cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արփունք
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արփունքի մշտական բնակչությունը կազմել է 568, առկա բնակչությունը` 564 մարդ ։ Մինչև 1989 թ. գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով ։
Արփունքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Սոթք գավառի բնակավայրեր
Monolith of Death Tour '96-'97
Monolith of Death Tour '96-'97, ամերիկական Cannibal Corpse խմբի առաջին համերգը։ 1997 թվականին ազատ են արձակվել VHS սկավառակներ Metal Blade Records լեյբլում, իսկ DVD դուրս եկավ 2002 թվականին։ Հավաքածուն բաղկացած է կենդանի ձայնագրություններից (Monolith of Death Tour շրջագայությունից)։
Ստեղծագործությունների ցանկ
Կատեգորիա:1997 ալբոմներ
Վոլոսյանկա (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)
Վոլոսյանկա (Волосянка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլոսյանկա գյուղում բնակվում էր 1 646 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,49 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1885 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սան Մարտինո ին Բադիա
Սան Մարտինո ին Բադիա (San Martino in Badia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտե Ադիջո շրջանում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1727 մարդ, բնակաչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 76 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 39030, հեռախոսային կոդ՝ 0474։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ամբրուազ Օյոնգո
Ամբրուազ Օյոնգո (Ambroise Oyongo Bitolo‎, ), կամերունցի ֆուտբոլիստ, կանադական «Մոնրեալ Իմպակտ» ակումբի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Օյոնգոն սկսել է կարիերան «Կոնտոն Սպորտ» ակումբում։ Ակումբի կազմում նա երեք անգամ դարձել է Կամերունի չեմպիոն, նվաճել ազգային գավաթը և օգնել թիմին դուրս գալ Աֆրիկայի չեմպիոնների գավաթի կիսաեզրափակիչ ։ 2013 թվականի ամռանը ֆրանսիական «Լիլ» ակումբը հետաքրքրվել է պաշտպանով, սակայն տեղափոխությունը չի կայացել ։
2014 թվականի ամռանը Ամբրուազը տեղափոխվել է ամերիկյան «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ»։ Հունիսի 28-ին կանադական «Տորոնտոյի» դեմ խաղում նա նշեց իր նորամուտը ՄԼՍ-ում ։ Առաջին իսկ մրցաշրջանում Օյոնգոն նվաճել է հիմնական պաշտպանի տեղը «կարմիր ցուլերի» թիմում։
2015 թվականին Ամբրուազը տեղափոխվեց կանադական «Մոնրեալ Իմպակտ»։ Մայիսի 24-ին «Դալասի» դեմ խաղում նա նշեց իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ Հունիսի 25-ին «Տորոնտոյի» դեմ խաղում Օյոնգոն խփել է իր առաջին գոլը «Մոնրեալի» կազմում ։
Միջազգային կարիերե
2011 թվականին Կամերունի երիտասարդական հավաքականի կազմում Օյոնգոն Կոլումբիայում մասնակցել է Ֆուտբոլի աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա խաղացել Պորտուգալիայի, Ուրուգվայի , Մեքսիկայի և Նոր Զելանդիայի հավաքականների դեմ։
2013 թվականին Ամբրուազն իր նորամուտը նշեց Կամերունի հավաքական կազմում։ 2015 թվականի սկզբին նա ընդգրկվել է հայտացուցակում Աֆրիկայի Գավաթի խաղարկությանը մասնակցելու համար, որ անցկացվել է Հասարակածային Գվինեայում։ Խմբային փուլի՝ Մալիի հավաքականի դեմ մեկնարկային խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը ազգային թիմի կազմում ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Կոտոն Սպորտ»
Միջազգային Կամերուն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կամերունցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Էլեկտրամատակարարման եռաֆազ համակարգ
Էլեկտրամատակարարման եռաֆազ համակարգ ՝ փոփոխական հոսանքով էլեկտրական շղթայի բազմաֆազ հոսանքի մասնավոր դեպք, որտեղ գործում են նույն աղբյուրից սնուցվող միևնույն հաճախականության սինուսոիդալ էլեկտրաշարժ ուժեր, մեկը մյուսի նկատմամբ տեղակայված են որոշակի ֆազային անկյան տակ։ Եռաֆազ համակարգում այդ անկյունը 2π/3 (120°) ռադիան է։ Եռաֆազ հոսանքի համակարգը մշակել է Միխայիլ Դոլիվո-Դոբրովոլսկին (1888)։ Այդ համակարգի առավելություններն են՝ պտտվող մագնիսական դաշտի ստացման պարզությունը և հաղորդալարերի հատվածքի տնտեսումը՝ էներգիայի հաղորդման ժամանակ (միաֆազ փոփոխական հոսանքի համեմատ)։ էներգիան հաղորդվում է 3, սակավ՝ 4 հաղորդալարով։
Եռաֆազ հոսանքի ընդունիչների և գեներատորների համար կիրառվում է ֆազերի միացման 2 եղանակ՝ աստղաձև և եռանկյունաձև։ Աստղաձև միացման դեպքում ֆազային լարումները գծայինից փոքր են √3 անգամ։ Եռանկյունաձևի դեպքում գծային և ֆազային լարումները հավասար են՝ Սֆ=Սգ, բայց գծային հոսանքները (I*) մեծ են ֆազայիններից (Iֆ) համաչափ բեռնվածքի դեպքում, անկախ միացման եղանակից, այդ հզորությունը՝ Iգ = √3IֆՍգcosφ է, որտեղ ф-ն ֆազերի շեղման անկյունն է ֆազային լարումների և հոսանքների միջև։
Նկարագրություն
Գործող Էլեկտրաշարժ ուժերից (ԷԼՇՈՒ) յուրաքանչյուրը գտնվում է պարբերական գործընթացի սեփական ֆազում, այդ իսկ պատճառով այն հաճախ անվանում են «ֆազ»։ Բացի դա, ֆազ են կոչվում նաև հաղորդալարերը՝ ԷԼՇՈՒ-ների կրողները։ Եռաֆազ համակարգում տեղաշարժի անկյունը 120° աստիճան է։ Սովորաբար ֆազային հաղորդալարերը նշանակում են լատինական L տառով և արաբական թվանշանո՝ 1…3, կամ  A, B և  C. Ֆազային հաղորդալարերի տարածված նշանակումները․
Բացի ֆազային հաղորդալարերից, մինչև 1000Վ, կիրառվում է նաև չեզոք հաղորդալար(N - "չեզոք" կամ "զրո")։ Այն թույլ է տալիս եռաֆազ գիծը օգտագործել միաֆազ բեռնվածությունը ֆազային լարմամբ սնուցելու համար։
Առավելություններ
Ի շնորհիվ վերը նշված առավելությունների, ժամանակակից էլեկտրաէներգետիկայում ավելի շատ տարածված են եռաֆազ համակրգերը։
Աստղ
«Աստղ» է կոչվում այնպիսի միացումը, որի դեպքում գեներատորի փաթույթների (G)ֆազերի ծայրերը (M) միավորվում են մեկ ընդհանուր կետում, որը կոչվում է «չեզոք»։ Հաղորդալարեր, որնք միացնում են գեներատորի ֆազը սպառողին, կոչվում են «գծային»։ Հաղորդալար, որոնք միավորում են երկու չեզոքներ, կոչվում են չեզոք հաղորդալար։ Եռաֆազ շղթան, որը ունի չեզոք հաղորդալար, կոչվում է քառահաղորդալար։ Եթե չեզոք հաղորդալարը բացակայում է՝ եռահաղորդալար։
Գծային և եռաֆազ մեծությունները
Ֆազային և չեզոք հաղորդալարերի լարումը (U a, U b , U c )կոչվում է ֆազային։ Երկու ֆազային հաղորդալարերի լարումը(U AB , U BC , U CA )կոչվում է գծային։ Փաթույթը աստղաձև միացնելու համար, համաչափ բեռնվածության դեպքում, գծային և եռաֆազ հոսանքի և լարման հարաբերակցություն է։
Դիբրովնոե (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Դիբրովնոե (Дібрівне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։
Էլեկտրամատակարարման եռաֆազ համակարգ
Եռաֆազ հոսանքի հզորություն
Փաթույթը աստղաձևը միացնելու համար, համաչափ լարման պարագայում, եռաֆազ հոսանքի հզորությունը հավասար կլինի
Դիբրովնոե (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովնոե գյուղում բնակվում էր 207 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 178,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էլեկտրամատակարարման եռաֆազ համակարգ
Եռաֆազ ցանցում զրոյական հաղորդալարի այրման հետևանքները
Համաչափ բեռնման պարագայում եռաֆազ համակարգում սպառողի սնուցումը գծային լարմամբ, որը հնարավոր է նաև չեզոք հաղորդալարի բացակայության պարագայում։ Չնայած դրան, ֆազային լարմամբ սնուցման ժամանակ, երբ ֆազի բեռնումը խիստ համաչափ չի, այդ դեպքում չեզոք հաղորդալարի առկայությունը պարտադիր է։ Դրա կտրման կամ դիմադրության էական մեծացման դեպքում տեղի է ունենում, այսպես կոչված, ֆազի շեղում, որի արդյունքում միացված բեռնվածությունը, հաշվարկված ֆազային լարմամբ, կարող է լինել կամայական լարման տակ հետևյալ դիապազոնում՝ 0-ից մինչև գծային (կոնկրետ արժեքը կախված է ֆազում եղած բեռնվածությամբ, որը եղել է զրոյական հաղորդալարի կտրման ժամանակ)։  Հաճախ հենց սա է պատճառ դառնում, որ բնակելի շենքերում սպառվող էլեկտրաէներգիան խափանվում է, որը կարող է հրդեհի հանգեցնել։ Լարման նվազում կարող է էլեկտրատեխնիկայի շարքից դուրս գալու պատճառ դառնա։
Եռանկյուն
«Եռանկյուն» միացման պարագայում առաջին ֆազի ծայրը միացվում է երկրորդ ֆազի սկզբին, իսկ երկրորդ ֆազի վերջը՝ երրորդ ֆազի սկզբին և երրորդ ֆազի վերջը առաջին ֆազի սկզբին։
Գծային և ֆազային հոսանքների և լարումների հարաբերակցությունը
Փաթույթը «եռանկյուն» միացնելու համար, համաչափ բեռնվածության դեպքում, արդարացված են գծային և ֆազային հոսանքների և լարումների հարաբերակցությունը․
Եռաֆազ հոսանքի հզորությունը «եռանկյուն» միացման դեպքում
Համաչափ բեռնվածության պարագայում «եռանկյուն» միացնելու ժամանակ եռաֆազ հոսանքի հզորությունը հավասար է․
Նշագրում
Տարբեր ֆազերին պատկանող հաղորդալարերը գունավորում են տարբեր գույներով։ Չեզոք և պաշտպանիչ հաղորդալարերը ևս տարբեր գույներով են նշագրում։ Դա կատարվում է էլեկտրահարումից պաշտպանելու համար, ինչպես նաև էլեկտրատեղակայանքների եւ էլեկտրասարքավորումների սպասարկման, տեղադրման եւ վերանորոգման հարմարության համար։ Դասակարգումը (ֆազերի հաջորդականություն, այսինքն ֆազերով հոսանքի հոսքի հաջորդականություն) անհրաժեշտ է, քանի որ դրանից է կախված եռաֆազ շարժիչների պտտման ուղղությունը, եռաֆազ ուղղիչի աշխատանքը ճիշտ կառավարելու համար։ Տարբեր երկրներում հաղորդալարերի նշագրումը իրենց տարբերությունը ունեն, սակայն շատ երկրներ հետևում են հաղորդալարերի նշագրման հիմնական սկզբունքներին, որոնք սահմանված են  Միջազգային էլեկտրատեխնիկական հանձնաժողովի IEC 60445:2010 ստանդարտում։
Ֆազի գույներ
Եռաֆազ հոսանքի յուրաքանչյուր ֆազի համար նախատեսված հաղորդալարն իր ուրույն գույնն ունի, որը պայմանավորված է տվյալ երկրում գործող չափանիշներով։ Գործում է միջազգային (IEC 60445) չափանիշի գույները․
Մոդելիզմում
Ցածր լարմամբ բարձր հաճախականությամբ էլեկտրոնային մուտքի վերահսկիչներում, որոնք օգտագործվում են տրանսպորտային մոդելավորման մեջ, կիրառվում է պիտակավորման այլ համակարգ։ Զրոյական և հողանցման հաղորդալարերը, որպես կանոն, բացակայում են՝ համաչափ բեռնման և անվտանգ լարման համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլեկտրաէներգետիկա Կատեգորիա:Էլեկտրակայաններ Կատեգորիա:Էլեկտրական գեներատորներ Կատեգորիա:Էլեկտրականություն Կատեգորիա:Էլեկտրատեխնիկա
Շիպիցինո (քաղաքատիպ ավան, Կոտլասկի շրջան)
Շիպիցինո (Шипицыно), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կոտլասկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կոտլասկի շրջանի բնակավայրեր
Ալտիդոնա
Ալտիդոնա  (Altidona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկ շրջանում՝ Ասկոլի Պիչենո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 2284 մարդ (ըստ 1905 թվականի հունիսի 23-ի), բնակչության խտությունը կազմում է 176.6 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է Dez 93 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63010։ Հեռախոսային կոդ՝ 00734։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սուրբ Կիրիակն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վիլեն Մարտիրոսյան
Վիլեն Հարությունի Մարտիրոսյան , խորհրդային զինծառայող, գեներալ-լեյտենանտ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր։ Ուկրաինայի ժողովրդական շարժման առաջնորդներից մեկը։ «Հայրենիք» քաղաքական կուսակցության նախագահ։
Կենսագրություն
Վիլեն Մարտիրոսյանը ծնվել է 1940 թվականին, Գանձակ քաղաքում։ 1957 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, 1963 թվականին՝ Կիևի կապի ռազմական ուսումնարանը, 1972 թվականին՝ Ս. Մ. Բուդյոննու անվան կապի ռազմական ակադեմիան։ 1959-1991 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, եղել դասակի, վաշտի, գումարտակի հրամանատար, գնդի հրամանատարի տեղակալ, բրիգադի շտաբի պետ, առանձին գնդի հրամանատար։ 1966-1968 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի շրջխորհրդի պատգամավոր, 1986-1988 թվականներին՝ Ռովնոյի (Ուկրաինա) քաղաքային խորհրդի պատգամավոր, 1990-1994 թվականներին` Ռովնոյի մարզային ռադայի պատգամավոր։ 1989-1991 թվականներին ընտրվել է ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր Ռովնոյի մարզից, նրա օգտին են քվեարկել ընտրողների 87% -ը։ Որպես ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր՝ եղել է Վրաստանում տեղի ունեցած ողբերգության (1989 թվականի մայիս - հոկտեմբեր), Բալթյան երկրներում տեղի ունեցած իրադարձությունների (1990 թվականի հունվար - փետրվար), Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ողբերգության հետևանքներն ուսումնասիրող ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի հանձնաժողովների անդամ։ Եղել է Միջտարածաշրջանային պատգամավորական խմբի համակարգող խորհրդի անդամ և ռազմական հարցերով համակարգող։
Վիլեն Մարտիրոսյանի գլխավորությամբ ԽՍՀՄ-ում առաջին անգամ ստեղծվել է զինծառայողների հասարակական կազմակերպություն՝ Սոցիալական պաշտպանության «Վահան» միությունը։
1989-1991 թվականներին եղել է «Ուկրաինայի ժողովրդական Ռուխ» հասարակական-քաղաքական կազմակերպության նախագահի տեղակալ, ՈՒԺՀ-ի ազգությունների խորհրդի նախագահ։ 1991 թվականին Մարտիրոսյանը եղել է «Ուկրաինայի սպաների միություն» ռազմահայրենասիրական կազմակերպության կազմակերպիչներից մեկը, դարձել է նրա առաջին նախագահը, ստեղծել է ՈՒՍՄ  տարածաշրջանային կազմակերպություններ Ուկրաինայի բոլոր շրջաններում։
ՈՒՍՄ-ի գործունեությունը՝ Մարտիրոսյանի գլխավորությամբ, հիմք դրեց Ուկրաինայի զինված ուժերի կազմավորման համար։ Նրա գունդը առաջինն էր, որ դուրս եկավ ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարության ենթակայությունից և ենթարկվեց Ուկրաինայի Գերագույն ռադային՝ իր տարածքում բարձրացնելով ազգային դրոշը։ 1991-1992 թվականներին Վիլեն Մարտիրոսյանը Ուկրաինայի սպաների միության միջոցով կազմակերպեց Ուկրաինայի ժողովրդին բոլոր զինծառայողների և զինվորական ծառայության համար հավատարմության երդում տալը, ինչը նշանավորեց Զինված ուժերի կառուցման սկիզբը ՝ որպես Ուկրաինայի անկախության երաշխավոր։ Ուկրաինայի սպաների միությունը, Վ. Ա. Մարտիրոսյանի ղեկավարությամբ, մեծ ջանքեր գործադրեց նորաստեղծ Պաշտպանության նախարարությունը կադրերով ապահովելու ուղղությամբ։ 1992 թվականին Վիլեն Մարտիրոսյանը Ուկրաինայի Նախարարների կաբինետում նշանակվեց զինծառայողների և նրանց ընտանիքների անդամների սոցիալական պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ։
1998 թվականին Մարտիրոսյանն ընտրվել է «Հայրենիք» միավորման, այնուհետև` համանուն «Հայրենիք» կուսակցության նախագահ, որը կողմ էր Ռուսաստանի և Բելառուսի հետ հարաբերությունների ամրապնդմանը ։ 2006 թվականին նա հրաժարվեց միավորել «Հայրենիք» կուսակցությունը և «Տարածաշրջանների կուսակցություն»-ը։ 2006 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «Հայրենիք»-ը Վիլեն Մարտիրոսյանի գլխավորությամբ, «Սոցիալիստական Ուկրաինա», կուսակցությունների «Սոյուզ» և Սլավոնական կուսակցության հետ միասին ստեղծեցին «Հանուն միության» ընտրական դաշինքը ։ Մարտիրոսյանը «Հանուն միության» դաշինքի ցուցակում երրորդն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ
Ռիպոլյետ
Ռիպոլյետ (կատ.`Ripollet)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալիես Օկսիդենտալ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 4.39 կմ2։ Բնակչությունը` 37151 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կուզ
Կուզ, ողնաշարի ձևախախտում, զարգանում է տարբեր հիվանդությունների (հատկապես տուբերկուլոզային սպոնդիլիտ) և ողնաշարի վնասվածքների հետևանքով ։ Ախտաբանական պրոցեսների պատճառով ողերի մարմինները քայքայվում են, ձևախախտվում և հանգեցնում ողնաշարի ծռման՝ առաջ-ետին և կողմնային ուղղություններով։ Մանկական և պատանեկան տարիքում կուզի առաջացման դեպքում ողնաշարի ձևախախտումը հասնում է մեծ չափերի, և հետագայում կմախքը զարգանում է անկանոն։ Ուսի խախտի դեպքում, ոսկրային հյուսվածքի փոփոխությունների հետևանքով, նույնպես կարող է առաջանալ կլոր, դուրս ցցված կուզ։ Ռախիտային կուզը ռախիտի ժամանակին և ճիշտ բուժումից ուղղվում է։ Կուզի առաջացման հետ միաժամանակ ձևախախտվում է նաև կրծքավանդակը, առաջանում է, այսպես կոչված, կողային կուզ։ Վերջինս լինում է նաև ողնաշարի կողմնային ծռումների (սկոլիոզ) դեպքում։ Սկսած 2,5 ամսականից՝ հարկավոր է երեխային պառկեցնել փորի վրա, կատարել մեջքի մկանների մերսում և մարմնամարզություն, ժամանակից շուտ չի կարելի նստեցնել։ Գոյություն ունի նաև, այսպես կոչված, սրտային կուզ՝ կրծքավանդակի արտացցվածքը սրտի շրջանում, սովորաբար լինում է սրտի արատներով տառապող երիտասարդների մոտ։
Սալոնիկի համերգասրահ
Սալոնիկի համերգասրահ (Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης), կատարողական արվեստի կենտրոն Հունաստանի Սալոնիկ քաղաքում։ Բացվել է 2000 թվականին հունական պետության կողմից հատկացված հողատարածքի վրա։ Համալիրն ունի երկու գլխավոր շենք. M1, նախատեսված է 1400 հանդիսատեսի համար, և M2՝ ժամանակակից ճարտարապետական լուծումներով, նախագծված ճապոնացի ճարտարապետ Արատա Իսոզակի կողմից, ունի մի քանի փոքր ներկայացումների սրահներ ։
Կուզ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիվանդություններ
Սալոնիկի համերգասրահ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոդեռն ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հունաստանի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Սալոնիկի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Սալոնիկի շենքեր և կառույցներ
Լիդիա Յավորսկայա
Լիդիա Բորիսովնա Յավորսկայա (Ли́дия Бори́совна Яво́рская, ծննդյամբ՝ ֆոն Գյուբբենետ, ամուսնու կողմից՝ իշխանուհի Բարյատինսկայա, ),  ռուս դրամատիկ դերասանուհի։
Կենսագրություն
Լիդիա Յավորսկայան ծնվել է Կիևում։ 1889 թվականին ընդունվել է Պետերբուրգի թատերական ուսումնարանի Դրամատիկական դասընթացները, Վ. Դավիդովի դասարանը ։ Լիդիա Յավորսկայան դաստիարակվել է Կիևի գիմնազիայում։ Մանկությունից ի վեր նա մասնակցել է սիրողական ներկայացումների։ 1889 թվականին ընդունվել է Պետերբուրգի թատերական ուսումնարանի դրամատիկական դասընթացները (Վլադիմիր Դավիդովի դասարանը)։ Այնուհետև սովորել է Փարիզում «Կոմեդի ֆրանսեզի» դերասան Ֆրանսուա-Էդմոն Գոյի մոտ։
Առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1893 թվականին Ռևելում (Ն. Ս. Վասիլևայի ընկերակցություն)։ 1893 թվականին նրան հրավիրել են մոսկովյան Կորշա թատրոն, որտեղ խաղացել է 1893-1895 թվականներին։ Հատուկ ուշադրություն է գրավել մի շարք դերերի կատարմամբ, որոցից են Մարգարիտա Գոտյեն (Ալեքսանդր Դյումա-որդու «Կամելիազարդ տիկինը»), Ալիսան (Սոֆյա Կովալևսկու «Պայքար երջանկության համար»), Օլգա Ռանցևա (Բոլեսլավ Մարկևիչի «Կյանքի մոլուցքը») և հատկապես Վիկտորիեն Սարդուի «M-me Sans Gêne»-ը։ 1895 թվականին Ալեքսեյ Սուվորինի կողմից հրավիրվել է Պետերբուրգի Գրական գեղարվեստական խմբակ-թատրոն (հետագայում՝ Գրական գեղարվեստական ընկերության թատրոն), որտեղ հատկապես հաջողություն է ունեցել «Արքայադուստր Գրեզիի» և «Զազայի» դերերում։
1896 թվականի հուլիսի 26-ին Սանկտ Պետերբուրգում ամուսնացել է գրող իշխան Վլադիմիր Բարյատինսկու հետ։ 1900 թվականին խաղացանկի հետ կապված ղեկավարության հայացքների հետ անհամաձայնության պատճառով (Վիկտոր Կրիլովի «Մաքսանենգները» հակահրեական պիեսի հետ կապված), դուրս է եկել թատերախմբից։ 1901 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում բացել է «Նոր թատրոնը», որի բազմազան խաղացանկում ընդգրկված էին նաև Մաքսիմ Գորկու, Անտոն Չեխովի, Լև Տոլստոյի, Հենրիկ Իբսենի պիեսները։ Թատրոնում շատ էին ցուցադրվում Յավորսկայայի ամուսնու պիեսները։ 1907-1918 թվականներին Յավորսկայան հյուրախաղերի է մեկնել Ռուսաստանի քաղաքներ, Լոնդոն, Փարիզ։ 1915 թվականին նա անհաջող փորձ է կատարել վերականգնելու Սանկտ Պետերբուրգի իր թատրոնի աշխատանքները։
1916 թվականին Սուրբ Սինոդի որոշմամբ Յավորսկայան ամուսնալուծվել է Բարյատինսկուց, և նրան արգելվել է որոշակի ժամկետում ամուսնանալ։ Նախկին իշխանուհին բողոք է ներկայացրել Նիկոլայ II-ին, իսկ Ժամանակավոր կառավարության օրոք նա հետամուտ եղավ, որ հետաքննություն սկսվի Սինոդի նախկին օբեր-դատախազ Նիկոլայ Ռաևի դեմ (անհայտ է, թե ինչպես այն ավարտվեց) ։
Յավորսկայան հոդվածներ էր տեղադրում ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ հատուկ հարցերի վերաբերյալ (թատրոն, գեղանկարչություն), «Կիևցիներ», «Հայրենիքի որդի», «Հյուսիսային սուրհանդակ», «Նորություններ», «Համաշխարհային տեղեկագիր» թերթերում և ամսագրերում։
Դերեր Է. Ռոստանի պիեսներում
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկը Յավորսկայայի համար թարգմանել է ֆրանսիացի դրամատուրգ Է. Ռոստան ի պիեսները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կոնստանտին Մանիակես
Կենսագրություն
Կոնստանտինը հավանաբար հայկական ազնվական ընտանիքից էր։ Թեոփիլոս կայսեր օրոք հայ իշխանների պատվիրակության կազմում ժամանել է բյուզանդական արքունիք և որպես պատանդ մնացել Բյուզանդիայի մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսում ։ Մանիակեսի խելացիությունն ու ֆիզիկական հատկությունները շուտով աչքի ընկան, նա արագորեն շահեց Թեոփիլոսի վստահությունը և բարձրացավ պալատական ​​հիերարխիայում։ Թեոփիլոսի թագավորության վերջում բարձրաստիճան պաշտոնում էր։ Թեոփիլոսի մահից հետո, նա դեռ կրում էր այդ պաշտոնը և 843 թվականին  պաշտոնազրկել է պատրիարք Հովհաննես VII Գրամատիկոսին, ով հետագայում սուտ մեղադրանքներ է ներկայացրել և Կոնստանտինին մեղադրել խոշտանգումների մեջ  ։
Ընտանիք
Կոնստանտին Մանիակեսը 10-րդ դարի սկզբին նմանեցվել է Թոմասի հոր՝ պատրիկոսի և լոգոգետի, ինչպես նաև պատմաբան Գենեսիոսի պապի հետ, սակայն Պատրիցիա Կարլին Հայթերի և Թադևոս Վասիլևսկու հետագա ուսումնասիրությունները հերքել են այդ վարկածը ։
Մայիսի 1 (տոն)
Մայիսի 1 (Աշխատանքի տոն, Աշխատանքի օր , Գարնան և աշխատանքի տոն , Աշխատավորների և համերաշխության միջազգային օր), աշխարհի բազմաթիվ երկրներում և տարածքներում նշվում է մայիսի 1-ին կամ մայիսի առաջին երկուշաբթի օրը։
Ռուսաստանում և Տաջիկստանում մայիսի 1-ը նշվում է որպես Գարնան և աշխատանքի տոն, իսկ Հայաստանում՝ Աշխատավորների միջազգային օրը։ Ղազախստանում այդ օրը նշվում է Ղազախստանի ժողովրդի միասնության օրը, իսկ Ուկրաինայում , Բելառուսում, Ղրղզստանում, Չինաստանում, Պակիստանում, Շրի Լանկայում տոնվում է Աշխատանքի օրը ։
Արհմիութենական տոն
Մայիսի 1-ն իր ժամանակակից ձևով առաջացել է 19-րդ դարի կեսերին աշխատանքային շարժման մեջ, որի առաջ քաշած հիմնական պահանջներից մեկը 8-ժամյա աշխատանքային օրվա անցումն էր։
8-ժամյա աշխատանքային օրվա պահանջով 1856 թվականի ապրիլի 21-ին առաջինը հանդես են եկել Ավստրալիայի աշխատավորները։ Այդ ժամանակից սկսած Ավստրալիայում այդ տոնը դարձել է ամենամյա։
Ի հիշատակ մահապատժի ենթարկված անարխիստների՝ ամերիկյան աշխատավորների առաջարկով, որոնք գործադուլ էին կազմակերպել 1890 թվականի մայիսի 1-ին, II Ինտերնացիոնալի Փարիզյան կոնգրեսը (հուլիս, 1889) 1890 թվականի մայիսի 1-ը հայտարարել է Ամբողջ աշխարհի աշխատավորների համերաշխության օր, և առաջարկել այն նշել ցույցերով՝ պահանջելով 8-ժամյա աշխատանքային օր և այլն։ Ինչպես Ավստրալիայում, ցույցերի հաջողությունները հանգեցրել են նրան, որ տոնը դարձել է ամենամյա ։
Մայիսի 1-ը տարբեր երկրներում
Մայիսի 1-ը՝ որպես ազգային տոն, պաշտոնապես նշվում է Ավստրիայում, Ալբանիայում, Արգենտինայում, Հայաստանում, Արուբայում, Բանգլադեշում, Բելառուսում, Բելգիայում, Բուլղարիայում, Բոլիվիայում, Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Բրազիլիայում, Հունգարիայում, Վենեսուելայում, Վիետնամում, Գվատեմալայում, Գերմանիայում, Հունաստանում, Հոնդուրասում, Հոնկոնգում, Դոմինիկյան Հանրապետությունում, Եգիպտոսում, Զամբիայում, Զիմբաբվեում, Հնդկաստանում, Հորդանանում, Իրաքում, Իսլանդիայում, Իսպանիայում, Իտալիայում, Ղազախստանում, Կամերունում, Քենիայում, Ղրղզստանում, Չինաստանում, ԿԺԴՀ, Կոլումբիայում, Կոստա Ռիկա, Կոտ դ'Իվուար, Կուբայում, Լատվիայում, Լիբանանում, Լիտվայում, Լյուքսեմբուրգում, Լեհաստանում, Մավրիկիոս, Մալայզիա, Մալթա, Մարոկկո, Մեքսիկայում, Մոլդովայում, Մյանմա, Նեպալում, Նիգերիայում, Նորվեգիայում, Պակիստանում, Պանամայում, Պարագվայում, Պերուում, Լեհաստանում, Պորտուգալիայում, Հայիթիում, Կիպրոսում, Մակեդոնիայի Հանրապետությունում, Ռուսաստանում, Ռումինիայում, Սալվադորում, Սերբիայում, Սինգապուրում, Սիրիայում, Սլովակիայում, Սլովենիայում, Թաիլանդում, Թուրքիայում, Ուկրաինայում, Ուրուգվայում, Ֆիլիպիններում, Ֆինլանդիայում, Ֆրանսիայում, Խորվաթիայում, Չիլիում, Չեռնոգորիայում, Չեխիայում, Շվեդիայում, Շրի Լանկայում, Էկվադորում, Էստոնիայում, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում, Հարավային Կորեայում։
Գերմանիա
Ադոլֆ Հիտլերի իշխանության գալով՝ այդ օրը 1933 թվականից ստացել է պաշտոնական կարգավիճակ։ Այն անվանվել է «Ազգային աշխատանքի օր» ։
Մայիսի 1-ը Բեռլինում հայտնի է արմատական ​​ձախակողմյան խմբերի անդամների և ոստիկանների միջև բախումներով ։
Հնդկաստան
Մայիսի 1-ը Հնդկաստանում առաջին անգամ տոնվել է 1923 թվականի մայիսի 1-ին Մադրասում Աշխատանքային կուսակցության կողմից ։ Դա նաև առաջին անգամն էր, որ կարմիր դրոշը բարձրացվել է Հնդկաստանում ։ Նույն թվականին ընդունվել է բանաձև այն մասին, որ կառավարությունը մայիսի 1-ը պետք է հայտարարի որպես տոն։
Ռուսաստան
Ռուսական կայսրությունում Մայիսի 1-ը՝ որպես աշխատավորների համերաշխության միջազգային օր, առաջին անգամ նշվել է 1890 թվականին Վարշավայում, երբ 10 հազար աշխատողներ գործադուլ են արել։ 1897 թվականին մայովկաները կրել են քաղաքական բնույթ և ուղեկցվել զանգվածային ցույցերով։
1992 թվականին տոնը վերանվանվել է «Գարնան և աշխատանքի տոն»։
Ղազախստան
Այս երկրի բնակիչները մայիսի 1-ին նշում են Ղազախստանի ժողովրդի միասնության օրը։ Աշխատանքի օրը տոնվում է 1996 թվականից սկսած։
Տաջիկստան
2016 թվականի նոյեմբերից Տաջիկստանի խորհրդարանը մայիսի 1-ը ներառել է ոչ աշխատանքային տոնական օրերի ցանկում ։
Ֆինլանդիա
Ֆինլանդիայում Մայիսի 1-ը (Vappu) ուսանողների գարնանային կառնավալն է ։
Հելսինկիում տոնակատարությունն սկսվում է ապրիլի 30-ից, երբ երեկոյան ժամը 6-ին Հավիս Ամանդա հավերժահարսի արձանի գլխին, որ կանգնեցված է մայրաքաղաքի Շուկայի հրապարակում, դնում են սպիտակ գլխարկ՝ դիմորդների գլխի զարդարանքը։ Այդ պահին բոլոր նեկաները նույնպես դնում են իրենց պիտակ գլխարկները և բացում շամպայնի շշերը։ Դիմորդի սպիտակ գլխարկ ստանում է նա, ով ավարտել է լիցեյն ու հանձնել ավարտական քննությունները։
Ֆինլանդիայի մյուս խոշոր քաղաքներն ունեն արձանների հետ կապված իրենց արարողակարգերը ։
Իմպլիկացիա
Իմպլիկացիա ( – սերտորեն կապում եմ), տրամաբանական գործողություն, որի ժամանակ երկու ասույթներից կազմվում է բարդ ասույթ՝ «իմպլիկացիա» տրամաբանական շաղկապի կիրառմամբ։ Ստացված բարդ ասույթն անվանում են իմպլիկատիվ ասույթ։ «Իմպլիկացիա» տրամաբանական շաղկապը սիմվոլիկ նշանակվում է «→», «C» և այլ նշաններով, իսկ իմպլիկատիվ ասույթը համապատասխանաբար նշանակվում է՝ «p→q», «Cpq» և այլ ձևերով։ Կարդացվում է «եթե p, ապա q»։ Հայերենում «իմպլիկացիա» տրամաբանական շաղկապը սովորաբար արտահայտվում է «եթե … ապա» լեզվական կառույցի միջոցով։ Սակայն, կենդանի խոսքում հնարավոր են այդ լեզվական կառույցի տարբեր ձևափոխություններ։
Իմպլիկատիվ ասույթի այն բաղկացուցիչ ասույթը, որը դրված է «եթե» (կամ համապատասխան այլ) բառից հետո՝ կոչվում է «նախորդող» (կամ «անտեցեդենտ»)։ Իմպլիկատիվ ասույթի այն բաղկացուցիչ ասույթը, որը դրված է «ապա» (կամ համապատասխան այլ) բառից հետո՝ կոչվում է «հաջորդող» (կամ «կոնսեքվենտ»)։ Եթե դիսյունկտիվ, կոնյունկտիվ, համարժեքության ասույթների բաղկացուցիչ անդամների տեղերը կարելի է փոխել և դրանից այդ ասույթների ճշմարտությունը չի փոխվի, ապա իմպլիատիվ ասույթի անդամների՝ անտեցեդենտի և կոնսեքվենտի տեղերը չի կարելի փոխել։ Խոսքը չի վերաբերում նրան, որ իմպլիկատիվ ասույթի բառային (ոչ սիմվոլիկ) ձևակերպման դեպքում անտեցենդենտը կարող է արտահայտվել կոնսեքվենտից հետո։
Մաթեմատիկական տրամաբանության տեսանկյունից նշանակություն չունի, թե անտեցեդենտի և կոնսեքվենտի միջև պատճառահետևանքային կամ բովանդակային կապ գոյություն ունի, թե ոչ։ Այն իմպլիկացիան, որի բաղկացուցիչ ասույթների միջև չի պահանջվում բովանդակային կապի առկայություն կոչվում է «մատերիական իմպլիկացիա»։ «Մատերիական իմպլիկացիա» արտահայտությունը շրջանառության մեջ է դրել Բերտրան Ռասելը։
(8089) Յուկար
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,35443 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8288 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,88 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1319,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272819 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,05° անկյուն։
Իմպլիկացիա
Իմպլիկացիայի ճշմարտության աղյուսակն ունի հետևյալ տեսքը. Աղյուսակից երևում է, որ p→q իմպլիկատիվ ասույթը սխալ է միայն այն դեպքում, երբ անտեցեդենտը ճշմարիտ է, իսկ կոնսեքվենտը՝ սխալ։ Մնացած բոլոր դեպքերում իմպլիկատիվ ասույթը ճշմարիտ է։
Տես նաև
Կատեգորիա:Երկուական գործողություններ Կատեգորիա:Տրամաբանություն Կատեգորիա:Բուլյան հանրահաշիվ Կատեգորիա:Պատճառականություն
(8089) Յուկար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լուց Շմադելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կոստրոմա (այլ կիրառումներ)
Կոստրոմա կարող է վերաբերել՝
Ագաթանգեղոս Կրիմսկի
Տ. Շևչենկոյի անվան գիտական ընկերության (Լվով) իսկական անդամ (1903), Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ հիմնադիր ակադեմիկոս (1918)։
Կենսագրություն
Ավարտել է (1892) Մոսկվայի արևելագիտական լեզուների ինստիտուտի (Լազարյան ճեմարան) և համալսարանի պատմա֊բանասիրական ֆակուլտետը (1896)։
Կրիմսկին տիրապետել է բազմաթիվ ժողովուրդների լեզուների, գիտեր նաև հայերեն թե աշխարհաբար, թե գրաբար։
1918 թ. Կիև տեղափոխվելուց հետո Կրիմսկին դարձել է Ուկրաինական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի կազմակերպիչներից մեկը, որի անդամն ու առաջին «մշտական քարտուղարը» շուտով ընտրվել է ինքը։ Այդ տարիներին նրա ղեկավարությամբ էր աշխատում ՈւՍՍՀ գիտությունների ակադեմիայի թուրքագիտական հանձնաժողովը, որի ամենաառաջնակարգ խնդիրն էր ուսումնասիրել XVI —XVII դդ. Ուկրաինայում ապրած հայերի թուրքալեզու գրչությունը, իսկ մասնավորապես Կամենեց֊ Պոդոլսկի հայկական դատարանի փաստաթղթերը, որոնք պատմական և իրավագիտական կարևորագույն աղբյուրներ էին։ Այդ տեքստերից ստացած տեղեկությունները գիտնականը հրապարակել է իր «Թուրքերը, նրանց լեզուներն ու գրականությունները» (1930) ուկրաիներեն տպագրված էնցիկլոպեդիկ աշխատության մեջ։
Մանկավարժական գործունեություն
Մանկավարժական գործունեությունն սկսել է 1898 թվականից Լազարյան ճեմարանում, որը շարունակվել է 20 տարի։ Նա եղել է ճեմարանի արաբական բանասիրության և մուսուլմանական Արևելքի պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, իսկ աոանձին շրջաններում նա դասախոսել է նաև արևելագիտական այլ առարկաներ, օրինակ՝ պարսկական ու թուրքական բանասիրություն։
Լազարյան ճեմարանում Կրիմսկու գիտա-մանկավարժական գործունեությունը շարունակվել է մինչև 1918 թվականը։ Երբ Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխության հաղթանակից հետո, նոր ժամանակի պահանջներին համապատասխան, դրվել է ճեմարանի վերակառուցման հարցը, Ագաֆանգել Կրիմսկին այս հարցի քննարկման գործում ակտիվ մասնակցություն է ցուցաբերել։ Ճեմարանի պրոֆեսորներ Կ․ Կոստանյանի, Աշոտ ներսիսյանի, Լևոն Մսերյանցի, հայ մշակույթի գործիչներ Վահան Տերյանի, Պողոս Մակինցյանի և ուրիշների հետ մեկտեղ նա ընտրվել է 1918 թ. հիմնադրված «Գիտական հիմունքով հայագիտության դասավանդման» հանձնաժողովի անդամ, որի նախագահն էր Նիկողայոս Մառը։
1918-1928 թվականներին Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս քարտուղարն էր, 1929-1937 թվականներին՝ արևելյան գրականության ու մշակույթի ամբիոնի ղեկավարը, միաժամանակ՝ Կիևի համալսարանի պրոֆեսոր (1918-1941)։
Գիտական աշխատություններ
Հեղինակ է շուրջ 1000 գիտական աշխատությունների և գրական ստեղծագործությունների, տիրապետել է 34 լեզուների։ Զբաղվել է սեմագիտության, իսլամի, արաբների, պարսիկների և թուրքերի պատմության ու գրականության, արաբերենի, ուկրաիներեն լեզվաբանության և այլ հարցերով, թարգմանել բազմաթիվ երկեր։ Գիտական կարևոր արժեք ունեն «Թուրքիայի և նրա գրականության պատմություն» (ռուսերեն, հ. 1-2, 1910-1916), «Արաբական նոր գրականության պատմություն» (ռուսերեն, 1971) և այլ աշխատություններ, որոնցում Կրիմսկին բազմիցս օգտվել է հայ պատմիչների երկերից։ Գրական երկերից ուշագրավ են «Անդրեյ Լագովսկի» (ռուսերեն, 1905) վեպը, «Արմավենու ճյուղեր» (ռուսերեն, 1901-1922) բանաստեղծությունների երեք գրքերը ևս։
Լազարյան ճեմարանում Կրիմսկին գրել է իր գիտական աշխատությունների մեծ մասը, որոնք նվիրված են ինչպես արաբական աշխարհին, այնպես էլ պարսիկներին, թուրքերին, իսկ մասամբ նաև սեմական ժողովուրդներին։ Դրանք են՝ «Պատմություն Պարսկաստանի, նրա գրականության և դերվիշական ուսմունքի» (հատ. 1—2, 1903), «Պատմություն արաբների, նրանց խալիֆաթի, նրանց հետագա ճակատագրի և համառոտ ակնարկ արաբական գրականության» (1903), «Դասախոսություններ XVI դարի արևելագիտության պատմության» (1903), «Արաբական պոեզիան...» (1906), «Արաբական ձեռագրերի նկարագրության շուրջը...» (1907), «Արաբների և արաբական աշխարհիկ ու հոգևոր գրականության պատմություն» (1911) և բազմաթիվ այլ ուսումնասիրություններ։
Կրիմսկու արևելագիտական հետազոտությունների մեծ մասը հրապարակվել է Լազարյան ճեմարանի գիտական աշխատությունների «Труды по востоковедению» սերիայով, իսկ հետագայում դրանք վերահրատարակվել են մի քանի անգամ։ Երկար ժամանակ այդ աշխատությունները եղել են գիտության համապատասխան բնագավառում ռուսաց լեզվով միակ ձեռնարկները։
Կրիմսկու «Մուսուլմանական աշխարհը ու նրա ապագան» գիրքը թարգմանվել է հայերեն և 1906 թվականին հրատարակվել Էջմիածնում։ Ագաֆանգել Կրիմսկու գրչին են պատկանում «Անդրեյ Լագովսկի» վեպը, «Պատմվածքներ և էսքիզներ ուկրաինական կյանքից», «Պոեզիա» ժողովածուն և «Արմավենու ճյուղեր» բանաստեղծությունների ժողովածուները։
Կրիմսկին հատուկ ուսումնասիրություններ է նվիրել Անդրկովկասի, Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմությանը։ Առանձնակի ուշադրության են արժանի ռուսերեն «Կաբալա» (1934) և «Շաքի» (1938) աշխատությունները, որոնցում հայկական ու արաբական աղբյուրների տեղեկությունների համադրությամբ փորձել է ներկայացնել հին ու միջնադարյան Աղվանքի և Հայաստանի հյուսիսարևելյան նահանգների քաղաքական ու մշակութային փոխհարաբերությունների իրական պատկերը։ Դեռևս 1894 թվականից ուշադրություն է դարձրել Կամենեց-Պոդոլսկի (Ուկրաինայի ԽՍՀ) հայ-ղփչաղական փաստաթղթերի վրա և 1930-1934 թվականներին ղեկավարել դրանց ուսումնասիրումը։ Կրիմսկին ունի նաև անտիպ աշխատություններ (Կիև, Ուկրաինայի ԽՍՀ ԳԱ կենտրոնական գիտական գրադարանի ձեռագրերի բաժին), որոնց թվում՝ «Հայերի պատմություն», «Անդրկովկասի պատմություն», «Պարթևստան և Արշակունիներ»։ «Նախաօսմանյան թուրքական պետությունը Փոքր Ասիայում» չհրատարակված (պահպանվում է տպարանային առանձնատիպը) աշխատության մեջ Կրիմսկին բացահայտել է օսմանյան Թուրքիայի հայահալած քաղաքականությունը, եվրոպական իտերությունների դատապարտելի դերը և դրանց աղետավոր հետևանքները հայ ժողովրդի համար։
Կոչումներ և պարգևներ
1940 թվականին բանասիրության բնագավառում Կրիմսկու մատուցած ծառայությունները գնահատվել են Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով և գիտության վաստակավոր գործչի կոչումով, իսկ 1941 թվականին նշվել են նրա ծննդյան 70, գիտական֊ գրական գործունեության 50 և մանկավարժական գործունեության 40-ամյակները։ Այլոց թվում հանդես է եկել նաև Կիևի համալսարանի պրոֆեսոր, արաբ Տ. Գ. Կեզման. հեղինակը արաբերեն բանաստեղծությամբ ջերմորեն շնորհակալություն էր հայտնել հոբելյարին արաբ ժողովրդի նկատմամբ ունեցած սիրո, նրա կյանքի, պատմության ու արվեստի ուսումնասիրության մեջ խորամուխ լինելու համար։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1871 ծնունդներ Կատեգորիա:1942 մահեր Կատեգորիա:Խորհրդային արևելագետներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հայագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ
Բուբալիա
Բուբալիա, ճանապարհային կայան Փոքր Հայքում՝ Նիկոպոլիս֊Զիմարա ուղեգծի վրա, հիշատակված Պևտինգերյան քարտեզում։ Նիկողայոս Ադոնցը տեղադրում է բարձր Հայք Աշխարհի Դարանաղի գավառում ։
Տիխի (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)
Տիխի (Тихий), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիխի գյուղում բնակվում էր 505 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 59463 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,49 մարդ/կմ²։
Պորտո Նովո
Պորտո Նովո (Porto-Novo), Բենինի պաշտոնական մայրաքաղաքը, որը սակայն չի հանդիսանում երկրի կառավարության մշտական նստավայրը։
Քաղաքը Գվինեայի ծոցի նավահանգիստներից մեկն է և տեղակայված է երկրի հարավարևելյան մասում։ Պորտո Նովոն Բենինի՝ մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է, սակայն Կոտոնու քաղաքն իր կարգավիճակով երկրի համար ավելի կարևոր քաղաք է ինչպես մշակութային, այնպես էլ քաղաքական առումով։ Մայրաքաղաքում արտադրվում է արմավենու ձեթ, բամբակ և մշակվում է բամբակենի։ Նավթի հանքավայրեր հայտնաբերվել են Բենինի մերձափնյա շրջանում 1990-ական թվականներին և երկրի տնտեսության մեջ կարևոր գործոն են։
Բնակչությունը՝ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բենինի քաղաքներ
Վիլյամինայա
Վիլյալուենգա դե լա Սագրա  (Villacañas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Տոլեդո նահանգում (Կաստիլիյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո-դե-Սան-Խուան շրջանում։ Տարածքը 269 կմ² է։ Բնակչությունը 10602 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 77 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Շիպովո (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)
Շիպովո (Шипово, Шипов), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 139 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բարեպաշտություն (քրիստոնեություն)
Բարեպաշտություն, Աստծո և կրոնական հավատալիքների նկատմամբ հավատարմություն, աստվածային պատվիրանների աներկբա կենսագործում։ Քրիստոսի բարեպաշտությունը ներառում է երեք հիմնական առաքինությունների (աղոթք, պահք, ողորմություն) կիրառությունն անձնական կյանքում։ Հեթանոսական շրջանում բարեպաշտություն կուռքերի պաշտամունքի և հեթանոսական ծեսերի հետևողական կիրառումն էր։
Բարեպաշտությունը Հին կտակարանում
Հին կտակարանում բարեպաշտությունը թեև ունեցել է միաստվածային ուղղվածություն, սակայն հաճախ ուղեկցվել է միայն արտաքին ծիսական կողմի ձևական պահպանմամբ։ Նահապետների ժամանակաշրջանում բարեպաշտությունը ունեցել է որոշակի ընդգրկում՝ զոհաբերական պրակտիկայի պահպանում և հավատարմություն Աստծուն։ Մովսիսական օրենքի տվչությունից հետո բարեպաշտությունը ավելի լայն ոլորտ է ունեցել՝ ներառելով հասարակական և ընկերային հարաբերությունների բոլոր բնագավառները, առանց, սակայն, ներթափանցելու անհատական և ներանձնական կյանք։ Այդ իսկ պատճառով մարգարեները բազմիցս պախարակում են հրեաների ձևական աստվածապաշտությունը, քանզի միայն, ըստ Դավթի՝ «Խոնարհ հոգին է պատարագն Աստծու, մաքուր սիրտն ու խոնարհ հոգին Աստված չի արհամարհում» (Սաղմոս 50.19)։ Բարեպաշտության նկատմամբ վերաբերմունքը կտրուկ փոխվել է քրիստոնեության մեջ։ Այն, ամեն ինչից առաջ, պահանջում է ներքին մաքրություն և հոգևոր կատարելություն։ Քրիստոսը մերժում է արտաքուստ բարեպաշտ, սակայն ներքուստ ամենայն աղտեղությամբ լեցուն փարիսեցիներին։ Ճշմարիտ բարեպաշտությունը այստեղ նույնանում է «աստվածապաշտություն» հասկացության հետ։ Այն ընդգրկում է քրիստոնեության ներանձնական ապրումի, Աստծո պաշտամունքի ու ծառայության և նրա օրենքների խոնարհ հնազանդության ոլորտները։ Քրիստոնեական աստվածապաշտությունը բխում է կյանքի ու զորության ներքին սկզբունքից և աստվածային շնորհ է ՝ տրված Սուրբ Հոգով։
Բարեպաշտությունը Աստվածաշնչում
Աստվածաշունչը բարեպաշտությունը դիտում է մի քանի տեսանկյունից։ Հին կտակարանն այն անվանում է «Տիրոջից երկյուղ», ցույց տալով, որ ճշմարիտ բարեպաշտությունը հիմնված է Աստծո նկատմամբ հարգանքի, հնազանդության և խոնարհության վրա։ Նոր կտակարանն այն անվանում է «հնազանդություն Ավետարանին» կամ «հնազանդություն ճշմարտությանը» ՝ արեպաշտությունը բնութագրելով որպես պատասխան աստվածային հայտնությանը։ Մեկ այլ տեսանկյունից, շեշտելու համար աշխարհից հրաժարվելու և դեպի Աստված կենտրոնանալու վիճակը, Նոր կտակարանն այն պարզապես անվանում է «սրբություն» ։ Քրիստոսն ուսուցանեց, որ «Աստծո գործը» ինքնին հավատն է (Հովհաննես 6.28–29), և քրիստոնեական նշանակում է ապրել այդ հավատով ու այն կենսագործել։ Համապատասխանաբար, Հովհաննես առաքյալը բարեպաշտությունը բնութագրում է երկու ամենահատկանշական գծերով․
Բարեպաշտությունը Նոր կտակարանում
Նորկտակարանային բարեպաշտությունը ընդգրկում է հավատի գործնական արտահայտությունները՝ ապաշխարությամբ լեցուն կյանք, հավատարմություն առ Աստված, պայքար՝ ցանկությունների դեմ և մեղքի ոչնչացում, մշտական աղոթք, հարատև հաղորդակցություն՝ Գոհության և սուրբ Հաղորդության խորհրդին հույսի, սիրո, ազնվության, համբերատարության ու բարյացակամության կենտրոնացում անձի մեջ, հարգանք Աստծո կողմից հաստատված եկեղեցու, պետության, ընտանիքի և հասարակության հանդեպ և այլն։ Ուղղափառ բարեպաշտությունը պահանջում է գիտակցորեն հետևել եկեղեցու և ավանդության կողմից հաստատված ու սրբագործված ծիսական, ազգային, հոգևոր-բարոյական հաստատություններին, ինչպիսիք են եկեղեցական արարողություններին հաճախելը, ազգային որոշակի ավանդություններով հյուսված կրոնական, եկեղեցական տոները պահպանելը, ծիսական խորհրդակատարություններին հետևելը։
Բարեպաշտությունը Հայ Եկեղեցում
Հայ եկեղեցին, որպես ուղղափառ եկեղեցի, առաջնորդվում է բարեպաշտության ավանդական ընկալմամբ՝ դրան ավելացնելով ազգային գիտակցությամբ պայմանավորված տարրեր։ Այդ առումով Հայ եկեղեցին մյուս բոլոր ուղղափառ եկեղեցիների նման շեշտում է հավատի կարևորությունը Քրիստոսի նկատմամբ, հոգատարությունը սեփական անձի և սերը մերձավորի հանդեպ։ Քրիստոսի նկատմամբ աներկբա հավատի և ուղղափառ կենցաղավարության երեք չափանիշների՝ աղոթքի, պահքի և ողորմության մշտական կենսագործումով է պայմանավորվում յուրաքանչյուր քրիստոնյայի բարեպաշտության աստիճանը։ Նոր կտակարանում Հակոբոս առաքյալը հորդորում է բարեպաշտ լինել գործնականորեն. «Սուրբ և անարատ բարեպաշտությունը Աստծու և Հոր առաջ այս է. այցելել որբերին և այրիներին իրենց նեղության մեջ, անարատ պահել իր անձը աշխարհից» (Հակոբոս 1.27)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Քրիստոնեություն
Հսկան (բալլադ)
Հսկան, բալլադ, որը գրել է հայ գրող Հովհաննես Թումանյանը։ Բալլադի ծագումը ժողովրդական է ։
Պատմություն
Ինքնագիրը մեզ չի հասել։
Առաջին անգամ «Ույժը» վերնագրով և «Կովկասի առասպելներից» ենթավերնագրով տպագրվել է Թիֆլիսում լույս տեսնող «Հասկեր» ամսագրի, 1908 թվականի 4-րդ համարի 130-137 էջերում։ Դրանից հետո նույն վերնագրով ու «Հատված» նշումով տպագրվել է Բաքվում տպագրված բանաստեղծությունների ժողովածուի 10-15 էջերում։ Այս հրատարակության մեջ հեղինակը կրճատել է 6 տող և ենթավենրագրից հետո ավելացրել «Հաստատված» նշումը ։ Բանաստեղծը բալլադը հիմնովին վերջացրել է 1922 թվականին Պոլիսի հրատարակության համար պատրաստելիս։ Կրճատել է ևս 32 տող։ Հրատարակիչները ուշադրություն չդարձնելով Թումանյանի կրճատումների վրա` երկար ժամանակ հրատարակել են նախնական տարբերակները։
Սյուժե
Շատ հին ժամանակներում ապրում էր մի իշխան, որը շատ ազդեցիկ մարդ էր և իրեն համարում էր աշխարհի ամենահզորը։ Մարդիկ նրան թագավոր էին ասում։ Մի անգամ նրա նախրապաններից մեկը գալիս է և նրան պատմում, որ նախրին հովտում արածացնելու ժամանակ նա մի հսկա է տեսել, որի գլուխը ամպերից անցնում է։ Իշխանը զայրանում է և զորք է հավաքում ու գնում հսկայի դեմ կռվելու։ Հսկան քնած է լինում և հնարավոր չի լինում նրան արթնացնել։ Զորքը շրջապատում է նրան, և հսկան արթնանում է, տեսնում է մարդուկներին, բոլորին բռով վերցնում է, լցնում գրպանը և գնում իր մոր մոտ։ Մայրը շատ բարի էր, և երբ որդին պատմում է եղելությունը, մայրը խղճում է մարդկանց և հրամայում է որդուն բաց թողնել նրանց։ Որդին բաց է թողնում նրանց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բալլադներ
Սովետի նարոդնիխ դեպուտատով
«Սովետի նառոդնիխ դեպուտատով» (Советы народных депутатов, «ժողովրդական դեպուտատների սովետներ»), հասարակական-քաղաքական ամսագիր նախկին Խորհրդային Միությունում։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1957 թվականին, Մոսկվայում։ Խորհրդային գաղափարախոսության դիրքերից լուսաբանել է խորհրդային կյանքը, պատգամավորների գործունեությունը, պետական մարմինների աշխատանքի փորձը տնտեսության, մշակույթի, կրթության, առողջապահության, սոցիալական ապահովության, բնակարանային-կոմունալ տնտեսության, ֆինանսների, բնակչության կենցաղային սպասարկման, առևտրի և այլ բնագավառներում։ Տպագրել է օրենսդրությունների մեկնաբանություններ, ընթերցողների հարցերի պատասխաններ, խորհրդատվություններ և այլն։ Անդրադարձել է նաև Սոցիալիստական ճամբարի երկրների անցուդարձին։
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ամսագրեր
Կյանքի ֆրիզ
'''«Կյանքի ֆրիզ. պոեմ սիրո, կյանքի և մահվան մասին»''' (Livsfrisen), նորվեգացի նկարիչ, էքսպրեսիոնիզմի ու սիմվոլիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Էդվարդ Մունկի կողմից ստեղծված աշխատանքների ժամանակահատված։ Այս անվանումը Մունկն անձամբ է հորինել՝ նպատակ ունենալով ցուցադրել մարդուն բոլոր տեսանկյուններից։ «Կյանքի ֆրիզի» առաջին փուլում ստեղծված աշխատանքները վերաբերում են 1890-ական թվականների սկզբներին։ Սակայն միայն 1903 թվականին Մունկի նկարները ցուցադրվեցին այս փուլի հաջորդական դասավորվածությամբ. ցուցադրությունը կայացավ Բեռլինում սեցեսիոն-ցուցադրության ժամանակ։ Էդվարդ Մունկի ստեղծագործությունները փակցրեցին բարձր ցուցասրահի բոլոր չորս պատերին՝ ներկայացնելով հետևյալ բաժինները. Այդ նկարների շարքում տեղ էին գտել նորվեգացի նկարչի հետևյալ ստեղծագործությունները՝ «Տիրամայր», «Ճիչ», «Երեկոն Կարլ Յուհանի փողոցում», «Մոխիր», «Կյանքի պար» և այլն։
Նկարների ցանկ
Բեռլինյան ցուցահանդեսի ժամանակ ներկայացված Մունկի ստեղծագործությունների թվային տվյալների մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։ Միայն պահպանված լուսանկարների և ականատեսների վկայության շնորհիվ կարելի է պատկերացում կազմել «Կյանքի ֆրիզի» և ընդգրկված ստեղծագործությունների մասին։ Բացի այդ, հայտնի է այն հանգամանքը, որ նկարիչը շարունակում էր վերանկարել ու «Ֆրիզի» նկարների վրա։ Հաջորդող ցուցահանդեսների ընթացքում նկարները երբեմն տեղերը փոխում էին կամ էլ փոխարինվում այլ նկարներով։ Մոտավորապես ներքոհիշյալ հերթականությամբ են դասավորվել Էդվարդ Մունկի «Կյանքի ֆրիզի ստեղծագործությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի արվեստ Կատեգորիա:Էդվարդ Մունկի նկարներ Կատեգորիա:Կյանքի ֆրիզ
Բերդկունք
Բերդկունք, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Գավառ համայնքում ։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագիր
Բերդկունքը գտնվում է Սևանա լճի հարավարևմտյան ափին՝ ծովի մակերևույթից 1930 մ բարձրության վրա։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Գյուղի հյուսիսարևելյան մասում է գտնվում “Սպիտակ բերդ” ամրոցը, որը թվագրվում է մ.թ.ա. 2-րդից 1-ին հազարամյակներով։ Գյուղում է գտնվում 11-ից 12-րդ դարերով թվագրվող եկեղեցի, որի շուրջ տարածվում է12-ից 20-րդ դարերով թվագրվող գերեզմանոցը։
Բնակչություն
Համաձայն 2011 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունում տեղի ունեցած մարդահամարի արդյունքների` Բերդկունքի մշտական բնակչությունը կազմել է 296, առկա բնակչությունը` 279 մարդ ։ Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում՝ մինչև 1918 թվականը, ունեցել է մահմեդական (ադրբեջանաբնակ) բնակչություն, խորհրդային տարիներին` ունեցել խառը հայ-ադրբեջանական բնակչություն , իսկ 1989 թվականից զուտ հայաբնակ է։
Ստորև ներկայացված է Բերդկունքի բնակչության փոփոխությունն ըստ տարիների
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, կերային մշակաբույսերի և կարտոֆիլի մշակությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր
Տերանոլո
Տերանոլո (Terragnolo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 777 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 20 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դոլինկա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Դոլինկա (Долинка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինկա գյուղում բնակվում էր 212 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 152 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1390 մարդ/կմ²։
Ջանիկ Գասպարյան
Ջանիկ Համազասպի Գասպարյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
1947 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1953 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը։
Ջանիկ Գասպարյանի ստեղծագործությունները պահպանվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների թանգարանում և այլուր ։
Ստեղծագործություններ
Գրաֆիկական և գեղանկարչական գործերի հիմնական մոտիվը Հայաստանի բնությունն է։ Գրաֆիկական շարքերին բնորոշ է կուռ կոմպոզիցիան։ Գրաֆիկական շարքեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Շիպուլինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Շիպուլինո (Шипулино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մայք Վան դեր Հորն
Նախկինում խաղացել է Ուտրեխտի, Այաքսի և Նիդեռլանդների ազգային հավաքականում։
«Այաքս»
2013 թվականի Հուլիսի 5-ին հայտարարվեց, որ Վան դեր Հորնը պետք է տեղափոխվի Ամստերդամի «Այաքս» ակումբի կազմ ։ Հուլիսի 11-ին Մայքը ստորագրել է չորս տարվա պայմանագիր «Այաքսի» հետ ։ «Սա Նիդեռլանդների լավագույն ակումբներից մեկն է», այսպես է 20-ամյա պաշտպանը արձանագրել նոր թիմի մասին։ Ոչ պաշտոնական դեբյուտը Մայքլը կատարեց հուլիսի 13-ին «Վալվիկ» ակումբի հետ ընկերական խաղում, որն ավարտվեց «կարմրասպիտակների» հաղթանակով `1։ 5։  Այդ խաղի երկրորդ կեսին նա խաղադաշտ դուրս եկավ փոխարինելով Տոբի Ալդերվեյլդինին ։ Նիդերլանդների առաջնությունում «Այաքսի» կազմում  վան դեր Հորնը օգոստոսի 18-ին ելույթ ունեցավ «Ֆեյենորդի» դեմ խաղի ժամանակ, փոխարինման դուրս գալով խաղի վերջում։
2016 թվականի հուլիսին Վան դեր Հորնը Ուելսի Սուոնսի Սիթի ակումբի կազմում նոր պայմանագիր է կնքել երեք տարվա պայմանագրային ժամկետով ։
Վրճակագրություն ըստ մրցաշրջանի
2016 թվականի մարտի 8-ի տվյալներով
Ձեռքբերումներ
«Այաքս»