cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ցեցիլիենհոֆ
Պալատի շինարարություն
Կառույցի տարբեր մասեր հարում են ներքին հինգ բակերին, որի կենտրոնում տոնական շքեղ պալատն է։ Նրա մարգագետինը զարդարում է կարմիր աստղի տեսքով ծաղկաթումբը, որը ձևավորել են խորհրդային զինվորները Պոտսդամի կոնֆերանսի նախապատրաստման ժամանակ. այն այստեղ կայացել է 1945 թվականի հուլիսի 17-ից օգոստոսի 2-ը։
Շինարարական աշխատանքները դադարեցվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելու հետ։ Կրոնպրինցի կինը` Ցեցիլյան, ում անունն է ստացել ոչ միայն պալատը, այլև Ցեցիլիենգերտեն ավանը Բեռլինի Շյոնեբերգ շրջանում, պալատի իր նոր հարկաբաժին է մտել միայն 1917 թվականի օգոստոսին, իսկ սեպտեմբերին այստեղ ծնվել է կրոնպրինցի վեցերորդ երեխան` արքայադուստր Ցեցիլյան ։ Պալատի շինարարական աշխատանքները վերջնականապես ավարտվել են 1917 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։
1918 թվականին կայսեր հրաժարականից հետո Վիլհելմն ու Ցեցիլյան 1926 թվականին Ցեցիլիենհոֆը պետությունից ստանում են որպես մասնավոր սեփականություն, որտեղ էլ ապրում են մինչև իրենց վտարումն ու շենքի` ազգային սեփականության վերածումը 1945 թվականին։
Ներքին հարդարանք
Պալատը բաղկացած է 176 սենյակներից։ Ներկայացուցչական բնակելի տարածքը գտնվում է կենտրոնական շենքի առաջին հարկում։ Պալատի ինտերիերը, որում արտացոլվել է 20-րդ դարասկզբի կենցաղային մշակույթի բարձր մակարդակը, առանձնանում է թանկարժեք նյութերի էլեգանտ համադրությամբ։ Գրեթե բոլոր մասերի ձևավորումը հանձնարարվել է գերմանացի ճարտարապետ Պաուլ Լյուդվիգ Տրոոստին, ով ճանաչում էր ձեռք բերել որպես մարդատար ջերմանավերի ինտերիերի դիզայներ ։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում առանձին սենյակի` որպես նավախցիկի ձևավորումը, ինչն արվել էր Ցեցիլյայի ցանկությամբ։
Պոտսդամի կոնֆերանսի նախապատրաստության ժամանակ կրոնպրինցի ընտանիքի ողջ գույքը պալատից տեղափոխվել է Յունգֆերնզե լճի ափին գտնվող մոտակա ֆերմա, որտեղ այն այրվել է 1945 թվականի հուլիսին բռնկված հրդեհից։ Կոնֆերանսի կայացման համար անհրաժեշտ առարկաները փոխարինվել են նույն դարաշրջանի նմանաոճ առարկաներով։ Մոտակա ամրոցներից բերվել են կահույք և ինտերիերի առարկաներ` պատվիրակության ղեկավարության ճաշակին համապատասխան։ Անկյունային սենյակը, որտեղ իջևանել է Ստալինը, կահավորվել է մուգ կաշեպատ բազմոցով ու հոյակերտ գրասեղանով։ Հարի Թրումենի սենյակը կահավորվել է կլասիցիզմի ոճի շքեղ կահույքով, որը ժամանակավորապես բերվել էր Պոտսդամի Մարմարե պալատից, իսկ Ուինսթոն Չերչիլի սենյակը զարդարում էր նորգոթական ոճի կահույքը` բերված Բաբելսբերգ պալատից։
Հիմնական շենքում գտնվում է երկու հարկի բարձրության Մեծ սրահը` 26 մ երկարությամբ և 12 մ լայնությամբ։ Կրոնպրինցի օրոք այն եղել է բնակելի տարածք` ձևավորված հարմարավետ կահույքով։ Պատերի փայտե ձևավորումը, առաստաղի փայտե կոնստրուկցիաները և ճակատային մեծ պատուհաններն ընդգծում են պալատի անգլիական ոճը։ Մուգ կաղնեփայտից աստիճանը, որ տանում էր կրոնպրինցի հարկաբաժին, պատրաստվել է դանցիգյան բարոկկո ոճով և նվիրվել է Դանցիգ քաղաքի կողմից։
Մեծ սրահում կայացել է Պոտսդամի կոնֆերանսը։ Հատուկ դրա համար Մոսկվայի «Լյուքս» կահույքի ֆաբրիկայում պատվիրվել է կլոր սեղան` 3.05 մ տրամագծով։ Նրա շուրջն են բանակցություններ վարել պետությունների ղեկավարներն ու հակահիտլերյան կոալիցիայի կառավարությունները` ի դեմս Հարի Թրումենի (ԱՄՆ), Ուինսթոն Չերչիլի (Մեծ Բրիտանիա), Իոսիֆ Ստալինի (ԽՍՀՄ) և պատվիրակությունների պաշտոնատար այլ անձանց։ Հենց Ցեցիլիենհոֆի կոնֆերանսում գտնվելով` Թրումենը հեռախոսով հրաման է արձակել ատոմային ռումբ գցել Հիրոսիմայի վրա։
Պոտսդամի կոնֆերանսից հետո
Պոտսդամի կոնֆերանսից հետո պալատն ու այգին բացվել են հանրության համար։ Պալատը նախ օգտագործվել է որպես Կանանց դեմոկրատական միության ուսումնական կենտրոն (DFD): 1960 թվականին պալատի արևմտյան թևում բացվել է վալյուտային հյուրանոց, ներկայումս այնտեղ լյուքս կարգի հյուրանոց է։ Բացի թանգարանից, որ նվիրված է 1945 թվականի նշանակալից իրադարձությանը, զբոսաշրջիկներին առաջարկում են տեսնել կրոնպրինցի ու նրա կնոջ նախկին հարկաբաժինը։
Պալատը երբեմն օգտագործվում է Բրանդենբուրգի կառավարության կողմից ընդունելություններ կազմակերպելու նպատակով։ 2004 թվականի նոյեմբերին պալատ է այցելել Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Եղիսաբեթ II-ը ։ 2007 թվականի մայիսի 30-ին Ցեցիլիենհոֆում կայացել է Մեծ ութնյակի երկրների վարչապետների հանդիպումը ։
Ցեցիլիենհոֆը Սան Սուսի այգիների հետ գտնվում է Պրուսական պալատների ու Բեռլին-Բրանդենբուրգի այգիների ֆոնդի տնօրինման ներքո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում Կատեգորիա:Գերմանիայի պալատներ
Դեկտեմբերի 32
«Դեկտեմբերի 32» («32 декабря»), անիմացիոն ֆիլմ, երիտասարդ զույգի ընտանեկան հարաբերությունների մասին մյուզիքլ, որը էկրաններին ցուցադրվել է 1988 թվականին ։ Իրադարձություններն ուղեկցվում են Պավել Սմեյանի, Լյուբով Պրիվինայի երգերի ներքո և «Դոբրի մոլոդցի» անսամբլի գործիքավորմամբ ։
Սյուժե
Ամանօրյա մյուզիքլ այն մասին, թե ինչ պատահեց Ձմեռ պապի հետ Նոր տարվա ճանապարհին։ Ձմեռ պապը Նոր տարվա համար տանում է «կյանքի գնացքը», բայց գնացքի ճանապարհը փակում է գլխահակ ձին։ Պարզվում է, որ իր խանդոտ ամուսնու հետ վեճից հետո, գեղեցիկ կինը վերածվել է ձիու, որը ըստ ճապոնական օրացույցի ծնվել էր այդ կենդանու տարում։ Իսկ ամուսնու ծնված տարին դատապարտված է տանելու կապիկի դերը։ Ձմեռ պապը շատ ջանքեր գործադրեց, որպեսզի հաշտեցնի ամուսիններին, որից հետո գնացքը կրկին շարունակեց իր ճանապարհը՝ դիմավորելու Նոր տարին։
DVD հրատարակություն
Մուլտֆիլմը DVD տարբերակով հրապարակվել է «Անտառում եղևնի է ծնվել» մուլտֆիլմերի ժողովածուում («Էկրան» ստեղծագործական միության մուլտֆիլմերի ժողովածու)։
Մայքլ Ադամս
Մայքլ Ադամս (Michael Adams, ), անգլիացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1989):
Կենսագրություն
Մայքլ Ադամսը ծնվել է 1971 թվականի նոյեմբերի 17-ին Տրուրոյում։ Դպրոցը ավարտելուց հետո, 17 տարեկանում, Մայքլ Ադամսը դարձավ պրոֆեսիոնալ շախմատիստ։ 1989 թվականին 17 տարեկանում Ադամսը հաղթեց Մեծ Բրիտանիայի առաջնությունը։ 1997 թվականին կրկին հաղթեց Մեծ Բրիտանիայի առաջնությունը՝ կիսելով առաջին հորիզոնականը Մեթյու Սադլերի հետ։ 1991 թվականին բաժանեց 1-2 տեղերը Էլվեստենի հետ Տերրասսե մրցաշարում։ 1992 թվականին հաղթեց Տիլբուրգե մրցարշարը, այն անցկացվում էր նոկաուտ համակարգով, և եզրափակչում նա հաղթել էր Բորիս Գելֆանդին։
1993 թվականին, Գրոնինգենում Ադամսը կիսեց առաջին տեղը Վիշվանաթան Անանդի հետ ընտրական մրցաշարում շախմատի աշխարհի առաջնությունում ԳՀՀ տարբերակով և ապա իրավունք է ստանում խաղալ հավակնորդների մրցախաղերում։ Իսկ քառորդ եզրափակիչի թեկնածուների մրցումի ժամանակ, որը տեղի էր ունենում Նյու Յորքում, Ադամսը հաղթեց գրոսմայստեր Սերգեյ Տիվյակովին 7.5 : 5.5 հաշվով, իսկ հիմնական հանդիպումն ավարտվել է 4:4 հաշվով, լրացուցիչ խաղն արագ շախմատում էր, այդ խաղը ավարտվեց 3.5 : 1.5 հաշվով, Կիսաեզրափակչում Ադամսը պարտվեց Անանդին 1.5 : 5.5 հաշվով, այս հանդիպումը տեղի է ունեցել Լինարեսում է 1994 թվականին։
1995 թվականին Ադամսը կիսեց առաջին հորիզոնականը Գատա Կամսկուի և Անատոլի Կարպովի հետ ուժեղ մրցարշարում Դոս-Էրմանեսում։
1998 թվականին, Դորտմունդում Ադամսը կիսեց առաջին տեղը Վլադիմիր Կրամնիկի եւ Պյոտր Սվիդլերի հետ։
1999 թվականին, Դոս-Էրմանեսում Ադամսը վստահ գրավեց առաջին տեղը, նրանից հետ թողնելով Կրամնիկին, Անանդին, Կարպովին, Սվիդլերին, Տոպալովին եւ Հուդիթ Պոլգարին։
2005 թվականի հունիսին, Լոնդոնում, Ադամսը պարտվեց համակարգչային ծրագիր «Hydra» (Hydra)-ին 0,5։ 5,5 հաշվով։
2013 թվականին ուժեղ մրցարշարում, Դորդմունդում վաստակելով 7 միավոր 9 խաղից ճանաչվեց միանձնյա հաղթող։
Խաղացողների թվում Ադամսի մականուն էր Սարդ-Մարդ (Spiderman), այս մականունը կապված էր նրա խաղավոճից, նա կարծես խճճում էր մրցակցին ։
Ադամսը ընտրվել է տարվա շախմատիստ Մեծ Բրիտանիայում - 1990, 1993-1996 թվականներին և 1998-2002 թվականներին։
Ամենաբարձր Տեղում ՖԻԴԵ-ի վարկանիշում եղել է երրորդը 2002 թվականին։
2008 թվականի հոկտեմբերին Ադամսը ունեցել 12-րդ ՖԻԴԵ վարկանիշի - 2734։ Այն ամենաբարձր վարկանիշն էր շրջանում խաղացողների Մեծ Բրիտանիայից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Նոնե
Նոնե (իտալ․ None) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 7.866 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 323 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 24 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10060։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Լավրենտիուսը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անկում
Անկում, ջերմաստիճանների, ճնշումների կամ այլ պարամետրերի մեծությունների մակարդակների տարբերությունը նրանց փոփոխման տեղում։ Էներգետիկայում անկման մեծությամբ որոշվում են մարմնում կամ փոխներգործության մեջ գտնվող մարմինների համակարգում ընթացող պրոցեսների ինտենսիվությունը։ Շոգետեխնիկայում և սառեցման մեքենաների տեսության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև ջերմապարունակության (էնտալպիայի) անկման մեծությունը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ֆիզիկա
Չիրիե
Չիրիե (իտալերեն՝ Cirié), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 18.808 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 1106,4 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 17 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10073։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Չիրիակո Հռոմեացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Բացատրական լրագրություն
Պատմություն
Չնայած նրան, որ մասնագետները պնդում են, որ ժուռնալիստիկան իր ծագման պահից ի վեր կատարել է նաև բացատրական ֆունկցիա, այս ժանրի սկիզբը ընդհանուր առմամբ ընդունված է 1980-ական թվականները, երբ The St. Petersburg Times ամսագրի խմբագիր Ջին Փաթերսոնը սկսեց ելույթ ունենալ «բացատրական ժուռնալիստիկայի» համար։ Նա հույս ուներ, որ ժամանակակից գիտական, տնտեսական, քաղաքական և այլ խնդիրների համար պետք է լրագրողների նոր տեսակ, որոնք ավելի շուտ կլինեն ուսուցիչներ, քան գրողներ և կօգնեն ընթերցողին հասկանալ, թե ինչու են այս կամ այն փաստը կամ իրադարձությունը ուշադրության արժանի։ Փաթերսոնը նոր մոտեցումը անվանել է «բացատրական ժուռնալիստիկա» ։ Իսկ արդեն 1985 թվականին Փուլիտցերովական մրցանակաբաշխության շրջանակներում նոր անվանակարգ հայտնվեց՝ բացատրական ժուռնալիստիկայի համար («Explanatory journalism», 1998 թ.-ից՝ «Explanatory reporting»): 1984 թվականին Ջին Փաթերսոնի հետևորդը՝ Ռոյ Փիթեր Քլարկը հրատարակել է ակնարկ՝ գրված Washington Journalism Review «Making Hard Facts Easy Reading»-ի համար, ըստ էության, դառնալով առաջինը բացատրական լրագրությունում։ Հետագայում բազմաթիվ թերթերում և ամսագրերում հայտնվել են հոդվածներ՝ գրված այդ ժանրում, օգտագործելով գրաֆիկա, դիագրամներ և լուսանկարներ, որպեսզի թեման ավելի հասկանալի լինի ընթերցողին։
Ներկա ժամանակ
Բացատրական լրագրության զարգացման նոր կծիկը սկսվել է 2014 թվականի գարնանը, երբ Էզրա Քլայնը (անգլ. Ezra Klein), Washington Post ամսագրի նախկին խմբագիրը ստեղծեց Vox.com կայք էջը, որը կարճ ժամանակահատվածում դարձավ տեղեկատվական համացանցային էջերից ամենահայտնիներից մեկը։ Բազմաթիվ լրագրողներ, այդ թվում նաև Դևիդ Լեոնհարդտը՝ Upshot-ի հիմնադիրը, կարծում են, որ Vox.com-ի և նմանատիպ այլ ծրագրերի հայտնվելը կապված է այն բանի հետ, որ համացանցում ազատ մուտք կա մի շարք տվյալներ, որոնք ոչ միայն չեն բացատրում իրավիճակը, այլև ավելի են շփոթեցնում ընթերցողին։ Այդ կերպ, անհրաժեշտություն դարձավ պաշարներ ստեղծելը, որոնք կարող էին պարզություն մտցնել և պարզ լեզվով բացատրել կատարվող իրադարձությունները։ Ընդհանուր առմամբ բացատրական լրագրությունը կախված չէ հրապարակման ձևաչափից, քանի որ որպես բովանդակության մատուցման ձև կարող է այն օգտագործվել, որպես տեղական հրատարակություն, նախատեսված բավական փոքր տեղական լսարանների համար, ինչպես նաև ազգային/դաշնային՝   հավաքելով զգալիորեն ավելի մեծ ընթերցող ։
«Հին» և «նոր» բացատրական լրագրություն
1980-ական թվականների բացատրական լրագրության և ներկա ժամանակի ընկալման միջև կա մեծ տարբերություն։ Եթե 1980-ական թվականներին բացատրական լրագրությունը ավելի շատ ժանր էր, որը ենթադրում էր փաստերի խորը հետազոտում, ապա մեր օրերում բացատրական լրագրություն ասելով հասկանում են նյութի մատուցման ձևաչափ։ Պարզությունը ընկալման համար նման ձևաչափի հիմնական յուրահատկություն է։ Ռոյ Փիթեր Քլարկը, օրինակ, խոսում է այն մասին, որ բացատրական լրագրության նոր բանաձևը տարբերում է առաջին հերթին՝ մեծ ծավալ և տեսողականության մեծ դեր ։ Բացի ձևաչափից, «հին» և «նոր» բացատրական լրագրությունը տարրբերում է նաև աղբյուրները։ «Հին» բացատրական լրագրությունը հոդված է՝ տպագիր մամուլում, «նոր»-ը՝ համացանցային ծրագրեր։
Համացանցային հիմնական աղբյուրներ
Ամերիկյան նորությունների կայք, ղեկավարվում է Vox Media-ի կողմից։ Այն հիմնադրել է Էզրո Քլայնը և թողարկվել է 2014 թվականի ապրիլին։ Հիմնական մասնակիցներն են՝ Մեթյու Իգլեսիասը, Դիլան Մետյուզը և Մելիսսա Բելը։ Նրա յուրահատկությունն է «քարտերի» կրկնակի օգտագործումը, որը պարունակում է համատեքստ և հիմնական հասկացություններ՝ կապված հոդվածի թեմայի հետ։
Ռուսալեզու համացանցային ամսագիր, որը մասնագիտացվում է տեխնոլոգիաների դերը ժամանակակից հասարակությունում բացատրելու մեջ, թողարկվել է 2013 թվականին։ APPARAT.CC-ի հոդվածների տեքստերում ներառված է նաև լրացուցիչ տեղեկություն։
Lenta.ru-ի նախկին խմբի ծրագիրը դիրքորոշվել է որպես անկախ տեղեկատվության կայք, որը նախընտրում է «փաստի լրագրությունը», այլ ոչ թե սուբյեկտիվ կարծիքը։ Չի համարվում «բացատրական լրագրության» ներկայացուցիչ, միայն թե օգտագործում է «քարտեր», որպեսզի բացատրի իրադարձությունները և բացահայտնի համատեքստը։
Տեղեկատվական ծրագիր, ուղղված գործարար համայնքի վրա, հրատարակում է «ստեղծագործական եւ մտավորական լրագրություն»։ Օգտագործում է հատուկ Chartbuilder ձեռագիրը, որը թույլ է տալիս արագ ստեղծել գրաֆիկա և դիագրամներ՝ արդյունքում պարզվեցվում է բարդ տվյալների ընկալումը։
Քննադատություն
Առաջին հերթին, կասկածի տակ է դրվում բացատրական լրագրության ժանրի գոյությունը։ Բացատրական գործառույթը լրագրողական յուրաքանչյուր հոդվածի հիմնական գործառույթներից մեկն է։
Կասկածի պատճառ է նաև հոդվածների օբեյկտիվությունը։ Բացատրական լրագրությունում հոդվածները գրվում են հեղինակային դիրքից, համապատասխանաբար, պարունակում են հեղինակի անձնական կարծիքը։
Ֆիլիպ Կոլեսնիկը «Ամեն ինչը, ինչ դուք ցանկանում էիք իմանալ բացատրական լրագրության մասին» հոդվածում պնդում է, որ հաճախ հոդվածները և «քարտերը» Vox.com կայքում բավականին մակերեսային են և չեն տալիս իրավիճակի ամբողջական ըմբռնում ։ Օմ Մալիկը հայտնում է, որ բացատրական լրագրությունը ընթերցողի մոտ չի առաջացնում զգացմունքային պատասխան, որը, ըստ նրա համարվում է «վատ նորություն» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լրագրություն
Անհատական աշխատաժամանակ
Անհատական աշխատաժամանակ, տվյալ տեսակի արտադրանքի միավորի արտադրության համար առանձին արտադրողի ծախսած ժամանակը, որով ապրանքային արտադրության պայմաններում որոշվում է ապրանքի անհատական արժեքը։ Անհատական աշխատաժամանակը կախված է աշխատանքի միջոցների զարգացման մակարդակից, արտադրության կազմակերպումից, արտադրողի հմտությունից և այլ պայմաններից։ Անհատական աշխատաժամանակը կարող է չհամընկնել հասարակականորեն անհրաժեշտ աշխատաժամանակին, որով որոշվում է ապրանքի հասարակակաև արժեքը։
Կատեգորիա:Ժամանակ
Անկանոն գրքեր
Անկանոն գրքեր (անկանոնական, պարականոն կամ ապոկրիֆ գրքեր), քրիստոնեական գրականության պատմության մեջ այն գրվածքները, որոնք բովանդակությամբ առնչվում են Աստվածաշնչի հետ, բայց դուրս են մնում նրա կանոնական կազմից։
Անկանոն գրքերը ներկայացնում են կրոնական ավանդություններ՝ մեծ մասամբ վիպական, երբեմն՝ նաև պատմական հիմք պարունակող գրություններ։ Դրանք ստեղծվել են ինչպես քրիստոնեության վաղ շրջանում, այնպես էլ միջին դարերում։ Անկանոն գրքերը քրիստոնեական աղանդավորների և գլխավորապես գնոստիկյանների հրապարակ հանած գրություններ էին և արտահայտում էին աղանդավորական հոսանքների գաղափարախոսությունը։ Հին Կտակարանի անկանոնականներից զգալի մասի հեղինակներ համարվում են մովսիսական կամ քրիստոնեացած հրեաները։
Անկանոն գրքերը միջին դարերում թարգմանվել են հունարեն, ասորերեն, լատիներեն, հայերեն, եթովպերեն, ղպտիերեն, արաբերեն և այլ լեզուներով։ Հայերեն անկանոնականներ հիշատակվում են 6-րդ դարից մնացած «սուտ գրքերի» մի ցուցակում։ Մխիթար Այրիվանեցին, 13-րդ դարից, ավանդել է արգելված և ընդունելի գրքերի երեք ցուցակ՝ մի շարք անկանոնականների հիշատակմամբ։ Վենետիկի Մխիթարյանները հրատարակել են հայերեն անկանոնականների երեք ժողովածուներ՝ «Անկանոն գիրք Հին Կտակարանաց» (1896), «Անկանոն գիրք Նոր Կտակարանաց» (1898) և «Անկանոն գիրք առաքելականք» (1904)։
Կատեգորիա:Աստվածաշունչ
Ձայն հայրենյաց
«Ձայն հայրենյաց», գրական, քաղաքական շաբաթաթերթ (1903-1904 թվականներին՝ եռօրյա)։ Հանդիսացել է Միացյալ Նահանգներիյի հայ հրատարակչական ընկերության պաշտոնաթերթը (1899-1900 թվականներ), վերակազմյալ հնչակյան կուսակցության Ամերիկայի շրջանակի (1900-1902 թվականներ, 1903-1908 թվականներ), հնչակյան կուսակցության Ամերիկայի նահանգային վարչության (1902-1903 թվականներ) օրգան, վերակազմյալ հնչակյան կուսակցության Կոստանդնուպոլսի վարչության պաշտոնաթերթ (1908-1911 թվականներ)։ Լույս է տեսել 1899-1911 թվականներին, Նյու Յորքում, Ուստրում, Բոստոնում և Կ. Պոլսում (1908 թվականից, երկրորդ շրջան)։ Խմբագիրներ՝ Վ. Շահենի (Հ. Հակոբյան), Գ. Չիթճյան, Ս. Պարթեյան, Մ. Սուրյան, Լ. Լարենց։
Երկրորդ շրջանում լուսաբանել է արևմտահայության կացությունը օսմանյան «սահմանադրության» վերահաստատումից (1908 թվական) հետո, ծանոթացրել կովկասահայ կյանքին, հրատարակել նյութեր վերակազմյալ հնչակյան կուսակցության գործունեության վերաբերյալ։ Տպագրել է Ադանայի ջարդերի (1909 թվական) ականատեսների վկայություններ և արտասահմանյան մամուլի արձագանքներ, դատապարտել թուրք կառավարության կիսակատար «բարենորոգումները», օսմանյան «հեղափոխական» կուսակցությունների ծրագրերը։ Աշխատակցել են Մ. Գաբրիելյանը, Հ. Ճանկյուլյանը, Կ. Փափազյանը, Վ. Տիրանյանը (Վ. Թեքեյան), Տ. Արշակը, Կ. Գարակյուլյանը (առաջին շրջան), Զ. Եսայանը, Ա. Փանոսյանը (Ալփասլան), Սիպիլը, Թլկատինցին, Ռ. Սևակը, Ե. Մեսիայանը, Ա. Անտոնյանը, Լ. էսաճանյանը, Հ. Գա- զանճյանը, Գ. Մալխասը, Զ. Գոչյանը, Մ. Նաթանյանը, Վ. Արզույանը, Հ. Երվանդը, Ա. Գնունին և ուրիշներ։
1897-1899 թվականներին լույս է տեսել «Տիգրիս» անունով։
Տես նաև
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Լոնգվիլ սյուր Օբ
Լոնգվիլ սյուր Օբ (Longueville-sur-Aube), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 131 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.25 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.64 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 31 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 80 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,5 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 45 անձ (27 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 30 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անկումային արվեստ
Անկումային արվեստ, դեկադենտություն (-անկում), իմպերիալիզմի դարաշրջանի բուրժուական արվեստում տարածված անկումային հոսանքների ընդհանուր անունը։
Անկումային արվեստի տեսական հիմքը սուբյեկտիվ իդեալիզմն է, «արվեստը արվեստի համար» տեսությունը, որ հասցվում է իր ծայրահեղ արտահայտությանը։ Գաղափարայնությանը, ժողովրդայնությանը, ռեալիզմին, դասական արվեստի սկզբունքներին անկումային արվեստը հակադրում է բուրժուական անհատապաշտությունը, սուբյեկտիվիստական կամայականությունը, միստիկան, հրաժարումը կյանքի ճանաչողությունից։ Ոչ սակավ անկումային արվեստը ստանում է բացահայտ հակադեմոկրատական և հակահումանիստական բնույթ, քարոզում է պատերազմի, ռասիզմի, անբարոյականության պաշտամունք։ Անկումային արվեստի բազմաթիվ, հատկապես՝ արդի հոսանքներին բնորոշ է կերպարի ավերումը, գեղարվեստական ձևի հեղափոխումը։
Կյանոքո
Կյանոքո (Chianocco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Մոսկվայի պետական համալսարանի մասնաճյուղ (Երևան)
'''Երևանում Մոսկվայի Մ.Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի մասնաճյուղ''' (Филиал МГУ имени М.В. Ломоносова в городе Ереван), հիմնադրվել է 2015 թ. և հանդիսանում է Լոմոնոսովի անվան ՄՊՀ առաձնացված կառուցվածքային միավոր։
Կյանոքո
Բնակչությունը՝ 1.690 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 91 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0122։
Մոսկվայի պետական համալսարանի մասնաճյուղ (Երևան)
Պատմություն
Մասնաճյուղի բացման մասին համաձայնագիրը ստորագրվել է 2015 թ. փետրվարի 20-ին Մոսկվայում, Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի գիտական գրադարանում՝ ՄՊՀ ռեկտոր Վիկտոր Սադովնիչիի և ՀՀ կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանի կողմից ։
Կյանոքո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոսկվայի պետական համալսարանի մասնաճյուղ (Երևան)
Պատմություն
Մասնաճյուղը սկսել է գործունեությունը 2015 թ. մարտի 31-ին։
2015 թ. հուլիսին իրականացվել է առաջին ընդունելությունը։
2015 թ. սեպտեմբերի 18-ին տեղի է ունեցել ՀՀ նախագահ Ս. Սարգսյանի և Լոմոնոսովի անվան ՄՊՀ ռեկտոր ակադեմիկոս Վ. Սադովնիչիի այցը մասնաճյուղ։
Ղեկավարությունը
2015-2017 թթ. Երևանում Լոմոնոսովի անվան ՄՊՀ մասնաճյուղի տնօրենը եղել է ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածու, ՄՊՀ Հաշվողական տեխնիկայի և կիբեռնետիկայի ֆակուլտետի դոցենտ Ալեքսեյ Անդրեյի Պոլոսինը (Մոսկվա) ։
2017 թ. փետրվարի 1-ից Լոմոնոսովի անվան ՄՊՀ Երևանի մասնաճյուղի տնօրենն է երկրաբանական գիտությունների թեկնածու, Լոմոնոսովի անվան ՄՊՀ երկրաբանության ֆակուլտետի դոցենտ Ալեքսեյ Նիկոլայի Ռեյմերսը ։
Ուսուցումը
Ուսուցումը ՄՊՀ Երևանի մասնաճյուղում իրականացվում է ռուսերենով։
Մասնաճյուղում գործող բակալավրիատի բաժիններն են՝ Մասնաճյուղում գործող մագիստրոսական ծրագրերն են՝
ՄՊՀ արտասահմանյան մասնաճյուղեր
Երևանի մասնաճյուղը հանդիսանում է Լոմոնոսովի անվան ՄՊՀ Ռուսաստանից դուրս գտնվող թվով 5-րդ մասնաճյուղը։
Արտասահմանյան մասնաճյուղերն են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի համալսարաններ Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով
Ալեքսանդր Մակեդոնացու բալկանյան արշավանք
Ալեքսանդր Մակեդոնացու բալկանյան արշավանք, տեղի է ունեցել մ․թ․ա․ 335 թվականին Մակեդոնիայի և նրա ապստամբ հպատակների միջև։ Ալեքսանդրը հաջողությամբ խաղաղեցնում է նրանց՝ սկսելով պատրաստվել երկար պլանավորված ներխուժմանը դեպի Աքեմենյան տերություն։ Մ․թ․ա 336 թվականին Ալեքսանդրի քրոջ՝ Օլիմպիադայի հարսանիքի ժամանակ սեփական թիկնապահի՝ Պավսանիասի ձեռքով սպանվում է Փիլիպոս II արքան։ Փիլիպոսի որդին՝ նրա ժառանգ Ալեքսանդրը, Մակեդոնիայի ազնավականության և զորքի կողմից հռչակվել է արքա։
Փիլիպոսի մահվան լուրը բորբոքում է մակեդոնական տիրապետության տակ գտնվող մի շարք իշխանությունների, որոնց թվում էին Թեբեն, Աթենքը, Թեսալիան և թրակիական ցեղերը Մակեդոնիայի հյուսիսում։ Երբ Ալեքսանդրը իմանում է ապստամբությունների մասին, նա շատ արագ է գործում։ Չնայած իր խորհրդականների խորհուրդներին՝ նա դիվանագիտորեն չի գործում, այլ հավաքում է մակեդոնական 3-հազարանոց հեծելազորը և ուղևորվում հարավ՝ դեպի Թեսալիա, որը անմիջապես սահմանակցում էր Մակեդոնիային։ Ալեքսանդրը հաղթանակի է հասնում նրանց նկատմաբ և ուղևորվում դեպի Պելեպոնես, որտեղ Կորինթոսում ստեղծվում է հունական միություն (բացի սպարտացիներից)։
Կորինթոսում Ալեքսանդրը իմանում է իր տիրույթներում բարձրացված ապստամբությունների մասին, ինչից հետո ուղևորվում է հյուսիս, հաղթանակի հասնում նախ թրակիացների, ապա նաև իլլիրիացիների նկատմամբ։ Թեբեացիները կարծում էին, որ Ալեքսանդրը զոհվել է այս արշավանքների ժամանակ, ինչի պատճառով էլ նրանք նույնպես ապստամբում են՝ ունենալով Աթենքի հովանավորությունը։ Շուտով Ալեքսանդրը գրավում է նաև Թեբեն, ավերում այն, իսկ բնակչությանը գերևավարում։
Հունական քաղաք-պետությունների հնազանդեցում
Փիլիպոս II-ի մահից հետո հունական Թեբե, Աթենք, Թեսալիա քաղաք-պետություններն ապստամբեցին և չճանաչեցին Ալեքսանդրի իշխանությունն իրենց վրա։ Նրանք սկսեցին վտարել մակեդոնական կայազորները և թուլացնել մակեդոնական ազդեցությունն իրենց երկրներում։ Երբ այս ապստամբությունների վերաբերյալ տեղեկությունները հասան Մակեդոնիա, Ալեքսանդրը շատ արագ գործեց։ Չանսալով մի շարք քաղաքական գործիչների հորդորների, որոնք առաջարկում էին խնդիրը լուծել խաղաղ ճանապարհով՝ Ալեքսանդրը հավաքում է 3000-անոց հեծելազոր և արագորեն շարժվում դեպի հարավ, որտեղ գտնվում էր ապստամբած ամենամոտ իշխանությունը՝ Թեսալիան։ Վերջինիս զինվորները փակել էին անցումը, որը գտնվում էր Օլիմպոս և Օսա լեռների միջև։ Մակեդոնիայի արքան իր զորքին հրամայում է մագլցել Օսա լեռն ի վեր, ինչից հետո, երբ թեսալիացիներն արթնանում են, նրանք Ալեքսանդրին գտնում են իրենց թիկունքում և ստիպված անձնատուր լինում։ Նրանք Ալեքսանդրի տրամադրության տակ դնում են նաև սեփական հեծելազորը, ինչից հետո վերջինս ճանապարհ է ընկնում դեպի Պելոպոնես  ։
Ալեքսանդրը հասնում է Թերմոպիլե, որտեղ նա ճանչվում է Ամֆիկտոնյան միության առաջնորդ, ապա ուղևորվում դեպի Կորիոնթոս։ Կորոնթոսում նա հրավիրում է ժողով, որին մասնակցում էին բոլոր հելլենները։ Ալեքսանդրը դիմում է նրանց՝ խնդրելով իրեն վստահել Աքեմենյան Պարսկաստանի դեմ սպասվող պատերազմի ղեկավարությունը, որը մինչև իր հոր մահը վստահված էր նրան ։ Բոլոր հելլենական իշխանություններն ընդառաջում են Ալեքսանդրին, բացի Սպարտայից․ նրանք, դիմելով Ալեքսանդրին, ասում են․
Ստեղծվում է Կորնթոսյան միությունը, որի մեջ եղած բոլոր քաղաք-պետություններն ունեին ներքին կատարյալ ինքնիշխանություն, սակայն ռազմական առումով միավորված էին․ նրանց միացյալ զորքերը ղեկավարվում էր Հելլենյան գերիշխանը՝ այս դեպքում Ալեքսանդրը։ Ստեղծվում էր հելլենների ծերակույտ, որը նստում էր Կորինթոսում։ Միությունը ձեռնարկում էր նաև այնպիսի գործողություններ, որոնք նպատակաուղղված էին միության անդամ պետությունների դեմ ուղղված ագրեսիայի, ցանկացած ակտի կամ դիվերսիոն գործողությունների կանխարգելմանը։
Որոշ ապստամբական հուզումներ են տեղի ունենում Աթենքում, սակայն, ինչպես նշում է Արիանոսը, «աթենացիք մահու չափ սարսափեցին, երբ Ալեքսանդրը մի փոքր մոտեցավ նրանց, և որպես Ալեքսանդրի նկատմամբ տածած հարգանքի նշան, համաձայնեցին էլ ավելիին, քան տրված էր Փիլիպոսին» ։ Հենց այստեղ գտնվելու ժամանակ էլ Ալեքսանդրին լուրեր հասան թրակիացիների և իլլիրիացիների ապստամբությունների վերաբերյալ ։
Թրակիա
Ալեքսանդրը չէր ցանկանում Աքեմենյան Պարսկաստանի դեմ պատերազմի ժամանակ ունենալ թույլ և անվստահ թիկունք, այս պատճառով նա իլլիրիացիների և թրակիացիների դեմ սկսում է ռազմական գործողություններ, որպեսզի ճնշի նրանց խռովությունները։ Նա Ամֆիպոլիսից ներխուժում է թրակիացիների երկիր, անցնում Նեստոս գետը և տաս օր հետ մոտենում Հեմուս լեռանը։ Թրակիացիները վերցրել էին լեռան գագաթը, ինչն արգելք էր հանդիսանում Ալեքսանդրի անցման համար։ Նրանք լեռան գագաթ էին բարձրացրել մի շարք սայլեր, որոնք լեռան բարձունքից պատրաստվում էին բաց թողնել մակեդոնական զորքի վրա։ Քանի որ դեպի գագաթ տանող միակ ճանապարհը հենց դա էր, Ալեքսանդրը հանձնարարում է իր զինվորներին, որ եթե հակառակորդները գործի մեջ դնեն սայլերը, նրանք ցրվեն դեպի ճանապարհի ավելի լայն մասեր՝ թողնելով զինաշարքը, իսկ եթե այդ հատվածում ճանապարհը նեղ լինի, պառկեն գետնին և ծածկվեն վահաններով, ինչը փոքրացնում է զոհվելու հավանականությունը։ Ալեքսանդրի պլանն աշխատում է, ինչից հետո գրավվում է Հեմուս լեռան գագաթը, իսկ թեթևազեն հակառակորդը փախուստի է դիմում՝ ճակատամարտի ընթացքում տալով 500 զոհ։ Քանի որ տեղացիները ծանոթ էի տեղանքին, հեշտությամբ կարողանում են փախուստի դիմել ։
Անցնելով Հեմուս լեռը՝ Ալեքսանդրն սկսեց շարժվել տրիբալների վրա։ Հեմուսն անցնելուց 3 օր անց նա հասնում է Լիգին գետ։ Տրիբալների արքա Սիրմոսը կանանց և երեխաներին նախօրոք ուղարկել էր ապահով վայր, ինչից հետո ինքը նույնպես փախել այնտեղ, իսկ տրիբալների մեծամասնությունը շարժվում էր ընդդեմ Ալեքսանդրի։ Ալեքսանդրը շրջափակում է նրանց, երբ նրանք ճամբար էին խփում։ Տեղի ունեցած ճակատամարտում տրիբալները պարտություն են կրում՝ տալով 3000 զոհ ։ Ճակատամարտից 3 օր անց Ալեքսանդրը հասնում է Դանուբ գետին և հարձակվում դրա հակառակ ափին ապրող գեթերի վրա, որոնք իրենք էին պատրաստվում նախահարձակ լինել ։ Սակայն Ալեքսանդրի ուժերը հետապնդում են նրանց, որոնք փախուստի են դիմում՝ անպաշտպան թողնելով քաղաքը։ Ալեքսանդրը գրավում և ավերում է քաղաքը, ապա զոհեր մատուցում աստվածներին այդ հաղթության համար։ Քիչ անց տարածաշրջանի բոլոր կողմերից առաջնորդներ են գալիս Ալեքսանդրի մոտ։ Դեսպաններ էր ուղարկել նաև տրիբալների արքա Սիրմոսը։ Նրանք բոլորն իրենց խաղաղասիրությունը և հպատակությունն են հայտնում Ալեքսանդրին և դաշինք կնքում նրա հետ ։
Իլլիրիա
Շուտով Ալեքսանդրը, դաշնակցելով ագրիանացիների արքայի՝ Լանգարոսի հետ, ռազմական գործողություններ է սկսում նաև ընդդեմ ավտարիատների դեմ և հաղթանակ տանում։ Ցույց տված օգնության համար Ալեքսանդրը խոստանում է իր քրոջը՝ Կինանային, կնության տալ Լագարոսին, սակայն վերջինս շուտով հիվանդանում և մահանում է։ Այդ ժամանակ Ալեքսանդրը ուղղվում է դեպի Էրիգոն գետը և մոտենում տավլանտների արքա Գլավկիոսի և դարդանիացիների արքա Կլիտոսի տիրույթներին։ Նա սպասում էր, որ այդ երկու ապստամբ արքաները կներկայանան իրեն և կհայտնեն իրենց հավատարմությունն իրեն, սակայն դա տեղի չի ունենում ։ Մինչև մակեդոնացիների հետ բախման գնալը Կիլտոսը 3 տղա, 3 աղջիկ և 3 սև ոչխար է զոհաբերում։ Ալեքսանդրը պաշարում է Պելիոնը, որը գտնվում է ժամանակակից Ալբանիայում ։
Նա որոշում է Փիլոտեսին ուղարկել պարեն բերելու, սակայն Գլավկիոսն իմանում է այդ արշավախմբի մասին և հետապնդում սկսում։ Նա զբաղեցնում է սրերով շրջափակված այն արոտավայրը, որտեղից մակեդոնացի զորավարը պատրաստվում էր պարեն հայթայթել։ Ալեքսանդրն իմանում է, որ Փիլոտեսին վտանգ է սպառնում և շտապում նրան օգնության՝ իր հետ վերցնելով վահանակիրներին, նետաձիգներին, ագրիանացիներին և 400 հեծյալների, իսկ զորքի մնացած մասը շարունակել է պաշարումը, որպեսզի թույլ չտրվի քաղաքի զորքերի միացում Գլավկիոսի ուժերի հետ։ Գլավկիոսը և Կլիտոսը պատրաստվում էին գերեվարել Ալեքսանդրին, ինչի համար բարձրադիր դիրք են բռնում։
Ալեքսանդրի զորքի անցումը շատ նեղ էր․ այն մի կողմից կտրված էր գետով, իսկ մյուս կողմից վեր էր խոյանում վիհապատ լեռ։ Այն այնքան նեղ էր, որ Ալեքսանդրի զինվորները չէին կարողանում 4 հոգի իրար կողք կողքի անցնել, սակայն Ալեքսանդրը կարողանում է անցումն այնպիսի կարգապահությամբ կազմակերպել, որ հակառակորդը զարմացնքից չիմացավ, թե ինչ անի, և նահանջեց դեպի քաղաք։ Այն բարձունքը, որն Ալեքսանդրը ցանկանում էր գրավել, զբաղեցված էր փոքրաթիվ հակառակորդի կողմից։ Տեսնելով դա՝ Ալեքսանդրն իր ուժերով հարձակվում է դրա վրա և հակառակորդին փախուստի մատնում։
Երեք օր անց Ալեքսանդրն իմանում է, որ հակառակորդի ճամբարում կարծում են, որ «Ալեքսանդրը սարսափահար փախել է», ինչի հետևանքով էլ ճամբարում տիրում էր անփութություն և անպատրաստություն։ Ալեքսանդրը գիշերով անցնում է գետը և հարձակվում հանկարծակիի եկած հակառակորդի վրա՝ փախուստի մատնելով նրանց ։
Թեբե
Նույն պահին Թեբե քաղաք են վերադառնում այնտեղից աքսորված մի քանի մարդիկ, որոնք սկսում են քաղաքում խռովություններ հրահրել ընդդեմ Ալեքսանդրի։ Նրանք քաղաքում ժողովրդական ժողով էին հրավիրել և հայտարարել, որ Ալեքսանդրն սպանվել է դեպի Իլլիրիա կատարած իր արշավանքի ժամանակ։ Այդպիսի լուրերը տարածված էին ամբողջ Հունաստանով։ Իմանալով այս իրադարձությունների մասին՝ Ալեքսանդրն անցավ Էորդեան ու Էլիմեան և 7-րդ օրը հասավ Թեսալիայի Փելինոս քաղաք։ Այնտեղից դուրս գալուց 6 օր անց նա գրավեց Բեոտիան։ Թեբեացիները միայն այն ժամանակ իմացան, որ Ալեքսանդրն արշավում է իրենց վրա, երբ նա իր զորքով արդեն անցել էր Օնհեստեսը։ Այդ ժամանակ նրանք թեբեացիների մոտ հայտարարում են, որ զորքի առաջնորդը ոչ թե Ալեքսանդրն է, այլ Անտիպատրոսը։ Մեկ օր անց Մակեդոնիայի արքան մոտենում է Թեբեին, սակայն չի հարձակվում նրա վրա՝ մտածելու և իրեն հպատակությունը հայտնելու համար ժամանակ տալով, սակայն թեբեացիները ոչ միայն այդպես չեն վարվում, այլ իրենք են փոքր ջոկատներով նախահարձակ լինում։ Ալեքսանդրը հեշտությամբ հետ է մղում այդ գրոհները, սակայն դեռևս շարունակում է լուրջ գործողությունների չանցնել ։ Այդ ժամանակ Կադմեան՝ քաղաքի միջնաբերդը, գտնվում էր մակեդոնական կայազորի հսկողության տակ։
Ապստամբներին զենք էր մատակարարում Աթենքը, որի նշանավոր քաղաքական գործիչը՝ Դեմոսթենեսը, նույնպես կողմ էր Ալեքսանդրի դեմ ապստամբությանը, սակայն իմանալով նրա արշավանքի մասին՝ հետ է կանգնում այդ մտքից։ Նրա օրինակին են հետևում նաև սպարտացիները։ Այդ ժամանակ թեբեացիները նորից հարձակման են անցնում Ալեքսանդրի ճամբարի վրա, ինչից հետո մարտի է նետվում Պերդիկան և վիրավորվում մարտում (հետագայում նա ապաքինվել է)։ Ալեքսանդրը հետ է մղել հակառակորդի հարձակումը և սկսել հետապնդել նրանց։ Թեբեացիները դիմադրության ժամանակ այնքան շփոթված և անկանոն են նահանջել, որ իրենց հետևից չեն փակել քաղաքի դարպասներից մեկը։ Ալեքսանդրը նկատել է դա և իր զորավարներից մեկին՝ Պերդիկային, ուղարկել այդ դարպասով քաղաք ներխուժելու ։ Նույն ժամանակ Կադմեայից՝ քաղաքի միջնաբերդից, դուրս է եկել մակեդոնական կայազորը, ինչից հետո թեբեացիները հայտնվել են երկու կողմից շրջափակման մեջ։ Մակեդոնական զորքի հետ միասին փոկեացիները, պլատեացիները և բեովտացիներն սկսում են կոտորած իրականացնել քաղաքում՝ սպանելով 6000 մարդու ՝ այդ թվում նաև կանանց և երեխաների։ Գերեվարվում է շուրջ 30 հազար բնակիչ, բացի Ալեքսանդրի ու Փիլիպոսի բարեկամները, քրմերն ու քրմուհիները ։ Չնայած սկզբում ցուցաբերած բարեհոգությանը՝ Ալեքսանդրն ավերում է քաղաքը, որպեսզի հունական մնացած քաղաք-պետությունները տեսնեն և դաս քաղեն դրանից ։ Քաղաքից կանգուն է մնում միայն սրբավայրերը և բանաստեղծ Պինդարոսի տունը, քանի որ Ալեքսանդրը շատ էր սիրում նրա ստեղծագործությունները ։
Թեբեի անկումը շրջադարձային եղավ պայքարի համար։ Արկադացիները, որոնք շտապում էին թեբեացիներին օգնության, հետ վերադարձան և պատժեցին ապստամբություն հրահրողներին։ Էտոլական ցեղերը, որոնք թեբեացների հետ միասին ապստամբել էին, հատուկ դեսպանություն ուղարկեցին և ներում խնդրեցին Մակեդոնիայի արքայից։ Աթենացիները նույնպես դեսպանություն են ուղարկում Ալեքսանդրի մոտ, որը կազմված էր նրա հետ ամենասերտ հարաբերություններ ունեցողներից։ Այդ պատվիրակությունն արքային էր փոխանցելու աթենացիների խոսքը, որտեղ ասվում էր, որ աթենական ժողովուրդը ողջունում է նրա բարեհաջող վերադարձն իլլիրիացիների և տրիբալների դեմ մղված պատերազմից և ուրախ է, որ նա պատժել է թեբեացիներին ապստամբության համար։ Ալեքսանդրը սիրալիր է գտնվում նրանց հանդեպ, սակայն պահանջում է որ իրեն հանձնեն մի շարք աթենացիների, որոնք ապստամբության մասնակիցներ էին, այդ թվում նաև Դեմոսթենեսին։ Աթենացիները նորից են պատվիրակություն ուղարկում՝ աղերսելով գթասիրտ գտնվել այդ մարդկանց հանդեպ ։ Ալեքսանդրը, քաղաքի հանդեպ տածած հարգանքից ելնելով, ողորմած է գտնվում և շուտով վերադառնում Մակեդոնիա։
Հետագա դեպքեր
Հպատակեցնելով ամբողջ Բալկանները՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացին իր զենքն ուղղում է դեպի արևելք՝ ընդդեմ Աքեմենյան տերության։ Նա ներխուժում է Փոքր Ասիա, գրավում այնտեղ գտնվող հունական բնակչություն ունեցող քաղաքները, ապա խորանում դեպի երկրի խորքեր։ Մ․թ․ա․ 333 թվականին Կիլիկիայում տեղի ունեցած Իսոսի ճակատամարտում հաղթանակ տանելուց հետո Ալեքսանդրը շարժվում է առաջ, գրավում Տյուրոսը, արշավում դեպի Եգիպտոսը և հպատակեցնում այն։ Մ․թ․ա․ 331 թվականին Միջագետքում տեղի է ունենում Գավգամելայի ճակատամարտ, որտեղ մակեդոնական զորքերը հաղթանակի են հասնում, և ինչից հետո սկսվում է Աքեմենյան տերության անկումը։ Շուտով սպանվում է Դարեհ III-ը, իսկ Ալեքսանդրը իրեն հռչակում է վերջինիս իրավահաջորդ։ Ալեքսանդրը արշավանքներ է ձեռնարկել նաև ընդդեմ հնդկական ցեղերի, որոնց մի մասին հպատակեցրել է, ինչից հետո վերադարձել Շոշ՝ երկրի մայրաքաղաք, որտեղ էլ շուտով մահացել է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Մակեդոնացու ճակատամարտեր Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 335 Կատեգորիա:Բալկանյան թերակղզու պատմություն
Ապիչե
Ապիչե (Apice), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5 685մարդ (դեկտեմբերի 31, 2004), բնակչության խտությունը կազմում է 118 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 48 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82021, հեռախոսային կոդ՝ 00824։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կապույտ մորուքը
Կապույտ մորուքը (La Barbe bleue), ֆրանսիական ժողովրդական հեքիաթ, լեգենդ նենգ ամուսնու մասին։ Գրական մշակման է ենթարկել Շառլ Պերոյի կողմից և առաջին անգամ հրատարակվել 1697 թվականին նրա «Սագ մայրիկիս հեքիաթները կամ Անցած ժամանակների պատմություններ ու հեքիաթներ՝ խրատներով» գրքում ։ Կերպարի նախատիպ կարող է ծառայած լինել ֆրանսիացի բարոն և մարշալ Ժիլ դե Ռեն, որը մահապատժի է ենթարկվել բազմաթիվ սպանությունների համար։
Աարնե-Թոմփսոնի դասակարգման մեջ այս սյուժեն կրում է 312 համարը ։
Հեքիաթը հիմք է հանդիսացել թատերական մի շարք տարբերակների համար։ Առավել հայտնի են Ժակ Օֆենբախի համանուն օպերերտը և Բելա Բարտոկի «Հերցոգ Կապույտ մորուքի դղյակը» օպերան։ Երկու դեպքում էլ սյուժեն բավականին փոխված է՝ օպերետում ծաղրական ելքով, օպերայում՝ փիլիսոփայական-առեղծվածային։
Սյուժե
Կապույտ մորուք մականունով հարուստ արիստոկրատից կանայք վախենում էին. նախ՝ նրա մորուքի կապույտ գույնի պատճառով, որի համար էլ ստացել էր այդ մականունը, երկրորդ՝ այն պատճառով, որ նրա նախկին 7 կանանց ճակատագրերը մնացել էին անհայտ։ Կապույտ մորուքն ամուսնանում է ազնվական հարևանուհու դուստրերից մեկի հետ, նա մորն առաջարկել էր ընտրել, թե դուստրերից որին կնության տա։ Նրա վախից աղջիկներից ոչ մեկը չի համաձայնում նրա հետ ամուսնանալ։ Ի վերջո, գրավելով կրտսեր աղջկա սիրտը, պարոնը հարսանիք է կազմակերպում, և աղջիկը տեղափոխվում է նրա դղյակ։
Հարսանիքից շատ չանցած Կապույտ մորուքը պատրաստվում է գործերով մեկնել։ Նա կնոջն է տալիս բոլոր սենյակների բանալիները, այդ թվում նաև ներքևի խորհրդավոր խցի բանալին՝ մահվան սպառնալիքով արգելելով մտնել այնտեղ։ Ամուսնու բացակայության ժամանակ երիտասարդ կինը չի դիմանում գայթակղությանը, բացում է դուռն ու այնտեղ տեսնում արյան լճակ ու Կապույտ մորուքի անհետացած բոլոր կանանց մարմինները։ Վախից նա բանալին վայր է գցում արյան մեջ և երբ ուշքի է գալիս, փորձում է արյունը մաքրել։ Բայց քանի որ բանալին կախարդական էր, ոչինչ չի ստացվում։
Կապույտ մորուքը անսպասելի շուտ է վերադառնում և կնոջ անհանգստությունից հասկանում է, որ նա արգելքը խախտել է։ Բանալու վրա տեսնելով արյան հետքը՝ նա կնոջ համար մահվան վճիռ է կայացնում։ Կինը նրանից յոթ րոպե է խնդրում, որպեսզի մահվանից առաջ աղոթի, իսկ ավագ քրոջն ուղարկում է աշտարակից հետևելու, թե արդյոք եղբայրները չեն եկել։ Կապույտ մորուքը համբերությունը կորցնում է, բռնում է կնոջը, բայց այդ պահին վրա են հասնում եղբայրներն ու նրան սպանում։
Սյուժեի տարբերակներ
Հեքիաթի անգլիական սյուժեն փոքր-ինչ տարբերվում է ֆրանսիականից։ Այնտեղ Կապույտ մորուքն առևանգում է ճանապարհին իրեն պատահական հանդիպած մի գեղեցիկ աղջկա և բռնի դարձնում իր կինը։ Կապույտ մորուքի դղյակի բոլոր ծառաները կաշառված էին, բացի մի գեղեցիկ հովվուհուց, որի հետ երիտասարդ տիրուհին ընկերանում է։ Կապույտ մորուքը մեկնում է՝ կնոջ մոտ թողնելով բանալիներն ու արգելելով բացել միակ խուցը։ Տիրուհին ու հովվուհին Կապույտ մորուքի վերադարձից մեկ շաբաթ առաջ հետաքրքրությունից դրդված բացում են խցիկն ու այնտեղ տեսնում կանանց մարմիններ, որոնք կախված էին յոթ կեռերից, իսկ ութերորդ կեռն ազատ էր։ Սարսափից երիտասարդ կինը բանալին ձեռքից գցում է։ Բանալին արյունոտվում է։ Կանայք փորձում են արյունը մաքրել, բայց որքան շատ էին լվանում, այնքան արյան հետքը մգանում էր, այն ոչ մի կերպ չմաքրվեց կախարդական բանալուց։
Սյուժեի ծագում
Գոյություն ունի Կապույտ մորուքի կերպարների ծագման վերաբերյալ երկու ավանդական տարբերակ, և դրանք երկուսն էլ կապված են Բրետանի տխրահռչակ անձանց հետ ։
Համաձայն առաջին տարբերակի՝ լեգենդի նախատիպ է ծառայել Ժիլ դե Ռեն, որն ապրել է 15-րդ դարում ու մահապատժի է ենթարկվել իր մի քանի կանանց սպանելու և դևերին կանչելու նպատակով 80-200 տղաների ծիսական սպանությունների մեղադրանքով։ Հարկ է նշել, որ այդ մեղադրանքներն ամենայն հավանականությամբ կեղծ էին։ Այսպես, նա ունեցել է մեկ կին, իսկ նրա ձերբակալությունից ու մահից հետո ժողովրդի մեջ հեքիաթ էր պտտվում, որ իր վեց կանանց սպանելու համար սատանան նրա շեկ մորուքը ներկել էր կապույտ, իսկ հնագետները, որ հետախուզել էին նրա դղյակը, չէին գտել զանգվածային սպանություններին և թաղումներին վերաբերող որևէ մնացորդ։ Հնարավոր է, որ բարոնին զրպարտել էին Կառլ VII թագավորի հրամանով, որը դե Ռեի նախկին ընկերն էր, հետագայում՝ թշնամին։ 1992 թվականին ֆրանսիացի գիտնականները հասել են պատմական արդարության. նրանք Ֆրանսիական Հանրապետության սենատում կազմակերպել են նոր «հետմահու դատ»։ Ուշադիր ուսումնասիրելով ինկվիզիցիայի արխիվի փաստաթղթերը՝ մի քանի խորհրդարանականներից, քաղաքական գործիչներից ու փորձագետ պատմաբաններից կազմված տրիբունալը դե Ռեին լիովին արդարացրել է։
Համաձայն երկրորդ տարբերակի՝ լեգենդը կապված է Բրետանիի տիրակալ Կոնոմոր ապ Տուտվալի (Նզովյալի) հետ, որի կինը՝ Տրիֆինան, դղյակում հայտնաբերել էր մի գաղտնի սենյակ, որտեղ գտնվում էին ամուսնու նախկին երեք կանանց դիակները։ Հոգիները նրան հայտնել էին, որ նրանք սպանվել էին հղիության ժամանակ։ Հղի Տրիֆինան փախել է, բայց Կոնոմորը նրան բռնել ու գլխատել է։
Անհրաժեշտ է նշել, որ սյուժեի ձևավորման վրա անուղղակիորեն ազդել են նաև Հենրի VIII թագավորի երկու կանանց՝ Աննա Բոլեյնի և Եկատերինա Հովարդի ճակատագրերը, որոնք իրենց ամուսնու հրամանով մահապատժի են ենթարկվել ամուսնական և պետական դավաճանության համար։ Հեքիաթի որոշ նկարներում և էկրանավորումներում Կապույտ մորուքն արտաքինով ու հանդերձանքով նման է Հենրի VIII-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շառլ Պերոյի հեքիաթներ Կատեգորիա:Հորինված ֆրանսիացիներ Կատեգորիա:Հորինված սերիական մարդասպաններ
Եֆիմ Ձիգան
Եֆիմ Լվովիչ Ձիգան (Ефи́м Льво́вич Дзига́н, ), խորհրդային կինոռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1969)։
1936 թվականին ստեղծել է «Մենք Կրոնշտադտից ենք» (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941) ֆիլմը, որը հաստատել է Ձիգանի ստեղծագործության էության հիմնական թեման և նախասիրած ժանրը՝ պատմահեղափոխական էպոպեան։ Լավագույն ֆիլմերից են համարվում նաև «Ջամբուլ» (1953), «Ֆաթալի խանը» (1959), «Նախերգանք» (1956), «Երկաթե հեղեղ» (1967)։ 1937 թվականից դասավանդել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտում (1965 թվականից, պրոֆեսոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Օլեգ Վասիլև (գեղասահորդ)
Օլեգ Վասիլև (Оле́г Ки́мович Васи́льев, ), խորհրդային գեղասահորդ, 1986 թվականին ԽՍՀՄ չեմպիոն, Եվրոպայի (1984, 1985, 1986 թվականներ) և աշխարհի (1983, 1985, 1988 թվականներ) եռակի չեմպիոն, 1984 թվականի օլիմպիադայի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1983 թվական) Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։ Ելույթ է ունեցել զուգասահքում Ելենա Վալովայի հետ։
Սպորտային կարիերա
Վալովան և Վասիլևը դարձան առաջին սպորտային զույգը, որը կատարեց եռակի զուգահեռ թռիչք։
Մարզչի կարիերա
Պրոֆեսիոնալ կարիերայի ավարտից հետո զբաղվել է բիզնեսով։ Այնուհետև որոշեց զբաղվել մարզչական աշխատանքով։ Վասիլևի առաջին սաներից են Ելենա Սիրոխվատովա և Օլեգ Շլյախով լիտվացի զույգը։
2001 թվականին նախկին մարզիչ Նատալյա Պավլովայի հետ ունեցած կոնֆլիկտից հետո Վասիլևի մոտ մարզվել են սկսում Տատյանա Տոտմյանինան և Մաքսիմ Մարինինը։ Այդ ժամանակ նրանք Եվրոպայի չեմպիոնատի արծաթե մրցանակակիրներ էին։ Վասիլևը փոխեց զույգի ոճը, հրավիրեց խորեոգրաֆ Ջուզեպպե Արենիին, բեմադրությունների վրա շարունակում էր աշխատել նաև Սվետլանա Կորոլը։ Հենց Վասիլևի հետ էլ զույգը հասավ իր հիմնական հաջողություններին։ Նրանք դարձան 2006 թվականի օլիմպիական չեմպիոններ, աշխարհի առաջնության կրկնակի և Եվրոպայի հնգակի չեմպիոններ ։
Աշխատել է նաև մենասահորդների հետ, օրինակ, 2002 թվականից մինչև 2003 թվականը նրա սանն է եղել Վիկտորյա Վոլչկովան ։
Վերջին ժամանակներում Վասիլևի մոտ մարզված ամենահաջողված զույգը Մարիա Մուխորտովա և Մաքսիմ Տրանկով զույգն է (2007 թվականին Ռուսաստանի և Եվրոպայի առաջնության բազմակի չեմպիոններ) ։ Մուխորտովա-Տրանկով զույգը բաժանվեց 2010 թվականի աշխարհի առաջնությունից անմիջապես հետո։ Դրանից հետո Օլեգ Վասիլևը հիմնականում երեխաներ է մարզում ։
Մինչև 2014 թվականը Սանկտ-Պետերբուրգում մարզում էր Կատարինա Գերբոլդտ/Ալեքսանդր Էնբերտ և իտալական Նիկոլ Դելլա Մոնիկա/Մատտեո Գուարիզե զույգերին։ Օլիմպիադայից հետո իտալական զույգն անցավ մարզվելու այլ մարզիչների մոտ, սակայն շարունակում է խորհրդակցել Վասիլևի մոտ։ 2014 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո, երբ հայտնի դարձավ, որ Վերա Բազարովան այլևս հանդես չի գալու իր նախկին զուգընկերոջ՝ Յորի Լարիոնովի հետ, բազմիցս հարցազրույցների ժամանակ խոսել է Բազարովայի արժեքների մասին, իսկ 2014 թվականի ապրիլի 9-ին հայտնի դարձավ նու պարազույգի՝ Վերա Բազարովա/Անդրեյ Դեպուտատի մասին, ում մարզելու էր Վասիլևը։ Զույգը մարզվում է Մոսկվայում, ներկայացնում է Մոսկվան Մորդովա հանրապետությունը։
Անձնական կյանք
1984-1992 թվականներին ամուսնացած է եղել Ելենա Վալովայի հետ։ Երկրորդ ամուսնությունից ծնվել է աղջիկը՝ Եկատերինան։ Ներկա պահին ամուսնալուծված է։ 1997 թվականի դեկտեմբերին տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ Չիկագո, որտեղ էլ մարզել է Տատմյանին/Մարինին զույգին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Տիկա Փացացիա
Տիկա Փացացիա (თიკა ფაცაცია, ), վրացի մոդել, երգչուհի, հեռուստահաղորդավար։ Եղել է «Միսս Թբիլիսի», «Միսս Վրաստան» և «Միսս ոսկե գլոբուսում» զբաղեցրել 3-րդ տեղը։
Կենսագրություն
1987 թվականին, վեց տարեկան հասակում, հաճախել է Թբիլիսիի բալետի դպրոց ։ 1991 թվականին Տիկան սովորել է դաշնամուր և կիթառ նվագել, 2000 թվականին ստեղծել է «ՍԵԹԻ» երաժշտական խումբը, 2003 թվականին թողարկել է իր առաջին ալբոմը։ 2006 թվականին թողարկել է Tkvi ras apireb սինգլը։ 2008 թվականին հաղթել է «Հույսի ալիք» երաժշտական շոուում։ Դրանից հետո մասնակցել է Եվրատեսիլ 2009 ազգային ընտրությանը Miracle («Հրաշք») երգով, սակայն չի հաղթել։ 2010 թվականից վարում է Got Talent-ի (ნიჭიერი) վրացական տարբերակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Վրացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Վրացի մոդելներ
Վախթանգ Կախիձե
Վախթանգ Կախիձե (ვახტანგ (ვატო) კახიძე, ), վրացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, դաշնակահար։
Աստենոսֆերա
Աստենոսֆերա (ἀσθενής) շերտ է, որը Երկիր մոլորակի համար թիկնոցի դեր է կատարում։ Ավելի շատ է պլաստիկական դեր կատարում քան հարևան շերտերը։ Աստենոսֆերա շերտում նկատվել էլ բազմաթիվ ցածր սեյսմիկ տատանումներ և բարձր էլեկտրական ջերմահաղորդություն ։ Երկիր մոլորակի վրա Աստենոսֆերա գտնվում է 100-200 կմ² խորության վրա, մայրցամաքներից մայրցամաք 50-60 կմ² վրա, նաև օվկիանոսներում ։ Աստենոսֆերայի ստորին սահմանի խորությունը հասնում է մինչև 250-350 կմ², ըստ ուրիշ տվյալներով՝ մինչև 200 կմ²։
Վախթանգ Կախիձե
Դիրիժոր Ջանսուղ Կախիձեի որդին։
Աստենոսֆերա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրի կառուցվածք Կատեգորիա:Սալերի տեկտոնիկա
Վախթանգ Կախիձե
Կենսագրություն
Վախթանգ Կախիձեն ծնվել է Ջանսուղ Կախիձեի ընտանիքում, 1959 թվականին։ Երաժշտությամբ զբաղվել է դեռևս վեց տարեկան հասակից։ 1975 թվականին ավարտել է բարձրագույն երաժշտական դպրոցի երգչախմբային դիրիժորության բաժինը, 1981 թվականին՝ Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի դիրիժորության բաժինը, 1983 թվականին նույն կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան, երաժիշտ Նիկոլայ Սիդելնիկովի և կոմպոզիտոր Էդիսոն Դենիսովի դասարանը։ 1988-1989 թվականներին դիրիժորություն է սովորել հոր՝ Ջանսուգ Կախիձեի մոտ։
1989 թվականին սկսել է իր գործունեությունը որպես դիրիժոր՝ Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոնում։ 1993 թվականից աշխատել է Թբիլիսիի սիմֆոնիկ նվագախմբում ։ Բացի համերգային ներկայացումները, Կախիձեն ձայնագրել է 25 ձայնասկավառակ միջազգային տարբեր ձայնագրման ստուդիաներում։ 2002 թվականին նշանակվել է Թբիլիսիի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր և Ջանսուգ Կախիձեի անվան Թբիլիսիի երաժշտական և մշակութային կենտրոնի գեղարվեստական ղեկավար։ Կախիձեն ղեկավարում է նաև «Թբիլիսյան աշուն» ամենամյա միջազգային երաժշտական փառատոնը, որտեղ հանդես են գալի երաժիշտներ ամբողջ աշխարհից։
Կատարողներ
Կախիձեի ստեղծագործությունները կատարել են Գիդոն Կրեմերը ,Կրեմերատա Բալտիկան և Յուրի Բաշմետը, չնայած Կախիձեն իր ստեղծագործությունների պրեմիերան կատարում է Թբիլիսիում։ Կրեմերատա Բալտիկայի կողմից Happy Birthday ձայնասկավառակի թողարկումից հետո նրա երգերն ավելի հայտնի դարձան և ԲիԲիՍի երաժշտական ամսագրի կողմից դիտարկվեցի որպես «անկեղծ հիացմունք» ։