cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սմիթի պարադոքս
Արժեքների պարադոքս (ջրի և ադամանդի պարադոքս կամ Սմիթի պարադոքս), տնտեսական պարադոքս, որի ձևակերպման հեղինակը Ադամ Սմիթն է։ Էությունը հետևյալ է՝ ինչու՞, չնայած այն հանգամանքին, որ ջուրը մարդու համար ավելի կարևոր է, քան ադամանդը, սակայն ադամանդի գինը շատ ավելի բարձր է, քան ջրինը։
Նկարագրություն
Սմիթից շատ ժամանակ առաջ Ջոն Լոքն իր «Կառավարման երկու տրակտատ» գրքում առաջարկել է, որ «հենց աշխատանքն է տարբերություններ առաջացնում իրերի արժեքների մեջ» ։ Առաջ քաշելով բնական իրավունքի և հանրային պայմանագրի գաղափարը՝ Լոքը հերքել է այն ժամանակ գերիշխող տեսակետներն այն մասին, որ արժեքի հիմնական աղբյուրը հողն է՝ որպես արտադրության գործոն․ «աշխատանքը շատ ավելի մեծ արժեք է այն բաների համար, որոնք մենք վայելում ենք այս աշխարհում, իսկ հողը, որը տալիս է հումքը, հազիվ թե հաշվի առնվի գոնե ինչ-որ չափով, կամ պետք է, առավելագույնը, ներառվի որպես դրա շատ փոքր մաս»։ Միևնույն ժամանակ, Լոքը փողի էությունը և արժեքը համարել է ստեղծված հասարակական պայմանագրի արդյունք, ինչպես նաև արժեքի օբյեկտների, որոնք դարձել են գումար («Ոսկին, արծաթը և ադամանդը իրեր են, որոնց արժեք են տվել քմահաճույքը կամ համաձայնությունը, այլ ոչ թե դրանց իրական օգտակարությունն ու կենսական անհրաժեշտությունը»)։ Բայց դա հակասություն կամ պարադոքս չէր համարվում, քանի որ հեղինակը միանգամայն թույլ էր տվել տարբեր օբյեկտների համար տարբեր արժեքային բնույթ ։
Դասական քաղաքական տնտեսությունը (Ա. Սմիթ, Դ. Ռիկարդո) այս հակասությունը բացատրում է նրանով, որ զանգվածային ապրանքների գինը կախված է ոչ այնքան սպառողի համար սուբյեկտիվ արժեքից, որքան արտադրողի համար օբյեկտիվ գնից (միջին աշխատանքային ժամանակի ծախսերից)։ Մի բաժակ ջուր արտադրելու միջին ծախսը համեմատելի է ադամանդ արտադրելու միջին ծախսի հետ այնպես, ինչպես դրանց գները համեմատելի են (տե՛ս Արժեքի աշխատանքային տեսություն)։
Հերման Գոսսենը բացատրել է օրինաչափ կոմունալ ծառայությունների հակասությունը նվազեցման մասին օրենքով (Գոսսենի առաջին օրենք)։ Շարունակական սպառման ակտի պարագայում արտադրանքի յուրաքանչյուր հաջորդ միավորի օգտակարությունն ավելի ցածր է, քան նախորդինը, այսինքն՝ առավելագույն օգտակարությունը նվազում է ըստ պահանջարկի հագեցվածության։ Գնի և պահանջարկի վրա ազդում է հենց առավելագույն օգտակարությունը։ Պայմանականորեն ասած՝ առաջին բաժակ ջուրը կարող է փրկել ծարավից, տասներորդը կօգտագործվի ավելի շուտ լվացվելու համար, իսկ հարյուրորդը հնարավոր կլինի օգտագործել հատակի լվացման համար։ Ջուրը ավելի հաճախ է հանդիպում ադամանդից, ուստի դրա պահանջարկի բավարարումը տեղի է ունենում ավելի արագ, քան ադամանդինը։
Գոսսենի տեսակետները փոխակերպվել են Ավստրիայի տնտեսական դպրոցի շրջանակներում առավելագույն օգտակարության տեսության։ Կարլ Մենգերը կարծում էր, որ ոչ մի նշանակություն չունի՝ պատահաբար է գտնվել ադամանդը, թե դրա արդյունահանման համար հանքերում հազարավոր աշխատողների աշխատանքի կարիք է եղել։ Ավելին, իրական կյանքում ոչ ոք չի էլ հետաքրքրվում այս կամ այն բարիքի ծագման պատմությամբ։ Մենգերը եզրակացնում է, որ գինը կախված է այն մարդկանց սուբյեկտիվ գնահատականից, որոնք առավել բարձր են գնահատում համեմատաբար ամենաքիչ ապրանքներն ու ծառայությունները։ Այսպես, Լեոնարդո դա Վինչիի նկարը և ժամանակակից միջակ նկարչի նկարը, որոնց ստեղծման համար ներդրվել է նույն աշխատանքը, կունենան տարբեր գին։ Դա հակասում է արժեքի աշխատանքային տեսությանը, ինչը հիմք է տվել ավստրիական դպրոցի ներկայացուցիչներին ժխտել այն։ Ընդ որում, նրանք անտեսել են հիմնական պայմանները՝ արժեքի աշխատանքային տեսությունը դիտարկում է մեքենաների և ավտոմատների կիրառմամբ զանգվածային արտադրության պայմանները։ Դասական քաղտնտեսությունը չի դիտարկում արվեստի ստեղծագործությունների, հնաոճ իրերի, փորձառու նմուշների գնագոյացումը կամ դա անում է անուղղակիորեն ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տնտեսական պարադոքսներ Կատեգորիա:Տնտեսական խնդիրներ Կատեգորիա:Ֆինանսներ
Ռազմիկ Խոսրոև
Ռազմիկ Նիկադիմի Խոսրոև, ազգությամբ ասորի՝ հայաստանցի դերասան, ռեժիսոր։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2008)։
Պատմական գիտությունների թեկնածու Անահիտ Խոսրոևայի հայրը։
Կենսագրություն
1970 թվականին ավարտել է Վարդան Աճեմյանի դպրոցը։ 1974-1979 թվականներին սովորել է Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտում։ Աշխատել է Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան թատրոնում, որտեղ խաղացել է ներկայացումներ հայ, ռուս և համաշխարհային դասականների՝ Շիրվանզադեի, Սունդուկյանի, Մուրացանի, Շանթի, Լերմոնտովի, Չեխովի, Դոստոևսկու, Օստրվսկու, Շեքսպիրի, Բրեխտի, Մետեռլինգի, Ֆիլիպոյի. Յուժինի, Քամյուի գործերից։
Հյուրախաղերով հանդես է եկել ԽՍՀՄ բազմաթիվ մայրաքաղաքներում, Ժնևում, Փարիզում, Ստրասբուրգում, Լիսաբոնում, ԱՄՆ-ում։ Կերտել է բազմաթիվ դերեր՝ Ռիչարդ Երկրորդ, Մարութխանյան, Սաղաթել, Անհայտ, Համտուն, Շմագա, Մարմելադով, Լինյաև, Շերեա, Հայր Դուասո։
Հեղինակել է «Ասորուհին», «Մոռացվածները» պիեսները։ 1997 թվականից Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասան է։ 1966 թվականից Հայաստանի Թատերական գործիչների միության անդամ է։ 1999 թվականից դասավանդում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 2001 թվականից՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանում, դոցենտ է ։
Պարգևատրվել է Հայաստանի հանրապետության մշակույթի նախարարության կողմից ոսկե մեդալով և   թատերարվեստին արժանապատիվ ծառայության համար ՀԹԳՄ Արտավազդ մրցանակով ։
ՀՀ նախագահին կից ազգային փոքրամասնությունների մշակույթը համակարգող խորհրդի նախագահն է։ Զբաղվում է Հայաստանում ապրող ազգային փոքրամասնությունների էթնիկ մշակույթի պահպանման և զարգացման գործով, որի շրջանակներում տպագրել է բազմաթիվ հոդվածներ հայաստանյան մամուլում, ելույթներ է ունեցել հեռուստատեսությամբ և միջազգային համաժողովներում։ ՀՀ Հանրային Խորհրդի կրթության, գիտության և մշակույթի հանձնաժողովի անդամ է ։
Ռեժիսոր
Որպես սցենարիստ և ռեժիսոր, ՀՀ մշակույթի նախարարության պատվերով, նկարահանել է «Ասորիները Հայաստանում» վավերագրական ֆիլմը, որը 2011 թվականին մասնակցել է «Ոսկե Ծիրան» միջազգային կինոփառատոնին, իսկ 2012 թվականին` Ղազախստանում կայացած ԱՊՀ երկրների ազգագրական ֆիլմերի առաջին փառատոնին։
Որպես ռեժիսոր, բեմականացրել է`
Գամմա (երաժշտություն)
Գամմաների տեսակներ
Գոյություն ունի գամմաների այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են՝ խրոմատիկ գամմաները (կառուցվում են կիսատոներով), ամբողջ տոներով գամմա (կառուցվում են ամբողջ տոներով), փոքրացված տոնայնության գամմաներ (հաջորդում է տոն + կիսատոն կամ կիսատոն + տոն) և այլն։
Գամմաների նշանակությունը կատարողի համար
Գամմաները կատարողական արվեստի հիմքն են։ Դաշնամուրի համար գամմաները դաշնակահարների համար հատուկ վարժություններ են։ Դաշնակահարների համար բացի տեխնիկական զարգացումը, նրանք զարգացնում են նաև երաժշտա-տեսական իմացությունները պրակտիկայում։ Այսինքն, աշակերտը արագ կերպով տիրապետում է բոլոր տոնայնություններին, նրան այլևս բանալիի մոտ դրված դիեզներն ու բեմոլները չեն վախեցնում, նա սկսում է արագ տարբերել մաժոր և մինոր տոնայնությունները, մելոդիկ և հարմոնիկ հնչունաշարերը։ Դա աշակերտին հետագայում օգնում է արագ սովորել երկար պասաժները։ Զարգացնում է երաժշտի մատերի ճկունությունը։ Պարբերաբար պարապմունքներն ամրացնում են ձեռքերի մկանները։ Դրանք դաշնակահարի համար նույնքան կարևով մարզումներ են, որքան մարզումներն, օրինակ, բալետի պարողների կամ մարզիկների համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ Կատեգորիա:Երաժշտության տեսություն
Սեն Դիդիե սյուր Շալարոն
Սեն Դիդիե սյուր Շալարոն (Saint-Didier-sur-Chalaronne), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր շրջանի կազմի մեջ։ Մտնում է Տուասսե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01348։
Աշխարհագրություն
Կոմունայի արևմուտքում հոսում է Սոնա գետը, հարավում Շալարոն գետը։
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 2776 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիք (15-64 տարեկան) ունեցող 1722 մարդկանցից 1278-ը տնտեսապես ակտիվ է եղել, 444-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 74,2% է, 1999 թվականին՝ 71,5%)։ 1278 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 1189-ը (653 տղամարդ, 536 կին), գործազուրկ է եղել 89 մարդ (32 տղամարդ և 57 կին)։ 444 պասիվներից 142 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 163-ը՝ թոշակառու, 139 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Չյորնայա Կովժա
Չյորնայա Կովժա (Чёрная Кожва), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կոժվա գետի ձախ ափին՝ 194 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 26 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Օշին Ա Գանձակեցի
Կենսագրություն
Օշինը եղել է Գանձակի իշխանը։ Խույս տալով սելջուկյան թուրքերի հալածանքներից, 1071 թվականին իր ազգատոհմով, իր եղբայր Հալկամի և ուրիշ իշխանների հետ Կիլիկիա է տեղափոխվում Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի Մայրյաց ջուրք ավանից (Հյուսիսային Արցախ), հիմք դնելով Հեթումյանների իշխանական տոհմին։ Կիլիկիայում իշխող Աբլղարիբ Արծրունին իր ընկեր Օշինին է նվիրում Տավրոսի լեռներում գտնվող՝ արաբներից գրավված Լամբրոն բերդը (հայկական անառիկ բերդ եւ քաղաք Լեռնային Կիլիկիայում)։ Օշինը հիմնովին վերակառուցում է անառիկ բերդը եւ կնության առնում Աբլղարիբ Արծրունու դստերը, որտեղ  էլ հաջորդաբար իշխում են նրա իրավահաջորդները, կրելով Լամբրոնի իշխան տիտղոսը։ Հեթումյանների իշխանական տոհմին է պատկանում նաեւ Պապերոն ամրոցը, որտեղ էլ հաստատվում են Օշին Գանձակեցու երկու եղբայրները՝ Բազունին եւ Ալգամը, կրելով Պապերոնի իշխան տիտղոսը։
Երբ Բյուզանդիայի Ալեքսիոս Ա Կոմնենոս կայսրը 1085 թվականին պատերազմի գնաց լանգոբարդների դեմ, Օշինը իր բանակով օգնության գնաց նրան, պատերազմի մեջ հաղթեց և սպանեց դուքս Ռոբերտ ֆրանսիացուն (հուլիսի 17, 1085 թ.) և իբր պատիվ ստացավ կայսրից Տարսոնը։ Օշինը նաև օգնել է խաչակիրներին։ Օշինին հաջորդեց որդին՝ Հեթում Ա իշխանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի իշխաններ Կատեգորիա:Հեթումյաններ Կատեգորիա:Կամսարականներ
Մութիեր սյուր Բոեմ
Մութիեր սյուր Բոեմ (Mouthiers-sur-Boëme), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2450 մարդ, բնակչության խտությունը` 70.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34.71 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 120 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 11 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1631 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1198-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 433։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 1198 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1100 անձ (570 տղամարդ և 530 կին)։ Գործազուրկ են եղել 98 անձ (42 տղամարդ և 56 կին)։ 433 անաշխատունակներից 107-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 219-ը` թոշակառուներ, իսկ 107-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հիլդեգարդ Նոյման
Կարիերա
Հիլդեգարդ Նոյմանն իր աշխատանքային ծառայությունը սկսել է Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբարում 1944 թվականի հոկտեմբեր ամսից՝ միանգամից դառնալով ավագ վերակացու։ Քանի որ վերջինս լավ էր աշխատում նրան տեղափոխում են Տերեզիենշտադտ համակենտրոնացման ճամբար՝ որպես բոլոր վերակացուների ղեկավար։ Հիլդեգարդը, ըստ ճամբարների կալանավորների, դաժան և անողոք անձնավորություն էր։
Նոյմանը վերահսկում էր տասից երեսուն կին-ոստիկանների և ավելի քան քսան հազար կին-կալանավորների։ Տերեզիենշտադտ համակենտրոնացման ճամբարից կազմակերպել է ավելի քան 40 000 կանաց ու երեխաների տեղափոխությունը Օսվենցիմ և Բերգեն-Բելզեն մահվան ճամբարներ, որտեղ նրանց մեծամասնությունը սպանվեց։ Ըստ հետազոտողների, ավելի քան հարյուր հազար հրեաներ են արտաքսվել Տերեզիենշտադտից և սպանվել Օսվենցիմում ու Բերգեն-Բելզենում, իսկ 55 000 մարդ սպանվել է հենց Տերեզիենշտադտում։
Հիլդեգարդ Նոյմանը լքել է համակենտրոնացման ճամբարը 1945 թվականի մայիս ամսին։ Իր բազում հանցագործությունների համար երբևէ չի դատապարտվել։ Ըստ որոշ աղբյուրների մահացել է 2011 թվականի մայիսի 5-ին՝ 92 տարեկան հասակում՝ Միացյալ Նահանգներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Գերմանացի մարդասպաններ Կատեգորիա:Գերմանացի ռազմական գործիչներ
Ռեզորցին
Ռեզորցին, մետաերկօքսիբենզոլ՝ СбН4(ОН)2, երկատոմ ֆենոչ։ Անգույն, քաղցրահամ բյուրեղներ են, լավ լուծվում են ջրում, եթերում, սպիրտում։ Տալ․ ջերմաստիճանը՝ 110,8°С, եռմանը՝ 280,8°С։ Արդյունաբերության մեջ ստացվում է մետաբենզոլ-երկսուլֆաթթուն հիմքի (NaOH) հետ հալելիս։ Օգտագործվում է ռեգորցինալդեհիդային խեժերի, ներկանյութերի, բարձրամոլեկուլային միացությունների կայունացուցիչների և պլաստիֆիկատորների, պայթուցիկ նյութերի ստացման համար, բժշկության մեջ՝ մաշկային հիվանդությունների բուժման ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆենոլներ
Սայանսկի շրջան (Կրասնոյարսկի երկրամաս)
Սայանսկի շրջան (Саянский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ագինսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 8031 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12800 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոյարսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Գրիգոլ Օրբելիանի
Օրբելիանի Գրիգոր Զուրաբի, վրացի բանաստեղծ և պետական գործիչ, հետևազորի գեներալ-լեյտենանտ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ազնվականի ընտանիքում։ Սովորել է Ազնվականների ուսումնարանում և Հրետանային դպրոցում ։
Ստեղծագործություն
Օրբելիանին վրաց ռոմանտիզմի նշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա սիրային քնարերգությունում ակնհայտ է Սայաթ-Նովայի վրացական խաղերի պոետիկան և տրամադրությունը։ «Կենաց խոսք կամ Մարտից հետո խնջույք Երևանի մատույցներում» պոեմում և «Թամար թագուհու դեմքը» բանաստեղծությունում իդեալականացրել է Վրաստանի պատմության անցյալը։ Վրացական գրականության շրջանակներում բազմերանգ է դարձրել ռոմանտիկական բանաստեղծության մի շարք մոտիվներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վրաստանի պետական գործիչներ
Բորսայի շենք (Կալինինգրադ)
Քյոնիգսբերգյան բորսայի շենք (Здание кёнигсбергской биржи), Կալինինգրադի տեսարժան վայրերից մեկը, ճարտարապետական հուշարձան։ Շենքը գտնվում է Պրեգոլյա գետի ափին, Էստակադային կամրջի կողքին։ Հասցեն` Ռուսաստան, ք. Կալինինգրադ, Լենինյան պողոտա, տուն 83։
Ներկայումս շենքում տեղակայված է Կալինինգրադի մարզի Մշակույթի նախարարության, մշակույթի և երիտասարդության մարզային կենտրոնը։
Գաբրիել Ռեժան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Բորսայի շենք (Կալինինգրադ)
Պատմություն
Բորսայի նոր շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Կ. Մյուլերի կողմից, որին հրավիրել էին Բրեմենից։ Շինարարությունը սկսվեց 1870 թվականին, իսկ 1875 թվականի մարտի 6-ին տեղի ունեցավ շենքի հանդիսավոր բացումը։  Բորսան օգտագործվում է ոչ միայն սակարկությունների անցկացման համար, այլև այնտեղ կազմակերպվում էին ցուցահանդեսներ և համերգներ ։ Բորսայի շենքին զգալի վնասներ է պատճառվել 1944 թվականին բրիտանական ավիացիայի կողմից Քյոնիգսբերգի ռմբակոծության ժամանակ։ Պատերազմից հետո ավելի քան երկու տասնամյակ շենքն ավերակ էր և օգտագործվում էր միայն պատերազմի մասին ֆիլմերի տեսարաններ նկարահանելիս։ Մասնավորապես բորսայի ավերակներում է նկարահանվել «Զինվորի հայրը» ֆիլմի վերջին տեսարանները ։
1960 թվականին ՌՍՖՍՀ Նախարարների խորհրդի որոշմամբ շենքին տրվել է հանրապետական նշանակության ճարտարապետական հուշարձանի կարգավիճակ և միայն 1967 թվականին շենքում վերականգնման աշխատանքներ իրականացվեցին, արտաքին տեսքը թողնելով մինչպատերազմականին մոտ, ներսակողմը զգալիորեն վերափոխվեց։ Վերակառուցումից հետո շենքը օգտագործվում էր որպես Ծովայինների մշակույթի պալատ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:1875 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կալինինգրադի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մշակույթի կենտրոններ Կատեգորիա:Նեոռենեսանս ճարտարապետություն
Կոնիժի
Կոնդրան (Connigis), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Էսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Շատո Տերրի շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02213։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 325 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Արջուկ (ֆիլմ)
Արջուկ (Miś), լեհական գեղարվեստական ֆիլմ, կինոկատակերգություն՝ նկարահանված՝ 1980 թվականին։ Այն ժամանակի լեհական հասարակության արտացոլումն է, որն օգտագործում է սյուրռեալիստական հումոր, որպեսզի ինչ-որ կերպ հաղթահարի ժամանակի գրաքննությունը։ Իր հայրենի երկրում այն ստացել է կուլտային կարգավիճակ ։
Սյուժե
«Ծիածան» մարզական ակումբի նախագահ Ռիշարդ Օխուձկին, որի մականունն «Արջուկ» է, պիտի մեկնի Լոնդոն։ Սակայն սահմանն անցնելու ժամանակ պարզվում է, որ նրա անձնագրից պոկված են մի քանի թերթեր։ Օխուձկին կասկածում է իր նախկին կնոջը՝ Իրենային, ով չէր ուզում թողնել նրան մեկնել արտասահման։ Շատ տարիներ առաջ ամուսինները բանկում կատարել էին ներդրում։ Գումարը ժամանակի ընթացքում նշանակալիորեն մեծացել էր։ Ամուսնալուծության ժամանակ նրանք կատարեցին ունեցվածքի բաժանում, սակայն ոչ մեկը չցանկացավ կիսել բանկի գումարը մյուսի հետ։ Ողջ գումարը կստանա նա, ով առաջինը կհասնի Թեմզայի ափը։ Օխուձկին չի հանձվում ու ցանկացած գնով աշխատում է խանգարել նախկին կնոջը՝ միաժամանակ փորձելով ձեռք բերել նոր անձնագիր։
Ֆիլմը նկարահանվել է Լեհաստանի նորագույն պատմության շրջադարձային ժամանակաշրջանում։ Ռեժիսորի մտահղացմամբ՝ սյուժեն լոկ առիթ էր լինելու ծաղրելու 70-ական թվականներին Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետության առօրյայի բացասական երևույթները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհերեն ֆիլմեր
Ներկաքողարկում
Ներկաքողարկումը կամ քողարկաներկումը նյութերի, գունավորման կամ տեսողական խաբկանքների միջոցով ռազմական քողարկման տեսակ է։
Անվանումը և պատմությունը
Կամուֆլյաժ բառը ծագում է ֆրանսերեն "կամուֆլյաժ"՝ (camouflage) "քողարկում" բառից։ Առաջին Աշխարհամարտի տարիներին դրանք պարզունակ նախշերով քողարկումներ էին՝ 2-8 գույնով։ Իսկ ամենաօգտագործվող քողարկումը շարունակում էր մնալ խակին, իր բազմաթիվ երանգային ձևափոխումներով։
Քողարկանախշերը
Ամենահայտնի քողարկանախշերից են գերմանական Flecktarn, ֆրանսական Lizard, ամերիկյան Woodland և այլ քողարկանախշերը։ 2000-2010 թթ. հայկական բանակն օգտագործում էր հայկական Woodland-ը։ Հայկական բանակը 2010 թվականից անցել է հայկական բանակի թվային քողարկանախշին, որն ամերիկյան MARPAT-ին նմանության համար կոչում են նաև ARMPAT:
Կատեգորիա:Ներկաքողարկում
Լևոն XI
Լևոն XI (Leo PP. XI; աշխարհիկ կյանքում Ալեքսանդրո Օտավիանո Մեդիչի, Alessandro Ottaviano de' Medici, ), Հռոմի Պապ 1605 թվականի ապրիլի 1-ից մինչև ապրիլի 27-ը։
Ծագումը
Հռոմի չորրորդ Պապը, ով եղել է Մեդիչիների տոհմից։ Ալեսանդրոն ծնվել է Ֆլորենցիայում 1535 թվականի հունիսի 2-ին և եղել է Օտավիանո Մեդիչի և Ֆրանչեսկա Սալվիատիի որդին ։ Մայրական կողմից՝ Լևոն X զարմիկը։ Օտավիանոյի արքայազն Մեդիչա Բերնարդետոյի արյունակից եղբայրը։
Ալեսանդրոն ծառայել է որպես դեսպան Ֆլորենցիայում Հռոմի Պապ Պիոս V պալատում 1569-1584 թվականներին ։ Գրիգոր XIII 1573 թվականին նրան դարձրեց Պիստոայի եպիսկոպոս, իսկ այնուհետև՝ Ֆլորենցիայի արքեպիսկոպոս ։ 1583 թվականին նա պապից ստացավ կարդինալի գլխարկը։ Մեկ օրում Ջամբատիստ Կաստանյայի, Նիկոլո Սֆրոնդրատիի և Ջովաննի Անտոնիո Ֆակինետի դե Նուչեյի հետ, որոնք հաջորդաբար զբաղեցրին պապական աթոռը, դարձավ կարդինալ (համապատասխանաբար՝ Ուրբանոս VII, Գրիգոր XIV և Իննոկենտիոս IX): Հանգամանքների բերումով թվարկված կարդինալներից ոչ ոք տարուց ավել չմնացին աթոռին։ 1596 թվականին Կլեմենտ VIII նրան որպես պատվիրակ ուղարկեց Ֆրանսիա, որտեղ թագուհին Մարիա Մեդիչին էր։ Ալեսանդրոն սուրբ Ֆիլիպ Ներիի ընկերն ու աշակերտն էր ։
Կոնկլավ և պապականություն
1605 թվականի մարտի 14-ին` Կլիմենտ VIII մահից հետո 11 տարի անց, 62 կարդինալ սկսեցին կոնկլավը։ Պապական աթոռը ցանկանում էին զբաղեցնել պատմաբան Բարոնի Կեսարը և հայտնի ճիզվիտ Ռոբերտ Բելարմին։ 1605 թվականին կարդինալ Մեդիչին ընտրվեց Հռոմի Պապ։ Նա վերցրեց Լևոն XI անունը ի պատիվ իր մեծ պապի՝ Լևոն X-ի։
Մահը
Ընտրվելու ժամանակ Լևոնը համարյա 70 տարեկան էր, և նա մահացել է իր գահակալման 28-րդ օրը ։ Մահը վրա է հասել Լաթերանի բազիլիկ եկեղեցում գահակալման արարողության հոգնածության արդյունքում։ Նրան կոչեցին «Papa Lampo» — «Պապ-կայծակ», իր կարճ կառավարման համար։
Սումո
Սումո, (相撲), գոտեմարտի տեսակ, որում հակառակորդները մրցում են կլոր հարթակի վրա։ Այս մարզաձևի հայրենիքը Ճապոնիան է։ Սումոյի ավանդույթները գալիս են հին ժամանակներից, և այդ իսկ պատճառով ցանկացած մարտ ընթանում է բազմաթիվ ծեսերով։ Ճապոնիան միակ երկիրն է, որտեղ կազամակերպվում են պրոֆեսիոնալ մրցումներ, իսկ այլ երկրներում սումոն միայն սիրողական է։ Ժամանակակից պրոֆեսիոնալ սումոն համատեղում է մարզական արվեստի, շոուի, ավանդույթների և բիզնեսի տարրեր։
Ռեզոնատոր
Ռեզոնատոր, համակարգ կամ մարմին, որում կարող է տեղի ունենալ ռեզոնանսի երևույթ։ Գործնականում սովորաբար ռեզոնատորներ են կոչվում բաշխված պարամետրերով (ազատության անվերջ թվով աստիճաններով) տատանողական համակարգերը։ Ռեզոնատորները լինում են ձայնական՝ լարը, կամերտոնը, մեմբրանը, օդային խոռոչը (Տելմհոլցի ռեզոնատոր) և այլն, էլեկտրական՝ տատանողական կոնտուրը, ծավալային ռեզոնատորը, քվարցային ռեզոնատորներ և այլն, օպտիկական՝ օրինակ, երկու զուգահեռ հարթ հայելիներից կազմված համակարգը։ Ռեզոնատորը արձագանքում է հիմնականում այն ներդաշնակ պարբերական ազդեցություններին, որոնց հաճախականությունները մոտ են իր սեփական տատանումների հաճախականությանը։ Աններդաշնակ ազդեցությունների դեպքում ռեզոնատորը կատարում է բարդ տատանումներ, սակայն դրանց սպեկտրում դարձյալ առանձնանում են հատկապես այն հաճախականությունների տատանումները, որոնք առավել մոտ են ռեզոնատորների սեփական տատանումների հաճախականությանը։
Սումո
Պատմություն
Առաջին գրավոր հիշատակումը հայտնաբերվել է Կոձիկիում, 712 թվականի մի գրքում, որը համարվում է ճապոներեն գրառումների հնագույններից մեկը։ Ըստ գրքում ներկայացված առասպելի՝ 2500 տարի առաջ աստվածներ Տակեմիկաձուտին և Տակեմինակատան մենամարտեցին Ճապոնիայի կղզիներին տիրելու համար։ Ըստ լեգենդի՝ առաջին գոտեմարտում հաղթեց Տակեմիկաձուտին, և հենց այս հնագույն հերոսից է ծագում Ճապոնիայի կայսրը։
Ռեզոնատոր
Կատեգորիա:Ակուստիկա Կատեգորիա:Էլեկտրամագնիսականություն Կատեգորիա:Տատանումների տեսություն
Սումո
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ ժամանակակից սումոյի մարտահրապարակը՝ դոհյոն, հայտնվել է 16-րդ դարում, սակայն ձևն ու չափը փոփոխվել է ժամանակի ընթացքում։ Սումոյի կանոնները մշակվել են Հեյան (794-1185) դարաշրջանում։ Արգելված էր քաշել միմյանց մազերից և հարվածել գլխին։
Գոտեմարտի հարթակ
Սումոյի հարթակը 34-60 սմ բարձրությամբ տարածք է, որը կոչվում դոհյո։ Դոհյոն պատրաստված է հատուկ տեսակի սղմված կավից՝ ծածկված ավազի բարակ շերտով։ Մենամարտը տեղի է ունենում 4.55 մ տրամագծով շրջանում, որի սահմաններն ընդգծված են բրնձի ծղոտով գործված պարանով։ Կենտրոնում դոհյոն ունի երկու սպիտակ սահմանագիծ ըմբիշների մեկնարկային դիրքը ընդգծելու համար։ Ավազը ծղոտե շրջանից դուրս մանրամասն հարթվում է յուրաքանչյուր մենամարտից առաջ, որպեսզի ավազի վրա թողնված հետքերով հնարավոր լինի որոշել, թե արդյոք ըմբիշը հպվել է հարթակին շրջանից դուրս։ Դոհյոյի կողմերում կան աստիճաններ, որոնցով մարզիկները և մրցավարը (գյոդզին) կարող են բարձրանալ հարթակ։
Ինքը՝ հարթակը և նրա շուրջը գտնվող շատ իրեր լի են սինտոյական խորհրդանիշներով։ Ավազը խորհրդանշում է մաքրությունը, աղը արտաքսում է չար հոգիներին, դոհյոյի ծածկը (յակատա) սինտոյական տաճարների տանիքի է նմանվում, ծածկի չորս անկյուններում կախված ծոփքերը խորհրդանշում են տարվա չորս եղանակները՝ սպիտակը խորհրդանշում է աշունը, սևը՝ ձմեռը, կանաչը՝ գարունը, կարմիրը՝ ամառը։ Մանուշակագույն դրոշները տանիքի շուրջ խորհրդանշում են ամպերի հոսքը և եղանակների փոփոխությունը։ Մրցավարն իր այլ պարտականություններին զուգահեռ, կատարում է սինտոյական քահանայի դերը։ Կանանց մուտքը դոհյո, ըստ հին ավանդույթի, խիստ արգելված է։ Մարզումների համար նախատեսված դոհյոն կառուցված է նույն սկզբունքներով, ուղղակի հարթակը չունի բարձրություն, բայց այնտեղ նույնպես կատարվում է մաքրման արարողությունը։ Սիրողական սումոյում դոհյոն պարզապես մի գծված շրջանակ է, և չկա կանանց մասնակցության որևէ արգելք։
Հագուստ և սանրվածք
Գոտեմարտի ընթացքում ըմբիշի միակ հագուստն է հատուկ գոտին, որը կոչվում է մավաշի։ Սա ամուր, լայն կտորից ժապավեն է՝ հիմնականում մուգ երանգների։ Մավաշին փաթաթվում է մի քանի անգամ ոտքերի միջով մերկ մարմնին, գոտու ծայրերը ամրացվում են մեծ հանգույցով ։ Գոտու արձակվելը հանգեցնում է ըմբիշի որակազրկման։ Առաջատար ըմբիշների մավաշին մետաքսյա է։ Մավաշիից կախված են զարդեր (սագարի), որոնք զուտ դեկորատիվ բնույթ են կրում։ Լավագույն ըմբիշներն ունեն մեկ այլ հատուկ գոտի կեսյո-մավաշի (化粧 回 し, 化粧 廻 し), որ արտաքինից նմանվում է զարդարված գոգնոցի, բոլորինն էլ յուրովի է, որն օգտագործվում է միայն ծեսերի ժամանակ։ Յոկոդզունաները՝ սումոյի բարձրագույն աստիճանի արժանացած ըբիշները, ծեսերի ժամանակ կրում են հատուկ հյուսված պարան (ցունա կամ սիմենավա)։ Սիրողական սումոյում մավաշին երբեմն փոխարինվում է մաշված կիսավարտիքով։ Մազերը հավաքվում են հատուկ ավանդական մազափնջով գլխի վերևում, երկու բարձրագույն դիվիզիոններում սանրվածքը շատ ավելի բարդ է։ Բացի գեղարվեստական իմաստից՝ այդ սանրվածքն ունի և այլ իմաստ՝ ընկնելու ժամանակ գլխի հնարավոր վնասվածքները մեղմելու համար։
Կանոններ
Սումոյում արգելված է խփել, բացառություն են կազմում միայն այն դեպքերը, երբ հարվածում են բաց ձեռքով։ Արգելվում է բռնել հակառակորդին մազերից, ականջներից, մատներից և մավաշիի այն մասից, որը ծածկում է սեռական օրգանները։ Խեղդող հնարքները ևս արգելված են։ Մնացածը թույլատրվում է, ուստի ըմբիշները տարբեր հնարքներ են օգտագործում՝ ապտակներ, հրումներ, գցումներ, բռնումներ մարմնի թույլատրված ցանկացած մասից և հատկապես գոտուց։ Գոտեմարտը սկսվում է ըմբիշների դեպի իրար միաժամանակ մղվումով և հաջորդող բախումով (տատիայ)։ Տարատեսակ հնարքները, որոնք բախումից (Տատիայ հենկո) խուսափելու համար են, թույլատրվում են, բայց համարվում՝ վիրավորական։ Հարգի է հարձակվողական ոճը։ Թույլատրված հնարքների բազմազանության պատճառով, ըմբիշներից շատ քչերը կարող են տիրապետել բոլոր այդ հնարքներին, այդ պատճառով կան ըմբիշներ, ովքեր հակված են կռվելու բռնումներով գոտուց կամ մարմնի այլ մասերից, և կան ըմբիշներ, ովքեր գերադասում են պայքարել հարվածներով, հրումներով՝ հեռավորության վրա։
Հաղթողին որոշելիս գործում է երկու հիմնական կանոն՝
Դոհյոյի մրցավարը (գյոձին) ցույց է տալիս հաղթողին՝ ուղղելով իր հովհարը այն ուղղությամբ, որտեղից հաղթած ըմբիշը սկսել էր մարտը։ Մրցավարի որոշումը կարող է վիճարկվել, բեկանվել ընդհանուր եզրային դատավորների խորհրդի (սինպան) և գլխավոր մրցավարի (սիմպանտե) կողմից, ովքեր նստած են դոհյոյի շուրջ և միջամտում են գյոձյոյի աշխատանքին, եթե նա իրենց կարծիքով սխալվում է ։ Եզրային ընդհանուր մրցավարները կարող են օգտվել տեսակրկնությունից։ Եթե հաղթողը չի կարող որոշվել, նշանակվում է լրացուցիչ գոտեմարտ (տորինաոսի)։ Մինչև 1928 թվականն այս իրավիճակում արձանագրվում էր ոչ-ոքի (աձուկարի)։
Սումոյում մարմին համարվում է ամեն ինչ՝ ընդհուպ մինչև մազերի ծայրերը։ Որոշ դեպքերում մրցավարը հայտարարում է հաղթող այն ըմբիշին, ով առաջինն է հպվել գետնին։ Դա տեղի է ունենում միայն այն դեպքերում, երբ նրա հակառակորդը նույնպես հպվել է գետնին, բայց չունենալով հաղթելու հնարավորություն (մեռած մարմնի սկզբունք)։ Ակնհայտ պարտության է բերում արգելված ցանկացած հնարքի կիրառումը, օրինակ՝ բռնում մազերից։
Հիմնականում գոտեմարտերը տևում է մի քանի վայրկյան և շատ հազվադեպ՝ մեկ կամ երկու րոպե։ Շատ երկարաձգված մարտերը կարող են ընդհատվել, այդ ընթացքում ըմբիշները հանգստանում են և ամրացնում են իրենց գոտիները։ Գյոձին հստակ ֆիքսում է այն դիրքը, որում գտնվում էին ըմբիշները մարտն ընդհատելու ժամանակ, հետագայում ճիշտ նույն դիրքում վերսկսելու նպատակով։
Ըմբիշի կյանքը
Ընդունվելով սումոյի դպրոց (հեյա)՝ ըմբիշը ստանում է հատուկ մականուն (սիկոնա), որով ապագայում հադես է գալիս բոլոր մրցումներին։ Սումոյի ըմբիշներին անվանում են բաև սումոտորի կամ րիկիսի։ Ըմբիշի մարմնի կառուցումը կատարվում է բացառապես մարզումների ընթացքում՝ մկանային զանգվածը և քաշը ավելացնելու միջոցով։ Այդ նպատակին է ծառայում ըմբիշի օրվա ժամանակացույցը։ Նրանք արթնանում են արևի առաջին ճառագայթների հետ, ապա անոթի սկսում են հինգժամյա պարապմունք, որը պահանջում է ամբողջ ուժերի տրամադրում և ծայրահեղ կենտրոնացում։ Պարապմունքից հետո ըմբիշներն ընդունում են լոգանք և կուշտ ուտում են՝ առանց սահմանափակումների, նույնիսկ ալկոհոլ է թույլատրվում։ Ճաշից հետո երեք ժամանոց քուն, ապա կարճ պարապմունք և թեթև ընթրիք։
Կյանքի բարիքներից օգտվելու հնարավորությունը պայմանավորված է ըմբիշի հաջողություններով։ Ձեռք բերված կոչումից է կախված, թե ինչ հագուստ և կոշիկներ կարող է կրել ըմբիշը։ Արդյո՞ք կարող է նա օգտագործել բջջային հեռախոս, ինտերնետ, քնել առանձին թե ընդհանուր սենյակում։ Նույն կոչումը որոշում է կենցաղային պարտականությունների տեսակը և ծավալը։ Որպես կանոն, բոլորից վաղ արթնանում են, մաքրում և ուտելիք պատրաստում ցածր աստիճան ունեցող ըմբիշները։ Նրանք են սպասարկում ավագներին լոգարանում և սեղանի շուրջ։ Ենթադրվում է, որ նման կենցաղն ուժեղ խթան է հանդիսանում․ եթե ուզում ես բարելավել քո կարգավիճակը և չես ցանկանում կատարել սև գործը՝ ավելի լավ մարզվիր։
Ըմբիշների քաշ
Սումոյում չկան քաշային կարգեր կամ որևէ այլ սահմանափակումներ կապված ըմբիշի քաշի հետ և այդ պատճառով՝ քաշը շատ կարևոր գործոն է համարվում։ Գրեթե բոլոր րիկիսիները, բացառությամբ սկսնակների, ունեն բավականին մեծ քաշ (մոտ 130-180 կգ), այլապես հաջողության հասնելու հավանականությունը շատ փոքր է։ Այսպիսով, ռեկորդային Կոնիսիկին (275 կգ), ավելի քան վեց տարի պահպանում էր օձեկի կոչումը, իսկ Ակեբոնոն (225 կգ) և Մուսասիմարուն (235 կգ) արժանացել էին յոկոդզունա կոչմանը։ Սակայն, մյուս կողմից, բարձր քաշը հաջողության երաշխիք չէ, քանզի խանգարում է շարժունակությանը, մեծացնում է վնասվածք ստանալու հավանականությունը և նվազեցնում ըմբիշի տեխնիկան։ Ատլետիկ, թեթևքաշային ըմբիշները՝ յոկոդզունաներ Տիենոֆուձին և Հարումաֆուձին, ոձեկի Տականոհանան, մեծ առավելություն ունեն շարժունակության և հմուտ տեխնիկայի շնորհիվ։ Օրինակ՝ 1996 թվականի հունվարին բարձրագույն լիգայում (մակուտի) 98 կգ քաշ ունեցող ըմբիշը հաղթել է իրեն գրեթե երեք անգամ գերազանցող քաշով (273 կգ ) ըմբիշին ։ Սիրողական սումոյում հանդիպում են քաշային կարգեր։
Վնասվածքներ և առողջության կորուստ սումոյում
Քանի որ սումոն ծանրորդների կոնտակտային գուտեմարտ է՝ ընթացող բախումներով և գցումներով, հիմնականում վնասվում են մատները, հոդերը, ողնաշարը և մկանները։ Հանդիպակաց բախումներից հնարավոր է ստանալ ուղեղի ցնցում, կոորդինացիայի կորուստ, ինչպես նոկդաունի կամ նոկաուտի ժամանակ բռնցքամարտում։ Վնասվածք ստանալու վտանգը շատ մեծ է, քանզի գոտեմարտն ընթանում է մոտ կես մետր բարձրություն վրա, դժվար է վերահսկվում անկումը, իսկ դոհյոյից դուրս ընկնելը շատ տարածված երևույթ է։ Ըմբիշները հաճախ վնասվածքներ են ստանում նաև մարզումների ընթացքում։ Ծանր քաշի պատճառով վտանգավոր են նաև կենցաղային վնասվածքները։ Մեկ տարվա ընթացքում վեց մրցաշար, գումարած ցուցադրական մարտերը՝ հաճախ թույլ չեն տալիս ըմբիշներին լիովին վերականգնվել։ Բաց թողնված գոտեմարտը դիտվում է որպես պարտություն, բաց թողնված մրցաշարը համարվում է պարտություն բոլոր մարտերում (մեկ մրցաշարը պարունակում է 15 մարտ), այդ պատճառով ըմբիշները խուսափում են երկարաժամկետ բուժումներից։ Տարածված տեսարան է, երբ ըմբիշը դուրս է գալիս մարտի՝ արմնկային, ծնկի, սրունք-թաթային հոդերը էլաստիկ վիրակապով փաթաթած։ Չափից դուրս մեծ քաշի պատճառով առաջանում են առողջական խնդիրներ՝ ողնաշարի, ծնկների, սրունք-թաթային հոդերի խրոնիկական հիվանդություններ, գերճնշում, նյութափոխանակության խանգարումներ (շաքարախտ, հոդատապ)։ 1973 թվականին կատարված հետազոտության ընթացքում պարզվել է, որ ըմբիշների 5․2%-ը հիվանդ են շաքարախտով, 6.3%-ը՝ հոդատապով և 8.3%-ը հիպերտոնիկ են ։
Գոտեմարտի ընթացքում կարող են վնասվածք ստանալ ոչ միայն ըմբիշները, այլ նաև մրցավարները և առաջին շարքերում նստած հանդիսատեսը, քանզի հաճախ ըմբիշները ընկնում են դոհյոյից դուրս։ Կան դեպքեր, երբ դոհյոյից դուրս ընկած ըմբիշը վնասել է մեկ այլ ըմբիշի, ով նստած էր դոհյոյի մոտ և սպասում էր իր գոտեմարտին։
Գոյություն ունեն նաև առողջությանը վտանգելու ոչ սպորտային հանգամանքներ՝ ինչպիսին են օգտագործված ալկոհոլի մեծ քանակը հովանավորների հետ հանդիպումների ժամանակ։ Այդ հանդիպումները բազմաթիվ են և կազմակերպվում են ակումբին աջակցելու նպատակով։
Մրցաշարեր և գոտեմարտեր
Սումոյի պաշտոնական մրցաշարերը (բասյո), տեղի են ունենում տարեկան 6 անգամ Տոկիոյում (հունվար, մայիս և սեպտեմբեր), Օսակայում (մարտ), Նագոյայում (հուլիս) և Ֆուկուոկեում (նոյեմբեր)։ Բասյոն սկսվում է սովորաբար ամսվա երկրորդ կիրակի օրը և տևում է 15 օր։ Մինչև մրցաշարը ըմբիշները մասնակցում են տարբեր տեսակի բարեգործական և ցուցադրական գոտեմարտերի։ Ավագ դիվիզիոնների (մակուտի, ձյուրո) ըմբիշներն անցկացնում են 15 գոտեմարտ յուրաքանչյուրը՝ մեկ բասյոյի ընթացքում, այլ դիվիզիոններում գոտեմարտերը յոթն են։ Հակառակորդները որոշվում են մրցաշարից մեկ կամ երկու օր առաջ՝ ըստ ուժերի․ հիմնականում ըմբիշը գոտեմարտում է իրեն հավասար կամ ուժով իրեն գրեթե հավասար ըմբիշի հետ։ Գոտեմարտում չեն կարող մասնակցել նույն դպրոցի ըմբիշները, արգելված է նաև հարազատ եղբայրների մինչև գոտեմարտը՝ նույնիսկ եթե նրանք ներկայացնում են տարբեր ակումբներ։ Բացառություն են կազմում միայն այն դեպքերը, երբ գրանցվել է հավասար արդյունքներ բասյոյի վերջին օրը (կետտեյ սեն)։ Այդ իսկ պատճառով, ուժեղ ակումբի (Հեյա) ըմբիշներն ունեն որոշ առավելություն՝ նրանց համար նվազում է ուժեղ մրցակիցների հետ հանդիպելու հավանականությունը։
Մրցանակներ և պարգևներ
Ձյուրոյից ցածր դիվիզիոնի ըմբիշները չեն ստանում ամսավճարներ, բայց վաստակում են միանվագ գումար մեկ մրցաշարին (բասյո) մասնակցության համար․
Կան նաև այլ վճարներ և նպաստներ՝ մասնավորապես․
Ցանկացած մրցաշարից հետո յուրաքանչյուր սանյակուն վաստակում է․
Մրցաշարի հաղթողը ստանում է․
Կա նաև երեք հատուկ մրցանակ՝ յուրաքանչյուրը 2 000 000 իեն, որոնք տրվում են բասիոյի արդյունքների հիման վրա։ Բացի վերը նշված մրցանակներից, պրոֆեսիոնալ սումոյում գոյություն ունի հատուկ կուտակային բոնուսային համակարգ։ Գրեթե յուրաքանչյուր մեծ կամ փոքր ձեռքբերման համար՝ սկսված դեբյուտից, ըմբիշները ստանում են բոնուսային միավորներ։ Սեկիտորիների համար կուտակված բոնուսները վերածվում են պարբերական վճարումների։ Ցածր դիվիզիոնների ըմբիշները կուտակում են միավորներ, բայց դրանց դիմաց գումար չեն ստանում։
Ձեռքբերումների ցանկը, որոնց համար միավոր է կուտակվում, շատ մեծ է, մասնավորապես․
Այսպիսով, մեկ մրցաշարի ընթացքում օձեկին հեշտությամբ կարող է վաստակել 50 000 դոլար։
Րիկիսիի ամսական եկամուտը թափանցիկ չէ՝ բարդ բոնուսային կուտակային համակարգի պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ, յոկոձունաների տարեկան եկամուտը, այդ թվում՝ այլ եկամուտները (գովազդ և այլն) մոտավորապես համապատասխանում են համաշխարհային կարգի ֆուտբոլիստների եկամուտներին։
Դիվիզիոնները և կոչումները սումոյում
Բարձրագույն դիվիզիոնի մակուտիի կոչումները՝ բարձրից ցածր․
Պրոֆեսիոնալ համարվում են միայն վերջին երկու դիվիզիոնները, մնացածը՝ ուսումնական են։ Գոյություն ունի նաև նախնական մաեձումո դիվիզիոն, ուր սկսնակները ուսումնասիրում են գոտեմարտի հիմունքները և պատմությունը։
Բոլոր ըմբիշները, ովքեր գտնվում են մակուտի և ձյուրո դիվիզիոններում, կոչվում են սեկիտորի, ավելի ցածր դիվիզիոնների ըմբիշները կոչվում են դեսի։
Պրոֆեսիոնալ սումոյի արդիական կազմակերպումը Ճապոնիայում
Սումոյի հիմնական տարրն ակումբն է, որը կոչվում է Հեյա («բառացի` սենյակ»)։ 2012 թվականի նոյեմբերի տվյալներով գրանցված էր 47 հեյա ։ Այն ղեկավարվում է սեփականատիրոջ՝ ավագ ոյակատայի կողմից, այլ կերպ՝ սիսյո, որի ենթակայության տակ են գտնվում մարզիչները՝ կրտսեր ոյակատաները, ըմբիշները և տեխնիկական անձնակազմը։ Ակումբներին նաև ամրագրված են վարսավիրներ՝ տոկոյամա, սպասավորներ՝ յոբիդասի և դատավորներ՝ գյոձի։ Մարզչական հեյա ունենալու համար սեփականատերը կարող է այն ձեռք բերել միայն այլ հեյայի սեփականատիրոջից (ժառանգել, ստանալ նվեր կամ այլ կերպ), քանզի արտոնագրերի թիվը սահմանափակ է։ Պատմականորեն դրանք չեն կարող լինել 105-ից ավել, դրանց թվում կան շատ ու քիչ հեղինակավորներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր անունը և հարուստ պատմությունը ։ Բառացի, արտոնագիրը չի կարող լինել գործարքի՝ առք ու վաճառքի, գրավադրման առարկա, սակայն կան վկայություններ, որ այն դեռևս գին ունի։ Արտոնագրի սեփականատերեր ոյակատաներն են կազմում ամբողջ բիզնեսի շրջանակը։ Որոշ դեպքերում փաստացի արտոնագրի սեփականատերը կարող է փոխանցել այն մեկ այլ անձի՝ ժամանակավոր օգտագործման որոշակի պայմաններում, եթե նա չի օգտագործում արտոնագիրը, սեփականատերն ակտիվ ըմբիշ է, ժառանգորդ է, թոշակառու է կամ պարզապես ունի ավելի քան մեկ արտոնագիր։
Հեյաները միավորված են մի քանի խմբերի մեջ և կոչվում են իտիմոն։ Կան մեկ կամ երկու հեյաներ, որոնք համախմբված չեն իտիմոնների մեջ, բայց լիարժեք գոյությունը պահպանելու համար այդ հեյաները համագործակցում են նրանցից մեկի հետ։ Իտիմոնները միավորված են սումոյի ասոցիացիայի մեջ։ Ասոցիացիան ունի իր կառավարման մարմինները, որոնք զբաղվում են մրցումների նախապատրաստմամբ, ուսուցմամբ, մրցավարությամբ, կոչումների շնորհմամբ, ֆինանսական այլ գործունեությամբ։ Այս բոլոր մարմիններում զբաղված են ոյակատաները։ Ասոցիացիան գլխավորում է ընտրված նախագահը։ 2012 թվականի հունվարի դրությամբ, նախագահ էր ընտրված օյակատա Հանարեգոման ։
Ասոցիացիան տնօրինում է ներդրված միջոցների զգալի մասը՝ բաժանելով այդ միջոցները հեյաների միջև՝ ըստ տվյալ հեյայի ըմբիշների հաջողության։ Հեյաները կարող են նաև ֆինանսավորում ստանալ արտաքին աղբյուրներից՝ ինչպիսիք են հովանավորները կամ ասոցիացիայի կողմից հաստատված գովազդատուները։
Ասոցիացիայի կյանքը կանոնակարգվում է բազմաթիվ չգրված կանոններով։
Պայմանագրային գոտեմարտերը սումոյում
Մինչև վերջերս, գումարի դիմաց կամ անհատույց պայմանագրային գոտեմարտերի գոյությունն ապացուցված չէր։ Այս թեման սիրված է «դեղին մամուլում», կասկածներն առավել հաճախ հիմնված են այն փաստերի վրա, որ ըմբիշները շատ ավելի լավ են ելույթ ունենում, եթե գոտեմարտընրանց համար մեծ նշանակություն ունի (օրինակ, երբ հաշիվը 7-7 է)։ Մյուս կողմից, այս երևույթը կարելի է բացատրել ըմբիշի բարձր մոտիվացված լինելուց։ 2011 թվականի հունվարին սկանդալ առաջացավ, երբ ոստիկանությունը, ուսումնասիրելով որոշ ըմբիշների (բոլորովին այլ առիթով) sms հաղորդագրությունները, հայտնաբերեց հաղորդագրություններ, որոնք հստակ վկայում էին գումարի դիմաց պայմանավորված գոտեմարտերի մասին ։
Թեժ սկանդալը հանգեցրեց բացառիկ հետևանքների՝ չեղյալ հայտարարվեց 2011 թվականի մարտի Օսակայի (Հարու Բասյո) գարնանային մրցաշարը և բոլոր ցուցադրական գոտեմարտերը։ Սա վկայում էր հսկայական խնդիրների մասին․ մրցաշարերը չեղյալ են համարվում չափազանց հազվադեպ։ Վերջին անգամ հերթական առաջնությունը հետաձգվել էր 1946 թվականին հետպատերազմական դժվարությունների պատճառով։ Մրցաշարերը չէին հետաձգվել նույնիսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և ատոմային ռմբակոծությունից հետո։
Սիրողական և պրոֆեսիոնալ սումո
1980 թվականին Ճապոնիայի սումոյի ֆեդերացիան անցկացրեց առաջին սիրողական առաջնությունը, ուր հրավիրվել էին ըմբիշներ արտերկրներից՝ մրցակցությունը բարձրացնելու նպատակով։ Որպես հետևանք՝ կայացավ առաջին միջազգային սիրողական սումոյի մրցաշարը։ Այդ մրցաշարից սկսած արտասահմանյան թիմերի մասնակցությունը տարեց-տարի ավելանում է, իսկ 1983 թվականի հուլիսին Ճապոնիան և Բրազիլիան ստեղծեցին մի կազմակերպություն, որը նախորդեց ժամանակակից միջազգային սումոյի ֆեդերացիային (IFS)։ 1989 թվականին Սան Պաուլոյում տեղի ունեցավ 10-րդ հոբելյանական առաջնությունը։ 1992 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ի հիշատակ IFS ստեղծմանը, մրցաշարի անունը կրկին փոխվեց։
Համաշխարհային սումոյի առաջին առաջնությանը IFS-ի հովանու ներքո, հավաքվել էր 73 մասնակից՝ 25 տարբեր երկրներից։ Մրցաշարը դարձավ ամենամյա միջոցառում, իսկ մասնակից երկրների ցանկը շարունակում էր աճել։ Աշխարհի առաջնությունն անցկացվում է անհատական ​​և թիմային աղյուսակով։ Ըմբիշները բաժանվում են չորս քաշային կարգերի՝ թեթև, միջին, ծանր քաշի և բացարձակ քաշային կարգի։ 1995 թվականին ստեղծվել է հինգ մայրցամաքային սիրողական սումոյի ֆեդերացիաներ, որոնք անցկացնում են ընտրական մրցումներ աշխարհի առաջնությանը մասնակցելու իրավունքի համար։ Ներկայումս IFS ունի 84 անդամ երկրներ։ 1997 թվականին տեղի ունեցավ կանանց սումոյի առաջին աշխարհի առաջնությունը։ Ֆեդերացիաներն ակտիվորեն խթանում են կանանց սումոն։
Արտասահմանցիները սումոյում
Սահմանափակումները համարվում են հիմնավոր, քանզի ենթադրվում է, որ սումոն միայն սպորտ չէ և արտասահմանցիների ներհոսքը կարող է կոտրել սումոյին բնորոշ զուտ ճապոնական ոգին, որպես հետևանք կնվազի սումոյի նկատմամբ հետաքրքրությունը Ճապոնիայում և ի վերջո (թեև դա ընդունված չէ բարձրաձայնել) կնվազի ասոցիացիայի եկամուտները։ Բայց մյուս կողմից էլ հաճախ արտասահմանցիներն են հետաքրքրությունը բարձրացնում սումոյի նկատմամբ։ Արտասահմանցի յոկոձունաների և օձեկիների իրավունքները տարբերվում են իրենց ճապոնացի գործընկերներից՝ նրանք չունեն ձայնի իրավունք ասոցիացիայում։ Առանց ճապոնական քաղաքացիության՝ օտարերկրացին չի կարող դառնալ մարզիչ։
Վերջերս արտասահմանցի ըմբիշները ներգրավված էին մի շարք աղմկոտ սկանդալների մեջ, որոնք հանգեցրել էին ըմբիշների որակազրկմանը։ Երեք ռուս ըմբիշ որակզրկվել էր մարիխուանա օգտագործելու և պահպանելու համար։ Գործը մեծ արձագանք էր ստացել և հանգեցրել էր Ասոցիացիայի նախագահ օյակատա Կիտանոումիի հրաժարականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սումո Կատեգորիա:Ճապոնական սպորտաձևեր Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավանդույթներ
Ցիկլոն B
«Ցիկլոն B» (Zyklon B), պեստիցիդ, որի պատրաստման հիմքում ցիանական թթուն է։ Այս նյութը ամենաշատը հայտնի դարձավ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ նացիստները մահվան ճամբարներում այն կիրառեցին գազի խցիկներում կալանավորների զանգվածային ոչնչացումն իրագործելիս ։ Այն ցայսօր էլ արտադրվում է չեխական Կոլին քաղաքում և կոչվում է «Uragan D2» (Ուրագան D2) :
Քիմիական և ֆիզիկական հատկություններ
«Ցիկլոն B» պեստիցիդն իրենից ներկայացնում է ադսորբենտ՝ հագեցած ցիանական թթվով (սկզբից այն դիատոմիտի հող էր, իսկ ավելի ուշ օգտագործվեց բարձր ծակոտկենություն ունեցող գիպսի հատիկներ)։ Բաղադրության մեջ մտնում են նաև 5 % նախազգուշացնող նյութեր՝ (բրոմաքացախային թթվի մեթիլային եթեր, արցունքաբեր գազ (լակրիմաներ) և  կայունացուցիչ ։ Համաձայն ներկայումս արտադրող ֆիրմայի տվյալների, այս պեստիցիդի հատիկները սենյակային ջերմաստիճանին գազ են արտադրում հընթացս երկու ժամերի, իսկ ավելի ցածր ջերմաստիճանային պայմաններում՝ առավել երկար։
Պատմություն
«Ցիկլոն B» թույնը ստեղծվել է 1922 թվականին մի շարք գիտնականների համատեղ ջանքերով՝ Վալտեր Հերդտ, Բրունո Տեշ, Գերհարդ Պետերս։ Նրանց ղեկավարում էր Ֆրից Հաբերը, ով դեռևս 1918 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի քիմիայի ասպարեզում։ 1911 թվականից նա ղեկավարում էր Ֆիզիկական քիմիայի և էլեկտրաքիմիայի ինստիտուտը, որը Բեռլինի Կայզեր Վիլհելմի գիտական միության ենթակայության ներքո էր գտնվում։ Այստեղ Ֆրից Հաբերը ղեկավարում էր քիմիական զենքի ստեղծման, կիրառության և մեթոդիկայի բաժինը։ Գիտնականը ազգությամբ հրեա էր, և, Երրորդ ռայխի ձևավորումից ու Ադոլֆ Հիտլերի իշխանություն գալուց հետո, նա լքում է Գերմանիան և ստիպված արտագաղթում Շվեյցարիա։ Մի տարի անց գիտնականը Շվեյցարիայում կնքում է իր մահկանացուն։ Նրա ընտանիքի մի քանի անդամներ մահացան նացիստական մահվան ճամբարներում։ «Ցիկլոն B» արտադրել է գերմանական «Degesch» (Deutsche Gesellschaft für Schädlingsbekämpfung GmbH - «Վնասատուների դեմ պայքարի գերմանական հասարակություն») ֆիման, որը հանդիսացել է «Degussa» կորպորացիայի բաժանմունքը։
Կիրառություն համակենտրոնացման ճամբարներում
Համակենտրոնացման ճամբարներում «Ցիկլոն B» նյութի կիրառության մասին հետազոտություններ է կատարել Ժան-Կլոդ Պրեսսակը՝ հընթացս 1979-ից 1985 թվականներին։ Նա հանգել է հետևյալ եզրակացություններին. «Degesch» ֆիրմայի դեմ դատական քննության ժամանակ պարզ դարձավ, որ 4 կիլոգրամ «Ցիկլոն B» հերիքում էր 1000 մարդու սպանության համար։
Առաջին անգամ «Ցիկլոն B», որպես մարդկանց զանգվածայի ոչնչացման միջոց, կիրառվել է 1941 թվականի սեպտեմբերին Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում՝ ճամբարի պարետի առաջին տեղակալ Կարլ Ֆրիչի նախաձեռնությամբ։ Որպես թունավոր գազ, այն օգտագործվեց 600 խորհրդային ռազմագերիների և 250 այլ կալանավորների սպանության համար ։ Մահվան ճամբարի պարետ Ռուդոլֆ Ֆրանց Ֆերդինանդ Հյոսը հավանություն տվեց Ֆրիչի նախաձեռնությանը։ Դրանից հետո հենց Օսվենցիմում սկսվեց «Ցիկլոն B» կիրառումը գազի խցիկներում՝ որպես զանգվածային ոչնչացման նյութ։ 1941 թվականի դեկտեմբերի 10-ից թվով 8 համակենտրոնացման ճամբարների ադմինիստրացիա կարգադրություն եկավ ՍՍ-ի բժիշկների կողմից իրականացված հետազոտությունների վերաբերյալ և «Ցիկլոն B» սկսեցին ազատորեն օգտագործել մահվան ճամբարներում՝ թունավորելով սպանելու կալանավորներին ։ Հետագայում այն նույնպես մեծ տարածում գտավ նոր կառուցված մահվան ճամբարներում ։
Ռուդոլֆ Ֆրանց Ֆերդինանդ Հյոսը Նյուրնբերգյան դատավարության ժամանակ մասնավորապես նշել է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Ցեղասպանություն Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի համակենտրոնացման ճամբարներ Կատեգորիա:Ինսեկտիցիդներ Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Ցիանիդներ Կատեգորիա:Պեստիցիդներ Կատեգորիա:Քիմիական զենք Կատեգորիա:Անօրգանական թթուներ Կատեգորիա:Երրորդ ռայխի մահվան ճամբարներ Կատեգորիա:Թույներ Կատեգորիա:Քիմիա Կատեգորիա:Նացիզմ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիա
Մոխրագույն համստերիկներ
Մոխրագույն համստերիկներ, համստերանմանների ընտանիքի կրծող կաթնասուն կենդանիների ցեղ ։
Նկարագիր
Փոքրիկ տեսակների մարմնի երկարությունը հասնում է մինչև 12 սմ-ի, իսկ խոշորներինը՝ 25 սմ։ Մարմնի վերին հատվածների մորթին միագույն է՝ բաց մոխրագույն-գորշագույն նարնջագույն երանգով։ Ամռանը կարող են մեջքի կենտրոնում ունենալ բնորոշ գիծ։ Ներքևի հատվածներ մորթին միագույն է՝ ավելի շատ բաց գունավորմամբ։ Մազոտ համստերներից տարբերվում են ավելի երկար դնչով և ավելի փոքր աչքերով։ Նրանց ականջներն ավելի երկար են, բայց սովորաբար ավելի լավ են պատված մորթով, քան մազոտն համստերների մոտ։ Առջևի թաթի մեծ մատի մագիլը հաճախ փոքրացած է (բացառությամբ Tscherskia ենթացեղի մոտ)։ Որոշ տեսակների մոտ պոչը նույնիսկ երկար է մարմնից։ Պոչը գրեթե առանց մազածածկույթի է կամ ոչ խիտ մորթով է պատված։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համստերներ
Ռելեային համակարգ
Ռելեային համակարգ, կառավարման մեջ, ավտոմատ կառավարման համակարգ, որն ունի ռեչեային բնութագրով օժտված թեկուզ մեկ օղակ։ Ռելեային համակարգը ոչ գծային դիսկրետ ավտոմատ կառավարման համակարգի տեսակներից է։ Տարբերում են երկդիրք և բազմադիրք ռելեային համակարգեր։ Երկդիրք ռելեային համակարգի սկզբունքային առանձնահատկությունը կայունացված ռեժիմում (այսինքն՝ անցումային պրոցեսների ավարտից հետո) ելքի (կարգավորվող) պարամետրերի ինքնատատանումների առկայությունն է։ Ամպլիտուդը և ինքնատատանումների պարբերությունը որոշվում է կիրառվող ռեչեային տարրի ռելեային բնութագրով, ինչպես նաև ավտոմատ կառավարման համակարգի մեջ մտնող՝ կառավարման օբյեկտի, գործադիր մեխանիզմների, չափիչ և փոխակերպիչ սարքերի դինամիկական բնութագրերով։ Ռելեային համակարգերը համեմատաբար պարզ են պատրաստման ու շահագործման տեսակետից, ունեն ցածր արժեք։ Ոչ կոնտակտային ռելեային տարրերի օգտագործումը բարձրացնում է համակարգի հուսալիությունը։ Ռելեային համակարգերը լայնորեն կիրառվում են տարբեր տեխնոլոգիական պրոցեսների կառավարման դեպքում։
Մայա Մազուրենկո
Մայա Տիմոֆեևնա Մազուրենկո (Мая Тимофеевна Мазуренко, ), խորհրդային և ռուս գիտնական, բուսաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, բույսերի կազմաբանության, էկոլոգիայի, էվոլյուցիայի տեսության ոլորտի մասնագետ, էկոլոգիայի, էվոլյուցիայի տեսության մասնագետ։
Կենսագրություն
Մայա Տիմոֆեևնա Մազուրենկոն ծնվել է Վերոնիկա Հենրիխովնա Զելգեյմի, որը Բաթումի բուսաբանական այգու գրադարանի վարիչն էր, և Տիմոֆեյ Մազուրենկոյի ընտանիքում։ Սակայն ծնողները կարճ ժամանակ անց բաժանվել են։ Մայա Տիմոֆեևնայի պապը՝ Հենրիխ Անտոնովիչ Զելգեյմը, եղել է հայտնի մելիորատոր գիտնական ։
1954 թվականին, ավարտելով դպրոցը, Տիմոֆեևնան ընդունվել է Հեռակա կրթության համամիութենական գյուղատնտեսական ինստիտուտի պտղաբուծության ֆակուլտետ։ Միաժամանակ աշխատանքի է տեղավորվել Բաթումի բուսաբանական այգում, որտեղ այգեգործ է աշխատել սերմերի լաբորատորիայում։ 1959 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին գիտական աշխատանքը՝ նվիրված մեքսիկական վարունգի։ Նույն թվականին Մայա Տիմոֆեևնան հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ Անդրեյ Պավլովիչ Խոխրյակովին։ Մայա Տիմոֆեևնայի դիպլոմային աշխատանքը նվիրված է եղել արևելյան խուրմային, իսկ ինստիտուտն ավարտելուց հետո 1960 թվականին ամուսնացել է ։
Ամուսինները տեղափոխվել են Մոսկվա, որտեղ Մայա Տիմոֆեևնան ԽՍՀՄ ԳԱ բուսաբանական գլխավոր այգու ֆլորայի բաժնում աշխատել է լաբորանտ։ Բազմիցս մեկնել է հեռարշավների. 1965 թվականին՝ Բաշկորտոստան, 1966 թվականին՝ Հարավային Ուրալ, 1967 թվականին՝ Կամչատկա, 1968 թվականին՝ Յակուտիա, 1969 թվականին՝ Մագադանի մարզ և Կամչատկա, 1970 թվականին՝ Սայաններ ։