cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆինանսական գաղտնագրություն
Ֆինանսական գաղտնագրությունն ունի կիրառման շատ լայն շրջանակ։ Յան Գրիգը ֆինանսական գաղտնագրությունը դիտում է յոթ մակարդակներում՝ լինելով յոթ տարբեր առարկաների համադրություն՝ գաղտնագրություն, ծրագրային ապահովման մշակում, իրավունքներ, հաշվապահություն, կառավարում, արժեք և ֆինանսական ծրագրեր։ Բիզնեսի ձախողումը հաճախ կարող է վերագրվել այս առարկաներից մեկի կամ մի քանիսի բացակայությանը կամ դրանց վատ կիրառմանը։ Սա ֆինանսական գաղտնագրությունը համարում է համապատասխան միջառարկայական առարկա։ Իրոք, դա անխուսափելի է, հաշվի առնելով, որ ֆինանսները և գաղտնագրությունը հիմնված են մի քանի առարկաների վրա ։
Պատմություն
Գաղտնագրողները կարծում են, որ այս ոլորտը առաջացել է դոկտոր Դեյվիդ Չաումի աշխատանքի շնորհիվ, որը հորինել է կույր ստորագրությունը ։ Այս ձևը երբեմն հայտնի է որպես թվային արժույթ։ Նմանատիպ հասկացությունները այժմ կիրառվում են ժամանակակից blokcheyn տեխնոլոգիաներում։
Համակարգը, որը լայնորեն կիրառվել է 1970-1990-ական թվականներին, և նախկինում մշակված գաղտնագրման մեխանիզմը տվյալների գաղտնագրման ստանդարտ էր, օգտագործվում էր հիմնականում էլեկտրոնային դրամական փոխանցումների պաշտպանության համար ։ Այնուամենայնիվ, դա Դեյվիդ Չաումի աշխատանքն էր, որը ոգևորեց համայնքին՝ կիրառել գաղտնագրված հաղորդագրություններ՝ որպես իրական ֆինանսական գործիքների ներուժ։
Որպես բիզնես մոդելի մաս, ֆինանսական գաղտնագրությունը հետևել է գաղտնագրության ուղեցույցին, և ընդունվել են միայն ամենապարզ գաղափարները։ Secure Sockets Layer-ով պաշտպանված հաշիվների վճարման համակարգերը, ինչպիսիք են PayPal-ը և Է-Գոլդ-ը, համեմատաբար հաջող էին։ 2001 թվականին PayPal-ը մշակել է 3,1 միլիարդ դոլարի վճարումներ՝ օրական միջինը 189,000 գործարք կատարելով՝ ընդհանուր առմամբ 9,6 միլիոն դոլար ։
Ավելի նորարարական մեխանիզմ է Դեյվիդ Չաումի DigiCash ընկերությունը, որը բացվել է 1989 թվականին, սնանկության պաշտպանության դիմում է ներկայացրել 1998 թվականի նոյեմբերին ։ Երկու մրցակցային մրցակիցներ նույնպես չկարողացան պահպանել կենսունակությունը։ First Virtual Holdings-ը դադարեցրել է իր բիզնեսը 1998 թվականի օգոստոսին։ CyberCash-ը 1999 թվականի սկզբին դադարեցրել է իր CyberCoin-ի թողարկումը ։
Ասոցիացիաներ
Ֆինանսական գաղտնագրությունը որոշ չափով կազմակերպվում է Ֆինանսական գաղտնագրության միջազգային ասոցիացիայի տարեկան ժողովի շուրջ, որն անցկացվում է ամեն տարի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գաղտնագրություն Կատեգորիա:Ֆինանսներ Կատեգորիա:Կրիպտոարժույթներ
Կերտսֆելդ
Կերտսֆելդ (Kertzfeld), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1287 մարդ, բնակչության խտությունը` 136.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.43 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 909 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 692-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 217։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 692 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 652 անձ (348 տղամարդ և 304 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (17 տղամարդ և 23 կին)։ 217 անաշխատունակներից 73-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 92-ը` թոշակառուներ, իսկ 52-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարևկա (գյուղ, Արզամասկի շրջան)
Մարևկա (Марьевка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի բնակավայրեր
Բոկոս դե Դուերո
Բոկոս-դե-Դուերո (Bocos de Duero)ˋ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Վալյադոլիդ պրովինցիայի մեջ (Կաստիլյա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո-դե-Պոնաֆել շրջանում։ Զբաղեցնոմ է 6,34 կմ² մակերես։ Ըստ 2010 թվականի տվյալների՝ բնակչության թիվը 62 մարդ է, իսկ ըստ 2011 թվականի տվյալներիˋ 63 մարդ ։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 62 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վալյադոլիդ պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաստիլիա և Լեոնի բնակավայրեր
Բուլայ
Բուլայ (Булай), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 671 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ախալքալաք (գետ)
Ախալքալաք, գետ Ախալքալաքչայ, Ջավախեթի գետ, Կուր գետի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակը։ Կազմում է Փարվանա և Տրոիցկոե լճերից բխող գետակներից, որոնք իրար են միանում Սաթխա գյուղից մոտ 3 կմ արևմուտք։ Վերին հոսանքի շրջանում կոչվում է Փարվանա կամ Թափարան։ Վրացիները կոչում են նաև Ջավախեթի գետ։ Հոսում է Ախալքալաքի սարահարթի վրայով, իր մեջ առնելով բազմաթիվ սառնորակ լեռնային վտակներ, Խերթվիսի բերդի տակ, Թմկաբերդի ավերակներից քիչ ներքև թափվում է Կուրի մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գետեր Կատեգորիա:Կուր գետի վտակներ
Պաղպաղակավաճառի ֆուրգոն
Պաղպաղակավաճառ ֆուրգոն (ice cream van), բեռնատար առևտրային ավտոմեքենա՝ հագեցած համապատասխան սառնարանային սարքավորումներով պաղպաղակի պահպանման և տեղափոխման համար, որի նպատակն է դրա տեղափոխումը մանրածախ առևտրի համար։ Պաղպաղակի ֆուրգոնը, որը մնացել է մինչև մեր ժամանակներ, բավականին տարածված երևույթ է Արևմուտքի երկրներում, ինչպես նաև Իսրայելում և Հարավ-արևելյան Ասիայում, հաճախ հանդիպում է մարդաշատ վայրերում, այդ թվում նաև հասարակական միջոցառումների ժամանակ, զբոսայգիներում, լողափներում, երբեմն նրանք կանգ են առնում բնակելի թաղամասերի ու դպրոցների մոտ, որտեղ մեծ թվով երեխաներ կան ։
Ամենից հաճախ այդպիսի ֆուրգոնները վաճառում են մրգային սառույց (որոշ երկրներում՝ սոֆուտո-կուրիմո), իսկ երբեմն էլ՝ սառը, ոչ ալկոհոլային խմիչքներ։ Գնորդների ուշադրությունը գրավելու համար այդպիսի ֆուրգոնների վրա կարող են նկարված լինել պաղպաղակի և մրգային սառույցի պատկերներ կամ էլ հայտնի մուլտֆիլմերի հերոսների նկարներ, վերջիններս կարող են լուրջ իրավական վեճերի հանգեցնել իրավատերերի հետ ։ Որոշ ֆուրգոնների վրա առկա են զգուշացնող գրություններ վարորդների համար, որոնք տեղեկացնում են, որ այդպիսի ֆուրգոնների հետևից կարող են երեխաներ դուրս վազել, այդ իսկ պատճառով պետք է զգուշությամբ շրջանցել ։
Պաղպաղակի տեղափոխման կոմերցիոն բեռնատար ավտոմոբիլները Արևմտյան Եվրոպայում և Ամերիկայում սկսել են հայտնվել դեռևս XX դարի առաջին տասնամայակում, երբ համապատասխան տեխնոլոգիաների զարգացումը թույլ էր տալիս տեղափոխել մթերքներ, որոնք պետք է լենեն սառեցված վիճակում, այնպիսիք, ինչպեսիք միսն ու կաթն են։ Ի սկզբանե այդպիսի բեռնատարներով տեղափոխում էին միայն սովորական պաղպաղակ, քանի որ սառնախցիկներն այդ ժամանակնորում շքեղություն էին և ամեն ընտանիքում չէ, որ կային։ Հետագայում, երբ սառնախցիկներով սառնարանները լայնորեն տարածում գտան բնակարաններում և առևտրի ցանցերում, այդպիսի ֆուրգոնների հիմնական ապրանքը դարձավ տարբեր տեսակի մրգային սառույցը և նմանօրինակ սառը արտադրանքը ։
Շվեցիայում պաղպաղակների ֆուրգոնները առաջին անգամ հայտնվել են 1960-ականներին, Ֆինլանդիայում՝ միայն 1993 թվականին ։ Վերջին ֆիննական ընկերությունը, որն ուներ նման բեռնատարներ, դադարեցրեց իր գործունեությունը 2013 թվականին, մինչդեռ 2014 թվականին լուրեր տարածվեցին ֆիննական փողոցներ պաղպաղակների ֆուրգոնների հնարավոր վերադարձի,մասին։ Իսրայելում պաղպաղակի ֆուրգոնի առաջին տերը դարձավ Մորդեհայ Դեյվիը, որն իր գործունեությունը սկսել էր 1979 թվականին և շարունակում է մինչ օրս ։ Պաղպաղակի ֆուրգոնները ժամանակ առ ժամանակ ԶԼՄ-ների կողմից, որպես աղմուկի աղբյուր ,կամ, օրինակ, ծխախոտի փողոցային առևտրի թաքստոց,  ենթարկվում են քննադատության։ Այդուհանդերձ դրանք նաև դիտվում են որպես կարևոր մշակութային խորհրդանիշ ,, նրանց նվիրված մի քանի երգ է գրված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաղպաղակ Կատեգորիա:Փողոցային մշակույթ
Ղարագյոզ (Մարաշի գավառ)
Ղարագյոզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Մարաշի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դոլգովոե (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)
Դոլգովոե (Довгове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սոսիպատրովկա։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոլգովոե գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,424 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 200,47 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բիզդիգանց
Բիզդիգանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից 36 կմ հարավ, Ճորոխ գետի ակունքի շրջանից հարավ։
Աշխարհագրություն
Տարածքը հարթավայրային էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Բիզդիգանցի մոտակայքում կա փլված կամուրջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կրկնակի ճոճանակներ
Կրկնակի ճոճանակ՝ ճոճանակ մեկ այլ ճոճանակին կպած,  ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի դինամիկական համակարգերի բնագավառում։  Կրկնակի  ճոճանակը հանդիսանում է պարզ ֆիզիկական համակարգ, որը ցուցաբերում է սկզբնական պայմաններից կախված, տարատեսակ դինամիկ վարք ։ Ճոճանակի շարժումը ղեկավարվում է սովորական դիֆերենցիալ հավասարումներով։  Որոշ էներգիաների համար նրա շարժումը կարող ենք քաոսային համարել։
Վերլուծություն
Կարելի է դիտարկել կրկնակի ճոճանակների մի քանի տարբերակներ՝ երկու օղակները կարող են լինել միատեսակ կամ ունենալ տարբեր զանգվածներ ու երկարություններ, նրանք կարող են լինել պարզ ճոճանակներ կամ ֆիզիկական ճոճանակներ, շարժումը  կարող է տեղի ունենալ երեք չափումներով կամ սահմանափակված ուղղահայց հարթությամբ։ Հետագա վերլուծության ժամանակ օղակները ընտրված են այնպես, ինչպես \ell երկարությամբ և m զանգվածով միատեսակ ֆիզիկական ճոճանակներ, և նրանց շարժումը սահմանափակված է երկու չափումներով։ Ֆիզիկական ճոճանակի զանգվածը տեղաբաշխված է նրա ամբողջ երկարությամբ։ Եթե  զանգվածը բաշխված է հավասարաչափ, ապա յուրաքանչյուր օղակի զանգվածի կենտրոնը համընկնում է իր երկրաչափական կենտրոնի հետ և օղակը ունենում է այսպիսի իներցիայի մոմենտ ՝ այդ կետի համար։
Յուրաքանչյուր օղակի միջև եղած անկյունները կարելի է օգտագործել և ուղղահայց՝ որպես ընդհանրացված կոորդինատներ, որոշելով համակարգի կոնֆիգուրացիայի տարածությունը։ Եթե դեկարտյան կոորդինատային համակարգի սկզբնակետը դնենք առաջին ճոճանակի կախման կետում, ապա այդպիսի համակարգի զանգվածի կենտրոնը կգտնվի՝
իսկ մյուսինը՝
Այս ինֆորմացիան բավական է, որպեսզի գրառենք Լագրանժի հավասարումները։
Լագրանժյան
Ամփոփված իմպուլները կարելի է այսպես գրել
Այս արտահայտությունները կարելի է ձևափոխել, որպեսզի ստացվի
Էյլեր-Լագրանժի հավասարումներից ստացվող շարժման հավասարումները, կարելի է գրել որպես՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճոճանակներ Կատեգորիա:Քաոսի տեսություն
Բալու գետ
Բալու (বালু নদী), գետ Բանգլադեշում, Շիտալակշյա գետի աջ վտակը։ Այն հոսում է Բանգլադեշի հյուսիսային կենտրոնական մասով՝ Գազիպուր, Դաքքա և Նարայանգանջ շրջանների տարածքով։ Գետը ոլորուն է։ Այն ունի 44 կմ երկարություն և միջին լայնությունը կազմում է 79 մետր։ Բանգլադեշի ջրային ռեսուրսների զարգացման խորհրդի գետերի ցանկում նշված է 46 համարի ներքո ։
Բալու գետը հոսում է Շիտալակշյա գետի աջափնյա լեռնաշղթայի երկայնքով, Բելաիսկյան ճահիճի հյուսիս-արևելքում գտնվող Բանգլադեշի մայրաքաղաք Դաքքայով և ըստ էության համարվում է Շիտալակշյա գետի մեռյալ վտակ։ Գետը մայրաքաղաքային Դեմրա շրջանում թափվում է Շիտալակշյա գետի մեջ։ Թանգա գետի չորացած հունի միջոցով Կապասիայի շրջանում պարբերաբար կապվում է Թուրագ գետի հետ։ Մուսոնների ընթացքում գետը Շիտալաշյա գետի աջափնյա հարթավայրում հանդես է գալիս որպես ջրանցք և իր մեջ ներառում է Շիտալակշյա և Թուրագ գետերի ջրերը։
Բալու գետը նավարկելի է անձրևների սեզոնին։ Գետի վրա պեղումներն իրականացվում են Բանգլադեշի կառավարության հովանավորությամբ։ Չնայած դրան, Բալու գետը վերածվում է մեռյալ գետի։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ հիմնականում գետի հոսքը տեղի է ունենում մուսոնների ժամանակ, երբ նրա երկայնքով հոսում է Շիտալակշյա գետը։ 6-7 ամսվա ընթացքում անձրևի բացակայության պատճառով գետը ցամաքում է ։
Բալու գետի ջրերը օգտագործվում են ոռոգման նպատակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանգլադեշի գետեր Կատեգորիա:Բենգալյան ծոցի ավազանի գետեր
(3245) Ենշ
(3245) Ենշ (Jensch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,123558 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,608 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6391 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178538 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,33° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հռոմեացիների ու սաբինացիների մարտը կանգնեցնող սաբինուհիները
«Հռոմեացիների ու սաբինացիների մարտը կանգնեցնող սաբինուհիները» (Les Sabines — «Սաբինուհիներ»), ֆրանսիացի նկարիչ Ժակ Լուի Դավիդի նկարը։
Նկարում պատկերված է հռոմեացիների և սաբուհիների միջև կռիվը։ Սաբուհիները հուհս ունենալով դադարեցնել պայքարը` ռազմի դաշտ են բերում իրենց երեխաներին։ Նկարի կենտրոնական կանացի կերպարը Հերսիլիան է` Հռոմուլոսի կինը, որը նախկինում առևանգվել էր նրա կողմից։ Նա կանգնել է հոր (ձախից) և ամուսնու (աջից) միջև, որն արդեն վերցրել է նիզակը` փորձելով հարվածել Հերսիլիայի հորը։
Ֆրանսիական նեոդասականության հիմնադիր Դավիթը, հույն վարպետների օրինակով, նկարում երգում է կիսամերկ մարդու մարմնի գեղեցկությունը ՝ հմտորեն օգտվելով դրապայից։
Չերեմուխովկա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Չերեմուխովկա (Черемухівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
Հռոմեացիների ու սաբինացիների մարտը կանգնեցնող սաբինուհիները
Ցուցադրելով իր այս նկարը` Դավիթը նորարարություն է մտցրել` նկարը տեսնելու համար մուտքի համար վճարել։
Չերեմուխովկա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Չերեմուխովկա գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։
Հռոմեացիների ու սաբինացիների մարտը կանգնեցնող սաբինուհիները
Կտավը ձեռք է բերվել 1819 թվականին և այժմ գտնվում է Լուվրի Դենոմ թանգարանում` 1-ին հարկի 75-րդ սրաում։ Գույքաթիվ № INV. 3961:
Չերեմուխովկա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հռոմեացիների ու սաբինացիների մարտը կանգնեցնող սաբինուհիները
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժակ Լուի Դավիդի նկարներ Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ
Բուլանդինո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Բուլանդինո (Буландино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարևկա (գյուղ, Պեստրավսկի շրջան)
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1878 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Պեստրավսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրիենց լիճ
Բրիենց լիճ (Brienzersee), լիճ Շվեյցարիայի Բեռն կանտոնում, Ալպերից դեպի հյուսիս։ Ունի շուրջ 14 կիլոմետր երկարություն (8,7 մղոն), 2.8 կիլոմետր լայնություն (1,7 մղոն) և 260 մետր (850 ֆտ) առավելագույն խորություն։ Լճի մակերեսը 29,8 քառակուսի կիլոմետր է (11,5 քմ), որը 564 մետր (1.850 ֆտ) բարձր է ծովի մակարդակից։ Սնվում է, ի թիվս այլոց, Աարե գետով արևելյան հատվածում, իսկ հարավային ափում՝ Գիեսբախ և Լյութզին գետերով։ Լիճը սնվում է նաև ծովի մակարդակից 4,274 մետր (14,022 ft) բարձրության վրա գտնվող Ֆինստերանխորն լեռնագագաթի սառցադաշտերից ։
Կոլզակ
Կոլզակ  (Колзак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մրասսու գետի ձախ ափին՝ 238 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Բալահովիտ (այլ կիրառումներ)
Բալահովիտ, կարող է վերաբերել՝
Կոլզակ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Բրիենց լիճ
Բրիենց գյուղը, որից լիճն ստացել է իր անվանումը, գտնվում է նրա հյուսիսային ափին։ Արևմուտքում լիճը սահմանափակվում է Բյոդելի կոչվող ցամաքային հատվածով, որն այն տարանջատում է հարևան Թուն լճից: Բյոնիգեն գյուղն զբաղեցնում է Բյոդելիի հատվածը, համեմատաբար խոշոր առողջարանային Ինտերլակեն քաղաքը գտնվում է երկու լճերի միջև, Իզելտվալդ գյուղը տեղակայված է հարավային ափին, իսկ Ռինգգենբերգ, Նիդեռիդ-բայ-Ինտերլակեն և Օբերւդ-ամ-Բրիենցերզե գյուղերը գտնվում են հյուսիսային ափին  ։
Կոլզակ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոնդոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը Օբ գետն է.
Բրիենց լիճ
Լիճն աղքատ է սննդարար նյութերով, հետևաբար, ձկնորսությունը շատ զարգացած չէ։ Այնուամենայնիվ, 2001 թվականին 10 000 կգ ձուկ են որսացել։
Կոլզակ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բրիենց լիճ
1839 թվականից լճով անցնում են ուղևորատար նավեր, և ներկայումս դրանց թիվը հինգն է։ Նավերը ղեկավարվում են BLS AG շվեդական երկաթուղային ընկերության կողմից և կապում են Ինտերլակեն Օսթ երկաթուղային կայարանը Բրիենցի ու լճին հարակից մյուս բնկավայրերի հետ։ Նավերը նաև միացնում են Գիեսբախբահն ֆունիկուլյորը, որը բարձրանում է մինչև հանրահայտ Գիեսբախ ջրվեժը ։
Լճի հյուսիսային ափով անցնում է Բրյունիգ երկաթուղին, իսկ հարավային ափով՝ A8 մայրուղին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի լճեր Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Ղարամաղարա
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բալաս (այլ կիրառումներ)
Բալաս, կարող է վերաբերել՝
Սթենլի Կուբրիկ
Սթենլի Կուբրիկ (Stanley Kubrick, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Համարվում է կինոարտադրության պատմության մեծագույն և ամենաազդեցիկ կինոռեժիսորներից մեկը։ Նրա ֆիլմերը, որոնք հիմնականում վեպերի և կարճ պատմվածքների էկրանավորումներ են, անդրադառնում են տարբեր ժանրերի և հատկանշական են իրենց ռեալիզմով, սև հումորով, յուրօրինակ կինեմատոգրաֆիական լուծումներով, նկարահանման հրապարակի ընդգրկուն դիզայնով և զգացմունքային երաժշտության կիրառմամբ։ Կուբրիկը մեծացել է Բրոնքսում, Նյու Յորք, և 1941 թվականից մինչև 1945 թվականները հաճախել է Ուիլյամ Հովարդ Տաֆտ ավագ դպրոց։ Թեև դպրոցում ստանում էր միջին գնահատականներ, սակայն երիտասարդ տարիքից մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել գրականության, լուսանկարչության և կինեմատոգրաֆիայի ոլորտներում և ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է ֆիլմարտադրության և ռեժիսուրայի ոլորտների բոլոր մանրուքները։ 1940-ականների վերջում և 1950-ականների սկզբում Look (Լուք) ամսագրում լուսանկարիչ աշխատելուց հետո Կուբրիկը սկսեց լուսանկարել փոքր բյուջեով կարճամետրաժ ֆիլմեր, ինչպես նաև 1956 թվականին United Artists (Յունայթեդ արտիստս) կինոընկերության համար նկարահանեց իր առաջին կարևոր հոլիվուդյան «Սպանություն» ֆիլմը։ Սրան հետևեց երկու համագործակցություն Քըրք Դուգլասի հետ՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունների մասին պատմող «Փառքի արահետները» (1957) և պատմական «Սպարտակ» ֆիլմը (1960)։ Նրա հեղինակությունը որպես կինոռեժիսոր աճում էր Հոլիվուդում, և նրան է մոտենում Մառլոն Բրանդոն՝ «Միաչքանի տղամարդիկ» (1961) ֆիլմը նկարահանելու առաջարկով, սակայն վերջում Բրանդոն որոշում է ինքը լինել ֆիլմի ռեժիսորը։
Քըրք Դուգլասի և կինոստուդիաների հետ ունեցած ստեղծագործական անհամաձայնությունները, հոլիվուդյան կինոարտադրության հանդեպ ունեցած անհավանությունը և Ամերիկայում հանցագործությունների շուրջ աճող անհանգստությունը ստիպեցին Կուբրիկին 1961 թվականին տեղափոխվել Մեծ Բրիտանիա, որտեղ Կուբրիկն անցկացրեց իր կյանքի մեծ մասը։ Հարֆորդշիրի իր տունը, որը Կուբրիկը կիսում էր իր կնոջ՝ Քրիստիանի հետ, դարձավ ռեժիսորի աշխատասենյակը, որտեղ նա գրում էր, ուսումնասիրություններ կատարում, խմբագրում և զբաղվում ֆիլմարտադրության հետ կապված այլ հարցերով։ Այս միջավայրը նրան հնարավորություն տվեց լիակատար ստեղծագործական վերահսկողություն ունենալ իր ֆիլմերի վրա, սակայն զրկեց հոլիվուդյան հայտնի կինոստուդիաների ֆինանսավորումից։ Բրիտանական արտադրության նրա առաջին երկու ֆիլմերն են «Լոլիտան» (1962) և «Դոկտոր Սթրեյնջլավը» (1964)՝ Պիտեր Սելլերսի մասնակցությամբ։
Լինելով պահանջկոտ կատարելապաշտ՝ Կուբրիկը վերահսկում էր ֆիլմարտադրության գործընթացի գրեթե բոլոր կողմերը՝ սցենարից և ռեժիսորական աշխատանքից մինչև մոնտաժը, անսահման նվիրվածություն էր ցուցաբերում իր ֆիլմերի ստեղծման և տեսարանների նկարահանման գործընթացին՝ անընդհատ շփման մեջ լինելով իր դերասանների և գործընկերների հետ։ Երբեմն Կուբրիկը պահանջում էր նույն տեսարանը նկարահանել ավելի քանի տասն անգամ, որը պատճառ էր հանդիսանում իր և դերասանական անձնակազմի միջև հաճախակի տարաձայնությունների։
Թեև Կուբրիկի ֆիլմերը վատ համբավ էին բերում որոշ դերասանների, կինոարտադրության ոլորտում դրանք դառնում էին նորարարություններ։ «2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը» (1968 թ.) ֆիլմի գիտական ռեալիզմը և նորարարական հատուկ Էֆեկտները կինոարտադրության ոլորտում աննախադեպ էին, և այս ֆիլմի շնորհիվ Կուբրիկն արժանացավ իր միակ Օսկարին՝ Լավագույն վիզուալ էֆեկտների համար։ Սթիվեն Սփիլբերգն այս ֆիլմը կոչել է իր սերնդի «մեծ պայթուն», և այն համարվում է բոլոր ժամանակների լավագույն ֆիլմերից մեկը։ 18-րդ դարի իրադարձությունների մասին պատմող «Բարրի Լինդոն» (1975) ֆիլմի նկարահանման համար Կուբրիկը ձեռք է բերել ՆԱՍԱ-յի համար արտադրված «Կառլ Ցայսի» տեսապակիներ՝ մոմի բնական լույսի տակ նկարահանումներ իրականացնելու համար։ Իր «Փայլատակում» (1980) ֆիլմով Կուբրիկն առաջին ռեժիսորներից էր, որն օգտագործել է ստեդիկամ (steadicam)՝ բարդ նկարահանումներ իրականացնելու համար։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Կուբրիկի ֆիլմերը խնդրահարույց էին և արժանանում էին բազմատեսակ արձագանքների՝ մասնավորապես «Լարովի նարինջը» (1971), որը Կուբրիկը Մեծ Բրիտանիայում հանեց շրջանառությունից լրատվամիջոցների մոլեգնությունը զսպելու նպատակով, դրանք առաջադրվում էին Օսկարի, Ոսկե Գլոբուսի կամ Բրիտանական կինոյի և հեռուստատեսային արվեստի մրցանակի և ենթարկվում էին կինոքննադատների վերաարժևորումներին։ Կուբրիկի վերջին ֆիլմը՝ «Լայն փակված աչքերով», ավարտին է հասցվել Կուբրիկի մահվանից կարճ ժամանակ առաջ՝ 1999 թվականին, երբ ռեժիսորն արդեն 70 տարեկան էր։
Մանկություն
Սթենլի Կուբրիկը ծնվել է Մանհեթենում, Նյու Յորք, հրեաների ընտանիքում ։ Կուբրիկը Հակոբ Լեոնարդ Կուբրիկի (մայիս 21, 1902-հոկտեմբեր 19, 1985), որը հայտնի էր որպես Ջեք կամ Ժակ, և Սադի Գերտրուդ Կուբրիկի (հոկտեմբեր 28, 1903- ապրիլ 23, 1985), որը հայտնի էր որպես Գերտ, երկու երեխաներից առաջինն էր։ Կուբրիկի քույրը՝ Բարբարա Մարի Կուբրիկը, ծնվել է 1934 թվականի մայիսին։ Ջեք Կուբրիկը, ում ծնողները և հայրական կողմից տատն ու պապը Լեհաստանի, Ավստրիայի և Ռումինիայի հրեաներ էին, բժիշկ էր, ով 1927 թվականին ավարտել էր Նյու Յորքի բժշկական քոլեջը և նույն տարում ամուսնացել Կուբրիկի մոր հետ, ով Ավստրիայից ներգաղթած հրեաների ընտանիքից էր ։ Կուբրիկի ծննդյան տարում Կուբրիկների ընտանիքը ապրում էր Բրոնքսում։ Թեև ռեժիսորի ծնողներն ամուսնացել էին հրեական ավանդույթների համաձայն, Կուբրիկը չի ստացել կրոնական դաստիարակություն և հետագայում բացահայտ կերպով արտահայտել է իր աթեիստական հայացքները։ Արևմտյան Բրոնքսի չափանիշներին համապատասխան, Կուբրիկների ընտանիքը համարվում էր հարուստ. Կուբրիկի հայրը լավ էր վաստակում բժշկի իր մասնագիտությամբ։
Քրոջ ծնունդից հետո Կուբրիկը սկսում է հաճախել Բրոնքսի համար 3 հանրակրթական դպրոց, այնուհետև 1938-ի հունիսին տեղափոխվում համար 90 հանրակրթական դպրոց։ Չնայած Կուբրիկի IQ-ն համարվում էր միջինից բարձր, նրա հաճախելիությունը ցածր էր և առաջին կիսամյակում նա բաց է թողնում 56 ուսումնական օր։ Երիտասարդ տարիքից Կուբրիկը հետաքրքրություն էր ցուցաբերում գրականության հանդեպ, և սկսում է կարդալ հունական և հռոմեական առասպելներ և Գրիմ եղբայրների հեքիաթները, որոնց շնորհիվ Կուբրիկը ողջ կյանքի ընթացքում մեծ համակրանք էր զգում Եվրոպայի հանդեպ։ Ամռան գրեթե բոլոր շաբաթ օրերը Կուբրիկն անց էր կացնում «Նյու Յորք Յանկիս» (անգլ.՝ New York Yankees) պրոֆեսիոնալ բեյսբոլի ամերիկյան ակումբի խաղերը նայելով և մի անգամ Look ամսագրի պատվերով նկարահանում է թիմի խաղը նայող երկու տղաների՝ ցույց տալու համար իր երբեմնի տարվածությունը բեյսբոլով։ Երբ Կուբրիկը 12 տարեկան էր, հայրը նրան շախմատ խաղալ է սովորեցնում, և խաղը մնում է Կուբրիկի տարերքը ողջ կյանքի ընթացքում ՝ հայտնվելով իր ֆիլմերի շատ տեսարաններում։ Կուբրիկը, որը հետագայում դառնում է Միացյալ Նահանգների Շախմատի Ֆեդերացիայի անդամ, բացատրում է, որ շախմատն է իրեն սովորեցրել լինել համբերատար և կարգապահ որոշումների կայացման հարցում։
1941 թվականից մինչև 1945 թվականները Կուբրիկը հաճախել է Ուիլյամ Հովարդ Տաֆտ ավագ դպրոց։ Այնտեղ նրա համադասարանցիներից մեկն էր հետագայում հայտնի երգչուհի Էյդի Գորմեն ։ Թեև Կուբրիկն անդամագրվեց դպրոցի լուսանկարչական խմբակին, ինչը թույլ էր տալիս նրան լուսանկարել դպրոցի իրադարձությունները դպրոցի ամսագրի համար, սակայն նա համարվում էր միջակ աշակերտ։ Լինելով ներամփոփ և ամաչկոտ տղա՝ Կուբրիկի հաճախելիությունը դասերին շատ ցածր էր և նա հաճախ էր բաց թողնում դասերը՝ գնալով կինոդիտումերի։ Կուբրիկն ավարտեց 1945 թվականին, սակայն նրա ընթացիկ ցածր գնահատականները և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից վերադարձող զինվորների ընդունելիության բարձ ցուցանիշները քոլեջներում բացառում են բարձրագույն կրթության հնարավորությունը Կուբրիկի համար։ Հետագայում Կուբրիկն արհամարհանքով էր խոսում իր կրթության և ընդհանրապես Ամերիկայի ժամանակակից դպրոցական համակարգի մասին՝ նշելով, որ դպրոցները չեն զարգացնում քննադատական մտածողություն և չեն խթանում ուսանողների հետաքրքրությունը։ Կուբրիկի հայրը հիասթաված էր իր որդու՝ դպրոցում ունեցած անհաջողություններով, քանի որ նրան միանգամայն ընդունակ էր համարում լավ սովորելու։ Ջեքը նաև խթանում էր Սթենլիի կարդալու ցանկությունը և միաժամանակ թողնում էր նրան լրջորեն զբաղվել լուսանկարչությամբ։
Լուսանկարչի կարիերա
Դեռ դպրոցում Կուբրիկը դպրոցի պաշտոնական լուսանկարիչն էր։ 1940-ականներին Կուբրիկը հնարավորություն չի ստանում ընդունվել քոլեջի ցերեկային դասերին և ժամանակավորապես այցելում է Նյու Յորքի քաղաքային քոլեջի երեկոյան դասերին։ Հետագայում նա ֆոտոշարքեր է վաճառում Look ամսագրին, ինչպես նաև ամսագրի լուսանկարչական բաժնի ղեկավար Հելեն Օ՛Բրիան առանց վարանելու £25-ով Կուբրիկից գնում է իր լուսանկարը։ Այն տպագրվում է 1945 թվականի հունիսի 26-ին։ Կուբրիկը նաև գումար էր վաստակում Վաշինգտոն Սքվեր Պարկում և Մանհեթենի տարբեր շախմատային ակումբներում շախմատ խաղալով։
1946 թվականին Կուբրիկը Look ամսագրում աշխատում էր սկսնակ լուսանկարիչ, որից հետո նույն ամսագրում աշխատում է լրիվ դրույքով։ Այդ ժամանակ Look-ում աշխատող մեկ այլ լուսանկարիչ վերհիշում է, որ իր կարծիքով Կուբրիկը չկարողացավ հաստատվել Հոլիվուդում որպես ռեժիսոր անհատականության պակասի պատճառով, «Սթենլին շատ համեստ էր։ Նա շատ չէր խոսում։ Նա շատ նիհար էր, հյուծված և աղքատ, ինչպես մենք բոլորս»։ Սակայն Կուբրիկը կարճ ժամանակում հայտնի դարձավ լուսանկարների միջոցով պատմություններ փոխանցելու կարողության շնորհիվ։ Նրա առաջին լուսանկարը՝ վերնագրված «Կարճ պատմություն ֆիլմի պատշգամբից» տպագրվեց 1946 թվականի ապրիլի 16-ին։ Լուսանկարը պատկերում էր մի աղմկոտ վեճ տղամարդու և կնոջ միջև, որի ընթացքում կինը ապտակում է տղամարդուն՝ հանկարծակիի բերելով վերջինիս։ Մեկ այլ ֆոտոշարք ներառում էր ատամնաբուժարանում իրենց հերթին սպասող մարդկանց 18 լուսանկար։ Հետադարձ հայացք նետելով՝ այս լուսանկարներից արդեն պարզ երևում էր Կուբրիկի հետաքրքրությունը ձանձրալի միջավայրերում մարդկանց և նրանց զգացմունքներն անմահացնելու հանդեպ։ 1948 թվականին Կուբրիկին ուղարկում են Պորտուգալիա՝ ճանապարհորդական ֆոտոշարք պատրաստելու նպատակով։
Կուբրիկը, որը նաև բռնցքամարտի մեծ սիրահար էր, սկում է լուսանկարել բռնցքամարտեր ամսագրի համար։ Նրա ամենավաղ լուսանկարներից մեկը՝ «Պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկը», լույս է տեսել 1949-ի հունվարի 18։ Այն պատկերում էր բռնցքամարտի տեսարանը և դրան հաջորդող իրադարձությունները։ 1949 թվականի ապրիլի 2-ին Կուբրիկը տպագրում է «Չիկագո՝ ծայրահեղությունների քաղաք» ֆոտոշարքը Look-ում, որը բացահայտում է նրա՝ պատկերաշարերի միջոցով մթնոլորտ փոխանցելու տաղանդը։ Շարքը ներառում էր նաև գիշերային Չիկագոյի ծանրաբեռնված փողոցներից մեկի լուսանկարը՝ արված վերևից։ 1950 թվականի հուլիսի 18-ին լույս է տեսնում Կուբրիկի մեկ այլ ֆոտոշարք՝ նվիրված Բեթսի վոն Ֆուրսթենբերգին։ Նկարներից մեկում Բեթսիի ետևի պլանում Պաբլո Պիկասոյի՝ Անխել Ֆերնանդես դե Սոտոյի դիմանկարն է։ Կուբրիկին հանձնարարվում էր լուսանկարել նաև մի շարք ջազ կատարողների, ինչպիսիք են՝ Ֆրենկ Սինատրան, Ջորջ Լուիսը և այլք։ 1948 թվականի մայիսի 28-ին Կուբրիկն ամուսնանում է ավագ դպրոցի իր ընկերուհի Տոբա Մեթզի հետ։ Նրանք միասին ապրում էին Գրինվիչ գյուղից հյուսիս գտնվող բնակավայրերից մեկում։ Այս շրջանում Կուբրիկը սկսում է հաճախակի այցելել կինոդիտումների Ժամանակակից արվեստի թանգարանում և Նյու Յորքի կինոթատրոններում։ Նա հիանում էր Մաքս Օֆուլսի ֆիլմերում բարդ, բայց և սահուն օպերատորական աշխատանքով և ռեժիսոր Էլիա Կազանով, որին նա համարում էր այդ ժամանակների լավագույն ռեժիսոր, որը հրաշքներ էր գործում իր դերասանների հետ։ Կուբրիկի ընկերները նկատում էին, որ նա տարվել է ֆիլմարտադրության արվեստով։ Ռեժիսորի ընկերներից մեկը նշում է, որ Կուբրիկը մանրամասն զննում էր ֆիլմերը կինոթատրոններում, երբ դերասանները լուռ էին, իսկ երբ նրանք սկսում էին խոսել, Կուբրիկը վերադառնում էր թերթի ընթերցանությանը։ Կուբրիկը ժամեր շարունակ կարդում էր կինոյի տեսության վերաբերյան գրքեր և նշումներ էր կատարում։ Սերգեյ Էյզենշտեյնի կինոյի թեորիայի մասին գրքերը խորը ազդեցություն են թողել Կուբրիկի վրա։ Այդ գրքերը Կուբրիկը վերցնում էր Արթուր Ռոտշտեյնի գրադարանից, ով Look ամսագրի լուսանկարչական բաժնի տեխնիկական գծով տնօրենն էր։
Կարճամետրաժ ֆիլմեր (1951-1953)
Կուբրիկը ֆիլմերի հանդեպ իր սերը կիսում էր իր դպրոցական ընկեր Ալեքսանդր Սինգերի հետ, որն ավարտելուց հետո մտադրությւոն ուներ նկարահանել Հոմերոսի «Իլիականը»։ Սինգերի շնորհիվ, որն աշխատում էր կինոխրոնիկայի արտադրության ընկերությունում, Կուբրիկն իմացավ, որ լավ որակի կարճամետրաժ ֆիլմ նկարահանելու համար անհրաժեշտ է մոտավորապես $40,000, մի գումար, որն ինքը չուներ։ Այնուամենայնիվ Կուբրիկն ուներ $1500 խնայած գումար, որը նա ծախսեց մի քանի կարճ փաստավավերագրական ֆիլմեր նկարահանելու համար։ Նա ինքնուրույն սովորում էր ամեն ինչ կինոարտադրության մասին՝ կապ հաստատելով մատակարարների, լաբորատորիաների և տեխնիկայի վարձակալության գրասենյակների հետ։
Կուբրիկը որոշում է կարճամետրաժ փաստավավերագրական ֆիլմ նկարահանել բռնցքամարտիկ Ուոլտեր Քարտիերի մասին, ում նա մի անգամ արդեն լուսանկարել էր Look ամսագրի համար։ Նա տեսախցիկ վարձեց և նկարահանեց 16 րոպեանոց սև ու սպիտակ ֆիլմ, որը կոչվում էր «Հակամարտության օրը»։ Կուբրիկն ինքն անձամբ է գտնում նկարահանման համար անհրաժեշտ գումարը։ Սկզբում Կուբրիկը ցանկանում էր դիմել Մոնտգոմերի Կլիֆտին՝ ֆիլմի տեքստը կարդալու համար, սակայն վերջում ընտրում է CBS վետերան Դուգլաս Էդվարդսին։ Ըստ Պոլ Դունկանի, «Հակամարտության օրը» որպես ռեժիսորի առաջին ֆիլմ, բավականին հաջողված էր, որտեղ օգտագործվել էր տեսախցիկով դեպի ետ գնալու հնարքը, երբ երկու եղբայրները մոտենում էին տեսախցիկին, որը հետագայում դառնում է Կուբրիկի ֆիլմերի բնորոշ առանձնահատկություններից մեկը։ Հետագայում Վինսենթ Քարտիերը՝ բռնցքամարտիկի եղբայրը և մենեջերը, նշում է Կուբրիկի մասին, «Կուբրիկը ստոիկ էր, շատ անվրդով, բայց միևնույն ժամանակ վառ երևակայության տեր։ Նա հարգանք էր ներշնչում իր հանդեպ հանգիստ և ամաչկոտ կերպով։ Դու անում էիր ամենը, ինչ նա ցանկանում էր, նա պարզապես տիրանում էր քեզ։ Բոլորը, ովքեր աշխատում էին Սթենլիի հետ, պարզապես անում էին այն, ինչ նա ցանկանում էր»։ Երբ Սինգերի ընկեր Գերալդ Ֆրիդը գրեց ֆիլմի երաժշտությունը, Կուբրիկը ծախսեց $3900 դրա նկարահանման համար և $4000-ով վաճառեց այն RKO-Pathé ընկերությանը, որն ամենաթանկ գինն էր, որ երբևէ ընկերությունը վճարել էր որևէ կարճամետրաժ ֆիլմի համար։ Հետագայում Կուբրիկը նշում է, որ կինոարտադրության ոլորտի ամենալավ կրթությունը հենց ֆիլմ նկարահանելն է։
Իր հաջողությամբ ոգևորված, Կուբրիկը թողնում է լուսանկարչի աշխատանքը Look-ում և այցելում է Նյու Յորքի պրոֆեսիոնալ ֆիլմարտադրողներին՝ տալով ֆիլմարտադրության վերաբերյալ բազմաթիվ մանրամասն հարցեր։ Կուբրիկը նշում է, որ իր տեսած անորակ և վատ ֆիլմերը նրան տվեցին այն վստահությունը, որ ինքը կարող է դառնալ ռեժիսոր, քանի որ վստահ էր, որ կարող էր նկարահանել ավելի լավ ֆիլմեր։ 1951-ին Կուբրիկը սկսում է նկարահանել «Թռչող քահանան», որի հերոսն անցնում է 4,000 մղոն 11 եկեղեցիներ այցելելու նպատակով։ Ֆիլմի ընթացքում քահանան կատարում է թաղման արարողակարգ, կռվի մեջ է մտնում տղայի հետ, որը վատ էր վերաբերվում աղջկան, իրականացնում է արտակարգ թռիչք՝ հասցնելով հիվանդ մորը և երեխային հիվանդանոց։ Հետագայում «Թռչող քահանան» ֆիլմի օդանավի որոշ տեսարաններ հանդիպում ենք նաև «2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը» ֆիլմում։ Թաղման տեսարանում մարդկանց դեմքերը խոշոր պլանով ցուցադրելու ոճն ամենայն հավանականությամբ Սերգեյ Էյզենշտեյնի «Գծանավ Պոտեմիկին» (1925) և «Իվան Ահեղ» (1944/1958) ֆիլմերի ազդեցությունն է։
«Թռչող քահանային» հաջորդեց «Ծովագնացները» (1953), որը Կուբրիկի նկարահանած առաջին գունավոր կինոնկարն էր, որը ստեղծվել էր 1953 թվականի հունիսին Ծովագնացների միջազգային միության համար։ Կինոնկարում կան նավերի, զրահատեխնիկայի, ճաշարանի և միության ժողովի տեսարաններ։ Ճաշարանի տեսարանի համար Կուբրիկն օգտագործել է տեսախցիկի համար նախատեսված սայլակով արված տեսարաններ՝ ցույց տալու համար ծովագնացների համայնքը. այսպիսի նկարահանումը հետագայում դառնում է Կուբրիկի այցեքարտը։ «Հակամարտության օրը», «Թռչող քահանան» և «Ծովագնացները» համարվում են Կուբրիկի միակ վավերագրական ֆիլմերը, թեև որոշ կենսագիրներ պնդում են, որ ռեժիսորը նկարահանել է նաև այլ վավերագրական ֆիլմեր։
Առաջին գեղարվեստական ֆիլմեր (1953-1955)
Իր կարճամետրաժ ֆիլմերի՝ ընկերների և ընտանիքի անդամների համար արված ցուցադրություններից հավաքած $1000-ից բացի Կուբրիկը գտնում է անհրաժեշտ գումար իր առաջին գեղարվեստական ֆիլմը նկարահանելու համար, որը կոչվում էր «Վախ և ցանկություն» (1953)։ Ֆիլմը սկզբում անվանվել էր «Թակարդը» և սցենարի հեղինակն էր ռեժիսորի ընկեր Հովարդ Սեքլերը։ Կուբրիկի մորեղբայրը՝ Մարտին Պերվելերը, որը լոսանջելեսյան գործարար էր, ներդնում է $9000 ֆիլմի նկարահանման համար՝ պայմանով, որ իր անունը պետք է նշվի որպես ֆիլմի գործադիր պրոդյուսեր։ Կուբրիկը հավաքում է մի քանի դերասաններ և փոքր աշխատանքային խումբ (5 դերասան, 5 հոգանոց աշխատանքային խումբ և 4 այլ անձիք, ովքեր օգնում էին տեխնիկայի տեղափոխման հարցում) և հինգ շաբաթով մեկնում Կալիֆորնիայի Սան Գաբրիել լեռնաշղթա։ Ֆիլմը հորինված այլաբանություն է, որը պատմում է զինվորների խմբի մասին, որոնք փրկվում են օդանավի վթարից և հայտնվում թշնամու սահմանում։ Ֆիլմում զինվորներից մեկը տարվում է մի գեղեցիկ աղջկանով և կապում է նրան ծառին։ Այս տեսարանն առանձնանում է դերասանուհու դեմքի խոշոր պլանի ցուցադրությամբ։ Սկզբում Կուբրիկը պատրաստվում էր նկարահանել «Վախ և ցանկությունը» որպես համր ֆիլմ, սակայն հետագայում ավելացնում է ձայնային և այլ էֆեկտներ, երաժշտություն և ֆիլմի բյուջեն գերազանցում է նախատեսված գումարը՝ հասնելով $53,000-ի։
«Վախ և ցանկություն» ֆիլմը կոմերցիոն առումով տապալվում է, սակայն ստանում է մի քանի լավ արձագանքներ։ Նյու Յորք Թայմսի գրախոսներից մեկը նշում է, որ Կուբրիկի լուսանկարչական տաղանդը հիանալի կերպով արտահայտվել է ֆիլմում և որ նա «դերասանական մեծ վարպետությամբ ցույց է տվել զավեշտալի վերաբերմունք մահին, քաղցած մարդկանց անհագությունը, ինչպես նաև նրանց վայրենությունը, անսանձ կրքի կործանարար ազդեցությունը պատանի զինվորի և դեռատի աղջնակի վրա»։ Կոլումբիայի համալսարանի գիտնական Մարկ վան Դորենը մեծապես հիացած էր ծառին կապված աղջկա տեսարանով՝ նշելով, որ դա «գեղեցիկ էր, զարհուրելի և տարօրինակ», որը ցուցադրում էր Կուբրիկի հսկայական տաղանդը և դառնալու էր ռեժիսորի հաջողության գրավականը։ Հետագայում Կուբրիկն ամաչում էր իր այդ ֆիլմի համար և աշխատում էր ֆիլմն ամբողջությամբ հանել շրջանառությունից։
«Վախ և ցանկություն» ֆիլմից հետո Կուբրիկը ներգրավվեց մեկ այլ գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանման աշխատանքներում, որը կրկին անդրադառնում էր բռնցքամարտի թեմային։ Առաջին գեղարվեստական ֆիլմի անհաջողությունից հետո Կուբրիկը չցանկացավ դիմել որևէ մեկին ներդրումների համար։ Նա սկսեց նկարահանել նուար ֆիլմ (քրեական դրամա)՝ Հովարդ Սեքլերի սցենարով։ Ֆիլմը, որը սկզբում վերնագրված էր «Համբուրիր ինձ, սպանիր ինձ», իսկ հետագայում «Մարդասպանի համբույրը» (1955) 67-րոպեանոց քրեական դրամա է երիտասարդ ծանրքաշային բռնցքամարտիկի և մի կնոջ միջև, ում բռնաբարել էր իր քրեական հեղինակությունը։ Այս ֆիլմը նույնպես ֆինանսավորել էին Կուբրիկի ընկերներն ու ընտանիքը, ինչպես նաև $40,000 տրամադրել էր Բրոնքսի դեղագործ Մորիս Բուսսը։ Նկարահանումները սկսվեցին Թայմս Սքվերում, որոնց ընթացքում Կուբրիկը ուսումնասիրություններ էր կատարում, անում նոր փորձեր կինոարտադրության ոլորտում՝ կատարելով նկարահանումներ ոչ ավանդական անկյուններից և ներմուծելով անսովոր տեսարաններ։ Սկզբում Կուբրիկը ցանկանում էր հենց նկարահանման հրապարակում ձայնագրել երաժշտությունը, բայց բախվեց դժվարությունների՝ կապված բարձրախոսների ստվերների և տեսախցիկի ազատ տեղաշարժի հետ։
Հաջողություն Հոլիվուդում (1956-1961)
Վաշինգտոն Սկվերում շախմատ խաղալիս Կուբրիկը հանդիպում է պրոդյուսեր Ջեյմս Հարրիսին, որը Կուբրիկին համարում էր իր երբև իմացած ամենախելացի և ստեղծարար մարդը։ Նրանք երկուսով 1955 թվականին հիմնադրում են Հարրիս-Կուբրիկ կինոընկերությունը։ Հարրիսը $10,000-ով գնում է Լիոնել Ուայթի «Կատարյալ բաժանում» վեպի հեղինակային իրավունքը, իսկ Կուբրիկը գրում է սցենարը, սակայն Կուբրիկի առաջարկով նրանք վարձում են քրեական դրամաների հեղինակ Ջիմ Թոմփսոնին «Սպանություն» (1956) ֆիլմի երկխոսությունները գրելու համար։ Ֆիլմը պատմում էր մանրակրկիտ կազմակերպված գողության մասին, որի իրադարձություններն անսպասելի շրջադարձ են ունենում։ Ֆիլմում հանդես էր գալիս Ստերլին Հայդենը, որին Կուբրիկը ճանաչում էր «Ասֆալտե ջունգլիներ» ֆիլմից (1950)։
Կուբրիկը և Հարրիսը տեղափոխվում են Նյու Յորքից Լոս Անջելես և պայմանագիր կնքում Ջեֆֆ գործակալության հետ ֆիլմ նկարահանելու համար, որը դարձավ Կուբրիկի առաջին լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը՝ նկարահանված պրոֆեսիոնալ դերասանական և աշխատանքային կազմով։ Հոլիվուդյան ընկերությունը պնդեց, որ Կուբրիկը չի կարող միաժամանակ լինել ֆիլմի ռեժիսորը և օպերատորը, հետևաբար փորձառու կինեմատոգրաֆիստ Լյուսիեն Բալլարդը հրավիրվեց նկարահանումներին։ Կուբրիկը համաձայնվեց հրաժարվել ֆիլմի համար իր վարձատրությունից, որը նկարահանվել էր 24 օրում և որի բյուջեն կազմում էր $330,000։ Նկարահանումների ժամանակ Կուբրիկը ընդհարում ունեցավ Բալլարդի հետ և մի առիթով Կուբրիկն անգամ սպառնաց աշխատանքից ազատել Բալլարդին, թեև այդ ժամանակ Կուբրիկն ընդամենը 27 տարեկան էր և 20 տարի փոքր էր Բալլարդից։ Հայդենը հիշում է, որ «Կուբրիկը սառն էր և ոչ մարդամոտ։ Շատ մեխանիկական և ինքնավստահ։ Ես ընդամենը մի քանի ռեժիսոր գիտեմ, որոնք այդքան լավն են»։
«Սպանություն» ֆիլմը համապատասխան կերպով չթողարկվեց Ամերիկայում, այն քիչ եկամուտ բերեց։ Այդ ժամանակի մի քանի կինոքննադատներ հավանության արժանացրին ֆիլմը, Time ամսագրի կինոքննադատներից մեկը ֆիլմի օպերատորական աշխատանքը համեմատեց Օրսոն Ուելսի աշխատանքի հետ։ Այսօր քննադատները «Սպանություն» ֆիլմը համարում են Կուբրիկի վաղ կարիերայի լավագույն աշխատանքներից մեկը, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել քրեական ֆիլմերի ռեժիսորների ֆիլմերի վրա։ MGM ընկերության ղեկավար Դորի Շերրին տպավորված էր ֆիլմով, որից հետո Կուբրիկին և Հարրիսին առաջարկում է $75,000 «Փառքի արահետներ» (1957) ֆիլմը նկարահանելու համար։«Փառքի արահետները», որի իրադարձությունները կատարվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, հիմնված են Համֆրի Քաբի՝ 1935 թվականին գրված հակապատերազմանական վեպի վրա, որը Կուբրիկը կարդացել էր իր հոր գրասենյակում սպասելիս։ Շերրին ծանոթ էր վեպին, սակայն համոզված էր, որ MGM-ի չի ֆինանսավորի ևս մեկ ֆիլմ պատերազմի թեմայով, քանի որ արդեն իր աջակցությունն էր ցույց տվել «Կարմիր ժապավեն» (1951) հակապատերազմական ֆիլմին։ Երբ MGM-ն աշխատանքից ազատեց Շերրիին, Կուբրիկին և Հարրիսին հաջողվեց ֆիլմում Գնդապետ Դաքսի դերը խաղալու հետաքրքրություն արթնացնել դերասան Քըրք Դուգլասի մոտ։ Ֆիլմը, որը նկարահանվել է Մյունխենում 1957 թվականի հունվարին, պատմում է ֆրանսիական բանակի զորամիավորումներից մեկին հանձնարարված գրեթե անհնար մի առաքելության և դրան հաջորդող ռազմական հանցագործության դատավարության մասին, որում ներգրավված էին գնդապետ Դաքսը և նրա զինվորները։
Կուբրիկն ինքը նկարահանումներ էր իրականացնում Arriflex տեսախցիկով՝ խոշոր պլանով նկարահանելով Դուգլասին։ «Փառքի արահետները» դարձավ Կուբրիկի առաջին կոմերցիոն հաջողությունը, որի շնորհիվ նրան ճանաչեցին որպես երիտասարդ և խոստումնալից ռեժիսոր։ Կինոքննադատները հավանության արժանացրին Կուբրիկի՝ մարտի ոչ սենտիմենտալ ու բնական տեսարանները և նրա չմշակված, սև-սպիտակ կինեմատոգրաֆիական աշխատանքը։ Նյու Յորք Թայմսի լրագրող Բոսլի Կրաուզերը գրում էր. «Պարոն Կուբրիկի զննող և ուշադիր տեսախցիկը թափանցում է կռվատենչ տղամարդկանց միտքը և համբերատար ու վախվորած զինվորների սրտերը, որոնք ստիպված են ենթարկվել հրամաններին։» Չնայած գովասանքի խոսքերին, ֆիլմի թողարկման օրը, որը համընկել էր Սուրբ Ծննդյան տոնի հետ, խիստ քննադատվեց։ Մինչև 1974 թվականը ֆիլմն արգելված էր Ֆրանսիայում, քանի որ ներկայացնում էր ֆրանսիական ռազմական համակարգը ոչ բարենպաստ տեսանկյունից և մինչև 1970 թվականը այն գրաքննության էր արժանանում շվեյցարական բանակի կողմից։Կուբրիկին է մոտենում դերասան Մառլոն Բրանդոն և խնդրում նրան նկարահանել Չարլզ Նեյդերի «Հենդրի Ջոնսի բնական մահը» վեպի ադապտացիան կինոյի համար։ Բրանդոն տպավորված էր Կուբրիկով և նշում էր. «Սթենլին անսովոր հեռանկարային ռեժիսոր է, միանգամայն ներդաշնակ է մարդկանց հետ։ Նա հնարամիտ ինտելեկտուալ է և ստեղծարար միտք ունի, ոչ մեկին չի կրկնօրինակում և պարզապես փաստահավաք չէ։ Նա մարսում է ամենը, ինչ սովորում է և այդ ամենը վերածում է նոր նախագծի»։ Նրանք երկուսով միասին սցենարի վրա աշխատում են 6 ամիս, սակայն աշխատանքի ընթացքում լինում են տարաձայնություններ, որի պատճառով Կուբրիկը հրաժարվում է իր մասնակցությունից «Միաչքանի տղամարդիկ» (1961) ֆիլմի նկարահանումներում։
1959 թվականի փետրվարին Կուբրիկին զանգահարում է Քըրք Դուգլասը՝ խնդրելով նրան դառնալ «Սպարտակ» (1960) ֆիլմի ռեժիսորը։ Ֆիլմը պատմում էր պատմական կերպար Սպարտակի կյանքի իրական պատմությունը և Սպարտակի ապստամբության իրադարձությունները։ Դուգլասը գնում է Հովարդ Ֆասթի վեպի հեղինակային իրավունքները՝ սև ցուցակ գցելով Դալտոն Տրամբոյին, որն արդեն սկսել էր գրել սցենարը։ Ֆիլմի պրոդյուսերը Դուգլասն էր, որը խաղում էր նաև ըմբոստ ստրուկ Սպարտակի դերը։ Սպարտակի թշնամուն՝ հռոմեացի գեներալ և քաղաքական գործիչ Մարկոս Կրասսոսին մարմնավորում էր Լոուրենս Օլիվիեն։ Դուգլասը ֆիլմի ռեժիսորական աշխատանքի համար Կուբրիկին վճարելու էր $150,000։ Կուբրիկը, որն այդ ժամանակ 31 տարեկան էր, արդեն նկարահանել էր 4 գեղարվեստական ֆիլմ և «Սպարտակը» դառնում է նրա մինչ այդ ունեցած ամենամեծ նախագիծը, որի դերակատարների թիվը հասնում էր 10,000-ի, իսկ բյուջեն կազմում էր 6 միլիոն դոլար։ Այդ ժամանակ դա Ամերիկայում երբևէ նկարահանված ամենաթանկարժեք ֆիլմն էր, և Կուբրիկը դառնում է Հոլիվուդի ամենաերիտասարդ ռեժիսորը, որը պատմություն է կերտում։
Սա Կուբրիկի առաջին ֆիլմն էր, որտեղ օգտագործվում էր հատուկ տեխնիկա՝ կատարելով բարձորակ նկարահանումներ և թույլ տալով Կուբրիկին նկարահանել համայնապատկերային տեսարաններ, որոնցից մեկում ընդգրկված էին 8,000 մարզված զինվորներ Իսպանիայից, որոնք ներկայացնում էին հռոմեական բանակը։ Նկարահանումների ժամանակ վեճեր եղան Դուգլասի և Կուբրիկի միջև։ Վերջինս պնդում էր, որ նա չունի լիակատար ստեղծագործական վերահսկողություն նկարահանումների գեղարվեստական կողմի վրա։ Կուբրիկը և Դուգլասը տարաձայնություններ ունեին նաև սցենարի շուրջ։ Անկախ այս տարաձայնություններին, «Սպարտակը» մեծ հաջողություն է ունենում՝ առաջին թողարկման ժամանակ ունենալով 14.6 միլիոն դոլարի շահույթ։ Ֆիլմն առաջադրվում է վեց Օսկարի և արժանանում չորս Օսկարի տարբեր անվանակարգերում։ Կուբրիկը համոզվում է, որ եթե նկարահանման այսպիսի խնդրահարույց ընթացք ունեցող ֆիլմը կարող է հասնել նման արդյունքների, ապա ինքը կարող է հասնել ամեն ինչի։ Սակայն «Սպարտակ» ֆիլմով ավարտվում է Կուբրիկի և Դուգլասի համագործակցությունը։
Համագործակցություն Պիտեր Սելլերսի հետ (1962-1964)
<p xml։lang="en">Կուբրիկը և Հարրիսը որոշում են կայացնում Անգլիայում նկարահանել Կուբրիկի հաջորդ ֆիլմը՝ «Լոլիտան» (1962)՝ համաձայն Warner Bros-ի ռեժիսորների հետ կնքված պայմանագրի, որը նրանց կատարյալ վերահսկողություն էր ընձեռում ֆիլմի ստեղծման ամբողջ գործընթացում, բացի այդ ֆիլմի ծախսերը զգալիորեն կրճատվում էին դերասանական կազմի 80%-ի անգլիացի լինելու պայմանով։ «Լոլիտան»՝ Կուբրիկի առաջին ֆիլմը սև հումորի ժանրից, Վլադիմիր Նաբոկովի համանուն գրքի էկրանավորումն էր, որը պատմում է միջին տարիքի դասախոսի՝ 12 տարեկան աղջնակով հրապուրվածության մասին։ «Լոլիտան», որում խաղում են Պիտեր Սելլերսը, Ջեյմս Մեյսոնը, Շելի Ուինտերսը և Սյու Լայոնը, անցումային ֆիլմ էր Կուբրիկի համար, որը «շրջադարձ էր նատուրալիստական ֆիլմից դեպի իր հաջորդ ֆիլմերի սյուռեալիզմը», նշում է Ժին Յանգբլադը ։ Կուբրիկը տպավորված էր քամելեոն-դերասան Պիտեր Սելլերսով և թույլ էր տալիս նրան իմպրովիզներ անել նկարահանումների ժամանակ։
«Լոլիտայի» նկարահանումները տևել են ավելի քան 88 օր և բյուջեն կազմել է 2 միլիոն դոլար։ Նկարահանումները կատարվել են Էլսթրի ստուդիայում և տևել են 1960 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1961 թվականի մարտը։ Կուբրիկը հաճախ ընդհարումներ էր ունենում Շելի Ուինտերսի հետ, ում նա համարում էր շատ բարդ և պահանջկոտ անձնավորություն, և մի անգամ գրեթե ազատում էր նրան աշխատանքից։ Իր խնդրահարույց սցենարի հետևանքով «Լոլիտան» մեծ աղմուկ հանեց, և Կուբրիկը ստիպված էր հաշվի առնել կինոքննադատների կարծիքները։ Մեյսոնի և Լայոնի մասնակցությամբ բազմաթիվ էրոտիկ տեսարաններ, որոնք ակնհայտ էին նաև Նաբոկովի վեպում, դուրս մնացին ֆիլմի վերջնական տարբերակից։ Ֆիլմը մեծ հաջողության չհասավ՝ բերելով ընդամենը 3․7 միլիոն դոլարի եկամուտ առաջին էկրանավորումից հետո։ Դրանից հետո ֆիլմը բազմիցս արժանացել է կինոքննադատների գովասանքին ։ Պատմաբան Սթիվեն Կերչերը նշում է, « ֆիլմը դիտելով զգում ես, որ դրա ռեժիսորը ունի սուր հեգնական վերաբերմունք սառը պատերազմի մեջ գտնվող Ամերիկայի սոցիալական և սեքսուալ կյանքի բարդությունների նկատմամբ»։
Կուբրիկի հաջորդ նախագիծն էր «Դոկտոր Ստրեյնջլավ կամ ինչպես ես դադարեցի վախենալ և սիրեցի ռումբը» (1964), որը նույնպես սև հումոր ժանրից էր։ Երբ1950-ականներին սկսվեց Սառը պատերազմը, Կուբրիկը տարվել էր միջուկային պատերազմի խնդրով։ Կուբրիկն անգամ ցանկանում էր տեղափոխվել Ավստրալիա, քանի որ կարծում էր, որ Նյու Յորքը կարող է լինել ռուսների հավանական թիրախը։ Նա ուսումնասիրեց ավելի քան 40 ռազմական և քաղաքական գրքեր, և եկավ այն եզրակացության, որ «իրականում ոչ մեկ ոչինչ չգիտի, և այդ ամբողջ իրավիճակը պարզապես աբսուրդ է»։«Կարմիր ազդանշան» վեպի հեղինակային իրավունքները ձեռք բերելուց հետո Կուբրիկը սցենարի շուրջ սկսեց համագործակցել գրքի հեղինակ Պիտեր Ջորջի հետ։ Գիրքը ի սկզբանե գրված էր որպես լուրջ քաղաքական թրիլլեր, բայց Կուբրիկի կարծիքով թեմայի լուրջ նկարագրությունը կլիներ անհավատալի և որոշեց վեպի ամենացայտուն մասերը վերածել կատակերգության։
Մինչև նկարահանումները սկսելը Կուբրիկը հրավիրեց հայտնի լրագրող և երգիծաբան Թերրի Սադերնին՝ ֆիլմի սցենարի վերջնական տարբերակի վրա աշխատելու համար։ «Ֆիլմը բացահայտեց Կուբրիկին որպես յուրահատուկ աբսուրդիստի,» նշում է կինոգետ Աբրամսը։ Սադերնը մեծ դեր խաղաց ֆիլմի վերջնական սցենարի ձևավորման հարցում և նրա անունը հայտնվեց ֆիլմի տիտրերում Պիտեր Ջորջի անվան կողքին, սակայն վերջինս Life ամսագրին հասցեագրված նամակում նշում էր, որ Սադերնի դերը ֆիլմի սցենարի ստեղծման հարցում անտեղի մեծ ուշադրության է արժանացել մամուլում, մինչդեռ իր դերը՝ որպես սցենարի համար հիմք հանդիսացած վեպի հեղինակի, պատշաճ կերպով չի ներկայացվել ։
Կուբրիկը գտավ, որ Ամերիկայում առկա որոշ տեխնիկական և քաղաքական խնդիրների պատճառով «Դոկտոր Ստրեյնջլավը» պետք է նկարահանել Անգլիայում։ Ֆիլմը նկարահանվեց 15 շաբաթում, նկարահանումներն ավարտվեցին 1963 թվականի ապրիլին, որից հետո Կուբրիկը 8 ամիս ծախսեց ֆիլմի մոնտաժման աշխատանքների համար։ Պիտեր Սելլերսը համաձայնեց նորից համագործակցել Կուբրիկի հետ և  երեք տարբեր դերեր խաղաց ֆիլմում։ Ֆիլմը մեծ աղմուկ հանեց և արժանացավ հակասական գնահատականների։ The New York Times-ի կինոքննադատ Բոսլի Կրաուզերը նշում է, «ֆիլմն անարգանք ու արհամարհանք է մեր ամբողջ պաշտպանության համակարգի նկատմամբ․․․ », մինչդեռ Out of This World-ի թղթակից Ռոբերտ Բրուշտեյնը իր 1970 թվականի փետրվարյան համարում նշում է, որ «ֆիլմը սատիրա է»։ Կուբրիկը դրան ի պատասխան նշում է, «Սատիրիկն այն մարդն է, որը շատ սկեպտիկ վերաբերմունք ունի մարդկային էության նկատմամբ, բայց որը բավականաչափ օպտիմիստ է, որպեսզի դրան հումորով վերաբերվի։ Սակայն, այո՛, դա կարող է լինել սև հումոր »։ Այսօր ֆիլմը համարվում է բոլոր ժամանակների ամենասուր կատակերգություններից մեկը, և Rotten Tomatoes-ում ըստ 2015 թվականի օգոստոս ամսվա 68 կարծիքների ունի գրեթե անթերի 99% վարկանիշ։ Ամերիկայի կինոյի ինստիտուտը ֆիլմը համարել է Ամերիկայի լավագույն ֆիլմերի ցանկում 39-րդը և բոլոր ժամանակների կատակերգություններից 3-րդը։ 2010 թվականին The Guardian-ը ֆիլմը համարել է բոլոր ժամանակների լավագույն կատակերգություններից 6-րդը ։