cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տնտեսական համակարգ
Ամերիկյան մոդել
Ամերիկյան մոդելը լիբերալ շուկայական կապիտալիստական մոդել է, որը կառուցված է անհատականության, ձեռնարկատիրական ակտիվության, բնակչության առավել ակտիվ մասի հարստացումն ամենայն կերպ խրախուսելու համակարգի վրա։ Բնակչության անապահով խմբերի համար մասնակի արտոնությունների և նպաստների հաշվին ստեղծվում է կյանքի ընդունելի մակարդակ։ Սոցիալական հավասարության կամ արդարության խնդիր այստեղ չի դրվում։ Այս մոդելը հիմնված է մասնավոր սեփականության, շուկայական մրցակցային մեխանիզմի, կապիտալիստական դրդապատճառների, աշխատանքի արտադրողականության բարձր մակարդակի և անձնական հաջողության նվաճման մասսայական կողմնորոշման վրա։ Ամերիկյան մոդելին ամբողջությամբ վերցված բնորոշ է նաև պետական ներգործությունը, որն ուղղված է կայուն ենթակառուցվածքի և տնտեսական հավասարակշռության պահպանմանը։
Գերմանական մոդել
Գերմանական մոդելը սոցիալական - շուկայական տնտեսության մոդել է, որում մրցակցային սկզբունքների ընդարձակումը կապվում է հատուկ սոցիալական ենթակառուցվածքների ստեղծման հետ, որը մեղմացնում է շուկայի և կապիտալի թերությունները, ձևավորում բազմաշերտ ինդուստրիալ սոցիալական քաղաքականության սուբյեկտներ։ Այն ձևավորվել է հիտլերյան ժամանակների կոնցեռների վերացման և տնտեսության բոլոր ձևերին (խոշոր, միջին, մանր) կայուն զարգացման հնարավորության տրամադրման շնորհիվ։ Պետությունն ակտիվորեն ազդում է գների, մաքսատուրքերի և տեխնիկական նորմաների վրա և կոչված է երաշխավորելու ազատ գներ և մրցակցություն, շուկայական տնտեսության հավասարակշռվածություն և ապահովել նրա զարգացման սոցիալական ուղղվածությունը։
Շվեդական մոդել
Շվեդական մոդելը իր դասական ձևով սոցիալական մոդել է, որը տարբերվում է բնակչության ամենաանապահով շերտերի օգտին ազգային եկամտի վերաբաշխմամբ, ունեցվածքային անհավասարության կրճատմանն ուղղված ուժեղ սոցիալական քաղաքականությամբ։ Այստեղ պետության ձեռքում է գտնվում հիմնական ֆոնդերի ընդամենը 4%-ը, սակայն պետական ծախսերի բաժինը 90-ական թ. կազմել է շուրջ 70% (համախառն ներքին արդյունքի)։ Այդ ծախսերի կեսից ավելին ուղղվում է սոցիալական կարիքներին։ Տնտեսական գործունեության 90%-ից ավելին իրականացնում են մասնավոր ֆիրմաները, կառավարությունը եռանդուն մասնակցում է տնտեսական կայունության ապահովմանը և եկամուտների վերաբաշխմանը։ Բնականաբար, դա հնարավոր է միայն հարկավորման բարձր նորմայի պայմաններում։ Այդպիսի մոդելը ստացել է «ֆունկցիոնալ սոցիալիզացիայի» անվանումը, որի ժամանակ արտադրության ֆունկցիան ընկնում է մրցակցային շուկայական պայմաններում գործող մասնավոր ձեռնարկությունների վրա, իսկ բարձր կենսամակարդակի (ներառյալ զբաղվածությունը, կրթությունը, սոցիալական ապահովագրումը) և ենթակառուցվածքի բազմաթիվ տարրերի (տրանսպորտի, գիտահետազոտական և փորձակոնստրուկտորական աշխատանքների) ապահովման գործառույթը՝ պետության վրա։
Ճապոնական մոդել
Ճապոնական մոդելի հիմքում ընկած է կոլեկտիվիզմի, փոխադարձ օգնության սկզբունքը։ Բնակչության բարձր կենսամակարդակը ապահովվում է աշխատավարձի նկատմամբ աշխատանքի արտադրողականության առավել բարձր աճի տեմպերով, որի հաշվին նվաճվում է արտադրանքի ինքնարժեքի իջեցում և համաշխարհային շուկայում նրա մրցունակության կտրուկ բարձրացում։ Ունեցվածքային շերտավորմանը խոչընդոտներ չեն դրվում։ Այդպիսի մոդելը հնարավոր է միայն ազգային ինքնագիտակցության զարգացման բացառիկ բարձր մակարդակի, կոնկրետ մարդու շահերի համեմատությամբ ազգային շահերի գերակայության դեպքում, երբ բնակչությունը պատրաստ է երկրի բարգավաճման համար գնալ որոշակի նյութական զոհաբերությունների։
Հարավ-կորեական մոդել
Հարավ-կորեական մոդելը շատ ընդհանուր գծեր ունի ճապոնականի հետ։ Դա վերաբերում է երկրի բնակչության հոգեբանական խառնվածքի առանձնահատկություններին, նրա բարձր աշխատասիրությանը և պատասխանատվությանը։ Երկու մոդելների համար էլ ընդհանուր է պետական մարմինների ակտիվ մասնակցությունը տնտեսության վերակառուցմանը։ Շուկայական հարաբերությունների թույլ զարգացվածության հետևանքով հարավ-կորեական պետությունը նպատակաուղղված նպաստեց շուկայական տնտեսության հզոր հենակետի (պլացդարմի) ստեղծմանը՝ խոշոր կորպորացիաների ձևով, որոնք հետագայում վերաճեցին ֆինանսաարդյունաբերական կոնգլոմերատների։ Պետությունը մեծ ուշադրություն է դարձնում փոքր և միջին բիզնեսին։ Այստեղ առկա է գործառույթների հստակ բաժանումը կենտրոնի և ծայրամասերի միջև, որը նույնպես նպաստեց հզոր շուկայական տնտեսության ստեղծմանը։
Չինական մոդել
Չինական մոդելը ձևավորվել է «մաքուր սոցիալիզմի» տնտեսությունից անցումային պայմաններում։ Շուկայական մեխանիզմը և ոչ պետական հատվածը վերափոխման տարիներին զգալիորեն ուժեղացրին իրենց դիրքերը, սակայն սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության մեջ պետական կարգավորումն «ուղղորդիչ պլանավորման» ձևով և սոցիալական երաշխիքները մնում են որպես առաջնային։ Այդպիսի մոդելը կարող է որոշվել  որպես գերազանցապես սոցիալիստական մոդել՝ խառը տնտեսությամբ։
Տնտեսական համակարգերի հիմնական խնդիրները
Ռեսուրսների սահմանափակության պայմաններում գործունեության ճիշտ ընտրություն կատարելու համար տնտեսավարող սուբյեկտները պետք է լուծեն երեք հիմնական խնդիր՝ ինչ արտադրել, ինչպես արտադրել, ում համար արտադրել։
Երկրորդ խնդրի լուծումը կապված է բարիքների արտադրության համար անհրաժեշտ ռեսուրսային և տեխնոլոգիական ապահովվածության հետ։ Մյուս կողմից խնդիրը պայմանավորված է սահմանափակ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմամբ, որի առնչությամբ էական է ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը արտադրության մեջ։ Առկա պահանջարկի բավարարման առավելագույն մակարդակին հասնելու միջոցը ռեսուրսների կամ արտադրության գործոնների այնպիսի համակցության ձևավորումն է, որը կապահովի յուրաքանչյուր գործոնի համեմատաբար բարձր արտադրողականություն։
Երրորդ խնդրի լուծումը կապված է ստեղծված բարիքների տնօրինման հետ։ Լայն առումով՝ խնդիրը հասարակության տարբեր սոցիալական խմբերի, սեփականատերերի, անհատների, ընտանիքների միջև եկամուտների բաշխումն է։ Սա շոշափում է ոչ միայն զուտ տնտեսական, այլև սոցիալական հիմնահարցեր։ Տնտեսական արդյունավետության տեսանկյունից կարևոր է բաշխումը կատարել ըստ արտադրության յուրաքանչյուր գործոնի (աշխատանք, կապիտալ, բնական ռեսուրս, ձեռնարկատիրություն) արտադրողականության։ Այդ սկզբունքի համաձայն՝ աշխատանքի մասնակցության չափով արտադրողը ստանում է աշխատավարձ, կապիտալի սեփականատերը՝ տոկոս, բնական ռեսուրսի սեփականատերը՝ ռենտա, իսկ ձեռնարկատերը՝ շահույթ։ Սակայն, եկամուտների բաշխման այս ձևը որոշակի անարդարության տարրեր է պարունակում, որոնք փորձում են մեղմել պետության սոցիալական քաղաքականության միջոցով։ Ըստ այդմ՝ անաշխատունակները, գործազուրկները, բազմանդամ ընտանիքները, թոշակառուները, սովորողները և այլ սոցիալական խավեր ստանում են նպաստներ։ Այսինքն, տեղի է ունենում եկամուտների վարաբաշխում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ Կատեգորիա:Տնտեսական համակարգեր Կատեգորիա:Քաղաքական տնտեսագիտություն
Նոր Բրիտանիա
Նոր Բրիտանիա (New Britain, հին Neupommern), մելանեզիական կղզի Պապուա Նոր Գվինեայի կազմում։ Համարվում է Բիսմարկի կղզեխմբի ամենամեծ կղզին, մինչև 1885 թվականը կոչվում էր բրիտանական կղզեխումբ։
Աշխարհագրություն
Կղզու մակերեսը կազմում է 35 144,6 կմ², որտեղ ապրում են ավելի քան 500 հազար բնակիչներ (2011)։ Երկարությունը հասնում է 600 կմ-ի, իսկ առավելագուjն լայնությունը` 80 կմ։ 1966 թվականից ի վեր Նոր Բրիտանիան բաժանվեց երկու վարչական միավորի՝ Արևելյան Նոր Բրիտանիայի և Արևմտյան Նոր Բրիտանիայի նահանգներ։ Արևելյան նահանգը ավելի փոքր է, քան արևմտյանը, բայց գերազանցում է նրան բնակչության և նշանակության առումով։
Արևմտյան Նոր Բրիտանիայի վարչական կենտրոնը Կիմբե քաղաքն է, իսկ Արևելյան Նոր Բրիտանիայինը, մինչև 1994-ին Տավուրվյուր հրաբխի ժայթքումը, Ռաբաուլ քաղաքն էր։ Նրա բնակիչների մեծ մասը փախել և հաստատվել է Կոկոպո քաղաքում, որը հետագայում դարձել է վարչական կենտրոն, ապահով լինելու պատճառով։
Կղզու երկայնքով ձգվում է կիրճերով կտրված լեռնաշղթան, որի ամենաբարձր կետը Սինևիտի հրաբուխն է (2438 մ)։ Կղզու հիմնական մասը ծածկված է արևադարձային անտառներով։
Դամպի նեղուցը Նոր Բրիտանիան առանձնացնում է Ումբոյ կղզուց, Սուրբ Գեորգի նեղուցը` Նոր Իռլանդիա կղզուց։
Պատմություն
Նոր Բրիտանիան հայտնաբերվել է միայն 1700 թվականին բրիտանական ծովագնաց Ուիլյամ Դամպերի կողմից։ 1885-ից 1899 թվականներին կղզին գտնվում էր Գերմանական Նորգվինեական Ընկերության տիրապետության տակ և կոչվում էր Նոր Պոմերանիա (Neupommern): 1899-ից 1914 թվականներին կղզին Գերմանական Նոր Գվինեայի գաղութի մաս էր կազմում։ Այս դարաշրջանում կղզու վրա արդյունաբերորեն աճեցվում էր բամբակ։ 1914 թվականին ավստրալիական զորքերը նվաճեցին Նոր Բրիտանիան և Առաջին աշխարհամարտի ավարտից հետո Ավստրալիան ղեկավարեց կղզին Ազգերի լիգայի մանդատով։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կղզին գրավեցին Ճապոնիայի կայսրության զորքերը, ովքեր 1942 թվականին հաղթեցին Ռաբաուլի ճակատամարտում։ Ամերիկացիներին հաջողվեց վայրէջք կատարել կղզու հյուսիս-արևմուտքում (Operation Dexterity), ինչպես նաև հարավ-արևմուտքում գտնվող Մերկուս հրվանդանը։ Այնուամենայնիվ, այն ժամանակվա մայրաքաղաք Ռաբաուլը չի նվաճվել մինչև պատերազմի հենց վերջը և ամերիկացիներին փոխանցվեց միայն ճապոնական կապիտալիզացումից հետո։
Բնակչություն
Նոր Բրիտանիայի ամենահին էթնիկ խումբը պապուասներն են։ Կղզու ժամանակագրական կարգով երկրորդ բնակիչները եղել են Մելանեզիայից։ Ամենամեծ էթնիկ խումբը տոլայի մարդիկ են։ Բինինգի լեռնային բնակիչները ձեռք են բերել որոշակի համբավ իրենց ծիսական «կրակի պար»-ի և մարդու առնանդամի համար նախատեսված զարդերի շնորհիվ։ Բացի նրանցից, կղզին բնակեցված է կիլենգե, սուլկա և լակալայ ժողովուրդներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի և Օվկիանիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բիսմարկի կղզեխումբ
(3536) Շլեյչեր
(3536) Շլեյչեր (Schleicher), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,343015 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2265 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4595 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1309,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,274816 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լուն Վոժ Չուվկի
Լուն Վոժ Չուվկի (Лун-Вож-Чувки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չուվկի գետի ձախ ափին 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Միրոգոշչա (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)
Միրոգոշչա (Мирогоща), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի բնակավայրեր
World Matchplay 2010
World Matchplay 2010 — Դարթսի ամենամյա World Matchplay մրցաշարի 17-րդ խաղարկումն է, որը կազմակերպում է Professional Darts Corporation-ը (PDC): Մրցաշարն անցկացվել է 2010 թ. հուլիսի 17-ից 25-ը Անգլիայի Բլեքփուլ քաղաքում։
Ֆիլ Թեյլորը կարողանում է պաշտպանել իր տիտղոսը եզրափակչում հաղթելով Ռայմոնդ վան Բարնևելդին։ Սա Թեյլորի համար 11-րդ հաղթանակն էր այս մրցաշարում։
Մրցանակային ֆոնդ
2010 թ. մրցանակային ֆոնդը կազմել է £400,000:
Հղումներ
Կատեգորիա:Դարթսի մրցաշարեր Կատեգորիա:2010 դարթսում
Էդուարդ Ասադով
Էդուարդ Ասադով (Эдуард Аркадьевич Асадов, իսկական անունը՝ Էդուարդ Արտաշեսի Ասադյան, 7 սեպտեմբերի, 1923, Մերվ, Թուրքմենիայի ԻԽՍՀ, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ – 21 ապրիլի, 2004, Օդինցովո, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), հայկական ծագմամբ ռուսագիր բանաստեղծ, գրող  ։
Կենսագրություն
Հոր մահից հետո՝ 1929 թվականին, Էդուարդ Ասադովը մոր հետ տեղափոխվել է Սվերդլովսկ, որտեղ ապրում էր նրա պապը՝ Հովհաննես (Իվան) Գալուստի Քյուրդյանը։
Ութ տարեկանում Էդուարդ Ասադովը գրել է իր առաջին բանաստեղծությունը։ 1939 թվականից ապրել է Մոսկվայում, սովորել է Մոսկվայի 38-րդ դպրոցում, որն ավարտել է 1941 թվականին։ Դպրոցն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց սկսվել է Հայրենական մեծ պատերազմը։ Ասադովը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, եղել է ականանետի նշանառու, ապա «Կատյուշայի» մարտկոցի հրամանատարի օգնական Հյուսիսկովկասյան ու Ուկրաինական 4-րդ ռազմաճակատներում։ Կռվել է նաև Լենինգրադի ճակատում։
1944 թվականի մայիսի 3-ի լույս 4-ի գիշերը Բելբեկի մոտ Սևաստոպոլի համար մղված մարտերի ժամանակ Էդուարդ Ասադովը դեմքից ծանր վիրավորվել է ռումբի բեկորներից։ Բուժման արդյունքում տեսողությունը վերականգնել չի հաջողվել, և Ասադովը հետագա ողջ կյանքի ընթացքում կրել է սև կիսադիմակ։
Այդ ողբերգական օրերի մասին բանաստեղծը գրել է. "...Ի՞նչ եղավ հետո։ Իսկ հետո հիվանդանոցն էր ու քսանվեց օր պայքարը կյանքի ու մահվան միջև։ «Լինե՞լ, թե՞ չլինել» - բառի ամենաուղղակի իմաստով։ Երբ գիտակցությունս վերադառնում էր, թելադրում է երկու-երեք բառ մորս ուղղված բացիկի համար՝ փորձելով խուսափել տագնապահարույց բառերից։ Երբ գիտակցությունս կորցնում էի, զառանցում է։ Վատ էի, սակայն երիտասարդությունն ու կյանքը ի վերջո հաղթեցին։ Ընդ որում, հիվանդանոցը մեկը չէր, այլ մի ամբողջ պաահունակ։ Մամաշաևից ինձ տեղափոխեցին Սակի, ապա Սիմֆերոպոլ, դրանից հետո՝ Կիսլովոդսկ՝ Հոկտեմբերի տասնամյակի անվան հիվանդանոց (այժմ այնտեղ առողջարան է), իսկ այնտեղից էլ Մոսկվա։ Տեղափոխություններ, վիրաբույժների հերձադանակներ, վիրակապություններ։ Եվ ահա ամենադժվարը՝ բժիշկների վճիռը. «Առջևում կլինի ամեն ինչ։ Ամեն ինչ, բացի լույսից»։ Ահա դա էլ ես պիտի ընդունեի, դիմանայի ու ընբռնեի, արդեն ինքս պիտի որոշեի. «Լինե՞լ, թե՞ չլինել»։ Իսկ բազմաթիվ անքուն գիշերներից հետո, կշռադատելով ամեն ինչ ու պատասխանելով՝ Այո, իմ առջև դնել ամենամեծ ու ինձ համար ամենակարևոր նպատակը և գնալ դեպի այն արդեն առանց հանձնվելու։
Ես նորից սկսեցի գրել բանաստեղծություններ։ Գրում էի և՛ գիշերը, և՛ ցերեկը, և՛ վիրահատությունից առաջ, և՛ դրանից հետո, գրում էի հաստատակամորեն ու համառորեն։ Հասկանում էի, որ դեռ այն չէ ու այնպես չէ, բայց նորից փնտրում էի ու նորից աշխատում։ Սակայն ինչքան էլ ամուր լինի մարդու կամքը, ինչ համառությամ էլ նա գնա դեպի իր նպատակը և ինչ քան ջանք էլ նա ներդնի իր գործում, իսկական հաջողությունը դեռևս երաշխավորված չէ։ Պոեզիայում, ինչպես ամեն արվեստում, պետք են ընդունակություններ, տաղանդ, կոչում։ Ինքդ քո արժանիքները գնահատելը դժվար է, քանի որ ամենից ատ կողմնապահությամբ դու վերաբերվում ես ինքդ քեզ։
Երբեք չեմ մոռանա 1948 թվականի այդ մայիսի 1-ը։ Եվ այն, թե ինչքան երջանիկ էի ես, երբ բռնել էի Գիտնականների տան մոտից գնված «Огонёк»-ի համարը, որում տպագրվել էին իմ բանաստեղծությունները։ Հենց այդպես, իմ բանաստեղծությունները, ոչ թե ինչ-որ ուրիշինը։ Իմ կողքով երգելով անցնում էին տոնի մասնակից ցուցարարները, իսկ ես, հավանաբար, ամենատոնականն էի Մոսկվայում։"
Վասիլևկա (գյուղ, Գրուշաևի գյուղական խորհուրդ)
Վասիլևկա (Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
Էդուարդ Ասադով
Կենսագրություն
1946 թվականին Էդուարդ Ասադովն ընդունվել է Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ, որը գերազացությամբ ավարտել է 1951 թվականին։ Նույն թվականին նա հրատարակել է իր բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Լուսավոր ճանապարհ» («Светлая дорога») և ընդունվել Կոմունիստական կուսակցության շարքերը, ինչպես նաև դարձել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Իր կյանքի վերջին տարիներին Էդուարդ Ասադովն ապրել և աշխատել է Կրասնովիդովո (ДНТ Красновидово) գյուղում։ Մահացել է 2004 թվականի ապրիլի 21-ին Օդինցովոյում։ Թաղված է Մոսկվայի Կունցևոյի գերեզմանատանը ։ Նա կտակել էր իր սիրտը թաղել Սևաստոպոլում՝ Սապուն լեռան վրա, սակայն այնտեղ գործող թանգարանի աշխատակիցների վկայմամբ՝ ազգականները դեմ են եղել, և բանաստեղծի կտակը մնացել է անկատար։
Վասիլևկա (գյուղ, Գրուշաևի գյուղական խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 300 մարդ/կմ²։
Էդուարդ Ասադով
Ստեղծագործություն
Էդուարդ Ասադովը հեղինակել է 47 գիրք՝ «Ձնառատ երեկո» («Снежный вечер», 1956), «Զինվորները վերադարձան պատերազմից» («Солдаты вернулись с войны», 1957), «Հանուն մեծ սիրո» («Во имя большой любви», 1962), «Քնարական էջեր» («Лирические страницы», 1962), «Սիրում եմ հավերժ» («Я люблю навсегда», 1965), «Երջանիկ եղեք, երազողներ» («Будьте счастливы, мечтатели», 1966), «Ռոմանտիկայի կղզին» («Остров романтики», 1969), «Բարություն» («Доброта», 1972), «Երգ անխոս ընկերների մասին» («Песня о бессловесных друзьях», 1974), «Անհանգիստ տարիների քամիները» («Ветра беспокойных лет», 1975), «Որսի Շների համաստեղությունը» («Созвездие Гончих Псов», 1976), «Խիզախության ու սիրո տարիներ» («Годы мужества и любви», 1978), «Երջանկության կողմնացույց» («Компас счастья», 1979), «Խղճի անունով» («Именем совести», 1980), «Հայրենիքի ծուխը» («Дым Отечества», 1983), «Մարտնչում եմ, հավատում եմ, սիրում եմ» («Сражаюсь, верую, люблю!», 1983), «Վերին պարտք» («Высокий долг», 1986), «Ճակատագրեր ու սրտեր» («Судьбы и сердца», 1990), «Պատերազմի փայլատակումներ» («Зарницы войны», 1995), «Պետք չէ հանձնվել, մարդիկ» («Не надо сдаваться, люди», 1997), «Պետք չէ տալ սիրելիներին» («Не надо отдавать любимых», 2000), «Մի՛ անցեք սիրո կողքով։ Չափածո և արձակ» («Не проходите мимо любви. Поэзия и проза», 2000), «Ծիծաղելն ավելի լավ է, քան տանջվելը։ Չափածո և արձակ» («Смеяться лучше, чем терзаться. Поэзия и проза», 2001)և այլն։ Դրանցից բացի Էդուարդ Ասադովը գրել է նաև արձակ ստեղծագործություններ («Պատերազմի փայլատակումներ» («Зарницы войны»), «Հետախույզ Սաշան» («Разведчица Саша») պատմվածքները, «Ռազմաճակատային գարուն» («Фронтовая весна») նովելը), թարգմանել է Բաշկիրիայի, Վրաստանի, Կալմիկիայի, Ուզբեկստանի բանաստեղծների ստեղծագործությունները։
Ասադովը գրել է քնարական բանաստեղծություններ, պոեմներ (այդ թվում նաև ինքնակենսագրական՝ «Снова в строй», 1948), պատմվածքներ, էսսեներ, «Գոգոլյան ճեմուղի» («Гоголевский бульвар», «Не смейте бить человека!» ժողովածու, Москва: Славянский диалог, 1998): Նա աշխատել է որպես գրական խորհրդատու «Լիտերատուրնայա գազետայում» («Литературная газета»), «Огонёк» և «Молодая гвардия» ամսագրերում, «Молодая гвардия» հրատարակչությունում։ ԽՍՀՄ անկումից հետո նրա ստեղծագործությունները լույս են տեսել «Славянский диалог», «Эксмо», «Русская книга» հրատարակչություններում։
Վասիլևկա (գյուղ, Գրուշաևի գյուղական խորհուրդ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1675 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էդուարդ Ասադով
Ստեղծագործություն
Ասադովը ճանաչում է ձեռք բերել 1960-ական թվականներին։ Նրա գրքերը, որ լույս են տեսել հարյուրհազարավոր օրինակներով, արագ վաճառվել են։
Իր բանաստեղծություններում Էդուարդ Ասադովը գովերգում է մարդկային լավագույն հատկանիշները՝ բարությունը, հավատարմությունը, երախտագիտությունը, մեծահոգությունը, հայրենասիրությունը, արդարությունը։ Իր բանաստեղծությունների մի մասը նա նվիրել է երիտասարդներին՝ ձգտելով նրանց փոխանցել իր փորձը։
Պարգևներ
1998 թվականի նոյեմբերի 18-ին ԽՍՀՄ ժողովրդական դեպուտատների համագումարի մշտական նախագահության հրամանով Էդուարդ Ասադովին շնորհվել է «Խորհրդային Միության հերոսի» կոչում և հանձնվել Լենինի շքանշան։
Վարդավանք
Վարդավանք (նախկին անվանումը` Վերին Գյոդաքլու), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Կապանի տարածաշրջանում, Կապան քաղաքից մոտ 8 կմ հյուսիս-արևելք, Բարգուշատի լեռների ճյուղերից մեկի լանջին, ծովի մակարդակից 1000-1100 մ բարձրության վրա։
Նախկինում Գյոդաքլու Վերին անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ, Վարդավանքը է վերանվանվել 2006 թվականի հուլիսի 4-ին։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Վարդավանքի մշտական բնակչությունը կազմել է 100, առկա բնակչությունը` 94 մարդ ։ Նախկինում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, որոնք լքել են գյուղը 1988-1989 թթ. ազգային բախումների ընթացքում։ Վարդավանքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, ծխախոտագործությամբ և մեղվաբուծությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Այստեղ կան եկեղեցի, գերեզմանոցներ և «Պուտխաչ» հնավայրի ավերակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի բնակավայրեր
Ընտանեկան տոնակատարության օր
«Ընտանեկան տոնակատարության օր» («День семейного торжества»), 1976 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բարաս Խալզանովը Սվերդլովսկի կինոստուդիայում։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1977 թվականի հուլիսին ։
Սյուժե
Բանվոր Պյոտր Սավիչևն իր ամբողջ կյանքը նվիրել է իր երեք երեխաների ուսուցմանն ու դաստիարակությանը։ Երեխաները, դառնալով չափահաս, ցրվել են ամբողջ երկրով մեկ։
Բժշկի մոտ ընդունելության ժամանակ Պյոտրն իմանում է, որ մահացու հիվանդ է։ Շտապ հեռագրով նա իր երեխաներին հրավիրում է ենթադրյալ ընտանեկան տոնակատարության։ Նրանք գալիս են։ Վերջապես ամբողջ ընտանիքը հավաքվում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Nintendo Software Planning & Development Division
Nintendo Software Planning & Development Division, հիմնականում կրճատվում է դառնալով Nintendo SPD, նախկին ճապոնական ենթակառուցվածք, որը զբաղվել է ուսումնասիրությամբ, պլանավորմամբ և մշակմամբ, տեղակայված է եղել Nintendo-ի գլխավոր գրասենյակում՝ Կիոտո քաղաքում։ Ենթակառուցվածքը բաժանված է եղել երկու մասի՝ մի մասը ընկերության այլ մշակողների հետ զբաղվել է պլանավորմամբ և ծրագրային ապահովումների մշակմամբ, իսկ երկրորդ մասը զբաղվել է դիզայներական և ծրագրային ապահովման մշակմամբ, որը հիմնականում կրել է փորձական երևույթ։ Ենթակառուցվածքը ստեղծվել է 2003 թվականի վերակառուցման արդյունքում և իրար միացվեցին Nintendo R&D1 և Nintendo R&D2։
Խումբը հիմնականում զբաղվում է նորարարական խաղերի մշակման, ինչպես նաև այլ մշակող խմբերին օգնության տրամադրմամբ ։ SPD և SDD խմբերը իրենց հերթին բաժանված են եղել 4 խմբերին, որոնք իրարից առաձին զբաղվել են տարբեր նախագծերի մշակմամբ ։
2015 թվականի սեպտեմբերին Nintendo SPD-ն միացվել է Nintendo-ի այլ ենթակառուցվածքին՝ Entertainment Analysis & Development (EAD), այսպիսով կազմելով Nintendo Entertainment Planning & Development ։
Պատմություն
2003 թվականին Nintendo-ի նախագահ Սատորու Իվատան ստեղծեց ուսումնասիրություններով և ծրագրային ապահովումների մշակմամբ զբաղվող ընկերություն, որի ղեկավար դարձավ հենց ինքը։ Նոր ստեղծված ենթակառուցվածքի հիմանական նպատակն էր այլ մշակողներին օգնելը մշակման և ուսումնասիրությունների հարցում, դրանով, իսկ ազատել Entertainment Analysis & Development (EAD)-ի այլ արտաքին խնդիրներից և թույլ տալ, որ բաժինը զբաղվի ընկերության հիմնական նախագծերով։ Չնայած այս փաստին, բաժինը դեռ շարունակում էր զվաղվել որոշակի խաղաշարերի խաղերի մշակմամբ ։
2013 թվականին գլխավոր տնօրենի տեղակալ Սինյան Տալախասին փոխարինեց Սատորու Իվատան, որը այսպիսով ստացավ հաստիք նաև Nintendo-ի տնօրենների խորհրդում ։ Մեկ տարի անց, 2014 թվականի հուլիսի 18-ին, Nintendo-ի ողջ բաժիներ, որոնք զբաղվում էին ուսումնասիրությամբ և մշակմամբ, տեղափոխվեցին Կիոտո քաղաքում տեղակայված գլխավոր գրասենյակից 300 մետր հեռավորության վրա գտնվող նոր մասնաշենք։ Մշակմամբ զբաղվող բաժիները իրար միացնելով, Nintendo-ն հույս ուներ, որ անկախ նրանից թե, որ բաժնում են աշխատում մարդիկ նրանք կսկսեն համագործակվել մեկը մյուսի հետ, այսպիսով ստեղծելով մեծ աշխատականությամբ թիմ ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Nintendo SPD-ը միացվաց մեկ այլ՝ Entertainment Analysis & Development բաժնին, որը նույնպես զբաղվում էր ուսումնասիրույթուններով և մշակումներով, այսպիսով կազմվեց մեկ ընդհանուր Nintendo Entertainment Planning & Development բաժին։
Միխայլո Լոմոնոսով (ֆիլմ, 1955)
Միխայլո Լոմոնոսով» («Михайло Ломоносов»), 1955 թվականի գեղարվեստական ֆիլմա ռուս մեծ գիտնական Միխայիլ Լոմոնոսովի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Իվանովը   ։
Սյուժե
1741 թվական։ 30-ամյա Միխայլո Լոմոնոսովը վերադառնում է հայրենիք Գերմանիայում մի քանի տարի սովորելուց հետո։ Սկսվում է բազմամյա պայքար ռուսական գիտության զարգացման, Սանկտ Պետերբուրգում և Մոսկվայում գիտական կենտրոնների ստեղծման և, առաջին հերթին, Մոսկվայի համալսարանի բացման համար։
Քննադատություն
Ռեժիսոր Ալեքսանդր Իվանովի մասին կենսագրական հոդվածում կինոգետ Պյոտր Բագրովը գրել է, որ «Միխայլո Լոմոնոսով» ֆիլմը նկարահանվել է «Ստալինյան կենսագրական ժապավենների բոլոր կանոններով», բայց նկարահանումները ձգձգվել են, և ֆիլմը, որն էկրան է բարձրացել 1955 թվականին, արդեն այդ պահին բարոյապես հնացել էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Իվանովի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Թվիգս շրջան (Ջորջիա)
Թվիգս շրջան (Twiggs County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 932 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.590 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջեֆերսոնվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1809 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Աշխարհի ամենախորը լճերի ցանկ
Աշխարհի խոր լճերի ցանկում, աշխարհի խոշորագույն լճերը ներկայացված են ըստ խորության նվազման կարգի։ Աշխարհի տարբեր մասերում գտնվող ամենախոր լճերը թվարկված են այբբենական կարգով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լճերի ցանկեր Կատեգորիա:Ցանկեր Կատեգորիա:Թոփ ցանկեր
Գոլյատկինո
Գոլյատկինո (Голяткино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արդատովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արդատովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հայաստանի թատերական գործիչների միություն
Հայաստանի թատերական գործիչների միություն, (ՀԹԳՄ), ստեղծագործական հասարակական կազմակերպություն Երևանում։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1987 թվականի հունվարի 19-ին, Երևանում, Հայկական թատերական ընկերության (ՀԹԸ) հիման վրա, որը կազմակերպվել էր 1940 թվականին, Երևանում, Գուրգեն Ջանիբեկյանի նախաձեռնությամբ։ ՀԹԸ իր բաժինների (թատերական, մանկական, ժողովրդական թատրոնների, ստեղծագործական և այլն) միջոցով նպաստել է հայ թատերարվեստի զարգացմանը, թատերական գործիչների գաղափարաքաղաքական և գեղարվեստական մակարդակի բարձրացմանը, ուսումնասիրել և ընդհանրացրել թատրոնների փորձը, օգնել ժողովրդական թատրոններին ու ինքնագործ թատերական կոլեկտիվներին, հանրապետությունում անցկացրել դասախոսություններ, զեկուցումներ, մրցանակաբաշխություններ, կազմակերպել փառատոներ, ստեղծագործական երեկոներ, գիտական նստաշրջաններ, կոնֆերանսներ և այլն։ Բարձրագույն ղեկավար մարմինը համագումարն էր՝ 5 տարին մեկ։ ՀԹԸ սերտ կապերի մեջ էր մյուս հանրապետությունների թատերական ընկերությունների հետ։ 1967 թվականին, Հրաչյա Ղափլանյանի նախաձեռնությամբ ՀԹԸ-ին կից կազմակերպվել է թատրոն-ստուդիա (1969 թվականից՝ Երևանի դրամատիկական թատրոն)։ Ընկերության խմբագրական հրատարակչական բաժինը պատրաստել և հրատարակել է թատրոնների ու թատերարվեստի հայ վարպետների փորձն ընդհանրացնող գրքեր և գրքույկներ։
Միությունը միավորում է ՀՀ թատրոնի գործիչներին, ընդգրկում հանրապետական թատրոնների և այլ ստեղծագործական միությունների 32 սկզբնական կազմակերպություն, ինչպես և Գյումրիի (1964 թվականից), Վանաձորի (1969 թվականից), Կապանի (1987 թվականից), Ստեփանակերտի (1994 թվականից) բաժանմունքները։ Ունի 1250 անդամ (1999)։ Միությունն իր վերակազմված բաժինների (խմբագրական հրատարակչական, ստեղծագործական, տեսասրահի, արտասահմանյան և այլն) ու հասարական հիմունքներով գործող խորհուրդների միջոցով նորովի շարունակում է ՀԹԸ գործունեությունը։ Գործում են ստեղծագործական տունը, Դերասանի տունը, թատերահուշանվերների ֆաբրիկան, ՀԹԳՄ լույս է ընծայում «Թատերական Երևան» ամփոփ ծրագիրը (1953 թվականից)։ Միությանը կից գործել են «Բարեկամություն» թատրոնը (1966-1990), թատրոն-լաբորատորիա (գեղարվեստական ղեկավար Ա․ Մազմանյան, 1988-1991), «Բեմ» ամսագիրը (1990 թվականին՝ 3 համար) և «Հուշարար» ամսաթերթը (1991 թվականին՝ 4 համար)։
Նախագահներ
Վարչության նախագահներ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ
Պոլևսկոյ գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Պոլևսկոյգյուղական խորհուրդ  (Полівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչյովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Պոլևսկոյգյուղական խորհրդում բնակվում էր 2773 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 57.14 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48.53 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բրոկոլի
Բրոկոլի, կաղամբազգիների ընտանիքի միամյա բանջարեղենային բույս, բանջարանոցային կաղամբի ենթատեսակ, ծաղկակաղամբի գենետիկական նախորդը ։ Կաղամբի այս տարատեսակի մոտ ուտելի են ոչ թե տերևները, այլ չբացված ծաղկաբույլը։
Պատմություն
Համաձայն վերջին տվյալների՝ կաղամբի այս տեսակը ստացվել է հիբրիդացման ճանապարհով մ.թ.ա. 6-5-րդ դարերում միջերկրածովյան հյուսիս-արևմուտքում։ Հարյուրամյակներ շարունակ ծնեբեկային կաղամբը քիչ էր հայտնի Իտալիայի սահմաններից դուրս։
Իտալական broccoli բառը broccolo բառի հոգնակի ձևն է, որը նշանակում է կաղամբի ծաղկող ցողուն (brocco բառի փոքրացրած ձևն է «չոր ճյուղ», «ընձյուղիկ»)։
Բրոկոլիի մասին ամենավաղ հիշատակումը հայտնաբերված է Historia Generalis Plantarum ֆրանսիական տրակտատում (1587)։ ԱՄՆ-ում բրոկոլիի մասին իմացել են միայն 20-րդ դարի սկզբում, իսկ Ռուսաստանում էլ ավելի ուշ։
2011 թվականի տվայլներով Չինաստանն ու Հնդկաստանը հավաքում են այս բանջարեղենի արտադրության համաշխարհային ծավալի համապատասխանաբար 43 %-ը և 32 %-ը։ Նրանց հաջորդաբար հետևում են Իսպանիան, Ֆրանսիան և Իտալիան։
Նկարագրություն
Ցողունը հենց առաջին տարում հասնում է 60—90 սմ բարձրությամբ և գագաթին առաջացնում է բազմաթիվ հյութալի ճյուղեր (ծաղկակիրներ), որոնք ավարտվում են խիտ կանաչ մանր կոկոնների խմբերով։ Նրանք միասին հավաքված են ոչ մեծ նոսր գլխիկով, որը կտրում են օգտագործման համար, չսպասելով որ կոկոնները ծաղկեն դեղին ծաղիկներով։
Ամենից լավ բրոկկոլին աճում է սառը խոնավ կլիմայում, 18-23 °C պայմաններում։ Բերքը հավաքում են երբ գլխիկի պարագիծը հասնում է 10-17 սմ։ Եթե այն կտրեն հարակից բողբոջներից հաճախ զարգանում են նորերը, հետևաբար բրոկկոլին երբեմն «բերք է տալիս» մի քանի ամիսներ շարունակ, փափուկ կլիմայի պայմաններում, նույնիսկ ձմռանը։
Երբ բողբոջները ստանում են վառ դեղին երանգ դա խոսում է այն բանի մասին, որ կաղամբը շատ է հասունացել և պիտանի չէ օգտասգործման համար։
Օգտակար հատկություններ
Բրոկկոլին պարունակում է ավելի շատ սպիտակուց, քան միսը։ Այս բանջարեղենը հարուստ է միկրոէլեմենտներով և վիտամիններով, մասնավորապես С և К: Վիտամին A-ի պարունակությամբ գերազանցում է կաղամբի բոլոր տեսակները։
Մի քանի օր պահելու դեպքում վիտամին C-ի քանակը կրկնակի պակասում է։ Դրանից խուսափելու համար բրոկկոլին պետք է պահել սառնարանում։ Վիտամիններն ավելի երկար կպահպանվեն բրոկկոլիի սառեցման դեպքում (այն պայմանով, որ պահելու կամ տեղափոխման ժամանակ այն չենթարկվի հալեցման)։
Այլ հակաօքսիդանտների շարքում բրոկկոլին պարունակում է նյութեր, որոնք ընդունակ են դիմադրելու քաղցկեղային բջիջների աճին։ Բոլոր բույսերից սուլֆաֆանով ավելի հարուստ են բրոկկոլիի սերմերի ծիլերը, որոնք այդ նյութից պարունակում են 50 անգամ ավելի, քան հասուն բանջարեղենը։
Պատրաստում
Բրոկկոլիի համային որակը և օգտակար հատկությունները պահպանելու համար այն չի կարելի երկար եփել։ Ավելի լավ է գոլորշու վրա արագ խաշել կամ թոշմեցնել։ Այս ձևով պատրաստված բրոկկոլին կարելի է օգտագործել աղցանների մեջ կամ որպես միջուկ։ Աղցանների մեջ կարելի է օգտագործել նաև թարմ վիճակով։ Բրոկկոլիով ստացվում է շատ նուրբ և ցածր կալորիականությամբ ապուրներ։
Տարատեսակներ
Հայտնի է բրոկկոլիի երեք տեսակներ՝ դասական կամ կալաբրիական, կարմիր (տեսքով հիշեցնում է ծաղկակաղամբը) և ցողունավոր, մանր առանձնացված ծաղկաբույլերով (անգլ. sprouting broccoli)։
21-րդ դարում մշակվեց «Բենեֆորտե» տեսակը, որը պարունակում է երեք անգամ ավելի գլյուկոռաֆանին, քան սովորական բրոկկոլին։
Ինքնուրույն բույսերն իրենցից ներկայացնում են՝ բրոկկոլի ռաաբ (broccoli raab)—տերևավոր շաղգամի տարատեսակ, չինական բրոկկոլի—տերևավոր կաղամբ alboglabra խմբից, բրոկկոլինի—ստացել են 1993 թվականին Ճապոնիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանջարեղեն Կատեգորիա:Կաղամբազգիներ
Նորդուզ
Նորդուզ (Nordhouse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1553 մարդ, բնակչության խտությունը` 141.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 16 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1110 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 839-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 271։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 839 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 803 անձ (400 տղամարդ և 403 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (16 տղամարդ և 20 կին)։ 271 անաշխատունակներից 96-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 120-ը` թոշակառուներ, իսկ 55-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Միրոեդովո
Միրոեդովո (Мироедово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆես (քաղաք)
Ֆես, քաղաք Մարոկկոյում, Ֆես պրովինցիայի վարչական կենտրոնը, պատմամշակութային և առևտրաարդյունաբերական խոշոր կենտրոնն ու տրանսպորտային հանգույցը երկրի հյուսիս- արևմուտքում։
Հիմնադրվել է 789 թվականին։ 2004 թ. տվյալներով ունի 946 815 բնակիչ։ Մաղրիբի կրոնական գլխավոր կենտրոններից է։ Ֆեսում է Կարտոլին իսլամական համալսարանը (հիմնված 859 թվականին)։ Կան Մարոկկոյի արվեստների և զենքի թանգարաններ։ Պահպանվել են IX, XIII, XIV դդ․ ճարտարապետական հուշարձաններ։
Հանդիսանում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ (№ 170)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարոկկոյի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Մարոկկոյում Կատեգորիա:Ֆես Կատեգորիա:789 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուլյանովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Ուլյանովկա (Улянівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
Ռուսական 102-րդ ռազմաբազա
Ռուսական 102-րդ ռազմաբազա (նախկինում՝ 127-րդ մոտոհրաձգային դիվիզիա, 102-я российская военная база), պաշտոնական անվանում՝ Անդրկովկասում ռուսական զորախմբերի 102-րդ ռազմաբազա (102-я военная база Группы российских войск в Закавказье), Հայաստանի Շիրակի մարզի վարչական կենտրոն հանդիսացող Գյումրի քաղաքում տեղակայված Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի ռազմակայան։
Ուլյանովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովկա գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռուսական 102-րդ ռազմաբազա
1992 թվականի սպանություններ
1992 թվականի հուլիսի 11-ին Գյումրիում տեղակայված ռուսական ռազմաբազայի մի խումբ ռուս զինծառայողներ փորձել են տեղափոխել գողացված կամ անօրինական կերպով ձեռք բերված հատուկ կապի ռազմական կայանքներ։ Մաքսատանը ռուս զինվորներին առաջարկվել է ներկայացնել բեռի փաստաթղթեր, ինչից հետո նրանք ավտոմեքենայով փորձել են թաքնվել։ Նրանց և հետապնդող իրավապահների միջև տեղի է ունեցել փոխհրաձգություն, որի հետևանքով զոհվել է ՀՀ ոստիկանության 3 աշխատակից, ՀՀ 3 քաղաքացիական անձ և 5 ռուս զինծառայող ։
Սպանություններ Գյումրու կենտրոնական շուկայում
1999 թվականի ապրիլի 14-ին սահմանապահ ջոկատի զինծառայողներ Դենիս Պոպովը և Ալեքսանդր Կամենևը լքել էին զորամասը և հարբած վիճակում ինչ-ինչ ճանապարհով հայթայթած AK-74 տեսակի ինքնաձիգներով անկանոն կրակահերթ էին բաց թողել անցորդների ուղղությամբ։ Կատարվածի արդյունքում զոհվել էր 2, և տարբեր աստիճանների հրազենային վիրավորումներ ստացել 14 մարդ։ Ռուս զինվորների դատավարությունը կատարվում է Հայաստանում, Պոպովը դատապարտվում է 14, իսկ Կամենևը՝ 15 տարվա ազատազրկման։ Զինվորականների ժամկետի լիարժեք կրումը նույնպես կասկածների առիթ է տվել որոշ փորձագետների շրջանում։
Անչափահասների զոհվելն ականի պայթյունից
2013 թվականի ապրիլի 7-ին՝ Վահրամաբերդ գյուղի մոտակայքում՝ 102-րդ ռազմակայանի տանկային հրաձգարանի տարածքում ականի պայթյունից զոհվում է երկու անչափահաս՝ 12-ամյա Արթուր Մկրտչյանը և 16-ամյա Մուշեղ Գևորգյանը։ Դաշտը ցանկապատված չի էղել, ինչպես նաև բացակայել են զգուշացնող նշաններ։ Դեպքի առնչությամբ մինչ օրս ոչ-ոք չի պատժվել ։
Ավետիսյանների ընտանիքի սպանություն Գյումրիում
2015 թվականի հունվարի 12-ին զորամասն ինքնակամ լքած Վալերի Պերմյակովը ԱԿ-74 տեսակի ինքնաձիգով և սվին դանակով սպանում է գյումրեցի Ավետիսյանների 7 անդամից բաղկացած ընտանիքի բոլոր անդամներին ։ Ավելի ուշ Պերմյակովը ձերբակալվում է ռուսական ուժերի կողմից, սակայն մինչ օրս չի փոխանցվել հայկական կողմին։
Միջանձնային հարաբերություններ 2015
2015 թվականի հունիսի 15-ին զորամասի հետնամասում՝ «Մայր Հայաստան» հուշահամալիրի տարածքում հայտնաբերվում է զորամասի ժամկետային զինծառայող Իվան Նովիկովի դին՝ դանակի բազմաթիվ հարվածներով ։ Ավելի ուշ զինվորի սպանության կասկածանքով բերման է ենթարկվում նույն զորամասի զինծառայողներից մեկը, ով ընդունում է կատարած մեղքը ։
Փանիկ գյուղի միջադեպ 2018
2018 թվականի հուլիսի 17-ին ժամը ժամը 11:00-ից 12:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռուսաստանի Դաշնության 102-րդ ռազմաբազայի ստորաբաժանումներն առանց զգուշացման և առանց թույլտվության տանկերով և զինվորական այլ տեխնիկայով մտել են Շիրակի մարզի Փանիկ գյուղ և առանց տեղի բնակչությանը զգուշացնելու զորավարժություններ իրականացրել, որի ընթացքում հնչել են ինքնաձիգի կրակահերթեր և պայթյուններ   ։ Բնակիչները, տեսնելով իրենց տների մոտ զինվորական տեխնիկա և կրակահերթեր արձակող ռուս զինվորների, խուճապի են մատնվել և հեռացել իրենց տներից    ։ Կրակոցների հետևանքով երեխա է ուշագնաց եղել ։ Ռուսական ռազմաբազայի ստորաբաժանումների նման գործողությունները բնակչության զայրույթն ու վրդովմունքն են առաջացրել։ Վերջիններս պահանջել են 102-րդ ռազմաբազայից պատասխան տալ այդ գործողությունների համարv    :
Ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի ստորաբաժանումների վերընշված գործողությունները հանդիսանում են Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության միջև 1995 թվականին կնքված «Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ռուսաստանյան ռազմակայանի մասին» պայմանագրի և 1997 թվականին կնքված «Հայաստանի Հանրապետությունում ռուսաստանյան ռազմակայանի զինծառայողների կողմից զենք կիրառելու մասին» համաձայնագրի խախտում ։
Տարեց կնոջ սպանություն
2018 թվականի դեկտեմբերի 3-ի վաղ առավոտյան Գյումրի քաղաքի Սլոբոդկա թաղամասի Մայակովսկի փողոցի տներից մեկի դիմաց դաժան ծեծի հետևանքով սպանվել է 57-ամյա Ջուլիետա Ղուկասյանը, ով փողոցում աշխատում էր որպես հավաքարար և այդ օրը մեկնում էր աշխատանքի՝ Տիգրան Մեծ փողոց    ։ Դեպքի առնչությամբ, ըստ մամուլի հրապարակումների, դեկտեմբերի 11-ին ձերբակալվել է Գյումրիում տեղակայված ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի ռուս զինծառայող   ։
Հայ հասարակության վերաբերմունքը ռազմաբազայի նկատմամբ
Ռազմակայանի առկայությունը բազմաթիվ առիթներով արժանացել է հակասական վերաբերմունքի ինչպես հայ քաղաքացիական հասարակության, այնպես էլ փորձագետների շրջանում։ Ըստ որոշ փորձագետների, ռազմաբազայի առկայությունն ինքնին խոչընդուտում է Հայաստանում արևմուտքի կամ այլ երկրների կողմից կատարվելիք հնարավոր ներդրումներին և/կամ բարեփոխումներին՝ սպառնում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքային ամբողջականությանը և Թուրքիայից ենթադրաբար պաշտպանելու փոխարեն ծառայում է միմիայն Ռուսաստանի շահերին ։ Մյուս կողմից մի շարք փորձագետներ պնդում են, որ Հայաստանում ռուսական ռազմական բազայի առկայությունը երկրի անվտանգության համար նշանակալի դեր է խաղում։ Այսպես, քաղաքագետ Արմեն Բաղդասարյանը կարծում է, որ Ռուսաստանի հիպոթետիկ դուրս գալը Հայաստանից Ադրբեջանի և Թուրքիայի կողմից նոր ագրեսիայի դռներ կբացի ։ Նույն կարծիքին է նաև «Դեմոկրատական կուսակցության» նախագահ Արամ Սարգսյանը, նրա խոսքով ռուսական բազայի առկայությունը «զսպում է Թուրքիայի և Ադրբեջանի ախորժակը» ։
2021 թվականի փետրվարին ռազմաբազայի հնարավոր ընդլայման բանավեճերի ֆոնին «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պատգամավոր Ռուբեն Ռուբինյանը ողջունել է զինվորականների հնարավորությունների ընդլայնումը. «Խոսքը հայ-ռուսական դաշնակցային հարաբերությունների մասին է։ Մեր դիրքորոշումը միշտ կայանում է նրանում, որ 102-րդ ռուսական ռազմական բազայի հնարավորությունները պետք է ընդլայնվեն, այդ թվում նաև տեխնիկական, և ես կարծում եմ, որ մենք կշարժվենք այդ ուղղությամբ» ։ Գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցը, ով կանգնած է բազայի ստեղծման ակունքներում, նույնպես կողմ արտահայտվեց «բազայի ընդլայնման և ամրապնդման վերաբերյալ» ։
2022 թվականի հունվարին իշխող կուսակցության պատգամավոր Արթուր Հովհաննիսյանը հերքեց ԶԼՄ-ներում շրջանառվող լուրերը այն մասին, որ մոտակա ժամանակներում ռազմաբազան կհանվի Գյումրիից՝ նշելով, որ այդպիսի խոսակցությունները որևէ հիմքեր չունեն ։
Ինչ վերաբերում է հասարակական կարծիքին, վերջին տարիների հարցումները վկայում են, որ Հայաստանի բնակիչների մեծ մասը դրական է վերաբերվում բազային։ «Ժողովրդի ձայն» ակումբի 2019-ին Երևանի և Գյումրու բնակիչների շրջանում անցկացրած հարցումների արդյունքներով 65 %-ը հայտարարել է, որ բազան ապահովում է Հայաստանի անվտանգությունը և պահպանում է կայունությունը տարածաշրջանում։ Եվ միայն 9%-ն է նշել, որ բազան բացասաբար է ազդում Հայաստանի ինքնիշխանության և ազգային շահերի վրա ։ 2023 թվականին «GALLUP International Association» ամերիկյան հետազոտական կազմակերպության հայաստանյան ներկայացուցչությունը հայտնել է, որ հունվարի հարցումների արդյունքներով բնակչության 24,3%-ը բազային վերաբերվում էին «բոլորովին դրական», իսկ 29, 1%-ը՝ «ավելի շատ դրական» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի զինված ուժերը Հայաստանում Կատեգորիա:Ռազմական միավորներ և կազմավորումներ Կատեգորիա:1995 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսական 102-րդ ռազմաբազա Կատեգորիա:Հայ-ռուսական հարաբերություններ
Սոնա Սեֆերյան
Սոնա Սարգսի Սեֆերյան, հայ լեզվաբան, թարգմանչուհի։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (2003), պրոֆեսոր (2006)։ Հայաստանի վաստակավոր մանկավարժ։
Կենսագրություն
Սոնա Սեֆերյանը ծնվել է 1940 թվականին Հալեպում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռոմանագերմանական լեզուների բաժինը։ 1963-1965 թվականներին բարձրագույն մանկավարժական կուրսեր է անցել Լենինգրադի պետական համալսարանում։ 1965 թվականին դասավանդում է Երևանի պետական համալսարանում, 1990 թվականից միաժամանակ՝ «Սահակ Պարթև» հրատարակչության հիմնադիր-տնօրեն։ Սեֆերյանի նախաձեռնությամբ հիմնադրվել է ԵՊՀ թարգմանչաց դպրոցը (1970), հրատարակում է «Աստղիկ» (1988) տարեգիրքը ։ Շեքսպիրագիտության կենտրոնի ղեկավարն է, հանդիսանում է Երիտասարդ թարգմանիչների ասոցիացիայի պատվավոր անդամ ։
Միջազգային գիտաժողովների է մասնակցել Հայաստանում, Անգլիայում, Արգենտինայում, Բրազիլիայում, Իտալիայում, Հունաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր մանկավարժներ Կատեգորիա:Անգլերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Ֆոպոլո
Ֆոպոլո (իտալ․՝ Foppolo) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 208 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 4 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 36 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0345։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Սանտա Մարիա Ասսունտան։
Մոնսերատո
Մոնսերատո (իտալ. Monserrato), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 20768 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 3204,46 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6,5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9042։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։
Սուրբ Ամբրոս Միլանացին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ, տոնակատարությունը դեկտեմբերի 7-ին է։
Օռլանդո Գիբոնս
Օռլանդո Գիբոնս (Orlando Gibbons, ), անգլիացի երգահան, երգեհոնահար և կլավեսինահար։
BBC Radio 1
BBC Radio 1, BBC-ի երկու առաջատար ռադիոկայաններից մեկը (մյուսը՝ BBC Radio 2), որը մասնագիտանում է ժամանակակից ժողովրդական երաժշտության և ընթացիկ հիթ-շքերթների վրա։ Երաժշտության և ներկայացման ոճի ընտրությունը լիովին պատկանում է ծրագրի վարողին, սակայն նրանք, ովքեր ներկա են ցերեկային ժամերին, պետք է շաբաթական փոխարինեն որոշակի քանակությամբ երգեր (8, 13 կամ 15)։ Այն գործարկվել է 1967 թվականին՝ ռադիոկայանների կողմից ստեղծված երաժշտության պահանջարկը բավարարելու համար, երբ Մեծ Բրիտանիայի բնակչության միջին տարիքը 27 տարեկան էր  ։
Օռլանդո Գիբոնս
Կենսագրություն
Նա առաջին անգլիացի երաժիշտն էր, որ 1606 թվականին Քեմբրիջի համալսարանում ստացել է գիտական աստիճան։ 1622 թվականին Օքսֆորդի համալսարանը նրան շնորհել է երաժշտության դոկտորի կոչում։
BBC Radio 1
Պատմություն
BBC Radio 1-ը ստեղծվել է 1967-ին, որպես BBC Light ծրագրի իրավահաջորդ, որը 1945-ից հեռարձակել է հայտնի երաժշտություն և այլ զվարճանքներ ։ Radio 1-ը ծրագրվել է որպես ուղղակի պատասխան օֆշորային ծովահեն ռադիոկայանների ժողովրդականությունը, ինչպիսիք են Radio Caroline-ը և Radio London-ը ։ Նոր կայարանում ելույթ ունեցած առաջին դիսկ-ժոկեյը Թոնի Բլեքբեռնն էր։
Օռլանդո Գիբոնս
Կենսագրություն
1619 թվականից եղել է թագավորական կամերային երաժիշտ- : 1623 թվականից դարձել է Վեսթմինսթերյան աբբայության երգեհոնահարը։ Վախճանվել է Քենթերբերիում 1625 թվականի հոկտեմբերի 5-ին:
BBC Radio 1
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:BBC Կատեգորիա:Ռադիոընկերություններ Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի լրատվամիջոցներ
Օռլանդո Գիբոնս
Ստեղծագործություն
Գիբոնսը հիմնականում հորինել է եկեղեցական երաժշտություն՝ 40 անտեմներ (որոշները հատվածաբար են պահպանվել), սաղմոսներ, հիմներ (այդ թվում՝ ) և այլ պիեսաներ՝ անգլիկան եկեղեցու ժամերգության համար (հատկապես  այպես կոչված «կրճատված» Short Service) ինչպես ակապելլա, այնպես էլ նվագարանների՝ երգեհոնի և  ուղեկցությամբ։ Դրանցում Գիբոնսը զարգացրել է  Ջ. Թավերների, Թոմաս Թալլիսի և Ուիլյամ Բյորդի բազմաձայն ոճը։ Գիբոնսի երաժշտությանը հատուկ էին դեմոկրատիկությունը և պատկերների  ճկուն մարմնացումը։ Գիբոնսը եղել է Հենրի Պյորսելի ամենանշանակալի նախորդներից։ Գիբոնսի մի շարք ստեղծագործություններ չեն հրատարակվել (պահպանվել են ձեռագիր)։
Թեև կենդանության օրոք Գիբոնսը համարվել է եկեղեցական երաժիշտ, բայց այժմ ավելի հաճախ են կատարում նրա աշխարհիկ երաժշտությունը։ Գործիքային երաժշտության ոլորտում նա թողել է ստեղծագործություններ (ֆանտազիաներ, պարային պիեսաներ,վարիացիաներ) անգլիական տարատեսակ սպինետի՝ այսպես կոչված վյորջինալի և բազմատեսակ լարային  գործիքների նվագախմբի համար։ Վոկալ երաժշտության մեջ նա աշխատել է մոտետի և մադրիգալի ժանրերում։ Գիբոնսյան մադրիգալի ոճում նկատելի են անգլիական, շոտլանդական և իռլանդական ազգային երաժշտության տարրեր, ինչպես նաև իտալական մադրիգալի ազդեցությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վերածննդի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ
Неболей (երգ)
«Неболей» (Առողջ եղիր, Մի հիվանդացիր), ռուս փոփ կատարող Zivert-ի և երաժիշտ Բաստայի սինգլը՝ թողարկված 2020 թվականի օգոստոսի 7-ին Gazgolder և «Первое музыкальное Издательство» լեյբլների շրջանակներում։ Ստեղծագործությունը նվիրված է զույգի հարաբերություններին ։
Պատմություն
Բաստան երգը նկարագրել է որպես «կյանքի դժվարություններում գտնվող երկու մարդկանց լուռ երկխոսություն», իսկ Zivert-ը նշել է, որ ««Неболей»-ը նույնիսկ երգ չէ, այլ գիտակցված զրույց՝ տղամարդու և կնոջ միջև, ովքեր մի օր հասկանում են, որ երբ սերն անհետանում է, Աստված անզոր է» ։ Երգչուհին նաև նշել է, որ միշտ հավանել է Բաստայի արվեստը և երազել է նրա հետ դուետով հանդես գալ , ինչպես նաև իրեն փորձել դերասանուհու կերպարում ։
2020 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Բաստան և Zivert-ը երգը կատարել են «Вечерний Ургант» երեկոյան ժամանցային շոուի ժամանակ ։
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակը թողարկվել է 2020 թվականի օգոստոսի 7-ին «Gazgolder» լեյբլի ՅուԹյուբյան պաշտոնական ալիքում` սինգլի թողարկման օրը ։ Ռեժիսոր է հանդիսացել Ալեքսեյ Կուպրիյանովը ։
Կատարողները տեսահոլովակի վերաբերյալ նշել են, որ «սա պարզապես երգի տեսահոլովակ չէ, այլ փոքրիկ ֆիլմ, որը պատմում է բաժանման դառնության մասին» ։
2020 թվականի սեպտեմբերի 14-ին YouTube-ում թողարկվել է երգի կենդանի կատարումը ։