cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գորշչիկ
Գորշչիկ (Горщик), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1703 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորշչիկ գյուղում բնակվում էր 2 406 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3602 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 667,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1703 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
R6D-1 օդանավի աղետը Հավայիում
R6D-1 օդանավի աղետը Հավայիում, խոշոր ավիացիոն աղետ, որը տեղի է ունեցել երեքշաբթի՝ 1955 թվականի մարտի 22 -ին Օահու կղզում (Հավայան կղզիներ) և ԱՄՆ ՌԾՆ-ի Douglas R6D-1 Liftmaster օդանավի մասնակցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ զոհվել է 66 մարդ, ինչն ավիավթարը դարձրել է ԱՄՆ Ռազմածովային ավիացիայի պատմության մեջ և Հավայան կղզիների տարածքում խոշորագույնը։
Ինքնաթիռ
131612 համարի Douglas R6D-1 Liftmaster օդանավը թողարկվել է 1953 թվականին և բազավորվել էր Մոֆեթ ավիաբազայում (Սան Ֆրանցիսկոյից 40 մղոն հարավ) ։ Օգտագործվելով երկրի ռազմածովային ուժերում՝ այս ինքնաթիռն իր կառուցվածքով համանման էր Ռազմածովային ուժերի C-118 Liftmaster և քաղաքացիական DC-6B օդանավներին։
Աղետ
ԱՄՆ-ի ռազմածովային ավիացիայի R6D-1 օդանավն իրականացնում էր թռիչք Տոկիոյից (Ճապոնիա) Կալիֆորնիա (ԱՄՆ) նահանգի Տրևիս ավիաբազա, նրան օդանավավարում էր 9 անձից բաղկացած անձնակազմը 35-ամյա լեյտենանտ-կոմանդեր Հարոլդ Մ. Օ'Լիրիի ղեկավարությամբ (Harold M. O'Leary): Ինքնաթիռում գտնվում էր 28 նահանգներից 57 ուղևոր, ներառյալ՝ 55 զինվորական (17-ը՝ ՌՕՈւ, 22-ը՝ բանակ, 12-ը՝ Ծովային հետևակի կորպուս, 4-ը՝ ՌԾՈւ) և 2 քաղաքացիական անձ՝ նավաստիներից մեկի կինը և երեքամյա աղջիկը։ Թռիչքը մինչև Օահու կղզում գտնվող Հիկկամ ավիաբազա անցավ նորմալ ռեժիմով ։ Մարտի 21-ին, տեղական ժամանակով ժամը 18:06-ին ինքնաթիռը թռել է Հիկկամիից և ուղղություն վերցրել դեպի Կալիֆորնիա։ Սակայն 4 ժամ 20 րոպե անց անձնակազմը մեկ այլ ինքնաթիռի միջոցով կապվել է թռիչքի օդանավակայանի հետ և զեկուցել, որ իրենք խնդիր ունեն բարձր հաճախականության ռադիոհաղորդիչի հետ (հեռահար կապի համար), ինչի պատճառով նրանք վերադառնում են ։
Առաջացած հրդեհից կարմիր լույսը երկու ժամ նկատվում էր կղզու վրա․ ընդ որում ուժեղ ջերմության պատճառով փրկարարները երկար ժամանակ չէին կարողանում մոտենալ անկման վայրին։ Աղետի ժամանակ զոհվել են ինքնաթիռում գտնվող բոլոր 66-ը։ Միջադեպի պահին ավիավթարն իր չափով գրավում էր առաջին տեղը DC-6 օդանավի մասնակցությամբ (ներկա դրությամբ երկրորրդը) և 1955 թվականին տեղի ունեցածների մեջ, երկրորրդը՝ ԱՄՆ-ի տարածքում տեղի ունեցածներ մեջ (ներկա դրությամբ 43-րդը)։ Ինչպես նաև 2014 թվականի դրությամբ սա խոշորագույն ավիացիոն աղետն էր ԱՄՆ-ի ռազմածովային ուժերի պատմության մեջև Հավայան կղզիների տարածքում  ։
Պատճառներ
Աղետի պատճառը անձնակազմի սխալն է եղել, որը վայրէջքի ժամանակ շեղվել է ընթացքի ուղղությունից դեպի 8 մղոն (14 կմ) հյուսիս։ Այն, որ ինքնաթիռը շեղվել է ընթացքի ուղղությունից և գնում է ուղիղ դեպի լեռը, օդաչուները հասկացել են վերջին պահին ։
Ելենա Չիժովա
Ելենա Սեմյոնովնա Չիժովա (Еле́на Семёновна Чижо́ва, ), ռուս գրող, թարգմանիչ և էսսեիստ, տնտեսագետ, 2009 թվականի Ռուսական Բուկեր մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Դասավանդել է արտադրության կառավարում և անգլերեն, տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու է։ 1990-ականներին զբաղվել է ձեռնարկատիրությամբ ։ «Համաշխարհային խոսք» (Սանկտ Պետերբուրգ) միջազգային ամսագրի գլխավոր խմբագիրն է։ «Ռուսական Բուկեր-2009» մրցանակի դափնեկիր է։
Հայացքներ
2014 թվականի մարտին Ելենա Չիժովան իր ստորագրությունն է դրել Ռուսաստանի մշակույթի գործիչների դիմումի տակ` ուղղված Ուկրաինայի արևելքում և Ղրիմում Ռուսաստանի ղեկավարության գործողությունների դեմ ։ 2018 թվականի մայիսին ստորագրել է Սանկտ Պետերբուրգի PEN ակումբի անդամների կողմից SPIEF-ի մասնակիցներին ուղղված դիմումը, որով կոչ է արվել Օլեգ Սենցովին ազատել բանտից և նրան հանձնել Ուկրաինային ։ 2019 թվականի մայիսին շվեյցարական Neue Zürcher Zeitung թերթը տպագրել է Չիժովայի էսսեն, որը մեծ արձագանք է առաջացրել Ռուսաստանում , քանի որ Չիժովան մեղադրում էր Իոսիֆ Ստալինին Լենինգրադը և նրա բնակիչներին ոչնչացնելու Հիտլերի ծրագրերը խրախուսելու մեջ  ։ Քաղաքագետ Նատալիա Ելիսեևան դիմում էր ուղարկել Ռուսաստանի քննչական կոմիտե՝ գրողի դեմ Ռուսաստանի Դաշնության Քրեական օրենսգրքի 354.1 հոդվածով (նացիզմի վերականգնում) քրեական գործ հարուցելու համար ։ 2019 թվականի մայիսի 10-ին PEN ակումբի անդամները համերաշխություն են հայտնել Ելենա Չիժովային, բայց միևնույն ժամանակ նշել են, որ «քննարկվող հոդվածում, շատերի կարծիքով, կա մեկ էական անճշտություն։ Ամենադաժան շրջափակման շրջանում, ինչպես գրում է Չիժովան, քաղաքի հետ երկաթուղային հաղորդակցությունը կտրված էր, անհնարին էր ռազմական տեխնիկայի տարհանումը, սննդամթերքի փոխարեն հումքի մատակարարումը» ։
Ընտանիք
Պատմական գիտությունների դոկտոր, Պետերբուրգի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, Դանիայի թագավորական գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ, Ղրիմի թաթար ժողովրդի մեջլիսի նախկին պատգամավոր , Սանկտ Պետերբուրգում Մեջլիսի պաշտոնական ներկայացուցիչ Վալերի Վոզգրինի (1939-2020) այրին է , ունի երկու երեխա ։
Տրավնևոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Տրավնևոե (Травневе), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրավնևոե գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(1677) Տիխո Բրահե
(1677) Տիխո Բրահե (Tycho Brahe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,531698 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2586 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8048 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1471,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,244673 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,84° անկյուն։
Ֆերդինանդ III (Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր)
Ֆերդինանդ III  (Ferdinand III, ) — Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր` 1637 թվականի փետրվարի 15-ից, Հունգարիայի թագավոր (թագավորության մի մասի թագավոր` 1625 թվականի նոյեմբերի 25-ից (թագադրությունը` 8 դեկտեմբերի 1626 թվական), ամբողջ թագավորության արքա` 1637-1647 թվականներին), Չեխիայի թագավոր` 1627 թվականի նոյեմբերի 21-ից (թագադրությունը` 1627 թվականի նոյեմբերի 25/26)։ Կայսրության ֆելդմարշալ (1634 թվականից)։
Ֆերդինանդ II և Բավարիայի հերցոգ` Վիլհելմ V դստեր` Մարիա Աննա Բավարացու որդին։
Կենսագրություն
Դեռևս հոր կենդանության օրոք` 1625 թվականին նա թագադրվեց որպես Հունգարիայի, իսկ 1627 թվականին` Բոհեմիայի արքա, սակայն չնայած այս ամենին հայրը` Ֆերդինանդ II թույլ չէր տալիս նրան ակտիվորեն միջամտել երկրի գործերին։ Միայն հոր կառավարման վերջին տարիներին, հատկապես Ալբրեխտ Վալենշտայնի մահից հետո Ֆերդինանդ III սկսում է ակտիվորեն ներգրավվել քաղաքական կյանքում։
Երեսնամյա պատերազմի տարիներին նրա անվան հետ է կապվում 1634 թվականին Նորդլիգենի ճակատամարտում շվեդական զորքերի դեմ տարված վճռական հաղթանակը (սեպտեմբերի 6-7), որից հետո նրա զորքերը կողոպուտի ենթարկեցին Վյուրթեմբերգ և այլ տարածքներ։
1637 թվականին` հոր մահից հետո, Ֆերդինանդը առանց դիմադրության հանդիպելու բարձրացած կայսրության գահին, ինչը պայմանավորված էր նրա ձեռք բերած ժողովրդականությամբ` հատկապես Նորդլիգենի ճակատամարտում տարված հաղթանակից հետո։ Նա ի տարբերություն հորը ավելի քիչ էր ենթարկվում հիսուսականներին, սակայն չնայած երկարատև պատերազմն ավարտելու ցանկությանը երկար ժամանակ հրաժարվում էր գնալ անգամ ամենաաննշան զիջումների կապված բողոքականների հետ։
1647 թվականին Ֆերդինանդը մեծ դժվարությամբ խույս տվեց շվեդական պարտիզան-հեծյալների առաջնորդ Հելմոլդ Վրանգելին գերի ընկնելուց։
Միայն 1648 թվականին Ֆերդինանդը վերջապես համաձայնվեց Վեստֆալյան հաշտության կնքմանը, որով բողոքականներին տրվում էին մի շարք իրավունքներ (ռեֆորմատորներին և լյութերականներին)։ Ազատագրել իր տիրույթները նախկին զինվորների և ավազակների խմբերից Ֆերդինանդին հաջողվեց միայն 1654 թվականին։ Նրա գահակալությունը կայսրության ներքին կյանքում անցավ աննկատ և անարդյունք։ Ինչպես և ավստրիական Հաբսբուրգներից շատերը Ֆերդինանդ III ևս տաղանդավոր երաժիշտ և կոմպոզիտոր էր։
Ընտանիք
1631 թվականին նա ամուսնացավ Իսպանիայի արքա Ֆիլիպ III կրտսեր դստեր` Մարիա Աննա Իսպանացու հետ։ Զավակները.
1648 թվականին Ֆերդինանդն ամուսնացավ երկրորդ անգամ` Լեոպոլդ V դստեր` Ավստրիայի էրցհերցոգուհի Մարիա Լեոպոլդի հետ։ Նրանք ունեցան մեկ որդի. 1651 թվականին Ֆերդինանդ III ամուսնացավ Կառլ II Գոնզագայի դստեր` էլեոնորա գոնզագա հետ։ Զավակները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեներալիսիմուսներ Կատեգորիա:Հունգարիայի թագավորներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Հարություն Չալիկյան
Հարություն Գրիգորի Չալիկյան, հայ ճարտարապետ, ծաղրանկարիչ, քանդակագործ։ Հ. Չալիկյանի աշխատանքները ցուցադրվել են Փարիզում, Նյու Յորքում, Մոսկվայում, Քեմբրիջում, Երևանում և այլ քաղաքներում։ Նա մի շարք միջազգային պարգևների դափնեկիր է։
Հոկտեմբերի 27-ին Հայաստանի նկարիչների տան մեծ ցուցասրահում բացված Չալիկյանի հոբելյանական անհատական ցուցահանդեսին ներկայացված էին 120-ից ավելի ծաղրանկարներ, քանդակներ և մեդալներ, այդ թվում` Շառլ Ազնավուրի, Սերժ Թանկյանի, Վլադիմիր Պուտինի, Դոնալդ Թրամփի, Թերեզա Մեյի, Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսի, Անգելա Մերկելի, Օհան Դուրյանի, Քըրք Քըրքոյանի, Եղիշե Չարենցի, Սոս Սարգսյանի և շատ ուրիշ հանրահայտ դեմքերի։ «Իմ ծաղրանկարները ծաղրելու նպատակ չունեն։ Դրանք ցույց են տալիս իմ հերոսների բնավորությունն ու ներքին էությունը։ Այդ պատճառով ես դրանց հաճախ վերաբերվում եմ ինչպես հոգեբանական դիմանկարների»,-ասում է հեղինակը։ Նա նաև հումորային, դիպուկ երկտողեր է գրել իր յուրաքանչյուր հերոսի մասին` դրանցում միառժամանակ արտահայտելով քաղաքական և սոցիալական խնդիրների շուրջ իր սուր մոտեցումները։
Բացի ծաղրանկարներից և քանդակներից Հ. Չալիկյանը Հայաստանի ոսկու գործարանի հետ համագործակցությամբ ստեղծել է նաև ոսկե մեդալների 2 հավաքածու. առաջինը՝ Մեծ ութնյակի երկրներնի նախագահների, երկրորդը՝ հայտնի ֆուտբոլիստների պատկերներով։ Այդ հավաքածուները 2017 թվականին ցուցադրվել են Գերմանիայում, Ռուսաստանում և այլ երկրներում ։
Մեջբերումներ Հարություն Չալիկյանից
Իմ բոլոր ծաղրանկարներին խնամքով եմ վերաբերվում, որովհետև ես չեմ ծաղրում. նրանց մեջ ավելի շատ խորքային բաներ կան. բնավորության գծերի արտահայտում ։
Մեջբերումներ Հարություն Չալիկյանի մասին
Հակոբ Հակոբյան ՀՀ ժողովրդական նկարիչ
«Հարությունի աշխատանքները կարելի է ճանաչել առաջին հայացքից՝ շնորհիվ նրա յուրահատուկ գրաֆիկական ոճի։ Նրա աշխատանքներում անհնար է չնկատել մարդու ներքին գեղեցկությունը ցույց տալու ձգտումը»։ ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Վլադիմիր Աբրոյան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայ ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Գավրաս
Գավրաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Ֆալկենզե
Գտնվում է Հաֆելլանդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը 40 511 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Զբաղեցնում է 43,30 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 63 080։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 6 քաղաքային շրջանի։
Բաշիր Սաֆարօղլի
Բաշիր Սաֆար օղլի Սաֆարով (Bəşir Səfər oğlu Səfərov, ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1968), Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստուհի Աֆակ Բաշիրղիզու հայրը ։
Կենսագրություն
Բաշիր Սաֆարօղլին ծնվել է 1925 թվականի մարտի 11-ին Բաքվում ։ Մասնակցել է Նիյազ Շարիֆովի թատրոններում գործող ադրբեջանական խմբերի ներկայացումներին։ 1944 թվականին մտել է արտիստական ընկերության խմբի մեջ։ Որոշ ժամանակ անց նա ընդունվեց երաժշտական թատրոն՝ որպես դերասան։ Բեմական առաջին ուսուցիչներն են եղել Աղաելի Դադաշևը և Լութֆալի Աբդուլլաևը ։
Իր բեմական գործունեության ընթացքում կերտել է բազմաթիվ դերեր, ինչպես՝ Մոհսուն («Հարսը արժե հինգ դրամ», Մամեդ Սաիդ Օրդուբադի), Չիքո («Քետո և Քոտե», Վլադիմիր Դոլիձե), Մաշադի Իբադ («Սա չլինի, նա լինի», Ուզեիր Հաջիբեկով), Նաջաֆ («Կռունկներ», Ռուստամ Սուլեյման և Սեիդ Ռուսթամով), Ղադիր, Գյուլիմսարով («Ուլդուզ», Սաբիթ Ռահման և Սուլեյման Ալեսկերով), Սալյանսկի (Մահարրամ Ալիզադե և Ֆիքրեթ Ամիրով), Հաջի Ղարա («Ագահ», Միրզա Ախունդով և Շամսի Բադալբեկլի), Քազբեք («Մեր գյուղի երգը», Քարիմ Քարիմով և Զաքիր Բաղըրով), Միր Իսմաիլ («Ոսկու փնտրողներ», Հասան Սեյիդբեկլի և Թոֆիկ Կուլիև)։
1964 թվականի հունիսի 29-ին Բաշիր Սաֆարօղլին արժանացել է Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստ, իսկ 1968 թվականի հունիսի 25-ին ` Ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչմանը։
Բաշիր Սաֆարօղլին մահացել է 1969 թվականի մարտի 23-ին Բաքվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասաններ
Վինասան
Վինասան (Vinassan), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2312 մարդ, բնակչության խտությունը` 258.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.96 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 60 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(9539) Պրիշվին
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,097703 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5522 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6432 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1991,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180778 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,33° անկյուն։
Ումաուակա (Խուխույ)
Ումաուակա (Departamento de Humahuaca), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Խուխույ պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 3792 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 17366 մարդ՝ 2001 թվականի 16765-ի փոխարեն, որը կազմում է 3,6% աճ ։ Բնակչության խտությունը՝ 4,58 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Ումաուական է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Միջադիր զանգված
Միջադիր զանգված, երկրակեղևի գեոսինկլինալային մարզերում հանդիպող կոշտ բազմանկյուն սալաբեկոր, հիմքը կազմված է հին (հնագույն) մետամորֆիզմի ենթարկված և մագմատիկ զանգվածներով հատված ապարներից, իսկ վերնահարկը՝ աններդաշնակ տեղադրված, համեմատաբար թույլ ծալքավորված նստվածքային կամ հրաբխանստվածքային շերտերից։ Միջադիր զանգվածները շրջափակվում են երիտասարդ հասակի ծալքավոր ստրուկտուրաներով և խզման գոտիներով։ Միջադիր զանգվածների սահմաններում հաճախ առկա են գրաբենների, ռիֆաերի բնույթի երիտասարդ իջվածքներ, որոնք լցված են այս կամ այն չափով ծալքավորված նստվածքներով։
Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
Գորմիլովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)
Գորմիլովսկի (Гормиловский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Տուբյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոլլա Իբրահիմ (Սուրմալուի գավառ)
Մոլլա Իբրահիմ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։ Գտնվում էր Սուրմալուի ոստիկանական շրջանի արևմտյան կողմում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սիիմիկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Նիսսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կարան-Ելգա (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)
Կարան-Ելգա (Каран-Елга, Ҡаранйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 290 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Առնոլդ
Ինչպես նաև գոյություն է ունեցել Առնոլդներ իշխանական տոհմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արական անձնանուններ
Գրեբենիկովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)
Գրեբենիկովսկի (Гребенниковский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Շումիլինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Էնիվա (լեռ)
, ակտիվ ստրատոհրաբուխ Շիկոցու Տոյա ազգային պարկում՝ Հոկայդո, Ճապոնիա։
Աշխարհագրություն և նկարագրություն
Էնիվա հրաբխի վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել մոտ 1700 թվականի սկզբին (± 30 տարի) ։ Այս իրադարձությանը վերաբերյալ պատմական արձանագրություն չի մնացել, սակայն տեֆրոխրոնոլոգիան ցույց է տալիս ցեխային սելավային պայթյուններ խառնարան № 3-ում և այն փաստցիա ապացույց է ահամարվում, որ մոտ 300 տարի առաջ տեղի է ունեցել ժայթքում։ Այս ժայթքումից երկու դար առաջ ռադիոածխածնային թվագրումը ցույց է տալիս նմանատիպ ժայթքում խառնարան № 2-ում մինչև մեկ այլ ժայթքում, բայց խառնարան № 1-ում։ Թվագրված ամենահին ժայթքումն է համարվում մոտ մ.թ.ա. 100 թվականին Էնիվայի գագաթի արևելյան կողմում տեղի ունեցած պայթուցիկ ժայթքումը (ըստ ռադիոածխածնային թվագրման)։ Այս բոլոր իրադարձությունները հրաբխին տալիս են հրաբխային պայթյունավտանգության ինդեքս (VEI) 2 ։
Էնիվայի շրջակայքում կան ոսկու և արծաթի հանքավայրեր, որոնք մշակվում են երեք հանքերում՝ Էնիվայում, Հիկարիրյույում և Չիտոզեում։ Մասնագետների չափումները պարզել են, որ հանքավայրերը մոտ 40 միլիոն տարվա վաղեմություն ունեն և, հետևաբար, շատ ավելի հին են, քան հրաբուխը ։ Հրաբխի առաջին երակները հայտնաբերվել են 1899 թվականին, իսկ թանկարժեք մետաղների արդյունահանումը սկսվել է 1935 թվականին։ Էնիվա հանքավայրը լուծարվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո՝ 1945 թվականին։ Հիկարիրյու և Չիտոզե հանքավայրերում արդյունաբերությունը շարունակվել է մինչև 1986 և, համապատասխանաբար, 2006 թվականները ։
1972 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղեր
1972 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում Էնիվա լեռան լանջին անցկացվել են լեռնադահուկային սպորտի տղամարդկանց և կանանց մրցումները։ Մրցաշարը սկսվում էր գագաթից և ավարտվում լեռան հարավարևմտյան ստորոտում, ինչը բարդացնում էր մարզիկների հաղթանակին հասնելու ճանապարհը տեղի բնական լանդշաֆտի պատճառով ։
Գեչելի (Մարզվանի գավառ)
Գեչելի, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Մարզվանի գավառակում ։ Գտնվում էր Լաթիկ գյուղի մոտ։
Բնակչություն
XIX դարի կեսերին Յարմջա գյուղի հետ միասին ուներ 59 հայ և 100 հույն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սալմա (Նոլայի վտակ)
Սալմա (Салма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նոլա գետի ձախ ափին՝ 1,5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 177 կմ2։
Աջ վտակը՝ Այտա (սկսած Այտա լճից)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վիոլետա Պալչինսկայտե
Վիոլետա Պալչինսկայտե (Violeta Palčinskaitė, ), լիտվացի բանաստեղծուհի, թարգմանիչ, դրամատուրգ և սցենարիստ, երեխաների համար ստեղծագործությունների հեղինակ։ Լիտվական ԽՍՀ պետական ​​մրցանակի դափնեկիր (1978), Լիտվայի Հանրապետության կառավարության մրցանակ մշակույթի և արվեստի բնագավառում (2018)։
Կենսագրություն
1960-1964 թվականներին սովորել է Վիլնյուսի համալսարանում։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1958 թվականին։ Պալչինսկայտեի բանաստեղծությունների «Žemė kėlė žolę» առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1961 թվականին։ 1964 թվականից Լիտվայի գրողների միության անդամ է։
Ստեղծագործական ուղի
Պալչինսկայտեի վաղ շրջանի բանաստեղծություններին բնորոշ են բնական մոտիվները և ինտիմ ապրումները։ Ավելի ուշ պոեզիայում հայտնվում են մելամաղձոտ անցողիկության ու հավերժության («Akmenys žydi», 1963, «Aikštės», 1965, «Kreidos bokštai», 1969, «Laiptai», 1985 ժողովածուներ) և հոգևոր փորձառության (, 1979) թեմաներ։
Մանկության և առօրյա կյանքի մոտիվները գերակշռում են մանկական բանաստեղծական և դրամատիկական ստեղծագործություններում («Žirnių namelis», 1965, երկրորդ հրատարակություն 1967, «Einu per miestą», 1966, „Braškių karalienė“ 1967, ժողովածուներ), կյանքի իմաստի մասին խոսում է երեխաների համար մատչելի ձևով («Baltosios nykštukės», 1970, երկրորդ հրատարակություն 1981 պոեմում, «Ku-kū, pagalvėlė pūkų!», 1972, «Lietaus nykštukės», 1980, 1987, «Visi ką nors turi», 1988, «Sapnų taškuota sraigė», 1997 ժողովածուներում)։ Բանաստեղծություններին բնորոշ են անսպասելի անձնավորումները, քնարականության և հումորի համադրությունը, երաժշտականությունը, վերափոխման ձևերի բազմազանությունը։
Որպես դրամատուրգ իր դեբյուտը կատարել է 1966 թվականին բեմադրված «Keistuolio planeta» պիեսի սցենարով։ Սցենարը հետագայում վերանայվել է և վերածվել «Ri-ku Ta-ku» պիեսի, որը բեմադրվել և հրատարակվել է նույն թվականին։ Պիեսներին բնորոշ է քնարական և հոգեբանական դրամատիզմը, երեխաների նկատմամբ ռոմանտիկ վերաբերմունքը, ռեալիստական ​​խաղի և հեքիաթի միջև հավասարակշռությունը։ «Aš vejuos vasarą» (բեմադրվել է 1968, 1977, 1983, 2009 թվականներին, հրատարակվել՝ 1969 թվականին), «Septynios snieguolės ir vienas nykštukas» (բեմադրվել է 1976 թվականին, հրատարակվել՝ 1976 թվականին, հրատարակվել՝ 1978, 1986 թվականներին, հրատարակվել է 1969 թվականին) պիեսները մոտ են թատերականացված խաղերին։ „Andrius“ (բեմադրվել և հրատարակվել է 1978), „Kristiano Anderseno rožė“ (հրատարակվել է 1978 թվականին, բեմադրվել՝ 1982 թվականին) պիեսները վերաբերվում են հոգեբանական լուծման ավելի բարդ խնդիրներին։ Կենցաղային տեսարանները զուգորդվում են ռոմանտիկ բարձր ձգտումների բանաստեղծականացման հետ։
Վիոլետա Պալչինսկայտեի պիեսները բեմադրվել են Լիտվայի, ինչպես նաև Կիևի, Լվովի, Մինսկի, Մոսկվայի, Թբիլիսիի և Հելսինկիի թատրոններում։
Սցենարներ է գրել „Andrius“ (1980), «Traukinys į Belzibarą» (1986), «Geležinė princesė» (1988) ֆիլմերի համար։ Բոլոր երեք ֆիլմերի ռեժիսորը եղել է Ալգիրդաս Արամինասը։ Վիլնյուսի Երիտասարդական թատրոնում մասնակցել է անգլիացի ռեժիսոր Սթիվեն Պաուելի «Դոն Կիխոտ» պիեսի բեմադրությանը ։
Բացի բանաստեղծություններից և պիեսներից, գրել է կոմպոզիտոր Էդուարդաս Բալսիսի «Մի դիպեք կապույտ գլոբուսին» («Nelieskite mėlyno gaublio», հրատարակվել է 1970 թվականին) լիբրետոն, օրատորիայի տեքստը, «Muzika troliui» (2011, երկրորդ հրատարակություն 2012) վիպակը, «Atminties babilonai, arba Aš vejuos vasarą» հուշերի գիրքը (2015)։
Երեխաների համար անգլերենից թարգմանել է ստեղծագործություններ անգլիական բանահյուսությունից և գրողներ Ռոալդ Դալի, Լեմոնի Սնիքետի և մյուսների ստեղծագործությունները։ Լիտվերեն է թարգմանել Վերոնիկա Տուշնովայի պոեզիան։
Պալչինսկայտեի քնարերգությունը և ստեղծագործությունները երեխաների համար թարգմանվել են անգլերեն, ռուսերեն և այլ լեզուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լիտվացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Լիտվացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Լիտվացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ
Օյեմ
Օյեմ (Oyem), քաղաք Գաբոնում, Վոլե-Նտեմ նահանգի և Վոլե դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է նահանգի հյուսիսում՝ Նտեմ գետի ափին։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է մոտ 910 մ բարձրությամբ սարահարթի վրա։ Քաղաքը շրջակա գյուղատնտեսական տարածքների վարչական և տրանսպորտային կենտրոնն է ։ Օյեմը գտնվում է Գաբոնի մայրաքաղաք Լիբրևիլից 411 կմ հեռավորության վրա ։
Պատմություն
Օյեմն անվանվել է քաղաքի մերձակայքում աճած մեծ ծառի պատվին։ 1990-ականներին Խաղաղության կորպուսի մի քանի կանայք բռնաբարվեցին և սպանվեցին, ինչը կասկածներ առաջացրեց տարածաշրջանի անվտանգության վերաբերյալ։ 2004 թվականի մարտին քաղաքը պաշարել են կատաղած շները, որոնք սպանել են երեք բնակիչների։ Քաղաքի իշխանությունները ստիպված գնդակահարել են 50 թափառող շներին ։
2004 թվականի հոկտեմբերին Օյեմը տուժել է ջրի պակասից և էլեկտրաէներգիայի անջատումից։ Նույն թվականի դեկտեմբերին տիֆի բռնկում եղավ, որը տարածվեց Հյուսիսային Գաբոնում ։ Օյեմում գրանցվել է մոտ 50 դեպք։
Տնտեսություն
Օյեմում աճեցվող հիմնական մշակաբույսերն են կակաոն և սուրճը։ Դրանք ավտոմոբիլային ճանապարհով առաքվում են Կամերունի, Կրիբիի և Դուալայի նավահանգիստներ, որտեղից արտահանվում են այլ երկրներ։ Այստեղ րտադրում է նաև կաուչուկ և կարտոֆիլ ։
Ծառայություններ
Քաղաքն ունի հիվանդանոց, երկու եկեղեցի, գյուղատնտեսական դպրոց, հանրակրթական միջնակարգ դպրոց և մաքսատուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գաբոնի քաղաքներ
Վերբովկա (գյուղ, Լիպովեցի շրջան)
Վերբովկա (Вербівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1794 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1794 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գուլյանկա (գյուղ, Կորոստենի շրջան)
Գուլյանկա (Гулянка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1873 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գուլյանկա գյուղում բնակվում էր 1 246 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1786 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 697,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1873 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(9540) Միխալկով
(9540) Միխալկով (Mikhalkov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
(1678) Հվին
(1678) Հվին (Hveen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1940 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,155968 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8049 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,507 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2047,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175794 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,19° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1940 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Իրյո Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հաբ (Էդինբուրգ)
Հաբ (hub), Էդինբուրգի միջազգային փառատոնի շտաբը, 1999 թվականից գործում է 19-րդ դարի տաճարում։ Գտնվում է Էդինբուրգի ամրոցի հարևանությամբ` Թագավորական մղոնում` շոտլանդական մայրաքաղաքի կենտրոնում։ Հաբը նաև էդինբուրգյան մյուս փառատոների տեղեկատվական կենտրոնն է ։
Պատմություն
19-րդ դարի կեսին Թագավորական մղոնում` սուրբ Ջայլզի տաճարից ոչ հեռու, կառուցվել է Սուրբ Ջոնի եկեղեցին (Tolbooth Kirk St. John)։ Շինարարությունը ընթացել է 1839-1844 թվականներին ճարտարապետներ Օգաստես Ուեբլի Պյուջինի և Ջեյմս Գիլեսպի Գրեմի նախագծով ։
Նեոգոթիկայի ոճով կառուցված եկեղեցին, որն ուներ Էդինբուրգում ամենաբարձր` 73 մետրանոց սրաձող, միանգամից դարձավ Շոտլանդիայի մայրաքաղաքում գերիշխող տեսք ունեցող շինությունը ։ Եկեղեցին գործել է մինչև 1979 թվականը, երբ փակվել է Շոտլանդիայի եկեղեցու և Շոտլանդիայի միավորված ազատ եկեղեցու (United Free Church of Scotland) միավորման հետևանքով ։
Ներկայումս շինությունն ունի մի քանի սրահներ, որոնցից խոշորագույնը կարող է ընդունել 420 մարդ։ Կա նաև գրադարան և սրճարան։ Ներքին տարածքները տրվում են վարձակալությամբ տարբեր հավաքույթներ, հրավերքներ, հարսանեկան արարողություններ իրականացնելու համար ։
Մեծ սրահը, որը կոչվում է «Վիկտորյայի սրահ», մինչև 2004 թվականը երբեմն օգտագործվել է խորհրդարանական նիստեր անցկացնելու նպատակով, մինչև Հոլիռուդյան պալատի դիմաց կառուցվել է Շոտլանդիայի խորհրդարանի նոր շենքը ։
Հաբ և փառատոներ
Էդինբուրգի միջազգային փառատոնի տնօրեն Ջոնաթան Միլսը, պատասխանելով լրագրողների հարցերին, մեկնաբանել է, որ ամենամյա փառատոների գաղտնիքը բազմազանության, անմիջականության, անկաշկանդության մեջ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի տեսարժան վայրեր
Աստերոիդների ցանկ (107201-107300)
Աստերոիդների ցանկ (107101-107200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (107301-107400)
Մշակութային վերածնունդ հիմնադրամ
Մշակութային վերածնունդ հիմնադրամը, շահույթ չհետապնդող հիմնադրամ, որը ստեղծվել է 2014 թվականին։ Հիմնադիր-նախագահն է Արթուր Ջանիբեկյանը։ Հիմնադրամի առաջնային առաքելությունն է հայ երաժշտական արվեստը հասանելի դարձնել հասարակության լայն զանգվածներին, որի նպատակով հիմնադրամի կողմից իրականացվող գործառույթներն են՝ ներկայացնել և ճանաչելի դարձնել հայ ժողովրդական և հոգևոր երաժշտությունն արտերկրում, ստեղծել երգերի ժողովածուներ, կազմակերպել մշակութային միջոցառումներ, իրականացնել գիտահետազոտական աշխատանքներ, կյանքի կոչել ուսումնական ու դաստիարակչական նախագծեր տպագրել մասնագիտական գրականություն։
«Մշակութային վերածնունդ» հիմնադրամի գործունեության կարևորագույն ուղղություններից է հայ ժողովրդական, ազգային, հոգևոր երաժշտությունը նոր սերնդին փոխանցելը, այն հասարակության համար առավել հասանելի ու մատչելի դարձնելը։
«Մշակութային վերածնունդ» հիմնադրամի կողմից իրականացված առաջին մշակութային նախագիծը «Հայկական ազգային երաժշտական գանձարան»-ն է ։
Սիիմուստի
Սիիմուստի (Siimusti), գյուղական ավան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 696 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Պտղոմեոս Լագոս
Պտղոմեոս Լագոս (Πτολεμαῖος Σωτήρ, մ․թ․ա․ 367–283 թթ․), Եգիպտոսում Պտղոմեոսյան դինաստիայի (մ․թ․ա․ 305-30 թթ.) հիմնադիրը, Եգիպտոսի սատրապ, Ալեքսանդր Մակեդոնացու ամենամտերիմ զինակիցներից մեկը՝ եռանդուն և տաղանդավոր գործիչ։
Կենսագրություն
Պտղոմեոս Լագոսի մասին հստակ տեղեկություններ չկան, վաղ շրջանում Պտղոմեոսի մասին կենսագրություններ չեն գրվել։ Բայց մեզ հասած որոշ պատառիկներով կարելի է ընդհանուր մի կենսագրական կազմել, ըստ որի՝ նա ապրել է մոտ ութսուն տարի, հենց այն տարիները, որոնք համապատասխանում են հին աշխարհում տեղի ունեցող կարևորագույն իրադարձություններին։ Այն է՝ Փիլիպոս ll Մակեդոնացու հզորացումը, նրա որդի Ալեքսանդրի կողմից Աքեմենյան տերության նվաճումը, դիադոքոսների պատերազմներն ու հելլենիստական պետությունների ձևավորումը։ Պտղոմեոսը սերում էր մակեդոնական հայտնի ընտանիքներից. մոր՝ Արսինոեի ընտանիքը բարեկամական կապերով կապված էր մակեդոնական թագավորական ընտանիքին, հայրն էլ՝ Լագոսը, պատկանում էր մակեդոնական ազնվականական ընտանիքներից մեկին ։ Պտղոմեոս Լագոսը ամուսնացած է եղել երեք անգամ. առաջին անգամ ամուսնացել է Արտաբազի դուստր Արտակամեի հետ։ Նրա երկրորդ կինը Անտիպատրոսի դուստրն էր՝ Էվրիդիկեն, որից ծնված Պտղոմեոս Կերավնոսը դիադոքոսների պատմության մեջ մտավ որպես սարսափելի չարագործ, քանի որ սպանեց իր հովանավոր և մերձավոր ընկեր Սելևկոսին։ Վերջինս, սակայն, զրկվեց գահից և գահաժառանգ նշանակվեց Պտղոմեոսի՝ Բերենիկեի հետ երրորդ ամուսնությունից ծնված որդին՝ Պտղոմեոս ll-ը, որը հետագայում ստացավ Ֆիլադելֆոս անունը։
Գործունեությունը
Մ․թ․ա․ 323 թ. Ալեքսանդրի մահից հետո բոլորի, այդ թվում նաև Պտղոմեոսի համար, սկսվեց նոր շրջան։ Բաբելոնում սատրապությունների բաժանման ժամանակ Պտղոմեոսը կարողացավ հասնել նկատելի հաջողությունների։ Կարելի է նույնիսկ ասել, որ այստեղ որոշվեց նրա ճակատագիրը, քանզի նրան բաժին ընկավ հենց Եգիպտոսը, որը նրան անծանոթ չէր, քանի որ դեռևս Ալեքսանդրի կենդանության օրոք, լինելով Եգիպտոսում, նա կարողացավ գնահատել այս երկրի բնակչության և դիրքի հետ կապված առավելությունները։ Եվ՛ արևելքից, և՛ արևմուտքից Եգիպտոսը շրջապատված էր լայնատարած անապատներով և այն գրավելը այնքան էլ հեշտ գործ չէր։ Երկիրը հեշտ էր պաշտպանել և, եթե անգամ թշնամուն հաջողվեր գրավել սահմանամերձ ամրոցները, միևնույն է դելտայի բազուկներով բաժանված Նեղոսի հովտի և Վերին Եգիպտոսի միջև ընկած հսկայական ձգվածությունը նրան մեծ դժվարությունների առաջ կկանգնեցներ։ Սակայն, այս ամենից զատ, երկիրը կառավարելու համար հարկավոր էր ստեղծել կառավարման մի կազմակերպված համակարգ և ստույգ գործող տեղեկատվական ծառայություն. ինչ-որ բան կարելի էր վերցնել փարավոններից և պարսիկներից, բայց շատ բան պիտի ստեղծվեր նորից։ Պտղոմեոսյան դինաստիայի առաջին արքաների կառավարման տարիներին ձևավորվեց հելլենիստական Եգիպտոսին բնորոշ տնտեսական և վարչական համակարգ։ Նոր տերերը օգտագործում էին ինչպես հունական ինստիտուտները, այնպես էլ տեղական ավանդույթները՝ իրենց իշխանությունը ամրապնդելու համար։
Արտաքին և ներքին քաղաքականությունը
Պտղոմեոսի արտաքին քաղաքականության մեջ առկա էր շատ կարևոր մի գիծ. այն է՝ Եգիպտոսի սահմանների ընդարձակումը և ամրապնդումը։ Նրա կառավարումը խաղաղ չի անցել, քանի որ ողջ կյանքի ընթացքում վերջինս շատ պատերազմներ է մղել։ Ըստ նրա՝ այդ պատերազմներն անհրաժեշտ էին, եթե նա ուզում էր մնալ որպես Եգիպտոսի կառավարիչ։ Պտղոմեոսի պատերազմներն ու նրա ռազմավարությունն առանձնանում էին յուրահատուկ զգուշավորությամբ։ Ի տարբերություն Ալեքսանդրի՝ Պտղոմեոսը իր բոլոր խաղաթղթերը չէր դնում սեղանին, այլ նախօրոք ամենայն մանրամասնությամբ ծրագրում էր սպասվելիք ճակատամարտը ։ Եգիպտոսից դուրս Պտղոմեոսի նվաճումները սկսվեցին մ․թ.ա. 322 թ.։ Նա հաղթեց Պերդիկասին (Պերդիկասը սպանվեց իր իսկ վրանում՝ իր համախոհների կողմից), որն այդ ընթացքում արդեն դարձել էր կայսերական խնամակալ։ Այդ ընթացքում Պտղոմեոսի հանդեպ հարգանքը այնքան էր մեծացել, որ նրան առաջարկեցին կայսրության խնամակալությունը, սակայն վերջինս հրաժարվեց այդ առաջարկից։ Նա դեռևս վաղուց էր մտադրվել իրեն վերցնել Եգիպտոսը և նրա համար շատ ավելի կարևոր էր ընդլայնել և ամրապնդել իր դիրքերը հենց այդ երկրում։ Որպեսզի ապահովեր երկիրը Պաղեստին կողմից սպասվող ներխուժումից, նա պաշտպանության կարիք էր զգում։ Իսկ այդպիսի պաշտպանի դեր կարող էր ստանձնել Սիրիան, որին էլ վերջինս կարողացավ իր ձեռքն առնել։ Այդ ժամանակներից սկսած Սիրիան դարձավ կռվախնձոր, որի պատճառով հետագայում բազում պատերազմներ մղվեցին։ Մ․թ․ա․ 313 թ. Պտղոմեոսը ներխուժեց Կիպրոս, որը ևս մեծ նշանակություն ուներ, քանի որ գտնվում էր առևտրական կարևոր ճանապարհների խաչմերուկում։ Սակայն առավել մեծ կարևորություն ունեցավ մ․թ․ա․ 312 թ. Գազայի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտը, որտեղ Պտղոմեոսը և Սելևկոսը հաղթանակ տարան Անտիգոնեսի որդու՝ Դեմետրիոս Պոլիորկետոսի դեմ։ Մ․թ․ա․ 311 թ. խաղաղության պայմանագիր կնքվեց մի կողմից Անտիգոնեսի և մյուս կողմից Կասսանդրոսի ու Լիսիմաքոսի միջև։ Սկզբնապես այդ պայմանագրում Սելևկոսի և Պտղոմեոսի անունները չէր շեշտվում, սակայն հետագայում Պտղոմեոսը միացավ այդ պայմանագրին։ Պտղոմեոսի կյանքում և քաղաքականության մեջ շրջադարձային եղավ մ․թ․ա. 306 թ. Սալամինի ճակատամարտը, որտեղ վերջինս ջախջախիչ պարտություն կրեց և ծովում կորցրեց իր երբեմնի հզորությունը։ Չնայած այդ պարտությանը՝ մ.թ․ա. 305 թ. Պտղոմեոսը իրեն Եգիպտոսի արքա հռչակեց, որից հետո նրա ներքին քաղաքականության մեջ նոր շրջան է սկսվում։ Նա կառավարական կենտրոնը Մեմֆիսից տեղափոխում է դեպի Ալեքսանդրիա։ Այն հիանալի դիրք ուներ և հանդիսանում էր հին աշխարհի ամենալավ նավահանգիստներից մեկը՝ զիջելով թերևս միայն Կարթագենին։ Վերին Եգիպտոսում հիմնելով Պտղոմայիս քաղաքը՝ Պտղոմեոսը ստեղծեց հատուկ կենտրոն, որն իր վրա վերցրեց նահանգի գլխավոր քաղաքի գործառույթները։ Եգիպտոսի նոր արքայի իշխանության հենարանը զինվորական ուժն էր և հարկերը, որոնց օգնությամբ նա կարող էր իրականացնել բավականին հաջող ներքին քաղաքականություն։ Մ․թ․ա․ 283 թ. մահանում է Պտղոմեոս l-ը՝ գահը փոխանցելով որդուն՝Պտղոմեոս ll-ին, որը մ.թ․ա. 285 թվականից արդեն ստանձնել էր երկրի կառավարումը։
Գրևոմչանսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)
Գրևոմչանսկի (Громчанский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Մեշչերյակովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Աղեղնավոր
Աղեղնավոր կենդանակերպի համաստեղություններից, որի սիմվոլը (Յունիկոդ՝ ♐) է, մի ոճավորված աղեղ։ Աղեղնավորը գտնվում է Օձակիր համաստեղության արևելքում և Այծեղջյուր համաստեղության արևմուտքում։
Աղեղնավոր համաստեղությունում են գտնվում հետևյալ Մեսյե առարկաները ՝
Նաև Աղեղնավորում են գտնվում NGC 6522 և NGC 6528 գնդային աստղաբույլերը, NGC 6520 աստղաբույլը և B86 (Թանակի Կետ) միգամածությունը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
Պյոտր Իլյիչով
Պյոտր Իլյիչով (Пётр Викторович Ильичёв, ), ռուս դիվանագետ։ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության միջազգային կազմակերպությունների դեպարտամենտի տնօրեն ։
2013 թվականի դեկտեմբերի 6-ից մինչև 2018 թվականի փետրվարի 8-ը զբաղեցրել Է ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցչի առաջին տեղակալի պաշտոնը ։ 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2013 թվական) ։
Կենսագրություն
1983 թվականին ավարտել է Պոդոլսկի թիվ 17 դպրոցը՝ ոսկե մեդալով։ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական համալսարանի շրջանավարտ։ Տիրապետում է անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։
Աշխատել է Մավրիկիոսում ԽՍՀՄ դեսպանատանը, Քենիայում և ԱՄՆ-ում Ռուսաստանի դեսպանատներում։ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում պաշտոններ է զբաղեցրել Աֆրիկայի դեպարտամենտում և միջազգային կազմակերպությունների դեպարտամենտում, որտեղ մինչև վերջին արտասահմանյան գործուղումը եղել է բաժնի պետ և ապա փոխտնօրեն։
2012 թվականից ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչությունում՝ Նյու Յորքում, սկզբում որպես մշտական ներկայացուցչի տեղակալ, հետագայում ՝ որպես Վիտալի Չուրկինի առաջին տեղակալ։
2017 թվականի փետրվարի 20-ից, ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցիչ Վիտալի Չուրկինի մահից հետո, դարձել Է ՄԱԿ-ում և ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցչի պաշտոնակատար ։ 4 օր անց պաշտոնապես նշանակվել է ՄԱԿ-ում ՌԴ գործերի ժամանակավոր հավատարմատար ։
Դիվանագիտական աստիճան՝ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի դեկտեմբերի 28) ։
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ֆյոկլա Տոլստայա
Ֆյոկլա Տոլստայա (Фёкла Толста́я, իրական անուն՝Աննա Տոլստայա, ), ռուս լրագրող, ռադիո և հեռուստահաղորդավար, ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1971 թվականի փետրվարի 27-ին պրոֆեսիոնալ բանասերներ Նիկիտա և Սվետլանա Տոլստոյների ընտանիքում։ Լև Տոլստոյի թոռան թոռնուհին։
Հայրը դստերը Ֆյոկլա կամ Ֆեկլանդիա էր անվանում։ Այնպես որ, մանկական մականունը դարձել է ստեղծագործական կեղծանուն։
Սովորել է երաժշտական դպրոցում՝ անգլերենի խորացված ուսուցմամբ։ Դպրոցական տարիքում նկարահանվել է կինոյում՝ երկրորդական դերերում «Ուղղակի ահավոր է» (1982)։
Դասավանդել է «Օստանկինո» հեռուստատեսության և ռադիոյի ինստիտուտում։
Կրթություն
1994 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Մասնագիտությունը՝ բանասեր-սլավոնագետ։ Սովորել է ասպիրանտուրայում։ Դասավանդել է Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանում։
Տիրապետում է լեհերեն, սերբերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և իտալերեն լեզուներին ։
Ռադիո
Աշխատել է «Էխո Մոսկվի» («Օտար վանք», 2003) և «Մայակ» («Ցերեկային շոու», 2008-2009) ռադիոկայաններում։
2012 թվականից մինչև 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ը Միխայիլ Կոզիրևի հետ վարել է «Միշանինա» հաղորդումը (Արծաթե անձրև ռադիոկայան) երկուշաբթի և ուրբաթ օրերին՝ ժամը 19:00-ից մինչև 21:00։ 2014 թվականի հունվարի 24-ից մինչև 2017 թվականի մարտի 27-ը Տոլստոյը և Կոզիրյովը «Հայրեր և երեխաներ» հաղորդումն վարել են նույն ռադիոկայանում՝ ժամը 19:00-ից մինչև 21:00-ն ։
Հեռուստատեսություն
Ուսման ընթացքում եկել է հեռուստատեսություն, որտեղ աշխատել է որպես ռեժիսոր «Վրեմեչկո», «Գիշերային թռիչք» (ՏՎ Ցենտր), «Դարձիր աստղ» (Ռոսիա), «ժողովրդական արտիստ» (Իվան Ուրգանտի հետ, (Ռոսիա), 1-2 սեզոններ, 2003 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2004 թվականի դեկտեմբեր), «Ամեն ինչ միանգամից» (Պետրոս Ֆադեևի հետ, ՆՏՎ), «Երրորդը ավելորդ է» (ամանորյա թողարկում, Պետրոս Ֆադեևի հետ, ՆՏՎ), «Երկուսը քաղաքում» (ՆՏՎ) , «Հոբելյան» (ՆՏՎ) , «Մեծ ճաշ» («Առաջին ալիք»)) , «Դու այն ես՝ ինչ ուտում ես» («Ռուսաստան») , «Մեծ դինաստիաներ» («Առաջին ալիք») վավերագրական շարքը և ուրիշներ։ Ներկայումս Կուլտուրա հեռուստաալիքի «Դիտորդ» հաղորդաշարի հաղորդավարն է։
Մասնակցել է «Աստղային սառույց» (2008 թվական) նախագծին, «Ով է ուզում դառնալ Մաքսիմ Գալկին» խաղին, «Ստիլյագի շոուին» (2010 թվական) և «Երեկոյան Ուրգանտ» հաղորդման հյուրը (2015 թվականի սեպտեմբերի 17)։
«Պատերազմ և խաղաղություն. կարդում ենք վեպը» հեռուստանախագծի հեղինակն է և հաղորդավարը, որը 2015 թվականի դեկտեմբերի 8-11-ը հեռարձակվել է Կուլտուրա հեռուստաալիքի ուղիղ եթերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Ուոլդեն կամ կյանքն անտառում
Ուոլդեն կամ կյանքն անտառում (Walden; or, Life in the Woods) կամ կարճ՝ Ուոլդեն, ամերիկացի տրանսցենդենտալիստ գրող Հենրի Դեյվիդ Թորոյի գիրքն է, որի վրա հեղինակն աշխատել է ինը տարի։ Հրատարակվել է 1854 թ․։
Համառոտ նկարագիր
Գրքում Թորոն նկարագրում է հասարակությունից հեռու՝ բնության մեջ միայնակ անցկացրած երկու տարիները (չնայած որ գրքում նկարագրված դեպքերը տեղի են ունենում մեկ տարում)։ Նա այդ ընթացքում ապրում էր անտառում, Ուոլդեն լճի ափին (որտեղից էլ գրքի վերնագիրը)։
«Ուոլդենը» դժվար է միայն մեկ գրական ժանրի վերագրել։ Այն մի կողմից ունի ինքնակենսագրական բնույթ, մյուս կողմից գիրքն ավելի շատ հայտի է Թորոյի փիլիսոփայական և ներհայեցողական դիտարկումներով։ Թորոն նաև քննադատում է (հաճախ անուղղակիորեն) ամերիկյան շատ արժեքներ, մասնավորապես մասնավոր սեփականությունը և աշխատասիրությունը։ Որպես այլընտրանք նա առաջարկում է իր որդեգրած կենսակերպը։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Տրանսցենդենտալիզմ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գրականություն Կատեգորիա:Ինքնակենսագրություններ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գրականություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Գաբրիել Գարսիա Մարկես
Գաբրիել Խոսե դե լա Կոնկորդիա Գարսիա Մարկես (Gabriel José de la Concordia García Márquez, ), կոլումբիացի վիպագիր, կարճ պատմվածքների հեղինակ, սցենարիստ և լրագրող։ Լատինական Ամերիկայում հայտնի է նաև Գաբո անունով։ Լինելով 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ և իսպանալեզու գրականության լավագույն ներկայացուցիչներից մեկը՝ 1972 թվականին արժանացել է Նեյշտադյան գրական միջազգային մրցանակի, իսկ 1982 թվականին՝ Նոբելյան մրցանակի գրականության ոլորտում ։ Զբաղվել է ինքնակրթությամբ, կիսատ է թողել իրավաբանական կրթությունը՝ լրագրողի կարիերա սկսելու նպատակով։ Անարգել քննադատել է կոլումբիական ներքին և արտաքին քաղաքականությունը։ 1958 թվականին ամուսնացել է Մերսեդես Բարչայի հետ․ ունեցել են երկու որդի՝ Ռոդրիգոն և Գոնսալոն ։
2014 թվականի ապրիլին՝ Գարսիա Մարկեսի մահից հետո, Կոլումբիայի նախագահ Խուան Մանուել Սանտոսը նրան անվանել է «երբևէ ապրած ամենանշանավոր կոլումբիացին» ։
Մանկություն
Գաբրիել Գարսիա Մարկեսը ծնվել է 1927 թ. մարտի 6-ին Կոլումբիայի Արակատակա քաղաքում՝ Էլիխիո Գարսիա Մարկեսի և Լուիզա Սանտյագո Մարկեսի ընտանիքում։ Գարսիա Մարկեսի ծնունդից անմիջապես հետո նրա հայրը ձեռք է բերում դեղագործի աշխատանք և կնոջ հետ միասին մեկնում են Բառանկիլյա՝ թողնելով Գաբրիելին Արակատակայում ։ Նա մնում է մայրական կողմից տատի՝ Դոնա Տրանքիլինա Իգուարանի ու պապի՝ գնդապետ Նիկոլա Ռիկարդո Մարկես Մեխիայի խնամքին։ 1936 թվականի դեկտեմբերին Մարկեսի հայրը նրան և իր եղբորը տանում է Սուկրե։ 1937-ին, երբ մահանում է Մարկեսի պապը, ընտանիքը վերադառնում է Բառանկիլյա, հետագայում նորից Սուկրե, որտեղ նրա հայրը հիմնադրում է դեղատուն ։
Մարկեսի ծնողների սիրավեպին դեմ էր Լուիզա Սանտգայո Մարկեսի հայրը՝ գնդապետը։ Էլիխիո Գարսիա Մարկեսն այն տղամարդը չէր, որին գնդապետը պատրաստ էր տեսնել իր դստեր կողքին։ Էլիխիոն պահպանողական կուսակցության անդամ էր և ուներ կնամոլի համբավ ։ Սակայն երիտասարդը Լուիզայի սիրտը շահում էր ջութակի սերենադներ նվագելով, սիրային բանաստեղծություններով, անթիվ սիրային նամակներով և անգամ հեռախոսային հաղորդագրություններով այն բանից հետո, երբ Լուիզայի հայրը նրան դիտավորյալ հեռու էր տարել՝ զույգին բաժանելու նպատակով։ Լուիզայի ծնողներն ամեն ինչ արեցին իրենց դստերն այդ տղամարդուց ազատելու համար, սակայն ապարդյուն. նրանք տեսան, որ իրենց աղջիկը սիրում է նրան ։ Լուիզայի ընտանիքը վերջապես համակերպվեց և թույլ տվեց աղջկան ամուսնանալ Էլիխիոյի հետ (սիրո այս պատմությունը հետագայում հանդիպում ենք «Սերը ժանտախտի օրերին» վեպում )։
Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի տատը՝ Դոնա Տրանքիլինա Իգուարան Կոտեսը, մեծ դեր է ունեցել գրողի դաստիարակության վրա։ Ապագա գրողը ոգեշնչվում էր նրա՝ արտառոց երևույթներին որպես ինչ֊որ բոլորովին բնական բանի վերաբերելուց ։ Դոնայի համար տունը լցված էր ոգիների մասին պատմություններով ու նախազգուշացումներով, որոնք շարունակ մնում էին արհամարհված իր ամուսնու կողմից ։ Գարսիա Մարկեսի կարծիքով տատը նրա համար «իրականության մոգական, սնահավատ և գերբնական պատկերի աղբյուրն էր »։ Նա վայելում էր տատի՝ պատմություններ ներկայացնելու յուրօրինակ ձևը։ Անկախ պատմությունների ֆանտաստիկ կամ անհավանական լինելուց, նա դրանք մատուցում էր ինչպես անհերքելի իրականություն։ Դա մի սառը ոճ էր, որը երեսուն տարի անց հսկայական ազդեցություն է ունեցել իր թոռան ամենահայտնի «Հարյուր տարվա մենություն» վեպի վրա ։
Կրթություն և հասունություն
Սուկրե ժամանելուց հետո որոշվեց, որ Գարսիա Մարկեսը պետք է սկսի իր ֆորմալ կրթությունը և կամավորության մեկնեց Բառանկիլյա՝ Մագդալենա գետի նավահանգիստներից մեկը։ Այնտեղ նա ուներ ամաչկոտ տղայի համբավ, որը գրում էր հումորային բանաստեղծություններ։ Միշտ լուրջ և մարզական խաղերի նկատմամբ ոչ մի հետաքրքրություն չցուցաբերող տղային սկսեցին կոչել «ծերուկ» ։
1940 թվականից սկսած Գարսիա Մարկեսն ավագ դպրոցի առաջին տարիներն անց է կացրել Սան Խոսեի քոլեջում (այժմ Սան Խոսեի համալսարան)։ Այստեղ նա տպագրեց իր առաջին բանաստեղծությունները «Երիտասարդություն» (Juventud) կոչվող դպրոցական ամսագրում։ Հետագայում կառավարության կողմից նրան տրված կրթաթոշակի շնորհիվ նա ուսումը շարունակեց Բոգոտայում՝ Սիպակիրա քաղաքի քոլեջում, որտեղից մայրաքաղաք մեկ ժամվա ճանապարհ էր։
Բոգոտայում ուսանելու տարիներին, Գարսիա Մարկեսը ներգրավվեց մի շարք սպորտաձևերում՝ դառնալով Սիպակիրա քաղաքի քոլեջի երեք սպորտաձևերի՝ ֆուտբոլի, բեյսբոլի և վազքի թիմերի ավագը։
1947 թվականին քոլեջն ավարտելուց հետո Մարկեսը մնում է Բոգոտայում՝ Կոլումբիայի ազգային համալսարանում իրավագիտություն ուսանելու նպատակով։ Այստեղ արդեն ի հայտ է գալիս նրա մեծ սերը դեպի ընթերցանությունը։ Ֆրանց Կաֆկայի «Կերպարանափոխությունը»՝ հատկապես Խորխե Լուիս Բորխեսի ինքնատիպ թարգմանությամբ, մեծ ազդեցություն է ունեցել գրողի վրա։ Նա տարված էր ոչ ավանդական գրականություն ստեղծելու մտքով, որի ոճը նման կլիներ իր պապի պատմություններին, որտեղ «արտասովոր իրադարձությունները և անոմալիաները ներկայացվում էին որպես առօրյա կյանքի մասնիկ»։ Նրա գրող դառանալու ցանկությունն ավելի ու ավելի էր մեծանում։ Շուտով նա հրապարակում է իր առաջին գործը՝ «Երրորդ հրաժարական»-ը, որը հայտնվեց El Espectador (Դիտորդ) թերթի 1947 թվականի սեպտեմբերի 13-ի համարում։
Լրագրողական կարիերան
Գարսիա Մարկեսը լրագրողի կարիերան սկսեց Կոլումբիայի ազգային համալսարանաում իրավագիտություն սովորելու տարիներին։ 1948-1949 թվականներին նա գրում էր Կարտախենա քաղաքի El Universal թերթի համար։ 1950 թվականից մինչև 1952 թվականը Գարսիա Մարկեսը «Սեպտիմուս» ծածկանունով գրում էր «յուրօրինակ» սյունակ Բառանկիլյայի տեղական El Heraldo թերթի համար։ El Heraldo-ում աշխատելու ժամանակահատվածի մասին Մարկեսը նշում է․ «Ես գրում էի մի կտոր և վճարվում էի երեք պեսո դրա համար, հետո գուցե մի առաջնորդող հոդված գրեի ևս երեք պեսոյի համար» ։ Այս ժամանակահատվածում նա դարձավ «Բառանկիլյայի խումբ» կոչվող գրողների և լրագրողների ոչ պաշտոնական խմբի ակտիվ անդամ։ Այս միությունը մոտիվացիայի և ոգեշնչման մեծ աղբյուր էր Մարկեսի գրական կարիերայի համար։ Նա աշխատում էր այնպիսի ազդեցիկ անհատականությունների հետ, ինչպիսին էր Ռամոն Վինյեսը, որին Մարկեսը իր «Հարյուր տարվա մենություն» վեպում ներկայացնում է ծեր կատալոնացու կերպարում, որն ուներ գրախանութ ։ Այս տարիներին Մարկեսը ծանոթանում է նաև Վիրջինիա Վուլֆի և Ուիլիամ Ֆոլքների աշխատանքներին։ Ֆոլքների պատմողական տեխնիկան, պատմական թեմաները և գյուղական միջավայրի օգտագործումը մեծ ազդեցություն է ունեցել շատ լատինաամերիկյան գրողների վրա ։ Բառանկիլյայի միջավայրը Մարկեսին տվեց համաշխարհային կարգի գրական կրթություն և առանձնահատուկ հեռանկար կարիբյան մշակույթի նկատմամբ։ 1954-1955 ապրում էր Բոգոտայում և պարբերաբար գրում էր Բոգոտայի El Espectador (Դիտորդ) լրագրի համար։ Մարկեսը նաև կինոքննադատ էր, որի շնորհիվ մեծանում է նրա հետաքրքրվածությունն այս ոլորտում։