cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իգոր Ստրավինսկի
Անհատականություն
Ստրավինսկին հրաժարվել է «աշխարհի մարդու» արհեստական դերից՝ գործնական հարցերում ցուցաբերելով սուր բնազդ և հարմարվողականություն հասարակության մեջ։ Դաշնակահարի ու դիրիժորի հաջող կարիերայի շնորհիվ նա եղել է աշխարհի բազմաթիվ խոշոր քաղաքներում, այդ թվում՝ Փարիզում, Վենետիկում, Բեռլինում, Լոնդոնում, Ամստերդամում և Նյու Յորքում, և նա հայտնի է եղել իր քաղաքավարի ու բարեկիրթ վարքով։ Համարվում է, որ Ստրավինսկին եղել է կնամոլ և հարաբերություններ է ունեցել այնպիսի հայտնի կանանց հետ, ինչպիսին է Կոկո Շանելը։ Ստրավինսկին երբեք չի հիշատակել այդ հարաբերությունների մասին, բայց Կոկո Շանելն այդ մասին մանրամասն պատմել է իր կենսագիր Փոլ Մորանդին 1946 թվականին, և նրանց զրույցը տպագրվել է երեսուն տարի անց։ Կոկո Շանելի ասածի ճշգրտության վերաբերյալ կասկած են հայտնել Ստրավինսկու այրին՝ Վերան, ու Քրաֆթը։ Շանելի նորաձևության տանը չկա ոչ մի փաստ, որն ապացուցում է, թե երբևէ ինչ-որ հարաբերություններ են եղել Ստրավինսկու ու Կոկո Շանելի միջև ։ Նրանց ենթադրյալ հարաբերությունների պատմության հիման վրա ստեղծվել են «Կոկո և Իգոր» վեպն (2002) ու «Կոկո Շանելն ու Իգոր Ստրավինսկին» ֆիլմը (2009)։ Չնայած այդ ենթադրյալ կապերին՝ Իգոր Ստրավինսկին եղել է իր ընտանիքին ու երեխաներին նվիրված մարդ։
Դավանանք
Ստրավինսկին եղել է Ռուս ուղղափառ եկեղեցու բարեպաշտ անդամ իր կյանքի մեծ մասի ընթացքում։ Մի անգամ նա նշել է. «Երաժշտությունը գովերգում է Աստծուն։ Երաժշտությունը լավ կամ ավելի լավ է գովերգում նրան, քան եկեղեցու կառուցումը կամ դրա բոլոր զարդարանքները, դա եկեղեցու մեծագույն զարդարանքն է» ։
Չնայած Ստավինսկին չի խոսել իր հավատքի մասին, նա եղել է խորապես հավատացյալ իր կյանքի մի քանի շրջաններում։ Մանուկ հասակում նա դաստիարակվել է Ռուս ուղղափառ եկեղեցու հետևորդ ծնողների ընտանիքում։ Մկրտվելով ծննդից հետո՝ որոշ ժամանակ անց նա ըմբոստացել է ընդդեմ եկեղեցու և լքել այն տասնչորս կամ տասնհինգ տարեկան հասակում։ Չնայած իր կարիերայի վերելքի շրջանում նա հեռու էր եկեղեցուց, սակայն քառասուն տարին լարանալուց հետո զգացել է հոգևոր ճգնաժամ։ 1924 թվականին Նիս տեղափոխվելուց հետո նա ծանոթացել է Ռուս ուղղափառ եկեղեցու վանական հայր Նիկոլայի հետ, ինչից հետո վերստացել է իր հավատքը։ Նա վերամիացել է Ռուս ուղղափառ եկեղեցուն և հետագա կյանքում մնացել նվիրված քրիստոնյա։ Ռոբերտ Քրաֆթը նշել է, որ Ստրավինսկին աղոթել է ամեն օր, ստեղծագործելուց առաջ և հետո, ինչպես նաև դժվարությունների հանդիպելիս։ Կյանքի վերջին տարիներին նա չի կարողացել հաճախել եկեղեցական ծեսերի։ Ութսունին մոտ տարիքում Ստրավինսկի ասել է. "Ես չեմ կարող ներկայում գնահատել այն դեպքերը, որոնք այս երեսուն տարիների վերջում ինձ ստիպեցին բացահայտել կրոնական հավատքի անհրաժեշտությունը։ ...Ես կարող եմ ասել, սակայն, որ իմ իսկապես «կրոնափոխությունից» մի քանի տարի առաջ ընդունելու տրամադրությունն իմ մեջ զարգացել է Ավետարանի և կրոնական այլ գրականության ընթերցանության շնորհիվ ։"
Քննադատություն
Եթե Ստրավինսկու մտադրությունն էր «ուղարկել նրանց բոլորին դժոխք», ապա նա կարող էր հաջողություն համարել 1913 թվականին «Սրբազան գարուն» բալետի պրեմիերան. այն հայտնի «խռովություն» էր դասական երաժշտության մեջ, և Ստրավինսկին իր ինքնակենսագրության մեջ մի քանի անգամ այն համարել է «սկանդալ»։ Եղել են տեղեկություններ հանդիսատեսի շրջանում ձեռնակռվի դեպքերի և երկրորդ գործողության ժամանակ ոստիկանության ներկայության անհրաժեշտության վերաբերյալ։ Անկարգությունների իրական չափը մնում է բանավեճի առարկա, և այդ տեղեկությունները կարող են լինել ոչ ստույգ ։
1998 թվականին Time ամսագիրը Ստրավինսկուն ընդգրկել է դարի հարյուր ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում։ Իր ստեղծագործությունների շնորհիվ ճանաչում ձեռք բերելուց բացի նա հայտնի էր նաև որպես դաշնակահար և դիրիժոր, որ հաճախ հանդես էր գալիս իր ստեղծագործությունների պրեմիերաների ժամանակ։ 1923 թվականին Էրիկ Սատին տպագրել է Իգոր Ստրավինսկուն նվիրված հոդված Vanity Fair ամսագրում։ Սատին Ստրավինսկու հետ առաջին անգամ հանդիպել է 1910 թվականին։ Հրատարակված հոդվածում Սատին պնդում է, թե պետք չէ արտիստի մեծությունը չափել նրան այլ արտիստների հետ համեմատելու միջոցով, կարծես թե խոսելով ինչ-որ ճշմարտության մասին, և երաժշտության յուրաքանչյուր հատված պետք է գնահատել իր ըստ արժանվույն, այլ ոչ թե համեմատել այլ կոմոզիտորների չափանիշների հետ։ Դա հենց այն էր, ինչ արել է Ժան Կոկտոն, որը արհամարհանքով է խոսել Ստրավինսկու մասին 1918 թվականին հրատարակված իր «Աքաղաղն ու Առլեկինը» (Le Coq et l'Arlequin) գրքում։
1935 թվականին ամերիկացի կոմպոզիտոր Մարկ Բլիցստայնը Ստրավինսկուն համեմատել է Յակոպո Պերիի և Կարլ Ֆիլիպ Էմանուել Բախի հետ՝ նշելով․ «Չկա Ստրավինսկու մեծության ոչ մի հերքում։ Ուղղակի նա բավականաչափ մեծ չէ»։ Բլիցստայնի մարքսիստական դիրքորոշումն այն է, թե Ստրավինսկին ցանկանում է «բաժանել երաժշտությունը կյանքի այլ հոսանքներից», ինչը «հատկանշական է իրականությունից հեռանալուն», և արդյունքում տեղի է ունենում «կենսունակության կորուստ». մասնավորապես նշվում են Ստրավինսկու «Ապոլլոն», «Կապրիչիո դաշնամուրի համար նվագախմբի հետ» և «Դիցանուշի համբույրը» ստեղծագործությունները։
Կոմպոզիտոր Կոնստանտ Լամբերտը այն պիեսները, ինչպիսին է «Զինվորի պատմությունը» ստեղծագործությունը, նկարագրել է որպես «ըստ էության սառնարյուն աբստրակցիա» պարունակող։ Լամբերտը նաև նշել է, որ «մեղեդային հատվածները «Զինվորի պատմության» մեջ բոլորովին անիմաստ են։ Դրանք միայն նոտաների շարքեր են, որ կարող են ըստ հարմարության բաժանվել երեքի, հինգի ու յոթի խմբերի և դրվել մյուս մաթեմատիկական խմբերի դիմաց», իսկ սոլո թմբուկների համար կադենցիան նկարագրել է որպես «երաժշտական մաքրություն... որ ձեռք է բերվել երաժշտական կաստրացիայի ձևերի միջոցով»։ Ստրավինսկու՝ «ամենագորշ ու պակաս նշանակալի ֆրազների» ընտրությունը նա համեմատել է Գերտրուդ Սթայնի «Everyday they were gay there, they were regularly gay there everyday » ("Helen Furr and Georgine Skeene", 1922) ստեղծագործության հետ, «որոնց էֆեկտը կարող է հավասար գնահատվել մեկի կողմից, որը չգիտի անգլերեն»։
1949 թվականին հրատարակված իր «Ժամանակակից երաժշտության փիլիսոփայությունը» գրքում Թեոդոր Ադորնոն Ստրավինսկուն բնութագրել է որպես ակրոբատ և խոսել Ստրավինսկու որոշ աշխատանքների հեբեֆրենիկ ու պսիխոպատիկ առանձնահատկությունների մասին։ Հակառակ տարածված թյուր կարծիքի՝ Ադորնոն չէր հավատում, թե հեբեֆրենիկ ու պսիխոպատիկ նմանակումները, որ ենթադրաբար ներառում է երաժշտությունը, եղել են նրա գլխավոր սխալը, ինչպես նա նշել է իր հետգրությունում, որը հետագայում ավելացրել է գրքին։ Ադորնոյի քննադատությունն ավելի շատ կապված է «դեպի դրականը անցման» հետ, որ Ադորնոն գտել է նրա նեոկլասիցիստական աշխատանքներում։ Կոմպոզիտորների սխալների մի մասը, ըստ Ադորնոյի, եղել է նրա նեոկլասիցիմը, սակայն ավելի կարևոր է նրա երաժշտության «պատկերման պսևդոմորֆիզմը», և վճռական դեր է խաղացել le temps espace-ը (ժամանակ-տարածություն), քան թե Անրի Բերգսոնի le temps durée-ն (ժամանակ-տևողություն)։ Ըստ Ադորնոյի՝ «մեկ հնարք բնութագրում է Ստրավինսկու բոլոր պաշտոնական նախաձեռնությունները. դա նրա երաժշտության ձգտումն է պատկերելու ժամանակը ինչպես կրկեսի նկարում և ժամանակային կոմպլեքսները ներկայացնել այնպես, կարծես թե դրանք տարածական են։ Այս հնարքը, սակայն, շուտով սպառել է իրեն»։
Ստրավինսկու համբավը Ռուսաստանում վերելք է ապրել ու անկում։ Նրա երաժշտական ստեղծագործությունների կատարումն արգելվել է 1933 թվականից մինչև 1962 թվականը, երբ Նիկիտա Խրուշչովը նրան հրավիրել է ԽՍՀՄ պետական պաշտոնական այցով։ 1972 թվականին Խորհրդային Միության մշակույթի նախարար Եկատերինա Ֆուրցևայի պաշտոնական հայտարարությամբ խորհրդային երաժիշտներին պատվիրվել է «ուսումնասիրել ու հիանալ» Ստրավինսկու երաժշտությամբ, և նա Ստրավինսկու նկատմամբ թշնամական վերաբերմունքը համարել է պոտենցիալ վիրավորանք ։ Երբ Ստրավինսկու երաժշտությունը քննադատվել է ոճերի շարքի համար, գիտնականներն «աստիճանաբար սկսել են ընդունել միավորող տարրերը Ստրավինսկու երաժշտության մեջ» մինչև 1980-ական թվականներ։ Ավելի վաղ այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են Աարոն Կոպլենդը, Էլիոթ Կարտերը, Բորիս դե Շլյոցեր, որոշակիորեն անբարենպաստ վերաբերմունք ունեին դեպի Ստրավինկու աշխատանքները, և Թոմսոն Վիրջիլը, որ «Ժամանակակից երաժշտություն» պարբերականում (եռամսյա պարբերական, որ հրատարակվել է 1925 թվականից մինչև 1946 թվականը), կարողացել է գտնել միայն «տոնի» կամ «մտադրության» լրջություն, «ճշգրիտ հարաբերակցություն նպատակի ու միջոցների միջև» կամ չոր, «մրջյուններին հատուկ կոկիկություն»։
Ձայնագրություններ ու թողարկումներ
Իգոր Ստրավինսկին ձայնագրությունները համարել է պրակտիկ ու օգտակար միջոց իր երաժշտության մեկնաբանության վերաբերյալ իր մտքերը պահպանելու համար։ Որպես իր ստեղծած երաժշտության դիրիժոր՝ նա ձայնագրվել է հիմնականում Columbia Records-ի համար՝ սկսած 1928 թվականից «Հրեղեն հավքից» օրիգինալ սյուիտով և եզրափակելով 1967 թվականին նույն բալետից 1945 սյուիտով ։ 1940-ական թվականների վերջին նա կատարել է մի քանի ձայնագրություններ RCA Victor-ի համար Լոս Անջելեսի Republic Studios-ում։ Չնայած նրա ձայնագրությունների մեծ մասն արվել է ստուդիայի երաժիշտների հետ, նա աշխատել է նաև Չիկագոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի, Քլիվլենդի նվագախմբի, Սի-Բի-Սիի սիմֆոնիկ նվագախմբի, Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի, Թագավորական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի և Բավարական ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։
Իր կյանքի օրոք Ստրավինսկին նկարահանվել է մի շարք հեռուստահաղորդումներում, ներառյալ 1962 թվականին «Ջրհեղեղ» պիեսի համաշխարհային պրեմիերան CBS-ով։ Չնայած Ստրավինսկին նույնես նկարահանվել է, սակայն հիմնական աշխատանքը կատարել է Ռոբերտ Քրաֆտը ։ Պահպանվել են կոմպոզիտորի մասնակցությամբ բազմաթիվ ֆիլմեր ու տեսանյութեր։
Ստրավինսկին իր կարիերայի ընթացքում տպագրել է մի շարք գրքեր, որոնք գրեթե բոլորն ստեղծվել են համահեղինակի (երբեմն չի հիշատակվել) օգնությամբ։ 1936 թվականի իր ինքնակենսագրությունում, որ կրում է «Իմ ժամանակագրությունը» խորագիրը և գրվել է Ուոլտեր Նուվելի օգնությամբ, Ստրավինսկին ներկայացրել է իր ամենահայտնի միտքն այն մասին, թե «երաժշտությունն իր բնույթով հիմնականում անզոր է ընդհանրապես արտահայտելու ինչ-որ բան»։ Ալեքսիս Ռոլանդ-Մանուելի ու Պյոտր Սուվչինսկու հետ միասին Ստրավինսկին գրել է 1939-1940 թվականներին Հարվարդի համալսարանում կարդացած Չարլզ Էլիոթ Նորթոնի դասախոսությունները, որոնք թարգմանվել են ֆրանսերեն ու առաջին անգամ հրատարակվել «Poétique musicale» խորագրով 1942 թվականին և 1947 թվականին թարգմանվել «Երաժշտության պոետիկա» խորագրով ։ 1959 թվականին Ստրավինսկու հետ Ռոբերտ Քրավթի մի քանի հարցազրույցներ հրատարակվել են «Զրույցներ Իգոր Ստրավինսկու հետ (Conversations with Igor Stravinsky) խորագրով, որին հետևել են ևս հինգ հատորներ հաջորդ տասնամյակի ընթացքում։ Ստրավինսկու աշխատանքների ու հարցազրույցների ժողովածուն լույս է տեսել «Confidences sur la musique» խորագրով (Actes Sud, 2013)։
Հիշատակ
Թողարկվել են Իգոր Ստրավինսկուն նվիրված մետաղադրամներ ու փոստային նամականիշեր։ 1982 թվականին Միացյալ Նահանգների փոստային ծառայությունը թողարկել է Իգոր Ստրավինսկուն նվիրված նամականիշ (2¢) Մեծ ամերիկացիներ շարքում։ Նրա անունով կոչվել է խառնարան Մերկուրիի վրա։ Լոզանում կա նրա անունը կրող ծառուղի, Ամստերդամում՝ փողոց, երաժշտական դպրոց Լոմոնոսովում (Օրանիենբաում) և երաժշտական լսարան Մոնտրյոյում։ Փարիզում գոյություն ունի Ստրավինսկու անունը կրող շատրվան, որ գտնվում է համանուն հրապարակում՝ Ժորժ Պոմպիդուի կենտրոնի դիմաց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Սրտային անբավարարությունից մահացածներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ Կատեգորիա:Շվեդիայի երաժշտության թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Շառլի
Շառլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Կրակի միջով
«Կրակի միջով» («Сквозь огонь»), 1982 թվականի խորհրդային գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Մակարիչևը   Ալեքսանդր Պոպովի համանուն վեպի հիման վրա։ Պրեմիերան կայացել է 1982 թվականի նոյեմբերին։
Սյուժե
Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում լենինգրադցի Պավլիկը և նրա մայրը հայտնվել են գրավված տարածքում։ Երբ պոլիցայ Զուևի (Վալենտին Բուկին) մատնությամբ մայրը ձերբակալվում է, Պավլիկը ոտքով գնում է Լենինգրադ, բայց հայտնվել է տեղացի ուսուցչուհու (Տատյանա Բեդովա) մոտ։ Ուսուցչուհու ամուսինը՝ պարտիզան-հետախույզ, նախկին տեղամասային ոստիկան Սավելին (Ալեքսեյ Բուլդակով), տղային տանում է ջոկատ, որտեղ նա նույնպես դառնում է հետախույզ։ Պավելին հաջողվում է ռազմաճակատի գիծն անցնել և վերադառնալ շրջափակված Լենինգրադ՝ սնունդ տանելով քաղաքի քաղցած բնակիչների համար։
Նկարահանող խումբ
Պարտիզան Սավելիի դերն Ալեքսեյ Բուլդակովի առաջին դերն է կինոյում ։ Ֆիլմը նկարահանվել է Տվերի մարզի Բոլոգովսկի շրջանի Լիկոշինո գյուղում և շրջակա գյուղերում։ Ֆիլմի զանգվածային տեսարաններում նկարահանվել են գյուղի բնակիչները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1982 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Աստերոիդների ցանկ (170201-170300)
Աստերոիդների ցանկ (170101-170200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (170301-170400)
|}
Երազ օրեր
Երվանդը հայրենասիրական գաղափարներով համակված երիտարադ է, որին ոգևորել է Շիլլերի Մարկիզ Պոզայի հայրենասիրությունը։ Իր սիրած աղջկան՝ Վարդուհուն, համեմատում է Իվան Տուրգենևի «Նախօրեին» վիպակի հերոսուհի Ելենայի հետ։ Սակայն Երվանդն հայրենի երկրին ոչնչով չի օգնել և հավանաբար ոչնչով չի էլ օգնի, ու նրա ծրագրերը կմնան միայն երազանք, որովհետև ժողովրդի ծանր կյանքն անհամատեղելի է «երազ օրերի» հովվերգության հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լևոն Շանթի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիպակներ
Զագորնիե Կլետյա
Զագորնիե Կլետյա (Загорные Клетья, Загорные Клетья), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 116 մարդ։
Լուիսա Մարիա Ալկալդե Լուխան
Կենսագրություն
Սովորել է Մեքսիկայի Ազգային ինքնավար համալսարանում, որն ավարտել է 2011 թվականինին, իսկ հետո ստացել պետական քաղաքականության և աշխատանքային իրավունքի մագիստրոսի աստիճան Բերկլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանում։
Իր քաղաքական գործունեությունը սկսել է, մասնակցելով 2005 թվականին Դաշնային շրջանի այն ժամանակվա կառավարության ղեկավար Անդրես Մանուել Լոպես Օբրադորի պաշտոնանկության, իսկ այնուհետև «Կակտուսների հեղափոխության»` նույն Լոպես Օբրադորի կողմնակիցների բողոքի ցույցերին` որն ուղղված էր 2006 թվականի նախագահական ընտրություններում ենթադրյալ կեղծիքների դեմ։
Սկզբում եղել է «Քաղաքացիական շարժում» ձախ կուսակցությունում։ 2011 թվականին անդամակցել է «Մորենա» ազգային քաղաքական ասոցիացիային (ազգային վերածննդի շարժում), որտեղ նշանակվել է երիտասարդության և ուսանողների հարցերով ազգային համակարգող։ 2012 թվականին ընտրվել է Մեքսիկայի դաշնային խորհրդարանի 62-րդ գումարման պատգամավոր Դաշնային օկրուգից (Մեխիկո)՝ ներկայացնելով քաղաքացիական շարժման ձախ կուսակցությունը։ Պատգամավորների պալատում աշխատել է մինչև 2015 թվականը ։
Չնայած երիտասարդությանը (31 տարի)՝ Լոպես Օբրադորը, որը Մեքսիկայի նախագահ է ընտրվել 2018 թվականի ընտրություններում, նշանակվել է աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարար։ Պաշտոնը ստանձնում է 2018 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ։
Նրա առաջնահերթությունների թվում են նվազագույն աշխատավարձի բարձրացումը, աշխատանքային պայմանների բարելավումը, անկայուն զբաղվածության և գործազրկության դեմ պայքարը (երիտասարդությունը ապագայի կառուցողն է) ։
Մարկելովկա
Մարկելովկա (Маркелівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աուբ
Աուբ  (Aub), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Քաղաքը բաժանվում է 2 քաղաքային համայնքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Դոնգո
Դոնգո (Dongo), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3480 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 495 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7,52 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0344։
Քլարկ շրջան (Կենտուկի)
Քլարկ շրջան (Clark County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 658 կմ² է, բնակչությունը՝ 35.613 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վինչեսթեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1792 թ.։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Չուֆարովո (քաղաքատիպ ավան, Վեշկայմսկի շրջան)
Չուֆարովո (Чуфарово), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Վեշկայմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2371 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Վեշկայմսկի շրջանի բնակավայրեր
Տիբոր Մերաի
Տիբոր Մերաի (Méray Tibor, ), հունգար գրող, լրագրող։
Կենսագրություն
Տիբոր Մերաին ծնվել է Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում՝ 1924 թ.: Ավարտել է Բուդապեշտի համալսարանը հունգարական և լատինական գրականության մասնագետի որակավորմամբ։ Աշխատել է «Սաբատ Նեպում» (Szabad Nep) (կոմունիստական կուսակցության օրգան), ղեկավարել է մշակույթի բաժինը, հետագայում դարձել է խմբագրական կոլեգիայի անդամ։ Եղել է Սաբատ Նեպի ռազմական թղթակիցը Կորեական պատերազմում։ 1953-1954 թվականներին Տիբոր Մերաին եղել է հունգարական գրողների կուսկազմակերպության միության քարտուղարը (СВП), 1954 թվականից`այդ այդ կազմակերպության քարտուղարը։ 1953 թվականի իրադարձություններից հետո կորցրել է պաշտոնները թե' թերթում, թե' СВП-ում։ 1956 թվականի ապստամբությունից հետո նա վտարվում է Հարավսլավիա։ 1957 թվականից ապրում է Ֆրանսիայում։ Եղել է գրողների ПЕН ակումբի առաջին քարտուղար և Հունգարիայի մարդու իրավունքների պաշտպանության լիգայի նախագահ։ 1989 թվականին` 33 տարվա վտարանդիությունից հետո, Տիբոր Մերաին գնում է Բուդապեշտ, որպեսզի մասնակցի Իմրե Նադյայի աճյունի փոշու հանդիսավոր վերաթաղմանը և հանգուցյալի ընտանիքի խնդրանքով Իմրե Նադյայի  դամբանականը կարդա։
Պուտրինցի
Պուտրինցի (Путринці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պուտրինցի գյուղում բնակվում էր 425 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 265,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1613 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անդրեյս Ժագարս
Անդրեյս Ժագարս (Andrejs Žagars, ), խորհրդային և լատվիացի դերասան, թատրոնի ռեժիսոր, ռեստորանի սեփականատեր։
Կյանք
Ծնվել է Սիբիրի Չերնոգորսկ քաղաքում, որտեղ երկու անգամ արտաքսվել են իր ծնողները 1940 թվականին և 1949 թվականին։ Մեկ տարի անց՝ Անդրեյսի ծնունդից հետո, ընտանիքը վերադարձավ Լատվիա, և նա մեծացավ Ցեսիսում՝ Վիձեմեի հյուսիսում։
Ավարտել է Լատվիայի Յազեպ Վիտոլայի անվան պետական կոնսերվատորիայի թատրոնի ֆակուլտետի դերասանական բաժինը (1982): 1982-1993 թվականներին աշխատել է Դայլես թատրոնում, նկարահանվել ֆիլմերում։
1989 և 1990 թվականներն անցկացրել է երկրից դուրս, ապրել Շվեդիայում և ԱՄՆ-ում։
1993 թվականին չշարունակեց դերասանական կարիերան և զբաղվեց ռեստորանային բիզնեսով՝ բացելով մի քանի հայտնի ռեստորաններ, այդ թվում՝ Osiris-ը, Սիմպոզիումը և Deco-bar-ը։
2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Մեծ թատրոնի բալետի մենակատար է, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստուհի Իլզե Լիեպայի հետ եղել է ռուսական «Կուլտուրա» հեռուստաալիքի «Մեծ բալետ 2016» նախագծի վարողը («Մեծ բալետ» նախագծի երկրորդ եթերաշրջանը) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Լատիշ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Բերգտհայմ
Բերգտհայմ  (Bergtheim), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3447 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Տարածքը կազմում է 26,48 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 117։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Կարեն Բաբայան
Կարեն Անդրանիկի Բաբայան ( հունիսի 12, 1963, Ստեփանակերտ), ՊԲ գնդապետ (1995)։ Սամվել Բաբայանի եղբայրը։ 1981-1983 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1983-1987 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի արտադրական կոմբինատում։
Գործունեությունը
1988-1992 թվականներին՝ Ստեփանակերտի 2-րդ վաշտի, 1988-1995 թվականներին՝ Յոթանասունմեկերորդ առանձնակի մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատար, 1994-1998 թվականներին՝ ԼՂՀ ներքին գործերի նախարար, 1988-2001 թվականներին՝ Ստեփանակերտի քաղաքապետ։
1989-1994 թվականներին մասնակցել է Կրկժանի, Մալիբեկլուի, Խոջալուի, Մարտակերտի, Մարտունիի, Հադրութի, Քելբաջարի, Աղդամի, Ֆիզուլիի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Շակեն Այմանով
Շակեն Կենժետանի Այմանով (Шәкен Кенжетайұлы Айманов, ծնյալ Շահքարիմ Կենժետայուլի Այմանով, Шаһкерім Кенжетайұлы Айманов, ), ղազախ դերասան, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1959)։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։
Կենսագրություն
Շակեն Այմանովը ծնվել է 1914 թվականի փետրվարի 15-ին։ 1938 թվականից աշխատել է Ղազախական դրամայի թատրոնում (Ալմա Աթա)։ Լավագույն դերերից են՝ Ախան-սերե, Կոդար (Մուսրեպովի «Ախան-սերե և Ակտոկտի», «Կոգի Կորպեշ և Բայան Սլաու»), Իսատայ (Ախինժանովի «Իսատայ և Մահամբետ»), Պետրուչչիո (Շեքսպիրի «Անսանձի սանձահարումը»)։ Աուեզովի «Աբայ» վեպի բեմադրությանը մասնակցելու համար 1952 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։ 1940 թվականից հանդես է եկել կինոյում իբրև դերասան և ռեժիսոր։ Նրան կինոմասնագետներն ու ժողովուրդը շնորհել են «ղազախական կինեմատոգրաֆիայի հայր» ոչ պաշտոնական պատվանունը  ։ 1956 թվականից մինչև 1970 թվականն ընկած ժամանակամիջոցում նկարահանել է տասնմեկ կինոնկար։
Շակեն Այմանովը 1963 թվականին եղել է մոսկովյան միջազգային 3-րդ կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ ։ 1952 թվականին նա արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի՝ 19-րդ դարի ղազախ անվանի գրող Աբայի կերպարը թատրոնում մեծ վարպետությամբ մարմնավորելու համար։ 1968 թվականին նրան շնորհվել է Ղազախական ԽՍՀ պետական մրցանակ։ Շակեն Այմանովը պարգևատրվել է նաև Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։ Մահացել է 1970 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, Մոսկվայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղազախ դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Համոզմունք
Համոզմունք, մարդու գիտելիքները, նրա գիտակցության մեջ խորապես արմատացած բարոյական սկզբունքները, նորմերը, աշխարհայացքը, իդեալները և այլ իմացական կառուցվածքները, որոնց նա իրեն պարտավորված է զգում հետևել կյանքում, որովհետև համարում է ինքնըստինքյան հասկանալի և բնական։ Համոզմունքները դառնում են գիտակցված դրդապատճառներ և որոշակի ուղղվածություն են հաղորդում անձի գործունեությանը։ Այդ ուղղվածության բնույթն ու անձի կողմից առաջ քաշվող նպատակների բովանդակությունը պայմանավորված են նրա համոզմունքների բովանդակությամբ ու ճշմարտացիությամբ։
Շահերի խմբեր
Շահերի կամ ճնշման խմբեր, հասարակական-քաղաքական բնույթի կազմակերպություններ, որոնք նպատակ են հետապնդում ճնշում գործադրել պետական իշխանության մարմինների վրա, որպեսզի վերջիններս ընդունեն իրենց շահերին համապատասխան որոշումներ։ Ճնշման խմբերը ուղղակիորեն չեն մասնակցում ընտրություններին, այլ աջակցում են այս կամ այն քաղաքական ուժին կամ քաղաքական գործչի՝ հետագայում ակնկալելով փոխադարձ աջակցություն Տարբեր երկրներում գոյություն ունի ճնշման խմբերի գործունեության իրավական կարգավորման տարբեր փորձեր։ Այսպիսի կառույցներ առավել մեծ չափով ձևավորված և ակտիվ են ԱՄՆ-ում։
Համոզմունք
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հոգեբանություն
Շահերի խմբեր
Ընդհանուր հասկացությունը
Շահերի կամ ճնշման խմբերի հասկացություննրի տարբերակման համար անհրաժեշտ է տարբերակել նրանց ստեղծման նպատակը և հիմնական գործառույթները։ Շահերի կամ ճնշման խմբերն այս տեսանկյունից կարելի է դասակարգել 3 խմբի՝
Օրինակ՝ կարուձևի խմբակներ, ֆիլատելիստներ, իրավաբաններ, տնտեսագետներ և այլ միություններ, արհեստակցական միություններ, գործատուների միություններ։
Ճնշման խմբերի կառուցվածքը
Համապատասխան հասարակության կառուցվածքին ֆրանսիացի քաղաքագետ Իվ Մենին տարբերակում է 3 տիպի կառուցվածք՝
Նեոկորպորատիվ կառուցվածք
Շահերի կամ ճնշման խմբերը ձևավորվում են ըստ ոլորտների միավորվելով նմանատիպ գործունեության իրականացնող կամ միևնույն սոցիալական խմբերին պատկանող մարդկանց, այս կորպորատիվ միավորի ղեկավարները ներկայացնում և պաշտպանում են բոլորի շահերը պետական իշխանության մարիմների մոտ, ըստ բազմաթիվ մասանագետների վերջին ժամանակահատվածում նեոկորպորատիվ կառուցվածքը առավել մոծ տարածում է ստանում եվրոպական երկրներում։
Ճնշման խմբերի տեսակները
Շահերի կամ Ճնշման խմբերը ըստ տեսակների կարելի է դասակարգել՝
Ճնշման խմբերի աշխատանքի մեթոդները
Ճնշման խմբերը աշխատում են որպես կանոն հետևյալ մեթոդներով՝
Կատեգորիա:Քաղաքագիտություն
(4325) Գեստ
(4325) Գեստ (Guest), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի ապրիլի 18-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,753642 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4923 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,015 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1669,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215696 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,77° անկյուն։
Beltmann
Beltmann, Կուտկաշենում ադրբեջանական «Beltmann Gilan Piano» ընկերության կողմից արտադրվող դաշնամուրի առևտրական նշան։
Գավրիլովո (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Գավրիլովո (Гаврилове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
Beltmann
Beltmann-ը առևտրական նշանը հիմնադրել է հոլանդացի Յոհանն Բելթմանը 1901 թվականին։ 1983 թվականին ընկերության արտադրողական հզորությունները տեղափոխել են Գերմանիա, որտեղ որ գործել են մինչև 2002 թվականը։ 2009 թվականի փետրվարին ընկերության տիրոջ Հանս Լեֆրենիկի մոտ (ով Յոհան Բելթմանի թոռն է) որորշել է արտադրել «Beltmann» դաշնամուրները Չինաստանում, սակայն հետագայում, արտադրված նմուշների ցածր որակի պատճառով դրանց արտադրությունը դադարեցվել է։ 2009 թվականին ընտրվել է գործարանի նոր տեղը՝ Ադրբեջանի Կուտկաշեն քաղաքում ։
Գավրիլովո (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
1988 թվականի տվյալներով Գավրիլովո գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։
Beltmann
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանական մշակույթ Կատեգորիա:Ադրբեջանի ընկերություններ Կատեգորիա:Դաշնամուրների արտադրողներ Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:1901 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Կուտկաշեն
Գավրիլովո (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քաղաքական գործընթաց
Քաղաքական գործընթացը սահմանվում է որպես քաղաքականության դինամիզմ (շարժունակության)։ Եթե քաղաքական ինստիտուտները ձևավորվում են, միավորվում են կայունությունը քաղաքականության մեջ, ապա գործընթացները մարմնավորում են շարժունությունը, փոփոխականությունը քաղաքականության մեջ, այսինքն՝ դինամիկան։ Քաղաքական գործընթացները սահմանվում են որպես փոխկապակցված միևնույն տրամաբանությամբ համադրված գործողություների համալիր, որոնք կարող են սկսվել նախապատրաստված կամ ինքնաբուխ կերպով։
Քաղաքական գործընթացների դասակարգումը
Գործընթացները կարող են դասակարգվել տարբեր հիմքերով՝
Քաղաքական գործընթացների առանցք է հանդիսանում քաղաքական որոշումների ընդունումը։ Քաղաքական որոշումների ընդունման գործընթացը ունենում է հետևյալ փուլերը՝
Կատեգորիա:Քաղաքագիտություն
Նյումիդ (գետ)
Նյումիդ (Нюмыд), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պրուպտ գետի աջ ափին՝ 118 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 54 կմ։ Գետաբերանից 40 կմ հեռավորության վրա, ձախ ափին թափվում է գետ՝ Սվետլիցա։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կապիտոլիական թանգարաններ
Կապիտոլիական թանգարաններ (Musei Capitolini), իրենցից ներկայացնում են գեղարվեստական և հնէաբանական թանգարաններ Պյացա Կապիլիումում, Կապիտոլիումյան բլրի գագաթին, Հռոմում, Իտալիա։ Պալացցո դել Կոնսերվատորի և Պալացցո Նուովո թանգարանների տեղակայման վայրերը, սեղանաձև հրապարակի կենտրոնում, նախատեսված էր Միքելանջելո Բուանարոտիի կողմից 1536 թվականին և գոյություն ունեն ավելի քան 400 տարի։ Թանգարանների պատմությունը կարելի է հաշվարկել 1471 թվականից, երբ Սիքստիոս IV պապը Հռոմի մարդկանց համար զոհաբերում է հնադարյա բրոնզե արձանների հավաքածուն, որոնք այժմ գտնվում են Կապիտոլիումում։ Այդ ժամանակից ի վեր թանգարանների հավաքածուն աճել է և ներառում է բազմաթիվ հնադարյա հռոմեական արձաններ, փորագրություններ և այլ արտեֆակտներ՝ միջնադարյան և ռենեսանսի մշակույթի հավաքածուներ, թանկարժեք իրերի, դրամների և այլ իրերի հավաքածուներ։ Թանգարանները հանդիսանում են Հռոմի քաղաքապետարանի սեփականությունը և կառավարվում են նրա կողմից։
Հրապարակի կենտրոնում տեղադրված ձիավորի արձանը իրենից ներկայացնում է Մարկոս Ավրելիոս կայսրի արձանը։ Դա կրկնօրինակն է, իսկ բնօրինակը գտնվում է Կապիտոլիական թանգարաններում։ Բազմաթիվ հռոմեական արձաններ միջին դարերում ավերվել են քրիստոնեական եկեղեցական իշխանությունների հրամանով։ Այդ արձանը պահպանվել է շփոթության արդյունքում՝ ենթադրելով, որ այն պատկերում է կայսր Կոնստանտինին, ով քրիստոնեությունը դարձրել էր Հռոմեական կայսրության պաշտոնական պետական կրոնը։
Հասարակության համար այն բացվել է 1734 թվականին, Կլիմենտ XII-ի ժամանակ։ Կապիտոլիական թանգարանները համարվում են առաջինը աշխարհում, որն ընդունվում է որպես վայր, որտեղ մշակույթը կարող է հասանելի լինել բոլորի համար, այլ ոչ միայն սեփականատիրոջ համար ։
Շինություններ
Կապիտոլիական թանգարանները կազմված են երեք հիմնական շինություններից, որոնք շրջապատում են Պյացա Կապիտոլիումը և միմյանց հետ փոխկապակցված են հրապարակի տակ գտնվող ստորերկրյա միջանցքներով։
Կապիտոլիական թանգարանների երեք հիմնական շինություններն են հանդիսանում.
Բացի այդ, XVI դարում, Պալացցո Կաֆարելի Կլեմենտինոն (Palazzo Caffarelli-Clementino), տեղակայված Պալացցո դել Կոնսերվատորիոյին սահմանակից շուկայի հրապարակի մոտ, ավելացվում է թանգարանային համալիրի կազմի մեջ XX դարի սկզբին։
Պալացցո դել Կոնսերվատորիո
Այստեղ ցուցադրված է հնադարյան քանդակագործության հավաքածու, հիմնականում հռոմեական, սակայն կան նաև հունական և եգիպտական։
Երրորդ հարկ
Պալացցո դել Կոնսերվատորիոյի երրորդ հարկում տեղակայված է Կապիտոլիական պատկերասրահը, թանգարանի գեղանկարչության բնակարանը և պարունակում է գեղանկարչական պատկերասրահ։ Կապիտոլիական Դրամային Աշխատասենյակը, որը պարունակում է դրամների, շքանշանների, ոսկերչական իրերի հավաքածուներ, գտնվում են հարակից Պալացցո Կաֆարելի Կլեմենտինոյում։
Պալացցո Նուովո
Արձաններ, փորագրություններ, սարկոֆագներ, կիսանդրիներ, խճանկարներ և այլ հնադարյա հռոմեական արտեֆակտները զբաղեցնում են պալացցո Նուովոյի երկու հարկերը։
Գալիական սրահում կարելի է գնահատել մարմարե «Մահացող գայլի» արձանը, որը նաև անվանվում է «Կապիտոլիական գայլ» և «Ամուրի և Փսիխեայի» արձանը։ Այս շինությունում տեղակայված են նաև.
Կոնքուինցիոնե պատկերասրահ
«Կոնքուինցիոնե պատկերասրահ» (Galleria Congiunzione) հյուրանոցը գտնվում է Պալացցո դել Կոնսերվատորիոյի և հենց հրապարակի տակ և միացնում է երեք պալացցոները, որոնք գտնվում են հրապարակում։ Պատկերասրահը կառուցվել է 1930 թվականին։ Այն պարունակում է II դարի հին հռոմեական բնակավայրերի ավերեկները նույնությամբ, ինչպես նաև, այնտեղ տեղակայված է Լապիդարիա պատկերասրահը (Galleria Lapidaria), որը պարունակում է արձանագրությունների թանգարանների հավաքածուներ։
Նոր թև
Նոր թևի կենտրոնն է հանդիսանում Մարկոս Ավրելիոսի ձիավոր բրոնզե արձանը, որը մի ժամանակ եղել է Պյացա կապիտոլիումի հրապարակի կենտրոնում և պահպանվում էր փակ տարածքում՝ մինչ նրա ժամանակակից վերականգնումը։ Այդ արձանների տեղափոխումը պալացցիոյից թույլ է տալիս նրանք ժամանակավորապես պահել Կենտրոնական Մոնտեմարտինում և վերադարձնել։ Այստեղ է գտնվում նաև բրոնզե Կոստանտինի հսկայական կոթողի հատվածները և Կապիտոլիական Յուպիտերի տաճարի հիմքը կազմող հրաբխային տուֆի հնէաբանական մնոցորդները նախատիպարով, նկարված և համարկագչային վերականգնման ենթարկված։
Երեք սրահներում, որոնք հարում են Կոնսերվատորիաների հարկաբաժնին, գտնվում են հանրահայտ Կաստելանիի հավաքածուն՝ հունական և էտրուսկյան սկահակների մի մասի հավաքածուով, որոնք Հռոմի քաղաքապետարանին են նվիրվել Աուգուստո Կաստելանիի կողմից XIX դարի կեսին։
Կենտրոնական Մոնտեմարտինի
Կենտրոնական Մոնտեմարտինին, «Acea» ընկերության նախկին էլեկտրակայանը (որպես էլեկտրակայան ակտիվ 1890-1930 թվականների միջև), Հարավային Հռոմում, Ցեստիուսի բուրգի (Piramide Cestia) և Սան Պաոլո ֆիորի լե Մուրա բազիլիկայի (Basilica di San Paolo fuori le Mura) միջև, Garbatella մետրոյի կայարանից ոչ հեռու։ Նրա հավաքածուն իր մեջ մշտապես ներառում է 400 հնադարյա արձաններ, որոնք այստեղ են տեղափոխվել 1997 թվականի Կապիտոլիական թանգարանների վերակառուցման ընթացքում, շիրիմների, կիսանդրիների և խճանկարների հետ միաժամանակ։ Նրանցից շատերը պեղվել են հին հռոմեական հնավայրերում (օրինակ, Սալուստիայի այգիներում), 1890-1930 թվականների միջև, հռոմեական հնէաբանության պտղաբեր ժամանակաշրջանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հռոմի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի հնագիտական թանգարաններ Կատեգորիա:Իտալիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Դրամագիտության թանգարաններ Կատեգորիա:Հին Հունաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1734 հիմնադրված թանգարաններ
Քլեյ շրջան (Կենտուկի)
Քլեյ շրջան (Clay County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.220 կմ² է, բնակչությունը՝ 21.730 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մանչեստեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1807 թ.։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Արամ Հակոբյան (շախմատիստ)
Արամ Աշոտի Հակոբյան, հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2018) , մինչև 12 տարեկանների աշխարհի չեմպիոն ։
Կենսագրություն
Արամ Հակոբյանը ծնվել է 2001 թվականին ապրիլի 1-ին Երևանում։ Շախմատ խաղալ սովորել է 6 տարեկանում՝ հաճախելով Տիգրան Պետրոսյանի անվան շախմատի տուն։ Արամ Հակոբյանը հաղթել է Հայաստանի տարիքային առաջնություններում հինգ անգամ։
2016 թվականին 15 տարեկան հասակում հաղթել է Հայաստանի մինչև 18 տարեկանների առաջնությունում, Հայաստանի մինչև 16 տարեկանների հավաքականի կազմում օլիմպիադայի բրոնզե մեդալակիր ։
2018 թվականին դարձել է Ռուսաստանի Կիրիշի քաղաքում անցկացվող «Պատանի աստղեր» հեղինակավոր մրցաշարի հաղթող ։ 2019 թվականին Արամը Վեբստերի համալսարանում ուսանելու նպատակներով տեղափոխվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ արդեն մեկ անգամ դարձել է համաամերիկյան քոլեջների թիմային առաջնության հաղթող ։ Կիսամյակի սկզբում նա մեկնել է Հնդկաստան՝ Աշխարհի մինչև 20 տարեկանների մրցաշարին մասնակցելու համար, որտեղ դարձել է բրոնզե մեդալակիր ։
Արամ Հակոբյանի մարզիչների թվում են եղել Արարատ Սանթրյանը, Աշոտ Անաստասյանը, Արման Փաշիկյանը և Վլադիմիր Հակոբյանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Հայ շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Յոստ վան դեն Վոնդել
Յոստ վան դեն Վոնդել (Joost van den Vondel, ), բանաստեղծ, թատերագիր, նիդեռլանդական գրականության Ոսկեդարի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից մեկը, որն իր ստեղծագործությամբ դրել է նիդեռլանդական ժամանակակից գրական լեզվի հիմքերը։ Համարվում է 17-րդ դարի հոլանդացի ամենանշանավոր բանաստեղծն ու թատերագիրը։ Նրա թատերգությունները ամենահաճախ բեմադրվողներից են Նիդեռլանդներում, իսկ Հովհաննես Մկրտչի կյանքի մասին պատմող էպիկական պոեմը հռչակվել է հոլանդական լավագույն պոեմ։ Թատերգություններից ,,Գեյսբրեխտ Ամստերդամցին,, 1637 թվականից մինչև 1968 թվականը ամեն տարի ամանորյա տոնախմբությունների օրերին ներկայացվել է նիդեռլանդական թատրոններում։
Վոնդելն աչքի է ընկել նաև ստեղծագործական երկարակեցությամբ, գրել է նույնիսկ զառամյալ ծոր հասակում։ Իր լավագույն երկերից մեկը՝ ,,Նոյ,, թատերգությունը նա գրել է 85 տարեկանում։
Ստեղծագործություններ
Վոնդելը բազմաժանր հեղինակ է. գրել է քնարական, էպիկական և դիդակտիկ բնույթի (ուսուցողական) չափածո երկեր, բազմաթիվ դրամաներ (ընդհանուր առմամբ՝ 32), որոնք նրան համաշխարհային ճանաչում են բերել։ Բացի այդ, թարգմանել է ֆրանսիացի, իտալացի, հին հույն և հռոմեացի հեղինակների ստեղծագործություններից։ Նիդեռլանդներում Վերածնունդը համընկավ ազգային ազատագրության ու Ռեֆորմացիայի հետ, և Վոնդելն իր ստեղծագործություններում արտացոլել է պատմական այդ մեծ հեղաբեկումները։ Իր «ալեքսանդրիական» բանաստեղծություններում նա գովերգում է հայրենի երկրի հզորությունն ու վեհությունը, առևտրական քաղաքների աճի չտեսնված թափը, նիդեռլանդցիների սխրանքները ցամաքում ու ծովում, բանաստեղծական անտիկ ձևեր կիրառելով՝ գովերգում է իսպանացի զավթիչների դեմ մղված ազատագրական պայքարը։
Վերածննդի և Ռեֆորմացիայի տարրերի միահյուսումն առավել ցայտուն ու ակնառու է դրսևորվել Վոնդելի դրամաներում, որոնց մեծ մասը գրված է աստվածաշնչյան թեմաներով («Զատիկը», «Հովսեփը Եգիպտոսում», «Սամսոնը», «Սողոմոնը», «Արտաքսված Ադամը», «Նոյը» և այլն)։ Մեծ արվեստով են գրված նաև պատմական թեմաներով դրամաները՝ «Գեյսբրեխտ Ամստերդամցին», «Մարիա Ստյուարտը», «Բաթավիացի եղբայրները» և այլն։ Մինչև իսկ աստվածաշնչյան թեմաներով գրված դրամաներում Վոնդելն արձագանքում է իր ժամանակի պատմական իրադարձություններին; Այսպես, օրինակ, «Զատիկ»-ում նկարագրելով հրեաների ելքը Եգիպտոսից՝ գովերգում է Նիդեռլանդների պայքարը Իսպանիայի դեմ; Բիբլիական թեմաներով վոնդելյան դրամաները գեղարվեստական ձևի տեսակետից կառուցված են խիստ դասական եղանակով (սկզբնական շրջանում՝ ընդօրինակելով Սենեկային, ավելի ուշ շրջանում՝ Եվրիպիդեսին ու Սոֆոկլեսին); Յուրաքանչյուր դրամա բաղկացած է հինգ արարվածից, իր կազմում ունի երկարաշունչ մենախոսություններ և եզրափակվում է երգչախմբի (խորի) ամփոփող խոսքով։
Այն էլ պետք է նշել, որ Վոնդելի դրամաներին բնորոշ է միօրինակությունը. բոլոր հերոսների բնավորությունները նախապես որոշված են և տրվում են պատրաստի վիճակում և ոչ թե բացահայտվում են կրքերի, զգացմունքների պայքարում։ Բացի այդ, սերն ընդհանրապես բացակայում է, քանզի, Վոնդելի համոզմամբ, սերը գցում է գեղարվեստական ստեղծագործության ոգին, հասարակացնում է և, գումարած դրան՝ հակասում է բարոյականության օրենքներին։ Բայց սրա հետ մեկտեղ խիստ կարևոր է ընդգծել, որ Վոնդելը հին հունական ողբերգություններից իր դրամաներն է ներմուծել գերմարդկային ճակատագրի դեմ պայքարը, մի տարբերությամբ միայն, որ Զևսի փոխարեն հանդես է բերել «աստվածային ոգուն»։ Հերոսները կործանվում են կա՛մ որպես պատիժ՝ Աստծո հաստատած օրենքները խախտելու համար («Նոյ», «Բաթավիացի եղբայրները», «Արտաքսված Ադամը» և այլ դրամաներում), կա՛մ որպես հոգու մաքրագործում՝ ըստ քրիստոնեական հասկացության («Հովսեփը Եգիպտոսում», «Մարիա Ստյուարտ» և այլ դրամաներում); Այսպիսով՝ կարելի է փաստել, որ Վոնդելի երկերում տեղ են գտել պուրիտանական դրամային բնորոշ տարրեր, որոնք արտացոլում են հաղթանակած կալվինիզմի կրոնա-բարոյական միտումները։ Այդ միտումները շուտով հանգեցրին մի ժամանակ մարտնչող կալվինիզմի քարացածությանը, և հին, ծեր հումանիստ Վոնդելը անցում կատարեց դեպի կաթոլիկություն։ Իր այդ նոր դավանանքի ու հավատքի ոգով է նա գրել իր վերջին ներբողներն ու հովվերգությունները;
Վոնդելն իր ստեղծագործությամբ և հատկապես «Լյուցիֆեր» դրամայով զգալի ազդեցություն է գործել միջնադարի անգլիացի մեծ բանաստեղծ Միլտոնի վրա։ Նրա ազդեցությունը նկատելի է նաև գերմանացի գրողներ Գրիֆիուսի, Օպիցի երկերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Հոլանդացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հոլանդացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հոլանդացի թարգմանիչներ
Շըխմուսա
Շըխմուսա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սեմբերիա
Սեմբերիա (Семберија), աշխարհագրական տարածաշրջան Բոսնիա և Հերցեգովինայի հյուսիս-արևելքում, Սերբիայի Հանրապետության սահմանակցությամբ։ Ընկած է Սավա ու Դրինա գետերի և և Մաևիցա լեռների միջև։ Խոշորագույն բնակավայրը Բիելյանա քաղաքն է։
Սեմբերիա անվանումը հունգարական ծագում ունի և հավանաբար գալիս է XII-ից XVI դարերից, երբ տարածաշրջանը գտնվել է հուգարացիների տիրապետության ներքո ։
Ներկայումս Սեմբերիայում բնակվում է մոտավորապես 200 հազար մարդ։
Համայնքներ
Ստորև ներկայացված են Սեմբերիայի խոշոր համայնքներն ու դրանց բնակրության թիվը (2013 թ. մարդահամարի տվյալներով ):
Մշակույթ
Բիելյանա համայնքի հարավում է գտնվում Տավնա վանքը։ Այս սրբավայրի կառուցման ճշգրիտ ժամանակը հայտնի չէ ։ Ըստ տարեգրությունների վկայությունների՝ այս վայրերում սերբ թագավոր Ստեֆան Դրագուտինի որդիներըՎլադիսլավն ու Ուրոշը 13-րդ դարի վերջերին-14-րդի սկզբներին կառուցել են Տրոնշ ու Պեչ վանքերը։ Թուրքական տիրապետության ժամանակներում քրիստոնեական վերոնշյալ սրբավայրերն ավերվել են։ Երբ բնակիչները վերականգնել են վանքերը, թուրքերը նորից են ավերել։ Տավան մեկ անգամ էլ ավերվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին. գերմանացի ֆաշիստների հետ համագործակցող ուստաշները ռմբակոծել են վանքը։ Ներկայիս Տավնա վանքը վերակառուցվել է իր նախորդի տեղում և համարվում է իր տեսակի մեջ ամենահին շինությունը ողջ տարածաշրջանում։ Վանքում մի շիրմաքար կա, որի վրա արձանագրված է. «Զդրավկո Յովանովիչ. սպանվել է ուստաշների կողմից 1943 թվականին, վանքը պաշտպանելու ժամանակ»։
Զագորոդնի (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)
Զագորոդնի (Загородный, Загородный), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2102 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոնտե Կրեմասկո
Մոնտե Կրեմասկո (Monte Cremasco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1921 մարդ, խտությունը կազմում է 961 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 2 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26010, հեռախոսային կոդ - 0373։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են Նազարիուսը և Ցելսիուսը։ Տոնը նշվում է հուլիսի վերջին կիրակի օրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պրիպուտենկա
Պրիպուտենկա (Припутенка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիպուտենկա գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,234 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 299,15 մարդ/կմ²։
Ժողովածու (1885)
Ժողովածու (1885), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,3×11․6 չափս։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ շերտաղարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 380ա (1702 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Արտաշես Աբրահամյան (նկարիչ)
Արտաշես Սահակի Աբրահամյան, հայ բնանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1980)։ ԽՄԿԿ անդամ (1944)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ Հայ դասական նկարիչների ավագ ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Արտաշես Աբրահամյանը ծնվել է Ալեքսանդրապոլ (այժմ՝ Գյումրի) քաղաքում 1920 թվականին, տպագրիչների ընտանիքում։ 1934-1938 թվականներին առաջին մասնագիտական կրթությունն ստացել է Սերգեյ Մերկուրովի անվան նկարչական ստուդիայում։ 1938 թվականին տեղափոխվել է Երևան և ընդունվել Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարան, որն ավարտել է 1941 թվականին։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է Արևելյան ռազմաճակատի գործողություններին, մարտնչել Թամանյան 89-րդ դիվիզիայի կազմում, որն սկսվել է Հյուսիսային Կովկասից, ավարտվել է Բեռլինում։ Ծառայել է 400-րդ գնդի վաշտերից մեկում որպես կապավոր։ Կերչում, ծանր մարտերից հետո, 1944 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ Աբրահամյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի, Հայրենական մեծ պատերազմի 3-րդ աստիճանի, «Կարմիր խաչ» և «Փառքի 3-րդ աստիճանի» շքանշաններով, Խիզախության համար, Կովկասի պաշտպանության համար, Վարշավայի համար, «Մարտական ծառայությունների համար» և այլ մեդալներով ։
1945-1952 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարի բաժնում ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Նկարչի ստեղծագործական գործունեությունը տևել է 60 տարի։ Աբրահամյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Ջերմուկի, Վանաձորի, Հրազդանի և Գյումրու արվեստի թանգարաններում, ՀՀ Մշակույթի նախարարության, Նկարիչների միության ֆոնդերում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, ինչպես նաև մասնավոր հավաքածուներում։ 2000-2003 թթ. Աբրահամյանն ստեղծում է իր վերջին կտավները։ Երևանում Աբրահամյանի ստեղծագործությունների նշանակալի մասը ցուցադրվում է նկարչի ընտանեկան հավաքածուում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ
Պաբերեժե (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Պաբերեժե (Пабережье), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարկոստավ
Մարկոստավ (Маркостав), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մարկոստավ գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,553 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 184,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քլինտոն շրջան (Կենտուկի)
Քլինտոն շրջան (Clinton County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 513 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.272 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալբանի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Մոլեկուլային օրբիտալների տեսություն
Ψj=Σcijφi
Այս եղանակը անվանում են ատոմային օրբիտալների գծային կոմբինացիայի մոտավորություն։ Այն հաճախ է օգտագործվում քվանտաքիմիական հաշվարկների համար։ ՄՕ այսպիսի պատկերացման ընտրությունը հասկանալի է. մոլեկուլի յուրաքանչյուր միջուկի շրջակայքում էլեկտրոնի վարքը պետք է նման լինի նրա վարքին ատոմում և պետք է նկարագրվի տվյալ ատոմին համապատասխան ԱՕ։ Իսկ միջմիջուկային տարածքում ՄՕ նկարագրվում է ԱՕ-ի վերադրմամբ։ Այսպիսով ՄՕ ալիքային ֆունկցիաների որոշման խնդիրը բերվում է cij գործակիցների որոշմանը։ Գործակիցների թվային արժեքները կարելի է գտնել տեղադրելով այս հավասարումը Շրեդինգերի հավասարման մեջ և կիրառելով վարիացիոն սկզբունքը։ Այսպիսով մոլեկուլում, ինչպես և ատոմում, գոյություն ունեն Ψ ալիքային ֆունկցիայով նկարագրվող դիսկրետ էներգետիկ մակարդակներ։ Ատոմային s-, p-. d-, f- օրբիտալների նմանությամբ ՄՕ նշանակվում են σ-, π-, δ-, γ- տառերով։ Մոլեկուլի էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիան որոշվում է ՄՕ միասնությամբ, երբ հայտնի են նրանց տիպերը և նրանցում գտնվող էլեկտրոնների քանակը։ Գոյությունունեն 3 տեսակի մոլեկուլային օրբիտալներ՝ կապող, չկապող և քանդող։ Եթե տվյալ օրբիտալը պատկանում է այն օրբիտալներին, որոնցում գտնվող էլեկտրոնը մեծ հավանականությամբ կգտնվի միջուկների միջև, ապա այս օրբիտալը կլինի կապող օրբիտալ և հակված կլինի իրար մոտ պահելու միջուկները։ Եթե էլեկտրոնները գտնվում են այնպիսի ՄՕ, որ իրենց միջմիջուկային տարածությունում գտնվելու հավանականությունը շատ փոքր է, ապա այս օրբիտալները հանդիսանում են քանդող օրբիտալներ և թուլացնում են մոլեկուլի կապը։ Չկապող ՄՕ գտնվում են միջուկին մոտ, դրանք խոր օրբիտալներն են, և մեծ մասամբ պատկանում են միայն մեկ միջուկի։ Այսպիսով էլեկտրոնները անցկացնում են հավասարաչափ ժամանակահատվածներ միջմիջուկային տարածություններից ներս և դուրս և ոչ ուժեղացնում, ոչ էլ թուլացնում են կապը։ Չկապող էլեկտրոնային օրբիտալները քիմիական կապի առաջացման մեջ ներդրում չունեն։ Մոլեկուլը կայուն է միայն այն դեպքում, երբ կապող ՄՕ-ում գտնվող էլեկտրոնների քանակը գերազանցում է քանդող ՄՕ-ում գտնվող էլեկտրոնների քանակին։
Կատեգորիա:Մոլեկուլային ֆիզիկա Կատեգորիա:Քվանտային քիմիա
Զագորսկայա
Զագորսկայա (Загорская), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր