cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օնորե դը Բալզակ
1829 թվականին լույս է տեսնում Բալզակի անունով ստորագրված առաջին գիրքը՝ «Շուաններ» (Les Chouans) պատմական վեպը։ Բալզակի հաջորդ ստեղծագործություններն են՝ «Մասնավոր կյանքի դրվագներ» (Scènes de la vie privée, 1830), «Երկարակեցության կենսահյութը» (L'Élixir de longue vie, 1830-1831), «Գոբսեկ» վիպակը (Gobseck, 1830), որոնք մեծ հաջողություն ունեցան ընթերցողների և քննադատների մոտ։ 1831 թվականին Բալզակը հրատարակում է «Շագրենի կաշին» փիլիսոփայական վեպը և սկսում աշխատել «Երեսնամյա կինը»(La femme de trente ans) վեպի վրա։ «Չարաճճի պատմվածքներ» շարքում (Contes drolatiques, 1832-1837) Բալզակը հեգնալից ընդօրինակում է Վերածննդի պատմվածքների ոճը։ Մասամբ ինքնակենսագրական «Լուի Լամբեր» (Louis Lambert, 1832) և հատկապես «Սերաֆիտա» (Séraphîta, 1835) վեպերում արտացոլվել է Բալզակի հետաքրքրությունը Սվեդենբորգի և Մեն-Մարտենի միստիկական կոնցեպցիաներով։
Բալզակը հայտնի էր իր բացառիկ աշխատասիրությամբ. նա ստեղծագործում էր գրասեղանի առջև օրական 15-16 ժամ՝ յուրաքանչյուր տարի հրատարակելով երեքից վեց գիրք։
1834 թվականին Բալզակի մոտ միտք է առաջանում իր ստեղծած և ստեղծվելիք բոլոր երկերը, որոնցում ներկայացված է լինելու իր ժամանակի բարքերի համայնապատկերը, ամփոփել մի բազմահատոր շարքի մեջ։ Այդ շարքը նա հետագայում վերնագրեց «Մարդկային կատակերգություն»։
Այդ շարքի վրա Բալզակն աշխատեց մինչև իր կյանքի վերջը։ Նա բաժանել է այն երեք մասի՝ «Էթյուդներ բարքերի մասին», «Փիլիսոփայական էթյուդներ» և «Անալիտիկ էթյուդներ»։ Առաջին մասի մեջ ներառվեցին «Մասնավոր կյանքի դրվագները» («Գոբսեկ», «Երեսնամյա կինը», «Գնդապետ Շաբեր» (Le colonel Chabert, 1844), «Հայր Գորիո» (Le Père Goriot, 1834-1835)) և այլն); «Գավառական կյանքի դրվագներ» («Տուրի հոգևորականը» (Le curé de Tours, 1832), «Էժենի Գրանդե» (Eugénie Grandet, 1833), «Կորսված պատրանքները» (Les Illusions Perdues, 1837-1843) և այլն), «Դրվագներ փարիզյան կյանքից» («Տասներեքի պատմությունը» եռագրությունը (L’Histoire des Treize, 1834), «Ցեզար Բիրոտո» (César Birotteau, 1837), «Նյուսինգենի դրամատունը» (La Maison Nucingen, 1838) և այլն), «Ռազմական կյանքի դրվագներ», «Քաղաքական կյանքի դրվագներ», «Գյուղական կյանքի դրվագներ»։ Հետագայում շարքը համալրվեց «Մոդեստա Մինյոն» (Modeste Mignon, 1844), «Զարմուհի Բեթը» (La Cousine Bette, 1846), «Զարմիկ Պոնսը» (Le Cousin Pons, 1847) վեպերով, ինչպես նաև շարքն ամփոփող «Ժամանակակից պատմության աստառը» (L’envers de l’histoire contemporaine, 1848) վեպով։
Բալզակի ստեղծագործություններից շատերը թարգմանվել են հայերեն և հրատարակվել 1950-1960-ական թվականներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Կալինովկա (գյուղ, Կովելի շրջան)
Կալինովկա (Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1755 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,008 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1250 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1755 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միխայիլ Պոսոխին
Պոսիխին Միխայիլ Վասիլևիչ (Михаил Васильевич Посохин, ), խորհրդային ճարտարապետ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական ճարտարապետ (1970)։
Կենսագրություն
Սովորել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտում (1935-1938)։ Մոսկվայի գլխավոր ճարտարապետը (1960 թվականից)։
Գործեր
Միխայիլ Պոսոխինի գործերից են (բոլորը համահեղինակների հետ)․ Մոսկվայում՝ բնակելի տների Ապստամբության հրապարակում (բարձրահարկ նախագիծը՝ 1948 թվականին, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1949 կառուցվել է 1950-1954 թվականներին), Խորոշյովոյի խճուղու վրա (1950), Չայկովսկու (1952) և Կուուսինենի (1956) փողոցներում, Խորոշյովո-Սնևնիկի բնակելի շրջանի հատակագծումն ու կառուցապատումը (1960), Կրեմլի Համագումարների պալատը (1959-1961, լենինյան մրցանակ, 1962 թվականին Կալինինի պողոտայի կառուցապատումը (1964-1969) ՏՓԽ-ի շենքերի (1969) համալիրով, Պիցունդայում առողջարանային համալիր 1959-1967, ԽՍՀՄ տաղավարները Մոնրեալի (1967) և Օսակայի (1970) համաշխարհային ցուցահանդեսներում, Մոսկվայի գլխավոր հատակագծի (մինչև 1985 թվականը) մշակումը (ղեկավար, հաստատվել է 1971 թվականին)։
Եղել է ԽՍՀՄ 6-8-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, ԽՍՀՄ 22-23 համագումարների պատվիրակ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Նենսի Հարքնիս Լավ
Նենսի Հարկնիս Լավ (Nancy Harkness Love, ծննդյան անունը՝ Աննա Լինքոլն Հարքնիս (Hannah Lincoln Harkness), ), ամերիկացի օդաչու, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ռազմական օդաչու։
Վաղ տարիներ
Ծնվել 1914 թվականի փետրվարի 14-ին Միչիգան նահանգի Հոթոն քաղաքում, բժիշկ Ռոբերտ Բրյուսի (Robert Bruce Harkness) և Էլիս Գրեհամ Հարկենսսի (Alice Graham Harkness) ընտանիքում։ Մանկությունից հետաքրքրվել է ավիացիայով։ 1927 թվականին, դեռևս անչափահաս, նա մեկ տարի անցկացնում է Եվրոպայում՝ ականատես լինելով Չարլզ Լինդբերգի տրանսատլանտյան թռիչքից հետո Փարիզ-Լե-Բուրժում վայրէջքին։ 16 տարեկանում նա կատարեց իր առաջին թռիչքը և շուտով ստացավ օդաչուի լիցենզիա   ։
Ավարտել է Մասաչուսեթսի Միլթոն ակադեմիան։ 1931 թվականին ընդունվում է Նյու Յորք նահանգի Վասար քոլեջ։ 1932 թվականին, քոլեջի առաջին կուրսն ավարտելուց հետո, ստանում է թռիչքների սահմանափակ առևտրային լիցենզիա, որը հնարավորություն էր տալիս գումար վաստակել վարձակալված ինքնաթիռի շահագործումից։ Նա ստանում է «Նորեկ երկնքում» (The Flying Freshman) մականունը ։
Մեծ ճգնաժամի տարիներին ստիպված էր թողնել ուսումը։ 1934 թվականին Հարքնիսը տեղափոխվեց Բոստոն և սկսեց աշխատել Inter-City Air Service ավիացիոն ընկերությունում, որը զբաղվում էր օդային լուսանկարչությամբ, թռիչքային հրահանգավորմամբ և ինքնաթիռների վաճառքով ։
Նախապատերազմական տարիներ
1936 թվականին Նենսին ամուսնացավ օդաչու, պաշտոնաթող մայոր Ռոբերտ Մ. Լավի (Robert M. Love) հետ և ամուսնու հետ միասին Բոստոնում հիմնադրեցին Inter City Aviation սեփական ավիացիոն ընկերությունը։ Միաժամանակ նա աշխատում էր Օդագնացության առևտրային բյուրոյում   ։
1936-1937 թվականներին մասնակցել է Լոս Անջելեսում և Դետրոյթում կազմակերպված ազգային օդային մրցարշավին (երկրորդ տեղ)։ Դրանից հետո Նենսին դադարեցրեց օդային մրցարշավներին մասնակցությունը, սկսեց վարել թռիչքային օրագրեր. նրան ավելի շատ հետաքրքրում էր թռիչքի մեթոդական կողմը և մանրամասները, քան մրցարշավի իրարանցումը ։
1937-1938 թվականներին աշխատել է Բուֆֆալո քաղաքի Gwinn Aircar Company ընկերությունում որպես փորձարկող օդաչու։ Օդաչու Ֆրենկ Հոքսի հետ միասին փորձարկում էին տարբեր մոդիֆիկացիայի նոր ինքնաթիռներ։ Նորարարությունների շարքում էին եռանիվ շասսիով ինքնաթիռները, որոնք հետագայում մեծ մասամբ դարձան օդային նավատորմերի հիմնական ստանդարտը   ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1940 թվականի մայիսին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո, Նենսի Հարքնիս Լավը ընտրեց կին օդաչուների, որոնք ունեին 1000 թռիքային ժամից ոչ պակաս փորձ և դիմեց ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի հրամանատար Ռոբերտ Օլդսին՝ առաջարկելով փորձառու օդաչուներից ստեղծել հատուկ ավիացիոն կորպուս։ Ըստ Լավի մտահղացման՝ կին օդաչուները կարող էին զբաղվել ինքնաթիռները գործարաններից ռազմական բազա հասցնելու գործով՝ դրանով որոշ չափով թեթևացնելով ռազմական գործողություններում ընդգրկված տղամարդկանց հոգսերը։ Մտահղացումը չիրականացավ գործող բանակում կանանց ծառայության արգելքի պատճառով  ։
1942 թվականի սկզբին Ռոբերտ Լավը զորակոչվեց բանակ։ Մարտի 11-ին Նենսին տեղափոխվեց Վաշինգտոն, ամուսնու ծառայության վայր, որտեղ Օդային գործողությունների վարչությունում ընդունվեց աշխատանքի որպես քաղաքացիական ծառայող (Air Transport Command, ATC): Նա համոզեց գնդապետ Վիլիամ Թաններին, որ տրանսպորտային ինքնաթիռների տեղափոխման գործում նպատակահարմար է օդային զորքերում օգտագործել փորձառու կին օդաչուների ուժերը։ Մի քանի ամսում նա հավաքեց 29 հոգուց բաղկացած կին օդաչուների թիմ և ղեկավարեց նորաստեղծ Կանանց օժանդակ էսկադրիլիան (Women’s Auxiliary Ferry Squadron, WAFS): 1942 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Նենսին դարձավ ԱՄՆ Ռազմաօդային ուժերում (AAF) ծառայող առաջին կին օդաչուն ։ 1942 թվականի սեպտեմբերին առաջին կին օդաչուները սկսեցին ինքնաթիռներ տեղափոխել Դելավեր նահանգից   ։
1942 թվականից մինչև 1943 թվականի հունիսը Նենսի Հարքնիսը եղել է չորս էսկադրիլիաների հրամանատար, Տեխասի, Դելավերի, Միչիգանի և Կալիֆորնիայի նահանգներում ։
1943 թվականի օգոստոսի 5-ին կանանց օդաչուական ստորաբաժանումները միավորվեցին ԱՄՆ-ի Ռազմաօդային ուժերի կանանց օդաչուական ծառայության մեջ (Women Airforce Service Pilots, WASP), Նենսի Հարքնիս Լավի հրամանատարությամբ։ Կին օդաչուները հաշվառված էին որպես քաղաքացիական ծառայողներ, մինչև Կոնգրեսի կողմից կանանց զինվորական ծառայության օրինականացումը, որը ժամանակ էր պահաջում, իսկ նրանց մասնակցությունը մարտական գործողություններին հրատապ էր և անհետաձգելի։ Առաջին ռազմական կին օդաչուներին կոչում էին «օրիգինալներ»   ։
Կին օդաչուները տիրապետում էին մեծ թվով ինքնաթիռների մոդելների։ Ինքը Լավը ուներ 19 տեսակի ռազմական ինքնաթիռներ վարելու լիցենզիա, այդ թվում նորագույն Douglas C-54 Skymaster, North American B-25 Mitchell, Boeing B-17 Flying Fortress, North American P-51 Mustang և այլն  ։
Պատերազմի ավարտին Նենսի Հարքնիս Լավն աշխատում էր ռազմա-օդային ուժերի  ստորաբաժանումների կառավարման կատարելագործման ուղղությամբ ։
Հետպատերազմական տարիներ
1948 թվականին՝ ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի կազմավորումից հետո, Նենսի Հարքնիս Լավին շնորհվեց ՌՕՈւ գլխավոր հրամանատարության պահեստի փոխգնդապետի կոչում ։
Պատերազմից հետո Նենսի և Ռոբերտ Լավերի ընտանիքում ծնվեցին երեք դուստրեր, բայց Նենսին շարունակում էր աշխատել ավիացիոն արդյունաբերության բնագավառում, ինչպես նաև պատերազմի կին վետերանների խնդիրներով զբաղվող կազմակերպություններում ։
Նենսի Հարքնիս Լավը մահացել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 22-ին 62 տարեկան հասակում, որից երեք տարի հետո կանայք սկսեցին ընդունվել զինվորական ծառայության ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերում։ Նրա անձնական իրերի մեջ մնացել էր տանը 30 տարուց ավել պահվող մի տուփ։ Այնտեղ պահված էին Նենսիի կողմից կազմված կին օդաչուների ձեռագիր ցուցակը սկսած 1940 թվականից և նրա հրամանատարության ընթացքում մահացած բոլոր կանանց լուսանկարները ։
Ճանաչում
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Նենսի Հարքնիս Լավը պարգևատրվեց ԱՄՆ ռազմաօդային մեդալով «ավելի քան 300 կին օդաչուների նորագույն ռազմական ինքնաթիռների վարման օպերատիվ վերապատրաստման համար» ։
1996 թվականին Նենսի Հարքնիս Լավը հետմահու գրանցվեց Airlift/Tanker Association-ում, օդաչուի վաստակը նշվեց Միչիգանի կանանց փառքի սրահում (1989) և Ազգային ավիացիոն փառքի սրահում Օհայո նահանգի Դետրոյտ քաղաքում (2005) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին օդաչուներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Սասուն Գրիգորյան (ճարտարապետ)
Սասուն Սեդրակի Գրիգորյան, նեոդասական և հայ ավանդական ազգային ոճերով աշխատող սովետական ժամանակաժրջանի հայ ճարտարապետ։
Սահականուշ Գրիգորյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
1965 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
Համահեղինակ Է Երևանի Օղակաձև զբոսայգու՝ Տերյան-Աբովյան փողոցների միջնահատվածի (1960-1985), Գյումրու «Կումայրի» պետական պատմա-ճարտարապետական թանգարան-արգելոցի (1980, ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1985), Սերգեյ Մերկուրովի, Ասլամազյան քույրերի թանգարանների, Մանկական ստեղծագործության կենտրոնի, տիկնիկային թատրոնի, Ձիթողցյանների տան, Ծաղիկյանների գարեջրի գործարանի վերականգնման նախագծերի ։
2014 թվականին Գյումրի քաղաքի Ռիժկով փողոցում տեղադրվել է նրա հուշատախտակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ
Դարովայա (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Դարովայա (Даровая), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Էննի Բեզանթ
Էննի Վուդ Բեզանթ (Annie Wood Besant, ), բրիտանացի սոցիալիստ, հեղափոխական, թեոսոֆիստ, կանանց իրավունքների շարժման ակտիվիստ, գրող, ճարտասան, մանկավարժ, կրթական գործի կազմակերպիչ, ֆիլանտրոպիստ (բարերար)։ Որպես մարդու ազատությունների համար պայքարի առաջամարտիկ՝ եղել է Իռլանդիայի, Իտալիայի, Հնդկաստանի ինքնիշխանության բոցավառ ջատագով ու աջակից, երկար տարիներ զբաղեցրել Հնդկական ազգային կոնգրեսի նախագահի պաշտոնը։ Միաժամանակ բեղմնավոր գրող էր և հեղինակել է երեք հարյուրից ավելի գիրք ու պամֆլետ։ Իբրև կրթական գործի կազմակերպիչ՝ զգալի ավանդ է ներդրել Բենարեսի հինդուիստական համալսարանի (Banaras Hindu University) հիմնադրման գործում։ Հենց այդ համալսարանում էլ հետագայում հաջողությամբ պաշտպանեել է իր պատրաստած ատենախոսությունը և ստացել փիլիսոփայության ու գրականության դոկտորի գիտական աստիճան ։
Կենսագրություն
Էննին սերում էր միջին դասի ընտանիքից. հայրը անգլիացի էր, որը Դուբլինի հեղինակավոր Թրինիթի քոլեջն էր ավարտել՝ ստանալով բժշկի մասնագիտություն, մայրը կաթոլիկ իռլանդուհի էր։ Աղջիկը հինգ տարեկան է եղել, երբ հայրը մահացել է։ Ընտանիքը հայտնվել է նյութական դժվարությունների մեջ։ Այդուհանդերձ, Էննին լավ կրթություն է ստացել։ 1867 թվականին՝ 20 տարեկան հասակում նա ամուսնացել է իրենից վեց տարով մեծ մի կրոնավորի՝ Ֆրենկ Բեզանթի հետ, ով գրող, պատմաբան Ուոլթեր Բեզանթի կրտսեր եղբայրն էր։ Ունեցել են երկու զավակ, սակայն կրոնի հետ կապված հարցերի առնչությամբ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով 1873 թվականին ամուսնալուծվել են։
Էննին, որ պատանեկան հասակից եղել է աղջիկների, կանանց ինքնուրույնության, ազատության կողմնակից, դարձել է Ազգային աշխարհիկ ընկերության (National Secular Society (NSS) փայլուն հռետոր, միաժամանակ իր ուժերը փորձել գրականության ասպարեզում։ Մտերմացել է աթեիստ Չարլզ Բրեդլոյի հետ. 1877 թվականին նրանք երկուսով պատասխանատվության են կանչվել Չարլզ Նոուլտոնի գրքի խմբագրման ու հրատարակման պատճառով, գիրք, որտեղ արծարծվում էր ծնելիության նկատմամբ հսկողություն սահմանելու թեման։ Այդ առնչությամբ ծագած սկանդալը նպաստել է նրանց համբավի տարծմանը, և Բրեդլոն 1880 թվականին ընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր։
Դրանից հետո Էննին ներգրավվել է արհմիությունների ծավալած պայքարում, ներառյալ լոնդոնյան 1887 թվականի Արյունոտ կիրակիի ցույցերը, Լոնդոնի լուցկու ֆաբրիկայի կին աշխատողների 1888 թվականի գործադուլը։ Նա դարձել է Ֆաբիան ընկերության (Fabian Society) և Մարքսիստական սոցիալ-դեմոկրատական ֆեդերացիայի (Marxist Social Democratic Federation (SDF) առաջատար հռետորը, ընտրվել Լոնդոնի Թաուեր Հեմլեթ արվարձանի դպրոցական խորհրդի կազմում, այն էլ՝ ամենաշատ քվեներն ստանալով, թեև այն ժամանակներում որևէ կնոջ ընտրվելը որևիցե պաշտոնում ծայրահեղ հազվադեպ էր։
1890 թվականին Բեզանթը ծանոթացել է Ելենա Բլավատսկայայի հետ, և այդ ծանոթությունը վճռորոշ, բեկումնային դեր է խաղացել նրա հետագա կյանքում. աթեիզմի, աշխարհիկի նկատմամբ նրա հետաքրքրությունը նվազել է, փոխարենը աճել է հետաքրքրությունը թեոսոֆիայի նկատմամբ։ Բեզանթն անդամագրվել է թեոսոֆիկ ընկերությանը, դարձել դրա առավել աչքի ընկնող դասախոսն ու հռետորը։ Թեոսոֆիային առնչվող աշխատանքների շրջանակում ճամփորդել է Հնդկաստանում։ 1898 թվականին նրա աջակցությամբ հիմնադրվել է Կենտրոնական հինդուիստական դպրոցը (Central Hindu School), 1922-ին՝ Hyderabad (Sind) National Collegiate Board-ը՝ Մումբայում։ 1902 թվականին Բեզանթը հիմնել է մասոնական միջազգային օրդենի (ուխտի) առաջին անդրծովյան օթյակը՝ Le Droit Humain-ը։ Դրան հաջորդած մի քանի տարիների ընթացքում նմանատիպ օթյակներ է հիմնել Բրիտանկան կայսրության բազմաթիվ մասերում՝ առաջնահերթ խնդիր համարելով մասոնականությունը կանանց իրավունքների համար պայքարին ծառայեցնելը։ 1907 թվականին էլ դարձել է Թեոսոֆիկ ընկերության նախագահը (ընկերության միջազգային գրասենյակը գտնվել է Մադրասում)։
Բեզանթը միաժամանակ ներգրավվել է Հնդկաստանում ծավալված քաղաքական իրադարձություններում, անդամակցել Հնդկական ազգային կոնգրեսին։ 1914 թվականին, երբ բռնկվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը, նա օժանդակել է Home Rule League-ի (Հնդկաստանի ինքնավարության լիգայի) ստեղծմանը, որի նպատակն էր պայքարել Հնդկաստանում ժողովրդավարության հաստատման, Բրիտանական կայսրությունում Հնդկաստանի առանձնահատուկ կարգավիճակի նվաճման համար։ Եռանդուն հեղափոխական մարտիկի հատկանիշներ դրսևորած Էննի Բեզանթը 1917 թվականի վերջերին ընտրվել է Հնդկական ազգային կոնգրեսի նախագահ և այդ պաշտոնը վարել մինչև իր մահը, որը տեղի է ունեցել 1933 թվականին։ 1920-ական թվականների վերջերին նա ճամփորդել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում իր խնամարկյալի ու որդեգրի՝ Ջիդդու Կրիշնամուրտիի հետ, որին ներկայացրել է իբրև մի նոր մեսիայի և Բուդդայի նորօրյա մարմնացման։ 1929 թվականին Կրիշնամուրտին մերժել, ժխտել է այդ կարգի պնդումները։
Էննի Բեզանթը մինչև իր երկրային ուղու ավարտը շարունակել է եռանդուն պայքարը հանուն Հնդկաստանի անկախացման և թեոսոֆիայի տարածման։
Երկերի ընտրանի
Online Books-ում առկա երկերի ցանկ Open Library-ում առկա երկերի ցանկ
Հնդկական ազգային շարժում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ
Ալեքսանդր Միստա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ շախմատիստներ Կատեգորիա:Լեհ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Քիրոն
Քիրոն (Χείρων), հին հունական դիցաբանությունում թեսալիական մարդաձի, Կրոնոսի և Փիլիրայի որդին ։ Ի սկզբանե օժտված է եղել անմահությամբ։ Նրա կինն էր Քարիկլոն, ով եղել է նաև Աքիլլեսի ստնտուն, իսկ դուստրը՝ Գիպպան։
Դիցաբանության մեջ մարդաձիերի կերպարը բացասական է. նրանք փառաբանում էին խռովությունները, հակված էին ոգելից խմիչքներին և թշնամաբար էին տրամադրված մարդկանց նկատմամբ։ Ի տարբերություն նրանց՝ Քիրոնը իմաստուն էր և բարի։ Նա ապրում էր Պելիոն լեռան վրա։ Նա եղել է Ապոլլոնի և Արտեմիսի աշակերտը, սովորեցրել Յասոնին, որի ճանապարհորդության համար պատրաստել է առաջին երկնային գլոբուսը, Դիոսկուրոսներին և Աքիլեսին ։ Նրանք համարվում են Քիրոնի հետնորդները, որոնց նա կերակրել էր առյուծի մսով։ Քիրոնը Ասկլեպիոսին և Պատրոկլուսին սովորեցրել է բժշկություն, իսկ Ակտեոնին՝ որսորդություն։ Առասպելական մարդաձին մասնակցել է գինու աստված Դիոնիսոսի հնդկական արշավանքին, Պելևսին նվիրել հացենուց պատրաստված նիզակ ։
Քիրոնը եղել է Հերակլեսի մոտ ընկերը։ Հերակլը, սիրուց արբած, եկել է նրա մոտ և ապրել քարայրում ։ Քիրոնը մահացել է թունավոր աղեղից։ Ըստ ավանդության՝ Հերակլը պատահմամբ է վիրավորել նրա ծունկը ։ Սարսափելի տանջանքներ զգալով՝ հրաժարվել է անմահությունից՝ այն փոխանցելով Պրոմեթևսին։ Ըստ որոշ հեղինակների, նա բնակություն է հաստատել Մալեայում, որտեղ մահացել է Հերակլի նետից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կենտավրոսներ Կատեգորիա:Թեսալիայի առասպելներ Կատեգորիա:«Աստվածային կատակերգության» կերպարներ Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ
Խցանող էնդարտերիտ
Խցանող էնդարտերիտ (έυδου — ներս և άρτηρία — զարկերակ), ինքնաբեր գանգրենա, ընդմիջվող կաղություն, զարկերակների ներքին (էնդոթելային) շերտի բորբոքում, որի հետևանքով փակվում է անոթների լուսանցքը և պատճառ դառնում նյարդային, անոթային համակարգերի տարածուն ախտահարումների և հյուսվածքների սնուցման խանգարումների։ Նպաստող գործոններն են՝ ծխելը, վերջույթների սառեցումը, վարակիչ մի շարք հիվանդությունները (հատկապես տիֆը)։ Նկատվում է ոտքերի մրսկանություն, արագ մկանային հոգնածություն, ձկնամկանների ջղաձիգ կծկումներ և ցավեր, «ընդմիջվող կաղություն», ոտնաթաթի գունատություն, երբեմն՝ մատների կապտություն, երկարատև, ուշ առողջացող ցավոտ խոցեր։ ժամանակին չբուժելիս կարող է առաջանալ ծայրանդամների հյուսվածքների մեռուկացում (գանգրենա)։
Բուժումը՝ պատճառի վերացում, նովոկաինային բլոկադա, հիպերտոնիկ լուծույթների ներերակային ներարկումներ, տեղական՝ քսուքների վիրակապեր, ֆիզիոթերապևտիկ պրոցեդուրներ։ Առողջարանային բուժում՝ Մացեսաա, Ծղալտուբո։
Կատեգորիա:Արյունատար անոթների հիվանդություններ
Ժողովածու (124)
Ժողովածու (124), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 124 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1740 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,5x16 չափս։ Գրված է նոտրգրով։ Տող՝ 31։ Պահպանակը ունի 189 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ նոտրգրով։ Հիշատակարաններ՝ 160 թ, հետագայի` պահպանակ Ա (1774 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Հալեպ)
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (كنيسة الصليب المقدس), Հայ կաթոլիկ եկեղեցի Սիրիայի Հալեպ քաղաքի Ուրուբե թաղամասում։
Պատմություն
Եկեղեցու օծումը տեղի է ունեցել 1993 թվականի ապրիլի 24-ին՝ հայոց ցեղասպանության 78-րդ տարելիցին ։ Եկեղեցու ճարտարապետը հալեպահայ Սարգիս Բալմանուկյանն է։ Եկեղեցին ունի մեկ գմբեթ և մուտքի մոտ զանգակատուն։
Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ և 2012 թվականին Հալեպի պատերազմից հետո Հալեպի Հայ Կաթողիկե Արքեպիսկոպոսության նստավայրը ժամանակավորապես տեղափոխվել է Սուրբ Խաչ եկեղեցի, քանի որ թեմի նստավայրը պարբերաբար գնդակոծվում էր իսլամիստ ապստամբների կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հալեպի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Սիրիայի հայկական եկեղեցիներ
Պետրոս Ա Գետադարձ
Պետրոս Ա Գետադարձ (ծ. թ. անհայտ – 1058, Սեբաստիա, ամփոփվել է Սբ. Նշան վանքի բակում), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1019-ից։ Հայոց պետականության կործանման անմիջական մեղավորներից մեկը։
Կենսագրություն
Կաթողիկոսի բյուզանդամետ քաղաքականությունը 1031-ին առաջացրել է բողոքի նոր ալիք, և նա ստիպված անցել է կայսրության տիրապետության ներքո գտնվող Վասպուրականի Ձորավանքը։ 1037-ին Հովհաննես-Սմբատը հետ է կանչել նրան և արգելափակել Բջնու ամրոցում՝ կաթողիկոս օծելով Սանահինի վանահայր Դիոսկորոսին։Սակայն, մեկ տարի անց Գետադարձի կողմնակիցներին հաջողվել է Աղվանից կաթողիկոս Հովսեփի գլխավորությամբ հոգևորականների, իշխանների ու ազատների ժողով գումարել և նրան վերահաստատել (1039-ին) կաթողիկոսական աթոռին, իսկ Դիոսկորոսը վերադարձել է Սանահին։
Հովհաննես-Սմբատի և նրա եղբոր մահից (1041) հետո կաթողիկոսը 1042-ին Անիում Հայոց թագավոր է օծում վերջինիս որդի Գագիկ Բ-ին։ Նույն ժամանակաշրջանում կաթողիկոսական տեղապահ է հաստատում իր քրոջ որդուն՝ Խաչիկին (Խաչիկ Բ Անեցի)։ Հավատարիմ մնալով Հովհաննես-Սմբատի կտակին՝ Գետադարձը իշխան Վեստ Սարգսի գործակցությամբ 1045-ին Գագիկ Բ-ին դրդում է մեկնել Կ. Պոլիս և ներկայանալ Կոստանդին Մոնոմախ կայսրին, շուտով նա նաև կայսրին է ուղարկում իրեն վստահված Անիի բանալիները։ Հանցակցելով հայկական պետականության կործանմանը՝ կաթողիկոսը հույս ուներ Բյուզանդիայի հովանավորությամբ ամրապնդել իր կաթողիկոսական իշխանությունը։ Սակայն կայսրությունը, որը մտադիր էր վերացնել նաև Հայ եկեղեցու անկախությունը, Անին գրավելուց հետո կտրուկ փոխում է իր վերաբերմունքը Պետրոս Ա Գետադարձի հանդեպ և սկսում է հալածել նրան։ 1046-ի վերջին կաթողիկոսը հարկադրված թողնում է Անին և տեղափոխվում Արծն։ 1047-ի ապրիլին ձերբակալվում է, սակայն շուտով ազատ արձակվում։ 1049-ին, Կ. Պոլիս մեկնելուց առաջ կաթողիկոսական օծմամբ Խաչիկ Բ Անեցուն թողնում է փոխանորդ Անիում։ Չորս տարի Կ. Պոլսում «պատվավոր աքսորականի» վիճակում պահելվուց հետո, Գետադարձին իրավունք է տրվում հաստատվել Սեբաստիայում, որտեղ և նա մնում է մինչև իր մահը (1058 թ.)։ Կյանքի վերջին տարիներին տեսնելով, որ Բյուզանդական կայսրությունը անթաքույց պայքարը Հայ եկեղեցու ու նրա կենտրոնի՝ կաթողիկոսական աթոռի դեմ, հետ է կանգնել իր նախկին հունամետությունից։ Նրա պատվերով այդ տարիներին Անանիա Սանահնեցին գրում է «Բան հակաճառութեան ընդդէմ երկաբնակաց» երկը՝ նպատակ ունենալով զորացնել Հայ եկեղեցու գաղափարական, դավանաբանական ոգին՝ ընդդեմ բյուզանդական նկրտումների։ Գետադարձի պատվերով Անանիա Սանահնեցին կազմել է նաև Պողոսի թղթերի մեկնությունը, իսկ Հովհաննես վրդ. Տարոնեցին (Հովհաննես Կոզեռն) գրել է Բագրատունյաց տան պատմությունը (չի պահպանվել)։
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու՝ Պետրոս Ա Գետադարձին հասցեագրած նամակներից երևում է, որ կաթողիկոսը ժամանակի զարգացած և ուսյալ անձնավորություններից էր։ Ըստ հայ պատմիչների Պետրոս Ա Գետադարձը իշխանասեր ու արծաթասեր անձնավորություն էր։ Կաթողիկոսական գահին նրան հաջորդել է Խաչիկ Բ Անեցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ Կատեգորիա:11-րդ դարի հայեր
Սկալեա
Սկալեա  (Scalea), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 10 429 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 473 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0983։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հրաձգություն Սան Բերնարդինոյում
Հրաձգություն Սան Բերնարդինոյում, ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի Սան Բերնարդինո շրջանի սահմանափակ հնարավորություններով անձանց կենտրոնում 2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին տեղական ժամանակով ժամը 11:17-ին կայացած զանգվածային հրաձգությունն է։ Ահաբեկչության արդյունքում 31 մարդ է տուժել, որոնցից 14-ը մահացել են, 17-ը վիրավորվել. ։ Ըստ նախնական տեղեկություների ահաբեկիչները հրացաններով զինված երեք հոգի են եղել, ովքեր ամենագնաց ավտոմեքենայով լքել են դեպքի վայրը ։ Հարձակումը տեղի է ունեցել Հաշմանդամություն ունեցող անձանց միջազգային օրվա նախօրեին, որը տոնվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 3-ին ։
Առաջին արձագանքները
Առաջինը իրադարձությանը անդրադարձել է իրադարձությանը հրշեջ վարչությունը իր Թվիթերի էջում՝ հայտնելով, որ արտակարգ իրավիճակ է Վաթերման Ավենյույի 1300 թաղամասում, և որ ոստիկանությունը արդեն աշխատում է   ու Վաթերման Ավենյուի և Փարկ Սերքլ Դրայվ հարակից տարածքները փակ է և վարորդներին կոչ են անում խուսափել այդ տարածքից ։
Դեպքի վայր
Ահաբեկչոթյունը տեղի է ունեցել Ինլանդ Ռեգիոնալ կենտրոն (Inland Regional Center), շահույթ չհետապնդող կազմակերպությունում, որտեղ սպասարկում են մտավոր խնդիրներ ունեցող անձանց ։ Կազմակերպությունը գտնվում է Հարավային Վաթերման Ավենյու 1365 ։
Ոստիկանության գործողություններ
Ոստիկանությունը և հատուկ ստորաբաժանումները շրջապատել են շենքը և տարհանել են մարդկանց ։ Հայտնի է, որ հարձակվողներից մեկը ունեցել է կիսաավտոմատ հրազեն ։ Դաշնային հետախուզական բյուրոն և Լոս Անջելեսի հակաահաբեկչական ստորաբաժանումը վերահսկել են իրադարձությունը ։ Իրավապահները հետապնդել են սև ամենագնաց ավտոմեքենային, որը հեռացել էր հրաձգության վայրից ։ Փոխհրաձգություն է տեղի ունեցել, ինչի արդյունքում սպանվել են կասկածյալներից երկուսը՝ տղամարդ և կին, ևս մեկ կասկածյալ ձերբակալվել է ։
Հարձակվողներ
ԱՄՆ քաղաքացի 28-ամյա Սայեդ Ռիզվան Ֆարուկը հինգ տարի աշխատել է Սան Բերնարդինո շրջանի առողջապահության վարչությունու սնդնդի տեսուչ ։ Կինը 27-ամյա Թաշֆին Մալիկն էր ։ Զույգն ամուսնացած էր և ունեին 6 ամսական դուստր ։ Ըստ ազգականների և աշխատակիցների Ֆարուկը հանգիստ, քաղաքավարի և բարեպաշտ մուսուլման է եղել ։ Ֆարուկն ու Մելիկը հանդիպել են համացանցում, և ամուսինը գնացել է կնոջ ետևից Սաուդյան Արաբիա ։
PSL (հրացան)
PSL (Puşcă Semiautomată cu Lunetă model 1974), ռումինական արտադրության ինքնալիցք դիպուկահար հրացան։ Կոմերցիոն տարբերակները հայտնի են PSL-54C, Romak III, FPK, FPK Dragunov և SSG-97 (Scharfschützengewehr - 1997) անվանումներով։ Չնայած խորհրդային ՍՎԴ հրացանի հետ ունեցած արտաքին ակնհայտ նմանությանը՝ զենքի կառուցվածքը հիմնված է Կալաշնիկովի ձեռքի գնդացրի վրա։
Կառուցվածք
PSL դիպուկահար հրացանը և Կալաշնիկովի ինքնաձիգն օգտագործում են վառոդային գազերի ներգործությամբ գործող ավտոմատիկա գազային մխոց երկար շարժով (Դրագունովի դիպուկահար հրացանն ունի կարճ շարժով ավտոմատիկա) և երկու մարտական հենարաններով դարձկեկ փակաղակ։ Փողատուփի կառուցվածքը փոխառված է ՌՊԿ-ից։ Փողատուփը դրոշմոցած է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինական ինքնաձիգներ Կատեգորիա:1970 հիմնադրումներ
Խցուկ
Խցուկ, մեքենայի մաս. հերմետիկացնում է նրա շարժական և անշարժ մասերի միջև եղած բացակը։ Կիրառում են փափուկ և մետաղական խծուծքով, ինչպես նաև ասբեստե թելքից ու գրաֆիտից պատրաստված առաձգական միջուկով մետաղական օղակների հավաքածուի տեսքով խցուկներ։
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաների մասեր և մեխանիզմներ Կատեգորիա:Մեքենաշինություն
Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)
Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ  (Хмелівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Բրենյանո
Բրենյան  (Bregnano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5508 մարդ, խտությունը՝ 852 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22070։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նովոալեկսանդրովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)
Նովոալեկսանդրովկա (Новоолександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Օչերետովատոե։ Հիմնադրվել է 1885 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 976 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,87 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 252,2 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1885 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լենա (գետ)
Լենա (Өлүөнэ), գետ Ռուսաստանում (Յակուտիա, Իրկուտսկի մարզ)։
Անվանում
Տեղացիներին հայտնի է այլ անվանումներով․ էվենկներն այն անվանում են Ելյույոնե, յակուտները՝ Օրյուս, բուրյաթները՝ Զուլհե։
Լենա անվանումն առաջացել է Ելյույոնեից, որն ուղղակի նշանակում է «մեծ գետ» ։
Աշխարհագրություն
Լենա գետը սկիզբ է առնում Բայկալի լեռնաշղթայից և թափվում է Լապտևների ծով։ Գետը պատկանում է Լապտևների ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 1650 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Ուստ-Կուտ, Կիրենսկ, Լենսկ, Օլյոկմինսկ, Պոկրովսկ, Յակուտսկ քաղաքները և Սոտինցի, Ժիգանսկ բնակավայրերը։
Հիդրոգրաֆիա
Լենա գետի երկարությունը կազմում է 4480 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 2490000 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 16 350 մ3։
Վտակներ
Լենա գետի վտակներն են Չայա, Վիտիմ, Ալդան, Կուտա, Օլյոմկա, Վիլյույ, Կիրենգա, Չույա, Մոլոդո գետերը։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Գայ (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)
Գայ (Гай), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գայ գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։
Յանբակտի
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 48 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
Գիրք առաքինութեանց (46, Պետրոս Արագոնացի)
Պետրոս արագոնացի, Գիրք առաքինութեանց (46), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 46 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1386 թվականին Գրիգոր Տաթևացի գրիչի կողմից, Վաղատնո վանքում։ Ստացողը եղել է Հովհաննես Որոտնեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18 x 13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 338 թերթից։ Ունի կիսախորաններ, լուսանցազարդեր ։
Շինարարական շաղախ
Շինարարական շաղախ, կապակցանյութերի, մանրացված լցանյութերի (շաղախախառնուրդների) և ջրի նպատակահարմար ընտրված խառնուրդ։ Ըստ նշանակման, շինարարական շաղախները կարող են լինել շարվածքային (կիրառվում են քարային կոն ստրուկցիաներ կառուցելիս), վերջնամշակման (օգտագործվում են սվաղման աշխատանքներում և պատի պանելներն ու բլոկները դեկորատիվ շերտերով ծածկելու համար) և հատուկ (հիդրոմեկուսիչ, թթվակայուն, ձայնամեկուսիչ )։ Ըստ կապակցանյութերի տեսակների՝ տարբերում են անօրգանական (ցեմենտային, ջրային, գիպսային և խառը շաղախներ) և օրգանական (պոլիմերային, ասֆալտային շաղախներ) կապակցանյութերով շինարարական շաղախներ։ Ըստ ծավալային զանգվածի շինարարական շաղախները լինում են ծանր՝ 1500—2500 կգ/մ3 ծավալային զանգվածով, և թեթև՝ 1500 կգ/մ3-ից փոքր ծավալային զանգվածով (վերջիններս ստացվում են մանր ծակոտկեն լցանյութերի օգտագործմամբ, ինչպես նաև կապակցախմորի ծակոտկենացմամբ)։ Անհրաժեշտ ամրության շինարարական շաղախները ստանալու համար շաղախախառնուրդները պետք է ունենան որոշակի շարժունակություն և ջրապարունակություն։ Շաղախախառնուրդները պատրաստվում են, որպես կանոն, մասնագիտացված գործարաններում կամ շաղախախառնիչ հանգույցներում, որտեղից ուղարկվում են շինարարական օբյեկտներ։ Թողարկվում են նաև չոր շաղախախառնուրդներ, որոնց օգտագործելուց առաջ ջուր են խառնում։ Շինարարական շաղախները պատրաստում են շաղախախառնիչներով, որոնք լինում են գրավիտացիոն և հարկադրական խառնումով։
Գիրք առաքինութեանց (46, Պետրոս Արագոնացի)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Շինարարական շաղախ
Կատեգորիա:Շինարարություն
Ռակովսկու անվան ռազմական ակադեմիա
Ռակովսկու անվան ռազմական ակադեմիա (Военна академия „Георги Стойков Раковски“), Բուլղարիայի ամենահին բարձրագույն ռազմական կրթական հաստատությունը, որը գտնվում է Սոֆիայում։ Կառույցը կրում է բուլղարացի հեղափոխական Գեորգի Ռակովսկու անունը։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1912 թվականի մարտի 1-ին Բուլղարիայի ազգային ժողովի որոշմամբ, բացվել է 1915 թվականի հունվարի 4-ին, բացման ձգձգումները կապված են եղել Բալկանյան պատերազմի հետ։
Հիմնադրման պահից կառույցը եղել է Բուլղարիայի ռազմական հրամանատարների և անձնակազմի կրթման և վերապատրաստման, ազգային անվտանգության և ռազմագիտության գլխավոր և առաջնային հաստատությունը։ Տարեկան ունենում է 1500 սպա և քաղաքացիական շրջանավարտներ, ակադեմիայում դասավանդում են 148 որակավորված մասնագետներ։ Ակադեմիան ղեկավարում է Միկտո Պետկովը։
Հայտնի շրջանավարտների շարքում են Պետկո Իոտովը և գեներալ Զլատան Ստոյկովը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ Բուլղարիայում Կատեգորիա:1912 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Էլեկտրաէներգիա
էլեկտրաէներգիա, ֆիզիկական տերմին, լայնորեն տարածված է տեխնիկայում և կենցաղում՝ էլեկտրական էներգիայի քանակի որոշման համար։ Էլեկտրական էներգիայի արտադրության և սպառման չափման հիմնական միավորը կիլովատտ-ժամն է (և նրա բազմակի միավորները)։ Ավելի ճշգրիտ նկարագրելու համար օգտագործվում են այնպիսի պարամետրեր, ինչպիսիք են լարումը, հաճախականությունը և փոփոխական հոսանքը, անվանական և առավելագույն էլեկտրական հոսանքը։ Էլեկտրական էներգիան նաև համարվում է ապրանք, որը ձեռք են բերում մեծածախ շուկայի մասնակիցները (էներգախնայողական ընկերությունները և խոշոր սպառողները) արտադրող ընկերություններից, իսկ մանրածախ շուկայի մասնակիցները՝ էներգամատակարարման ընկերություններից։ Միջազգային առևտրում էլեկտրական էներգիայի գինը սովորաբար արտահայտվում է մեկ կիլովատտ-ժամի դիմաց ցենտներով կամ հազար կիլովատտ-ժամի դիմաց՝ դոլարով։
Էլեկտրաէներգիայի համաշխարհային արտադրություն
Էլեկտրաէներգետիկայի արտադրման խոշոր երկրները համարվում են ԱՄՆ-ն ու Չինաստանը՝ արտադրելով համապատասխանաբար 24% և 18 %, ինչպես նաև Հնդկաստանը, Ռուսաստանը և Ճապոնիան։
2012 թվականից սկսած՝ Չինաստանը զբաղեցնում է էլեկտրաէներգիա արտադրող երկրներից առաջատարի դեր ։
Էլեկտրաէներգիայի արդյունաբերական արտադրությունը
Վերջերս, բնապահպանական խնդիրների, հանածո վառելիքի դեֆիցիտի և նրա անհավասար աշխարհագրական բաշխման հետ կապված, նպատակահարմար է դառնում արտադրել էլեկտրաէներգիա՝ օգտագործելով քամու էներգիայի կայանքները, արևային մարտկոցները և փոքր գազագեներատորները։
Որոշ երկրներում՝ օրինակ Գերմանիայում, են ընդունվել հատուկ ծրագրեր, որոնք խրախուսում են տնային տնտեսությունների կողմից էլեկտրաէներգիայի արտադրության մեջ ներդրումները։
Էլեկտրաէներգիայի համաշխարհային շուկա
2017 թվականին էլեկտրաէներգիայի համաշխարհային շուկան գնահատվել է 5,61 մլրդ դոլա ր։ Էլեկտրաէներգիայի առքուվաճառքի գրեթե 9/10 ծավալները բաժին են ընկնում եվրոպական երկրներին։ Խոշորագույն արտահանողներն են Ֆրանսիան (1,75 մլրդ դոլար), Գերմանիան (731 մլն դոլար), Նիդերլանդները (410 մլն դոլար), Իսպանիան (358 մլն դոլար), Բոսնիա և Հերցեգովինան (294 մլն դոլար). Խոշորագույն ներմուծողներ են Իտալիան (2,21 մլրդ դոլար), Մեծ բրիտանիան (1,07 մլրդ դոլար), Մարոկկոն (360 մլն դոլար), Հունաստանը (328 մլն դոլար)։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Մարքսիզմ
Մարքսիզմ — Կառլ Մարքսի և Ֆրիդրիխ Էնգելսի հիմնադրած փիլիսոփայական, տնտեսագիտական և քաղաքական ուսմունք, որին քաղաքական զանազան կուսակցություններ ու շարժումներ տարբեր մեկնաբանություններ են տվել։
Ընդհանուր բնութագիր
Ձևավորված ավանդույթի համաձայն՝ համարվում է, որ Մարքսի տեսության մեջ կարևորագույն նշանակություն ունեն հետևյալ երեք դրույթները.
Որոշ ուսումնասիրողներ գտնում են, որ Մարքսի տեսության կենտրոնական կետը, որ առ այսօր պահպանել է իր արդիականությունը ու հրատապությունը, այն հիմնադրույթն է, ըստ որի՝ մարդն օտարվել է իր աշխատանքի արդյունքներից և փաստացի դարձել արտադրական գործընթացի մի ինչ-որ պտուտակ՝ կապիտալիստական հասարակության մեջ։ Օտարվածությունը հանդես է գալիս որպես հասարակական հարաբերությունների, մարդուն օտար, խորթ հասարակական կառուցվածքի ձև, կառուցվածք, որ իշխում է նրան, զրկում է ստեղծագործաբար ինքնադրսևորվելու հնարավորությունից և քայքայում, ավերում է նրա ողջ էությունը։ Մարքսը իր «Տնտեսագիտական-փիլիսոփայական ձեռագրեր» գրքում 1844 թվականին օտարվածության հիմնախնդիրը դնում է կապիտալիստական հասարակության՝ իր իրականացրած վերլուծության կենտրոնում։
Դասակարգային պայքարը, պրոլետարիատի դիկտատուրան, դասակարգերի ու պետության վախճանըև և կոմունիստական հասարակարգի կառուցումը Մարքսը համարում էր միևնույն շղթայի փոխկապակցված օղակներ, օտարվածության հաղթահարման պատմական գործընթացի հետևողական փուլեր, սեփական էության օտարացումից ձերբազատվելու և մարդու կողմից իր էությունը վերստանալու ձևեր՝ հասարակական հարաբերությունների վերափոխման, թելադրանքի և անհատին ճնշելու ցանկացած ձևից զերծ հասարակության ստեղծման, համակողմանիորեն զարգացած անհատի ձևավորման միջոցով ։
Զարգացման ընթացքում մարքսիզմը ունեցել է մտածողության, հասարակական մտքի զանազան ճյուղավորումներ ու դպրոցներ, և ներկայումս չկա եզակի ու որոշակի մարքսիստական տեսություն ։ Մարքսիստական տարբեր դպրոցներ շեշտը դնում են դասական մարքսիզմի հայեցակետերի վրա՝ մերժելով կամ նորացնելով մյուս հայեցակետերը, կան և այնպիսիները, որոնք փորձում են համատեղել մարքսիստական ու ոչ մարքսիստական հիմնադրույթները, որն ի վերջո հանգեցնում է հակասական եզրակացությունների ։ Սակայն վերջին ժամանաներս նրանց շրջանում շարժում է նկատվում՝ ճանաչելու, որ պատմական մատերիալիզմն ու դիալեկտիկական մատերիալիզմը մնում են մարքսիստական բոլոր փիլիսոփայական դպրոցների հիմնադրույթները, որի արդյունքում կարող է համաձայնություն կայանալ տարբեր դպրոցների միջև։
Մարքսիզմը խոր ու ազդու ներգործություն է ունեցել կրթության, գիտությունների, արվեստների վրա, տարածվել այնպիսի բնագավառներում, ինչպես՝ հնագիտությունը, մարդաբանությունը ,ժուռնալիստիկան, քաղաքագիտությունը, թատրոնը, պատմագիտությունը, հասարակագիտությունը, արվեստաբանությունն ու արվեստի պատմությունը, մշակութաբանությունը, տնտեսագիտությունը, բարոյագիտությունը, քրեագիտությունը, աշխարհագրությունը, գրականագիտությունն ու քննադատությունը, գեղագիտությունը, կինոգիտությունը, հոգեբանությունը, փիլիսոփայությունը ։
Մարքսիզմ եզրույթը գործածության մեջ է դրել իրեն ավանդական (օրթոդոքս) մարքսիստ համարող Կառլ Կաուցկին՝ Մարքսի օրթոդոքս և ռևիզիոնիստ հետևորդների միջև ծագած բանավեճի ժամանակ ։ Կաուցկու ռևիզիոնիստ հակառակորդը՝ Էդուարդ Բեռնշտայնը նույնպես հետագայում անցել է այդ եզրույթի գործածմանը ։ Էնգելսը չի ընդդիմացել, որ Մարքսիզմ եզրույթը կիրառեն Մարքսի ու իր տեսակետները բնորոշելու համար ։ Նա, սակայն, հայտարարել է, որ եզրույթը չարաշահվում է նրանց կողմից, ովքեր իրենց համարում են Մարքսի իսկական հետևորդներ՝ հակադրվելով ուրիշների, որոնց բնորոշել են իբրև լասսալականների կամ մեկ այլ կերպ ։ 1882 թվականին Էնգելսը հայտարարել է, որ Մարքսը ժամանակին քննադատել է ինքն իրեն մարքսիստ հռչակած Պոլ Լաֆարգին, ասելով, որ եթե վերջինիս տեսակետները մարքսիստական են համարվում, ապա մի բան հստակ է, որ այդ դեպքում ինքը՝ Մարքսը մարքսիստ չէ ։
Մարքսիզմի պատմություն
Ուսումնասիրողները Մարքսի ստեղծագործական կյանքում առանձնացնում են երկու փուլ.
Վիքիլինքեր
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գաղափարախոսություններ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական ուղղություններ և դպրոցներ Կատեգորիա:Քաղաքականություն Կատեգորիա:Սոցիալիզմի տեսակներ Կատեգորիա:Մարքսիզմ Կատեգորիա:Ձախաթևյան քաղաքականություն
Նովոբոգդանովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)
Նովոբոգդանովկա (Новобогданівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոբոգդանովկա գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,11 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 236,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մուրադ IV
Մուրադ IV (, Dördüncü Murat, ), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1623 - 1640 թթ.։
Ահմեդ I-ի որդին է։
Կյանքի վաղ տարիները
Շահզադե Մուրադը ծնվել է 1612 թվականի հուլիսի 26-ին կամ 27-ին և սութան Ահմեդ I-ի ենթադրաբար երրորդ որդին էր՝ ծնված նրա սիրելի հարճ Քյոսեմ սուլթանից։ Մուրադը երկար ժամանակ գտնվում էր իր հարազատների հսկողության տակ։ Նա գահ բարձրացավ 11 տարեկան հասակում։ Գահակալման առաջին տարիներին, ըստ էության, մայրը՝ Քյոսեմ սուլթանն էր կառավարում երկիրը, որը, լինելով իշխող սուլթանի մայրը, կրում էր վալիդե սուլթան տիտղոսը և ուներ լայն լիազորություններ։ Նա իշխեց հինգ տարի, մինչև 1632 թվականը, և այդ շրջանում Օսմանյան կայսրությունը հայտնվեց անիշխանության մեջ, որից օգտվելով, Սեֆյան Պարսկաստանի զորքերը ներխուժեցին Բաղդադի էյալեթ (գտնվում է ներկայիս Իրաքի տարածքում), միևնույն ժամանակ ապստամբություն բռնկվեց Հյուսիսային Անատոլիայում, իսկ 1631 թվականին ենիչերիները հարձակվեցին պալատի վրա և սպանեցին Մեծ Վեզիրին ու մի քանի պալատական ծառայողների։ Մուրադ IV-ը, վախենալով իր եղբայր Օսման II-ի ճակատագրին արժանանալուց, որն իշխել էր շատ կարճ՝ ընդամենը 1618-1622 թվականներին, որոշում է ամրապնդել իր իշխանությունը։ Նա մորը մեկուսացրեց իշխանական լծակներից և ամբողջ ղեկը վերցրեց իր ձեռքը։ 1628 թվականին 16-ամյա Մուրադ IV-ը, Ալլահի օրենքները՝ շարիաթը ոտնահարելու համար մահապատժի է ենթարկում Եգիպտոսի նախկին նահանգապետ Կարա Մուսթաֆա փաշային, որը նաև իր փեսան էր՝ քույր Ֆաթիմա սուլթանի ամուսինը։
Բացարձակ իշխանությունը և կայսերական քաղաքականությունը
Մուրադ IV-ը նախ փորձում է վերացնել կոռուպցիոն երևույթները, որոնք ձևավորվել և արմատացել էին դեռևս նախորդ սուլթանների օրոք և անուշադրության էին մատնվել իր մոր՝ Քյոսեմ սուլթանի փաստացի կառավարման տարիներին՝ պաշտոնատար անձանց կողմից։ Մուրադ IV-ը նաև արգելեց ոգելից խմիչքների, թութունի և սուրճի գործածությունը Ստամբուլում՝ օրենքը խախտողներին սպառնալով մահապատժով։ Ինչպես հաղորդում են ժամանակակից աղբյուրները, նա գիշերային հսկողություն է սահմանում փողոցներում և առևտրական տաղավարներում։ Գիշերային պահակները շրջում էին ոստիկանական համազգեստի վրայից քաղաքացիական զգեստներ հագած։ Հանցագործություն կատարածներին բացահայտելով նրանք դեն էին նետում քողարկման համար հագած այդ հագուստը և բռնում նրանց ու տեղում գլխատում։
Մուրադ IV-ի մահը
Այդ ընթացքում Օսմանյան դինաստիայի արական սեռի ներկայացուցիչներ էին միայն Մուրադ IV-ը և նրա եղբայր Իբրահիմը։ Մահից առաջ Մուրադ IV-ը որոշում է Օսմանյան գահը հանձնել Ղրիմի խան Բահադիր I Գերային, քանի որ Իբրահիմը հոգեկան շեղումներ ուներ և չէր կարող պետություն ղեկավարել, իսկ Օսմանյաններն ու Գերայները խնամիական կապերով ազգակիցներ էին։ Մուրադ IV-ը նույնիսկ հրամայում է սպանել իր եղբորը, որպեսզի հանկարծ գահը չանցնի նրա ձեռքը։ Սակայն վերջին պահին մայրը՝ Քյոսեմ սուլթանը նրան փրկում է մահից։ 1640 թվականի փետրվարի 8-ին Մուրադ IV-ը վախճանվեց, և այդպիսով, որպես գահի օրինական և միակ ժառանգ, թագավորում է Իբրահիմը։ Բայց քանի որ նոր սուլթանը ի վիճակի չէր երկիրը կառավարել, իշխանությունն իրենց ձեռքը վերցրին Քյոսեմ սուլթանն ու Կարա Մուստաֆա փաշան։
Չինական այգի (Սինգապուր)
Չինական այգի (Taman Cina, Chinese Garden), զբոսայգի Սինգապուրի Ջուրոնգ Իսթ շրջանում։ Կառուցվել է 1975 թվականին JTC ընկերության կողմից, նախագիծը գրել է թայվանացի ճարտարապետ Յուն Չեն Յուն։ Այգին կառուցվել է չինական ոճով։ Գլխավոր բնութագիրը ճարտարապետական առանձնահատկությունների ինտեգրումն է բնական միջավայրի հետ։ Չինական այգին ձևավորվել է Հյուսիսային Չինական կայսերական ոճի ճարտարապետությանը և լանդշաֆտային դիզայնին համահունչ ։
Այգին բաց է ամեն օր՝ առավոտյան 6-ից մինչև երեկոյան 11-ը։ Այգում գտնվող կամրջի միջոցով կարելի է անցնել Ճապոնական այգի։ Այդ երկու այգիները միասին հայտնի են «Ջուրոնգյան այգիներ» անվամբ։
Այգում անցկացվում են այնպիսի ավանդական տոներ, ինչպիսիք են Ամանորը և Լ ուսնի տոնը։
Քարե առյուծներ
Այգու գլխավոր մուտքի մոտ այցելուներին դիմավորում են ավանդական չինական ոճով առյուծների մոխրագույն արձանները, որոնք պատրաստված են թայվանական մարմարից ։ Չինական մշակույթում առյուծը խորհրդանշում է իշխանություն և հավատարմություն ։
Կամուրջ
Կամուրջները կարևոր դեր են խաղում չինական այգու դիզայնի մեջ։ «Սպիտակ ծիածան» (白虹橋, Bái hóngqiáo) կամարակապ կամրջի ոճը նմանեցված է Պեկինի ամառային պալատ կամրջի ոճին, սակայն բաղկացած է ոչ թե 17, այլ 13 կամարից։
1989 թվականին կառուցվել է «Կրկնակի գեղեցկության կամուրջը», որը կապում է Չինական այգին Ճապոնական այգու հետ։
Գլխավոր կամարակապ կառույց
Գլխավոր կամարակապ կառույցը ավանդական չինական կառույց է։ Այն լուսանկարվելու հայտնի վայր է։ Գլխավոր կամարակապ կառույցի ներսում կա երկու բակ՝ «Վաղ գարնան» և «Այգու»։ Այգում կա նաև լճակ, որը կոչվում է «Ձկան դրախտ»։
Քարե նավակ և թեյի տնակ
Չինական ճարտարապետության հայտնի ավանդական առանձնահատկությունը քարե նավակների կառուցումն է։ Նրա դիզայնը և ճարտարապետական գեղեցկությունը բարձր գնահատական են ստացել ամբողջ աշխարհում։
ՉինականYao-Yueh Fang այգու (քարե նավակը) ոճը նմանեցված է պեկինյան ոճին, սակայն նախագծի և օգտագործված նյութերի որոշ փոփոխությամբ։
Ming Hsiang Hsieh-ը (թեյի տնակը) մանրանկարչական կառույց է՝ պատրաստված Ամառային պալատի ոլորապտույտ պատկերասրահի ոճով։ Այս ոլորուն դիզայնը չինական ճարտարապետության բնորոշ և նրբագեղ հատկանիշն է։
Պագոդա
Հին ժամանակներում պագոդաները՝ ի սկզբանե պարզ աշտարակային կառույցները, որոնք գտնվում էին տաճարների կողքին, բուդդայականներն օգտագործում էին մարդկային մոխիրը պահելու համար (ուրնաներում)։ Վերջին ժամանակներում պագոդաները վերածվել են կառույցների, որոնք ունեն «ապշեցուցիչ ճարտարապետական գեղեցկություն»։
Ru Yun T'a-ն (յոթհարկանի պագոդան) գտնվում է Չինական այգու փոքր բլուրներից մեկի վրա։ Նրա տիպիկ դիզայնը նման է Նանկին քաղաքի Լինգու տաճարի պագոդայի ոճին։
Բոնսայ այգի
Այգու այս հատվածը բացվել է 1992 թվականի հունիսին, ծախսվել է 3,8 միլիոն դոլար։ Այն համալրված է ավելի քան 2000 բոնսայ բույսերով՝ բերված Չինաստանից, Մալայզիայից, Թայվանից, Ճապոնիայից, Ֆիլիպիններից, Ինդոնեզիայից և Թայլանդից։
Առատության այգի
Չինական այգիների ընտանիքի նորագույն համալրումը Առատության այգին է։ Նախնական անվանումը «Կենդանակերպի» կամ «Նառան» այգի է, որը բխում է այգու կառուցման համար օգտագործված տարրերից։
Բաղկացած է նռնենիներից, չինական կենդանակերպի 12 կենդանիների քանդակներից, արեգակնային ժամացույցից, քարե կամուրջներից և մշականյութերից։
Կրիաների թանգարան
Թանգարանում պահվում է 60 տեսակ 200 կրիա։
Արևելյան մուտք
Մուտքը կառուցվել է մետրոյի «Չինական այգի» կայարանի հետ համատեղ, որպեսզի այգու այցելուներին հեշտ հասանելի լինի մետրոն։ Այգու մոտակայքում կա Կարմիր կամուրջ, որը տանում է դեպի ներս։ Չորս քարե առյուծ ողջունում է այցելուներին՝ «պաշտպանելով» մուտքը։
Դրակոլիմնի
Դրակոլիմնի (Δρακολίμνη), Հունաստանի Տիմֆի և Սմոլիկաս լեռների լանջերին գտնվող ալպիական ծագման մի քանի լճերի անվանում։
Տեղաբնիկների պատմվածքների համաձայն, հնում այստեղ վիշապներ են ապրել, որոնք պատերազմել են միմյանց դեմ՝ սոճիներ և ժայռեր նետելով։ Այսպես ստեղծվել է յուրօրինակ լանդշաֆտ, իսկ լիճը ստացել է Դրակոլիմնի անվանումը, որը հունարենից թարգմանաբար նշանակում է «Վիշապի լիճ»։
Տիմֆի լեռան լճերը տեղակայված են ավելի քան 2000 մետր բարձրության վրա, լճի առավելագույն խորությունը կազմում է 4,95 մ, իսկ նրա մակերեսը կազմում է 1 հա ։ Սմոլիկաս լեռան լճերը տեղակայված են լեռնաշղթայի արևմտյան լանջին։ Սմոլիկաս լեռը տեղակայված է Տիմֆի լեռնից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա, որոնք միմյանցից բաժանվում են Վյոսա գետով։
Դրակոլիմնի լճերի խումբը համարվում է Հունաստանի Վիկոս-Աոոս ազգային պարկի մի մասնիկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի լճեր
Ֆետա
Ֆեթա կամ ֆետա (Հունարեն՝ φέτα) Հունական պանիր է և սովորաբար պատրաստվում է այծի կամ ոչխարի կաթից։ Կարելի է օգտագործել ինքն իրեն կամ էլ աղցանների կամ բրդուճների մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունական պանիրներ