cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լոգիցիզմ
Լոգիցիզմ (λοινχή - տրամաբանություն), մաթեմատիկայի հիմնավորման հիմնական ուղղություններից, որը ձգտում է ողշ մաթեմատիկան հանգեցնել տրամաբանությանը, այսինքն, նրա ելակետային հասկացությունները սահմանել տրամաբանության տերմիններով, դրույթները ձևակերպել և ապացուցել մաթեմատիկական տրամաբանության միջոցներով։ Լոգիցիզմի նախահայրը համարվում է Գ. Վ. Լայբնիցը, բայց Հ. Ֆրեգեն է ձեռնարկել այդ ծրագրի իրականացումը, փորձելով թվաբանությունը կառուցել որպես ձևական տրամաբանության «շարունակություն»։ Սակայն Ֆրեգեի համակարգում Բերտրան Ռասելի բացահայտած հակասությունները (պարադոքսները), ստիպեցին վերակառուցել Լոգիցիզմի ծրագիրը։ Արդյունքը Ռասելի ու Ա. Ուայթհեդի «Principia mathematical աշխատությունն է, որի մեշ փորձ է արված ամբողշ զուտ մաթեմատիկան ներկայացնել տրամաբանական լեզվով։ Կ. Գյոդելի թեորեմները ցույց տվեցին Ռասելի համակարգի ոչ-լրիվությունը և նրա անհակասականության ապացուցման անհնարինությունը, Ա. Չորչը հիմնավորեց այդ համակարգի նկատմամբ լուծելիության պրոբլեմի անլուծելիությունը։ Լոգացիզմի ծրագրի քննական վերլուծությունը ցույց տվեց, որ ոչ մի ձևական համակարգ, որքան էլ հզոր լինի այն, չի կարող լրիվ արտահայտել ամբողջ մաթեմատիկայի հասկացություններն ու սկզբունքները, ավելին, ձևայնացված թվաբանության մեջ միշտ կարելի է նշել այնպիսի ճշմարիտ բանաձև, որը չի ապացուցվում այդ համակարգում։ Մաթեմատիկայի տրամաբանացման Լոգացիզմիի ծրագիրը կնշանակեր մաթեմատիկան զրկել բովանդակությունից, այն ներկայացնել սոսկ որպես լեզու։ Մաթեմատիկայի հիմնավորման Լոգաիզմի ծրագրի անիրականացնելիությունը պայմանավորված է սխալ մեթոդաբանական ելակետով։ Մաթեմատիկայում հակասությունների առկայությունը ոչ թե նշանակում է, որ պետք է որոնել մեկ այլ հավերժ անփոփոխ ու կատարյալ տրամաբան, համակարգ, այլ պետք է այն վերակառուցել նոր խնդիրներին համապատասխան, այսինքն, այդ հակասություններին պետք է տրվի այնպիսի մեկնաբանություն, որ կողմնորոշվեն ոչ թե դեպի վերացական, «հնարավոր աշխարհները», այլ դեպի ճշմարտության միակ չափանիշը՝ մարդկային հասարակական պրակտիկան և իմաստավորվեն նյութական աշխարհում ունեցած իրենց նախատիպերի միջոցով։
Կատեգորիա:Մաթեմատիկայի փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն
Յանեզ Տրդինա
Յանեզ Տրդինա (սլովեներեն՝ Janez Trdina, ), սլովեն գրող և պատմաբան; Նշանավոր գրող Իվան Ցանկարը նրան բնորոշել է որպես «իր ժամանակների լավագույն ոճով ստեղծագործած սլովեն գրողի» ։ Իր գեղարվեստական երկերում Տրդինան մեծ սիրով ու վարպետորեն է պատկերել հայրենի երկրի Ստորին Կառնիոլա երկրամասն ու Գորյանցի լեռնաշղթան; Սլովենիայի և Խորվաթիայի միջև սահմանի հարավարևելյան մասում գտնվող լեռը, որ ամենաբարձրն է Գորյանցի լեռնաշղթայում, 1923 թվականին կոչվել է Տրդինայի անունով՝ (Trdinov vrh, Sveta Gera):
Կենսագրություն
Յանեզը ծնվել է Մենգեշում, որ գտնվում էր այն ժամանակներում Ավստրո-Հունգարիայի կայսրության մաս հանդիսացած Կառնիոլայի դքսության հյուսիսային մասում։ Հաճախել է Լյուբլյանայի դպրոցը, այնուհետև Վիեննայում աշխարհագրություն, պատմություն և սլավոնական բանասիրություն է ուսումնասիրել, որից հետո ուսուցչություն է արել Խորվաթիայում՝ Վարաժդինում ու Ռիեկայում։ 1867 թվականին նրան ազատել են աշխատանքից՝ «սովորողների մտքերը ծայրահեղ ազատական գաղափարներով, արմատական քաղաքական տեսակետներով պղտորելու» պատճառաբանությամբ։ Տրդինան աշխատանքի է անցել Բրշլին գյուղում, որոշ ժամանակ անց՝ մերձակա Նովո Մեստո քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովենացի գրողներ Կատեգորիա:Սլովեն պատմաբաններ Կատեգորիա:Սլովեն գիտնականներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սլովենացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Իգնավայամ
Իգնավայամ (Игнаваям), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Անապկա ծոց։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Թոֆիկ Ահմեդով
Թոֆիկ Ալիևիչ Ահմեդով (Tofiq Əli oğlu Əhmədov, ), ադրբեջանցի քրեական հեղինակություն, օրենքով գող «Տոֆիկ Բակինսկի» մականվամբ ։
Կենսագրություն
Թոֆիկ Ահմեդովը ծնվել է 1951 թվականի հունիսի 6-ին Բաքվում, 16 տարեկան հասակում դատապարտվել է վատ վարքագծի և զենքի պահպանման համար։ Լինելով բանտում, Ահմեդովը դատապարտվում է ևս երկու անգամ, ընդորում մեկը հենց նույն հոդվածով՝ խուլիգանության և զենքի պահպանման համար։ Բանտում նրան թագադրել են։ Խիստ պատիժ կրելու ժամանակ նա ծանոթացել է այնպիսի գողերի հետ, ինչպիսիք են Տենգեզ Գարցկին («Չիժ») և Վյաչեսլավ Իվանկովը («Յապոնչիկ») ։
1981 թվականին նա դատապարտվեց գողության և թմրանյութերի անօրինական պահման համար ։ 1987 թվականին Թոֆիկը դատապարտվեց ևս մեկ անգամ, այս անգամ երեք տարով՝ նարկոտիկներ վաճառելու պատճառով ։ Անազատության մեջ ապրել է 18 տարի ։ 1991 թվականից Ահմեդով ապրել է Տոլյատիում, որտեղ եղել է հանցավոր խմբի առաջնորդ։ Իրավապահ մարմինների հատուկ գործողություններ անցկացնելու պատճառով Թոֆիկը տեղափոխվում է Ռոստով հետո Մոսկվա։ Մայրաքաղաքում իր ղեկավարության տակ ունեցել է երեք մանրածախ բիզնես, նաև ղեկավարել է տեղի բենզալցակայանները ։
2000 թվականին շքամուտքից դուրս գալուց՝ Լյուբլինսկի փողոց, 169, Թոֆիկը ձերբակալվել է Մոսկվայի գլխավոր վարչության աշխատակիցների կողմից։ Բնակարանը ստուգվել է և հայտնաբերվել է 4․52 գր հերոին։ Առաջին հարցաքննության ժամանակ Ահմեդովը ասել է, որ նարկոտիկները իրեն պետք են անձնական օգտագործման համար ։
Ունի մեկ աղջիկ՝ Էլինա Ահմեդովան։
Մահացել է։
Վիդեոնյութեր
Կատեգորիա:Օրենքով գողեր
Անդրեյ Գրիգորև-Ապոլլոնով
Անդրեյ Հենրիխովիչ Գրիգորև-Ապոլլոնով, ռուս երաժիշտ, «Իվանուշկի Ինթերնեյշընըլ» խմբի մենակատար։
Կենսագրություն
Ըստ ընտանեկան լեգենդի Ապոլլոն Գրիգորևը իրենց ընտանիքի հեռավոր նախնիներից է : Անդրեյ Գրիգորև-Ապոլլոնովը ավարտել է երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային բաժինը, Սոչիի մանկավարժական ուսումնարանը, որպես տարրական դասարանների ուսուցիչ և դասավանդել է 3 ամիս ։ Ավարտել է Ռուսական թատերական արվեստի ակադեմիայի էստրադային բաժինը ։ 1986 թվականից աշխատել է որպես մանեկեն պատրաստող Սոչիի «Մինի-Մակսի» նորաձևության թատրոնում, իսկ 1990 թվականից սկսած Սոչիի նորաձևության թատրոնում՝ ռեժիսոր-բեմադրող ։ Մասնակցել է «Միսս Սոչի-1989» մրցույթին, ընկերոջ հետ մարմանվորել է հիմարիկ աղջկա կերպար և արժանացել է հանդիսատեսի համակրանք մրցանակին ։ 1992 թվականին, որպես արվեստի մրցույթի հաղթող, մեկնում է ԱՄՆ և այնտեղ մնում մինչև 1994 թվականը։ Հանդես է գալիս «Մետրո» մյուզիքլում Իգոր Սորինի հետ։ 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ից «Իվանուշկի Ինթերնեյշընըլ» խմբի անդամ։
Դպրոցում զբաղվել է սեղանի թենիսով ։
Ընտանիք
Ծնողները։
Հեռուստատեսություն
СТС հեռուստաալիքով վարել է «Պոլունդրա» ծրագիրը։ 2007—2008 թվականներին վարել է զվարճալի «Ծնունդդ շնորհավոր!» ծրագիրը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի փոփ-վոկալիստներ Կատեգորիա:Ռուս հնչյունավորողներ
Խնդիր (անձնանուն)
Խնդիր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խնդիր՝ «խնդիրք, աղաչանք» բառից։ Հիշատակվել է 1832 թվականին ։ Հազվադեպ գործածական էր Կոստանդնուպոլսում 19-րդ դարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ակբունղար
Ակբունղար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։ Գտնվում էր Ակբունղար գետակի ափին ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Պանամերիկանիզմ
Պանամերիկանիզմ, քաղաքական ուսմունք, որի հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Ամերիկա մայրցամաքի մյուս երկրներն ունեն պատմական ճակատագրի, տնտեսության և մշակույթի ընդհանրություն։ Սույն ուսմունքը փորձում է դիվանագիտական, քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական հարթակներից քաջալերել ամերիկյան երկրների համագործակցությունը։
Ակբունղար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պանամերիկանիզմ
Պանամերիկանիզմը գաղափարը ծնունդ է առել դեռևս 18-րդ դարի սկզբին՝ լատինաամերիկյան երկրների անկախության շարժման ժամանակ։ 1823 թվականին ԱՄՆ-ի կառավարությունը հռչակեց «Մոնրոյի դոկտրինը» (սկզբունքն էր «Ամերիկան ամերիկացիների համար»), որն ուղղված էր մայրցամաքի գործերին եվրոպական պետությունների միջամտության դեմ։ Ձգտելով ամրապնդել իր դիրքերը Լատինական Ամերիկայում՝ ԱՄՆ գործունորեն մասնակցեց Ամերիկյան պետությունների կազմակերպության (ԱՊԿ) ստեղծմանը (1948), իսկ 1961 թվականին առաջարկեց Լատինական Ամերիկային օգնություն ցույց տալու ծրագիր, որն անվանվեց «Միություն հանուն առաջադիմության»։
Կատեգորիա:Գլոբալացում Կատեգորիա:Քաղաքական շարժումներ Կատեգորիա:Քաղաքական տեսություններ Կատեգորիա:Գաղափարախոսություններ
Լեոնիդ Շվարցման
Լեոնիդ Արոնովիչ Շվարցման (Леонид Аронович Шварцман, իսկական անունը՝ Իզրայիլ Արոնովիչ Շվարցման, Израиль Аронович Шварцман, ), խորհրդային ռուսաստանաբնակ ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր և մուլտիպլիկացիոն կինոյի նկարիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ (2002)։ Աշխատել է գերազանցապես ռեժիսորներ Լև Ատամանովի, Ռոման Կաչանովի, Իվան Ուֆիմցևի, Իվան Ակսենչուկի հետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1920 թվականի օգոստոսի 30-ին Մինսկում, հաշվապահ Արոն Շվարցմանի ու տնային տնտեսուհի Ռախիլ Շվարցմանի ընտանիքում։ Ընտանիքում խոսել են իդիշով ։
1941 թվականին ավարտել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտին առընթեր դպրոցը և զորակոչվել բանակ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին աշխատել է տանկի գործարանում Չելյաբինսկում։
1948 թվականից աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։ 1951 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը՝ ստանալով մուլտֆիլմերի բեմադրող նկարչի մասնագիտացում։ Նույն թվականին աշխատել է որպես բեմադրող նկարիչ Ալեքսանդր Վինոկուրի հետ համահեղինակությամբ, 1963 թվականին սկսել է աշխատել ինքնուրույն, 1975 թվականից՝ որպես ռեժիսոր։
Լեոնիդ Շվարցմանը հայտնի է նաև նրանով, որ որպես բեմադրող նկարիչ մասնակցել է Չեբուրաշկայի վիզուալ կերպարի ստեղծմանը Ռոման Կաչանովի «Կոկորդիլոս Գենա» մուլտֆիլմի համար 1968 թվականին։
Մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների (այդ թվում նաև անհատական), նկարազարդել է մանկական գրքեր։ Առաջադրվել է Լենինյան ու Ստալինյան մրցանակների։ Արժանացել է ամերիկյան «Հոլիվուդը երեխաներին» մրցանակի և Սուզդալում անցկացված Անիմացիոն կինոյի XI ռուսական բաց փառատոնի մրցանակի (2006)։ Կինեմատոգրաֆիական արվեստների «Նիկա» ակադեմիայի և Մուլտիպլիկացիոն կինոյի միջազգային ասոցիացիայի անդամ է։
Լեոնիդ Շվարցմանը ձախլիկ է, որ սովորել է գրել աջով, սակայն նկարում է ձախ ձեռքով։
Վավերագրական կինո
Լեոնիդ Շվարցմանը նկարահանվել է հետևյալ վավերագրական ֆիլմերում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ
Ջոզեֆ Մաքարթի
Ջոզեֆ Ռեյմոնդ (Ջո) Մաքարթի (Joseph Raymond "Joe" McCarthy, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ։
1946-1957 թվականներին սենատոր (հանրապետական) Վիսկոնսին նահանգից։ Մաքարթիի անվան հետ է կապված 1950-ական թվականների սկզբի ԱՄՆ-ի քաղաքական կյանքի հակակոմունիստական հոսանքը, որն ստացել էր մաքարթիզմ անվանումը։ Ներկայումս, տվյալ եզրույթը Մակարթիի քաղաքականության քննադատների շրջանում ասոցացվում է դեմագոգիայի հետ։ Որպես սենատական հանձնաժողովի նախագահ, հանդես է եկել հօգուտ «սառը պատերազմի» ուժեղացմանը։
Ֆես էլ-Բալի
Ֆես էլ-Բալի (فاس البالي), Մարոկկոյի Ֆես քաղաքի հնագույն պատմական շրջան` առանձնացված պատով։ Ֆես էլ-Բալին հիմնադրվել է որպես Իդրիսիդների դինաստիայի մայրաքաղաք 789 և 808 թվականների միջև ընկած ժամանակաշրջանում ։ Այլ բաների հետ միասին շրջանը հայտնի է նրանով, որ այնտեղ է տեղակայված աշխարհի հնագույն, մշտապես գործող համալսարանը` Ալ-Կարաուին համալսարանը։ Դրանից բացի Ֆես էլ-Բալին` ունենալով 156 000 մարդ ընդհանուր բնակչություն, համարվում է աշխարհի առանց ավտոմեքենաների ամենամեծ քաղաքային շրջաններից մեկը ։
1981 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ընդգրկել է Ֆես էլ-Բալին Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում՝ Ֆեսի մեդինա անվամբ։ Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտը ներառում է Ֆես էլ-Բալիի քաղաքային ցանցն ու պատերը, ինչպես նաև պատերից դուրս բուֆերային գոտին, որը նախատեսված է օբյեկտի վիզուալ ամբողջականության պահպանման համար ։
Ֆես էլ-Բալին Ֆես Ջդիդի և ֆրանսիացիների իշխանության ներքո հայտնված «Նոր քաղաքի» հետ միասին հանդիսանում է Ֆեսի երեք քաղաքային շրջաններից մեկը։
Պատմություն
Իր ստեղծած կայսրության մայրաքաղաքի համար Իդրիս իբն Աբդուլլահը որոշել է կառուցել նոր քաղաք` Ֆես գետի ափին` 789 թվականին։ Նրա առաջին բնակիչներից շատերը փախստականներ էին, ովքեր փախել էին Կորդովայի (ժամանակակից Իսպանիա) հեղափոխությունից ։ Սակայն 809 թվականին նրա որդի Իդրիս II-ը որոշել է հիմնադրել սեփական մայրաքաղաք՝ Ֆես գետի հակառակ ափին։ Բազմաթիվ փախստականներ, որոնք փախել էին Կայրուանի (ժամանակակից Թունիս) հեղափոխությունից, որոշել էին բնակություն հաստատել նոր քաղաքում ։
Չնայած նրան, որ քաղաքները բաժանված էին միայն համեմատաբար ոչ մեծ գետով, նրանք զարգանում էին առանձին և դարձան երկու առանձին քաղաք, մինչև որ նրանք չմիավորվեցին 11-րդ դարում Ալ-Մորավիդների կողմից։
Ֆեսի զարգացման գործում մեծ դեր ունեին փախստականները։ Ալ-Կարաուին համալսարանը` 859 թվականին կառուցված թունիսյան փախստականի կողմից, այժմ համարվում է ամենահին մշտապես գործող համալսարանն աշխարհում ։
Ալ-Մորավիդների թագավորության օրոք Ֆեսը կորցրել է իր մայրաքաղաքային կարգավիճակը` Մարաքեշի հիմնադրումից և մայրաքաղաքը այնտեղ տեղափոխելուց հետո։
Ալ-Մորավիդները քանդեցին Ֆես էլ-Բալիի մեծ մասը, սակայն կարողացան ստեղծել ժամանակակից Ֆես էլ-Բալին, երբ նրանք միավորեցին Ֆես գետի երկու ափի քաղաքները` կառուցելով կամուրջներ գետի վրայով։
Ալ-Մոհադների թագավորության օրոք Ֆեսը բարգավաճ առևտրային քաղաք էր, չնայած որ մայրաքաղաք չէր։ Նրա բնակչությունն այդ ժամանակ կազմում էր մոտ 200 000 մարդ, ինչը դառձնում էր Ֆեսն աշխարհի ամենամեծ քաղաքներից մեկը ։
Ալ-Մորավիդներին Մարոկկոյում հաղթելուց հետո Մարինիները կրկին տեղափոխեցին մայրաքաղաքը Մարաքեշից Ֆես ։ Դա նշանավորել է ծաղկման խոշորագույն ժամանակաշրջանի սկիիզբ Ֆես էլ-Բալիի պատմության մեջ ։ Երբ  1276 թվականին Մարինիները տեղափոխել են մայրաքաղաքը Ֆես, նրանք սկսեցին կառուցել նոր քաղաք` հին քաղաքի պատերից դուրս։ Սկզբում կոչվում էր սպիտակ քաղաք, բայց որոշ ժամանակ անց ստացավ նոր անվանում` Ֆես Ջդիդ կամ Նոր Ֆես։ Հենց այդ ժամանակ Ֆես էլ-Բալին կամ Հին Ֆեսը, ստացավ իր ներկայիս անվանումը։
Ֆես էլ-Բալիի գլխավոր ճարտարապետական հուշարձանների մեծ մասը կառուցվել է Մարինիների թագավորության օրոք։ 14-րդ դարում նրա կազմի մեջ ընդգրկվել է մելլան։
Վտանգներ
Ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕյի տվյալների` գոյություն ունի երկու հիմնական վտանգ Համաշխարհային ժառանգության այս օբյեկտի համար։
Ֆես էլ-Բալիի խոցելիության պատճառով պետությունն ընդունել է հատուկ ծրագիր Համաշխարհային ժառանգության այս օբյեկտի պահպանման համար, ինչպես նաև յուրաքանչյուր շենքի և հուշարձանի, որը նա ընդգրկում է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆես Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Մարոկկոյում Կատեգորիա:Մարոկկոյի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Մարոկկոյի քաղաքներ
Խնդուշ
Խնդուշ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն խնդալ՝ «ուրախանալ» բայից ։ Հազվադեպ գործածական անձնանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Իգունավայամ
Իգունավայամ (Игунаваям), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Անապկա ծոց։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սոմվալ
Սոմվալ (Sommeval), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 332 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 17 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 231 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 172-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 59։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 172 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 160 անձ (82 տղամարդ և 78 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (4 տղամարդ և 8 կին)։ 59 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մախի թիվ
Մախի թիվ, Μ-թիվ, գազի, հոսանքի հիմնական բնութագրիչ։ Հավասար է գազի հոսանքի V արագության և հոսքի նույն կետում ձայնի տարածման a արագության հարաբերությանը՝ M=V/a։ Գազում а մարմնի շարժման դեպքում Մախի թիվը հավասար է մարմնի արագության և այդ միջավայրում ձայնի տարածման արագության հարաբերությանը։ Գազում а մարմնի շարժման դեպքում Մախի թիվը հավասար է մարմնի արագության և այդ միջավայրում ձայնի տարածման արագության հարաբերությանը։ Կոչվել է Մախի անունով։ Մախի թիվը նաև աերոդինամիկական նմանության հիմնական հայտանիշներից է այն դեպքերում, երբ գազի սեղմելիությունը չի կարելի անտեսել։ Օդում սեղմելիությունն անհրաժեշտ է հաշվի առնել v»100 մ/վ արագությունների դեպքում, որոնց համապատասխանում է Μ »0,3 թիվը։ Երբ Μ«1, հոսանքը կոչվում է մինչձայնային, М=1 դեպքում՝ ձայնային, Μ» 1 դեպքում՝ գերձայնային։ Գերձայնային հոսանքի հիմնական առանձնահատկություններից է հարվածային ալիքի առաջացումը՝ մարմինների շրջահոսքի կամ գազի հոսքի արգելակման դեպքում։ էներգիայի դիսիպացիայի հետևանքով հարվածային ալիքում առաջանում է ալիքային դիմադրություն, որն աճում է Մախի թվի մեծացման հետ։ Հոսանքի տիրույթները, որոնց համար Μ»5 (հիպերձայնային հոսանք), օժտված են մի շարք առանձնահատկություններով, մասնավորապես, էական են դառնում հարվածային ալիքում սեղմվող գազի ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները։
Կատեգորիա:Աերոդինամիկա
Կարլի եկեղեցի
Կարլի եկեղեցի (Tallinna Kaarli kirik), Էստոնիայի խոշորագույն կրոնական կռույցներից մեկը։ Ունի 1,500 նստատեղ։ Գտնվում է Տինիսմյագի բլրի վրա (Տոոմպեա փողոց, 10)։
Պատմություն
Կարլի եկեղեցի փայտե առաջին շինությունը կառուցվել է 1670 թվականին Սուրբ Անտոնիոսի մատուռի տեղում, որը հավանաբար ոչնչացվել է 1570-1571 թվականներին կամ 1577 թվականին Լիվոնյան պատերազմի արդյունքում ։
Եկեղեցին անվանակոչվել է ի պատիվ շվեդ արքա Կարլ XI-ի։ Այն եղել է Վերին քաղաքում ապրող էստոնացիների ու ֆինների թեմական եկեղեցին։ Մինչև եկեղեցու կառուցումը եկեղեցական ծառայություններ են մատուցվել Վերին քաղաքի շինություններից մեկում։
Եկեղեցու առաջին շինությունը այրվել է Հյուսիսային պատերազմի ժամանակ 1710 թվականի օգոստոսին, երբ ռուսական զորքերը հարձակվել են Տալլինի և շրջակա տարածքների վրա։ 1739 թվականին թեմի վերջին քահանան բնակության է մեկնել Ռակվեռե, և թեմը վերջնականապես լուծարվել է։
19-րդ դարի կեսերին Տալլինի՝ Սուրբ հոգու եկեղեցին այլևս չի կարողացել տեղավորել թեմի բոլոր էստոնացիներին, և անհրաժետություն է առաջացել նոր, ավելի տարողունակ եկեղեցի կառուցելու։ 1850 թվականին սկսվել է նոր եեղեցու համար անհրաժեշտ գումարի հավաքագրումը։ Գումարային մեծ ներդրում է արել Էստլանդիայի ասպետությունը։ Հողակտորն ու շինարարական նյութերը տրամադրել է Դոմի գիլդիայի ավագ Հանս Ֆալկը (1791-1874)։ Շինարարությունը Օտտո Հիպիոսի նախագծով սկսվել է 1862 թվականին։
Չնայած այն բանին, որ եկեղեցու աշտաակներն ավարտին են հասցվել միայն 1882 թվականին, իսկ վերջնական շինարարությունն ընդհանրապես ավարտին չէր հասցվել, եկեղեցին օծվել է 1872 թվականին։
1909 թվականին գլխավոր մուտքի ճակատամասում տեղադրվել է գերմանական ժամացույց։ Եկեղեցու որմնանկարները 1879 թվականի հուլիսին ստեղծել է Յոհան Կյոլերը (էստոնական առաջին ֆրեսկո՝ «Եկե՛ք ինձ մոտ» ): Խորանի ներքևի հատվածում գտնվող եռամաս կոմպոզիցիայի հեղինակը Սալլի ֆոն Կյուգելհեենն է (1889)։ Ամենախոշոր ջահը նվիրել է Գեորգ ֆոն Մեյենդորֆը։ Եկեղեցու առաջին երգեհոնը կառուցել է Գուստավ Նորմանը, իսկ ժամանակակից երգեհոնը ստեղծվել է 1923 թվականին «Վալկեր» ընկերության կողմից (81 ռեգիստր, խոշորագույնն է էստոնիայում) ։ Եկեղեցու ամենահին զանգը ձուլվել է 1696 թվականին Ստոկհոլմում։
Թեմական գերեզմանոց
Թեմն ունի տարածք Ռահումյաե գեեզմանոցում։ Գերեզմանոցում մատուռը կառուցվել է 1911-1913 թվականներին Կարլի եեղեցու ոճով ինժեներ Անտոն Ուեսսոնի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնական կառույցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էստոնիայի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Տալլինի տաճարներ Կատեգորիա:Լյութերական եկեղեցիներ Կատեգորիա:Նեոգոթիկա
Ջեյմս Մաքդոնալդ
Ջեյմս Ռամսեյ Մաքդոնալդ (James Macdonald) (1866-1937), անգլիական պետական և քաղաքական գործիչ։ Լեյբորիստական կուսակցության ղեկավարներից։ 1924 թվականին և 1929-1931 թվականներին լեյբորիստական կառավարության վարչապետ։ Նպաստել է, այսպես կոչված, Դաուեսի պլանի ընդունմանը։ 1924 թվականին Մաքդոնալդի կառավարությունը դեյուրե ճանաչել է խորհրդային կառավարությունը, իսկ 1929 թվականին վերականգնել 1927 թվականից խզված դիվանագիտական հարաբերությունները։ Մաքդոնալդի ժամանակ, ըստ էության, շարունակվել է պահպանողականների գաղութային քաղաքականությունը, ճնշվել է ազգային ազատագրական շարժումը Հնդկաստանում, Իրաքում և այլ անգլիական գաղութներում։
Կենսագրություն
Մաքդոնալդը եղել է ապօրինի զավակ։ Ծնվել է Լոսիմուտում՝ Շոտլանդիայում։ Նախ ավարտել է նախնական դպրոցը, ապա՝ միջնակարգը։ Իր միջնակարգ դպրոցում որոշ ժամանակ աշխատել է ուսուցիչ։ 1885 թվականին Մաքդոնալդը դարձավ Սոցիալ-դեմոկրատական ֆեդերացիայի անդամ։ 1886 թվականին տեղափոխվեց Լոնդոն, որտեղ ականատես եղավ արյունոտ կիրակիին, որից հետո մամուլում հանդես եկավ պամֆլետով։ Որոշ ժամանակ Մաքդոնալդը Լոնդոնում շոտլանդացիների շրջանում հետաքրքրված էր շոտլանդական քաղաքականությամբ և հանդես եկավ Շոտլանդիայի համար Home Rule օգտին։ Միաժամանակ Մաքդոնալդը ստանում էր երեկոյան կրթություն Birkbeck Literary and Scientific Institution-ում (en), բայց քննություններից քիչ առաջ ստիպված եղավ հրաժարվել կրթությունից՝ նյարդային հյուծման հետևանքով։
1892 թվականին Մաքդոնալդը դարձավ թեյի առևտրական Թոմաս Լոուի քարտուղարը, որը շուտով լիբերալ կուսակցության կողմից ընտրվեց Համայնքների պալատ։ Բայց շուտով Մաքդոնալդը լքեց Լոուին և միացավ լեյբորիստական նախընտրական կազմակերպությանը։ Անդամակցեց ֆաբիանյան համայնքին։ 1894 թվականին Մաքդոնալդը մտավ Լեյբորիստական անկախ կուսակցության շարքերը և շուտով դարձավ նրա ղեկավարներից մեկը։ 1895 և 1900 թվականների ընտրություններում Մաքդոնալդը երկու անգամ պարտություն կրեց։ 1900 թվականին նա դարձավ Աշխատավորային ներկայացուցչական կոմիտեի քարտուղար, որին հաջողվեց Համայնքների պալատ անցկացնել իր երկու պատգամավորներին։ 1906 թվականին, երբ ԱՆԿ-ն մի քանի փոքր կազմակերպությունների հետ միավորվեց լեյբորիստական կուսակցության մեջ, Մաքդոնալդն ընտրվեց Համայնքների պալատ։
1907 թվականին ՌՍԴԱԿ 5-րդ համագումարի հյուրն էր։
1911 թվականին Մաքդոնալդը դարձավ Լեյբորիստական կուսակցության փաստացի ղեկավարը, բայց այս պաշտոնին երկար չմնաց։ 1914 թվականի օգոստոսի 5-ին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց և Մեծ Բրիտանիայի պատերազմին միանալուց անմիջապես հետո խաղաղասեր Մաքդոնալդն իր տեղը զիջեց Արթուր Հենդերսոնին։
Ընտանիք
1896 թվականին Մաքդոնալդն ամուսնացավ Մարգարեթ Գլադսոնի հետ։ Նրանք ունեցան 6 երեխա։ Կինը մահացավ 1911 թվականին։ Որդին՝ Մալքոլմը դարձավ հայտնի քաղաքական գործիչ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության վարչապետներ Կատեգորիա:1866 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 մահեր Կատեգորիա:Անգլիայի պատմություն Կատեգորիա:Շոտլանդացի հումանիստներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ
Սթիվեն Քոլբեր
Սթիվեն Թայրոն Քոլբեր (Stephen Tyrone Colbert, /koʊlˈbɛɹ/, ), ամերիկացի կատակերգու, հեռուստահաղորդավար, դերասան և գրող։ Առավել հայտնի է որպես Comedy Central  հեռուստաալիքով հեռարձակված «The Colbert Report» ծրագրի (2005-2014) և CBS  հեռուսատաալիքով հեռարձակվող «The Late Show with Stephen Colbert» թոք-շոուի հաղորդավար (սկսած 2015 թվականի սեպտեմբերից) ։
Քոլբերը հինգ անգամ արժանացել է Պրայմ թայմ «Էմմի» մրցանակի, երկու անգամ՝ «Գրեմմի»-ի և երկու անգամ՝ «Պիբոդի»-ի։ 2006 և 2012 թվականներին «Թայմ» ամսագրի վարկածով Քոլբերը ճանաչվել է 100 ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը  ։ 2007 թվականին նրա «I Am America (And So Can You!)»  գիրքը «The New York Times»-ի վարկածով ճանաչվել է համար 1 բեսթսելլեր։
Կենսագրություն
Սթիվեն Քոլբերը ծնվել է Վաշինգտոնում և մեծացել է Հարավային Կարոլինայի Չարլստոն քաղաքում՝ բժշկի ընտանիքում՝ լինելով տասնմեկ երեխաներից ամենափոքրը։ Հարցազրույցում Քոլբերը իր ծնողներին նկարագրել է որպես բարեպաշտ և միևնույն ժամանակ բարձր մտավորականությունը գնահատող մարդկիկ։ Ընտանիքում նրանց սովորեցրել են, որ կարելի է կասկածի տակ դնել եկեղեցին, բայց միևնույն ժամանակ մնալ կաթոլիկ ։
Հարավային նահանգների բնակիչների հետ կապված բացասական կարծրատիպերը հանգեցրել են նրան, որ Քոլբերը երիտասարդ տարիքում սովորել է թաքցնել իր հարավային ակցենտը։ Նա նկատել է, որ հարավի բնակիչներին սակավ ինտելեկտուալ են համարում, և որպեսզի խուսափի նման կարծրատիպերից, սովորել է նմանակել հեռուստատեսության հաղորդավարների ոճը ։
Նրա հայրը մահացել է 1974 թվականին՝ ավտովթարից, իր երկու որդիների՝ Փիթերի և Փոլի հետ ։ Սթիվենը սովորել է «Porter Gaud» դպրոցում, «Համբդեն Սիդնեյ» քոլեջում և Հյուսիսարևմտյան համալսարանին կից «School of Speech and Communication» դպրոցում, որտեղ հաճախել է դերասանական արվեստի դասընթացների։
Երիտասարդ տարիքում Քոլբերը երազել է ուսումնասիրել ծովային կենսաբանություն, սակայն ականջի թմբկաթաղանթի վերականգնման վիրահատության ժամանակ վնասվել է նրա ներքին ականջը, ինչի պատճառով նա չէր կարող սուզվել ջրի տակ։ Այս վիրահատության ժամանակ նրա աջ ականջը խլացել է ։
Գործունեություն
Քոլբերը 1997 թվականին եկել է «The Daily Show»-ի երկրորդ եթերաշրջանին։ 1999 թվականից հաղորդումը վարել է Ջոն Ստյուարտը։ Այդ ընթացքում հաղորդումն աստիճանաբար ավելի քաղաքականացվել է, հատկապես՝ 2000 թվականի ընտրություններից առաջ։ Ի տարբերություն Ջոն Ստյուարտի, որը հաղորդումը վարել է հենց իր դերում՝ Քոլբերը խաղացել է հորինված կերպար, որին նույնպես անվանել են «Սթիվեն Քոլբեր»։
2005 թվականի հոկտեմբերից Քոլբերը սկսել է վարել սեփական հաղորդոմը՝ «The Colbert Report», որտեղ խաղացել է նույն կերպարի դերը, ինչ «The Daily Show»-ում։ Ձևաչափի համաձայն՝ այն լրատվական հաղորդում է, որը հաղորդավարներ Գլեն Բեք և Բիլ Օ'Ռեյլի շոուների նմանակումն է։ 2014 թվականի ապրիլին հայտնի է դարձել, որ «The Late Show» հաղորդավար Դեյվիդ Լետտերմանին փոխարինելու է Քոլբերը ։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ին կայացել է «The Colbert Report»-ի վերջին թողարկումը։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 1-ին՝ CBS հեռուստաալիքով հաջողությամբ մեկնարկել է «The Late Show with Stephen Colbert» հաղորդումը, որի վարկանիշն առաջին շաբաթվա ընթացքում աճել է 24 տոկոսով։
2008 թվականին ԱՄՆ նախագահի պաշտոնի հայտ
2007 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Քոլբերը հայտարարել է 2008 թվականի նախագահական ընտրություններում ԱՄՆ-ի նախագահի պաշտոնի համար իր թեկնածությունն առաջադրելու մտադրության մասին ։
Նրա սկանդալային հայտարարություններից մեկը հետևյալն է եղել.
Եթե ես նախագահ դառնամ, ես կվերացնեմ Ջորջիան երկրի երեսից։ Մենք ավելի շատ դեղձ ունենք, և նրանք ավելի հյութալի են, քան Ջորջիայում։
Շատ կարճ ժամանակում նրա կողմն են անցել ավելի քան մեկ միլիոն ամերիկացիներ՝ դրանով իսկ ցույց տալով ֆավորիտների դեմ քվեարկելու իրենց պատրաստակամությունը։
2007 թվականի նոյեմբերի 1-ին Հարավային Կարոլինայի դեմոկրատական կուսակցությունը դեմ է քվեարկել նրա թեկնածության ընդունմանը ։ Մի քանի օր անց Քոլբերը հայտարարել է իր քարոզարշավը դադարեցնելու մասին։
Չնայած դրան, Ջո Կեսադան՝ «The Colbert Report»-ին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ Marvel-ի տիեզերքում նրա դիրքերը, որպես թեկնածու, դեռևս ուժեղ են։
Ստեղծագործություն
«The Colbert Report»-ի առաջին թողարկումներից մեկում Քոլբերն օգտագործել է հորինված «Truthiness» բառը (truth՝ ճիշտ է), որը 2005 թվականին ճանաչվել է տարվա բառ ։
2006 թվականի գարնանը «Թայմ» ամսագիրը Սթիվեն Քոլբերին դասել է տարվա հարյուր ամենաազդեցիկ մարդկանց շարքը ։ 2006 թվականի ապրիլի 29-ին Սթիվենը ելույթ է ունեցել Սպիտակ տան թղթակիցների ասոցիացիայի ամենամյա ընթրիքի ժամանակ (White House Correspondents’ Association), կարդալով երգիծական խոսքը, որում նա խիստ քննադատել է Ջորջ Ու. Բուշին և նրա կառավարությունը ։ Նրա ելույթը ԶԼՄ-ներում արձագանքների հեղեղ է առաջացրել։ Ելույթի տեսագրությունը հինգ ամիս առաջին տեղում է մնացել «ITunes Store»-ի ամենաշատ ներբեռնվող տեսանյութերի ցանկում ։
2009 թվականի սկզբին Սթիվենն իր հեռուստաշոուի հանդիսատեսին կոչ է արել մասնակցել ՆԱՍԱ-ի առցանց քվեարկությանը, որի արդյունքում պետք է որոշվեր Միջազգային տիեզերական կայանի նոր մոդուլի անունը։ Սթիվենն առաջարկել է այն անվանել իր անունով՝ COLBERT ։ Չնայած որ նա հաղթել է, մոդուլը կոչվել է «Tranquility», սակայն մի քանի ամիս անց Սթիվենի անունով է կոչվել Միջազգային տիեզերական կայանի սպորտային տրենաժորը, որը 2009 թվականի աշնանը տեղադրվել է մոդուլի մեջ ։
2012 թվականի ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրությունների նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ՝ Միթ Ռոմնիի թիմի խայտառակումից հետո Քոլբերը հրապարակավ կատարել է «America The Beautiful» հանրահայտ հայրենասիրական երգը  ։
Անձնական կյանք
Քոլբերի խոսքով՝ ինքը քաղաքականությամբ այնքան էլ չի հետաքրքրվել մինչև «The Daily Show» գալը։ 2004 թվականին տված հարցազրույցում ասել է, որ իրեն համարում Է դեմոկրատների կողմնակից ։ Քոլբերը կաթոլիկ է և դասավանդում է կիրակնօրյա դպրոցում ։
Նա ամուսնացել է Էվելին Մաքգի-Կոլբերի հետ (Evelyn McGee-Colbert), ունի երեք երեխա։ Ընդ որում՝ Քոլբերը չի ուզում, որ իր երեխաները դիտեն «The Colbert Report»-ը, քանի որ կարծում է, որ երեխաները սարկազմ չեն հասկանում ։
Այլ
2008 թվականին պրոֆեսոր Ջեյսոն Բոնդը Սթիվեն Քոլբերի անունով է կոչել իր հայտնաբերած նոր տեսակի սարդը (Aptostichus stephencolberti) ։
2008 թվականին պրոֆեսոր Բիլլ Սթարկը իր հայտնաբերած գարնանաթևիկի նոր տեսակն անվանել է «Diamphipnoa colberti»՝ Քոլբերի պատվին։
Ամերիկացի միջատաբան Քվենտին Վիլերն ու Քելլի Միլլերը իրենց հայտնաբերած լողաբզեզին տվել են «Agaporomorphus colberti» անունը՝ դերասանի 45-ամյակի առթիվ  ։
2014 թվականին հետահանուկի նոր ենթատեսակներից մեկը՝ «Aleiodes colberti»-ն, նույնպես անվանակոչվել է Սթիվեն Քոլբերի պատվին ։
2016 թվականին միջատաբան Մայքլ Ֆերոն՝ Կլեմսոնի համալսարանից, «Staphylinidae» ընտանիքի մաս կազմող «Sonoma» հյուսիսամերիկյան տեսակի նոր տիպի բզեզին անվանել է Քոլբերի պատվին (Sonoma colberti) :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիծաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Բինետո
Բինետո (Binetto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարի գավառում ։
Բնակչությունը 2052 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 121 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 70020։ Հեռախոսային կոդ՝ 080։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբ համարվում է Կրեսկենտիուս Հռոմեացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Happiness Begins
«Happiness Begins», Jonas Brothers խմբի հինգերորդ ստուդիական ալբոմն է, որը թողարկվել է 2019 թվականի հունիսի 7-ին Republic Records-ում ։ Ալբոմի թողարկմանն հաջորդել են «Sucker» և «Cool» սինգլները ։ Այն դեբյուտ է կատարել Billboard 200 չարթի առաջին հորիզոնականում։
Երգացանկ
Ըստ iTunes-ի ։
Ապեի շրջան
Շրջանի մակերեսը 545,1 կմ² է ։
Happiness Begins
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 ալբոմներ Կատեգորիա:Ջոնաս Բրադրս ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Ապեի շրջան
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1֊ին։
Բնակչություն
2010 թվականի հունվարի 1֊ին բնակչության թվաքանակը կազմում էր 4319 մարդ (2009 թվականի հունվարի 14֊ին՝ 4379 մարդ )։
Ազգային կազմ
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ
Վլադիմիր Սահակյան (ռազմական գործիչ)
Վլադիմիր Քրիստափորի Սահակյան, խորհրդային ռազմածովային նավատորմի փոխծովակալ (28․10․1976)։
Ավարտել է Լենինգրադի ռազմածովային ուսումնարանը (1947 թ.) և ակադեմիան (1962 թ.)։ Եղել է ականազերծիչ նավի, էսկադրոնային ականակրի հրամանատար, Սևծովյան նավատորմի շտաբի պետ։ 1974 թ.-ից աշխատում է ԽՍՀՄ ռազմածովային նավատորմի գլխավոր շտաբում։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի, «Հայրենիքին ծառայության համար» III աստիճանի և օտարերկրյա շքանշաններով։ ԽՄԿԿ անդամ 1952 թ.-ից։
Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ
Դամիանո Դամիանի
Դամիանո Դամիանի (Damiano Damiani, ), իտալացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան և գրող։ Քննադատները նրան անվանել են «իտալացի ռեժիսորներից ամենաամերիկյան ռեժիսոր» ։
Պաստերելոզ
Պաստերելոզ, արյունահոսային սեպտիցեմիա, մարդու և կենդանիների վարակիչ հիվանդություն։ Բնորոշվում է սեպտիցեմիայով և շնչառական ուղիների ու աղիքների լորձաթաղանթի բորբոքային պրոցեսներով, այտուցներով։ Հարուցիչը պաստերելաների խմբի աերոբ, ոչ սպորավոր ցուպիկներն են, որոնք տարածված են բնության մեջ և սապրոֆիտ վիճակում ապրում են նաև առողջ կենդանիների վերին շնչառական ուղիներում։ Վարակի հիմնական աղբյուրը հիվանդ և հիվանդությունից առողջացած կենդանիներն են։ Հիվանդության առաջացմանը նպաստում են կերակրման, խնամքի ու պահվածքի վատ պայմանները։ Վարակվում են սննդային, օդային ճանապարհներով և կենդանի փոխանցողների միջոցով։ Զգայունակ են հատկապես տավարը, մանր եղջերավոր կենդանիները, խոզերը, ճագարները և թռչունները։ Գաղտնի շրջանը տևում է 3-5 օր։ Հիվանդների մոտ նկատվում է ջերմության բարձրացում, թեթևություն, ախորժակի անկում, լուծ, պուլսի և շնչառության արագացում։ Դառների մոտ հիվանդությունն ընթանում է շնչառական ուղիների, ստամոքսաաղիքային համակարգի կատառային բորբոքումներով։ Ւտզերի մոտ արտահայտվում է կրծքային ձևի ծանր երևույթներով, նկատվում է արյունային լուծ, մաշկի տարբեր հատվածներում արյունազեղումներ։ Աղիքային ձևի ժամանակ նկատվում է զարգացող լուծ, թուլություն, տավարի և խոզերի մոտ հնարավոր է գլխի, պարանոցի, ենթակրծքի և այլ հատվածների այտուց (գերսուր ընթացքի դեպքում, առանց նկատելի նշանների, կենդանիները արագ սատկում են)։ Հավերի մոտ (հաճախ անվանում են խոլերա) ընթանում է մեծ մասամբ գերսուր և ենթասուր ձևերով։ Բնորոշ նշաններն են բարձր ջերմաստիճանը, հյուծվածությունը, լուծը և այլն։ Պաստերելոզի ախտորոշման ժամանակ հաշվի են առնվում կլինիկական նշանները, Էպիզոոտոլոգիական տվյալները և բակտերիալոգիական հետազոտության արդյունքները։ Բուժումը արդյունավետ են գերիմուն շիճուկի օգտագործումը, անտիբիոտիկները, սուլֆանիլամիդները և այլն։ Հիվանդ թռչունների բուժումը նպատակահարմար չէ։ Կանխարգելումը․ խնամքի և կերակրման պայմանների բարելավում, անասնաբուժասանիա արական կանոնների կիրառում, պայմանական առողջ կենդանիների իմունացում (օգտագործվում է վակցինա) և այլն։ Մարդու պաստերելոզ արտահայտվում է տեղային ախտահարումներով, աբսցեսներով (թարախակույտ) և ֆլեգմոնաներով։ Մի շարք դեպքերում զարգանում է օստեոմիելիտ և բրոնխոպնևմոնիա։ Կանխարգելումը․ կենդանիների և հիվանդ մարդկանց հետ շփվելիս՝ սանհիգիենայի կանոնների պահպանում։
Դամիանո Դամիանի
Կենսագրությունը
Դամիանո Դամիանին ծնվել է Իտալիայի Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Պազիանո դի Պորդենոնե կոմունայում։ Սովորել է Միլանի Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայում։ 1946 թվականից աշխատում է կինոնկարահանման հրապարակում` սկզբում որպես նկարիչ, հետո նաև ռեժիսորի օգնական և սցենարների համահեղինակ։ Նկարահանել է կարճամետրաժ վավերագրական կինոնկարներ։ 1960 թվականից սկսել է նկարահանել լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմեր։ 1962 թվականին նկարահանած «Արթուրոյի կղզին» կինոնկարը Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնում արժանացել է «Ոսկե խեցի» մրցանակին ։ 1960-ական թվականները Դամիանիի համար «ոսկե տասնամյակի» տարիներ էին։ Նրա ֆիլմերը բարձր էին գնահատվում քննադատների կողմից ։
Պաստերելոզ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ
Դամիանո Դամիանի
Կենսագրությունը
1966 թվականին նկարահանել է «Էլ Չունչո, ո՞վ գիտի նրան» («Ոսկե գնդակը» կամ «Գնդակ գեներալի համար») կինոնկարը, որը «սպագետտի-վեսթերն» ժանրի` ամենահայտնի քաղաքական մոտիվներով նկարահանված կինոնկարն էր ։ 1968 թվականին նկարահանված «Բուի օրը» («Բուն հայտնվում է ցերեկով») կինոնկարով, նա սկսեց մի ամբողջ ֆիլմերի շարք, որոնցում արտացոլվում էր քաղաքականության և հանցավորության սերտ կապը ։ 1971 թվականին նկարահանված «Ոստիկանության կոմիսարի խոստովանությունը հանրապետության դատախազին» կինոնկարը Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնում շահել է ոսկե մրցանակը ։
1973 թվականին Դամիանո Դամիանին նկարահանվել է Ֆլորեստանո Վանչինիի «Մատտեոտիի սպանությունը» ֆիլմում` կատարելով քաղաքական գործիչ Ջովաննի Ամենդոլայի դերը։ 1984 թվականին Դամիանին սկիզբ դրեց իտալական հայտնի «Ծովահրեշ» հեռուստասերիալին, որը պատմում էր ժամանակակից իտալական մաֆիայի և քաղաքականության մեջ նրա դերի մասին։ Այդ հեռուստասերիալում գլխավոր դերով հանդես է եկել Միքելե Պլաչիդոն։
Դամիանո Դամիանին մահացել է 2013 թվականի մարտի 7-ին, Հռոմում գտնվող իր տանը, 90 տարեկանում` շնչառական անբավարարությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Անտոն Մակարենկո
Անտոն Սեմյոնովիչ Մակարենկո (Антон Семёнович Макаренко, ) ուկրաինացի մանկավարժ և գրող։
Մակարենկոն կարևորել է կոլեկտիվի դերը անձի դաստիարակության և ձևավորման գործում։ Նա սահմանել է «կոլեկտիվի շարժման օրենքը»։ Մանկական կոլեկտիվի զարգացումը, ըստ Մակարենկոյի, պետք է անընդհատ լինի։ Կոլեկտիվի առջև միշտ պետք է մեկ կամ մի քանի խնդիրներ լինեն, որոնց հասնելը ջանքեր է պահանջում։
Մակարենկոյի մանկավարժական փորձն ու հայացքներն իրենց արտացոլումն են գտել նրա գեղարվեստական ստեղծագործություններում («Մանկավարժական պոեմ», «30-ականի երթը», «Դրոշակներն աշտարակների վրա»), գեղարվեստական-տեսական («Գիրք ծնողների համար»), հրապարակախոսական հոդվածներում («Դաստիարակության նպատակը», «Բնավորության դաստիարակությունը դպրոցում» և այլն)։
Մակարենկոն պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
ՈւԽՍՀ-ում 1958 թվականին սահմանվել է Մակարենկոյի մեդալ, որով պարգևատրվում են առավել աչքի ընկնող ուսուցիչներն ու կրթության բնագավառի աշխատողները։
Ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ Մակարենկոն այն չորս մանկավարժներից է (մյուս երեքը՝ Ջոն Դյուին, Գեորգ Կերշենշտեյները և Մարիա Մոնտեսորին են), որ սահմանել է մանկավարժական մտածողության եղանակները 20-րդ դարում։
Կենսագրություն
Անտոն Սեմյոնովիչ Մակարենկոն ծնվել է Խարկովի մարզի Բելոպոլիե քաղաքում 1888 թվականի մարտի 1-ին։ Հայրը երկաթուղու արհեստանոցների ներկարարական ցեխի վարպետ էր։
Կրեմենչուգ քաղաքի քաղաքային դպրոցն ու մանկավարժական դասընթացներն ավարտելուց հետո՝ 1903 թվականին, Մակարենկոն սկսում է աշխատել իբրև երկդասյա երկաթուղային ուսումնարանի ժողովրդական ուսուցիչ՝ Կրյուկովոյում ։
1905 թվականին՝ հեղափոխության ժամանակաշրջանում, այն դպրոցը, ուր ուսուցչություն էր անում Մակարենկոն, հեղափոխական աշխատանքի կենտրոն դարձավ։ Դպրոցի տնօրեն Մ․ Գ․ Կոմպանցևը և Ա․ Ս․ Մակարենկոն գործունյա մասնակցություն ունեին այդ աշխատանքին. հաճախ դպրոցում երկաթուղային բանվորների ժողովներ էին կազմակերպում։ Վարչությունն այդ մասին իմացավ, և ժողովրդական դպրոցների տեսուչը Կոմպանցևին փոխադրեց ուրիշ դպրոց․ Խարկովի մարզի Դոլինսկի կայարանի մոտ։ 1911 թվականին այստեղ տեղափոխվեց նաև Մակարենկոն։ Այս դպրոցում մոտ 3 տարի աշխատելուց հետո՝ 1914 թվականին, Մակարենկոն, արդեն ժողովրդական ուսուցչի 10 տարվա ստաժ ունենալով, ընդունվում է Պոլտավայի ուսուցչական ինստիտուտ, որն ավարտում է 1917 թվականին ոսկե մեդալով ։ 1917-18 ուսումնական տարում նա նշանակվում է Կրյուկովո ավանի բարձրագույն տարրական դպրոցի տեսուչ, որտեղ այժմ բացված է Ա․ Ս․ Մակարենկոյի թանգարանը։
Մակարենկոն դաստիարակչական աշխատանքների նոր ուղիներ էր փնտրում, ձգտում էր աշակերտների ամուր համերաշխ կոլեկտիվ ստեղծել, կազմակերպում էր նրանց աշխատանքը դպրոցական հողամասում, կազմում աշակերտների աշխատանքային ջոկատներ և այլն։
Գործունեությունը Գորկու անվան աշխատանքային գաղութում
1920 թվականին Պոլտավայի ժողովրդական կրթության նահանգային բաժինը Ա․ Ս․ Մակարենկոյին հանձնարարում է ղեկավարել Պոլտավայի մոտ գտնվող անչափահաս իրավախախտ երեխաների գաղութը։
Մակարենկոն ստիպված էր աշխատանքն սկսել չափազանց դժվարին պայմաններում։ Նոր հիմնարկության համար տրամադրվել էր անչափահաս հանցագործների նախկին գաղութի կիսախարխուլ շենքը։ Ամբողջ կահավորանքը հափշտակված էր, շենքի ապակիները հանված։ Աշակերտները, ում հետ պետք է աշխատեր Մակարենկոն, քրեական անցյալ ունեցող, անկարգապահ դեռահասներ ու պատանիներ էին։
Մեծ տոկունությամբ և մանկավարժական տակտով, մեծ հոգածություն ցուցաբերելով իր սաների նկատմամբ, իր ամբողջ եռանդը ներդնելով գաղութի դաստիարակչական և տնտեսական կյանքը բարելավելուն, Մակարենկոն կարողացավ երեխաներից ամուր, համերաշխ կոլեկտիվ ստեղծել, դաստիարակել աշխատանքը սիրող և աշխատել կարողացող քաղաղաքացիներ։
3-4 տարվա ընթացքում Մակարենկոն կարողացավ ստեղծել օրինակելի դաստիարակչական հիմնարկ։ Նրա սաների թիվը 1926 թվականին հասավ 120-ի։ Այդ թվականին գաղութը տեղափոխվեց Խարկովի մոտ՝ Կուրյաժ, ուր ապրում էին 280 բոլորովին անուշադրության մատնված երեխաներ ։ Կարճ ժամանակամիջոցում Կուրյաժը դառնում է անճանաչելի, Մակարենկոն կարողանում է կուրյաժականներին դարձնել այնպիսի կարգապահ, կազմակերպված, աշխատասեր սաներ, ինչպիսիք էին Գորկու անվան գաղութի նախկին սաները։ Կուրյաժ տեղափոխվելը Մակարենկոյի մանկավարժական համակարգի ճշտությունն ու արդյունավետությունն ապացուցող համոզիչ փաստերից մեկն էր։
Մաքսիմ Գորկին, ում հետ Մակարենկոյի նախաձեռնությամբ գաղութցիները նամակագրություն ունեին, 1928 թվականին այցելեց գաղութ ։ Բնութագրելով գաղութն ու դրա ղեկավարին՝ Գորկին գրում է.
Խնդրած
Խնդրած, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խնդրած բառից։ Գործածվել է 15-րդ դարում ։
Անտոն Մակարենկո
Գործունեությունը Գորկու անվան աշխատանքային գաղութում
1928 թվականի ամռանը Մակարենկոն թողեց աշխատանքը Գորկու անվան աշխատանքային գաղութում։
Խնդրած
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Անտոն Մակարենկո
Գործունեությունը Ձերժինսկու անվան աշխատանքային կոմունայում
Հետագա մի քանի տարիներին Մակարենկոն իր բոլոր ուժերը նվիրեց Ֆ. Է. Ձերժինսկու անվան աշխատանքային կոմունայի ղեկավարմանը։ Այդ կոմունան ստեղծվել էր ի հիշատակ Ֆելիքս Էդմոնդովիչ Ձերժինսկու։ Այնտեղ դաստիարակվում էին անապաստան երեխաներ և անչափահաս իրավազանցներ։
Ձերժինսկու անվան կոմունայում Մակարենկոն շարունակեց գործադրել իր արդեն փորձված, այդ ժամանակ կատարելապես կազմավորված համակարգը, և դաստիարակչական աշխատանքներում հասավ ապշեցուցիչ արդյունքների։
Չբավարարվելով գյուղատնտեսական աշխատանքով և այն արհեստանոցների աշխատանքով, որոնք սպասարկում էին Գորկու անվան գաղութի կարիքները, հետևելով իր «կոլեկտիվի շարժման» օրենքին, Մակարենկոն աշխատանքային դաստիարակության նոր ձևեր մտցրեց. Ձերժինսկու անվան կոմունայում երկու բարդ ձեռնարկություններ կազմակերպվեցին. լուսանկարչական գործիքների և էլեկտրագայլիկոնների արտադրություն ։ Դրանք կարևոր էին թե՛ դաստիարակչական տեսակետից՝ իբրև աշխատանքի մեջ չափազանց ստույգություն պահանջող (մինչև միլիմետրի հազարերորդ մասը), և թե՛ տնտեսական տեսակետից ։
Մակարենկոյի սաները օրական 4 ժամ աշխատում էին ձեռնարկություններում՝ համատեղելով բարձր տեխնիկայի գործարանային ձեռնարկության այդ արտադրական աշխատանքը միջնակարգ դպրոցի ուսուցման հետ։ Նրանք սահմանված ժամկետում ավարտում էին միջնակարգ դպրոցը՝ հանրակրթական գիտելիքների բարձր մակարդակով, և հաջողությամբ քննություն էին հանձնում տարբեր բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ ընդունվելու համար։
Կոմունայում անց էին կացվում մշակութային մի շարք միջոցառումներ. կային թատրոն և ակումբ, զանազան խմբակներ։ Կոմունարների նվագախումբը բաղկացած էր 60 երաժշտից և Խարկովում լավագույնն էր համարվում։ Կոմունայում ձևավորվել էին յուրահատուկ ավանդույթներ ու սովորույթներ, որոնք դաստիարակչական մեծ դեր էին խաղում։
Աշխատանքային գործունեության և ուրիշ օգտակար գործեր կատարելու համար կոմունարները բաժանվում էին 10-15 հոգուց բաղկացած ջոկատների՝ կազմված տարբեր տարիքի սաներից։ Յուրաքանչյուր ջոկատի գլուխ կանգնած էր ջոկատի ղեկավարը։ Ղեկավարների խորհուրդն էլ Մակարենկոյի հետ միասին, ղեկավարում էր կոմունայի ամբողջ կյանքը ։ Հիմնարկի կառավարման գլխավոր մարմինը կոմունարների ընդհանուր ժողովն էր։
Կազմակերպական և կարգապահական մեծ դեր էին խաղում, այսպես կոչված, «ռազմականացումը» և սիմվոլիկան՝ դրոշը, զեկույցները, կոմունարների գեղեցիկ, պարզ համազգեստը, փողի ռազմական ազդանշանները։ Այդ «ռազմականացումը» ոչ մի կապ չուներ խստավարժեցման հետ։ Մակարենկոն հսկայական հեղինակություն ուներ կոմունարների մոտ, բայց այդ հեղինակությունն ամենևին ճնշող չէր։ Կոմունարները սիրում էին Մակարենկոյին խորը, անմնացորդ սիրով։
1935 թվականին Ա. Ս. Մակարենկոն թողնում է աշխատանքը Ձերժինսկու անվան կոմունայում։ Նա նշանակվում է Ուկրաինայի աշխատանքային գաղութների ուսումնադաստիարակչական մասի վարիչ և տեղափոխվում Կիև, այնուհետև, վերաբնակվելով Մոսկվայում, Ա. Մ. Գորկու խորհրդով զբաղվում է գրական աշխատանքով ։ 1933 թվականին Գորկին Մակարենկոյին գրել է. «Ձեր անգնահատելի աշխատանքների մասին ոչ ոք չգիտի, և ոչ ոք էլ չի իմանա, եթե Դուք ինքներդ չպատմեք»։
Մանկավարժական պոեմ
«Մանկավարժական պոեմը» տպագրվեց 1933-35 թվականներին և միանգամից գրավեց ընթերցողների ուշադրությունը։ Դրանում գեղարվեստական պարզությամբ և միևնույն ժամանակ խոր կերպով ցույց է տրված Մակարենկոյի մանկավարժական համարյա ամբողջ համակարգը, որ հետո, ավելի ուշ բացատրվեց մի շարք տեսական աշխատանքներում ։
Գիրք ծնողների համար
Ընտանեկան դաստիարակության հարցի կարևորությունը և ծնողների հետ շփման արդյունքում կուտակված հսկայական նյութը հիմք հանդիասացան Մակարենկոյի «Գիրք ծնողների համար» գեղարվեստական-մանկավարժական երկի ստեղծման համար։ Այն տպագրվեց 1937 թվականին «Красная новь» ամսագրում։ Երեխաների և ծնողների պայծառ կերպարները, կենցաղային և մանկավարժական իրավիճակներն ընդմիջվում են հետաքրքիր, յուրահատուկ մանկավարժական դատողություններով, որոնք միահյուսվելով՝ մի ամբողջական մանկավարժական համակարգ են կազմում։
Մակարենկոն «Գիրք ծնողների համար» գրքում զգուշացնում է, որ իր ցուցումներին չվերաբերվեն իբրև դեղատոմսի, որ ամեն ընտանիք յուրօրինակ է, որ կյանքը բազմաձև է, և անհրաժեշտ է ամեն մի առանձին դեպքում մոտենալ ոչ թե պատրաստի դեղատոմսով, այլ սկզբունքների ստեղծագործական կիրառումով, որն էլ նրա համակարգի հիմքն է։
Մակարենկոյի հանկարծահաս մահվան պատճառով լույս ընծայվեց այս երկի միայն առաջին հատորը. Մակարենկոն նպատակ ուներ այն շարադրել չորս հատորով ։
Դրոշակներն աշտարակների վրա
1938 թվականին «Октябрь» ամսագրում տպագրվում է Մակարենկոյի երրորդ խոշոր գեղարվեստական-մանկավարժական երկը՝ «Դրոշակներն աշտարակների վրա», որը, կարծես, «Մանկավարժական պոեմի» շարունակություն է կազմում։ Գիրքը բաղկացած է երեք մասից և պատկերում է Ձերժինսկու անվան կոմունայի կյանքը։
Այլ ստեղծագործություններ
1933-39 թվականներին Մակարենկոն գրում է մի շարք պատմվածքներ երեխաների և պատանիների համար, որոնք զետեղված են տարբեր ամսագրերում, և մանկավարժական, գրականագիտական, հրապարակախոսական շատ հոդվածներ, որոնք տպագրվել են «Պրավդա», «Իզվեստիա», «Литературная газета» լրագրերում։
Մակարենկոյի գրական երկերի քանակը՝ ներառյալ հոդվածներն ու ելույթների սղագրությունները, որոնք լույս են տեսել արդեն նրա մահից հետո, հասնում է 80-ի։ Մակարենկոն հաճախ ելույթ էր ունենում մանկավարժական տարբեր թեմաների վերաբերյալ զեկուցումներով, դասախոսություններով, ընտանեկան դաստիարակության հարցերին նվիրված նրա մի շարք դասախոսությունները հետագայում բազմիցս հրատարակվել են «Դասախոսություններ երեխաների դաստիարակության մասին» խորագրով։
Վախճանը
Ամբողջապես անձնատուր լինելով աշխատանքին՝ Մակարենկոն չէր մտածում բուժման և հանգստի մասին, որի կարիքը մեծապես ուներ նրա հոգնած օրգանիզմը։ 1939 թվականի ապրիլի 1-ին նա հանկարծամահ է լինում՝ Գոլիցինո կայարանում։
Մակարենկոն թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը ։