cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կելեստինոս I (Հռոմի պապ)
Կենսագրություն
Կելեստինոս I հռոմեացի էր՝ ծնունդով Կամպանիայից։ Նրա երիտասարդական տարիների մասին ոչինչ հայտնի չէ, բացառությամբ այն, որ հոր անունը Պրիսկ էր։ Տեղեկություններ կան, որ նա որոշ ժամանակ ապրել է Միլանում՝ Ամբրոսիոս Մեդիոլանցու հետ։ Նրա կողմից առաջին հայտնի գրությունը արվել է Իննոկենտիոս I փաստաթղթում, որտեղ նրա մասին խոսվում է որպես «Կելեստինոսի սարկավագ»։ Կելեստինոսի ժամանակ աֆրիկյան թեմերը դուրս եկան Հռոմի տիրապետությունից։ Միաժամանակ Կելեստինոսը պայքարում էր նեստորականության և պելագիանկանության դեմ։ 430 թվականին նա Հռոմում հավաքեց եկեղեցական ժողով և դատապարտեց Նեստորի ուսմունքը։ Եպիսկոպոս Կյուրեղ Ալեքսանդրացու կողմից, որի հետ Կելեստինոսը նամակագրության մեջ է եղել, ներկայացվել պատվիրակի լիազորությունները, որոնք առաջարկում էին հանձնարարականով ներկայացնել Հռոմի արքեպիսկոպոսին 431 թվականի Եփեսոսի Գ տիեզերական ժողովում։
431 թվականին նա Իռլանդիա որպես եպիսկոպոս ուղարկեց Պալադիին։ Պալադիի միսիոներական գործունեությունը շարունակեց եպիսկոպոս Պատրիցին (Սուրբ Պատրիկ)։ Կելեստինոսի հայրը կտրականապես դեմ էր Հռոմի նովացիային։ Ինչպես գրում է Սոկրատ Սքոլաստիկոսը «Կելեստինոսը վերցրել է Հռոմի եկեղեցիները և պարտավորեցրել բոլորին անցկացնել ժողովները մասնավոր տներում»։ Կելեստինոսը մահացել է 432 թվականի հուլիսի 26-ին։ Նա թաղված է Սուրբ Պրիսցիլայի գերեզմանատանը, սակայն շուտով նրա մարմինը տեղափոխեցին Սանտա Պրեսսեդե բազիլիկ։ Կելեստինոսը դասվել է սրբերի շարքը, նրա հիշատակը Ուղղափառ եկեղեցում նշվում է ապրիլի 8-ին (21), Կաթոլիկ եկեղեցում՝ ապրիլի 6-ին։
Գրականություն
Կատեգորիա:4-րդ դարի հռոմեացիներ
Հարկադրված վայրէջք
Հարկադրված կամ պարտադրված վայրէջք, ինքնաթիռի վայրէջք, որը տեղի է ունենում օդաչուի կառավարումից անկախ, այսպես՝ եղանակային պայմաններ, շարժիչի կամ ինքնաթիռի այլ համակարգերի խափանում, որոնք դարձնում են թռիչքը անհնարին։ Այս եզրույթը նույնպես օգտագործվում է այլ ինքնաթիռների կողմից պարտադրված վայրէջքի դեպքում։
Ինքնաթիռները կատարում են հարկադրված վայրէջք արտակարգ իրավիճակներում, երբ ի հայտ է գալիս անսպասելի և լուրջ վտանգ ինքնաթիռին կամ ուղևորների առողջությանը, կամ եթե ուղևորներից մեկի կամ անձնակազմի անդամներից մեկի համար հրատապ անհրաժեշտություն է ծագում լինել գետնի վրա, օրինակ՝ շտապ բժշկական օգնության անհրաժեշտության պարագայում։ Սովորաբար ինքնաթիռը ընտրում է ամենամոտ համապատասխան օդանավակայանը կամ ռազմաօդային բազան, որտեղ թռիչքների կառավարման անձնակազմը օժանդակում է վայրէջքին տալով բարձր առաջնահերթություն։
Ինքնաթիռը կարող է ենթարկվել պարտադրված վայրէջքի, եթե այն մտել է «հակառակորդի» օդային տարածք։ Համաձայն միջազգայնորեն ընդունված ընթացակարգի ռազմական ինքնաթիռը մոտենում է խախտում կատարած ինքնաթիռին ներքևից դեպի ձախ, որպեսզի այն լավ տեսանելի լինի պարտադրվող ինքնաթիռի հրամանատարին, ով հիմնականում նստած է ինքնաթիռի ձախ նստատեղում։ Պարտադրող ինքնաթիռը ճոճում է թևերը, որպես պարտադրված վայրէջք կատարելու պահանջ ։
Միջազգային օրենքը կարգավորում է խախտող ինքնաթիռի հետ վարվելակարգը՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վայրէջք Կատեգորիա:Թռիչք
Դյունուայի ամրոց
Դյունուայի ամրոց (Château Dunois), միջնադարյան ամրոց կենտրոնական Ֆրանսիայում, Բոժանսի քաղաքում։
Պատմություն
Դյունուայի ամրոցը գտնվում է Բոժանսի հին ու փոքրիկ քաղաքում, Լուարե դեպարտամենտում, Օռլեանից 20 կիլոմետր արևմուտք։ Բոժանսիի կենտրոնում Սեն-Ֆիրմին հրապարակի մոտ 11-17-րդ դարերի այլ կառույցներին կից, վեր է խոյանում է 36 մետրանոց Դոնժոնը։ Վերջինս նույնպես կառուցվել է 11-րդ դարում։ Այս խոշոր ամրոցի հարակից տարածքում 15-րդ դարի կեսերին Ժան դե Դյունուան, որը հայտնի է որպես «Օռլեանի ապօրինածին», կառուցում է ներկայիս ամրոցը։ Մարի դ'Արկուրի հետ ամուսնությունից հետո Ժան դե Դյունուան դառնում է Բոժանսիի սենյոր։ Նա ապրել է ամրոցում 1440-1457 թվականներին, որից հետո իր նստավայրը տեղափոխում Շատոդյոն։
Մինչև 1789 թվականը ամրոցը պատկանում էր Դյունուա-Լոնգվիլ ընտանիքին և նրա ժառանգներին։ Երբ սկսվեց Ֆրանսիական հեղափոխությունը, և արիստոկրատ ընտանիքներին սկսեցին հետապնդել, ամրոցը լքվեց։ Ավելի ուշ, այն որոշ ժամանակ օգտագործվեց որպես անօթևաների բնակավայր և հանգստավայր, ապա իր հարկի տակ ընդունեց «Օռլեանի արվեստի և ավանդույթներին շրջանային թանգարան»-ին։ Եռահարկ շենքում ներկայացված են ցուցանմուշներ, որոնք պատմում են տեղացիների կյանքի և սովորույթների մասին, ինչպես նաև Էժեն Սյուի ստեղծագործական կյանքը։
Ճարտարապետություն
Դյունուայի ամրոցը 15-16-րդ դարերի տիպիկ ֆեոդալական նստավայր է՝ առանձնացված պատուհաններով և փականներով, պահակադիտանոցով, կամարներով շրջապատված աշտարակով։ Ներքին շինությունները վերջին երկու դարերի ընթացքում բազմիցս վերակառուցվել են։ Սկզբնական վիճակում պահպանվել են միայն վերին հարկերի սենյակները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ
Շամամիձոր (գետ)
Շամամիձոր, գետակ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Արփա գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Վայքի լեռների հյուսիսային լանջերից և Եղեգնաձոր քաղաքից 4 կմ հարավ–արևմուտք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 7 կմ է ։
Անծանոթուհու նամակը (ֆիլմ)
Անծանոթուհու նամակը, ռոմանտիկ մելոդրամա, բեմադրվել է գերմանացի ռեժիսոր Մաքս Օֆյուլսի կողմից Ամերիկայի «Ռամպարտ» կինոստուդիայում 1948 թվականին։ Սա երրորդ ֆիլմն է 5 ֆիլմերից, որը ռեժիսորը նկարահանել է Ամերիկայում։ Ֆիլմը նկարահանվել է երկու տարի առաջ, երբ որոշել էր ռեժիսորը արտագաղթել հարազատ երկիր Գերմանիա։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացավ ԱՄՆ-ում 1948 թվականի ապրիլի 28-ին «Անծանոթուհու նամակը» ֆիլմը բարձր մշակութային-պատմական և էսթետիկ նշանակության աշխատանք է ։ 1992 թվականի գարնանը գրանցեցին ազգային ֆիլմերի շարքում, որը պահպանվում էր ԱՄՆ-ի Կոնգրես գրադարանի արխիվներում։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները կատարվում են Վիեննայում 1900 թվականի սկզբներին։ Չցանկանալով մասնակցել դուելին հրամանատարի հետ, ով իրենից բավականին ուժեղ էր Ստեֆան Բրանդը պատրաստվում էր աննկատ գնալ իր իսկ սեփական բնակարանից՝ մինչ լուսաբացը։ Հավաքելով կուտակված նամակները, նա տեսավ մի նամակ Դոբրայա Նադեժդա հիվանդանոցի պետական կնիքով։ Առաջին տողերը կարդալուց հետո, նա չէր կարողանում կտրվել նամակից։ Խիտ գրված թղթերի վրա Լիզա Բերդլիի մեղքերի թողությունն էր, ով սիրել էր իրեն մի ամբողջ կյանք։ Դեռ դպրոցական, Լիզան առաջին անգամ տեսավ Ստեֆանին, ով բնակվում էր հարևան բնակարանում։ Երիտասարդ երաժիշտը ժամերով դաշնամուր էր նվագում և Լիզան պատկերացնում էր, որ նա նվագում էր միայն իր համար։ Շուտով աղջկա մայրը գատավ մի ծանոթ`ով զինվորական գործընկեր Կաստներն էր, նա առաջարկություն արեց և ընտանիքին տարավ Լինց։ Լինցում Լիզային սիրահետում էր տեղի գնդապետի զարմիկը, ում հետ փորձեցին նշանել։ Լիզան հասկացրեց, որ պատասխանատու է մեկ ուրիշի առջև և ի տխրություն բոլորին չեղյալ համարեց նշանադրությունը։ Չցանկանալով մնալ ծնողների հետ, Լիզան գնաց Վիեննա և ընդունվեց աշխատանքի որպես մոդել՝ Սպիտցեր հյուրանոցում։ Իմանալով, որտեղ կարելի է տեսնել Ստեֆանին, Լիզան կազմակերպում է «պատահական» հանդիպում, որը պատճառ հանդիսացավ սկսվող սիրավեպի համար։ Ստեֆանի համար այդ ընթացքում ստեղծագործական պիկ ժամանակաշրջան էր, իր անունը ժամանակակից լավագույն տաղանդավոր երաժիշտների կողքին էր, թերթերը նրա մասին գրում էին ինչպես երկրորդ Մոցարտի մասին։ Անընդհատ հրավիրվում էր տարբեր հյուրախաղերի։ Ստեֆանը գնում է Միլան, և նոր տպավորություների տակ գտնվելով մոռանում է Լիզային, և հետ վերադառնալով չի վերականգնում հանդիպումները։ Լիզան երեխա է ունենում, չնայած բարեգթության քրոջ պնդումներին, նա հրաժարվեց ասել թե ով է նրա հայրը։ Տղային անվանեց Ստեֆան և դաստիարակեց միայնակ։ Միայն ինը տարի անց Լիզան համաձայնվեց ամուսնանալ բարոն Իոխան Ստաուֆերի հետ, ով բարձրաստիճան մարդ էր։ Ենթադրվում էր, որ կյանքում կտիրի ներդաշնակաություն և հանգիստ։ Ամուսինը բարեհամբույր էր խորթ որդու հետ, և շատ սիրում էր իր կնոջը։ Բայց օպերայում, երբ պատահական հանդիպեց Ստեֆանին, հասկացավ, որ երբեք չի դադարել նրան սիրել; Ստեֆանը մեծ երաժիշտ այդպես էլ չդարձավ, ապրում էր նորմալ կյանքով, սիրում էր ընկերություն, և իր տաղանդը թողեց անցյալում։ Հանդիպելով Լիզային նա չճանաչեց նրան, ինչպես չէր ճանաչել այն աղջնակին ով ապրում էր հարևան բնակարանում։ Բոցավառված նոր զգացմունքներով, Լիզան շփոթված չգիտեր իրեն ինչպես պահեր։ Դժբախտաբար փոքրիկ Ստեֆանը վարակվեց տիֆով, և ոչ երկար պարկելուց հետո մահացավ։ Չհեռանալով անկողնու մոտից Լիզան իմացավ, որ նույնպես վարակվել է անբուժելի հիվանդությամբ։ Նամակի վերջը կարդալուց հատ նա նկատեց իր հակառակորդի մարտավկային։ Տնից դուրս գալով, առանց մտածելու, նստեց կառքը և գնաց մենամարտի վայրը։
Վերլուծություն
Ճիշտ այնպես, ինչպես գրքում է, ֆիլմում նույնպես հերոսները գտնվում են անընդհատ լարված և շփոթված վիճակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1948 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր
Ճարտարապետ Բոլդիրևի տուն (Նովոչերկասկ)
Ճարտարապետ Բոլդիրևի տուն (Дом архитектора Болдырева), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Գտնվում է Կրասնոարմեյսկայա, 18 հասցեում ։
Պատմություն
Տան սեփականատերը, որի նախագծով էլ կառուցվել է այն, ճարտարապետ Սերգեյ Իվանովիչ Բոլդիրևն էր։ Մասնագիտությամբ նա ճարտարագետ-շինարար էր։ Կապված գործունեության հետ, Բոլդիրևը հիշատակվում է 1900 թվականի «Դոնի զորքի մարզի հուշագրքույկում»։ Սերգեյ Իվանովիչը զբաղեցրել է տիտուլյար խորհրդականի պաշտոնը, իսկ ավելի ուշ դարձել է արքունի խորհրդական։ Եղել է զորական Համբարձման մայր տաճարի կառուցման հարցերով հանձնաժողովի անդամ։ Տաճարը կառուցվել է 1903 և բացվել 1905 թվականին ։ Հայտնի է, որ Բոլդիրևը ազգակցական կապեր է ունեցել գեներալ Բելյավսկու հետ, որին պատկանում էր Կրսանոարմեյսկայա փողոց, 15 հասցեի առանձնատունը ։ Բոլդիրևը եղել է Ռուս-Ասիական բանկի շենքի ճարտարապետը, որը կառուցվել է 1905 թվականին և հայտնի է որպես նախկին Պիոներների տան շենք ։ Սերգեյ Բոլդիրևը ընկերություն է արել ճարտարապետ Գ. Ի. Սալնիկովի, Յ. Ի. Կորոտչենկովի, նկարիչ Ի. Ի. Կռիլովի և ջութակահար Կ. Ի. Դումչևի հետ ։
1992 թվականին առանձնատունը ճանաչվել է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ և ճարտարապետության հուշարձան ։ Հայտնի է, որ այդ հասցեում բնակվել է նաև առաջին սեփականատիրոջ թոռնուհին` Տատյանա Բորիսովնա Բոլդիրևան ։
Պենց
Պենց, գյուղ Հունգարիայի Հանրապետության Պեստ երկրամասում։ Ըստ 2008 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 1,460 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը 68 մարդ/կմ²։
Ճարտարապետ Բոլդիրևի տուն (Նովոչերկասկ)
Նկարագրություն
Երկհարկանի տունն  առանձնապես աչքի չի ընկնում դեկորատիվ հարդարանքով, որը բնորոշ էր կառուցելու ժամանակաշրջանին ։
Պենց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պեշտ մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հունգարիայի գյուղեր
Ճարտարապետ Բոլդիրևի տուն (Նովոչերկասկ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նովոչերկասկի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Ջրհոս (կենդանակերպի նշան)
Ջրհոս (Aquarius), կենդանակերպի տասնմեկերորդ նշանը, որը համապատասխանում է խավարծրի 300°-330° սեկտորին՝ հաշված գարնանային գիշերահավասարի կետից, Օդ տրիգոնի մշտական նշանն է։ Սովորաբար պատկերվում է արական սեռի մարդու տեսքով՝ կուժով ջուր լցնող։
Արևմտյան աստղագիտության մեջ համարվում է, որ Արեգակը Ջրհոս կենդանակերպի նշանում է գտնվում մոտավորապես հունվարի 21-ից մինչև փետրվարի 19-ը ։ Չնայած մեր օրերում Արեգակը Ջրհոս համաստեղությունում գտնվում է փետրվարի 16-ից մինչև մարտի 11։
Գերմանիայի սուպերգավաթ 2016
Գերմանիայի սուպերգավաթ 2016 (գերմ.՝ 2016 DFL-Supercup), Գերմանիայի սուպերգավաթի 7-րդ խաղարկությունն այդ անվան տակ։ Սուպերգավաթի եզրափակչում խաղում են նախորդ տարվա Բունդեսլիգայի և Գերմանիայի գավաթի հաղթողները։ Խաղն անցկացվեց 2016 թվականի օգոստոսի 14-ին Սիգնալ Իդունա Պարկ մարզադաշտում։
Ջրհոս (կենդանակերպի նշան)
Ջրհոսը ղեկավարող մոլորակները Ուրանն ու Սատուրնն են ։
Գերմանիայի սուպերգավաթ 2016
2016 թվականի Գերմանիայի սուպերգավաթին մասնակցեցին 2015-2016 մրցաշրջանի Բունդեսլիգայի և Գերմանիայի գավաթի հաղթող Մյունխենի Բավարիան և 2015-2016 մրցաշրջանի Բունդեսլիգայի երկրորդ տեղը գրաված Բորուսիա Դորտմունդը։
Ջրհոս (կենդանակերպի նշան)
Խորհրդանիշ
Ջրհորի խորհրդանիշն է՝ ♒, Յունիկոդում գտնվում է տասնորդական 9810 և տասնվեցերորդական 2652 համարների ներքո և կարող է HTML-կոդ մտցվել որպես  կամ  .։
Գերմանիայի սուպերգավաթ 2016
Բավարիան հաղթեց 2-0 հաշվով ։
Ջրհոս (կենդանակերպի նշան)
Գրականություն
Կատեգորիա:Աստղագուշակություն Կատեգորիա:Կենդանակերպեր
Գերմանիայի սուպերգավաթ 2016
Նախապատմություն
Բորուսիան Գերմանիայի սուպերգավաթը հաղթել էր ռեկորդային 5 անգամ, իսկ Բավարիան՝ 4: Այս խաղը Բորուսիայի 8-րդ Գերմանիայի սուպերգավաթն էր։ Բավարիայի համար այն 5-րդ հաջորդական և 10-րդ սուպերգավաթն էր ընդհանուր հաշվարկով։ Այս խաղը Բորուսիայի և Բավարիայի 5-րդ հանդիպումն էր Գերմանիայի սուպերգավաթի եզրափակչում։ Դրանից առաջ նրանք հանդիպել էին 1989, 2012, 2013, 2014 թվականներին։ Բորուսիան հաղթել էր այս խաղերից 3-ում (1989, 2013, 2014), իսկ Բավարիան՝ միայն 1-ում (2012) ։
Այս խաղը Կառլո Անչելոտիի առաջին խաղն էր որպես Բավարիայի գլխավոր մարզիչ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆուտբոլում
Ֆլաժոլետ (երաժշտական հնարք)
Ֆլաժոլետ (flageolet՝ փոքրիկ ֆլեյտա), աղեղնավոր և կսմիթային լարային գործիքներով նվագելու հնարք՝ ուղղված ձայն-հնչերանգի արտաբերմանը։ Ֆլաժոլետ է կոչվում նաև դուրս եկած ձայնը ։ Լարային գործիքների պարագայում իրականացվում է լարի երկարությունը 2 մասի բաժանող կետի մասնակի սեղմմամբ (ձայնի հնչեղությունը բարձրանում է 1 օկտավայով, լարի երկարությունը 4 մասի բաժանող կետում (բարձրանում է 2 օկտավա) և այլն ։
Լեի (Սոմի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 577 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 416-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 161։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 416 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 385 անձ (195 տղամարդ և 190 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (21 տղամարդ և 10 կին)։ 161 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 67-ը` թոշակառուներ, իսկ 41-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ֆլաժոլետ (երաժշտական հնարք)
Նկարագրություն
Տարբերակում են բնական և արհեստական ֆլաժոլետներ։ Բնական ֆլաժոլետ կատարելիս լարի հնչող հատվածը վերևից սահմանափակվում է ընկուձափողով, այլ կերպ ասած՝ օգտագործվում է բաց լարի ամբողջ երկարությունը։
Արհեստական ֆլաժոլետի դեպքում լարը սեղմվում է ցանկացած լադում, աջ ձեռքով սեղմվում է լարը, և միաժամանակ լարին է դիպչում նույն ձեռքի մատներից երևէ մեկը (կսմիթային գործիքներ նվագելու դեպքում, օրինակ՝ կիթառ)։
Մեդիատորով էլեկտրակիթառ նվագելիս արհեստական ֆլաժոլետը ստացվում է մեդիատորով հարվածելիս այնպես, որ լարերը թեթևակի դիպչեն բութ մատին (մեդիատորը վերից վար շարժելիս) կամ ցուցամատին (մեդիատորը վարից վեր շարժելիս)։ Այդ դեպքում մեդիատորով ձեռքը լարի ամրացման կետից գտնվում է որոշակի հեռավորության վրա (հեռավորությունը լարը բաժանում է որոշակի բաժինների) ։
Աղեղնավոր գործիքներ նվագելիս արհեստական ֆլաժոլետը իրականացվում է այսպես․ ձախ ձեռքի ցուցամատը լարը սեղմում է անհրաժեշտ տեղում, իսկ ձախ ձեռքի ճկույթը դիպչում է լարի տատանման հանգուցային կետին (այնտեղ, որտեղ լարի օբերտոնի (հնչերանգ) տատանման մեծությունը հավասար է զրոյի)։ Կոնտրաբասով՝ սոլո տարբերակով նվագելիս, արհեստական ֆլաժոլետը իրականացվում է հետևյալ կերպ. բութ մատի կողմնային մասով լարը սեղմվում է անհրաժեշտ հատվածում, իսկ 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կամ 4-րդ մատները դիպչում են լարին անհրաժեշտ հատվածում։ Դասական կիթառի վրա արհեստական ֆլաժոլետը իրականացվում է հետևյալ կերպ. լարը սեղմված է որևէ լադում, իսկ աջ ձեռքը գտնվում է տատանման հանգուցային կետում։ Աջ ձեռքի երկու մատով հնչեցվում է ձայնը, իսկ մյուսը դիպչում է հանգուցային կետին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ Կատեգորիա:Կիթառ
Սոն Կան
Սոն Կան (Sung Kang, հանգըլ՝ 강성호 Կանգ Սոնգ Հո, ), կորեական ծագմամբ ամերիկացի դերասան։ Հայտնի է դարձել «Ֆորսաժ իր կերտած Խանայի դերով ։
Կենսագրություն
Սոն Կանը ծնվել է 1972 թվականի ապրիլի 8-ին, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ Ջորջիա նահանգի Գեյնսվիլլ քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ
Օդրի Ֆլեք
Օդրի Ֆլեք (Audrey Flack, ), ամերիկայի նկարչուհի, քանդակագործ և լուսանկարիչ, ֆոտոռեալիզմ ժանրի պիոներ։
Աշխատանքները ցուցադրվել են աշխարհի խոշոր թանգարաններից մի քանիսում։ Նրա ֆոտոռեալիստական նկարները դարձել են այս ժանրի առաջին նկարները, որոնք ձեռք են բերվել ժամանակակից արվեստի թանգարանի կողմից՝ մշտական հավաքածուի համար։
Կրթություն
Ֆլեքն ավարտել է Նյու Յորքի երաժշտության և արվեստի բարձրագույն դպրոցը։ Ուսումնասիրել է դիտարվեստ։
1948-1953 թվականներին Ֆլեքի ուսուցիչներից է եղել Ջոզեֆ Ալբերսը։ Օդրին ունի մի քանի գիտական աստիճան, այդ թվում՝ Cooper Union-ի սովորական և պատվավոր դոկտորական աստիճաններ և Յեյլի համալսարանի գեղարվեստի բակալավրի աստիճան։ Նյու Յորքի համալսարանում Ֆլեքն ուսումնասիրել է արվեստի պատմություն։
1982 թվականին Cooper Union համալսարանը նրան պարգևատրել է մեդալով։ Ստացել է նաև տարբեր համալսարանների պատվավոր դոկտորական աստիճաններ։
Գործունեություն
Հայտնի քննադատ Ռոբերտ Մորգանը Ֆլեքի աշխատանքների մասին գրել է. «Նա վերցրել է ներողամտության, գեղեցկության և էքսցեսի նշանները և դրանք վերածել ցանկության, ապարդյունության և ազատման խորհրդանիշի»։
80-ական թվականների սկզբին Ֆլեքն սկսել է զբաղվել քանդակագործությամբ։ Նա այդ փոփոխությունը նկարագրում է «ինչ-որ պատկառելի, իրական, շոշափելի բանի» ձգտմամբ։ Ինչ-որ բան, որ կարելի է պահել, և ինչից կարելի է կառչել։ Ի տարբերություն նկարների, որոնք ներառում են ամենօրյա և պատմական տարրեր, քանդակներում նա ավելի հաճախ անդրադառնում է առասպելների և կրոնական թեմաների։
1989 թվականին Օդրին գրել Է «Art & Soul: Notes on Creating» գիրքը, որում հայտնել է իր մտքերն այն մասին, թե ինչ է նշանակում լինել նկարիչ։ Ֆլեքի աշխատանքները ցուցադրվել են մի քանի առաջատար թանգարաններում, այդ թվում՝ Ավստրալիայի ազգային պատկերասրահում, Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարանում, Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանում և Մետրոպոլիտեն թանգարանում։
Ֆոտոռեալիզմ
Ֆլեքն առավել հայտնի է իր ֆոտոռեալիզմ ոճի նկարներով։ Նա առաջիններից մեկն էր, որն սկսեց լուսանկարն օգտագործել որպես պատկերի հիմք։ Այս ժանրը, որն իր մեջ ներառում է փոփ արտի տարրեր, հիմնված է իրական և սովորական պատկերի վրա՝ գովազդից մինչև ավտոմեքենա և կոսմետիկա։ Օդրի Ֆլեքը պատկերում է ամենօրյա կենցաղային իրեր, ինչպիսիք են շրթներկը, օծանելիքի շշերը, մրգերը և այլն։ Այս առարկաները խախտում են կամ լրացնում նկարի տարածքը, որը հաճախ նատյուրմորտ է լինում։ Հաճախ նրա նկարների օբյեկտը կանայք են, իսկ երբեմն Ֆլեքը դիմում է իրական պատմական իրադարձություններին, օրինակ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին և Քենեդիու սպանությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Լոն (Սոմի գավառ)
Լոն (Long), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 666 մարդ, բնակչության խտությունը` 72.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.19 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 28 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 410 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 304-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 106։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 304 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 264 անձ (149 տղամարդ և 115 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (16 տղամարդ և 24 կին)։ 106 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ֆրից Ուլման
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են օրգանական քիմիայի բնագավառին։ Հայտնաբերել է (1896) արիլհալոգենիդները, պղնձի փոշու առկայությամբ տաքացնելու (100-360 °C) միջոցով բազմամիջուկ արոմատիկ միացությունների ստացման եղանակը, որն ի պատիվ նրա կոչվում է Ուլմանի ռեակցիա։
Եղանակը կիրառվում է ներկանյութերի արտադրության համար։ Ուլանը խմբագրել և մասամբ գրել է «Տեխնիկական քիմիայի հանրագիտարան» (հ․ 1-12, 1915-1923, վերահրատարակվել է «Ullmanns Encyklopadie der technischen Chemie» վերնագրով, 3 հրտ․, հ․ 1-19, 1951-1970)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ժնև քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Գերմանացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ
Ալսենո
Ալսենո (Alseno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 661 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 85 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 55 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 00523։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Աբեղոյ
Աբեղոյ, անհայտ ծագումով հայկական արական անձնանուն։ Ըստ Հրաչյա Աճառյանի, Մովսես Խորենացու կողմից հնարված անուններից է, որը հորինվել է Աբեղյան նախարարական տոհմի անվան հիման վրա ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Սուրբ Սերվատիոս
Սուրբ Սերվատիոս (Servaas van Maastricht, Servatius, ), 4-րդ դարի հայ հոգևորական, որը եկեղեցական ավանդության համաձայն տարածել է քրիստոնեությունը Ցածր երկրներում և հիմնել առաջին եկեղեցին ներկայիս Նիդեռլանդների տարածքում։ Նրա տոնը կաթոլիկ եկեղեցիներում նշվում է մայիսի 13-ին։
Սերվատիոսի ազգություն
Սերվատիոսի կյանքի մասին երկու վաղագույն վարքագրություններ նշում են, որ նա ծնվել է Հայաստանում։ Բայց որոշ պատմագիրներ կասկածի տակ են առնում Սուրբ Սերվատիոսի ազգության և Հայաստանում ծնված լինելու փաստերը։ Այդ կասկածներն առաջին անգամ հնչել են 1049 թվականին Մայնի խորհրդի կողմից։ Այդ ժամանակ, երբ Բյուզանդիայի կայսրից դեսպաններ են ժամանում Մայն, ներկաներից Ալագրեկոսը որոշ պնդումներ է անում Սերվատիոսի անձի վերաբերյալ, նաև պնդելով, որ վերջինս հայ էր, սակայն բյուզանդացի դեսպանները, հաստատելով նրա մյուս պնդումները, Սերվատիոսի ծննդավայրը համարում են Դամասկոսի հարավ-արևելքում գտնվող Ֆենուստե բնակավայրը։
Պատմություն
Սերվատիոսը շատ ճանապարհորդած մի անձնավորություն էր, որն աչքի էր ընկել որպես արիոսականության խիստ քննադատ։ 343 թվականին Սերբատիոսը (հունարեն ձեռագրերում «վ»-ի փոխարեն կարդում են «բ») ներկայանում է Սարդիկյան տաճարի խորհրդին (տաճարը գտնվում է ներկայիս Սոֆիա քաղաքում)։ Բանավեճերի ընթացքում Սերվատիոսը ներկայացնում է Սուրբ Երրորդության մասին տեսակետը, որը խստորեն տարբերվում էր Արևելյան մի շարք եպիսկոպոսների արիոսական հայացքներից։ Երբ հակաարիոսականների ղեկավար Աթանաս Ալեքսանդրացին աքսորված էր Թրիեր, հավանաբար հանդիպել է Սերվատիոսին հենց Թրիրում կամ Տոնխերենում (քաղաք այժմյան Բելգիայում), քանի որ երկուսն էլ քարոզում էին արիոսականության և տարածաշրջանում գործող արիոսական քահանաների դեմ։ 346 թվականին Կոլոնիայի (Քյոլնի) տաճարի խորհրդում քննադատեց Քյոլնի եպիսկոպոսին, ասելով. «Նա ժխտում է Հիսուս Քրիստոսի աստվածային բնությունը, և դա նույնիսկ մի անգամ պատահել է Ալեքսանդրիայի եպիսկոպոս Աթանասի ներկայությամբ»։ 350 թվականին կայսերակից Կոնստանսի սպանությունից հետո Սերվատիոսը, որպես ուզուրպատոր Մագնենտիուսի դեսպան, մեկնեց Հայկական Միջագետքի մայրաքաղաք Եդեսիա՝ Հռոմի կայսր Կոստանդիոս II-ի մոտ, սպանված կայսերակցին ներկայացնելու համար որպես անարժան մի բռնակալ։ Դրանով Մագնենտիուսը նպատակ էր հետապնդում ճանաչվել կայսրից որպես կայսերակից։ Սակայն այդ առաքելությունը ձախողվեց, և 353 թվականին տեղի ունեցած վճռական քաղաքացիական պատերազմում զոհվեց Մագնենտիուսը։ Իսկ Սերվատիոսին նման առաքելություն վստահելը խոսում է քաղաքական և հասարակական ասպարեզում նրա ունեցած ազդեցիկ դիրքի մասին։
Պատմական աղբյուրները Սերվատիոսի մասին
Սերվատիոսի կյանքի մասին կարևոր աղբյուր է ֆրանկների պատմիչ Գրիգոր Տուրցին, որը, թեև նրա ժամանակակիցը չի եղել, բայց նրա մասին բավականին տեղեկություններ է հաղորդում իր «Խոստովանողների փառքը» և «Ֆրանկների պատմությունը» երկերում։ Գրիգոր Տուրցին հաղորդում է, որ Սերվատիոսը, Հռոմում սուրբ Պետրոսի գերեզմանի հսկումի ժամանակ մի տեսիլք է ունենում, թե ինչպես է կործանվելու Տոնխերեն քաղաքը՝ բնակիչների մեղքերի պատճառով։ Այնուհետև Պետրոս առաքյալը նրան է հանձնում Երկնքի բանալիները։ Այդ տեսիլքից հետո, ինչպես հաղորդում է Գրիգոր Տուրցին, Սերվատիոսը վերադառնում է Տոնխերեն և Մաաստրիխտ է տանում իր նախնիների մասունքները, որտեղ էլ վախճանվում է և թաղվում Հռոմի ճանապարհի մի կողմում, կամրջի մոտ։ Սերվատիոսի գերեզմանը կարևոր սրբավայր է կաթոլիկ քրիստոնյաների համար։
Լեգենդ
Սերվատիոսի անվան շուրջ հյուսվել են բազմաթիվ լեգենդներ։ Երկու վաղագույն վարքագրություններ նշում են, որ նա ծնվել է Հայաստանում։ Այդ ձեռագրերում նա համարվում է նաև Հովհաննես Մկրտչի զարմից սերված, և այդպիսով՝ նաև Հիսուս Քրիստոսի հեռավոր ազգականը։ Սակայն այս վերջին հանգամանքը չի հաստատվում Գրիգոր Տուրցիի մոտ։ 11-րդ դարում, շուրջ 1075 թվականին Սերվատիոսի կյանքը փորձել է նկարագրել ֆրանսիացի քահանա Ժոկունդուսը՝ Actus Sancti Servatii («Սուրբ Սերվատիոսի գործերը») գրքով։ Նա շարադրել է նաև «Սուրբ Սերվատիոսի հրաշագործությունները» վերնագրով մի ձեռագիր մատյան, որտեղ պատմում է սրբի մահից հետո նրա անվան հետ կապված հրաշագործությունները։
Բայց նրա վարքը պատմող ամենահայտնի ձեռագիրը, «Սուրբ Սերվատիոսի կյանքը» վերնագրով, շարադրել է հոլանդացի առակագիր Հենդրիկ վան Վելդեկեն 1170 թվականին՝ հիմնվելով Գրիգոր Տուրցիի և Ժոկունդուսի տեղեկությունների վրա։ Նրա աշխատանքը համարվում է հոլանդական գրականության ամենավաղ շրջանի ձեռագրերից մեկը։ Այն գրվել է լիմբուրգերենով, որը միջին հոլանդերենի չորս բարբառներից ամենահիմնականն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական սրբեր Կատեգորիա:Նիդերլանդների պատմություն Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:4-րդ դարի քրիստոնեական սրբեր Կատեգորիա:4-րդ դարի հռոմեացիներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր
Աննե-Մարի Բերգլունդ
Աննե-Մարի Բերգլունդ (շվեդերեն՝ Anne-Marie Berglund, ) ,), շվեդ բանաստեղծուհի, արձակագիր, ռադիոպիեսների հեղինակ։ 1975-1976 թվականներին աշխատել է նաև որպես պոռնոդերասանուհի ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆինլանդիայի մայրաքաղաք Հելսինկիում։ Չորս տարեկան հասակում ընտանիքով տեղափոխվել է Շվեդիայի Բերգսլագեն քաղաքը ։ Գրականության բնագավառում նրա ներկայացրած առաջին լուրջ հայտը եղել է 1977 թվականին լույս ընծայած Luftberusningen բանաստեղծական ժողովածուն։ Գեղարվեստական և հրապարակագրական գործեր է գրել Bang, Ordfront Magasin, Karavan ամսագրերի և  Expressen լրագրի համար։ Ընթերցողների ու գրաքննադատների ջերմ արձագանքին է արժանացել հատկապես 2000 թվականին հրատարակած Jag vill stå träd nu գիրքը ։ 2002 թվականին Աննե-Մարի Բերգլունդին շնորհվել է Dobloug հեղինակավոր գրական մրցանակը ։
Իր ստեղծագործություններում նա մարտակոչ է նետել նախապաշարումներին, գեղարվեստորեն ներկայացրել, թե իր պատկերացմամբ ինչպիսին պետք է լինեն աղջիկը, կինը նորագույն ժամանակներում, արտացոլել է նրանց ազատատենչությունն ու պայմանականություններից ազատագրվելու ձգտումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ արձակագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ մանկագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ դրամատուրգներ
Ֆրիդրիխ Կառլ Անդրեաս
Ֆրիդրիխ Կառլ Անդրեաս (Friedrich Carl Andreas, ), արևելագետ, իրանագետ, բանասիրության և արևելյան լեզվագիտության հայազգի գիտնական։
Հին հայկական արքայական Բագրատունի տոհմի ներկայացուցիչ։
Ծագումնաբանություն
Նախքան Գյոթինգեն տեղափոխվելը նրա կենսագրությունը «բաղկացած է մի շարք դրվագներից» և ոչ բոլոր դեպքերում «հավաստի աղբյուրներից» ։
Աղբյուրները միահամուռ են այն տեսակետում, որ Անդրեասը հայազգի էր. դա են պնդում ինչպես գերմանական հանրագիտական հրապարակումները, նրա երբեմնի ուսանողները, այնպես էլ կնոջ՝ ծագումով հրեա, գերմանացի գրող, հոգեվերլուծաբանական դպրոցի ներկայացուցիչ, գերմանացի փիլիսոփա Նիցշեի և ավստրիացի հոգեբան Զիգմունդ Ֆրոյդի գործընկեր Լու Անդրեաս-Սալոմեի (1861–1937) կենսագիրները ։
Անդրեասը, ի սկզբանե՝ Բագրատյան, ծնվել է 1846 թվականի ապրիլի 14-ին նիդեռլանդական Հնդկաստանում՝ Բաթավիայում (այժմ՝ Ինդոնեզիա, Ջակարտա)՝ ռազմական բժիշկ Բագրատյանի ընտանիքում։ Մայրը՝ տիկին Վայցը, գերմանական և մալազիական ծագում ուներ ։
Իր տիկնոջ՝ Սալոմեի կենսագիրները հաղորդում են նաև այն փաստը, որը Անդրեասը (Բագրատյանը կամ Բագրատունին) ծագում է հայկական արքայական ընտանիքից։ Նա ընդամենը 6 տարեկան էր, երբ ընտանիքը տեղափոխվեց Համբուրգ։
Կրթություն
Համբուրգում Ֆրիդրիխ Կառլ Անդրեասը սկսեց իր ուսումնական առաջին քայլերը՝ հաճախելով մասնավոր դասընթացների։ Նա 14 տարեկան էր, երբ սկսեց այցելել Գենֆի գիմնազիան և արդեն տիրապետում էր գերմաներեն, անգլերեն, հոլանդերեն, ֆրանսերեն, լատիներեն և հունարեն լեզուներին։ Ավարտելով գիմնազիան՝ Անդրեաս-Բագրատունին շարունակում է կրթությունը Հալեի, Եռլանգենի, Գյոթինգենի և Լայպցիգի համալսարաններում՝ ուսանելով արևելյան և դասական բանասիրություն, պատմություն, փիլիսոփայություն ։
Մասնագիտական գործունեություն
Անդրեասն արևելագիտության դոկտորի կոչման ներկայացրած իր՝ «Ներդրումներ միջին պարսկերենի՝ պահլավերենի ճշգրիտ իմացության վերաբերյալ։ Գիրն ու արտասանության համակարգը» ատենախոսությունը պաշտպանեց 1868 թվականին՝ 22 տարեկան հասակում, Եռլանգենի համալսարանում։ Ատենախոսությունը համարվում է կորած ։
Ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո Անդրեասը մեկնում է Կոպենհագենի համալսարան՝ սովորելու հյուսիսային Եվրոպայի լեզուները ։
1870–1871 թվականներին, կամավոր զինվորագրվելով և մասնակցելով պրուս-ֆրանսիական պատերազմին, Անդրեասին հաջողվում է հրաշքով փրկվել ու կենդանի վերադառնալ Լը Մանի հայտնի ճակատամարտից։ Պատերազմն ավարտվելուն պես նա կրկին շարունակեց ուսումը, այս անգամ՝ Քիլի համալսարանում ։
Ինչպես նշում է Անդրեասի աշակերտներից հայտնի իրանագետ Վոլֆգանգ Լենտցը, իր երբեմնի ուսուցիչը 1875–1881 թվականների ընթացքում դաշտային հետազոտություններ իրականացնելու նպատակով գտնվել է Հնդկաստանում, որտեղ ուսումնասիրել է փարսերի լեզուն ու մշակույթը, նաև՝ հարավային Իրանում։ Համաձայն Լենտցի՝ Անդրեասի հետաքրքրության լայն շրջանակները հասնում էին մինչև հնդկաաֆղանական սահմանը՝ այնտեղի ժողովուրդների մշակույթն ու լեզուն, իսկ Կովկասում նրան սկսել էր հետաքրքրել օսերենը ։
Պարսկաստանում անցկացրած վաղ հնագիտական և լեզվագիտական աշխատանքի վերաբերյալ կցկտուր տեղեկություններ են պարունակում միայն Լու Անդրեաս-Սալոմեի գիտաստեղծագործական ժառանգությանն ու կենսագրությանը նվիրված աշխատությունները։ Այդ աղբյուրների համաձայն՝ Անդրեասի գիտելիքներն այնպիսի թեժ անհամաձայնություն էին ստեղծել իր և արշավախմբի մյուս մասնակիցների միջև, որ դրա արձագանքները հասել էին Բեռլին։ Գերմանիայից պահանջեցին, որպեսզի նա լքի արշավախումբը և վերադառնա։ Սակայն Անդրեասը չենթարկվեց։
Շուրջ վեց տարի իր միջոցների հաշվին համառորեն մնալով Պարսկաստանում, շարունակելով լեզվագիտական ու հնագիտական պրպտումները, ամբողջությամբ ծախսելով սեփական միջոցները՝ նա ուսումնասիրում էր Արևելքը։ Անդրեասը Գերմանիա է վերադառնում ամբողջությամբ սնանկացած և 1887 թվականից որպես պրոֆեսոր սկսում դասավանդել Բեռլինի համալսարանում։ Նույն թվականին ամուսնացել է Լու Սալոմեի հետ։ Բեռլինի համալսարանում նա շատ եռանդուն է եղել, ինչը գործընկերների մոտ նախանձ է առաջացրել։ Հյուսած դավերի արդյունքում երկու տարի անց նա հեռացել է Բեռլինի համալսարանից։ Համաձայն Սալոմեի կենսագիրների՝ այն գլխավոր պատճառը, որ Անդրեասը չհրատարակեց իր՝ առանց այն էլ գիտական հարուստ աշխատությունների մի մասը և նրա լայն գիտելիքներն ու չհրատարակված աշխատությունները բաժին հասան իր աշակերտներին, շրջապատի եսամոլությունն էր ։
«Պերսեպոլիս» աշխատություն
«Գյոթինգենի ուսյալները» վերը հիշատակված աշխատությունը հավելում է, որ 1882 թվականին, երբ Անդրեասը (անհամաձայնության պատճառով) կարճ ժամանակով վերադարձավ Բեռլին, նա ուղեկցում էր Պարսկաստանի արքայազներից մեկին (Իհտիսամ-էդ-Դաուլին)՝ որպես նրա ընկեր և գլխավոր ուղեկից ։ Նույն թվականին գերմանացի հայտնի լուսանկարիչ և իրանագետ Ֆրանց Շտոլցեի, արևելագետ Թեոդոր Նյոլդեկեի հետ Ֆրիդրիխ Անդրեասը հրատարակում է երկհատորյա «Պերսեպոլիս։ Պերսեպոլիսի, Իստաքխրի, Պասարգադայի, Շահպուրի աքեմենյան և սասանյան հուշարձաններն ու արձանագրությունները» աշխատությունը՝ գիտական լայն շրջաններին ծանոթացնելով Պարսկաստանի հարավում իր անցկացրած հետազոտությունների արդյունքներին։ Սակայն նրա ջերմ փոխհարաբերությունները պարսկական արքունիքի հետ շատ չնչին ազդեցություն ունեցան Գերմանիայում դիրքերի ամրապնդման համար։ 1891 թվականի պրուսական մշակույթի նախարարության հետ ծագած վեճի հետևանքով նա առժամանակ զրկվեց ձեռք բերած դիրքից՝ պրոֆեսորի կոչումից և Բեռլինի համալսարանում դասավանդելու իրավունքից։
Շուրջ մեկ տասնամյակ, ընտանեկան բարդ իրադրության պայմաններում, Անդրեասն անդուլ շարունակում է գիտական աշխատանքը՝ ապրուստի միջոցները վաստակելով օտար լեզվի մասնավոր դասընթացների միջոցով։
«Բաբիները Պարսկաստանում» աշխատություն
Չսահմանափակվելով միայն լեզվական բնույթի հետազոտություններով՝ Անդրեասը 1896 թվականին անդրադարձավ նաև 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Պարսկաստանում լայն ծավալ ստացած բաբիների կրոնական շարժմանը և կրոնական աղանդների ու ուղղությունների վերաբերյալ «Բաբիները Պարսկաստանում։ Աղբյուրները և անձնական ուսումնասիրության արդյունքները» հրատարակեց որպես մենագրություն։ Այս շրջանում լույս տեսան հելլենիզմին, արամերեն լեզվին, Բեռլինի թանգարաններում պահպանվող սասանյան և աքեմենյան շրջանի ձեռագրերին, իսլամի տարբեր աղանդներին և «Ղուրան»-ին առնչվող նրա հետազոտությունները ։
Մանիքեյան ձեռագրերի ուսումնասիրություն
Աշխատելով Թուրֆանի արշավախմբի բերած մանիքեյան ձեռագրերի վրա՝ Անդրեասը կարողացավ աննախընթաց արագությամբ վերծանել դրանց զգալի հատվածը՝ ապացուցելով, որ դրանց մի մասը պարթևերեն է, իսկ մյուսը՝ միջին պարսկերեն։ Արագորեն տարանջատելով տեքստերում պարթևերենը և այն կոչելով «հյուսիսային բարբառ»՝ իրանագետը սահմանեց մեկ այլ բարբառ՝ «պահլավերենի բարբառը», որը նա կոչում էր սոգդյան լեզու։ Այս բացահայտումն արևելագիտության մեջ շրջանառության մեջ դրվեց որպես «Անդրեասի տեսություն»։
1904 թվականին Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիան Ֆրիդրիխ Կառլ Անդրեասին ընտրեց ակադեմիայի իսկական անդամ ։ Հասարակական գիտությունների ոլորտում նա առաջին և միակ հայազգի գիտնականն էր, որ կարողացավ արժանանալ պրուսական ակադեմիայի իսկական անդամ լինելու կոչմանը։
Գիտնականն առաջ քաշեց իր տեսությունը դեռևս 1902 թվականին Համբուրգում տեղի ունեցած «Արևելագետների միջազգային գիտաժողովի» ընթացքում, այն էլ միայն համառոտ։ «Ավեստայի այբուբենի ծագումն ու նրա սկզբնական հնչյունային համակարգը» վերտառությամբ գիտաժողովին ներկայացրած թեզը հրատարակվեց մեկ տարի անց «Արևելագետների 12-րդ՝ 1902 թվականի Համբուրգում տեղի ունեցած գիտաժովի նյութերի ժողովածուի» մեջ ։ Ո՛չ Անդրեասը և ո՛չ էլ նրա աշակերտներից որևէ մեկը այդպես էլ երբեք չմանրամասնեց այդ տեսությունը, նրա հիմքերն ու աղբյուրները։ Առաջընթացն այն էր, որ Անդրեասն իր աշակերտներից Յ. Վաքեռնագելի հետ ապացուցեց, որ զրադաշտականության սուրբ գրքի՝ «Ավեստա»-ի հնագրությունը ծագում է «Պահլավի գրքից» („Buch Pahlavi“)։ Հիմնավորելով, որ «Ավեստայի» յուրաքանչյուր տառ իր հնագիտական ակունքներն է ստանում պահլավերենից, Անդրեասը հիմք դրեց «Ավեստայի» մաս կազմող I, II, IV և V «գաթաների» (հիմների) ընթերցանությանը և մեծ մասամբ կիրառելով լեզվահամեմատական մեթոդը՝ հիմնավորեց, որ «Ավեստայում» կիրառված լեզուն նույն պարթևերենն է, որը պատմության և աշխարհագրական ազդեցությունների ընթացքում կրել է հնչյունաբանական փոփոխություններ՝ պայմանավորված լինելով նաև հիմների երաժշտական ազդեցությամբ ։ Այս մոտեցումը ծնունդ տվեց մեծ բանավեճերի։ Ընդ որում, մինչ օրս էլ քննարկման առարկա է, քանզի իրանագետներից, այդ թվում՝ «Անդրեասի դպրոցի» ներկայացուցիչներից շատերը կարծում էին, որ «Ավեստայի» լեզուն և հնչյունաբանական փոփոխությունների՝ Անդրեասի և Վաքեռնագելի առաջ քաշած երաժշտության ներգործությունը սխալ է ։
Մակ Քենզին նշում է, որ Անդրեասի թողած գրառումները և տեքստերի վրա կատարած նկատառումները մեծ ազդեցություն են գործել, որպեսզի Ֆ. Մյուլլերը հրապարակի մանիքեյան տեքստերի քերականությանն ու բառիմաստին, միջին պարսկերենի և պարթևերենի տարբերակիչ առանձնահատկություններին նվիրված իր առաջին աշխատությունները։ Մանիքեյան արձանագրությունների տառադարձումն ու դրանց թարգմանությունները ոչ միայն այդ սկզբնաղբյուրների միակ պահպանված մասունքներն են, այլև մինչ օրս չհրատարակված մասն են։
Նույնը, համաձայան Մակ Քենզու, վերաբերում է մանիքեյան սոգդյան տեքստերին։ Անդրեասն սկսել էր կազմել նաև սոգդյան լեզվի բառարանը։ Մակ Քենզին պնդում է, որ Անդրեասի կողմից կատարված սոգդյան քրիստոնեական տեքստերի թարգմանությունը շրջանառության մեջ է դրվել այլ արևելագետների կողմից, որոնց մեծ մասը նրա երբեմնի աշակերտներն էին։ Դրանց լավագույն օրինակներն են բարեկամական ամուսնությունների, պարսկական առասպելների, իրանական լուսնային ժամանակացույցների, մանիքեյան օրացույցների, փարսիների ծեսերի և այլոց վերաբերյալ հրապարակումները։
Անդրեասի համար Գյոթինգենի համալսարանում անցկացրած կյանքի ողջ շրջանը եղել է ոչ միայն բեղմնավոր գիտական աշխատանքի շրջան, այլև՝ մանկավարժական։ Այստեղ նա ստեղծեց հայտնի «Անդրեասի դպրոցը»։
1904 թվականին Պրուսիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիան Ֆրիդրիխ Կառլ Անդրեասին իսկական անդամ է ընտրում։ Դրա օրինակներից է այն, որ Անդրեասի աշակերտներից Վալտեր Բրունո Հեննինգը, արդեն գտնվելով Բեռլինում, ուսուցչի մահից շատ չանցած՝ 1932-1934 թվականների ընթացքում, օգտագործելով Անդրեասի դասախոսությունները և երկար տարիներ մշակած մանիքեյան տեքստերի ընթերցման սկզբունքները, արագորեն թարգմանեց «Չինական Թուրքեստանից» բերված մանիքեյան դեռ չընթերցված տեքստերը և ներկայացրեց դրանք Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիային ։
Ինչպես պնդում է արևելագետ Մակ Քենզին, Անդրեասի գոյություն ունեցող մշակումների շնորհիվ է, որ նրա աշակերտներից Կայ Բառը 1933 թվականին կարողացավ հրատարակել պահլավերեն թարգմանված որոշ Սաղմոսների փրկված մասնիկները ։ Իրանում անցկացրած տարիների ընթացքում Անդրեասն ուսումնասիրել և գիտական հսկայական նյութեր էր բերել Ֆարսի, կենտրոնական Իրանի (Սիվանդի, Յազդի և Սոյի) բարբառների, նաև՝ քրդական որոշ բարբառների վերաբերյալ։ Այս նյութերից որոշ մասի հրատարակման բախտը վիճակված չէր նրան։ Դրանց մի մասը՝ «Իրանական բարբառների գրառումներ» խորագրով, 1939 թվականին հրատարակվեց Կայ Բառի և Արթուր Քրիստենսենի ջանքերով։ Մակ Քենզու հավաստմամբ, Ֆարսի բարբառային նյութերը, որոնք մշակման էին հանձնվել Հեննինգին, վերադարձվել են Գյոթինգեն, քանի որ Կալիֆոռնիայում 1967 թվականին Հեննինգի մահից հետո դրանք մնացել էին չհրատարակված։
Ֆ. Անդրեասի ամենամեծ նվաճումներից է եղել նաև զազաների լեզվի, ազգաբանության ու պատմության վերաբերյալ կատարած ուսումնասիրությունները։
Զազաների ուսումնասիրության արդյունքներն ավարտին են հասցրել նրա աշակերտներից Օսկար Մանը և Կառլ Հադանկը։ 1932 թվականին գլխավորապես Հադանկի ջանքերով լույս տեսած «Զազա լեզվի բարբառները» աշխատությունը նույնպես մեծ մասամբ գրվել է՝ հիմք ընդունելով 1906 թվականին Կասպից լճի հարավում բնակվող պարթևական ցեղերի ուսումնասիրության արդյունքում Անդրեասի կատարած այն եզրահանգումը, որ դայլեմիները (Dailemi) կամ դելեմիները (DՍlemՏ) զազաների նախորդներն են եղել, ինչով և բացատրվում է զազաների կողմից իրենց «դիմիլի» („Dimili“) անվանելը։ Անդրեասի կարծիքով՝ զազաները ծնունդ են առնում հին դայլամիտներից և ուսումնասիրելով զազաների տարբեր բարբառները՝ նա որակեց լեզուն որպես իրանական ։
70 ամյակ
Գյոթինգենի համալսարանը մեծ շուքով է նշել գիտնականի 70-ամյա հոբելյանը՝ այս կապակցությամբ 1916 թվականին հրատարակելով Անդրեասի ծննդյանը նվիրված գիտական աշխատությունների ժողովածուն, որի մեջ իրենց հոդվածներն են հրատարակել մեկ տասնյակից ավելի նշանավոր արևելագետներ։ Հրատարակության նախաձեռնողները հոգ էին տարել նաև, որպեսզի գրքի վերջում տպագրվի գիտնականի աշխատությունների կենսամատենագիտությունը ։
Մահ
Ֆրիդրիխ Անդրեասը մահացել է 1930 թվականի հոկտեմբերի 3-ին՝ 85 տարեկան հասակում, քաղցկեղից։ Նրա շիրիմը գտնվում է Գյոթինգենի քաղաքային գերեզմանատանը։ Նույնիսկ տառապելով ծանր հիվանդությամբ՝ նա գրեթե ամեն օր այցելում էր կնոջը՝ համալսարանական հիվանդանոցում նրան հատկացված աշխատասենյակում հոգեբանական փորձեր կատարելիս ։
Նամակագրություն
Ֆրիդրիխ Կառլ Անդրեասի մահից հետո, որպես գիտական ժառանգություն, բացի հսկայական քանակությամբ անտիպ ձեռագրերի ու աշխատությունների, Անդրեասը թողեց մի քանի հազարը գերազանցող նամակներ։ Նա թղթակցություն է վարել բազմաթիվ արևելագետների, քաղաքական և հասարակական գործիչների, հոգևորականների, ընկերների, ուսանողների հետ, որոնք ոչ միայն կապված էին նրան իբրև հայրենակիցներ։ Ի թիվս հայերի, նա հարաբերություններ է պահել օսերի, պարսիկների, Գերմանիայում ապաստանած օսմանյան նախկին հպատակների հետ, որոնք, հավատափոխ լինելով, դարձել էին քրիստոնյա։ Այն բազմաթիվ օտարազգիները, որոնք թղթակցել են Անդրեասի հետ, օժանդակել են նրան իր լեզվագիտական, մշակութաբանական, ազգագրական, պատմագիտական հետազոտություններում։
Նամակագրության նախնական ուսումնասիրությունը փաստում է, որ Ֆրիդրիխ Կառլ Անդրեասը փոխհարաբերվել ու մասնագիտական խորհուրդներ է տրամադրել 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին հայագիտության զարգացման գործում մեծ ավանդ ներդրած, հանրածանոթ արևելագետներ Յոզեֆ Մարկվարտին (1864-1930), Հայնրիխ Հյուբշմանին (1848–1908) և Նիկողայոս Մառին (1865–1934) :
Ծավալուն նամականու մեջ ուշագրավ տեղ են զբաղեցնում հայազգի հայագետների հետ Անդրեասի ունեցած փոխհարաբերությունները։ Դրանց մեջ ուսումնասիրված չեն Մխիթարյան միաբանության անդամ, դոկտոր Նիկողայոս Քարամյանցի, պատմաբան, բանագետ Բագրատ Խալաթյանցի և այլոց հետ Անդրեասի ունեցած թղթակցության հիմքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի իրանագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի արևելագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Sorry (երգ, Բեյոնսե)
«Sorry», երգ, որ ձայնագրվել է ամերիկացի երգչուհի Բեյոնսեի կողմից և թողարկվել որպես նրա Lemonade վեցերորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ 2016 թվականի մայիսի 3-ին Parkwood և Columbia լեյբլներում։ Որպես պրոդյուսեր հանդես են եկել Վինտեր Գորդոնը, Sean «Melo-X» Rhoden-ը, Բեյոնսեն համապրոդյուսեր Hit-Boy-ի և լրացուցիչ պրոդյուսեր Ստյուարտ Ուայթի հետ միասին։ Մինչ 2016 թվականի սեպտեմբեր Միացյալ Նահանգներում «Sorry» երգը ներբեռնվել է б808,787 օրինակով ։
Առևտրային հաջողություն
Երգն զբաղեցրել է 11-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։ «Sorry» երգը նաև հասել է յոթերորդ հորիզոնականին Hot R&B/Hip-Hop songs հիթ-շքերթում՝ դառնալով Բեյոնսեի 25-րդ հիթը, որ ընդգրկվել է այդ հիթ-շքերթում, իսկ ավելի ուշ բարձրացել է չորրորդ հորիզոնական  ։ Ավստրալիայի Urban Singles chart-ում սինգլը հասել է ութերորդ հորիզոնականին ։ Այն զբաղեցրել է 62-րդ հորիզոնականը Ֆրանսիայում, ինչպես նաև 82-րդ հորիզոնականն Իռլանդիայում և Շվեդիայում   ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
2016 թվականի ապրիլի 23-ին թողարկվել է սինգլի հիման վրա նկարահանված երաժշտական տեսահոլովակը (նախապես այն եղել է ամբողջ ալբոմին նվիրված մեկ ժամանոց ֆիլմի մաս)։ Երգչուհու առանձին տեսահոլովակի պաշտոնական թողարկումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի հունիսի 22-ին նրա Vevo ալիքում։ Որպես ռեժիսոր հանդես է եկել Kahlil Joseph-ը ։ Տեսահոլովակում որպես կամեո նկարահանվել է թենիսիստուհի Սերենա Ուիլյամսը ։
Արձագանքներ
Billboard ամսագիրը երգն ընդգրկել է իր «100 Best Pop Songs of 2016» ցանկի երկրորդ հորիզոնականում ։ Այն ընդգրկվել է նաև Billboard-ի կազմած 2016 թվականի Միացյալ Նահանգների լավագույն սինգլների ամփոփիչ ցանկում (հորիզոնական № 71) ։
Աբերիոս
Աբերիոս, հայկական արական անձնանուն։ Ըստ Հրաչյա Աճառյանի, աղավաղված անուն է, որը հայերի մեջ հիշատակվում է մեկ անգամ, 5-րդ դարում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ռատոտ
Ռատոտ, գյուղ Հունգարիայի Հանրապետության Վաշ մարզում։ Ըստ 2008 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 248 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը 34 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վաշ մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հունգարիայի գյուղեր
Աղ դրած վարունգ
Աղ դրած վարունգ, վարունգից և տարատեսակ համեմունքներից պատրաստված ուտեստ ։ Սլավոնական և գերմանական (Salzgurken) խոհանոցների ավանդական ուտեստներից մեկն է։
Աղում
Աղելու համար վարունգները տեսակավորվում են ըստ մեծության, հասած լինելու և տեսակի։ Աղ դնելու համար ավելի հարմար են սև բշտիկներով վարունգները, սպիտակ բշտիկներով վարունգներն օգտագործվում են թարմ վիճակում։ Առանձնահատուկ նրբախորտիկ է համարվում մատղաշ, աղի վարունգը, որի կեղևը բարակ և ձիգ է՝ առանց փուչ և փափկած տեղերի։
Վարունգները, որոնք դեռ նոր են հասցրել աղիանալ, կոչվում են թեթև աղը դրած։ Ավելի երկար աղադրման դեպքում տեղի է ունենում խմորում՝ կաթնաթթվի ձևավորման գործընթաց։
Պահպանում և պահածոյացում
Գրեթե մինչև 20-րդ դարի վերջը վարունգը ձմռան համար պահպանում էին փայտյա տակառներում (կադուշկաներում), որոնք մի քանի փութ տարողունակ էին։ Մեր օրերում վարունգը պահածոյացնում են ապակյա բանկաներում՝ 1-ից մինչև 5 լիտր տարողությամբ։
Կիրառում
Աղ դրած վարունգը կարելի է ուտել առանց լրացուցիչ մշակման։ Այն ուտում են ինչպես ամբողջությամբ, այնպես էլ կտրտած վիճակում տարբեր ուտեստներին՝ աղցաններին, ապուրներին, սոլյանկային ավելացնելով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խոհանոց Կատեգորիա:Համաշխարհային խոհանոց
Աբասգյոլ (այլ կիրառումներ)
Աբասգյոլ, կարող է վերաբերել՝
Լոնգավեն
Լոնգավեն (Longavesnes), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 107 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.09 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 49 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 37-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,5 %։ 37 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 32 անձ (18 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 12 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Անդրեյ Հակոբյանց
Անդրեյ Հակոբի Հակոբյանց, հայկական ծագում ունեցող ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, Ուզբեկստանի հավաքականի նախկին խաղացող։
Ակումբային
Չորս տարի խաղացել է ուզբեկական «Պախտակոր» ակումբում, որի կազմում դարձել է Ուզբեկստանի չեմպիոն և հաղթել երկրի գավաթի առաջնությունում։ 1999 թվականին ճանաչվել է Ուզբեկստանի լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2000 թվականին Հակոբյանցին հնարավորությունն է տրվում տեղափոխվել ռուսական ակումբ։ Նա ուներ մի քանի տարբերակ. գործակալը բանակցություններ էր վարում Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» և Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբների հետ, սակայն արդյունքում Հակոբյանցը տեղափոխվեց «Ռոստով» ակումբ, որի կազմում խաղաց Ռուսաստանի առաջնությունում և երկրի գավաթի առաջնությունում՝ անցկացնելով ավելի քան 120 խաղ։ 2005 թվականին «Ռոստով» ակումբի հետ կնքված պայմանագրի ժամկետը սպառվեց։ Մրցաշրջանի կեսերին Անդրեյ Հակոբյանցին առաջարկեցին երկարացնել պայմանագրի ժամկետը, սակայն նա հրաժարվեց՝ որոշելով, որ պետք չէ փոխել ակումբը։ 2006 թվականին տեղափոխվեց Նովոռոսիյսկի «Չեռնոմորեց» ակումբ, որի կազմում խփեց ռեկորդային թվով 15 գոլ։ 2007 թվականին հանդես է եկել նախ Լատվիական «Դաուգավա» ապա «Դարիդա» ակումբներում։ 2008 թվականին մրցաշրջանի կեսն անցկացրել է «Պախտակոր» ակումբում, որի կազմում դարձել է Ուզբեկստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Ողջ 2009 թվականին հանդես է եկել Սամարղանդ քաղաքի «Դինամո» ակումբում, իսկ 2010 թվականին դարձել է «Նիժնի Նովգորոդ» ակումբի խաղացող։ 2011 թվականին խաղացել է «Լուչ Էներգիա» ակումբում։ 2012 թվականից խաղացել է Ձերժինսկի «Խիմիկ» ակումբում ։
Հավաքականի կազմում
Ուզբեկստանի հավաքականի կազմում 1998-2005 թվականներին անցկացրել է 40 խաղ և խփել 6 գոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Վհուկների վերջին որսորդը
«Վհուկների վերջին որսորդը» (The Last Witch Hunter), նկարչական ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Բրեկ Այսների կողմից։ Ֆիլմի գլխավոր դերերը մարմնավորել են Վին Դիզելը և Լեսլի Ռոուզը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի ունեցավ ԱՄՆում 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, Ռուսաստան է հայտնվել 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ։
Սյուժե
1215 թվականին, վհուկների որսորդների խումբը, վանական-ինկվիզատոր Դոլանի գլխավորությամբ մեկնում են դեպի Մեռյալների ծառ, որտեղ թաքնվում է Վհուկների Թագուհին, որպիսզի սպանեն նրան, և աղետին վերջ տային, որը հայտնի ինչպես «Սև մահ» անվանամբ։ Շատերն են մահանում, նրանցից մեկն է լինում նաև Կոլդերը, ով վրեժ էր լուծում իր կնոջ և աղջկա համար, իսկ Թագուհին ծառի վրա վառվում է, Կոլդերի թրի շնորհիվ, և նա Կոլդերին հավերժական անեծք է դնում, ասելով, որ դու կլինես անմահ, և ես միշտ կապրեմ քո մեջ։
Այդ դեպքերից հետո անցնում է ավելի քան 800 տարի։ Ողջ մնալով, որսորդները հայտնաբերում են Օրդեն Կրեստին և Սեկիրին, ովքեր շատ հզոր վհուկներ են, և ապրում են մարդկանց մեջ, սակայն իրենց կախարդական ուժերը, ըստ քնկված պայմանագրի, չեն կարող իրականացնել մարդկանց վրա, այլապես նրանք կդատապարտվեն ամենադաժան մահով։ Կոլդերը, ով ամենափորձառու և ամենահին վհուկների որսորդն էր հանդիսանում, անընդմեջ հետևում էր վհուկների գործերին, և եթե ինչ որ նկատեր, որը կարող է մեծ վտանգ հանդիսանալ մարդկության համար, կորսար նրան և կտաներ վհուկների դատարան, որտեղ ապացույցների հիման վրա նրան կդատապարտեին հրեշ կարիճին, ով կոչնչացներ նրան։