cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թուրինի աստղադիտարան
Պատմություն
Թուրինի աստղաֆիզիկական աստղադիտարանը Պիեմոնտեզի մայրաքաղաքի կարևորագույն հետազոտական ​​ինստիտուտներից մեկն է, որի պատմությունը սկսվում է 18-րդ դարի կեսերից։ 1759 թվականին հայր Ջովանի Բատիստա Բեկկարիան հետազոտել և չափել է Թուրինի միջօրեական աղեղը։ Թագավորը իր միջոցներով վերականգնել է կենտրոնական Վիա Պոյի շենքի տանիքը, որտեղ Բեկարիան տեղադրեց իր աստղագիտական գործիքները։ Առաջին իսկական աստղադիտակը կառուցվել է 30 տարի անց Գիտությունների ակադեմիայի շենքի վրա և մնացել է այստեղ մինչև 1822 թվականը, երբ Ջովանի Պլանան կարողացել է ավարտել նոր աստղադիտարանի կառուցումը Պալացցո Մադամայի արևմտյան աշտարակի վրա։ Աստղադիտարանը Ջովաննի Բոկկարդիի ջանքերով 1912 թվականի վերջին Պորրոյից տեղափոխվել է Պինո Տորինեզե, որը գտնվում է Թուրինից մոտ 15 կմ հեռավորության վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Իտալիայում Կատեգորիա:Թուրինի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Պիեմոնտի շենքեր և կառույցներ
Աստերոիդների ցանկ (86901-87000)
Աստերոիդների ցանկ (86801-86900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (87001-87100)
Սիլվիո Բեռլուսկոնի
Կենսագրություն
Նա Միլանում միջին խավի ընտանիքի ավագ որդին էր։ Նրա հայրը Լուիջին (ծնված Սարոնոյում, 1908 թվականին – մահացած Միլանում, 1989 թվականին) աշխատում էր Ռասինի բանկում. մինչև 1957 թվականին դատախազ դառնալը. մայրը Ռոսա Բոսսին որին ասում էին Ռոսսելլա (ծնված Միլանում, 1911 թվականին – մահացած 2008 թվականին) տնային տնտեսուհի էր, նախկինում աշխատել էր որպես քարտուղարուհի Ֆիելիում։ Սիլվիոն ընտանիքում առաջին երեխան էր, քույրը Մարիա Անոնիետտան (ծնված Միլանում, 1943 թվականին – մահացած 2009 թվականին), նախկին բալետի պարուհի էր, եղբայրը Պաոլոն (ծնված Միլանում, 1949 թվականին), գործարար է։
Մեծացել է Իզոլա տարածաշրջանում՝ Վոլտուրնո փողոցում։ 1954 թվականին դասական կրթություն է ստացել Միլանի Սուրբ Ամբրոջիո սալեզյան (քահանայական) դպրոցում։ Ընդունվել է Պետական համալսարանի իրավագիտության բաժին, 1961 թվականին ավարտել գերազանց՝ առևտրային իրավունքին վերաբերվող ատենախոսությամբ պրոֆեսոր՝ Ռեմո Ֆրանչեսկելիի ղեկավարությամբ ։ Միլանի Մանցոնի գովազդային գործակալության կողմից ատենախոսությունը պարգևատրվել է հինգ հարյուր հազար լիրայով ։ Ավարտելուց հետո չի անցել զինվորական ծառայություն ։
1964 թվականին Բերլուսկոնին ծանոթացել է Կարլա Էլվիրա Լուչիա Դալլ'Օլիոյի հետ (ծնված՝ 1940 թվականին Սպեցիայում), ամուսնացել նրա հետ 1965 թվականի մարտի 6-ին և ունեցել երկու երեխա՝ Մարիյա Էլվիրան, որին անվանում էին Մարինա (ծնված՝ 1966 թվականի օգոստոսի 10-ին Միլանում) և Պիեր Սիլվիոն (ծնված՝ 1969 թվականի ապրիլի 28-ին Միլանում) ։ 1980 թվականին Միլանի Մանցոնի թատրոնում ծանոթացել է դերասանուհի Վերոնիկա Լարիոյի հետ, իրական անունը՝ Միրիամ Բարտոլինի (ծնված՝ 1956 թվականին Բոլոնիայում) ։ Նրանց միջև սիրավեպ է սկսել, Բերլուսկոնին Վերոնիկային իր մոր հետ տեղափոխել է բնակվելու Միլան՝ Ֆինինվեստ գործող նստավայր Ռովանի փողոցի վրա։ 1985 թվականին Բերլուսկոնին բաժանվել է Կարլա Դալլ'Օլիոյից և օրինականացրել կապը Վերոնիկայի հետ, իսկ 1990 թվականին ավանդական կերպով ամուսնացել նրա հետ երեխաների՝ Բարբարայի (ծնված՝ 1984 թվականին), Էլեոնորայի (ծնված՝ 1986 թվականին), և Լուիջիի (ծնված՝ 1988 թվականին) ծնունդից հետո։ 2009 թվականի մայիսի 2-ին Վերոնիկա Լարիոն ապահարզան է պահանջում Բերլուսկոնիից։
2012 թվականին Բերլուսկոնին ամուսնանում է մոդել՝ Ֆրանչեսկա Պասկալեի հետ (ծնված՝ 1984 թվականին Նեապոլում), «Սիլվիո կարոտում ենք քեզ» ակումբի հիմնադիրներից և 2009 թվականի նահանգային ընտրություններում թեկնածու (թեև 2011 թվականի հունվարից հայտարարվել էր նոր զուգընկերուհու մասին, սակայն ինքնությունը չէր բացահայտվել) ։
1974 թվականից մինչև 2013 թվականը Բերլուսկոնիի պաշտոնական նստավայրը Արկորեյում էր (Վիլլա Սան Մարտինո, 17-րդ դար), որը գնվել է անհետացած մարկիզ Կամիլլոյի դուստր և ժառանգ՝ Աննամարիա Կազատի Ստամպա դի Սոնչինոյի կողմից ։
Առանձնատունը որոշակի հողատարածքով հանձնվել է 750 միլիոն լիրայով, 1983 թվականին ընդունվել է Կարիպլո գործակալության կողմից որպես երաշխիք 7 միլիարդ լիրայով վարկ ստանալու համար ։
2013 թվականի սեպտեմբերից Բերլուսկոնին բնակվում է Հռոմում՝ Պլեբիշիտո փողոց Պալացո Գրացիոլի ։
Հուոկուո
Հոթ Փոթ կամ Հուոկուո (火锅 փինյին huǒguō) հայտնի է նաև որպես ապուր ։ Չինական կերակրատեսակ, որը պատրաստվում է եփվող ապուրի արգանակի հետ ճաշի սեղանի շուրջ, իր մեջ պարունակում է չինական տարատեսակ մթերքներ և բաղադրիչներ։ Այն պատրաստվում է անիմաջապես տեղում, այդ իսկ պատճառով ուտելիքը տաք է մնում։ Հուոկուոյի տիպիկ բաղադրիչները ներառում են՝ ծովամթերք, արագ պատրաստվող լապշա, մսի կտորներ, սունկ, տոֆու, բանջարեղեն և այլ։ Բաղադրիչնեը ավելացնում են եփվող ապուրի մեջ և եռալուց հետո կարելի է ուտել։
Ծագում
Շան և Ճոու դինաստիաների ժամանակ կար եռոտանի տարա ։ Զոհաբերությունների կամ տոնակատարության ժամանակ անհրաժեշտ էր «զանգը խփել և հաշվել եռոտանիները»։ Բոլոր բաղադրիչները, ինչպիսիք էին եղջերավոր անասունները և ոչխարի միսը դրվում էին եռոտանիի մեջ, այնուհետև տակը կրակ էին վառում, որպեսզի կերակուրը եփվի։ Սա էլ համարվում է հուոկուոյի նախատիպը։
Ցին և Հան դինաստիաների ժամանակ հավը և միսը եփում էին եռացող ջրում, որը կոչվում էր «Ճուո» (濯, փինյին zhuó)։ Մաուանգդուի դամբարանում գրավոր գրառումներ են եղել «Ճոու հավի» մասին ։
Թան դինաստիայի օրոք արդեն գոյություն ունեին պղնձե կաթսաներ։ 1984 թվականին Ներքին Մոնղոլիայի Չիֆեն քաղաքում հայտնաբերվել է որմնանկար, որի վրա պատկերված մարդիկ նստած էին գետնին կաթսայի շուրջ։ Փորձնական հետախոզությունների համաձայն՝ այս նկարում պատկերված է մի տեսարան, որտեղ մարդիկ խաշած գառ էին ուտում վաղ Լիաո դինաստիայի ժամանակ ։
Ներկայում Չինաստանում գործում է տաք սննդի 600․000 խանութ, որոնք դարձել են Չինաստանի սննդի հենարանը՝ տարեկան ավելի քան 500 միլիարդ դոլար եկամուտով։ Այն համարվում է Չինաստանի հայտնի ուտեստներից մեկը ։
Մայրցամաքային Չինաստան
Չինական հուոկուոները հիմնականում բաժանվում են «Հարավային ոճի» և «Հյուսիսային ոճի», ինչն էլ համապատասխանում է Չինաստանի մշակույթային շրջաններին։ Չնայած կան տարածաշրջանային տարբերություններ, ընդհանուր առմամբ «Հյուսիսային ոճը» ավելի պարզ է և կենտրոնացած է մսի վրա, մասնավորապես գառան մսին։ «Հարավային ոճը» հակված է կծու, բազմաթիվ բաղադրիչներ պարունակող և խիտ սոսուներից ։ Ժամանակակից ճաշարաններն առաջարկում են բաժանված մի քանի մասերի կաթսա՝ տարբեր բուրավետ արգանակներով յուրաքանչյուր հատվածում։ Ավելի ավանդական կամ ավելի հին ճաշարաններում հաճախ անուշաբույր արգանակը մատուցում են մեծ արյուրե անոթի մեջ։
Հարավային ոճեր
Հարավային ամենահայտնի տարբերակներից մեկը Չոնցին հուոկուոն է (重庆火锅, փինյին Chóngqìng huǒguō), որում օգտագործվում է մալայի համեմունք՝ համեմված չիլի և Սիչուան պղպեղով, համը ավելի կծելու դարձնելու համար։ Չոնցինի հուոկուոները հաճախ պարունակում են տարբեր մսի և բաղադրիչների լայն տեսականի, ինչպես նաև առաջարկում են բազմաթիվ սոուսներ և համեմունքներ՝ միսը համեմելու համար։ Տիպիկ սոսուսները պարունակում են քնջութի յուղ, որին ավելացնում են աղացած թարմ սխտոր և մանր կտրտած կանաչ սոխ։ Տարածաշրջանում բարձր խոնավության պատճառով տեղաբնակներն ուտում են կծու սնունդ՝ մարմնից խոնավությունը դուրս հանելու համար ։
Սիչուանն ունի նաև մի շարք «չոր» հուոկուոներ, ինչպիսիք են՝ «մալա սիանկուոն» (麻辣香锅, փինյին Málà xiāng guō), որոնք բաղադրիչներով և համեմունքներով նման են «մալա» հուոկուոյին, բայց արգանակի մեջ եփվելու փոխարեն տապակում են ։
Հարևան Յուննանում, չնայած կծու արգանակները շատ տարածված են, կա նաև հուոկուոյի ևս մեկ գերակշռող տեսակ, որը պատրաստվում է տարատեսակ վայրի կամ գյուղատնտեսական սնկով։ Այն կոչվում է «Վայրի սնկով հուոկուո» (野生菌火锅, փինյին Yěshēng jùn huǒguō)։ Յունանի ընդարձակ անտառների և առատ բնական ռեսուրսների շնորհիվ, մարդիկ կարողանում են գտնել սնկերի լայն տեսականի։ Հեշտ և հասանելի սնկի ռեսուրսները հայտնի են դարձնում «Վայրի սնկով հուոկուոյին»։ Կծու և սնկով հուոկուոյի միջև մեծ տարբերությունն այն է, որ այստեղ բացակայում են կծու համեմունքները և չիլի պղպեղը, իսկ երկրորդը պահպանվում է սնկի բնօրինակ համը։ «Վայրի սնկով հուոկուոն» նույնպես սեզոնային է՝ կախված տեղական սնկերի առկայությունից։
Հայնանի (海南, փինյին Hǎinán) խոհանոցում հուոկուոն սովորաբար մատուցվում է փոքրիկ վոկերի մեջ՝ պատրաստված արգանակով, որն իր մեջ պարունակում է մսի կտորներ։ Մատուցման ժամանակ միսը լիովին եփված չէ, մինչև պատրաստի լինելը կպահանջվի 15 րոպե։ Այս տեսակի հուոկուոյի համար նախատեսված բաղադրիչնեչը ներառում են՝ սունկ, բարակ կտրտած տավարի կամ այծի միս, հազար և այլ տեսակի խոտաբույսեր։
Հյուսիսային ոճեր
Արագ պատրաստման գառի միսը (涮羊肉, փինյին Shuàn Yángròu) կարելի է համարել «Հյուսիսային ոճի հուոկուոյի» ներկայացուցիչ, որն ավելի շատ կենտրոնանում է հիմնական բաղադրիչների վրա, այլ ոչ թե արգանակների վրա։ Ըստ լեգենդի՝ այն հորինել է մոնղոլական բանակը, ինչի պատճառով էլ կարող է կոչվել «Մոնղոլական հուոկուո» (蒙古火锅, փինյին Ménggǔ huǒguō) ։
Կամբոջա
Կամբոջայում հուոկուոն կոչվում է «յաո հոն» (yao hon; យ៉ាវហន), որը բառացիորեն թարգմանվում է որպես «տաք կաթսա»։ Այն սովորաբար ուտում են տոնակատարությունների կամ ընտանեկան հավաքույթների ժամանակ։ Ինչպես չինական, այնպես էլ կամբոջական հուոկուոն բաղկացած է նմանատիպ բաղադրիչներից, միակ տարբերությունն այն է, որ կոկոսի կաթն օգտագործվում է որպես ապուրի հիմք։ Հուոկույի մեկ այլ տարբերակ կոչվում է «Կարագով յան հոն», բաղադրիչներն նույնն են, բայց փոխարենը պատրաստում են հարթ թավայի վրա, հիմքի համար օգտագործում են յուղ։ Կարագով յոն հոնին սովորաբար ավելացնում են խոտաբույսերով սոուս ։
Ֆիլիպիններ
Ֆիլիպիններում հուոկուոն սովորաբար կարելի է գտնել չինական մասնագիտացված ռեստորաններում ։
Թայլանդ
Թաիլանդում հուոկուոն կոչվում է՝ «Thai suki»։ Ի սզբանե չինական ոճի էր, սակայն հետագայում բաղադրիչների քանակը զգալիորեն ավելացել է, և ավելացել է թայլանդական ոճով սոուս, որն իր մեջ պարունակում է՝ սոուս չիլի, լայմ և համեմի տերևներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինական ուտեստներ Կատեգորիա:Չինական մշակույթ Կատեգորիա:Չինաստան
Նավալմորալեխո
Նավալմորալեխո (Navalmoralejo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա-Կամպանա-դե-Օլոպեսա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 22 կմ2, բնակչությունը` 73 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 116 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Էվկլադե (արբանյակ)
Էվկլադե (Εὐκελάδη), Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Հավայան համալսարանի աստղագետների խմբի կողմից, որը ղեկավարում են Սքոթ Շեփարդը և Դևիդ Ջուիտը, հայտնաբերման մասին հայտնվել է 2003 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2003 J 1 ժամանակավոր անվանումը ։
Էվկլադեն ունի մոտ 4 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 23 484 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 735,2 օրվա ընթացքում ։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 164° խավարածրի հարթության նկատմամբ (165° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,2829 է ։
Էվկլադեն պատկանում է Կարմեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 23 - 24 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 165° է։
Արբանյակի անունը տրվել է 2005 թվականի մարտին, այն անվանվել է որոշ աղբյուրների համաձայն Հունական դիցաբանության մուսա Էվկլադեի անունով  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ Կատեգորիա:Անկանոն արբանյակներ
(8861) Ջենսկանդլեր
(8861) Ջենսկանդլեր (Jenskandler), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի և Լուց Շմադելի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,601406 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0678 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,135 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1532,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234905 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,97° անկյուն։
Գորշ ականջեղ չղջիկ
Գորշ ականջեղ չղջիկ, չղջիկների ենթակարգի հարթաքիթ չղջիկների ընտանիքի կաթնասուն կենդանի։
Որպես առանձին տեսակ նկարագրվել է 1990 թվականին։ Մինչ այդ ականջեղների ցեղը ներկայացվում էր 1 տեսակով (2 տարատեսակներով)։ Հայաստանում տարածված է հյուսիսային շրջաններում։ Առավել հաճախ բնակվում է անտառներում (փչակներում, ծառերի կեղևի տակ) կամ անտառամերձ ժայռաճեղքերում, քարանձավներում, հազվադեպ՝ տարբեր շինություններում (գոմերում, տանիքների տակ) գերադասում է փայտե շինությունները։ Կոտայքի մարզում (Մարմարիկ գետի հովիտ) հայտնաբերվել է Կովկասում ամենամեծաքանակ ձմեռող գաղութը (174 առանձնյակ)։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
(8861) Ջենսկանդլեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լուց Շմադելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գորշ ականջեղ չղջիկ
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 47-50 մմ է, պոչինը՝ 46-50 մմ, նախաբազկինը՝ 43-47 մմ։ Մորթին մեջքի մասում գորշաշագանակագույն է, դեպի փորը վերածվում է դեղնասպիտակավունի։ Մոխրագույն ականջեղ չղջիկից տարբերվում է գույնով և քթահիմքում խիտ ու երկար մազերով պատված թմբիկի առկայությամբ։
Սննդառություն
Սնվում է մանր թիթեռներով, մլակներով, մոծակներով և բզեզներով, որոնց որսում է թռիչքի պահին կամ «հավաքում» ծառերի, թփերի վրայից։
Բազմացում և զարգացում
Մայիս-հունիսին էգը ծնում է սովորաբար 1 ձագ, որը, թեպետ 1 ամսականում արդեն չի տարբերվում ծնողներից, սակայն մոտ 20 օր ևս սնվում է մոր կաթով։
Տարածվածություն
Տարածված է Հարավային Եվրոպայում, Սիբիրում, Մանջուրիայում, Հյուսիսային Մոնղոլիայում, Ալթայում և Հարավային Կովկասում։ Հայաստանում տարածված է Հանրապետության հյուսիսային և հյուսիսարևելյան շրջաններում ։
Պահպանություն
Թվաքանակի կրճատման միտումով սակավաթիվ տեսակ է։ ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում ընդգրկված է որպես խոցելի տեսակ։
Արեալը նկատելիորեն կրճատվում է։ Թվաքանակը կրճատվում է գաղութներում և պոպուլյացիաներում։
Վտանգման հիմնական գործոններին են հաստաբուն, փչակավոր ծառերի հատումը և հին փայտաշինությունների քանդումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ողնաշարավորներ Կատեգորիա:Քորդավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ Կատեգորիա:Ականջեղներ Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:Հարթաքիթ չղջիկներ
Burn (երգ, Էլլի Գոլդինգ)
«Burn» (Այրել), բրիտանացի երգչուհի Էլլի Գոլդինգի երգն է իր «Halcyon Days» (2013) ալբոմից։ Երգի խոսքերը գրվել են Ռայան Թեդերի, Էլլի Գոլդինգի, Գրեգ Կերստինի, Նոել Զենկանելայի և Բրենտ Կատզլի կողմից։ Երգի պրոդյուսերն է Գրեգ Կերստինը, իսկ վոկալի պրոդյուսերական աշխատանքները կատարվել են Ռայան Թեդերի կողմից։ Երգը թողարկվել է 2013 թվականի հուլիսի 5-ին Polydor Records լեյբլի կողմից, որպես ալբոմի գլխավոր սինգլ։ Երգը ի սկզբանե ձայնագրվել էր բրիտանացի երգչուհի Լեոնա Լյուիսի կողմից իր «Glassheart» (2012) ալբոմի համար, սակայն այնուհետև ալբոմի երգացանկից դուրս էր բերվել ։
Երգը արժանացել է տարբեր կարծիքների երաժշտական քննադատների կողմից, ովքեր երգը անվանել են «գրավիչ»։ Իր թողարկման առաջին շաբաթում երգը վաճառվել է 116,857 օրինակով և գլխավորել է Մեծ Բրիտանիայի սինգլների հիթ շքերթը ։ Միջազգային հիթ-շքերթներում այն նույնպես ունեցել է հաջողություններ ընդգրկվելով Ավստրալիայի, Ավստրիայի, Բելգիայի, Գերմանիայի, Իռլանդիայի, Իտալիայի, Նոր Զելանդիայի և Շվեդիայի թոփ 10-ում, ինչպես նաև զբաղեցրել է 10-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100-ում ։
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Մարկ Շարփը, ներկայացվել է 2013 թվականի հուլիսի 7-ին ։ Տեսահոլովակում Էլլի Գոլդինգը մի դատարկ դաշտում է, որտեղ երգում և պարում է ընկերների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Էլլի Գոլդինգի երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Մուստաֆա Շենթոփ
Մուստաֆա Շենթոփ (Mustafa Şentop, ), Թուրքիայի իշխող «Արդարություն և զարգացում» (ԱԶԿ) կուսակցության անդամ է, որը 2011 թվականի հունիսի 12-ից Ստամբուլի 3-րդ ընտրատարածքից դարձել է խորհրդարանի անդամ։ Նա առաջին անգամ ընտրվել է 2011 թվականի համընդհանուր ընտրություններում և վերընտրվել 2015 թվականի հունիսին։ 2012-2015 թվականներին զբաղեցրել ԱԶԿ-ի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը, պատասխանատու էր ընտրարշավների անցկացման համար։
2019 թվականի փետրվարի 24-ին ընտրվել է Ազգային Մեծ ժողովի 29-րդ խոսնակ Բինալի Յըլդըրըմի հրաժարականից հետո, որը հրաժարական է տվել, որպեսզի կենտրոնանա 2019 թվականի տեղական ընտրություններում Ստամբուլի քաղաքապետ ընտրվելու իր քարոզարշավի վրա։
Կենսագրություն
Մուստաֆա Շենթոփը ծնվել է 1968 թվականի օգոստոսի 6-ին Թեքիրդաղում։ Ավարտել է Ստամբուլի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը, այնուհետև ստացել է Մարմարի համալսարանի մագիստրոսի և դոկտորականի աստիճան։ 1993 թվականից դասավանդել է Մարմարա համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։ 2002 թվականին Շենթոպը ստացել է դոկտորի կոչում, 2005 թվականին՝ դոցենտի կոչում, իսկ 2011 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։ Շենթոփը նաև դասախոսություններ է կարդացել Ֆաթիհ, Մալթեփե, Ըշիկ, Դողուշ և Ստամբուլի առևտրային համալսարաններում ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի 4 երեխա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի 24-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 25-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 26-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թուրքիայի Արդարություն և զարգացում կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայի մեջլիսի խոսնակներ Կատեգորիա:Ալբանական ծագմամբ թուրքեր
Վարշավայի մետրոպոլիտեն
Վարշավայի մետրոպոլիտեն (Metro Warszawskie), մետրոպոլիտեն Լեհաստանի մայրաքաղաք Վարշավայում։ Այն ամենանոր մետրոյի համակարգերից մեկն է Եվրոպայում, առաջինը և միակը Լեհաստանում։ Այն բացվել է 1995 թվականի ապրիլի 7- ին և բաղկացած է երկու գծից, որոնք կապում են Վարշավայի կենտրոնը խիտ բնակեցված հարավային և հյուսիսային արվարձանների հետ (գիծ M1, հյուսիս-հարավ) և Վոլա շրջանը Պրահայի (Վարշավայի շրջանի) հետ (գիծ M2, արևմուտք-արևելք) :
Պատմություն
Վարշավայում մետրոյի կառուցման նախագծերը գոյություն են ունեցել 1918 թվականից, երբ առաջին անգամ հայտնվեցին նորաստեղծ պետության մայրաքաղաքում մետրոյի կառուցման ծրագրերը։ Ստորգետնյա երկաթուղին պետք է լուծեր խիտ կառուցապատված քաղաքային կենտրոնում առաջացած երթևեկության խնդիրը։ Այնուամենայնիվ, համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամը, որը նաև ազդեց Լեհաստանի տնտեսական իրավիճակի վրա, ինչպես նաև ամբողջ աշխարհի, թաղեց այս ծրագրերը՝ հետագա զարգացում տալով Վարշավայի տրամվայի արդյունաբերությանը։ Լեհաստանում մետրոյի կառուցման հարցը վերածնվեց դեռ 1930-ականներին. այնուհետև նախատեսվում էր ստորգետնյա երկաթուղու երկու գիծ, որոնց կառուցման աշխատանքները սկսվել են 1938 թվականին, սակայն ծրագրերը խափանվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով։ Այսօր այդ մետրոյի փոքր հատվածները (թունելները) ծառայում են որպես գինու մառան։
1950-ական թվականներին տրանսպորտային խնդիրները լուծելու և ռազմական նպատակներով անհրաժեշտություն առաջացավ կառուցել խորը մետրո, որի գիծը, անցնելով Վիստուլա (արևմուտքից արևելք), կարող էր, անհրաժեշտության դեպքում, ծառայել որպես զորքերի ստորգետնյա անցում՝ գետի վրայով։ Սակայն Իոսիֆ Ստալինի մահով աշխատանքները դադարեցվեցին տեխնիկական պատճառներով, և 1957 թվականից արդեն կառուցված 771 մետր երկարությամբ թունելը լքվեց։ Տարբեր պատճառներով մետրոյի շինարարությունը չէր կարող վերսկսվել մինչև 1980-ականների սկիզբը    ։
Առաջին գիծ
1982 թվականին Լեհաստանի մայրաքաղաքում մետրոյի կառուցման ծրագիրը հաստատվեց կառավարության կողմից, և սկսվեց առաջին թունելների շինարարությունը։ Տասնմեկ կայարան ունեցող մետրոյի բացումը տեղի ունեցավ 1995 թվականին։
Երկրորդ գիծ
2010 թվականի օգոստոսի 16-ին սկսվել են երկրորդ գծի կենտրոնական հատվածի կայանների շինարարությունը.
2015 թվականի մարտի 8-ին երկրորդ գծի կենտրոնական հատվածը պաշտոնապես բացվեց ուղևորների համար ։
2019 թվականի սեպտեմբերի 15-ին բացվել է թիվ 2 գծի երկարացման հատվածը դեպի արևելք՝ 3 կայան՝ 3,1 կմ երկարությամբ։
2020 թվականի ապրիլի 4-ին բացվել է թիվ 2 գծի երկարացման հատվածը դեպի արևմուտք՝ 3 կայան՝ 3,4 կմ։
2022 թվականի հունիսի 30-ին բացվել է թիվ 2 գծի երկարացման հատվածը դեպի արևմուտք՝ 2 կայան՝ 2,1 կմ։
2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ին բացվել է թիվ 2 գծի երկարացման հատվածը դեպի արևելք՝ 3 կայան՝ 3,9 կմ։
Երրորդ գիծ
Ապագա գծում նախատեսվում է 7 կայան։ Սկիզբը Նարոդովի Ստադիոնից, տեղափոխում դեպի գիծ 2։
2021 թվականի մարտի 15-ին Վարշավայի քաղաքապետը հայտարարեց, որ քաղաքային խորհուրդը որոշել է երրորդ մետրոպոլիտենի գիծ կառուցել ։ Առաջին 6 կայարանները պատրաստ կլինեն մինչև 2028 թվականը։
Դեպո
Ներկայումս գործում է միակ «Կաբատան» դեպոն, որը գտնվում է համանուն կայանից հարավ։ Կառուցվում է «Կառոլին» դեպոն, որը կգտնվի համանուն կայարանից դեպի արևմուտք։
Ուղևորային շարժակազմ
Սկզբում Վարշավայի մետրոյի բոլոր վագոնները խորհրդային և ռուսական արտադրության էին։ 1990 թվականին՝ մետրոյի բացումից 5 տարի առաջ, Վարշավա ժամանեցին 10 վագոն 81-717.3 / 714.3 (որպես նվեր ԽՍՀՄ-ից Լեհաստանին)։ Դրանք արտադրվել են Միտիշչիի մեքենաշինական գործարանում (Միտիշչի, Մոսկվայի մարզ)։ Հետագա մեքենաները ժամանեցին Եգորովի գործարանից (Սանկտ Պետերբուրգ) 1994 թվականին՝ 81-572 / 573 - 32 մեքենա և 1997 թվականին՝ 81-572.1 / 573.1 - 18 մեքենա։ 1998 թվականին Alstom-ից պատվիրվել է 108 նոր վագոն (24 վագոն հավաքվել է Բարսելոնայում, մնացածը՝ Խոժուվում)։ 2006 թվականին, գործող գնացքները երկարացնելու համար, Միտիշչիի մեքենաշինական գործարանում (Միտիշչի, Մոսկվայի մարզ) պատվիրվել է լրացուցիչ վագոնների 2 խմբաքանակ՝ 81-714.3 : 81-714.3 14 վագոնների առաջին խմբաքանակը Վարշավա է ժամանել 2007 թվականի առաջին եռամսյակի վերջին։ 81-714.3 համարանիշի 16 մեքենաներից բաղկացած երկրորդ խմբաքանակը ժամանել է 2007 թվականի չորրորդ եռամսյակում։ 2007 թվականին Vagonmash գործարանում (Սանկտ Պետերբուրգ) պատվիրվել է 81-572.2 մոդելի 10 գլխիկ և 81-573.2 մոդելի 20 միջանկյալ ավտոմեքենա։ 2009 թվականին Vagonmash գործարանում (Սանկտ Պետերբուրգ) պատվիրվել է լրացուցիչ 4 գլխիկ 81-572.2 և 8 միջանկյալ մեքենա 81-573.2 մոդելի։
2009 թվականի վերջի դրությամբ մետրոյի 40 6 վագոնանոց գնացքներից 18-ը Ֆրանսիայից ( Alstom Metropolis 98B ) և 22-ը Ռուսաստանից (15 գնացք 81-717.3/714.3 տիպի վագոններից (1990 և 2007 թթ.), 81-572 թ . /573 (1994 թ. թողարկում), 81-572.1 / 573.1 (1997 թ. թողարկում) և 7 ավելի նոր ձևակերպումներ 81-572.2 / 81-573.2 (2008-2009)):
2012 թվականից սկսվել է Siemens Inspiro գնացքների մատակարարումը, որն արտադրվում է Siemens AG և Newag SA կոնսորցիումի կողմից։ Լայնածավալ փորձարկումներից հետո առաջին գնացքը գործարկվեց ուղևորներով 2013 թվականի հոկտեմբերին։
Ուղևորների հարմարության համար կայարանների ցուցափեղկերը, որոնք ցույց են տալիս ժամը մինչև հաջորդ գնացքի ժամանումը, ցուցադրում են նաև մոտակա ժամանող գնացքի մոդելը։
2022 թվականին Կաբատիի պահեստը ստացավ վեց նոր գնացքներ՝ Škoda 21/22/23Mt Varsovia անվան տակ։ Ընդհանուր առմամբ, Վարշավայի ղեկավարությունը ձեռք է բերել 37 գնացք։
2023 թվականի հունվարին տեղեկություն հայտնվեց 60 վագոնների (իսկ դրանք 10 վեց վագոնանոց գնացքներ են, որոնք կվերածվեն հինգ վագոնանոց գնացքների) Կիևի մետրո տեղափոխելու մասին, որպես հումանիտար օգնություն ։
Հեռանկարներ
Մրցույթ է հայտարարվել վեց նոր կայանների կառուցման համար՝ երեքը՝ արեւմտյան, երեքը՝ Բրուդնոյի ուղղությամբ։ Շինարարությունը նախատեսվում է սկսել 2016 թվականի վերջին - 2017 թվականի կեսերին։ Նոր կայանների բացումը սպասվում է 2018 թվականին, իսկ ամբողջ երկրորդ գծի շինարարության ավարտը մինչև 2022 թվականը ։
Նախատեսվում է նաև երրորդ կարճ գիծը, որը կկապի քաղաքի կենտրոնը հարավի հետ։
Նախատեսված, բայց չկառուցված առաջին գծի 2 միջանկյալ կայան.
Ձայնային հաղորդագրություններ
81-րդ սերիայի խորհրդային և ռուսական արտադրության գնացքներում, ինչպես նաև Alstom-ի գնացքներում հայտարարություններ են կարդացվում Խավիեր Յասենսկու ձայնով։ Բաց մրցույթի արդյունքներով Մաչեյ Գուդովսկին դարձավ մետրոյի երկրորդ գծի հաղորդավար։ Գուդովսկու հայտարարությունները հնչում են նաև Siemens Inspiro մոդելի գնացքներում մետրոյի առաջին գծում։ Հայտարարությունները հետևյալն են. երբ գնացքը հեռանում է կայարանից, հնչում է եռակի ազդանշան, այնուհետև ձայնային հաղորդագրություն. Siemens Inspiro շարքի գնացքները նաև ունեն հայտարարություն, երբ նրանք հասնում են կայարան. «Stacja: <կայարանի անվանումը»։ Drzwi otwierają się z lewej/prawej strony» (Կայարան՝ <կայանի անվանումը>։ Դռները բացվում են ձախ/աջ կողմում)։
Լրացուցիչ հայտարարություններ են տրվում փոխանակման կայանների համար.
Բացի այդ, գոյություն ունեն մի շարք լրացուցիչ հայտարարություններ, ինչպիսիք են «Proszę nie opóźniać odjazdu pociągu» (խնդրում ենք չհետաձգել գնացքի մեկնումը), որոնք անհրաժեշտության դեպքում վարորդը կարող է խաղալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեններ ըստ քաղաքի Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լեհաստանի տնտեսություն Կատեգորիա:Վարշավայի տնտեսություն Կատեգորիա:Տրանսպորտ ըստ երկրի և քաղաքի Կատեգորիա:Pages with unreviewed translations
Ռաժադ
Ռաժադ (Rageade), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 112 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.59 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 80 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 70 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Կոնստանտինո Չիվենգա
Կոնստանտինո Գուվեյա Դոմինիկ Կինկաձինո Չիվենգա (Constantino Guveya Dominic Nyikadzino Chiwenga), ծնված՝ Կոնստանտինե Գուվեյնա Չիվենգա (Constantine Guveya Chiwenga), Զիմբաբվեի ռազմական և քաղաքական գործիչ, բանակի գեներալ։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 28-ից Զիմբաբվեի առաջին փոխնախագահն է։ 2017 թվականի նոյեմբերին, ղեկավարելով երկրի զինված ուժերը, կազմակերպել է հաջող պետական հեղաշրջում։
Կենսագրություն
Չիվենգայի դասընկերները ապագայում եղել են Զիմբաբվեի ականավոր զինվորականներ։ Մարզումներից հետո Մոզամբիկում նա մասնակցել է 1970 թվականի Ռոդեզիայի պատերազմին (ZANLA-ի կողմից), իսկ հետո կարիերան սկսել է բանակում։
2017 թվականի պետական հեղաշրջում
Չիվենգայի և նրա զինակիցների հավատարիմ զորքերը և զրահատեխնիկան մտել են Հարարե և գրավել որոշ օբյեկտներ։ Գեներալը ընթերցել է ազգին ուղղված ուղերձ։ Դրան հաջորդել են ZANU-PF-ի ֆունկցիոներների ձերբակալությունները, ձերբակալվածների թվում է եղել Զիմբաբվեի ֆինանսների նախարար Իգնացիուս Չոմբեն։ Այնուհետև հաղորդագրություններ են հայտնվել նաև Մուգաբեի և նրա կնոջ ձերբակալության մասին ։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Չիվենգան նշանակվել է Զիմբաբվեի առաջին փոխնախագահ։
Մահափորձ
2018 թվականի հունիսի 23-ին նախագահ Մնանգագվայի ելույթի ժամանակ նա վիրավորվել էր Բուլավայո քաղաքում տեղի ունեցած ահաբեկչական գործողության հետևանքով ։
Ռաժադ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յոսիֆոն (լեռ)
Յոսիֆոն (הר יוסיפון Հար Յոսիֆոն, تل يوسف, Թել Յուսուֆ), Իսրայելում գտնվող Գոլանի բարձունքների հրաբխային ծագում ունեցող լեռ, Սիրիայի հետ սահմանի մոտ ։ Յոսիֆոն լեռան ամենաբարձր կետը ծովի մակարդակից բարձր է 981 մետր ։
Բնութագիր
Յոսիֆոն լեռը տեղակայված է Գոլանի բարձունքների վրա, «Հոսեկ» և «Շիֆոն» լեռների միջև, կիբուցի Էյն-Զիվանից հարավ։
Արաբերենով լեռան անունը «Թել Յուսուֆ» է։ Իսրայելի կառավարության տեղանունների հանձնաժողովն ի սկզբանե առաջարկել է այն անվանել եբրայերեն Թել Յոսեֆ, բայց կիբուց Թել Յոսեֆն արդեն գոյություն ուներ Իսրայելում ։
Հետևաբար որոշվեց լեռն անվանել «Թել Յոսիֆոն» համահունչ «Թել Յոսեֆին»՝ հղում անելով հրեական «Յոսիֆոն» գրքին՝ գրված Հովսեփոս Փլավիոսի կողմից, և որը, ի թիվս այլ գործերի, հանդիսանում է Երկրորդ տաճարի ընթացքում Գոլանի բարձունքների հրեական բնակչության մասին տեղեկատվության հիմնական աղբյուրը։
Հետագայում «Թել» (բարոն) նախածանցը փոխարինվեց «Հար»-ով (լեռ), որն ավելի ճիշտ է։
Պատմություն
Արաբա-իսրայելական պատերազմի հենց սկզբում սիրիական բանակը գրավեց «Յոսիֆոն» լեռը։ Իսրայելի պաշտպանական ուժերը կարողացան այն ազատագրել միայն 1973 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ։
Լեռան հյուսիսարևելյան լանջին կա լքված քարհանք, որից արդյունահանվել են տուֆ ու խարամ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գոլանի բարձունքներ Կատեգորիա:Իսրայելի լեռներ
Մուզեոն (զբոսայգի)
«Մուզեոն» արվեստի պուրակ, բաց երկնքի տակ գտնվող քանդակի թանգարանը Մոսկվայում, ամենամեծը Ռուսաստանում։ Պուրակում տեղադրված է ավելի քան 800 աշխատանք։ «Մուզեոն»-ի հավաքածուում  ներկայացված են 1930-1950-ականների առաջնորդների հուշարձաններ, սոցիալիստական ռեալիզմի դարաշրջանի հուշարձաններ և Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսների կիսանդրիներ, ինչպես նաև ավանգարդիստ  քանդակագործների աշխատանքներ։ Դրանք տեղակայված են ծառուղու երկայնքով և սիզամարգերի վրա, որոնց մուտքը սահմանափակված չէ, թանգարանի այցելուները ազատ շրջում են քանդակների միջով, շոշափում են դրանք և նկարվում ։ Արվեստի պուրակը գտնվում է Մոսկվա գետի ողողատի ստորին մասում, այն սահմանափակվում է Կրիմսկի Վալով, Մոսկվա գետի ափամերձ տարածքով և Մարոնովսկու նրբանցքով ։ Մաքսիմ Գորկու անվան զբոսայգու և Մուզեոնի միավորման հարցը  քննարկվում էր  2014 թվականից և 2015 թվականի հոկտեմբերին արվեստի պուրակը դարձավ Գորկու զբոսայգու անբաժանելի մասը ։
Պատմություն
1960-ականներին ներկայիս պուրակի տեղում գտնվում էին ավերակ շինություններ։ 1970 թվականին դրանք քանդվեցին և սկսվեց Նկարչի տան ու Տրետյակովյան պատկերասրահի նոր շենքի շինարարությունը։ Տրետյակովյան պատկերասրահի համալիրը շահագործման հանձնվեց ինը տարի անց, բայց ղրիմյան ափամերձ տարածքը մնաց ավերակ՝ շինարարական թափոնների աղբավայր ։
Տասը տարվա ընթացքում այս վայրում նկարիչները ստեղծեցին պուրակ, որտեղ Մոսկվայի իշխանությունների աջակցությամբ ծառեր տնկվեցին։ 1991 թվականի հայտնի դեպքերից հետո ամբողջ երկրում ապամոնտաժվեցին խորհրդային առաջնորդների հուշարձանները, որոնք հետագայում տեղափոխվեցին պուրակ և խառնաշփոթ ձևով թափվեցին գետնին։ Մուզեոնի վարչակազմը կարծում էր, որ այդ ժամանակվա հուշարձանները արատներով հանդերձ նույնպես դարաշրջանի հուշարձաններ են ։ Դրանց թվում էին Վլադիմիր Լենինի, Իոսիֆ Ստալինի, Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձանները և քանդակագործներ Եվգենի Վուչետիչի, Սերգեյ Մերկուրովի, Վերա Մուխինայի, Յուրի Օրեխովի, Զինովիյ Վիլենսկու աշխատանքները ։
Այս «պահուստի» առկայությունը հանգեցրեց բաց երկնքի տակ քանդակագործության թանգարան ստեղծելու մասին որոշման կայացմանը, որը ստորագրվեց Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովի կողմից 1992 թվականի հունվարի 24-ին։
Մուզեոնի առաջին գլխավոր տնօրենը ինժեներ և թատերական գործիչ Միխայիլ Միխայլովիչ Պուկեմոն էր։ Նրա նախաձեռնությամբ պուրակը կոչվեց Թանգարանային, համերգային և ցուցահանդեսային աշխատանքների Մուզեոն պետական միավորում։ Միխայիլ Պուկեմոն հիմք դրեց այսօրվա հավաքածուին, որն ընդգրկում է Օլեգ Կոմովի, Իոսիֆ Չայկովի, Վլադիմիր Բուինաչովի, Դմիտրի Տուգարինովի, Օլեգ Ուվարովի, Միխայիլ Դրոնովի, Գալինա Գլիզինայի, Օլգա Կարելիցի, Եվգենի Չուբարովի, Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովի ստեղծագործությունները ։
1995 թվականին՝ Հաղթանակի հիսունամյակի առթիվ, Մուզեոնում բացվեց ռազմական թեմայով ցուցադրություն, որը ներառում էր Եվգենի Վուչետիչի «Դիմադրել մահվան գնով», Օլեգ Կիրյուխինի «Զինաթափում», Վլադիմիր Դրոնովի «Տանկային դեսանտ», Վերա Մուխինայի «Մենք խաղաղություն ենք պահանջում» քանդակները ։ 1998 թվականին այգում բացվեց ստալինյան բռնաճնշումներին, նվիրված բաժին, ապա ժամանակակից քանդակի և մանկական տեղամասեր ։ 1995 թվականից ի վեր Մուզեոնում անցկացվում են փայտի և քարի քանդակների ամենամյա սիմպոզիումներ, որտեղ ներկայացվում են քանդակներ Ռուսաստանից, Ուկրաինայից, Վրաստանից, Ադրբեջանից և այլ երկրներից ։
Հայտնի քանդակներ և հուշարձաններ
Պուրակի տարածքը բաժանված է թեմատիկ գոտիների, որոնցից յուրաքանչյուրում ցուցադրվում է 20-րդ դարի ռուսական և խորհրդային քանդակագործության պատմության որոշակի հատված ։ Հավաքածուն ներառում է խորհրդային քանդակագործներ Եվգենի Վուչետիչի, Վերա Մուխինայի, Սերգեյ Մերկուրովի և Զալման Վիլենսկու ստեղծագործությունները։ Եզակի են վաթսունականների քանդակները` Եվգենի Չուբարովի «Ռեպրեսիայի զոհեր», Ալեքսեյ Գրիգորևի և Լեոնիդ Եֆիմովիչ Ռաբինսի ստեղծագործությունները։
Ձերժինսկու հուշարձան
Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձանը քանդակագործ Եվգենի Վուչետիչի և ճարտարապետ Գրիգորի Զախարովի աշխատանքն է, որը կանգնեցվել էր 1958 թվականին Լուբյանսկայա հրապարակում, իսկ 1991 թվականի օգոստոսի 22-ին՝ Արտակարգ իրավիճակների պետական կոմիտեի ձախողումից հետո, 11 տոննա կշռող հուշարձանը իջեցվեց պատվանդանից, հանվեց հրապարակից և տեղափոխվեց Նկարչի կենտրոնական տան մոտակա տարածք, որը համարվում է Տրետյակովյան պատկերասրահի մի մասը և հարակից է Մուզեոն արվեստի պուրակին ։
2014 թվականին հուշարձանը վերականգնվեց Կենտրոնական վարչական շրջանի բնակարանային և կոմունալ ծառայությունների պատվիրատուի տնօրինության կողմից ։ 2017 թվականին Կիրովի մարզի անվտանգության դաշնային ծառայության գրասենյակի վետերաններն առաջարկել էին հուշարձանը տեղափոխել Կիրով և տեղադրել այն քաղաքի վետերանների ակումբի բակում։ Նրանք իրենց նախաձեռնությունը հիմնավորել էին Խորհրդային Մության զարգացման գործում Ձերժինսկու ունեցած ներդրմամբ։ Կիրովի քաղաքային դուման հավանություն էր տվել հուշարձանի տեղադրմանը, այդ առաջարկին աջակցել էին արհմիութենական ու հասարակական կազմակերպությունները, «Դինամո» մարզական ընկերությունը և այլ կազմակերպություններ։ «Կրեպոստնով» հրատարակչությունը պատրաստակամություն էր հայտնել միջոցներ հատկացնել  հուշարձանի տեղադրման համար ։
Իոսիֆ Ստալինի հուշարձան
Քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովի կողմից Իոսիֆ Ստալինի հուշարձանը պատրաստվել է վարդագույն գրանիտից։ Այդ քանդակը Դուբնայի Մոսկովյան ջրանցքի տարածքում տեղադրված հուշարձանի փոքրացված պատճենն էր։ Պատճենը ներկայացվել էր 1939 թվականին Նյու Յորքում կայացած Համաշխարհային ցուցահանդեսի` ԽՍՀՄ ցուցասրահում։ Ֆորումի ավարտից հետո քանդակը վերադարձվեց Մոսկվա և տեղադրվեց Ստալինի անվան զբոսայգում (ներկայումս հայտնի է որպես Իզմայիլովսկի պուրակ)։
Խրուշչովյան ձնհալի ժամանակաշրջանում  հուշարձանն ապամոնտաժվում է, իսկ դրա պատվանդանին տեղադրվում է Վլադիմիր Լենինի քանդակը։ Հուշարձանը պահպանվել է, բայց լուրջ վնասվել է, կոտրվել են քիթն ու ոտքերը և այդ վիճակում 1991 թվականին  տեղադրվել Մուզեոնում ։
1998 թվականին Ստալինի հուշարձանի շուրջ քանդակագործ Եվգենի Չուբարովը ստեղծեց «Ամբողջատիրական ռեժիմի զոհեր» կոմպոզիցիան և այն հանձնեց Մուզեոնին. Քարից փորագրված 283 գլուխներ, որոնք տեղադրված են վանդակավոր պատի մեջ, խորհրդանշում էին Չուբարովի բռնադատված համագյուղացիներին ։
Գորկու հուշարձան
2017 թվականի հուլիսի 30-ին, վերակառուցումն ավարտելուց հետո, հուշարձանը վերադարձվեց Տվերսկայա ուղեկալ ։
Քանդակագործական կոմպոզիցիա «Պահանջում ենք խաղաղություն»
Քանդակը 1950 թվականին ստեղծել է Վերա Մուխինան։ Մինչև 1994 թվականը այն գտնվում էր ԺՏՆՑ-ում։ Խաղաղության պողոտայի ընդլայնումից հետո քանդակը տեղափոխվեց Մուզեոն պուրակ, որտեղ այն հայտնվեց թերություններով. պակասում էին տարրերի համարյա կեսը։ 2013 թվականին վերականգնվեց «Պահանջում ենք խաղաղություն» հուշարձանի ամբողջականությունը, որտեղ պատկերված էին վեց կերպարներ, մի սևամորթ, մի չինացի և մի ռուս քայլում են պարտված գերմանական բանակի դրոշների երկայնքով, մյուս կողմում գտնվում են հաշմանդամը և մայրը մահացած երեխա ձեռքին, և մի կին, որն առաջնորդում է երթը, իսկ նրա ձեռքից թռչում է խաղաղության խորհրդանիշ Աղավնին ։
Այլ աշխատատանքներ
Մուզեոնում տեղակայված են ավելի քան 800 քանդակներ՝ խորհրդային տարիների և սոցիալիստական ռեալիզմի ժամանակաշրջանի հուշարձաններ, որոնցից ոչ բոլորն էին  կապված քաղաքականության հետ։ Կան նաև ռուս ավանգարդիստ և ժամանակակից նկարիչների, ինչպես նաև հանրային արվեստի գործեր։ Այցելուների շրջանում մեծ մասսայականություն են վայելում Ալեքսանդր Տարատինովի «Մազայ պապը և նապաստակները», Նիկոլայ Սիլիսի «Դոն Կիխոտ», Վլադիմիր Լեմպորտի «Ալբերտ Էյնշտեյնը և Նիլս Բորը», Դմիտրի Տուգարինովի «Կոշիկներ» քանդակները ։ Հավաքածուն տարեցտարի համալրվում է։
Արվեստաբան և քննադատ Վալենտին Դյակոնովը «Մուզեոն»-ի թերությունը համարում է ժամանակակից արվեստի ստեղծագործությունների ոչ բավարար առկայությունը.
Վերակառուցում
2011 թվականին Մուզեոնում ապամոնտաժվեցին ապօրինի տեղադրված 40 հուշարձաններ և 9 կիսանդրիներ, որոնց թվում կային հասարակական գործիչների կիսանդրիներ  և «Խաղաղության բարի հրեշտակ» քանդակի խոյակն ու պատվանդանը ։ Առանց Մոսկվայի իշխանությունների համաձայնության 2007 թվականից սկսած՝ «Բարերարների ծառուղում» և «Փառքի ծառուղում» հայտնվեցին ձեռներեցների և գործարարների՝ խանութի տնօրենի և ավտոսպասարկման կայանի սեփականատիրոջ կիսանդրիներ։ Դրանք գումարի դիմաց պատվիրել էին «Հարյուրամյակի հովանավորներ», «Աշխարհի բարի մարդիկ», Հովանավորության միջազգային ակադեմիան և Հասարակական գիտությունների ակադեմիան։ Մուզեոնի ստուգումն իրականացվել է մշակույթի վարչության պետ Սերգեյ Կապկովի ղեկավարությամբ, մոսկովյան զբոսայգիների վերակառուցման շրջանակներում ։
2012 թվականին պուրակի  «մաքրումից» հետո Սերգեյ Կապկովը հայտարարեց Մուզեոնի լայնածավալ վերակառուցման մասին։ Պուրակի վերակառուցման հայեցակարգը  մշակել է ճարտարապետ, Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր Եվգենի Ասսը ։ Առաջարկվում էր միավորել Մուզեոնն ու Ղրիմյան առափնյա տարածքները, որտեղ կկառուցվեն հեծանվային և հետիոտնային արահետներ։ Դրանք իրականացվեցին 2013 թվականի սեպտեմբերին։ Բացի այդ, այստեղ տեղադրվեց փայտե սանդուղք, որը տանում էր դեպի առափնյա տարածք և  անկյունագծով կապում է Կրիմսկի վալը  Բոլոտնի կղզու հետ ։ Վերակառուցման ընթացքում նախատեսվում էր ստեղծել միասնական հանգստի գոտի և զբոսանքի շարունակական երթուղի, որը կապում է Վորոբյովի Գորիի շրջանի առափնյա տարածքը Տրետյակովյան պատկերասրահի հետ, Լավրուշինսկի նրբանցքի միջոցով ։
Մուզեոնում վերանորոգվեցին  առափնյա տարածքները, շատրվաններն ու սրճարանները։ Ափամերձ հատվածում տնկվեցին բազմամյա ծաղիկներ ընդօրինակելով քաղաքային բնական միջավայրը։ Տեղադրվեցին նաև սահուղիներ, նստարաններ և տաղավարներ։ Ալիքանման տանիքով և ընդարձակ, թեթև տաղավարներով Փողոցային արվեստագետների համար կառուցվեց նոր «Վերնիսաժ» ալիքանման տանիքով և ընդարձակ, տաղավարներով։
Այգում կառուցվել է նաև ճարտարապետ Իգոր Չիրկինի «Ինփոբոքս»-ը, որտեղից կարելի էր տեղեկություններ ստանալ միջոցառումների մասին, պատվիրել էքսկուրսիա և գնել հուշանվերներ ։
2016 թվականին Charsky studio-ի դիզայներները մշակեցին փիրմային ոճ Մուզեոնի համար և թողարկեցին հուշանվերային ապրանքներ ։
Ներկա ժամանակ
2017 թվականից Մուզեոնը բացօթյա թանգարան է, ցուցահանդեսային տարածք և տոնակատարությունների և զբոսանքների վայր, տարեկան պուրակ են այցելում ավելի քան 2.5 միլիոն մարդ։ Պուրակում անցկացվում են տարբեր ժանրերի և մասշտաբների ֆոտոցուցահանդեսներ։ Ղրիմյան ափամերձ տարածքում վաճառվում են ժամանակակից նկարիչների կտավներ, փորագրություններ և այլ գործեր ։
Այստեղ ցուցադրություններ են անցկացրել նաև Դեկորատիվ և կիրառական արվեստի համառուսաստանյան թանգարանը, Պոլիտեխնիկական թանգարանը, Տիեզերագնացության թանգարանը, Ալեքսեյ Շչուսևի անվան ճարտարապետության թանգարանը, Լյումեր եղբայրների անվան լուսանկարչության կենտրոնը, V-A-C հիմնադրամը, Ժամանակակից արվեստի «Գարաժ» թանգարանը և այլն։ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին Մուզեոն արվեստի պուրակում բացվեց «Թանգարան Մուզեոնում» ամենամյա ցուցահանդեսային նախագիծը։ Դրան մասնակցում էին Պուշկինի կերպարվեստի թանգարանը, Տրետյակովյան պատկերասրահը և Մոսկվայի այլ պատկերասրահներ  ու թանգարաններ ։
2012 թվականին «Մուզեոնում» բացեց «Դպրոց» տաղավարը, որտեղ կազմակերպվում էին արվեստի ճարտարապետության և երաժշտության վերաբերյալ դասախոսություններ։ Պուրակում կազմակերպեց  գրքերի փոխանակման ազատ գոտի՝ Մուզեոնի գրադարանը, իսկ ամռանը գործում է բացօթյա կինոթատրոն ։ Մուզեոնից Վորոբյովի Գորի մեկնելու համար ապրանքների վարձույթի կետերում կարելի է վարձակալել անվաչմուշկներ, հեծանիվներ, ինքնաշարժեր, սքեյթբորդեր և լոնգբորդեր ։
Միջոցառումներ
Մուզեոնը քաղաքային փառատոների և տոնակատարությունների անցկացման կենտրոնական վայրերից մեկն է։ Այստեղ անցկացվում են երաժշտական միջոցառումներ, օրինակ՝ Մոսկվայի գեղարվեստի դպրոցների մեծ փառատոնը, որտեղ նրանց սովորեցնում են նվագել երաժշտական գործիքներ, դիջեյության, խորեոգրաֆիայի, գեղանկարչության և թատերական վարպետության դասեր ։ Ամեն տարի Մուզեոնում կազմակերպվում է Fields ավանգարդ երաժշտական փառատոնը, որի ընթացքում ելույթ են ունենում ավանգարդ երաժշտության տարբեր ուղղությունների երաժիշտներ՝ էլեկտրոնիկներ, ժամանակակից դասականներ, ազատ ջազ և ազատ իմպրովիզացիաներ ։ 2016 թվականին անցկացված «Ծիրան» փառատոնի ընթացքում, այցելուները դիտեցին Ռուսաստանի  ժողովրդական տարազով համույթների համերգներին և մասնակցեցին մենամարտական սպորտաձևերի մրցումներին ։
2016 թվականի օգոստոսին պուրակում անցկացվեց Urban tri սպորտային մարաթոնը։ Բոլոր ցանկացողները լողում էին լողավազանում, պարապում էին վարժասարքերի վրա և պարում էին հատուկ տարածքում ։ 2017 թվականի ապրիլին Մուզեոնում անցկացվեց Համադաշնությունների ֆուտբոլի գավաթի խաղարկությունը։ Պատվավոր հյուրերի թվում էր ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոն Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի պաշտպան` Մարսել Դեսային ։ Նույն թվականի մայիսին պուրակում նշվեց պարի օրը, որտեղ տարբեր պարային ոճերի ներկայացուցիչներ մասնակցում էին բատտլի մրցելույթներին։ Այս օրը անցկացվեցին նաև վարպետության դասեր, դասախոսություններ և լուսանկարների ցուցահանդես ։
2015 թվականին համանուն ամառային կինոթատրոնում տեղի ունեցավ ակտիվիստական վավերագրական կինոնկարների «Ստեղծիր ֆիլմ» փառատոնը, որտեղ  ցուցադրվում էին կենդանի երաժշտությամբ սովետական համր ֆիլմեր ։ 2016 թվականին պուրակում բացվեց Իսլանդական ժամանակակից կինոփառատոնը, որտեղ ցուցադրվեցին Գրիմուր Հակոնարսոնի, Օուսկար Յոունասսոնի և ուրիշների աշխատանքները ։
2017 թվականի ամռանը Մուզեոնում անցկացվեց այգիների և ծաղիկների Moscow Flower Show վեցերորդ միջազգային փառատոնը, որին մասնակցում էին բնապատկերային դիզայնի, ծաղկաբուծության և ճարտարապետության մասնագետներ Ռուսաստանից, Մեծ Բրիտանիայից, Հոլանդիայից, Ֆրանսիայից և Իտալիայից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Յակիմանկա
Մարեն Էլիզաբեթ Բանգ
Մարեն Էլիզաբեթ Բանգ (Maren Elisabeth Bang, ), խոհարարական գրքերի և տնային տնտեսության ուղեցույցների նորվեգացի հեղինակ։ 1831 թվականին նորվեգերեն տպագրված առաջին խոհարարական գրքի՝ «Huusholdnings-Bog, indrettet efter den almindelige Brug i norske Huusholdninger» հեղինակն է։ Նրա վաղ ստեղծագործություններն եղել են անանուն։ 1942 թվականից գրքերը հրատարակել է իր անունով ։
Կենսագրություն
Մարեն Էլիզաբեթ Բանգը ծնվել է Հանս Արնտ Պուլսենի (1768-1809) և Սարա Էլիզաբեթ Բերգստրյոմի (1770-1845) ընտանիքում։ Մանկությունն անցել է Նորվեգիայի հարավ-արևմուտքում։ 1817 թվականին ամուսնացել է լեյտենանտ Լորից Քրիստիան Սթին Բանգի հետ, ով Քրիստիանիայում (այժմ՝ Օսլո) նորվեգական բանկում աշխատելիս յուրացման համար ազատազրկվել է 1829-1839 թվականներին։ Ամուսնու բանտարկության տարիներին Մարեն Բանգն ապրուստը վաստակել է մթերք վաճառելով կա՛մ տանից, կա՛մ առաքելով։ Նա բոլոր բաղադրատոմսերը գրառել է իր 1831 թվականին առաջին անգամ տպագրված «Huusholdnings-Bog, indrettet efter den almindelige Brug i norske Huusholdninger» (Տնային տնտեսության ուղեցույց. պատրաստված է համաձայն նորվեգական տնային տնտեսության նորմալ պրակտիկայի) գրքում, որը վերահրատարակվել է 1834 և 1838 թվականներին։ Նրա բաղադրատոմսերի ընտրանին հրատարակվել է 1835 թվականին՝ «Den Norske Kokkepige» (Նորվեգացի խոհարարուհին) ։
Հետագայում լույս են տեսել «Huusholdningsbog for Almuen» (Ընդհանուր օգտագործման տնային տնտեսություն), «Slagtebog» (Charcuterie), «Almindelig Syltebog» (Պահածոյացում և մարինացում), «Nyttige Huusraad» (Տնային տնտեսության օգտակար խորհուրդներ), «Bagebog» (Թխվածքներ) և «Praktisk Farve-Bog for Almuen» (Ներկելու գործնական մեթոդներ) գրքերը ։
1849 թվականին զույգը տեղափոխվել է Քրիստիանիա, որտեղ լեյտենանտ Բանգն ունեցել է ռեստորան։ 1862 թվականին ամուսնու մահից հետո Մարեն Բանգը վերսկսել է գրել, վերանայել է իր վաղ աշխատանքները և հրատարակել «Vinbog» (Գինիների գիրք) և «Raad og Veiledning for Landmanden» (Խորհրդատվություն և ուղեցույց գյուղական բնակչության համար) ։
Կյանքի վերջին տարիները Բանգն անց է կացրել Քրիստիանիայում, որտեղ մահացել է 1884 թվականի հուլիսի 3-ին սուր գաստրոէնտերիտից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի հեղինակներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի կին գրողներ
Ոսկի բանալին
«Ոսկի բանալին», Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներից՝ թարգմանված ռուսերենից ։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության երրորդ հատորում (էջ 421-426) ։
Թումանյանն այս գերմանական ժողովրդական հեքիաթը թարգմանել է ռուսերենից, 1910-ական թվականներին ։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 15-ում  պահպանվում է ինքնագիրը։ Ինքնագրի վրա կան Թումանյանի նշումներն ու ուղղումները․ բնագրի բայերը անցյալ կատարյալից փոխված են ներկայի ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 5-րդ հատորում տպագրվել է ինքնագրից ։
Հուլիսի 15
Հուլիսի 15, տարվա 196-րդ (նահանջ տարիներին՝ 197-րդ) օրն է։
Սոս Սարգսյան
Սոս Արտաշեսի Սարգսյան (հոկտեմբերի 24, 1929, Ստեփանավան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ - սեպտեմբերի 26, 2013, Երևան, Հայաստան), թատրոնի և կինոյի հայ անվանի դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1929 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Ստեփանավան քաղաքում։ Բեմական առաջին քայլերը կատարել է Ստեփանավանի պետական թատրոնում։ 1948 թվականին տեղափոխվել է Երևան և աշխատել Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում՝ որպես դերասան։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը։ 1954-1991 թվականներին եղել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնի դերասան։ 1991 թվականին հիմնադրել է Համազգային թատրոնը։ 1991 թվականին նա Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության կողմից առաջադրվել է որպես նորանկախ Հայաստանի Հանրապետության առաջին նախագահի թեկնածու այդ տարի կայացած ՀՀ նախագահական ընտրություններին։ 1997-2006 թվականներին Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտ ի ռեկտորն էր, 2006 թվականից՝ ինստիտուտի կառավարման խորհրդի նախագահը։ 2009 թվականին ընտրվել է ՀՀ Հանրային խորհրդի անդամ։
Նկարահանվել է քառասունից ավելի գեղարվեստական ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Նվագախմբի տղաները»‚ «Եռանկյունի»‚ «Մենք ենք, մեր սարերը», «Նահապետ»‚ «Խաթաբալա», «Ձորի Միրո», «Սոլյարիս», Հայաստանում և ԽՍՀՄ մյուս տարածքում նկարահանված բազմաթիվ այլ ֆիլմերում։ Ռուսաստանցի բեմադրիչների նկարահանված ֆիլմերում առավել հայտնի են իր խաղացած Գիբարյանի (Տարկովսկու «Սոլյարիս»), թափառիկ արտիստի (Վ.Բորտկոյի «Առանց ընտանիքի»), Ֆեոֆան Պրոկոպովիչի (Ա. Պրոշկինի «Միխայլո Լոմոնոսով») դերերը։
Մահացել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 26-ին թոքերի բորբոքումից ։
ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, Համազգային պետական թատրոնի հիմնադիր Սոս Սարգսյանի ծննդյան օրը՝ հոկտեմբերի 24-ին, իր ծննդավայր Ստեփանավանում, իր անունը կրող փողոցի վրա գտնվող այգում բացվել է քանդակագործ Դավիթ Մինասյանի հեղինակած հուշարձանը, իսկ 2015-ի հոկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Տերյան 65 հասցեում, որտեղ բնակվում էր վարպետը, բացվել է նրա հիշատակին նվիրված հուշատախտակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:1929 ծնունդներ Կատեգորիա:2013 մահեր Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 26 մահեր Կատեգորիա:Ստեփանավան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Կոմիտասի անվան պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանրային խորհրդի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանի ասպետներ
Տիրձնիսի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 790 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 26 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1884 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Նովոսերգեևկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)
Նովոսերգեևկա (Новосергіївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսերգեևկա գյուղում բնակվում էր 362 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լորետու (Մարանիան)
Լորետու (Loreto), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի Հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Շապադաս դաս Մանգաբեյրաս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 437 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 596,888 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,9 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր