cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կիրառական տնտեսագիտություն
Ջ.Ն. Քեյնսի քննարկում
Ջեյնապսոն Նևիլ Քեյնսը, թերևս, առաջինն էր, ով օգտագործեց «կիրառական տնտեսագիտություն» արտահայտությունը։ Նա նշեց, որ «Անգլիական դպրոցը» (Ստոն Ստյուարտ Միլ, Էլիոթ Կիրնես և Նասաու Ուիլյամ Սենոր) նրանք կարծում էին, որ քաղաքական տնտեսությունը դրական, վերացական, դեդուկտիվ գիտություն է. և որ այս դպրոցը հստակ տարբերակում է կատարել «քաղաքական տնտեսության և գործնականում կիրառման կիրառությունների միջև» ։Այս տեսանկյունից կիրառելը նշանակում է նպաստներ սահմանել վերացական տեսությունների կառուցման համար անտեսված որոշ գործոնների համար, Քեյնսը գրել է քաղաքական տնտեսությունների հիպոթետիկ օրենքները կիրառելու մասին ՝ «կոնկրետ արդյունաբերական փաստեր» մեկնաբանելու և բացատրելու համար։ Քաղաքական տնտեսության ՝ որպես գիտության հայեցակարգային տարբերակման հարցը (ներառյալ ՝ հարստության արտադրությունն ու բաշխումը կարգավորող օրենքներ ձևակերպելը) և քաղաքական տնտեսությունը ՝ որպես արվեստ (օրենքների օգտագործումը գործնական խնդիրները լուծելու համար)։
Առավել ժամանակակից տեսակետներ
Ժամանակակից հիմնական տնտեսագիտությունը կարծիք է հայտնում, որ գոյություն ունի վերացական տնտեսական տեսության մարմին` «հիմնականը», իսկ կիրառական տնտեսագիտությունը պրակտիկ մասնագետին ներգրավում է գործնականում` իջեցնելով այս աբստրակցիայի որոշ տարրեր` որոշակի խնդիրներ ուսումնասիրելու համար։ Աբստրակցիայի մակարդակի այս իջեցումը կարող է ներառել.
Տնտեսագիտությունը որպես գիտություն  առաջին անգամ խմբագրել են Պեսարանն ու Հարկորթը։ Նրանք նկարագրում են Սթոունի փորձը `դիմակայել տնտեսագիտությունը գիտություն վերածելու մարտահրավերին` համատեղելով տեսությունը և չափումը մի համապարփակ շրջանակներում։ Նրանք զեկուցում են Սթոունի առաջարկը `Քեմբրիջում կիրառական տնտեսագիտության այժմյան հայտնի դեպարտամենտի ստեղծման վերաբերյալ:Սթոունը պնդում էր.
«Կիրառական տնտեսագիտության վերջնական նպատակը մարդկային բարեկեցության բարձրացումն է իրական աշխարհի տնտեսական խնդիրների ուսումնասիրությամբ և վերլուծությամբ։ Դեպարտամենտը միաժամանակ կենտրոնանալու է դիտարկումների աշխատանքի վրա, այսինքն `տվյալների հայտնաբերում և պատրաստում, խնդիրների տեսական գնահատում, այսինքն` վարկածների ձևավորում քանակական փորձարկման համար հարմար ձևով և համապատասխան վիճակագրական մեթոդների մշակում տնտեսական տեղեկատվության հատուկ հիմնախնդիրներին։ Վարչական գերատեսչության մոտեցումը հատուկ իրականության խնդիրներին ընկած է համակարգված սինթեզի փորձի մեջ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտության միջառարկայական բնագավառներ Կատեգորիա:Կիրառական առարկաներ
Լագոա Ռեալ
Լագոա Ռեալ (Lagoa Real), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Գուանամբի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 795 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 996,292 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,1 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 14-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1989 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիման տարածքում կիսաանապատային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Նովալեզա
Նովալեզա (իտալ․՝ Novalesa) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 554 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 20 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 28 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10050։ Հեռախոսային կոդը՝ 0122։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Յոհաննես Ֆրիդրիխ
Ֆրիդրիխ Յոհաննես (Johannes Friedrich, ), գերմանացի լեզվաբան, Փոքր Ասիայի և Մերձավոր Արևելքի հին լեզուների (աքքադերեն, հեթերեն, հուրիերեն և այլն) մասնագետ, Սաքսոնական ԳԱ անդամ։
Կենսագրություն
Սովորել է Լայպցիգի համալսարանում։ Նույն համալսարանի (1929 թվականին) և Արևմտյան Բեռլինի համալսարանի (1950 թվականից) պրոֆեսոր։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են հեթագիտությանը (շարունակել ու զարգացրել է հեթերենը վերծանող Բենդերժիխ Հրոզնու գործը)։ Ուսումնասիրել է հուրիերեն, ուրարտական, փյունիկական լեզուները, գրել մայա ընտանիքի կիչե հնդկացիների քերականությունը։ Հեղինակ է գրի պատմության ու վերծանման վերաբերյալ ընդհանրացնող մի քանի աշխատությունների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խեթագետներ Կատեգորիա:Լայպցիգ քաղաքում ծնվածներ
Քրիս Հարդվիք
Քրիստոֆեր Ռայան (Քրիս) Հարդվիք (Christopher Ryan "Chris" Hardwick, ), ամերիկացի դերասան, հեռուստահաղորդավար, փոդքասթեր և ստենդ ափ ժանրի կատակերգու, որն առավել հայտնի է որպես «Talking Dead» շոուի հաղորդավար։
Վաղ կյանք և կրթություն
Քրիստոֆեր Ռայան Հարդվիքը ծնվել է 1971 թվականի նոյեմբերի 23-ին Կենտուկի նահանգի Լուիսվիլ քաղաքում՝ բոուլինգի պրոֆեսիոնալ խաղացող Բիլի Հարդվիքի (1941-2013) և անշարժ գույքի գործակալ Շերոն Հիլսի (Ֆաչենտե) ընտանիքում ։ Նրա պապը հայրական գծով իտալա-ամերիկացի է, որը բացել է կեգլարան, որտեղ հանդիպել են Քրիսի ծնողները ։ Հարդվիքը դաստիարակվել է իր մոր կաթոլիկական հավատով ։ Նա մեծացել է Թենեսի նահանգի Մեմֆիս քաղաքում։ Հաճախել է Օբերնդեյլի Սուրբ Բենեդիքթի դպրոց, հետո սովորել է Կոլորադոյի Ռեգիս ճիզվիտական դպրոցում և ավարտել Լոյոլայի միջնակարգ դպրոցը ։
Հարդվիքը ավարտել է Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանը, որտեղ ուսուցման առաջին տարում եղել է Chi Phi ընկերության անդամ ։ Նրա սենյակի հարևանը Ուիլ Ուիթոնն էր, որի հետ նա ծանոթացել է Կալիֆոռնիա նահանգի Բըրբանք քաղաքում՝ «Արախնոֆոբիա» ֆիլմի ցուցադրման ժամանակ ։
Անձնական կյանք
Հարդվիքը նախկինում նշանված է եղել մոդել և դերասանուհի Ջասինդա Բերրեթի հետ, իսկ 2004-2011 թվականներին հարաբերությունների մեջ է եղել դերասանուհի Ջանեթ Վերնիի հետ, ինչպես նաև 2011 թվականի վերջից մինչև 2014 թվականի հուլիսը հանդիպել է մոդել և դերասանուհի Քլոե Դիքստրայի հետ ։ 2016 թվականի օգոստոսի 20-ին Հարդվիքն ամուսնացել է մոդել, բլոգեր և դերասանուհի Լիդիա Հյորստի հետ , որի հետ ամուսնությունից առաջ հանդիպել է երկու տարի ։
Հարդվիքը բացահայտ խոսում է այն մասին, որ նախկինում հարբեցող է եղել և 2003 թվականի հոկտեմբերի 8-ից ալկոհոլ այլևս չի օգտագործել ։ 2015 թվականի ապրիլին նա հայտարարել է, որ տառապում է սոխից ունեցած ալերգիայով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիծաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Վոտուպորանգայի գավառ
Վոտուպորանգայի  (Microrregião de Votuporanga) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 135 516 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 3197,808 կմ²։ Բնակչության խտությունը 42,4  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Հրանետ
Հրանետ, զենք, որը նախատեսված է թշնամուն այրվող հրախառնուրդով խոցելու համար։ Հրանետը լինում է ձեռքի, ինքնագնաց և տանկային։ Կազմված է հրախառնուրդի ամբարից, սեղմած գազի (օդ, ազոտ) բալոնից, ճկուն փողրակից, փողրակի մետաղե ծայրակալից՝ հանդերձված ապահովիչ հարմարանքով, որը բացառում է պատահական հրանետումը, և մեխանիկական բռնկիչ հարմարանքից։ ժամանակակից ամերիկյան ABC-M9-7 տիպի ձեռքի հրանետիի կշիռն է 22, 7 կգ (լցված վիճակում), հեռահարությունը՝ 20—55 մ, անընդհատ կրակելու տևողությունը՝ 5-7 վրկ։ Ինքնագնաց և տանկային հրանետներն անհամեմատ ավելի հզոր են։ Ml32 տիպի ինքնագնաց հրանետի հեռահարությունը՝ մինչև 180 մ, անընդհատ կրակելու տևողությունը՝ 30—40 վրկ։ Ամերիկյան ժամանակակից տանկային հրանետներից 67-ի հրախառնուրդի պաշարի ծավալը 1400 լ է, հեռահարությունը՝ 230 մ, անընդհատ կրակելու տևողությունը՝ 1 ր։
Կատեգորիա:Զենք
Դրու Սեն Մարի
Դրու Սեն Մարի (Droupt-Sainte-Marie), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 237 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.4 կմ² տարածք։
Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերություն
Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերություն (Товарищество передвижных художественных выставок, պերեդվիժնիկներ, передвижники), ռուս նկարիչների միություն, որ գոյություն է ունեցել 19-րդ դարի վերջին ու 20-րդ դարի սկզբին։ Գեղագիտական պլանում ընկերության անդամները նպատակաուղղված կերպով հակադրվում էին պաշտոնական ակադեմիզմին։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1870 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում Իվան Կրամսկոյի, Գրիգորի Մյասոեդովի, Նիկոլայ Գեի ու Վասիլի Պերովի նախաձեռնությամբ՝ ի հակադրություն Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ։ Պերեդվիժնիկների արվեստը ներշնչված էր նարոդնիկական շարժման գաղափարներով ։ Ընկերությունը զարգացրել է Սանկտպետերբուրգյան նկարիչների արտելի (ստեղծվել է 1863 թվականին) լավագույն ավանդույթները, որի ղեկավար Իվան Կրամսկոյն էլ դարձել է նոր միավորման գաղափարական առաջնորդը։ Պերեդվիժնիկները եղել են Վիսարիոն Բելինսկու և Նիկոլայ Չեռնիշևսկու հասարակական ու գեղագիտական հայացքների ազդեցության ներքո ։ Ազատվելով իրենց գործերն ստեղծելու, ցուցադրելու, իրացնելու՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի սահմանափակումներից ու խնամակալությունից Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ներքին կյանքը կազմակերպել են կոոպերատիվ սկզբունքներով, ծավալել լուսավորական գործունեություն։ 1871 թվականից ընկերությունը բացել է 48 ցուցահանդես Սանկտ Պետերբուրգում և Մոսկվայում, որից հետո դրանք ցուցադրել Կիևում, Խարկովում, Կազանում, Օրյոլում, Ռիգայում և այլ քաղաքներում։ Վճռականորեն խզելով կապերը ակադեմիզմի իդեալիստական գեղագիտությունից ու կանոններից՝ պերեդվիժնիկների արվեստը հիմքում ունեցել է քննադատական ռեալիզմի մեթոդը։ Պերեդվիժնիկները դիմել են կյանքի, ժողովրդի պատմության, հայրենի երկրի ու բնության ճշմարտացի, դեմոկրատական դիրքորոշմամբ պատկերման։ Կրքոտ կերպով մերկացնելով ինքնակալական-ճորտատիրական կարգերը, կապիտալիզմի խոցերը՝ նրանք ջերմ սիրով են ցույց տվել ժողովրդի ուժն ու գեղեցկությունը, ազատության համար նրա մղած պայքարի վեհությունը։ Պերեդվիժնիկների ստեղծագործության մեջ առաջատար է եղել կենցաղային ժանրը, որի միջոցով ընդհանրացման չտեսնված խորությամբ և ուժով է պատկերվել ժողովրդի ժամանակակից կյանքը ։ Կարևոր տեղ են գրավել նաև սոցիալական և հոգեբանական բնութագրերով կատարված դիմանկարը, ժողովրդի գործունեությանը նվիրված պատմանկարչությունը, հայրենի բնության պարզ մոտիվների գեղեցկությունն ու նշանակալիությունը բացահայտող բնանկարը, ավետարանական սյուժեներով պատկերներում մարմնավորվել են բարոյափիլիսոփայական հրատապ խնդիրներ ։ Նրա կազմում տարբեր ժամանակներում (բացի նախաձեռնողներից) եղել են Իլյա Ռեպինը, Վասիլի Սուրիկովը, Վլադիմիր Մակովսկին, Իլարիոն Պրյանիշնիկովը, Ալեքսեյ Սավրասովը, Իվան Շիշկինը, Վասիլի Մաքսիմովը, Կոնստանտին Սավիցկին, Ապոլինարի և Վիկտոր Վասնեցովները, Արխիպ Կուինջին, Վասիլի Պոլենովը, Նիկոլայ Յարոշենկոն, Իսահակ Լևիտանը, Վալենտին Սերովը և ուրիշներ։ Պերեդվիժնիկների ցուցահանդեսներին մասնակցել են Մարկ Անտոկոլսկին, Վասիլի Վերեշչագինը, Անդրեյ Ռյաբուշկինը և ուրիշներ, հայերից՝ Վարդգես Սուրենյանցը (մի քանի ցուցահանդեսի), Եղիշե Թադևոսյանը։
Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերությունը կազմալուծվել է 1923 թվականին։ Նրա անդամները հիմնականում անդամագրվել են Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցիացիային։
Դրու Սեն Մարի
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 25 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերություն
Պատմություն
19-րդ դարի 60-ական թվականների սկզբին Ռուսական կայսրությունում սկսվեցին Ալեքսանդր II-ի բարեփեխումները։ Գյուղացիական ռեֆորմը վերացրեց ճորտատիրական կարգը, անցկացվեցին դատական համակարգի, քաղաքային ինքնակառավարման ու ռազմական բարեփոխումներ։ Բարեփոխումների ծրագրի մի մասն էր կազմում Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի հիմնումը։ 1859 թվականին ընդունվեց ակադեմիայի նոր կանոնադրությունը, սակայն մեծ ոսկե մեդալի շնորհման հարցում պահպանված հին մոտեցումները հանգեցրին կոնֆլիկտների. 1863 թվականի նոյեմբերի 9-ին Գեղարվեստի ակադեմիայի 14 աշակերտներ, ովքեր մասնակցում էին մեծ ոսկե մեդալի համար անցկացվող մրցույթին, դիմեցին Ակադեմիայի խորհրդին՝ խնդրելով փոխել մրցույթի թեման (նկարել «Օդին աստծու խրախճանքը Վալհալում» թեմայով, որ վերցված էր սկանդինավյան առասպելաբանությունից) և թույլ տալ նկարել իրենց նախընտրած թեմայով։ Ակադեմիայի խորհուրդը մերժեց նրանց առաջարկը, ինչից հետո բոլոր 14 աշակերտները լքեցին ակադեմիան։ Այդ դեպքը պատմության մեջ հայտնի է որպես «տասնչորսի խռովություն»։ Հենց նրանք էլ կազմակերպեցին Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների արտելը, որը 1870 թվականին վերակազմավորվեց Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ։
Դրու Սեն Մարի
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերություն
Պերեդվիժնիկներ
Մոսկվայի ու Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների՝ շրջիկ ցուցահանդեսների կազմակերպման միջոցով համախմբելու գաղափարն առաջ է քաշվել մոսկվացի նկարիչների նամակում ՝ ուղղված Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների արտելի անդամներին։ Վերջիններս, բացառությամբ Իվան Կրամսկոյի ու Կիրիլ Լեմոխի, Ընկերության ստեղծման գաղափարը չեն ընդունել, սակայն Սանկտ Պետերբուրգի այլ նկարիչներ, ովքեր արտել էին գնում «հինգշաբթիներին», այդ առաջարկն ընդունել են մեծ խանդավառությամբ։ 1870 թվականի սեպտեմբերին Ընկերության հիմնադիրները (17 մարդ ) դիմում են ներկայացնում ներքին գործերի նախարար Ալեքսանդր Տիմաշևին՝ խնդրելով հաստատել Ընկերության կանոնադրության նախագիծը։ 1870 թվականի նոյեմբերին կանոնադրությունը հաստատվում է։ Նրա § 1-ով հայտարարվում էր․ «Ընկերությունը նպատակ ունի կայսրության բոլոր քաղաքներում կազմակերպել գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսներ՝ ձգտելով ա) գավառների բնակչությանը հնարավորություն ընձեռել ծանոթանալ ռուսական արվեստին, բ) հասարակության մեջ զարգացնել սերը դեպի արվեստը, գ) նկարիչների համար հեշտացնել նրանց նկարների վաճառահանումը»։ Կանոնադրության մեջ նշված էր, որ Ընկերության գործերը ղեկավարում է ընդհանուր խորհուրդը, որտեղ բոլոր հարցերը որոշվում են քվերակությամբ (որոշումն ընդունվում է ձայների մեծամասնությամբ), ընկերության անդամ ընդունվում է ընդհանուր ժողովի ժամանակ անցկացվող քվեարկությամբ։ Կանոնադրությունն անփոփոխ է մնում 18 տարի՝ մինչև 1890 թվականի ապրիլը, երբ ընդունվում է նոր կանոնադրությունը, որում զգալիորեն սահմանափակվում են որոշումների ընդունման դեմոկրատական սկզբունքները ։
Ընկերության առաջին ցուցահանդեսն բացվել է 1871 թվականի նոյեմբերի 29-ին Պետերբուրգում՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի շենքում։ Ցուցահանդեսում ներկայացվել են 16 նկարիչների աշխատանքներ ։ Պետերբուրգից հետո ցուցահանդեսն անցկացվել է Մոսկվայում, Կիևում և Խարկովում։ Ընդհանուր առմամբ ցուցադրվել է 20 նկարչի 82 աշխատանք։ Ցուցահանդեսում մեծ հաջողություն են ունեցել Ալեքսեյ Սավրասովի «Սերմնագռավները վերադարձան» և Նիկոլայ Գեի «Պետրոս I-ը հարցաքննում է արքայազն Ալեքսեյ Պետրովիչին Պետերհոֆում» նկարները, Մարկ Անտոկոլսկու «Իվան Ահեղ» քանդակը։ Ցուցահանդեսը հաջողություն է ունենում և դառնում է նշանակալի իրադարձություն Ռուսաստանի մշակութային կյանքում։ Պերեդվիժնիկների արվեստը մեծ ժողովրդականություն էր վայելում Ռուսաստանի բնակչության շրջանում։ Պերեդվիճնիկների արվեստի զարգացման գործում մեծ դեր են ունենում հասարակական գործիչ, արվեստի հետազոտող և քննադատ Վլադիմիր Ստասովը, հավաքորդ և մեկենաս Պավել Տրետյակովը, ով գնել է պերեդվիժնիկների աշխատանքները Տրետյակովյան պատկերասրահի համար՝ դրանով իսկ նյութական ու բարոյական աջակցություն ցուցաբերելով նկարիչներին։ Պերեդվիժնիկների բազմաթիվ նկարներ ստեղծվել են Պավել Տրետյակովի պատվերով։
Դրու Սեն Մարի
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 152 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 127-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,6 %։ 127 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 113 անձ (64 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին)։ 25 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերություն
Պերեդվիժնիկներ
Իր կեսդարյա գոյության ընթացքում ընկերությունն անցկացրել է 47 շրջիկ ցուցահանդես։ Ամենամյա ցուցահանդեսներից բացի ընկերությունը զուգահեռ ցուցահանդեսներ է կազմեկերպել նաև այն քաղաքներում, որտեղ չեն հասել հիմնական ցուցահանդեսները։ Այդ ցուցահանդեսներում ներկայացվել են պերեդվիժնիկների այն նկարները, որոնք չեն վաճառվել հիմնական ցուցահանդեսների ընթացքում։ Այդ պատճառով էլ նման ցուցահանդեսներ կազմակերպվում էին այն ժամանակ, երբ հավաքվում էին անհրաժեշտ քանակի նկարներ։ Զուգահեռ ցուցահանդեսների անցկացման աշխարհագրությունն ավելի ընդարձակ էր, քան հիմնական ցուցահանդեսներինը։ Այսպես, առաջին զուգահեռ ցուցահանդեսը ներկայացվել է Ռուսաստանի 12 քաղաքներում ։
Պերեդվիժնիկների ընկերությունը ծաղկում ապրեց հատկապես 1870-1880-ական թվականներին։ Պերեդվիժնիկների ընկերության կազմում տարբեր ժամանակներում ընդգրկված են եղել.
Ընկերության անդամներից բացի շրջիկ ցուցահանդեսներին մասնակցում էին նաև նկարիչ-էքսպոնենտներ ՝ Մարկ Անտոկոլսկին, Վասիլի Վերեշչագինը, Անդրեյ Ռյաբուշկինը, Իվան Տրոտնևը, Ֆիլիպ Չիրկոն և այլք։ Ցուցահանդեսներին մասնակցող նկարիչ-էքսպոնենտների թիվը միշտ գերազանցում էր Ընկերության անդամների թիվը։ Էքսպոնետներից առաջադրվում էին ընկերության անդամության թեկնածուներ (սակայն նրանք հազվադեպ էին դառնում ընկերության անդամ)։ Էքսպոնենտները Ընկերության ժողովում ձայնի իրավունք չունեին։ Հակասություններ էին առաջանում ընկերության հին ու նոր անդամների միջև, ինչի պատճառով 20-րդ դարի սկզբին, երբ կազմակերպվում են նկարիչների՝ տարբեր ուղղվածություն ունեցող խմբակներ, երիտասարդները նախապատվությունը տալիս են դրանց։ 1901 թվականին Ընկերությունից դուրս են գալիս միանգամից 11 նկարիչներ ։ Ընկերության թուլացմանը նպաստում է նաև այն, որ ընկերության՝ Մոսկվայում ու Սանկտ Պետերբուրգում գտնվող մասնաճյուղերի սկսում են առանձնանալ։ Ընկերությունն այլևս չէր կարողանում վերափոխվել ու համապատասխանել ժամանակի պահանջներին։ Ընկերության վերջին ղեկավարը, որ ընտրվել է 1918 թվականին, եղել է Պավել Ռադիմովը։ Վերջինս փորձել է փրկել ընկերությունը լուծարումից, սակայն դա նրան չի հաջողվել։ 1922 թվականին տեղի է ունեցել ընկերության վերջին շրջիկ ցուցահանդեսը։ 1923 թվականին ընկերությունը դադարել է գոյություն ունենալուց ։
Գեղարվեստական սկզբունքներ
Պերեդվիժնիկների նկարներին հատուկ է սուր պսիխոլոգիզմը, սոցիալական ու դասակարգային ուղղվածությունը, տիպականացման բարձր վարպետությունը, ռեալիզմը, որ երբեմն հանգում էր նատուրալիզմի, ընդհանուր առմամբ ողբերգական հայացքը կյանքի նկատմամբ։ Պերեդվիժնիկների արվեստի հիմնական ուղղություններից են իմպրեսիոնիզմն ու ռեալիզմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:Ստեղծագործական միություններ
Մկրտիչ Աբգար
'''Գերաշնորհ Տէր Մկրտիչ արք. Աբգար''', Իրանի հայ կաթոլիկ եկեղեցու առաջնորդ, արքեպիսկոպոս։
1934 թվականին եղել է Իրանի հայ կաթոլիկ եկեղեցու առաջնորդ, իսկ 1954 թվականին արքեպիսկոպոս է ձեռնադրվել։ Տէր Մկրտիչ արք. Աբգարը 1936 թվականին Սպահանում հիմնել է օրիորդաց «Մարիամ» դպրոցը։ Նրա ջանքերով հիմնվել է Թեհրանի Հայ Կաթողիկէ Ս. Գրիգոր եկեղեցին և Կաթողիկե առաջնորդարանը։ Տեր Մկրտիչ Արք. Աբգարը Հայ Կաթողիկե եկեղեցում ամենաբարձր պաշտոնն է ունեցել և նախքան Իրան-Վատիկան հարաբերությունների հաստատումը և դեսպանատան բացումը, նրանց միջև կապող օղակն էր հանդիսանում։ Տէր. Մկրտիչ Արք. Աբգարը կաթոլիկ եկեղեցու հետևորդ էր և հարյուրավոր իրանահայ կաթոլիկների առաջնորդը։ Տեր Մկրտիչ արք. Աբգարը մահացել է 1967 թվականին Թեհրանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ արքեպիսկոպոսներ
Կոնդրատի Ռիլեև
Կոնդրատի Ֆեոդորովիչ Ռիլեև, ռուս բանաստեղծ, դեկաբրիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բատովո գյուղական համայնքում (այժմ՝ Գատչինսկի շրջանի մաս)։ Հայրն աղքատացած ազնվական էր, մանր կալվածատեր, ով հետագայում աշխատանքի անցավ որպես իշխան Գոլիցինի կալվածքներից մեկում, որպես կառավարիչ։ Սովորել է Պետերբուրգի առաջին կադետական կորպուսում (1801-1814)։ Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակաշրջանում մասնակցել է ռուսական բանակի արտասահմանյան արշավանքներին դեպի Լեհաստան, Ֆրանսիա և Գերմանիա։
1818 թվականին պաշտոնաթող է եղել, 1821 թվականից ծառայել է Պետերբուրգի քրեական պալատում որպես ատենակալ, 1824 թվականից՝ որպես ռուս-ամերիկյան ընկերության գրասենյակի կառավարիչ, 1823 թվականին դարձել է դեկաբրիստների Հյուսիսային ընկերության անդամ։
Ռիլեևի քաղաքական հայացքները չափավոր սահմանադրական-միապետականից աստիճանաբար վերաճել են հանրապետականի։ Ռիլեևն առաջատար դեր է կատարել 1825 թվականի դեկտեմբերի 14-ի ապստամբության կազմակերպման և ռուսական միապետության տապալման փորձի գործում։ Մահապատժի է ենթարկվել Պետրոպավլովյան ամրոցում, ի թիվս ապստամբության 5 ղեկավարների։
Ստեղծագործական ուղի
Ռիլեևին գրական ճանաչում է բերել «Առ ժամիշխանը» (1820) երգիծանքը, որում քննադատել է արակչեևյան վարչակարգը։ 1823-1825 թվականներին Ա․ Բեստուժևի հետ Ռիլեևը լույս է ընծայել «Պոլյարնայա զվեզդա» («Полярная звезда») ամենամյա ալմանախը։
Դեկաբրիստական ներշնչանքով և այդ շարժման սպասվելիք ճակատագրի զգացողությամբ է ներթափանցված նրա հիմնական ստեղծագործությունը՝ «Վոյնարովսկի» (1825) պոեմը։ Բարձր քաղաքացիական նվիրումով հայրենիքին ծառայելու մասին իր մտքերը Ռիլևը արտահայտել է Պետրոս I-ի դեմ Մազեպայի բարձրացրած խռովությանը մասնակցելու համար Սիբիր աքսորված հերոսի խոստովանության մեջ։ «Նալիվայկո» (հատվածներ 1825) անավարտ պոեմի թեման շլյախտայի ճնշման դեմ 16-րդ դարի ուկրաինական կազակության ազգային-ազատագրական պայքարն է։ Ռիլեևի քնարերգության քաղաքացիական պաթոսի առավել ամբողջական արտահայտությունը «Քաղաքացի» բանաստեղծությունն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս դեկաբրիստներ
Ադամ և Եվա
Ադամ տղամարդ (אָדָם — Հողի որդի կամ մարդ) և կին՝ Եվա (חַוָּה, «Հավվա»,«կյանք» կամ «կյանք տվող»), Աստվածաշնչում հիշատակվող, Աստծո կողմից ստեղծված առաջին մարդիկ են, մարդկության նախահայրն ու նախամայրը։
Հին Կտակարանի Հնգամատյանում բերվել է մարդկության առաջին զույգի կյանքի բավականին մանրամասն նկարագրություն։ Հիմնական սյուժետային տարրերը կապված են Ադամի և Եվայի արարման, գայթակղության, մեղսագործության, Դրախտից արտաքսման, ինչպես նաև՝ մարդկության՝ հետագայում Եդեմից դուրս  տարածվելու հետ։
Հին Կտակարան, Արարում
Ծննդոց գրքում կա աշխարհի և մարդու արարման 2 պատմություն։
Առաջին տարբերակի համաձայն՝ մարդկության նախնիները տղամարդ և կին են եղել, որոնց Աստված ստեղծել է միաժամանակ՝ բոլոր գազաններին, թռչուններին և ձկներին ստեղծելուց հետո։
Ըստ Աստվածաշնչի՝ Աստված ասում է. «Թող ստեղծվի մարդն Աստծո կերպարով, Աստծո նմանությամբ և թող իշխի նա ծովի ձկների, երկնքի թռչունների, անասունների, ողջ երկրի վրա, երկրի վրա ապրող բոլոր սողունների վրա»։ Ապա Սուրբ Գրքում կարդում ենք՝ «արարման վեցերորդ օրվա վերջում Աստված ստեղծեց մարդուն՝  իր կերպարով և նմանությամբ, ստեղծեց կին և տղամարդ, ովքեր կոչված էին իշխելու երկրի և բոլոր կենդանի արարածների վրա»։
Երկրորդ տարբերակի համաձայն՝ սկզբում Աստված արարել է միայն մեկ տղամարդու, ապա ստեղծել է դրախտի այգին և այդ տղամարդուն այգեպան է կարգել այնտեղ՝ «Եվ կարգեց Աստված մարդուն Եդեմի այգում, որպեսզի պահպանի և կատարելագործի նրան»։ Հետո Աստված ստեղծել է բոլոր գազաններին ու թռչուններին և բերել նրանց մարդու մոտ, որպեսզի վերջինս նրանցից իր համար օգնական գտնի։ Այնուամենայնիվ, համապատասխան օգնական չի գտնվել, ուստի Աստված թմրեցրել է (քնեցրել) Ադամին, վերցրել նրա մի կողը և այդ կողից ստեղծել առաջին կնոջը՝ Եվային, ով էլ դարձել է առաջին տղամարդու առաջին կինը՝ կողակիցը։ «Եվ նրանք երկուսն էլ մերկ էին և չէին ամաչում»։
Մեղսագործությունն ու դրախտից արտաքսումը
Եդեմի այգում երկու յուրահատուկ ծառ կար՝ Կյանքի ծառը և Չարի ու բարու իմացության ծառը։ Աստված թուլյատրել է Ադամին ուտել այգու բոլոր ծառերից, բացի՝ Չարի ու բարու իմացության ծառից՝ զգուշացնելով, որ արգելված պտուղն ուտելու դեպքում մահն անխուսափելի կլինի։
Ըստ Հովհան Ոսկեբերանի՝ ի սկզբանե Աստված մարդուն ստեղծել է ինքնիշխան, հակառակ դեպքում՝ նա մարդուն չէր պատժի իր պատվիրանը խախտելու համար։ Մարդու մեղսագործությունն այն էր, որ մարդը ցանկացել էր յուրացնել չարի և բարու ճանաչման աստվածային շնորհը։ Աստված  անիծում է օձին, նա դատապարտվում է փորի վրա սողալու  և միշտ հող ուտելու, կինը դատապարտվում է ցավով ծննդաբերելու և տղամարդու ենթակայության տակ գտնվելու, տղամարդը՝ զղջումով և քրտինքով աշխատելու իր ողջ երկրային կյանքում։ Մարդը դադարում է անմահ լինել և մահից հետո պետք է դառնար այն, ինչից ստեղծվել էր՝ «հող էիր և հող դարձար»։
Այդ ամենից հետո Աստված հագուստ է ստեղծել մարդու համար և մարդուն արտաքսել Եդեմից, որպեսզի վերափոխի հողը, որից ստեղծել էր Ադամին, որպեսզի մարդն այլևս չկարողանա ճաշակել Կյանքի ծառի արգելված պտուղը։ Դրախտի մուտքի մոտ Քերովբե է կանգնեցվել է և պտտվող Հրե գունդ, որ հսկվի Դրախտի մուտքը։
Կյանքը Եդեմից արտաքսվելուց հետո
Ադամը կենակցեց իր կնոջ՝ Եվայի հետ, և ծնվեց Կայենը։ Ադամը մի անգամ էլ կենակցեց Եվայի հետ, և ծնվեց նրանց երկրորդ որդին՝ Աբելը։ 130 տարեկանում նրանք ունեցան իրենց 3-րդ որդուն ՝ Սեթին, որը Նոյի նախնին  էր, այդպիսով նաև՝ ողջ մարդկության նախահայրը։ Իսկ Ադամի և Եվայի մյուս հետնորդները մահացան Համաշխարհային ջրհեղեղեի ժամանակ։
Գեղարվեստում
Ադամի ավանդական պատկերին կարող ենք հանդիպել սրբապատկերի 4 կաղապարով։
Ադամին և Եվային նվիրված արձան՝ 2013֊ին Կրամատորսկում ։
Գրականության մեջ
Ադամի և Եվայի պատմությունը ամենայն մանրամասնությամբ ներկայացված է Ջոն Միլթոնի՝ արձակ ոտանավորի ձևով գրված Կորուսյալ դրախտ էպիկական պոեմում (XVII դար), որտեղ Ադամը, ի տարբերություն աստվածաշնչյան Ադամի, ներկայացվում է որպես մարդկության հայր, Միքայել հրեշտակապետի կողմից, նախքան դրախտը լքելը։
Մարկ Տվենը գրել է երգիծական (սատիրիկ) օրագրեր Ադամի և Եվայի մասին՝ «Եվայի օրագիր» (1906), «Ադամի և Եվայի անձնական կյանքը» (1931), վերջինս հրատարակվել է հետմահու։ Քեթրին Մուրը 1940֊ական թվականներին գրված «Իմացության պտուղը »պատմվածքը վերամշակել է («Անկումը»)։Այս պատմվածքում ներկայացվել է Ադամի, Եվայի և Լիլիթի սիրային եռանկյունին։
Ժողովրդական ասացվածքներում
Հաճախ հանդիպող արտահայտություններ՝
«Բոլորս սերում ենք Ադամից և Եվայից» ասույթը ունի երկու իմաստ՝ հոգևործագումնաբանական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Կտակարան Կատեգորիա:Աստվածաշնչյան անուններ Կատեգորիա:Դրախտ Կատեգորիա:Դիցաբանական արխետիպեր
Տրովադա
Տրովադա (հուն․ Τρωάς), հնագույն մարզ Փոքր Ասիայի հյուսիս-արևմուտքում (ժամանակակից Թուրքիայի տարածքում)։ Տրովադայի դաշտերի բարեբերությունը նպաստել է այստեղ բնակվող ցեղերի բարձր զարգացմանը։ Մ․ թ․ ա․ 3-րդ հազարամյակում նրանց ստեղծած Տրոյա թագավորությունը մ․ թ․ ա․ մոտ 1260 թվականին վերացել է Տրոյական պատերազմի հետևանքով։ Մ․ թ․ ա․ 7-րդ դարում Տրովադա երկիրը նվաճել են լիդիացիները, մ․ թ․ ա․ 6-րդ դարի կեսին պարսիկները, մ․ թ․ ա․ 334 թվականին՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացին։ Մ․ թ․ ա․ 3-2-րդ դարերում Տրովադան մտել է Պերգամոնի թագավորության կազմի, մ․ թ․ ա․ 133 թվականից մինչև մ․ թ․ ա.՝ Հռոմեական Ասիա պրովինցիայի մեջ։
Յուրաս (Յուլայի վտակ)
Յուրաս` գետ Արխանգելսկի մարզի կենտրոնում, Յուլա գետի ձախ վտակը։
Նկարագրություն
Գետի երկարությույնն է 63 կմ։ Գետը սկիզբ է առնում Արխանգելսկի մարզի Վինոգրադովսկի և Պինեժսկի շրջանից, միաձուլվում է Ձախ Ռասսոխա և Աջ Ռասսոխա գետերին։ Գետը սառչում է նոյեմբերին և ազատվում սառույցի կտորներից ապրիլին։ Գետի մակարդակը բարձրանում է մայիսից հունիս ամիսներին։ Սնուցվում է անձրևներից և գետերից։
Վտակներ
Վերին Յալա, Ներքին Յալա, Վերվեյ, Պոդվոռոնեց, Սյուռեյ, Վառոն։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Քասթինգ
Քասթինգ (անգլ.՝ Casting) (ունկնդրում, փորձեր, կինոփորձեր), մարդկանց հավակնորդների ընտրումը։ Կիրառվում է շոու բիզնեսում մոդելների և փոփ կատարողների ընտրության մեջ։ Կա հակառակ կարծիք այն մասին, որ շատ մոդելներ ընտրվել են բախտի բերմամբ, մոդելների քասթինգը հանդիսանում է շատ բարդ առօրյա աշխատանք։ Ինչպես նաև օգտագործվում է կինոարդյունաբերության մեջ գլխավոր անդամների (ռեժիսոր, սցենարիստ, օպերատոր, կոմպոզիտոր, նկարիչ) և դերասանների ընտրության մեջ։
Հանրահայտ ծրագրեր են հանդիսանում քասթինգ շոուն, երբ ընտրության ժամանակ ներկա են ոչ միայն մասնագետներ այլև դիտողներ։
Կատեգորիա:Արվեստ
Ժաննա Սովե
Ժաննա Մատիլդ Սովե (Jeanne Mathilde Sauvé, ծննդյան ազգանունը՝ Բենուա (Benoît), ), կանադացի լրագրող, քաղաքական գործիչ, պետական պաշտոնյա։ Եղել է Կանադայի 23-րդ գլխավոր նահանգապետը։
Սովեն ծնվել է Սասկաչևանում, նախքան Կանադայի ռադիոհեռարձակող կորպորացիայում աշխատելը սովորել է Օտտավայում և Փարիզում։ 1972 թվականին ընտրվել է Համայնքների պալատի կազմում, մինչև 1980 թվականը ծառայել որպես թագի նախարար, այնուհետև դարձել Համայնքների պալատի նախագահ։ 1984 թվականին Եղիսաբեթ II-ի կողմից Կանադայի վարչապետ Պիեռ Տրյուդոյի առաջարկությամբ նշանակվել է գլխավոր նահանգապետ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Էդվարդ Շրեյերին։ Պաշտոնավարել է մինչև 1990 թվական, երբ նրան փոխարինել է Ռամոն Ջոն Հնատիշինը։ Սովեն առաջին կինն է, որ զաբաղեցրել է Կանադայի գլխավոր նահանգապետի պաշտոնը։ Նրա նշանակումը, որպես թագուհու ներկայացուցիչ, սկզբում և ընդհանրապես ողջունվեց, ժամանակի ընթացքում որոշակի հակասություններ առաջ եկան որպես փոխարքա, հիմնականում պաշտոնի շուրջ անվտանգության բարձրացման և հակամիապետական վերաբերմունքի պատճառով։
Վաղ կյանք, պատանեկություն, առաջին կարիերա
Սովեն ծնվել է Սասկաչևանի Պրուդոմ գյուղում՝ Ֆրանսեսկուա (ֆրանսախոս) համայնքում՝ Չարլզ Ալբերտ Բենուայի և Աննա Վայոնի ընտանիքում։ Երեք տարեկանում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Օտտավա, որտեղ նրա ընտանիքը նախկինում ապրել է։ Օտտավայում հայրը նրան տանում էր տեսնելու Պառլամենտական բլրի վրա գտնվող Կանադայի խորհրդարանի առաջին կին պատգամավոր Ագնես Մաքֆեյլի բրոնզե կիսանդրին ։ Սովենը սովորել է Օտտավայի Ռոզարի կաթողիկե եկեղեցում (Notre Dame du Rosaire Convent), այնուհետև կրթությունը շարունակել իր Օտտավայի համալսարանում, Կանադայի կառավարության համար աշխատել է որպես թարգմանիչ, գումար վաստակել ուսման վճարի համար։ Միևնույն ժամանակ, Սովեն ակտիվորեն ներգրավվել է ուսանողական և քաղաքական հարցերում, 20 տարեկանում դարձել է Երիտասարդ Կաթոլիկ ուսանողների խմբի ազգային նախագահ, որը 1942 թվականին աշխատանքի է վերցրել նրան, և Սովեն ստիպված է եղել տեղափոխվել Մոնրեալ ։
Այստեղ Սովեն հանդիպել է Մորիս Սովենին, և 1948 թվականի սեպտեմբերի 24-ին նրանք ամուսնացել են։ Նույն տարում զույգը տեղափոխվել է Լոնդոն, Մորիսը Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցից կրթաթոշակ է ստացել, իսկ Սովեն աշխատել է որպես ուսուցիչ և դաստիարակ։ Երկու տարի անց նրանք տեղափոխվել են Փարիզ, որտեղ Սովեն աշխատել է որպես ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Երիտասարդական քարտուղարության տնօրենի օգնական, 1951 թվականին մեկ տարով սովորել է Սորբոնի համալսարանում՝ ստանալով ֆրանսիական քաղաքակրթության մասնագետի աստիճան։ 1952 թվականին ամուսնու հետ վերադարձել են Կանադա, հաստատվել Սենտ Յասենտում, 1959 թվականին ծնվել է նրանց երեխան՝ Ժան-Ֆրանսուան։ Այնուհետև Սովեն դարձել է Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի հիմնադիր անդամ, աշխատել է որպես լրագրող և Կանադայի հեռարձակման կորպորացիայի ֆրանսերեն լեզվով հաղորդավար ։
Իր առաջին Fémina ռադիոհաղորդման հաջողությունից հետո Սովեն տեղափոխվեց CBC հեռուստաընկերություն և ռադիոյով ու հեռուստատեսությամբ սկսեց վարել քաղաքական թեմաներ և՛ անգլերեն, և՛ ֆրանսերեն։ Ուշադրության կենտրոնում լինելով՝ Սովեի ընկեր Ժերար Պելտիեն հաճախ էր նրան հրավիրում որպես «Les Idées en Marche» վիճահարույց շոուի բանախոս, որտեղ բացահայտեց նրա ձախ թևի քաղաքական գաղափարախոսությունները։
Չնայած որ կնոջ ներգրավվածությունը ավանդական քաղաքական լրագրության և մեկնաբանության տղամարդկանց աշխարհ անսովոր էր, Սուվեն կարողացավ լուրջ ընդունում ունենալ, նույնիսկ իր սեփական «Կարծիքներ» հեռուստատեսային շոուն ունեցավ, որն ընդգրկում էր «այնպիսի արգելված թեմաներ, ինչպիսիք են դեռահասների սեռական կյանք, ծնողական իշխանության և ուսանողական կարգապահություն»։ 1956-1963 թթ. հեռարձակումները Ժաննա Սովեին ճանաչում բերեցին ։ Այնուամենայնիվ, Սովեն նույնպես բացասական ուշադրության արժանացավ ամուսնու հնարավոր որպես թագի նախարար բարձրացման շնորհիվ. Globe and Mail օրաթերթում պրոգրեսիվ պահպանողական Լուի Ժոզեֆ Պիժոնը մտահոգություն է հայտնել մի նախարարի կնոջ վերաբերյալ, որը «վճարովի գումարներ է ստանում CBC-ի կողմից»՝ հանգամանքը համարելով «սկանդալային և ամոթալի» ։
Խորհրդարանական կարիերա
Սովեին քաղաքականություն բերեց Լիբերալ կուսակցությունը՝ խնդրելով նրան առաջադրվել 1972 թվականի Դաշնային ընտրությունների ժամանակ Մոնրեալի Աունցիկ ընտրական շրջանից։ Չնայած ընտրաշավը դժվարին էր, Սովեն հաղթեց՝ դառնալով առաջին 5 կին խորհրդարանի անդամներից մեկը։ Հետագայում նա երդվեց Թագուհու անձնական խորհրդի առջև, նշանակցվեց Պւեռ Տրյուդոյի ղեկավարած կառավարության ԳԻտությա և տեխնոլոգիայի նախարար՝ դառնալով առաջին կին թագի նախարարը Քվեբեկից և միակ կինը կաբինետում ։ ԵՐկու տարի անց Սովեն կրկին մասնակցեց ընտրաշավին և հաղթեց Աունցիկում՝ ստանալով Շրջակա միջավայրի նախարարի պաշտոնը մինչև 1975 թվական, այնուհետև նշանակվեց Հեռահաղորդակցության նախարար։
1979 ընտրություններում Սովեն հաղթեց է Լավալ դը Ռապիդսի ընտրարշավում, սակայն լիբերալները կորցրել էին իրենց մեծամասնությունը Պրոգրեսիվ պահպանողական կուսակցությունում, ուստի նա կորցրեց իր պաշտոնը կառավարությունում։ 1980-ականների դաշնային ընտրություններից հետո նա մնաց պատգամավորի պաշտոնում, երբ լիբերալները կազմեցին մեծամասնություն, և Տրյուդոնը վերադարձավ վարչապետի պաշտոնին և նշեց, որ Սովեին տեսնում է Համայնքների պալատի նախագահի պաշտոնում ։ Քանի որ Սովեն ցանկություն էր հայտնել քարոզարշավին մասնակցել «Ոչ» ուժերի համար Քվեբեկի 1980 թվականի Կանադայից բաժանելու հանրաքվեին նախորդող շաբաթների ընթացքում Սովեն ի սկզբանե հրաժարվեց առաջադրվել ոչ անկուսակցական դիրքորոշման համար։ Բայց, ի վերջո, նա համաձայնեց, երբ Տրյուդոն համոզեց նրան, որ հենց ինքն է ճիշտ անձնավորությունն այդ պաշտոնի համար և ստացավ Համայնքների պալատի բոլոր կուսակցությունների առաջնորդների թույլտվությունը Քվեբեկի դաշնային քարոզարշավին ներգրավվելու համար ։
Որպես խոսնակ պաշտոնավարման առաջին օրերին Սովեն հաճախ սխալներ էր թույլ տալիս կապված պատգամավորի անունների կամ նրանց ներկայացրած ընտրարշավներ հետ, մեկ անգամ վարչապետին անվանել է «ընդդիմության առաջնորդ», երբեմն սխալ է վարել դատավարական որոշումները։ Բացի այդ, նոր դեմոկրատական կուսակցության բոլոր 32 անդամները դուրս եկան բողոքի ցույցի՝ որպես Սովեի կողմնակալության։ Նրանք զգում էին, որ Սովեն թույլ է տվել լիբերալ պատգամավորներին ավելի շատ հարցեր տալ, քան որևէ այլ կուսակցության։ CBC-ի հարցազրույցում Սովեն ընդունել է, որ ՆԴԿ անդամները կարող է ճիշտ քին, որ լիբերալները կարող էին ավելի շատ հարցեր տալ երկու-երեք օրվա ընթացքում, սակայն, ընդհանուր առմամբ, յուրաքանչյուր կողմ ստացել է հավասար թվով հնարավորություններ ։
Այնուամենայնիվ, Սովեն իրականացրել է հաջողված բարեփոխումներ, որոնք պրոֆեսիոնալ են դարձել Համայնքների պալատի աշխատակազմի ծախսերի և անձնակազմի կառավարման մասին նրան աշխատանքը, կրճատել է ավելցուկային բյուրոկրատիան, անձնակազմը, արտաժամյա թափոններն ու դրանից բխող հայտնաբերված ծախսերը։ Փոփոխությունները կատարվելուց հետո, Սովեն կրճատել է պալատի աջակցող անձնակազմին՝ տարեկան ծախսերից տնտեսելով 18 միլիոն դոլոր։ Սովեն գովեստի արժանացավ և՛ պատգամավորների. և՛ լրատվամիջոցների կողմից։ Սակայն մյուս պատգամավորները հայտարարեցին, որ նա շատ հեռու է գնացել, ինչը հանգեցրել է անհարմարությունների, ինչպիսիք են համայնքների պալատի սրճարանում իրենց սեփական ափսեները մաքրելը։ Միևնույն ժամանակ, Սովեն Խորհրդարանի աշխատակազմի, պատգամավորների և սենատորների համար հիմնադրեց առաջին ցերեկային խնամքը ։
Օ Պյուզիո
Օ Պյուզիո (Eaux-Puiseaux), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Ժաննա Սովե
Խորհրդարանական կարիերա
Նա նաև նախագահել է բանավեճերի վերաբերյալ կոնվենցիար, զբաղվել ֆիլիբաստերի և բազմաթիվ կարգերի կետերով, ինչպես նաև քննարկումներ է վարել առաջարկվող էներգետիկ անվտանգության ակտի վերաբերյալ, որի դեմ լոյալ ընդդիմությունը սկսել էր հակահամաճարակային քարոզարշավ, որը հանգեցրեց երկշաբաթյա զանգի դրվագի, երբ պահպանողականները հրաժարվեցին համայնքում հայտնվել՝ նշելով, որ ընդդիմությունը պատրաստ է քվեարկել։ Չնայած կառավարության ճնշմանը, որ նա միջամտում է փակուղի դանդաղեցմանը, Սոցեն գտնում էր, որ կուսակցությունները պետք է լուծեն հարցը բանակցությունների միջոցով։
Օ Պյուզիո
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 234 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։
Ժաննա Սովե
Պարգևներ
(CC)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կանադացի լրագրողներ Կատեգորիա:Կանադայի գլխավոր նահանգապետեր Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ
Օ Պյուզիո
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 141 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,2 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (43 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 49 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ալ-Զիրբայի շրջան
Ալ-Զիրբայի շրջան (ناحية الزربة ), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Սիմեոն լեռան գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Զիրբա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 55,391 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 354.79 կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Սիմեոն լեռան գավառ
Եվրոմասթ (աշտարակ)
Եվրոմասթ (անգլերեն՝ Euromast. բառացի թարգմանությամբ նշանակում է Եվրոկայմ), դիտաշտարակ նիդերլանդական Ռոտերդամ քաղաքում։ Կառուցվել է 1958-1960 թվականներին, ճարտարապետ Հյու Մասկանտի (Hugh Maaskant) նախագծով։ Հնարավոր ամեն ինչ արվել է, որ աշտարակը շահագործման հանձնվի 1960 թվականի նիդերլանդական ծաղկատոնի նախօրյակին։ 2010 թվականից ի վեր աշտարակն ընդգրկված է քաղաքի և երկրի հուշարձանների ցանկում։
Հակիրճ տեղեկություններ
Եվրոմասթը աշխարհի մեծ աշտարակների դաշնության (World Federation of Great Towers-ի) անդամ է։
2008 և 2009 թվականներին աշտարակը հյուրընկալել է էքստրեմալ մարզաձևերից՝ BASE jumping-ի մրցումները։
Բևանյա
Բևանյա (Bevagna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5013 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 86 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 56 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 6031։ Հեռախոսային կոդ՝ 0742։
Կոմունայի հովանավորը համարվում է սուրբ Վիկոնտին։ Տոնը նշվում է հունիսի 6-ին։
19-րդ դարում քաղաքը հայտնի է եղել կանեփով և սպիտակեղենով, ինչպես նաև տեղական գինիներով։
Գրիգոր Ջելայան
Գրիգոր Ջելայան (մոտ 1868/1870, Թալաս - ), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
1896 թվականի նոյեմբերի 25-ին ավարտել է Փա­րի­զի հա­մալ­սա­րա­նի բժշկական ֆակուլտետը՝ մրցանակի և պատիվների արժանանալով։ 1896-1901 թվականներին աշխատել և մասնագիտացել է Փարիզի տարբեր հիվանդանոցներում։
1901 թվականին վերադարձել է Կ. Պոլիս և բժիշկ աշխատել։ 1905 թվականի դրությամբ եղել է Կ. Պոլսի Հայդարփաշա թաղամասում բնակվող, օսմանյան կառավարության նախկին ծովային նախարար, բնավորությամբ բարի, ազնիվ և մարդասեր Հաջի Թահսին՝ փաշայի սիրելին և հավատարիմ ընտանեկան բժիշկը, քանի որ ստույգ մահից փրկել էր փաշայի բազմանդամ ընտանիքի անդամներից մեկին։ Բժշկի ընտանիքի անդամները ևս ազատ մուտք ունեին փաշայի ապարանքը և վայելում էին նրա հովանավորությունը։ Աշխատել է նաև Կ. Պոլսի Թաքսիմի Ֆրանսիական հիվանդանոցում։ 1911-1914 թվականներին եղել է Կ. Պոլսի սբ. Փրկիչ ազգային հիվանդանոցի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։
Եղել է Ազգային կենտրոնական վարչության Քաղաքական ժողովի անդամ։ Եղել է հին հնչա­կյան գործիչ։ Կ. Պոլսում հնչակյանությունը նրա տանն է հիմնադրվել։
1915 թվականի ապրիլին ձերբակալվել է Կ. Պոլսում և Չանղըրը աքսորվել։ Անունը փորագրվել է Չանղըրըի բանտում հավաքված համրիչի 99 հատիկներից մեկի վրա։ Հետագայում կառավարության հրահանգով Չանղըրըի բանտում կատարվել է զտում, որի արդյունքում քարավանը բաժանվել է 2 մասի՝ «ծանր հան­ցա­գործ­նե­րի» և «թե­թև հան­ցա­գործ­նե­րի»։ Առաջիններն ուղարկվել են Այաշի բանտը՝ սպանվելու, վերջինները, որոնց մեջ էր բժիշկ Գրիգոր Ջելալյանը, ազատվել են։
1915-1923 թվականներին շարունակել է ապրել և աշխատել Կ. Պոլսում։ Եղել է անվանի բժիշկ և նվիրյալ, բոլորից սիրված ու հարգված ազգային գործիչ։ 1923 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։
Գրականություն
քերեն), Ստամբուլ, 2001։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Թալաս ավանում ծնվածներ Կատեգորիա:1937 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 12 մահեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում մահացածներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Միխայիլ Բուլգակովի թանգարան
Միխայիլ Բուլգակովի թանգարան Մոսկվայում (Музей Михаила Булгакова), Միխայիլ Աֆանասևիչ Բուլգակովի կյանքին և գործունեությանը նվիրված առաջին և միակ պետական թանգարանը Ռուսաստանում։
Պատմություն
Թանգարանի առաջին տնօրենը եղել է Իննա Օմարովնա Միշինան։ 2012 թվականի մայիսին հնգամյա պայմանագիրն այլևս չերկարաձգվեց։
2012 թվականի հունիսի 15-ին մեկնարկեց բաց մրցույթ Միխայիլ Բուլգակովի թանգարանի զարգացման հայեցակարգի համար ։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ամփոփվեցին դրա արդյունքները ։ 2013 թվականի ապրիլի 19-ին իտալացի ճարտարապետ Գաբրիել Ֆիլիպինը, հաղթելով մրցույթը, ներկայացրեց իր բարեփոխված նախագիծը ։
2013 թվականի ապրիլին Բուլգակովի թանգարանի տնօրենը դարձավ Պյոտր Մինսիլյա Կրուզը՝ «Афиша-Мир» ամսագրի նախկին գլխավոր խմբագիրը ։ Բուլգակովի թանգարանի զարգացման աշխատանքներին մասնակցում է նաև «Большой город» ամսագրի նախկին գլխավոր խմբագիր Ֆիլիպ Ձյադկոն ։
Վատ բնակարան
Մ. Ա. Բուլգակովի թանգարանը գտնվում է № 50 բնակարանում, որտեղ էլ տեղի են ունենում Բուլգակովի «Վարպետը և Մարգարիտան» վեպի որոշ գործողություններ, ուր կայանում է Սատանայի պարահանդեսը։ «Վարպետը և Մարգարիտան» վեպի յոթերորդ գլուխը կոչվում է «Վատ բնակարան»։
Ցուցահանդեսներ
Բուկգակովի թանգարանում գլխավորը փոփոխականությունը, ճկունությունը և «բաց լինելն» է։ Միտում կա զարգացնելու գիտալուսավորչական համակարգը։ Ութ ցուցադրական սենյակներից և ևս չորսում նախատեսվում են մշտական ցուցահանդեսներ։ Այժմ դրանք են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի անձնային թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրական թանգարաններ Կատեգորիա:Միխայիլ Բուլգակով Կատեգորիա:2007 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:2007 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի տուն-թանգարաններ
Ռևազ Ջափարիձե
Ռևազ Անդրեևի Ջափարիձե (რევაზ ჯაფარიძე, ), վրացի գրող։ Վրաստանի գրողների միության անդամ (1955)։
Կենսագրություն
1954 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ 1949 թվականին տպագրվել է Ջափարիձեի «Երազ ծովի մասին» առաջին պատմվածքը։ Ռևազ Ջափարիձեի երկերից են՝ «Խևի նորահարսը», «Զինվորի այրին», «Ծանր խաչ» (1983 թվականին արժանացել է Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակի), «Կրքի շաբաթ» վեպերը, «Ձայն խորհրդավոր», «Մարուխի սպիտակ գիշերները» և այլ վիպակներ
Մահացել է 1999 թվականին։ Թաղված է Դիդուբեի պանթեոնում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ Կատեգորիա:1923 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1999 մահեր Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրաստանի գրողների միության անդամներ
Հրիտակ
Հրիտակ, ժառանգի (ժառանգների) վրա կտակարարի որոշակի պարտավորություններ դնելը՝ հօգուտ այլ անձի (անձանց)։ Օրինակ՝ կտակարարը կարող է պարտավորեցնել ժառանգորդին ժառանգություն ստացած բնակարանը (կամ մի մասը) ցմահ օգտագործման հանձնելու ժառանգներից որևէ մեկին կամ այլ անձի։ Ժառանգորդը պարտավորվում է հրիտակը կատարել ժառանգած գույքի իրական արժեքի սահմաններում՝ դուրս եկած կտակարարի պարտքերը։ Եթե մինչև ժառանգության բացումը ժառանգորդը հրաժարվում է նրանից կամ մահանում է, պարտավորությունն անցնում է գույքն ընդունող մյուս ժառանգին։ Պարտադիր բաժնի իրավունք ունեցող անձինք հրիտակը կատարելու պարտավորություն ստանձնում են պարտադիր բաժնի սահմանը գերազանցող գույքի չափով։
Կատեգորիա:Ժառանգման իրավունք Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք
Լաժեդան (Բաիա)
Լաժեդան (Lajedão), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Պորտու Սեգուրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3111 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 613,907 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 5,1 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Համաներում
Համաներում (αμνηστια - մոռացության տալը, ներել) պետական ակտով որոշ կատեգորիայի հանցագործություններ կատարած անձին կամ անձանց խմբին քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը, պատիժը մեղմացնելը կամ դատվածությունը հանելը ։
Ամնիստիան տարածվում է մինչև ակտի հրապարակվելը կատարված հանցագործություններ վրա։ Մինչև ամնիստիան տեղի ունեցած հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը չեն հարուցվում, իսկ հարուցվածները կրճատվում են։ Դատից ազատվող կամ պատիժը կրած անձինք ամնիստիայի ուժով կարող են ճանաչվել դատվածություն չունեցողներ։ Ամնիստիան սովորաբար ընդունվում է պետության համար նշանակալից իրադարձությունների, կարևոր տարեդարձերի առթիվ։ Ամնիստիան տարբերվում է ներումից։
Մեծ Բրիտանիայում համաներումը շնորհվում է սովորաբար թագուհու կամ խորհրդարանի կողմից, սովորաբար շնորհվում է քաղաքական հանցագործներին։ Համաներում առաջին անգամ կիրառվել է Աթենքում, Թրասիբուլուսում, տարածվել երեսուն անձանց վրա։ Հայտնի համաներումներ են Նապոլեոնի համաներումը 1815 թվականի մարտի 13-ին, երբ ազատվեցին 13 բանտարկյալներ, ներառյալ Թալլեյրանդը, Պրուսիական համաներումը 1840 թվականի օգոստոսի 10-ին, 1857 թվականին Ավստրիայի կայսր Ֆրանս Յոզեֆ Առաջինի հայտարարած համաներումը, ԱՄՆ նախագահ Էնդրյու Ջոնսոնի համաներումը ԱՄՆ քաղաքացիական պատերազմից հետո 1868 թվականին, Ֆրանսիական համաներումը 1905 թվականին։ 1872 թվականին ամերիկացի քաղաքագետների համար համաներում նշանակում էր ընտրելու իրավունքի և նախկին աշխատանքի իրավունքի վերականգնում, որը տրվում էր Կոնգրեսի կողմից ։ 1986 նոյեմբերի 6-ին թվականին Ռոնալդ Ռեյգանի կողմից Ներգաղթի բարեփոխման և վերահսկման ակտի հրապարակումով համաներում կիրառվեց ԱՄՆ-ի երեք միլիոն անփաստաթուղթ ներգաղթյալների նկատմամբ։
Նպատակները
Համաներման հնարավորություն է տալիս խուսափել թանկարժեք պատիժներից, մանավանդ երբ ներգրավված են մեծ թվով օրինախախտներ, ինչպես նաև խթանել հանցագործների ուղղումը, նրանց և հասարակության ներդաշնակության վերականգնումը։ Սրա վառ օրինակ է 1970-ական թվականներին Վիետնամի նախագահ Քարթերի կողմից հայտարարված համաներումը զինվորական ծառայությունից խուսափողների ու դասալիքների նկատմամբ ։
Համաներման փաստարկի օրինակ է այն, որ անփաստաթուղթ ներգաղթյալների նկատմամբ համաներում կիրառելը թույլ կտա նրանց կատարել առավել բարձր վարձատրվող աշխատանք, մատուցել այլ ծառայություններ։ Ներգաղթյալների ինտեգրացիայի ուսումնասիրության կենտրոնի հետազոտությունների համաձայն՝ եթե Կալիֆորնիայում կիրառվի համաներում, նրանք կբերեն մոտ 16 միլիարդ դոլարի եկամուտ ։
Համաներման շնորհիվ ներգաղթյալները կարող են ստանալ բարձրագույն կրթություն։ RAND-ի հետազոտությունների համաձայն՝ մինչև 30 տարեկանը մեքսիկացի ներգաղթյալ կինը կարող է կրթություն ստանալ ու քոլեջի դիպլոմ ունենալ։ Դիպլոմ ունենալու դեպքում նա կվճարի 5300 դոլարով ավելի շատ հարկեր, և կառավարությունը նրա վրա կծախսի 3900 դոլարով ավելի քիչ ։
Համաներումն աշխարհում
Համաներում կիրառվում է ողջ աշխարհում։ Այն ամրագրված է ԱՊՀ բոլոր երկրների, նախկին Հարավսլավիայի երկրների, Ավստրիայի, Ալբանիայի, Անդորրայի, Բուլղարիայի, Վիետնամի, Դանիայի, Եգիպտոսի, Իրաքի, Իտալիայի, ԿԺԴՀ-ի, Չինաստանանի, Լատվիայի, Լիտվայի, Պորտուգալիայի, Ռումինիայի, Սան-Մարինոյի, Թուրքիայի, Ֆիլիպինների, Ֆրանսիայի օրենսդրության մեջ ։ Միևնույն ժամանակ, համաներման կիրառության ոլորտը տարբեր երկրներում նույնը չէ։ Որոշ երկրներում համաներում կարող է կիրառվել հանցագործների մեծ մասի նկատմամբ, մյուսներում՝ միայն բացառիկ դեպքերում։ Օրինակ՝ Լատինական Ամերիկայի երկրներում համաներում կիրառվում է որպես կանոն քաղաքական հանցագործների նկատմամբ
Համաներման ինստիտուտը բացակայում է անգլո-ամերիկյան իրավական համակարգի երկիներում, ինչպես նաև ռոմանա-գերմանական իրավական համակարգի որոշ երկրներում, ինչպիսիք են Գերմանիան, Իսպանիան, Հոլանդիան, Նորվեգիան, Շվեդիան, Էստոնիան ։ Լեհաստանում համաներման կիրառումը հակասահմանադրական է ճանաչվել ։
Համաներման նկատմամբ բացասական վերաբերմունքը վերաբերմունքը կապված է նրա հետ, որ քրեական օրենսդրության և պատժի համակարգի կատարելագործումն անիմաստ է դարձնում ներման ինստիտուտը, ինչպես նաև նրանով, միապետական երկրներում միապետները չարաշահում էին այս ինստիոտուտի կիրառումը։ Համաներմանը դեմ են արտահայտվել այնիսի ականավոր իրավաբաններ, ինչպիսիք են Չեզարե Բեկարիան, Բենտամ Երեմիան և ուրիշները ։