cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Ծննդյան տաճար (Նիժնեկունդրյուչենսկայա)
Նկարագրություն
Շենքը զբաղեցնում է 940 քառակուսի մետր տարածք, պատերի բարձրությունը 56 մետր է, բարձրությունը գետնից մինչև խաչը՝ 76 մետր ։
Պատերը և առաստաղը ներսից նկարազարդված չեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի տեսարժան վայրեր
Սան Նիկոլա լա Ստրադա
Սան Նիկոլա լա Ստրադա (San Nicola la Strada), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 20502 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 136 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81020, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բակարի Կոնե
Բակարի Կոնե (ֆր.՝ Bakary Koné, ), ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս ֆրանսիական «Օլիմպիկ Լիոնի» և Բուրկինա Ֆասոյի հավաքականում։
Կարիերայի սկիզբ
Կոնեն իր կարիերան սկսել է Կոտ դ'Իվուարի «Աբիջան» ֆուտբոլային ակումբում։
2004 թվականին Կոնեն տեղափոխվել է «Էտուալ Ֆիլանտ», որտեղ հանդես է եկել մինչև 2006 թվականը ։
«Գենգամ»
2006 թվականի հուլիսին Բակարին պայմանագիր է կնքել ֆրանսիական «Գենգամ»-ի հետ։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2007 թվականի մայիսի 11-ին՝ «Տուր»-ի դեմ խաղում ։
«Օլիմպիկ Լիոն»
2011 թվականի օգոստոսի 11-ին՝ Կոնեն տեղափոխվել է «Օլիմպիկ Լիոն»։ Թիմի հետ նա կնքել է 5-ամյա պայմանագիր ։
Իման Մերսալ
Իման Մերսալ (إيمان مرسال, ), եգիպտացի բանաստեղծ ։
Բակարի Կոնե
«Օլիմպիկ Լիոն»
Թիմի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2011 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ Չեմպիոնների լիգայի շրջանակներում կայացած «Ռուբինի» դեմ խաղում ։
Իման Մերսալ
Կենսագրություն
ը սովորել է Մանսուրայի համալսարանում, իսկ իր մագիստրոսի և ասպիրանտի աստիճանը ստացել է Կահիրեի համալսարանից ։ Նա համահիմնադրել է Bint al-Ard (Երկրի դուստրը) հրատարակությունը, որը համախմբագրել է 1986 թվականից 1992 թվականը ։ Նա 1998 թվականին արտագաղթել է Բոստոն, ապա ընտանիքի հետ 1999 թվականին տեղափոխվել է Կանադայի Էդմոնտոն քաղաք։ Մերսալը Ալբերտայի համալսարանում աշխատում էր որպես «Արաբական գրականության, Մերձավոր Արևելքի և Աֆրկյան հետազոտությունների բաժնի» պրոֆեսոր  ։
Նրա աշխատությունները հայտնվել են Blackbird-ում The American Poetry Review, Parnassus-ում և Paris Review-ում ։ Նա իր բանաստեղծությունները արտասանել է աշխարհի բազմաթիվ գրական փառատոնների ժամանակ, ներառյալ Լոնդոնի Փարնասսուս փառատոնը, որը աշխարհի պատմության մեջ բանաստեղծների ամենամեծ հավաքն էր ։ Այստեղ նա ներկայացնում էր Եգիպտոսը։
Բակարի Կոնե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օլիմպիկ Լիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բուրկինա Ֆասոյի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Իման Մերսալ
Կենսագրություն
Մերսալի ընտրյալ բանաստեղծությունները թարգմանվել են աշխարհի բազմաթիվ լեզուներով, ներառյալ՝ անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, դանիերեն, մակեդոներեն, հինդի և իտալերեն։ «Այստեղ նարինջներ չկան, սիրելի՛ս» բանաստեղծությունը անգլերեն թարգմանվել է Խալիդ Մաթթավայի կողմից, և հրապարկվել է 2008 թվականին Նյու Յորքում Շիփ Մեադու հրատարակչության կողմից։
Նա ապրում է ամուսնու՝ երաժշտական ազգագրագետ Մայքլ Ֆրիշկոֆի հետ Էդմոնտոնում, Կանադա։ Զույգն ունի երկու որդի (Մուրադը և Ժոզեֆը)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Եգիպտացի կին գրողներ
Երգը թռչում է աշխարհով մեկ
Երգը թռչում է աշխարհով մեկ (Песня летит по свету), խորհրդային ​​ծավալուն տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է ռեժիսոր Անատոլի Կարանովիչի կողմից 1965 թվականին, «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը խորհրդային ​​հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում լայնորեն հայտնի «Մոսկովյան երեկոներ» երգի մասին է, որը մինչ օրս էլ ունի բազմաթիվ երկրպագուներ։
Ֆիլմը պատմում է այն մասին, որ կոմպոզիտոր Վասիլի Սոլովյով-Սեդոյի` Միխայիլ Մատունովսկու բառերով գրված անկեղծ երգի, ինչպես նաև` արվեստի ցանկացած այլ տաղանդավոր գործի համար սահմաններ և հեռավորություններ գոյություն չունեն։
Տղան հանդիպման ժամանակ իր սիրելիի համար երգում է «Մոսկովյան երեկոներ» երգը, մեղեդին շատ է դուր գալիս ծառի ճյուղերում թաքնված երգող թռչնակին։ Փոքրիկ սոխակը, վերցնելով երիտասարդից մեղեդին, այն տանում է մոլորակի մյուս կողմը՝ դեպի տաք ափեր, որտեղ էլ թութակին ծանոթացնում է մեղեդու հետ։ Թութակը հիշում է պարզ մոտիվը և շարունակում է տարածել երգը։ Շուտով ամբողջ Աֆրիկան ​​երգում է «Մոսկովյան երեկոները»՝ նույնիսկ չկասկածելով, թե որտեղից է այն եկել։ Եվ ահա «Մոսկովյան երեկոներ» երգը երգվում է աշխարհի բոլոր ժողովուրդների կողմից։
Անհրաժեշտ չէ իմանալ այն լեզուն, որով գրված են երգի բառերը, կարևոր է զգալ յուրաքանչյուր տողի մեջ դրված սերը հայրենիքի հանդեպ։ Յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի «երեկոներ», որոնք արժանի են գովաբանելու, այնպես որ այս մեղեդին ճանապարհ է հարթում դեպի ունկնդրի սիրտը, որտեղ էլ որ նա ապրի։ Մուլտֆիլմում, բացի երգի ռուսերեն տեքստից, հնչում են հատվածներ ֆրանսերեն, իսպաներեն և գերմաներեն թարգմանություններից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1965 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կապոդրիզե
Կապոդրիզե (Capodrise), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8135 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 2503 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81020, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լեռնային վարպետ
«Լեռնային վարպետ» («Горный мастер»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված 1978 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։ Ռեժիսորը Ինեսա Կովալևսկայան է, որը հեղինակել է նաև մուլտֆիլմի սցենարը Պավել Բաժովի ստեղծագործության հիման վրա։
Սյուժե
Ուրալում շուրջն ամենուր լեռներ են։ Միայն Պղնձե լեռն անուն ունի ու տիրուհի։ Եթե վատը նրան հանդիպի, պատուհաս է, բայց բարի մարդուն էլ լավություն քիչ կլինի։ Գյուղում ապրում էր մի պատանի՝ Դանիլկա-թերասնվածը, որը որբ էր։ Նա աշակերտության է ընունվում դահանակե իրերի վարպետ Պրոկոպիչի մոտ, որը լավագույնն էր այդ ժամանակներում ապրող վարպետների շարքում։ Այդպես մեծանում է Դանիլան ու սովորում դահանակի հետ աշխատելու հմտությունները։ Երբ նա պատրաստում է թևքաբազպան՝ օձ մի ամբողջական քարից, նրան հայտարարում են վարպետ։
Դանիլան ստանում է իր առաջին առաջադրանքը՝ պատրաստել սկահակ ըստ տրված գծագրի։ Նա պատրաստում է այն, բայց դժգոհ է մնում, քանի որ սկահակը կենդանի գեղեցկություն չուներ։ Մի ծերունուց Դանիլան լսում է, որ դա կարող է անել միայն լեռնային վարպետը, որը Պղնձե լեռան տիրուհու մոտ տեսել է քարե ծաղիկ։ Դանիլան որոշում է ստեղծել կենդանի ծաղկի ձևով սկահակ։ Նա երկար է փորձում, բայց ոչինչ չի ստացվում։ Այդ ժամանակ նա Պղնձե լեռան տիրուհուն խնդրում է իրեն ցույց տալ քարե ծաղիկը, առացն որի ինքը կյանք չունի։ Տիրուհին նրան տանում է իր ստորգետնյա քարե այգիները, որ չտեսնված գեղեցկություն ունեին։ Եվ կորչում է Դանիլան, իսկ Կատյան՝ նրա հարսնացուն, տեղափոխվում է Պրոկոպիչի խրճիթ, սակայն վերջինս հիվանդանում է ու շուտով մահանում։ Կատյան մի օր ձեռքն է առնում դահանակե թիթեղն, ու նրան թվում է, թե Դանիլան կանչում է իրեն։ Նա վազում է Պղնձե լեռան մոտ, որտեղ տեսնում է լեռան տիրուհուն և հարցնում, թե ինչու է եկել իր անտառը։ Կատյան պահանջում է կենդանի վերադարձնել Դանիլային։ Տիրուհին ձեռքը թափ է տալիս, ու հայտնվում է Դանիլան, վազում Կատյայի մոտ։ Տիրուհին հայտարարում է, որ եթե Դանիլան գնա նրա հետ, կմոռանա այն, ինչ տեսել է, եթե մնա, պետք է մոռանա նրան ու մարդկանց։ Դանիլան պատասխանում է, որ ինքը չի կարող մարդկանց մոռանալ, իսկ Կատյային ամեն րոպե է հիշում։ Պղնձե լեռան տիրուհին թողնում է նրանց։ Դանիլան ու Կատյան սկսում են ապրել իրենց խրճիթում, իսկ Դանիլային սկսում են կոչել լեռնային վարպետ։
Մուլտֆիլմեր
Պավել Բաժովի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում տարբեր ռեժիսորների կողմից նկարահանվել են մուլտիպլիկացիոն ֆիլմեր նրա ստեղծագործությունների հիման վրա.
Արձագանքներ
Կովալևսկայան մշակել է նոր թեմա՝ ժողովրդական երգերի ու համաշխարհային դասական արվեստի գլուխգործոցների էկրանավորում։ Այդպես են ստեղծվել «Ռուսական մեղեդիները (1972), «Մանկական ալբոմը» (1976), «Կոստրոման» (1989)։ Ինեսա Կովալևսկայան մշտապես գտնվում էր ստեղծագործական որոնումների մեջ, փոխում նկարիչներին, նկարահանող խմբի կազմը։
Հատուկ պահանջարկ էին վայելու միայն բաժովյան հեքիաթների անիմացիոն տարբերակները, որ պարզ ու ուսանելի մանկական պատմություններ են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1978 մուլտֆիլմեր
Ալեքսանդր Էբանոիձե
Ալեքսանդր Էբանոիձե (ծնվել է՝ 26 օգոստոսի, 1939, Թբիլիսի), վրացի գրող, թարգմանիչ, սցենարիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1939 թվականին Թբիլիսիում։ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտն ավարտելուց հետո գրել է պատմվածքներ, ռուսերեն է թարգմանել վրաց արձակագիրների ու դրամատուրգների գործեր։ Էբանոիձեի առաջին վեպը «Երկու ամիս գյուղում, կամ Ամուսնություն իմերեթյան ձևով» գիրքն է։ Այն 1976 թվականին արժանացել է «Դրուժբա նարոդով» ամսագրի մրցանակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Գրիգոր Եղիազարյան
Գրիգոր Եղիազարի Եղիազարյան, հայ կոմպոզիտոր, մանկավարժ, երաժշտական-հասարակական գործիչ, ՀԽՍՀ (1961), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1977)։
Կենսագրություն
Ստեղծագործական աշխատանքին համընթաց նա մանկավարժական գործունեություն է ծավալել Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում և Երևանի կոնսերվատորիայում։ Սկզբում ղեկավարել է գործիքավորման, իսկ 1948 թվականից չորս տասնամյակ անընդմեջ՝ ստեղծագործական դասարանը։
1948 թվականից դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում (պրոֆեսոր՝ 1959 թվականից)։ 1953-1957 թվականներին եղել է ՀԿՄ վարչության նախագահ, 1954-1960 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ռեկտոր։
Գրիգոր Եղիազարյանը հայ արդի կոմպոզիտորական դպրոցի հիմնադիրներից է նրա սաներից են Գևորգ Արմենյանը, Ալեքսանդր Աճեմյանը, Էմին Արիստակեսյանը, Էդուարդ Բաղդասարյանը, Գրիգոր Հախինյանը, Էդգար Հովհաննիսյանը, Գեղունի Չթչյանը, Մարտուն Իսրայելյանը, Երվանդ Երկանյանը, Էդուարդ Հայրապետյանը, Աշոտ Զոհրաբյանը, Նուբար Ասլանյանը և ուրիշներ։
Գործունեություն
Գրիգոր Եղիազարյանի երկերին բնորոշ են գաղափարական հագեցվածությունը, էպիկական շունչը, ժողովրդական երգի ելևէջների ստեղծագործական կիրառումը ։
Ուսանողական տարիներին նրա գրած դաշնամուրային պիեսներում, տաջիկական, թաթարական, ադրբեջանական երգերի մշակումներում առկա էր ընդհանուր արևելյան ուղղվածությունը։ Գեղարվեստական որոնումների այդ բարդ շրջանում Արևելքում իր Հայաստանը հայտնաբերելու խնդրում կոմպոզիտորի համար հուսալի ուղեցույց եղան Կոմիտասի գործերը։ Հայրենասերի ու քաղաքացու ստեղծագործական մղումով Հայրենական մեծ պատերազմի փորձությունների շրջանում ծնվեց «Հայաստան» սիմֆոնիկ պոեմը՝ կոմպոզիտորի առաջին մեծածավալ կտավը, որը 40-ական թվականների ազգային սիմֆոնիկ երաժշտության լուրջ նվաճումների խորհրդանիշն եղավ։ Կոմպոզիտորի առաջին իսկ գործերում ակնհայտորեն դրսևորվեցին սիմֆոնիկ նվագախմբին տիրապեւոելու վարպետությունը, սեփական գործիքային գրելաոճը։ Հեղափոխության 25-ամյակին նվիրված մրցույթում «Հայաստան» սիմֆոնիկ պոեմը արժանացավ առաջին մրցանակի։ Ստեղծագործական հաղթանակով քաջալերված կոմպոզիտորը գրում և ավարտում է Ջութակի ու նվագախմբի համար կոնցերտը։ 50-ական թվականների նոր ստեղծագործական ձեռքբերումներից հատկապես կարևոր էին «Արևածագին» («Սահարի») սիմֆոնիկ պատկերն ու «Սևան» բալետը. դա երաժշտական-թատերական գործ ստեղծելու վաղեմի երազանքի իրականացումն էր։
Մի քանի տարի շարունակվեց կոմպոզիտորի աշխատանքը «Հրազդան» սիմֆոնիայի ստեղծման ուղղությամբ։ Ծրագրային սիմֆոնիան տրամաբանական շարունակություն էր ծրագրային այնպիսի սիմֆոնիկ կտավների, ինչպիսիք էին «Հայաստան» պոեմը և «Արևածագին» պատկերը։ «Հրազդան» սիմֆոնիայում ծրագրային հիմքն ավելի որոշակի ու հստակ էր։ Այդ հիմքը Հովհաննես Շիրազի «Հրազդան» պոեմն էր։ Բանաստեղծի ոգեշունչ գործը գեղարվեստական հզոր ազդակ էր ինքնուրույն արժեք ունեցող մեծածավալ սիմֆոնիկ կտավի ստեղծման համար։
Բանաստեղծի պոեմի առանցքային գաղափարի այլաբանական իմաստը՝ գետի ու ժողովրդի նույնացումը, կոմպոզիտորի սիմֆոնիայի գաղափարական-գեղարվեստական մտահղացման հիմքը հանդիսացավ։
Քառամաս սիմֆոնիայի ամեն մասին նախորդող բնաբանը տվյալ մասի բովանդակության ընդհանրացումն է։ Սիմֆոնիան էպիկական պատում է ժողովրդի ծանր փորձությունների ու սխրանքների մասին. դրա ընթացքը անշտապ է։
Սիմֆոնիա, դաշնամուրային գործեր («Լեգենդ», «Տոկատ», «Հուշեր») գրելու աշխատանքը չէր շեղում բալետ ստեղծելու գաղափարից։ Խմբագրական որոշ աշխատանքից հետո բեմադրվեց «Սևանի» նոր տարբերակը՝ «Անուրջների լիճը» բալետը։ Սակայն կոմպոզիտորը վաղուց ի վեր մի մտահղացում ուներ, բալետ նվիրված Արա Գեղեցիկին։ Դեռևս 1946 թվին, Նաիրի Զարյանի «Արա Գեղեցիկի» բեմականացման երաժշտությունը հորինելիս, Եդիազարյանը, մեծապես տարված լինելով այղ թեմայով, մտադրվել էր մի նոր, երաժշտական-թատերական գործ ստեղծել։ Բալետի բեմադրությանը (լիբրետոյի հեղինակներ՝ Լ. Լավրովսկի, Վ. Վարդանյան, այնուհետև՝ Մ. Մարտիրոսյան), որն իրականացավ 1982 թվականին, նախորդեց բալետի երաժշտությունից կազմված սյուիտների համերգային կատարումը։ Այն բարձր գնահատականի արժանացավ։ Բալետի բեմադրությունը հնարավորություն տվեց ամբողջացնել պատկերացումը այդ ուշագրավ ստեղծագործության մասին։ Ազգային վառ նկարագիր ունեցող բալետի երաժշտության համար, թեմայի թելադրանքով, կոմպոզիտորը ստեղծել է պայմանական Արևելքին բնորոշ տարրեր, որոնք բնութագրական են Շամիրամին ու նրա շրջապատը։ «Արա Գեղեցիկը» մի նոր, արժեքավոր ներդրում է ազգային բալետի զարգացման ճանապարհին, որով, բնականաբար, հարստացել է Երևանի օպերային թատրոնի երկացանկը։
Եղիազարյանի ստեղծագործությունների ցանկը ծավալուն չէ, համեստ է, բայց դա փոխհատուցվում է ազգային արվեստում նոր ուղիներ հայտանշող ինքնատիպությամբ, հայ պրոֆեսիոնալ երաժշտությունը իրականության արտացոլման նոր ձևով հարստացնելով։
Եղիագարյանի գեղարվեստական աշխարհը սնող ակունքները բազմաբնույթ են, բայց առաջնայինն, այնուամենայնիվ, ազգայինն է։ Կոմպոզիտորի կենսահաստատ արվեստում իշխող թեման իր ժողովրդի ծանր, բայց և հերոսական անցյալն է, որի մասին նա խորհում է առասպելի ու դյուցազնական պատումի, այլաբանության միջոցով՝ իր ժողովրդին մշտապես հայրենի բնաշխարհի հետ սերտորեն մերված տեսնելով։ Երաժշտի գեղագիտական համակարգում մեծ տեղ ունեն բնության բազմապիսի դրսևորումները։
Եդիազարյանի մտածողության ազգային բնույթը բնական է դարձնում ժողովրդական երաժշտության բոլոր բնագավառներին անմիջականորեն կամ միջնորդավորված հաղորդակից լինելը։ ժողովրդական երգերի ու պարերի հմուտ օգտագործման օրինակներից են «Կալի երգը»՝ «Հայաստան» սիմֆոնիկ պոեմում, «Ամպել ա, տուն չի գալիսը»՝ Ջութակի կոնցերտում։ ժողովրդական մի շարք մեղեդիներ տեղ են գտել «Սևան» բալետում, որոնցից «Նուբար, Նուբարը» ոչ միայն լայտթեմայի նշանակություն է ձեռք բերել, այլև դարձել ժողովրդական մեղեդու օգտագործման յուրատեսակ բարձրակետերից մեկը՝ իր նրբաճաշակությամբ, գործիքային հնչերանգների հնարամտությամբ ու հարազատությամբ ազգայինին։ Ասվածը հատկապես վերաբերում է «Ձնորսների պարին», ուր շեփորների ու հարվածայինների մեղմ զուգորդումը զուռնայի ու դհոլի նվագ է հիշեցնում։
Եղիազարյանը որդեգրեց Ալեքսանդր Սպենդիարյանի, Ռոմանոս Մելիքյանի, բայց ամենից ավելի Կոմիտասի ստեղծագործական սկզբունքները։ Նրան հարազատ է նաև ռուսական երաժշտության դասականներ Մոսոգորսկու, Ռիմսկի-Կորսակովի արվեստը։ Կոմպոզիտորին հոգեհարազատ են հատկապես իմպրեսիոնիզմին բնորոշ այնպիսի դրսևորումներ, ինչպիսիք են պատկերայնությունը, արտահայտիչ ու ճկուն երաժշտական լեզուն, հնչյունային-գունային միջոցները։ Նման բազմագույն ակունքները ամենևին տեղիք չեն տվել ոճական խայտաբղետության։ Սեփական գեղարվեստական դիրքորոշումը, գեղարվեստական արժեքների նկատմամբ ինքնուրույն գեղագիտական հայացքը, հնարավորություն տվեցին ստեղծելու իր սեփական նկարագիրն ունեցող ազգային աշխարհը։ Հեղինակ լինելով մի շարք երգերի ու ռոմանսների, որոնցից լավագույնը՝ «Պաղ ջուր կուգար» (խոսք ժողովրդական), նա, այնուհանդերձ, նախընտրում է գործիքային ու սիմֆոնիկ երաժշտության ժանրերը, որոնց դիմում է ընտրողաբար՝ նախընտրելով կերպարների ազատ, անկաշկանդ զարգացման հնարավորությունները։ Այդ նպատակով առաջին իսկ սիմֆոնիկ կտավը նա անվանում է «Ռապսոդիա» (1935), չորս տաբի անց գրում «Քնարական պատկերը» (1939), այնուհետև՝ «Հայաստան» սիմֆոնիկ պոեմը (1942), կրկին չորս տարի անց՝ «Խորեոգրաֆիկ պատկերը», իսկ 1952 թվականին՝ «Արևածագին» սիմֆոնիկ պատկերը։ Նշված գործերը ծրագրային նկարագիր ունեն։ Ծրագրայնության սկզբունքը լիարժեք կիրառելու նպատակով կոմպոզիտորը «Հրազդան» սիմֆոնիայում հրաժարվում է իր մտահղացումը ներփակել դասական ձեր խիստ շրջանակներում։ Ազատորեն կիրառելով մեկ վարիացիոն, մեկ թեմատիկ մշակման սկզբունքը՝ ելևէջային կամարներով կապում է սիմֆոնիայի չորս մասերը։ Ձևագոյացման ազատության սկզբունքն արտացոլվել է նաև դաշնամուրային գործերում։ «Սազանդար» պոեմում, «Առասպելում», «Հուշում» (Հիշողություն»), որոնք որևէ կայունացած ձև չէին պահանջում։
Եղիազարյանի երաժշտութանը բնորոշ է պարայնաթյան տարերքը, որի սկզբնաղբյուրը ժողովրդական երաժշտության մեջ տեղ գտած պարայնությունն է։ Հարազատ մնալով այդ տարերքին՝ կոմպոզիտորն իրեն հատուկ բարձրաճաշակ, գեղանկարչական վրձնով առավել ևս ազնվացնում ու հարստացնում է այն։ Ազգային վառ նկարագիր ունեցող մեղեդայնությունը հարստանում է պոլիֆոնիկ և հատկապես ընտիր հարմոնիկ միջոցներով ։
Ստեղծագործություններ
Բալետներ Սիմֆոնիկ պոեմներ Երաժշտություն թատերական ներկայացման համար Այլ ստեղծագործություններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:20-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երաժշտական մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային ակադեմիական երաժիշտներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Պորտուգալիայի ֆուտբոլի առաջնություն
Պորտուգալիայի ֆուտբոլի առաջնություն (Campeonato português de futebol), Պորտուգալիայի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբների միջև կայացող առաջնություն, որն սկսվել է 1934 թվականից, երբ մրցաշարին մասնակցեց 8 ակումբ։ 2011-12 մրցաշրջանում առաջնությանը մասնակցեց 16 թիմ։ 79 անգամ տեղի ունեցած խաղարկություններում ընդամենը 5 թիմ է դարձել Պորտուգալիայի չեմպիոն․ «Պորտուն», «Բենֆիկան», «Սպորտինգը», «Բելենենսիշը» և «Բոավշիտան»՝ ընդ որում վերջին երկուսի ակտիվում կա ընդամենը մեկական տիտղոս։
2008-2009 մրցաշրջանից մինչև 2013-2014 մրցաշրջանը Պորտուգալիայի բարձրագույն ֆուտբոլային դիվիզիոնը առաջնության գլխավոր հովանավորի անունով անվանվում էր «Լիգա Զոն Սագրիշ» (Liga ZON Sagres)։ 2014-2015 մրցաշրջանից սկսած առաջնությունն անվանվում է Պրիմեյրա Լիգա։ Բացի այդ, սկսած 2014-2015 մրցաշրջանից առաջնությանը մասնակցում են 18 ակումբ։ 2015-16 մրցաշրջանում լիգայի հովանավորչական անունը Liga NOS է։
Մրցաշրջանի արդյունքում 17-րդ և 18-րդ տեղերն զբաղեցրած թիմերը դուրս են մնում 2-րդ դիվիզիոն․ նրանց տեղն զբաղեցնում են 2-րդ դիվիզիոնի 2 լավագույն թիմերը։ 16-րդ տեղն զբաղեցրած թիմը մասնակցում է փլեյ-օֆֆ խաղերին։ Չեմպիոնը, արծաթե և բրոնզե մեդալակիրները իրավունք են ստանում մասնակցել Չեմպիոնների Լիգային (չեմպիոնը և 2-րդ տեղի թիմը միանգամից, բրոնզե մեդալակիրը՝ փլեյ-օֆֆ փուլից), 4-6-րդ տեղերն զբաղեցրած թիմերը, ինչպես նաև Պորտուգալիայի գավաթի մրցանակակիրը պետք է խաղան ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի առաջնություններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի առաջնություններ ըստ երկրի
Ջորդան (գետ, Թասմանիա)
Ջորդան (Jordan River), գետ Թասմանիա կղզում (Ավստրալիա), Դերվենտ գետի ձախ վտակը։
Պատմություն
Թասմանցի աբորիգենները գետի համար օգտագործել են Կուտա-Լինա (Kuta-Lina) անվանումը ։
Բրայթոն գյուղում, Ջորդան գետի ափերին է գտնվում հնագիտական հայտնի վայրերից մեկը կապված աբորիգենների հետ` Jordan River Levee («Ջորդան գետի պատնեշ»)։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23 -ին ներառվել է Ավստրալիայի Ազգային ժառանգության օբյեկտների ցանկում (Australian National Heritage List).
Աղմաղլու
Աղմաղլու, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում գտնվում է Աղմաղլու գյուղը։ 1907 թվականին նա ուներ 199 բնակիչ. որոնք զբաղվում էին անասնապահուտյամբ և երկրագործությամբ։
Ջորդան (գետ, Թասմանիա)
Աշխարհագրություն
Ջորդան գետը հոսում է ոչ այնքան մեծ Թեյբերիաս լճից (Lake Tiberias), որը գտնվում է Թասմանիայի արևելյան մասի Միդլենդս տարածաշրջանում, ծովի մակերևույթից 437 մ բարձրության վրա  ։ Այն սկզբում հոսում է դեպի հյուսիս-արևմուտք, այնուհետև, Օտլանդների բնակավայրի մոտակայքում թեքվում է հարավ և շարունակում է հոսքը հիմնականում հարավային ուղղությամբ, մինչ Դերվենտ գետին միացումը։ Ջորդանի գետաբերանը գտնվում է Դերվենտ գետի էստուարիի վերին մասում, Բրիջոթեր գյուղում ։ Ջորդան գետի ավազանի տարածքը կազմում է 1243 կմ²՝ Դերվենտ գետի ավազանի ընդհանուր տարածքի մոտավորապես 13%-ը։ Ջորդանի գետավազանին տարեկան տեղումների միջին քանակը կազմում է 565մմ ։ Գետի երկարությունը մոտ 111 կմ է ։
Աղմաղլու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջան
Ջորդան (գետ, Թասմանիա)
Աշխարհագրություն
Ջորդան գետի վրա կան մի քանի ավտոմոբիլային և երկաթուղային կամուրջներ։ Գետը երկու անգամ հատում է Միդլանդ Հայուվեյ  ճանապարհը, իրար հետ կապելով Հոբարտը Լանքեստոնին։ Կան նաև  Լեյք Հայուվեյ(Lake Highway) և  Իստ Դիրվենտ- Հայուվեյ (East Derwent Highway) ճանապարհների հատումներ ։
Մեկնութիւն Աւետարանին Յովհաննու
Մեկնութիւն Աւետարանին Յովհաննու (4635), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4635 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1677 թվականին Ստեփաննոս գրիչի կողմից Ապարան գյուղում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.5x14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 542 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 542ա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սանտա Մարիա ա Վիկո
Սանտա Մարիա ա Վիկո (Santa Maria a Vico), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13423 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 1342 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81028, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մեծ քայլերով (ֆիլմ, 2004)
«Մեծ քայլերով» (Walking Tall, բառացի թարգմանաբար` «Քայլ ամբողջ հասակով»), ռեժիսոր Կեվին Բրեյ։ Համանուն ֆիլմը 1973 թվականին է ստեղծվել։ Գլխավոր արտահայտություն. Մեկ անձ կկանգնի այն բանի համար, ինչ որ ճիշտ է։
Սյուժե
ԱՄՆ-ի հատուկ ուժերում ծառայող սերժանտը Կրիս Վոնի պաշտոնաթողությունից հետո, ութ տարվա ծառայությունից վերադառնում է հարազատ քաղաք և որոշում է ընտանեկան բիզնես ստեղծել։ Սակայն, իր ծառայության ընթացքում քաղաքում շատ բան էր փոխվել։ Այդ քաղաքը, ժամանակին հարմարավետ և հանգիստ, այժմ լեփ-լեցուն էր բռնությամբ և լի էր թմրանյութերով։ Քրեական ահաբեկչությունը և կաշառակերությունը սովորական բան էին դարձել։ Այս ամենի ետևում կանգնած էր խաղատան տնօրեն Ջեյ Գամիլտոն, ով ժամանակին Կրիսի ընկերն էր։ Այժմ նա իր օգնականների հետ տնօրինում էր քաղաքը, մանիպուլյացիայի ենթարկելով իր բոլոր հաստատությունները, որում Կրիս Դենի նախկին ընկերուհին աշխատում էր։ Այն բանից հետո, երբ Կրիսին ստում և ծեծում են խաղատան աշխատողները, նա ցանկանում էր վրեժխնդիր լինել և արդարություն էր ուզում։ Կրիսը, ով շատ լավ պատրաստվել էր մենամարտին, ընտրում են որպես Շերիֆ։ Առաջին հերթին Կրիսը Գամիլտոնի վզին պատերազմ է փաթաթում, իր հարցազրույցներով նրա փոքրիկ գործերի վերաբերյալ։ Այդ ընթացքը Ջեյին ստիպում է համոզվել, որ ապստամբների հետ անհնար է հաստատել ընկերական հարաբերություններ կամ կաշառել նրան։ Այդ ժամանակ նա իր բոլոր ուժերը ներդնում է, որպեսզի վախեցնի Կրիսին։ Նա մարդասպանների է ուղարկում Կրիսի տուն և ոստիկանական բաժանմունք, որտեղ Կրիսը Դենիի հետ միասին` հսկում էր Ջեյի փոքրիկ գործերը։ Մարդասպանների գործով զբաղվելուց հետո Կրիսը գտնում է Ջեյի լաբորատորիան սղոցարանում, իսկ հետո Ջեյին։ Անհաշտ հակառակորդների մարտը ավարտվում է Կրիսի հաղթանակով։
Ֆիլմը հիմնված է մասամբ կեղծ պատմության հիման վրա` Թենեսի նահանգի Մակ-Նեյրի շրջանի շերիֆ Բուֆորդ Պուսսերի մասին։
Քննադատների արձագանք
Քննադատների մեծ մասի հոդվածները բացասական են եղել։ Ըստ Rotten Tomatoes-ի, ընդամենը 24 % ի(128 ից 31) արձագանքն է եղել դրական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ոստիկանների մասին Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Կարլ Ռայներ
Կարլ Ռայներ (անգլ.՝ Carl Reiner, ), ամերիկացի դերասան, հումորիստ, ռեժիսոր, սցենարիստ և գրող, ում կարիերան տևեց յոթ տասնամյակ։ 1950 -1957 թվականներին հեռուստատեսային կատակերգության առաջին տարիներին նա նկարվել և գրել է է ուրվագծային նյութեր «Ցուցադրեք ձեր շոուն»-ի և «Կեսարի Ժամը»-ի համար, որտեղ նկարահանվել է Սիդ Կեսարը։ 1960-ականներին Ռայները առավել հայտնի էր որպես պրոդյուսեր, գրող և դերասան Դիկ Վան Դայքի շոուում ։
Ռայները «2000 տարեկան ծերունին» ֆիլմում ստեղծեց կատակերգական դուետ Մել Բրուքսի հետ և նկարահանվեց «Խենթ է, խելագար, Խելագար աշխարհ» (1963 թվական), «Ռուսները գալիս են, Ռուսները գալիս են» (1966 թվական) և «Օուշենի ֆիլմաշարը» (2001–2007 թվականներ) ֆիլմերում։ Նա գրել և նկարահանել է Սթիվ Մարտինի առաջին և ամենահաջողված ֆիլմերից մի քանիսը, այդ թվում՝ «Ջերնոտը» (1979 թվական), ինչպես նաև բեմադրել է այնպիսի կատակերգություններ, ինչպիսիք են «Ու՞ր է պոպան» (1970 թվական), «Օ՜, Աստված» (1977 թվական), և «Ես ամբողջովին» (1984 թվական)։
Ռայները հայտնվեց տասնյակ հեռուստատեսային ծրագրերում 1967-2000 թվականներին և 1950-ականներից մինչև իր մահը հեռուստահաղորդումների հյուր աստղ էր ։ Նա նաև ձայնային կրկնօրինակում է կատարել ֆիլմերում և մուլտֆիլմերում, ինչպես նաև աուդիո գրքերի ընթերցող էր։ Ռայները գրել է ավելի քան երկու տասնյակ գիրք՝ հիմնականում կյանքի վերջին տարիներին։ «Հպարտության հայրը» (2004–2005 թվականներ) հեռուստասերիալում Ռայները հնչյունավորեց Սարմոտիին, որը դարձավ նրա ամենանշանակալից ձայնային դերերից մեկը։
Ռայները շատ մրցանակների և պարգևների դափնեկիր էր, այդ թվում՝ 11 «Էմմի» մրցանակների, մեկ «Գրեմմի» մրցանակի, և «Մարկ Տվենի» մրցանակի ամերիկյան հումորի համար ։ 1999 թվականին նա ընդգրկվեց Հեռուստատեսության փառքի սրահ ։ Ռայները դերասան և ռեժիսոր Ռոբ Ռայների, հեղինակ Էննի Ռայների, նկարիչ Լուկաս Ռայների հայրն էր և Թրեյսի Ռայների պապը։
Հեռուստատեսություն և կինոնկար
Ռայները հանդես է եկել բրոդվեյյան մի քանի մյուզիքլներում (այդ թվում՝ «ԱՄՆ-ի ներսում» և «Ողջ ու առողջ») և գլխավոր դեր է խաղացել «Ինձ կանչիր Միստր» ֆիլմում ։ 1950 թվականին նա Մաքս Լեյբմանի կողմից ընտրվեց որպես Սիդ Կեսարի «Քո շոուի շոուն» ֆիլմի կոմիկական դերասան ։ Նա իր էսքիզային նյութի համար փոխհատուցում չստացավ, բայց 1955 և 1956 թվականներին որպես երկրորդական դերակատարում ունեցող դերասան շահեց «Էմմի» մրցանակները ։ Ռայները աշխատակցել է նաև «Կեսարի ժամ» թերթին՝ Բրուքսի, Սայմոնի, Վուդի Ալենի, Լարի Գելբարտի, Մել Տոլկինի, Մայք Ստյուարտի, Աարոն Ռուբենի, Շելդոն Քելլերի և Գարի Բելկինի հետ միասին ։ Նա ստանձնել է շոուի գլխավոր սցենարիստ և կիսագրագետ Դինա շոր Չևիի դերը 1959-1960 թվականների հեռուստատեսային հաղորդման ժամանակ։
1960 թվականից սկսած, Ռայները Բրուքսի հետ միասին խաղացել է որպես կատակերգական դուետ «Սթիվ Ալլենի շոուն»-ում։ Ի վերջո, ռեժիմը վերաճեց հինգ կատակերգական ալբոմների և 1975 թվականի անիմացիոն հեռուստատեսության հատուկ շարքի, սերիայի վերջին ալբոմը արժանացավ Գրեմմի մրցանակի՝ Լավագույն խոսակցական կատակերգական ալբոմի համար ։ Ակտը Բրուքսին «առաջին անգամ կոմիկական կատարողի ինքնություն տվեց»,-ասաց Ռայները։ Բրուքսի կենսագիր Ուիլյամ Հոլցմանը նրանց 12 րոպեանոց արարքը անվանել է «ջազային հնարամիտ իմպրովիզացիա...», մինչդեռ Ջերալդ Նաչմանը այդպես չի կարծում "Օրակարգը ամբողջովին կախված է թիմի մտավոր ճարպկությունից և քիմիայից։ Գրեթե հերետիկոսություն է պատկերացնել, թե ինչպես է Բրուքսը կատարում այն ցանկացած այլ տղամարդու հետ։ Ռայները Կեսարի համար ճիշտ ընտրված մարդ է, բայց Բրուքսի հետ նչանք անհամատեղելի են ... առաջնորդում է իր զուգընկերոջ ծաղրական զավեշտական միտքը ։"
Պլեն Սեն Լանժ
Պլեն Սեն Լանժ (Plaines-Saint-Lange), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Կարլ Ռայներ
Հեռուստատեսություն և կինոնկար
1958 թվականին նա գրեց Ընտանիքի գլուխը վերնագրված հեռուստասերիալի սկզբնական 13 դրվագները՝ հիմնվելով իր անձնական և մասնագիտական կյանքի վրա։ Այնուամենայնիվ, հանրությանը անհայտ պատճառներով դուր չէր գալիս Ռայները՝ գլխավոր դերում հանդես գալու ժամանակ ։ 1961 թվականին շարքը վերաշարադրվեց և վերնագրվեց «Դիկ Վան Դայքի շոուն»։ Բացի դրվագներից շատերը գրելուն, Ռայները երբեմն հանդես էր գալիս որպես շոուի հաղորդավար Ալան Բրեդի ։ Շարքը սկսվել է 1961-1966 թվականներին ։ 1966 թվականին Ռայները խաղացել է «Ռուսները գալիս են, ռուսները գալիս են» ֆիլմում։
Պլեն Սեն Լանժ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 313 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.73 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևելք։
Կարլ Ռայներ
Հեռուստատեսություն և կինոնկար
«''Իմ անեկդոտական կյանքը. Հուշագիր''» (2003 թվական) գրքում նա գրում է.
"Իմ նկարահանած բոլոր ֆիլմերից միայն «Ո՞ւր է պոպան» ունի համընդհանուր պաշտամունքային ճանաչում։ Ինչպես հայտնի է, պաշտամունքի դասականը ֆիլմ է, որը դիտել է աշխարհի կինոդիտողների փոքրամասնությունը, ովքեր պնդում են, որ դա երբևէ արված ամենամեծ, ամենահամարձակ և նորարար հուզիչ կինոնկարներից մեկն է։ Երբ պաշտամունքի երկու կամ ավելի անդամներ հանդիպում են, նրանք մեջբերում են դասականի երկխոսությունը և համաձայնվում են, որ «ֆիլմն իր ժամանակից առաջ էր»։ Որպես իսկական պաշտամունքային դասական նշանակվելու համար առաջնային նշանակություն ունի, որ ֆիլմը չկարողանա հետ բերել այն պատրաստելու, շուկայավարելու և տարածելու ծախսերը։ «Ո՞ւր է պոպան» ներկայացվել է 1969 թվականին։ Կինոնկարը վաստակել ևս 650,000 ԱՄՆ դոլար ։"
Պլեն Սեն Լանժ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Կարլ Ռայներ
Հեռուստատեսություն և կինոնկար
Ռայները մեծ դեր է խաղացել Սթիվ Մարտինի կարիերայի սկզբում՝ նկարահանելով նրա առաջին ֆիլմը՝ «Հիմարը» (1979 թվական), և՛ նկարահանել, և՛ համահեղինակել է «Մեռյալները չեն կրում պլեդը» (1982 թվական), «Երկու ուղեղով մարդը» (1983 թվական) և «Ամբողջ ես» (1984 թվական) կատակերգական ֆիլմը ։
2000 թվականին Քենեդիի կողմից նա արժանացավ Մարկ Տվենի մրցանակի՝ ամերիկյան հումորի համար, որտեղ Ռայներին մեծարեցին ընկերներն ու հումորիստները՝ Մել Բրուքսը, Դիկ Վան Դայքը, Մերի Թայլեր Մուրը, Սթիվ Մարտինը, Ռոբ Ռայները, Ջերին, Սայնֆելդը, Ռեյ Ռոմանոն և Բեհարը։ Մեկ տարի անց նա պատկերել է Սոլա Բլումին «Տասնմեկ Օուշեններ» ֆիլմում, 1960-ականների Սթիվեն Սոդերբերգի «Տասնմեկ Օուշեններ» ռեմեյքում, ինչպես նաև կրկնել է իր դերը «Տասներկու Օուշեններ» (2004 թվական) և «Տասներեք Օուշեններ» (2007 թվական) ֆիլմերում։ 2004-2005 թվականներին Ռայները ձայնային կրկնօրինակում է արել Սարմոտիին «Փրայդի հայրը» ֆիլմում ։ Նա պնդում էր, որ գիտեր ինչպես խաղալ այդ դերը. Հեռակոնֆերանսի ժամանակ նա ասաց. «Ես իմ պատանության տարիքը եղել է 6-18 տարեկանը, ապրելով Բրոնքսի կենդանաբանական այգու հարևանությամբ։ Ես առյուծներին մոտիկից էի ճանաչում։ Ես դիտում էի նրանց արագությունը։ Նրանք խոսում էին ինձ հետ։ Ես իմացա, որ նրանք ունեն ամենավատ շունչը աշխարհի ցանկացած կենդանիների համեմատությամբ»։ Ռայները նշեց Սիգֆրիդին և Ռոյին` ասելով. «Կարծում եմ, որ Սիգֆրիդը անմիջապես զանգահարեց Ջեֆրիին (Կատցենբերգ) և ասաց, որ շատ կարևոր է առաջ շարժվել շոուից` տալով այն գաղափարը, որ Սիգֆրիդը և Ռոյը շարունակվում է։ Շոուի երկու հերոսներն իսկապես զվարճալի են, և շոուն շատ մեծ գործ է դնում նրանց հիմար տեսք տալու մեջ։ Բայց որքան էլ նրանք սիլիգան լինեն, այնքան երջանիկ են նրանք։ «Հաշվի առնելով Սարմոտիի իր բնավորությունը՝ Ռայները հայտարարեց, որ «լուրերը միշտ լավ գծեր են ստանում» ։
Պլեն Սեն Լանժ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 174 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 122-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,1 %։ 122 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 109 անձ (59 տղամարդ և 50 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (6 տղամարդ և 7 կին)։ 52 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կարլ Ռայներ
Հեռուստատեսություն և կինոնկար
Ռայները հայտնվեց տասնյակ հեռուստատեսային ծրագրերում 1967-2000 թվականներին ։ Նա նաև հյուրընկալվեց մի քանի հեռուստահաղորդումներում 1950-ականներից մինչև իր մահը՝ 2020 թվականը ։ 2009 թվական ի մայիսին նա՝ որպես կլինիկայի հիվանդ, դերակատարում ունեցավ «Երկու կողմերն էլ հիմա» ֆիլմում, Հաուսի հինգերորդ սեզոնի եզրափակչում ։ Նա նաև ձայնային կրկնօրինակեց Սանտայի դերը «Ուրախ Մադագասկար» (2009 թվական) ֆիլմում, և կրկնել իր դերը 2010 թվականի «Պինգվիններ Մադագասկարի» էպիզոդում «Ամբողջ գիշեր Սուրբ Ծնունդից առաջ» ։ Երկու և կես տղամարդկանց 7-րդ սեզոնում (2009 թվականի Դեկտեմբեր) նա հյուրընկալվեց որպես հեռուստատեսային պրոդյուսեր Մարտի Փեփերին ։ 2010 թվականին նա հյուրընկալվեց «Քլիվլենդում» ֆիլմի առաջին սեզոնային դրվագներից երեքում, երբ Էլկա Օստրովսկին (Բեթի Ուայթ) ժամադրվեց, և վերափոխեց իր դերը 2011 թվականի փետրվարին ։ Նա նաև հանդես է եկել Քլիվլենդի շոուում որպես Մյուրեյ , ինչպես նաև գրել է «Ցուցադրումների ձեր շոուն» դրվագի պատմությունը, որը կոչվել է իր կարիերան սկսած ծրագրի անունով։ Ռայները կրկնեց իր դերը Երկու և կես տղամարդկանց 8-րդ սեզոններում (2013 թվականի Հոկտեմբերին) և 11-ին (2014 թվականի Հունվարին) ։
2012 թվականին նա հրավիրվեց որպես հյուր Ջերի Սայնֆելդի «Սուրճ ստացող մեքենաներում կատակերգուների» հաղորդմանը։ Ճաշկերույթի ժամանակ նրանք խոսեցին նրա կատակերգական կարիերայի մասին, և Ռայները հրավիրեց Սայնֆելդի գալ և ճաշել Մել Բրուքսի և իր հետ։ Ռայները հայտնել է, որ ամեն երեկո Բրուքսը գնում էր իր տուն՝ ուտելու, «Վտանգ» ֆիլմը դիտելու (նա այն նկարահանել է) և ուրիշ ֆիլմեր դիտելու համար։ Նա շարունակեց առաջարկել կինոնկարների համար մեկ կանոն` այն պետք է լիներ այն մեկը, երբ «ինչ-որ մեկն ասում է` «ապահով պահիր շրջապատը», կամ «Հանգստացեք», «Բրուքսը ամեն անգամ քնում է բերանը բաց» ։
Ռայների վերջին դերը եղել է գլխավոր ֆիլմում՝ «Հարսնացու Արքայադուստր», մի նախագիծ, որը Ջեյսոն Ռեյթմանը մտադիր է ներգրավել իր հայտնի ընկերներին, օգնելու՝ գումար հավաքել բարեգործական նպատակներով՝ COVID-19-ի պանդեմիայի համար, դերասաններն էլ իրենց բաժին հասած տեսարանները նկարահանել են սեփական տներում։ Ռայները, Ռոբ Ռայների հետ (որը նկարահանել է օրիգինալ ֆիլմը) հայտնվել է եզրափակիչ փուլում՝ պապիկի և թոռան դերում, որոնք, ըստ Ռոբի, նկարահանվել են Ռայների մահվանից երեք օր առաջ։ Իմանալով նրա մահվան մասին, Ռեյթմանը հարցրեց Ռայներների ընտանիքին, թե արդյոք նրանք պետք է փոխեն իրենց բնակության վայրը ։
Ձայնային կրկնօրինակում
Ռայները ձայնային կրկնօրինակում բազմաթիվ ֆիլմերի և անիմացիոն ֆիլմերի ։ Նա նաև կրկնօրինակում է կատարել աուդիո գրքերի համար, այդ թվում՝ Եզոպոսի առակները և Ջեքը և լոբին (Գործող մամուլ, 1994 թվական), ինչպես նաև Մարկ Տվենի «Կոնեկտիկուտ Յանկի» Քինգ Արթուրի դատարանում, «Արքայազնը և շունը» և «Նամակներ երկրից» (Նոր Հազարամյակ, 2001 թվական) ։
Հեղինակ և արձակագիր
Ռայները ավելի քան երկու տասնյակ գրքերի հեղինակ է ։ Նրա առաջին ինքնակենսագրական վեպը՝ «Մտիր ծիծաղիր» (1958 թվական), հանգեցրեց 1995 թվականի շարունակությանը՝ «Շարունակիր ծիծաղել»։ Նա 2003 թվականին հրատարակել է ''«Իմ անեկդոտային կյանքը. Հուշագիր» հուշագրությունը ։ Նաև գրել է հուշերի հումորային շարք՝ «Հիշում եմ ինձ» (2012 թվական), «Ես պարզապես հիշեցի» (2014 թվական) և «Ինչ մոռացա հիշել»'' (2015 թվական), ինչպես նաև կինոյի և արվեստի մասին գրքեր։ Նա սկսել է գրել մանկական գրքեր՝ հիմնվելով այն պատմությունների վրա, որոնք պատմել է թոռանը, ով միշտ խնդրել է. «Պատմիր ինձ մի սարսափելի պատմություն, պապիկ, բայց ոչ շատ երկյուղալի պատմություն» ։
Առցանց
Ռայները Թվիթթերին միացել է 2012 թվականին՝ [[Թվիթթերում]] գրելով, որ նա դա անում է իր թոռան՝ Ջեյքից հետ չմնալու համար։ Նա զգացել է, որ պարտավոր է օրական գոնե մեկ անգամ թարմացնել էջը, և այդպիսով տեղադրեց 6,520 թվիթ և կուտակեց 367,000 հետևորդ: Նրա սիրելի թեմաներն էին կինոնկարները և Դոնալդ Թրամփը, բայց նրա վերջին թվիթը հիշեցնում էր Նոելա Կաուարդայի Լաս Վեգասում ելույթ ունենալու մասին ։
Ռայների վերջին հարցազրույցը կարանտինից ուղարկվող վեբոդոդ էր, ով Յութուբում տեղադրեց հրեական արվեստի կազմակերպությունը ։ Այդտեղ նա հիշեց իր կնոջն ու ընտանիքին. «Մենք հանդիպեցինք, սիրահարվեցինք, իսկ ես այդ ժամանակ 20 տարեկան էի, իսկ նա 28 տարեկան, և մարդիկ ասում էին, որ սա համընկնում չէ...» :
Կատակերգության գրելու մոտեցում
Ռայները կատակերգություն գրելու իր փիլիսոփայությունը արտահայտեց ամերիկյան կինոնկարի 1981 թվականի դեկտեմբերի հարցազրույցում. "Պետք է ինքներդ ձեզ պատկերացնեք որպես ոչ թե ինչ-որ շատ առանձնահատուկ, այլ ինչ-որ մեկի՝ շատ սովորական։ Եթե ձեզ պատկերացնում եք որպես ինչ-որ մեկի, իրոք, նորմալ, և եթե դա ձեզ ծիծաղեցնում է, ապա դա բոլորին ծիծաղեցնելու է։ Եթե դուք ինքներդ ձեզ համարում եք որպես շատ յուրահատուկ մի բան, ապա ի վերջո կունենաք պեդանտ և ձանձրույթ։ Եթե սկսեք մտածել, թե ինչն է ծիծաղելի, իրականում զվարճալի չեք լինի։ Դա նման է քայլելուն։ Ինչպե՞ս ես քայլում։ Եթե սկսեք մտածել այդ մասին՝ կճանապարհորդեք ։"
Անձնական կյանք
1943 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Ռայներն ամուսնացավ երգչուհի Էստել Լեբոստի հետ։ Նրանք ամուսիններ են եղել գրեթե 65 տարի, մինչև իր մահը` 2008 թվականի հոկտեմբեր ։ Էստելն ասել է «ես կունենամ այն, ինչ ունի նա» պաշտամունքային արտահայտությունը 1989 թվականի իրենց որդու՝ Ռոբի, ֆիլմից է հայտնի։ Նրանց երեխաներն են՝ բանաստեղծ, դրամատուրգ Ռոբ Ռայները, հեղինակ Էննի Ռայները և նկարիչ, դերասան և ռեժիսոր Լուկաս Ռայները ։
Ռայներն իրեն հրեա աթեիստ էր համարում։ Նա ասել է. «Ես բոլորովին այլ տեսակետ ունեմ, թե ով է Աստված։ Մարդը հորինել է Աստծուն, քանի որ նրա կարիքը զգացել է։ Աստվածը մենք ենք» ։
Ռայները դեմոկրատ էր ։ Նրա նստավայրը գտնվում էր Կալիֆոռնիայի Բևեռլի Հիլզ քաղաքում էր ։
1974 թվականից մինչև 2001 թվականը նա հովանավորել է միջազգային թենիսիստ Մայք Ֆրանկսի ղեկավարած Կալիֆոռնիայի Լա Կոստա քաղաքում անցկացվող Կարլ Ռայներ բարեգործական թենիսի մրցաշարը, որն անցկացվում էր տարեկան երեք անգամ, որը ներառում էր 400 խաղացողի, որոնցից 100-ը պրոֆեսիոնալ էին։
Մահ
2020 թվականի հունիսի 29-ին Ռայները մահացավ 98 տարեկան հասակում իր տանը՝ ընտանիքի աչքի առաջ  ։ Նրա եղբորորդու՝ Ջորջ Շապիրոյի խոսքով՝ Ռայներն ընկել է իր հեռուստատեսային սենյակից դուրս գալու ժամանակ Խաղաղօվկիանոսյան ժամանակով ժամը 10։00-ի սահմաններում, և կորցրել գիտակցությունը։ Նրա մահը պաշտոնապես հաստատվել է բնական պատճառներով ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Ռայներն իր հեռուստատեսային և կինոյի երկար կարիերայի ընթացքում վաստակել է բազմաթիվ մրցանակներ։ Մել Բրուքսի հետ ունեցած իր ստենդափ-կատակերգական ալբոմներից մինչև «Ցուցադրումների քո ելույթ»-ի, «Կեսարի ժամ»-ի և «Դիկ Վան Դայքի շոու»-ի սցենարի հեղինակ լինելը, Ռայները վաստակեց Պրայմ թայմ «Էմմի» մրցանակը և Գրեմմի մրցանակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ջորջթաունի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ
Շավորնե (Ֆրանսիա)
Շավորնե (Chavornay), համայնք Ֆրանսիայում, Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Շամպայն ան Վալրոմե համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Բելլե շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01097։
Կլիմա
Համայնքում կլիման կիսացամաքային է ՝ խիստ ամառ ու ձմեռ։ Անձրևները հաճախակի չեն լինում՝ հիմնականում ամռանը։
Պատմություն
Գյուղի առաջին հիշատակումը վերաբերվում է 9-րդ դարին։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 199 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 131 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 93-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 38-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 71,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,8 %)։ 93 աշխատունակ բնակիչներից 90-ը աշխատում էին (40 տղամարդ և 50 կին), անաշխատանք էին 3-ը (3 տղամարդ և 0 կին)։ 38 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 19-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Անփոփոխ գներ
Անփոփոխ գներ, (համադրելի կամ հաստատուն գներ), որևէ ժամանակաշրջանի կամ տարվա գներ, որ կիրառվում են արտադրանքի, ազգային եկամտի, ապրանքաշրջանառության, բնակչության եկամուտների, հիմնական ֆոնդերի և տնտեսական այլ կատեգորիաների ծավալի քանակական ցուցանիշների փոփոխաթյունը դրամական արտահայտությամբ որոշելու համար։ Անփոփոխ գներով հաշվարկումը ցույց է տալիս տնտեսական ցուցանիշների քանակական փոփոխությունը տևական ժամանակաշրջանում։ ԽՍՀՄ–ում պլանավորման և հաշվարկման առօրյայում գործածվել են տարբեր անփոփոխ գներ (1926–27-ի, 1952-ի հունվ. 1-ի, 1955-ի հուլիսի 1-ի, 1967-ի հուլիսի 1-ի)։
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ Կատեգորիա:Տնտեսական ցուցանիշներ
Սանտա Մարիա Կապուա Վետերե
Սանտա Մարիա Կապուա Վետերե (Santa Maria Capua Vetere), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 30842 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 2009 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81055, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ճապոնական թատրոն
Ճապոնական թատրոն, Ճապոնիայի թատրոնի ակունքները հարում են երկրագործության տոնախմբությունների հին ծեսերին։ 7-րդ-8-րդ դարերում բուդդայականության հետ Արևելյան Ասիայի երկրներից Ճապոնիա են թափանցել թատերական տարբեր ձևեր։ Այդ երաժշտապարային ներկայացումները (գիգակու և բուգակոլ) նպաստել են ճապոնական դասական թատրոնի ձևավորմանը։ 14-րդ դարի վերջին֊ 15-րդ դարի սկզբին փոխառնված և բուն ճապոնական ներկայացումներից ծագել է նոր թատրոնը, որն ընդգրկում էր երաժշտություն, պար և դրամատիկ գործողություն։ Գլխավոր հերոսները կրում էին դիմակներ։ Այդ ժանրը պահպանվում է և 20-րդ դարում։ 17-րդ դարից քաղաքների աճի հետ զարգացել են նաև թատերական այլ ժանրեր (տիկնիկային ձյորուրի և կաբուկի թատրոնները), որոնք արտահայտում էին ցածր խավի պահանջները և դարձան Ճապոնիայի թատրոնի առաջատար ավանդական ժանրերը։ Ճապոնիայի տնտեսական զարգացման հետ կապված սոցիալական և քաղաքական փոփոխությունները նկատելիորեն ազդել են թատերարվեստի վրա։ 20-րդ դարի սկզբին երևան եկան նոր ժանրեր, որոնք ստեղծվեցին ավանդական թատրոնի նորացման (սիմպա, սինկոկուգեկի) և եվրոպական ձևերի Փոխառության (ժամանակակից դրամա՝ սինգեկի, բալետ, օպերա) հետևանքով։ Ճապոնիայի ժամանակակից թատերարվեստը պարզորոշ բաժանվում է ավանդական (բուգակու, նոո, կաբուկի, ձյորուրի) և եվրոպական (դրամա, օպերա, բալետ) թատրոնների։ Դրանց մեջ ինքնատիպ շերտ են կազմում սիմպան՝ ճապոնական քաղքենիական մելոդրաման, և սինկոկուգեկին՝ մասսայական դրաման։ Ավանդական թատրոնի խաղացանկը կազմում են ճապոնացի դասականների և ժամանակակից դրամատուրգների պիեսները։ Ավանդական թատրոնում ռեժիսորներ չկան։ 1970-ական թվականներում առավել ճանաչված դերասաններից են․ նոո թատրոնում՝ Մինորու Կիտան, Մոտոմասա Կուրո Հոսյոն, կաբուկի թատրոնում՝ Կանձաբուրո Նակամուրան, Ուտաեմոն Նակամուրան, Կոսիրո Մացումոտոն, երիտասարդ դերասաններ էննոսկե Իտիկավան, Կիտիեմոն Նակամուրան, Ցումասաբուրո Բանդոն, սիմպայում՝ Ցաեկո Միձուտանին, սինկոկուգեկիում՝ Սյոգո Սիմադան, Ռյուտարո Տացումին։ 1966 թ.-ին Տոկիոյում ստեղծվել է «Կոկուրիցու գեկիձյո» թատերական ազգային կենտրոնը՝ Ճապոնիայի միակ պետական թատրոնը, որը պահպանում և զարգացնում է ավանդական ժանրերը։ Կենտրոնին կից ստեղծվել է թատերական դպրոց, որը դերասաններ է պատրաստում կաբուկի և ձյորուրի թատրոնների համար։ Սինգեկի թատրոնի խաղացանկը կազմում են եվրոպական և ամերիկյան դրամատուրգների դասական ու ժամանակակից պիեսները, ռուս* և սովետական հեղինակների, ինչպես նաև ճապոնացի արդի հեղինակների գործերը։ Ճապոնիայում կա սինգեկիի մոտ 100 թատերախումբ, որոնցից ամենախոշորներն են՝ «Հայուձա», «Մինգեյ», «Բունգակուձա» և այլն։ Այդ թատրոնի առաջատար գործիչներից են՝ ռեժիսորներ Կորեյա Սենդան, Զյուկիտի Ունոն, դերասան-դերասանուհիներ Օսամու Տակիձավան, էյտարո Օձավան, Իսուձու Ցամադան, Ցասուե Ցամամոտոն։ «Հայուձա» թատրոնին կից 1949-1949 թ.-ին ստեղծված դպրոց-ստուդիան դերասաններ է պատրաստում սինգեկիիհամար։
Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
Սանգա (Սանգհա)
Սանգա (Սանգհա), արևադարձային անտառ և ազգային պարկ, զբաղեցնում է Կոնգո գետի վտակ Սանգա գետի ավազանը։ Արևադարձային անտառը գտնվում է երեք պետությունների սահմաններում՝ ընդգրկելով Կոնգոյի Հանրապետության արևմտյան, Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետության կենտրոնական և Կամերունի արևելյան շրջանները։
Անտառի տարածքում առանձնացնում են 3 ազգային պարկեր.
2000 թվականին երեք երկրների միջև ստորագրվեց կենսոլորտային տարածքի ստեղծման մասին համագործակցության համաձայնագիր, իսկ 2007 թվականին հիմնվեց Սանգա ազգային պարկի գիտահետազոտական ինստիտուտը։ 2012 թվականին այն ընդգրկվեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում՝ ընգդգրկելով 7542.86 կմ2 մակերես բուն անտառային գոտի և 17879.5 կմ2 բուֆերային գոտի ։ Ազգային պարկի միջազգային անվանումն է Sangha Trinational, որը թարգմանաբար նշանակում է «երեք ազգերի Սանգա»։
Ֆլորա
Սանգա անտառը լանդշաֆտային առումով ընդգրկում է «անձրևային» մշտադալար լայնատերև անտառները, արևադարձային անտառները և ճահճուտները, ինչպես նաև՝ սավաննաները։ Հորդացումների և վարարումների ժամանակ մեծ վնաս են կրում հատկապես սավաննաների խոտածածկ տարածքները, որոնք պարբերաբար ջրածածկ են լինում՝ նպաստելով ճահճուտների ընդարձակմանը և հողային էրոզիային։ Ռելիեֆի ցածրադիր մասերում՝ ուանգաներում, հանդիպում են բե կոչվող սավաննաները, որոնք տարածվում են գետի հոսանքի երկայնքով՝ զբաղեցնելով ամբողջ գետավազանը։ Մինչ օրս այդ տիպի սավաննաներից ուսումնասիրվել են ընդամենը 138-ը։ Սավաննային գոտիները իրարից տարբերվում են մեծությամբ, հողային և ջրային ռեժիմով, հետևաբար, նաև՝ ֆլորայով և ֆաունայով։ Սանգայի անտառներն ունեն ոչ միայն գեղագիտական, այլև՝ գիտահետազոտական և տուրիստական նշանակություն։ Ի տարբերություն դժվարանցանելի արևադարային անտառների, այստեղ հնարավոր է իրականացնել տուրիստական արշավներ և հետազոտական աշխատանքներ։
Սանգայի բնական հարստությունը և բազմազանությունը առաջին հերթին պայմանավորված են նրանով, որ անտառը գտնվում է Կոնգոյի հասարակածային և սավաննաների կենսաշխարհագրական շրջանների միջև՝ անցումային գոտում։ Բացի այդ, սա Կոնգոյի ավազանի եզակի հատվածներից է, որտեղ մարդու ազդեցությունը եղել է նվազագույն։ Մինչև 20-րդ դարի երկրորդ կեսը փոքրաթիվ ցեղախմբերի կողմից իրականացվող բնօգտագործումը սահմանափակվում էր որսորդությամբ և հավաքչությամբ։ Եվ միայն 20-րդ դարի երկրորդ կեսից տարածքի 30%-ն սկսվեց օգտագործվել արդյունաբերական նպատակով։ Այսօր էլ մարդու տնտեսական գործունեությունը այստեղ շատ սահմանափակ է, իսկ բնակչության խտությունը՝ ցածր։
Ֆաունա
Անտառային բաց և փակ տարածքների առկայությունը, մարդու սահմանափակ ազդեցությունը նպաստել են աֆրիկյան անտառային փղերի, գորիլաների և շիմպանզեների խոշոր պոպուլյացիաների ձևավորմանը ։ Հանդիպում են գոմեշներ, վայրի խոզեր, այծքաղների այնպիսի էնդեմիկ տեսակներ, ինչպիսիք են սիտատունգան և բոնգոն։
Այս կենդանատեսակների որոշ պոպուլյացիաներ տարածված են միայն Սանգա գետահովտի որոշակի հատվածներում, որի պատճառով ազգային պարկի արևելյան և հարավարևմտյան շրջանների նույն տեսակին պատկանող տարբեր պոպուլյացիաներն իրարից տարբերվում են հարմարվողականությամբ և վարքագծով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կամերունի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Արգելոցներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Ազգային պարկեր
Լակտոն
Լակտոններ, օքսիթթուների ներքին ցիկլավոր էսթերներ։ Օղակում պարունակում են —C(O)O— խմբավորում։ Օքսիթթուների տեսակից կախված՝ տարբերում են P-, y-, Տ–, e- լակտոններ։ Ստացվում են օքսիթթուների կամ հալոգենաթթուների ցիկլացումից։ Քիմիական հատկություններով նման են էսթերներին։ (3- լակտոնները տաքացնելիս քայքայվում են CՕ2–ի և օլեֆիների։ Մեծ մոլեկուլային կշռով Լ. բարձր ջերմաստիճաններում իզոմերացվում են չհագեցածնե թթուների։ Կիրառվում են օրգանական սինթեզում, դեղանյութերի և հոտավետ նյութերի արտադրության մեջ։ Մի քանի լակտոններ կենսաբանորեն ակտիվ նյութեր են։
Հայտնաբերումը
Շանհայի Տոնջի համալսարանի մի խումբ գիտնականների կողմից հայտնաբերվել է մի հրաշք ներկ, որը կլանում է արևի ճառագայթները 20 °C-ից ցածր ջերմաստիճանի դեպքում և տարածքը տաքացնում 4 °C-ով, իսկ 20 °C-ից բարձր ջերմաստիճանի դեպքում սկսում է ավտոմատ կերպով անդրադարձնել ճառագայթները՝սենյակի ջերմաստիճանն իջեցնելով 8 °C-ով։ Տարվա յուրաքանչյուր եղանակ ունի իր բնորոշ գույնը, և չինացի գիտնականներն ստիպված էին փորձարկել զանազան թերմոքրոնիկ նյութեր, որպեսզի գտնեն անհրաժեշտ հատկություններով օժտված պիգմենտ, որն ամռան տապին ընդունում է սառը երանգներ, իսկ ձմռանը՝ջերմ։ Երկար էքսպերիմենտներից հետո նրանք իրենց ընտրությունը կանգնեցրին բյուրեղային մանուշակագույն լակտոնի վրա, քիմիական նյութ, որը տարբեր ջերմաստիճաններում տալիս է բազմաթիվ երանգներ՝ սկսած կարմիր գույնից մինչև կանաչ և կապույտ։ Որպեսզի լակտոնը չփոխազդի ներկի քիմիական բաղադրիչների հետ, նրան պատում են թափանցիկ պոլիմերի թաղանթով։