cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ադնան Բադրան
Կյանքի վաղ շրջան, կրթություն
Բադրանի եղբայրը՝ Մուդար Բադրանը, քաղաքական հայտնի գործիչ է Հորդանանում. նա մի քանի անգամ, տարբեր ժամկետներով, եղել է այդ երկրի վարչապետը ։
Բադրանը իր կնոջ՝ Մահայի հետ ապրում է Դաբուքում։ Նրանք ունեն վեց զավակ՝ չորս տղա և երկու դուստր։
Պրոֆեսոր և քաղաքական գործիչ
1987 թվականին Բադրանը նշանակվել է Հորդանանի գիտության և տեխնոլոգիայի բարձրագույն խորհրդի առաջին գլխավոր քարտուղարը (այդ խորհրդի նախագահը Նորին արքայական մեծություն, արքայազն Հասան բին Թալալն է)։
Պրոֆեսոր Բադրանը աշխատել է նաև որպես գյուղատնտեսության, այնուհետև՝ 1980 թվականի վերջերին, կարճ ժամանակով՝ կրթության նախարար:1990-ական թվականներին դարձել է Հորդանանի գիտությունների արաբական ակադեմիայի և «Ֆիլադելֆիա» համալսարանի նախագահ։ Այդ պաշտոնները նա վարում է առ այսօր։ 1992-1998 թթ. եղել է նաև UNESCO-ի տնօրենի տեղակալ։
2005 թվականի ապրիլի 7-ին Աբդուլլա Երկրորդ թագավորը Բադրանին նշանակել է նորակազմ կառավարության ղեկավար, որը նախորդների համեմատ ավելի արմատական բարեփոխումների ընթացք պիտի վերցներ։ Այդ նոր կառավարության կազմում Բադրանը եղել է նաև պաշտպանության նախարար։ Սակայն նորանշանակ կառավարությունը ընդամենը յոթ ամիս անց ստիպված էր հրաժարական ներկայացնել՝ բարեփոխումների դանդաղ ընթացքի և Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանում 2005 թ. նոյեմբերի 5-ին հյուրանոցի ռմբակոծման հետևանքով առաջացած ճգնաժամի պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորդանանի վարչապետներ Կատեգորիա:Հորդանանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հորդանանցի գիտնականներ Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքական գործիչներ
Ալեքսանդր Մյագկով
Ալեքսանդր Մյագկով (Александр Васильевич Мягко́в, ), խորհրդային բեմադրող նկարիչ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Մյագկովը ծնվել է 1923 թվականի հուլիսի 12-ին, Մոսկվայում։ Եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ 1953 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի գեղարվեստական ֆակուլտետը (եղել է Ֆ. Բոգորոդսկոյի, Յ. Պիմենովի, Գ. Շեգալի աշակերտը)։ Ալեքսանդր Մյագկովը մահացել է 2002 թվականի մարտի 1-ին։ Թաղված է Մոսկվայում, Վագանկովյան գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Ալի (Խաշուրի շրջան)
Ալի  (ალი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 760 մետր։ Բնակչությունը՝ 1068 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Իվանիցա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ալեքսանդրեսծղարո
Ալեքսանդրեցկարո  (ალექსანდრესწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 800 մետր։ Բնակչությունը՝ 0 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Ագերեբ
Ագերեբի (აგარები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 660 մետր։ Բնակչությունը՝ 139 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Սեն Ժուլիեն դու Սեր
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 828 մարդ, բնակչության խտությունը` 84.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.78 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 130 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 18 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 548 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 382-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 166։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,7 %։ 382 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 342 անձ (181 տղամարդ և 161 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (22 տղամարդ և 18 կին)։ 166 անաշխատունակներից 57-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 79-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բակտերիոռոդուպսին
Բակտերիոռոդուպսինի տրիմեր (տեսքը վերևից)Բակտերիոռոդուպսին, լուսազգայուն սպիտակուցային թաղանթ, որը հանդիպում է արքեաների մոտ։
Բակտերիոռոդուպսինները կատարում են պրոտոնների փոխադրում պլազմալեմային մեմբրանի միջով, այսպիսի կառուցվածքներ կան կաթնասունների ռոդապսներում։
Սպիտակուցի կառուցվածքը
Բակտերիոռոդուպսինի տրանսմեմբրանային մասը կազմված է 7 կանոնավոր ալֆա-սպիրալներից, կառուցված է եզրային մասով միմյանց հարող մեմբրաններից, իսկ միայնակ բետտա-սպիրալը 7 միցման մյուս անկանոն մասերը (կապող սպիրալ-հանգույց) դուրս են գտնվում մեմբրանից ։ Ալֆա-սպիրալների վրա եղող հիդրոֆոբ խմբերը ուղղված են դեպի լիպիդային մեմբրանները, որոնք նույնպես հիդրոֆոբ են։
Մեմբրանի միջով պրոտոնի փոխադրումը
Պրոտոնների ջերմահազորդականությունը իրականացվում է ամրացված սպիրալների ճառագայթման ընթացքում։ Այն ընդգրկում է բակտերիոռոդուպսինի կենտրոնական ալիքը։ Կլանում է ֆոտոն, ցանցաթաղանթը փոփոխփլով տրանս-13 ձևով։ Այսպիսով այն տեղափողում է պրոտոնները մինչև վերջ։ Այնուհետև վերադառնում է առանց պրոտոնի։
Բակտերիոռոդուպսինի օգտագործումը նանոտեխնոլոգիայում
1971 թվականին Օստերհելթին (Գերմանիա) և Ստրոխենիուսին (ԱՄՆ) հաջողվել է բակտերիոռոդուպսին հալոբակտերիայի մեմբրանից առանձնացնել Halobacterium halobium հալոբակտերիան ։ 1994 թվականին մի խումբ ռուս գիտնականներ աշխարհում առաջին անգամ ստացել են բակտերիոռոդուպսինի թիթեղներ։ Թիթեղային բակտերիոռոդուպսինները կարող են օգտագործվել մելեկեւլային էլեկտրոնիկայում։ Կարևոր ձեռքբերում է կողմնորոշիչ մանուշաագույն մեմբրանի հայտնաբերումը, որոնք պարունակվում են հիդրոֆոբ և հիդրոֆիլ միջավայրերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպիտակուցներ Կատեգորիա:Ֆոտոսինթեզ
Պյետրո Պելեգրի
Պյետրո Պելեգրի (Pietro Pellegri, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Մոնակոյի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում ։
Ջենոա
Պելեգրին Ջենոայի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի դեկտեմբերի 22-ին՝ Տորինոյի դեմ խաղում ՝ 15 տարեկան և 280 օրական հասակում հավասարվելով Ամեդեո Ամադեյին որպես Սերիա A-ի պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստ, ինչպես նաև՝ դառնալով 21-րդ դարում ծնված երկրորդ ֆուտբոլիստը, ով խաղադաշտ է դուրս եկել Սերիա A-ում՝ Մոիզե Կենից հետո ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2017 թվականի մայիսի 28-ին՝ Ռոմայի դեմ խաղում  ՝ դառնալով առաջին 2000-ական թվականներին ծնված ֆուտբոլիստը, ով գոլի հեղինակ է դարձել Սերիա A-ում և պատմության երրորդ ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով գոլ է խփել Սերիա A-ի խաղում՝ Ամեդեո Ամադեյից և Ջաննի Ռիվերայից հետո ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Պելեգրին դուբլ ձևակերպեց Լացիոյի դեմ խաղում  ՝ դառնալով առաջին 16 տարեկան ֆուտբոլիստը, ով 2 գոլի հեղինակ է դարձել եվրոպական առաջնություններում ։
Մոնակո
2018 թվականի հունվարի 27-ին Պելեգրին 25 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Մոնակո   ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց փետրվարի 16-ին՝ փոխարինելով Կեյտա Բալդեին Դիժոնի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Պելեգրին ներկայացրել է Իտալիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Մ17 հավաքականի կազմում նա մասնակցեց 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը ՝ գոլի հեղինակ դառնալով Թուրքիայի դեմ խաղում, սակայն Իտալիան դուրս մնաց խմբային փուլից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ
Ախալուբան
Ախալուբան (ახალუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 800 մետր։ Բնակչությունը՝ 72 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Ժան Ֆրանսուա Լապերուզ
Ժան Ֆրանսուա դը Գալո, կոմս դը Լապերուզ (Jean François de Galaup, comte de La Pérouse (կամ de Lapérouse), ), ֆրանսիացի ծովագնաց։ 1785-1788 թվականներին ղեկավարել է «Բուսոլ» և «Աստրոլյաբիա» նավերով կատարվող խաղաղօվկիանոսյան հետազոտական արշավախումբը։ Նավարկության ժամանակ Փարիզում ուղարկված զեկուցագրերի և քարտեզների հիման վրա ճշտվեցին Հյուսիսային Ամերիկայի և Արևելյան Ասիայի ափերի ուրվագծերը։ 1788 թվականին արշավախումբն անհայտ կորել է։ 1826 թվականին (անգլիացի) և 1828 թվականին (ֆրանսիացի) ծովագնացները Վանիկորո կղզու մոտ (Սանտա Կրուս կղզիներ) գտել են արշավախմբի որոշ իրեր, իսկ 1964 թվականին գտնվեցին խորտակված նավի մնացորդները։ Պարզեցին, որ այն ենթարկվել է նավաբեկման, և Լապերուզը զոհվել է։ Նրա պատվին անվանակոչվել են մի շարք աշխարհագրական օբյեկտներ, ներառյալ Լապերուզի նեղուցը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ծովագնացներ Կատեգորիա:1741 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1788 մահեր Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ
Վիլիա միսերիա
Վիլիա միսերիա (Villa miseria, թարգմանաբար նշանակում է աղքատության քաղաք, հոգն. թվով՝ villas miseria , կամ պարզապես՝ villa)) - առանց իշխանությունների թույլտվության ստեղծված բնակավայրերի, հետնախորշերի ընդհանուր անվանումը Արգենտինայում։ Դրանց բնորոշ է խիտ բնակեցված լինելը, կացարանների ժամանակավոր բնույթը։ Անվանումը ծագել ու տարածվել է Բեռնարդո Վերբիտսկու Villa Miseria también es América («Վիլիա միսերիան նույնպես Ամերիկա է») վեպից, որտեղ նկարագրված են ժամանակավոր կացարաններում ապրողների կյանքի դժվար պայմանները «անփառունակ տասնամյակի» ժամանակաշրջանում։ Այդ կարգի բնակավայրերում ապրողներին անվանում են «վիլիերո» (իսպ՝. villero) : Երկրի տարբեր կառավարությունների (ինչպես ռազմական, այնպես էլ քաղաքացիական) օրոք իշխանությունները փորձել են արմատականորեն լուծել հիմնախնդիրը՝ ժամանակավոր կացարանները քանդելով և որոշակի հաջողությամբ դրանք փոխարինելով նորմալ բնակարաններով։ Ժամանակավոր այդ կացարանները թիթեղից, փայտից, կավից, ձեռքի տակ եղած այլ նյութերից պատրաստված խրճիթներ, խորդանոցներ են։ Վիլիաներում, որպես կանոն, փողոցները սալարկված չեն, բացակայում են սանիտարական պայմանները։ Ջրատար և կոյուղատոար ցանցը, եթե կա, կիսատ-պռատ վիճակում է, մի կերպ հարմարեցված։ Էլեկտրամատակարարումը, եթե կա, ապահովվում է հիմնական ցանցին գաղտնի, ապօրինի միացումների միջոցով։
Վիլիաները մեծ մասամբ անկանոն կերպով առաջացել են մեծ քաղաքների մերձակայքում։ Ռոսարիոյի բնակչության 13, Բուենոս Այրեսի և Կորդովայի՝ 5-10 տոկոսը, 2009 թվականի մարդահամարի տվյալներով, բնակվում էր վիլիաներում։ Դրանցից ամենախոշորը Բուենոս Այրեսի մերձակայքում գտնվող Villa 31-ն էր, որտեղ ապրում էր շուրջ 26.000 մարդ ։ 10.000-ական բնակիչ ունեին Սան Իսիդրոյի La Cava-ն և Կորդովայի Villa La Tela-ն։
Վիլիաներում ապաստանածները կամ ծայրը ծայրին չհասցնող տեղացիներ են, կամ ներգաղթածներ։ Նրանց շրջանում մեծ է թմրանյութերի վաճառքի ու օգտագործման, գողությունների, սպանությունների և այլ հանցագործությունների թիվը ։ Իշխանությունները տասնամյակներ շարունակ տարաբնույթ միջոցառումներ են մշակել ու ձեռնարկել իրավիճակը շտկելու համար։ Եղել են բռնի տեղահանություններ՝ առանց այլընտրանքային բնակարանի տրամադրման (մանավանդ՝ ֆուտբոլի աշխարհի 1978 թվականի առաջնության նախապատրասության շրջանում), սակայն հիմնականում ջանքեր են գործադրվում բնակարանային շինարարությանը լայն թափ հաղորդելու կամ վիլիաներում պայմանները բարելավելու միջոցով հասնել հիմնախնդրի լուծման։ Այդ նպատակով մշակվել են Programa de Mejoramiento de Barrios (կրճատ՝ Promeba), Programa Nuevos Barrios և համանման այլ ծրագրեր, որոնց իրագործումը հնարավորություն կընձեռի համեմատաբար կարճ ժամանակամիջոցում նկատելիորեն բարելավել վիճակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի հասարակություն
Չախլեու
Չախլեու (Ceahlău), լեռնազանգված Ռումինիայում ։ Տեղակայված է Արևելյան Կարպատներում՝ Ռումինիայի Մոլդովա շրջանի Նյամց կոմսությունում։ Չախլեուի կազմում են գտնվում Տոակա (1907 մ) և Օկոլաշուլ Մարե (1904 մ) բարձունքները։ Չախլեուն շրջապատված է արևելքից Բիստրիցա գետով ու Բիկազ լճով, հարավից՝ Բիկազ գետով։
Չախլեուն լեռնագնացության սիրված վայր է Ռումինիայում։ Այնտեղ կառուցված են յոթ ուղիներ լեռնագնացների ու զբոսաշրջիկների համար ։
Հետաքրքիր փաստեր
Գոյություն ունի «Տրայան ու Դոկիա» առասպել։ Համաձայն առասպելի՝ Դոկիան եղել է դակերի թագավոր Դեցեբալի դուստրը։ Երբ հռոմեական կայսր Տրայանը գրավում է Դակիան, Դոկիան թաքնվում է Չախլեու սորբ լեռան վրա, որպեսզի խուսափի կայսեր հետ բռնի ամուսնությունից։ Նա հագնում է հովվուհու շորեր և պահում ոչխարներ, սակայն սառչում է ցրտից։ Մարիամ Աստվածածինը, ըստ առասպելի մի տարբերակի, աղջկան իր հոտի հետ վերածում է քարերի, այլ տարբերակի համաձայն՝ Դոկիան դառնում է առու, ոչխարները՝ ծաղիկներ։
Blue Panorama Airlines
Blue Panorama Airlines, Իտալիայի ավաընկերություն, որը հիմնված է Հռոմում։ Այն անձնական ավիաընկերություն է։ Իրականացնում է ծրագրված և չարտերային չվերթներ Իտալիայից տարբեր միջազգային ուղղություններով։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1998 թվականին։ հիմնականում չվերթներ է իրականացնում հետևյալ երկրներում՝ Ֆրանսիա, Հունաստան, Հռոմ, Ռուսաստան, Թուրքիա, Միլան, Մարսել, Կատովիցե և Ռումինիա։
Չվերթ
2010 թվականի օգոստոսի 10-ին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Եվրոպայի ավիաընկերություններ Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Քվիշխեթ
Քվիշխեթ  (ქვიშხეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 730 մետր։ Բնակչությունը՝ 1699 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995։
Սերվիոս Տուլլիոս
Սերվիոս Տուլլիոս (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են), ըստ ավանդության Հին Հռոմի վեցերորդ թագավորը (մեր թվարկությունից առաջ մոտավորապես 578-534/533 թվականներ)։ Ծագումով էտրուսկ։ Սերվիոս Տուլլիոսին են վերագրվում պետական կարգի ձևավորմանը նպաստող ռեֆորմները։ Ցենտուրիական ռեֆորմով ցեղային նախկին 3 տրիբուսները (յուրաքանչյուր տրիբուսում սկզբնապես կար 100 տոհմ) փոխարինվել են տերիտորիալ (21) տրիբուսներով, պլեբեյներն ընդգրկվել են հռոմեական համայնքի մեջ։ Հռոմի ամբողջ արական բնակչությունը գույքացենզով բաժանվել է 5 դասի, յուրաքանչյուր դասի որոշակի քանակությամբ ցենտուրիա (հարյուրյակ) է տրամադրել հռոմեական աշխարհազորին և դրան համապատասխան ձայն ստացել ցենտուրիական կոմիտիաներում։ Սերվիոս Տուլլիոսին վերագրվում են նաև կրոնական ռեֆորմներ, Հռոմի պարսպի կառուցումը։ Սերվիոս Տուլլիոսի ռեֆորմները ծանր հարված հասցրին տոհմական կարգին։
Սիմոն Ճըլճլյան
Սիմոն Ճըլճլյան (1870, Մելիտինե- 1915, Մելիտինե), հայ բժիշկ։
Եմանչա
Եմանչա (Еманча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դևինիցա գետի աջ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է,ավազանի տարածքը 401 կմ2 է։ Ակունքը սկսվում է Եմանչա Վտորայագյուղի մոտ։
Սիմոն Ճըլճլյան
Կենսագրություն
Սիմոն Ճըլճլյանը ծնվել է 1870 թվականին, Խար­բեր­դի նա­հան­գի Մելիտինեի գավառի կենտրոն Մե­լի­տի­նե քաղաքում։ 1903 թվականին ավարտել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ Ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Մեզիրեում բժիշկ է աշխատել։ 1915 թվականի հունվարին (?) ձերբակալվել է կաշառակերության պատրվակով և դատապարտվել 6 ամսվա բանտարկության։ 1915 թվականի մարտին ազատվել է բանտից՝ բժիշկների կարիք լինելու պատճառով, քանի որ համաճարակները բռնկվել էին բանտերում և զորանոցներում։ Բժշկին հրամայել էին, որ ցերեկն աշխատի հիվանդանոցում, իսկ գիշերը գնա բանտ։ Որոշ ժամանակ անց արդեն թույլ էին տվել, որ գիշերը մնա հիվանդանոցի հյուրանոցում։ 1915 թվականի ապրիլի մեջ, մի օր ցերեկը իր գործին է եղել, երբ երկու սվինավոր ոստիկան կանգնել են դռան առջև և պահանջել, որ բժիշկը դատավարության սենյակ գնա։ Բժիշկը չի հասցրել դուրս գալ, երբ ոստիկանները նրան բռնել են ու բանտ տարել։ Այդ օրերին Մեզիրեում ձերբակալվել են նաև քաղաքի շատ մտավորականներ ու անվանի մարդիկ, որոնց բանտարկել են Պատերազմական ատյանի բանտում։ 1915 թվականի հունիսի 23-ին Մեզիրեի բանտից, շատերի հետ միասին, աքսորվել է Գեղվանքի ճամփով դեպի Տիգ­րա­նա­կերտ։
Եմանչա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Սիմոն Ճըլճլյան
Կենսագրություն
Բազմաթիվ հայ երևելիների հետ միասին չարչարանքների ու տանջանքների է ենթարկվել։ 1915 թվականին սպանվել է Մելիտինեում՝ 45 տարեկանում։
Եմանչա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սեն Ժուլիեն ան Սենտ Ալբան
Սեն Ժուլիեն ան Սենտ Ալբան (Saint-Julien-en-Saint-Alban), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1278 մարդ, բնակչության խտությունը` 123.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 9 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրասինետո
Բնակչությունը՝ 287 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 12 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 24 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10080։ Հեռախոսային կոդը՝ 0124։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Բաթումի միջազգային օդանավակայան
Բաթում, Բաթում քաղաքի միջազգային օդանավակայան (Վրաստան)։ Այլընտրանքային անվանումը՝ Չորոխ։
Գտնվում է Բաթումից 2 կմ հարավ-արևմուտք, Արտվինից (Թուրքիա) 20 կմ հյուսիս։
Բացի տեղային և միջազգային չվերթներից սպասարկում է նաև Թուրքիայի հարավարևելյան հատվածի տարածաշրջանային չվերթները։
Օդանավակայանի տերմինալի նոր շինությունը կառուցվել է 2007 թվականի մայիսի 26-ին, տարածքը կազմում է 3,915 քառակուսի կիլոմետր, տարեկան կարող է ընդունել 600,000 ուղևոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի օդանավակայաններ Կատեգորիա:Բաթումի շենքեր և կառույցներ
Հարոլդ Բաքսթոն
Հարոլդ Բաքսթոն (Buxton, ), անգլիացի հասարակական և կրոնական գործիչ, քահանա։ Բրիտանա-հայկական կոմիտեի անդամ. Լորդ Մեջորի Հայ փախստականների ֆոնդի պատվավոր քարտուղար։ 1913 թվականին, եղբոր՝ Նոել Բաքսթոնի հետ միսիոներական նպատակով եղել է Արևմտյան և Արևելյան Հայաստանում։
1914 թվականին լույս է տեսել նրանց «Ճանապարհորդություն և քաղաքականությունը Հայաստանում» գիրքը, որտեղ լուսաբանված են հայ ժողովրդի ազգային բնութագիրը, նրա պատմությունը, մշակույթը, ավանդույթները, քննարկված են Արևմտյան Հայաստանի աշխարհաքաղաքական (գեոպոլիտիկ) պայմանները, տերությունների քաղաքականությունը հայկական հարցում։ Հայ ժողովրդին բժշկական օգնություն ցույց տալու նպատակով 1922 թվականին բժիշկների և բուժքույրերի խմբով նորից է այցելել Հայաստան։
1921 թվականին եղել է Խորհրդային Հայաստանում, որը համարել է «հայերի ազգային օջախ, ուր անվտանգ հանգրվանել են ջարդերից, կոտորածներից ու տեղահանությունից փրկվածները»։ Հայաստանի կառավարության հետ քննարկել է Միջագետքի գաղթականների հարցը։ Գրել է հայկական հարցի վերաբերյալ մի շարք աշխատություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի քահանաներ Կատեգորիա:Անգլիացի հասարակական գործիչներ
Հոդակապ
Հոդակապ, բառակազմական կաղապարներում հանդես եկող բաղադրիչ տարր։ Արտահայտվում է ձայնավորով կամ բաղաձայնով։ Հայերենում հոդակապի դեր է կատարում ա, ռուսերենում՝ e, օ, լատիներենում՝ i, ս ձայնավորները, գերմաներենում՝ s, n բաղաձայնները։ Հնչյունական որոշ դիրքերում տեղի է ունենում հայերենի ա-ի ձուլում (սերտաճում) նախորդող ի-ի հետ (գինի+ա+տուն- գինետուն (ի+ա>ե)։ Այս տարրը կամ սրա համաբանությամբ՝ այլ բաղադրություններում ե ձայնավորը հանդես է բերում հոդակապի ֆունկցիա դրսևորելու միտում (դուր-ե-կան, շահ-ե-կան)։ Լեզվաբանների մի մասը, նկատի ունենալով հոդակապի ֆունկցիոնալ կողմը, այն համարում է ձևույթ։
Կատեգորիա:Բառակազմություն
Գառնիկ Ճըրճըրյան
Վահան Ղազարյան (, Ղըզաշար), հայ բժիշկ, դեղագործ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1862 թվականին, Անկարայի նահանգի Կեսարիայի գավառի կենտրոն Կե­սա­րիա քաղաքում։ 1885-1890 թվականներին Կ. Պոլ­սում ստացել է դեղագործական կրթություն։ Կեսարիայում ունեցել է սեփական դեղատուն և դեղագործ աշխատել։
1915 թվականին նահատակվել է Ղըզաշարում՝ 53 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1862 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Կեսարիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ
Մաքս Սաքս
Մաքս Սաքս, Մաքս, Սաքսոնիայի արքայազն (Max von Sachsen; Maximilian Wilhelm August Albert Prinz von Sachsen), ), շվեյցարական արևելագետ, աստվածաբան, հասարակական գործիչ, քահանա։ Իրավունքի և աստվածաբանության դոկտոր։
Կենսագրություն
Կրթությունը ստացել է Ֆրիբուրի (Շվեյցարիա) և Լայպցիգի համալսարաններում, Այխշտետի (Գերմանիա) հոգևոր ճեմարանում։ 1900 թ.-ից դասախոսություններ է կարդացել Ֆրիբուրի համալսարանում, ուսումնասիրել քրիստոնեական Արևելքի պատմությունը։
Տիրապետել է հայերենին, կապեր հաստատել Վիեննայի և Վենետիկի Մխիթարյանների հետ, 1907-ին այցելել է Էջմիածին, Ալեքսանդրապոլ, Անի (որտեղ ավերված Սուրբ Գրիգոր եկեղեցում լատիներենով քարոզ է կարդացել)։ Հանդես է եկել հանուն եկեղեցիների միասնության։
Գերմաներեն է թարգմանել ու հրատարակել միջնադարյան հայ պատմիչ, աստվածաբան Ներսես Լամբրոնացու գործերը, հրատարակել հոդվածներ հայ եկեղեցու պատմության վերաբերյալ։ Լինելով համոզված պացիֆիստ՝ խստորեն դատապարտել է Թուրքիայում հայերի հալածանքներն ու ջարդերը, ինչպես նաև ցարիզմի ռուսիֆիկացման քաղաքականությունը XIX դ. վերջին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) տարիներին մեծ հոգածություն է դրսևորել Գերմանիայում և Ավստրո-Հունգարիայում ռուսական բանակի գերի ընկած հայ զինվորների նկատմամբ, իր սեփական միջոցներից մեծ օգնություն տրամադրել նրանց։ Պատերազմից հետո դիմել է կաթոլիկ հոգևորականությանը՝ սատար կանգնել հայերին, փրկել նրանց սովից և մահից։
1921 թվականից Ֆրիբուրի համալսարանում կարդացել է դասախոսություններ՝ նվիրված հայ ժողովրդի և հայ եկեղեցու պատմությանը։
Հայերի մասին իր վերջին հոդվածներից մեկում (1934) Մաքս Սաքսը գրել է. «Ժողովուրդ, որի քրիստոնեական հավատքը այնքան հին է, որը չի ուրացել Քրիստոսին նույնիսկ ահեղ փոթորիկներից և դաժան հալածանքներից հետո, ժողովուրդ, որի պատմությունը գրեթե ամբողջությամբ հանդիսանում է անվերջ մի մարտիրոսություն, իհարկե արժանի է ոչ միայն մեր կարեկցանքին, այլև մեր սիրուն»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի հայագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի արևելագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի աստվածաբաններ
Մոնաստերի
Մոնաստերի  (მონასტერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 880 մետր։ Բնակչությունը՝ 195 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Միսաք Ճևահիրճյան
Կենսագրություն
1903 թվականի սկզբին, բար­վոք ծա­ռա­յու­թյան և Մա­ղա­քիա արք. Օր­մա­նյան պատ­րի­ար­քի դեմ մա­հա­փոր­ձից հե­տո նրա նկատ­մամբ հո­գա­տար վե­րա­բեր­մունք ցու­ցա­բե­րե­լու հա­մար ար­քու­նի­քից ար­ժա­նա­ցել է «Սա­նի­յե»-ի աստիճանին և «Մե­ջի­դիե»-ի Գ կարգի պատվանշանին։
1905 թվականի սկզբներին մի հայի մատնության պատճառով ձերբակալվել է և 3 ամիս բանտարկվել, սակայն Օրմանյան պատրիարքի՝ սուլթան Աբ­դուլ Հա­միդ II-ին կատարած դիմումով ազատ է արձակվել։ Ամուսնացել է «Բիւ­զան­դի­ոն» օրաթերթի խմբագիր Բյուզանդ Քեչյանի դստեր՝ Աղավնու հետ։
Հայտնի է եղել որպես փորձված ու հեղինակավոր բժիշկ-մանկաբարձ։ Իր բժշկական ծառայությունները հավասարապես մատուցել է ինչպես վերնախավին, այնպես էլ չքավորներին։ 1908-1909 թվականներին եղել է Կ. Պոլսի Հայոց պատրիարքարանի դատաստանական, Կումկափու թաղամասի Սբ. Աստվածածին մայր եկեղեցու թաղական խորհուրդների անդամ, Կումկափուի 4 թաղերի Աղքատախնամի բժիշկը։
1915 թվականի ապ­րի­լի 24-ին մայրաքաղաքի բազմաթիվ հայ մտավորականների թվում ձերբակալվել և բանտարկվել է Կ. Պոլսի կենտրոնական բանտում, ապա աքսորվել Չանղըրը, որտեղից էլ՝ Այաշի բանտը։ Անունը փորագրվել է Չանղըրըի բանտում հավաքված համրիչի 99 հատիկներից մեկի վրա։
Այաշի բանտից ազատվել է արքունիքի թուրք կանանց (քանի որ նրանց անձնական գինեկոլոգն էր) և իր գործընկեր թուրք Բեսիմ Էոմեր (Օմեր) փաշայի բարեխոսությամբ և դոկտոր Մեհմեդ Ալի բեյի անմիջական ջանադրությամբ։
Մահացել է 1924 թվականի փետրվարի 5-ին, Կ. Պոլսում՝ 66 տարեկանում։ Թաղվել է Կ. Պոլսի Բալըքլըի ազգային գերեզմանոցում։
Ժառանգներ
Ունեցել է երեք որդի։ Լևոնը մահացել է մանուկ հասակում։ Սարգիսը եղել է անվանի ճարտարապետ և բնակվել Լոզանում, ապա՝ Ժնևում։ Սարգիսը ունեցել է դուստր Սոնային, որը եղել է բալետի պարուհի և ապրել Փարիզում։ Սա ունեցել է դուստր, որը մանկական տարիքում հիվանդացել է մանկական պարալիչով և մահացել 18 տարեկանում։
Հայկը եղել է բանկիր և Կ. Պոլսում ունեցել օճառի գործարան։ Ունեցել է մեկ որդի՝ Ճևեհիրճյան Միսաքին (Կ. Պոլիս, 22-11-1922 - Երևան, 24-06-2009)։ Սա մասնագիտությամբ եղել է մեխանիկ և 1958 թվականին ներգաղթել է Խորհր­դա­յին Հա­յաս­տան և բնակվել Երև­ա­նում։ Ունեցել է Հայկին (Երևան, 30-031962), որը մասնագիտությամբ շինարար-ինժեներ է։ Սա ունեցել է երկու որդի՝ Միսաքին և Սարգսին, որոնք բժիշկ Միսաք Ճևեհիրճյանի կոռներն են և 2010 թվականի դրությամբ ծնողների հետ բնակվում են Ռու­սաս­տա­նի Դո­նի Ռոս­տով հայաշատ քաղաքում։
Միսաքը (1989) ուսանում է Դոնի Ռոստովի բժշկական ինստիտուտի ստոմատոլոգիական ֆակուլտետում, իսկ Սարգիսը (1991)` Ժո­ղովր­դա­կան տնտե­սու­թյան ինս­տի­տու­տի տնտե­սա­գի­տա­կան ֆա­կուլ­տե­տում։ Բժշկի թո­ռը` Միսաքի կինը՝ Նինան, 2010 թվականի ապրիլի 18-ին տողերիս հեղինակի հիմնած Հայ բժշկության թանգարանին նվիրել է բժշկին պատկանած երկու փոքրիկ մկրատ, իսկ թոռների համար, որպես մասունք, պահել բժշկի բնօրինակ լուսանկարը և նրա ձեռքով պատրաստված, ուլունքակար կազմ ունեցող դրամապանակը, որի երեսին ուլունքներով գործված է. «Կեց­ցե Սահ­մա­նադ­րու­թիւ­նը, 1909 թ., Մ. Ճ.»։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է մի քանի պատվանշաններով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1858 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Կեսարիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1924 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 5 մահեր Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ մանկաբարձներ
Ժյուլ Սյուպերվիել
Ժյուլ Լուի Սյուպերվիել (Jules Louis Supervielle, ), ֆրանսիացի գրող։
Կենսագրություն
Մանկությունն անցկացրել է Հարավային Ամերիկայում։ Կրթությունն ստացել է Սորբոնի համալսարանում։ «Տխուր հումորեսկներ» (1919 թվական) և «Կառամատույցներ» (1922 թվական) ժողովածուներից հետո հրատարակել է «Հակումներ» (1925 թվական) գիրքը, ապա՝ «Օլորոն Սենտ Մարի» (1927 թվական), «Անմեղ տաժանակիրը» (1930 թվական), «Անծանոթ բարեկամներ» (1934 թվական), «Ասք աշխարհի մասին» (1938 թվական) ժողովածուները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945 թվականներ) ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունը («Բանաստեղծություններ տարաբախտ Ֆրանսիայի մասին», 1941, 1942, 1939-1945 թվականների «Բանաստեղծություններ», ներթափանցված է ցավով ու դառնությամբ, սակայն զերծ չէ լավատեսությունից։ Ետպատերազմյան տարիներին տպագրվել են Սյուպերվիելի «Մոռացկոտ հիշողություն» (1949 թվական), «Ծնունդներ» (1951 թվական), «Սանդուղք» (1956 թվական), «Ողբերգական մարմին» (1959 թվական) ժողովածուները։ Սյուպերվիելի վաղ շրջանի ստեղծագործությանը բնորոշ են բնության թեման, թափառումների ռոմանտիկան, Հարավային Ամերիկայի հնադարյան մշակույթից վերցված կերպաները, հասուն շրջանի գործերին՝ մելամաղձոտությունը, տագնապները, հետաքրքրությունը մահվան թեմայի նկատմամբ, հակումը դեպի դիցաբանական կերպարները և կաթոլիկական կրոնը։ Հրատարակված են Սյուպերվիելի նաև «Մարդը պամպասներից» (1926 թվական) և դրա շարունակությունը կազմող «Ողջ մնացածը» (1928 թվական), «Երիտասարդը կիրակի օրը․․․» (1955 թվական) վեպերը, «Բաց ծովի զավակը» (1931 և 1946 թվականներ), «Նոյի առակը» (1938 թվական) պատմվածքների ժողովածուները, «Անտառի գեղեցկուհին» (1932 թվական), «Բոլիվար» (1936 թվական), «Ռոբինզոն» (1949 թվական), «Շեհերազադե» (1949 թվական) կատակերգությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ
Ռոնի Լոպեշ
Ռոնի Լոպեշ (Rony Lopes, ), պորտուգալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Սևիլյայի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է վինգերի դիրքում ։
Մանչեսթեր Սիթի
Ֆուտբոլիստի կարիերան Լոպեշը սկսել է Բենֆիկայում ։ 2011 թվականին նա միացավ Մանչեսթեր Սիթիի ակադեմիային։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2013 թվականի հունվարի 5-ին՝ փոխարինելով Դավիթ Սիլվային Անգլիայի գավաթի Ուոտֆորդի դեմ խաղում ։ Պորտուգալացին խաղադաշտ մտավ հանդիպման 88-րդ րոպեին և գոլ խփեց 2 րոպե անց՝ 17 տարեկան և 9 օրական հասակում դառնալով ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով գոլի հեղինակ է դարձել Մանչեսթեր Սիթիի կազմում ։ 2012-13 մրցաշրջանում Լոպեշը ճանաչվեց Սիթիի ակադեմիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։ 2014 թվականի հունվարի 21-ին նա 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Անգլիայի լիգայի գավաթի կիսաեզրափակչի Վեստ Հեմի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով  ։
2014 թվականի հուլիսի 7-ին Լոպեշը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Լիլին  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 9-ին՝ Մեցի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական մրցաշարերում անցկացրեց օգոստոսի 20-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման փլեյ օֆֆ փուլի Պորտուի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Լիլի կազմում խփեց սեպտեմբերի 14-ին՝ Նանտի դեմ խաղում  ։ Իր դեբյուտը Եվրոպայի Լիգայում նշեց սեպտեմբերի 18-ին՝ Կրասնոդարի դեմ խաղում ։ 2015 թվականի փետրվարի 28-ին պորտուգալացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Օլիմպիկ Լիոնի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Լիլի կազմում Լոպեշը անցկացրեց 27 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 3 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2015 թվականի օգոստոսի 5-ին նա Ջեյսոն Դենայերի և Կելեչի Իհեանաչոյի հետ տեղափոխվեց Մանչեսթեր Սիթիի առաջին թիմ ։
Մոնակո
2015 թվականի օգոստոսի 28-ին Լոպեշը 9 միլիոն ֆունտ ստերլինգի դիմաց տեղափոխվեց Մոնակո  ։ Իր դեբյուտը նշեց սեպտեմբերի 20-ին՝ Լորյանի դեմ խաղում ։
2016 թվականի հունվարին Լոպեշը մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով միացավ Լիլին ։ Իր առաջին գոլը խփեց հունվարի 20-ին՝ Ֆրանսիայի գավաթի Տրելիսակի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի հուլիսին Լիլը 1 տարով երկարաձգեց վարձավճարը Լոպեշի հետ ։ Օգոստոսի 13-ին նա դուբլ ձևակերպեց Մեցի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 29-ին պորտուգալացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Կանի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 4-2 հաշվով ։ 2016-17 մրցաշրջանում Լոպեշը անցկացրեց 29 հանդիպում՝ դառնալով 6 գոլի և 5 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2017-18 մրցաշրջանում Լոպեշը վերադարձավ Մոնակո՝ դառնալով ակումբի հիմնական կազմի խաղացող։ 2017 թվականի հուլիսի 29-ին նա խաղադաշտ դուրս եկավ Ֆրանսիայի սուպերգավաթի ՊՍԺ-ի դեմ խաղում, սակայն Մոնակոն պարտվեց 2-1 հաշվով ։ Իր առաջին գոլը ակումբի կազմում խփեց սեպտեմբերի 16-ին՝ Ստրասբուրգի դեմ խաղում  ։ Չեմպիոնների Լիգայում իր դեբյուտը Լոպեշը նշեց սեպտեմբերի 26-ին՝ փոխարինելով Թոմաս Լեմարին Պորտուի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 13-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Օլիմպիկ Լիոնի դեմ խաղում, սակայն Մոնակոն պարտվեց 2-3 հաշվով ։ Իր առաջին գոլը Չեմպիոնների Լիգայում խփեց նոյեմբերի 1-ին՝ Բեշիկթաշի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի փետրվարից ապրիլը ընկած ժամանակահատվածում Լոպեշը 8 խաղում անընդմեջ դարձավ գոլի հեղինակ Լիգա 1-ում       ՝ ներառյալ դուբլը Թուլուզի դեմ խաղում ։ Մայիսի 19-ին պորտուգալացին դուբլ ձևակերպեց Տրուայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով ։ 2017-18 մրցաշրջանում Լոպեշը անցկացրեց 50 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 17 գոլի և 12 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Սևիլյա
2019 թվականի օգոստոսի 14-ին Լոպեշը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Սևիլյայի հետ , և այս գործարքով Վիսամ Բեն Եդերը տեղափոխվեց հակառակ ուղղությամբ   ։
Միջազգային կարիերա
Լոպեշը ներկայացրել է Պորտուգալիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ Պորտուգալիայի Մ19 հավաքականի կազմում նա մասնակցեց 2013 և 2014 թվականների Եվրոպայի առաջնություններին ՝ օգնելով իր թիմին հասնել 2014 թվականի առաջնության եզրափակիչ, որտեղ սակայն Պորտուգալիան 1-0 հաշվով պարտվեց Գերմանիային ։ Մինչև 20 տարեկանների երիտասարդական հավաքականի կազմում Լոպեշը մասնացկեց 2015 թվականի աշխարհի առաջնությանը , սակայն Պորտուգալիան դուրս մնաց մրցաշարի քառորդ եզրափակչից՝ 3-1 հաշվով պարտվելով Բրազիլիային ։
Իր դեբյուտը Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում Լոպեշը նշեց 2017 թվականի նոյեմբերի 14-ին՝ փոխարինելով Գոնսալու Գեդեշին Միացյալ Նահանգների դեմ ընկերական խաղում ։ 2018 թվականին նա ներառվեց Պորտուգալիայի՝ աշխարհի առաջնության համար 35-հոգանոց ընդլայնված կազմում, սակայն չընդգրկվեց թիմի վերջնական կազմում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 21-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 21-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Յան վան Ռիբեկ
Յան վան Ռիբեկ (լրիվ անունը` Յոհան  Անտոնիսզոն վան Ռիբեկ, Johan Anthoniszoon «Jan» van Riebeeck, ), հոլանդացի  գաղութային  վարչարար  և  ծովագնաց, Քեյփթաուն քաղաքի հիմնադիր։ Նա սկիզբ դրեց Քեյփ գաղութի յուրացմանն ու զարգացմանը, այնուհետև ղեկավարեց Հոլանդական գաղութները ժամանակակից Ինդոնեզիայի տարածքում։
Կենսագրություն
Յան վան Ռիբեկը մեծացել է Շխիդամ քաղաքում, որտեղ էլ 1649 թվականի մարտի 28-ին ամուսնացել է 19-ամյա   Մարիա դե լա Կելլերի հետ։ Նրանք միասին նավարկել են Աֆրիկայի Քեյփ նահանգ, այնուհետև Ինդոնեզիա, Մալակկա թերակղզի, որտեղ էլ Մարիան մահացել է 35 տարեկան հասակում։ Մարիա վան Ռիբեկի պատվին Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ռազմածովային նավատորմի սուզանավը կոչվում է SAS Maria van Riebeeck: Յան վան Ռիբեկն ու Մարիան ունեցել են 8 երեխա, որոնց մեծ մասը մահացել են վաղ տարիքում։ Քեյփթաունում ծնված նրանց որդին`  Աբրահամ վան Ռիբեկը, հետագայում դարձավ Հոլանդական Օստ-Ինդիա ընկերության նահանգապետը  ։ Յանն էլ պաշտպանել է Հոլանդիայի ռազմա-տնտեսական շահերը Ճապոնիայում և Վիետնամում (Տոնկին)։
Գործունեություն
Յանն աշխատանքի ընդունվեց Հոլանդական Օստ-Ինդիա ընկերությունում։ 1651 թվականին նրան հրամայվեց Աֆրիկայի հարավային ծայրամասում  հիմնել բնակավայր։ 1652 թվականի  ապրիլի 6-ին Յան վան Ռիբեկը մեկնում է Հարավային Աֆրիկա, որտեղ  Փոթորիկների հրվանդանում  (հետագայում` Բարեհուսո հրվանդան) Drommedaris, Reijger և Goede Hoop նավերի նավաստիների անձնակազմերի հետ հիմնադրում է ամրոց, որը ժամանակի ընթացքում զարգանում և դառնում է Եվրոպայից Հնդկական օվկիանոս նավարկող ընկերության նավերի պարենային մատակարարման բազա, որն ապահովում էր անձնակազմին ջրով, նպարեղենով, մրգերով, բանջարեղենով և որակյալ բժշկական սպասարկմամբ։ Սկզբում բազան դարձավ բնակավայր Կապստադ, հետագայում այն դարձավ ժամանակակից ՀԱՀ գլխավոր նավահանգստային քաղաքը` Քեյփթաունը։ Շինարարության ընթացքում գաղութաբնակները ակտիվորեն բռնազավթում էին Հարավային Աֆրիկայի տեղաբնակներին, բուշմեններին և հոտենտոտներին պատկանող հողերը։ Անասնագլխաքանակն ավելացավ տեղական բնակչությունից բռնազավթված անասունների հաշվին։ Հատուկ հանդերձավորված ռազմական արշավախմբերը մայրցամաքի խորքերում բնակվողներին հավաքագրում էին ստրկության։ Այդ իսկ պատճառով էլ գաղութարարները մշտապես տեղական բնակչության հետ գտնվում էին պատերազմական վիճակում ։
Հոլանդացի սպիտակ նորաբնակները, այդ թվում Յան վան Ռիբեկը, դարձան նոր ձևավորվող ժողովրդի հիմքը, որոնք հետագայում կոչվեցին աֆրիկաներներ կամ բուրեր, որոնց հետնորդները այնուհետև Մեծ Տրեկի ընթացքում տեղափոխվեցին Աֆրիկյան մայրցամաքի խորքերը, որտեղ նիդերլանդերենի հիման վրա ձևավորվեց նոր գերմաներեն լեզու` աֆրիկաանս։
Ժառանգությունը Հարավային Աֆրիկայում
Յան վան Ռիբեկը մշակութային և պատմական նշանակություն ունի Հարավային Աֆրիկայում աֆրիկաներների շրջանում, որոնք նրան դիտարկում են որպես իրենց ազգի հիմնադիր հայր։ Այդ մասին է վկայում այն փաստը, որ վան Ռիբեկի պատկերը հայտնվել է ամենուրեք, փոստային դրոշմանիշերի և հարավաֆրիկյան արժույթի (ռանդի) վրա 1940-ական թվականներից ընդհուպ մինչև 1993 թվականը, երբ Հարավաֆրիկյան պահուստային բանկը փոխեց արժույթի դիզայնն այդ տարածաշրջանի կենդանական և բուսական աշխարհի պատկերներով։
Քեյփթաունի կենտրոնում են գտնվում Յան վան Ռիբեկի և նրա կնոջ Մարիա դե լա Կելլերի արձանները, իսկ 1952 թվականին Քեյփթաունում անցկացվեց քաղաքի հիմնադրման 300- ամյակին նվիրված «Վան Ռիբեկ»  փառատոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի պատմություն Կատեգորիա:Հոլանդացի ծովագնացներ Կատեգորիա:Քաղաք հիմնադրած անձինք Կատեգորիա:Աֆրիկաներներ Կատեգորիա:Քեյփթաուն Կատեգորիա:Գիսաստղ հայտնաբերողներ
Հոդեյդա
Հոդեյդա (الْحُدَيْدَة), քաղաք Եմենի արաբական Հանրապետությունում, Հոդեյդա լիվայում։ 100 հզ. բն. (1975)։ Երկրի գլխավոր նավահանգիստն է Կարմիր ծովի ափին։ Ավտոճանապարհով կապված է Տաիզի հետ։ Կան մեխանիկական, փայտագործական ձեռնարկություններ։ Արտահանում է սուրճ, չորացրած մրգեր, կաշի, բամբակ, ներմուծում նավթ և նավթամթերքներ։ Հոդեյդայում ԽՍՀՄ օգնությամբ կառուցվել է ժամանակակից ծովային նավահանգիստ, Հայկական սովետական հանրագիտարանի տվյալներով կառուցվում էր նաև ձկնարդյունաբերական համալիր։
Կատեգորիա:Եմենի քաղաքներ
Ալ-Սանամեյն
Ալ-Սանամեյն (الصنمين), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Դառաայի մարզում։ Հանդիսանում է Դառաայի գավառի համանուն շրջանի կենտրոնը։
Պատմություն
Քաղաքի արաբական անվան թարգմանությունը նշանակում է «երկու կուռք»։ Հնում հայտնի է եղել որպես Աէռե։ Քաղաքում եղել է վանք, որը պատկանում էր հին հունական գործի և հաջողության աստված Տյուխային։ 1111 թվականին Ալ-Սանամեյնում ստորագրվել է համաշխարհային պայմանագիր Երուսաղեմի թագավոր Բալդուին Ա-ի և Դամասկոսի աթաբեկ Տուգտեգինի միջև։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից 43 կմ հարավ-արևմուտք։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 547 մ։
Բնակչություն
2004 թվականի տվյալներով քաղաքն ունի 26 268 բնակիչ ։ Բնակչության մեծամասնությունը սուննի իսլամադավաններ են։
Տրանսպորտը
Քաղաքացիական ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Դամասկոսում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Դառաայի գավառ
Հիլբերտյան տարածություն
Հիլբերտյան տարածություն, արդի մաթեմատիկայի կարևոր հասկացություններից։ Ձևավորվել է XX դ. սկզբին, գերմանացի մաթեմատիկոս Դավիթ Հիլբերտի աշխատություններում արտահայտված գաղափարների ազդեցությամբ։ Հիլբերտյան տարածություն սահմանման մեջ հանդես եկող հիմնական հասկացությունը ներքին կամ սկալյար արտադրյալն է։
Կատեգորիա:Ֆունկցիոնալ անալիզ Կատեգորիա:Գծային հանրահաշիվ Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա
Սերվիտուտ
Սերվիտուտ (լատիներեն՝ Servitus, servitutis — ստրկություն, ենթարկվածություն), ընչական իրավունքի տեսակ, ըստ որի անձին իրավունք է վերապահվում օգտվել ուրիշի գույքից որոշակի շրջանակներում կամ սահմանափակել սեփականատիրոջ իրավունքը որոշակի հարաբերություններում։ Ձևավորվել է հռոմեական իրավունքում 14 մասնավոր սեփականատերերի հակադարձ շահերը կարգավորելու համար։ Սկզբում ծագել է հողային սերվիտուտ (օրինակ, հարևանի հողամասով ջուր անցկացնելու իրավունքը)։ Հռոմեական իրավունքը ճանաչում էր նաև անձնական սերվիտուտ (օրինակ, ուրիշի գույքի ցմահ օգտագործման իրավունքը, այսպես կոչված՝ ուզուսֆրուկտուսը)։ Սերվիտուտը կիրառվել է նաև այն երկրներում, որտեղ փոխառնվել է հռոմեական իրավունքը։ 20-րդ դարի իրավունքն ամրապնդել է հողի արդյունաբերական օգտագործման (խողովակաշարի, էլեկտրահաղորդման գծերի անցկացում) հետ առնչված սերվիտուտի մի քանի իրավունքներ։
Դիվանագիտական պրակտիկայում «Սերվիտուտ» տերմինն (միջազգային սերվիտուտ) օգտագործվում է մի պետության տերիտորիալ իրավունքներն այլ պետության օգտին սահմանափակելու համար (ծովային, ռազմական բազաների, ուրիշի տերիտորիաներում սետչմենտների ստեղծում)։
Կատեգորիա:Հողային իրավունք Կատեգորիա:Գույքային իրավունք Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք
Լյուբով Բելոզերսկայա
Լյուբով Եվգենևնա Բելոզերսկայա (Любо́вь Евге́ньевна Белозе́рская, ), Միխայիլ Բուլգակովի երկրորդ կինը (1925-1932 թվականներ)։
Կենսագրություն
Լյուբով Բելոզերսկայան ծնվել է Լեհաստանում, Եվգենի Միխայլովիչ Բելոզերսկու և Սոֆյա Վասիլևնա Բելոզերսկայայի ընտանիքում։ Լյուբովից բացի ընտանիքում եղել է ևս երեք երեխա՝ Վերա (ծնվել է 1888 թվականին), Նադեժդա (ծնվել է 1891 թվականին) և Յուրի (ծնվել է 1893 թվականին)։ Հոր մահվանից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Պենզա։
Լյուբով Բելոզերսկայան ավարտել Սանկտ Պետերբուրգի Դեմիդովյան իգական գիմնազիան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում՝ 1914 թվականին, Բելոզերսկայան, ավարտելով գթության քույրերի դասընթացները, հոսպիտալներում խնամել է վիրավորների։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Լյուբով Բելոզերսկայան Պետրոգրադից տեղափոխվել է կենտրոնական Ռուսաստանում գտնվող գյուղ՝ ընկերուհու մոտ։
1918 թվականին Բելոզերսկայան տեղափոխվել է Կիև, որտեղ հանդիպել է ծանոթ լրագրող Իլյա Մարկովիչ Վասիլևսկուն, որին ճանաչում էր դեռ Պետերբուրգից, և որը գրում էր «Не-Буква» կեղծանունով։ Նա ամուսնացել է Վասիլևսկու հետ և 1920 թվականի փետրվարին ամուսնու հետ Օդեսայից արտագաղթել Կոստանդնուպոլիս (այդ ժամանակաշրջանի որոշ դեպքեր օգտագործվել են Միխայիլ Բուլգակովի «Վազք» պիեսում)։ Նույն թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Ֆրանսիա՝ Մարսել, ապա Փարիզ։ Փարիզում Իլյա Վասիլևսկին հրատարակել է սեփական թերթը՝ «Свободные мысли» (հայ.՝ «Ազատ մտքեր»), իսկ Լյուբով Եվգենևնան հանդես է եկել բալետային թատերախմբերի կազմում Փարիզի թատրոններում։ 1921-1922 թվականների ձմռանն ընտանիքը տեղափոխվել է Բեռլին, որտեղ Վասիլևսկին սկսել է համագործակցել խորհրդամետ «Накануне» թերթում։ Այդ ժամանակ տվյալ թերթը տպագրում էր Միխայիլ Բուլգակովի ակնարկներն ու ֆելիետոնները։
Լյուբով Բելոզերսկայան Վասիլևսկուց բաժանվել է 1923 թվականի վերջին։ 1924 թվականի հունվարի սկզբին՝ «Накануне» խմբագրության կողմից Ալեքսեյ Տոլստոյի պատվին կազմակերպված երեկոյի ընթացքում, Բելոզերսկայան ծանոթացել է Միխայիլ Բուլգակովի հետ։ Բուլգակովի ու Բելոզերսկայայի ամուսնությունը գրանցվել է 1925 թվականի ապրիլի 30-ին։
Լյուբով Բելոզերսկայայի հետ ամուսնության տարիներին Միխայիլ Բուլգակովը գրել է «Տուրբինների օրերը» (Дни Турбиных), «Բոսորագույն կղզի» (Багровый остров), «Զոյայի բնակարանը» (Зойкина квартира)։ Բելոզերսկայան Բուլգակովի համար ֆրանսերենից թարգմանել է Մոլիերի մասին գրքեր։ Գրողի թելադրմամբ նա գրել է «Փարիսեցիների պարտավորագիրը» («Кабала святош») և «Ադամ և Եվա» (Адам и Ева) պիեսների բազմաթիվ էջեր, այն վեպի առաջին խմբագրության էջերը, որը հետագայում վերածվել է «Վարպետը և Մարգարիտան» վեպի (այդ ժամանակ դեռ առանց Մարգարիտայի) ։ Ըստ Բորիս Սոկոլովի՝ հենց Լյուբով Բելոզերսկայան է Բուլգակովին հուշել իր ապագա «Վարպետը և Մարգարիտան» վեպում գլխավոր հերոսուհու կերպարն ավելացնելու գաղափարը ։
Լյուբով Բելոզերսկայային են նվիրված «Սպիտակ գվարդիա» («Белая гвардия») վեպը, «Շան սիրտ» (Собачье сердце) վիպակն ու «Փարիսեցիների պարտավորագիրը» («Մոլիեր») պիեսը։ Սակայն Լյուբով Բելոզերսկայայի անունն ամենաշատը կապված է «Վազք» պիեսի ստեղծման հետ. արտագաղթի ու արտագաղթյալների, Կոստանդնուպոլսի ու Փարիզի մասին Բելոզերսկայայի կենդանի պատմությունները գրողի համար ներշնչանքի աղբյուր են ծառայել պիեսի ստեղծման ժամանակ ։
1929 թվականի սկզբին ընտանեկան կյանքում սկսվել են բարդություններ։ «փաստ <...> Բուլգակովի կենսագրությունից. նա ստիպված է եղել գրել ընդհատումներով, և մի անգամ նա կնոջն ասել է, թե այդպիսի պայմաններում չի աշխատել նույնիսկ Դոստոևսկին։ Ինչին ստացել է հետևյալ պատասխանը. «Բայց դու ախր Դոստոևսկին չես»
Փետրվարին Միխայիլ Բուլգակովը ծանոթացել է Լյուբով Բելոզերսկայայի ընկերուհու՝ Ելենա Շիլովսկայայի հետ, և շուտով նրանց միջև սկսվել է սիրավեպ։1932 թվականի հոկտեմբերին նա դարձել է գրողի երրորդ կինը։ Լյուբով Բելոզերսկայայի հետ ամուսնալուծությունը կայացել է 1932 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։
1928-1930 թվականներին Բելոզերսկայան եղել է Վիկենտի Վերեսաևի երկերի ժողովածուի սրբագրիչ-խմբագիր, իսկ 1936 թվականից եղել է պատմաբան-ակադեմիկոս Եվգենի Տառլե գրական քարտուղարը։
1970-1980-ական թվականներին Բելոզերսկայան գրել է գիրք Բուլգակովի հետ կյանքի մասին («О, мёд воспоминаний» ), ինչպես նաև գրքեր Կոստանդնուպոլսում և Փարիզում անցկացրած տարիների մասին («Ուրիշի շեմքի մոտ», «У чужого порога») և «Այդպես է եղել» («Так было», Եվգենի Տառլեի հետ իր աշխատանքի մասին)։ Ռուսաստանում գրքերը լույս են տեսել նրա մահվանից հետո։
Լյուբով Բելոզերսկայան մահացել է 1987 թվականի հունվարի 27-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Վագանկովյան գերեզմանատանը՝ իր հարազատների կողքին։
Բելոզերսկայայի մասին հուշեր հանդիպում են նրա հետ մտերիմ եղած Լիդիա Յանովսկայայի և Ե. Մոնախովայի գրքերում։ Բելոզերսկայայի ու Յանովսկայայի նամակագրությունը մասամբ հրատարակվել է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս բուժքույրեր Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս գրողների կանայք
Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարան
Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարան (ԹՊԲՀ) (თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი), Վրաստանի Թբիլիսի քաղաքի բարձրագույն բժշկական հաստատություններից է։ Այն հիմնադրվել է 1918 թվականին։
1992 թվականին Թբիլիսիի պետական բժշկական ինստիտուտը վերանվանվել է Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարան։ Այդ ժամանակից ի վեր, համալսարանը գործել է որպես անկախ ուսումնական հաստատություն։
Վարկանիշ և հեղինակություն
Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարանը զբաղեցնում է 6279-րդ հորիզոնականը 4icu.org վարկանշային կայքում և 6427-րդը www.webometrics.info կայքում ։ Համալսարանում կա ավելի քան 5000 բակալավրիատ և 203 ասպիրանտներ, որոնց 20 %-ը գալիս են արտասահմանյան երկրներից։ Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարանի ենթարկվել եվրոպական տարբեր ինստիտուցիոնալ ընկերակցությունների կողմից գնահատման։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկական համալսարաններ Կատեգորիա:Թբիլիսիի համալսարաններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Ազգային պատգամավորական կենտրոնական ժողով 1906
Ազգային պատգամավորական կենտրոնական ժողով, ժողովը որոշումներ կայացրեց անվճար ուսուցման, դպրոցը եկեղեցուց անջատելու և այլ հարցերի մասին, որոնք, սակայն մնացին թղթի վրա
Գումարվել է օգոստոսի 17-30-ը Էջմիածնում։ Հեղափոխական իրադրության մեջ և հայ ժողովրդի բուռն բողոքի ճնշման տակ 1905 թվականի օգոստոսի 1-ին Նիկոլայ 2-րդը հարկադրված թույլատրեց վերաբացել 1897 թվականին փակված հայկական եկեղեցական-ծխական դպրոցները և եկեղեցուն վերադարձնել 1903 թվականին բռնագրավված գույքը։ Դպրոցների կանոնադրության նախագիծը քննելու համար Մկրտիչ Խրիմյան կաթողիկոսը կարգադրեց 1906 թվականի մայիսին հրավիրել ներկայացուցչական ժողով և ընտրություններ նշանակեց։ Դաշնակցությունն օգտագործեց ընտրությունները՝ ժողովում իր գերակշռությունն ապահովելու համար։ Ալեքսանդրապոլի, Թիֆլիսի, Երևանի, Իգդիրի և մի շարք այլ վայրերի ուսուցչական ժողովները կաթողիկոսին բողոքեցին դաշնակցականների կողմից ընտրական սկզբունքների խախտումների դեմ և հրաժարվեցին ուղարկել իրենց պատգամավորներին։ Նշանակված նոր ընտրությունները, որոնց մասնակցում էին նաև կանայք, տեղի ունեցան քաղաքական սուր պայքարի մթնոլորտում։ Բոլշևիկները (Ս. Շահումյան, Ս. Սպանդարյան և ուրիշներ) քննադատում էին դաշնակցությանը՝ ժողովրդական զանգվածների ուշադրությունը հեղափոխական պայքարից շեղելու համար։
Օգոստոսի 17-ին Ս. Զավարյանի նախագահությամբ բացվեց Ազգային պատգամավորական կենտրոնական ժողով, որի 57 պատգամավորներից 44-ը դաշնակցականներ էին։ Նրանք ձգտում էին ժողովին տալ սահմանադիր համագումարի բնույթ, իշխանություններից կորզել արևելահայությանը հուզող հարցերը տնօրինելու մենաշնորհ, իրենց կամքը պարտադրել քաղաքական մյուս հոսանքների ներկայացուցիչներին, որոնք, չհանդուրժելով այդ, հեռացան ժողովից։ Ազգային պատգամավորական կենտրոնական ժողովը որոշումներ կայացրեց անվճար ուսուցման, դպրոցը եկեղեցուց անջատելու և Ազգային ժողովի տնօրինությանը հանձնելու, եկեղեցական հողերը որպես ազգային սեփականություն համայնացնելու և այլ հարցերի մասին։ Ժողովից դժգոհ ցարական իշխանություներն օգոստոսի 30-ին պատգամավորներին պարտադրեցին 24 ժամում հեռանալ Էջմիածնից։ Ազգային պատգամավորական կենտրոնական ժողովի որոշումները մնացին թղթի վրա։
Լուի Ռիել
Լուի Ռիել  (Louis Riel, ), կանադացի կարևորագույն քաղաքական գործիչներից մեկը, Մինիտոբա նահանգի հիմնադիրներից, կանադացի մետիսների ամենաճանաչված առաջնորդներից, ով պայքարի է ելել Հյուսիսարևմտյան տարածքների անգլալեզու գաղութարարների դեմ։ Մետիսների ապստամբությունների շարքի գլխավոր կազմակերպիչ, որն ավարտվել է նրա մահապատժով։