cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոզեֆ Ջեյմս ԴեԱնջելո
Ձերբակալում և դատավարություն
2020 թվականի մարտի 4-ին ԴեԱնջելոն առաջարկել է ընդունել իր մեղքը, եթե իրեն մահապատժի չդատապարտեն, թեև այդ ժամանակ նման գործարքներ հնարավոր չէին։ Հունիսի 29-ին ԴեԱնջելոն, մահապատժից խուսափելու համար, իրեն մեղավոր է ճանաչել առաջին աստիճանի սպանության և հատուկ հանգամանքների 13 մեղադրանքներով (ներառյալ գողության և կողոպուտի ժամանակ կատարված սպանությունը), ինչպես նաև առևանգման 13 մեղադրանքներով ։ 2020 թվականի օգոստոսի 21-ին 74-ամյա Ջոզեֆ ԴեԱնջելոն դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման՝ առանց պայմանական վաղաժամկետ ազատման հնարավորության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի հանցագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ոստիկաններ Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հանցագործներ Կատեգորիա:Վիետնամի պատերազմի մասնակիցներ
Վերին Քարհատ
Վերին Դաշկեսան (այժմ կոչվում է՝ Վերին Դաշկեսան կամ Յուխարի Դաշկեսան Yuxarı Daşkəsən), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է շրջկենտրոնից 4 կմ հարավ՝ Արթինաջուր գետի ձախակողմյան, մեծ մասամբ հարավահայաց մեղմաթեք ձորալանջին, ծովի մակերևույթից 1480-1640 մ բարձրության վրա ։ Դաշկեսան Վերին անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում ։
Պատմություն
Վերին Քարհատի տեղում առնվազն միջնադարից գոյություն է ունեցել հայաբնակ (պարզ ոճավորում ունեցող մի քանի խաչքարեր հատկանշական են 11-րդ դարերին) գյուղ, բայց, հավանաբար, 18-րդ դարի 2-րդ կեսին հայաթափվել է ։ Վերստին դարձյալ հայերով բնակեցվել է 1894-1895 թվականներին։ Նոր գյուղի հիմնադիրները, ինչպես ասվեց, Ներքին Քարհատից փոխադրված ընտանիքներն էին։ Գյուղին տրվեց Վերին Քարհատ անունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դաշկեսանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Նախկին հայաբնակ բնակավայրեր Ադրբեջանում
Վիկտոր Պոնեդելնիկ
Վիկտոր Վլադիմիրի Պոնեդելնիկ (Виктор Владимирович Понедельник, )- խորհրդային ֆուտբոլիստ, Եվրոպայի գավաթի 1960 թ. խաղարկության եզրափակիչ խաղի «ոսկե գոլի» հեղինակ, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ։
Կենսագրություն
Վիկտոր Պոնեդելնիկը ծնվել է Դոնի Ռոստովում, 1937 թվականի մայիսի 22-ին ։ Մարզական իր կարիերան սկսել է դեռ այն ժամանակից, երբ սովորում էր Ռոստովի ռազմական ուսումնարանում։ Մարզվում էր և խաղում «Բուրևեստնիկ» ֆուտբոլային սիրողական թիմում։ Ֆուտբոլիստի տաղանդը նկատվեց ու գնահատվեց, և նա հրավիրվեց խաղալու Ռոստովի «Տորպեդո» թիմում, որը հանդես էր գալիս ԽՍՀՄ ֆուտբոլի առաջնության «Բ» խմբի երկրորդ գոտում։ Իր նոր թիմի կազմում մասնակցելով ընդամենը հինգ խաղի՝ Պոնեդելնիկը խփեց երեք գոլ։ Մրցաշրջանի արդյունքներով Ռոստովի «Տորպեդո»-ն զբաղեցրեց տասներկուերորդ տեղը։ Հաջորդ տարի թիմը վերանվանվեց «Ռոստսելմաշ,,, շարունակեց ցուցադրել միջակ խաղ, բայց Վիկտոր Պոնեդելնիկի խաղն աչքի էր ընկնում բարձր որակներով, և նրան հրավիրեցին ԽՍՀՄ հավաքական։ Դա իրոք բացառիկ դեպք էր, երբ առաջնության երկրորդ խմբում հանդես եկող թիմի խաղացողը հրավիրվում էր խաղալու երկրի գլխավոր թիմի կազմում։ Եվ պետք է ասել, որ Վիկտորը հավաքականի մարզիչներին զղջալու առիթ չտվեց, լիուլի արդարացրեց նրանց հույսերը։
1960 թվականին անցկացվեց ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջին առաջնությունը։ Խորհրդային Միության հավաքականը հասավ եզրափակիչ, որտեղ մրցեց Հարավլավիայի թիմի հետ։ Առաջին խաղակեսն ավարտվեց հարավսլավցիների օգտին՝ 1:0 հաշվով; Երկրորդ խաղակեսում ԽՍՀՄ թիմից Սլավա Մետրևելին կարողացավ հավասարեցնել հաշիվը։ Լրացուցիչ ժամանակում ուղղակի փայլեց Վիկտոր Պոնեդելնիկը, որի՝ 113-րդ րոպեին խփած գոլը վճռական էր ոչ միայն այդ խաղի, այլև Եվրոպայի առաջին առաջնության հաղթողին որոշելու հարցում։ Դա իրոք ոսկե գոլ էր Խորհրդային Միության հավաքականի համար, որը եզակի փայլուն հաղթանակ էր տանում իր ողջ պատմության ընթացքում։ Հավաքականի անդամները հռչակվեցին խորհրդային ֆուտբոլի ամենաականավոր խաղացողներ, Վիկտոր Պոնեդելնիկի անունը ներառվեց ինչպես այդ տարվա՝ 1960 թվականի, այնպես էլ հաջորդ երեք տարիների ԽՍՀՄ լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում։
1961 թվականին նա տեղափոխվեց Մոսկվայի ԲԿՄԱ՝ բանակի կենտրոնական մարզական ակումբի թիմ, բայց վերջինիս կազմում նույնիսկ մեկ հանդիպման չմասնակցելով՝ վերադարձավ Ռոստով՝ խաղալու հայրենի քաղաքի բանակայինների թիմում՝ Ռոստովի ԲՄԱ-ում, որի կազմում հանդես եկավ ընդհուպ մինչև 1965 թվականը։ Այդ ընթացում մասնակցեց աշխարհի 1962 թվականի առաջնությանը և ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում հասավ մինչև քառորդ եզրափակիչ, իսկ 1964 թվականին, դարձյալ խորհրդային հավաքականի կազմում, դարձավ Եվրոպայի գավաթի խաղարկության երկրորդ մրցանակակիր։
1956-1966 թվականներին Վիկտոր Պոնեդելնիկը, մասնակցելով Խորհրդային Միության ֆուտբոլի առաջնության 217 խաղի, խփել է 86 գոլ, ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում անցկացրած 29 խաղում դարձել է 20 (որոշ տվյալներով՝ 21) գոլի հեղինակ։ Վերջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել 1966 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում անցկացնելու իր հրաժեշտի մրցախաղը (Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության թիմի հետ այդ մրցակցությունն ավարտվեց ոչ-ոքի՝ 2:2 հաշվով)։
Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելով՝ Պոնեդելնիկն անցել է մարզչական աշխատանքի. 1966-1969 թվականներին մարզել է իր հարազատ՝ «Ռոստսելմաշ» թիմը։ 1969 թվականին թողել է նաև մարզչական կարիերան և, հետևելով հոր օրինակին, դարձել լրագրող, մարզական մեկնաբան։ Որոշ ժամանակ աշխատել է նաև որպես Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի խորհրդական՝ ֆիզկուլտուրայի և սպորտի հարցերով։
Վաստակի գնահատումը
Վիկտոր Պոնեդելնիկին, որ ներկայումս մոսկվաբնակ է, շնորհվել է Դոնի Ռոստովի պատվավոր քաղաքացու կոչում։
Նրա անունն է կրում ֆուտբոլի մանկական ակադեմիան։
Դոնի Ռոստովի Օլիմպ-2 մարզադաշտում 2015 թվականին տեղադրվել է մարզական գավաթը վեր բարձրացրած Վ. Պոնեդելնիկի արձանը։
Վիկտոր Պոնեդելնիկին շնորհվել է ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ կոչում։
Նա պարգևատրվել է «Մարզական ակնառու նվաճումների համար» ոսկե մեդալով, «Պատվո նշան» և Ժողովուրդների բարեկամության շքանշաններով, ՈւԵՖԱ-ի «Վաստակի համար» սուտակե շքանշանով, «Ռոստովի մարզում ունեցած վաստակի համար» շքանշանով, մի շարք մեդալներով ու պատվո կրծքանշաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլային մարզիչներ
Դաստակերտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Դաստակերտ քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան (7 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Մորավսկի կարստ
Մորավսկի կարստ, Մորավսկի կրաս (Moravský kras)՝ Եվրոպայում ամենախոշոր կարստային զանգվածներից մեկը, 25 կմ երկարությամբ և 2-6 կմ լայնությամբ։ Հայտնի չեխական տեսարժան վայր․ տուրիստները գալիս են տեսնելու Կրասա քարանձավը (ընդամենը հայտնի է 1100 քարանձավ, որոնցից տուրիստներին հայտնի է 5-ը), լողալ Պունկվա գետը, տեսնել հատուկ կրային գոյացություններ՝ հելիկտիտ, ի տարբերություն ստալագմիտներ և ստալակտիտների, նրանք կարող են աճալ երկրի տարբեր մասերում։
Մորավսկյան կարստի քարանձավներում բնակվում է չղջիկների 18 տեսակ, իսկ անողնաշար կենդանիների մի մասը, բնակելի Պունկվ և քարայր, մինչև հիմա մանրամասն ուսումնասիրված չեն։ Որոշ քարանձավներում հնագույն մարդկանց նկարներ կան։
Քարայրի ամենաբարձր կետը՝ 734 մետր է։ Ամենացածր տեղը Մորավսկի կարստի ունի 138 մ խորություն (Մածոխի անդունդ, բառացի «խորթ մայր»)։ Այն առաջացել է մեծ քարանձավի փլուզումից հետո։ Անդունդի ներքևում հոսում է Պունկվա գետը, որը թափվում է մի փոքր լիճ։
Տիլզիտի փոստատան շենք
Տիլզիտի փոստատան շենք (Здание тильзитского почтамта), պատմական շենք Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Սովետսկ քաղաքի հետիոտնային Հաղթանակի փողոցում, որտեղ գտնվում է Ռուսաստանի փոստային բաժանմունքը։ Շենքն ընդգրկված է Տիլզիտի ճարտարապետական հիմնական հուշարձանների ցանկում։ Տիլզիտի փոստային բաժանմունքի շենքը 1835 թվականին կառուցել է ճարտարապետ Կարլ Շինկելը։
Պատմություն
1699 թվականին հիմնադրված Տիլզիտի փոստային բաժանմունքը ենթարկվել է Բեռլինի թագավորական փոստատանը։ 1832 թվականին փոստային բաժանմունքը Հոէշտրասում (այժմ` Հաղթանակի փողոց) ձեռք է բերել հողատարածք։ 1835 թվականին այն քանդելուց հետո կառուցվել է փոստային բաժանմունք։ Այս վայրում առաջին տունը կառուցվել է 1549 թվականին։ 1884 թվականից փոստը համարվել է կայսերական փոստային բաժանմունք, 1924 թվականից` պետական փոստային վարչություն։
Ճարտարապետություն
Շենքի արտաքին տեսքն ունի ռացիոնալություն, հստակ երկրաչափական հիմք, որը բնորոշ է նեոդասականությանը։ 1835 թվականից հիմնական ճակատը եղել է ռուստաշար, որը շենքին հաղորդում է ոչ միայն դեկորատիվ տեսք, այլ նաև պլաստիկություն։ 2010 թվականի ամռանը, կոսմետիկ վերանորոգման ժամանակ, այն ավերվել է։ Փոստի նախասրահում ուշադրություն է գրավում լուսային հորանը, որն ուղղված է դեպի պատուհանները։ Ստորին և վերին հարկաշարքերում հորանը ապակեպատված է։ Նախասրահի մուտքը զարդարված է հետաքրքիր փայտե փորագրություններով, որոնք պարունակում են անտիկ դեկորի տարրեր, կիսասյուներ և քառանկյուն հարթ որմնասյուներ, ծաղկապատվանդաններ և խոյակներ։ Երկու սիմետրիկ կիսասյուների վրա պատկերված են փոստային եղջերափողեր։
Համերգներ
1842 թվականի մարտի 15-ին փոստատան շենքում տեղի է ունեցել Ֆերենց Լիստի համերգը։ Նա շրջագայություններով ժամանել է Ռուսաստան։ Լիստը նվագել է տիլզիտյան ֆաբրիկայում ստեղծված գործիքի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1835 հիմանդրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Նովե (Վիչենցայի գավառ)
Նովե  (Nove), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5009 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 626 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36055։ Հեռախոսային կոդ՝ 0424։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թեոդոր Մոնոյի անվան աֆրիկյան արվեստի թանգարան
Թեոդոր Մոնոյի անվան աֆրիկյան արվեստի թանգարան (Musée Théodore Monod d’Art africain, 2007 թվականի դեկտեմբերից), ի պատիվ Սև Աֆրիկայի ինստիտուտի նախկին տնօրեն, ֆրանսիացի բնագետ Թ. Մոնոյի ։ Ավելի վաղ թանգարանը կոչվել է «Սև Աֆրիկայի հիմնարար ինստիտուտի աֆրիկյան արվեստի թանգարան»։
Գտնվում է Սենեգալի մայրաքաղաք Դակարում։ Այն Արևմտյան Աֆրիկայի հնագույն արվեստի թանգարաններից մեկն է։ Թանգարանին զգալի աջակցություն է ցուցաբերել Լեոպոլդ Սենգորը` Սենեգալի առաջին նախագահը` «նեգրիտություն» ուսմունքի հեղինակը (աֆրիկյան ռասայի մշակութային բացառիկություն)։
Թանգարանն ունի մոտ 9000 իրեր, որոնցից շուրջ 300-ը մշտապես ​​ցուցադրվում են հասարակության համար։ Այստեղ ներկայացված են Արևմտյան Աֆրիկայի հիմնական արհեստների օրինակներ` խեցեղեն, կերամիկա, հյուսված իրեր և գործվածքներ` բազմազան գույներով և նյութերով։ Երկրորդ հարկը նախատեսված է ժամանակավոր ցուցահանդեսների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի մշակույթ Կատեգորիա:Ազգագրական թանգարաններ
(817) Աննիկա
(817) Աննիկա (Annika), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի փետրվարի 6-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,590043 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1265 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0536 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1522,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236452 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,34° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:Էվնոմիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1916 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էռերուելա դե Օրոպեսա
Էռերուելա դե Օրոպեսա  (Herreruela de Oropesa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստալիա-Լա-Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է թվականի Սեռռա-դե-Ուելվա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 54 կմ2, բնակչությունը՝ 1089 մարդ (2010 տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 115 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Կատվի օր
Կատվի օր (կատուների օր), ոչ պաշտոնական տոն կատուների պատվին, որը նշվում է ամբողջ աշխարհում։ Այդ օրը մարդիկ մեծարում են այդ կենդանիների արժանիքները, ցույց են տալիս նրանց իրենց հարգանքն ու սերը։
2002 թվականից ի վեր՝ կատուների միջազգային օր է ճանաչվել օգոստոսի 8-ը։ Դրա նախաձեռնողը Կենդանիների պաշտպանության միջազգային հիմնադրամն է ։ Որոշ երկրներում կատուների օրը նշվում է այլ օրերին։
Օրվա տոնում տարբեր երկրներում
Ռուսաստանում կատուների օրը նշվում է մարտի 1-ին ։ Առաջին անգամ տոնը Ռուսաստանում կազմակերպվել է 2004 թվականին կատուների մոսկովյան թանգարանի և «Կատու և շուն» («Кот и пёс») ամսագրի և թերթի խմբագրության կողմից։
ԱՄՆ-ում Կատվի օրը հոկտեմբերի 29-ն է։ Ըստ Կատվի ազգային օրվա կայքի ՝ տոնը նշվում է 2005 թվականից՝ կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի կանխարգելման ամերիկյան ընկերության աջակցությամբ ։
Ճապոնիայում կատվի օրը նշվում է փետրվարի 22-ին։ Դա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ճապոներենում կատվի մլավոցը հնչում է որպես «նյան-նյան-նյան»։ «Նյանը» կարող է նաև նշանակել «երկու», իսկ «երկու-երկու-երկու» բառաշարքը կարելի է գնահատել իբրև փետրվարի 22։ Այդ օրը Տոկիոյում անցկացվում է կատուների օրվա փառատոնը, որտեղ կատուները մրցանակներ են շահում ամենայուրահատուկ պահվածքի համար։ Տոնն անցկացվում է 1987 թվականից, երբ հարցման արդյունքների հիման վրա այն առաջին անգամ կազմակերպեց կատուների օրվա գործադիր կոմիտեն՝ կերի արտադրության կազմակերպության հետ համատեղ ։
Լեհաստանում կատվի օրը նշվում է փետրվարի 17-ին։ Տոնի մասնակիցները խաղում են բրդյա կծիկներով և օրվա ավարտին բոլորը հայտնվում են գունավոր թելերով փաթաթված վիճակում ։
Իտալիայում նոյեմբերի 17-ին տոնում են սև կատվի օրը (ինկվիզիցիայի ժամանակ նրանց ոչնչացնում էին, քանի որ նման կատուներին համարում էին սատանայի օգնականներ) ։
Յուրաքանչյուր երեք տարին մեկ՝ մայիսի երկրորդ կիրակի օրը, Բելգիայի Իպր քաղաքում անցկացվում է կատվային շքերթ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:Կատուներ Կատեգորիա:Ոչ պաշտոնական տոներ Կատեգորիա:Օգոստոսի տոներ
Կիրանց վանք
Կիրանց վանք, Հայ առաքելական եկեղեցու վանքային համալիր Հայաստանի Տավուշի մարզի Կիրանց գյուղից մոտ 12 կմ արևմուտք, Կիրանց-ջուր վտակի ձախ ափին ընկած հարթավայրում։
Պատմություն
Վանքի հարակից տարածքում էլ գտնվել է Մեծ Կունեն բավական խոշոր բնակավայրը։ Վանքի ստեղծման ժամանակ այստեղ բնակվել են քաղկեդոնություն ընդունած հայեր։ Վանքի գրեթե բոլոր կառույցները աղյուսաշեն են և այդ տեսակետից հայկական միջնադարյան ճարտարապետության եզակի հուշարձաններից են։ Եկեղեցու հատակագծային ձևերը, համաչափությունները և դեկորատիվ-գեղարվեստական միջոցները թույլ են տալիս պնդել, որ վանքային համալիրը կառուցվել է 1200-ական թվականներին։ Գլխավոր եկեղեցու հարևանությամբ գտնվող երկու այլ եկեղեցիները նույնպես աղյուսաշեն են, նույնատիպ, բայց ավելի փոքր չափերով։ Բոլոր երեք եկեղեցիների դռները բացվում են արևմտյան կողմի կամարակապ սրահից։
Ավանդություն
Քարագործ վարպետն ունենում է մի շատ ընդունակ աշակերտ։ Նա մեն-մենակ կառուցում է այս վանքը։ Վերջացնելուց հետո կանչում է վարպետին իր առաջին աշխատանքը գնահատելու։ Վանքն այնքան փառահեղ է լինում, որ անվանի վարպետը նախանձում է աշակերտին։ Նա ամեն կերպ աշխատում է թերություն գտնել, բայց չի կարողանում։ Երկար մտածելուց հետո ասում է՝ «Կիրը անց է կացրել»։ Այստեղից էլ վանքի անունը մնում է Կիրանց վանք ։
Ճարտարապետություն
Համալիրը բաղկացած է երեք եկեղեցիներից, սեղանատնից և մի քանի տնտեսական շենքերից՝ բոլորը շրջապատված պարիսպներով։ Վանքի համարյա բոլոր կառույցները աղյուսաշեն են և այդ տեսակետից հայկական միջնադարյան ճարտարապետական եզակի հուշարձաններ են։ Ժողովրդական մի ավանդության համաձայն՝ հուշարձանը կառուցող քարագործ վարպետն ունենում է շատ ընդունակ աշակերտ։ Նա մեն-մենակ է կառուցում այս վանքը։ Ավարտելուց հետո կանչում է վարպետին իր առաջին աշխատանքը գնահատելու։ Վանքն այնքան փառահեղ է լինում, որ անվանի վարպետը նախանձում է իր աշակերտին և աշխատում է որևէ թերություն գտնել, բայց չի կարողանում։ Երկար մտածելուց հետո, ասում է. «Կիրը անց ես կացրել»։ Վանքը անվանում են Կիրանց։
Գլխավոր եկեղեցի
Գլխավոր եկեղեցին ունի քառանկյուն հատակագիծ, արևելյան կողմում կիսաշրջան աբսիդով և մեկական ավանդատնով։ Ծածկը իրականացված է երկու մույթերը և ութ որմնամույթերը միմյանց կապող կամարների միջոցով, որոնց վրա վեր է խոյանում գմբեթի ութանիստ բարձր թմբուկը՝ պսակված սրածայր վեղարով։ Արտաքին ու ներքին ճարտաւրապետության մեջ իշխում են ուղղաձիգ համաչափությունները, որոնց նպաստում են նաև ծածկերի սլաքաձևությունը, գմբեթի թմբուկի և վեղարի ձգվածությունը և այլն։ Գլխավոր եկեղեցին բնորոշ է նաև իր գեղարվեստական հարդարանքներով։ Պատերը ներսից սվաղված են կրաշաղախով, որոնց վրա պահպանվել են հոյակապ որմնանկարներ՝ վրացատառ և հունատառ մակագրություններով, որը վկայում է եկեղեցու հայ քաղկեդոնականներին պատկանելը։ Թմբուկի միջին հարթությունը և պատուհանների շուրջը երեսապատված են երկնագույն շքաղյուսներով։ Եկեղեցու հատակագծային ձևերը, համաչափությունները և դեկորատիվ գեղարվեստական միջոցները վերագրվում են 13-14-րդ դարերին։
Երկրորդ և երրորդ եկեղեցիներ
Մյուս երկու եկեղեցին նույնպես աղյուսաշեն են, նույնատիպ, բայց ավելի փոքր, գտնվում են գլխավոր եկեղեցու հյուսիսային և հարավային կողմերում։ Բոլոր երեք եկեղեցիների դռները բացվում են արևմտյան կողմի կամարակապ սրահից։
Սեղանատուն
Սեղանատունը վանքի ուշագրավ աշխարհիկ հուշարձաններից է, կառուցված է եկեղեցիների խմբից արևմուտք, հյուսիսային պատով կից է սարալանջին, կառուցված է անձև գետաքարերից և ավազաքարերից՝ շարված կրաշաղախով։ Նույն շինանյութերով է կառուցված նաև նրա թաղածածկը։ Բավականաչափ ընդարձակ մի դահլիճ է, որն արևելյան կողմից ունի մեկ դուռ։ Դահլիճը լուսավորվում է հարավային և արևելյան պատերի մեջ բացված պատուհանով։ Սեղանատան ներսը նույնպես սվաղված է եղել կրաշաղախով և ծածկված որմնանկարներով, որոնք տեղ-տեղ պահպանվել են։ Թաղակապ մի քանի օժանդակ սենյակներ արևմտյան կողմից կից են սեղանատանը։
Պահպանվել են միաբանության բնակարանների մնացորդները, գերեզմանատունը տապանաքարերով և այլն։ Վանքը շրջապատող պարիսպների դարպասը գտնվել է հարավարևմտյան կողմում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայկական քաղկեդոնական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:8-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Մարիա Պուրշե
Մարիա Պուրշե (Maria Pourchet, ), ժամանակակից ֆրանսիացի գրող, ում երկերի մեծ մասը լույս է ընծայել Gallimard հրատարակչությունը՝ Blanche մատենաշարով։
Համառոտ տեղեկատվություն
Մարիա Պուրշեն հասարակական գիտությունների դոկտոր է։ 2007 թվականին Մեցի Պոլ Վեռլենի անվան համալսարանում հաջողությամբ պաշտպանելով իր պատրաստած ատենախոսությունը՝ ստացել է գիտական առաջին աստիճանը, 2010 թվականին Փարիզի համալսարանում նույնպիսի հաջողությամբ պաշտպանել է իր դոկտորական աշխատանքը։ Մշակութային տարբեր հաստատություններում ու ընկերություններում գիտահետազոտական ու խորհրդատվական գործունեություն ծավալելու հետ մեկտեղ հասարակագիտություն և տեղեկատվական ու հաղորդակցական գիտություններ է դասավանդել Paris X, Nanterre և այլ համալսարաններում։ Վերջին շրջանում դադարեցրել է դասախոսական գործունեությունը, համագործակցում է Décapage ( Flammarion) ամսագրի և այլ պարբերականների հետ։ Բացի այդ, սցենարներ է գրում կինոյի ու հեռուստատեսության համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Էդուարդ Համբարձումյան (այլ կիրառումներ)
Էդուարդ Համբարձումյան կարող է վերաբերվել.
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի եզրը կարող է վերաբերել.
Խոլորձ ճահճային
Խոլորձ ճահճային խոլորձազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։
Նկարագրություն
50-80 սմ բարձրությամբ պալարավոր արմատներով, ուղիղ ցողունով և հերթադիր ամբողջաեզր տերևներով բազմամյա խոտաբույս է։ Արմատամերձ նստադիր տերևները ցողունագիրկ, նշտարաձև-գծային են և սրածայր, զուգահեռ ջղավորությամբ։ Երկար, գլանաձև բազմածաղիկ ծաղկաբույլում՝ հասկում, հավաքված են ծաղիկները։ Պարզ պսակակերպ անկանոն ծաղիկները ունեն ուղիղ գլանաձև խթան և բաց մանուշակագույն ծաղկակից տերևներ։ Պսակի 6 սպիտակավուն պսակաթերթիկներից մեկը եռաբլթակ է, մանուշակագույն բծերով և հակաձվաձև լայն հիմքով։ Շատ մանր սերմերով պտուղը երկարավուն տուփիկ է ։
Տարածվածություն
Աճում է ստորին և միջին գոտիների խոնավ մարգագետիններում, ճահիճներում և ջրամբարների ափերին։ Հանդիպում է Լոռու, Գեղարքունիքի, Արագածոտնի, Արարատի, Տավուշի, Կոտայքի, Սյունիքի մարզերում և Երևանում։ Գեղազարդային բույս է։ Հայաստանի բույսերի Կարմիր գրքում գրանցված է որպես անհետացող տեսակ, որի հավաքը արգելված է ։
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են ծաղկման վերջին փուլում մթերվող երիտասարդ, թարմ և չորացած արմատապալարները (սալեպ)։ Օգտագործում են արտաքին կիրառման եղանակով մաշկային հիվանդությունների՝ դերմատոզների, կարբունկուլների բուժման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Խոլորձազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր
Նովի Կոմար
Նովի Կոմար (Новий Комар), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Կոմար գյուղում բնակվում էր 534 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (5150)
Ժողովածու (5150), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5150 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1638-1684 թվականներին Մարութա դպիր (Ա), Գրիգոր քահանա (Բ) գրիչների կողմից Ապարանի Ս. Նշանում (Ա, Բ)։ Ստացողը եղել է Հովհաննես տանուտերը (Բ)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.8X15.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 289 թերթից։ Գրված է երկսյուն և միասյուն, բոլորգրով և նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 288բ (1638 թ.), 13բ, 43բ, 80ա, 158բ, 242ա (1684 թ.), հետագայի՝ աստառ Ա, 243ա (1863 թ.), 40բ (1904 թ.), 288բ (1906 թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նորվեգիայի Թագավորական դրամահատարան
Նորվեգիայի Թագավորական դրամահատարան (Den Kongelige Mynt), դրամահատարան, որը պատասխանատու է նորվեգական կրոնի մետաղադրամների արտադրության համար։ Հիմնադրված լինելով 1686 թվականին որպես Kongsberg Silverworks-ի մաս՝ դրամահատարանն անցել է Նորվեգիայի կենտրոնական բանկի ղեկավարության տակ 1962 թվականին, իսկ այնուհետև 2001 թվականին միավորվել է մասնավոր ընկերության մեջ, Նորվեգիայի Կենտրոնական բանկի հետ միասին՝ մնալով միակ սեփականատերը և բաժնետերը։ Ընկերությունը վերանվանվել է Det Norske Myntverket (Նորվեգական դրամահատարան)։ 2003 թվականին Կենտրոնական բանկը վաճառեց իր ողջ բաժնեմասը, 50 %-ը՝ Samlerhuset AS-ին և 50 %-ը` Ֆինլանդիայի դրամահատարանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դրամ Կատեգորիա:Դրամագիտություն Կատեգորիա:Մետաղադրամ Կատեգորիա:Դրամահատարաններ Կատեգորիա:Նորվեգիայի տնտեսություն Կատեգորիա:Նորվեգիայի շենքեր և կառույցներ
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի (Վերին Քարհատ)
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի, հայկական եկեղեցի, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշքեսանի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է Վերին Քարհատ (այժմ՝ Յուխարի Դաշկեսան) գյուղի արևելյան եզրին՝ Արթինաջրի ձախ ձորաբերանին՝ հրվանդանաձև երկարած բլրաշարի վերջավորության վրա ։
Պատմություն
Եկեղեցին օծվել է Սուրբ Թարգմանչաց անվամբ, որի կապակցությամբ 1903 թվականին մի վավերագրում նշվել է. ''«Թէև ութ-ինը տարի է, որ մեր հասարակութեան կէսը գաղթել է մեր Վերին հին Քարհատ գիւղատեղում նոր գիւղ հիմնել իւր նորակառուց Ս. Թարգմանչաց եկեղեցով...» ։'' Տաճարը հիմքից քանդել են 1920-ական թվականներին ։ 1898 թվականին եկեղեցու քահանան է դարձել Անտոն Բարսեղյան Տեր-Անտոնյանցը։
Հայտնի է, որ 1914 թվականին հոգևոր իշխանությունները բավարարել են գյուղի բնակիչների՝ Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցու քայքայված տանիքը նորոգելու խնդրանքը. նախատեսվել էր այն կղմինդրապատել 300 ռուբլիով ։
19-20-րդ դարերին վերաբերող փոքրածավալ մի գերեզմանոց կա երբեմնի եկեղեցու շուրջ ։
Պապ (մեծ հայր)
Պապ (փաղաքշական` պապի, պապիկ և այլն)` ազգակցական հարաբերությունների կատեգորիա։
Իմաստային նշանակությունը
Արական սեռի բարեկամ։ Որպես կանոն, կիրառվում է ցանկացած հարազատական ճյուղի (մայրական կամ հայրական) թոռան և թոռնուհու հետ հարաբերություններում, հանդիսանում է երեխայի մոր կամ հոր հայրը։ Թոռներն ունեն երկու պապիկ՝ հոր հայրը և մոր հայրը։ Իսպանիայում յուրաքանչյուր տարի՝ սկսած 1998 թվականից, հուլիսի 26-ը նշվում է որպես տատիկի և պապիկի օր։
Այլ նշանակություն
Այլ կերպ՝ պապիկ նաև անվանում են ծերունուն։ Պապիկի կերպարը հանդես է գալիս հեքիաթներում, գալիք Նոր Տարվա խորհրդանիշներից մեկն է՝ Ձմեռ Պապը, որը սովորաբար հանդես է գալիս ծերունու կերպարով, գունավոր՝ երկնագույն, կապույտ, կարմիր կամ սպիտակ մուշտակով և գլխարկով, երկար սպիտակ մորուքով, ձեռքի ձեռնափայտով, երկարաճիտք կոշիկներով և նվերների պարկով։
Հռոմի Պապ՝ ամբողջ աշխարհի Կաթոլիկ եկեղեցու առաջնորդ ։
Պապ թագավոր՝ (մոտ 353-374), հայոց Արշակունի թագավոր, Արշակ Բ–ի 370 թվականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընտանիք Կատեգորիա:Ազգակցություն և սերում
(818) Կապտեյնիա
(818) Կապտեյնիա (Kapteynia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի փետրվարի 21-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,167271 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,864 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4705 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2058,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174854 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1916 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արախնոֆոբիա (ֆիլմ)
Արախնոֆոբիա (Arachnophobia, այլ անվանումներ՝ «Վախի սարդոստայնում», «Վախ սարդերից», ռեժիսոր Ֆրենկ Մարշալի 1990 թվականի ամերիկյան ծաղրապատճենման սարսափ ֆիլմ ։ Գործադիր պրոդյուսերը Սթիվեն Սփիլբերգն է ։
Սյուժե
Վենեսուելայի ամազոնյան սելվայում ամերիկացի բնագետ է մահանում սարդի խայթոցից։ Նրա մարմինը դագաղով ուղարկում են Միացյալ նահանգներ` այնտեղ բարձրացած սարդի հետ միասին։ Հայտնվելով Կալիֆոռնիայի Կանաիմա քաղաքում՝ սարդը արագորեն հարմարվում է և սկսում բազմանալ։
Երիտասարդ բժիշկ Ռոս Ջենինգսը տեղափոխվում է քաղաք և ներկայացնում է իր մասնավոր պրակտիկան։ Տեղի բնակիչները վստահություն չեն դրսևորում նորեկի նկատմամբ, հատկապես այն բանից հետո, երբ նրա ձեռքերի վրա անհայտ պատճառով մի քանի խնամառու մահանում են։ Սակայն շուտով «համաճարակի» հաջորդ զոհը դառնում է նրա մրցակիցը՝ ծեր բժիշկ Սեմը։ Ռոսին հաջողվում է պարզել, որ բազմաթիվ մահերի պատճառը իրենց տարածքում սարդերի մեծ քանակությունն է։ Չնայած դաժան արաքնոֆոբիային, Ռոսը, այլ կամավորների հետ միասին, սկսում է պայքարել վտանգավոր հատվածոտանիների դեմ և, ի վերջո, սպանում է նրանց թագուհուն՝ նրան հայտնաբերելով իր իսկ տանը։
Քննադատություն և շահույթ
«Արաքնոֆոբիա»-ն ռեժիսուրայի և դերասանների խաղի մասին հիմնականում դրական արձագանք է ստացել։ Այս ամենի հետ ֆիլմը քննադատել են ծայրահեղ ստանդարտության և սարսափ ֆիլմերի բոլոր քայլերի օգտագործման համար։ Մյուս քննադատներ սա ընդունել էին որպես ստանդարտության կրկնօրինակում։
Ֆիլմը, 31000000 դոլար բյուջետով կինոթատրոններից ստացել է 53000000 դոլար շահույթ, և էլի 30000000 դոլար տեսանյութերի վաճառքից՝ գրանցելով մեծ ֆինանսական հաջողություն։
Մրցանակներ և առաջադրումներ
«Սատուրն» մրցանակ, 1991 թվական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Amblin Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում Կատեգորիա:Ֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր միջատների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր հրեշների մասին Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ կատակերգություն ֆիլմեր
Բերնարդ Դուարտե
Բերնարդ Անիսիո Կալդեյրա Դուարտե (Bernard Anício Caldeira Duarte, ), ավելի հայտնի է որպես Բերնարդ (Bernard), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս ուկրաինական «Շախտյոր»-ի և Բրազիլիայի ազգային հավաքականի կազմում։
ԱԱ2014-ի մասնակից է։
«Ատլետիկո Մինեյրո»
2006 թվականին Բերնարդը սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան «Ատլետիկո Մինեյրո»-ի երիտասարդական թիմի կազմում։
2010 թվականին ֆուտբոլիստը վարձավճարով տեղափոխվել է «Դեմոկրատա», որի կազմում անցկացրել է մեկ մրցաշրջան։ Այդ ընթացքում ֆուտբոլիստը մասնակցել է 16 հանդիպման և դարձել 14 գոլի հեղինակ։
Այդ մրցաշրջանից հետո Բերնարդը վերադարձել է «Ատլետիկո»։ Թիմի կազմում նա իր դեբյուտային հանդիպումը անցկացրել է 2011 թվականի մարտի 23-ին՝ մասնակցելով «Ուբերաբա»-ի» դեմ հանդիպմանը։ Մայիսի 21-ին «Կուրիտբա»-ի դեմ խաղում Բերնարդը իր անդրանիկ հանդիպումն է անցկացրել Բրազիլիայի առաջնության շրջանակներում ։
2012 թվականի հունիսի 26-ին «Նաուտիկո Ռեսիֆի»-ի դեմ խաղում Բերնարդ Դուարտեն իր առաջին գոլն է խփել «Ատլետիկո Մինեյրո»-ի կազմում ։ Սեպտեմբերի 9-ին «Պալմեյրաս»-ի դեմ խաղում Բերնարդը դարձել է դուբլի հեղինակ և օգնել է թիմին տանել համոզիչ հաղթանակ՝ 3-0 հաշվով ։ 2012 թվականին Բերնարդը «Ատլետիկո Մինեյրո»-ի կազմում դարձել է Մինեյրոյի լիգայի գավաթակիր։
2013 թվականին Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկության եզրափակչում կայացած «Օլիմպիա»-ի դեմ խաղում ֆուտբոլիստն օգնել է թիմին դառնալ մրցաշարի հաղթող։ Բերնարդը մասնակցել է առաջնության 14 հանդիպումներից 11-ին և դարձել է 4 գոլի հեղինակ։
«Շախտյոր Դոնեցկ»
2013 թվականի օգոստոսի 8-ին 25 միլիոն եվրոյի դիմաց Բերնարդը տեղափոխվել է «Շախտյոր»։ Նա թիմի հետ կնքել է 5 տարվա պայմանագիր և ստացել է 10 համարի մարզաշապիկը ։
Բերնարդը ուկրաինական ակումբի կազմում իր նորամուտը նշել է օգոստոսի 31-ին՝ Ուկրաինայի առաջնության շրջանակներում կայացած «Մետալիստ»-ի դեմ խաղում ։ «Շախտյոր»-ի կազմում Բերնարդը իր առաջին գոլը խփել է հոկտեմբերի 26-ին՝ «Զարյա»-ի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Բրազիլիայի ազգային հավաքականի կազմում Բերնարդը իր դեբյուտը նշել է 2012 թվականի նոյեմբերի 22-ին՝ Արգենտինայի հավաքականի դեմ խաղում։ Նա 74-րդ րոպեին փոխարինել է Լուկասին ։
2013 թվականի ամռանը ֆուտբոլիստը մասնակցել է Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղարկությանը։ Նա մասնակցել է Իտալիայի և Ուրուգվայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2014 թվականի ամռանը Բերնարդը մասնակցել է Աշխարհի առաջնությանը։ Նա մասնակցել է Խորվաթիայի, Մեքսիկայի և Գերմանիայի հավաքականների դեմ հանդիպումներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Շախտյոր Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էվերթոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Մինեյրոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Շախմատ խաղացող արաբները (նկար)
«Շախմատ խաղացող արաբները» (Arabes jouant aux échecs), ֆրանսիացի գեղանկարիչ, եվրոպական կերպարվեստում ռոմանտիզմի ուղղության հիմնադիր Էժեն Դելակրուայի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1847 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 46 × 55,5 սմ ։
Այսօր «Շախմատ խաղացող արաբները» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահում (Էդինբուրգ, Միացյալ Թագավորություն)։ Գույքագրման համար՝ NG 2190:
Ստեղծման պատմություն
Համաձայն նկարի հեղինակ Դելակրուայի օրագրի՝ կտավի վրա աշխատել է 1847 թվականի հուլիսին, երբ գտնվում էր Փարիզից ոչ հեռու գտնվող Շամպրոզե բնակավայրի իր տանը ։ Այդ թվականին արդեն իսկ Էժեն Դելակրուան համբավավոր նկարիչ էր և կատարում էր պետական պատվերներ ։ Այսօր պահպանվել է կտավի ֆիգուրներից մեկի՝ կնոջ շագանակագույն թանաքանկարը թղթի վրա՝ սափորն ուսին ։
Նկարի սեփականատերը գեղարվեստական քննադատ Ֆիլիպ Բուրտին էր։ Վերջինս Դելակրուայի արվեստի մեծ սիրահար էր, և նույնիսկ հրապարակել է 1878 թվականին իր և նկարչի նամակագրությունը։
«Շախմատ խաղացող արաբները» ստեղծագործությունը վաճառվել է 1848 թվականին Լեֆեբվր Վելյլ (Weill, Lefebvre) գործակալության կողմից 200 ֆրանկով ։
Դելակրուան Հյուսիսային Աֆրիկա է այցելել 1832 թվականին. այդ այցելությունը մեծ ազդեցություն թողեց հեղինակի ստեղծագործական ոճի վրա ։
Նկարը ստեղծելուց մեկ տարի անց փորագրանկարն է ստեղծվում՝ որոշ փոփոխություններով։ Այս անգամ փորագրանկարի գործողությունները կատարվում են Երուսաղեմում, իսկ սափորով կինը պատկերվել է որպես Ռեբեկա, որը վերադառնում էր ջրհորից ։
Նկարագիր
«Շախմատ խաղացող արաբները» ստեղծագործությունում պատկերված են երկու արաբներ, որոնք նստած շախմատ են խաղում, ինչպես նաև սափորն ուսին մի կին, որը հետևում է խաղի ընթացքին։
Արվեստաբանները նշում են, որ արաբները պատկերված են հնդկական և պարսկական մանրանկարները ուսումնասիրելու ազդեցության ներքո ։
Նկարիչը կտավում միտումնավոր կերպով թույլ է տվել որոշ մարդակազմական «սխալներ»՝ գլխի սխալ դիրք, երկայնացած ու ոսկրազուրկ ձեռքեր, մարմնի որոշ մասերի անճշտություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1847 նկարներ Կատեգորիա:Էժեն Դելակրուայի նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Նովենտա Վիչենտինա
Նովենտա Վիչենտինա  (Noventa Vicentina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 8266 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 359 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36025։ Հեռախոսային կոդ՝ 0444։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էրուստես
Էրուստես (Erustes)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստալիա-Լա-Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է թվականի Տոռիխոս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 10 կմ2, բնակչությունը՝ 259 մարդ (2010 տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 49 հեռավորության վրա։
Բնապահպանական փիլիսոփայություն
Բնապահպանական փիլիսոփայություն, փիլիսոփայության ճյուղ, որը վերաբերում է բնական միջավայրին և դրա ներսում մարդկանց դիրքին ։ Այն տալիս է կարևոր հարցեր մարդկային բնապահպանական հարաբերությունների վերաբերյալ, ինչպիսիք են՝ «Ի՞նչ նկատի ունենք, երբ խոսում ենք բնության մասին»։ «Ի՞նչ արժեք ունի բնականը, որը ոչ մարդկային միջավայրն է մեզ համար, թե՞ ինքնին։ «Ինչպե՞ս մենք պետք է արձագանքենք բնապահպանական մարտահրավերներին, ինչպիսիք են շրջակա միջավայրի դեգրադացումը, աղտոտումը և կլիմայի փոփոխությունը»։ «Ինչպե՞ս կարող ենք լավագույնս հասկանալ բնական աշխարհի և մարդկային տեխնոլոգիաների ու զարգացման հարաբերությունները»։ և «Ո՞րն է մեր տեղը բնական աշխարհում»։ Բնապահպանական փիլիսոփայությունը ներառում է բնապահպանական էթիկան, բնապահպանական գեղագիտությունը, էկոֆեմինիզմը, շրջակա միջավայրի հերմենևտիկան և բնապահպանական աստվածաբանությունը ։ Բնապահպանական փիլիսոփաների համար հետաքրքրություն ներկայացնող հիմնական ոլորտներն են.
Էրուստես
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Բնապահպանական փիլիսոփայություն
Ժամանակակից հարցեր
Բնապահպանական փիլիսոփայության ժամանակակից խնդիրները ներառում են, բայց չեն սահմանափակվում բնապահպանական ակտիվիզմի, գիտության և տեխնոլոգիայի, բնապահպանական արդարադատության և կլիմայի փոփոխության հարցերով։ Դրանք ներառում են սահմանափակ ռեսուրսների սպառման և մարդկանց կողմից շրջակա միջավայրի վրա հասցված այլ վնասակար և մշտական ազդեցությունների հետ կապված հարցեր, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի պահպանման, վերականգնման և ընդհանրապես քաղաքականության փիլիսոփայության և պրակտիկայի կողմից բարձրացված էթիկական և գործնական խնդիրները։ Մեկ այլ հարց, որը նստել է ժամանակակից բնապահպան փիլիսոփաների մտքում՝ «Գետերն իրավունք ունե՞ն»։ Միևնույն ժամանակ շրջակա միջավայրի փիլիսոփայությունը վերաբերում է այն արժեքին, որ մարդիկ տալիս են տարբեր տեսակի բնապահպանական փորձառություններին, մասնավորապես, թե ինչպես են փորձառությունները ոչ մարդկային միջավայրում կամ մոտակայքում, հակադրվում են քաղաքային կամ արդյունաբերական փորձառություններին, և թե ինչպես է դա տարբերվում տարբեր մշակույթներում՝ մեծ ուշադրություն դարձնելով բնիկներին։
Ժամանակակից պատմություն
Մեկ այլ բանավեճ, որը ծագեց այս պահին,այն մասին էր, թե արդյոք իսկապես գոյություն ունի անապատ, թե ոչ, կամ արդյոք դա պարզապես մշակութային կառուցում է գաղութատիրական հետևանքներով, ինչպես առաջարկել է Ուիլյամ Քրոնոնը։ Այդ ժամանակից ի վեր շրջակա միջավայրի պատմության և դիսկուրսի ընթերցումները դարձել են ավելի քննադատական և կատարելագործված։ Այս շարունակական բանավեճում տարբեր մշակույթներից ի հայտ են եկել այլախոհ ձայների բազմազանություն, որոնք կասկածի տակ են դնում արևմտյան ենթադրությունների գերակայությունը՝ օգնելով դաշտը վերածել մտքի գլոբալ տարածքի ։
Վերջին տասնամյակների ընթացքում զգալի մարտահրավեր է եղել էկոլոգիայի խորացմանը և դրա հիմքում ընկած բնության հասկացություններին, ոմանք պնդում են, որ իրականում բնություն գոյություն չունի իդեալական ուրիշի որոշ ինքնահակասական և նույնիսկ քաղաքականապես կասկածելի կառուցվածքներից այն կողմ։ որոնք անտեսում են մարդու և շրջակա միջավայրի իրական փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորում են մեր աշխարհն ու կյանքը։ Սա շրջակա միջավայրի փիլիսոփայության մեջ հերթափոխով անվանվել է հետմոդեռն, կոնստրուկտիվիստական և վերջին շրջանում հետնատուրալիստական շրջադարձ ։
Էկոլոգիայի խորը շարժ
Էկոլոգիայի շարժը սկսել է 1984թվականին Ջորջ Սեշնսը և Արնե Նեսսը ձևակերպեցին նոր Խորը Էկոլոգիայի շարժի սկզբունքները ։ Այս հիմնական սկզբունքներն են.
Մարդկային և ոչ մարդկային կյանքի բարօրությունն ու ծաղկումը արժեք ունեն։ Կյանքի ձևերի հարստությունն ու բազմազանությունը նպաստում են այդ արժեքների իրականացմանը և ինքնին արժեքներ են։ Մարդիկ իրավունք չունեն նվազեցնելու այս հարստությունն ու բազմազանությունը, բացի կենսական կարիքները բավարարելուց։ Մարդկային կյանքի և մշակույթների ծաղկումը համատեղելի է մարդկային բնակչության զգալի նվազման հետ։ Մարդկային ներկայիս միջամտությունը ոչ մարդկային աշխարհին չափազանց մեծ է, և իրավիճակը արագորեն վատթարանում է։ Ուստի քաղաքականությունը պետք է փոխվի։ Այս քաղաքականությունները ազդում են հիմնական տնտեսական, տեխնոլոգիական և գաղափարական կառույցների վրա։ Ստեղծված իրերի վիճակը խորապես տարբերվելու է ներկաից։ Գաղափարախոսական փոփոխությունը հիմնականում կյանքի որակի գնահատումն է (բնակվելը բնորոշ արժեք ունեցող իրավիճակներում), այլ ոչ թե հավատարիմ մնալով ավելի բարձր կենսամակարդակին։ Խորը գիտակցություն կլինի մեծի և մեծի միջև եղած տարբերության մասին։ Վերոնշյալ կետերին բաժանորդները պարտավոր են ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն փորձել իրականացնել անհրաժեշտ փոփոխությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էկոլոգիա Կատեգորիա:Էկոլոգիայի համակարգեր Կատեգորիա:Փիլիսոփայական խնդիրներ
Նոգարոլե Վիչենտինո
Նոգարոլե Վիչենտինո (Nogarole Vicentino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1089 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 121 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0444։
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի (Կաղարծի)
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի, եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Կաղարծի գյուղում։
Պատմություն
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցին կառուցվել է 19-րդ դարում։
Լա Տուր
Կոմունայի տարածքը կազմում է 36.7 կմ², բնակչությունը՝ 405 մարդ (2006) աճի միտումով։ 573 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 14.6 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2001 թվականին կազմել է 501 մարդ, 2012 թվականին՝ 573 մարդ ..
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 294 բնակիչներից 224-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 70-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 76.2 %, 1999 թվականին եղել է 64.2 %: Աշխատունակ տարիքի 224 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 206-ը (126 տղամարդ և 80 կին), 18 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (9 տղամարդ և 9 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 70 ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 28-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով .:
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 165 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 422.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 16 հազար 436 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծովափնյա Ալպեր գավառի բնակավայրեր
Սիգերու Իոսիդա
Սիգերու Իոսիդա (吉田 茂, ), ճապոնացի քաղաքական գործիչ։ Մասնագիտությամբ իրավաբան։ 1943-1944 թվականներին մասնակցել է վարչապետ Հիդեկի Տոձիոյի դեմ կազմակերպված խռովությանը։ 1946-1954 թվականներին (ընդհատումներով) եղել է նախարարական 5 կաբինետների վարչապետ, տարբեր ժամանակներում՝ Ճապոնիայի լիբերալ և դեմոկրատական-լիբերալ կուսակցությունների նախագահ։ Ունեցել է հակախորհրդային դիրքորոշում և հանդես եկել հանուն Ճապոնիայի ու ԱՄՆ-ի մերձեցման, երկրի վերառազմականացման։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Ճապոնացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի դիվանագետներ
Վաճառական Մոլչանովների կրպակ
Վաճառական Մոլչանովների կրպակ (Лавка купцов Молчановых), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Կամենսկ-Ուրալսկի քաղաքի պատմական կենտրոնում ։
Սվերդլովսկի մարզի կառավարության 2001 թվականի դեկտեմբերի 28-ի թիվ 859-PP որոշմամբ հուշարձանին շնորհվել է տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ ։
Ճարտարապետություն
Հատակագծում ուղղանկյունաձև մեկհարկանի շենքը գտնվում է քաղաքի պատմական կենտրոնում և տեղադրված է հյուսիս-հարավ առանցքով։ Գլխավորը հյուսիսային ճակատն է, որը նայում է Լենինի փողոցին (նախկին Բոլշայա Մոսկովսկայա)։ Շենքը կառուցվել է XIX դարի վերջին և այն ժամանակվա աղյուսային ոճի փոքր առևտրային շինության օրինակ է, թաղամասի հորինվածքում զբաղեցնում է շարքային դիրք։
Փողոցային ճակատն ունի կենտրոնաառանցքային հորինվածք։ Ճակատի անկյունները ամրացված են դեկորացված մակերես ունեցող թիակներով։ Կենտրոնական մասը նշվում է մուտքի դռնատեղով և նրա վերևում` ատտիկոսի բարձր մասով։ Դռան կողքերին երկու պատուհաններ են։ Լուսամուտատեղերը շրջանակված են բարդ ձևերի աղյուսե երեսկալներով, պատուհանների զարդաքիվերը ոճավորված են բարոկկո ոճով։ Դռան երեսկալը լրացված է ատամնիկներ ունեցող եռանկյունաձև ճակտոնով։ Լողաթներն ու ատամնիկները պատուհանագոգի ներքևի գոտում դեկորավորում են պատուհանների տակի տարածքը։ Պատն ավարտվում է ատամնիկների գոտիով քիվով և բարդ ուրվապատկերների ատտիկոսներով։ Ատտիկոսի դիմային մակերեսը բաժանված է երեք մասի, որոնցից յուրաքանչյուրը զարդարված է լողաթներով և ատամնիկներով։ Կենտրոնական մասը դեկորացված է արևանշանով։ Շենքի մնացած ճակատներն ունեն շատ պարզ լուծում, առանց որևէ դեկորի օգտագործման։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:19-րդ դարի հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Լաս Կարբաս
Լաս Կաբրաս (Las Cabras), քաղաք Չիլիում։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 6190 մարդ (2002)։ Քաղաքն ու կոմունան մտնում են Կաչապոալ նահանգի և Լիբերտադոր-Խեներալ-Բեռնարդո-Օ'Հիգինս շրջանի կազմի մեջ։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 753,5 կմ², բնակչությունը՝ 24 640 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը 32,7 մարդ/կմ² է ։
Տեղագրություն
Քաղաքը գտնվում է վարչական կենտրոն Ռանկագուա քաղաքից 55 կմ դեպի արևմուտք։
Կոմունան սահմանակից է․
Ժողովրդագրություն
2012 թվականի մարդահամարի ընթացքում Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի (INE) կողմից հավաքված տեղեկությունների համաձայն՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է ․
== Կարևոր բնակավայրեր ==
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի քաղաքներ
Գեյթեն Մատարացո
Գեյթեն Մատարացո (Gaten Matarazzo, ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է Նեթֆլիքսի «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում Դասթին Հենդերսոնի դերով ։ 2017 թվականին նկարահանվել է Քեթի Փերրիի «Swish Swish» երգի տեսահոլովակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Օրջանո
Օրջանո (Orgiano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5784 մարդ (2004), բնակչության խտություն՝ 261 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36036։ Հեռախոսային կոդ՝ 0445։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ողբերգություն Շվեդական տանը
Ողբերգություն Շվեդական տանը, 17 նորվեգացիների մահը Շպիցբերգենում առանձնացած մի տանը 1872—1873 թվականների ձմռանը։ Երկար ժամանակ համարվում էր, որ մահվան պատճառը եղել է լնդախտը, սակայն 2008 թվականի հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ, հավանաբար, մահացածները տառապելիս էին եղել կապարային թունավորումից։ Շինությունը, որտեղ կատարվել էին ողբերգական իրադարձությունները, 2012 թվականի դրությամբ պահպանվում է որպես մշակութային ժառանգության օբյեկտ։
Ողբերգություն
«Շվեդական տունը» (Svenskehuset) Շպիցբերգենի ամենահին շինություններից մեկն է։ Այն 1872 թվականին Թորսդեն հրվանդանում կառուցել է Պ. Էբերգը (P. Öberg)՝ շվեդական լեռնային ընկերության համար, որը պատրաստվում էր այնտեղ շահագործել ֆոսֆատային հանքավայրեր ։ Տունը կառուցվել էր այն հաշվարկով, որ դիմակայի տեղի խիստ ձմեռներին, սակայն ծովախորշի վատ դրության պատճառով հանքափորները թողեցին այն ։ Այդ տարվա աշնանը հյուսիսային փոթորիկը սառույցով մեկուսացրեց նորվեգական 6 նավանոց խմբի 59 փոկորսիներին Շպիցբերգենի հյուսիսի ափամերձ տարածքում՝ մոտիկ Գրոհուկեն հրվանդանին (Gråhuken) ։ Որսորդներից յոթը, մոտ 50 կմ հաղթահարելով սառույցների միջով, կարողացան հասնել Ակտիկայի ֆիննաշվեդ հետախույզ Ադոլֆ Էրիկ Նուրդենշյոլդի մոտ, որի նավերը ևս ուղեփակել էր սառույցը, և դիմեցին նրան օգնության խնդրանքով։ Նուրդենշյոլդը պետք է սարքավորեր ձմեռային «Փոլհեմ» շոգենավը չափազանց սահմանափակ պաշարների պայմանում, և որոշվեց, որ նրանց մի մասը կուղարկվեն Շվեդական տուն, որտեղ հանքափորները թողել էին ուտելիքի և ածխի պաշարներ ։ Այդ ճանապարհորդության համար ընտրվեցին 17 ընտանեզուրկ տղամարդ, որոնք ճանապարհ ընկան թիանավակներով։ Երթուղու երկարությունը կազմում էր 350 կմ (220 մղոն), և ճանապարհը տևեց 7 օր. որսորդները հասան նպատակակետին 1872 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ։
Այդ ընթացքում սառույցը հալվեց, և մնացած որսորդները կարողացան տուն վերադառնալ երկու նավերով։ Նրանցից երկուսը նախընտրեցին չթողնել մնացած նավերը և մահացան լնդախտից 1873 թվականի ապրիլին ։
Հաջորդ տարի նավերը Թրոմսյոյից Ֆրից Մակի (Fritz Mack) գլխավորությամբ թողեցին Նորվեգիան, որպեսզի փրկեն որսորդներին ։ Տանը փրկարարները գտան բրեզենտի մեջ փաթաթած հինգ մարմին։ Ներսից փակված դռների վրա կար նշան, որով զգուշացվում էր ներս չմտնել։ Ներսում գտնվում էին բազկաթոռների, անկողինների և հատակի վրա մեկնված մարմինները ։ Ամբողջ քննությունը հայտնաբերեց 15 մարմին, որոնք հանված էին տնից և թաղված էին անկողիններով հանդերձ։ Եվս երկու մարմին գտնվեցին մի քանի տարի անց կատարված հետաքննության ժամանակ ։ Որսորդներից մեկը՝ Կառլ Ալբերտսենը (Karl Albertsen), տանը եղած ընթացքում օրագիր էր պահել։ Գրառումների համաձայն՝ մինչև բևեռային գիշերների սկսելը նորվեգացիները որսում էին սպիտակ արջեր և հյուսիսային եղջերուներ, իսկ հետո սկսեցին սնվել պահածոներով ։ Առաջինը նոյեմբերին մահացել է Հանս Հանսեն (Hans Hansen) անունով մի մարդ։ Սուրբ ծնունդին Շվեդական տանը ձմեռած բոլոր մարդիկ հիվանդ էին .։ Օրագրի վերջին գրառումը թվագրված է ապրիլի 19-ին ։ Ենթադրվում է, որ Ալբերտսենը մահացել է նախավերջինը ։
2008 թվականի քննություն
Ուտելիքի և վառելիքի պաշարների առկայությունը բացառում էին որսորդների մահը սովից կամ ցրտահարությունից ։ Երկար ժամանակ համարում էին, որ նրանք մահացել են լնդախտից՝ բևեռային շրջաններում ոչ հազվադեպ հիվանդությամբ, որն առաջանում է օրգանիզմում C վիտամինի պակասից ։ Հիմնականում կարծում էին, որ որսորդները դարձել են իրենց տգիտության և անհոգությանը զոհը ։ Սակայն մի շարք պատմական փաստեր դեմ են վկայում այս վարկածին։ Նախ հիվանդությունը զարգացել է բոլոր մահացածների մոտ միաժամանակ, որը բնորոշ չէ լնդախտին։ Երկրորդը՝ օրագրի գրառումներից հետևում է, որ խումբը գիտեր այդ հիվանդության վտանգի մասին և թե ինչպես խուսափեն դրանից ։ Առաջ է քաշվել նաև տեսակետեր, որ մահը վրա է հասել տուբերկուլոզից կամ բոտուլիզմից ։