cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալոզավրեր
Չափերը
A.fragilis տիպի համեմատաբար լավ ուսումնասիրված ձևերը միջինում հասել են 8,5 մետր երկարության, առավել խոշորները՝ մինչև 9,7 մետր և 2 տոննա զանգվածի։ 1976 թվականին Ջեյմս Մեդսենը ուսումնասիրեց տարբեր չափերի ու տեսակների կմախքների մի հսկայական շարք ու պարզեց, որ խոշոր դինոզավրերի առավելագույն երկարությունը 11 մետրն է։ Ալոզավրի ճշգրիտ քաշը (ինչպես մյուս դինոզավրերինը) իմանալը բարդ է։ Բայց, համեմատած հսկայական թերոպոդների հետ, ալոզավրերին կարելի է «թեթև քաշային» համարել։
Հետևյալ աղյուսակը ցույց է տալիս տարբեր ալոզավրերի քաշերը, բացահայտված բազմապիսի եղանակներով՝
Կմախքի կառուցվածքը
Ալոզավրերն ունեցել են վեց պարանոցի ողեր, տասնչորս մեջքային ողեր և հինգ կրծքային ողեր։ Պոչուկային ողերի քանակն անհայտ է. Ջ. Մեդսենն ասում էր, որ դրանք 50-ից պակաս չեն, իսկ Գրիգորի Պոպը պնդում է, որ 45-ից ավելի չեն։ Ալոզավրերի ողերը ներսից փուչ հատբածներ ունեն։ Նմանատիպ հատվածներ ունեն նաև թռչունները. դա հնարավորություն է տալիս արտաշնչման համար անհրաժեշտ օդը օրգանիզմից դուրս հանել անմիջապես մաշկի միջոցով, որպեսզի ավելկորդ էներգիա չծախսվի կոկորդով արտաշնչելու վրա։ Նման խնայողությունն անհրաժեշտ է, քանի որ նրանք թռրիչքի վրա մեծ քանակությամբ էներգիա են ծախսում։ Սրանից հետևում է, որ ալոզավրը ինտենսիվ կերպով հետևում է իր որսին, հակառակ դեպքում դժվար կլիներ բացատրել ավելորդ շնչառական հարմարանքների առկայությունը։ Հնարավոր է, ալոզավրերն ունեցել են լրացուցիչ կողոսկրեր, ինչպես տիրանոզավրերը, բայց հնարավոր էմ որ դրանք ուղղակի ոսկրային մասնիկներ էին, որոնց առկայությունն ապացուցվեց 1996 թվականին։ Ալոզավրերի որոշ առանձնյակների մոտ գործածական ոսկորների ծայրերը միմյանց ամրացված չեն, հավանաբար դա օգնել է նրանց գետնին պառկել։ Ջեյմս Մեդսոնը կարծում էր, որ դա էգերին օգնում էր ձվադրել և սեռական երկձևության կարևորագույն նշաններից էր։
Վերջույթների կառուցվածքը
Ետևի թաթերի հետ համեմատած Ալոզավրի առջևի թաթերն ավելի կարճ էին (հասուն օրգանիզմների մոտ առջևի վերջույթները կազմում էին հետևի վերջույթների 35 %-ը), նրանց վրա երեք մատ կար, որոնք ավարտվում էին խոշոր, լավ արտահայտված եղունգներով։ Թիակները մի քանի անգամ ավելի կարճ էին քան ուսերը (ուսերի ու թիակների ոսկորների չափերի հարաբերականությունը կազմում է մոտավորապես 1:1.2); դաստակի չափը գրեթե հավասարվել է թիակի չափին։ Առջևի թաթի երեք մատներից մեջտեղինն ամենամեծն է և մյուսներից տարբերվում է ֆալանգների քանակով։ Ալոզավրի ոտքերը հարմարեցված են ավելի շատ ոչ թե արագ վազելու, այլ դիմացկունության համար։ Ալոզավրի ոտքին կա 3 հենակի դեր կատարող մատ, և ևս մեկը՝ քայլելիս օգտագործելու համար։ Կան վարկածներ, որ մի ժամանակ ալոզավրի ոտքերին եղել են նաև հինգերորդ մատներ։
Գանգի կառուցվածքը
Ալոզավրերի գանգերը, մյուս թերոպոդների գանգերի հետ համեմատած, մեծ չէին։ Օչնակ, թերբոզավրի գանգը երկու անգամ մեծ է ալոզավրի գանգից։ Պալեօնթոլոգ Գ. Ս. Փոլը, հետազոտելով բոլոր հայտնաբերված գանգերը, եկավ այն եզրակացության, ար ամենամեծը հասել է «ընդամենը» 845 մմ-ի։ Ամեն ենթածնոտային ոսկորի վրա հինգ ատամ կար՝ D-աձև ածանցյալով, իսկ ամեն վերնածնոտային ոսկրին կար տասնչորսի տասնյոթ ատամ, կախված տեսակից։ Ստորին ծնոտին հանդիպում մէր տասնհինգից տասնյոթ ատամ, ամենահաճախը՝ տասնվեց։ Դեպի գանգի հետևի հատված ատամներն աստիճանաբար կարճանում են։ Բոլոր ատամները սղոցաձև են և կորցնելու դեպքում շատ արագ վերականգնվում են։
Օդային հատվածներ ալոզավրերի մոտ ավելի զարգացած էին, քան ավելի հասարակ թերոպոդների մոտ, ինչպիսիք են ցերատոզավրը և մարշոզավրը, ինչի շնորհիվ ալոզավրերի մոտ շատ զարգացած է հոտառությունը, և, նարավոր է, որ նրանք անգամ վոմերոնորզալ օրգան ունեին։ Ճակատային հատվածի ոսկորները շատ բարակ էին։ Դա հավանաբար նրա համար էր, որ ուղեղի ջերմակարագավորումը ճիշտ ընթանա։
Դասակարգում
Ալոզավրը պատկանում էր Կարնոզավրների ինֆրատիպի Ալոզավրիդների ընտանիքին։ Ալոզավրիդների ընտանիքը առաջարկվել էր 1878 թվականին Գոֆոնիիլ Չարզ Մարշի կողմից։ Այդ տերմինը չի օգտագործվում 1970-ականներից, իսկ կարնոզավրերի ինֆրատիպը միախառնվեց Մեգալոզավրիդների ընտանիքի մեջ։
Մադսենի ալոզավրերի մասին տեսության հրապարակումից հետո ալոզավրիդներ տերմինը սկսեց օգտագործվել շատ պալեօնթոլոգների կողմից։ Ինչպես ցույց են տալիս հոտազոտությունները, Ալոզավրիդների ներկայացուցիչներն ավելի մեծ էին քան Մեգալոզավրիդները։ Ալոզավրիդների համեմատաբար մոտ են այնպիսի դինոզավրեր, ինչպիսիք են Ինդոզավրը, Պյատնիցկիզավրը, Պիվետեաուզավրը, Յանխուանոզավրը, Ակրոկանտոզավրը, Հիլանտաիզավրը, Կոմպսոզուխը, Սթոկեոզավրը և Սեչուանոզավրը։
Ալոզավրիդները Ալոզավրոիդների ընտանիքի ենթաընտանիքներից էին։ Այդ ընտանիքին էին պատկանում նաև կարհարոդոնտոզավրիդներն ու սինոռապտորիդները։ Հնում, հենց Ալոզավրոիդներն էին համարվում տիրանոզավրերի նախնիները, բայց հիմա պարզվել է, որ դա այդպես չէ։ Ալոզավրիդներին են պատկանում տնդամենը յոթ ցեղեր, բայց երբեմն ավելին են ասում՝ Կրեոզավրերի, Էպանտերիասների ու Զավրոֆանգնակսների առանձին ցեղում ներկայացվելու պատճառով։
Հետազոտման պատմությունը
Մարշի ու Կուոպի 1800-ականների «ոսկրային պատերազմների» պատճառով խառնաշփոթություն էր առաջացել ցեղատեսակների անվանումների հարցում։ Առաջին քարացած նմուշները ուսումնասիրվել ու նկարագրվել են 1869 թվականին կենսաբան Ֆերդինանդ Վանդիվեր Հայդենի կողմից։ Այդ մնացորդները Հայդենին են հասել Կոլորադոյում ապրրող ֆերմերների կողմից։ Վերջիններս դրանք գտել էին մորիսոնի Ֆորմացիաներում։ Հայդենը այդ նմուշներն ուղարկում է Ժոզեֆ Լեյդիին, ով այդ մնացորդները վերցնում է և վերագրում այդ ժամանակներում լավ ուսումնասիրված Պոեկլիրոպերոնին։ Ի վերջո Լեյդին որոշեց, որ այդ մնացորդները պետք է վերագրվեն մի նոր ցեղատեսակի՝ Անթրոդոմեուսի։ Առաջին մնացորդները հայտնաբերվել են մորիսոնի ֆորմացիայում։ Գոֆնիիլ Չարլզ Մարշը 1877 թվականին A. fragilis տիպը բնութագրել է մասամբ պահպանված երեք ողերի, կողային բեկորների, ատամների, ոտքի ոսկրերի ու թիակոսկրի մնացորդների հիման վրա։ Ինքը անվանում՝ ալոզավր, որ նշանակում է «տարօրինակ մողես», տրվել են այն պատճառով, որ ալոզավրի ողերի կառուցվածքը խիստ տարբերվում է այդ ժամանակաշրջանում ուսումնասիրված մյուս դինոզավրերի ողերից։ Fragilis տիպային տեսակի անվանումը, որ նշանակում է փխրուն կամ դյուրաբեկ, տրվել է ողերի փխրուն կառուցվածքի պատճառով։ Էդվարդ Քոուփն ու Չարլզ Մարշը, ովքեր գիտական մրցակցության մեջ էին, չհասցրին իրենց նոր հայտնաբերած մնացորդները համեմատեն հների հետ։ Այդ իսկ պատճառով որոշ քարացած մնացորդներ, որոնք հիմա պատկանում է ալոզավրերի տիպին կամ ենթատիպերից մեկին, այն ժամանակ առանձնացվել են մեկ այլ խմբում։ Դրանցից են Creosaurus-ը, Labrosaurus-ը և Epanterias-ը։
Կոլորադոյում ալոզավրի հոլոտիպի հայտնագորշումից հետո, Մարշը աշխատանքները կենտրոնացրեց Վայոմինգում, իսկ ավելի ուշ՝ 1883 թվականին նորից սկսեց աշխատել Կոլորադոյում, որտեղ աշպատակից Ֆլեշը գտել էր ալոզավրի մեկ ամբողջական և մի քանի մասնակի կմախքներ։ 1879 թվականին Կոուպի օգնականներից մեկը Կոմո Բլեֆ շրջանում՝ Վայոմինգ, մնացորդներ գտավ։ Բայց Կոուպին չհաջողվեց փորել ու դուրս բերել այդ մնացորդները դրանց հսկայական քանակության պատճառով։ Այդ մնացորդների ուսումնասիրություններից հետո՝ 1903 թվականին (Կոուպի մահից մի քանի տարի անց), պարզվեց, որ դրանք թերոպոդների ամենամեծ մնացորդներն են։ Պարզվեց նաև, որ Կոմո Բլեֆում ալոզավրի ոսկորների կողքին գտնվում էին նաև ապատոզավրի մնացորդներ։ Կոմո Բլեֆում հայտնաբերվել են նաև թերոպոդների դեռևս չուսումնասիրված տեսակների քարացած ոսկրային մնացորդներ։
Դասակարգման ու անվանակարգման մեջ առաջացած խառնաշփոթի պատճառը Մարշի ու Կուոպի թողած կցկտուր հետազոտական արդյունքներն են։ 1901 թվականին Սամուիլ Ուենդել Ուիլլիսթոնը ասաց, որ սխալ է համարում կրեոզավրին ու էպանթերիասին ալոզավրից առանձին ցեղի մեջ ներառելը։ Որպես ապացույց Ուիլիսթոնը նշեց այն, որ Մարշը երբեք չի կարողացել տարբերել ալոզավրն ու կրեոզավրը։ Այս իրավիճակին ելք տալու առաջին փորձը կատարել էր Չարլզ Գիմորը, 1920 թվականին։ Նա եկավ այն եզրակացության, որ պոչային ողերի ընդգծվածությունը, որ նմորոշ է անթրոդոմեուսին, ոչ մի բանով չի տարբերվում։ Այդ իսկ պատճառով ընդունվեց այն վարկածը, որ նրանք ցեղակիցներ են։ Անթրոմեդեուս անվանմումն օգտագործվել է մոտավորապես հիսուն տարի, մինչև Ջեյմս Մեդսենը ուսումնասիրեց մնացորդներն ու եկավ այն եզրակացության, որ Քլիվլենդ Լլոյդում հայտնաբերված մնացորդներին պետք է տալ ալոզավր անվանումը, իսկ Անթրոդեմուս անվանումը ոչ լիարժեք ուսումնասիրությաունների արդյունք է միայն։
Քլիվլենդ Լլոյդի մնացորդները
Քլիվլեն Լլոյդում (տեղակայված է Քլիվլենդի մոտակայքում, Յութայի նահանգ, ԱՄՆ) հայտնաբերվել էր մի այսպես կոչված «Դինոզավրերի հանք», որում գտնվեցին ալոզավրերի 44 կմախքներ (Allosaurus fragilis)։ Յուրյան ժամանակաշրջանում այստեղ ճահիճ էր, որում խրվել էր հսկայական բրահիոզավրը իսկ ալոզավրերի խումբը հարձակվել էր նրա վրա։ Այս ամենի արդյունքում ալոզավրերի մեծամասնությունը ևս խրվել ու մնացել է ճահճում ։ 1965 թվականի հոկտեմբերին Քլիվլենդ Լլոյդը հայտարարվեց ազգային բնական արգելոց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կարնոզավրեր Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Լուսնի լույս (հեռուստասերիալ)
«Լուսնի լույս» (Moonlight), ամերիկյան միստիկ-դրամատիկ հեռուստասերիալ, ստեղծել են Ռոն Կոզլովը և Թրևոր Մենսոնը։ Շոուն հեռարձակվել է CBS ալիքով 2007 թվականի սեպտեմբերի 28-ից 2008 թվականի մայիսի 16-ը։
2008 թվականի մայիսի 13-ին CBS-ը պաշտոնապես հայտարարեց, որ սերիալը չեղարկվել է ։ Դրանից հետո Warner Bros.-ը սկսել է առաջարկել սերիալը այլ ալիքներում, բայց անհաջող ։
Սյուժե
Միք Սենտ-Ջոնը մասնավոր դետեկտիվ է և վապիր։ 1952 թվականին, երբ նա 30 տարեկան էր, ամուսնանում է գեղեցկուհի Կառոլինայի հետ, որը ստուգումից հետո պարզ է դառնում, որ 300 տարեկան վամպիր է։ Ցանկանալով հավերժ մնալ Միքի հետ՝ առաջին ամուսնական գիշերվա ժամանակ կծում է Միքին, որից հետո Միքը լքում է նրան։ 1985 թվականին Կառոլինան առևանգում է 14-ամյա աղջկա՝ Բեթ Թյորներ անունով։ Բեթի մայրը վարձում է Միքին, որպեսզի գտնի իր աղջկան։ Գտնելով Բեթին Միքը մարտի մեջ է մտնում իր նախկին կնոջ՝ Կառոլինայի հետ, որն ավարտվում է կնոջ ակնհայտ մահով։ Այդ ժամանակից ի վեր Միքը ուշադրությունից չի հեռացնում Բեթին՝ հեռու պահելով նրան գերբնական վտանգներից և միևնույն ժամանակ աննկատ մնալով։
Այժմ Միքը շարունակում է աշխատել որպես մասնավոր դետեկտիվ, հրաժարվում է խմել կենդանի մարդկային արյուն և օգնում է մահկանացուներին։ Բեթը դարձել է առցանց լրագրող, անընդհատ ընկնում է վտանգի մեջ կապված վամպիրների հետ։ Դաժան սպանության հետաքննության ժամանակ նա կրկին հանդիպում է Միքի հետ, չնայած նա նրան չէր հիշում։
Վերջիվերջո Բեթը իմանում է, թե ով է իրենից ներկայացնում Միքը և անգամ նրա հետ սիրավեպ է սկսում, թեև Միքի մոտիկ ընկերը՝ 400 տարեկան Ջոզեֆ Կոստանը խորհուրդ է տալիս նրան չկառուցել հարաբերություններ մահկանացուների հետ։ Բայց հետո Միքի և Բեթի հարաբերություններում պարզվում է շշմեցուցիչ ճշմարտություն՝ Կառոլինան ողջ է ու ինչ-որ կերպ կարող է դառնալ մահկանացու, որը համարվում էր Միքի բաղձալի երազանքը…
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ ըստ երկրի և ժանրի Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ վամպիրների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
(8788) Լեբեյրե
(8788) Լեբեյրե (Labeyrie), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 1-ին Կոիտիրո Տոմիտայի կողմից Կոսոլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,361294 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9375 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7851 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1325,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271631 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,9° անկյուն։
Բերեզովսկայա Ռասսոխա
Բերեզովսկայա Ռասսոխա (Березовская Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պերմի երկրամասով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Բերյոզովայա գետի ձախ ափին՝ 192 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 19 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը Կամա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Դոլֆ Լունդգրեն
Դոլֆ Լունդգրեն (շվեդերեն՝ Dolph Lundgren, ծնված որպես՝ Հանս Լունդգրեն [Hans Lundgren], ), շվեդ կինոդերասան, կինոռեժիսոր և մարտարվեստի վարպետ, ով պատկանում է այն մարտաֆիլմային դերասանների սերնդին, ովքեր դարձան էքշըն ժանրի գլխավոր հերոսների նախատիպը (կամ էտալոնը)։ Այդ սերնդի մեջ բացի Լունդգրենից մտնում են նաև այնպիսի դեմքեր, ինչպիսիք են Սիլվեսթր Ստալոնեն, Առնոլդ Շվարցենեգերը, Բրյուս Ուիլիսը, Չաք Նորիսը, Սթիվեն Սիգալը և Ժան-Կլոդ Վան Դամը։
Ավարտել է Ստոքհոլմի տեխնիկայի թագավորական ինստիտուտը և Սիդնեյի համալսարանը (1982 թ.)։ Ունի սև գոտի, 3-րդ դան կյոկուշին կարատեի ենթաճյուղում։ Տվյալ մարզաձևում 1980 և 1981 թվականներին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Սիդնեյում եղել է ճամայկացի երգչուհի Գրեյս Ջոնսի թիկնապահը և ավելի ուշ սկսել է հանդիպել վերջինիս հետ։ Զույգը տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ Լունդգրենը կարճ ժամանակով աշխատում է որպես մոդել, ինչպես նաև ձեռք է բերում երկրորդ աշխատանքը մանհեթենյան The Limelight կոչվող գիշերային ակումբների ցանցերից մեկում՝ որպես դռնապան, որտեղ էլ պատահաբար ստանում է իր դեբյուտային դերը՝ խաղալով Ջեյմս Բոնդի «Սպանդի տեսարան» ֆիլմում ԿԳԲ-ի գործակալի մի էպիզոդիկ կերպար։
Լունդգրենի բեկումնային կերպարը դառնում է ոմն ռուս բռնցքամարտիկ Իվան Դրագոն «Ռոքի 4» ֆիլմից։ Այդ ֆիլմից մինչ ներկա պահը Լունդգրենը խաղացել է 40-ից ավելի ֆիլմերում, որոնցից առանձնացվում են «Տիեզերքի տիրակալները» (1987), «Ցուցադրում փոքր Տոկիոյում» (1991, խաղընկերը՝ Բրենդոն Լի), «Ունիվերսալ Զինվորը» (1992, խաղընկերը՝ Ժան Կլոդ Վան Դամ) և այլ ֆիլմեր։
Ունենալով չափազանց պինդ և բարեկազմ ֆիզիկական կազմվածք Լունդգրենը մինչ օրս մեծ հարգանք և ժողովրդայնություն է վայելում մարզաշխարհի և ֆիթնեսի ոլորտում։
Մանկություն և պատանեկություն
Ըստ Դոլֆի հիշողությունների՝ հայրը հաճախ էր չարությունը թափում իր և մոր վրա, այդ թվում և՝ ձեռքի ուժի գործադրմամբ։ Վիճաբանությունների ժամանակ Կարլը հաճախ որդուն «անհաջողակ» էր անվանում, ինչն էլ պատճառ դարձավ, որպեսզի Դոլֆը հակառակն ապացուցի ։
Հոր հետ դժվար հարաբերություններն էլ հենց պատճառ դարձան, որպեսզի Դոլֆն սկսի զբաղվել կոնտակտային մարզաձևերով և մարզասրահ այցելի, չնայած մինչ այդ բարդույթավորված և ալերգիաների հակված դեռահաս էր, որն «ամաչում էր իր նվազ կառուցվածքից»։ Ինքն իրեն փորձելով ձյուդոյում և հոձյու-ռյու կարատեում՝ Դոլֆը կանգ առավ քյոքուսինկայի վրա և սկսեց «մարզվել մոլագարի նման» ։
1977 թվականին Լունդգրենը նվաճեց Շվեդիայի չեմպիոնի կոչումը, ինչը պաշտպանեց երեք տարի, իսկ 1979 թվականին մասնակցեց աշխարհի խաղերին։ Չնայած այդ պահի դրությամբ Լունդգրենն ընդամենը կանաչ գոտի ուներ, իսկ խաղերի նվազագույն պայմանը դարչնագույն գոտու առկայությունն էր, Դոլֆը մասնակիցների ցուցակագրման ժամանակ ներկայացրեց վարպետության ավելի բարձր աստիճան և ընկերներից մեկից գոտի փոխ առավ։ Երկու հակառակորդի նոկաուտի ենթարկելով՝ Դոլֆը դուրս եկավ մրցաշարի ֆավորիտի՝ 2-րդ աստիճանի սև գոտի ունեցող, հմուտ մարզիկ, ճապոնացի Մակոտու Նակամուրայի վրա, որը ծանր էր երիտասարդ շվեդից 17 կիլոգրամով ։ Ծանր մարտում Նակամուրան, բազմիցս «կեղտոտ» հնարքներ գործածելով հանդերձ, կարողացավ հաղթել միայն լրացուցիչ ռաունդում մրցավարի վիճելի որոշման արդյունքում։ Այդ մարտն ամենածանրն էր Նակամուրայի համար, որն, այնուամենայնիվ, մրցաշարի հաղթող դուրս եկավ ։ Ինքը՝ Դոլֆը, չնայած պարտությանը, շատ գոհ էր իր ելույթից և մեկ տարի անց դարձավ Շվեդիայի կարատեի հավաքականի ավագ։ 1980 թվականին Լունդգրենը նվաճեց իր մարզական կարիերայի ամենանշանակալից տիտղոսը՝ հաղթելով Մեծ Բրիտանիայի բաց առաջնությունում, որը պաշտպանեց մեկ տարի անց ։
Կրթություն և զինվորական ծառայություն
Զորացրվելով որպես պահեստային՝ Դոլֆն ընդունվեց Ստոկհոլմի Թագավորական տեխնոլոգիական ինստիտուտը և քիմիական մեքենաշինության բակալավրի դիպլոմ ստացավ ։ 1982 թվականին Սիդնեյի համալսարանում Լունդգրենն ստացավ քիմիական մեքենաշինության մագիստրոսի դիպլոմ, իսկ 1983 թվականին դարձավ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի (MIT) Ֆուլբրայթ ծրագրի կրթաթոշակակիր, որը նրա առջև ճանապարհ բացեց դեպի գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Սակայն նա այդպես էլ չմեկնեց Բոստոն, որտեղ գտնվում էր MIT-ը. Սիդնեյի համալսարանում ուսումնառությանը զուգահեռ Դոլֆը որպես դռնապան աշխատում էր գիշերային ակումբում, որտեղ նկատվեց համերգով ժամանած երգչուհի Գրեյս Ջոնսի կողմից։ Լունդգրենի ֆիզիկական տվյալներով տպավորված՝ Ջոնսը Լունդգրենին վարձեց որպես թիկնապահ ։ Արդյունքում նրանց միջև շատ մտերմիկ հարաբերություններ հաստատվեցին, և Բոստոնի փոխարեն Լունդգրենը մեկնեց Նյու-Յորք ։
Մարտի 26
Մարտի 26, տարվա 85-րդ (նահանջ տարիներին՝ 86-րդ) օրն է։
Դոլֆ Լունդգրեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Շվեդ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Սիդնեյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Շվեդ սցենարիստներ Կատեգորիա:Շվեդ մոդելներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆուլբրայթի կրթաթոշակակիրներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմի համալսարանի շրջանավարտներ
Ջոն Թերի
2007 թվականին նա դարձավ առաջին կապիտանը, ով «Ուեմբլի» նորակառույց մարզադաշտում նվաճեց Անգլիայի գավաթը՝ 1։0 հաշվով հաղթանակ տանելով Մանչեսթեր Յունայթեդի նկատմամբ։ Ինչպես նաև առաջին խաղացողը, որ նոր մարզադաշտում գոլ խփեց հավաքականի կազմում խաղալիս՝ Բրազիլիայի հավաքականի դեմ խաղում ։ Սակայն 2007/08 սեզոնում Թերին «Չելսիի» կազմում չնվաճեց ոչ մի մրցանակ՝ Ֆուտբոլի լիգայի եզրափակչի ավելացված ժամանակում պարտվելով և Պրեմիեր Լիգայի չեմպիոնի տիտղոսը ու ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի գավաթը զիջելով «Մանչեսթեր Յունայթեդին». խաղից հետո տեղի ունեցած 11-մետրանոցների իրականացման ժամանակ Թերին, սայթաքելով թաց խոտածածկույթի վրա, չկարողացավ գնդակը հասցնել նպատակին։ Եթե Թերին գոլ խփեր, «Չելսին» կհաղթեր այդ խաղում ։ Խաղից հետո Մոսկվայում Թերիի թիմակից Ֆրենկ Լեմպարդը նրան բնութագրեց որպես «տղամարդ տղամարդկանց մեջ» ։
Մանկություն և պատանեկություն
Թերին ծնվել է Բարկինգում՝ Լոնդոնի արևելյան շրջանում։ Մանուկ հասակում հաճախել է ընդհանուր կրթական դպրոց Իստբարիում։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Սենրաբեում», մասնակցել է, այսպես կոչված, կիրակնօրյա ֆուտբոլային առաջնությանը։ Այդ սիրողական ակումբի խաղերի ժամանակ աչքի են ընկել ընթացիկ Պրիմիեր լիգայի ներկայիս շատ աստղեր, ինչպիսիք են Սոլ Կեմբելը, Լի Բոյերը, Ջերմեյն Դեֆոն, Լեդլի Քինգը, Փոլ Կոնչեսկին (հետագայում նրա հետ ամուսնացավ Ջոնի քույրը) և ուրիշներ ։ Մինչ 14 տարեկանում Չելսիի երիտասարդական նախապատրաստական համակարգում ընդգրկվելը՝ խաղացել է ակումբի երիտասարդական ու պահուստային թիմերում՝ կիսապաշտպանի դիրքում։ Սակայն կենտրոնական պաշտպանի չբավարարվածության պատճառով տեղափոխվեց իր ներկայիս պաշտպանական դիրքին։
Առաջին մրցաշրջաններ
Թերիի նորամուտը ակումբի հիմնական կազմ կայացել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի «Աստոն Վիլլայի» հետ խաղում։ Խաղը ավարտվել է ոչ-ոքի, իսկ ինքը՝ Ջոնը փոխարինման է դուրս եկել խաղի վերջում։ Առաջին անգամ մեկնարկային կազմում նա խաղաց նույն մրցաշրջանում Անգլիայի ֆուտբոլի գավաթում, որտեղ «Չելսին» հաղթեց «Օլդհեմ Աթլետիկին» 2:0 հաշվով։ Այնուհետև մեկ տարի վարձավճարով հանդես եկավ «Նոթինգհեմ Ֆորեստ» ակումբում, որտեղ նա խաղային փորձ ձեռք բերեց հանդես գալով հիմնական կազմում։
Դիմիտրովո (ավան, Կրասնոարմեյսկի շրջան)
Դիմիտրովո (Димитрове), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
Ջոն Թերի
Առաջին մրցաշրջաններ
2002 թվականին Թերրին «Չելսիի» իր խաղընկեր Ջոդի Մորիսի և «Ուիմբլդոնի» ֆուտբոլիստ Դես Բըռնի հետ հայտնվեց տհաճ մի պատմության մեջ Լոնդոնի գիշերային ակումբներից մեկում։ Նրան մեղադրում էին գիշերային ակումբի պահապաններին վիրավորելու և վիճաբանություն սարքելու համար։ Ավելի ուշ նրա վրայից հանեցին բոլոր մեղադրանքները ։ Սակայն գործի քննության ժամանակ Անգլիայի ֆուտբոլային միությունը նրան ժամանակավորապես արգելեց հանդես գալ հավաքականի կազմում անցկացվող միջազգային հանդիպումներին ։ Իսկ մինչ այդ Թերին, ինչպես նաև Ֆրենկ Լեմպարդը, Ջոդի Մորրիսը, Էյդուր Գուդյոնսենը և Ֆրենկ Սիլվերը տուգանվել էին իրենց աշխատավարձի կրկնապատիկի չափով, 2001 թվականի սեպտեմբերին՝ սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից ընդամենը մի քանի օր անց, հարբած վիճակում ամերիկացի տուրիստներին ծաղրելու համար ։
Դիմիտրովո (ավան, Կրասնոարմեյսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դիմիտրովո ավանում բնակվում էր 446 մարդ։
Ջոն Թերի
Հիմնական կազմ
Հիմնական կազմում օպտիմալ խաղալ նա սկսեց 2000/01 թվականից։ Նա անցկացրեց 23 խաղ և երկրպագուների կողմից ճանաչվեց այդ տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։ Նա դարձավ հիմնական կազմի կենտրոնական պաշտպաններից մեկը։ Նրա խաղընկերը կենտրոնում՝ Մարսել Դեսային էր։
Դիմիտրովո (ավան, Կրասնոարմեյսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Ջոն Թերի
Հիմնական կազմ
Առաջին անգամ ավագի թևկապով նա խաղաց 2001 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Չարտլոն Ատլետիկի դեմ խաղի ժամանակ։ Չելսին հասավ եզրափակիչ, որտեղ հաղթեց իր սկզբունքային մրցակիցներին լոնդոնյան դերբիում՝ Վեսթ Հեմ Յունայթեդին և Տոտենհեմին։
Չեմպիոնություն և ավագի թևկապը
Թիմի ավագ Մարսել Դեսայի հեռանալուց հետո Ժոզե Մոուրինյոն թիմի ավագ նշանակեց Թերիին։
Հովանավորություն
Ջոն Թերին և Մայքլ Օուենը հանդիսանում են Umbro ընկերության հիմնական դեմքերը։ Նրանք են ցուցադրում Անգլիայի հավաքականի նոր ֆուտբոլային համազգեստները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կարլ Կորենս
Կարլ Կորենս  կամ Կարլ Էրիխ Կորենս (Carl Correns կամ Carl Erich Correns, կամ  Кarl Correns , կամ Carl Erich Franz Joseph Correns, կամ Carl Franz Joseph Erich Correns, ), գերմանացի բուսաբան, սնկաբան, պրոֆեսոր, բուսաբանության պրոֆեսոր, Բեռլինի համալսարանի պատվավոր մասնագետ, կենսաբանության մասնագետ, Գերմանիայում գենետիկայի  պիոներ, մեկը Մենդելի օրենքներից բացահայտողներից։
Կենսագրություն
Կարլ Կորենսը  ծնվել է Մյունխենում սեպտեմբերի 19-ին 1864 թ.: Նրա հայրը եղել է նկարիչ։ Կորցնելով երկու ծնողներին վաղ հասակում, Կորենսին մեծացրել է իր մորաքույրը։ Նախնական կրթություն ստացել է Շվեյցարիայի Սանկտ-Գալեն դպրոցում։
1885 - 1888 թթ. նա բուսաբանություն սովորել է Գրացում, Բեռլինում և Լայպցիգում։ 1885 թվականին Կորենսը ընդունվել է Մյունխենի համալսարան։ Կարլ Վիլհելմ ֆոն Նեգելը դասավանդել է Կարլ Կորենսին բուսաբանություն. իմանալով, որ Կորենսը ծնողներ չի ունեցել, նա փորձել է օգնել նրան սովորել. Նեգելը եղել է այն մարդը, ով Կորենսին ներշնչել է հետաքրքրություն բույսերի ժառանգաբար ացնող հատկանիշների ուսումնասիրությանը, նա նաև ցուցաբերել օգնություն Կորենսին ատենախոսություն ըգրելու համար:1892 թ. Կառլ Կորենսը ամուսնացել է Էլիզաբեթի՝ Կարլ Վիլհելմ ֆոն Նեգելի թոռան զարմուհու հետ։ Կորենսի երկու որդիները նույնպես անվանի գիտնականներ են՝ հանքաբան Վիլհելմ Կարլ Կորենսը (1893-1980) և քիմիկոս Էրիխ Կորենսը (1896-1981)։
Մյունխենի համալսարանն ավարտելուց և ատենախոսության պաշտպանությունից հետո, Կարլ Կորենսը 1889 թ. ստացել է դոկտորի աստիճան և դասախոսել է Թյուբինգենի համալսարանում։ 1897 թ. նա եղել է Թյուբինգենի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1899 թ. Կառլ Կորենսը դարձել է բուսաբանության պրոֆեսոր Թյուբինգենի  համալսարանում։ 1902 թ. նա դարձել է բուսաբանության պրոֆեսոր Մյունստերի համալսարանում և Բուսաբանական ինստիտուտի ու Բուսաբանական այգու տնօրեն։ 1903—1907 թթ. Կարլ Կորենսը եղել է  Լայպցիգի համալսարանի, իսկ 1909—1914 թթ. Մյունստերի համալսարանի պրոֆեսոր։ Նա եղել է նաև Բեռլինի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր։
Կարլ Կորենսը գերմանացի բնագետների միության "Լեոպոլդինայի" անդամ էր։ 1914—1933 թթ. Կորենսը Բեռլինի կենսաբանության ինստիտուտի տնօրենն է եղել։ 1920 թ-ին նա դարձել է կենսաբանության պրոֆեսոր։ Նա եղել է Թագավորական Պրուսական գիտությունների Ակադեմիայի 1915-1919 թ. և Պրուսական գիտությունների Ակադեմիայի անդամ Բեռլինում 1919-1933 թթ։ 1932 թ. Կորենսը  պարգևատրվել է Լոնդոնի թագավորական միությունում՝ ստանալով Դարվինի մեդալ ։ Նույն թվականին նա ստացել է Հարնակի մեդալ ։
Կարլ Կորենսը մահացել է Բեռլինում, 1933 թ. փետրվարի 14-ին։ Նա թաղված է Դալեմայի անտառային գերեզմանատանը, որ գտնվում է Բեռլինի հարավ-արևմուտքում, Շտելգից-Ցելենդորֆի շրջանում։ Կարլ Կորենսի բազմաթիվ աշխատանքներ այդպես էլ մնացել են չհրատարակված և 1945 թ. Բեռլինի ռմբակոծությունների ժամանակ ոչնչացվել են։
Գիտական գործունեություն
Կարլ Կորենսը  մասնագիտացել է բարձրակարգ  բույսերում, ջրիմուռներում, բույսերի սերմերում և սնկերում ։ Առաջին հետազոտության արդյունքները,  որ  վերաբերում էր  բույսերի  ժառանգմանը, Կորենսը  հրապարակել է 1900 թվականին  ։ Կորենսը բերեց  պլազմային  ժառանգման  առաջին ապացույցները 1909 թ. աշխատությունում՝ Mirabilis jalapa հիման վրա ։ 1908 թվականին Կարլն առաջին անգամ նկարագրել է գենը, որը գտնում  է  գենոմում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Մայրամուտից առաջ
Մայրամուտից առաջ (Before sunset), 2004 թվականին նկարահանված ֆիլմ, որը «Արևածագից առաջ» (1995) ֆիլմի շարունակությունն է։ Սցենարը գրվել է ռեժիսոր Ռիչարդ Լինկլեյթերի և երկու ֆիլմերում էլ գլխավոր դերեր կատարած դերասանների՝ Իթան Հոուքի և Ժյուլի Դելպիի հետ համատեղ։ Ֆիլմի սցենարում տեսնում ենք երկու դերասանների անձնական կյանքից որոշակի տարրեր, ինչպես օրինակ՝ Հոուքի չստացված և ամուսնալուծությամբ ավարտված ընտանեկան կյանքը (Ումա Թուրմանի հետ) և այն փաստը, որ Դելպին իրականում մի քանի տարի ապրել է Նյու Յորքում։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2004 թվականի փետրվարի 10-ին Բեռլինի կինոփառատոնում։ Թողարկվել է հունիսի 17-ին։ Ֆիլմը առաջադրվել է « Օսկար » մրցանակի՝ «Լավագույն ադապտացված սցենար» անվանակարգում (հաղթանակը հասել է «Ճամփեզրին» ֆիլմի սցենարիստներին)։
Ֆիլմի գովազդային կարգախոսն է․ «Իսկ եթե ձեզ ևս մեկ հնարավորություն ընձեռնվի, որից օրերից մի օր չեք օգտվել»։
Սյուժե
Ամերիկացի Ջեսին (Իթան Հոուք) և ֆրանսուհի Սելինը (Ժյուլի Դելպի) վերամիավորվում են ինը տարի անց այն գիշերվանից հետո, որին ականատես ենք լինում «Արևածագից առաջ» ֆիլմում։ Ջեսին գրում է ԱՄՆ-ում բեսթսելլեր դարձած մի գիրք՝ հիմնված Սելինի հետ իր հանդիպման վրա, և մեկնում է Եվրոպա՝ մամուլի ասուլիսների և ընթերցողների հետ ստեղծագործական հանդիպումների։ Փարիզում ապրող Սելինը գալիս է այս հանդիպումներից մեկին, որը կազմակերպվել է փարիզյան գրախանութում՝ մեկ ամիս առաջ իր սիրելի գրախանութում գրողի հետ հանդիպման պաստառը տեսնելուց հետո, իսկ վրան՝ Ջեսսիի լուսանկարը։ Ջեսին շուտով պետք է գնա օդանավակայան, և նրանք շատ քիչ ժամանակ ունեն։
Ֆիլմի սկզբում բացահայտվում է այն հարցը, թե արդյոք նրանք հանդիպել են Վիեննայի առաջին հանդիպումից վեց ամիս անց, ինչպես պայմանավորվել էին։ Ջեսսին գալիս էր Վիեննա, բայց Սելինը չկարողացավ գալ, քանի որ նրա տատիկը (ում մոտ նա գնացել էր առաջին ֆիլմում) մահացել էր, և նրա հուղարկավորությունը տեղի ունեցավ նրանց նախատեսված հանդիպման օրը։ Սիրահարները նույնիսկ հասցեներ ու հեռախոսահամարներ չեն փոխանակել, միայն հիմա են կարողացել նորից հանդիպել։
Նրանք գնում են սրճարան, հետո մոտ մեկ ժամ շրջում են Փարիզում, զբոսնում Սենով, պատմում միմյանց իրենց կյանքի մասին և երկուսի համար ծանր փիլիսոփայական զրույցներ ունենում։ Ջեսին ամեն կերպ փորձում է հետաձգել նրանց բաժանման պահը, արդյունքում վարորդի հետ պայմանավորվում է օդանավակայանի ճանապարհին Սելինին տուն տանել՝ զրույցը մեքենայի մեջ շարունակելու համար։ Ճանապարհին ընթացող զրույցից նրանց համար պարզ է դառնում, որ երկուսն էլ խորապես դժբախտ են իրենց անձնական կյանքում, և որ իրենց կյանքի վրա էապես ազդել է ինը տարի առաջ ունեցած հանդիպումը։ Ֆիլմն ավարտվում է Սելինի բնակարանում, որտեղ Ջեսիի խնդրանքով նա կիթառի տակ երգում է նրա երգերից մեկը, նրան առաջարկում երիցուկի թեյ և պարում Նինա Սիմոնի երաժշտության ներքո։ Ջեսսիի և Սելինի երկրորդ պատմության ավարտը, ինչպես և առաջին ֆիլմի դեպքում, հստակ չէ և դիտողի դատողությանն է թողնում այն հարցը, թե հաջորդիվ ինչ եղավ հերոսների հետ։ Գլխավոր հերոսների վերջին խոսքերը.
Սելին. «Սիրելի՛ս, դու բաց կթողնես ինքնաթիռը»։
Ջեսի. «Գիտեմ»։
=Հետաքրքիր փաստեր =
Կամաու
Կամաու (Cà Mau), քաղաք Վիետնամում, համանուն Կամաու համայնքի մայրաքաղաքն է, գտնվում է Մեկոնգ գետի դելտայում։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է մոտ 204 895 մարդ (2010 թվականի դրությամբ) ։ Նրանցից շատերը էթնիկ վիետնամցիներ կամ չինացիներ են, մեծ մաս են կազմում նաև քմերները (300 տնային տնտեսություն), 400 տնային տնտեսություններում ապրում են հոա ազգության ներկայացուցիչներ։ Կամաու կարելի է հասնել «1A» ավտոմայրուղով (360 կմ հարավ-արևմուտք Հոշիմինից) կամ օդով (քաղաքում կա օդանավակայան)։
Տնտեսություն
Կամաուն ծովախեցգետինների խոշորագույն արտահանող է Վիետնամում։ 2005 թվականին Կամաուի միայն մեկ գավառը 500 միլիոն դոլարի ծովախեցգետին է արտահանել։ Իրականացվել է 1,4 միլիարդ ԱՄՆ դոլար արժողությամբ «Gas Power Fertilizer Project» խոշոր նավթային նախագիծը։ Այն ներառում է հետևյալ կառույցները․
Զբոսաշրջություն
Կամաու նահանգում կան տեսարժան վայրեր՝ թռչունների արգելոցներ, Վիետնամի ամենահարավային կետում Կամաուի հրվանդանը, Ումինի շրջանը՝ հայտնի մանգրովայի անտառներով և տարբեր՝ վիետնամական, չինական, քմերական և այլ խոհանոցների «խառնուրդով»։ Կամաու քաղաքում կան քմերների շատ մեհյաններ։
Տրանսպորտ
Կամաու քաղաքն ունի սեփական օդանավակայանը։
Բերդիշ (Ունյայի վտակ)
Բերդիշ (Бердыш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ունյա գետի ձախ ափին 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Աննա Ֆայտ
Աննա Ֆայտ (Anna Veith, օրիորդական ազգանունը՝ Ֆենինգեր (Fenninger), ), ավստրիացի լեռնադահուկորդուհի, 2014 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոնուհի «գերհսկա ոլորավայրէջք» (super Giant slalom կամ super-G) մրցաձևում , աշխարհի եռակի չեմպիոնուհի, աշխարհի կրկնակի գավաթակիր։ Երեք անգամ հռչակվել է Ավստրիայի «Տարվա լավագույն մարզուհի»։
2015 թվականին ամերիկյան Վեյլ և Բիվեր Քրիք քաղաքների մերձակայքում անցկացված աշխարհի առաջնության մրցումներում Աննան ոսկե մեդալներ է նվաճել գերհսկա ոլորավայրէջքում և հսկա ոլորավայրէջքում, ինչպես նաև՝ արծաթե մեդալ՝ արագընթաց վայրէջքում (ընդամենը 0,02 վայրկյան է զիջել այդ մրցաձևում հաղթանակ տարած, մեծահամբավ լեռնադահուկորդուհի Թինա Մազեին) ։
2016 թվականի նոյեմբերին Աննան հրատարակել է իր ինքնակենսագրական գիրքը։ 2020 թվականի մայիսին հայտարարել է մարզական կարիերան ավարտելու մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Մարզուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիայի մարզիկներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Original Dixieland Jazz Band
Original Dixieland Jazz Band («Օրիջինալ դիքսիլենդ ջազ բենդ», կրճատ՝ ODJB, սկզբնապես կոչվել է Original Dixieland Jass Band), ամերիկյան ջազային նվագախումբ , որի 1917 թվականի «Livery Stable Blues» գրամաֆոնային սինգլը  համարվել է աշխարհում առաջին հրատարակված ջազային ձայնագրությունը       ։
Խումբը ոչ առաջին ջազային կատարողն է եղել աշխարհում, ոչ էլ, ինչպես գրում է  «AllMusic» երաժշտական կայքը, անշուշտ բոլոր ժամանակների լավագույն երաժշտական խումբը, բայց այն առաջին ջազ խումբն էր, որն սկսել է ձայնագրություններ կատարել  և 1917-1923 թվականներին (հատկապես առաջին տարիներին) շատ ջանք է թափել ջազը հանրահռչակելու համար ։
Իվան Վասիլենկոյի թանգարան
Պատմություն
Տունը, որտեղ ապրել է Իվան Վասիլենկոն իր բազմամարդ ընտանիքի հետ 1923-1966 թվականներին, կառուցվել է դեռևս 1906 թվականին և ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։ Գրողը ծնվել է 1895 թվականի հունվարի 20-ին գավառական գրագրի ընտանիքում և յոթ տարի անց Մակեևկա գյուղից (այժմ՝ քաղաք Դոնեցկի մոտ) ծնողների հետ տեղափոխվել է Տագանրոգ։ Այստեղ նա անցկացրել է մնացած կյանքն ու ստեղծագործել, և մահացել է 1966 թվականի մայիսի 26-ին տուբերկուլյոզից ։ Շենքի պատին փակցված է գրողին նվիրված հուշատախտակ ։
Original Dixieland Jazz Band
Նրանց առաջին «Livery Stable Blues» սինգլը դարձալ է հիթ՝ հիմք դնելով ջազի դարաշրջանին։ Հետագա տարիներին խումբը ձայնագրել է այնպիսի  ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են՝ «Tiger Rag», «At the Jazz Band Ball», «Fidgety Feet», «Sensation», «Clarinet Marmalade», «Margie», «Jazz Me Blues» и «Royal Garden Blues», որոնք ժամանակակից ջազում ստանդարտ դիրք են գրավել։
Իվան Վասիլենկոյի թանգարան
Պատմություն
Թանգարանի տարածքում ներկայացված է նաև գրողի ընկերոջ` նկարիչ Մ. Ա. Սիչովի ցուցահանդեսը ։
Original Dixieland Jazz Band
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական խմբեր
Իվան Վասիլենկոյի թանգարան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի անձնային թանգարաններ
Ապահունյաց վանք
Ապահունյաց վանք (նաև՝ Աապահունյաց վանք, Սուրբ Նիկողայոսի վանք, Ապահունյաց Սուրբ Նիկողայոսի վանք), վանք Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Ապահունիք գավառում ։ Ներկայումս գտնվում է Թուրքիայում։
Պատմություն
Կառուցման ժամանակը հայտնի չէ ։ Առաջին անգամ հանդիպում է Երզնկա քաղաքի Սուրբ Սարգիս եկեղեցուն պատկանած 1449 թվականի մի Աստվածաշնչի հիշատակարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի վանքեր Կատեգորիա:Ապահունիքի վանքեր և եկեղեցիներ
Լեկամ
Լեկամ (Leucamp), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 234 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.5 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 120 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 18 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 138 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (57 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 33 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պրոնատոր համախտանիշ
Պրոնատոր համախտանիշը միջնակ նյարդի կոմպրեսիոն նեյրոպաթիա է արմնկի մակարդակում։ Այն հազվադեպ զուգակցված է դաստակի մակարդակում նյարդի կոմպրեսիայի (կարպալ թունելի համախտանիշ) կամ միջնակ նյարդի առաջային միջոսկրային ճյուղի իզոլացված վնասման (առաջային միջոսկրային համախտանիշ)։
Ախտանշաններ
Միջնակ նյարդի կոմպրեսիան արմնկի կամ նախաբազկի պրոքսիմալ հատվածի շրջանում կարող է առաջացնել ցավ և/կամ թմրածութուն միջնակ նյարդի դիստալ հատվածներում, և առաջային միջոսկրային ճյուղով ներվավորվող մկանների թուլություն՝ բթի երկար ծալիչ, մատների խորանիստ տարածիչ և քառակուսի վարհակիչ ։
Պատճառները
Ամենահաճախ հանդիպող պատճառը նյարդի կոմպրեսիան է կլոր վարհակիչ մկանի երկու գլխիկների միջև։ Այլ պատճառներ են հանդիսանում մակերեսային ծալիչի ֆիբրոզ աղեղիով կամ երկհլխանի մկանի ջլոնի հաստացումով ճնշումից ⁠  :
Անատոմիա
Միջնակ նյարդը անցնում է արմնկափոսով և կլոր վարհակիչ մկանի երկու գլխիկների միջև դեպի նախաբազուկ։ Այնուհետև այն անցնում է մատների մակերեսային ծալիչ և մատների խորանիստ ծալիչ մկանների միջև դեպի կարպալ թունել ։
Այն նյարդավորում է նախաբազկի և ձեռքի ծալիչ մկանների մեծ մասը։ Դրա զգացող կոմպոնենտը նյարդավորում է ափի մաշկը, բութը, ցուցամատը, միջնամատը և մատնեմատի կեսը, և դաստակի ոսկրերը։
Նախաբազկի պրոքսիմալ հատվածում նրանից սկիզբ է առնում առաջային միջոսկրային նյարդը, որը նյարդավորում է բթի ծալիչ, մատների խորանիստ ծալիչ, քառակուսի վարհակիչ մկանները և վերջանում է դաստակի ոսկրերի վրա, այսինքն կարպալ թունելում։ Միջնակ նյարդի պրոքսիմալ կոմպրեսիան հանգեցնում է այս երեք մկանների թուլության, և կարող է առաջացնել դաստակի ցավ, զգացող նյարդի սեղմումով դաստակի ոսկրերի գլխիկներին։
Ախտորոշում
Բնորոշ ֆիզիկական բնորոշիչ է հանդիսանում միջնակ նյարդի պրոքսիմալ հատվածի ցավոտությունը, որը խորանում է նախաբազկի պրոնացիայի ժամանակ ։
Բթի երկար ծալիչ և մատների երկար ծալիչ մկանները թույլ են, ինչը հանգեցնում է մատների շարժումների խանգարման։ Այդպիսով դրսևորվում է առաջային միջոսկրային նյարդի ախտահարումը ։
Զգայական խանգարոմներ կարող են լինել առաջին երեք մատների և ափի շրջանում, ցույց տալով միջնակ նյարդի պրոքսիմալ ախտահարումը ձեռքի ծալիչների արգելանից վեր ։
Պրոնատոր համախտանիշի կլինիկական և էլեկտրոֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները տարբերվում են Կարպալ թունելի համախտանիշից և Առաջային միջոսկրային համախտանիշից ։ Կոմպրեսիայի լոկալիզացիան մեծ նշանակություն ունի բուժման տակտիկան որոշելու հարցում ։
Միջնակ նյարդի հաղորդականության արագությունը նախաբազկի պրոքսիմալ հատվածներում կարող է դանդաղ լինել, բայց դիստալ լատենտ և զգայական նյարդի գործողության պոտենցիալը դաստակի շրջանում նորմայի մեջ է լինում ։
Չնայած ՄՌՇ կարող է վիզուալիզացնել կլոր վարհակիչ մկանի ատրոֆիա, ախտահարված մկանների դեներվացիայի հետևանքով, նրա դերը պրոնատոր համախտանիշի գնահատման հարցում միանշանակ չէ ⁠:
Եթե ԷՆՄԳ և ՄՌՇ հետազոտությամբ հայտնաբերվում է կլոր վարհակիչ և դաստակի ճաճանչային ծալիչ մկանների խնդիր, սա նշանաում է, որ նյարդի ախտահարուը գտնվում է կա՛մ արմունկի մակարդակին, կա՛մ դրանից վեր, քանի որ այս մկանների նյարդավորումը արմնկային շրջանից վեր է առանձնանում։
Բուժում
Կորտիկոստերոիդների ներարկումները կլոր վարհակիչ մկանի մեջ կարող են բերել ախտանշանների թեթևացման ։
Մերսումային թերապիան նույնպես կարող է թեթեևացնել այս հիվանդությամբ տառապող որոշ անհատների ախտանշանները ։
Վիրաբուժական դեկոմպրեսիան կարող է օգուտ տալ որոշ դեպքերում  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծայրամասային նյարդային համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Համախտանիշներ
Մարտի 27
Մարտի 27, տարվա 86-րդ (նահանջ տարիներին՝ 87-րդ) օրն է։
Նատալյա Էստեմիրովա
Նատալյա Հուսեինովնա Էստեմիրովա (Наталья Хусаиновна Эстеми́рова, ), ռուս իրավապաշտպան, լրագրող, Գրոզնիում գտնվող «Հուշահամալիր» իրավապաշտպանական կենտրոնի ներկայացուցչության աշխատակից ։ 2009 թվականի հուլիսի 15-ին նրա սպանությունը հասարակական և քաղաքական մեծ արձագանք առաջացրեց ։
Մանկություն
Նատալյա Էստեմիրովան ծնվել է Սվերդլովսկի մարզի Կամիշլով քաղաքում։ Նրա հայրը՝ չեչեն Հուսեյն Էսթեմիրովը, մանկության տարիներին ընտանիքի հետ աքսորվել էր Չեչենական Իշխոյ-Յուրտ գյուղից Ղազախստան։ 1950-ական թվականներին Չեչեններին թույլ տվեցին վերադառնալ Ղազախստանից, իսկ Հուսեյն Էսթեմիրովը, գտնվելով Ուրալում, այնտեղ հանդիպեց Կլաուդիա Միխայլովնա Ագեևային` Նատաշայի մորը, որը ռուսական ընտանիքից էր։ Ամուսնանալով՝ նրանք մնացին ապրելու Ուրալի Կամիշլովի քաղաքում, որտեղ նրանք չորս դուստր ունեցան։ Նատալյան շատ էր սիրում գրքեր կարդալ։ Կամիշլովում Նատալյան ավարտեց միջնակարգ դպրոցը և մանկավարժական ուսումնարանը` ստանալով տարրական դասարանների ուսուցչի որակավորում ։
Հետագա ուսումնառություն և աշխատանք
Նատալյա Էստեմիրովան ավարտել է Գրոզնիի համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Մինչև 1998 թվականը աշխատել է Գրոզնիի թիվ 7 դպրոցում որպես պատմության ուսուցիչ, այնուհետև զբաղվել է իրավապաշտպանական լրագրությամբ։ Երկրորդ չեչենական պատերազմի սկզբում նա աշխատել է Գրոզնիում, 2000 թվականից եղել է Գրոզնիի «Հուշահամալիր» իրավապաշտպանական կենտրոնի ներկայացուցչության աշխատակից ։ Պոլինա Ժերեբցովայի հետ միասին տեղեկություններ են հավաքել Գրոզնի շուկայում տեղի ունեցած հրետակոծության զոհերի մասին ։
2004 թվականին Շվեդիայի խորհրդարանի շենքում կայացած արարողության ժամանակ նրան շնորհվել է «Ճիշտ կենսագործունեություն» մրցանակ։ 2005 թվականին Եվրոպական ժողովրդական կուսակցությունը Էստեմիրովային և հուշահամալիրի նախագահ Սերգեյ Կովալևին պարգևատրել է Ռոբերտ Շումանի մեդալով ։ 2007 թվականին Նոբելյան կանանց նախաձեռնությունը Էստեմիրովային է հանձնել «Աննայի RAW in WAR Award» մրցանակ ։
Սպանություն
Human Rights Watch-ի մոսկովյան բյուրոյի ղեկավար Տատյանա Լոկշինայի տեղեկացմամբ 2009 թվականի հուլիսի 15-ին, ժամը 08։ 30-ի սահմաններում Էստեմիրովային առևանգել էին Գրոզնիի իր տան մոտից։ Նրա իրավապաշտպան գործընկերները տագնապ բարձրացրին, երբ նա չներկայացավ նախապես կազմակերպված հանդիպմանը, մեկնեցին նրա տուն և հարցաքննեցին վկաներին ։ Ըստ նրա գործընկերների՝ «երկու վկաներ պատշգամբից տեսել էին, թե ինչպես են նրան նստեցրել սպիտակ գույնի ՎԱԶ մակնիշի ավտոմեքենա՝ Գրոզնիի Բոգդան Խմելնիցկի փողոցում, որտեղ ապրում էր Էստեմիրովան, նա հասցրել էր բացականչել, որ իրեն առևանգում են» ։
Ռուսաստանի դատախազության քննչական կոմիտեի մամուլի քարտուղար Վլադիմիր Մարկինը տեղեկացրել էր, որ Ինգուշեթիայի Նազրանի շրջանի Գազի-Յուրտ գյուղի մոտակայքում«Կովկաս» դաշնային մայրուղուց 100 մետր հեռավորության վրա` անտառային գոտում, Մոսկվայի ժամանակով 16։30-ին (ըստ Ինգուշեթիայի ՆԳՆ-ի՝ 17։20-ին) հայտնաբերվել է գլխի և կրծքավանդակի շրջանում փամփուշտի վերքերով կնոջ դի։ Նրա պայուսակում հայտնաբերվել էր անձնագիր, Չեչենական հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության Մարդու իրավունքների հանձնակատարի գրասենյակի փորձագիտական խորհրդի անդամի վկայական և կալանավայրերում հասարակական վերահսկողության հանձնաժողովի դիտորդի մանդատ` Նատալյա Էստեմիրովայի անունով ։
Իշխանությունների արձագանք
Ըստ մամուլի խոսնակ Նատալյա Տիմակովայի` Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը «վրդովմունք էր հայտնել սպանության կապակցությամբ և հանձնարարել է Ռուսաստանի Դաշնության դատախազության քննչական կոմիտեի ղեկավար Ալեքսանդր Բաստրիկինին ձեռնարկել բոլոր անհրաժեշտ միջոցները սպանությունը հետաքննելու համար։
Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը Էստեմիրովայի սպանությունը կապել էր իրավապաշտպանության ոլորտում նրա ակտիվ գործունեության հետ ։
Հետաքննության ընթացք
2009 թվականի հուլիսի 15-ին իրավապաշտպանի սպանության փաստով հարուցվեցին երկու քրեական գործեր` Չեչնիայում` «մարդու առևանգում» հոդվածով, իսկ Ինգուշեթիայում` «սպանություն» և «զենքի ապօրինի շրջանառություն» հոդվածներով։ Ըստ «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթի, 2009 թվականի հուլիսի 16-ին դրանք միավորվել էին մեկ գործի մեջ, որը հանձնվել էր Ռուսաստանի Դաշնության Քննչական կոմիտեի Հարավային Դաշնային օկրուգի գլխավոր քննչական վարչությանը ։ Սպանության հիմնական դրդապատճառը Էստեմիրովայի իրավապաշտպանական գործունեությունն էր ։
2011 թվականի հուլիսի դրությամբ` հետաքննությունը Նատալյա Էստեմիրովայի սպանության հիմնական վարկածը համարում էր «Իսլամ Ուսպախաձիևի» խմբավորման չեչեն գրոհայինների վրեժխնդրությունը, 2013 թվականի հուլիսի դրությամբ Քննչական կոմիտեն հայտնում է, որ հետաքննությունը շարունակվում է, և «Քննիչները բացարձակապես վստահ են, որ Ալխազուր Բաշաևը ներգրավված է եղել այդ հանցագործությունների մեջ։ (...) Քննիչները համոզված են, որ այդ հանցագործությունների դրդապատճառը Էստեմիրովայի հրապարակումների համար վրեժխնդրությունն էր» ։ Ըստ «Մեմորիալ» իրավապաշտպանական կենտրոնի ղեկավար Ա. Չերկասովի` «հետաքննությունը դադարեցված է, այսինքն՝ ոչ կենդանի է, ոչ էլ մահացած» ։
Հիշատակ
2009 թվականի հուլիսի 16-ին Գրոզնիում կայացավ Նատալյա Էստեմիրովայի հրաժեշտի արարողությունը, որին մասնակցում էին 100-500 հոգի ։ Դրանից հետո Նատալյա Էստեմիրովային հուղարկավորեցին Չեչնիայի Գուդերմեսի շրջանի Իշխոյ-Յուրտ գյուղում ։
Մոսկվայի Նովոպուշկինսկու հրապարակում և Սանկտ Պետերբուրգի Տրոյիցկայա հրապարակում տեղի ունեցան հանգուցյալ իրավապաշտպանի հիշատակին նվիրված հավաքներ ։
2010 թվականի հուլիսի 15-ին Էստեմիրովային հիշեց ամբողջ աշխարհը։ «Մեմորիալի»-ի կայքում տեղադրվեց տեղեկատվություն անցկացված հավաքների վերաբերյալ ։
2011 թվականի հուլիսի 15-ին Էստեմիրովայի հիշատակին նվիրված հավաքներ տեղի ունեցան Մոսկվայում, Նազրանում, Եկատերինբուրգում, Մյունխենում և այլ քաղաքներում ։ Սպանված իրավապաշտպանի գործընկերները` «Մեմորիալ»-ի աշխատակիցները, FIDH-ն և «Նովայա Գազետա»-ի լրագրողները Մոսկվայում ներկայացրեցին «Նատալյա Էստեմիրովայի սպանությունից երկու տարի անց։ Քննությունը գնում է սխալ ընթացքով զեկույցը ։
Ընտանիք
Հայրը` Չեչնիայի Գուդերմեսի շրջանի Իշխոյ-Յուրտ գյուղից էր ազգությամբ չեչեն, մայրը ռուս էր ։
Ըստ Էստեմիրովայի ընկերուհի լրագրող Մարինա Լիտվինովիչի` նրա ամուսինը վաղուց էր սպանվել ։
Ընտանիքում մնացել էր 15-ամյա դուստրը՝ Լանա Սայդամինովնա Էստեմիրովան (ծնվ.` 1994 թվական)։ 2009 թվականի օգոստոսի 3-ին «Մեմորիալ» կենտրոնի իրավապաշտպանները որբ մնացած Լանայի օգտին կազմակերպեցին դրամահավաք ։ Այնուհետև Լանան սովորելու մեկնեց Մեծ Բրիտանիա, որտեղ ավարտեց Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքականության դպրոցը և ստացավ միջազգային հարաբերությունների մասնագետի որակավորում։ Նա ամուսնացած է և բնակվում է Մեծ Բրիտանիայում։ 2019 թվականին Լանան մոր կյանքի մասին գրել է հուշերի գիրք ։
Նատալյայի քույրը` Սվետլանա Հուսեինովնա Էստեմիրովան բնակվում է Եկատերինբուրգում ։
Նիկոլայ Զինին
Նիկոլայ Նիկոլաեվիչ Զինին (Николай Николаевич Зинин, ), ռուս օրգանիկ քիմիկոս։
Կենսագրություն
Ականավոր ռուս գիտնական, քիմիկոս Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Զինինը (1812 – 1880) հանդիասնում է հայտնի Կազանի քիմիկ-օրգանիկների դպրոցի հիմնադիրը։ Կազանի համալսարանում մինչև հիմա խնամքով պահվում է անիլինի փոքր քանակություն, որը ստացել է Զինինը 1842 թ.՝ վերականգնելով նիտրոբենզոլը կատալիզատորի ներկայությամբ (այժմ այդ ռեակցիան կրում է Զինինի անունը)։
1842 թ. հայտնաբերել է արոմատիկ նիտրոմիացությունների վերականգման ռեակցիան և ստացել անիլին։ Ցույց է տվել, որ ամինները՝ որպես հիմքեր, տարբեր թթուների հետ կարող են առաջացնել աղեր։ Սինթեզել և ուսումնասիրել է այլ օրգանական միացություններ։
Զինինը հիմնել է Կազանի օրգանիկ քիմիկոսների դպրոցը։ Նրա աշակերտն էր Ա. Մ. Բուտլերովը։
Ռուս քիմիկոսների շրջանում նրա հեղինակությունն այնքան բարձր էր, որ 1868 թ.-ին ակադեմիկ Զինինը ընտրվեց որպես ռուսական քիմիական ընկերության նախագահ։ Այդ պաշտոնում նա աշխատեց 10 տարի։
Բյուգելհոռն
Կատեգորիա:Փողային երաժշտական գործիքներ
Վայնգարթեն
Վայնգարթեն (Weingarten. . գերմաներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է խաղողի այգի), համայնք Գերմանիայում՝ Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասի Կարլսռուեի շրջանում։ Ենթակա է Կարլսռուեի վարչական օկրուգին ։ Զբաղեցնում է 29,40 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 9.949, 2020 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով՝ 10.406 :
Պատմություն
Վայնգարթենի ներկայիս տարածքում ու շրջակայքում հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են հինհռոմեական և ավելի վաղ ժամանակների բնակավայրերի մնացորդներ։ Քաղաքի հիմնադրման տարեթիվ է ընդունվել 985 -ը. մասնագետների կարծիքով՝ բնակավայրը կազմավորվել է հյուսիսէլզասյան Վիսեմբուրգ վանքին պատկանած ագարակի շուրջ։
Տնտեսություն
Վայնգարթենի տնտեսության հիմնական ճյուղերն են սննդարդյունաբերությունը, մասնավորապես՝ գինու և մրգերի արտադրությունը, ինչպես նաև փայտագործությունը, քիմիական արդյունաբերությունը, մետաղամշակությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բադեն-Վյուրթեմբերգի բնակավայրեր
Կարմիր մեխակներ (հեղափոխություն)
Կարմիր մեխակների հեղափոխություն (Revolução dos Cravos или 25 de Abril) — անարյուն հեղափոխություն, որը տեղի է ունեցել 1974թվականի ապրիլի 25 –ին  Լիսաբոնում (Պորտուգալիա)։ Այն տեղի  է ունեցել «Կապիտանների շարժում» կոչվող ընդհատակյա բանակային կազմակերպության կողմից։ Հեղափոխությունը տապալեց «Նոր պետություն» կոչվող ռեժիմը և հաստատեց զինվորական անցումային կառավարություն։ 1976 թվականին Պորտուգալիայի հետագա զարգացման ուղիների շուրջ ակտիվ պայքարից հետո, զինվորականները անցկացրեցին ընտրություններ և իշխանությունը փոխանցեցին քաղաքական կուսակցություններին՝ հաստատելով լիբերալ–ժողովրդավարական ռեժիմ, որի գործունեությունը սահմանափակվում էր երկրում սոցիալիզմի կառուցման մասին Սահմանադրության դրույթներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի հեղափոխություններ Կատեգորիա:Հակաֆաշիզմ Կատեգորիա:Գունավոր հեղափոխություններ Կատեգորիա:Ոչ բռնի հեղափոխություններ
Սմբատ Հակոբյան (քաղաքական գործիչ)
Սմբատ Սոսյայի Հակոբյան, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր, ազատամարտիկ ։
Կենսագրություն
Սմբատ Հակոբյանը ծնվել է 1962 թվականի հունվարի 17-ին։ Ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը, ստացել քանդակագործի որակավորում։ Եղել է ՀՀ նախարարների խորհրդի նախագահի օգնական։ Ընտրվել է ՀՀ ԳԽ Պաշտպանության և ներքին գործերի, հետագայում՝ բնության պահպանության և բնական պաշարների հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ՀՀ պաշտպանության նախարարությունում եղել է ջոկատի հրամանատար։ «Ազգային ժողովրդավարներ» պատգամավորական խմբի անդամ ։
Արցախյան շարժմանը շարժմանը մասնակցել է առաջին իսկ օրերից։ Սումգայիթի ջարդերից հետո մի խումբ տղաների հետ ձևավորել է առաջին մարտական ջոկատներից մեկն ու մասնակցել Զանգեզուրի, Նոյեմբերյան, Ղարաբաղի ինքնապաշտպսանական մարտերին։
Սմբատ Հակոբյանը եղել է ՀՀ առաջին վարչապետ Վազգեն Մանուկյանի անվտանգության հարցերով օգնականը, մինչև 2001 թվականն աշխատել է ՀՀ զինված ուժերում ։
Հայ-ադբեջանական պատերազմի ժամանակ եղել է հարավային ուղղություններից մեկի հրամանատարը ։
Մահացել է 2021 թվականի ապրիլի 27-ին ։