cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ատոմ Մուրադյան
Ատոմ Ժորայի Մուրադյան, ֆիզիկոս։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1991), պրոֆեսոր (1999)։
Կենսագրություն
1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1970-1975 թվականներին և 1995-2001 թվականներին աշխատել է ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետում, 1976-1995 թվականներին եղել է Կոնդեսացված միջավայրերի ֆիզիկայի («Լազերային տեխնիկա») ՀԳԻ, 1999-2004 թվականներին, միաժամանակ՝ ՀՀ ԳԱԱ ճարտարագիտական կենտրոնի փոխտնօրեն, 2001 թվականից ԵՊՀ ֆիզիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր ։ Հանդիսանում է «Տեսական ֆիզիկա» մասնագիտությամբ ԵՊՀ մասնագիտական խորհրդի և «Օպտիկա» մասնագիտությամբ ԵՊՀ մասնագիտական խորհրդի անդամ ։
Կանխագուշակել է ատոմի կողմից ֆոտոկլանման և ճառագայթման շարժընթացներում էներգետիկ մի մակարդակից մյուսը կամայական մեծության իմպուլսի տեղափոխման և կուտակման հնարավորությունը, հայտնաբերել է (Վ. Մ. Հարությունյանի հետ) լուսային կանգուն ալիքի դաշտում ատոմի կոհերենտ դիֆրակցիայի երևույթն ու հաշվել դրա իմպուլսային բաշխման տեսքը, ցույց տվել, որ խորացող բազմակի պոտենցիալային հորերում գազի Բոզե-Էյնշտեյնյան կոնդենսացման ջերմաստիճանն իջնում է՝ ձգտելով զրոյի։
Համահեղինակ է «Մասնիկների պատահական շարժումները» (2006) ուսումնական ձեռնարկի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Արտաշատ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Ստեփանակերտի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական քոլեջ
Ստեփանակերտի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական քոլեջ, հիմնադրվել է 1961 թվականին Ստեփանակերտում (մինչև 1996 թվականը եղել է ուսումնարան)։
Պատմություն
Սայաթ-Նովայի անունով կոչվել է 1963 թվականին։ 1972-1988 թվականներին Շուշիում գործել է մասնաճյուղ (1980-1988 թվականներին՝ ինքնուրույն կրթօջախ)։
Ստեփանակերտի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական քոլեջը մինչև 2000 թվականը տվել է շուրջ 1200 շրջանավարտ (Այսրկովկասյան մրցույթի դափնեկիրներ Շ. Գևորգյան, Վ. Գրիգորյան, նաև Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգչուհի Լ. Օվչյան, ԼՂՀ ժողովրդական արտիստ Նաիրուհի Ալավերդյան, կոմպոզիտորներ Ս. Մարկոսյան, Մ. Մանասյան, Ա. Նասիբյան, Է. Ղազարյան, մասնագետ-մանկավարժներ և ուրիշներ)։ Քոլեջում գործում են դաշնամուրի, լարային, փողային, ժողովրդական գործիքների, խմբավարության, մեներգեցողության, երաժշտության տեսության և այլ բաժիններ, ժողովրդական գործիքների նվագախումբ, երգչախումբ։
1998 թվականին քոլեջին կից բացվել է արվեստի վարժարան։
2011 թվականին, երբ լրացել է Ստեփանակերտի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական քոլեջի հիմնադրման 50-ամյակը, շենքը վերանորոգվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտական դպրոցներ Կատեգորիա:Ստեփանակերտի շենքեր և կառույցներ
Ամենափրկիչ խաչքար (Հաղպատ)
Ամենափրկիչ խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Լոռու մարզի Հաղպատ գյուղի հարավ արևելյան եզրին՝ Հաղպատի վանական համալիրում, որն ընդգրկված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (7.60/33.4.1) ։
Տեղադրություն
Հաղպատի վանական համալիրի փոքր գավթում, Սուրբ Նշան եկեղեցու մուտքի մոտ։ Կանգնեցված է պատվանդանին՝ երեսով դեպի արևմուտք։
Քանդակ
Խմբաքանդակի կենտրոնը խաչեցյալի պատկերն է, մակերևույթից մի քիչ դուրս ընկած, բայց ոչ մարմնավորված, այլ հարթ, ձեռքերը գամված են, թևերը քիչ ճկված և գլուխ թեքված է դեպի աջ։ Մազերը ալիքաձև, գանգուր, երկու խոպոպիկներով իջնում է ձախ ուսի վրա, թուխ ներկված մորուքը բոլորակ խուզված տեսք ունի։ Ամոթանքի ծածկույթը, որ իջնում է մինչ ոտները, գորշ է։ Ոտները մեխված են իրար հակառակ ուղղությամբ, կրունկները իրար կողքի։ Խաչը ներքևի հատվածում հենված է պատվանդանի, որի վրա գրված է «սբ աստուած» և Գողգոթայի բլուրը պատկերող կիսաշրջանի վրա։ Վերջինիս տակ եռամասնյա կամար է և վերին ճակատի կամարի տակ Ադամի գլուխն է, կամարների դաշտը զարդարված է արմավենիկներով։ Խաչի վերին և հորիզոնական թևերը խաչաձև վերջավորությու ունեն։
Խաչի հորիզոնական թևերի տակ կանգնած են՝ աջից Մարիամը, ձախից՝ Հովհաննեսը։ Մարիամը ձախ ձեռքը դրել է կրծքին, իսկ աջն առաջ մեկնել, երեսը քիչ վեր է, աչքերը դեպի հեռուն սևեռած և ոչ դեպի որդին։ Քիթը կոտրած է։ Գլխի լաչակը ճկատին և ուսերի վրա ալքերով, իսկ կրկնոցը ուսերի վրայից առաջին մասում իջնում է մինչև ծնկները, ետևից ավելի երկար և վերից վար ծալքավորված։ Ամբողջ ֆիգուրը մակերևույթից դուս է ընկած, բայց ոչ մարմնավորված այլ հարթաքանդակ։ Հովհաննեսը մի ձեռքը ծնկին, մյուսը կրծքին, թվում է փաթույթ բռնած. մորուքը և բերանմի հատվածը քիչ վնասված է։ Հովհաննեսի հագին երկար պաեգոտ է, վրայից տունիկա ձգած։ Մարիամից ցած խաչի խաչի պատվանդանի մոտ կանգնած է Հովսեփ Արեմաթեցին, գոտևորված պարեգոտով,  գոտիները կախված են։ Մյուս կողմից ծնկի է եկել Նիկոդիմոսը, ձեռքում ունելիք, որով ցանկանում է հանել մեխերը։ Նիկոդիմոսի մորուքը երկար է  և ներկված, իսկ Հովսեփին՝ բոլորակ ու կտրած։
Խաչի հորիզոնական թևերից ցած, խաչքարի երկու կեղքերի վրա վերից վար ֆիգուրներ կան, ձեռքերը բաց, աղոթողի դիրքով. Դրանք 12 առաքյալնեն են, կեցվածքի և դեմքերի տարբեր ձևերով ու արտահայտություններով։
Հայ-նիդերլանդական հարաբերություններ
Հայ-նիդերլանդական հարաբերություններ (De Armeens-Nederlandse betrekkingen), դիվանագիտական հարաբերությունները Հայաստանի Հանրապետության և Նիդերլանդների Թագավորության միջև։
Ամենափրկիչ խաչքար (Հաղպատ)
Քանդակ
Խաչելության պատկերագրության գլխին դրված է մի առանձին քար, որը վերևը քիվով ճակատն է կազմում, որտեղ և փորագրված է «համբարձաւ ած» և այլն, սաղմոսի խոսքերը, իսկ մնացած մասը գոգաձև է և պատկերաքանդակներով ծախծկված։ Կենտրոնում բոլորակ և խոր սկավառակի մեջ Ամենակալի անդրին է, աջով խաչքկնքում է և ձախով փաթույթ բռնած, մազերը ոլորուն է, գանգուր, իսկ մորուքը կլոր, իսկ վրան ձգված է ծալքավոր հարուստ ծիրանի։ Սկավառակը բռնել են երկու ծնկաչոք հրեշտակ, աջից և ձախից. Քանդակագործը չի կարողացել մարմնավորել ծնկներից ցած ծալած ոտքերը, կարծես փափոկ շոր լինի ծալած։ Հրեշտակների երկար պարեգոտի ծալքերը վերից վար շարունակվում են չոքած մասերում. Նրանք դեմքները դարձրել են դեպի կողքերից կանգնած ֆիգուրները, որը խաչագլուխ գավազան ունի ձեռքերին։ Այդ ֆիգուրները նիմբայով են, աջով գավազան են բռնել, ձախը բարձրացել դեպի համբարձող Տերը։ Նրանք հագել են երկար, մինչև ոտքերը հասնող պարեգոտ գոտևորված աթով, վերնազգեստի փեշերը փողփոխում են քամուց, սրանք թերևս առաքյալների ներկայացուցիչներ են, երեսները դեպի նայողները դարձրած, որպես վկա կատարված իրողության՝ համբարձման ։
Հայ-նիդերլանդական հարաբերություններ
Հայաստանի Հանրապետության և Նիդերլանդների Թագավորության միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի հունվարի 30-ին ։ Հայաստանը և Նիդերլանդները Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության և Միավորված Ազգերի կազմակերպության անդամներ են։
Ամենափրկիչ խաչքար (Հաղպատ)
Վիմական արձանագրություն
Խաչքարը հարուստ է վիմական արձանագրություններով.
Հայ-նիդերլանդական հարաբերություններ
Պատմություն
Հայաստանի և Նիդերլանդների արտաքին հարաբերությունները երկար տարիների պատմություն ունեն։ Չնայած այս հանգամանքի՝ Երևանում չի գործում Նիդերլանդների դեսպանատուն։
Ամենափրկիչ խաչքար (Հաղպատ)
Արձանագրություն 1
Խաչքարի քիվին՝ ելնդագիր, 14 տող.
Հայ-նիդերլանդական հարաբերություններ
Պատմություն
ՀՀ քաղաքացիները Նիդերլանդների կարճաժամկետ շենգենյան վիզայի համար (առավելագույնը 90 օր կես տարվա ընթացքում) կարող են դիմել Վրաստանում Նիդերլանդների կամ Հայաստանում Գերմանիայի դեսպանատուն։
Ամենափրկիչ խաչքար (Հաղպատ)
Արձանագրություն 2
Խաչի ցուցանակին Պիղատոսյան հեգնախոսքերը, ելնդագիր, 2 տող.
Հայ-նիդերլանդական հարաբերություններ
Պատմություն
2013 թվականի նոյեմբերի 26-ին Հայաստանում Նիդերլանդների Թագավորության արտակարգ և լիազոր դեսպան Հանս Հորբախն (նստավայրը` Թբիլիսի) իր հավատարմագրերն է հանձնել ՀՀ Նախագահ Սերժ Սարգսյանին։ 2000 թվականի հուլիսի 7-ին Ամստերդամում ՀՀ պատվավոր հյուպատոս է նշանակվել Ռոբերտ Հանս Զիկը (նստավայրը` Հիլվերսում)։
Ամենափրկիչ խաչքար (Հաղպատ)
Արձանագրություն 2
Համաձայն արձանագրության վիմագրից, խաչքարը հանդիսանում է թագավորի տապանաքարը։
Հայ-նիդերլանդական հարաբերություններ
Պատմություն
2011 թվականի փետրվարի 8-ին Ձյունիկ Աղաջանյանը նշանակվել է Նիդերլանդների Թագավորությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արտաքին հարաբերություններ
Ամենափրկիչ խաչքար (Հաղպատ)
Արձանագրություն 3
Խաչեցյալից աջ՝ առասպելական թրչունի մեջքին շրջանաձև լուսատուների մոտ ելնդատառով 1 տող վիմական արձանագրություն.
Արձանագրություն 4
Խաչեցյալից ձախ՝ առասպելական եղջերուի մեջքին շրջանաձև լուսատուների մոտ ելնդատառով 1 տող վիմական արձանագրություն.
Արձանագրություն 5
Ելնդատառ փորագրությամբ խաչաթագին և վերին ուղղահայաց խաչաթևին՝ Աստծո ձեռքի մոտ և աղավնակերպին կից, 3 տող վիմական արձանագրություն.
Արձանագրություն 6
Տիրոջ աջը համբուրող Մարիամի լուսապսակին, փորագիր, 1 տող.
Արձանագրություն 7
Ձախ թևի տակ. սրբապատկերի լուսապսակին, խորագիր, ջարդած, 1 տող.
Արձանագրություն 8
Ձախ թևի տակ, ներքևում չոքած ֆիգուրի լուսապսակին., 1 տող.
Արձանագրություն 9
Խաչակոթունի տակ, Գողգոթայի կենտրոնական կամարի ներքո գլխաքանդակին մերձ., 1 տող.
Արձանագրություն 10
Մարիամ աստվածածնից ցած, բուսազարդերին ձուլված խոշոր, ուռուցիկ տառերով, 1 տող.
Արձանագրություն 11
Խաչի հորիզոնական թևերին փորագրված է
Արձանագրություն 12
Խաչի ստորին թևին, պատվանդանին ու Գողոգոթայի եզրին՝ Երից սրբասացություն աղոթքի սկզբնամասի նմանությամբ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ Կատեգորիա:Ամենափրկիչ խաչքարեր
(1980) Տեզկատլիպոկա
(1980) Տեզկատլիպոկա (Tezcatlipoca), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի հունիսի 19-ին Ալբերտ Վիլսոնի և Ակե Վիլինգվիստի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,709676 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,0861 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3333 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Տեզկատլիպոկա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,2457 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 816,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,440893 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 26,86° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1950 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ալբերտ Վիլսոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ակե Վիլինգվիստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ամուրի ընտանիքի աստերոիդներ
Կրիկլիվեց
Կրիկլիվեց (Крикливець), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1500 թվականին։
Սալախանե
Սալախանե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆուրչի Սիկուլո
Ֆուրչի Սիկուլո  (Furci Siculo), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3285 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 184 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17,85 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98023։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0942։
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
VR գործիքներ
VR (Հայերեն (ՎԻ) — վիրտուալ իրականություն) գործիքներն իրենց մեջ ներառում են վիրտուալ իրականություն տեղափոխվելու համար նախատեսված ակնոցներ և վիրտուալ աշխարհում տեղաշարժում ապահովող 2 կառավարման վահանակներ ։ Այս գործիքների կիրառության շնորհիվ մարդկանց հնարավորություն է ընձեռվում խաղալ հատուկ VR տիրույթի համար մշակված խաղեր, կատարել ֆիզիկական վարժություններ և փորձարկել տարբեր սիմուլյատորներ։ Ներկա պահին աշխատանքներ են տարվում նոր սոցիալական ցանց ստեղծելու ուղղությամբ, որը VR հարթակի վրա է հիմնված լինելու ։ Այդտեղ մարդիկ կկարողանան հաղորդակցվել միմյանց հետ VR սարքավորումների շնորհիվ։
VR գործիքների նկարագրություն
VR ակնոցներում կիրառվող ամենակարևոր առանձնահատկությունները կապված են head-tracking և eye-tracking սենսորների առկայությամբ։ Head-tracking-ը օգնում է VR ակնոց կրողներին ճիշտ կողմնորոշվել վիրտուալ տարածության մեջ և ապահովում է տեսողական դաշտի փոփոխությունը, երբ վերջիններս շարժում են իրենց գլուխը։ Eye-tracking-ը իր հերթին օգնում է ֆիքսել մարդու աչքերի դիրքը, որն էլ նպաստում է տեսանելիության դաշտի ճիշտ պատկերմանը ։
Ալմա դել Բանկո
Ալմա դել Բանկո (Alma del Banco, ), մոդեռն դարաշրջանի գերմանացի նկարչուհի ։
VR գործիքներ
VR գործիքների նկարագրություն
Կարևոր է նաև VR-ի համար նախատեսված կառավարման վահանակների դերը, որոնք VR ակնոցների հետ միասին էլ ավելի են կլանում մարդկանց վիրտուալ աշխարհը։ Kinect և PlayStation Move VR կառավարման վահանակները համարվում են լավագույնն աշխարհում։ Նրանք կարողանում են ամբողջովին կարդալ մարդու մարմինը և թույլ տալ նրան կարավառել վիրտուալ աշխարհում գտնվող կերպարին կամ այլ կերպ կոչված ավատարին, որն էլ կատարում է մարդու կողմից կատարվող ամբողջական շարժումները։
Տիստամաա
Տիստամաա (Tõstamaa), գյուղական ավան Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանում։
VR գործիքներ
Սահմանափակումներ
VR-ի համար նախատեսված ակնոցները մեծ պահանջներ են ներկայացնում Latency տերմինի համար, որը ժամանակ է վերցնում տեսողական ազդեցություն ստանալու համար՝ մուտքագրման փոփոխությունից ։ Եթե VR ակնոցի ծրագիրը բավականին թույլ է, որպեսզի արձագանքի գլխի շարժումներին, ապա այդ ակնոց կրողը կարող է բախվել որոշ բարդությունների հետ, որոնք ներառված են virtual reality sickness տերմինի մեջ ։
Ալմա դել Բանկո
Կյանքը և ստեղծագործությունը
Ալմա դել Բանկոն ծնվել է հրեական բարեկեցիկ ընտանիքում։ Հայրն ու եղբայրը ունեին առևտրային ընկերություն։ Ալման սկսեց գեղանկարչությամբ զբաղվել բավականին ուշ՝ 30 տարեկան հասակում, Համբուրգի Ռյովեր կանանց գեղարվեստի մասնավոր դպրոցում, նախ՝ Էռնստ Էյտների, ապա՝ Արթուր Իլիսի (1895-1905) ղեկավարությամբ։ Էյտների աշխատանքներից բացի, նրա համար օրինակելի դարձան Սեզանի ու Մատիսի գործերը։ Ալման մի քանի ուղևորություն կատարեց դեպի Հարավային Եվրոպա, որտեղ գտավ իր ստեղծագործությունների համար հարմար բնական գույների պայծառ ներկապնակ։ Զուգահեռաբար նա զբաղվում էր նաև գծանկարչությամբ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ նա գալիս է Փարիզ և այստեղ դասեր ստանում Ժակ Սիմոնից, Անդրե Լոտից և Ֆերնանդ Լեժեից՝ զբաղվելով կուբիզմով և էքսպրեսիոնիզմով։ 1914 թվականին նա վերադառնում է Համբուրգ, բացում է իր արվեստի ստուդիան և վարում է «Ազատ նկարչի» կյանք։
Տիստամաա
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 483 մարդ։
VR գործիքներ
Լինզաներ
VR ակնոցների լինզաները կարևոր դեր են խաղում առարկայի ճիշտ պատկերման մեջ։ Նրանք ապահովում են ակնոց կրողին ավելի հարմարավետ դիտարկման դիրքով՝ որում առարկան ցույց է տրված առավելագույն ճշգրտությամբ։
Ալմա դել Բանկո
Կյանքը և ստեղծագործությունը
1920-ականներին Ալման ենթարկվեց կուբիզմի ուժեղ ազդեցությանը։ Նկարիչը մեծ ուշադրություն էր դարձնում գծանկարչությանը։ Այդ ժամանակահատվածում (1920-ականների սկիզբ) Ալման դարձավ Համբուրգի գեղարվեստի բնագավառի ճանաչված դեմքերից մեկը։ 1919 թվականին նա Համբուրգի անջատողական շարժման հիմնադիրներից էր, 1920 թվականին անդամագրվեց Համբուրգի նկարիչների միությանը։ 1922 թվականին նա ուսումնական ուղևորություններ կատարեց դեպի Իտալիա, Ֆրանսիա, Բալկաններ։ Համբուրգում նրա արվեստի ստուդիան դառնում է տեղական նկարիչների մշտական հանդիպման և բանավեճերի վայր։
VR գործիքներ
Լինզաներ
VR ակնոցներում հիմնականում օգտագործվում է fresnel lenses լինզաները որոնք թեթեվ քաշ ունեն և աչքի են ընկնում իրենց հարմարավետությամբ։ Այս լինզաները չեն օգտագործում մեծ թվով մասնիկներ իրենց մեջ, ինչպես դա անում են այլ տեսակի լինզաները։ Փոխարենը, նրանք բաժանվում են խմբերի, ինչը թույլ է տալիս օգտագործողներին ունենալ ավելի լայն դիտարկման տարածություն։ Այս առանձնահատկությունից օգտվելու համար հարկավոր է fresnel lenses լինզաներով VR ակնոցը ճիշտ հարմարեցնել գլխին ։
Ալմա դել Բանկո
Կյանքը և ստեղծագործությունը
1930-ականներին Ալմայի գեղարվեստական ոճը փոխվեց, նա ավելի շատ սկսեց հարել «Համբուրգի անջատողականների» գերմանական շարժմանը, որտեղ զգացվում էր սխեմատիզմի պակասը, բայց աշխատանքներն  արվում էին  ավելի խնամքով։ Նկարիչը առանձնահատուկ հաջողություններ է ունենում որպես դիմանկարիչ։
Տիստամաա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Ալմա դել Բանկո
Կյանքը և ստեղծագործությունը
Գերմանիայում նացիոնալ-սոցիալիստների իշխանության գալով, իշխանությունների որդեգրած հակասեմականության քաղաքականության արդյունքում, 1933 թվականին Ալման հեռացվեց  Համբուրգի Նկարիչների միությունից։ «Համբուրգի անջատողականների» շարժումը, չցանկանալով այսպիսով նվաստացնել իր հրեա գործընկերներին, ինքնալուծարվեց։ 1937 թվականին Ալմա դել Բանկոյի 6 կտավ և 7 գծանկարչական աշխատանքներ հանվեցին Համբուրգի Կունստհալլեից և ցուցադրվեցին իշխանությունների կողմից անցկացված «Այլասերված արվեստ» ցուցահանդեսի շրջանակներում։ 1938 թվականին Ալման հեռացվեց կայսերական մշակույթի կոլեգիայից (Reichskulturkammer): Նրան պաշտոնապես արգելվեց մասնակցել գեղարվեստական ցուցահանդեսներին։
Վերջին տարիներին Ալման ապրում էր իր փեսայի՝ Հանս Լյուբերտի հետ։ Իշխանությունների հանձնարարությամբ, նա տնային կալանքի տակ էր, քանի որ արդեն շատ ծեր էր, տառապում էր սրտի հիվանդությունից, ուստի հրաժարվեց արտագաղթել Գերմանիայից։ Ստանալով Տերեզիենշտադտի համակենտրոնացման ճամբար արտաքսման մասին լուրը՝ 1943 թվականի մարտի 8-ին, նա ինքնասպանություն գործեց՝ ընդունելով մորֆինի մահացու չափաբաժին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Ժամանակակից նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ախմետովսկայա
Ախմետովսկայա (Ахметовская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Լաբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1408 մարդ։
Իվանեուլի
Իվանեուլի (ივანეული), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Տղիբուլի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 440 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Տղիբուլից հեռու է 14 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 18 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Տղիբուլի շրջան‎‎‎
Կոմպեր
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 527 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.36 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 150 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 341 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 254-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 87։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 254 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 240 անձ (126 տղամարդ և 114 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (6 տղամարդ և 8 կին)։ 87 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 41-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աստերոիդների ցանկ (287301-287400)
Աստերոիդների ցանկ (287201-287300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (287401-287500)
Լիպինո (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)
Լիպինո (Липине), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիպինո գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,636 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 172,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թայնինգ
Թայնինգ (Schwifting), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա ինքնավար համայնքին Գտնվում է Լեխի Լանդսբերգի վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը ՝ 911 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով ։ Զբաղեցնում է 8,70 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 81 142։
Ռաֆայել Ստեփանյան
Ռաֆայել Հովհաննեսի Ստեփանյան, հայ երաժշտագետ, արվեստագիտության թեկնածու (1970)։
Կենսագրություն
1957-1960 թվականներին դասավանդել է Երևանի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում, 1969-1972 թվականներին՝ Ա. Բաբաջանյանի անվան երաժշտամանկավարժական ուսումնարանում (տեսության բաժնի հիմնադիր-ղեկավար), 1972-1987 թվականներին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիաում (պրոֆեսոր)։ 1961 թվականին դարձել է ՀԽՍՀ ԳԱ արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող։
Հեղինակ է մի շարք գիտական հոդվածների («Հարմոնիայի ազգային ինքնատիպության մասին», «Ստեղծագործության ցնծություն», «Կվինտակորդներն ու կվարտակորդները Կոմիտասի ստեղծագործության մեջ», «Արամ Խաչատրյանի հարմոնիայի մի քանի առանձնահատկությունները» և այլն, բոլորը՝ ռուսերեն)։
Ռաֆայել Ստեփանյանը մահացել է 1987 թվականի օգոստոսի 31-ին Երևանում։
Աքբար II
Աքբար II, Աքբար Շահ II, Հնդկաստանի նախավերջին մողոլ կայսր։ Գահակալել է 1806–1837 թվականներին։ Նա Շահ Ալամ II-ի երկրորդ որդին է և Բահադուր Շահ II-ի հայրը։ Աքբարը ուներ փոքր ինքնահռչակ հզորություն մինչև Բրիտանական ղեկավարության ուժեղացումը Հնդկաստանի վրա Արևելահնդկական ընկերության միջոցով։ Մահվանից առաջ ուղարկել է Ռամ Մոհան Ռոյին Բրիտանիա՝ որպես դեսպան։ Նրա գահակալության ընթացքում՝ 1835 թ.-ին, Արևելահնդկական ընկերությունը դադարեց կոչել ինքն իրեն Մողոլական կայսրության գործակալ և թողարկել այդ անունով մետաղադրամ։ Պարսկական կապերը ընկերության մետաղադրամների հետ դրա ազդեցությամբ վերացան։ Նրա գերեզմանը գտնվում է Մեհրաուլիում 13-րդ դարի սուֆիյական Սբ. Քութբուդդին Բախթիար Կակիի դարգահի կողքին, մարմարյա պատնեշում, Բահադուր I Շահի և Շահ Ալամ II-ի գերեզմանների մոտ։
Ռաֆայել Ստեփանյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Աքբար II
Վաղ տարիներ
Միրզա Աքբար արքայազնը ծնվել է ապրիլի 22-ին 1760 թ.-ին Շահ Ալամ II կայսեր Մուքունդփուրումի Ռեվա քաղաքում մինչ իր հայրը աքսորի մեջ էր։ 1781 թ.-ի մայիսի 2-ին Ռեդ ֆորթում արքայազնը դառնում է թագաժառանգ Վալի Ադ Բահադուր անվամբ, իր եղբոր մահվանից հետո։ Երբ դավաճան ներքինի Գուլամ Քադիրը գրավեց Դելին, երիտասարդ արքայազն Միրզա Աքբարը պարում էր նոտչ այլ արքայազնների և արքայադուստրերի հետ։ Նա հաստատեց ինչպես են Մողոլական կայսերական ընտանիքի անդամները նվաստացվել՝ սովամահ լինելով։ Երբ Ջահան Շահ IV-ը փախուստի դիմեց, Միրզա Աքբարը տիտղոսակիր կայսր էր Աքբար Շահ II տիտղոսով, և մնաց կայսր անգամ իր հոր Շահ Ալամ II-ի վերահաստատումից հետո, մինչև 1788 թ.-ի դեկտեմբերը։
Գահակալություն
Կայսր Աքբար Շահ II-ը իր տիտղոսով գահակալել է երկար ժամանակ, սակայն սահմանափակված էր միայն Դելիի Ռեդ Ֆորթում։ Դելիի մշակութային կյանքը ծաղկում ապրեց նրա գահակալման ժամանակ։ Սակայն Արևելահնդկական ընկերությունը, հատկապես Լորդ Հասթինգսը, ում նա մերժեց լսարան տրամադրել ինքնիշխան լինելու և այլ պայմաններով, թեև նրա համար դա պատվաբեր էր, մեծացրեց նրա հիասթափությունը բրիտանացիների նկատմամբ, ովքեր հարգում էին իրեն որպես իրենց թոշակառու։ Այնուհետև բրիտանացիները նվազեցրին ձևական իշխանությունը մինչև ՛՛Դելիի արքա՛՛ 1835 թ.-ին, և Արևելահնդկական ընկերությունը դադարեց գործել որպես Մողոլական Կայսրության գործակալ, ինչպես 1803-1835 թվականներին։ Միաժամանակ նրանք փոխարինեցին մետաղադրամի պարսկերեն գրվածքները անգլերենով և կայսեր անունը այլևս չէր գրվում։ Բրիտանացիները քաջալերեցին Աուդի նավաբին և Հիդերաբադի նիզամին կրել արքայական տիտղոսնեեր, որպեսզի ավելի պակասեցնեն կայսեր ազդեցությունը և հեղինակությունը։ Հարգանքից ելնելով նիզամը չարեց դա, բայց Ավադի նավաբը արեց։ Սակայն Աքբար II Շահը հեղինակության էր արժանացել Սինդում, մասնավորապես, երբ Մողոլական կայսրությունը հանդես եկավ Ֆիրմանով(պրսկ. فرمان farmân‎, հրաման) 1783 թ.-ին, որը նշանակեց Միր Ֆաթեհ Ալի Խան Տալպուրին Սինդի նոր նավաբ և հաստատեց խաղաղություն հատկապես կատաղի կռիվներից և Կալհորայի գահընկեցությունից հետո տալպուրական ցեղերի մասնակցությամբ։ Աքբար Շահ II նշանակեց Բենգալի բարեփոխիչ Ռամ Մոհան Ռոյին, որպեսզի բողոքարկի իր բուժման համար Արևելահնդկական ընկերությանը։ Հետո Ռամ Մոհան Ռոյը այցելեց Անգլիա, որպես մողոլական պատվիրակ դատավոր սբ. Ջեյմսի մոտ, իրեն ռաջայի կոչում շնորհելու համար։ Ռամ Մոհան Ռոյը պահանջեց հուշահամալիր Մողոլական տիրապետության պատվին, բայց ապարդյուն։ Նրա գերեզմանը գտնվում է Մեհրաուլիում 13-րդ դարի սուֆիյական սբ. Քութբուդդին Բախթիար Կակիի դարգահի կողքին, մարմարյա պատնեշում, Բահադուր I Շահի և Շահ Ալամ II-ի գերեզմանների մոտ։
Սերունդները
Խռովությունից հետո, մողոլ Միրզա զարմիկները, Բահադուր Շահ Զաֆարի որդին, Աքբար II-ի որդին, փախչել են հարևան տարածքներ բրիտանացիների կողմից գրավվելու վախից։ Մողոլ արքայազն Միրզային թագաժառանգը ինքը սպանել է կռվի ժամանակ։ Շատ իշխաններ բնակություն հաստատեցին Հնդկաստանի տարբեր մարզերում, սակայն ոմանք բնակություն հաստատեցին Բուրմայում և Բենգալում, այդ թվում շատերը կայսերական ընտանիքի անդամներից, քանի որ կայսր Բահադուր Շահ II-ը աքսորվել էր Ռանգունի Բուրմա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նախկին կայսրություններ Կատեգորիա:Հնդկաստանի պատմություն Կատեգորիա:Հնդիկ բանաստեղծներ
Բագրատունիների զինանշան
Այն 9-րդ դարի 50-ական թվականների կեսին դառնում է համահայկական թագավորության խորհրդանիշ։
Բագրատունիներ
Բագրատունիների թագավորության տարիներին՝ 10-րդ դարի ընթացքում, առաջացան Վասպուրականի, Կարսի, Տաշիր-Ձորագետի, Սյունիքի թագավորությունները, Խաչեն-Փառիսոսի, Տարոնի իշխանությունները, որոնք ենթակա էին Բագրատունիների կենտրոնական թագավորությանը։
Առյուծ-զինանշան
Բագրատունիների տոհմի պատմությունը, ըստ Մովսես Խորենացու, սկսվում է մ.թ.ա. 6-րդ դարի սկզբից, երբ Հրաչյա թագավորը (630-590) Հայաստան է բերում ազգությամբ հրեա Շամբատին (Սմբատ)։ Տեղեկություններ են պահպանվել նաև Արտաշես Բարեպաշտ արքայի (189-160) զորավարներից Սմբատ Բագրատունու մասին, ով ղեկավարել է ալանաց արշավանքը։ Հայոց Արշակունի թագավորների օրոք (52/66-428) Բագրատունիները զբաղեցրել են թագադիր ասպետի պաշտոնը, իսկ Մարզպանական Հայաստանում (428-642) եղել են ազդեցիկ իշխաններ։ Այս՝ ավելի քան հազարամյա պատմության ընթացքում Բագրատունիների զինանշանի մասին տեղեկութոյւններ չկան։ Հայաստանի թագավոր եղած ժամանակ նրանց զինանշանի վրա առկա են թե՛ առյուծի կամ հովազի, թե՛ արծվի պատկերներ։
Առյուծի պատկերով առաջին զինանշանը գտնվում է Կարսի Առաքելոց եկեղեցու հարավային ճակատին։ Կարսը մայրաքաղաք էր դարձրել անժառանգ Աշոտ Երկաթ թագավորի եղբայրը՝ Աբաս Բագրատունին (928-953)։ Նրա օրոք էլ կառուցվել է Առաքելոց եկեղեցին 930-943 թվականներին։ Առյուծը քառակուսու ներսում է, գլխով ուղղված է դեպի աջ և նայում է դիտողին։ Որպես իշխանության նշան՝ առջևի աջ թաթը բարձրացրած է վեր, պոչը՝ վեր տնկված։ Փաստորեն, լինելով Առաքելոց եկեղեցու պատին, ամենայն հավանակությամբ, զինանշանը պատկանում է Աբաս թագավորին։
Հաջորդ զարդաքանդակները, որոնք պատկերում են զինանշանը, գտնվել են Անիում։ Սալաքարի վրա առյուծի պատկերը իրականացված է քանդակային եղանակով։ Առյուծը գլխով ուղղված է դեպի աջ և բացարձակապես կրկնում է Կարսի քանդակը։ Առավել մանրամասնորեն են քանդակված կենդանու ուռեցրած կուրծքը, հարթ բաշը, հաստ ու ընդգծուն հոնքերը, վիզը, դեմքը։ Ճակատին փորագրված ռումբիկը խորհրդանշում է իշխանապետ լինելը։ Այս առյուծապատկերն է որպես Բագրատունիների խորհրդանիշ պատկերվել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության և Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության զինանշաններին՝ վահանի առակողմյան վերին հատվածում (հեղինակ՝ նկարիչ Հակոբ Կոջոյան)։
Անիում գտնվել են գլխով դեպի աջ ուղղված ևս երկու զինանշանային քանդակներ։ Վստահորեն կարելի է փաստել, որ Բագրատունիների կենտրոնական իշխանության զինանշանը ևս գտնվում է Կարսի Առաքելոց եկեղեցու գմբեթի խորշերից մեկում։
Արծիվ-զինանշան
Բագրատունի տոհմի մեկ այլ զինանշան՝ արծիվը, քանդակված է արձանային եղանակով և ունի ուղղահայաց կառուցվածք։ Թռչնի թևերը հպված են մարմնին, կուրծքը դուրս ցցված է, վիզը թեքված է մի փոքր ձախ, գլուխը ջարդված է։ Հզոր ճանկերի մեջ պոչին սեղմած պահում է ինչ-որ անորոշ կենդանու։ Քանդակն իրականացված է թեփուկաքանդակային եղանակով։ Նույն՝ անիական շրջանից հայտնի է զինանշանային մեկ այլ տարբերակ, որը գտնվում է հայոց մայրաքաղաքի գլխավոր եկեղեցու՝ Անիի Մայր տաճարի արևմտյան ճակատին։ Այստեղ՝ կենտրոնական մասում, իրար զուգահեռ, երկու խորշերի գլխին, գրեթե նույն ոճով քանդակված են զինանշան-արծվի պատկերներ։ Թռչունն ունի հորիզոնական կառուցվածք, պատկերված է այն պահին, երբ երկնքից, թևաբախումով, բացված պոչով իջնում ու ճանկում է զոհին։ Ամբողջ պատկերը շարժման մեջ է. հզոր թևերը ալիքաձև, ոլորուն ճախրում են օդում, մագիլները խրվել են աննշան ու անորոշ զոհի մարմնի մեջ ու սեղմվել են հզոր պոչին։ Արծվի գլուխը մի փոքր ձախ է թեքված եղել, որով որոշվում է նաև կրծքի ձախ ուղղվածությունը։ Ինչպես և Կարսում, Անիի Մայր տաճարի երկու արծիվների գլուխներն էլ կոտրված են, որով զինանշանային այս անզուգական պատկերները որոշ չափով խամրում են։ Զինանշանային արծվաքանդակները թեև զուրկ են մանրամասների ընգծումից և ընդհանրապես մշակված չեն, սակայն լավագույնս են արտահայտում հզոր թագավորների՝ Բագրատունիների կարգավիճակը. նրանք այնքան հզոր էին, որ նրանց դեմ թշնամիներն աննշան ոչնչություն են։ Բագրատունիների այս զինանշանը կերտվել է Գագիկ Ա թագավորի օրոք, երբ Բագրատունիները գտնվում էին փառքի գագաթնակետին, և նրանց զինանշանն էլ այդ է ապացուցում։ Երկու նույնատիպ արծվապատկերներ են փորագրված Անիի միջնաբերդի պալատական եկեղեցու ներսում։
13-րդ դարում Վրաստանի հետ դաշնակցած Զաքարյանները ազատագրում են Հայաստանը։ Նրանք իրենց համարում էին Բագրատունիների իրավահաջորդը, և զինանշանային պատկերները սկսում են որդեգրել։ Զաքարե Բ-ի և Իվանե Ա-ի համար որոշ փոփոխություններով օգտագործվեց Կարսի Առաքելոց եկեղեցու արծվապատկերները, իսկ Վահրամյանները որդեգրեցին Անիի Մայր տաճարին գտնվող զինանշանը՝ դրանում որոշ հավելում կատարելով։
Տես նաև
զինանշան Կատեգորիա:Հայկական զինանշաններ
Տիուգու
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մաֆուսայիլի լամպը, կամ Չեկիստների և մասոնների միջև վերջին ճակատամարտը
«Մաֆուսայիլի լամպը, կամ Չեկիստների և մասոնների միջև վերջին ճակատամարտը» («Лампа Мафусаила, или Крайняя битва чекистов с масонами»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի տասնչորսերորդ վեպն է, որը գրվել է 2016 թվականին և հրատարակվել է նույն տարվա սեպտեմբերի 7-ին «Էքսմո» հրատարակչության կողմից։
(9861) Ջարեյս
(9861) Ջարեյս (Jahreiss), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Լուց Շմադելի և Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Մաֆուսայիլի լամպը, կամ Չեկիստների և մասոնների միջև վերջին ճակատամարտը
Առաջին հատվածը վեպից լույս է տեսել «Իզվեստիա» թերթում օգոստոսի 29-ին։
(9861) Ջարեյս
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,225069 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9017 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5485 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1212,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296954 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,93° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լուց Շմադելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մաֆուսայիլի լամպը, կամ Չեկիստների և մասոնների միջև վերջին ճակատամարտը
Սյուժե
Գրքի նկարագրությունից. «Ինչպես հայտնի է, մեր երկրի միջազգային բարդ վիճակը բացատրվում է Ռուսաստանի ղեկավարության և համաշխարհային մասոնականության սուր հակասությամբ։ Բայց քչերն են հասկանում այս առճակատման արմատները, նրա ֆինանսական աստառն ու գաղտնախորհուրդ իմաստը։ Վիկտոր Պելևինի հիբրիդային վեպը պատռում է լռության շղարշը այս առեղծվածից՝ միաժամանակ պարզ ու մատչելի ձևով բացատրելով համաշխարհային քաղաքականության, տնտեսության, մշակույթի և մարդաբանության հիմնական խնդիրները» ։
Նախատիպեր
Ռուս գրող և փիլիսոփա Դմիտրի Եվգենևիչ Գալկովսկին ներկայացված է գրքի՝ «Խրամլագ» անվանումով երրորդ մասում, որը վերապատմում է պրոֆեսոր Գոլգոֆսկու իբր գիտական հոդվածը աքսորված մասոնների մասին, որոնք Աստծու հետ շփվելու համար Նովայա Զեմլյա կղզեխմբում պորտալ են կառուցում, ձեռք էին բերել գերունակություններ և ծնունդ տվել խորհրդային ողջ գողական մշակույթին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Սալենց
Սալենց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Սան Պեդրու դա Ագուա Բրանկա
Սան Պեդրու դա Ագուա Բրանկա (São Pedro da Água Branca), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 198 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 720,492 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,5 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1996 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կլուշինկա
Կլուշինկա (Клушинка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ախմերովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Ախմերովո (Ахмерово, Әхмәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սեմյուել Ջոնսոն
Սեմյուել Ջոնսոն (Samuel Johnson, ), անգլիացի արձակագիր, բառարանագիր, գրական քննադատ։
Գրել է «Ռասսելաս հաբեշական իշխանը» (1759) վեպը, «Իրինա» ողբերգությունը (1749), «Մարդկային ցանկությունների ունայնությունը» (1749) սատիրան, «Անգլիայի առավել նշանավոր պոետների կենսագրականները» (1779-1781) և այլն։
Ժամանակին այնքան մեծ համբավ է ունեցել, որ նրա անունով են կոչել մի ամբողջ «դարաշրջան»։ Նա հրաժարվել է կլասիցիզմի գեղագիտական սկզբունքներից՝ հաստատելով լուսավորական ռեալիզմի հիմքերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի բառարանագիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրականագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Կենսագիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բորիս Բառնետ
Բորիս Վասիլևիչ Բառնետ (Бормс Васмльевич Барнет),, խորհրդային կինոռեժիսոր և դերասան։ ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935 թ.)։ ՈւՍՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1951 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ Կինոյում սկսել է աշխատել 1924 թվականից որպես դերասան, 1927 թվականից՝ ռեժիսոր։ Բառնետի առաջին՝ «Ծայրամաս» (1933 թ.) հնչուն ֆիլմը ռեժիսորի և խորհրդային կինոարվեստի նվաճումներից է։ Նրա հետագա կինոնկարներից են՝ «Հետախույզի սխրագործությունը» (1947 թ., ԽՍՀՄ պետական մրցանակ 1948 թ.), «Շռայլ ամառ» (1951 թ.), «Պոետ» (1957 թ.), «Աննուշկա» (1959 թ.), «Ալյոնկա» (1962 թ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Վուլկանացում
Վուլկանացում, հում կաուչուկից ռետինի ստացման պրոցես, որի ընթացքում կաուչուկի գծային մակրոմոլեկուլները «կարվում» են իրար ընդլայնական քիմիական կապերով, առաջացնելով տարածական ցանց։ Վուլկանացումը մեծացնում է կաուչուկի մեխանիկական կայունությունը, առաձգականությունը, էլաստիկությունը, ջերմադիմացկունությունը և ցրտադիմացկունությունը, փոքրացնում գազաթափանցիկությունը, ուռչելիությունը և լուծելիությունը օրգանական լուծիչներում։ Սովորական կաուչուկները (բնական, բուտադիենային, բուտադիենստիրոլային և այլն) վուլկանացնում են մեծ մասամբ ծծմբով (140— 180 °C)։ Ծծմբային վուլկանացմամբ ստացված ռետինում միջմակրոմոլեկուլային կամրջակները պարունակում են ծծմբի (1–4) ատոմներ։ Կաուչուկին 0,5—5% զանգվածով ծծումբ ավելացնելիս ստացվում է փափուկ ռետին (օգտագործվում է դողեր, խողովակներ, գնդակներ պատրաստելու համար), 30—50% ավելացնելիս՝ ոչ առաձգական և կարծր զանգված (էբոնիտ)։ Վուլկանացնող նյութը (ծծումբ և այլն) ավելացնում են կաուչուկային վուլկանացման արագացուցիչների, վուլկանացման ակտիվատորների և ռետինին շահագործման համար անհրաժեշտ հատկություններ հաղորդող այլ հավելանյութերի (մուր, կավիճ, կաոլին, պլաստիֆիկատորներ, հակածերացնողներ և այլն) հետ խառնելուց հետո։ Վուլկանացման արագացուցիչները (2- մերկապտաբենզաթիազոլի սուլֆենամիդային ածանցյալներ և այլն) կրճատում են վուլկանացման տևողությունը, իսկ վուլկանացման ակտիվատորները (ամենից հաճախ՝ 3—5% ZnO) մեծացնում են մակրոմոլեկուլների կարվածության աստիճանը, ստացվում է լավագույն հատկություններ ունեցող և մաշակայուն ռետին։
Ծծմբային վուլկանացումը արդյունաբերության մեջ իրականացնում են հատուկ կաղապարներում՝ ճնշման տակ տաքացնելով (ստացվում են ռետինի պատրաստի առարկաներ կամ կիսապրոդուկտներ)։ Հատուկ նշանակության ռետիններ ստանալու համար օգտագործում են այլ վուլկանացնող նյութեր կամ իոնացնող ճառագայթներ (ճառագայթային վուլկանացում)։ Օրինակ, սիլիցիումօրգանական և հագեցած էթիլենպրոպիլենային կաուչուկները վուլկանացնում են բենզոիլի, երրորդային բութիլի և այլ գերօքսիդներով, քլորապրենային և կարբօքսիլատային կաուչուկները՝ ցինկի, մագնեզիումի օքսիդներով, ուրետանային էլաստամերները՝ իզոցիանատներով, ֆտորկաուչուկները՝ երկեռֆտորմեթիլերկֆենիլմեթանով և այլն։
Կատեգորիա:Քիմիական պրոցեսներ
Մարտի Ահտիսաարի
Մարտի Ահտիսաարի (Martti Oiva Kalevi Ahtisaari, ), Ֆինլանդիայի նախագահ (1994-2000), ֆինն դիվանագետ, ՄԱԿ-ի աշխատակից։ Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (2008)։
Կլոնովո
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմել է 0 մարդ։
Մարտի Ահտիսաարի
Կենսագրություն
Ծնվել է Վիբորգում, նորվեգական ծագմամբ ֆինն սպայի ընտանիքում։ 1939-1940 թվականներին խորհրդա-ֆիննական պատերազմի ընթացքում նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կուոպիո, իսկ 1952 թվականին՝ Օուլու։ 1959 թվականին ավարտել է Օուլուի համալսարանի հեռակա մանկավարժական բաժինը։
Կլոնովո
Աշխարհագրություն
Կլոնովոն գտնվում է Կոնեցգորյեից 15 կմ հյուսիս-արևելք, տայգայի տարածքում, Կլոնովսկի արգելոցի տարածքում, որտեղ Կիդովա գետը թափվում է Կլոնովսկի լիճ։
Մարտի Ահտիսաարի
Կենսագրություն
Օուլուում միացել է YMCA-ին և 1960 թվականին մեկնել Կարաչի (Պակիստան)՝ այնտեղ գլխավորելով YMCA-ի ֆիզիկական դաստիարակության դպրոցը։ 1963 թվականին վերադարձել է Ֆինլանդիա՝ Հելսինկի, որտեղ ընդունվել է Պոլիտեխնիկում և աշխատել զարգացող երկրներին օգնություն ցուցաբերող կազմակերպություններում։
Կլոնովո
Պատմություն
Ըստ տեղական հավատքի՝ Կլոնովոն ձևավորվել է ավելի վաղ, քան Կոնեցգորիան, իսկ Կիրի Գորի (Ռոստով) առաջին անգամ հիշատակվել է 1504 թվականին։ 1574 թվականին Կոնստանտին Գորսկին և Ռոստովի գյուղացիները (այն ժամանակ՝ Պոդվինսկի ճամբար, Վազսկի շրջան, այժմ՝ Օսինովսկոյե գյուղական բնակավայր, Արխանգելսկի մարզի Վինոգրադովսկի շրջան) այրել են Կլոնովսկի վանքը, որի հետ երկար տարիներ հողային վեճեր են ունեցել և դրանով իսկ ազատվել են վանքի շահագործումից ։ 1782 թվականին Կլոնովսկու վանքը վերածվել է ծխական համայնքի։ Հետո Շենկուր թաղամասում երկար ժամանակ գոյություն է ունեցել Կլոնովսկայա (Կիսելյովսկայա) վոլոստ։ 1831 թվականին Կլոնովսկայա նահանգի վոլոստը միավորել է հետևյալ վոլոստները՝ Կլոնովսկայա, Տրինիտի Սիյսկայա, Պրիլուցկայա, Կոնեցգորսկայա Սիյսկայա վոլոստի մի մասը, Կոդլոզերսկայա անապատներ։ 1871 թվականից եղել է Ռոստովի վոլոստի կազմում։ Շենկուր թաղամասի 3-րդ ճամբարում 1902-1912 թվականներին բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն է եղել, ձկնորսությունն ու ծառահատումը։ 1926 թվականից եղել է Կուրգոմինսկի վոլոստում։
Մարտի Ահտիսաարի
Կենսագրություն
1965 թվականին դարձել է Ֆինլանդիայի ԱԳՆ աշխատակից։ 1973 թվականին նշանակվել է Տանզանիայում երկրի դեսպան (1973-1976), իսկ 1975-1976 թվականներին դեսպան է եղել նաև Զամբիայում, Սոմալիում և Մոզամբիկում։
Կլոնովո
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո, որից 60-ից ավելի գյուղացիներ չեն վերադարձել, Կլոնովոն սկսել է ամայանալ, քանի որ այն էլեկտրականացված չի եղել։ 1953 թվականին Փոստը փակվել է։ 1954 թվականին Կոնեցգորսկու, Կլոնովսկու և Ռոստովի գյուղական խորհուրդները միավորվել են մեկում՝ Կոնեցգորսկի գյուղական խորհրդի մեջ։ 1959 թվականին միավորվել են «Կռասնի լեսոռուբ» (Կլոնովո) և «Զա Ռոդինու» (Konetsgorye) կոլտնտեսությունները։ 1969 թվականին Կլոնովոյի տարրական դպրոցը փակվել է, իսկ 1971 թվականին վերջին բնակիչները լքել են Կլոնովոն։ Տների մեծ մասն ապամոնտաժվել է և տեղափոխվել Կոնեցգորսկի գյուղական խորհրդի կենտրոնական կալվածք։ Այժմ քարտեզների վրա նշված է Կլոնովոյի տրակտատը, իսկ գյուղի տարածքը 1980 թվականից պատկանել է Կլոնովսկու արգելոցին։
Ժողովրդագրություն
1785 թվականին Կլոնովսկոյե վոլոստի բնակչությունը կազմել է 292 մարդ։ 1888 թվականին Կլոնովսկի ծխական համայնքի երեք գյուղերում ապրել է երկու սեռերի 346 բնակիչ, 1918 թվականին՝ 551 մարդ (Պոչինոկ՝ 71 մարդ, Վաստյանովսկայա՝ 414 մարդ, Զակիդովսկայա՝ 62 մարդ), 1920 թվականի մարդահամարի տվյալներով Կլոնովսկի հասարակությունում եղել է 413 մարդ (այդ թվում՝ 59 մարդ Զակիդովսկայա (Զակիդովո) գյուղում, իսկ Վաստյանովսկի (Վաստյանովո) գյուղում՝ 354 մարդ, 1925 թվականին՝ 499 մարդ։
Մարտի Ահտիսաարի
Կենսագրություն
1977-1981 թվականներին՝ Նամիբիայում ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղարի հատուկ ներկայացուցիչ։
1978 թվականից Ահտիսաարին աշխատում է Նյու Յորքի ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում՝ զբաղեցնելով կազմակերպության պատասխանատու պաշտոններ։
Կլոնովո
Ստուգաբանություն
Անվանումը բացատրելու մի քանի տարբերակ կա՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Վինոգրադովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրինիչկի (գյուղ, Կռիժոպոլի շրջան)
Կրինիչկի (Кринички), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
Մարտի Ահտիսաարի
Կենսագրություն
Ղեկավարել է ՄԱԿ-ի գործունեությունը Իրաքում 1991 թվականի պատերազմի հետևանքների հաղթահարման ուղղությամբ (Փոթորիկ անապատում)։
1992 թվականի սեպտեմբերից 1993 թվականի ապրիլը ղեկավարել է ՄԱԿ-ի աշխատանքային խումբը Բոսնիա և Հերցեգովինայում իրավիճակի կարգավորման գործով։
Կիթխիջի
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 480 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Տղիբուլից հեռու է 37 կմ։
Կրինիչկի (գյուղ, Կռիժոպոլի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կրինիչկի գյուղում բնակվում էր 111 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,555 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 200 մարդ/կմ²։
Կիթխիջի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Տղիբուլի շրջան‎‎‎
Կրինիչկի (գյուղ, Կռիժոպոլի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մարտի Ահտիսաարի
Կենսագրություն
1993 թվականին անդամակցել է Ֆինլանդիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությանը, որը 1994 թվականի նախագահական ընտրություններում առաջադրել է նրա թեկնածությունը։
1994 թվականին դարձել է Ֆինլանդիայի առաջին նախագահը, որն ընտրվել է ուղղակի համաժողովրդական նախագահական ընտրությունների ընթացքում։ Նրա նախագահության ընթացքում Ֆինլանդիան անդամակցել է Եվրամիությանը (1995)։
1995 թվականի հուլիսի 23-ին Էսպերանտոյի Միջազգային Ասոցիացիայի կողմից ստացել է Զամենգոֆի անվան մրցանակ՝ «խաղաղության և միջազգային փոխըմբռնման ամրապնդման գործում նշանակալի ավանդի համար»։
6 տարի անց նախագահի պաշտոնում վերադարձել է խաղաղապահ գործունեության։
2000 թվականից հանդիսանում է ֆիննական UPM-Kymmene անտառարդյունաբերական ընկերության տնօրենների խորհրդի անկախ անդամ։ Աուդիտորական կոմիտեի անդամ։ Ներկայումս իր ստեղծած Crisis Management Initiative անկախ ոչ կառավարական կազմակերպության (ճգնաժամային կառավարման նախաձեռնություն) ղեկավարն է։
2003 թվականի սեպտեմբերին ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղարի որոշմամբ գլխավորեց Իրաքում այդ կազմակերպության աշխատակիցների անվտանգության հարցերով փորձագիտական խումբը։ Հոկտեմբերին խումբը Նյու Յորքում զեկույց էր ներկայացրել՝ աշխարհում ՄԱԿ-ի ներկայացուցչությունների պահպանության միջոցառումների խիստ քննադատությամբ։ ԵԱՀԿ նախագահի անձնական դեսպանորդը Կենտրոնական Ասիայում։
2005 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է Կոսովոյում ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղարի հատուկ դեսպանորդ, իսկ 2012 թվականի օգոստոսին դիտարկվել է որպես սիրիական ճգնաժամի կարգավորման գծով ՄԱԿ-ի հատուկ դեսպանորդի պաշտոնի թեկնածու ։
ՄԱԿ-ի առաքելությունը Նամիբիայում
Թեև Ահտիսաարին արժանացել է Նամիբիայի պատվավոր քաղաքացու կոչման, Նամիբիայի առաջին նախագահ Սեմ Նույոման (Sam Nujoma) 2001 թվականին հրապարակված իր ինքնակենսագրության մեջ խիստ քննադատության է ենթարկել Նամիբիայում Ահտիսաարիի գործողությունները։
Աջակցություն Հարավսլավիայի ռմբակոծություններին
1999 թվականի հունիսին հարավսլավական Նեդելնի Տելեգրաֆ թերթը, նշելով Սլոբոդան Միլոշևիչին, հրապարակեց Յուգոսլավիայի նախագահ Վիկտոր Չերնոմիրդինի և Մարտի Ախտիսաարիի բանակցությունների մանրամասները ։
Կոռուպցիայի մեղադրանք
Նա այսպես կոչված «Ահտիսաարիի ծրագրի» հեղինակն է, որը նկարագրում է Կոսովոյի սերբական նահանգի անջատման գործընթացը։ Մարտի Ահտիսաարիի մշակած պլանի մի շարք դրույթներ հակասում են ՄԱԿ-ի կանոնադրությանը և ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի թիվ 1244 բանաձևին։ Մամուլում մեղադրանքներ են տարածվել, հղում անելով գերմանական BND հետախուզական ծառայությանը, որ այդ պլանի մշակման և առաջխաղացման համար Ահստիսարին խոշոր կաշառք է ստացել Կոսովոյի անջատողականներից ։
Նոբելյան դափնեկիր
2008 թվականի հոկտեմբերին դարձել Է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր «ավելի քան երեք տասնամյակ միջազգային հակամարտությունների լուծման գործում մի քանի մայրցամաքներում կարեւոր ջանքերի համար» ։ Ֆինլանդիայի ԱԳ նախարար Ալեքսանդր Ստուբը մրցանակի հանձնման օրը անվանել է «պատամական օր Ֆինլանդիայի համար» ։
Այնուամենայնիվ, մի շարք ռուս և արտասահմանյան քաղաքական գործիչներ և լրատվամիջոցներ դատապարտեցին մրցանակը շնորհելու որոշումը՝ համարելով այն քաղաքական դրդապատճառ։ Ինչպես հայտարարել Է ՌԴ Պետդումայի միջազգային կոմիտեի ղեկավար Կոնստանտին Կոսաչովը, դա «բացարձակապես քաղաքականացված որոշում է, որը չի նպաստում այդ Նոբելյան մրցանակի հեղինակությանը» ։ Մրցանակի քաղաքական բնույթի մասին հայտարարել է նաև Մոսկվայում Հարավսլավիայի նախկին դեսպան Բորիսլավ Միլոշևիչը ։ Ահտիսաարին հրաժարվել է ստորագրել Լյուի Սյաոբոյի նամակը Խաղաղության նոբելյան մրցանակակիրներին, ով նույնպես այդ մրցանակի դափնեկիր է։
Ընտանիք
1968 թվականին ամուսնացել է Եվա (Eeva) Ահտիսաարիի հետ, որը ծնվել է 1936 թվականի հունիսի 18-ին, Վարկաուսում (Արևելյան Ֆինլանդիա)
Որդին՝ Մարկո (Marko) Ահտիսաարին, ծնվել է 1969 թվականին Հելսինկիում։ Սովորել է Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանի տնտեսագիտության, փիլիսոփայության և երաժշտության անդամ։ 2012 թվականի փետրվարից նշանակվել է կոնցեռնի դիզայնի տնօրեն, ինչպես նաև Nokia-ի տնօրենների խորհրդի անդամ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի նախագահներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Ջերմուկի պատկերասրահ
Ջերմուկի պատկերասրահ, Հայաստանի հանրապետության Վայոց ձոր մարզի Ջերմուկ քաղաքում գործող Հայաստանի ազգային պատկերասրահի Ջերմուկի մասնաճյուղ՝ պատկերասրահ։ Այն գործում է 1972 թվականից։
Պատամություն
Ջերմուկի պատկերասրահի շենքը մինչև 1972 թվականը եղել է հյուրանոց ռեստորան։ 1972 թվականից Հայաստանի ազգային պատկերասրահն այն վերցրել է և մինչ օրս գործում է որպես պատկերասրահ (ՀԱՊ Ջերմուկի մասնաճյուղ ՊՈԱԿ) ։ Ջերմուկի պատկերասրահը գտնվում է Արփա գետի առափնյա լանջին։ Ցուցադրությունը դիտելուց հետո այցելուները հնարավորություն ունեն բակային տարածքից բացված դաշտային ճանապարհով տասը րոպեում հասնել Ջերմուկի ջրվեժ։
Ցուցադրություն
Պատկերասրահի մշտական ցուցադրության հավաքածուն ներառում է 1920-1990-ական թվականների ստեղծագործողների մոտ 100 գեղանկարներ ու քանդակներ։ Ցուցադրությունը ներառում է խորհրդային-հայկական և ժամանակակից մշակութային ժառանգության ցուցանմուշներ։ Ներկայացված են Մարտիրոս Սարյանի, Արա Սարգսյանի, Գևորգ Գրիգորյանի, Մհեր Աբեղյանի, Հովհաննես Զարդարյանի, Հարություն և Արմինե Կալենցների, Գրիգոր Խանջյանի, , Լավինա Բաժբեուկ-Մելիքյանի, Սարգիս Բաղդասարյանի, Խաչատուր Իսկանդարյանի, Մարտին Պետրոսյանի, Ռուբեն Ադալյան (նկարիչ)ի և այլոց աշխատանքներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի պատկերասրահներ Կատեգորիա:ՀԱՊ մասնաճյուղեր Կատեգորիա:1972 հիմնադրված թանգարաններ
Տիուսի
Տիուսի (Tõusi), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վառբլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 90 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վառբլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(1981) Միդաս
(1981) Միդաս (Midas), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի մարտի 6-ին Չառլզ Կովալի կողմից Պալոմարում ։