cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արամազդ (լեռնագագաթ)
Արամազդ, Արամազ, Արմազդ, Գազբել, Գազբույլ, Գազբույլք, Գյազբել, Կազբել, Կազպել, Կասբել, Կասպել, Կարակայա, Մուրաշին, Մուրուշ, Մուրուշին, Բարգուշատի լեռնաշղթայի ամենաբարձր լեռնագագաթը (3392 մ)՝ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Կազմված է հրաբխային ապարներից։ Լանջերը զառիթափ են՝ ծածկված լեռնամարգագետնային բուսականությամբ։ Գագաթնամերձ մասերում կան մերկացումներ, քարացրոններ ։
Ղևոնդ Ալիշանը Արամազդին ենթադրաբար նմանեցնում է Կամբիլ լեռան հետ ։
Անվանումը ծագել է հեթանոս հայերի Արամազդ (պահլավերեն թարգ.՝ գերագույն իմաստություն) աստծո անունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռներ
Սյուզաննա Մելիքյան
Սյուզաննա Մելիքյան, հայկական ծագմամբ ուկրաինա-մեքսիկական դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Մելիքյանը ծնվել է 1986 թվականի օգոստոսի 14-ին Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Դոնեցկ քաղաքում, կրկեսի աշխատակիցների ընտանիքում ։ Մինչ ընտանիքի հետ Մեքսիկա տեղափոխվելը, իր կյանքի առաջին տարիներն անց է կացրել Մոսկվայում, որտեղ ուսանել է մարմնամարզություն և բալետ։
Մեքսիկայում ապրելու տարիներին Սյուզաննան սովորել է դերասանական գործ և հայտնվել մի քանի շարք հեռուստագովազդներում։ Ֆիլմերում առաջին անգամ հայտնվել է 2005 թվականին՝ նկարահանվելով «Տրանզիտ» ֆիլմում։ Վերջինս նկարահանվել էր MTV Europe-ի կողմից։ 2009 թվականին նկարահանվել է «Ուսանողը» երիտասարդական ֆիլմում ։
Նկարահանվել է մեքսիկական մի շարք ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, այդ թվում նաև «Կապաոդվկիա» հեռուստասերիալում։ Մարմնավորել է նաև ուսուցիչներից մեկի դերը 2009 թվականին նկարահանված «Վստահիր երազանքիդ» հեռուստասերիալում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկահայ դերասանուհիներ
Անդրեյ Կոստին
Կենսագրություն
Ծնվել է 1956 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Մոսկվայում՝ Կենտրոնական կոմիտեի (ԽՄԿԿ) աշխատակցի՝ Լեոնիդ Կոստինի ընտանիքում ։
1973 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետի արտասահմանյան երկրների տնտեսությունների ամբիոն։
1979 թվականին ավարտել է Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը՝ տնտեսագետ-միջազգայնագետ մասնագիտությամբ և նշանակվել Ավստրալիայում (Սիդնեյ) ԽՍՀՄ հյուպատոսությունում արտերկրյա աշխատանքի։
1982-1985 թվականներին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական դեպարտամենտի քարտուղարն էր։
1985-1990 թվականներին Մեծ Բրիտանիայում (Լոնդոն) ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից էր։
1990-1992 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Եվրոպական դեպարտամենտի առաջին քարտուղար, խորհրդական։
1992 թվականին հեռացավ պետական ծառայությունից՝ բիզնեսով զբաղվելու համար։ Այդ տարվանից սկսած Մոսկվայում աշխատել է «Ռուսական ներդրումային ֆինանսական կազմակերպությունում» ։
1993 թվականին նշանակվել է «Իմպերիալ» բանկի օտարերկրյա ներդրումների վարչության պետի տեղակալ։
1995 թվականին դարձավ Ազգային պահուստային բանկի առաջին փոխնախագահ, որտեղ ղեկավարում էր նավթի և գազի բաժինը ։
1997 թվականի ապրիլին ընդգրկվել է Համառուսաստանյան «Մեր տունը Ռուսաստանն է» սոցիալ-քաղաքական շարժման դաշնային քաղաքական խորհուրդի կազմում։
2001 թվականին ՌԴ Կառավարության Ֆինանսական Ակադեմիայում պաշտպանել է «Գլոբալիզացիան որպես տնտեսության միջազգայնացման ձև» ատենախոսությունը` ստանալով տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ։
Մինչ այժմ աշխատում է ՎՏԲ-ի կազմում ։
2007 թվականի հուլիսին ներառվել է «Ռուսական երկաթուղիներ» ԲԲԸ-ի տնօրենների խորհրդի կազմում և 2008 թվականի հուլիսին հաստատվել նույն պաշտոնում, սակայն 2010 թվականին հրաժարվեց վերընտրվել`ՎՏԲ-ի աշխատանքում լիարժեք կենտրոնանալու ցանկության պատճառով։
2007 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ընտրվել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության Գերագույն խորհրդի անդամ։
2010 թվականին նրա նախաձեռնությամբ Մոսկվայի բանկը միաձուլվեց ՎՏԲ խմբի կազմում ։
2011 թվականի նոյեմբերին Կոստինը եղել է Վլադիվոստոկում կայացած Ասիախաղաղ-օվկիանոսյան տնտեսական համագործակցության (APEC) գագաթնաժողովի գործարար խորհրդի նախագահ։
2014 թվականի փետրվարի 1-ին Կոստինը նշանակվել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի կառավարման բարձրագույն դպրոցի տնօրեն ։
2018 թվականի ապրիլի 6-ին ընդգրկվել է ԱՄՆ-ի պատժամիջոցների «Կրեմլի ցանկում»  ։
2019 թվականի մարտի 15-ին Կանադան Կերչի նեղուցի միջադեպի պատճառով պատժամիջոցներ է կիրառել 114 հոգու, այդ թվում` Անդրեյ Կոստինի և 15 ընկերությունների նկատմամբ ։
Տեսակետներ և հասարակական դիրք
2012 թվականի հուլիսին BBC հեռուստաընկերության եթերում ասաց, որ նպատակահարմար կլինի ազատել Միխայիլ Խոդորկովսկուն, նկատի ունենալով, որ գործարարն արդեն բավականաչափ ժամանակ բանտարկված է և Վ. Պուտինի համար օգտակար կլինի նրա ազատումը։
2015 թվականի մարտի 30-ին լրագրողների հետ հարցազրույցում Կոստինն առաջարկեց Ավանդների ապահովագրության գործակալության հիման վրա ստեղծել բանկ-առողջարան, որն ուղղված կլինի վերականգնելու Ռուսաստանի բանկային կապիտալը ։
Ըստ մամուլի հաղորդագրությունների, մայիսի 21-ին Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նիստում որոշվեց այս գաղափարը կյանքի կոչել ։ 2015 թվականի հունիսի 6-ին «Ռոսիա 24» հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում Կոստինը հայտարարել է, որ «մեր երկրում չկա ոչ մի գլոբալ բանկային կամ տնտեսական ճգնաժամ»։ 2015 թվականի հուլիսին Կոստինը նշեց, որ ցանկանում է նվազեցնել ՌԴ-ում բանկերի քանակը` հինգ տարվա ընթացքում 800-ից 500-ի, իսկ հետագայում` 100-ի ։
2016 թվականի հունվարին Կոստինը Դոնալդ Թրամփին անվանեց ԱՄՆ նախագահի լավագույն թեկնածուներից մեկը ։
Եկամուտներ
Անդրեյ Կոստինի եկամուտների մասին պաշտոնական տեղեկություններ չեն հրապարակվում։ Այս տեղեկատվության բացահայտման միակ դրվագը Handelsblatt թերթին տված հարցազրույցն էր, երբ նա հայտարարել էր, որ 2013 թվականին բանկից ստացել է 200 մլն ռուբլի ։ Ըստ Կոստինի, այս գումարը ներառում է բոնուսներ, բայց ոչ անձնական ներդրումներ, որոնք «ՎՏԲ-ի հետ կապ չունեն»։ Գոյություն ունեն եկամտի մակարդակի ոչ ֆորմալ գնահատականներ, որոնք սովորաբար կազմվում են Forbes-ի Ռուսաստանի 25 ամենապահանջված ղեկավարների վարկանիշի հիման վրա։ Սակայն ըստ ամսագրի, այն հիմնված է անանուն փորձագետների եզրակացության վրա ։
2011 թվականի արդյունքներով Կոստինը գլխավորեց այդ վարկանիշը։ Ըստ հրատարակության գնահատականների, նրա տարեկան եկամուտը մոտ 30 միլիոն դոլար է ։
2012 թվականի վերջին Ֆորբսի լավագույն եռյակում էր (2-րդ տեղ)։ Ըստ Ֆորբսի, նրա անձնական տարեկան եկամուտը կազմել է 35 միլիոն դոլար։
Forbes-ը նշել է, որ Կոստինի ունեցվածքը ներառում է ՎՏԲ-ի 0.00183% բաժնետոմսերը (փաթեթի արժեքը՝ 327 հազար $) և «Ռոսնեֆտ» ընկերության 0.0011% բաժնետոմսերը (փաթեթի արժեքը՝ 904 հազար դոլար) ։
2013 թվականի վերջին նա կրկին գլխավորեց Ֆորբսի վարկանիշային աղյուսակը։ Ֆորբսը Կոստինի եկամուտը գնահատել է 37 մլն դոլար ։
Ընտանիք
Կենտրոնական կոմիտեի (ԽՄԿԿ)աշխատակցի՝ Լեոնիդ Կոստինի որդին է։ Կնոջ՝ Նատալիայի հետ սովորել են Մոսկվայի պետական համալսարանում՝ նույն կուրսում ։
Ավագ որդին՝ Անդրեյը ՌԴ-ի Deutsche Bank-ի խորհրդի նախագահի տեղակալն էր ։ 2011 թվականի հուլիսի 2-ին մահացել է Յարոսլավլի շրջանում արձակուրդի ժամանակ քառացիկլով վթարի ժամանակ ։
Ըստ պաշտոնական տվյալների, ՎՏԲ բանկի տնօրենն ունի երեխաներ և թոռներ ։
Հոբբի
Սիրում է քշել լեռնային դահուկներ, հետաքրքրված է նկարչությամբ և թատրոնով, ֆինանսապես աջակցում է «Պյոտր Ֆոմենկոյի արհեստանոցին» ու «Մեծ թատրոնին» ։ == Դիրքերն այլ կազմակերպություններում ==
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Տրիվանդրամ
Տրիվանդրամ (തിരുവനന്തപുരം, tiruvaṉantapuraṁ), քաղաք Հնդկաստանում, Կերալա նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքը գտնվում է Հինդուստան թերակղզու արևմտյան  ափին։ Այն ձգվում է բլուրների արանքում ։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 752 490 մարդ, իսկ քաղաքային ագլոմերացիայի բնակչությունը 1,68 միլիոն մարդ։ Տրիվանդրամը իր մեծությամբ հինգերորդն է և հանդիսանում է նահանգի խոշորագույն քաղաքը  ։ Մահաթմա Գանդին այն անվանել է Հնդկաստանի հավերժ կանաչ քաղաք։
Անվան ստուգաբանություն
Քաղաքի անվանումը ծագում է մայայալամայան Տիրուվանանդապուրամ բառից, որը նշանակում է «քաղաք Անանդայի» ։ Անվանումը կապված է աստվածության հետ, որին նվիրված է տաճար, որը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում։ Տաճարը համարվում է քաղաքի այցեքարտը։
Պատմություն
Տիրուվանանդապուրամը տեղակայված է հին առևտրային շրջանում։ Ըստ ավանդության` Օֆիրը, որը Սողոմոնի նստավայրն էր, մ.թ.ա. 1036 թվականին, գտնվում էր Տիրուվանանդապուրամում։ Քաղաքային նավահանգիստը վաղուց եղել է առևտրային կենտրոն։ Քաղաքային և մշակութային պատմության վաղնջական շրջանը առանձին է զարգանում է Կերալա նահանգում։ Քաղաքի առաջին կառավարիչները հարաբերության մեջ են մտնում Այ դինաստիայի հետ։ X դարում նրա անկումից հետո քաղաքն անցնում է Վենադ պետության հսկողության ներքո ։ Տիրուվանանդապուրամի ծաղկումը սկսվում է 1729 թվականին ռաջա Մարտանդամ Վարմի գահակալման շրջանում։ 1745 թվականին նա մայրաքաղաքը Պադմանբհապուրամից տեղափոխվում է Տիրուվանանդապուրամ ։ Քաղաքը դառնում է դարի մտավոր և գեղարվեստական կենտրոնը։ Քաղաքի ոսկեդարը պատմության մեջ համարվում է 19-րդ դարի կեսը` մահարաջի Սվատի Տիրունալիի և մահարաջի Այլիամ Տիրունալայի առավարման շրջանը։ Այդ շրջանում բացվում է առաջին անգլախոս դպրոցը (1834), աստղադիտարանը (1837), գլխավոր հիվանդոցը (1839), Արևելյան հետազոտական ինստիտուտը և հին ձեռագրերի և համալսարանական քոլեջը (1873)։ Այդ շրջանում բացվում է նաև նահանգի առաջին հոգեբուժարանը։ Մուլամե Տիրունալում (1885-1924) բացվել է Սանսկրիտի Քոլեջը, Իրավունքի և Կանանց քոլեջը ։
20-րդ դարի սկիզբը դառնում է քաղաքական և սոցիալական խոշոր փոփոխությունների շրջան։ Շրի Մուլամ համաժողովը` հիմնադրված 1904 թվականին, դառնում է առաջին ընտրված դեմոկրատական մարմինը Հնդկաստանի տարածքում ։ Չնայած այն բանին, որ քաղաքը չի եղել բրիտանական գաղութային վարչակազմի ուղղակի վերահսկողության տակ, Տիրուվանանդապուրամը դարձել է հնդկական ազգային-ազատագրական շարժման կենտրոններից մեկը։ 1938 թվականին այստեղ տեղի է ունեցել Հնդկական ազգային կոնգրեսի հավաքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի նախկին մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի աշխարհագրություն
Յամյադի
Յամյադի (Ямьяды, Ямъяҙы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ակիմենկի (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)
Ակիմենկի (Якименки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ակիմենկի գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Երևան, Մալաթիա-Սեբաստիա)
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բազալտից, բարձրությունը 7 մետր է։
Պատմություն
Երևանում Զորավար Անդրանիկի առաջին հուշարձանը տեղադրվել է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում Զորավարի ծննդյան տարեդարձի օրը՝ 1999 թվականի փետրվարի 25-ին ։
Երևանում Զորավարի երկրորդ արձանը տեղադրվել է 2002 թվականին Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ մայր եկեղեցու մոտակայքում։ Զորավար Անդրանիկին նվիրված հուշարձաններ կան նաև Ուջանում, Ոսկեվանում, Նավուրում, Գյումրիում, Արտենիում և Անգեղակոթում, Բուլղարիայում ։
Նադեժդա Ստասովա
Նադեժդա Ստասովա (Наде́жда Васи́льевна Ста́сова, ), ռուս հասարակական գործիչ, 1860-1895 թվականներին գլխավորել Է Ռուսաստանի կանանց շարժումը, կանանց բարձրագույն կրթություն համար պայքարի կազմակերպիչ, որն ավարտվել է Վլադիմիրյան դասընթացների (ՀՁ, 1870-1875) և Բեստուժևյան դասընթացների (ՀՁ, 1878-1918) բացմամբ։ Ռուսաստանում առաջին մանկական մսուրների ստեղծողը ։
Կենսագրություն և հասարակական գործունեություն
Ստանալով տնային կրթություն` նա զգացել է դրա ամբողջ թերությունը և դառնալով կանանց կրթության ջատագով` չի դադարել աշխատել այդ ուղղությամբ մինչև կյանքի վերջը։ 1860-ական թվականների սկզբին Ստասովան Ե. Ի. Կոնրադիի, Մ. Վ. Տրուբնիկովայի, Ն. Ա. Բելոզերսկայայի և Ա. Պ. Ֆիլոսոֆովայի հետ հիմնել Է Պետերբուրգի աղքատ բնակչության համար էժան բնակարանների ընկերություն։ Մի շարք մարդկանց հետ, ովքեր իրենց նվիրել էին այսպես կոչված «ապաշխարող Մագդաղենացիներին», Ստասովան սկսել է ջանասիրաբար աշխատել նաև այդ ուղղությամբ։ Նա իր ժամանակը և ուժերը տվել է նաև կիրակնօրյա դպրոցներին, որոնք այն ժամանակ Սանկտ Պետերբուրգում գոյատևել են ընդամենը երկու տարի ։
1860-ական թվականների սկզբներին Ստասովան ակտիվ մասնակցություն է ունեցել կանանց հրատարակչական արտելում, որի գլխավոր նպատակը մտավորական կանանց եկամուտ ապահովելն էր։ 1867 թվականին Ստասովան, այդ ժամանակվա այլ կարկառուն կանանց հետ դարձել է շարժման ղեկավար, որն այն ժամանակ սկսվել է` ի նպաստ կանանց բարձրագույն կրթության։ Նրանց էներգիայի շնորհիվ 1870 թվականին Պետերբուրգում բացվել են տղամարդկանց և կանանց համատեղ հանրային դասախոսություններ` սկզբում հինգերորդ գիմնազիայի շենքում, իսկ հետո` Վլադիմիրի շրջանի ուսումնարանի շենքում, որոնք ստացել են «Վլադիմիրյան դասընթացներ» անվանումը ։
1878 թվականին բացվել են կանանց բարձրագույն դասընթացները, որոնց ղեկավար է դարձել պրոֆեսոր Բեստուժև-Ռյումինը, իսկ դասընթացների կարգադրիչի պարտականությունները անվճար իր վրա է վերցրել Ստասովան և, մի փոքր ընդմիջումով մնացել է այդ պաշտոնում մինչև կուրսերի վերափոխումը (1889)։ Դասընթացների բացմանը զուգահեռ հաստատվել է «Կանանց բարձրագույն դասընթացների համար միջոցների առաքման ընկերության» կանոնադրությունը, որի կոմիտեում Ստասովան մնացել է մինչև մահ ։
1893 թվականին Ստասովան դարձել է նորաստեղծ «Կանանց բարձրագույն դասընթացների գիտությունների կուրսն ավարտածներին օգնելու ընկերության» նախագահը, որը կազմավորվել է դասընթացն ավարտած կին ուսանողների շրջանակից, որը հավաքվում էր Ստասովայի բնակարանում ։
1894 թվականին Ստասովայի նախաձեռնությամբ հիմնադրվել է «Մանկական օգնություն» ընկերությունը, որի իրավասության ներքո է տեղափոխվել Ն. Վ. Ստասովայի անվան մսուրները, որտեղ նա անխոնջ աշխատել է մինչև կյանքի վերջը։ 1894 թվականի ընթացքում Ստասովան աշխատում էր «Կանանց փոխադարձ բարեգործական ընկերության» կազմակերպման վրա, սակայն հանկարծակի մահը թույլ չտվեց նրան տեսնել նոր հաստատության բացումը ։
Թաղված է Տիխվինյան գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուս ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Գրեգ շրջան (Տեխաս)
Գրեգ շրջան (Gregg County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2008 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 117 528 մարդ ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 121 730 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Լոնգվյու (Longview) բնակավայրը ։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Գրեգ շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 710 կմ², որից 710 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 6,5 կմ²-ն կամ 0,9 %-ը՝ ջրային տարածքները ։
Բնակչություն
2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 121 730 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 172 մարդ/կմ²։
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 26,70 % - մինչև 18 տարեկան, 10,30 % - 18-24 տարեկան, 28,20 % - 25-44 տարեկան, 21,50 % - 45-64 տարեկան և 13,20 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 35 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 93,80 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 90,40 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Ավտոբուս
Ավտոբուս, ավտո... և (omni) bus - բոլորի համարի հասարակական օգտագործման ավտոմոբիլ՝ 9 և ավելի ուղևորներ փոխադրելու համար։ Ըստ նշանակման, ավտոբուսները լինում են քաղաքային, մերձքաղաքային, միջքաղաքային (տուրիստական), տեղական հաղորդակցության և ընդհանուր նշանակման։ ավտոբուսների տարողությունը կախված է նրանց արտաքին չավւերից (հիմնականում երկարությունից)։
Տարածված են նաև մեկուկես և երկհարկանի ավտոբուսները։ Քաղաքային ավտոբուսների համար սահմանված շարժման առավելագույն արագությունը 70 կմ/ժ է, մերձքաղաքային ու տեղական հաղորդակցության ավտոբուսերինը՝ 80 կմ/ժ, միջքաղաքայիններինը՝ 100 կմ/ժ։
Հայաստանում միջքաղաքային ավտոբուսային երթևեկությունը հիմնվել է 1927 թվականին, իսկ քաղաքայինը՝ 1928 թվականին։ 1971 թվականին Հայաստանում գործում էին 140 քաղաքային, 180 միջքաղաքային, 820 մերձքաղաքային երթուղիներ՝ 32000 Կմ ընդհանուր երկարությամբ։ Երևանի «ԵրԱԶ» ավտոգործարանը պատրաստել է փոքր ավտոբուս, որի պետական փորձարկումը 1971 թվականին արժանացել է բարձր գնահատականի։
Կատեգորիա:Տրանսպորտի տեսակներ
Դավլեկանովո (գյուղ, Բուրաևսկի շրջան)
Դավլեկանովո (Давлеканово, Дәүләкән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի բնակավայրեր
Մեսրոպ Վարդանյան (մանկավարժ)
Մեսրոպ Արմենակի Վարդանյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ»։
Կենսագրություն
Մեսրոպ Վարդանյանը ծնվել է 1911 թվականին Ստեփանավանի շրջանի Վարդաբլուր գյուղում։ 1932 թվականին ավարտել է Ստեփանավանի գյուղատնտեսական տեխնիկումը։ 1933-1935 թվականներին ծառայել է կարմիր բանակի շարքերում, զորացրվելուց հետո վերադարձել է հայրենի գյուղը, նշանակվել յոթնամյա դպրոցի հայոց լեզվի ուսուցիչ։ Այնուհետև նշանակվել է Ստեփանավան քաղաքի № 2 մանկատան տնօրեն։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը ։
1942 թվականի օգոստոսից մինչև պատերազմի վերջը Վարդանյանը ծառայել է 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում։ Նա մարտերով Կովկասյան լեռներից հասել է Բեռլին, ակտիվորեն մասնակցել թշնամու դեմ մղված կռիվներին։ Նրա մասին ջերմ տողեր են գրվել «Թամանցիները» և «Մարտական 89» գրքերում։ Վարդանյանը մասնակցել է Ղրիմի ազատագրմանը և ցուցաբերած խիզախության համար արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի։ Լեհաստանի ազատագրման կռիվներում մարտական առաջադրանքները գերազանց կատարելու համար պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշանով, և մի քանի մեդալներով։ Լեհական Ռուսկի Բրուտ բնակավայրի մոտ վիրավորվել է, բայց չի հեռացել մարտի դաշտից։ Մարտերով անցել է Օդերը, մասնակցել Բեռլինի գրավմանը։ Ցուցաբերած քաջության համար պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 1-ին և 2-րդ աստիճանի շքանշաններով ։
Վարդանյանը հարուստ գործունեություն է ծավալել նաև հետպատերազմյան տարիներին։ Եղել է ուսուցիչ, ուսմասվար, քաղխմբակի պրոպագանդիստ Գուգարքի շրջանի Համզաչիման գյուղում։ Պարգևատրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն նախագահության պատվոգրով, «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանով։ 1969 թվականի նոյեմբերի 27-ին կուսակցության Ստեփանավանի շրջկոմը կազմակերպել է Վարդանյանի մեծարման երեկո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Վարդաբլուր գյուղում ծնվածներ‎
Կորիպե
Կորիպե (Coripe), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպինիա դե Մորոն ի Մարչենա։ Տարածքը կազմում 52 կմ2։ Բնակչությունը 1446 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 77 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Զագարկուշինո
Զագարկուշինո (Загаркушине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զագարկուշինո գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,03 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 300 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կապո (ֆիլմ)
«Կապո» (Kapò), իտալական կինոֆիլմ Հոլոքոստի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ջիլլո Պոնտեկորվոն 1959 թվականին։ Ֆիլմը իտալաֆրանսիական համատեղ արտադրության արդյունք է, իսկ նկարահանումներն անցկացվել են Հարավսլավիայում ։
Ֆիլմը ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի որպես օտարալեզու լավագույն ֆիլմ ։
Սյուժե
Տասնչորսամյա հրեա Էդիթին ծնողների հետ ուղարկում են Օսվենցիմ։ Նա ընտրվում է գազի խցիկում ոչնչացման համար։ Էդիթը կարողանում է փախչել բարաքից, և բանտային բժշկի օգնությամբ ստանում է մահացած քրեական հանցագործի հագուստը, համարն և անունն։
Էդիթին ուղարկում են ճամբար՝ հարկադիր աշխատանքներ կատարելու համար։
Սննդի դիմաց Էդիթը համաձայնում է դառնալ վերակացուների հարճը։ Նա կապվում է նրանցից մեկի՝ Կարլի հետ։
Էդիթը դառնում է կապո։
Ճամբար են տեղափոխում խորհրդային ռազմագերիներին։ Էդիթը սիրահարվում է նրանցից մեկին՝ Սաշային։
Մոտենում է Կարմիր բանակը։ Ռազմագերիները զանգվածային փախուստ են նախապատրաստում։ Սաշայի օգնությամբ նրանք Էդիթին համոզում են անջատել բարձր լարման հոսանքը, որը սնուցում է ճամբարի պարիսպը։
Պահակախումբը պատրաստվում է գնդակահարել բոլոր բանտարկյալներին։ Բոլոր կապոները անցնում են ծառայության գերմանացիների ղեկավարության ներքո, և նրանց պետք է տարհանեն։
Էդիթն անջատում է հոսանքը և զոհվում էսէսականների ձեռքից։ Բանտարկյալները փախչում են ճամբարից։ Նրանցից շատերը սպանվում են պահակախմբի կողմից։
Քննադատություն
Ֆիլմը, ավելի ճիշտ՝ նրա մի կադրը, երբ ցուցադրվում է ճամբարի փշալարերի վրա Թերեզան ձեռքերը բարձրացրած, «խորը արհամարհանքի» է արժանացել ֆրանսիացի ռեժիսոր Ժակ Ռիվետի կողմից։ Ըստ Բեռնար-Անրի Լևիի՝ «քննադատական վերաբերմունքը Պոնտեկորվոյն ճնշել է մինչև մահ։ Նա ենթարկվել է օստրակիզմի, գրեթե անիծվել է, և բոլորը՝ միակ կադրի համար» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր
Վենելին Գանև
Կենսագրություն
1919 թվականի մայիսի 7-ից հոկտեմբերի 6-ը Թեոդոր Թեոդորովի կառավարությունում եղել է արդարադատության նախարար, 1919 թվականի հուլիսից՝ Փարիզի համաշխարհային բանակցությունների ժամանակ բուլղարական պատվիրակության անդամ (2005 թվականին հրատարակվել է նրա 1919 թվական հուլիսի 27- սեպտեմբերի 22 ժամանակահատվածի օրագիրը)։ 1920-1922 թվականներին եղել է Բուլղարիայի դեսպանը Ֆրանսիայում, 1908-1923 թվականներին՝ Արմատական-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, 1923 թվականին իր գործընկերների հետ անդամագրվել է նորաստեղծ «Դեմեկրոտական միությանը», սակայն 1925 թվականին դուրս է եկել անդամությունից՝ Ալեքսանդր Ցանկովի կաբինետի հետ ունեցած անհամաձայնությունների պատճառով։ 1923-1927 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի 21-րդ գումարման պատգամավոր։ 1926-1940 թվականներին Սոֆիայում զբաղվել է փաստաբանական ծառայություններով։ Եղել է բուլղարական և եվրոպական իրավական մտքի մարդասիրական ավանդույթների ներկայացուցիչ, «Իրավապաշտպանների լիգայի» հիմնադիր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ որպես անկախ մտավորական միացել է Հայրենական ընդդիմադիր ճակատին, իր բողոքն է արտահայտել Բուլղարիայի հրեաներին Գերմանիա արտաքսելու ծրագրի դեմ։ Հեղաշրջումից հետո 1944 թվականի սեպտեմբերի 9-ին անչափահաս արքա Սիմեոն II կառավարման օրոք դարձել է 3 ռեգենտներից մեկը (Թոդոր Պավլովի և Զվյատկո Բոբշևսկու հետ միասին)։ Որպես ռեգենտ հանդես է եկել ընդդիմության կազմում, դեմ է եղել Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության ազդեցության ընդլայնմանը, 1945 թվականի օգոստոսին դիմել է միութենական վերահսկող հանձնաժողովին խորհրդարանական ընտրությունները հետաձգելու խնդրանքով։ Բուլղարիայում միապետության վերացմամբ դադարել է ռեգենտ լինելուց (1946, սեպտեմբերի 18)։ 1947 թվականին առաջարկել է սահմանադրության դեմոկրատական նախագիծ, որը խորհրդարանը չի ընդունել և քվեարկել է հիմնական օրենքի կոմունիստական տարբերակի օգտին։
Որպես ընդդիմադիր քաղաքական ուժերի կողմնակից՝ հետապնդվել է իշխանությունների կողմից, 1947 թվականին արտաքսվել է Դրյանովո, 1948 թվականին զրկվել է ակադեմիկոսի կոչումից, հետմահու 1991 թվականի մարտի 27-ին վերականգնվել է ակադեմիայի շարքերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ‎ Կատեգորիա:Բուլղարացի դեսպաններ Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Բուլղարացի դիվանագետներ
Բողոքի ցույցեր Վրաստանում (2019)
Բողոքի ցույցեր Վրաստանում (առավել հայտնի որպես Գավրիլովի գիշեր, გავრილოვის ღამე), հակառուսական բողոքի զանգվածային ցույցեր Վրաստանում, որոնք սկիզբ են առել 2019 թվականի հունիսի 20-ին երկրի խորհրդարանի դիմաց ։ Ցույցերը սկսվել են ուղղափառության միջխորհրդարանական վեհաժողովի նիստին ռուս պատվիրակների մասնակցության և նիստին խորհդարանի ղեկավարի տեղը զբաղեցնելու պատճառով։ Ցուցարարները գրոհել են խորհրդարանի շենքը։ Նրանց միացել է ընդդիմությունը և պահանջում են երկրի կառավարության հրաժարականը ։
Նախապատմություն
2008 թվականին ռուս-վրացական զինված հակամարտությունից հետո իրենց անկախության մասին հայտնեցին Աբխազիան և Հարավային Օսիան։ Միջազգային հանրության մեծ մասն այդ երկու տարածքները շարունակում է համարել Վրաստանի տարածք։
2019 թվականի հունիսի 20-ին Ուղղափառության միջխորհրդարանական վեհաժողովը ղեկավարելու համար Վրաստան էր ժամանել Ռուսաստանի Պետդումայի պատգամավոր Սերգեյ Գավրիլովը, որը նստել էր Վրաստանի խորհրդարանի խոսնակի աթոռին։ Դա առաջացրել էր երկրի ընդդիմության դժգոհությունը ։ Ըստ Գավրիլովի իր` Վրաստանի խոսնակի տեղը զբաղեցնելը եղել է Վրաստանի կողմի առաջարկ, որ նախատեսված է եղել արարողակարգով ։
Պահանջ
Հունիս 20-ին ցուցարարները պահանջում են Վրաստանի խորհրդարանի խոսնակ Իրակլի Կաբախիձեի, Ներքին գործերի նախարար Գիորգի Գախարիայի և ՊԱԾ-ի ղեկավար Վախթանգ Գոմելաուրիի հրաժարականները։ Ցուցարարները նաև պահանջում են արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ անցկացնել ։
Հունիսի 23-ին ցուցարարները 4 պահանջ են ներկայացրել իշխանությանը․
Իրադարձություններ
Հունիսի 20-ի գիշերը Ոստիկանները ցուցարարների դեմ արցունքաբեր գազ, ջրցան ու ռետինե փամփուշտներ է կիրառել, բախումների արդյունքում կա մի քանի հարյուր վիրավորներ ։
Հունիսի 20ից սկսած բողոքի ցույցերը վերսկսել են հունիսի 21-ի վաղ առավոտյան ։
Հունիսի 22-ի ցույցերի ժամանակ ըստ «Россия 24»-ի ազգայնամոլ ցուցարարները հարձակվել են ռուս լրագրողների վրա։ Հարուցվել է քրեական գործ ։
Հունիսի 25-ին ցուցարարներին միացել է Վրաստանի նախկին նախագահ Գիորգի Մարգվելաշվիլին։ «Ձեզ հետ եմ և ձեզ հետ կլինեմ մինչև հաղթանակ»,- հայտնել է Մարգվելաշվիլին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 Վրաստանում Կատեգորիա:2019 բողոքի ցույցեր Կատեգորիա:Թբիլիսիի պատմություն
Գրիգոր Գևորգյան
Գրիգոր Հայրիկի Գևորգյան, հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1960 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։
1979 թվականից բնակվում Է ԱՄՆ-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
165 (թիվ)
165 (հարյուր վաթսունհինգ), բնական թիվ, որը գտնվում է 164-ի և 166-ի միջև։
Անդրեևսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)
Անդրեևսկի գյուղական խորհուրդ  (Андріївська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Անդրեևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 587 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Համամ
Համամ (حمّام), հասարակական բաղնիքի անվանում Թուրքիայում և Արևելքի երկրներում։
Պատմություն
Թուրքական բաղնիք կամ «համամ» անվան ծագումնաբանությունը կապված է հռոմեական թերմերի հետ։ «Համամ» անվանումը առաջացել է արաբերեն «համ»՝ «տաք է» բառից։ Համամը տաքացվում էր ջրով լի մեծ կաթսայով։ Գոլորշին, որը առաջանում էր ջրի եռումից, տարածվում էր ոչ մեծ անցքերով, որոնք գտնվում էին պատի մեջ։ Թուրքական համամների ներքին կահավորանքը բավականին ճոխ է։ Անգամ Մուհամմադ մարգարեն է ժամանակին նշել, որ համամ այցելելը պարտադիր պայման է յուրաքանչյուր մուսուլմանի համար։ Համաձայն Ղուրանի՝ «Մաքրությունը կրոնի կեսն է» (Մուսլիմ, Թահարեթ, 1)։ Այսպես թուրքական բաղնիքները մեծ ճանաչում ձեռք բերեցին։ Արդյունքում Թուրքիայում ի հայտ է եկել «համամի փիլիսոփայություն» հասկացությունը, որի հետ կապված են մի շարք ավանդույթներ և արարողակարգեր։ Արևելքում թուրքական բաղնիքը համարվում է իրական հաճույքի աղբյուր։
Հաճախ համամների մոտակայքում կառուցվել են այլ կրոնների տաճարներ։ Թուրքիայում մի շարք համամներ կառուցվել են հռոմեական թերմերի հիմքի վրա։ Համամների հիմնական տարբերակիչ հատկանիշը համարվում է հատուկ ջերմաստիճանային ռեժիմը։ Այն այնքան էլ տաք չէ, ինչպես սովորական բաղնիքը կամ սաունան (սովորաբար 30-55 աստիճան)։ Սա իդեալական ջերմաստիճան է այն անձանց համար, ովքեր չեն սիրում կամ չեն կարողանում դիմանալ բարձր ջերմաստիճանի։ Առանձին համամներ կան նաև կանանց համար։ Թուրքիայում կանացի բաղնիքները միշտ կառուցվել են տղամարդկանց բաղնիքների մոտ։ Նրանք ունեին ջրային սնուցման միևնույն համակարգը, սակայն առանձին մուտքեր։ Այն դեպքում, երբ տվյալ համայնքի միջոցները չէին խնայում կառուցելու առանձին համամներ, ապա կառուցվում էր մեկը և տղամարդկանց, և կանանց համար։ Կանանց համար համամ այցելելու առանձին օր գոյություն ուներ։ Այդ օրերին մուտքի դռան երկայնքով կախվում էր պարան, ինչը խորհրդանշում էր՝ «կանանց օր»։ Սա վերաբերում էր Մերձավոր Արևելքի և Միջին Ասիայի մի շարք իսլամադավան երկրների։
Թուրք կանանց համար համամ այցելելն առանձին արարողակարգ է, որը հասարակական կյանքի անբաժան մասն է։ Այստեղ կարելի է քննարկումներ իրականացնել, կիսվել նորություններով, ինչպես նաև բամբասել։ Ամեն մի թուրք շաբաթը մեկ անգամ պետք է թույլատրի իր կնոջը՝ գնալու համամ։ Կանանց հավաքվելը համամներում իսկական տոն էր նրանց համար։ Նրանք հագնում էին իրենց տոնական հագուստները, պարտադիր պետք է բերեին քաղցրավենիք։ Համամում նրանք խմում էին թուրքական սուրճ և շփվում՝ մնալով համամում առավոտից մինչ երեկո։
Այսօր
Թուրքիայի ցանկացած բնակավայրում կարելի է համամ գտնել։ Մայրաքաղաք Անկարայում դրանք ավելի քան 100-ն են։ Ամենահայտնի համամը Ջալալօղլուի համամն է, որտեղ համաձայն դրա տերերի՝ լողացել է Անգլիայի արքա Էդուարդը, Վիլհելմ կայզերը, Ֆերենց Լիստը։ Բուրսայում առկա են, այսպես կոչված, Հին Բաղնիքները («Էսքի Քափլըջա»), որոնք կառուցվել են դեռևս Հուստինիանոս Ա կայսեր օրոք և համարվում են Թուրքիայի ամենագեղեցիկ բաղնիքները։ Ստամբուլում պահպանվել են պատմական 5 համամներ, որոնցից մեկը կառուցել է ազգությամբ հայ ճարտարապետ Միմար Սինանը ։
Այսօր համամի ծառայություններն առաջարկվում են սպա ծառայությունների հետ մեկտեղ։ Զուգահեռ առաջարկվում է նաև մերսում, պիլինգ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ավանդույթներ Կատեգորիա:Բաղնիք Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ Կատեգորիա:Արաբական մշակույթ Կատեգորիա:Թուրքական հայտնագործություններ
Վասիլե Միլյա
Վասիլե Միլյա (Vasile Milea, ), ռումինացի ռազմական գործիչ, Ռումինիայի սոցիալիստական հանրապետության պաշտպանության նախարար (1985-1989)։ Ինքնասպանություն է գործել, որոշ տվյալներով` սպանվել ռումինական հեղափոխության ժամանակ Ռումինիայի նախագահ Նիկոլաե Չաուշեսկուի հրամանով` ընդվզած ժողովրդի նկատմամբ զենք կիրառելու հրամանի կատարումը մերժելու համար։
Կենսագրություն
Վասիլե Միլյան ծնվել է Ռումինիայի թագավորության Լերեշտ համայնքում 1927 թվականի հունվարի 1-ին ։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոց, աշխատել ուսուցիչ։ 1947 թվականին ընդունվել է հեռևակային ռազմական ուսումնարան, այն ավարտել 1949 թվականի մայիսին` ստանալով լեյտենանտի կոչում։ 1957 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ընդունվել է Ռումինիայի ժողովրդական կուսակցության շարքերը։ Այն բանից հետո, երբ հայտնաբերվել է առանձնապես խոշոր գումարի` 700.000 լեյի պակասորդ, Միլյան հեռացվել է ծառայությունից, իսկ 1958 թվականի հուլիսի 30-ին` վտարվել կուսակցությունից։
Մի քանի տարի Միլյան աշխատել է ռազմական կրթության տարբեր տեսչություններում։ 1960 թվականի հոկտեմբերի 6-ին դիմումի համաձայն վերականգնվել է կուսակցության շարքերում։ 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին շնորհվել է գնդապետի կոչում։ 1964 թվականին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում և նշանակվել տանկային 6-րդ դիվիզիայի (1964-1965), այնուհետև` 3-րդ բանակի (1965-1973) հրամանատար։ 1973-1978 թվականներին ղեկավարել է հայրենական գվարդիան։ 1969 թվականի օգոստոսի 23-ին ստացել է գեներալ-լեյտենանտի, իսկ մայիսին` գեներալ-գնդապետի պաշտոն։ 1974 թվականից եղել է Ռումինիայի կոմկուսի կենտրոնական կոմիտեի անդամության թեկնածու, 1979 թվականից` անդամ։
1980 թվականի մարտի 31-ին, երբ պաշտպանության նախարար է նշանակվել Կոնստանդին Օլտյանուն, Վասիլե Միլյան նշանակվել է վարչապետի տեղակալ և ռումինական զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ղեկավար ։ Կոնստանդին Օլտյանուի հեռացումից հետո նշանակվել է նրա պաշտոնում։
1989 թվականի դեկտեմբերին Ռումինիայի տարբեր քաղաքներում զանգվածային անկարգությունների սկսվելուց հետո դեկտեմբերի 17-ին կոմկուսի գլխավոր քարտուղար Նիկոլաե Չաուշեսկուն Վասիլե Միլյային, Սեկուրիտատեի գեներալ Յուլիան Վլադուին և ներքին գործերի նախարար Տուդոր Պոստելնիկին իր դժգոհությունն է հայտնել ուժային կառույցների հանդեպ` ասելով, որ նրանց կասկածում է դավաճանության մեջ ։ Չբավարարվելով Չաուշեսկուին հավատարիմ լինելու հավաստիացումներով` Չաուշեսկուն հայտարարել է նրանց երեքի պաշտոնանկության մասին, սակայն վարչապետ Կոնստանդին Դեսկելեկսուն պաշտպանել է նրանց ։ Երբ Չաուշեսկուի զայրույթի նոպան անցնում է, նա հրաժարվում է պաշտոնյաներին պաշտոնից զրկելու իր մտադրությունից և նրանց հրաման է տալիս նրանց կառույցներն օգտագործել ցուցարարներին ճնշելու համար։ Միլյան քաղբյուրոյում հավատացնում է, որ կկատարի հրամանը, սակայն հայտարարում է.
Տանկերն ու հետևակը Բուխարեստ են մտնում դեկտեմբերի 21-ի երեկոյան, սակայն ապստամբներին ճնշել չի հաջողվում ։ Դեկտեմբերի 22-ի ցերեկը, երբ հայտնի է դառնում, որ Չաուշեսկու ամուսինները փախել են Բուխարեստից, բացահայտվում է նաև Վասիլե Միլյայի մահը ։ Պաշտոնական տեղեկությամբ նա ինքնասպանություն էր գործել։ Միլյայի մահից հետո բանակը զանգվածաբար անցնում է ապստամբների կողմը և սկսում է գործողություններ` ընդդեմ Սեկուրիտատեի ։ 1989 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Չաուշեսկուն մահապատժի է ենթարկվել ռազմական տրիբունալի դատավճռով։ Մինչ օրս ստույգ պատասխան չկա` արդյոք Միլյան ինքնասպանություն է գործել, թե՞ նրան սպանել են Չաուշեսկուի հրամանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Անդրիյաշևսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)
Անդրիյաշևսկի գյուղական խորհուրդ  (Андріяшівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Անդրիյաշևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2901 մարդ։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Յամնոե (գյուղ, Ռոմոնսկի շրջան)
Յամնոե (Ямное), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Ռոմոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1853 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Ռոմոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Նորայր Ա
Նորայր Ա Հայկազունի (ծննդյան թիվը՝ անհայտ — մահվան թիվը՝ մ․թ․ա․ 1302 թվական), Հին Հայաստանի թվով քսաներկուերորդ թագավորը Հայկ նահապետի սերունդներից, որը կառավարել է մ․թ․ա․ 1326 թվականից մինչև մ․թ․ա․ 1302 թվականները ։ Հանդիսացել է Հայկազունիների լեգենդար թագավորական տոհմի ներկայացուցիչ։
Հայտնի է, որ Նորայրը եղել է Շավարշ Ա Հայկազունու որդին և իրավահաջորդը, ինչպես նաև Հին Հայաստանի քսաներեքերորդ գահակալ Վստահ Ա-ի հայրը։
Նորայր Ա-ն իր կառավարման ընթացքում քանիցս առճակատվել է Խեթական թագավորության հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայոց նահապետեր Կատեգորիա:Հայկազունիներ
Իբրահիմ Աֆելայ
Իբրահիմ Աֆելայ (հոլանդերեն՝ Ibrahim Afellay, ), հոլանդացի ֆուտբոլիստ մարոկկոյական ծագմամբ։ Բարսելոնայի և Նիդերլանդների ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։
ՊՍՎ
1996 թվականին Իբբին եկավՊՍՎ-ի երիտասարդական ակադեմիա։ Նրա պաշտոնական դեբյուտը ՊՍՎ-ի կազմում եղավ 2004 թվականի փետրվարի 4-ին, երբ ՊՍՎ-ն Նիդերլանդների գավաթի շրջանակներում խաղում էր ՆԱԿ Բրեդայի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Զայաչևկա
Զայաչևկա (Заячівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զայաչևկա գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,963 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 155,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժովտեն (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)
Ժովտեն (Жовтень), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտեն գյուղում բնակվում էր 743 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1651,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռուբենի
Ալեքսանդր Միրզաջանի Ծատուրյան,, ավելի հայտնի է որպես Ռուբենի, հայ հեղափոխական։
Կենսագրություն
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Կողակ (ձուկ)
Կողակ, ծածանազգիների ընտանիքի ոսկրային ձուկ։ Մարմնի երկարությունը՝ մինչև 60 սմ, քաշը՝ 2, 5 կգ։
Թեփուկները խոշոր են, մարմինը գլանաձև է կամ կողքերից սեղմված, որովայնախոռոչի պատերը ծածկված են սև թաղանթով։
Կողակն ունի մի քանի տարատեսակ՝ Քռի, Արաքսյան և Սևանի Կողակ։ Սևանի կողակը բնորոշ է միայն Սևանա լճին, սեռահասուն է դառնում 7-8 տարում, արտադրում է 30-60 հզ. ձկնկիթ։
Կատեգորիա:Ծածանազգիներ
Տիբոր Տոլաշ
Տիբոր Տոլաշ (Tibor Tollas, ամբողջական անունը՝ Tibor Kecskési Tollas, ), հունգարացի գրող, Nemzetőr (Ազգային գվարդիա) թերթի գլխավոր խմբագիր։
Կենսագրություն
Տիբոր Տոլաշը ծնվել է Հունգարիայի Նագիբարցա գյուղում 1921 թվականի դեկտեմբերի 21-ին։ Նախնիները եղել են զինվորներ, ովքեր ծառայել են Լայոշ Կոշութ ենթակայության ներքո։ Պահպանելով նախնիների ավանդույթը՝ սովորել է Շոպրոնի ռազմական դպրոցում, այնուհետև՝  Բուդապեշտի «Լյուդովիկա» ռազմական ակադեմիայում։ 1941 թվականին որպես լեյտենանտ ծառայել է Հունգարիայի բանակում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին և դրանից հետո եղել է սպա։ 1945 թվականին վիրավորվել է երկու ձեռքերից։ 1947 թվականին ձերբակալվել է, Ժողովրդական դատարանում դատապարտվել ինը տարի ազատազրկման՝ պատիժը կրելով Բուդապեշտում, Վացում, Տատաբանյայում (աշխատանքային ճամբարում)։ Ազատ է արձակվել 1956 թվականին։ 1956 թվականի Հունգարիայի հեղափոխության ժամանակ ծառայել է որպես կապի գծով սպա։ Հեղափոխության ճնշումից հետո հեռացել է Հունգարիայից։ 1956 թվականի դեկտեմբերի 1-ին իր նախկին բանտակից ընկերների հետ հիմնադրել է գաղթականների «Nemzetőr» (Ազգային գվարդիա) թերթը, որը հրատարակվել է Մյունխենում։  Շուրջ 40 տարի եղել է թերթի գլխավոր խմբագիրը։
Տիբոր Տոլաշը մեկն էր ողջ մնացած սակավաթիվ 1956 թվականին երկրից արտագաղթածներից, երբ խորհրդային զորքերը 1990-1991 թվականներին հեռացան Հունգարիայից, և նա կարողացավ մշտապես տուն վերադառնալ։
Մահացել է 1997 թվականի հուլիսի 19-ին Մյունխենում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հունգարացի բանաստեղծներ
Դավլետկուլովո (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)
2002 թվականի մարդահամարի համաձայն գերակշռող ազգությունը չուվաշներ են (76%)։
Հեռավորությունը մինչև ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սասեբո
, Ճապոնիայի կենտրոնական քաղաք, որը գտնվում է Նագասակի պրեֆեկտուրայում. Քաղաքի տարածքը կազմում է 426,49 կմ², բնակչությունը՝ 247 739 (հունիսի 1, 2019), բն. խտությունը՝ 598,72 մարդ/կմ². Սասեբոյում գտնվում էր ՝ Կայսերական ճապոնական նավատորմի չորս խոշորագույն արսենալներից մեկը, որն, այժմ, «Sasebo Heavy Industries» ընկերության նավաշինական արտադրամաս է; Այնտեղ է նաև տեղակայված ԱՄՆ յոթերորդ ԱՄՆ նավատորմի և Ճապոնիայի ծովային ինքնապաշտպանական ուժերի բազան։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 247 739 մարդ։ Բնակչության թվաքանկի փոփոխությունը 1980 թվականից մինչ 2005 թվականը։
Սիմվոլիզմ
Քաղաքը սիմվոլիկ ծառը Ճապկին է, ծաղիկը՝ լատ.՝ Lilium speciosum ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Հոդվածներ Module:URL-ի բարդ մուտքով Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիա Կատեգորիա:Կյուսյու տարածաշրջան
Հաֆիզ Փաշաև
Հաֆիզ Միր Ջալալ օկլի Փաշաև (Hafiz Mir-Cəlal oğlu Paşayev, ), սովետական ​​ֆիզիկոս (ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր), ադրբեջանցի դիվանագետ և մանկավարժ, Ադրբեջանի դեսպանը ԱՄՆ-ում, Կանադայում և Մեքսիկայում (1993—2006), Ադրբեջանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ, Ադրբեջանի դիվանագիտական ​​ակադեմիայի ռեկտոր  ։
Կենսագրություն
Հաֆիզ Փաշաևը ծնվել է 1941 թվականի մայիսի 2-ին Բաքվում։ 1963 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական ​​համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը։
1964-1967 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանի գիտությունների ակադեմիայի ֆիզիկայի ինստիտուտում։ 1971 թվականին ավարտել է ասպիրանտուրան Մոսկվայի Կուրչատովի անվան ատոմային էներգիայի ինստիտուտում։ 1971-1992 թվականներին աշխատել է որպես գիտաշխատող, լաբորատորիայի տնօրեն Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ֆիզիկայի ինստիտուտում։ 1975-1976 թվականներին կատարել է գիտական ​​հետազոտություններ Իրվայնի Կալիֆոռնիայի համալսարանում։
1984 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան։ Ստացել է ֆիզիկական գիտությունների դոկտորի կոչում։
1992-2006 թվականներին նա աշխատել է որպես Ադրբեջանի Հանրապետության դեսպան ԱՄՆ-ում (ինչպես նաև Մեքսիկայում և Կանադայում)։ ԱՀ Նախագահի 2006 թվականի օգոստոսի 14-ի հրամանագրով նա նշանակվել է ԱՀ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ ։ 2006 թվականից նա Ադրբեջանի դիվանագիտական ​​ակադեմիայի ռեկտորն է ։
Ավելի քան 100 գիտական ​​աշխատությունների, երկու մենագրությունների, ինչպես նաև տեղական և համաշխարհային մամուլում տպագրված տարբեր հոդվածների հեղինակ է։
Տիրապետում է ադրբեջաներեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուներին։ Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա և չորս թոռ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
(3812) Լիդակսում
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,174884 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8029 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5469 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2066,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174226 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,42° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1965 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արտյուխովսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)
Արտյուխովսկի գյուղական խորհուրդ  (Артюхівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Իվանո-Սլինկովկա
2001 թվականի տվյալներով Իվանո-Սլինկովկա գյուղում բնակվում էր 271 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 589,13 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1921 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սանտա Կլաուսի կյանքը և արկածները
«Սանտա Կլաուսի կյանքը և արկածները» (The Life and Adventures of Santa Claus), հանրահայտ սուրբծննդյան վիպակ երեխաների համար, գրված ամերիկացի գրող Լայման Ֆրենք Բաումի կողմից 1902 թվականին։
Մանկություն և պատանեկություն
Հզոր Էյկի (Ak) կողմից կախարդական անտառում գտնված ապագա Սանտա Կլաուսը, դեռևս մանուկ, ուղարկվում է առյուծի հովանավորության տակ։ Նիմֆա Նեկիլը (Necile) խնդրում է Էյկին, որպեսզի նա փոխի անտառի օրենքները, քանի որ նա ցանկանում է տղային դաստիարակել այնպես, ինչպես դա անում են մահկանացու մարդիկ։ Էյկը համաձայնվում է, քանի որ նա է հանդիսանում նրանց հեղինակը։ Նեկիլը երեխային վերցնում է իր մոտ և նրան անվանում է Կլաուս, ինչը կախարդական արարածների հնագույն լեզվից թարգմանաբար նշանակում է «փոքրիկ երեխա», սակայն հետագայում նրան տալիս են նաև Նեկլաուս լրիվ անունը, այսինքն «փոքրիկ Նեկիլ» (դատելով սյուժեի տրամաբանությունից, մեզ ավելի սովոր «Նիկոլասը» դա արտասանության սխալմունք է)։
Կլաուսին դաստիարակում են անտառի անմահ բնակիչները, ովքեր վերահսկում են մարդկանց, կենդանիների, բույսերի և նույնիսկ քարերի կյանքում իրադարձություններ։ Նրանց մեջ կան ջրի, լույսի և քամու հոգիներ։ Տղային շատ է դուր գալիս ապրել կախարդական երկրում, մակայն ժամանակն անցնում է և նա հասունանում է։ Էյկը նրան ծանոթացնում է մահկանացուների աշխարհին, սակայն Կլաուսը վախեցած է չարից, որը տեղի է ունենում այնտեղ։ Սակայն պատանին այլևս չի կարող ապրել անմահների հետ և բնակություն է հաստատում Ծիծաղող հովտում (Laughing Valley), իր որդեգիր մոր նվեր Բլինկի (Blinky) կատվի հետ։
Երեխաներ և խաղալիքներ
Կլաուսը համբավ է ձեռք բերում շնորհիվ երեխաների նկատմամբ իր բարի վերաբերմունքի։ Մի անգամ փոքրիկ երեխան մոլորվել էր մրրիկի ժամանակ և փորձում է դուրս գալ Կլաուսի տան մոտ, որպեսզի օգնություն խնդրի նրանից։ Գլխավոր հերոսը գտնում է երեխային և նրան թույլ է տալիս մնալ, քանի դեռ ձնամրրիկը չի ավարտվել։ Տղան ծանոթանում է Բլինկիի հետ և արտահայտվում է, որ ցանկանում է ունենալ կատու, սակայն նրա ընտանիքը գումար չունի նրան պահելու համար։ Մինչ հոգնած երեխան քնած է, Կլաուսը հատում է Բլինկիի պատկերը և այնուհետև այն նվիրում է տղային, այդ պատկերը անվանելով «խաղալիք»։
Ավանդույթի առաջացումը
չար արարածները գողանում են Կլաուսի խաղալիքները և նա որոշում է երեխաներին նվերներ տալ գիշերով (նրանք տեղադրել գուլպայում՝ լավ տեղ է անակնկալի համար), մուտք գործելով վառարանի խողովակի կամ բաց դռան միջով։ Սակայն դևերը խափանում են Կլաուսի շատ ճանապարհորդություններ։ Էյկը նրանց պատերազմ է հայտարարում և անմահ բարի հոգիները հաղթանակ են տանում։
Կլաուսի տեղափոխվելուն օգնում են երկու եղջերուներ՝ Գլոսսի (Glossie) և Ֆլոսսի (Flossie)։ Օրերից մի օր նվերների առաքիչները հանդիպում են Թզուկների Արքային, ով ցանկանում է, որ նրա երեխաները նույնպես նվերներ ստանան, սակայն չտ ընդունում նվիրելու գաղափարը։ Նա որոշում է գնել խաղալիքները զանգուլակների միջոցով։ Առաքման համար հարկավոր են ավելի շատ եղջերուներ և նրանց քանակը հասնում է մինչև տասի։
Տասը եղջերուները մեծ արագություն են բացում և կարծես թռչում են երկնքում, սակայն արագ հոգնում են։ Որոշվում է, որ տարվա մեջ մեկ ճանապարհորդությունը բավական է, որպեսզի առաքվեն բոլոր նվերները և նվիրատվության օր է ընտրվում Սուրբ Ծնունդը։
Կլաուսը իրական հռչակ է ձեռք բերում շնորհիվ իր անչափ բարիության և նրան սկսում են անվանել սուրբ՝ Սանտա Կլաուս։
Անմահություն
Կլաուսն արդեն վաթսունն անց է։ Անմահները հասկանում են, որ նա մոտենում է իր կյանքի մայրամուտին և հատուկ խորհրդում որոշում են, որ ավելի լավ է Սանտային անմահ դարձնել, քան սպասել, մինչ կծնվի երկրորդ այդպիսի մարդ։ Կլաուսի կյանքը դառնում է հավերժ հենց այն ժամանակ, երբ նրա մոտ է գալիս Մահվան հրեշտակը։
Շարունակություն
Հղումներ պատմվածքին կան նաև Բաումի այլ ստեղծագործություններում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:1902 վեպեր