Վիկտորյա_Քլիմբիի_սպանություն
Հետագա իրադարձություններ
1999 թվականի օգոստոսի 7-ին Քեուն այցելել է Իլինգի սոցիալական ծառայությունների կենտրոն․ ավելի վաղ նա այստեղ բնակության հայտ էր ներկայացրել, սակայն նրան մերժել էին ։ Կենտրոնի աշխատանքն ավելի ուշ անվանվեց «քաոսային» ։ Հետագա իրադարձությունների արդյունքում հիվանդանոցի աշխատակիցը կապ է հաստատել հերթապահ բուժքրոջ հետ, բայց վերջինս հարցաքննության ժամանակ ասել է, որ իր հետ ոչ ոք չի կապվել ։ 1999 թվականի օգոստոսի 13-ին Ռոսիտերը կապ է հաստատել Բրենթի խորհրդից Պետրա Կիչմանի հետ՝ խնդրելով նրան հետևել Քլիմբիի գործին։ Կիչմանը հարցաքննության ժամանակ ասել է, որ կապվել է Արթուրուորիի հետ, սակայն վերջինս հերքել է դա։ Ավելի ուշ, 1999 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, Ռոսիտերը երկրորդ նամակն է ուղարկվել․ Կիչմանն ասել է, որ Արթուրուորիի հետ խոսել է նամակի մասին, սակայն նա սա ևս հերքել է ։ 1999 թվականի օգոստոսի 16-ին Արթուրուորին ստուգայցով գնացել է Քլիմբիի տուն և կրկնակի տունայց է կատարել, երբ Մենինգը սկսել էր աղջկան ստիպել քնել լոգարանում։ Արթուրուորին հարցաքննության ժամանակ ասել է, որ իր մոտ այնպիսի տպավորություն էր ստեղծվել, որ Քլիմբին երջանիկ է ։ Գարնհեմը քննադատել է Արթուրուորիին այն բանի համար, որ նա բռնության ոչ մի նշան չի հայտնաբերել, թեպետ Մենինգն այդ այցը «ցուցադրական» է անվանել։ Արթուրուորին և Քլիմբին հանդիպել են չորս անգամ, ընդհանուր առմամբ նրանք միասին կես ժամից պակաս են անցկացրել՝ գրեթե առանց միմյանց հետ խոսելու ։ Այդ ժամանակից ի վեր Քեուն Քլիմբիին հեռու էր պահել հիվանդանոցներից՝ նախընտրելով եկեղեցիները։ Նա քահանաներին ասել է, որ իր դուստրը (Քլիմբին) ընկել է դևերի տիրապետության տակ։ Տեղի եկեղեցու հովիվ Պասկալ Օրոմը մտածել է, որ աղջկա վնասվածքների պատճառը դիվային մոլուցքն և էկզորսիզմի սեանս է անցկացրել ։ Մեկ այլ անգամ Քեուն Քլիմբիին տարել է «Աստծո արքայություն» համաշխարհային եկեղեցի։ Պաստոր Ալվարո Լիման կասկածել է, որ աղջիկը բռնության է ենթարկվել, սակայն ոչինչ չի ձեռնարկել։ Հարցաքննության ժամանակ նա ասել է, որ Քլիմբին իրեն ասել է, թե սատանան, իբր, հրամայել է ինքն իրեն այրել։ Պաստորը չի հավատացել նրան, բայց շարունակել է մտածել, որ աղջիկը կարող է մոլագար լինել ։ 1999 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2000 թվականի հունվար Մենինգը Քլիմբիին ստիպել է լոգարանում քնել իր սեփական արտաթորանքներով աղբի տոպրակի մեջ։ Ավելի ուշ ցուցմունքներում Մենինգը ոստիկանությանը հայտնել է, որ դա արել է աղջկա հաճախակի գիշերային անմիզապահության պատճառով։ 1999 թվականի նոյեմբերի 1-ին Քեուն Հարինգիի սոցիալական ծառայությունների կենտրոնի աշխատակիցներին ասել է, որ Մենինգը բռնաբարել է Քլիմբիին, սակայն հաջորդ օրը հանել է մեղադրանքները։ Արթուրուորի այցելություններից մեկի ժամանակ սոցիալական աշխատողը բնակարանի մասին խոսելիս հայտարարել է, որ խորհուրդը կացարան է տրամադրում միայն այն երեխաներին, որոնք ենթադրաբար լուրջ ռիսկի են ենթարկվում։ Լեմինգն իր զեկույցում ասել է՝ «Կարող էր պատահական չլինել այն, որ եռօրյա քննարկման ընթացքում Քեուն կապվել է տիկին Արթուրուորիի հետ՝ հայտարարություններ անելու նպատակով, որոնք, եթե դա ճիշտ է, կօգնեին Վիկտորյային ընդգրկելու այս կատեգորիայում»։ Ջոնսը Քեուին նամակ է ուղարկել, որն անտեսվել է, արդյունքում հետագա ոչ մի գործողություն չի ձեռնարկվել ։ Մենինգը հետագայում հերքել է այդ մեղադրանքները։ Ոստիկանության սերժանտ Ալան Հոջեսը, որը հսկողություն է իրականացրել հետաքննության նկատմամբ, հարցաքննության ժամանակ հայտարարել է, որ սոցիալական աշխատողները խոչընդոտել են ոստիկանությանը երեխաների պաշտպանության գործերի քննության դեպքերում ։ 1999 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2000 թվականի հունվար ընկած ժամանակահատվածում Արթուրուորին երեք անգամ այցելել է Քեուի բնակարան, սակայն նրա առջև ոչ ոք դուռը չի բացել։ Իր ղեկավարին՝ Քերոլ Բատիստեին, նա ենթադրություն է հայտնել, որ նրանք վերադարձել են Ֆրանսիա։ Չնայած ապացույցների բացակայությանը՝ նրա ղեկավարը գրություն է թողել Քլիմբիի գործի վրա, որ նրանք լքել են այդ շրջանը։ 2000 թվականի փետրվարի 18-ին նրանք գրել են Քեուին, որ եթե նա կապի դուրս չգա իրենց հետ, իրենք կփակեն գործը։ Գործը փակվել է մեկ շաբաթ անց, 2000 թվականի փետրվարի 25-ին՝ Քլիմբիի մահվան օրը ։