cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էլենե Ախվլեդիանի
Կենսագրություն
Էլենե Ախվլեդիանին վախճանվել է 1975 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, հուղարկավորվել Թբիլիսիում՝ Դիդուբեի պանթեոնում։ Թբիլիսյան այն բնակարանում, որտեղ երկար տարիներ ապրել է նկարչուհին, բացվել է նրա տուն-թանգարանը :
Հետմահու ցուցահանդեսներ
Նկարչուհու աշխատանքների մի քանի հետմահու ցուցահանդեսներ են կազմակերպվել Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում, իսկ 2008 թվականի հունիսի 27-ից հոկտեմբերի 12-ը նրա գործերի մեծ ցուցահանդես է գործել Փարիզի Մոնպառնաս թաղամասի թանգարանում, , :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կեյիքան
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լասլո Մոխոյ-Նադի
Լասլո Մոխոյ-Նադի (Moholy-Nagy László, ծննդյան անուն՝ Լասլո Վայս (Weisz László) ), հունգարացի նկարիչ, լուսանկարչական և կինոարվեստի տեսաբան, լրագրող, 20-րդ դարի առաջին կեսի համաշխարհային ավանգարդի խոշորագույն դեմքերից մեկը, նոր տեսիլք լուսանկարչության կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկը։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Ընտանիքից հոր հեռանալուց հետո մեծացել է մայրական գծով հորեղբոր՝ մասնագիտությամբ իրավաբան Գուստավ Նադյայի ընտանիքում։ Նրա մոր զարմիկը դիրիժոր Գեորգ Շոլթին էր։ Ստացել է իրավաբանական կրթություն։ Լասլոն վերցրեց իր հորեղբոր մադյարի ազգանունը, իսկ ավելի ուշ նրան ավելացրեց «Moholy»` ի հիշատակ Mohol քաղաքի (այժմ` Սերբիայի մի մասը), որտեղ նա անց է կացրել իր մանկության մի մասը ։ Առաջին ստեղծագործությունները հրատարակվել են 1911 թվականին։ 1915 թվականից Ավստրո-հունգարական բանակում մարտնչել է որպես հրետանային սպա, 1917 թվականին վիրավորվել է ռուսական ռազմաճակատում, ապաքինվելուց հետո մնացել է Բուդապեշտի ռեզերվում։ Ծառայության ընթացքում կատարել է մատիտի էսքիզներ, ջրաներկով գրառումներ՝ իր ռազմական փորձը փաստաթղթավորելու համար ։ Սկսել է հաճախել գեղարվեստական դպրոց, ծանոթացել Բուդապեշտի ներկայացուցիչների հետ (կուբիզմ, էքսպրեսիոնիզմ), մասնակցել է մի քանի խմբակային ցուցահանդեսների։
Համագործակցել է Բեռլինի փորձարարական թատրոնների հետ (Մասնավորապես Է. Պիսկատորաի քաղաքական թատրոն)։ 1934 թվականին նացիստական Գերմանիայից արտագաղթել է Ամստերդամ, 1935 թվայանին՝ Լոնդոն։ Հիտլերյան Գերմանիայում նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են հայտնի քարոզչական «դեգեներատիվ արվեստ» ցուցահանդեսում (1937)։ 1937 թվականին Վալտեր Գրոպիուսի երաշխավորությամբ և Վալտեր Պաեպկեի հրավերով, տնօրենների խորհրդի նախագահ Container Corporation of America ։ Մոհոյ-Նադը տեղափոխվել է Չիկագո (ԱՄՆ) և զբաղեցրել դիզայնի դպրոցի՝ «Նոր Բաուհաուզ» տնօրենի պաշտոնը, որն էլ ղեկավարել է 1939 թվականից մինչև կյանքի վերջը։ Մահացել է լեյկեմիայից։ Թաղված է Գրեյսլենդ գերեզմանատանը։
1944 թվականին դիզայնի դպրոցը դարձել է դիզայնի ինստիտուտ, իսկ 1949 թվականին միավորվել է Իլինոյսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի հետ, որը դարձել Է ԱՄՆ-ում առաջին ուսումնական հաստատությունը, որը շնորհում է Ph աստիճան. D. ըստ դիզայնի։
Ճանաչում
Բուդապեշտի արվեստի և դիզայնի համալսարանը կրում է Լասլո Մոհոյ-Նադյա անունը։ 2003 թվականի աշնանը որպես նկարչի կյանքի և ստեղծագործության մասին տեղեկատվության աղբյուր հիմնադրվել է Մոհոյ-Նադյա հիմնադրամը։
2004 թվականին Մոսկվայում նրա աշխատանքները ներկայացվել են «Հունգարիայի լավագույն 100 լուսանկարներ» ցուցահանդեսում։
Նկարչի գրականության մասին
Lissitzky. Ann Arbor: UMI Research Press, 1980
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չիկագո քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Ավանգարդիզմ Կատեգորիա:Բաուհաուզ Կատեգորիա:Լեյկոզից մահացածներ Կատեգորիա:Հունգարացի նկարիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Հունգարացի գրաֆիկական դիզայներներ Կատեգորիա:Հունգարացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Աստերոիդների ցանկ (248501-248600)
Աստերոիդների ցանկ (248401-248500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (248601-248700)
Ժիրայր Աղաջանյան
Ժիրայր Արմենակի Աղաջանյան, մեքենագետ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1984 թվական)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Հիմնարար Գիտության Ինստիտուտը (1950 թվական)։ 1960 թվականից աշխատել է Հայկական գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրիֆիկացման Գիտահետազոտական ինստիտուտում,
Նովոտրոևկա (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)
Նովոտրոևկա (Новотроевка, Яңы Троевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 52 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Տիվայի Հանրապետություն
Տիվա Հանրապետություն (Республика Тыва), հանրապետություն Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Կիզիլ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի, Խակասիա, Բուրյաթիա և Ալթայի հանրապետությունների, Կրասնոյարսկի երկրամասի, ինչպես նաև Մոնղոլիայի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տիվա հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի դաշնային բաժանում Կատեգորիա:1992 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Փիթեր Պրենդերգաստ
Փիթեր Պրենդերգաստը (Peter Prendergast, ծնվել է 1963 թ. սեպտեմբերի 23-ին) ճամայկացի ֆուտբոլային մրցավար է։ ՖԻՖԱ-ի մրցավար է 1994 թ. հունվարի 1-ից։ Առաջին միջազգային հանդիպումը վարել է 1996 թ. հունիսի 9-ին՝ ի և յի միջև։ Որպես գլխավոր մրցավար վարել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի, օլիմպիական ֆուտբոլային մրցաշարի, աշխարհի առաջնության և կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղարկությունների հանդիպումներ։ Տիրապետում է անգլերեն և իսպաներեն լեզուներին։
Փիթեր Պրենդերգաստի անվան հետ են կապված 2002 թ. ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության 1/8 եզրափակիչի յի ու յի միջև հանդիպման վիճահարույց հարցերը։ Առաջին խաղակեսի ժամանակ նա չեղյալ հայտարարեց բելգիացի Մարկ Վիլմոցի կողմից խփած մաքուր գոլը։ Հանդիպումից հետո Վիլմոցը և Բելգիայի հավաքականի մյուս ֆուտբոլիստները մամուլին հայտնեցին, որ ընդմիջման ժամանակ մրցավարը հանդերձարանում իրենցից ներողություն է խնդրել այդ դրվագի հետ կապված, սակայն Պրենդերգաստը ճամայկական մամուլում հերքեց այդ խոսքերը։ Բելգիայի հավաքականն արժանացավ «ֆեյր փլեյի» (արդար խաղի) մրցանակին հիմնականում հենց այս հանդիպման պատճառով։ Հանդիպումից մեկ շաբաթ անց Պրենդերգաստին ուղարկեցին տուն, և նա մեկնեց Բրազիլիայի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կողմից ֆինանսավորված արձակուրդ դեպի Ռիո դե Ժանեյրո։ Բրազիլիան հաղթեց առաջնությունում, իսկ բրազիլացի ֆուտբոլիստները հայտարարեցին, որ ամենից մրցաշարի ամենից դժվար հանդիպումը հանդիսացել է հենց 1/8 եզրափակիչի հանդիպումը Բելգիայի դեմ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ճամայկացի ֆուտբոլային մրցավարներ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցավարներ այբբենական կարգով
Սան Վիսենտե դել Ռասպեչ (քաղաք)
Սան-Վիսենտե-դել-Ռասպեչ (իսպ.՝ San Vicente del Raspeig), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ալիկանտեի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Վալենսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Ալականտի շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 40,55 կմ2։ Բնակչությունը՝ 54 088 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 6 կմ։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է՝ Վիսենտե Ֆերրերը։
Վիլյամ Բլեքսթոն
Վիլյլամ Բլեքսթոն, (William Blackstone, [wiljəm 'blækstən], ), անգլիացի քաղաքական գործիչ, իրավաբան, փաստաբան և իրավունքների պատմաբան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1723 թվականի հուլիսի 10-ին Լոնդոնում՝ առևտրականի ընտանիքում։
Նախնական կրթությունը ստացել է Լոնդոնի Չարտերխաուս-Սքուլ դպրոցում։ 1738 թվականից Օքսֆորդի համալսարանում ուսումնասիրել է իրավագիտություն, տրամաբանություն և մաթեմատիկա։ 1741 թվականին Բլեքսթոնը ընդունվել է Middle Temple, նվիրելով հետևյալ բանաստեղծությունը՝ «Իրավաբանի հրաժեշտը իր մուսայի հետ»։ 1744 թվականին նա դառնում է Օքսֆորդի Օլ-Սոուլ վարժարանի խորհրդի անդամ։ 1746 թվականին դարձել է փաստաբան, բայց հետո կրկին վերադարձել է համալսարան։
1750 թվականին նա ստացել է իրավունքի դոկտորի աստիճան և 1753 թվականին Օքսֆորդի համալսարանում սկսել է դասախոսություններ անել անգլիական օրենսդրության մասին, որն ունեցել է մեծ հաջողություն, քանի որ մինչ այդ անգլիական համալսարաններում Անգլիայի օրենքների մասին դասընթացներ չեն անցկացվել։ Անգլիացի գիտաիրավաբան Վիները նույնիսկ կատարել է խոշոր նվիրաբերություններ հօգուտ անգլիական ընդհանուր իրավունքի (Common Law) ամբիոնի հիմնադրման, որը 1758 թվականին գլխավորել է Վիյլամ Բլեքսթոնը։
1759 թվականին Բլեքսթոնը կրկին զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ, ինչպես նաև իրեն նվիրել է քաղաքականությանը։ 1763 թվականին նա զբաղեցրել է արքունի գեներալի պաշտոնը և միաժամանակ ընտրվում է Միդդլ-Թեմփլ խորհրդի փաստաբանների անդամ։
Ամուսնանալով Բլեքսթոնը ստիպված էր հեռանալ Օլ-Սոուլզ քոլեջից, այնուհետև նա Նյու-Ին-հոլ քոլեջում նշանակվել է ռեկտոր մինչև 1766 թվականին։ 1765 թվականին նա հրապարակեց իր «Մեկնաբանություններ Անգլիական օրենքների վերաբերյալ » գրքի առաջին հատորը, իսկ հաջորդ չորս տարիների ընթացքում նա հրատարակեց երեք հատորները։
1768 թվականին Վիյլամ Բլեքսթոնը վերադառնում է խորհրդարան որպես Ուեստբերի պատգամավոր։ Իսկ 1770 թվականին Բլեքսթոնը հրաժարվում է արքայական գեներալ-սոլիթորի պաշտոնը և ստանձնում է դատավորի պաշտոնը, սակայն նա վարում էր այն դատերը, որոնք բողոքարկվել էին։ Այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1780 թվականի փետրվարի 14-ը։
Աշխատանքներ
Բլեքսթոնի ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկը «Մեկնաբանություններ Անգլիական օրենքների վերաբերյալ» է՝ չորս հատորներով, առաջին անգամ տպագրվել է Օքսֆորդում՝ 1765-1769 թվականներին։ Իր կյանքի ընթացքում հրատարակվել է այս գրքի 8 հրատարակություններ։
Իր հիմնարար աշխատանքում Բլեքսթոնը տվել է մանրամասն մեկնաբանություններ իրավական նորմերի և Անգլիայի նախադեպերի վերաբերյալ։ Այս աշխատանքի ազդեցությունը շատ մեծ էր, այն դարձել է հեղինակություն անգլիական և ամերիկյան իրավաբանների համար, և դեռ պահպանում է իր նշանակությունը անգլո-սաքսոնական իրավական ընտանիքում։ Բլեքսթոնի մյուս աշխատություններից հայտնի է նաև «Law tracts»-ը երկու հատորով (Լոնդոն, 1762) և «Analysis of the Laws of England»-ը (Օքսֆորդ, 1754; Լոնդոն, 1880)՝ անգլերեն իրավագիտության հանրագիտարան։
Մահ
Բլեքսթոնը վաղուց տառապում էր հոդատապով, 1779 թվականին ունեցել է նյարդային խանգարում, որը առաջացրել է գլխապտույտ, գիրություն, արյան բարձր ճնշում և շաքարախտ ։ 1780 թվականի փետրվարի 3-ին նա չափազանց թույլ էր և մի քանի օրվա ընթացքում դարձել էր անտարբեր, նա մահացավ փետրվարի 14-ին ։ Փետրվարի 22-ին Եպիսկոպոս Բարրինգթոնի կողմից կատարված ծառայությունից հետո Բլեքսթոսը թաղվել է Սուրբ Պետրոս եկեղեցու Վալինգֆորդի տանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ
Ծավալի չափման միավորներ
Ծավալի չափման միավորներ, պինդ, հեղուկ և հատիկային նյութերի զբաղեցրած տարածության չափման միավորներ։ ՄՀ-ում ծավալը չափվում է խորանարդ մետրերով (մ³)։ Օգտագործվում են նաև բազմապատիկ նախածանցներ, որոնք մեծացնում կամ փոքրացնում են ստանդարտ մեծության չափերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չափման միավորներ
(7914) 1978 UW7
(7914) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Միշել Օլմստեդի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,445266 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9194 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9711 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1396,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,25776 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,89° անկյուն։
ՎԿ
ՎԿ (ВКонтакте, բառացի՝ կապի մեջ) (միջազգային անվանումը VK), Ռուսաստանի խոշորագույն սոցիալական ցանցն է, երկրորդ սոցիալական ցանցը՝ Բելառուսիայում, երրորդը՝ Ուկրաինայում, տասներկուերորդը՝ Հայաստանում և 60-րդը՝ ամբողջ աշխարհում ։ 2012 թվականի դրությամբ կայքի օրական այցելուների թիվը հասնում է 38 միլիոնի  ։
Կայքը հասանելի է տարբեր լեզուներով, ավելի հայտնի է ռուսախոս օգտատերերի շրջանում։ «ՎԿոնտակտը» թույլ է տալիս օգտվողներին ուղարկել նամակներ, ստեղծել խմբեր, հանրային էջեր և միջոցառումներ, փոխանակել լուսանկարներ, աուդիո ձայնագրություններ, տեսանյութեր, թեգեր, ինչպես նաև խաղալ բրաուզերային խաղեր։
Գրասենյակները գտնվում են Սանկտ Պետերբուրգում, Մոսկվայում և Կիևում ։ 2017 թվականի փետրվարին «ՎԿոնտակտի» գլխավոր տնօրեն դարձավ Անդրեյ Ռոգոզովը։
Անվան պատմություն
Կայքի անվան ընտրության համար եղել է երկու պատճառ ։
2012 թվականին սոցիալական ցանցի հիմնադիրներից Լև Լևիևը հարցազրույց է տվել «Իզվեստիա» ամսագրին ասելով, որ անունների տարբերակներից մեկը Studlist.ru-ում եղել է գործարկման փուլում։ Ավելի ուշ, սակայն, այս տարբերակը փակվել է, քանի որ այն նախատեսված է եղել միայն որոշակի լսարանային նախագծում ։
Սեփականատերեր
Ըստ J.P. Morgan & Co. կոմերցիոն հաստատության, 2011 թվականի օգոստոսին «ՎԿոնտակտ» ընկերության բաժնետերերն են՝ Mail.ru Group (39,99 %), Միրիլաշվիլի ընտանիք (40 %), Պավել Դուրով (12 %), Լև Լևիև (8 %) ։
2006 թվական
2006 թվականի ամռանը գործել է ծրագրի ալֆա տարբերակը։ Սեպտեմբերին սկսվել է բետա թեստավորման փուլը ։ 2006 թվականի հոկտեմբերի 1-ին vkontakte.ru-ում եղել է դոմեյնային գրանցում (սկզբնապես՝ ООО «Гарантпей», հետո վերագրանցվեց ООО «В Контакте» ): Պաշտոնական օրը համարվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 10-ը, երբ հայտնվել է առաջին ցանցային գործունեությունները ։ Նոյեմբերի 22-ին Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի ուսանողական համաժողովը՝ spbgu.ru, որտեղ նաև եղել է սեփականատեր Պավել Դուրովը, հրատարակել են «Փակ հավելվածի...ֆորումի» գործադրման մասին ։ Ծրագիրը այդ ժամանակ փակ էր՝ գրանցումը շարունակելու էր լինել հասանելի բոլոր ուսանողներին առանց բացառության և պարտադիր նշելու էին իրական անունը և ազգանունը  ։
Նոյեմբերի վերջին արդեն բաց անվճար գրանցում էր գործում։ Միաժամանակ այն հեռարձակվել է գովազդային խմբով՝ ներգրավվելով նոր օգտվողների։ Առավել ակտիվ հովանավորներին հանձնվեցին Apple: iPod video, iPod nano, iPod shuffle արտադրանքների մրցանակներ ։
2007 թվական
2007 թվականին «ՎԿոնտակտը» արագընթաց կերպով ձեռք բերեց հայտնիություն։ Տեղեկացնելով, որ փետրվարի վերջից մինչև նոյեմբեր օգտվողների թիվը 100 հազարից հասել է 3 մլն-ի ։ Ըստ alexa.com-ի տվյալների՝ «Վկոնտակտը» հաճախելիությամբ հաջորդաբար շրջանցել է ներկա «Օդնոկլասնիկի» սոցիալական ցանցին, չինական Xiaonei-ին և հավասարվել գերմանական StudiVZ-ին ։ Տարվա արդյունքները ամփոփելուց հետո Ռուսաստանի կայքերում «Վկոնտակտեն» գլխավորել է էջում դիտումների քանակով և տեղեկատվության բերման ծավալով։ Հայտնիությամբ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը ռուսական կայքերում, ինչպես նաև առաջատար դիրքը ԱՊՀ երկրներում (4-րդը՝ Ղազախստանում, 7-ը՝ Բելառուսում, 10-ը Ուկրաինայում) ։ Կայքը զբաղեցրես երկրորդ տեղը Ռուսական կայքերի քվեարկությունում և bash.org.ru ժամանցային կայքի սանդղաշարքում ստանալով մրցանակ ։
«Ведомости» ամսագիրը, Իրավաբանական անձերի ընդհանուր պետական ցուցակի (ЕГРЮЛ) հղումով, հրապարակելով ООО «Վկոնտակտեի» հիմնադիրների ցուցակ, ովքեր ցուցակագրվել են 2007 թվականի հունվարի 19-ին՝ Վյաչեսլավ Միրիլաշվիլին (60 %) և նրա հայրը գործարար Միխայել Միրիլաշվիլին (10 %), Պավել Դուրով (20 %) և Լև Լևիև (10 %) ։
2008 թվական
«ՎԿոնտակտեն» թողարկեց «Մասնագիտական կոնտակտեր» ծառայությունը, պաշտոնական ստորաբաժանումների իրավաբանական և ՏՏ ընկերությունների փնտրտուքների բարձր կարգով վարձատրվող աշխատող ֆինանսավորումը ։
Փետրվարին հեռարձակվեց ծառայությունների կարծիքները և ծրագրերը, ներկայացնելով SMS-ով վալեդացիայի վերանայված գնահատման համակարգը , իսկ կայքը ինտերֆեյսով հասանելի դարձավ ուկրաիներեն ։ Նույն պահին, alexa.com կայքի տվյալներով, «ՎԿոնտակտեն» դարձավ Ռուսաստանում ամենահայտնի ինտերնետային ռեսուրսը , իսկ ուկրաինական ինտերնետային սեգմենտում կայքը զիջում էր միայն Google-ին և Mail.Ru-ին ։
Ապրիլի 1-ին, Ծիծաղի օրը, հայտնվեց «հայրենաբաղձ» ինտերֆեյս «Միությունում». նոր անվան հետ միասին հայտնվեց մանգաղ և մուրճ, իսկ բառապաշարը վերցվել է ԽՍՀՄ-ի ժամանակներից ։
Ապրիլի սկզբին հայտարարվել է, որ ցանցից օգտվում է ավելի քան 10 մլն մարդ, ամեն օր այցելում են 600 միլիոն էջ։ Ապա հեռարձակվել է «հարցեր», ինչպես նաև «հավելվածներ» ծառայությունները, որոնք թույլ էին տալիս կայքին ավելացնել ինտերնացիոնալ ֆլեշ ծրագրեր ։ Որոշ ժամանակ անց հայտնվեց սեփական կարգավորումների ընդլայնում ։
Հունիսից մինչև հոկտեմբերի վերջը մրցույթ անցկացվեց, մշակված ծրագրերի API սկզբունքներով, որտեղ «ՎԿոնտակտեն» հաղթող ճանաչվեց, ամեն երկու շաբաթ սահմանելով Apple iPhone հեռախոսներում  ։
Հուլիսի 15-ին Մեդիա Պյուս ընկերության հետ կնքած պայմանագիրը չեղյալ համարվեց, որը կայքում զբաղված էր տարածելով բաներային գովազդներ ։
Մեծ հայտնիությունը սոցիալական ցանցում հասցրեց նրան, որ սեպտեմբերի կեսին Յանդեքս ընկերությունը ավելացրեց հնարավորություն ստանալ ծանուցում «ՎԿոնտակտեից» իր «Յա.Օնլայն» մեսենջերի միջոցով ։
Նոյեմբերի 5-ին հայտարարվեց ծրագրին մասնակցող 20 միլիոն մասնակիցների և ներածությունում խմբերի նորությունները արագ նշելու մասին ։
Դեկտեմբերի սկզբին LiveInternet-ի ինքնուրույն վիճակագրության տվյալներով, ընկերություն հաճախում են ավելի շատ թվով օգտատերեր, քան «Օդնոկլասսնիկի» կայքը ։
2009 թվական
«Վկոնտակետե» կայքը հունվարին չկրկնվող ռուս օգտատերերի թիվը անցավ 13,09 միլիոնից, ավելի քան «Օդնոկլասսնիկին» ։ Ապրիլին «Վկոնտակտե» կայքը անցավ 14,3 միլիոն չկրկնվող օգտատերերը, իսկ «Օդնոկլասսնիկին»՝ 7,8 միլիոն, որը երկու անգամ քիչ է ։
Սեպտեմբերի «Վկոնտակտեն» գնեց դոմեին vk.com ամբողջ ամենահեռավոր առաջխաղացումը համաշխարհային շուկայում։ Գումարի չափը չի հայտարարվել ։
2010 թվական
Փետրվարի 2-ին կայքում արդեն գրանցվել էին 60 միլիոն օգտատերեր ։ Հուլիսի օգտատերերի գրանցումների քանակը գերազանցեց ավելի քան 75 միլիոնը, օգոստոսի վերջին՝ 86 միլիոն, իսկ նոյեմբերի 24-ին՝ 100 միլիոն օգտատեր։
Ապրիլի 17-ին «Վկոնտակտեն» թողարկեց սեփական վճարման համակարգ ։
Սեպտեմբերի 20-ին հայտարարվել է վիջեթի արձակումը մեկնաբանությունների, նամակների և «Ինձ դուր է գալիս» կոճակի համար, ինչպես նաև արտահայտությունների գրառում LiveJournal օրագրում ։
2010 թվականի աշնանը IPO Mail.Ru Group-ին պատրաստվելու ժամանակ (Digital Sky Technologies-ի) հայտնի դարձավ, որ ընկերությունը պատկանում է 24,99 %-ով սոցիալական ցանցի։ Դրանից հետո Mail.Ru Group-ը հնարավորություն ունեցավ գնել 7,5 %-ը $112,5 միլիոնով, այդպիսի հարցում, ամբողջ ընկերությանը գնահատեցին $1,5 միլիարդ ։
Հոկտեմբերի 20-ի երեկոյան բոլոր օգտատերերի էջերում տեղեկայված է եղել միկրոբլոգի ռեժիմ, առանց հնարավոր ընտրության ։ Օգտատերերի շրջանում դա առաջացրեց լուրջ հուզում, նրանք պահանջեցին վերականգնել հինը ինտերֆեյսը   ։
Դեկտեմբերի 30-ին հայտնվեց էջ, որով կարելի էր դիտել բոլոր ընկերների Ֆոտոալբոմնորը։ Ինչպես նաև հնարավորություն ստացան ավելացնել այլ տեսահոլովակներ YouTube-ից, RuTube-ից և այլ վիդեոհոսթինգներ իրենց վեդեոալբոմի մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոցիալական ցանցեր Կատեգորիա:Բազմալեզու կայքեր Կատեգորիա:Ռուսական կայքեր Կատեգորիա:Ռուսերեն կայքեր Կատեգորիա:2006 ստեղծված կայքեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր
Ժուկովո (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)
Ժուկովո (Жуково), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուկովո գյուղում բնակվում էր 557 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1241 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 448,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քամուտ ՀԸ
Քամուտ, հայկական մարզային ոչ պետական հեռուստառադիոընկերություն։ Եթեր է հեռարձակվում 1994 թվականի ապրիլի 1-ից Նոյեմբերյանում 12-րդ մետրային ալիքներով։ Հեռուստաալիքը ներկայացնում է տեղեկատվական, երաժշտական, սպորտային, երիտասարդական, ժամանցային հաղորդումներ։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը շուրջ 20.000 է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Հայալեզու հեռուստաալիքներ
Բերյոզովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Բերյոզովկա (Березівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Իվանովսկի։ Հիմնադրվել է 1880 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզովկա գյուղում բնակվում էր 361 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2353 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 153,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1880 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1806 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սորմանոյի աստղադիտարան
Սորմանոյի աստղադիտարան (Osservatorio Astronomico Sormano, աստղադիտարանի կոդը` — «587»), աստղադիտարան Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառի Սորմանո քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1986 թվականին։ Մտնում է «Իտալական աստղաչափերի խմբի» կազմի մեջ ։
Աստղադիտարանը ղեկավարում է Պյերո Սիկոլի։ Աստղադիտարանում դիտարկումներ են կատարել բազմաթիվ սիրող աստղագետներ՝ Մարկո Կավանյա, Վալտեր Ջուլիանի, Ֆրանչեսկո Մանկա, Աուգուստո Տեստա, Պաոլո Կյավենա։
Աստղադիտարանը հայտնի է Արեգակնային համակարգի աստերոիդների և գիսաստղների աստղաչափական հետազոտություններով ։
Էվնոմիայի ընտանիքի (6882) Սորմանո աստերոիդը, որը հայտնաբերել են Պյերո Սիկոլին և Վալտեր Ջուլիանին, անվանվել է աստղադիտարանի և նրա մոտ գտնվող գյուղի պատվին ։
Սորմանո 2 աստղադիտարան
A second observatory, Սորմանո 2 աստղադիտարանը (աստղադիտարանի կոդը` — «L06») տեղակայված է հիմնական աստղադիտարանի մոտ, 373 մետր բարձրության վրա ծովի մակարդակից, Բելաջո քաղաքից հարավ։ Այս աստղադիտարանը ևս կատարում է աստղաչափական հետազոտություններ, օգտագործելով 0,28-մետրանոց ռեֆլեկտոր (f/10 + CCD) աստղադիտակ :
Արտաքին հղումներ
Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները
NASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Իտալիայում Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ Իտալիայում
0 թվական
Զրո թվական և «մ.թ.ա. զրո թվական», բացակայում է Գրիգորյան և Հուլյան օրացույցներից։ Դա պայմանավորված է VI դարում եվրոպացիների շրջանում մաթեմատիկական զրոյի հայեցակարգի բացակայությամբ, երբ սկսվել է նոր դարաշրջանից տարիների հաշվումը։ Պատմական գիտության մեջ ընդունված տարիների հաշվարկում մ.թ.ա. 1 թվականին հաջորդում է 1 թվականը։ Բացի այդ, զրոյական տարվա բացակայությունը, բնականաբար, բացատրվում է հաշվելու համար հերթական թվերի կիրառմամբ, հերթական համարը միշտ կատարվում է մեկ թվից (մինչ առաջին տարին եղել է զրո տարի, այսինքն՝ մեկ տարի չի եղել, առաջինից անմիջապես հետո՝ հենց մեկն է)։
Այնուամենայնիվ, զրոյական տարին օգտագործվում է աստղագիտական ​​նշումներում, որոնցում տարիների հաշվարկը համապատասխանում է կոորդինատային գծի երկու ուղղություններով ամբողջ թվերի անսահման հաջորդականությանը։ Այս հաշվարկով, երբ յուրաքանչյուր տարին համապատասխանում է մի ամբողջ թվի (մ.թ.ա. տարիները՝ ոչ դրական ամբողջ թվերի), մինչև թիվ 1 (առաջին) տարին պետք է լինի զրո տարի։
Դիմում
Վեբ ծրագրավորողները կարող են սկսել հաշվել զրոյից՝ պայմանավորված այն հանգամանքով, որ համակարգչում սովորաբար օգտագործվում են ամբողջ թվեր, այս դեպքում «լրիվ տարիների» անալոգը։ Այս պատճառով, ստանդարտացված հաշվարկման համակարգերում, ինչպիսին է ISO 8601-ը, և աստղագիտական ​​հաշվարկում, զրոյական տարին գոյություն ունի որպես մեկ տարի տևողությամբ ժամանակաշրջան։ Նաև աստղագիտական ​​համակարգում 0-ից առաջ տարիները բացասական են. Մայաների օրացույցում 13.0.0.0.0 4 Ահաու 8 Կումհուն կոչվում է նաև 0.0.0.0.0 :
Դարերի և հազարամյակների սկիզբ
Քանի որ Գրիգորյան և Հուլյան օրացույցներում զրոյական տարի չկա, նրանցում առաջին դարը սկսվում է 1-ին և ավարտվում 100-րդ տարում։ Համապատասխանաբար, այս օրացույցներում ցանկացած դար սկսվում է այն տարով, որի թիվը ավարտվում է 01-ով և ավարտվում է այն տարով, որը 100-ի բազմապատիկ է, այսինքն՝ ավարտվում է 00-ով։ Միևնույն ժամանակ, թիվը (թվերը) մինչև 00-ով դարի վերջին տարին ներկայացնում է (ներկայացնում է) դարի թվին հավասար թիվ, որը մեկով ավելի է այս մնացած տարիների թվերի վերջին երկու թվանշաններին նախորդող (նախորդ) թվանշանով (նիշերով) նշված թվից։ Այսպիսով, ցանկացած դար տևում է X01 թվականից մինչև Y00 թվականը, որտեղ Y = X + 1:
Նմանապես, այս օրացույցներում առաջին հազարամյակը սկսվում է 1 տարով և ավարտվում 1000 թվականին, ցանկացած հազարամյակ ընդհանրապես սկսվում է մի տարով, որի թիվը ավարտվում է 001-ով և ավարտվում է 1000-ի բազմապատիկով, այսինքն՝ 000-ով ավարտվող։ Միևնույն ժամանակ, վերջին հազարամյակի մինչև 000 թիվը (թվերը) հազարամյակի թվին հավասար թիվ են, և այս թիվը մեկով ավելի է այս հազարամյակի մնացած տարիների թվերի վերջին երեք թվանշանների նախորդ (նախորդ) թվով (թվերով) նշված թվից։ Այսպիսով, ցանկացած հազարամյակ տևում է X001-ից մինչև Y000 թվականը, որտեղ Y = X + 1:
Ընդհանուր սխալ պատկերացում
Տարածված սխալ պատկերացում կա, որն արտահայտվում է այն տարվա սխալ սահմանմամբ, որից դարեր ու հազարամյակներ են սկսվում Գրիգորյան և Հուլյան օրացույցներում։
Սխալի օրինակներից մեկն է Պետրոս I- ի հրամանագիրը նոր ժամանակագրական համակարգի ներդրման մասին։ Հրամանագրի տեքստը պարունակում է հետևյալ խոսքերը. «... և հաջորդ Գենվարայի 1-ին կսկսվի նոր 1700 թվականը և նոր հարյուրամյա դարը...»: Այստեղ Պետրոս I-ը սխալվել է. նա հավատում էր, որ 1700 թվականի հունվարի 1-ին կսկսվի «նոր դարը»՝ XVIII դարը։ Իրականում 1700 թվականը 17-րդ դարի վերջին տարին է, իսկ 18-րդ դարը սկսվել է 1701 թվականի հունվարի 1-ին։
Արտահայտություն Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահ Բորիս Ն. Ելցինի 1999 թվականի դեկտեմբերի 31-ի հայտարարությունից՝ նախագահի պաշտոնից իր հրաժարականի մասին. «Այսօր՝ հեռացող դարի վերջին օրը, ես հրաժարական եմ տալիս»։
Գերմանական կայսր Վիլհելմ II-ը 1899 թվականի դեկտեմբերի 31-ը հրամանագրով հայտարարեց 19-րդ դարի վերջ և այդ առիթով կազմակերպեց մեծ պարահանդես ։
Մեծ Բրիտանիայում դարի առաջին տարին ավանդաբար համարվում է երկու զրոյով ավարտվող տարին։ «Գինես. Գիտելիքների մեծ գիրք» (Guinness Publishing) գրքում մարդկության տարեգրության մեջ 1900 թվականին աշխարհում տեղի ունեցած իրադարձությունները վերագրվում են 20-րդ դարին,, այդ թվում՝ Իտալիայի թագավոր Ումբերտո I-ի սպանությունը, Հյուսիսային Նիգերիայում բրիտանական պրոտեկտորատի ստեղծումը և արտաքին միջամտությամբ Չինաստանում հակաարևմտյան Բռնցքամարտիկների ապստամբության ճնշումը։
Փարիզի Պոմպիդու կենտրոնի շենքի վրա էլեկտրոնային ժամացույց է տեղադրվել՝ հաշվելով 21-րդ դարի սկզբին մնացած վայրկյանները։ Այս ժամացույցի թվատախտակի վրա 0 վայրկյան ցուցադրվել է 2000 թվականի հունվարի 1-ի գիշերը, մինչդեռ այն պետք է լիներ մեկ տարի անց : Նմանատիպ ժամացույցներ՝ «The Millennium Clock», կախված էր Նյու Յորքի փողոցներից մեկում՝ Մանհեթենում և Չինական մեծ պատի վրա։ Երկուսն էլ հաշվում էին մինչև 2000 թվականը և նոր հազարամյակը մնացած ժամանակը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տարեթվեր
Կյավազ
Կյավազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նովոտրոևկա (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)
Նովոտրոևկա (Новотроевка, Яңы Троевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուդմուրտիա
Ուդմուրթական հանրապետություն (Удмуртская Республика), հանրապետություն Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Իժևսկ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Կիրովի մարզի, Պերմի երկրամասի, Բաշկորտոստան և Թաթարստան հանրապետությունների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի դաշնային բաժանում Կատեգորիա:1990 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Իլկովցի (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)
Իլկովցի (Ільківці), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իլկովցի գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,162 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 469,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լաստ ՀԸ
Լաստ, հայկական մարզային ոչ պետական հեռուստառադիոընկերություն։ Եթեր է հեռարձակվում 1998 թվականի նոյեմբերի 30-ից։ Հեռարձակման ծածկույթը ընդգրկում է Գորիս քաղաքը և հարակից գյուղերը՝ 38-րդ դեցիմետրային ալիքով։ Հեռուստաալիքը ներկայացնում է տեղեկատվական, սոցիալական, քաղաքական, երիտասարդական, սպորտային, ժամանցային հաղորդումներ։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը շուրջ 40.000 է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Հայալեզու հեռուստաալիքներ
Բեդոլո
Բեդոլո  (Bedollo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1420 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 52 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38043։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Անյովեր դե Տախո
Անյովեր դե Տախո (Añover de Tajo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգի՝ Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Ինչպես նաև Լա Սագրա շրջանում։ Բնակչությունը 5392 մարդ։ Տարածքը՝ 40 կմ² է։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 31 կմ։
Այլ տվյալներ
Քաղաքը հովանավորում է Բարդուղիմեոս առաքյալը։
Հայտնի բնիկներ
Քաղաքում է ծնվել հայտնի իսպանացի բուսաբան և բանաստեղծ Գոմես դե Օրտեգան (1741-1818)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Մարտին Սայդիկ
Մարտին Սայդիկ (Martin Sajdik, ), ավստրիացի դիվանագետ, 2012 թվականից ՄԱԿ-ում Ավստրիայի մշտական ներկայացուցիչ։ 2015 թվականի հունիսի 22-ից ԵԱՀԿ գործող նախագահի հատուկ ներկայացուցիչ՝ որպես Ուկրաինայի արևելքում խաղաղության ծրագրի իրագործման վերաբերյալ եռակողմ շփման խմբի մաս։
Կենսագրություն
Սովորել է իրավագիտություն Վիեննայի համալսարանում (1967-1971), միջազգային կապեր՝ Մոսկվայի պետական համալսարանում (1972-1973) միջազգային իրավունք՝ Ջոնս Հոփքինսի համալսարանում (1973-1974)։
1975 թվականին միանալով Ավստրիայի դիվանագիտական ծառայությանը՝ 1978 թվականին պաշտոններ է զբաղեցրել Արտաքին գործերի նախարարության տարբեր գերատեսչություններում։ 1978-1980 թվականներին եղել է Ժնևում Միավորված ազգերի կազմակերպության գրասենյակին կից Ավստրիայի մշտական ներկայացուցչության երկրորդ քարտուղար։ 1980-1985 թվականներին աշխատել է Մոսկվայում Ավստրիայի դեսպանատանը որպես խորհրդական և մամուլի կցորդ։
Սայդիկը եղել է Վիեննայում Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության հանձնաժողովի մամուլի դեպարտամենտի ղեկավար (1986-1987), Մոսկվայի Creditanstalt-Bankverein ավստրիական բանկի ներկայացուցչության ղեկավար (1987-1989) և Մոսկվայում Ավստրիայի դեսպանատան (1989–1991) առաքելության ղեկավարի խորհրդական ու տեղակալ։
1994-1997 թվականներին ղեկավարել է գույքի կառավարման վարչությունը։ Ավելի վաղ (1991-1994) Maculan Group ավստրիական շինարարական ընկերությունում աշխատել է միջազգային բիզնեսի գծով տնօրեն։ Նա նաև եղել է Maculan International GmbH-ի տնօրենների խորհրդի անդամ և Յակուտսկում համատեղ ձեռնարկության գլխավոր տնօրեն։
Վենետիկի պատմություն
Վենետիկ (Venezia, վեն․՝ Venes(s)ia), կղզիների խումբ հյուսիսային Իտալիայում, որոնց վրա հիմնադրվել է պատմական Վենետիկ քաղաքը, հետո նաև տալլասոկրատական Վենետիկյան հանրապետությունը։ 1866 թ-ից Վենետիկը մտնում է Իտալիա պետության կազմի մեջ։
Մարտին Սայդիկ
Կենսագրություն
2003-2007 թվականներին Սայդիկն աշխատել է արտաքին գործերի նախարարությունում որպես տնտեսական հարցերի և եվրոպական ինտեգրման գծով գլխավոր տնօրեն։ 1997-2003 թվականներին եղել է Եվրամիության ընդլայնման, առևտրի, առևտրային հարաբերությունների բաժնի պետ ԵՄ-ից և Կենտրոնական Ասիայից դուրս։
Վենետիկի պատմություն
Իր գոյության բոլոր 1500 տարիներին Վենետիկը կարևոր դեր է խաղացել որպես ծովային, քաղաքական և առևտրական կենտրոն, նոր ժամանակներում եվրոպական տերությունների համար քաղաքական շահարկումների առարկան էր, իսկ այսօր հանդիսանում է զբոսաշրջային «մեքքա»։ 6-րդ դարում Վենետիկն հանդիսանում էր կղզիների խումբ, որոնք բնակեցված էին առաջին վերաբնակներով, 11-րդ դարում այն արդեն Սերենիսսիմա (Սրբազանագույն) էր՝ «Ադրիատիկ թագուհին», որը վերահսկում էր Արևելքի և Արևմուտքի միջև առևտուրը։ Արդեն 13-րդ դարում Վենետիկը ոչ այնքան երկար ժամանակով կառավարեց Բյուզանդիան։ 1508 թ., որպեսզի հաղթանակ տանի Վենետիկի նկատմամբ, ստիպված էին միավորվել Ֆրանսիայի, Իսպանիայի և Սրբազան Հռոմեական կայսրության թագավորները։ Միայն 1797 թ. Նապոլեոնը կարողացավ վերջ դնել վենետիկյան անխախության 1376-ամյա պատմությանը։ Այսօր Վենետիկը թանգարան է բաց երկնքի տակ, ինչպես նաև խոշոր մշակութային կենտրոն։
Կատեգորիա:Վենետիկ
Մարտին Սայդիկ
Կենսագրություն
2007 թվականից Սայդիկը աշխատում է որպես Ավստրիայի դեսպան Չինաստանում, Մոնղոլիայում և ԿԺԴՀ-ում։
Նա ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։ Տիրապետում է անգլերենի, ռուսերենի, ֆրանսերենի և իտալերենի։
Ելենա Ջիչոևա
Կյանք և ստեղծագործություն
Ելենա Գեորգիևնան ծնվել է 1939 թվականի հունիսի 16-ին, Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է 1956 թվականին, ընդունվել է Ռոստովի պետական համալսարանի (ՌՊՀ) պատմաբանասիրական ֆակուլտետ։ Համալսարանում նրա մեջ հետաքրքրություն է առաջացել գրականության ոլորտում հետազոտական աշխատանքների նկատմամբ. Է. Մ. Ռեմարկի մասին նրա հոդվածը, որը կարդացվել է ֆակուլտետի գիտական համաժողովում, տպագրվել է ՌՊՀ-ի ժողովածուում։ Դիպլոմային աշխատանքի թեմա է դարձել Ջոն Գոլսուորդիի ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը, որի պատմվածքներից շատերը, որոնք այն ժամանակ դեռևս ռուսերեն չէին թարգմանվել, Ե. Ջիչոևան հատուկ թարգմանել է դիպլոմայինի համար։
Համալսարանն ավարտելուց հետո Ելենա Ջիչոևան աշխատել է Վյոշենսկայայի շրջանային թերթում, դպրոցում դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն։ Ավելի ուշ նա աշխատել է որպես «Ռոստիզդատի» խմբագիր, «Մոլոտ» մարզային թերթի գրական աշխատող, Ռոստովի հեռուստատեսության գրական- դրամատիկական հաղորդումների ավագ խմբագիր, ռադիո «Դոն-ՏՌ»-ի գեղարվեստական-հրապարակախոսական հաղորդումների խմբագիր։
Ե. Գ. Ջիչոևայի «Հաղթահարում» առաջին գիրքը (ակնարկներ Վ. Սյոմինի կյանքի և ստեղծագործության մասին), որը լույս է տեսել 1982 թվականին «Ռոստիզդատում», դրական արձագանքներ է ստացել «Նովի միր», «Վոպրոսի լիտերատուրի», «Լիտերատուրնոյե օբոզրենիե», «Դոն», «Պոդյոմ» ամսագրերում, Ռոստովի և մարզի թերթերում։
1988 թվականին «Ռոստիզդատ» հրատարակչությունում լույս է տեսել Բորիս Իզյումսկու ստեղծագործագործությունների մասին Ելենա Ջիչոևայի «Ժամանակի երկու դեմքը» գիրքը։
Ելենա Ջիչոևայի հետագա գրքերն ու հոդվածները նվիրված էին ռազմական արձակին և ճշմարտացի ու կեղծ գրականության վերաբերյալ մտորումներին։
1989 թվականին Ելենա Գեորգիևնա Ջիչոևան ընդունվել է ԽՍՀՄ գրողների միություն որպես քննադատ։ 1991 թվականից Ռուսաստանցի գրողների միության անդամ է։
Ելենա Ջիչոևայի հոդվածներն ու ակնարկները տպագրվել են Մոսկվայի, Դոնի Ռոստովի, Վորոնեժի ամսագրերում, հավաքական ժողովածուներում։ 1992 թվականից «Դոն-ՏՌ» պետական հեռուստառադիոընկերությունում նա վարում է «Գրական Դոն» ռադիոհաղորդաշարը։
Ելենա Գեորգիևնա Ջիչոևան Ն. Պոգոդինի անվան մարզային լրագրողական մրցանակի դափնեկիր է։
Ե. Գ. Ջիչոևան ապրում է Դոնի Ռոստովում։
Ստեղծագործություններ
Առանձին հրատարակություններ.
Գորբի (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գորբի գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,962 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 60,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ելենա Ջիչոևա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Հաճալա
Հաճալա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ասնալկոլյար
Ասնալկոլյար (Aznalcóllar), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սևիլյա համայնքի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար մարզի կազմում։
Քաղաքապետարանը գտնվում է Սյերրա-Նորտե-դե-Սևիլյա վարչական շրջանում։ Զբաղեցնում է 199 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 6191 մարդ (2010)։ Մինչև Համայնքի կենտրոնը՝ 36 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Ջաղազուր Երկրորդ
Ջաղազուր Երկրորդ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
Եղել է քրդաբնակ փոքր գյուղ ։ Իսկ ըստ մեկ այլ աղբյուրի 1908 թվականին 374 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ռոք Մարկ Քրիստիան Կաբորե
Ռոք Մարկ Քրիստիան Կաբորե (Roch Marc Christian Kaboré, ), Բուրկինա Ֆասոյի պետական և քաղաքական գործիչ։
Բուրկինա Ֆասոյի վարչապետ 1994 թվականի մարտի 20-ից 1996 թվականի փետրվարի 6-ը, Բուրկինա Ֆասոյի Ազգային ժողովի նախագահ 2002 թվականի հունիսի 5-ից 2012 թվականի դեկտեմբերի 28-ը, Բուրկինա Ֆասոյի նախագահը՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև 2022 թվականի հունվարի 24-ը, Ազգային պաշտպանության նախարար՝ 2016 թվականի հունվարի 13-ից մինչև 2017 թվականի փետրվարի 20-ը։ Հեռացվել է իշխանությունից [[Բուրկինա Ֆասոյի ռազմական հեղաշրջում (2022)|զինված հեղաշրջման]] արդյունքում։
Երիտասարդ տարիներ, ընտանիք և կրթություն
Ռոք Մարկ Քրիստիան Կաբորեն ծնվել է 1957 թվականի ապրիլի 25-ին Վերին Վոլտայի մայրաքաղաքում՝ Ուագադուգու, Կադիոգո, Կենտրոնական մարզ ։ Նա ծագումով ազնվական կաթոլիկ ընտանիքից է, որը պատկանում է մեծամասնություն կազմող Մոսի ժողովրդին, ինչի կապակցությամբ ասում էին, որ նա «ծնվել է արծաթե գդալը բերանում» ։ Նրա հայրը՝ Չարլզ Բիլա Կաբորեն, մասնագիտությամբ բանկիր, եղել է Ներքին գործերի և անվտանգության նախարարի խորհրդական (1961 թվական), վերին Վոլտայի Գանձապետարանի ղեկավար և տնտեսական և սոցիալական խորհրդի անդամ, ֆինանսների նախարար (1963-1965), առողջապահության նախարար (մինչև 1966) նախագահ Մորիս Յամեոգոյի օրոք, ֆինանսների խորհրդական և նախագահի վարչակազմի գլխավոր քարտուղար (մինչև 1975), Արևմտյան Աֆրիկայի պետությունների Կենտրոնական բանկի նախագահի տեղակալ (մինչև 1982), նախագահի աշխատակազմի տեխնիկական խորհրդատու և գլխավոր քարտուղար (մինչև 1975)  ։
1962-1968 թվականներին Ռոք Կաբորենը սովորել է Օուագադուգուի հանրային դպրոցում, որն ավարտել է տարրական կրթության վկայականով և փաստաթղթեր է ներկայացրել միանգամից վեց քոլեջների և համալսարանների ։ 1968-1975 թվականներին սովորել է Սեն-Ժան-Բատիստ-դե-լա-Սալ քոլեջում՝ ստանալով հանրակրթության դիպլոմ (1972) և բակալավրի աստիճան (1975)։ Ուսման ընթացքում Կաբորեն ակտիվորեն զբաղվել է սպորտով, մասնավորապես բասկետբոլով ։ В1975 թվականին նա ընդունվել Է Ֆրանսիայի Բուրգունդիայի համալսարանի Տնտեսագիտական ֆակուլտետ՝ 1979 թվականին ստանալով բիզնեսի կառավարման մագիստրոսի աստիճան, իսկ 1980 թվականին՝ կառավարման և կառավարման ոլորտում հատուկ բարձրագույն կրթության դիպլոմ   ։ Ուսման ընթացքում անդամագրվել է Ֆրանսիայում Վոլտայի ուսանողների ասոցիացիային ՝ որպես Վոլտայի ուսանողների ընդհանուր միության մասնաճյուղ, ծանոթանալով Ֆրանսիայի հինգերորդ հանրապետության քաղաքական կյանքին ։ Վերադառնալով հայրենիք՝ ձախ հայացքներ դավանող Կաբորեն դարձավ «կոմունիստական պայքարի միություն, վերականգնված» արմատական կազմակերպության քաղբյուրոյի անդամ, որը ստեղծվել էր 1983 թվականի պետական հեղաշրջումից հետո, որը իշխանության բերեց մարքսիզտ Թոմ Սանկարուին   ։
Բանկային ոլորտ
Հոր հետքերով գնալով՝ Կաբորեն դարձավ բանկիր, աշխատանքի անցնելով Վոլտայի միջազգային բանկում (hետագայում` Բուրկինի միջազգային բանկ, ԲՄԲ) ։ 1984 թվականին՝ Սանկարայի նախագահության ժամանակ, 27-ամյա Կաբորեն նշանակվեց ԲՄԲ-ի գործադիր տնօրենի պաշտոնում, որը հինգ տարի պաշտոնավարեց մինչև 1989 թվականը և քաղաքականություն մտնելը։ 1987 թվականի պետական հեղաշրջման արդյունքում Սանկարայի սպանությունից հետո Կաբորեն վստահության մեջ մտավ իշխանությունը զավթած Բլեզ Կոմպաորի նկատմամբ և փաստորեն դարձավ նրա աջ ձեռքը՝ հավատարմության երդում տալով նոր առաջնորդին, ով, իր խոսքով, բռնել է «հեղափոխության ճշգրտման» ճանապարհը   ։ 1987 թվականին Կաբորեն միացավ նախագահական «ժողովրդական ճակատին», որը հիմք դարձավ «ժողովրդական ժողովրդավարության կազմակերպության Կոնգրես-Բանվորական շարժում» կուսակցության համար (Ժողովրդական ժողովրդավարության կազմակերպության համագումար-Բանվորական շարժում կուսակցության անդամ )։
Պաշտոններ կառավարությունում
1989 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Կաբորեն նշանակվեց տրանսպորտի և կապի նախարար ։ Չորրորդ Հանրապետության Սահմանադրության ընդունման հանրաքվեից և նոր կառավարության ձևավորումից հետո, 1991 թվականի հունիսի 16-ին, Կաբորեն նշանակվեց կառավարության գործողությունների համակարգման նախարարի պաշտոնում, որը տևեց մինչև 1992 թվականի փետրվարի 16-ը, երբ կառավարությունում վերադասավորումների ընթացքում ստացավ նախարարի պաշտոն առանց պորտֆելի։ 1992 թվականի մայիսի 24-ին Կադիոգոյից ընտրվել է Ազգային ժողովի անդամ՝ որպես Ժողովրդական ժողովրդավարության կազմակերպության համագումարի անդամ։ 1992 թվականի հունիսի 19-ից մինչև 1993 թվականի սեպտեմբերի 3-ը Կաբորեն զբաղեցրել է ֆինանսների և պլանավորման նախարարի պաշտոնը, իսկ 1993 թվականի սեպտեմբերի 3-ից մինչև 1994 թվականի մարտի 20-ը եղել է ինստիտուտների հետ կապերի նախարար ։
Բուրկինա Ֆասոյի վարչապետի պաշտոնը
Յուսուֆ Ուեդրաոգոյի կառավարության լուծարումից հետո, 1994 թվականի մարտի 20-ին Կաբորեն նշանակվեց Բուրկինա Ֆասոյի վարչապետի պաշտոնում ։ Այս պաշտոնում նա շարունակեց իրականացնել Արժույթի միջազգային հիմնադրամի տնտեսության կայունացման ծրագիրը, որը սկսվել է 1991 թվականին, ներդրեց արտադրողականության բարձրացման ռազմավարություն՝ հիմնված բյուջետային աջակցության օգնության վրա, որը թույլ տվեց ֆինանսավորել կառավարության հիմնական ծրագրերն ու բարեփոխումները, ինչպես նաև կառավարեց Արևմտյան Աֆրիկայի հանրապետության կենտրոնական բանկի Ֆրանկի արժեզրկումը, որը նպատակ ուներ նվազեցնել բյուջեի դեֆիցիտը և վերադառնալ աճի ։ 1996 թվականի փետրվարի 6-ին Կաբորեն հրաժարական է տվել՝ դառնալով նախագահի հատուկ խորհրդական (1996 թվականի փետրվար-1997 թվականի հունիս)  ։ Վարչապետի պաշտոնում նրան փոխարինել է Կադրե Դեզիրե Ուեդրաոգոն ։
Աշխատանք կուսակցությունում և խորհրդարանում
1997 թվականի մայիսի 11-ին Կաբորեն վերընտրվել է Ազգային ժողովի անդամ «Կոնգրես հանուն ժողովրդավարության և առաջընթացի» կուսակցությունից, հուլիսի 1-ին զբաղեցնելով խորհրդարանի առաջին փոխնախագահի պաշտոնը, որը զբաղեցրել է մինչև 2002 թվականի հունիսի 5-ը ։ 1999-ի օգոստոսին Կաբորեն դարձավ Սահմանադրական դեմոկրատական կուսակցության ազգային քարտուղար ։ 2002 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո հունիսի 5-ին Կաբորեն ընտրվել է Ազգային ժողովի նախագահ՝ փոխարինելով Մելեգ Մորիս Տրաորեին, իսկ 2003 թվականի օգոստոսին նշանակվել է Սահմանադրական դեմոկրատական կուսակցության նախագահի պաշտոնը  ։ 2007 թվականի մայիսի 6-ի խորհրդարանական ընտրություններից հետո անցնելով խորհրդարան՝ Կաբորեն վերընտրվել է Ազգային ժողովի նախագահի պաշտոնում՝ հունիսի 4-ին հաղթելով Նորբերտ Տիենդրեբեյոյին  ։ 2011 թվականի հուլիսի 8-ին Կաբորեն ընտրվել է Ֆրանկոֆոնիայի Խորհրդարանական վեհաժողովի նախագահ ։
Լիբիայի քաղաքացիական պատերազմ (2011)
2011 թվականի քաղաքացիական պատերազմ Լիբիայում - ռազմական հակամարտություն Լիբիայի առաջնորդ Մուամար Քադաֆիի, նրա կողմնակիցների և հակառակորդների միջև։ Այն սկսվել է 2011 թվականի փետրվարին տեղի ունեցած հուզումների արդյունքում, որպես արձագանք հարևան Թունիսում և Եգիպտոսում տեղի ունեցած հեղափոխություններին։ Բողոքականները ի սկզբանե դեմ էին դուրս եկել երկրի առաջնորդ Մուամար Քադաֆիին, որը իր ձեռքերում էր պահում իշխանությունը 1969 թվականից; Ընդդիմադիրները նաև պահանջում էին պաշտոնաթող լինել Բաղդադի Մահմուդիին և նրա կառավարությանը։
Ռոք Մարկ Քրիստիան Կաբորե
Աշխատանք կուսակցությունում և խորհրդարանում
Որոշելով չմասնակցել 2012 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին, Կաբորեն ընկավ Կոմպաորեի ողորմության մեջ և դուրս բերվեց կուսակցության ղեկավարությունից ,մարտի 19-ին կորցնելով Սահմանադրական դեմոկրատական կուսակցության նախագահի պաշտոնը ։ Ազգային ժողովի նոր նախագահ է դարձել Սունգալո Ուատարան, որն ընտրվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 28-ին ։
Ընդդիմություն գնալը և քարոզարշավը
2014 թվականի հունվարի 6-ին Կաբորեն այլ նշանավոր քաղաքական գործիչների հետ հայտարարել է Սահմանադրական դեմոկրատական կուսակցությունից դուրս գալու մասին՝ անհամաձայնություն հայտնելով կուսակցության ղեկավարման մեթոդների և երկրի Սահմանադրության 37-րդ հոդվածում փոփոխություններ մտցնելու պլանների հետ, որոնք ենթադրում են նախագահի պաշտոնը զբաղեցնելու համար երկու ժամկետով սահմանափակումների վերացում, ինչը գնահատվել է որպես Կոմպաորեի թեկնածության առաջադրման նախապատրաստություն երրորդ հնգամյա ժամկետով ։ Ընդ որում, 2010-ին Կաբորեն «մանդատների թվի սահմանափակումն անվանել է ոչ ժողովրդավարական» ։ Ընդ որում, 2010-ին Կաբորեն «մանդատների թվի սահմանափակումն անվանել է ոչ ժողովրդավարական»  ։ Նույն օրըՍահմանադրական դեմոկրատական կուսակցությունից հեռացել են կուսակցության ավելի քան 70 անդամներ, ինչը լրագրողների կողմից մեկնաբանվել է որպես Կոմպաորեի ռեժիմի ապագա փլուզման ազդանշան։
2014 թվականի հունվարի 25-ին Կաբորեն հիմնադրել և ղեկավարել է նոր կուսակցություն՝ «առաջընթացի ժողովրդական շարժում» (ԺԴԿ), որը ներառում էր նախագահի ռեժիմի այնպիսի «սյուներ», ինչպիսիք են Սալիֆ Դիալոգին և Սիմոն Կոմպորե ։ Այսպիսով, Կաբորեն միացավ ընդդիմությանը իր քաղաքական ակտիվության գագաթնակետին Նույն տարվա հոկտեմբերի 11-ին կայացած Կոմպաորեի տապալումից 10 ամիս առաջ, որը իշխանության ղեկին էր ավելի քան 25 տարի՝ երկու յոթ տարի և երկու հինգ տարի ժամկետով՝ 1987 թվականից ի վեր  ։ 2015 թվականի հուլիսի 4-ից 5-ը Օուագադուգուի սպորտի պալատում անցկացված ԺԴԿ կոնվենցիայում Կաբորեն պաշտոնապես հայտարարվեց կուսակցության թեկնածու ապագա նախագահական ընտրություններում՝ հայտարարելով բոլոր քաղաքական ուժերի հետ համագործակցելու ցանկության մասին ։ Դրանից հետո, փաստացի դառնալով անցումային շրջանում ճգնաժամի կարգավորման համատեքստում ընդդիմության գլխավոր ներկայացուցիչներից մեկը, Կաբորեն մի շարք հանդիպումներ է ունեցել Աֆրիկյան միության, Արևմտյան Աֆրիկայի երկրների տնտեսական ընկերակցության և ՄԱԿ-ի բանագնացների, ինչպես նաև քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչների հետ՝ նոր Սահմանադրության վրա աշխատելու հարցերի շուրջ ։
Ի սկզբանե ընտրությունների անցկացումը նախատեսված էր հոկտեմբերի 11-ին, սակայն դրանք հետաձգվել էին ձախողված հեղաշրջումից հետո, որը տեղի է ունեցել սեպտեմբերի 17-ին Կոմպաորեի զինակից գեներալ Ժիլբեր Դյենդրերեի ղեկավարությամբ ։ Նախընտրական արշավի ժամանակ Կաբորեն իրեն ներկայացրել է որպես սոցիալ-դեմոկրատ, որը հանդես է գալիս Սոցիալիստական կուսակցությունների հետ համագործակցության, երկրի ավելի լավ կառավարման, տնտեսական աճի հնարավորությունների ստեղծման, երիտասարդության շրջանում գործազրկության խնդրի լուծման, աղքատության մակարդակի նվազեցման, առողջապահության և կրթության համակարգերի արդիականացման օգտին ։ Նա նշել է, որ « մենք ունենք հին համակարգի փորձ, և մենք գիտենք, թե ինչպես ավելի լավ անել», ապահովելով « լիակատար խզում հին համակարգի հետ», ինչը թերահավատորեն ընդունվեց Բուրկինա Ֆասոյի Աշխատավորների համընդհանուր համադաշնության գլխավոր քարտուղար Բասոլմա Բեյզիի կողմից, ով հայտարարեց, որ ռոքը ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել Կոմպաորում։ Դուք չեք կարող ասել, որ նա չի ստեղծել այս ռեժիմը։ Կոմպաորեն քաղաքականության մեջ սոցիալ-դեմոկրատական գիծ է վարել և Ռոքը հետևում է նույն տրամաբանությանը, և այդ տեսանկյունից մենք չենք կարող որևէ փոփոխություն ակնկալել, ինչպես նաև Բուրկինա Ֆասոյի շատ բնակիչներ, ովքեր Կաբորեին ընկալում են որպես Կոմպաորեի ռեժիմի նախկին գրավատուն ։
Լիբիայի քաղաքացիական պատերազմ (2011)
Ծանոթագրություններ
Libia - ليبيا
Ռոք Մարկ Քրիստիան Կաբորե
Բուրկինա Ֆասոյի նախագահի պաշտոնը
2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին կայացած նախագահական ընտրությունների արդյունքներով, որոնք հայտարարվել էին նոյեմբերի 30-ից դեկտեմբերի 1-ը, Կաբորեն հաղթանակ է տարել քվեարկության առաջին փուլում՝ ստանալով ձայների 53,5% - ը և 29,7% - ով առաջ անցնելով Զեֆիրին Դիաբրեից և հայտարարվել Բուրկինա Ֆասոյի նոր նախագահ  ։ Միևնույն ժամանակ, զուգահեռ խորհրդարանական ընտրություններում Կաբորե կուսակցությունը՝ առաջընթացի ժողովրդական շարժումը, հավաքեց 127 տեղերից 55-ը՝ չստանալով ճնշող մեծամասնություն, ինչի արդյունքում որոշ դիտորդներ սկսեցին խոսել այն Կոալիցիայում միավորելու մասին «Միություն հանուն առաջընթացի և բարեփոխումների» Diabre կուսակցության հետ, որը ստացավ 33 տեղ  ։ Արդյունքների ամփոփումից հետո, իր կուսակցության շտաբի առջև հավաքված մի քանի հազար մարդկանց առջև, Կաբորեն նշել է, որ «մենք պետք է անհապաղ սկսենք աշխատանքը»։ Մենք պետք է միասին ծառայենք երկրին։ Երիտասարդներ, կանայք և ծերեր ։։