cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Զանզիբար (ինքնավարություն)
Զանզիբար (Jamhuri ya Watu wa Zanzibar, People's Republic of Zanzibar, زنجبار՝ Զանզիբարի Ժողովրդական Հանրապետություն), կիսաինքնավարություն Տանզանիայի Միացյալ Հանրապետությունում, որը ստեղծվել է նախկին Տանգանիկա և Զանզիբար գաղութների միավորման արդյունքում։ Այն ներառում է երկու հիմնական կղզիներ՝ Պեմբան և Ունգուջան։ Վարչական կենտրոնը՝ Զանզիբար քաղաք (257 հազար բնակիչ, 2003 թ.):
Պատմություն
Միջնադարում Զանզիբարում տարածված էր ստրուկների վաճառքը Արևելյան Աֆրիկայից։ Ժամանակի ընթացքում ստրուկների առուծախը կենտրոնացած էր Օմանի արաբ վաճառականների ձեռքում։ XVI դարում Զանզիբարը դառնում է Պորտուգալիայի գաղութային ունեցվածքի մի մասը՝ Մոմբասի և Օրմուզի հետ միասին։ Զանզիբարում երկար ժամանակ պահպանվում էր սուլթանի իշխանությունը։ 1853 թվականին Օմանի սուլթաններից ամենահզորը՝ Սաիդ իբն Սուլթանը վերահսկողություն ստեղծեց աֆրիկյան ափերի մոտ և մայրաքաղաքը Մասկատից տեղափոխեց Զանզիբար։ Սուլթանի ժամանակ Զանզիբարում լայնածավալ շինարարություն էր ընթանում (կղզwu ճարտարապետական ​​հուշարձանները ընդգրկված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի և Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում)։ 1861 թվականին Զանզիբարի սուլթանատն առանձնացվեց Օմանից, իսկ 1890 թվականին այն դարձավ բրիտանական պրոտեկտորատ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տանզանիա Կատեգորիա:Զանզիբար
Արքայադուստր Հոենլո-Լանգենբուրգցի
Արքայադուստր Հոենլո-Լանգենբուրգցի, Լորա Ուիլյամինա Սեյմուր, բրիտանացի արիստոկրատ, որի՝ Անգլիայում տեղի ունեցած ամուսնությունը գերմանացի արքայազնի հետ նրան դարձրել է բրիտանական թագավորական ընտանիքի ազգական և Միապետի պալատի անդամ։
Ծագում
Լորա Ուիլյամինա Սեյմուրը ծովակալ սըր Ջորջ Սեյմուրի և նրա կնոջ` Ջորջիանա Բերկլիի դուստրն էր ։ Հայրական կողմից նա ծագում էր Սեյմուրներից, որոնք 12-րդ դարի ազնվականներ էին։ Լորայի նախապապը՝ Սոմերսեթի 1-ին դուքս Էդվարդ Սեյմուրը, Անգլիայի թագավոր Հենրի VIII-ի թագուհու` Ջեյն Սեյմուրի ավագ եղբայրն էր։ Լորա Սեյմուրը սերում էր նաև Անգլիայի թագավորներ Չարլզ II Ստյուարտից և  Ջեյմս II-ից։ Ավելին, նրա նախնիները եղել են Կառլ I Լյուդվիգն ու Մորից Օրանժեցին։ Ընտանիքում նրան Լոլո էին անվանում։
Ամուսնություն
Միացյալ Թագավորության հնագույն ազնվական ընտանիքից ծագումը թույլ չէր տալիս Լորային հավասար ամուսնություն կնքել 19-րդ դարի գերմանացի իշխանական ընտանիքից սերող կադետի հետ։ Վիկտորյա թագուհու հեռավոր ազգական, արքայազն Վիկտոր Հոենլո-Լանգենբուրգցու հետ մորգանատիկական ամուսնությունից գրեթե երկու շաբաթ առաջ՝ 1861-ի հունվարի 26-ին, նա Սաքսեն-Կոբուրգի և Գոթայի դուքս Էռնեստ II-ի կողմից ձեռնադրվել է որպես կոմսուհի Գլայխեն ։
Երբ կոմսուհի ֆոն Գլեյխենի եղբայր Ֆրենսիսը 1870 թվականին ժառանգել է Հերթֆորդի մարքիզությունը, թագուհին նրան շնորհել է մարքիզի դստեր կոչում և իրավունք տվել իր անվան դիմաց կրել լեդի տիտղոսը ։ 1885 թվականի դեկտեմբերի 15-ին թագուհին նրան թույլատրել է Բրիտանական կայսրության տարածքում կրել իր ամուսնու իշխանական կոչումը։ Դրանից հետո նա հայտնի է դարձել որպես նորին պայծառություն արքայադուստր Հոենլո-Լանգենբուրգցի, չնայած դա չի ազդլց ո՛չ նրա կոչման, ո՛չ էլ տիտղոսի վրա Գերմանական կայսրությունում։ Նրա երեխաները համարվում էին կոմս/կոմսուհի ֆոն Գլեյխեն, թեև նրանց թույլ չի տրվել անգլիական արքունիքում կրել իրենց ծնողների իշխանական տիտղոսը։
Զավակներ
Լորա Սեյմուրը և արքայազն Վիկտորն ունեցել են չորս երեխա․ նրանց դուստրերը աչքի էին ընկնում արվեստի նկատմամբ իրենց հակվածությամբ։
Ընդօրինակում
Ընդօրինակում (իմիտացիա), որևէ մարդու օրինակին հետևելը, որն արտահայտվում է նրա վարքը (շարժումները, գործողությունները, արարքները, անգամ արտահայտիչ դրսևորումները ), խոսքի և անձի առանձնահատկությունները ընկալելու և կրկնելու ձևով։ Որևէ մեկին, ինչ-որ բանի նմանակում, վերարտադրում, կրկնություն, կեղծում, երաժշտության մեջ՝ բազմաձայն երաժշտական ստեղծագործություններում որևէ ձայնում շարադրված մեղեդային կառուցվածքի (թեմայի) անմիջական կրկնությունը մեկ այլ ձայնում։ Իմիտացիաները միմյանցից տարբերակվում են սկսող և նմանակող ձայների դիրքային, ինտերվալային և ժամանակային հարաբերությամբ։ Նմանակող ձայնում թեման հանդես է գալիս անփոփոխ, տարբերակված կամ զգալի ձևափոխված։ Իմիտացիան երաժշտական թեմատիկ նյութի պոլիֆոնիկ զարգացման, ինչպես նաև պոլիֆոնիկ ձևերի կառուցման կարևորագույն միջոցներից է։
Տեսակներ
Կարող է լինել՝
Ընդօրինակումն ավելի լրիվ է ու հետևողական այն դեպքում, երբ ընդօրինակողը հոգեբանական նույնացում (իդենտիֆիկացիա) և էմպաթիա է ապրում օրինակ հանդիսացող անձի հետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հմտություններ Կատեգորիա:Էթոլոգիա Կատեգորիա:Վարքաբանություն Կատեգորիա:Սոցիալական վարք
Կալյուսիկ
Կալյուսիկ (Калюсик), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալյուսիկ գյուղում բնակվում էր 631 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3187 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1611 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հառյուկյուլա
Հառյուկյուլա (Harjuküla), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վառստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վառստու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Իրշատ
Իրշատ (Иршат, Иршат), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի բնակավայրեր
3-րդ հյուսիսային զուգահեռական
3-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք որպես գագաթ հանդիսացող Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 3°-ի անկյուն։
Անցնում է Աֆրիկայով` 4076կմ, Հնդկական օվկիանոսով` 5642կմ, Խաղաղ օվկիանոսով` 18309կմ, Հարավային Ամերիկայով` 2974կմ և Ատլանտյան օվկիանոսով` 6768կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային զուգահեռականներ
Պուստին (գյուղ, Արզամասկի շրջան)
Պուստին (Пустынь), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 594 մարդ։
Սենեգալի դրոշ
Սենեգալի դրոշը Սենեգալի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Սենեգալի Հանրապետության Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է դեղին, կանաչ և կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 1960 թվականի օգոստոսի 20-ին։
Խորհրդանիշները
Սենեգալի կառավարությունը ներկայացրել է դրոշի հետևյալ մեկնաբանությունը. «Կանաչը մուսուլմանների համար Մարգարեի գույնն է, քրիստոնյաների համար` հույսի խորհրդանիշը, իսկ անիմիստների համար՝ արգավանդության գույնը։
Ոսկին հարստության նշանն է, խորհրդանշում է հանուն ժողովրդի կատարված աշխատանքի արդյունքները՝ նախապատվությունը տալով տնտեսական խնդիրների լուծմանը, ինչն ուղղված է մշակութային մակարդակի բարձրացմանը։ Դա Սենեգալի ժողովրդի երկրորդ հիմնական նպատակն է։ Ոսկին համապատասխանում է դեղին գույնին, որ արվեստի, գրության, մտքի գույնն է։
Կարմիրը արյան գույնն է, կյանքի գույնը։ Այն հիշեցնում է Սենեգալի ժողովրդի տված զոհերի հիշատակը, ինչպես նաև անզուսպ ցանկությունը պայքարել թույլ զարգացվածության դեմ։
Աստղի հինգ թևերը խորհրդանշում են հինգ մայրցամաքների բնակիչների գիտելիքները Սենեգալի մասին։ Այն ներկայացնում է երկինքն ու բարձր ձգտումներն այն ժողովրդի, որ ապրում է ոչ միայն բրնձով ու հացով։ Նրա կանաչ գույնը խորհրդանշում է հույսն ու Սենեգալի Հանրապետության նոր հռչակված անկախությունը։
Պատմական դրոշներ
Կատեգորիա:Սենեգալի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1960 դրոշներ
(20285) Լուբին
(20285) Լուբին , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Կարմիրավան (վանք)
Տեղադրություն
Վաղուհաս գյուղից դեպի հարավ-արևմուտք՝ 1 կմ հեռու, վտակների խառնարանի մոտ մնում են հին եկեղեցու և գյուղատեղիի ավերակները, որը տեղացիները անվանում են հին Վաղուհաս։ Այդ ավերակներից էլ վեր, մոտ 2-3 կմ հեռու, բարձր սարալանջին գտնվում է մի փոքր վանական համալիր, որը անուն չունի։ Տեղացիները կոչում են Կարմիր վանք ։
Նկարագրություն
Համալիրը բաղկացած է եկեղեցուց, գավթից, փոքր մատուռից, խցերի և այլ կառուցվածքների ավերակներից։
Եկեղեցին մի փոքր երկարավուն թաղածածկ շենք է, որին արևմուտքից կցված է փոքր գավիթը։ իսկ հարավ-արևելքից՝մի փոքր մատուռ։ Բոլոր շինությունները կառուցված են տեղական սպիտակավուն կրաքարի ճեղքված բեկորներով, քանի որ կրաքարի այս տեսակը փխրուն է, մեծ բլոկներով և սրբատաշ մշակելու համար անհարմար։ Եկեղեցին ունի երկու մուտք՝ արևմուտքից և հարավից։
Հուշարձանի հարավային և հյուսիսային պատերը չափազանց հաստ են. դրանց մեջ, գավթում, շինված են մեծ խորշեր, որոնցից և մուտքերն են բացվում դեպի եկեղեցու պատերի մեջ տեղավորված ավանդատները։
Վանական համալիրի պատերը շարված են անտաշ քարերով. այստեղ էլ ինչպես և ԼՂՀ այլ հուշարձանների վրա, պատերի մեջ ագուցված են նույն կրաքարից տափակ շերտեր, որոնց վար և գրված են արձանագրությունները։
Վանական համալիրի եկեղեցի շինել տվող Սակռի գերեզմանը գտնվում է գավթի ներսում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Արցախի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Ինի Կրայբուրգ
Ինի Կրայբուրգ (Kraiburg am In), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 4004 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով )։ Տարածքը 27,56 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 124։ Փոստային ինդեքս՝ 84559։ Հեռախոսային համար՝ 8638։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սարուլե
Սարուլե (Sarule), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։ Սահմանակից է Մամոյադա, Օլոլաի, Օլցաի, Օրանի, Օտանա, Գավոի համայնքներին ։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 1.708 : Բնակչության խտությունը կազմում է 36,18 կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 52,65 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8100։ Հեռախոսային կոդ՝ 0784։
Բնակվայրի հովանավոր սուրբը Միքայել հրեշտակապետն է։ Ամեն տարի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 29-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սոչի օդանավակայան
Սոչի օդանավակայան, միջազգային օդանավակայան, որը գտնվում է Սոչիում։ Օդանավակայնը զբաղեցնում է 7|7-րդ տեղը ըստ ուղևորների թվով (2,43 միլիոն ուղևոր)։ Ամենամեծ միջազգային օդանավակայաններից է ողջ Ռուսաստանում ։
Օդանավակայանը երկրում 5-րդ տեղն է զբաղեցնում մոսկովյան Շերեմետևո, Դոմոդեդովո, Վնուկովո և Սանկտ Պետերբուրգ Պուլկովո քաղաքներից հետո ուղևորաշրջանառության առումով (6,772,062 ուղևոր)։ Օդանավակայանից Մոսկվա հեռավորությունը շուրջ 1360 կմ է, թռիչքի ժամանակը ՝ 2 ժամ։
Օդանավակայանի օպերատորը Սոչիի միջազգային օդանավակայանն է։ Ներառված է «Բազել Աերո» օդանավակայանում։
Պատմություն
Օդանավակայանը կառուցվել է Սև ծովի ափին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Օդանավակայանի շինարարությունը սկսվել է 1941 թվականի հուլիսի 9-ին։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 1-ին օդանավակայանը ստանում է իր առաջին ուղևորատար ինքնաթիռը։ 1956 թվականին կառուցվում է նոր տերմինալի շենքը։ 1957 թվականին օդանավակայանը տեղափոխել է ավելի քան 35 հազար ուղևոր և 1 տոննա բեռ ։ 1965 թվականին օդանավակայանը սպասարկել է ավելի քան 900 հազար ուղևորների։ 1981 թվականին օդանավակայանը սկսեց կանոնավոր չվերթներ իրականացնել Սոչիից դեպի՝ Բրատիսլավա, Բուդապեշտ և Պրահա ։ Ավելի ուշ բացվեցին նոր չվերթներ դեպի Մերձավոր Արևելք և Արևմտյան Եվրոպա ։
Ադլերի օդանավակայանը պաշտոնապես ձևավորվում է 1945 թվական թ.-ի նոյեմբերի 23-ի Քաղաքացիական օդային նավատորմի գլխավոր տնօրենի հրամանով թիվ 236 թռիչքների և բարձր արագությամբ ինքնաթիռներ Li-2, Il-12:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի օդանավակայաններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Գուրգեն Արզումանյան
1935 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ Ավարտել է հեծելազորային ուսումնարանը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի խորհրդա-ֆիննական ռազմաճակատին («Ձմեռային պատերազմ»)։ Խորհրդային Միության վրա Ֆաշիստական Գերմանիայի լայնամասշտաբ հարձակումից հետո կռվել է երկրի արևմտյան սահմանում, ապա մասնակցել Ստալինգրադի պաշտպանությանը, հարավարևմտյան և կենտրոնական ռազմաճակատների մարտերին։ Սնովի գետանցման և ուկրաինական Կուլիկովկա բնակավայրի ազատագրման ժամանակ ցուցաբերած խիզախության համար արժանացել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր աստղի շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ հայազգի հերոսներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Միլենա Աթանասովա
Միլենա Աթանասովա (Mylèna Atanassova, ), բուլղարացի դիզայներ, նկարիչ։
Գործունեություն
Միլենա Աթանասովան Սոֆիայում աշխատել է "7dni.TV"-ում որպես հեռուստահաղորդավար և «գնումների տանից» շոուի պրոդյուսեր։ 1996 թվականին եղել է «Official Register» ծրագրի հեղինակ ։
Հիմնադրել է «Milena-Art» սրահ։ 1997 թվականին Սոֆիայի մշակույթի ազգային պալատում Բոգդանա Կարադոչևայի մասնակցությամբ բեմադրել է «Պատմություններ մեծահասակների համար» նորաձևության ցուցադրությունը, որի ֆիլմային տարբերակը ցուցադրվել է Բուլղարիայի ազգային հեռուստատեսության երկու ցանցերով։
2002 թվականի կեսերից ներգրավվել է նկարիչների ու դիզայներների աշխարհ, իր ավանդն ունի նորաձևության բազում առաջատար հավաքածուներում, այդ թվում նաև Alexander McQueen-ում։ Միլենան նաև նկարում է, ունենում ցուցահանդեսներ և ներկայացնում իր արտիստիկ գաղափարները ։
Ապրում է Փարիզում։ Վիզուալ արվեստի և նկարազարդման նորաձևության խորհրդատու է, ինչպես նաև դասավանդում է։ Որպես դիզայներ և նկարիչ՝ հիմնականում աշխատում է գույների, նյութի, տեքստի, ձևի վրա։ Նկարներում օգտագործում է խառը տեխնիկա ։
Փարիզի Notre-Dame-des-Blancs-Coats մատուռում Միլենա Աթանասովան մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսի, այնուհետև Լուար և Շերի մշակութային տուրիզմի կենտրոնում։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Փարիզի առաջին շրջանի Colombier պատկերասրահում, Ստոկհոլմի Հագման պատկերասրահում, Փարիզի In My Room Galerie-ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի դիզայներներ Կատեգորիա:Բուլղարացի նկարչուհիներ
Մեսրոպ Խանբաբյան
Մեսրոպ Վազգենի Խանբաբյան, հայ ֆիզիոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1984):
Կենսագրություն
Մեսրոպ Խանբաբյանը ծնվել է Երևանում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1959 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 1979-1981 թվականներին՝ հիշողության մոլեկուլային և բջջային մեխանիզմների լաբորատորիայի, 1981 թվականից՝ Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են գերհույզի (ստրես) մեխանիզմներում գլխուղեղի տարբեր գոյացությունների դերի ուսումնասիրմանը։
Գլխուղեղի հետազոտությունների միջազգային կազմակերպության և մի շարք ակադեմիաների անդամ է։ ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիոլոգների ընկերության փոխնախագահ, Բնապահպանության և կենսագործունեության անվտանգության գիտությունների միջազգային ակադեմիաների անդամ և փոխնախագահ։
Համահեղինակ է «Մարդու ֆիզիոլոգիայի հիմունքներ» (1998 թ.) բուհական դասագրքի ։ Շուրջ 121 գիտական հոդվածների և 2 մենագրությունների հեղինակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Քյոսախ
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 5 տուն հայ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վիլհելմ Հոլցբաուեր
Վիլհեմ Հոլցբաուեր (գերմ.՝ Wilhelm Holzbauer, ), ավստրիացի ժամանակակից ճարտարապետ, ում բնորոշում են որպես ,,պրագմատիկ մոդեռնիստ,,։ Նա 1950-1953 թվականներին եղել է ավստրիացի անվանի ճարտարապետ Կլեմենս Հոլցմայստերի ուսանողը Վիեննայի տեխնոլոգիայի համալսարանում։ 1956-1957 թթ., ընդգրկվելով մտավոր հարստության փոխանակման ու փոխզարգացման ամերիկյան հանրահայտ Ֆուլբրայթի ծրագրում, ուսանել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիայի ինստիտուտում։ 1977-ից 1998 թվականներին Վիլհելմ Հոլցբաուերը դասախոսել է Վիեննայի կիրառական արվեստների համալսարանում, արժանացել պրոֆեսորի պատվավոր կոչման ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ճարտարապետներ
Հայերը Հունաստանում
Հայերը Հունաստանում զանգվածային բնակություն են հաստատել V-VI դարերից։ Հայկական պետականության անկման և պարսկա-բյուզանդական պատերազմների պատճառով շատ հայեր ապաստանել են Հունաստանում։ Մեծ թվով հայեր 451 թ. Ավարայրի ճակատամարտից հետո տեղափոխվել են Հունաստան։ Բյուզանդական կայսրության (որի մասն էր կազմում Հունաստանը) կայսրերը պետության սահմաններն ապահովելու նպատակով VI-VII դդ. բազմաթիվ հայերի (շուրջ 30 հզ.) գաղթեցրել և բնակեցրել են Թրակիայում ու Մակեդոնիայում։ VIII-IX դդ. բռնի Թրակիա են գաղթեցվել նաև բազմահազար պավլիկյաններ, որոնք պավլիկյան ուսմունքի տարածողները եղան Հունաստանում և, ընդհանրապես, Բալկաններում։ Բյուզանդական կայսրության ժամանակաշրջանում (IV-XV դդ. 1-ին կես) պետության գերակշռող տարրից՝ հույներից հետո մեծ կշիռ ունեին հայերը։ Նրանք կարևոր դեր են խաղացել Բյուզանդիայի հասարակական, ռազմական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքում։ Բազմաթիվ հայեր եղել են VII դ․ ստեղծված բյուզանդական ռազմական շրջանների բանակաթեմերի զորավարներ։ Դրանցից մեկն էր, օրինակ, Բյուզանդիայի կայսր, զորավար Նիկեփորոս Փոկաս II-ը (963-969 թթ.), որի հեծելազորի 1/3-ը եղել են հայեր։ Նա, բարձր գնահատելով հայ զիվորների դերը Կրետեի գրավման գործում, բազմաթիվ հայ ընտանիքների թույլ տվեց Փոքր Ասիայից տեղափոխվել Կրետե՝ տեղի բարբարոս ժողովրդին քաղաքակրթելու նպատակով։
X-րդ դարի 70-ական թվականներին Կրետեում ապրել է ավելի քան 20.000 հայ։ Այստեղ մի շարք բնակավայրեր հիմնվել են հայերի կողմից։ Հայկական համայնքներ են եղել Ռեթիմնոնում, Սիթիայում, Արմենոխորում և այլուր։ Հունաստանի հայկական եկեղեցիների մեջ Կրետեի Իրակլիոն քաղաքի Սբ. Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին ամենահինն է (1646 թ.) և գործում է առ այսօր։ 1711-1734 թթ. Կրետեի հայերի հոգևոր առաջնորդն էր Աբրահամ Կրետացին։ Վաղ միջնադարում Բյուզանդիայի մշակութային կենտրոններում (Աթենք, Կոստանդնուպոլիս, Ալեքսանդրիա, Անտիոք, Տրապիզոն) կրթվել են հայ երիտասարդներ։ Հայ մտավորականներից շատերը նպաստել են Բյուզանդիայի հոգևոր կյանքի զարգացմանը։ 858-867 թթ.-ին և 877-886 թթ.-ին Կոստանդնուպոլսի պատրիարքությունը վարել է նշանավոր գիտնական, հայազգի Փոտը։ Բյուզանդական մշակույթի հայտնի գործիչներից էր կայսր Կոստանդին VII Ծիրանածինը։ Հայ-բյուզանդական մշակութային փոխազդեցություններն առկա են նաև ճարտարապետության մեջ ու արվեստում։
Կիլիկիայում հայկական պետականության ստեղծումից հետո, XI-XII դդ. բազմաթիվ հունահայեր գաղթել են Կիլիկիա, որի հետևանքով համայնքը նվազել է, կրկին բազմամարդ է դարձել XVII-XVIII դդ., թուրքական բռնատիրությունից խուսափած հայերի հաշվին։ Հունաստանի անկախության ձեռքբերումը (1829 թ.) նպաստել է հայերի մեծ հոսքին Հունաստան։ Համայնքը սկսել է ստվարանալ XIX դ. վերջից և շարունակվել Մեծ Եղեռնից ու հատկապես 1919-1922 թթ.-ին հույն-թուրքական պատերազմներից հետո։ Այս շրջանում հայերը հիմնականում կենտրոնացած էին Թրակիայի ու Մակեդոնիայի քաղաքներում, ինչպես նաև Աթենքում, Պիրեայում, Կրետե (1925 թ. այստեղ ապրել է 8000 հայ), Սամոս, Միտիլինի, Քիոս, Սիրա, Զակինթոս, Կորֆու և այլ հունական կղզիներում։ հայ գաղթավայրերի վարչական-մշակութային կյանքը կազմակերպում է առաջնորդարանն ու Ազգային կենտրոնական վարչությունը, որոնք ճանաչված էին հունական իշխանությունների կողմից։
Տարբեր տարիներ (1924-1929 թթ., 1932-1933 թթ., 1946-1947 թթ.-ին) Հունաստանից հայրենադարձվել են հազարավոր հայեր։ Ներկայումս Հունաստանում բնակվում է 35-40 հազար հայ (2010), որոնք կենտրոնացած են Աթենքի և Պիրեայի շրջաններում, Սալոնիկում, Թրակիայում, Կրետե կղզում, Հռոդոսում։ Զբաղվում են արհեստագործությամբ (ոսկերիչներ, կոշկակարներ, կահույքագործներ) և առևտրով։ Կան նաև հայտնի գործարանատերեր, մեծ ընկերությունների տնօրեններ։
Համայնքը ղեկավարում է Ազգային վարչությունը (որին ենթակա են տնտեսական և ուսումնական խորհուրդները)։ Գործում են 10 առաքելական (70-ամյա պատմություն ունի Աթենքի արվարձան Ֆիքսի Ս․Կարապետ եկեղեցին), 2 կաթոլիկ, 2 ավետարանական եկեղեցիներ, 4 ամենօրյա (Սոֆի և Լևոն Հակոբյան, Ա․ և Ժ․ Ճենազյան, Զավարյան) և կիրակնօրյա դպրոցներ, հայ ազգային կուսակցությունների տեղական կազմակերպությունները, ՀԲԸՄ, ՀՄԸՄ, Հայ կապույտ խաչ, Հայ գթության խաչ, Հովարդ Կարագյոզյան հաստատության Հունաստանի մասնաճյուղը, երիտասարդական և պատանեկան միություններ, Համազգային մշակութային, Հաճնի հայրենակցական, «Արաքս», «Արարատ» միությունները և Հայ դատի հանձնախումբը։ 1996 թ.-ին Հունաստանի խորհրդարանը ճանաչել է Օսմանյան կայսրությունում հայերի ցեղասպանության փաստը։
1890 թ.-ին Աթենքում լույս է տեսել Հունաստանում առաջին հայերեն պարբերականը՝ «Ասպարեզ»-ը։ Առայսօր Հունաստանում հրատարակվել են 67 անուն պարբերականներ։ Ներկայումս լույս են տեսնում «Ազատ օր» (1945 թ.-ից), «Նոր աշխարհ» (1969 թ.-ից), «Ժողովրդային պայքար» (1982 թ.-ից), «Դրոշակ», «Բռունցք» (1991 թ.-ից), «Երիտասարդական կանչ» (1995 թ.-ից) պարբերականները։
Դիվանագիտական հարաբերություններ Հայաստանի և Հունաստանի Հանրապետության միջև հաստատվել են 1992 թ.-ին և մինչև այժմ եղբայրական հարաբերություններ ունեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունահայ հասարակություն
Գոլասկուրի
Գոլասկուրի (გოლასკური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 8 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 419 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
Կարաչիևցի
Կարաչիևցի (Карачіївці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քարացած փայտ
Քարացած փայտ
Քարացած փայտ, (կամ կարծրացած՝ հին հունական πέτρος-քար) հանածո, ծառեր, որոնք աճել և մեզ են հասել երկրաբանական դարաշրջաններից, և այսօր փոխարինվում են տարբեր սիլիկատային օգտակար հանածոների՝ (խալցեդոն, որձաքար կամ ամորֆ օպալ)։ Լավ պահպանված ծառի կառուցվածքում հաճախ տեսանելի են տարեկան օղակները։
Առաջացման գործընթաց
Քարացման գործընթացը տեղի է ունենում գետնի տակ, երբ ծառը թաղվում է նստվածքի մեջ, բայց չի փտում՝ թթվածնի բացակայության պատճառով:Հանքանյութերով հարուստ ջուրը, որը հոսում է նստվածքի միջով, հանքանյութեր է բերում դեպի բույսերի բջիջներ և լիգնինի և ցելյուլոզի քայքայման արդյունքում առաջանում է կարծրացած օրգանիզմը՝ պահպանելով իր սկզբնական ձևը։ Բոլոր օրգանական նյութերը փոխարինվում են օգտակար հանածոներով, (հաճախ՝ սիլիկատներ, օրինակ՝ քվարց), պահպանելով ծառի սկզբնական վիճակի մանրադիտակային կառուցվածքը ։
Հատկություններ
Քարացած փայտի կարծրությունը ըստ Մոոսի սանդղակի գնահատվում է 5,5-6։ Կոտրվածքը կոնաձև կառուցվածքի է, արտաքին տեսքը՝ ապակենման կամ մոմե փայլով։ Համակարգն ամորֆ է։
Բաղադրությունը-սիլիցիում (SiO2) խառնուրդներով։ Քարացման (քայքայման գործընթաց) ընթացքում քիմիական տարրերի` երկաթի, մանգանի, պղնձի որոշակի խառնուրդների առկայությունը ջրի մեջ (ցեխաջրեր) տալիս է ստացված քարացած փայտին այս կամ այն գույնը՝ բավականին լայն գույների տիրույթից.
•	ածխածին - սև
Սերգեյ Դանիելյան (այլ կիրառումներ)
Սերգեյ Դանիելյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Քարացած փայտ
Հատկություններ
•	կոբալտ - կանաչ
•	քրոմ - կանաչ, կապույտ
•	պղինձ - կանաչ, կապույտ
•	երկաթի օքսիդ - Կարմիր, շագանակագույն, դեղին
•	մանգան - վարդագույն, նարնջագույն
•	Մանգանի օքսիդ – սև, դեղին
Տարածվածություն
Քարացած փայտ ունեցող ծառերը հաճախ լինում են այն  տարածքներում, որտեղ հրաբխային ժայթքումներ են տեղի ունեցել։ Չինացի գիտնականները հայտնաբերել են կարծրացած ծառեր դինոզավրերի մնացորդների հետ միասին, որոնց տարիքը հաշվվում է 100 միլիոն տարեկան ։
Կարծր փայտի հանքավայրեր են հայտնաբերվել Երկրի տարբեր մասերում՝ ԱՄՆ (Արիզոնա), Չիլի (Պատագոնիա), Եգիպտոս, Ռուսաստան (Կենտրոնական Սիբիր, Կամչատկա, Պրիմորիե, Չուկոտկա) և Ռուսաստանի եվրոպական մասերում ։ Պահպանված ծառերը կարող են լինել թե՛ փշատերև և թե՛ սաղարթատերև տեսակների։ Աշխարհում առավել հայտնի բրածո ծառերի հանքավայր է համարվում Արիզոնայի նահանգում գտնվող Petrified Forest («Քարացած անտառ») կոչվող վայրը, որտեղ փշատերև ծառերի բարձրությունը հասնում է 65մ, իսկ տրամագիծը՝ ավելի քան 3մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնէաբուսաբանություն Կատեգորիա:Հնէաբանություն Կատեգորիա:Փայտ Կատեգորիա:Բուսաբանություն Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Քար Կատեգորիա:Երկրաբանություն Կատեգորիա:Ծառեր Կատեգորիա:Քարեր
Դովգալևկա (այլ կիրառումներ)
Դովգալևկա, կարող է վերաբերել՝
Խիվա
Խիվա (մինչև 18-րդ դարը՝ Խիվակ, Xiva, ), քաղաք Ուզբեկստանի Խորեզմի մարզում, Պալվան ջրանցքի մոտ։ 1974 թվականի տվյալներով ուներ 26 000 բնակիչ։ Հիմնադրվել է մ. թ. սահմանագծին։ IV դարի սկզբին գրավել են պարսիկները, 712 թվականին՝ արաբները, 1221 թվականին՝ մոնղոլները, 1388 թվականին՝ Լենկթեմուրը։ XVI դարի վերջերից մինչև 1920 թ.-ը եղել է Խիվայի խանության մայրաքաղաքը։
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Խիվայի խանություն Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր
Պուստին (գյուղ, Նավաշինսկի շրջան)
Պուստին (Пустынь), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իրսաևո
Իրսաևո (Ирсаево, Ирсай), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
(20287) Մանտենու
(20287) Մանտենու, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Հառյու-Ռիստի
Հառյու-Ռիստի (Harju-Risti), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանում։
Իրսաևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հառյու-Ռիստի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բրյուս Մաքքենդլես
Բրյուս Մաքքենդլես II (Bruce McCandless II; ), ամերիկացի տիեզերագնաց, ռազմաօդային ուժերի օդաչու, աշխատել է ՆԱՍԱ-ում։
1984 թվականի փետրվարի 7-ին, պատմության մեջ առաջին անգամ, առանց ապահովագրող ճոպանի հատուկ հանդերձանքով դուրս է եկել բաց տիեզերք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տիեզերագնացներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տիեզերագնացներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի օդաչուներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Բամբակ (այլ կիրառումներ)
Բամբակ, կարող է վերաբերել՝
Լենինի հուշարձան (Յալթա)
Լենինի հուշարձան (Памятник Ленину), հուշարձան Ղրիմի Յալթա քաղաքում, որը նվիրված է ռուս հեղափոխական, 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխության կազմակերպիչ, բոլշևիկյան կուսակցության հիմնադիր և առաջնորդ, խորհրդային քաղաքական գործիչ (Խորժողկոմի` ՌԽՖՍՀ կառավարության առաջին նախագահ, ԽՍՀՄ հիմնադրման գլխավոր նախաձեռնողներից), կոմունիզմի գաղափարների տեսաբան, համաշխարհային կոմունիստական շարժման առաջնորդ Վլադիմիր Ուլյանովին (Լենին)։ Գտնվում է քաղաքի նույնանուն առափում և հրապարակում։ Երիտասարդների հանդիպման սիրված վայր է։
Նկարագրություն
Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո քաղաքի գլխավոր առափը վերանվանվել է Լենինի անվան առափնյա փողոց։ Այն ասֆալտապատվել է, տնկվել են դեկորատիվ բույսեր, հովհարաձև արմավենիներ։ Այն բանից հետո, երբ փողոցը փակվեց տրանսպորտային միջոցների համար, այն դարձավ բուլվար։ 1920-ական թվականներին խորհրդային իշխանության օրոք առափնյա փողոցի պուրակում տեղադրվեց Յալթայում Լենինի առաջին հուշարձաններից մեկը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին հուշարձանն ապամոնտաժվել է և այլևս չի հայտնաբերվել ։
Յալթայի հուշարձանը համարվում է աշխարհում եղածներից ամենանշանակալի և արժեքավորներից մեկը։ Լենինի բրոնզե արձանը կանգնած է կարմիր մարմարից պատրաստված հսկայական պատվանդանի վրա։ Հուշարձանը վեր է խոյանում Լենինի անվան առափնյա փողոցի հրապարակի կենտրոնում։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1954 թվականի հունվարին։ Հուշարձանի հեղինակներն են ուկրաինացի քանդակագործ, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր Պ. Պ. Յացինան և ճարտարապետ Ա. Ս. Ֆոմինը։ Սա Ղրիմում Լենինին նվիրված միակ հուշարձանն է, որն ունի ազգային նշանակության հուշարձանի կարգավիճակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1954 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Յալթայի հուշարձաններ
(5011) Պտահ
(5011) Պտահ (Ptah), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,635594 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,8178 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4534 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պտահ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0256 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 764,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,471184 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,41° անկյուն։
Անվանում
Աստերոիդն իր անվանումն ստացել է ի պատիվ եգիպտական դիցաբանության մեջ տիեզերքի արարիչ աստվածության անուններից մեկի՝ «Պտահ» կամ «Պտա» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ապոլոնի ընտանիքի աստերոիդներ
Ստորնարա
Ստորնարա (Stornara), համայնք Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզում, Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 4805 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով, բնակչության խտությունը կազմում է 143 մարդ/կմ2 է։ Զբաղեցնում 34 կմ2 տարածք։ Ինդեքսը 71047 է։ Հեռախոսի կոդը՝ 0885:
Բնակեցված կետի հովանավորը համարվում է սուրբ San Rocco-ն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դավիթ Տեր-Ավանեսյան
Դավիթ Վարդանի Տեր-Ավանեսյան (, Լենինգրադ)։ Խորհրդային բուսաբույծ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1951 թվական), պրոֆեսոր (1953 թվական)։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են բամբակենու սելեկցիային, ժառանգականության, փոփոխականության հարցերին։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Կատեգորիա:Հայ բուսաբույծներ Կատեգորիա:1909 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:Աշխաբադ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1979 մահեր Կատեգորիա:Մայիսի 21 մահեր Կատեգորիա:Լենինգրադ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Երվանդ Արզումանյան
Երվանդ Ավանեսի Արզումանյան, հայ խորհրդային անասնաբույծ-սելեկցիոներ։ ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1972)։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1952), պրոֆեսոր (1953)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան։ 1958 թվականից ղեկավարել է նույն ակադեմիայի տավարաբուծության ամբիոնը։ Ուրալի բնակլիմայական պայմաններում ստեղծել է տավարի սև-խայտաճամուկ նոր ցեղը։ Ուսումնասիրել է կաթնագեղձի ձևաբանության ու ֆունկցիայի, կրծի շարակցական ու ճարպային հյուսվածքների փոփոխության հարաբերակցության, կաթի քիմիական բաղադրության, լակտացիայի երկփուլային բնույթի, տոհմաբուծության, տավարաբուծության տարբեր հարցեր։ Երվանդ Արզումանյանը ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ-ի կաթնատու տավարի ցեղերի գնահատման փորձարարական հանձնաժողովի նախագահն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ անասնաբույծներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կարիժին
Կարիժին (Карижин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարիժին գյուղում բնակվում էր 597 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2115 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 282,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բամբերգ (այլ կիրառումներ)
Բամբերգ, կարող է վերաբերել՝
Բամբիռ (այլ կիրառումներ)
Բամբիռ, կարող է վերաբերել՝
Աթենական դպրոց (Ռաֆայել)
Աթենական դպրոց (Scuola di Atene), Ռաֆայել Սանտիի ստեղծած ֆրեսկոն Վատիկանի պալատում։
Պատմություն
1508 թվականին, Հռոմի պապ՝ Հուլիոս II-ի հանձնարարականով Ռաֆայելը նկարազարդում է Վատիկանի պալատի ստանցերը (շքադահլիճները)։ Ստանցա դելլա Սենյատուրան ստաներից առաջինն էր, որ նկարազարդում է Ռաֆայելը (1508-1511 թվականներին)։ Նրա ֆրեսկոները մարդկային գործունեության այլաբանական պատկերումներն են՝ «Աթենական դպրոց»՝ փիլիսոփայություն, «Բանավեճ»՝ աստվածաբանություն, «Իմաստնություն, հնազանդություն և ուժ»՝ արդարադատություն, «Պառնաս»՝ պոեզիա։ Իր չորս մեծ ստեղծագործություններում Ռաֆայելը ցույց է տալիս այն չորս հիմքերը, որոնց վրա, ըստ նրա համոզման, պետք է հիմնվի մարդկությունը. բանականություն (փիլիսոփայություն, գիտություն), բարություն և սեր (կրոն), գեղեցկություն (արվեստ), արդարություն (արադարադատություն)։ «Աթենական դպրոց» ֆրեսկոն իրավամբ համարվում է ոչ միայն Ռաֆայելի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը, այլև Վերածննդի արվեստի ամբողջությամբ։
== Կերպարների ցանկ ==
Վերլուծություն
Նկարի կենտրոնական մասում տեսնում ենք հայտնի մտածողներ Արիստոտելին (15) և Պլատոնին (14), որը նկարված է Լեոնարդո դա Վինչիի դիմագծերով և «Տիմեոս» աշխատությունը ձեռքին։ Պլատոն գտնվում է աջ կողմում ու մատը վերև է պարզել, մինչդեռ Արիստոտելը ձախ կողմում է, և ձեռքի ափն ուղղված է ներքև։ Պլատոնի ձեքը խորհրդանշում է նրա հավատամքը՝ այն, որ փոփոխվող աշխարհը պարզապես շողքն է մի ավելի վեհ ու արժեքավոր բանի, որն անփոփոխ է ու հավերժական։ Պլատոնի համար այդ անծանոթ իրականությունը միակ իրականությունն է և դա է հիմքն արդարության, իմաստության, գեղեցկության ու ճշմարտության։  Արիստոտելն էլ ձեռքով ցույց է տալիս դեպի երկիրը՝ իր հերթին հուշելով իր փիլիսոփայության մասին, ըստ որի միակ իրականություննն այն է, ինչը մենք տեսնում ու ինչին կարող ենք դիպչել։
Պլատոնի ուղղությամբ՝ ձախ կողմում տեսնում ենք Սոկրատեսին (12)՝ կանաչ հագուստով։ Նա քնարկումների մեջ  է մի խումբ փիլիսոփաների հետ, որոնցից են Քսենոֆոնը (10),Անտիսթենեսը (8), որը հավատացած էր, որ պետք է ձգտել նվազագույնի հասցնել մարդու նյութական պահանջմունքները, և Ալքիբիադեսը կամ Ալեքսանդր Մակեդոնացին (7)։
Նկարի ամենաձախ մասում տեսնում ենք հույն փիլիսոփա Զենոնին (1), որի դիմաց կանգնած է Էպիկուրուսը (2). վերջինս Էպիկուրյան փիլիսոփայական դպրոցի հիմնադիրն էր և ժխտում էր հոգու անմահության գաղափարը։ Նրանց մոտ, սյունի վրա նստած երեխան, որն անտարբեր է փիլիսոփաների նկատմամբ, հավանաբար իտալական Մանտովա քաղաքի հայտնի ընտանիքներից մեկի՝ Գոնզագաների որդին է՝ Ֆեդերիկո 2-րդը ։ Այդ ընտանիքը հայտնի էր վերածննդի աշխատանքների իրենց մեծ հավաքածուով։
Էպիկուրուսից մի փոքր աջ՝ սպիտակ սավանը ծնկներին, տեսնում ենք մաթեմատիկոս և փիլիսոփա Պյութագորասին (6)։ Նա հավատացած էր, որ աշխարհը գործում է ըստ մաթեմատիկական օրենքների։ Այդ մաթեմատիկական օրենքները կապված են նաև երաժշտության և ներդաշնակության հետ, ուրեմն հետևաբար կապված են նաև Աստծո հետ։
Պյութագորասից աջ, քարին հենված նստած է Հերակլիտ Եփեսացին (13), որին Ռաֆայելը նկարել է Միքելանջելոյի նմանությամբ։ Նրա ձախ կողմում կանգնած է Պարմենիդեսը (11), որն ուշադիր հետևում է Պյութագորասին։ Պարմենիդեսի կողքին էլ սպիտակ հագուստով կանգնած է ալեքսանդրացի մաթեմատիկոս և աստղագետ Հիպատիան (9), որն այստեղ նկարված է Ռաֆայելի սիրեցյալի՝ Մարգերիտայի դիմագծերով։ Հիպատիան նաև դասավանդել է Ալեքսանդրիայի թանգարանում։ Նա ռոմանտիկ հարաբերությունների մեջ է եղել քաղաքի եպիսկոպոս Կյուրեղ Ալեքսանդրացու հետ, ինչի պատճառով տանջամահ է եղել մոլեռանդ քրիստոնյաների կողմից։
Նրանից մի փոքր աջ՝ աստիճանների վրա, հենված է Դիոգենեսը (16), որը ծաղրում էր ոչ միայն հարստությունը, փառքը, ազնվական ծագումը, այլև ժխտում էր ընտանիքի ու պետության անհրաժեշտությունը։
Նկարի աջ ծայրամասային կողմում մեզ մեջքով կանգնած է աշխարհագրագետ և տիեզերագետ Կլավդիոս Պտղոմեոսը (20), որի ձեռքում տեսնում ենք երկրագունդը։ Նրա դիմաց խոնարհված ու չափումներ է անում ժամանակակից երկրաչափության հիմնդիրներից մեկը՝ Էվկլիդեսը (18)։ Վերջինիս կողքին էլ տեսնում ենք աստղագիտության հիմնադիրներից մեկին՝ հույն գիտնական Հիպարքոսին (19)՝ աստղազարդ երկնքի տեսքով գունդը ձեռքին։ Շատերն ասում են, որ այդ կերպարը Հիպարքոսը չէ, այլ հույն պատմիչ, աշխարհագրագետ Ստրաբոնը։
Հիպարքոսի/ Ստրաբոնի կողքին էլ կանգնած է այս ամենի հեղինակ, Վերածննդի դարաշրջանի ամենահայտնի նկարիչներից մեկը՝ Ռաֆայելը (R), որի հայացքն ուղղված է դեպի նկարը նայողը։
Ընդհանուր հաշվով «Աթենական դպրոցը»-ում կա 58 կերպար, որոնց  մի մասի ինքնությունը մինչ օրս պարզ չէ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1511 նկարներ Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտիի նկարներ Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ
Դիդի Խորշի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
Բրուքլինի կամուրջ
Բրուքլինի կամուրջ (Brooklyn Bridge), ԱՄՆ-ի ամենահին կախովի կամուրջներից մեկն է, որը գտնվում է Նյու Յորքում ։ Իրար է միացնում Նյու Յորքի բորոներ Մանհեթթենը և Բրուքլինը։ Երկարությունը 1825 մետր է, իսկ լայնությունը՝ 26մ։ Սկզբում կամրջի անվանումը եղել է Նյու Յորքի և Բրուքլինի կամուրջ (New York and Brooklyn Bridge)։ 1915 թ-ից սկսած այն ստացել է իր ներկայիս անվանումը։ կամրջի բացումը տեղի է ունեցել 1883 թ-ի մայիսի 24-ին։ Կամուրջը նախատեսված է ոչ միայն մեքենաների, այլ նաև հետիոտների համար։ Վլադիմիր Մայակովսկին կամրջին է նվիրել իր բանաստեղծություններից մեկը։
Շինարարություն
Դեռևս XIX դարի սկզբին ճարտարապետների առջև ծառացավ խնդիր. «ինչպե՞ս միացնել Մանխէտտեն և Բրուկլին քաղաքները»։ Կատարվեցին բազմաթիվ քննարկումներ, բայց այդպես էլ որոշում չկայացվեց։ Առաջարկ եղավ՝ կառուցել ստորգետնյա թունել, սակայն լուրջ քննարկումների շնորհիվ եկան եզրակացության, որ այն նախ շատ դժվարին ու երկար աշխատանք էր պահանջում, հետո էլ շատ մեծ ծախսերի հետ էր կապված։ 1869 թվականին ինժեներ- նախագծող Ջոն Ռեբլինգը, ով արդեն կախովի կամուրջների նախագծման և մոնտաժման մեծ փորձ ուներ, առաջադրեց իր նախագիծը, որում պողպատի փոխարեն առաջարկվում էր կիրառել ավելի ամուր երկաթ։ Ռեբլինգի նախագիծն անմիջապես ընդունվեց։ կամրջի շինարարական աշխատանքներն սկսվեցին  1870 թվականի հունվարի  3-ից։ Շինարարության տարիներին  Ջոն Ռեբլինգը մահացավ, գործը շարունակեց նրա որդինէ Վաշինգտոն Ռեբլինգը։ Մի քնի տարվա աշխատանքներից հետո Նա տրավմա ստացավ, իսկ կամրջի շինարարության գործը հանձնվեց Էմիլի Ռեբլինգին՝ Վաշինգտորի կնոջը։ Այս է պատճառը, որ Բրուքլինի կամուրջն իր գոյության համար պարտական է Ռեբլինգների ընտանիքին։ Շինարարական աշխատանքները շարունակվեցին տասներեք տարի, ավարտվեցին 1883 թվականի մայիսի 24-ին։ Ջոն Ռյոբլինգ, Վաշինգտոն Ռյոբլինգ և Էմիլի Ռյոբլինգ անունները փորագրված են կամրջի վրա, որպես կամրջի շինարարներ։ Կամրջի երեք թռիչքային հատվածները միանում են երկու աշտարակների վրա։ Հիմնական թռիչքի երկարությունը կազմում է 486,3 մետր, կամուրջը գնահատվել է  15,1 մլն դոլար։ կամրջի բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Նյու-յորքի քաղաքապետ Ֆրանկլին Էդսոնը և ԱՄՆ նախագահ Չեստեր Արթուրը։ Այդ օր տոն էր հայտարարված, բոլոր ցանկացողները կարող էին ներկա գտնվել և հիանալ այդ ճարտարապետական կառույցով։ Առաջինիսկ օրվանից սահմանվեցին տրանսպորտային միջոցների պլանավորված աշխատանքները,  շուրջ  150 000 մարդ օգտվեց կամրջից՝ մյուս կողմն անցնելու համար։ Էմիլի Ռեբլինգն առաջինն էր, որ անցավ կամրջի վրայով։ Սակայն ժողովրդի շրջանում լուրեր տարածվեցին, որ կամուրջն այնքան էլ ամուր և հուսալի չի և տասներկու մարդ իր վրա պահել չի կարող։ Կամրջի ամրությունը ստուգելու և ժողովրդի կասկածները փարատելու նպատակով հաջորդ օրը կամրջի վրայով մյուս կողմ՝ կրկեսային հյուրախաղերի ուղարկեցին  21 փղերի։
Մեր ժամանակներ
1980-ական թվականներից կամուրջն սկսեցին լուսավորել գիշերը, որպեսզի ցուցադրվեն կամրջի ճարտարապետական յուրահատկությունները։ Կամրջի վրա կառւցված է նաև ուղևորների և հեծանվորդների համար նախատեսված ճանապարհ, որն անցնում է կամրջի կենտրոնով և բարձր է ավտոմոբիլային ճանապարհից։ 2006 թվականի սկզբին աշխատավորներն իրականացրեցին կամրջի վերանորոգողական աշխատանքներ, որի ընթացքում պատահաբար հայտնաբերեցին ապաստարաններ ռմբակոծությունից պաշտպանվելու համար,։ Այն կառուցվել էր 1950-ական թվականներին՝ սառը պատերազմի տարիներին։ Թաքստոցի մուտքը վարպետորեն քողարկված էր Մանհեթենի կողմից։ Թաքստոցը շատ լավ կահավորված էր և այնտեղ պահեստավորված էին մետաղյա տարաներով պահածոներ և թխվածքներ (գալեթներ), ծածկոցներ, օդափոխիչ սարքավորումներ, բուժսպասարկման բավականին արժեքավոր միջոցներ ։ 2014 թվականի հուլիսի 2 -ին, ժամը 19:40-ին (03:40 հուլիսի 3 Մոսկվայի ժամանակով) կամրջի մի հատվածը փլուզվեց, որի պատճառով զոհվեցին հինգ հոգի  ։
Հառկու
Հառկու (Harku), գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։
Բրուքլինի կամուրջ
Պատկերասրահ
Պատկեր:Brooklyn Bridge Postdlf.jpg
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի կամուրջներ Կատեգորիա:Կախովի կամուրջներ
Հառկու
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 868 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
(20289) Նետիմի
(20289) Նետիմի, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Լևոն Զ
Լևոն Զ Լուսինյան
Ծնվել է 1340/42 թվականին, մահացել 1399 թվականի նոյեմբերի 29-ին
Լևոն Զ Լուսինյանի իշխանության գալը
Հայոց թագավոր Կիլիկիայում 1374-1375 թվականներին։ Ծնողները եղել են Ամորի Լուսինյանի ու Լևոն Գ-ի դուստի Իզաբելլայի որդի Ջիվանը և վրաց արքայադուստր Սոլդանան։ Այլ աղբյուրի համաձայն, հայրը ֆրանսիական Լուսինյան տոհմի Ջիվան ասպետն էր, իսկ մայրը՝ Սուլթան անվամբ հայուհի։ Հոր մահից հետո, երբ Կիլիկիայում գահ բարձրացավ Կոստանդին Դ արքան, որը հալածանքներ սկսեց ունիթորների նկատմամբ, մայրը իր զավակների հետ ապաստանեց Կիպրոս կղզում, որի գահակալները նույնպես Լուսինյան էին։ Ջիվանի և Սուլթանի որդի Լևոնը ծնվել է Կիլիկիայում։ Խուսափելով Կոստանդին Դ-ի հալածանքներից՝ 1344 թվականին Սուլթանը իր որդիների հետ ապաստանել էր Կիպրոսում։ Կոստանդին Դ-ից հետո իշխանությունը անցնում է Կոստանդին Ե-ին, ում դավադիր սպանությունից հետո էլ 1374 թվականին իշխանությունը անցնում է Լևոն Լուսինյանին։ Սեպտեմբերի 14-ին Լևոնը ժամանեց Սիս մայրաքաղաքը և ութ ամիս անց Ս. Սոփիայի մայր տաճարում լատինական ծեսով օծվեց թագավոր, ապա իշխանների դժգոհությունը մեղմելու համար՝ նաև հայկական ծեսով։ Լևոնը իր իշխանության գալը նախօրոք համաձայնեցրել էր։ Նա պայմանավորվել էր, որ ինքը Կիլիկիա կգա Կիպրոսի և Ջենովայի միջև մղվող պատերազմից հետո։ Իսկ մինչ այդ երկիրը կկառավարեր խնամակալական խորհուրդը, որի մեջ մտնում էին Կոստանդին Դ-ի այրի Մարիան, քույրը՝ Ֆեման և այլոք։ 1373 թվականին առևտրական կոնֆլիկտ առաջացավ ջենովացիների և վենետիկցիների միջև, ինչն էլ 1374 թվականին վերածվեց պատերազմի, որի ժամանակ էլ գերի ընկավ Լևոն Լուսինյանը։ Վերջինս կարողացավ ապացուցել իր անմեղությունը և վերադառնալ Սիս։ Հարկ է նշել, որ վերջինս օծվել է 2 անգամ, քանզի առաջին անգամ լատինական ծեսով, իսկ երկրորդ անգամ՝ հայոց ծեսով «Փա՛ռք ու պատի՜վ Կիլիկիո թագավորությանը․․․Երկար կյանք Լևոն արքային․․․» ։ Լևոնի գահակալման շրջանում իշխանությունը տարածվում էր միայն Սիսի, Անարզաբայի և Լեռնային Կիլիկիայի մի քանի շրջանների վրա։
Սսի պաշարումը և Կիլիկիայի անկումը
Լևոնը իր լատինամոլ քաղաքականությամբ հարուցեց ոչ միայն հայերի, այլև շրջակա մուսուլմանական պետությունների դժգոհությունը։ Եգիպտոսի սուլթան Մելիք Աշռաֆի զորքերը 1375 թվականի հունվարի 5-ին պաշարեցին Սիսը։ Սովից ու հիվանդություններից նեղված Լևոնն ապրիլի 22-ին հաշտություն խնդրեց և Հալեպի ամիրայից կյանքի ապահովության երաշխիք ստանալով՝ բերդը հանձնեց թշնամուն։ Լևոնը իր ընտանիքի, կաթողիկոսի և շուրջ 20 հայ մեծամեծների հետ գերեվարվեց Կահիրե։ Լևոնի խոստովանահայր Հովհաննես Դարդելի ջանքերով, Կաստիլիայի Հովհան I և Արագոնի Պեդրո IV թագավորների միջնորդությամբ 1382 թվականի սեպտեմբերին Լևոնը գերությունից ազատվեց և մեկնեց Եվրոպա։ 1383 թվականի ամռանը նա հասավ Կաստիլիա, որի թագավորը Լևոնին պարգևեց Մադրիդ, Վիլյարեալե, Անդուխար քաղաքները և խոստացավ օգնել նրան Կիլիկիայի գահը վերստանալու համար։ Արագոնի և Կաստիլիայի թագավորությունները ձգտում էին Լևոնին օգտագործել՝ Մերձավոր Արևելքում իրենց ազդեցությունն ընդարձակելու համար։ Լևոնը տասնմեկ տարի շարունակ շրջագայեց և դիմեց եվրոպական արքունիքներին՝ նրանցից օգնություն ստանալու ապարդյուն հույսով։ Կյանքի վերջին տարիներին Լևոնն ապրեց Փարիզի Սենտ–Օուեն պալատում, որը նրան 1384 թվականին հատկացրել էր Ֆրանսիայի Շառլ VI թագավորը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լուսինյաններ Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023 բարելավում
Պուստին (գյուղ, Սեմյոնովսկի շրջան)
Պուստին (Пустынь), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնովսկի շրջանի կազմում ։
Գյուղը գտնվում է Կերժենեց գետի աջ ափին, Սեմյոնովի շրջանի կենտրոնից 23 կմ հյուսիս, 99 մ բարձրության վրա ։ Մոտակա բնակավայրերն են՝ Եպիփանին 2,5 կմ դեպի հարավ, Բարանիխան՝ 1 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Քասըմփաշա
Քասըմփաշա (Kasımpaşa), թաղամաս Ստամբուլի Բեյօղլու շրջանում։ Գտնվում է Ոսկեղջյուրի ծոցից դեպի հյուսիս՝ քաղաքի եվրոպական հատվածում։ Քասըմփաշայի հարևանությամբ գտնվում են Դոլափդերե թաղամասն ու Քուրթուլուշ շրջանը։
Պատմություն
Թուրքական ռազմածովային բարձրագույն դպրոցը հիմնադրվել է 1773 թվականին, որը նախատեսված եղել Քասըմփաշայում խարիսխ գցած ռազմական և քաղաքացիական նավապետերին երկրաչափություն և նավարկություն սովորեցնելու համար։ 1838-1850 թվականներին թուրքական ռազմածովային ակադեմիան ևս տեղակայված է եղել այս թաղամասում։ Մուդանիայի զինադադարից հետո շենքը, որտեղ նախկինում տեղակայված է եղել Օսմանյան կայսրության ռազմածովային նավատորմի նախարարությունը (Bahriye Nazırlığı), 1922 թվականի նոյեմբերի 14-ին դարձել է Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի Ստամբուլի շտաբ կենտրոնը ։
1955 թվականին տեղի ունեցած Ստամբուլի ջարդերի ժամանակ Քասըմփաշայի հույն բնակիչները ենթարկվել են հարձակումների և թալանվել ։
Կանաչ Ժամ եկեղեցի
Կանաչ Ժամ եկեղեցի կամ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի, հայկական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Շուշիի շրջանի Շուշի քաղաքում։ Անունը ստացել է այն պատճառով, որ ժամանակին եկեղեցու գմբեթը եղել է կանաչ գույնի ։ 2020 թվականին Ադրբեջանական զինված ուժերի վերահսկողության տակ անցնելուց հետո մասամբ ավերվել է։ Վնասված է գմբերթն ու զանգակատունը ։
Քասըմփաշա
Մշակութային և ժամանակակից կյանք
Թուրքիայի Հանրապետության առաջին տարիներին Ոսկեղջյուրի շուրջ տարածքը կորցրել է իր նախկին հռչակը։ XXI դարերում Ստամբուլի համայնքային իշխանությունները ներդրումներ են արել թաղամասում մարզադաշտ, սպորտային համալիր, լողավազան, գրադարարններ և Ոսկեղջյուրի ափին հանգստի սոցիալական բազաներ կառուցելու համար, որտեղ կան ֆիթնեսի և բուժհաստատություններ։
Կանաչ Ժամ եկեղեցի
Պատմություն
Եկեղեցին կառուցվել է 1818 թվականին՝ Ղարաբաղցոց նախկին փայտաշեն եկեղեցու փոխարեն։ Այդ մասին վկայում է շինարարական արձանագրության։ Պատերի մեջ ագուցված է նաև նախկին եկեղեցու արձանագրությունները ։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին շինված է արևելք-արևմուտք առանցքով, խաչաձև հատակագծով։ Կողային ավանդատները բեմի տակ իջեցնելու հետևանքով, արտաքին՝ արևելյան ճակատապատը կիսակլոր է։ Եկեղեցին, զանգակատունը աչքի են ընկնում ներքին ինքնատիպ հարդարանքով։ Այս հանգամանքը հուշարձանը առանձնացնում է հայ ճարտարապետական համանման կառույցների շարքում։ Եկեղեցուն արևմուտքից կցված է հետագայում կառուցված գմբեթավոր զանգակատունը, որի մուտքի վերնամասում փորագրված է. «Բաբայն Ստեփանէսն Յովհանէն յի հիշատակ հանգուցիալ եղբայր Մկրտիչ 1847 թ.» արձանագրությունը։
Թեև զանգակատունն օրգանապես ձուլված է եկեղեցուն, այնուամենայնիվ, որմնամույթերով որոշ չափով առանձնացված է նրանից։ Դրանով ավելի է ընդգծվում դեպի աղոթասրահը տանող շքամուտքի հանդիսավորությունը։ Եկեղեցին որմնամույթերով ևս բաժանված է երկու սրահի։ Առաջին սրահն ունի երդիկավոր գլխատներին հատուկ գոցվող թաղ, իսկ երկրորդ՝ ուղղանկյուն սրահի շքեղ, սրբատաշ որմնամույթերի վրա բարձրանում է շրջանաձև գմբեթը։
Քասըմփաշա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստամբուլի թաղամասեր
Կանաչ Ժամ եկեղեցի
Ճարտարապետություն
Կանաչ ժամի մեջ ուշագրավ են գոցվող թաղերը, հայկական եկեղեցիների գմբեթների համար անսովոր որոշ տարրերը՝ անհամեմատ մեծ բացվածքները, բեմատակն իջեցված ավանդատները, արևելյան կիսակլոր ճակատապատը։ Գմբեթների ճարտարապետական նորամուծությունները նույնպես հարստացրել և առավել նշանակալի են դարձրել եկեղեցու գեղարվեստական արժանիքը։ Եթե դրան ավելացվի բարձր, կանաչապատ տեղանքը, սրբատաշ և կոպտատաշ քարերից խնամքով իրականացված եկեղեցու կաթնագույն տեսքը, ապա դժվար չէ կռահել, որ հուշարձանն ունի քաղաքաշինական տեսակետից որոշակի կազմակերպող դեր։
Կանաչ ժամը լավ է դիտվում քաղաքի գրեթե բոլոր բնակելի թաղամասերից։ Այդ հանգամանքն իր որոշակի ազդեցությունն է թողել պաշտամունքային կառուցվածքի վրա՝ թելադրելով եկեղեցու և զանգակատան հստակ ուրվագծվող գմբեթային լուծում։