cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լճացման դարաշրջան
Պատմություն
1953 թվականին Խորհրդային Միության առաջնորդ Իոսիֆ Ստալինի մահից հետո սկսվեց քաղաքականության փոփոխության ծրագիր, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես ապաստալինացում։ Նիկիտա Խրուշչովը, ով հետևում էր Ստալինին որպես Խորհրդային Միության առաջնորդ, համեմատաբար ազատական ​​բարեփոխումներ կատարեց այն ժամանակաշրջանում, որը հայտնի էր որպես Խրուշչովյան հալոց։ Այնուամենայնիվ, 1962 թվականի Մանեժի գործը, որի ընթացքում Խրուշչովը հրապարակայնորեն քննադատում էր խորհրդային արվեստի ցուցահանդեսը, հանգեցրեց արվեստի նկատմամբ կոմունիստական ​​կուսակցության վերահսկողության վերահաստատմանը և նշանավորեց մշակութային հալեցման վերջի սկիզբը ։
Բրեժնևը փոխարինեց Խրուշչովին Խորհրդային Միության ղեկավարի պաշտոնում 1964 թվականին։ Բրեժնևյան դարաշրջանը (1964–1982) սկսվեց բարձր տնտեսական աճով և աճող բարգավաճմամբ, սակայն աստիճանաբար կուտակվեցին զգալի խնդիրներ սոցիալական, քաղաքական և տնտեսական ոլորտներում։ Սոցիալական լճացումը սկսվեց Բրեժնևի իշխանության գալուց հետո, երբ նա չեղյալ հայտարարեց Խրուշչովի մի քանի բարեփոխումներ և մասամբ վերականգնեց ստալինյան քաղաքականությունը։ Որոշ մեկնաբաններ սոցիալական լճացման սկիզբը համարում են Սինյավսկի-Դանիել դատավարությունը 1966թվականին, որը նշանավորեց Խրուշչովյան հալոցքի ավարտը, իսկ մյուսները դա համարում են 1968թվականի գերոնտոկրատիայի, որն առաջացել է որպես կայունության քաղաքականության մաս։
Գիտնականների մեծամասնությունը տնտեսական լճացման մեկնարկային տարի համարեց 1975 թվականը, թեև ոմանք պնդում են, որ այն սկսվել է դեռևս 1960-ական թվականներին։ Արդյունաբերության աճի տեմպերը նվազել են 1970-ականներին, քանի որ ծանր արդյունաբերությունը և սպառազինության արդյունաբերությունը առաջնահերթություն են ստացել, մինչդեռ խորհրդային սպառողական ապրանքներն անտեսվել են ։ 1972 թվականին արտադրված բոլոր սպառողական ապրանքների արժեքը մանրածախ գներով կազմել է մոտ 118 միլիարդ ռուբլի ։ Պատմաբանները, գիտնականները և մասնագետները անորոշ են, թե ինչն է առաջացրել լճացումը, ոմանք պնդում են, որ կառավարող տնտեսությունը տուժել է համակարգային թերություններից, որոնք արգելակում են աճը։ Մյուսները պնդում են, որ բարեփոխումների բացակայությունը կամ ռազմական ոլորտում մեծ ծախսերը հանգեցրել են լճացման։
1982 թվականի նոյեմբերին Բրեժնևի մահից հետո Յուրի Անդրոպովը փոխարինեց նրան խորհրդային առաջնորդի պաշտոնում։ Բրեժնևի ժառանգությունը Խորհրդային Միություն էր, որը շատ ավելի քիչ դինամիկ էր, քան 1964 թվականին իշխանությունը ստանձնելու ժամանակ։ Անդրոպովի կարճ կառավարման ընթացքում համեստ բարեփոխումներ իրականացվեցին. Նա մահացավ մեկ տարի անց՝ 1984 թվականի փետրվարին։ Կոնստանտին Չեռնենկոն՝ նրա իրավահաջորդը, շարունակեց Անդրոպովի քաղաքականության մեծ մասը։ Տնտեսական խնդիրները, որոնք սկսվեցին Բրեժնևի օրոք, պահպանվեցին նաև այս կարճատև վարչակազմերում, և գիտնականները դեռևս քննարկում են, թե արդյոք իրականացված բարեփոխումների քաղաքականությունը բարելավեց երկրի տնտեսական իրավիճակը։
Լճացման դարաշրջանն ավարտվեց Գորբաչովի իշխանության գալով, որի ընթացքում քաղաքական և սոցիալական կյանքը ժողովրդավարացվեց, թեև տնտեսությունը դեռ լճացած էր ։ Գորբաչովի ղեկավարությամբ Կոմունիստական ​​կուսակցությունը 1985թվականին սկսեց արագացնել զարգացումը ծանր արդյունաբերության մեջ ֆինանսների զանգվածային ներարկումների միջոցով (Ուսկորենիե)։ Երբ դրանք ձախողվեցին, Կոմունիստական ​​կուսակցությունը վերակառուցեց (պերեստրոյկա) խորհրդային տնտեսությունը և կառավարությունը՝ ներմուծելով քվազիկապիտալիստական ​​(Խոզրաշչոտ) և ժողովրդավարական (դեմոկրատիզացիա) բարեփոխումներ։ Սրանք նպատակ ունեին վերականգնել Խորհրդային Միությունը, բայց ակամա հանգեցրին նրա լուծարմանը 1991 թվականին։
Վերլուծություն
Ռոբերտ Սերվիսը, «Ժամանակակից Ռուսաստանի պատմություն. ցարիզմից մինչև քսանմեկերորդ դար» գրքի հեղինակը պնդում է, որ աճող տնտեսական խնդիրների հետ մեկտեղ նվազել է աշխատողների կարգապահությունը, ինչին կառավարությունը չի կարողացել արդյունավետորեն հակազդել զբաղվածության լիարժեք քաղաքականության պատճառով։ Ըստ Սերվիսի, այս քաղաքականությունը հանգեցրեց նրան, որ պետական ​​արդյունաբերությունները, ինչպիսիք են գործարանները, հանքերը և գրասենյակները, համալրվեցին ոչ կարգապահ և անարդյունավետ կադրերով, ինչը ի վերջո հանգեցրեց «աշխատանքային ամաչկոտ աշխատուժի» խորհրդային աշխատողների և ադմինիստրատորների շրջանում։ Մինչ Խորհրդային Միությունը Բրեժնևի օրոք ուներ «երկրորդ ամենամեծ արդյունաբերական հզորությունը» Միացյալ Նահանգներից հետո և արտադրում էր ավելի շատ «պողպատ, նավթ, երկաթ, ցեմենտ և ... տրակտորներ», քան աշխարհի ցանկացած այլ երկիր, «Սերվիս»-ը լուծում է խնդիրները։ Բրեժնևյան ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսությունը՝ որպես ապակոլեկտիվացման անհրաժեշտության ապացույց։ Մի խոսքով, Սերվիսը համարում է, որ խորհրդային տնտեսությունը այս ժամանակահատվածում դարձել է «ստատիկ», իսկ Բրեժնևի կայունության քաղաքականությունը «քաղաքական աղետի բաղադրատոմս» էր։
Ռիչարդ Սակվան, «Խորհրդային Միության վերելքն ու անկումը. 1917–1991» գրքի հեղինակը, ավելի խղճուկ է նայում բրեժնևյան դարաշրջանին՝ պնդելով, որ աճի տեմպերը «անխոչընդոտ» ընկան 1950-ականներից մինչև 1980-ական թվականներին դրանք ամբողջությամբ դադարեցվեցին։ Այս լճացման նրա պատճառաբանությունն այն էր, որ ոչ հմուտ աշխատողների աճող պահանջարկը հանգեցրեց արտադրողականության և աշխատանքային կարգապահության անկմանը։ Սակվան կարծում է, որ կայունությունն ինքնին հանգեցրել է լճացման և պնդում է, որ առանց ուժեղ ղեկավարության «սովետական ​​սոցիալիզմը հակված է վերաճելու լճացման» ։
Ըստ «Բրեժնևի վերանայման» հեղինակներ Էդվին Բեկոնի և Մարկ Սենդլի՝ Բրեժնևի օրոք տնտեսությունը նույնքան դինամիկ էր, որքան Նիկիտա Խրուշչովի նախագահած տնտեսությունը, սակայն այս դինամիզմը կանգ էր առել այն ժամանակ, երբ Յուրի Անդրոպովը և այնուհետև Կոնստանտին Չեռնենկոն դարձավ գլխավոր քարտուղար։ Մարկ Հարիսոնը պնդում է, որ բրեժնևյան դարաշրջանի տնտեսական ցուցանիշները օբյեկտիվ չեն դիտարկվել, քանի որ ժամանակաշրջանի վերլուծությունը երբեմն օգտագործում է ավելի ցածր գնահատականներ։ Հարիսոնն այնուհետև պնդում է, որ 1928-1973 թվականներին խորհրդային տնտեսությունն աճել է մի փուլում, որը «մեկ օր» կգերազանցի Միացյալ Նահանգներին։ Միջազգային նավթային ճգնաժամի ընթացքում Խորհրդային Միության և Արևելյան բլոկի աճը կտրուկ դադարեց և կանգ առավ ավելի երկար ժամանակով, քան Արևմուտքում, ինչի հետևանքով տնտեսությունը սկսեց լճանալ։ Բացատրություններից մեկն, ըստ Հարիսոնի, այն է, որ խորհրդային տնտեսությունը չկարողացավ պահպանել իր էքստենսիվ աճի օրինաչափությունները։ Այլ բացատրությունները ներառում են՝ սովետական ​​և կոմունիստական ​​բլոկի բացակայությունը, այլ ազգերի հետ թափանցիկությունը, որը խոչընդոտում է գլոբալացմանը և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո «մշտական» տնտեսական բումի սխալ մեկնաբանումը, որը հանգեցնում է սխալ տնտեսական որոշումների։ Նա պնդում է, որ Անդրոպովի և Չեռնենկոյի տնտեսական քաղաքականությունը բարելավել է տնտեսական իրավիճակը երկրում, և Միխայիլ Գորբաչովը ժառանգել է ավելի դինամիկ և կենսունակ տնտեսություն «նախաճգնաժամային իրավիճակում», որտեղ տնտեսությունը դեռևս աճում էր ցածր ներքին և արտաքին պարտքերով։, համեմատած այն տնտեսության հետ, որը ժառանգել են Անդրոպովն ու Չեռնենկոն։
Ռոբերտ Վինսենթ Դենիելսն իր «Ռուսաստանի փոխակերպումը. քանդվող համակարգի ակնթարթներ» գրքում պնդում էր, որ բրեժնևյան դարաշրջանի բնորոշ հատկանիշը ստատուս քվոն էր, որն իր հերթին հանգեցրեց մեծ պարադոքսի զարգացմանը. «Ակնհայտ դարձան հակասությունները, թե ինչ էր դա և ինչ կարող էր լինել»։ Զուտ աճը, որը գերազանցում է 50%-ը և հասնում է երկու երրորդի, հիմնականում եղել է քաղաքային հատվածում, ինչը հանգեցրել է բնակչության բարձր աճի և քաղաքային աճի ավելի բարձր, քան Միացյալ Նահանգներում։ Արդյունաբերության զարգացումը շարունակեց արագ զարգանալ, և որոշ ոլորտներում գերազանցեց Միացյալ Նահանգները։ Որպես օրինակ, Խորհրդային Միությունում ածուխի արտադրությունը 1964 թվականին 85 միլիոն տոննայից աճել է մինչև 149 միլիոն մետրիկ տոննա 1981 թվականին, մինչդեռ Միացյալ Նահանգներում այն ​​նույն ժամանակահատվածում աճել է 100 միլիոնից մինչև 130 միլիոն մետրիկ տոննա։ Խորհրդային Միությունը դարձավ աշխարհում նավթի ամենամեծ արտահանողը և տասներորդ հնգամյա պլանի ավարտին (1976–1981) խորհրդային ՀՆԱ-ն «հասավ ամերիկյան մակարդակի մոտ 60%-ին, և զուտ ընթացիկ ներդրումներն իրականում ավելի մեծ էին։ բացարձակ պայմաններ»։ Այդ ժամանակ ձախողումը, ըստ Դենիելսի, այն էր, որ սովետական ​​տնտեսությունը չկարողացավ որոշակի ոլորտներում ապահովել. գյուղատնտեսությունն այն ոլորտն է, որտեղ տեղի է ունեցել այս ձախողումը։ Խորհրդային պատմության ընթացքում գյուղատնտեսության և սպառողական ապրանքների թերությունները միշտ եղել են։ Բրեժնևի օրոք Խորհրդային Միությունը դարձավ ցորենի ամենամեծ արտադրողն աշխարհում, բայց չկարողացավ բավարար քանակությամբ միս արտադրել։ Ըստ Դենիելսի, տնտեսությունը սկսել է լճանալ ոչ թե 1973 թվականին, այլ 1975 թվականին, և որ հաջորդ ժամանակաշրջանը «գրեթե բոլոր առումներով» հակասում էր նախորդին։
Գրեգորի Գրոսմանի նախաձեռնությամբ Խորհրդային Միության երկրորդ տնտեսության հետազոտությունը ցույց տվեց, որ 1970-1980-ական թվականներին կենտրոնական պլանավորման ազդեցությունները աստիճանաբար խեղաթյուրվել են ստվերային տնտեսության արագ աճի պատճառով։ Ենթադրվում է, որ Գոսպլանի կողմից դրա համար չհաշվարկելը նպաստել է լճացմանը և, ի վերջո, խորհրդային տնտեսության փլուզմանը ։
Պատճառներ
Լճացման առաջարկվող պատճառներից մեկը սպառողական ապրանքների և տնտեսական այլ ոլորտների նկատմամբ ռազմական ծախսերի ավելացումն էր։ Վետերան այլախոհ Անդրեյ Սախարովը 1980 թվականին Բրեժնևին ուղղված նամակում պնդում էր, որ զինված ուժերի վրա աճող ծախսերը կանգնեցնում են տնտեսական աճը ։ Դեյվիդ Մայքլ Քոթցը և Ֆրեդ Ուեյրը, «Վերևից վերևից. «Հեղափոխություն. Խորհրդային համակարգի անկումը» գրքի հեղինակները պնդում են, որ ռազմականացումը չի կարող լինել տնտեսական լճացման հիմնական պատճառը, քանի որ ռազմական ծախսերը պատմականորեն բարձր են եղել (1950թ. ՀՆԱ-ի 17%-ը) և ունեցել են։ աճել է տնտեսական աճին հավասար՝ առանց նախկինում տնտեսության ապակայունացման։
Նիքսոնի շոկի և 1973 թվականի նավթային ճգնաժամի ժամանակ մնացած աշխարհում տնտեսական աճը կտրուկ անկում ապրեց, սակայն նավթի արտահանման արդյունքում խորհրդային արտարժույթի եկամուտներն աճեցին։ Ճգնաժամից հետո ընդհանուր տնտեսական ակտիվությունը զգալիորեն նվազել է Խորհրդային Միությունում, Արևմտյան բլոկում և Ճապոնիայում, սակայն Խորհրդային Միությունում այն ​​շատ ավելի ցայտուն էր։ Կոտցը և Ուեյրը պնդում էին, որ, ի վերջո, Խորհրդային Միությունում տնտեսական լճացումը կարող էր պայմանավորված լինել միայն ներքին խնդիրներով, այլ ոչ թե արտաքինով ։
Ամփոփում
Խրուշչովի իշխանությունից հեռացնելու հիմնական պատճառներից մեկը 1960-ականների սկզբի համեմատաբար վատ տնտեսական աճն էր։ Ընդհանուր տնտեսական աճը 1951-ից 1955 թվականներին կազմել է 6%, բայց հետագա 5 տարիներին նվազել է մինչև 5,8%, իսկ 1961-1965 թվականներին՝ 5%: Աշխատանքի արտադրողականությունը, որն աճել է 4,7%-ով 1950-ականներից մինչև 1962 թվականը, նվազել է մինչև 4%։ 1960-ականների սկզբին։ Աճը, կապիտալի արտահոսքը և ներդրումները բոլորը կայուն անկման նշաններ էին ցույց տալիս։ Մեկ այլ խնդիր Խրուշչովի անիրատեսական խոստումներն էին, ինչպիսիք են 20 տարում կոմունիզմի հասնելու պարտավորությունը, ինչը գրեթե անհնարին էր այն ժամանակվա ներկայիս տնտեսական ցուցանիշների հետ կապված։ Ի վերջո, իր խոստումները չկատարելու և առաջացած խնդիրների պատճառով Խրուշչովը պաշտոնանկ արվեց 1964 թվականի հոկտեմբերին Լեոնիդ Բրեժնևի և Ալեքսեյ Կոսիգինի գլխավորած հավաքական ղեկավարության կողմից։ Խրուշչովի` կոմունիզմին հասնելու խոստմանը հակազդելու համար խորհրդային ղեկավարությունը ստեղծեց զարգացած սոցիալիզմ տերմինը, ինչը նշանակում էր, որ Խորհրդային Միությունը զարգացել է բավական առաջադեմ փուլ, որ երկիրը «բնականաբար» կտեղափոխվի կոմունիզմ (չորոշված ​​ժամանակում)։
Խրուշչովի պաշտոնանկությունը հանգեցրեց ավելի պահպանողական քաղբյուրոյի ստեղծմանը. Կոսիգինը, Նիկոլայ Պոդգորնին և Անդրեյ Կիրիլենկոն ամենաազատական ​​անդամներն էին, Բրեժնևը և Արվիդս Պելշեն պատկանում էին չափավոր խմբակցությանը, իսկ Միխայիլ Սուսլովը պահպանեց իր ղեկավարությունը կուսակցության կոշտ գծերի մեջ ։ Կոսիգինն ու Բրեժնևը կտրականապես անհամաձայնություն ունեն տնտեսական քաղաքականության վերաբերյալ. Կոսիգինը ցանկանում էր ավելացնել ներդրումները սպառողական ապրանքների և թեթև արդյունաբերության մեջ, մինչդեռ Բրեժնևը ցանկանում էր ավելացնել ներդրումները ծանր արդյունաբերության, գյուղատնտեսության և պաշտպանության ոլորտներում ։ 1965 թվականին Կոսիգինը ներկայացրեց տնտեսական բարեփոխում, որը լայնորեն կոչվում է «Կոսիգինի ռեֆորմ», որի նպատակն էր բարեփոխել պլանային տնտեսությունը սոցիալիստական ​​շրջանակներում։ Խորհրդային տնտեսությունը բարելավելու նպատակով Կոսիգինը կրկնօրինակեց Արևմտյան բլոկում օգտագործվող որոշ միջոցներ, օրինակ՝ շահույթ ստանալը, ինչին Բրեժնևը համաձայնեց, քանի որ խորհրդային տնտեսությունը մտնում էր ցածր աճի շրջան ։ Գյուղատնտեսության ոլորտում Կոսիգինի բարեփոխումները զգալի ինքնավարություն տվեցին կոլտնտեսություններին՝ նրանց տալով մասնավոր հողագործության բովանդակության իրավունք։ Արդյունքում, ութերորդ հնգամյա պլանի ընթացքում (1966–1970 թթ.) իրականացվեցին հողերի բարելավման, ոռոգման ուղիների կառուցման և այլ միջոցառումների լայնածավալ ծրագրեր։ Ընդհանուր առմամբ, բարեփոխումը ձախողվեց, և ութերորդ հնգամյա ծրագրի ընթացքում աճի ցանկացած բարձր տեմպերի հետ կապված կապերը համարվում են «թույլ»։
Բրեժնևյան դարաշրջանը, որը սկսվել էր բարձր աճով, 1970-ականների սկզբին որոշ ժամանակ սկսեց լճանալ։ Կոսիգինի «արմատական» բարեփոխումների փորձերը դադարեցվեցին 1971 թվականին, և նրա երկրորդ բարեփոխումն ավելի համեստ էր։ Երկրորդ բարեփոխումը դադարեցվեց 1973 թվականի նավթային ճգնաժամի պատճառով, երբ նավթի գնի միջազգային աճը դրդեց տնտեսական աճին, որը հիմնված էր նավթի վաճառքի վրա։ Մեկ այլ բարեփոխում իրականացվեց 1979 թվականին, բայց դա նույնպես ձախողվեց, քանի որ մինչ այդ խորհրդային տնտեսությունը «կախված» էր դարձել նավթի բարձր գներից։
1980 թվականին ՌԻԱ Նովոստին հաղորդել է, որ Խորհրդային Միությունը ցույց է տվել ամենաբարձրը Եվրոպայում և երկրորդը՝ աշխարհում արդյունաբերական և գյուղատնտեսական արտադրանքը։ Խորհրդային վիճակագրությունը պնդում էր, որ 1960-ին Խորհրդային Միության արդյունաբերական արտադրանքը կազմում էր Ամերիկայի միայն 55%-ը, բայց 1980-ին այն հասավ 80%-ի։ Բրեժնևի կոմունիստական ​​կուսակցության ղեկավարության 18 տարիներին իրական եկամուտներն աճել են ավելի քան 1,5 անգամ։ Ավելի քան 1,6 միլիարդ քառակուսի մետր բնակելի տարածք շահագործման է հանձնվել և տրամադրվել ավելի քան 160 միլիոն մարդու։ Ընդ որում, ընտանիքների միջին վարձավճարը չի գերազանցել ընտանիքի եկամտի 3%-ը։ Բնակարանը, առողջապահությունը և կրթությունը մատչելի էին և ցածր գներով։ Քանի որ աշխատուժի շրջանառությունը չէր կարող հավասարակշռվել աշխատավարձերով, որոշ ոլորտներում աշխատողների պակաս կար, հիմնականում գյուղատնտեսության ոլորտում։ Սա մասամբ լուծվեց՝ ստիպելով «ոչ արտադրող» քաղաքային բնակչությանը (ավելի մեծ աշակերտներ, ուսանողներ, գիտնականներ, զինվորներ և այլն) աշխատել բերքահավաքի ժամանակ որպես գյուղատնտեսության աշխատողներ։ Պրակտիկան ոչ պաշտոնապես անվանվել է «naryady na kartoshku» (наряды на картошку «հանձնարարություններ կարտոֆիլի դաշտերին)։
Ընդդիմություն
Բողոքի ակցիաները տեղի ունեցան ի պատասխան Վարշավայի պայմանագրի ներխուժմանը Չեխոսլովակիա, երբ ցուցարարները հեռացվեցին աշխատանքից, ծեծի ենթարկվեցին կամ ձերբակալվեցին ։ Ութ ցուցարարներ ցույց են անցկացրել Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում և հետո բանտարկվել ։ Մի շարք ենթադրյալ այլախոհների խուզարկվել են նրանց տներն ու ունեցվածքը, իսկ մոսկվացի փաստաբանների խումբը մասնագիտացել է հակախորհրդային գործունեության մեջ մեղադրվող մարդկանց պաշտպանելու մեջ ։ Այս հանդիպումների և ցույցերի կողմնակիցները պնդում էին, որ ձերբակալությունները անօրինական են, քանի որ տեղեկատվություն ստանալու և տարածելու մարդու իրավունքի իրացման մեջ հանցավորություն չկա։ Նրանք պնդում էին, որ այս իրավունքը Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի (1948) և Եվրոպայում անվտանգության և համագործակցության կոնֆերանսի (1975) եզրափակիչ ակտի մի մասն է։
Անդրեյ Սախարովը 1977 թվականին գրել է ."Մեր երկրի 60-ամյա պատմությունը լի է սարսափելի բռնություններով, վայրագ ներպետական ​​և միջազգային հանցագործություններով, միլիոնավոր մարդկանց պատժով, տառապանքով, նվաստացումով և այլասերվածությամբ։ Բայց միևնույն ժամանակ նկատվում էին (հատկապես առաջին տասնամյակների ընթացքում) նկատելի մեծ հույսեր, աշխատանքային և բարոյական քայլեր առաջընթացի, բոցավառության և անձնազոհության զգացում։ Հիմա այս ամենը` անիմաստ ու դաժան, ողբերգական ու հերոսական. ենթարկվել է մակերեսային հարաբերական նյութական բարեկեցությանը և զանգվածային անտարբերությանը։ Ստեղծվել է կաստային հասարակություն և, ինչպես ես եմ տեսնում, ցինիկ անառողջ կաստային հասարակություն, որը վտանգավոր է ողջ մարդկության համար (ինչպես իր համար, այնպես էլ մարդկության համար), որտեղ իշխում են երկու սկզբունք՝ «բլատ» (ժարգոնային արտահայտություն, որը նշանակում է «ես տալիս եմ քեզ իմ բաժինը, իսկ դու՝ ինձ քո բաժինը») և առօրյա կյանքի գրեթե իմաստությունը, որն իր արտահայտությունն է գտնում «գլուխդ պատի միջով կոտրելը չի ​​աշխատի» կարգախոսում։ Բայց նրանց հովանավորությամբ։ ակնհայտ է զանգվածային դաժանությունը, անօրինականությունը, սովորական քաղաքացու անպատժելիությունը իշխանությունների նկատմամբ և իշխանությունների նկատմամբ վերահսկողության իսպառ բացակայությունը, ինչպես սեփական ժողովրդի նկատմամբ, ինչպես դա վերաբերում է ողջ աշխարհին, երկուսն էլ փոխկապակցված են Եվ քանի դեռ բոլորը շարունակում են գոյություն ունենալ, ոչ ոք ո՛չ մեր երկրում, ո՛չ էլ աշխարհի այլուր չպետք է ինքնագոհ լինի։"
Արվեստ և գիտություն
Glasnost-ի ներդրման ժամանակ շատ գրողներ պնդում էին, որ իրենք չգիտեն բրեժնևյան քաղաքականությանը չսատարող քաղաքացիների բռնաճնշումների մասին ։ Սոցիալիստական ​​ռեալիզմի շրջանակներում «սովետական ​​արժեքները» քարոզող արվեստագետները, սակայն, ձևավորեցին լավ վարձատրվող էլիտար խումբ, որը վայելում էր հեշտ կյանք և բարձր սոցիալական կարգավիճակ։
Այնուամենայնիվ, խորհրդային գիտնականների և արվեստագետների մի զգալի մասը (միասնական հայտնի է որպես «այլախոհներ») շարունակեց ինչպես բացահայտ, այնպես էլ գաղտնի քաղաքական ընդդիմությունը ռեժիմին, որը նրանք սկսել էին Խրուշչովի իշխանության տարիներին։ Այս շարժման հայտնի ներկայացուցիչներ են ականավոր միջուկային ֆիզիկոս Անդրեյ Սախարովը և Խորհրդային բանակի գեներալ Պյոտր Գրիգորենկոն։
Խորհրդային մտավորականության շատ այլ անդամներ սիստեմատիկորեն քննադատում էին Լճացման սոցիալական և բարոյական դրսևորումները՝ առանց բացահայտ մարտահրավեր նետելու իշխանություններին։ Օրինակները ներառում են գրողներ Վիկտոր Աստաֆևը և Օլես Հոնչարը, դրամատուրգ Գրիգորի Գորինը, ռեժիսորներ Էլդար Ռյազանովը և Մարկ Զախարովը։
Համեմատություն Միացյալ Նահանգների հետ՝ դանդաղում կամ լճացում
1975–1985 թվականներին ԱՄՆ-ի արդյունաբերական արտադրանքն աճեց տարեկան 2,6% տեմպերով ։ Մասամբ համապատասխան չափանիշ է խորհրդային զուտ նյութական արտադրանքը։ Այն աճել է տարեկան 3,8%-ով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ տնտեսություն Կատեգորիա:Խորհրդային դարձվածքներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն Կատեգորիա:ԽՍՀՄ փլուզում Կատեգորիա:1980-ականների տնտեսական պատմություն Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքականություն Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն ըստ ժամանակաշրջանի
Փիր-Ազիզ
Փիր-Ազիզ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Կանդի
Կանդի (Kandy), քաղաք Շրի Լանկայում, Կենտրոնական նահանգի վարչական կենտրոնը։ Կառուցվել է 14-րդ դարում։ Կղզու ամենահին մայրաքաղաքներից մեկն է։
Հայտնի է որպես բուդդայական սրբավայր։ Այստեղ է գտնվում Բուդդա Զուբայի տաճարը։ 1988 թվականին դարձել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի անդամ։
Անվանում
Անվանումն առաջացել է սինհալի լեզվի Կանդի՝ «լեռ» բառից (քաղաքը տեղայակված է լեռան վրա)։ Տեղացիները քաղաքն անվանում են Մահա Նուվարա՝ սինհալի լեզվով՝ «Մեծ քաղաք» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շրի Լանկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սրբազան քաղաքներ
Ստորին Սաքսոնիա
Ստորին Սաքսոնիա (Niedersachsen, ), , Գերմանիայի երկրամաս։ Մայրաքաղաքը՝ Հաննովեր։
Աշխարհագրական դիրք
Գերմանիայում Բավարիայից հետո ամենամեծ տարածքը զբաղեցնում է Ստորին Սաքսոնիան։ Նրան հյուսիսում ողողում է Հյուսիսային ծովը և իր մեջ ներառում Արևելաֆրիզական կղզիները, հարավ-արևելքում սահմանակցում է Հարց լեռներին։ Ստորին Սաքսոնիայի տարածքի մեծ մասը հարթավայր է։ Ստորին Սաքսոնիայի ամենահայտնի վայրը Լյունեբուրգյան անապատն է, որը գտնվում է Հարց լեռների և Հյուսիսային ծովի միջև։
Պատմական ակնարկ
Երկիրը ձևավորվել է 1946 թվականին նախկին պրուսյան Հաննովեր գավառի մեծ մասի գերմանական հողերի հետ միավորման արդյունքում, ինչպիսիք են՝ Օլդենբուրգը, Բրաունշվայգը և Շաումբուրգ-Լիպպեն։
Օրենսդիր մարմին
Ստորին Սաքսոնիա երկրամասի օրենսդիր մարմինը՝ Ստորին սաքսոնյան Լանդթագը (Niedersächsischer Landtag) ընտրում է բնակչությունը։ Լանդթագում աշխատում են 137 պատգամավորներ։ 18-րդ Լանդթագի վերջին ընտրություններն անցկացվել են 2017 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Պատգամավորական մանդատները բաշխվել են հետևյալ կերպ՝ ԳՍԴՊ - 55 տեղ, Գերմանիայի Քրիստոնեադեմոկրատական Միություն (ԳՔԴՄ) - 50 տեղ, Կանաչներ - 12 տեղ, ԳՍՊ - 11 տեղ, «Այլընտրանք Գերմանիայի համար» կուսակցություն - 9 տեղ։
Գործադիր իշխանություն
Գործադիր իշխանության մարմին է համարվում Ստորին Սաքսոնիա երկրամասի կառավարությունը (Niedersächsische Landesregierung), որին ընտրում է Լանդթագը, և կազմված է Ստորին Սաքսոնիա երկրամասի վարչապետից (Ministerpräsidenten des Landes Niedersachsen) ու  նախարարներից։
Դատական ուժ
Սահմանադրական դատարանի վերահսկիչ մարմին - Ստորին Սաքսոնիայի պետական դատարան (Niedersächsischer Staatsgerichtshof), բարձրագույն դատական ատյաններ - Բրաունշվայգ երկրի բարձրագույն  դատարան (Oberlandesgericht Braunschweig), Ցելլե երկրի բարձրագույն դատարան  (Oberlandesgericht Celle), Օլդենբուրգ երկրի բարձրագույն դատարան (Oberlandesgericht Oldenburg), վարչական արդարադատության բարձրագույն դատական ատյան - Ստորին Սաքսոնիա երկրի բարձրագույն դատարան  (Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht).
Վարչատարածքային բաժանում
Ստորին Սաքսոնիայի տարածքը բաժանվում են շրջանների (Landkreis) և շրջաններից դուրս գտնվող քաղաքների (Kreisfreie Stadt),որոնք համարժեք են շրջաններին, շրջանները բաժանվում են քաղաքների (Stadt) և համայնքային միությունների (Samtgemeinde), համայնքային միությունները բաժանվում են համայնքների (Gemeinde), քաղաքները բաժանվում են քաղաքային շրջանների (Stadtbezirk), համայնքները՝ տեղայնությունների (Ortschaft):
Շրջաններ և շրջաններից դուրս գտնվող քաղաքներ
Ցանկ (փակագծերում նշված են շրջկենտրոնները և ավտոմեքենաների համարանիշերի շրջանային ինդեքսները)։
Վարչական շրջաններ
1978 - 2004 թվականները Ստորին Սաքսոնիան բաժանված էր 4 վարչական շրջանների՝
Տեղական ինքնակառավարման մարմիններ
Շրջանների ներկայացուցչական մարմինը կրայզթագն (Kreistag) է, որը կազմված է լանդղաթից (Landrat) և կրայզթագի պատգամավորներից (Kreistagsabgeordnete), որոնց, ըստ համամասնական համակարգի, թափանցիկ ցուցակներով ընտրում է բնակչությունը, որոնք էլ հանդիպումներ անցկացնելու համար իրենց կազմից ընտրում են կրայզթագի ներկայացուցիչ (Vorsitzender des Kreistages). Շրջանում գործադիր մարմնի գործառույթն իրագործում է լանդղաթը,որին ընտրում է բնակչությունը և շրջանային կոմիտեները (Kreisausschuss), որը կազմված է լանդղաթից, շրջանային կոմիտեի անդամներից՝ քաղաքական գործիչներից, և կրեյզթագից՝ պրոֆեսիոնալ չինովնիկներից։
Միավորված համայնքների ներկայացուցչական մարմինը զամթգեմայնդեղաթն է՝ միավորված համայնքների խորհուրդը (Samtgemeinderat), որը կազմված է միավորված համայնքների քաղաքապետից՝ բյուրգերմայսթեր (Samtgemeindebürgermeister) և միավորված համայնքների անդամներից (Samtgemeinderatsmitglied), որոնց, ըստ համամասնական համակարգի, թափանցիկ ցուցակներով  ընտրում է բնակչությունը, որոնք էլ իրենց կազմից ընտրում են միավորված համայնքների ներկայացուցիչ (Samtgemeinderatsvorsitzende), հանդիպումներ անցկացնելու համար։ Միավորված համայնքներում գործադիր իշխանությունն իրականացնում են միավորված համայնքների քաղաքապետը, որին ընտրում է բնակչությունը, և միավորված համայնքների կոմիտեները (Samtgemeindeausschuss), որոնք կազմված են միավորված համայնքների քաղաքապետից, միավորված համայնքների կոմիտեների անդամներից՝ քաղաքական գործիչներից և օգնականներից (Beigeordneter)՝ պրոֆեսիոնալ չինովնիկներից։
Քաղաքների ներկայացուցչական մարմինները՝ քաղաքային խորհուրդները (Rat der Stadt), որոնք կազմված են առաջին քաղաքապետից՝ օբերբյուրգերմայստեր (Oberbürgermeister) և խորհրդականներից  (Ratsherr), որոնց, ըստ համամասնական համակարգի, թափանցիկ ցուցակներով  ընտրում է բնակչությունը։ Նրանք էլ իրենց կազմից ընտրում են խորհրդի ներկայացուցիչ հանդիպումներ անցկացնելու համար (Ratsvorsitzender): Քաղաքում գործադիր իշխանության գործառույթն իրականացնում են առաջին քաղաքապետը՝ օբերբյուրգերմայստեր (Oberbürgermeister), որին ընտրում է բնակչությունը, և  վարչական կոմիտեները (Verwaltungsausschuss), որոնք կազմված են առաջին քաղաքապետից՝ օբերբյուրգերմայստեր (Oberbürgermeister)  վարչական կոմիտեի անդամներից, որոնց ընտրում է քաղաքային խորհուրդը։
Համայնքների ներկայացուցչական մարմինները համայնքային խորհուրդներն են (Rat der Gemeinde), որոնք բաղկացած են քաղաքագլխից (Bürgermeister) և խորհրդականներից (Ratsherr), որոնց բաց ցուցակներով ընտրում է բնակչությունը համամասնական համակարգով, վերջիններս էլ իրենց կազմից հանդիպումներ անցկացնելու համար ընտրում են խորհրդի նախագահ (Ratsvorsitzender):      Համայնքում գործադիր իշխանությունը իրականացնում են քաղաքապետը, որին ընտրում է բնակչությունը, և վարչական կոմիտեները (Verwaltungsausschuss), որոնք կազմված են քաղաքապետից և վարչական խորհրդի անդամներից, որոնց ընտրում է համայնքային խորհուրդը։
Քաղաքային շրջանների ներկայացուցչական մարմինները քաղաքային շրջանային խորհուրդներն են (Stadtbezirksrat), գործադիր մարմինները թաղապետերն են (Bezirksbürgermeister):
Գյուղական շրջանների ներկայացուցչական մարմինները շրջանային խորհուրդներն են (Ortsrat), գործադիր մարմինները՝ շրջանային քաղաքապետերը (Ortsbürgermeister):
Տնտեսություն
Ստորին Սաքսոնիայում հիմնականում զարգացած է գյուղատնտեսությունը, սակայն շատ լավ զարգացած է նաև մեքենաշինությունը՝ Ֆոլկսվագեն  (VW) ապրանքանիշով Վոլֆսբուրգ քաղաքում։
Գերմանիայի նավթի և գազի պաշարի 95%-ը տալիս է Ստորին Սաքսոնիան, օգտագործում են էկոլոգիապես վնասակար ֆրեքինգ տեխնոլոգիան։ Որպեսզի պայթեցնեն շերտը, հողի շերտի տակ ներբեռնում են ջրի, ավազի և թունավոր քիմիական նյութերի խառնուրդ, ինչպիսիք են բենզոլը, տոլուոլը, քսիլոլը և էթիլբենզոլը։ Դրանք թույլ չեն տալիս, որ ճաքերը կրկին փակվեն։ Այդ պատճառով էլ լիմֆոցիտ հանգույցների քաղցկեղի տարբեր տեսակները շատ բարձր տոկոս են կազմում Բրեմենի արևելքում գտնվող Բոթել քաղաքի տղամարդկանց մոտ ։
Գիտություն
Ստորին Սաքսոնիայի ամենահայտնի գիտական հաստատություններն են՝ Գյոթինգենի համալսարանը, Բրաունշվայգի տեխնիկական համալսարանը, Հաննովերի բժշկական ինստիտուտը, Հաննովերի անասնաբուժական ինստիտուտը.
Տուրիզմ
Զբոսաշրջիկներին առաջին հերթին գրավում են Հարց լեռները։ Նրանք այցելում են նաև Այխսֆելդ, Վեզերբերգլանդ, Լայնեբերգլանդ, Հյուսիսային ծովափ, Լյունեբուրգյան անապատ, Վյումմենիեդեղունգ, Շթայնհուդեր և Դյումմեր լճեր, Ալլեր, Լայնե, Հունթե, Վյումե և Վեզեր գետեր։ Զբոսաշրջիկներին հետաքրքրում են նաև նետաձգության ավանդական տոները և կանաչ կաղամբից պատրաստված ավանդական տոնական ուտեստը։
Գործընկեր պետություններ
Ստորին Սաքսոնիան գործընկերային հարաբերություններ ունի հետևյալ պետությունների հետ ՝
Կրոն
Հավատացյալների զգալի մասը լյութերական է։ Լյութերական խոշոր տեղական եկեղեցիներն են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հողեր Կատեգորիա:1946 հիմնադրումներ
Անդռե (գյուղ, Պիլվա շրջան)
Անդռե (Andre), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Դինա Կատաբի
Դինա Կատաբին (Dina Katabi, ), պրոֆեսոր է ՄՏԻ-ի էլեկտրական ճարտարագիտության և համակարգչային գիտությունների ֆակուլտետներում և ՄՏԻ-ի անլար կենտրոնի ղեկավարն է։
Ակադեմիական կենսագրություն
Կատաբին ստացել է բակալավրի աստիճան Դամասկոսի համալսարանից 1995 թ. և համակարգչային գիտությունների թեկնածու ՄՏԻ-ից 2003 թ.։ 2003 թ., Կատաբին միացավ ՄՏԻ-ին, որտեղ նա արդեն համալրում է պրոֆեսորների շարքը։ Նա ղեկավարն է ՄՏԻ-ի անլար ցանցի և շարժական համակարգիչների ֆակուլտետների և գիտական հետազոտող է ՄՏԻ-ի համակարգչային գիտությունների ու արհեստական բանականության լաբորատորիայում։
Մրցանակներ
2013 թ. Կատաբին Grace Murray Hopper մրցանակը, ճանաչվելով ամենաերիտասարդ պրոֆեսոր համակարգչային ոլորտում։
2013 թ. սեպտեմբերին Կատաբին ստացել է ՄակԱրտուրի "genius grant" կոչումը իր աշխատանքի համար ։ 2013 թվականին նա նաև դարձել է գիտաշխատող Մաչիներիի ասոցիացիայում ։
2014 թ., Մեք նախագծի 50-րդ տարեդարձի արարողությունում, նրա ներդրումը Ռենտգենային ճառագայթման գործում գնահատվեց և այն ներառվեց «ՄՏԻ-ի 50 համակարգչային գիտությունների ոլորտում կատարած հեղաշրջումների» ցանկին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտնականներ Կատեգորիա:ՄՏԻ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՄՏԻ դասախոսներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:Դամասկոսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին համակարգչային գիտնականներ
Բարձրացնովի կամուրջ
Բարձրացնովի կամուրջ, բացովի կամրջի տեսակ, որի բանվածքավոր կառույցը բարձրանում և իջնում է ուղղահայաց հարթությամբ ։ Բարձրացնովի կամրջի տեսակին են պատկանում հասարակ և ամենահին բերդային կամուրջները, որոնց միջնադարում բերդերի և ամրոցների բարեկարգման ժամանակ օգտագործված և ուղղահայաց բարձրացող, բացվող փայտե օրինակները հայտնաբերվել են դեռևս Հին Եգիպտոսում ։
Լ․ Ֆ, Նիկոլաին բարձրացնովի կամուրջների համակարգները, որոնք օգտագործում էին հորիզոնական առանցքի շուրջ ժապավենի պտույտը, բաժանեց 3 խմբի ․
Բերդային կամուրջ
Բարձրացնովի կամուրջը սովորաբար իջնում է մեկ ծայրով հրակնատի վրա և ծառայում որպես բերդային խրամի վրայով անցնող, ամրությունը շրջապատող անցատեղ ։
Միջնադարյան բերդային կամրջին բնորոշ շինվածքը ներառում էր հակակշիռներ ունեցող երկու հզոր փայտե չորսուներ՝ մի ծայրից մյուսը կամրջի ժապավենին կապված շղթաներով։ Հայտնի էին երկու շինվածքներ՝ «բաց», ազատ կառուցված կամուրջ և պատի մեջ կառուցված, որի մեջ կամրջի բարձրացված ժապավենը քողարկում էր դարպասի բացվածքը (տես հոդվածի սկզբի նկարազարդումը)։ Հակակշիռների շնորհիվ կամրջի բարձրացումը և իջեցումը երկու մարդու աշխատանք էր։ Հանդիպել են ավելի հասարակ կամուրջներ, որոնցում ժապավենին կպցված շղթաները ճախարակի վրայով ուղղակիորեն կարգվում էին վերհանին ։
XV դարի ավարտին, հրետանու տարածմամբ պայմանավորված, շղթայով բերդային կամուրջները անօգուտ դարձան, քանի որ շղթաները կարելի էր հաղթահարել թնդանոթներով: Հայտնվեցին նոր շինվածքներ․ դրանցից մեկում կամրջի բարձրացումը իրականացվում էր լծակներով, որոնք ամրոցի մեջ ժապավենի շարունակությունն էին կազմում (լծակների ծայրերը իջնում էին բերդի մեջ գտնվող քարայր)։ Մեկ այլ շինվածքում, որը տարածված էր Հռենոսի երկայնքով և Ֆրանսիայի արևելքում, ժապավենը իջնում էր խրամ, իսկ լծակները, որոնք նույնպես ժապավենի շարունակությունն էին, բարձրանում էին վերև (աշխատելու դիրքում ժապավենը կարգվում էր լրացուցիչ չորսուիկներով) ։ Արդեն XIV դարից սկսած բարձրացնովի կամուրջները Իտալիայի և Ֆրանսիայի ամրություններում սկսեցին փախարինվել բացովիներով ։
Ռուսական կայսրության ամրաշինության մեջ բարձրացնովի կամուրջները ավելի քիչ էին հանդիպում, քան Արևմտյան Եվրոպայում․ մեր օրերում չի պահպանվել ոչ մի օրինակ ։ Բացի Մոսկովյան Կրեմլից, որի գմբեթի պատերին պահպանվում են շղթաների և չորսուների համար նախատեսված անցքերը, հավաստի հայտնի է այդպիսի կամրջի առկայությունը․ օրինակ Վոլոկոլամսկի բերդում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բացովի կամուրջներ Կատեգորիա:Պաշտպանական կառույցներ
The Animals (խումբ)
The Animals («Կենդանիներ»), բրիտանական խումբ, որը սկսել է բլյուզից և ռիթմ էնդ բլյուզից Նյու Քասլ և Լոնդոն քաղաքներում։ Բրիտանական արվեստի հիմնական ներկայացուցիչն էր ամերիկյան երաժշտության մեջ 1960-ական թվականների սկզբին։ Համաշխարհային ճանաչում են ձեռք բերել House of the Rising Sun (Ծագող արևի տունը) ժողովրդական երգի սեփական կատարումով։
Հաջողության ճանապարհը
Փաստացի խումբը ստեղծվել է Նյու Քասլում՝ 1959 թվականին, երբ Ալան Փրայսն ու Բրայան Չենդլերը ծանոթացան «The Kansas City Five» խմբում։ Ջազի և բլյուզի հանդեպ հետաքրքրության արդյունքում նրանք որոշեցին ստեղծել սեփական խումբը։ Նրանց միացավ հարվածային գործիքներ նվագող Ջոն Ստիլը, և խումբը ստացավ «Alan Price Rhythm & Blues Combo» անվանումը։ Խումբը շատ էր հրավիրվում փոքր միջոցառումների։
Այնուհետև խումբը սկսեց ավելի ու ավելի հաճախ հանդես գալ քաղաքի տարբեր ակումբներում, և վերջապես եկավ ժամանակը, որ մշտական վոկալիստի և կիթառահարի առկայությունը դարձել էր պարտադիր պայման։ Խմբի հետագա երաժիշտներն արդեն աշխատում էին տարբեր խմբերում և երբ նրանց հրավեր եկավ, նրանք համաձայնվեցին։ Դա տեղի ունեցավ 1962 թվականին։ Այդ թվականին խմբի համար տեղի ունեցավ ևս երկու կարևոր իրադարձություն։ Նրանք մշտապես հանդես էին գալիս «Downbeat» ակումբում և փոխեցին խմբի անվանումը։ Խումբն առանձնանում էր իր յուրահատուկ երգեցողությամբ, արտասովոր դիմախաղով։
1963 թվականի վերջին խումբն արդեն մեծ ճանաչում էր ձեռք բերել Նյու Քասլում և դրա շրջակայքում, ինչը թույլ է տալիս նրանց համերգների շարք տալ Անգլիայից հյուրախաղի եկած բլյուզ երաժիշտ Սոննի Բոյ Ուիլյամսոնի հետ։ 1963 թվականի դեկտեմբերի 30-ին նրանք համերգ ունեցան «A Go Go» ակումբում, ինչը «The Animals»-ի համար ճակատագրական եղավ։ Այդ համերգի մի մասը ձայնագրվեց և թողարկվեց 500 օրինակով(Ավելի ուշ այս ալբոմն անվանվեց «In the begining»)։ Երկրորդ հատվածը՝ Սոննի Բոյ Ուիլյամսոնի մասնակցությամբ, թողարկվեց 1974 թվականին՝ «The night time is the right time» անվանումով, իսկ ամբողջական համերգը՝ 1990 թվականին, «Charlie Declare» անվանումով։ Օրինակներից մեկը հայտնվեց Անգլիայում՝ Ջորջիո Հոմելսկիի մոտ, ինչի արդյունքում դարձավ 1964 թվականին խմբի տեղափոխության պատճառը։ Այնտեղ «Columbia Records» ընկերությունը համաձայնագիր է կնքում խմբի հետ։ Խմբի պրոդյուսեր ը դարձավ Միկկի Մոստը։ 1964 թվականի մայիսի 2-ին թողարկվեց խմբի առաջին առանձին երգը՝ Բոբ Դիլանի «Baby Let ME Take You Home»-ը։ Այն փոփոխվեց և երգվեց բլյուզ ոճում՝ «Baby Let Me Follow You Down» անվանմամբ։ Երգը գրավեց հիթ-շքերթների 21-րդ հորիզոնականը։ Դա մեծ հաջողություն էր։
Մայիսին խումբը հյուրախաղեր էր ունենում Անգլիա յում Չակ Բերրիի և «The Swinging Blue Jeans» խմբի հետ, հունիսին մեկնեց Ճապոնիա՝ հյուրախաղերի։ Հունիսի 11-ին լույս տեսավ «House of the Rising Sun» երգը։ Երգը դեռ շուտվանից էր հայտնի հասարակությանը. Դրանից առաջ այդ երգը կատարել և ձայնագրել էին ֆոլկ և բլյուզ ոճի տարբեր տարբեր երգիչներ 1933 թվականից սկսած՝ այդ թվում Ջոշ Ուայթը, Դեյվ վան Ռոնկը, Նինա Սիմոնեն, Ջոան Բաեզը և Բոբ Դիլանը։ Սակայն միայն «The Animals» խմբի կատարմամբ այս երգը դարձավ մեգահիթ։ (Ըստ «Rolling Stone» ամսագրի՝ 122-րդ հորիզոնականը 500 լավագույն երգերի ցուցակում)։ Քննադատները նկատեցին Բյորդոնի վոկալը, ինչպես նաը Ալանա Փրայսի անսովոր դասավորվածությունը։ Բյորդոնի խոսքերով՝ նա լսել էր այս երգը Նյու Քասլում Ջոն Հանդլի կատարմամբ՝ Չակ Բերրիի մայիսյան հյուրախաղերի ժամանակ, և խումբը որոշում է ձայնագրել այն Ֆոլկ երգերը բլյուզ ձևով կատարելն ընդգծելու համար։ Ամբողջ աշխատանքը տևեց ընդամենը 15 րոպե։ Հենց այս երգից հետո «The Animals»-ը դարձավ №3 խումբը երաժշտության մեջ, իսկ բրիտանական երաժշտություն հասկացությունը սկսվեց ասոցացվել հենց Բյորդոնի վոկալի հետ։ Այդ տարում թողարկվեց խմբի ալբոմը։
2 տարվա ընթացքում «The Animals»-ը հասավ գերաստցային կարգավիճակի, ինչին նպաստեց հիթային երգերի շարքը (Սեմ Կուկի «Bring It On Home To Me» և Նինա սիմոնեի «Don't Let Me Be Misunderstood» երգերը) և մի քանի մասշտաբային հյուրախաղեր ԱՄՆ-ում, որում նրանք հանդես եկան 1965 թվականին՝ «The Animals on the tour» անունով։ Խումբը վայելում էր մեծ ճանաչում, մանավանդ ԱՄՆ-ի սևամորթ հասարակության շրջաններում։ Այդ հայտնիությունն այնքան մեծ էր, որ Ebony թերթը ներառեց իր համարում 5 էջ երկարությամբ մի հոդված խմբի մասին, այնուհետև խումբը հանդես է գալիս «Apollo» սրահում։
Խմբի լուծարումն ու վերամիավորումը
Խումբը փառքի գագաթնակետում էր գտնվում։ 1965 թվականին թողարկվեց ևս մեկ ալբոմ և, ինչպես առաջինը, այն ընդգրկում էր հայտնի, ոչ հեղինակային երգերի կատարումներ։ Այդ տարվա գարնանը խմբի անդամների մեջ կոնֆլիկտներ եղան։ Պատճառն այն էր, որ Բյորդոնը ցանկանում էր կատարել ամերիկյան ժողովրդական բլյուզ, սակայն մնացած անդամները նախընտրում էին կատարել ոչ հեղինակային երգեր։ Բացի այդ, Փրայսն ու Բյորդոնը ոչ մի կերպ չէին կարողանում կիսել խմբի առաջնորդությունը։ Արդյունքում մայիսի 5-ին Ալան Փրայսը հեռացավ խմբից և ստեղծեց «Alan Price Set» խումբը։ Նրա փոխարեն հրավիրվեց դաշնակահար Դեյվ Ռոուբերրին, ով իր ոճով հիշեցնում էր Փրայսին։ Հաջորդ քայլով «Columbia» ընկերության հետ կնքված համաձայնագիրը խզվեց։ Խումբն անցավ նոր ալբոմի ձայնագրությանը, որը կոչվումմ էր «Animalism»։ 1966 թվականի փետրվարին ալբոմի ձայնագրության ժամանակ խումբը լքում է հարվածային գործիքներ նվագող Ջոն Ստիլը։ Նրան փոխարինում է Բարրի Ջենկինսը։ Թողարկված ալբոմը, որում ձայնագրված էր ֆոլկ ժանրի ևս մեկ երգ՝ «Inside Looking out», որը ևս մեկ անգամ փաստեց խմբի բարձր կարգավիճակի մասին, Զբաղեցրեց 4-րդ հորիզոնականը, բայց դա չհարթեց խմբում առաջացած խնդիրները։ Տարաձայնությունն ավելի խորացավ, և 1966 թվականի սեպտեմբերին խումբը լուծարվեց։
Երաժիշտների ճակատագրերը տարբեր կերպ դասավորվեցին։ Չես Չելենդերը դարձավ Ջիմի Հենդրիքսի, այնուհետև անգլիական «The Soft Mashine» և «Slade» խմբերի մենեջերը։ Ջոն Ստիլը, թողարկելով մեկ երգ, վերադառնում է Նյու Քասլ և դառնում գործարար։ Էրիկ Բերդոնը ձայնագրում է «Eric is here» ալբոմը (1967) և հավաքում նոր կազմ «Eric Burdon & The New Animals» անվանմամբ, որի հետ հանդես է գալիս Կալիֆորնիայում, պոպ-փառատոնին։ Նրանց հետ Բերդոնը ձայնագրում է 4 հետաքրքիր և հաջողված ալբոմներ՝ «Winds of Change» (1967), «The Twain Shall Meet» (1968), «Every One of Us» (1968), «Love Is» (1968)։ Վերջին ալբոմի թողարկումից հետո Էրիկը թողնում է «The New Animals»-ը և միանում «War» փանկ-ռոք խմբին՝ դառնալով դրա վոկալիստն ու պրոդյուսերը։
Լուծարումից 2 տարի անց խումբը միանում է, սկավառակ ձայնագրում, որը թողարկվում է ստեղծելուց միայն մեկ տարի հետո (որոշ իրավական պատճառներով)։ Սակայն այն քննադատների կողմից վատ գնահատական է ստանում, և խումբը կրկին բաժանվում է։
Հաջորդ անգամ երաժիշտները հավաքվում են 1893 թվականի ամռանը՝ թողարկելով «Love is for love» երգը։ Այն ներառվում է ամերիկյան 50 հիթերի մեջ։ Այնուհետև ձայնագրվում է «Ark» ալբոմը, իսկ հոկտեմբերին, տալիս երկու համերգ լոնդոնյան «Albert Hall»-ում։ Խումբը 2 համերգ է ունենում Անգլիայում, սակայն այս հաջողություններին հասնելուց հետո կրկին լուծարվում է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիական ռոք երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1962 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Պոլևիչևա Բուդա
Պոլևիչևա Բուդա (Полевичева Буда), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրեյս Ագիլար
Գրեյս Ագիլար (Grace Aguilar, ), անգլիացի գրող և հրապարակախոս։ Իր առաջին գործը գրել է 12 տարեկանում, որը վերնագրել է «Gustavus Vas»։ Նրա հայտնի գործերից են՝ «The magic wreath», «Home influence», «The mother’s recompense», «Women of Israel», «The Jewish faith», «The martyrs, or the vale of cedars» և «Woman’s friendship»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1816 ծնունդներ Կատեգորիա:1847 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Հունիսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 16 մահեր Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Իլմեն (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)
Իլմեն (Ильмень), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 473 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Բոա Վիաժեն (Սեարա)
Բոա Վիաժեն (Boa Viagem), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սեարա նահանգի Հարավ-կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սերտան դի Կիշերամոբին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 52 071 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 836,774 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 18,4 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրել է 1936 թվականանին։
Աշխարհագրություն
Կլիման տարածքում կիսաանապատային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սեարա նահանգի բնակավայրեր
Հեթումյաններ
Հեթումյաններ, հայ իշխանական և թագավորական տոհմ Կիլիկյան Հայաստանում։
Պատմություն
Հեթումյանները մինչև թագավորական տոհմ լինելը իշխանական տոհմ էին։ Հեթումյաններ իշխանական տոհմի հիմնադիրը՝ Հեթումի որդի Օշին Գանձակեցին, խույս տալով սելջուկյան թուրքերի հալածանքներից, 1073 թվականին իր ազգատոհմով Կիլիկիա է տեղափոխվում Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի Մայրյաց ջուրք ավանից (Հյուսիսային Արցախ), հիմք դնելով Հեթումյանների իշխանական տոհմին։ Կիլիկիայում իշխող Աբլղարիբ Արծրունին իր ընկեր Օշինին է նվիրում Տավրոսի լեռներում գտնվող՝ արաբներից գրավված Լամբրոն բերդը (հայկական անառիկ բերդ և քաղաք Լեռնային Կիլիկիայում)։ Օշինը հիմնովին վերակառուցում է անառիկ բերդը և կնության առնում Աբլղարիբ Արծրունու դստերը, որտեղ էլ հաջորդաբար իշխում են նրա իրավահաջորդները, կրելով Լամբրոնի իշխան տիտղոսը։ Հեթումյանների իշխանական տոհմին է պատկանում նաև Պապեռոն ամրոցը, որտեղ էլ հաստատվում են Օշին Գանձակեցու երկու եղբայրները՝ Բազունին և Ալգամը, կրելով Պապերոնի իշխան տիտղոսը։
Օշինին հաջորդեց որդին՝ Հեթում Բ-ն իշխանը, որը Լաբրոնը, որպես ժառանգություն, թողեց ավագ որդուն՝ Օշին Բ–ին, իսկ Պատեռոն բերդը կրտսերին՝ Սմբատ Նաթանայելյանին։ Վերջինս դստերը կնության տվեց Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Բ Պահլավունու եղբորը՝ Վասիլին։ Ռուբինյան Մեծ իշխան Թորոս Բ–ի դեմ Բյուզանդիային զինակցող Սմբատը մարտում սպանվեց, իսկ Օշին Բ գերեվարվեց։ Պապեռոնում Սմբատին հաջորդեց որդին՝ Բակուրանը, որը քրոջը՝ Ռիտային, կնության էր տվել Թորոս Բ–ի եղբայր Ստեփանե իշխանին։
Վերջինիս սպանությունից հետո նրա զավակներ Ռուբենը և Լևոնը դաստիարակվեցին Բակուրանի խնամատարմությամբ՝ Պապեռոնում։ Բակուրանին հաջորդեց եղբայրը՝ Վասակ իշխանը։ Օշին Բ ազատվեց Թորոսին 40 հազար ոսկի փրկագին վճարելուց և մանկահասակ որդի Հեթումին պատանդ թողնելուց հետո։ Օշին Բ–ի կրտսեր որդին էր Ներսես Լամբրոնացին, դուստրերը՝ Տալիթան և Շուշանը։ Հեթում Գ իշխանը, ամուսնանալով Թորոս Բ–ի դստեր հետ, ազատվեց պատանդությունից և 1175 թ.–ին հորից ժառանգեց Լաբրոնի իշխանությունը։ 1201 թ.–ին Լևոն Բ թագավորը խնամիանալու պատրվակով Հեթում Գ–ին հրավիրեց Տարսոն, ձերբակալեց նրան և առանց մարտի գրավեց Լաբրոնը։ Հեթում Գ այնուհետև նվիրվեց կրոնավորության՝ կրելով Հեղի նոր անունը։ Պապեռոնի տեր Վասակ իշխանի որդի Կոստանդինը դարձավ Հայոց բանակի սպարապետը, իսկ Լևոն Բ–ի մահից հետո՝ պետության խնամակալը (պայլ)։
1126 թ.–ին Կոստանդինը որդուն՝ Հեթում Ա–ին պսակելով Լևոն Բ–ի գահաժառանգ դուստր Զապելի հետ, նրան հռչակեց Հայոց թագավոր, որը և դարձավ Հեթումյանների արքայատան հիմնադիրը։ Կոստանդինի ավագ որդի Սմբատը նշանակվեց սպարապետ, մյուս որդիներից Լևոնը կարգվեց բանակի սպառազինման և մատակարարման հրամանատար՝ մարաջախտ, Օշինը՝ պայլ և Կոռիկոսի բերդատեր, Բարսեղը՝ Սսի արքեպիսկոպոս և Դրազարկի վանահայր։ Ռուբինյանների և Հեթումյանների տոհմերի արյունակցական միասնությունից ծնվում են իննը զավակ։ Հեթում Ա-ն և Զաբել թագուհին ունեցել են հինգ դուստր` Ֆիմի, Մարիյա, Սիբիլ, Ռիտա, Իզաբել և չորս որդի՝ Լևոն (24.01.1236 – 06.01.1289 թթ), Թորոս (1237 – 24.08.1266 թթ), Ռուբեն, Վասակ։ Պատմությանը հայտնի տվյալներով Վասակը մահանում է մանուկ հասակում՝ չորս տարեկանում։ 1266 թվականին Սև լեռների մոտ՝ Մառի կոչվող վայրում, արքայորդի Թորոսը զոհվում է եգիպտական զորքերի դեմ մղված մարտում, իսկ Լևոնը գերի ընկնում։ 1268 թվականին հաշտություն է կնքվում և արքայազն Լևոնը վերադառնում է արքունիք։ Թորոսի որդի Մէլքունը պապու հորդորով թողնելով արքունիքը, զորախմբով տեղափոխվում է պապերի երկիր՝ Արցախ։ " «Սուրբ Ներսես Շնորհալու մեռոնի շիշը և ուրիշ մասունքներ Մէլքունը հանձնել է Խարբերդի Խուլե վանքի առաջնորդ Միքայել արքեպիսկոպոսին, նա էլ իր հերթին այն թաղել է Սուրբ Գևորգ վանքում» - 1839 թվականին գտնվել է վանքի նորոգման ժամանակ։ "Հեթում–Հեղու կրտսեր որդուն՝ Կոստանդին Լաբրոնացուն, շնորհվեց թագադրության գործակալությունը։ Սրա որդու՝ Հեթում իշխանի դուստրերից Կիռ Աննան ամուսնացել էր Հեթում Ա թագավորի գահաժառանգ որդի Լևոնի, իսկ Ալիծը՝ Կիպրոսի թագավորության սենեսկալ Փիլիպպոս Իբլինացու հետ։ Հեթում իշխանի եղբայր Օշինը 1274-1294 թթ.–ին վարել է մարաջախտության գործակությունը։ Մարաջախտի պաշտոնը հաջորդաբար վարեցին նաև Հեթումը (1294-1307 թթ.) և Սմբատը (1307-1314 թթ.)։ Հեթումյանների իշխաններից այնուհետև հիշատակվում են Հեթում Պատմիչը, նրա որդիներ Կոստանդին Սպարապետը և Կոռիկոսի տեր Օշին պայլը, որոնք 1329 թ.–ին սպանվեցին Լևոն Ե թագավորի հրամանով։ Վերջինիս մահից հետո ընդհատվեց Հեթումյանների իշխող տոհմաճյուղը։ Իշխանների խորհրդի որոշմամբ թագավոր հռչակվեց Հեթումյանների հեռավոր ազգական Կոստանդին Դ, որին հաջորդեց հորեղբորորդի Կոստանդին Ե։
Հեթումյանների արքայատան գահացանկը
Կատեգորիա:Հեթումյաններ Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստան
Նովոսելիցա (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)
Նովոսելիցա (Новоселиця), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մասունք Աստուածաշնչի (149)
Մասունք Աստուածաշնչի (149), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 149 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1331 թվականին Կարապետ Տյուրիկեցի գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Երուսաղեմում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17.7×12.4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 280 թերթից։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ Ծաղկազարդ թավիշ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 28ա, 103ա, 204բ, 254ա, 277բ և այլուր, հետագայի՝ 278բ(1392թ․), 276բ(15-րդ դ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տամազո Բուշետա
Տամազո Բուշետա, սիցիլիական մաֆիոզ։ Թեև նա առաջին պենտիտոն (իրազեկիչ) չի եղել վկաների պաշտպանության իտալական ծրագրում, նա առաջին կարևոր մաֆիոզն է եղել, որը խախտել է օմերտան։
Կենսագրություն
Նա Պալերմոյի աղքատ շրջանում ծնված 17 երեխաներից ամենաերիտասարդն է եղել, որտեղից նա երիտասարդ տարիքում փախել է` հանցագործության հետ կապված լինելու պատճառով։ Նա առաջին անգամ մաֆիայի համար աշխատել է 1945 թվականին և հաջորդ տարի դարձել է Պորտ Նուովայի ընտանիքի լիարժեք անդամ։ Նրա առաջին ղեկավարն է եղել Ջուզեպպե Կալոն։ Նրա առաջին աշխատանքը հիմնականում ծխախոտի մաքսանենգությունն է եղել։
1963 թվականին Չիակուլիի կոտորածից հետո Բուշետան փախել է ԱՄՆ, որտեղ Գամբինոյի ընտանիքն օգնել է նրան պիցցայի բիզնես սկսել։ 1968 թվականին Բուշետան մեղավոր է ճանաչվել կրկնակի սպանության համար, սակայն դատավճիռը եղել է հեռակա, քանի որ նա փաստացի չի կալանավորվել (Իտալիայում հնարավոր է փախած հանցագործների բացակայության դեպքում նրանց վերաբերյալ դատավճիռ կայացնել)։ Քանի որ իտալական իշխանությունները նրա արտահանձնումը չեն պահանջել, նա ազատ է արձակվել։ Բուշետան մեկնել է Բրազիլիա, որտեղ ստեղծել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության ցանց։ 1972 թվականին Բուշետան ձերբակալվել և խոշտանգումների է ենթարկվել բրազիլական ռազմական ռեժիմի կողմից, իսկ հետո արտահանձնվել է Իտալիա, որտեղ սկսել է ցմահ բանտարկություն կրել ավելի վաղ կատարված կրկնակի սպանության համար։ 1980 թվականին, բանտից ազատ արձակման օրը, նա կրկին փախել է Բրազիլիա, Տոտո Ռինայի հրահրած մաֆիայի երկրորդ պատերազմից խուսափելու համար, որը հետագայում հանգեցրել է Բուշետայի բազմաթիվ դաշնակիցների, այդ թվում՝ Ստեֆանո Բոնտադի մահվան։ Ձերբակալվելով, 1983 թվականին Բուշետան ևս մեկ անգամ է հետ ուղարկվել Իտալիա։ Նա փորձել է ինքնասպանություն գործել, և երբ դա չի հաջողվել, նա որոշել է, որ վերջնականապես հիասթափվել է մաֆիայից։ Բուշետան խնդրել է խոսել Ջովանի Ֆալկոնեի հետ և իր կյանքը սկսել է որպես պենտիտո։
Պենտիտո
Իտալիայում նա օգնել է դատավորներ Ջովանի Ֆալկոնեին և Պաոլո Բորսելինոյին զգալի հաջողությունների հասնել կազմակերպված հանցագործության դեմ պայքարում (հետագայում երկուսին էլ մաֆիան սպանվել) ։ Բուշետան ցույց է տվել սիցիլիական մաֆիայի հանձնաժողովի գոյությունն ու գործունեությունը։ Դա թույլ է տվել Ֆալկոնեին պնդել, որ Կոզա Նոստրան հանձնաժողովի և նրա առաջնորդների կողմից կառավարվող միասնական հիերարխիկ կառույց է, որն անձամբ չի զբաղվել հանցագործություններով, և որը կարող է պատասխանատվություն կրել հանցավոր գործունեության համար, որը կատարվել է ի շահ կազմակերպության։ Դա հայտնի է դարձել որպես Բուշետայի թեորեմ և ճանաչվել է իրավաբանորեն։ 1980-ական թվականների կեսերին պիցցերիայի գործով նրա ցուցմունքները թույլ են տվել բանտարկել Իտալիայում և ԱՄՆ-ում հարյուրավոր գանգստերների, այդ թվում՝ Գաետանո Բադալամենտիի։
Դատարանում Բուշետան նաև մանրամասն նկարագրել է քաղաքական գործիչների և մաֆիայի թաքնված կապերը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Մաֆիա Կատեգորիա:Հանցագործներ