cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆլումինենսե
Պատմություն
2008 թվականի հունիսի 4-ին «Ֆլումինենսեն», իր դաշտում 3:1 հաշվով հաղթելով արգենտինական «Բոկա Խունիորս» ակումբին (առաջին հանդիպումն ավարտվել է 2:2 հաշվով), իր պատմության մեջ առաջին անգամ նա դուրս է եկել Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ։ Էկվադորի ԼԴՈՒ Կիտո ակումբի դեմ խաղում թիմը զիջել է հաղթանակը։ 2009 թվականի դեկտեմբերին «Ֆլումինենսեն» Հարավամերիկյան գավաթի խաղարկության եզրափակչում զիջել է նույն հակառակորդին։ Գրեթե ամբողջ մրցաշրջանում թիմը պայքարում էր Սերիա Ա-ում իր տեղը պահելու համար, ինչն ի վերջո հաջողվել է միայն առաջնության վերջում։
2010 թվականին «Ֆլու»-ն իր պատմության մեջ երկրորդ անգամ դարձել է Բրազիլիայի չեմպիոն։ Սակայն 2010 թվականի վերջին Բրազիլիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիան որոշել է չեմպիոնական տիտղոսներին հավասարեցնել Բրազիլիայի հին գավաթը (1959-1968) և Ռոբերտան գավաթը (1967-1970)։ Այդ պատճառով էլ, հաշվի առնելով «Ֆլուի» հաղթանակը 1970 թվականին Ռոբերտան գավաթի խաղարկությունում, եռագույնները պաշտոնապես Բրզիլիայի եռակի չեմպիոններ են։ Հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը երրորդ տեղն է զբաղեցրել լիգայում։ 2002 թվականին «Ֆլուն» կրկին դառնում է ուժեղագույնը։ Սակայն 2013 թվականի մրցաշրջանում թիմը սպորտային արդյունքներով անցել է Սերիա Բ՝ զբաղեցնելով ընդամենը 17-րդ տեղը․ նմանատիպ արդյունք խստ հազվադեպ է ազգային առաջնություններում (հաշվի չառնելով որակազրկումները)։ Իր տեղը պահպանել թիմի հաջողվել է միայն այն բանից հետո, երբ միավորներ են հանվել նրա մրցակիցներից (առաջին հերթին «Պորտուգեզայից»)։
Բրազիլիայի չեմպիոններ 1970 (Ռոբերտան)
1970 թվականին «Ֆլումինենսեն» մասնակցել է Ռոբերտան գավաթի խաղարկության 19 հանդիպման, որոնցից 10-ում հաղթել է, 4 անգամ խաղն ավարտել ոչ-ոքի և հինգ անգամ պարտվել։ Թիմը խփել է 29 և բաց թողել 16 գոլ։ Աղյուսակում ներկայացված են թիմի բոլոր մասնակիցները, որ հանդես են եկել այդ մրցաշարում և դարձել Բրազիլիայի չեմպիոն ․
Ընթացիկ անդամակցություն
! colspan="9" bgcolor="#a98be8" align="left" |
Մարզադաշտ
Թիմը հանդես է գալիս երկու մարզադաշտերում՝ Բրազիլիայի ազգային հավաքականի նախկին՝ «Դաս Լարանժեյրաս» մարզադաշտում, որը 1919 թվականին հյուրընկալել է Ամերիկայի գավաթի խաղարկությունը և 103 հազար հանդիսատես տեղավորող «Մարական» մարզադաշտը։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլական ֆուտբոլային ակումբներ
Աթենքի համալսարանի պատմության թանգարան
Աթենքի համալսարանի պատմության թանգարան (Οικία Κλεάνθη - Σάουμπερτ), Հունաստան ի մայրաքաղաքի նորացված թանգարաններից մեկը, որի ցուցադրությունում ցուցադրվում են Աթենքի համալսարան ի ձևավորման պատմության առարկաները։
Տեղադրություն
Թանգարանը գտնվում է Աթենք ի կենտրոնական մասում Պլակա շրջանում, Tholou փողոց (Θόλου), 5 ։
Պատմություն
Կառույցը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, գոյություն ուներ դեռևս Օսմանյան ժամանակաշրջանում, սակայն այն զգալիորեն վերակառուցվել է 1831-1833 թվականներին Ստամաթիս Կլանտիսի և Էդվարդ Սկաբերտի կողմից։
1837 թվականից 1841 թվականը թանգարանը տեղակայվեց նորաստեղծ Աթենքի համալսարանում։ 1861 թվականին Ստամաթիս Կլանտիսը շենքը որպես մասնավոր սեփականություն վաճառել է և մինչև 1862 թվականը շենքը տարբեր կազմակերպություններին է պատկանել։
1945 թվականին առանձնատունը ճանաչվել է որպես ճարտարապետական հուշարձան, իսկ 1959 թվականից համալսարանի ղեկավարությունը սկսեց շենքին վերադարձնել իր իրավասությանը։
1987 թվականի մայիսին Մահալիս Ստաֆոպուլոսի ղեկավարությամբ, Աթենքի բարձրագույն ուսումնական հաստատության 150-ամյակի կապակցությամբ հիմնադրվեց համալսարանի պատմության թանգարանը ։
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուում կան մի շարք հազվագյուտ բուհական հրատարակություններ, ձեռագրեր, փաստաթղթեր, ռեկտորների և պրոֆեսորների դիմանկարներ, դիպլոմների նմուշներ, գիտական գործիքներ, լուսանկարներ և մեդալներ։
Ցուցահանդեսը գտնվում է շենքի առաջին և երկրորդ հարկերում և ներկայացնում է առաջին բուհական ֆակուլտետների զարգացման թեմատիկ լուսաբանումը․ բժշկության, իրավունքի, փիլիսոփայության և աստվածաբանության դպրոցները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աթենքի թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1987 հիմնադրումներ Հունաստանում Կատեգորիա:1987 հիմնադրված թանգարաններ
Հերա Բարբերինի
«Հերա Բարբերինի» (Hera Campana), 2-րդ դարի անտիկ մարմարյա արձան։ Հունական բնօրինակի հռոմեական կրկնօրինակն է։ Արձանը հայտնաբերվել է 16-րդ դարում Վիմինալ բլուրում և անվանակոչվել ի պատիվ առաջին սեփականատիրոջ՝ կարդինալ Բարբերինիի։ Այսօր «Հերա Բարբերինի» արձանը պահպանվում և ցուցադրվում է Վատիկանի Պիո-Կլեմենտինո թանգարանում։
Նկարագրություն
Մարմարե կնոջ արձանը գտնվել է Վիմինալ բլուրի մոտակայքում գտնվող Օլիմպիական բաղնիքների տարածքում՝ պեղումների ժամանակ։ Գտնվելուց հետո այն երկար ժամանակ եղել է իշխան Բարբերինիների հավաքածուում, և ներկայումս էլ հայտնի է հենց սեփականատերերի անունով՝ «Հերա (կամ Յունոնա) Բարբերինի»։ Ավելի ուշ արձանը գտնվել է Պապական հավաքածուում, իսկ այսօր այն ցուցադրվում է Վատիկանի Պիո-Կլեմենտինո թանգարանի  Շրջանաձև դահլիճում։
Արձանի բարձրությունը 2,97 մետր է։ Այն գտնվել է լավ պահպանված վիճակում. միայն անհրաժեշտություն է առաջացել վերականգնել աջ ձեռքն ու քիթը։ Արձանը սկզբում քանդակված է եղել մի քանի կտոր մարմարից, մասնավորապես ոտնաթաթը և կրծքի մի հատվածը։ Այս անտիկ մեթոդը հնարավորություն էր տալիս առավել քիչ քանակությամբ մարմար օգտագործել։
Քանդակում պատկերված է կին՝ բարակ թիկնոցով, ինչը թույլ է տալիս ընդգծել մարմնի ուրվագծերով։ Բացի թիկնոցից, կնոջ հագին կա նաև բարդ ծալքերով խիտ հիմատիա, որն ամրացված է աջ ուսին և ձախ ազդրին։ Աջ ձեռքում բռնել է գավազան։ Կինը բավական հակված է դեպի առաջ, ինչը ենթադրում է, որ ի սկզբանե, արձանը տեղադրված է եղել բարձր վայրում ։
Քանդակված կինն ունի փարթամ կառուցվածք և թագավորական վեհակեցություն, սակայն գլուխը հպարտորեն բարձրացված չէ, այլ խոնարհված է, ինչը, ըստ էության, բարյացակամության և հավատացյալության նշան է։ Կնոջ գլուխը պսակված է ականախույրով, որի տակից երևում են մեջտեղից բացված և հետ տարված մազերը։ Դեմքի արտահայտությունը խիստ է, լուրջ, բայց գթասիրտ։ Ի տարբերություն Ֆիդիասի ժամանակաշրջանի արձանների, որոնք տարբերվում էին սանդալներով և հաստ ներբաններով, Հերա Բարբերինիի ոտքերին ոտնամաններ չկան։
Նույնականացում
Քանդակը երկար ժամանակ թվագրվում էր 2-րդ դարի և համարվում էր Հերայի արձանը (կամ Յունոնայի), որն արտացոլված է անվանման մեջ։ Այն համարվում էր Հին հունական հայտնի վարպետներից մեկի՝ Պրաքսիտելեսի աշխատանքի հռոմեական կրկնօրինակը,  կամ Ֆիդիասի աշակերտ  Ագորակրիտոսի քանդակը, որը ստեղծագործել է մ.թ.ա. 5-րդ դարի 2-րդ կեսին ։ Հույն քանդակագործ Ալկամենեսի կողմից քանդակած Ափրոդիտեի արձանի նմանությունը նույնպես ենթադրում է, որ հնարավոր է, որ հունական բնօրինակը ստեղծվել է մ.թ.ա. 5-րդ դարի 2-րդ կեսին։ Ըստ Մոսկվայի Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի պաշտոնական կայքի, այդտեղ պահպանվող Հերա Բարբերինիի ծեփապատճենը ցույց է տալիս, որ տեխնիկան այլ է ու, հնարավոր է, որ այն ստեղծվել է ավելի ուշ՝ Կալիմախոսի ժամանակաշրջանում՝ մ.թ.ա. 4-րդ դարում ։
Հետագայում հատուկ գրականության մեջ, որը նվիրված անտիկ քանդակագործական ժառանգությանը, այն տեսակետն է հնչեցվում, որ Պիո-Կլիմենտինո թանգարանում պահվող արձանը թե Հերայինն է, այլ Դեմետրայինը (Ցերերա)։ Որպես փաստարկ նշվում է նրա նմանությունը Ցերերային, որը գտնվում է Վատիկանի առաքելական պալատում։
Մոնտևերդե (Իտալիա)
Բնակչությունը կազմում է 920 մարդ (2008), բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83049, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օլիվիա Ուիլյամս
Օլիվիա Ուիլյամս (Olivia Haigh Williams, )՝ բրիտանացի դերասանուհի, ԱՄՆ-ի կինոքննադատների ազգային հասարակության մրցանակի դափնեկիր՝ Ռոման Պոլանսկու «Ուրվական» (2010) ֆիլմում կատաարած դերասանական աշխատանքի համար ։
Կենսագրություն
Օլիվիա Ուիլյամսը ծնվել և մեծացել է Լոնդոնում։ Նրա ծնողները մասնագիտությամբ բարիստերներ էին։ Քեմբրիջում Նյունհեմ քոլեջը ավարտելուց հետո (Newnham College) անգլիական գրականություն մասնագիտությամբ, նա երկու տարի ուսումնասիրում էր դրամատիկական արվեստ Բրիստոլսի թատերական դպրոցում (Bristol Old Vic Theatre School), իսկ հետո երեք տարի անցեկացրել է Շեքսպիրյան թագավորական թատրոնում (Royal Shakespeare Company) :
1995 թվականին թատերախմբի հետ նա շրջագայության է ուղևորվել Միացյալ Նահանգներով, մասնակցելով «Ռիչարդ 3-րդ» պիեսի բեմականացմանը։ Նրա առաջին նշանակալից աշխատանքը Ջեյն Ֆեյրֆակսի դերն էր «Էմմա» հեռուստատեսային ֆիլմում, նկարահանված Ջեյն Օսթինի համանուն վեպի հիման վրա։ 1999 թվականին խաղացել է Բրյուս Ուիլիսի կնոջ դերը՝ աղմկահարույց «Վեցերորդ զգայարան» առեղծվածային թրիլլերում։ Չնայած բավականին հաջող գործունեությանը մեծ էկրանին, դերասանուհին նախընտրում է խաղալ հեռուստաֆիլմերում ։
17-21 տարեկանում հանդիպում էր Ռադոսլավ Սիկորսկու՝ ապագա լեհ արտաքին գործերի նախարարի հետ։ 2003 թվականի նոյեմբերի 2-ին Օլիվիա Ուիլյամսը ամուսնացել է ամերիկացի դերասան և դրամատուրգ Ռաշան Սթոունի հետ։ Նրանք դաստիարակում են երկու երեխա՝ Էսմե Ռուբի (Esmé Ruby, ապրիլի 6, 2004) և Ռոկսանա Մեյ (Roxana May, ապրիլի 7, 2007)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Դրամատուրգներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Շանհայ Շենհուա
«Շանհայ Շենհուա», (չին.՝ 上海申花), Շանհայ քաղաքի պրոֆեսիոնալ չինական ֆուտբոլային ակումբ։ Հիմնադրվել է 1993 թվականին, հանդես է գալիս Չինաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում։ Հանդես է գալիս «Խունկոու» մարզադաշտում։ Ակումբի գլխավոր մարզիչն է՝ արգենտինացի Սերխիո Բատիստան։
Շախմատային Օսկար
Շախմատային Օսկար, ամենամյա մրցանակ, որը շնորհվում է վերջին 12 ամսվա ընթացքում գերազանց արդյունքներ արձանագրած շախմատիստին։
Մրցանակը շախմատիստներին շնորհելու նախաձեռնությունը պատկանում է իսպանացի լրագրող Խորխե Պուիգին և Շախմատային մամուլի միջազգային ասոցիացիային (AIPE)։ Սկզբում քվեարկությանը մասնակցում էին միայն լրագրողները։ Հետագայում նրանց միացան մրցաշարերի կազմակերպիչները և մարզիչները։ AIPE-ի կազմալուծումից հետո մրցանակը մի քանի տարի չէր շնորհվում։
1995 թվականին ռուսաստանյան «64» շախմատային հանդեսի նախաձեռնությամբ պարգևատրումը վերականգնվեց, իսկ 2014 թվականից կրկին դադարեցվեց։
Բրոնզե արձանիկ
Ներկայումս բրոնզե մրցանակն ունի նավակի մեջ նստած մարդու տեսք։ Հեղինակն է քանդակագործ Ալեքսանդր Սմիռնովը։ Արձանիկը պատկերում է ռուս գրող Նիկոլայ Լեսկովի 1873 թվականի «Հիացած պանդուխտ» պատմվածքի հերոս Իվան Ֆլյագինին ։
Սկզբնապես Շախմատային Օսկարն ուներ հովանոցով կնոջ տեսք, որը պատրաստված էր Իսպանիայի Բարսելոն քաղաքի Parc de la Ciutadella զբոսայգու քանդակներից մեկի հիման վրա ։
Կին օսկարակիրներ
1982-1988 թվականներին Շախմատային Օսկար շնորհվել է նաև լավագույն շախմատիստուհիներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շախմատ Կատեգորիա:Շախմատային մրցանակներ
Հունաստանի անկախության պատերազմ
Հունաստանը Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ հայտնվել է Կոստանդնուպոլսի անկումից տասնամյակներ առաջ։ Այս ժամանակից ի վեր հույները ձեռնարկել են մի շարք ապստամբություններ, որոնք պսակվել են անհաջողությամբ։ 1814 թվականին Հունաստանի ազատագրության նպատակով ստեղծվում է «Ֆիլիկի Էթերիա» կոչվող գաղտնի կազմակերպությունը։ «Ֆիլիկի Էթերիա»-ն պլանավորում է միաժամանակ ապստամբություններ սկսել Պելոպոնեսում, Դանուբյան ավազանում և Կոստանդնուպոլսում։ Նախատեսված էր պայքարը սկսել մարտի 25-ին, քանի որ այդ օրը ուղղափառ քրիստոնյաների շրջանում նշվում է Սուրբ Ավետման տոնը։ Սակայն իրադարձություններն այլ ընթացք ստացան․ օսմանյան իշխանությունները բացահայտեցին ազատատենչ հույների ծրագրերը և կազմակերպության անդամները ստիպված եղան հանուն անկախության մղվող պայքարը սկսել ավելի վաղ։ Ապստամբությունների առաջին ալիքը սկսվեց 1821 թվականի մարտի 6-ին Դանուբյան ավազանում, սակայն նույն տարում ճնշվեց Մահմուդ II-ի ղեկավարած իշխանությունների կողմից։ Դրանից շատ չանցած ապստամբություն սկսվեց նաև հյուսիսում՝ Պելոպոնեսյան թերակղզում, իսկ նույն տարվա մարտի 17-ին Օսմանյան կայսրությանը պատերազմ հայտարարեցին Լակոնիայում բնակվող մանիոտները։ Այս իրադարձությամբ սկիզբ դրվեց Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ գտնվող պետությունների հեղափոխական շարժման սկիզը։
Մարտի 25-ին հույների գործողությունները պաշտոնապես որակվեց հեղափոխություն, իսկ արդեն ամսվա վերջին Պելոպոնեսում սկսվեցին կատաղի մարտեր։ 1821 թվականի հոկտեմբերին Թեոդորոս Կոլոկոտրոնիսի գլխավորած բանակը պաշարում է Տրիպոլիսը։ Պելոպոնեսյան ապստամբությունն արագ տարածվում է նաև Կրետեում, Մակեդոնիայում, Կիպրոսում և Կենտրոնական Հունաստանում։ Միևնույն ժամանակ, հունական ռազմածովային նավատորմին հաջողվում է կասեցնել օսմանյան նավատորմի առաջխաղացումը Եգեյան ծովում՝ կանխելով նոր զինուժի մատակարարումը ռազմաճակատ։ Գիտակցելով վերասան վտանգը՝ Օսմանյան սուլթանը սկսեց բանակցել Եգիպտոսի կառավարիչ Մուհամմադ Ալիի հետ, ով խոստացավ Հունաստան ուղարկել իր որդուն՝ Իբրահիմ փաշային։ Իբրահիմը փետրվարին եգիպտական բանակի գլուխն անցած ժամանեց Պելոպոնես․ առաջին հաջողությունը ևս չուշացավ։ 1825 թվականի վերջին Պելոպոնեսյան թերակղզու մեծ մասն անցավ Եգիպտոսի հսկողության տակ, իսկ հույների վերջին հենակետը՝ Մեսոլոնգիոն քաղաքը, երկարատև դիմադրությունից հետո 1826 թվականի ապրիլին անձնատուր եղավ թուրքերին։ Թեև Իբրահիմը պարտություն կրեց Մանի թերակղզում, այնուամենայնիվ նրան հաջողվեց ճնշել Պելոպոնեսի ապստամբությունը և արշավել Աթենք։
Իրադրությունը անկանխատեսելիորեն փոխվեցին այն ժամանակ, երբ հակամարտությանը սկսեցին միջնորդել ժամանակի երեք խոշորագույն տերությունները՝ Ռուսական կայսրությունը, Մեծ Բրիտանիան և ռոյալիստական Ֆրանսիան։ Սկզբում դաշնակիցները միացյալ նավատորմը Նավարինոյում խափանեց օսմանա-եգիպտական ռազմածովային ուժերի գրոհը, որից հետո վերջիններիս ուժերը մարտնչելու նպատակով տեղափոխվեցին հյուսիսային Հունաստան։ Երկրի հյուսիսային հատվածները ազատագրելուց հետո բրիտանա-ռուսական միացյալ նավատորմը վերջնականապես ծովում ջախջախեց օսմանյան նավատորմին, իսկ շատ չանցած Ֆրանսիան դրդմամբ պատերազմը լքեց նաև Եգիպտոսի էյալեթը։ Զարգացնելով հաջողությունները՝ մինչև 1829 թվականը հույները ազատագրեցին իրենց երկրի տարածքի մեծ մասը, իսկ Կենտրոնական Հունաստանի նվաճումից հետո օսմանյան բանակի պարտությունն անխուսափելի դարձավ։ 1832 թվականի հունիսին կնքված Կոստանդնուպոլսի պայմանագրով Հունաստանը վերջնականապես դարձավ անկախ պետություն, իսկ Լոնդոնյան արձանագրության ստորագրումից հետո երկիրը հռչակվեց թագավորություն։
Այսպիսով՝ Հունաստանը դարձավ առաջին երկիրը, որը լիակատարն անկախություն ձեռք բերեց Օսմանյան կայսրությունից։ Հունական հեղափոխությունը վայելում էր միջազգային հանրության աջակցությունը․ այս շրջանում բազմիցս սկսեցին հիշատակվել հունական մշակույթի և քաղաքակրթության ազդեցության և վերջինիս դարավոր պատմության մասին։ Հույների հեղափոխական շարժման առաջներդներից էր նաև անգլիացի աշխարհահռչակ գրող Ջորջ Բայրոնը, ով հանդիսանում էր «Ֆիլիկի Էթերիա» կազմակերպության համահիմնադիրներից մեկը։ Բայրոնն իր ստեղծագործություններով բարձրացնում էր մարտնչող հույների հայրենասիրական ոգին, ինչպես նաև միջազգային հանրության ուշադրությունը սևեռում էր Հունաստանում տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։
Ներկայումս ամեն տարի մարտի 25-ին՝ անկախության պատերազմի սկսման օրը, Հունաստանում նշվում է, որպես ազգային տոն։
Օսմանյան ժամանակաշրջան
1453 թվականի մայիսի 29-ի Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո Բյուզանդական կայսրության իրավահաջորդ պետությունները, այդ թվում և Հունաստանը, նշեցին բյուզանդական ինքնիշխանության ավարտը։ Դրանից հետո Օսմանյան կայսրությունն ամրապնդեց իր սահմանները Բալկանյան թերակղզում և Անատոլիական սարահարթում ։ Օսմանյան տիրապետության շրջանում ուղղափառ քրիստոնյաները ստանում են որոշակի քաղաքական իրավունքներ, որոնք սակայն չեն բարելավում վերջիններիս սոցիալ-քաղաքական իրավիճակը ։ Թուրքերը հույների մեծամասնությանն անվանում էին ռայաներ։ Անուղղակիորեն, այդ անվանումը վերաբերվում էր նաև Օսմանյան կայսրության տարածքում բնակվող ոչ մուսուլման ազգային փոքրամասնություններին։
Միևնույն ժամանակ հունական մտավորականներն ու մարդասերները, որոնք օսմանյան տիրապետությունից առաջ Հունաստանից գաղթել էին արևմուտքի երկրներ, սկսեցին հանդես գալ ազատ և անկախ պետության ստեղծման, ազգային ինքնության և հայրենասիրության հորդորներով ։ Նման գործունեություն էին իրականացնում այնպիսի գործիչներ, ինչպիսիք են Դիմիտրիոս Խալկոկոնդիլիսը, Լիոնարդոս Փիլարասը և այլք։ Դիմիտրիոսը կոչ արեց վենետիկցիներին և «բոլոր լատիններին» օգնել հույներին «անմեղ, հրեշավոր և չարագործ բարբարոս թուրքերից» ։ Հունական հեղափոխությունը մեկուսացված իրադարձություն չէր. օսմանյան դարաշրջանի պատմության ընթացքում հույներն իրենց անկախության վերականգնման բազմաթիվ փորձեր են կատարել։ 17-րդ դարի հունական ապստամբություններից ամենանշանավորը Մորեայի հեղաշրջման փորձն էր, որի նախաձեռնողը իմաստասեր Դիոնիսիոս Սկիլոսոֆոսն էր ։ Մորեյան պատերազմներից հետո 30 տարի շարունակ Պելոպոնեսում իշխում են վենետիկցիները։ 1770-ական թվականների առաջին խոշոր ապստամբությունը Օռլյովի հեղափոխության փորձն էր, որի ժամանակ հույն ապստամբները ստանալով ռուսների աջակցությունը սկսեցին մարտնչել ընդդեմ թուրք հրոսակավորների ։ Հունաստանի անկախության վերականգնման հերթական փորձը տեղի է ունեցել ռուս-թուրքական պատերազմի շրջանակներում, սակայն հերթական անգամ մատնվել է անհաջողության ։
Անկախ պետականության բացակայության պայմաններում հույն ժողովրդի ազգային ինքնության պահպանման ծանր գործն իր վրա է վերցնում հույն ուղղափառ եկեղեցին ։
Պարտիզանական շարժում՝ կլեֆտներ և արմատոլոյներ
Կլեֆտներն ու արմատոլոյները ձևավորում էին գավառական էլիտան, թեպետ որպես առանձին սոցիալական դաս չէին առանձնացվում։ Արմատոլոյների գործունեությունը կրում էր ժառանգական բնույթ։ Նրանց նպատակը հույն խաղաղ բնակչությանը թուրքական հալածանքներից զերծ պահելն ու Հունաստանը մուսուլմաններից զտելն է։
Պարտիզանական շարժումը հատկապես մեծ ժողովրդականություն էր վայելում Ռումելիայում, Թեսալիայում, Էպիրոսում և հարավային Մակեդոնիայում ։ Ըստ Յաննիս Մակրիյանիսի՝ կլեֆտներն ու արմատոլոյները թուրքահպատակ Հունաստանի միակ խոշոր ռազական ուժն էին։ Յաննիսը կարևորել է նաև վերջիններիս դերը հունական անկախ պետականության կերտման և հեղափոխության հաղթանակի գործում։
Հունական ազգային շարժում
Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցող տնտեսական բարեփոխումներն իրենց հետքն են թողում նաև Հունաստանում։ 18-րդ դարում Օսմանյան Հունաստանում վերելք է ապրում առևտուրը և Հունաստանը վերածվում է առևտրաարդյունաբերական կարևոր հանգույցի։ Հունական առևտրի նշանավոր կենտրոններից էին Եգեյան ծովի կղզիները, մասնավորապես՝ Իդրան և Անդրոսը։ 18-19-րդ դարերում Հունաստանի տարբեր քաղաքներում բացվում են նոր դպրոցներ և գրադարաններ, իսկ տասնյակ հույն երիտասարդներ մեկնում են Արևմտյան Եվրոպայի բարձրակարգ համալսարաններում ուսանելու։ Եվ հենց նրանց շնորհիվ էլ Հունաստանը դառնում է եվրոպական լուսավորչական գաղափարների կրող։ Հունական սփյուռքի կրթված էլիտան, ի դեմս Ադամանտիոս Կորաիսի և Ռիգաս Ֆերայոսի, ամեն կերպ փորձում է այդ գաղափարները փոխանցել հույներին։ Հունական ազգային շարժման ծավալման համար կարևոր դեր են խաղում 18-րդ դարի ռուս-թուրքական պատերազմները։ Ռուսաց կայսր Պետրոս Մեծը, ով նպատակ ուներ Օսմանյան կայսրության ավերակների վրա ստեղծել բյուզանդական ժառանգության կրող ուղղափառ թագավորություն, 1711 թվականին հույներին առաջարկում է միանալ ռուսական բանակին և միահամուռ ուժերով պայքարել թուրքերի դեմ՝ «հանուն հավատքի և հայրենիքի»։
1769 թվականին ռուսները սատարում են նաև Պելոպոնեսի ապստամբներին։ Ի շնորհակալություն այդ ամենի՝ 1788-1792 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ կայսերական Ռուսաստանին օժանդակելու նպատակով մարտի դաշտ է մեկնում Լամբրոս Կաթսոնիսի գլխավորած հունական ռազմանավը։ 18-րդ դարի հունական բոլոր խռովությունները ճնշվում են օսմանյան իշխանությունների կողմից, սակայն դրանց կարևորությունը կայանում է նրանում, որ այս իրադարձությունների ֆոնին վերելք է ապրում հունական ազգային շարժումը։
Անաստասիա Բլիզնյուկ
Անաստասիա Իլյինինա Բլիզնյուկ (Анастасия Ильинична Близнюк, ), ռուս մարմնամարզուհի։ Գեղարվեստական մարմնամարզության երկակի օլիմպիական չեմպիոն խմբային բազմամարտում (2012, 2016), աշխարհի և Եվրոպայի չեմպիոն։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։ Ուկրաինացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ Իլյա Բլիզնյուկի դուստրն է։
Հունաստանի անկախության պատերազմ
Հունական ազգային շարժում
Օսմանահպատակ Հունաստանում լուսավորության դարաշրջանի գաղափարական արժեքների տարածողներից էր նաև ազդեցիկ գրող և մտավորական Ադամանտիոս Կորաիսը, ով անձամբ ականատես էր եղել Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությանը։ Կորիասն իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է Փարիզում, սակայն դա չի խանգարել, որ վերջինս նվիրվի հայրենի երկրի ազատագրության համար մղվող պայքարին։ Նրա նախաձեռնությամբ Հունաստանի տարբեր երկրամասերում բացվում են դպրոցներ և դպրոտներ։ Կորիասը նպատակ ուներ Հունաստանը վերածել լիբերալ, ժողովրդավարական երկրի, սակայն վերահաս մահը խանգարեց վերջինիս իրագործել այդ ամենը։ Հունաստանյան անկախության շարջմանն աջակցում էին ոչ միայն Արևմտյան Եվրոպայում, այլ նաև Ռուսաստանում։ Սա պայմանավորված էր նախ և առաջ ռուս-թուրքական անկայուն դիվանագիտական հարաբերություններով, ինչպես նաև այդ երկրում ֆիլհելենների առկայությամբ։
Անաստասիա Բլիզնյուկ
Մարզական կարիերա
2012 թվականին Լոնդոնում անցկացված Օլիմպիական խաղերում գեղարվեստական մարմնամարզության խմբային բազմամարտում հաղթել է Ռուսաստանի թիմը, որի կազմում էր նաև Անաստասիա Բլիզնյուկը։ Նրա հետ միասին չեմպիոն են դարձել Ուլյանա Դոնսկովան, Քսենյա Դուդկինան, Ալինա Մակարենկոն, Անաստասիա Նազարենկոն և Կարոլինա Սևաստյանովան։
Օլիմպիական խաղերից հետո Անաստասիա Բլիզնյուկը շարունակել է ելույթները՝ 2013 թվականին դառնալով Կազանի Ունիվերսիադայի եռակի չեմպիոն, ինչպես նաև երեք գնդակներով ու երկու ժապավեններով վարժություններում նվաճելով ոսկե մեդալ Կիևում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում (2013 թվական)։ Նույն առաջնությունում Ռուսաստանի հավաքականը, որի կազմում Անաստասիա Բլիզնյուկից ելույթ են ունեցել Քսենյա Դուդկինան, Օլգա Իլինան, Անաստասիա Մաքսիմովան, Անաստասիա Նազարենկոն և Ելենա Ռոմանչենկոն, բազմամարտում արժանացել է բրոնզե մեդալների՝ զիջելով Բելառուսի և Իտալիայի հավաքականներին, ինչի պատճառով գլխավոր մարզիչ Իրինա Վիները որոշել է հավաքել նոր թիմ։ Այնուամենայնիվ, Անաստասիա Բլիզնյուկը նախկինի պես ընդգրկված է եղել Ռուսաստանի հավաքականի կազմում և մի որոշ ժամանակ իր ուժերն է փորձել որպես Բրազիլիայի թիմի մարզիչ, իսկ 2015 թվականին մարզել է Ռուսաստանի հավաքականի երկրորդ կազմը խմբային վարժություններում ։
Հունաստանի անկախության պատերազմ
Ֆիլիկի էթերիա
Ֆերայոսի մահից հետո նրա գործը շարունակում են երեք երիտասարդ առևտրականներ Նիկոլաոս Սկուֆասը, Էմանուիլ Քսանթոսը և Աթանասիոս Ցակալոֆը։ Նրանք նպատակ ունեին իտալական կարբոնարների օրինակով նման գաղտնի կազմակերպություն ստեղծել նաև Հունաստանի ազատագրության համար։ Կարբոնարները 19-րդ դարի սկզբին նապոլեոնյան տիրապետության ժամանակաշրջանում, հարավային Իտալիայի նույնանուն քաղաքում գործող գաղտնի ընկերության անդամներ էին։ Կարբոնարների շարժմանը մասնակցում էին սոցիալական տարբեր խավերի ներկայացուցիչներ։ 1814 թվականին հունական սփյուռքի կարևորագույն կենտրոններից մեկում՝ Օդեսսայում (ներկայումս գտնվում է Ուկրաինա պետության տարածքում) ստեղծվում է այսպես կոչված «Ֆիլիկի էթերիա» («Ընկերական հասարակություն») կազմակերպությունը։
Անաստասիա Բլիզնյուկ
Մարզական կարիերա
2015 թվականին Անաստասիա Բլիզնյուկը վերսկսել է մարզումները որպես գործող մարմնամարզուհի՝ նպատակ ունենալով վերադառնալ հավաքականի հիմնական կազմ ։ Ընդմիջումից հետո նրա առաջին միջազգային մեկնարկը եղել է մասնակցությունը Մոսկվայում անցկացվող Գրան պրիի էտապին, որը կայացել է 2016 թվականի փետրվարին ։ Հունիսին Հոլոնում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում Ռուսաստանի թիմը (Անաստասիա Բլիզնյուկ, Քսենյա Պոլյակովա, Անաստասիա Տատարևա, Մարիա Տոլկաչյովա) զբաղեցրել է առաջին տեղը բազմամարտում, բայց անհաջող է ելույթ ունեցել եզրափակչում՝ զբաղեցնելով հինգերորդ տեղը ժապավեններով վարժություններում և ութերորդը՝ գուրզերով/օղակներով վարժություններում։
2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացված Օլիմպիական խաղերում Ռուսաստանի հավաքականի կազմում Անաստասիա Բլիզնյուկից բացի ընդգրկված են եղել Վերա Բիրյուկովան, Անաստասիա Մաքսիմովան, Անաստասիա Տատարևան և Մարիա Տոլկաչյովան։ Որակավորման փուլը հաղթահարելով երկրորդ արդյունքով (35,516 միավոր)՝ բազմամարտի եզրափակչում թիմն զբաղեցրել է առաջին տեղը՝ հավաքելով 36,233 միավոր։ Անաստասիա Բլիզնյուկը դարձել է Օլիմպիական խաղերի երկակի չեմպիոն գեղարվեստական մարմնամարզության խմբային վարժություններում։
Հունաստանի անկախության պատերազմ
Ֆիլիկի էթերիա
Կազմակերպությունը նպատակ ուներ վերականգնել Բյուզանդական կայսրության փառքն ու Կոստանդնուպոլսի մայրաքաղաքային կարգավիճակը, ինչպես նաև հույների պատմական հայրենիքում ստեղծել ազգային պետություն։ 1820 թվականին ընկերակցության առաջնորդ դառնալու նպատակով Հոնիական կղզիներից «Ֆիլիկի էթերիա»-ի կենտկայան է մեկնում Իոանիս Կապոդիստրիան։ Սակայն նրա նախաձեռնությունը ձախողվում է․ չի իրագործվում նաև ռուսական բանակի օգնությամբ Հունաստանի ազատագրության Կապոդիստրիասի ծրագիրը։
«Ֆիլիկի էթերիա»-ն արագորեն կարողանում է ընդլայնել իր սահմանները և շուտով անդամներ հավաքել հունական աշխարհի բոլոր բնագավառներից և հասարակական տարբեր խավերից։ 1821 թվականին Օսմանյան կայսրությունը պատերազմ է սկսում Պարսկաստանի դեմ, որը Հունաստանի օսմանցի նահանգապետերին ստիպում է հեռանալ իրենց ղեկավարության տակ գտնվող նահանգներից և մասնակցել հակաիրանական պատերազմին։ Միևնույն ժամանակ, Նապոլեոն Բոնապարտի դեմ «Եվրոպայի համերգ»-ի շրջանակներում Իսպանիայում և Իտալիայում տեղի են ունենում ապստամբություններ։ Հարավեվրոպական հեղափոխությունների ֆոնի վրա հույները նախապատրաստվում են ապստամբություններ իրականացնել միաժամանակ Պելոպոնեսում, Դանուբյան ավազանում և Կոստանդնուպոլսում։
Անաստասիա Բլիզնյուկ
Մարզական կարիերա
2017 թվականին Պեզարոյում անցկացված աշխարհի առաջնությունում Ռուսաստանի հավաքականը նորացված կազմով (Անաստասիա Բլիզնյուկ, Մարիա Կրավցովա, Եվգենյա Լևանովա, Քսենյա Պոլյակովա, Անաստասիա Տատարևա, Մարիա Տոլկաչյովա) նվաճել է երկու ոսկե (բազմամարտ և վարժություններ երեք գնդակով/երկու պարանով) և մեկ արծաթե մեդալ (վարժություններ հինգ օղակներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մարմնամարզիկներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ‎ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգրով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Հունաստանի անկախության պատերազմ
Ֆիլհելենականություն
Այս տարիներին ողջ Եվրոպան սատարում էր Հունաստանի անկախությունը և դա բոլորովին պայմանավորված չէր վերջիններիս հակաօսմանյան տրամադրություններով։ Եվրոպայում հույների հանդեպ համակրանքն ուներ ավելի խոր արմատներ․ Հունաստանը հանդիսանալով եվրոպական մշակույթի և քաղաքակրթության բնօրրանը, մշտապես եղել է արտասահմանյան երկրների ուշադրության կենտրոնում։ Հենց այս պատճառով էլ մի շարք ամերիկացի և արևմտաեվրոպացի արիստոկրատներ, ինչպիսիք են անվանի բանաստեղծ Ջորջ Բայրոնը, իսկ հետագայում նաև բժիշկ Սամուել Հոուն, հեղափոխությանն ու ազատագրական պայքարին մասնակցելու պատրաստակամություն են հայտնում։ Շատերն էլ ֆինանսավորում են հեղափոխական շարժման մասնակիցներին՝ նրանց ապահովելով համապատասխան զինամթերքով և տեխնոլոգիական միջոցներով։ Օրինակ՝ Լոնդոնի ֆիլհելենական կոմիտեն 1824 թվականին Հունաստանին օգնեց £ 800 000, իսկ մեկ տարի անց՝ 1825-ին, £ 2 000 000-ով։ Շոտլանդացի պատմաբան և բարերար Թոմաս Գորդոնը մասնակցելով հեղափոխական պայքարին հետագայում գրեց հունական հեղափոխության առաջին պատմություններն անգլերեն լեզվով։ Իսկ Ալբերտ Բոմանի խոսքերով՝ «Ֆիլհելենները պետք է պատրաստակամորեն անտեսեն հունական վայրագությունների մասին բազմաթիվ հակասական պատմությունները, քանի որ նրանք ազատության հասնելու այլ եղանակ չգիտեին»։
Հունական հեղափոխությունը կարճ ժամանակահատվածում հասցրեց վայելել ամբողջ եվրոպական հասարակության համակրանքը, չնայած նրան, որ մեծ տերությունները ի սկզբանե փորձում էին այն ծառայեցնել իրենց շահերին։ Հենց այս ժամանակահատվածում էլ օսմանյան մամուլը սկսեց լուրեր տարածել Օսմանյան կայսրության տարածքում քրիստոնյա հույների վայրագությունների վերաբերյալ։ Ընդարձակ կայսրության տարածքում 1822 թվականին տեղի ունեցած կոտորածները ոգեշնչեցին Էժեն Դելակրուային նկարել իր հայտնի «Քիոսի կոտորածը» նկարը։ Իսկ ահա համահունական շարժման գլխավոր ոգեշնչողը անգլիացի բանաստեղծ Ջորջ Բայրոնն էր։ Նա ամբողջ աշխարհի հույներին ոգևորում էր իր բանաստեղծություններով և ազատատենչ կոչերով։ Լոնդոնում հույների օգնության կոմիտե ստեղծելուց հետո Բայրոնը սեփական միջոցներով անգլիական երկկայմ առագաստանավ է գնում և 500 կամավոր հույների հետ 1823 թվականի հուլիսին ուղևորվում է Հունաստան։ Նա կարգադրում է նաև վաճառել իր ողջ ունեցվածքն ու ամբողջ հասույթը տրամադրել ապստամբներին։ Հունաստանում նա իր շուրջն է համախմբում ապստամբության բոլոր առաջնորդներին, հարթում նրանց միջև բոլոր տարաձայնությունները։ Սակայն ցավոք անգլիացի բանաստեղծը չի կարողանում տեսնել անկախ Հունաստանը, քանի որ հիվանդանում է տենդով և 1824 թվականի ապրիլի 19-ին մահանում է։ Նա Հունաստանին է նվիրում անգամ իր կյանքի վերջին տողերը․ Բայրոնի Մահը ծանր անդրադարձավ հույների վրա, սակայն այս իրադարձությունը շրջադարձային եղավ հույների համար, ու նրանք սկսեցին հեղափոխությունը շարունակել նոր ոգով։ Հույների կողքին էին նաև Արևմտյան Եվրոպայի մի շարք այլ պետությունների մշակութային և քաղաքական գործիչներ։ Ֆիլհելենիզմը զգալի ներդրում է ունեցել ժամանակաշրջանի ռոմանտիզմի կայացման մեջ՝ հնարավորություն ընձեռելով երիտասարդ սերնդի գեղարվեստական և գրական մտավորականությանն ընդլայնել դասական ռեպերտուարը՝ ժամանակակից հունական պատմությունը գրելո որպես հնագույն պատմության շարունակություն և ընդլայնում։ Հին Հունաստանի վերածննդի գաղափարը ներշնչեց հունական հռետորաբանության զարգացմանը։ Այդ ժամանակաշրջանի դասականներն ու ռոմանտիկները թուրքական լծից ազատումը համարում էին նոր վերածննդի նախապայման։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1820-ականների հակամարտություններ Կատեգորիա:Հունաստանի պայքարը ազատության համար Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատերազմներ Կատեգորիա:Հունաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատերազմներ
Լուիս Գոսեթ Կրտսեր
Լուիս Քեմերոն Գոսեթ Կրտսեր (Louis Cameron Gossett, Jr., ), ամերիկացի դերասան, «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր։
Marvel Studios
Marvel Studios, նախկինում՝ Marvel Films, ամերիկյան հեռուստա- և կինոստուդիա, որը զբաղվում է ֆիլմերի ստեղծմամբ և տարածմամբ։ Տեղակայված է Մանհեթեն Բիչում (Կալիֆորնիա նահանգ) և նախկինում Marvel Entertainment-ի դուստր ընկերությունն էր։
2009 թվականի օգոստոսին հայտնի դարձավ, որ Walt Disney Company-ին գնում է Marvel Entertainment-ը[35][36] 4,5 միլիարդ դոլարով։
Լուիս Գոսեթ Կրտսեր
Նա նկարահանվել է բազմաթիվ ֆանտաստիկ ֆիլմերում և մարտաֆիլմերում, նրա դերասանական կարիերան շարունակվում է ավելի քան հիսուն տարի։
Marvel Studios
Պատմություն
MARVEL Entertainment LLC՝ The Walt Disney Company դուստր ընկերությունն է 2009 թվականի օգոստոսից, ամբողջ աշխարհում հայտնի է շնորհիվ մտացածին հերոսների մեծ քանակությամբ, որոնք ստեղծվել են 70 տարիների ընթացքում։ MARVEL գրադարանը կազմված է ավելի քան 8 000 կերպարներից, այդ թվում Սարդ մարդը, Երկաթե մարդը, Իքս մարդիկ, Տոր, Հալկ և այլք։ Ընկերությունը լայնորեն օգտագործում է իր կերպարները արտոնագրված բիզնեսում, զվարճանքների արտադրությունում (MARVEL Studios и MARVEL Animation), ինչպես նաև հրատարակչական նախագծերում (MARVEL Comics)։
Լուիս Գոսեթ Կրտսեր
Վաղ տարիներ
Գոսեթը ծնվել է Նյու Յորքի Բրուքլինում։ Իր առաջին դերը խաղացել է «Քեզ հետ չես տանելու» դպրոցական պիեսում, այն ժամանակ, երբ ոտքի վնասվածքը խանգարեց իր բասկետբոլային խաղին։ 1952 թվականին «Մեծ քայլ կատարիր» բեմադրության համար Գոսեթը ստացել է Դոնալդսոնի «Լավագույն նորեկը թատրոնում» մրցանակը» ։
1953 թվականին, 19 տարեկանում, ընտրվեց երկու հարյուր դերասանների շարքում՝ «Մեծ քայլ կատարիր» բրոդվեյան շոուի դերի համար։ Բեմադրությունը մեծ հաջողություն է ունեցել և ընդգրկվել է տարվա լավագույն շոուի տասնյակում, իսկ Գոսսեթը մրցանակ ստացավ Տարվա լավագույն դեբյուտի համար։
Marvel Studios
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոընկերություններ Կատեգորիա:1993 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Marvel Comics
Լուիս Գոսեթ Կրտսեր
Վաղ տարիներ
Աբրահամ Լինքոլնի անվան միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո, 1954 թվականին ընդունվել է Նյու Յորքի համալսարան։ Իր բարձր հասակի շնորհիվ, որը կազմել է 193 սանտիմետր, առաջարկություն է ստացել համալսարանի բասկետբոլի թիմից, սակայն որոշել է ամբողջովին նվիրվել թատրոնին։
Կարիերա
Գոսթերի առաջնելույթը կինոյում կայացել է ռեժիսոր Սիդնի Պուատյեի «Չամիչ Արևի վրա» (1961) ֆիլմով։
1982 թվականին Լուիս Գոսեթը ստացել է «Օսկար» մրցանակ՝ տղամարդու երկրորդական պլանի լավագույն դերի համար «Սպա և ջենթլմեն» ֆիլմում Ռիչարդ Գիրի հետ միասին։ Այդ ժամանակից ի վեր Գոսեթը նկարահանվել է մեծ քանակությամբ գեղարվեստական ֆիլմերում՝ դառնալով Ամերիկայի առաջատար սևամորթ դերասաններից մեկը։
Նրա ամենահայտնի ֆիլմերից են «Անահատակ» (1977), «Թշնամին իմն է» (1985, առաջադրվել է «Սատուրն» մրցանակի), «Կրակի միջով գնացողը» (1986), «Պողպատե արծիվը-1,2,3,4», «Պատժիչը» (1989), «Ծնոտներ 3» (1983, առաջադրվել է «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի)։ Անհրաժեշտ է նշել նաև դերեր Բրոդվեյան այնպիսի ներկայացումներից, ինչպիսին են «Չամիչ Արևի վրա» (1959), «Ոսկե տղան» (1964) և «Չիկագո» (2002)։
Գոսեթը հաջողությամբ նկարահանվում է նաև հեռուստատեսությունում։ 1977 թվականին հեռուստադիտողի ուշադրությունը գրաված «Արմատներ» (Roots) հեռուստասերիալում խաղացած դերի համար նա արժանացել է «Էմմի» մրցանակի։ 1983 թվականին նա Անվար Դասատի կյանքի ու մահվան մասին պատմող Սադատ հեռուստաֆիլմում խաղացել է գլխավոր դերը, որի համար առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։ Գոսեթը հայտնվել է նաև «Վաղը կսկսվի այսօրը», «Մեռյալ գոտի» և «Աստղային դարպասներ։ SG-1» սերիալների էպիզոդներում։
Գոսեթի ձայնը լսվում է ոչ միայն մուլտֆիլմերում («Գրիֆինների ընտանիքը»), այլ նաև վիդեոխաղերում (Half-Life 2)։
Դերասանը զբաղվում է բարեգործությամբ, մասնավորապես, աջակցում է Boys and Girls Clubs of America կազմակերպությանը։
Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում դերասանն իր ներդրման և կինեմատոգրաֆիայի զարգացման համար ստացել է № 7030 աստղը։
Անձնական կյանք
Դերասանը ամուսնացել է երեք անգամ։ Առաջին ամուսնությունը Հեթի Գլեսկոուի հետ (1967-1968) չեղյալ է հայտարարվել, երկրորդ ամուսնության ժամանակ` Քրիստինա Մանգոուզինգի հետ, ծնվել է որդին` Սաթը (1973-1975), երրորդ ամուսնության ժամանակ` Սինդի Ջեյմս Ռիչի հետ, (1987-1992) զույգը որդեգրել է մի տղայի` Շերոն անունով։
2010 թվականի փետրվարին դերասանը մամուլին հայտնել էր, որ հիվանդացել է շագանակագեղձի քաղցկեղով, սակայն հույս ունի արագ ապաքինվել։
Մրցանակեր
Լոիս Գոսեթ կրտսեր՝ Օսկար մրցանակակիր տղամարդկային երկրորդական պլանի լավագույն դերի համար, Ոսկե գլոբուս մրցանակակիր «Սպա և ջենթլմեն» ֆիլմում խաղացած երկրորդական պլանի լավագույն դերի համար (1982)։ Նա նաև արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի «Ժոզեֆ Բեյքերի պատմությունը» հեռուստաֆիլմում խաղացած երկրորդական պլանի դերի համար (1991) և «Էմմի» մրցանակի «Արմատներ» (1977) հեռուստասերիալում խաղացած դերի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Բուշեր (Օբի գավառ)
Բուշեր (Buchères), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Միրոսլավ Կրալևիչ
Միրոսլավ Կրալևիչ (Miroslav Kraljević, ), խորվաթ նկարիչ, գրաֆիկ, քանդակագործ
Բուշեր (Օբի գավառ)
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1435 մարդ, բնակչության խտությունը` 200.98 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.14 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 8 կմ հարավ-արևելք։
Միրոսլավ Կրալևիչ
Կենսագրություն
Միրոսլավ Կրալևիչը ծնվել է 1885 թվականին Գոսպիչում։ Դպրոցական կրթություն ստացել է Զագրեբում և հարազատ Գոսպիչում։ Մանկության և պատանեկության տարիներին հրապուրվել է ոչ միայն գեղանկաչությամբ, այլև երաժշտությամբ ու պոեզիայով ։ 1904 թվականին պատանին տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ ուսումնասիրել է իրավաբանություն և նկարչության մասնավոր դասեր է վերցրել։ 1906 թվականի աշնանը Մյունխենում ընդունվել է Մորից Հեյմանի՝ նկարչության մասնավոր դպրոց (Հեյմանն այն ժամանակ Ավստրիայում հայտնի գրաֆիկ էր), իսկ վեց ամիս անց՝ Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիա, որն այն ժամանակ լավագույններից մեկն էր Եվրոպայում։ Այստեղ նա 1907-1910 թվականներին սովորել է հետագայում հայտնի դարձած խորվաթ վարպետների՝ Յոսիպ Ռաչիչի, Օսկար Հերմանի և Վլադիմիր բեկիչի հետ։ Մյունխենում այդ ժամանակ լայն տարածում ունեին գեղանկարչական ամենատարբեր ոճեր՝ ռեալիզմ, սիմվոլիզմ, պոստիմպրեսիոնիզմ, յուգենդշտիլ։
Բուշեր (Օբի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Միրոսլավ Կրալևիչ
Կենսագրություն
Ուսումն ավարտելուց հետո նկարիչը վերադարձել է Խորվաթիա, իսկ 1910 թվականին, ինչպես նաև 1911 թվականի մեծ մասն ընտանիքի հետ անցկացրել Պոժեգա քաղաքում։ Այս շրջանը Միրոսլավ Կրալևիչի ստեղծագործական կյանքի ամենից բեղմնավոր շրջանն է։ Բացի հայտնի «Ինքնադիմանկար շան հետ» նկարից՝ նա ստեծել է նատյուրմորտներ, դիմանկարներ, պլակատներ, կերտել է քանդակներ, բրոնզե տարբեր իրեր ։ 1911 թվականին նկարիչը մեկնել է Փարիզ, որտեղ ընդունվել է Գրանդ Շոմեր ակադեմիա։ Այստեղ են ստեղծվել նրա լավագույն ստեղծագործությունները, որոնք նվիրված են փարիզյան կյանքին և կենցաղին ։ Այստեղ նկարիչը գտնվել է Պոլ Սեզանի և Էդուարդ Մանեի աշխատանքների ազդեցության տակ։ Փարիզում հայտնաբերվել է, որ Կրալևիչը հիվանդ է թոքախտով։ Մեկ տարի ապրելով Ֆրանսիայի մայրաքաղաքում՝ խորվաթ նկարիչը վերադարձել է Պոժեգա։ 1912 թվականի աշնանը նա մեկնել է Զագրեբ, որտեղ կայացել է նրա անհատական առաջին ցուցահանդեսը, որը ռետրո բնույթ էր կրում։ Այնուհետև Միրոսլավ Կրալևիչը այդ քաղաքում արվեստանոց է վարձել՝ ծրագրելով այնտեղ աշխատել մինչև 1913 թվականի դեկտեմբերը։ Սակայն հիբանդության սրացումը նկարչին ստիպել է բուժման մեկնել Բերստովկ։ Երկու ամիս անց նա լքել է առողջարանը և վերադարձել Զագրեբ, որտեղ էլ երկու շաբաթ անց մահացել է։
Ստեղծագործություն
Միրոսլավ Կրալևիչը իր նկարները ստեղծել է ամենատարբեր ոճերով՝ իմպրեսիոնիզմ, պուանտիլիզմ, էքսպրեսիոնիզմ։ Ստեղծել է դիմանկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ, պատկերել է կենդանիներ։ Հայտնի են նրա գրոտեսկային ու էրոտիկ բնույթի նկարները՝ Օբրի Բյորդսլեյի ոճով, տարվել է նաև քանդակագործությամբ։ Չորս նկարիչներից բաղկացած այսպես կոչված «Մյունխենյան խմբակից» է սկսվում խորվաթական մոդեռնը՝ որպես գեղարվեստական ուղղություն ։
Բուշեր (Օբի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Միրոսլավ Կրալևիչ
Ստեղծագործություն
1942 թվականին Միրոսլավ Կրալևիչի աշխատանքները ներկայացվել են Վենետիկի Բիենալեում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խորվաթ նկարիչներ Կատեգորիա:Խորվաթ քանդակագործներ Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Բասիլևս
Բասիլևս, միկենյան դարաշրջանի(մ.թ.ա. 3-2-րդ հազարամյակ) Հունաստանում ոչ մեծ բնակավայրի կամ տարածքային համայնքի կառավարիչը, իսկ հոմերոսյան դարաշրջանում` ցեղի, ցեղային միության գլխավորը։ Վերջինս օժտված էր ռազմական առաջնորդի, դատավորի, քրմապետի իրավունքներով։ Աթենքում թագավորական իշխանության վերացումից հետո(մ.թ.ա. 11-րդ դար) բասիլևս է կոչվել երկրորդ արքոնտը։ Սպարտայում բասիլևսը համարվել է թագավորական տիտղոս, իսկ հելլենիստական պետություններում` միապետի անվանում։ Հելլենիզմի դարաշրջանում բասիլևս են կոչվել նաև Կոմագեննեի, Ծոփքի, Փոքր Հայքի, Մեծ Հայքի հայկական պետությունների թագավորները։ Հին հունական հեղինակները բասիլևս են անվանել հռոմեական կայսրերին։ Միջին դարերում բասիլևս է եղել բյուզանդական կայսրերի պաշտոնական տիտղոսը։
Կատեգորիա:Հունաստանի պատմություն Կատեգորիա:Տիտղոսներ
Հասանսու
Հասանսու (Həsənsu), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։
Մինչև 1992 թվականի դեկտեմբերի 29-ը գյուղը կոչվում էր Կիրովկա ։
Բնակչություն
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 2841 մարդ ։
Լուսատեխնիկա
Լուսատեխնիկա, գիտության և տեխնիկայի բնագավառ, որը հետազոտում և մշակում է օպտիկակական ճառագայթման (լույսի) գրգռման, տարածական վերաբաշխման, բնութագրերի չափման և Լույսային էներգիան այլ էներգիաների փոխակերպման սկզբունքներն ու եղանակները։ Լուսատեխնիկա ներառում է նաև լույսի աղբյուրների, լուսավորման, ճառագայթման և լուսազդանշանման սարքերի, Լուսատեխնիկաի համակարգերի կառավարման կոնստրուկտորական և տեխնոլոգիական մշակման հարցերը։ Բացի այդ, Լուսատեխնիկա առնչվում է նաև նյութերի և կենդանի օրգանիզմների վրա լույսի ազդեցության հետազոտմանը։ Լուսատեխնիկաի կազմավորումը կապված է ալիքային և երկրաչափական օպտիկայի, ֆիզիոլոգիայի, էլեկտրականության և մագնիսականության մասին ուսմունքի հետ։ Լուսատեխնիկաի ձևավորման և զարգացման համար մեծ նշանակություն են ունեցել Ի. Նյուտոնի, Ի. Լամբերտի, Տ. Տունգի, Հ. Հելմհոլցի և առանձնապես Պ. Բուգերի աշխատանքները։ Կարևոր Փուլ է եղել էլեկտրական Լուսատեխնիկաի ստեղծումը։ Լուսատեխնիկաի հետագա առաջնթացը կապված է լյումինեսցենտային, բարձր ճնշման գազապարպման և շիկացման հալոգենային լամպերի մշակման հետ (տես Լույսի գազապարպման աղբյուրներ)։ Լուսատեխնիկաի վերաբերյալ աշխատանքներն իրենց հերթին նպաստել են էլեկտրոնիկայի զարգացմանն ու քվանտային էլեկտրոնիկայի կազմավորմանը։ Լուսատեխնիկայում, ըստ լույսի օգտագործման բնագավառի, տարբերում են լուսավորման, ճառագայթման և լուսազդանշանման տեղակայանքներ։ Լուսավորման տեղակայանքները ստեղծում են անհրաժեշտ պայմաններ լուսավորման՝ տեսողական ընկալման ապահովման համար։ ճառագայթման տեղակայանքներն օգտագործվում են մարդկանց, կենդանիները, բույսերը ինչպես նաև տարբեր արտադրական պրոցեսները զանազան ոչ տեսողական ազդեցությունների ենթարկելու համար։ Կենդանի օրգանիզմները ուլտրամանուշակագույն (ՈԻՄ) և ինֆրակարմիր (ԻԿ) լույսով ճառագայթահարելը բարելավում է (կամ ապահովում) նրանց կենսական մորֆոֆունկցիոնալ պրոցեսները՝ նյութափոխանակությունը, արյունաստեղծումը, սիրտ-անոթային գործունեության կարգավորումը, ֆոտոսինթեզը (բույսերի), ինչպես նաև բարձրացնում դիմադրողականությունը հիվանդությունների նկատմամբ։ (ՈԻՄ) ճառագայթներն օգտագործվում են ջրի և պարենամթերքի վարակազերծման համար։ ճառագայթման տեղակայանքների կիրառումը գյուղատնտեսության արտադրության մեջ էական տնտեսական օգուտ է բերում, անասուններին ու թռչուններին ՈԻՄ ճառագայթահարելը նրանց մթերատվությունը մեծացնում է 7—15%-ով։ Լուսազդանշանման տեղակայանքները ծառայում են կոդավորված ինֆորմացիան լույսի միջոցով հաղորդելու համար (տես Լուսազդանիշ, Սեմաֆոր, Փարոս)։ Լուսատեխնիկաի կարևոր բնագավառներից են լույսի բնութագրերի չափումը (տես Լուսաչափություն, Գունաչափություն), կինեմատոգրաֆիական Լուսատեխնիկա և շինարարական Լուսատեխնիկա։ Կինեմատոգրաֆիական Լուսատեխնիկա զբաղվում է կինոարտադրության բոլոր փուլերում լույսի օգտագործման, ինչպես նաև համապատասխան լուսային չափումների հարցերով, բաժանվում է կինոնկարահանման, ժապավենների պատճենահանման և կինոպրոյեկտման Լուսատեխնիկաի։ Շինարարական Լուսատեխնիկա ուսումնասիրում է շենքերում Արեգակի և լույսի արհեստական աղբյուրների էներգիայի տարածման և բաշխման օրինաչափությունները, շինանյութերի և կառուցվածքների օպտիկական հատկությունները, լույսի ազդեցությունը ինտերիերների լուսային ընկալման վրա, հասարակական շենքերի, հրապարակների, քաղաքային համալիրների ճարտարապետությանյան մեջ լույսի գեղագիտական ֆունկցիաները են։
Կատեգորիա:Լուսատեխնիկա
Պավլոս Արգիրիադիս
Պավլոս Արգիրիադիս (Παύλος Αργυριάδης, հայտնի է նաև, որպես՝ Պիեռ Արգիրիադիս Pierre Argyriades, ), ֆրանսաբնակ նշանավոր հույն անարխիստ, հեղափոխական և իրավաբան։ Ազգությամբ՝ Հունաստանի մակեդոնացի է։
Այնտեղ, որտեղ ապրում են հրեշները
Ռուսերեն թարգմանությամբ գիրքը լույս է տեսել 2014 թվականի վերջում, արդեն հեղինակի մահվանից հետո և բնօրինակի հրապարակումից ավելի քան կես դար անց։
Պավլոս Արգիրիադիս
Կենսագրություն
Պավլոսը կամ Պանայոտիսը ծնվել է 1849 թվականին՝ արևմտամակեդոնական Կաստորիա քաղաքում՝ ունևոր ընտանիքում։ Այդ ժամանակ Հունաստանը Օսմանյան կայսրության մաս էր կազմում։
Այնտեղ, որտեղ ապրում են հրեշները
Պատմություն
«Հրեշները» դարձել է Սենդակի առաջին հեղինակային գիրքը, որը մինչ այդ լուսաբանել են այլ գրողներ։
Պավլոս Արգիրիադիս
Կենսագրություն
Նախնական կրթություն ստանալուց հետո ուսանել է Կոստանդնուպոլսում։ Երիտասարդ հասակում լքել է երկիրը և երկար դեգերումներից հետո երկար ժամանակով բնակություն հաստատել Ռումինիայում։ 1872 թվականին Պավլոս Արգիրիադիսը տեղափոխվել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզ։ Սովորել է Փարիզի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։
Այնտեղ, որտեղ ապրում են հրեշները
Պատմություն
Գրքի հրատարակումից հետո սկզբնական շրջանում արգելում էին վաճառքը գրախանութներում և տալիս էին բացասական գնահատական, առաջին հերթին Մակսի և մոր միջև ակնառու վեճի պատճառով, որը ընդունված չէր այդ ժամանակաշրջանի մանկական գրականության մեջ։ Անցավ գրեթե երկու տարի, մինչ գրադարանավարներն ու ուսուցիչներն ամբողջովին գիտակցեցին, որ երեխաները ձգտում են կարդալ այդ գիրքը և մշտապես հարցնում դրանից․ շուտով և գրքի գրախոսությունը դարձավ ավելի թույլատրելի ։ Բացի դրանից, 1964 թվականին այն արժանացավ Կալդեկոտի անվան լավագույն նկարազարդումներով գիրքը մեդալին ։
Պավլոս Արգիրիադիս
Կենսագրություն
1873-1875 թվականներին հեղինակել է բազմաթիվ աշխատություններ։ Ուսումնասիրել է սոցիալիստական գաղափարախոսությունը և ներքաշվել շարժման մեջ ։
Այնտեղ, որտեղ ապրում են հրեշները
Սյուժե
Գրքի գլխավոր հերոսը մի տղա էր Մակս անունով, ով խաղում էր տանը և հագնվում էր գայլի պես։ Մի քանի չարաճճի արարքներից հետո մայրը նրան անվանում է «հրեշ» (Wild Thing), իսկ նա ի պատասխան ասում է․«Ես քեզ կուտեմ»։ Այդ ժամանակ մայրը նրան ուղարկում է քնելու՝ առանց ընթրել։ Իր սենյակում Մակսը իրեն պատկերացնում է, որ շուրջը գտնվում է անանցանելի անտառ։ Հետո նա նավով լողում է ծովում և հայտնվում Հրեշների Աշխարհում։ Հրեշները, բնակեցնելով երկիրը, ունեին վախեցնող տեսք (խոշոր չափեր ՝ ժանիքներ և եղջյուրներ), միայն թե Մակսը հմայում է նրանց, քանի որ կարողանում է «նայել նրանց դեղին աչքերին՝ առանց թարթելու»։ Նա դառնում է բոլոր հրեշների թագավորը և հրամայում է նրանց կազմակերպել վայրի խնջույքներ, որոնց մասնակցում է և ինքը։ Միայն թե շուտով նրան սկսում է այս ամենը ձանձրացնել, և նա արդեն հրեշներին ուղարկում է քնելու՝ առանց ընթրել։ Մակսը զգում է իրեն  միայնակ և վերադառնում է նավ, չնայած այն հանգամանքին, որ  հրեշները խնդրում են նրան մնալ և գոռում են ․«Մենք քեզ կուտենք, մենք քեզ սիրում ենք»։ Հայտնվելով իր սենյակում՝ Մակսը հայտնաբերում է սեղանին  դեռևս տաք ընթրիք։
Պոաս (գավառ)
Պոաս (Poás), գավառ Կոստա Ռիկայի Ալախուելա նահանգում։
Պավլոս Արգիրիադիս
Կենսագրություն
1880 թվականին ստացել է Ֆրանսիայի քաղաքացիություն և միացել Փարիզի փաստաբանների պալատին։ Բազմիցս հեղինակել է սոցիալիստական պարբերականներ ։
Պոաս (գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է նահանգի հարավարևելյան մասում։ Վարչական կենտրոնը Սան Պեդրո քաղաքն է։
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 29 199 մարդ։ Տարածքը՝ 73.84 կմ²։
Պավլոս Արգիրիադիս
Կենսագրություն
1885 թվականին Պավլոս Արգիրիադիսը ամուսնացել է ֆրանսուհի Լուիզ Նապոլիերի հետ, ով եղել է վերջինիս ուղեկիցը սոցիալիստական շարժման մեջ։ Այս շրջանում Պավլոսի ընտանիքը ևս ուղևորվել է Ֆրանսիա և բնակություն հաստատել Մարսելում։ Ունեցել է երկու երեխա՝ Նիկոլան (Պլատոնը) և Մարիաննեն։
Մուղանլի (Աղստևի շրջան)
Մուղանլի (Muğanlı), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։
Ամոֆոս
Ամոֆոս, միատեղակալված ամոնիումի ֆոսֆատ, NH4H2PO4, բարդ պարարտանյութ։
Պավլոս Արգիրիադիս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հույն լրագրողներ Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Ամոֆոս
Ստացում
Ստացվում է ֆոսֆորական թթուն ամոնիակով չեզոքացնելով։
Պարունակում է 11-12 %, N և 45–60 % P2O5։ Լավ բաղադրամաս է բարդ և խառը պարարտանյութերի ստացման համար։
Ֆիզիոլոգիապես թթու է։ Ամոֆոսը գյուղատնտեսական բոլոր բույսերի համար (առանձնապես տեխնիկական) լավագույն պարարտանյութ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆոսֆատներ Կատեգորիա:Ամոնիումի աղեր Կատեգորիա:Ազոտային միացություններ
Պոաս (գավառ)
Պատմություն
Գավառը հիմնադրվել է 1901 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, կոչվել է Պոաս հրաբխի անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոստա Ռիկայի գավառներ
Գիվի Շադուրի
Գիվի Շադուրի (გივი შადური), վրացի վիպասան Միխեիլ Ջավախիշվիլիի չորրորդ վեպը։ Այն առաջին անգամ հրատարակվել է 1928 թվականին։ Ջավախիշվիլիի կենդանության օրոք վեպը հրատարակվել է մի քանի անգամ։ Այն վրաց գրականության մեջ ընդունված է որպես արկածային լավագույն վեպերից մեկը ։
Միխեիլ Ջավախիշվիլին Գիվի Շադուրի վեպը գրել է 1928 թվականին։ Վեպը գրված է արկածային ժանրի ոճով։ Այն բաղկացած է հինգ տարբեր պատմություններից, որոնք ունեն մեկ ընդհանուր բնույթ։ Վեպը պատմում է մի գանձապահի մասին, և որպես վեպի վերնագիր հեղինակն ընտրել է նրա անունը՝ Գիվի Շադուրի։
Սյուժե
Վեպը պատմում է հենց հերոսը՝ Գիվի Շադուրին։ Նա պատմում է պատմությունը խնջույքներից մեկի ժամանակ։ Շադուրին տարեց մարդ էր և կյանքի հարուստ փորձ ուներ։ Յուրաքանչյուր հինգ պատմություններում էլ ներկայացվում է կյանքի ծանր վիճակը՝ օգտագործելով բազմաթիվ արկածային դրվագներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միխեիլ Ջավախիշվիլու վեպեր Կատեգորիա:Վրացերեն վեպեր Կատեգորիա:1928 գրքեր Կատեգորիա:Նամակագրական վեպեր
Հունաստանի վարչապետ
Հունաստանի վարչապետ (Πρωθυπουργός της Ελλάδος), պաշտոնապես՝ Հունաստանի Հանրապետության վարչապետ (Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας), Հունաստանի Հանրապետության կառավարության ղեկավարը և Հունաստանի կաբինետի առաջնորդը։
Վարչապետի պաշտոնական նստավայրը Աթենքի կենտրոնում գտնվող Մաքսիմու ապարանքն է։