cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տորշի
Տորշի (արամեերեն, արաբերեն. مخلل mukhallal, պարսկերեն. ترشى torshi; քրդերեն. ترشى Tirşîn, tirşî, trshin; turşu; toursí; туршия turshiya; բոսնիերեն, խորվաթերեն, չեռնոգորերեն, սերբերեն. turšija/туршија ; ալբաներեն. turshi եբրայերեն. חמוצים, khamutsim; մակեդոներեն. туршија), Բալկանյան և Մերձավոր Արևելքի շատ երկրների խոհանոցների թթու դրած բանջարեղեն։ turşu բառը վերջին հաշվով ծագել է, պարսկական tursh բառից, ինչը նշանակում է թթու։ Թյուրքերեն լեզուներով, ինչպես թուրքերեն և ադրբեջաներեն, այն գրվում է turşu:
Տանը աշնանային ամիսների ընթացքում տորշիի պատրաստումը դեռևս շատ տարածված ավանդույթ է, նույնիսկ քաղաքներում։ Տորշին հաճախ մատուցվում է ռեստորաններում կամ արդեն պատրաստի կարելի է գնել սուպերմարկետներից։
Բաղադրատոմսեր
Տորշին պատրաստվում է սխտորով, կարմիր պղպեղով, նեխուրով, ծաղկակաղամբով, գազարով, ճակնդեղով, շալոտ սոխով, կաղամբով, սմբուկով և այլ բանջարեղենով, ինչպես նաև քացախի կամ կոնյակի մեջ մարինացված չորացրած կանաչիներով և համեմունքների տարբեր խառնուրդներով, որոնց մեջ սովորաբար լինում են սև պղպեղ, կոճապղպեղ և այլն։ Պարսկական ձևով պատրաստված տորշին պարունակում է ավելի շատ քացախ, իսկ թուրքականը՝ ավելի շատ աղ, որպես հակաբակտերիալ գործոն։
Torshi Liteh-ը պատրաստվում է սմբուկով և խոտաբույսերով (մաղադանոս, գինձ, անանուխ, թարխուն, ռեհան)։ Սմբուկները դնում են ջեռոցը, ապա դրվում են ապակե բանկայի մեջ համեմունքների և քացախի խառնուրդով և պահվում են երկու-երեք ամիս տաք, չոր տեղում։
Tsarska turshiya-ն պատրաստվում է ծաղկակաղամբով, կարմիր պղպեղով, գազարով և նեխուրով։ Բանջարեղենին մի փոքր աղ և շաքար են խառնում, և թողնում ամբողջ գիշեր։ Հաջորդ օրը հյութին քացախ խառնում և մի քանի րոպե եռացնում։ Բանջարեղենը դրվում է ապակե բանկաների մեջ և սեղմվում ներքև բալի ճյուղերով և գետի կլոր քարերով, ապա բանկաները լցվում են սառեցված թթու մարինադով։
Selska turshiya-ն պատրաստվում է կանաչ պղպեղով, կանաչ լոլիկով, գազարով, ծաղկակաղամբով, կաղամբով և նեխուրով։ Բանջարեղենը դրվում է տարայի մեջ, սեղմված մի քանի ճյուղերով և քարով, և ավելացվում է աղից, քացախից և ջրից պատրաստված մարինադ։ Թողնում են, որպեսզի թթուն խմորվի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նախուտեստներ Կատեգորիա:Արաբական խոհանոց Կատեգորիա:Սիրիական խոհանոց Կատեգորիա:Բանջարեղենով ուտեստներ
Առակ (Աղբակի գավառ)
Առակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում ։ Գտնվում էր Ադամակերտից 10-12 կմ հարավ-արևելք։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել և կողոպտվել է 1896 թվականի ջարդերի ժամանակ։ Դրանից հետո գյուղում մնացել է միայն 8 տուն։
Բնակչություն
XIX դարի կեսերին ունեցել է 80 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Գյուղը շեն ժամանակներում ուներ 2 ջրաղաց և 2 ձիթհանք։
Պատմամշակութային կառույցներ
Առակի հյուսիսային կողմում գտնվում էր գյուղի եկեղեցին, որը կանգուն էր մինչև XX դարի սկիզբը։ Եկեղեցին չափերով ոչ մեծ հոյակերպ կառույց էր, որի պատերը շարված էին կարմիր սրբատաշ քարերով։ XX դարի կեսերին այն արդեն կիսավեր էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ապարանի դաշտ
Ապարանի դաշտ, միջլեռնային գոգավորություն Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Քասաղ գետի վերին հոսանքի ավազանում։ Եզերված է արևմտքում՝ Արագած լեռնազանգվածով, արևելքում՝ Ծաղկունյաց լեռնաշղթայով։ Ձգվում է հյուսիս-արևմտքից հարավ-արևելյան ուղղությամբ շուրջ 30 կմ երկարությամբ, լայնությունը 5-8 կմ ։
Ծածկված է լճային, գետային, ջրասառցադաշտային նստվածքներով և լավաներով։ Մակերևույթը թույլ ալիքավոր է, դարավանդներով և արտահոսման կոներով։ Ձմռանը ցուրտ է (հունվարի միջին ջերմաստիճանը -9,6 °C է, նվազագույնը՝ -33 °C), ամռանը մեղմ է (օգոստոսի միջին ջերմաստիճանը 16,6 °C, առավելագույնը՝ 32 °C), տարեկան տեղումները՝ 550-650 մմ, ոռոգվում է Քասաղի և նրա վտակների ջրերով։ Հարուստ է սառնորակ աղբյուրներով։ Ապարանի դաշտի հարավում է գտնվում Ապարանի լիճը։
Տարածված են սևահողերը։ Բուսականությունը լեռնատափաստանային է, տիրապետում են փետրախոտը, սիզախոտը, շյուղախոտը։ Ապարանի սարահարթի մեծ մասը զբաղեցնում են հացահատիկային և կերային կուլտուրաների ցանքատարածությունները ։
Աշխարհագրական տվյալներ
Տարածքը մոտ 200 կմ², ձգվում է հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք։ Բարձրությունը 1800-2000 մ է։ Կազմված է անթրոպոգենի լավաներից՝ ծածկված լճագետային և ջրասառցադաշտային նստվածքներով։ Մակերևույթը բլրաալիքավոր է՝ տեղ-տեղ դարավանդներով ու արտաբերման կոներով։ Ապարանի դաշտի հարավում է Ապարանի ջրամբարը։ Կան ստորերկրյա ջրերի պաշարներ, բազմաթիվ աղբյուրներ։ Լանդշաֆտը լեռնատափաստանային է։ Հացահատիկային, կերային բույսերի մշակման և անասնապահական շրջան է։
Կլիմա
Կլիման չափավոր ցամաքային է, հունվարի միջին ջերմաստիճանը՝ -9.6 °C, հուլիսինը՝ 16.6 °C, տարեկան տեղումները՝ 550-650 մմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի գոգավորություններ Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի լեռնագրություն
Ժողովածու (2080)
Ժողովածու (2080), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2080 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում Աստուածատուր Ղալաթեցի գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Սարգիս Թեքիրտաղցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21 x 15.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 259 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 76բ, 102 ա,186 բ, 208ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դեոնտեյ Ուայլդեր - Լուիս Օրտիս
Դեոնտեյ Ուայլդեր-Լուիս Օրտիս (Deontay Wilder vs. Luis Ortiz), բռնցքամարտի ծանր քաշային կարգի մենամարտ WBC վարկածով աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսի համար, որն անցկացվել է 12 ռաունդով։ Տիտղոսը պատկանում էր Դեոնտեյ Ուայլդերին։ Մենամարտն անցկացվել է 2018 թվականի մարտի 3-ին Նյու Յորքի «Բարքլեյս սենթր» արենայում։
Առաջին 4 ռաունդների ավարտից հետո մրցավարների նշումներում ոչ ոքի հաշիվ էր (38:38)։ 5-րդ ռաունդի վերջում Ուայլդերը կարողանում է Օրտիսին նոկդաունի ենթարկել և ստանալ առավելություն, որը պահպանվեց մինչև 7-րդ ռաունդը։ 7-րդ ռաունդում Օրտիսը կարողանում է հուժկու հարվածով ցնցել Ուայլդերին, սակայն այդպես էլ չի կարողանում նրան նոկդաունի ենթարկել. չնայած ռաունդում նոկդաուն չգրանցվեց, բայց մրցավարները ռաունդում առավելությունը տվեցին Օրտիսին 10:8 հաշվով։ Հաջորդ ռաունդներում կուբացի բռնցքամարտիկի հոգնածությունը ավելի ակնհայտ էր դառնում։ 10-րդ ռաունդում Ուայլդերը 2 անգամ Օրտիսին ենթարկում է նոկդաունի, ինչը ստիպում է մրցավարին կանգնեցնել մենամարտը։
Նախապատմություն
2017 հուլիսին հայտարարվեց, որ WBC վարկածով չեմպիոն Դեոնտեյ Ուայլդերը 2017 թվականի նոյեմբերի 4-ին երեկոյի գլխավոր մենամարտում տիտղոսի պաշտպանության մենամարտ է անկացնելու պարտություն չունեցող կուբացի բռնցքամարտիկ Լուիս Օրտիսի հետ։ Այդ նույն օրը մենամարտելու էր նաև Բերմեյն Սթիվերնը, ում մրցակիցն էր լինելու Դոմինիկ Բրիզիլը։ Սեպտեմբերի 29-ին հայտնի է դառնում, որ Օրտիսը ձախողել է դոպինգ թեստը. նրա արյան մեջ հայտնաբերվում է քլորոտիազիդ, հիդրոքլորոտիազիդ։ Օրտիսը ևս հաստատեց, որ ինքն ընդունել է այդպիսի դեղամիջոցներ ։ Արդյունքում մենամարտը չի կայանում, իսկ Ուայլդերի մրցակիցն է լինում Սթիվերնը ։
2018 թվականի հունվարի 12-ին համաձայնեցվում են բոլոր պայմանները, և մենամարտի անցկացման օր է ընտրվում 2018 թվականի մարտի 3-ը։ Մենամարտի անցկացման վայր է ընտրվում Նյու Յորքի «Բարքլեյս սենթր» արենան։ Մենամարտի ժամանակ խաղարկվելու էր Ուայլդերի մոտ գտնվող WBC վարկածով աշխարհի չեմպիոնի գոտին։ Երկու բռնցքամարտիկներն էլ մինչ այս մենամարտը չունեին պարտություն պրոֆեսիոնալ կարիերայում. Ուայլդերն անցկացրել էր 39 մենամարտ, որից 38-ը կարողացել էր ավարտել ժամանակից շուտ, իսկ Օրտիսն անցկացրել է 30 մենամարտ, և իր 28 հաղթանակներից 24-ը եղել են ժամանակից շուտ։ Օրտիսի հաշվին կար նաև 2 չկայացած մենամարտ։ Օրտիսի համար սա առաջին մենամարտն էր աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսի համար ։ Ուայլդերի հոնորարը այս մենամարտի համար կազմում էր 2 100 000 $, իսկ Օրտիսի համար՝ 500 000 $ :
Բուքմեյքերական խաղադրույքներ
Բուքմեյքերների կարծիքով մենամարտի ֆավորիտ էր համարվում Դեոնտեյ Ուայլդերը։ Նրա հաղթանակի համար խաղադրույքներ էին ընդունվում 1,33 գործակցով, իսկ Օրտիսի հաղթանակի համար՝ 3,25 գործակցով։ Բուքմեյքերները կանխատեսում էին, որ մենամարտը չի ընթանա 12 ռաունդ և կավարտվի ժամանակից շուտ։ Ավելի հավանական ելք էր համարվում Ուայլդերի նոկաուտով հաղթանակը 5-ից 10-րդ ռաունդների ընթացքում։ Ուայլդերի միավորներով հաղթանակի համար խաղադրույքներ էին ընդունվում 5,5 գործակցով, իսկ Օրտիսի միավորներով հաղթանակի համար՝ 10 գործակցով։ Ոչ ոքի արդյունք գրեթե անհավանական ելք էր այս մենամարտի համար և խաղադրույքներ էին ընդունվում 29-ից 34 գործակիցներով ։
Մենամարտի հեռուստատեսային հեռարձակումներ
== Մենամարտի ընթացք == Մենամարտի առաջին և երկրորդ ռաունդներում մրցակիցները հետախուզում էին միմյանց, հիմնականում աշխատում էին ուղիղ հարվածներով։ 1-ին ռաունդի վերջին 10 վայրկյանների ընթացքում Օրտիսը կարողանում է կրճատել տարածությունը և մի քանի հաջող հարվածներ անցկացնել։ Երրորդ և չորրորդ ռաունդները ևս անցնում են համեմատաբար հանգիստ մթնոլորտում. բռնցքամարտիկներն աշխատում էին առանց լուրջ ռիսկի դիմելու։ Ուայլդերը հետ էր քաշվում կանչելով մրցակցին, իսկ Օրտիսը փորձում էր շարունակել աշխատանքը ուղիղ հարվածներով։
5-րդ ռաունդի առաջին 2,5 րոպեների ընթացքում Օրտիսը փորձում էր ավելի լուրջ գրոհներ անցկացնել, նույնիսկ կարողացավ մի քանի հարվածաշար անցկացնել, սակայն այդ հարվածներից շատերը չէին կարողանում անցնել Ուայլդերի պաշտպանությունը։ Երբ ռաունդի ավարտին մնացել էր 14 վայրկյան Ուայլդերի աջ ջաբը հասնում է իր նպատակին, ինչից հետո Օրտիսը ցնցվում է։ Հարվածից հետո Ուայլդերը շտապում է զարգացնելու իր հաջողությունը, և մինչ ռաունդի ավարտը Օրտիսը հայտնվում է նոկդաունի մեջ։ 6-րդ ռաունդում ավելի հաճախ գրոհում էր Ուայլդերը, իսկ Օրտիսը փորձում էր դիմավորել նրան հարվածներով։ Ռաունդի ավարտին մրցակիցները փոխանակվում են մի քանի հարվածներով։
7-րդ ռաունդը սկսում է ջաբերի փոխանակմամբ, սակայն ռաունդի երկրորդ կեսում Օրտիսը կարողանում է ավելի շատ հարվածներ անցկացնել, ինչի շնորհիվ նրան հաջողվում է ցնցել Ուայլդերին։ Կուբացին շարունակում էր սեղմել մրցակցին, սակայն Ուայլդերը դեռ դիմադրում էր։ Արդյունքում բոլոր 3 մրցավարները այս ռաունդում հաղթանակը շնորհում են Օրտիսին 10:8 հաշվով չնայած այն հանգամանքին, որ Ուայլդերը այդպես էլ նոկդաունի չի ենթարկվել։ 8-րդ ռաունդում Օրտիսը փորձում էր շարունակություն տալ իր հարձակումներին և վերջնականապես սեղմել մրցակցին, սակայն Ուայլդերին հաջողվում է կենտրոնանալ պաշտպանության ուղղությամբ։ Ռաունդի երկրորդ կեսում մրցակիցները ուժասպառ տեսք ունեին. Ուայլդերը բաց թողած հարվածների հետևանքով, իսկ Օրտիսը՝ չափից շատ ուժ ծախսելու։ 9-րդ ռաունդը երկու բռնցքամարտիկներն էլ շատ զգույց են սկսում։ Ուայլդերն ավելի թարմ տեսք ուներ, իսկ Օրտիսը դեռ չէր հասցրել վերականգնել ուժերը։ Ռաունդի ընթացքում Օրտիսին հաջողվում է մի քանի հաջող հարված անցկացնել, ինչը կարողանում է ցնցել Ուայլդերին, սակայն ռաունդի վերջում Օրտիսը բաց է թողնում Ուայլդերի հուժկու ուղիղ հարվածը։
=== Հարվածների վիճակագրություն === Ընդհանուր հարվածներ Ջաբեր Ուժային հարվածներ
=== Մրցավարների նշումներ ===
== Fight card ==
Մենամարտից հետո
Մենամարտից հետո Օրտիսը մի քանի անգամ հայտարարում է, որ ցանկանում է ռևանշ մենամարտ անցկացնել Ուայլդերի հետ ։ Օրտիսն իր հաջորդ մենամարտը անցկացնում է 2018 թվականի հուլիսի 28-ին Ռազվան Կոժանուի հետ, ում կարողանում է 2-րդ ռաունդում նոկաուտի ենթարկել ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Լոս Անջելեսի «Սթեյփլս սենթր» համալիրում WBC վարկածով աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսի համար անցկացվում է մենամարտ Ուայլդերի և Ֆյուրիի միջև։ Երեկոյի ընթացքում մենամարտելու էր նաև Օրտիսը, ում մրցակիցն էր Թրևիս Կաուֆֆմանը ։ Օրտիսի կարծիքով այդ մենամարտը պետք է մոտեցներ իր և Ուայլդերի ռևանշ մենամարտի անկացմանը ։ Օրտիսն իր մենամարտը ավարտում է հաղթանակով, իսկ Ուայլդերի և Ֆյուրիի մենամարտն ավարտվում է ոչ ոքի արդյունքով ։
Ֆյուրիի հետ մենամարտից հետո Ուայլդերի հաջորդ մրցակիցն էր Դոմինիկ Բրիզիլը, ում հետ մենամարտը կայացավ 2019 թվականի մայիսի 18-ին և ավարտվեց Ուայլդերի հաղթանակով։ Հաղթանակից հետո Ուայլդերը հայտարարեց, որ իր համար այս պահին առաջնային է ռևանշ մենամարտերի անցկացումը Օրտիսի և Ֆյուրիի հետ ։ Օրտիսի հետ ռևանշ մենամարտը կայացավ 2019 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ Մենամարտի ընթացքում առավելություն ուներ Օրտիսը, սակայն 7-րդ ռաունդի վերջում Ուայլդերին հաջողվում է նոկաուտի ենթարկել Օրտիսին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բռնցքամարտի մենամարտեր Կատեգորիա:2018 բռնցքամարտում Կատեգորիա:2018 մարտի իրադարձություններ Կատեգորիա:2018 ԱՄՆ-ում
Գատինո (գետ)
Անվանում
Կա լեգենդ, ըստ որի գետն իր անվանումը ստացել է մորթեղեն վաճառող Նիկոլայ Գատինոյի (Գաստինո) անունից, որը իբր 1683 թվականին խորտակվել է այդ գետում։ Նրա տղաները 18-րդ դարի սկզբում այդ գետի գետաբերանում հիմնադրել են գործարան ։
Մյուս տեսակետից տեղական ալգոնկիններ-անիշինաբեները ասում են, որ գետը իր անվանումը ստացել է ֆրանսերեն արտասանությանը հարմարեցված՝ Te-nagàdino-zìbi արտահայտությանը, այսինքն՝ «գետ, որը դադարեցնում է (որևէ մեկի ճանապարհորդությունը)»։
Առաջին անգամ գետը նշում է Սամյուել դը Շամպլենը իր օրագրում, սակայն չի նշում գետի անունը։
1783 թվականին սպա Դևիդ Ջոնսը նահանգապետ Ֆրեդերիկ Խոլդիմանդիին զեկուցելիս, գետը անվանում է «River Lettinoe»։ Դա գետի անվան առաջին գրավոր հիշատակումն է ։ 19-րդ դարի սկզբի ճանապարհորդ և մորթեղեն վաճառող Ժան-Բատիստ Պերրոյի քարտեզներում՝ գետը նշվում է, ինչպես nàgàtinong կամ àgatinung, ինչը ավելի մոտ է ալգոնկինական տերմինին։
Ռիդո ջրանցքի հատակագծում, որը 1831 թվականին գծել է փոխգնդապետ Ջոն Բայը՝ գետը կրում է Gatteno անվանումը։ Վերջապես, գետի ժամանակակից անվանումը կիռարվում է Վիլյամ Հենդերսոնի (1831) և Թոմաս Հեսսիսի (1861) քարտեզներում։
Բացառված չէ, որ հնդկացիները վերաիմաստավորել են Գատինո անվանումը իրենց լեզվով։
Պատմություն
19-րդ դարից սկսած մինչև 20-րդ դար՝ գետը օգտագործվում էր՝ փայտասղոցարաններ գերանների տեղափոխման համար, որոնք տեղակայված էին գետի բերանում։ Ֆիլեմոն Ռայթը և իր ժառանգորդները մեծ դեր խաղացին Գատինոյի անտառային արդյունաբերության համար։ Ավելի ուշ, մարզում անտառների կրճատման պատճաառով, անտառային արդյունաբերության տեղը քայլ առ քայլ սկսեց գրավել թղթարդյունաբերությունը։
Գետի վրա կառուցված է ամբարտակների շարք, որոնք օգտագործվում են էլեկտրաէներգիայի արտադրման համար։ 1974 թվականի գարնանը տեղի ունեցավ ուժեղ ջրհեղեղ։
Մունիցիպալիտետներ
Գետը իր ճանապարհին անցնում է հետևյալ քաղաքներով՝
Ռոդնիկի (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Ռոդնիկի (Родники), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆորսաժ 11
«Ֆորսաժ 11», ամերիկյան ապագա մարտաֆիլմ, «Ֆորսաժ 10»-ի (2023) շարունակությունը, «Ֆորսաժ» ֆրանշիզայի տասնմեկերորդ և նախավերջին մասը և տասներկուերորդ գեղարվեստական ֆիլմը։ Ֆիլմի պրեմիերան նախատեսված է 2025 թվականին։
Սյուժե
Ֆիլմը կլինի Դոմինիկ Տորետտոյի և նրա ընտանիքի արկածների մասին պատմող ֆրանշիզայի նախավերջին ֆիլմը։ Ըստ Վին Դիզելի՝ այն պետք է ավարտվեր «Ֆորսաժ 10»-ով, սակայն սյուժեի զարգացումը դեռ կշարունակվի ։ Հայտնի է, որ «Ֆորսաժ 10»-ը, «Ֆորսաժ 11»-ը և «Ֆորսաժ 12»-ը կմիավորվեն ըստ սյուժեի, որում Տորետտոյի պատմությունը կստանա տրամաբանական ավարտ ։ 2023 թվականի փետրվարին Դիզելը հայտնեց, որ «Ֆորսաժ 11»-ը կունենա նոր կերպար՝ «Դոմինիկի լիարժեք հակառակը։ Նա խթանում է արհեստական ինտելեկտը և անօդաչու մեքենաները, ինչպես նաև մի փիլիսոփայություն, որը դրան զուգահեռ ազատություն է տալիս» ։
Պրեմիերա
2020 թվականի հոկտեմբերին պարզվեց, որ հիմնական ֆիլմաշարը, որը հայտնի է որպես «Ֆորսաժ սագա», կավարտվի տասը, տասնմեկերորդ և տասներկու մասերով ։ Ռեժիսորը հեռացրեց Լուի Լետերիեի ։2022թ․ Լին հեռանում է Ռեժիսորական աթոռից, սակայն դառնում է պրոդյուսեր և սցենարիստ։
2023 թվականի փետրվարին Վին Դիզելն ասաց, որ կցանկանար Ռոբերտ կրտսերին տեսնել «Ֆորսաժ 11»-ի դերերից մեկում։ Խոսքը ֆրանշիզայի նոր կերպարի մասին էր, որը պարզ չէր, թե արդյոք Դիզելը մտադիր է Դաունին հրավիրել նախագծին։ Հայտնի է, որ Միշել Ռոդրիգեսը կցանկանար, որ ֆիլմում դերը խաղար Մեթ Դեյմոնը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Արտադրությունում գտնվող ֆիլմեր
Ռոգուդի
Ռոգուդի  (Roghudi), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1279 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0965։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքիներ
Բորովուխա (գյուղ, Ռատնովի շրջան)
Բորովուխա (Боровуха), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բերեզովսկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)
Բերեզովսկի գյուղական խորհուրդ  (Березівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Բերեզովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 759 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ռուս Պարիս
Ռուս Պարիս, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում։ Գտնվում էր Գանձակ քաղաքից 30-35 կմ հարավ-արևելք, Հայ Պարիս գյուղի մոտ, Շամփրապտուկ լեռան կատարին։
Նույն անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում ։
Բնակչություն
Տեղի հայերը XIX դարի 80-90-ական թվականներին տեղափոխվել են Հայ Պարիս գյուղ, իսկ նրանց տեղում բնակվել են ռուս մոլականները։ XX դարի սկզբներին գյուղն ուներ 141 տուն՝ 647 բնակչով։
2006 թվականին, Գերանբայսկի շրջանի իշխանությունների տվյալների համաձայն, շարունակվեց ռուս ազգաբնակչության արտագաղթը դեպի Ռուսաստան, գյուղում մնաց մոտ 70 ընտանիք ։ 2009 թվականին գյուղում կար շուրջ 500 բնակիչ, որոնցից ընդամենը 83 -ն էին ռուսներ ։
Տնտեսություն
Գյուղում հիմնական աշխատանքը գյուղատնտեսությունն է, գործում է նաև Կալինինի անվան կոլտնտեսությունը, որոնք ծաղկում էին ապրել Խորհրդային Միության տարիներից։ 1970-ական թվականներին գյուղի մշակովի հողերը շուրջ 600 հեկտար էին, մշակում են կարտոֆիլ, կաղամբ, գործում էր նաև թռչնաֆաբրիկան, անասնապահությունը և ձիաբուծությունը ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում կար Նահատակ անունով մատուռ, ավերակ եկեղեցի և հայկական գերեզմանատուն ։
Հասարարակական կառույցներ
Գյուղն ունի բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ ստանում են ռուսական կրթություն։ 2009 թվականին պլանավորվեց գյուղի երկրորդ դպրոցի շինարարությունը՝ 180 աշակերտների համար ։
2-րդ տանկային դիվիզիա (Վերմախտ)
2-րդ տանկային դիվիզիա, զրահատանկային դիվիզիա Վերմախտի կազմում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Դիվիզիան առաջին երեք տանկային դիվիզիաներից մեկն էր, որ հիմնադրվել է Գերմանիայում 1935 թվականին։ Այն տեղակայված էր Ավստրիայում Անշլյուսից հետո, այնուհետև մասնակցել է Լեհաստանի (1939 թ.) և Ֆրանսիայի (1940 թ.) արշավանքներին, որից հետո վերադարձավ Լեհաստան (1940–1941 թթ.): Այն մասնակցեց Բալկանյան արշավանքին և տեղափոխվեց Արևելյան ռազմաճակատ 1941 թվականի սեպտեմբերին։
Դիվիզիան կռվել է Բանակային խումբ Կենտրոնի կազմում Մոսկվայի (1941 թ.) և Կուրսկի (1943 թ.) ճակատամարտերում։ Ծանր կորուստներից հետո այն ուղարկվեց Ֆրանսիա վերակազմավորման (1944 թ.): Այն կռվեց Նորմանդիայում և գրեթե ամբողջությամբ շարքից դուրս եղավ Ֆելեզյան գործողության ժամանակ (1944 թ.): Այն ևս մեկ անգամ վերականգնվեց և կռվեց Արդենների ռազմագործողությունում (1944 թ.) և Հռենոսի պաշտպանական մարտերում (1945 թ.) և հանձնվեց ԱՄՆ զորքին պատերազմի ավարտին։
Կազմավորում
2-րդ տանկային դիվիզիան կազմավորվել է 1935 թվականին հոկտեմբերի 15-ին և գլխավոր շտաբը գտնվում էր Վյուրցբուրգում, Բավարիա։ Այն նորաստեղծ երեք տանկային դիվիզիաներից մեկն էր, մյուսներն էին 1-ին և 3-րդ տանկային դիվիզիաները ։ Վերսալյան պայմանագրով Գերմանիային արգելված էր ունենալ տանկային զորքեր, սակայն գերմանացիները գաղտնի զարգացնում էին տանկային զորքերը ։
Ներխուժում Լեհաստան
1939 թվականի սկզբին 2-րդ տանկային դիվիզիան մասնակցեց Լեհաստան ներխուժմանը` անցնելով Լեհաստան-Սլովակիա սահմանը շարժվեց Կրակովի ուղղությամբ։ Դիվիզիան Լեհաստանի կենտրոնում ունեցավ ծանր կորուստներ ։
Ֆրանսիայի արշավանք
1940 թվականի մայիսին ստորաբաժանումը մասնակցեց Ֆրանսիական արշավանքին, որպես XIX Բանակային կորպուսի մաս, գեներալ Գուդերյանի հրամանատարության ներքո։ Դիվիզիան մասնակցեց Բելգիայի և Մոզել գետի ավազանի մարտերին։ Այն հասավ Աբևիլ քաղաք մայիսի 20-ին։ Ավելի ուշ դիվիզիան մարտի բռնվեց Բրիտանական էսպիդիցիոն զորքերի հետ և ստիպեց նրանց տարհանվել Դանկրիկից։ Դրանից հետ 2-րդ տանկային դիվիզիան Ենա գետի երկայնքով խորացավ դեպի Ֆրանսիա։ Արշավանքի վերջում դիվիզիայի 4-րդ տանկային գնդի հիման վրա կազմավորվեց 13-րդ տանկային դիվիզիան ։
Ծանոթագրություններ
0*02 Կատեգորիա:1935 հիմնադրված ռազմական միավորներ և կազմավորումներ Կատեգորիա:1945 կազմալուծված զինվորական ստորաբաժանումներ Կատեգորիա:1935 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Դուբինինո (գյուղ, Ելնինսկոե գյուղական բնակավայր)
Դուբինինո (Дубинино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 113 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Քերիդի Ինգլիշ
Քերիդի Ինգլիշը (ծնվել է սեպտեմբերի 23–ին, 1984 ) ամերիկացի մոդել և հեռուստաաստղ, ով 2006 թվականի դեկտեմբերին հաղթեց Ամերիկայի հաջորդ թոփ մոդելը հեռուստաշոուի յոթերորդ եթերաշրջանը։ Նրա մրցանակը 100, 000 ամերիկյան դոլար էր CoverGirl կոսմետիկայի պայմանագրով, պայմանագիր Elite Model Management մոդելային գործակալության հետ և վեց էջ Seventeen ամսագրում։ Նա առաջին բնական շիկահեր մոդելն է և երկրորդ մարդը Հյուսիսային Դակոտայից, ով հաղթել է հեռուստաշոուն ։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է Ֆարգոյում (Հյուսիսային Դակոտա)՝ Անաստասիա Կլեր Ինգլիշի և Գրանտ Դեյվիս Ինգլիշի ընտանիքում։ Ինգլիշն ունի նորվեգական, շվեդական և դանիական ծագում։
Մինչև մոդելային գործունեությունը
Մինչև Ամերիկայի հաջորդ թոփ մոդելին մասնակցելը, Ինգլիշն աշխատել է որպես լուսանկարիչ և դերասան՝ «Չորրորդ տարբերակ (The 4th Option)» կատարերգական խմբում, որը պարբերաբար ելույթներ էր ունենում Մուրհեդում(Մինեսոտա)։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 13–ին երգեց Banyan խմբի հետ։ 2001 թվականին գրանցվեց որպես մոդել տեղական Academie Agencie գործակալությունում։ Հաջորդ տարի մուտք գործեց Millie Lewis Actors Models և Talent Competition, իսկ 2003–ին՝ Mega Models գործակալություն Մայամիում(Ֆլորիդիա)։
Թոփ մոդելում
Ի սկզբանե, Ինգլիշը աչքի ընկավ հայտնի մոդելներ Ռեբեկա Ռոմեինի և Կարոլինա Կուրկովայի նմանությամբ։
Մրցույթներից մեկի հաղթանակի շնորհիվ նա նկարահանվեց ամերիկյան The CW հեռուստաընկերության «Մեկ ծառի բլուր» սերիալում՝ հայտնվելով բազմաթիվ տեսարաններում։
Մրցույթի դրվագներից մեկում ցուցադրվում է Ինգլիշը իր ընկերոջ հետ բջջայինով խոսելիս, որից հետո նկարահանումների ժամանակ համբուրել է տղա մոդելներից մեկին, որն աշխատում էր նրա հետ։ Հարցազրույցի ժամանակ Ինգլիշն նշել է այդ մասին, որ նա և իր ընկերը հանդիպում էին այլ մարդանց, սակայն կրկին միացել են մրցույթից հետո։
Վաղ 2008–ում, նա քվեարկության արդյունքում դարձավ ամենահիշարժան մասնակիցներից մեկը Կանադական AOL Entertainment–ի կողմից, որը նաև նշեց, որ Ինգլիշը միակ մասնակիցն էր, որի հաղթանակը ակնհայտ էր մրցույթի առաջին փուլից ։
Այլ գործողություններ
Հայտնվել է The CW հեռուստատեսության «Իմ կյանքը որպես CoverGirl» սեգմենտներում։ 2007 թվականին գովազդեց CoverGirl–ի աչքի հարդարման պարագաները ։ Ինգլիշը վերադարձավ Թոփ մոդելի ութերորդ եթերաշրջան՝ մասնակիցների խորհուրդներ տալու և վերջին շոուի փակման համար։
Հայտնվել է Seventeen, Social Life, Healthy Living, Psoriasis Advance և Cover ամսագրերի առաջին էջերում։ Աշխատել է մոդել Wedding Style, JC Penney Bisou Bisou , Stephenson Denim , Johnny P. Shoes , American Salon , Matrix Professional Colors, Aubrey O'Day, Danity Kane , Christian Siriano կազմակերպություների համար։ 2007 թվականին հայտնվեց բազում ամսագրերի համարներում, այդ թվում՝ Knit.1 , Seventeen (փետրվարյան համար) , In Touch (մարտ) , Social Life (գարուն) , Cover (ապրիլ), ինչպես նաև Inked , Loops&Pluto , Short Hair , Runway ամսագրերի շապիկներին և գովազդեց Melissa Latkins և Tasola Beauty & Beyond ապրանքանիշները ։
Նկարահանվել է հանրահայտ Allure ամսագրի շապիկի համար։ Կատարել է բարեգործություն NOH8 Campaign կազմակերպությանը։ 2013 թվականին դարձավ Ray-Ban ակնոցների գովազդային դեմքը։
Քայլել է J.C. Penney, Carlos Campos, Renee Larc, Jordi Scott , Snoopy in Fashion, [20] GM Style Auto Show , Honduras  և L'Oréal նորաձևության շաբաթների շոուներին Տորոնտոյում , 2009–ի In Style Ամանորյա , Richie Rich աշուն/ձմեռ «Շիկահերները ավելի շատ հաճույք են ստանում» Մերսեդես-Բենս նորաձևության շաբաթում ։ Ինչպես նաև մեկնարկել է Լոս Անջելես նորաձևության շաբաթվա շոուն՝ կրելով Յոթամ Սոլոմանի զգեստը, և 2010–ին կրկին Մերսեդես-Բենս նորաձևության շաբաթում մասնակցել է A*Muse աշուն/ձմեռ և Քրիստիան Սիրիանոյի շոուներում  ։
Շոուներին համատեղ նաև հայտնվել է ivillage.com, Mystyle.com , Blastmagazine.com և այլ կայքերում։
Անձնական կյանք
Թոփ մոդելի դերասանական մրցույթի էմոցիոնալ պոռթկումից հետո Ինգիշը նշեց, որ նա ծանոթ է սթրես ասվածին, և նախկինում կատարել է ինքնասպանության փորձ դրա պատճառով։
Բացի մոդելային կարիերայից, Ինգլիշը նաև երգում է, նվագում կիթառ և հարվածային գործիքներ, և ասել է․ «Ես կդառնայի ռոք աստղ, սակայն մոդել դառնալու գաղափարը իրականացավ ավելի շուտ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով
Ամբերյո ան Բյուժե
Ամբերյո ան Բյուժե (Ambérieu-en-Bugey), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։ Մտնում է Բելլե շրջանի մեջ։
Համայնքի կոդը՝ 01004։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Խաղխաղի ճակատամարտ
Խաղխաղի ճակատամարտ, ռազմական բախում Մարզպանական Հայաստանի և Սասանյան Պարսկաստանի միջև, որը տեղի է ունեցել 450 թվականին։ Պարսից զորքերը ներխուժել էին Աղվանք և Վիրք, որի հետևանքով աղվանից իշխանները քաշվում են դեպի լեռներ և օգնություն խնդրում հայերից։ Ստեղծված իրավիճակում Վարդան Մամիկոնյանը որոշում է օգնության հասնել աղվանցիներին։ Նա զորքը բաժանում է երեք մասի և, վերցնելով գնդերից մեկը, շարժվում է դրացի Աղվանքին օգնության։ Ճակատամարտը տեղի է ունեցել Խաղխաղի մոտ, որը հայ արքաների հինավուրց ամառանոցն էր։ Պարսից զորքը պարտություն է կրում և նահանջում ։
Նախապատմություն
449 թվականին պարսից արքա Հազկերտ Բ-ն հրովարտակով պահանջում է իր իշխանության տակ գտնվող Հայաստանին, Վիրքին և Աղվանքին ընդունել մազդեզականություն, հայտարարելով, որ «նա շատ է սիրում իր հպատակներին և չի կարող անուշադրության մատնել նրանց հոգիների փրկությունը»։ Հայերը մերժում են Հազկերտի առաջարկը և նրա պահանջով 450 թվականի ապրիլին մեկնում Տիզբոն, որպեսզի բացատրություն տան իրենց պատասխանի համար։ Հազկերտը նրանց արգելափակում է իր արքունիքում և թույլ չի տալիս վերադառնալ Հայաստան։ Որպեսզի կարողանան վերադառնալ և կազմակերպել ապստամբությունը, հայ իշխանները առերես ընդունում են զրադաշտականություն և վերադառնում Հայաստան, որտեղ, սակայն, պարզվում է, որ հայերի կրոնափոխությունը խաբեություն էր։
Հայաստանում ապստամբություն է սկսվում, որը ղեկավարվում էր սպարապետ Վարդան Մամիկոնյանի և հայոց մարզպան Վասակ Սյունու կողմից։ Նույն ժամանակ հայ-վրաց-աղվանական միություն թույլ չտալու համար Միհրներսեհը՝ պարսից հազարապետը, Աղվանք է ուղարկում Սեբուխտին, որը 450 թվականին ներխուժում և հաջողություններ է ունենում այնտեղի իշխանների նկատմամբ, որոնք օգնություն են խնդրում հայերից։ Վարդան Մամիկոնյանը, վերցնելով զորքի մի մասը, շարժվում է դեպի Աղվանք ։
Ճակատամարտ
Սեբուխտը իմացել էր, որ հայոց զորքը շարժվում է Աղվանք՝ տեղացիներին օգնելու համար։ Այդ պատճառով նա ռազմական դիրք է ընդունում Խաղխաղի դաշտում։ Նրա բանակի աջ և կենտրոնական մասերում գտնվում էին պարսկական, իսկ ձախում՝ Լփնաց և Բաղասական զորքերը։ Չնայած պարսկական զորքը ընդունել էր ռազմական դիրք, սակայն վերջապահ զորքերը դեռևս չէին հասցրել գետանցում կատարել, որի հետևանքով էլ պարսից զորքը նախահարձակ չէր լինում։
Վարդան Մամիկոնյանը զորքը բաժանում է երեք մասի՝
Ավարտելով գետանցումը՝ պարսիկները հարձակվում են դեռևս նախամարտական դիրքում գտնվող հայերի վրա։ Տեղանքն ավելի բարենպաստ էր պարսիկների համար, քանի որ հայոց կարևորագույն ուժը՝ այրուձին, չէր կարող ճահճային վայրում ազատորեն գործել։ Ճակատամարտի սկզբում նախաձեռնությունը գտնվում էր պարսիկների ձեռքում, սակայն կատարելով մի քանի կտրող գրոհներ, Վարդան Մամիկոնյանը այն վերցնում է իր ձեռքը ։
Առաջին փուլ
Ճակատամարտի սկզբում Վարդան Մամիկոնյանը ժամանակ չէր ունեցել լուրջ հետախուզական աշխատանքներ տանել, կարողանում է ճիշտ գնահատել իրավիճակը։ Նա, ցանկանալով ապահովել հայոց այրուձիու ազատ բացազատում, նետաձիգների միջոցով զսպող-պաշտպանողական կրակ է բացում հակառակորդի դեմ, որի շնորհիվ կարողանում է իրականացնել իր պլանը։
Ճակատամարտի սկզբին հաջող էր գործում Արշավիր Կամսարականի հրամանատարության տակ գործող թևը, որի հարվածների տակ պարսիկների ձախ թևը սկսում է նահանջել։ Սակայն Արշավիրը, հայտնվելով ճահճուտում, անհաջողություններ է կրում, որի հետևանքով պարսիկները կրկին ուժեղացնում են ճնշումը։
Երկրորդ փուլ
Արշավիրը կարողանում է վերադասավորել իր՝ ճահիճներում հայտնված գնդերը և, կատարելով մի թևանցում, հայտնվում է Կուրի ափին։ Այս խոր թևանցման հետևանքով իրարանցում է առաջանում պարսիկների զորքում, որն էլ վճռում է ճակատամարտի ելքը։ Պատրաստ չլինելով մարտ վարել և՛ թևերում, և՛ թիկունքում՝ պարսկական բանակը սկսում է նահանջել և լողալով անցնել Կուր գետը, սակայն պարսիկների մեծ մասը հենց այս ժամանակ խեղդվում և մահանում են։
Մարտի վերջին փուլում Վարդան Մամիկոնյանն առաջ է բերում նետաձիգներին, որոնք սկսում են նետահարել հակառակորդին գետանցման ժամանակ։
Հետագա դեպքեր
Հաղթանակ տանելով պարսիների հանդեպ՝ Վարդան Մամիկոնյանը շարժվում է առաջ և ազատագրում Աղվանքը, հասնում է մինչև Ճորա պահակ, որտեղից բանակցութոյւններ է սկսում հոների հետ։ Բանակցությունների արդյունքում պայմանավորվածություն է ձեռք բերվում, որ հոները պետք է արշավեն դեպի Պարսկաստան և ասպատակեն հյուսիսային նահանգները, սակայն հայերին ռազմական օգնություն չէին ցուցաբերելու։
Իմանալով, որ Վասակ Սյունին հետ է կանգնել ապստամբական գործից՝ Վարդան Մամիկոնյանը շտապ վերադառնում է Հայաստան, և իր ձեռքը վերցնում երկրի կառավարումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարդանանց պատերազմ Կատեգորիա:Սասանյան Պարսկաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Հայկական մարզպանության ճակատամարտեր
Իվտո
Իվտո (Yvetot, ), համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսային մասում՝ Նորմանդիա երկրամասի Ծովամերձ Սեն դեպարտամենտի Ռուանի շրջանի կենտրոնում։ Գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Փարիզից մոտավորապես 145 կիլոմետր դեպի հյուսիս, շրջանի վարչական կենտրոն Ռուան քաղաքից 37 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Զբաղեցնում է 7,47 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 11.725 :
Պատմություն
Իվտոյի անվան ծագումը պարզ չէ, սակայն փաստագրված է, որ 14-16-րդ դարերում տեղի իշխաններին կոչում էին Իվտոյի թագավորներ։ Իվտոն առաջին անգամ հիշատակվել է 1021 թվականին այն հողերի թվում, որոնք դուքս Ռիչարդ II-ը նվիրաբերել է Սեն-Վադրիլի աբբայությանը։ Իվտոն հիշատակվում է նաև ուտոպիստ փիլիսոփա Ժան Մելիեի Կտակարանում։ Այնտեղ ասվում է, որ տեղի թագավորը միակն է, որը լեռից տեսնում է իր ամբողջ թագավորությունը։
Տնտեսություն
Բնակչության զբաղվածության կառուցվածքը․
2010 թվականին քաղաքի 7.439 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից տնտեսական ակտիվություն են դրսևորել 5433-ը (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,0 %, իսկ 1999 թվականին եղել է 68,8 %)։ Աշխատանքում ներգրավված են եղել 4.696-ը (2470 տղամարդ և 2226 կին), 737-ը գրանցված են եղել որպես գործազուրկ (310 տղամարդ և 427 կին)։ Ոչ ակտիվ 2006 բնակիչներից 707-ը եղել են սովորողներ, 618-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 681-ը չեն աշխատել այլ պատճառներով ։
Այդ նույն տարում համայնքում հաշվվել է հարկման ենթակա 5.412 տնային տնտեսություն՝ 11.359 բնակչով։ Ընդ որում՝ յուրաքանչյուր հարկատուի միջին եկամուտը կազմել է 16.915 եվրո ։
Քույր քաղաքներ
Իվտոն բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Տրանսպորտը Թուրքիայում
Տրանսպորտը Թուրքիայում (Türkiye'de ulaşım), մարդատար և բեռնատար տրանսպորտային միջոցների համակարգ Թուրքիայում։ Այն ամենազարգացածներից մեկն է ամբողջ Եվրոպայում։
Ավիատրանսպորտ
Երկրի հիմնական փոխադրողը Turkish Airlines-ն է։ Արտասահմանյան ռեյսեր են իրականացնում նաև SunExpress-ը, Pegasus Airlines-ը, Borajet-ը, Onur Air-ը և այլն։
Երկրում գործում են 98 օդանավակայաներ (2013 թվականի տվյալներով) ։ Երկրի խոշոր օդանավակայաններն են Ստամբուլում՝ Աթաթուրքի անվան միջազգային օդանավակայանը և Սաբիհա Գյոքչենի անվան օդանավակայանը, իսկ Անկարայում՝ Անկարա Էսենբողա օդանավակայանը։
Ավտոմոբիլային տրանսպորտ
Ճանապարհները Թուրքիայի հարավ- արևմուտքում և հիմնական հանգստավայրերում տարբերվում են իրենց որակով։
Թուրքիայում ավտոբուսային ցանցը լավ զարգացած է, իսկ ավտոբուսները հարմարավետ են և ոչ այնքան թանկ։ Սակայն ավտոբուսներից օգտվելը օտարերկրացիների համար կարող է լինել պրոբլեմատիկ, քանի որ հիմնական երթուղիները գրված են թուրքերենով ։
Թուրքիայում միջքաղաքային փոխադրումներով զբաղվում են մասնավոր կազմակերպությունները ։ Ամեն մի կազմակերպությունը ունի իր գրասենյակների ցանցը, ինչպես ավտոկայարաններում, այնպես էլ խոշոր քաղաքների զբոսաշրջային վայրերում։ Ավտոփոխադրումների կենտրոնացված համակարգ գոյություն չունի։ Այդ իսկ պատճառով, ավտոբուսային տոմսերի ձեռքբերումը կարող է իրականացվել նաև համապատասխան գրասենյակներում։
Համայնքային այցելություններ կատարելու համար հիմնականում օգտագործվում են երթուղային տաքսիները։ Վճարումը, դրանցով երթևեկելու համար, տրվում է վարորդին։
Երկաթուղային տրանսպորտ
Թուրքական պետական երկաթուղին (Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları) ապահովում է ուղևորների բեռների փոխադրումը ամբողջ երկրով մեկ։ Կիրառվում է եվրոպական տիպի ռելսագիծը (1435 մմ)։ Երկրում առաջին երկաթգիծը կառուցվել է 1856 թվականին ։ 2014 թվականին Թուրքիայում երկաթգծի ընդհանուր երկարությունը կազմում էր 12 հազար կիլոմետր (1990 թվականին՝ 8430 կմ ), որից էլեկտրաֆիկացված է մոտ 3216 կմ (1990 թվականին էլեկտրաֆիկացված էր 204 կմ )։
Լոկոմոտիվային պարկում առկա են շոգեքարշներ (549) և էլեկտրոքարշներ (64), որոնք իրականացնում են ամբողջ բեռնափոխադրման 81- 84%-ը։ Մինչ օրս կիրառելի են նաև 50 գնացքներ։ Նաև կիրառվում են 83 էլեկտրագնացքներ և 44 դիզելային գնացքներ։ Վագոնների պարկում առկա է մոտ 17000 վագոն։
Փոխադրվող հիմնական նյութը հանքանյութն է։ Փոխադրվում է նաև գյուղատնտեսական արտադրանք, արդյունաբերական հումք, անասուններ ։
Հիմնական կիրառվող չափանիշներն են՝ միջռելսային հեռավորությունը՝ եվրոպական չափանիշով, արգելակները՝ օդային, շղթայակցումը՝ պտուտակային, թույլատրելի վերելքը՝ 28 ։ 2003 թվականից զարգանում է երկաթուղային տրանսպորտը։ Ստամբուլ — Էսքիշեհիր — Անկարա գիծը վերակառուցվել է արագավազ էլեկտրոգնացքների ընթացքը ապահովելու համար։ Այստեղով ընթացող գնացքները, որոնք TCDD HT65000 տիպի են, բացում են մինչև 250կմ/ժ արագություն։ Դրանք արտադրվում են Իսպանիայում և Ֆրանսիայում։ Թուրքիայի տրանսպորտի և հեռահաղորդակցության նախարարության պլանով 2023 թվականին երկաթգծերի ընդհանուր երկարությունը, որոնք օգտագործվում են արագավազ գնացքների համար, պետք է հասցվի մինչև 4000 կիլոմետրի։
Երկրում մեծ արագությամբ զարգանում է վագոնագործությունը և լոկոմոտիվագործությունը։
Մետրոպոլիտեն
1980-ական թվականներից Թուրքիայում չի եղել մետրոպոլիտեն ։ Անկարայի մետրոպոլիտենը բացվել է 1996 թվականին, Ստամբուլի մետրոպոլիտենը՝ 2000 թվականին, Իզմիրի մետրոպոլիտենը՝ 2000 թվականին, Ադանայի մետրոպոլիտենը՝ 2009 թվականին։
Բացի այդ, Ստամբուլի եվրոպական հատվածում գործում է Տյունելը։ Սա ստորգետնյա ֆունիկուլյոր է, որը բացվել է 1875 թվականին։ 1910 թվականին Տյունելը էլեկտրաֆիկացվել է։ Երկու կայարանները միացվել են թունելով, որն ունի ավելի քան 573 մետր երկարություն։
Ստամբուլում գործում է նաև թեթև մետրոն՝ Istanbul LRT-ն, որը բացվել է 1989 թվականին։
Ծովային տրանսպորտ
Թուրքիայում կան մի շարք խոշոր նավահանգիստներ՝ Ստամբուլ, Իզմիր, Զոնգուլդակ, Սամսուն, Տրապիզոն, Ալանիա, Բոդրում, Ֆեթհիյե, Մարմարիս, Կեմեր։
Թուրքիայի ողջ ափագծով մեկ կան մոտ 11 նավահանգիստներ և 57 կառամատույցներ։ Բեռնաթափման աշխատանքները, հատկապես կառամատույցներում, շատ դանդաղ են ընթանում։ Նավահանգիստների նշանակությունը հիմնականում պայմանավորված է նրանով, թե որքան է համապատսախան բնակավայրի և շրջանի բնակչությունը։
Թուրքիայի նավահանգիստների մեծ մասի համար վատ իրադրություն էր ստեղծվել, քանի որ դրանք կտրված են եղել հիմնական արդյունաբերական և գյուղատնտեսական կենտրոններից։ Ամենաաշխույժ նավահանգիստները հիմնականում Մարմարա ծովի ափին են գտնվում։ Սա պայմանավորված է նրանով, որ Մարմարա ծովի ափերը խիտ բնակեցված են։
Հիմնականում կիրառելի են հետևյալ նավատեսակները՝ զբոսանավեր, բեռնանավեր, ձկնորսական նավեր, մեծ լայներներ։
Հայդարփաշայի նավահանգիստը ունի արհեստական նավամատույց, որի ընդհանուր ձգվածությունը կազմում է 2600 մ, նավամատույցի շրջանում ջրի խորությունը կազմում է 10 մ։ Նավամատույցը խոշոր ալիքներից պաշտպանված է մոտ 1700 մետրանոց ալեհերձով։
Խողովակաշարային տրանսպորտ
2013 թվականի տվյալներով Թուրքիայում գազամուղների ընդհանուր երկարությունը կազմում էր 12,6 հզ կիլոմետր, իսկ նավթամուղների ընդհանուր երկարությունը՝ 3038 կիլոմետր ։
Ուիլյամ Լենգլնդ
Ուիլյամ Լենգլնդ (William Langland,, ), համարվում է միջին անգլերենի այլաբանական չափածոյի հեղինակ, որը հայտնի է նաև Փիրս Փլոուման անունով, այլաբանություն, որը լի է կրոնական թեմաների բարդ բազմազանությամբ։ Բանաստեղծության այս տեսակը մեկնաբանում է վանքի լեզուն և հասկացությունները՝ նշանների և պատկերների միջոցով, որոնք կարող են հասկանալի լինել աշխարհիկ մարդկանց համար։
Կենսագրություն
Լենգլնդի մասին քիչ բան է հայտնի։ Ըստ իր հեղինակային «Փիրս Փլոուման» բանաստեղծության անձնական տվյալների՝ նա ծնվել է Անգլիայի Արևմտյան Միդլենդում, մոտավորապես 1330 թվականին։ «Փիրս Փլոուման» բանաստեղծության պատմողը իր առաջին տեսիլքը՝ քնած ժամանակ,  տեսնում է Մալվերն Հիլզում (Հերեֆորդշիրի և Վուսթերշիրի միջև), որն էլ առաջ է բերում որոշակի կապ տվյալ տարածքի հետ։ Բանաստեղծության բարբառը նույնպես համապատասխանում է երկրի տվյալ հատվածին։ «Փիրս Փլոուման» բանաստեղծությունը գրվել է 1377 թվականին, ինչպես նշում է բանաստեղծության կերպարի երևակայությունը «քառասունհինգ ձմեռներ» եղել է իր հետ։
15-րդ դարում Փիրս Փլոումանի մասին Դաբլինի ձեռագրում կատարված նշումը հայտնում է, որ Լենգլնդը Սթեյսի դե Ռոքեյլի որդին է եղել ։
Ենթադրվում է, որ Լենգլնդը ծնվել է Շրոփշիր արարողակարգային դքսության Քլոբուրի Մորթիմեր քաղաքում, չնայած Լեդբերինը, Հերֆորդշիրը, Գրեյթ Մալվերնը, Վուսթերշիրը նույնպես ունեն հստակ ապացույներ նրա ծննդավայրը լինելու համար։ Այդ մասին է վկայում Քլոբուրի Մորտիմեր ծխական եկեղեցու սյունասրահում փակցված հուշատախտակը, եկեղեցում կա նաև նկարազարդ պատուհան, որը տեղադրվել է 1875 թվականին, որի վրա պատկերված է Փիրս Փլոումանի տեսիլքը ։ Ենթադրվում է, որ Լենգլնդը եղել է Վուդհաուս վանքի նորեկը, որն այդքան էլ հեռու չէր գտնվում ։
Հստակ նշաններ կան ենթադրելու համար, որ Լենգլնդը մահացել է 1385 կամ էլ 1386 թվականին։ Տասնչորսերորդ դարում «Iohan but»-ի (Ջոն Բութ) կողմից բանաստեղծության վերաբերյալ (Ռաուլինսոն 137) գրված գրառման մեջ, ուղղակիորեն վկայակոչվում է հեղինակի մահվան մասին; "whan this werke was wrouyt, ere Wille myte aspie/ Deth delt him a dent and drof him to the erthe/ And is closed vnder clom" («հենց որ այս աշխատանքն ավարտվի, նախքան Ուիլի գլխի ընկնելը / Մահը հարվածեց նրան և տապալեց գետնին/ Եվ հիմա նա թաղված է հողի տակ»)։ Ըստ Էդիթ Ռիքերթի, Ջոն Բութն, ըստ երևույթին, մահացել է 1387 թվականին, ինչը նշանակում է, որ Լենգլնդը մահացել է այդ ամսաթվից անմիջապես առաջ։ Այնուամենայնիվ որոշ գիտնականներ ենթադրում են, որ Լենգլնդը իր «Ռիչարդ Րեյդլես» աշխատությունը գրել է 1399 թվականին ։
Լենգլնդի մասին տեղեկությունները վերականգնվել են իր «Փիրս Փլոուման» ստեղծագործության միջոցով։ Բանաստեղծությունը պարունակում է մի հատված, որտեղ գրողը իրեն ներկայացնում է որպես «թափառաշրջիկ» և «ծույլ» մարդ, որը ապրում է Լոնդոնի Քորնհիլ շրջանում, ինչպես նաև անդրադառնում է երեխային և կնոջը։ Աշխատանքից կարելի է նաև ենթադրել, որ նա միջինից բարձր հասակ ուներ և իր ապրուստը վաստակում էր մահացածների համար աղոթելով։ Այնուամենայնիվ, այլաբանության և իրականության միջև տարբերությունը Փիրս Փլոուման ստեղծագործության մեջ մշուշոտ է, և ինչպես Վենդի Սքեյզը նշում է, ամբողջ հատվածը հիշեցնում է միջնադարյան գրականության կեղծ խոստովանության ավանդույթը (նաև հանդիպում է Քնֆեսիո Գոլիեում (Գողիաթի խոստովանությունը) և Ժան դե Մեունի Ռոման դե լա Ռոուզում)։
Նույն տեքստի վերջին երկրորդ և երրորդ հատվածներում հավելյալ մանրամասներ է տալիս բանաստեղծի կնոջ և ծերության ժամանակ կրած տանջանքների մասին, ինչպիսիք էին՝ ճաղատությունը, հոդատապը և թուլությունը։ Այս ամենից կարող ենք եզրակացնել, որ բանաստեղծը 1370-ական թվականներին եղել է միջին տարիքում, բայց նկարագրության պայմանական բնույթի պատճառով տվյալ հատվածի ճշգրտությունը կասկածի տակ է առնվում (օրինակ, Ուոլտեր Քենեդիի «Աիգեի գովքը» և «Երեք դարաշրջանների խորհրդարանը»), և այն փաստը, որ այդ ամենը ասվում է բանաստեղծության վերջում, երբ Ուիլի անձնական աճը հասնում է իր տրամաբանական ավարտին։
Բանաստեղծության մեջ արտահայտված մանրամասն և խորը կրոնական գիտելիքները ցույց են տալիս, որ նա որոշ կապ է ունեցել հոգեվորականության հետ, բայց թե ինչպիսին է եղել այդ կապը՝ անորոշ է։ Բանաստեղծության մեջ չկա ոչ մի ակնհայտ հակում որոշակի եկեղեցական խմբի կամ կարգի վերաբերյալ, բայց նա անկողմնակալ է իր հակակղերականության մեջ։ Սա ավելի է բարդացնում Լենգլնդին որևէ հատուկ խմբում ներառելու գործը։ Ջոն Բաուերսը գրում է, որ լավագույն դեպքում նա համարվել է այդ մեծածավալ խմբի քահանան՝ առանց որևէ օգուտի, ով կազմել է ժամանակակից հասարակության  արմատական եզրը... Ուիլը՝ վատ հագնված, պատկերված է «դարչնակարմիր գույնի հագուստով, որը շրջում էր գյուղական վայրերով, նա մի խելագար աղանդավոր էր, որը հարգալից չէր իր վերադասների նկատմամբ»։ Մալքոլմ Գոդենն առաջարկում էր այն վարկածը, որ նա ապրել է թափառական ճգնավորի կյանքով՝ ժամանակավորապես ենթարկվել է որևէ հովանավորի և գրողի ծառայությունները փոխանակել է ապաստանի և սննդի հետ։
Ռոբերտ Քրոուլիի կողմից 1550 թվականին հրատարակված «Փիրս Փլոուման» աշխատությունը առաջ քաշեց այն գաղափարը, որ Լենգլնդը Ջոն Ուիքլիֆի հետևորդն է եղել։ Այնուամենայնիվ, այս եզրակացությունը վիճարկելի է՝ Լոլարդի կողմից հողագործի կերպարի ընկալման պատճառով (տե՛ս, օրինակ, Pierce the Ploughman's Crede-ը և The Plowman's Tale-ը)։ Ճիշտ է այն հանգամանքը, որ Լենգլնդը և Ուիքլիֆը ունեին բազմաթիվ մտահոգություններ։ Երկուսն էլ կասկածի տակ էին դնում ինդուլգենցիաների և ուխտագնացությունների արժեքը, խրախուսում էին մայրենի լեզվի օգտագործումը քարոզներում, խանգարում էին հոգևորականների շրջանում կոռուպցիայի իրականացմանը և նույնիսկ խրախուսում էին շնորհներից հրաժարվելը։ Բայց այս թեմաները լայնորեն քննարկվել են 14-րդ դարի վերջին և հատուկ կապված չեն եղել Ուիքլիֆի հետ, մինչև Լենգլնդի մահվան ենթադրյալ ժամանակը։ Նաև, ինչպես նշում է Պամելա Գրադոնը, Լենգլնդը երբեք չի կրկնել հաղորդությունների վերաբերյալ Ուիքլիֆին բնորոշ ուսմունքները ։
Վերագրում
Փիրս Փլոուման աշխատության վերագրումը Լենգլնդին մասնավորապես հիմնված է այն ձեռագրի վկայության վրա, որը պահվում է Դուբլինի Երրորդության քոլեջում (MS 212): Այս ձեռագիրը «Փիրս Փլոուման» աշխատությունը վերագրում է Վիլիելմ դե Լենգլնդին՝ Սթեյսի դե Ռոքեյլի որդուն, ով լորդ Սփենսերի վարձակալն էր Օքսֆորդշիր կոմսությունում և մահացել է Շիպտոն-անդեր Ուիչվուդում։ Այլ ձեռագրերում հեղինակը կոչվում է Ռոբերտ կամ Ուիլյամ Լենգլնդ կամ էլ Վիլհելմ Վ. (ամենայն հավանականությամբ, Ուիլյամ Ուիչվուդի կարճ տարբերակն է)։
Կարծես թե հենց բանաստեղծությունն էլ նշում է, որ իր հեղինակը Լենգլնդն է։ Ինչ-որ պահի հեղինակը նշում է.«Ես ապրել եմ Լոնդոնում, իմ անունը Լոնգ Ուիլ է» (B XV.152): Սա կարող է հասկացվել իբրև հեղինակի անվան գաղտնագիր, որը բնորոշ էր ուշ միջնադարյան գրողներին (օրինակ Վիլոնի ակրոստիկոսները Le Testament-ում )։ Այնուամենայինվ առաջ բերվեց նաև այն հանգամանքը, որ միջնադարյան դպիրները և ընթերցողները այս տողը գուցե հասկացել են «Ուիլյամ Լոնգուիլի» հղում, կեղծանուն, որն օգտագործվել է Նորֆոլկի կոմսության ապստամբների կողմից 1381 թվականին ։
Չնայած որ կան շատ քիչ ապացույցներ, Լենգլնդի հեղինակությունը լայնորեն ճանաչվել է սկսած 1920-ական թվականներից։ Այնուամենայնիվ, ինչպես ցույց է տվել Ստելլա Փեյթսի և Դեյվիդ Բենսոնի վերջին աշխատանքը սա միանգամայն հստակ չէ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:14-րդ դարի անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Նախիմովսկոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Նախիմովսկոե (Нахимовское), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Տկղեմակարավի
Տկղեմակարավի (ტყემაკარავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 480 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քոբուլեթից 5 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Հասփստան
Հասփստան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառակում ։ Գտնվում էր Աղբակ գետի միջին հոսանքի աջ ափին։
Պատմություն
Բնակիչները եռանդուն մասնակցություն են ունեցել 1915 թվականի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
Հիմնականում հայաբնակ էր։ XIX դարի սկզբին ուներ 100 տուն, իսկ մեծ եղեռնի նախօրեին՝ 40-45 տուն բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Հասփստանն ուներ եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր «Ծաղկոց-դպրոցը»։
Գրչություն
Հանդիսացել է գրչության կենտրոն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պապուա Նոր Գվինեայի դրոշ
Պապուա Նոր Գվինեայի դրոշը Պապուա Նոր Գվինեայի պետական խորհրդանիշերից է։ Ընդունվել է 1971 թվականի հուլիսի 1-ին։ Դրոշի վրա ուրվագծվում է Paradisaea raggiana թռչնի պատկերը։ Դրոշի դիզայնը ընդունվել է 1971թ մրցույթում։ Հաղթող դիզայները Սուսան Կակինե Հուհումեն է եղել, ով 15-րդ անգամ էր հաղթում ։
Սև և կարմիր գույները Պապուա Նոր Գվինեայի ցեղերում ավանդական գույներ են եղել հնուց ի վեր։ Սև սպիտակ կարմիր գույները գերմանական կայսրության դրոշի գույներն էին։ Վերջինս գաղութացրել էր Նոր Գվինեան 1918թ-ից առաջ։ Դրախտի թռչունը նույնպես պատկերվել է զինանշանի վրա։
Մինչ անկախությունը, ավստրալիական կառավարումը առաջադրեց հորիզոնական եռագույնը կապույտ, դեղին և կանաչ երիզներով դրախտի թռչնով և հարավային խաչով հանդերձ։ Այն ձևավորվել էր Հալ Հոլմանի կողմից ։ Սակայն դա բացասապես ընդունվեց իր արտաքինի պատճառով, այդ իսկ պատճառով փոխարինվեց Սուսան Կակինեի առաջարկած տարբերակով։ Կապույտը ասոցացվում էր Նոր Գվինեայի ծովի և կղզիների հետ, Հարավային խաչը՝ ուղեցույց էր ճանապարհորդների համար, ոսկեգույնը ներկայցնում էր ափեզրերը, հանքային հարստությունը և միասնությունը։ Կանաչը խորհրդանշում էր անտառները, լեռնաշղթաները՝ Paradisaea raggiana թռչնի հետ միասնություն կազմելով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պապուա Նոր Գվինեայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1971 դրոշներ
Ժողովածու (2236)
Ժողովածու (2236), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2236 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Տեր Աբրահամ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Տեր Աբրահամը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,5X15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 464 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Պահպանակը ունի 24-25 էջ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 110ր, 160ր, 475րմ կազմողի՝ 334ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Մեծ սաղավարտ (թենիս)
Մեծ սաղավարտի մրցաշար (Grand Slam tournaments), թենիսի ամենամյա մրցաշար, որոնք հերթականությամբ անցկացվում են տարվա չորս եղանակներին։
Մրցաշարերում անցկացվում են հինգ հիմնական տարբեր կատեգորիաների մրցումներ։
Մեծ սաղավարտ մրցաշարի հիմնական չորս մրցաշարերն են