cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պատմություն Ֆարման Մանկանն
Պոեմի ծագման խնդիրը
«Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմը, որպես միջնադարյան հայ աշխարհիկ գրականության թանկագին նմուշ, արժանացել է մի շարք նշանավոր հայագետների ուշադրության կենտրոնում։ Թե՛ օտար, և թե՛ հայ մամուլում տարբեր ուսումնասիրողներ նրա մասին տպագրել են բազմաթիվ հոդվածներ, գրախոսություններ, որոնցում հատկապես բարձրացրել են պոեմի ծագման հարցը։ Որոշ ուսումնասիրողներ կարծիք են հայտնել, թե այն ունի պարսկական ծագում, իսկ շատերի կարծիքով այն ստեղծվել է մաքուր հայկական միջավայրում։ Այդ հարցի շուրջ ընթացել է գրական բանավեճ, որը, սակայն, այդպես էլ հարցին վերջնական պատասխան չի տվել։ Ֆրանսիացի հայագետներ Է. Պրուդոնը, Սեն Մարտենը և Ֆր. Մակլերը կարծում են, որ պոեմն ունի պարսկական ծագում, և իբր թե գոյություն է ունեցել պարսկերեն բնագիր, որից էլ թարգմանվել է հայերեն։ Սակայն այդ տեսակետը, չունենալով լուրջ հիմքեր, իրավացիորեն արժանացել են խիստ առարկությունների։ Օրինակ Արշակ Չոպանյանը նշում է, որ պոեմին պարսկական ծագում վերագրելու համար անհրաժեշտ է մատնանշել պարսկական բնագիրը։ Բանասեր Մ. Պոտուրյանն ուշադրություն է հրավիրում այն հանգամանքի վրա, որ թեև «Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմում հանդիպում են բազմաթիվ պարսկերեն բառեր, բայց դա հիմք չէ պնդելու, թե այն պարսկական ծագում ունի, քանի որ հայ միջնադարյան շատ մատենագիրներ, մանավանդ ժողովրդական երգիչներ իրենց ստեղծագործություններում գործածում են ժողովրդախոսակցական լեզվում լայն կիրառություն ունեցած բազմաթիվ թուրքերեն, արաբերեն ու պարսկերեն բառեր՝ հաճախ էլ դրանց կողքին դնելով հայերեն համարժեք բառը։ Իսկ ահա, Մանուկ Աբեղյանը նշում է, որ պոեմն արևելյան ավանդական սյուժե ունենալով հանդերձ՝ արմատական մշակման է ենթարկվել հայ անհայտ հեղինակի կողմից և իր ժողովրդական պարզ լեզվով ու ոճով միջնադարյան հայ գրականության ուշագրավ հուշարձաններից մեկն է։ Եվ իսկապես, սյուժեի արևելյան լինելը բոլորովին չի նշանակում, որ սիրավեպ-պոեմը չէր կարող ստեղծվել հայ բանաստեղծի կողմից։ Չէ՞ որ հանրահայտ «Ընձենավորը» պոեմը ևս ունի արևելյան սյուժե, որի գործող հերոսներից ոչ մեկը վրացի չեն, սակայն 12-13-րդ դարերի վրաց նշանավոր բանաստեղծ Շոթա Ռուսթավելու ստեղծագործությունն է։
Պոեմի՝ պարսկական ծագման դեմ խոսող մեկ հանգամանք ևս կա. նրանում հանդես են գալիս երկու հակադիր և բախվող կողմեր՝ Ասորեստանը և Պարսկաստանը։ Ընդ որում, հաղթող կողմը և գլխավոր հերոսները ասորեստանցիներ են, իսկ պարտվող կողմը Պարսկաստանն է։ Բնական է, որ եթե պոեմի հեղինակը պարսիկ լիներ, կբարձրացներ ու կգովերգեր իր հայրենիքի փառքն ու հզորությունը, ոչ թե կնսեմացներ այն՝ փառաբանելով Ասորեստանը։ Այստեղ կարող է հարց ծագել, թե այդ դեպքում գուցե պոեմն ասորեստանյան ծագում ունի։ Բայց միջնադարում՝ 16-րդ դարում, երբվանից հանդես են գալիս պոեմի ձեռագրերը, վաղուց արդեն Ասորեստանը գոյություն չուներ, այն շուրջ երկու հազարամյակ առաջ էր հեռացել պատմության թատերաբեմից։ Պոեմի գրեթե բոլոր ասորեստանցի հերոսների անուններն ունեն պարսկական ծագում, բայց դա գալիս է հին ավանդույթներից, որոնք գոյություն ունեին միջնադարում և առհասարակ բնորոշ էին հեքիաթներին։ Բացառություն է միայն Զարմանազան թագավորի անունը, որը հավանաբար Սալմանասար անվան աղավաղված հիշողությունն է միայն։
Եվ ամենահիմնավոր առարկությունը՝ պոեմի պարսկական ծագման տեսակետի դեմ. ստեղծագործության պարսկերեն բնագրի ոչ մի հետք չի պահպանվել, մինչդեռ մեզ են հասել 16-19-րդ դարերում ստեղծված ու ընդօրինակված բազմաթիվ ձեռագրեր, որոնք, ըստ իրենց ունեցած տարբերությունների, բաժանվում են մի քանի խմբի։ Տրամաբանական չէ ենթադրել, թե հայկական միջավայրում այդքան տարածված ու ժողովրդականություն վայելող պոեմը թարգմանված լինի պարսկական բնագրից, որի մասին անգամ որևէ հիշատակություն չկա՝ բանավոր կամ գրավոր։
Հեղինակի հարցը
Պոեմի հեղինակի անձի շուրջ ևս երկար ժամանակ բանավեճ է ծավալվել։ Օրինակ, Ն. Անդրիկյանը «Բազմավեպ»-ում տպագրած իր «Ազգային վէպերէն» հոդվածաշարի մեջ պնդում է, որ «Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմի լեզուն չափազանց նման է Կոստանդին Երզնկացու տաղերի լեզվին ու ոճին և որ ոչ միայն այդ, այլև գաղափարական հարազատություն կա այդ ստեղծագործությունների միջև։ Նրա դիտարկմամբ՝ ստորին հայերենի ոչ մի քերականական ձև, արաբերենից ու պարսկերենից փոխառնված գրեթե ոչ մի բառ չի կարելի գտնել պոեմում, որ չունենա Կոստանդին Երզնկացին։ Եվ Ն. Անդրիկյանը միջնադարյան այս պոեմից մեջբերում է բազմաթիվ տողեր՝ դրանց դիմաց ցույց տալով Երզնկացու տաղերից համապատասխան տողեր, որոնք, իսկապես, շատ նմանություններ ունեն։ Ապա կարծիք է հայտնում, որ եթե Կոստանդին Երզնկացին չէ «Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմի հեղինակը, ապա նրա հանճարեղ թարգմանիչն է։
Մ. Պոտուրյանը նույնպես նմանություններ է նշմարել պոեմի ու Կոստանդին Երզնկացու տաղերի միջև և այդ մասին հայտնել Արշակ Չոպանյանին՝ 1906 թվականի իր մի նամակում։ Բայց հետագայում նա նման համեմատություններ անելով միջնադարյան այլ բանաստեղծների տաղերի հետ, հրաժարվում է պոեմը Կոստանդին Երզնկացուն վերագրելու իր նախկին ենթադրությունից։ Իսկ ուսումնասիրողներից ոմանք կարիք են հայտնել, թե «Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմը 16-րդ դարի տաղասաց Հովասափ Սեբաստացունն է, ինչը սակայն ժխտվում է՝ 15-րդ դարից մեզ հասած՝ պոեմի ձեռագրերով։ Այդպիսի վերագրումներ տարբեր հեղինակների էլի են եղել, սակայն նմանություններ ու ընդհանրություններ կարելի է գտնել պոեմի և 13-16-րդ դարերի այլ հայ բանաստեղծների ստեղծագործությունների միջև, ինչը ցույց է տալիս, որ պարզապես ժամանակի լեզուն է այդպիսի առանձնահատկություններով օժտված եղել։ Այդ նմանությունները պարզապես ցույց են տալիս այն փոխազդեցություններն ու ընդհանրությունները, որոնք կարող էին ունենալ միևնույն ժողովրդի նույն ժամանակահատվածի տարբեր գրողների ստեղծագործությունները։
Սյուժեն
Դրանից հետո շուտով թագուհին հղիանում է և մի որդի ունենում, որին անվանում են Ֆարմանի Ասման (նշանակում է Երկնային հրաման կամ պարգև)։ Ցնծությունից Զարմանազան թագավորը Ասորեստանի բոլոր բնակիչներին յոթ տարով ազատում է հարկերից։ Ֆարմանի Ասմանը մեծանում է, դառնում գեղանի մի մանուկ, որը յոթ տարեկանից սովորում է իմաստնության դպրոցում՝ Մուսե գիտնականի մոտ։ Երբ լրանում է տղայի տասներկու տարին, նա որոշում է պատերազմական արվեստը սովորել և դառնում է լավ հեծյալ ու ռազմիկ, քաջ ասպետ ու զորավար։
Մի գիշեր էլ Ֆարմանն է երազ տեսնում, թե ինքը մենամարտում է Թաճի Դավր անունով մի կնոջ հետ և պարտվում նրանից։ Արթնանալով բացում է իմաստնության գիրքը, փնտրում է, թե ինչ էր նշանակում այդ երազը։ Պարզվում է, որ երազը նրան հուշում է գնալ Խորասան։ Ծնողները չնայած շատ են վշտանում, բայց մեծ հանդիսավորությամբ ճանապարհ են դնում Ֆարմանին։ Պատանին իր հետ վերցնում է իր ընկերներից իմաստուն ու խելոք Ֆահմի Նատարին, արագավազ ու ճարտար Փայիփառին, Ապիփատկարին և առյուծասիրտ  Շիրինարին։
Բայց Փոլատի Հնդին այդ նույն գիշերը որոշած է լինում վրեժ լուծել պատանի Ֆարմանից, որ իրեն հաղթել էր ու խլել փառքը։ Նա զրահավորված հարձակվում է Ֆարմանի վրա, բայց սպանվում է։ Այս անգամ արդեն Փոլատի ընկերները, լուծելու համար իրենց ընկերոջ վրեժը, սկսում են որոնել նրան։ Ֆարմանը շտապով հեռացնում է իր ընկերներին քաղաքից, իսկ ինքն ու Փայիփառը մնում են այնտեղ։ Խորասանի թագավորը հավանել էր Ֆարմանին և չէր ուզում, որ նրան դժբախտություն պատահի, ուստի որոշում է նրան վտանգից զերծ պահելու համար բանտարկել։ Սակայն հակառակորդներին՝ Փոլատի ընկերներին այդ պատիժը չի գոհացնում, նրանք ձգտում են ամեն գնով սպանել Ֆարմանին։ Այստեղ Փայիփառը կազմակերպում է Ֆարմանի փախուստը բանտից և նրան ապաստան պատրաստում հեռու մի անտառում։ Նրա մոտ են հավաքվում նաև մյուս ընկերները։
Սակայն ուրախ չէ Ֆարմանի սիրտը, թեկուզ և ազատվել է բանտից ու վտանգից. իր հետ չէ սիրելի Շահիշապնուրը։ Ֆարմանի նվիրված ընկերը՝ Փայիփառը ծպտվում է աղքատի կերպարի տակ և վերադառնում Խորասան, փախցնում արքայադուստր Շահիշապնուրին ու բերում, հասցնում Ֆարմանի մոտ։ Թագավորը խիստ զայրանում է ու հետապնդում նրանց, սակայն այդպես էլ չի կարողանում բռնել նրանց։ Այսպես, Ֆարմանն իր սիրեցյալի ու քաջ ընկերների հետ ամրանում է մի գեղեցիկ ու հզոր ամրոցի մեջ և ապահով կյանք վարում։ Բայց շուտով նրան սկսում է տանջել հայրենիքի ու ծնողների կարոտը։ Նրանք վերադառնում են Ասորեստան, իսկ Խորասանի թագավորն առնելով այդ լուրը, որոշում է մեծ զորքով հարձակվել Ասորեստանի վրա։ Բայց Ֆարմանն իր քաջերով ու զորքով ելնում է նրա դեմ, մեծ ջարդ տալիս ու հեռու վանում հայրենիքի սահմաններից։ Խորասանի թագավորը վշտից մեռնում է, որից երեք տարի անց վախճանվում է նաև Զարմանազան թագավորը, որին գահի վրա փոխարինում է Ֆարմանը։ Վաթսուն տարեկանում վախճանվում է նաև Ֆարմանը, որին հաջորդում է նրա որդին՝ Շահիշիրանը։
Պոեմում գովերգվող բարոյական արժեքները
«Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմն իր ամբողջության մեջ հայրենասիրական ստեղծագործություն է։ Ճիշտ է, թեև հերոսների գործողությունների մեջ հատուկ կերպով չի ընդգծված դա, սակայն նրանց դաստիարակության, հերոսական կյանքի ու պայքարի նախապայմանը հայրենիքի սերն է, նրա պատվի ու փառքի, հաղթության, նրա զենքի և ուժի բարձրացումը։ Հեղինակը ժողովրդական ստեղծագործության հենքի վրա ստեղծել է հերոսական կերպարներ, քաջ և իմաստուն ռազմիկներ, որոնք հայրենիքի փորձության ժամերին անսասանորեն կանգնում են թշնամու դեմ և պարտության մատնում։ Խորասանի թագավորի դեմ Ֆարմանի և նրա ընկերների մղած պատերազմը միայն իրենց փախցրած աղջկան պաշտպանելու նպատակը չէր հետապնդում, այլ նաև իրենց երկրի՝ Ասորեստանի սահմաններն ամրապնդելու, անկախ ու հզոր հայրենիք ունենալու, իրենց ժողովրդի խաղաղ կյանքն ապահովելու ձգտումը։
Իսկ պոեմի գլխավոր մոտիվը սերն է, Ֆարմանի և Շահիշապնուրի սերն է այն առանցքը, որի շուրջ հյուսվում են պոեմի հիմնական դեպքերն ու զարգացումները։ Այստեղ առաջին անգամ միջնադարյան գեղարվեստական գրականության մեջ սիրո թեման արծարծվում է նոր ու լայն կտավի վրա։ Անհայտ հեղինակի մեծագույն արժանիքն այս հարցում նաև այն է, որ նա այդ թեման բարձրացնում է այն հայացքով, որը գրականության մեջ նոր էր միայն սկսել իշխող դառնալ։ Սերն այստեղ ներկայացված է որպես բարոյական մ ի ուժ, որը մարդուն կարող է մղել դեպի հերոսական սխրագործություններ։
Պոեմը՝ որպես աղբյուր միջնադրայան հայկական կենցաղի մասին
«Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմը բացառիկ արժեք է ներկայացնում իր մեջ արտացոլված միջնադարյան հայ իրականության, աշխարհիկ կյանքի մի կարևոր երևույթով. նրանում վարպետորեն նկարագրված են ժողովրդի մեջ պահպանված ռազմական, մարզական, խաղերը, մրցությունները, դրանց անցկացման ավանդույթները, զենքերի տեսակներն ու տարազը։ Մրցողները խաղում են թրով, խանջարով (դաշույն), մետ ու աղեղով, գուրզով, գնդակով և ասպարով:Հագնում են ընտիր մետաքսյա վառ գույներով արքայավայել զգեստներ։ Ուշագրավ է նաև մրցությունների ընթացքի նկարագրությունը. Խորասանում մրցությունը կազմակերպվում է քաղաքի հրապարակում, որտեղ խմբվում են ժողովուրդն ու զորքը։ Նախքան հանդեսի սկսվելը հրապարակ է գալիս թագավորը և իր մոտ հրավիրում մրցողներին։ Հավաքված ժողովուրդը ցնծությամբ դիմավորում է նրանց։ Ապա սկսվում է հանդեսը՝ երաժշտության ուժգին, դղրդացնող հնչյունների ներքո։ Թագավորը, որպես մրցության կազմակերպիչ, անկողմնակալ է մրցողների նկատմամբ։ Նա մտահոգված է խաղի ուրախ, բարեկամական վախճանով և հորդորում է հակառակորդներին զգույշ լինել, մահացու հարվածներ չհասցնել իրար։ Իսկ հերոսները նախ մղում են բանավոր վեճ։ Ինչպես երևում է, միջնադարում մրցման այս եղանակը շատ տարածված է եղել, հակառակորդները նախ խոսքերով գրգռել են միմյանց, ապա մարտի բռնվել։
Կապ դ’Այ
Կապ դ’Այ (Cap-d'Ail)՝ համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Բոսոլեյ կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտ ամիսը, համայնքը վարչականորեն դասվում էր վերացող շրջանների շարքին (Նիցցայի շրջան)։
Կոմունայի մակերեսը կազմում է 2,04 կմ², իսկ բնակչությունը՝ 4887 մարդ (2016 թվական), 4741 մարդ (2012), Բնակչության խտությունը` 2324,0 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 4877 մարդ, իսկ 2012 թվականին` 4741 մարդ ։
Բնակչության թվաքանակի աճի դինամիկան `
Տնտեսություն
2010 թվականին հաշվարկվում էր 2095 տնային տնտեսություն, որտեղ բնակվում էր 4433,0 մարդ, իսկ հարկերից շահույթը կազմում էր 22 հազար եվրո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ծովափնյա Ալպեր գավառի բնակավայրեր
Պրեդրագ Նիկոլիչ
Պրեդրագ Նիկոլիչ (Predrag Nikolić, ), հարավսլավական և Բոսնիա և Հերցեգովինայի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1983).
ԷԼՕ վարկանիշ` 2009 թվականի հոկտեմբեր -2623 (աշխարհում 120-րդ, 2-րդը Բոսնիայի և Հերցեգովինայի շախմատիստների թվում)։ Ներկայիս վարկանիշը — 2676 ( 2004-ի հոկտեմբեր)։
Բոսնիական պատերազմի սկսվելուց հետո, նա որոշ ժամանակ ապրել է Նիդեռլանդներում։
Հարավսլավիայի չեմպիոն (1980, 1984)։ Նիդեռլանդիայի չեմպիոն (1997, 1999)։ Բոսնիա եւ Հերցեգովինայի չեմպիոն (2007)։ Միջազգային մրցաշարերի հաղթող. Սարաևո (1983, 1987), Նովի Սադ (1984), Ռեյկյավիկ (1986), Վեյկ ան Զեեում (1989, 1-4 տեղ), Պորտորոժ/ Լյուբլյանա (1989), Ռոտերդամ (1999)։ Մասնակից է միջզոնալ մրցաշարի (1984, 1987, 1990)։ Կրկնակի մասնակից է շախմատային օլիմպիադայի, մասնակցել է Հարավսլավիայի, Բոսնիա և Հերցեգովինայի թիմերի կազմում ։
Սարաևոյի երեխաները
«Սարաևոյի երխաները» (Children of Sarajevo, Djeca), բոսնիական դրամատիկական ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Աիդա Բեգիչի կողմից։ Պրոմիերան կայացել է Կաննի կինոփառատոնում 2012 թվականին ։
Սյուժե
Քույր ու եղբայր Ռախիման ու Նեդիմը կորցրել են ծնողներին Բոսնիական պատերազմի ժամանակ։ Տասը տարի անց նրանք ապրում են Սարաևոյում։ 23-ամյա Ռախիման ընդունում է մահմեդականություն և աշխատում որպես մատուցողուհի, իսկ 14-ամյա Նեդիմը դառնում է մանր հանցագործ։ Շուտով նրանց կյանքը կտրուկ բարդանում է, երբ Նեդիմը կռվի է բռնվում տեղի քրեական հեղինակության որդու հետ ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Ֆիլմը ներկայացվել է 2012 թվականի Կաննի կինոփառատոնին «Հատուկ հայացք» (Un Certain Regard) ծրագրի շրջանակներում, որտեղ ստացել է «Ժյուրիի հատուկ հիշատակում» մրցանակ ։ «Սարաևոյի երեխաները» ֆիլմը ներկայացվել է նաև «Օսկար» մրցանակի «Օտարալեզու լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում Բոսնիա և Հերցեգովինայի կողմից, սակայն չի ընդգրկվել թեկնածուների վերջնական ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր
Աննա Մարիա Մայոլինո
Աննա Մարիա Մայոլինո (Anna Maria Maiolino, ), բրազիլացի նկարչուհի, որը գործում է ժամանակակից արվեստի ուղղությամբ ։
Վաղ տարիներ
Աննա Մարիա Մայոլինոն ծնվել է Սկալեայում (Կալաբրիա)՝ Իտալիայի հարավում։ Նրա հայրն իտալացի էր, իսկ մայրը՝ էկվադորցի։ 1954 թվականին նրանք արտագաղթել են Վենեսուելա, որտեղ նա 1958 թվականին սկսել է սովորել Կրիստոբալ Ռոխասի ազգային դպրոցում (Escola Nacional Cristobal Rojas) : 1960 թվականին Աննա Մարիան իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ռիո դե Ժանեյրո (Բրազիլիա)։ Այստեղ նա Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում հաճախել է գեղանկարչության և փայտի փորագրության դասընթացների , որտեղ էլ ծանոթացել է նկարիչներ Անտոնիո Դիասի և Ռուբենս Գերհմանի հետ, որոնց հետ հետագայում մասնակցել է բրազիլական գեղարվեստական վաղ շարժումներին ։
Մասնակցություն գեղարվեստական շարժումների
18 տարեկանում Աննա Մարիա Մայոլինոն սկսել է մասնակցել 1960-ական և 1970-ական թվականների գեղարվեստական շարժումներին՝ ներառյալ նոր փոխդասավորությանը, նեոկոնկրետիզմին և 1967 թվականին նոր բրազիլական շարժման օբյեկտիվությանը, որը փոխել է բրազիլական արվեստի բնույթը։ Բրազիլական շարժման օբյեկտիվության շարժման օրերին նա համագործակցել է բազմաթիվ հեղինակավոր բրազիլացի նկարիչների հետ, ինչպես Լիժիա Կլարկը և Լիժիա Պապեն ։ Այդ շրջանում նրա նկարները դիտարկվել են որպես բրազիլական ռազմական ռեժիմի, ինչպես նաև երկրում աճող սոցիալական անհավասարության հակադրություն ։
Աշխատանքներ
Մայոլինոյի առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1967 թվականին, Գելդի պատկերասրահում, որտեղ ներկայացվել են նրա փորագրությունները փայտի վրա ։ Ստանալով Բրազիլիայի քաղաքացիություն՝ նա 1968 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք, որպեսզի ավելի կենտրոնանա մինիմալ արթի և կոնցեպտուալիզմ արվեստի վրա ։ Այդ ժամանակ է Մայոլինոն ստեղծել աշխատանքներ առարկաների և դիտողների փոխներգործության ամբողջությամբ։ 1971 թվականի կեսերին նա Լուիս Կամնիցերի հանձնարարականով ստացել է Պրատ համալսարանի Միջազգային գրաֆիկական կենտրոնի սեմինարի կրթաթոշակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բրազիլացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստագետներ Կատեգորիա:Բրազիլացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ժամանակակից արվեստագետներ
Ընդհատված կյանքը
Ընդհատված կյանքը (Girl, Interrupted), ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Ջեյմս Մենգոլդնը Սյուզաննա Կեյսենի գրքի հիման վրա 1999 թվականին։ Վերջինս 2 տարի անց է կացրել հոգեբուժարանում։
Բովանդակություն
18-ամյա Սյուզաննա Կեյսենը անհաջող ինքնասպանության փորձից հետո ընկնում է հոգեբուժարան։ Նա այնտեղ ծանոթանում է Լիսա անունով հիվանդի հետ, ով ագրեսիվ, սոցիոպատիկ աղջիկ էր։ Հերթական փախուստից հետո Լիսային բերում են հոգեբուժարան։ Նրա նախկին ընկերուհու սենյակում տեսնում է Սյուզաննային և հասկանում, որ ընկերուհին ինքնասպան է եղել։ Որոշ ժամանակ անց Լիսան և Սյուզաննան մտերմանում են։
Պարգևներ
1999 թվականին «Ընդատված կյանքը» ֆիլմի շնորհիվ Անջելինա Ջոլին առաջադրվել է ութ մրցանակների և արժանացել դրանցից չորսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջեյմս Մենգոլդի ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր
Իպանետտ Մբեկի
Իպանետտ Մբեկի (Epainette Mbeki, ծննդյամբ Նոմակա Իպանետտ Մոերանե (Nomaka Epainette Moerane), հայտնի է որպես «ՄաՄբեկի», ), քաղաքական գործիչ, ապարտհեյդի դեմ պայքարի մարտիկ։ Հայտնի է բնակիչների կյանքի որակը բարելավելու իր ջանքերով ։
Քաղաքական ակտիվիստ Գովան Մբեկի կինը, ՀԱՀ-ի նախկին նախագահ Տաբո Մբեկիի և տնտեսագետ Մոելետսի Մբեկիի մայրը։
Երիտասարդ տարիներ
Նոմակա Իպանետտ Մոերանեն առաջադեմ քրիստոնյա ֆերմերներ Ջականե և Սոֆի Մոերաների ընտանիքում յոթ երեխաներից վեցերորդն էր, ծնվել է 1916 թվականի փետրվարի 16-ին Մաունթ-Ֆլետչերում ։ Ամեն առավոտ նա թռչուններին քշում էր սորգոյի հայրական դաշտերից, հետո գնում դպրոց, վերադառնում և նորից զբաղվում այդ գործով։ Նա դա նշում էր որպես աշխատասիրության օրինակ, որն ինքը պահպանել էր 90 տարի և սովորեցնում էր մյուսներին։ Իպանետտն ավարտելով «Lovedale» դպրոցը՝ սկսում է դասավանդել Դուրբանի մոտ գտնվող Ադամս քոլեջում։ Այստեղ նրա գործընկեր ուսուցիչն էր Գովան Մբեկին։
Հասարակական և քաղաքական գործունեություն
1937 թվականին Բետտի դյու Տուան ՄաՄբեկիին ներգրավում է Հարավաֆրիկյան կոմունիստական կուսակցության աշխատանքների մեջ և նա դառնում է կուսակցության աշխատանքներին միացած երկրորդ սևամորթ կինը Ջոզի Պալմերից հետո։ Նա կամավորական հիմունքներով աշխատում է Դուրբանի Երեխաների պաշտպանության կազմակերպությունում, օժանդակում է բոյկոտի գործողությունների կազմակերպմանը, թղթակցում է «Inkululeko» թերթին (ՀԱԿԿ տպագիր օրգան), և սովորում կուսակցության երեկոյան դպրոցում ։
1940 թվականի հունվարին նա ամուսնացավ Գովան Մբեկի հետ և նրանք վերադարձան Մբեվուլենի, որպեսզի օգնեն աղքատ գյուղացիներին կրթություն ստանալու։ Նրանք ապրում էին մի շրջանում, որտեղ ոչ հոսանք կար, ոչ էլ ջուր։ Ջուր բերելու համար ՄաՄբեկին ստիպված էր  օրական կտրել մի քանի կիլոմետր։ Հետագայում նրանք թույլտվություն ստացան ստեղծել առևտրի կետ, որն էլ դարձավ նրանց գոյության միջոցների աղբյուրը։ Մինչ ամուսինը մասնակցում էր քաղաքական գործունեությանը, ՄաՄբեկին աշխատում էր խանութում և մեծացնում չորս երեխաներին, Լինդային (մահացել է 2003 թվականին), Տաբոյին, Մոելետսին և Ջամային (սպանվել է Լեսոտոյում 1982 թվականին)։ Միաժամանակ նա եղել է կանանց ինքնօգնության «Zenzele» շարժման ակտիվ անդամներից, Աֆրիկյան Ազգային առևտրա-արդյունաբերական պալատի հիմնադիրներից մեկը և երկար տարիներ Դուտիվում գյուղատնտեսական ցուցահանդեսի քարտուղարը։
1964 թվականին Ռիվոնիի դատարանը նրա ամուսնուն դատապարտեց ցմահ ազատազրկման, իսկ երեք որդիները աքսորվեցին, ՄաՄբեկին մեծ դժվարություններ էր կրում գտնվելով իշխանությունների հետապնդումների ներքո։ 1974 թվականին ՄաՄբեկին Մբեվուլենից տեղափոխվում է Դուտիվա քաղաքից ոչ հեռու գտնվող Նգսինգվանե։ Այստեղ նա վերսկսեց իր խանութի աշխատանքը և շարունակեց ակտիվ գործունեություն իրականացնել իր համայնքի սոցիալական զարգացման ուղղությամբ ։
1987 թվականին Գովան Մբեկին ազատ արձակվեց, բայց ընտանիքը այդպես էլ չվերամիավորվեց։
Վերջին տարիներ
Նա բնակվում էր Դուտիվա քաղաքից ոչ հեռու գտնվող Նգսինգվանե գյուղում, որտեղ մեծ հարգանք էր վայելում, մարդկանց կյանքի որակի բարելավման ուղղությամբ տարվող ջանքերի շնորհիվ։ Գիլլիան Ռեննին իր «Raising Thabo» գրքում նշում էր, որ «նա նման չէր այն թոշակառուներին, ովքեր ստանալով թոշակը ասում էին, «Թույլ տվեք ինձ գոլֆ խաղալ և ձուկ որսալ»։ Ծեր կինը համեստ մարդ էր» ։ Մբեկին ղեկավարում էր մարգարտագործական ծրագիր, որի հովանու ներքո գործում էր ավանդական աֆրիկյան արվեստի «Khanyisa» կոոպերատիվը, որն էլ հանդիսանում էր գյուղի 24 կանանց ապրուստի միջոցը։ Նա զգալի աշխատանքներ էր տանում Լինդա Մբեկի անվան հիվանդանոցում ՁԻԱՀ-ով հիվանդների բուժման ուղղությամբ, որը բացվել էր Մբևուլենիում գտնվող Մբեկի ընտանիքին պատկանող նախկին տանը, 2005 թվականին մահացած դստեր հիշատակին։ Մբեկին իր հովանավորության տակ էր վերցրել Կոմգայի մանկատունը և Նոմակա Մբեկիի անվան տեխնիկական միջնակարգ դպրոցը։
Նա մեծ նշանակություն էր տալիս կրթությանը, Տրանսկեյում հողային ռեֆորմի իրականացման ակտիվ կողմնակիցներից էր, առանձնապես հիացած չէր քաղաքականությամբ, «Ես չէի ուզում դառնալ խորհրդարանի անդամ։ Դուք պետք է ապրեք ժողովրդի մեջ և տեղյակ լինեք նրա վիճակից։ Վարչապետ Մակլեկեզին ասում էր. «Ես կարծում եմ, որ դուք պատկանում եք իմ կառավարությանը»։ Իսկ ես ասում եմ «Ոչ, դա ճիշտ չէ, երբ ես հասնեմ այնտեղ, որպես մարդ ինձ համար ձանձրալի կլինի։ Ես պարզապես կձանձրանամ»։ Նրա որդին Տաբոն իր քաղաքական հաջողությունների մեծ մասը վերագրում էր իր մոր իմաստությանը, բայց նա համաձայն չէր նրա հետ, «Ես դա իմաստություն չեմ համարի, դա վերաբերմունք է, վերաբերմունք իր նկատմամբ։ Նա սկսում էր մոռանալ էգոյի մասին և լսում էր յուրաքանչյուր մարդու։ Դա իրոք այն է ինչ պետք է անել, ես կարծում եմ որ նա կարող է։ Ես կարծում եմ, որ նա կարողացել է դա անել» ։
2006 թվականին նա պարգևատրվեց Բաոբաբի շքանշանով «Արևելյան Կապ նահանգի անօթևանների տնտեսական վիճակի բարելավման և ապարտհեյդի դեմ պայքարում ունեցած բացառիկ ներդրումների համար» ։
Երբ 2008 թվականին Տաբո Մբեկին պաշտոնանկ արվեց, նա կատաղիորեն քննադատեց Զումային և հրապարակավ պաշտպանեց իր որդուն։ Ավելի ուշ նա ասաց, որ հրավիրվել էր Զումուի երդմնակալությանը, որին պատասխանել էր «ինչպես կարող է նա սպասել ինձ, երբ նա պաշտոնանկ է արել իր որդուն»։
2014 թվականի հունվարին լրագրողներին տված հարցազրույցում ՄաՄբեկին ասել է, որ եթե ինքն ավելի երիտասարդ լիներ, կնախընտրեր իր ձայնը տալ Ջուլիուս Մալեմին և նրա Տնտեսական ազատության համար պայքարող մարտիկներ կուսակցությանը, բայց այնուամենայնիվ իր ձայնը տալիս է Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսին։ Մեկնաբանելով Զումայի անձը նա ասել է՝
Մայիսի 25-ին նրան տեղափոխում են հիվանդանոց թոքերի բորբոքման և սրտի խնդիրներով։ Հետագայում նրա վիճակը վատթարանում է ։
Մահ և հուղարկավորություն
Իպանետտ Մբեկին մահանում է հունիսի 7-ին, Արևելյան Կապի նահանգի Իստ Լոնդոնի Սուրբ Դոմինիկի մասնավոր հիվանդանոցում։ Հուղարկավորության պաշտոնական արարողությունը տեղի է ունենում Դուտիվում հունիսի 14-ին, իջեցվում են Արևելյան Կապի նահանգի բոլոր քաղաքների ազգային դրոշները։ ՀԱՀ նախագահ Ջեյկոբ Զուման ասել է. «Այս պահին մենք ցանկանում ենք կառավարության և ողջ հարավաֆրիկացիների անունից, մեր խորին ցավակցությունը և ազգի զորակցությունը հայտնել Մբեկի ընտանիքին»։ ԱԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Գվեդե Մանթաշեն ՄաՄբեկիին բնութագրեց որպես ոժեղ կամային անձնավորություն, որն ապրել է դժվարին պայմաններում և զոհաբերել իրեն ու իր զավակներին մեր շարժման գործի համար։ ՀԱԿԿ գլխավոր քարտուղար Բլեյդ Նզիմանդեն ասել է, որ Մբեկիին կհիշեն իր մարտական ոգու համար, քանի որ նա իրենից ուժ էր ներկայացնում, որի հետ չէին կարող հաշվի չնստել, հատկապես երբ խոսքը ապարտհեյդի օրերին մարդկանց իրավունքների պաշտպանության մասին է։ Հարավաֆրիկյան արհմիությունների կոնգրեսի նախագահ Սդումո Դլամինին ասել է, որ ՄաՄբեկին իր կյանքը տվեց բոլոր հարավաֆրիկացիների համար։ Նելսոն Մանդելայի հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհուրդը իր հայտարարությամբ խորին ցավակցություն էր հայտնում Մբեիկի ընտանիքին, մասնավորապես նշելով.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀԱՀ հեղափոխականներ Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի անդամներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի կոմունիստներ
Համլետի դերակատարներ
Համլետը Վիլյամ Շեքսպիրի համանուն ողբերգության հիմնական գործող անձն է։ Վլադիմիր Վիսոցկին այս դերի մասին ասել է. «Սա բարձրագույն դերն է, որի մասին կարող է մտածել դերասանը»։ Երբեմն այն խաղացվել է կանանց կողմից։
Անգլիական բեմում
18-19-րդ դարերում և 20-րդ դարի սկզբին անգլիական բեմերում Համլետի այլ դերակատարներից են եղել.
20-րդ դարում անգլիական բեմում Համլետի դերը կատարել են.
ԱՄՆ-ում
Ամերիկյան բեմում 19-րդ դարի սկզբին Համլետի դերը կատարել է Ջոն Հոուարդ Փեյնը, ով հետագայում տեղափոխվել է Անգլիա։ Նշանակալի էր շեքսպիրյան, այդ թվում և` Համլետի դերերի կատարումն աֆրոամերիկացի դերասան Այրա Օլդրիջի կողմից։ Ռասայական խնդիրների պատճառով ստիպված լինելով հեռանալ Ամերիկայից` նա շատ հյուրախաղեր է ունեցել Եվրոպայում, այդ թվում և` Ռուսաստանում։ Ամերիկյան բեմում Համլետի դերը կատարել են նաև Բութ ընտանիքի դերասանները. հայրը` Ջունուիս Բրուտուս Բութն Անգլիայից ԱՄՆ տեղափոխվելով` արտաքին գրավիչ տվյալներ չուներ և հաջողության էր հասել վարպետության շնորհիվ, նոր որդին` Էդվին Թոմասը, առավել հայտնի էր Շեքսպիրի պիեսներում գլխավոր դերերի կատարումով, մյուս որդին` Ջոն Ուիլքսը ևս գլխավոր դերեր էր կատարում շեքսպիրյան պիեսներում, սակայն առավել հայտնի է որպես Աբրահամ Լինքոլնին սպանող։
Գերմանիայում
«Համլետ»-ի առաջին բեմադրությունը գերմանական բեմում անգլերենով էին։ Դրանք բեմադրվում էին հյուրախաղերով հանդես եկող անգլիական թատերախմբերի կողմից և սովորաբար շատ հեռու էին բնագրից։ «Համլետի» առաջին բեմադրությունը գերմաներենով կայացել է 1773 թվականի հունվարի 16-ին, Վիենայի պալատական թատրոնում։ Բեմադրությունը Հյոյֆելդինն էր, Համլետի դերում խաղում էր Լանգեն։ 1776 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Համբուրգի, իսկ հաջորդ տարվա հունվարին Հանովերի թատրոններում ներկայացվել է Ֆ. Լ. Շրեդերի բեմադրությունը, որտեղ գլխավոր դերը կատարել է Ի. Բրոկմանը։ 1777 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նույն բեմադրությունը նույն գլխավոր դերակատարով խաղացվել է Բեռլինի Դյոբբելին թատրոնում։ Ա. Շլեգելի թարգմանությամբ Համլետի բեմադրությունը կայացել է 1799 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, բեռլինյան պալատական թատրոնում։ Համլետի դերում խաղացել է Բեշորտը։ 18-րդ դարի վերջին, 19-րդ դարում և 20-րդ դարի սկզբին գերմանական և ավստիական բեմերում Համլետի դերը կատարել են Աբտը, Կառլ Ֆրիդրիխը, Ֆ. Լ. Շրեդերը, Կոխը, Անշյուցը, Վոլֆը, Կառլ և Էմիլ Դեվրիենտները, Դավիսոնը, Լյովեն, Յոզեֆ Կայնցը, Պոսարտը, Լյուդվիգ Բարնայը, Յոզեֆ Լևինսկին, Զոնենտալը, Ֆրիդրիխ Միտերվուրցերը, Ադալբերդ Մատկովսկին, Գուստավ գրյունդգենսը։ Գերմանական բեմում Համլետի դերը կատարել են դերասանուհիներ Ֆելիցիտա Աբտն ու Ֆելիչիտա Վեստֆալին։ Ֆ. Աբտի ելույթը Համլետի դերում հաջողված էր, նշվում է նրա նուրբ խաղի մասին։ Ֆելիչիտա Վեստֆալին հյուրախաղեր է ունեցել ամբողջ Եվրոպայում` խաղալով տղամարդկային տարբեր դերեր. Համլետ, Ռոմեո, Պետրուչիո և այլն։
Ֆրանսիական բեմում
Ֆրանսիական բեմը երկար ժամանակ չէր ընդունում Շեքսպիրին, քանի որ նրա ոճը չէր համապատասխանում կլասիցիզմի իշխող սկզբունքներին։ Համլետի առաջին բեմարդրությունը ֆրանսիական բեմում կայացել է 1769 թվականին, Փարիզի Կոմեդի ֆրանսեզ թատրոնում, ըստ Ժան Ֆրանսու Դյուսիի խեղաթյուրված տարբերակի։ Այս փոփոխված տարբերակով Համլետ է խաղացել նաև Ֆրանսուա Ժոզեֆ Տալման։
Բնագրին մոտ թարգմանություն է կատարել Ալեքսանդր Դյումա հայրը Պ. Մերիսի հետ համատեղ, 1847 թվականին, նույն տարում էլ այն բեմադրվել է «Կոմեդի Ֆրանսեզում»։ 1880-ական թվականներին Համլետի դերը խաղացել է Ժան Մունե-Մյուլլին։ Դերասանին չէին գրավում հերոսի ողբերգական կրքերը, նա նախ և առաջ ցուցադրում էր նրբագեղ խաղ, ճիշտ ձայն, նրա հերոսներն ազնվական տեսք ունեին։ Դերասանը մանրակրիտ էր աշխատում դերի վրա, կատարելագործում էր կատարման տեխնիկան, ճշգրտում ու մանրամասն մտածում էր շարժումները։ 1899 թվականից Համլետի դերն սկսում է կատարել Սառա Բեռնարը, ով դրանից առաջ խաղացել էր նաև Օֆելյայի դերը։ Նրա խաղում ևս պահպանվում էին կլասիցիզմից եկող ձևերը, ինչպես նաև` դերի մանրամասն մշակվածությունը, որը բացառում էր որևէ իմպրովիզ։ 1913 թվականին Անտուանի թատրոնում բեմադրված ներկայացման մեջ Համլետի դերը կրկին կին է կատարում, այս անգամ` Սյուզանա Դեպրեն, ում կատարողականի մեջ առանձնանում էին պարզությունն ու բնականությունը։ 1946 թվականին Փարիզի «Մարինյի» թատրոնում Համլետի դերը սեփական բեմադրության մեջ խաղացել է Ժան Լուի Բարոն։
Հայկական բեմում
Համլետի դերը հայերենով առաջին անգամ խաղացել է Պետրոս Ադամյանը, 1880 թվականին, Ռուսաստանում։ Դերասանն այս դերին շատ հիմնավոր է մոտեցել։ Նա գրել է հատուկ աշխատություն` «Շեքսպիրը և նրա «Համլետ» ողբերգության քննադատությունը» վերնագրով (1887), որտեղ ներկայացրել է այս դերի վերաբերյալ մեծագույն գրողների ու դերասանների կարծիքները և հիմնավորել է շեքսպիրյան կերպարի վերաբերյալ իր պատկերացումները։ Դրանից բացի, նա նկարել է «Համլետ» նկարը։ Քննադատությունը նշել է այս դերում դերասանի մեծ էներգիայի ու ոգևորվածության մասին։
Հայկական բեմում Համլետի դերակատարումը կապված է հայ բեմի մեծագույն դերասանուհիներից Սիրանույշի անվան հետ։ Համլետի կերպարը առանձնակի տեղ է ունեցել նրա ստեղծագործության մեջ ։ Համլետի դերակատարումը Սիրանույշի կողմից մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել ժամանակի թատերասեր հասարակության կյանքում, և դա պայմանավորված էր նախ և առաջ այն հանգամանքով, որ դերակատարը կին էր։ «Սիրանույշը Համլետի դերում հանդես եկավ իր ուժերի ծաղկման շրջանում, երբ նրա բեմական կյանքը, կարելի է ասել, գտնվում էր փառքի գագաթին։ Եվ վերջապես, կար մի օտարոտի հանգամանք, որ, բնականաբար, ավելի էր կրկնապատկում Սիրանույշի Համլետի նկատմամբ առաջացած հետաքրքրությունը։ Այդ այն էր, որ Համլետի դերով պետք է հանդես գար դերասանուհի» ։ Սիրանույշը մեծ պատասխանատվությամբ է մոտեցել այս դերին և դրա հետ կապված բոլոր ապրումները համարել է իր ամենանվիրական հիշողությունները` ներկայացմանը պատրաստվելով ավելի երկար, քան որևէ այլ դերի` փորձեր անելով 18 ամիս։
Հայկական դեմում Համլետի կին դերակատարներից է նաև Ժասմեն Գևորգյանը, որ խաղացել է Արամ Գրիգորյանի բեմադրած մոնոներկայացման մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համլետ
Մեզգա (Կոբոժայի վտակ)
Մեզգա (Мезга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում,Ուստյուժենսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոբոժա գետի ձախ ափում 5,9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։ Ավազանի տարածքը 148 կմ²։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոլոգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր Կատեգորիա:Ուստյուժենսկի շրջանի գետեր
Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ
Իր պատմության նորագույն շրջանում Հայաստանը միջազգային հարաբերություններում պետականորեն ներկայացված է 1918 թվականից՝ արտաքին գործերի նախարարներով, դեսպաններով, մշտական ներկայացուցիչներով, գլխավոր հյուպատոսներով և այլն։ Մինչ այսօր Հայաստանին ծառայել են 250-ից ավելի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ ։
Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունն ունեցել է արտաքին գործերի հինգ նախարարներ (Համազասպ Օհանջանյան, Սիմոն Վրացյան, Ալեքսանդր Խատիսյան, Սիրական Տիգրանյան, Հովհաննես Քաջազնունի (պաշտոնակատար)) և մոտ չորս տասնյակից ավելի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ, որոնք հավատարմագրված են եղել Ճապոնիայում (Դիանա Աբգար), Իրաքում (Արսեն Կիտուր), Իրանում (Հովսեփ Արղության), Բելգիայում (Տիգրան Չամքերթեն), ԱՄՆ-ում (Գարեգին Փաստրմաճյան (Արմէն Գարո)), Գերմանիայում (Ջեյմս Գրինֆիլդ), Դանիայում (Ինգա Նալբանդյան) և այլ երկրներում ։
Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը, որպես ԽՍՀՄ անդամ, չի վարել սեփական արտաքին քաղաքականություն և, հետևաբար, չի ունեցել նաև սեփական դիվանագիտական ներկայացուցիչներ այլ պետություններում, սակայն ունեցել է արտաքին գործերի ինը նախարարներ (մինչև 1946 թվականը՝ արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսար). Ալեքսանդր Բեկզադյան, Ասքանազ Մռավյան, Սահակ Կարապետյան, Գևորգ Հովհաննիսյան, Անտոն Քոչինյան, Բալաբեկ Մարտիրոսյան, Կամո Ուդումյան, Ջոն Կիրակոսյան, Անատոլի Մկրտչյան ։
Հայաստանի Երրորդ Հանրապետությունը 1991 թվականից ունեցել է արտաքին գործերի ութ նախարարներ՝ ներառյալ երկու պաշտոնակատարները. Աշոտ Եղիազարյան, Րաֆֆի Հովհաննիսյան, Արման Կիրակոսյան, Վահան Փափազյան, Ալեքսանդր Արզումանյան, Վարդան Օսկանյան, Էդվարդ Նալբանդյան, Զոհրաբ Մնացականյան ։ Անկախությունից ի վեր՝ ՀՀ-ն ունեցել է դեսպաններ հարյուրից ավելի երկրներում, մշտական ներկայացուցիչներ մոտ երկու տասնյակ միջազգային կազմակերպություններում , գլխավոր հյուպատոսներ մոտ տասը երկրներում և մեկ տասնյակից ավելի հատուկ հանձնարարություններով դեսպաններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Հայաստանի դեսպաններ Կատեգորիա:Հայաստանի նախարարներ
Դունիեռ սյուր Էրիե
Դունիեռ սյուր Էրիե (Dunière-sur-Eyrieux), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 392 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.73 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 11 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 246 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 190-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,2 %։ 190 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 169 անձ (93 տղամարդ և 76 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (11 տղամարդ և 10 կին)։ 56 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մեդիսոն ՄաքԼաֆլին
Մեդիսոն ՄաքԼաֆլին (Madison McLaughlin, ), ամերիկացի դերասանուհի։ Հայտնի է Քրիսի Չեմբերս դերով the CW հեռուստաալիքի «Գերբնական» և Անաբեթ «Անի» Լիսբոն դերով CBS հեռուստաալիքի «Մենտալիստը» հեռուստասերիալներում ։
Անձնական կյանք
ՄաքԼաֆլինը ծնվել է Լուիզիանա նահանգի Բաթոն Ռուժ քաղաքում։ Նա ունի երեք քույր՝ Մարիսան, Մալորին և Մարինը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Oman Air
Պատմություն
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1970 թվականին և հայտնի էր որպես Օմանի միջազգային ծառայություններ անունով։ 1981 թվականին ավիաընկերությունը դարձավ բաժնետիրական ընկերություն։ Ձեռք բերեց 13 օդանավ՝ Gulf Air։ Fokker F27-600 ինքնաթիռները փոխարինվեցին նոր F27-500 ինքնաթիռներով։ 1993 թվականին ավիաընկերությունը ստացավ Oman Air անվանումը ։
2010 թվականի մարտի 10-ին ավիաընկերությունը ձեռք բերեց Wi-fi ինտերնետ ։
Չվերթ
2014 թվականի հունվարին, ավիաընկերությունը բաղկացած է հետևյալ ինքնաթիռներից՝
2014 թվականի հունվարին Oman Air-ի միջին տարիքը կազմել է 6 տարի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Ադեբայո Ակինֆենվա
Սահիդ Ադեբայո Ակինֆենվա (Saheed Adebayo Akinfenwa), առավել հայտնի որպես Ադեբայո Ակինֆենվա (Adebayo Akinfenwa, մայիսի 10, 1982, Իսլինգտոն, Անգլիա), նիգերական ծագմամբ անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս Անգլիայի ուժով չորրորդ դիվիզիոնի «Ուիմբլդոն» ֆուտբոլային ակումբում։ Մեծ մասամբ հայտնի է որպես աշխարհի ամենագաբարիտային գործող պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ ։ Իր ահռելի չափերի և մեծ քաշի շնորհիվ ստացել է «Գազան» (Beast) մականունը։
Սկսել է իր կարիերան Լիտվայի և Ուելսի բարձրագույն լիգաներում, իսկ հետո սկսել է ելույթները Անգլիայի ցածր մակարդակի լիգաներում։ Անցկացնելով փոքր, սակայն իրադարձություններով հարուստ մի ժամանակահատված «Դոնկաստեր Ռովերսում», Ակինֆենվան տեղափոխվել է իր կարիերայի թվով յոթերորդ ակումբը՝ «Տորկի Յունայթեդը»։ Այնտեղ նա դառնում է թիմի հարվածային ուժը, սակայն որոշ ժամանակ անց տեղափոխվում է «Սուոնսի Սիթի»։ Ուելսցիների շարքերում երկու մրցաշրջան անցկացնելուց հետո նա տեղափոխվում է Առաջին լիգայի «Միլուոլ» ակումբը, իսկ հետո համալրում է «Նորտգեմպտոն Թաունի» կազմը։ Վեց տարիների ընթացքում նա հանդես է գալիս մեկ նորտգեմպտոնական ակումբի, մեկ էլ «Ջիլինգեմի» կազմում և այդ ընթացքում չի կորցնում գոլեր խփելու իր կարողությունը։ 2014 թվականի հունիսից նա հանդես է գալիս Անգլիայի երկրորդ լիգայի «Ուիմբլդոն» ակումբի կազմում (14 ամիս ժամկետով պայմանագիր)։
Անձնական կյանք
Ակինֆենվան ունի նիգերական արմատներ. նրա հայրը մուսուլման է, իսկ մայրը՝ քրիստոնյա։ Մանկության ընթացքում Ակինֆենվան մշտապես հետևելով ռամադանի ամսվա կանոններին ավելի կողմնակից էր իսլամին, սակայն ավելի ուշ նա կնքվում է։ Նա ամեն օր հատվածներ է կարդում Աստվածաշնչից և շաբաթվա ամեն կիրակի օրը նվիրում է եկեղեցի այցելելուն ։
Նրա ամենամոտ ընկերներից մեկն է համարվում Կլարկ Կարլայլը, ում հետ նա նախկինում հանդես է եկել «Նորտգեմպտոնում» ։ Մանուկ հասակում Ադեբայոն երկրպագում էր «Լիվերպուլին», իսկ նրա սիրելի ֆուտբոլիստն էր Ջոն Բարնսը ։
Ակինֆենվան հայտնի է որպես աշխարհի գործող ամենագաբարիտային ֆուտբոլիստ և այդ մասին հաճախ նշվում է FIFA շարքի տարբեր խաղերում (այդ թվում նաև FIFA 15-ում) ։ 2014 թվականի սեպտեմբերին նա հրավիրվում է թողարկվելիք FIFA 15 խաղի ցուցահանդեսին։ Երեկոյի հայտնիների շարքում էին նաև ֆուտբոլիստ Ռիո Ֆերդինանդը, բռնցքամարտիկ Ջորջ Գրուվսը և հիպ-հոպ-կատարող Lethal Bizzle-ը ։
Վաղ տարիներ
Ես ծնունդով Լոնդոնից եմ և այնտեղ ինձ ոչ ոք չի վիրավորում, այդ իսկ պատճառով էլ դրանք ինձ համար ուղղակի լպիրշություններ են։
Մեծ Բրիտանիա Ադեբայոն վերադառնում է 2003 թվականին և տեղափոխվում է Ուելսի չեմպիոն-ակումբ «Բարի Թաուն» ։ Նա օգնում է թիմին հաղթել առաջնությունում և Ուելսի գավաթի մրցությունում։ Սակայն չնայած նիգերացու ջանքերի, ակումբը կրում է լուրջ ֆինանսական կորուստներ և զրկվում է պրոֆեսիոնալ կարգախոսից։ 2003 թվականի հոկտեմբերին Ակինֆենվան տեղափոխվում է «Բոստոն Յունայթեդ» և հենց իր նորամուտային խաղում նա Լիգայի գավաթի մրցության շրջանակներում՝ «Սուինդոն Թաունի» դեմ հանդիպաման վերջին րոպեներին դառնում է իր նոր թիմի հաղթական գոլի հեղինակը, սակայն այնտեղ նույնպես նա չի հաստավում և մեկ ամիս անց տեղափոխվում է «Լեյտոն Օրիենտ», որտեղ նույնպես չի դիմանում անգամ մի քանի ամիս ։ 2003 թվականի դեկտեմբերին Ակինֆենվան տեղափոխվում է «Ռաշդեն էնդ Դայմոնդս», իսկ 2004 թվականի փետրվարին նա համալրում է «Դոնկաստեր Ռովերսի» կազմը, որը մրցաշրջանում արդեն նրա հինգերորդ ակումբն էր ։
Տորկի Յունայթեդ
2004 թվականի հուլիսին Ակինֆենվան նորից ստիպված է լինում փոխել իր ակումբային պատկանելությունը և այս անգամ նա համալրում է «Տորկի Յունայթեդի» կազմը, որտեղ հայտնվելու նրա հիմնական նպատակն Դևիդ Գրեմին փոխարինելն էր ։ Կանոնավոր կերպով անցկացվող առաջնության 2004-05 մրցաշրջանում նա հեղինակում է 14 գոլ, սակայն դա չի փրկում ակումբին և հաջորդ մրցաշրջանը ակումբը սկսում է Երկրորդ Ֆուտբոլային լիգայում ելույթ ունենալով։ Ադեբայոն հրաժարվում է մրցաշրջանի ավարտից հետո երկարաձգել իր պայմանագիրը ։
Սուոնսի Սիթի
2005 թվականի հուլիսին Ակինֆենվան տեղափոխվում է «Սուոնսի Սիթի» ։ «Տրանմիր Ռովերսի» դեմ խաղում նա հեղինակում է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում, որը դառնում է նաև «կարապների» առաջին գոլը նոր՝ Լիբերթի-Ստեդիումում ։ Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակչում նիգերացու խփած գոլը 2-1 հաշվով հաղթանակ է բերում «Սուոնսիին» «Կարլայլ Յունայթեդի» դեմ խաղում։ Ակինֆենվան մասնակցել է Առաջին Ֆուտբոլային լիգա դուրս գալու պայքարին. «Բարնսլիի» դեմ խաղում խաղի հիմնական և ավելացված ժամանակից հետո ֆիքսվում է 2-2 հաշիվը և խաղի վերջնական արդյունքը պետք է որոշվեր 11 մետրանոց հարվածաշարից հետո։ Հարվածաշարի արդյունքներով ցավոք, ուելսցիները պարտվում են, ընդ որում Ակինֆենվան դառնում է «Սուոնսիի» այն երկու ֆուտբոլիստներից մեկը, ով չի կարողանում հաջողությամբ իրացնել 11 մետրանոց հարվածը։ 2007 թվականին «Սկանտորպ Յունայթեդի» դեմ խաղում նա ստանում է աջ ոտքի կոտրվածք և մրցաշրջանը համարվում նրա համար ավարտված ։ Նրա առողջությունը դեռևս վատացել էր 2006 թվականի հոկտեմբերից՝ ձախ ոտնաթաթի վնասվածքով ։
Միլուոլ
2006-2007 մրցաշրջանի վերջում Ակինֆենվան հրաժարվում է երկարաձգել պայմանագիրը «Սուոնսի Սիթիի» հետ և 2007 թվականի հունիսի 29-ին նա համաձայնում է պայմանագիր կնքել «Սունիդտոն Թաունի» հետ ։ Ցավոք Ակինֆենվան չի կարողանում ինչպես հարկն է անցնել բուժզննումը ակումբում և նրա տեղափոխությունը նոր ակումբ ձախողվում է։ 2007 թվականի նոյեմբերին նա ի վերջո կարողանում է պայմանագիր կնքել և համալրում է անգլիական «Միլուոլի» կազմը։ Այդ թիմի կազմում նա մասնակցում է 7 հանդիպման, սակայն ինչ-որ կերպ աչքի չի ընկնում ։
Նորտգեմպտոն Թաուն
2008 թվականի հունվարի 18-ին Ակինֆենվան մինչև մրցաշրջանի ավարտը ժամկետով պայմանագիր է կնքում «Նորտգեպտոն Թաունի» հետ։ Նա իր նորամուտը կատարում է «Սուինդոն Թաունի» դեմ խաղում, որի ժամանակ էլ հենց նա հանդիպման վերջում աչքի ընկնելով՝ փրկում է իր թիմին պարտությունից (1-1)։ Հաջորդ խաղում նա արդեն կատարում է իր տնային նորամուտը և նույն կերպով ինչպես որ առաջին խաղում փրկում է իր թիմին՝ այս անգամ արդեն «Լիդս Յունայթեդի» դեմ խաղում (1-1)։ «Նորտգեմպտոն Թաունի» կազմում հանդես եկած հաջորդ խաղում, Ակինֆենվան դուբլ է ձևակերպում «Ջիլինգեմի» դեմ հանդիպման ժամանակ, ինչն էլ «Նորտգեմպտոնի» համար ծառայում է հավելյալ օգնություն խաղում վստահ հաղթանակ տանելու համար (4-0)։ Այդ նույն մրցաշրջանում նա աչքի է ընկնում ևս երեք անգամ։
2010 թվականի մայիսին լրանում է Ակինֆենվայի «Նորտգեպտոնի» հետ պայմանագրի ժամկետը և անգամ ֆուտբոլիստի ցանկությունը խթան չի հանդիսանում պայմանագրի կնքման հարցում։
Ջիլինգեմ
2010 թվականի հուլիսի 29-ին Ակինֆենվան մեկ տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում անցյալում իր և իր նախկին ակումբի զոհը հանդիսացած «Ջիլինգեմի» հետ ։ Իր նորամուտային՝ «Չելտենհեմ Թաունի» դեմ խաղում Ակինֆենվան, հեղինակում է իր առաջին գնդակը իր նոր ակումբի կազմում։ Ակումբում կազմավորվում է Ադեբայո Ակինֆենվայի և Կոդի Մակդոնալդի ֆուտբոլային զույգը. միասին այս դուետը մրցաշրջանային ընդհանուր արդյունքներով հեղինակում է 36 գոլ։
Վերադարձը Նորտգեմպտոն Թաուն
2011 թվականի մայիսի 25-ին Ակինֆենվան կրկին համալրում է իր նախկին ակումբի կազմը. «Նորտգեմպտոն Թաունի» նոր մարզիչ՝ Գարի Ջոնսոնը վերադարձրել էր Ակինֆենվային այն նպատակով, որ «վաստակի ակումբի երկրպագուների վստահությունը» ։ Ակումբ վերադառնալուց հետո Ակինֆենվան, օգոստոսի 16-ին խփում է իր «առաջին» գնդակը «Բրիստոլ Ռովերսի» դեմ մրցավեճում։ 2012 թվականի նոյեմբերի 10-ին, «Ակրինգտոն Սթենլիի» դեմ խաղում Ակինֆենվան հեղինակում է իր ֆուտբոլային կարիերայի առաջին պրոֆեսիոնալ հեթ-տրիկը (երեք գոլ մեկ խաղում) ։ 2012-13 մրցաշրջանի ավարտից հետո Ակինֆենվան լքում է ակումբը ։
Վերադարձը Ջիլինգեմ
2013 թվականի հուլիսի 2-ին Ադեբայոն ազատ գործակալի կարգավիճակով վերադառնում է «Ջիլինգեմ» ։ Կոդի Մակդոնալդի հետ դուետը այս անգամ մրցաշրջանային արդյունքներով աչքի է ընկնում 10 խփված գոլով, իսկ երկրպագուների կողմից կազմվող առաջնության ֆուտբոլիստների վարկանիշային աղյուսակում Ակինֆենվան զբաղեցնում է 3-րդ հորիզոնականը։ Շուտով ակումբը իր պաշտոնական կայքում հայտարարում է Ակինֆենվայի ակումբից հեռանալու մասին լուրը ։
Ուիմբլդոն
2014 թվականի հունիսի 20-ին Ակինֆենվան 14 ամիս ժամկետով պայմանագիր է կնքում Երկրորդ ֆուտբոլային լիգայում հանդես եկող «Ուիմբլդոնի» հետ ։ 2015 թվականի հունվարի 5-ին, Անգլիայի գավաթի մրցության երրորդ շրջանում «Ուիմբլդոնը» իր «Քինգսմեադո» մարզադաշտում հյուրընկալում է «Լիվերպուլին»։ Խաղի ժամանակ Ակինֆենվային հաջողվում է հավասարեցնել խաղի հանդիպման հաշիվը, սակայն վերջնական հաշվով «Ուիմբլդոնը» 1-2 հաշվով տանուլ է տալիս խաղը և լքում մրցաշարի հետագա պայքարը ։ 2015 թվականի հունիսի 8-ին Ակինֆենվան մերժելով Լիգա 1-ում և ՄԼՍ-ում հանդես եկով որոշ ակումբների առաջարկներ երկարաձգում է իր պայմանագիրը «Ուիմբլդոնի» հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Սուոնսի Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Նատալյա Օսիպովա
Նատալյա Օսիպովա, ռուս բալետի պարուհի, Լոնդոնի Թագավորական բալետի պրիմա-պարուհի։ 2010-2011 թվականներին Բոլշոյ թատրոնի և Պերմի օպերայի և բալետի թատրոնի պրիմա-պարուհի։
Կենսագրություն
2007 թվականին Բոլշոյի թատրոնի Լոնդոնյան շրջագայության ընթացքում, Քովենթ Գարդեն թատրոնի բեմում պարուհին ջերմ ընդունելության արժանացավ բրիտանական հանրության կողմից  և Critics' Circle National Dance Awards-ի կողմից արժանացավ Բրիտանական ազգային մրցանակի՝ «լավագույն դասական բալետի պարուհի» անվանակարգում ։
2009 թվականին Նինա Անանիաշվիլիի առաջարկով նա դարձավ Ամերիկյան բալետի թատրոնի (Նյու Յորք) հրավիրյալ բալետի պարուհի՝ Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայի բեմում գլխավոր դերեր պարելով «Ժիզել» և «Սիլֆիդա» բալետներում։ 2010 թվականին նա կրկին պարեց Մետրոպոլիտեն օպերայի բեմում, այս անգամ Կիտրիի դերում՝ «Դոն Կիխոտ», Ջուլիետի դերում՝ «Ռոմեո և Ջուլիետ» և Ավրորոյի դերում՝ Չայկովսկու «Քնած գեղեցկուհի» բալետներում։
2010 թվականին հանդես եկավ Գրանդ օպերայում պարելով Կլարա՝ «Մարդուկ-Ջարդուկը», պարուհի՝ «Պետրուշկա», Լա Սկալայում՝ Կիտրի՝ «Դոն Կիխոտ» և Լոնդոնի Թագավորական թատրոնում՝ Մեդորա՝ «Կորսար» բալետներում։
2011 թվականին Բավարիայի պետական ​​օպերայի բեմում հանդես եկավ Կատարինայի դերով «Անսանձ կնոջ սանձահարումը» բալետում։
2011 թվականի դեկտեմբերի 1-ից Միխայլովսկի թատրոնի պրիմա-պարուհի է ։
2012 թվականի դեկտեմբերից Լոնդոնի Թագավորական բալետի հրավիրյալ մենապարող է եղել, Կառլոս Ակոստայի հետ պարելով «Կարապի լիճ» բալետում։ Նույն թվականի հոկտեմբերին, միակը որպես հրավիրյալ պարուհի, Թագավորական բալետի թատերախմբի հետ մասնակցել է Եղիսաբեթ II թագուհու ադամանդյա տարեդարձին նվիրված գալա համերգին։
Ամերիկյան բալետի թատրոնի պրիմա-պարուհի է ։
2013 թվականի ապրիլին Նատալյա Օսիպովան մշտական պայմանագիր կնքեց Լոնդոնի Թագավորական բալետի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բալետի արտիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ
Էկտոր Բոնիլյա
Էկտոր Էրմինա Բոնիլյա Ռեբենտուն (Hector Hermina Bonilla Rebentun, ), հայտնի մեքսիկացի դերասան, ռեժիսոր, հնչյունավորող դերասան և պրոդյուսեր։
Վաղ տարիներ
Էկտոր Բոնիլյան ծնվել է 1939 թվականի մարտի 14-ին Թելենթա դե Օկամպո տեղանքում, մեքսիկական Պուեբլա նահանգի Cuetzalan քաղաքից ոչ հեռու։ Վաղ տարիքում Էկտորը հայտնել է ծնողներին դերասան դառնալու մասին։
Գործունեություն
Պատանի տարիքում Էկտոր Բոնիլյան մեքսիկական INBA թատրոնի թատերախմբի անդամ էր։
Էկտոր Բոնիլյան ֆիլմում առաջին անգամ խաղացել է 1962 թվականին և հանդես է եկել 75 ֆիլմերում ու սերիալներում և դեռ շարունակում է նկարահանվել։
Անձնական կյանք
Դերասան Էկտոր Բոնիլյան ունեցել է երկու կին։ Առաջին կինը եղել է մեքսիկացի դերասանուհի Սոկոռո Բոնիլյան, նրանց երջանկությունը երկար չի տևել, զույգ բաժանվեցլ է այն պատճառով, որ նրանց հետաքրքրում էր միայն կինոն, իսկ անձնական կյանքի համար ժամանակ չէր մնում և Սոկոռոն նրա մասին չէր էլ մտածում։ Սոկոռոյի և Բոնիլյայի ամուսնությունը հաշվարկքվ էր, Սոկոռոն ամուսնացել էր Էկտորի հետ, քանի որ ուզում էր իր համար ճանապարհ հարթել դեպի կինո և հասավ դրան, բայց անձնական կյանք նրանց միջև չկար և դրանից հետո Սոկոռոն Էկտոր Բոնիլյայից հետո այլևս չի ամուսնացել։ Դերասանի երկրորդ կինը Սոֆիա Ալվարեսն է։ Զույգը ունի երեք որդի՝ Լեոնորը, Սերխիոն և Ֆեդերիկոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեխիկո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մեքսիկայում ծնվածներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Մեքսիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ
Տանգարա դա Սերրաի գավառ
Տանգարա դա Սերրաի գավառ (Microrregião de Tangará da Serra) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևմտյան մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 138 202 մարդ։ Զբաղեցված տարածքը 23 728,712 կմ²։ Բնակչության խտությունը 5,8 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի գավառներ
Հելենդ Պեեպ
Հելենդ Վալդեմարի Պեեպ (Helend Peep, ծննդյան անուն՝ Էռնստ-Հելմուտ Պեեպ Ernst-Helmut Peep, 29 հուլիսի, 1910, Վայկլա – 20 հոկտեմբերի, 2007, Տարտու), էստոնացի դերասան և օպերային երգիչ (տենոր)։ Ավելի քան 50 տարի խաղացել է Տարտուի «Վանեմույնե» թատրոնի բեմում։ Էստոնական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1957), Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1970) :
Կենսագրություն
Հելենդ Պեեպը ծնվել է 1910 թվականի հուլիսի 29-ին Էստլյանդիայի նահանգի Կոհտլա-Յարվեի գավառի Պորսկովո գյուղում (ներկայում՝ Վայկլա), մանր ֆերմերի ընտանիքում։ Երբ Հելենդ Պեեպը եղել է չորս տարեկան, մահացել է նրա հայրը։ Մայրը՝ Ադելինան, միայնակ է դաստիարակել երկու երեխաներին ։
1931 թվականին Պեեպն ավարտել է գիմնազիա Յիհվիում ։ Մասնագիտական կարիերան սկսել է 1938 թվականին որպես Տարտուի «Վանեմույնե» էստոնական ազգային թատրոնի երգչախմբի անդամ։ 1939 թվականից մինչև 1942 թվականը որպես դերասան և բեմանկարիչ աշխատել է Կուռեսաառե քաղաքի թատրոնում։ 1942-1944 թվականներին խաղացել է Տալլինի բանվորական թատրոնում, իսկ 1944-1946 թվականներին՝ Երիտասարդական թատրոնում։ 1946 թվականից մինչև 1957 թվականը «Վանեմույնե» թատրոնում եղել է օպերային երգիչ, իսկ 1957 թվականից մինչև 2001 թվականը՝ դրամատիկական դերասան ։