cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ուտինգա (Բաիա)
Ուտինգա (Բաիա) (Utinga), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում է Սեաբրա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 773 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 717,344 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23,4 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականին։
Աշխարհագրություն
Տեղանքի կլիման արևադարձային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Մոնտեսքյո Ավանտես
Մոնտեսքյո Ավանտես (Montesquieu-Avantès), համայնք Ֆրանսիայում՝ Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սեն Լիզե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Սեն Ժիրոն է։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 239 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 127 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 98-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 77,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,6 %)։ 98 աշխատունակ բնակիչներից 88-ը աշխատում էին (52 տղամարդ և 36 կին), անաշխատանք էին 10-ը (3 տղամարդ և 7 կին)։ 29 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 8-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ամբլենի
Ամբլենի (Ambleny), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02011։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1134 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 755 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 548-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 207-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 72,6 %, 1999 թվականին եղել է 69,8 %)։ 548 աշխատունակ բնակիչներից 493-ը աշխատում էին (266 տղամարդ և 227 կին), անաշխատանք էին 55-ը (27 տղամարդ և 28 կին)։ 207 անգործունակ մարդկանցից 65-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 86-ը թոշակառու, 56-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Bird Set Free (երգ)
Bird Set Free, Սիայի յոթերորդ ստուդիական ալբոմից՝ This Is Acting-ից երգ ։
Պատմություն
Rolling Stone-ին տված հարցազրույցում Սիան ասել է, որ երգը գրվել է «Կատարյալ ձայն 2» ֆիլմի սաունդթրեքի համար, սակայն ֆիլմի ղեկավարությունն ընտրեց «Flashlight» երգը։ Նրանք սկզբնական շրջանում երգը փոխանցել են Ռիհաննային, իսկ Ադելը, գրի առնելով այն, վերադարձրել է Սիային ։
Ստեղծագործություն
Երգը գրվել է F մինորային տոնայնությամբ ։
Քննադատություն
Rolling Stone-ը ասել է, որ այս երգն իր բնույթով ազատող է ։ Ալեքս Մըքքրաունը երգն անվանել է ամենականացի երգերից մեկը ։ Հյու Մոնտոգոմորը The Independent -ին ասել է, որ այս երգն ազատության օրհներգ է ։
Կենդանի կատարումներ
Սիան Bird Set Free և Alive երգերը կատարել է 2015 թվականի նոյեմբերի 7-ին Saturday Night Live-ում ։
Կեալա Սեթլի տարբերակ
Կեալա Սեթլի տարբերակը թողարկվել է 2018 թվականի մարտի 6-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիայի երգեր Կատեգորիա:2015 երգեր
Սեր (Օդի գավառ)
Սեր (Serres), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 50 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 150 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 30 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 18 անձ (11 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 7 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Սանտա Կիտերիայի գավառ
Սանտա Կիտերիայիի գավառ (Microrregião de Santa Quitéria), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Հյուսիս-արևմուտք Սեարա նահանգի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 70 904 մարդ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 6017,736 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 11,8 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սեարա նահանգի գավառներ
Հանրապետության փողոց (Երևան)
Հանրապետության փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Տվյալներ
Սկսվում է Տիգրան Մեծի պողոտայից, ձգվում հյուսիսային ուղղությամբ և ավարտվում Սայաթ-Նովայի պողոտայի և Խանջյան փողոցի խաչմերուկում։ Երթևեկությունը փողոցով միակողմանի է։
Խորհրդային տարիներին կոչվել է Ալավերդյան փողոց՝ ի պատիվ հեղափոխական, ՀԿԿ հիմնադիրներից մեկի՝ Ստեփան Ալավերդյանի։ Նախկինում փողոցը սկսվել է Մովսես Խորենացու (խորհրդային տարիներին՝ Մարքսի) փողոցից, սակայն 2002 թվականին փողոցի սկզբնամասն անվանվել է նշանավոր դերասան Մհեր Մկրտչյանի անունով։
Պետերբուրգի հայկական տպագրություն
Պետերբուրգի հայկական տպագրություն, սկզբնավորվել է 1781 թվականին, երբ Գ․ Խաչդարյանը Լոնդոնից բերած իր հայկական տպատառերով լույս ընծայեց «Տետրակ այբբենական»-ը, որ հայոց լեզվի այբբենարան էր և Ռուսաստանում տպագրված առաջին հայերեն գիրքը։
Հանրապետության փողոց (Երևան)
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Պետերբուրգի հայկական տպագրություն
18-րդ դարի վերջ-19-րդ դարի սկիզբ
Մինչև 1789 թվականը տպարանը հրատարակել է շուրջ 15 անուն գիրք, այդ թվում՝ Ներսես Շնորհալու «Ցիսուս որդի»-ն (1785), Եղիշեի՝ Նմուշներ Պետերբուրգի հայկական տպագրությունից արդանանց պատերազմը («Գիրք որ կոչի Եղիշէ պատմագիրք», 1787), իր՝ Խալդարյանի հայ-ռուսերեն բառարանը («Գիրք որ կոչի շսսիղ լեզուագիտութեան», 1788), Կ․ Սարաֆյանի «Գիրք որ կոչի բանալի գիտութեան» (1788) ձեռնարկը և այլն։ Այնուհետև ապարանն անցել է էջմիածնի տնօրինությանը, և Հ․ Արդությանն այն տեղափոխել է Նոր Նախիջեվան, հետո՝ Աստրախան։ 1810 թվականին Պետերբուրգի «Մորսկայա տիպոգրաֆիա»-ում աստրախանցի մշակութային գործիչ և տպագրիչ Հ․ Հովհաննիսյանը լույս է ընծայել Գրիգոր Նարեկացու աղոթքը պարունակող գրքույկ («Մաղթանք գիշերայինք»)։ Նույն թվականին հիմնել է իր սեփական տպարանը և մինչև 1827 թվականը լույս ընծայել 10-ից ավելի հայերեն գրքեր, այդ թվում՝ «Քարոգք նորին կայսերական մեծութեան․․․» (հայերեն և ռուսերեն, 1811), Մ․ Իաճենցի «Բարառնական դիմառնութիուն․․․» (1812), հայատառ թուրքերեն Նոր կտակարան (1814, 1817, 1819), Աստվածաշունչ (1817) են։ 1828 թվականին Լազարյան ճեմարանը Պետերբուրգում բացել է իր տպարանը, որտեղ լույս են ընծայվել պաշտոնական վավերագրեր (հայերեն և ռուսերեն), ինչպես՝ «Արձանագրութիւնք, որք վերաբերին առ հաստատութիւն հաշտութեանն ընդ Պարսկաստանի» (1828), «Գումար բարձրագոյն հրովարտակաց․․․» (1839)։ Պետերբուրգում 1838 թվականից գործել է Ալ․ Խոէդարաշյանի տպարանը, որը նույն թվականին հրատարակել է տպարանատիրոջ «Բառարան ի հայկական լեզու ի ռուսաց բարբառ» երկհատոր աշխատանքը, 1839 թվականին նրա գրադարանի գրացուցակը («Ցանկ տպագրեալ և ձեռագիր գրոց․․․»)։
19-րդ դարի երկրորդ կես-20-րդ դարի սկիզբ
1860-ական թվականներին այստեղ գործել է Ռ․ Պատկանյանի տպարանը, որը, ի թիվս այլոց, տպագրել է «Հյուսիս» հանդեսը։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին և հետո Պետերբուրգում հայերեն գրքերը հիմնականում հրատարակվել են տեղի տարբեր ապարաններում, այդ թվում՝ գիտությունների ակադեմիայի, Բակոտիի, Գոլովինի, Ի․ Սկորոխոդովի, Լիբերմանի (վերջին երկուսի տպարաններում մի քանի հայերեն գրքերից բացի, տպագրվել է «Արաքս» հանդեսը), Բորպանովսկու (1913 թվականին հրատարակել է «Շողեր» ժողովածուն)։ Բեղմնավոր է եղել «Պուշկինյան» հայկական տպարանը, որը 1890-1900-ական թվականներին լույս է ընծայել բժիշկ Ա․ Բուդուղյանի բժշկական գիտահանրամատչելի մի շարք աշխատություններ, այլ գրքեր, ինչպես և «Բանբեր գրականության և արվեստի» (1903-1904), «Սափրիչ» (1906-1908) հանդեսները, «Արցունքներ» ժողովածուի համարները (1907)։ Պետերբուրգում 1867-1872 թվականին գործել է Մ․ Միանսարյանցի հայկական հրատարակչությունը, որը տարբեր տպարաններում, հրատարակչի տպատառերով, լույս է ընծայել մանկավարժական բնույթի թարգմանական գրքեր և իր՝ Միանսարյանցի «Քնար հայկական»-ը (1868), «Կանոնավոր և վայելուչ գրության պատմություն և տեսություն» (1872)։
Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն
Մոնտել (Արյեժի գավառ)
Մոնտել (Montels), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լա Բաստիդ դե Սերու կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09203։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 154 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 99 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 71-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 28-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,4 %)։ 71 աշխատունակ բնակիչներից 65-ը աշխատում էին (32 տղամարդ և 33 կին), անաշխատանք էին 6-ը (1 տղամարդ և 5 կին)։ 28 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Black Beatles
«Black Beatles», երգ, որ ձայնագրվել է ամերիկյան Rae Sremmurd հիփ-հոփ դուետի կողմից և 2016 թվականի սեպտեմբերի 13-ին թողարկվել որպես իրենց SremmLife 2 երկրորդ ալբոմի երրորդ սինգլ EarDrummers և Interscope Records լեյբլների կողմից։ Երգի հեղինակներն են՝ Khalif Brown, Aaquil Brown, Radric Davis, Michael Williams, պրոդյուսերը՝ Mike Will Made It։
Billboard ամսագիրը «Black Beatles» երգն ընդգրկել է 2016 թվականիի 100 լավագույն փոփ երգերի ցանկի 1-ին հորիզոնականում («100 Best Pop Songs of 2016») : Rolling Stone ամսագրի խմբագիր Ռոբ Շեֆիլդը Black Beatles երգը ներառել է 2016 թվականի 50 լավագույն երգերի ցանկի 10-րդ հորիզոնականում ։ Pitchfork հրատարակությունը «Black Beatles» երգն ընդգրկել է 2016 թվականի 100 լավագույն երգերի ցանկի 10-րդ հորիզոնականում («100 best songs of 2016») :
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը թողարկվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Յութուբի Vevo էջում։ Որպես ռեժիսոր հանդես է եկել Motion Family-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 սինգլներ Կատեգորիա:Rae Sremmurd երգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:Երաժշտական մեմեր
Վլադիմիր Պրոշկին
Վլադիմիր Վիկտորովիչ Պրոշկին (Владимир Викторович Прошкин, ), ռուս գեղանկարիչ, գծանկարիչ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (2011), Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ԽՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Պրոշկինը ծնվել է 1931 թվականի հուլիսի 11-ին Լենինգրադում, նկարիչների ընտանիքում։ Նրա ծնողները՝ Վիկտորյա Բելակովսկայան (1901-1965) ու Վիկտոր Պրոշկինը (1906-1983), եղել են հայտնի նկարիչներ, Գեղարվեստատեխնիկական բարձրագույն ինստիտուտի (ներկայում՝ Սանկտ Պետերբուրգի Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտ) շրջանավարտներ։
Վլադիմիր Պրոշկինը մասնակցել է ցուցահանդեսների 1957 թվականից՝ իր աշխատանքները ներկայացնելով Լենինգրադի առաջատար նկարիչների աշխատանքների կողքին։ Ստեղծել է բնանկարներ, ժանրային նկարներ, նատյուրմորտներ։ Աշխատել է յուղաներկերով, ջրաներկով, զբաղվել է գրքերի նկարազարդմամբ, արդյունաբերական գրաֆիկայով ու ձևավորման արվեստով։ 1958 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության, իսկ 1997 թվականին՝ Սանկտ Պետերբուրգի ջրանկարիչների միության անդամ։
Վլադիմիր Պրոշկինի աշխատանքներից են «Лёд идёт», «Վարդեր։ Նատյուրմորտ» (երկուսն էլ 1957), «Կոլայի ծոց», «Գարնանային հեղեղում» («Весенний разлив») (երկուսն էլ 1958), «Գազատարի ուղեգծին» («На трассе газопровода»), «Մայիսյան օր» (երկուսն էլ 1959), «Բակ Ղրիմում» («Крымский дворик»), «Ծովածոցում» (երկուսն էլ 1960), «Ռոժդեստվենո։ Բնանկար» (1961), «Խնձորենիների բներ» (1962), «Գարնանը», «Օրեդեժ գետը» (երկուսն էլ 1964), «Նարգիզներ պատուհանին» (1972), «Ձմեռում», «Պենատներ։ Արհեստական լճակ» (երկուսն էլ 1973), «Հյուսիսային գիշեր։ Ճանապարհին» (1975), «Աշնանային այգի», «Հերկում» («Пашня») , «Աշնանային օրեր» (բոլորը՝ 1977), «Խոտհնձից առաջ», «Հունիս» (երկուսն էլ 1979), «Աշնանային եղանակ» (1994), «Առավոտը գետի ափին» (1999), «Առուն ձյան մեջ» (2001) և այլ նկարներ։
1980-ական ու 1990-ական թվականների սահմանագծին Վլադիմիր Պրոշկինի աշխատանքները ներկայացվել են Եվրոպայի հանրությանը՝ մասնակցելով մի շարք արասահմանյան ցուցահանդեսների ։
Վլադիմիր Պրոշկինի անհատական ցուցահանդեսներն անցկացվել են 1977 (Լենինգրադ, ԽՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն), 1997 (Սանկտ Պետերբուրգ, Ա. Պուշկինի համառուսական թանգարան) 2001 (Սանկտ Պետերբուրգ, «Манеж» կենտրոնական ցուցասրահ), 2004 (Մոսկվա, Ա. Պուշկինի պետական թանգարան) թվականներին։ 2002 թվականին պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի մեդալով ։ 2011 թվականին ստացել է Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարչի պատվավոր կոչում։ Վլադիմիր Պրոշկինի ստեղծագործությունները պահվում են Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսական թանգարանում, այլ թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Լատվիայում, Էստոնիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Ֆինլանդիայում, Իսրայելում, Ճապոնիայում, Մեծ Բրիտանիայում և այլ երկրներում։
Ծանոթագրություններ
<!-- == Աղբյուրներ==
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1958
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1958, Աշխարհի գավաթի վեցերորդ խաղարկությունը, որը տեղի է ունեցել Շվեդիայում հունիսի 8-ից հունիսի 29-ը։ Առաջնությունում հաղթել է Բրազիլիան, որը եզրափակչում 5-2 հաշվով առավելության է հասել Շվեդիայի նկատմամբ, որը նրանց առաջին տիտղոսն է։ Առաջնությունը նաև հայտնի է նրանով, որ լայն ճանաչում ձեռք բերեց 17 տարեկան Պելեն։
Ընդունող երկրի ընտրություն
Արգենտինան, Չիլին, Մեքսիկան և Շվեդիան հետաքրքրված էին առաջնությունը ընդունելով։ Շվեդիան ընտրվեց որպես ընդունող երկիր ՖԻՖԱ կոնգրեսի կողմից 1950 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1950-ի բացման արարողությունից հետո ։
Որակավորում
Ընդունող Շվեդիան և գործող չեմպիոն Արևմտյան Գերմանիան որակավորվեցին ավտոմատ։ Մնացած 14 տեղերից ինը տրվեց Եվրոպային, երեքը` Հարավային Ամերիկային, մեկը` Հյուսիսային/Կենտրոնական Ամերիկային և մեկը` Ասիային/Աֆրիկային։
Առաջին անգամ որակավորմանը մասնակցեց Խորհրդային միությունը։ Միացյալ Թագավորության բոլոր հավաքականները որակավորվեցին առաջին անգամ։
Եվրոպական գոտում Ուելսը զբաղեցրեց երկրորդ տեղը որակավորման խմբում Չեխոսլովակիայից հետո, այնուհետև Փլեյ օֆֆ խաղերով հանդիպեց Իսրայելի հետ, որը լռելյայն իր խմբում զբաղեցրել էր առաջին տեղը, քանի որ նրա հակառակորդները հրաժարվել էին խաղալ։ ՖԻՖԱ-ն որոշեց, որ առանց որակավորման փուլում հանդիպում անցկացնելու չի կարելի մասնակցել եզրափակիչ փուլին և որոշեց, որ Իսրայելը պետք է խաղա Ուելսի հետ, որպեսզի որակավորվի, արդյունքում Ուելսը հաղթեց և Իսրայելը դուրս մնաց։
1958 թվականին շվեդական Սոլնա քաղաքում ներկայացվեցին 16 որակավորված հավաքականներին և անկացվեց վիճակահանություն և հավաքականները բաժանվեցին չորս խմբի։ Վիճակահանության ժամանակ առավել նշանակություն տրվեց հավաքականների աշխարհագրական դիրքին, քան հավաքականների գործակիցներին։ Այսպիսով ամեն խմբում ընդգրկվեցին մեկական հավաքական Արևմտյան Եվրոպայից, մեկական` Արևելյան Եվրոպայից, մեկական բրիտանական հավաքական և մեկական Ամերիկայից ։
Առաջին և առայժմ միակ անգամ եզրափակիչ փուլին մասնակնեց Ուելսի հավաքականը, բացի այդ միակ անգամ մասնակցեցին Մեծ Բրիտանիայի չորս հավաքականները։ Առաջին անգամն էին նաև մասնակցում Խորհրդային Միությունը և Հյուսիսային Իռլանդիան։ Արգենտինան հանդես եկավ առաջին անգամ 1934 թվականից սկսած։ Այն եղավ Պարագվայի վերջին մասնակցությունը մինչև 1986 թվականը, Հյուսիսային Իռլանդիայինը մինչև 1982 թվականը, և Ավստրայինը` մենիչև 1978 թվականը։
Այս աշխարհի առաջնությունը մնում է միակը, որին Իտալիան չի անցել որակավորման փուլը (1930 թվականին Իտալիան չի մասնակցել, սակայն որակավորում չի եղել)։ Որակավորումը չհաղթահարած մյուս հզոր հավաքականներն էին Ուրուգվայը, Իսպանիան և Բելգիան։
Ձևաչափ
Առաջին անգամ Աշխարհի առաջնություններում կիրառվեց գոլային տարբերության կանոնը։ Այն գործածվում էր, եթե նույն խմբում առաջին և երկրորդ հավաքականները ունենում էին հավասար միավորներ, իսկ բոլոր երեք լրացուցիչ խաղերը երկրորդ և երրորդ հավաքկանների միջև ավարտվեցին որևէ մեկի հաղթանակով, այդ պատճառով կանոնը գոլային տարբերության կանոնը այս դեպքում չկիրառվեց։
Խմբային փուլի երեք շրջանների գրեթե բոլոր հանդիպումները սկսվեցին զուգահեռաբար, ինչպես և քառորդ եզրափակիչները և կիսաեզրափակիչը։ Շվեդիայի հավաքականի խմբային փուլի հանդիպումները ցուցադրվում էին հեռուստատեսությամբ ավելի ուշ, այսպիսով շվեդները կարող էին դիտել այլ հանդիպումները` չվախենալով որ բաց կթողնեն սեփական հավաքականի հանդիպումները։ Խմբային փուլի ամեն շրջանում, հեռուստատեսությամբ ցուցադրվում էր միայն մեկ հանդիպում։ Շատ շվեդներ գնեցին իրենց առաջին հեռուստացույցը այս առաջնության ժամանակ։
Պաշտոնական գնդակն էր «Top-Star VMbollen 1958» մոդելը։ Այն ընտրվել էր 102 թեկնածուներից փորձարկման արդյունքում ՖԻՖԱ-ի չորս պաշտոնյայի կողմից ։
Տեսություն
Վերախաղարկում պահանջվեց նաև 1-ին խմբում (Հյուսիսային Իռլանդիան հաղթեց Չեխոսլովակիային և միացավ գործող չեմպիոն ԳՖՀ-ին քառորդ եզրափակչում) և 3-րդ խմբում (Ուելսը հաղթեց Հունգարիային և միացավՇվեդիային քառորդ եզրափակչում)։ Հունգարիան, որը նախորդ առաջնության արծաթե մեդալակիրն էր, սենսացիոն դուրս մնաց խմբային փուլից։ Նրանք կորցրել էին իրենց լավագույն ֆուտբոլիստներին երկու տարի առաջ կոմունիստների դեմ Հունգարիայի հեղափոխության պատճառով։ 1954 թվականի հավաքականից մնացել էին միայն Դյուլա Գրոշիչը, պաշտպան Յոժեֆ Բոժիկը և հարձակվող Նանդոր Հիդեգկուտին։
2-րդ խմբում հանդիպում էին Շոտլանդիան, Հարավսլավիան, Պարագվայը և Ֆրանսիան։ Ֆրանսիան գրավեց առաջին տեղը Ժյուստ Ֆոնտենի վեց գոլի շնորհիվ։ Հարավսլավիան երկրորդն էր իսկ Շոտլանդիան` վերջինը։
Քառորդ եզրափակչում Ֆրանսիայի կազմում նորից փայլեց Ժյուստ Ֆոնտենը` երկու գոլ խփելով Հյուսիսային Իռլանդիայի դարպասին և Ֆրանսիայի դուրս բերեց կիսաեզրափակիչ։ Հելմուտ Ռանի գոլի շնորհիվ Գերմանիան 1-0 հաշով հաղթեց Հարավսլավիային, իսկ Շվեդիան իր հերթին հաղթեց ԽՍՀՄ-ին։ Քառորդ եզրափակչի վերջին խաղում Պելեի միակ գոլի շնորհիվ Բրազիլիան հաղթեց Ուելսին։
Կիսաեզրափակչում Բրազիլիան և Ֆրանսիան առաջին խաղակեսը ավարտվեցին 1-1 հաշվով, ընդ որում 36-րդ րոպեին Ֆրանսիայի պաշտպան Ռոբեր Ժոնկեն կոտրեց ոտքը Վավաի հետ պայքարում և Ֆրանսիան մնաց տասը հոգով (փոխարինումները այդ ժամանակ արգելված էին)։ Բրազիլիան մնացած ժամանակ ավելի ուժեղ էր և Պելեի հեթ տրիկի շնորհիվ հաղթեց 5-2 հաշվով։ Ֆրանսիայի երկրորդ գնդակը խփեց Ֆոնտենը։
Երրորդ տեղի համար խաղում Ֆոնտենը խփեց չորս գնդակ և Ֆրանսիան հաղթեց Գերմանիային 6-3 հաշվով։ Ֆոնտենը 13 գոլով դարձավ առաջնության գլխավոր ռմբարկու, որի ռեկորդը մինչ օրս չի գերազանցվել։
Եզրափակիչ
Եզրափակիչը կայացավ Սոլնա քաղաքի Ռասունդա մարզադաշտում։ Մոտ 50.000 հանդիսական ականատես եղավ ինչպես բրազիլացիները բաց թողեցին առաջին գոլը չորրորդ րոպեին։ Սակայն Վավան հավասարեցրեց հաշիվը քիչ անց և ևս մեկ գնդակ խփեց խաղակեսի ավարտից առաջ։ Երկրորդ խաղակեսում բոլորին ստվերեց Պելեի խաղը, ով հեղինակեց ևս երկու գոլ, որից հետո ևս մեկ գոլ հեղինակեց Զագալոն` դարձնելով հաշիվը 5-1։ Շվեդները կարողացան միայն կրճատել հաշվի տարբերությունը։
Մարզադաշտեր
Շվեդիայի հարավային և կենտրոնական շրջաններից ընդհանուր 12 քաղաք ընդունեցին մրցույթը։ ՖԻՖԱ-ի պահանջով նվազագույնը վեց մարզադաշտ պետք է ունենար նվազագունը 20.000 նստատեղ ։ Եթե Դանիայի հավաքականը որակավորվեր, կազմակերպիչները մտադիր էին օգտագործել Կոպենհագենի Իդրատսպարկեն մարզադաշտը Դանիայի խմբային հանդիպումների համար ։ Այս նպատակով Իդրատսպարկենը վերանորոգվեց, սակայն Անգլիան դուրս թողեց Դանիային ընտրական փուլում Այդ ժամանակ կասկածներ առաջացան, կկարողանան արդյոք ժամանակին ավարտել Ուլևի և Մալմյո մարզադաշտերը, կազմակերպիչները պահեստային մարզադաշտեր դիտարկում էին Կոպենհագենի և Օսլոյի մարզադաշտերը ։
Ռասունդա մարզադաշտը վերանորոգվեց առաջնության համար և 38.000 նստատեղին ավելացվեցին կանգնելու տեղեր։
Կառուցվեց նոր Մալմյո մարզադաշտը 1896-ին կառոցված հին մարզադաշտի տեղում ։
Իդրոտսպարկենին ավելացվեցին ևս 4.709 նստատեղ։.
Ռիմնարսվալենը կառուցվեց փոքր Օդեվալեն մարզադաշտի փոխարեն։
Ամենաշատը օգտագործվեց Ստոկհոլմի Ռասունդա մարզադաշտ, որտեղ կայացան 8 հանդիպում ներառյալ եզրափակիչը, Ուլևիում կայացավ 7 հանդիպում։
Վիճակահանություն
Աշխարհագրական դիրքերի հիման վրա հավաքականների դասակարգումները հանդիպեց քննադատությունների հատկապես Ավստրիայի կողմից, որին բաժին ընկան ամենաուժեղ ակումբները ։
Խումբ 1
Արևմտյան Գերմանիան, որը անսպասելի դարձել էր չեմպիոն չորս տարի առաջ, դեռևս շատ ուժեղ էր և թիմը համալրել էր երիտասարդ հարձակվող Ուվե Զեելեր։ Բայց այս անգամ գերամանացիները պետք է մրցեին Արգենտինայի հզոր հավաքականի հետ, որը չէր մասնակցել Աշխարհի առաջնություններին 1934 թվականից հետո։ Իրականում շատերը կարծում էին, որ Արգենտինան իրական հնարավորություն ուներ հաղթելու մրցույթում։
Չեխոսլովակիան նույնպես ուներ հզոր հավաքական հարուստ ֆուտբոլային պատմությամբ և կանխատեսվում էր, որ նրանք արժանի դիմադրություն ցույց կտան Գերմանիային և Արգենտնիային։ Ոչ ոք չէր կանխատեսում, որ Հյուսիսային Իռլանդիան կարող է անակնկալներ մատուցել։ Սակայն Հյուսիսային Իռլանդիան արդեն ցույց էր տվել, որ նրանցից կարելի է սպասել անակնկալներ` դուրս թողնելով կրկնակի չեմպիոն Իտալիային որակավորման փուլից։
Վերջում Հյուսիսային Իռլանդիան մատուցեց Աշխարհի առաջնություններում ամենամեծ անակնկալներից մեկը` դուրս թողնելով Չեխոսլովակիային և դուրս գալով քառորդ եզրափակիչ։ Խմբում Արգենտինան ավարտեց վերջին տեղով −5 գոլային տարբերությամբ ինչի արդյունքում նրանց Բուենոս Այրեսի Էսեյսա օդանավակայանում դիմավորեցին հազարավոր զայրացած ֆուտբոլի երկրպագուներ ։
Արգենտինան մոռացել էր բերել իրենց մարզաշապիկները և խաղացին տեղի ակումբ Մալմյո ՖԱ-ի մարզաշապիկներով ։
Խումբ 2
Երկրորդ խմբում խփվեցին առաջնության խմբերում ամենաշատ գոլերը` ընդհանուր 31 գոլ (~5.16 գոլ մեկ խաղում)։ Ժյուստ Ֆոնտեն Ֆրանսիայի կազմում խփեց իր 13 գոլերից 6-ը` դառնալով առաջնության լավագույն ռմբարկուն մինչև քառորդ եզրափակչ։
Խմբից ոչ մի հավաքական նախկինում հաջող ելույթ չէր ունեցել Աշխարհի առաջնություններում։ Չնայած ֆրանսիան ընդունել էր 1938 թվականի առաջնությունը, նա ոչ մի իրական հաջողության չէր հասել, Հարավսլավիան չէր կարողացել կրկնել իր 1930 թվականի հաջողությունը, որտեղ հասել էր կիսաեզրափակիչ, իսկ Պարագվայը և Շոտլանդիան համարվում էին առաջնության ետնապահ։
Խմբում հաղթեց Ֆրանսիան, իսկ Հարավսլավիան զբաղեցրեց երկրորդ տեղը։
Խումբ 3
Շվեդները իրենց հաջողակ էին զգում, քանի որ ընկել էին համեմատաբար թույլ խումբ։ Չնայած խմբում ընդգրկված էր Հունգարիա, որը չորս տարի առաջ լավագույն հավաքականներից մեկն էր` պարտվելով միայն եզրափակչում Արևմտյան Գերմանիային։ Սակայն Հունգարիայի հավաքականը ծանր կորուստներ ունեցավ Հունգարական հեղափոխություն (1956)-ում, որից հետո Շանդոր Կոչիշը և Ֆերենց Պուշկաշը լքեցին իրենց հայրենիքը։ Նանդոր Հիդեգկուտին դեռ խաղում էր, սակայն նա արդեն 36 տարեկան էր և երբեք այլևս չվերադարձրեց իր վաղեմի մարզավիճակը։
Չնայած կորուստներին Հունգարիան համարվում էր, որ դուրս կգա խմբից, սակայն Ուելսի հաջողությունը մեծ անակնկալ էր։ Մեքսիկան Ուելսի հետ ոչ ոքի խաղալով նվաճեց իր առաջին միավորը Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններում։
Խումբ 4
Մասնագետների կարծիով չորրորդ խումբը ամենաուժեղն էր այս մրցությունում։ Ինչպես նախորդ առաջնություններում Բրազիլիայի հավաքականը դեռևս ուժեղ էր, համալրված նոր տաղանդավոր ֆուտբոլիսռներով։ Խորհրդային միությունը գործող Օլիմպիական չեմպիոնն էր, իսկ Ավստրիան բրոնզե մեդալակիրը։ Եվ վերջապես Անգլիան թուլացել էր` կորցնելով մի քանի ֆուտբոլիստների Մյունխենի օդային աղետում, սակայն դեռևս համարվում էր մարտունակ թիմ։
Այս խմբի խաղերը ունեցան ամենամեծ հաճախելիությունը, անգամ ավելին քան 3-րդ խմբում, որտեղ հանդես էր գալիս ընդունող երկիր Շվեդիան։
Բրազիլիան հաղթեց խմբում առանց գնդակ բաց թողնելու։ Երիտասարդ Պելեն առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ ԽՍՀՄ դեմ վերջին խմբային խաղում։ ԽՍՀՄ հավաքականը գրավեց երկրորդ տեղը խմբում։
Աշխարհի առաջնության պատմության մեջ առաջին անգամ գրանցվեց գոլազուրկ ոչ ոքի ։
ՖԻՖԱ ներկայացված մրցաշարային աղյուսակ
1986 թվականին ՖԻՖԱ-ն հաշվետվություն հրապարակեց, որտեղ տրված է մինչև 1986 թվականի Աշխարհի գավաթը ներառյալ բոլոր առաջնությունների ընդհանուր մրցաշարային աղյուսակները ։ 1954 թվականի Աշխարհի գավաթի մրցաշարային աղյուսակը հետևյալն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1958 ֆուտբոլում Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններ Կատեգորիա:Շվեդիայում անցկացված միջազգային ֆուտբոլային մրցություններ
Ամբրիեֆ
Ամբրիեֆ (Ambrief), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլե Կոտրե համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02011։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 63 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 49 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 40-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 81,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,7 %)։ 40 աշխատունակ բնակիչներից 32-ը աշխատում էին (18 տղամարդ և 14 կին), անաշխատանք էին 8-ը (5 տղամարդ և 3 կին)։ 9 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտ կամ ուսանող էր, 4-ը թոշակառու, 4-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Իգաձոր
Իգաձորը լքված գյուղ է Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի հյուսիս-արևելյան մասում։ Այն գտնվում է Երիցուշեն գյուղից մեկ կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք, Գորտագարակ լճից սկիզբ առնող Իրիցաջուր և Իգաձոր գետերի և դրանց վտակների ափին, սաղարթախիտ անտառներով պատված ձորակների միջև ։ Ադրբեջանական տիրապետությունից գյուղն ազատագրվել է 1993 թվականի գարնանը։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Իգաձոր գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1600-1650 մետր բարձրության վրա և 50-60 մետրով ցածր է հարևան Երիցուշենից։ Իգաձորի մասին առաջին հիշատակությունը 12-13-րդ դարերի մի արձանագրությունում է, որը գտնվել է գյուղից չորս կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող Սուրբ Աստվածածնավանքի նվիրատվական արձանագրություններից մեկում, որտեղ գյուղի մի թաղամասը հիշատակվել է որպես վանքի սեփականություն։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին գյուղում բնակություն են հաստատել քոչվոր անասնապահներ իսլամադավան տարբեր ցեղերից։ Այդ ժամանակաշրջանից սկսած գյուղը վերանվանվել է Բաղրլու (Bağırli) : 1993 թ. գարնանը գյուղն ազատագրվել է շրջանի մյուս բնակավայրերի հետ միասին։
Մեթ Բոմեր
Մեթյու Սթեյթոն «Մեթ» Բոմմեր (Matthew Staton «Matt» Bomer,, ԱՄՆ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկյան դերասան, որը ճանաչվել է ի շնորհիվ «Սպիտակ օձիք» հեռուստասերիալի գլխավոր դերի։ Ստացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ «Սովորական սիրտ» (2014) հեռուստաֆիլմում երկրորդ պլանի լավագույն դերակատարման համար։
Իգաձոր
Պատմական հուշարձաններ
Գյուղի հարավային թաղամասում պահպանվել են հայկական գերեզմանոցից մնացած մասնատված խաչքարեր։ Խաչքարների բեկորներից մեկի վրա պահպանել է արձանագրության սկզբնամասը։ Բեկորներից մեկի վրա մնացել է արձանագրություն։ Այդ բեկորը մանուշակագույն կարծր ավազաքարից գեղաքանդակ է։ Մեկ այլ բեկորը մեկ այլ խաչքարի ձախակողմյան մասն է, որի եզրագոտին հյուսածո է, մնացած մասերը` զուսպ ։
Մեթ Բոմեր
Վաղ կյանք
Մեթյու Բոմերը ծնվել է Հյուսթոնի արվարձան Սփրինգում, (Տեխաս)։ Նրա ծնողներն էին Սիսի և Ջոն Բոմերները ։ Սովորել է Հյուսթոնից դուրս գտնվող Քլեյնի միջնակարգ դպրոցում։ 2001 թվականին ավարտել է Փիթսբուրգի Քարնեգի-Մելոն համալսարանը, Փենսիլվանիա՝ արվեստի բակալավր աստիճանով ։
Կարիերա
2001 թվականին, ավարտելով համալսարանը, Մեթյու Բոմերը տեղափոխվեց Նյու Յորք, որտեղ որոշ ժամանակ աշխատում է թատրոնում, որից հետո ոչ մեծ դերով սկսում է նկարահանվել ABC հեռուստաալիքի ցերեկային «Բոլորն իմ երեխաներն են» հեռուստասերիալում։ 2001-2003 թվականներին խաղացել է Բեն Ռիդի դերը «Ուղղորդող լույս» հեռուստասերիալում։
2005 թվականին Մեթյուն նկարահանվեց Շեննեն Դոերթիի «Հյուսիսային ափ» հեռուստասերիալում, ինչպես նաև Ջոդի Ֆոսթերի հետ՝ «Թռիչքի խաբկանք» ֆիլմում։
2006 թվականին նկարահանվեց «Տեխասյան սպանդ բենզասղոցով։ Սկիզբ» ֆիլմում, կարճատև «Կորածը» հեռուստասերիալում և մշտական հիմունքներով միացավ «Չակ» հեռուստասերիալին։
2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին մեկնարկեց «Սպիտակ օձիք» հեռուստասերիալը, որտեղ Բոմերը խաղում էր արվեստի գործերի նախկին գող և ներկայում ՀԴԲ-ում աշխատող Նիլ Քեֆրիի դերով ։
Անձնական կյանք
2010 թվականի հունվարին լույս տեսած «Details» ամսագրին տված հարցազրույցում, որտեղ նրան ոչ առաջին անգամ հարցրեցին ոչ ավանդական սեքսուալ կողմնորոշման մասին, դերասանը հայտարարեց. «Ես չեմ մտահոգվում այն մասին, թե ինչ են մտածում իմ մասին մարդիկ. ես շատ երջանիկ եմ իմ անձնական կյանքում» ։ Նա հրաժարվեց մանրամասներ հրապարակել՝ ասելով. «Ես ունեմ աշխատանք և չեմ կարող փչացնել շոուում կերպարն իմ անձնական կյանքով»։ 2011 թվականի մարտին Մեթյու Բոմերը հայտնեց, որ նա ունի երեք երեխա ունի ։
2012 թվականի փետրվարին Բոմերը բացահայտում արեց՝ պաշտոնապես հաստատելով, որ ինքը միասեռական է և հարաբերություններ ունի հոլիվուդյան հրատարակիչ Սայմոն Հոլսի հետ ։ Բոմերն ու Հոլսն ապրում են միասին և դաստիարակում երեք երեխաների, որոնցից երկուսը երկվորյակներ են և ծնվել են փոխնակ մորից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Պրիցի
Պրիցի (Prizzi) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում ։
Պլամեն Օրեշարսկի
Պլամեն Օրեշարսկի (Пламен Василев Орешарски, ), բուլղարացի պետական և քաղաքական գործիչ, Բուլղարիայի վարչապետը 2013 թվականի մայիսի 29-ից մինչև 2014 թվականի հուլիսի 24-ը։
Պրիցի
Բնակչությունը կազմում է 5518 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 95 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90038։ Հեռախոսային կոդը՝091։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պլամեն Օրեշարսկի
Կենսագրություն
1985 թվականին ավարտել է Սոֆիայի Կարլ Մաքսի անվան բարձրագույն տնտեսական ինստիտուտը։ 1992 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան։ Պրակտիկա է անցել ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում ասպիրանտուրայի ժամանակ։ 1992-1993 թվականներին դասավանդել է ազգային և համաշխարհային տնտեսության համալսարանում։
Արդեն 1993 թվականին հրավիրվել է Բուլղարիայի ֆինանսների նախարարություն, որտեղ աշխատել է մինչև 1997 թվականը՝ ղեկավարելով դեպարտամենտներից մեկը։ 2001 թվականից մինչև 2005 թվականը նա կրկին դասախոսական աշխատանքի է անցել հայրենի համալսարանում՝ դառնալով ռեկտորի տեղակալ։
2005 թվականին Բուլղարիայի սոցիալիստների առաջնորդ Սերգեյ Ստանիշևը, դառնալով երկրի վարչապետ, ֆինանսների նախարար նշանակեց Պլամեն Օրեշարսկուն ։ Այս կառավարությունը գործել է մինչև 2009 թվականը։ Այս անգամ Օրեշարսկին չի վերադարձել դասախոսական գործունեությանը, այլ շարունակել է աշխատանքը խորհրդարանում։
Բուլղարիայում 2013 թվականի գարնանը կայացած արտահերթ ընտրությունների  արդյունքներով Բուլղարիայի նախագահ Ռոսեն Պլևնելիևը մայիսի 23-ին Պլամեն Օրեշարսկիին վստահել է նոր կառավարության ձևավորումը
Կառավարության ղեկավար
Մայիսի վերջին կառավարության կազմը առաջարկվել էր, և նախագահը հրամանագիր էր ստորագրել, որով Ժողովրդական ժողովին առաջարկել էր ընտրել Օրեշարցի Պլամենին ։
2013 թվականի մայիսի 29-ին ընտրվել է Բուլղարիայի վարչապետ ։
Վարչապետի պաշտոնում աշխատանքը շատ բարդ է սկսվել։ Երկրում վերսկսվել են կառավարության հրաժարականի պահանջով ցույցերն ու բողոքները ։ Սակայն կառավարության աշխատանքը համառորեն շարունակվել է։ Հուլիսի 23-ին Սոֆիայում ցուցարարները փակել էին խորհրդարանի շենքի ելքերը, պատանդ էին դարձել նախարարները, պատգամավորներն ու լրագրողները։ Շրջափակումը տևել է ութ ժամ։ Միայն դրանից հետո ոստիկանությունը կարողացավ բացել շենքը ։
2013 թվականի աշնանը ընդդիմությունը փորձում էր կառավարությանը պաշտոնանկ անել։ Սակայն սեպտեմբերի 25-ին և հոկտեմբերի 2-ին կառավարությանը հաջողվեց դիմակայել ։
2014 թվականի հուլիսի 23-ին Օրեշարսկին հրաժարական տվեց։ Հաջորդ օրը խորհրդարանը հաստատեց հրաժարականը։ Նրա կառավարությունը տևեց 422 օր ։ Մինչ ծառայողական կառավարության հաստատումը (օգոստոսի 6) Օրեշարսկու կաբինետը շարունակել է աշխատանքը ։
Ընտանիք
Պլամեն Օրեշարսկին ամուսնացած է Յոլկա Գեորգիևա Օրեշարսկու հետ (Սոֆիա քաղաքի բժշկական կենտրոնի բժիշկ-սրտաբան), նրանք ունեն որդի՝ Դենիսլավը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի նախարարներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի խորհրդարանի պատգամավորներ
Շրջանային կենտրոն (ԱՄՆ)
Շրջանային կենտրոն (County seat), շրջանի հիմնական բնակեցված կենտրոնը, որում տեղակայված են մարզային իշխանությունների վարչությունները։ ԱՄՆ-ի հյուսիս արևելքում օգտագործվում է նաև «կոմսային քաղաք» անվանումը ։ Շրջանային կենտրոն կարող է լինել նաև չընդգրկված տարածքը։ Սովորաբար դա վերաբերվում է այն տարածքներին, որտեղ չկան սեփական ընկերություններ։ (англ. shire town) Շրջանային դատարանը և շրջանի վարչակազմը սովորաբար գտնվում են շրջանային կենտրոնում, սակայն որոշ դեպքերում վարչական մարմինները կարող են գտնվել այլ շրջանի բնակավայրերում։ Շատ երկրներում կա մեկ շրջանային կենտրոն, սակայն որոշ շրջանի նահանգներ` Ալաբամա, Արկանզաս, Այովա, Կենտուկի, Մասաչուսեթս, Միսսիսիպի, Նյու Հեմփշիր, Նյու Յորք, Վերմոնտ և Հյուսիսային Կարոլինա ունեն երկու և ավելի կենտրոններ։ Սովորաբար դրանք գտնվում են շրջանի հակադիր ծայրերում։ ԱՄՆ-ի աշխարհագրության մեջ միակ դեպքը, երբ շրջանի մայրաքաղաքը գտնվում է այլ շրջանում՝ Ալյասկայի Քինգ –Սալմոն բնակավայրում, որը հանդիսանում է Լեյկ-էնդ-Պենիսուլայի մայրաքաղաքը։ Այն ամբողջությամբ տեղակայված է Բրիստոլ-Բեյ տարածքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի շրջաններ
Աբել Աբեղյան
Աբել Աբեղյան, հայ նախարար, Աբեղյանքի տեր, Մեծ Հայքի Արքունիքի սպասարարման և գահավորման նախարար, Աբեղյանների նախարարական տոհմի հիմնադիր    ։
Կենսագրություն
Ըստ Մովսես Խորենացու, Աբեղյանների նախարարությունը հաստատել է Մեծ Հայքի արքա Վաղարշակ Ա Արշակունին՝ Աբելին (Աբեղին) կարգելով արքունիքի սպասարար և գահավոր նախարար  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Աբեղյաններ Կատեգորիա:Արքունի սպասարարման և գահավորման նախարարներ Կատեգորիա:Մեծ Հայքի արքունիքի ապասարարության և գահավորման նախարարություն Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3-րդ դարի հայեր
Տինոգաստա (դեպարտամենտ)
Տինոգաստա (Departamento de Tinogasta), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 23582 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 22360 մարդ՝ 2001 թվականի 22570 -ի փոխարեն, որը կազմում է 0,9% անկում ։ Բնակչության խտությունը՝ 0,9 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Տինոգաստան է։
Աշխարհագրություն
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի արևմուտքում։ Սահմանակից է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Տերմ (Օդի գավառ)
Տերմ (Termes), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 53 մարդ, բնակչության խտությունը` 2.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.63 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 130 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 30 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 39 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 56,4 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 19 անձ (9 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 17 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սփռոց
Սփռոց (ծածկոց սեղանածածկ ։ Սեղան  և մաքուր, մաքրել, բառացի՝ մաքուր սեղան։ Սովորաբար տեքստիլից, կամ գործվածքե հատուկ պարագա է, որով ծածկում են սեղանը։ Սփռոցը մի քանի գործառույթ է իրականացնում․
Սփռոցները պատրաստում են առավելապես բամբակե կամ վուշե կտորներից ։ 19-րդ դարում հայտնի էին թավշե սփռոցները։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին տարածված էին մոմլաթե սփռոցները։ Ներկայումս արտադրվում են տարբեր սփռոցներ․ թղթե՝ միանգամյա օգտագործման, ինչպես նաև ժակարդե, թեֆլոնե և սատինե։
Սփռոցներն օգտագործվում են ոչ միայն որպես սեղանի պաշտպանական և թերությունները ծածկող, այլ որպես էսթետիկ միջոցներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեքստիլ արդյունաբերություն
Երզնկայի գավառ
Երզնկա, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթում։ Կենտրոնը Երզնկա քաղաքն էր։
Աշխարհագրություն
Ուներ բերրի հողեր, հորդաբուխ ջերմուկներ, տարբեր բնական հումքեր։
Պատմություն
Հայերի մեծ մասը (25500 անձ) բնաջնջվեց կամ դուրս շպրտվեց երիտթուրքերի կողմից 1915 թ.-ի Մեծ Եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 1174 գյուղ՝ 180374 բնակչով, որից 8237 տուն՝ 76 220 անձ, հայեր, 6840 տուն թուրքեր, 2645 տուն քրդեր, 6190 ղզլբաշներ, 230-ը՝ հույներ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական երկրագործությունն էր։ Հայերը զբաղվում էին նաև առևտրով և արհեստներով։
Պատմամշակութային կառույցներ
1903 թվականի դրությամբ գավառում կար 11 վանք և 33 գործող ու կանգուն եկեղեցի։
Վարչական բաժանում
Գավառն ուներ հետևյալ գավառակները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Կատամարկա (դեպարտամենտ)
Կատամարկա (Departamento de Catamarca(Capital), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 684 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 159703 մարդ՝ 2001 թվականի 141260-ի փոխարեն, որը կազմում է 13,1% աճ ։ Բնակչության խտությունը՝ 233,48 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Սան-Ֆեռնանադո-դել-Վալիե-դե-Կատամարկան է։
Աշխարհագրություն
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի հարավ-արևելքում։ Սահմանակից է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Ջեյն Սեյմուր (դերասանուհի)
Ջեյն Սեյմուր (OBE - Բրիտանական Կայսրության Շքանշան, Jane Seymour,, իրական անունը Ջոյս Պենելոպա Վիլհելմինա Ֆրանկենբերգ (Joyce Penelope Wilhelmina Frankenberg), բրիտանացի դերասանուհի, պրոդյուսեր և գրող։ Հայտնի է որպես Բոնդի ընկերուհու դերասանուհի «Ապրիր և թող մյուսներին մեռնել» (1973 թվական) ֆիլմում և «Դոկտոր Քուին, բժշկուհի» (1993 թվական) ամերիկյան դրամատիկական սերիալում խաղացած դերով։ Բազմիցս արժանացել և անվանակարգվել է ամերիկյան «Ոսկե Գլոբուս» և «Էմմի» կինոմրցանակների։
Կենսագրություն
Ջոյս Պենելոպա Վիլհելմինա Ֆրանկենբերգը ծնվել է Մեծ Բրիտանիայում, լոնդոնյան Հեյզ արվարձանում, եվրոպական ծագումով բրիտանացի Ջոն Ֆրանկենբերգի և հոլլանդուհի Միկեի ընտանիքում։ Մանկաբարձ Ջոն Ֆրանկենբերգի նախնիների շրջանում եղել են ներգաղթյալներ Լեհաստանից և Գերմանիայից։
Կարիերա
17 տարեկան հասակում Ջոյսը որոշում է որպես բեմական կեղծանուն վերցնել Հենրի VIII-ի կանանցից մեկի անունը։ Ջեյն Սեյմուրի դերասանական կարիերան սկսվել է 1969 թվականին Ռիչարդ Աթթենբորոյի «Այդ հիասքանչ պատերազմը» ֆիլմում էպիզոդիկ դերով։ Շուտով Ռիչարդ Աթթենբորոյի որդի Մայքլը դառնում է դերասանուհու ամուսինը։ Ջեյնի առաջին նկատելի դերը կինոյում դառնում է հրեա աղջիկ Լիլիանը, ով թաքնվում է նացիստներից քրիստոնեական ընտանիքում, 1970 թվականի «Միակ ուղի» ֆիլմում։
1972-ից մինչև 1973 թվականը Սեյմուրը երկրորդական դեր է խաղում իր առաջին նկատելի հեռուստատեսային նախագծում, BBC հեռուստաալիքի դիմակահանդեսային «Օնեդինի ճակատագիրը» դրամայում։ Միևնույն ժամանակ նա հայտնվում է էկրաններին որպես Ֆրանկենշտեյնի հարսնացու երկսերիանանոց «Ֆրանկենշտեյն. Ճշմարտացի պատմություն» մինի-սերիալում, որպես Ուինսթոն Չերչիլի սիրուհի «Երիտասարդ Ուինսթոն» ֆիլմում և Բոնդի ընկերուհի «Ապրիր և թող մյուսներին մեռնել» բոնդիանայի հերթական մասում։
1973 թվականից մինչ 1980 թվականը հիմնականում նկարահանվում է ամերիկյան հեռուստատեսությունում։ Նրա աշխատանքը «Կապիտաններ և արքաներ» հեռուստասերիալում 1977 թվականին, նշվում է անվանակարգումով «Էմմի» հեռուստատեսային մրցանակին, իսկ 1978 թվականին նա խաղում է երկրորդ պլանի դերերից մեկը մի քանի հեռուստատեսային մրցանակների արժանացած ««Գալակտիկա» Աստղային հածանավը» ֆանտաստիկ հեռուստասերիալում։ 1980 թվականին դերասանուհին վերադառնում է մեծ էկրանին և առաջին պլանի դերերին Չևի Չեյզի մասնակցությամբ «Աստվածային շուն» կատակերգությունում և Քրիստոֆեր Ռիվի մասնակցությամբ «Ինչ-որ տեղ ժամանակում» ռոմանտիկ, ֆանտաստիկ ֆիլմում։ 1982 թվականին Կետի Էյմսի դերը ըստ Ջոն Սթեյնբեկի վեպի «Դրախտից դեպի արևելք» մինի-սերիալում Սեյմուրին բերում է «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակ։ Դերասանուհին առաջին մրցանակակիրն է դառնում «Լավագույն դերասանուհի մինի-սերիալում կամ ֆիլմում» անվանակարգում։
1988 թվականին Սեյմուրը մասնակցություն է ունենում երեք նախագծերում, նշված հեռուստատեսային մրցանակներով՝ հոլոքոստի մասին «Պատերազմ և հիշողություններ» մինի-սերիալում և Էդվարդ VIII արքայի և Արիստոտել Օնասիսի մասին պատմող հեռուստաֆիլմերում, որում խաղացել է օպերային երգչուհի Մարիա Կալասին (այդ դերի համար Սեյմուրը արժանանում է իր առաջին «Էմմի» մրցանակի), իսկ 1989 թվականին քաղում է թագուհի Մարիա Անտուանետային բազմասերիանանոց հեռուստատեսային ֆիլմում, նկարահանված ի պատիվ ֆրանսիական հեղափոխության 200-ամյակին, նրա զավակներ Քեթրինը և Շոնը նույնպես հայտնվում են ֆիլմում որպես թագուհու զավակներ։
Аդերասանուհին հայտնի է մեծ քանակի դերերով հեռուստաֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, որոնց շարքում ամենահայտնիներից մեկն է գլխավոր դերը «Դոկտոր Քուին, բժշկուհի» հեռուստասերիալում և նրա լիամետրաժ շարունակությունում, որկ նրան բերում է ևս մեկ «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակ։
2005 թվականին Սեյմուրը խաղում է «Անկոչ հյուրեր» կատակերգությունում։ Այդ կատակերգությունը լավագույն է անվանվում 2005 թվականին՝ ըստ MTV-ի վարկածի։ Նկարահանման հրապարակում Սեյմուրի խաղընկերներն են դառնում Օուեն Ուիլսոնը, Վինս Վոնը և Քրիստոֆեր Ուոքենը։
Անձնական կյանք
1971–1973 թվականներին Ջեյնը ամուսնացած էր ռեժիսոր Մայքլ Աթթենբորոյի հետ։
1977–1978 թվականներին ջեյնը ամուսնացած էր Վիկտոր Ջեֆրի Պլեների հետ։
1981–1992 թվականներին Ջեյնը ամուսնացած էր Դևիդ Ֆլիննի հետ։ Նախկին ամուսիններն ունեն երկու երեխա՝ դուստր Քեթրին Ջեյն Ֆլինն (ծնվել է 1982 թվականի հունվարի 7-ին) և որդի Շոն Մայքլ Ֆլինն (ծնվել է 1986 թվականի հուլիսի 31-ին)։
1993—2015 թվականներին Ջեյնը չորրորդ անգամ ամուսնանում է դերասան Ջեյմս Կիչի հետ։ համատեղ կյանքի ընթացքում նրանք ունենում են երկվորյակ-որդիներ՝ Ջոն Սթեյս Կիչ և Քրիստոֆեր Սթիվեն Կիչ (ծնվել են 1995 թվականի նոյեմբերի 30-ին)։
1984 թվականին իր ամուսին Դևիդ Կլիննի հատ միասին ձեռք է բերում առանձնատուն և կալվածք Բատի մոտակայքում, Սոմերսեթ կոմսություն։ ԱՄՆ-ում նկարահանումների ժամանակ առանձնատունը մի քանի անգամ վարձով է տրվում, օրինակ, «Ռադիոհեդ» խմբի ալբոմը ձայնագրվել է հենց ադ առանձնատանը։ 2007 թվականին Ջեյնը վաճառում է տունը։
1999 թվականին Եղիսաբեթ II թագուհին Ջեյն Սեյմուրին շնորհում է Բրիտանական Կայսրության Շքանշանի սպայի կոչում, իսկ Հոլիվուդի փառքի ծառուղիում տեղադրվում է նրա աստղը։
2005 թվականին դերասանուհին դառնում է ԱՄՆ քաղաքացուհի։
Անվանակարգումներ
1977 — Էմմի — Լավագույն դերասանուհի քիչմասանի հեռուստասերիալում — Կապիտաններ և արքաներ 1989 — Ոսկե Գլոբուս — Լավագույն դերասանուհի մինի-սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում — Կինը, ում նի սիրում էր 1989 — Ոսկե Գլոբուս — Լավագույն դերասանուհի մինի-սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում — Պատերազմ և հիշողություններ 1989 — Էմմի — Լավագույն դերասանուհի մինի-սերիալում կամ հետուկ թողարկումում — Պատերազմ և հիշողություններ (11 մաս) 1990 — Ոսկե Գլոբուս — Լավագույն դերասանուհի մինի-սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում — Պատերազմ և հիշողություններ (8-12 մասեր) 1994 — Էմմի — Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում — Դոկտոր Քուին, բժշկուհի 1994 — Ոսկե Գլոբուս — Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում — Դոկտոր Քուին, բժշկուհի 1995 — Ոսկե Գլոբուս— Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում — Դոկտոր Քուին, բժշկուհի 1995 — ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակ — Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում — Դոկտոր Քուին, բժշկուհի 1997 — Ոսկե Գլոբուս — Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում — Դոկտոր Քուին, բժշկուհի 1998 — ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակ — Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում — Դոկտոր Քուին, բժշկուհի 1998 — Էմմի — Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում — Դոկտոր Քուին, բժշկուհի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Քալվին Քուլիջ
Ջոն Քալվին Քուլիջ (John Calvin Coolidge Jr., ), ԱՄՆ-ի 30-րդ նախագահ (1923-1929) ԱՄՆ հանրապետական կուսակցության կողմից։
Կենսագրություն
Քալվին Քուլիջը ծնվել է 1872 թվականի հուլիսի 4-ին Վերմոնտ նահանգի Ուինդսորի շրջանի Պլիմուտ փոքրիկ քաղաքում ։ Մայրը` Վիկտորյա Քուլիջը (Victoria Josephine Moor), մահացել է 39 տարեկան հասակում (1885 թվականի մարտ), երբ Քալվինն ընդամենը 13 տարեկան էր ։
Հայրը` Ջոն Քալվինը, բազում զբաղմունքներ ուներ։ Նա ամբողջ նահանգում հայտնի էր որպես հաջողակ ֆերմեր, խանութի սեփականատեր` զբաղեցնելով քաղաքական զանազան պաշտոններ։ Նա ընտրվել է ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի և Վերմոնտ նահանգի սենատի անդամ, զբաղեցրել է հասարակական տարբեր պաշտոններ` ներառյալ հաշտարար դատավորի և հարկահավաքի պաշտոնները։
Մասսաչուսեթսի նահանգապետ Քուլիջը 1920 թվականին նախագահ Ուորեն Հարդինգի հետ ընտրվել է ԱՄՆ-ի փոխնախագահի պաշտոնում։ Այդ ժամանակ նա ավելի հայտնի էր, քան քաղաքական բլոկի իր գործընկերը` շնորհիվ 1919 թվականին Բոստոնում ոստիկանների գործադուլը ճնշելու։ 1923 թվականի օգոստոսի 2-ին Հարդինգի մահից հետո Քուլիջը դառնում է ԱՄՆ-ի նոր նախագահը։ Քուլիջը Հարդինգի մահվան մասին իմացել է մի քանի օր անց միայն, քանի որ հանգստանում էր ծնողների գյուղական տանը, ուր չկար ո'չ հեռախոս, ո'չ էլեկտրականություն։ Քուլիջի հայրը նավթի լամպով ինքն է տղային բերել նախագահի երդման արարողությանը։ Վերադառնալով Վաշինգտոն` Քուլիջը կրկին երդում է տալիս ԱՄՆ-ի Գերագույն դատարանի առաջ, որ գլխավորում էր նախկին նախագահ Ուիլյամ Հովարդ Տաֆտը։
Քուլիջի կառավարումը, որն ընթանում էր տնտեսությանը չմիջամտելու սկզբունքով, բավականին հաջող էր ընթանում։ Նահանգները տնտեսական մեծ աճ է գրանցում։ Չնայած դրան` այս հաջողությունը նախագահ Հերբերտ Հուվերի օրոք արդեն ավարտվում է Մեծ ճգնաժամով։ Քուլիջի օրոք հնդկացիներն ստացան ամերիկյան լիիրավ քաղաքացիություն, թեպետ անգլոամերիկացիների խնդիրները շատ հեռու էին լուծում ստանալուց։ 1920-ական թվականները նշանավորվեցին Կու-կլուքս-կլանի և Լինչի դատաստանի գործունեության առկայծումով։
Նախագահական մեկ շրջանի ավարտից հետո Քուլիջը հրաժարվեց իր թեկնածությունը երկրորդ անգամ առաջադրելուց` իր տեղը զիջելով Հուվերին։ Հանրապետական կուսակցության մասշտաբային անհաջողությունները բացասապես ազդեցին Քուլիջի առողջության վրա. նա մահացավ 1932 թվականի ընտրություններում Հուվերի պարտությունից (նա պարտվեց Ֆրանկլին Ռուզվելտին) մի քանի ամիս անց։