cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սեշո
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 60 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 51 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 41-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,4 %։ 41 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 37 անձ (26 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 10 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Օդոևի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1182 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12940 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տուլայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ռումինիայի արվեստի ազգային թանգարան
Ռումինիայի արվեստի ազգային թանգարանի մասնաճյուղ է համարվում Զամպաքճյան թանգարանը։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1950 թվականին։ Թանգարանի ստեղծման համար հիմք է հանդիսացել Ռումինիայի թագավոր Կառոլ I-ի (շուրջ 214 կտավներ, այդ թվում Էլ Գրեկոյի, Ռեմբրանդի, Պիտեր Բրեյգել Ավագի, Ռուբենսի, Դոմինիկո Վենեցիանոյի, աշխատանքներից) հավաքածուն։ Այն ընդգրկել է նմուշներ նաև այլ մասնավոր հավաքածուներից։ 1989 թվականին Ռումինիայի հեղափոխության ժամանակ թանգարանի շենքը վնասվել է։ 2000 թվականին թանգարանի կենտրոնական շենքում կրկին բացվել է արտասահմանյան արվեստի ցուցադրությունը, 2001 թվականին շենքի կողքային հատվածում՝ ազգային կերպարվեստի ցուցադրությունը ։
Արտասահմանյան հավաքածու
Իտալական կերպարվեստի հավաքածուում ներառված Դոմենիկո Վենեցիանոյի, Յակոբո Բասանոյի, Լորենցո Լոտտոյի, Տինտորետտոյի, Ալեսանդրո Մանյասկոյի, Յակոպո Ամիգոնիի, Սալվատորե Ռոզայի ստեղծագործությունները։
Իսպանական հավաքածուն ներկայացված է Էլ Գրեկոյի երեք աշխատանքներով, ինչպես նաև Ֆրանսիսկո Սուրբարանի և Ալոնսո Կանոյի ստեղծագործություններով։
Հոլանդական հավաքածուում ներկայացված են Յան վան Էյքի և Հանս Մեմլինգի, Պիտեր Բրեյգել Ավագի, Պիտեր Բրեյգել Կրտսերի, Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի, Ռեմբրանդ վան Ռեյնի աշխատանքները։
Գերմանական հավաքածուն ներառում է Հանս ֆոն Աախենի, Բարդուղիմեոս Ցայտբլոմի, Էգիդի Սադելերի ստեղծագործությունները։
Ֆրանսիական իմպերիալիստների հավաքածուում ներկայացված են Կլոդ Մոնեի, Ալֆրեդ Սիսլեյի, Պոլ Սինյակյի ստեղծագործությունները։
Ռուսական գեղանկարչության բաժնում ներկայացված են Իլյա Ռեպինի, Վալենտին Սերով ի, Հովհաննես Այվազովսկու, Ֆիլիպ Մալյավինի աշխատանքները։
Թանգարանն ունի նաև դեկորատիվ կիրառական արվեստի նմուշներ՝ անտիկ կահույք, ճենապակի, գոբելեններ, գորգեր։
Ֆինլանդիայի քաղաքների ցանկ
Ֆինլանդիայի քաղաքներ, քաղաքի կարգավիճակ (kaupunki) ունեցող համայքնային կազմավորումներ Ֆինլանդիայում։ 2018 թվականում Ֆինլանդիայում հաշվարկվել է 107 քաղաք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքների ցանկեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ցանկեր:Ֆինլանդիա
Կոլումբիայի մրցաշար
Կոլումբիայի մրցաշար (Vuelta a Colombia), ամենամյա հեծանվային սպորտի մրցավազք, որը տեղի է ունենում Կոլումբիայի տարբեր շրջաններում, երբեմն Վենեսուելայում և Էկվադորում օգոստոս ամսվա առաջին օրերին։ Այն կազմակերպում է Կոլումբիայի հեծանվասպորտի ֆեդերացիան ։
Պատմություն
Կոլումբիայի առաջին մրցաշարն անց է կացվել 1951 թվականին։ Այն 1233 կիլոմետր տարածություն ընդգրկող մրցաշար էր, որը բաժանվում էր 10 փուլերի՝ ներառելով երեք հանգստյան օրեր ։ Մրցաշարին մասնակցել են 35 հեծանվորդներ, որոնցից 30-ն են հասել վերջնագծին ։ Մրցաշարի առաջին հաղթողն է եղել Էֆրեն Վուելտա Տրվինյոն, որը հաղթել է մրցաշարի 7 փուլերում ։ Երկրորդ մրցաշարի ժամանակ փուլերը դարձան 13, տարածությունը՝ 1670 կմ։ Այն տեղի ունեցավ 1952 թվականի հունվարի 12-ից մինչև 27 կամ 28-ը։ Մրցաշարին ներկայացել են 60 հեծանվորդներ ։ 3-րդ մրցաշարի ժամանակ 15 փուլերի ընդհանուր տարածությունը կազմել է 1750 կմ ։
Այժմ մրցաշարը կազմված է 15 փուլերից։ 2010 թվականին Indeportes Antioquia-Idea-FLA-Lotería de Medellín թիմից մրցանակի է արժանացել Սերխիո Լուիս Էնաոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1951 սպորտում
Գացանիա փայլուն
Գացանիա փայլուն, աստղածաղիկավորների ընտանիքին պատկանող միամյա ցածրաաճ բույս՝ մոխրականաչավուն տերևներով և ամուր ընձյուղներով։ Ծագում է Հարավային Աֆրիկայից։
Նկարագրություն
Ծաղիկները խոշոր են, նարնջադեղին, պսակաթերթիկների վրա սև օղակներով, բացվում են միայն պարզ, արևոտ օրերին։ Փայլուն գացանիայից բացի, մշակության մեջ հանդիպում են նաև հետևյալ տեսակները.
Ցանքը կատարում են ջերմոցներում ապրիլի երկրորդ կեսին։ Սերմնաբույսերը խնամում են կիսաչոր, արևոտ պայմաններում։ Գացանիայի սածիլները վատ են տանում ավելորդ խոնավությունը։ Դաշտ կարելի է տեղափոխել միայն առողջ, լավ զարգացած սածիլները, այլապես բույսերը կորցնում են իրենց դեկորատիվ հատկանիշը։ Չափազանց շոգադիմացկուն և երաշտադիմացկուն բույսեր են։
Տարածվածություն
Հեռանկարային են մեր հանրապետության ցածրադիր գոտու պայմանների համար (Արարատյան դաշտ, Վայք, Մեղրի, հյուսիսարևելյան շրջաններ)։ Հիմնականում օգտագործում են կտրելու ծաղիկ ստանալու համար և ծաղկադեկորատիվ ձևավորումներում ։
Զինածաղիկ շքեղ
Զինածաղիկ շքեղ, աստղածաղկազգիների ընտանիքին պատկանող միամյա ծաղկաբույս, որի հայրենիքը արևադարձային Աֆրիկան է։
Նկարագրություն
Բույսի բարձրությունը հասնում է մինչև 50-70 սմ-ի։ Տերևները մուգ կանաչ են, ցողունն ու ընձյուղները ծածկված են խիտ, կոշտ աղվամազով։ Ծաղկաբույլերն ունեն ամենատարբեր գունավորում՝ սպիտակ, վարդագույն, կարմիր, բաց մանուշակագույն, դեղին, նարնջագույն։ Ծաղկում է հուլիսի երկրորդ կեսից մինչև առաջին սառնամանիքները։ Լուսասեր ու ջերմասեր բույս է։ Վատ է տանում անգամ թեթեևակի սառնամանիքները։ Գերադասում է սննդանյութերով հարուստ, փուխր, ստրուկտուրային ավազակավային հողերը։ Հանդիպում են հասարակ և լիաթերթիկ ծաղկավոր տեսակները։
Սերմերը ցանում են ջերմոցներում՝ մարտի կեսերին, ծիլերը վերատնկում են արկղերում կամ տորֆահումուսային թաղարներում։ Մայիսի առաջին տասնօրյակում սածիլները դաշտ են տեղափոխում և տնկում բարձր տեսակները՝ մեկը մյուսից 40 սմ, իսկ ցածրաճ տեսակները՝ 30 սմ հեռավորության վրա։ Ցածրաճ (լիլիպուդային) տեսակներից կարելի է նշել Կարմիր Գլխարկը և Թոմթումբը։ Առանձնապես մեծ տարածում է գտել Ֆանտազիա սորտը։
Խոշորածաղիկ տեսակներից տարածված են`
Լայնորեն կիրառվում է ծաղկային ձևավորումներում (ծաղկային օջախներ, ծաղկաթմբեր, խմբեր), հատկապես հուշարձանների ձևավորման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծաղկաբույսեր Կատեգորիա:Աստղածաղկազգիներ
Նիկոլայ Ջումագալիև
Նիկոլայ Էսպոլովիչ Ջումագալիև (Николай Есполұлы Жұмағалиев, ), խորհրդային սերիական մարդասպան-մարդակեր, սպանել է 10 մարդու։ Հայտնի է նաև որպես «Մետաղյա ժանիք», դատապարտվել է 1997-ից 1980 թվականներին Ղազախստանի Հանրապետությունում 7 մարդու սպանության համար։
Ջումագալիևը սպանել և կերել է առնվազն 9 մարդու, այդ թվում կանանց, որոնք ապրում էին Ալմաթիի շրջանում։ Դատարանում նա ճանաչվել է անմեղսունակ, բանտարկվել է հոգեբուժական կլինիկայում հարկադիր բուժման մինչև 1989 թվականի փախուստը, սակայն երկու տարի անց հայտնաբերվել և շարունակել է կրել պատիժը։
Կյանք մինչև սպանություններ
Ջումագալիևը ծնվել է ղազախական և բելառուսական ընտանիքում ։ Եղել է չորս երեխաներից երրորդը և ընտանիքի միակ որդին։ Ավարտելով 9-րդ դասարանը՝ ընդունվել է երկաթուղային ուսումնարան։ Այն ավարտելուց հետո աշխատանքի է ուղարկվել Գուրև քաղաք (1991 թվականից անվանվել է Ատիրաու)։ 1970 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայել է Սամարղանդի և Օտարեի քիմիական պաշտպանության զորքերում։ Կանանց վերաբերվել է որպես երկրորդական էակների՝ չնայած նրան, որ նրանց հետ հարաբերություններում նրա մոտ խնդիրներ չեն եղել։ Սեռական կյանք վարել սկսել է 18 տարեկանից։ 1977 թվականին նա սկզբին վարակվել է սիֆիլիսով, այնուհետև տրիխոմոնոզով։
21 տարեկանում Ջումագալիևը փորձել է վարորդություն սովորել և ընդունվել է Ղազախստանի համալսարան ։ Դրանցից ոչ առաջինը, ոչ երկրորդը նրա մոտ չի հաջողվել, այդ իսկ պատճառով ԽՍՀՄ-ով ճանապարհորդության է մեկնել, եղել է Ուրալում, Սիբիրում, Մուրմանսկում, որտեղ մի շարք մասնագիտություններ է փոխել՝ նավաստուց և առաքիչից մինչև էլեկտրիկ և բուլդոզերավար, սակայն ոչ մի տեղ Ջումագալիևը երկար չի մնացել։ 1977 թվականին Ջումագալիևը վերադարձել է հարազատ Ուզունագաչ և աշխատանքի է ընդունվել որպես հրշեջ։
Առաջին սպանություն
Առաջին սպանությանը Ջումագալիևը պատրաստվել է խիստ հանգամանորեն։ Նա իր համար զոհ էր ընտրել ադվենտիստների յոթերորդ օրվա եկեղեցու անդամի, նրան սպանել է 1979 թվականի հունվարին Ուգունագաչ-Մայբուլակ մայրուղուց ոչ հեռու ։ Ջումագալիևի հետաքննության մեջ այդ հանցնանքն այսպես է նկարագրված.
1979 թվականի հունվարի 25-ին հայտնաբերվել է կնոջ մարմինը։ Քրեական գործ է հարուցվել, սակայն մարդասպանին բռնել չի հաջողվել։
Հետագա ճակատագիր և ձերբակալություն
Ջումագալիևի իններորդ սպանությունը նրա համար ճակատագրական է դարձել։ Նա իր տուն էր հրավիրել ընկերներին և ընկերուհիներին։ Նրանցից մեկին սպանել է և սկսել անդամահատել հարևան սենյակում, և երբ հյուրերը սենյակ են մտել, սարսափահար փախել են տնից և դիմել ոստիկանություն։ Ժամանած ոստիկանները մարդակերին գտել են ծնկաչոք՝ ամբողջությամբ արյունով պատված։ Ոստիկանները շփոթվել են, ինչը Ջումագալիևին թույլ է տվել թաքնվել։ Նա մերկ վիճակով փախել է սարեր՝ կացինը ձեռքին։ Սակայն հաջորդ օրը՝ 1980 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Ջումագալիևը ձերբակալվել է իր ազգականուհու մոտ։
1981 թվականի դեկտեմբերի 3-ին տեղի է ունեցել դատը։ Քանի որ Ջումագալիևի մոտ արդեն «շիզոֆրենիա» էր ախտորոշված, նրան նորից անմեղսունակ են ճանաչել և հարկադրական բուժման ուղարկել փակ տիպի հատուկ բժշկական հաստատություն, որտեղ նա անց է կացրել 8 տարի։
1980 թվականին Ջումագալիևի ոճրագործություններին զուգահեռ Քիշնևում գործում էր մոլագար Ալեքսանդր Սկրիննիկը։ Նա սպանել է կանանց և մասնատել նրանց մարմինները, այնուհետև մարմնի մասերը տվել է իր ծանոթին։ Հեռուստատեսությամբ ցուցադրվել է Սկրիննիկի զոհերից մեկի գլուխը։ Քիշնևում լուրեր էին տարածվում այն մասին, որ մոլագար-մարդակեր Ջումագալիևը հասել է Մոլդովայի մայրաքաղաք։ Այնուամենայնիվ այն ժամանակ Սկրիննիկը դատապարտվեց իր հանցագործությունների համար՝ դատապարտվելով մահապատժի։
Փախուստ
1989 թվականի օգոստոսի 29-ին նա փախել է ուղիղ այն մեքենայից, որը նրան տանում էր սովորական հոգեբուժարան։ Երկար ժամանակ նա թափառել է ԽՍՀՄ-ում։ Որոշ տվյալներով նա իր սպանությունների շարքը շարունակել է Մոսկվայում և Ղազախստանում։ Միայն 2 տարի անց է հաջողվել ձերբակալել նրան և վերադարձնել հոգեբուժարան։ Նրան մի քանի անգամ բուժված են ճանաչել և բաց թողել, սակայն հարազատ գյուղում նրան բացասաբար էին վերաբերվում, այդ պատճառով էլ նա փախել է այնտեղից։
Ջումագալիևի նկատմամբ հայտարարվել էր հետախուզում։ Հաջորդ մի քանի տարվա ընթացքում նրան բռնել են Մոսկվայում, Ղըրղզստանում, Ուզբեկստանում։ Երկու տարի նա թաքնվել է սարերում, որոնք մեծ մասամբ գտնվում էին Ղըրղզստանի տարածքում, այնտեղ նա սնվելու համար օգտագործում էր բուժիչ բույսեր, որոնք բնակիչների հետ փոխում էր այլ սննդի հետ։ Ամեն օր նրա թաքնվելը դառնում էր ավելի դժվար։ Հանցագործի հետախուզումը շարունակվում էր, որոնումներին միանում էին դելտապլանիստներ և թույլ շարժիչավոր ավիացիա։ Ջումագալիևը որոշել էր շեղել ուշադրությունը և դետեկտիվներին սխալ ուղու վրա դնել, որպեսզի նրանք մտածեն, թե նա գտնվում է մայրաքաղաքում։ Նա դիմել է իր ծանոթին, որ նա Մոսկվայից իր նամակն ուղարկի Բիշքեքի ընկերոջը։ Նամակն ավարտվում էր սարսափելի խոսքերով. «...հիմա շուտ չեմ կարող վերադառնալ։ Այստեղ շատ գեղեցիկ կանայք կան։ Ոչ ոք չի նկատի նրանց կորուստը»։ Նրա հաշվարկն արդարացված էր, քանի որ առանց նամականիշի հաղորդագրությունն իր գործն արել է, զարմանալիորեն արագ տարածվող լուրերը և հրապարակումները տեղեկացրել են, որ Ջումագալիևը գտնվում է մայրաքաղաքում։
Ձերբակալում և հետագա ճակատագիր
Ջումագալիևը որոշեց վերջ տալ իր արկածներին՝ կատարելով գողություն։ Նա մտադրություն ուներ վերդառնալ Տաշքենդ և բանտարկվել աննշան արարքի համար։ Նրա մտադրությունն իրականացավ, 1991 թվականի ապրիլին ոչխարների գողության համար Ջումագալիևին ձերբակալեցին Ֆերգանում։
Նա իրեն ներկայացրել էր որպես չինացի և գտնվում էր կալանավայրի ընդհանուր խցում։ Հարցաքննությունների ընթացքում նա պատրաստակամորեն խոստովանել է գողությունը, բայց չի կարողացել բացատրել, թե ինչպես է հայտնվել Խորհրդային Միության տարածքում։ Այս հանգամանքների կապակցությամբ հարցում էր ուղարկվել Մոսկվա։ Գնդապետ Յուրի Դուբյագինը, որը նախկինում ներգրավված էր Ջումագալիևի ձերբակալմանգործում, մայրաքաղաք էր ժամանել Ֆերգանից։ Այսպիսով, մարդակերը ենթարկվել է նրան և վերադարձել Ղազախստանի հոգեբուժարան, որտեղ էլ դեռ գտնվում է, բայց նա երազում է, որ դատարանը կընդունի ապաքինման ապացույցները և ազատ կարձակի իրեն։
Հետագայում Ջւմագալիևի արարքները ունեցան իրենց զարգացումը։ Ինչ-որ չափով, նա ճանաչվեց բուժված և ազատ արձակվեց։ Դրանից անմիջապես հետո մոտակայքում հայտնաբերվեց մասնատված մարմիններ։
Վերջին տարիներին Ջումագալիևը պահվում էր Ալմա Աթայի մոտակայքում գտնվող Ակտաս ավանում։ Այնտեղ նա զբաղվում էր փոքր տեխնիկաների վերանորոգմամբ։ Մի անգամ Ջումագալիևը նույնիսկ մահապատժի մասին դիմում է ներկայացրել, սակայն մասնագետների գնահատմամբ դա միայն եղել է նրա վիճակի վատթարացման հետևանքով։ Բժիշկները նրա մասին ասում էին. <Պահվածքը կանոնավոր է, համբերատար է և հանգիստ:Նա պատրաստակամորեն աշխատում է բաժնում ՝ օգնելով անձնակազմին։ Ուրիշների համար նա վտանգ չի ներկայացնում։ Նա կարող է հեշտությամբ լինել հասարակության մեջ և կարող է բուժվել սովորական հիվանդանոցում»։ Նրա ազատ աևձակման հարցը դեռևս բաց է։ Սերիական մարդասպաններ ուսումնասիրող մասնագետները կտրականապես համաձայն չեն կլինիկայի բժիշկների այս հայտարարությունների հետ։
Ճոճնասար (լեռնագագաթ)
Ճոճնասար, լեռնագագաթ Լոռու մարզում, Շիրակի լեռներում, Սարալանջ գյուղից 2 կմ հյուսիս։ Բարձրությունը 2380 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ
Նիկոլայ Ջումագալիև
Ձերբակալում և հետագա ճակատագիր
2016 թվականի հունվարին WhatsApp-ում և Facebook-ում լուրեր էին հայտնվել նրա հնարավոր փախուստի մասին ։ Սակայն այս տվյալները չեն հաստատվել։ Ոստիկաններն ուսումնասիրել են կեղծ հաղորդման հեղինակին. պարզվել է, որ նա Ալմաթիի շրջանի Ուզինագաշ գյուղի 21-ամյա բնակիչ է։ Աղջիկը ձերբակալվել է և տվել խոստովանություն ։
Հանցագործի անհատականությունը
Յուրի Անտոնյանը գրում է
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերիական մարդասպաններ
Անդրեապոլի շրջան
Անդրեապոլի շրջան (Андреапольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Անդրեապոլ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3051 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13615 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տվերի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Հենրիկ Դալսգոր
Հենրիկ Դալսգոր (Henrik Dalsgaard, ), դանիացի ֆուտբոլիստ, «Բրենտֆորդ» ակումբի և Դանիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։ 2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Դալսգորն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Օլբորգ» ակումբում։ 2014 թվականի մայիսի 11-ին «Օրհուսի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Դանիայի Սուպերլիգայում ։ Մայիսի 31-ին «Նորշելան» ակումբի դեմ խաղում, Հենրիկը խփել է իր առաջին գոլը «Օլբորգի» կազմում ։ 2014 թվականին նա օգնել է իր ակումբին հաղթել Դանիայի առաջնությունում և նվաճել Դանիայի գավաթը։
2016 թվականի սկզբին Դալսգորն ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է բելգիական «Զյուլտե Վարեգեմ»։ Հունվարի 15-ին «Գենկ» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Ժյուպիլե լիգայում ։ Հունվարի 23-ին «Աուդ Հևերլե Լյովեն» ակումբի դեմ խաղում Հենրիկը խփել է իր առաջին գոլը «Զյուլտե Վարեգեմ» ակումբի կազմում ։ 2014 թվականին նա օգնել է իր ակումբին նվաճել Բելգիայի գավաթը։
Միջազգային կարիերա
2011 թվականին Դանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի տնային առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա դաշտ է դուրս եկել Շվեյցարիայի, Բելառուսի և Իսլանդիայի հավաքականների դեմ խաղերում։
2013 թվականի հունվարի 26-ին Կանադայի դեմ ընկերական խաղում կատարել է իր նորամուտը Դանիայի ազգային հավաքականում ։
2018 թվականին Դալսգորը մասնակցել է Ռուսաստանում կայացած աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա խաղացել է Պերուի, Ավստրալիայի , Ֆրանսիայի և Խորվաթիայի հավաքականների դեմ։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
«Օլբորգ»
«Զյուլտե Վարեգեմ»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Դանիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլբորգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Զյուլտե Վարեգեմի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրենտֆորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Յուրմանգա (Լուդոնգայի վտակ)
Յուրմանգա (Юрманга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լուդոնգա գետի ձախ ափում՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ունժա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Եգիպտական դարպասներ
Եգիպտական (Կուզմինյան) դարպասներ (Египетские ворота), կառուցվել են 1827-1830 թվականներին նախկին Բոլշոյե Կուզմինո սլաբոդայի կողմից Ցարսկոյե Սելոյի  մուտքի մոտ (այստեղից էլ  բնօրինակ անվանումը) Ադամ Ադամովիչ Մենելասի  նախագծով նոր եգիպտական ոճով։  Տեղակայված է Դվորցովայա փողոցի, Օկտյաբրսկի բուլվարի և Պետերբուրգյան խճուղու հանգույցում։
Նկարագրություն
Դարպասները համարվում են սյունազարդ մուտք Սանկտ Պետերբուրգի կողմից քաղաք մտնելիս։ Դեկորատիվ հարդարանքի մեջ օգտագործվել են Հին Եգիպտոսի   արվեստին բնորոշ ձևերն ու մոտիվները, ժամանակաշրջանի եգիպտամոլությանը համահունչ ։
Դարպասների հիմքում գտնվում են քարե պահականոցները, որոնք դեպի վեր նեղանում են։ Վերին մասում գտնվում են կորացված թուջե քիվերը, որոնք նկարազարդված են արևային սկավառակներով, սրբազան բզեզներով և օձերի գլուխներով։
Արտաքին կողմից պատերը երեսապատված են թուջե սալիկներով, որոնց վրա դրվագված են ուռուցիկ նկարազարդումներ եգիպտական բանահյուսության 30 տարբեր տեսարաններից։  Այդ նկարազարդումների ուրվագծերը իրականացվել են  Ա. Ա. Մենելասի ղեկավարությամբ և պատրաստվել նկարիչ Վ. Դոդոնովի կողմից բնական չափերով, իսկ ձուլման նպատակով դրանց կավե մոդելները պատրաստել է Վասիլի Իվանովիչ Դեմուտ-Մալինովսկին։ Նա համարվում է նաև դարպասների եզրերի յոթ դրվագապատկերների հեղինակը, որոնք տեղադրված են վեց հորիզոնական շարքերով։
Դարպասի արևմտյան և արևելյան կողմի պատերը պատված են թուջե հերմաներով, որոնք պատրաստվել են Վ. Ի. Դեմուտ-Մալինովսկու մոդելով։ Դարպասների ներսում տեղադրված երկկողմանի հերմերը ծառայում են որպես հենասյուներ ճաղաշարի համար, որոնք ավարտվում են ծաղիկների տեսքով լոտոսի ցողուններով։ Դարպասի թուջե դետալները պատրաստվել են Ալեքսանդրովսկի թուջաձուլական գործարանում 1930 թվականին ։
Հայրենական մեծ պատերազմի նախօրեին դարպասները վերանորոգվեցին, սակայն մարտական գործողությունների ընթացքում դրանք զգալի վնասներ կրեցին։ Վերջին վերանորոգումը իրականացվել է 1980-ական թվականներին։  Այդ ժամանակ էլ երթևեկելի մասը տեղափոխվեց դարպասների շրջակայք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Թուջե ճարտարապետություն Կատեգորիա:1830 հիմնադրումներ
Հալասան
Հալասան (հանգըլ՝ 한라산), հանգած հրաբուխ Ջեջու կղզում։ Հարավային Կորեայի ամենաբարձր կետն է։
Տարածքի շուրջը հայտարարվել է ազգային պարկ։
Աշխարհագրություն
Լեռը տեղակայված է կղզու կենտրոնում և հաճախ ամբողջությամբ նույնացվում է վերջինիս հետ։ Տեղական ասացվածքն ասում է՝ «Ջեջուդոն Հալասանն է, Հալասանը Ջեջուդոն է»։
Լեռն ինքնին տեսանելի է կղզու ցանկացած կետից, չնայած, որ գագաթը հաճախ ծածկված է ամպերով։ Հալասանն ընդգրկված է Հարավային Կորեայի բնական հուշարձանների ցանկում՝ 182 համարի տակ։
Լեռան վրա է տեղակայված կղզու հնագույն բուդդակայական տաճարը՝ Կվանգըմսանը, որը կառուցվել է դեռևս Կորյոյի ժամանակաշրջանում։ Հետագայում այն ոչնչացվել է և վերականգնվել միայն 20-րդ դարում։ Ոչ հեռու տեղադրված է Ջեջուի 1948-1950 թվականների ապստամբության զոհերին նվիրված հուշարձանը։
Հանգած խառնարանում այժմ տեղավորված է Բեննոկտամ լիճը։ Անձրևային եղանակներից հետո լճի չափսը հասնում է 2 կմ-ի, իսկ խորությունը՝ 100 մ-ի։
Հյուսիսային Կորեայում լեռան անվանում հանգըլով գրվում է «Հանասան» (կորեերեն՝ 한나산), սակայն կարդացվում է «Հալասան»։
Բարձրանալու երթուղիներ
Կա լեռան գագաթ տանող 4 հիմնական ճանապարհ.
Շիրակի լեռներ
Շիրակի լեռներ, Եսաղուլի լեռնաշղթա, Եսաուլի լեռնաշղթա, Իլիի լեռնաշղթա, Յասաղուլի լեռնաշղթա, Յասայուլի լեռնաշղթա, Յասաուլ, Յասաուլի լեռնաշղթա, լեռնաշղթա Հայաստանի Շիրակի մարզում։
Ձգվում է լայնակի ուղղությամբ՝ Ախուրյանի հովտից մինչև Չիչխանի ստորին հոսանքը։ Երկարությունը 36 կմ է, միջին բարձրությունը՝ 2300 մ, առավելագույնը՝ 2556 մ (Ցուլասար լեռ)։ Ձևավորվել է գոգածալքային կառույցի վրա։ Կազմված է էոցենի նստվածքահրաբխածին ապարներից։ Լանջերն անհամաչափ են՝ կտրտված էրոզիոն հովիտներով։ Հաճախակի են սելավները։ Լանդշաֆտը լեռնատափաստանային է։
Ծալքաբեկորային է՝ կազմված կրաքարերից, անդեզիտադացիտնեիից, տուֆակոնգլոմերատներից և այլ ապարներից։ Հյուսիսային լանջերը մեղմաթեք են, հարավային՝ զառիթափ, որտեղ զարգացած են սելավային երևույթները։ Բաբձրադիր գոտում կան հարթ մակերևույթներ։ Բուսական ծածկը հիմնականում տափաստանային է ։
Լայնակի ուղղությամբ ձգվում են Փամբակ գետի և նրա վտակ՝ Չիչկանի միջև՝ մինչև Ախուրյան գետը։ Ամենաբարձր գագաթը Ցուլասարն է՝ 2556 մ, երկարությունը՝ 36 կմ ։
Սեշևալ
Սեշևալ (Sécheval), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 499 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.79 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 11 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 330 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 230-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 100։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,7 %։ 230 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 215 անձ (119 տղամարդ և 96 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 100 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 49-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Տուտկա
Տուտկա (Тутка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոստրոմ գետի աջ ափում՝ 205 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 52 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Սոֆի Սյուշ
Հեդվիգ Կարոլինա Սոֆի Սյուշ (Hedvig Carolina Sophie Cysch, ծննդյամբ` Վիբերգ (Wiberg), ), շվեդ երգչուհի (մեցցո-սոպրանո) և բեմական դերասանուհի, որը հաճախ գլխավոր դերեր է կատարել օպերետներում, ինչպես Ստոկհոլմում, այնպես էլ Գյոթեբորգում։ Մասնավորապես, նրան մեծ համբավ բերեց Ժակ Օֆենբախի «Գեղեցիկ Էլենա» (Sköna Helena, La belle Hélène) պիեսում գլխավոր դերի կատարումը ։
Կենսագրություն
Սոֆի Վիբերգը ծնվել է Ստոկհոլմում 1847 թվականի հոկտեմբերի 15-ին վերակացու Կարլ Էրիկ Ուիբերի և Աննա Էլիսաբեթ Սադերստրյոմի ընտանիքում։ 1857 թվականից հաճախել է Անդերս Սելինդերի բալետի դպրոց, 1866 թվականից` Թագավորական թատերական դպրոց։ 1866 թվականի գարնանը նա առաջին անգամ հանդես եկավ Գյոթեբորգի նոր թատրոնում (Nya Teatern), Բյոռնստեռնե Բյոռնսոնի «Նորապսակները» (De Nygifte) պիեսում, Լաուրայի դերում, իսկ 1867 թվականից՝ ելույթ ունեցավ Ստոկհոլմի շվեդական նորաստեղծ թատրոնում (Svenska Teatern) և ի սկզբանե մեծ հեղինակություն էր վայելում, որպես ամենատաղանդավոր դերասանուհիներից մեկը։ 1872-1877 թվականներին խաղացել է Թագավորական թատրոնում։ 1877-1879 թվականներին Փարիզում սովորելուց հետո Սոֆին ելույթ է ունեցել Գյոտեբորգի և Ստոկհոլմի տարբեր թատրոններում 1880-1888 թվականներին։ 1882 թվականին նա ամուսնացավ մեծածախ առևտրական Կարլ Թեադոր Սյուշի (1853-1903) հետ ։
Բեմում Սոֆին արագորեն ժողովրդականություն ձեռք բերեց խաղալով մադամ Տալիենի դերերգը Ֆրանսուա Պոնսարի «Սիրահարված առյուծը» (Det besegrade lejonet, Le Lion amoureux) և Ռոզայի դերերգը՝ «Պատիվ և փող» (Hedern och penningen, L'Honneur et l'Argent) ներկայացումներում։ Նա նաև դերեր է խաղացել նաև շեքսպիրյան ստեղծագործություններում, Հերոի դերը «Մեծ աղմուկ ոչնչից» պիեսում, Ջուլիետայի դերը «Ռոմեո և Ջուլիետ»-ում և Կորդելինի դերը «Լիր արքա»-ում։ Սոֆին ավելի մեծ ճանաչում ստացավ որպես օպերային երգչուհի, հատկապես Օֆենբախի «Գեղեցիկ Էլենա» պիեսում գլխավոր դերակատարման շնորհիվ ։
Ամուսնությունից հետո Սյուշն ավարտեց իր ակտիվ կարիերան որպես դերասանուհի, բայց աջակցում էր ամուսնու հետ հիմնադրած թատերական և պրոդյուսերական ընկերությանը։ 1882 թվականի օգոստոսին նա գլխավոր դեր ստացավ Ստոկհոլմի Յուրգորդստետեր թատրոնում Ֆլորիմոն Էրվեի «Լիլի» ներկայացման մեջ, ինչը նրանց ընկերությանը բերեց զգալի հաջողություններ։ Ներկայացումը շարունակվեց ցուցադրվել ամբողջ աշնանը և ձմռանը Սյոդրայի թատրոնում։ Ավելի ուշ նա հանդես եկավ Զիպեի «Գեղեցիկ Գալատեա» և Լեկոկի «Ժիրոֆլե-Ժիրոֆլի» ներկայացումներում։ Իր հաջողությունների շնորհիվ, նա հայտնի դարձավ որպես «շվեդական Ժյուդիկ»՝ ֆրանսիացի օպերետային երգչուհի Աննա Ժյուդիկի անունով ։
Վերջին անգամ նա բեմում հայտնվել է 1888 թվականին, կրկին «Գեղեցիկ Ելենա» ֆիլմում, վերջին տարիները մթագնվեցին ավելի ու ավելի մեծ դժվարություններով։ Ամուսինը կորցնելով իր ամբողջ ունեցվածքը մահացավ 1903 թվականին, նրան թողնելով առանց ապրուստի միջոցների։ Որոշ ժամանակ անց նա տեղափոխվեց այրիների բարեգործական տուն, այնուհետև մահացավ Ստոկհոլմի առողջապահության վարչության հոգեկան հիվանդությունների բաժանմունքում 1917 թվականի մարտի 20-ին ։
Հարավային կիսագունդ
Հարավային կիսագունդ, Երկրագնդի հատված, որը տեղակայված է հասարակածից դեպի հարավ։
Առանձնահատկությունները
Ամառը հարավային կիսագնդում սկսվում է դեկտեմբեր ամսին և ավարտվում՝ փետրվարին, իսկ ձմեռը սկսվում է հունիսին և ավարտվում՝ օգոստոսին։ Ի տարբերություն հյուսիսային կիսագնդի, ցիկլոնները հարավային կիսագնդում պտտվում են ժամ սլաքի ուղղությամբ, իսկ անտիցիկլոնները՝ հակառակ ։ Կեսօրին արեգակը հարավային կիսագնդում գտնվում է ուղիղ հյուսիսում, այն դեպքում երբ միևնույն պահին հյուսիսային կիսագնդում այն գտնվում է ուղիղ հարավում։ Արևի տեսանելի շարժը անամպ երկնքում ձգվում է աջից ձախ (եթե կանգնենք դեմքով դեպի արևը կեսօրին), ոչ թե ձախից աջ, ինչպես դա տեղի է ունենում հյուսիսային կիսագնդում ։
Հարավային կիսագնդի միջին լայնությունների աստղային երկինքը խիստ տարբերվում է հյուսիսային կիսագնդի միջին լայնությունների աստղային երկնքից, հատկապես, տեսանելի համաստեղությունների քանակով։ Բացի այդ, այստեղ չկա Բևեռային աստղի համատիպը, որը ցույց կտար այս դեպքում հարավը։ Սակայն կա մի համաստեղություն, Մեծ Արջ համաստեղության նման, որի միջոցով կարելի է գտնել դեպի հարավային բևեռ ուղղությունը։ Դա հարավային կիսագնդի ամենահայտնի համաստեղությունն է և երկնակամարի ամենափոքր համաստեղությունը՝ հարավային խաչը։ Այս համաստեղությունը այնքան հայնտի է, որ պատկերված է խոշոր պլանով հարավային կիսագնդի մի շարք պետությունների պետական դրոշների վրա՝ Ավստրալիայի, Բրազիլիայի, Նոր Զելանդիայի, Պապուա Նոր Գվինեայի և Սամոայի, ինչպես նաև Նոր Զելանդիայի հսկողության ներքո գտնվող Տոկելաու տարածքի դրոշի վրա։
Հարավային կիսագնդում տեղակայված է 4 մայրցամաք։ Անտարկտիդան և Ավստրալիան գտնվում են ամբողջությամբ, Հարավային Ամերիկայի մեծ մասը (9/10), Աֆրիկա)յի մի մասը, Ասիայի մի մասը (Մալայան կղզեխմբի մի մասը), Օվկիանիայի կղզիների մեծ մասը, ինչպես նաև 4 օվկիանոս (Ատլանտյան, Հնդկական, Խաղաղ օվկիանոսների հարավային հատվածը, ինչպե նաև ամբողջ Հարավային օվկիանոսը ).
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիսագնդեր Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
Մոնենեն
Մոնենեն (Mogneneins), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Վարչություն՝ Էն։ Մտնում է Տուասե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01252։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 45 կմ է և 33 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 524 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 476 մարդկանցից 368-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 108-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77.3% է, 1999 թվականին՝ 73.5%)։ 368 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 331-ը (188 տղամարդ, 143 կին), գործազուրկ է եղել 37 մարդ (20 տղամարդ և 17 կին)։ 108 պասիվներից 35 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 38-ը՝ թոշակառու, 35 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գյուլլիթափա
Գյուլլիթափա, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Ծիրանոց լեռների հարավային ծայրամասում, Էրզրում քաղաքից 15-16 կմ հարավ-արևելք, Գյուլլի գյուղի հարավարևելյան կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Բեժեցկի շրջան (Տվերի մարզ)
Բեժեցկի շրջան (Бежецкий район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բեժեցկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2810 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 36443 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տվերի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բուրգփրեփախ
Այդհաուզեն (Burgpreppach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Հասբերգե շրջանում։
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սեդան (Արդենների գավառ)
Սեդան (Sedan), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 19219 մարդ, բնակչության խտությունը` 1180.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 18 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1424 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Ջուլիո Ռեջենիի սպանություն
Ջուլիո Ռեջենիի սպանություն, Եգիպտոսում սոցիոլոգիական հետազոտություններով զբաղվող Քեմբրիջի համալսարանի դոկտորական աստիճանի իտալացի հայցորդ, տեղի է ունեցել 2016 թվականի հունվարի 25-ին նրա անհետացման և 2016 թվականի փետրվարի 3-ին Կահիրեի մոտ գտնվող ավտոմայրուղում կտտանքների հետքերով մարմնի հայտնաբերման միջև ընկած ժամանակահատվածում։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ջուլիո Ռեջենին ծնվել է 1988 թվականի հունվարի 15-ին Տրիեստում, մեծացել է Ֆիումիչելոյում (Ուդինեի նահանգ, Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզ)։ Որպես Քեմբրիջի համալսարանի աշխատակից՝ նա Եգիպտոս է եկել Կահիրեի ամերիկյան համալսարանում անկախ արհմիությունների գործունեության հետազոտմամբ զբաղվելու նպատակով։ Որևէ հիմք չկա պնդելու, որ նա որևէ կերպ ներգրավված է եղել Նախագահ Ալ-Սիսիի վարչակարգի դեմ ուղղված հանցագործություններում կամ քաղաքական գործունեության մեջ։
2016 թվականի հունվարի 25-ին, Կահիրեում 2011 թվականի բողոքի ցույցերի հինգերորդ տարելիցի օրը, Ռեջենին Թահրիր հրապարակում անհայտ մարդկանց հետ հանդիպելու մտադրությամբ դուրս է եկել տնից և չի վերադարձել։ 2016-ի փետրվարի 3-ին նրա մարմինը հայտնաբերվել էր Կահիրե-Ալեքսանդրիա մայրուղու եզրին ։
Հետաքննություն
Իտալացի դիտորդների կարծիքով, տեղի է ունեցել հանցագործություն պետական ծառայությունների կողմից, սակայն Եգիպտոսի ոստիկանությունն ու հատուկ ծառայություններն ի սկզբանե մերժել են նման ենթադրությունը և առաջ են քաշել տարբեր ապաշնորհ վարկածներ՝ ճանապարհին դժբախտ պատահար, կրքի հանցագործություն, քրեական ռազբորկաներ, լրտեսություն, քաղաքական սպանություն, որը կազմակերպել են կառավարության հակառակորդները՝ եգիպտա-իտալական հարաբերություններին վնաս հասցնելու նպատակով։
2016 թվականի մարտի 24-ին Եգիպտոսի ոստիկանությունը հայտարարել էր փոխհրաձգության հետևանքով չորս հանցագործների ոչնչացման մասին, որոնք հանցավոր խմբավորման անդամներ էին, որոնք զբաղվում էին օտարերկրացիների առևանգումներով և կողոպուտներով։ Եգիպտոսի ներքին գործերի նախարարության տվյալներով՝ հայտնաբերվել են Ռեջենի անձնական իրերը՝ անձնագիր, իտալական անձը հաստատող փաստաթուղթ, Քեմբրիջի համալսարան անցումը, վարկային քարտ և այլն։ Եգիպտական կողմը գտնում է, որ հանցագործության հետաքննությունը կարելի է հաջողությամբ ավարտված համարել։ Սակայն իտալական կողմը պնդում է, որ ոչնչացված խմբավորման պարագլուխը Ռեջենիի անհետացման օրը գտնվել է Կահիրեից 100 կմ հեռավորության վրա։ Բացի այդ, ոստիկանությունը չի կարողացել բացատրել այն խոշտանգումները, որոնց հանցագործները ենթարկել են առևանգվածին սպանելուց առաջ։ Նախկին վարչապետ Էնրիկո Լետան այդ ժամանակ իր Ֆեյսբուքյան էջում գրել է. «Ցավոք, ես չեմ հավատում» ։
Իտալիա տեղափոխված Ռեջենիի մարմինը հետազոտել է պրոֆեսոր Վիտորիո Ֆինեսկին, որը եկել է այն եզրակացության, որ զոհին մասնագիտորեն խոշտանգել են հինգ-վեց օրվա ընթացքում, և ոչ մի վնասվածք մահացու չի եղել, քանի դեռ առևանգվածի կոկորդը չեն կտրել։
2017 թվականի օգոստոսի 15-ին ամերիկյան Նյու Յորք Թայմս թերթը հոդված էր հրապարակել Ռեջենիի սպանության մասին, որում իտալացի գիտնականին բնորոշել էր որպես նախագահ Սիսիի բռնապետության հակառակորդ և ներկայացրել նախագահ Օբամայի վարչակազմի անանուն աշխատակցի վկայությունն այն մասին, որ հանցագործությունից կարճ ժամանակ անց ամերիկյան իշխանությունները Ռենցիի կառավարությանը ապացույցներ են տրամադրել նրան Եգիպտոսի պաշտոնական իշխանությունների մեղսակցության վերաբերյալ՝ չնշելով, սակայն, կոնկրետ պաշտոնատար անձանց, որոնք համապատասխան հրաման են տվել ։ Հրապարակումը տեղի է ունեցել նշանակման օրվանից`ի պատասխան Կահիրեում Իտալիայի նոր դեսպան Ռեջենի ընտանիքի վրդովմունքի։ Սակայն իտալական կառավարությունը հերքել է ամերիկյան կողմից իր կողմից նշված տեղեկություններ ստանալու մասին թերթի պնդումը ։ Վարչապետ Ջենտիլոնիի հետ հեռախոսազրույցում նրա նախորդը՝ Մատտեո Ռենցին, հայտարարել է, որ Օբամայի հետ քննարկել է Ռեջենիի գործը, բայց այդ կապակցությամբ ամերիկացիներից երբեք որևէ տեղեկություն կամ փաստաթուղթ չի ստացել ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Եգիպտոսում մարդկանց առևանգման մասին ՄԱԿ-ի զեկույցի համար Ժնև մեկնելու փորձ կատարելիս ձերբակալվել է Ռեջենի ընտանիքի փաստաբան Իբրահիմ Մեթվալի Հեգազին, Egyptian Commission for right and freedom ասոցիացիայի անդամ (իրավունքի և ազատության Եգիպտական հանձնաժողով)։ Նրան մեղադրանք է առաջադրվել հակակառավարական քայքայիչ գործունեության համար ։
2018 թվականի մայիսի 17-ի գիշերը Եգիպտոսի ազգային անվտանգության ծառայության գործակալները Կահիրեում ձերբակալել են Նայթամ Մոհամեդինին, Ռեջենիի ընտանիքի նոր փաստաբանին, որը Եգիպտոսի իրավունքի և ազատության համար հանձնաժողովում է աշխատում, ինչպես նաև ՀԿ-ների մի քանի այլ աշխատակիցների։ Ի նշան բողոքի Ջուլիոյի, Ջուլիայի և Պաոլոյի ծնողները հացադուլ են հայտարարել
2021 թվականի հոկտեմբերին Հռոմում բացվեց եգիպտացի չորս ոստիկանների դատավարությունը ՝ նրանց բացակայությամբ։ Նրանք մեղադրվում են ulուլիո Ռեջենիի սպանության հետեւում կանգնած լինելու մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 սպանություններ
Վայոլեթ Ջեսոփ
Վայոլեթ Կոնստանս Ջեսոփ (Violet Constance Jessop, ), ուղևորափոխադրող «White Star Line» ընկերության օվկիանոսային լայներների (խոշոր օվկիանոսային նավ) ուղեկցորդուհի։ Վայոլեթ Ջեսոփն աշխատել է «Օլիմպիկ» դասի բոլոր լայներներում և ականատես է եղել դրանց աղետներին։ Վայոլեթ Ջեսոփը եղել է «Օլիմպիկի» տախտակամածին, երբ նա զարկվում էր «Հոուք» կրեյսերին, «Տիտանիկում», որը բախվեց այսբերգին, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա որպես գթության քույր ծառայել է «Բրիտանիկ» հիվանդանոցային նավում, որը խորտակվեց ականի պայթյունից։ «Օլիմպիկ» դասի բոլոր լայներներում կործանիչ պահերին լինելը Վայոլեթ Ջեսոփի կյանքի պատմությունը հանրաճանաչ դարձրեց «Տիտանիկի» աղետն ուսումնասիրողների շրջանում։
Վաղ տարիներ
Վայոլեթ Ջեսոփը ծնվել է 1887 թվականի հոկտեմբերի 2-ին իռլանդացի ներգաղթյալներ Ուիլյամ Ջեսոփի և Քեթրին Քելլիի ընտանիքում, որոնք ապրում էին Արգենտինայի Բայա Բլանկայի մոտակայքում ։ Ուիլյամ Ջեսոփը գաղթել էր Դուբլինից 1880-ականների կեսերին, որպեսզի Արգենտինայում փորձի ուժերը ոչխարների բուծման մեջ։ Քեթրինը հետևել էր նրան 1886 թվականին։ Վայոլեթը եղել էր ինը երեխաներից ավագը, որոնցից երեքը մահացան մանուկ հասակում։ Ինքը Վայոլեթը մանկության տարիներին տուբերկուլյոզ էր տարել, սակայն, չնայած բժշկի նախագուշակմանը, փրկվել էր ։ Հոր մահից հետո 16-ամյա Վայոլեթը և նրա ընտանիքը տեղափոխվել էին Մեծ Բրիտանիա, որտեղ նա ընդունվել էր կանանց մենաստանին կից դպրոց ։ Մոր հիվանդանալուց հետո նա թողել էր դպրոցը, որ հարուստ լայներներում աշխատի ուղեկցորդուհի։ Վայոլեթն ստիպված էր զգեստափոխվել, որպեսզի քիչ ուշագրավ լինի և ընդունվի գործի ։ 1908 թվականին՝ 21 տարեկանում, նա ստացել է իր առաջին ուղեկցորդային աշխատանքը Օրինոկոյի Արքայական փոստային նավագծում ։
Օլիմպիկ
Վայոլեթը 23 տարեկան էր, երբ 1911 թվականի հունիսի 14-ին, որպես ուղեկցորդուհի ոտք դրեց անդրատլանտյան «Օլիմպիկ» լայների տախտակամած ։ «Օլիմպիկն» այդ ժամանակների ամենաշքեղ ու ամենամեծ մարդատար լայներն էր ։ Սկզբնապես նա չէր ցանկանում աշխատել «White Star Line» ընկերության այդ լայներում, քանի որ այն զբաղվում էր անդրատլանտյան երթերով, իսկ Ատլանտյան օվկիանոսի եղանակային պայմանները դուր չէին գալիս Վայոլեթին։ Նավը ղեակավարում էր կապիտան Էդվարդ Ջոն Սմիթը։ 1911 թվականի սեպտեմբերի 20-ին «Օլիմպիկը» անհաջող մանևրման պատճառով խփեց «Հոուք» կրեյսերին. ։ Բարեբախտաբար, աղետն ավարտվեց առանց որևէ զոհի, և երկու նավերն էլ, չնայած որ վնասվել էին, շարունակեցին նավարկել ։ Վայոլեթն իր հուշերում չի անդրադարձել այս բախմանը ։
Տիտանիկ
1912 թվականի ապրիլի 10-ին 24-ամյա Վայոլեթ Ջեսոփը անձնակազմի այլ անդամների հետ ոտք դրեց «Օլիմպիկի» զույգ «Տիտանիկ», որն սկզբում չէր ուզում նստել, սակայն տեղի էր տվել հարազատներին, որոնք հավաստիացրել էին նրան, որ «Տիտանիկում» աշխատելը լավ հանձնարարական կլիներ։ Կապիտանը այն նույն Էդվարդ Ջոն Սմիթն էր և նույնիսկ նավապետի օգնականներն էին նույնը՝ Մերդոկը և Լայթոլերը, որոնք կային «Օլիմպիկում» վթարային երթի ժամանակ։ Նավ Վայոլեթը մտավ՝ իր հետ ունենալով ինչ-որ հրեական աղոթքի ձեռագրի թարգմանություն, որը նրան տվել էր մի ծեր իռլանդուհի, որը, ինչպես հետագայում պնդում էր Վայոլեթը, պիտի նրան պաշտպանեին կրակից և ջրից։ Քանի որ Վայոլեթը աստվածավախ կաթոլիկ էր, դրա համար նա այդ աղոթքը կարդալ էր տալիս նաև նավախցիկի հարևանուհուն։ Երբ չորս օր անց՝ ապրիլի 14-ին «Տիտանիկը» հարվածեց այսբերգին , Վայոլեթը այդ պահին գրեթե քնած էր։ Ջեսոփն իր հուշերում պատմում է, որ հրաման է ստացել բարձրանալ վերին տախտակամած, որպեսզի իր օրինակով ցույց տա ոչ անգլախոս ուղևորներին, թե ինչ պետք է անել ։ Նա տեսել է, թե ինչպես է նավի անձնակազմը փրկարար նավակները բեռնում ։ Ապա Վայոլեթը այլ ուղեկցորդուհիների հետ հայտնվել է № 16 նավակում։ Իր հուշագրություններում նա վերհիշում է, որ երբ նստեց փրկարար նավակում, զինվորականներից մեկը նրան տվեց մի փոքրիկ երեխայի։ Իսկ երբ նա հաջորդ առավոտյան փրկվածների հետ գտնվում էր «Կարպատներ» նավում, ինչ-որ կին մոտ թռավ իրեն, խլեց երեխային և ոչինչ չասելով փախավ։ Վայոլեթը մտածել էր, որ դա երեխայի մայրն էր, բայց, ինչպես հիշում էր ինքը, լինելով չափազանց սառած, այդ ժամանակ չէր էլ մտածել, որ կինը կարող էր իրեն «շնորհակալություն» ասել, սակայն չէր արել դա ։
Բրիտանիկ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Վայոլեթը Բրիտանական Կարմիր խաչի համար ծառայում էր որպես բուժքույր։ 1916 թվականին նա հայտնվեց «Բրիտանիկ» նավում ։ 1916 թվականի նոյեմբերի 21-ին նավն Էգեյան ծովում հանկարծ սկսեց խորտակվել անհասկանալի պայթյունից ։ Բրիտանացի մասնագետները կարծում են, որ պայթեցվել էր ստորջրյա ինքնաշարժ ական, որը նրա տակ դրել էր գերմանական նավը, կամ հարվածել է գերմանական ուժերի տեղակայած ականապատ նավի ։ Դավադրության տեսությունները նաև հասնում են այն տեսակետին, որ կատարվածի պատասխանատվությունը պատկանում է անգլիացիներին, որոնք իրենք էին խորտակել նավը ։ Գիտնականները միահամուռ եզրակացության չեն եկել այս հարցի վերաբերյալ ։
Աջ նավակողի քթի մոտ պայթյունից հետո առաջնային չորս նավախցերը ողողված «Բրիտանիկը» դեռ կարողանում էր նավարկել։ Քանի որ նավը դեռ շարժվում էր, ղեկավարությունը հրաժարվեց նավակները իջեցնել, մինչև որ նավը կկանգներ։ Սակայն, չնայած այդ զգուշությանը, տեղի ունեցավ դժբախտ պատահար։ Երկու նավակներ իջեցվեցին ջուր և ուժեղ քաշվեցին դեռևս շարժվող թիապտուտակով ։ Թիապտուտակից մահացավ 21 մարդ։ Վայոլեթ Ջեսոփը գտնվում էր այն մակույկներից մեկում, որը քաշել էր խորտակվող նավի պտուտակը, բայց նա կարողացել էր դուրս թռչել այնտեղից և փրկվել։ Ճիշտ է, ջրի տակ հոսանքը նրան հատակն էր տարել, և նա գլխով հարվածել էր ողնափայտին, սակայն չէր վնասվել շնորհիվ շագանակագույն մազերի դեզի շնորհիվ, ինչը հետագայում պարզաբանեց նա (չնայած դրան, տարիներ անց Վայոլեթն ստիպված էր բժշկի դիմել հաճախակի գլխացավերի պատճառով, և այդ ժամանակ նրա գանգի վրա ճեղքվածք հայտնաբերվեց)։ Նա նաև նշել է, որ նավից փրկվելիս հասցրել էր իր հետ վերցնել ատամի խոզանակը, ինչը չէր հասցրել անել խորտակվող «Տիտանիկի» դեպքում, և հենց այդ առարկան էր, որ նրան ամենաշատն էր պետք նավի խորտակվելուց հետո։ Իր հուշերով, ներկայացնելով «Բրիտանիկի» խորտակման տեսարանը որպես վկա, նրա գրել է. «Օվկիանոսների բժշկական աշխարհի սպիտակ հպարտությունը... փոքր-ինչ խորը կախեց գլուխը, հետո ավելի ու ավելի խորը։ Տախտակամածային բոլոր մեխանիզմները ընկան ծովը, ինչպես երեխայի խաղալիքներ։ Հետո նա զարհուրելի կերպով սուզվեց, նրա պոչամասը բարձրացավ հարյուրավոր ոտնաչափեր օդում մինչև վերջնական մռնչոցը, նա անհետացավ խորքերում ։
Ջեսոփը վերադարձել է «White Star Line» աշխատանքի 1920 թվականին ։
Հետագա կյանք
Պատերազմից հետո Վայոլեթը շարունակել է աշխատել «White Star Line»-ում, սակայն հետագայում տեղափոխվել է «Red Star Line», իսկ հետո՝ կրկին «Royal Mail Line» ։ «Red Star»-ում աշխատելիս Վայոլեթը երկու անգամ շուրջերկրյա ճանապարհորդություն է կատարել է ընկերության ամենամեծ «Բելգենլանդ» լայներով։ 30-ականների վերջերին Վայոլեթը ամուսնացած է եղել (ենթադրաբար առևտրային սպասարկման նավաստու հետ, երեխաներ չեն եղել), իսկ 1950 թվականին հասել է Սուֆոլկի Գրեյթ Էշֆիլդ։
Թոշակի գնալուց մեկ տարի անց գիշերվա կեսին Վայոլեթը արթնացավ հեռախոսի զանգից։ Լսվեց մի կնոջ ձայն, որը չներկայացավ և հարցրեց Վայոլեթին, թե նա՞ է փրկել այն գիշեր երեխային, երբ խորտակվեց «Տիտանիկը»։ Վայոլեթը պատասխանեց՝ այո։ Այդ ժամանակ անծանոթուհին ասաց. «Դե ինչ, ես այդ երեխան եմ», ծիծաղեց և կախեց լսափողը։ Նրա ընկեր և կենսագիր Ջոն Մեքսթոուն Գրեմը ենթադրել էր, որ գյուղի երեխաները որոշել են կատակել նրա հետ, սակայն Վայոլեթը պատասխանել էր, որ նա առաջին էր, ում ինքը պատմել է փրկված երեխայի մասին։ Մինչ օրս փրկված երեխայի ինքնությունը մնում է չպարզված։ Ըստ պահպանված տվյալների՝ № 16 փրկանավակում եղած միակ երեխան եղել է հինգ ամսական Էսադ Ալեքսանդր Թոմասը Լիբանանից, որին նրա հորեղբայր Չարլզը (նա մահացել է) տվել է այնտեղի ուղևորներից մեկին, սակայն դա հավանաբար եղել է 27-ամյա Էդվինա Սելիա Թրոթը երկրորդ կարգի ուղևորներից (հետագայում «Կարպատների» վրա Էսադին գտել է նրա մայր Ֆամինա Թոմասը)։
Ջեսոփը այն փրկված ուղևորներից է, որը վկայել է, որ լսել է «Մոտ, իմ Աստված, Քեզ» հիմնի երաժշտությունը։
Վայոլեթ Ջեսոփը, որին անվանում էին «Միսս անջրասույզ», մահացել է սրտի անբավարարությունից 83 տարեկան հասակում 1971 թվականին ։
Արվեստում
1958 թվականի «Հիշողությունների գիշեր» ֆիլմում դերասաններից մեկում ներկայացված է ռազմածովային ճարտարապետ Թոմաս Էնդրյուսը (Մայքլ Գուդլայֆ) հրանահանգում է ուղեկցորդուհուն, որ ցույց տա փրկաբաճկոնի կիրառման օրինակ մյուս ուղևորների համար։ Այս և շատ այլ դրվագներ, երկխոսություններ ոգեշնչել են Ջեյմս Քեմերոնին 1997 թվականին «Տիտանիկ» ֆիլմի մի շարք տեսարանների համար, ներառյալ նման դրվագը Էնդրյուսի և Լյուսի անունով ուղեկցորդուհու միջև։ Աղջիկը ավելի ուշ ևս երևում է կադրում՝ առաջին կարգի ուղևորներից մեկի իրերը դասավորելիս։
Հեռուստատեսային «Բրիտանիկ» ֆիլում, որը թողարկվել է 2000 թվականին, գլխավոր կերպարը Վերա Քեմբելն է (Ամանդա Ռայան), որը վախենում է ճանապարհորդել «Բրիտանիկով», քանի որ չորս տարի առաջ փրկվել էր «Տիտանիկից»։ Այս կերպարի հիմքում հավանաբար ընկած է Ջեսոփի իրական կյանքը, որը փրկվել է երկու աղետներից էլ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տիտանիկի ուղևորներ և անձնակազմ Կատեգորիա:Բուժքույրեր Կատեգորիա:Փրկվածներ
Հացաբուլկեղեն
Հացաբուլկեղենի հումքի մեջ են մտնում ալյուրը, հացահատիկային մթերքը, հացագործության խմորիչը, փխրեցուցիչը, կերակրի աղը և ջուրը, իսկ մնացած հավելումները, որոնք ապահովում են մթերքի յուրահատուկ համային և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, համարվում են լրացուցիչ հումք։
Հացաբուլկեղեն պատրաստելու տեխնոլոգիայի տիպիկ փուլերն են՝ խմորի պատրաստումը, բաժանումը (խմորի տեսակների ձևավորում) թխումը։ Գոյություն ունեն պատրաստման զանազան եղանակներ, օրինակ՝ որոշակի արտադրանքներ թխելուց առաջ եփվում են եռացրած ջրի մեջ, հացը և ալյուրաշատ հրուշակեղենը թխվում են սառեցված խմորից։
Թխման տեխնոլոգիայից կախված՝ թխած արտադրանքը բաժանվում է տարբեր դասերի, օրինակ՝ կաղապարային արտադրանքները թխվում են հացագործական կաղապարներում, իսկ հատակաթուխ հացերը՝ հացագործական տապակի վրա և այլն։ Կա նաև մեկ այլ կատեգորիա, ըստ որի՝ արտադրանքը տարանջատվում է ըստ իր կշռի (օրինակ՝ հացը խոշոր բոքոնի տեսքով), ըստ հատիկների քանակի, օրինակ՝ ԽՍՀՄ-ում կիրառվում էր մանրհատիկավոր հացաբուլկեղենի ստանդարտ խումբ, որի արտադրանքը լինում էր մինչև 250 գրամ (օրինակ՝ բուլկիներ, կրուասաններ և այլն)։
Նշանակալի եկամուտ է ապահովում տնային տնտեսություններում, փոքր փռերում, հրուշակարաններում, սրճարաններում պատրաստված հացաբուլկեղենը։ Հացի գործարաններում մեխանիզացված հացագործությունը մեծապես բնորոշ է ԽՍՀՄ-ին և հետխորհրդային տարածքին, իսկ հացաբուլկեղենի խառնակցված տեսականու թողարկումը (նախ և առաջ՝ հացային նախուտեստներ և ալյուրաշատ հրուշակեղեն) հիմնականում բնորոշ է արդյունաբերական զարգացած պետություններին։
Չթե փողոցը
Չթե փողոցը (Ситцевая улица), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ և հեքիաթ ։
Սյուժե
Աղջիկը պատռում է և կեղտոտում իր զգեստները, այդ պատճառով հագուստը փախչում է նրանից։ Աղջիկը տխրում է դուրս է վազում փողոց, իսկ այնտեղով անցնում էր և բամբակով բարձած բեռնատար մեքենան։ Այնտեղից աղջկա մոտ է վազում Պուշոկը, որը պատմեց, թե ինչպես է դաշտում աճում բամբակենին։ Այնուհետև նա աղջկան տանում է կտորի գործարան և ցույց է տալիս, թե ինչպես է ջուլհակահաստոցի և այլ մեքենաների վրա բամբակից չիթ ստացվում։ Չթի գործարանի ընկերների` Պուշոկի, Շպուլկայի և Չելնոչոկի օգնությամբ աղջիկը նոր զգեստ է ստանում և խոստանում է ուղղվել։
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը VHS ձևաչափով թողարկվել է «Լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմեր» հավաքածուում (1990-ականներ), DVD ձևաչափով` «Փոքրիկ կախարդուհին», «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմերի հավաքածուներում (2009)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Պյոտր Նոսովի մուլտֆիլմեր
Միխայիլ Սեմյոնով
Կենսագրություն
Ծնվել է 1915 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, Տամբովի նահանգի Լիպեցկի շրջանի Լյուբո-Չիստոպոլե գյուղում։ Ընդունվել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1943 թվականին։ Մասնագիտացել է Ա. Պտուշկոյի համակցված նկարահանումների արհեստանոցում։ Ալմաթիից վերադառնալուց հետո մնացել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում և աշխատել է որպես համակցված նկարահանումների նկարիչ (1944 թվական) ։
Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր է (1950 թվական)` «Ստալինգրադի ճակատամարտը» ֆիլմի համար (1949 թվական) ։
Մահացել է 1968 թվականի մայիսի 23-ին, Մոսկվայում։
Գորադարա
Գորադարա, լեռ կամ ձոր Արևելյան Հայաստանում, Արաքսի ավազանին պատկանող Ազատ և Վեդի գետերի միջև։ Հիշատակում է Աբրահամ Կրետացին (18-րդ դար) Նադիր Շահի արշավանքների առընչությամբ, Գեղարդի վանքի և շրջակա լեռների հետ միասին ։