cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուսուֆ Իդրիս
1970-ական թթ.
1971 թ. հունվարին «Ալ-Ահրամում» լույս են տեսնում Իդրիսի «Մայրցամաքի հայտնագործությունը» («Իքթիշաֆ ալ-կառռա») ընդհանուր վերնագրով երեք հոդվածները, որոնցում նա կիսվում է իր տպավորություններով Հարավ-արևելյան Ասիայի երկրներ կատարած իր երկամսյա ճամփորդության մասին։ Նույն ամսին Ազգային թատրոնում տեղի է ունենում Իդրիսի նոր պիեսի՝ «Երրորդ սեռը» («Ալ-Ջինս աս-սալիս») պրեմիերան, որը հաջողություն չի ունենում հանդիսատեսի մոտ։ Իդրիսը դրանում մեղադրում է բեմադրողին, որը «խեղաթյուրել է հեղինակի մտահղացումը», և արգելում է նկարահանել ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակը ։ 1971 թ. ամռանը Իդրիսի առողջությունը կրկին վատանում է։ Նա փորձում է ինքնասպանություն գործել։ Կառավարությունը պետության հաշվին Իդրիսին բուժման է ուղարկում Լոնդոն։ Բուժումը պետք է շարունակվեր մեկ տարի, սակայն գրողը ինն ամիս անց վերադառնում է Կահիրե։ Սրանից հետո Իդրիսի մոտ ստեղծագործական ճգնաժամ է սկսվում. մինչև 1979 թ. լույս չի տեսնում նրա պատմվածքների ոչ մի նոր ժողովածու, չի բեմադրվում ոչ մի նոր պիես, միայն «Ալ-Ահրամում» պարբերաբար հայտնվում են նրա հոդվածները և հրապարակախոսական էսսեները։ Իդրիսի հրապարակախոսության հիմնական թեմաներն են եգիպտացիների ազգային բնավորությունը, դրա առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը Եգիպտոսի պատմական ճակատագրի վրա ։
1980-ական թթ.
1980-ական թթ. սկզբին նորից սկսում են հրատարակվել Իդրիսի նոր ժողովածուները, վիպակները և պիեսները։ 1980 թ. լույս են տեսնում «Նյու Յորք 80» վեպը, «Ես գոյության օրենքի տիրակալն եմ» («Անա սուլտան կանուն ալ-վուջուդ») ժողովածուն, 1982 թ. վերջապես բեմադրվում է «Զոլավորները» պիեսը։ Նույն թվականին Իդրիսը գրում և հրատարակում է «Խեղկատակը» («Ալ-Բահլավան»)։ 1987 թ. Իդրիսը հրատարակում է «Ամենաառնական տղամարդը» («Աբու ռիջալ», բառացի՝ «Տղամարդկանց հայրը») պատմվածքը, որում ժամանակակից արաբական գրականության մեջ առաջին անգամ անդրադառնում է լատենտ հոմոսեքսուալության խնդրին ։ 1988 թ., երբ Նագիբ Մահֆուզը Նոբելյան մրցանակ է ստանում, Իդրիսը բողոքում է, քանի որ ակնկալվում էր, որ այն պետք է շնորհվի իրեն։ Ըստ Իդրիսի՝ շվեդական ակադեմիան մերժել էր իր թեկնածությունը իր հակաիսրայելական հայացքների պատճառով ։
Յուսուֆ Իդրիսի մահը
Յուսուֆ Իդրիսը մահացել է վաթսունչորս տարեկանում սրտի կաթվածից Լոնդոնում, որտեղ բուժվում էր Նյարդային հիվանդությունների ազգային հոսպիտալում։
Ընտանիք
Յուսուֆ Իդրիսն ամուսնացել է 1957 թ. Ռագաա ար-Ռիֆաիի հետ ։ 1962 թ. ծնվում է նրա ավագ որդին՝ Սամիհը, 1964 թ.` Բահան, 1973 թ.` դուստրը՝ Նեսման, ով ևս զբաղվում է գրական գործունեությամբ ։
Ընդհանուր նկարագիր
1950 թ. ապրիլի 4ին «Ռոզ ալ-Յուսուֆ» ամսագրում լույս է տեսնում Իդրիսի առաջին պատմվածքը՝ «Լեռան անեծքը» («Լանհաթ ալ-Ջաբալ») վերնագրով, պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Ամենաէժան գիշերները» («Առխաս լայալի», լույս է տեսնում 1954 թ.։ Այն բարձր գնահատական ստացավ ժամակակիցների կողմից հասարակ մարդու նկատմամբ սիրո և ժամանակակից լեզվի համար։ Իդրիսը չի ստացել հատուկ բանասիրական կրթություն և սիստեմատիկորեն չի ուսումնասիրել ոչ արաբական և ոչ էլ եվրոպական գրականությունը, սակայն նա դրսևորեց ինքնատիպ տաղանդ իր խոսքերով միայն։ Դառնալով գրող՝ նա սկսեց պարբերաբար կարդալ, նրա վրա մեծ ազդեցություն թողեցին Տ.Հուսեյնի «Օրեր» և «Շահրիզադայի երազներ» գործերը, Դոստոևսկու «Կարամազով եղբայրները», Գոգոլի և Չեխովի գործերը։ Ինքն իրեն համարում էր «չեխովական», ընդունելով նրա արտահայտչամիջոցները իր առաջին նովելներում, միևնույն ժամանակ նշելով, որ ինքը գրում է որպես Իդրիս։ 1957 թ.ին լույս տեսվ 5 նովելներից բաղկացած ժողովածու՝«Հերոսը», նույն թվին նաև «Այդպես չէ?» ժողովածուն, կազմված « Երկու քաղաք» վեպից և 12 պատմվածքներից։ 1959 թի մայիսին լույս տեսավ նրա «Մեղքը» կարճ վեպը, որը պատմում է բատրակների կյանքի դրամատիկ պահերի մասին, որն հետո էկրանավորվեց։ «Ալ-Ջումհուրիյա»թերթում տպագրվեց «Ճերմակ աղջիկը» («Ալ-Բեյդա») պատմվածքը, իսկ 1961 թ. լույս տեսավ «Աշխարհի վերջը» նովելների ժողովածուն։
1958 թ.Իդրիսն աշխատանքի է անցնում «Աշ-Շաբ» թերթի խմբագրությունում, որը դրանից ոչ շատ անց միավորվեց «Ալ-Ջումհուրիյա» թերթի հետ։ Այսպիսով Իդրիսը վերջնականապես հրաժեշտ է տալիս բժշկական գործունեությանը։ 1962 թ. «Սև զինվորը» ժողովածուի կենտրոնական պատմվածքում պատկերվում է նախկին կալանավորի և բանտապահի հոգեկան քայքայումն ու անկումը, այս գործողությունները զարգանում են միապետական ռեժիմի ժամանակ, երբ դահիճն ավելի մեծ բարոյահոգեբանական անկում է ապրում քան իր զոհը։ «Ցավի լեզուն» (1965) ժողովածուի մեջ Իդրիսը շոշափում է Եգիպտոսի հետհեղափոխական իրավիճակը։ Նրա պատմվածքներն ապրում են զարգացում, յուրաքանչյուր նոր պատմվածքում կենսական ու սոցիալական երևույթների վերլուծությունը դառնում է ավելի գիտակցական, առանձին դեպքերի մեկնաբանությունից նա անցնում է դիտարկումների և փաստերի ավելի լայն սոցիալական և հոգևոր վերլուծության՝կապված ժողովրդի անցյալի ու ներկայի հետ՝ փորձելով գտնել դրա օրինաչափությունը։
1967 թ. նա նշանակվում է Պետական սեկտորի դրամատիկակն թատրոնների կազմակերպության տնօրեն։ Այս կազմակերպությունը միավորում էր հինգ թատրոններ։ Իդրիսը ոգևորությոմբ ձեռնամուխ է լինում նոր աշխատանքին, ծրագրում է բեմադրել Շեքսպիրի «Համլետը», Բրեխտի, Պիրանդելլոյի, ինչպես նաև եգիպտացի հեղինակների պիեսներ, սակայն 1967 թ. հոկտեմբերին նա հեռանում է կազմակերպության ղեկավարի պաշտոնից։
1969 թ. Իդրիսն աշխատանքի է անցնում «Ալ-Ահրամ»թերթի խմբագրությունում,որի գրական հավելվածում 1970 թ. ընթացքում լույս են տեսնում նրա նոր պատմվածքները։ 1980-ական թթ. Սկզբին նորից սկսում են հրատարակվել Իդրիսի նոր ժողովածուները և պիեսները. 1980 թ. լույս են տեսնում «Նյու Յորք 80» վեպը, «Ես սուլթանն եմ,գոյության օրենքը» («Անա սուլտան կանուն ալ-վուջուդ») ժողովածուն, 1982 թ. «Սպանիր նրան» («Ուկթուլհա»), «Նրա մայրը» («Ումմուհու») ժողովածուները։
1988 թ., երբ Նագիբ Մահֆուզը Նոբելյան մրցանակ էր ստանում, Իդրիսը բողոքում է, քանի որ ակնկալում էր, որ այն պետք է շնորհվի իրեն։ Ըստ Իդրիսի՝ շվեդական ակադեմիան մերժել է իր թեկանծությունը իր հակաիսրայելական հայացքների պատճառով։ Յ.Իդրիսը մահացել է 64 տարեկանում սրտի կաթվածից Լոնդոնում, որտեղ բուժվում էր Նյարդային հիվանդությունների ազգային հոսպիտալում։
Իդրիսն իր առանձնահատուկ տեղն ունի արաբական թատրոնի և դրամատուրգիայի մեջ։ Թատրոնն արդեն այս տարիներին դարձել էր արտահայտման ամենահզոր միջոցներից մեկը եգիպտական հասարակության մեջ։ Այսօր արդեն վստահաբար կարելի է ասել, որ արաբական, մասնավորապես եգիպտական դրամատուրգիայի պատմության մեջ Յուսուֆ Իդրիսը Թաուֆիկ ալ-Հաքիմից հետո հանդիսանում է երկրորդ խոշորագույն թատերագիրը։
Դրամատուրգիայում Իդրիսն իր փորձերը կատարել է դեռ դպրոցական տարիներին՝ պիեսներ գրելով դպրացական ներկայացումների համար։ Սակայն լրջորեն դրամատուրգիայով նա սկսում է զբաղվել միայն 1956 թ., երբ պիեսի է վերածում «Ֆարհաթի հանրապետությունը»պատմվածքը,որի մեջ մտավ նաև «Մի սիրո պատմություն»պատմվածքը, որը պատմություն էր եգիպտացիների զինված պայքարի մասին անգլիացիների դեմ։ Ընդհանուր առմամբ Իդրիսը հրատարակել է 8 պիեսներ` արդեն նշված «Ֆարհաթի հանրապետությունը» և «Բամաբակի արքան», որոնք լույս են տեսնում մեկ ընդհանուր հրատարակությամբ («Ջումհուրիյաթ Ֆարհաթ վա Մալիք ալ-Կուտն» 1956), «Դժվար պահը», «Ֆարֆուրներ», «Երկրային կատակերգություն», «Զոլավորները», որը գրել է 1968 թ., սակայն այն արգելվոմ է գրաքննության կողմից և ներկայացվում է միայն 1982 թ., «Երրորդ սեռը» և «Խեղկատակը»։
«Ալ-Ֆարաֆիրում»շոշափվող խնդիրները հետագա զարգացում են ստանում 1966 թ.գրված «Երկրային կատակերգություն»չորս գործողությունից կազմված պիեսում։Պիեսի հիմքում դրված է «Ցավի լեզուն» ժողովածուի «Բանականության սահմաններից վեր» («Ֆաուկա հուդուդ ալ-ակլ») պատմվածքը։ Իդրիսի դրամատուրգիայի բնորոշ գծերից է դրանցում դիտակետի առկայությունը։ Հեղինակը հատուկ կերպաևներ է ներմուծում պիեսների մեջ, որոնց միջոցով դիտարկում և հանդիաստեսին ու ընթերցողին հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ներկայացվող իրավիճակները։
Նախորդ դարի 60-ական թթ.սկսած Իդրիսի աշխարհայացքի վրա զգալի է էքզիստենցիալիստական մտածողության ազդեցությունը։ «Ֆարֆուրներ» և «Երկրային կատակերգություն» պիեսներում ևս նա շարունակում է զարգացնել այդ շրջանի իր ստեղծագործությանը բնորոշ կյանքի իմաստի էքզիստենցիալիստական որոնումները և այն որոնումների հետ կապված՝զարգացնում է սոցիալական անարդարության և բռնության դատապարտումը՝ միաժամանակ փորձելով գտնել այդ երևույթների ակունքները՝ինչպես մարդկային էության խորքերում, այնպես էլ շրջակա աշխարհի՝մարդուն պարտադրված հանգամանքներում։ Կյանքի իմաստի որոնումը երկու պիեսնորում էլ կենտրոնական նշանակություն ունի և ամրագրված դրանցում կոնկրետ բանաձևով.«Ապրելուց ավելի կարևոր է իմանալ,թե ինչու ենք ապրում»։
Յուսուֆ Իդրիսն իր վիպակներում և պատմվածքներում հեղինակային խոսքը վարում է խիստ պարզեցված գրական արաբերենով, իսկ դրանց հերոսները խոսում են տեղական բարբառով։ Թեև Իդրիսն անընդհատ նշում է, որ թատրոնի գլխավոր նպատակը զվարճացնելն է, սակայն նրա դրամատուրգիան հեռու է զուտ զվարճալի լինելուց։ Չնայած հեղինակը դրանք հիմանականում անվանում է կատակերգություններ, շոշափվող թեմաների, գործողությունների զարգացման տեսանկյունից, դասական թատրոնի համատեքստում դրանք թերևս հեռու են կատակերգություններ լինելուց։ Թերևս ավելի ճիշտ կլինի դրանք տրագիկոմեդիաներ կոչել։
Իհարկե, չի կարելի ժխտել, որ եգիպտական գրականության մեջ «Ալ-Ֆարաֆիրը» նորույթ էր թե ձևով, թե բովանդակությամբ և հսկայական ազդեցություն գործեց եգիպտական թատրոնի և դրամատուրգիայի հետագա զարգացման վրա։ Ինչ վերաբերում է «թամասրուհին» կամ հանդիսատեսի «թատերայնացմանը», այն այսօր այս կամ այն ձևով լայնորեն կիրառվում է ամբողջ աշխարհում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբ արձակագիրներ Կատեգորիա:Եգիպտացի արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Եգիպտացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Արաբ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Կահիրեի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եգիպտացի բժիշկներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Խրաֆստրոմ
Խրաֆստրոմ (Graafstroom ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 67,11 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.817 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.200 եվրո է։
Կատեգորիա:Հարավային Հոլանդիայի համայնքներ
Տարասովկա (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Տարասովկա գյուղում բնակվում էր 909 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1663 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչ
Վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչները թույլ են տալիս օգտագործողին ստեղծել և խմբագրել վեկտորային պատկերները անմիջապես համակարգչի էկրանին, ինչպես նաև պահպանել դրանք տարբեր վեկտորային ձևաչափերով`CDR, AI, EPS, WMF կամ SVG :
Վեկտորային և կետայի խմբագներիչների համեմատություն
Վեկտորային խմբագրիչներին հաճախ հակադրում են կետայինի խմբագրիչներին։ Իրականում, նրանց հնարավորությունները հաճախ լրացնում են միմյանց։
Վեկտորների խմբագրիչներն ընդհանուր առմամբ ավելի հարմար են էջերի գծանշման, տիպոգրաֆիայի, պատկերանշանների ստեղծման, գեղարվեստական ​​և տեխնիկական նկարազարդման, դիագրամների և բլոկսխեմաների ստեղծման համար։
Կետային խմբագրիչներն ավելի հարմար են լուսանկարների մշակման և ռետուշման, ֆոտոռեալիստական նկարազարդման, կոլաժների և գրաֆիկական պլանշետի օգնությամբ նկարներ ստեղծելու համար։
Կետային խմբագրիչների վերջին տարբերակները (ինչպիսիք են GIMP-ը կամ Photoshop-ը) օգտագործողին տրամադրում են նաև վեկտորային գործիքներ (օրինակ՝ ձևափոխվող կորեր), իսկ վեկտորի խմբագրիչներիները՝ (CorelDRAW, Adobe Illustrator, Xara Designer, Adobe Fireworks, Inkscape, SK1 և այլն) նույնպես իրականացնում են կետային էֆեկտներ ( օրինակ՝ գունալցում), չնայած երբեմն որոշ չափով սահմանափակ՝ կետային խմբագրիչների հետ համեմատ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչներ Կատեգորիա:Գրաֆիկական ծրագրային ապահովումներ Կատեգորիա:Համակարգչային գրաֆիկա Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Քարնեգի հոլ
Դահլիճները
Քարնեգի հոլը ունի երեք հիմնական դահլիճ։ Դրանցից ամենամեծը իր մեջ կարող է տեղավորել 2804 հոգի։ Դահլիճն այսօր անվանվում է Իսահակ Շտերն։ Այս դահլիճում կատարվում եմ մեծ նվագախմբերի համերգներ։ Այս դահլիճը տարիներ շարունակ եղել է Նյու Յորքի Ֆիլհարմոնիկ Նվագախմբի հիմնական նստավայրը։ Այժմ այս նվագախումբը տեղափոխվել է Լինքոլն Սենթեր (մեկ այլ դալիճ)։ Շատ մեծանուն երաժիշտներ համերգներ են ունեցել այս դահլիճում։
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարան
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանը տեղեկատվական, մշակութային և կրթադաստիարակչական գործունեություն իրականացնող կազմակերպություն է Երևանում։
Քարնեգի հոլ
Դահլիճները
Մյուս երկու դահլիճները ավելի փոքր են։ Դրանցից մեկը մենահամերգների դահլիճ է, իսկ մյուսը կամերային երաժշտության։ Ունեն 599 և 268 նստատեղեր։ Այս դահլիճներից բացի Քարնեգի հոլը ունի մեծ արխիվ և ևս երկու փոքրիկ դահլիճ։
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարան
Պատմություն
1935 թվականի օգոստոսի 15-ին Երևանի Ամիրյան 26 հասցեում բացվել է առաջին մասսայական գրադարանը, որի վարիչ է նշանակվել Թ. Բարխուդարյանը։ 1938 թվականին բացվել է գրադարանի ընթերցասրահը և գրադարանն ունեցել է շուրջ 1100 ընթերցող։
Քարնեգի հոլ
Ճարտարապետությունը
Քարնեգի հոլը նախագծել է Վիլլիամ Բուրնեթ Թութիլը։ Այն ունի իտալական վերածննդի ճարտարապետություն։ Այս շինությունը Նյու Յորքի շատ հազվադեպ շինություններից է, որում ընթացել է զուտ բանվորական աշխատանք։ Դրսից շինությունը պատված է փոքր դեղնավուն քարերով։ Ընդհանուր շինությունը ունի եվրոպական տեսք (կլորացված վերջնամասեր, գեղեցիկ պատուհանագոգեր և այլն)։
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարան
Պատմություն
1941 թվականին գրադարանի վարիչ է նշանակվել Գարիկ Մկրտչյանը, այնուհետև՝ Մարուսյա Աբգարյանը, 1949-1992 թվականներին՝ Վարվառա Գևորգի Մարգարյանը։ 1955 թվականին գրադարանն անվանակոչվել է Ավետիք Իսահակյանի անունով՝ Վարպետի ծննդյան 80-ամյակի կապակցությամբ։ 1964 թվականին գրադարանում ստեղծվել է Կուլտուրայի ժողովրդական համալսարան՝ 4 ֆակուլտետով։ 1979 թվականին Երքաղխորհրդի գործկոմի մայիսի 16-ի որոշմամբ մասսայական գրադարանների բազայի վրա ստեղծվել է Երևանի մեծահասակներին սպասարկող գրադարանների կենտրոնացված համակարգը՝ ԳԿՀ, որի կենտրոնական գրադարանը դարձել է Ավետիք Իսահակյանի անվան։ Գրադարանի ենթակայության տակ էին 47 գրադարան-մասնաճյուղերը։ 1992 թվականին գրադարանի տնօրեն է նշանակվել Կարինե Տիգրանի Եղիազարյանը։ 1993 թվականին բացվել են գրադարանի արվեստի, մամուլի, օտար լեզվի և տեխնիկական գրականության բաժինները, 1993 թվականին՝ Ավետիք Իսահակյանի անվան հանդիսությունների դահլիճը։
Քարնեգի հոլ
Պատմություն
Կառուցողական աշխատանքները սկսել են 1890 թվականին։ Ֆինանսական տեսանկյունց աշխատանքները ապահովել է Էնդրյու Քարնեջին (այստեղից էլ գալիս է դահլիճի անվանումը)։ Առաջին անգամ դահլիճում կատարվել են Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկու ստեղծագործությունները։ Մինչև 1925 թվականը շենքը պատկանում էր Քարնեջի ընտանիքին։ Երբ 60-ական թվականներին Նյու Յորքի Ֆիլհարմոնիկ Նվագախումբը տեղափոխվեց Լինքոլն Սենթեր առաջ քաշվեց Քարնեգի հոլը քանդելու և նույն տարածքում առևտրի կենտրոն ստեղծելու հարց։ Նյու Յորքի քաղաքը՝ Իսահակ Շտերնի գլխավորությամբ հինգ միլիոն դոլլարով ետ է գնում շենքը և փրկում է ավերվելու վտանգից։
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարան
Պատմություն
1993 թվականից Ավետիք Իսահակյանի ծննդյան տարելիցի առթիվ պարբերաբար կազմակերպվում են «Պատանի և երիտասարդ ստեղծագործողների և կատարողների» հանրապետական մրցույթ-փառատոներ։ 1995 թվականին Երքաղխորհրդի գործկոմի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ միավորվել են մեծահասակներին (ԳԿ) և մանուկներին (ՄԳԿՀ) սպասարկող գրադարանների կենտրոնացված համակարգերը և Ավետիք Իսահակյանի անվան գրադարանը դարձել է միավորված համակարգի կենտրոնական գրադարան։ Տնօրեն է նշանակվել Հասմիկ Վարդգեսի Կարապետյանը։
Քարնեգի հոլ
Պատմություն
Չնայած նրան որ այս համերգասրահում հենց կառուցման օրվանից տեղի են ունեցել շատ համերգներ, համերգասրահը չուներ լայն արխիվային մաս։ Բարեբախտաբար գտնվեցին մարդիկ, ովքեր տարիներ շարունակ հավաքել էին տարբեր համերգային գրքույկներ և ի շնորհիվ այդ գրքույկների հնարավոր է եղել հավաքել արխիվ կապված տարիներ առաջ համերգասրահում տեղի ունեցած համերգների մասին։
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարան
Պատմություն
1998 թվականին Երևանի քաղաքապետարանի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ գրադարանը դարձել է համայնքային գրադարանների համար մեթոդ-մատենագիտական համակարգող կենտրոն։ 2000 թվականին հրատարակվել է գրադարանում գործող «Բողբոջներ» գրական ստուդիայի սաների ստեղծագործությունների գրքույկը՝ «Առաջին ծիլեր» խորագրով։ 2001 թվականից գրադարանը դարձել է «Հայաստանի գրադարանների կոնսորցիում»-ի հիմնադիր անդամ։ 2002 թվականից այստեղ իրականացվում է «Ազգային գրադարանային շաբաթ» միջոցառումների շարքը։ 2002 թվականին ՀՀ կառավարության նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ Ավետիք Իսահակյանի անվան գրադարանը վերակազմակերպվել է «Ավետիք Իսահակյանի անվան ԿԳ» ՊՈԱԿ-ի՝ իր 7 գրադարան-մասնաճյուղերով։
Քարնեգի հոլ
Արտաքին հղումներ
պաշտոնական կայք
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարան
Պատմություն
2004 թվականից գրադարանը դարձել է «Հայկական միացյալ գրադարանային ավտոմատացված ցանցի» ծրագրի մասնակից, 2005 թվականի ապրիլին բացվել է Հայաստանում առաջին «Ամերիկյան անկյունը»` Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատան աջակցությամբ, որը հագեցված է տեղեկատվական ժամանակակից սարքավորումներով և պարբերաբար համալրվում է նոր գրականությամբ, ապահովված է էլեկտրոնային պարբերականների և այլ ռեսուրսների բաժանորդագրությամբ ։ 2005 թվականից գրադարանում գործում է մանկական թատերական ստուդիան։ 2008 թվականի ապրիլին Հայաստանում գործող «Բրիտանական խորհրդի» աջակցությամբ կենտրոնական գրադարանում բացվել է «Բրիտանական կենտրոնը»։ 2009 թվականին Երևանի քաղաքապետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ի թիվ 8141-Ա որոշմամբ «Ավետիք Իսահակյանի անվան ԿԳ» ՊՈԱԿ-ը վերակազմակերպվել է «Ավետիք Իսահակյանի անվան ԿԳ» ՀՈԱԿ-ի՝ իր 7 մասնաճյուղերով։ 2010 թվականին Գրադարանի Բաղրամյան-20 հասցեում գործող մասնաճյուղում բացվել է «Ասիական կենտրոնը»՝ Հայաստանում Հնդկաստանի, Չինաստանի, Լիբանանի և Ղազախստանի դեսպանատների աջակցությամբ։ 2010 թվականին հրատարակվել է գրադարանում գործող «Բողբոջներ» գրական ստուդիայի սաների ստեղծագործությունների երրորդ գրքույկը՝ «Առաջին ծիլեր» խորագրով։
Քարնեգի հոլ
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկյան համերգասրահներ Կատեգորիա:Նյու Յորք
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարան
Պատմություն
2013 թվականի հունվարից «Ավետիք Իսահակյանի անվան ԿԳ» ՀՈԱԿ-ի մասնաճյուղերում գործարկվում է էլեկտրոնային գրացուցակների "ALEPH" ծրագիրը։ Ընթերցողները կարող են օգտվել «Ոսկե շղթա 1», «Ոսկե շղթա 2» և «Ոսկե շղթա 3» թվային գրականության բազաներից։ Տեսողական խնդիրներ ունեցող ընթերցողների համար տեղակայված է նաև «Արև» ծրագիրը։
2014 թվականի մարտին Երևանի քաղաքապետարանի և Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության համագործակցության շնորհիվ Կենտրոնական գրադարանում բացվեց «Ֆրանկոֆոնիայի կենտրոն» բաժինը, որը հագեցած է տեղեկատվական ժամանակակից սարքավորումներով, ֆրանսերեն մեծարժեք գրականությամբ և էլեկտրոնային այլ բազաներով։
2016 թվականի ապրիլի 6-ին, ՀՀ կառավարության 1998 թվականի փետրվարի 26-ի №116 որոշմամբ սահմանված կարգով՝ արտադրանքի և ծառայությունների որակի բարձրացումը խթանելու, դրանց որակի կառավարման արդյունավետ մեթոդների ներդրմանն աջակցելու նպատակով՝ ՀՀ կառավարության № 355-Ա որոշման համաձայն «Ավետիք Իսահակայանի անվան ԿԳ» ՀՈԱԿ-ը արժանացավ դիպլոմի և մրցանակի։
2017 թվականին ավարտվել են «Ավ. Իսահակյանի անվան ԿԳ» ՀՈԱԿ-ի բոլոր գրադարան-մասնաճյուղերում ֆոնդերի ավտոմատացված գրացուցակների ստեղծման աշխատանքները։
2018 թվականին սկսվել են ընթերցողների էլեկտրոնային սպասարկումը և գրադարանային գործընթացների ավտոմատացումը ՀՈԱԿ-ի բոլոր գրադարան-մասնաճյուղերում։
Հասցե
Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանը Երևանի կենտրոնում է՝ Նալբանդյան փողոցի 4/1 շենքում, հեռախոս՝ (+374-10)-589610։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի գրադարաններ
Աբհիմանյու Միշրա
Աբհիմանյու Միշրա (Աբհի}}, Abhimanyu Mishra, ), արմատներով հնդիկ Նյու Ջերսի նահանգից ամերիկացի շախմատիստ, շախմատային հրաշամանուկ, գրոսմայստեր, ամենաերիտասարդ շախմատիստը, որն արժանացել է շախմատիստին շնորհվող բարձրագույն կոչմանը և գերազանցել Սերգեյ Կարյակինին, որն այդ տիտղոսը կրել է 2003 թվականից։
Կենսագրություն
Աբհիմանյու Միշրան ծնվել է 2009 թվականի փետրվարի 5-ին, Նյու Ջերսի նահանգում։ Շախմատ խաղալ սովորել է 2,5 տարեկան հասակից։ Դրան ավելի նպաստել են հոր՝ Հեմանտի հետաքրքրաշարժ պատմությունները շախմատի մասին։
Յոթ տարեկանում նա դարձել է ամենաերիտասարդ ազգային չեմպիոնը, ինը տարեկանում՝ ԱՄՆ ամենաերիտասարդ ազգային վարպետը։ Աբհիմանյուն 10 տարեկանում դարձել է միջազգային վարպետ ։
2021 թվականի հունիսի 30-ին, 12 տարեկան, 4 ամսական և 25 օրական հասակում նա լրացրել գրոսմայստերի նորմը և դարձել պատմության մեջ ամենաերիտասարդ շախմատիստը, որը ստացել է այս կոչումը։ Մինչ այդ այդ տիտղոսը կրել է Սերգեյ Կարյակինը, որը գրոսմայստերի կոչման է արժանացել 12 տարեկան և 211 օրական հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Հրաշամանուկներ
Աստծո ասպազենք
«Ասիական Բազեն»՝ Ջեքի Չանի հերոսը, ինչպես նրան կոչում էին Եվրոպայում, չգիտեր, որ ծիսակարգի թուրը գողանալով կընկնի վտանգավոր արկածների մեջ։ Պարզվում է, որ այդ թուրը Աստծո զրահի մի մասն է կազմում և եթե դրանք վերացվեն, ապա աշխարհին կտիրի Սարսափը և Չարը։ Չարի ուժերը, որ թաքնվել են անառիկ վանքում, իմանում են, որ Ջեքին բոլոր զրահների տեղը գիտի։ Նրանք առևանգում են Բազեի ընկերուհուն և փրկագին են պահանջում։ Հասկանալով, որ իր հմտությամբ ու ճարպկությամբ նա անզոր է ավազակների մեծ թվաքանակի դեմ, Ջեքին ինքնակամ դառնում է մարդ ռումբ։ Բայց այդ հանգամանքը նա պահում է ամենավերջին դժվարին պահի համար։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսը «Ասիական Բազեն» է կամ «Կոնդորը», որին մարմնավորում է Ջեքի Չանը։ Ասիական Բազեն գողանում է ծիսակարգային թուրը և այն վաճառքի է հանում Եվրոպայում։ Ինչպես պարզվում է, թուրը հանդիսանում է Աստծո Ասպազենքի մի մասը, որից մեզ են հասել ընդամենը հինգ առարկաներ։ Ըստ լեգենդի աստծո ասպազենքի վերացումը կնպաստի նրան, որ Չարը կտիրի երկրին։ Այդ առասպելական չարն ունի իր հետևորդները, որոնք ինչ-որ պաշտամունքի հետևորդներ են և թաքնվում են Եվրոպական բարձրալեռնային վանքում։ Այդ սեկտայի ներկայացուցիչները թաքնվում էին ճգնավորների հագուստների մեջ, զբաղվում են թմրանյութերի վաճառքով և տենչում են ձեռք բերել բոլոր հինգ առարկաները, որոնցից երկուսն արդեն իրենց ձեռքերում են։ Եվս երեք իր՝ ներառյալ թուրը, գտնվում են խոշոր կոլեկցիոների մոտ։ Հասկանալով, որ միայն Ջեքին կարող է ձեռք բերել այդ պակասող զենքերը, մութ ուժերի մարդիկ առևանգում են Ջեքիի նախկին ընկերուհուն՝ Չան Լորիին և որպես նրա փրկագին պահանջում են հենց նույն ասպազենքները։
Ջեքին շտապում է Լորային օգնության, բայց ոչ մենակ՝ այլ իր ընկեր Ալանի հետ, որը նույնպես սիրահարված է Լորային։ Կոլեկցիոները Ջեքիին թույլ է տալիս վերցնել ասպազենքերը, բայց մի պայմանով, որ նա իրեն հետ կվերադարձնի ասպազենքերի բոլոր հինգ մասերը։ Բայց, որպեսզի ամեն ինչ իր ուզած ձևով ընթանա, կոլեկցիոները Ջեքիի և Ալանի վտանգավոր ճանապարհորդության հետքերով է ուղարկում իր դստրին՝ Մեյին։ Նրանք միասին գտնում են սեկտանտների որջը և վանականների տեսքով ներթափանցում են այնտեղ։ Վանքում նրանց ծրագիրը բացահայտվում է, բայց պաշտամունքի առաջնորդները որոշում են չխանգարել Ջեքիին և նրա ընկերներին։ Վանականները ինչ-որ թմրանյութային ազդեցությամբ դեղ են ներարկում առևանգված Լորային, որի ազդեցության տակ նա նույնպես այդ դեղը պետք է ներարկի Ասիական Բազեին և երկուսով վանականների համար ձեռք բերեն բացակայող ասպազենքերը։
Դրանից հետո Ջեքին ընկերների հետ կարողանում է աղջկան հետ ճանկել վանականների ձեռքից և բերել նրան ապահով տեղ։ Իսկ Լորան սխալմամբ զոմբիացնում է ոչ թե Ջեքիին, այլ Ալանին։ Արդյունքում Ալանն ու Լորան իրար հետ երեք ասպազենք տանում են վանք։ Ասիական Բազեն և Մեյը նկատում են, որ ասպազենքերը չկան։ Ջեքին որոշում է վերադարձնել ասպազենքերը և իր հիմարացած ընկերներին։ Նա միայնակ գնում է սեկտանտների մոտ, բանտախցից ազատում է Ալանին իր ընկերուհու հետ, հասնում է դահլիճին, որտեղ գտնվում է ասպազենքերը և մենամարտում չորս պահապանների հետ, որոնք սևամորթ, տղամարդանման կին ռազմիկներ էին։ Բայց վերջում վանականները շրջափակում են Ջեքիին և նա գործի է դնում իր վրա գտնվող ռումբերով լի շորը և կարողանում է դուրս թռչել ժայռից և հաջողությամբ վայրէջք կատարել իր ընկերների թռչող օդապարիկի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոնկոնգյան ֆիլմեր Կատեգորիա:1986 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջեքի Չանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Չինական արկածային ֆիլմեր
Օբերթաուֆկիրխեն
Օբերթաուֆկիրխեն (Obertaufkirchen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2427 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ։ Տարածքը 31, 64 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 135։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Անդրեևկա (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)
Անդրեևկա (Андріївка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անդրեևկա գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դերեջիկ (Ջանիկի գավառ)
Դերեջիկ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Բուստրոֆեդոն
Բուստրոֆեդոն (βοῦς «ցուլ» և «շրջում եմ»), գրի մի ձև, որի ժամանակ գրի ուղղությունը հերթագայվում է ըստ տողի զույգ կամ կենտ լինելուց, այսինքն եթե առաջին տողը գրվում է աջից ձախ, ապա երկրորդը՝ ձախից աջ, երրորդը՝ կրկին աջից ձախ և այդպես շարունակ։ Այդ ուղղությունը դաշտում գութանով ցլի շարժման ուղղություն է հիշեցնում։ Գրի ուղղության փոփոխության ժամանակ տառերը գրվում էին հայելանման։
Բուստրոֆեդոնը հանդիպվում է լուվիական, հարավարաբիական, էտրուսական, հունական, փոքրասիական և գրերի այլ տեսակների հուշարձաններում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Գիր
Հետշտադ
Հետշտադ (Hettstadt), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 378 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Տարածքը կազմում է 13.92 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 146։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Զուի (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Զուի (Зуи), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Պիգուլինո
Պիգուլինո (Пигулино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 220 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրաֆտ-Դե Ռեյփ
Գրաֆտ-Դե Ռեյփ (Graft-De Rijp ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 20,1 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.486 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.200 եվրո է։
Կատեգորիա:Հյուսիսային Հոլանդիայի համայնքներ Կատեգորիա:1970 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նազար (թալիսման)
Նազար բոնջուք (Nazar boncuk, թարգմանաբար՝ «հմայիլ չար աչքի դեմ»), ավանդական թյուրքական հուռութք չար աչքի դեմ, որին նաև «կապույտ աչք», «Ֆաթիմայի աչք» են անվանում ։ Հայերի շրջանում այս չարխափանին անվանում են «աչքի հուլունք»։
Նկարագրություն
Համայիլն իրենից ներկայացնում է համակենտրոն շրջաններ։ Առավել հաճախ խորհրդանշական սև կլոր բիբը գնտվում է դեղին կամ կապույտ շերտերի կենտրոնում։ Կլոր հուռութքի ծայրերին շուրջանակի պատկերված է սպիտակ կամ բաց կապույտ շերտ։
Ավելի հաճախ նազարը պատրաստում են ապակուց: Անվանումը գալիս է արաբերենից / نظر /, բառացի նշանակում է «նայել, հսկել», «նայիր ներս» և այլն ։
Պատմություն
Համաձայն իսլամական լեգենդի, Մուհամմադ մարգարեի դուստրը՝ Ֆաթիման, իր սիրեցյալին նվիրել է կապույտ ապակու կտոր, որը շատ է դուր գալիս նրան։ Ըստ այդ լեգենդի՝ հենց կապույտ ապակին է օգնել փեսացուին, որ կենդանի վերադառնա երկար ճանապարհից ։
Ենթադրվում է, որ թուրք վարպետները պատրաստել են այդպիսի թալիսմաններ հարյուրամյակներ առաջ։ Հնարավոր է, որ այս հուռութքը գոյություն է ունեցել դեռևս նախաիսլամական թյուրքերի մոտ ։ Ղրիմի և Օդեսայի թանգարաններում նմանատիպ թալիսմաններ կարելի է հանդիպել հնագույն սլավոնների և հին հույների արվեստի մեջ։
Մոգության ավանդական ձևեր
Սովորաբար հանդիպում է Թուրքիայում, Ուզբեկստանում, Թուրքմենստանում, Ղազախստանում, Ադրբեջանում, Սիրիայում, Լիբանանում, Եգիպտոսում, Հայաստանում, Իրանում, Աֆղանստանում, Հունաստանում, Իրաքում և Կիպրոսում։ Այն կարելի է տեսնել տներում, խանութներում, մեքենաներում, ինտերիերի առարկաներում, սպասքին, հագուստներում, մոխրամաններում, դրանք զարդարում են բանալիների կախազարդերը։ Նազարի պատկերը օգտագործվում է թուրքական Fly Air ավիաընկերության ինքնաթիռների ֆյուզելյաժում։
Համաժողովրդական սնահավատության համաձայն, թալիսմանը գործում է միայն այն ժամանակ, երբ պարզ տեսանելի է։ Այն նվիրում են նորածիններին, երեխաներին, հղի կանանց, գեղեցիկ աղջիկներին, հաջողակ գործարարներին, մարզիկներին ։ Սիրահարները փոխանակվում են այդպիսի թալիսմաններով` հուսալով փրկել իրենց սերը և պաշտպանել սիրելիին դժվարություններից։ Նաև, ըստ սնահավատության, եթե կրում ես նազարը, իսկ ապակին ճաքում է, նշանակում է, որ «աչքով են տվել», իսկ հուռութքը փրկել է՝ իր վրա վերցնելով աչքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թալիսմաններ Կատեգորիա:Թուրքերեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Ալեքսանդր Բոգոմոլով
Ալեքսանդր Բոգոմոլով (1976 թվական, փետրվարի 1, Կրիմսկ), ռուսական վոլեյբոլիստ։ Արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության սպորտի վարպետ տիտղոսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս վոլեյբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ
(4597) Կոնսոլմանգո
(4597) Կոնսոլմանգո (Consolmagno), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալեքսինո (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսինո գյուղում բնակվում էր 418 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բրայան Քրենսթոն
Բրայան Լի Քրենսթոն (Bryan Lee Cranston, ), հեռուստատեսության, թատրոնի և կինոյի ամերիկացի դերասան, սցենարիստ, ռեժիսոր և պրոդյուսեր, «Թոնի», «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների դափնեկիր։ Հանդիսատեսին առավելապես հայտնի է «Ամբողջ ծանրությամբ» հեռուստասերիալում Ուոլթեր Ուայթի, «Մալքոլմը կենտրոնում» սիթքոմում Հալի և «Սայնֆելդ» սիթքոմում Թիմ Ուոթլիի կերպարները մարմնավորելով։ «Ամբողջ ծանրությամբ» հեռուստասերիլում ունեցած դերակատարման չորս համար արժանացել է Էմմի մրցանակի՝ «լավագույն առաջին պլանի դերասան» անվանակարգում։ 2011 թվականին համալրելով հեռուստասերիալի պրոդյուսերական կազմը, ևս երկու անգամ դարձել է Էմմիի դափնեկիր՝ «լավագույն հեռուստադրամա» անվանակարգում։ Երեք անգամ առաջադրվել է նույն մրցանակի՝ «կատակերգական հեռուստասերիալի լավագույն երկրորդ պլանի դերասան» անվանակարգում՝ «Մալքոլմը կենտրոնում» սիթքոմում ունեցած դերակատարման համար։ Ուոլթեր Ուայթի դերակատարման համար առաջադրվել է նաև հինգ Ոսկե գլոբուս մրցանակի՝ հաղթելով մեկում (2014), ինը Կինոդերասանների միության մրցանակի՝ հաղթելով չորսում և հինգ «Սատուրն» մրցանակի՝ հաղթելով երկուսում։
Քրենթսոնի մասնակցությամբ առավել հայտնի գեղարվեստական ֆիլմերից են «Փրկել շարքային Ռայանին» (1998), «Փոքրիկ միսս Երջանկություն» (2006), «Դրայվ» (2011) «Արգո գործողությունը», «Գոձիլա» (2014) և մի շարք այլ կինոնկարներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:1956 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Անտոնովցի (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)
Անտոնովցի (Антонівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ելենա Բոյկո
Ելենա Վիկտորովնա Բոյկո (Еле́на Ви́кторовна Бо́йко, օրիորդական ազգանունը՝ Տոլպինսկայա [Толпи́нская], ), ռուս վոլեյբոլիստ։ Կենտրոնական մեկուսացնող։ Հասակը՝ 184 սմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս վոլեյբոլիստներ
Խրավե (համայնք)
Խրավե (Grave ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 27,21 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.939 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.700 եվրո է։
Կատեգորիա:Հյուսիսային Բրաբանտի համայնքներ
Զուի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Զուի (Зуи), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Բարբարիգա
Բարբարիգա  (Barbariga) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 2177 մարդ, խտությունը՝ 198 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սուրբ Բիտը։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 15-ին։
Դիվան (Ջանիկի գավառ)
Դիվան, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Մուսայք Մասյաց
«Մուսայք Մասյաց», թատերական-գրական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1857-1858 թվականներին, Կ․ Պոլսում։ Խմբագիր՝ Ա․ Հայկունի (Ճիզմեճյան)։ Նպաստել է հայ թատերագիտական մտքի զարգացմանը, բարձր գնահաաել բեմական արվեստի դերը ժողովրդի լուսավորության, կրթական մակարդակի բարձրացման և կենցաղի բարելավման գործում։ Նրա Էջերում հրատարակվել են դրամատիկական երկեր, արձակ և չափածո ստեղծագործություններ, բանասիրական հոդվածներ։
Շաբաթաթերթը տպագրել է Հայկունու «Երնջակ» (1858,№№14-18) և ուրիշ դրամաներ, նաև անգլերենից նրա թարգմանությամբ «Հերսալիա» (1857,№№1-6), «Կատարինե» (1857, №№7-13) ողբերգությունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Անտառային մանկապարտեզ
Անտառային մանկապարտեզ (Forest kindergarten, Waldkindergarten, 3-6 տարեկան երեխաների նախադպրոցական կրթության ֆորմատ, որի ժամանակ երեխաները ժամանակի մեծ մասն անցկացնում են մաքուր օդում։ Ինչպիսին էլ եղանակը լինի, երեխաներն ու դաստիարակները խաղում են, ուսումնասիրում շրջակա աշխարհը և հետազոտում անտառն ու բնական այլ լանդշաֆտներ։ Դաստիարակները հանդես են գալիս որպես ոչ թե խմբերի ղեկավարներ, այլ օգնականներ։ Մյուս անվանումներն են՝ Մանկապարտեզ մաքուր օդում, Մանկապարտեզ բնության մեջ։
Պարապմունքներ
Անտառային մանկապարտեզը մանկապարտեզ է առանց պատերի ու տանիքի։ Դաստիարակներն ու երեխաները գրեթե ամբողջ ժամանակն անցկացնում են մաքուր օդում՝ սովորաբար անտառում։ Անտառային մանկապարտեզների առանձնահատկությունն այն է, որ խաղերն ու զվարճանքները կազմակերպվում են բնական օբյեկտների շուրջ (ծառեր, լեռներ, լճակներ)։ Երեխաները խաղում են եղևնու կոներով, ձողերով, թռչնի փետուրներով, ջրով, կավով և ոչ թե գործարանային արտադրության խաղալիքներով։ Չնայած այդ տարբերություններին՝ անտառային մանկապարտեզները լուծում են այն նույն խնդիրները, ինչ-որ նախադպրոցական մյուս հաստատությունները, այսինքն՝ հոգ են տանում երեխաների մասին, կրթում են ու խթանում զարգացումը։ Անտառային մանկապարտեզներն իրարից տարբերվում են, քանի որ հիմնականում կազմակերպվում են անկախ համայնքների կողմից և առանձնանում են նախադպրոցական կրթության պաշտոնական համակարգից։
Տարածք և կազմակերպում
Անտառային մանկապարտեզներն առավել հաճախ հանդիպում են անտառների անմիջական հարևանությամբ, սակայն բնական մյուս տարածքները, օրինակ՝ մարգագետինը կամ լողափը, նույնպես շատ հարմար են։ Մանկապարտեզի տարածքում պետք է լինի մի կառույց, որտեղ երեխաները կարող են պատսպարվել եղանակային ծայրահեղ պայմանների դեպքում։ Որոշ մանկապարտեզներում խումբը հիմնականում կազմակերպչական նպատակներով օրվա մի փոքր մասն անցկացնում է շենքում (օրվա սկզբում երեխաներին հավաքելիս և օրվա վերջում)։
Մանկապարտեզի տարածքը, որպես կանոն, ցանկապատված չէ և կարող է պայմանական լինել։ Որպես «խարիսխ» կարող են ծառայել կանգառները և հարթ տեղերը, որոնց համար դաստիարակներն ու երեխաներն անուններ են մտածում՝ «Ողջույնի անտառ», «Գիհու բլուր», «Սալամանդրի անտառ», «Շոկոլադե բլուր», «Անանուխի բացատ», «Կանգառ ուռենու տակ» և այլն։ Տարածքում կարող են տեղադրվել ինքնաշեն ճոճանակներ, կրակարան, ձեռքի տակ եղած նյութերով պատրաստված հասարակ կահույք (սեղաններ, աթոռներ)։
Երեխաները պետք է հագնված լինեն եղանակին համապատասխան, հաճախ անհրաժեշտ են լինում անջրանցիկ հագուստներ։
Պատմություն
Գյուղերում և փոքր քաղաքներում բնության հետ կապը վաղուց է եղել։ Վերջին 100 տարվա ընթացքում համընդհանուր ուրբանիզացման և բնությունից օտարացման ֆոնին ավելի հաճախ են փորձեր արվում ուսումնական գործընթացի միջոցով երեխաների ու բնության կապը վերականգնելու ուղղությամբ։ 1914 թվականին սոցիալիստ Ռեյչելը և Մարգարետ ՄակՄիլլան հիմնեցին «մանկամսուրներ մաքուր օդում», բայց, ցավոք, այդ պատմության այլ մանրամասները մեզ չեն հասել, բացի այն, որ դրա միջոցով բարելավվում էր երեխաների առողջությունը։
1957 թվականին Շվեդիայի նախկին զինվորական Գ. Ֆրոմը հիմնեց «Սկոգսմուլ» (շվեդերեն «skog»՝ անտառ բառից), որպեսզի երեխաներին ծանոթացնի բնությանը։ Մուլը (Mulle) Ֆրոմի ստեղծած 4 կերպարներից մեկի անունն էր։ Մյուս կերպարներն էին Լաքսեն (Laxe)՝ ջրային կերպարը, Ֆյալֆինան (Fjällfina)՝ լեռնային կերպարը, Նովան (Nova)՝ մաքուր, մարդու կողմից ձեռք չտրված բնության մարմնացումը։ 1985 թվականին Ս. Լինդի հիմնած անտառային դպրոցներն ու մանկապարտեզները, որոնք հիմնված էին Ֆրոմի գաղափարների վրա, ստացան «Անձրևի և Արևի դպրոց» (I Ur och Skur) անվանումը և պատահական միջոցառումները փոխարինվեցին կանոնավոր մանկապարտեզներով։ Ջ. Ռոբերտսոնն իր էսսեում մանրամասն նկարագրել է Սկոգսմուլի ներկա վիճակը ։
50-ական թվականներին Էլլա Լատոն անտառային մանկապարտեզ բացեց Դանիայում։ Գաղափարն աստիճանաբար ծագել էր մոտակա անտառում իր ու հարևանների երեխաների հետ հաճախակի կազմակերպվող զբոսանքների և խաղերի ընթացքում, ինչը՝ որպես ցերեկային ժամերին երեխաներին զբաղեցնելու միջոց, մեծ ժողովրդականություն էր գտել տեղի ծնողների շրջանում։ Ծնողները ձևավորեցին խմբեր՝ նախաձեռնելով դանիական առաջին անտառային մանկապարտեզի ստեղծումը։
2005 թվականին շվեդական ծագմամբ դաստիարակ Հելենա Նիլսոկը Մեծ Բրիտանիայում հիմնեց «Դաշտային ծաղիկներ» (Wildflowers Kindergarten) մանկապարտեզը, որտեղ նախադպրոցականներն առավոտներն անցկացնում էին բնության մեջ։
2008 թվականին Քեթի Բախը պետական ֆինանսավորմամբ և մասնավոր հովանավորների աջակցությամբ Շոտլանդիայում բացեց «Գաղտնի այգի» (Secret Garden) մսուր-մանկապարտեզը ։
Առավելություններ
Այն փաստը, որ անտառային մանկապարտեզների մեծ մասը չի օգտագործում գործարանային արտադրության խաղալիքներ, որոնց իմաստն ու նշանակությունը կանխորոշված են և չեն պահանջում երևակայություն, նպաստում է լեզվական հմտությունների զարգացմանը, քանի որ երեխաները բարձրաձայն անվանում են բնական օբյեկտների պատկերները, որոնք օգտագործում են խաղի ժամանակ։ Անտառային մանկապարտեզները, որպես կանոն, ավելի անաղմուկ են, քան փակ շենքերի մանկապարտեզները, իսկ աղմուկը երեխաների ու դաստիարակների մոտ սթրեսի առկայությունը վկայող գործոն է։
Դաստիարակների կարծիքով բնական օբյեկտների նույնիսկ զուտ ներկայությունը բարելավում է քաղաքաբնակ աղջիկների կարգապահությունը ։
Մաքուր օդում անցկացվող երկարատև խաղերը դրական են ազդում երեխայի զարգացման վրա, հատկապես շարժունության և հավասարակշռության զգացման վրա, ինչպես նաև արագաշարժության, ձեռքի մոտորիկայի, համակարգման, շոշափելիքի, ըմբռնման վրա ։ Այդ ուսումնասիրությունների համաձայն՝ անտառային մանկապարտեզների երեխաները դժբախտ պատահարների ժամանակ ավելի քիչ վնասվածքներ են ստանում, և ընկնելիս վիրավորվելու հավանականությունն ավելի քիչ է։ Երեխաների մեջ զարգանում է ռիսկերն ինքնուրույն գնահատելու կարողությունը, օրինակ՝ կրակի և վտանգավոր գործիքների հետ գործ ունենալիս։ Այլ ուսումնասիրություններ էլ ցույց են տալիս, որ բնության մեջ անցկացրած ժամանակը կանանց մոտ բարելավում է ուշադրությունն ու բժշկական կանխատեսումը ։ Համարվում է, որ զբոսանքները բարձրացնում են երեխաների ու դաստիարակների իմունիտետը։
Ռոլանդ Գորջեսը նկատել է, որ անտառային մանկապարտեզ հաճախած երեխաները, սովորական մանկապարտեզ հաճախած երեխաների հետ համեմատած, բոլոր ոլորտներում (որոնք ուսումնասիրվել են) ունեն միջինից բարձր ընդունակություններ։ Ստորև տրվում է այդ բնագավառների ցանկը՝ առավել արտահայտվածներից մինչև ավելի քիչ արտահայտվածները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նախադպրոցական կրթություն Կատեգորիա:Այլընտրանքային ուսուցում
Էմնա Միզունի
Էմնա Միզունի, թունիսցի առցանց ակտիվիստ, ինքնազբաղ լրագրող, հաղորդակցության մասնագետ և մասնավոր ոլորտի գործադիր տնօրեն ։ «RightCon Tunis» կոնֆերանսը հաջողությամբ կազմակերպելուն օգնելուց հետո՝ 2019 թվականի հուլիսին աշխատանքի է նշանակվել «Access Now» միջազգային ոչ առևտրային խմբի տնօրենների գլոբալ խորհրդում։ Վերջինս մասնագիտացած է բաց համացանցում մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում ։ 2013 թվականի մարտին Միզունին համահիմնադրել է «Կարթագինան»՝ ցանցային նախաձեռնություն, որի նպատակն է հայրենիքում կամ արտասահմանում Թունիսի մշակութային ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրության մեծացումը  ։ 2019 թվականի օգոստոսին Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում տեղի ունեցած Վիքիմանիա ամենամյա կոնֆերանսի ժամանակ, Էմնա Միզունին հայտարարվել է «2019 թվականի տարվա վիքիմեդիստ»՝ արաբական  և աֆրիկյան աշխարհի զարգացման գործում ունեցած առաջնային դերի, ինչպես նաև Թունիսի պատմության և մշակույթի հանրայնացման գործում հաջողելու համար ։
Կենսագրություն
Մեծանալով մայրաքաղաք Թունիսում՝ Էմնա Միզունին 2006 թվականին ավարտել է քաղաքի Լե Բարդո թաղամասի Խազնադարի լիցեյը։ Այնուհետև ընդունվել է Թունիսի Առևտրի բարձրագույն դպրոցը, որտեղ 2009 թվականին ավարտել է մենեջմենթի բաժինը, իսկ 2011 թվականին՝ նույն դպրոցի մարքեթինգի, գործարար բանակցությունների և հաղորդակցության մագիստրատուրան։ Ուսումն ավարտելուց հետո՝ նա աշխատել է որպես մարքեթինգի ոլորտում, ինչպես նաև լրագրող և ռադիոհաղորդավար։ 2012 թվականի հունիսին նա նշանակվել է «British Council»-ի մարքեթինգի և հաղորդակցության գծով պատասխանատու ։
Արաբական գարնանից հետո՝ Միզունին հասկացավ, որ իր երկրի պատմության և մշակույթի վերաբերյալ տեղեկատվությունը բավականին քիչ է։ Որպես արդյունք, նա այն երկու մարդկանցից մեկն էր, որոնք հիմնադրեցին «Կարթագենան» (կազմակերպությունը տեղակայված է Կարթագենում, որը Թունիսի անտիկ անվանումն է)։ Վերջինիս հիմնական նպատակը Թունիսի մշակութային ժառանգության հանրայնացումն է ։ 2017 թվականին նա բացատրել է․«Հեղափոխությունից հետո մի շարք մարդիկ զարմանում էին երկրի անհատականությամբ։ Մեր պատմության և մշակույթի տարբերակվող ներկայացումը ցույց է տալիս, թե ինչքան քիչ բան գիտենք մենք մեր երկրի հարուստ մշակութային ժառանգության վերաբերյալ»։ Վիքիպեդիայի և Վիքիպահեստի հետ միասին և շրջանակներում՝ Թունիսի մշակութային ժառանգության վերաբերյալ նա կազմակերպել է ֆոտոմրցույթներ, որին մասնակցել են հարյուրավոր լուսանկարիչներ՝ «Վիքիմեդիա ԳԼԱՄ» նախագծի շրջանակներում։ Արդյունքում, «Կարթագինան» սկսեց մասնակցել Մեդինապեդիային ։ Միզունին «Կարթագենան» տեսնում է նաև երիտասարդների մոտ պետության նկատմամբ հետաքրքրության զարգացման խթան, քան պատմության ձանձրալի դասեր, որոնք աշակերտները սովորոում են դպրոցում ։
Էմնա Միզունին նաև Թունիսի կանանց իրավունքների Կարանա ցանցի ներկայացուցիչն է, ինչպես նաև «Թվային քաղաքացիություն» ոչ առևտրային կազմակերպության հիմնադիրը, որը հեշտացնում է մարգինալացված խմբերի համար թվային գրագիտության վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը ։
«RightCon Tunis» կոնֆերանսը հաջողությամբ կազմակերպելուն օգնելուց հետո՝ 2019 թվականի հուլիսին աշխատանքի է նշանակվել «Access Now» միջազգային ոչ առևտրային խմբի տնօրենների գլոբալ խորհրդում։ Վերջինս մասնագիտացած է բաց համացանցում մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում ։ 2019 թվականի օգոստոսին Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում տեղի ունեցած Վիքիմանիա ամենամյա կոնֆերանսի ժամանակ, Էմնա Միզունին հայտարարվել է «2019 թվականի տարվա վիքիմեդիստ»՝ արաբական և աֆրիկյան աշխարհի զարգացման գործում ունեցած առաջնային դերի, ինչպես նաև Թունիսի պատմության և մշակույթի հանրայնացման գործում հաջողելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տարվա վիքիմեդիստներ Կատեգորիա:Թունիսցի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Թունիսցի լրագրողներ
Պիզեների (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)
Պիզեների (Пизенеры, Пиçенер), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 134 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ավետիս Բերբերյան (կոմպոզիտոր)
Ավետիս Անդրանիկի Բերբերյան, հայ կոմպոզիտոր։
Բանաստեղծուհի, հրապարակախոս Նուշիկ Միքայելյանի ամուսինն է։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցի թավջութակի դասարանը, ապա՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիտորական բաժինը՝ Էդգար Հովհաննիսյանի դասարանը։ Եղել է «Մետրո» թատրոնի երաժշտական ղեկավարը, որտեղ ստեղծել է մի քանի երաժշտական ներկայացում՝ «Տերն ու ծառան», «Կախարդված արքայազնը» և այլն։ 1988 թվականին հրավիրվել է Մոսկվա` աշխատելու ռուս ռեժիսոր Վիշնևսկու հետ` ստեղծելով «Տեր փրկյա նրանց» դոկումենտալ ֆիլմի երաժշտությունը՝ նվիրված 1988 թվականի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին։ 1989 թվականին աշխատել է Երևանի Արվեստի կենտրոնում, որտեղ հիմնադրել է «Երիտասարդ տաղանդների կամերային նվագախումբն» ու «Մանկական ջազային երգչախումբը»։ Խմբերը մասնակցել են բազմաթիվ երաժշտական փառատոների Խորհրդային Միությունում՝ ստանալով մի քանի մրցանակներ։ 1991 թվականին մանկական ջազային նվագախումբը Թբիլիսիում շահել է գլխավոր մրցանակ՝ որպես «Կովկասի լավագույն մանկական երգչախումբ»։ 1993-2000 թվականներին աշխատել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբում` որպես համերգա-հյուրախաղային բաժնի տնօրեն ։ 2012 թվականից հանդիսանում է «Գալա Արտ» ցուցասրահի հիմնադիր տնօրենը։ 2014 թվականից Հայաստանի կոմպոզիտորների միության փոխնախագահն է ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Ավետիս Բերբերյանն ստեղծել է բազմաթիվ երաժշտական գործեր սիմֆոնիկ նվագախմբի և երգչախմբի համար, հեղինակել է երկու օրհներգեր՝ Շուշիի հիմնը (2012) և Արտաշատ քաղաքի հիմնը (2012)։ 2011 թվականին, ԱՄՆ Օքլանդ Իսթ Բեյ Սիմֆոնիկ նվագախմբի և երգչախմբի կատարմամբ աշխարհահռչակ Paramount Theater դահլիճում, հնչել են Ավետիս Բերբերյանի ստեղծագործությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օրհներգերի հեղինակներ
Արտեմո-Ռաստովկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Արտեմո-Ռաստովկա (Артемо-Растівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Արտեմո-Ռաստովկա գյուղում բնակվում էր 216 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խրուսեբեյկ
Խրուսեբեյկ (Groesbeek ), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 44,12 կմ² է, բնակչությունը՝ 18.853 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.800 եվրո է։
Կատեգորիա:Խելդերլանդի համայնքներ
Եղիշե Վարդանյան (ֆուտբոլիստ)
Եղիշե Վարդանյան (օգոստոսի 19, 1992, Երևան, Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս պաշտպանի դիրքում։ Դիլիջանի «Իմպուլս» ֆուտբոլիասյին ակումբի խաղացող։