cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տեմիրոր
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տինդի (այլ կիրառումներ)
Տինդի, կարող է վերաբերել՝
Ժոզեֆ Մերտինե
Ժոզեֆ Մերտինե, հայ բժիշկ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1868 ծնունդներ Կատեգորիա:Եվդոկիա քաղաքում ծնվածներ
Ռազան ալ Նաջար
Ռազան Աբդուլ Քադիր ալ-Նաջար (Razan Ashraf Abdul Qadir al-Najjar, 1997 – հունիսի 1, 2018), պաղեստինցի բուժքույր, պարամեդիկ, ով սպանվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի կողմից 2018 թվականին Գազայի սահմանի ցույցերի ընթացքում կամավոր աշխատանքի ժամանակ։ Իսրայելցի զինվորը նրան մահացու կրակել է կրծքավանդակին, երբ նա ձեռքերը վեր է բարձրացրել՝ ցույց տալու, որ զինված չէ և փորձում է օգնության հասնել Իսրայելի սահմանին մոտ գտնվող Գազայի հատվածում գտնվող վիրավորներին ։ Իսրայելը սկզբում հերքել է, որ Ռազան ալ Նաջարը ուղղակիորեն թիրախ է եղել և չի հրաժարվել, որ զոհվել է անուղղակի կրակից ։ Իսրայելում տեղակայված B'Tselem իրավապաշտպան խումբը նշում է, որ Ալ-Նաջարը սպանվել է դիտավորությամբ ։
Ռազան ալ Նաջարը ծնվել է 1997 թվականին Աշրաֆ ալ-Նաջարի (ծն. 1974) ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի 6 երեխաներից ավագը։ Բնակվել է Իսրայելի սահմանի հարևանությամբ գտնվող Քուզա գյուղում ։
Իսրայելի պաշտպանության ուժերը հրապարակել են տեսանյութը, որտեղ նա համաձայնել է մասնակցելու բողոքի ակցիաներին որպես կենդանի վահան, ենթադրաբար, Համասի պահանջով ։ Հետագայում պարզվել է, որ տեսանյութը լիբանանյան հեռուստաընկերության հետ հարցազրույցից հատված է, որը IDF խմբագրել է ալ-Նաջարի մեկնաբանությունը համատեքստից դուրս՝ մոլորության մեջ գցելու համար ։ Իրական, չխմբագրված տեսանյութում, նա Համասի վերաբերյալ ոչ մի հիշատակություն չի արել և իրեն անվանել է «փրկարար կենդանի վահան պաշտպանելու և փրկելու առաջնաճակատի վիրավորներին»։ IDF-ը լայնորեն քննադատության է ենթարկվել տեսանյութի կեղծման համար ։
Վկաների ցուցմունքների համաձայն՝ ալ-Նաջարի վրա կրակ են բացել, երբ մյուս բժիշկների հետ միասին ձեռքերը վերև բարձրացրած սպիտակ շապիկներով քայլելով մոտեցել են սահմանի պարիսպին վիրավոր ցուցարարին բուժելու համար ։
Վաղ կյանք
Նաջարի հայրը Իսրայելում աշխատել է մետաղաջարդոնների բնագավառում, մինչև սահմանափակումների ի հայտ գալով չթույլատրեցին դեպի սահման ճամփորդել։ Այնուհետև նա աշխատել է որպես հեծանվի մեխանիկ, սակայն դստեր մահվան ժամանակ գործազուրկ էր։ Ընտանիքն ապրում է Քուզայում հարազատների կողմից տրամադրված բնակարանում՝ սահմանի վրա տեղակայված իսրայելական զինվորների տեսադաշտում։ Նրանց տարածքը տարանջատված է 4 մետր բարձրությամբ բետոնե պատով՝ տեղացի բնակիչներին իսրայելական կրակից պաշտպանելու համար ։
Ութ անդամներից բաղկացած ընտանիքում մեծանալով՝ ալ-Նաջարը ականատես է եղել երեք պատերազմների՝ 2008-2009 թվականների Գազայի պատերազմ, Ամպամած սյուն գործողություն, երբ նա 16 տարեկան էր և 7 շաբաթյա Անխորտակելի ժայռ գործողությունը ։ Չկարողանալով համալսարանական կրթություն ստանալ, սովորել է վայելչագրություն, ինչպես նաև բուժքույրական դասընթաց է անցել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի բուժքույրեր Կատեգորիա:Իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտություն
Իա-Իա
Իա-Իա (Eeyore), Ալան Միլնի «Վինի Թուխ» (1926) և «Տունը Թուխի անտառեզրին» (1928) գրքերի, ինչպես նաև մի շարք մուլտսերիալների ու մուլտֆիլմերի հերոս։ Միշտ տխուր է, հոռետեսական տրամադրությամբ, մոխրագույն ծեր իշուկը նշված գրքերի գլխավոր հերոսի՝ Վինի Թուխի լավագույն ընկերներից մեկն է։
Խաղալիք
Ինչպես Վինի Թուխի մասին գրքի շատ հերոսներ, այնպես էլ այս հերոսը կապված է նախատիպը փափուկ խաղալիք է, որը Միլնը նվիրել էր որդուն՝ Քրիստոֆեր Ռոբինին, մանկության տարիներին (առաջին ծննդյան օրվան հաջորդած Սուրբ ծնունդին): Իշուկի պարանոցը կոտրվել էր և, ըստ Միլնի, «դա նրան տխուր տեսք էր հաղորդում», ինչը ենթադրաբար ազդել է կերպարի բնավորության վրա։
Բնութագիր
Իա-Իան գրքում միակն է, որ կրում է նեգատիվիզմի և պեսիվիզմի տարրեր՝ միշտ ենթադրելով ամենավատը, խարդախություն սպասելով մյուսներից, գուշակելով վատ եղանակ և հնարավոր վնասվածքների ու մահվան մասին ակնարկներ անելով, ինչը Միլնի մոտ այլ տեղերում բացակայում է. նույնիսկ դրամատիկ այնպիսի դրվագում, ինչպիսին է Ռուի՝ ջուրն ընկնելն ու Բուի տան քանդվելը։ Երբ Դնչիկը Վագրին ու Ռուին, որոնք բարձրացել էին ծառն ու չէին կարող իջնել, փրկելու համար առաջարկում է կենդանի բուրգ կառուցել (Իա-Իան կանգնի ամենաներքևում), իշուկն ասում է. «Եվ եթե Իայի մեջքը հանկարծ կոտրվի, մենք մի կուշտ կծիծաղենք. հա-հա-հա։ Շատ հաճելի զբաղմունք է, խոսք չկա, չափազանց զվարճալի...» (ի տարբերություն մյուս հերոսների՝ Իա-Իան իր մասին խոսում է երրորդ դեմքով):
Կոննոլին նշում է, որ իր նկատմամբ խղճահարություն առաջացնելու ու պեսիվիզմի միջոցով Իա-Իան մանիպուլյացիայի է ենթարկում ընկերներին։ Այսպես, կորցնելով պոչը, Իա-իան նույնիսկ չի փորձում այն փնտրել, և Թուխն ստիպված է լինում ինքը գնա որոնելու։ Նույն նպատակով իշուկն օգտագործում է նաև սարկազմը, օրինակ՝ իր ծննդյան օրը, չորս կողմը ցույց տալով, Թուխին ասում է. «Հապա մի նվերներիս նայիր...», դա Թուխին ստիպում է Իա-Իայի համար տոն կազմակերպել։
Բնօրինակ գրքերից
Իա-Իան հանդիպում է «Վինի Թուխի» 4, 6, 8, 10-րդ գլուխներում և հիշատակվում մնացածներում, իսկ «Տունը Թուխի անտառեզրին» գրքում հանդիպում է բոլոր գլուխներում, բացի 7-րդից։ Ամենուր նա նկարագրվում է որպես մոխրագույն ծեր իշուկ, որը միշտ տխուր է և կյանքից ոչ մի լավ բան չի ակնկալում ։
Ապրում է անտառի հարավարևելյան մասում՝ սոճուտում ։
Իա-Իան, ի տարբերություն անտառի շատ այլ բնակիչների, կարողանում է գրել և նույնիսկ գրել է բանաստեղծություն՝ «Բանաստեղծություն» (Հրաժեշտ Քրիստոֆեր Ռոբինին) ։
Սիրելի ուտելիքը տատասկափուշն է ։
Ունի մի անսովոր առանձնահատկություն. նրա պոչը կարող է անցավ առանձնացվել մարմնից և նույնքան հեշտությամբ էլ տեղը «դրվել» ։
Մուլտիպլիկացիոն տարբերակներ
Իա-Իան կա Վինի Թուխի մասին դիսնեյյան գրեթե բոլոր մուլտֆիլմերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ Կատեգորիա:Kingdom Hearts կերպարներ
Դրոշակ (թերթ)
Դրոշակ (դասական ուղղագրությամբ՝ Դրօշակ), պարբերական, ՀՀԴ կուսակցության պաշտոնաթերթ։ Առաջին երկու համարները լույս են տեսել 1891 թ. մայիսին և սեպտեմբերին Թիֆլիսում, երրորդը՝ 1892 թվականին Ռումինիայում։ Այնուհետև խմբագրությունը տեղափոխվել է Ժնև, որտեղ «Դրոշակը» լույս է տեսել մինչև 1914 թվականը։ Խմբագրական աշխատանքները վարել են Ռոստոմը, Ս. Շխյանը, Հոնան Դավթյանը, Արշակ Վռամյանը. Քրիստափոր Միքայելյանը, Սիմոն Զավարյանը, Գարեգին Խաժակը, Միքայել Վարանդյանը, Էդվարդ Ակնունին, Ավետիս Ահարոնյանը և ուրիշներ։
1898 թվականին «Դրոշակի» խմբագրության շուրջ կազմավորվել է ՀՅԴ կուսակցության արևմտյան բյուրոն։ «Դրոշակը»` որպես ամսաթերթ, վերստին հրատարակվել է 1925-33 թվականիներն  Փարիզում։ Խմբագիրներն էին Սիմոն Վրացյանը, Ա. Ջամամյանը։ 1969-85 թվականներին որպես ՀՀԴ բյուրոյի պաշտոնաթերթ հրատարակվել է Բեյրութում՝ «Ազդակ Շաբաթօրյակ-Դրոշակ» (խմբագիրներ՝ Բաբկեն Փափազյան և Սարգիս Զեյթլյան) անունով։ 1986-96 թթ․ հրապարակվել է Աթենքում։ 1999 թվականի փետրվարին պաշտոնապես գրանցվել է Հայաստանի Հանրապետությունում։ Ներկայիս «Դրոշակը» հրապարակվում է Երևանում՝ տպագիր և էլեկտրոնային տարբերակներով։ Ըստ վերջին համարի (մարտ 2021), ներկա գլխավոր խմբագիրն Արտաշես Շահբազյանն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Շվեյցարիայի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն
Շումիլինոյի գետտո
Շումիլինոյի գետտո (1941 թվականի հուլիսի վերջ – օգոստոսի սկիզբ — 19 նոյեմբերի, 1941), հրեական գետտո, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նացիստական Գերմանիայի կողմից օկուպացված Բելառուսիայի տարածքում հրեաների հետապնդման ու ոչնչացման շրջանակներում Վիտեբսկի մարզի Շումիլինո գյուղի և մոտակա բնակավայրերի հրեաների բռնի վերաբնակեցման վայր։
Շումիլինոյի օկուպացիա և գետտոյի ստեղծում
1939 թվականից հետո Շումիլինոյում հայտնվել են փախստականներ Լեհաստանից, որոնք պատմել են, թե ինչպես են գերմանացիները հալածում հրեաներին։ Բայց նրանց ասածներին քչերն են ուշադրություն դարձրել։ Այդ փախստականները պատերազմի առաջին օրերին անմիջապես հեռացել են Շումիլինոյից, որովհետև գիտակցում էին, թե ինչ վտանգ է սպառնում ։
Չնայած նրան, որ Շումիլինոն գտնվում է երկաթգծի մոտ և տարհանումը թեև դժվար, բայց հնարավոր էր, այդպես վարվել են միայն մի քանի տասնյակ ընտանիքներ. խորհրդային քարոզչությունը մարդկանց չի տեղեկացրել ճշմարտությունը գերմանացիների մասին, ոմանք կարծել են, թե նրանց շուտով կջախջախեն, մյուսներն ափսոսացել են թողնել իրենց ունեցվածքը, ծերերի ու բազմազավակ ընտանիքների համար ընդհանրապես դժվար էր հեռանալու որոշում կայացնելը, իսկ բազմաթիվ տարեցներ հիշում էին Առաջին համաշխարհային պատերազմն ու ասում, թե գերմանական օկուպացիան բոլորովին էլ սարսափելի չէ։ 1941 թվականի հունիսի 26-ին Շումիլինոյից ոչ հեռու՝ Հին Գյուղում, գերմանացիները ռմբակոծել են փախստականների էշելոնը, եղել են զոհեր, և նրանցից շատերը, որոնք դեռևս կարող էին փրկվել, դրանից հետո սկսել են վախենալ տարհանվելու համար գնացք բարձրանալուց։ Դրանից բացի, գերմանացիները մշտապես ռմբակոծել են երկաթգիծն ու Շումիլինո երկաթուղային կայարանը, և այնտեղ բազմաթիվ զոհեր են եղել ։
Շումիլինոն գերմանական զորքերի կողմից գրավվել է 1941 թվականի հուլիսի 8-ին, և օկուպացիան շարունակվել է գրեթե երեք տարի՝ մինչև 1944 թվականի հունիսի 23-ը ։
Գերմանացիները շատ լուրջ են վերաբերվել հրեական դիմադրության հնարավորությանը, այդ պատճառով էլ գետտոյում ու նախքան դրա ստեղծումն առաջին հերթին սպանել են 15-20 տարեկան հրեա տղամարդկանց՝ չնայած տնտեսական տեսանկյունից դրա աննպատակահարմարությանը, քանի որ նրանք եղել են ամենաաշխատունակ կալանավորները ։ Այդ պատճառով օկուպացիայի հաջորդած առաջին օրերին գերմանացիները հավաքել են տեղացի հրեա տղամարդկանց մի մասին, նրանց շարասյունով տարել 10 կմ հեռավորության վրա գտնվող Սիրոտինո և այնտեղ գնդակահարել։ Զոհերի թվում է եղել Զալման (Սոլոմոն) Ռայկինը՝ Արկադի Ռայկինի եղբայրը ։ Ապա նույն 1941 թվականի ամռանը 12 հրեա պատանիների տարել են Շումիլինոյիդ 20 կմ հեռավորության վրա գտնվող Ստարինովիչի (Միշնևիցկի գյուղխորհուրդ), ստիպել փոս փորել և սպանել։ Նրանց թվում են եղել Էստրավ Զալմանը, Նեյման Սնեերն ու Շենկինը ։
Գերմանացիները բնակավայրում կազմակերպել են ոստիկանություն։ Վերջինս ծաղրանքների է ենթարկել հրեաներին, ծեծել ու թալանել նրանց, իսկ դիմադրել փորձողներին՝ գնդակահարել։ Հանա Էդալշտեյնը հետ է խնդրել իր կաթսան իր հարևան ոստիկանից, և վերջինս նրան այդ կաթսայով ծեծել է մինչև մահանալը ։ 1941 թվականի հուլիսի վերջին և օգոստոսկ սկզբին գերմանացիները հրեաների ոչնչացման հիտլերյան ծրագրի շրջանակներում Շումիլինոյում ստեղծել են գետտո, ուր տեղափոխել են նաև շրջանի մոտակա գյուղերի հրեաներին ։
Գետտոն գտնվել է Շումիլինոյի կենտրոնում՝ հին գերեզմանատան շրջանում ։
Պայմանները գետտոյում
Որպես գետտո գերմանացիներն առանձնացրել են Փոստային փողոցի (ներկայում՝ Պիոներական փողոց) տասը տներ, որտեղից տեղափոխել են ոչ հրեա բնակիչներին։ Այդ տարածքը շրջապատվել է փշալարով ու պահպանվել։ Փշալարերի վրա կախվել են շշեր ու տարաներ, որոնք զնգացել են, երբ ինչ-որ մեկը դիպել է փշալարերին։ Դիտանոցի վրա նստել է գնդացրով ոստիկանը, որը կրակել է նրանց վրա, որոնք մոտեցել են արգելված գծին  ։
Մահվան սպառնալիքով բոլոր հրեաներին հրամայել են իրենց հագուստի վրա կարել դեղին լատեր ։
Ոչ մի մթերք կալանավորներին չի տրվել։ Մարդիկ սնվել են նրանով, ինչը կարողացել են փոխանակել իրենց իրերի՝ հագուստի, ժամացույցների, մատանիների հետ։ Որոշ «բոբիկներ» (ժողովրդի շրջանում այդպես են արհամարհաբար կոչվել ոստիկանները ) ոսկի են վերցրել նրա համար, որ կալանավորներին թույլ տան իրենց իրերը փոխանակել ուտելիքի հետ։ Մարդիկ հիվանդացել և ուռել են սովից  ։
Հրեա տղամարդկանց օգտագործել են հարկադիր աշխատանքներում՝ հիմնականում նրանց ստիպելով բեռնաթափել գնացքները երկաթուղային կայարանում ։
Գետտոյի ոչնչացում
Նոյեմբերի կեսերին բոլոր կալանավորներն արդեն գիտեին, որ մոտակա ժամանակներում գերմանացիները կոչնչացնեն գետտոն։ Ոստիկանները բացահայտ ասել են, որ շուտով բոլոր հրեաներին կսպանեն։ Երկու ծերունիներ անելանելիությունից և երեխաներին ու թոռներին ոչնչով օգնել չկարողանալու պատճառով ինքնասպան են եղել կախվելու միջոցով ։
Նույն օրվա ավարտին՝ 1941 թվականի նոյեմբերի 19-ին, հրեաներին՝ շուրջ 400 (1376 ) մարդու, տարել են Շումիլինոյի արևմտյան ծայրը։ Մինչ սպանության վայրը պետք է գնային մոտ կես կիլոմետր։ Շարասյունը շարժվել է բարձր լացով ու գոռոցներով։ Ոստիկանները ծիծաղելով ասել են. «Ախր դուք գնացքի մոտ եք գնում։ Գնալու եք Պաղեստին։ Այնտեղ էիք ուզում, գերմանացիներն էլ ձեզ ուղարկում են»։ Ճանապարհի երկու կողմերում կանգնել և նայել են տեղի բնակիչները։ Շարասյան հետևից գնացել են գերմանցիները շների հետ։ Հաիմ Կրասիլշչիկովին ոստիկանը մորուքից բռնած քարշ է տվել դեպի մահվան վայրը  ։
Տորֆաղյուսի գործարանից ոչ հեռու հրեաներին ստիպել են մեծ փոս փորել, ապա բոլորին գնդակահարել են։ Երբ մահվան դատապարտվածներին տարել են փոսի մոտ, երիտասարդ հրեաները երգել են «Ինտերնացիոնալը», իսկ գերմանացիներն ու ոստիկաններն սկսել են ծեծել նրանց ու շներին բաց թողել նրանց վրա։ Այն վայրը, որտեղ գնդակահարվել են Շումիլինոյի հրաները, կոչվում է Դեբեև Մոխ (Շումիլինոյից 1,5-2 կմ հեռավորության վրա)  ։
Այդ «ակցիայից» (հիտլերականներն իրենց կողմից կազմակերպված զանգվածային սպանությունները կոչել են էվֆեմիզմ) ոստիկանությունը որոնումներ է կատարել և սպանել ևս մի քանի հրեաների, որոնք թաքնվել էին ։
Դիմադրություն
Շումիլինոյի գետտոյում օկուպանտների դեմ ակտիվորեն պայքարել է Նատաշա Գերմանը ։
Գետտոյում երիտասարդությունը փորձել է կազմակերպել դիմադրություն, բայց այդ հուսահատ փորձերը քիչ արդյունավետ են եղել ։
Փրկության դեպքեր և «աշխարհի արդարակյացներ»
Շումիլինոյի գետտոյից փախել է Ասյա (Բասյա) Նաումի Պետրովսկայան, որը ծնվել է 1923 թվականին։ Նա կարողացել է փրկվել և հետագայում կռվել է 1-ին Բելառուսական պարտիզանական բրիգադի պարտիզանական ջոկատում ։
Մահվան դատապարտված և գնդակահարման փոսի մոտ կանգնած հրեաներից փրկվել է Ռայա Տատարսկայան։ Թեթև վիրավորվելով՝ նա անգիտակից ընկել է փոսը, ապա ուշքի է եկել իր վրա ընկնող հողից և ձևացրել, թե մեռած է։ Մի քանի ժամ անց նա դուրս է սողացել գերեզմանափոսից ու փրկվել։ Հետագայում նա կռվել է պարտիզանական ջոկատում ։
Դեռահաս Յակով Ռուվիմի ոգիլնիցկին, որը բացակայել է գետտոյից նրա ոչնչացման օրը, հետագայում փրկվել է Պյատնիցկոե գյուղում (Կովլյակովսկի գյուղխորհուրդ) և հետագայում կռվել պարտիզանական ջոկատում։ Յակովին փրկողները՝ Սերգեյ Կուտենկոն, Եվգենյա Կուտենկոն ու Ալեքսանդրա Գոլիկովան (Կուտենկո) իսրայելական Յադ Վաշեմ ինստիտուտի կողմից արժանացել են «աշխարհի արդարակյացի» պատվավոր կոչման «ի նշան խորին երախտագիտության Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին հրեա ժողովրդին ցուցաբերած օգնության համար» ։
Դահիճներ և սպանության կազմակերպիչներ
Գնդակահարությունն իրականացրած ոստիկանների թվում եղել է ոմն Բոգատիրյով։ Խորհրդային բանակի սպա Արկադի (Աբբա) Մասարսկին, որն առաջիններից մեկն է ներխուժել Շումիլինո, մի քանի որ որոնել է այդ Բոգատիրյովին, որն անձամբ գնդակահարել էր Արկադիի ընտանիքին, սակայն վերջինս նրան գտնել չի կարողացել։ Բոգատիրյովն ու նրա հանցակիցները ձերբակալվել են մոտավորապես 1951-1953 թվականներին և դատապարտվել տարբեր պատժաժամկետների ։
Հիշատակ
Պատերազմից անմիջապես հետո Շումիլինոյի գետտոյի կալանավորների գնդակահարման վայրում նրանց հարզատները, որ տուն էին վերադարձել պատերազմից ու տարհանման վայրից, կագնեցրել են փայտե կարճասյունակ ։
Իսրայել Ռուվիմովիչ Ստարոսելսկին վիտեբսկցի իր ընկերոջ հետ 1946 թվականի ամռանը վերականգնել է հին հրեական գերեզմանատան բոլոր պահպանված շիրմաքարերը։ Նրանք երկուսով դրել են առաջին քարերը Շումիլինոյի գետտոյի կալանավորների գնդակահարման վայրում ։
Ավելի ուշ՝ 1950-ական թվականների կեսերին, Դավիդ Իսահակի Գոլինկինն այդ վայրում տեղադրել է հուշարձան ու ցանկապատ և երկու անգամ վերանորոգել դրանք վանդալիզմի գործողություններից հետո։ Նա եղել է հուշարձանի տեղադրման նախաձեռնողը, իսկ փողը հավաքել են տարբեր մարդկանցից, որոնցից յուրաքանչյուրը տվել է, ինչքան կարողացել է։ Իշխանություններին դուր չի եկել այն, որ հուշարձանի վրայի գրությունն եբրայերեն է, բայց Դավիդ Գոլինկինը, որ պատերազմի հաշմանդամ էր, չի զիջել, և այդ հուշարձանը դարձել է Բելառուսում տեղադրված այն քչերից մեկը, որի գրությունը հետպատերազմնյան տարիներին արվել է եբրայերեն ։
Դավիդ Գոլինկինի մահվանից հետո նրա գործը շարունակել է որդին՝ Իսահակը, որը տեղադրել է հրեաների ցեղասպանության զոհերի նոր՝ մարմարե հուշարձան հնի կողքին։ Տեղացի ձեռներեց Նաումենկոն տվել է սպիտակ մարմարը, իսկ Մարիա Ալեքսեևնա Կովալևան նվիրաբերել է գումարը, որով արվել է գրությունն ու տեղադրվել հուշարձանը ։
Հուշարձանի վրա եբրայերեն գրված է.
«Մեր հայրերին, քույրերին, եղբայրներին։
Շումիլինո քաղաքի բնակիչներին, որ զոհվեցին հանուն հավատի։
Թող նրանց հոգիները հյուսվեն հովերժական կյանքի հանգույցին» ։
Հին հուշարձանի տեղում 2015 թվականի դեկտեմբերին տեղադրվել է նորը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոլոքոստը Բելառուսում
Քերի Ֆուկունագա
Վաղ տարիներ
Ֆուկունագան ասել է, որ իր հորեղբայրներն ու մորաքույրերը եղել են տարրական դպրոցի ուսուցիչներ կամ գիտնականներ ։ Ֆուկունագան ասել է, որ նրա ընտանիքը միշտ եղել է «անհատական կոնգլոմերատ, ստիպողաբար վերաբնակեցվածներ»։ Իր ընտանիքը բնակվել է ողջ Կալիֆորնիայում՝ Բերքլիում, Օլբանիում, Վալեխոյուն, Սեբաստոպոլում և Օքլենդում ։
Իր մանկության մասին, Ֆուկունագան ասում է «Հինգերորդ դասարանում սկսել էի գրել անիրական պատմություններ և փոքր սցենարներ։ Երբ 14 տարեկան էի, ես գրեցի 60 էջից բաղկացած վիպերգ Քաղաքացիական պատերազմի մասին, երկու եղբայրների մասին։
Կարճամետրաժ ֆիլմեր
Ֆուկունագան «Victoria para Chino» (2004) կարճամետրաժ ֆիլմի սցենարիստն է և ռեժիսորը։ Ֆիլմը նկարահանել է Նյու Յորքի համալսարանում սովորելու տարիներին։ Ֆիլմը ցուցադրվել է Սանդենս կինոփառատոնում և ստացել ուսանողական ակադեմիա մրցանակը 2005 թվականին ։ Ֆիլմն Օսոտինի կինոփառատոնում 2004 թվականին արժանացել է հանդիսատեսի համակրանք մրցանակին, լավագույն ուսանողական պատմողական կարճամետրաժ ֆիլմի համար։
«Առանց անուն»
Ֆուկունագայի առաջնելույթն «Առանց անուն» ֆիլմն է, որտեղ նա սցենարիստն էր և ռեժիսորը։ Ֆիլմը ստացել է դրական արձագանքներ ։ Այն արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, այդ թվում 2009 թվականին Սանդենս կինոփառատոնում ռեժիսորական մրցանակը և 2009 թվականին Էդինբուրգի կինոփառատոնում «Նոր ռեժիսոր» մրցանակը։
«Ջեյն Էյր»
2010 թվականին Ֆուկունագան նկարահանել է նոր «Ջեյն Էյր» ադապտացիոն ֆիլմը, գլխավոր դերերում են՝ Մայքլ Ֆասբենդերը, Ջեյմի Բելը, Միա Վասիկովսկան և Ջուդի Դենչը։ Ֆիլմը նկարահանվել է 2011 թվականին և առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակին լավագույն կոստյումների դիզայնի համար։
«Անոքի գազանները»
Ֆուկունագան նկարահանել և գրել է «Անոքի գազանները» ֆիլմի սցենարը, Իվեալա Ուզոդինմայի նույնանուն վեպի հիման վրա, որտեղ Իդրիս Էլբան խաղացել է հրամանատարի՝ հիմնական գործող անձի դերում ։ ։ 2015 թվականի նոյեմբերի 25–ին, Ֆուկունագան առաջադրվել է «Անկախ ոգի» մրցանակին լավագույն ռեժիսոր և «Անոքի գազանները» ֆիլմի լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար, իսկ ֆիլմը ստացել է լավագույն ֆիլմ անվանակարգը ։
«Իսկական խուզարկու»
Ֆուկունագան նկարահանել է HBO հեռուստաալիքի «Իսկական խուզարկու» սերիալի առաջին սեզոնի բոլոր ութ դրվագները, սցենարիստը՝ ֆանտաստ գրող և սցենարիստ Նիկ Պիցցոլատտոն է ։ Սերիալում գլխավոր դերերում էին՝ Մեթյու Մակքոնահին և Վուդի Հարելսոնը։ Ֆուկունագան նաև շոուի գործադիր պրոդյուսերն էր։ Սերիալը գովասանքի է արժանացել քննադատների կողմից առաջադրվել 5 «Էմմի» մրցանակի, այդ թվում՝ լավագույն դրամատիկական սերիալ և լավագույն ռեժիսուրայի համար։ «Իսկական խուզարկու» սերիալի երկրորդ սեզոնում Ֆուկունագան աշխատել է որպես գործադիր պրոդյուսեր։
Անձնական կյանք
2011 թվականին Ֆուկունագան որոշ ժամանակ հանդիպել է դերասանուհի Միշել Ուիլյամսի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Ժոսկեն Դեպրե
Ժոսկեն Դեպրե, Ժոսկեն դե Պրե (Josquin des Prez, Josquin Desprez, և այլն, ), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, ֆրանկո-ֆլամանդական բազմաձայն դպրոցի առաջատար ներկայացուցիչներից մեկը։
Ստեղծագործություն
Ժոսկենի ժանրային և կառուցվածքային բազմազան ստեղծագործությունը վաղ Վերածննդի երաժշտության տիպային օրինակ է, իսկ նրա պոլիֆոնիկ տեխնիկան XV դարի խիստ ոճի գագաթնակետն է։
Ժոսկենը գրել է շուրջ 40 մոտետ մեծ մասամբ լատինական տեքստերի հիման վրա, այդ թվում «Vultum tuum deprecabuntur» յոթ մասերից կազմված հսկայական մոտետը, ակրոստիքոսով «Illibata Dei Virgo» մոտետը, որում ներառվել էր կոմպոզիտորի անունը։ «Absalon fili mi» («Ավեսալոմ, իմ որդի՛») մոտետը հազվագյուտ փորձ է երաժշտական հռետորության և հարմոնիայի շրջանում, որը գրվել է արտասովոր ցածր տեսիտուրայով և համարձակ բեմոլային ելևէջումներով՝ «Praeter rerum seriem» («դեպքերի սովորական ընթացքին հակառակ»), «Nymphes de bois» («Անտառային հավերժահարսներ», 1497)։ Երեք մոտետ պոլիտեքստային են (բազմատեքստային, երբ տարբեր ձայներ երգում են տարբեր տեքստեր երբեմն տարբեր լեզուներով, նման փորձ՝ տարածված դեռևս XIII—XIV դարերում). տենորը երգում է լատիներեն (գործառույթում cantus firmus), իսկ բարձր ձայները՝ ֆրանսերեն. օրինակ՝ «Que vous madame / In pace»: Որոշ երաժշտագետներ ֆրանսիական աշխարհիկ տեքստերի առկայության պատճառով դրանք առանձնացրել են հատուկ ժանրային կատեգորիայում՝ «շանսոն-մոտետներ»։
Ժոսկենի ժառանգության կենտրոնական մասն են կազմում 18 քառաձայն պատարագներ (ժամանակակից գիտությունը վիճարկել է դրանցից մի քանիսի հեղինակային իրավունքը), որոնք համարվել են Վերածննդի դարաշրջանի պոլիֆոնիկ (բազմաձայն) պատարագների մեծագույն ձեռքբերումը։ Առավել հայտնի են «L’homme armé» («Զինված մարդ», «La sol fa re mi», որտեղ կոմպոզիցիայի հիմքում դրվել է համառորեն կրկնվող արտահայտությունը , «Hercules dux Ferrarie» («Հերկուլես՝ ֆերարայի դուքս», նվիրված Էրկոլե դ’Էստե Ժոսկենի խնամակալին), «Pange lingua» («Երգի'ր, լեզու'»), «De Beata Virgine» («Օ՜ երանելի կույսին», Ժոսկենի ամենահայտնի պատարագն է եղել XVI դարի ընթացքում) պատարագները։ Ժոսկենին համարել են նախահայր պատարագում պարոդիայի տեխնիկայի, որի օրինակները կան «Malheur me bat», «Mater Patris» և «Fortuna desperata» պատարագներում։
Ժոսկենի պոլիֆոնիկ ֆակտուրայի վառ առանձնացող յուրահատկությունը երկձայն կանոններն են։ «Ad fugam» պատարագում բարձր ձայնը տենորի հետ ձգում է կանոնը ստեղծագործության ամբողջ ընթացքում («Benedictus» բաժանումը բացառելու պատճառով)։ Պատարագի առավել զարմանալի ոճային առանձնահատկություն է այն, որ յուրահատուկ երաժշտական տրամաբանությունը երբեմն գերիշխում է «տեքստային» և պատարագի երգասացության տրամաբանության վրա, մինչև իսկ արհամարհվում են լատինական շեշտերի նորմաները, ինչպես օրինակ՝ «L’ami Baudichon» պատարագում (անպատշաճ բովանդակությամբ անարվեստ պարային երգի թեմայի վրա)։ Որոշ հետազոտողներ (Մ. Լոնգ, Ու. Էլդերզ) Ժոսկենի պատարագներում հայտնաբերել են քրիստոնեական (և այլ) սիմվոլիկա։
Ժոսկենի ստեղծագործական ժառանգության մեջ աշխարհիկ ստեղծագործությունների մասը համեմատաբար փոքր է, ընդ որում մինչև հիմա նրա բազմաձայն շատ երգեր (3-6 ձայն, հաճախ 4 ձայն, առավելապես ֆրանսիական բանաստեղծությունների հիման վրա) հայտնի են պարզության և մեղեդու արտահայտչականության, կոնտրապունկտային տեխնիկայի չափավոր և արդյունավետ օգտագործման շնորհիվ։ Ժոսկենի հայտնի աշխարհիկ երաժշտության մեջ պոլիտեքստային (ֆրանկո-լատինական) եղերերգը գրվել է Օկեգեմի մահվան վրա «Nymphes des bois / Requiem aeternam», շանսոն «Baisés moy, ma doulce amye» («Համբուրի՛ր ինձ, թանկագի՛ն ընկեր», կանոն է) և «Mille regretz» («Հազար ափսոս»,վերջանում է այդ ժամանակների համար հազվագյուտ մինորային եռահնչյունով), ֆրոտոլներ «In te Domine speravi» («Քեզ եմ ապավինում, Աստվա՛ծ», իտալերենի և լատիներենի արտասովոր միահյուսմամբ), «Սկարամելա» և «El grillo» («Ծղրիդ»)։ Որոշ աշխարհիկ երգեր գրվել են երաժշտական գործիքների համար («Ile fantazies de Joskin»; «Vive le roy»), կամ նրանց մեջ խիստ հնարավոր է գործիքների օգտագործումը («La Bernardina»):
Մշակութային ազդեցություն
Եվրոպացի կոմպոզիտորները Ժոսկենի մահվանն արձագանքել են սրտառուչ տապանագրերով, որոնց թվում էին Իերոնիմ Վինդերսի «O mors inevatibilis» և ավելի ուշ Նիկոլայ Գոմբերտի «O musae Jovis» տապանագրերը։ XVI դարում Ժոսկենը ստացել է դարաշրջանի մեծագույն կոմպոզիտորի համբավ։ Նրա երաժշտության թեմաները և ամբողջական պատառիկները դարձել են հայտնի երաժիշտների նոր բազմաձայն կոմպոզիցիաների հիմքը (օրինակ՝ «Praeter rerum seriem» մոտետը ընկած է Չիպրիանո դե Ռորի պատարագ-պարոդիայի հիմքում)։ Ժոսկենի աշակերտը՝ երաժշտական նշանավոր տեսաբան Ադրիան Կոկլիկոն, նրան անվանել է (Compendium musices, 1522) «երաժիշտներից առաջինը» (princeps musicorum), Գլարեանը մատնանշել է նրա «բնության գագաթնակետը նվաճած և նրա ուժով զինված բազմակողմանի տաղանդը» ։ Մարտին Լյութերի համար Ժոսկենը եղել է անցյալի գլխավոր երաժշտական հեղինակությունը, որին մեծարանքով անվանել է «նոտաների տիրակալ» ։ Ժոսկենի հայտնիության և համբավի մասին վկայակոչել են Բալդասսար Կաստիլոնեն, Ժան Լերետեն, Նիկոլյա Գամբերտը, Գեորգ Ֆորստերը, Կազիմո Բարտոլին և շատ այլ երաժիշտներ, գրականագետներ, հրատարակիչներ, հրապարակախոսներ։
Սկսած XX դարի վերջին քառորդից՝ ավելի վաղ նրան վերագրված երկերի շարքի հանդեպ Ժոսկենի հեղինակությունն ակտիվորեն վիճարկվել է ։
Պատարագներ
Ծանոթագրություն. Բոլոր պատարագները քառաձայն են, եթե այլ կերպ նշված չեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:15-րդ դարի ծնունդներ
Խալիլ
Խալիլ (Halil), Հալիլ փաշա Քութ, թուրք զինվորական գործիչ, գեներալ։ Էնվերի հորեղբայրը։ 1914 թվականին եղել է «Թեշքիլաթ-ը մահսուսայի» ղեկավարը։ 1916-18 թվականներին` 6-րդ բանակի հրամանատար (Միջագետքում)։ Լինելով «Մեծ Թուրանի» ցնորամիտ գաղափարի ջատագով՝ փորձել է այդ գաղափարն իրականացնել թյուրքալեզու ցեղերով բնակեցված տարածքները նվաճելով և հայ ժողովրդին (որպես խոչընդոտ) ոչնչացնելով։ 1918 թվականի մարտին Էնվերի եղբայր Նուրի փաշայի հետ Ատրպատականում բանակցել է մուսավաթականների հետ, ինչի արդյունքում որոշվել է, որ մուսավաթականները աջակցեն թուրքական բանակին՝ գրավելու Առանը (այժմյան Ադրբեջանի տարածքը)։
1918 թվականի մայիսի 15-ին Խալիլի զորքերը զավթել են Ալեքսանդրապոլը, այնուհետև Ատրպատականով արշավել Բաքու և, գրավելով այն (1918 թվականի սեպտեմբեր), կոտորել տեղի հայերին (շուրջ 30 հազար մարդ)։ 1920 թվականի մարտին Խալիլը, Նուրի փաշան և մուսավաթականները հրդեհել են հայկական Շուշի քաղաքը (Ղարաբաղ), կոտորել հայ բնակչության մեծ մասին (35 հազար մարդ)։
Քութն իր հուշերում նշել է, որ անձամբ սպանել է «ավելի կամ պակաս» 300000 մարդ ։ 1918 թվականին Երևանում Քութը բազմաթիվ հայերի մոտ հայտարարել է. «Ես փորձում էի ոչնչացնել ողջ հայ ազգը մինչև վերջին մարդը» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թուրք զինվորականներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական հանցագործներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Փաշաներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական քոլեջի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բալկանյան պատերազմներում Օսմանյան կայսրության ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան բանակի գեներալներ Կատեգորիա:Թուրք ազգայնականներ Կատեգորիա:Պանթյուրքիստներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պետական ծառայողներ Կատեգորիա:Միություն և առաջադիմություն կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի օսմանյան մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Թուրք-իտալական պատերազմի օսմանյան ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան գեներալներ
Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ազգային հավաքական է, որը ներկայացնում է Հունգարիան ֆուտբոլի միջազգային խաղերում։ Ղեկավարվում է Հունգարիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։
Հունգարիան ունի ֆուտբոլային հարուստ պատմություն, որի ընթացքում դարձել է եռակի Օլիմպիական չեմպիոն, երկու անգամ 1938 և 1954 թվականների ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը և 1964 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Հունգարիան ֆուտբոլային հեղափոխություն իրականացրեց 1950-ական թվականներին, հիմք դնելով համընդհանուր ֆուտբոլին և ունենալով ուժեղագույն հավաքականը, որը կոչեցին Ոսկե թիմ, որտեղ խաղում էր լեգենդար Ֆերենց Պուշկաշը, ով 20-րդ դարի լավագույն ռմբարկուն էր , ում պատվին ՖԻՖԱ-ն վերջերս հիմնեց Պուշկաշ մրցանակը։ Հավաքականը նաև ունեցել է երկրորդ ամենաբարձր ԷԼՕ վարկանիշը հավաքականների պատմության մեջ 2166 միավորով 1954 թվականին և ամենաերկար անպարտելի շարքերից մեկը ֆուտբոլի պատմության մեջ 31 խաղ 4 տարվա ընթացքում։
1910-ականներ
Հունգարական ֆուտբոլային միությունը հիմնադրվել է 1902 թվականին, իսկ մեկ տարի անց առաջին անգամ հավաքվեց Հունգարիայի հավաքականը, որն առաջին խաղը խաղաց Ավստրիայի դեմ՝ ջախջախվելով 8:0 հաշվով։ Միջազգային մրցաշարերում Հունգարիան պաշտոնապես դեբյուտը նշել է 1912 թվականին՝ մասնակցելով Ստոկհոլմի օլիմպիադային։ Հավաքականը ստիպված էր հանգանակություններ խնդրել, որպեսզի կարողանային մեկնել մրցույթին։ Հունգարիան պարտվեց Անգլիային 0-7 հաշվով և լքեց մրցույթը։ Օլիմպիական խաղերից հետո Հունգարիան անցկացրեց երկու հանդիպում Ռուսաստանի դեմ Մոսկվայում։ Խաղերը ավարտվեցին 9-0 և 12-0 հաշիվներով, վերջինս մինչ այժմ մնում է ռեկորդային։ Երկու խաղերի ռմբարկուն դարձավ Իմրե Շլոզերը, ով դարձավ յոթ գոլի հեղինակ։ Երբ սկսվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմը հունգարական ֆուտբոլը ընկավ խորը ճգնաժամի մեջ։ Հավաքականը և ակումբները ունեցան մեծ ֆինանսական խնդիրներ։ Պատերազմի ընթացքում Հունգարիան խաղաց Ավստրիայի դեմ 16 անգամ։ 1919 թվականին Անգլիան ցանկացավ Կենտրոնական ուժերին (ներառյալ Հունգարիային) հեռացնել ՖԻՖԱ-ի կազմից։ Երբ ՖԻՖԱ-ն մերժեց, Անգլիայի, Շոտլանդիայի, Ուելսի և Իռլանդիայի ֆեդերացիաները դուրս եկան ՖԻՖԱ-ի կազմից։
1920-ականներ
Բուդապեշտը հայտ ներկայացրեց 1920 թվականի օլիմպիական խաղերը անցկացնելու համար, սակայն այն տեղի ունեցավ Բելգիայում։ Կենտրոնական ուժերի երկրներին (Գերմանիա, Ավստրո-Հունգարիա, Օսմանյան կայսրություն և Բուլղարիա) չթույլատրվեց մասնակցել խաղերին։ Այս ընթացքում Ֆոգլ եղբայրենրը (Ժոզեֆ և Կառոլի Ֆոգլ) խաղացին ազգային հավաքականի կազմում։ Այդ ժամանակ հունգարացիները ընտրում էին 2–3–5 դասավորվածությունը։ Ազգային հավաքականը մասնակցեց 1924 թվականի օլիմպիական խաղերին, որը կայացավ Փարիզում։ Առաջին խաղում Հունգարիան հաղթեց Լեհաստանին, բայց երկրորդ փուլում պարտվեց Եգիպտոսին։ Արդյունքում Հունգարիայի գլխավոր մարզիչը և Հունգարիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահը հրաժարական տվեցին։
1927 թվականից 1930 թվականներին Հունգարիան մասնակցեց Եվրոպա գավաթին, որը առաջին միջազգային մրցաշարն էր, որտեղ մասնակցում էին Ավստրիան, Չեխոսլովակիան, Շվեյցարիան, Ռուսաստանը և Հարավսլավիան։ Եզրափակչում Հունգարիան պարտվեց Ռուսաստանին։ 1927 թվականի հունիսի 12-ին Հունգարիան հաղթեց Ֆրանսիային 13-1 հաշվով, ինչը մինչ օրս ռեկորդային է, Ժոզեֆ Տակաչը խփեց վեց գոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլը Հունգարիայում Կատեգորիա:Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ
Տիյու (այլ կիրառումներ)
Տիյու, կարող է վերաբերել՝
Կարապետ Մատիկյան
'''
Մատիկյան Կարապետ, հայ բժիշկ
Կենսագրություն
Ծնվել է Անկարայի նահանգի կենտրոն Անկարա քաղաքում։ Ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Օսմանյան դեղագործական վարժարանը։ Անկարայում ունեցել է սեփական դեղատուն և դեղագործ աշխատել։ Մահացել կամ սպանվել է 1916 թվականին, Անկարայում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1906 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ
Տիմոշենկո (այլ կիրառումներ)
Տիմոշենկո, կարող է վերաբերել՝
Տիմոն (այլ կիրառումներ)
Տիմոն, կարող է վերաբերել՝
Տիմիշոարա (այլ կիրառումներ)
Տիմիշոարա, կարող է վերաբերել՝
Ալատլյար
Ալատլյար (Алатляр), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում, Խունզախսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ավարսկոյե Կոյսու գետի ձախ ափին՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է, ավազանի տարածքը 42,3 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջան, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տիմենկա (այլ կիրառումներ)
Տիմենկա, կարող է վերաբերել՝
Տիմ (այլ կիրառումներ)
Տիմ, կարող է վերաբերել՝
Տիխտա (այլ կիրառումներ)
Տիխտա, կարող է վերաբերել՝
Տիխի (այլ կիրառումներ)
Տիխի, կարող է վերաբերել՝
Break My Heart
«Break My Heart», բրիտանացի երգչուհի Դուա Լիպայի երգը, որը ձայնագրվել է նրա երկրորդ՝ «Future Nostalgia» ստուդիական ալբոմի համար ։ Այն թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 25-ին՝ որպես ալբոմի երրորդ սինգլ։ Երգի հեղինակներն են Դուա Լիպան, Ալեքսանդրա Թամփոսին և ալբոմի պրոդյուսերներ Էնդրյու Ուոթը և The Monsters and the Strangerz-ը։ Երգում առկա է INXS ռոք խմբի «Need You Tonight» երգից որոշ մեղեդի, այդ պատճառով հեղինակային իրավունքներում նշված են նաև Մայքլ Հատչենսը և Էնդրյու Ֆարիսը ։
Սկզբում, երգը պետք է թողարկվեր մարտի 27-ին, սակայն ավելի վաղ համացանցում հրապարակվել էր ալբոմը, այդ պատճառով Դուան ալբոմը թողարկել է մարտի 27-ին, իսկ նոր սինգլը մարտի 25-ին ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 26-ին ՅուԹյուբում ։ Ռեժիսորը Հենրի Սքոլֆիլդն է ։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է 2020 թվականի հունվարին՝ Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում, հինգ օրվա ընթացքում  ։
Ձայնագրման մասնակիցներ
Տվյալները՝ Tidal ։
Տիխայա (այլ կիրառումներ)
Տիխայա, կարող է վերաբերել՝
Տիլլա (այլ կիրառումներ)
Տիլլա, կարող է վերաբերել՝
Տիլլիստե (այլ կիրառումներ)
Տիլլիստե, կարող է վերաբերել՝
Մուսերե
Մուսերե (Μούσερε), հույն կիպրական գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Տեղակայված է Արխիմանդրիտա գյուղից 5 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, և 33 կմ հեռավորության վրա Պաֆոս քաղաքի կենտրոնից։ Գյուղը կառուցվել է ծովի մակարդակից 550 մետր բարձրության վրա։ Այժմ էլ գյուղում կան 10 կանգուն տներ և 2 եկեղեցիներ։ Եկեղեցիներն են Տիմիոս Պրոդրոմոս, իսկ երկրորդի անունը Այիա Սոֆիա է։
Բնակչություն
Ըստ 2001 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը լքվել է, սակայն 1960-ական թվականներին գյուղում կային 60-70 մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը կազմում էին հույները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Անսալտա (գետ)
Անսալտա (Ансалта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անդիյսկոյե Կոյսու գետի ձախ ափին՝ 63 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է,ավազանի տարածքը 211 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տիզիլ (այլ կիրառումներ)
Տիզիլ, կարող է վերաբերել՝
Տիգնիս (այլ կիրառումներ)
Տիգնիս, կարող է վերաբերել՝
Տիգրան Պետրոսյան (այլ կիրառումներ)
Տիգրան Պետրոսյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Թափիչ (անձնանուն)
Թափիչ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն թափիչ «լվացարար» բառից։ Մեկ անգամ հիշատակված է իբրև Կոստանդին Ա Բարձրբերդցի կաթողիկոսի (1221-1267) հայրանունը․ «Ի ՈՀԱ թվին նստուցին ի Սիս կաթողիկոս զտէր Կոստընդին մեծափառ՝ որդի Թափչի՝ ի Բարձրբերդ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Սորոկաբա
Սորոկաբա (Sorocaba), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Սան Պաուլու նահանգում։ Սորոկաբայի մետրոպոլիսային շրջանի, նույնանուն տնտեսա-վիճակագրական միկրոտարածաշրջանի և «Սան Պաուլուի ագլոմերացիա» անվանումը կրող մեզոտարածաշրջանի բաղկացուցիչ մասն է ։ Զբաղեցնում է 450.38 km2 տարածք ։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով եղել է 559 157, 2014-ին՝ 637 187 : Բնակչության խտությունը կազմում է   1.419 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը 1654 թվականի օգոստոսի 15-ին հիմնադրել է Բալտասար Ֆեռնանդեսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Հորդանանի խորհրդարան
Հորդանանի խորհրդարան (مجلس الأمة, Մաժլիս ալ Ումա), Հորդանանի երկպալատանի ներկայացուցչական մարմին (խորհրդարան)։
Այանների ժողովը բաղկացած է 65 անդամից, որոնցից յուրաքանչյուրն ուղղակիորեն նշանակվում է թագավոր, իսկ Ներկայացուցիչների պալատը՝ 130 ընտրված անդամներից, ընդ որում ինը տեղ վերապահված է քրիստոնյաների համար, երեքը նախատեսված են չեչեն փոքրամասնությունների համար, իսկ տասնհինգը կանանց։ Երկու տների անդամները ծառայում են չորսամյա ժամկետով ։
Պատմություն
Որպես զարգացող սահմանադրական միապետություն, Հորդանանը վերապրել է փորձություններ և մերձավորարևելյան քաղաքականության տառապանքները։ Հորդանանի հասարակությունը զգացել է սահմանափակ ժողովրդավարությունը 1946 թվականի անկախացումից հետո, սակայն բնակչությունը չի տուժել որոշ արաբական բռնապետական ռեժիմների պատճառով ։ 1952 թվականի Սահմանադրությունը նախատեսում էր, որ Հորդանանի  քաղաքացիները ձևավորում են և մտնում են քաղաքական կուսակցության մեջ ։ Նման իրավունքները դադարեցվել են 1967 թվականին, երբ արտակարգ դրություն էր հայտարարվել, ինչպես նաև ռազմական դրություն և խորհրդարանի գործունեությունը կասեցվել էր, որը շարունակվեց մինչև 1989 թվականը։
1988 թվականին թագավոր Հուսեյնը իսրայելական օկուպացիայից հետո դադարեցրել է քաղաքական կապերը Արևմտյան ափի հետ։ Հետագայում քաղաքացիական անկարգությունները, որոնք հաջորդեցին վարչապետ Ալ Ռիֆայի կառավարությանը, ենթադրաբար օգտագործում էին դաժան մարտավարություն բնակչության դեմ, որը 1989 թվականի ապրիլին հանգեցրեց անկարգությունների։ Այն բանից հետո, երբ անկարգությունները հանդարտվեցին, թագավորը պաշտոնանկ արեց Ալ Ռիֆային և հայտարարեց ընտրությունների մասին։ Թագավորի գործողությունները խորհրդարանական ընտրությունների շուրջ համարվում էին զգալի քայլ, որը թույլ է տալիս Հորդանանի հասարակությանը ունենալ մեծ ազատություն և ժողովրդավարություն ։
2016 թվականին Հորդանանի թագավորը ցրեց խորհրդարանը և Հանի Մուլկին նշանակեց վարչապետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդարաններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքականություն
Թքած ունենալու նուրբ արվեստը
«Թքած ունենալու նուրբ արվեստը» (The Subtle Art of Not Giving a Fuck: A Counterintuitive Approach to Living a Good Life), ամերիկացի բլոգեր և գրող Մարկ Մենսոնի երկրորդ գիրքն է։ Այն հրատարակվել է HarperOne հրատարակչության կողմից։ Առաջին անգամ տպագրվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։
Սյուժե
Գիրքը արձագանք է մարդու ներաշխարհի, ինքնօգնության, ինչպես նաև հեղինակի տեսակետների մասին ։ Մարկ Մենսոնը օգտագործել է բազմաթիվ սեփական կյանքի փորձեր՝ ցույց տալու, որ կյանքի դժվարություններն ու փորձությունները հաճախ ավելի մեծ գաղափար են տալիս մարդուն, քան մշտապես փորձելով երջանիկ լինելը ։
Մենսոնը իր տեսակետն ու ոճը դասակարգել է հակասական մոտեցումներով՝ օգտագործելով միաժամանակ ազնվությունն ու խորամանկությունը՝ ավելի ընդգծելու իր գաղափարները ։
Գիրքը առաջին անգամ հայտվել է New York Times Bestseller List-ի վեցերորդ համարում ։ 2018 թվականի փետրվարի 18-ից այն հայտնվել է NYTimes-ի լավագույն վաճառվողների ցուցակում՝ չզիջեով իր դիրքերը շուրջ 60 շաբաթ ։ Գիրքը նաև 2016 թվականի սեպտեմբերի 25-ից հայտվել է Washington Post's Bestseller List-ի իններորդ համարում,  իսկ 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ից՝  Toronto Star List-ի առաջին համարում ։ 2017 թվականին գիրքը Barnes & Noble-ի կողմից համարվել է լավագույն վավերագրական գիրքը, իսկ Amazon.com-ում և Կանադայում ՝ լավագույն վաճառված գիրքը։
Հայերեն թարգմանություն
Գիրքը հայերեն թարգմանել է Newmag հրատարակչությունը ։ Թարգմանիչներն են Armcomedy նախագծի հեղինակներ Սերգեյ Սարգսյանն ու Նարեկ Մարգարյանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինքնուսույց գրքեր Կատեգորիա:2016 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Newmag հրատարակչության գրքեր
Թև (անձնանուն)
Թև, հայկական (միգուցե արական) անուն։ Առաջացել է հայերեն թև բառից։ Այս անվան համազորներն են Բազուկ, Թաթուլ, Ձեռես անձնանունները։ Թևայ ձևով հիշատակված է Երուսաղեմի Ձիթենյաց լեռան մոզայիկ արձանագրության մեջ․ «Վասն աղաւթից և փրկութեան Թևայ Աբասու և Մուրկան» ։ Անվան փաղաքշական ձևն է Թևիկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Բագրատ Թավաքալյան
Բագրատ (Գևորգ) վարդապետ Թավաքալյան (1850, Դերբենդ - 1902, Բաքու), ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, հայդուկային շարժման առաջին կազմակերպիչներից։
ՀՀԴ կուսակցության անդամ։ Սովորել է Թիֆլիսի ուսուցչական սեմինարիայում, Պետերբուրգի զինվորական դպրոցում։ Թիֆլիսում մտերմացել է Գ. Արծրունու, Րաֆֆու հետ։ 1880-ական թթ. սկզբից սկսել է ազատագրական, հեղափոխական գործունեություն (Վասպուրական, Տարոն, Իգդիր)։ Գործակցել է և աջակցել հայ նշանավոր հայդուկներ Հունոյին, Սևքարեցի Սաքոյին, Նիկոլ Դումանին։ Ենթարկվել է հետապնդումների։ 1889 թ. Ալաշկերտի Սբ. Հովհաննես վանքում ձեռնադրվել է վարդապետ և շարունակել հեղափոխական գործունեությունը։ Թավաքալյանի շնորհիվ պարսկա-թուրքական սահմանի Դերիկի Սբ. Աստվածածին ավերված վանքը (որի վանահայրն էր դարձել) վերածվել է հայդուկային շարժման կարևոր հենակետի Արևմտյան Հայաստան անցնելու և ազատագրական գործունեություն ծավալելու համար։ 1898 թ-ից Թավաքալյանը հոգևոր ծառայությունը շարունակել է Ալեքսանդրապոլում և Գանձակում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Տիբյու (այլ կիրառումներ)
Տիբյու, կարող է վերաբերել՝
Տիանա (այլ կիրառումներ)
Տիանա, կարող է վերաբերել՝
Թևիկ
Թևիկ, հայկական արական անուն։ Թև անվան փաղաքշական ձևն է ։ Հիշատակված է մեկ անգամ անթվական մի հիշատակարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Շունն ու կատուն (մուլտֆիլմ, 1955)
«Շունն ու կատուն», նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ է, որը ստեղծել է ռեժիսոր Լև Ատամանովը՝ հայ գրող Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթի հիման վրա։ 1938 թվականի համանուն մուլտֆիլմի վերանկարահանումը։
Մուլտֆիլմում հնչում է Սամուիլ Յակովլովիչ Մարշակի բանաստեղծությունը և Ուզունդարա պարի երաժշտությունը։
Սցենար
Նշանակված օրը շունը գալիս է գլխարկի հետևից։ Կատուն սպասում էր նրան՝ տեսնելով շանը, դուռը կողպում է։ Շունը գալիս է, տեսնում, որ դուռը կողպված է, և ետ վերադառնում։ Այսպես շարունակվում է շան ամեն այցի ժամանակ։ Գալիս է հաջորդ գարունը։ Վերջապես շունը բռնում է կատվին, և նրանք սկսում են վիճել։ Կատուն փախնում է այծի տուն, որտեղ էլ շունը գտնում է իր գլխարկը, բայց չի կարողանում այն վերցնել՝ այծը հարվածում է նրան։
Հենց այսպես էլ առաջացավ կատվի և շան թշնամանքը. «Քանի որ այդ կատու-մուշտակակարը բոլոր կատուների նախապապն էր շների և կատուների ընտանքները հաշտ չեն»։
Վիդեո
«Կատվի տունը» (1958), «Ո՞վ ասաց «մյաու»» (1962), «Շունն ու կատուն» (1955), «Կատուն, որը զբոսնում է ինքն իրեն» (1968), «Խրտվիլակ-մրտվիլակ» (1982), «Լիզյուկովա փողոցի փիսիկը» (1988) ։
1990 թվականին մուլտֆիլմը թողարկվել է Studio PRO Video և «Союз» ստուդիայի խորհրդային լավագույն մուլտֆիլմների սկավառակների վրա։ Մուլտֆիլմը բազմիցս տեղադրվել է DVD սկավառակների վրա մուլտֆիլմի հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լև Ատամանովի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1955 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Տևի (այլ կիրառումներ)
Տևի, կարող է վերաբերել՝
Տերնովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Տերնովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Տերնովսկի (այլ կիրառումներ)
Տերնովսկի, կարող է վերաբերել՝
Ռոբերտ Մելսոն
Ռոբերտ Մելսոն (Robert Melson, ), ամերիկյան գիտնական-քաղաքագետ։ Պարդյուի (ԱՄՆ) համալսարանի պրոֆեսոր։
Գործունեություն
Գիտական հետազոտությունները հիմնականում վերաբերում են էթնիկական և ռասայական միջադեպերին, ներառյալ՝ ցեղասպանությանը։ «1894-1896 թթ. հայերի ջարդի տեսական ուսումնասիրությունը» (1982), «Սադրանք թե ազգայնականություն. 1915 թ. հայերի ցեղասպանության տեսական վերլուծություն» (1986), «1915 թ. հայկական ցեղասպանության պատճառների մասին» (1989) աշխատությունները նվիրված են Թուրքիայում հայերի ցեղասպանությանը։
Մելսոնը, ուսումնասիրելով հայերի ցեղասպանության պատճառները, եզրակացնում է, որ անհիմն է այն տեսակետը, ըստ որի, իբր, ցեղասպանությունը սադրել են իրենք հայերը՝ ձգտելով քայքայել Օսմանյան կայսրությունը, և դրանով իսկ դարձել մահացու սպառնալիք թուրքերի համար։ Մելսոնը ցույց է տվել, որ հայ քաղաքական կուսակցությունները համագործակցել են երիտթուրքերի հետ, որ հայերն ընդամենը ցանկացել են ունենալ ավելի լայն ինքնավարություն իրենց ներքին կյանքում, երաշխիքներ իրենց անվտանգության։ Մինչդեռ, գալով իշխանության գլուխ, երիտթուրքերը օսմանականությունը փոխակերպել են նեղ թուրքական ազգայնամոլության։ Մոլի ազգայնականներ Թալեաթը, Էնվերը և ուրիշներ ձգտում էին ստեղծել նոր կայսրություն՝ ներառելով Կովկասը և Միջին Ասիան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) ժամանակ հայերը, Թուրքիայում մեծաքանակ քրիստոնյա ազգը, դիտվեցին որպես Թուրքիայի ավանդական թշնամու՝ Ռուսաստանի աջակիցներ։ Մելսոնի կարծիքով այս գործոններն էին պատճառը, որ հայերը դարձան երիտթուրքերի անկարողության «քավության նոխազ»։ Մելսոնը համեմատել է հայերի և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հիտլերականների կողմից իրագործված հրեաների ցեղասպանությունը, բացահայտել նրանց միջև տարբերությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիոլոգներ
Տեռնովսկայա (այլ կիրառումներ)
Տեռնովսկայա, կարող է վերաբերել՝
Տերնովոյ (այլ կիրառումներ)
Տերնովոյ, կարող է վերաբերել՝
ԱՄՆ արտերկրում գտնվող ռազմակայաններ
ԱՄՆ արտերկրում գտնվող ռազմակայաններ, ԱՄՆ զինված ուժերին ենթակա ռազմակայաններ և ռազմական տարբեր խմբավորումներ, որոնք գտնվում են տարբեր երկրների տարածքներում։ Ստորև ներկայացված են այն ռազմակայանները, որոնք այլ երկրների տարածքներում առկա են եղել 2008 թվականի դրությամբ։ ԱՄՆ արտերկրում գտնվող ռազմակայանները ընդհանուր թիվը կազմում է 703 ):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի զինված ուժեր
Տերնովայա Բալկա (այլ կիրառումներ)
Տերնովայա Բալկա, կարող է վերաբերել՝
Տերևաթափ (այլ կիրառումներ)
Տերևաթափ, կարող է վերաբերել՝
Սեր և հիփ հոփ. Ատլանտա
«'''Սեր և հիփ հոփ. Ատլանտա'''» (Love & Hip Hop: Atlanta), ամերիկյան ռեալիթի հեռուստածրագիր։ Հեռարձակումը սկսվել է 2012 թվականի հունիսի 18–ին VH1 հեռուստաընկերությամբ ։ Հեռուստածրագիրը պատմում է Ատլանտա քաղաքում բնակվող մի քանի կանանց և տղամարդկանց կյանքի մասին, ովքեր կապված են հիփ հոփ երաժշտությանը։ Մինչև այժմ հեռուստածրագիրը ունեցել է հինգ եթերաշրջան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեռուստաշոուներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Տերեշկովկա (այլ կիրառումներ)
Տերեշկովկա, կարող է վերաբերել՝
Տերեշկովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Տերեշկովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Բռնությունը ծնում է բռնություն
Բռնությունը ծնում է բռնություն (կամ ատելությունը ծնում է ատելություն), արտահայտություն, որը նշանակում է, որ բռնություն ներառող պահվածքը ի պատասխան նպաստում է այլ այդպիսի պահավածքների առաջացմանը։ Արտահայտությունը կիրառվում է 1830-ական թվականներից ի վեր ։
«Բռնությունը ծնում է բռնություն» արտահայտությունը նկարագրվում է Մատթեոսի Ավետարանում (26:52)  ։ Հատվածում նկարագրվում է մի առաքյալ (Հովհաննեսի Ավետարանում նույնացվում է Պետրոս առաքյալի հետ), որը հանում է սուրը, որպեսզի պաշտպանի Հիսուսին ձերբակալությունից, սակայն այն նորից պատյանը դնելու ցուցում է ստանում։
"«Սուրդ տե՛ղը դիր,- նրան ասում է Հիսուսը,- որովհետև բոլոր սուր վերցնողները սրով կկորչեն» ։"
Օգտագործում
"Ատելությունը ծնում է ատելություն. բռնությունը ծնում է բռնություն. կոպտությունը ավելի մեծ կոպտություն է ծնում։ Մենք պետք է ատելության ուժերին հանդիպենք սիրո ուժով... Մեր նպատակը երբեք չպետք է լինի հաղթել կամ նվաստացնել սպիտակամոթ մարդուն, այլ նվաճել նրա բարեկամությունը և ըմբռնումը։"
Արցախյան հիմնախնդրի կարգավորման վերաբերյալ 2017 թվականին ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները տարածել են հետևյալ հայտարարությունը․
"«Բռնությունը ծնում է բռնություն, ուրիշ ոչինչ։ Միակ ընդունելի և մարդկային ուղին այս երկարատև հակամարտությունը լուծելու համար վերադառնալն է բանակցությունների սեղան» ։"
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաղաղություն Կատեգորիա:Բռնություն
Տերեխի (այլ կիրառումներ)
Տերեխի, կարող է վերաբերել՝
Հելբրուն
Հելբրուն (Schloss Hellbrunn), Զալցբուրգի արքեպիսկոպոսի ամառային նստավայր։ Գտնվում է Ավստրիայում՝ Զալցբուրգ քաղաքից 6 կիլոմետր դեպի հարավ։ Կառուցված է բարոկկո ոճով 1612-ից 1615 թվականներին Զալցբուրգի իշխան-արքեպիսկոպոս Մարկուս Զիտիկուս ֆոն Հոենեմսի համար։ Ճարտարապետներն են Սանտինո Սոլարին և Դոնատո Մասկանին ։
Համալիրն ներառում է պարտեզով պալատը, Մեխանիկական թատրոնը, Մաունտշլոս ամրոցը, Քարե թատրոնը ։
Պատմություն
1612 թվականին Հելբրուն լեռան ստորոտում Զալցբուրգ քաղաքի իշխան-արքեպիսկոպոս Մարկուս Զիտիկուս ֆոն Հոենեմսի պատվերով սկսվեց ամառանոցային նստավայրի կառուցումը։ Իշխանն իր երիտասարդությունը անց էր կացրել Իտալիայում, ուստի պալատի կառուցումը պատվիրեց ուշ Վերածննդի ճարտարապետության ոգով՝ Վենետիկում և Հռոմում գտնվող նմանատիպ լավագույն կառույցների նմանությամբ։ Ճարտարապետներ Սանտինո Սոլարին և Դոնատո Մասկանին կարողացան կերտել համալիր, որը միավորում էր իտալական մաներիզմի լավագույն ավանդույթների գեղեցկությունը։ 1615 թվականին պալատի շինարարությունն ավարտվեց ։