cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իսրայելի փոստի և փոստային նամականիշերի պատմություն
Հետագա թողարկումներ
Իսրայելական փոստը տրամադրում է նաև արագ փոստային ծառայություններ, համագործակցելով այլ երկրների 143 փոստային գերատեսչությունների հետ ։
Իսրայելի պաշտպանության բանակը ապահովում է զինվորականների փոստային սպասարկումը։ 1973 թվականի ահեղ դատաստանի պատերազմի ընթացքում Իսրայելի պաշտպանության բանակի փոստային գերատեսչությունը թողարկեց ծաղրանկարներով փոստային բացիկներ զինվորների մարտական ոգին բարձրացնելու նպատակով։ Ծաղրանկարային բացիկի վրա պատկերված է «Ահեղ դատաստանի օրը», որտեղ որոտն ու կրակը թափվում են եգիպտական բուրգերի և Դամասկոսի վրա ։
Կտրոններով նամականիշեր
Իսրայելական փոստային նամականիշերը ավանդաբար տարբերվում են իրենց կտրոններով, որոնք գտնվում են նամականիշային թերթիկի ներքևի շարքում։ Նամականիշային թերթիկի ներքևում կամ եզրին կտրոնի կամ մակագրության առկայությունը պայմանավորված է նրանով, թե որ տպագրատան միջոցով է թողարկվել տվյալ խմբաքանակը։ Յուրաքանչյուր նամականիշային թերթիկի վրա սովորաբար լինում է հինգ կտրոնով  նամականիշ։  Տեսնելով, որ կտրոնային նամականիշերը կոլեկցիոներների շրջանում մեծ պահանջարկ ունեն, փոստային գերատեսչությունները սկսեցին թողարկել միայն նամականիշային թերթիկի ներքևի շարքի նամականիշերը ։
Թեմատիկա
Իր գոյության առաջին տարիներին Իսրայելը թողարկեց Երուսաղեմին, Պետահ-Տիկվա քաղաքին, Նեգև անապատին, Մակկաբեյան խաղերին, «անկախության պարտատոմսերին» և հրեական տոներին նվիրված նամականիշեր։ Ամեն տարի Իսրայելում թողարկվում է  Ռոշ Հա-Շանի տոնակատարությանը նվիրված նամականիշերի տոնական շարք։ 1948 թվականին այդ տոնին նվիրված շարքում պատկերված էին «թռչող թղթագլաններ»։ Փոստային գերատեսչության կողմից թողարկվել է նաև փոքրիկ թերթիկ նվիրված իր առաջին փոստային դրոշմանիշերին։ 1952 թվականին Իսրայելը թողարկեց երկրի առաջին նամականիշը, որը նվիրված էր կոնկրետ անձի, Խայիմ Վեյցմանին։ 1950-ական թվականներին Իսրայելի նամականիշների վրա պատկերվելու պատիվ ունեցան Թեոդոր  Հերցլը, Էդմոն դե Ռոտշիլդը, Ալբերտ Էյնշտեյնը, Շոլոմ Ալեյհեմը, Հաիմ Նահման Բյալիկը և Էլիեզեր Բեն-Եհուդան։  Իսրայելական  նամականիշների վրա պատկերված առաջին կինը դարձավ Հենրիետա Սոլդը (1960), առաջին  ռաբբին, Բաալ Շեմ Թովը  (1961), իսկ առաջին ոչ- հրեան Էլեոնորա Ռուզվելտը  (1964)։
1998 թվականին Իսրայելը դարձավ առաջին պետությունը, որ փոստային նամականիշ թողարկեց   Թիունե Սիգուհարեի  պատվին, որի պատկերով հետագայում նամականիշեր թողարկվեցին Գամբիայում, Գրենադայում, Գվինեայում, Ճապոնիայում, Լիբերիայում, Լիտվայում և Սիեռա Լռոնեում ։  2000 թվականին նամականիշեր թողարկվեցին երկու արաբ առաջնորդների` Մարոկկոյի թագավոր Հասան II-ի և Հորդանանի թագավոր Հուսեյնի պատվին։
Էմորի համալսարանի հոտազոտողները պարզել են, որ մինչև 2005 թվականը թողարկվել է կանանց նվիրված 161 իսրայելական նամականիշ, չնայած դրանցից շատերը եղել են անանուն։ Առանձին կանանց նվիրված 45 փոստային նամականիշերից 11-ը նվիրված էին աստվածաշնչյան կերպարներին, իսկ 8-ը վերաբերվել է բանակին կամ ռազմական գործողություններին։  Իսրայելի  փոստային նամականիշերն ընդգրկում են ընդհանուր թեմաներ, այդ թվում ֆիլատելիան (օրինակ 1954 թվականի Երուսաղեմի ֆիլատելիստական ցուցահանդեսը), ինչպես նաև պետության համար այնպիսի նշանավոր թեմաներ, ինչպիսիք են հուդայիզմը և հրեաների պատմությունը։ Օրինակ Իսրայելի գոյության առաջին 40 տարիների ընթացքում  իսրայելական նամականիշերի շուրջ 10 %-ը ընդգրկում է հնագիտական մոտիվներ` մտավոր և գաղափարական պատճառներով ։ 2008 թվականին նոր թողարկումները նվիրված էին Իսրայել Ռոկահուին և Ակիվ Արյե Վայսին, որոնք համարվում են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-Ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ (բիբլիական հնէաբանությանը և Խնկի ճանապարհին) և ջրամատակարարման  «Մեկորոտ» ազգային ընկերությանը։
Էմիսիոն քաղաքականություն
1960-ական թվականներին իրականացվել է 110 նոր թողարկում 1970-ականներին` 151, 1980-ականներին` 162 և 1990-ականներին` 216 ։ 21-րդ դարում իսրայելական փոստի կողմից տարեկան իրականացվում է մի քանի տասնյակ նոր նամականիշերի էմիսիա, 2000 թվականին` 40, 2001 թվականին` 33, 2002 թվականին` 50,  2003 թվականին` 46, 2004 թվականին` 38, 2005 թվականին` 42, 2006 թվականին` 38,  2007 թվականին` 44  և այլն։
Համատեղ թողարկումներ
2008 թվականի հունվարի 27-ին առաջին անգամ ՄԱԿ-ի հետ համատեղ իրականացվեց Հոլոքոստի միջազգային օրվան նվիրված նամականիշի թողարկում։ Համատեղ նամականիշեր թողարկվեցին նաև Գերմանիայի հետ (2005 թվականին) դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման կապակցությամբ,  Ավստրիայի և Հունգարիայի հետ  (2004, Թեոդոր Հերցլի հիշատակին), Իտալիայի հետ (2004, նվիրված Մեծ հռոմեական սինագոգին), Վրաստանի հետ (2001 թվականին, Շոթա Ռուսթավելու պատվին) և Հունգարիայի հետ ( 2001 թվականին, նվիրված Բուդապեշտի Դոհան փողոցում գտնվող սինագոգին) ։
Նամականիշերի շրջանառությունից դուրս բերում
Որոշ դեպքերում իսրայելական փոստը ստիպված էր լինում շրջանառությունից դուրս բերել առանձին փոստային նամականիշեր, որոնք առաջացնում էին կրոնական շրջանակների մտահոգությունը։ 2006 թվականի նոյեմբերին փոստային շրջանառությունից հանվեց  Աստծո անվամբ նամականիշը, մտահոգվելով, որ նրա նկատմամբ պատշաճ հարգանք չի դրսևորվի։  Նմանապես վարվեցին նաև Թալմուդից ասույթներով նամականիշերի շարքի հետ ։
Տեղական թողարկումներ
x1948 թվականին Երուսաղեմում, Նահարիում, Ռիշոն-լե-Ցիոնում, Սաֆեդում և մի շարք այլ քաղաքներում նամականիշերի պակասի պատճառով իրականացվեցին տեղական  փոստային նամականիշերի թողարկում։ Դրանք բոլորը շրջանառությունից հանվեցին 1948 թվականի մայիսի 16-ին Իսրայելի առաջին նամականիշերի թողարկումից հետո ։
Փոխհարաբերությունները Պաղեստինի փոստի հետ
Սկսած 1994-1995 թվականներից` Իսրայելը հրաժարվեց այն տարածքների փոստային սպասարկումից, որոնք Օսլոյի համաձայնագրով պետք է անցնեին Պաղեստինյան ազգային վարչակազմի (ՊԱՎ) հսկողության տակ։ ՊԱՎ-ը բացեց փոստային բաժանմունքներ Պաղեստինի ողջ տարածքում, մշակելով սեփական յուրօրինակ փոստային դրոշմակնիքներ և թողարկեց փոստային նամականիշեր։ ՊԱՎ-ի Հեռահաղորդակցության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարությունը հրապարակեց քննադատական զեկույց Իսրայելի կողմից վերահսկվող տարածքներում  փոստային  ծառայությունների կազմակերպման վերաբերյալ ։
Ֆիլատելիայի զարգացում
Ֆիլատելիան մեծ մասսայականություն է վայելում իսրայելցիների շրջանում։ Իսրայելական ֆիլատելիստական ֆեդերացիայի կազմի մեջ մտնում են երկու տասնյակից ավելի ակումբներ և 15 ֆիլատելիստական ընկերություններ, որոնք գործում են այս փոքրիկ երկրի տարածքում ։ Երկրում անցկացվում են ֆիլատելիստական տոնավաճառներ, փոստային ցուցահանդեսներ, հրատարակվում են հուշանվերային թերթիկներ, ֆիլատելիստական ամսագրեր և կատալոգներ։ 1998 թվականին «Իսրայելական փոստը» Թել Ավիվում ստեղծեց Փոստային և ֆիլատելիստական թանգարան ։ 2008 թվականին Թել Ավիվը ընտրվեց Համաշխարհային ֆիլատելիստական առաջնության (World Stamp Championship), անցկացման վայր, որն էլ անցկացվում է Ֆիլատելիայի Միջազգային ֆեդերացիայի հովանու ներքո։ Կոլեկցիոներների կողմից (այդ թվում՝ հրեական սփյուռքի) ֆիլատելիստական նյութերի իրացման շնորհիվ Իսրայելի պետական բյուջեն զգալի եկամուտներ է ունենում ։
Հետաքրքիր փաստեր
Իսրայելն աշխարհում միակ երկիրն է, որտեղ փոստային նամականիշերը փակցվում են կաշերային սոսնձով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի փոստային նամականիշեր Կատեգորիա:Իսրայելի ֆիլատելիա
Պուկա (Մեզենսկայա Պիժմայի վտակ)
Պուկա (Пука), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Արխանգելսկի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեզենսկայա Պիժմա գետի ձախ ափին՝ 56 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը՝ Մեզեն ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Արևելագիտություն
Արևելագիտություն (օրիենտալիստիկա), գիտության ճյուղ, որը ուսումնասիրում է Արևելքի երկրների (Ասիայի և հյուսիսային Աֆրիկայի) պատմությունը, էկոնոմիկան, գրականությունը, լեզուները, մշակույթը, արվեստը, կրոնը, փիլիսոփայությունը, էթնոգրաֆիան, նյութական և հոգևոր մշակույթի հուշարձանները։ Երբեմն միացվում է աֆրիկագիտությանը (ուսումնասիրում է Աֆրիկայի երկրները)։
Արևելագիտության ճյուղերը
Աֆրիկագիտությունը աստիճանաբար անջատվել է արևելագիտությունից. նույնը տեղի է ունեցել կովկասագիտության և նրա ճյուղերի՝ հայագիտության և քարթվելագիտության հետ։
Բուրուխոն
Բուրուխոն (Burujón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տոռիխոս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 35 կմ2, բնակչությունը` 1422 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 32 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Պանտալեոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Սմերեկովո
Սմերեկովո (Смереково), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սմերեկովո գյուղում բնակվում էր 384 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18455 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1520 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
4 պֆենիգ (Տրիր)
Տրիրի 4 պֆենիգ (գերմաներեն՝ 4 Pfennig) մետաղադրամը արտադրվել է Տրիրի արքեպիսկոպոսության կողմից, Տրիր քաղաքում, 1663 թվականից մինչև 1789 թ.։ Սկզբում այն հատվել է բիլոնից (ցածրորակ արծաթ), իսկ 1748-ից սկսյալ՝ պղնձից։ Տրիրի չորս պֆենիգը հավասար էր մեկ կրեյցերի։
Չորս պֆենիգի արժեք ունեցող մետաղադրամները Տրիրում շրջանառության են թողվել 9 տարբեր տեսակներով.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի մետաղադրամներ Կատեգորիա:Թալեր Կատեգորիա:Արծաթե դրամներ Կատեգորիա:Պղնձե դրամներ
Տրանկերաս
Տրանկերաս (Tranqueras), ոչ մեծ քաղաք Ուրուգվայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Ռիվերա դեպարտամենտում։ Ընկած է դեպարտամենտի վարչական կենտրոնից՝ Ռիվերա քաղաքից 53, երկրի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյից՝ 474 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում մարդիկ բնակություն են հաստատել 19-րդ դարի սկզբներից։ Փոքրիկ բնակավայրի զարգացմանը զարկ է տվել այստեղ երկաթուղային կայարանի շահագործման հանձնումը. կարճ ժամանակում ի հայտ են եկել հյուրանոցներ, առևտրի ու սպասարկման օբյեկտներ, արտադրական ոչ մեծ ձեռնարկություններ ։ Բնակավայրը 1914 թվականի հուլիսի 22-ին ստացել է Pueblo-ի (գյուղի), 1963 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ Villa-ի (փոքր քաղաքի) , 1994 թվականի դեկտեմբերի 13-ին՝ Ciudad-ի (քաղաքի) կարգավիճակ ։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Տրանկերասում ապրում էր 7.235 մարդ ։
Աղբյուրը՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Չարի կնիք
Չարի կնիք (Touch of Evil), 1958 թվականին Օրսոն Ուելսի նկարահանած նուար ժանրի ֆիլմ, հիմքում Ուայթ Մաստերսոնի «Չարի նշան» գրվածքն է։
Սյուժե
Այսպես ասած չարի կնիքով նշված է ամերիկա-մեքսիկական սահմանին գտնվող ամերիկյան մի փոքրիկ քաղաք, որտեղ ծավալվում են խճճված ու լարված իրադարձությունները։
Թմրաբիզնեսի դեմ պայքարի գծով մեքսիկացի գործակալ Միգել Վարգասը, ով օրինապահ ամուսին և ոստիկան էր, դառնում է վրիժառու։ Պատճառը կնոջը Սյուզանին թմրաբիզնեսի աշխարհի հետ կապ ունեցող ավազակների կողմից ահաբեկելն է։ Ընթացքում պարզվում է, որ թմրաբիզնեսի աշխարհի մարդկանց հետ կապ ունի նաև տեղի ոստիկան Հենկ Կուինլանը, ով հոգին վաճառել էր սատանային ...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:1958 ֆիլմեր Կատեգորիա:Օրսոն Ուելսի ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին
(8083) Մայեդա
(8083) Մայեդա (Mayeda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 1-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,791997 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1373 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4467 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1704 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211267 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մալայագիտություն
Մալայագիտություն, արևելագիտության ճյուղ, որը ուսումնասիրում է Մալայան կղզեխմբի երկրների (Բրունեյ, Ինդոնեզիա, Մալայզիա, Սինգապուր) պատմությունը, լեզուն, էկոնոմիկան, մշակույթը, արվեստը, կրոնը, փիլիսոփայությունը, էթնոգրաֆիան, նյութական և հոգևոր մշակույթի հուշարձանները։
Կիբելայի շատրվան (Մեխիկո)
Կիբելայի շատրվան (Fuente de Cibeles), Իսպանիայի Կառլ III թագավորի օրոք ճարտարապետ Վենտուրա Ռոդրիգեսի կողմից 1777-1792 թվականներին Մադրիդի Կիբելայի հրապարակում կառուցված շատրվանի բրոնզե կրկնօրինակ Մեխիկոյի Լա Ռոմա շրջանում՝ Օախակա, Դուրանգո, Մեդելին և Էլ Օրո փողոցների հատման վայրում։
Շատրվան-հուշարձանը Մեքսիկայում տեղադրվել է որպես իսպանական և մեքսիկական համայնքների միջև եղբայրության խորհրդանիշ 1980 թվականին։ 2011 թվականին Մեխիկոյի քաղաքային իշխանությունների սպասարկման ծրագրի շրջանակներում բարեկարգվել է։ Հրապարակի հետ միասին այն համարվում է քաղաքի առավել խորհրդանշական վայրերից մեկը ։
Պատմություն
Շատրվանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1980 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։ Բացմանը ներկա են գտնվել Մեքսիկայի նախագահ Խոսե Լոպես Պորտիլյոն, Մադրիդի քաղաքապետ Էնրիկե Տիերնո Գալվան, Մեխիկոյի քաղաքապետ Կառլոս Հանկ Գոնսալեսը ։
Շատրվանը գտնվում է 19-րդ դարում կառուցված նախկին Միրավիլ հրապարակում՝ Միրավիլի 3-րդ կոմսուհու հողատարածքներ տանող հին ճանապարհի հատման վայրում ։ Այժմ այդ հատվածով անցնում են Օախակա և Դուրանգո փողոցները։ Հրապարակից ներքև գտնվող ջրհորը եղել է Էլ Ռոմա շրջանի խմելու ջրի հիմնական աղբյուրը ։ Այս շատրվան-հուշարձանը իսպանացի էմիգրանտների նվերն է Մեխիկո քաղաքին։
2011 թվականին Մեխիկոյի քաղաքապետ Մարսելո Էբրարդը հայտարարեց, որ 67 հուշարձաններ կընդգրկվեն պահպանման ու վերակառուցման ծրագրում, այդ թվում նաև շատրվանը։ Վերանորոգման ընթացքում «վերականգնվեցին հուշարձանի կորած կտորները, բրոնզե քանդակները, բարելավվեց ջրային համակարգը, կանաչ տարածքները և լուսավորումը` նվազեցնելով էներգիայի ծախսերը ։ Շատրվանի վերաբացումը տեղի ունեցավ 2011 թվականի հունվարի 21-ին, որին մասնակցեցին Մեխիկոյի քաղաքապետը, Մեքսիկայում Իսպանիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան Մանուել Ալաբարտը, Մեխիկոյի աշխատանքների և ծառայությունների կառավարման քարտուղար Ֆերնանդո Աբուատիսը ։
Նկարագրություն
Հուշարձանախումբը ունի 12,5 մետր երկարություն, 4,7 մետր լայնություն, 5,5 մետր բարձրություն, կշռում է 12 տոննա ։ Ինսուրխենտես մետրոյից և Դուրանգո մետրոբասից գտնվում է երկու թաղամաս հեռավորության վրա՝ Օախական, Դուրանգո, Մեդելին և Էլ Օրո չորս փողոցների հատման վայրում։
Շատրվանը գտնվում է երթևեկության պտույտի կենտրոնում՝ շրջապատված հանրախանութներով ու ռեստորաններով։ Ամեն շաբաթ այստեղ կազմակերպվում է բացօթյա շուկա, որը հայտնի է “el tianguis de la Cibeles” կամ “el bazar de Oro” անուններով ։
Սիմվոլիզմ
Շատրվանը բաղկացած է հռոմեական պտղաբերության աստվածուի Կիբելայի արձանից՝ գլխին թագ, ձեռքին գավազան և բանալի՝ երկրի վրա իր իշխանության խորհրդանիշները, նստած է առյուծներով կառքի վրա, որոնք Հիպոմոնեսի և Ատլանտայի դիցաբանական կերպարներն են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Շատրվաններ
Կրիշնա (այլ կիրառումներ)
Կրիշնա, կարող է վերաբերել՝
Ալիենտու
Ալիենտու (իտալ. Aglientu, Santu Francìscu di l'Aglièntu), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օլբիա-Տեմպիո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1175 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 8 մարդ/կմ², զբաղեցրած տարածքը 149 կմ² է։
Փոստային ինդեքս՝ 7020, հեռախոսային կոդ՝ 079։ Գտնվում է ծովից մի քանի կիլոմետր հեռու, 420 մետր բարձրության վրա։
Սեյսմիկ դասակարգում՝ հատված 4 (աննշան սեյսմիկություն)։ Հրաման PCM N° 3274 20/03/2003
Ալիենտուն սահմանակից է Աջուս, Լուոգոսանտո, Սանտա Տերեզա Գալուրա, Տեմպիո Պաուզանիա, Տրինիտա դ'Ագուլտու է Վինիոլա համայնքներին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1959 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:1959 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սալավիներա
Սալավիներա  (Sant Pere Sallavinera, ոչ պաշտոնական անվանումով՝ Salavinera ), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Բարսելոնա պրովինցիայում։ Գտնվում է Անոյա շրջանում։ Զբաղեցնում է 21,95 կմ² մակեերես։ Բնակչությունը կազմում է 168 (2010 թվական)։
Ճապոնագիտություն
Կատեգորիա:Ճապոնագիտություն
Սալավիներա
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Լև Օգանեսյանց
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ավազան (գյուղ)
Ավազան, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս համայնքում ։
Գտնվում է Սևանի լեռների ստորոտին, լճափից ոչ հեռու, մարզկենտրոն Գավառից 97 կմ արևելք։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 2075 մետր բարձրության վրա։ Ավազան է վերանվանվել 1991 թվականի ապրիլի 3֊ին։
Բնակչություն
Ավազանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, բանջարաբոստանային մշակաբույսերի աճեցմամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղից արևելք տեղակայված են հին հայկական գերեզմաններ ։
Գաևշչինա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Գաևշչինա (Гаївщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սկորոբագատկի։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գաևշչինա գյուղում բնակվում էր 441 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,11 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 209 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սլովո Կիրգիզստանա
«Սլովո Կիրգիզստանա» (Слово Кыргызстана - Ղրղզստանի խոսք), ղրղզական ռուսալեզու շաբաթաթերթ։ Խորհրդային շրջանում հանդիսացել է Ղրղզստանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի, Ղրղզական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի և նախարարների խորհրդի օրգանը։
Հրատարակվում է 1925 թվականից (մինչև 1927 թվական՝ «Բատրացկայա պրավդա» (Батрацкая правда), ապա՝ «Կրեստյանսկի պուտ» (Крестьянский путь)), Ֆրունզեում։
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով (1961 թ.)։ 1927 թվականից մինչև 1991 թվական օրաթերթի անունը եղել է Սովետսկայա Կիրգիզիա («Советская Киргизия», «Սովետական Կիրգիզիա»), իսկ 1991 թվականից մինչև հիմա «Սլովո Կիրգիզստանա»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրղզստանի օրաթերթեր Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օրաթերթեր
Շիշկինսկի
Շիշկինսկի (Шишкинский, Шишкинскэр ), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչություն
Խուտորի բնակչության թվաքանակը թվականի դրությամբ կազմում է  մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Գիագինսկայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1902 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ծածանաձկներ
Ծածանաձկներ (Cobitidae), ծածանակերպերի կարգի ձկների ընտանիք։ Հայտնի է շուրջ 150, Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ ոսկեգույն ծածանը։ Մարմինը երկարավուն է, օձանման, կողքերից սեղմված։ Մարմինը պատված է մաներ թեփուկներով, կամ երբեմն մաշկը առանց թեփուկների է; Գանգի առջևի բաժինն իր հետնամասին միացած է շարժուն հոդով։ Մեջքային լողակը մեկն է։ Մեջքային և հետանցքի լողակները շատ   կարճ են։ Բերանը փոքր է, առանց ատամների, շուրջը գտնվում են 3-6 զույգ բեղիկներ։ Աչքերը փոքր են; Միզափամփուշտը մասամբ կամ ամբողջությամբ գտնվում է պատիճի մեջ։ Քթանցքերով ձգվում են փոքր խողովակներ։ Շնչում են արտաքին խռիկներով։
Կենսակերպ
Այս ընտանիքի ներկայացուցիչները քաղցրահամ ջրերի ձկներ են, որոնք տարածված են տարբեր ջրային տարածքներում՝ լեռնային գետերից մինչև ճահիճներ։ Մաշկային և աղիքային շնչառության շնորհիվ նրանք կարող են գոյություն ունենալ թթվածնի վատ միջավայրում։ Գրեթե բոլոր ծածանանմանները երեկոյան և գիշերները ուտում են, իսկ օրվա լուսավոր ժամերին ընկնում են գետնին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձկներ Կատեգորիա:Ծածանակերպեր
Ատրներսեհ (Խաչենի իշխան)
Ատրներսեհ. Ատրներսեհ որդի Սահլի (ծ. և մ. թթ. անհտ.), Խաչենի իշխանը՝ Առանշահիկների (ըստ որոշ արևմտյան պատմաբանների՝ Սյունիների) իշխանատոհմից, Սահլ Սմբատյանի որդին և հաջորդը։
821-ին կնության է առել Միհրանյանների վերջին ներկայացուցիչ Սպրամին, որով այս իշխանատոհմի ժառանգական իրավունքերը վերստին անցել են բնիկ հայկական տոհմին։ Նրա տիրույթեները ընդգրկել են Վայկունիքի և Սոդքի գավառները։ Նստավայրն էր իր կաոուցած Հանդաբերդ ամրոցը, հետագայում նաև Վայկունիք ավանը։
Գրականություն
Մովսես Կաղանկատվացի, «Պատմություն Աղվանից աշխարհի», գիրք 3րդ։
Կատեգորիա:Խաչենի իշխաններ Կատեգորիա:Եռանշահիկներ
Վինցաս Կուդիրկա
Վինցաս Կուդիրկա (Vincas Kudirka, ), լիտվացի գրող, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ։
Ավարտել է Վարշավայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1899 թվականին լույս է ընծայել «Ազատ ժամեր» բանաստեղծությունների ժողովածուն։ «Պետերը» (1895 թվական), «Գայլեր» (1898 թվական) երգիծական պատմվածքներում խարազանել է իշխանությունների քաղաքականությունը, քննադատել կաթոլիկ հոգևորականությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Լիտվացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Լիտվացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Լիտվացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Լիտվացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Վարշավայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
(8084) Դալաս
(8084) Դալաս (Dallas), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 6-ին Մասահիրո Կոիշիկավայի կողմից Այաշի կայանում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,064006 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3882 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7398 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1958,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,183768 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մասահիրո Կոիշիկավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սոլ (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)
Սոլ (Сіль), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սոլյանոե Պոլե։
2001 թվականի տվյալներով Սոլ գյուղում բնակվում էր 611 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1599 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության համագումար
Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության (ԽՄԿԿ) համագումար (Съезд Коммунистической партии Советского Союза), կոմունիստական կուսակցության բարձրագույն մարմին։ Հրավիրում է ԽՄԿԿ Կենտկոմը ոչ պակաս քան հինգ տարին մեկ անգամ։
ԽՄԿԿ համագումարը լսում և հաստատում էր կուսակցության Կենտկոմի, Կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի (ԿՎՀ) և կենտրոնական մյուս կազմակերպությունների հաշվետվությունները, անհրաժեշտության դեպքում վերանայում, փոփոխում և հաստատում կուսակցության ծրագիրն ու կանոնադրությունը, որոշում կուսակցության գիծը ներքին և արտաքին քաղաքականության հարցերում, քննարկում և լուծում կարևորագույն համարվող հարցերը, փակ (գաղտնի) քվեարկությամբ ընտրում ԽՄԿԿ Կենտկոմի ԿՎՀ։
Համագումարի որոշումների կատարումը պարտադիր էր համարվում կուսակցական բոլոր կազմակերպությունների կուսակցության անդամների և անդամության թեկնածուների համար։
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ հանրագումարներ
Լև Կուլիջանով
Լև Ալեքսանդրի Կուլիջանով (Կուլիջանյան),, ազգությամբ հայ խորհրդային կինոռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1976 թ.)։
Կենսագրություն
1964-1965 թթ. եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիայի աշխատողների միության կազմկոմիտեի նախագահը, 1965 թվականից՝ ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների վարչության առաջին քարտուղար։ ԽՄԿԿ XXIII և XXIV համագումարներում ընտրվել է ԽՄԿԿ կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է ԽՍՀՄ VII-VIII գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Արժանացել է ՌԽՖՍՀ պետական մրցանակի (1971)։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Կանանց
Կանանց, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է hայերեն կանանց բառից, որ կին բառի հոգնակի սեռական հոլովն է։ Կանանցտիկին անվան կրճատ տարբերակն է, որը հիշատակվել է անթվական մի հիշատակարանում 1311 թվականից ուշ ։
Լև Կուլիջանով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1924 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:2002 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 17 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ
Կանանց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Կարցանո
Կարցանո (Carzano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 500 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 500 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 1 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։ Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանը Սուրբ Մադոննա դելա Նիվան է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բալախոռ (դաշտ)
Բալախոռ, դաշտ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխ համակարգի Բալախոռ գետակի ավազանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դաշտեր
Միխայիլ Սկաչկով
Միխայիլ Նաումովիչ Սկաչկով (Михаил Наумович Скачков, ), Դոնի կազակ, բանաստեղծ և թարգմանիչ ։
Կենսագրություն
Միխայիլ Սկաչկովը ծնվել է 1896 թվականին Դոնի զորքի մարզի Կազանսկայա ստանիցայում ։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո 1922 թվականին արտագաղթել է։ Ապրել է Պրահայում, ընդունվել Պրահայի համալսարան ։ 1925 թվականին աշխատել է Պրահայում ԽՍՀՄ առևտրային ներկայացուցչությունում։ Միխայիլ Նաումովիչը հրատարակել է առևտրային ներկայացուցչության հանդես, եղել է թարգմանիչ ։ Միխայիլ Սկաչկովը «Գրողների ճգնարան» գրական միավորման անդամ էր, 1926 թվականին հրատարակել է «Շարժիչների երաժշտություն» ժողովածուն և նույն թվականին վերադարձել է ԽՍՀՄ, բնակվել Մոսկվայում ։ Հայրենիքում զբաղվել է գրական գործունեությամբ, թարգմանել չեխերենից, բուլղարերենից և սերբերենից։ 1930-1931 թվականներին Մոսկվայի գրողների քաղաքային կոմիտեի գործադիր քարտուղարն էր, Գլավլիտի քաղաքական խմբագիր, 1931 թվականից Միխայիլ Նաումովիչ Սկաչկովը մասնակցել է Սովետական մեծ հանրագիտարանի հրատարակությանը  ։
Միխայիլ Նաումովիչի գործերը տպագրվել են այն ժամանակի առաջատար ամսագրերում և թերթերում, նա եղել է հեղափոխական գրողների միջազգային ասոցիացիայի անդամ Կենտրոնական Եվրոպայում ։
Գրական-հրապարակախոսական գործունեության համար Սկաչկովը ենթարկվել է բռնաճնշումների, 1933 թվականի նոյեմբերի 14-ին նրան ձերբակալել են և միացյալ պետական քաղաքական վարչության նախագահության 1934 թվականի մարտի 29-ի հրամանագրով դատապարտել գնդակահարության, որը փոխարինվել է 10 տարվա ազատազրկմամբ, որն անցկացրել է Սոլովկիում։ Այնուհետև, 1937 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Լենինգրադի մարզի ներքին գործերի ժողկոմի հատուկ եռյակը վերանայել է դատավճիռը, և նա կրկին դատապարտվել է գնդակահարության։ Դատավճիռն ի կատար է ածվել 1937 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ Միխայիլ Նաումովիչ Սկաչկովը գնդակահարվել է Կարելական ԻԽՍՀ-ում (Սանդարմոխ) ։ Հետմահու արդարացվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Շիշկովո (գյուղ, Դեմյանսկի շրջան)
Շիշկովո (Шишково), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Դեմյանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Դեմյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Էմս
Էմս (Ems, Eems), գետ Գերմանիայի հյուսիս–արևմուտքում։ Սկիզբ է առնում Տևտոբուրգյան անտառի հարավարևմտյան լանջերից, հոսում Հյուսիս–գերմանական դաշտավայրով, թափվում Հյուսիսային ծովը՝ առաջացնելով էստուարիա։
Երկարությունը 371 կմ է, նավարկելի է։ Ջրանցքներով միացված է Հռենոսի, Վեզերի, Էլբայի ավազանների գետերին։ Գետաբերանի մոտ է Էմդեն նավահանգիստը։
Անվանում
Անտիկ անվանումը եղել է Amisa (առաջացել է կելտերեն am «ջուր, գետ» բառից), որը ձևափոխվելով դարձել է Էմս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի գետեր
Գիմարայնշի պալատ
Գիմարայնշի պալատ (Castelo de Guimarães), միջնադարյան պալատ Պորտուգալիայի Գիմարայնշ քաղաքում։ 2001 թվականին քաղաքի պատմական կենտրոնի հետ ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Պալատն ունի ազգային հուշարձանի կարգավիճակ։ 2007 թվականից մշակույթի նախարարության կողմից ընդգրկվել է Պորտուգալիայի յոթ հրաշալիքների ցանկում։
Պատմություն
Տարածքը, որտեղ գտնվում է Գիմարայնշը, ռեկոնկիստայի արդյունքում արաբների կողմից նվաճվել է 9-րդ դարի վերջին։ Գիմարայնշի (այդ ժամանակ այն կազմում էր ողջ Պորտուգալիան) առաջին իշխան է հռչակվում Դիոգու Ֆերնանդեշը։ Նրա դուստրերից մեկը` Մումադոնա Դիաշը, որ ամուսնացել էր իշխան Էրմենեգիլդա Գոնսալվիշի հետ, այրիանում է 928 թվականին` դառնալով իշխանության ժառանգորդը, որը մոտ 950 թվականին բաժանվում է նրա վեց երեխաների միջև։ Մումադոնան Վիմարանեշ գյուղում (հետագայում` Գիմարայնշ) հիմնում է մենաստան, որին 959 թվականի հունվարի 26-ին փոխանցում է մեծ հողատարածք և շարժական գույք։
Պորտուգալիայի հարավային կողմից մուսուլմանների և ծովի կողմից նորմանների հարձակումներից մենաստանն ապահովագրելու համար Մումադոնա Դիաշը պատվիրում է գյուղից վերև` Մոնտե Լարգու բլրի գագաթին, պալատ կառուցել ։ Պահպանվել է այդ հրովարտակը, որ թվագրվում է 958 թվականի դեկտեմբերին։ Պալատը նվիրված էր սուրբ Մամանտ Կեսարացուն, և ենթադրվում է, որ նրա կառուցվածքը բավական պարզ է եղել` ուղղանկյուն պատերով շրջապատված դոնժոն։
100 տարի անց Վիմարանեշը մտել է կաստիլացի արքա Ալֆոնսո VI Քաջի կողմից Պորտուգալիայի առաջին իշխան, Բուրգունդյան դինաստիայի հիմնադիր Հենրիխ Բուրգունդացուն նվիրած տարածքի մեջ։ Հենրիխն ու իր կինը` Թերեզա Լեոնացին, գյուղն ու պալատը դարձնում են իրենց նստավայրը։ Մումադոնայի ժամանակներից մնացած շինություններն ավերվել էին, և դրանց տեղում կառուցվել էր հսկայական շինություն` դոնժոնով և արևելյան ու արևմտյան դարպասներով։ 1128 թվականին Հենրիխի ու Թերեզայի որդին` Աֆոնսու I-ը, Գիմարայնշի մոտ հաղթում է իր մոր զորքերին` ազատելով Պորտուգալիան Լեոնի և Կաստիլիայի ազդեցությունից և այն վերածելով ինքնուրույն թագավորության։
Հետագայում պալատը բազմիցս վերակառուցվել է։ Այսպես, 13-րդ դարում` Աֆոնսու III -ի օրոք, էապես ընդարձակվում են պատերը` միացնելով պալատի ու քաղաքի պաշտպանական համակարգերը։ Ֆերնանդու I-ի օրոք պատերն ամրացվում են, և հաջողվում է կանխել Էնրիկե II Կաստիլացու ներխուժումը։ Հին պատը քանդում են մոտ 1420 թվականին։
1383-1385 թվականներին Գիմարայնշի ասկալդ Այրիշ Գոմեշ դա Սիլվան անցնում է Կաստիլիայի կողմը, և 1385 թվականին պալատը գրավում են Ժուան I-ի զորքերը ։ Դրա արդյունքում քաղաքն ու պալատը առաջին անգամ հայտնվում են միևնույն ենթակայության տակ` միավորվելով Գիմարայնշ գյուղին։ Քաղաքի շուրջ կառուցվում է մոտ 2 կմ տրամագծով պատ` ութ դարպասներով։
15-րդ դարում պալատը կորցնում է իր պաշտպանական նշանակությունը` օգտագործվելով նախ որպես բանտ, ապա, աստիճանաբար քանդվելով` գյուղատնտեսական նպատակներով։ 18-րդ դարում աշտարակներից մեկը վերջնականապես քանդվում է, իսկ քարերն օգտագործվում են Սուրբ Միխայիլի տաճարի շինարարության համար։ 19-րդ դարում քանդվում է ևս մեկ աշտարակ։ 1853 թվականին Գիմարայնշը ձեռք է բերում քաղաքի կարգավիճակ, իսկ 1881 թվականի մարտի 19-ին Լուիշ I արքայի հրամանով հռչակվում է առաջին կարգի պատմական հուշարձան։ Հետագայում պալատը հռչակվում է ազգային հուշարձան, կատարվում են վերականգնողական մի շարք աշխատանքներ։ Ներկայումս պալատն ամբողջովին վերանորոգված է և բաց է այցելությունների համար։
Կառուցվածք
Պալատն իր ձևով հիշեցնում է զինանշանային վահան։ Պահպանվել են չորս աշտարակներն ու մի քանի դարպասներ։ Արևմտյան կողմում` ներքին խրամի վրա, կա փայտե կամուրջ, որ տանում է դեպի դոնժոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի դղյակներ Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պալատներ Կատեգորիա:10-րդ դարի հիմնադրումներ Պորտուգալիայում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Պորտուգալիայում
Դեղին մանուշակ
Դեղին Մանուշակ (Víola lutéa), մանուշակազգիների ընտանիքի մանուշակների ցեղի բազմամյա վայրի բույս։
Մորֆոլոգիական բնութագիր
Բազմամյա բույս է՝ 8-20 սմ բարձրությամբ, ցողունից բարձրացած։ Տերևները ամբողջական են, հերթադիր կամ արմատամերձ վարդակով, սովորաբար՝ տերևակիցներով։ Ստորին տերևներն օվալաձև են, արտահայտված սղոցաեզր, վերինները՝ նշտարաձև։
Ծաղիկները միայնակ են, երկսեռ, հնգաթերթ, ծաղկաթերթի շուրջ հավաքված։ Ծաղկապատյանը երկակի է, հնգաթերթ։ Պսակաթերթերը դեղին են կամ թույլ մանուշակագույն, երեք ցածր տերևների վրա մուգ հարվածներով, վերին տերևները թեթև դեղին են, առջևի ճակատը, որը գտնվում է բազայում, մատակարարում է ծաղկաբտիկ։
Ծաղիկների տրամագիծը 1,5-3 սմ է։ Ծաղկում է փափուկ, ուղեկցվող նուրբ բույրով, մայիս-հուլիս ամիսներին։
Պտուղը աստղանման եռափեղկ տուփիկ է։ Բույսը բացառապես բազմանում է սերմերով և լավ է աճում թեթև ավազային, նոսր ցանքով հողատեսքերում։ Սերմերը փոքր են։
Աշխարհագրական տարածվածություն
Ընդհանուր արեալն ընդգրկում է Հյուսիսային Եվրոպան (Իռլանդիա, Մեծ Բրիտանիա), Կենտրոնական Եվրոպան (Ավստրիա, Բելգիա, Հունգարիա, Չեխոսլովակիա, Գերմանիա, Լյուքսեմբուրգ, Նիդերլանդներ, Չեխիա, Շվեյցարիա), Հարավարևմտյան Եվրոպա (Ֆրանսիա, Իսպանիա)։
Էկոլոգիա և ֆիտոցենոլոգիա
Դեղին մանուշակը չափավոր կրածին է, ունի տարբերվող նրբագեղություն, ցրտադիմացկուն է։ Աճում է հիմնականում բնական լեռնային մարգագետիններում (ծովի մակարդակից 1500-2400 մետր բարձրության վրա), չբացահայտված լեռներում, ճանապարհների վրա։ Գալմեյնի բույսը պատկանում է դեղին մանուշակների բազմազանությանը :
Օգտագործում այգեգործության մեջ
Դեղին մանուշակը որպես դեկորատիվ բույս սկսել է օգտագործվել 16-րդ դարից սկսած (1600 թվական ): Աճում են ալպյան մարգագետիններում։ Այս բույսի հիբրիդներից մեկը Viola lutea-ի «Jumping Jhony» տեսակն է մանուշակագույն ծաղիկներով, որի ցածր փետուրի վառ դեղին նախշը տեսանելի է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Մանուշակազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Վանք (Մեղրու շրջան)
Վանք, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Մեղրու շրջանում, Մեղրի քաղաքից 15 կմ հյուսիս, Լալեր գետի ձախափնյա մասում, լեռնային, ջրառատ վայրում։ Շրջակայքում կան անտառներ։
Նույն անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
Պատմություն
Հնում մտնում էև Սյունիք աշխարհի Մացրու գավառի մեջ։ Գյուղի մասին հիշատակված է Տաթևի վանքի նոր հարկացուցակում (XVIII դար)։
1960-ական թվականներին գյուղը ապաբնակեցվել է բնակավայրերի խոշորացման պատճառով։
Բնակչություն
Բնակիչները հայեր էին։
Վանքի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու մեղվաբուծությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում կար կանգուն եկեղեցի, XVII դարի կամուրջ։ Շրջակայքում գտնվում են Քեշիշքյանդ, Տմալի, Կռաձոր գյուղատեղիները։
Անվանի մարդիկ
Այստեղ է ծնվել Դավիթ-Բեկի ազատագրական շարժման ակտիվ մասնակից Վրթանեսի որդի Ստեփանոս Շահումյանը՝ Դավիթ-Բեկի պատմության հեղինակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Գամալիևկա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Գամալիևկա (Гамаліївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գամալիևկա գյուղում բնակվում էր 388 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 172 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2260 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վերաապահովագրում
Վերաապահովագրում, ապահովագրական ընկերությունների միջև տնտեսական ապահովագրական հարաբերությունների համակարգ, որի դեպքում ապահովագրական ընկերությունն իր կողմից ապահովագրված ռիսկերն ամբողջությամբ կամ դրանց մի մասը փոխանցում է մեկ այլ ապահովագրական ընկերության։ Վերաապահովագրություն սովորաբար կատարվում է այն ժամանակ, երբ առանձին ապահովագրական ընկերությունը չի կարողանում կատարել ապահովադիրների հանդեպ իր պարտավորությունները, երբ տեղի են ունենում խոշորածավալ վնասներ (օրինակ, օդանավի վթար, մրրիկներ, ջրհեղեղներ, երկրաշարժեր և այլն)։ Վերաապահովագրության ժամանակ վնասների փոխհատուցմանը մասնակցում են վերաապահովագրական ընկերությունները։
Վերապահովագրության ժամանակ տեղի է ունենում ապահովագրված ռիսկի երկրորդային տեղաբաշխում, որն իրենից ներկայացնում է միևնույն ապահովագրական ռիսկի նոր ապահովագրություն։ Վերաապահովագրության պայմանագիր կնքած ապահովագրողները մնում են պատասխանատու ապահովադիրների հանդեպ ապահովագրության պայմանագրով սահմանված ամբողջ ապահովագրական պատասխանատվության չափով։
Ռիսկի փոխանցումը մի ապահովագրողից մյուսին կատարվում է վերաապահովագրության պայմանագրով։ Վերաապահովագրության պայմանագրի նկատմամբ ընդհանրապես կիրառվում են ձեռնարկատիրական ռիսկի ապահովագրության կանոնները։
Վերաապահովագրական ռիսկի փոխանցման գործընթացը կոչվում է վերաապահովագրական ցեսիա (cession)։
Միջազգային պրակտիկայում վերաապահովագրվողին անվանում են ցեդենտ (cedent), իսկ վերաապահովագրողին՝ ցեսիոներ։ Վերաապահովագրողի վերաապահովագրության ընդունած ռիսկն ամբողջությամբ կամ մասնակի մեկ այլ վերաապահովագրողի փոխանցելու գործընթացն անվանվում է ռետրոցեսիա, իսկ առաջին վերաապահովագրողը կոչվում է ռետրոցենտ, երկրորդ վերաապահովագրողը՝ ռետրոցեսիոներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ապահովագրություն
Սուխոյ (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)
Սուխոյ (Сухий), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
Սեիդլար (Զանգեզուրի գավառ)
Սեիդլար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Գտնվում է Ողջի գետի և նրա ձախակողմյան Աճանան վտակի միախառնման վայրի մոտ ։
Սուխոյ (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1602 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սեիդլար (Զանգեզուրի գավառ)
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 285 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Խորհրդա-եթովպական հարաբերություններ
Խորհրդա-եթովպական հարաբերություններ, պատմական դիվանագիտական հարաբերությունները Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության (ԽՍՀՄ) և Եթովպիայի Դաշնային Ժողովրդավարական Հանրապետություն (ԵԴԺՀ) միջև։
Դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1943 թվականին։ Ստորագրվել են համաձայնագրեր առևտրի, տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության (1959), Եթովպիայում, որպես նվիրատվություն, տեխնիկական դպրոցի կառուցման (1960), մշակութային համագործակցության (1968, 1975) վերաբերյալ։
1978 թվականին երկու երկրների կառավարությունները կնքեցին բարեկամության և համագործակցության 20-ամյա պայմանագիր, 1979 թվականին՝ մի շարք արձանագրություններ ու համաձայնագրեր, 1981-1982 թվականների գիտատեխնիկական համագործակցության ծրագիր (1980, 1981 թվականներին՝ համաձայնագրեր մի շարք համատեղ նախագծերի իրականացման մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եթովպիա երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ի երկկողմ հարաբերություններ
Կրիշնա (գետ)
Կրիշնա, գետ Հնդկաստանի հարավում։
Անվանումը սանսկրիտերեն է. բառացի նշանակում է «թուխ, սև»։ Հայտնի է նաև Կիստնա անունով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի գետեր Կատեգորիա:Բենգալյան ծոցի ավազանի գետեր
Ռակուսորա
Ռակուսորա (Ракусора), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Լոպտյուգա գետի աջ ափին՝7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 48 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Նիկոլայ Ալնիկին
Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկին (Николай Васильевич Альникин, կեղծանունը՝ Բորիս Նեզլոբին (Борис Незлобин), ), Դոնի կազակ, բանաստեղծ, ինժեներ-երկրաբան ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկինը ծնվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 30-ին Ցիմլյանսկայա ստանիցայի Կառնաուխով խուտորում։ 1917 թվականին ավարտել է ռեալական դպրոցը, այնուհետև ընդունվել է Նովոչերկասկի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի լեռնային բաժինը, բայց այն չի ավարտել, մասնակցել է Դոնի համար մղվող պայքարին։ Ծառայել է Նովոչերկասկի ուսանողական ջոկատում, ավելի ուշ՝ Կալեդինի գնդում ։
1920 թվականից ապրել է վտարանդիության մեջ. գտնվել է Թուրքիայում, այնուհետև մեկնել է Ֆրանսիա։ Բարձրագույն կրթություն ստանալու համար Նիկոլայ Վասիլևիչը քրտնաջան աշխատել է, կատարել է ծանր ֆիզիկական աշխատանք։ Ավարտել է երկու բարձրագույն ուսումնական հաստատություն. 1926 թվականին՝ Փարիզի համալսարանի (Սորբոն) բնական գիտությունների ֆակուլտետը, իսկ ավելի ուշ՝ Նանսիի համալսարանին կից կիրառական երկրաբանության ինստիտուտը։ Այն ավարտելուց հետո լեռնային ճարտարագետ-հետախույզի դիպլոմով աշխատանքի է մեկնել Մարոկկո ։
Զբաղվել է գրական գործունեությամբ՝ օգտագործելով Բորիս Նեզլոբին կեղծանունը, տպագրվել է միայն մինչև 1927 թվականը Դոնի «Սպոլոխ» թերթում։ Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկինի բանաստեղծությունները տպագրվել են Պրահայի և Փարիզի ուսանողական հրատարակություններում, վտարանդիական «Կազաչյե սլովո», «Կազաչյի դումի» թերթերում ։
Բանաստեղծական երկու՝ «Հանգավորված ծայրեր» և «Իրարանցում» ժողովածուների հեղինակ է։ Ընտանեկան հանգամանքների պատճառով (կնոջ երկարատև և անբուժելի հիվանդություն) Ն. Վ. Ալնիկինը թողել է պոեզիան ։
Շիշկովո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Շիշկովո (Шишково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Նիկոլայ Ալնիկին
Կենսագրություն
Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկինը վախճանվել է 1987 թվականին Ֆրանսիայի Նիցցա քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս երկրաբաններ Կատեգորիա:Ռուս ճարտարագետներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Շիշկովո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վալմոխադո
Վալմոխադո (Valmojado) համայնք Իսպանիայում՝ Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Տոլեդո պրովինցիայի Լա Սագրա շրջանում։ Տարածքը՝ 26 կմ2, բնակչությունը` 4026 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 44 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Հավատքի ազատություն Հայաստանում
Հավատքի ազատություն Հայաստանում, իրավունք, որը նախատեսված է Հայաստանի Սահմանադրությամբ։
Այն նախատեսում է հավատքի ազատություն բոլոր քաղաքացիների համար։ Սահմանադրության կողմից համապատասխան փոփոխությունները կատարվել են 2005 թվականի դեկտեմբերին։ Այնուամենայնիվ, հետևյալ օրենքը որոշ չափով սահմանափակում է կրոնական փոքրամասնությունների համախոհների կրոնական ազատությունը։
Հայաստանի բնակչության մեծամասնությունը քրիստոնյա է՝ Հայ առաքելական եկեղեցու հետևորդ։ Հայ Առաքելական եկեղեցին ունի ազգային եկեղեցու պաշտոնական իրավական կարգավիճակ և զգալի կրոնական մենաշնորհ, համապատասխանաբար օգտվում է մի շարք արտոնություններից, որոնք հասանելի չեն այլ կրոնական խմբերին ։
2020 թվականին Հայաստանը միացել է Կրոնական ազատության միջազգային դաշինքին ։
Օրենք
Հայաստանի Հանրապետության «Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների» մասին օրենքը ընդունվել է 1992 թվականի հունիսի 17-ին՝ Հայաստանի Գերագույն խորհրդի կողմից, իսկ 1997 թվականի սեպտեմբերի 19-ին և 2001 թվականի ապրիլի 25-ին Հայաստանի Ազգային ժողովը փոփոխություններ և լրացումներ է կատարել։ Հայաստանում այդ օրենքի համաձայն ապահովվում է քաղաքացիների հավատքի ազատությունը։ Յուրաքանչյուր քաղաքացի ունի իր կրոնը ընտրելու ազատություն։ Հայաստանում օրենքի առաջ բոլորը հավասար են։ Դավանանքի պատճառով քաղաքացիների առաջ ուղղակի կամ անուղղակի սահմանափակումներ դնելը կանխարգելվում է ՀՀ օրենքով ։
Աթեիստների նկատմամբ խտրականություններ
Աթեիստների նկատմամբ խտրականությունները հիմնականում դրսևորվում է Հայ Առաքելական եկեղեցու ներկայացուցիչների կողմից։ Այսպես, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի թանագարանի և արխիվի տնօրեն Ասողիկ Կարապետյանը 2013 թվականին իր ունեցած հարցազրույցներից մեկում Սուրբ Էջմիածնի անունից հայտարարել է, որ «Հայ աթեիստը ոչ լիարժեք հայ է», հետագայում իր խոսքերը հաստատելով ասել է. ''«Նա, ով չի դավանում հայ ժողովրդին հատուկ արժեքները, չի կարող լիարժեք հայ լինել. Հայ Եկեղեցու առաքելությունը ոչ միայն հոգևոր քարոզչության, այլև ազգապահպանության մեջ է...»''
Քննադատում
2014 թվականին ԱՄՆ Պետական դեպարտամենտի հավատքի ազատության մասին 16-րդ զեկույցում նշվել է, որ Հայաստանում հավատքի ազատությունը պաշտպանված է Սահմանադրությամբ, սակայն գոյություն ունեն մի քանի օրենքներ, որոնք սահմանափակում են այդ ազատությունը։ Փաստաթղթում նշված է, որ կան տեղեկություններ այն մասին, որ Հայսատանում որոշ կրոնական կազմակերպություններ բախվում են իրենց կրոնական շինությունները կառուցելու խոչընդոտների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոնը Հայաստանում Կատեգորիա:Մարդու իրավունքները Հայաստանում
Էմմա Կաստելնուովո
Էմմա Կաստելնուովո (Emma Castelnuovo, ), իտալացի ուսուցչուհի, մաթեմատիկոս Գիդո Կաստելնուովոյի դուստրը, մաթեմատիկոս, ում կյանքում տեղի ունեցած իրադարձությունները փոխել են մաթեմատիկայի խնդիրների հանդեպ վերաբերմունքը 20-րդ դարի երկրորդ կեսին ։ Մաթեմատիկական կրթության միջազգային հանձնաժողովը (ՄԿՄՀ) ստեղծել է երկու մրցանակ, Ֆելիքս Քլեին մրցանակ, որով մաթմատիկոսները պարգևատրվում են ամբողջ կյանքի ընթացքում ունեցած ձեռքբերումների համար և Հանս Ֆրեուդենթալ մրցանակ, որով պարգևատրվում են հետազոտության ընդհանուր ծրագրերը։ 2013 թվականին Էմմա Կաստելնուովոյի ծննդյան 100-ամյակը նշելու առթիվ ՄԿՄՀ-ն որոշում է կայացրել ավելացնել երրորդ` Էմմա Կաստելնուովոյի անվան մրցանակ` ի ճանաչում նրա կարևոր ձեռքբերումների, որ արվել են մաթեմատիկական կրթության ոլորտում ։
Կենսագրություն
Էմմա Կաստելնուովոն ծնվել է 1913 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, Հռոմում, Էլբինա և Գիդո Կաստելնուովոների ընտանիքում։ Նրա հայրը և հորեղբայրը երկուսն էլ մաթեմատիկայի պրոֆեսորներ էին։ 1908 թվականին Գիդոն եղել է Մաթեմատիկայի չորրորդ միջազգային համաժողովի նախագահը Հռոմում։ Կաստելնուովոն ավարտել է Հռոմի համալսարանը 1936 թվականին` թվաբանական երկրաչափություն մասնագիտացմամբ։ Սրանից հետո նա նույն համալսարանում աշխատել է որպես գրադարանավար։ Նա մշտական աշխատանքի մրցույթ է հաղթել 1938 թվականին, սակայն հրեաների հանդեպ ռասայական խտրականության պատճառով նա չի կարողացել աշխատել։ Իր կարիերայի սկզբում Կաստելնուովոն հնարավորություն էր փնտրում` աշակերտներին դասավանդելու համար։ Առաջին անգամ 1948 թվականին հրատարակված «Ինտուիտիվ երկրաչափություն ցածր դասարանների աշակերտների համար» (Geometria intuitiva, per le scuole medie inferiori) դասագիրքը տարբեր խմբագրումներ է ունեցել մինչև 1964 թվականը և թարգմանվել է անգլերեն ու իսպաներեն։ Այն Կաստելնուովոյի համար միջազգային ասպարեզ դուրս գալու սկիզբ է դարձել, նրան հրավիրել են տարբեր աշխատանքային խմբեր ու հանդիպումների։ Կաստելնուովոն մեկն էր իտալացի երկու ներկայացուցիչներից, որ մասնակցում էին ժամանակակից մաթեմատիկայի վերաբերյալ քննարկումներին։ Կաստելնուովոն եղել է Մաթեմատիկական կրթությունների միջազգային հանձնաժողովի անդամ 1975-1978 թվականներին։ Կաստելնուովոն շատ ընդունված և տաղանդավոր մաթեմատիկոս էր։ Համալսարանում իր դասավանդման երկար տարիների ընթացքում նա ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն իր ուսանողների, այլև` իր երիտասարդ գործընկերների վրա։ Իր ներշնչանքն ու ոգևորվածությունը նա դասախոսությունների միջոցով փոխանցել է իր սաներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Իտալացի ուսուցիչներ Կատեգորիա:Կին մաթեմատիկոսներ
Արեգունի
Արեգունի, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս համայնքում ։