cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կոմիտաս Ա Աղցեցի
Կոմիտաս Ա Աղցեցի, Շինող (ծ. թ. անհայտ, գ. Աղցք (Արագածոտն գավառ) – 628, Դվին), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 615 թվականից։ Ուսումն ու կրթությունը ստացել է Մովսես Եղիվարդեցի կաթողիկոսի օրոք (574-604 թթ.) Դվինում։ Մի կարճ ժամանակով եղել է Ս. Հռիփսիմե վկայարանի փակակալը, հետո, ինչպես երևում է, Աբրահամ կաթողիկոսի (607-615 թթ.) կողմից, նախքան կաթողիկոս ընտրվելը, ձեռնադրվել է Տարոնի եպիսկոպոս։
Նախքան կաթողիկոս ընտրվելը եղել է Տարոնի եպիսկոպոսը։ Եռանդուն մասնակցություն է ունեցել ժամանակի դավանաբանական վեճերին, պաշտպանել Հայ եկեղեցու դավանանքը քաղկեդոնականների և նեստորականների ոտնձգություններից։ Կոմիտասն իր մասնակցությունն է բերել եկեղեցաքաղաքական պայքարին նմանապես. նրա հանձնարարությամբ են կազմվել ինչպես «Կնիք հաւատոյ» դավանաբանական ժողովածուն, այնպես էլ «Գիրք Թղթոց»-ը։ «Կնիք հաւատոյ» երկը 1914 թ. հրատարակվել է Կարապետ եպիսկոպոսի կողմից համաձայն Երևանի մատենադարանի թիվ 4640 ձեռագրի (ԺԵ դար)։
Կոմիտասի անունով մեզ են հասել երկու թղթեր։ Առաջին թուղթը «Վասն հաւատոյ» (615 թ.), գրված է Պարսկաստանի եպիսկոպոսների խնդրանքով։ Այն զետեղված է «Գիրք Թղթոց» ժողովածուի մեջ։ Երկրորդ թուղթը (618 թ.) հղված է Երուսաղեմի տեղապահ Մոդեստոս երեցին։ Թղթի պատճենը զետեղված է Սեբէոսի պատմության մեջ (տե՛ս Սեբէոս «Պատմութիւն» Գլուխ ԼԶ 5-28)։ Այստեղ Կոմիտաս կաթողիկոսը իր ուրախությունն է հայտնում ցավալի ընդմիջումից (Երուսաղեմի 614 թ. ավերումից) հետո Հայ Եկեղեցու և Երուսաղեմի միջև վերափոխված հարաբերությունների կապակցությամբ։ Թուղթը շարադրված է քրիստոնեական մխիթարության դասական ավանդների փայլուն իմացությամբ սուրբգրային վկայությունների տեղին օգտագործումով։
Ծավալել է շինարարական և հոգևոր-մշակութային գործունեություն (դրանից էլ՝ Շինող մականունը)։ Ավարտին է հասցրել Դվինի Սբ. Գրիգոր եկեղեցու շինարարությունը, հիմնանորոգել է Վաղարշապատի Սբ. Էջմիածին Կաթողիկեն, 618-ին կառուցել է Էջմիածնի Սբ. Հռիփսիմե վանքը (Գրիգոր Լուսավորչի հիմնած նախկին Վկայարանի տեղում), հետամուտ եղել Սյունյաց, Արշարունյաց, Դվինի կաթողիկոսարանի, Էջմիածնի վանքի, Մայրավանքի դպրոցների, Շիրակի դպրեվանքի և այլ հոգևոր-կրթական կենտրոնների զարգացմանը։
Կոմիտաս Ա Աղցեցին նաև բանաստեղծ-երաժիշտ էր, հայ շարականերգության նշանավոր ներկայացուցիչներից։ Հայտնի է նրա Սբ. Հռիփսիմյանց կույսերի հիշատակին նվիրված կանոնի օրհնությունը՝ «Անձինք նուիրեալք սիրոյն Քրիստոսի» շարականը։ Սա ամենայն հավանականությամբ գրվել է նավակատիքի՝ տաճարի բացման արարողության կապակցությամբ՝ ոգեկոչելով Հռիփսիմյան կույսերի հիշատակը։
Կաթողիկոսական գահին Կոմիտաս Ա Աղցեցուն նախորդել է Աբրահամ Ա Աղբաթանեցին, հաջորդել՝ Քրիստափոր Բ Ապահունին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ
Սեքս/Կյանք
«Սեքս/Կյանք» (Sex/Life), ամերիկյան կատակերգական դրամա հեռուստասերիալ, որի հեղինակը Սթեյսի Ռուքեյսերն է, որը պատրաստել է հեռուստասերիալը Նեթֆլիքսի համար։ Հեռուստասերիալը ստեղծվել է Իսթոնի «44 գլուխ 4 մարդու վերաբերյալ» նովելի հիման վրա, պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի հունիսի 25-ին ։
Նախապատմություն
Ներկայացվում է, թե ինչպես է «արվարձաններում բնակվող կինը ուղևորություն կատարում ֆանտազիայով լցված հիշողության ճանապարհներով, ինչը իր ներկա ամուսնական կյանքը համեմատության է դնում իր նախկին վայրի կյանքի հետ» ։
Քասթինգ
2020 թվականի հունվարի 30-ին հայտարարվել է, որ Սառա Շահին կատարելու է գլխավոր դերը ։ 2020 թվականի մարտի 5-ին հայտարարվել է, որ Մայք Վոգելը, Ադամ Դեմոսը և Մարգարետ Օդետը նույնպես դերակատարում են ունենալու սերիալում ։
Նկարահանում
Հեռուստասերիալի նկարահանումները պաշտոնական տվյալներով ներկայացված են եղել 2020 թվականի գարնանը, բայց այն հետաձգվել է COVID-19 համավարակի պատճառով ։ Նկարահանումները սկսվել են 2020 թվականի օգոստոսի 31-ին և ավարտվել են 2020 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Կանադայի Միսիսոգա քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2021 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Ժողովածու (4311)
Ժողովածու (4311), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4311 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1352, 1618 թվականներին (17-րդ դար)Կիրակոս, Հակոբ երեց, Ազարյա աբեղա գրիչների կողմից Աղբակի Խաշնո գյուղում։ Ստացողները եղել են Կարապետ քահանան և Եղիշե քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13x10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 295 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կանաչ մետաքս։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 141ա, 204բ, 205բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալբանիայի բանկ
Ալբանիայի Բանկ (Banka e Shqipёrisё), Ալբանիայի կենտրոնական բանկն է։
Պատմություն
1992 թվականի ապրիլի 22-ին Ալբանիայի Կառավարական բանկը վերանվանվեց Ալբանիայի Բանկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր Կատեգորիա:Բանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ալբանիայի տնտեսություն
Յարովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Յարովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 492 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Հեղինե Քացախյան
Հեղինե Գրիգորի Քացախյան, հայ երաժշտագետ, մանկավարժ։ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960)։
Կենսագրություն
Հեղինե Քացախյանը ծնվել է 1908(1909) թվականի հունվարի 1-ին Թիֆլիսում։ Կատարելագործվել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի ղեկավարությամբ (1924-1925, տեսություն և կոմպոզիցիա)։ 1927 թվականին ավարտել է Երևանի երաժշտական ստուդիայի դաշնամուրի (դասատու՝ Ա. Մնացականյան) բաժինը։ 1931 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի մանկավարժության, իսկ 1946 թվականին՝ երաժշտագիտության բաժինը (Վ. Տալյանի և Ս. Կոպտևի դասարաններ)։
1929-1986 թվականներին դասավանդել է Հայաստանի առաջին քառամյա մասնագիտական երաժշտական դպրոցում (այժմ՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան), որտեղ 1953-1986 թվականներին եղել է ուսմասվար, ինչպես նաև եղել է երգչախմբի խմբավար։ 1946-1969 թվականներին դրա հետ միաժամանակ աշխատել է Պ. Ի. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում։
Հեղինե Քացախյանը մահացել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ Թաղված է Նուբարաշենի գերեզմանատանը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչներ
Քոմանչի շրջան (Տեխաս)
Քոմանչի շրջան (Comanche County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2008 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 13 483 մարդ ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 13 974 մարդ ։ Շրջկենտրոնն է Քոմանչի (Comanche) բնակավայրը ։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Քոմանչի շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2454 կմ², որից 2429 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 25 կմ²-ն կամ 1,05 %-ը՝ ջրային տարածքները ։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 14 026 մարդ։ Առկա էր 5522 տնային տնտեսություն և 3926 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 7105 բնակելի շինություն՝ 3 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 87,30 %, աֆրոամերիկացիներ – 0,44 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,61 %, ասիացիներ – 0,13 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,01 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 9,70 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 1,82 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 21 %–ը (անկախ ռասայից)։ Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 25,30 % - մինչև 18 տարեկան, 7,10 % - 18-24 տարեկան, 23,30 % - 25-44 տարեկան, 24,00 % - 45-64 տարեկան և 20,30 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 40 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 95,80 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 94,40 տղամարդ։ 2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 13 974 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6 մարդ/կմ²։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Կյուրոպաղատ
Կյուրոպաղատ, ճիշտը՝ Կուրոպաղատ, բյուզանդական աստիճան և պաշտոն 5-14-րդ դարերում, շնորհովի, ոչ ցմահ։
5-րդ դարի սկզբին Կյուրոպաղաներ էին կայսերական պալատի նյութամատակարարմամբ զբաղվող պաշտոնյաները։ Այնուհետև Կյուրոպաղատ Պոլսում առաջացել է Կյուրոպաղատների նոր խումբ, որն առնչություն չուներ վերոհիշյալ պաշտոնյաների հետ։ Կյուրոպաղատ պալատական բարձրաստիճան պաշտոնյա էր, կայսեր, պահակախմբի հրամանատարը։ 6-րդ դարի Կյուրոպաղատ պալատական աստիճանակարգում երրորդն էր։ 7-րդ դարի Կյուրոպաղատներ էին գլխավորապես թագավորող ընտանիքի անդամները։ 8-րդ դար Կյուրոպաղատ կորցրել է իրական նշանակությունը՝ վերածվելով սովորական պատվաստիճանի։ 9-րդ դարի վերջից Կյուրոպաղատի տիտղոսը հասարակացել է մասամբ նրանով, որ սկսել է շնորհվել օտարերկրացի (հայ, վրացի և այլն) իշխանավորներին։ 11-րդ դարում ստեղծվել է առաջին Կյուրոպաղատի (պրոտոկուրոպաղատ) տիտղոս։ Կյուրոպաղատները պետությունից ստացել են ռոճիկ (10-րդ դար շուրջ 401 ոսկի՝ 2880 դահեկան), ունեցել գրասենյակ՝ կուրոպալատիկոն։ Կյուրոպաղատի կինը կոչվել է կուրոպալատիսսա, անցյալում այդ աստիճանը կրողը՝ ապոկուրոպաղատ։
Բյուզանդական կայսրությունում եղել են հայազգի բազմաթիվ Կյուրոպաղատներ Արտավազդ (8-րդ դար), Վարդ (9-րդ դար), Լևոն Փոկաս, Վարդաս Մկլերոս (10-րդ դար) Կատակալոն Կեկավմենոս (11-րդ դար), Վահրամ (12-րդ դար) ևն։ 7-13-րդ դարերում Կյուրոպաղատի տիտղոս են ստացել նաև Հայաստանի ու Կիլիկիայի շատ իշխանավորներ՝ Համազասպ Մամիկոնյան, Սմբատ Բագրատունի, Դավիթ Սահառունի (7-րդ դար), Դավիթ Կյուրոպաղատ (10-րդ դար), Փիլարտոս Վարաժնունի (նաև՝ պրոտոկուրոպաղատ, 11-րդ դար), Գրիգոր Պահլավունի (12-րդ դար), Աբդլմսեհ Ա Արծրունի (պրոտոկուրոպաղատ, 11-րդ դար), Աբդլմսեհ Բ Արծրունի (պրոտոկուրոպաղատ, 11—12-րդ դարեր) և այլն։
Մոտեյուս Շումաուսկաս
Մոտեյուս Յուոզովիչ Շումաուսկաս (Motejus Juozo Šumauskas, ), լիտվացի խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1975 թվական)։ ԽՄԿԿ անդամ (1924)։
Կենսագրություն
1928-1929 թվականներին եղել է Լիտվայի կոմկուսի (ԼԿԿ) Պանեվեժիսի ընդհատակյա շրջկոմի անդամ, 1930-1931 թվականներին՝ Լիտվայի կոմունիստական երիտասարդական միության ԿԿ-ի քարտուղար, 1930 թվականից՝ ԼԿԿ ԿԿ-ի անդամ։ 1931 թվականին դատապարտվել է 6 տարվա տաժանակրության, 1939 թվականին նետվել համակենտրոնացման ճամբար։ Լիտվայում սովետական իշխանության վերականգնումից (1940 թվական, հուլիս) հետո եղել է Լիտվայի ԽՍՀ արհմիությունների կենտրոնական բյուրոյի նախագահ, Լիտվայի ԽՍՀ տեղական արդյունաբերության ժողկոմ, 1941-1946 թվականներին՝ ԺԿԽ-ի նախագահի տեղակալ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին (1941-1945 թվականներին), ղեկավարել Լիտվայի պարտիզանական շարժման և ԼԿԿ Կենտկոմի շտաբի օպերատիվ խմբերը, եղել ԼԿԿ Հյուսիսային ընդհատկյա մարզկոմի քարտուղար։ 1944 թվականի հուլիսից՝ Վիլնյուսի քաղգործկոմի, 1944-1950 թվականներին՝ պետպլանի նախագահ, միաժամանակ 1946-1947 թվականներին՝ Լիտվայի․ ՍԱՀ մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ։ 1950-1953 թվականներին ԼԿԿ Շյաուլյայի մարզկոմի առաջին քարտուղար, 1954-1956 թվականներին ԼԿԿ ԿԿ-ի 2-րդ քարտուղար։ 1953-1954 թվականներին Լիտվայի ՍՍՀ մինիստրների խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ, 1956-1967 թվականներին՝ նախագահ, 1967-1975 թվականներին՝ Լիտվայի ՄՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության նախագահ, ԽՍՀՄ գերագույն սովետի նախագահության նախագահի տեղակալ։ ԽՄԿԿ ԿԿ-ի անդամության թեկնածու 1956-1976 թվականներին։ ԽՍՀՄ 2-4 գումարումների գերագույն սովետի դեպուտատ։
Մահացել է 1982 թ. մայիսի 28-ին, թաղված է Վիլնյուսում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Լիտվացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Գրեմուչի Կլյուչ (գյուղ, Կուժբախտինսկի գյուղխորհուրդ)
Գրեմուչի Կլյուչ (Гремучий Ключ, Гремучий Ключ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 102 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Մելքիսեդեկի դոմինիոն
Մելքիսեդեկի դոմինիոն, վիրտուալ պետություն, որը մեղադրվում էր ամբողջ աշխարհում բանկային խարդախությունների մեջ ներգրավվածության համար ։ Մելքիսեդեկի դոմինիոնը ոչ ոքի կողմից իրավաբանորեն ճանաչված չէ, ԱՄՆ արժեթղթերի և բորսաների հանձնաժողովը հայտարարել է, որ այդպիսի պետություն գոյություն չունի,  Արժույթի վերահսկողության գրասենյակը այն համարում է չճանաչված ինքնիշխանություն ունեցող կազմակերպություն, Եվրամիությունը համարում է, որ նա ֆանտաստիկ անձնագրեր է տալիս։ Այն մամուլում նկարագրվում է որպես «հնարք» ,  «վիրտուալ» կամ «կեղծ» երկիր։
Պետականություն
Հաղորդվում է, որ որպես պետություն, Մելքիսեդեկի դոմինիոնն առաջացել է 1991 թվականի հուլիսի 7-ին՝ հռչակելով իր սահմանադրության ընդունումը։ Սահմանադրությունը գրել է մի քանի երկրների սահմանադրությունների պրոֆեսիոնալ հեղինակ Ալբերտ Բլաուստեյնը։
Մարդիկ, ովքեր աջակցում են Մելքիսեդեկի դոմինիոնին, կարծում են, որ պետությունն ունի «Եկեղեցական ինքնիշխանություն», ինչպես Վատիկանը։ Դոմինիոն Մելքիսեդեկաի հակառակորդները կարծում են, որ քանի որ պետության դրոշի վրա պատկերված են քրիստոնեական, հրեական և մահմեդական խորհրդանիշներ, տիրակալությունը չունի հստակ պաշտոնական կրոն և, հետևաբար, չի կարող ունենալ այդպիսի ինքնիշխանություն։
Մելքիսեդեկի տիրապետությունը Երուսաղեմը համարում է իր հայրենիքը՝ հղում անելով Մելքիսեդեկի աստվածաշնչյան պատմությանը, ով իբր եղել է Երուսաղեմի առաջին տիրակալը։
Պետությունը հայտնում է, որ իր գործադիր, օրենսդիր և դատական իշխանություններն աշխատում են հաջողությամբ, նախարարություններն աշխատում են։ Նա նաև ունի փոքր բանակ։ Դոմինիոնի առաջնորդների և պաշտոնյաների մեծ մասը և՛ Իսրայելի, և՛ Միացյալ Նահանգների քաղաքացիներ են։
Տարածք
Առաջին տարածքը, որը մտավ Դոմինիոն, անմարդաբնակ Կլիպերտոն Ատոլն էր (վերանվանվել է Մելքիսեդեկ կղզի), որը Ֆրանսիայի սեփականությունն էր։
20-րդ դարի 90-ական թվականներին Մելքիսեդեկի տիրապետությունը հայտարարեց իր տարածքին ևս մի քանի տարածքների ավելացման մասին
Գործունեություն
Մելքիսեդեկյան տիրապետության հիմնական գործունեությունը ավանդական է վիրտուալ միկրոպետությունների համար. Քաղաքացիական և դիվանագիտական անձնագրերի առևտուր, Մելքիսեդեկ համալսարանի դիպլոմներ, Օֆշորային ընկերությունների գրանցում կղզիներում և Անտարկտիդայում, Զենք գնելու և վաճառելու փորձեր, Պետական բանկային հաշվից միջոցներ հանելու փորձեր։ Դոմինիոնը «հոգևոր պատերազմ» հայտարարեց Ֆրանսիայի դեմ՝ իր «տիրությունների» մոտ միջուկային փորձարկումներ իրականացնելու համար, «հոգևոր պատերազմ» հայտարարվեց նաև Սերբիայի դեմ՝ Կոսովոյում գործողությունների համար։ Փաստորեն, Ֆրանսիայի հետ հակամարտությունը պայմանավորված էր Փարիզի ցանկությամբ՝ դադարեցնելու կղզու միջոցով իրականացված ֆինանսական խարդախությունները, որն իրականում նրա ինքնիշխան սեփականությունն է։ 1995 թվականին Ֆրանսիայի հետ հակամարտության ժամանակ Մելքիսեդեկյան գերիշխանության ներկայացուցիչները սպառնում էին միջուկային զենքով, որը, իբր, Խորհրդային Միության փլուզումից հետո գտնվում էր Ռուսինիայի տարածքում (Անդրկարպատյան շրջան)։ Այդ սպառնալիքների անհեթեթությունն ակնհայտ էր, քանի որ Ուկրաինան այդ ժամանակ արդեն հրաժարվել էր միջուկային զենքից, իսկ հրթիռների արձակման սիլոսները երբեք չեն եղել Անդրկարպատիայի տարածքում։ Ենթադրվում է, որ Մելքիսեդեկյան Դոմինիոնը որևէ օրինական լիազորություն չունեցող կազմակերպություն է, որը ստեղծվել է խարդախությունների միջոցով շահույթ ստանալու նպատակով։
Յուլիա Վակուլենկո
Կենսագրություն
Վակուլենկոն մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերում այն ամենի նկատմամբ, որը ինչ-որ բանով կապ ունի թենիսի հետ և հետագայում մտադրություն ունի այդ սպորտի տեսակի ակադեմիա բացել։
2008 թվականին Յուլիան որոշել է ընդունել Իսպանիայի քաղաքացիություն և հանդես գալ այդ դրոշի ներքո, բայց մի քանի առաջնությունից հետո թենիսիստուհին հայտարարել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերայի ավարտի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի թենիսիստներ
Բողաուրի
Բողաուրի (ბოღაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 158 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խուլոյի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Զորագունդ
Զորագունդ կամ պարզապես գունդ (Полк, Regiment), խոշոր ռազմական զինված կազմավորում, զորամաս (հրաձգային, հետևակային, հեծելազորային, տանկային, հրետանային, ավիացիոն, ինժեներական և այլն)։
Զորագունդ բառեզրը
Ըստ Ստեփան Մալխասեանցի «Հայերէն բացատրական բառարանի»՝ «զօրագունդ» գոյականը (ռազմական տերմին) նշանակում է «զօրքի մի բաժանում, բաղկացած չորս գումարտակից (բատալիոն), որ ունի առանձին կառավարութիւն»։ Ըստ նույն բառարանի՝ «Չորս զօրագունդը կազմում են դիվիզիա»։ Կա «Հետևակ զօրագունդ» և «Հեծեալ զօրագունդ», այդ զորամասի գլուխ կանգնած է «Զօրագնդի հրամանատարը» ։ Ըստ Էդուարդ Բագրատի Աղայանի «Արդի հայերենի բացատրական բառարանի»` «Զորագունդը» նշանակում է «1. Չորս գումարտակից բաղկացած զորական միավորում, գունդ»։ «2. Մեկ ամբողջություն կազմող զորք» ։ Ըստ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյանի «Հայոց Լեզվի Հոմանիշների Բացատրական Բառարանի»` «Զորագունդը» նշանակում է «Ռազմագունդ, գունդ (մի քանի գումարտակից կամ մարտկոցից բաղկացած միավորում)» ։ Ըստ Նելլի Ռուբենի Բարաթյանի «Անգլերեն-հայերեն բառարանի»՝ «regiment» անգլերեն գոյականը թարգմանվում է «գունդ», «զորագունդ» ։ Ըստ Խաչատուր Հայկազի Հեքիմյանի «Ֆրանսերեն-հայերեն դպրոցական բառարանի»՝ «régiment» ֆրանսերեն գոյականը թարգմանվում է «գունդ», «զորագունդ» ։ Ըստ Արարատ Սահակի Ղարիբյանի «Ռուս-հայերեն բառարանի»՝ «полк» ռուսերեն գոյականը նշանակում է «գունդ», «զորագունդ», նաև՝ հնացած և փոխաբերական իմաստով՝ «ամբոխ, բազմություն, զորք» ։
Զորագունդը Աստվածաշնչում
Զորագունդը (դասական կամ մաշտոցյան ուղղագրությամբ՝ «զօրագունդ») բազմիցս հիշատակվում է Աստվածաշնչում՝ մաշտոցյան գրերով 5-րդ դարի սկզբներին առաջինը թարգմանված գրքում։ Ընդ որում՝ այդ հիշատակություններում զորագունդը ներկայանում է որպես մի հսկա զորամիավորում՝ 32.200-ից մինչև 74.600 անձնակազմով։
Զորագնդի կազմը և անձնակազմի թվաքանակը
Զորագունդը (գունդը) կազմված է գումարտակներից (կազակական հարյուրյակներից, վաշտերից կամ էսկադրոններից ) (և/կամ դիվիզիոններից, Էսկադրիլիաներից և այլ ստորաբաժանումներից)։ Զորագունդը կամ գունդը գլխավորում է Գնդապետի աստիճան ունեցող ռազմական պաշտոնյան (Полковник, Colonel)։ Երբեմն գնդի և գումարտակի միջև սահմանը կարող է բացակայել, թեպետ գունդը համարվում է առավել խոշոր զինված կազմավորում, քան գումարտակը։ Զորագունդն ունի ինքնուրույն շտաբ, ապահովման և թիկունքային ստորաբաժանումներ։ Գնդերի խումբը կազմում է զորք կամ զորաբանակ (հին ժամանակներում) և բրիգադ կամ դիվիզիա նոր և նորագույն ժամանակներում։ Այսինքն, գնդերը, որպես կանոն, մտնում են զորամիավորումների (դիվիզիաներ, բրիգադներ) կազմի մեջ։ Զորագնդում զինվորների նվազագույն թվաքանակը կազմում է շուրջ 500 մարդ, իսկ առավելագույնը՝ ավելի քան 2500 զինվոր (4 գումարտակ՝ յուրաքանչյուրում՝ 660-ական մարտիկ) Սակայն կան նաև զորագնդի այլ կազմեր և թվաքանակներ։ Մասնավորապես Հնդկաստանի բանակի Ասսամյան զորագունդը բաղկացած է 25 գումարտակներից։ Դրանից զատ, այդ զորագնդի կազմում են երեք Ռաշտրիյա հրաձգային ստորաբաժանումները, Տարածքային բանակի երեք հետևակային գումարտակները, Տարածքային բանակի երկու բնապահպանական գումարտակները և Արունաչալի հետախույզների երկու գումարտակները։ Այդպիսով տվյալ հսկա զորագունդը բաղկացած է գրեթե 35 գումարտակներից ։ Նույն կերպ խոշոր զորամիավորումներ են դարձել նաև Հարավային Ասիայի որոշ այլ բանակների զորագնդերը։ Օրինակ՝ Փանջաբի զորագունդը սկզբնական չորս գումարտակից 1956 թ․ դարձավ 20 գումարտակից կազմված մի հսկա զորամիավորում ։ Այժմ այդ զորագունդն ունի 47 գումարտակ ։ Պակիստանում որոշ զորագնդեր ունեն նույնիսկ 50–ից ավելի գումարտակներ։
Գունդը Հին աշխարհի պետություններում
Հին աշխարհի պետություններում գունդ է կոչվել ամբողջ զորքը, բանակը, իսկ ավելի ուշ՝ մարտում որոշակի նշանակության զորամասերը (առաջապահ, կողմնապահ, թիկնապահ կամ վերջապահ, պահեստային, պաշարող և այլն)։ Ըստ զինվածության գնդերը կոչվել են աղեղնազեն, նիզակավոր և այլն ։
Գունդը հին և միջնադարյան Հայաստանում
Հին և միջնադարյան Հայաստանում բանակը կազմվել է արքունական և նախարարական կամ իշխանական գնդերից։ Արքունական կամ Ոստանիկ գունդ կոչվել է նաև Այրարատյան (թագավորական կալվածք Այրարատ նահանգի անունով)։ Փավստոս Բուզանդը հիշատակում է «Մատենիկ գունդ», որը հավանաբար Պարսից «Մատյան» կամ «Անմահներ» կոչվող գնդի նման բաղկացած է եղել 10 հազար ընտիր մարտիկներից (մարտում զոհվածների տեղերն անմիջապես համալրվել են)։ Նախարարական կամ իշխանական ուժերը կոչվել են «Տանուտիրական գունդ», «Ազատագունդ վաշտս», «Ազատագունդ զորք» և այլն։ Հայր Մարդպետի առաջնորդած զորամասը կոչվել է «Մարդպետական գունդ»։ Թովմա Արծրունին և Ասողիկը հիշատակում են հետևակ «Սաղար գունդը», որը հավանաբար ճակատամարտում ունեցել է առաջատար, գլխավորող՝ սալարական (զորավարական) դեր։ Առանձին գունդ է կազմվել շինականներից ու ռամիկներից ։ Բագրատունիների ժամանակ Հայոց թագավարության զորքը բաղկացած էր արքունական և մարզպետական գնդերից։ Իշխանական ուժերից կազմված զորքը կոչվել է «Մարզպետական» կամ «Մարզպանական» գունդ, որի գլուխ կանգնած էր մարզպետ կամ մարզպան կոչվող զորավարը ։ Ըստ 12-րդ դարի հայ պատմիչ Մատթէոս Ուռհայեցու՝ միայն մարզպետական գունդը՝ առանց արքունական գնդի, 45.000 քաջ այրերից էր բաղկացած ։ Ուռհայեցու այս տեղեկությունը համընկնում է Աստվածաշնչում «զորագունդ» անվանումը կրող զորամասերի կամ զորամիավորումների թվաքանակների հետ (32.000-74.000)։ 11-րդ դարի հայ պատմիչ Արիստակես Լաստիվերտցին Բագրատունյաց ժամանակվա զորքի հիմքը՝ հեծելազորը անվանել է «սեպուհ գունդն ազատաց», որը ճոխությամբ էր օժտված ։
Գունդը միջնադարում և նոր ժամանակներում
Զորագունդը կամ եվրոպական տերմինով՝ regiment–ը որպես զորամաս իր դերով և չափով խիաստ տարբեր էր՝ պայմանավրոված նրանով, թե որ երկրում կամ որ զորատեսակի կազմում էր այն գտնվում։ Միջնադարյան Եվրոպայում, "regiment" տերմինով նշվում էր գծային կամ ռազմաճակատային զինվորների ցանկացած խոշոր միավորում, որը հավաքագրվում կամ զորահավաքվում էր մեկ աշխարհագրական շրջանում՝ մի ռազմական առաջնորդի կամ հրամանատարի կողմից, ով հաճախ միաժամանակ նաև այդ զինվորների ավատատերն էր՝ ֆեոդալ տերը։ Մոտավորապես 17–րդ դարում լիարժեք գունդը սովորաբար ուներ հազար հոգուց բաղկացած անձնակազմ և սովորաբար գտնվում էր գնդապետի հրամանատարության ներքո։ Ռուսաստանում և Արևմտյան Եվրոպայում գունդը որպես զորամասի անվանում (полк, Regiment, régiment, regimiento, reggimento, regiment, Regiment) տարածվել է XVI — XVIII դարերում։ Մինչև XX դ․ գունդը ենթարկվել է կազմակերպական փոփոխությունների։ Այժմ համարյա բոլոր բանակներում ունի միևնույն նշանակությունը ։
Հայկական զորագնդերը 20–րդ դարի երկրորդ տասնամյակում
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ռուսաստանի կայսերական բանակի կազմում ստեղծվեցին հայկական գրեթե մեկ տասնյակ կամավորական ջոկատներ։ Պատերազմի ընթացքում Ռուսաստանը ենթակա ազգություններից ստեղծեց ազգային զորագնդեր՝ լատիշական, լեհական և այլն։ Հայկական կամավորական ջոկատների հիման վրա ստեղծվեցին հայկական ազգային զորագնդերը, որոնք փոքր–ինչ անց սկսեցին քանակապես ավելանալ և դարձան հայկական ազգային բանակային կորպուսի հիմքը։ Հենց նրանց մղած մարտական գործողությունների արդյունքում էլ Հայ ժողովուրդը հնարավորություն ունեցավ վերստեղծելու դեռ 1375 թվականին կորսված իր ազգային պետականությունը՝ 1918 թվականի մայիսի 28–ին հռչակելով Հայաստանի Հանրապետությունը։
Զորագնդերն ըստ տիպերի
Աշխարհի տարբեր երկրներում զորագնդերը դասակարգում են հիմնականում հետևյալ կերպ։
Փաստացի զորագունդը համազորային կազմավորում է, որը բաղկացած է տարբեր զորատեսակների և մասնագիտական ծառայությունների ստորաբաժանումներից, այնպես որ զորագնդի անունը տրվում է հաշվի առնելով, թե որն է զորագնդում գերակշռող զորատեսակը կամ ծառայությունը կամ որոնք են գերակշռող խնդիրները կամ էլ որն է գերակշռող սպառազինությունը։
Զորագունդը կառուցվածքային առումով կարող է մտնել դիվիզիայի կազմի մեջ կամ ուղղակիորեն ենթարկվել բանակային կորպուսի, համազորային բանակի, նավատորմիղի, ռազմական օկրուգի (զորախմբի, նավատորմի) շտաբին։ Այդ դեպքում զորագնդի անվան մեջ առկա է «առանձին» ածականը. օրինակ՝ առանձին մոտոհրաձգային զորագունդ, առանձին տանկային զորագունդ, առանձին հրետանային զորագունդ, առանձին ավիացիոն զորագունդ, առանձին ինժեներական զորագունդ, առանձին կապի զորագունդ, առանձին ՌԷՊ–ի զորագունդ, առանձին զենիթահրթիռային զորագունդ, առանձին ուղաթիռային զորագունդ, առանձին լեռնահրաձգային զորագունդ, առանձին պարաշյուտա–դեսանտային զորագունդ և այլն։
Զորագնդերի կառուցվածքը
Զորագնդերը կարող են ունենալ կառուցվածքային որոշակի սկզբունքային ընդհանրություններ, սակայն կարող են նաև բավական խիստ տարբերվել՝ ըստ իրենց խնդիրների, կազմի, սպառազինության և այլն։
ԽՍՀՄ ԶՈՒ մոտոհրաձգային զորագնդի կառուցվածքը
Ստորև սխեմայի տեսքով ներկայացված է խորհրդային բանակի 5-րդ գվարդիական մոտոհրաձգային դիվիզիայի 371-րդ Բեռլինյան, Սուվորովի և Բոգդան Խմելնիցկու շքանշանակիր գվարդիական մոտոհրաձգային զորագնդի կառուցվածքը՝ 1986 թվականի դրությամբ։ Ոչ պաշտոնական ։
ԽՍՀՄ ԶՈՒ հրետանային զորագնդի կառուցվածքը
Ստորև սխեմայի տեսքով ներկայացված են խորհրդային բանակի հրետանային զորագնդերից երկուսի կազմակերպչահաստիքային կառուցվածքները։
Մոտոհրաձգային դիվիզիայի կազմում գտնվող հրետանային զորագնդի կառուցվածքը
Նախ՝ 108-րդ մոտոհրաձգային դիվիզիայի 1074-րդ հրետանային զորագնդի կազմակերպչահաստիքային կառուցվածքը՝ 1986 թվականի հուլիսի դրությամբ։ Ոչ պաշտոնական ։
Համազորային բանակի շտաբին ուղղակիորեն ենթակա բանակային հրետանու զորագնդի կառուցվածքը
Այնուհետև ներկայացված է ԽՍՀՄ Զինված Ուժերի 40-րդ բանակի (1979—1989 թթ․) 28-րդ բանակային հրետանային զորագնդի կազմակերպչահաստիքային կառուցվածքը՝ 1988 թվականի հունվարի դրությամբ։ Ոչ պաշտոնական ։
ԽՍՀՄ ԶՈՒ օդադեսանտային զորագնդի կառուցվածքը
Ստորև սխեմայի տեսքով ներկայացված են խորհրդային բանակի օդադեսանտային զորագնդերից երկուսի կազմակերպչահաստիքային կառուցվածքները։
Գվարդիական օդադեսանտային դիվիզիայի գվարդիական պարաշյուտա–դեսանտային զորագնդի կառուցվածքը
Այստեղ ներկայացված է 05–րդ գվարդիական օդադեսանտային Վիեննայի Կարմրադրոշ դիվիզիայի 351-րդ գվարդիական պարաշյուտա–դեսանտային զորագնդի կառուցվածքը՝ 1979 թվականի հուլիսի դրությամբ ։
Գվարդիական առանձին օդադեսանտային զորագնդի կառուցվածքը
Այստեղ ներկայացված է 345-րդ գվարդիական առանձին պարաշյուտա–դեսանտային զորագնդի կառուցվածքը՝ 1988 թ․ ամռան դրությամբ ։
Զրահահեծելազորային հետախուզական զորագնդի կառուցվածքը
Ստորև ներկայացվում է Ֆրանսիական բանակի RC 80 մոդելի զորագնդի կառուցվածքը՝ օրգանոգրամա–սխեմայի տեսքով։ Զորագունդը սպառազինված էր 80 միավոր «Լեկլերկ» տանկերով։ Կիրառվել է 1990 թվականի վերջից մինչև 2009 թվականը։ Իր կազմում ուներ 67 սպա, 315 ենթասպա և սերժանտ, 703 զինվոր։ Ընդամենը՝ 1085 զինծառայող։
Ամերիկյան բանակի ռեյնջերների զորագնդի կառուցվածքը
Ստորև ներկայացվում է ԱՄՆ բանակի էլիտար զորամասերից մեկի՝ ռեյնջերների 75–րդ զորագնդի կառուցվածքը՝ օրգանոգրամա–սխեմայի տեսքով, 2008 թ․ դրությամբ։ Զորագունդը բաղկացած էր 75–րդ հատուկ նշանակության գումարտակից և երեք ռեյնջերական գումարտակից։ Անձնակազմի թիվը մոտ 3․500 է ։ Ստեղծվել է 1974 թվականի հունվարի 28–ին, որպես առաջին ռեյնջերական գումարտակ։ Ըստ որոշ տվյալների՝ ռեյնջերների 1–ին գումարտակը ստեղծվել է դեռևս 1942 թվականին և գործում է մինչև այժմ։ 2006 թվականին ստեղծվել է և մինչև այժմ գործում է այս զորագնդի կազմում գտնվող հատուկ նշանակության գումարտակը։ Զորագունդը ենթարկվում է ԱՄՆ–ի հատուկ գործողությունների հրամանատարությանը։ Զորագնդի ներկայիս հրամանատարն է գնդապետ Մարկուս Ս․ Էվանսը (Colonel Marcus S. Evans)։ Զորագնդի շտաբը տեղակայված է ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի Ֆորթ–Բենինգս ռազմաբազայում։ Այս զորագնդի գումարտակներից մեկը մշտապես պատրաստ է նետվելու ցանկացած ուղղությամբ։ Հրաման ստանալուն պես՝ նրանք կարող են 18 ժամում հասնել Երկրագնդի ցանկացած վայր։
Զորագունդը մասնակցել է հետևյալ պատերազմներին։
Նշանակալից օպերացիաները․
ԱՄՆ բանակի զրահահեծելազորային զորագնդի կառուցվածքը
Ստորև սխեմայի տեսքով ներկայացված է ԱՄՆ բանակի 11-րդ զրահահեծելազորային զորագնդի կազմակերպչահաստիքային կառուցվածքը Վիետնամի պատերազմի ժամանակ։ Զորագնդի կազմի մեջ մտնում էին երեք զրահահեծելազորային էսկադրոններ՝ 1–ին, 2–րդ, 3–րդ, 11–րդ օդային զրահահեծելազորային դասակը, 37–րդ բժշկական, 919–րդ ինժեներական վաշտերը, ռազմական ոստիկանության 720 գումարտակի Bravo վաշտը, 17–րդ հանրային տեղեկատվության ստորաբաժանումը, 28–րդ ռազմապատմական ստորաբաժանումը, 33–րդ քիմիական պաշտպանության ստորաբաժանումը, 75–րդ հետևակային ստորաբաժանումը՝ 75–րդ ռեյնջերական վաշտը, 124–րդ ավիոնիկ ստորաբաժանումը, ռազմական հետախուզության երկու ստորաբաժանումները՝ 202–րդ և 504–րդ վաշտերը, 390–րդ տրանսպորտային ստորաբաժանումը, 409–րդ բանակային անվտանգության գործակալության ստորաբաժանումը, 7–րդ ավտոմատ տվյալների մշակման դասակը, 46–րդ հատուկ հետևակային դասակը՝ հետախուզական շներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռազմագիտություն Կատեգորիա:Ռազմական միավորներ և կազմավորումներ Կատեգորիա:Զորամասեր Կատեգորիա:Զորագնդեր Կատեգորիա:Գնդեր
Սերգեյ Բեռնշտեյն
Սերգեյ Նաթանովիչ Բեռնշտեյն (Серге́й Ната́нович Бернште́йн, ), ռուս խորհրդային մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1929), Փարիզի ԳԱ արտասահմանյան անդամ (1955)։
Ֆիզիոլոգ Նատան Բեռնշտեյնի որդին, հոգեբան Ալեքսանդ Բեռնշտեյնի եղբայրը։
Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են դիֆերենցիալ հավասարումներին, ֆունկցիայի և հավանականության տեսություններին։ Ստեղծել է ֆունկցիայի տեսության նոր ճյուղ՝ ֆունկցիայի կոնստրուկտիվ տեսություն։ Հավանականության տեսության մեջ Բեռնշտեյնը հետազոտել է սահմանային թեորեմաները, ստոխաստիկ դիֆերենցիալ հավասարումները, ինչպես նաև հավանականային մեթոդների կիրառման հարցերը ֆիզիկայում, վիճակագրության և կենսաբանության մեջ։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր է (1942)։ Պարգևատրվել է Լենինի երկու շքանշանով։
Մաթեմատիկական կրթությունը ստացել է Փարիզում, աշակերտել է Էմիլ Պիկարի, Դավիթ Հիլբերտի, ժակ Ադամարի և այլոց մոտ։
Բեռնշտեյնը եղել է խորհրդային առաջին ակադեմիկոսներից մեկը, 1907-1933 թվականներին դասախոսել է Խարկովի համալսրանում։ Մոսկվայի պետական համալսարանի մեխանիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի պրոֆեսոր է (1944-1947)։
Գրականություն
Математики. Механики. Биографический справочник / Сост. А. Н. Боголюбов. — Киев: Наукова думка, 1983. — С. 45. — 639 с.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ
Ժողովածու (3448)
Ժողովածու (3448), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3448 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15- րդ դարում Հովհաննես վարդապետ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,8X10,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 203 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` լուսանցազարդ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 131ա, ստացողի՝ 140բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Խոլոնևիչի
Խոլոնևիչի (Холоневичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խոլոնևիչի գյուղում բնակվում էր 1 158 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3229 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 358,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մայմու Բերգ
Մայմու Բերգ (էստ․՝ Maimu Berg, 1945-1969 թվականներին՝ Seping, 1969-1979 թվականներին՝ Vahing, ), էստոնացի գրող, քննադատ, թարգմանիչ ու քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1945 թվականի օգստոսի 27-ին Տալլինում, մտավորականների ընտանիքում ։ 1968 թվականին ավարտել է Տարտուի համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է էստոնական բանասիրություն, հետագայում նույն ինստիտուտում սովորել է լրագրություն (ավարտել է 1986 թվականին) ։ Որպես խմբագիր աշխատել է Siluett (1974-1990), Keel ja Kirjandus (1990-1991) ամսագրերում։
2007 թվականին դարձել է Տալլինի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր, սոցիալ-դեմոկրատական խմբակցության անդամ։ Երկար տարիներ աշխատել է Տալլինի ֆիննական համալսարանում։
1988 թվականից հայտնի է որպես պատմավեպերի հեղինակ։ Տալլինի «Ծիածան» թերթում լույս է տեսել նրա «Ես սիրում եմ ռուսի» վեպը, որ հետագայում թարգմանվել է մի շարք լեզուներով ու վերահրատարակվել Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում, Շվեդիայում, Ֆինլանդիայում ու Լատվիայում։ 2009 թվականին վեպը ռուսերեն հրատարակվել է Մոսկվայում ու Տալլինում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնացի գրողներ Կատեգորիա:Էստոնացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Էստոնացի լրագրողներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Յարոսլավեցկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)
Յարոսլավեցկի գյուղական խորհուրդ  (Ярославецька сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Յարոսլավեցկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1193 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Յաբլոնկա (գյուղ, Ռամեշկովսկի շրջան)
Յաբլոնկա (Яблонька), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռամեշկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռամեշկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆիլ Իհարթ
Ֆիլիպ Իհարթ, Kansas պրոգրեսիվ ռոք խմբի թմբկահար ։ Նա և Ռիչ Ուիլիամսը միակ անդամներն են, որոնք հայտնվել են Կանզասի ամեն ալբոմում։ Թեև նրա հեղինակային ներդրումը խմբի մեջ մեծ չէ, նա դարձել է երկու մեծագույն հիթերի համահեղինակ՝ «Point of Know Return» և «Play the Game Tonight»։ Վերջին տարիներին նա իր վրա է վերցրել խմբի կառավարման պարտականությունները։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է Կանզաս նահանգի Կոֆֆեվիլ քաղաքում 1950 թվականի փետրվարի 4-ին։ Իհարթը սկսել է նվագել թմբուկների վրա ավագ դպրոցում։ Նա ապրել է աշխարհի տարբեր տեղերում, քանի որ նրա հայրը ծառայել է Ֆիլիպինների և Ճապոնիայի ռազմաօդային ուժերում։
Կարիերա
Իհարթը կապնվել է Քերի Լիվգրենի հետ նրա «White Clover» խմբին միանալու համար, դրանից հետո, երբ լսել է, որ Լիվգրենի Կանզաս խումբը բաժանվել է ։ White Clover-ի հետ նա ելույթներ է ունեցել Նոր Օռլեանի փոփ փառատոնի ժամանակ 1969 թվականին, ինչը նրա վրա մեծ ազդեցություն է թողել։ White Clover-ը շուտով վերանվանվել է Kansas-ի։ Այս երրորդ Կանզաս դարձել է հայտնի ամերիկյան պրոգրեսիվ ռոք խումբ։
1970-ականների սկզբում Իհարթը, ինչպես նաև շատ ամերիկացի երաժիշտներ, ուզում էր ավելի ուշադիր ուսումնասիրել և նվագել «բրիտանական» երաժշտության ոճով, որը հայտնի էր այն ժամանակ, դրա համար էլ տեղափոխվել է Անգլիա։ Նրան դուր չի եկել մթնոլորտը, և նա վերադարձել է Ամերիկա։ 1978 թվականին նա և երգիչ Սթիվ Ուոլշը հրավիրվել են Սթիվ Հաքեթի «Please Don't Touch» երկրորդ սոլո ալբոմին նվագելու։
Անձնական կյանք
Ֆիլ Իհարթը ունի մեկ դուստր (Էյվերի) և մեկ որդի (Նոա)։ Նոայի աուտիզմի պատճառով Էհարթը դարձել է աուտիզմի պաշտպան և ուղևորվել է Վաշինգտոն, «աուտիզմի ուժ» կոնֆերանսում 2001 թվականին ելույթ ունենալու համար։ Նա ապրում է Հենրի շրջանի Ջորջիա քաղաքում իր կնոջ Լորիի հետ, Ատլանտայից ոչ հեռու այնտեղ, որտեղ նրա տունը հատուկ կառուցվել է իր որդու կարիքների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք թմբկահարներ
Կոռետո
Կոռետո (Corretto)՝ ալկոհոլային խմիչք ըմպելիքն իտալական ծագում ունի։ Իտալիայից դուրս նաև հայտնի է որպես «Զապրեսո Կոռետո»։ Իտալիայի հյուսիսում նախաճաշին սիրում են օգտագործել գրապպա կոկտեյլի հետ ։
Պատրաստման եղանակ
Սուրճի վրա ավելացնել լիկյոր։ Լիկյորին ավելացնել պարտաստված էսսպրեսոն։ Հաճախ գրապպայի հետ, բայց երբեմն էլ սամբուկա կամ կոնյակ ։
Այս ըմպելիք սովորաբար մատուցվում է էսպրեսսո գավաթով։ Իսպանիայում կան նման ըմպելիքներ, որոնցից հայտնի են ՝(carajillo), իսկ Շվեյցարիայում և Նորվեգիայում (kaffekask):
Գուսենվիլ
Գուսենվիլ (Goussainville), համայնք Ֆրանսիայի Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Վալ դ՛Ուազ դեպարտամենտում։ Ընկած է Փարիզից մոտավորապես 20 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք, դեպարտամենտի դե ֆակտո վարչական կենտրոնից՝ Սերժիից 30 կիլոմետր դեպի արևելք ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 30.388 : 2013 թվականի հունվարի 1-ից համայնքը անդամագրվել է Ռուասի Պորտ դը Ֆրանս ագլոմերացիային (communauté d'agglomération Roissy Porte de France) :
1973 թվականին Գուսենվիլում է տեղի ունեցել Փարիզի ավիաշոուին մասնակցող Տու-144 գերձայնային ինքնաթիռի կործանումը, որի հետևանքով զոհվել են օդանավի անձնակազմի բոլոր՝ վեց անդամները և ութ բնակիչ։ Դրանից մեկ տարի անց մերձակայքում բացվել է Շառլ դը Գոլի անվան օդանավակայանը, և օդ բարձրացող ու վայրէջք կատարող ինքնաթիռների գրեթե անընդմեջ աղմուկը դարձել է մշտական հիշեցում մահացու աղետի մասին ։
Անվանումը
Բնակավայրը պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 832 թվականին, Gunsane Villa ձևով, այնուհետև՝ 862-ին՝ Gunsanevilla, 1137-ին՝ Gunseivilla, 1173-ին՝ Gunzavilla, XIII դարասկզբին՝ Gonsenvilla, 1221-ին՝ Gosseynvilla, 1247-ին՝ ''Guossenvilla :
Ըստ ամենայնի՝ այդ անվանումը նշանակել է Գունզայի ագարակ (la ferme de Gunza) :
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի աշխատունակ տարիքի 20.504 մարդկանցից (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ էին 14.538-ը (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,9 տոկոս՝ 1999 թվականի 69,1%-ի դիմաց)։ Տնտեսապես ոչ ակտիվ 5.966 անձանցից 2.411-ը սովորողներ էին, 1.123-ը՝ թոշակառուներ, 2.432-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։ 2010 թվականին համայնքում հաշվվում էր 9.365 հարկատու տնային տնտեսություն։ Յուրաքանչյուր բնակչի հաշվով տարեկան միջին եկամուտը կազմել է 14.581 եվրո ։
Կրթություն
2016 թվականին քաղաքի հանրային 13 նախակրթարաններն ունեին 1.718, հանրային 13 տարրական դպրոցները՝ 2.782 սան։ Միջին և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների 19 կամպուսներում ընդհանուր առմամբ կար շուրջ 4.500 ուսանող ։
Ավագ դպրոցներ.
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները і INSEE ):''
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գրիգոր Գաբրիելյան (այլ կիրառումներ)
Գրիգոր Գաբրիելյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Կլուգինո-Բաշկիրովկա
Կլուգինո-Բաշկիրովկա (Клугино-Башкирівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգուևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1693 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կլուգինո-Բաշկիրովկա գյուղում բնակվում էր 738 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,68 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1085,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգուևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1693 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լյուբով Լազարևա
Լյուբով Լազարևա (Պրուդչևնկո Այվազյան, Լյուբով Վիկտորովնա) - հոկտեմբերի 10, 1990, Ցարիցին (այժմ՝ Վոլգոգրադ), խորհրդային երգչուհի (լիրիկակոլորատուրային սոպրանո)։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1959)։ 1937 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1937-1964 թվականներին եղել է Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգչուհի։ «Երգչուհու մեղմ հոգեհանգիստ սոպրանոն, արտիստիզմը, ժողովրդական երգի կերպարի խոր ներթափանցումը, ժողովրդական կատարման տիրապետումը». Որպես երգչախմբի մենակատար, ինչպես նաև անհատ կատարող, նա հանրաճանաչություն ձեռք բերեց 50-90-ականների ռադիոլսողների լայն շրջանակի մեջ։ Նրա արծաթե ձայնը, որը ժողովրդականորեն կոչվում է հատուկ `« Լազարևսկի »։ Լյուբով Վասիլիևնան ուսումնասիրեց իր երգելու հմտությունները լավագույն ուսուցիչներից։ Ժողովրդական երգից վերցնելով իր ամբողջ պարզությունը, բնականությունը, զգացմունքների ճշմարտացիությունը ՝ երգչուհին իր արվեստով իր մեջ նոր հմտություններ բացահայտեց։ Նա տիրապետում էր ինչպես կատարման ժողովրդական ոճին, այնպես էլ ակադեմիականին։ Ավելի քան 40 տարի Լազարեւան իր թանկարժեք արվեստը նվիրեց ռադիոլսողներին։ Նրա երգեցողության հիմնական տարբերակիչ հատկություններից մեկը ինտոնացիայի արտասովոր մաքրությունն է, որն արտահայտվում է ձայնային գույների ամենալայն ներկապնակի հոյակապ օգտագործման հետ համատեղ։ Նա ծնվել է Օմսկում։ Պատերազմի ժամանակ նա աշխատել է պաշտպանական գործարանում։ 1946 թվականին նա ընդունվում է երաժշտական ​​դպրոց մրցույթի միջոցով։ 1952 թվականին, մրցույթով, նա ընդունվեց Ռուսական երգի երգչախումբը ՝ ղեկավարությամբ Ն. Կուտուզովի։ Իր հոգեհարազատ սոպրանոյի շնորհիվ նա արագ դարձավ երգչախմբի մենակատար։ Նա հնչյունավորել է խորհրդային կինոյի ավելի քան 60 ֆիլմ, նրա արծաթե ձայնը հնչում է ֆիլմերում ՝ «Հարուստ հարսնացուն», «Դարպասապահ», «Առաջին էշելոն», «Խոհարար», «Երիտասարդ Ռուսաստան»։ Նա միջազգային մրցանակների դափնեկիր էր։ 1970 թվականին ստացել է «Պատվավոր ռադիոօպերատորի» կոչում 1972 թվականին նրան շնորհվել է «ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ» կոչում Թոշակի անցնելուց հետո նա վարում էր ակտիվ ապրելակերպ։ Նա շրջանային դատարանի նախագահն էր, հաճախում էր դպրոցներ և այլ հասարակական կազմակերպություններ, խոսում պատերազմի և իր դժվարին ուղու մասին, մեծ տոներին հրավիրված հյուր էր, Տիոպլի Ստանի պատվավոր բնակիչ։ Մասնակցել է մրցումների։ Լյուբով Լազարևան մահացել է 88 տարեկան հասակում։ Թաղված է Մոսկվայում։
Դերերգեր
Դերերգերից են՝ Ջիլդա (Ջ. Վերդիի «Ռիգոլետտո»), Ռոզինա (Ռոսինիի «Սևիլյան սափրիչ»), Օլիմպիա (Տ. Չուխաճյանի «Արշակ Բ»), Մյուզետա, Վիոլետա (Պուչչինիի «Բոհեմա», «Տոսկա»), Ջուլիետ (Գունոյի «Ռոմեո և Ջուլիետ»)։
Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցություն
Հիմնվել է Մյունխենում (կուսակցության անվան առաջին բառի կարճ՝ «նացի» ձևից են առաջացել «նացիզմ» և «նացիստներ» տերմինները)։ 1921 թվականից կուսակցության ֆյուրեր (առաջնորդ) է դարձել Ադոլֆ Հիտլերը (ղեկավարության մեջ էին նաև Հերման Գյորինգը, Յոզեֆ Գեբելսը, Ռուդոլֆ Հեսսը և ուրիշներ)։
Նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցությանը բնորոշ էին հակադեմոկրատիզմը, ծայրահեղ հակակոմունիզմը, շովինիզմը և նացիոնալիզմը, անզուսպ ամբոխավարությունը։ Տիրող խավերին հաջողվեց իշխանության գլուխ դնել ֆաշիստներին, և 1933 թվականին հաստատվեց ֆաշիստական դիկտատուրա, որի համակարգում Նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցությունը դարձավ գլխավոր օղակը, Հիտլերը նշանակվեց ռայխսկանցլեր։1939—1945 թվականների Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում գերմանական ֆաշիզմի ջախջախումից հետո նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցությունը վերացվեց։
Կատեգորիա:1919 հիմնադրումներ Գերմանիայում Կատեգորիա:Ֆաշիզմ Կատեգորիա:Գերմանիայի արգելված կուսակցություններ Կատեգորիա:Ադոլֆ Հիտլեր Կատեգորիա:Հակակոմունիստական կուսակցություններ Կատեգորիա:Հակակոմունիստական կազմակերպություններ
Աղին (Մոկսի գավառ)
Աղին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Յուրի Բաղինյան
Յուրի Վլադիմիրի Բաղինյան, հայ դերասան։
Կենսագրություն
Յուրի Բաղինյանը ծնվել է Թբիլիսիում։ 1942-1946 թվականներին ծառայել է Խորհրդային Կարմիր բանակում, մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։ 1951 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Թատերական արվեստի պետական ինստիտուտը։ 1952-1989 թվականներին եղել է Մոսկվայի պետական դրամատիկական թատրոնի դերասան, 1968 թվականից՝ Փոքր թատրոնի դերասան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Գրեշնևո
Գրեշնևո (Грешнево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Նեկրասովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 567 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Նեկրասովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժիրայր Քանթարջյան
Ժիրայր Գրիգորի Քանթարջյան, հայազգի ջութակահար ։
Կենսագրություն
Ժիրայր Քանթարջյանը ծնվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Եգիպտոսում։ Առաջին համերգը կայացել է 1938 թվականին Կահիրեում, որտեղ աշակերտել է Ա. Մենաշին, Իտալիայում՝ Վ. Պրշինոդային։ 1949 թվականին համերգներով հանդես է եկել Իտալիայում և Շվեյցարիայում։
Բիշկինսկի գյուղական խորհուրդ (Լեբեդինսկի շրջան)
Բիշկինսկի գյուղական խորհուրդ  (Бишкінська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինսկի շրջանում ։
Ժիրայր Քանթարջյան
Կենսագրություն
1953 թվականին բնակություն է հաստատել ԱՄՆ-ում. ջութակի դասեր է առել Իվան Կալամյանից։ 1982-1989 թվականներին հանդես է եկել Տորոնտոյի կամերային նվագախմբերում։ 1973-1976 թվականներին՝ «Արարատյան» եռյակի ջութակահար (դաշնակահար՝ Րաֆֆի Արմեն, թավջութակ՝ Գիզելա Դեպկատ)։ Երկացանկում ընդգրկվել են Յ. Ս. Բախի, Ն. Պագանինիի, Հ. Վենյավսկու, Կ. Խաչատրյանի ստեղծագործություններից։ Հետագայում դարձել է Տորոնտոյի (Կանադա) սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերտմայստեր։ 1984 թվականին սկսել է դասավանդել Տորոնտոյի համալսարանում, 1988 թվականից՝ Օրֆորդի արվեստի կենտրոնում։
Տավուշի մարզպետ
Տավուշի մարզպետ, Հայաստանի Հանրապետության մարզերից մեկի՝ Տավուշի մարզի գործադիր իշխանությունների ղեկավարի պաշտոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Տավուշի մարզ
Ժիրայր Քանթարջյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ
Բիշկինսկի գյուղական խորհուրդ (Լեբեդինսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բիշկինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1051 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
(3737) Բեքման
(3737) Բեքման (Beckman), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի օգոստոսի 8-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,407864 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,456 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3598 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1364,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263789 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,14° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Կղերա-ֆեոդալական հոսանք
Կղերա-ֆեոդալական հոսանք, հայ հասարակական-քաղաքական մտքի ուղղություն 18-19-րդ դարերում։ Արտահայտում էր բարձրաստիճան հայ հոգևորականության, արևելահայ մեծահարուստների, կալվածատերերի և պոլսահայ ամիրայության՝ շահագործող դասերի շահերը։ Կղերա-ֆեոդալական հոսանքը ամենահետադիմական հոսանքն էր հայ հասարակական կյանքում։ Նրա ներկայացուցիչները, որպես կանոն, Թուրքիայում ծառայում էին սուլթանական, Ռուսաստանում՝ ցարական կառավարություններին երկու պետությունների հայ հատվածներում պաշտպանում նրանց ազգային-գաղութային քաղաքականությունը։ Կրոնը, եկեղեցին, նրա ժամասացության լեզուն՝ գրաբարը, նրանք համարում էին ազգի գոյության միակ հենարանը, իսկ դպրոցը՝ եկեղեցու գավիթը (ուստի արգելում էր աշխարհաբարի մուտքը դպրոցներ)։ Կղերա-ֆեոդալական հոսանքի պարագլուխներն էին՝ արևելահայերի մեջ Գ. Այվազովսկին, Մ. Մսերյանը, Ի. Լազարյանը, Ստ. Մանդինյանը, Մ. Զալալյանցը, Ա. Արարատյանը և ուրիշներ, որոնց խոսափողներն էին «Ճռաքաղ և «Մասյաց աղավնի» պարբերականները, իսկ արևմտահայ հատվածում՝ Հ. Չավուռճյանը, Մ. Տեյիրմենճյանը, Ա. Աղանուրը, Կոստանդնուպոլսի ամիրաները և ուրիշներ (ունեին «Զոհալ», «Երևակ», «Արևելյան դար» և այլ պարբերականներ)։ Կղերա-ֆեոդալական հոսանքը կատաղի պայքար էր մղում հայ լուսավորիչներ՝ Աբովյանի, Ստ. Նազարյանի, Մ. Նալբանդյանի, Ն. Ռուսինյանի, Ն. Զորայանի և այլոց առաջադեմ գաղափարների դեմ։ Հալածում և հետապնդում էին հայ առաջադեմ գործիչներին։ 19-րդ դարի 50-60-ական թվականներին, ֆեոդալիզմի քայքայման ու կապիտալիզմի զարգացման պայմաններում, Կղերա-ֆեոդալական հոսանքն ջախջախիչ հարված ստացավ հայ առաջադեմ գործիչներից, հատկապես հեղափոխական-դեմոկրատ Միքայել Նալբանդյանից, աստիճանաբար կորցրեց իր ազդեցությունը և որպես հոսանք դադարեց գոյություն ունենալուց։
Կատեգորիա:Հոգևորական հոսանքներ Կատեգորիա:Կրոնական շարժումներ
Թևեր (ֆիլմ, 1966)
«Թևեր» («Крылья»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ , որը նկարահանել է  ռեժիսոր Լարիսա Շեպիտկոն     1966 թվականին։ Ֆիլմի ստեղծմանը մասնակցել են Վ․ Չկալովի անվան կենտրոնական աերոակումբի և Մոսկվայի 1-ին աեորակումբի թռիչքատեխնիկական անձնակազմները ։
2008 թվականին ֆիլմը թողարկվել է ամերիկյան «Criterion Collection» ընկերության կողմից «Խավարում» DVD-շարքում «Վերելք» («Восхождение») ֆիլմի հետ միասին ։