cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հերոսի եղբայրը
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Սոյուզդետֆիլմ ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1940 ֆիլմեր Կատեգորիա:ԽՍՀՄ մանկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1921/1922
1921/1922 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը երեսունչորսերորդն էր։ Միանձնյա հաղթող դարձավ յի հավաքականը, որի համար այս հաղթանակը մաս կազմեց 1920-ականներին տարած հաղթանակների շարքի։ Անգլիայի և Ուելսի հավաքականները բաժանեցին երկրորդ-երրորդ տեղերը։
Մրցաշարը մեկնարկեց 1921 թ. հոկտեմբերին - խաղով, որում կողմերը փոխանակեցին մեկական գնդակ։ Ուելսցիները հաղթանակներ տարան գործող չեմպիոն շոտլանդացիների նկատմամբ և դարձան առաջատար։ Սակայն դա երկար չտևեց, քանի որ հաջորդ խաղերում շոտլանդացիներն առավելության հասան իռլանդացիների, իսկ անգլիացիները՝ ուելսցիների նկատմամբ։ Վերջին խպաղցերից առաջ բոլոր թիմերը պահպանում էին հաղթանակի հնարավորությունները, սակայն - խաղում արձանագրված ոչ-ոքին նշանակում էր, որ մրցաշարի ելքը ավանդաբար կվճռվի - մրցավեճում։ Շոտլանդացիներին բավարարում էր միայն հաղթանակը, որը և նրանք հյուրընկալվելիս տարան նվազագույն հաշվով՝ երկրորդ անգամ անընդմեջ նվաճելով չեմպիոնի կոչումը։
Մրցաշարային աղյուսակ
Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։
Ռմբարկուներ
<div style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; -o-column-count: 3; -ms-column-count: 3; column-count: 3;">
1 գոլ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Միացյալ Թագավորության տնային առաջնություն
Հումբոլդ շրջան (Այովա)
Հումբոլդ շրջան (Humboldt County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.124 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.815 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դակոտա Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Կատեգորիա:Այովայի շրջաններ
Ստամբուլի պատմություն
Ստամբուլի պատմություն (İstanbul tarihi, Ιστορία της Κωνσταντινούπολης), Ստամբուլ քաղաքի պատմական զարգացման ժամանակաշրջանը, որտեղ բնակեցված է եղել վաղնջական ժամանակներից։ Բնակավայրը հիմնվել է թրակիացիների կողմից՝ մ․թ․ա․13-րդ դարում ։ Սկզբնական շրջանում այն կոչվել է Լիկիոս ։ Լիկիոսը դարձել է հունական գաղութ մ․թ․ա 7-րդ դարում։ 196 թվականին այն անցել է Հռոմեական Հանրապետության կազմը, մինչ 330 թվականը՝ դառնալով Բյուզանդական կայսրության մայրաքաղաք։ Մինչ Ուշ անտիկ ժամանակաշրջանի ավարտը եղել է աշխարհի ամենամեծ քաղաքը, որն ունեցել է ավելի քան կես միլիոն բնակչություն։ 1453 թվականի մայիսի 29-ին գրավվել է օսմանների կողմից և մինչ 1922 թվականը եղել է Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաք։ Ներկայում այն Թուրքիայի Հանրապետության ամենամեծ քաղաքն է՝ ավելի քան 15 միլիոն բնակչությամբ։
Նախապատմական ժամանակաշրջան
Ժամանակից Ստամբուլի տարածքում մարդիկ ապրել են դեռևս նեոլիթի շրջանից։ Ամենահին բնակավայրերը թվագրվում են մեր թվարկությունից 6700 տարի առաջ։ Դրանք հայտնաբերվել են 2008 թվականին Ստամբուլի եվրոպական հատվածում՝ մետրոպոլիտենի հերթական երկաթգծի կառուցման ժամանակ , այն դեպքում, երբ Քադըքյոյը հիմնվել է փյունիկցիների կողմից։ Այս բնակավայրերի մասին, թերևս առաջին հիշատակումները առկա են Պլինիոս Ավագի մոտ։ Համաձայն նրամ քաղաքը հիմնվել է թրակիացիների կողմից՝ մ․թ․ա․ 13-րդ դարում։ Քաղաքի ասիական հատվածում առաջին բնակավայրերը ի հայտ են եկել Ֆիքըրթեփեյում, որոնք թվագրվում են էնեոլիթի ժամանակաշրջանին՝ մ․թ․ա․ 5500- 3500 թվականներին։ Պլինիոս Ավագը գրում է, որ այս վայրում ամենահայտնի բնակավայրը Լիկիոսն է ։ Նրա երկերում հիշատակվում է նաև մոտակայքում գտնվող Սեմիստրա ձկնորսական ավանը։ Լիկիոսից ընդամենը մի քանի պատեր են հասել մինչ մեր օրերը։ Դրանք գտնվում են այն վայրում, որտեղ ներկայումս տեղակայված է Թոփքափը ամրոցը, (Սարայբուրնուում)։ Լիկիոսը և Սեմիստրան եղել են Ստամբուլի եվրոպական հատվածի միակ բնակավայրերը։ Ասիական հատվածում գտնվում էին փյունիկյան գաղութները։ Լիկիոսի տեղանքում հետագայում կառուցվեց Բյուզանդիոն քաղաքը։ Այդուահանդերձ Լիկիոսն է համարվում ժամանակակից Ստամբուլի նախահիմքը։
Բյուզանդիոն
Բյուզանդիոն (Βυζάντιον, Byzantium), հունական գաղութ Մարմարա ծովի, Բոսֆոր և Ոսկեղջյուրի հատման կետում։ Քաղաքը հիմնականում տեղակայված է եղել Ստամբուլի եվրոպական հատվածում։ Հիմնվել է Մեգարայից եկած դորիացիների կողմից՝ մ․թ․ա․ VII դարում։ Մտել է Հռոմեական կայսրության կազմի մեջ։ 330 թվականին Կոստանդին Մեծի հրամանով դարձել է մայրաքաղաք, սկզբում Նոր Հռոմ, այնուհետ Կոստանդնուպոլիս անվամբ։
Բյուզանդական կայսրությունը իր անվանումը ստացել է հենց Բյուզանդիոն քաղաքից, որի հիմքի վրա էլ կառուցվեց ապագա Կոստանդնուպոլիսը։ Քաղաքը գտնվել է Ստամբուլի Ֆաթիհ թաղամասի տեղանքում։ Մինչ Բյուզանդիոն քաղաքի հիմնումը մոտակայքում եղել են մի շարք այլ բնակավայրեր ևս՝ Նիկոմեդիան, Քաղկեդոնը և այլն ։ Քաղաքի հիմնադիրը և առաջին տիրակալը եղել է Բյուզանդը (Βύζας), ով հունական առասպելաբանության մեջ համարվում է Պոսեյդոնի և Կերոեսեյի որդին։ Վերջինս Զևսի և Իոյի դուստրն էր։ Նա ծնվել է Ոսկեղջյուրում։ Հունական մեկ այլ առասպելի համաձայն, Բյուզանդը եղել է Մեգարի առաջնորդ Նիսի որդին։ Համաձայն անտիկ աղբյուրների, Բյուզանդը քաղաքը հիմնադրել է մ․թ․ա․ 667 թվականին։ Տեղանքը հիմնականում փյունիկցիներով է բնակեցված եղել։
Համաձայն առասպելի, Դելփյան պատգամախոսն Բյուզանդին խորհուրդ է տվել այս վայրում կառուցել քաղաք՝ «կույրերի քաղաք»ի դեմ հանդիման։ Այս կերպ անվանում էին Քաղկեդոնը, նրա համար, որ քաղաքը կառուցվել էր առանց գուշակի հետ խորհրդակցության։
Քաղաքը մշտապես կռվախնձոր է դարձել հունական խոշոր քաղաք-պետությունների համար։ Բյուզանդիոնի համար մշտապես պայքարել են Աթենքը և Սպարտան։ Մ․թ․ա․ 74 թվականին քաղաքը անցել է Հռոմեական Հանրապետության կազմը, ինչի արդյունքում քաղաքի մոտակա տարածքներում մոտ 200 տարի խաղաղություն էր տիրում։ Սակայն 193- 197 թվականներին, երբ Հռոմում քաղաքացիական պատերազմ էր ընթանում, Բյուզանդիոնը պաշտպանեց Պեսցենիոս Նիգերին, ինչի արդյունքում Սեպտիմիոս Սևերոսի զորքերը գրավեցին քաղաքը, ով էլ հրամայեց քանդելու քաղաքը ամրացնող պարիսպները։ III դարում քաղաքը մեծապես տուժել է բարբարոսների հարձակումներից։ 324 թվականին արդեն Կոստանդին Մեծը սկսեց Կոստանդնուպոլսի կառուցումը, իսկ արդեն 330 թվականին այն դարձավ երկրի մայրաքաղաք։
Բյուզանդական Կոստանդնուպոլիս
Կոստանդնուպոլիս (Κωνσταντινούπολις, Կոստանդինուպոլիս, կամ ՝ «Քաղաք»), قسطنطينيه [kostantîniyye], Konstantinopolis, Constantinopolis), Ստամբուլի անվանումը մինչ 1930 թվականը, ոչ պաշտոնական անվանումը (պշտ․ Նոր Հռոմ ) Հռոմեական կայսրության (330—395), Բյուզանդական, կամ Արևելահռոմեական կայսրության (395—1204 և 1261—1453), Լատինական կայսրության (1204—1261) և Օսմանյան կայսրության (1453—1922) մայրաքաղաք։
Բյուզանդական Կոստանդնուպոլիսը, գտնվելով ստրատեգիակա կարևոր գոտի համարվող Ոսկեղջյուրի և Մարմարա ծովի միջև, կապող օղակ է եղել Եվրոպայի և Ասիայի համար։ Կոստանդնուպոլիսը եղել է քրիստոնեական կարևորագույն կենտրոններից մեկը։ Միջնադարում Կոստանդնուպոլիսը եղել է Եվրոպայի ամենամեծ և ամենահարուստ քաղաքը։ Ստամբուլը համարվում է Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքության նստավայրը, որը մշտապես հակաթոռ է եղել Վատիկանին և համախմբել է ուղղափառ եկեղեցիները։
1204 թվականին Կոստանդնուպոլիսը խաչակիրների կողմից գրավումից հետո դարձավ Լատինական կայսրության մայրաքաղաք։ Վերականգնված Բյուզանդիան Պալեոլոգոսների հարստության հետ մեկտեղ գոյատևեց մինչ 1453 թվականի մայիսի 29-ը՝ գրավելով օսմանների կողմից
Ծաղկուն և հարուստ «Միջնադարի մեգապոլիսին» վիճակված էր նաև լայնարձակ, բայց մայրամուտն ապրող կայսրության խոշորագույն քաղաքական, մշակութային և տնտեսական կենտրոնի դերը։ 5-րդ դարում Հռոմի անկումից հետո Կոստանտնուպոլիսը դարձավ մոտավորապես 10 դար գոյություն ունեցող Արևելյան Հռոմեական կայսրության մայրաքաղաքը, որտեղ պահպանվում էին հռոմեական և հելլենիստական ավանդույթները։ Բյուզանդական դարաշրջանի Կոստանտնուպոլսի պատմությունը հագեցած էր քաղաքական բուռն իրադարձություններվ՝ ժողովրդական ընդվզումներով, պալատական ինտրիգներով, կայսրների սպանություններով և իշխող հարստությունների փոփոխություններով, ամիսներ տևող պաշարումներով և արևելյան ու արևմտյան հզոր հարևանների դեմ արշավներով։ Երկար ժամանակ (մինչև 13-րդ դար) Կոստանտնուպոլիսը միջնադարյան Եվրոպայում փայլուն մշակույթի և գիտության կենտրոնն էր՝ զգալիորեն գերազանցելով համաշխարհային մյուս մայրաքաղաքներին կրթական մակարդակով, հոգևոր կյանքի ակտիվությամբ և կիրառական արվեստի զարգացածությամբ։
Կոստանդնուպոլսի քաղաքական կյանքի բնորոշ գծերից մեկը իշխանության համար չդադարող պայքարն էր արիստոկրատիայի, բանակի, վաճառականների և հոգևորականության տարբեր խմբավորումների միջև։ Մայրաքաղաքի էլիտան ծայրահեղ անկայուն և բազմազան խումբ էր, քանի որ Բյուզանդիայի իշխող վերնախավը հասանելի էր հասարակության տարբեր սոցիալական ծագում ունեցողների համար։ Շատ մայրաքաղաքային երևելիներ ոչ միայն չէին ամաչում գեղջկական կամ գավառական ծագումից, այլև հպարտանում էին, որ կարողացել են ճանապարհ հարթել դեպի իշխանական վերնախավ հասարակության ստորին օղակներից։ Նույնիսկ կայսերական գահը պալատական դավադրության, սիրային ինտրիգի, հաջող ամուսնության, բանակի կամ քաղաքացիների ընդվզման արդյունքում կարողացել է զբաղեցնել հասարակ ժողովրդից սերած անձ։ Նման օրինակները քիչ չեն Բյուզանդիայի պատմության մեջ. ճակատագրի կամոք կայսրեր են դարձել նաև հասարակ զինվորներ, ովքեր կարողացել էին ծառայելով հասնել մինչև զինվորականության միջին աստիճանների, մսագործ կամ գյուղացի, ով հետագայում զբաղվել էր ձիերով շրջագայելով կամ բռնցքամարտերով։ Կոստանդնուպոլսում առավել զգալի էր հակադրությունը քաղաքային ստորին խավերի աղքատության և արիստոկրատիայի հարստության, կայսերական պալատի և հոգևորականության միջև։ Քաղաքն արդարացիորեն անվանում էին «Ամբողջ Արևմուտքի և Արևելքի շքեղության և թշվառության գլխավոր կենտրոն»։
1453 թվականի մայիսին թուրքերի կողմից Կոստանդնուպոլսի գրավումով Բյուզանդական կայսրությունը վերջնականապես կործանվեց, և Օսմանյան կայսրությունը ճանաչվեց ամենահզոր պետություններից մեկը։ Կոստանդնուպոլսի անկումը ցնցող ազդեցություն թողեց ողջ քրիստոնեական Եվրոպայում և Կահիրեի, Թունիսի և Գրանադայի պալատներում առաջ բերեց ցնծության ալիք։ Բացի այդ, երբեմնի ծաղկուն քաղաքի մեծագույն մշակութային արժեքների ոչնչացումն անդառնալի կորուստ պատճառեց ողջ եվրոպական մշակույթին։ Եվրոպայում դրանից հետո թուրքերը դարձան ամեն տեսակ դաժանության և ընդհանրապես քրիստոնեականին խորթ կերպարի հոմանիշ։
Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաք
Օսմանյան Ստամբուլի պատմություն, պատմության այն ժամանակահատվածը, որը ներառում է թուրքերի կողմից 1453 թվականի մայիսի 29-ին Կոստանդնուպոլսի գրավումից մինչև 1922 թվականի Օսմանյան կայսրության վերացումը և Թուրքիայի մայրաքաղաք՝ Անկարա տեղափոխումը։ 1453 թվականի մայիսի 29-ին թուրքական զորքերը գրավեցին Կոստանդնուպոլիսը։ Հարիսիյան դարպասներով քաղաք ներխուժած Մեհմեդ II-ը (այլ տվյալներով սուլթանը հասել էր Կոստանդնուպոլիս միայն կոտորածի ու թալանի քաոսն ավարտվելուց երեք օր հետո) թույլ տվեց իր բանակին թալանել գրավված քաղաքը։ Նա հանդիսավոր կերպով շարժվեց դեպի քաղաքի կենտրոն և, ի նշան թշնամու նկատմամբ տարած հաղթանակի, սպիտակ նժույգին նստած մուտք գործեց Սուրբ Սոֆիայի տաճար՝ հրամայելով այն դարձնել մզկիթ։ Կոստանդնուպոլսի մեծ մասը ենթարկվեց համընդհանուր ասպատակության, չնայած որոշ շրջաններ (Ստուդիոնը և Պետրիոնը), վանքերն ու եկեղեցիները անձեռնմխելի մնացին։ Քաղաքը «Կոստանդնուպոլիս» թուրքական լեզվի քերականական նորմերի շրջանակներում բառի աստիճանաբար վերափոխման արդյունքում խոսակցական լեզվով սկսեց կոչվել Իստամբուլ, չնայած օսմանները պաշտոնական դիմելաձևերում դեռ երկար ժամանակ այն արաբական ձևով անվանում էին Կոստանդինիյե։ Ավելի ուշ, շնորհիվ գլուխ բարձրացրած հունական թարգմանների, նորից լայն շրջանառություն ստացավ օսմանյան դիվանագիտական շրջանակներում ամրապնդված «Կոստանդինուպոլիս» անվանումը, (փաստորեն, երկու տեղանունները գործածվում էին զուգահեռ, բայց քրիստոնեական աշխարհում քաղաքն անվանում էին նախկին ձևով)։ Գրեթե հինգ դար Ստամբուլը 14-16-րդ դարերում թուրքական սուլթանների նվաճողական արշավների արդյունքում կազմավորված Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաքն էր։ Օսմանյան կայսրության սահմաններն ընդգրկում էին տիրություններ երեք աշխարհամասերում՝ Եվրոպայում, Ասիայում և Աֆրիկայում։ Այսպիսով, Բոսֆորի ափերին գտնվող հնագույն քաղաքը նորից դարձավ համաշխարհային նշանակության քաղաքական և տնտեսական կենտրոն։ Աստիճանաբար Ստամբուլը վերադարձրեց նաև միջազգային առևտրի խոշորագույն կենտրոնի երբեմնի համբավը։ Եվ չնայած կարևորագույն առևտրական կենտրոնները տեղափոխվում էին Միջերկրածովյան տարածքներից դեպի Ատլանտյան տարածքներ, սևծովյան նեղուցները շարունակում էին մնալ ուշ միջնադարի աշխույժ առևտրի ուղիներ։
Բացի այդ, որպես խալիֆի նստավայր, Ստամբուլը ստացավ մուսուլմանական աշխարհի կարևոր կրոնական կենտրոնի նշանակություն, յուրացնելով և վերամշակելով շատ բաներ սելջուկների, բյուզանդացիների, արաբների և պարսիկների մշակույթներից (Կոստանդնուպոլսից Ստամբուլը ժառանգել էր նաև ողջ աշխարհի ուղղափառ պատրիարքներից առաջինի՝ Տիեզերական պատրիարքության նստավայրը)։ Քաղաքն իրենից ներկայացնում էր Օսմանյան կայսրության փոքրացված մոդելը՝ բնակչության էթնիկ և կրոնական բազմատարրությամբ։ Օսմանյան մայրաքաղաքն ամենածաղկուն ժամանակաշրջանն ապրեց Սուլեյման I սուլթանի իշխանության տարիներին։ Հենց «Սուլեյմանի դար»-ից են գալիս եվրոպացի ճանապարհորդների և դիվանագետների խանդավառ նկարագրությունները Ստամբուլի մասին։ Մեհմեդ III-ի իշխանության գալով սկսվեց Օսմանյան կայսրության աստիճանաբար անկումը, ինչն իսկույն չանդրադարձավ ծաղկում ապրող Ստամբուլի վիճակի վրա։ Բայց արդեն Ահմեդ I-ից հետո քաղաքում գրեթե չէին կառուցվում մեծ մզկիթներ, որոշ հուշարձանային շինությունների կառուցումը ձգվում էին տասնյակ տարիներ, փոխարենը հաճախ էին տեղի ունենում բունտեր ու խռովություններ ինչպես ենիչերիների, այնպես էլ քաղաքի բնակչության ստորին դասերի կողմից։ Տնտեսական դրության վատթարացումը պատճառ դարձավ գիտության և մշակույթի լճացման, ինչպես նաև արևմտաեվրոպական տերությունների ազդեցությունների էլ ավելի մեծացմանը՝ կայսրության և մայրաքաղաքի կյանքի բոլոր ոլորտներում։
Ժամանակակից Ստամբուլ
1918 թվականի նոյեմբերի 13-ից 1923 թվականի սեպտեմբերի 23-ը քաղաքը եղել է Անտանտի զորքերի հսկողության տակ։ Այն եղել է սպիտակգվարդիականների համար էմիգրացիայի վայր ։
1923 թվականի հոկտեմբերին, Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի աջակիցների հաղթանակից հետո, երբ հիմնվեց Թուրքիայի Հանրապետությունը, մայրաքաղաքը Ստամբուլից տեղափոխվեց Անկարա։ Սակայն, այն ներկայումս էլ պահպանում է Թուրքիայի առևտրաարդյունաբերական, մշակութային, տնտեսական, իսկ հետագայում արդեն տուրիստական կենտրոնի կարգավիճակը։
Ստամբուլի ակտիվ զարգացումը սկսվեց XX դարի վերջին։ Չնայած Թուրքիայում տեղի ունեցած մի շարք ճգնաժամերի, քաղաքում, կարճ ժամանակահատվածում, կառուցվեցին մետրոպոլիտեն, թեթև մետրո, ֆունիկուլյոր, ժամանակակից կախովի կամուրջներ, վերանորոգվում են օդանավակայանները։ Արագ տեմպերով աճում է քաղաքի բնակչությունը։ Տարեկան միլիոնավոր զբոսաշրջիկներ են այցելում քաղաք։ Միայն Աթաթուրքի անվան միջազգային օդանավակայանը տարեկան սպասարկում է մոտ 40 միլիոն մարդու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստամբուլի պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն
Մոնբրեեն
Մոնբրեեն (Montbrehain), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Բոեն ան Վերմանդուա կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն-կանտեն ։
INSEE կոդը՝ 02500.
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 807 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 510 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 350 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 160 -ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը —68,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 350 աշխատունակ բնակիչներից 292-ը աշխատում էին (168 տղամարդ և 124 կին), անաշխատանք էին 58-ը (20 տղամարդ և 38 կին)։ 160 անգործունակ մարդկանցից 48-ը ուսաանողներ են և աշակերտներ, 49-ը թոշակառու, մնացած 63-ը անգործունակ են ուրիշ պատճառով.
UTC+3:30
UTC+3։30, ժամային գոտի, որում ժամանակը 3։30 ժամով առաջ է ընկնում UTC-ից։ Օգտագործվում է Իրանում՝ ամբողջ տարվա ընթացքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժամային գոտիներ
Մոնբրեեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Բրեմերհաֆեն
Բրեմերհաֆեն (Bremerhaven, Bremerhoben, բառացի թարգմանած՝ նշանակում է «բրեմենյան նավահանգստ»), քաղաք Գերմանիայի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Վեզեր գետի աջ արևելյան ափին, նրա էստուարիայի մերձակայքում։ Իրենից 60 կիլոմետր դեպի հարավ ընկած Բրեմեն քաղաքի հետ մեկտեղվելով՝ կազմում է Բրեմեն դաշնային երկրամասն ու Բրեմեն հանզայական ազատ քաղաքը։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Բրեմերհաֆենի բնակչության թվաքանակը եղել է 110 121 ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության ազգային կազմը․ գերմանացիներ՝ 91 %, այլ ազգությունների ներկայացուցիչներ՝ 9 % (2011) ։ Դավանաբանական կազմը՝ կաթոլիկներ՝ 11 %, բողոքականներ՝ 45 %, այլք՝ 44 % (2011) ։
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում առաջին բնակավայրերը հիմնվել են բազում դարեր առաջ։ Բուն քաղաքը հիմնադրվել է 1827 թվականին։
1830 թվականից շահագործման է հանձնվել Հին նավահանգիստը (der Alte Hafen)։ 1847—1852 թվականներին կառուցվել է Նոր նավահանգիստը (der Neue Hafen)։ 1854 թվականին Բրեմերհաֆենը դարձել է Եվրոպայի ամենամեծ էմիգրանտական նավահանգիստը, 1873—1876 թվականներին կառուցվել է Կայզերհաֆեն I նավահանգիստը (Kaiserhafen I), 1897 թվականին՝ Կայզերշլյոյզե շլյուզը (Kaiserschleuse), 1907—1909 թվականներին՝ Կայզերհաֆեն II և III նավահանգիստները։
1857 թվականին հիմնվել է Norddeutsche Lloyd շոգենավային ընկերությունը, որը այդպիսի խոշորագույն ընկերություն էր աշխարհում։ Ընդհուպ մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը Գերմանիայի ռազմածովային նավատորմը Բրեմերհաֆենն ակտիվորեն օգտագործել է որպես ժամանակավոր բազա ։
1939 թվականին ջուր է իջեցվել Բրեմերհաֆենի «Շիխաու» նավաշինարանում կառուցված «Մարս» բեռնաուղևորատար ջերմանավը, 1940-ական թվականների վերջերին՝ խորհրդային նշանավոր «Վիտյազ» նավը։
2009 թվականի հունիսի 25-ին Բրեմերհաֆենում հանդիսավորությամբ բացվել է կլիմայական գոտիների թանգարանը, որը գիտական ու լուսավորական մեծ աշխատանք է կատարում։
Քույր քաղաքներ
Բրեմերհաֆենի քույր քաղաքներն են ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սոկոլ (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլ գյուղում բնակվում էր 797 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,02 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 198,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1224 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քրտն
Քրտն (այժմ կոչվում է՝ Քեչիլ Keçili), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում։
UTC+4:30
UTC+4։30, ժամային գոտի, որում ժամանակը 4։30 ժամով առաջ է ընկնում UTC-ից։ Օգտագործվում է Աֆղանստանում՝ ամբողջ տարվա ընթացքում։
Ամբողջ տարվա ընթացքում
Կատեգորիա:Ժամային գոտիներ
Պիլիպի (գյուղ, Դերաժնյայի շրջան)
Պիլիպի (Пилипи), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիլիպի գյուղում բնակվում էր 424 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3062 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 138,47 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1560 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իդա շրջան (Այովա)
Իդա շրջան (Ida County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.119 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.089 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Իդա Գրուվ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թ.։
Կատեգորիա:Այովայի շրջաններ
Շուրթա
Շուրթա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիարի գավառակում ։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևելյան սահմանի մոտ։ Մտնում էր Թիարի գյուղախմբի մեջ ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արմեն Զաքարյան
Արմեն Եգորի Զաքարյան, հայ կենսաֆիզիկոս, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1995), պրոֆեսոր (2003)։
Աշխատանքային գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են չարորակ ուռուցքների զարգացման և այլ ախտաբան, շարժընթացների ժամանակ լիպիդներում և կենսաթաղանթներում տեղի ունեցող ազատ ռադիկալային ռեակցիաներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կենսաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Եղիպատրուշ (Արագածոտնի մարզ) գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ կենսաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Ելիսեևիչի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Ելիսեևիչի (Елисеевичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
(4203) Բրուկատո
(4203) Բրուկատո (Brucato), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի մարտի 26-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,605847 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,256 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9557 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1536,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234305 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 28,57° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նարնջագույն վզիկ
«Նարնջագույն վզիկ» («Оранжевое горлышко»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1954 թվականին։ Վիտալի Բիանկիի համանուն հեքիաթի էկրանավորումն է, որը նկարահանվել է Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայայի և Վլադիմիր Պոլկովնիկովի կողմից ։
Վերահնչյունավորում
2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել է ու վերահնչյունավորվել «Студия АС» և «Детский сеанс 1» ընկերությունների կողմից։ Նոր տարբերակում ամբողջովին փոխվել է ֆոնոգրաման, վերահնչյունավորմանը մասնակցել են ժամանակակից դերասանենր (Վլադիմիր Կոնկին, Բորիս Տոկարև, Իրինա Մալիկովա, Ժաննա Բալաշովա, Ալեքսանդր Կոտով, Վիտալի Օվանեսով), տիտրերում փոխվել են հնչյունային ռեժիսորի և հնչյունավորմանը մասնակցած դերասանների անունները։ Վերահնչյունավորումը խիստ բացասական արձագանքների է արժանացել ինչպես հեռուստադիտողների մեծ մասի, այնպես էլ պրոֆեսիոնալ միության անդամների կողմից  ։ Վերականգնման որակը նույնպես երբեմն ենթարկվում է քննադատության։
Մուլտֆիլմի մասին
1950-ական թվականների առաջին կեսին նկարահանվել են այնպիսի հայտնի ժապավեններ, ինչպիսիք են Մ. Ցեխանովսկու «Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին» (1950) և «Կաշտանկան» (1952), Լ. Ատամանովի «Ալվան ծաղիկը» (1952) և «Ոսկե այծքաղը» (1954), Ա. Իվանովի «Պապն ու թոռը» (1950), Վ. Պոլկովնիկովի և Ա. Սնեժկո-Բլոցկայայի «Նարնջագույն վզիկը» և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Վլադիմիր Պոլկովնիկովի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1954 մուլտֆիլմեր
Եվգրաֆ Սորոկին
Եվգրաֆ Սեմյոնովիչ Սորոկին (Евгра́ф Семёнович Соро́кин, ), ռուս նկարիչ և մանկավարժ, պատմական, կրոնական և ժանրային գեղանկարչության վարպետ։
Նկարիչներ Պավել Սեմյոնովիչ, Վասիլի Սեմյոնովիչ և Ռաֆայել Սեմյոնովիչ Սորոկինների ավագ եղբայրը ։
Կենսագրություն
Եվգրաֆ Սորոկինը ծնվել է 1821 թվականի դեկտեմբերի 6-ին, Կոստրոմայի նահանգի Բոլշիե Սոլի ավանում (այժմ՝ Նեկրասովսկոե քաղաքատիպ ավան Յարոսլավլի մարզում)։ Ապագա նկարչի պապը՝ Տիմոֆեյ Անդրեևիչը (1776-՞), եղել է վաճառական, 1816 թվականին տեղափոխվել է բուրժուական դաս։ Հայրը՝ Սեմյոն Տիմոֆեևիչը (1799-?), ունեցել է 13 երեխա, որոնցից չորսը դարձել են նկարիչներ։
Եվգրաֆ Սորոկինը արվեստում իր նախնական հմտությունները ստացել է յարոսլավլյան սրբանկարիչ Ի. Ֆ. Տելեգինի կողքին աշխատելու ընթացքում, երբ նա նկարազարդել է ավանի եկեղեցին։ Ինքը՝ Եվգրաֆը, սկսել է նկարազարդել Բոլշոյե Սոլիի, այնուհետև Յարոսլավլի եկեղեցիների պատերը՝ համբավ ձեռք բերելով հաճախորդների շրջանում ։ Սորոկինը հատկապես պահանջված է եղել մի քահանայի կողմից, որի եկեղեցին ինքն է նկարազարդել ։ Այդ քահանայի խորհրդով կայսր Նիկոլայ I-ի Յարոսլավլ ժամանելուց առաջ Սորոկինը նկարազարդում է արել, «Պյոտր Մեծը տաճարում պատարագի ժամանակ նկատում է իրեն նկարող Անդրեյ Մատվեևին և հանձինս նրա կանխորոշում է շնորհալի նկարչի»։ Նկարը ներկայացվել է ցարին, ով հրամայել է Սորոկինին ընդունել Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա։
1841 թվականին բարձրագույն հրամանագրով Սորոկինը ազատվել է քաղքենիական դասից և տեղավորվել Կայսերական արվեստների ակադեմիա, որտեղ գեղանկարչություն է սովորել պրոֆեսոր Ալեքսեյ Մարկովի անմիջական հսկողության ներքո։ Արդեն հաջորդ տարի՝ 1842 թվականին, Սորոկինը գովասանքի է արժանացել ակադեմիայի խորհրդի կողմից՝ իր պատմական և դիմանկարային գեղանկարչության համար, 1843 և 1845 թվականներին արժանացել է փոքր արծաթե մեդալների բնօրինակից նկարելու և «Ստեփանոս Նախավկայի սպանությունը» էսքիզի համար, նույն 1845 թվականին ստացել է մեծ արծաթե մեդալ «Հովհաննես Մկրտչի գլխատումը» նկարի համար, իսկ 1847 թվականին՝ փոքր ոսկե մեդալ «Դանիելը առյուծների հետ» նկարի համար, 1849 թվականին Սորոկինը «Յան Ուսմոշվեցը կանգնեցնում է ցուլին Մեծ իշխան Վլադիմիրի կողմից Ռուսաստանի տիրապետության ժամանակ» նկարի համար պարգևատրվել է մեծ ոսկե մեդալով, այնուհետև պետական միջոցների հաշվին չորս տարով նրան ուղարկել են արտասահման իր գեղարվեստական կրթությունն ավարտելու համար։ Ճանապարհին դիտարկելով և ուսումնասիրելով «գեղարվեստին վերաբերվող» ամեն տեսակ հրաշալի գործեր՝ Սորոկինը այցելել է Գերմանիա, Բելգիա, Ֆրանսիա, Իսպանիա, Սիրիա և Եգիպտոս։ Իսպանիայում նա կրկնօրինակել է Ռիբեյրայի «Սուրբ Պողոս» նկարը։ 1859 թվականին Սորոկինը վերադարձել է Ռուսաստան և զբաղեցրել գեղանկարչության ուսուցչի պաշտոն Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում, որտեղ էլ աշխատել է մինչև իր մահը։
1861 թվականին «Սուրբ Աստվածածնի ավետումը» նկարի համար, որը նկարել է արտասահմանյան ճանապարհորդության ժամանակ, Սորոկինին շնորհվել է ակադեմիկոսի կոչում։ Սորոկինի գեղանկարչական աշխատանքների զգալի մասը տարբեր տեսակի կերպարներ են։ Նրա վրձնին են պատկանում Փարիզի Ալեքսանդր Նևսկու եկեղեցու (1860-1861) սրբանկարների պատի վրայի վեց պատկերները՝ Մարկոս և Հովհաննես ավետարանիչների, Խորհրդավոր ընթրիքի, Քրիստոս Փրկչի և Լեռան քարոզի կտավները, հյուսիսային և հարավային դռների վրա պատկերված Սուրբ Լավրենտիոսի և Ստեփանոսի կերպարները և որոշ պատկերներ Քրիստոս Փրկչի Մոսկվայի տաճարի սրբանկարների պատում, ավարտել և մասնակիորեն ուղղել է նաև նույն եկեղեցու պատերին Ֆեոդոր Բրունիի որոշ գործեր, որոնք անավարտ էին մնացել վերջինիս մահվան պատճառով։ Քրիստոսի Փրկչի տաճարում կատարած աշխատանքների համար 1878 թվականին Սորոկինին շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։ Գեղարվեստական գործունեության սկզբնական ժամանակահատվածում Սորոկինը զբաղվել է նաև ժանրային գեղանկարչությամբ, նրան են պատկանում իտալական և իսպանական կենցաղի մի քանի տեսարաններ, դրանցից են՝ «Իսպանացի գնչուները» և «Ժամադրություն» և «Մուրացկան աղջիկը Իսպանիայում»։
Մահացել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շենքում գտնվող իր բնակարանում՝ 1892 թվականի փետրվարի 17-ին (29)։ Թաղված է Մոսկվայում, Պոկրովսկու վանքի գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Պոդլեսնոե (գյուղ, Դերաժնյայի շրջան)
Պոդլեսնոե (Підлісне), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլեսնոե գյուղում բնակվում էր 278 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1354 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 205,32 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Շլյոսլի
Շլյոսլի (Schlössli), ամրոց Շվեյցարիայի Արաու քաղաքում (Արգաու կանտոն)։ Գտնվում է հին քաղաքի հյուսիսարևելյան ծայրամասում։ Ամրոցը կառուցվել է 13-րդ դարում և հանդիսանում է քաղաքի ամենահին պահպանված շինությունը։ Ներկայումս այդտեղ է գտնվում Արաուի պետական ​​թանգարանը։
Վաղ շրջան
Ըստ դենդրոխրոնոլոգիական ուսումնասիրությունների՝ այս վայրում 13-րդ դարում եղել են քարե ամրություններ՝ կոմս ֆոն Կիբուրգի կողմից Արաու քաղաքի հիմնադրումից ի վեր։ Հավանաբար ամրոցը նախատեսված է եղել որպես քաղաքային միջնաբերդ։ Սակայն մի շարք հետազոտողների կարծիքով, այդ վայրում ամրություններ կարող էին լինել դեռևս 11-րդ դարում։ 1263 թվականին ֆոն Կիբուրգների տոհմի կործանումից հետո քաղաքը և ամրոցն անցել են Հաբսբուրգների տիրապետությանը։ Շլյոսլիի մասին առաջին փաստերով հիմնավորված հիշատակումը որպես «հին աշտարակ» կատարվել է 1334 թվականին։ «Հին աշտարակ» անվանումը սկսել է այն տարբերել ավելի նոր աշտարակից (Ռորե աշտարակ), որն այժմ ինտեգրված է քաղաքապետարանի շենքին։
Ժամանակի ընթացքում ամրոցի տերերը մի քանի անգամ փոխվել են։ Մինչև 16-րդ դարի կեսերը հիմնականում խոսքը գնում էր ազնվականների ընտանիքների մասին, նույնիսկ այն բանից հետո, երբ 1415 թվականին կոնֆեդերատների (Շվեյցարիայի միության կողմնակիցներ) կողմից գրավվել են Արգաուն։ Ամրոցը պատկանել է ֆոն Կինբերգ, ֆոն Հայդեգ, ֆոն Շումեր և ֆոն Լյուտերնաու ընտանիքներին։ Հետագայում Շլյոսլին ծառայել է որպես Արաուի տարբեր բուրգերական ընտանիքների, այդ թվում՝ Շմուտցիգերի և Հունցիկերի նստավայր։ 17-րդ դարի սկզբին աշտարակի վերնաշենքը թարմացվել է և կառուցվել է վրանաձև տանիք։ 1624 թվականին Բեռնի ամրոցի շինարար Վալենտին Ֆրիդրիխը վերակառուցում է իրականացրել, ինչպես նաև վերանորոգել է քարե շարվածքը։
Նոր ժամանակներ
1790 թվականին մետաքսե ժապավենների գործարանների սեփականատեր Յոհան Ռուդոլֆ Մեյերը գնել է Շլյոսլին։ Նա ավելացրել է ևս մեկ հարկ, ինչպես նաև վերանորոգել է տանիքը և արևելյան կողմից կառուցել է ծածկած սանդուղք։ Ի թիվս այլ բաների, շենքում գործել է Մեյերի կողմից ֆինանսավորվող քարտեզագրական գրասենյակը։ Այնուհետև 1802 թվականին այն եղել է Ամթաուսում բացված դպրոցի սաների համար պանսիոնատ ։
1808 թվականին ամրոցն անցել է Գերոզ ընտանիքի տնօրինությանը։ 1862 թվականին Շլյոսլին ձեռք է բերել գնդապետ Էմիլ Ռոթպլեցը։ Ի վերջո, 1930 թվականին ամրոցը նվիրաբերվել է Արաու համայնքին։ Հիմնովին վերակառուցումից հետո 1939 թվականին այստեղ բացվել է քաղաքի թանգարանը։ 1976 թվականին Շլյոսլիից հարավ-արևելք կառուցվել է Բյոցենի պատմական ջրաղացի կրկնօրինակը։ 1978-1980 թվականներին վերականգնվել են թանգարանի ճակատային մասերը, իսկ 2000 թվականին՝ տանիքը։
21-րդ դար
2007 թվականին Արաուն անցկացրել է քաղաքի թանգարանի ընդլայնման նախագծերի մրցույթ։ Հաղթել է Diener & Diener Architekten Martin Steinmann ճարտարապետական ​​բյուրոյի նախագիծը, որն ավարտվել է մինչև 2015 թվականը։ Ցուցահանդեսային տարածքներն ընդլայնվել են, կառուցվել է նոր սանդուղք և վերելակ։
Նկարագրություն
Համալիրի հիմքը համարվում է լավ պահպանված 25 մետրանոց միջնադարյան բնակելի աշտարակը։ Այն կառուցված է կրաքարով և կոպտատաշ քարերով։ Աշտարակն ունի քառակուսի հիմք՝ 11,25 մետր կողմով։ Մինչև 17 մետր բարձրությունը պահպանվել է նախնական շարվածքը։
Հարավային պատի երկրորդ և երրորդ հարկերի պատուհանները կառուցվել են ուշ գոթական ոճով։ Վերջին հարկը կառուցվել է 1790 թվականին և ի սկզբանե սվաղված է եղել։
Հյուսիսային կողմից աշտարակին կից բնակելի շենք կա, որի առաջին հարկն ունի նույն պատի հաստությունը, ինչ աշտարակը։ Սակայն վերին երկու հարկերի պատերը համեմատաբար  ավելի բարակ են։ 1790 թվականին կառուցվել է աստիճանավոր աշտարակ, որն արևելյան կողմից հարում է գլխավոր աշտարակին։ Ամրոցին կարելի է մոտենալ 19-րդ դարի ծածկված փայտե կամուրջով, որը կառուցվել է նախկին ամրոցային խրամատի վրա։
Շլյոսլիի անմիջական հարևանությամբ է գտնվում Շլոսգարթենի շենքը, որը հայտնի է նրանով, որ 1798 թվականին եղել է Հելվետական ​​հանրապետության կառավարության նստավայրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի դղյակներ Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Մսակերներ
Մսակերներ (Carnivore), զոոֆագեր, կենդանիներ, որոնք սնվում են գլխավորապես մսով։ Ի տարբերություն մսակերների, բուսակերները (Herbivore) սնվում են հիմնականում բուսական սնունդով, իսկ ամենակերները (Omnivore) (այդ թվում մարդը) սնվում են և բույսերով և կենդանիներով։ Մսակերների թվին են պատկանում գիշատիչները, որոշ պարկավորներ, թռչուններ, օձեր, կոկորդիլոսներ, ձկներ, գլխոտանի փափկամարմիններ և այլ կենդանիներ։
Կախված այս կենդանիների սնման ձևից, մսկաերներին կարելի է դասակարգել երկու խմբի՝ գիշատիչների և լեշակերների մեջ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Էկոլոգիա
Ժուսիմեյրա
Ժուարա (Juscimeira), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևելյան մարզում։ Մտնում է Ռոնդոնոպոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 887 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 205,018 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 5,8 մարդ/կմ2։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Թոմաս Մորգան
Թոմաս Հանտ Մորգան (Thomas Hunt Morgan, ), ամերիկացի կենսաբան, գենետիկայի հիմնադիրներից, ԱՄՆ-ի ազգային ԳԱ պրեզիդենտ (1927-1931)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Կենտուքիի (1886) և Ջ․ Հոփքինսի (1891, Բալթիմոր) համալսարանները։ Եղել է Բրին-Մորի Կանանց կոլեջի (1891-1904) և Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանի (1904-1928) պրոֆեսոր, Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի կենսաբանության լաբորատորիայի ղեկավար (1928-1945)։ Սկզբնական աշխատանքները վերաբերում են փորձարարական սաղմնաբանությանը, կենդանիների օրգանիզմի ռեգեներացիայի և սեռի որոշման հարցերին։ 1910 թվականից ուսումնասիրել է մուտացիաների ժառանգումը գենետիկական նոր օբյեկտի՝ դրոզոֆիլ պտղաճանճի մոտ։ Դրա հիման վրա Մորգանը փորձնականորեն հիմնավորել է (աշխատակիցների հետ) ժառանգականության նյութական հիմքի մասին պատկերացումները և վերջնականորեն ապացուցել ու ավարտել ժառանգականության քրոմոսոմային տեսությունը։ Մորգանի և նրա աշխատակիցների կողմից հաստատված գենի շղթայակցման և կրոսինգովերի օրինաչափությունները բացահայտեցին Մենդելի օրենքների բջջաբանական մեխանիզմները և խթան հանդիսացան բնական ընտրության տեսության գենետիկական հիմքերի մշակման համար։ Մորգանը նոբելյան մրցանակի դափնեկիր է (1933), ԽՍՀՄ ԳԱ պատվավոր անդամ 1932 թվականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կենդանաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
YouPorn
YouPorn-ը ազատ պոռնոգրաֆիկ վիդեո հոսթինգ ծառայության կայք է, որը նման է ՅուԹյուբին։ Մեկնարկը 2006 թ.-ի օգոստոսին տրվելուց հետո, այն դարձավ ամենահայտնի պոռնոգրաֆիկ և 47-րդ հայտնի կայքը 2009 թ.-ի օգոստոսի դրությամբ ։ 2007 թ.-ի նոյեմբերին հայտարարվեց, որ այն համարվում է Համացանցի ամենամեծ ազատ օգտագործվող պոռնո կայքը ։
Բնութագիրը
YouPorn.com-ը վիդեո տարածող կայք է, որը ձևավորվել է այնպես, որպեսզի մարդիկ կարողանան տեղադրել իրենց պոռնոգրաֆիկ տեսահոլովակները կայքում, որից հետո այդ հոլովակները կկարողանան փնտրել այլ մարդիկ ու դիտել իրենց նախընտրածները։ Ինչպես այլ նմանատիպ կայքերը, այն նույնպես օգտվում է Flash տեխնոլոգիայից։ Տեղադրված վիդեոները սովորաբար սկսում են գործել տեղադրվելուց մի քանի շաբաթ անց։
YouPorn-ը թույլատրում է քաշել վիդեոները ինչպես Flash Video (.flv) ֆայլեր։ Այս web 2.0 (կամ porn 2.0) կայքը տարբերվում է մյուս նմանատիպ կայքերից նրանով, որ այն ամբողջովին անվճար է և ազատ է օգտագործման մեջ։ YouPorn-ը նաև ունի չաթ, ֆորում ծառայություններ և Պոռնոտեսախցիկ, որը կոչվում է YouPornMate։
Ստեղծումը
Դոմեյնի անունը գրանցվել է ընկերության կողմից 2005 թ.-ի փետրվարին ։ Կայքը չի հայտնում թե որտեղ է գտնվում և չունի որևէ կոնտակտային ինֆորմացիա ։ Որոշ լրագրողներ պնդում են, թե ընկերությունը գտնվում է Գերմանիայում ։ Կայքն աշխատեցվում է Տեխասում գտնվող սերվերի միջոցով։ Ինֆորմացիան ընկերության սեփականատերերի մասին իսպառ բացակայում է։
Մրցակցություն
PornoTube-ը մեկ այլ պոռնոգրաֆիկ վիդեոների կայք է որը հայտնի էր մինչև YouPorn-ի հայտնվելը, օգոստոսի 2006 թ.-ին ։ 2007 թ.-ի հոկտեմբերի դրությամբ YouPorn-ը ամենադիտողական պոռնո կայք է։ Այն ունի ամենամեծ տռաֆիկի շրջանառությունը այս կարգի կայքերի մեջ Alexa։ Այս տարի կայքը ամեն ամիս ավելացել է 12 միլիոն օգտագործող։
Քննադատություն
Մինչ Porn 2.0 վեբկայքերը PornoTube-ի և YouPorn-ի նման, օրեցօր հավաքում են մեծ լսարան, նրանց քննադատների քանակը ավելանում է։ Որոշ քննադատություններ վերաբերվում են ազատ օգտագործման, օրեցօր ավելացող լսարանի և այլ ասպեկտներին։ YouPorn-ը շրջանառում է օրական ավելի քան երեք տեռաբայթ ինֆորմացիա, որը հանգեցնում է կայքի խափանումների օգտագործողների մեծ քանակի, ինչպես նաև վիդեոներ մեծ ծավալի պատճառով։ YouPorn-ում մեծ է տնային արտադրության վիդեոներ քանակը, այդ պատճառով շատ են խոսակցությունները վիդեոներում հանդես եկող անձանց տարիքի մասին այդ թվում նաև իրավապահ մարմինների կողմից։
Գերմանիա
Գերմանիայում արգելվում է պոռնո կայքերի օգտագործումը առանց տարիք ստուգող լուրջ համակարգի, և գերմանական Bundesprüfstelle für jugendgefährdende Medien-ը ներառել է YouPorn-ը կայքերի սև ցուցակում։ Որպես արդյունք, սկսած 2007 թ.-ի ապրիլից, Գուգլի գերմանական տարբերակը համարում է YouPorn.com-ը որպես խիստ վտանգավոր պոռնոգրաֆիկ կայք։
Սինգապուր
2008 թ.-ի մայիսին հրապարակվեց, որ Սինգապուրն արգելափակել է մուտքը YouPorn և RedTube։
Շրի Լանկա
2009 թ.-ի հուլիսին Շրի Լանկան արգելափակեց մուտքը դեպի 12 պոռնո կայքեր, այդ թվում YouPorn, RedTube, Xvideos և Xhamster։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համացանցային նախագծեր Կատեգորիա:2006 ստեղծված կայքեր‎
Զամպաքճյան թանգարան
Զամպաքճյան թանգարան, Գրիգոր Զամպաքճյանի հավաքածուի հիման վրա ստեղծված պետական թանգարան Բուխարեստում։ Համարվում է Ռումինիայի արվեստի ազգային թանգարանի մասնաճյուղ
Պատմություն
Գրիգոր Զամպաքճյանը իր հավաքածուն (մոտ 250 նկար ու 40 քանդակ) և սեփական շենքը 1947 թ-ին նվիրել է Ռումինիայի Սոցիալիստական Հանրապետությանը։ 1957 թ-ին թանգարանի շենքը որոշ չափով վերափոխվել է. մեծացվել է ցուցադրման տարածությունը։ Թանգարանն ունի ռումին (Կորնելիու Բաբա, Նիկոլաե Գրիգորեսկու, Յոն Անդրեեսկու, Զամպաքճյան թանգարանի ընդհանուր տեսքը Թեոդոր Աման, Թ. Պալադի, Կ. Բըրնկուշ և ուրիշներ), օտար (Ալֆրեդ Սիսլեյ, Պոլ Սեզան, Ալբեր Մարկե, Կամիլ Պիսսարո, Անրի Մատիս, Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար, Պաբլո Պիկասսո և ուրիշներ) և հայ (Աբգար Բալթազար, Ա. Ղարիբյան, Հ. Ավագյան, Ս. Թորոսյան) արվեստագետների գեղանկարչական և քանդակագործական ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1947 հիմնադրված թանգարաններ
Նիժնի Այրյում
Նիժնի Այրյում (Нижний Айрюм, Ычӏэгъ Арым ), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչություն
Բնակչությունը թվականի տվյալներով կազմում է  մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Գիագինսկայայի շրջանի բնակավայրեր
Աղախնի պատմությունը
«Աղախնի պատմությունը» (The Handmaid's Tale), կանադացի գրող Մարգարետ Էթվուդի գրչին պատկանող հակաուտոպիական վեպ։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1985 թվականին։ Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում Նոր Անգլիայում՝ Գիլեադ Հանրապետություն կոչվող կաստային հասարակությունում, որտեղ իշխանության էին եկել կրոնական ռադիկալները։ Գլխավոր հերոսուհին՝ «աղախին» Ֆրեդովան (Offred, այսինքն՝ «պատկանում է Ֆրեդ անվամբ մեկին»), բարձրաստիճան Կոմանդորի անպտուղ կնոջ փոխարեն պետք է «կրեր» նրանց երեխային։ Էթվուդը ուսումնասիրել է հալածված կանանց, բայց միևնույն ժամանակ և ընդվզման ու մարդկային անզուսպ ոգու թեման։
Հայերեն տպագրվել է 2020 թվականին «Զանգակ» հրատարակչությունում, թարգմանիչ՝ Հայկ Ֆելեքյան ։
Նկարագրություն
Գրքի վերնագիրը հղում է կատարել Ջեֆրի Չոսերի «Քենթերբերյան պատմվածքներ» ստեղծագործությանը։ Վեպում իրար են հաջորդում «գիշերային» գլուխները՝ նվիրված բացառապես Ֆրեդովային և նրա ապրումներին, ինչպես նաև մի քանի գլուխներից բաղկացած «ցերեկային» մասերից, որտեղ մատնացույց է արվում հերոսուհու միջավայրը, այլ աղախինների ճակատագրերը և Գիլեադի կյանքը։ Գործողությունները ներկա ժամանակից տեղափոխվում են անցյալ և հակառակը։ Մարգարետ Էթվուդը, նախընտրելով ֆանտաստիկա տերմինը, փաստել է, որ իր գիրքը «գիտաֆանտաստիկ» չէ։ Նրա խոսքերով առաջին դեմքով գրված ստեղծագործությունները նկարագրում են երևույթներ, որոնք դեռ չեն կարող տեղի ունենալ, օրինակ՝ ճանապարհորդություն դեպի այլ տիեզերք։ Միևնույն ժամանակ երկրորդ դեմքով պատմվող գրքի գործողությունները տեղի են ունենում Երկրի վրա և այնտեղ ի հայտ եկող առարկաները արդեն իսկ գոյություն ունեն այս կամ այն ձևով ։ Էթվուդը նկատել է 1980–ական թվականներին Ամերիկայում արդեն գոյություն ունեցող տենդենցները և իր արձակում դրանք մտածված կերպով հասցրել «տրամաբանական ավարտին» ։
Անվանակարգեր և մրցանակներ
1985 թվականին վեպն արժանացել է Գեներալ-նահանգապետի մրցանակին, իսկ 1987 թվականին Արթուր Քլարկի մրցանակին՝ նրա հիմնադրումից անմիջապես հետո։ 1986 թվականին առաջադրվել է «Նեբյուլա» և Բուքերյան մրցանակներին, ինչպես նաև՝ «Պրոմեթեյ» մրցանակին։
Հարմարեցումներ
Վեպը մի քանի անգամ էկրանավորվել է՝ ներառյալ ֆիլմը (1990 թվական) և հեռուստասերիալը (2017 թվական)։ Բացի այդ, գոյություն ունի բեմադրությունների շարք, այդ թվում՝ նույնանուն օպերան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հակաուտոպիական վեպեր Կատեգորիա:Փիլիսոփայական վեպեր Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր
Օծոփ
Օծոփ կամ Ածոփ (այժմ կոչվում է՝ Բադամլու Badamlı), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շահբուզի շրջանի բնակավայրեր
Մակեթաթոն
Մակեթաթոն (եգիպտերեն՝ Mˁkt Jtn՝ «Աթոնի պահած», ), եգիպտական փարավոն Էխնաթոնի և Մեծ թագուհու՝ Նեֆերտիտիի վեց դուստրերից երկրորդը։ Հնարավոր է, որ նա ծնվել է իր հոր՝ Էխնաթոնի թագավորության չորրորդ տարում ։ Թեև նրա մասին քիչ բան է հայտնի, սակայն Էխնաթոնի թագավորության 17-րդ տարվա առաջին երկու երրորդներում նա հաճախ իր քույրերի հետ պատկերվել է թագակիր ծնողներին ուղեկցելով։
Կենսագրություն
Մակեթաթոնը առաջին անգամ պատկերվել է իր մոր՝ Նեֆերտիտիի Հուտ-բենբեն տաճարի պատերին, որտեղ նա և իր ավագ քույր Մերիթաթոնը պատկերված են թագուհու կողքին ։ Նա պատկերվել է նաև սեպագիր արձանագրությունում Ախեթաթոնի՝ Էխնաթոնի կառուցած նոր մայրաքաղաքի սահմանները ցույց տալիս։ Մակեթաթոնն ընտանիքով տեղափոխվել է այնտեղ դեռ մանուկ հասակում։
Մակեթաթոնը մահացել է իր հոր թագավորության 13-րդ կամ 14-րդ տարում։ 12-րդ տարում նա դեռ ողջ էր, քանի որ ծնողների և քույրերի հետ պատկերվել է օտարազգիներից հարկը վերցնելու արարողության տեսարանում, որը կարելի է տեսնել բարձրաստիճան պաշտոնյաների (Ամարնայի կառավարիչ Հույայի և Աթոնի գլխավոր քուրմ Մերիր I-ի) դամբարանների մի քանի պատկերներում ։
Ամենհոտեպ III-ի և Էխնաթոնի սարկոֆագի բեկորների վրայի կարտուշները համարվում են երկու փարավոնների՝ հոր և որդու երկար կառավարման ապացույցը։
Եգիպտոսում Էխնաթոնի կառավարման 12-15-րդ տարիներին տարածված ժանտախտի համաճարակը համընկնում է թագավորական ընտանիքի շատ անդամների՝ մայր-թագուհի Տիայի, Նեֆերտիտի թագուհու, Էխնաթոնի երկրորդ կին Կիյայի, Մակեթաթոնի և երկու երիտասարդ արքայադուստրերի՝ Նեֆերնեֆրուրայի և Սետեպենրայի վերջին հիշատակումների հետ ։ Մակեթաթոնի մահվան մյուս պատճառը կարող է լինել ծննդաբերությունը, որը պատկերված է նրա դամբարանում ։
Լուկաշովո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լուկաշովո գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մակեթաթոն
Մակեթաթոնի դամբարան
Թաղվել է Էխնաթոնի դամբարանում։ Մարմինը չի գտնվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսում ծնվածներ Կատեգորիա:Եգիպտոսում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ծննդաբերելիս մահացածներ
Ջիմ Փրայս (այլ կիրառումներ)
Ջիմ Փրայս կարող է վերաբերվել.
Այովա շրջան (Այովա)
Այովա շրջան (Iowa County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.518 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.355 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարենգո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1843 թ.։
Ագարակ (Նախիջևանի գավառ)
Ագարակ, գյուղ, Երևանի նահանգի Նախիջևանի գավառում` Նախիջևան քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։ Գյուղը նախկինում ընդգրկված է եղել Մեծ Հայքի Սյունիք աշխարհի Ճահճուկ գավառում։
1986 թ.-ի դրությամբ պահպանվել էր 1004 թ.-ին կառուցված եկեղեցու ավերակները։ Գյուղի մոտակայքում է գտնվում նաև Գլաջուղ կոչված ամրոցը։
XIX դարում Ագարակն ամայի գյուղ էր Երևանի Նախիջանի գավառում ։
Բեռնե Սեն Մարտեն
Բեռնե Սեն Մարտեն  (Bernay-Saint-Martin), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ’Անժելի շրջանում։ Մտնում է Լուլե կանտոնի կազմի մեջ։
Ագարակ (Նախիջևանի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Բեռնե Սեն Մարտեն
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17043։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 763 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 450 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 307-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 143-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,8 %)։ 307 աշխատունակ բնակիչներից 280-ը աշխատում էին (161 տղամարդ և 119 կին), անաշխատանք էին 27-ը (13 տղամարդ և 14 կին)։ 143 անգործունակ մարդկանցից 35-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 49-ը թոշակառու, 59-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
T.I.
Քլիֆորդ Ժոզեֆ Հարիս կրտսեր (Clifford Joseph Harris Jr., ), ավելի հայտնի է որպես T.I. (նախկինում նաև T.I.P.), ամերիկացի ռեփեր, երաժշտական պրոդյուսեր և դերասան։ Նա իր երաժշտական կարիերան սկսել է 2001 թվականին՝ իր ընկերների հետ հիմնադրելով P$C խումբը։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 9-ին նա թողարկել է իր «I'm Serious» կոչվող անհատական դեբյուտային ստուդիական ալբոմը։ 2003 թվականին T.I.-ը հիմնադրում է իր Grand Hustle Records սեփական ձայնագրման ստուդիան, իսկ նույն տարվա օգոստոսի 19-ին թողարկվում է նրա երկրորդ ստուդիական ալբոմը, որը կրում է «Trap Muzik» անվանումը։ Այդ ալբոմը նրան ավելի մեծ ճանաչում է տալիս և Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթում 4-րդ հորիզոնականն է զբաղեցնում։ 2004 թվականի նոյեմբերի 30-ին T.I.-ը թողարկում է իր «Urban Legend» կոչվող երրորդ ստուդիական ալբոմը, երկու տարի անց՝ 2006 թվականի մարտի 28-ին, նա թողարկում է «King» անվանումը կրող չորրորդ ստուդիական ալբոմը, որը գլխավորում է Billboard 200 հիթ շքերթը և առաջին շաբաթում գրանցում է կես միլիոնից ավել օրինակի վաճառք։ 2007 թվականի հուլիսի 3-ին թողարկվում է T.I.-ի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը՝ «T.I. vs. T.I.P.»-ը, որը նույնպես որը գլխավորում է Billboard 200-ը և իր թողարկման առաջին շաբաթում ունենում է 468,000 օրինակի վաճառք։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 26-ին «Paper Trail» ալբոմը թողարկվում է և դառնում է T.I.-ի վեցերորդ ստուդիական ալբոմը։ Այդ ալբոմը իր թողարկման առաջին երեք օրերի ընթացքում ավելի քան 357,000 օրինակ վաճառք է գրանցում Միացյալ Նահանգներում, իսկ այնուհետև գլխավորում է Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթը։
2010 թվականի դեկտեմբերի 7-ին թողարկվում է նրա «No Mercy» կոչվող թվով յոթերորդ ստուդիական ալբոմը։ Այդ ալբոմը ի տարբերություն նախորդ ալբոմների, Billboard 200 մտավ 4-րդ հորիզոնականով և 159,000 օրինակ վաճառք ունեցավ։ Երկու տարի անց՝ 2012 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, T.I.-ը թողարկվում է «Trouble Man: Heavy Is the Head» անվանումը կրող ութերորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկման առաջին շաբաթում 179,000 օրինակ վաճառք է ունենում և Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթ է մտնում 2-րդ հորիզոնականով։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թողարկվել է «Paperwork» կոչվող նրա թվով իներորդ ստուդիական ալբոմը։ Այն առաջին շաբաթվա 80,000 օրինակ վաճառքով, Billboard 200-ում զբաղեցնում է 2-րդ հորիզոնականը։
T.I.-ը տասնյակ մրցանակների դափնեկիր է։ Նա բազմաթիվ անգամներ առաջադրված է եղել Գրեմմի մրցանակի, սակայն հաղթել 3 անգամ։
Վաղ կյանք
Քլիֆորդ Ժոզեֆ Հարիս կրտսերը ծնվել է 1980 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Ջորջիա նահանգի Ատլանտա քաղաքում, Քլիֆորդ «Բուդի» Հարիսի և Վիոլետա Մորգանի ընտանիքում ։ Նրա հայրը՝ Բուդի Հարիսը, տառապել է Ալցհայմերի հիվանդությամբ և մահացել է այդ հիվանդությունից ։ T.I.-ը սովորել է Դուգլասի ավագ դպրոցում, սակայն ավելի ուշ դուրս է եկել և կիսատ է թողել ուսումը։ Նա սկսել է ռեփ կարդալ 8 տարեկանից ։ Վաղ տարիքում T.I.-ը զբաղվել է թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով, որի համար մի քանի անգամ ձերբակալվել է ։
1996-2002: Կարիերայի սկիզբ և «I'm Serious»
1996 թվականին նա և Ատլանտացի ռեփեր Բիգ Քանթրի Քինգը դառնում են ընկերներ և միասին սկսում են միքսթեյպներ վաճառել։ Շուտով նա ծանոթանում է երաժշտական պրոդյուսեր Կավան Փրատերի հետ և ստորագրում է պայմանագիր նրա Ghet-O-Vision Entertainment ձայնագրման լեյբլի հետ ։ 1999 թվականին նա ստորագրում է պայմանագիր Arista Records և LaFace Records լեյբլների հետ, իսկ այնուհետև իր Tip բեմական կեղծանունը փոխում է T.I., քանի որ Arista Records լեյբլի հետ պայմանագիր ուներ ստորագրած նաև ռեփեր Q-Tip-ը ։