cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Այծքաղների կիրճ
Այծքաղների վերին կիրճ
Վերին կիրճի երկարությունը կազմում է մոտ 200 մետր, խորությունը՝ 37 մետր ։ Նավախո ցեղն այն համարում է «տեղ, որտեղ ջուրը հոսում է ժայռերի միջով»։ Զբոսաշրջիկներն այս կիրճ այցելում են երկու պատճառով։ Առաջինն այն է, որ այդ կիրճն իր երկայնքով գտնվում է երկրի մակերևույթին հավասար, և մագլցելու անհրաժեշտություն չկա։ Երկրորդ պատճառն արևի ուղիղ ճառագայթներն են, որոնց շնորհիվ կիրճն ավելի լավ է լուսավորվում և ավելի տեսանելի է մարդու աչքին, քան ներքին կիրճը։ Արևի ճառագայթներն ավելի շատ ամռանն են լինում, քանի որ դրա համար անհրաժեշտ է, որ արևը երկնքում հնարավորինս բարձր լինի։
Այծքաղների վերին կիրճը շատ գեղեցիկ է։ Ձմռանը գույները մի քիչ մռայլ են։ Ամռան ամիսներին լուսանկարահանման համար հասանելի է լուսավորման երկու ձև։ Մուգ կարմիր, կապույտ և մանուշակագույն երանգներ կարելի է ստանալ առավոտյան այցելության ժամանակ։ Լույսի ճառագայթները կիրճ են թափանցում մարտի 15-ից և անհետանում են հոկտեմբերի 7-ի կողմերը։ Ավելի երկար լուսավորվածության ընթացքը տևում է մայիսից սեպտեմբեր։
Այծքաղների ստորին կիրճ
Այծքաղների ստորին կիրճը նավախո ցեղն անվանում է «ժայռի զսպանակաձև կամարներ»։ Այն գտնվում է վերին կիրճից մի քանի կիլոմետր հեռու։ Նրա երկարությունը 407 մետր է ։ Մինչ մետաղական աստիճանների տեղադրելը՝ կիրճ այցելողներն ստիպված էին բարձրանալ և իջնել պարանի միջոցով, ավելին՝ որոշակի հատվածներում պարանային աստիճանը բավականին վտանգավոր էր։ Մետաղական աստիճանների տեղադրումից հետո էլ էքսկուրսիաները Այծքաղների ստորին կիրճում մնացել են զգալիորեն դժվար, քան Այծքաղների վերին կիրճում։ Երթուղին բավականին երկար է, կան հատվածներ, որ շատ նեղ են, իսկ որոշակի մասերում անգամ հնարավոր չէ կանգնել ոտքի վրա։ Երթուղու վերջում անհրաժեշտ է բարձրանալ մի քանի երկար աստիճանաշարքեր։ Չնայած այդ սահմանափակումներին և Այծքաղների վերին կիրճի զարմանահրաշ ռելիեֆին՝ Այծքաղների ստորին կիրճն ավելի է հրապուրում լուսակարիչներին, ովքեր ցանկանում են անմահացնել այն։ Այստեղի լուսավորվածությունն ավելի լավ է վաղ առավոտյան կամ ցերեկվա ուշ ժամերին։
Արոկա
Արոկա (Arouca; ), Պորտուգալիայում գտնվող քաղաքանման գյուղ, միաժամանակ համարվում է Ավեյրու մունիցիպալիտետի կենտրոններից մեկը։ Մտնում է նաև Պորտուգալիայի ամուր քաղաքական ագլոմերացիայի (Մեծ Պորտու)-ի մեջ։ Հին վարչական բաժանմամբ եղել է Դորու-Լիտորալ նահանգի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ ։ Մակերեսը կազմում է 327,99 կմ²։
Քաղաքի հովանավորը համարվում է Բեատա Մաֆալդա դե Պորտուգալը:
Քաղաքի տոնը համարվում է մայիսի 2-ը։
Աշխարհագրություն
Գյուղը գտնվում է 47 կմ Ավեյրու քաղաքից դեպի հյուսիս-արևելք.
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրվել է 1513 թվականին։
Մունիցիպալիտետի կազմը
Մունիցիպալիտետի կազմի մեջ մտնում են հետևյալ շրջանները
Էլիզաբեթ Քերի
Կենսագրություն
Քերին նաև առաջին կինն էր, ով անգլերենով գրել և հրատարակել է յուրօրինակ պիես` «Մարիամի ողբերգությունը»։ Էլիզաբեթը գանձապետական դատարանի գլխավոր դատավոր պարոն Լոուրենս Թանֆիլդի միակ դուստրն ու ժառանգորդն էր (1551-1625), և Ջայլս Սիմոնդես Քլեյսկու դուստրը։ Նա ծնվել է 1585 (կամ 1586) թվականին Օքսֆորդշիրի երբեմնի Բարֆորդի վանքում։ Նկատելով դստեր՝ կարդալու և սովորելու հանդեպ ունեցած սերը՝ ծնողները սատարել են նրան, և վաղ տարիքից Էլիզաբեթը մեծ հնարավորություն է ունեցել սովորելու լեզուներ՝ տիրապետելով ֆրանսերենին, իսպաներենին, իտալերենին, լատիներենին, եբրայերենին և հունգարերենին։ 15 տարեկանում Էլիզաբեթը ամուսնացավ Հենրի Քերիի հետ, ով հետագայում դարձավ առաջին Ֆոլքլենդի վիկոնտ։ Երբ նա տեղափոխվեց ամուսնու տուն, սկեսուրը տեղեկացրեց, որ նրան արգելված է կարդալ, ուստի դրա փոխարեն որոշեց գրել բանաստեղծություններ։ Էլիզաբեթը մոտ տասնվեց տարեկանում կրոնական տեքստերը ուսումնասիրելու արդյունքում գաղտնի դավանափոխվեց կաթոլիկ հավատքի։ Հենրին և Էլիզաբեթը ունեցա 11 երեխաներ ՝ Եկատերինա (1609-1625), Լուշիուս (1610-1643), Ֆոլքլենդյան կղզիների երկրորդ վիկոնտ), Լորենցո (1613-1642), Աննա (1614-1671), Էդուարդ (1616-1616), Էլիզաբեթ (1617-1683), Լյուսի (1619-1650), Վիկտորյա (1620-1692), Մերի (1621-1693), Հենրի (1622- ) և Պատրիկ (1623-1657): 1622 թվականին Էլիզաբեթի ամուսինը նշանակվեց Իռլանդիայի լորդի տեղակալ, և նրանք տեղափոխվեցին Դուբլին։ Այնտեղ նա շփվում էր տեղի հայտնի կաթոլիկների հետ և հովանավորում էր կաթոլիկ գրողներին։ Երբ ամուսինն իմացավ Էլիզաբեթի՝ կաթոլիկություն դավանելու մասին, ամուսինները վիճեցին, ինչի արդյունքում 1625 թվականին նա հեռացավ Դուբլինից։ Նույն թվականին Լոուրենս Թանֆիլդը նրան զրկեց իր կտակից։ 1626 թվականին Էլիզաբեթը հրապարակավ հայտարարեց իր՝ կաթոլիկություն դավանելու մասին, ինչը հանգեցրեց ամուսնու՝ ապահարզանի դիմելու անհաջող փորձին։ Անգլիա վերադառնալուց հետո ամուսինները հաշտվեցին, սակայն շարունակեցին ապրել առանձին։ Էլիզաբեթը զրկվեց երեխաներին տեսակցելու իրավունքից։ 1633 թվականին՝ ամուսնու մահից հետո, նա սկսեց խնամել իր դուստրերին և փորձում էր վերադարձնել որդիներին։ 1634 թվականին նրա դուստրերը նույնպես ընդունեցին կաթոլիկություն։ Երբ այդ մասին տեղեկացրին թագավոր Կառլ I, նա հրամայեց բաժանել նրանց մորից և հանձնել որդու՝ Լյուշիուս Քերիի խնամքին։ Էլիզաբեթ Քերիի ամենամտերիմ ընկերներից էր Ուիլյամ Չիլինգվորտը, բայց բողոքականությանը հարելուց հետո նրանք վիճեցին։ 1633 թվականին Ջոն Մարսթոնը նրան նվիրեց իր ստեղծագործությունների ժողովածուն ։ Էլիզաբեթ Քերին մահացավ 1639 թվականին Լոնդոնում։ Նա թաղված է Սոմերսեթ Հաուսի Հենրիետա Մարիամի մատուռում։
Ստեղծագործություն
Քերիի առաջին աշխատանքը եղել է Աբրահամ Օրտելիուսի «Աշխարհի հայելին» ֆրանսիական քարտեզից յուրօրինակ թարգմանությունը, որը նա արել է 1598 թվականին։ Էլիզաբեթի դստեր գրած կենսագրության համաձայն՝ Էլիզաբեթ Քերին բանաստեղծությունը համարում էր գրականության բարձրագույն ձևը։ Առաջին պիեսը (հնարավոր է՝ երկրորդը, իսկ առաջինը չի պահպանվել)՝ «Մարիամի ողբերգությունը», գրվել է 1602-1604 թվականներին, իսկ լույս է տեսել 1613 թվականին։ Այն կառուցված էր յամբական պենտամետրով։ Սա անգլերենով գրված առաջին ինքնատիպ պիեսն էր, որը ստեղծվել է կնոջ կողմից։
1626 կամ 1627 թվականներին Քերին գրել է «Էդուարդ II-ի կյանքի,կառավարման և մահվան պատմությունը», որը քաղաքական առակ էր՝ հիմնված պատմական իրադարձությունների վրա։ Այս գիրքը լույս է տեսել 1680 թվականին միայն, քանի որ այն քննադատում էր ֆավորիտիզմը, իսկ Էդուարդ II-ի և Պիրս Գավեստոնի հարաբերությունները ակնհայտորեն հակադրվում էին Կառլ I-ի և Ջորջ Վիլյերսի միությանը։ Որոշ հետազոտողներ այս աշխատանքը համարում են անգլերենով գրված առաջին ժամանակակից պատմությունը, որը գրվել է կնոջ կողմից։ Այս երկու գործերը պահպանվել են մինչ օրս։
1630 թվականին Էլիզաբեթ Քերին հրապարակել է կարդինալ Պերրոնի՝ Հակոբ I թագավորի կողմից իր ստեղծագործությունները քննադատելու կապակցությամբ գրված պատասխանի թարգմանությունը, բայց հրամայել են գիրքը այրել։ Դրանից հետո նա թարգմանեց Պերրոնի ամբողջ աշխատանքը, բայց դրանք չհրատարակվեցին։ Նա նաև գրել է բանաստեղծություններ Պորտուգալիայի սուրբ Մարիամ Մագդալենայի, սուրբ Ագնեսի և Իզաբելլայի կյանքի մասին և բազմաթիվ շարականներ՝ ի պատիվ Աստվածամոր։ Էլիզաբեթ Քերիի գործերից շատերը ժամանակի ընթացքում կորել են։
Պատմություն
19-րդ դարում Էլիզաբեթ Քերիի անձը դարձել է պաշտամունք Անգլիայի կաթոլիկների շրջանում։ 20-րդ դարում նրա կենսագրությունը գրավել է անգլիական գրականության պատմության հետազոտողների, ինչպես նաև կանանց և ֆեմինիստների պատմության հետազոտողների ուշադրությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:17-րդ դարի անգլիացիներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:17-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:17-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Բրիտանացի կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի պատմաբաններ
Զավեն Միրզոյան
Զավեն Ալեքսանդրի Միրզոյան, Մոսկվայի կիրառական մեխանիկայի գիտարտադրական ինստիտուտի գլխավոր ինժեների տեղակալ, հրթիռների, ուղեծրակայանների և տիեզերական ապարատների կառավարման համակարգեր մշակող ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1917 թվականին։ Նրա ծնողները` Ալեքսանդր և Բալախանում Միրզոյանները, ծնունդով Լեռնային Ղարաբաղի Մարտունու շրջանից էին։ Նա ընդամենը երկու տարեկան էր, երբ ադրբեջանցիները 1919 թվականին Բաքվում կազմակերպեցին հայերի ցեղասպանություն, որի հետևանքով զոհվեցին 30 հազար հայեր, այդ թվում նաև` Զավեն Միրզոյանի հայրը։ Ավարտելով 7-ամյա հայկական դպրոցը, Զավենն ընդունվում է նավթային տեխնիկում, որից հետո` ընդունվում է Բաքվի արդյունաբերական ինստիտուտի էներգետիկայի ֆակուլտետը։ 1942 թվականին ստանում է ինժեներ-էլեկտրիկի դիպլոմ։ Ամառային արձակուրդների օրերին էլ փականագործ էր աշխատում գործարանում։ 1942 թվականի մարտին Զավենը զորակոչվում է բանակ և գործուղվում Մոսկվա, այնտեղից էլ Սամարղանդ, որտեղ էվակուացված էր հրետանային ակադեմիան։ Նա անմիջապես ընդունվում է 4-րդ կուրս։
Աշխատանքային գործունեություն
Ավարտելով ակադեմիան` 1943 թվականին, գործուղվում է Անդրկովկաս, որտեղ հրթիռներ էին արտադրվում նշանավոր «Կատյուշայի» համար։ Այստեղ էլ 1945 թ. պարգևատրվում է «Կարմիր աստղ» մարտական շքանշանով։ Պատերազմի ավարտից հետո, Միրզոյանին կանչում են Մոսկվա և նշանակում ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարության վարչության բաժնի պետի օգնական։ Դրանից հետո, անմիջապես նա Սերգեյ Կորոլյովի հետ գործուղվում է Գերմանիա` ուսումնասիրելու գերմանական Ա-4 բալիստիկ հրթիռի համակարգը։ 1945 թվականի ամռանը Թյուրինգիայում հիմնադրվում է Ռաբե ինստիտուտի (հրթիռաշինության), որտեղ ուսումնասիրվում էր գերմանական ավարառու հրթիռատեխնիկան։ Այնուհետև, Զոմերդու քաղաքում ստեղծվում է Ա-4 հրթիռի ստեղծման խորհրդագերմանական կոնստրուկտորական բյուրո։ Գերմանական փորձը խորհրդային գիտնականներին օգնում է նոր տեսակի հրթիռների ստեղծման գործում, ինչին էլ նպաստում է ԽՍՀՄ կառավարության որոշումը` գերմանացի մասնագետներին աշխատանքի հրավիրել ԽՍՀՄ։ Այս բոլոր գործընթացներին ակտիվորեն մասնակցել է Զավեն Միրզոյանը։ 1970 թվականին Զավեն Միրզոյանը պաշտոնաթող է լինում և նշանակվում Մոսկվայի կիրառական մեխանիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտի գլխավոր ինժեների տեղակալ։
Մահ
Զավեն Միրզոյանը մահացել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Նիկոլո-Արխանգելսկոյե գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարագետներ
Ալբերտ Ավդոլյան
Ալբերտ Ավդոլյան (Альберт Аликович Авдолян, ), ռուս գործարար, աշխատում է հեռահաղորդակցության ոլորտում։ ՍԿԱՐՏԵԼ ընկերության հիմնադիր և սեփականատեր, որը զբաղվում է Mobile WiMAX հեռահաղորդակցական տեխնոլոգիաների, ինչպես նաև Yota ընկերության բաժնետոմսերի սեփականատեր։ Նա և Սերգեյ Ադոնևը Ռուսաստանի շուկայում համարվում են  4G տեխնոլոգիայի առանցքային խաղացողներից ։
Վաղ կարիերա և անձնական կյանք
1999 թվականին Ավդոլյանը ձեռք է բերել «Ուսոլյեքիմպրոմ» ռուսական քիմիական ընկերության բաժնետոմսերի 15 % ։ 2003 թվականից հանդիսանում է Գազպրոմի դուստր ձեռնարկության՝ Գազկոմպլեկտսերվիս արտադրական սարքավորումների ընկերության արտադրության  բաժնետերը ։
Ավդոլյանը ամուսնացած է, ունի 4 երեխա։ Ըստ ամերիկյան լրատվամիջոցների,2009 թվականին  կնոջ հետ 13 մլն դոլարով ձեռք է բերել շքեղ առանձնատուն Բևեռլի Հիլզում ։
«Էքսպատել» ՍՊԸ
2009 թվականի հոկտեմբերին Ալբերտ Ավդոլյանը  Իգոր Յուզեֆովիչի հետ միասին հիմնել է  Էքսպատել ընկերությունը, Mobile WiMAX (4G) ինտերնետ-տեխնոլոգիաների առաջնորդներից մեկը։
2010 թվականին «Էքսպատել» ընկերությունը ուներ վաճառքի ավելի քան 600 գրասենյակ ողջ Ռուսաստանում, այն առաջին ռուսական ընկերությունն էր, որը զբաղվում էր մեծածախ վաճառքով։ Այսօրվա դրությամբ ընկերության գործունեությունը ընդգրկում է երեք դաշնային օկրուգ՝ Կենտրոնական, Հարավային և Ուրալի։  2010 թվականին 6 ամսվա ընթացքում եթեր դուրս է բերվել  կապի և ՊՆ-ի ավելի քան 500 օբյեկտներ, կիրառվում են շահագործման նոր մեթոդներ, մեկնարկել է ծառայությունների մատուցման ֆիքսված կապի գործընթացը։
Բարեգործություն
2013 թվականին հիմնել է հաշմանդամ երեխաներին, որբերին և ծանր հիվանդներին օգնության Նոր տուն բարեգործական հիմնադրամը, Իրկուտսկում հիմնում է Խելացի դպրոց կրթահամալիրը խնամատար ընտանիքների համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Տիկին Լեսլի Քարթեր
Քերոլայն Լուիզ Դադլի, թատրոնի և համր կինոյի ամերիկացի դերասանուհի, որը Բրոդվեյում հռչակ է ձեռք բերել իմպրեսարիո Դեյվիդ Բելասկոյի հետ համագործակցության շնորհիվ։ Զարմանալիորեն գեղեցիկ ու կենսուրախ դերասանուհին հայտնի էր «ամերիկյան Սառա Բեռնար » անունով, և, չնայած իր աղմկահարույց ամուսնալուծությանը, շարունակում էր հանդես գալ ամուսնական տիկին Լեսլի Քարթեր անվամբ։
Վաղ կյանք
Քերոլայն Դադլին ծնվել է Կենտուկի նահանգի Լեքսինգթոն քաղաքում, հավանաբար 1857 թվականին ։ Հայրը՝ Օրսոն Դադլին, մեծածախ առևտրով զբաղվող վաճառական էր, որը դստերն ապահովել էր այն բոլոր առավելություններով, ինչին կարելի էր գումարի միջոցով հասնել։ Մայրը Քեթրին Դադլին էր։ Մանկության մեծ մասն անցկացրել է Օհայո նահանգի Դեյթոն քաղաքում։ Բեմի նկատմամբ ձգտում ունեցել է մանկուց, սակայն ընտանեկան հանգամանքների բերումով երբեք հրապարակավ հանդես չի եկել, անգամ փոքրիկ միջոցառումներում։
Կարիերա
Իմպրեսարիո Դեյվիդ Բելասկոյի հետ իր կապի շնորհիվ արժանացել է ակնթարթային թատերական համբավի։ Դերասանական առաջին հաջողությունը «Մերիլենդի սիրտը» (1895 թ.) ներկայացման գլխավոր հերոսուհու դերակատարումն էր, որին հաջորդել են ավելի սենսացիոն «Զազա»-ն (1898) և «Մադամ Դյու Բարրի»-ն (1901)։ Քարթերը դարձել է իր սերնդի ամենամեծ դրամատիկ դերասանուհին։ 1906 թվականին Բելասկոյի հետ կապերը խզելուց հետո թողել է Բրոդվեյը և զբաղվել վոդևիլով։ 1906 թվականի հուլիսին ամուսնացել է դերասան (Ուիլյամ) Լուիս Փեյնի հետ (1875 - օգոստոսի 17, 1955), որի հետ հաճախ հանդես էր գալիս բեմում և որը հետագայում ղեկավարում էր իր գործերը։ Նրանք որդեգրել են Մերի Քարթեր Փեյն անունով աղջկա։ 1915 թվականին պրոդյուսեր Ջորջ Քլեյնը վարձել է դրասանուհուն Մադամ Դյու Բարրիի կերպարը կինոնկարում մարմնավորելու համար։ Դերասանուհին, որն արդեն 50 տարեկան էր և չափազանց ծեր այդ դերի համար, նկարահանվել է նաև իրեն առաջին հաջողությունը բերած պիեսի էկրանավորման մեջ, սակայն կինոնկարներից ոչ մեկը հաջողություն չի ունեցել։
Քարթերի կարիերան փլուզվել է 1926 թվականին, երբ նրան աշխատանքից հեռացրել են «Շանհայի ժեստ» պիեսի փորձերի ժամանակ, որում կատարում էր Մայր Գոդդամի դերը։ Սակայն քանի որ մասնաբաժին է ունեցել ներկայացման մեջ, ստացել է հոնարարների կեսը։
Հետագա տարիներ
Բեմից հեռանալուց հետո մեկնել է Կալիֆոռնիա։
Մահացել է սրտի հիվանդությունից 1937 թվականին, Կալիֆոռնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքում։ Հուղարկավորվել է Օհայո նահանգի Դեյթոն քաղաքի Վուդլանդ գերեզմանատան իրենց ընտանեկան հատվածում երկրորդ ամուսնու, որդու՝ Դադլիի և ընտանիքի մի քանի այլ անդամների մոտ։
Քարթերի կարիերան արտացոլված է «Կարմրամազ լեդին» (1940) կինոնկարում, որտեղ գլխավոր դերը կատարում է Միրիամ Հոփկինսը։ Ֆիլմի տեխնիկական խորհրդատուն իր երկրորդ ամուսինն էր՝ Լուիս Փեյնը, որը վախճանվել է 1955 թվականին։
Ուրվական
Ըստ երևույթին, իր մահից հետո նա մնացել է «Theater Republic» թատրոնի տարածքում, որտեղ սկսել էր իր գործունեությունը։ «New Victory Theater» թատրոնի աշխատակիցները պնդում են, որ երբ ետնաբեմում խնդիրներ են առաջանում, իրենց այցելում է տիկին Լեսլի Քարթերի ուրվականը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Վուշը
Վուշը (Hørren), դանիացի հեքիաթագիր Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթը։ Գրվել է 1848 թվականին։
Սյուժե
Հեքիաթը պատմում է մի վուշի մասին, որն ապրում էր ցանկապատից ներս։ Նա իրեն համարում էր աշխարհում ամենաերջանիկը, սակայն ցանկապատի ցցերը նրան ասում էին, որ ուշադիր լինի իր երգին և կյանքին։ Իսկ վուշը չէր հավատում նրանց։ Բայց, մի օր մարդիկ վուշին արմատախիլ են անում և տանում, տանջանքների են ենթարկում։ Չնայած այս ամենին վուշը շատ լավատես էր ։ Ի վերջո վուշից ստանում են մի կտոր հիանալի քաթան։ Քաթանից ստանում են տասներկու տեսակի սպիտակեղեն։ Մի քանի տարուց հետո սպիտակեղենից ստանում են թուղթ, որի վրա մարդիկ պատմվածքներ են գրում։ Թուղթը երազում էր աշխարհով մեկ շրջել, սակայն նրան տանում են տպարան և տպում են գրքի մեջ։ Որոշ ժամանակ անց թղթին այրում են։ Հետո մոխրացած թուղթը ծխնելույզով բարձրանում է օդ։ Նրան տեսնում են դուրս վազող երեխաները և կրկնում են ցանկապատի ցցերի ասածը։ Իսկ մոխիրը դարձյալ չի հավատում նրանց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթներ Կատեգորիա:1848 գրքեր
Շոն Էշմոր
Շոն Էշմոր (Shawn Ashmore, ), կանադացի դերասան, լայն հասարակությանը հայտնի է «Իքս մարդիկ» ֆիլմաշարից Սառցե մարդու (Iceman) դերով։
Մանկություն
Շոն Էշմորը ծնվել է Ռիչմոնդ քաղաքում, Բրիտանական Կոլումբիա ՝ Լինդա և Ռիկա Էշմորների ընտանիքում։ Նրա մանկությունը անցել է Օնտարիո նահանգի Բրամփթոն քաղաքում, որտեղ նա սովորել է Թըրներ Ֆենթոնի դպրոցում։ Նրա երկվորյակ եղբայրը՝ Ահարոն Էշմորը նույնպես դերասան է։ Ահարոնն ու Շոնը մի քանի ֆիլմում խաղացել են երկվորյակների դերերում։ Այդուհանդերձ, նրանք հանդես են եկել նաև առանձին ֆիլմերում։ Ահարոնը փոքր-ինչ ավելի բարձրահասակ է Շոնից։ Ահարոնը նեղսրտում է՝ ասելով, որ Շոնը սովորաբար ստանում է լավ տղաների դերը, իսկ ինքը խաղում է խուլիգանների դերեր։
Կարիերա
2002 թվականին Disney Channel-ի կողմից արտադրված «Քադեդ Քելլի» ֆիլմում Էշմորը մարմնավորել է ավագ կուրսանտ Բրեդ Ռիգբիի կերպարը։ Հրավիրված է եղել «Սմոլվիլի գաղտնիքը» ֆիլմի երկու սերիաներում՝ Էրիկ Սամերսի կերպարում նկարահանվելու համար։ Հետագայում նույն հեռուստասերիալում նրա եղբայրը մարմնավորել է Ջիմի Օլսենին։
2004 թվականի դեկտեմբերին Շոն Էշմորը նկարահանվել է «Միջերկրական ծովի կախարդը» ֆիլմում՝ գլխավոր հերոսի դերում։ ֆիլմը արտադրվել է SciFi Channel-ի կողմից՝ Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուինի ստեղծագործությունների հիման վրա։
Անձնական կյանք
2012 թվականի հուլիսի 27-ին Լոս Անջելեսում Շոն Էշմորը ամուսնացել է Դանա Ռենե Օուսդինի հետ ։ 2017 թվականի հուլիսին զույգը ունեցել է որդի։ Շոնը սիրում է ժամանակ անցկացնել իր եղբոր հետ, լսել երաժշտություն, կիթառ նվագել և սնոուբորդով սահել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ
Դարդանելի օպերացիա
Դարդանելի օպերացիա (Գալիպոլիի մարտ; Չանաքքալեի ճակատամարտ, Çanakkale Savaşı, Gallipoli Campaign), մասշտաբային զինված օպերացիա, որը տեղի է ունեցել Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ Օպերացիան սկսվել է Ուինսթոն Չերչիլի նախաձեռնությամբ Անտանտի կողմից՝ հատկապես նրա մաս կազմող Բրիտանական կայսրության։ Օպերացիայի նպատակը Ստամբուլի գրավումն էր, Թուրքիայի պատերազմից դուրս գալը և դեպի Ռուսաստան ծովային ճանապարհի բացումը ։ Արդյունքում Օսմանյան կայսրությունը հաղթանակ տարավ։
Գործողության սկիզբը
1915 թ-ի փետրվարի 19-ին անգլո-ֆրանսիական նավատորմը (6 գծանավ՝ линейный корабль - линкор, 1 գծային հածանավ) սկսեց հարվածել օսմանյան ռազմական ամրոցներին, սակայն թուրքական կողմին դաշնակիցները էական վնասներ չպատճառեցին։
Փետրվարի 25-ին դաշնակիցները ճնշեցին թուրքական մի քանի մարտկոցների և սկսեցին ականազերծումը նեղուցի երկայնքով։ Սակայն նրանց նկատմամբ սկսեցին կրակ բացել, որի արդյունքում նրանք նահանջեցին։
Մարտի 18-ին նշանակվեց Դարդանելի վրա հարձակման գլխավոր փորձը։ Կարդեն Սեքվիլին փոխարինեց ծովակալ Ջոն դե Ռոբեքը։ Դաշնակիցները ստացան համալրում և արդյունքում ունեցան նավերի 3 դիվիզիա։ Սակայն թուրքական նավատորմը նույնպես ամրապնդվեց, և ավելացավ ականների քանակը նեղուցի ամբողջ երկայնքով։
Մարտի 18-ի հարձակում
Մարտի 18-ին ժամը 10:30 րոպեին դաշնակիցների նավերը մտան նեղուց։ Թուրքերը թույլ տվեցին, որ հակառակորդը մոտենա և բարձրադիր լեռներից բացեցին հրետանային կրակ։ «Սուֆֆրեն» լինքորները և «Agamemnon» նավը ստացան ծանր վնասներ, «Gaulois», «Bouvet», «Ocean», «HMS Irresistible» տիպի նավերը պայթեցին ականների վրա, որոնք նախորդ օրը տեղադրվել էին թուրք սակրավորների կողմից։ Ժամը 18:00-ին բրիտանացի ծովակալ Ջոն դե Ռոբեքը հրաման արձակեց դադարեցնել օպերացիան։ Թուրքերը ունեցան փոքր կորուստներ (վերացվել էր 8 հրետանային թնդանոթ)։ Հետագայում օպերացիան շարունակություն ունեցավ, սակայն ամբողջ գործողության արդյունքում հաղթանակը կրեց Օսմանյան կայսրությունը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1915 հակամարտություններ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1915 թվականն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Ռուսաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրք Կատեգորիա:1916 թվականն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:1916 հակամարտություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի ճակատամարտեր
Ջելֆա
Ջելֆա (արաբ․ الجلفة), քաղաք Ալժիրում, նույնանուն վիլայեթի և նույնանուն շրջանի կենտրոն։ Հիմնադրվել է 1852 թվականին ֆրանսիացի գաղութարարների կողմից։ Բնակչությունը՝ 170 000 մարդ (2005 թվականի մարդահամարով) ։ Քաղաքի սպասարկումն իրականացվում է օդանավակայանով, որը գտնվում է ծովի մակարդակից մոտավորապես 1200 մետր բարձրության վրա ։
Աշխարհագրական դիրք
Ջելֆա քաղաքը գտնվում է երկրի հյուսիսային մասում, լեռներում, ծովի մակարդակից 1138 մետր բարձրության վրա ։ Եղանակը չորային է։ Ջելֆայի շրջակայքում կան մի քանի աղի լճեր․ հարավում սկսվում է Սահարա անապատը ։
Քաղաքի պատմություն
Երկրորդից հինգերորդ դարերում ներկայիս Ջելֆայի տարածքը գտնվել է Հռոմեական Կայսրության տարածքում։ 707 թվականին այստեղ հայտնվել են արաբական զավթիչները, որոնք տեղի քոչվոր բնակչությանը կրոնափոխել են իսլամական կրոնի ։
Վերջին հարյուրամյակների ընթացքում այս տարածքը եղել է տարբեր արաբական պետությունների կազմում, մինչև 1547 թվականին զավթվել է Օսմանյան Կայսրության կողմից։ Թուրքերը Ալժիրը պահել են իրենց ձեռքում ընդհուպ մինչև 1830-ական թվականները, երբ այդ հողերի համար սկսել է պայքարել Ֆրանսիան ։ Այժմյան Ջելֆիի շրջանը Ֆրանսիայի տիրապետության կազմում է եղել մինչև 1837 թվականը ։
1852 թվականին ֆրանսիացիների կողմից հիմնադրվել է Ջելֆա քաղաքը՝ որպես ռազմական ֆորտ։ Քաղաքն աստիճանաբար զարգացել է․ 1856 թվականին այստեղ կառուցվել է առաջին եկեղեցին, վեց տարի անց քաղաքը հեռագրական ծառայություն է ունեցել։
1861 թվականին Նապոլեոն III-ն իր հրամանով պաշտոնապես ամրագրել է քաղաքի գոյությունը ։ 1877 թվականին քաղաքում մզկիթ է կառուցվել։ 1919 թվականին կառուցվել է ևս մեկը։
20-րդ դարի սկզբին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 2016 մարդ։ 1921 թվականին Ջելֆան երկաթգծով կապվել է Բլիդա քաղաքին, որի շինարարությունը սկսվել էր 1891 թվականին։
1954-1962 թվականներին քաղաքը մասնակցել է Ալժիրի անկախության համար մղվող պարտիզանական պատերազմին ։
Քաղաքի բնակչություն
Քաղաքի հիմնական բնակչությունը կազմում է սեմական մուսուլմանական ուլեդ-նաիլ (ֆր․Ouled Naïl) ժողովուրդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ Կատեգորիա:1852 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կուսկուս
Կուսկուս (كسكس), ցորենի ձավար, որը մավրիտանական կամ բերբերական ծագում ունեցող համանուն ճաշատեսակի հիմնական բաղադրիչն է հանդիսանում։ Պատմական կուսկուսը պատրաստել են կորեկից։ Մեր օրերում առավել տարածված է սպիտակաձավարով պատրաստվող կուսկուսը, որը ստացվում է ցորենի ամուր տեսակից։ Արտաքինից նման է կլոր բրնձի, ձավարեղենի տրամագիծը 1-2 մմ։
Տարածվածություն
Կուսկուսը հայտնի է 13-րդ դարի պատմական աղբյուրներից։ Մավրիտանիայի, Ալժիրի, Թունիսի, Լիբիայի, Մարոկոյի հյուսիսային շրջանի հիմնական սննդամթերքներից մեկն է։ Աֆրիկայի մնացած մասերում, Ֆրանսիայում, Սիցիլիայի Տրապանի կոմունայում, Իսրայելում և Մերձավոր Արևելքի մի շարք շրջաններում քիչ է տարածված։ 1940-1950-ական թվականներին Մավրիտանիայից հրեաների հայրենադարձությունից հետո Իսրայելում տարածվեց կուսկուսի նմանօրինակը՝ փթիթիմը, որը տարբերվում է հատիկի մեծ չափով։
Կուսկուսը որպես ձավար
Կուսկուսի ձավարը պատրաստվում է մանր սպիտակաձավարից, ավելի քիչ՝ այլ հատիկաբույսերից։ Սպիտակաձավարը թրջվում է ջրով, հետո ստացված զանգվածից ձևավորվում է ձավարահատիկներ, որի վրա հետո ցանում են սպիտակաձավար կամ ալյուր, որից հետո  մաղվում է։ Ամենափոքր հատիկները, որոնք անցնում են մաղի միջով, նորից թաթախվում են սպիտակաձավարով և այլն։ Ավանդաբար կուսկուսը պատրաստել են կանայք, բայց քանի որ կուսկուսի պատրաստումը աշխատատար է, այժմ կուսկուսի պատրաստումը մեքենայացվել է։
Կուսկուսը որպես ճաշատեսակ
Կուսկուս անվանվող ճաշատեսակը ավանդաբար պատրաստվել է գոլորշու վրա և մատուցվել է խաշած մսի կամ խաշած բանջարեղենի հետ։ Դասական տարբերակ. պատրաստի կուսկուսը համեմվում է կիտրոնի հյութով և զարդարվում թարմ անանուխի տերևներով։
Կիսաեփ կուսկուս
Վաճառվում է նաև փաթեթավորված ձավարեղեն՝ շոգեհարված և չորացված կուսկուս։ Պատրաստման համար բավական է կիսաֆաբրիկատի վրա լցնել եռացրած ջուր, ամուր փակել բերանը և պահել 5 րոպե։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արաբական խոհանոց Կատեգորիա:Թունիսյան խոհանոց Կատեգորիա:Ալժիրական խոհանոց Կատեգորիա:Իսրայելական խոհանոց Կատեգորիա:Մաղրիբ
JSON Web Token
JSON Web Token (JWT), բաց ստանդարտ (RFC 7519), որը նախատեսված է տոկեներին հասանելիություն տալու համար, հիմնված է JSON ֆորմատի հիման վրա։ Հիմնականում օգտագործվում է վավերացման տվյալների անվտանգ փոխանցման համար հիմնականում հաճախորդ-սերվեր հավելվածներում։ Տոկենները ստեղծվում են սերվերի կողմից, ստրոագրվում գաղտնի բանալիով և փոխանցվում հաճախորդին, որը նրան պետք է գալիս հետագայում իր ինքնությունը հաստատելու համար։
Պատմություն
2011 թվականին կազմվեց խմբավորում՝ JOSE (JSON Object Signing and Encryption group), որի նպատակը կոդավորման և ինքնության հաստատման մեխանիզմի պաշտպանությունն էր։ 2013 թվականին ազատ հասանելիության տակ հայտնվեց ոչ պաշտոնական օրինակներ, որոնք օգտագործում էին այս խմբի գաղափարը, որն էլ հետագայում դարձավ ստանդարտ RFC: JWT, JWS, JWE, JWK և JWA։
JWT պաշտոնական ստանդարտավորվեց 2015 թվականին IETF խմբի կողմից ։
Կառուցվածք
JWT տոկենը բաղկացած է երեք մասից՝ վերնագիր (header), ծանրաբեռնվածություն (payload) և ստորագրություն կամ տվյալների կոդավորում։ Առաջին երկու մասերը JSON օբյեկտներ են իրենց յուրահատուկ կառուցվածքով։ Երրորդ մասը կախված է առաջինից և ընտրված ալգորիթմից։ Տոկեները կարող են կոդավորվել (JWS/JWE Compact Serialization) կոմպակտ ներկայացմամբ․ վերնագիրը և ծանրաբեռնավորվածությունը ընդունում են կոդավորման Base64-URL ալգորիթմ, որից հետո ավելանում է ստորագրության մասը և այս երեք մասերը բաժանվում են կետերով («.»)։
Վերնագիր
Վերնագրի մասում գրում է անհրաժեշտ տեղեկություններ տոկենների մասին։
Այստեղ կա մեկ պարտադիր բանալի․
Ոչ պարտադիր բանալիներ․
Ծանրաբեռնվածություն
Այս մասում տեղադրվում է օգտատիրոջ մասին տեղեկություններ, ինչպես նաև կարող է հայտնվել որոշակի գրանցված բանալիներ։ Այս մասում գրվող բոլոր բանալիները ոչ պարտադիր են։
Աշխատանքի սկզբմունք
Ինչպես հայտնի է, հաջախորդ-սերվեր ծրագրերում, որոնք օգտագործում են JSON-տոկեներ, կատարվում են հետևյալ հաջորդականությունը․
Տարբերակներ
Գոյություն ունի JWT-ի իրականացումներ հետևյալ լեզուներում և ֆրեյմվորքերում․ Clojure, .NET, Go, Haskell, Python, Java, JavaScript, Lua, Perl, PHP, Ruby, Rust, Scala, D, Erlang, Common Lisp և Elixir. ։
Արտաքին հղղումներ
Կատեգորիա:Տեղեկատվական անվտանգություն Կատեգորիա:Ստանդարտներ Կատեգորիա:Վավերացում Կատեգորիա:Վեբ ծրագրավորում Կատեգորիա:Մետատվյալներ
Բրեյա (Իտալիա)
Բրեյա (Breia), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 7 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 191մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0163։ Փոստային ինդեքս 13020։ Խտությունը՝ 27 մարդ/կմ²։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արման Գրիգորյան (նկարիչ)
Արման Գրիգորյան, հայ արվեստագետ, նկարիչ։ Հայաստանի արվեստի քննադատների ընկերակցության անդամ։
Կենսագրություն
Արման Գրիգորյանը ծնվել է 1960 թվականին Երևանում։ 1985 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտը և հիմնել է «3-րդ հարկ» արվեստի խումբը (1987-1994)։ 2005-2015 թվականներին Գրիգորյանը Երևանի Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում դասավանդել է արվեստ ու կոմպոզիցիա ։
Ցուցահանդեսներ
Խմբակային ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում, Գյումրիում, Աթենքում, Լիոնում, Թուլուզում, Կեմպերում (Ֆրանսիա), Բիալիստոքում (Լեհաստան), Վիեննայում, Թբիլիսիում։ Եղել է մի շարք ցուցահանդեսների համադրող։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ
Լևան Փանցուլաիա
ՖԻԴԵ-ի համարն է 13602071։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Վրացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Վրացի գրոսմայստերներ
Բրայն Թեյլոր
Բրայըն Թեյլոր (Brian Taylor), ամերիկացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ և օպերատոր, հայտնի է Մարկ Նևելդայնի հետ աշխատելու համար։
Կենսագրություն
Թեյլորը ներկա գտնվեց Լոս Անջելեսում Հոլիվուդի կինոդպրոցին։ Որպես կինոօպերատոր իր կարիերան սկսել է անկախ ֆիլմերից և ցածր վարձատրվող կարճամետրաժ կինոնկարներից։ Նևելդայնի հետ ծանոթացել է 2000-ականների սկզբին։
2017 թվականին սեփական սցենարով նկարահանել է «Մայր և հայր» (Mom and Dad) սարսափ ֆիլմը, որում նկարահանվել են Նիկոլաս Քեյջը, Սելբա Բլերն ու Էնն Ուինթերսը ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի կինոփառատոնում, որից հետո այն թողարկվել է կինոթատրոններում 2018 թվականի հունվարի 19-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերատորներ
Կալյա
Կալյա (kala՝ «ձուկ»), ռուսական խոհանոցի ճաշատեսակ։ Այն ձկով կամ մսով ապուր է, որը եփում են թթու վարունգով։ Համարվում է ժամանակակից ռասոլնիկի նախատիպը։
XVIII դարի վերջերից սկսած պրոֆեսիոնալ խոհարարական գրականության մեջ հայտնաբերվել է կալյայի բաղադրատոմսեր, սակայն ճաշատեսակը շատ ավելի վաղ է հայտնվել և հիշատակվում է XVI-XVII դարերի աղբյուրներում ։
Կալյան հիմնականում պատրաստվում է ճարպոտ ձկներից՝ ավելացնելով մամլած խավիար կամ մեկից ավելի ձկնկիթ։ Երբեմն կալյայի բաղադրատոմսի մեջ օգտագործում են նաև թռչնի (բադի, հավի և հավաբազեի) միս։ Թթու վարունգի փոխարեն կարելի է օգտագործել նաև կաղամբի թթու կամ աղի և կվասի խառնուրդ։ Որոշ դեպքերում կալյային ավելացնում են նաև կիտրոն ։
Վլադիմիր Դալի բացատրական բառարանում կալյան նկարագրվում է որպես բորշչ, թթու վարունգով, ճակնդեղով և մսով ջրալի կերակուր, ինչպես նաև պահքի ուտեստ՝ ձկով և խավիարով։
Կալյան ունի սուր բուրմունք։ Համարվում է թանձր ապուր՝ խիտ արգանակով։ Ներկայումս կալյան կարելի է պատրաստել ծովային ձկներից, օրինակ՝ պալտուսից, երկարատամ ձկից, որոնք ունեն լավ զարգացած հիմնակմախք ։
Երբ այն սկսվեց տարածվել, համարվում էր տոնական ճաշատեսակ։ Ճաշատեսակի վարպետները կոչվում էին կալեյշիկամի կամ կալեյշիցամի (կալյայի սիրահարներն ասում էին. «Որտեղ կալյան է, այնտեղ ես եմ»)։ Սակայն ժամանակի ընթացքում ռուսական խոհանոցում կալյան գրեթե անհետացել է, նրա տեղը զբաղեցնում է ռասոլնիկ ապուրը։ Եթե ինչ-որ տեղ պատրաստում են կալյա, ապա այն հաճախ սխալմամբ անվանում են ձկով ռասոլնիկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական խոհանոց
Կենտրոնական Ջարրա
Կենտրոնական Ջարրա (Jarra Central [Ջարրա Սենթրլ]), Գամբիայի 37 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավային մասում տեղակայված Ցածր գետ մարզում։ Կ. Ջարրան հարավում սահմանակցում է Սենեգալի հետ։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 6,511 մարդ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Գամբիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ցածր գետ մարզի բնակավայրեր
Նիկոլայ Մասալիտինով
Նիկոլայ Օսիպովիչ Մասալիտինով, թատերական գործիչ, դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ։ ԲԺՀ ժողովրդական արտիստ (1948)։
Կենսագրություն
1907-1919 թվականներին եղել է ՄԳԹ դերասան, ուր կատարելագործվել է Կ. Ս. Ստանիսլավսկու և Վ. Ի. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի ղեկավարությամբ։ 1925 թվականից հաստատվել է Բուլղարիայում։ Դերերից են՝ Տարտյուֆ (Մոլիերի «Տարտյուֆ»), Մատիաս Կլաուզեն (Հաուպտմանի «Արևամուտից առաջ»)։ 1925-1944 թվականներին՝ Սոֆիայի ժողովրդական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, այնուհետև՝ ռեժիսոր, 1925 թվականից գլխավորել է այդ թատրոնին կից դպրոց-ստուդիան (1948 թվականից՝ թատերական արվեստի բարձրագույն ինստիտուտ)։ Մասալիտինովը նպաստել է ռեալիզմի հաստատմանը բուլղարական բեմում։ Առաջիններից էր, որ Բուլղարիայում բեմադրել է խորհրդային դրամատուրգների գործեր (Կատաևի «Շրջանի քառակուսի մակերեսը», 1931, Կոռնեյչուկի «Պլատոն Կրեչետ», 1940 և այլն)։ Այլ բեմադրություններից են Օստրովսկու «Անօժիտը» (1937), Զիդարովի «Թագավորական ողորմություն» (1948)։ Արժանացել է Դիմիտրովյան մրցանակի (1950)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի դերասաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Սանասարյան վարժարան
Սանասարյան վարժարան, հիմնադրվել է 1881 թվականին Կարինում, Մկրտիչ Սանասարյանի միջոցներով և Կարապետ Եզյանի ջանքերով։
Պատմություն
Սանասարյան վարժարան ընդունվել են գավառական դպրոցն ավարտած 7–11 (1892 թվականից՝ 11–12) տարեկան երեխաները։ Ունեցել է նաև գիշերօթիկ բաժին։ 1890–1891 թվականներին գործել է 9 դասարան (ուսուցման տևողությունը՝ 9 տարի)։ 1906 թվականին վարժարանին կից հիմնվել է ուսուցչանոց (երկու տարվա ծրագրով)։ 1912 թվականին Սանասարյան վարժարանը տեղափոխվել է Սեբաստիա։ Ունեցել է ուսուցողական, մանկավարժական և արհեստագիտական բաժիններ։ Ուսուցողական բաժնում դասավանդվել են մայրենի լեզու (աշխարհաբար, գրաբար), պատմություն, աշխարհագրություն, մատենագիտություն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, տաճկերեն, հանրահաշիվ, երկրաչափություն, եռանկյունաչափություն, բնագիտություն, քիմիա, տոմարակալություն և այլ առարկաներ։ Մանկավարժական բաժնի հիմնական առարկաներից են եղել մանկավարժությունը, հոգեբանությունը, տրամաբանությունը, իմաստասիրությունը, մեթոդիկան, դպրոցական առողջապահությունը։ Արհեստագիտական բաժնում սովորել են կազմարարություն, ատաղձագործություն և գավառի պահանջները բավարարող այլևայլ արհեստներ։ Վարժարանն ունեցել է լաբորատոր սարքավորումներ, գրադարան, հիվանդանոց, դեղատուն, փուռ, ներկատուն, թանգարան (որում պահվել են 94 ձեռագիր և 986 թվականին հրատարակված մի ավետարան)։ 1881–1910 թվականին Սանասարյան վարժարանում սովորել է 840 սան։ 1915 թվականին ուսուցիչների մեծ մասը նահատակվել է, իսկ վարժարանը՝ ավերվել։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի կրթօջախներ Կատեգորիա:Նոր շրջանի հայկական դպրոցներ
Բուրոնցո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սմերդներ
Սմերդներ (смердъ), ավատատիրական կախման մեջ գտնվող գյուղացիների անվանումը Հին Ռուսիայում և սլավոնական մի քանի այլ երկրներում։ XI–XII դարերի աղբյուրներում սմերդները հիշատակված են Կիևյան Ռուսիայում, Լեհաստանում և պոլաբյան սլավոնների մոտ։
Ռուսիայում սմերդները ազատությունն աստիճանաբար կորցնող (մասամբ կամ լիովին) գյուղացիներ էին, որոնց առանձին խմբեր իրավական դրությամբ տարբերվել են։ Ի տարբերություն ստրուկների, սմերդները XI–XII դարերում ունեցել են իրենց գույքը, կատարած հանցանքի դիմաց վճարել տուգանք։ Իրավաբանորեն սմերդները լիիրավ չէին։ Սմերդների սպանությունը պատժվել է նույնպիսի տուգանքով, ինչպես խոլուցինը։ Անժառանգ սմերդների գույքը տնօրինել է իշխանը։ XII դարի սկզբից սմերդներովով բնակեցված հողերը տրվել են առանձին իշխանների՝ իբրև սեփականություն։ Ըստ XIV–XV դարերի աղբյուրների, Նովգորոդյան ու Պսկովյան երկրներում սմերդները եղել են սեփականատեր-գյուղացիներ, որոնք հողը տիրել են համայնաբար կամ անհատապես, իրավասու եղել՝ ազատորեն օտարելու իրենց հասանելի հողը։ Աակայն սմերդների անձնական ազատությունը եղել է սահմանափակ, արգելվել է սմերդների տեղափոխվելը այլ հողեր կամ ուրիշ իշխանի պատրոնության ներքո։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն
Գեորգի Մարգվելաշվիլի
Գեորգի Մարգվելաշվիլի (გიორგი მარგველაშვილი, ), վրացի շախմատիստ։ 2010 թվականին արժանացել է գրոսմայստերի կոչմանը։
2004 թվականին Եվրոպայի մինչև 14 տարեկանների մրցաշարի հաղթող ։ Առավելագույն վարկանիշն է 2582։ ՖԻԴԵ-ի համարն է 13602926։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Վրացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Վրաստանում ծնվածներ
Կուրշումլի խան
Կուրշումլի խան (Куршумли ан) կամ Куршунлу́-хан, Kurşunlu han), օսմանյան քարվանսարա Սկոպիեի Հին քաղաքում (Հյուսիսային Մակեդոնիա)։ Կառուցվել է 16-րդ դարում ։ Գտնվում է Վարդար գետի ձախափին՝ Մակեդոնիայի թանգարանի բակում։ Կառույցը ծառայել է որպես իջևանատուն և բանտ ։ Կուրշումլի խանը միջնադարյան այն քիչ կառույցներից է, որ պահպանվել են Սկոպիեի տարածքում ։
Պատմություն
Կուրշումլի խանը կառուցվել է 16-րդ դարում, սակայն ճշգրիտ թվականը հայտնի չէ։ Որոշ տեղեկություններով կառույցը մոտ 1550 թվականին կառուցել է Մուսլիհուդին Աբդուլ Հանին, որը հայտնի է նաև Մուեձին Հոձալ Մադինի անունով ։
Ենթադրաբար այն կառուցվել է ավելի հին կառույցի տեղում։ Կուրշումլի խանը ծառայել է որպես իջևանատուն․ այստեղ եղել է 100 ձիու համար նախատեսված ձիանոց ։ 1787 թվականին շենքը վերածվել է բանտի։ Այստեղ են բանտարկվել բուլղար և մակեդոնացի հեղափոխականները։ 1904-1914 թվականներին շինությունը դարձյալ սկսել են կիրառել որպես հյուրատուն ։ Կուրշումլի խանը խիստ վնասվել է 1963 թվականի երկրաշարժի ժամանակ, սակայն հետո վերականգնվել է։ Ներկայումս այն թանգարանի մի մաս է կազմում, որտեղ ցուցադրվում են փորագիր քարեր ։
Ճարտարապետություն
Իր ճարտարապետությամբ Կուրշումլի խանը նման է այդ ժամանակաշրջանի օսմանյան այլ քաղաքային քարվանսարաների։ Պատերը կազմում են քառակուսի, իսկ տանիքը բաղկացած է բրգանման գմբեթներից։ Կուրշումլի նշանակում է անագ, ինչը վկայում է այն մասին, որ այս մետաղը սկզբնական շրջանում կիրառվել է տանիքների ծածկերի համար (մեկ այլ տարբերակով տանիքները ծածկվել են արճիճով) ։ Կուրշումլի խանի կենտրոնական հատվածում ներքին բակն է շարտրվանով, որը շրջապատված է երկհարկ ծածկած սյունաշարերով։ Այս սյունաշարերի հատված են դուրս եկել համարների դռները, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել է բուխարի ։ Առաջին հարկի շինությունները կիրառվել են որպես պահեստներ, իսկ վերին հարկերը՝ ննջասենյակներ ։ Հիմնական բակը կամարով միանում է մեկ այլ բակի, որի շուրջ տեղավորվել են մսուրներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Սկոպիե
Դելավարներ
Դելավարներ, լենապե կամ լեննի-լենապե (Delaware), հնդկացիների ցեղ, ալգոնկինների ընտանիքից ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ Դելավարյան լեզուներ մունսին և ունամին հատկացվում են Ալգոնկինյան լեզուների ընտանիքին։ Դելավարները իրենք իրենց անվանում են լենապե կամ լենի-լենապե, նշանակում է՝ լենի - իրական, իսկական, բնական և լենապե - հնդկացի կամ մարդ։ Այժմ դելավարների քանակը կազմում է մոտ 16000 մարդ։
Պատմություն
Դելավարները ի սկզբանե բաժանված էին երեք ենթացեղերի՝ մունսի, ունամի և ունալակտիգո, որոնք առանձնանում էին բնակության տարածքներով։ 17-րդ դարի վերջին ունալակտիգոները ասիմիլացվել են ունամիների կողմից, իսկ մանսիները սկսեցին հանդես գալ որպես առանձին ցեղ։
Եվրոպացիների գալուստի պահին դելավարները իրենցից ներկայացնում էին որսորդների և հավաքողների հասարակություն, սակայն նաև լայնորեն օգտագործվում էր գյուղատնտեսություն։ Նրանք բնակվում էին Դելավեր և Հուդզոն գետերի երկայնքով, ինչպես նաև Լոնգ Այլենդի վրա։ Դելավարները ստեղծել են որսի բավականին բարդ մեթոդներ, միևնույն ժամանակ նրանց գյուղատնտեսությունը պարզունակ էր, իսկ բնակատեղիները սեզոնային էին ։
Դելավարների թշնամիներն էին իրոկեզները, չնայած դրան երբեմն պատահում էին միջցեղական ամուսնություններ։ Պատկանելությունը ցեղին ժառանգվում էր մայրական գծով, միևնույն ժամանակ, սովորաբար ամուսնություններ էին կնքվում ցեղից դուրս կանանց հետ։ Դելավարների արյունակցական և ժառանգական համակարգը այնքան անհասկանալի էր հայրապետական ​​եվրոպացիներին, որ նրանք թողել են բազմաթիվ գրավոր վկայություններ այս ժողովրդի մասին, թեև դրանք պարունակում են բազմաթիվ անճշտություններ և մութ մասեր։
Հողը սովորաբար պատկանում էր ոչ թե մեկ մարդու, այլ ցեղին, և օգտագործվում էր որսորդության, ձկնորսության և գյուղատնտեսության համար։
Առաջին անգամ եվրոպացիները (հոլանդացիներ) հանդիպել են դելավարների հետ 17֊րդ դարում։ Դելավարները արագ յուրացրեցին եվրոպական մետաղական գյուղատնտեսական գործիքները։ «Դելավար» անվանումը իր ծագմամբ պարտական ​​է անգլիացի նավապետ Սեմ Արգալին, ով որոշել է անվանել ծովածոցը, որի ափին ապրում էին լենապեները, սեր Թոմաս Վեսթի, լորդ դա լա Վարրի պատվին։ Չնայած ինքը լորդ դա լա Վարրը երբեք չի տեսել այս ծովածոցը, անվանումը դարձավ օգտագործելի, և այն սկսեցին հատկացնել նաև տեղաբնակ հնդկացիներին։
Դելավարները հնդկացիների ցեղերից առաջիններից էին, որ կնքեցին ԱՄՆ կառավարության հետ համաձայնագիր 1788 թվականին (նրանց թշնամիները, իրոկեզները, երկու անկախության պատերազմների ժամանակ էլ կռվում էին Մեծ Բրիտանիայի կողմից) ։ Չնայած կառավարության հետ սերտ համագործակցությանը, դելավարները չեն մտցվել Հինգ քաղաքակիրթ ցեղերի կազմի մեջ, որոնց զարգացման մակարդակը ամերիկացիք համարում էին իրենցին մոտ։
19-րդ դարում ճանապարհորդ Կոնստանտեն Սեմյուել Ռաֆինեսկը հրատարակեց «լենապեների պատմությունը» «Վալամ Օլում» անվանման տակ, այնուամենայնիվ, այս պատմությունը հիմնվում է բացառապես նրա գրառումների վրա, դրա բնօրինակը երբեք չի գտնվել, հնարավոր է, որ այս պատմությունը մտացածին է։
Բնակչություն
1700 թ. դելավարների բնակչությունը, կրճատվելով պատերազմների և հիվանդությունների պատճառով, կազմում էր մինչև 4 հազար մարդ։ 1845 թ. մնացել էր մոտ 2 հազար դելավար, նույն քանակությունն է գրանցվել նաև 1910 թ. մարդահամարի ժամանակ։ Այժմ նրանց քանակը վերականգնվել է մինչև 16 հազար մարդ, որոնց մեծամասնությունը բնակվում է Օկլահոմայում։ Կանադայում դելավարները ապրում են հարավային Օնտարիոյում։ Բացի դրանից դելավարների հետնորդները ապրում են նաև Վիսկոնսինում, Նյու Ջերսիում և Պենսիլվանիայում։
Հետաքրքիր փաստեր
Ֆենիմոր Կուպերի ստեղծագործություններում դելավարները ներկայացվում են որպես հերոսներ, ի տարբերություն «նենգ» իրոկեզների, այս բնութագիրը այնքան էլ չի համընկնում պատմական իրականության հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ազգեր Կատեգորիա:Կանադայի ազգեր Կատեգորիա:Հյուսիսամերիկյան հնդկացիներ Կատեգորիա:Ալգոլկինյան ցեղեր Կատեգորիա:Հնդկացիներ
Կալմունգա (գետ)
Կալմունգա (Калмунга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։ Թափվում է Ստորին Մյարատ Լոմչեզերկայի լիճ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սեգեժա գետի ակունքն է մինչև Սեգոզերսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կայման (գետ)
Կայման (Кайман), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վարակա գետի աջ ափին՝ 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է մինչև Կումսկի հիդրոհանգույց, այդ թվում Պյաոզերո, Տոպոզերո լճեր, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մերաբ Գագունաշվիլի
Մերաբ Գագունաշվիլի (მერაბ გაგუნაშვილი, ), վրացի շախմատիստ։ 2002 թվականին արժանացել է գրոսմայստերի կոչմանը։ 2004 և 2010 թվականներին ճանաչվել է շախմատի Վրաստանի չեմպիոն։
2001 թվականին Լևոն Արոնյանի հետ կիսել են 2-3 հորիզոնականները Աշխարհի մինչև 20 տարեկանների մրցաշարում ։ Նա Վրաստանի ազգային թիմի կազմում շախմատային օլիմպիադաներում հանդես է եկել 5 անգամ (2002-2006, 2010-2012)։
ՖԻԴԵ-ի համարը՝ 13601652: Նրա առավելագույն վարկանիշը եղել է 2625։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Վրաստանում ծնվածներ Կատեգորիա:Վրացի շախմատիստներ
Ռումինացիները Հունգարիայում
Պատմություն
Պատմականորեն այժմյան Ռումինիայի տարածքի նշանակալի մասը պատկանել է Հունգարիայի թագավորությանը։
Անկախ ռումինացիների՝ Տրանսիլվանիայում առկայությանը/չառկայությանը մինչ հունգարացիների կողմից նվաճումը (տե՛ս ռումինացիների ծագումը) ռումինացի բնակչության վերաբերյալ առաջին գրավոր աղբյուրները թվագրվում են 13-րդ դարի։ 1283 թվականի տարեգրություններից մեկում հիշատակվում է Օլաթելուկ գյուղը, որտեղ ապրել են ռումինացիներ ։ «Ռումինացիների հողը»  գտնվում էր Ֆեգերաշում, այդ տարածքը 1285 թվականին հիշատակվում է նաև այլ՝ Օլաշի անվամբ։ Ռումինական «Օլա» անունն առաջին անգամ հիշատակվում է 1258 թվականի թագավորական հրովարտակներից մեկում ։ Այդ ժամանակ ռումինացի բնակչությունն ապրում էր Տրանսիլվանիայում, Բանատում, Մարամարոշում և Պարցիումում։
Տրիանոնյան համաձայնագրից հետո Հունգարիան դարձավ էթնիկ առումով գրեթե միատարր երկիր, որտեղ բնակչության միայն 10.4 % են կազմում ազգային փոքրամասնությունները, որից 6,9 % գերմանացիներ են, իսկ ռումինացիները կազմում էին միայն 0,3 %։
Ռումինացիների թիվը Հունգարիայում կտրուկ աճեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, երբ Հունգարիան անեքսիայի ենթարկեց Չեխոսլովակիայի տարածքի մի մասը, Ռումինիան և Հարավսլավիան։ Այս բռնամիակցումը հաստատվեց Մյունխենյան համաձայնության շրջանակում(1938)՝ երկու հունգարական իրավարարություններով (1938 և 1940)։ Մասնավորապես՝ Հյուսիսային Տրանսիլվանիայի բնակչությունը, համաձայն 1941 թվականի հունգարական մարդահամարի, կազմում էր 53,5 % հունգարացիներ և 39,1 % ռումինացիներ ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Հունգարիան դարձավ ավելի էթնիկ միատարր երկիր, քան պատերազմի ընթացքում էր։ 1980 թվականին երկրի բնակչության 99 % հունգարացիներ էին (տե՛ս Հունգարիայի բնակչություն)։
Բյանձե
Բյանձե  (Bianzè) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 41կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 2038 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0161։ Փոստային ինդեքս 13041։ Խտությունը՝ 50 մարդ/կմ²։
Սուրբ Եվսեբիոս Վերչելացին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ։ Տոնը նշվում է օգոստոսի առաջին երկուշաբթի օրը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հրեշը Փարիզում
«Հրեշը Փարիզում» (Un monstre à Paris), 2011 թվականի ֆրանսիական համակարգչային լիամետրաժ մուլտֆիլմ։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Ֆրանսիայում, 2011 թվականի օգոստոսի 28-ի Festival du film francophone d'Angoulême կինոփառատոնում, 3D և դասական երկչափ ֆորմատներով լայն էկրանում ցուցադրումը՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Ռուսաստանում։
Կրեշենտինո
Կրեշենտինո (Crescentino), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելիի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 48 կմ² տարածք։ Բնակչությունը` 2008 թվականի տվյալներով 8124 մարդ է։ Բնակչության խտությունը կազմում է` 164 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13044: Հեռախոսային կոդը՝ 0161։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Քրեսենտինոն (Crescentino di Città di Castello): Տոնը նշվում է հունիսի 1-ին։
Հրեշը Փարիզում
Սյուժե
Մի անգամ երեկոյան Ռաուլը Էմիլի ուղեկցությամբ առաքում է իրականացնում մի հանճարեղ գյուտարարի, ում փոխարեն ծանրոցը ստանում է խելացի կապիկ Չառլին։ Օգտվելով առիթից, Ռաուլը սղոսկում է լաբորատորիա և ջերմոց՝ գիտնականի մոտ։ Ռաուլը ուսումնասիրում է լաբորատորիայում գտնվող առարկաները և գտնում է գյուտարարի մի քանի հայտնագործություններ։ Դրանցից մեկը մի խառնուրդ էր, որի շնորհիվ Չառլին օպերային երգչուհու ձայն է ստացել, երկրորդը՝ ոչ ստանդարտ պարարտանյութ, որի շնորհիվ արևածաղիկը մի ակնթարթում աճում է մինչև հսկայական չափերի։ Հետո լաբորատորիայում պայթյուն է տեղի ունենում։ Տուժածներ չկան, բայց Էմիլը համոզված էր, որ հրեշ է տեսել։ Մի քանի օր անց, թերթեր կարդալուց հետո, ընկերները սարսափով հասկանում են, որ հրեշը գոյություն ունի և որ նրանք պատասխանատվություն են կրում հրեշի հայտնվելու պատճառով։
Կրեշենտինո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկա
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վերչելլի նահանգի քաղաքներ
Հրեշը Փարիզում
Սյուժե
Այս եղելությունը անհապաղ իր շահի համար օգտագործում է կոմիսար Մեյնոտը, որը խոստանում է քաղաքը փրկել հրեշից, քանի նա չկրարողացավ փրկել իր ժողովրդին հեղեղից։ Կոմիսարը նաև հույս էր դնում կաբարե երգչուհի Լյուսիլի բարյացակամության վրա, ում նա սիրահարված էր։ Լյուսիլը շուտով հանդիպում է հրեշին, բայց միայն սկզբում է վախենում հրեշից  և միանգամից հասկանում է, որ հրեշը վտանգավոր չէ և, բացի այդ, նրան հոյակապ ձայնային տվյալներ ունի։ Լյուսիլը նրան անվանում է Ֆռանկուր, ի պատիվ այն փողոցի, որի վրա տեղի էր ունեցել նրանց առաջին հանդիպումը։ Ֆռանկուրը  հեշտությաբ է սովորում կիթառ նվագել, և նրանք սկսում են միասին ելույթ ունենալ, բայց շուտով բացահայտվում է և՛ հրեշի ծագումը, և՛ նրա՝ լույս աշխարհ գալու պատճառը։
Ռաուլն ու Էմիլը որոշում են մասնակցել մեծ, բայց անվնաս հրեշի պաշտպանությանը։ Մեյնոտը Փարիզով մեկ խենթ մրցաշար է կազմակերպում։ Դրանից հետո Ֆռանկուրը կերպարանափոխվում և կրկին դառնում է լու։ Լյուսիլը անմխիթար է, բայց շուտով նա բացահայտում է, որ առաջվա պես լսում է նախկին հրեշի ձայնը. Ֆռանկուր–լուն այժմ ապրում է նրա մազերի մեջ՝ ուղիղ ականջի մոտ։ Լյուսիլը այդ մասին տեղեկացնււմ է Ռաուլին, ինչից հետո նրանք միասին Չառլի կապիկի հետ ուղևորվում են պրոֆեսորի մոտ նոր ֆորմուլայի հետևից, որի շնորհիվ Ֆռանկուրը նորից մեծ է դառնում։ Հնչում է եզրափակիչ երգը, իրենց զգացմուքների մասին միմյանց խոստովանում են Ռաուլը և Լյուսիլը։
Արևելյան Ջարրա
Արևելյան Ջարրա (Jarra East [Ջարրա Իսթ]), Գամբիայի 37 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավային մասում տեղակայված Ցածր գետ մարզում։ Արևելյան Ջարրան հարավում սահմանակցում է Սենեգալի հետ։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 13,010 մարդ։ Բնակչությունը հիմնականում դավանում է իսլամ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Գամբիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ցածր գետ մարզի բնակավայրեր