900)
Աստերոիդների ցանկ (182701-182800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (182901-183000)
|}
Անհոյական թատրոն
Անհոյական թատրոն (հոյձյույ), չինական թատրոնի տեսակ, երաժշտական դրամայի ձևերից մեկը, որտեղ երգը գերիշխում է խոսքին՝ ժողովրդական ոճը համադրելով դասականի հետ։ Ծագել է Չինաստանի Անհոյ նահանգում 17-րդ դարում։ 19-րդ դարի կեսերին անհոյական թատրոնը միաձուլվել է չինական թատրոնի այլ տեսակների հետ և առաջացել է ձինսի թատրոնը, որն այժմ հայտնի է Պեկինի երաժշտական դրամա անվամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինական թատրոն
Պեչիվոդի
Պեչիվոդի (Печиводи), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նարինե Զարիֆյան
Նարինե Կառլի Զարիֆյան, հայ կոմպոզիտոր։ ԽՍՀՄ (1986) և Հայաստանի կոմպոզիտորների միության (1992) անդամ։ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։ Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2022)։
Կենսագրություն
Նարինե Զարիֆյան ծնվել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, Երևանում։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանը, 1984 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի բաժինը (Գրիգոր Եղիազարյանի դասարան), 1993 թվականին՝ ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան (Ղազարոս Սարյանի դասարան)։ 1978 թվականին Երևանի Արմեն Տիգրանյանի անվան երաժշտական դպրոցում դասավանդել է դաշնամուր և կոմպոզիցիա։ 1993-1995 թվականներին Սիրիայի Հալեպ քաղաքի Բարսեղ Կանաչյանի անվան դպրոցում դասավանդել է կոմպոզիցիա և տեսական առարկաներ։ 1997 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 2011 թվականին ստեղծել է «Զարիֆյան քառյակ»-ը և հանդիսանում է դրա գեղարվեստական ղեկավարը ։
Զարիֆյանի սիմֆոնիկ, կամերային, վոկալ ստեղծագործությունները կատարվել են Եվրոպայի, Ասիայի և ԱՄՆ-ի երկրներում և արժանացել տարբեր մրցանակների։ Մասնակցել է տարբեր միջազգային փթառատոններին։
Հրատարակված հոդվածներ
Զարիֆյանի գիտական և գիտամեթոդական հոդվածները տպագրվել են գիտական ամսագրերում և ժողովածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կին կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Բալախոռ
Բալախոռ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից մոտ 16 կմ արևմուտք, հարթավայրի վրա։
Պատմություն
Գյուղի բնակչության մեծ մասը զոհվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1870-ական թվականներին ուներ մոտ 100 տուն, իսկ 1909 թվականին` 240 տուն հայ և թուրք բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Բալախոռն Ս․ Կարապետ և Ս․ Լուսավորիչ անուններով եկեղեցիներ։ Գյուղի մոտ է գտնվում Ս. Գևորգ վանքը։
Կրթություն
Գյուղն ուներ հայկական վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իշեյ
Իշեյ (Ишей, Ишәй), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալոճ փոքրատերև
Սզնի, ալոճ փոքրատերև, վարդազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
2-2,5 մ բարձրությամբ, մոխրագույն կեղևով, փոքրաթիվ բարակ փշերով թուփ է։ 1-3 սմ երկարությամբ, 1-1,8 սմ լայնությամբ տերևները, սկզբում երկու կողմից թավոտ են, հետագայում համարյա մերկ, մեծ մասամբ երկարավուն ձվաձև, հազվադեպ օվալ ատամնաձև կամ աղեղնաձև եզրով։ Ծաղկաբույլի ծաղիկները 4-10-ն են,իսկ 9-12 մմ երկարությամբ պտուղը երկարավուն էլիպսաձևից մինչև տանձանման ։
Տարածում
Աճում Իջևանի (Կիրանց, Ոսկեպար, Շամլուղ, Ախտալա) և Զանգեզուրի (Ներքին Հանդ, Վերին Խոտանան) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Արևմտյան Նախակովկասում, Արևմտյան և Արևելյան Անդրկովկասում, Նախիջևանում, Թալիշում Իրանում ։
Էկոլոգիա
Բույսը աճում է ստորին լոռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-1200 մ բարձրությունների վրա, անտառի եզրին։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղաբերում՝ սեպտեմբեր-հոկտեմբերին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է, որի տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս։ Հայաստանի կարմիր գրքի առաջին հրատարակչության մեջ ընդգրկված չէր։ Էնդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Վարդազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Դասակարգային կազմը Հին Հայաստանում
Դասակարգային կազմը Հին Հայաստանում, վաղ ֆեոդալիզմի շրջանում գոյություն ունեցող հակադիր դասակարգեր՝ ազնվական կամ ֆեոդալ-նախարարական (որի մեջ մտնում էր նաև բարձր հոգևորականությունը) և գյուղացիական կամ շինականների։ իրավական տեսանկյունից առաջինը  ազատների կամ շահագործողական դասակարգն էր, իսկ երկրորդը՝ անազատների կամ շահագործվողների։
Ազնվականական դասակարգի կառուցվածքը
Ազնվականական դասակարգը բաժանվում է երկու մեծ խմբերի՝ աշխարհիկ ֆեոդալների (հոգևորականների) և հոգևոր ֆեոդալների։ Դրանցից յուրաքանչյուրի մեջ կար վասալական աստիճանավորություն կամ հիերարխիա։ Նախարարների դիրքն այդ հիերարխիայի մեջ որոշվում էր թագավորին տրվող զորքերի թվով։
ազնվականը ֆեոդալական սանդուղքի ամենաբարձր աստիճանն բռնում էր հայոց թագավորը՝ հանդիսանալով բոլոր նախարարներին գլխավորող սյուզերենը։ Թագավորից հետո կային հետևյալ աստիճանները՝ բդեշխներ, ավագ նախարարներ, կրտսեր նախարարներ, ազատներ, շինականներ, առևտրականներ, արհեստավորներ։
Բդեշխներ, որոնք Հայաստանի չորս ծայրամասային նահանգների կառավարիչներն էին, որոնք արտաքին վտանգից պահպանում էին երկրի հյուսիսային, հարավային, արևելյան և արևմտյան սահմանները։
Ավագ նախարարներ, որոնք ունեին տոհմային ծագում, մեծ քանակությամբ զորք և հողերի ընդարձակ տիրույթներ, քաղաքական մեծ կշիռ։ Կրտսեր նախարարները ավելի աննշան էին քաղաքական դիրքով, տոհմական ծագումով և կալվածքների ծավալով։ Ազատները մանր կալվածատերեր էին, նրանցից կազմվում էր հայկական զորաբանակի հեծելազորը։ Գյուղացիությունը ամենամարդաշատ և շահագործվող դասակարգն էր։ Շինականները կոչվում էին անազատ, պարտավոր էին կալվածատիրոջը վճարել աշխատապարտ և արդյունավճար ռենտա։ Քաղաքներում առանձին դաս էին կազմում առևտրականները և արհեստավորները։ Քաղաքային անազատ բնակչությունը և գյուղացիությունը միասին կոչվում էին ռամիկներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Հայաստան
Պոկրովկա (գյուղ, Չիստոօզյորնի շրջան)
Պոկրովկա (Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Չիստոօզյորնի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 306 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1896 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Չիստոօզյորնի շրջանի բնակավայրեր
Իշիմբաևո (գյուղ, Սալավատսկի շրջան)
Իշիմբաևո (Ишимбаево, Ишембай), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 459 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի բնակավայրեր
Բաղձոր
Բաղձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Առուստա
Առուստա (Arusta), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիիլի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լոդի
Լոդի (Lodi, Lod, Laus Nova, Lauden)` կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում ։
(4862) Լոկե
(4862) Լոկե (Loke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Պոլ Յենսենի կողմից Բրորֆելդեում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պոլ Ենսենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (3101-3200)
Աստերոիդների ցանկ (3001-3100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (3201-3300)
Մերկ հրշեջը
Մերկ հրշեջը, 2017 թվականի հարավկորեական հեռուսասերիալ։ Խաղում են Լի Ջուն Հյուկը, Ջունգ Ին Սունը, Ջո Հե Բոնգը, Պակ Հունը, Սո Ջոնգ Յոնը և Լի Վոն Ջոնգը    ։ Հեռարձակվել է  KBS2 ալիքով 2017 թվականի հունվարի 12- 19՝ չորեքշաբթի և հինգշաբթի օրերին՝ ժամը 22:00-ին, ունի 4 էպիզոդ ։
Վարկանիշներ
Այս աղյուսակում կապույտ համարները ներկայացնում են ամենացածր վարկանիշները, իսկ կարմիր համարները՝ ամենաբարձր վարկանիշները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ ըստ ժանրի
Պոկրովկա (գյուղ, Բեզենչուկսկի շրջան)
Պոկրովկա (Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Բեզենչուկսկի շրջանի կազմում։
Էնթոնի Քեր
Էնթոնի Ֆ․ Քեր (Anthony F. Ker,), նորզելանդացի շախմատիստ, միջազգային վարպետ (2000)։
Կենսագրություն
Նոր Զոլանդիայի առաջնության տասնչորսակի չեմպիոն՝ 1988-1989 (1-2 տեղերն է կիսել Փոլ Գարպետի հետ), 1990 / 91, 1992 / 93, 1993 / 94 (1-2 տեղերն է կիսել Փիթեր Մակքենզի հետ), 1994 / 95, 2001 / 02, 2002 / 03, 2003 / 04 (3-րդ տեղը մրցակցությունից դուրս խաղացած Ա․ Վոլեմի և Տ․Ռայլիի համար), 2004 / 05 (2-րդ տեղը մրցակցությունից դուրս խաղացող Ա․ Վոլեմի համար), 2009, 2010, 2011, 2015 (10 շախմատիստների խմբում), 2019 (1-2 տեղերն է կիսել Դայվ Ռասելի հետ)։ Երկրի չեմպիոնի տիտղոսների քանակով Քերը զիջում է միայն Սարապուլին, ում հաջողվել է հաղթել 20 առաջնությունում։ Նոր Զելանդիայի 1997 / 98, 1998 / 99 և 2007 առաջնությունների արծաթե մեդալակիր։ 1984/85 և 2021 թվականների Նոր Զելանդիայի առաջնությունների բրոնզե մեդալակիր ։
Նոր Զելանդիայի արագ շախմատի՝ 1999, 2009, 2011, 2013 (1-2 տեղերն է կիսել Պոլ Գարպետի հետ), 2017 (1-2 տեղերն է կիսել Հանս Գաոյի հետ) և 2020 թվականի չեմպիոն։
1987, 1988 Հյուսիսային կղզու առաջնության (1-2 Պիտեր Ստյուարտի հետ), 1989 (շախմատիստների 5 հոգանոց խմբում), 1991, 1995 (Ռոբերտ Ուեյն Սմիթի հետ), 1997, 2000, 2008 թվականների չեմպիոն։
Նոր Զելանդիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է ութ շախմատային օլիմպիադաների (1988, 1990, 1994, 2000, 2004, 2006, 2014, 2018)։ 1994, 2004 և 2006 թվականներին խաղացել է առաջին խաղատախտակի վրա), Ասիայի թիմային առաջնություններում՝ 1983 և 1995 թվականներ։
1993 և 1995 թվականներին մասնակցել է մարզային մրցաշարերի։
Մասնակցել է մի քանի Օվկիանիայի առաջնությունների։ Լավագույն արդյունք՝ բրոնզե մեդալ 2000 թվականին։
1985 և 1986 թվականներին մասնակցել է Աշխարհի պատանեկան առաջնությունների։
Նաև հայտնի է որպես ուժեղ թղթախաղ խաղացող։ Ներկայացրել է Նոր Զելանդիան բրիջի մի քանի միջազգային մրցույթներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Մովսեսաշեն (այլ կիրառումներ)
Մովսեսաշեն անունը կարող է վերաբերել՝
Չերքեզների ցեղասպանություն
Չերքեզները, լինելով այդ տարածաշրջանի բնիկ ժողովուրդ, ռուս-չերքեզական պատերազմի ավարտին էթնիկապես գրեթե վերացել են սեփական հայրենիքում ։ Չերքեզների տեղահանումը սկսվել է դեռ մինչև 1864 թվականը՝ պատերազմի ավարտը, և հիմնականում ավարտվել է 1867 թվականին։ Ռուսների կողմից այդ տարածաշրջաններից հեռացմանը դատապարտված ժողովուրդները եղել են հիմնականում չերքեզներ (կամ ադըղեներ), ուբըխներ, աբազներ, սակայն ծանր հարված են ստացել նաև ինգուշները, արշտինները, օսերը և աբխազները։
Տեղահանումը ընդգրկել է անհայտ թվով մարդկանց, որոնց թիվը, հավանաբար, հասնում է հարյուր հազարների։ Ամեն դեպքում, այդ տարածքներում բնակվող մարդկանց մեծամասնությունը տեղահանվել է։ Ռուսական կայսերական բանակը հավաքելով մարդկանց մի տեղ, ուղարկել է նրանց Սև ծովի նավահանգիստներ, որտեղ նրանք սպասում էին Օսմանյան կայսրության կողմից տրամադրված նավերի։ Ակնհայտ էր Ռուսաստանի նպատակը՝ մաքրել այդ տարածքները իրեն անբարյացակամ ժողովուրդներից ։ Միայն փոքր թվով (հստակ թիվն անհայտ է) չերքեզների է հաջողվել տեղահանվել, սակայն մնալ Ռուսական կայսրության սահմաններում։ Այդպիսով, չերքեզական բնակչությունը զանգվածաբար տեղահանվել, սփռվել, կամ սպանվել է ։ Տեղահանման ընթացքում մահացել է տեղահանվածների զգալի թիվ։ Տեղահանվածների զգալի մասը մահացել է համաճարակից, նավահանգիստների վատ, ժողովրդի մեծ կուտակման պայմաններում սպասելով օսմանյան նավերին։ Մի մասն էլ մահացել են ծովում՝ փոթորկի ժամանակ ։ Այդ ժամանակահատվածի վերաբերյալ կատարված հաշվառումները, այդ թվում նաև կատարած Ռուսաստանի արխիվներում պահպանվող տվյալների հիման վրա, ցույց են տալիս, որ ռուսների կողմից կատարած այդ գործողությունների ընթացքում մահացել է չերքեզ ժողովրդի այն ժամանակավա 90, 94 կամ 95-97 տոկոսը։
Նույն ժամանակահատվածի ընթացքում, Կովկասի մուսուլման այլ ժողովուրդներ նույնպես ենթարկվեցին տեղահանման՝ Օսմանյան կայսրություն և Պարսկաստան ։
Ինչպես գրում էր 1924 թվականին հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ռազմական նախարար Ռուբեն Տեր-Մինասյանը, Կովկասի և Մերձավոր Արևելքի տարածաշրջանում բնիկ ժողովուրդների նկատմամբ Ռուսաստանը վարում էր նույն քաղաքականությունը։ Այն է՝ բնաջնջել դրանց սեփական (աբխազներ, չերքեզներ, լեզգիներ) կամ ուրիշի (հայեր՝ թուրքերի (Իթթիհաթի) ձեռքերով, տես՝ Հայոց ցեղասպանություն) ձեռքերով, իսկ դրանց տարածքները բնակեցնելով կազակներով՝ Տերեկյան, Կուբանյան, Եփրատյան ։ Ռուբեն Տեր-Մինասյանը գրում է՝ Հայկական կոտորածները պետական անհրաժեշտություն էին Ռուսաստանի համար, ի վնաս թուրքերի և հայերի։ Այս պատճառով է, որ դեռ անթաղ հայ, թուրք և քուրդ դիակների վրա Եփրատյան կազակության ծրագրեր էին որոճվում, հար և նման այն կազակության, որ հիմնվեցին աբխազ, լեզգի և չերքեզ ժողովուրդների դիակների վրա՝ Տերեկում, Կուբանում և Սևծովյան նահանգում :