cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էլեկտրոմոբիլ
Էլեկտրական տրանսպորտային միջոցներ, որոնք հագեցված են լիցքավորվող մարտկոցներով
Մարտկոցային էլեկտրական մեքենաները էլեկտրական մեքենաների առաջին և ամենապարզ տեսակն են։ Առաջին աշխատունակ մոդելները կառուցվել են XIX դարի վերջին։ Ակտիվորեն օգտագործվում էին Միացյալ Նահանգներում մինչև 1920-ականները 30-40 տարի։ 1947 թվականից ի վեր, լայնորեն կիրառվում է Անգլիայում ։
Մարտկոցի էլեկտրական մեքենայի սխեմատիկ դիագրամը ընդհանուր դեպքում հետևյալն է. Մարտկոցը միացված է TED- ին էլեկտրական էլեկտրագծերի և ձգման շարժիչի կառավարման համակարգի միջոցով, որն էլ իր հերթին փոխանցում է փոխանցման հիմնական պտտահարկը ։
Այս տեսակի էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական և տնտեսական պարամետրերը, առաջին հերթին, կախված են օգտագործված մարտկոցների բնութագրերից։ Էլեկտրական մեքենայի մեկ մարտկոցի լիցքի (միջակայքի) էլեկտրական մեքենայի ցանկալի վազքը ուղիղ համեմատական ​​է մարտկոցի քաշի հարաբերակցությունը էլեկտրական մեքենայի ընդհանուր քաշին։ Մարտկոցի քաշի կախվածությունը էլեկտրական մեքենայի հզորությունից շատ ավելի մեծ է, քան կարբյուրատորային շարժիչի քաշի կախվածությունը մեքենայի հզորությունից ։
Էլեկտրական տրանսպորտային միջոցներ, որոնք հագեցված են վառելիքային տարրերով
Վառելիքի տարրերով հագեցված էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների բնութագրիչ առանձնահատկությունն այն է, որ էլեկտրակայանի զանգվածը չի փոխվում, երբ նրա էներգիայի ինտենսիվությունը փոխվում է, և էլեկտրաէներգիայի պահուստի ավելացում կարելի է ձեռք բերել վառելիքի բաքի մեջ վառելիքի զանգվածը մեծացնելու միջոցով (ինչպես ICE- ով մեքենաներում)։
Այսպիսով, մի կողմից, վառելիքը կարող է զգալիորեն բարձրացնել էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների էներգիայի պահուստը, բայց, մյուս կողմից, վառելիքը նրանց համար մեծ գին ունի, և կարող է նաև լինել թունավոր և վնասակար նյութեր արտանետել մթնոլորտ, երբ այն վերամշակվում է։ Օդ-ալյումինե էլեկտրաքիմիական գեներատոր ունեցող էլեկտրական տրանսպորտային միջոցներում օգտագործվում է օդային ալյումինե վառելիքի խցում ալյումինի օքսիդացման գործընթացը։
Արևային մարտկոցներով աշխատող էլեկտրոմոբիլներ
Կան բազմաթիվ նախագծերով արևային էներգիայով աշխատող տրանսպորտային միջոցներ, այսպես կոչված, «արևային տրանսպորտային միջոցներ», բայց դրանց ընդհանուր խնդիրը մարտկոցների ցածր արդյունավետությունն է (սովորաբար մոտ 10-15%, առաջադեմ զարգացումները կարող են հասնել 30% -ի), ինչը թույլ չի տալիս օրվա ընթացքում զգալի քանակությամբ էներգիա պահել, նվազեցնել օրական վազքը; ավելին, արեգակնային բջիջները անօգուտ են գիշերը և ամպամած եղանակին։ Երկրորդ խնդիրը արևային վահանակների բարձր գինն է։
Արեգակնային մեքենաների օրինակները ներառում են նախատիպեր Venturi Astrolab, Venturi Eclectic (հավելյալ հագեցած հողմային տուրբինով), ItalDesign-Giugiaro Quaranta հայեցակարգային ավտոմեքենան (այնուամենայնիվ, արևային մարտկոցների կուտակման էներգիան բավարար է օդանավակայանում էլեկտրոնիկայի հոսանքի համար), իտալական Phylla և այլն, նաև SolarWorld GT- ն, որը 2012-ին անցկացրեց շուրջօրյա մարաթոն ։ Վերջինս հագեցած է երկու Loebbemotor շարժիչով երկու անիվներով, որոնց անվանական հզորությունը յուրաքանչյուրը 1.4 կՎտ է (գագաթային հզորությունը `յուրաքանչյուրը 4,2 կՎտ, կամ ընդհանուր առմամբ` 11,42 ձիաուժ)։ Իր ցածր քաշի շնորհիվ (ածխածնային մարմինը հնարավոր դարձավ հասնել 260 կգ քաշի, մարմինը կշռում է 85 կգ) և աերոդինամիկորեն կատարյալ մարմնի ձևը (Cx = 0,137), ձեռք բերվեց առավելագույն արագություն 120 կմ/ժամ։ Կռուիզային արագություն `50 կմ/ժամ (երբ շարժիչները աշխատում են գնահատված ուժով), SolarWorld GT- ն կարող է 275 կմ անցնել դրա վրա` ավելին, քան շատ ժամանակակից էլեկտրական մեքենաներ։ Այս վազքն ապահովում է 21 կիլոգրամ լիթիում-իոն մարտկոց `4,9 կՎտ/ժ հզորությամբ ։
Արտադրություն
2004 թվականին Միացյալ Նահանգներում գործարկվեց 55 852 էլեկտրական մեքենա։ Բացի այդ, ԱՄՆ-ում առկա են մեծ թվով տանը պատրաստված էլեկտրական մեքենաներ։ Խանութներում վաճառվում են աքսեսուարներ `ավտոմեքենան էլեկտրական մեքենա վերածելու համար։ Էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների արտադրության համաշխարհային առաջատարը Չինաստանն է։ 2014-ին Չինաստանում վաճառվեց 75 հազար էլեկտրական մեքենա, որը կազմում էր համաշխարհային շուկայի 25% -ը։
Բացի այդ, պարզեցված դիզայնի փոքր էլեկտրական մեքենաներ լայնորեն օգտագործվում են կայաններում, աշխատասենյակներում և մեծ խանութներում ապրանքների տեղափոխման համար, ինչպես նաև գրավչության։ Այս պարագայում բոլոր թերությունները փոքր էներգիայի պահուստի և արագության տեսքով, մարտկոցների և զանգվածի բարձր ներքին արժեքով, համընկնում են առավելությունների հետ. Վնասակար արտանետումների և աղմուկի բացակայություն, ինչը սկզբունքորեն կարևոր է փակ մարդաշատ սենյակներում աշխատելու համար։
Էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների զանգվածային արտադրությունը սահմանափակող հիմնական գործոնը ցածր պահանջարկն է, որը պայմանավորված է մեկ լիցքից բարձր գնի և ցածր վազքի պատճառով։ Կա տեսակետ, որ էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների համատարած օգտագործումը սահմանափակվում է մարտկոցների պակասով և դրանց բարձր գներով։ Այս խնդիրները լուծելու համար շատ ավտոարտադրողներ համատեղ ձեռնարկություններ են հիմնել մարտկոցների արտադրողների հետ։ Օրինակ, Volkswagen AG- ը համատեղ ձեռնարկություն ստեղծեց Sanyo Electric- ի, Nissan Motor- ի հետ NEC Corporation- ի հետ և այլն։
Գերմանիա
2011-ին Գերմանիայի կառավարությունն ընդունել է էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների արտադրությունն ու շահագործումը զարգացնելու ծրագիր։ Ծրագրի նպատակն է մինչև 2020 թվականը երկրում էլեկտրական մարտկոցներով մեքենաների քանակը հասցնել 1 միլիոնի, իսկ մինչև 2030 թվականը այդպիսի մեքենաների քանակը պետք է ավելանա արդեն 6 միլիոն։ Ավելին, ծրագիրը ներառում է մի շարք միջոցառումներ `նման մեքենաների պահանջարկը խթանելու համար։ Մասնավորապես, 10 տարի շարունակ էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների սեփականատերերը ազատվում են տրանսպորտային միջոցների հարկերից։ Բացի էլեկտրական մեքենաների համար նախատեսված հատուկ կայանատեղերից, Գերմանիայում նախատեսվում է նաև ստեղծել հատուկ այլ գոտիներ։
Ֆրանսիա
Ֆրանսիայի կառավարությունը նախատեսում է մինչև 2012 թվականը ավելի քան 100 հազար էլեկտրական մեքենա բերել երկրի ճանապարհներ։
2019 թվականի առաջին կիսամյակում էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների տեսակարար կշիռը նոր վաճառքներում կազմել է 2,5% (2018-ին ՝ 1.8%):
Ճապոնիա
2006 թվականի օգոստոսին Ճապոնիայի տնտեսության, առևտրի և արդյունաբերության նախարարը հաստատեց նրանց համար էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների, հիբրիդային մեքենաների և մարտկոցների մշակման պլանը։ Մինչև 2010 թվականը նախատեսվում է սկսել Ճապոնիայում երկտեղանի էլեկտրական մեքենաների զանգվածային արտադրություն ՝ մի լիցքավորմամբ 80 կմ երկարություն անցնող, ինչպես նաև բարձրացնել հիբրիդային մեքենաների արտադրությունը։
Տնտեսական ազդեցություն
ICE մեքենաները սպառում են բենզին, ինչը կազմում է նավթի համաշխարհային արտադրության շուրջ 44% -ը։ ՕՊԵԿ-ը մինչև 2035 թվականը կանխատեսում է նավթի համաշխարհային պահանջարկի անկման սկիզբ, որն առաջացել է էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների օգտագործմանը անցնելու պատճառով։ Այլ գնահատականների համաձայն, դա տեղի կունենա մինչև 2025 թվականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ Կատեգորիա:Սարքավորումներ
Եվրատեսիլ (ֆիլմ)
Ֆիլմի թողարկվել է Նեթֆլիքս հարթակում 2020 թվականի հունիսի 26-ին ։
Հրավիրված արտիստներ
«Եվրատեսիլի» մի քանի նախկին մասնակիցներ ֆիլմում հանդես են եկել կամեո․
Ֆիլմում հայտնվել են նաև այլ կարևոր անձինք․
Արտադրություն
2018 թվականի մայիսին ֆիլմի նախապատրաստման շրջանակներում Ուիլ Ֆերելը ֆիլմի հնարավոր կերպարներն ու սցենարն ուսումնասիրելու համար այցելել է Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսաբոն, որտեղ անցկացվում էր «Եվրատեսիլ 2018»-ի եզրափակիչը ։ Նա նաև կուլիսներում շփվել է «Եվրատեսիլի» որոշ մասնակիցների հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Դևիդ Դոբկինի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Եվրատեսիլ երգի մրցույթի մասին Կատեգորիա:Netflix-ի արտադրության ֆիլմեր
Անհանգիստ հյուրը
Հրատարակություն
Ա․ Պ․ Չեխովի «Անհանգիստ հյուրը» պատմվածքը գրվել է 1886 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1886 թվականին «Պետերբուրգյան թերթի» հուլիսի 14-ի թիվ 190 համարում՝ Ա․ Չեխոնտե ստորագրությամբ։ 1887 թվականին զետեղվել է «Աղջամուղջում» ժողովածուի մեջ։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է հունգարերեն, դանիերեն, գերմաներեն, սերբերեն, խորվաթերեն և սլովակյան լեզուներով։
Քննադատություն
Քննադատությունը չի շրջանցել պատմվածքը։ Անանուն հեղինակը գրախոսության մեջ «Աղջամուղջում» ժողովածուի «Անհանգիստ հյուրը» դասել է թույլ բովանդակությամբ պատմվածքների շարքին։ Ըստ գրախոսի՝ պատմվածքի սյուժեն ձգված ու «շինծու» է ։ Մեկ այլ գրախոս «Անհանգիստ հյուրը» և «Վատ արարք» պատմվածքները որակել է որպես «հասարակ զվարճապատումներ, բայց չափազանց կենդանի կերպով պատմված» ։
Քննադատ Ա․ Դիստերլոն պատմվածում նկատել է դեպի հեղինակի ձգտումները «ձևական ճշմարտությունն» ։ Պատմվածքի մասին մանատիպ կարծիք է հայտնել քննադատ Վ․ Լ․ Քինգը ։
Մ․ Բելինսկին «Անհանգիստ հյուրը» դասել է այն պատմվածքների շարքին, որոնք լի են «նուրբ ու տխուր գույներով՝ հեղինակի մոտ բացահայտելով ոչ միայն դիտորդին, այլ նաև բանաստեղծին, ոչ միայն մտածողին, այլ նաև մարդասերին» ։
Սյուժե
Տեղեկանալով, որ որսորդը Վյազովկայից է, գանգատվում է, որ այնտեղ ամեն բան հարթ չէ, քանի որ կողոպտել էին տեղի եկեղեցին։ Վատ եղանակի աղմուկի միջից նրանք հանկարծ լսում են օգնության կանչող ճիչեր։ Անտառապահը վախենում է և խնդրում որսորդին սողնակով փակել դուռը, սակայն որսորդը որոշում է շան հետ գնալ անտառ՝ տեսնելու, թե արդյոք որևէ մեկը օգնության կարիք ունի։ Անտառապահը չի համոզվում և հրաժարվում է գնալ։ Որսորդը մենակ է գնում, բայց վերադառնում է տասը րոպե անց՝ ասելով, որ գոռում էր սայլի մեջ գտնվող կինը, ով սխալ ճանապարհի կողմն էր թեքվել։ Նա սկսում է ստորության մեջ մեղադրում անտառապահին՝ օգնության կարիք ունեցող մարդկանց նկատմամբ անտարբեր լինելու պատճառով, և զայրացած որոշում՝ պատժել անտառապահին։ Նա, զենքի սպառնալիքով, անտառապահից գումար է պահանջում։ Անտառապահը լաց է լինում, բայց գումար չի տալիս։ Այդ ժամանակ որսորդն ասում է, որ նրան տհաճ է նայել անտառապահին և հեռանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի պատմվածքներ Կատեգորիա:1886 պատմվածքներ
Բեզե
Բեզե, Մերենգա (baiser-համբույր, meringue- բեզե), ֆրանսիական աղանդեր, որը պատրաստվում է շաքարավազից և ձվի հարած սպիտակուցից ։ Երբեմն օգտագործում են նաև գինեքար կամ եգիպտացորենի օսլա (որպես միացնող բաղադրիչ)։ Հաճախ բեզեն հավելվում է վանիլով և քիչ քանակությամբ կոկոսի կամ նուշի էքստրակտով։ Դրանք թեթև են, փխրուն և քաղցր։
Պատմություն
Բեզե բառն առաջացել է ֆրանսերեն baiser-համբույր բառից։ Մերենգա անվան առաջացման մասին կա երկու վարկած։ Ըստ առաջին վարկածի մերենգաները ստեղծվել են շվեյցարական Մայրինգեն քաղաքում, իտալացի շեֆ-խոհարար Գասպարինի կողմից։ Ավելի հավանական է համարվում երկրորդ վարկածը, ըստ որի մերենգա բառն առաջին անգամ օգտագործել է Ֆրանսուա Մասսիալոն, խոհարարական գրքում, որը հրատարակվել է 1962 թվականին։
Տեսակներ
Գոյություն ունեն բեզեի մի քանի տեսակներ, որոնք օգտագործվում են այլ աղանդերի վերին շերտի համար (ֆրանսիական «Լողացող կղզի», լիմոնով, մերենգամիներվ կարկանդակ և այլն), ինչպես նաև որպես առանձին ուտեստ։ Բեզեները տարբերվում են նաև պատրաստման եղանակով։
Այսպես կոչված «իտալական բեզեն» պատրաստում են եռացող շաքարի օշարակով, որից հետո օգտագործում են տարբեր տորթերի մեջ, կամ թխում են առանձին։ Իսկ «շվեյցարական մերենգաները» պատրաստելոու համար նախ հարում են տաք ջրի մեջ, հետո թողնում են որ սառչի, առանց դադարի հարում են և դրանից հետո թխում։
«Շվեյցարական մերենգաները» հաճախ օգտագործվում են «Պավլովի տորթ» աղանդերի համար։ Ավելի շատ տարածված է «ֆրանսիական բեզեն»։
Պատրաստում
Եթե բեզեն օգտագործվում է աղանդերի վերին շերտի համար, այն կարող է թխվել ավելի բարձր ջերմաստիճանում և ավելի կարճ ժամանակահատվածում։ Այդպիսի բեզեներն ավելի փափուկ են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Ֆրանսիական աղանդեր Կատեգորիա:Ուտեստներ հավի ձվից
Ալի ալ-Նաիմի
Ալի ալ-Նաիմի (علي بن إبراهيم النعيمي‎, ), Սաուդյան Արաբիայի նավթամթերքի և հանքային ռեսուրսների նախարար ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Նաիմին ծնվել է 1935 թվականին Արևելյան պրովինցիայի ար-Ռակահ բնակավայրում ։ 1947 թվականին միացել է Saudi Aramco կազմակերպությանը, որի ծրագրերի շրջանակներում սովորել է Բեյրութի միջազգային քոլեջում և Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում ։ Այնուհետև ընդունվել է ԱՄՆ-ի Լիհայ համալսարան։ 1962 թվականին ստանում է երկրագիտության բակալավրի աստիճան, այնուհետև Ստենֆորդի համալսարանում ստանում է տնտեսական երկրագիտության և հիդրոլոգիայի մագիստրոսի աստիճան  ։
Կարիերա
Ավարտելուց հետո Նաիմին կրկին միացավ Aramco-ին 1957 թվականին։ 1969 թվականին դարձավ Abqaiq արտադրության բաժնի համակարգողը ։ 1972-1975 թվականներին դարձել է տնօրենի օգնականը, այնուհետև Հյուսիսային պրովինցիայի արտադրական բաժնի ղեկավարը։ 1975 թվականին դարձավ փոխնախագահ՝ արտադրական գծով։ 1978 թվականին նշանակվեց փոխնախագահ՝ նավթամթերքի գծով ։ Ալ-Նաիմին 1980 թվականին ընտրվեց կազմակերպության խորհրդի անդամ և 1981 թվականին զբաղեցրեց նավթի և գազի գծով գործադիր փոխնախագահի պաշտոնը ։ 1983 թվականին նշանակվեց Saudi Aramco-ի նախագահը՝ դառնալով առաջին սաուդյան արաբը, ով զբաղեցրել է այդ պաշտոնը։
1995 թվականի օգոստոսի 2-ին դառնում է նավթամթերքի և հանքային ռեսուրսների նախարարը՝ փոխարինելով Հիշամ Նազերին ։
2010 թվականի դեկտեմբերին Սաուդյան Արաբիայի Նավթամթերքի գերագույն խորհուրդը՝ ի դեմս Աբդուլլահ արքայի, խնդրեց Նաիմին նշանակել իրեն փոխարինողին՝ նավթի նախարարի պաշտոնում ։
Ճանաչում
Նաիմին 2008 թվականին Թայմ ամսագրի կողմից ճանաչվել է աշխարհի ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը ։ 2011 թվականին Բլումբերգ Մարքեթս ամսագրի կողմից ներառվել է 50 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արաբ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լիհայ համալսարանի շրջանավարտներ
Աբազայան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Ասորերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Բաբաբլյան
Բաբաբլյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տեղանվանական հիմքով ազգանուններ
Ֆոսանո
Ֆոսանո (Fossano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 24595 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 189 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 130 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12045։ Հեռախոսային կոդ՝ 0172։
Կոմունայի հովանավորն է Նարնիայի Սուրբ Յուվենալը։ Տոնը նշվում է մայիսի առաջին կիրակի օրը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Բաբաբլույան
Բաբաբլույան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տեղանվանական հիմքով ազգանուններ
Մորենվայս
Մորենվայս (Moorenweis) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3875 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 46,45 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 138:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Լե Պետիտ Արմուազ
Լե Պետիտ Արմուազ (Les Petites-Armoises), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 31 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 43 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 34-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 9։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,1 %։ 34 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 28 անձ (18 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 9 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Էդուարդ Անդրեև
Էդուարդ Անդրեև, ուկրաինացի շախմատիստ, գրոսմայստեր։ Իր պրոֆեսիոնալ կարիերայում նա անցկացրել է 20 խաղ, որից 17-ը սպիտակ խաղաքարերով ։ 1999 թվականին ստացել է միջազգային վարպետի կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրոսմայստերներ
Լյուբուշկի
Լյուբուշկի ( սերբ., բոսն, խորվ.՝ Ljubuški / Љубушки), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում, համանուն համայնքի կենտրոն։ Գտնվում է պատմական Հերցեգովինայի  տարածաշրջանում։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության Արևմտյան Հերցեգովինա կանտոնի վարչական մաս է կազմում ։
Պատմություն
Քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվում է 1444 թվականին։ Լյուբուշկի անունը ծագում է հին սլավոնական Լիբուս անունից, որը հերցոգ Ստեփանի իշխանի կինն էր։
Մոնտիչելո դ’Ալբա
Մոնտիչելո դ’Ալբա  (իտալ․՝ Monticello d'Alba), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը 2079 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 208 մարդ/կմ² է։ Տարածքը՝ 10 ։ Փոստային ինդեքս՝ 12066։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Նոննա Կրաստատելը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Չուռապչայի ուլուս
Չուռապչայի ուլուս (Чурапчинский улус, район, Чурапчы улууhа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չուրապչա ։
Ասկոպ (Բիթլիսի գավառ)
Ասկոպ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիսից 25 կմ հարավ՝ գետահովտում ։
Չուռապչայի ուլուս
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 12600 կմ²։
Ասկոպ (Բիթլիսի գավառ)
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Չուռապչայի ուլուս
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20250 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1, 61 մարդ/կմ²։
Ասկոպ (Բիթլիսի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Չուռապչայի ուլուս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սախա-Յակուտիայի հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Տակուարա
Տակուարա  (Taquara)՝ համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Պորտու Ալեգրիի ագլոմերացիա (մեզոշրջան)ն։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Գրամադու Կանելայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 60 481 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 457,130 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 132,3 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1886 թվականի ապրիլի 17։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1886 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչություն
Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչություն (Царскосе́льское дворцо́вое правле́ние), պատմական շենք Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1744 թվականին։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է ։ Գտնվում է Սրեդնյայա փողոցի թիվ 1 և 3 տներում, զբաղեցնում է Լիցեյսկի նրբանցքի և Լեոնտևսկայա փողոցի միջև ընկած հատվածը։
Պատմություն
Նախքան վարչության շենքի կառուցումը, այս վայրում  տեղակայված էին պալատական շինարարական ծառայության շենքերը։ Միահարկ ծառայողական մասնաշենքերի մեծ համալիրը կառուցվել է ավանի երկրորդ գծի երկայնքով, որը հետագայում կոչվել է Սրեդնյայա փողոց, ճարտարապետ Սավվա Չևակինսկու կողմից 1744 թվականին։ Մասնաշենքերը զբաղեցնում էին Պալատի խորհուրդը, Ցարսկոյե Սելոյի արխիվը, ինչպես նաև մարզադահլիճը, սառցադաշտը և այլն։ Լեոնտևսկայա փողոցի կողմից թևաշենքը 1810 թվականին  վերակառուցվել է  ճարտարապետ Վիլյամ Հեստեի նախագծով, իսկ Լիցեյսկի նրբանցքի կողմից թևաշենքը 1825 թվականին վերակառուցել և կառուցել է Վասիլի Ստասովը։
1914-1917 թվականներին պալատական պարետ գեներալ Վ. Ն. Վոյիկովի հրամանով ճարտարապետ Ս. Ա. Դանինն այս մասնաշենքը (ինչպես նաև Պևչեսկի տուն 5, այժմ`Լիցեյսկի նրբանցք) ընդլայնվել են պարետի և վարչության աշխատակիցների բնակարանները ։
1918 թվականին Ցարսկոյե Սելոյի վարչության լիկվիդացիայից հետո նրա արխիվը տեղափոխվել է Ռուսաստանի պետական պատմական արխիվ, իսկ արխիվային և գրասենյակային շենքերում տեղակայվել է քաղաքի գրադարանը։ Շենքի մի մասը մնացել է բնակելի։ Երկար ժամանակ տարածքի մի մասը պատկանել է տպարանին։ Այժմ շենքում տեղակայված են մի շարք կազմակերպություններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1744 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Պաչանո
Պաչանո (Paciano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 988 մարդ (2008 թվականի մարդահամար տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 59 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ կազմում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս` 6060։ Հեռախոսային կոդ` 075։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արևմտյան Աթենք
Արևմտյան Աթենք (Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών), Հունաստանի ծայրամասային միավորներից մեկը։ Հանդիսանում է տեղական ինքնակառավարման շրջանային օրգան և վարչական բաժանման մի մաս։ 2011 թվականից Կալիկրատիսի ծրագրով մտնում է Ատտիկա պերիֆերիայի մեջ ։
Իր մեջ է ներառում Աթենքի նախկին նոմարխիայի մի մասը և Աթենքի ագլոմերացիայի արևմտյան մի մասը, որը սահմանափակված է մայրուղի 1-ով և Պիկիլո և Էգալեո լեռներով։ Սահմանակից է Կենտրոնական Աթենք, Պիրեյոս և Արևմտյան Ատտիկա ծայրամասային միավորների հետ։
Վարչական կենտրոնը Պերիստերիոն քաղաքն է։
Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչության թիվը կազմում է 489675 մարդ, մակերեսը 66,77կմ² է, խտությունը՝ 7332,66 մարդ/կմ²
Վարչատարածքային բաժանում
Արևմտյան Աթենքը բաժանվում է 7 համայնքի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Աթենք
Ասիեր Գարիտանո
Խաղացողի
Ասիեր Գարիտանոն «Ատլետիկ Բիլբաոյի» պատանեկան թիմի սան է։ Ակումբի հիմնական կազմում իր նորամուտը կատարել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ Սանտանդերի «Ռասինգի» դեմ խաղում (2:1) ։
«Բիլբաոյում» չորս մրցաշրջան անցկացնելուց հետո (դրանցից մեկը նա վարձավճարով անցկացրել է «Էյբարում») Ասիերը տեղափոխվել է «Կարթախենա», իսկ այնտեղից էլ «Կադիս»։
Խաղացողի կարիերան ավարտել է 2003 թվականի՝ 33 տարեկան հասակում, հիմնականում հաճախակի վնասվածքների պատճառով։
Մարզչական
Խաղացողի կարիերան ավարտելուց կարճ ժամանակ անց Գարիտանոն դարձել է «Ալիկանտեի» գլխավոր մարզչի օգնական, որի կազմում հանդես էր եկել 2002 թվականից մինչև 2003 թվականը։ 2008 թվականի հոկտեմբերին՝ Խոսե Կառլոս Գրաներոյի հեռանալուց հետո, Գարիտանոն մի որոշ ժամանակ գլխավորել է թիմը, սակայն երեք տուր հետո (երկու ոչ-ոքի և մեկ պարտություն) թիմի ղեկավարությունն անցել է Նինո Լեմային։
Միթելշթեթեն (Վերին Բավարիա)
Միթելշթեթեն (Mittelstetten), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ասիեր Գարիտանո
Մարզչական
Իսպանիայի ցածր լիգաների մի քանի ակումբներում մեկ մրցաշրջանից ոչ ավել աշխատելուց հետո՝ 2013 թվականին, Գարիտանոն դարձել է «Լեգանես» ակումբի մարզիչ, որի հետ երրրոդ դիվիզիոնից հասել է Պրիմերա։ Գարիտանոն ինքն արժանացել է Միգել Մունյոսի մրցանակի։ Իսպանական բարձրագույն լիգայում անցկացրած իր առաջին մրցաշրջանում «Լեգանեսը» կարողացել է մնալ 17-րդ հորիզոնականում և խուսափել Սեգունդա անցնելուց։ 2017/18 մրցաշրջանից հետո Գարիտանոն հեռացել է «Լեգանեսից» ։
Միթելշթեթեն (Վերին Բավարիա)
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1701 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 18,62 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 137;
Կոմունան բաժանված է 6 գյուղական շրջանների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Մոնտեու Ռոերո
Մոնտեու Ռոերո  (իտալ․՝ Monteu Roero), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը 1650 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 67 մարդ/կմ² է։ Տարածքը՝ 24 ։ Փոստային ինդեքս՝ 12040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Նիկոլայ Միրլիկիցկին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սունտարի ուլուս
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սունտար ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 57800 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25304 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0, 44 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սախա-Յակուտիայի հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Austrian Business Agency
«Austrian Business Agency» («ABA–Invest in Austria», հակիրճ՝ ABA), Ավստրիայի Հանրապետության պետական գործակալություն, որի գործառույթն է արտասահմանյան ընկերությունների տեղակայումը երկրում։ «Austrian Business Agency»-ն ենթարկվում է Ավստրիայի Գիտության, հետազոտությունների և էկոնոմիկայի դաշնային նախարարությանը ։ Կազմակերպությունը պատասխանատու է բոլոր այն արտասահմանյան կազմակերպություններ ներկայացման և սպասարկման համար, որոնք ցանկանում են գործունեություն ծավալել Ավստրիայի տարածքում։
«Austrian Business Agency»-ը ներկայացնում է Ավստրիայում տնտեսական իրավիճակի մասին տեղեկատվություն և տնտեսական գործունեություն ծավալելու տեղի ընտրության վերաբերյալ հարցերում միջազգային ներդրողներին խորհրդատվություն տալիս։ Ներդրումների ներգրավման համար կազմակերպությունը սկզբում՝ 1982 թվականին, հիմնադրվել է «ICD Austria» անվամբ պետական ÖIAG (կազմակերպություն, որը ղեկավարում է պետության մասնաբաժինը ձեռնարկություններում) հաստատության կողմից և 1995 թվականին վերանվանվել է «Austrian Business Agency» : Հիւմնադրման 25 ամյակի հոբելյանի առթիվ 2007 թվականից կազմակերպությունը գործում է «ABA–Invest in Austria» անվանումով։ Ներկայում կազմակերպությունում աշխատում է 25 աշխատակից։
«ABA–Invest in Austria» կազմակերպությունը սպասարկում է մի շարք հայտնի միջազգային կազմակերպությունների՝ Ավստրիայում գտնվող տեղական ներկայացուցիչների, որոնցից են Sony, Infineon, Ikea, Matsushita Electric Works, Hutchison Mobilfunk, Holmes Place, Starbucks ընկերությունները։
«ABA–Invest in Austria» կազմակերպության «Location Austria» բաժանմունքը 1997 թվականից զբաղվում է Ավստրիան միջազգային մասշտաբի կինոարտադրություն կազմակերպելու հարթակ դարձնելու ուղղությամբ։ Ստորաբաժանումը «Austria Wirtschaftsservice GmbH»-ի հետ համատեղ պատասխանատու է «Ավստրիան, որպես կինոնկարների արտադրման վայր» («Film Industry Support Austria – FISA») խորագրով միջոցառման համար։ FISA-ն Ավստրիայի Գիտության, հետազոտությունների և էկոնոմիկայի դաշնային նախարարության նախաձեռնությունն է, որը նպաստում է կինոնկարների արտադրության նպատակով Ավստրիայում առաջացած սուբսիդավորման ենթակա արտադրական ծախսերի 25 տոկոսի փոխհատուցման համար ։
Գործունեության ոլորտ
Ուղիղ կապիտալ ներդրումների ներգրավման պայքարում Ավստրիան մրցակցում է պետությունների միջազգային ընկերակցության հետ։ Ներդրումների ներգրավման գծով «Austrian Business Agency» կազմակերպությունը զբաղվում է Ավստրիայի ներկայացմամբ որպես բիզնես վարելու վայր և իր առջև խնդիր դնում հետագայում ևս բարձրացնելու Ավստրիայի համբավը որպես զարգացած արդյունաբերական երկիր։ Ավստրիան չորրորդ տեղն է զբաղեցնում Եվրոպական Միության ամենահարուստ երկրների վարկանիշում։ Այնուամենայնիվ, Ավստրիան ընկալվում է որպես զբոսաշրջության և մշակույթի երկիր։
«Austrian Business Agency» կազմակերպությունը զբաղվում է Ավստրիայում արտասահմանյան ընկերությունների աջակցությամբ անվճար հիմունքներով։ «ABA» գործակալությունը ներդրողներին տրամադրում է տեղեկատվություն երկրը ինչպես տնտեսական գործունեություն ծավալելու վայր, այնպես էլ տեղեկատվություն է տալիս տնտեսական, քաղաքական և իրավական պայմանների մասին։ Բացի այդ, «Austrian Business Agency»-ի գործունեության ոլորտին է վերաբերվում Ավստրիայում բոլոր անհրաժեշտ կապերի ապահովում, ինչպես նաև ձեռնարկությունների տեղակայման վայրի ընտրության հարցերի մասին խորհրդատվության տրամադրում, այդ թվում՝ ծախսերի գործոնների մասին տվյալներ (օրինակ աշխատանքի վճարման ծախսեր և կառուցվածքային ծախսումներ), հարկային հարցեր կամ տարբեր ոլորտների բնութագրեր։ Ձեռնարկություններին աջակցությունը տրամադրվում է նաև ներդրումների հետագա փուլերում։
Միջազգային ուղիղ ներդրումները Ավստրիայում
2017 թվականին արտասահմանյան կապիտալ հատկացումների ներգրավման ավստրիական «ABA–Invest in Austria» կազմակերպությունը կարողացավ հասնել նոր ռեկորդային արդյունքի՝ Ավստրիայի տարածքում տեղակայելով 344 միջազգային ընկերությունների։ Ներդրումների ծավալը կազմեց 723,85 միլիոն եվրո, ստեղծվեցին 2.672 նոր աշխատատեղեր
Շատ միջազգային ձեռնարկություններ Արևելյան Եվրոպայի շուկաների իրենց կենտրոնակայանները տեղակայել են Ավստրիայում։ Իր տարածքում ունենալով վերազգային 380 ընկերությունների կենտրոնակայաններ՝ Ավստրիան այդ ցուցանիշով տարածաշրջանի իր մրցակիցների համեմատ գտնվում է բավականին բարձր հորիզոնականում։
Ինչ վերաբերում է ձեռնարկությունների տեղակայման վայրի երկրորդական գործոններին, ապա Ավստրիան միջազգային չափանիշներով առաջատար է այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսին է կյանքի որակը, իրավական երաշխիքների ապահովումը, առողջապահության ենթակառուցվածքները և շրջակա միջավայրի պահպանությունը ։
1982 թվականին իր ստեղծման պահից «Austrian Business Agency» («ABA–Invest in Austria») պետական գործակալության օգնությամբ Ավստրիայում ներգրավվեցին շուրջ 8.45 միլիարդ եվրոյի ներդրումներ, ստեղծվեցին 55038 աշխատատեղեր։ Ընդհանուր առմամբ, «ABA–Invest in Austria» ընկերությունը 2016 թվականի դրությամբ Ավստրիայում իրականացրել է միջազգային ձեռնարկությունների տեղակայման 3478 նախագիծ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1982 հիմնադրումներ Ավստրիայում
Կիբրիկ (Կեմայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է՝ Իվանկովսկի հիդրոհանգույցից մինչև Ուգլիչսկի հիդրոհանգույց (Ուգլիչսկի ջրամբար)։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Ատաֆ (Մոկսի գավառ)
Ատաֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում։ Գտնվում էր Բոհտան գետի աջ կողմում, Մոկս գյուղաքաղաքից 16-17 կմ հարավ-արևմուտք։
Տարածքը լեռնային էր ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վասիլևների տուն
Պատմություն
Երկհարկանի շենքը կառուցվել է 1837 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Տոնի նախագծով։ Հայտնի է, որ շինությունը որոշ ժամանակ անց պատկանել է վաճառական Ե. Դ. Վասիլևի կնոջը։ Տարածքում եղել են մեկհարկանի թևաշենք Լեոնտևսկայա փողոցի երկայնքով և կիսավերնահարկով փայտե տուն, բայց դրանք չեն պահպանվել։ 1863 թվականին փողոցի անկյունում գտնվող տունը մասնակի վերակառուցվել է ճարտարապետ Ն. Նիկիտինի կողմից։ 1907 թվականի դրությամբ տանն ապրել է Ցարսկոյե Սելոյի քաղաքագլուխ Ֆ. Ի. Սմիրնոն ։
Մինչև 2010 թվականը շենքում տեղակայված էր շրջանային առողջապահական և հոգեբանական խորհրդատվության բաժինը։ 2010 թվականից ի վեր Վասիլևների նախկին տունը զբաղեցնում է Պուշկինի շրջանի բնակչության բազմաֆունկցիոնալ սպասարկման կենտրոնը, որի տեղավորման համար տունը վերակառուցվել է, ինտերիերը նորացվել է։ Շենքն ունի երկու մուտք` գլխավոր մուտք և հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար մուտք ։
Ճարտարապետություն
Շենքը կառուցված է անսյունակարգ կլասիցիզմի ոճով։ Տունը քարից է, երկհարկանի, ունի նկուղ։ Ներքևի հարկը ռուստաշար է։ Շենքի կլոր անկյունը զարդարում է պատշգամբը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1837 հիմնադրումներ
Ալեքսեյ Լեոնտև
Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Լեոնտև, խորհրդային հոգեբան, փիլիսոփա, մանկավարժ և գիտության կազմակերպիչ։ Զբաղվել է ընդհանուր հոգեբանության խնդիրներով (հոգեկանի էվոլուցիոն զարգացումը, հիշողություն, ուշադրություն, անձ և այլն) և հոգեբանական հետազոտության մեթոդաբանությամբ։ Մանկավարժական գիտությունների դոկտոր (1940), Ռուսաստանի գիտության ակադեմիայի լիիրավ անդամ (1950), Մոսկվայի պետական համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետի առաջին դեկան։ Կ. Դ. Ուշինսկու մեդալի (1953), Լենինի մրցանակի (1963) դափնեկիր, Լոմոնոսովի անվան մրցանակի I աստիճանի դափնեկիր (1976), Փարիզի և Բուդապեշտի համալսարանների վաստակավոր դոկտոր։ Հունգարիայի Գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամ։
Լ. Ս. Վիգոտսկու աշակերտ և խմբագիր, Խարկովի հոգեբանական դպրոցի առաջատարներից է, գործունեության տեսության ստեղծողն է։
Կենսագրություն
Ծնվել է Լեոնտևների քաղքենիական ընտանիքում 1903 թվականի փետրվարի 5-ին։ Ավարտելով առաջին իրական ուսումնարանը` ընդունվել է ՄՊՀ-ի սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1923 կամ 1924 թվականին։ Այդ ժամանակ նրա ուսուցիչների շարքում էին Գ. Ի. Չելպանովը և Գ. Գ. Շպետը։ Համալսարանն ավարտելուց հետո մնացել է Հոգեբանության ինստիտուտում` պրոֆեսորի գործունեությանը պատրաստվելու նպատակով։ Այդ ժամանակ պաշտոնանկ է արվել համալսարանի հիմնադիր Գ. Ի. Չելպանովը ։ Այդ ընթացքում ինստիտուտում Լեոնտևի գործընկերներն էին Ն. Ա. Բերնշտեյնը, Ա. Ռ. Լուրիան, ում հետ կատարել էին մի քանի վաղ հետազոտություններ, Պ. Պ. Բլոնսկին, ավելի ուշ` Լ. Ս. Վիգոտսկին։
Լեոնտևը մեջբերել է խոսքեր հոր հիշողություններից, որտեղ ասվում էր, որ հենց Չելպանովը, որն ընդունել է Լեոնտևին ասպիրանտուրա, խորհուրդ է տվել նրան այնտեղ մնալ դրանից հետո։
1925 թվականից Ա. Ն. Լեոնտևը Վիգոտսկու ղեկավարությամբ աշխատել է մշակութային-պատմական տեսության շուրջ, մասնավորապես` հիշողության մշակութային զարգացման խնդիրների շուրջ։ Այդ հետազոտություններին անդրադարձող գիրքը` «Հիշողության զարգացումը։ Բարձրագույն հոգեբանական ֆունկցիաների փորձառական հետազոտությունը», հրատարակվել է 1931 թվականին։ Այդ թվականի վերջից եղել է Խարկովում Ուկրաինական հոգենյարդաբանական ակադեմիայի հոգեբանության բաժնի ամբիոնի վարիչ (մինչև 1932 թվականը՝ Ուկրաինական հոգենյարդաբանական ինստիտուտ)։ 1933-1938 թվականներին եղել է Սկովորոդայի անվան Խարկովսկի պետական մանկավարժական համալսարանի ամբիոնի վարիչ։ 1941 թվականից Համալսարանի աշխատակցի իրավունքներով՝ ՄՊՀ-ի պրոֆեսոր (1941 թվականի դեկտեմբերից Աշխաբադի էվակուացիայում)։ 1943 թվականին ղեկավարել է վերականգնված հոսպիտալի գիտական բաժինը (գյուղ Կոուրովկա, Սվերդլովսկի մարզ, 1943 թվականի վերջից՝ Մոսկվայում)։ 1947 թվականին Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամակցման թեկնածու էր, Ռուսաստանի կրթության ակադեմիայի թղթակից անդամ, իսկ մեկ տարի անց՝ ԽՄկկ անդամ։ 1950 թվականին դարձել է ՌԽՖՍՀ գիտությունների ակադեմիայի իրական անդամ (1968 թվականից՝ ԽՍՀՄ Մանկավարժական գիտությունների ակադեմիա), հոգեբանության բաժնի ակադեմիկոս-քարտուղար (1950-1957), ակադեմիայի փոխնախագահ (1959-1961)։
1951 թվականից եղել է Մոսկվայի պետական համալսարանի Փիլիսոփայության ֆակուլտետի ամբիոնի վարիչ։ 1966 թվականին հիմնել է ՄՊՀ-ի հոգեբանության ֆակուլտետը և ղեկավարել այն 12 տարուց ավելի։ Ֆակուլտետի շենքի վրա տեղադրված է հուշատախտակ։ 1976 թվականին բացել է ընկալման հոգեբանության լաբորատորիա, որը գործում է մինչ օրս։
Մահացել է 1979 թվականի հունվարի 21 Մոսկվայում։ Թաղված է Կունցևյան գերեզմանատանը ։
Գիտական գործունեություն
Լեոնտևի գիտական ներդրումը կապված է մշակութային-պատմական հոգեբանության ստեղծման ծրագրի հետ, որը դարձավ նրա գիտական գործունեության հիմնական թեման։ Գիտական կենսագրության առաջին փուլերը կապված են այդ մոտեցման ցուցադրման սկզբունքների ուսումնասիրությունների հետ հիշողության ու կամքի հավասարակշռման նյութի վրա։ Դրա հետ մեկտեղ 1930-ական թվականներից Լ. Ս. Վիգոտսկու առաջադրած խնդիրների լուծման նրա տարբերակը ձևավորվել է որպես հարաբերական ինքնուրույն ուղղություն՝ գործունեության համահոգեբանական տեսություն։
Լեոնտևը հայտնի է որպես փորձարար ու տեսաբան, որն աշխատել է խնդրահարույց դաշտերի լայն շրջանում՝ շարժումների վերականգնումից, մանկավարժությունից ու կենդանահոգեբանությունից մինչև անձի ձևավորման ու հոգեբանության փիլիսոփայական տեսանկյան խնդիրները։
1940 թվականի դոկտորական դիսերտացիան նվիրված էր հոգեկանի զարգացմանը ֆիլոգենեզում («Հոգեկանի զարգացման խնդիրներ» գիրք)։ Ա. Ն. Լեոնտևն առաջարկել է այդ զարգացման փուլերի սեփական դասակարգումը (պարզ զգայական հոգեկան կառուցվածք, պերցեպտիվ հոգեկան կառուցվածք և բանականության փուլ) և հիմնավորել հոգեկան կառուցվածքի ու գիտակցության վերլուծության չափանիշները։
Խարկովյան հոգեբանական խումբը նրա ղեկավարության ներքո հայտնի է մանկական զարգացման, խաղերի, ինքնակառավարման մի շարք հետազոտություններով՝ հիմնված երեխայի մտավոր գործընթացների ձևավորման վերլուծության վրա՝ որպես գործունեության առարկա։
1960-ական թվականներից Ա. Ն. Լեոնտևն անդրադարձել է անձի խնդրին՝ ընդհանրացնելով իր գաղափարները 1975 թվականի «Գործունեություն։ Գիտակցություն։ Անձ» մենագրության մեջ։ Այդ նույն տասնամյակում նա ջանասիրաբար զբաղվել է ընկալման հարցերով։ Մասնավորապես, Լեոնտևը հիմնավորել է գիտակցության վերլուծության համար կատեգորիաների համակարգը՝ զգայուն հյուսվածք, առարկայական նշանակություն և անձնական իմաստ։ Նրա աշակերտներից էին մի շարք անձինք, որոնք մշակել են անձի ու գիտակցության խնդիրները՝ Ա. Գ. Ասմոլով, Վ. Ֆ. Վասիլյուկ, Յուլիա Գիպենրեյթեր, Բ. Մ. Վելիչկովսկի, Վ. Վ. Ստոլին, Ս. Բ. Նովոսյոլովա, Բ. Ս. Բրատուս և ուրիշներ։
Քննադատները քննարկում են այն հարցը, որ Լեոնտևը մասնակցել է իր ժամանակի համար համապատասխան բանավեճերին խորհրդային հոգեբանության գաղափարախոսական հիմքերի մասին։ Նրա ակտիվ մասնակցությամբ անցկացվել են մի շարք բանավեճեր, որոնց ժամանակ պաշտպատնվել է այն տեսակետը, որ հոգեկանը ձևավորվում է հիմնականում արտաքին ազդեցությամբ։ Իր աշխատություններում, այդ թվում՝ ծրագրային «Գործունեություն, գիտակցություն, անձ» (1975) գրքում, գիտնականը հաջորդաբար թեզիսներ է ներկայացրել. «Ժամանակակից աշխարհում հոգեբանությունը կատարում է գաղափարական ֆունկցիա և ծառայում դասային հետաքրքրություններին, հաշվի չնստել դրա հետ անհնար է»։
1950 թվականին երկու ակադեմիաների «Պավլովյան» նստաշրջանի ժամանակ Բորիս Տեպլովը նախատել է այդ թվում նաև Ա. Ն. Լեոնտևին այն բանում, որ «… չի կարելի գտնել լիարժեք շարունակական և մանրամասն աշխատանք հոգեբանության վերակառուցման համար Պավլովի ուսմունքի հիման վրա»։ Լեոնտևի «Հոգեկանի զարգացման ակնարկ» գրքում (1947), որը նվիրված է հոգեկանի զարգացմանը ցածրակարգ կենդանիների մոտ առաջացումից մինչև խորհրդային հասարակության մարդկային գիտակցության, Պավլովի անունը հիշատակվում է միայն երկու անգամ, և այն էլ մասնավոր առիթներով։ Չնայած էականորեն Լեոնտևի գաղափարներից մի քանիսը սկզբնավորվում են Պավլովից, բայց այդ մասին տվյալ գրքում որևէ բառ չի ասվում, քանի որ բաժինը, որը նվիրված է Պավլովի ուսմունքին և եղել է հեղինակի դոկտորական դիսերտացիայում (պաշտպանվել է 1941 թվականին), չի ներառվել գրքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային հոգեբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Մանկավարժական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Ամիլացետատներ
Ամիլացետատներ, C3H12OCOCH3, քացախաթթվի ամիլէսթերներ։
Հատկություններ
Անգույն հեղուկներ են, լավ լուծվում են օրգանական լուծիչներում, վատ՝ ջրում։ Ունեն էսթերներին բնորոշ քիմիական հատկություններ։ Ստացվում են համապատասխան սպիրտի և քացախաթթվի փոխազդմամբ։
Կիրառություն
Լայնորեն օգտագործվում է իզոամիլացետատը, որը եռում է 142 °C) կինոժապավենների, ցելյուլոիդի և այլ նյութերի արտադրության մեջ որպես նիտրոցելյուլոզի լուծիչ, ինչպես նաև «տանձի էսենցիա» անունով՝ սննդի արդյունաբերության մեջ (մրգաջրեր, կարամելներ են)։
Իշտարի դարպասներ
Արտաքին տեսք
Իշտարի դարպասները կիսաշրջանաձև կամար են՝ սահմանափակված հսկայական պատերով, որոնք ձգվել են Արարողությունների փողոցի երկայնքով։ Դարպասները նվիրված են եղել Իշտար աստվածուհուն։ Կառուցված են եղել վառ կապույտ, դեղին, սպիտակ և սև ջնարակով պատված աղյուսից։ Դարպասի պատերը և ճանապարհը պատված են եղել արտակարգ գեղեցիկ խորաքանդակներով. միայն առյուծի 120 խորաքանդակ կա։ Ցլերի և սիրուշների (օձի կոտոշավոր գլխով, առյուծի առաջամասով, արծվի ոտքերով առասպելական կենդանի) պատկերները հաջորդում են իրար. սիրուշը խորհրդանշում է Մարդուկին, ցուլը՝ կայծակի, քամու աստված Ադադին ։ Ընդհանուր առմամբ դարպասներին կենդանիների 575 պատկեր կա։
Դարպասների տանիքը և դռները պատրաստված են մայրու փայտից։ Իշտարի դարպասներով, Արարողությունների փողոցով Նոր տարվա տոնակատարությունների ժամանակ բերել են աստվածների արձանները։ Երբ դարպասների կառուցման աշխատանքներն ավարտվել են, Նաբուգոդոնոսորը կազմել է սեպագիր արձանագրություն՝ ի ցույց ամենքի։ Արձանագրությունը սկսվում է հետևյալ կերպ.
Այս արձանագրությունը այժմ պահվում է Բեռլինի Պերգամոնի թանգարանում։ Դարպասների փոքրացված տարբերակը, որ կառուցել էր տվել Սադդամ Հուսեյնը, ոչնչացվել է պատերազմական գործողությունների հետևանքով։
Վերակառուցում
Իշտարի դարպասների և արարողությունների փողոցի վերակառուցումը տեղի է ունեցել 1930-ական թվականներին Բեռլինի Պերգամոնի թանգարանում այն նյութի հիման վրա, որ հայտնաբերել է հնագետ Ռոբերտ Կոլդևեյը։ Պրոցեսիումի փողոցը զարդարող պատերի և դարպասների տարբեր հատվածներ պահվում են աշխարհի տարբեր թանգարաններում։ Այսպես՝ Ստամբուլի հնագիտական թանգարանում պահում են առյուծների, վիշապների և ցլերի խորաքանդակներ, Դետրոյտի արվեստի թանգարանում պահվում է սիրուշի խորաքանդակ։ Առյուծների խորաքանդակներ կան Լուվրում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում, Չիկագոյի արևելյան ինստիտուտում, Բոստոնի գեղարվեստի թանգարանում։
Իշտարի դարպասների կրկնօրինակը պատրաստվել է Իրաքում թանգարանի մուտքի համար, սակայն կառուցումը վերջնականապես չի ավարտվել։
Ալթեգնենբերգ
Ալթեգնենբերգ (Althegnenberg) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1860 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 16,09 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 114:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սրեդնեկոլիմսկի շրջան
Սրեդնեկոլիմսկի շրջան (Среднеколымский улус, район, Орто Халыма улууhа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սրեդնեկոլիմսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 125200 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 7774 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0, 06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սախա-Յակուտիայի հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մոլ (Սերբիա)
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 6,786 մարդ ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սերբիայի գյուղեր
Խաչակրաց արշավանքներ (հեռուստասերիալ)
«Խաչակրաց արշավանքներ», հեռուստասերիալ։ Ֆիլմը թույլատրվում է դիտել ցանկացած տարիքի երեխաների։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է խաչակրաց արշավանքների պատմության մասին։
Այս հեռուստասերիալը բաղկացած է չորս մասերից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1995 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խաչակրաց արշավանքների մասին ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Տիգրանաշեն
Տիգրանաշեն, գյուղ Հայաստանի Արարատի մարզում ՝ Մ 2 (Երևան-Գորիս-Մեղրի) միջպետական ավտոճանապարհի անմիջապես աջ կողմում ։
Բնակավայրը Հայաստանի համար համարվում է ռազմավարական նշանակության տարածք, քանի որ այն գտնվում է Արարատի մարզը Վայոց ձորի մարզին միացնող կետ ։
Համաձայն Հայաստանի վարչատարածքային բաժանման՝ այն գտնվում է Արարատի մարզում     ։ 1995 թվականին ընդունված «Հայաստանի վարչատարածքային բաժանման մասին» օրենքով Տիգրանաշենը ընդգրկված էր Պարույր Սևակ բնակավայրի կազմում ։ «Հայաստանի Հանրապետության սահմանամերձ համայնքների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի կառավարության 1998 թվականի որոշմամբ Տիգրանաշենը ներկայացվում է որպես Արարատի մարզի Պարույր Սևակ գյուղի թաղամաս ։ «Հայաստանի Հանրապետության բնակավայրերի գլխավոր հատակագծերի մշակման փուլային ծրագրի մասին» Հայաստանի կառավարության 2001 թվականի որոշմամբ Տիգրանաշենը ներկայացվում է որպես Արարատի մարզի առանձին բնակավայր ։ 2002 թվականին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության սահմանամերձ տարածաշրջանների զարգացման համալիր ծրագիրը հաստատելու մասին» օրենքում Տիգրանաշենը ներկայացվում է որպես Արարատի մարզի Պարույր Սևակ գյուղի թաղամաս
Ըստ Ադրբեջանի վարչատարածքային բաժանման՝ Տիգրանաշենը Քյարքի անունով ընդգրկված է Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում ներառված Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Սադարակի շրջան մեջ։
2023 թվականի մայիսի 22-ին Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հրապարակային հայտարարել է, որ ինքը Տիգրանաշենը ճանաչում է որպես Ադրբեջանի Հանրապետության մաս ։
Աշխարհագրություն
Տիգրանաշեն բնակավայրը տեղակայված է Հայաստանի մայրաքաղաքը հարավին կապող Մ 2 միջպետական ավտոճանապարհի անմիջապես հարևանությամբ։ Տիգրանաշենի հարավ-արևելքում է գտնվում Պարույր Սևակ, հյուսիսում՝ Լանջառ, հյուսիս-արևմուտքում՝ Ուրցալանջ և Զանգակատուն գյուղերը, հյուսիս-արևմուտքում՝ Ուրծի լեռները, հարավ-արևմուտքում՝ Թեժքար լեռը, հարավում՝ Արածո կիրճը (Դժոխքի ձոր) ։ Ունի 19 կմ2 մակերես։
Խորհրդային տարիներ
Խորհրդային Միության տարիներին Տիգրանաշենը Խորհրդային Հայաստանից անջատվել ու ընդգրկվել էր Խորհրդային Ադրբեջանի կազմում ընդգրկված Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մեջ և կոչվում էր Քյարքի։
Համաձայն հրապարակումների՝ Խորհրդային տարիներին ադրբեջանաբնակ գյուղի բնակիչները հաճախակի խոչընդոտել են ավտոճանապարհով անցնող հայ ուղևորների երթևեկությունը։ Մասնավորապես, ձմռան ամիսներին ճանապարհի վրա ջուր են լցրել, որպեսզի այն սառցապատ դառնա, ինչպես նաև քարերով հարվածել ավտոմեքենաներին ։
Արցախյան պատերազմի տարիներ
1992 թվականի մայիսին Արցախյան պատերազմի արդյունքում Տիգրանաշենն անցել է Հայաստանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։
Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետության ժամանակաշրջան
2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևի, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի համատեղ ստորագրված համաձայնագրի նախնական տարբերակում նշված էր, որ բացի Արցախի Հանրապետության մի շարք շրջաններից, նաև պետք է Տավուշի և Արարատի մարզերի մաս կազմող Խորհրդային Ադրբեջանի անկլավները հանձնվեն Ադրբեջանին։ Հետագայում անկլավների վերաբերյալ կետը հանվեց համաձայնագրից, սակայն այդ մասին տարբեր հարթակներում խոսակցությունները շարունակվեցին։ Տարբեր ժամանակների հրապարակումներում նշվում է, որ Նիկոլ Փաշինյանը պատրաստվում է Տիգրանաշեն բնակավայրը հանձնել Ադրբեջանի Հանրապետությանը, ինչը իշխանությունների կողմից հերքվում է ։
2023 թվականի մայիսի 22-ին Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հրապարակային հայտարարել է, որ ինքը Տիգրանաշենը ճանաչում է որպես Ադրբեջանի Հանրապետության մաս ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Տիգրանաշենի տարածքում է գտնվում պաշտպանական միջնաբերդը և հնագույն մեծ գերեզմանոցը, որը թվագրվում է մ․ թ․ ա․ 2-րդ հազարամյակին։ Պեղված նախնադարյան դամբարաններում հայտնաբերվել են կավե իրեր ։
Բնակչություն
Խորհրդային տարիներին գյուղում բնակվել են ադրբեջանցիներ։ 1992 թվականից Տիգրանաշենում վերաբնակվել են Խորհրդային Ադրբեջանի Բաքու (տես՝ Բաքվի ջարդեր), Գանձակ (տես՝ Գանձակի ջարդեր), Սումգայիթ (տես՝ Սումգայիթի ջարդեր) և այլ վայրերից բռնագաղթած հայ փախստականները ։
Կրթություն
Տիգրանաշենում գործում է միջնակարգ դպրոց ։
Վերխնեկոլիմսկի շրջան (Սախա-Յակուտիա)
Վերխնեկոլիմսկի շրջան (Верхнеколымский улус, район, Үөһээ Халыма улууhа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1954 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զիրյանկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 67800 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 4712 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0, 07 մարդ/կմ²։
Օբորնյաչա
Օբորնյաչա (Оборњача), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Վոյեվոդինայի մարզի Ադայի շրջանում։