cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վրենի
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 60 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 43-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 17-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 71,7 %, 1999 թվականին եղել է 58,7 %)։ 43 աշխատունակ բնակիչներից բոլորը աշխատում էին (24 տղամարդ և 19 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 17 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 9-ը՝ թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Լիեժի գրոհ
Պատերազմի հայտարարում
Հուլիսի 31-ի գիշերը լույս օգոստոսի 1-ին Գերմանիայի կառավարությունը վերջնագիր ներակայացրեց Ռուսաստանին, նույն օրը Լոնդոնի ֆոնդային բորսան փակվեց։ Օգոստոսի 1-ին Բրիտանիայի կառավարությունը հրամայեց նավատորմի զորահավաք կազմակերպել, Գերմանիայի կառավարությունը կազմակերպեց գլխավոր զորահավաքը և պատերազմ հայտարարեց Ռուսաստանին։ Լեհաստանի սահմանի բախումներից հետո Ֆրանսիան նույնպես զորահավաք կազմակերպեց, իսկ Գերմանիան վերջնագիր ներկայացրեց Բելգիային, պահանջելով, որ Բելգիան չխոչընդոտի գերմանական զորքի տեղաշարժը։ Ռազմական գործողությունները սկսվեցին ֆրանսիայի սահմանին, երբ Լիեպայան ռմբակոծվեց գերմանական ռազմանավ Աուգսբուրգի կողմից և Բրիտանիայի կառավարությունը նավատորմը ուղարկեց Ֆրանսիայի ափամերձ հատվածը պաշտպանելու համար։ Օգոստոսի 3-ին Բելգիայի կառավարությունը մերժեց Գերմանիայի պահանջները և Բրիտանիայի կառավարությունը երաշխավորեց Բելգիայի ռազմական օգնությունը։ Գերմանիան պատերազմ հայտարարեց Ֆրանսիային և Բրիտանիան կազմակերպեց զորահավաք, իսկ Իտալիան մնաց չեզոք։ Օգոստոսի 4-ին Բրիտանիան վերջնագիր ներկայացրեց Գերմանիային և նույն օրվա կեսգիշերին պատերազմ հայտարարեց։ Բելգիան խզեց դիվանագիտական հարաբերությունները Գերմանիայի հետ և Գերմանիան պատերազմ հայտարարեց Բելգիային։ Գերմանական զորքերը կտրեցին սահմանը և գրոհեցին Լիեժի ուղղությամբ։
Լիեժի ամրացված դիրք
Լիեժը գտնվում է Մաաս գետի սկզբում, որը քաղաքից հոսում է խորը իջվածքով Արդեններով հարավից և Մաստրիխտով (Նիդերլանդներում) ու Ֆլանդրիայով հյուսիսից և Արևմուտքից։ Քաղաքը գտնվում էր Գերմանիայից Բրյուսել և Փարիզ գնացող երկաթուղու ճանապարհին, ինչը Շլիֆենը և Մոլտկեն նախագծել էին օգտագործել Ֆրանսիա ներխուժելու համար։ Լիեժում կառուցված էին պաշտպանական շատ կառույցներ մոտակա հարևանների հարձակումներից պաշտպանվելու համար։ Հիմնական պաշտպանական գիծը Position fortifiée de Liège դա տասներկու ամրոցներից կազմված օղակն էր, որը քաղաքից 6-10 կմ հեռավորության վրա էր և կառուցվել էր 1892 թվականին Հենրի Ալլեքսիս Բրիալմոնի կողմից։
Գերմանիայի գրոհի նախապատրաստում
1914 թվականի օգոստոսին գերմանացիները հասկացան, որ Լիեժի պաշտպանական գարնիզոնը ավելի մեծ է քան նախքան այդ նախատեսվում էր։ Վեց վերազնինված բրիգադ և II հեծելազորային կորպուսը X կորպուսի հրամանատար, գեներալ Օտտո ֆոն Էմիխ գլխավորությամբ պետք է պատրաստ լինեին օգոստոսի 4-ին, զորահավաքի երրորդ օրը, Աախենում, Էյպենում և Մալմեդիում, որպեսզի կայծակնային գրոհ իրականացնեին։ 2-րդ բանակի Կվարտերմաստեր Գեներալ մայոր Էրիխ Լյուդենդորֆը նշանակվեց X կորպուսի հրամանատարական կազմում։ Օգոստոսի 5-ի գիշերը զորքերը պետք է անակնկալ գրոհեին և ճեղքեին ապրոցների օղակը և գրավեին քաղաքը և նրա երկաթգծի կայարենը։ Ներխուժումը սկսվեց օգոստոսի 4-ին և օդանավերը, հեծելազորը և հեծանվորդները գնացին հետևակից առաջ։ Աջ թևից գնաց երկրորդ հեծելազորային կորպուսը և 34-րդ հետևակային բրիգադը, որի նպատակներ անցնել Մաասը և կտրեր Բրյուսելից և Անդվերպենից Լիեժին օգնության հասնող բելգիական զորքի ճանապարհը։
Բելգիա ներխուժման ժամանակ եղանակը չափազանց շոգ էր, ինչը դանդաղեցնում էր զորքի տեղաշարժը, ինչի արդյունքում Վայս կամրջի մոտ հետևակային բրիգադը բաժանվեց փոքր զորախմբերի։ Նրանք կարողացան բերլգիացիներին դուրս մղել մոտակա գյուղերից, սակայն 34-րդ բրիգադի գնացքը ուշացավ Լիեժի ամրոցներից կատարված կրակի պատճառով և տարածքը դարձավ անանցանելի։ 27-րդ, 14-րդ և 11-րդ բրիգադները ժամանակին հասան իրենց դիրքերին` Մորտրուից Հերվ և Սոյրոն։ 9-րդ հեծելազորային դիվիզիան հետևեց 2-րդ և 4-րդ հեծելազորային դիվիզիաներին և Վեսդրե գետի հարավով նվաճելով մի քանի օբյեկտներ նվաճեց նաև Պուլսուր կամուրջը։ 38-րդ բրիգադը դիրքավորվեց Լուվեժ և Տյո բնակավայրերում, իսկ 43-րդ բրիգադը` Ստումոնում և Լա Գլեյում։ Գիշերը անհանգիստ էր քանի որ կրակ էր տեղում ամրոցներից, իսկ բրիգադները հող էին նախապատրաստում մյուս օրվա գրոհի համար։ Հեծելազորային Գարնիե դիվիզիան չկարողացավ մինչև 5:00-ն անցնել Լիխ գետը, քանի որ հրետանային կրակ էր տեղում Լիեժից, իսկ 34-րդ բրիգադը անցավ գետը միայն 10:30-ին` ստիպված լինելով հետևում թողնել հրետանային զենքերը։
27-րդ բրիգադը միայն կեսօրին կարողացավ հարձակվողական դիրք գրավել և պատրաստ էր կրակել ամրոցների ուղղությամբ։ 14-րդ և 11-րդ բրիգադները հասան իրենց դիրքերին որոշ ընդհարումներից հետո Ֆորետում և դրանից հարավ։ Օգոստոսի 5-ի երեկոյան արդեն բոլորը պատրաստ էին արագ գրոհի։ Լիեժի բերդերի հրամանատարին հրովարտակ ուղարկվեց, առաջարկելով հանձնվել, սակայն նա պատասխանեց "Frayez-vous le passage" (դուք ստիպված եք կռվել, անցնելու համար)։ Էմիխը որոշեց, որ սպասելը պաշտպանվողների օգտին է և որոշեց շարունակել արագ գրոհի նախագիծը։
Բելգիայի պաշտպանության նախապատրաստում
Հուլիսի 30-ին Բելգիայի գլխավոր հրամանատարությունը առաջարկեց գերմանացիների գրոհը կանգնեցնելու համար զորքը կենտրոնացնել Գետե գետի վերին մասում։ Թագավորը մերժեց առաջարկը և հրամայեց կենտրոնանալ Պերվեցից արևմուտք, դեպի Տիրելմու, Լյովեն և Վավր։ Օգոստոսի 1-ին բելգիացիները որոշեցին Լիեժում և Նամուրում թողնել մեկական դիվիզիա, օգոստոսի 3ին երկու ամրոց դատարկվեցին, իսկ մնացած բանակը կենտրոնացվեց Անդվերպենում` սպասելով Ֆրանսիայի և Բրիտանիայի օգնությանը։ Լիեժում էր գտնվում 3-րդ դիվիզիան, 4-րդ դիվիզայի 15-րդ բրիգադը, որը ժամանել էր Հյուից օգոստոսի 5-ի գիշերը և գառնիզոնի քանակը հասել էր 30.000 զինվորի։
Հարձակման պլան
Լիեժի ամրոցների վրա գրոհը նախատեսվում էր կատարել կայծակնային, քանի որ ամրոցների միջև որոշ տարածքներ չէին վերահսկվում, բացի այդ կային իջվածքներ, որոնք հասանելի չէին ամրոցների հրետանիների համար։ Նախագծի համաձայն 34-րդ բրիգադը պետք է գրոհեր Լինսին և Պորտիս ամրոցների ուղղությամբ, 27-րդ բրիգադը` Մաաս և Էվեգնի ամրոցների արևելքից և 11-րդ բրիգադը` Ֆլերոն և Չադֆոնտեն ամրոցների ուղղությամբ։
Գերմանիայի գրոհ, 6-7 օգոստոս
27-րդ բրիգադը գնդապետ ֆոն Մասոի գլխավորությամբ շրջապատված էր տներով և շինություններով, ինչը դժվարացնում էր նրանց տեղաշարժը։ Զորքերը ինտենսիվորեն գնդակոծվում էին Վենդրե և Բարչերոն ամրոցներից։ Գրոհը կայացավ Վենդրե ամրոցի ուղղությամբ, սակայն վրա հասած բելգիացի զինվորների համալրումից հետո Մասոն ստիպված էր նահանջի հրաման արձակել և զորքը տեղաշարժվեց դեպի Արգենտու։ Բրիգադի ձախ թևը գրոհեց Բլենգիի ուղղությամբ, դեպի Բարչելոն ամրոցի արևելյան մաս, սակայն նահանջեց Բատիս, երբ իմացան մյուսների անհաջողության մասին։ Հարավ արևելքում 11-րդ բրիգադը գեներալ մայոր ֆոն Վոչերի գլխավորությամբ գրոհեցին Սրբ. Հադելինի և Մագնիի ուղղությամբ, որտեղ նույնպես հանդիպեցին ուժեղ պաշտպանության։ Գերմանացիները փոքր ջոկատներով ինտենսիվ գնդակոծության տակ հասան Ռոմսի ժամը 5:30, որտեղ հանտիպեցին բելգիական 14-րդ գնդի պաշտպանությանը։ Բելգիացիները պարտվեցին, սակայն Բեյնե-Հուսեի հրետանու ճնշման տակ գրոհը ճնշվեց։
Վեսդրեից հարավ, 38-րդ բրիգադը (գեներալ մայոր ֆոն Հյուլսեն) գրոհը սկսեց օգոստոսի 5-ին ժամը 20:00` որպես պահեստային ուժ օգտագործելով 43-րդ բրիգադը։ Ռմբակոծությունները, անտառային տեղանքը դժվարացրեց զորքի տեղաշարժը։ Էսնեում և Պուլսուրում նրանք մարտի բռնվեցին կամավորների հետ և ստիպված էին դանդաղել։ Բոնսելես ամրոցից կատարված հրետակոծության արդյունքում Հյուլսենը վիրավորվեց և բելգիացիների համալրումները ստիպեց նրանց նահանջել։ Բելգիացիները պաշտպանությունը ճնշվեց առավոտյան, սակայն բրիգադի դասավորությունը խառնվեց։ Բոնսելես գյուղը նվաճեցին, սակայն ամրոցից հրետակոծության պատճառով գերմանացիները նահանջեցին հյուսիս արևմուտք։ Գրոհը շարունակվեց ավելի ուշ Օգրիի ուղղությամբ և տևեց ամբողջ օրը, սակայն գերմանացիները լուրջ հաջողության այդպես էլ չհասան։
Բելգիայի պաշտպանություն, 6–7 օգոստոս
Օգոստոսի 5-ին կապիտան Բրինխմանը, ով Բրյուսելում Գերմանիայի Ռազմական կցորդն էր, հանդիպեց Լիեժի նահանգապետի հետ և պահանջեց քաղաքի հանձնումը։ Լեմանը մերժեց և մեկ ժամ հետո գերմանացիները հարձակվեցին Չաուդֆոնտեյն, Էվեգնի և Պոնտիսի ամրոցիների վրա։ Բարչոն ամրոցի և Մաաս գետի միջև ընկած տարածքում գերմանացիները փորձեցին տեղակայվել, սակայն ստիպված էին նահանջել բելգիացիների 11-րդ բրիգադի հակագրոհի շնորհիվ։ Երեկոյան և գիշերը գերմանացիները հարձակվեցին հինգ ուղղությամբ, երկուսը հյուսիսից, մեկը` արևելքից և երկուսը` հարավից։ Հարձակումները ուղղորդվում էին ծնր հրետանու հրետակոծությամբ, սակայն գերմանացիների գրոհները կանգնեցվեցին` պատճառելով ծանր կորուստներ։ Օրտեի ուղղությամբ հարձակումը հետ մղեց պաշտպանվողներին, սակայն 12-րդ, 9-րդ և 15-րդ բրիգադների հակահարձակումը ետ մղեց հարձակվողներին։ Նահանջելուց առաջ գերմանական փոքր զորախումբ փորձեց փախցնել նահանգապետին Ռուի Ստեից։ Լսելով փողոցի մարտերի ձայները, Լեմանը և նրա աշխատակազմը դուրս եկան փողոց, որտեղ բելգիական փոքր զորախումբ փորձում էր պաշտպանել փողոցը, որը ամբողջովին ոչնչացվեց գերմանացիների կողմից։
Գերմանական հեծելազորը շարժվեց հարավից, որպեսզի օղակի մեջ առնեն քաղաքը։ Գերմանական հեծելազորի փոքր խմբեր մոտեցան Լիեժի արևմուտքին, ինչը Լեմանին թույլ տվեց կարծել, որ գերմանական երկրորդ հեծելազորային կորպուսը չի կարողանում ճեղքել հյուսիսային ամրացված գոտին, սակայն իրականում նրանք չէին անցել Մաաս գետը` սպասելով մահալրման։ Մտածելով, որ ինքը կարող է հայտնվել ծուղակում, Լեմանը որոշեց, որ 3-րդ հետևակային դիվիզիան և 15-րդ բրիգադը պետք է նահանջեն Գետեի արևմուտք, որպեսզի միանան Բելգիայի դաշտային բանակին։ Օգոստոսի 6-ին գերմանացիները իրականացերցին առաջին օդային ռմբակոծությունը եվրոպական քաղաքի վրա, երբ Սեպպիլին դիրիժաբլը ռմբակոծեց Լիեժը և սպանեց ինը խաղաղ բնակչի։ Լեմանը կարծեց, թե հինգ գերմանական դիվիզիաները բախվել են պաշտպանների հետ և հավաքեց 3-րդ դիվիզիան Լոնցին և Հոլոն ամրոցների միջև և սկսեց նահանջել դեպի Գետե օգոստոսի 7-ի կեսօրին։ Ամրոցների զորքրեը փակվեցին ամրոցներում։ Լեմանը նոր հրամանատարական կետ հիմնաց Լոնցին ամրոցում, որը գտնվում էր քաղաքի արևմտյան հատվածում։ Գերմանացիները հրետակոծեցին ամրոցները և Ֆլերոն ամրոցը շարքից դուրս եկավ, երբ կտուրը քանդվեց ռմբակոծության հետևանքով։ Օգոստոսի 7-ի գիշերը գերմանական զորքը հնարավորություն ուներ անցնել ամրոցների միջով և Լյուդենդորֆը հրամայեց գրոհել, ինչի արդյունքում գերմանացիները վերցրեցին Քուե դու Բո գյուղը, որը գտնվում էր բարձունքում և այստեղից տեսանելի էր Լիեժը, այնուհետև գերմանացիները նվաճեցին Լիեժի միջնաբերդը։ Լյուդենդորֆը հրովարտակ ուղարկեց Լեմանին` առաջարկելով հանձնվել, սակայն վերջինս նորից մերժեց։
Օգոստոսի 8–16
Բյուլոն հրամայեց Կառլ ֆոն Էյնեմին, ում ենթակայության տակ էին յոթերորդ, իններորդ և տասներորդ կորպուսները։ Այս երեք կորպուսները անցան բելգիայի սահմանը օգոստոսի 8-ին։ Լիեժում օգոստոսի 7-ին Էմիխը հրամայեց իր սպաներին կապ հաստատել Լիեժւ շրջակա բրիգադների հետ։ 11-րդ բրիգադը մտավ քաղաք և միացավ արևմտյան թևի զինվորներին։ 27-րդ բրիգադը 11-րդ բրիգադի մնացած մասի և 14-րդ բրիգադի հետ ժամանեց օգոստոսի 8-ին։ Բարչերոն ամրոցը ընկավ հրետակոծությունից հետո և 34-րդ բրիգադը կոտրեց Լիխտեի մոտ Մաասի կամրջի պաշտպանությունը։ Հարավային ճակատում 38-րդ և 43-րդ բրիգադները շարժվեցին Տյոյի ուղղությամբ։ Օգոստոսի 10-ի գիշերը Էյնեմը հայտարարեց, որ Լիեժը պաշարված է արևելքից և հարավ արևելքից IX, VII և X կորպուսների կողմից և պատրաստ է նվաճել Լիերս, Պոնտիսի, Էվագնի և Ֆլերոն ամրոցները։
Վերլուծություն
Օգոստոսի 17-ի առավոտյան 1-ին, 2-րդ և 3-րդ բանակները ազատ կարող էին տեղաշարժվել Ֆրանսիայի սահման։ Բելգիայի դաշտային զորքերը Գետեից նահանջեցին դեպի Անդվերպեն և Բրյուսելը նվաճվեց առանց դիմադրության օգոստոսի 20-ին։ Լիեժի նվաճումը տևեց 11 օր, երկու օր ավել քան կանխատեսում էին գերմանացիները։ 18 օրում Բելգիայի արևելյան հատվածը ընկավ գերմանացիների տիրապետության տակ։ Այդ ընթացքում ֆրանս-բրիտանական զորքերը դիրքավորվեցին Ֆրանսիայի հյուսիսում և Բելգիայի արևմուտքում։
Կորուստներ
2009 թվականին պատմաբան Հերվիգը գրել է, որ Բելգիայի բանակը ունեցել է մոտ 20.000 կորուստ Լիեժում և օգոստոսի 8-ի դրությամբ գերմանացիները ունեին 5.300 մարդկային կորուստ։ Այլ աղբյուրներ նշում են 2.000-3.000 սպանված բելգիացու և 4.000 ռազմագերու մասին։
Ֆավրոլ (Սոմի գավառ)
Ֆավրոլ (Faverolles), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 37 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 111 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,6 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 71 անձ (36 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (4 տղամարդ և 0 կին)։ 36 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Գոհար Վարդանյան
Կենսագրություն
Գոհար Վարդանյանը ծնվել է 1926 թվականին Լենինականում։ 1930 թվականին նա ընտանիքով տեղափոխվել է Իրան։ 16 տարեկան հասակում անդամագրվել է իր ապագա ամուսին և զինակից Գևորգ Վարդանյանի լրտեսական խմբին, որի հետ միասին կատարել է բազմաթիվ հետախուզական աշխատանքներ։ 1943 թվականի նոյեմբերի 30-ին այդ խմբավորմանը հաջողվել է կանխել Թեհրանում կայանալիք կոնֆերանսի ժամանակ Եռյակ դաշինքի ղեկավարների՝ Իոսիֆ Ստալինի, Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտի և Ուինսթոն Չերչիլի դեմ գերմանական հատուկ ծառայությունների մահափորձը ։ Մահափորձը ծրագրավորված էր իրականացնել Ուինսթոն Չերչիլի ծննդյան տարեդարձին։ 1946 թվականին Գոհարն ամուսնացել է Գևորգ Վարդանյանի հետ։ Հարսանիքի արարողությունը տեղի է ունեցել Թեհրանի հայկական եկեղեցում և եղել է զույգերի երեք ամուսնություններից առաջինը։ Ելնելով իրենց աշխատանքի բնույթից՝ նրանք ամուսնացել են երեք անգամ։ 1951 թվականին Վարդանյանների խնդրանքով գաղտնի խմբակցության կենտրոնը նրանց հնարավորություն է տալիս ստանալու բարձրագույն կրթություն և նույն թվականին նրանք վերադառնում են ԽՍՀՄ։ 1956 թվականին Վարդանյաններն ավարտել են Երևանի օտար լեզուների ինստիտուտը, որից հետո «Անիտա» և «Անրի» օպերատիվ կեղծանուններով ընդհատակյա վիճակում աշխատել են տարբեր երկրներում։ Իտալիայում աշխատելու տարիներին հսկողության տակ են վերցրել ՆԱՏՕ-ի հարավային թևը։ Այստեղ նրանք ծանոթություններ են հաստատել նախարարների, նախագահի և ամերիկյան ծովային սպաների հետ։ 1986 թվականին նրանք վերադարձել են Հայաստան։ Մի քանի ամիս անց Գոհարն անցել է թոշակի, իսկ Գևորգը շարունակել է ծառայությունը մինչև 1992 թվականը։
2019 թվականի դեկտեմբերի 13-ին հետմահու պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին հետախույզներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային հետախույզներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Հայաստան) Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Cross Gene
Cross Gene (크로스진, «Գեների խաչմերուկ»)՝ հարավկորեական բոյ-բենդ, բաղկացած տարբեր ազգի վեց անդամներից։ Խմբի կազմի մեջ ընդգրկված են չորս կորեացի, ճապոնացի և չինացի։ Մինչև դեբյուտը խմբի աշխատանքային անվանումը եղել է Project [A] : Պաշտոնական դեբյուտը եղել է 2012 թվականի հունիսի 14-ին «M! Countdown» երաժշտական շոույի ժամանակ. :
Սկավառակագրություն
1.	«One Way Love»	04:09
2.	«SKY HIGH»	03:18
3.	«FOR THIS LOVE»	03:12
5.	«My Lady»	03:56
6.	«La-Di Da-Di (라-디 다-디) (Inst.)»	03:09
1.	«La-Di Da-Di (Japanese ver.)»	03:11
2.	«Sky High (Japanese ver.)»	03:17
4.	«For This Love (Japanese ver.)»	03:11 5.	«New Days»	03:58
6.	«La-Di Da-Di (inst.)»	03:09
7.	«New Days (inst.)»	03:58
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2012 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Նեպի (այլ կիրառումներ)
Նեպի, կարող է վերաբերել՝
Նեստերիխա (այլ կիրառումներ)
Նեստերիխա, կարող է վերաբերել՝
Նեսո (այլ կիրառումներ)
Նեսո, կարող է վերաբերել՝
Արամ Ինճիկյան
Արամ Մկրտչի Ինճիկյան, հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1970 թ.), ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1980 թ., ետմահու, «Հայ նոր գրականության պատմություն» կոլեկտիվ աշխատության համար), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1937 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ախալցխա քաղաքում։ 1929 - 1932 թվականներին ուսուցչություն է արել Գորիսի և Ալավերդու շրջաններում, միաժամանակ հեռակա սովորել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետում։ 1932 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի լեզվագրական ֆակուլտետի երրորդ կուրս և համալսարանն ավարտել 1933 թվականին։ 1933-1934 թվականներին հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Ախալցխայի գյուղատնտեսական տեխնիկումում, միաժամանակ աշխատել «Դեպի սոցիալիզմ» թերթի խմբագրությունում։ 1934-1937 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում։ 1937-1938 թվականներին որպես կրտսեր գիտաշխատող պաշտոնավարել է պատմության և գրականության ինստիտուտում։ 1938-1940 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել 1939-1940 թվականների սպիտակ ֆինների դեմ մղած կռիվներին։
1941-1942 թվականներին որպես ավագ գիտաշխատող պաշտոնավարել է ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական մասնաճյուղի լեզվի և գրականության ինստիտուտում։ 1942 թվականին զորակոչվել է բանակ և մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1946 թվականին «Արա Գեղեցիկի առասպելը և նրա գրական մշակումները» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ Նույն թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող, 1958-1975 թվականներին տեքստաբանության բաժնի վարիչ։ 1970 թվականին «Թումանյան. կյանքը և ստեղծագործության պատմությունը. 1869-1899» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Մասնակցել է Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Պերճ Պռոշյանի, Միքայել Նալբանդյանի, Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանի երկերի գիտական հրատարակություններին՝ կազմելով առանձին հատորների տեքստեր և ծանոթագրություններ։ Աշխարհաբարի է վերածել Ռափայել Պատկանյանի Նոր Նախիջևանյան պատմվածքների շարքը։ 1975 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ ԳԱ նախագահության վաստակագրին։ Մահացել է 1975 թվականի մարտի 22-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ
Կոսավայի դղյակ
Կոսավայի դղյակ, հայտնի է նաև Պուսլովսկիների պալատ անվանումով (բելառուսերեն՝ Косаўскі замак), Բելառուսի Բրեստի մարզի Ֆրանցևիչյան շրջանի Կոսավա բնակավայրում 19-րդ դարում հետահայաց գոթիկա ճարտարապետական ոճով կառուցված պալատական շինություն, որն իր արտաքին ու ներքին շքեղ տեսքի համար պատկերավոր անվանվել է «Ասպետի երազանք» ։ Վերջերս ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հատուկ հանձնաժողովը արժևորել է պալատը որպես միջազգային զբոսաշրջության հեռանկարային օբյեկտ և նրա վերականգնման նախապատրաստական աշխատանքների իրականացման համար հատկացրել է 50 հազար ամերիկյան դոլար  ։
Պատմություն
1494 թվականին Լիտվայի մեծ իշխան Ալեքսանդր Յագելոնչիկը Կոսավան ու շրջակա տարածքները նվիրել է իր սենեկապետին՝ Յան Խրեպտովիչին։ Հարյուրամյակների ընթացքում Կոսավային տիրացել են ազնվականական անվանի մի քանի տոհմեր՝ Խրեպտովիչները, Սանգուշկոները, Ֆլեմինգները, Չարտոռիյսկիները, Սապեգաները։ 1821 թվականին գյուղական առանձնատունը ձեռք է բերել Կազիմեժ Պուսլովսկին, որը Կոսավայում գորգագործական ֆաբրիկա է հիմնել, գյուղում ու նրա շրջակայքում կառուցել կամ վերանորոգել շուրջ վեց տասնյակ եկեղեցիներ։ Հենց նա էլ 1830 թվականին ձեռնամուխ է եղել շքեղ պալատի շինարարությանը։ Ճարտարապետ Ֆրանտիշեկ Յաշոլդի նախագծած դղյակը 1838 թվականին արդեն պատրաստ էր և հաջողությամբ ձուլվել էր շրջակա բնապատկերին։ Պալատի կառուցման վայրն ընտրելիս Պուսլովսկիները հաշվի էին առել ևս մեկ կարևոր հանգամանք՝ Լեհաստանի, Բելառուսի, ԱՄՆ-ի հերոս Տադեուշ Կոսցյուշկոյի ծննդավայր դաստակերտ-թանգարանի հարևանությամբ գտնվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսի մշակույթ Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
2013-14 NBA մրցաշրջան
2013-14 NBA մրցաշրջան, Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիա (NBA)-ի 68-րդ մրցաշրջանն է։ Այն սկսվել է երեքշաբթի օրը, 2013 թ. հոկտեմբերի 29-ին, երբ Ինդիանա Փեյսերսը հյուրընկալել է Օռլանդո Մեջիքին, որին հաջորդում է 2012-13 NBA չեմպիոն Մայամի Հիթի խաղը ընդդեմ Չիկագո Բուլսին հաջորդիվ Լոս Անջելես Լեյքերս ընդդեմ Լոս Անջելես Կլիպերսի։ 2014 NBA բոլոր աստղերի խաղը սկսվել է փետրվարի 16-ին, 2014 թ. անցկացվել է Սմութի կինգ սենթրում, որը գտնվում է Նոր Օռլեանում։
Փլեյ օֆ
2014 NBA Փլեյ-օֆֆը մեկնարկել է 2014 թ. ապրիլի 19-ին և եզրափակվեց 2014 NBA եզրափակիչով, որը սկսել է 2014 թ. հունիսի 5-ին։ ESPN-ը հեռարձակեց Արևելյան կոնֆերենցիայի եզրափակիչը, իսկ TNT-ին Արևմտյան կոնֆերենցիայի եզրափակիչը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիա Կատեգորիա:2013 սպորտում Կատեգորիա:2014 սպորտում
Բեռնար Շալանդ
Բեռնար Շալանդ (Bernard Challandes, ), շվեյցարացի ֆուտբոլային մարզիչ, նախկին ֆուտբոլիստ։ 2014 թվականի փետրվարի 28-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 30-ը Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչը։
Ֆուտբոլիստի կարիերա
Որպես ֆուտբոլիստ հանդես է եկել Շվեյցարիայի առաջնության ցածր դիվիզիոնների «Լը Լոկլ», «Բուդրի», «Սուպերգա» ակումբներում։ Վերջին ակումբը եղել է UGS-ը, որտեղ ավարտել է կարիերան լուրջ վնասվածք ստանալուց հետո ։
Մարզչական կարիերա
Դառնալով մարզիչ՝ Շալանդը կարողացել է մի քանի տարում հասնել Շվեյցարիայի առաջնության սուպերլիգայի թիմերին։
1978-1982 թթ. եղել է «Սենտ Իմիեր» թիմի խաղացող մարզիչը, որի հետ երկու անգամ ճանաչվել է Շվեյցարիայի երկրորդ լիգայի հաղթող։
Գլխավոր մարզիչ
2001-2007 թվականներին աշխատել է Շվեյցարիայի երիտասարդական հավաքականում։ Այդ ընթացքում երիտասարդ շվեյցարացիները հասել են մեծ հաջողությունների. հավաքականը մասնակցել է աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների եզրափակիչ փուլերին։
2007 թ. Շալանդը «Ցյուրիխի» գլխավոր մարզչի պաշտոնում փոխարինել է Լյուսիեն Ֆավրեին։ Թիմի հետ Շալանդը մասնակցել է Չեմպիոնների լիգայի խմբային մրցաշարին, որտեղ թիմը հյուրընկավելիս 1։0 հաշվով սենսացիոն հաղթանակ է տարել իտալական «Միլանի» նկատմամբ։
2009 թվականին Շալանդը «Ցյուրիխին» հասցրել է երկրի չեմպիոնի կոչմանը։
2011-ին մեկ այլ ակումբի՝ «Սիոնի» հետ դարձել Շվեյցարիայի գավաթակիր։
Վերջին ակումբները, որոնց հետ նա աշխատել է, եղել են «Թունն» ու «Յանգ բոյզը»։
2014 թվականի փետրվարի 28-ին «Արմենիա» հեռուստաընկերության ուղիղ եթերում Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ Ռուբեն Հայրապետյանը հայտարարեց, որ Բեռնար Շալանդը նշանակվել է Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ։
Մարզչական որակավորում
Ունի ՈՒԵՖԱ-ի ՊՐՈ կարգ, Շվեյցարիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի հրահանգիչ է։ Վերապատրաստվել է անվանի մարզիչներ Ժերար Ուլիեի («ՊՍԺ»), Ջովանի Տրապատոնիի («Ինտեր»), Զդենեկ Զեմանի («Լացիո»), Բոբի Ռոբսոնի («Պորտու»), Կառլոս Բիանկիի («Վելես Սարսֆիլդ»), Լուի վան Գաալի («Այաքս»), Ալբերտո Ձակերոնիի («Ուդինեզե»), Կառլո Անչելոտիի («ՊՍԺ») մոտ։ Որպես Շվեյցարիայի ազգային հավաքականի մարզիչ-դիտորդ ներկա է գտնվել աշխարհի 1982, 1986, 1990, 1998, 2006 և Եվրոպայի 1988, 1992, 2004 և 2008 թվականների առաջնություններին, Աֆրիկայի ազգերի գավաթի 1996 թ. խաղարկություններին ։
Լեզուներ
Տիրապետում է ֆրանսերենին, գերմաներենին և անգլերենին ։
Ընտանիք
1978 թվականին ամուսնացել է Անուկի հետ։ Ունի երեք զավակ՝ Մոդ (ծնված 1982-ին), Խլոե (1985) և Մեհդի (1988) ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Դիոնե
Դիո՛նե (Διώνη, համապատասխանում է միկեն. di-u-ja, Դիվիա ), հին հունական դիցաբանությունում անձրևի անձնավորումը, տիտանուհի։
Հեսիոդոսի մոտ օվկիանուհի, տիտան Օվկիանոսի և Տեթիսի դուստրը (Hesiod. Theog. 353) կամ Գեայի և Ուրանոսի կամ Եթերի դուստրը։ Տիտանուհի՝ ըստ օրփեոսականների, որը Դոդոնեում համարվում էր Զևսի կինը և Ափրոդիտեի մայրը (ըստ Հոմերոսի) ։ Հոմերոսի մոտ նա բնակվում էր Օլիմպոսում և օգնում էր իր դուստր Ափրոդիտեին։ Այլ աստվածությունների թվում նա էլ է ներկա եղել Ապոլլոնի և Արտեմիսի ծնունդին Դելոսում (Հոմերոսի հիմներ) ։
Նաև համարվել է Դիոնիսոսի մայրը ։
Զոհասեղանը գտնվել է Օյկունտեում (Կարիա) ։
Դիոնեն ավելի ուշ նույնացվել է Հերայի հետ ։
Աստղագիտության մեջ
Դիցաբանական կերպարի անունով է կոչված Դիոնե (106) աստերոիդը՝ հայտնաբերված 1868 թվականին, նաև Սատուրնի արբանյակ Դիոնան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Տիտաններ և տիտանուհիներ
Նեստերովկա (այլ կիրառումներ)
Նեստերովկա, կարող է վերաբերել՝
Ֆավիեռ (Սոմի գավառ)
Ֆավիեռ (Favières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 463 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.69 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.62 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 283 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 194-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 89: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,6 %: 194 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 171 անձ (99 տղամարդ և 72 կին): Գործազուրկ են եղել 23 անձ (15 տղամարդ և 8 կին): 89 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նեվիկ (այլ կիրառումներ)
Նեվիկ, կարող է վերաբերել՝
Թղթե ինքնաթիռ
Թղթե ինքնաթիռ, խաղալիք ինքնաթիռ, որը պատրաստվում է թղթից։ Այն օրիգամիի (թղթի դասավորման ճապոնական արվեստ) ճյուղերից մեկի՝ աերոգրամի ամեանատարածված ձևերից մեկն է։ Ճապոներեն այդ ինքնաթիռը կոչվում 紙飛行機 (կամի խիկոկոի, կամի-թուղթ, խիկոկի-ինքնաթիռ)։
Այս խաղալիքը հայտնի է իր հեշտ պատրաստվելու շնորհիվ։ Այն հեշտությամբ կարող է պատրաստել օրիգամիի արվեստում նորեկը։ Ամենապարզ թղթե ինքնաթիռ պատրաստելու համար անհրաժեշտ է կատարել 6 քայլ։ Թղթե ինքնաթիռ կարելի պատրաստել նաև ստվարաթղթից։
Պատմություն
Ըստ գիտնականների, թղթի օգտագործումը խաղալիքներ պատրաստելու համար սկսվել է 2000 տարի առաջ, Չինաստանում, որտեղ օդապարիկներ պատրաստելը և դրանցով խաղալը ժամանցի հայտնի ձևեր էին։ Չնայած օդապարիկները կարող էին հիմք հանդիսանալ ներկայիս թղթե ինքնաթիռների համար, սակայն հնարավոր չէ հստակ ասել, թե որտեղ են հայնագործել դրանք։ Ժամանակի ընթացքում հայտնվում էին ավելի գեղեցիկ տեսքով օդապարիկներ, որոնք օժտված էին մեծ արագությունով և բեռնաբարձ հատկություններով։
Թղթե ինքնաթիռների հայտնագործման ավելի վաղ և հայտնի ժամանակը 1930 թվականն է։ Հայտնագործել է «Lockheed Corporation» ընկերության հիմնադիր Ջեկ Նորտրոպը, ով օգտգագործում էր թղթե ինքնաթիռներն իսկական ինթնաթիռների համար ունեցած նոր գաղափարները փորձարկելու համար։
Սակայն կա նաև վարկած, որ թղթե ինքնաթիռների մասին իմացել են դեռ վիկտորիական Անգլիայում ։
Տեսակներ
Կան թղթե ինքնաթիռների շատ տարբերակներ, որոնք տարբեր ձևով են թռչում, պահպանում բարձրությունը և վայրէջք կատարում։
Ավանդական
Թղթե ինքնաթիռի այս տարբերակը պանաջում է ընդամենը 6 քայլ, իսկ առանց թղթի կենտրոնը որոշելու քայլի՝ 5։ Անհրաժեշտ է օգտագործել ուղղանկուն թուղթ, օրինակ A3, A4 կամ Letter։
DC-03
Կան շատ մարդիկ, ովքեր ասում են, որ նրանք պատրաստել էն աշխարհում ամենալավ թղթե ինքնաթիռը։ Որպես օրինակ է հանդիսանում է DC-03 մոդելը, որն ունի մեծ սավառնակային թևեր և միակն է իր տեսակի մեջ, որ ունի պոչային փետրավորում։
Մրցույթներ
1989 թվականին Էնդի Չիլինգը հիմնեց թղթե ինքնաթիռների պատրաստման ասոցիացիա, իսկ 2006 թվականին անցակցվեց թղթե ինքնաթիռների առաջին մրցույթը։ Մրցույթը անցկացվեց 3 չափանիշներով. ամենաերկար տարածություն, ամենարկար պլանավորում և աերոբատիկա։
Համաշխարհային ռեկորդներ
Թղթե ինքնաթիռի օդում մնալու ժամանակը երկարացնելու շատ փորձեր բերում են նոր-նոր ռեկորդների այս սպորտաձևում։ Քեն Բելքբերնը պահպանեց իր համաշխարհային ռեկորդը 13 տարի (1983-1996) և կրկին սահմանեց ռեկորդ 1998 թվականի հոկտեմբերի 8-ին. նրա պատրաստած թղթե ինքնաթիռը օդում մնաց 27.6 վայրկյան։ Այս արդյունքը հաստատվել է Գինեսի ռեկորդների գրքի ներկայացուցիչների և CNN-ի լրագրողների կողմից ։
Անցկացվում է նաև թղթե ինքնաթիռների մրցույթ «Red Bull Paper Wings» անվանում։ Մրցույց անկցակցվում է 3 կատեգորիաներով. «բարձրագույն պիլոտաժ», «թռիչքի երկարություն», «թռիչքի տևողություն»։ 2015 թվականին Ավստրիայում անցկացված հերթական մրցույթում «թռիչքի տևողություն» կատեգորիայում հաղթող ճանաչվեց Հայաստանի ներկայացուցիչ Կարեն Համբարձումյանը (14.36 վրկ) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրիգամի Կատեգորիա:Ավիամոդելիզմ Կատեգորիա:Թռչող խաղալիքներ
Ներսեսյան
Ներսեսյան, հայկական ազգանուն։
Տարբերակներ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Մանուել Գարսիա Պրիետո
Մանուել Գարսիա Պրիետո, Ալուսեմասի 1-ին մարկիզ (Manuel García-Prieto, ), իսպանացի քաղաքական գործիչ, փաստաբան։ 1912 թվականից մինչև 1923 թվականն ընկած ժամանակահատվածում չորս անգամ նշանակվել է վարչապետ։ Տարբեր ժամանակներում զբաղեցրել է նաև ներքին գործերի, արդարադատության, արտաքին գործերի և հասարակական աշխատանքների նախարարների պաշտոնները, եղել է Սենատի նախագահ։ Լինելով Էուխենիո Մոնտերո Ռիոսի փեսան և զինակիցը կարևոր դեր է խաղացել 20-րդ դարի առաջին երկու տասնամյակների գալիսյան և իսպանական քաղաքականության մեջ։ Իրավագիտության և օրենսդրության թագավորական ակադեմիայի անդամ է (Real Academia de Jurisprudencia y Legislación):
Կենսագրություն
Ծնվել է իսպանական Լեոն գավառի Աստորգա քաղաքում։ Իրավաբանություն սովորել է աներոջ` Մոնտերո Ռիոսի մոտ, որն ազդեցիկ քաղաքական գործիչ էր, իրավաբան, եղել է Մադրիդի քաղաքային դատարանի դատախազ և ռազմական իրավաբանական կորպուսի անդամ (Cuerpo Jurídico Militar): Շուտով նա զբաղվում է քաղաքականությամբ` ընդունվելով Լիբերալ կուսակցություն, որտեղից էլ 1887 թվականին ընտրվել է Կոնգրեսի պատգամավոր հայրենի Աստորգայից։ 1893 թվականին դարձավ պատգամավոր Սանտյագո-դե-Կոմպոստելայից` 20 տարի ներկայացնելով իսպանական խորհրդարանի ստորին պալատը, մինչև Սենատի անդամ դառնալը։ 1897 թվականին  Գարսիա Պրիետոն դարձավ արտաքին գործերի նախարարության աշխատակից, այնուհետև անդրծովյան տարածքների գծով փոխնախարար։ 1905 թվականին  ղեկավարել է ներքին գործերի նախարարությունը, Մոնտերո Ռիոսի կառավարությունում։ Նույն թվականին նա դարձավ արդարադատության նախարար Սեխիզմունդո Մորետայի կաբինետում, սակայն հրաժարական տվեց վարչապետի կողմից զինվորականներին տրվող զիջումների քաղաքականության հետ անհամաձայնության պատճառով։ 1906 թվականին Գարսիա Պրիետոն դարձավ Հասարակական աշխատանքների նախարար գեներալ Լոպես Դոմինգեսի կառավարությունում։ 1910 թվականին նշանակվում է  Արտաքին գործերի նախարար Խոսե Կանալեխասի կաբինետում։ Այդ պաշտոնում նա մեծ հաջողությունների է  հասնում միջազգային քաղաքականության բնագավառում, նպաստելով 1911 թվականի իսպանո մարոկկոյական պայմանագրի կնքմանը,  1912 թվականին Ֆրանսիայի հետ բանակցություններ է իրականացնում Մարոկկոյի նկատմամբ պրոտեկտորատի հարցով և հասնում է նրան, որ Ամերիկայի իսպանալեզու պետությունները  ներկայացուցչություն ունենան Հաագայի միջազգային դատարանում։ Նրա ջանքերով նախապատրաստվում է պայմանագիր, որով Իսպանիան պրոտեկտորատ է սահմանում Մարոկկոյի մի մասի նկատմամբ,  ստանում  է ազնվականություն, մարկիզ Ալուսեմասի տիտղոս և ցմահ սենատորի կոչում։ 1912 թվականի նոեմբերի 12-ին վարչապետ Կանալեխասի սպանությունից հետո, Գարսիա Պրիետոն երկու օր նախագահում է Նախարարների խորհրդում։ 1913 թվականին, Լիբերալ կուսակցության առաջնորդության համար պայքարում պարտություն կրելուց հետո, նա ստեղծում է Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցությունը, որի համար հիմք է հանդիսանում Լիբերալ կուսակցության հիմնադիր Սագաստայի խմբակցությունը, որը հանդես էր գալիս կուսակցության նոր առաջնորդ և կառավարության ղեկավար Ալվարո Ֆիգերոայի և Տորեսի, կոմս Ռոմանոնեսի դեմ։ Նոր կուսակցության  առաջին փորձությունը դարձավ  1914 թվականի ընտրությունները, որի արդյունքներով նրանք Կոնգրեսում ունեցան 34 պատգամավոր, դառնալով երկրի երրորդ կուսակցությունը, պահպանողականներից, Էդուարդո Դատոյից (193 մանդատ) և լիբերալներից, կոմս Ռոմանոնեսից (84 տեղ) հետո ։
1916 թվականի ընտրություններից առաջ կոմս Ռոմանոնեսը և Գարսիա Պրիետոն կարողացան համաձայնության գալ ընտրություններում միասնական լիբերալների ցուցակով հանդես գալու հարցում և ստացան 233 մանդատ (56,97 %)։ Ընտրություններում հաղթելուց հետո Գարսիա Պրիետոն նշանակվեց Սենատի նախագահ։ Բանակում տեղ գտած չարաշահումների դեմ պայքարում սպայական կազմի հետ ունեցած տարաձայնությունների և ընդհարումների պատճառով 1917 թվականի ապրիլի 19-ին կոմս  Ռոմանոնեսը ոտիպած հրաժարական տվեց և Մանուել Գարսիա Պրիետոն դարձավ վարչապետ։ Նրան չհաջողվեց հաղթահարել ընդհանրապես երկրում, մասնավորապես բանակում աճող դժգոհությունները։ Դրա հետևաքով էլ արդեն հուիսի 11-ից կառավարությունը սկսեց ղեկավարել պահպանողականների առաջնորդ Էդուարդո Դատոն, ով  Գարսիա Պրիետոին առաջարկեց հասարակական աշխատանքների նախարարի պաշտոնը։  1917 թվականի հուլիսին  Մանուել Գարսիա Պրիետոն հաղթեց  միավորված Լիբերալ կուսակցության ղեկավարության համար մղվող պայքարում։ Քանի որ վարչապետ Դատոյի կողմից ձեռնարկված միջոցառումները Իսպանիայում իրադրության կայունություն չապահովեցին, 1917 թվականի նոյեմբերի 3-ին թագավոր  Ալֆոնս 13-րդը հանձնարարեց  Գարսիա Պրիետոին ձևավորել այսպես կոչված ազգային համակենտրոնացման կառավարություն  (անգլ. Gobierno de Concentración Nacional), որում ընդգրկվեցին լիբերալները, լիբերալ դեմոկրատները, պահպանողականները Անտոնիո Մաուրայի և Խուան դե լյա Սերվի խմբակցությունից, ինչպես նաև պատմության մեջ առաջին անգամ կատալոնական տարածաշրջանայինները։ Կառավարությունը գործեց մինչև 1918 թվականի ընտրությունները։  1918 թվականի փետրվարին կայացած ընտրություններից առաջ լիբերալները նորից բաժանվեցին։  Գարսիա Պրիետոի լիբերալ դեմոկրատները ընտրություններում կարողացան ապահովել 92 մանդատ (22,49 %), դառնալով Իսպանիայի երկրորդ կուսակցությունը, իրենից առաջ թողնելով «դատիստաս»- պահպանողականներին։ Նոր կառավարությունում, որը ղեկավարում էր պահպանողականների առաջնորդներից Անտոնիո Մուարան, Գարսիա Պրիետոն նոր կառավարությունում ստացավ ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը։  Նոյեմբերի 9-ին թագավորը հանձնարարեց Մանուելին ձևավորել նոր կառավարություն, որտեղ ընդգրկվեցին միայն պահպանողականների ճամբարի ներկայացուցիչները (լիբերալ դեմոկրատները, լիբերալները և ձախ լիբերալները)։ Սակայն նոր կառավարությունը գոյատևեց ընդամենը 26 օր։ 1918 թվականի դեկտեմբերի 5-ից արդեն կառավարությունը գլխավորում էր կոմս Ռոմանոնեսը։
1919 թվականի ընտրությունները լիբերալների համար ամբողջությամբ, իսկ լիբերալ դեմոկրատների համար մասնակիորեն,  անհաջող էին։ Գարսիա Պրիետոյի կողմնակիցները ստացան միայն 52 մանդատ (12,71 %), ի վերջո դառնալով երրորդ կուսակցությունը երկրում, «դատիստասներից » և «մաուրիստասներից » հետո։ 1920 թվականի  ընտրությունների արդյունքները լիբերալների համար ամբողջովին ողբալի էին։ Լիբերալ- դեմոկրատական կուսակցությունը, չնայած երկրում դարձավ երկրորդ ամենաազդեցիկ խորհրդարանական ուժը, կարողացավ ստանալ միայն 45 մանդատ (11,0 %)։
1920 թվականին ընտրված Կոնգրեսի պատգամավորների աշխատանքները ընթանում էին երկրում տիրող անարխիզմի և ահաբեկչության պայմաններում, որն առաջացել էր Հյուսիսային Մարոկկոյի ապստամբության հետևանքով, 1921 թվականին բերբերական Ռիֆ էմիրաթի դեմ սկսված պատերազմի արդյունքում։ 1921 թվականի մարտի 8-ին  կատալոնական անարխիստները Մադրիդում գնդակահարեցին վարչապետ Էդուարդո Դատոյին։ Պատերազմը Մարոկկոյում, որտեղ իսպանական բանակը դիմակայում էր պարտիզանական պայքարի մարտավարություն որդեգրած ռիֆական ցեղերի ոչ կանոնավոր ուժերին, ընթանում էր անհաջող։ 1921 թվականի հուլիսի վերջին, օգոստոսի սկզբին Անվալի ճակատամարտում,  Աբդ ալ- Քարիմի հրամանատարության ներքո մարտնչող 3000 ռիֆ ապստամբները գլխովին ջախջախեցին 23000 իսպանացի զինվորականների, որոնցից շուրջ 13000-ը զոհվեցին։ Այդ պարտությունը պատմության մեջ մտավ, որպես «Անվալի աղետ», ոչ միայն առաջ բերեց պահպանողական -«սերվիստաս» Մանուել Ալենդեսալասարի կաբինետի անկումը, այլև սկիզբ դրեց լուրջ քաղաքական ճգնաժամի ։
1922 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Մանուել Գարսիա Պրիետոն չորրորդ անգամ ղեկավարեց իսպանական կառավարությունը։  1923 թվականի  ընտրություններից առաջ նրան հաջողվեց կազմավորել իշխանամետ կոալիցիա, որտեղ ընդգրկվեցին ոչ միայն լիբերալ խմբավորումները (լիբերալ դեմոկրատները, «ռոմանոնիստասը», ձախ լիբերալները, «գասսետիստասը», «նիսետիստասը» և անկախ լիբերալները), այլև ռեֆորմիստները (Մելկիադես Ալվարեսի Ռեֆորմիստական կուսակցությունը և անկախ ռեֆորմիստները)։ Կոալիցիան հաղթեց ընտրություններում Կոնգրեսի 409 պատգամավորական տեղերից ստանալով 222-ը (54,28 %)։
Մանուել Գարսիա Պրիետոի չորրորդ կաբինետը դարձավ սահմանադրական միապետության վերջին ընտրված կառավարությունը։ 1923 թվականի  սեպտեմբերի 15-ին գեներալ Միգել Պրիմո դե Ռիվերան ռազմական հեղաշրջում իրականացրեց, երկրում դիկտատուրա հաստատելով։ Գարսիա Պրիետոն փորձեց կասեցնել հեղաշրջումը, սակայն անհաջողության մատնվեց և ստիպված եղավ հրաժարական տալ։
Պրիմո դե Ռիվերայի բռնապետության ընթացքում Գարսիա Պրիետոն քաղաքականությունից հեռացավ, համակրելով ընդդիմությանը։ Դիկտատորի մահից հետո նա համաձայնեց միանալ ադմիրալ Խուան Բաուտիստա Ասնարա- Կաբանյասի վերջին բռնապետական կառավարությանը, որտեղ զբաղեցրեց արդարադատության և կրոնի գործերով նախարարի պաշտոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Իսպանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Փաստաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի իրավաբաններ
Սերգեյ Չետկովիչ
Սերգեյ Չետկովիչ (Сергеј Ћетковић, ), չեռնոգորացի փոփ երգիչ, ով հաղթող ճանաչվելով ազգային ընտրական մրցափուլում ՝ իր «Moj svijet» երգով 2014 թվականի մայիսին ներկայացրել է Չեռնոգորիան Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթին Կոպենհագենում, Դանիա ։ Մրցույթի քվեարկության արդյունքում նա զբաղեցրել է 19-րդ հորիզոնականը։
Սերգեյ Չետկովիչը ապրում և ստեղծագործում է Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Չեռնոգորացի երգիչներ
Նետ (այլ կիրառումներ)
Նետ, կարող է վերաբերել՝
Բենեդիկտոս XII
Բենեդիկտոս XII, (Benedictus PP. XII, աշխարհիկ կյանքում՝ Ժակ Ֆուրնիե Jacques Fournier, ), Հռոմի պապ 1334 թվականի դեկտեմբերի 20-ից մինչև 1342 թվականի ապրիլի 25-ը։
Ավինյոնյան գերության ժամանակաշրջանի երրորդ պապը։
Վաղ տարիներ
Բենեդիկտոս XII-ը ծնվել է Սավերդենում (Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտք, Ֆուա քաղաքի մոտ), ջրաղացպանի ընտանիքում։ Ցիստերցիանների միաբանության անդամ էր, որտեղ ստացել է հիմնավոր աստվածաբանական կրթություն, սովորել է Փարիզի համալսարանում ։ 1311 թվականից եղել է Ֆոնֆրուադ աբբայության վանահայր, 1317 թվականից՝ Պամիեյի եպիսկոպոս։ Այս ընթացքում նախաձեռնել է կաթարների հետապնդումներ։ 1326 թվականից եղել է Միրպուայի եպիսկոպոս, իսկ 1327 թվականին նշանակվել է կարդինալ։
Հռոմի պապ
Ֆուրնիեի ընտրությունը հնարավոր դարձավ հիմնականում հանգամանքների բերումով։ Այդ ժամանակ պապական կոնկլավում ընդունված էր առաջին անգամ քվեարկել ամենաքիչ հավանական թեկնածուի օգտին՝ մյուս թեկնածուների դիրքորոշումը պարզելու համար։ Ճակատագրի հեգնանքով բոլոր կարդինալները, բացառությամբ Ֆուրնիեի, քվեարկել էին նրա օգտին, ինչն անակնկալ էր բոլորի համար։
1334 թվականին պապական գահը ստանձնելուց հետո Բենեդիկտոս XII-ը մեծ ջանքեր գործադրեց վանական միաբանությունների միջև բարիդրացիական հարաբերություններ հաստատելու ուղղությամբ։ 1336 թվականի «Benedictus Deus» սահմանադրության մեջ պաշտոնական դոկտրինա սահմանեց սրբերի և օրհնված հոգիների կարգավիճակների մասին։ Նա նաև կարգադրեց Ավինյոնում կառուցել պապական պալատ։
Քաղաքականության մեջ նա համագործակցում էր Ֆրանսիայի թագավորի հետ։ Նա Ռոբերտ Նեապոլիտանացուն է վստահում Հռոմի ադմինիստրատորի գործառույթը՝ հանձնարարելով նրան խաղաղություն և կարգուկանոն հաստատել «Հավերժական» քաղաքում։ Բայց նրան չի հաջողվում կարգավորել հարաբերությունները Լյուդովիկ Բավարացու հետ։ Գերմանական թագին վերաբերող պապական պահանջներին վերջ տալու համար Լյուդովիկը ընտրվողների ժողով է գումարում, որի ժամանակ էլ որոշվում է, որ օրենքով ընտրված թեկնածուն ճանաչվի Գերմանիայի թագավոր՝ անկախ Հռոմի պապի դիրքորոշումից։
Չնայած Պապը ֆրանսիացի էր, սակայն իր հայրենիքի հանդեպ առանձնակի զգացմունքներ չուներ, և նրա հարաբերությունները Ֆիլիպ VI թագավորի հետ բավականին սառն էին։ Ավելին, երբ վերջինս հայտարարում է Շոտլանդիա ներխուժելու իր մտադրության մասին, Բենեդիկտոսը հայտարարում է, որ Անգլիայի թագավոր Էդուարդ III-ը, ամենայն հավանականությամբ կհաղթի։
Բենեդիկտոս XII-ը նամակագրական կապ էր պահպանում Ֆրանչեսկո Պետրարկայի (1304–1374) հետ, ում հետ նա անձամբ հանդիպել էր 1326–1327 թվականներին, երբ բանաստեղծը Ավինյոնում էր։ Պապը հույս ուներ, որ Պետրարկան ճանապարհ կհարթի Հռոմ վերադառնալու համար։ 1341 թվականին բանաստեղծը ստանում է ամենաբարձր տիտղոսը՝ հռոմեական Կապիտոլիումում թագադրվելով դափնեպսակով։
Բենեդիկտոս XII-ը Պապը մահացել է Ավինյոնում և թաղվել այնտեղ։
Գրականության մեջ
Բազմակի անգամ հիշատակված է Մորիս Դրյուոնի «Անիծված թագավորները» պատմական վեպերի շարքի վերջին՝ «Երբ թագավորը կործանում է Ֆրանսիան» գրքում։
Հիշատակված է Վիկտոր Հյուգոյի «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» վեպում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմի պապեր
Ոչ ֆորմալ կրթություն
Ոչ ֆորմալ կրթություն, ցանկացած տեսակի կազմակերպված և համակարգված կրթական գործունեություն է, որը կարող է չհամընկնել դպրոցների, քոլեջների, բուհերի և ֆորմալ կրթության մեջ մտնող այլ կազմակերպությունների գործունեության հետ։ Հասարակական գիտություններում և ժամանակակից մանկավարժական պրակտիկայում տերմինը կիրառվում է «շարունակական կրթություն», «հավելյալ կրթություն», «ինքնակրթություն» հասկացությունների ներքո, որը ցույց է տալիս, որ ժամանակակից կյանքում անձի կայացման համար կարևոր է կրթվել և զարգանալ ողջ կյանքի ընթացքում։ Որպես կանոն, ոչ ֆորմալ կրթությունը հակադրվում է ֆորմալ կրթությանը, որը իրականացվում է պետական կրթական հաստատություններում, կրթության վերաբերյալ պաշտոնապես ընդունված փաստաթղթերով, թեպետ ոչ ֆորմալ կրթության իրականացման համար հավաստագրի բացակայությունը պարտադիր պայման չէ ։
Ոչ ֆորմալ կրթությունը կարևոր դեր է խաղում այն երեխաների ու մեծահասահասկների կրթության գործում, ովքեր չեն ունեցել դպրոց հաճախելու հնարավորություն։ Ոչ պետական հաստատությունները, որոնք զբաղվում են կրթությամբ և անձի զարգացմամբ, հիմնականում իրականացնում են ոչ ֆորմալ կրթություն ։
Ոչ ֆորմալ կրթությանը նպաստում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն։
Ոչ ֆորմալ կրթության օրինակներ
Ոչ ֆորմալ կրթություն են օրինակներ են
Ոչ ֆորմալ կրթության հիմնական սկզբունքներ
Ոչ ֆորմալ կրթությունը հիմնականում տարբերվում է ֆորմալ կրթությունից հետևյալով.
Ոչ ֆորմալ կրթությունը միջազգային համալսարաններում
Բոլոնյան համակարգի փաստաթղթերում, ՄԱԿ-ի, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի, ԵՄ-ի, ԵԽ-ի հրապարակումներում բարձրագույն ոչ ֆորմալ կրթությունը համարվում է առաջնային։
Ոչ ֆորմալ կրթությամբ զբաղվող առաջին համալսարանը ԱՊՀ և Բալթյան երկրների տարածքում եղել է Քրիստոնեական հումանիտար-տնտեսագիտական բաց համալսարանը, որը ստեղծվել է 1997 թվականին Օդեսա քաղաքում ռուս և ուկրաինացի մտավորականների ու հոգևորականների կողմից։ Համալսարանը պատրաստում է տնտեսագետներ, իրավաբաններ, հոգեբաններ, լրագրողներ և այլ մասնագետներ՝ հիմնվելով քրիստոնեական աշխարհայացքի ոչ պետական ծրագրերի վրա։ Համալսարանի շրջանավարտները աշխատում են պետական, մասնավոր, միջազգային և կրոնական հաստատություններում։
Սուրբ Անանիա առաքյալի մատուռ (Երևան)
Սուրբ Անանիա առաքյալի մատուռ, Հայ Առաքելական եկեղեցու մատուռ Երևանում։ Գտնվում է Սուրբ Զորավոր Աստվածածին եկեղեցու անմիջական հարևանությամբ՝ զբաղեցնելով եկեղեցու մուտքի արևմտյան տարածքը։ Այստեղ է գործել միջնադարյան Անանիա առաքյալի անապատի դպրոցը։
Ոչ ֆորմալ կրթություն
Արտադասարանային ուսուցում
Ոչ ֆորմալ է համարվում նաև դպրոցական դասերից հետո երեխաների խմբակային զբաղվածությունը։ Արվեստի, սպորտի, որհեստի, ձեռագործի, երգի ու պարի և այլ առարկաներ հնարավորությւոն են տալիս երեխային զարգացնելու հմտությունները, նոր հորիզոններ բացահայտելու, նոր բաներ սովորելու, սակայն դա անում են ոչ ֆորմալ մեթոդներով ։
Սուրբ Անանիա առաքյալի մատուռ (Երևան)
Պատմություն
Հիմնականում, մատուռը եղել է 9-13-րդ դարերում բարձրացած քարաշեն կառույց։ Այն հիմնվել է Անանիա առաքյալի գերեզմանին վրա ։ Այս դամբարանը համարվում է Սուրբ Անանիա առաքյալին վերաբերող ամենանշանավոր սրբավայրը ։
Ըստ պատմական աղբյուրների, 16-րդ դարի վերջում խուսափելով Աղվանից կաթողիկոս Մելքիսեթ Արաշեցու հալածանքներից, Մովսես Սյունեցի վարդապետն Գանձասարից եկել էր Երևան՝ Կարին տեղափոխվելու և այնտեղ քարոզչական գործունեությամբ զբաղվելու նպատակով։ Սակայն, նա Երևանում ծանոթացել էր Ամիրգունա խանի հետ և օգտվելով նրա բարյացակամ վերաբերմունքից՝ ապաստանել Անանիա առաքյալի մատուռի շրջակայքում, որտեղ և 17-րդ դ. սկզբին վանք է հիմնել։ Մովսեսը կառուցել է եկեղեցի, ժամատուն, առաջնորդարան և միաբանների համար խցեր։ Ամբողջ տարածքը պարսպապատել և վանական դպրոց է հիմնել։ Ծաղկուն ու լայն գործունեություն ծավալող վանքի համբավն այդ տարիներին հայտնի էր անգամ Հայաստանի սահմաններից դուրս։
Բացի Անանիա առաքյալի մատուռից՝ հիշյալ բոլոր կառույցները փայտակերտ էին և հրո ճարակ դարձան 1635-36 թթ. թուրք-պարսկական պատերազմների ընթացքում։ Ըստ դեպքերի ականատես Առաքել Դավրիժեցու, այդ կառույցները վերստին քարից կառուցեց Փիլիպոս կաթողիկոսը (1632-55 թթ.)։ 1679 թ. երկրաշարժն ավերակների վերածեց վանքն ու կից բոլոր կառույցները։ Այնուամենայնիվ, նույն տարածքում վեր խոյացած ներկայիս Սուրբ Զորավոր Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 1693 թվականին՝ Խոջա-Փանոսի նվիրատվությամբ։
Ծանոթագրություններ
ա ա
Հայկական ազգային ինստիտուտ
Հայկական ազգային ինստիտուտ, Armenian National Institute (ANI), Վաշինգտոնում հիմնադրված կազմակերպություն, որը զբաղվում է հայերի ցեղասպանության վերաբերյալ փաստաթղթեր հավաքելու, ուսումնասիրելու և օտարներին ներկայացնելու աշխատանքով ։ Հիմնադրվել է 1997 թվականին Ամերիկայի հայկական համագումարի կողմից, հայոց ցեղասպանության մասին իրազեկելու համար ։ Անգլերեն հապավումը՝ ԱՆԻ (Armenian National Institute) հայոց միջնադարյանի մայրաքաղաք Անիի անունն է։
ՀԱԻ աջակցում է ակադեմիական աշխատությունների, ինֆորմացիոն նյութերի տպագրությանը՝ խթանելու ցեղասպանության իրազեկումը։
Հողագործների պալատ
Հողագործների պալատ (Игенчеләр сарае), կառույց Կազանի պատմական կենտրոնում, Վախիտովսկի շրջանում։ Տեղակայված է Կազանի պալատական հրապարակում, Կազանի կրեմլի և Կազանկայի առափնյայի հարևանությամբ։ Այստեղ են գտնվում Թաթարստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության և սննդի նախարարության գլխամասային գրասենյակը, գլխավոր անասնաբուժական վարչությունը, «Հանրապետական ներդրումային և նորարարական ագրոարդյունաբերական կենտրոն» պետական միավորումը և մի շարք ենթակա կազմակերպություններ ։ Հողագործների պալատը դարձել է քաղաքի ամենահայտնի ժամանակակից տեսարժան վայրերից մեկը ։
Պատմություն
Շենքը կառուցվել է Ֆեդոսևսկայա փողոցի սկզբնամասում քանդված շինության տարածքում։ Պալատի նախագիծն իրականացրել է «Անտիկա-պլյուս» ընկերությունը, նախագծի հեղինակն է Լեոնիդ Գորնիկը ։ Շինարարական աշխատանքները սկսվել են 2008 թվականի գարնանը, ավարտվել 2010 թվականին։ Շենքի կառուցման արժեքը կազմել է 2,2 միլիարդ ռուբլի ։ 2011 թվականից հանրապետության օրը և քաղաքի օրը՝ օգոստոսի 30-ին Պալատին հարակից հրապարակում հազարավոր հանդիսատեսների առջև տեղի է ունենում «Կազանի աշուն» միջազգային օպերայի փառատոնի գալա համերգը բացօթյա ձևաչափով։ Առաջին նման համերգին մասնակցել են ռուսական պրիմադոննա Լյուբով Կազարնովսկայան և իտալացի տենոր Լեոնարդո Գրոմենյան Թաթարստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի ուղեկցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կազանի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի պալատներ
Իգոր Օխլուպին
Իգոր Լեոնիդովիչ Օխլուպին, ռուսական կինոյի և թատրոնի դերասան։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988)։
Կենսագրություն
Իգոր Օխլուպինը ծնվել է 1938 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Սվերդլովսկի պատվավոր քաղաքացի Լեոնիդ Օխլուպինի ընտանիքում։ 1960 թվականին ավարտել է Բ․ Շչուկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարանը (Վերա Լվովայի դասարան) և նույն թվականին աշխատանքի անցել Վ․ Մայակովսկու անվան թատրոնում, որն այդ ժամանակ ղեկավարում էր Նիկոլայ Օխլոպկովը ։ Առաջին անգամ խաղացել է հեռուստաներկայացման մեջ՝ Նիկոլայ Պոգոդինի «Սաթե մանյակ» պիեսի հիման վրա բեմադրված հեռուստաներկայացման մեջ, որտեղ սկսնակ դերասանը խաղացել է Յուլյա Բորիսովայի հետ․ թատրոնում տարիներ շարունակ Օխլուպինը խաղացել է ոչ մեծ դերեր, հաճախ անխոս, հիմնականում նախաբաններում և հին ներկայացումներում։ Այդուհանդերձ, նույնիսկ ոչ մեծ դերեր խաղալիս հանդիսատեսը հիշում էր, իսկ քննադատները նշում երիտասարդ դերասանին։ Առաջին մեծ դերը Իգոր Օխլուպինը ստացել է 1966 թվականին՝ Սոփոկլեսի ողբերգության հիման վրա բեմադրված «Էդիպուս արքա» ներկայացման մեջ․ նրա մարմնավորած Էդիպուսը դարձավ հաջողություն չունեցած ներկայացման գլխավոր արժեքը ։
Ինչպես նշել է քննադատ Նինա Վելեխովան․ «Անբասիր կերպով բնահատուկ դերասան Իգոր Օխլուպինը սիրում է նրանց, ում մարմնավորում է և կարողանում է հանդիսատեսին տրամադրել դեպի նրանց» ։ Նրա լավագույն դերակատարումներից են Սերգեյ Սերյոգինը Ալեքսեյ Արբուզովի «Իրկուստսկյան պատմություն»-ում, Երաստ Գրոմիլովը Ալեքսանդր Օստրովսկու «Տաղանդներ և երկրպագուներ»-ում, Տրիգորինը Չեխովի «Ճայ»-ում, իսկ ավելի ուշ դերերից՝ Ֆրոլ Ֆեդուլիչ Պրիբիտկովը «Դարի զոհը» և Ալեքսեյ Արբուզովի «Հնաոճ կատակերգություն» ներկայացումների մեջ։
Մահացել է 2018 թվականի հունիսի 9-ին հիվանդանոցում՝ ոչ երկարատև հիվանդությունից հետո ։
Ընտանիք
Իգոր Օխլուպինն ամուսնացած էր դերասանուհի Նատալյա Վիլկինայի հետ։ Դուստրը՝ Ալյոնա Օխլուպինան, Փոքր թատրոնի դերասանուհիներից է։