cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի գրադարան
Ֆոնդեր
Ներկայումս գրադարանում պահվում է ավելի քան 20 միլիոն գիրք։ Այնտեղ են պահվում այնպիսի թանկարժեք հնագույն ձեռագրեր, ինչպիսիք են Իպատևսկի և Ռաձիվիլովսկի ժամանակագրությունները։
Գրադարանին է տրամադրվում Ռուսաստանի գրքի պալատի կողմից գրանցված բոլոր հրատարակությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գրադարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Պլավունյոլ
Պլավունյոլ (Плавунъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յուր Յագա գետի աջ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 65 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Իդե (Ճապոնիա)
Իդե (井手町), Ճապոնիայի Կիոտո պրեֆեկտուրայի Ցուձուկի գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 18,04 կմ², բնակչությունը՝ 7 661 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 424,67 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Կիոտո պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Ձյոյո, Կյոտանաբե, Կիձուգավա քաղաքները և Ուձիտավարա, Վաձուկա, Սեյկա ավանները ։
Բնակչություն
Գյուղի բնակչությունը կազմում է 7 661 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 424,67 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1970-2015 թվականներին.
Սիմվոլիկա
Ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում Chamaecyparis obtusa-ն, ծաղիկ՝ ճապոնական կերիան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավաններ
Ուիսթեն Հյու Օդեն
Ուիսթեն Հյու Օդեն (Wystan Hugh Auden, ), անգլո-ամերիկյան պոետ ծնված Մեծ Բրիտանիայում, ով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո դարձել է ԱՄՆ-ի քաղաքացի։ Օդենին համարում են 20-րդ դարի մեծագույն պոետներից մեկը. նա ստեղծագործել է ինտելեկտուալ պոեզիայի ժանրում՝ անդրադառնալով հասարակական արմատական հարցերի, ինչպես նաև կրոնափիլիսոփայական խնդիրների («Ներկա ժամանակում», «Աքիլլեսի վահանը», «Դան Կլիո»)։ Համագործակցել է Քրիստոֆեր Իշերվուդի և Բենջամեն Բրիտտենի հետ։ Դարձել է Պուլիտցերյան մրցանակի դափնեկիր բարոկկո ոճով գրած «Տագնապի դար» էկլոգի համար (1948) : Ինչպես նաև ստացել է Բոլինգենի մրցանակ (1953), Ազգային գրքերի մրցանակ «Աքիլլեսի վահան» գործի համար (1956) և Ազգային գրական մեդալ (1967) :
Կենսագրություն
Ուիսթենը ծնվել է անգլիական Յորք քաղաքում բժիշկ Ջորջ Օգաստաս Օդենի (1872 - 1957) և նրա կին Կոնստանս Ռոզալի Բիկնել Օդենի (1870 - 1941), ով մասնագիտությամբ բուժքույր էր, ընտանիքում։ Նա երեք որդիներից կրտսերն էր. ավագը՝ Ջորջ Բերնարդ Օդենը, դարձավ ագարակատեր, իսկ միջինը՝ Ջոն Բիքնել Օդենը՝ երկրաբան ։ Օդենի երկու պապիկներն էլ եղել են անգլիական եկեղեցու հոգևորականներ, իսկ ինքը մեծացել է մի ընտանիքում, որտեղ խստիվ հետևել են անգլիական ծեսերին, որը հիշեցնում էր հռոմեական կաթոլիկությունը Օդենը մեծ սիրով էր կապված երաժշտությանը և եկեղեցական լեզվին, որին նա նվիրել է իր ամբողջ մանկությունը։ Նա դպրոցում անընդհատ թարգմանել է լատիներենից և հին հունարենից ։ Նա հավատում էր, որ իր նախնիները եղել են իսլանդացիներ. հենց սրանով էր պայմանավորված իր մեծ հետաքրքրությունը դեպի իսլանդական լեգենդները և նորվեգական սագաները ։
1908 թվականին Օդենի ընտանիքը տեղափոխվում է Սոլիգուլու, իսկ հետո Հարբորն՝ ոչ հեռու Բիրմինգեմից, որտեղ նրա հայրը ստացել էր բժշկական տեսուչի և Բիրմինգեմյան համալսարանի պրոֆեսորի կոչում։ Օդենի հետաքրքրությունը դեպի հոգեվերլուծությունը սկսվեց հոր գրադարանից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբից հետո Օդենի հայրը ընդունվում է Թագավորական զորքի բժշկական կորպուս։ 1914-ից 1917 թվականներին նա ծառայել է Գալիպոլիում, Ֆրանսիայում և Եգիպտոսում։ Այս տարիներին Օդենը գտնվում էր մոր խիստ հսկողության տակ, չնայած նրան, որ ութ տարեկանից սովորում էր մասնավոր դպրոցներում և տուն էր գալիս միայն արձակուրդներին։ Քրիստոֆեր Իշերվուդը պատմում է, որ Օդենի մանկական խաղալիքներով արկղը լի էր հորից վերցված գիտական հաստ գրքերով՝ երկրաբանության, մետաղների և մեխանիկայի մասին ։ Դպրոցում Օդենը տարված էր կենսաբանությամբ ։ Ռունկգոուլ գյուղը եղել է նրա համար «սուրբ լանդշաֆտ», որի մասին ավելի ուշ գրել է «Amor Loci» պոեմում ։ Մինչ 15 տարեկանը բոլորը կարծում էին, թե նա կդառնա լեռնային ինժեներ, սակայն նա սկսեց բանաստեղծություններ գրել։ Ավելի ուշ նա գրում է.
Ուսումը
Առաջին կրթական հաստատությունը, որտեղ Օդենը սովորել է եղել է սուրբ Էդմունդի դպրոցը Սուրեում, որտեղ նա առաջին անգամ հանդիպել է Քրիստոֆեր Իշերվուդին, ով նույնպես դարձավ գրող։ Երբ Օդենը 13 տարեկան էր, գնացել է Գրեշեմի դպրոց (Նորֆոլք) և հենց այնտեղ 1922 թվականին, երբ իր ընկեր Ռոբերտ Միդլը հարցրեց իրեն՝ գրում է բանաստեղծություններ, թե ոչ, Օդենը պատասխանեց, որ ցանկանում է պոետ դառնալ ։ Արդյունքում նա հասկացավ, որ աստիճանաբար կորցնում է իր հավատը ։ Գրեշեմյան կյանքի վերջին տարիներին դպրոցում կազմակերպվող ներկայացումներին Շեքսպիրի Անսանձ կնոջ սանձահարումը (The Taming of the Shrew, 1922) պիեսում կատարել է Կատարինի, իսկ Փոթորիկ (The Tempest, 1925) պիեսում Կալիբանի դերը ։ Իր առաջին բանաստեղծությունները հրատարակվել են դպրոցական ամսագրում 1923 թվականին «Ու. Հ. Արդեն» (W. H. Arden) անունով ։
Օդենին նորից ծանոթացրին Քրիստոֆեր Իշերվուդի հետ 1925 թվականին, և հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Իշերվուդը դարձավ Օդենի գրական դաստիարակը, ում նա ուղարկում էր իր բանաստեծղությունները և քննադատական գործերը։ 1930-ական թվականներին նրանք ընկերական հարաբերությունների մեջ էին ։
1928 թվականին ավարտում է Օքսֆորդը՝ ստանալով երրորդ կարգի դիպլոմ ։ Օքսֆորդյան տարիներից սկսած ընկերները Օդենին հիշում են հումորով, շռայլ, համակրելի, մեծահոգի և սեփական խոստովանությամբ, միայնակ անձանվորություն։ Օդենը միշտ ճշտապահ է եղել իր սովորույթների հանդեպ, սակայն դա չի խանգարել խառնաշփոթի մեջ ապրելուն։
Մեծ Բրիտանիա և Եվրոպա. 1928-1938
1928 թվականի աշնանը Օդենը ինն ամսով լքեց Մեծ Բրիտանիան և ուղևորվեց Բեռլին, որտեղ առաջին անգամ զգաց քաղաքական և տնտեսական դժվարությունները, որոնք դարձել էին նրա արվեստի կենտրոնական մասը։ Այս ճամփորդությունը ազդեց նրա սոցիալական հայացքների վրա և բերեց հաստատական համոզման իր համասեռամոլ լինելու մեջ։
1929 թվականին՝ վերադառնալով Մեծ Բրիտանիա, նա որոշ ժամանակ աշխատեց որպես ուսուցիչ։ 1930 թվականին իր առաջին ժողովածուն (Poems) տպագրվեց Թ. Ս. Էլիոթի տնօրինությամբ Faber and Faber ընկերության կողմից, ով էլ հետագայում տպագրեց հեղինակի բոլոր գրքերը։ Այս գիքրը տարբերվում է Կարլ Մարքսի, Չարլզ Դարվինի և Զիգմունդ Ֆրոյդի հետ հակամետ լինելու մեջ. այս ժամանակ Թ. Ս. Էլիոթը և Ջ. Մ. Հոփկինսը նրա ստեղծագործական մտածելակերպի վրա մեծ ազդեցություն ունեցան։ Սոցիալական քննադատությունը նկատելի է դառնում «Մահվան պարը» պոեմում («The Dance of Death», 1933):
1930 թվականին նա սկսում է դասավանդել մասնավոր դպրոցներում. երկու տարի անց է կացրել Լարչֆիլդի ակադեմիայում (Հելենսբորո, Շոտլանդիա), այնուհետև երեք տարի՝ Դաունզի դպրոցում (Մալվերն Հիլզ), որտեղ նա աշակերտների կողմից շատ սիրված է եղել։ Դաունզի դպրոցում Օդենը հասկացավ որ իր ընկերներին սիրում է այնպիսին, ինչպիսին կան և նրանց գոյությունը իր համար մեծ արժեք ունի, հենց սրանից հետո էլ 1940 թվականին Օդենը որոշում է վերադառնալ անգլիական եկեղեցի ։
1935 թվականից մինչև 1939 թվականը, երբ Օդենը լքեց Բրիտանիան՝ գրեց ակնարկներ և էսսեներ «General Post Office»-ի մասին և կարդաց դասախոսություններ։ «Film Unit»-ի հետ համագործակցության ժամանակ 1935 թվականին ծանոթանում է կոմպոզիտոր Բենջամեն Բրիտտենի հետ, ում հետ հետագայում աշխատում է պիեսների, լիբրետոնների ստեղծման համար։ 1930 թվականին Օդենի պիեսը՝ գրված Իշերվուդի հետ, ցուցադրվել է «Group Theatre»-ում։
Իր աշխատանքներում գտնում ենք վստահություն նրանում, որ նկարիչը պետք է ավելին լինի, քան լրագրողը ։ 1936 թվականին նա երեք ամիս անց է կացրել Իսլանդիայում, որտեղ նյութեր է հավաքել «Նամակները Իսլանդիայից» (1937) գրքի համար՝ գրված Լուիս Մակնիսի համատեղ աշխատանքի արդյունքում։ Նույն թվականին հրատարակվում է նրա հաջորդ ժողովածուն՝ «Նայի՛ր, անծանոթը» («Look, Stranger!», 1936):
1937 թվականին քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Օդենը ուղևորվում է Իսպանիա՝ հուսալով, որ աշխատանքի կանցնի «շտապ օգնությունում», սակայն նրան նշանակում են քարոզչության բաժնում աշխատելու, որը նա շուտով լքում է, որպեսզի ուղևորվի ճակատ։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն են թողնում Իսպանիայում անցկացրած այդ յոթ շաբաթները, իսկ իր մտածելակերպը դեպի հասարակություն միանգամայն փոխվում է ։ Արդյունքում նա վերադառնում է Անգլիա, որտեղ գրում է Իսպանիա պոեմը («Spain», 1937). քաղաքական թեմայով իր լավագույն և Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի մասին հիանալի աշխատանք։ Փորձելով համատեղել լրագրությունը և արվեստը՝ Օդենը Իշերվուդի հետ 1938 թվականին վեց ամիս անց է կացնում ճապոնա-չինական ճակատներում, որտեղ աշխատել են «Ճամփորդություն դեպի պատերազմ» (1939) գրքի վրա։ Տուն վերադառնալով՝ Օդենը որոշ ժամանակ մնում է Նյու Յորքում և որոշում տեղափոխվել ԱՄՆ։ 1938 թվականի աշնանը նա մնում է Անգլիայում և Բրյուսելում։
1930-ական թվականներից ի վեր Օդենը տաղանդ էր ձեռք բերել ընկերանալու հարցում։ Ջեյմս Ստերնին ուղղված իր նամակում նա ասել է. «ամուսնությունը միակ կարևոր թեման է» ։ 1935 թվականի Օդենը օրինական ամուսնանում է Թոմաս Մանի դստեր՝ Էրիկ Մանի հետ, որպեսզի վերջինիս տա բրիտանական անձնագիր և փրկի նացիստներից։ Նա հաճախ էր բարեգործություն կատարում, սակայն հուսահատվում էր երբ դրանք լուսաբանվում էին. ինչպես եղավ Դորոտի Դեյի նվերի հետ (կապված կաթոլիկ աշխատավորների շարժման հետ)։ Այս դեպքը 1956 թվականին տպագրվել էր The New York Times ամսագրի շապիկին ։
Միացյալ Նահանգներ և Եվրոպա. 1939-1973
1939 թվականի հունվարին Օդենը և Իշերվուդը մեկնում են Նյու Յորք՝ օգտվելով ժամանակավոր վիզաներից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրանց՝ Մեծ Բրիտանիայից հեռացումը դիտվում է որպես դավաճանություն, ինչի հետևանքով Օդենի համբավը ընկնում է։ Օդենի ԱՄՆ ժամանելու ամսաթիվը համընկնում է Բարսելոնայի անկման հետ, որի հետո Օդենը գրում է «Ուիլյամ Բաթլեր Յեյթսեի հիշատակին» բանաստեղծությունը՝ նշելով, որ պոեզիան չի կարող ինչ-որ բան փոխել։ 1939 թվականի ապրիլին Իշերվուդը տեղափոխվում է Կալիֆոռնիա, որից հետո Օդենի հետ հազվադեպ էին հանդիպում։ Այս ընթացքում Օդենը հանդիպում է երիտասարդ պոետ Չեստեր Կալմանին, ով եղել է նրա սիրեցյալը հաջորդ երկու տարիների ընթացքում (Օդենը այս հարաբերությունների մասին ասել է. «սա նման էր ամուսնության, որը սկսվեց մեղրամսից») ։ 1941 թվականին Կալմանը խզում է կապերը Օդենի հետ, քանի որ չէր կարողանում ընդունել մոնոգամիան, որն առաջարկում էր Օդենը։ Սակայն նրանք մնում են լավ ընկերներ և միասին ապրում են 1953 թվականից մինչև Օդենի մահը։ Իր երկու ընտրյալ հրատարակությունները (1945-1950 և 1966) Օդենը նվիրում է Իշերվուդին և Կալմանին ։
1940-1941 թվականներին Օդենը ապրել է Բրուկլին-Հեյթսում Կարսոն ՄաքՔալերսի, Բենջամին Բրիթենի և այլոց հետ ։ 1940 թվականին միանում է Եպիսկոպոսաց եկեղեցուն՝ վերադառնալով անգլիական շփմանը, որից նա հրաժարվել էր 13 տարեկանում:Եկեղեցի վերադառնալու իր որոշումը հիմնականում կապված է Չարլզ Ուիլյամսի «սրբացման» հետ, ում նա հանդիպել էր 1937 թվականին ։
Երբ 1939 թվականի սեպտեմբերին Մեծ Բրիտանիան պատերազմ հայտարարեց Գերմանիային, Օդենը Վաշինգտոնում գտնվող բրիտանական դեսպանատանը հայտնեց, որ անհրաժեշտության դեպքում կմեկնի Միացյալ Թագավորություն։ Սակայն նրան պատասխանեցին, որ ընդունում են միայն որակավորված ծառայողների։ 1941-1942 թվականներին Օդենը Միչիգանի համալսարանում դասավանդում էր անգլերեն։ 1942 թվականի օգոստոսին նրան կանչում են ԱՄՆ-ի բանակ, սակայն չեն ընդունում առողջական խնդիրների պատճառով։ 1942-1943 թվականներին նա Գուգենհայմի աստիճան ստացավ, սակայն չօգտագործեց այն և 1942-1943 թվականներին դասավանդեց Սուորտմորի քոլեջում։
1945 թվականի ամռանը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, Օդենը հանձնաժողովի հետ, որը ուսումնասիրում էր ամերիկյան ռմբակոծությունից հետո գերմանացիների մարտական ոգին, լինում է Գերմանիայում։ Այս փորձը նրա ստեղծագործական կյանքի վրա ազդում է նույն կերպ, ինչպես մասնակցությունը Իսպանիայի պատերազմին։ Վերադառնալուց հետո նա բնակություն է հաստատում Մանհեթենում՝ աշխատելով որպես անկախ լրագրող և դասախոս սոցիալական հետազոտությունների նոր դպրոցում, ինչպես նաև Բենինգտոնի, Սմիթի և այլ քոլեջներում որպես պրոֆեսոր։ 1946 թվականին Օդենը ստանում է ԱՄՆ քաղաքացիություն։
1948 թվականի ամառն Օդենը լինում է Եվրոպայում, սկզբում Իսկյեում (Իտալիա), որտեղ նա վարձով տուն է վերցնում, իսկ սկսած 1958 թվականից Կիրհշտետենում (Ավստրիա), որտեղ նա տուն է գնում և, ինչպես ինքն էր նշում, լաց է լինում առաջին անգամ իր սեփական տանը գտնվելու գիտակցությունից։
1951 թվականին, երկու բրիտանացի հետախույզների՝ Գայ Բյորջեսի և Դոնալդ Մաքլինի փախուստից առաջ, ովքեր փախչելու էին ԽՍՀՄ, Բյորջեսը փորձում է զանգահարել Օդենին, որպեսզի այցելի իրեն (այս մասին նրանք նախօրոք պայամանվորվել էին)։ Օդենը չի պատասխանում զանգերին, ինչից հետո նա երբեք չի հանդիպում հետախույզներին, սակայն հետագայում մեծ աղմուկ է բարձրանում՝ իբր Օդենը օգնել է նրանց փախուստի մեջ ։
1956-1961 թվականներին Օդենը Օքսֆորդում պոեզիայի պրոֆեսոր էր, որտեղ նա պետք է լեկցիաներ կարդար տարին երեք անգամ։ Այս գրաֆիկը նրան հնարավորություն տվեց ձմեռն անցկացնելու Նյու Յորքում, որտեղ նա ապրում էր Սենթ-Մարկ Փլեյս փողոցում, իսկ ամառը՝ Եվրոպայում։ Տարվա մեջ երեք շաբաթ նա անց էր կացնում Օքսֆորդում։ Օդենը գումար էր վաստակում իր հրատարակությունների և դասախոսական ճամփորդությունների հաշվին։ Օդենը գրում էր The New Yorker և այլ ամսագրերի համար։
1972 թվականի ձմեռը անց է կացնում Օքսֆորդում, որտեղ նրա հին ընկեր Քրայսթ-Չյորչը առաջարկում է տնակ՝ ապրելու համար, սակայն բանաստեծղը ամռանը վերադառնում է Ավստրիա։ Օդենը մահանում է Վիեննայում 1973 թվականին։
Ակնարկ
Օդենը հրատարակել է 400 բանաստեղծություն, ներառյալ 4 երկար պոեմներ (որոնցից երկուսը հրատարակվել են առանձին գրքերով)։ Օդենի բանաստեղծությունները տարբերվում են իրենց ոճով և գրման մեթոդով. սկսած ժամանակակից ձևից մինչև ավանդական, ինչպիսիք են բալլադները ։
Օդենը գրել է ավելի քան 400 էսսեներ և ակնարկներ գրականության, պատմության, քաղաքականության, երաժշտության և կրոնի մասին։ Նա համագործակցել է Քրիստոֆեր Իշերվուդի (պիեսներ), Չեստեր Կալմանի (օպերային լիբրետո), ինչպես նաև 1930-ական թվականների դերասանների ու ռեժիսորների և վոկալ-գործիքային անսամբլ «New York Pro Musica»-ի հետ 1950-1960-ական թվականներին։ Օդենը այս ծրագրերի մասին գրել է 1964 թվականին. «այս համագործակությունները ինձ բերեցին ավելի մեծ էրոտիկ երջանկություն, քան ցանկացած սեռական հարաբերություն, որոնք ես ունեցել եմ» ։
Հեղինակությունը և ազդեցությունը
Ժամանակակից գրականության մեջ Օդենի տեղը անընդհատ քննարկման տեղիք է տալիս. եթե Հյու Մաքդիարմիդը նշում է, որ Օդենի արվեստը լիովին անհաջող է, ապա The Times-ի հեղինակը գրում է, որ Օդենը «ով երկար ժամանակ եղել էր enfant terrible անգլիական պոեզիայում, այժմ մեր առջև կանգնած է որպես անվիճելի վարպետ» ։
Իր «enfant terrible» աստիճանի ժամանակ (1930-ական թվականներ) Օդենին և՛ բարձր են գնահատել, և՛ քննադատել են իր պրոգրեսային և միաժամանակ հասանելի ոճի ստեղծագործությունների համար։
Օդենի 1939 թվականին ԱՄՆ տեղափոխվելը քննարկվեց Մեծ Բրիտանիայում (մեկ անգամ խորհրդարանում). ոմանք նրա հեռանալը համարում էին դավաճանություն, որում մեծ դեր ունեցավ երիտասարդ պոետ Դիլան Թոմասը։ Չնայած սրան, Օդենն ուներ և համախոհներ. Ջեֆրի Գրիգսոնը ժամանակակից պոեզիայի անթոլոգիայի ուսումնասիրությունների գրքում, որը հրատարակվել է 1949 թվականին, գրում է, որ Օդենը բոլորի առջև աճում է։ Օդենի կարևորության մասին գրում են Ֆրենսիս Սքերֆը իր «Օդենը և նրանից հետո» (1942) և Սեմուել Գայնզը՝ «Օդենի սերունդը» (1972) գրքերում։
Միացյալ Նահանգներում սկսած 1930-ական թվականներից օդենյան բանաստեղծությունների հեգնական տոնայնությունը արտահայտում էր պոետների ամբողջ սերնդի ոճը։ Ջոն Էշբերին հիշում է, որ 1940 թվականին Օդենը համարվում էր «միայ ժամանակակից պոետը»։ 1950-1960-ական թվականներին մի քանի գրողներ, որոնց թվում էին Ֆիլիպ Լարկինը և Ռենդել Ջարելը, դժգոհում էին, որ Օդենի աշխատանքները չէին արդարեցնում այն սպասելիքները, որոնք անում էին նրա նախկին ախատանքները ։
Իր մահվան տարում՝ 1973 թվականին Օդենը ձեռք էր բերել մեծ սերնդի ազդեցիկ պոետի կարգավիճակ։ Ըստ Բրիտաննիկ հանրագիտարանի, Էլիոթի մահվան ժամանակ՝ 1965 թվականին կարելի էր պնդել, որ Օդենը նրա միակ ժառանգն է եղել, ինչպես Էլիոթը եղել է Յեյթսի ժառանգը, վերջինիս մահվան ժամանակ (1939) : Որոշ բացառություններով բրիտանացի քննադատները գերադասում էին Օդենի ավելի վաղ աշխատանքները, որոնք գրվել էին ամերիկյան կյանքի դժվարությունների մասին։ Ի տարբերություն մյուս ժամանակակից պոետների, Օդենը իր մահից հետո չդարձավ քիչ հայտնի, իսկ Իոսիֆ Բրոդսկին գրեց, որ Օդենը եղել է 20-րդ դարի ակնառու պոետներից։
Մեջբերումներ
պատահական բառերի հավաքածու է դատարկեք օվկիանոսը և հատեք անտառը,
լուսինը իջեցրեք ներքև
և արևը գցեք խավարի մեջ
աշխարհի վրա ապրելու այլևս իմաստ չկա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Տրեկազալի
Տրեկազալի  (Trecasali), կոմունա Իտալիայում, Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 3054 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 105 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 43010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Միդելբուրխ (համայնք)
Միդելբուրխ (Middelburg ), համայնք Նիդերլանդների Զեյլանդ մարզում։ Տարածքը 48,64 կմ² է, բնակչությունը՝ 48.075 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.900 եվրո է։
Կատեգորիա:Զեյլանդի համայնքներ Կատեգորիա:1997 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աշխարհագրական հետազոտություն
Աշխարհագրական հետազոտություն, տեղեկատվություն կամ ռեսուրսներ հայտնաբերելու որոնման գործընթացը։ Այն բնորոշ է կենդանիների բոլոր տեսակներին, այդ թվում նաև մարդկանց։ Մարդկության պատմության մեջ հետազոտության ամենատպավորիչ վերելքը եղել է Հայտնագործության դարաշրջանում(Age of Discovery), երբ եվրոպացի հետախույզները նավարկելով կարողացան մոտավոր ունենալ աշխարհի այլ մասերի գծագիրները։ «Բացահայտման դարաշրջանից» ի վեր խոշոր հետազոտություններ տեղի են ունեցել նոր տեղեկատվություններ բացահայտելու համար։
Գիտական ուսումնասիրության մեջ հետազոտությունն էմպիրիկ հետազոտության 3 տեսակներից մեկն է(մյուս 2-ը նկարագրությունն ու բացատրությունն են)։ Տերմինը հաճախ օգտագործվում է փոխաբերակ իմաստով։ Օրինակ, անհատը կարող է խոսել ինտերնետի հետազոտության մասին և այլն։
Արևմտյան Աֆրիկայի Կարթագեն քաղաքի ուսումնասիրություն
Աննո Նավիգատոր (մ.թ.ա. 500), կարթագենացի նավարկող, ով հետազոտել է Աֆրիկայի արևմտյան ափը։
Հռոմեական հետազոտություններ
Հռոմեացիները կազմեցին արշավախմբեր՝ հինգ տարբեր ճանապարհներով Սահարայի անապատը անցնելու համար.
Այս բոլոր արշավախմբերին աջակցում էին լեգեոներները, ովքեր հիմնականում ունեին առևտրային նպատակ։ Միայն Ներոն կայսրի պատրաստած արշավախումբը   նախապատրաստվեց Եթովպիայի և Նուբիայի նվաճմանը. Մ.թ. 62-ին երկու լեգեոներներ ուսումնասիրեցին Նեղոս գետի ակունքները։
Հետազոտության հիմնական պատճառներից մեկն այն էր, որ ոսկի  տեղափոխման համար օգտագործվում էին ուղտեր ։
Աֆրիկայի արևմտյան և արևելյան ափերի մոտակայքում իրականացվող հետախուզություններին աջակցել են հռոմեական նավերը և խորապես առնչվել են ռազմածովային առևտրի հետ (հիմնականում Հնդկական օվկիանոսում)։ Հռոմեացիները նաև մի շարք հետազոտություններ կազմակերպեցին դեպի Հյուսիսային Եվրոպա և հետազոտեցին Ասիական երկրներ, օրինակ՝ Չինաստանը:
Չինական հետազոտությունները Կենտրոնական Ասիայում
Մ.թ.ա. 2-րդ դարի ընթացքում Հանի դինաստիան ուսումնասիրել է Արևելյան հյուսիսային կիսագնդի մեծ մասը։ Մ.թ.ա. 139 թվականից սկսած, Հան դիվանագետ Ժանգ Քիանը ուղևորվեց դեպի արևմուտք՝ դաշինք կնքելու Դաուն Յուժիի հետ Խիոնգնուի դեմ(Ք.ա. 177), սակայն, որը հաջողությամբ չպսակվեց. այնուամենայնիվ,  Ժանգի ճանապարհորդությունների ժամանակ հայտնաբերվել են մի շարք երկրներ, որոնց մասին տեղյակ չեն եղել չինացիները մինչ այդ, ներառյալ Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումների մնացորդները (մ.թ.ա. 336–323): Երբ  Ք.ա 125 թվականին Ժանգը վերադարձավ Չինաստան, նա զեկուցեց Դեյուանի (Ֆերգանա), Կանգյուի(Սոգդիանա) և Դաքսիայի (Բակտերիա, նախկին հունահռոմեական թագավորություն, որը նոր էր ենթարկվել Դե Յուժիին)իր կատարած այցերի մասին։ Ժանգը Դեյուանն ու Դաքսիան նկարագրեց որպես Չինաստանի նման գյուղատնտեսական և քաղաքային երկրներ, և չնայած նրան, որ նա այնտեղ չէր զբաղվում, նկարագրեց Շենդուն (Հյուսիսարևմտյան Հնդկաստանի Հնդկաստանի գետի հովիտ) և Անսի (Արսակիդային տարածքներ) հետագա արևմուտքում։
Վիկինգների դարաշրջան
Մ.թ. 800-ից մինչև 1040 թվականնեը վիկինգները գետերի և օվկիանոսների միջոցով ուսումնասիրում էին Եվրոպան և Արևմտյան Հյուսիսային կիսագնդի մեծ մասը։ Օրինակ՝  հայտնի է, որ նորվեգացի վիկինգներին հետախուզող Էրիկ Դը Ռեդը (950–1003) նավարկեց և բնակություն հաստատեց Գրենլանդիայում, Իսլանդիայից վտարվելուց հետո, իսկ նրա որդին ՝ իսլանդացի հետախույզ Լեյֆ Էրիկսոնը (980–1020), հասավ Նյուֆաունդլենդ և հարևան Հյուսիսային Ամերիկայի ափերը.նա համարվում է  առաջին եվրոպացին, ով վայրէջք է կատարել Հյուսիսային Ամերիկա։
Պոլոնեզյան դարաշրջան
Պոլինեզացիները ծովային ժողովուրդ էին, ովքեր բնակեցրին և հետախուզեցին Խաղաղ օվկիանոսի կենտրոնական և հարավային մասերը, շուրջ 5000 տարի՝ մինչև 1280 թվականը,սկսած այն ժամանակից, երբք հայտնաբերեցին Նոր Զելանդիան։ Նրանց հետախուզման համար հիմնական գյուտը մակույկն էր, որն ապահովում էր արագ և կայուն հարթակ ապրանքներ և մարդկանց տեղափոխելու համար։ Հիմք ընդունելով սահմանափակ ապացույցները, ենթադրում են, որ Նոր Զելանդիա կատարվող ճամփորդությունները եղել են ծրագրված։ Անհայտ է, թե քանի նավակ է գնացել Նոր Զելանդիա, այդ նավակների տեսակը, և այնտեղ գաղթածների անունները։ 2011 թ.-ին կատարված ուսումնասիրությունները Նոր Զելանդիայի Wairau Bar-ում ցույց են տալիս, որ մեծ հավանականություն կա, որ սկզբնակետերից մեկը Ռուահին կղզին է եղել Society կղզիներում։ Կա վարկած, որ մոտ երեք շաբաթվա ընթացքում Նոր Զելանդիա հասնելու համար պոլինեզացիները կարող էին օգտագործել գերակշռող հյուսիսարևելյան առևտրի քամիները։ Քուքի կղզիները ուղիղ գծի տակ են գտնվում միգրացիոն ուղու երկայնքով և, հնարավոր է, որ դա եղել է միջանկյալ կանգառի կետը։ Քուք Այլենդերների և Նոր Զելանդիա Մաորի միջև կան մշակութային և լեզվական ընդհանրություններ։ Վաղ Մաորիի ծագուման վերաբերյալ կան տարբեր լեգենդներ, բայց պատմությունները սխալ էին ընկալվել եւ նորից մեկնաբանվել Նոր Զելանդիայի վաղ եվրոպական եվրոպացի պատմաբանների գրավոր հաշիվներում, ովքեր փորձել էին ներկայացնել Նոր Զելանդիայում Մաորի բնակավայրի համապարփակ օրինաչափությունը։
ԴՆԹ-ի գենոմի ուսումնասիրությունների հիման վրա մաթեմատիկական մոդելավորումը, օգտագործելով նորագույն տեխնիկա, ցույց է տրվել, որ մեծ թվով պոլինեզիացի միգրանտներ (մոտ 100–200 հոգի), ներառյալ կանայք, ժամանել են Նոր Զելանդիա, մոտավորապես 1280 թվականին։ Օտագոյի համալսարանի ուսումնաիրությունները փորձել են կապել ատամի ԴՆԹ-ի պատկերներն իրար, որը ցույց է տվել հատուկ սննդակարգիային ազդեցությունը տվյալ տարածքում ապրած բնակիչների վրա ։
Չինացիների հետազոտությունները Հնդկական օվկիանոսում
Չինացի հետախույզ, Վանգ Դայուան (1311–1350), կատարել է 2 մեծ ծովային չանապարհորդություն Հնդկական օվկիանոսի վրա։ 1328-1333 թվականների ընթացքում, նա նավարկել է Հարավային Չինաստանի ծովերով և հասել մինչև անգամ Հարավային Ասիա, այցելելով Շրի Լանկա և Հնդկաստան, անգամ Ավստրալիա։ Հետո՝ 1334-1339 թվականներին, նա այցելել է Հյուսիասային Աֆրիկա և Արևելյան Աֆրիկա։ Ավելի ուշ՝ չինացի ադմիրալ Զենգ Հեն(1371-1433), կատարեց 7 ճանապարհորդություն դեպի Արաբիա, Արևելյան Աֆրիկա, Ինդոնեզիա և Թաիլանդ։
Եվրոպական բացահայտումների դարաշրջան
Բացահայտման դարաշրջանը, որը նաև հայտնի է որպես Հետազոտման դարաշրջան անվանմամբ, մարդկության պատմության աշխարհագրական հետախուզության կարևորագույն ժամանակաշրջաններից է։ Այն սկսվել է 15-րդ դարի սկզբին և տևել մինչև 17-րդ դար։ Այդ շրջանում եվրոպացիները հայտնաբերեցին և (կամ) հետազոտեցին Ամերիկայի, Աֆրիկայի, Ասիայի և Օվկիանիայի հսկայական տարածքները։ Առաջին փուլում հետազոտվել են Պորտուգալիան և Իսպանիան, մինչ մյուս եվրոպական երկրներ, ինչպիսիք են Անգլիան, Նիդերլանդները և Ֆրանսիան ուսումնասիրվել են ավելի ուշ
Այս ժամանակահատվածում կարևոր ուսումնասիրությունները անցել են աշխարհի մի շարք մայրցամաքներում և աշխարհամասերում:Աֆրիկայում այս շրջանի կարևոր հետախույզները Դիոգո Կաոն (1452 1486), ով հայտնաբերել է  և բարձրացել Կոնգո գետը և հասել ներկայիս Անգոլայի և Նամիբիայի ափերը։ Բարտոլոմեո Դիասը (մ. 1450–1500), ով առաջին եվրոպացին էր, որը հասավ Լավ Հույսի Կաբո(Cape of Good Hope) և հարավաֆրիկյան ափերի այլ մասեր։
Եվրոպայից դեպի Ասիա, Հնդկական օվկիանոս և Խաղաղ օվկիանոս տանող երթուղիների հետազոտողներ Վասկո դա Գաման (1460–1524), ով առաջին ուղևորությունը Եվրոպայից Հնդկաստան և դեպի Լավ Հույսի Կաբո նահանգ կատարեց ուղեվորություն՝ հայտնագործելով օվկիանոսի ուղին դեպի արևելք. Պեդրո Ալվարես Կաբրալը (1467/68-1520), ով,  ճանապարհին հետևելով Գամային, հասավ Բրազիլիա և ղեկավարեց առաջին արշավախումբը, որը կապում էր Եվրոպան, Աֆրիկան, Ամերիկան և Ասիան. Դիոգո Դիասը, ով հայտնաբերեց Մադագասկարի արևելյան ափը և Աֆրիկայի անկյունը. Դիոգո Ֆերնանդես Պերեյրան և Պեդրո Մասկարենհասը (1470–1555),  որոնք հայտնաբերեցին և քարտեզագրեցին Մասկարեն Կղզիները(Mascarene Islands):
Ամերիկայի հայտնագործումը
Ամերիկացիների ուսումնասիրությունները սկսվեցին Քրիստոֆեր Կոլումբուսի (1451–1506) Ամերիկայի բացահայտումից հետո, ով ղեկավարում էր կաստիլյան (իսպանական) արշավախումբը Ատլանտիկում։ Կոլումբոսի կողմից Ամերիկայի հայտնաբերումից հետո Արևմտյան կիսագնդը ուսումնասիրելու համար ուղարկվեցին մի շարք կարևոր արշավախմբեր։ Սա ներառում էր Խուան Պոնսե դե Լեոն (1474–1521), ով հայտնաբերեց և քարտեզագրեց Ֆլորիդայի ափերը։ Վասկո Նունեզ դը Բալբոան (1475–1519), ով առաջին եվրոպացին էր, որ տեսավ Խաղաղ օվկիանոսը ԱՄՆ-ի ափերից (Պանամայի Իստմուսը հատելուց հետո), հաստատեց, որ Ամերիկան առանձին մայրցամաք է և չի մտնում Ասիայի մեջ; Ալեիշու Գարսիան (14? -1527), ով հետազոտում էր ժամանակակից հարավային Բրազիլիայի, Պարագվայի և Բոլիվիայի տարածքները, հատելով Չակոն հասավ Անդեսին (Սուռեի մոտակայքում)։
Իլվար Նուեզ Կաբիզա դե Վաչան (1490–1558) հայտնաբերեց Միսիսիպի գետը և առաջին եվրոպացին էր, ով նավարկեց Մեքսիկայի ծոցի վրայով և անցավ Տեխասով։ Ժակ Կարտիեն (1491–1557) կազմեց Կենտրոնական և ծովային Կանադայի մասի առաջին քարտեզները. Ֆրանցիսկո Վազգես դե Կորոնադոն (1510–1554) հայտնաբերեց Գրանդ կիրճը և Կոլորադո գետը. Ֆրանցիսկո դե Օրելանան (1511–1546) առաջին եվրոպացին էր, ով նավարկեց Ամազոն գետի երկարությամբ։
Ֆերդինանդ Մագելանը (1480–1521) առաջին նավարկողն էր, ով հատեց Խաղաղ օվկիանոսը ՝ առաջին անգամ հայտնաբերելով Մագելանի նեղուցը, Տուամոտուսը և Մարիանյան կղզիները և կատարեց Երկրի շուրջ գրեթե ամբողջական պտույտ։ Խուան Սեբաստիան Էլկանոն (1476-1526), ավարտեց առաջին համաշխարհային շրջագայությունը։
16-րդ և 17-րդ դարերի երկրորդ կեսին Ասիայի և Խաղաղ օվկիանոսի հետախուզական աշխատանքները շարունակվեցին այնպիսի հետազոտողների կողմից, ինչպիսիք են Անդրես դե Ուրդանետան (1498-1568), ով բացեցին ծովային ուղին Ասիայից, Ամերիկա Պեդրո Ֆերնանդես դե Կիերոսը (1565–1614), ով հայտնաբերեց Պիտկիրնյան կղզիները և Վանուատու կղզեխումբը, Արոլվարո դե Մենդանյա (1542–1595), ով հայտնաբերեց Տուվալուի կղզեխումբը, Մարկասյան կղզիները, Սոլոմոնյան կղզիները և Ուեյք կղզին։
Հյուսիսային Ամերիկայում խոշոր հետախույզների թվում էին Հենրի Հադսոնը (156 –1611), ով հետազոտում էր Կանադայում գտնվող Հադսոնի ծոցը, Սամուել դե Շամպլեյնը (1574–1635), ով հետախուզեց Սենտ Լոուրենս գետը և Մեծ լճերը (Կանադայում և ԱՄՆ-ի հյուսիսում); և Ռեն-Ռոբերտ Քեյվիլեր, Սիեր դե Լա Սալլեն (1643–1687), որոնք ուսումնասիրեցին Միացյալ Նահանգների և Կանադայի Մեծ լճերի շրջանը և Միսիսիպի գետի ամբողջ երկարությունը։
Ժամանակակից դարաշրջան
Հայտնաբերման ոսկե դարից հետո շատ այլ հետազոտողներ լրացրեցին համաշխարհային քարտեզը, ինչպիսիք են տարբեր ռուս հետազոտողներ, հասնելով Սիբիրյան Խաղաղ օվկիանոսի ափեր և Բերինգի նեղուց՝ Ասիայի և Ալյասկայի ծայրամաս (Հյուսիսային Ամերիկա); Վիտուս Բերինգը (1681–1741), ով ծառայել է Ռուսաստանի նավատորմում, ուսումնասիրել է Բերինգի նեղուցը, Բերինգի ծովը, Ալյասկայի հյուսիսամերիկյան ափերը և Խաղաղ օվկիանոսի մի շարք այլ հյուսիսային շրջաններ. և Ջեյմս Քուքը, ով ուսումնասիրել է Ավստրալիայի արևելյան ափը, Հավայան կղզիները և շրջանցել Անտարկտիդայի մայրցամաքը։
Եղել են նշանակալի ուսումնասիրություններ, որոնք տեղի են ունեցել ժամանակակից դարաշրջանում։ Սա ներառում է Լուիսի և Քլարքի արշավախումբը (1804-1806), երկրի ցամաքային արշավախումբը, որը ուղարկվել է Նախագահ Թոմաս Ջեֆերսոնի կողմից՝  նոր ձեռք բերված Լուիզիանայի գնումն ուսումնասիրելու և Խաղաղ օվկիանոսի ջրային ներքին ուղին գտնելու համար, այլ նպատակներ էլ են եղել. հետապնդել բուսական աշխարհը և մայրցամաքի կենդանական աշխարհը։ Միացյալ Նահանգների Հետախուզման արշավախումբը (1838-1842) Նախագահ Էնդրյու Ջեքսոնի կողմից ուղարկված արշավախումբ էր՝ Խաղաղ օվկիանոսը և հարակից տարածքները ուսումնասիրելու համար։
Արբանյակային պատկերների և ավիացիայի ներմուծմամ Երկրի ուսումնասիրությունները հիմնականում դադարել են, սակայն շատ անջատված ցեղերի մշակույթը դեռևս մնում է չհամաձայնեցված և մնում է ուսումնասիրել։
Տիեզերքի հետազոտություն
Մարդկությունը շարունակում է հետևել ուսումնասիրելու իմպուլսին ՝ շարժվելով Երկրից այն կողմ։ Տիեզերական հետազոտումը սկսվել է 20-րդ դարում՝ էքզո-մթնոլորտային հրթիռների գյուտով։ Սա մարդկանց հնարավորություն է տվել ճանապարհորդել Լուսին և ռոբոտ հետախույզներ ուղարկել այլ մոլորակներ և շատ ավելի հեռուներ։
Վոյաջերի երկու տեսակն էլ դուրս են եկել Արեգակնային համակարգից ՝ կրելով ոսկեգույն սկավառակներ՝ բազմաթիվ տվյալների տեսակներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հետազոտություն Կատեգորիա:Պատմական ժամանակաշրջաններ Կատեգորիա:Համաշխարհային պատմություն
Ժդանովկա (գյուղ, Կրասնոկուտսկի շրջան)
Ժդանովկա (Ждановка), գյուղ Ռուսաստանի, Սարատովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 970 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1859 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գլիբովկա (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
Գլիբովկա (Глибівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլիբովկա գյուղում բնակվում էր 278 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1021 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 272,28 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1670 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(4646) Կուիի
(4646) Կուիի (Kwee), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,430858 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9673 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8944 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1384,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260055 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,91° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վարդան Ակունց
Վարդան Բագրատի Ակունց, հայ ալերգաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2000), պրոֆեսոր (2003)։ ՀՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր ալերգաբան (1969 թվականից), «Առողջ սերունդ» բժշկաէկոլոգ. թերթի գլխավոր խմբագիր (1993 թվականից), «էկո-ծիլ» բժշկաէկոլոգ. բարեգործական ընկերության հիմնադիր-նախագահ (1993 թվականից)
Բժիշկ, մանկաբարձ-գինեկոլոգ Կառլեն Ակունցի եղբայրը։
Կենսագրություն
1993 թվականից եղել է «Առողջ սերունդ» բժշկաէկոլոգիական թերթի գլխավոր խմբագիրը, 1993 թվականից՝ «էկո-ծիլ» բժշկաէկոլոգ. բարեգործական ընկերության հիմնադիր-նախագահ, 1969 թվականից՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր ալերգաբան, 2001 թվականից՝ ՌԴ բնական գիտությունների, 2001 թվականից՝ էկոլոգիայի և կենսագործունեության անվտանգության միջազգային ակադեմիաների անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են երեխաների և մեծահասակների բրոնխային հեղձուկի համաճարակաբանության, պատճառագիտության, ախտորոշման, բուժման հարցերին, հղի կանանց դեղային ալերգիաների հաճախականությանը և կլինիկական առանձնահատկություններին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ ալերգաբաններ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Օկտանային թիվ
Օկտանային թիվ, ներքին այրման կարբյուրատորային շարժիչներում օգտագործվող վառելանյութի դետոնացման հանդեպ կայունության քանակական բնութագիր։ Որոշվում է վառելանյութը նմուշային՝ իզոօկտանի և ն–հեպտանի խառնուրդի հետ համեմատելով։ Իզոօկտանի օկտանային թիվը պայմանականորեն ընդունված է 100, ն–հեպտանինը՝ 0 միավոր։ Վառելանյութի օկտանային թիվը թվապես հավասար է դետոնացման հանդեպ միևնույն կայունությունն ունեցող նմուշային խառնուրդում իզոօկտանի %-ային (ծավալային) պարունակությանը։
Կատեգորիա:Վառելանյութեր Կատեգորիա:Ներքին այրման շարժիչ
Մասանետ դե լա Սելվա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ցանկություններից կուրացածը (ֆիլմ, 2000)
«Ցանկություններից կուրացածը» (Bedazzled), ռեժիսոր Հարոլդ Ռեմիսի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Բրենդեն Ֆրեյզերը, Էլիզաբեթ Հրլին, Ֆրենսիս Օ’Քոնորը, Միրիամ Շորը, Օռլանդո Ջոնսը, Փոլ Ադելշթեյնը, Թոբի Հասը, Գեբրիել Քոսեսը, Բրայան Դոյլ-Մյուրեյը, Ջեֆ Դուսեթը։
Սյուժե
Սատանան երբեք այդքան հրապուրիչ չէր եղել։ Այս անգամ սատանան սանձարձակ գեղեցկուհու կերպար է ընդունում, որը ցանկացած տղամարդու խելքահան կանի և կստիպի նետվել խելահեղության գիրկը։ Իսկ անհաջողակ ծրագրավորողը լավագույն խայծ է նրա համար։ Վաճառքի առարկան անմահ հոգին է, որի դիմաց այդ անձը կպարգևատրվի 7 ցանկությամբ։ Բայց այս կյանքում անվճար բան կարելի է միայն թակարդում գտնել։ Իրագործելով հոգին վաճառողի ցանկությունները, սատանան թույլ չի տալիս վերջինիս լիաթոք վայելել այն։ Մի ակնթարթում ծրագրավորողի կյանքը վերածվում է դժոխքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարոլդ Ռեմիսի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Վաշինգտոն ԿՇ-ում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր բասկետբոլի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դևերի մասին Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր
Փոշկանիցք
Փոշկանիցք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ազատական ինտերնացիոնալ
«Ազատական ինտերնացիոնալ»ը (ԱԻ) ազատական քաղաքական կուսակցությունների միջազգային քաղաքական ֆեդերացիա է։ Նրա գլխամասային գրասենյակը գտնվում է 1 Whitehall Place, London, SW1A 2HD հասցեում, Ազգային ազատական ակումբի շենքում։ Կուսակցությունը հիմնադրվել է Օքսֆորդում 1947 թ.-ին՝դառնալով ազատական կուսակցությունների բացառիկ համակարգ և զորացնելով ազատականության գաղափարախոսությունը ողջ աշխարհում։ Օքսֆորդի հռչակագրում ներկայացված են «Ազատական ինտերնացիոնալ»-ի հիմնարար քաղաքական սկզբունքները։
Նպատակները
Աֆրիկայի, Ամերիկաների, Ասիայի և Եվրոպայի անդամ կուսակցություններին միավորող սկզբունքներն են՝ հարգանքը մարդու իրավունքների նկատմամբ, ազատ ու արդար ընտրությունները և բազմակուսակցական ժողովրդավարությունը, սոցիալական արդարությունը, հանդուրժողականությունը, ազատ շուկայական տնտեսությունը, ազատ առևտուրը, շրջակա միջավայրի կայուն զարգացումը և միջազգային համերաշխության կարևորումը։
«Ազատական ինտերնացիոնալ»-ի նպատակներն արտացոլված են նաև 1946 և 1997 թթ. միջև ստեղծված յոթ հռչակագրերի շարքում և առանցքային են համարվում մի ամենատարբեր միջոցառումների, այդ թվում՝ ողջ աշխարհից ժամանող ազատական կուսակցությունների և անհատների համար մոտավորապես տարին մեկ կազմակերպվող համաժողովների ժամանակ ։
Վարչություն
«Ազատական ինտերնացիոնալ»-ի 13-րդ նախագահը Անդորրայի ազատական կուսակցության (ԱԱԿ), անդամ Ժուլի Մինովեսն է, նախկինում՝ Անդորրայի արտգործնախարար և ներկայացուցիչ ՄԱԿ-ում։ Մինովեսն այս պաշտոնն ստանձնել է Հանս վան Բաալենից հետո, որըԵվրոպական խորհրդարանում պատվիրակության ղեկավարն է և հոլանդական Ժողովրդական կուսակցություն հանուն ազատության և ժողովրդավարությանի անունից հանդես եկող խոսնակը արտաքին գործերի և պաշտպանության հարցերով։
Վարչության այլ անդամներից են փոխնախագահ Հելեն Զիլլեն, ինչպես նաև փոխնախագահներ Սեսիլիա Վիքստրյոմը, ԵԽՊ, Ջեվդետ Չակարովը, ԽՊ, Բարոնուհի Ֆոլքնըր Մարգրավինը, Կասիտ Պիրոմյան, Մարկուս Լյոնինգը, գանձապահներ Ռոբերտ Վուդթորպ Բրաունը, ԲԿՇ, և պրն Շիհ-չունգ Լիուն։ Գլխավոր քարտուղարը Էմիլ Կիրյասն է՝ Ազատական երիտասարդության միջազգային ֆեդերացիայի նախկին նախագահ։
Հրապարակումներ
«Ազատական ինտերնացիոնալ»-ն ունի երկու հիմնական պարբերական՝
Օքսֆորդի հռչակագիր
Օքսֆորդի Վոդհեմ Քոլեջում 1947 թ. ապրիլին Սալվադոր դե Մադարիագայի առաջնորդությամբ 19 ազատական քաղաքական կուսակցությունների ներկայացուցիչների կողմից կազմված Օքսֆորդի հռչակագիրն այն փաստաթուղթն է, որում շարադրված են «Ազատական ինտերնացիոնալ»-ի հիմնարար քաղաքական սկզբունքները ։
Օքսֆորդի հռչակագրի ստեղծման խթանն են դարձել Լորդ Վիլյամ Բեվերիջի գաղափարները և այն դիտվում է իբրև քսաներորդ դարի ամենածանրակշիռ քաղաքական փաստաթղթերից մեկը։
Հիսուն տարի անց, 1997 թ.-ին, «Ազատական ինտերնացիոնալ»-ը վերադարձավ Օքսֆորդ և լույս ընծայեց սկզբնական Հռչակագրի մի հավելված՝ Ազատական օրակարգ 21-րդ դարի համար, ուր ավելի մանրամրկիտ է ներկայացված ազատական քաղաքականությունը։ Օքսֆորդի երկրորդ Հռչակագիրն ընդունվել է Օքսֆորդի Թաուն Հոլում 1997 թ. նոյեմբերի 27-ից 30-ը կայացած, «Ազատական ինտերնացիոնալ»-ի 48-րդ կոնգրեսի կողմից ։
Անդամներ
Բացի ստորև թվարկված անդամ կազմակերպություններից, ԱԻ-ն ունի մեկ անհատ անդամ՝ Մարտին Լի, Հոնգ Կոնգի Ժողովրդավարական կուսակցության հիմնադիր նախագահ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային ֆեդերացիաներ
Մադիլցոց-գեղ
Մադիլցոց-գեղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Պիրոչի
Պիրոչի (Пирочи), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1468 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուղիղ եթերում
«Ուղիղ եթերում» (On the Air), ամերիկյան հեռուստատեսային կատակերգական սերիալ, ստեղծված Դեվիդ Լինչի և Մարկ Ֆրոստի կողմից։ Սերիալը ABC հեռուստաալիքով ցուցադրվել է 1992 թվականի հունիսի 20-ից հուլիսի 4-ը։ Սերիալը պատմում է 1950-ական թվականների գեղարվեստական հեռուստատեսության՝ Zoblotnick Broadcasting Company (ZBC)-ի անձնակազմի մասին, որը թողարկում է ուղիղ հեռարձակում «Lester Guy Show» անունով, հաճախ աղետալի հետևանքներով։ Սերիալն արտադրել է Lynch / Frost Productions-ը և թողարկվել է ընկերության մեկ այլ ծրագրից՝ «Թվին Փիքս»-ից հետո։ ԱՄՆ-ում ցուցադրվել է յոթ էպիզոդից միայն երեքը։ Առաջին և միակ եթերաշրջանը ամբողջությամբ հեռարձակվում էր Մեծ Բրիտանիայում և այլ եվրոպական երկրներում ։
Սյուժե
1957 թվական։ Ուշադրության կենտրոնում մտացածին Zoblotnick Broadcasting Company (ZBC) հեռուստաընկերության ծիծաղելի և գռեհիկ թիմն է։ Սյուժեն հիմնված է ZBC հեռուստաընկերության հեռուստատեսության ուղիղ եթեր թողարկելու  փորձերի վրա «The Lester Guy Show» զվարճալի ծրագրի ժամանակ, որը ամեն անգամ ավարտվում էր զվարճալի արդյունքով։
Քննադատություն
AV Club զվարճալի կայքը իր տեսակետն է հայտնել սերիալի վերաբերյալ. «Ուղիղ եթերում» կատակերգությունը լիքն է գրավիչ կերպարներով և անմոռանալի տարօրինակ գծերով» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկյան սիթքոմներ Կատեգորիա:Դեյվիդ Լինչի ֆիլմեր Կատեգորիա:1992 ֆիլմեր
Միդելհարնիս
Միդելհարնիս (Middelharnis ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 61,16 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.735 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.900 եվրո է։
Կատեգորիա:Հարավային Հոլանդիայի համայնքներ
Ռեխտմերինգ
Ռեխտմերինգ (Rechtmehring), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1837 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ։ Տարածքը 24, 33 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 139։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 59 գյուղական շրջանների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Պոմպեոս Տրոգոս
Գնեոս Պոմպեոս Տրոգոս կամ Պոմպեոս Տրոգոս (Gnaeus Pompeius Trogus) (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), մ. թ. ա. I - մ. թ. 1 դդ. հռոմեացի պատմագիր։ Նրա գրած համաշխարհային պատմությունը՝ «Փիլիպպոսի պատմությունը» (44 գիրք, չի պահպանվել), մեզ հասել է շնորհիվ Տրոգոսի աշխատության գրքերի նախաբանների («Պրոլոգներ») և II - III դդ. հռոմեական պատմագիր Յուստինոսի՝ Տրոգոսի երկի կատարած համառոտության։
Կատեգորիա:Հռոմեական պատմիչներ
Նադիա Մաֆտունի
Նադիա Մաֆտունի, իրանցի հայտնի ակադեմիկոս, հեղինակ և նկարիչ։ Հայտնի է որպես Ալ-Ֆարաբիի, Ավիցեննայի և Սուհրավարդիի փիլիսոփայությունների առաջատար ուսումնասիրող` նրանց աշխատանքների վերաբերյալ իր ժամանակակից մեկնաբանությամբ ։ Նաև իրավագիտության և Իսլամի պատմության հայտնի հետազոտող է։ Նադիան Թեհրանի համալսարանի պրոֆեսոր է, այդ նույն համալսարանի շրջանավարտ է և Իսլամի տեսության ու փիլիսոփայության ամբիոնի անդամ ։ Նա Եյլի համալսարանի Եյլի իրավունքի դպրոցի ավագ հետազոտող է ։ Հայտնի է նաև նկարիչ Հոսեին Նուրիին արված ամուսնության առաջարկով, երբ վերջինս արդեն անվասայլակի վրա էր ։
Վաղ կյանք
Դեռահասության տարիքում դարձել է Բացառիկ տաղանդների զարգացման ազգային կազմակերպության ընտրյալ ուսանողներից մեկը` հիմնադրամի ստեղծման երկրորդ տարում։ Նա ուղարկվել է Տեխնոլոգիայի Շարիֆ համալսարան և սկսել է ուսումնասիրել կիրառական ֆիզիկա ։
Ամուսնություն
Մաֆտունին առաջին անգամ հանդիպել է Հոսսեին Նուրիին, երբ վերջինս հրավիրված էր ելույթ ունենալու Շարիֆ համալսարանում։ Նուրին արդեն անվասայլակի վրա էր` որպես արդյունք այն կտտանքների, որ նա կրել էր 1972 թվականին գրված քաղաքական սատիրայի համար։ Մաֆտունին գրավվում է նրա խոսքերով, սիրահարվում է նրան ու ամուսնության առաջարկ անում։ Նա թողնում է իր ուսումն ու ընտանիքը` Նուրիի հետ ապրելու համար։ Վերջինս այդ ժամանակ ապրում էր սահմանային Թորբաթ-է Ջամ քաղաքում։ Այստեղ Նադիան ունենում է իր երկու որդիներին։ Մի քանի տարի անց նրանք տեղափոխվում են Մաշհադ, այնուհետև` Թեհրան ։
Նկարչի կարիերա
Մաֆտունին նկարել է սովորել Նուրիից և կազմակերպել է իր և Նուրիի աշխատանքների բազմաթիվ ցուցահանդեսներ։ 2004 և 2010 թվականներին զույգը երկու ցուցահանդես է ունեցել Փարիզում։ 2005 թվականին նրանք ներկայացրել են իրենց գործերը Պեկինում, երկու տարի անց` Բեռլիում։ 2008 թվականին նրանք մեկնել են Ալժիր` երկու ցուցահանդես կազմակերպելու համար, այնուհետև 2010 թվականին նրանց հաջորդ ցուցահանդեսն է կազմակերպվել Բեյրութում։ Նույն թվականին նրանց նկարները ցուցադրվել են նաև Վիեննայում ։
Կոմպլեքս հարթություն
Կատեգորիա:Կոմպլեքս անալիզ
Պոձ (Սիսոլայի վտակ)
Պոձ (Подзь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սիսոլա գետի ձախ ափին՝ 220 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ժդանովկա (գյուղ, Ալեկսանդրովսկի շրջան)
Ժդանովկա (Ждановка), գյուղ Ռուսաստանի, Օրենբուրգի մարզի Ալեկսանդրովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Ալեկսանդրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սթիվեն Հոքինգ
Սթիվեն Ուիլիամ Հոքինգ (Stephen William Hawking, ), անգլիացի ֆիզիկոս-տեսաբան ու տիեզերաբան, Քեմբրիջի համալսարանի տեսական տիեզերաբանության Կենտրոնի հիմնադիր ու ղեկավար, գիտության հանրայնացնող։ Հոքինգը ցմահ Պապական գիտությունների ակադեմիայի անդամ էր, նախագահի ազատության շքանշանակակիր, ինչը ԱՄՆ֊ում քաղաքացիական անձանց համար համարվում է բարձրագույն պարգև։ 2002 թվականին հարցման արդյունքում Բիբիսի֊ն հրապարակեց բոլոր ժամանակների 100 մեծագույն բրիտանացիների ցանկը, որտեղ Հոքինգը զբաղեցնում էր 25֊րդ տեղը։ Գիտնականը 1979֊ից 2009 թվականները  եղել է Քեմբրիջի համալսարանի մաթեմատիկայի դասախոս։ Հասել է կոմերցիոն հաջողությունների շնորհիվ իր գիտահանրամատչելի աշխատույթունների, որտեղ նա խոսում է իր սեփական տեսություններից և ընդհանուր առմամբ տիեզերաբանությունից։ Սթիվեն Հոքինգի «Ժամանակի համառոտ պատմություն» գիրքը բրիտանական  The Sunday Times հրատարակության կողմից կազմված բեստսելերիների ցանկում է եղել ռեկորդային 237 շաբաթ։
2018 թվականի մարտի 14֊ին Սթիվեն Հոքինգը մահացել է 76 տարեկան հասակում ։
Կենսագրություն
Սթիվեն Հոքինգը ծնվել է 1942 թվականի հունվարի 8-ին Օքսֆորդում, ուր Լոնդոնից տեղափոխվել էին նրա ծնողները՝ գերմանական ավիացիայի ռմբակոծություններից փախչելու նպատակով ։
Գլաձոր (տարեգիրք)
«Գլաձոր», գրական տարեգիրք (անկանոն պարբերականությամբ)։ Հրատարակել են Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության դպրեվանքի ուսանողները։ Լույս է տեսնում 1956 թվականից, Անթիլիասում (Լիբանան)։ Հիմնականում տպագրում է հաստատության սաների գրական փորձերը (պատմվածքներ, բանաստեղծություններ և այլն), մատենագրական֊բանասիրական վերլուծություններ (կրոնական տեսանկյունով) միջնադարի հայ պատմիչների և բանաստեղծների գործերի մասին, անդրադառնում է հայ եկեղեցու պատմությանն ու գործիչների կյանքին։ Տպագրում է նաև օտար հեղինակների գրական-գիտական ուսումնասիրությունները՝ դպրեվանքի ուսանողների թարգմանությամբ, ինչպես նաև հոդվածներ հայկական աղանդավորական հոսանքների մասին։ Տեղեկություններ է հաղորդում դպրեվանքի ներքին կյանքից։
Սթիվեն Հոքինգ
Ծնողներ
Հայրը՝ Ֆրենկ Հոքինգը, աշխատում էր բժշկական կենտրոնում։ Մայրը՝ Իզաբել Հոքինգը, աշխատում էր նույն կենտրոնում՝ որպես քարտուղարուհի։ Ընտանիքում՝ Սթիվենից բացի, դաստիարակվում էին ևս երկու երեխաներ. կրտսեր քույրերը՝ Ֆիլիպան ու Մերին և որդեգրված եղբայրը՝ Էդվարդը ։