cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեն Դելոն
Ալեն Ֆաբիեն Մորիս Մարսել Դելոն (Alain Fabien Maurice Marcel Delon, ), կինոյի և թատրոնի ֆրանսիացի դերասան, պրոդյուսեր, սցենարիստ։ Կինոաստղ և 1960-1980-ականների սեքս խորհրդանիշ։
Արդեն 23 տարեկան հասակում Դելոնը հասել էր մեծ փառքի և հաճախ համեմատվում էր ժամանակաշրջանի լավագույն դերասանների հետ՝ երբեմն կոչվելով «Բրիջիդ Բարդոյի տղամարդ տեսակ»։
Առավել հանրաճանաչություն է ձեռք բերել «Պայծառ արևի վրա» (1960), «Ռոկկոն և իր եղբայրները» (1961), «Ընձառյուծ» (1963, ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուսի» «տղամարդկանց շրջանում ամենախոստումնալից նորեկ» անվանակարգում )։ Արժանացել է «Սեզար» մրցանակի «Մեր պատմությունը» ֆիլմում (1984) տղամարդու լավագույն դերակատարման համար։ Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի սպա ։
Դերասանը մեծ հաջողություն ուներ խորհրդային կանանց շրջանում. նրա անունը զանգվածային գիտակցության մեջ դարձել էր հասարակ անուն ։
Մանկություն
Ալեն Դելոնը ծնվել է 1935 թվականի նոյեմբերի 8-ին Փարիզի հարավում գտնվող Սո արվարձանային քաղաքում, դեպարտամենտ Օ դը Սեն (Վերին Սենա)։ Դելոնի մանկությունն անցել է Բուր լա Ռեն ոչ մեծ քաղաքում, ուր Դելոնի ծնողները տեղափոխվել էին տղայի ծնունդից մի քանի տարի առաջ ։
Հայրը՝ Ֆաբյեն Դելոնը (1904-1977 թթ.), ծագումով կորսիկացի է, ունեցել է սեփական կինոթատրոն՝ «Ռեժինա», որ գտնվում էր Ամկարկադեր փողոցի № 3 տանը ։ Մայրը՝ Էդիտ Առնոլդը (1911-1995 թթ.), մասնագիտությամբ դեղագործ էր, ամուսնու կինոթատրոնում աշխատում էր որպես հսկիչ։ Ալենը երեք տարեկան էլ չկար, երբ ծնողներն ամուսնալուծվեցին ։
1939 թվականին Էդիտն ամուսնանում է Պոլ Բուլոնի հետ, ով երշիկի խանութ ուներ։ Էդիտը սկսում է օգնել ամուսնուն. խանութի աշխատանքները խլում են Էդիտի ժամանակի մեծ մասը և տղայի դաստիարակության համար գրեթե ժամանակ չէր մնում ։ Այդ ժամանակ էլ Ալենը հանձնվում է դայակի՝ մադամ Ներոյի խնամքին։ Ներո ամուսինների ոչ մեծ տունը գտնվում էր Ֆրեն բանտից ոչ հեռու, որի պահակն էր դայակի ամուսինը։
Մի քանի տարի Դելոնն ապրում է դայակի տանը։ Այդ տարիների մասին դերասանը ջերմությամբ է հիշում. «Այդ ընտանիքը նաև իմ ընտանիքն էր, այնտեղ ինձ վերաբերվում էին անկեղծ սրտացավությամբ։ Այդտեղ են թափվել իմ առաջին մանկական արցունքները» ։ Ծնողների տուն Ալենը վերադարձավ միայն Ներո ամուսինների ողբերգական մահվանից հետո ։
Դպրոցական տարիներ և մասնագիտության ընտրություն
«Դա ծնողներիս մասնագիտությունն էր։ Խոսք էր գնում այն մասին, որ ես շարունակեմ նրանց գործը։ Դա ինձ միանգամայն բնական էր թվում», - իր ընտրությունն այսպես է բացատրել դերասանը հարցազրույցներից մեկի ժամանակ ։
Սովորելով մեկ տարի և ստանալով դիպլոմ ու մասնագիտությամբ աշխատելու իրավունք՝ Դելոնն աշխատանքի անցավ մսավաճառի կրպակում Լեյ Լը Ռոզում, որտեղ երեք ամիս աշխատելուց հետո տեղափոխվեց Փարիզի Սեն-Շառլ փողոցում գտնվող երշիկեղենի խանութ։
Հնդկաչին
Դելոնը տասնյոթ տարեկան էր, երբ փարիզյան մետրոյում պաստառ տեսավ. «Դուք կդառնաք փորձարկող օդաչու և կանցնեք վերապատրաստում Կանադայում» ։
Ալենը ոգևորվեց փորձարկող օդաչու դառնալու մտքից։ Սակայն դիմելով Օդային ուժերի նախարարություն, նա իմանում է, որ այդ տարի օդաչվական դպրոցի ընդունելությունը վերջացել է։ Սակայն ֆրանսիական բանակը նորակոչիկների կարիք ուներ։ 200 հազար ֆրանկ առաջարկվող աշխատավարձը երիտասարդ Ալենին թվաց բավականին մեծ գումար։ Այսպես, 1953 թվականին՝ թողնելով Փարիզի աշխատանքը, ապագա դերասանը հայտնվում է պարաշյուտա-դեսանտային զորքերի ծովային հետևակի կորպուսի շարքերում և մասնակցում է Հնդկաչինի պատերազմին ։
Ծառայություն
Հնդկաչինում Դելոնը հայտնվում է ոչ միանգամից. սկզբում նրան ուղարկում են Բրեստ՝ նավաստիների հավաքագրման բյուրո, որտեղ պարզվեց, որ դպրոցում ստացած նրա գիտելիքները չեն բավարարում նավատորմի մասնագիտություն ստանալու համար։ Այդ ժամանակ Ալենին առաջարկեցին ընտրություն կատարել՝ կամ դառնալ ցրիչ և մաքրել տախտակամածը, կամ ուսում ստանալ և բարձրացնել իր գիտելիքների մակարդակը։ Դելոնն ընտրում է երկրորդ տարբերակը։
1953 թվականի հունվարին նորակոչիկ Ալեն Դելոնը ժամանել է Պոն Ռեանում գտնվող Նավատորմային պատրաստության կենտրոն (CFM)։ Ուսումը CFM-ում ոչ այնքան թեթև էր.
Չնայած այդ խիստ ուսումնառությանը, Ալենին հաջողվեց չչարանալ։ Դերասանի բանակային ընկեր, CFM նորակոչիկ Ռայմոն Բլասկոն Դելոնի մասին հիշում էր, որպես «բավականին ամաչկոտ, զուսպ, բարի սիրտ ունեցող հրաշալի երիտասարդ»։
1953 թվականի աշնանը, CFM-ում թեսթերը հաջողությամբ անցնելուց հետո, ծովային հետևակ Դելոնին ուղարկում են Տուլոն ռադիստների դասընթացների։
Սակայն նավաստի Դելոնը անկարգապահ էր, նա պատիժ էր ստանում մեկը մյուսի հետևից։ Հրամանատարությունը նրան ընտրության առջև կանգնեցրեց՝ կամ նա իր պայմանագիրը երկարացնում է երկու տարով և գնում է Հնդկաչին, կամ ստիպված է դուրս գալ զինված ուժերից։ Ալենը չէր ուզում թողնել ծառայությունը, նա արդեն ընկերներ ուներ, ովքեր ընտրեցին Հնդկաչինը և նա չէր ցանկանում բաժանվել նրանց հետ։ Դելոնը ընտրեց ծառայությունը։
Նորակոչիկներին իջեցրեցին Սայգոնում։ Ավագ նավաստի Դելոնին ուղարկեցին կարգապահական վաշտ ։ Այնտեղ Դելոնի անկարգապահությունն իր մասին հիշեցրեց, որպես պատիժ Ալենը օրերով բրինձ էր բարձում, իսկ երեկոյան կրկին վերադառնում էր հաուպտվախտ։
Սակայն, չնայած իր բոլոր դժվարություններին, դերասանը, իր իսկ խոստովանությամբ, երբեք չէր զղջում ծառայության ընթացքում անցկացրած իր ժամանակի համար. «Այդ ժամանակը ամենաերջանիկն էր իմ կյանքում։ Այն ինձ թույլ տվեց դառնալ այն, ով ես դարձա ավելի ուշ և ով ես հիմա եմ» ։
Կարիերայի սկիզբ
1956 թվականին զորացրումից հետո, Ալենը բանակային ընկերոջ հետ ուղևորվում է սկզբում Մարսել, որտեղ ծախսում է բանակում աշխատած գումարի կեսը, այնուհետև ուղևորվում Փարիզ։ Երիտասարդները Պլյաս Պիգալում էժան հյուրանոցում համար են վարձում։ Դելոնը Ելիսեյան դաշտի մոտակայքում գտնվող գարեջրատանը աշխատանքի է ընդունվում որպես մատուցող։ Սակայն այդ պաշտոնը ապագա դերասանի սրտով չէր. «Ադմինիստրատոր, մետրդոտել, ավագ մատուցող՝ նրանք բոլորը բղավում էին իմ՝ շարքային մատուցողի վրա։ Իմ բնավորությամբ մարդու համար հեշտ չէր ընդունել այդ ստորաքարշ պաշտոնը» ։
Հազիվ աշխատել սկսած փառասեր երիտասարդը դուրս է գալիս գարեջրատնից և Փարիզում մնում է առանց աշխատանքի։ Ուսման համար նա փող չուներ, բայց հարազատ Բուր լա Ռեն վերադառնալ ևս նա չէր ցանկանում։
Փարիզյան իր նոր ընկերների խորհրդով Ալենը որոշում է իր լուսանկարները ցույց տալ պրոդյուսերներին։ Սակայն մեկը մյուսի ետևից մերժվում էր. «Դուք չափից շատ գեղեցիկ եք, Ձեր մոտ կարիերան չի ստացվի», - Ալենին բացատրում էին պրոդյուսերները ։ Սակայն ապագա դերասանը չէր վհատվում և շարունակում էր մասնակցել տարբեր քասթինգների և կինոփորձերի։ Այդպիսի քասթինգներից մեկի ժամանակ Դելոնը ծանոթանում է սկսնակ դերասան Ժան Կլոդ Բրիալի հետ։ Երիտասարդներն ընկերներ են դառնում և 1956 թվականին նրանք ուղևորվում են Կաննի փառատոնին՝ հույս ունենալով, որ այնտեղ նրանց կնկատեն по сведениям                                               Actualite de Stars   в 1957  ։
Այնտեղ երիտասարդ Ալեն Դելոնին նկատեց ամերիկացի «տաղանդների որսորդ» իմպրեսարիո Հարրի Ուիլսոնը։ Նա փոխարինող էր փնտրում վերջերս կյանքից հեռացած Ջեյմս Դինին։ Ուիլսոնը Դելոնին ուղարկում է Հռոմ՝ կինոփորձերին մասնակցելու համար։ Դրանք հաջող են անցել։ Ուիլսոնը Ալեն Դելոնին յոթամյա պայմանագրով աշխատանք առաջարկեց Հոլիվուդում։ Պայմանագրի պարտադիր պայման էր համարվում անգլերենի իմացությունը, որն ապագա դերասանը պետք է սովորեր երեք տարվա ընթացքում։ Փարիզ վերադառնալուն պես Դելոնը սկսում է անգլերեն սովորել և պատրաստվում էր գնալ ԱՄՆ։
Սակայն Ժան Կլոդ Բրիալին ընկերոջը ծանոթացնում է հայտնի կինոռեժիսոր Իվ Ալլեգրեի հետ, և Ալլեգրեն Դելոնին համոզում է դերասանական կարիերան սկսել հայրենիքում և նրան ոչ մեծ դեր է առաջարկում իր նոր կինոնկարում ։
Առաջին դերեր
Ռեժիսորի և պրոդյուսերների միջև հակամարտություն է առաջացել. կինոնկարի պրոդյուսերները իրենց նախապատվությունը տալիս էին այդ թվականներին հայտնի դերասան Անրի Վիդալին, իսկ Ալեգրեն իր նախապատվությունը տալիս էր Դելոնին։ Այդ իրավիճակից օգնեց դուրս գալ կինոնկարի գլխավոր դերակատար, հայտնի դերասանուհի Էդվիժ Ֆյոյերը։ Նայելով ապագա դերասանի փորձերը, նա կարողացավ համոզել պրոդյուսերներին նրանում, որ Դելոնի մեջ կա «ավելին, քան խոստանում էր նրա անթերի արտաքինը», ըստ նրա. «նրանից արտանետվում էր անհագ կենդանական ուժ, նրանում կար և՛ ֆիզիկական ուժ, և՛ հմայք» ։
1957 թվականին տեղի է ունեցել Ալեն Դելոնի դերասանական դեբյուտը Իվ Ալեգրեի «Երբ միջամտում են կանայք» կինոնկարում։ Մեկ տարի անց, 1958 թվականին, դերասանը նկարահանվում է Մարկ Ալեգրեի «Եղիր գեղեցիկ և լռիր» կինոնկարում, որտեղ նա երևում է մեկ դրվագում այն ժամանակ սկսնակ դերասան Ժան Պոլ Բելմոնդոի հետ։ Ալեգրե եղբայրների կինոնկարներում ոչ մեծ դերերը Դելոնին հայտնիություն չբերեցին։
Այնուամենայնիվ, 1958 թվականին դերասանին հրավիրեցին Պյեր-Գասպար Հյուի պատմական մելոդրամայի գլխավոր դերերից մեկի՝ «Քրիստինա» կինոնկարի նկարահանմանը։ Կինոնկարը, որը պատմում էր երիտասարդ սպայի և երաժշտի երիտասարդ դստեր սիրո պատմությունը, սպասվող հաջողության չի հասել ։
Դրան հաջորդեց Միշել Բուարոնի «Թույլ կանայք» կատակերգությունը (1959)։ Չնայած նրան, որ կինոնկարը հանդիսատեսի մոտ հաջողություն ունեցավ, կինոքննադատները այն սառնությամբ ընդունեցին՝ նշելով միայն ռեժիսորի վարպետությունը դերասանների հետ աշխատանքում և Ալեն Դելոնի բնական արտաքին տվյալները ։ Երիտասարդ դերասանը շարունակեց նկարահանվել Բուարոնի մոտ («Դպրոցականների ճանապարհը», 1959)։
Հատուկ դերասանական կրթություն չունեցող Դելոնը, իր սեփական խոստովանությամբ, սովորում էր դերասանական վարպետությանը նկարահանման հարթակում։ Նկարահանումներից դուրս նա շարունակում էր դերասանին անհրաժեշտ հմտություններ ձեռք բերել՝ սուսերամարտի դասեր էր վերցնում, աշխատում էր իր խոսքի և դեմքի արտահայտության վրա։
Ճանաչում
Բուարոնի մոտ նկարահանումները ավարտելուց հետո Ալեն Դելոնը հրավեր է ստացել Ռենե Կլեմանի կողմից Պատրիցիա Հայսմիթի «Տաղանդավոր միստեր Ռիփլին» վեպի էկրանավորման մեջ նկարահանվելու համար։ Դելոնը ստացել է Թոմ Ռիփլիի դերը։ Բանկում պատկառելի հաշիվ, գեղեցիկ կանայք, զբոսանավ, ծով. այս ամենը Ռիփլիի անիրականալի երազանքն էր։ Բայց այն ամենը, ինչի մասին երազում էր Թոմը, ունի Ֆիլիպ Գրինլիֆը, ով անհոգ վատնում է կյանքը և ծնողների գումարը Ֆրանսիական Ռիվիերայում։ Մի օր Թոմը հասկանում է, որ այժմյան տխուր կյանքը անտանելի է նրա համար։
Ռենե Կլեմանի դետեկտիվային «Վառ արևի տակ» ֆիլմում Դելոնը ստեղծել է խեղճ արկածախնդրի կերպար, դիվային հմայությամբ, խելացի և բացարձակապես անբարո տիպ, ով պատրաստ է ամեն ինչի՝ փաստաթղթերի կեղծումից մինչև ընկերոջ սպանությունը, միայն թե յուրացնել ուրիշի կյանքը ։ Կլեմանը, ով հայտնի էր իր «խստությամբ և անհաշտելիությամբ», Դելոնի հետ աշխատանքի մասին հիշում էր հետևյալ կերպ.
Կինոնկարի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 1960 թվականի մարտի 10-ին, Փարիզում։ Ցուցադրման առաջին իրավունքը ստացել են Ելիսեյան դաշտերում գտնվող «Կոլիզեյ» և «Մարիվո» կինոթատրոնները։ Քննադատները մեծ ոգևորությամբ ընդունեցին կինոնկարը, իսկ նրանցից ոմանք պատրաստ էին անվանել այն Կլեմանի լավագույն աշխատանք։ Դելոնի մասին սկսում են խոսել որպես տաղանդ՝ երիտասարդ դերասանի մոտ առանձնացնելով ֆիլմի համար կարևոր «սատանայի հոգու» և «հրեշտակի դեմքի» համադրությունը։
Դելոնը շարունակել է աշխատել Իտալիայում։ 1962 թվականին դերասանը կրկին աշխատում է Վիսկոնտիի հետ «Ընձառյուծ» էպիկական դրամայում, որը նկարահանվել է Ջուզեպպե Տոմազի դի Լամպեդուզայի համանուն վեպի հիման վրա ։ Այս անգամ դերասանը հանդիսատեսի առջև ներկայացել է Սավոյական թագավորի սպայի՝ Տանկրեդիի կերպարով։ Դելոնի նկարահանման հրապարակի գործընկերներ էին դարձել Բերտ Լանկաստերը և Կլաուդիա Կարդինալեն։ Այդ դերի համար դերասանը առաջադրվել է «Ոսկե Գլոբուս»-ին որպես ամենահեռանկարային նորեկ դերասան տղամարդկանց թվում։
Երիտասարդ Ալեն Դելոնին, դերասան-ինքնուսին, կարիերայի հենց սկզբում հաջողվել է ստեղծել բարդ կերպարներ, որոնք ավելի ուշ ներառվել են կինոարվեստի բոլոր դասագրքերում ։
1960-ական թվականներ
1960-ական թվականներին Դելոնը շատ է աշխատել, ամեն տարի նրա մասնակցությամբ էկրաններ էր բարձրանում մի քանի կինոնկար։ 1961 թվականին Ալեն Դելոնը նկարահանվել է Ռենե Կլեմանի «Կյանքի ուրախությունը» կատակերգությունում։ Դելոնի հաջորդ աչքի ընկնող աշխատանքն է դարձել Անրի Վերնեյի գանգստերական «Մեղեդի նկուղից» կինոնկարը, որն էկրան է բարձրացել 1963 թվականին, որտեղ դերասանը նկարահանվել է Ժան Գաբենի հետ։ 1964 թվականին կինոնկարը առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակին՝ որպես «Տարվա լավագույն արտասահմանյան կինոնկար» ։
Նույն՝ 1964 թվականին Դելոնը խաղացել է փափկակյաց ազնվական Ժյուլյենի և եղբոր Գիյոմի՝ ֆրանսիական Ռոբին Հուդի դերը Քրիստիան-Ժակի «Սև կակաչ» արկածային կատակերգությունում և երիտասարդ փլեյբոյ Մարկի դերը՝ Կլեմանի «նուար» ժանրի «Գիշատիչներ» թրիլերում։
Հոլիվուդ
1965 թվականին դերասանը կնոջ՝ Նատալիի և որդու՝ Էնթոնիի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ Հոլիվուդում Մետրո Գոլդվին Մայերի հետ պայմանագրով աշխատելու համար։ ԱՄՆ-ում Դելոնը նկարահանվում է Ռալֆ Նելսոնի «Գող ծնվածը» քրեական դրամայում (1965), 1966 թվականին դերասանը նկարահանվել է Մարկ Ռոբսոնի «Կորած ջոկատը» ռազմական դրամայում, որը պատմում էր ֆրանսիական զինծառայողների մասին, ովքեր վերապրել են Ֆրանսիայի՝ Հարավ-Արևելյան Ասիայում կրած ամոթալի պարտությունը։ Նույն թվականին Դելոնը խաղացել է Ռենե Կլեմանի «Այրվու՞մ է արդյոք Փարիզը» ֆրանկո-ամերիկյան կինոնկարի գլխավոր դերերից մեկը։
1967 թվականին դերասանը նկարահանվում է ամերիկյան «Տեխասը գետից այն կողմ» կատակերգական վեստեռնում։
Հարկ է նշել, որ Հոլիվուդում նկարահանված կինոնկարները Ալեն Դելոնի մասնակցությամբ մեծ հաջողությունների չեն հասել ։
Հոլիվուդից վերադառնալուն պես Ալեն Դելոնի ֆիլմագրության մեջ ի հայտ են եկել միանգամից մի քանի աչքի ընկնող աշխատանքներ։ 1967 թվականին նա խաղացել է Ռոբեր Էնրիկոյի «Արկածներ որոնողները» արկածային մելոդրամայում, որտեղ Դելոնը Լինո Վենտուրայի և Ջոաննա Շիմկուսի տանդեմում ներկայացել է վիրտուոզ օդաչու Մանյու Բորելլիի կերպարում։ 1968 թվականին աշխատել է Լուի Մալի հետ՝ խաղալով Էդգար Պոյի «Երեք քայլ մոլեգնության մեջ» պատմվածքի էկրանավորման մեջ, և նույն թվականին խաղացել է գլխավոր դերը Ժան-Պյեր Մելվիլի «Սամուրայ» կինոնկարում ։ Մելվիլի քրեական դրամայում դերասանը ստեղծեց «Սառցե հրեշտակի»՝ Ջեֆ Կաստելոյի վարձու մարդասպանի կերպարը ։
1968 թվականին Դելոնը Ռոմի Շնայդերի, Մորիս Ռոնեի և Ջեյն Բիրկինի հետ նկարահանվել է «Լողավազան» քրեական դրամայի գլխավոր դերերից մեկում։
1969 թվականին եռյակը՝ Ժան Գաբենը, Լինո Վենտուրան և Ալեն Դելոնը հեռուստաէկրաններից պատմում են համարձակ, իր տեխնոլոգիականությամբ ֆանտաստիկ կողոպուտի պատմության՝ «Սիցիլիական կլան»-ի մասին։
1970-ական թվականներ
1970 թվականին Ալեն Դելոնը կատարեց առաջնորդի դերը Ժերար Պիրեսի «Ձանձրացնող տատիկի վերադարձը» կատակերգությունում։
1971 թվականին Պիեր Գրանյե-Դեֆերը էկրանավորում է Ժորժ Սիմենոնի «Կուդերի այրին» վեպը։ Դելոնը նկարահանվում է Սիմոնա Սինյորեի հետ։ Դերասանը խաղում էր անհանգիստ, մերժված Ժան Լիվանին, որն ապաստան էր գտել գեղջկուհի Տատի Կուդերի փոքրիկ ֆերմայում։ Երկուսն էլ միայնակ են, և աստիճանաբար, չնայած տարիքային զգալի տարբերությանը, Տատիի և Ժանի միջև սիրավեպ է սկսվում։ 1972 թվականին դերասանը խաղում է Ռոման Մերկադերի դերը։ Սակայն, չնայած այդքան հաջողված դերակատարման, նախագծում Ջոզեֆ Լոուզիի «Տրոցկու սպանությունը» պատմական դրաման տապալվում է։ Նույն թվականին դերասանը հայտնվում է իր իսկ համար անսովոր, բնավ ոչ ռոմանտիկ, հոգնած պրոֆեսորի կերպարում Վալերիո Ձուրլինի «Հանգստի առաջին գիշերը» դրամայում։
Կինոյում Դելոնի հաջորդ ուշագրավ աշխատանքը դարձավ Խոսե Ջովանիի դերը «Երկուսը քաղաքում» ֆիլմում (1973)։ Դելոնի հերոսը՝ Ջինո Ստրաբլիջին մի մարդ է, ով կրելով տասը տարվա ազատազրկում, երազում է ընտանիքի ու երեխաների հետ նոր, ազնիվ կյանք սկսելու մասին։ 1974 թվականին դերասանը նկարահանվում է Ժակ Դերեյայի «Բորսալինո և ընկերություն» զրույցի երկրորդ մասում։ Ինչպես և «Բորսալինոյի» առաջին մասում՝ թողարկված 1970 թվականին, Դելոնը խաղում է մարսելյան ավազակախմբի առաջնորդ Ռոկ Սիֆրեդի դերը։ Սկսած 1975 թվականներից, ավազակախմբի դերերին հաջորդում է հակադիր դերերի ողջ շարք, որտեղ Դելոնը ստանում է խիզախ ոստիկանների դերեր։ Այդ ոլորտի ցայտուն աշխատանքներից մեկն է տեսուչ Բորնիշի դերը «Ոստիկանական պատմություններ» դետեկտիվ ֆիլմում։ Ֆիլմը նկարահանված էր ըստ իր՝ Բորնիշի գրքի՝ հիմնված 1947 թվականին բանտից փախած, վտանգավոր հանցագործ Էմիլ Բյուսոնին որսալու իրական փաստերի վրա։ 1975 թվականին Դելոնը խաղաց նաև Զորոյի դերը համանուն ֆիլմում։
Չնայած «Տրոցկու սպանության» ձախողմանը նախագծում, Դելոնը շարունակում է համագործակցել Լոուզիի հետ։ 1976 թվականին դերասանը կատարում է «փոքրիկ մարդ» միստր Կլյայնի դերը համանուն ֆիլմում։ Սխալմամբ Հրեա նմանակի փոխարեն գերմանացի զինվորների ձեռբակալած Էլզասցի Ռոբեր Կլյայնի մասին դրաման արժանացավ «Սեզարի»՝ որպես 1977 թվականի լավագույն ֆիլմ։
1980-ական թվականներ
1979 թվականին Դելոնը համաձայնում է մասնակցել ռեժիսորներ Ալեքսանդր Ալովի և Վլադիմիր Նաումովի «Թեհրան-43» ֆիլմում։ Դերասանը կատարում է տեսուչ Ֆոշի դերը։ 1981 թվականին թողարկված դետեկտիվը, որը պատմում է հիտլերյան գործակալների թեհրանյան կոնֆերանսի ձախողման փորձի և նրա մասնակիցներ ԽՍՀՄ-ի, ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունների ղեկավարների վրա մահափորձ անելու մասին, Մոսկովյան միջազգային կինոփառատոնին արժանացավ ոսկե մեդալի։
1983 թվականին Դելոնը դարձյալ հայտնվում իր համար անսովոր դերում։ Ռեժիսոր Ֆոլկեր Շլենդերֆի էկրանավորած գերմանացի Մարսել Պրուստի «Սվանի սերը» դրամայում դերասանը ստեղծում է արիստոկրատ-միասեռականի կերպար՝ բոլորովին հեռու անժխտելի տղամարդու կերպարից ։
1984 թվականին Ալեն Դելոնը նորից զարմացրեց քննադատներին հարբեցող Ռոբեր Ավրանշեի դերով Բերտրան Բլիեի «Մեր պատմությունը» դրամայում։ Այդ դերը չափազանց ռիսկային էր դերասանի իմիջի համար, սակայն նա առանց տատանվելու համաձայնեց։ Դելոնի դերասանական ռիսկը զուր չէր. նա արժանացավ «Սեզար»-ի «Լավագույն դերասան» մրցանակի ։ 1986 թվականին Դելոնը նկարահանվեց Ռենե Մանզորի «Անցում» առեղծվածային թրիլերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Զարմանահրաշ փղիկ
Զարմանահրաշ փղիկ, փղիկների կամ երկարակնճիթների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Հայաստանի էնդեմիկ տեսակ է։ Հայտնի է միայն Նուբարաշեն ավանի շրջակայքից (Երևան քաղաքի հարավարևելյան ծայրամաս) ։
Էկոլոգիա
Ապրում է կարմիր ավազներով անապատներում, հանդիպում՝ մայիսին և հունիսի սկզբին ։
Պահպանություն
Սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Թվաքանակը մեծաքանակ չէ, հանդիպում է եզակի առանձնյակներով։
Սպառնացող վտանգներից են քաղաքակենտրոնացումը և հողերի գյուղատնտեսական յուրացումը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Միջատներ Կատեգորիա:Էնդեմիկ կենդանիներ Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
(6497) Յամասակի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,314516 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,818 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,811 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1286,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279907 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,71° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նուլգա
Նուլգա (Nulga), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 65 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Քեթի Քավանի
Քեթի Քավանի (Katy Cavanagh, ), իրական անունը՝ Քեթրին Սառա Քոլինզ (Kathryn Sarah Collins), անգլիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Քեթրին Սառա Քոլինզը ծնվել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Հյուսիսային Շիլդսեում (Տայն-Էնդ-Ուիր վարչաշրջան), և մեծացել է Բոլթոնում (Մեծ Մանչեսթերի վարչաշրջան)։
Կարիերա
Քեթին կինոյում նորամուտը նշել է 1997 թվականին՝ «Ուայքլիֆ» հեռուստասերիալի «Օտարները» էպիզոդում մարմնավորելով տիկին Վեսսիի դերը։
Անձնական կյանք
Քեթին ամուսնացած է կինոռեժիսոր Քրիս Ջուպի հետ։ Ամուսիններն ունեն երեք զավակ․ որդիներ՝ Նոա Ջուպը (ծնվ. 2004) և Ջեյքոբի Ջուպը (ծնվ. 2013 թվականի հուլիսին), և դուստր՝ Ջեմմա Ջուպ (ծնվ. 2007) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ
Սուսանինո (քաղաքատիպ ավան, Սուդիսլավսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3678 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կոստրոմայի մարզի Սուդիսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆիլիպոս Պեցալնիկոս
Ֆիլիպոս Պեցալնիկոս (Φίλιππος Πετσάλνικος, ), հույն իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Կաստորիայի ՊԱՍՈԿ-ի պատգամավոր (1985-2012), մի քանի անգամ տարբեր նախարարություններում նախարար և Հունաստանի խորհրդարանի նախկին նախագահ (2009-2012) ։
Կենսագրություն
Ֆիլիպոս Պեցալնիկոսը ծնվել է 1950 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կաստորիասի Մավրոխորի գյուղում՝ գյուղական ընտանիքում ։ Սովորել է Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարանում և Գերմանիայի Բոնի համալսարանում՝ իրավագիտության և տնտեսագիտության ասպիրանտուրայում։ Ուսման համար ռեսուրսներ ապահովելու համար աշխատել է տարբեր գործարաններում ։ Գերմանիայում գտնվելու ընթացքում նա զարգացրել է արհմիութենական գործունեություն ։
Հունաստանում նա հայտնվել է քաղաքական ձախ շարժման մեջ «սև գնդապետների» կառավարման շրջանում, իսկ 1969 թվականից գլխավորել է Գերմանիայում հունական երիտասարդ ուսանողների շարժումը ընդդեմ Հունաստանում բռնապետության։
Անձնական կլյանք
Նա ամուսնացել է Մարիելե Բիդեխդիկի հետ և ունի երեք զավակ։ Տիրապետում է գերմաներենին և անգլերենին։ 2009 թվականի ապրիլի 2-ին նա արժանացել է Գերագույն խաչ մրցանակի` ԳԴՀ Արժեքի շքանշանի աստղով` «Հունա-գերմանական հարաբերություններում ունեցած ակնառու ներդրման համար» ։ Մահացել է 2020 թվականի մարտի 13-ին՝ լեյկեմիայից ։
Քաղաքական գործունեություն
1974 թվականին դարձել է շարժման ստեղծումից առաջացած ՊԱՍՈԿ-ի անդամ։
1984-1985 թվականներին եղել է Կրթության նախարարությում ժողովրդական կրթության գլխավոր քարտուղար, իսկ 1994 թվականի ապրիլին ՊԱՍՈԿ-ի համագումարում ընտրվել է կենտրոնական կոմիտեի անդամ, պաշտոն, որտեղ վերընտրվել է 1996, 1999 և 2001 թվականների համագումարներում ։ Նա պատգամավոր է ընտրվել Կաստորիայի ընտրատարածքում 1985 թվականի, 1989 թվականի հունիսին և նոյեմբերին, 1990 թվականի, 1993 թվականի, 1996 թվականի և 2000 թվականի ընտրություններում ։
Նա ՊԱՍՈԿ-ի շատ կառավարություններում ծառայել է որպես փոխնախարար և նախարար՝ Ազգային կրթության և կրոնների նախարարի տեղակալ (1986-1987, 1988-989 և 2000-2001), Մշակույթի փոխնախարար (1987-1988), Ազգային կրթության և կրոնների փոխնախարար (1994-1996), Մակեդոնիայի նախարար-Թրակիա (1996-1998), հասարակական կարգի նախարար (1998-1999) և արդարադատության նախարար (2002-2004)։
2004 թվականին ընտրվել է Հունաստանի խորհրդարանի փոխնախագահ, իսկ 2007 թվականի սեպտեմբերին վերընտրվել նույն պաշտոնում։ 2011 թվականի նոյեմբերին Գեորգիոս Պապանդրեուի կողմից առաջադրվել է՝ որպես վարչապետ, ձևավորվող անցումային կառավարության համար։ Նրա թեկնածությունն առաջացրել է արձագանքներ ՊԱՍՈԿ-ի, Նոր ժողովրդավարության և LAOS-ի ղեկավարների կողմից, քանի որ ամբողջությամբ վերահսկվում էր Գեորգիոս Պապանդրեուի կողմից, և նա, ի վերջո, հեռացավ ։ 2012 թվականի մայիսի 6-ի ընտրություններում նա չկարողացավ ընտրվել պատգամավոր։ 2012 թվականի հունիսին կայացած ընտրություններից առաջ նա հայտարարել է, որ թեկնածու չի լինի Կաստորիայի ընտրատարածքում ։
Խորհրդարանի խոսնակ
Պեցալնիկոսը նախագահ է ընտրվել 2009 թվականի Արտահերթ ընտրություններից հետո ի հայտ եկած խորհրդարանի կողմից՝ 168 ձայնով (130 դատարկ և մեկ անվավեր) 299 ընտրողից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ
Ապրիկա
Ապրիկա (Aprica), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1583 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 79 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 23031, հեռախոսային կոդ՝ 00342:
Կոմունայի հովանավորներն են սրբեր Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշում են հունիսի 29-ին։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դյատլովկա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Դյատլովկա (Дятлівка, Eski Qarabay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կարաբայ-Կիլիուս։
2001 թվականի տվյալներով Դյատլովկա գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։
Ֆորշ
Ֆորշ (իրական անունը՝ Վահան Գեորգիի Գևորգյան), հայ երգիչ, երգահան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2011 թ.) ։
Կենսագրություն
1985 թվականին ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի ջութակի դասարանը։ 1985-1992 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի բաժնում։ 1983 թվականից երգեր է գրում։ 1990-1996 թվականներին եղել է «Մետրո» թատրոնի դերասան և կոմպոզիտոր։
Հեղինակել է մի շարք բեմադրությունների երաժշտություններ՝ Նիկոլայ Ծատուրյանի «Հեթում արքա», «Ապերախտ տղամարդիկ», Վիգեն Ստեփանյանի «Շունն ու կատուն» և այլն։
Նկարահանվել է ֆիլմերում։ Հեղինակել է ավելի քան 50 երգ։ 1994 թվականին հիմնադրել է «Ռե Մինոր» խումբը և համերգներով հանդես է եկել տարբեր երկրներում։ 2008 թվականին հիմնել է «Ֆորշ և ընկերներ» կազմակերպությունը, որը Սևանա լճի ափին իրականացրել է «Երաժիշտներ հանուն խաղաղության» միջազգային փառատոնը։ Նկարահանել է ավելի քան 20 տեսահոլովակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգիչներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ երգահաններ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Տերեշինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Տերեշինո (Терешино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Նոր-Սելիմ
Նոր-Սելիմ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Հարուն Թազիեֆ
Հարուն Թազիեֆ (Harun Taciev, Һарун Таҗиев, Haroun Tazieff, ), թաթարական արմատներով լեհական, ֆրանսիական, բելգիական հրաբխագետ և երկրաբան։ Եղել է հրաբխային ժայթքումների և լավային հոսքերի հայտնի տեսանկարիչ, ինչպես նաև հրաբուխների մասին բազմաթիվ գրքերի հեղինակ ։ Պաշտոնավարել է նաև որպես կառավարության խորհրդական, նախարար։
Աշխատություններ
Հարուն Թազիեֆի գրքերի ու հոդվածների մեծ մասը ֆրանսերեն են։ Դրանցից շատերը թարգմանվել են անգլերեն   ։ Ընդ որում՝ դրանցում տեղ են գտել նաև կանխատեսումներ սպասվող հրաբխային ժայթքումների և երկրաշարժերի մասին  ։
Թազիեֆի աշխատություններից են հետևյալները՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Երկրաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Լեհ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ
Մանչ (շուն)
Մանչ (Mancs, 1994—2006), գերմանական հովվաշուն, հունգարական Միշկոլց քաղաքի «Սպայդեր» փրկարարական ծառայության ծառայողական շուն։ Հունգարերեն «մանչ» նշանակում է «թաթ»։
Երկգիծ երկարաբեղիկ
Նկարագրություն
10-15 մմ երկարությամբ, բավականին ձգված սև մարմնով ոչ մեծ բզեզ է։ Վերնաթևերն առաջնամեջքից փոքր-ինչ լայն են, նեղ ձվաձև, էգինը՝ ավելի լայն, քան արուինը։ Վերնաթևերն ունեն գրեթե հավասարաչափ խիտ թավշյա ծածույթ, հիմնականում բաց մոխրագույն կամ արծաթագույն, սպիտակ մերձ կարային զոլ, որը հիմնական ծածկույթից առանձնանում է սև զոլով, վերնաթևերի կողքերը ևս սև զոլով են ։
Տարածվածություն
Տարածված է Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում, Հայաստանում հայտնի է Դարալագյազի լեռնաշղթայից (Բարձրունի գյուղի մոտ) և Զանգեզուրի լեռնաշղթայից ծայրհյուսիսային հատվածից (Ուղեձորի լեռնանցք), Ղարաբաղի բարձրավանդակից (Սև լճի մոտ) ։
Մանչ (շուն)
Կենսագրություն
Մանչը (կամ ինչպես նրան անվանում են Մանչ Սատանան) ծնվել է 1994 թվականին։ Նա ծնվել էր ոսկրային հյուսվածքի զարգացման պաթոլոգիայով, այդ պատճառով էլ չէր կարողանում խաղալ մյուս շների հետ։ Փոքր տարիքից նա միշտ կրել է հատուկ ձգված գոտիներ։ Մանչին ուղարկում են շների փրկարարական դպրոց, որտեղ նա բոլորից լավ էր իրականացնում մարդկանց գտնելու առաջադրանքները ։ Նա տիրապետեց երկրաշարժերից և պայթյուններից հետո կենդանի մնացած մարդկանց գտնելու ունակությանը, ովքեր չէին կարողանում դուրս գալ իրենց վրա լցված բեկորների տակից, ինչպես նաև նա կարողանում էր փրկարաներին ազդանշան տալ կենդանի է արդյուք մարդը (հաչում էր պոչը դես ու դեն շարժելով), թե մահացած (պարկում էր հատակին) ։
Երկգիծ երկարաբեղիկ
Էկոլոգիա
Ապրում է ծովի մակարդակից 2200-2700 մ բարձրությունների վրա՝ լեռնատափաստաններում, ալպյան և ենթալպյան գոտիների հարավային լանջերին։
Բզեզները գետնին սողում են ցերեկը` ապրիլի վերջից մինչև հուլիսի կեսերը։ Զարգացումը ընթանում է հավանաբար հողում ։
Մանչ (շուն)
Կենսագրություն
2006 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Մանչոն մահացավ թոքերի բորբոքումից ։ 2015 թվականին փրկարաները Եվրախորհրդարանից ստացան դրամական պարգև մարդկանց կյանքերը փրկելու քսանամյա աշխատանքի համար ։ 1999 թվականին փրկված Խաթիրա Կապլանին ներկա էր դրամական պարգևների հանձման արարողությանը, նա այցելում է Միշկոլց, որոշ ժամանակ մնալով Մանչի արձանի մոտ ։
Երկգիծ երկարաբեղիկ
Պահպանություն
Սահմանափակ արեալով տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Մանչ (շուն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայտնի շներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Երկգիծ երկարաբեղիկ
Պահպանություն
Թվաքանակը բավականին բարձր է, իսկ փոփոխության միտումները հայտնի չեն։
Վտանգման հիմնական գործոններն են անասունների չկարգավորված արածեցումը, կլիմայի կանխատեսվող փոփոխությունների հետևանքով դրա սահմանների լանջն ի վեր տեղաշարժմամբ պայմանավորված տեսակի տարածման շրջանների կրճատում։
Տեսակի տարածման վայրերում գտնվող «Սև լիճ» արգելավայրը գործնականապես չի ընդգրկում տեսակի բիոտոպերը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Երկարաբեղիկներ Կատեգորիա:Միջատներ Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Շեյն Հարպեր
Շեյն Հարպեր  (Shane Steven Harper ), ամերիկացի երգիչ, դերասան, պարող և երգերի հեղինակ։ Ճանաչում է ձեռք բերել «Հաջողությո՜ւն, Չարլի՛» հեռուստասերիալում խաղացած Սպենսեր Ուոլշի դերով ։
Կենսագրություն
Հարպերը ծնվել է Լա Հոլյաում՝ Կալիֆոռնիայում։ 9 տարեկանում սկսել է երգել և կիթառ, դաշնամուր նվագել։ Նա կարող է պարել բալետ, ջազ և հիփ-հոփ։ Նվագում է ակուստիկ կիթառ։ 1998 թվականին Հարպերի ընտանիքը տեղափոխվել է Օրինջի շրջանի՝ Սան Դիեգո քաղաք։ Շեյնի քույրը՝ Սամանտան, պրոֆեսիոնալ պարուհի է, իսկ կրտսեր եղբայրը՝ մոդել Շեյնը, քրիստոնյա է ։
Կարիերա
Շեյնը մինչև Nickelodeon-ի ամենաերիտասարդ առաջատար պարողը դառնալը, իր կարիերան սկսել է ֆիլմերում և հեռուստաշոուներում («Ավագ դպրոցի մյուզիքլ։ Արձակուրդներ», «Re-Aimatedn», «Պարային հեղափոխություն») աննշան դերեր խաղալով։ 2010-2013 թվականներին նկարահանվել է «Դիսնեյ» հեռուստաալիքի «Հաջողությո՜ւն, Չարլի՛» հեռուստասերիալում։ Հեռուստասերիալում խաղացած դերը նրան մեծ ճանաչում է բերել։ 2014 թվականին նկարահանվել է «Աստված չի մահացել» ֆիլմում, որը հայտնի է դարձել Ամերիկայում։
Անձնական կյանք
2012 թվականին հանդիպել է «Հաջողությո՜ւն, Չարլի՛» սերիալի գործընկերուհու՝ Բրիջիթ Մենդլերի հետ ։ 2015 թվականի սկզբին Բրիջիթը Humor Mill ամսագրին տված հարցազրույցում հաստատել է, որ ինքը և Շեյնը բաժանվել են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Սուսլոնգեր
Սուսլոնգեր (Суслонгер, Суслэҥер), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Զվենիգովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3330 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Զվենիգովսկի շրջանի բնակավայրեր
Տիգրան Աբրահամյան
Կենսագրություն
Տիգրան Աբրահամյանը ծնվել է 1985 թվականին՝ Երևան քաղաքում ։
2006-2008 թվականներին պարտադիր զինվորականն ծառայության է աննցել Հայաստանի զինված ուժերում, պահեստազորի սպա է։
2006 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը՝ քաղաքագետի որակավորմամբ, իսկ 2010 թվականին ավարտել է Երևանի մենեջմենթի համալսարանն ու ստացել կառավարում մադնագետի որակավորում։
2005-2006 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի պատգամավորի օգնական։ 2009-2012 թվականներին որպես փորձագետ աշխատանքի է անցել   Հայաստանի Հանրապետության նախագահի աշխատակազմի հանրային կապերի և տեղեկատվության կենտրոնում։  2012-2014 թվականներին եղել է Հայաստանի նախագահի աշխատակազմի հանրային կապերի և տեղեկատվության կենտրոնի տնօրենի խորհրդական, իսկ 2014-2017 թվականներին՝ նույն կենտրոնի տնօրեն ։ 2016 թվականին աշխատանքի է անցել Հայ-ռուսական համալսարանում՝ որպես դասախոս։
2017-2020 թվականներին եղել է Արցախի Հանրապետության նախագահի խորհրդական, Արցախի պետական և Արցախի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան համալսարաններում դասախոս է աշխատել 2018-2020 թվականներին։
2020 թվականին հիմնել է «Հենակետ» վերլուծական կենտրոնը, որի տնօրենն է եղել մինչև 2021 թվականը ։
Հայաստանի Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել 2021 թվականի հունիսի 20-ին՝ Պատիվ ունեմ» դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակով  ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատգամավորներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ ըստ ազգության և կուսակցության Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ
(6498) Կո
(6498) Կո (Ko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,280945 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8968 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,665 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1258,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286109 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,98° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օսմանվիլ
Օսմանվիլ (Osmanville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում :
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 260 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ արևմուտք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վալտեր Բոթե
Վոլտեր Վիլհելմ Գեորգ Բոթե (Walther Wilhelm Georg Bothe), գերմանացի միջուկային ֆիզիկոս, ով 1954 թվականին կիսել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակը Մաքս Բորնի հետ։
1913 թ.-ից 1930 թվականներին միացել է Ռեյխի ֆիզիկայի և տեխնոլոգիայի ինստիտուտում գործող ռադիոակտիվության լաբորատորիային, աշխատանքի վերջին տարիներին ղեկավարել է լաբորատորիան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմում՝ 1914 թվականից, ծառայել է բանակում, ռուսների մոտ գերեվարվելուց հետո Գերմանիա է վերադարձել 1920 թվականին։ Վերադառնալով լաբորատորիա՝ նա մշակել և փորձարկել է Քոմփթոնի էֆեկտը, տիեզերական ճառագայթները, միջուկային ռեակցիաներն ուսումնասիրող համընկման մեթոդներ, և ճառագայթման մասնիկ-ալիքային երկվությունը, ինչի համար ստացել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ։
1930 թվականին դարձել է Գիսենի համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետի տնօրեն։ 1932 թվականին դարձել է Հայդելբերգի համալսարանի ֆիզիկական և ռադիոլոգիական ինստիտուտի տնօրեն, սակայն «deutsche Physik» շարժման տարրերի պատճառով կորցրերել է պաշտոնը։ Գերմանիայից իր գաղթը կանխելու համար նրան նշանակել են Հայդելբերգում գտնվող բժշկական հետազոտությունների Կեյսեր Վիլհելմի ինստիտուտի ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրեն։ Այստեղ Բոթեն կառուցում է Գերմանիայում առաջին գործող ցիկլատրոնը։ Բացի այդ, նա ղեկավարում է գերմանական միջուկային նախագիծը (Uranium Club), որը սկսել է գործել 1939 թվականից՝ բանակի հրետանային գերատեսչության վերահսկողության ներքո։
1946 թվականին նրա Հայդելբերգի համալսարանի պրոֆեսորի կոչումը վերականգնվել է։ 1956 թ.-ից 1957 թվականներին անդամակցել է Գերմանիայում միջուկային ֆիզիկայի աշխատանքային խմբին։
Կրթություն
Բոթեի ծնողներն էն՝ Ֆրիդրիխ Բոթեն և Շարլոտ Հարտունգը։ 1908-1912 թվականներին Բոթեն սովորել է Ֆրիդրիխ Վիլհելմի անվան համալսարանում (այժմ՝ Բեռլինի Հումբոլդտի անվան համալսարան)։ Դոկտորի աստիճանը ստացել է1914 թվականին, գիտական ղեկավար՝ Մաքս Պլանկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրանիենբուրգ կոմունայում ծնվածներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ
Աստերոիդների ցանկ (218701-218800)
Աստերոիդների ցանկ (218601-218700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (218801-218900)
Լեոն Շամրոյ
Լեոն Շամրոյ (Leon Shamroy, ), ամերիկացի կինոօպերատոր, 1947-1948 թվականներին եղել է կինոօպերատորների ամերիկյան միության նախագահ, չորս անգամ արժանացել է Օսկարի` լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար. այս անվանակարգում մրցանակների ռեկորդը կիսում է Ջոզեֆ Ռուտենբերգի հետ։
Կենսագրություն
Լեոն Շամրոյը ծնվել է 1901 թվականի հուլիսի 16-ին, Նյու Յորքում։ 25 տարեկանում դարձել է իր առաջին ֆիլմի օպերատորը, և գրեթե կես դար զբաղվել է օպերատորական աշխատանքով։ Իր աշխատանքների համար 18 անգամ առաջադրվել է Օսկարի (ռեկորդը կիսում է Չարլզ Լենգի հետ), և 4 անգամ ստացել է այն։ Եղել է Կինոօպերատորների ամերիկյան միության անդամ և մեկ տարվա ընթացքում ղեկավարել է կազմակերպությունը։ 1953 թվականին ամուսնացել է դերասանուհի Մերի Անդերսոնի հետ, որի հետ նա ապրել է մինչև իր մահը` 1974 թվականի հուլիսի 7-ը։ Նրա պատվին մականուն է ստացել 1957 թվականին նկարահանված «Արդյո՞ք հաջողությունը փչացնում է Ռոք Հանթերին» (Will Success Spoil Rock Hunter) ֆիլմի պուդերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոարտադրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Հաղթանակի մեդալ
Հաղթանակի մեդալ (Victory Medal Հաղթանակի միջդաշնակցային մեդալ), հուշամեդալներ ի պատիվ առաջին համաշխարհային պատերազմի հաղթանակի, որոնք թողարկվել են գրեթե բոլոր դաշնակից երկրներում ։
Շաթիրօղլի
Շաթիրօղլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ծաղկաբեր
Ծաղկաբեր, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակ համայնքում ։
Մարզկենտրոն Վանաձորից հեռու է 42 կմ հարավ-արևմուտք, ծովի մակարդակից 1750 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, ճակնդեղի, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Գյուղն ունի «Ժամ» ավերակ եկեղեցի, Սբ. Նարեկ, Սբ. Հովհաննես և Թուխ Մանուկ մատուռներ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1750 մ բարձրության վրա, իսկ հողատարածքների գրեթե 60%-ից ավելին 2000 մ բարձրության վրա։ Կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, ամռանը՝ շոգ։ Հաճախակի են չորային, երաշտային տարիները, որոնց պատճառով շատ է տուժում գյուղատնտեսությամբ զբաղվող գյուղացին։ Գարնան վերջին ցրտահարությունները լինում են մինչև հունիսի 20-ը։ Ոռոգման ջուր չունենալու պատճառով համայնքը դժվարանում է կազմակերպել գյուղատնտեսական մթերքների արտադրությունը։ Հիմնականում զբաղվում են ցորենի, գարու, առվույտի, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ բանջարա-բոստանային կուլտուրաների մշակությամբ և անասնապահությամբ։
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, որի շենքը կառուցվել է 2001 թվականին։ Համայնքը չունի համայնքային կենտրոն. գյուղապետարանը և գրադարանը գործում են մանկապարտեզի շենքում։ Կա բուժ. կետ, որը վերանորոգման կարիք ունի, գործում է ժամանակավոր շինությունում։ Վանաձոր-Գյումրի մայրուղուց մինչև գյուղ տանող ճանապարհը հիմնանորոգման կարիք ունի։
Գյուղն ուներ մի գեղեցիկ, բայց Էջմիածնի հաշվառման մատյաններում երբեք չգրանցված եկեղեցի։ Երկրաշարժի արդյունքում եկեղեցին ավերվել է։ Գյուղի կողքին Ներկարար անունով մի լեռ կա։ Տարվա մեջ մեկ-երկու անգամ, գարնան վերջին կամ ամռան սկզբին, իրիկնադեմին արևը բարձրանում է Ներկարարի գագաթը և ծածկվում ամպերի մեջ։ Հենց այդ ժամանակ ամպերի քողը պատրվում է յոթ տեղից, և արևի յոթ ճառագայթախրձեր ծիածանի յոթ գույներով են ներկում Ծաղկաբերի ցորենի արտերը։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ծաղկաբերի մշտական բնակչությունը կազմել է 1195, առկա բնակչությունը` 981 մարդ ։ 1831 թվականից ի վեր բնակիչները հայեր են, որոնց մի մասի նախնիները 1827-1828 թվականներին գաղթել են Մուշի և Բասենի գյուղերից ։ Ծաղկաբերի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Լարեդո
Լարեդո (Laredo), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Կանտաբրիա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կանտաբրիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոստա Օրիենտալ շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 13 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 12 378 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։
Դենիս Կուտին
Դենիս Սերգեևիչ Կուտին (Денис Сергеевич Кутин, ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Արմավիր» ակումբի պաշտպան։
Կարիերա
Ծնվել է Համբուրգում, ուր նրա ծնողները տեղափոխվել էին ընտանեկան հանգամանքների պատճառով։ Երբ լռացել է Դենիսի 5 տարին, ընտանիքը վերադարձել է Սարատով։ Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 6 տարեկանում տեղի «Սոկոլի» դպրոցում ։ 2005 թվականի առաջնության խաղերից մեկում նրան նկատել են Յուրի Կոնոպլյովի անվան ֆուտբոլային ակադեմիայի մարզիչները, և երիտասարդ պաշտպանը տեղափոխվել է Տոլյատի. 2009 թվականին ակումբի մարզիչ Ալեքսանդր Բոբրովին ուղարկել են աշխատելու Մոսկվայում, և Կուտինը նրա հետ միասին տեղափոխվել է «Չերտանովո» ակումբ ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո երեք տարվա պայմանագիր է կնքել Մոսկվայի «Սպարտակի» հետ, որտեղ հանդես է եկել ակումբի երիտասարդական կազմում, ապա «Սպարտակ-2» ֆարմ-ակումբում։
2014 թվականի սեպտեմբերի 5-ին մասնակցել է «Սպարտակի» «Открытие Арена» մարզադաշտի բացման խաղին։ Մուրատ Յանկինի գլխավորությամբ «Սպարտակը» ոչ-ոքի է խաղացել (1:1) Սերբիայի «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբի հետ։ Այդ խաղում Կուտինը դուրս է եկել փոխարինման ։
Ռուսաստանի առաջնությունում նորամուտը կատարել է 2014 թվականի նոյեմբերի 30-ին Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի դեմ խաղում (0:1) ։
2017 թվականի հունիսի 27-ին վարձավճարով մինչև 2018 թվականի հունիսի 30-ը տեղափոխվել է «Տոսնո» ակումբ ։ Նորամուտը կատարել է հուլիսի 15-ին Ռուսաստանի առաջնության առաջին տուրի՝ «Ուֆայի» դեմ խաղում (0:1) ։ Վարձավճարային պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո հեռացել է «Տոսնոյից» ու Սպարտակից՝ դառնալով ազատ գործակալ և մնալով առանց ակումբի մինչև 2018 թվականի օգոստոսի 25-ը, երբ տեղափոխվել է ՖԱԼ «Արմավիր» ակումբ ։
Ձեռքբերումներ
«Սպարտակ» (Մոսկվա)
«Սպարտակ-2» (Մոսկվա) «Տոսնո»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Նյուպլի
Նյուպլի (Nüpli), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լեմբովա
Լեմբովա (Лембова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսոլկա գետի աջ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 7 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տերեշկովկա (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Տերեշկովկա (Терешковка, Терешковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալհեմեսի
Ալհեմեսի (Algemesí, Algemesi), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, Վալենսիայի գավառի մի մաս, Վալենսիա ինքնավար համայնք։ Մունիցիպալիտետը Ռիբերա Ալթայի շրջանի (կոմարկա) մաս է կազմում։ Ընդգրկում է 41,5 կմ² տարածք։ Բնակչությունը` 28329 մարդ (2010 թվականին)։ Մարզի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը 5 կմ է։
Հայտնի մարդիկ
Ալեմեսիում է ծնվել, ապրել, աշխատել և մահացել Ժոսեֆ Նավալ-Գիրբեսը,  տեղի բնակիչների կողմից պաշտելի հեթանոս, որը օրհնվել է Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Վալենսիա ինքնավար համայնքի բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում
Զավետնոե (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Զավետնոե (Завітне, Savurçı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սաուրչի։
2001 թվականի տվյալներով Զավետնոե գյուղում բնակվում էր 1 841 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կիսափայլ երկարաբեղիկ
Կիսափայլ երկարաբեղիկ, երկարաբեղիկների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Տարածված է Հյուսիսային Ադրբեջանում, Հայաստանում հայտնի է Սևանի լեռնաշղթայի արևմտյան և կենտրոնական հատվածներում։ Հայտնաբերված է Ճամբարակի և Ջիլի մոտ։
Էկոլոգիա
Կիսափայլ երկարաբեղիկն ապրում է ծովի մակարդակից 2100-2800 մ բարձրությունների վրա՝ ալպյան և ենթալպյան գոտիներում։
Պահպանություն
Սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Թվաքանակը բարձր չէ։ Փոփոխության միտումները հայտնի չեն։
Վտանգման հիմնական գործոններն են անասունների չկարգավորված արածեցումը, կլիմայի կանխատեսվող փոփոխությունների հետևանքով դրա սահմանների լանջն ի վեր տեղաշարժմամբ պայմանավորված տեսակի տարածման շրջանների կրճատում։
Հանդիպում են «Սևան» ազգային պարկի բուֆերային գոտում, որը չունի սահմանափակ բնօգտագործման իրական ռեժիմ։
Պահպանության իրականացվող միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ինքնուսուցանվող համակարգ
Ինքնուսուցողական համակարգ, ինքնահարմարվող համակարգ, որի գործարկման ալգորիթմը մշակվում և կատարելագործվում է ինքնուսուցման պրոցեսում։ Այդ պրոցեսը հանգեցնում է «փորձերի» և «սխալների»։ Համակարգը կատարում է ալգորիթմների փորձնական փոփոխություններ և միաժամանակ հսկում այդ փոփոխությունների արդյունքները։ Եթե արդյունքները հարմար են կառավարման առումով, ապա փոփոխությունները շարունակվում են մինչև լավագույն արդյունքի հասնելը կամ էլ մինչև կառավարման պրոցեսի վատացումը։
Կատեգորիա:Կիրառական մաթեմատիկա