cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սամվել Բալոյան
Հրատարակված գիտական աշխատանքների ցանկ
37. Растительность альпийского пояса горы Арагац. В сб. Научн. тр. ВБО Арм отд. «Флора, растительность и растительные ресурсы Армянской ССР», 1988, вып. 11, с. 103-119.
39. Альпийская флора и растительность Мегринского хребта. Биолог.журн.Армении, 1988, т. 41, № 10, с. 849-853.
40. Характерные черты альпийской флоры Баргушатского хребта. Биолог.журн.Армении, 1989, т. 42, № 3, с. 203-207.
41. Севличский заповедник. В кн.: Заповедники СССР. Заповедники Кавказа. М. «Мысль», 1990, с. 320-323.
42.  Флора и растительность альпийского пояса Армении. Автореферат диссертации на соискание ученой степени доктора биологических наук. Ереван, 1992, 54 с.
44. Растительность альпийского пояса Приараксинских хребтов. В сб. Научн. тр. «Флора, растительность и растительные ресурсы Армении», 1999, вып. 9, с. 69-76.
45. Анализ альпийской флоры Сюникского нагорья. Биолог.журн.Армении, 1999, т. 52, 1, с. 32-38.
46. Очерк флоры и растительности альпийского пояса Варденисского хребта. Биолог.журн.Армении, 2000.
47. О национальной программе действий по борьбе с опустыниванием в Армении. В Международ. науч.-практ. журн. Проблемы освоения пустынь. Ашхабад, 2002, 2, с. 3-11 ( в соавт. с А.Хоецян, А.Вардеванян).
48. Факторы и последствия опустынивания в Армении. Материалы Международной Конференции по проблемам засухи и опустынивания Регионального экологического центра для Кавказа, Тбилиси, 2002, с. 20-24.
49. Экологический аспект Концепции. Концепция устойчивого развития Республики Армения, Ереван, 2002, с. 18-24.
50. Список видов альпийской флоры Центрального Армянского вулканического нагорья. В сб. Научн. тр. «Флора, растительность и растительные ресурсы Армении», 2004, вып. 15, с. 97-107.
52. К вопросу ысовершенствования сети особо охраняемых природных территорий Армении. Тахтаджяния, выпуск 1, стр. 185-189 ( в соавт. с Г.Файвуш, Ж.Варданян, М.Калашян, К.Таманян).
53. United Nations Convention to Combat desertification in the Republic of Armenia. Conference soils in Central European Countries, New Independent States, Central Asian Countries and in Mongolia. European soil Bureau European Commission. Prague, 2000, p. 11-13.
55.  Forest Conservation. National assessment report. Republic of Armenia. World sunnit on Sustainable Development, Johannesburg, 2002. Yerevan, 2002, p. 42-43.
56. Combating Desertification. National assessment report. Republic of Armenia. World sunnit on Sustainable Development, Johannesburg, 2002. Yerevan, 2002, p. 44-47.
Բանսկի դվոր
Բանի նստավայր կամ Բանսկի դվոր (Бански двор), շենք և մշակութային կենտրոն Բանյա Լուկայում։ Այն կառուցվել է 1931-1932 թվականներին՝ որպես Հարավսլավիայի թագավորության վարչական շրջան Վրբաս բանովինայի դուքսի («բան») նստավայր։
Մինչև 2008 թվականին Սերբիայի Հանրապետության պալատի վերակառուցումը, այն նաև ծառայել է որպես Սերբական Հանրապետության նախագահի նստավայր։
Մեր օրեր
1998 թվականին Բանսկի դվորը պաշտոնապես դարձավ հանրային մշակութային հաստատություն և այժմ Բանյա Լուկա քաղաքի և Սերբական Հանրապետության ամենակարևոր մշակութային կենտրոնն է՝ տարեկան հազարավոր այցելուներով։ Այն ամեն տարի անցկացնում է հարյուրավոր միջոցառումներ, որոնք աչքի են ընկնում իրենց մեծ քանակով և բազմազանությամբ՝ համերգներ, տեղացի և արտասահմանցի արվեստագետների ցուցահանդեսներ, գրքերի շնորհանդեսներ, կլոր սեղաններ և համագործակցում է քաղաքի կարևոր իրադարձությունների ու փառատոների իրագործման հետ։ Մինչև Սերբական հանրապետության պալատի վերակառուցումը, 2008 թվականը, այն ծառայել է որպես Բոսնիայի Հանրապետության Նախագահի նստավայր։
Ստեղծում
մինի|[[Բանյա Լուկայի Մեծ զինանշան (ձախում՝ Պետար Կոչիչ, աջում՝ Սվետիսլավ Միլոսավլևիչ). ընդունվել է 2017 թվականի հուլիսի 20-ին
Coat of Arms of Banja Luka]] Երբ Վրբաս բանատը ստեղծվեց 1929 թվականին, առաջին կառավարիչը (բանը) Սվետիսլավ Տիսա Միլոսավլևիչն էր, և ներկայացուցչական նստավայր կառուցեու անհրաժեշտությունից ելնելով, 1931 թվականի սկզբին մրցույթ հայտարարվեց Բելգրադի և Սարաևոյի National թերթերում Բանի նստավայր (Բանսկի դվոր) և Բանի պալատ (Բանսկի պալատ) հայեցակարգային էսքիզների համար, և առաջին մրցանակը ստացան Բելգրադի ճարտարապետները Յովանկա Բոնչիչ-Կատերինիչը, Անջելյա Պավլովիչը և Ջոն Գ. Ռանկովիչը։
Հիմնական աշխատանքը շնորհվել է Բելգրադից Կոստա Շիյաչկի շինարարական ընկերությանը՝ երիտասարդ ճարտարապետ Բրանկո Յովանովիչի ղեկավարությամբ, իսկ ճակատի և ինտերիերի գեղարվեստական ձևավորումը ղեկավարել է քանդակագործ և ակադեմիկոս Ջորջե Յովանովիչը։ Բանսկի Դվորի աշխատանքները սկսվել են 1931 թվականի մարտին, մինչդեռ շենքի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1932 թվականի նոյեմբերի 8-ին։ Բանի նստավայրն ուներ հանդիպումների համար նախատեսված սենյակներ, կոնֆերանսների սենյակներ, դահլիճ, բանի սենյակ կարևոր այցելուների համար, ջեռուցման սենյակ, խոհանոց, զուգարաններ, հանդերձարաններ և այլ տարածքներ։
Ճարտարապետություն
Որպես 20-րդ դարի չորրորդ տասնամյակի սկզբի ներկայացուցչական ինտերիերի դիզայնի եզակի հուշարձան, որը հայտնի և իր ժամանակին մեծ հեղինակություն վայելող ստեղծագործողների՝ դեկորատորների աշխատանք է՝ իր իսկական արժեքների, էսթետիկ և ոճական միատարրությամբ, ինչը Արվեստի պատմության մեջ այս ժամանակաշրջանի արտացոլումը և դրա արժեքավոր փաստագրումն է, սկզբնական վիճակի համեմատ դրա պահպանվածության համեմատաբար բարձր աստիճանի, ինչպես նաև օգտագործումից բխող փաստացի և հնարավոր փոփոխություններով արտահայտված սպառնալիքի պատճառով, անհրաժեշտ է կատարել ինտերիերի և դրա իսկական կահույքի մանրակրկիտ գիտական ուսումնասիրություն և այն ներկայացնել մասնագիտական լայն լսարանին և հանրությանը և այդպիսով ապահովել իր ժամանակի կիրառական արվեստի այս հիանալի նմուշների պահպանումը։
Պրոսյանկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)
Պրոսյանկա (Просянка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1879 թվականին։
Բանսկի դվոր
Պատմություն
Պալատը մինչև 1941 թվականը օգտագործվել է որպես Վրբաս Բանովինայի բանի նստավայր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ինտերիերը ավերվել է, իսկ թանկարժեք կահույքի, նկարների և այլ առարկաների մեծ մասը անդառնալիորեն կորել է։ Պատերազմից հետո շինությունն օգտագործվել է որպես ռազմական և քաղաքական կենտրոն։ 1955 թվականից այն ժամանակվա քաղաքային իշխանությունների որոշմամբ շենքը տրվեց Մշակույթի տան տնօրինությանը։
Պրոսյանկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պրոսյանկա գյուղում բնակվում էր 685 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 518,94 մարդ/կմ²։
Բանսկի դվոր
Պատմություն
Սերբական Հանրապետության ստեղծմամբ` 1992 թվականի հունվարի 9-ին Բանսկի դվորը դարձավ նախագահի նստավայրը։ Իսկ 1998 թվականին պաշտոնապես դարձավ հանրային մշակութային հաստատություն, որը կոչվում էր Բանսկի դվոր մշակութային կենտրոն։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ և հետագա օգտագործում
Շենքին և դրա ինտերիերին ամենամեծ վնասը հասցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ այնտեղ տեղակայված էր գերմանական հրամանատարական ջոկատը։ Այդ ժամանակաշրջանում Մեծ հանդիսությունների սրահը օգտագործվել է որպես հացահատիկի պահեստ, որոշ ժամանակ նաև որպես ախոռ։ Պատերազմի ժամանակ ավերվել են ինտերիերը, թալանվել է մեծ քանակությամբ թանկարժեք կահույք և տեխնիկա՝ ջահեր, գորգեր, արվեստի գործեր, կահույք, խոհանոցային պարագաներ։ Բանյա Լուկայի ազատագրումից հետո շենքը օգտագործվել է որպես Մակեդոնիայի ժողովրդական ազատագրական բանակի (Narodno Osloboditelna Vojska) 37-րդ դիվիզիայի շտաբ, այն մասամբ վերազինվել է բանակային ակումբի նպատակների համար։
1945 թվականից հետո աստիճանաբար կատարվեցին հետագա ադապտացիաներ, և շենքը շարունակեց փոխել իր օգտատերերը՝ Կոմկուսի շրջանային կոմիտե, Կոմունիստական կուսակցության քաղաքային կոմիտե, Կոմունիստական երիտասարդության շրջանային և քաղաքային կոմիտե, Ժողովրդական ճակատ, Կանանց հակաֆաշիստական խորհուրդ, Շրջանային միության խորհուրդ, «Պելագիկ» բանվորական մշակութային և գեղարվեստական ընկերություն։
1952-1953 թվականների ընթացքում Շրջանի աշխատավորական խորհուրդը հատկացրել է 4,500,000 Բոսնյա-հերցեգովինյան դինար և կազմակերպել աշխատանքային ակցիա կոլեկտիվներում՝ Մեծ դահլիճը և այլ վնասված տարածքները օգտագործելի դարձնելու համար։
Վերականգնման նախագիծ
1953 թվականի վերականգնման նախագիծը ստորագրել է ճարտարապետ Ստոյան Բորովնիցան, ինժեներ Բանյա Լուկայից, որը ներկա է եղել 1931 թվականին պալատի որմնադրությանը և երեսպատման աշխատանքների աճուրդին։ Այս վերանորոգման ժամանակ՝ 1953 թվականին, միտք առաջացավ, որ շենքին պետք է տրվի Radnički Dom (Աշխատավորների տուն) անուն և գործառույթ։
Նոր գործառույթը սկսեց ձևավորվել 1954 թվականից, երբ շենքում սկսվեցին կազմակերպվել համերգներ, բալետի դասընթացներ, երաժշտության, պոեզիայի և թատերական բովանդակության բաժիններ և այլն։ Այդ ընթացքում սկսեց առաջանալ Մշակույթի կենտրոնի ստեղծման գաղափարը, միևնույն ժամանակ շենքում տեղակայված էին քաղաքային գրադարանը, ընթերցասրահը, քաղաքային թանգարանը, Աշխատավորների համալսարանը, «Բանյա Լուկա թերթի» խմբագրությունը, ռադիո ակումբի ռադիոկայանը, երաժշտական դպրոցը։ Այս հաստատություններից մի քանիսը մնացել են շենքում մինչև 1969 թվականի երկրաշարժը։
Երկրաշարժ և վերջին փոփոխություններ
1969 թվականի երկրաշարժի հետևանքով շենքը շատ մեծ վնաս է կրել, ուստի ինտերիերը փոփոխվել է։ Վերականգնումը կատարվել է 1972 թվականին՝ ըստ նախնական նախագծային փաստաթղթերի։ Շենքի արտաքին տեսքը սկզբնական տեսքի ամբողջական վերակառուցումն է, որը գրեթե ոչ մի բանով չի շեղվում բնօրինակից, բայց ներքին տարածքները զգալիորեն փոխվել են սկզբնական դիզայնի համեմատ, սենյակների դասավորության, ինչպես նաև դետալների տեսքով։ Պարտերը, Մեծ դահլիճը, Կապույտ սրահը, սրահներն ու աստիճանավանդակներն ամենաքիչն են փոփոխվել նպատակի, ժամանակացույցի, չափի և հարդարման առումով, մինչդեռ ամենամեծ փոփոխությունները կատարվել են երկրորդ հարկի տարածքում, ինչը տրամաբանական է, եթե հաշվի առնենք, որ շենքը հարմարեցվել է նոր գործառույթին` մշակույթի, արվեստի և գիտության բնագավառում տարբեր վարչական գործունեության նպատակներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրոպայի պալատներ Կատեգորիա:Սերբիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Կառավարության շենքեր
Hunter × Hunter
Hunter × Hunter (ハンター×ハンター), Տոգաշի Յոշիհիրոյի մանգան։ Այն լույս է տեսել 1998 թվականի մարտի 8-ից Shonen Jump ամսագրում, չնայած 2006 թվականից ի վեր արտադրանքը հաճախ ընդհատվել է երկար ժամանակով։ 2018 թվականի դեկտեմբերի վերջին թողարկված է եղել 390 գլուխ և 37 հատոր։
Դեպքերը տեղի են ունենում աշխարհում, որը ձևակերպված է ժամանակակից անտուրաժում և բնակեցված է մարդկանցով ու կախարդական կենդանիներով։ Այս տիեզերքում կա որսորդի մասնագիտություն, նրանք որոնում են հազվագյուտ տեսակների կենդանիներ, անթիվ գանձեր, ուսումնասիրում դժվար հասանելի վայրեր կամ նույնիսկ բռնում վտանգավոր հանցագործների։ Մանգայի գլխավոր հերոս Գոն Ֆրիքսն իմանում է, որ իր վաղուց անհետացած հայրը ողջ է և աշխարհի ամենահզոր որսորդներից մեկն է։ Գոն որոշում է գտնել իր հորը և դրա համար անցնում է քննություն որսորդ դառնալու նպատակով։ Իր ճանապարհորդությունների ընթացքում Գոնը նոր ընկերներ է ձեռք բերում և բախվում սարսափելի թշնամիների։
1999 թվականին Hunter × Hunter մանգայի հիման վրա ստեղծվել է 62 սերիաներից բաղկացած անիմե Nippon Animation ստուդիայի կողմից։ Թողարկվել է Fuji TV հեռուստաալիքով 2001 թվականին։ Այնուհետև 2002-2004 թվականներին թողարկվել է երեք առանձին OVA։ Երկրորդ անիմեն ստեղծվել է Madhouse ստուդիայի կողմից և հեռարձակվել է Nippon Television հեռուստաալիքով 2011 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2014 թվականի սեպտեմբեր։
Մանգան դրական արձագանքներ է ստացել ինչպես ընթերցողների, այնպես էլ քննադատների կողմից։ Այն Shueisha հրատարակչության պատմության մեջ ամենահաջողվածներից մեկն է, 2013 թվականի փետրվարի դրությամբ վաճառվել է ավելի քան 65,8 միլիոն հատոր։
Մանգա
Մանգան Shonen Jump ամսագրում լույս է տեսել 1998 թվականից, ընդհանուր տպաքանակը 2011 թվականի դրությամբ գերազանցել է 52 000 000 օրինակը ։ Մանգայի նոր գլուխների ամսագրում հրապարակումների միջև պարբերաբար տեղի են ունենում երկարատև ընդմիջումներ, որոնք կապված են մանգակայի հիվանդության հետ։
2007 թվականին Ճապոնիայի մշակույթի նախարարության անցկացրած հարցման համաձայն՝ Hunter x Hunter-ը բոլոր ժամանակների լավագույն մանգայի շարքում զբաղեցրել է 21-րդ տեղը ։
Անիմե
Անիմեն մանգայի առաջին տասնյոթերորդ և տասնութերորդ հատորների էկրանավորումն է։ Այն ստեղծվել է Nippon Animation ստուդիայի կողմից և հեռարձակվել է Ճապոնիայում Fuji TV հեռուստաալիքով 1999 թվականի հոկտեմբերի 16-ից մինչև 2001 թվականի մարտի 31-ը։
2011 թվականին Madhouse-ը հայտարարել է հիմնական սերիալի ռեմեյքի ստեղծման մասին։ Նրա ռեժիսորն է Հիրոսի Կոձինան։ Հեռարձակումը սկսվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանգաներ
Նիդերոսբերգեն
Նիդերոսբերգեն (Niederhausbergen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1381 մարդ, բնակչության խտությունը` 451.31 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.06 կմ² տարածք։
Կաստրեձատո
Կաստրեձատո (Castrezzato), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Նիդերոսբերգեն
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Կաստրեձատո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նիդերոսբերգեն
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 887 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 657-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 230։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 657 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 633 անձ (329 տղամարդ և 304 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (11 տղամարդ և 13 կին)։ 230 անաշխատունակներից 107-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 81-ը` թոշակառուներ, իսկ 42-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սուլեյման Ավ
Սուլեյման Ավ (Souleymane Aw, ), սենեգալցի ֆուտբոլիստ, «Ժիլ Վիսենտ» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Ավը Ասպիրեի ակադեմիայի սան է։ 2017 թվականին Սուլեյմանը պայմանագիր է կնքել բելգիական «Էյպե» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Հուլիսի 29-ին Զյուլտե-Վարեգեմի դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել «Ժյուպիլե» լիգայում ։ 2018-ի սկզբին խաղային պրակտիկա ստանալու համար Ավը վարձակալության իրավունքով տեղափոխվել է «Ռուսելարե» ֆուտբոլային ակումբ։ Փետրվարի 10-ին «Յունիոն»ի դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել Բելգիայի երկրորդ դիվիզիոնում ։
Միջազգային կարիերա
2017 թվականին Սենեգալի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ավը Զամբիայում մասնակցել է Աֆրիկայի երիտասարդական գավաթին։ Մրցաշարում նա խաղացել է Գվինեայի Զամբիայի, Սուդանի , Հարավային Աֆրիկայի և Կամերունի դեմ խաղերում։ Հարավաֆրիկացիների և կամերունցիների դեմ խաղում Կրեպինը մեկական գոլ է խփել։ Նույն տարում Դիատան մասնակցել է Հարավային Կորեայում աշխարհի երիտասարդական չեմպիոնատին։ Մրցախաղում նա մասնակցել է Սաուդյան Արաբիայի , ԱՄՆ–ի և Էկվադորի դեմ խաղերին ։
2019 թվականին Ավը երկրորդ անգամ մասնակցել է Նիգերում Աֆրիկայի երիտասարդական գավաթին։ Մրցաշարում, սակայն, մասնակցել է Գանայի, Բուրկինա Ֆասոյի , Հարավային Աֆրիկայի և երկու անգամ՝ Մալի դեմ խաղերին։ Նույն թվականին երկրորդ անգամ Ավը դարձել է Լեհաստանում կայանալիք աշխարհի երիտասարդական առաջնության մասնակից։ Նա մասնակցել է Տահիտիի թիմի , Կոլումբիայի մինչև 20 տարեկանների հավաքականի , Լեհաստանի ,Նիգերիայի և Կորեայի Հանրապետության ֆուտբոլի մինչև 20 տարեկանների հավաքականի դեմ խաղերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրիլի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:1999 ծնունդներ Կատեգորիա:Սենեգալցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսելարեի ֆուտբոլիստներ
Միտյակինո (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)
Միտյակինո (Митякино), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Շեստակովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Շեստակովսկի գյուղական խորհուրդ  (Шестаківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Շեստակովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 730 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 57.4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12.72 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1968 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(3524) Շուլց
(3524) Շուլց (Schulz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,613886 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2768 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,951 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1543,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լողակտցարներ
Լողակտցարներ, քարադրանմանների կարգի թռչունների ընտանիք։ Հայտնի է 3, ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ կլորաքիթ լողակտցարը՝. ՀՀ-ում հանդիպում են չուի ընթացքում՝ փոքր խմբերով կամ առանձին անհատներով։ Սնվում են ջրային միջատներով։ Կենդանի զանգվածը 26-47 գ է։ Կտուցը համեմատաբար փոքր է, սև, ասեղանման, փետրածածկը՝ գունագեղ։
Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով
Հին ռատուշայի հրապարակ
Հրապարակը ձևավորվել է 14-րդ դարում՝ քաղաքի տաճարի և Աբոսկի կամրջի միջև՝ որպես քաղաքի գլխավոր հրապարակ։ Ենթադրվում է, որ այստեղ 1403 թվականին հանդիսավոր կերպով ընթերցվել է Շվեդիայի թագավոր Էրիկ Պոմերանիացու հրամանագիրը Վիբորգին քաղաքի իրավունքներ տրամադրելու մասին։ Ինժեներ Ա. Տորստենսոնի կողմից մշակված քաղաքային նոր հատակագծի իրականացման ընթացքում, փայտե տները քարով փոխարինելու միջոցով, հրապարակը ստացավ ժամանակակից ուղղանկյունաձև տեսքը, սակայն դրա չափերը մեծապես նվազել էին և քաղաքային տաճարը հայտնվել է հրապարակի սահմաններից դուրս, որտեղ կառուցվել է քաղաքապետարանի շենքը։ Վիբորգի 1703 թվականի հատակագծում հրապարակի անվանումը նշված է Stads Torget («Քաղաքային հրապարակ»), բայց այն փոխարինվել է Ռատուշայի հրապարակ անվանումով։
1776 թվականին ճարտարապետ Յոհան Շպեկլեի նախագծով Քաղաքային դարպասների հարևանությամբ գտնվող հրապարակի հարավային մասում կառուցվել է մեկ հարկանի զինվորական կալանատուն` կլասիցիզմի ոճով, որը 1857 թվականին վերակառուցվել է նոր-գոթական ոճով։ Առևտրի տունը, որը 1650 թվականին հրապարակի հյուսիսային կողմում կառուցել է վաճառական Ա. Բորխարդտը փոխել է շատ սեփականատերերի և բազմիցս վերակառուցվել։ 1724 թվականին տունը պատկանել է Մ. Պյուլսին՝ Վիտուս Բերինգի աներոջը, որը, ըստ հետազոտողների, հինգ ամիս ապրել է այդ տանը։ Այնուհետև տունն անցել են վիբորգյան ամենահարուստ առևտրական Վեկրուտովին (Վեկկրոոտով)։ Շենքը քաղաքում ամենա ներկայացուցչականներից մեկն է եղել։ 1772 թվականին այստեղ հյուրընկալվել է կայսրուհի Եկատերինա II-ը։
19-րդ դարում հրապարակն իր տեղը զիջել է մայր տաճարի գլխավոր հրապարակին՝ ստանալով Հին Ռատուշայի հրապարակ անվանումը։ Հրապարակը ձևավորող շենքերի (նախկին քաղաքապետարանի և Բորխարդտի տան) նշանակությունը մի քանի անգամ փոխվել է՝ ի տարբերություն զինվորական կալանատան շենքի, որն ուներ մշտական պահակախումբ։ Գիշերները քաղաքի դարպասները փակվում էին, և ժամապահները անցագիր էին պահանջում քաղաքի պատերին մոտեցող ցանկացած անձնավորությունից։
Պահակակետը պահպանվել էր նույնիսկ այն բանից հետո, երբ 19-րդ դարի վերջին ապամոնտաժվել էր Վիբորգի քաղաքային պատը։ 1870-ականներին քաղաքի դարպասի տեղում տեղադրվել են կանանց այլաբանական արձաններ՝ «Արդյունաբերություն» և «Ծովային առևտուր»։ Ճարտարապետ Յոհան Յակոբ Արենբերգի կողմից իրականացվել է հրապարակի վերակառուցման նախագիծը, որով նախատեսվել է հրապարակում տեղադրել քանդակագործ Վիլլե Վալգրենի կողմից կերտված Տորգիլս Կնուտսսոնի հուշարձանը։ Հրապարակը ստացել է նոր վերածննդի կառույցի տեսք, ճարտարապետ Էդուարդ Դիպպելի նախագծով 1897 թվականին վերակառուցվել է Բորխարդտի տունը, ճարտարապետ Բրյունոլֆ Բլումկվիստի կողմից վերակառուցվել է քաղաքապետարանի նախկին շենքը, որպես պատմա-ազգագրական թանգարան, իսկ ավելի վաղ՝ փուլ առ փուլ վերակառուցվել և միավորվել են հրապարակի հարավ-արևելքում գտնվող ձեռներեց Է. Վոլֆին պատկանող տները։
1929 թվականից` Ֆինլանդիայի անկախության հռչակումից մինչև խորհրդա-ֆիննական պատերազմները (1939-1944), հրապարակն կրել է Տորգիլս Կնուտսսոնի անունը, այնուհետև այն վերանվանվել է Կրեպոստնայա, իսկ 2009 թվականից այն կրկին կոչվել է Հին Ռատուշայի հրապարակ։ Պատերազմի ընթացքում ավերված շենքերը վերակառուցվել են բնակելի շենքերի։ 1948 թվականին հանված Կնուտսսոնի հուշարձանը 1993 թվականին վերադարձվել է իր սկզբնական տեղը։ Նախկին զինվորական կալանատունը հարմարեցվել է հուշանվերների խանութի համար ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիբորգի հրապարակներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Վիլկա-Սադովսկայա
Վիլկա-Սադովսկայա (Вілька-Садівська), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիլկա-Սադովսկայա գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,57 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մարչելո Մաստրոյանի
Կենսագրություն
Մարչելո Մաստրոյանին ծնվել է 1924 թվականին Իտալիայի Ֆոնտանալիր գյուղաքաղաքում։ Հանդես է եկել Հռոմի համալսարանի սիրողական թատրոնում։ 1948 թվականին ռեժիսոր Լուկինո Վիսկոնտին նրան հրավիրել է իր ղեկավարած թատերախումբ, որտեղ հաջողությամբ խաղացել է Ալֆիերիի և Շեքսպիրի պիեսներում։ Առաջին անգամ նկարահանվել է 1947 թվականին Ռիկարդո Ֆրեդայի «Բանտից փախածը» ֆիլմում։ Այնուհետև նկարահանվել է Լուչիանո Էմերի «Օգոստոսյան կիրակի» (1949), «Փարիզը միշտ Փարիզ է» (1951) և «Հռոմեացի նշանածները» (1954), Ջուզեպպե Դե Սանտիսի «Սիրո օրեր» (1953), Կարլո Լիձանիի «Պատմվածք խեղճ սիրահարների մասին» (1954), Լուկինո Վիսկոնտիի «Սպիտակ գիշերներ» (1957), Մարիո Մոնիչելիի «Հայրեր և որդիներ» (1957) և «Աղավնին» (1959) Էլիո Պետրիի «Մեկ հեկտար երկինք» (1958), Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Քաղցր կյանք» (1960), «Ութ ու կես» (1962), Միքելանջելո Անտոնիոնիի «Գիշերը» (1961), Լուի Մալլի «Անձնական կյանք» (1961) Պիետրո Ջերմիի «Ամուսնալուծություն իտալական ձևով» (1962), Վիտտորիո դե Սիկայի «Երեկ, այսօր, վաղը» (1963), «Ընկերները» (1963), «Ուրախ ուրվականները (1963), «Կազանովա-70» (1964), «Սիրահարների ժամանակը» (1969), «Ամուսնություն իտալական ձևով» (1965), «Արևածաղիկներ» (1969), Կլոդ Լելուշի «Դարձյալ սիրո մասին» (1970), Էտորե Սկոլայի «Մի առանձնահատուկ օր» (1977, լավագույն դերակատարման համար արժանացել է «Օսկար» մրցանակի)։ Արժանացել մի շարք այնպիսի մրցանակների, ինչպիսիք են Բրիտանական կինոակադեմիայի մրցանակ, Կաննի կինոփառատոնի մրցանակ՝ լավագույն տղամարդու դերակատարման անվանակարգում, ինչպես նաև երկու «Ոսկե գլոբուս» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հռոմի Սապիենզա համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Ալմոխիա
Ալմոխիա (Almogía), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիա յում (Անդալուսիա իքննավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մալագա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 164 կմ2։ Բնակչությունը՝ 4257 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 23 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Գնևկովո (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 244 մարդ։
Ռանդոլֆ շրջան (Ջորջիա)
Ռանդոլֆ շրջան (Randolph County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.111 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.791 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քաթբերտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1828 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Օլգա Ջուհարյան
Օլգա Աշոտի Ջուհարյան, գյուղատնտես-էկոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (1991)։
Կենսագրություն
1961 թվականին ավարտել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1967-1976 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ կենսոլորտի հիմնահարցերի գիտխորհրդի փոխնախագահ, 1976-1986 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահի օգնական՝ էկոլոգիայի հարցերով, միաժամանակ, 1976-1992 թվականներին՝ «Սևան» ազգային պարկի բնության պահպանության տարածքային համալիր սխեմաների ղեկավար,1986-1993 թվականներին` ՀՀ ԳԱԱ Երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտի, 1993 թվականից՝ ԳԱԱ էկոլոգոնոոսֆերային հետազոտությունների կենտրոնի գլխավոր գիտաշխատող, 1996 թվականից՝ նաև Մոսկվայի նոր իրավաբանական համալսարանի դասախոս։ Տեղեկատվության միջազգային (1999), էկոլոգիայի և կենսագործունեության անվտանգության (1996) և ՌԴ բնական (2000) ԳԱ-ների անդամ։ Սպիտակի հաշմանդամների և որբ երեխաների քոլեջի հիմնադիր, Հայաստանի հաշմանդամների ընկերակցության փոխնախագահ (1994), Ռիսկի վերլուծության Հայաստանի էկոլոգիայի հիմնադրամի նախագահ (2000)։
Ստեղծագործական ուղի
Աշխատանքները վերաբերում են հողի, մշակաբույսերի, ծառատեսակների վրա տեխնածին աղտոտվածության, էկոհամակարգերի վրա ծծմբային անհիդրիդի, ազոտի օքսիդների և այլ թունավոր նյութերի արտանետումների ազդեցությանը։ Հեղինակ է «էկոլոգիայի և բնօգտագործման հիմունքները» (ռուսերեն, 2000 թվական), «Կենսագործունեության անվտանգություն» (ռուսերեն, 2004 թվական), համահեղինակ՝ «էկոլոգիական կրթության մանկավարժական հիմունքները» (ռուսերեն, 2005 թվական) ուսումնական ձեռնարկների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:Հայ բնապահպաններ Կատեգորիա:1936 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:Զապորոժիե քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ
Պերմյանկա
Պերմյանկա (Перьмянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օմուտինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վյատկա գետի ձախ ափին՝ 1238 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Օմուտնինսկ քաղաքի կենտրոնում 7 կմ հարավ։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելք անմարդաբնակ անտառային վայրում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Արճեշ
Արճեշ (Erciş), հայկական քաղաք Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի Աղիովիտ գավառում, Վանա լճի հյուսիսային ափին։ Արճեշը միջին դարերում գավառի կենտրոն էր։ Պատկանում էր Գնունիների նախարարական տանը, իսկ 1000 թվականից՝ Արծրունիներին։ Երբեմն Վանա լիճը կոչվել է Արճեշի անունով։ Հայ մատենագրության մեջ Արճեշը հիշատակվում է VII դարից։ XVIII դարի երկրորդ կեսից, Վանա լճի մակարդակի բարձրացման հետևանքով հին Արճեշն աստիճանաբար անցնում է ջրի տակ և XIX դարի երկրորդ կեսից այլևս չէին երևում նրա շենքերը, եկեղեցիները, բնակելի տները և մյուս կառույցները։ Միայն խիստ ալեկոծությունների ժամանակ, երբ լճի ալիքները նահանջում էին դեպի խորքերը, հազիվ նշմարվում էին նրա պաշտպանական պարիսպների ու դրանց աշտարակների մնացորդները։ Պատմական Արճեշը ջրի տակ թաղվելուց հետո, դրանից մի փոքր հյուսիս, ավելի բարձրադիր վայրում կառուցել են Ականց անունը կրող (Նոր Արճեշ, թուրքերեն՝ Էրջիշ) քաղաքը, որը XIX դարի սկզբին ուներ 1500 տուն բնակիչ, մեծ մասը՝ հայեր։ Իսկ XX դարի սկզբներին՝ ընդամենը 260 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։ Քաղաքն ունեցել է երկու եկեղեցի։ Նրա մոտ էր գտնվում Մեծոբա հայտնի վանքը, XV դարի պատմագիր Թովմա Մեծոբեցու կրթարանը և գործավայրը։ Արճեշը XV դարում հայկական մշակույթի կենտրոններից էր՝ գրչության կարևոր օջախ, որի հետ է կապված մի ամբողջ շարք ձեռագրեր ընդօրինակած գրիչներ Ազարիայի, Ստեփանոսի, Սիմեոն Արճիշեցու, Գրիգոր Տաուշեցու և ուրիշների գործունեությունը։ Ականց–Արճեշ քաղաքում է ծնվել հայ ականավոր զորավար, 1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում փառաբանված գեներալ-մայոր Նվեր Սաֆարյանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Քրդաբնակ տարածաշրջաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ
Դանիել Դի Տոմասո
Դանիել Դի Տոմասո (Daniel di Tomasso, ), կանադացի դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է Մոնրեալում։ Խոսում է անգլերեն, ֆրանսերեն և իտալերեն լեզուներով ։
Կարիերա
2013 թվականին նկարահանվել է «Իսթ Էնդի կախարդները» դրամատիկ հեռուստասերիալում, որտեղ կատարել է Քիլիան Գարդների դերը ։ Նկարահանվել է նաև «Գեղեցկուհին և հրեշը» «Գրիմ», «C.S.I.. Հանցագործության վայր», «Ժամանակից դուրս» և Amazon-ի «Օրինակելի աղջիկների խռովությունը» հեռուստասերիալներում։ 2016-2018 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում միացել է «Ծանր հանցագործություններ» հեռուստասերիալի դերասանական կազմին և կատարել է հետախույզ Ուես Նոլանի դերը ։ 2018 թվականին նկարահանվել է «Չիկագոյի հրդեհաշեջներ» հեռուստասերիալում։ 2019 թվականին կատարել է Ֆլեթչեր Մայերսի դերը The CW հեռուստաալիքի «Դինաստիա» հեռուստասերիալում, հայտնվել է նաև նեթֆլիքսի «Ռեթչեդ հեռուստասերիալում։ Նկարահանվել է «Սառայի հանրապետությունը» և «Y: Վերջին տղամարդը» հեռուստասերիալներում և «Հեռացում առանց հրաժեշտի» ֆիլմում։
Նկարահանվելուց առաջ եղել է հաջողակ համաշխարհային մոդել, գովազդել է բարձր վարկանիշ ունեցող ընկերությունների համար, ներառյալ՝ Armani-ի հավաքածուները և դեմքի քսուկները, Vichy-ի դեմքի քսուկները, L’Oréal, Azzaro օծանելիքներ և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասաններ
Յուրչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Վոլչանսկի շրջան)
Յուրչենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Юрченківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1917 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռադկովկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)
Ռադկովկա (Радьківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1810 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռադկովկա գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,132 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 295,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1810 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միտյուլի
Միտյուլի (Митюли), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Օֆլագա
Օֆլագա (Offlaga), քաղաք Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։ Բնակչությունը հասնում է 3356 մարդ։ Հեռախոսային կոդն Է 030, իսկ փոստային ինդեքսը 25020։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մամեդ Յուսիֆ Ջաֆարով
Մամեդ Յուսիֆ Հաջիբաբա օկլի Ջաֆարով (Məmməd Yusif Hacıbaba oğlu Cəfərov, ), Ադրբեջանի քաղաքական և պետական գործիչ, իրավաբան, գիտնական, Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության արդյունաբերության և առևտրի նախարար (14 մարտի - 22 Դեկտեմբերի, 1919 թ.) ;
Ռոդոպիս
Ռոդոպիս (Ῥοδῶπις, բառացի՝ «Վարդագույն այտ», իրական անունը, հնարավոր է, Դորիխա), հետերա, որ ապրել է, հավանաբար, մեր թվարկությունից առաջ 6-րդ դարում, բանաստեղծուհի Սապփոյի ժամանակակիցն ու նրա եղբոր սիրուհին, Մոխրոտիկի մասին հեքիաթի (նրա կորցրած կոշիկի)՝ ամենավաղ գրված տարբերակի հավանական նախատիպը։
Մամեդ Յուսիֆ Ջաֆարով
Կենսագրություն
Մամեդ Յուսիֆ Ջաֆարովը ծնվել է 1885 թվականին Բաքվում։ Ջաֆարովը միջնակարգ կրթությունը ստացել է Բաքվում։ 1907 թվականին ավարտել է Բաքվի տղամարդկանց գիմնազիան։ Գիմնազիանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Ավարտել է համալսարանը 1912 թվականին։ Նա պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա, ստացել է իրավաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ Այնուհետև նա եկել է Բաքու և սկսել է աշխատել Բաքվի դատարաններից մեկում որպես դատավորի օգնական։ 1912 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին նա ընտրվեց Չորրորդ Պետական Դումա՝ Բաքվի, Էլիսավետպոլի և Երևանի նահանգների մուսուլմանական բնակչության կողմից։ 1912-1917 թվականներին Մ. Ջաֆարովը մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգում գործող Չորրորդ Պետդումային ։
Ռոդոպիս
Կենսագրություն
Ռոդոպիսի կյանքի մասին պատմող միակ պատմական աղբյուրը հին հունական պատմաբան Հերոդոտոսի պատմությունն է։ Վերջինս ապրել է մեր թվարկությունից առաջ 5-րդ դարում։ Ըստ Հերոդոտոսի՝ Ռոդոպիսն ապրել է Ամասիս II փարավոնի (մեր թվարկությունից առաջ 570-526 թվականներ) ժամանակներում։ Նա ծնունդով Թրակիայից էր և առակագիր Եզոպոսի հետ ստրկության մեջ էր գտնվում Յադմոնի մոտ՝ Սամոս կղզում։ Ռոդոպիսը վաճառվել է Եգիպտոսում, որտեղ «զբաղվել է իր արհեստով», որից հետո Խարաքսը՝ բանաստեղծուհի Սապփոյի եղբայրը, նրան գնել է մեծ գումարով և ազատություն տվել։ Դրա համար Սապփոն եղբորը ծաղրել է իր բանաստեղծություններում։ Թերևս Ռոդոպիսը Սապփոյի բանաստեղծություններում հիշատակվում է Դորիխա անունով. այդ են ցույց տալիս պահպանված մի շարք հատվածները, սակայն Սապփոյի ոչ մի ստեղծագործության մեջ կուրտիզանուհու լրիվ անունը չի հիշատակվում։
Ռոդոպիսը մնացել է Եգիպտոսում և ձեռք բերել զգալի կարողություն, իր եկամտի տասներորդ մասով նա պատվիրել և որպես նվեր Դելֆի է ուղարկել երկաթե բազմաթիվ շամփուրներ, որոնցով հնարավոր էր խորովել ամբողջ ցուլեր։ Ըստ Հերոդոտոսի՝ հարյուր տարի անց այդ շամփուրները շարունակում էին մնալ տաճարի առջևի զոհասեղանին ։
Հիշատակումներ այլ հեղինակների մոտ
Հերոդոտոսից հետո անտիկ բազմաթիվ հեղինակներ (Ստրաբոն, Աթենեոս, Պուբլիուս Օվիդիուս Նասո) և Սուդա հանրագիտարանը հիշատակել են Ռոդոպիսի և Խարաքսի հարաբերությունների մասին։ Ստրաբոնը, որ ապրել է մեր թվարկության սահմանագծին, Հերոդոտոսի պատմությանն ավելացրել է, որ Խարաքսը վաճառել է լեսբոսյան գինի, և Սապփոն Ռոդոպիսին անվանել է «Դորիխա»։ Աթենեոսը, որ ապրել է 2-3-րդ դարերի սահմանգծին, կուրտիզանուհուն անվանել է Դորիժա և հայտարարել, որ Հերոդոտոսը նրան շփոթել է Ռոդոպիսի՝ բոլորովին այլ կնոջ հետ։ Նա նաև մեջբերել է Պոսիդիպուսի էպիգրաման (մեր թվարկությունից առաջ 3-րդ դար), որը վերաբերում է Դորիխային և Սապփոյին։ Հիմնվելով այդ պատմությունների վրա՝ գիտնականները ենթադրել են, որ Դորիխան կարող էր հիշատակվել Սապփոյի բանաստեղծություններում։ Պահպանված հատվածներից ոչ մեկը չի պարունակում այդ անունն ամբողջության, բայց հաճախ գտնում են, որ 7-րդ և 15-րդ հատվածներում կա «Դորիխա» անվան պատառիկը։ Ժամանակակից հետազոտող Ջոել Լիդովը այդ ենթադրությունը ենթարկել է քննադատության՝ պնդելով, որ Դորիխայի մասին ավանդությունը չի օգնի վերականգնել որևէ հատված Սապփոյի բանաստեղծություններից, և որ այն սկիզբ է առել Կրատինուսի կամ Հերոդոտոսի ժամանակներում ապրած մեկ այլ երգիծաբանի ստեղծագործություններում։ Սակայն 2014 թվականին հայտնաբերված անտիկ պապիրուսում Սապփոյի տեքստերը հաստատում են Աթենեոս և Պոսիդիպուսի մեկնաբանությունները և, միաժամանակ, ճշտում Հերոդոտոսին։ Խարաքսն իսկապես սիրահարված էր հետերա Դորիխային, և Սապփոյի ղեկավարած երգչախումբը դրա համար նրան երգով նախատել է ։ Հերոդոտոսը սխալ կերպով նույնացրել է Սապփոյի մոտ հիշատակվող Դորիխային հայտնի հետերա Ռոդոպիսի հետ, որն ապրել է շատ ավելի ուշ։
«Եգիպտական Մոխրոտը»
Ակնհայտ է, որ Ռոդոպիսի մասին լեգենդներ են հյուսվել նրա մահից անմիջապես հետո, քանի որ Հերոդոտոսից հարյուր տարի առաջ ապրած մարդը գրել է, որ որոշ հելլեններ համարում են, թե իբր Միկերինի բուրգը՝ Գիզայի երեք բուրգերից մեկը, պատկանել է Ռոդոպիսին։ Հերոդոտոսը հերքել է այդ հորինվածքները՝ ցույց տալով, որ Ռոդոպիսն ապրել է Միկերինից ավելի ուշ և այնքան հարուստ չէր, որ նրա համար կառուցեր այդքան մեծ բուրգ։
Անորոշ ժամանակաշրջանում Ռոդոպիսի լեգենդար կենսագրությունը ձեռք է բերել «Մոխրոտի մասին հեքիաթի» տեսք։ Ռոդոպիսի պատմության այդ տարբերակը պատմել է Ստրաբոնը. "...լողանալու ժամանակ արծիվը Ռոդոպիսի սանդալը գողացել է աղախնի մոտից և տարել Մեմֆիս այն ժամանակ, երբ թագավորն այնտեղ դատ էր անցկացնում բաց երկնքի տակ, արծիվը, կանչելով նրա գլխավերևում, սանդալը գցել է նրա ծնկների վրա։ Թագավորը, զարմանալով ինչպես սանդալի հիանալի ձևից, այնպես էլ տարօրինակ միջադեպից, մարդկանց ուղարկել է ամբողջ երկրով մեկ՝ որոնելու այն կնոջը, որը հագել է այդ սանդալը։ Երբ նրան գտել են Նավկրատիս քաղաքում և տարել Մեմֆիս, նա դարձել է թագավորի կինը, թագուհին մահից հետո թաղվել է վերոհիշյալ գերեզմանում։"
Մամեդ Յուսիֆ Ջաֆարով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի իրավաբաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության քաղաքական գործիչներ
Ռոդոպիս
«Եգիպտական Մոխրոտը»
Ստրաբոնը նաև նշել է, որ Միկերինի բուրգը պատկանել է Ռոդոպիսին, և վերջինիս համար կառուցել են իր սիրեկանները ։
Այս նույն լեգենդը պատմել է նաև հռոմեացի հեղինակ Կլավդիուս Էլիանուսը, որն ապրել է 2-3-րդ դարերում։ Նա Ռոդոպիսին անվանել է Ռոդոպիդոյ և նշել Պսամետիհ փարավոնի անունը (այդ անունով մի քանի փարավոններ են իշխել)։
Մասքութներ
Մասքութներ (Μασσᾰγέται, Massagetae)՝ Կասպից ծովի շրջակայքում և Միջին Ասիայում բնակվող սկյութական քոչվոր ցեղերի հավաքական անուն, որն օգտագործվել է անտիկ և հայ հեղինակների կողմից։ Մասքութների մշակույթը այնքան սերտորեն է կապված սակերի հետ, որ հնագիտական հուշարձանների պատկնելիության ճշգրիտ բացահայտումը անհնար է, այդ պատճառով էլ օգտագործվում է «սակա-մասքութական շրջանի մշակույթներ» տերմինը։ Ենթադրվում է, որ մասքութները խոսել են իրանական լեզուներից մեկով։ Սակա-մասքութական շրջանի մշակույթների հիմնական օջախներն են Ղազախստանի կենտրոնական և արևելյան շրջանները, Պամիրը։
Մասքութները հիշատակվում են Փավստոս Բյուզանդի կողմից, Անանիա Շիրակացու «Աշխարհացույցում» և այլ հայկական պատմական աղբյուրներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին ազգեր‎
Ուրախ բաժակակիցը (նկար)
«Ուրախ բաժակակիցը» (De vrolijke drinker), հոլանդացի նկարիչ, հոլանդական արվեստի ներկայացուցիչ, դիմանկարի ժանրի վարպետ Ֆրանս Հալսի նկարը։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1627-1628 թվականներին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 81 × 66,5 սմ։ Այսօր «Ուրախ բաժակակիցը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Ամստերդամի Պետական թանգարանում։
Սյուժե
«Ուրախ բաժակակիցը» ստեղծագործության մեջ պատկերված է պճնամոլաբար հանդերձավորված երջանիկ մի տղամարդ։ Վերջինս դիտում է հանդիսատեսին և նրանց է առաջարկում ահյակ ձեռքի գավաթը, իսկ աջ ձեռքով ողջունելու ժեստ է կատարում։
Մեկնաբանություն
Տասնիններորդ դարի սկզբին նկարում պատկերված տղամարդուն համարում էին հառլեմցի կապիտան Ռիպերդին ։ Սակայն, ըստ ամենայնի, նկարը ստեղծվել է որպես այլաբանություն ։ Հնարավոր է, որ այն քաղաքական ենթատեքստ նույնպես պարունակում է։ Նիդերլանդական Մորից Օրանսկու մեդալը, որով զարդարված է տղամարդու հանդերանքը, խորհրդանշում է այն փաստը, որ ցանկանում էին հանրապետությունը վերածել միապետության ։
Ոճ
«Ուրախ բաժակակիցը» ստեղծագործության գլխավոր հերոսի՝ պճնամոլ տղամարդու հագուստը, որը կատարված է ոսկեգույն երանգավորումով, բնորոշ է 1630-ական թվականների Ֆրանս Հալսի արվեստին ։ Խոշոր վրձնահարվածները, ըստ մի շարք հետազոտողների, ենթադրում են իմպրեսիոնիզմի տարրերի պարունակությունը ։
Քննադատություն
Ամստերդամի Պետական թանգարանի առաջին տնօերենը՝ Կորնելիսը Ապստոլը «Ուրախ բաժակակիցը» կտավը համարել է «Ֆրանս Հալսի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը» (een uitmuntend staal van dien beroemden schilder), սակայն այն գնահատել է ընդամենը 600 գուլդեն ։
«Ուրախ բաժակակիցը» ստեղծագործությունը մի քանի անգամ հիշատակվել է արվեստի զանազան ուղղություններում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1627 նկարներ Կատեգորիա:1628 նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանս Հալսի նկարներ Կատեգորիա:Ամստերդամի պետական թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ Կատեգորիա:Դիմանկարներ
Վտանգավոր կապեր (վեպ)
Վտանգավոր կապեր (Les Liaisons dangereuses), ֆրանսիացի գրող Շոդերլո դը Լակլոյի՝ 1782 թվականին լույս տեսած նամակագրական վեպը։
Սյուժե
Տիկին Վոլանժը ցանկանում է իր դստերը՝ Սեսիլին ամուսնացնել կոմս դը Ժարկուրի հետ։ Դը Ժարկուրի նախկին սիրուհին՝ մարկիզա դը Մերտեյը, ով խիստ բարկացած է իր նախկին սիրեկանի վրա, ցանականում է վրեժ լուծել նրանից և խանգարել նրա ամուսնությունը։ Այս ծրագիրն իրագործելու համար նա դիմում է իր ընկերոջ՝ հայտնի սրտակեր Վիկոնդ դը Վալմոնի օգնությանը, ով պետք է գայթակղեր Սեսիլին և այսպիսով հասարակության ծաղրի առարկա դարձներ կոմս դը Ժարկուրին։ Վիկոնդ դը Վալմոնը համաձայնում է օգտակար լինել իր մտերմուհուն և սկսում է գայթակղել երիտասարդ աղջկան, սակայն շուտով ինքն է ընկնում իր լարած թակարդը՝ սիրահարվելով Սեսիլին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական վեպեր Կատեգորիա:Նամակագրական վեպեր Կատեգորիա:Հոգեբանական վեպեր
Գլխասունկ
Գլխասունկ, անձրևասնկայինների ընտանիքի ցեղ։
ՀՀ-ում հայտնի է 11 տեսակ։ Առավել տարածված է գլխասունկ պարկանմանը. հանդիպում է բոլոր մարզերում։ Աճում է սաղարթավոր անտառներում, այգիներում, բացատներում, տափաստաններում, ալպյան մարգագետիններում, հողի վրա՝ ամռանը և աշնանը՝ միայնակ կամ խմբերով (1600- 3300 մ բարձրություններում)։ Պտղամարմինը (տրամագիծը՝ 5 - 18 սմ) պարկանման է, լայն տանձանման, կեղծ ոտիկով (սկզբում՝ սպիտակ, հետագայում՝ մոխրադարչնագույն), խավոտ՝ պատված մանր հատիկավոր թեփուկներով։ Պտղամիսը փափուկ է, սկզբում՝ սպիտակ, սպունգանման, հաճելի սնկային հոտով և համով, ապա՝ կանաչամոխրագույն, ձիթապտղագույն, հասունանալուց հետո՝ գորշ։ Միջուկը փոշիանում, դուրս է թափվում, և պտղամարմնից մնում է դատարկ, գավաթաձև հիմքը։ Հաստ միցելիումային ձգաններով ամրանում է հիմնանյութին։ Ուտելի է։ Օգտագործում են միայն թարմ, երիտասարդ պտղամարմինները (երբ պտղամիսը սպիտակ է)։ Գլխասնկից ստացվում է կալվացին հակաբիոտիկը, որն օգտագործվում է որպես հակաուռուցքային դեղամիջոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շամպինյոնայիններ
Աստերոիդների ցանկ (150301-150400)
Աստերոիդների ցանկ (150201-150300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (150401-150500)
|}
Գնիլիցկիե Դվորիկի
Գնիլիցկիե Դվորիկի (Гнилицкие Дворики), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Ձեռժինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Ձեռժինսկ քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Ռիչմոնդ շրջան (Ջորջիա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Պորտուգալիայի խոշոր քաղաքական ագլոմերացիա
Քաղաքական խոշոր ագլոմերացիա (Grande Área Metropolitana, GAM), Պորտուգալիայի քաղաքական գոտիններ, ներառում է խոշոր քաղաքներ և արվարձաններ։ Նրա կազմի մեջ մտնող քաղաքները ունեն ինքնավարություն։ Նրանցից ամեն մեկում գտնվում են 9 մունիցիպալիտետներ, ամեն մեկի կազմի մեջ ավելի քան 350 հազար բնակչությամբ։ Ներկա ժամանակներս այնտեղ գտնվում են 7 այդպիսի գոտիներ.
Շիկահող
Շիկահող, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Կապանից 12 կմ հարավ-արևելք, Մեղրու լեռների արևելյան ճյուղերից մեկի լանջին, ծովի մակերևույթից 980 մետր բարձրության վրա։
1951 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլներն ըստ Billboard ամսագրի
1951 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլները (անգլ.՝ Billboard Year-End Hot singles of 1950), Billboard ամսագրի ամենահայտնի սինգլների վերջնական ցուցակը, ըստ 1951 թվականի վաճառքի տվյալների.
Պորտուգալիայի խոշոր քաղաքական ագլոմերացիա
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի աշխարհագրություն
1951 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլներն ըստ Billboard ամսագրի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Billboard-ի չարթեր
Շիկահող
Շիխաուզ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։
Վալի դի Կամբրա
Վալի դի Կամբրա (Vale de Cambra; [ 'val(ɨ) dɨ 'kɐ̃bɾɐ ]), Պորտուգալիայում գտնվող քաղաք, մունիցիպալիտետը միաժամանակ մտնում է Ավեյրու շրջանի կազմի մեջ։ Մտնում է Պորտուգալիայի խոշոր քաղաքական ագլոմերացիայի կազմի մեջ Մեծ Ավեյրու։ Հին վարչական բաժանմամբ մտել է Բեյրա-Լիտորալ նահանգի կազմի մեջ։ Բնակչության թիվը կազմում է 4,1 հազար մարդ (քաղաքում) և 24,8 հազար մարդ (մունիցիպալիտետում)։ Տարածքը կազմում է 146,21 կմ²։
Շիկահող
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Շիկահողի մշտական բնակչությունը կազմել է 229, առկա բնակչությունը` 194 մարդ ։ Գյուղը հիմնադրման պահից բնակեցված է եղել հայերով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Վալի դի Կամբրա
Քաղաքի հովանավորողը համարվում է Անտոնի Պադուանսկին։ Քաղաքի տոնը համարվում է հունիսի 13ը։
Շիկահող
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Վալի դի Կամբրա
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է 32 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Ավեյրու քաղաքից։
Շիկահող
Պատմամշակութային կառույցներ
Տարածքում պահպանվել են միջնադարյան Բերդքար և Կոտրած խաչ գյուղատեղիները, 17-18-րդ դարերի գերեզմաններ, 19-րդ դարի կամուրջ, մ.թ.ա. 7-6-րդ դարերի դամբարաններ, «Խրավանդ» սրբավայրը, իսկ արևմտյան կողմում կան բերդի ավերակներ։
Վալի դի Կամբրա
Աշխարհագրական դիրք
Մունիցիպալիտետը գտնվում է.
Շիկահող
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական շփման գծի բնակավայրեր հայկական կողմից
Վալի դի Կամբրա
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1514 թվականին։
Մունիցիպալիտետի կազմը
Մունիցիպալիտետի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ շրջանները.
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
(3525) Պաուլ
(3525) Պաուլ (Paul), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի փետրվարի 15-ին Նորման Թոմասի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,082009 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3957 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1976,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18216 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նորման Թոմասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռեպկովկա
Ռեպկովկա (Ріпківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թուլումբա
Թուլումբա (tulumba tatlısı), աղանդեր բալկանյան և թուրքական խոհանոցից, հայտնի է Ադրբեջանում, Ալբանիայում, Հերցեգովինայում, Բուլղարիայում, Կիպրոսում, Թուրքիայում և Մակեդոնիայում։
Պատրաստման եղանակը
Թուլումբա պատրաստված է անթթխմորից։ Խմորը կտրատել մինչև 5սմ կտորների, խողովակների կամ գլանների ձևով։ Տապակել այնքան մինչև դառնա դարչնագույն, ապա շաղ տալ քաղցր օշորոկ ։ Պատրաստի աղանդերը կարող են դնել սեղանին, այն ժամանակ մինչև ամբողջությամբ սառչի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Բուլղարական խոհանոց Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց Կատեգորիա:Մակեդոնական խոհանոց
Վերխնեսալտովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
2001 թվականի տվյալներով Վերխնեսալտովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 964 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 58.15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16.58 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Միտյուկովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Միտյուկովո (Митюково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր