Քերոլ_Շելբի
Վարորդական կարիերա
Սկսելով որպես սիրողական զբաղմունք, Շելբին մասնակցեց իր ընկեր Էդ Ուիլկինի MG TC-ին, 1952-ի հունվարին Grand Prairie ծովային ավիաընկերության քաշային կայանում, որին հաջորդում էին այլ մրցումներ։ Այնուհետև նա մրցեց Չարլզ Բրաունի Քադ-Ալլարդի մոտ՝ Տեխասի Քադդո Միլս քաղաքում։ 1952-ի վերջին Շելբին հաղթեց 4 մրցավազքում՝ տանելով միայն գավաթներ՝ չընդունելով որևէ մրցանակային գումար : 1953-ին Շելբին մրցեց Բրաունի Քադ-Ալարդի հետ, որին հաջորդեց Ռոյ Չերիհոմսի «Կադ-Ալարդը»՝ հաղթելով 8 կամ 9 մրցավազքում։ Այնուհետև 1954-ին նա քշեց Միլ Կիլոմետրոս դե լա Սյուդադ դե Բուենոս Այրեսում, հովանավորվեց Արգենտինայի ավտոմոբիլային ակումբի և Ամերիկայի սպորտային մեքենաների ակումբի կողմից։ Այստեղ նա հանդիպեց Aston Martin-ի թիմի մենեջեր Վոն Ուայերին, ով խնդրեց Շելբիին իրենց DBR3-ը վարել Սեբրինգում : Շելբին Եվրոպա է մեկնել 1954-ի ապրիլին, որտեղ Antree-ում Ռոն Ուայերի համար մրցեց DBR3, որին հաջորդեց Լե Մանը։ Հավաքվելով Graham Whitehead-ի հետ `նրանց Aston-ը հինգերորդ հորիզոնականը զբաղեցրեց Մոնցայի Հազարավոր կիլոմետրերում։ Այնուհետև Շելբին հուլիսի 17-ին `Peter Collins-ի և Roy Salvadori-ի հետ միացավ 3-մեքենայական գործարանի թիմի հետ, բոլոր երեք մեքենաներն էլ զբաղեցնում էին երեք լավագույն տեղերը : 1954-ի օգոստոսին Շելբին քշեց Դոնալդ Հեյլիի և իր թիմի հետ։ 100S-ում և գերհագեցած Austin-Healey 100S-ում նրանք սահմանեցին Class D ազգային արագության ռեկորդը Bonneville Salt Flats-ում։ Շելբի, Հեյլի, կապիտան G.E.T. Էյսթոնը, Մորթիմեր Մորիս Գուդալը և Ռոյ Ջեքսոն-Մուրը սահմանեցին մոտ 70 նոր ռեկորդ, որոնցից Շելբին ինքնուրույն սահմանեց 17-ը : Շելբին ծանր վիրավորվել է վթարի հետևանքով՝ Carrera Panamericana-ում Հենլիին մրցելիս։ Չնայած նա անցավ 8 ամսվա գործողություններին, Շելբին շարունակեց վարել 1955 թվականին՝ շահելով մոտ տաս մրցավազք, իսկ երկրորդ տեղը ցույց տվեց Սեբրինգում՝ վարելով Ալեն Գիբերսոնի Ֆերարի Մոնզան։ Շելբին այնուհետև սկսեց վարել Թոնի Փարավանոյի «Ֆեռարիզը» 1955-ի օգոստոսին։ 1956-ին Շելբին շահեց ևս 30 մրցավազք Ferrari-ի հետ, սկսեց մեքենայով վարել Ջոն Էդգարի հետևից և Դալլասում բացեց Carroll Շելբի Sports Cars-ը : Նա մեքենայով մրցեց Վաշինգտոնի Mount Hill Hillclimb ավտոարշավում հատուկ պատրաստված Ferrari 375 GP ճանապարհահատվածում, որը գրանցեց 10 րոպեի ընթացքում ռեկորդային վազք՝ 21,8 վայրկյան՝ 1956 թվականին հաղթանակի հասնելու ճանապարհին ։ Շելբին նաև ռեկորդներ սահմանեց Giants Despair Hillclimb-ում և մրցեց Բրայֆան Թիդդինի մոտ ։ Նա Sports Illustrated-ի տարվա վարորդն էր 1956 և 1957 թվականներին : Shelby-ին ևս մեկ վթարի ենթարկվեց 1957-ի սեպտեմբերին։ Մրցավազքում Ջոն Էդգարի 4,5 լիտրանոց Maserati-ը Riverside International Raceway-ում, նրա արդյունքում ստացված վնասվածքները պահանջում էին 72 կար և պլաստիկ վիրահատություն `քթի և այտերի կոտրված ոսկորների համար։ Այնուամենայնիվ, Շելբին վերադարձավ նոյեմբերին՝ նույն մեքենայով նույն կուրսում, որպեսզի շահեր՝ հաղթելով Մաստեն Գրեգորիին և Դեն Գուրնիին : Շելբին միացավ Եվրոպայում Ջոն Ուայերի և Aston Martin-ի թիմին և 1958 թվականի մայիսի 18-ին բելգիական Sports Car Grand Prix-ում վարեց DBR3-ը, որին հաջորդեց DBR1-ը 1000 կմ Nürburgring-ում՝ վարորդ Սալվադորի հետ։ Շելբին թիմակցեց Սալվադորիի հետ Լե Մանսում, բայց Շելբին հիվանդացավ դիզենտերիայով և նրան պետք է փոխարիներ Շտյուարտ Լյուիս-Էվանսին մրցավազքում մի քանի ժամ անց։ Այնուհետև Շելբին 3 Գրան-պրի մրցավազքում վարեց Maserati 250F-ը Միմո Դեյի Scuderia Centro Sud-ի համար `ձեռք բերելով Ֆորմուլա 1-ը և անիվի մեքենայի փորձը, ներառյալ Պորտուգալիայի Գրան պրիին։ Շելբին ավարտեց տարին՝ վարելով Edոն Էդգարի 4.5-րդ Maserati-ն՝ Նասաուի զբոսաշրջային գավառում : Շելբին և Սալվադորին սկսեցին 1959 մարզական ավտոմեքենաների սեզոնը մարտ ամսին վարելով DBR1 / 300 սեբրինգը Սեբրինգում։ Հունիսին Շելբին Նուրբուրգինգում քշեց Վոլֆգանգ Սեյդելի Porsche-ին 1000 կմ-ի սահմաններում։ Նրա մրցարշավային կարիերայի կարևորագույն իրադարձությունը եկավ 1959-ի հունիսին, երբ նա ուղեկցեց Aston Martin DBR1-ը (անգլիացի Ռոյ Սալվադորիի հետ) հաղթանակ տանելու 1959-ին Լե Մանսի 24 ժամվա ընթացքում։ Սեպտեմբերին Շելբին քշեց Jackեք Ֆեյրմանի հետ Գուդվուդի զբոսաշրջային գավառում : 1959-ի Գրան պրի մրցաշրջանում Շելբին մայիսին հոլանդական Գրան Պրիում վարում էր Aston Martin DBR4-ը, որին հաջորդեց հուլիսին Aintree-ում բրիտանական Grand Prix-ը։ Այնուհետև Շելբին օգոստոսին մրցեց Պորտուգալիայի Գրան պրի մրցաշարում, որին հաջորդեց սեպտեմբերին Իտալիայի Գրան Պրին : Դեկտեմբերին Շելբին ավարտեց 1959 թվականի մրցաշրջանը՝ մասնակցելով Casner Motor Racing Division-ի Birdcage Maserati-ը Nassau-ի մրցավազքներում։ 1960-ի հունվարին Շելբին Նոր Զելանդիայի Գրան պրի մեջ մրցեց  Temple Buell's Maserati 250F-ին, այնուհետև Camoradi's Porsche-ին՝ Կուբայի Gran Premio Libertad-ում, այնուհետև նրանց 2.9 լիտր Birdcage Maserati-ը Sebring-ում։ Շելբին նվաճեց Գրան պրիին Ռիվերսայդում `վարելով« Lucky »Cassner-ի Birdcage Maseratis-ից մեկը, իսկ այնուհետև հաղթեց Castle Rock մրցավազքում հունիսին՝ վարելով Scarab: Շելբին տարին ավարտեց Մաքս Բալչովսկու «Հին Յալեր II» -ը մրցելոով Road America, այնուհետև՝ Խաղաղ օվկիանոսի Գրան պրիում գտնվող Birdcage Maserati և Լոս Անջելես Թայմս Գրան պրիի մեջ, որն իր վերջին մրցավազքն էր : Ըստ Շելբիի, «... քսանհինգ ժամ շահելը հավանաբար ամենամեծ հուզմունքն էր, որը ես երբևէ ստացել եմ մրցարշավից։ Կարող եմ հիշել շատ այլ մրցավազքերի  մասին, որոնք իրենց հուզմունքների քվոտան են տանում հաղթողի համար, բայց երբ դու շահում ես այս մեկը դա քեզ թույլ է տալիս դուրս գալ և ասել մարդկանց, որ դու լավ ես, և դա հաճախ օգնում է մի շարք այլ գործարքներ կատարել : 1961-ին Շելբին, Փիթ Բրոքի հետ միասին, Ռիվերսայդ ուղու վրա բացեց Շելբիի բարձրորակ մեքենա վարելու դպրոցը :