cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հյուստոնի բնական գիտությունների թանգարան
Հյուստոնի բնական գիտությունների թանգարան (The Houston Museum of Natural Science, HMNS), ամերիկյան գիտությունների թանգարան, որը գտնվում է Տեխասի Հյուսթոն քաղաքում` Հերման պարկի հյուսիսային սահմանում։ Հիմնադրվել է 1909 թվականին Հյուսթոնի թանգարանի և գիտական ընկերության կողմից, որը զբաղվում էր անվճար ընդունելությամբ գիտական և կրթական հասարակական ինստիտուտների ստեղծման հարցերով։ Ամեն տարի թանգարան է այցելում ավելի քան 2 մլն մարդ։
Թանգարանային համալիրը կազմված է կենտրոնական քառահարկ շենքից, որտեղ ցուցադրվում են պալեոնտոլոգիայի, երկրաբանության և տիեզերական հետազոտությունների պատմության ցուցանմուշները, պլանետարիումը, թիթեռների կենտրոնը և կինոթատրոնը։ Թանգարանը ԱՄՆ-ում ամենահայտնիներից մեկն է և վարկանիշային աղյուսակում անմիջապես հաջորդում է Ամերիկյան բնագիտական թանգարանին, Մետրոպոլիտեն թանգարանին և դե Յանգին թանգարանին ։ Ենթադրվում է, որ հասարակության մոտ ավելի մեծ հետաքրքրություն են առաջացնում թանգարանում անցկացվող բազմաթիվ հյուր ցուցահանդեսները։
Պատմություն
Թանգարանի հիմքում ընկած է 1909 թվականին ստեղծված Հյուստոնի թանգարան և գիտական հասարակություն կազմակերպություն։ Հիմնական թանգարանային հավաքածուի ցուցանմուշները ձեռք են բերվել 1914 թվականից մինչև 1930 թվականը։ Դրանց թվում էր Հենրի Ֆիլիմոն Էթուոթերի բնական պատմության հավաքածուն և Ջոն Միլսափսի՝ նվեր ստացած հավաքածուն։ Վերջինս ձևավորել է քարերի և հանքանյութերի էքսպոզիցիայի միջուկը ։ Սկզբում թանգարանային ցուցանմուշները տեղակայված էին Հյուստոնի քաղաքական համաժողովում, այնուհետև յոթ տարի կենտրոնական գրադարանում, իսկ 1929 թվականին տեղափոխվել են Հյուստոնի կենդանաբանական այգու հրապարակ։ Կրթական ծրագրերը թանգարանում գործում են 1947 թվականից, իսկ 1948 թվականից դրանց մասնակցում են արդեն 12000 երեխա ։
1960 թվականին թանգարանը պաշտոնապես վերանվանվել է Հյուստոնի բնական գիտությունների թանգարան։ 1964 թվականից Հերման պարկում սկսվել նոր թանգարանային համալիրի շինարարությունը, որը բացվել է 1969 թվականին ։
Մինչև 1980 թվականը թանգարանի մշտական ցուցահանդեսը բաղկացած էր դինոզավրերի հավաքածուից, տիեզերական թանգարանից, երկրաբանական, կենսաբանական ցուցահանդեսներից և նավթի արդյունահանմանը և վերամշակմանը նվիրված ցուցահանդեսից։ 1988 թվականին ի հիշատակ «Չելենջեր (բեռնափոխադրող)» օդանավի կործանման՝ բացվել է կրթական կենտրոն։ 1989 թվականին ի հայտ են եկել IMAX կինոթատրոնը և Ջորջի աստղադիտարանը, որը գտնվում է Բրազոս Բենդ ազգային պարկի թանգարանի տարածքից դուրս։
1990 թվականին թանգարանի այցելուների թիվը գերազանցել է 1 միլիոնը։ Հոգաբարձուների հիմնադրամն առաջարկել է արդիականացնել և ընդլայնել թանգարանը․ 1991 թվականից մինչև 1994 թվականը կառուցվել են նոր սրահներ՝ ներառյալ թիթեռների կենտրոնը։
2007 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի սեպտեմբերը HMNS-ն օգտագործել է Woodlands Mall-ի նոր հարթակը, որտեղ այցելուները կարող էին մասնակցել դինոզավրի ոսկորների պեղումներին ։ 2009 թվականին Շուգար-Լենդ քաղաքում (Տեխաս) հին բանտային շենքում բացվել է թանգարանի մասնաճյուղը ։ 2012 թվականի հունիսին ավելի քան երկու անգամ ավելացել է դինոզավրերի ցուցահանդեսը ։ Ներկայումս թանգարանը ցուցադրում է 60 դինոզավր, այդ թվում՝ երեք տիրանոզավրեր և մի կետցալկոատլ։
Լուիզ Գլովեր
Լուիզ Գլովեր (Louise Glover, ), անգլիացի մոդել և լուսանկարիչ։
19 տարեկանում նա ներկայացրել էր Մեծ Բրիտանիան «Միսս Աշխարհ 2002» մրցույթում։
Գլովերը հայտնվեց «Playboy Vixens» ամսագրի շապիկին 2006-ի Հունվարին և դարձավ առաջին բրիտանացի մոդելը, ով «Playboy» ամսագրի կողմից ճանաչվել է «Տարվա մոդել» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ
Ֆորմալ կրթություն
Ֆորմալ կրթություն, կրթության տեսակ, որը սովորաբար համակարգված ձևով մատուցվում է որակավորված ուսուցիչների կողմից դպրոցում, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում կամ համալսարանում։ OECD կազմակերպության կողմից սահմանված ուսուցման երեք ձևերից մեկն է։ Մյուսներն են՝ ինֆորմալ կրթություն (informal learning), որը սովորաբար ընթանում է որպես գործունեության մեկ այլ տեսակի բաղադրիչ, և ոչ ֆորմալ կրթություն (non-formal learning), որը ներառում է մնացած ամեն ինչ, օրինակ՝ սպորտային հրահանգներ, որոնք ուսուցանում են առանց ֆորմալ ուսումնական ծրագրերի ։
Ֆորմալ կրթության տեսություն
Ֆորմալ կրթության տեսությունն ինդուկտիվ խնդիրների և դրանց բնորոշ լուծումների ֆորմալ ուսումնասիրությունն է ինչպես գաղափարական, այնպես էլ հաշվելի գործոնների համար։ Մոդալ օպերատորների տեսությունը շատ քիչ անելիք ունի ֆորմալ կրթության տեսության դեպքում, հատկապես, երբ հարցը վերաբերում է․
Ֆորմալ կրթության տեսության ծագում
1960-ական թվականների (Գոլդ, 1967) ֆորմալ ուսուցման տեսությունը կիրառվեց լեզվի յուրացման տեսությունների համար, որոնցում երեխային խնդրում էին յուրացնել իր մայրենի լեզվի քերականությունը։ Այլ կերպ ասած՝ լեզուները մոդելավորվում են որպես ռեկուրսիվ անհաշվելի գործակից (կամ գործակիցներ), իսկ երեխան դիտարկվում է իբրև ֆունկցիա, որը պահանջում է հանգեցնել ճշգրիտ ցուցչին տրված մեծության բոլոր հնարավոր արժեքների դեպքում։ Գրեթե նույն ժամանակ Ռեյչերբանչի ուսանող Հիլարի Փաթնամը (Putnam 1963) կիրառեց ուսուցման տեսությունը՝ քննադատելու Կարնափի հաստատման տեսությունը։ Փաթնամն ուզում էր ցույց տալ հաստատման հավանականության տեսության՝ Կարնափի հիմնավորման չափանիշները։ Կա մի վարկած, ըստ որի՝ Կարնափի էքստրապոլյացիայի ալգորիթմը չի կարող ուսումնասիրել նույնիսկ վարկածի յուրաքանչյուր հնարավոր օրինակը։ Խնդրի հետագա մաթեմատիկական մշակմամբ զբաղվել են Բլամն ու Բլամը (Blum and Blum 1975) և Անգուլինը (Angluin 1980)։
Ֆորմալ կրթության տեսությունը երբեք իրապես չի քննարկվել փիլիսոփաների կողմից, գուցե այն պատճառով, որ փիլիսոփաների համար դժվար է հասկանալ, թե ինչպես են ինդուկցիայի վերաբերյալ պաշտոնական արդյունքները վերաբերում դասական փիլիսոփայությանը: Քեվին Քելլիի, Քլարկ Գլիմորի, Դեն Օշերսոնի և այլոց աշխատանքների շնորհիվ ֆորմալ ուսուցման տեսությունը հարմարեցվել է գիտության, մեթոդաբանության և էպիստեմոլոգիայի փիլիսոփայության խնդիրներին:
Տրամաբանական հուսալիություն
Ֆորմալ կրթության տեսությունը առաջարկում է հուսալիության հստակ սահմանված հասկացություններ այն մեթոդների համար, որոնք պարտադիր պայման չեն հանդիսանում գիտելիքի համար։ Չնայած դա ավանդական իմաստով էպիստեմոլոգիական պարադիգմա չէ, բայց այս տեսությունը կարող է կարևոր դեր խաղալ գիտելիքի ուսումնասիրության հարցում :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկավարժական հոգեբանություն Կատեգորիա:Կրթություն Կատեգորիա:Հումանիտար գիտություններ Կատեգորիա:Ուսուցում Կատեգորիա:Մեթոդաբանություն
Vim (տեքստային խմբագրիչ)
Vim (Vi Improved բառի հապավումն է, արտասանվում «վիմ»), ազատ ծրագրային ապահովման տեքստային խմբագրիչ` ստեղծված ավելի հին` vi ծրագրի հիման վրա։ Ծրագիրը գրվել է Բրամ Մոլենարի կողմից, և առաջին թողարկումը եղել է 1991 թվականին։ Ծրագիրը թողարկվում է GNU General Public License ազատ արտոնագրով և քաջալերում է բարեգործություններ անել Ուգանդայի երեխաների համար ։
Ներկայումս այն համարվում է ամենահզոր տեքստային խմբագրիչներից մեկը, որն ունի լրիվ ազատ կարգավորման և ավտոմատիզացման լայն հնարավորություններ։
Vim-ը ունի տեքստային ինտերֆեյսով աշխատելու հնարավորություն և դրա համար լայն կիրառություն ունի ծրագրավորողների կողմից։
Գոյություն ունի նաև ծրագրի գրաֆիկական՝ GVim տարբերակը, որտեղ շատ հրամաններ կարելի է կանչել գրաֆիկական համապատասխան մենյուներից։
Չնայած նրան, որ Vim-ն իրականում գրվել էր Amiga-յի համար, այն ստեղծվել էր որպես քրոսպլատֆորմային ծրագրային ապահովվածություն և այն կարող էր աշխատել ուրիշ այլ ծրագրային հարթակների համար։ 2006 թ.-ին ըստ Linux Journal ամսագրի այն համարվել է ամենահանրաճանաչ տեքստային խմբագրիչը ։
Պատմություն
Բրամ Մոլենարը Vim ծրագրի վրա սկսել է աշխատել 1988 թ.-ին, որը պետք է աշխատեր Amiga համակարգիչների համար։ Մոլենարն առաջին Vim-ը (v1.14) թողարկեց 1991 թ.-ին ։
"Vim" անվանումը "Vi IMproved" (Vi բարելավված) բառերի հապավումն է, որովհետև այն իրականում հանդիսանում է vi տեքստային խմբագրի ընդլայնումը, որտեղ ներառնվել են ելակետային կոդի ծրագրավորողների աշխատանքն արագացնող և հեշտացնող ֆունկցիոնալություն։
vi ծրագրի բարելավումներ Vim-ում
Դասական vi-ի հետ համեմատած Vim-ն առանձնանում է հետևյալ բարելավումներով.
Համատեղելիություն
Vim-ի արժանիքներից մեկն այն է, որ այն հասանելի է բազմաթիվ Օպերացիոն համակարգերի համար։ Դրանով նա շատ ավելի ակտուալ է դառնում Համակարգային ադմինիստրատորների համար, որոնք ստիպված են լինում աշխատել տարբեր հարթակների վրա։
Vim-ն աշխատում է հետևյալ օպերացիոն համակարգերի տակ.
Պարգևներ
2001-2004 թթ.-ին Vim-ը հանդիսանում է LinuxJournal Readers' Choice Awards մրցույթի «Սիրելի տեքստային խմբագրիչ» կատեգորիայի հաղթող ։ Բացի այդ Vim-ը ստացել է Linuxworld Editors' Choice Award (1999) և Slashdot Beanie Award (2000) մրցանակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեքստային խմբագրիչներ
Ելիզավետինսկայա (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
American Caesar
American Caesar, Իգի Պոպի ստուդիական ալբոմը, թողարկված 1993 թվականին։ «Brick by Brick» ալբոմից հետո, որը մեծ հաջողությունների հասավ, Իգին շարունակեց իր լիրիկական թեման։ «American Caesar» ալբոմը համարվում է Իգիի 1990-ական թվականների ամենաուժեղ ալբոմը։
Ալբոմի մասին
Բրիտանական հրատարակչության կողմից գրվել էր հետևյալ տողերը. «Parental Warning: This is an Iggi Pop record» («Ուշադրություն ծնողներ. Սա Իգի Պոպի ձայնագրությունն է»)։ «Wild America» և «Beside you» երգերի հիման վրա նկարահանվել են տեսահոլովակներ։ Ալբոմում գտնվում է «Louie Louie» սինգլի քավր տարբերակը, որը հայտնի է դարձել The Kingsmen-ի շնորհիվ։ Առաջին սինգլը՝ «Wild America»-ն ամերիկական «Modern Rock Tracks» չարթում զբաղեցրել է 25-րդ հորիզոնականը։ Չնայած նրան, որ այս ալբոմը այնքան էլ մեծ հաջողություններ չգրանցեց, այնուամենայնիվ Մեծ Բրիտանիայում այն սիրվեց, իսկ 1990-ական թվականներին Ամերիկայում լավ վաճառքի հանվեց։
Ձայնագրման մասնակիցներ
Կատեգորիա:1993 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Ջերմասեր բույսեր
Ջերմասեր բույսեր, բույսեր, որոնք իրենց կենսունակությունը կորցնում կամ ոչնչանում են ցածր դրական ջերմաստիճանների (+6 °C ցածր ) պայմաններում։ Դրանք հիմնականում արևադարձային և մերձարևադարձային բույսեր են, ինչպես օրինակ՝ նարինջը, մանդարինը, կիտրոնը, նռնենին են։
Ջերմասեր բույսերի խմբին են պատկանում նաև ձմերուկը, սեխը, բամբակենին են։ Ցածր դրական ջերմաստիճանի բացասական ներգործությունը ջերմասեր բույսերի վրա կախված է միջավայրի էկոլոգիական պայմաններից՝ օդի հարաբերական խոնավությունից, լուսավորությունից, բույսի տեսակից և տարիքից։ Ցածր դրական ջերմաստիճանից ջերմասեր բույսերի նյութափոխանակության պրոցեսները խանգարվում են անվերադարձորեն։
Լեյֆ Անդրե
Լեյֆ Ալան Անդրե (Leif Allan Andrée, ), թատրոնի և կինոյի շվեդ դերասան։
Վաղ կենսագրություն
Ի ծնե Լեյֆի ազգանունը եղել է Յոհանսոն (Johansson): Մանկության տարիներին զբաղվել է սպորտով։ Պատանի հասակում Լեյֆ Անդրեն տեղափոխվում է Սունդսվալ։ 1979-1981 թվականներին նվագել է թմբուկների վրա, Փիզոր խմբում։ Լեյֆն ամուսնացած է՝ Սոֆիա Արթինի հետ և ունի չորս երեխա։
Դերասանական կարիերա
1983 թվականին Լեյֆ Անդրեն վերադառնում է Ստոկհոլմ, որտեղ էլ սկվում է թատերական կարիերան։ Այժմ աշխատում է Ստոկհոլմի քաղաքային թատրոնում։ Լեյֆ Անդրեն նկարահանվել է տարբեր ժանրերի շատ ֆիլմերում, խաղացել է գլխավոր և երկրորդական դերերում։ Իր ավելի հայտնի ֆիլմերից են «Ձվեր», «Աղջիկ», «Խոհանոցաին առասպելներ»։
Ինչպես նաև
Լեյֆ Անդրեն նաև խաղացել է շատ երաժշտական տեսահոլովակներում։ 2008 թվականին ստացել է «Շվեդական ակադեմիա» մրցանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Աննի Շմիդտ
Աննի Շմիդտ (նիդերլանդերեն՝ Anna Maria Geertruida Schmidt,  ), հոլանդացի կին գրող, ով առաջինն է արժանացել Նիդերլանդների պետական մրցանակի՝ մանուկների ու պատանիների համար գրած լավագույն գրքի համար (1964 թ.): Նրան շնորհվել է նաև Հ. Ք. Անդերսենի անվան ոսկե մեդալ (1988 թ.): Հայրենի Հոլանդիայում նա հայտնի էր «Նիդերլանդների տատիկ» և «Հայրենյաց մայր» պատվանուններով։
Կենսագրություն
Ծնվել ու հասակ է առել բողոքական եկեղեցու պաստորի ընտանիքում, բայց կրոնամոլ չի դարձել, ընդհակառակը՝ դարձել է աթեիստ, թեև հակակրոնական ցցուն արարքներ էլ չի գործել (հայրը, որ լայն հայացքների տեր, գեղարվեստ սիրող անձնավորություն էր, թույլ է տվել, որ դուստրը ազատ մեծանա)։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Աննին իրավունք է ուսումնասիրել, սակայն թողել է թերի, հաճախել է տնային տնտեսություն վարողների, ապա՝ գրադարանավարների դասընթացների, մի քանի տարի (մինչև 1932 թվականը) աշխատել որպես գրադարանավարուհի։
Նրա գրվածքները իսկական հեղաշրջում են առաջացրել նիդերլանդական մանկական գրականության մեջ. Աննին այնքան շատ նորամուծություններ է կատարել գրվածքների թե՛ բովանդակության և թե՛ ձևի բնագավառում, որ նրա գրքերը համարում են ընդվզում արդեն հնացածի դեմ։ Իր ստեղծագործություններում նա խրախուսում է հարմարավետության, հարմարվողականության դեմ ըմբոստանալը՝ նոնկոմֆորմիզմը։
Մրցանակներ և պարգևներ
Ի պատիվ Աննի Շմիդտի՝ սահմանվել է նրա անունը կրող հատուկ մրցանակ, որը շնորհվում է կաբարեների համար գրված լավագույն երգի հեղինակներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին գրողներ Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Հոլանդացի կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հոլանդացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հոլանդացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Գրադարանավարներ
Մամեր (անձնանուն)
Մամեր, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մամ՝ «տատ» բառի հոգնակի ձևից (այս անունը տվել են նորածին աղջկան՝ որպես հիշատակ երկու տատերի)։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 13-րդ, մեկ անգամ՝ 15-րդ դարերում և 2 անգամ էլ՝ անթվական ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Ելիզավետովկա (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Պուբլիոս Սերվիլիոս Վատիա Իսավրիկոս
Պուբլիոս Սերվիլիոս Վատիա Իսավրիկոս (Publius Servilius Vatia Isauricus, ), հին հռոմեական ռազմական և քաղաքական գործիչ Սերվելիոսների տոհմի պլեբեյական ճյուղից, մ․թ․ա․ 79 թվականի կոնսուլ։ Պրետուրայից հետո (մ․թ․ա․ 89-88 թվականներ) եղել է պրովինցիաներից մեկի կուսակալ և հաղթանակ տանելու համար արժանացել տրիումֆի։ Մարիոսի կողմնակիցների ու Լուցիոս Կոռնելիուս Սուլլայի միջև ծավալված քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ սատարել է վերջինիս և նրա դիկտատուրայի տարիներին եղել կոնսուլ։ Մ․թ․ա․ 78-74 թվականներին եղել է Կիլիկիայի կուսակալ, որտեղ կռվել է ծովահենների դեմ. եղել է առաջին հռոմեական զորավարը, որ անցել է Տավրոսի լեռները, կոտորել իսավրներին, ինչի համար արժանացել է երկրորդ տրիումֆի ու Իսավրիկոս ագնոմենի։
Կուսակալությունից հետո Պուբլիոս Սերվիլիոսը դարձել է Հռոմի ամենահեղինակավոր քաղաքական գործիչներից մեկը. այնուամենայնիվ, նա պարտվել է Հուլիոս Կեսարի հետ մեծ պոնտեֆիքսի պաշտոնի համար պայքարում (մ․թ․ա․ 63 թվական)։ Մ․թ․ա․ 60-50-ական թվականներին Վատիան մասնակցել է Հռոմեական հանրապետության համար կարևոր բոլոր խնդիրների քննարկմանը։ Նրա կարիերայի գագաթնակետը եղել է ցենզորի պաշտոնը, որ զբաղեցրել է մ․թ․ա․ 55 թվականին։
Պուբլիոս Սերվիլիոսը մահացել է մ․թ․ա․ 44 թվականին՝ խորը ծերության հասակում։
Ծագում
Պուբլիոս Սերվիլիոսը սերել է Սերվելիոսների տոհմի պլեբեյական ճյուղից։ Fasti Capitolini-ում նշված են նրա հոր ու պապի պրենոմենները՝ Գայոս և Մարկոս համապատասխանաբար։ Գայոսը Գայոս Սերվելիոս Վատիան է, որ եղել է այդ տոհմական անվան առաջին կրողն ու զբաղեցրել պրետորի պաշտոն մ․թ․ա․ 146 թվականից հետո, իսկ Մարկոսը Մարկոս Սերվելիոս Պուլեքս Գեմինոսը, որ եղել է ռազմական տրիբուն մ․թ․ա․ 181 թվականին, 202 թվականի՝ նույն անունը կրող կոնսուլի որդին։ Տոհմի այդ ճյուղն ազգակցական կապ է ունեցել Սերվելիոս պատրիկների հետ, որոնք կրել են Ցեպիոն կոգնոմենը։
Դատելով պրենոմից՝ Պուբլիոս Սերվիլիոսը չի եղել հոր ավագ որդին։ Գոյություն ունի ենթադրություն, որ նրա ավագ եղբայրը եղել է մ․թ․ա․ 102 թվականի պրետոր Գայոս Սերվիլիոսը, որ արտաքսվել է Լյուցիոս Լուկուլլոսի կողմից։ Այդ ենթադրության համար հիմք է ծառայել այն հանգամանքը, որ Պուբլիոս Սերվիլիոսի ու Լուկուլլոսի որդիների՝ Լյուցիոսի ու Մարկոսի միջև եղել է թշնամություն։ Դրանից բացը՝ Պուբլիոսի եղբայրը կարող էր լինել մ․թ․ա․ 89 թվականի դրամագործ Մարկոս Սերվիլիոսը։
Մորական կողմից Պուբլիոս Սերվիլիոսը եղել է Քվինտոս Ցեցիլիոս Մետելոս Մակեդոնացու թոռը։ Դրա շնորհիվ նա մոտ ազգակցական կապ է ունեցել ոչ միայն Ցեցիլիոս Մետելոսների բազմամարդ ու զորավոր ընտանիքի, այլև Սցիպիոն Նազիկաների, Էմիլիոս Սկավրոսների, Կլավդիոս Պուլխերների հետ։
Վաղ տարիներ և կարիերայի սկիզբ
Պուբլիոս Սերվիլիոսը ծնվել է մոտավորապես մ․թ․ա․ 134 թվականին։ Պահպանված աղբյուրներում նրա մասին առաջին հիշատակումը վերաբերում է մ․թ․ա․ 100 թվականին, երբ տեղի է ունեցել սենատական «կուսակցության» վճռորոշ բախումը ժողովրդական տրիբուն Լյուցիոս Ապուլեոս Սատուրնինոսի կողմնակիցների հետ։ Մարկոս Տուլիոս Ցիցերոնը, թվարկելով այն ազնվականներին, որոնք հայտնվել են Սանկոսի տաճարում, որ զենք վերցնեն հանրային պահեստից, նշում է նաև Պուբլիոս Սերվիլիոսին։ Մոտավորապես մ․թ․ա․ 98 թվականին նա զբաղեցրել է ժողովրդական տրիբունի պաշտոն, և մ․թ․ա․ 90 թվականից ոչ ուշ՝ պրետորի պաշտոն։ Հետագայում նա եղել է ինչ-որ պրովինցիայի կուսակալ, իսկ մ․թ․ա․ 88 թվականին Հռոմ վերադառնալուց հետո տոնել տրիումֆ։ Տրիումֆային ֆաստերում նշված չեն այն ժողովուրդները, որոնց նա հաղթել է, սակայն ուսումնասիրողները ենթադրում են, որ խոսքը պետք է վերաբերի իսպանական կուսակալությանը. հնարավոր է, որ Պուբլիոս Սերվիլիոսը կառավարել է Մերձավոր և Հեռավոր Իսպանիաները։
Մ․թ․ա․ 83 թվականին Սուլլան ափ է իջել Իտալիայում և սկսել հերթական քաղաքացիական պատերազմը։ Ըստ Գայոս Պատերկուլոսի՝ նրա գլխավորությամբ կռվել են երկու Սերվիլիոսներ, որոնց Կլուզիումի մոտ ջախջախել են թշնամու զորքերը։ Այդ լեգատներից մեկը, ինչպես նշում է Ֆրիդրիխ Մյունցերը, հավանաբար եղել է Վատիան։ Հաղթանակից հետո Պուբլիոս Սերվիլիոսն զբաղեցրել է նշանակալի դիրք Սուլլայի շրջապատում՝ չարատավորելով անունը ահաբեկչությանը մասնակցութամբ։ Նա դարձել է մ․թ․ա․ 79 թվականի կոնսուլ, իսկ նրա գործընկերը եղել է պատրիկ Ապիոս Կլավդիոս Պուլխերը, որն ամուսնացած էր Վատիայի ազգականուհու հետ։
Կիլիկիայի կուսակալություն
Կոնսուլության ժամկետի ավարտից հետո Պուբլիոս Սերվիլիոսին տրվել է Կիլիկիա պրովինցիան։ Վատիան դարձել է այդ տարածաշրջանի առաջին կուսակալ-կոնսուլյարը, և նրա խնդիրն է եղել պայքարել ծովահենների դեմ, որոնք մինչ մ․թ․ա․ 78 թվականը վերահսկում էին Կիլիկիայի ու Պամփիլիայի ծովափերը։ Նա ծով է դուրս եկել Տարենտումից մ․թ․ա․ 78 թվականի գարնանը, ընդ որում՝ նրա մարդկանց թվում էին իրենց կարիերան նոր սկսող Հուլիոս Կեսարն ու Տիտոս Լաբիենոսը։ Ողջ ամառն ու աշունը Վատիան զբաղվել է վասալային ու դաշնակից համայնքների նավերից նավատորմ ստեղծելու գործով, իսկ մ․թ․ա․ 77 թվականին սկսել է ռազմական գործողությունները։
Առաջին փուլում (ենթադրաբար մ․թ․ա․ 77-76 թվականներ) ծովահենների դեմ պայքարն ընթացել է գլխավորապես ծովում՝ Կրետեի, Կիրենայի ու Հարավային Հունաստանի միջև ընկած ընդարձակ տարածությունում։ Պուբլիոս Սերվիլիոսին հաջողվել է ցրել ծովահեն Իսիդորի նավերն, ապա գրոհով վերցնել Ֆասելիսն (Լիկիա) ու մի շարք լեռնային ամրոցներ, ուր հաստատվել էին փրկված ավազակները։ Հայտնի է, որ ծովահենների հայտնի առաջնորդներից ևս մեկը՝ Նիկոնը, գերի է ընկել, որ կարողացել է փախչել, սակայն հետո կրկին գերվել է։ Ընդհանուր առմամբ Վատիայի հրամանատարության ներքո եղել են չորս կամ հիգ լեգեոններ, և դրանք օգնությամբ նա գրավել է Օրոնադան Պիսիդիաում, Օլիմպոս ու Աթալիան Պամփիլիայում։ Արդյունքում հռոմեական Կիլիկիա պրովինցիայի տարածքն զգալիորեն ընդարձակվել է դեպի արևմուտք։ Գոյություն ունի վարկած, թե Պուբլիոս Սերվիլիոսը բռնակցել է նաև Լեռնային Կիլիկիայի մի մասը՝ այդպիսով Հռոմին ենթարկեցնելով Փոքր Ասիայի ողջ հարավային ծովափը։
Հաղթանակ տանելով ծովում՝ Վատիան շարժվել է դեպի հյուսիս՝ կռվելու Տավրոսի հյուսիսային լանջերին բնակվող և ավազակությամբ զբաղվող ցեղերի։ Ենթադրաբար նա անցել է Կապադովկիայի տարածքով, որի թագավորի հետ կնքվել է համապատասխան համաձայնագիր. արդյունքում Կիլիկիայի տարածքում կուսակալն այդպես էլ ոչ մի անգամ չի եղել։ Հռամեացիները փորձել են գրոհով գրավել Հին Իսավրա քաղաքը, սակայն նահանջել են՝ տալով հսկայական կորուստներ. խրամը լցվել է զոհվածների մարմիններով։ Այդ ժամանակ Պուբլիոս Սերվիլիոսը փոխել է տվել այն գետի հունը, որի վրա գտնվում էր քաղաքը, և պաշարվածները մի քանի օր անց անձնատուր են եղել։ Նրանք բոլորը վաճառվել են ստրկության, իսկ քաղաքը հրդեհվել է։
Իմանալով այդ իրադարձությունների մասին՝ Նոր Իսավրայի բնակիչները հայտնել են պրոկոնսուլին որ պատրաստ են հանձնվել ցանկացած պայմանով. նա մոտեցել է քաղաքին, ստացել հարյուր պատանդ, ապա հրամայել հանձնել փախստակներին ու ամբողջ զենքը։ Քաղաքացիները հրաժարվել են ենթարկվել։ Այդ ժամանակ Պուբլիոս Սերվիլիոսը գրոհով գրավել Նոր Իսավրիան։ Դրանով ռազմական գործողություններն ավարտվել են։ Մ․թ․ա․ 74 թվականին Վատիան, հռչակվելով իմպերատոր, վերադարձել  է Հռոմ և տոնել իր երկրորդ տրիումֆը։ Որպես հատուկ պատիվ նա ստացել է Իսավրիկոս (Isauricus) ագնոմենը, որը հետագայում փոխանցել է որդուն։
Ուշ տարիներ
Պուբլիոս Սերվիլիոսը Հռոմ վերադարձել է գրեթե 60 տարեկան հասակում։ Տարիքը, կոնսուլյարի կարգավիճակն ու ռազմական ձեռքբերումներն ապահովել են համընդհանուր հարգանք։ Ֆրիդրիխ Մյունցերն այդ համատեքստում հատկանշական է համարում այն հանգամանքը, որ Մարկոս Տուլիոս Ցիցերոնը, ելույթ ունենալով Վատիայի ներկայությամբ, ամեն անգամ նրան վերաբերվել է չափազանց հարգալից։ Պուբլիոս Սերվիլիոսը մեծ ազդեցություն է ունեցել սենատում։ Մ․թ․ա․ 70 թվականին նա եղել է դատավորներից մեկը Գայոս Վերեսի գործում, որը մեղադրվել է Սիցիլիայում կոնսուլ եղած ժամանակ չարաշահումների կատարելու մեջ։ Այդ դատը շահել է մեղադրող Ցիցերոնը։ Մ․թ․ա․ 66 թվականին Վատիան սատարել է ժողովրդական տրիբուն Գայո Մանիլիոսի առաջարկը Միհրդատյան երրորդ պատերազմում Գնեոս Պոմպեոս Մեծին հրամանատարություն շնորհելու վերաբերյալ. այդ հարցում մեծ դեր է կատարել Պուբլիոսի վաղեմի թշնամությունը Լուցիոս Լուկուլլուսի հետ, որն այդ ժամանակ հրամանատար էր Արևելքում։ Սենատի՝ մ․թ․ա․ 63 թվականի դեկտեմբերի 3-ի նիստում, որտեղ քննարկվել է Լուկիոս Սերգիոս Կատիլինայի ձերբակալված կողմնակիցների ճակատագիրը, Վատիան ելույթ է ունեցել առաջիններից մեկը և կողմ արտահայտվել առավելագույնս խիստ պատժի։
Մ․թ․ա․ 63 թվականին մահացել է մեծ պոնտեֆիքս Քվինտոս Ցեցիլիոս Մետելիոս Պիոսը, և Պուբլիոս Սերվիլիոսը, որ պոնտեֆիքսների կոլեգիայի անդամ էր առնվազն մ․թ․ա․ 76 թվականից, փորձել է զբաղեցնել այդ պաշտոնը։ Մյուս հավակնորդները եղել են Քվինտոս Լուտացիոս Կատուլոս Կապիտոլինը, որը նույնպես փորձառու քաղաքական գործիչ էր, եղել էր կոնսուլ մ․թ․ա․ 78 թվականին և ցենզոր մ․թ․ա․ 65 թվականին, և Հուլիոս Կեսարը, որ եղել էր միայն էդիլիցիոս (նախկին էդիլ)։ Ըստ Պլուտարքոսի՝ երեք թեկնածուների շանսերը եղել են մոտավորապես հավասար։ Ընտրությունների ժամանակ, սակայն, ժողովրդական ժողովը սատարել է Կեսարին, որը նույնիսկ Կատուլայի տրիբայում հավաքել է ավելի շատ ձայներ, քան իր հակառակորդը մյուս բոլոր տրիբաներում. Վատիան ու Կատուլոսը միասին հավաքել են ձայների հինգ տոկոսից ոչ ավել։ Պուբլիոս Սերվիլիոսի համար դա դարձել է լուրջ պարտություն։
Մ․թ․ա․ 57 թվականին Վատիան հանդես է եկել ի պաշտպանություն Ցիցերոնի վերադարձի տարագրությունից։ Սկզբում նա կոնսուլ Քվինտոս Ցեցիլիոս Մետելոս Նեպոտային կոչ է արել մոռանալ նախկին թշնամությունն հռետորի հետ, ապա Գնեոս Պոմպեոսից հետո առաջինն է քվեարկել Ցիցերոնին վերադառնալու թույլտվություն տալու օգտին։ Ավելի ուշ նա ստիպված է եղել այլ պոնտեֆիքսների հետ միասին քննել Պալատինում գտնվող այն հողատարածքի վրայից կրոնական արգելքի հանման օրինաչափության հարցը, որտեղ գտնվում էր Ցիցերոնի տունը, և որտեղ Պուբլիոս Կլոդիոսը, որը կարողացել էր հասնել հռետորի արտաքսմանը, կանգնեցրել էր Ազատության արձանը։ Հռոմ վերադառնալուց հետո Ցիցերոնը վերականգնել է իր տունը, իսկ Կլոդիոսը դա հայտարարել է սրբապղծություն։ Պոնտեֆիքսները միաձայան հանդես են եկել ի պաշտպանություն Մարկոս Տուլիոսի։
Մ․թ․ա․ 56 թվականի հունվարին Պուբլիոս Սերվիլիոսը դեմ է հանդես եկել Պտղոմեոս Ավլետոսին օգնություն ցուցաբերելուն, որը փորձում էր վերադարձնել իր իշխանությունը Եգիպտոսում. նրա տեսակետն ի վերջե հաղթել է։ Նույն թվականի մայիսին նա սենատում է հանդես է եկել ընդդեմ Պուբլիոս Կլոդիոսի, իսկ ավելի ուշ՝ ընդդեմ Սիրիայի ու Մակեդոնիայի կուսակալներ Ավլոս Գաբինիոսի ու Լուցիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ցեզոնինի՝ սատարելով նրանց պրովինցիայից հետ կանչելու Ցիցերոնի պահանջին։ Մ․թ․ա․ 55 թվականին Վատիան զբաղեցրել է ցենզորի պաշտոնը, ինչը դարձել է նրա կարիերայի գագաթնակետը։ Գործընկերոջ՝ պատրիկ Մարկոս Վալերիոս Մեսալա Նիգերի հետ միասին նա փորձել է Տիբերի հոսքը հեղեղումից հետո. այդ ցենզուրայի ժամանակ լյուստրացիա չի իրականացվել։
Հայտնի է, որ Պուբլիոս Սերվիլիոսը նամակագրական կապ է ունեցել Հուլիոս Կեսարի հետ, երբ նա կռվում էր Գալլիայում։ Կեսարի ու Պոմպեոսի միջև մղված քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Վատիայի որդին եղել է Կեսարի կուսակցության առաջավոր գործիչներից մեկը, իսկ Պուբլիոսն ինքը, լինելով բավական ծեր, խաղաղությամբ ապրել է Հռոմում։ Նա մահացել է մ․թ․ա․ 44 թվականի ամռան սկզբին՝ Կեսարի սպանությունից հետո և որդու՝ Ասիայից վերադառնալուց առաջ։ Նա եղել է շուրջ 90 տարեկան։
Սերունդներ
Պուբլիոս Սերվիլիոսն ունեցել է նույն անունը կրող որդի, որն զբաղեցրել է կոնսուլի պաշտոնը երկու անգամ՝ մ․թ․ա․ 48 և 41 թվականներին։ Նրա թոռնուհի Սերվիլիան մանկության տարիներին նշանվել է ապագա Օգոստոսի հետ, սակայն հետո դարձել է Մարկոս Էմիլիոս Լեպիդոսի՝ եռապետի որդու կինը։
Գնահատականներ
Պահպանված աղբյուրները պարունակում են բարձր գնահատականներ Պուբլիոս Սերվիլիոսի անձի վերաբերյալ։ Նա ձեռք է բերել խիստ, բայց հմուտ և հաջողակ զորավարի, արդար ու անշահախնդիր կուսակալի համաբավ, որ շատ բան է սովորեցրել այնպիսի հայտնի մարդկանց, ինչպիսիք են Տիտոս Լաբիենոսն ու Հուլիոս Կեսարը։
Անտիկ հեղինակները նշում են, որ Պուբլիոս Սերվիլիոսը հռոմեացի զորավարներից առաջինն է անցել Տավրոսի լեռները։ Սենատում ունեցած իր ընկերների շնորհիվ Վատիան ձեռք է բերել մեծ նվաճողի համբավ, իսկ ավելի ու շրջանի պատմագիրները (մասնավորապես Վելեոս Պատերկուլոսը) նրան համարել են Կիլիկիայի նվաճողը։ Սակայն իրականում Պուբլիոս Սերվիլիոսը գրավել է միայն ծովափի մի նեղ տարածք ու Իսավրիան, որ չուներ ոչ ռազմավարական, ոչ էլ տնտեսական կարևորություն։ Ծովահենների դեմ նրա տարած հաղթանակների արդյունքը եղել է կարճատև. շոտով կիլիկիացիները վերսկսել են ծովային կողոպուտներն էլ ավելի մեծ մասշտաբներով։
Գեղարվեստական գրականության մեջ
Պուբլիոս Սերվիլիոսը Քոլին Մակքալոուի «Ֆորտունայի սիրելիները» վեպի գործող անձանցից մեկն է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հռոմեական հանրապետության կոնսուլներ Կատեգորիա:Պրետորներ Կատեգորիա:Ժողովրդական տրիբուններ
Պետրոս Ղափանցի
Պետրոս Ղափանցի (? - 1784, մարտ 20), վերանորոգվող հայ դասական բանաստեղծության ներկայացուցիչ։ Բանաստեղծ։ Երգահան։
Կենսագրություն
Պետրոս Ղափանցու մասին պահպանվել են կցկտուր տեղեկություններ, այն էլ կյանքի վերջին տարիների մասին։ Նա սյունեցի է, ծնվել է հավանաբար Ղափանում՝ 18-րդ դարի սկզբին։ Եղած փաստերի համաձայն 1753 - 1756 թթ. եղել է Էջմիածնի միաբան։ Նվիրակի պաշտոնով նրան ուղարկում են Ռումելի և Ղրիմ, ապա ՝ Պոլիս, Ադրիանապոլիս, Արմաշ։ 1772 թվականին աշխատում է Ադրիանապոլսում՝ որպես վերատեսուչ։ 1780 թվականին ծեր հասակում նշանակվում է Նիկոմեդիայի թեմի առաջնորդ։ Փաստեր կան, որ համագործակցել է Սիմեոն Ա Երևանցի ու Ղուկաս Կարնեցի կաթողիկոսների հետ։ Մահացել է 1784 թվականի մարտի 20-ին՝ Նիկոմեդիա քաղաքում ։
Ստեղծագործությունը
Սկզբնական շրջանում Պետրոս Ղափանցու տաղերը մեծ տարածում էին գտել ժողովրդի մեջ, սակայն դրանք համարվում էին ժողովրդական երգեր։ «Բազմավէպը» 1847 թվականին տպագրում է «Ծիլ-ծիլ ոսկի է...» բանաստեղծությունը, այն կոչելով ազգային երգ ՝ չիմանալով, թե ով է նրա հեղինակը ։ Հ. Սիմեոն Երեմյանը իր «Ազգային դեմքերի» 2-րդ շարքում մեջբերելով «Ծիլ-ծիլ...» երգից մեկ տուն, գրում է. «Ժողովրդին բերանին մեջ զանազան կերպով երգված է պյուլպյուլին սա երգի մի պատառիկը... Ինքը Տեր-Մինասյան վարդապետն է, որ մեր բնագավառի գեղջուկ բերնեն լսել կուտա Երգ-երգոցի նման աննման սա սիրուն գեղոնը» ։ Խրիմյան Հայրիկը հիշում է, որ շատ է սիրել երգել Պետրոս Ղափանցու և Նահապետ Քուչակի տաղերը ։ Լեոն նշում է, որ նրա «երգերից շատերը լայն ժողովրդականություն ստացան, և մի քանիսը երգվում էին մինչև 19-րդ դարի վերջերը» ։ Խաչատուր Աբովյանը բանաստեղծություններ է հյուսում Պետրոս Ղափանցու երգերի եղանակով. «Ղափանցին ունէր զքնքոյշ և զգորովալից սիրտս» ։ Բանաստեղծի մասին առաջին գիտական հոդվածը տպագրում է բանասեր Նիկողոս Քարամյանը 1895 թվականին ։ Նիկողոս Քարամյանից հետո Հրանտ Ասատուրը 1904 թվականին «Արևելյան մամուլ» պարբերականում տպագրում է «Մոռացված բանաստեղծ մը» հոդվածը, ուր բարձր է գնահատվում Պետրոս Ղափանցու երգերը. «Ներդաշնակության զգացումը, որ այնքան կարևոր ձիրք մըն է քերթողի համար Ղափանցիի մեծագույն հատկությունն է։ Տեսակ մը երաժշտություն դրած է շատ մը քերթվածներու մեջ և բառերու գեղեցիկ զուգադրությունները, որոնք կրնան մրցիլ նույնիսկ ԺԹ դարու ամենեն նուրբ հայ բանաստեղծներու հետ» ։
Պետրոս Ղափանցու առանձին երգեր տարածելու գործում մեծ դեր ունեն նաև Վրթանես Փափազյանը, Արիստակես Տևկանցը, Միքայել Մինասարյանը, Թեոդիկը, Արշակ Չոպանյանը, Մկրտիչ Մկրյանը և այլք։
Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ, 1722 թվականին Պետրոս Ղափանցին հրատարակում է իր բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ «Գրքոյկ կոչեցյալ Երգարան»։ Այստեղ, երգչի բազմաբովանդակ բարոյագիտական բանաստեղծությունների մեջ աչքի է ընկնում վարդի ու սոխակի անունով, և ապա անվանապես ազգին, ժողովրդին ուղղված ազատախոհ, հայրենաբաղձ երգեր։ Նույն թվին գրում է «դարձեալ առ ազգն իւր սիրելի» բանաստեղծությունը՝ ուղղված ժողովրդին, ինքնաճանաչման կոչով։ Դա Պաղտասար Դպիրի «Ի նընջմանէդ արքայական» երգի բացահատ արձագանքն է։
Էջմիածնին նվիրված երգերում զգալի է կրոնա-քաղաքական պայքարի նույն ծրագիրը, որն առաջին անգամ առաջադրում էր Ստեփանոս Օրբելյանը իր «Ողբ...»-ում։ Պետրոս Ղափանցին նույնպես ինքնուրույն պետականություն վերաստեղծելու պահանջն է առաջադրում, Էջմիածինը դիտելով որպես Հայաստանի ինքնուրույնության խորհրդանիշ։
Մոլեռանդ հավատացյալի և ըմբոստ հայրենասերի հոգու պոռթկում է «Խնդիր և աղաչանք, բողոք և հառաչանք...» բանաստեղծությունը, որը այն սահմանն է, որից հետո կարծեք թե բաժանվում են կրոնավոր ողբացողն ու ազատասեր, ըմբոստ, աշխարհիկ երգիչը։
«Առ ազգն իմ պատուելի խորհրդաբար նշանակութեամբ վարդի», «Դարձեալ առ ազգն իւր սիրելի», «Զվշտակրութենէ հայրենեաց մերոց ի դէմս զանազանից նմանութեանց», «Զգարնանէ Բիւզանդիոյ, որ խորհրդաբար ակնարկի առ բնակիչս նորին», «Առ ազգն իւր սիրելի», «Դարձեալ զԿոստանդնուպոլսոյ ի դէմս վարդի և պիւլպիւլին, յորում զանազան նմանութիւնք մակացութեանց ստորագրին ներբողաբար» և այլ տաղեր ներկայացնում են քաղաքական-ազատասիրական աշխարհիկ երգերի առաջին ամբողջական շարքը՝ հայոց դարավոր բանաստեղծության մեջ։
Պետրոս Ղափանցին վարդի և սոխակի երգերով ամբողջացնում է միջնադարում ստեղծված այդ բնույթի երգերի անցած ուղին՝ հասցնելով այն մի նոր աստիճանի։ Վարդը՝ որպես հայրենիքի խորհրդանիշ, և սոխակը, որպես հայրենիքի ազատության երգչի խորհրդանիշ։ Նրանից հետո այս երևույթը արտահայտություն է ստանում 18-19-րդ դարերի մի շարք բանաստեղծների մոտ՝ Գևորգ Խուբով, Հակոբ վարդապետ, Արսեն Բագրատունի, Հարություն Ալամդարյան, Ղևոնդ Ալիշան, Ռափայել Պատկանյան, Ալեքսանդր Ծատուրյան և այլք։
Մեր անցյալի գրականությունից փոքրիկ բանաստեղծություններ շատ են հասել։ Հայտնի է, առաջին բանաստեղծը Ներսես Շնորհալին է, որ թողել է այդ ժանրի մի խոշոր հավաքածու՝ թվով շուրջ երեք հարյուր փոքրիկ բանաստեղծություններ, քառյակներ։
Պետրոս Ղափանցին նաև տաղաչափության, հանգի վարպետ է, այստեղ նրա կատարած դերը գրավոր գրաբարի բանաստեղծության մեջ նորարական է։ Հատկապես բառախաղ, փակ, ներքին և վերջընթեր հանգերի արվեստը նրա մոտ հասնում է կատարելության։ Այստեղ նա մրցակից կարող է լինել մի դեպքում Ներսես Շնորհալուն, մյուս դեպքում՝ Սայաթ-Նովային։
Պետրոս Ղափանցին ձգտում է վերականգնել հայոց 10 - 14-րդ դարերի բանաստեղծության գաղափարախոսության և արվեստի կենսական գծերը. օգտվելով հին դասականից, ստեղծել նոր ժամանակների, նոր ոճի դասական բանաստեղծություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջնադարյան հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ երգահաններ
Ծանրամարտը 2016 օլիմպիական խաղերում
Ծանրամարտի մրցելույթները Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում տեղի ունեցան օգոստոսի 6-ից 16-ը Ռիոսենտրոյի 6-րդ պավելիոնում։ Մոտ 260 մարզիկ (156 տղամարդ և 104 կին) մասնակցեցին 15 մրցույթի իրենց քաշային կարգերում ։
Մրցույթներ
15 մեդալների հավաքածուներ վիճարկվեցին հետևյալ մրցույթներում.
Որակավորում
Ինչպես 2012 թվականին, այս անգամ նույնպես 260 մարզիկ որակավորվեցին մրցույթներին։ Որպես ընդունող երկիր Բրազիլիան ունի երեք տեղ, մեկ տղամարդու և երկու կանանց, իսկ տասը տեղի ճակատագիր (վեց տղամարդ և չորս կին) որոշեց Եռակողմ հյուրընկալող կոմիսիան, մնացած տեղերը վիճարկվեցին տարբեր մրցաշարերի արդյունքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամառային Օլիմպիական խաղեր 2016 իրադարձություններ
Լոնդոնի գյուղատնտեսություն
Լոնդոնի գյուղատնտեսությունը բավականին փոքր ձեռնարկատիրություն է։ Համարյա Մեծ Լոնդոնի 8.6% է օգտագործվում առևտրական ֆերմաների համար, որոնցից յուրաքանչյուրն էլ Մեծ Լոնդոնին սահամանամերձ են։ Համարյա մի քանի քաղաք-ֆերմաներ կան, որ մոտ են քաղաքին, և մոտ 30000 «allotments» (հողամասեր) ։ Մեծ Լոնդոնի տարածքում 135.66 քառ. կմ (135,660,000 մ2) ֆերմային տարածք կա։ Լոնդոնի տարածքում գտնվող գրեթե բոլոր գյուղատնտեսական հողերը հիմք են հանդիսանում աճող մշակույթի համար ։
Ֆերմայությունը Լոնդոնում գերակշռում է 5 բորոներում՝ Բրոմլեյ (35% ֆերմաներ են), Հեյվըրինգ (մոտավորապես 44%), Հիլինգթոն (մոտավորապես 23%), Էնֆիելդ (մոտավորապես 22%) և Բարնեթը (մոտավորապես 17%) ։
Պատմություն
Շատ տարածքներ, որոնք հիմա ձևավորում են Մեծ Լոնդոնը, նախկինում եղել են գյուղական, գյուղատնտեսական ծայրամասեր, որոնք հիմա էլ կրում են անուններ, որոնք հիշեցնում են այդ անցյալը՝ «Ընդհանուր Յելլինգը», «Լինկոլնի պանդոկի դաշտավայրը», «Շեֆերդի տումբը» և «Վումվորդի մացառները»։ Օրինակ՝
1938թ Մեծ Լոնդոնը առաջին շրջանը եղավ Մեծ Բրիտանիայում, որ օգտագործեց Կանաչ գոտու քաղաքականությունը և ներկայացրեց Մետրոպոլիտեն Կանաչ գոտին՝ կարագավորելու քաղաքային ցրված վիճակը ։ 2005թ հաշվեհամարը, որ իրականացվում էր «ADAS»-ի կողմից, պարզեց, որ 423 ընկերություն գտնվում է Լոնդոնի Մետրոպոլիտեն Կանաչ գոտու տարածքում, ընդհանուր Մեծ Բրիտանիայի 0.25%-ը:Ընդհանուր տարածքը 13.608 հեկտար էր կազմել, որի կեսը վարձակալված էր։ Միայն 10%-ից քիչ կազմող ֆերմային տարածքները օգտագործվում էին բնական նյութերի մշակման վրա, և գյուղատնտեսության ներդրումը ընդհանուր տնտեսության մեջ, չհաշված դիվեսիֆիկացված գործողությունները, կազմել է £8մլն քիչ։ Այնուամենայնիվ, Լոնդոնի գյուղատնտեսական արդյունաբերությունը ցույց տվեց, որ շատ ավելի կախված էր դիվերսիֆիկացիային վերաբերող գործողություններից, ընդ որում նրան վերագրվող ֆերմերային եկամտի ընդամենը մեկ երրորդի սահմաններում գերազանցում է ազգային միջին ցուցանիշը։ Հաշվետվությունը ցույց է տալիս, որ մինչդեռ ֆերմաների գործունեությունը այդքան էլ կարևոր մասնիկ չէ Լոնդոնի տնտեսության մեջ, այնուամենայնիվ այն կարևոր դեր է խաղացել ։
Հաշվետվությունները ցույց են տալիս, որ ֆերմայագործությունը հիմնականում կենտրոնացած է եղել Լոնդոնի հյուսիս-արևելքում, բայց պարունակում էր վարելագործության պատկեր (շրջապատող արևելյան և հարավարևելյան շրջանները այն վայրերն էին, որտեղ հացահատիկի տնտեսությունը տարածված էր) ։ Զեկույցում ասվում է, որ վերջին տարիներին անասնապահությունը նվազել է `ենթակառուցվածքների պակասի պատճառով (անբավարար մուտքը դեպի շուկաներ) և խնդիրներ էր կապված քաղաքի եզրին գտնվելու հետ (շների նման)։ Զեկույցում նշվում է, որ բաժնետոմսերի ցածր մակարդակը կապված է արոտավայրերում գտնվող ձիերի օգտագործման հետ, ինչն էլ կապված է դիվերսիֆիկացման գործողությունների հետ, հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Լոնդոնի դիվերսիֆիկացման գործունեության 37% -ը կապված է եղել ձիերի հետ։ Այգեգործական գործողությունները սահամափակված են Լոնդոնի արևելքում և Թեմզա գետի հարավում ։
Այս հետազոտությունը, որ արվել է 2004-ին «Ֆերմերների ձայն»- ի կողմից, ցույց տվեց, որ գյուղացիների մեծամասնությունը (47% և 35%) կարծում էր, որ պլանավորված սահմանափակումները, որոնք առավել լայն և խստորեն կիրառվում են կանաչ գոտում, ամենամեծ խոչընդոտն էին դիվերսիֆիկացման համար։ Մյուս խոչընդոտը կապիտալի սղությունն էր, և երկու հարցումներն էլ ցույց տվեցին, որ ԵՄ-ի «Գյուղատնտեսության ընդհանուր քաղաքականությունը» ընդունում է այն դիվերսիֆիկացման համար որպես ամենաչնչին խոչընդոտ։ Լոնդոնի կանաչ գոտու գյուղատնտեսության եկամտաբերությունը աճել էր։ 1999թ Լոնդոնի ֆերմաների միայն 4%-ը հայտնեց ավելացած եկամտի կամ պահպանված  մակարդակի մասին, մինչդեռ 27%-ը հաստատեց 2008թ։ Քառասունհիգ տոկոսը դողում էր իրենց բիզնեսի գոյատևման համար 1999ականներին, 23%-ը զգաց դա 2008թ ։
2008թ զարգացումները
Մեծ Լոնդոնի ֆերամայագործության զարգացման տեմպը արագացնելուն որպես աջակցություն՝ հանձնաժաողովը 2008թ հուլիսի 1-ին կոչվեց «Աճող սնունդ Լոնդոնի համար»։ «Լոդոնի այգիներ» և «Լոնդոնի այգիներ ու Կանաչ տարածքի ֆոռում» -ի կողմից կազմակերպված՝ որպես Լոնդոնի «Ճարտարապետության տոնակատարության» փառատոնի մի մաս, «սահամանային ֆերմաներին» (քաղաքային մասերի ծայրամասերում գտնվող ֆերմաներ) խրախուսելու համար լուծումներ տրվեցին՝ գնահատելով նրանց կարիքները հենց քաղաքային վայրերում։ Հանձնաժողովի համար խթան հանդիսացավ նավթի բարձրացող գինը, և սննդի մատակարարման կարիքը, որ պետք է ապահովվի քաղաքային շրջաններին մոտ լինելը և ապրանքների գների ցածր լինելը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական աշխատանք Կատեգորիա:Լոնդոն Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիա Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Կատրինա Բոուդեն
Կատրինա Բոուդեն (Katrina Bowden, ), ամերիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Կատրինան ծնվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգի Ուայկոֆ քաղաքում։ Հաճախել է Միդլենդ Պարկի Սբ․ Թոմաս Մորայի դպրոցը, իսկ հետո ավարտել է Նյու Ջերսիի Անարատ սիրտ կաթոլիկ ակադեմիան։ 14 տարեկանում դարձել է ֆոտոմոդել։ 2005 թվականին առաջին անգամ հայտնվել է էկրանին՝ Fall Out Boy խմբի «Dance Dance» տեսահոլովակում և մի քանի գովազդային հոլովակներում։ Կատրինան կինոյում սկսել է նկարահանվել 2006 թվականից։
2008 թվականին նկարահանվել է We Are Scientists խմբի «After Hours» տեսահոլովակում։
2009 թվականին «Ստուդիա 30» սերիալի համար ստացել է «ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակ»՝ որպես կատակերգական սերիալի լավագույն դերասանական կազմի մասնակից։ 2008, 2010, 2011, 2012 և 2014 թվականներին ևս առաջադրվել է այս կատեգորիայում, սակայն մրցանակ չի ստացել։
2013 թվականին նկարահանվել է Panic! at the Disco խմբի «Miss Jackson» տեսահոլովակում։
Անձնական կյանք
2013 թվականի մայիսի 19-ին ամուսնացել է երաժիշտի հետ, որի հետ հանդիպել է իրենց հարսանիքից 3 տարի առաջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Փիլիպոս Ա Աղբակեցի
Փիլիպոս Ա Աղբակեցի, հայ հոգևորական, ամենայն հայոց կաթողիկոս (1633-1655 թթ)։ Հաջորդել է Մովսես Գ Տաթևացի կաթողիկոսին, վերջինիս կտակի համաձայն։ Նրա մասին բազում գովաբանական խոսքեր է գրում Առաքել Դավրիժեցի պատմագիրը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1593 թ. Աղբակ գավառի Էրնկան գյուղում։ 1630 թ. ձեռնադրվել է եպիսկոպոս և մինչ կաթողիկոս դառնալը եղել է իր ուսուցչի՝ Մովսես Գ Տաթևացու գործակիցը։ Իր հայրապետության տարիներին շարունակել է Մովսես կաթողիկոսի լուսավորական, նորոգչական, շինարարական գործերը։ Մայր Աթոռի բոլոր փայտաշեն կառույցները, որոնք ավերված էին, նորոգում ու կառուցում է հիմնովին։ Քարով և աղյուսով կառուցում է Մայր տաճարի արևելյան խցերը, ամառային սեղանատունը, եկեղեցու առջևի սալահատակը, հարավային կողմի ձիթհանը։ Գրեթե ամբողջովին վերակառուցում է Սուրբ Հռիփսիմեի և Սուրբ Գայանեի տաճարները։
1637 թ. գնալով Սպահան քաղաքը, բերում է Լուսավորչի Սուրբ Աջը, որ Շահ Աբաս Մեծը տարել էր Սուրբ Աթոռի 12 քարերի հետ միասին։ 1651 թ. գնալով Երուսաղեմ, այնտեղ կանգնեցնում է Սուրբ Հակոբի Ավագ խորանը, ինչպես նաև գույնզգույն քարերով սալապատում եկեղեցու հատակը։ Գալով Պոլիս՝ ազատում է եկեղեցիներն իրենց պարտքերից, որոնք առաջացել էին պատրիարքների՝ միմյանց միջև ծագած հակառակություններից։
1653 թ. վերադառնալով Մայր Աթոռ սկսում է արևմտյան կողմի մեծ զանգակատան շինարարությունը՝ մինչ սյուների ներքին կամարները, իսկ մնացյալը շարունակում է նրան հաջորդող Հակոբ Դ Ջուղայեցի կաթողիկոսը։ Այս առումով արձանագրություն է փորագրված Մայր տաճարի արևմտյան դռան վերին հատվածում։
Փիլիպոս Ա Աղբակեցի կաթողիկոսի ազգաշնորհ գործերից է նաև Արագած լեռից Օշական գետը ջուր անցկացնելը, Սևանի ծովակից Զանգու գետի ջրի ավելացումը, որոնք իրականացնում է խոշոր դրամական ծախսեր ներդնելով։
Վախճանվել է 1655 թ. և ամփոփվել Սուրբ Հռիփսիմեի տաճարի հյուսիսային խորանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ
Կոսու (այլ կիրառումներ)
Կոսու, կարող է վերաբերել՝
Կոստա (այլ կիրառումներ)
Կոստա, կարող է վերաբերել՝
Օռլի Կաստել-Բլում
Օռլի Կաստել-Բլում (אורלי קסטל-בלום, ), իսրայելցի գրող, արձակագիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 26-ին Իսրայելի Թել Ավիվ քաղաքում՝ եգիպտական ծագում ունեցող հրեաների ընտանիքում ։ Դաստիարակվել է դայակների կողմից և մինչև երեք տարեկան հասակը խոսել է միայն ֆրանսերեն ։
Գրական գործունեություն
Բլումի խոսքով՝ իր գրական գործունեությունը սկսվել է առաջին հղիության ժամանակ, երբ նրա հորը մնում էր ապրել ընդամենը երկու օր (թոքերի քաղցկեղ)։ Բլումի առաջին գիրքը՝ «Քաղաքային կենտրոնից հեռու» պատմվածքների ժողովածուն, լույս է տեսել 1987 թվականին «Ամ Հովեդ» գրական հրատարակչության խմբագիր Խաիմ Պեսախի կողմից ։
Նրա «Դոլլի քաղաքը» վեպը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից ընդգրկվել է համաշխարհային մշակութային ժառանգության ցանկում ։ Նոր գույներով որոշակի թեմաներ ցուցադրող նրա աշխատանքների մեջ հետաքրքիր են «Ազատ ռադիկալներ» (2000) (3-րդ դեմքով գրված առաջին ստեղծագործությունը) և «Բրնձի հետ չեն վիճում» (2004) ժողովածուները։ Նրա վերջին աշխատանքը «Ձմեռային կյանք» պատմվածքների ժողովածուն է (2010)։ Բլումի լեզուն տարբերվում է այժմեականությամբ և հնից խորթացածությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թել Ավիվի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Իսրայելցի գրողներ
Վիետնամի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Վիետնամի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը (վիետնամերեն՝ Đội tuyển bóng đá quốc gia Việt Nam) ներկայացնում է Վիետնամը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Վիետնամի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից ։
1950-ական թվականներին Հարավային Վիետնամի հավաքականը մտնում էր Ասիայի 4 ուժեղագույն հավաքականների մեջ և կարողացել էր մասնակցել 1956 և 1960 թվականների Ասիայի գավաթներին՝ երկուսում էլ գրավելով 4-րդ հորիզոնականը։
Նիկոլաս Ռեյ
Նիկոլաս Ռեյ (Nicholas Ray, իրական անուն և ազգանունը՝ Ռեյմոնդ Նիկոլաս Կինցլե, ), ամերիկյան կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան։
Կենսագրություն
Շինարարի որդի է։ Սովորել է Վիսկոնսինի համալսարանում, սովորել է ճարտարապետություն Ռայտի մոտ։ Դերասանի և ռեժիսորի կերպով հանդես է եկել շարժական թատրոններում։ 1932 թվականին կապված է եղել Նյու Յորքի «Խումբ թատրոն»–ի հետ, որտեղ հանդես է եկել Կազանի բեմադրություններում։ Ավելի ուշ աշխատել է Ջոն Հաուսմենի «Ֆենիքս» թատրոնում։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի տարիներին ռազմական տեղեկությունների բաժնի կողմից կազմակերպված ռադիո քարոզարշավների հեղինակ և ռեժիսոր։ 1945 թվականին՝ Կազանի «Ծառը աճում է Բրուկլինում» ֆիլմում ռեժիսորի օգնական, ռեժիսոր Բրոդվեյում և հեռուստատեսությունում։ 1948 թվականին բեմադրել է «Գիշերային գողեր» գեղարվեստական ֆիլմը, որը 1949 թվականին անվանափոխվեց «Նրանք ապրում են գիշերը»։ Այդ էմոցիոնալ ֆիլմը՝ երիտասարդ զույգի մասին, որ հետևում էր օրենքներին, բացում է նրա առաջ ֆիլմերի շարան նույն մտքով միացված՝ կյանքի հայացքով։ Նաև նրա ֆիլմերը նման էին գլխավոր հերոսի մենակության մասին, որն արտահայտվում էր մեկ անիմաստ դաժանությամբ, մեկ ավագ սերնդի չափանիշների խախտմամբ, մեկ ալկոհոլի և թմրանյութերի հանդեպ թուլությամբ, մեկ էլ հաջողության և գործողությունների կործանարար ծարավով։
Հոլիվուդյան միայնակ սցենարիստի մասին պատմությունից հետո՝ «Մի մեկուսի վայրում» (1950 թվական), դուրս են գալիս «Ջոնի Գիտարա» (1954 թվական) և Ռեյի ամենահայտնի ու հաջողակ ֆիլմը՝ «Առանց իդեալի ապստամբը» (1955 թվականին, «Օսկար»–ի նոմինանտ՝ լավագույն սցենար) Ջեյմս ԴԻնի հետ միասին գլխավոր դերում, 1950-ական թվականների երիտասարդության պաշտամունքը դառնալով։ Երկսեռական, թմրանյութ և ալկոհոլ օգտագործող Ռեյը 1960–ական թվականներին ավելի էր հեռվանում Հոլլիվուդից։ Նա շարունակում էր աշխատել, սակայն նրա ֆիմերից և ոչ մեկը ուշադրություն չգրավեց։ Դենիս Հոպպերի շնորհիվ 1971 թվականի սկսեց դասավանդել Բինգեմտոնյան համալսարանի արվեստների և գիտությունների քոլեջում, որտեղ իր ուսանողի հետ միասին նկարահանեց փորձարարական ինքնակենսագրական ֆիլմ՝ «Մենք չենք կարող նորից գնալ տուն»։ 1972 թվականի գարնանը Ռեյին խնդրեցին կոնֆերանսի ժամանակ ցույց տալ ֆիլմի հատվածները․ հանդիսատեսը շոկի մեջ էր տեսնելով թե ինչպես է Ռեյը ուսանողի հետ ծխում մարիխուանա։ Ֆիլմի նախնական ցուցադրությունը ցուցադրվեց Կաննի փառատոնում՝ 1973 թվականին, սակայն Ռեյը դժգոհելով դրանից, շարունակում էր աշխատել ֆիլմի վրա մինչև մահը։ Այդպես, հին ընկերների շնորհիվ, Ռեյը դասավանդել է նաև Լի Ստրասբերգի համալսարանում և նաև Նյու Յորքի համալսարանում, որտեղ նրա ուսանողն էր Ջիմ Ջարմուշը, ում հետ ընկերանալուց հետո Ջիմը դառնում է նրա օգնականը։
Ելբուզդ (Ազովի շրջան)
Ելբուզդ (Ельбузд), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Զադոնսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա։
Նիկոլաս Ռեյ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Լա Բրիգ
Լա Բրիգ (La Brigue), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Կոնտ կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սեն Մարտեն Վեզյուբի կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 91.77 կմ², բնակչությունը՝ 630 մարդ (2006) աճի միտումով։ 726 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 9.7 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 734 մարդ, 2012 թվականին՝ 726 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան)428 բնակիչներից 251-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 177-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 58.6 %, 1999 թվականին եղել է 58.5 %: Աշխատունակ տարիքի 251 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 231-ը (134 տղամարդ և 97 կին), 20 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (7 տղամարդ և 13 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 177 ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 96-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով .:
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 275 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 507.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 16 հազար 237 եվրո .:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծովափնյա Ալպեր գավառի բնակավայրեր
Ելբուզդ (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Կոստա Ռիկա (այլ կիրառումներ)
Կոստա Ռիկա, կարող է վերաբերել՝
Ծաղկաման դափնեվարդերով
«Ծաղկաման դափնեվարդերով» (Vase with Oleanders), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1888 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 56 × 36 սմ։
Այսօր «Ծաղկաման դափնեվարդերով» ստեղծագործության գտնվելու մասին ստույգ տեղեկություն չկա. հնարավոր է, որ այն ոչնչացել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Պատմություն
«Ծաղկաման դափնեվարդերով» ստեղծագործության գտնվելու ստույգ վայրն այսօր անհայտ է։ Գոյություն ունի վարկած կամ լեգենդ, ըստ որի նկարը 1944 թվականին գողացվել է Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ։
Մինչ 1940 թվականը կտավը գտնվում էր Փարիզի Բեռնեմ-Ժյոն պատկերասրահի հավաքածուում։ Այն պատկանում էր ֆրանսիական հրեա ընտանիքի, որը մեծ դեր է խաղացել Փարիզում իմպրեսիոնիստների և պոստիմպրեսիոնիստների նկարների մարքետինգում։
1901 թվականին Ալեքսանդր Բեռնեմը (1839-1915) իր որդիների՝ Ջոսի (1870-1941) և Գաստոնի (1870-1953) հետ կազմակերպել է Վինսենթ վան Գոգի նկարների ցուցադրությունը Փարիզում՝ արվեստաբան Ժյուլիեն Լեկլերկի օգնությամբ։ Իսկ 1906 թվականին Բեռնեմը որդիների հետ սեփական պատկերասրահն է բացում, որը մասնագիտացած էր ժամանակակից արվեստում ։
1940 թվականին թվականին, զգալով, որ հրեաները Նացիստական Գերմանիայի թիրախն են դառնալու՝ Բեռնեմ ընտանիքը երեսուն կտավ փաթեթավորեց՝ իմպրեսիոնիստների և պոստիմպրեսիոնիստների, ու տեղափոխեց Դորդոն՝ Ռաստինյակ դղյակ, որը պատկանում էր ընտանիքի բարեկամներին։ 1941 թվականին Բեռնեմ-Ժյոն պատկերասրահը վերցվեց նացիստների կողմից, նկարները պետականացվեցին, իսկ շենքը՝ վաճառվեց ։