cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չինաստանի մշակութային հեղափոխություն
Կարմիրգվարդիականները և «չորս հների» տապալումը
1966 թվականին օգոստոսի 8-ին Կենտկոմն ընդունեց «Մեծ պրոլետարական մշակութային հեղափոխության մասին որոշումը», որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես «16 կետեր» ։ Որոշումը մշակութային հեղափոխությունը սահմանում էր որպես «մեծ հեղափոխություն, որն ազդում է մարդկանց մինչև իրենց հոգին և մեր երկրում սոցիալիստական հեղափոխության ավելի խոր և էքստենսիվ փուլ է»․ "Չնայած բուրժուազիան տապալվել է, այն դեռևս փորձում է օգտագործել հին գաղափարները, մշակույթը, ավանդույթները, մարդկանց շահագործելու և զանգվածներին կաշառելու սովորույթները, և ցանկանում է վերականգնել դիրքերը։ Պրոլետարիատը պետք է անի ճիշտ հակառակը։ Այն պետք է համապատասխանի բուրժուազիայի բոլոր մարտահրավերներին, որպեսզի կարողա փոխել հասարակության աշխարհայացքը։ Ներկայումս մեր նպատակն է պայքարել և ջախջախել կապիտալիստական ուղով շարժվող այդ մարդկանց, քննադատել և հրաժարվել բուրժուական ռեակցիոն հեղինակություններից և բուրժուազիայի կամ այլ շահագործող դասակարգերի գաղափարախոսությունից, փոփոխել կրթությունը, գրականությունը և արվեստը, որոնք չեն համապատասխանում սոցիալիստական տնտեսական բազիսին, որպեսզի արագացնեք սոցիալիստական համակարգի համախմբումը և զարգացումը։"«Տասնվեց կետերի» դրույթները հեռահար էին։ Այն ուսանողական շարժումից վերաճեց համազգային արշավի, որը կդրդեր աշխատավորներին, ֆերմերներին, զինվորներին և ցածրաստիճան կուսակցականներին  մարտահրավեր նետել իշխանություններին և վերակազմակերպել հասարակության կառուցվածքը։ 1966  թվականի օգոստոսի 18-ին, ավելի քան մեկ միլիոն կարմիր գվարդիականներ հավաքվեցին Տյանմանի հրապարակում՝ խոսելու նախագահի հետ ։ Լին Բիաոն բուռն կերպով քննադատեց չին հասարակության թշնամիներին, ովքեր խոչընդոտում էին հեղափոխության զարգացմանը ։
Օգոստոս և նոյեմբեր ամիսների ընթացքում ութ զանգվածային հանրահավաքներ հրավիրվեցին, որոնց մասնակցում էին 12 մլն մարդ, հիմնականում կարմիրգվարդիականներ։
Կարմիրգվարդիականների հանրահավաքների ժամանական Լին Բիաոն կոչ արեց կազմալուծել «չորս հները»՝ հին սովորույթներ, մշակույթ, սովորություններ և գաղափարներ։ Մաոն հավատում էր, որ զանգվածները չպետք է հենվեն իշխանությունների վրա և ինքնակազմակերպվեն, ինչի արդյունքում շարժումը վերահսկողությունից դուրս եկավ։
«Չորս հների» հետ կապված փոփոխությունների մի մասը կառուցողական էին, ինչպես օրինակ փողոցներին, վայրերին և նույնիսկ մարդկանց նոր անուններ տալը, օրինակ այս շրջանում ծնված միլիոնավոր երեխաների տալիս էին հեղափոխական հնչողություն ունեցող անուններ։ Մշակույթի և կրոնի ոլորտի փոփոխությունները ապակառուցողական էին։ Թալանում և քանդում էին պատմական վայրերը։ Ամենամեծ վնասը հասցվեց մայրաքաղաք Պեկինին, որը հարուստ պատմություն և մշակութային կոթողներ ունեցող քաղաք էր։ Այս պատմական նշանակություն ունեցող հազարավոր վայրեր փլուզեցին։ Կարմիրգվարդիականները պաշարեցին նաև Շադուն շրջանում գտնվող Կոնֆուցիոսի տաճարը ։
Այս ամիսներին Պեկինի Նորմալ համալսարանի կարմիր գվարդիականները վնասեցին Կոնֆուցիոսի գերեզմանը, ինչպես նաև մի շարք այլ դամբարաններ և արտեֆակտներ ։ 76-րդ սերնդի դուքս Յանշենի դին հեռացրին գերեզմանից և կախեցին պալատի դիմաղ գտնվող ծառից։ Քանդում էին գրադարանները, իսկ գրքերը՝ այրում։ Տաճարները, եկեղեցիները, մզկիթները, վանական համալիրները, դամբարանները փակում էին և օգտագործում այլ նպատակներով, կամ էլ փլուզում ։ Մարքսիստական քարոզչությունը բուդդիզմը ներկայացնում էր որպես սնահավատություն, իսկ կրոնը դիտարկվում էր որպես ձուլման դաժան ձև, ինչպես նաև իշխող դասակարգի գործիք ։ Կղերականությունը բանտարկվեց և ուղարկվեց ճամբարներ,
շատ տիբեթյան բուդդիստների ստիպեցին քանդել իրենց վանական համալիրները ։
Երկու տարում կարմիրգվարդիականները ընդարձակեցին իրենց ազդեցության սահմանները, և արագացրին սոցիալիստական վերակազմավորման ջանքերը։ Նրանք սկսեցին թռուցիկներ տարածել, որոնք բացատրում էին իրենց գործողությունները, և հրապարակել կասկածելի հակահեղափոխականների անունները։ Նրանք հավաքվում էին մեծ խմբերում, անցկացնում բանավեճեր և գրում կրթական խաղեր։ Նրանք հանրային հանդիպումներ էին նաև անցկացնում։
Փոքր կարմիր գրքի մեջբերումներից մեկը, որը հետագայում կարմիրգվարդիականները ընդունում էին որպես ուղեցույց, հետևյալն էր․ «Աշխարհը ձերն է, բայց նաև մերը, բայց վերջին վերլուծությամբ այն ձերն է։ Դուք, երիտասարդներ, որ լի եք եռանդով և կենսունակությամբ, կյանքի ծաղկման փուլում եք, ինչպես արևը առավոտյան ժամը ութին կամ իննին։ Մեր հույսը դուք եք։ Աշխարհը պատկանում է ձեզ։ Չինաստանի ապագան պատկանում է ձեզ։» Մինչև 1967 թվականի ավարտ տպագրվեց գրքի 350 միլիոն օրինակ ։ Սա այն մեխանիզմն էր, որի միջոցով կարմիրգվարդիականները սկսեցին նվիրվել այդ նպատակներին։
Չնայած «16 կետերում» և լիդերների հայտարարություններում արգելվում էր զինված պայքարը, շատ դեպքերում տեղի էին ունենում ֆիզիկական բռնություններ։ Սկզբում ակտիվ խմբերի միջև վերբալ պայքարը սկսեց դառնալ ավելի կատաղի, հատկապես երբ սկտիվիստները սկսեցին բանակից խլել զենքները։
Ոստիկանություն սկսեց գործել համապատասխան այս խոսքերի ։ Երկու շաբաթվա ընթացքում միայն Պեկինի արևմտյան հատվածում սպանվեցին հարյուր ուսուցիչներ, դպրոցում աշխատողներ և այլ կրթված կադրեր։ Վիրավորների թիվը չափազանց շատ էր։
Արշավի ամենազարհուրելի պահերն էին տանջանքի, սպանությունների, հանրային նվաստացման դեպքերը։ Թիրախավորվածներից շատերը այլևս չէին դիմանում սթրեսին և դիմեցին ինքնասպանության։ 1966 թվականի օգոստոս- սեպտեմբեր ամիսներին միայն Պեկինում սպանվեց 1,772 մարդ։ Շանհայում գրանցվեց ինքնասպանության 704  և սպանության 534 դեպք։ Վուհանում՝ համապատասխանաբար 62  և 32 ։ Փեն Դեհուաին բերվեց Պեկին՝ բոլոր մոտ ծաղրելու նպատակով։
Հոկտեմբերին Մաոն հրավիրեց Կենտրոնական Աշխատանքային կոնֆերանս։ Լուի Շաո Ցին և Դեն Սիայոպինը պիտակավորվեցին որպես բուրժուական ռեակցիոներներ և ինքնաքննադատություն գրեցին ։ Կոնֆերանսից հետո Լիու՝ Չինաստանում Մաոյից հետո ամենաազդեցիկ մարդը ենթարկվեց տնային կալանքի, հետո ուղարկվեց համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ հրաժարվեց բուժումից և մահացավ 1969 թվականին։ Դեն Սիայոպինը երեք անգամ ուղարկվեց «վերադաստիարակման», իսկ հետո ուղարկվեց Ջիանգսի՝ աշխատելու գործարանում։
1967
1967 թվականի հունվարի 3-ին Լին Բիաոն և Ջիան Քինգը վարձեցին տեղական մեդիան և կազմակերրպությունները՝ կազմակերպելու այսպես-կոչված «Հունվարյան փոթորիկը», որի ժամանակ Շանհայի տեղական իշխանությունը հեռացվեց կառավարումից ։ Սա բարենպաստ հող նախապատրաստեց Վան Հոնգվենի, ով դարձավ Շանհայի ժողովրդական կոմունայի ղեկավար, ինչը հետագայում կոչվեց Մունիցիպալ հեղափոխական կոմիտե։ Պեկինում կրկին քննադատման թիրախ դարձան Լուի Շաո Ցին և Դեն Սիայոպինը, նույնիկ հարձակում գործեցին փոխվարչապետ Թաո Ժուի վրա, ինչը նշանակում էր, որ նույնիսկ կենտրոնական կառավարության անդամները կարող են քննադատության ենթարկվել։
Հունվարի 8-ին գովաբանեց այդ գործողությունների «Ժողովրդի օրաթերթի» միջոցով՝ կոչ անելով տեղական կառավարությունների ղեկավարներին գրել ինքնաքննադատություն կամ էլ քննադատել այն մարդկանց, ում կասկածում են «հակահեղափոխական գործունեության» մեջ։ Տեղական շատ կառավաություններ հետևեցին Շանհայի օրինակին, որտեղ կարմիր գվարդիականները և այլ հեղափողական խմբերը «բռնազավթեցին իշխանունությունը» կուսակցությունից և կառավարական մարմիններից։
Փետրվարին Ջիան Քինգը և Լին Բիաոն Մաոյի օժանդակությամբ պահանջում էին, որ դասակարգային պայքարը տարածվի նաև զինվորականների շրջանում։ Մարդկանց Ազատագրության բանակի մի շարք գեներալներ հակադրվեցին Մշակութային հեղափոխությանը։ Արտաքին գործերին նախարար Չեն ՅԻն և փոխվարչապետ Թան Ժենլինը քննադատեցին Շանհայի իրադարձությունները՝ նշելով, որ այդ շարժումը կկազմալուծի կուսակցությունը։ Կուսակցական այս ղեկավարների անմիջապես մեղադրեցին և կոչեցին «փետրվարյան ընդդիմադիրներ»։ Քննադատներից շատերին մեղադրեցին հեղափոխության սաբոտաժի փորձ կատարելու մեջ։
Միաժամանակ որոշ կարմիրգվարդիական կազմակերպությունների միջև հակասություններ և բողոքի ակցիաներ առաջացամ տարբեր հեղափոխական հայացքներ ունենալու պատճառով, ինչը ավելի բարդացրեց իրավիճակը և խորացեց քաոսը։ Ապրիլին Ջիան Քինգը փորձեց սանձել կարմիրգվարդիական խմբերին՝ հրաման առրձակելով դադարեցնել «անառողջ գործողությունները»։ 1967 թվականի ապրիլին Լուի Շաո Ցիին հրապարակայնորեն քննադատեցին Ջիան Քինգը, Քան Շենը և Մաո Ցզեդունը։
Իրավիճակը արագորեն դուրս էր գալիս վերահսկողությունից, չկային զսպումներ և հակակշիռներ տեղական հեղափոխական գործողությունների նկատմամբ։ Դժվար էր տարբերակեկ, թե որ խմբերն էին հավատարիմ Մաոյի հայացքներին, և որոնց էին իրենց անձնական շահից ելնելով քաոսային իրավիճակներ հարուցում։ Մինչև հուլիս բռնությունները համատարած դարձան ողջ երկրով մեկ։ Հուլիսի 22-ին Ջիան Քինգը հրամայեց Կարմիր Գվարդիային փոխարինել Մարդկանց Ազատագրության բանակին անհրաժեշտության դեպքում։ Այս հայտարարությունից հետո կարմիր գվարդակիանները սկսեցին կողղոպտել զինանոցները և բանակին պատկանող այլ շինություններ։ Բանակի գեներալները անզոր էին կանխել այս գործողությունները, որոնք շարունակվեցին մինչև 1968 թվականի աշուն։
Վուհանում, ինչպես նաև շատ այլ քաղաքներում, կազմավորվեցին երկու հեղափոխական կազմակերպություններ, որոնցից մեկը աջակցում էր կառավարությանը, մյուսը՝ հակադրվոմ։ Այս խմբերը դաժանորեն պայքարում էին միմյանց դեմ քաղաքի վերահսկողությունը իրենց ձեռքը վերցնելու նպատակով։ Բանակի գեներալ Չեն Զայդաոն օգնեց ճնշել հակակառավարական ցուցարարներին։ Այս խառնաշփոթությունների ընթացքում Մաոն մեկնեց Վուհան՝ երաշխավորել զինվորականների հավատարմությունը իր նկատմամբ։ Տեղական ագիտատորները առևանգեցին Մաոյի պատվիրակ Վանգ Լիին, ինչը հայտնի դարձավ Վուհանի դեպք անունով։ Հաջորդիվ, գեներալ Զայդաոյին տեղափոխեցին Պեկին և դատապարտեցին։
Այդ տարի արգելվեց Չինաստանում նշել Նոր Տարին, և միայն 13 տարի անց կրկին թույլատրվեց ։
1968
1968 թվականի գարնանը սկսվեց զանգվածային շարժում, որի նպատակն էր Մաոյին Աստծու կարգավիճակ շնորհել։ 1968 թվականի հուլիսի 27-ին Կարմիր Գվարդիան կորցրեց իր վերահսկողությունը բանակի վրա,  կենտրոնական կառավարությունը մի շարք շրջաններ, որոնք դեռևս կարմիրգվարդիականների թիրախ էին, զորամիավորումներ ուղարկեց։ Մեկ տարի անց, Կարմիր Գվարդիաները ամբողջովին լուծարվեցին։Մաոն վախենում էր, որ նրանց հարուցած քաոսը ավելի կխորանա, քանի որ նրա հիմնական նպատակը արդեն իսկ իրականացվել էր, և ինքը և կոլեգաները համախմբել էին քաղաքական իշխանությունը իրենց ձեռքերում։
Հոկտեմբերի սկզբին Մաոն սկսեց անհավատարիմ պաշտոնյաներին հեռացնել։Շատերը ուղարկվեցի գյուղեր՝ աշխատելու աշխատավորական ճամբարներում։ Լիուն հետացվեց կոմկուսից Կենտկոմի պլենումի ժամանակ և պիտակավորվեց որպես «բուրժուազիայի կենտրոն»։
1968 թվականի դեկտեմբերին Մաոն սկսեց «Դեպի գյուղական շրջաններ» շարժումը, որը տևեց մեկ տասնամյակ և որի ժամանակ քաղաքում ապրող երիտասարդ մտավորականները պետք է գնային ապրելու գյուղերում։ Մտավորական հասկացությունը բավական լայն էր՝ ներառելով միջին դպրոցի շրջանավարտներին։ 1970- ական թվականների ավարտին այս երիտասարդ մտավորականները հնարավորությոևւն ստացան վերադառնալ հայրենի քաղաքներ։ Այս շարժումը նաև կարմիրգվարդիականներին գյուղեր ուղարկելու միջոց էր, որտեղ նրանք ավելի քիչ սոցիալական լարվածություն կհարուցեին ։
Իշխանության փոխանցումը
Կուսակցական իններորդ կոնգրեսը հրավիրվեց 1969 թվականի ապրիլին, և նպատակ ուներ վերակենդանացնել կուսակցությունը թարմ մտածողություն ունեցող նոր կադրերի միջոցով, քանի որ հին կուսակցականների մեծ մասը հեռացվել էին նախորդող տարիներին ։ Մոտ երկու տասնամյակ առաջ ստեղծված կուսակցական ինստիտուցիոնալ կառույցը ամբողջովին մասնատվել էր․ կոնգրեսի պատվիրակներին ընտրում էին հեղափոխական կոմիտեները, ոչ թե կուսակցական շարքային անդամները ։ Ի տարբերություն նախորդ կոնգրեսի, զինվորականների թիվը նույնպես ավելացել էր ։
Լին Բիաոն դարձավ կուսակցության համար երկրորդ դերակատարը, նա կուսակցական սահմանադրության մեջ հիշատակվում էր որպես Մաոյի «ամենամոտ զինակից ընկերը» և «համընդհանուր ճանաչված հետևորդը» ։ Լին Կոնգրեսին ուղղեց մի զեկույց, որում նա քննադատում էր Լուի Շաոցիին և այլ հակահեղափոխականների։ Կոնգրեսը մաոականությունը հռչակեց կուսակցության գաղափարախոսություն։ Այն ընտրեց նաև Քաղբյուրոյի անդամներին՝ Մաո Ցզեդուն, Լին Բիաո, Չեն Բոդա, Ժոու Էնլայ, Կան Շեն։ Մաոն վերականգնեց մի շարք կուսակցական ինստիտուտների գործառնությունը, ինչպես օրինակ Քաղբյուրոն էր, որը 1966-1968-ական թվականներին չէր գործում, քանի որի Կենտրոնական Հեղափոխական խումբը դե ֆակտո երկրի ղեկավարումը վերցրել էր իր ձեռքերում։
Ժողովրդի Ազատագրության Բանակը գերիշխող դիրք է ստանում
Մաո Ցզեդունի՝ կուսակցական և պետական ինստիտուտները վերակազմակերպելու բոլոր ջանքերը հանգեցրին տարբեր հետևանքների։ Չնայած Պեկինում քաղաքական իրավիճակը կայուն էր, մի շարք հեռավոր շրջաններում դեռևս հուզումները չէին հանդարտվում։ Խմբակցական պայքարները շարունակվում էին տեղական մակարդակում ՝ չնայած Մշակութային հեղափոխության հաղթանակին ։ Ավելին, խորանում էին հակասությունները Լին Բիաոյի և Ջիան Քինգի ճամբարների միջև։ 1966-1968 թվականներին Չինաստանը միջազգային մեկուսացման մեջ էր՝ հռչակելով իր թշնամությունը ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի նկատմամբ։ ԽՍՀՄ-ի հետ տարաձայնությունները ավելի խորացան 1969 թվականի մարտին Ուսսուրի գետի մոտ սահմանային բախումներից հետո, քանի որ Չինաստանը նախապատրաստվում էր համընդհանուր պատերազմի ։ Հոկտեմբերին ավագ պաշտոնատար անձինք հեռացվեցին Պեկինից ։ Այս ընթացքում Լին Բիաոն առանց Մաո Ցզեդունի հետ համաձայնեցնելու կարգադրեց Ժողովրդի Ազատագրության Բանակի 11 ռազմական շրջաններին պատրաստվել պատերազմի, ինչը վկայում էր այն մասին, որ Լինը ցանկանում էր վերցնել իշխանությունը։
Պատերազմի վտանգի պայմաններում Ժողովրդի Ազատագրության Բանակը դոմինանտ դեր ստացավ ներքին քաղաքականության մեջ, փոխարենը նվազեց Մաոյի հեղինակությունը ։ Այս պայմաններում Ժողովրդի Ազատագրության Բանակի դիրքերը թուլացնելու նպատակով Մաոն որոշեց բարելավել հարաբերությունները ԽՍՀՄ-ի հետ։
Այն բանից հետո, երբ Լին պաշտոնապես հռչակվեց Մաոյի իրավահաջորդ, Լիի կողմնակիցները սկսեցին պայքարել Պետության նախագահի պաշտոնը վերականգնելու շուրջ, որը վերացվել էր Մաոյի կողմից։ Նրանք հույս ունեին, որ եթե Լին սահմանադրորեն հռչակված պաշտոն ստանա՝ անկախ նրանից, դա կլինի նախագահ, թե փոխնախագահ, նրա իրավահաջորդությունը կինստիտուցիոնալազացվի։ Քաղբյուրոն համաձայնության էր եկել նախագահի պաշտոնը վերականգնելու, սիկ Լիին՝ փոխնախագահ նշանակելու շուրջ, սակայն Մաո Ցզեդունը ընդդիմացավ ։
Կուսակցական բախումները խորացան 1970 թվականի օգոստոսին անցկացված երկրորդ պլենումի ընթացքում։ Մաոն Լինի գեներալներին հրամայեց ինքնաքննադատություն գրել՝ որպես զգուշացում ուղղված Լինին։ Մաոն նաև իր կողմնակիցներին բարձր պաշտոններ տվեց Պեկին Ռազմական Շրջանում ։
Վերնոն շրջան (Միսսուրի)
Վերնոն շրջան (Vernon County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.160 կմ² է, բնակչությունը՝ 21.159 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նևադա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
(5176) Յոիչի
(5176) Յոիչի (Yoichi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 4-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,686245 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8509 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5216 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1608,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223865 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,7° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կորեշչինա (այլ կիրառումներ)
Կորեշչինա, կարող է վերաբերել՝
Լեսնիկի (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Լեսնիկի (Лесники), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 359 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ձորագլուխի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Ձորագլուխ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ. հաստատվել է ՀՀ կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 19 հուշարձան (8 միավոր)։
|}
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Իլդար Դադին
Իլդար Իլդուսովիչ Դադին (թաթ. Илдар Илдус улы Дадин, ), ռուսական ընդդիմադիր քաղաքական ակտիվիստ, ՌԴ ՔՕ 212.1 հոդվածով դատապարտված առաջին գործիչը, ինչի պատճառով Amnesty International-ի կողմից ճանաչվել է խղճի կալանավոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1982 թ.: Զբաղվել է բռնցքամարտով։ Ընդունվել է Մոսկվայի Պողպատի և ձուլածոների ինստիտուտ, սակայն չի ավարտել։ Ծառայել է բանակում։ Զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո աշխատել է պահպանության ոլորտում (2003-2010 թթ.):
2011 թ. Դումայի ընտրություններից հետո միացել է ընդդիմադիր շարժմանը։ 2011 թ. դեկտեմբերի 10-ին առաջին անգամ մասնակցել է Մոսկվայի Բոլոտնայա հրապարակի հանրահավաքին, բերման է ենթարկվել ոստիկանության կողմից։ 2016 թ. նոյեմբերին Եվրապառլամենտն ընդունեց Դադինի անհապաղ ազատ արձակումը պահանջող բանաձև ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կալանավորներ և ձերբակալվածներ
Տիգրան Գ
Տիգրան Գ, (ծն.թ. անհայտ մ.թ.ա. 50 ական. թթ..–մ.թ.ա. 8), Հայոց թագավոր մոտ մ.թ.ա. 20 թվականից։ Արտաշեսյան հարստությունից, Արտավազդ Բ–ի որդին։ Հաջորդել է ավագ եղբորը՝ Արտաշես Բ–ին։ Մ.թ.ա. 34 թվականին հոր և կրտսեր եղբոր՝ Արտավազդի հետ, Անտոնիոսը գերեվարել է Եգիպտոս։ Մ.թ.ա. 31 թվականի Ակտիումի ճակատամարտից հետո Գայոս Օկտավիանոս կայսեր կարգադրությամբ տարվել է Հռոմի և դաստիարակվել նրա պալատում։ Տիգրան Գ Հռոմի ձեռքին դարձել է հայկական գահի հավակնորդ, ընդդեմ Արտաշես Բ–ի, որը վարում էր հակահռոմեական քաղաքականություն։ Արտաշես Բ–ին տապալելու և Տիգրան Գ–ին գահ բարձրացնելու նպատակով, մ.թ.ա. 20 թվականին Օգոստոս Օկտավիանոսը իր որդիների գլխավորությամբ խոշոր բանակ է ուղարկել Հայաստան։ Նույն ժամանակ, հռոմեական կողմնորոշում ունեցող ուժերը դավադրաբար սպանել են Արտաշես Բ–ին և դիմել Օգոստոս Օկտավիանոսին, խնդրելով Տիգրան Գ–ին հռչակել Հայոց թագավոր, որն իրականացրել է Տիբերիոսը։ Այդ քայլը Հռոմում դիտվել է մեծ նվաճում և շուքով նշել։ Հայաստանը թուլացնելու նպատակով Հռոմը նրանից անջատել է Ատրպատականը և այնտեղ թագավոր հռչակել իր դրածո Արիոբարզանին։ Սակայն Տիգրան Գ չի դարձել Հռոմի հլու կամակատարը։ Իսկ մ.թ.ա. 10 թվականին ընդհանրապես հրաժարվել է հռոմեական կողմնորոշումից և վարել անկախ քաղաքականություն։ Տիգրան Գ–ի վերակողմնորոշման վկայությունն են պարթևական ոճով հատած նրա դրամները, որոնց վրա ի տարբերություն արտաշեսյան ավանդական դրամների, նա պատկերված է կարճ մորուքով և արևելյան հանդերձանքով։ Առանձնակի հետաքրքրություն են ներկայացնում այն դրամները, որոնց մի երեսին Տիգրան Գ պատկերված է ամբողջ հասակով, դեպի ձախ դարձած՝ հագին երկար պատմուճան, գլխին՝ Հայոց ավանդական թագը, աջ ձեռքը առաջ պարզած, իսկ ձախով երկար գավազան բռնած, մյուս երեսին՝ հաղթանակի թևավոր դիցուհին կամ առյուծի գլուխ։ Տիգրան Գ–ին հաջորդել են որդին՝ Տիգրան Դ–ն և դուստրը՝ Էրատոն։
Կորժովկա (այլ կիրառումներ)
Կորժովկա, կարող է վերաբերել՝
Նիկոլո Մաքիավելի
Նիկոլո Մաքիավելի (իտալերեն՝ Niccolò Machiavelli, ), Վերածննդի ժամանակի իտալացի գրող, պատմաբան, փիլիսոփա, մարդասեր, քաղաքական գործիչ։ Ուժեղ պետական իշխանության կողմնակից էր, որի ամրացման համար ընդունելի էր համարում ցանկացած միջոցի կիրառումը, ինչն արտահայտել և հիմնավորել է իր նշանավոր «Տիրակալը» երկում (հրատ. է 1532 թ.) ։ Գրել է նաև «Մտորումներ Տիտոս Լիվիոսի առաջին դետադայի վերաբերյալ» (Discorsi), «Ֆլորենցիայի պատմությունը», կենսագրություններ, կատակերգություններ և այլն։ Կրթության շնորհիվ ամբողջությամբ տիրապետում էր լատինական և իտալական դասականներին։ 1494 թվականին Ֆլորենցիան վերականգնում է իր հանրապետությունը, և երկրից վտարում են Մեդիչիների ընտանիքին, որն ավելի քան 60 տարի իշխանության գլուխ էր կանգնած։ 4 տարի անց Մաքիավելին անցնում է պետական ծառայության որպես քարտուղար և դեսպան։
Կենսագրություն
Քաղաքականությամբ հետաքրքրված է եղել երիտասարդ տարիքից, ինչը վկայում է 1498 թվականի մարտի 9-ի նամակը, որը մեզ է հասել, այդտեղ նա դիմում է իր ընկերոջը Հռոմում գտնվող Ֆլորենցիայի դեսպան Ռիկառդո Բեքյանին, Ջիրոլամո Սավոնարոլայի կատարած գործողությունների քնադատական բնույթով։ 1497 թվականի դեկտեմբերի 2-ին պահպանված առաջին նամակը հասցեագրված էր կարդինալ Խուան Լոպեսին, իր ընտանիքի համար Փացցիի վիճահրույց հողերը ճանաչելու համար։
Մաքիավելիի կենսագրության պատմությունը Ռոբերտո Ռիդոլֆին նկարագրում է հետևյալ կերպ. «Նա բարեկազմ մարդ էր, միջահասակ, նիհար։ Մազերը սև էին, սպիտակ մաշկով, փոքր գլխով, նիհար դեմքով, բարձր ճակատով։ Շատ պայծառ աչքերով, բարակ ճմլված շուրթերով, որոնք միշտ մի փոքր խորհրդավոր քմծիծաղ էին ցույց տալիս» ։
Կարիերա
Նիկոլո Մաքիավելիի կյանքը կարելի է բաժանել երկու փուլի՝ իր կյանքի առաջին մասում նա հիմնականում զբաղվում է պետական գործերով։ 1512 թվականից սկսվում է երկրորդ փուլը՝ հարկադրաբար Մաքիավելիի հեռացումը ակտիվ քաղաքականությունից։
1494 թվականին Ֆրանսիայի թագավոր Կարլ VIII-ը մտավ Իտալիա, իսկ նոյեմբերին հասավ Ֆլորենցիա։ Պիերո դի Լորենցո Մեդիչին, որի ընտանիքը 60 տարի կառավարում է քաղաքը, դավաճան է դառնում։ Ֆրանսիայի թագավորի գլխավոր դեսպանի մոտ հանձնվեց Սավոնարոլա վանականը։ Այդ տագնապալի ժամանակ Սավոնարոլան դարձավ Ֆլորենցիայի իրական տերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:16-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ Կատեգորիա:15-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Քաղաքական ռեալիստներ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իտալացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իտալացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Նիկոլո Մաքիավելի
Կաբո Օրանժ ազգային պարկ
Կաբո Օրանժ ազգային պարկ (Parque Nacional do Cabo Orange), ազգային պարկ Բրազիլիայի հյուսիսում, որը տեղակայված է Ամապա նահանգում՝ Բրազիլիայի և Ֆրանսիական Գվիանայի սահմանի մոտ։
Տեղագրություն
Կապո Օրանժ ազգային պարկն ունի 657318 հա տարածք ։ Այն ներառում է Կալսուենի և Օյապոկի մունիցիպալիտետների որոշ հատվածներ։ Հարավ-արևմուտքում պարկին միացած է Ամապայի պետական անտառը՝ 2369400 հա տարածքով, որը հիմնադրվել է 2006 թվականին և համարվում է կայուն գործածության պահպանության միավոր ։
Պարկն ունի կարևոր նշանակություն, քանզի գտնվում է Բրազիլիայի ափին և միակ ազգային պարկն է խոնավ անտառում, որը գտնվում է այդպիսի տեղանքում։ Սա նշանակում է, որ այստեղ առկա կենդանական և բուսական աշխարհները բավականին տարբերվում են երկրի ներքին շրջաններում տեղակայված տարածքներից։ Պարկը հասանելի է նավակով։ Կաբո Օրանժ ազգային պարկն ընդգրկում է բազմազան էկոհամակարգեր, ինչպիսիք են՝ մանգլենին, բնական դաշտերը, ջրածածկ ծովային անտառները, հեղեղված տարածքներն ու հողատարածքը` լի հարուստ կենդանական աշխարհով։
Բնական գեղեցկությունները, որոնք բավականին լավ են պահպանված, գրավում են զբոսաշրջիկներին։ Դրանցից են Կասիպորե, Կունանի, Ուակա և Օյապոկի տարածքները, որոնցում կարելի է մակույկներով զբոսնել, ինչպես նաև զբաղվել ռաֆտինգով։ Կենսաբազմազանությունը հնարավորություն է տալիս կազմակերպել այցելություններ բուսական ու կենդանական շատ տեսակների (հատապես թռչունների) դիտումների, ինչպես նաև բնապահպանական կրթության և գիտական հետազոտությունների մի շարք ծրագրեր կյանքի կոչելու համար (ազգային պարկերի հիմնական նպատակները)։
Պատմություն
Կաբո Օրանժ ազգային պարկը ստեղծվել է 1980 թվականի հուլիսի 15-ին 84.913 հրամանագրով՝ բուսական և կենդանական աշխարհներն ու բնական գեղեցկությունը պահպանելու նպատակով ։ Այն կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից ։ Խորհրդատվական խորհուրդը ստեղծվել է 2006 թվականի մարտի 9-ին Բրազիլիայի շրջակա միջավայրի և վերականգնվող բնական պաշարների ինստիտուտի կողմից։ Կառավարման ծրագիրը հաստատվել է 2011 թվականի հունվարի 17-ին։ 2012 թվականի մարտի 22-ին Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտը և Օյապոկի համայնքի ձկնորսները եկան համաձայնության՝ պարկի ջրերում ձկնորսությամբ զբաղվելու վերաբերյալ, և որին միջնորդեց Դաշնային հանրային նախարարությունը ։ 2013 թվականին Բրազիլիայի կառավարությունը այն հռչակեց որպես Միջազգային նշանակության 12-րդ խոնավ տարածք՝ համաձայն Ռամսարի համաժողովի ։
Պահպանություն
Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Հիմնական խնդիրը բնական էկոհամակարգերի պահպանումն է։ Սա հնարավորություն է տալիս գիտական հետազոտությունների իրականացմանը, կրթական գործունեության զարգացմանը և բնապահպանական մեկնաբանությանը, ինչպես նաև ապահովել հանգիստ ու էկոտուրիզմ։ Այն Ամապա կենսաբազմազանության միջանցքի մասն է կազմում, որը ստեղծվել է 2003 թվականին ։ Պահպանությունն իրականացվում է «Ամազոնի շրջանի պահպանվող տարածքներ» ծրագրի աջակցությամբ։
Պարկում պահպանվող տեսակներից են հսկա զրահակիրը (Priodontes maximus), մեծ ջրասամույրը (Myrmecophaga tridactyla), յագուարը (Panthera onca), օնցիլլան (Leopardus tigrinus), կանաչ կրիան (Chelonia mydas) և այլն ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1980 հիմնադրումներ Բրազիլիայում Կատեգորիա:1980 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Յանտռա
Յանտռա (Jantra), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պրուդի (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)
Պրուդի (Пруды), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի բնակավայրեր
46 (թիվ)
46 (քառասունվեց), բնական թիվ է։
Լեցիտինազներ
Հայտնի են A, B, C և D ֆոսֆոլիպազներ։ A և B-ն պարունակվում են ենթաստամոքսային գեղձի հյութում, D-ն՝ աղիքային հյութում, որոշ բույսերում, C-ն՝ բակտերային տոքսիններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՖՀ 3.1.4
Ժոզեֆ Դյուկրյո
Կենսագրություն
Ծնվել է նկարչի ընտանիքում։ Նախ նկարել սովորել է իր հոր մոտ։ 1760 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ շուտով հայտնի է դարձել իր դիմանկարներով։ Սովորել է Մորիս Կանտեն դե Լատուրի մոտ։ 1769 թվականին ուղևորվել է Վիեննա` Լյուդովիկի և կայսրուհի Մարի Անտուանետի հարսանիքից առաջ վերջինիս դիմանկարը նկարելու համար։ Աշխատել է նաև Լուի XVI-ի պալատում, որի դիմանկարներից մեկի համար միապետից ստացել է բարոնի տիտղոս։
Նաև նկարել է թագավորի վերջին դիմանկարը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ նրա գլխատումից առաջ։ Ինքը` նկարիչը, այդ հեղափոխության իրադարձությունների ժամանակ մեկնել է Լոնդոն, բայց 1793 թվականին վերադարձել է և հաստատվել Փարիզում` նկարիչների և երաժիշտների համար մեծ սալոն հիմնելով։ Մահացել է Փարիզից Սեն-Դենի ճանապարհին։
Դյուկրյոն հայտնի է իր դիմանկարներն ստեղծելիս դիմագրության հանդեպ հատուկ ուշադրությամբ։ Նկարել է նաև մի քանի ինքնանկարներն, որոնց վրա պատկերել է ապրումներ և իրավիճակներ, այդ թվում նաև` հորանջում։
Դյուկրյոն ունեցել է մի քանի երեխաներ։ Նրա մեծ որդին` Ժյուլը, եղել է նկարիչ և հետիոտնի կապիտան։ Զոհվել է Ժեմապի ճակատամարտում։ Նրա մեծ դուստրը` Ռոուզ-Ադելաիդա Դյուկրյոն, նունպես նկարչուհի է դարձել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Կովկասի գերին (բալետ, Ասաֆև)
«Կովկասի գերին» («Кавказский пленник»), Բորիս Ասաֆևի բալետը երեք գործողությամբ և նախաբանով։ Լիբրետտոն գրել են Նիկոլայ Վոլկովը, Լեոնիդ Լավրովսկին և Իլյա Զիլբերշտեյնը Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն պոեմի մոտիվներով ։
Ստեղծման պատմություն
«Կովկասի գերին» բալետը կոմպոզիտոր Բորիս Ասաֆևը գրել է 1936 թվականին՝ նվիրելով Ալեքսանդր Պուշկինի մահվան 100-րդ տարելիցին։ Նրա համանուն պոեմը դարձել է միայն մեկնակետ կոմպոզիտորի և լիբրետիստների համար։ «Ժամանակի ոգուն» համապատասխան հեղինակները ձգտում էին բացահայտել և փոխանցել երիտասարդ Պուշկինի այդ պոեմի հեղափոխական ռոմանտիզմը, «իր դարաշրջանի պաթոսը», որով «ամբողջությամբ ներծծված է «Կովկասի գերին»․ ռուսական հասարակության հեղափոխական գիտակցության զարթոնքի դարաշրջանը, որի «լիովին ներկայացուցիչն» էր Պուշկինը» ։
Այս բարդ խնդիրը կատարելու համար հեղինակները օգտագործել են, ինչպես իրենք են հայտարարել, «ներհոսքի» նորաձև կինոհնարք (իրականում հին ավանդական բալետային «տեսլական»). չերքեզուհու հետ հերոսի հանդիպման տեսարանում գերին պատմում էր այն «հոգեկան փոթորիկի» մասին, որը թողել էր «սարսափելի հետք»։ Գործողությունը փոխանցվել է հերոսի պետերբուրգյան կյանքի նախորդ օրերին, և հանդիսատեսին ցույց է տրվել նրա աշխարհիկ կյանքի տեսարաններ, որի գերհագեցումից, հեղինակների մտահղացմամբ, «արթնացել է երիտասարդի գիտակցությունը և մեծացել նրա թշնամանքը շրջակա իրականության նկատմամբ» ։ Դրանում մեծ դեր է խաղացել նաև հերոսի սիրելին՝ ևս մեկ «վերծանված» պուշկինյան բազմակետ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսական բալետ
Կատերինովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)
Կատերինովկա (Катеринівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
Ժողովածու (2369)
Ժողովածու (2369), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2369 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1614 թվականին Թորոս գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Կ․ Պոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16․5x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 275 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան լսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով, լուսանցազարդ, Ավետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ գրիչ 119բ,244բ, հետագայի՝ 274ա (1687թ) կնիք՝ 121ա (1761թ․, Հարություն) ։
Կատերինովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կատերինովկա գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
Ժողովածու (2369)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Արևելք (հանդես)
«Արևելք», կիսամսյա հանդես։
Կատերինովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արևելք (հանդես)
Պատմություն
Լույս է տեսել 1855–1856 թվականներին Փարիզում։ Խմբագիր՝ Ստեփան Ոսկանյան (Ոսկան)։
Տպագրել է պատմական, գեղարվեստական, քննադատական երկեր։
Բատլեր շրջան (Նեբրասկա)
Բատլեր շրջան (Butler County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.513 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.767 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դեյվիդ Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Արևելք (հանդես)
Պատմություն
Արծարծել է հայ հասարակական կյանքի վերափոխման հարցեր։ Ունեցել է գիտական, վիպային, պատմական, բանահյուսական, ազգային, երկրագործական և այլ բաժիններ։
Բատլեր շրջան (Նեբրասկա)
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
Արևելք (հանդես)
Պատմություն
Հիմնական նյութերը գրել կամ թարգմանել է խմբագիրը՝ երբեմն Հարմա, Հրանտ, Վահե ծածկանուններով։
«Արևելք» առաջադրել է ազատագրական գաղափարներ, քննադատել ազգային-քաղաքական բռնությունները Թուրքիայում։
Նպաստել է աշխարհաբարի զարգացմանն ու մշակմանը, հայերենի բառաշինությանը։
Զաում
Զաում, զաումային լեզու (заумь - «անհեթեթություն, իմաստակություն»), գրական հնարք, 1920 թվականին ռուսական ֆուտուրիզմի տեսաբանների կողմից առաջադրված հասկացություն։ Տերմինն առաջադրել է Վ. Խլեբնիկովը, որը փորձում էր անմիջական օրինաչափություններ տեսնել բառի հնչողության ու իմաստի միջև և, հենվելով նրանց վրա, ստեղծել պոետական լեզու, որի վրա չէր ծանրանա «խոսքի կենցաղային իմաստը» (այսինքն՝ ստեղծել բառ՝ ի սկզբանե նրան հատուկ անվանական և հաղորդակցական ֆունկցիաներից դուրս) ։ Սովորաբար զաումի տակ հասկանում են ռուս ֆուտուրիստների պոետական փորձերը (Ա. Ե. Կրուչենիխի, Վ. Վ. Կամենսկու և այլոց)։ «Լեֆ» ամսագրի շուրջ խմբավորված լեզվաբանների և պոետների մոտ զաումի խնդիրը կապված էր գրական լեզվի գիտակցաբար «վերափոխման» հետ։ Զաումը ֆուտուրիստների համար գործանական աշխատանք էր բառի արտահայտչական հնարավորությունները դրսևորելու համար։ Զաում տերմինը հաճախ է կիրառվում անիմաստ փորձարարությունը բնորոշելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քնարերգություն Կատեգորիա:Բարեհնչություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրականություն Կատեգորիա:Ֆուտուրիզմ Կատեգորիա:Արհեստական լեզուներ Կատեգորիա:Մտացածին լեզուներ Կատեգորիա:Մոդեռնիզմ Կատեգորիա:Ավանգարդիզմ Կատեգորիա:Գրական ժանրեր
Back in Black (ալբոմ)
Back in Black, Ավստրալիական AC/DC ռոք խմբի ալբոմ՝ թողարկված 1980 թվականին։ Միջազգային վեցերորդ և Ավստրալիայում թողարկված յոթերորդ ալբոմն է։ Հանդիսանում է խմբի առաջին ալբոմը, որում չկա Բոն Սքոթը՝ մահացած 1980 թվականի փետրվարի 19-ին։ Ռոբերտ Լանժի պրոդյուսերությամբ 2-րդ ալբոմն է։ Ձայնագրվել է «Compass Point Studios» և «Electric Lady Studios» ստուդիաներում։
Ալբոմի մասին
Բոն Սքոթի մահը տեղի ունեցավ հենց այս ալբոմի աշխատանքների ժամանակ։ Բրայան Ջոնսոնի՝ Բոն Սքոթի փոխարեն հայտնվելուց հետո ալբոմը հասցվեց իր ավարտին։ Այսպես, Back in Black-ը դարձավ վոկալիստ Բրայան Ջոնսոնի հետ թողարկված առաջին ալբոմը։ Այնուհետև ստեղծվեցին «Hells Bells», «Have a Drink on Me», ինչպես նաև «Back in Black» երգերը։ Ալբոմի շապիկը գրեթե ամբողջովին սև էր՝ Բոն Սքոթի հիշատակին։
Ալբոմը երկու անգամ վերաթողարկվել է՝ 1997 թվականին «Bonfire» հավաքածուի կազմում և 2003 թվականին «AC/DC Remasters» շարքի կազմում։
Այսօր այս ալբոմը համարվում է ամենավաճառված 3-րդ ալբոմը ։
Երգացանկ
Բոլոր երգերը գրվել են Անգուս Յանգի, Մալքոլմ Յանգի և Բրայան Ջոնսոնի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոք ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Արևելք (օրաթերթ, Սալոնիկ)
«Արևելք», հասարակական-քաղաքական օրաթերթ։
Պատմություն
1934 թվականից՝ ՌԱԿ-ի պաշտոնաթերթ։
Լույս է տեսել 1930–1936 թվականներին Սալոնիկում (Հունաստան)։ Խմբագիրներ՝ Վ. Բագրևանդյան, Ա. Քիրեճյան, Խ. Ներսեսյան։
«Արևելք» գաղափարական հակամարտության մեջ է եղել դաշնակցության հետ, սատարել է ներգաղթը և լուսաբանել Խորհրդային Հայաստանի տնտեսական և մշակութայաին կյանքը։
Թերթոնի ձևով տպագրել է վեպեր։
Թշնամու թիկունքում 2
Թշնամու թիկունքում 2 (Faces of War, Ubisoft), համակարգչային խաղ action և RTS ժանրերում, Best Way ընկերության կողմից մշակվել և 1С ընկերության կողմից ներկայացվել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։
Խաղային փուլեր
Խաղը բաժանվում է երեք փուլերի՝ գերմանական փուլ, անգլոամերիկյան փուլ, ԽՍՀՄ փուլ։ Ամեն փուլում կա տասը առաջադրանք (որոնցից երեքը նախապատրաստական, երեք փուլերում էլ գործում է նույն սկզբունքը)։ Մնացած 7 առաջադրանքները բաժանվում են երեք համեմատաբար հեշտ և չորս ավելի դժվար առաջադրանքների։ Նաև ամեն փուլում, բոլոր առաջադրանքները հաղթահարելուց հետո բացվում է վերջին և ամենադժվար առաջադրանքը։
Գերմանական փուլ
1. Նեյմեյխենյան կամուրջ (Նեյմեյխեն, 1944 թվականի սեպտեմբեր)։ Դաշնակիցների միասնական հարձակումից հետո գերմանական հրամանատարությունը որոշում է ընդունում ուղարկել դիվերսանտների և զինյալների խումբ, որպեսի պայթեցնեն Նեյմեյխեն կամուրջը և դադարեցնել դաշնակիցների առաջխաղացումը։ Գերմանական ջոկատին հաջողվում է իրականացնել իր առաջ դրված առաջադրանքը, բայց որպեսզի հասնեն ռազմանավին պետք էր պայթեցնել հակառակորդի լաստանավը։ Նրանք հարվածում են այգու կողմից և գրավում վերանորոգված Շերման (Կալլիոպա) տանկը, որի վրա տեղադրված էր հրթռային կայանք, որի օգնությամբ էլ պայթեցնում են լաստանավը և հեռանում Նեյմեյխենից։ Միաժամանակ խաղացողը ունի հնարավորություն գտնել 88-մմ-ոց բրիտանական հրանոթներից որևէ մեկը և հենց դրանով պայթեցնել լաստանավը ու հասնել գերմանական նավերին։
4. Կլյորֆ (Կլյորֆ գետի շրջակայք, 1944 թվականի դեկտեմբերի 17)։ Որպեսզի թուլացնեն ամերիկացիների պաշտպանությունը և շարունակել գրոհը մաս-մաս, զինվորների մի խումբը ներխուժում է Կլյորֆ գետի շրջակայքում գտնվող ամերիկյան զինապահեստներից մեկը և գրավում տանկեր ու պայթեցնում այն, դրանից հետո գերմանացիները սկսում են գրոհը երկաթգծային կամրջի մոտ գտնվող պաշտպանական կառույցների վրա։ Երբ ամերիկացիները այդ շրջանում էլ չունեն պաշտպանական կառույց, խմբին օգնության են հասնում Միլտկեյի պարաշուտիստները։ Նրանք փորձում են դինամիտով պայթեցնել կամուրջը, բայց նրանց ոչինչ չի հաջղովում։ Ի ուրախություն նրանց ժամանակին հասնում է բենզինի ցիստեռններով բեռնված լոկոմոտիվ։ Պայթեցնելով այն գերմանացիները այն դուրս են բերում կամրջի կենտրոն և վագոններից մեկում եղած ավիառումբերը պայթեցնում են։ Վերջում և՛ կամուրջը, և՛ զինապահեստը պայթում են։
5. Մարվե (Բաստոնի շրջակայք, 1944 թվականի դեկտեմբերի 19)։ Վերմախտի հրամանատարությունը ընդունում է որոշում գրավել Բաստոնը, Պանտերա ու PzKpfw IV և ոչ մեծ հետևակի օգնությամբ գրավել Մարվեն, որը կարևոր խաչմերուկ էր Բաստոն շրջանում։ Գյուղում պաշտպանությունը ապահովում էր ԱՄՆ 101-րդ օդադեսանտային դիվիզյան։ Գերմանացիները ճնշելով հակառակորդի դիմադրությունը շարժվում են դեպի խաչմերուկ, որտեղից նրանք ոչնչացրեցին իրենց դեմ դուրս եկած 10-րդ ամերիկյան զրահատանկային դիվիզիայի տանկերը։
6. Դինան (Դինան, 1944 թվական դեկտեմբերի 25)։ Այն բանից հետո երբ գերմանացիները չկարողացան գրավել Նամյուրի կամուրջը, նրանք շարժվում են դեպի Դինան, որը Մաաս տանող միակ կամուրջն էր, հաղթահարելով թշնամու դիմադրությունը գերմանացիները անկախ ամեն ինչից գետի վրայով անց են կացնում իրենց տանկերը։
7. Ռոշֆոր (Ռոշֆորից ոչ հեռու ամերիկյան վառելիքի պահեստ, 1944 թվականի դեկտեմբեր)։ Մաասի մոտ գետի անցումից հետո գերմանացիների համար առաջ է մղվում տանկերի համար վառելիքի պակասի հարցը։ Ըստ պլանի վառելիքը պետք է վերցվեր ամերիկյան և անգլիական վառելիքի պահեստներից, որը գտնվում էր Արդեննաում։ Այդպիսի պահեստներից մեկն էլ գտնվում էր Ռոշֆորում, որտեղ ուղարկում են երկու հանդերձափոխված դիվերսանտների։ Նրանք գործելով մաքսիմալ զգուշությամբ մեխանիկ գրեմանացուն համոզում են ծառայել Ռեյխին և ուղարկել վեռելիքով լի լոկոմոտիվը գերմանացիներին։ Այն բանից հետո երբ գերմանացիները գրավում են բազան, իսկ մեխանիկը վառելիքը ուղարկում է գերմանացիներին սկսվում է բազայի պայշտպանությունը։ Դիմանալով հակառակորդի գերակշիռ զորքերին, գերմանացիները շունչ են քաշում և պատրաստվում որոշիչ գորհի Անտվերպենի վրա։
8. Լյովեն (Անտվերպենի շրջան, 1945 թվականի հունվարի 17) (այս առաջադրանքը բացվում է Գերմանական փուլի բոլոր առաջադրանքները կատարելուց հետո)։ Ռոշֆորի և Դինանի հաջող գործողություններից հետո, գերմանացիները սկսում են Անտվերպենի գրոհը, վերջնական կետն է «Ռեյնեյի պահակները» գործողությունը։ Մեծ դժվարություններով հաղթահարելով ամերիկացիների պաշտպանական գիծը, գերմանական հետևակը և տանկային միավորումները հունվարի 17-ին գրավում են Լյովենը, իսկ հունվարի 20-ին վերցնում են Անտվերպեն։
1. Լյուբլին (Լյուբլին, 1944 թվականի հուլիս)։ Մինչև խորհրդային ջոկատները մեծ կորուստների էին կրում Լյուբլինի համար մղվող մարտերում, խնդիր է դրվում գտնել լեհ աբստամբներին և նրանց ղեկավարին՝ գենեռալ Գրաբովսկուն։ Սովետական զորքերը գտնում են աբստամբների շտաբը և տեսնում են որ գենեռալը այնտեղ չե, որոշում են աբստամբների հետ մեկտեղ հարձակվել գերմանական հենակետերի վրա։ Գրոհից հետո սովետական զինվորները և լեհ աբստամբները տներից մեկի փլատակների անկյունում գտնում են գենեռալ Գրաբովսկուն։
2. Վերադարձնել փաստաթղթերը (Սանդոմիրյան պլացդարմ, 1944 թվականի օգոստոսի 13)։ Ծանր մարտեր են ընթանում Լվով-Սանդոմիրում։ Այն բանից հետո երբ պարզվում է, որ ԲԳԿԲ-ի սպաներից մեկը՝ «կապիտան Լեոնով», անցել է թշնամու կողմը, շտաբից գողացել է կարևոր փաստաթղթեր, կապված առաջիկա հարձակման հետ, СМЕРШ հակահետախուզական ծառայությունը որոշում է չթողնել, որ այդ փաստաթղթերը հայտնվեն գերմանական բանակի ձեռքում և հետևակահետախուզական ջոկատ է ուղարկում մերձճակատային գիծ, որպեսզի նրանք գողանան փաստաթղթերը գերմանական բանակի Ավագ Լեյտենանտ Կրաուսից։ Այստեղ ջոկատը պետք է ոչնչացներ գերմանական ականանետերը, որպեսզի ստանար մոտոհրաձգային ջոկատի օգնությունը, իսկ հետո տանկերի, ապա հետ շպրտելով գերմանացիների հակագրոհները, սպաներ Կրաուսին ու վերցներ փաստաթղթերը, իսկ հետո ոչնչացնելով թշնամական պատնեշը ապահովել անարգել նահանջը։
3. Ամրոց (Հլոգուվ, 1945 թվականի ապրիլի 1)։ Վիլս-Օդերսյան գործողության ընթացքում Առաջին Ուկրաինական ֆրոնտի շտաբը հրաման է տալիս գրավել գործնականորեն անհնարին Հլոգուվի միջնաբերդը։ Խորհրդային հետևակը հաղթահարելով գրեմանացիների դիմադրությունը մոտենում է ամրոցին, ԻՍՈւ-152 սովետական ինքնագնաց հրետանային կայանքները կոտրում են ամրոցի պատերի մի մասը, հենց այդ կողմ էլ շարժվեց սովետական սովետական հետևակը։ Առաջին հարկում դիմադրությունը ճնշելով, շուտով սովետական զորքերը գրավեցին նաև շինության երկրորդ հարկը։ Վերջ ի վերջո սովետական զորքերը ներխուժում են շինության վերջին հարկը, որտեղ ևս ճնշելով գերմանացիների դիմադրությունը գերի են վերցնում հրամանատար Օլիվեր Վագներին։
4. Զելովի երկաթուղային կայարան (Զելով, 1945 թվականի ապրիլ)։ Զելովյան բարձունքի հաջող գրոհից հետո, սովետական հետևակը սրընթաց շարժվում է դեպի Զելով։ Այս հանձնարարության ժամանակ խաղացողից պահանջվում է Զելովյան կայարանի մոտ ճեղքել գերմանական պաշտպանությունը և գրավել բոլոր թշնամական պաշտպանական գծերը։
5. Գրոհ թևից («բարփունք 153», Գերմանիա, 1945 թվականի ապրիլի 19)։ Զելովյան բարձունքի գրավումից հետո սովետական տանկային գումարտակներից մեկը մնում է լավ պաշտպանված «բարփունք 153»-ի շրջակայքում։ Իմանալով, որ ցանկացած գրոհով բարձունքը գրավելը անհնար է, սովետական մոտոհրաձգային ջոկատը նետվում է թևային գրոհի Ճանապարհին ջոկատը ընկնում է շրջափակման մեջ, բայց կարողանում է դիմակայել հակառակորդի գրոհներին և երկու խորհրդային զինվոր կարողանում են գերի վերցնել գերմանացի սպային ու նրանից իմանում են որ մոտակայքում կա զինպահեստ։ Ջոկատին հաջողվում է պայթեցնել զինպահեստը և հետ շպրտել գերմանական տանկերի գրոհները։ Վերջ ի վերջո ջոկատը տանկիստների հետ միասին կարողանում է գերմանացիներին «մաքրել» բարձունքից։
6. Նեյենհագեն (Նեյենհագենի տարածաշրջան, 1945 թվականի ապրիլ)։ Որպեսզի օգնեն փորձանքի մեջ ընկած շտաբին ու ջոկատներին և ուժասպառ անեն գերմանացիների թիկունքը, սովետական հրամանատարությունը որոշում է գրոհ սկսել Նեյենհագեն շրջանում։ Սկզբում ջոկատը իր շտաբի մեքենան հասցնում է բարձունք որտեղից տալիս է հարձակման կոորդինատները։ Հետագայում ջակտը միանում է մյուսներին և միասին հետ են շպրտում գերմանացիների հակագրոհեները, իսկ հետո իրենք են պատրաստվում հակագրոհի։
7. Բեռլինյան կայարան (Բեռլին, 1945 թվականի ապրիլի 28-29)։ 1945 թվականի ապրիլի 23-ին սովետական բանակը սկսում է Բեռլինի մարտերը։ Քաղաքի գլխավոր կայարանի՝ Լեռտերի և Մոլտկե կամրջի համար ընթանում են ծանր մարտեր։ Ծանր մարտերից հետո սովետական ջոկատները գրավում են կայարանը և կամուրջը ու ճնշում գերմանացիների հակագրոհը:շ
1. Ռադիոլոկացիոն կայան (Նորմանդիա, 1944 թվականի մայիս)։ Դաշնակիցները պատրաստվում են Նորմանդիայի գրավմանը։ Մինչև դեսանտային նավակները և ռազմանավերը պետք է սկսեին լողալ դեպի ափ, իսկ ինքնաթիռները պետք է ռմբակոծեին ափը, առաջնորդող դիվերսիոն ջոկատը գաղտնի դեսանտ է իջեցնում ռադարներից մեկի մոտ, ոչնչացնում դրա պահակներին տալով հնարավորություն ամերիկացի ինժեներին տեսնել և պայթեցնել ռադարը, իսկ դրանից հետո վերացնելով հարևան ֆերմայում գտնվող գերմանցիներին ոչնչացնել նաև ֆերմայի հարևանությամբ գտնվող էլեկտակայանը։ Վերջ ի վերջո ջոկատին հաջողվում է լողալ դեպի դեսանտային նավերը։
2. Ֆալեզ (Ֆալեզ քաղաքի թաղամասեր, 1944 թվականի օգոստոս)։ Որպեսզի ամբողջությամբ շրջափակեն գերմանական 7-րդ բանակը և միանալ կանադական զորքին ամերիկացիներին մնում էր միայն գրավել Ֆալեզը և օգոստոսի 19-ին նրանք անցնում են գրոհի։ Խաղացողից այդ առաջադրանքում պահանջվում է գրավել քաղաքի թաղամասերը և միանալ կանադացի զինվորների հետ ու միասին գրավել քաղաքը։
3. Վալհեռն (Վալհեռն կղզի, 1944 թվականի նոյեմբեր)։ Սեպտեմբերին դաշնակիցները գրավում են Անտվերպենի նավահանգիստը, բայց գերմանական հերետանին թույլ չի տալիս օգտագործել այն, գերմանական հրետանին տեղակայված էր Շելդա գետի ափին։ Որպեսզի վերջ տան այս ամենին դաշնակիցները սկսում են մասշտաբային զորամասի ափհանում։ Խաղացողից պահանջվում է մասնակցություն ունենալ այդ կղզիներից մեկի՝ Վալհեռնի դեսանտին (զորամասի ափհանում), որտեղ նրանց հարկավոր էր ցած իջնել և ամրանալ ներքևում, հետո հասնել երկրորդ հարկի մուտքին, իսկ հետո ոչնչացրեցին նավերի վրա գտնվող բոլոր հրանոթները և երկարատև կրակային կտերը։
4. Մաստրիխտ (Հոլանդիայի հարավ, 1944 թվականի հուլիս)։ Հնարավորություն չունենալով ավիացիայի միջոցով ռմբակոծել Լոնդոնը, գերմանացիները սկսում են ռմբակոծել Լոնդոնը V-2 հրթիռներով։ Որպեսզի դադարեցնեն հեռահար հրետակոծությունը, դաշնակիցների հրամանատարությունը ջոկատ է ուղարկում գրեմանացիների թիկունք, որպեսզի տեղեկություն հավաքեն V-2-ի մասին, իմանան դրանց տեղաբաշխումը և պայթեցնել հրթիռները հենց ռազմերթի ժամանակ։ Ջոկատը ոչնչացնում է գերմանացիների պաշտպանական կայազորը, փնտրում փաստաթղթերը և լողում դեպի մյուս գերմանական զորամասեր։
5. Ավրանշ (Ֆրանսիա, 1944 թվականի հուլիս)։ Որպեսզի հասնեն Ֆալեզ և Մորտենու դաշնակիցները պետք է գրավեն Սե և Սելյուն գետերի վրա գտնվող կամուրջները։ Նրանց հարվածը ուղղվում է դեպի Ավրանշ։ Խաղացողից պահանջվում է մասնակցություն ունենալ այս կարևոր մարտում, ոչնչացնելով կամրջի երկու կողմերում գտնվող գերմանական դիրքերը։
6. Սեն-Լամբեր (1944 թվականի օգոստոս)։ Անգլոկանադական և ամերիկյան զորքերը համարիա միացել էին Ֆալեզում։ Այս խմբերից մեկը հանդիպում է եկեղեցին հսկող կանադացիներին։ Ամերիկացիները որոնց ղեկավարում է խաղացողը, մնում են եկեղեցու մոտ և հետ են մղում գերմանացիների հարձակումները սպասելով դաշնակիցներին գալուն։
7. Բաստոն (1944 թվականի դեկտեմբեր)։ Խաղացողից պահանջվում է պաշտպանել Բաստոնը գերմանական հարձակումներից, գերմանացիները փորձում են ճնշել ամերիկացիներին պարենամթերքի պակասով և որոշ ժամանակ անց անցնում են համատարած գրոհի։ Խաղացողից պահանջվում է կանգնեցնել հարձակումը մինչև ամրիկացիների հիմնական ուժերի ժամանումը։
8. Օմահա Բիչ (Նորմանդիա, 1944 թվականի հունիս) (բացվում է միայն դաշնակիցներ փուլի բոլոր առաջադրանքները կատարելուց հետո)։ Ամերիկացիները ցած են իջնում Օմահա Բիչ լողափի մոտ Նորմանդիայի «Իզի Գրին» շրջանում։ Նրանցից պահանջվում էր կոտրել հակառակորդի դիմադրությունը ափեզրին, տալ հակահարված, իսկ հետո հետ մղելով հնարավոր հակագրոհները, մտնել քաղաք և գրավել այն։
Խաղի սցենարը ստեղծել էհայտնի ռուս գրող Ալեքսանդր Զորիչը։
(5177) Հյուգովոլֆ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,337974 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0297 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6462 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1305,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275705 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,68° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սիրիլ Ռամաֆոսա
Մաթամելա Սիրիլ Ռամաֆոսա (Matamela Cyril Ramaphosa, ), hարավաաֆրիկյան պետական, քաղաքական և արհմիութենական գործիչ։ Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի նախագահի գլխավոր քարտուղար (1991-1996) և տեղակալ (2012-2017), Հարավային Աֆրիկայի Հանրապետության փոխնախագահ (2014-2018)։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 18-ից Աֆրիկայի ազգային կոնգրեսի նախագահ։ 2018 թվականի փետրվարի 15-ից Հարավային Աֆրիկայի Հանրապետության Նախագահ։
Երիտասարդ տարիներ, ընտանիք
Մաթամելա Սիրիլ Ռամաֆոսան ծնվել է 1952 թվականի նոյեմբերի 17-ին Յոհաննեսբուրգի բազմազգ արվարձանում գտնվող «Վեսթերն-Նեյթիվ-տաունշիպ» գյուղում  ։ Նա ոստիկան Սամուելի և տնային տնտեսուհի Էրդմութ Ռամաֆոսի ընտանիքում երրորդ երեխան էր, որը ներգրաված էր ալկոհոլի ապօրինի առևտրում։ Ծագել է վենդա ժողովրդից։ Հանքափոր պապը տատիկի հետ ապրել է Քալավհա գյուղում՝ Ուենդա թագավորի պալատի մոտակայքում ։ Քրիստոնյա է ։