cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հրեշտակ քրոջ համար
Սյուժե
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում 2004 թվականին, ԱՄՆ-ի Ռոդ Այլենդ նահանգում, հորինված քաղաքում։ Աննա Ֆիցջերալդը ծնվել է այն նպատակով, որ դոնոր դառնա իր ավագ քույր Քեյթի համար, որը տառապում է լեյկեմիայով։ Աննան արդեն շատ վիրահատություններ է տարել, բայց երբ նա դառնում է տասներեք տարեկան, Քեյթին անհրաժեշտ է լինում դոնորային երիկամ։ Վիրահատությունը կարող է ծանր հետևանքներ ունենալ Աննայի առողջության համար հետագայում, ինչպես նաև օգուտ չտալ Քեյթին, և Աննան դիմում է դատարան, որ ստանա բժշկական էմանսիպացիա։
Աղջկա իրավունքները պաշտպանում է փաստաբան Քեմփբել Ալեքսանդրը։ Աննայի մայրը, ով նախկինում որպես փաստաբան է աշխատել, որոշում է ինքնուրույն պաշտպանել իր և ամուսնու շահերը։ Նա մի քանի անգամ խնդրում է աղջկան հրաժարվել հայցից, բայց Աննան չի համաձայնվում անել դա։ Շուտով ժամանակավոր խնամակալ Ջուլիա Ռոմանոյի խորհրդով աղջիկը տեղափոխվում է հրշեջային կայան, որտեղ աշխատում է իր հայրը՝ Բրայանը։ Այդ ժամանակ Աննայի և Քեյթի եղբայր Ջեսսին, ով զրկված է ծնողների ուշադրությունից, ամբողջ ժամանակն անցկացնում է տնային պայթուցիչի պատրաստման և թմրանյութեր օգտագործելու վրա։
Արդյունքում պարզվում է, որ Քեյթն էր խնդրել կրտսեր քրոջը դիմել դատարան, քանի որ չէր ցանկանում այլևս նրան տառապանք պատճառել և կարծում էր, որ մեռնելու է ամեն դեպքում։ Դատավորը որոշումը կայացնում է հօգուտ Աննայի։ Երբ Ալեքսանդրը և Աննան գնում են տուն, իրենց մեքենան մխրճվում է բեռնատարի մեջ։ Հիվանդանացում բժիշկները Սառային և Բրայանին ասում են, որ հույս չկա, որ իրենց աղջիկը կարող է կենդանի մնալ։ Այդ ժամանակ Ալեքսանդրը տալիս է իր համաձայնությունը երիկամի փոխպատվաստման համար։
Անցնում է վեց տարի։ Քեյթը գտնվում է ռեմիսիայի (հիվանդության ախտանիշների թուլացում) փուլում և պարի դասընթացներ է անցնում։ Նա ասում է, որ ամեն անգամ քույրերի տեսնելիս հիշում է Աննային։
Քննադատություն
թերթի գրախոսության մեջ գիրքը հիմնականում դրական է գնահատվել։ Քննադատի կարծիքով՝ Փիքոլթը վարպետորեն ուսումնասիրում է բարդ թեմա քաջությամբ և պարզությամբ (Picoult ably explores a complex subject with bravado and clarity) ։
Ամերիկայի գրադարանային ասոցացիայի կողմից հրապարակվող թերթի գրախոս Կրիստինա Հանթլին (Kristine Huntley) վեպը նկարագրում է այսպես՝ գեղեցիկ, սրտաճմլիկ, վիճաբանական և անկեղծ (a beautiful, heartbreaking, controversial, and honest book) ։
Էկրանավորում
2009 թվականին ԱՄՆ-ում գիրքը էկրանավորվեց «Իմ պահապան հրեշտակը» անունով։ Ֆիլմի ռեժիսորը Նիկ Քասսավետիսն է, Աննայի դերակատարը՝ Էբիգեյլ Բրեսլինը, Սառայինը՝ Քեմերոն Դիասը, Քեյթինը՝ Սոֆյա Վասիլևան, իսկ Քեմփբելինը՝ Ալեք Բոլդուինը ։
Ֆիլմում փոխվել է վերջաբանը (Աննան հաղթում է դատը, իսկ Քեյթը մահանում է), ինչը հիասթափեցնում է Փիքոլթի արվեստի երկրպագուներից շատերին։ Իսկ ինքը՝ գրողը, ասել է, որ ավելի լավ կլիներ, եթե ֆիլմում թողեին բնագրի վերջաբանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 վեպեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Արշավիր Ղարամյան
Արշավիր Սուրենի Ղարամյան (ծնվ. 22.07.1965թ., ԼՂԻՄ Ասկերանի շրջան, գ. Ակնաղբյուր), հայ պետական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ , Արցախի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի քարտուղար, «Արցախի հերոս» , «Ոսկե արծիվ» շքանշանի ասպետ։
Կենսագրություն
1984-1987 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ՝ ռազմածովային նավատորմ (Խաղաղ օվկիանոս) ։ 1989-1991 թթ. աշխատել է Ակնաղբյուրի կոլեկտիվ տնտեսությունում՝ որպես գլխավոր տնտեսագետ։
Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Արցախյան գոյապայքարին ։ 1991 թվականին Ակնաղբյուրում կազմավորել է կամավորական ջոկատ։
1992 թ. հունվար-սեպտեմբեր ամիսներին եղել է վաշտի հրամանատար, իսկ 1992-1996 թվականներին՝ Պաշտպանության բանակի Ասկերանի պաշտպանական շրջանի 35-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի (ՄՀԳ) հրամանատար։
1996-1997 թվականներին աշխատել է ԱՀ Շուշիի շրջանի վարչակազմի ղեկավար։
1997-1999 թվականներին եղել է ԱՀ Պաշտպանության բանակի Ասկերանի ՊՇ հրամանատար, 1999-2000 թվականներին՝ ԱՀ ՆԳՆ փոխնախարար, 2000-2004 թվականներին՝ ԱՀ ՆԳՆ նախարարի 1-ին տեղակալ, 2004-2007 թվականներին՝ ԱՀ Ոստիկանության պետի 1-ին տեղակալ։
2007 թվականի հոկտեմբերի 1-ին նշանակվել է ԱՀ Ոստիկանության պետ։
2007 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ԱՀ Ազգային Ժողովի որոշմամբ նշանակվել է ԱՀ Գլխավոր դատախազ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ԱՀ Ազգային Ժողովի որոշմամբ կրկին նշանակվել է ԱՀ Գլխավոր դատախազ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ԱՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ԱՀ ԿԱ Ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեն։
2018 թվականի հունիսին ԱՀ Նախագահի հրամանագրով նշակակվել է Արցախի Հանրապետության Նախագահի հատուկ հանձնարարությունների գծով ներկայացուցչի պաշտոնին։
2019 թվականի հունիսի 26-ին ԱՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Արցախի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի քարտուղար։
2020 թվականի մայիսի 18-ին ազատվել է Արցախի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն
Կրթություն
1983 թվականին ընդունվել է Երևանի Պետական Համալսարանի Ռադիոֆիզիկայի և էլեկտրոնիկայի ֆակուլտետ, 1984-1987թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում, հետո շարունակել ուսումը 1989 թվականին տեղափոխվելով Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի տնտեսա-հաշվապահական ֆակուլտետ ։
1994 թվականին ավարտել է Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանը, 2004 թվականին՝ Արցախի պետական համալսարանի «Իրավագիտություն» բաժինը։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի 2 զավակ։
Աֆրիկյան ֆրանսերեն
Աֆրիկյան ֆրանսերեն (français africain), ֆրանսերենի տեսակների ընդհանուր անվանումն է, որով խոսում է Աֆրիկայի 24 ֆրանկոֆոն երկրներում տարածված ֆրանսերեն լեզվով խոսացող մոտ 120 միլիոն մարդ ։ Այն ներառում է այն մարդկանց, ովքեր այս 31 աֆրիկյան երկրներում (քարտեզի վրա մուգ կապույտ գույնի) խոսում են ֆրանսերեն որպես առաջին կամ երկրորդ լեզու, սակայն այն չի ներառում ոչ ֆրանկոֆոն աֆրիկյան երկրներում ապրող ֆրանսախոսներին։ Այսպիսով, Աֆրիկան աշխարհի ամենաշատ ֆրանսախոսների մայրցամաքն է ։ Ֆրանսերենն Աֆրիկա է եկել որպես գաղութային լեզու։ Այս աֆրիկյան ֆրանսախոսներն այժմ ֆրանկոֆոնիայի մեծ մասն են կազմում։
Ֆրանկոֆոն աֆրիկյան երկրներից յուրաքանչյուրում ֆրանսերենը խոսվում է տեղական առանձնահատկություններով՝ կապված արտասանության և բառապաշարի հետ։
Տեսակներ
Կան աֆրիկյան ֆրանսերենի շատ տարբեր տեսակներ, բայց դրանք կարող են խմբավորվել չորս կատեգորիաների մեջ.
Աֆրիկյան ֆրանսերենի բոլոր տեսակները տարբերվում են ստանդարտ ֆրանսերենից խոսքի և բառապաշարի առումով, բայց կրթության, լրատվամիջոցների և իրավական փաստաթղթերում օգտագործվող պաշտոնական աֆրիկյան ֆրանսերենը հիմնված է ստանդարտ ֆրանսիական բառապաշարի վրա։
Գաղութային ժամանակաշրջանում կրեոլների ֆրանսերենի բարբառային ձևը, որը հայտնի է որպես «Petit nègre», ևս գոյություն ուներ Արեւմտյան Աֆրիկայում։ Այնուամենայնիվ, տերմինը վատ խոսացող աֆրիկյան ֆրանսերենի համար դարձել է չհաստատված։
Վ.Ի.Մուդիմբեն աֆրիկյան ֆրանսերենը բնութագրում է որպես աֆրիկյան ինքնատիպ լեզուների առատության մեջ հարկադրված մոտավոր արտասանություն, ճնշված շարահյուսություն, փքված կամ աղավաղված բառապաշար, հնչերանգ, ռիթմ, առոգանություն և շեշտադրում; բազմաթիվ հնչյունաբանական, մորֆոլոգիական և բառային աֆրիկանիզմ ։ Եվրոպական ֆրանսերենից տարբերությունները պայմանավորված են մայրենի լեզվի ուղղակի ազդեցությամբ և ֆրանսերենի քերականական կանոնների բարդությամբ, որոնք արգելում են դրա սովորելը ոչ մայրենի լեզվով խոսացողներից շատերի կողմից։
Լեզվաբանների կողմից աֆրիկյան ֆրանսերենի նկարագրության դժվարությունը գալիս է փոփոխություններից, որովհետև «մաքուր» լեզուն օգտագործվում է շատ աֆրիկյան մտավորականների և գրողների կողմից՝ հակառակ ֆրանսերեն և աֆրիկյան լեզուների միջև առկա խառնուրդների։ Այսպիսով, «կրեոլիզացիա» տերմինը հաճախ գործածվում է և հաստատված ձևով, և հատկապես այն վայրերում, որտեղ ֆրանսերենը մեկ կամ մի քանի տեղական լեզուների հետ միասին նույն մակարդակի վրա է։
Նշանների փոխարկումը կամ առանձին զրույցի ընթացքում լեզուների փոփոխությունը տեղի է ունենում ինչպես Սենեգալում, այնպես էլ Կոնգո-Կինշասայում, վերջիններս չորս «ազգային» լեզուներ ունեն՝ Կիկոնգո, Լինգալա, Կիլուբա եւ Սուահիլի, որոնք ֆրանսերենի հետ մշտական հակադրության մեջ են։ Նշանների փոխարկումը ուսումնասիրվել է գաղութային ժամանակներից լեզվաբանության տարբեր ինստիտուտների կողմից։ Դրանցից մեկը, որը գտնվում է Սենեգալի Դակար քաղաքում, արդեն խոսել է 1968 թվականին Ֆրանսերենի կրեոլիզացիայի մասին, անվանելով արդյունքը «ֆրենլոֆ». ֆրանսերենի և վոլոֆի (ամենաշատը Սենեգալում խոսացվող լեզու) խառնուրդ, որն իր օգտագործմամբ տարածվում է քաղաքային վայրերում և դպրոցների միջոցով, որտեղ ուսուցիչները դասարանում հաճախ խոսում են Վոլոֆի լեզվով, չնայած պաշտոնական հրահանգներին ։
Աֆրիկյան ժողովրդական ֆրանսերեն
Աֆրիկայի Ֆրանկոֆոն քաղաքային բնակավայրերում հայտնվել է ֆրանսերենի մեկ այլ տեսակ. Français populaire africain ("Աֆրիկյան ժողովրդական ֆրանսերեն") կամ ԱԺՖ։ Այն օգտագործվում է ողջ մերձսահարյան Աֆրիկայում, հատկապես աֆրիկյան այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են Աբիջանը (Փղոսկրի Ափ), Ուագադուգուն (Բուրկինա Ֆասո); Դակարը (Սենեգալ); Կոտոնուն (Բենին); եւ Լոմեն (Տոգո)։ Այն հայտնվելիս հատուկ ուշադրության չի արժանացել և կապված էր բնակչության աղքատ խավի հետ. Angèle Bassolé-Ouedraogo նկարագրում է գիտնականների արձագանքը.
Վարչակազմը և պրոֆեսորները չեն ուզում լսել այդ ծիծաղելի հնչող և բարբարոսական լեզուն, որը կարծես թե արհամարհում է հոդվածները և խեղաթյուրում բառերի իմաստը։ Նրանք դրա մեջ տեսնում են վնասակար ազդեցություն պատշաճ ֆրանսերենի գերակայության համար:
Այնուամենայնիվ, ԱԺՖ-ն սկսեց վերին դասի մեջ երկրորդ լեզու լինել։ Այն նաև դարձել է սոցիալական համաձայնության խորհրդանիշ։
ԱԺՖ-ն կարելի է համարել իբրև դ'Իվուարյան ֆրանսերենի առաջադիմական զարգացում։ Փղոսկրի Ափից դուրս տարածվելուց հետո այն աֆրիկանացվեց երիտասարդ աֆրիկացիների (հաճախ ուսանողների) և կինոյի, դրամայի ու պարերի ազդեցության տակ։
ԱԺՖ-ն ունի իր սեփական քերականական կանոնները և բառապաշարը։ Օրինակ, "Il ou elle peut me tuer!" կամ "Il ou elle peut me dja!" կարող է կամ նշանակել «այս անձը ինձ շատ է ձանձրացնում» կամ «մահանում եմ նրա համար» կախված հանգամանքներից։ "Il ou elle commence à me plaire" նշանակում է վրդովվել (այնուամենայնիվ դա նշանակում է «նա սկսում է հրապուրել ինձ»), եւ ընկերությունը կարող է արտահայտվել «c'est mon môg sûr» կամ «c'est mon bramgo» " '' :
ԱԺՖ-ը հիմնականում բաղկացած է մետաֆորայից և աֆրիկյան լեզուներից վերցված պատկերներից։ Օրինակ, վերին սոցիալական դասը կոչվում է "les en-haut d'en-haut" (վեր վերեւից) կամ' "les môgôs puissants" (հզոր մոֆուս)։
Արտասանություն
Աֆրիկյան ֆրանսերենի բազմաթիվ տեսակները կարող են բավականին տարբեր լինել։ Այնուամենայնիվ, կան որոշակի տենդենցներ Աֆրիկայի ֆրանսախոսների կողմից. օրինակ, R տառը արտասանվում է որպես ալվեոլային տրիլ տիպական բարբառի «կոկորդային R»-ի փոխարեն։ Արաբական مغرب Մաղրիբ բառում ⟨غ⟩-ով ներկայացված ետնալեզվակի ձայնեղ շփական բաղաձայնը ուրիշ ընդհանուր այլընտրանք է։ [D], [t], [l] և [n] տառերի արտասանությունը կարող է նույնպես տարբեր լինել, և ինտոնացիան կարող է տարբեր լինել ստանդարտ ֆրանսերենից:
Բառապաշար
Բառապաշարի առումով աֆրիկյան ֆրանսերենում կա երեք երևույթ։ Առաջին, ստանդարտ ֆրանսերենում գոյություն չունեցող բառերի առկայություն։ Այս բառերից յուրաքանչյուրը տեղայնացվել էր կամ փոխառվել տեղական աֆրիկյան լեզուներից։ Արդյունքում, աֆրիկյան ֆրանսերենի յուրաքանչյուր տարածաշրջանային տեսակ ունի իր սեփական բառերի խումբը, որոնք նույնը չեն, ինչ աֆրիկյան ֆրանսերենի այլ տեսակների մեջ, չնայած այս տեղական բառապաշարը միայն մի փոքր մասն է կազմում ընդհանուր բառապաշարի, որը հիմնականում նույն ստանդարտ ֆրանսերենն է։ Այլ տարածաշրջաններից կամ երկրներից մարդկանց հետ խոսելիս աֆրիկյան ֆրանսախոսները հաճախ անցնում են ֆրանսերենի ստանդարտ ձևին՝ խուսափելով այս տեղական բառապաշարից։ Այնուամենայնիվ, գոյություն ունեն որոշ աֆրիկյան մի քանի բառեր, որոնք ստեղծվել են աֆրիկյան շատ երկրներում (տես, օրինակ, chicotter Աբիջանի ֆրանսիական բառարանի ստորին հատվածում:
Երկրորդ երևույթը որոշ բառերի՝ ստանդարտ ֆրանսերենից տարբերվող իմաստով օգտագործումն է։ Օրինակ, présentement բառը (որը ստանդարտ ֆրանսերենով նշանակում է «պահին») մերձսահարյան Աֆրիկայում (բայց ոչ Մաղրեբում) օգտագործվում է «փաստացի» իմաստով, և ոչ թե «պահին»։
Երրորդ երևույթը գերճշտումն է, որը հատկապես նկատվում է մերձսահարյան Աֆրիկայի կրթված և վերին դասերի մոտ։ Կրթված մարդիկ հակված են խոսել ֆրանսերենի շատ ֆորմալ տեսակով, որը եվրոպական և հյուսիսամերիկյան ֆրանսախոսների համեմատ հնչում է մի քիչ ավելի հնացած եւ պահպանողական։
Տեղական աֆրիկյան ֆրանսերենի բառապաշարը չի գտնվում ստանդարտ ֆրանսերենի՝ կրթված մարդկանց կողմից աղճատված ժարգոնի տատանումների մեջ, խոսակցական օգտագործման բառերի համար, որոնք մտել են ֆորմալ օգտագործման մեջ (օրինակ, chicotter): Ֆրանսերենը, որով խոսում են Փղոսկրի Ափի ամենամեծ քաղաք Աբիջանում, այս հակասական ռեգիստրի լավ օրինակ է ներկայացնումregisters.:
Աբիջանի ֆրանսերենի բառապաշար
Որոշ գնահատականներով, ֆրանսերեն խոսում է Աբիջանի բնակչության 75-99 տոկոսը, կամ որպես միակ լեզու, կամ բնիկ աֆրիկյան լեզուների հետ կողք-կողքի։ Աբիջանում խոսում են երեք տեսակ ֆրանսերենով։ Պաշտոնական ֆրանսերենով խոսում են կրթված դասերը։ Բնակչության մեծ մասը, սակայն, խոսում է խոսակցական ֆրանսերենով, որը հայտնի է որպես Français de Treichville (Աբիջանի բանվոր-դասակարգի անունով) կամ Français de Moussa (Ivoire Dimanche ամսագրի կողմից հրատարակած քրոնիկներին բնորոշ անունով, որոնք գրված են Աբիջանի ֆրանսերենով)։ Վերջապես, nouchi կոչվող Աբիջանի ֆրանսերենի ժարգոնով խոսում են ավազակախմբերի մարդիկ, ինչպես նաև նրանց ընդօրինակող երիտասարդները։ Նոր բառերը սովորաբար հայտնվում են nouchi-ում, հետո որոշ ժամանակ անց իրենց ճանապարհն են ուղղում դեպի Աբիջանի ֆրանսերեն ։ 2012թվականի դրությամբ բջջային հեռախոսների միջոցով գրվում է  nouchi բազմաղբյուր բառարանը ։
Ահա Աբիջանի աֆրիկյան ֆրանսերենի տեսակի մեջ օգտագործվող բառերի որոշ օրինակներ (այստեղ օգտագործվող ուղղագրությունը հարմարեցված է ֆրանսերենի ուղղագրությանը, բացառությամբ ô-ի, որը պետք է կարդացվի ինչպես անգլերեն "law" բառի -aw-ն) ։ le pia-ն ժարգոնային բառ է, որը նշանակում է փող, դրամ։ Դա հավանաբար եկել է ստանդարտ ֆրանսերենի pièce («մետաղադրամ») կամ pierre («քար»), կամ, թերևս, piastre (դոլար, ցատկ) բառերից։ Պաշտոնական համատեքստում խոսելիս կամ Փղոսկրի Ափից դուրս ֆրանսախոսների հանդիպելիս Աբիջանի ֆրանսախոսները տեղական բառերը պետք է փոխարինեն ֆրանսերեն ստանդարտ բառերով une fille,un restaurant կամ une cantine, un copain, battre և l'argent-ի փոխարեն։ Նշենք, որ որոշ տեղական բառեր օգտագործվում են աֆրիկյան մի շարք երկրներում։ Օրինակ, chicotter-ը հաստատվել է ոչ միայն Փղոսկրի Ափում, այլեւ Սենեգալում, Մալիում, Նիգերում, Բուրկինա Ֆասոյում, Չադում, Կենտրոնական Աֆրիկյան Հանրապետությունում, Բենինում, Տոգոյում և Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում ։
Կինշասայի ֆրանսերեն բառապաշարը
Ավելի քան 10 միլիոն բնակչությամբ Կինշասան Փարիզից հետո աշխարհում երկրորդ խոշորագույն ֆրանկոֆոն քաղաքն է։ Այն աշխարհի խոշորագույն ֆրանկոֆոն երկրի՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության մայրաքաղաքն է, որտեղ մոտ 24 միլիոն մարդ (ընդհանուր բնակչության 40 %-ը) կարողանում է խոսել ֆրանսերեն (ըստ էության, որպես երկրորդ լեզու) ։ Ի տարբերություն Աբիջանի, որտեղ ֆրանսերենը բնակչության մեծ մասի առաջին լեզուն է, Կինշասայում ֆրանսերենն ընդամենը երկրորդ լեզու է, և լինգվա ֆրանկայի կարգավիճակը կիսվում է լինգալայի (Բանտու լեզու) հետ։ Կինշասայի ֆրանսերենը նույնպես տարբերվում է աֆրիկյան այլ տարբերակներից, քանի որ այն գաղութացման պատճառով բելգիական ֆրանսերենի որոշ ազդեցություն ունի։ Կինշասայում ապրող տարբեր աֆրիկյան մայրենի լեզուներով խոսացող մարդիկ փողոցում միմյանց հետ շփվելու համար սովորաբար խոսում են Լինգալայով, սակայն ֆրանսերենն է բիզնեսի, վարչակազմի, դպրոցների, թերթերի և հեռուստատեսությունների լեզուն։ Ֆրանսերենը գերակշռող է նաև գրավոր լեզվում։
Կինշասայում լայն տարածվածության շնորհիվ ֆրանսերենը տեղական լեզու է դարձել իր սեփական արտասանությամբ, իսկ որոշ տեղական բառեր փոխառվել են լինգալայից։ Իրենց սոցիալական կարգավիճակից կախված՝ որոշ մարդիկ կարող են զուգակցել ֆրանսերենը և լինգալան, կամ երկուսի միջև անցումներ կատարել՝ կախված համատեքստից։ Ահա Կինշասայի ֆրանսերենին բնորոշ բառերի օրինակներ։ Ինչպես և Աբիջանում, գոյություն ունեն տարբեր ռեգիստրներ և առավել կրթված մարդիկ կարող են փոփոխել ժարգոնային/լինգալյան օգտագործման պայմանները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսերենն Աֆրիկայում Կատեգորիա:Ֆրանսերենի բարբառներ
Բելնավ
Բելնավ (Bellenaves), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էբրյոյ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մոնլյուսոնն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03022։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1032 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 568 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 174-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 205-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,4 %)։ 394 աշխատունակ բնակիչներից 334-ը աշխատում էին (185 տղամարդ և 149 կին), անաշխատանք էին 60-ը (31 տղամարդ և 29 կին)։ 174 անգործունակ մարդկանցից 48-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 66-ը թոշակառու, 60-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իտաբունա
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1910 թվականի հուլիսի 28-ին։
Աշխարհագրություն
Կլիման արևադարձային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Իտագուասու դա Բաիա
Իտագուասու դա Բաիա (Itaguaçu da Bahia), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բալի Սան Ֆրանցիսկանում դա Բաիա մարզում։ Մտնում է Բառա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8738 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 396,339 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,0 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1898 թվականի մփետրվարի 24-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
DB Class 101
DB Class 101 (այլ անվանում՝ DB-Baureihe 101), գերմանական էլեկտրաքարշ։ Արտադրվել է 1996-1999 թվականներին։ Այն ծառայել է ուղևորափոխադրումների և բեռնափոխադրումների համար։ 2001-2002 թվականներին ԱՄՆ-ում արտադրվել է լիցենզավորված կրկնօրինակը, ALP-46 անվանմամբ։
Պատմություն
1990 թվականներին անհրաժեշտություն կար, որպեսզի լինեին ծանր և արագ միջազգային տրանսպորտի միջոցներ (արագությունն ավելի քան 160 կմ/ժ), ինչպես օրինակ DB Class 103: Բացի այդ անհրաժեշտություն եղավ ստեղծելու այնպիսի տրանսպորտ, որը կկարողանա տեղափոխել տարբեր տեսակի բեռներ, ավելի քան 200 կմ/ժ-ում։
Ծովային տրանսպորտ
Ծովային տրանսպորտ, տրանսպորտի տեսակ։ Ծովային տրանսպորտի զարգացման պատմությունն սկսվում է մ. թ. ա. VI–IV հազարամյակներից։ Ծովային առաջին նավերը թիավոր էին։ Մ. թ. ա. III հազարամյակում հայտնագործվեց առագաստը, որը երկար ժամանակ նավերի հիմնական շարժասարքն էր։ Շոգեմեքենայի գյուտը հնարավորություն տվեց ստեղծելու մեխանիկական շարժիչով առաջին ինքնագնաց նավերը՝ շոգենավերը։ Հետագայում, տեխնիկայի զարգացմանը զուգընթաց, ստեղծվեցին ջերմանավեր (ներքին այրման շարժիչով), ապա՝ ատոմագնացներ։ Արդի ծովային նավերը ինժեներական բարդ կառույցներ են, որոնցից մի քանիսի բեռնատարողությունը հասնում է մոտ 500 հզ. տ, հզորությունը՝ 100 հզ. ձ. ու., ունեն էլեկտրառադիոնավագնացային բարդ սարքավորում, ավտոմատ հսկման և կարգավորման համալիրներ ևն։ Ծովային տրանսպորտ կարևոր դեր է կատարում ներքին և հատկապես արտաքին առևտրական փոխադրումներում։ Նավահանգիստները հագեցվում են փոխաբեռնիչ սարքավորումներով և բեռնման-բեռնաթափման աշխատանքների համալիր մեքենայացման միջոցներով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ծովային տրանսպորտ
Արամ Քոչարյան (այլ կիրառումներ)
Արամ Քոչարյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Տոռեսի նեղուց
Թորեսի նեղուց (estrecho de Torres, Torres Strait), բաժանում է Նոր Գվինեա կղզին և Ավստրալիայից։ Միացնում է Հնդկական և Խաղաղ օվկիանոսները (համապասխանաբար Կորալյան և Արաֆուրյան ծովերը)։ Լայնությունը ամենանեղ մասում ընդամենը 150 կմ է։ Կան շատ կղզիներ, ժայռեր, խութեր։ Զմռանը հոսանքներն ուղղված են դեպի արևելք, ամռանը՝ արևմուտք, արագությունը՝ մինչև 1 կմ/ժ։ Անվանվել է ի պատիվ իսպանացի ծովագնաց Լուիս Վաես դե Թորեսի (1560-1614): Հարավում տարածվում է Քեյփ-Յորք թերակղզին, որը ավստրալիական Քվիսլենդ նահանգի ամենահյուսիսային մասն է։ Հյուսիսում է գտնվում Նոր Գվինեան՝ Պապուա պետության Արևմտյան պրովինցիան։
Աշխարհագրությունը
Նեղուցը միացնում է Կորալյան ծովի արևելքում Արաֆուրյան ծովին արևմուտքում։ Նեղուցը ծատ նեղ է, իսկ խութերն ու կղզիները դարձնում են այն ավելի վտանգավոր։ Թորենսի նեղուցում տարածվում են մի շարք կղզիեխմբեր, որոնք կոչվում են Թորենսի նեղուցի կղզիներ:Դրանց թիվը 274 պակաս չէ, որոնցից 17 այսօր բնակեցված են։ Կղզիներն իրենց էկոհամակարգով և ձևավորմամբ տարբեր են։ Նոր Գվինեա կղզուն մոտ գտնվող կղզիները զառիթափ ռելիեֆ ունեն, կազմված են ծովերը թափվող գետերի ալյուվիալ նստվածքներից։ Կղզիներից շատերը արևմուտքում ժայռոտ են, ձևավորված են հիմնականում գրանիտից, որոնք իրենցից ներկայացնում են Մեծ արգելախութի կատարներ, որոնք վերջին սառցայի ժամանակաշրջանում դարձել են կղզիներ՝ ծովերի բարձրացման հետևանքով։ Կենտրոնական կղզիները հիմնականում կորալային խութեր են, իսկ արևելքում հրաբխածին են։ Թորեսի նեղուցի բնիկները մալայզիական ժողովուրդներ են, Նոր Գվինեայի պապուասների ազգակիցները։ Աբորիգենների հիմնական լեզուն կալա-լագավ-յան և մերիամ-միր, ինչպես նաև բրոկան՝ Թորենսի նեղուցի կրեոլական լեզուն։ 2001 թվականի ավստրալիական գրանցվածների տվյալների համաձայն բնակչությունը կազմում է 8089 մարդ։
Պատմությունը
Նեղուցով նավարկած առաջին եվրոպացին Լուիս Վաես դե Թորեսն է,արշավախմբի հրամանատարի տեղակալ իսպանացի ծովահեն Պեդրո Ֆերնանդես Կիրոսն էր, ով Պերուից լողալով 1605 թվականին հասավ Խաղաղ օվկիանոսի հարավ։ Այն բանից հետո, երբ Կիրոսի նավը վերադարձավ Մեքսիկա, Թորեսը առաջարկեց ծրագրել ճանապարհորդություն Մանիլա Մոլուքյան կղզիներով։ Նա լողաց Նոր Գվինեայի ծովափով, հնարավոր է, որ այցելած լիներ Ավստրալիայի հյուսիսը, թեև դրա մասին վկայող տեղեկություններ չեն պահպանվել։ 1769 թվականին շոտլանդացի աշխարհագրագետ Ալեքսանդր Դալրիմպլը կարդաց Թորեսի նավարկության մասին և նեղուցն անվանեց ի պատիվ Թորենսի։ 1770 թվականին, երբ Ջեյմս Կուկը միացրեց ողջ արևելյան Ավստրալիան Բրիտանական թագավորությանը, նա նավարկեց ավստրալիական ծովափը նեղուցի կողմով։ 1879 թվականին Թորեսի նեղուցի կղզիները միացրեցին Քվիսլենդին։ Արդյունքում դրանք դարձան բրիտանական Քվիսլենդ գաղութի մասը, թեև դրանցից շատերը գտնվում են Նոր Գվինեայի ծովափին մոտ։
Աղջադաղի գավառակ
Աղջադաղ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։
Պատմություն
XIX դարի վերջերին և XX դարի սկզբերին պատկանում էր Մալաթիայի գավառին։ Ըստ թուրքական տվյալների 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բռնագաղթի է ենթարկվել 312 հայ։
Բնակչություն
1880-ական թվականներին հայերի թիվը հասնում էր 312 անձի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Հայաստանը 2000 ամառային օլիմպիական խաղերում
Հայաստանը 2000 թվականի սեպտեմբերի 15-ից մինչև հոկտեմբերի 1-ը Սիդնեյում (Ավստրալիա) կայանացած 27-րդ ամառային Օլիմպիական խաղերում մասնակցել է 10 մարզաձևերով։ Խաղերին մասնակցել են 25 մարզիկներ։ Դրոշակակիրն է եղել Վաղինակ Գալստյանը։ Օլիմպիական խաղերում Հայաստանը նվաճել է մեկ բրոնզե մեդալ։
Աբո Թիֆլիսեցի
Աբո Թիֆլիսեցի կամ Աբո Թբիլելի, Հաբո Տփիլելի (აბო თბილელი, ჰაბო ტფილელი, ), նահատակ, Թիֆլիս քաղաքի երկնային հովանավորը։ Ոգեշնչման արարողությունը կատարվում է Վրաց ուղղափառ եկեղեցում հունվարի 8-ին՝ ըստ հուլյան տոմարի (21 հունվարի գրիգորյան օրացույցով)։
Ազգությամբ արաբ է։ Բաղդադում զբաղվել է անուշահոտ յուղեր պատրաստելով։ Քարթլիի թագավոր Ներսեի շքախմբի կազմում 775 թվականին գնում է Թիֆլիսի էմիրություն, որ գտնվում էր արաբական տիրապետության ներքո։ Ներսեն Բաղդադում ամբաստանության պատճառով երեք տարի անցկացրել էր բանտում, արդարացվել էր խալիֆի կողմից և ուղարկվել Վրաստան։ Թիֆլիսում Աբոն հակվում է դեպի քրիստոնեական հավատը, սկզբում նա աստվածաբանական բանավեճեր էր վարում քրիստոնյաների հետ, սակայն հետո հավատում էր նրանց հայացքների ճշմարիտ լինելուն։ 781 թվականին Ներսեն փախչում է Խազարիա։ Աբոն գնում է նրա հետ։ Խազարիայում նա մկրտվում է, ապա ճգնավորի կյանք է վարում Աբխազիայում։ 782 թվականին վերադառնում է Թիֆլիս և քարոզչությամբ զբաղվում արաբ քրիստոնյաների շրջանում։ 785 թվականին արաբ էմիրի հրամանով բանտ է նետվել և գլխատվել Քրիստոսի մկրտության օրը, մարմինն այրվել է, իսկ աճյունը լցվել ոչխարի մորթու մեջ ու նետվել Կուր գետը։ Այս վայրում, ըստ ավանդության, երևաել է լույսի սյուն։ Աբոյի գործերի վկա Իոանե Սաբանիձեն գրել է նրա վարքն ու նահատակությունը Քարթլիի կաթողիկոս Սամուիլ VII-ի հանձնարարությամբ։ Այդ աշխատությունը Վրաստանի պատմությանն ամենահին գրավոր աղբյուրներից ու գրական հուշարձաններից մեկն է, որ գրվել է Վասիլի Մեծի՝ Սեբաստիայի 40 նահատակներին նվիրված աշխատության, Արեոպագիտի, ինչպես նաև վրացական վաղ վարքագրությունների ազդեցությամբ։ Աբո Թիֆլիսեցու վարքը ներառվել է վարքագրությունների տարբեր ժողովածուներում և բազմիցս վերամակվել։ Կուրի ափին՝ Աբոյի մարմինն այրելու վայրում, XIII դարում կառուցվել է Մետեխիի տաճարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական սրբեր Կատեգորիա:Վրաց ուղղափառ եկեղեցի
Բելրիվ սյուր Ալյե
Բելրիվ սյուր Ալյե (Bellerive-sur-Allier), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էսկյուրոլ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Վիշին է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03023։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 8579 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 4890 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 3361-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 1529-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,1 %)։ 3361 աշխատունակ բնակիչներից 2926-ը աշխատում էին (1525 տղամարդ և 1401 կին), անաշխատանք էին 435-ը (190 տղամարդ և 245 կին)։ 1529 անգործունակ մարդկանցից 374-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 613-ը թոշակառու, 542-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Թոմաս Տորկվեմադա
Թոմաս Տորկվեմադա (Tomás de Torquemada, ), ինկվիզիցիայի ղեկավար Իսպանիայում։ Իզաբել թագուհու խոստովանահայրն էր, 1483 թվականին նշանակվել է Կաստիլիայի և Արագոնի, 1486 թվականից՝ նաև Վալենսիայի և Կատալոնիայի մեծ ինկվիզիտոր։ Կազմել է ինկվիզիցիայի օրենսգիրք, դատի արարողակարգը, մշակել ինկվիզիցիայի մարմինների կազմակերպական կառուցվածքը։ Հայտնի էր բացառիկ դաժանությամբ, լայնորեն կիրառել է հրադատությունը (նրա օրոք մահապատժի է ենթարկվել ավելի քան 10 հզ․ մարդ)։ Մուսուլմաններին և հրեաներին հետապնդելու նախաձեռնողն էր (1492 թ. հրեաները վտարվել են Իսպանիայից)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սալամանկայի համալսարանի շրջանավարտներ
Բինալի Յըլդըրըմ
Բինալի Յըլդըրըմ (Binali Yıldırım, ), թուրք պետական և քաղաքական գործիչ։ Թուրքական «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության առաջնորդը 2016 թվականի մայիսի 22-ից ։
2016 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2017 թվականի մայիսի 21-ը զբաղեցրել է Թուրքիայի Հանրապետության վարչապետի պաշտոնը ։
Կենսագրություն
Բինալի Յըլդըրըմը ծնվել է 1955 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Էրզինջանի մարզի Կերճանիս գյուղում, որը ներկայումս գտնվում է Թուրքիայի տարածքում։
1973-1978 թվականներին սովորել է Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանում և ստացել է բակալավրի և մագիստրոսի աստիճան։
1978-1993 թվականներին աշխատել է Թուրքիայի նավաշինական արդյունաբերության գլխավոր տնօրենի պաշտոնում։ 1990-1991 թվականներին Ներկայացրել Թուրքիան Միջազգային ծովային կազմակերպությունում։
2002 թվականին դարձել է Թուրքիայի տրանսպորտի և կապի նախարարը, իսկ 2016 թվականին փոխարինել է Թուրքիայի նախկին վարչապետ Ահմեդ Դավութօղլուին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Թուրք պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ստամբուլի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 24-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 26-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական կուսակցությունների առաջնորդներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 23-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Քրդական ծագմամբ թուրքեր Կատեգորիա:Թուրքիայի Արդարություն և զարգացում կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 22-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի նախարարներ Կատեգորիա:Թուրքիայի մեջլիսի խոսնակներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 65-րդ կառավարության անդամներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական գործիչներ
Մոնտեֆեռանտե
Մոնտեֆեռանտե  (Monteferrante), կոմունա Իտալիայում՝ Աբրուցո մարզի Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը՝ 190 մարդ։ Խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66040։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0872։
Պարմենիոն
Պարմենիոն (Parmenion, նաև Parmenio, Παρμενιων; ), Մակեդոնիայի ականավոր զորավար։ Եղել է Արգեադների դինաստիայի թագավորներ՝ Փիլիպոս II-ի և նրա որդի, Ալեքսանդր III-ի (Ալեքսանդր Մեծի), զինակիցը։ Պատմական աղբյուրները վկայում են Պարմենիոնի ազնվական ծագման մասին։ Ենթադրաբար, զինվորական ծառայության է անցել դեռ Փիլիպոսի հոր, Ամինտաս III-ի գահակալության օրոք։ Որպես Փիլիպոս II-ի զորավար Պարմենիոնը մ.թ.ա. 359-336 թվականներին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Մակեդոնիայի՝ Հոնիական ծովից մինչև Պոնտոս ձգվող հզոր Բալկանյան պետության, կազմավորման գործում։ Փիլիպոսի սպանությունից հետո Պարմենիոնը ճանաչել է Ալեքսանդրի տիրապետությունն ու մասնակցել նրա Արևելյան արշավանքի նախապատրաստմանը։ Պարմենիոնի զորավարի տաղանդը բացահայտվել է հատկապես Գրանիկոս գետի, Իսոսի և Գավգամելայի հաղթական ճակատամարտերում Աքեմենյան Պարսկաստանի դեմ։ Ժամանակի ընթացքում Ալեքսանդրի ու Պարմենիոնի միջև առաջացել են տարաձայնություններ ռազմական ու քաղաքական հարցերի շուրջ։ Պարմենիոնը սպանվել է Ալեքսանդրի հրամանով 330 թ. Էկբատանում, արքայի կյանքին մահափորձ կատարելու կասկածի հիման վրա։
Գործունեություն Փիլիպոսի ժամանակ
Փիլիպոս II համարում էր Պարմենիոնին իր ամենաարժանի զորավարներից մեկը և հաճախ վստահում նրան մակեդոնական զորքի հրամանատարությունը իր բացակայության ժամանակ։ Պարմենիոնը նկատելի դեր է կատարել մի շարք զավթողական ռազմարշավներում Մակեդոնիայի հարևան պետությունների դեմ։ Դրանք են Բալկանյան թերակղզու հյուսիսում գտնվող Պեոնիան (մ.թ.ա. 359 թ.), ինչպես նաև Իլլիրիան՝ հյուսիս-արևմուտքոմ (մ.թ.ա. 356 թ.) ու Թրակիան՝ արևելքում (մ.թ.ա. 342-340 թ.թ.)։ Պարմենիոնը մասնակցել է Երրորդ Սրբազան պատերազմում հունական պոլիսների միջև տեղի ունեցած զինված ընդհարումներին, որոնք հետագայում վերածվել էին Հյուսիսային ու Միջին Հունաստանին (Թեսալիա, Բեովտիա, Էվբոյա կղզու) Մակեդոնիայի կողմից իշխելու պայքարին։ Մ.թ.ա. 338 թվականին Պարմենիոնը մասնակցել է Քերոնեա քաղաքի մոտ տեղի ունեցած խոշոր ճակատամարտում, պարտության մատնելով հունական պոլիսների միասնական ուժերին։ Մ.թ.ա. 337 թ. Փիլիպոսի նախաձեռնությամբ հունական պոլիսների միջև հաստատվել էր դաշինք (այսպես կոչված Կորինթոսյան միություն), որի շրջանակներում ձևավորվել էր հունամակեդոնական միացյալ բանակ Աքեմենյան Պարսկաստանին հարված հասցնելու նպատակով։ Այդ զորքի 10000-ոց առաջապահ ջոկատը Աթալոսի ու Պարմենիոնի ղեկավարությամբ կտրում է Հելլեսպոնտոսի նեղուցը և խորանում Փոքր Ասիա՝ հոնիական ծովափնյա քաղաքները նվաճելու նպատակով։ Սակայն միջոցառումը մնում է անավարտ Փիլիպոսի անսպասելի վախճանի պատճառով։
Գործունեություն Ալեքսանդրի ժամանակ
Փիլիպոսի սպանությունից հետո Պարմենիոնը ճանաչում է Ալեքսանդրի տիրապետությունը։ Մինչ Ալեքսանդրը եռանդորեն ճնշում է Փիլիպոսի մահվան հետևանքով գլուխ բարձրացրած բալկանյան ժողովուրդների ըմբոստացումը, ինչպես նաև հունական պոլիսների՝ Աթենքի ու Թեբեի ընդվզումը, Պարմենիոնը շարունակում է իր ռազմական գործողությունները Էգեյան ծովի ափերին։ Այդտեղ Պարմենիոնի ընդդիմադիրն էր պարսկական հրամանատար, հույն վարձկան Ռոդոսից՝ Մեմնոնը, որի հաջողակ գործողությունների շնորհիվ մակեդոնական ուժերը դուրս մղվեցին այդ տարածքներից։ Փոքր Ասիայուն տեղի ունեցած անհաջողությունից հետո 335 թ. Պարմենիոնը վերադառնում է Մակեդոնիա ու մասնակցում պարսկական արշավանքի նախապատրաստման աշխատանքներին։ Ալեքսանդրի երկու փորձառու հրամանատարներ՝ Անտիպատրոսն ու Պարմենիոնը խորհուրդ են տալիս երիտասարդ թագավորին հապաղեցնել ռազմական գործողությունները, պատշաճ կերպով պատրաստվել, իսկ ամենակարևորը՝ մտածել թագաժառանգ ունենալու մասին։ Ալեքսանդրը անտեսում է իր հրամանատարների խորհուրդը. նա թողնում է Անտիպատրոսին 12000-ոց բանակ՝ Մակեդոնիայի թիկունքները պաշտպանելու համար, և մ.թ.ա. 334 թ. մայիսին մեկնարկում իր Արևելյան արշավը։ Պարմենիոնի գլխավորած բանակը հաշվում էր 24 000 զինվոր, որոնց թվում էր մակեդոնական, դաշնակցական ու վարձկան միացյալ հետևակազորը, ինչպես նաև թեսալիական ծանր հեծելազորը։
Պարմենիոնի որդիներից մեկը, Ֆիլոտասը, գլխավորում էր ծանր հեծելազորը, հեթայրներին։ Մյուս որդի Նիկանորը հետևակայինների կորպուսի, հիպասպիստների, հրամանատարն էր։ Պարմենիոնի ղեկավարության տակ, այդպիսով, համախմբված էին մակեդոնական բանակի ամենակարևոր ու խոշոր ստորաբաժանումները։ Պարմենիոնի մենաշնորհային դիրքը բացատրվում էր նրա բացառիկ դերակատարությամբ մակեդոնական բանակի կայացման գործում, ինչն իր սկիզբն էր առել Փիլիպոսի ժամանակներից ի վեր։ Արշավանքի այդ փուլում Ալեքսանդրը ստիպված էր համակերպվել Պարմենիոնի հեղինակության անձեռնամխելիության հետ։ Գրանիկոս գետի ճակատամարտում Պարմենիոնը ղեկավարում է ձախ թևը։ Կռվից առաջ Պարմենիոնը, գիտակցելով բարդ տեղանքի հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև պարտության դեպքում ամբողջ ձեռնարկին սպառնացող կործանարար հետևանքները, փորձում է համոզել թագավորին հետաձգել գրոհը և լրջորեն պատրաստվել ճակատամարտին։ Ալեքսանդրը պատասխանում է, որ Հելլեսպոնտոս կտրած բանակին չպետք է վախեցնի Գրանիկոսի անցումը։ Մինչ Ալեքսանդրի թեթև հեծելազորը շեղում էր պարսիկների ուշադրությունը, Պարմենիոնի ծանր հեծելազորը կատարում է գետանցումը, գրոհ ձեռնարկում ու թշնամուն փախուստի մատնում։
Փոքր Ասիայի տիրույթներում Պարմենիոնը հաճախ գործում էր հիմնական բանակից անկախ, բռնագրավելով քաղաքներ ու հնազանդեցնելով տեղական իշխաններին։ Մ.թ.ա. 333 թ. աշնանը, Իսոսի ճակատամարտի նախաշեմին, Պարմենիոնի ու Ալեքսանդրի բանակները միանում են։ Ձախ թևի հրամանատարությունը կրկին հանձնարարված էր Պարմենիոնին։ Մինչ նրա ուժերը զսպում էին պարսիկ հեծելազորի ճնշումը, Ալեքսանդրի ղեկավարած աջ թևը պատռում է թշնամու գծերը, նետվում գլխավոր թիրախի՝ Դարեհ III-ի ուղղությամբ և փախուստի մատնում նրան։ Այդ շրջանում Պարմենիոնը փաստորեն Ալեքսանդրի լիարժեք փոխարինողն էր, նրան էր վստահված պարսիկ արքայի հարստությունների բռնազավթումը Դամասկոսի թաքստոցներից։ Կատարելով 350 կիլոմետրանոց մարտարշավ, Պարմենիոնը կոտրում է տեղական կայազորի դիմադրությունն և Ալեքսանդրին հասցնում 2000 տաղանդ ոսկի, չհաշված այլ ռազմաավարը։ Իսսոսի ճակամարտից հետո Դարեհը առաջարկում է Ալեքսանդրին իր կայսրության կեսը գերեվարված ընտանիքի փոխարեն։ Պարմենիոնը, հավատարիմ լինելով Փիլիպոսի գաղափարներին և սթափորեն կշռադատելով իրողությունը, այն համոզմունքի էր, որ պարսկական թագավորի առաջարկները պետք է ընդունվեն ու հռչակվի պատերազմի ավարտը։ Սակայն դա հակասում էր Ալեքսանդրի աշխարհատիրական մտադրություններին։ Հենց այդ ժամանակ է տեղի ունենում Ալեքսանդրի և Պարմենիոնի աշխարհայացքների ամենասուր բախումը։ Պարմենիոնի խոսքերին ”Եթե ես Ալեքսանդր լինեի՝ ապա կընդունեի առաջարկը” Ալեքսանդրը հակառակում է.”Ես ճիշտ այդպես էլ կվարվեի, եթե լինեի Պարմենիոն”։ Մ.թ.ա. 331 թվականին Պարմենիոնը ղեկավարում է մակեդոնական փաղանգը Գավգամելայի ճակատամարտում։ Կռվի մատույցներին, դիտելով հարթավայրում տեղակայված ահռելի քանակի պարսկական ուժերը նա առաջարկում է Ալեքսանդրին ձեռնարկել գիշերային գրոհ։ Ալեքսանդրը պատասխանում է, որ իրեն վայել չէ գաղթագողի հաղթանակ տանել։ Գավգամելան մակեդոնական բանակին բաժին ընկած ամենածանր հաղթանակն էր։		 					Մինչ Ալեքսանդրը հետապնդում էր Պարթևստանում թաքնված Դարեհին, Պարմենիոնը, հաստատվելով պարսկական տերության կենտրոնում, Միդիայում, ձեռնարկում է երկրի տնտեսական ու քաղաքական կարգավորումը։
Ֆիլոտասի մահապատիժ։ Պարմենիոնի անկում ու մահ
Հայտնի է, որ Ալեքսանդրի բանակում ծառայել էին Պարմենիոնի երեք որդիները։ Հեկտորը Նեղոսում 331 թ. ջրահեղձ էր եղել, Նիկանորը վախճանվել էր հիվանդությունից, իսկ Ֆիլոտասը 330 թ. Ալեքսանդրի հրամանով մահապատժի էր ենթարկվել։ Պարմենիոնի մի դուստրը ամուսնացած էր Ատտալոսի հետ, որը նույնպես սպանված էր թագավորի կարգադրությամբ, իսկ մյուս դուստրը՝ փաղանգի հրամանատար Քենի կողակիցն էր։ Պարմենիոնի որդի Ֆիլոտասը ակամա դարձավ իր հոր կործանման պատճառը։ Այդ պատվասեր զորավարը դժվարությամբ էր թաքցնում իր թշնամանքը Ալեքսանդրի քաղաքականության վերաբերյալ։ Մակեդոնական թագավորը միտումնավոր շրջապատում էր իրեն նախկին ախոյան պարսիկներով, հետզհետե հեռացնելով և մեկուսացնելով իր վաղեմի մակեդոնացի զինակիցներին։ Բացի դրանից, վետերանները նախատում էին անվայել ու շվայտ բարքերը, որոնք արմատավորվել էին Ալեքսանդրի արքունիկում։ Ֆիլոտասը համարում էր իրեն հանգուցյալ Փիլիպոսի ու հին գվարդիայի պատվազգաց ավանդույթների ջատագողը։ Այդ պատճառով նա վայելում էր որոշ մակեդոնական զանգվածների համակրանքը։ Դա չէր կարող չանհանգստացնել թե՛ Ալեքսանդրին, թե՛ նրա մոտիկ շրջապատի ազդեցիկ դեմքերին՝ Հեֆեստիոնին, Քրատերին, Քենին։ Նրանք համարում էին Ֆիլոտասին դավադիր խմբի պարագլուխը, իսկ Պարմենիոնին՝ նրանց ոգեշնչող գաղափարախոսը։ Մ.թ.ա. 330 թ. հոկտեմբերին նրանք Ալեքսանդրի դեմ դավադրություն կազմակերպելու մեղադրանք են ներկայացնում Ֆիլոտասին։ Այդ գործը պատմության մեջ մտավ որպես “Ֆիլոտասի դավադրություն” և համարվում է Ալեքսանդրի ամենաաղմկահարույց գործողություններից մեկը։ Վարկածն այն էր, որ իբր Ֆիլոտասը, տեղեկանալով Ալեքսանդրի վրա պատրաստվող մահափորձի մասին, այն գաղտնի էր պահել։ Սկսվում է հետախուզություն, որը վարում էր ինքը Ալեքսանդրը։ Կտտանքների արդյունքում Ֆիլոտասը խոստովանում է հանցանքն ու մահապատժի ենթարկվում։ Այնուհետև հերթը հասնում է Պարմենիոնին, որը ճանաչվում է հանցավոր Ֆիլոտասի դավակից, չնայած որ վերջինս ժխտում էր հոր մասնակցությունը։ Հսկայական հեղինակություն վայելող Պարմենիոնը ղեկավարում էր մակեդոնական ռազմաուժերը և տնօրինում թագավորական գանձապետարանը, ինչի պատճառով Ալեքսանդրը շահագրգռված էր գործի արագ ավարտին։ Ոմն Պոլիդամանտոսին, իր հավատարիմ անձին, նա ուղարկում է Էկբատան, որտեղ այդ պահին գտնում էր Պարմենիոնը։ Երբ 70-ամյա Պարմենիոնը կարդում է այդ անձի կողմից իրեն տված իբր իր որդու նամակը, մարդասպանը հարձակվում ու կտրում է նրա օձիքը։ Պարմենիոնի գլուխը նա ուղարկում է Ալեքսանդրին։ Դժվարությամբ է հաջողվում հանգստացնել Էկբատանի կայազորը, որը ցնցված սահմռկեցուցիչ լուրը ստանալով՝ զենքի էր ելել։ Վախենալով Ալեքսանդրի ցասումից, Պարմենիոնի մարնինը հողին հանձնեցին ուշացումով, այն էլ՝ զինվորների ճնշման տակ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին Մակեդոնիա
Մոցագրոնյա
Մոցագրոնյա  (Mozzagrogna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2055 մարդ։ Խտությունը՝ 158 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66030։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0872։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Ռոքոն։ Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 16-ին։
Հելեն Անդերսեն
Հելեն Անդերսեն (Helen Andersen, ծննդյան անունը՝ Հելեն Սևերսոն ՄաքՔեյ Անդերսոն, Helen Severson McKay Anderson, ), կանադացի նկարիչ, ով առավել հայտնի է Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսարևմտյան ափի բնիկ ժողովուրդների մասին էքսպրեսիոնիստական նկարներով։ Նրա աշխատանքների թեման իրենց համոզմունքները սոցիալական արդարության և ուժեղ հակա-պատերազմական սենտիմենտալության վերաբերյալ արտահայտող կանայք են։
Անդերսենի ստեղծագործությունների մոտ կեսը անկախ են նրա քաղաքական հայացքներից։ Նրանք ուսումնասիրում են դիզայնն ու գույնը։
Կենսագրություն
Հելենը ծնվել է 1919 թվականին Կանադայի Սասկաչևան նահանգի Նորֆ Բաթելֆորդ քաղաքում։ Անդերսենը նկարել սկսել է մանուկ հասակից՝ որոշ ցուցումներ ստանալով բժիշկ հորից՝ դոկտոր Ուիլյամ Էդմունդ Անդերսոնից, որը «շնորհալի նկարիչ» էր ։ Հելենը տեղական արվեստը սկսեց գնահատել նույն ժամանակաշրջանում, երբ հայրն աբորիգեն արվեստի նմուշների հավաքորդ էր։
Հոր նման Անդերսենը որպես մասնագիտություն ընտրեց բժշկությունը և 1940 թվականին Ռեգինա ընդհանուր հիվանդանոցի բուժքույրական դպրոցից ստացավ բուժքրոջ դիպլոմ։
Անդերսենի ազգանուններ
Հելենի օրիորդական ազգանունը` Անդերսոն, պատահականորեն նման է իր ամուսնու ազգանվանը` Անդերսեն։ Հելենն ամուսանցել է երկու անգամ. 1940-ականներին ամուսնացել է Ռոբերտ Մալկոլմ Ռոսսի հետ։ Երբ 1950-ական թվականներին ամուսանլուծվել է Ռոսսից, ամուսնացել է Ֆրից Ռաաբի Անդերսենի հետ։
Գեղարվեստական կարիերա
Որպես նկարիչ Անդերսենի կարիերան սկսվել է 1950-ականների վերջին, երբ նա Վանկուվերում երկար տարիներ հաճախել է արվեստի դասընթացների։ Տեղացի նկարիչ Գորդոնի «Քիտ» Թորնը երկար տարիներ եղել է նրա ավագ ուսուցիչը։
1950-1960-ական թվականներին Վանկուվերում կին արվեստագետները ճանաչում ձեռք բերելու գործում որոշակի դժվարություններ ունեին։ Շատ արվեստագետներ, կին թե տղամարդ, եկամուտ էին ստանում այլ աշխատատեղերից։ Անդերսենն աշխատել է որպես բուժքույր և կրթական դասընթացների գործակալ, նկարում էր և սովորում որքան ժամանակը թույլ էր տալիս։ Նա նաև մեծացնում էր իր երեխաներին։ Այնուամենայնիվ, նա շարունակում էր նկարել և ուսանել այնպիսի հայտնի նկարիչների մոտ, ինչպիսիք են Ջոն Քոները, Ջո Պլաշկետը, Բիլ Պորտոսը և Ժալ դե Տոնակուրը ։ Անդերսենն իր ընկերն էր համարում Բիլ Ռիդին, Ջեք Շադբոլտին և Մաքս Մեյնարդին, հիացել է նրանց ստեղծագործություններով, բայց նրաց մոտ չի սովորել։
1970-1980-ական թվականների ընթացքում Անդերսենի ոճը զարգացել է, ազդվել էքսպրեսիոնիզմից մինչև կտրուկ ուրվագծերով աբստրակտ կտավներ։ Անդերսենն ունեցել է իր յուրահատուկ ոճը` անմիջական, վառ գույներով և զգացմունքային ու արտահայտիչ։
Վաղինակ Գալուստյան
Վաղինակ Ասիկի Գալուստյան, նախկին հունահռոմեական ըմբիշ, ով ներկայացնում էր Հայաստանը միջազգային մրցույթներում։ 2001 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն, 2000 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում եղել է Հայաստանի դրոշակակիրը։ 2009 թվականին ստացել է Հայաստանի սպորտի վարպետի կոչում ։
Հելեն Անդերսեն
Պարգևներ, ճանաչում
Անդերսենի աշխատանքները ներկայացվել են անհատական և խմբակային ցուցահանդեսներում ։ Անդերսենի մասին լավագույն ակնարկները գրել է Վիկտորիայի Times Colonist-ի արվեստի քննադատ Ռոբերտ Ամոսը։
Վաղինակ Գալուստյան
Գալստյանն անկախ Հայաստանի պատմության մեջ երկրորդ ըմբշամարտի աշխարհի չեմպիոնն է Աղասի Մանուկյանից հետո։ Նա նաև մասնակցել է 2004 և 2008 թվականների օլիմպիական խաղերին։
Հելեն Անդերսեն
Պարգևներ, ճանաչում
1987 թվականին արժանացել է Լեհական խաղաղության կոմիտեի կազմակերպած Կյանքի և խաղաղության համար խաղալիքներ ու խաղեր մրցույթի մրցանակին։ Կանադական խորհուրդը հոգացել է, որ նա մեկնի Վարշավա և ստանա մրցանակը։ Անդերսենը մրցանակի էր արժանացել «Ասենք այո խաղաղությանը» սոցիալական խաղի համար։
Վաղինակ Գալուստյան
2014 թվականից զբաղեցնում է Հայաստանի սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարության աշխատակազմի մարզական կազմակերպությունների և մանկապատանեկան սպորտի քաղաքականության վարչության պետի պաշտոնը։
Հելեն Անդերսեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Վաղինակ Գալուստյան
2015 թ. սեպտեմբերի 24-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Երախտագիտության մեդալով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Երախտագիտության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ օլիմպիական ըմբշամարտիկներ
Էլիս Պալմեր
Էլիս Պալմեր (Alice Freeman Palmer, ), ամերիկացի լուսավորիչ և մանկավարժ։ Եղել է Ուելսլի քոլեջի նախագահ և նորաստեղծ Չիկագոյի համալսարանի դեկան։
Կենսագրություն
Էլիս Պալմերը ծնվել է 1855 թվականի փետրվարի 21-ին Նյու Յորքի Քոլեսվիլ փոքրիկ քաղաքում։ Նրա ծնողները ունևոր ընտանիքից են եղել, ունեցել են տարբեր բիզնեսներ։ Հայրը ֆերմեր է եղել, հետագայում ստանալով բժշկական կրթություն՝ դարձել է բժիշկ։
Էլիսի երիատասարդությունն անցել է Նյու Յորքի Վինձոր քաղաքում։ Այստեղ նա հանդիպել է Թոմաս Բարկլայի հետ (Thomas Barclay), որը Յեյլի համալսարանի ուսանող էր։ Թոմասն իր ուսման վարձը վճարելու համար դասավանդում էր տեղի քոլեջում և Էլիսի ուսուցիչն էր։ Նրանք մտերմացել են, և Էլիսը ուսանել է Թոմասի մոտ մինչև 1869 թվականը։ 1871 թվականին նա դադարեցրել է Թոմասի հետ հարաբերությունները՝ քոլեջ ընդունվելու նպատակով։ Թեև Էլիսի ընտանիքում ֆինանսական դժվար կացություն էր, այնուամենայնիվ աղջիկը կարողանում է սովորել քոլեջում՝ միաժամանակ կատարելով նրա որոշ վճարովի հանձնարարությունները։
1872 թվականին Էլիսը հաջողությամբ հանձնել է Միչիգանի համալսարանում ընդունելության քննությունները։ Նա մեծ տպավորություն է գործել համալսարանի ղեկավարներից մեկի՝ James Burrill Angell վրա, և վերջինս աջակցել է Էլիսին՝ համալսարան ընդունվելու համար։ 1876 թվականին Էլիսը համալսարանի՝ տղաների համեմատ թվով քիչ աղջիկների շարքում, ակտիվ ուսանողուհիներից մեկն է եղել։ Համալսարանն ավարտելուց հետո, 1876-1877 թվականներին նա դասավանդել է Վիսկոնսին նահանգի Լեյք-Ջենիվա քաղաքում, իսկ 1877-1879 թվականներին ղեկավարել է Միչիգանի Սագինո քաղաքի դպրոցը։ 1877 թվականներին հայրը սնանկանկանալուց հետո ամբողջ ընտանիքը Սագինո քաղաքում բնակվել է վարձակալած տանը։
Ուելսլիում աշխատելու տարիներին Էլիս Պալմերը ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ Ջորջ Հերբերտ Պալմերի հետ, որը դասավանդում էր Հարվարդում։ 1887 թվականին նրանք ամուսնացել են, և շուտով Էլիսը հեռացել է Ուելսլի քոլեջի աշխատանքից և սկսել է երկրի բարձրագույն կրթական հաստատություններում կանանց ուղղված իր հանրային ելույթները։ Ամռան ամիսներին բնակվել է Մասաչուսեթս նահանգի Բոքսֆորդ քաղաքում, ամուսնու տանը, որտեղ ճամփորդում էր շրջակայքում, լուսանկարում էր և կար անում։ Նա գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ, որոնցից որոշները նրա «Life of Alice Freeman Palmer» и «Marriage Cycle» ժողովածուներում են։
Մահ
1902 թվականի դեկտեմբերին՝ ուխտավորների հետ Փարիզում եղած ժամանակ, Պալմերը ցավեր է ունեցել։ Դիմել է բժշկի, և պարզվել է, որ նա լյարդի խնդիր ունի, և շտապ վիրահատության կարիք է զգացվում։ Էլիսը համարձակվել է վիրահատվել, բայց 1902 թվականի դեկտեմբերի 6-ին մահացել է, երբ դեռևս հիվանդանոցում էր և վիրահատությունից հետո վերականգնողական շրջանում էր գտնվում։ Մահվան բոթը հայտնել են Ամերիկայում գտնվող նրա ընտանիքին։ Սակայն  Էլիսի մարմինը Ամերիկա փոխադրել չի հաջողվել՝ ֆրանսիական կառավարության հետ առաջացած որոշ խնդիրների պատճառով, և նրան դիակիզել են Փարիզում։ Ջորջ Հերբերտ Պալմերը մինչև 1909 թվականը պահպանել է նրա դիափոշին, մինչև Ուելսլիի քոլեջում՝ մատուռի կողքին, տեղադրվել է Էլիսի հուշարձանը, որի քանդակագորը Դանիել Ֆրենչն է ։ Այստեղ՝ քոլեջի կոլումբարիայում (Wellesley College Columbarium), ամփոփվել է Ամերիկայում նշանավոր տիկնոջ դիափոշին ։  1933 թվականին նրա ամուսնու դիափոշին ամփոփել են Էլիսի Պալմերի կողքին ։
Դոկտոր Դուլիթլ 3
Դոկտոր Դուլիթլ 3, 2006 թվականի ամերիկյան ընտանեկան կատակերգություն։ Գլխավոր դերում խաղում է Քայլա Փրատտը որպես դոկտոր Դուլիթլի դուստր՝ Մայա Դուլիթլ։ Նրա հետ գլխավոր դերերում են Քրիստեն Ուիլսոնը որպես Լիզա Դուլիթլ և Նորմ ՄաքԴոնալդը, ով խոսում էր Լաքի շան ձայնով։
Սա դոկտոր Դուլիթլի շարքի երրորդ ֆիլմն է և առաջինը, որում չի խաղում Էդդի Մերֆին դոկտոր Դուլիթլի դերում կամ Ռեյվեն-Սիմոնեն Շարիս Դուլիթլի դերում, թեև նրանք հիշատակվում են ֆիլմում։
Ֆիլմի սյուժեն
Մայայի կերպարը զարգացել է առաջին ֆիլմից։ Թեև նա այդ ժամանակ պարփակված անհատ էր, ով ավելի շատ հետաքրքրված էր իր գիտական նախագծերով, Մայան դարձավ սովորական դեռահաս։ Ինչպես իր քույր Շարիսը, նա ժառանգում է իրենց հայր Ջոնի հնարավորությունը խոսել կենդանիների հետ, ինչից հետո իր կյանքը բոլոր բնագավառներում թարսուշիտակ եղավ։ Նա նաև խնդիրներ է ունենում իր ծնողների հետ, մինչ իր ընկերները կարծում են, թե նա գժվել է։
Մինչ Ջոնը գնացել էր կենդանաբանական արշավների, Մայայի մայր Լիզան ուղարկում է իրեն (Լաքիի հետ) մի ռանչո "Դուրանգո" անունով, որպեսզի նա գտնի ինքն իրեն։ Ռանչոյի սեփականատերն են Ջադը (Ջոն Ամոս), և իր որդի Բոն (Ուոլքեր Հովարդ)։ Այնտեղ Մայան փորձում էր թաքցնել իր կենդանիների հետ խոսելու հնարավորություններ, բայց հետո օգտագործում է դրանք փրկելու "Դուրանգո"-ն հարևան ռանչոյի կողմից վերցվելուց։
Մայան սկզբից վախենում էր խոստովանել իր հնարավորությունների մասին, քանի որ կարծում էր, թե իր ընկերները իրեն կլքեն, բայց վերջիվերջո խոստովանում է։ Իր օգնությամբ, "Դուրանգո" ռանչոն մասնակցում է ռոդեոյի մրցաշարի 50,000$ շահումով, և հաղթում է այն։ Նաև, նա առաջին անգամ համբուրվում է Բոյի հետ և վերջապես շահում է նրա սիրտը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Կամպո Իմպերատորեյի Երկրին մոտեցող աստերոիդների հետազոտություն
Կամպո Իմպերատորեյի Երկրին մոտեցող աստերոիդների հետազոտություն ծրագիր (Campo Imperatore Near-Earth Object Survey, CINEOS ), սկսել է գործե 2001 թվականից, ուղղված է Երկրին մոտեցող աստերոիդների և գիսաստղերի հայտնաբերմանը և հսկմանը։ Մասնավորապես CINEOS ծրագիրը ուղղված է Ատենների և Ատիրաների հայտնաբերմանը, ինչպես նաև ընդլայնելով շրջանակը ներառում է նաև այլ տեսակի Երկրին մոտեցող մարմիններ։
2001 թվականի օգոստոսից մինչև 2004 թվականի նոյեմբերը CINEOS ծրագրի շրջանակներում հետազոտվել են ավելին քան 61000 աստերոիդների դիրքեր և հայտնաբերվել են ավելին քան 1500 նոր մարմիններ, ներառյալ Երկրին մոտեցող աստերոիդներ և մեկ կենտավրոս։ 2003 թվականի հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին CINEOS ծրագիրը համարվել է աշխարհում հինգերորդը հայտնաբերված մարմինների քանակով (վեցերորդը 2004 թվականի հունիս-օգոստոս ամիսներին) և դարձել է առաջին իտալական պաշտոնական ծրագիրը, որը հայտնաբերել է Երկրին մոտեցող և Յուպիտերի ուղեծրից այն կողմ գտնվող աստերոիդներ։
Հետազոտությունը կատարվել է Հռոմի աստղադիտարանի Կամպո Իմպերատորե կայանում, որը գտնվում է Գրան Սասո լեռան գագաթի մոտ, մոտ 2150 մետր ծովի մակարդակից։ Կայանը գտնվում է Հռոմից մոտ 130 կմ հեռավորության վրա։ Թուրինի աստղադիտարանը նույնպես ներգրավված էր այս ծրագրին։