cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բեն Մեզրիչ
Աշխատանքներ
2005 թվականին Մեզրիչը գրում է Busting Vegas-ը The MIT Whiz Kid Who Brought the Casinos to Their Knees գիրքը, որ պատմում մի ուսանողի մասին, որը ներգրավված էր բլեքջեքի թիմում, բայց օգտագործում էր ավելի առաջադեմ մեթոդներ, քան նկարագրված է «Հարված խաղատանը։ Իրական պատմություն ՄՏԻ վեց ուսանողների մասին, որոնք Լաս Վեգասում հաղթել են միլիոնավոր դոլարներ» գրքում։
2007 թվականին հրատարակվում է Մեզրիչի նոր վեպը՝ Rigged: The Story of an Ivy League Kid Who Changed the World of Oil, From Wall Street to Dubai: Սյուժեն կառուցված է ամերիկյան ծագմամբ իտալացի Ջոն Դ'Ագոստինոյի իրական պատմության վրա, որ ծնվել էր Բրուքլինում։ Այնուհետև երիտասարդն ընդունվել է Հարվարդի համալսարան, հետո աշխատել է Merc Exchange-ում։
2009 թվականի հուլիսին լույս է տեսնում Բեն Մեզրիչի՝ Ֆեյսբուքի հիմնադիրներ Մարկ Ցուկերբերգի և Էդուարդո Սավերինեի մասին պատմող նոր վեպը՝ «Ակամա միլիարդատերեր։ Ինչպես է ստեղծվել Ֆեյսբուքը․ պատմություն սեքսի, փողի, հանճարի ու դավաճանության մասին» (The Accidental Billionaires: The Founding Of Facebook, A Tale of Sex, Money, Genius, and Betrayal): Այս գիրքն ստեղծելու գաղափարը ծագել է այն բանից հետո, երբ Մեզրիչը պատահական էլեկտրոնային նամակ է ստացել Հարվարդի համալսարանի ավագ կուրսերի ուսանողից ։ Նամակում նշվում էր, թե կա Ֆեյսբուքի մեկ այլ հիմնադիր, որին ոչ ոք չգիտի։ Այսպիսով՝ Մեզրիչը ծանոթանում է Էդուարդո Սավերինի հետ, որ Մարկ Ցուկերբերգի հետ սովորել էր Հարվարդի համալսարանում։ Գրքի նյութերի մեծ մասի աղբյուրը եղել է Էդուարդո Սավերինը, ինչպես նաև Մեզրիչը պնդում է, որ գիրքը հիմնված է այլ մարդկանց հետ հարցազրույցների և տարբեր փաստաթղթերի վրա ։ Նա ուսումնասիրել է Քեմերոն և Թայլեր Ուինքլվոսների՝ Մարկ Ցուկերբերգի դեմ սկսած դատավարության հետ կապված դատական փաստաթղթերի հազարավոր էջեր (Cameron and Tyler Winklevoss), սակայն երբեք անձամբ չի խոսել Մարկ Ցուկերբերգի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ
Պելպլինի թեմական թանգարան
Պելպլինի թեմական թանգարան (Muzeum Diecezjalne w Pelplinie), միջնադարյան արվեստի լավագույն հավաքածուները ներառող թանգարան Լեհաստանում։ Գտնվում է Տչևի վարչական շրջանի (Պոմերանյան վոեվոդություն) Պելպլին քաղաքում և կառավարվում է Պելպլինի հռոմեական կաթոլիկ թեմի եպիսկոպոսության կողմից։ Թանգարանը կրում է իր հիմնադրի՝ եպիսկոպոս Ստանիսլավ Վոյցեխ Օկոնևսկու (1870-1944 թթ.) անունը, ով մահացել է Լիսաբոնում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Թանգարանը հիմնադրվել է Լեհաստանի երկրորդ Հանրապետության օրոք՝ 1928 թվականին։ 1988 թվականից թանգարանի հավաքածուները տեղավորված են ժամանակակից ոճով կառուցված համալիրում։
Հավաքածու
Թանգարանում գտնվող Գուտենբերգի Աստվածաշունչը, որն ի սկզբանե գտնվել է Լյուբավա քաղաքի Ֆրանցիսկյան միաբանության վանքում, 48 օրինակներից մեկն է, որ պահպանվել է մինչև մեր օրեր։ Դրանցից միայն 20-ն են ամբողջական և յուրաքանչյուրի արժեքը կազմում է մինչև 100 միլիոն դոլար ։ Սա այն 9 նմուշներից մեկն է , որը պահպանվել է 15-րդ դարի իր բնօրինակ կազմի մեջ [p. 157]։ Տպված է երկկողմանի, ունի 641 էջ (folios), երկու սյունակներով՝ յուրաքանչյուրը 285 մմ × 85 մմ, 40-42 հատվածներ, ընդհանուր՝ տեքստային 1282 էջեր ։ Գրքի կազմը կաղնի փայտից է և կարմիր այծի կաշվից ։
Լեհական կառավարությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կարողացել է փրկել Պելպլինի աստվածաշունչը, և այն, Փարիզով ու Լոնդոնով անցնելով, հասել է Կանադա։ Պահվել է Օտտավայի Մոնրեալ բանկում և Լեհաստանին չի վերադարձվել մինչև 1959 թվականը ։
Թանգարանի վաղ տպագրական հավաքածուն ներառում է Ավրելիոս Օգոստինիոսի անգին ձեռագիրը, որը 1425 թվականից կոչվում է «Աստծո քաղաքը» (De civitate Dei) ։ Հավաքածուի արժեքավոր բարեպաշտական նմուշներից են մասունքներ, ճաճանչախաչեր, նվիրական հուշաիրեր Գդանսկից, Տորունից, Նյուրնբերգից։ Հավաքածուում ներառված են նաև ծիսական հանդերձներ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1928 հիմնադրված թանգարաններ
Էլմիր դը Հորի
Էլմիր դը Հորի (Elmyr de Hory), իսկական անունը՝ Էլեմեր Ալբերտ Հոֆման (Elemér Albert Hoffmann, ), հունգարական ծագմամբ նկարիչ, որը ճանաչվել է Նորագույն ժամանակների արվեստի բազմաթիվ կեղծումներով։ Ի տարբերություն Հան վան Մեգերենի՝ չի մատնվել դատարանին և չի բացահայտել իր կեղծարարությունների ցուցակը։
1932 թվականին ընտանեկան հանգամանքների պատճառով վերադարձել է հայրենիք՝ Հունգարիա և ձերբակալվել է քաղաքական կառույցի փոփոխման կոչի համար նախ Տրանսիլվանիայում, ապա՝ համասեռամոլների համակենտրոնացման ճամբարում։ Դը Հորի ընտանիքի ամբողջ ունեցվածքը բռնագրավել են նախ գերմանացիները, հետո՝ կոմունիստները ։
1960-ական թվականների կեսին դը Հորին ընկնում է դեպրեսիայի մեջ, ինչի պատճառով տուժում է նրա «ոճավորման» նրբարվեստը։ Բնականաբար նրա նկարները վաճառահանելը դառնում է ավելի բարդ։ Դրանից հետո, երբ Տեխասի միլիարդատեր Մեդոուսն հայտնաբերում է, որ Լոգրոյից իր գնած նկարների պատկերասրահի բոլոր գոհարները կեղծ են, Ինտերպոլը վերսկսում է անորսալի խաբեբայի փնտրտուքները, ով որոշ ժամանակով տեղափոխվել էր Ավստրալիա։ 1968 թվականի օգոստսին իսպանական դատարանի կողմից դատապարտվել է երկու ամիս բանտարկման արվադիտության համար։
1969 թվականին ամերիկացի լրագրող Կլիֆորդ Իրվինգը հրատարակել է «Կեղծիք» (Fake!) բեսթսելլերը, որտեղ մասամբ նրա սեփական պատմությունների հիմքի վրա բարձրաձայնել է դը Հորիի պատմության մասին, որտեղ ճշմարտությունը հարևան էր հորինվածքին։ Դը Հորիի սկանդալային ճանաչումը գրավել է հայտնի ռեժիսոր Օրսոն Ուելսի ուշադրությունը։ Նա դը Հորիի մասին նկարահանել է «Կ որպես կեղծիք» կինոժապավենը։ Ե՛վ գրքում, և՛ ֆիլմում դը Հորին պնդել է, որ խաբեբա չէ, քանի որ երբեք չի ստորագրել որևէ աշխատանք այս կամ այն նկարչի անունից, իսկ հայտնի վարպետների ոճի նմանակումը արգելված չէ օրենքով։
Դը Հորիի աճող ճանաչումը պատճառ է հանդիսացել քրեաական հետապնդման վերականգնման։ 1976 թվականին Իսպանիայի իշխանությունները ընդառաջ են գնացել ֆրանսիական կառավարության պահանջներին և համաձայնել են դը Հորիի հանձմանը։ Իմանալով այդ մասին՝ նկարիչը ընդունել է քնաբերի մահացու չափաբաժին։ 2012 թվականին նրա բնակարանակից Մարկ Ֆորժին թողարկել է պատկառելի կեղծարարի կյանքի վերջին տարիների մասին հուշագրությունների գիրքը։
Փիթեր Բրաուն
Փիտեր Ռոբերտ Լամոնտ Բրաուն (Peter Robert Lamont Brown, ), բրիտանացի և ամերիկացի հնագետ, Փրինսթոնի համալսարանի պատմության պրոֆեսոր։ Արվեստի և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ (1978 թ.): Պատվավոր դոկտոր է։
Կենսագրություն
Ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանի Նյու-քոլեջը, որտեղ ստացել է արվեստի մագիստրոսի աստիճան։ Յոթ տարի սովորել է Օքսֆորդի Բոլոր հոգիների քոլեջում ։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Ա. Մոմիլյանոն։
1956 թվականին եղել է Օքսֆորդի համալսարանի աշխատակից, իսկ 1970 թվականին Օքսֆորդի համալսարանի դասախոս (մինչև 1975 թվականը)։ 1975-1978 թվականներին եղել է Լոնդոնի համալսարանի պատմության պրոֆեսոր։ 1978-1986 թվականներին եղել է ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիայի Բերկլի համալսարանի պատմության և դասական գիտությունների (Հին Հունաստանի և Հռոմի ուսումնասիրություններով զբաղվող գիտություն) պրոֆեսոր։ 1983 թվականին եղել է Փրինսթոնի համալսարանի հրավիրված պրոֆեսոր, իսկ 1986 թվականին Փրինսթոնի համալսարանի պատմության պրոֆեսոր։
Երեք անգամ ամուսնացած է, առաջին ամուսնությունից ունի երկու դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ Կատեգորիա:Բալցանի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Գյունեյ Փոքր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Ռուդոլֆ Բինգ
Ռուդոլֆ Ֆրանց Յոզեֆ Բինգ (Rudolf Franz Joseph Bing, ), օպերային իմպրեսարիո։ Աշխատել է Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում։ 1950-1972 թվականներին եղել է Մետրոպոլիտեն օպերայի գլխավոր մենեջերը։ Բրիտանական կայսրության օրդենի ասպետ է։
Եվրոպայում
Ռուդոլֆ Բինգը ծնվել է 1902 թվականին Վիեննայում։ Եղել է ընտանիքի երեք երեխաներից կրտսերը։ Պատանին օժտված է եղել բարիտոնով և սովորել է երգեցողություն։ Դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատանքի է ընդունվել համերգային ընկերությունում և 1921 թվականից զբաղվել է համերգների կազմակերպմամբ, օպերային ու թատերական քասթինգով։ 1928 թվականին դարձել է Դարմշտադտի Հեսե թատրոնի նոր կառավարչի օգնականը։ Մինչև 1933 թվականը աշխատել է Բեռլինում և Դարմշտադտում։ Նացիոնալ-սոցիալիստների` իշխանության գլուխ գալուց հետո արտագաղթել է Մեծ Բրիտանիա։ 1935-1948 թվականներին զբաղեցրել է Գլայնդբորնի օպերային փառատոնի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը ։
Պատերազմից հետո եղել է կատարողական արվեստի` Էդինբուրգի միջազգային փառատոնի (1947) հիմնադիրներից մեկը, իսկ 1947-1949 թվականներին` նրա տնօրենը ։
1946 թվականին ստանալով բրիտանական քաղաքացիություն` Բինգը բրիտանահպատակ է եղել նաև ԱՄՆ-ում ապրած տարիներին։ Անգլո-ամերիկյան հաաբերությունների զարգացման համար Բինգը ներկայացվել է Բրիտանական կայսրության օրդենի ասպետի կոչման (1971)) ։
Մետրոպոլիտեն օպերա
Ռուդոլֆ Բինգը գլխավորել է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերան 1950 թվականին և մոտ երկու տասնամյակ զբաղեցրել այդ պաշտոնը մինչև 1972 թվականը։ Բինգը թատրոնի ամենաազդեցիկ ղեկավարներից մեկն է եղել և մեծ բարենորոգիչ։ Որպես աշխարհի ամենահայտնի թատրոններից մեկի գլխավոր մենեջեր` հայտնի է եղել ներկայացումների նկատմամբ իր պահանջկոտությամբ։ Հակվածություն չունենալով հանդերձ աստղերի քմահաճույքներին ընդառաջելուն` նա Մետրոպոլիտեն օպերայի բեմ է բարձրացրել իր ժամանակի ամենամեծ կատարողներին։ Նրա օրոք են իրենց առաջին բեմելն ունեցել Ջոան Սազերլենդը, Էլիզաբեթ Շվարցկոպֆը, Լուչանո Պավարոտին, Ռենատա Տեբալդին, Մոնսերատ Կաբալիեն, Միրելլա Ֆրենին, Չեզարե Սիեպին, Մարիո Դել Մոնակոն, Նիկոլայ Գեդան, Կարլո Բերգոնցին, Ֆրանկո Կորելլին ։ Նրա և Մարիա Կալլասի միջև եղած բազմամյա կոնֆլիկտը լայնորեն լուսաբանվել է մամուլում և հուշագրություններում. 1968 թվականին Բինգը սատացել է «Կալլասին հեռացրած մարդ» մականունը ։
Բինգն ակտիվորեն ելույթ է ունեցել ռասայական խտրությունների դեմ` հայտարարելով, որ Մետրոպոլիտեն օպերան ելույթ կունենա միայն խառը լսարանի առաջ (1961) ։ Նրա ղեկավարման տարիներին առաջին անգամ Մետրոպոլիտեն օպերայում ելույթ են ունեցել աֆրոամերիկացի երգիչներ` Անդերսոն, Պրայս, Բրեյս Բամբրի, Շիրլի Վերեթ և այլք։
Բինգի ղեկավարման տարիներին Մետրոպոլիտե օպերան Բրոդվեյի հին շենքից տեղափոխվել է Մանհեթենի Լինկոլն կենտրոնի նոր շինություն (1966)։ Բինգի` օպերային նոր ներկայացումներ բեմադրելու մոտեցումը էականորեն տարբերվում էր իր նախորդներից և շատ այլ թատրոններից։ Իր ժամանակի համար դա նորարարություն էր։ Օպերային ներկայացում ստեղծելու համար նա ներգրավում էր թատերական ռեժիսորների ու նկարիչների, ապահովում էր երաժշտական լուրջ մոտեցում և ամբողջ սեզոնի համար կատարողների մշտական կազմ ։
Բինգի` թատրոն գալու պահին այն գտնվում էր լճացած իրավիճակում, սակայն նրա ջանքերով թատրոնը վերածվել է աշխարհի լավագույն թատրոններից մեկը ։ Մետրոպոլիտեն օպերան գլխավոր մենեջերին ճանապարհել է 1972 թվականի ապրիլի 22-ին կայացած նրա պատվին կազմակերպված գալա-համերգով ։
Վերջին տարիներ
Պաշտոնաթող լինելուց հետո Բինգը դասախոսություններ է կարդացել Բրուքլինի քոլեջում, հրատարակել է հուշագությունների երկու գիրք։ Նրա կինը` ռուս բալետի պարող Նինա Շելեմսկայա-Շլեսնայան, ում հետ Բինգն ամուսնացել էր 1928 թվականին, մահացել է կաթվածից 1983 թվականին։ 85-ամյա Բինգն ամուսնացել է 47-ամյա Քերոլ Դուգլասի հետ, ում կասկածում էին ամուսնական խարդավանքների մեջ. արդյունքում ամուսնությունը չեղյալ է հայտարարվել։ Կյանքի վերջին տարիներին Ռուդոլֆ Բինգը տառապել է Ալվհայմերի հիվանդությամբ և ապրել Բրոնքսում` ծերերի համար նախատեսված հրեական տանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Սքաութ Թուֆանքջյան
Սքաութ Թուֆանքջյան (Scout Tufankjian, ), ամերիկահայ ֆոտոլրագրող։ 2006-2008 թվականներին նա եղել է այն միակ լրագրողը, ով հետևել է սենատոր Բարաք Օբամային քարոզարշավի սկզբից մինչ այն օրը, երբ հայտարարվեցին քվեարկության արդյունքները՝ նրա հաղթանակով ։
Թուֆանքջյանն արել է ավելի քան 12.000 լուսանկար ամբողջ քարոզարշավի ընթացքում ։ Նա հրապարակել է գիրք՝ «Այո մենք կարող ենք. Բարաք Օբամայի պատմությունը նախագահական քարոզարշավի ժամանակ» վերնագրով, որտեղ տեղ գտան նրա արած լուսանկարները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:Ամերիկահայ լրագրողներ
Սիրահարված ամպը
«Սիրահարված ամպը» (Влюблённое облако), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված Ռոման Կաչանովի և Անատոլի Կարանովիչի կողմից, թողարկվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից 1959 թվականին։
Ստեղծված լինելով ավանգարդ ոճով՝ մուլտֆիլմն ստացել է լայն ճանաչում ԽՍՀՄ-ում և արտասահմանում։ Արժանացել է մրցանակների արտասահմանյան կինոփառատոններում։ Խորհրդային առաջին մուլտֆիլմն է, որն արժանացել է Կինոմամուլի միջազգային ֆեդերացիայի հեղինակավոր մրցանակին։
Սյուժե
Սցենարը գրել է թուրք լեգենդար կոմունիստ բանաստեղծ Նազըմ Հիքմեթը։ Այդ ժամանակ նա գտնվում եր ԽՍՀՄ-ում տարագրության մեջ։ Մուլտֆիլմի տեսաշարն ուղեկցվում է նրա բանաստեղծություններով։
Սա հեքիաթ է գեղեցիկ Այշեի (օազիսի տիրուհի) և նրան սիրահարված ամպի մասին։ Սայֆին՝ անապատի չար տիրակալը, փորձում է կործանել Այշեին ու նրա օազիսը. խոտերը ծառերի ու ծաղիկների հետ ծածկվում են անապատի ավազով, սակայն ամպն իր կյանքի գնով (նա անձրևի տեսքով թափվում է օազիսի վրա) փրկում է սիրելիին ու նրա այգին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1959 մուլտֆիլմեր
Տիբո V (Բլուայի դուքս)
Տիբո V Բարի դը Բլուա (Thibaut V le Bon de Blois, 1130-հունվարի 20, 1191), Բլուայի, Շատոդենի և Շարտրի դուքս 1152-1191 թվականներին։ Բլուայի, Շամպանի և Շարտրի դուքս Տիբո II Մեծի և Մատիլդա Կարինտիացու որդին։ Եղել է Լյուդովիկոս VII-ի կնոջ՝ թագուհի Ադել Շամպայնցու, Հենրիխ I Շամպանցու, Գիլոմ Սպիտակաձեռնի, Էտիեն դը Սանսերի, Ագնես դը Բլուայի, դը Բար կոմսուհու և Բուրգունդիայի դքսուհի Մարիա դը Բլուայի եղբայրը։
Կենսագրություն
Տիբոն մեծ մասամբ ապրում էր Շարտրում, որտեղ վերանորոգեց և ամրացրեց քաղաքի պատերը։
Տիբոն առաջին անգամ ամուսնացավ Սիբիլ դը Շատո Ռենարի հետ, որի միջոցով դարձավ դը Շատո Ռենարի սենյոր։ Նրա մահվանից հետո Տիբոյի քույր Ադել Շամպանցին նրան ամուսնացրեց Ադելի խորթ դստեր, Լյուդովիկոս VII-ի և Ալիենոր Ակվիտանցու դուստր Ալիքս Ֆրանսիացու հետ ։
Երիտասարդ թագավոր Ֆիլիպ II-ի դեմ ապստամբության ժամանակ, որին մասնակցում էին Ֆրանսիայի խոշոր ավատատերերից շատերը, այդ թվում՝ Տիբոյի մեծ եղբայրը՝ Հենրիխ I-ը, նա միացավ ապստամբներին, բայց հետո հաշտվեց արքայի հետ և նրա հետ մասնակցեց Խաչակրաց երրորդ արշավանքին։ 1190 թվականի ամռանը Տիբոն ժամանեց Սուրբ Երկիր։
Մահացել է 1191 թվականի հունվարի 20-ին Աքքայի պաշարման ժամանակ։
Ընտանիք և երեխաներ
Տիբոն, Հենրին և Ֆիլիպը մահացել է մանուկ հասակում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բլուայի դուքսեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի սենեշալներ Կատեգորիա:Խաչակրաց երրորդ արշավանքի քրիստոնյաներ
Ռեմոնտանտ մեխակներ
Ռեմոնտանտ մեխակներ (անընդհատ ծաղկող), այս մեխակները վերջին տարիներին ջերմատնային պայմաններում աճեցվում են նաև Հայաստանում։
Մշակում
Այս մեխակը սովորաբար բազմացնում են կտրոններով, որի համար հարկավոր է պատրաստել հատուկ մայրակներ. չպետք է թողնել, որ դրանք ծաղկեն, երբ կտրոնները վերցնում են ծաղկող մայրակներից, դրանցից աճեցրած բույսերից ստացված ծաղիկների թե՛ քանակը, թե՛ որակը համեմատաբար ցածր է լինում։ Կտրոններ վերցնելու համար նախատեսված մայրակ բույսերի նոր կազմակերպվող կոկոններն անպայման պետք է հեռացնել։ Կտրոններ պատրաստելու համար ամենալավ ժամկետներն են հոկտեմբեր-նոյեմբեր և փետրվար-մարտ ամիսները։
Կտրոնները պետք է վերցնել 3-4 հանգույց ունեցող աճող շիվերից, որոնցից երկուսը պետք է լինեն լավ ձևավորված՝ կազմակերպված։ Ջերմատներում կտրոնները պետք է տնկել բազմացման արկղերում. կարելի է օգտագործել նաև սածիլման արկղեր՝ լցրած պեռլիտով, սպիտակ ավազով կամ եռացող ջրով մաքուր լվացված գետի ավազով, որոնց տակը նախօրոք պետք է լցնել 4 տոկոսանոց ֆորմալինի լուծույթով ախտահանված, 3-5 սմ հաստությամբ հողաշերտի խառնուրդ՝ բանջարանոցային և տորֆահող հավասար չափով։ Նշված հողաշերտը ախտահանելիս 1 մ տարածության համար պետք է օգտագործել 2,5-3 լիտր պատրաստի լուծույթ։
Ախտահանումից 20-25 օրից հետո հողը կարելի է օգտագործել։ Օգտագործվող պերլիտի կամ ավազի միջին ջերմաստիճանը պետք է պահպանել 18-20 °C աստիճանի սահմաններում, իսկ օդինը՝ 16-18 °C։ Այդ պայմաններում կտրոնները կարող են արմատակալել 3-6 շաբաթվա ընթացքում. առաջին առաջին տասնօրյակում դրանք մի փոքր ավելի խոնավ պետք է պահել, հետագայում խոնավությունն աստիճանաբար պակասեցնել։
Կենսաբանական նկարագիր
Մեխակի արմատային սիստեմը շատ թույլ է, այդ պատճառով տեղից-տեղ փոխադրելիս պետք է զգուշանալ, որպեսզի տնկման ժամանակ արմատները չվնասվեն, հակառակ դեպքում բույսերը կարող են չորանալ կամ դրանց նորմալ աճը երկար ժամանակ կանգ առնի։ Ծերատումն ընդհանրապես չպետք է ուշացնել, որովհետև բույսի դալար շիվերը կփայտանան և ծերատումն արդեն ցանկացած արդյունքը չի տա։ Խոշոր ծաղիկներ ստանալու նպատակով ծաղկակոթունի կողքերի վրա նոր կազմակերպվող կոկոններն անմիջապես պետք է կտրել՝ բջատել, թողնելով միայն ծայրերի կոկոնները։
Երևանի պայմաններում ջերմատներում աճեցվող մեխակների առատ ծաղկումը սկսվում է փետրվար կամ մարտ ամիսներից, իսկ մինչև այդ ծաղկումն ընթանում է դանդաղ։ Որպեսզի խոր աշնանը և ձմռանը շատ ծաղիկներ ստացվեն, հարկավոր է բույսերին լրացուցիչ լուսավորությաուն տալ, առավել ևս ամպամած եղանակներին։ Պարարտացնելիս պետք է աշխատել ազոտ պարունակող պարարտանյութը չափից շատ չտալ, որովհետև դրա պատճառով նոր ստացվող կոկոնների բաժակները ճեղքվում են։ Նույնպիսի անցանկալի ազդեցություն են թողնում նաև օպտիմալ ջերմաստիճանի (20) խախտումները։
Բույսերը ջրելիս չպետք է անմիջապես ծորակի ջուրը օգտագործել, որովհետև դա նույնպես բացասական ազդեցություն է թողնում բույսերի վրա։ Ջրի ջերմաստիճանը պետք է համապատասխանի հողի ջերմաստիճանը 1-2 °C աստիճանով բարձր լինի։ Պետք է ջրել առանց ցնցուղի։
Պաթոգեններ
Ծածկած գրունտի պայմաններում, միշտ ծաղկող մեխակները հաճախ հիվանդանում են տարբեր հիվանդություններով՝ ժանգով, ֆուզարիոզով, գորշագույն փտումով և այլն։ Բույսի համար ավելի վտանգավոր են առաջին երկուսը։ Դրանցով ուժեղ վարակվելու դեպքում 50-80 տոկոսը ոչնչանում են։ Ժանգը վնասում է բույսի տերևներին, ցողունին, բաժակաթերթերին, կոկոններին։ Սկզբում երևան են գալիս դեղնավուն, մանր խալեր, որից հետո փոքր ելունգներ (աննշան ուռուցքներ), որոնք հետագայում պայթում են և տերևի երեսին նկատվում են (Uromyces caryophyllinus Wint.) սնկի ժանգակարմրավուն սպորները։ Այդ ժամանակ պետք է շատ զգույշ լինել, որովհետև դրանք օդի, ջրի և աշխատողների միջոցով շատ հեշտությամբ փախադրվում են և վարակում առողջ բույսերը։ Ժանգ հիվանդության դեմ կարելի է պայքարել հետևյալ բուժանյութերով՝ կապտան (0,7%), ցիրամ (1%) պոլիկարբոցին (0,4%)։
Նշված բուժանյութերը մարդու համար շատ վտանգավոր են։ Խորհուրդ է տրվում դրանց փոխարեն օգտագործել բորդոյան հեղուկ կամ միայն կիր (չհանգած). 100 լիտր ջրում լուծել 300 գ ու սրսկել։ Առաջին սրսկումից հետո բույսերի հիվանդ մասերը պետք է կտրել և այրել։ Երկրորդ սրսկումը կատարել 7-10 օր ընդմիջումով։ Դա վերաբերում է նաև բորդոյան հեղուկին։ Մյուս հիվանդությունը, որի հարուցիչն է ''Fusarium oxyporum schlecht. dianthi''-ը, հատկապես վնասում է բույսի արմատներին։ Դրանով վնասվում է բույսերի ամրությունը՝ տուրգորը թուլանում է, տերևները դեղնում, հետագայում ընդունում են ծղոտի կամ սպիտակավուն երանգ, թառամում են, արմատավզիկը բարակում է, դառնում մուգ դարչնագույն։
Այս հիվանդությունը բարձր ջերմության պայմաններում 22-24°-ում շատ արագ է զարգանում։ Հիվանդության զարգացմանը նպաստում է նաև հողի գերխոնավությունը։ Վերը նշված պայմանները նպաստում են նաև գորշ փտախտի զարգացմանը։ Որպեսզի այս հիվանդությունները չզարգանան, հնարավորության սահմաններում հողը պետք է չոր պահել։ Վարակված բույսերն անմիջապես հանել, այրել, իսկ տեղերը ախտահանել կալիումմանգանտի լուծույթով կամ մեկ այլ նյութով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մեխակազգիներ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Գուեյք
Գուեյք, գետ Եփրատի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Այնթափ և Քիլիս քաղաքների միջև ընկած բլուրների լանջերից երկու ճյուղերով՝ Սաաբլը և Բալխլը, որոնց միախառնվելուց հետո թեքվում է արևելք։ Հյուսիսից ընդունելով մեկ այլ գետակ, շրջվում է դեպի հարավ և մտնելով Հալեպի դաշտը անհետանում է ճահճուտներում։ Գրականության մեջ նույնացնում են Քսենոֆոնի հիշատակած Խալուս գետի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Բալըխլը (լեռնաշղթա)
Բալըխլը , լեռնաշղթա Պոնտական լեռնահամակարգի արևելյան հատվածում, Սև ծովի հարավարևելյան ափից ոչ հեռու, Պատաջուր լեռնաշղթայից հյուսիս-արևելք, ձգվում է արևելքից արևմուտք ուղղությամբ, անտառապատ է, փարթամ խոտածածկույթով։ Սրա հյուսիսային և հյուսիսարևելյան լանջերից սկիզբ է առնում Ճորոխի Իչկալա վտակի աջակողմյան օժանդակ Բալըխլը գետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Գյունեյ Մեծ
Գյունեյ Մեծ, լեռ Ախալքալաքի սարահարթում, Ախալքալաքից հարավ-արևելք, Սուլդա գյուղից մոտ 3 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը մոտ 1957 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Ջիմ Չանկալյան
Ջիմ Չանկալյան (Jim Chankalian), ամերիկահայ սպա, վաշտապետ (կապիտան, հարյուրապետ), ամերիկահայ կամավորականների ղեկավարներից մեկը Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած ֆրանս-թուրքական պատերազմի ժամանակ։
Կենսագրություն
Վաշտապետ (կապիտան) Ջեյմս "Ջիմ" Չանկալյանը ծնվել է 1879 թվականի մայիսի 26-ին՝ Արևմտյան Հայաստանի Տիգրանակերտ քաղաքում   ։ Ծննդյան անունը եղել է Պետրոս Չանկալյան (Արևմտահայերէն՝ Պետրոս Չանքալեան)   ։ Երիտասարդ տարիքում իր ընտանիքի հետ գաղթել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Սովորել և ավարտել է ամերիկյան միջնակարգ դպրոցը, ապա ընդունվել ԱՄՆ-ի ռազմական ակադեմիա, դառնալով ԱՄՆ-ի բանակի սպա   ։ 1898 թվականին Ջիմ Չանկալյանը մասնակցել է Իսպանա-ամերիկյան պատերազմին   ։ Նա իր խիզախության համար պարգևատրվել է և արժանացել ԱՄՆ-ի բանակի կապիտանի կոչման   ։
Չանկալյանի կարիերան զորացրվելուց հետո
Լինելով արդեն փորձառու զինվորական ԱՄՆ բանակում, Չանկալյանը շուտով դարձավ նաև հայտնի գործիչ Նյու Յորքի հայ համայնքում։ Պաշտոնավարելով en:Powers Co. ընկերությունում, նա ստացավ կարևոր դիրք և լիազորություններ, որտեղ հմտորեն կատարեց իր աշխատանքը, ինչն ապահովեց նրա հարմարավետ կյանքը ։
Չանկալյանի միանալը հայկական կամավորական շարժմանը
1915 թվականին Վերափոխյալ Հնչակյան կուսակցությունը, համագործակցելով ԱՄՆ-ում գործող Ռամկավար ազատական կուսակցության տեղական կազմակերպության հետ, որոշեց Ջիմ Չանկալյանին հատուկ գործուղման ուղարկել, նախ՝ դեպի Կովկաս և Արևելյան Հայաստան, ապա՝ Արևմտյան Հայաստան, մասնավորապես՝ Վան։ Չանկալյանն ուրախությամբ ընդունեց այդ առաջարկը, թողնելով իր բարձր պաշտոնն ու հարմարավետ կյանքը  ։
Չանկալյանի հայկական կամավորական խումբը Հայաստանում
Իր հետ վերցնելով փորձառու հայ կամավորականների մի խումբ, որոնք ծագում էին Արևմտյան Հայաստանից, Չանկալյանն ի վերջո նշանակված ժամանակին հասավ Վան, որտեղ նրան դիմավորեցին Վանի հերոսական և հաջողակ ինքնապաշտպանության ղեկավարները, մասնավորապես՝ Արմենակ Եկարյանը։ Խորհրդակցելով Եկարյանի հետ, Չանկալյանն իր լուրջ ռազմական փորձը ծառայության դրեց Վանի հայերի հերոսական պայքարին և դարձավ Եկարյանի ռազմական խորհրդատուն ու անմիջական գործընկերը՝ Վան-Վասպուրականի Երկրապահ կամավորականների զորագունդն ստեղծելիս  ։
Կատարելով իր առաքելությունը Վանում, Չանկալյանը մեկնում է Կովկասյան կամ Արևելյան Հայաստան, որտեղ նա նպատակ ուներ միանալու զորավար Անդրանիկ Օզանյանի զորքին։ 1917 թվականին Չանկալյանը վերադառնում է ԱՄՆ, կատարած լինելով իրեն հանձնարարված առաջադրանքը  ։
Չանկալյանը և Հայկական լեգեոնը
Իմանալով Ֆրանսիական բանակի Արևելյան կամ Հայկական լեգեոնի ստեղծման մասին, Չանկալյանը դարձյալ որոշում է մասնակցել հայկական կամավորական զորքերի ստեղծմանը։ Հայկական լեգեոնը Ֆրանսիայի կառավարության և Ռազմական նախարարության կողմից առաջադրանք ուներ մեկնելու Պաղեստինյան ճակատ, մասնակցելու Օսմանյան բանակի և նրա դաշնակից գերմանական զորքերի դեմ ռազմական գործողություններին, իսկ հետագայում՝ Կիլիկիայի ազատագրման դեպքում՝ մտնելու Կիլիկիա՝ դառնալու հայկական ազգային բանակի և անկախ պետականության կորիզը  ։
Չանկալյանը, որը վայելում էր ամերիկահայ համայնքի անսահման գնահատանքն ու հարգանքը, նշանակվում է ամերիկահայ կամավորներից բաղկացած ստորաբաժանման հրամանատար, մեկնելով Կիպրոս և Պաղեստին՝ միանալու Հայկական լեգեոնին ։
Հայ զինվորականների մեծ երազանքն էր՝ ինքնավար Հայաստանի կազմավորումը՝ Ֆրանսիայի հովանավորության ներքո, շնորհիվ այն արյան, որ հեղել էին հայ զինվորներն Առաջին աշխարհամարտի ռազմադաշտերում ։
Եգիպտոսում կազմավորված Հայոց ազգային միությունը և Հայոց ազգային պատվիրակությունը Ֆրանսիայի իշխանություններից կարողացան նման խոստում ստանալ ։
Մուսա լեռան հերոս պաշտպանները, որոնք այդ ժամանակ բնակվում էին Եգիպտոսի ծովափնյա Պորտ Սայիդ քաղաքում, կազմեցին Հայկական կամ Արևելյան լեգեոնի միջուկը ։
Զինավարժություններ անցած լեգեոնականները բաժանվեցին երեք գումարտակի ։
Պաղեստինյան ճակատում
Մերձավոր Արևելքում Բրիտանական և ֆրանսիական զորքերի ընդհանուր զորահրամանատար գեներալ Էդմունդ Ալենբիի հրամանով, հայ կամավորականներին փոխադրեցին 1918 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Պաղեստին, որտեղ ընդամենը հինգ օր անց նրանք գրոհի գնացին ընդդեմ գերմանական և թուրքական զորքերի՝ վճռորոշ Արարայի ճակատամարտի ժամանակ ։
Լեգեոնի հետ Կիլիկիա-Սիսվանում
Նման ոգեշնչող մթնոլորտում հայկական կամավորական զորքերին դյուրին խնդիր էր ամբողջ Կիլիկիան առնել իրենց վերահսկողության ներքո ։ Ազատ ու անկախ Կիլիկյան հայկական պետության ստեղծման պլանը փորձեցին գործադրել Միհրան Տամատյանի ղեկավարությամբ ։ Նման լուրջ ծրագրի իրականացման համար հարկավոր էր ունենալ այնպիսի լուրջ ռազմական ուժ, որը կազմում էին Չանկալյանի պես մարտերով անցած սպաները, ինչպես նաև զորավար Անդրանիկ Օզանյանը, Վանի հերոսամարտի հերոս Արմենակ Եկարյանը, Կիլիկիայի հերոս Եսայի Յաղուբյանը և այլ հայ քաջորդիներ ։ Այնինչ Անտանտի պետությունները, և մասնավորապես՝ Ֆրանսիան, բոլորովին այլ մտադրություններ ունեին ։ Նրանք տարբեր միջոցների դիմեցին, որպեսզի կանխեն Անդրանիկի, Եկարյանի և մյուսների մուտքը հայկական Կիլիկիա-Սիսվան ։
Մասնակցություն Զորավար Անդրանիկի Եգիպտոս կատարած այցին
Անդրանիկ Օզանեանի Աղէքսանդրիա, Եգիպտոս կայացած այցի ժամանակ 1920թ. աշնանը, կապիտանի (հարիւրապետ) կոչումով Հայկ Բոնապարտյանի հետ միասին Ջիմ Չանկալյանը եղել է Զօրավարի շքախմբում ։,:
Չանկալյանի օգնությունը Հայաստանի Հանրապետության համար ֆինանսական միջոցներ հավաքելու գործում
Այնուհետև, վերադառնալով ԱՄՆ, Չանկալյանը որպես ԱՄՆ-ում գործող հայկական Ռազմկավար ազատական կուսակցության ղեկավար դեմքերից մեկը, շրջագայել է հայահոծ քաղաքներում, հատկապես Կալիֆոռնիա նահանգի հայահոծ բնակավայրերում, նպատակ ունենալով ջանքեր գործադրելու Հայաստանի Առաջին Հանրապետության համար ֆինանսական հիմնադրամների ստեղծման գործում ։
Չանկալյանի մասնակցությունը ԱՄՆ-ի Հայկական ազգային խորհրդի ստեղծմանը և հետագա գործունեությանը
Իր պատմական Հայրենիքին առավել մեծ օգնություն ցուցաբերելու նկատառումով՝ Չանկալյանը շարժիչ ուժ դարձավ ԱՄՆ-ի Հայկական ազգային խորհրդի (American-Armenian National Council) ստեղծման գործում, որի նախագահը հենց ինքն էլ դարձավ ։
1943 թ. հոկտեմբերի 8-ից սկսած` ԱՄՆ-ում գործող Հայկական ռամկավար-ազատական կուսակցության և Ամերիկայի հայկական առաջադիմական լիգայի անդամներն աշխատանքներ սկսեցին արտերկրում գործող հայկական կազմակերպությունների միավորման ուղղությամբ ։ Արդյունքում Սփյուռքում ստեղծվեցին ազգային խորհուրդներ։ Առաջինը ձևավորվեց Ամերիկահայ ազգային խորհուրդը 1944 թ. մարտի 19-ին` Հայկական ռազմկավար-ազատական կուսակցության, Ամերիկայի հայկական առաջադիմական լիգայի և Սոցիալ-դեմոկրատական հնչակյան կուսակցության անդամներից։ Խորհրդի առաջին նախագահը ռամկավարների առաջնորդ Պետրոս Ս. Թերզյանն էր, որին փոխարինել են Նշան Շահինյանը, իսկ ապա՝ Ջիմ կամ Ջեյմս Չանկալյանը։ Սկզբնական շրջանում խորհուրդն ուներ ինն անդամ` ամեն կուսակցությունից` երեքական։ Ավելի ուշ Ամերիկահայ ազգային խորհրդի մեջ ընդգրկվել են հայրենակցական քսան կազմակերպություն։ Կազմավորման առաջին իսկ օրից խորհուրդը ծավալել է բուռն գործունեություն և ԱՄՆ-ի տարբեր շրջաններում բացել ավելի քան հիսուն մասնաճյուղ ։
ԱՄՆ-ի Հայկական ազգային խորհրդի գործունեության նպատակները
1944 թ. մարտի վերջերին հաստատվել էր ԱՄՆ-ի Հայկական ազգային խորհրդի քաղաքական ծրագիրը, ըստ որի` Ամերիկահայ ազգային խորհրդի նպատակն էր համերաշխություն և համագործակցություն ստեղծել գաղութի ներսում, ինչպես նաև աշխատել հայ ժողովրդի գերագույն շահերի պաշտպանության համար ։ Ծրագրային առաջնահերթությունն էր «օգնել (հականացիստական-հակաֆաշիստական բլոկի անդամ դաշնակից պետություններին՝ ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, ԽՍՀՄ և այլն) պատերազմական ջանքերում», «կազմակերպել ձեռնարկներ և օգնել ձեռնարկներու` ի նպաստ Սովետ Միութեան և Սովետ Հայաստանի», «պաշտպանել տարագիր հայերու իրաւունքները յարկ եղած բոլոր միջոցներով և աշխատել` ի խնդիր անոնց հայկական հողին վրայ վերաբնակեցման»։ Փաստաթղթի վերջում ասված էր. «Ամերիկահայ ազգային խորհուրդը հայկական իրաւունքներու տէրը կճանաչնայ Հայաստանի կառավարութիւնը» ։ Հայկական ազգային խորհուրդները քաղաքական սխալ գործեցին՝ հաշվարկ անելով ԽՍՀՄ-ի այսինքն՝ համայնավարական Ռուսաստանի վրա, ինչը շուտով ի հայտ եկավ և, ինչպես միշտ՝ հայերի համար ամենացավալի կերպով ։ Իրենց այդ սխալ քաղաքական քայլով Սփյուռքի հայերն Արևմուտքի պետությունների աչքերում անցանկալի դարձրեցին Հայկական հարցի հայանպաստ լուծումը, որը այդպիսով, Արևմուտքի համար փաստացի դառնալու էր ռուսանպաստ, ուստի և՝ անընդունելինելի լուծում ։ Իսկ Ռուսաստանն իր հերթին, ինչպես 300 տարի շարունակ, այս անգամ ևս թողնելու էր Հայաստանն ու հայ ժողովրդին և իր շահերից ելնելով՝ հաշտվելու թուրքերի հետ ։
Ամերիկահայ ազգային խորհրդի ղեկավար դերը Սփյուռքում
Աշխարհի գրեթե բոլո հայկական համայնքներում՝ ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Սիրիա, Լիբանան, Եգիպտոս և այլուր, կազմակերպվեցին հայկական ազգային խորհուրդներ, որոնցից ժամանակագրորեն առաջին ստեղծվածը և իր քաղաքական ազդեցությամբ կարևորագույնը ԱՄՆ-ի հայկական ազգային խորհուրդն էր։ Հայկական ազգային բոլոր խորհուրդները, առաջնորդվելով «Հայերը` հայերի համար» կարգախոսով, մեծ նվիրումով և հույսով սկսեցին իրենց գործունեությունը. հրատարակվեցին գրքեր ու գրքույկներ, տպագրվեցին հոդվածներ, թերթիկներ, պատրաստվեցին հուշագրեր և դիմումներ, բացի այդ, ի նպաստ Հայոց դատի կազմակերպվեցին բազմահազարանոց հանրահավաքներ ու հավաքույթներ։ Սակայն ուշագրավ է այն իրողությունը, որ այս պայքարում Ամերիկահայ ազգային խորհուրդը դարձավ այն ուժը, որ միավորեց հայկական աշխարհասփյուռ բոլոր կազմակերպություններին և ստանձնեց դրանց կառավարման ղեկը ։
Չանկալյանի այցը Խորհրդային Հայաստան
Խորհրդային Հայաստանի իրավիճակը տեղում ուսումնասիրելու նպատակով 1945 թ. ամռանը Պետրոս Թերզյանի, Պատրիկ Սելյանի և հարյուրապետ (կապիտան) Ջիմ Չանկալյանի ղեկավարությամբ պատվիրակություն է այցելել Հայաստան։ ԱՄՆ վերադառնալուն պես` պատվիրակությունը 1945 թ. hոկտեմբերի 17-ին Նյու Յորքի «Ջորջ Վաշինգտոն» հյուրանոցում մամուլի ասուլիս է հրավիրել ու ներկայացրել իր տպավորությունները` հայտնելով, որ Խորհրդային Հայաստանի կառավարությունը ևս պաշտպանում է Թուրքիային ներկայացրած իրենց պահանջները ։ Բացի այդ, տեղեկացրել են, որ Խորհրդային Հայաստանի կառավարության վերահսկողությամբ երկրի բնակչության շրջանում անցկացվում են հանդիպումներ և զրույցներ, որոնց ընթացքում ներկայացվում-պարզաբանվում են սփյուռքահայության կողմից թուրքական իշխանության ներքո գտնվող հայկական հողերի վերադարձման պահանջի մասին հուշագրերը։ Ըստ պատվիրակության անդամների, դա վկայում էր, որ ԽՍՀՄ-ն իրենց հետ համակարծիք է ։
Ամերիկահայոց ազգային խորհրդի, հայկական ազգային խորհուրդների և հայկական Սփյուռքի քաղաքականության ձախողումը
Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի շահերը չէին համընկնում հայկական շահերի հետ, քանզի հայության մեծ զանգվածները և նրանց ղեկավարության հիմնական մասը, այդ թվում ԱՄՆ-ի հայկական ազգային խորհրդի ղեկավարները՝ ներառելով Ջիմ Չանկալյանին, կրկնելով հարյուրամյակներ թույլ տրված քաղաքական սխալները, չհասկանալով իրենց սեփական ազգային շահերը, Հայկական հարցի լուծումը դարձյալ կապում էին Ռուսաստանի, տվյալ դեպքում խորհրդային Ռուսաստանի կամ ավելի ճիշտ՝ Խորհրդային Միության հետ։ Սփյուռքահայերի համար Արևմուտքի պետությունների չկամությունը հատկապես ակնհայտ է դարձել, երբ Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի պատվիրակությունը փորձել է իր խնդրագրերից մեծը հանձնել ԱՄՆ-ի կառավարությանը։ 1947 թ. մայիսի 12-ին ԱՄՆ-ի պետքարտուղարի տեղակալ Դ. Աչիսոնի հետ կայացած նրանց հանդիպման ժամանակ ամերիկացի պաշտոնյան խոսել է Հայկական հարցի լուծման ճանապարհին առկա դժվարությունների մասին ։ Աչիսոնն ասել է. «…այն չափով, որ մեծանա և հզորանա [Խորհրդային] Հայաստանը, նույն չափով կաճի ուժը մեր գլխավոր թշնամու՝ Սովետական Միութեան» ։ Բնականաբար, պաշտոնական Վաշինգտոնը որոշել էր ամեն գնով թույլ չտալ Թուրքիայի անդամահատումը՝ անվանախես՝ հօգուտ Խորհրդային Հայաստանի, իսկ իրականում՝ հօգուտ ԽՍՀՄ-ի, քանզի ակնհայտ էր, որ Խորհրդային Հայաստանը ինքնուրույն երկիր չէր, այլ ընդամենը ԽՍՀՄ-ի ենթակա մի նահանգ։ Ավելին` սփյուռքահայերի ձեռնարկած վերոհիշյալ քայլերը` հեռագրերը, դիմում–նամակները, հուշագրերը, այցերը, կազմակերպած այլևայլ միջոցառումները հակառակ ազդեցությունն են ունեցել. Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ-ը դրանցում իրավացիորեն տեսնում էին ոչ թե ազգային շարժման, այլ խորհրդային ազդեցության արդյունք ։
Եզրակացություն ԱՄՆ-ի ազգային խորհրդի և մյուս հայկական խորհուրդների քաղաքական ձախողումից՝ Հայկական հարցի լուծման գործում
Հայկական կազմակերպությունները պետք է հրաժարվեն սեփական ազգային շահերը Ռուսաստանի շահերի հետ կապելու հին ախտից։ Հարկավոր է առավել լայն աշխարհայացք ունենալ և ճշտորեն որոշել սեփական ազգային շահերն ու դրանց պաշտպանելու և սեփական ազգային նպատակներին հասնելու ուղիները ։
Չանկալյանը՝ Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության ԱՄՆ-ի կենտրոնական կոմիտեի նախագահ
Բացի այդ, Չանկալյանը դարձավ նաև Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության, Armenian General Benevolent Union, վերջինիս՝ ԱՄՆ-ում կենտրոնական Կոմիտեի նախագահ, և, բացի այդ՝ իր ժամանակն ու ուժերը ներդրեց նաև Հայոց Առաքելական եկեղեցուն ծառայելուն ։
Չանկալյանի մահը
Այս մեծ հայրենասերը, օժտված բացառիկ ռազմական խիզախությամբ, մահացել է Նյու Յորքում 1947 թվականի մայիսի 10-ին, 67 տարեկան հասակում, թողնելով մեծ ու անմոռանալի ժառանգություն և զոհաբերություն՝ հանուն իր ազգի ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայաստանի ռազմական պատմություն
Ժիլ Թրամբլե
Ժիլ Թրամբլե (Gilles Tremblay, ), կանադացի կոմպոզիտոր, դաշնակահար, մանկավարժ։
Ստեղծագործություններ
‘* Croissant լարային քառյակ (2001)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կանադացի դաշնակահարներ
Կիմ Հյե Սոնգ
Կիմ Հյե Սոնգ (հանգըլ՝ 김혜성, հանջա՝ 金慧星, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ Gim Hyeseong, ), հարավկորեացի դերասան և մոդել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասաններ
Հոլանդացիներ
Հոլանդացիներ կամ նիդերլանդացիներ (Nederlanders), ազգ, Նիդերլանդների հիմնական բնակչությունը (13 մլն.)։ Մոտ 5 միլիոն հոլանդացիներ բնակվում են ԱՄՆ-ում, 1 մլն՝ Կանադայում, Վեստ Ինդիայում, Ինդոնեզիայում և այլ երկրներում։
Խոսում են հոլանդերեն։ Հավատացյալների մեծ մասը բողոքականներ են (կալվինականներ և այլն), կան կաթոլիկներ, բապտիստներ և այլն։
XIV— XV դարերում ձևավորված հոլանդական ազգության միջուկը կազմել են գերմանական ցեղերը (ֆրիզներ, բատավներ, սաքսեր և ֆրանկներ), որոնք միասերվել են կելտերի հետ։ XVI դարում Նիդերլանդական բուրժուական հեղափոխությունը և ազգային-ազատագրական պայքարն Իսպանիայի դեմ նպաստեցին հոլանդացիների ազգային համախմբմանը։
Հոլանդացիների մեծ մասն աշխատում է արդյունաբերության մեջ, համեմատաբար փոքր մասը կազմում է գյուղական բնակչությունը (զբաղվում են անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ, ծաղկաբուծությամբ, առափնյա շրջաններում՝ ձկնորսությամբ)։ Լեզվով, ծագմամբ և մշակույթով հոլանդացիները շատ մոտ են երկրի հարավում բնակվող ֆլամանդացիներին։
Ռոզե Սենտ Ալբեն
INSEE կոդը՝ 02662:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 286 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 172 աշխատունակ բնակիչներից 39-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 49-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 71,5 %, 1999 թվականին 70,3 % էր)։ 123 ակտիվ բնակիչներից 106-ը (39 տղամարդ և 67 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 17-ը (6 տղամարդ և 11 կին)։ 49պասիվներից 14-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 14-ը՝ թոշակառուներ, 21-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Խոզանուկ անթավ
Խոզանուկ անթավ, դաշտավլուկազգիների ընտանիքին պատկանող միամյա բույս։
Նկարագրություն
Բույսն ունի փնջաձև, հզոր արմատային համակարգ։ Ցողունն ուղիղ է, 50 սմ բարձրությամբ, թփակալման հանգույցից լավ ճյուղավորվող։ Հիմնականում մերկ է։ Ծաղկաբույլը գլանաձև ու խիտ է։ Խոզանները (քիստերը) հասկիկներին կից են ու շեկ։ Հենց այդ գույնի շնորհիվ էլ այն արտաքնապես կարելի է զանազանել կանաչ խոզանուկից։ Ամբողջ բույսը թխակապույտ է, դրա համար էլ այն հաճախ անվանում են թխակապույտ խոզանուկ։ Սերմերը մանր են, ձվածիր, ունեն դեղնաշագանակագույն գունավորում՝ փոքր-ինչ գորշավուն երանգով։ Նպաստավոր պայմաններում կարող է տալ մինչև 6000 սերմ, որոնք իրենց կենսունակությունը պահպանում են 10-15 տարի։
Սերմերը ծլում են ուշ գարնանը՝ աղբոտելով ուշ գարնանացան բանջարաբոստանային մշակաբույսերի ցանքերն ու տնկարկները։ Ծիլերը գրեթե չեն տարբերվում կորեկի ու սուդանի խոտի ծիլերից։
Տարածվածություն
Անթավ խոզանուկը տարածված է Եվրոպայի միջին գոտում, Ղրիմում, Միջին Ասիայում, Կովկասում։ Հայաստանում տարածված է Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային ու լեռնային գոտիների դաշտային բոլոր կուլտուրաների ցանքերում ու այգիներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դաշտավլուկազգիներ Կատեգորիա:Մոլախոտեր Կատեգորիա:Միամյա բույսեր
Գրիգոր Գյուլբենկյան
Գրիգոր Գյուլբենկյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Գրիգոր Գյուլբենկյանը ծնվել է 1887/1890 թվականներին, Տրապիզոնի նահանգի Սամսուն նավահանգստային քաղաքում/ Սեբաստիայի նահանգի Սե­բաս­տի­ա­յի գա­վա­ռի Տիվրիկի գավառակի կենտրոն Տիվրիկ ավանում։
1914 թվականին գերազանցության դիպլոմով ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։ Բժիշկ է աշխատել։ Եղել է հնչակյան կուսակցության անդամ, հասարակական-քաղաքական գործիչ։
1914 թվականին Առա­ջին աշ­խար­համարտի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և գնդապետի աստիճանով ուղարկվել Տրապիզոն։
1915 թվականին զինվորական բժիշկ ծառայելու ժամանակ մի թուրք զինվոր խնդրել է իրեն զինվորական ծառայությունից ազատվելու կեղծ տեղեկանք տալ, ինչից բժիշկը հրաժարվել է։ Հաջորդ օրն այդ թուրք զինվորը դաշույնով սպանել է երիտասարդ բժշկին։
Չեխական առյուծ
«Չեխական առյուծ», Չեխական կինոյի և հեռուստատեսության ակադեմիայի մրցանակ, Չեխական Հանրապետության գլխավոր ամենամյա ազգային կինոմրցանակ։
Մրցանակը շնորհվում է 1993 թվականից։ Ժյուրին կազմված է Չեխական կինոյի և հեռուստատեսության ակադեմիայի մի քանի տասնյակ անդամներից (ՉԿՀԱ), որոնք գնահատում են ֆիլմերը, որոնց պրեմիերաները կայացած են լինում նախորդ տարում և անպայման պիտի համագործակցած լինեն չեխական կինոստուդիայի հետ։
Մրցանակաների հանձնման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունենում հունվարի վերջին-փետրվարի սկզբին, հաղթողները պարգևատրվում են Սպիտակ չեխական առյուծի բյուրեղապակյա արձանիկով։
Առաջին ֆիլմը, որն ստացել է «Չեխական առյուծ» մրցանակը, եղել է ռեժիսոր Յան Հրժեբեյկի «Շնագայլերի ժամանակ» (1993) երաժշտական կատակերգությունը։ Յան Սվերակի «Կոլյա» (1996) դրամատիկ ֆիլմը հաղթող է դարձել վեց անվանակարգերում։
21-րդ «Չեխական առյուծ» մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել Պրահայի Rudolfinum համերգային սրահում 2014 թվականի փետրվարի 22-ին և հեռարձակվել «Česká televize»-ով ։
Անվանակարգեր
նաև՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կինոմրցանակներ Կատեգորիա:Չեխական կինոմրցանակներ Կատեգորիա:Չեխիայի կինեմատոգրաֆիա Կատեգորիա:1994 հիմնադրումներ
Պատմոս
Պատմոս (Πάτμος), Հունաստանին պատկանող կղզի Էգեյան ծովի հարավ-արևելքում, Դոդեկանես կղզեխմբի կղզիներից մեկը։ Մակերեսը 34.6 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.044 մարդ (2011)։ Բնակչությունը դավանում է ուղղափառություն։ Գլխավոր քաղաքը Պատմոսն է (Πάτμος բառացի՝ ժայռ)՝ հրաշալի նավահանգստով։
Աշխարհագրություն
Կղզու ափագծի երկարությունը 63կմ է, բարձրագույն կետը ունի ծովի մակարդակից 269մ բարձրություն։ Կղզին ժեռուտ է, գործնականում զուրկ է անտառներից։
Պատմություն
Դեռևս Ք. ա. 4-րդ դարում կղզում կար ակրոպոլիս։ Պատմոսը եղել է հռոմեացիների աքսորավայր։ Ավանդության համաձայն՝ այստեղ աքսորված է եղել Հովհաննես առաքյալը. քարանձավներից մեկում էլ կատարավել է մարգարեական հայտնությունը։
Պատմոս կղզում է գտնվում Հունաստանի ամենախոշոր վանքերից մեկը՝ Հովհաննես առաքյալի վանքը, որը հիմնվել է 1088 թվականին։ Այնտեղ պահվում է ձեռագրերի հարուստ հավաքածու ։
1453 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսի կործանումից հետո, կղզում ապաստանել են հազարավոր արտագաղթածներ, որոնց մի մասը հաստատվել է կղզում։ Որոշ ժամանակ կղզին գտնվել է բյուզանդացիների տիրապետության տակ, բայց 1537 թվականին նրանք կղզին առանց կռվի հանձնել են թուրքերին։ Ե՛վ բյուզանդական, և՛ թուրքական տիրապետության ժամանակ կղզու բնակչությունը կազմել են բացառապես հույները։ 1669 թվականի այստեղ հիմնվել է Պատմոսի՝ ողջ Հունաստանում հռչակ վայելած ակադեմիան։ 1771-1774 թվականներին Միջերկրածովյան գիտարշավի շրջանակներում այստեղ գտնվել է ռուսական նավատորմի բազան։
Պատմոս կղզին հայտնի է նաև նրանով, որ այստեղ է ծնվել Էմանուիլ Քսանթոսը, ով գաղտնի նախապատրաստում էր համահունական ապստամբություն՝ ընդդեմ Օսմանյան կայսրության։ Հիմնադրելով «Ֆիլիկի էթերիա» կազմակերպությունը՝ հայրենասեր գործիչը նախապատրաստում էր ապստամբություն թուրքական լծից ազատվելու համար։ Կղզու բնակիչները մասնակցել են 1821-1829 թվականների՝ Հունաստանի ազատագրման համար մղված պայքարին, սակայն միջազգային պայմանագրի համաձայն՝ Պատմոսը չի ընդգրկվել հունական նորահռչակ պետության կազմում։
1912 թվականին՝ իտալա-թուրքական պատերազմի ժամանակ, կղզին օկուպացրել են իտալացիները։ Միայն 1948 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, կղզին վերադարձվեց Հունաստանին։
Մշակույթ
Ամեն տարի՝ օգոստոսի վերջին, կղզում անցկացվում է եկեղեցական երաժշտության միջազգային փառատոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ
Քուրթ Սեիթ և Շուրա
«Քուրթ Սեիթ և Շուրա» (Kurt Seyit ve Şura), թուրքական պատմական հեռուստասերիալ, որը հիմնված է Ներմին Բեզմենի համանուն վեպի վրա։ Ցուցադրվել է թուրքական Star TV հեռուստաալիքով։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Քըվանչ Թաթլըթուղը և Ֆարահ Զեյնեպ Աբդուլահը։ Վերջին սերիան ցուցադրվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Ստամբուլում, Սանկտ Պետերբուրգում և Ղրիմում։ Ընդհանուր առմամբ ցուցադրվել է 21 սերիա։
Սյուժե
Ծնվելով ղրիմաթաթարական հարուստ ընտանիքում՝ Քուրթ Սեիթը մեծացել է որոշակի սկզբունքերով, որոնք նրա մեջ սերմանել է նրա հայրը միրզա Մեհմետ Էմինովը։ Ռուսական ցարի նկատմամբ ունեցած հարգանքը կարելի է համեմատել միայն մուսուլման կնոջից երեխաներ ունենալու ցանկության հետ։ Սեիտը, ով հաջողակ է ինչպես աշխարհիկ կյանքում, այնպես էլ ռազմական ոլորտում, պարահանդեսներից մեկի ժամանակ սիրահարվում է Ալեքսանդրային, ով արիստոկրատական ընտանիքի դուստր է։ Ալեքսանդրան նույնպես սիրահարվում է նրան, բայց նրանց սերը պետք է անցնի մի շարք փորձություններուվ պատերազմի սկզբից հետո։ Քուրթ Սեիթը մեկնում է Կարպատներ՝ պաշտպանելու ցարական գահը և պատիվը։
Ռազմաճակատում լուրջ վնասվածք ստանալուց հետո՝ Քուրթ Սեիթը պարտադրված վերադառնում է Պետրոգրադ, որտեղ բախվում է հոկտեմբերյան հեղափոխության հետ։ Քանի որ նա և ընկերները ուղղակի կապ են ունեցել Նիկոլայ II ցարի հետ, Սեիտը հայտնվում է բոլշևիկների սև ցուցակում։ Քուրթ Սեիթը ստիպված է լինում փախչել, սակայն Ալեքսանդրային մենակ թողնել չի ցանկանում։ Նա աղջկան տանում է իր ծնողների մոտ, որոնց հայտարարում է նրա հետ ամուսնանալու մասին։ Սեիտը հայրը Մեհմետը դեմ է կանգնում ամուսնությանը։ Քուրթ Սեիթը դեմ դուրս գալով հոր կամքին՝ հեռանում է երկրից։
Ընկերների օգնությամբ Քուրթ Սեիթը և Ալեքսանդրան մեկնում են Ստամբուլ։ Օսմանյան կայսրությունում Քուրթ Սեիթը ընդունվում է օսմանյան հասարակության կողմից։ Սակայն նրանց սերը նոր խոչընդոտի է հանդիպում։ Քուրթ Սեիթը հանդիպում է Մյուրվեթին, ով պատրաստ է լինել նրա հետ, գիտակցելով որ Սեւտը իրեն չի սիրի այնպես, ինչպես սիրում է Ալեքսանդրային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2014 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին
Չորս դասական վեպ
Չորս դասական վեպ (四大名著, բառացի՝ «Չորս մեծ ստեղծագործություն»), այս բառակապակցությամբ նշվում են չինական գրականության չորս ամենանշանակալի վեպերը ։
Մինչ Ցաո Սյուեցինի կողմից «Երազ կարմիր դղյակում» վեպի ստեղծվելը չորրորդ մեծ ստեղծագործությունը համարվում էր «Սալորի ծաղիկները ոսկե ծաղկամանում» (1610) վեպը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինական գրականություն
Սեն Նիզիե լը Դեզեր
Սեն Նիզիե լը Դեզեր (Saint-Nizier-le-Désert), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Էնի դեպարտամենտում։ Համայնքի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01381։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 880 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 560 մարդկանցից 445-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 115-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 79,5 % է, 1999 թվականին՝ 74.1 %)։ 445 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 445-ը (223 տղամարդ, 192 կին), գործազուրկ է եղել 30 մարդ (12 տղամարդ և 10 կին)։ 115 պասիվներից 46 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 39-ը՝ թոշակառու, 30 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սիմոն Շահրիկյան
Սիմոն Շահրիկյան, եգիպտահայ նկարիչ, դիմանկարիչ։
Կենսագրություն
Սիմոն Շահրիկյանը ծնվել է Կահիրեում 1911 թվականին։ Նախնիները Թամզարայից են, ովքեր տեղափոխվել են Ստամբուլ` ավելի բարեկեցիկ կյանք որոնելու և զավակներին ավելի լավ կրթություն տալու նպատակով։
Սովորել է Եգիպտոսի Գալուստյան ազգային վարժարանում, աշակերտել է Ալեքսանդր Սարուխանին, Մարտիրոս Պալայանին (1891-1957): Արվեստի պատմությունն ուսումնասիրել է ինքնուրույն։
1938 թվականի սեպտեմբերին Եգիպտոսում բրիտանական զորքերի գլխավոր շտաբում աշխատել է որպես նախագծող ճարտարապետ։ 1931-1941 թվականներին Կահիրեի Նուբարյան ազգային վարժարանում դասավանդել է նկարչություն և գեղագիտություն։ 1935 թվականին միաժամանակ հաճախել է հարավսլավացի նկարիչ Յարո Հիլբերտի մասնավոր դպրոցի դասընթացներին։ Չորս տարիների ընթացքում ձեռք բերած լուրջ ակադեմիական կրթությունը հնարավորություն է ընձեռում նրան դառնալու կայացած դիմանկարիչ։
Որպես նախագծող-ճարտարապետ է աշխատել «Մոքաթթամ» քաղաքաշինության ընկերությունում։ 1979 թվականից մինչև կյանքի վերջը Շահրիկյանը մասնավոր դասեր է տվել մի քանի ուսանողների, այդ թվում Նաիրի Համբիկյանին ու Արմեն Կրպոյանին։
Կյանքի մի ընթացք Շահրիկյանը տառապել է առողջական լուրջ խնդիրներով (տասներկումատնյա աղիքի խոց, շագանակագեղձի քաղցկեղ, երիկամի անհանգստություններ և այլն), և դա որոշակիորեն խոչնդոտել է նրա ստեղծագործական կյանքը։ Նա երբեք չի ընկճվել, բայց լարված տրամադրություններն արձագանք են գտել նրա կտավներում ,։
Ցուցահանդեսներ
Ունեցել է 20 խմբակային («Սալոն դյու Կեր») և երկու անհատական ցուցահանդես (առաջինը 1970 թվականի հուլիսին՝ Կահիրեում, երկրորդը՝ 1982 թվականին, Ալեքսանդրիայում)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտահայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ դիմանկարիչներ
Աբել Գյուլբենկյան
Աբել Բարսեղի Գյուլբենկյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Աբել Գյուլբենկյանը ծնվել է 1879 թվականին Անկարայի վիլայեթի Կեսարիայի գավառի Թալաս ավանում։ Վաղ տարիքում տեղափոխվել է Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառի կենտրոն Ամա­սիա քաղաքը։ Նախնական կրթությունն ստացել է Ամասիայի թաղային վարժարանում։
1896 թվականին ավարտել է Կեսարիայի սբ. Կարապետ վանքի ժառանգավորաց վարժարանը։
1898-1903/1904 թվականներին սովորել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանում։
1904 թվականին նշանակվել է իր ծննդավայր Թալասի քաղաքապետական բժիշկ։
Այնուհետև Զմյուռնիայի վիլայեթի Տավաս գավառակի թաղապետական բժիշկ է աշխատել։
Հետագայում Կոնիայի, Ակսարայի քաղաքապետական բժիշկ և Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառի Էրպաս գավառակի բժիշկ է աշխատել։
1912-1914 թվականներին գտնվել է Փա­րի­զում, Բեռ­լի­նում, Վի­են­նայում և մասնագիտացել բժշկական տարբեր բնագավառների գծով։
Մասնավորապես Փարիզի Նեքերի և Լավուազիեի հիվանդանոցներում մասնագիտացել է միզասեռական և վեներական հիվանդությունների գծով։
Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազմն սկսվելուց հետո զորակոչվել է օսմանյան բանակ և Չորլուի, Հատըմքեոյի և Չանաքկալեի զորամիավորումներում զինվորական բժիշկ ծառայել։
1916 թվականին ուղարկվել է Գալիցիայի ռազմաճակատ, որտեղ ռուսական զորքի ձեռքը գերի է ընկել։