cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բաշկորտոստանի թանգարաններ
Պատմություն
1980-ական թվակաները ԲԻԽՍՀ-ի համար համարվել են «թանգարանային պիկի» տարիներ․ 1987 թվականին ստեղծվել է Սերգեյ Ակսակովի տուն-թանգարանը, 1979 թվականին՝ 3 հանրային թանգարան՝ Բելեբեյի պատմագավառագիտական թանգարանը, Բայմակի պատմագավառագիտական թանգարանը և Կարիմ Խակիմովի թանգարանը Դյուսյանովո գյուղում։ 1980 թվականին բացվեցին Օկտյաբրսկիի և Ուչալիի պատմագավառագիտական թանգարանները, իսկ 1981 թվականին՝ Միֆտահետդին Ակուլայի թանգարանը։
1989 թվականին թանգարանների թիվը հասավ 18-ի՝ ընդգրկելով Դյուտյուլինսկի, Տույմազինսկի, Իլիշևսկի, Մելեուզովսկի շրջանների պատմագավառագիտական թանգարանները, Սալավատ Յուլաևայի թանգարանը Սալավատսկի շրջանի Մալոյազ գյուղում, Խորհրդային Միության հերոս Մինիգալի Գուբայդուլինի թանգարանը Միյկինսկի շրջանի Ուրշակբաշկարամալ գյուղում, 1993 թվականին` 36-ի՝ ներառելով Բաշկորտոստանի ժողովրդի ժողովրդագրական թանգարանը և Միջազգային ընկերության թանգարանը, 1999 թվականին` 57-ի։ 1994 թվականին բացվեց Ահմեդզակի Վալիդիի թանգարանը։ Նոր ցուցադրությունների բացվեցին Դյուտյուլինսկի, Իլիշևսկի, Տույմազինսկի, Բիջբուլյանսկի, Սիբայսկի, Հայբուլլինսկի շրջանների պատմագավառագիտական թանգարաններում։
1997 թվականին ստեղծվեց Բաշկորտոստանի Հանրապետության Գրականագիտական թանգարանը, իսկ 1999 թվականին՝ Մարտական փառքի հանրապետական թանգարանը։ 2002 թվականին բացվեց 112-րդ բաշկիրական հեծելազորային դիվիզիայի թանգարանը։ Նույն տարում ստեղծվեց նաև Բաշկորտոստանի Հանրապետության խորհրդարանի պատմության թանգարանը։
Հասարակության նախաձեռնությամբ գրական թանգարաններ են ստեղծվել մի շարք շրջաններում։
Ներկայումս Բաշկորտոստանում կա 1076 թանգարան, որոնցից՝ 24 պետական, 103 մունիցիպալ, 210 գերատեսչական, 4 մասնավոր և 724 հանրակրթական։
2013 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ՝ Մշակույթի նախարարությունը տնօրինում է 94 թանգարան, այդ թվում՝ 25 պետական և 69 մունիցիպալ ։ Դրանցում առկա է պատմական և մշակութային արժեք ներկայացնող շուրջ 650 հազար նմուշ։
2006 թվականից թանգարանային գործի մասնագետներին պատրաստում են Բաշկիրիայի Մ. Ակմուլլայի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի համաշխարհային պատմության ամբիոնում։ Բաշկորտոստանի ազգային թանգարանը հանրապետության թանգարանավարության գիտամեթոդական կենտրոնն է։
Թանգարանների բնութագրեր
Ըստ ստորադասության՝ Բաշկորտոստանի թանգարանները լինում են դաշնային նշանակության, տարածաշրջանային նշանակության և քաղաքային նշանակության։
Ըստ ցուցադրությունների՝ լինում են գեղարվեստական, գրականագիտական (Մարինա Ցվետաևայի թանգարան), պատմագավառագիտական (Իշիմբայ և Սալավաթ քաղաքներում), քաղաքական, հուշային, մասնագիտական (Իշիմբայի ժողովրդական կրթության թանգարան, Կրթության զարգացման պատմության թանգարան, Նավագնացության պատմության թանգարան, Բելառուսի ներքին գործերի թանգարան)։
Բաշկորտոստանի թանգարանային համալիրներն են հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի պատմամշակութային հուշարձանները՝ Հուսեյն Բեկի և Թուր խանի դամբարանները ։
Բաշկորտոստանում կան նաև մասնավոր, դպրոցական, բուհական և այլ կրթական հաստատությունների, ընկերությունների թանգարաններ։
Հանրապետության թանգարանների մեծ մասը գտնվում է Ուֆայում (Բաշկիրիայի Մ. Վ. Նեստերովի անվան գեղարվեստի պետական թանգարան, Բաշկորտոստանի ազգային թանգարան, Մարտական փառքի թանգարան, Հնագիտության և ազգագրության թանգարան, Երկրաբանության և օգտակար հանածոների թանգարան, Անտառի թանգարան, Ակսակովի, Գաֆուրիի, Տյուլկինի, Խուդայբերդինայի տուն-թանգարաններ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարաններ Կատեգորիա:Բաշկորտոստան
Անվերջություն (մաթեմատիկա)
Անվերջություն մաթեմատիկայում (խորհրդանիշ՝ ∞), մաթեմատիկայի հիմնական գաղափարներից մեկը, կոնկրետացվում է «անվերջ փոքր մեծության», «անվերջ հեռու կետ», «անվերջ կարդինալ թիվ» և այլ հասկացություններում, որոնք հիմնվում են կամ ակտուալ անվերջություն, կամ պոտենցիալ անվերջություն գաղափարների վրա։
«Ակտուալ անվերջ» մաթեմատիկական օբյեկտ
«Ակտուալ անվերջ» մաթեմատիկական օբյեկտը այս կամ այն իմաստով ընդգրկում է կամ գերազանցում նման տիպի բոլոր վերջավոր օբյեկտները (օրինակ անվերջ կարդինալ թվերը մեծ են բոլոր վերջավոր թվերից)։
«Պոտենցիալ անվերջ»–ը մենք պատկերացնում ենք կառուցման (առաջացման) պրոցեսով, որի ընթացքում ստեղծվող օբյեկտները կարող են ընդգրկել կամ գերազանցել նման տիպի ցանկացած վերջավոր սևեռված օբյեկտ (օրինակ, անվերջ աճող թվային հաջորդականության անդամները կարող են գերազանցել ցանկացած սևեռված թիվ)։
Մաթեմատիկական անվերջությունը անալիզում
Մաթեմատիկական անալիզում անվերջությունը հանդես է գալիս անվերջ մեծ և անվերջ փոքր մեծությունների գաղափարներում, որոնք, որպես որոշակի տիպի հաջորդականություններ կամ ֆունկցիաներ, դիտարկվում են պոտենցիալ անվերջության շրջանակում, օրինակ իրական թվերի, a1 a2,..., «aո, ... հաջորդականությունը կոչվում է անվերջ նվազող կամ անվերջ փոքր (և համապատասխանաբար՝ անվերջ աճող կամ անվերջ մեծ), եթե կամայապես փոքր (համապատասխանաբար՝ կամայապես մեծ) դրական ե թվի համար կարելի է նշել հաջորդականության այնպիսի aո անդամ, որից սկսած բոլոր an+1, aո+2»... անդամները իրենց բացարձակ արժեքով ավելի փոքր են (համապա՜ տասխանաբար ավելի մեծ են) b-ից, օր. 1, 1/2, 1/4, 1/8, 1/16,... հաջորդականությունն անվերջ նվազող է (կամ՝ անվերջ փոքր), իսկ 1,1, 1/2, 1/4, 1, 1/8, 1,... հաջորդականությունը՝ ոչ։ Անվերջ մեծ մեծություններից պետք է տարբերել «անիսկական» անվերջ թվերը՝ ∞,+∞,—∞, որոնք երբեմն ձևական պատճառներից ելնելով, մուծվում են մաթեմատիկայի որոշ բաժիններ։ Անվերջ մեծ և «անիսկական» անվերջ թվերի տարբերությունը երևան է գալիս հետևյալ դեպքում. (+∞)—(+∞), (—∞) + (—∞) կամ ∞+∞ արտահայտությունները համարվում են անիմաստ, մինչդեռ երկու անվերջ մեծ մեծությունների գումարը կամ տարբերությունը (նրանք կարող են լինել կամ չլինել անվերջ մեծ մեծություններ) միշտ իմաստ ունի, օրինակ 10, 16, 20, 26, 30,... և 10, 15, 20, 25, 30, ... անվերջ մեծ հաջորդականությունների տարբերությունը 0,1, 0,1, 0,1,... հաջորդականությունն է, որն անվերջ մեծ չէ, իսկ 10, 15, 25, 30... և 10, 14, 18, 22, 26,... անվերջ մեծ հաջորդականությունների տարբերությունն անվերջ մեծ է։
Անվերջ հեռու ուղիղ
Պրոյեկտիվ երկրաչափության մեջ, ելնելով ձևական նկատառումներից, տրվամ են անվերջ հեռու կետի և անվերջ հեռու ուղի գաղափարները։ Անվերջ հեռու կետը ձևականորեն սահմանվում Է որպես ինչ-որ սևեռված ուղին զուգահեռ բոլոր ուղիղների համախմբության, ընդ որում, ընդունվում է, որ այդ կետը պատկանում է նշված համախմբության բոլոր ուղիղներին։ Անվերջ հեռու կետը սահմանեւուց հետո կարող ենք ասել, որ ցանկացած երկու չհամընկնող ուղիղներ ունեն ճիշտ մեկ հատման կետ՝ սովորական կամ անվերջ հեռու։ Անվերջ հեռու ուղիղը սահմանվում է որպես բոլոր անվերջ հեռու կետերի համախմբություն։ Այս գաղափարը մտցնելուց հետո կարող ենք ասել, որ ցանկացած երկու կետով (սովորական կամ անվերջ հեռու) անցնում է ճիշտ մի ուղիղ (սովորական կամ անվերջ հեռու)։ Անվերջ հեռու կետերից, նշված իմաստով, պետք է տարբերել «անվերջ հեռու կետը», որպես «անիսկական» կոմպլեքս թիվ, որը մտցվում է կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաների տեսության մեջ։
Տարբերություն
Պարզվեց, որ «բոլոր բազմությունների բազմություն» գաղափարը հակասական է։ Այդպիսի հասկացությունների և մաթեմատիկայի հիմունքներում նրանց հետ կապված դժվարությունների հաղթահարման համար ժամանակակից մաթեմատիկայում ակսէուալ անվերջության օգտագործման վրա դրվում են որոշ սահմանափակումներ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Մաթեմատիկայի փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկական առարկաներ
Պաստորանո
Պաստորանո (Pastorano), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ազատ Լեյլոյան
Ազատ Արտաշեսի Լեյլոյան, հայ նկարիչ, մանկավարժ։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1990), պրոֆեսոր (1988)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից ։
Կենսագրություն
Ազատ Լեյլոյանը ծնվել է 1926 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, Լենինականում։ Սովորել է Երևանի № 17 դպրոցում։ Սևաստոպոլի զենիթա-հրետանային ուսումնարանի քառամսյա դասընթացները վերջացնելուց հետո նա 1-ին Ուկրաինական ռազմաճակատի 31-րդ հատուկ պահեստային գնդում որպես շարքային զինվոր կռվել է թշնամու դեմ հայրենիքի արևմտյան սահմաններում, դեկտեմբերին ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել № 1742 էվակոհոսպիտալ (Ուֆա)։ Ապաքինվելուց հետո զինծառայությունն անց է կացրել Տամբովի հրետանային տեխնիկական ուսումնարանում և № 1414 էվակոհոսպիտալում։ Պարգևատրվել է  մարտական և աշխատանքային մի շարք մեդալներով ։
1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1957 թվականին՝ Լենինգրադի բարձրագույն գեղարդյունաբերական ուսումնարանը։ 1958-1963 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող, 1963 թվականին` Հատուկ գեղագիտության նախագծային բյուրոյի (1966 թվականից՝ Համամիութենական տեխնիկական գեղագիտության ինստիտուտի մասնաճյուղ) հիմնադիրներից և մինչև 1968 թվականը՝ մեքենաշինության ու սարքաշինության դիզայնի բաժնի վարիչ, 1968-1969 թվականներին՝ Հայգովազդվարչության գլխավոր նկարիչ։ 1965 թվականից դասավանդել է ԵԳԹԻ-ում, 1968-1986 թվականներին՝ դեկան, 1980-1985 և 1990-2003 թվականներին՝ ամբիոնի վարիչ ։
Ստեղծագործական ուղի
Ստեղծագործել է դիզայնի, դեկորատիվ կիրառական արվեստների («Մրգի սպասք», 1957, Սանկտ Պետերբուրգ, «Խորհրդային Հայաստան», սափոր, 1961, «Տոնական», սպասք, 1979) և խեցեգործության բնագավառներում։
Հեղինակ է Դվինի, Գառնիի, Կարմիր բլուրի, Անիի և այլ հնավայրերից պեղված նյութական մշակույթի նմուշների գիտական չափագրությունների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Արվինյա
Արվինյա (Arvigna), համայնք Ֆրանսիայում՝ Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառի Պամե շրջանում։ Մտնում է Արևելյան Պամե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09022։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 196 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 127 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 93-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 34-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,2 %)։ 93 աշխատունակ բնակիչներից 81-ը աշխատում էին (47 տղամարդ և 34 կին), անաշխատանք էին 12-ը (3 տղամարդ և 9 կին)։ 34 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրանկայի գավառ
Ֆրանկայի  (Microrregião de Franca), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 396 217 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 3439,870 կմ²։ Բնակչության խտությունը 115,2  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Վայդինգ (Կամ)
Վայդինգ (Weiding), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2603 մարդ, տարածքը՝ 28,16 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 174։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակցած հայ գեներալիտետի ներկայացուցիչների ցանկ
Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցած բարձրագույն կատեգորիայի հայ զինվորականների ներդրումը կարևոր նշանակություն ունեցող գործոն էր Խորհրդային Միության զինված ուժերի կամ այսպես կոչված Կարմիր բանակի հաղթանակների ապահովման գործում։ Ստորև ներկայացվում է 1941-1945 թթ. խորհրդա-գերմանական պատերազմին մասնակցած բարձրագույն կատեգորիայի հայ զինվորականների ցանկը՝ ըստ ենթակատեգորիաների՝ մարշալներ, գեներալներ, ծովակալներ, վերջիններիս էլ իրենց հերթին դասակարգելով ըստ կոչումների։ Օրինակ, գեներալները՝ ըստ երեք կոչումի. գեներալ-գնդապետներ, գեներալ-լեյտենանտներ, գեներալ-մայորներ։
== 1941-1945 թթ. խորհրդա-գերմանական պատերազմին մասնակցած հայ մարշալներ ==
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ բարձրագույն ռազմական կոչումներ Հայեր Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայերը համաշխարհային պատերազմներում
Աշխեն Արաքսյան
Աշխեն Արաքսյան, խորհրդային և հայկական թատրոնի դերասանուհի, ռեժիսոր։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1934)։
Կենսագրություն
Աշխեն Արաքսյանը ծնվել է 1875 թվականի դեկտեմբերի 28-ին։ Բեմական գործունեությունն սկսել է 1896 թվականին Թիֆլիսում։ 1928 թվականից՝ Լենինականի թատրոնի դերասանուհի ։
Մահացել է 1945 թվականի փետրվարի 16-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Արժեն
Արժեն (Argein), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Կասթիյոն ան Կուզրան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09014։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 169 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 94 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 66-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 28-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 66 աշխատունակ բնակիչներից 52-ը աշխատում էին (26 տղամարդ և 26 կին), անաշխատանք էին 14-ը (9 տղամարդ և 5 կին)։ 28 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆոնտեգրեկա
Ֆոնտեգրեկա (Fontegreca), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 856 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 95 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81010, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լեոնիդ Ազիզբեկյան
Լեոնիդ Հայկի Ազիզբեկյան, պինդ մարմնի ֆիզիկայի բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր (1987)։
Գործունեություն
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը (1964)։ 1976-1982 թվականներին՝ Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ամբիոնի վարիչ, 1987 թվականից՝ նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Սուրբ Գաբրիել հրեշտակի եկեղեցի (Դեբնո)
Սուրբ Գաբրիել հրեշտակի եկեղեցի Դեբնոյում, գտնվում է Դեբնո գյուղում դեռևս 15-րդ դարից։ Այն տարբեր եկեղեցիների հետ մեկտեղ համարվում է Հարավային Լեհաստանի գյուղական փոքր եկեղեցիներից ։ Առաջին եկեղեցին Դեբնոյում կառուցվել է 13-րդ դարում։ Այժմյան եկեղեցին կառուցվել է 15-րդ դարի երկրորդ կեսին նախկին եկեղեցու տեղում ։ Եկեղեցին Լեհաստանում գոթական ոճով կառուցված եկեղեցիներից է և համարվում է միջազգային մասշտաբով կարևոր եկեղեցի (ցուցակագրված է որպես Լեհաստանի յոթ հրաշալիքներից մեկը)։ Այն պահպանել է իր նախնական տեսքը` 1500-ականներին հատուկ յուրահատուկ ներսույթով, որը նրան դարձնում է Եվրոպայում գոյություն ունեցող ամենահին փայտյա եկեղեցիներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Վալդ (Վերին Պֆալց)
Վալդ (Wald), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2835 մարդ, տարածքը՝ 37,78 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 169։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Վահան Աղազադյան
Վահան քահանա Աղազադյան (Գարսևան Հակոբի Աղազադյան, 1867, Վաղարշապատ - 1942, Երևան), հայ հոգևորական, լրագրող։
Աշխատակցել է «Մշակ»-ին։ Օգտագործել է Ա., Գ. Ա., Հրանտ-Աղա, Վ. ք. Ա. ծածկանունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կնուտ Պոսսե
Կնուտ Յոնսսոն Պոսսե (Knut Jönsson Posse, ), շվեդ պետական գործիչ և զորապետ, միջնադարյան Շվեդիայի ամրոցների ամենահայտնի պարետներից մեկը։ Նրա անունը կապված է հայտնի «Վիբորգյան որոտ»-ի հետ։ Նա երկար ժամանակ ծառայել է Ստուրեների տանը Տավաստեհուսում և Վիբորգում, ինչպես նաև Օստզեյան նահանգում մարտնչել ռուսների դեմ։
Վաղ տարիներ
Կնուտ Պոսսեն ծագումով դանիացի շվեդ էր, նրա հայրը՝ ասպետ Իյոնս Լագ Պոսսեն, սերում էր դանիական տոհմից, բայց բնակություն էր հաստատել Վեստերգյոտլանդում։ Այնտեղ նա ամուսնացել էր լագմանի դստեր հետ, իսկ ավագ որդին՝ Կնուտը իր անունը ստացել էր մորական հզոր պապից՝ Կնուտ Յոնսսոնից։ 1460-ականներին նա մտերմացել էր արիստոկրատ Էրիկ Աքսելսոն Տոտտի հետ։ Տոտտը շատ հեղինակավոր անձնավորություն էր և 1466 թվականին Յոնս Պոսսեի հետ կապերի շնորհիվ նա դարձել էր ռիկսորդ, իսկ Կնուտ Պոսսեն նշանակում ստացավ Ֆինլանդիայում։
1466 թվականի հոկտեմբերին գահապահ նշանակվելուց հետո Տոտտը Պոսսեին Ստոկհոլմի բերդում նշանակել է ֆոգդ։ Սակայն, արդեն 1470 թվականի սեպտեմբերին, վերադառնալով Ֆինլանդիա, աշխատել է Յանակկալայի շրջանային դատարանում որպես Տավաստիայի նահանգապետ Էրիկ Աքսելսոն Տոտտի անձնական ներկայացուցիչ։ 1471 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Պոսսեն ստանձնել է զորքերի հրամանատարությունը դանիացիների դեմ մղվող Բրունկեբերգի ճակատամարտում և ծանր վիրավորվել։ 1473 թվականին Պոսսեն ընտրվել է ռիկսորդի անդամ։ 1473 թվականի աշնանից նա Տավաստեհուսի ամրոցում եղել է Էրիկ Աքսելսոն Տոտտի ֆոգդը, իսկ 1477 թվականին ստացել է ավատական կալվածքներ։
Ծառայություն Ֆինլանդիայում
1483 թվականին` Էրիկ Աքսելսոնի և նրա եղբոր՝ Լարսի մահից հետո, Տոտտիների ամրոցը, բացառությամբ Ռաասեպորիից, անցել է ռեգենտ Ստեն Ստուրին։ Պոսսեն 1481 թվականին ժառանգական գույքի վաճառքի համար Վիբորգում եղել է պատասխանատու անձ։ 1483 թվականին, վերջին անգամ, Աքսելսոններից երրորդը՝ Իվարը, լիազորել է Ստուրեին հանձնել Վիբորգի և Օլաֆսբորգի ողջ ռազմական տեխնիկան։ Միևնույն ժամանակ, Պոսսեն ծառայության է անցել Ստուրեի մոտ և նրանից ստացել Տավաստեհուսի ամրոցը` տարեկան վարձավճարով։
1485 թվականի աշնանը նա փակել է Լիվոնյան միաբանության հաղորդակցության գծերը Էստլյանդիայի ափերին, երբ Շվեդիան աջակցել է թշնամական Ռիգա քաղաքին։ 1487 թվականին Ստուրեն սկսեց վերջնականապես պարզել հարաբերությունները Տոտտերի հետ։ Այնուհետև Պոսսեն շրջապատեց Ռաասեպորի բերդը, որը գտնվում էր Իվար Աքսելսոնի տիրապետության տակ, ինչպես նաև Բորգհոլմը Էլանդում։ Այդ տարվա աշնանը Նովգորոդի հետ հաշտության ժամանակահատվածը մոտենում էր ավարտին, և նպատակահարմար էր օգտագործել ռազմական ճնշումը հետագա բանակցություններում։ Պոսսեն Վիբորգի ամրոցի պարետն էր, քանի դեռ իրավիճակը չէր կարգավորվել։ Պոսսեն լավ ծանոթ էր Օստզեյան նահանգների գործերին, բանակցություններում նա հանդես էր գալիս որպես խորհրդարանական։ Նա եղել է Շվեդիայի պատվիրակության անդամ 1487 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Լիվոնյան միաբանության հետ զինադադարի ընթացքում, ինչպես նաև Աբոսի տաճարի վանահայր Մագնուս Նիկոլայ Սյարկիլխիի հետ համատեղ, 1488 թվականի նոյեմբերի 17-ին Շվեդիայի և Ռևելի միաբանության միջև հաշտությունը կնքելիս։
Պատերազմ Ռուսաստանի հետ և «Վիբորգյան որոտ»
Այդ ժամանակահատվածում սկսվել է Մոսկովյան իշխանության ամրապնդումը և աճել է նրա նվաճողական քաղաքականությունը դեպի Բալթիկ ծով։ Շվեդները շատ մտահոգված էին այդ կապակցությամբ և ցանկանում էին ունենալ դաշնակից հանձինս Լիվոնյան միաբանության։ Հավանաբար, այդ պահից էլ սկսվել է Պոսսեի և Մագնուս Նիկոլայի բարեկամությունը, որը դիմակայել է հաջորդ տասնամյակի փորձություններին։ Դրա ամրության մասին նշվում է Ֆինլանդիայի եպիսկոպոսական ժամանակագրության մեջ։
1490 թվականին նա նշանակվել է Ալանդյան կղզիների Կաստելհոլմ ամրոցի պարետ։ Այդ պահից նա ակտիվորեն մասնակցել է Շվեդիայի պետական խորհրդի նիստերին։ Եղել է Լիվոնյան միաբանության հետ հաշտության կնքման կողմնակից մոսկովյան պետության դեմ համատեղ պայքարելու համար։ Այնուամենայնիվ, 1493 թվականին միաբանությունը դաշինք է կնքել Իվան III-ի հետ։ Նույն թվականին Դանիայի թագավորը նրա հետ հաշտություն է կնքել։ Վիբորգի վրա Ռուսաստանի գլխավոր զորքերի հարձակումը սկսվել է 1495 թվականի սեպտեմբերին։ Քաղաքի պաշտպանությունը ղեկավարել է Վիբորգի ամրոցի պարետ Պոսսեն, որը մեկ տարի առաջ էր ժամանել Վիբորգ։ Չնայած ռուսների թվային գերակշռությանը, նոյեմբերի 30-ին Պոսսեի հրամանատարությամբ շվեդական զորքերը կարողացել են հետ մղել հարձակումը։ Դեկտեմբերին ռուսական զորքերը լքեցին Ֆինլանդիան։ Դրա պատճառը սննդի պակասն էր, ինչպես նաև ժանտախտի համաճարակը, որը բռնկվել էր 1495 թվականին Արևմտյան Ֆինլանդիայում։
Վերջին տարիներ
1496 թվականի ամռանը Պոսսեն մասնակցել է Իվանգորոդի գրավմանը, ապա վերադարձել է Վիբորգ և այնտեղ մնացել մինչև 1497 թվականի հուլիս։ 1496 թվականի մայիսի 15-ին Պետական խորհուրդը լենը նրան տրամադրել է ցմահ օգտագործման, իսկ Ուեսթերլենդ նահանգի Օսե գավառը նրա ժառանգներին համար՝ 30 տարով։ 1499 թվականի հունիսի 27-ին նրան ցմահ օգտագործման է տրամադրվել նաև Կաստելհոլմի լենը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ գեներալներ Կատեգորիա:Պետական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ
Հայկազ Ազիզբեկյան
Հայկազ Հարությունի Ազիզբեկյան, հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1976)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Գործունեություն
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը (1944)։ 1944 թվականից վարել է կուսակցական տարբեր աշխատանքներ։ 1968 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտում։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀԽՍՀ էներգետիկայի, էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերության զարգացման պատմության հարցերին։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Պինյատարո Մաջորե
Պարետե (Pignataro Maggiore), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6472 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 209 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81052, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անահիտ Պարսամյան
Անահիտ (Աննա) Հարությունի Պարսամյան, հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, արձակագիր, լրագրող։
Անահիտ Պարսամյանը ծնվել է 1947 թ. օգոստոսի 8-ին Երևանում։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում և Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։ 1970-1979 թվականներին աշխատել է «Հայրենիքի ձայն» շաբաթաթերթում, ապա՝ ՀԳՄ «Գրական թերթ» պարբերականում ։ 1975 թվականից եղել է Հայաստանի Գրողների միության անդամ ։ 1979 թվականից սովորել է ԽՍՀՄ գրողների միության դասընթացների (Մոսկվա)։ 1993-2004 թվականներին դասախոսել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանում։ Զբաղվել է թարգմանչությամբ ։
Պարսամյանի գրչին են պատկանում ռուս բանաստեղծ Մարինա Ցվետաևայի առաջին հայերեն ժողովածուի մեծ մասը (1983) և հնդկական էպոսի «Մահաբհարատա»-ի չափածո հատվածների թարգմանությունը (2001)։ Աշխատել է ՀԳՄ հրատարակչությունում՝ որպես ավագ խմբագիր։ Պարսամյանի բանաստեղծությունները պարբերաբար տպագրվել են գրական մամուլում։ Լույս են տեսել «Փյունիկ» (1973), «Արքայադուստրը» (1975), «Խոստովանանք» (1977), «Երկնագույն ափսեն» (1980), «Օրվա հեքիաթները» (1982), «Ինչ են խոսում կեռասները» (1985), «Աստղականչ» (1987), «Թագուհի վարդը» (1989), «Ժամ հարության» (2004) և այլ գրքեր։ Թարգմանվել է ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և այլ լեզուներով ։
Երեք կայսրերի տարեթիվ
Երեք կայսրերի տարեթիվ կամ Երեք կայզերների տարեթիվ, (Dreikaiserjahr) վերաբերվում է 1888 թվականին Գերմանական կայսրությունում   ։ Տարին նշանավոր էր, քանի որ մահացան Գերմանիայի երկու կայսրեր կամ կայզերներ` բերելով երեք միապետերի փոփոխության մեկ տարում ։ Տարվա ընթացքում Գերմանիան կառավարեցին երեք տարբեր կայսրեր` Վիլհելմ I-ը, Ֆրիդրիխ III-ը և Վիլհելմ II-ը։ Մնեմոնիկ “drei Achten, drei Kaiser” (Հայերենով` «երեք ութեր, երեք կայսրեր») բառակապակցությունը մինչև այսօր գործածվում է Գերմանիայում երեխաների և դեռահասների կողմից Գերմանիայի պատմության այս փուլը ուսումնասիրելիս ։
Իրավիճակ
Վիլհելմ I-ը եղել է Պրուսիայի թագավոր մինչև Գերմանական կայսրության ձևավորումը հիմնականում Բիսմարկի ջանքերով։ Որպես ամենախոշոր գերմանական պետության միապետ, որը միավորման հիմնական դերն ունեցավ, կայսր Վիլհելմ I-ը կառավարեց Գերմանական կայսրությունում Գերմանիայի միավորումից սկսած 1871 թվականի հունվարի 18-ից։ Նա ապրեց 91 տարի և կառավարեց Պրուսիայում 27 տարի, իսկ միավորված Գերմանիայում` 17 տարի։ Նրա որդի թագաժառանգ արքայազն Ֆրիդրիխ Վիլհելմը մասնակցել ռազմական գործողություններին Գերմանիայի միավորման պատերազմներում իր հոր ղեկավարությամբ ։ Ֆրիդրիխը եղել է շտաբի և բանակների հրամանատարը Երկրորդ Շլեզվիգյան պատերազմում, Ավստրո-պրուսական պատերազմում և Ֆրանս-պրուսական պատերազմում ։ Ֆրիդրիխը նոր էր դարձլ 56 տարեկան մինչև 1888 թվականը։ Ֆրիդրիխը ուներ նաև մեծ թվով երեխաներ այդ ժամանակ և նրա ժառանգորդի անունը Վիլհելմ էր ի պատիվ նրա պապիկի։ Վիլհելմը դարձել էր 29 տարեկան 1888 թվականի հունվարին։
Արագ փոփոխություն
Կայզեր Վիլհելմ I-ը մահացավ 1888 թվականի մարտի 9-ին երկարատև կառավարումից հետո ։ Նրան փոխարինեց նրա որդի Ֆրիդրիխ Վիլհելմը։ Նա դարձավ Ֆրիդրիխ III, երբ ընդունեց գահը։ Բացի իր ռազմական հաջղությունների, Ֆրիդրիխը ուներ լիբերալ հայացքներ և ամուսնացել էր Միացյալ թագավորության լիբերալ արքայադուստր Վիկտորիայի հետ ։ Այնուամենայնիվ երբ մահացավ նրա հայրը Ֆրիդրիխը 56 տարեկան էր և արդեն տառապում էր Կոկորդի քաղցկեղով ։ Ֆրիդրիխ փորձեց բուժվել, սակայն անհաջող։ Իր հիվանդության և բուժումների պատճառով, Ֆրիդրիխը էր կարողանում խոսել իր կառավարման կարճ ժամանակահատվածում և ստիպված էր շձվել գրավոր։ Չնայած իր հիվանդության, Ֆրիդրիխը շարունակում էր կատարել իր պարտականությունների մի մասը, չնայած դրանք որևէ արդյունք չունեցան Գերմանիայի համար ։ Նա մահացավ 1888 թվականի հունիսի 15-ին` կառավարելով ընդամենը 99 օրԼ Ֆրիդրիխի որդի Վիլհելմ II-ին փոխանցվեց գահը, ով այդ ժամանակ 29 տարեկան էր։ Ի տարբերություն իր հորը, Վիլհելմը չուներ որևէ լիբերալ նպատակենր։ Վիլհելմ II-ը դանդաղորեն տարավ Գերմանիան դեպի Առաջին համաշխարհային պատերազմ և կառավարեց մինչև իր գահընկեցությունը և Գերմանական կայսրության փլուզումը 1918 թվականին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1888 Գերմանիայում Կատեգորիա:Գերմանական կայսրություն
Ջորջ Էբբոտ Ֆրենսիս
Ջորջ Էբբոտ Ֆրենսիս  , ամերիկացի ռեժիսոր և պրոդյուսեր։
Կենսագրություն
Ամերիկյան ռեժիսոր, թատերագիր և պրոդյուսեր։ Բրոդվեյի լեգենդար գործիչ։ 1913 թվականին սկսել է դերասանական կարիերան։ Այնուհետև գրել է շատ պիեսներ և դրանք բեմադրել Բրոդվեյում։ Նրա պիեսներից մի քանիսը էկրանավորվել են։ Ձայնային ֆիլմերի ի հայտ գալուց հետո, Էբբոտը տեղափոխվել է Հոլիվուդի։ Եղել է «Արևմտյան ռազմաճակատում անփոփոխ է» ֆիլմի սցենարի համահեղինակ և ըստ իր սցենարների բեմադրել է մի քանի ֆիլմեր։
1931 թվականին վերադարձել է թատրոն և բեմադրել է երկու ֆիլմեր, որոնք թատերական մյուզիքլների էկրանային տարբերակներ են։ Նա նաև արտադրել է ֆիլմեր, իսկ արտադրված ֆիլմերից շատերը դարձել են հիթեր։ 1983 թվականին, 95 տարեկան հասակում, նա բեմադրել և եղել է բրոդվեական On Your Toes մյուզիքլի համապրոդյուսերը։ 1993 թվականին 105 տարեկան հասակում մասնակցել է տոնակատարությունների, որը նվիրված էր Բրոդվեյի 100-ամյակին, որտեղ նա միակ հյուրն էր, որը «հոբելյարից» տարիքով մեծ էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Դրամա Դեսկ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երկարակյացներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Պարելլա
Պարելլա (Parella), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Պիեմոնտ մարզում, Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 456 մարդ։ Զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք ։ Խտությունը կազմում է 228 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10010։ Հեռախոսային կոդը +39 0125։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Իոնարար
Բացասական աերոիոններ
Բացասական աերոիոնները խթանիչ և բուժիչ ներգործություն են ունենում մարդու օրգանիզմի վրա.
Կիրառում
Բացասական աերոիոնները կիրառում են, օրինակ, սիրտանոթային համակարգի խանգարումների որոշ տեսակների, շնչառական ուղիների և այլ օրգանների հիվանդությունների բուժման ժամանակ։ Այդպիսի աերոիոնները շատ-շատ են լեռնոտ տեղանքի օդում, անտառներում, ծովափին, ջրվեժների և լեռնային գետերի մոտակայքում, հատկապես ամպրոպից հետո, մինչդեռ քաղաքների մթնոլորտում և, ամենից առաջ, բնակելի շինություններում դրանք չափազանց քիչ են։
Իոնարարը սովորաբար աշխատեցնում են գիշերները. այդ ընթացքում սենյակում անպայման պետք է օդանցքը բաց պահել։ Սարքը շրջապատի համար վտանգ չի ներկայացնում, սակայն էլեկտրական հոսանքի տհաճ «խայթոցներից» խուսափելու նպատակով խորհուրդ չի տրվում ձեռք տալ միացված իոնարարի ճառագայթիչին կամ իրանին։ Օդը կարելի է բացասական աերոիոններով հագեցնել նաև այնպիսի աերոիոնարարով (օրինակ, «Աինա» տեսակի), որը միաժամանակ և՛ իոնարար է, և էլեկտրաջերմաօդափոխիչ։
Կատեգորիա:Սարքեր Կատեգորիա:Խորհրդային հայտնագործություններ
Վիյա Արտմանե
Վիյա Արտմանե (իսկական անունը՝ Ալիդա Ֆրիցևնա,, լատիշ դերասանուհի։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1969)։
Կենսագրություն
Վիյա Արտմանեն ծնվել է 1929 թվականին։ 1949 թվականին ավարտել է Ռայնիսի անվան գեղարվեստական թատրոնին կից ստուդիան (Ռիգա)։ Նկարահանվել է կինոյում։ Ռեժիսոր Պավել Արմանդի «Կարապանման ամպերի ետևից» կինոնկարը (1957) դերասանուհուն ճանապարհ հարթեց դեպի կինոաշխարհ։ Միխայիլ Երշովի «Հարազատ արյուն» կինոնկարում (1963) Արտմանեն կարողացավ ոչ միայն ճշտորեն հաղորդել մարմնավորած հերոսուհու՝ Սոնյայի արտաքին գծերը, այլև մեծ վարպետությամբ բնորոշեց նրա բնավորությունը, ի հայտ բերեց կերպարը ամբողջացնող և հոգեբանությունը բացահայտող ապշեցուցիչ կարողություն։ Այդ դերակատարման համար Վիյա Արտմանեն ճանաչվեց 1966 թվականի լավագույն դերասանուհին։ Լեոնիդ Լեյմանիսի «Էդգար և Քրիստինա» կինոնկարը (1966) պատմում է ձիապան Էդգարի և ուժեղ ու հաստատուն բնավորության տեր աղախին Քրիստինայի ամեն խոչընդոտ հաղթահարող սիրո մասին։ Լավագույն կինոդերակատարումներն են՝ Դացե («Կարապաերամ ամպերից այն կողմ», 1957), Սոնյա («Հարազատ արյուն», 1964), Նա («Ոչ ոք չէր ուզում մեռնել», 1966), Քրիստինա («Էդգար և Քրիստինա», 1967), Շերստոբիտովի «Անդրոմեդայի միգամածությունը» (1967), Վիկտոր Գեորգիևի «Հոգով ուժեղները» (1967) և այլ կինոնկարներում նկարահանվելուց հետո դերասանուհին հանդես եկավ Վոլդեմար Պուցեի «Հողաչափների ժամանակները» կինոնկարում (1970), որը պատմում էր 19-րդ դարավերջի լատիշ գյուղացու կյանքը։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Վիյա Արտմանեն նկարահանվել է նաև ռեժիսորներ Օլգերտ Դունկերսի «Թիթեռնիկի պարը» (1972), Իմանտ Կրենբերգի «Եղևնին աշորայի մեջ» (1973), Էրիկ Լացիսի «Ընծա միայնակ կնոջը» (1974) և այլ կինոժապավեններում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Լատիշ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Հետմահու երեխաներ
Լոլո պինգվինի արկածները
Լոլո պինգվինի արկածները (小さなペンギンロロの冒険), մուլտիպլիկացիոն եռագրություն, ստեղծված 1986-1987 թվականներին « Սոյուզմուլտֆիլմ » և «Սոնիֆիլմ» ընկերությունների աշխատակիցների և ճապոնական «Լայֆվոկ Կոռպոռեյշն», «Աիստ Կոռպոռեյշն» ընկերությունների կողմից։ Մուլտֆիլմը պատմում է Պեպե և Լոլո պինգվինների արկածների մասին։
Սյուժե
Անտարկտիդա... Ադելի պինգվինների ոչ մեծ ցեղ։ Էգերը գնում էին ձկնորսության, իսկ արուները բուն էին կառուցում։ Այնուհետև ցեղում ծնվում է տղա՝ Լոլո անունով։ Լոլոն շատ հետաքրքասեր էր և ցանկանում էր իմանալ ամեն ինչ։ Պինգվինների մեջ Լոլոն ընկերուհի ուներ՝ Պեպեն։ Լոլոն ու Պեպեն միշտ միասին էին։ Մի անգամ նրանք հանդիպեցին Դոն շնիկին։ Այնուհետև հերսները հայտնվում են որսագողական նավում, որի տերերը զբաղվում են պինգվինագողությամբ։ Ընկերներին հաջողվում է փախչել այնտեղից և ազատել նաև Մակ պինգվինին։ Ի վերջո նրանք վերադառնում են տուն։ Լոլոն արդեն մեծացել էր, իսկ Մակը գնաց փնտրելու իր հին ընկերներին։
Պրեմիերա
Պրեմիերան սովետական հեռուստաընկերությունում տեղի է ունեցել 1986 թվականի հունվարի 1-ին։ Ճապոնիայում եռագիրը ցուցադրվել է ՕՎԱ ֆորմատով՝ 1988 թվականի մարտի 27-ին
Տարբերակներ
Սովետական և ճապոնական տարբերակների միակ տարբերությունը լեզուն է։ Մուլտֆիլմը մեծ ճանաչում ունի ամբողջ աշխարհում։ Այն թարգմանվել է տարբեր լեզուներով, սակայն թարգմանությունների մեծ մասը ակնհայտորեն տարբերվում են բնօրինակից։
Ամերիկյան տարբերակ
ԱՄՆ-ում մուլտֆիլմը ի սկզբանե լույս է տեսել «Enoki Films USA» ընկերության կողմից, որը ԱՄՆ-ում զբաղվում էր Ճապոնական ֆիլմերով։ Այսինքն մուլտֆիլմը ստեղծվել է ճապոնացիների մոտև ամերիկյան տարբերակը ստեղծվել է հենց Ճապոնականի հիման վրա, այլ ոչ թե ռուսականի։ Ամերիկյան տարբերակը ստեղծվել է «Jim Terry Production» ընկերության կողմից, որը հայտնի է անիմեների հետ իր աշխատանքներով, ինչպիսիք են․ «Վայրի ձիերը», «Բուռատինոյի արկածները» և այլն։ Ամերիկական տարբերակում որոշ հատվածներ մոնտաժվել են, ավելացվել են խոսակցություններ հերոսների միջև, փոփոխվել են որոշ երաժշտական հատվածներ։ Ամբողջովին հանվել էին արյունհեղության կադրերը, որոնցում պինգվինները մահանում էին որսագողերի կրակոցներից, ինչպես նաև Լոլոյի հոր մահվան կադրերը։ Դրա փոխարեն բոլոր պինգվինները ապրում են երկար ու երջանիկ։
Արաբական տարբերակ
Ամենաքիչը գոյություն ունեն արաբական երեք տարբերակներ։ Առաջինը ստեղծվել է օրիգինալի հիման վրա, սակայն որոշ կադրեր ջնջվել էին, իսկ երաժշտությունը արաբական ոճով էր։ Հերոսների անունները նույնպես փոփոխման չեն ենթարկվել։ Մնացած երկու արաբական տարբերակները ավելի մոտ են ամերիկյան տարբերակին։ Առաջինում երաժշտությունը վերցված էր ամերիկյանից, իսկ երկրորդում հիմնականում բացակայում էր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր պինգվինների մասին Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Էմիլ Աֆրասիաբ
Էմիլ Աֆրասիաբ օղլի Մամեդով (Emil Əfrasiyab oğlu Məmmədov, ), ադրբեջանցի դաշնակահար և կոմպոզիտոր, Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստ (2011), 2011 թվականին անցկացվող դաշնակահարների փառատոնը ՛«Montrö jazz»ի հաղթողը  ;
Կենսագրություն
Էմիլ Աֆրասիաբը ծնվել է 1982 թվականին Բաքվում։ 2000-2006 թվականներին սովորել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի դաշնամուրային ֆակուլտետում։ Ակադեմիայում նրա ուսուցիչը եղել է Ֆարհադ Բեդելբեկլին։ Էմիլ Աֆրասիաբը տարբեր ժանրերում սինթեզի իմպրովիզացիաների կատարողն է։ Նա մասնակցել է աշխարհի տարբեր երկրներում (Գերմանիա, Անգլիա, Ֆրանսիա, Բուլղարիա, Հունգարիա, Կուբա, Մեքսիկա, Չինաստան և այլ երկրներ) միջազգային փառատոններին։ Նա 2011 թվականին անցկացվող դաշնակահարների փառատոնը ՛«Montrö jazz»ի հաղթողն է ։ Նա նաև մասնակցել է 2002, 2003 և 2004 թվականներին Բաքվում անցկացվող «Caspian Jazz and Blues»:
2011 թվականին արժանացել է Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստի կոչմանը։ 2012 թվականին ֆրանսիացի դերասան Ժերար Դեպարդիեն առաջարկեց Էմիլ Աֆրասիաբին գրել ֆրանսիացի ռեժիսորների կողմից նկարահանված «Ալեքսանդր Դուման Ադրբեջանում» վավերագրական ֆիլմի երաժշտությունը ։
Էմիլ Աֆրասիաբը սովորել է ԱՄՆ Բոստոնի Բերքլի երաժշտական քոլեջում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի շրջանավարտներ
React (JavaScript գրադարան)
React (երբեմն ձևակերպված է React.js կամ ReactJS), բաց կոդով JavaScript գրադարան է user ինտերֆեյս կառուցելու համար։
Միակողմանի տվյալների հոսք
Անփոփոխ արժեքների շարքը փոխանցվում է բաղադրիչի մատուցողին որպես HTML tag-ի հատկություններ։ Բաղադրիչը չի կարող ուղղակիորեն փոփոխել իրեն փոխանցված որևէ հատկություն, սակայն կարող է փոխանցվել callback գործառույթներ, որոնք փոփոխում են արժեքները։ Այս մեխանիզմի խոստումը արտահայտվում է որպես «հատկությունները ներքև են հոսում, գործողությունները՝ վեր»։
Վիրտուալ DOM
Այլ նշանակալի հատկություն է «վիրտուալ Document Object Model»-ի կամ «վիրտուալ DOM»-ի օգտագործումը։ React-ը ստեղծում է հիշողության մեջ տվյալների կառուցվածքի հիշապահեստ, հաշվում է արդյունքի փոփոխությունները և հետո արդյունավետորեն նորացնում բրաուզերի ներկայացված DOM : Դա թույլ է տալիս ծրագրավորողին գրել կոդն այնպես, որ ամբողջ էջը ներկայացվի յուրաքանչյուր փոփոխության ժամանակ, մինչդեռ React գրադարանները ներկայացնում են միայն ենթաբաղադրիչները, որոնք իրականում փոփոխում են։
JSX
React բաղադրիչները հիմնականում գրված են JSX-ով, որը JavaScript ընդլայնման շարահյուսություն է, որը թույլ է տալիս նշել HTML-ը և օգտագործել HTML թեգերի շարահյուսությունը ենթաբաղադրիչները ներկայացնելու համար ։ Դա React-ին հատուկ JavaScript-ի քերականական ընդլայնում է ինչպես այժմ անջատված E4X-ը։ HTML շարահյուսությունը գործածվում է React ֆրեյմվորկի JavaScript-ի կանչերում։ Մշակողները կարող են գրել նաև մաքուր JavaScript-ով։ JSX-ը նման է PHP, XHP-ի համար Facebook-ի ստեղծած մեկ այլ ընդլայնման շարահյուսությանը։ JSX-ը նման է սովորական HTML-ին։ JSX կոդի օրինակ։ Բազմաթիվ տարրեր կարիք ունեն փաթեթավորվել մեկ պահոցում ինչպես վերը նշված  տարրն է։
Հարմարեցված հատկանիշները աջակցվում են ի հավելում HTML-ի հատկանիշների։ Հարմարեցված հատկանիշները պետք է ավելացվեն   նախածանցով։
Javascript արտահայտությունները կարող են օգտագործվել JSX-ի ներսում ձևավոր փակագծերով :
Վերևի օրինակը կներկայացնի "11":
If–else պնդումները չեն կարող օգտագործվել JSX-ում, բայց փոխարենը կօգտագործվեն եռյակ արտահայտություններ։ Վարը օրինակում բրաուզերը կներկայացնի "true", որովհետև    -ն հավասար է 1-ին։
Ճարտարապետություն HTML-ից անդին
React-ի հիմնական ճարտարապետությունը կիրառում է բրաուզերում HTML-ից դուրս ներկայացում։ Օրինակ՝ Facebook-ը ունի դինամիկ գծապատկերներ, որոնք ներկայացնում են     թեգեր, իսկ  Netflix-ը և PayPal-ը օգտագործում են իզոմորֆիկ բեռնում և՛ սերվերի, և՛ client-ի մասում միանման HTML ներկայացնելու համար  ։
React Native
React Native գրադարանները հրապարակվել են Facebook-ի կողմից 2015 թվականին ՝ տալով React ճարտարապետություն բնիկ iOS-ին, Android-ին և UWP ծրագրերին։
Ապագա զարգացում
Նախագծի կարգավիճակը կարող է հետևել հիմնական թիմի քննարկման ֆորումի միջոցով ։ Այնուամենայնիվ React-ի կարևոր փոփոխությունները անցնում են Future of React repo-ի, Issues-ի և PR-ի միջով  ։ Դա հնարավորություն է տալիս React-ի հասարակությանը տալ հետադարձ արձագանք նոր պոտենցիալ հատկությունների, էսպերիմենտալ API-երի և  JavaScript-ի շարահյուսության բարելավումների մասին։
Facebook CLA
Facebook-ը պահանջում է React ներդրողներ Facebook CLA-ը ստորագրելու համար ։
Լիցենզավորում
2013 թվականի մայիսին React-ի սկզբնական հրապարակային թողարկումը օգտագործել է Apache License 2.0: 2014 թվականի հոկտեմբերին React 0.12.0-ը փոխարինել է այն 3-clause BSD license-ով և ավելացրել առանձին PATENTS տեքստային ֆայլ, որը թույլատրում է ծրագրային ապահովման հետ կապված ցանկացած Facebook արտոնագրի օգտագործում ։
"«Սույնով տրված արտոնագիրը կդադարեցվի, ավտոմատ կերպով եւ առանց ծանուցման, ցանկացած մարդու համար, ով ներկայացնում է ցանկացած պահանջ (ներառյալ ցանկացած դատական հայց լրացնել, պնդում կամ այլ գործողություններ) պնդելով (ա) ուղղակի, անուղղակի կամ նպաստող խախտում կամ խթանում ցանկացած արտոնագիր խախտելու համար՝  (1)  Facebook-ի կամ դրա ցանկացած այլ դուստր կազմակերպությունների կամ ստորաբաժանումների կողմից, անկախ նրանից՝ այդ պնդումը կապ ունի  Facebook ծրագրի հետ, թե ոչ, (2) ցանակացած այլ կողմի կողմից, եթե այդպիսի պնդումը ընդհանուր կամ մասնակիորեն Facebook-ի կամ դրա ցանկացած այլ դուստր կազմակերպությունների կամ ստորաբաժանումների ցանկացած ծրագրային ապահովումից, արտադրանքից կամ ծառայությունից, անկախ նրանից՝ այդ պնդումը կապ ունի  Facebook ծրագրի հետ, թե ոչ, կամ (3) ցանակացած այլ կողմի կողմից, որը կապված է Facebook ծրագրային ապահովման հետ, կամ, (բ) որ ցանկացած իրավունք Facebook-ի ցանկացած արտոնագրի պնդման մեջ անվավեր կամ անգործունակ է»։"
Այս աննախընտրելի դրույթը որոշակի հակասություններ ու բանավեճեր է առաջացրել React օգտագործող համայնքում, քանի որ այն կարելի է մեկնաբանել որպես Facebook-ի լիազորությունները թուլացնելու, լիցենզիան բազմաթիվ սցենարներում վերացնելու փորձ, օրինակ, եթե Ֆեյսբուքը դատի է տալիս լիցենզավորված անձին, որը դրդում է նրանց «այլ գործողության»՝ հրապարակելով գործողությունը բլոգում կամ այլ տեղ։ Շատերը մտահոգություն են հայտնում, որ Facebook-ը կարող է անարդարացիորեն շահագործել դադարեցման կետը կամ, որ ինտեգրումը React-ին արտադրանքի մեջ կարող է բարդացնել նորաստեղծ ընկերության հետագա ձեռքբերումը ։
Հիմնվելով հասարակության արձագանքին՝ Facebook-ը նորացրեց 2015 թվականի ապրիլին տրված արտոնագիրը ավելի հասկանալի և թույլատրելի լինելու համար ։
"«Սույնով տրված արտոնագիրը կդադարեցվի, ավտոմատ կերպով եւ առանց ծանուցման, եթե դու (կամ քո ցանկացած դուստր կազմակերպությունները, կորպորացիոն ստորաբաժանումները կամ agents) սկիզբ դնեն Արտոնագրային հավաստում ուղղակի կամ անուղղակի կերպով, կամ ուղղակի հետապնդեն ֆինանսական հետաքրքրություն դրա նկատմամբ՝ (1) Facebook-ի կամ դրա ցանկացած այլ դուստր կազմակերպությունների կամ կորպորացիոն ստորաբաժանումների դեմ, (2) ցանկացած այլ կողմի դեմ, եթե այդպիսի Արտոնագրային հավաստումը ընդհանուր կամ մասնակիորեն Facebook-ի կամ դրա ցանկացած այլ դուստր կազմակերպությունների կամ կորպորացիոն ստորաբաժանումների ինչ-որ ծրագրային ապահովումից, արտադրանքից կամ ծառայությունից է, կամ  (3) ցանկացած այլ կողմի դեմ, որը կապված է Facebook ծրագրային ապահովման հետ։ [...] «Արտոնագրային հավաստումը» ցանկացած դատական կամ այլ գործողություն է, որը պնդում է ուղղակի կամ անուղղակի կամ նպաստող խախտում կամ խթանում ցանկացած արտոնագրի խատման համար՝ ներառելով խաչաձև հայց կամ հակափաստարկ» :"
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ajax (ծրագրավորում) Կատեգորիա:Facebook ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:JavaScript վեբ ֆրեյմվորկեր Կատեգորիա:BSD արտոնագրով ծրագրային ապահովումներ Կատեգորիա:JavaScript գրադարաններ
Արինյակ
Արինյակ (Arignac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09015։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 700 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 424 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 277-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 147-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 65,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,4 %)։ 277 աշխատունակ բնակիչներից 50-ը աշխատում էին (138 տղամարդ և 124 կին), անաշխատանք էին 15-ը (5 տղամարդ և 10 կին)։ 147 անգործունակ մարդկանցից 33-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 61-ը թոշակառու, 53-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դուբնա (Ռասսետայի վտակ)
Դուբնա (Дубна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռասսետա գետի ձախ ափին 49 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է, ավազանի տարածքը 102 կմ2։ Դուբնայի ակունքը գտնվում է Ժուրավլևկա գյուղի մոտ։ Հոսում է հարավ-արևելքում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ոգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վալդերբախ
Վալդերբախ (Walderbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սեկեշֆեհերվար
Աշխարհագրություն և տրանսպորտ
Քաղաքը գտնվում է 65 կմ դեպի հարավ-արևելք Բուդապեշտից, Դանուբ գետի հովտից դեպի արևմուտք, մոտավորապես մայրաքաղաք Բալատոնի և լիճ Բալատոնի միջև։ Սեկեշֆեհերվարը խոշոր երկաթուղային հանգույց է, ավտոմոբիլային ճանապարհներով և երկաթուղային գծերով միացված է Բուդապեշտին և տվյալ երկրի այլ խոշոր քաղաքներին։
Պատմություն
Արդեն իսկ Հռոմեական կայսրության ժամանակներում Սեկեշֆեհերվարը եղել է բնակավայր։ Այժմ գոյություն ունեցող Հունգարական քաղաքը հիմնադրվել է 972 թվականին, ըստ ավանդույթի այն վայրում, որտեղ եղել է Արպադա թագավորի վրանը։ Քաղաքի հիմնադիրն է Արպադայի ծոռ իշխան Գեզան։ Քաղաքի մասին առաջին գրավոր հիշատակումը արվել է 1009 թվականին։ 970-ական թվականների վերջում Գեզան իր նստավայրը տեղափոխել է Էստերգոմ, սակայն դա չի հանգեցրել «Սեկեշֆեհերվարի» արևամուտին։ Ընդհակառակը քաղաքը սրընթաց սկսել է մեծանալ այն ժամանակ, երբ Սուրբ Իշտվինը քաղաքում կառուցել է շքեղ բազիլիկ ամրոց հողեղեն հանքերով (1039): Իշտվինի իշխանության օրոք Սեկեշֆեհերվարը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։
Միջին դարերում Սեկեշֆեհերվարում թագավորել են Հունգարիայի թագավորները։ Ընդհանուր առմամբ քաղաքում անցկացվել է 37 թագադրում (ըստ այլ աղբյուրների 38)։ Առաջինն այստեղ թագավորել է Պյոտր Օրսեոլը 1038 թվականին, իսկ վերջինը Յանոշ Զապոլյաին 1526 թվականին։ Տեղի տաճարում թաղված են 15 թագավորներ, նրանց թվում են Իշտվին I, Բելի II, Լաոիյ Մեծը, Մատյաշ Հունյադին և  ուրիշներ։
1222 թվականին այստեղ թագավորել է Անդրաշեմ II-ը և թողարկել է Ոսկե բուլլա ազնվական և թագավորական իրավունքով։ Ընդհուպ մինչև 1848 թվականը  դրա վրա կիրառվել է հունգարական Սահմանադրությունը։
1543 թվականին թուրքական բանակը շրջապատել է Սեկեշֆեհերվարը և երկարատև պաշարումից հետո վերցրել է քաղաքը։ Շենքերի մեծ մասը ոչնչացվել էր, իսկ եկեղեցիների մեծ մասը վերածվել էին մզկիթների։ Թագավորների գերեզմանները ավերվել և թալանվել էին, այրվել էին նաև տուժել էին կայծակից։ 1688 թվականին քաղաքը ազատագրվել Է  թուրքական լծից։ XVII-րդ դարի վերջում և XVIII-րդ դարի սկզբին քաղաքը նորից վերակառուցվել է, այս անգամ ավստրիալական բարրոկո ճարտարապետական ոճով։ Քաղաքի բնակչությունը շատ էր կրճատվել և վերականգնվել է գերմանական և սերբական գաղութներից ժամանածների հաշվին։ 1777 թվականին քաղաքը դարձել է եպիսկոպոսի նստավայր, և հենց այդ պատճառով էլ քաղաքի կենտրոնական հրապարակում կառուցվել է շքեղ պալատ։ XIX-րդ դարում քաղաքի բնակչության թիվը կազմել է 12 հազար։
Քաղաքին նոր ծանր փորձություններ էին սպասվում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ 1945 թվականին Սեկեշֆեհերվարի մերձակայքում գնում էին ծանր մարտեր 5-րդ տանկային դիվիզիայի ՍՍ-ի (4-րդ տանկային կորպուսի ՍՍ) և  21-րդ գվարդիայի  4-րդ պահակախումբը բանակի 3-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատի (հունվար 1945 թվական) միջև։ Այդ մարտերի ընթացքում ավերվել էին քաղաքի շենքերի գրեթե կեսը և սպանվել էր ավելի քան 10 հազար բնակիչ։ Քաղաքային գերեզմանատանը և եղբայր գերեզմանատներում թաղված են 4138 խորհրդային մարտիկներ, այդ թվում՝ երկու Խորհրդային Միության հերոսներ։
Հետապատերազմյան շրջանում քաղաքը վերակառուցվել է։ Քաղաքի պատմական կենտրոնը արդեն վերականգնվել էր Բարոկկո ճարտարապետական ոճով, իսկ քաղաքի մնացած մասը կառուցվել է Խորհրդային Միության շենքերին համապատասխան։ Սեկեշֆեհերվարը վերածվել է արդյունաբերական կենտրոնի։ Առավել ձեռնտու ձեռնարկություններն են եղել ավտոբուսի գործարանը և ռադիոսարքավորումների գործարանը։ 1970-ականներին քաղաքի բնակչությունը առաջին անգամ դարձել է 100 հազար մարդ։
1990-ական թվականներին Սոցիալիստական կարգի փլուզումից հետո քաղաքը և իր արդյունաբերությունը կրել են ծանր հետևանքներ։ Ժամանակակից Սեկեշֆեհերվարի արդյունաբերությունը կենտրոնացած է ժամանակակից և բարձր զարգացած տեխնոլոգիաների վրա։
Սպորտ
Սեկեշֆեհերվարում հիմնված է ֆուդբոլային ուժեղագույն թիմերից մեկը Videoton-ը։ 1985 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի եզրափակչի մասնակից և աշխարհի կրկնակի չեմպիոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հունգարիայի բնակավայրեր
Ֆիլիպ Կրովինովիչ
Ռիու Ավի
2016-17 մրցաշրջանում Կրովինովիչը ստացավ 10 համարի մարզաշապիկը՝ նախկին 23-ի փոխարեն ։ Իր առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց 2016 թվականի հուլիսի 28-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի 3-րդ փուլի Սլավիա Պրահայի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 1-ին Կրովինովիչը գոլի հեղինակ դարձավ Էշտորիլ Պրայայի դեմ խաղում, սակայն Ռիու Ավին պարտվեց 1-2 հաշվով ։ Դեկտեմբերի 18-ին նա գոլ խփեց Նասիոնալի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Ռիու Ավիի կազմում Կրովինովիչը անցկացրեց 50 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 7 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Բենֆիկա
2017 թվականի հունիսի 14-ին Կրովինովիչը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բենֆիկայի հետ  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 20-ին՝ Պորտուգալիայի լիգայի գավաթի Բրագայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 18-ին՝ Պորտուգալիայի գավաթի Վիտորիա Սետուբալի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Կրովինովիչը ներկայացրել է Խորվաթիան մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 18-ի դրությամբ
Ակումբային
Զագրեբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Խորվաթ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Զագրեբի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռիու Ավիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի ֆուտբոլիստներ