cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գլիկոլիզ
Գլիկոլիզ (անթթվածին ճեղքում)
Գլիկոլիզի գումարային հավասարումը գործընթացի մեխանիզմի մասին պատկերացում չի տալիս։ Իրականում, գլիկոլիզը բազմաստիճան բարդ պրոցես է։ Այն իրար հաջորդող 10 ռեակցիաների ամբողջություն է։ Յուրաքանչյուր ռեակցիա կատալիզվում է հատուկ ֆերմենտով։ Յուրաքանչյուր ռեակցիայի հետևանքով փոքր քանակությամբ էներգիա է անջատվում, իսկ գումարային արդյունքը կազմում է 150 կՋ/մոլ։ Այդ էներգիայի մի մասը (60%-ը), որպես ջերմային էներգիա, ցրվում է միջավայրում, իսկ մնացած մասը (40%-ը) պահպանվում է ԱԵՖ-ի տեսքով։
Գլիկոլիզի պրոցեսը կարելի է բաժանել երկու փուլի. առաջին փուլի ընթացքում գլյուկոզի փոխարկումների արդյունքում ծախսվում է երկու մոլ ԱԵՖ, իսկ հետագա ճեղքավորման արդյունքում սինթեզվում է չորս մոլեկուլ ԱԵՖ, այսինքն գլիկոլիզի մաքուր ելքը կազմում է երկու մոլեկուլ ԱԵՖ։ Պիրոխաղողաթթվի վերջնական "ճակատագիրը" կախված է բջջում թթվածնի առկայությունից և քանակից։
Որոշ օրգանիզմներ ԱԵՖ-ի սինթեզը կարող են իրականացնել՝ օգտագործելով միայն անթթվածին ճեղքումը։ Այդ դեպքում միջավայրում կուտակվում է որևէ օրգանական վերջնանյութ։ Դրանք խմորման պրոցեսներն են, որոնց թվում կան նաև գերակշռող վերջնանյութով գործընթացներ։ Եթե գերակշռող վերջնանյութն էթիլ սպիրտն է, ապա պրոցեսը կոչվում է սպիրտային խմորում, եթե կաթնաթթուն է՝ կաթնաթթվային խմորում, եթե քացախաթթուն է՝ քացախաթթվային խմորում և այլն։ Տարբեր օրգանիզմներին բնորոշ են խմորման տարբեր տեսակներ։
Խմորման գործընթացները հիմնականում նման են և տարբերվում են վերջին փուլերով։ Կաթնաթթվային խմորման դեպքում առաջացած պիրոխաղողաթթուն ֆերմենտների ազդեցության տակ վերածվում է կաթնաթթվի։ Նույնը տեղի է ունենում մկաններում՝ թթվածնի պակասի հետևանքով.
CH3COCOOH + 2ՆԱԴ•H2 → CH3CH(OH)COOH + ՆԱԴ+
Կաթնաթթվային խմորման գումարային հավասարումն է.
C6H12O6 + 2ԱԿՖ + 2H3PO4 → 2C3H6O3 + 2H2O
Խմորման այս տեսակն ընկած է կաթի թթվեցման, կաթից՝ մածուն, հում սերից՝ թթվասեր ստանալու և այլ պրոցեսների հիմքում։ Կաթնաթթուն կարող է կուտակվել նաև աէրոբ օրգանիզմներում՝ թթվածնի պակասի հետևանքով։
Որոշ բակտերիաներին և խմորասնկերին (դրոժներին) բնորոշ է սպիրտային խմորումը, որի հետևանքով առաջանում են էթիլ սպիրտ և ածխաթթու գազ։
Անջատված էներգիայի քանակը կազմում է 210 կՋ/մոլ։
C6H12O6 + 2ԱԿՖ + 2H3PO4 → 2C2H5OH + 2CO2 + 2ԱԵՖ + 2H2O
Սպիրտային խմորման վրա են հիմնված գինու, գարեջրի, կվասի, հացաթխման և այլ արտադրությունները։
Տես նաև
Կատեգորիա:Գլիկոլիզ
Լայմեն շրջան (Հարավային Դակոտա)
Լայմեն շրջան (Lyman County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.248 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.755 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քենեբեք բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Կատեգորիա:Հարավային Դակոտայի շրջաններ
Սիվրիհիսար
1850-ական թվականներին քաղաքում կառուցվել է երկսեռ դպրոց (Սահակ-Մեսրոպյան և Հռիփսիմյանց), 1863 թվականին՝ գիշերօթիկ դպրոց (Թարգմանչաց)։ 14-րդ դարի կեսին Ա․ ունեցել է 4 հազար հայ բնակիչ, 1874 թվականին՝ 5250 մարդ (750 տուն), 1890 թ.-ին՝ մոտ 6000 մարդ (800 տուն)։ Հայկական միջին և կենտրոնական թաղերի աղետալի հրդեհից (1876) հետո քաղաքը կառուցապատվել է նոր նախագծով։ 1881 թվականին կառուցվել է Մ․ Երրորդություն եկեղեցին, 1883 թվականին՝ Ներսիսյան դպրոցը և նոր բաղնիքը։ 1911 թվականին Սիվրիհիսարում հրատարակվել է «Անահիտ» խմորատիպ շաբաթաթերթը, հիմնվել բարեգործական միության մասշնաճյուղ, կազմակերպվել թատերական խումբ։ 1914 թվականին Սիվրիհիսարում ապրող մոտ 850 տուն հայերը զբաղվում էին հիմնականում այգեգործությամբ, արհեստներով, սանտրով, վաճառականությամբ։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ 1918 թվականին Սիվրիհիսար վերադարձած 200-250 հայ ընտանիքները թուրքական կառավարության նոր հալածանքների հետևանքով ստիպված հեռացել են, և հայկ․ գաղութը 1920 թվականին վերջնականապես քայքայվել է։ Հունաստանում, Բուլղարիայում և այլուր ապաստանած սիվրիհիսարցիներից շատերը հետագայում ներգաղթել են Սովետական Հայաստան։
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ
Ջալալեք Վերին
Ջալալեք Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Խարզան գավառակում։
XIX դարի սկզբին ուներ 25 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վոլափյուք
Վոլափյուքը արհեստական լեզու է, որը ստեղծվել է 1879–1880 թվականներին Գերմանիայի Բադեն գավառում Հռոմի կաթոլիկ քահանա Յոհան Մարտին Շլեյերի կողմից։ Շլեյերին նման նախաձեռնության ոգեշնչել էր նրա հավատը, նա երազում տեսել էր, որ Աստված հորդորում է իրեն մի նոր միջազգային լեզու ստեղծել։ Վոլափյուքի միջազգային լեզվակիրների առաջին համաժողովները կայացել են 1884 թ, (Ֆրիդրիխշաֆենում), 1887 թ. (Մյունիքում) և 1889 թ, (Փարիզում)։ Առաջին երկու համաժողովների ժամանակ աշխատանքային լեզուն գերմաներենն էր, իսկ վերջին համաժողովի ժամանակ աշխատանքային լեզուն զուտ վոլափյուքն էր։ 1889 թ. Եվրոպայում կային վոլափյուքի մոտավորապես 283 ակումբներ, վոլափյուքով կամ վոլափյուքի մասին տպագրվում էին 25 պարբերականներ և 25 լեզուներով գրվել էին 316 դասագրքեր ։ 2000 թ. մոտավոր հաշվարկներով ամբողջ աշխարհում կային 20–30 վոլափյուքի լեզվակիրներ, ներկայումս վոլափյուքի «Yahoo Group»-ում կան ավելի քան 200 անդամներ ։ Վոլափյուքը 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին դուրս մղվեց ասպարեզից այլ արհեստական լեզուների տարածման շնորհիվ և հատկապես Էսպերանտոյի, Իդոյի և Ինտերլինգվայի։ Այդ բոլոր երեք լեզուները ավելի քիչ թվով հստակ արտահայտված ձայնավորներ ունեն և ավելի հեշտ են ընկալվում ու արտասանվում անգլախոս և իսպանախոս լեզվակիրների կողմից։
Արտաքին կապեր
Կատեգորիա:Արհեստական լեզուներ Կատեգորիա:Մեռնող լեզուներ
Գավազան (անձնանուն)
Գավազան, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն գավազան բառից։ Նշանակում է հոր ծերության գավազանը։ Այս անվան համազորն է պարսկերեն Բասում անձնանունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Շանթ Հերթևցյան
Շանթ Կարապետի Հերթևցյան (մայիսի 22, 1922, Ալեքսանդրապոլ - հուլիսի 4, 1985, Երևան), հայ նկարիչ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1983)։
Կենսագրություն
1943 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1950 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1950-1985 թվականներին դասավանդել է ԵԳԹԻ-ում (1983 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ 1950 թվականից մասնակցել է հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների։
Հեղինակել է հեղափոխական և ժամանակակից թեմատիկայով կոմպոզիցիոն կտավներ, հոգեբանական խտացումներով բնորոշվող դիմանկարներ, գեղեցիկ ու ինքնատիպ բնապատկերներ, նատյուրմորտներ։ Հեղինակ է կոմպոզիցիոն թեմատիկ կտավների («Մարտից հետո», «Էտապ»), դիմանկարների («Փամբուհ տատը», «Ավետիք Իսահակյան», «Շիրվանզադե», «Պետրոս Ադամյան»), գեղեցիկ ու ինքնատիպ բնապատկերների («Գարուն», «Սարեր», «Արագած», «Խնձորեսկ») և նատյուրմորտների («Ծաղիկներ», «Կակաչներ», «Դեղձեր»)։ «Դառն օրեր» նկարում տեսնում ենք սովորական կենցաղային տեսարան։ Այստեղ կարևոր է ծերունու դիմանկարը, որը ծխամուրճը ձեռքին մտորում էր անցած կյանքի դժվարությունների դառն օրերի մասին։ Եվ լույսը, որն ընկել էր ծերունու դեմքին, ավելի էր ընդգծում նկարի բովանդակությունը։ Նկարն ուներ սիմվոլիկ բնույթ։ Դառն օրերն արտահայտված են ծերունու դեմքի և մտածոկոտ հայացքի մեջ։ Մեծ վրձնահարվածներով արված գորշ գույների և կտրուկ լույսի միջոցով նկարիչը ավելի էր սրել նկարի ողբերգական թեման։ Անգամ սովորական, ամենորյա ոգտագործման ամանների մեջ տեսնում ենք դատարկություն։ Նկարը՝ գտնվում է Դիլիջանի երկրագիտական թանգարան-պատկերասրահում։
Պարգևներ
Կատեգորիա:Մայիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1922 ծնունդներ Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հուլիսի 4 մահեր Կատեգորիա:1985 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Հազիրի
Հազիրի (իսկական անունը՝ Համբարձում Աթոյան, ), գուսան։ Հորինել է մեծ մասամբ բարոյախրատական ու կրոնական բովանդակությամբ երգեր։ Օգտագործել է աշուղական երգարվեստի բարդ ձևեր՝ դիվանի, թեջնիս, մուխամմազ ևն։ Նրա մուհամմը և հանելուկներից մի քանիսը տպագրվել են Բաքվում, 1878 թվականին, «Սոխակ Հայաստանի» երգարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ աշուղներ
Սուրբ Բարսամ վանք
Սուրբ Բարսամ վանք, վանք Գամիրքում, Մաժաք քաղաքից 16 կմ հարավ-արևելք հեռավորության վրա, լեռնադաշտում։ 19-րդ դարի վերջին ավերված ու լքված էր, շրջապարիսպը՝ գետնին հավասարեցված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական գոյություն չունեցող վանքեր և եկեղեցիներ (Թուրքիա)
Սլանցևի Ռուդնիկ (գյուղ, Օզինսկի շրջան)
Սլանցևի Ռուդնիկ (Сланцевый рудник), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Օզինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1514 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Օզինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջալալեք Ներքին
Ջալալեք Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Խարզան գավառակում։
XIX դարի սկզբին ուներ 24 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մարշալ շրջան (Հարավային Դակոտա)
Մարշալ շրջան (Marshall County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.173 կմ² է, բնակչությունը՝ 4.656 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բրիտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1885 թ.։
Վոլկովո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)
Վոլկովո (Волково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Լուստի (գյուղ, Կառուլա շրջան)
Լուստի (Lusti), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Կառուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Կառուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պոնգ Ջուն Հո
Բոն Ջուն Հո (봉준호, ), հարավկորեացի ռեժիսոր և սցենարիստ։ Նա միջազգային ճանաչում է ձեռք բերել իր երկրորդ գեղարվեստական ֆիլմի` «Սպանության հիշողություններ» սլեշեր քրեական դրամայի շնորհիվ (2003), մինչև իր հաջորդ` «Տանտերը» (2006) և «Ձյան միջով» (2013) ֆիլմերի կոմերցիոն հաջողությունը, որոնք երկուսն էլ ընդգրկվել են Հարավային Կորեայի երբևէ ամենաբարձր եկամուտ ունեցած ֆիլմերի ցանկում ։
Նրա նկարահանած երկու ֆիլմերը մասնակցել են Կաննի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրերին. «Օկչա» ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Կաննի 2017 թվականի կինոփառատոնի ժամանակ, իսկ «Մակաբույծ» ֆիլմն արժանացել է Կաննի 2019 կինոփառատոնի Ոսկե արմավենու ճյուղ մրցանակին ։ Նա դարձել է առաջին կորեացի ռեժիսորը, որ արժանացել է այս մրցանակին ։ «Մակաբույծն» արժանացել է նաև 77-րդ Ոսկե գլոբուս մրցանակաբաշխության Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ անվանակարգի մրցանակին, իսկ Պոնգն առաջադրվել է Լավագույն ռեժիսոր և Լավագույն սցենարիստ անվանակարգերում ։ «Մակաբույծ» ֆիլմն Օսկարի 92-րդ մրցանակաբաշխությանն առաջադրվել է Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ անվանակարգում և դարձել հարավկորեական առաջին ֆիլմը, որ այս մրցանակաբաշխությանն առաջադրվել է որևէ անվանակարգում. Պոնգն առաջադրվել է Օսկարի Լավագույն ռեժիսոր, Լավագույն սցենար և Լավագույն ֆիլմ անվանակարգերում։ Պոնգը չորրորդ ասիացի ռեժիսորն է Հիրոշի Տեշիգահարայից, Ակիրա Կուրոսավայից և Էնգ Լիից հետո, որն առաջադրվում է Օսկարի լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում և առաջին հարավկորեացի ռեժիսորն է, որն առաջադրվում է այս մրցանակաբաշխությանը։
2017 թվականին Metacritic անգլալեզու ագրեգատոր կայքը Պոնգին 21-րդ դարի 25 լավագույն ռեժիսորների ցանկում դասել է 16-րդ տեղում ։ Նրա ֆիլմերում առկա են սոցիալական թեմաներ, ժանրերի խառնուրդ, սև հումոր և տրամադրության հանկարծակի փոփոխություններ ։
Վաղ կյանք
Պոնգ Ջուն Հոն ծնվել է 1969 թվականին, Դեգուում, Հարավային Կորեայում, ընտանիքի չորս երեխաներից ամենակրտսերն է ։ Նրա հայրը` Պոնգ Սան Գհունը, գրաֆիկական դիզայներ էր, պրոֆեսոր, Ազգային ֆիլմարտադրության արվեստի բաժնի ղեկավար (մահացել է 2017 թվականին), իսկ մայրը` Փարք Սոյանգը, տնտային տնտեսուհի էր. նա կորեացի ժամանակակից հայտնի հեղինակ Փարք Թևոնի երկրորդ դուստրն է ։ Պոնգի մայրական կողմի պապը` Փարք Թևոնը, հայտնի է եղել Ճապոնական գաղութացման ժամանակաշրջանում։ Նա առավել հայտնի է դարձել իր «Մեկ օր վիպասան Գուբոյի կյանքով» գրքով և 1950 թվականին Հյուսիսային Կորեայից հրաժարվելու համար ։ Նրա ավագ եղբայրը` Պոնգ Հունսուն, Սեուլի ազգային համալսարանում անգլերենի պրոֆեսոր է, իսկ ավագ քույրը` Պոնգ Հիհին, նորաձևության դիզայներ է և Ազգային մշակութային ասոցիացիայի տնօրենը։ Նրա կինը Հուն Սունյանգն է, իսկ որդին` Պոնգ Հիոմինը։
Երբ Պոնգը սովորում էր տարրական դպրոցում, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Սեուլ` բնակություն հաստատելով Հանգան գետի մոտակայքում ։ Պոնգը ընդունվել է Յոնսեյ համալսարանը 1988 թվականին` մասնագիտանալով սցիոլոգիայում ։ Ուսանողական տարիներին ակտիվորեն մասնակցել է Հարավային Կորեայի դեմոկրատական շարժման բողոքի ցույցերին ։
Երկու տարի ծառայել է Հարավային Կորեայի զինված ուժերում` մինչև 1992 թվականին կրկին քոլեջ վերադառնալը ։ Հարևան համալսարանների ուսանողների հետ համահիմնադրել է Դեղին դուռ անունով կինոակումբ ։ Որպես ակումբի անդամ Պոնգը ստեղծել է իր առաջին ֆիլմերը, այդ թվում անիմացիոն «Փնտրելով դրախտը» և կարճամետրաժ «Սպիտակ մարդը» ֆիլմերը ։ Յոնսեյ համալսարանն ավարտել է 1995 թվականին ։
Վաղ 1990-ականներին Պոնգը ավարտել է Կորեայի ֆիլմագրության ակադեմիայի երկամյա ծրագիրը։ Այդ ընթացքում նկարահանել է 16 մմ-անոց կարճամետրաժ բազմաթիվ ֆիլմեր։ Նրա ավարտական ֆիլմերը` «Հիշողություն` շրջանակի միջից» և «Անհեթեթությունը», ցուցադրվել են Վանկուվերի և Հոնկոնգի միջազգային կինոփառատոններում։ Նա նաև համագործակցել է իր կուրսընկերների հետ. համագործակցություններից հատկապես հայտնի է «2001 Imagine» ֆիլմը, որը նկարահանել է նրա ընկեր Հանգ Հուն Հուանը։ Պոնգը նաև եղել է Հոի Էքուանի «Ձայներ երկնքից ու երկրից» և «Խաղողի սերմի սերը» ֆիլմերի լուսավորողը ։
Կարիերա
Ավարտելուց հետո նա հաջորդ հինգ տարիներն անց է կացրել այլ ռեժիսորների հետ համագործակցելով։ Եղել է «Յոթ պատճառ, թե ինչու է գարեջուրն ավելի լավ, քանի սիրեկանը» ֆիլմի համասցենարիստը, «Կակտուս մոթել» ֆիլմի սցենարիստն ու ռեժիսորի օգնականը և «Ուրվական նավահանգիստը» ֆիլմի սցենարի հեղինակը ։
Վավերագրական
Ֆիլմերի աղբյուրները` KMDb և Internet Movie Database
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լավագույն ռեժիսոր Օսկարի մրցանակակիրներ
Միկա Էմիլի Լեոնիա Բժեզինսկի
Կենսագրություն
Նա ծնվել է 1967 թվականի մայիսի 2-ին Նյու Յորքում ամերիկացի քաղաքագետ և պետական ​​գործիչ Զբիգնևա Բժեզինսկու և քանդակագործ Էմիլի Բենեսի ընտանիքում։ Նրա մայրը Չեխոսլովակիա յի նախագահ Էդվարդ Բենեչի թոռնուհին է։ Զբիգնևա Բժեզինսկին դասավանդում էր Կոլումբիայի համալսարանում, երբ նա ծնվել է, սակայն հետո՝ 1976 թվականի վերջին, երբ ընտանիքի հայրը Ջիմի Քարթեր ի կողմից նշանակվել է նոր նախագահի ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական, ընտանիքը տեղափոխվել է Մակլին` Վիրջինիա նահանգ, Վաշինգտոն ից ոչ հեռու՝ Կոլումբիայի շրջան։ Միկայի եղբայրը՝ Մարկ Բժեզինսկին, ամերիկացի դիվանագետ և 2011-2015 թվականներին եղել է Շվեդիա յում ԱՄՆ դեսպան։ Նրա երկրորդ եղբայրը ռազմական փորձագետ Յան Բժեզինսկին է։ Նա գրող Մեթյու Բժեզինսկու զարմիկն է։
Միկա Բժեզինսկին հաճախում էր Մակլինի Մադեյրա դպրոցը։ Նա 1989 թվականին ավարտել է Ուիլյամսի քոլեջը, որից հետո ընդունվել է Ջորջթաունի համալսարան՝ որպես անգլերենի օգնական ուսուցիչ։
Նա իր հեռուստատեսային կարիերան սկսեց 1990 թվականից՝ ABC հեռուստաալիքի նորությունների առավոտյան թողարկման ժամանակ՝ որպես օգնական։ Մեկ տարի անց տեղափոխվել է Հարթֆորդ, որտեղ աշխատել է որպես WTIC-TV-ի խմբագիր և թղթակից։
Որպես CBS News-ի ապագա թղթակից՝ Բժեզինսկին ուղիղ եթերում լուսաբանել է Նյու Յորքի 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ողբերգությունը։
2007 թվականի ապրիլից նա հանդիսանում է MSNBC-ի առավոտյան շոուի համահեղինակ։
Անձնական կյանք
1993-2016 թվականներին Միկան ամուսնացած էր լրագրող Ջեյսոմ Պատրիկ Հոֆերի հետ ։ Նախկին ամուսիններն ունեն երկու դուստր՝ Էմիլի Հոֆֆեր (1996) և Քարլի Հոֆֆեր (1998)։
2018 թվականի նոյեմբերի 24-ից Միկան երկրորդ անգամ ամուսնանում է Morning Joe հաղորդման իր գործընկեր Ջո Սկարբորոյի հետ, ում հետ նա հանդիպում էր իրենց հարսանիքից երկու տարի առաջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ջորջթաունի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռըմխանք
Ռըմխանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Հազզո-Խաբլջոզ գավառակում։
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն հայ բնակիչ ։
Թուզլա (Ստամբուլ)
Թուզլա (Tuzla), շրջան Ստամբուլի մարզի ասիական հատվածում։ 2009 թվականի տվյալներով շրջանի բնակչությունը կազմում է 181 658 մարդ։
Պատմություն
Այս տեղանքները բնակեցված են դեռևս վաղ հունական ժամանակաշրջաններից։ Այստեղ դեռևս եղել է հունական Ակրիտաս բնակավայրը։ 1400 թվականին սուլթան Բայազիդ I-ը միացրել է տարածքը Օսմանյան կայսրությանը։
1920-ական թվականներին հույն- թուրքական բնակչության փոխանակության ժամանակ հույները լքեցին այս տարածքները։ Նրանց փոխարեն այնտեղ բնակվեցին Հունաստանի թուրքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ձկնորսական համայնքներ Կատեգորիա:Ստամբուլի նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Վոինկա (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)
Վոինկա (Воїнка, Voinka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1885 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոինկա գյուղում բնակվում էր 4 392 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1885 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(6149) Պելչակ
(6149) Պելչակ (Pelcak), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,387595 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9741 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8011 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1347,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267155 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,36° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մակ-Քուկ շրջան (Հարավային Դակոտա)
Մակ-Քուկ շրջան (McCook County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.489 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.618 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սալեմ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Կատեգորիա:Հարավային Դակոտայի շրջաններ
Գաբրիել Նահապետյան
Գաբրիել Սողոմոնի Նահապետյան, հայ բանասեր, հայագետ։ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության անդամ (1874), քահանա (1877) ։
Կենսագրություն
Գաբրիել Նահապետյանը ծնվել է 1857 թվականին Քյավթառլու գյուղում (այժմ՝ գյուղ Փանիկ, Շիրակի մարզ)։ 1877-1883 թվականներին սովորել է Հռոմի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1883-1885 թվականներին և 1921-1923 թվականներին՝ եղել է Վենետիկի Մուրադ-Ռափայելյան վարժարանի ուսուցիչ և տեսուչ, 1919-1920 թվականներին՝ «Բազմավեպ» հանդեսի խմբագիր (հանդես է եկել Մեղու Շիրակա կեղծանունով), 1928-1930 թվականներին և 1935-1936 թվականներին՝ Փարիզի Մուրադյան վարժարանի տեսուչ։
Ստեղծագործություններ
«Ուղղագրութիւնք ազգային հին մատենագրաց» (1907) գրքում ամփոփել է հայ պատմիչների գործերի իր կատարած տեքստաբան, ուսումնասիրություններն ու դրանց հետ կապված գիտական բանավեճերը։ Լույս են տեսել Նահապետյանի «Սուրբ Մեսրոպ և Հայաստանի ոսկեդարը» (1914), «Վենետկոյ Մխիթարեանց ուղղագրութեան մասին» (1927 թվական, համահեղինակ), «Քրիստոնեական ճարտարապետութիւն» (1930) գրքերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ հայագետներ Կատեգորիա:Հայ քահանաներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Մխիթարյան միաբանության անդամներ
Երվանդ Սահառունի
Երվանդ Մկրտչի (Իվանի) Սահառունի (Տեր-Հակոբյան), հայ խորհրդային կոմպոզիտոր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1964)։
Բաստիդա Պանկարանա
Բաստիդա Պանկարանա (Bastida Pancarana), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում ։ Բնակչության թիվը կազմում է 983 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը կազմում է 73 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 13 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ 0383։ Փոստային ինդեքս՝ 27050։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 16-ին։
Երվանդ Սահառունի
Կենսագրություն
1912 թվականին ավարտել է Էրզրումի Սանասարյան վարժարանը, որտեղ սովորել է նաև ջութակ նվագել։ Ուսումը շարունակել է Թիֆլիսի երաժշտական ուսումնարանում, Լենինգրադում դասեր առել ջութակահար Հովհաննես Նալբանդյանից։ 1923 թվականից երաժշտական գործունեություն է ծավալել (հիմնականում խմբավարական) Դոնի Ռոստովում, դասավանդել տեղի մանկավարժական տեխնիկումում։ 1930 թվականին ստեղծել է Հյուսիսային Կովկասի առաջին ազգագրական արլ․ անսամբլը (հետագայում՝ Դոնի Ռոստովի ռադիոկոմիտեի ժողովրդական գործիքների անսամբլ), 1938 թվականից ղեկավարել է Հյուսիսային Կովկասի ժողովուրդների երգի-պարի անսամբլը (Կիսլովոդսկ), 1942 թվականից ապրել է Երևանում, կազմակերպել բազմաթիվ պրոֆեսիոնալ և ինքնագործ երաժշտական կոլեկտիվներ Երևանում, Լենինականում, Կիրովականում [դրանց թվում՝ Երևանի Աշխատանքային ռեզերվների կուլտուրայի տան երգի-պարի անսամբլը։
Դենիել Գիլբերտ
Դենիել Գիլբերտ (Daniel Gilbert, ), Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Աշխատում է սոցիալական հոգեբանության ոլորտում։ Ճանաչում է ձեռք բերել որպես Թիմոտի Վիլսոնի (Timothy Wilson) հետ համատեղ Վիրջինիայի համալսարանում իրականացված արդյունավետ կանխատեսման ուսումնասիրության հեղինակ։ Գիլբերտը միջազգային «Stumbling on Happiness» բեսթսելլերի հեղինակն է, որը թարգմանվել է 25 լեզուներով և 2007 թվականին Բրիտանիայի գիտությունների ակադեմիայի Թագավորական ընկերության կողմից ճանաչվել է տարվա լավագույն գիրք ։
Երվանդ Սահառունի
Կենսագրություն
Հեղինակ է վոկալ-գործիքային սյուիտների («Հայրենիք», «Բերքի տոն», «Երիտասարդական», «Գարնանային» և այլն), բազմաթիվ երգերի («Քայլենք խիզախ», «Շարմաղ աղջիկ», «Մի գ՚նա յար», «Մայրիկիս», «Սայաթ-Նովա»), կատարել է ժողովրդական երգերի և պարեղանակների մշակումներ («Թալիշու ճամփեն դուզ ա», «Ալ վարդ», «Կանչում եմ յար արի»)։
Բաստիդա Պանկարանա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Երվանդ Սահառունի
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Դենիել Գիլբերտ
Կենսագրություն
19 տարեկանում Դենիել Գիլբերտը լքել է դպրոցը և ֆանտաստ գրող դառնալու համար փորձել է ընդունվել տեղի քոլեջի գրողական վարպետության դասընթացներին, սակայն դասընթացը արդեն համալրված էր և Գիլբերտը գրանցվել է այդ պահին միակ հասանելի դասընթացի՝ «հոգեբանության ներածության» համար ։ Դենիել Գիլբերտը հոգեբանության բնագավառում արվեստի բակալարվի աստիճան ստացել է 1981 թվականին Դենվեր ի Կոլորադոյի համալսարանում, իսկ սոցիալական հոգեբանության դոկտորի աստիճան՝ 1985 թվականին Փրինսթոնի համալսարանում։
2013 թվականից մինչ օրս՝ Հարվարդի համալսարանի հոգեբանության պրոֆեսոր ։ 2008 թվականին Գիլբերտը ընտրվել է Ամերիկայի գիտության և արվեստի ակադեմիայի անդամ։
Դևիդ Գիլբերտը «This Emotional Life» վեցժամյա հեռուստասերիալի համահեղինակն է և վարողը, որը ցուցադրվել է 2010 թվականին PBS ալիքով և ստացել է մի քանի մրցանակ ։
Պարգևներ և մրցանակներ
Դենիել Գիլբերտը արժանացել է Ֆի Բետա Կապի ակադեմիական համայնքի դասախոսական մրցանակի, Գուգենհայմի կրթաթոշակի և Ամերիկյան հոգեբանական ասոցիացիայի գիտության մեջ ներդրման համար հատուկ մրցանակի։
Հետաքրքիր փաստեր
Դենիել Գիլբերտը հայտնի է նաև որպես ֆանտաստիկ պատմությունների հեղինակ, իսկ իր ամենանշանակալի նվաճումը համարում է իր տեղը «Ամենահայտնի մարդկանց ցուցակում, որոնք ժամանակին դուրս են եկել միջնակարգ դպրոցից»․ նրա անունը Դիզի Գիլեսփիի անունից առաջ է։
Անձնական կյանք
Դենիել Գիլբերտը կնոջ՝ Մերլին Օլիֆանտի հետ ապրում է Քեմբրիջում՝ Մասաչուսեթսում։
Սլաուտնոե
Սլաուտնոե (Слаутное), գյուղ Ռուսաստանի Կամչատկայի երկրամասի Պենժինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 349 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1932 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կամչատկայի երկրամասի Պենժինսկի շրջանի բնակավայրեր
Դենիել Գիլբերտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Վոլկովո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Վոլկովո (Волково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սան Նիկոլաս դե լոս Գարզա
Սան Նիկոլաս դե լոս Գարզա (San Nicolás de los Garza), որը երբեմն հայտնի է միայն Սան Նիկոլաս անունով, քաղաք և արվարձան Մեքսիկայի Նուևո Լեոն նահանգում, որը Մոնտեռեյի մայրաքաղաքային շրջանի մաս է կազմում։ Այն դարձել է հիմնականում բնակելի և ընտանեկան տների քաղաք, չնայած դեռ ունի մի քանի գործարաններ, որոնք հիմանականում գտնվում են մայրաքաղաքի ծայրամասերում։ Քաղաքը մեծությամբ երրորդ քաղաքն է նահանգում՝ Մոնտեռեյից և Գվադալուպեյից հետո։
Այտեղ է գտնվում Նուևո Լեոնի ինքնավար համալսարանը, որը Մեքսիկայի և Լատինական Ամերիկայի ամենահեղինակավոր հանրային դպրոցներից մեկն է։
Չնայած Սան Նիկոլասը ավելի քիչ է բնակեցված, քան Մոնտեռեյը, սակայն ունի բնակչության ավելի մեծ խտություն։
Պատմություն
Սան Նիկոլասը հիմնադրվել է Մոնտեռեյից անմիջապես հետո, երբ Դիեգո դե Մոնտեմայորը տարածքը բնակեցնելու թույլտվություն է տվել իր քարտուղար Դիեգո Դիազ դե Բեռլանգային, Պեդրո դե Ինիգոին, Դոմինգո Մանուելին և Դոն Պեդրո դե լա Գարզային։ Այս ընտանիքների անդամները համարվում են քաղաքի առաջին վերաբնակիչները։
Դիեգո Դիաս դե Բեռլանգան այն մարդն է, ով խմբագրել է Մոնտեռեյի Հիմնադրամի մասին օրենքը և առաջին վերաբնակիչներին թույլատրել է ձեռք բերել առաջին հողակտորները։
1830 թվականին տարածքը ստացել է գյուղի կարգավիճակ և անվանվել Սան Նիկոլաս դե լոս Գարզա՝ ի պատիվ քաղաքի հովանավոր սրբի։ Բնակավայրը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ 1970 թվականի մայիսի 12-ին։
Կառավարում
Սան Նիկոլաս դե լոս Գարզան համայնք է, որը ղեկավարվում է ժողովրդավարական ճանապարհով ընտրված մունիցիպալ նախագահի (քաղաքպետարանի նախագահ կամ քաղաքապետ) կողմից երեք տարի ժամկետով՝ առանց վերընտրվելու իրավունքի։ Քաղաքական միջավայրը քաղաքակիրթ միջավայր է։ 1980-ական թվականներից իշխող կուսակցությունը մնում է PAN -ը (Ազգային գործողություն կուսակցությունը)։
Սան Նիկոլաս դե լոս Գարզայի քաղաքային խորհուրդը (Կաբիլդո դե Սան Նիկոլաս դե լոս Գարզա) մարմին է, որը միավորված է քաղաքապետի, ռեգիդորների և սինդիկոների կողմից։ Քաղաքապետը քաղաքային խորհրդի որոշումների կատարողն է, և հանրային քաղաքային վարչակազմի անմիջական պատասխանատուն։ Ռեգիդորները ներկայացնում են համայնքը, և նրանց առաքելությունն է հավաքականորեն որոշել քաղաքի քաղաքականությունը վերջինիս վրա ազդող բոլոր հարցերի վերաբերյալ։ Սինդիկոները պատասխանատու են քաղաքի շահերի վերահսկման և իրավական պաշտպանության, ինչպես նաև քաղաքային գանձարանի կարգավիճակի և քաղաքային գույքի վերահսկման համար։
Սան Նիկոլասի ներկայիս քաղաքապետը Պեդրո Սալգադո Ալմագուերն է (PAN), ով ընտրվել է անցած քաղաքային ընտրություններում և պաշտոնավարել մինչ 2016 թվականը։
Քաղաքում առկա քաղաքական կուսակցություններն են՝ Ինստիտուցիոնալ հեղափոխական կուսակցությունը կամ PRI, Ազգային գործողությունների կուսակցությունը կամ PAN, Հեղափոխական դեմոկրատներ կամ PRD, Լեյբոլիստական կուսակցությունը, Կանաչների կուսակցությունը, Քաղաքացիների շարժում, Սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցություն և Նուեվա Ալիանսա կամ Նոր դաշինք կուսակցություն։
Տնտեսություն
20-րդ դարի առաջին կեսին մի քանի կարևոր մեքսիկական ընկերություններ գործարաններ են կառուցել ինքնավար քաղաք շրջանում՝ Սան Նիկոլասը դարձնելով հիմնականում արդյունաբերական կենտրոն։ Ընկերություններն, ինչպիսիք են Cemex-ը (բետոն), Vitro-ն (ապակի), Peñoles-ը և Hylsa-ն (պողպատ), հայտնի էին քաղաքում իրենց խոշոր գործարաններով։
1970-ականներին Սան Նիկոլասը ամրապնդեց իր համբավը որպես լավ բնակավայր, և ինքնավար քաղաք շրջանում սկսեց թափ առնել բնակարանաշինությունը։ Բնակարանային այս բումը հնարավոր էր, քանի որ քաղաքի հողատարածքները շատ էին։ 1980-ականներին մի քանի արդյունաբերական ձեռնարկություններ տեղափոխվեցին այլ ինքնավար քաղաք շրջաններ, հիմնականում՝ Ապոդակա, որը դեռ գտնվում է Մոնտեռեյի մայրաքաղաքային տարածքում, բայց ավելի հեռու է քաղաքի կենտրոնից։
1980-ական թվականների վերջին և 1990-ական թվականների սկզբին հսկայական առևտրի կենտրոններ կառուցվեցին մեծ թվով բնակչությանը սպասարկելու համար։ Առաջին տնտեսական գործունեությունը արդյունաբերական արտադրության փոխարեն առևտուրն էր։ Առևտրի ամենակարևոր կենտրոններն են` Լա Ֆե (արևելք), Ցիտադել (արևելք), Լաս Պլազաս Աութլեթ (հյուսիս-արևմուտք), Պլազա Ֆիեստա Անահուակ (հարավ), Սենդերո (հյուսիս) և Ունիվերսիդադի պողոտա։ Քաղաքում կառուցվում են մի քանի առևտրի կենտրոններ։
Կրթություն
ՈՒԱՆԼ– ի հիմնական համալսարանը՝ Universidad Autónoma de Nuevo León (Նուևո Լեոնի ինքնավար համալսարան) գտնվում է այս ինքնավար քաղաք շրջանում։ Այն Մեքսիկայի մեծությամբ երրորդ համալսարանն է և Մեքսիկայի ամենաճանաչված դպրոցներից մեկը, որը Reader's Digest-AC Nielsen Survey 2005 -ի կողմից դասվել է որպես Մեքսիկայի հյուսիս-արևելք տարածաշրջանի (ինչպես պետական, այնպես էլ՝ մասնավոր) լավագույն համալսարան ։ Դրա հիմնական մասնաշենքը կոչվում է Ciudad Universitaria (Համալսարանական քաղաք)՝ մոտավոր 67,630,000 քառակուսի մետր մակերեսով ։ ՈՒԱՆԼ համակարգը բաղկացած է 26 քոլեջներից (ֆակուլտետներից), 22 ավարտական ​​դպրոցներից, 24 ավագ դպրոցներից (ամբողջ Մոնտեռեյում), մեկ երկլեզու կրթության կենտրոնից և երեք տեխնիկական ավագ դպրոցներից։
Սպորտ
Սան Նիկոլաս դե լոս Գազան այն վայրն է, ուր գտնվում են նաև ՈՒԱՆԼ Տիգրես ֆուտբոլային ակումբը, Նուևո Լեոնի ինքնավար համալսարանին կից գործող Մեքսիկայի ֆուտբոլի առաջնություն պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային թիմը, որի մրցակիցներն են Կ.Ֆ.Մոնտեռեյը։ Նրանք հյուրընկալել էին հանդիպումները մինչև ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության 1986 քառորդ եզրափակիչը։
Երկվորյակ քաղաքներ-քույր քաղաքներ
Սան Նիկոլաս դե լոս Գազան ունի հինգ քույր քաղաքներ, որոնք նույնականացվել են Sister Cities International, Inc (SCI) կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:1597 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերիկայի բնակավայրեր
Լուստի (գյուղ, Անցլա շրջան)
Լուստի (Lusti), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Անցլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 180 մարդ։
Չորրորդ շրջադիտակը
«Չորրորդ շրջադիտակը» («Четвёртый перископ»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Էյսիմոնտը 1939 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում ։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1939 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում նախապատերազմյան տարիներին։ Ռազմածովային զորավարժությունների ընթացքում պայմանական հակառակորդի երեք սուզանավերը պետք է «գրոհեն» խորհրդային բանակի դեմ։ «Մարտի»  թեժ պահին անսպասելիորեն հայտնվում է չորրորդ շրջադիտակը, որը վկայում է անհայտ չորրորդ սուզանավի հայտնվելու մասին։ Հայտնի չէ՝ սեփական է այն, թե հակառակորդինը։ Այս հարցը պետք է լուծի «խիզախ» ականակրի հրամանատարը։ Գծանավին իրական վտանգ է սպառնում, եթե անհայտ սուզանավը լինի թշնամական։ Սակայն չորրորդ շրջադիտակը կարող է պատկանել կուրսից շեղված խորհրդային «Սպրուտի» նավակին, որը չպետք է գտնվի այդ վայրում։ «Отважный» էսմինեցը կոչ է ուղարկում, բայց պատասխան չի ստանում։ Բայց այդ տարիներին գործում է «սադրանքների չենթարկվելու» սկզբունքը։ Ինչպե՞ս կվարվի խորհրդային հրամանատարը։
Նկարահանող խումբ
Ֆիլմի նկարահանումներին մասնակցել է Բալթիական նավատորմի Щ-323 խորհրդային սուզանավը՝ առաջին խորտակված նավը խորհրդա-ֆիննական պատերազմի ընթացքում։ Կինոֆիլմում նա պատկերել է «Սպրուտ» սուզանավը։ Խորտակվել է 1943 թվականի մայիսի 1-ին՝ ոչ կոնտակտային ականի պայթյունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1939 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Հաթերք (բերդավան)
Հաթերք (Հայթերք, Խաթերք), բերդավան միջնադարյան Խաչենի իշխանության Հաթերք գավառում, Տրտու (Թարթառ) գետի ձախ ափին։ XII-XIII դդ.` Հաթերքի իշխանության կենտրոնը։ Ավերվել է XV-XVI դդ., ակկոյունլու և կարակոյունլու թուրքական ցեղերի ասպատակությունների հետևանքով։ XVI դարի վերջին Հաթերքի բնակիչները բերդավանի ավերակներից ոչ հեռու հիմնել են նույնանուն գյուղը (այժմ` ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում)։ Մխիթար Գոշն իր «Գիրք Դատաստանի» երկն ավարտել է Հաթերքում՝ Հաթերքի գահերեց իշխան Վախթանգի ապարանքում։
Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Արցախ) Կատեգորիա:12-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Կվիստաբերգի աստղադիտարան
Կվիստաբերգի աստղադիտարան (Kvistabergs observatorium, աստղադիտարանի կոդը` — «049»), աստղադիտարան Շվեդիայում և Ուպսալայի աստղադիտարանի աստղագիտական դիտարկումների կայան, պատկանում է Ուպսալայի համալսարանի ֆիզիկայի և աստղագիտության բաժնին։ Գտնվում է շվեդական Ուպսալա և Ստոկհոլմ քաղաքների միջև, համարյա հավասար հեռավորության վրա։ 2009 թվականից Կվիստաբերգի աստղադիտարանի աստղադիտակներն ու գմբեթները հանդիսանում են թանգարանային շինություններ։
Պատմություն
Իսկզբանե աստղադիտարանը ստեղծվել է նկարիչ և սիրող աստղագետ Նիլս Տամի կողմից որպես մասնավոր աստղադիտարան 1918 թվականին։ 1944 թվականին Նիլս Տամը նվիրաբերեց աստղադիտարանը Ուպսալայի համալսարանին, որտեղ երիտասարդ հասակում ուսանել էր աստղագիտություն։
1963 թվականին Ուպսալայի համալսարանի գիտնականներ Ակե Վիլինգվիստի և Գունար Մալմքվիստի ջանքերով Կվիստաբերգի աստղադիտարանում տեղադրվեց մեծ Շմիդտի աստղադիտակ (100/135/300սմ)։
2004 թվականին Ուպսալայի համալսարանը որոշում կայացրեց դադարցնել ակտիվ հետազոտական աշխատանքները աստղադիտարանում։ Կառույցը վաճառվեց տեղական ինքնակառավարման մարմնին, ինչից հետո աստղադիտարանի տարածքում բացվեց թանգարան։
Արտաքին հղումներ
Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները
1870 թվականից հետո աստերոիդների և մոլորակների արբանյակների դիտարկումները
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Շվեդիայում Կատեգորիա:Ստոկհոլմի լենի շենքեր և կառույցներ
Ռշնիկ
Ռշնիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Հազզո-Խաբլջոզ գավառակում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 32 կմ հարավ՝ Սասնո ջուր գետի ձախ վտակներից մեկի ափին։
Բնակչություն
1890 թ.-ին ուներ 15 տուն բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ռշնիկն ուներ Ս. Սահակ անունով եկեղեցի։ 1612 թ.-ին Ներսես Պարոնը ձեռագիր ավետարան է նվիրել եկեղեցուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էլին Վագներ
Էլին Մաթիլդա Էլիզաբեթ Վագներ (Elin Wägner, ), շվեդ գրող, լրագրող, մանկավարժ, բնապահպան, հասարակական գործիչ, երեխաների պաշտպանթյան և փրկության շարժման կազմակերպիչ, ֆեմինիստական և պացիֆիստական շարժումների ակտիվիստ, Ֆոգելստադ խմբի հիմնադիր։ Շվեդական ակադեմիայի անդամ 1944 թվականից։
Կենսագրություն
Էլին Վագները ծնվել է Լունդ քաղաքի դպրոցի տնօրենի ընտանիքում։ Երեք տարեկան հասակում նա կորցրել է մորը։ Ֆոգելստադի կանանց դպրոցում աշխատել է որպես ուսուցիչ։ 1910 թվականին ամուսնացել է գրականագետ Ջոն Լանդկվիստի հետ։ Մահացել է ստամոքսի քաղցկեղից։ Նրան թաղել են Լունդի Հյուսիսային գերեզմանատանը։ Շվեդ արվեստաբան, պատմաբան Գրեգոր Պաուլսոնն ամուսնացած էր նրա քրոջ հետ։
Հասարակական գործունեություն
Էլին Վագները Շվեդիայի կանանց ընտրական իրավունքի շարժման ամենահայտնի ակտիվիստներից մեկն է և Շվեդիայի Կանանց իրավահավասար հասարակության ստեղծման նախաձեռնողը։ Ֆրեդրիկա Բրեմերի հետ միասին Էլին Վագները Շվեդիայում եղել է ֆեմինիստական շարժման նախաձեռնողներից և ազդեցիկ ակտիվիստը։ 1919 թվականի նոյեմբերին Էլին Վագները, Հելեն Պալմշերնան և Գերդա Մարկուսը Շվեդիայում ստեղծեցին երեխաների պաշտպանության և փրկության առաջին կազմակերպությունը՝ «Ռադա-Բառնեն» անվանումով («Երեխաների պաշտպանության միջազգային միության» շվեդական մասնաճյուղ)։
Գրական գործունեություն
Էլին Վագները վեպերի, թերթերի և ամսագրերի հոդվածների և 4 ֆիլմերի սցենարների հեղինակ է։ Նրա ամենահայտնի վեպերից են՝ Norrtullsligan («Տղամարդիկ և այլ դժբախտություններ», 1908), Pennskaftet («Գրիչ», 1910), գյուղացիների կյանքին նվիրված ժողովրդական ավանդույթների ոգով վիպակ՝ Åsa-Hanna (1918): Նա օգտագործում էր Դևինեզ (Devinez) ստեղծագործական կեղծանունը։ Էլին Վագների գրքերը և բազմաթիվ հոդվածները նվիրված են կանանց ազատագրմանը, քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանությանը, խաղաղության համար պայքարի շարժմանը, մարդկանց բարեկեցության բարելավմանը և շրջակա միջավայրի պաշտպանության խնդիրներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ Կատեգորիա:Հասարակական գործիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Շվեդ մանկավարժներ
Սուրբ Բարսեղ եկեղեցի (Մաժաք)
Սուրբ Բարսեղ եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Մաժաք քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական գոյություն չունեցող վանքեր և եկեղեցիներ (Թուրքիա)
Մակ-Ֆերսոն շրջան (Հարավային Դակոտա)
Մակ-Ֆերսոն շրջան (McPherson County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.945 կմ² է, բնակչությունը՝ 2.459 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լիոլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Կատեգորիա:Հարավային Դակոտայի շրջաններ
Անժելիկա Հյուսթոն
Անժելիկա Հյուսթոն (Anjelica Susan Huston, ), կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի դերասանուհի, ռեժիսոր, պրոդյուսեր , նախկին ֆոտոմոդել է, ռեժիսոր Ջոն Հյուսթոնի դուստրը ։
Անժելիկա Հյուսթոնն իր ուժերը փորձել է նաև գրականության ասպարեզում և արդեն հեղինակել ու հրատարակել է երկու գիրք՝ A Story Lately Told (2013) և Watch Me (2014):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ
Հազրո
Հազրո (Հըզրո, Խազրու), գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանի Դիարբեքիրի մարզում, Դիարբեքիր (Ամիդ) քաղաքից մոտ 64 կմ հյուսիս-արևելք, Խաչերդում լեռան հարավային ստորոտին, այգեպատ, սառնորակ աղբյուրներով հարուստ վայրում։ Գտնվում էր Ֆարկին գյուղաքաղաքից 23-24 կմ հյուսիս-արևմուտք, Տիգրիսի ձախ վտակներից մեկի ակունքի տարածքում։
Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվում է Տարոնի Ս.Հովհաննես (Եղրդուտի) վանքի 1445-ի կոնդակում, «Հըզրաւ» անվանաձևով։ XVI-XIX դդ. եղել է Թարջիլի (Թըռջըլի) քրդական իշխանության կազմում (ուշ շրջանում՝ Սիլվան գավառակի Հազրո գյուղախմբի կենտրոն)։
Հազրոյի գյուղախմբի մոտ 30 հայաբնակ գյուղերից առավել բազմամարդ էին Ագրակը, Բաշնեղը, Դերսիլը, Հոդնովը, Ջրնոխին, Սլեմանին և Քուֆերջինը, որոնց արհեստավորներից հռչակված էին հատկապես ջուլհակները։ Հազրոն 1895-1896 թվականների հայկական կոտորածների ժամանակ կողոպտվել է (գյուղերով հանդերձ), 1915 թվականի Մեծ Եղեռնի ժամանակ ամբողջովին հայաթափվել։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին կար մոտ 400 տուն հայ բնակչություն։ Ընդհանուր տների քանակը ըստ տարբեր աղբյուրների կազմում էր 800-100։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին արհեստներով, առևտրով, այգեգործությամբ։ Հողը բարեբեր էին։ Կար պտղատու այգիներ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ունեին 2 եկեղեցի՝ Սուրբ Շմավոն (Շըմշամոնիկ) և Սուրբ Աստվածածին, վերջինիս կից՝ Կ.Պոլսի Միացյալ ընկերության հիմնադրած վարժարան։ Եկեղեցիներից մեկը կառուցված էր 1266 թվականին, իսկ մյուսը` 1268 թվականին ։
Հազրոյին մերձակա հայտնի պատմաճարտարապետական հուշարձաններ էին Այնըբրըղի, Թարջլու և Չխրի վանքերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Մոսկվայի Ալեքսանդրովսկի ինստիտուտ
Մոսկվայի Ալեքսանդրովսկի (Ալեքսանդրինսկի) ինստիտուտ (Моско́вский Алекса́ндровский (Александринский) институ́т), կանանց կրթական-դաստիարակչական հաստատություն Մոսկվայում։ Գործել է 1891-1918 թվականներին։
Պատմություն
1804 թվականին Մոսկվայի Եկատերինյան ազնվազարմ օրիորդների ուսումնարանին կից ստեղծվեց ոչ ազնվական դասի օրիորդների բաժին` ավագ դասի սպաների, քաղքենիական և այլ դասերի անձանց դուստրերի համար։ 1807 թվականի դեկտեմբերից այն սկսեց կոչվել Ալեքսանդրովսկի։ Քաղքենիական դասի համար ուսումնարանի ստեղծումը հետապնդում էր երկու հիմնական նպատակ` ընդհանուր կրթություն ունեցող և կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի հաստատություններում դաստիարակված անձանց շրջանակի ընդլայնումը։ 1842 թվականից բաժինն առանձնացավ որպես անկախ քաղքենիական ուսումնարան, որը 1891 թվականին վերափոխվեց Ալեքսանդրովսկի կանանց ինստիտուտի։
Ալեքսանդրովյան ինստիտուտի վարչական և մանկավարժական հաստիքները բաղկացած էին տեսուչից, պետից, նրա օգնականից, դասային տիկնանցից, դասարանային տեսուչից, ուսուցիչներից, տարրական դասարանների ուսուցիչներից, սպասարկող անձնակազմից (եկեղեցում, գրասենյակներում, հիվանդանոցում, «տնտեսությունում» և ոստիկանությունում)։ Տարբեր ժամանակաշրջանում դասարանային տեսուչներն էին եղել Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր Լև Ցվետաևը (1805-1827) և Միխայիլ Կատկովը (1901-1905)։ Այստեղ Ֆրանսիական բանահյուսություն էր դասավանդում Ֆեոդոր Կուրտեները։
1898-1914 թվականներին ուսումնական մասը համակարգում էր պատվավոր խնամակալ Ալեքսանդր Պուշկինը։
Սկզբում դպրոցը տեղակայված էր Ալեքսանդր Գլեբովի նախկին տանը (1803 թվականից` բժշկական գրասենյակի տուն) Կուդրինսկայա հրապարակի հարևանությամբ, 1812 թվականից՝ Նովայա Բոժեդոմսկայա փողոցում գտնվող շենքում, որը 1809-1811 թվականներին Իվան Ժիլյարդին կառուցել էր «Այրիների տան» համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանանց կրթություն Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:Անհետացած կազմակերպություններ
Վորոնցովկա (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)
Վորոնցովկա (Воронцівка, Vorontsovka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վորոնցովկա գյուղում բնակվում էր 311 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (210801-210900)
Աստերոիդների ցանկ (210701-210800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (210901-211000)
(6150) Նեուկում
(6150) Նեուկում (Neukum), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 16-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,151902 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7052 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5986 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2043,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176135 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,68° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վարդնոց
Վարդնոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Հազզո-Խաբլջոզ գավառակում։
1914 թվականին ուներ 26 տուն հայ բնակիչ ։
Աստերոիդների ցանկ (29901-30000)
Աստերոիդների ցանկ (29801-29900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (30001-30100)
Վոլկովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Վոլկովո (Волково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 2 մարդ։
Աշխարհագրական դիրք
Գտնվում է շրջանի հարավ-արևելյան մասում՝ Ելնյա քաղաքից 16 կմ հյուսիս, P137 Սաֆոնովո-Ռոսլավլ մայրուղուց 1,2 կմ արևելք։ Մտնում է Բոբրովիչի գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Միդ շրջան (Հարավային Դակոտա)
Միդ շրջան (Meade County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 8.990 կմ² է, բնակչությունը՝ 25.434 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ստարջիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1889 թ.։
Կատեգորիա:Հարավային Դակոտայի շրջաններ
Սլաստիխա (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Սլաստիխա (Сластиха), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Երկնքից իջածները
«Երկնքից իջածները» («Сошедшие с небес»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նատալյա Տրոշչենկոն Վլադիմիր Կունինի սցենարով ։ Ֆիլմն ստեղծվել է Ալեքսեյ Կապլերի «Քսան միլիոնից երկուսը» («Двое из двадцати миллионов») պատմվածքի հիման վրա։
Սյուժե
Կատակոմբներում պաշտպանություն են կատարում խորհրդային զինվորները։ Բոլոր մարտիկները տառապում են ջրի պակասից, սակայն ջրհորը հսկվում է Վերմախտի և ՍՍ մարտիկների կողմից։ Սանիտար Մաշան վիրավոր Սերգեյի հանդեպ սիրո պատճառով չի դիմանում և դույլով գնում է ջրհորից ջուր բերելու։ Սերգեյը գնում է նրա հետևից։ Այնուհետև ֆիլմի գործողությունները տեղափոխվում է հետպատերազմյան ժամանակ։ Կյանքը վերադառնում է նորմալ հուն, Սերգեյը և Մաշան փորձում են գտնել իրենց տեղը, լուծել կենցաղային խնդիրները, մեծացնել իրենց որդուն։
Ֆիլմի վերջում գործողությունը տեղափոխվում է ետ, երբ Սերգեյը և Մաշան հասնում են ջրհորի մոտ։ Հանդիսատեսը հասկանում է, որ Մաշայի ու Սերգեյի հետպատերազմյան կյանքը պատրանք է, իսկ իրականում երիտասարդները զոհվում են։ Մաշայի և Սերգեյի գնդակահարման կադրերը խառնվում են նրանց այդպես էլ չկայացած խաղաղ կյանքի կադրերի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1986 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Մաքս Հոլոուեյ
Մաքս Հոլոուեյ (Max Holloway, ), խառը ոճի ամերիկացի մարտիկ, հանդես է գալիս UFC-ի հովանու ներքո՝ կիսաթեթև քաշային կարգում։ UFC-ի կիսաաթեթև քաշային կարգի նախկին չեմպիոն ։ Զբաղեցնում է 6-րդ հորիզոնական UFC-ի լավագույն մարտիկների ցանկում՝ անկախ քաշային կարգից ըստ Sherdog-ի և 5-րդը ըստ UFC-ի ։
Կենսագրություն
Մաքս Հոլոուեյը սամոանյան և անգլիական արմատներով հավայացի է, ծնվել և մեծացել է Հավայան կղզիներում՝ Վաիանայ քաղաքում։ Դպրոցում հետաքրքրվել է մարտարվեստով, զբաղվել քիքբոքսինգով, հետո անցել MMA-ին և 19 տարեկանում ռեկորդ է սահմանել՝ 4:0: Ապրում և մարզվում է ԱՄՆ-ի կղզային նահանգում։
UFC-ում իր նորամուտը նշել Է 2012-ին՝ պարտվելով Դաստին Պորյեին ցավեցնող հնարքով, այնուհետև եղել են հաղթանակներ և պարտություններ, որոնցից մեկից հետո (Քոնոր ՄաքԳրեգորին) Մաքսը 4 տարվա ընթացքում 11 անընդմեջ հաղթանակ է տարել և խլել է երբեմնի անպարտելի Ժոզե Ալդուի գոտին։
Մաքսը 2012-ին ամուսնացել է Հավայան մոդել Կաիմանե Պաալուխի հետ։ Զույգը 2012-ին որդի է ունեցել։ Մարտերին մշտապես դուրս է գալիս այդ նահանգի դրոշով, նույնիսկ նրա շորտերի գունավորումը Հավայան կղզիների դրոշի նման է, այլ ոչ թե` ԱՄՆ-ի։