cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Կույբիշևո)
Պատմություն
1843 թվականին Նովոչերկասկի և Գեորգիևսկի արքեպիսկոպոսի օրհնությամբ գյուղում սկսվեց նոր քարե տաճարի շինարարությունը։ Տաճարը կառուցվում էր կալվածատերեր Մարտինովների միջոցներով։ Անբերքատվության և կալվածատերերի միջև գժտությւնների պատճառով սկսված շինարարությունը ձգձգվեց մինչև 1860 թվականը։ Ի վերջո, տաճարը կառուցվեց, թեև պլանից շեղումով։ Կառուցված քարե մեծ տաճարը գոյատևեց մինչև 1938 թվականը, երբ ամբողջությամբ քանդվեց։
Անշտապ շինարարությունը շարունակվեց 2007 թվականին պատերի կառուցմամբ, 2009 թվականին՝ պատերի աղյուսե շարվածքի ավարտով, տանիքի և զանգակատան շինարարությամբ։ Տաճարի համար ձեռք բերվեցին 420 կգ կշռով զանգ ու փոքր զանգակատուն։ 2012 թվականին տաճարի վրա տեղադրվեցին յոթ ոսկեզօծված գմբեթներ։ Սուրբ արքեպիսկոպոս Նիկողայոս Հրաշագործի պատվին կառուցված տաճարի մեծ օծումը կայացավ 2014 թվականի դեկտեմբերին։ Օծման արարողությունն անցկացրեց Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Մերկուրին։
Ներկայումս սա գործող տաճար է։ Տաճարին կից գործում է կիրակնօրյա դպրոց։
Հոգևորականներ
Տաճարի քահանան է հայր Անդրեյ Բեսպալովը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ Կատեգորիա:1860 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Վալենտին Կնունյանց
Վալենտին Բոգդանի Կնունյանց, հայ ճարտարագետ-էլեկտրիկ։
Կենսագրություն
Ստեղծել է Մոսկվան Դիքսոն կղզուն կապող առաջին հեռախոսակապի համակարգը։ Մշակել է նեղ շրջագծերում ճշգրիտ ռադիոնավավարության «Օկուն» համակարգը, զբաղվել օդային և ջրային տրանսպորտի միջոցների ռադիոկողմնորոշիչ սարքերի կատարելագործման հարցերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1907 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:1987 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Նադիր (այլ կիրառումներ)
Նադիր բառը կարող է վերաբերել՝
Օրշա
Օրշա (О́рша, Во́рша, О́рша, Orša, Orsza), քաղաք Բելառուսի Վիտեբսկի մարզում՝ Դնեպրի և Արշիցա գետերի միախառնման տեղում։
Պատմություն
Օրշան առաջին անգամ հիշատակվել է 1067 թվականին Ռշա անունով՝ այն դարձնելով Բելառուսի ամենահին քաղաքներից մեկը։ Քաղաքը անվանվել է գետի անունով, որի անունը իսկզբանե Ռշա էր և հավանաբար այն ծագում է բալթյան rus ' արմատից, որը նշանակում է «դանդաղ հոսել»։
1320 թվականին Օրշան դարձավ Լիտվայի մեծ իշխանության մաս։ 1398–1407 թվականներին կառուցվեց Օրշայի ամրոցը։ 1514 թվականի սեպտեմբերի 8-ին տեղի ունեցավ Օրշայի հայտնի ճակատամարտը դաշնակից Լիտվայի Մեծ Իշխանության ու Լեհաստանի Թագավորության և մոսկովյան բանակի միջև ։ Մոսկվացիները մեծ պարտություն կրեցին։ Այնուամենայնիվ, հաղթած Լիտվայի մեծ իշխանությունը ամբողջությամբ չօգտագործեց ։
1555 թվականին Միկոլայը Ռաձիվիչը Օրշայում հիմնել է կալվինիստական (բողոքական) աթոռ, որը առաջիններից մեկն է բելառուսական տարածքում։ 16-17-րդ դարերից Օրշան նշանավոր կրոնական կենտրոն էր, որտեղ կային տասնյակ ուղղափառ, բողոքական և կաթոլիկ եկեղեցիներ և աթոռներ։ Քաղաքը նաև հրեական մեծ բնակչության տուն էր ։
Օրշային տրվել է մագդեբուրգյան իրավունքներ 1620 թվականին։ 1630 թվականին Ս. Սոբալը բացեց առաջին տպարանը Կուչիյնա վանքում, որը դարձավ կյուրեղագիր հրատարակչության հայտնի կենտրոն։ Քաղաքը վնասվել է ռուս-լեհական պատերազմի ժամանակ (1654-1667), որը աղետ էր Լիտվայի մեծ իշխանության համար։ Առաջին լեհական բաժանման ժամանակ քաղաքը գրավվեց Ռուսական կայսրության կողմից 1772 թվականին և դարձավ Մոգիլյովի նահանգի մաս։ Ռուսական տիրապետության տակ այն 1776 թվականին զրկվեց մագդեբուրգյան իր իրավունքներից և անցավ մշակութային և տնտեսական անկման։  Բնակչությունը կտրուկ նվազել է մինչև ընդամենը մոտ 2000 բնակչի:1781 թվականին քաղաքի խորհրդանիշը փոխվեց։ Այն ներառում էր Ռուսաստանի կայսրության խորհրդանիշը և հինգ նետերը։ 1812 թվականին Նապոլեոնի ներխուժման ժամանակ քաղաքը այրվեց։ Օրշան ֆրանսիական զորքերի վերահսկողության տակ առնելու ժամանակ իտենդանտի կոչում ուներ ֆրանսիացի գրող Մարի-Անրի Բեյլը (որը նաև հայտնի է Ստենդալ գրչանունով) ։ Ըստ 1897 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ ընդհանուր 13,161 բնակչություն ուներ և մոտ 7000 հրեաներ ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին քաղաքը գրավվեց գերմանական զորքերի կողմից 1918 թվականի փետրվար-հոկտեմբեր ամիսներին։ 1919 թվականիի փետրվարի 2-ից Օրշան մտավ Խորհրդային Ռուսաստանի Գոմիելի շրջանի մեջ(Վիտեբսկի շրջան, 1920)։ Խորհրդային Միության կազմավորումից հետո այն տեղափոխվեց Բելառուսական ԽՍՀ-ի կազմի մեջ 1924 թվականին։
Բնակչությունը մինչ Երկրորդ աշխարհամարտը կազմում էր մոտ 37 000 մարդ։ Քաղաքը օկուպացրեց Գերմանիան 1941 թվականի հուլիսի 16-ին։ Օկուպանտները քաղաքում ստեղծեցին մի քանի համակենտրոնացման ճամբարներ, որտեղ մոտ 19,000 մարդ սպանվեց։ <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2007)">մեջբերում է պետք  ] 1991 թվականի ապրիլին Օրշան Բելառուսի գլխավոր գործադուլի կենտրոններից մեկն էր։ Մարտի 1-ից հարյուր հազարավոր ածխահաններ գործադուլ էին հայտարարել Սովետական Միությունում։ Ապրիլի 3-ին Մինսկի մի քանի գործարաններում աշխատողներ դուրս եկան գնաճի բարձրացման դեմ և հանքափորների պահանջարկի բարձրացման համար։ Զանգվածային ցույցերը առաջբերեցին նոր լրացուցիչ պահանջներ (ներառյալ՝ Միության և Բելառուսի կառավարությունների կազմալուծումը և Կոմկուսի արտոնությունների ավարտը) և յուրաքանչյուր ձեռնարկությունից պատվիրակներ ընտրեցին քաղաքային գործադուլային հանձնաժողովներում, որոնք էլ իրենց հերթին ներկայացուցիչներին ուղարկեցին Բելառուսի Կենտրոնական գործադուլի հանձնաժողով (SKB): Ապրիլի 23-ին SKB-ն վերսկսել է ընդհանուր գործադուլը այն բանից հետո, երբ լրացել է իր պահանջների բավարարման ժամկետը։ Հաջորդ առավոտյան Գորբաչովը, Ելցինը և սովետական մյուս հանրապետությունների ութ այլ առաջնորդներ փաստաթղթերում համատեղ հայտարարագիր հրապարակեցին խորհրդարանի և նախագահության համար ժողովրդավարական ընտրությունները համաձայնեցնելու վերաբերյալ․ նոր միության պայմանագիր, որը «արմատապես կբարձրացնի միության դերը հանրապետություններ» և գների բարձրացման ազդեցությունը մեղմելու միջոցառումներ, բայց նաև «արդյունաբերության հատուկ ռեժիմի» ներդրումը շատ արդյունաբերություններում ։
Ի պատասխան՝ Օրշայի գործադուլային հանձնաժողովը առաջարկություն արեց բոլոր տեղական աշխատողներին արգելափակել երկաթուղային հանգույցը, որը ռազմավարական առումով գտնվում է Մոսկվան և Լենինգրադը Արևելյան և Արևմտյան Եվրոպա կապող գծի վրա։ Սա արագորեն հաստատվեց երկաթուղային կայարանում կայացած համաժողովրդական հանդիպման ժամանակ «ռելսերի վրա պառկելու» ձևով։ ։ Գորբաչովը մոբիլիզացրեց Պսկովի մերձակա ռազմական ուժերը՝ երկաթուղով կարգուկանոնը վերականգնելու ցուցումներով։ Այնուամենայնիվ, շատ սպաներ հայտարարեցին չհամապատասխանելու մասին, և բրիգադի հրամանատար Գենադի Սիդորովը համարեց սա առաքելության «ըմբռնումի պակաս»։ Միևնույն ժամանակ, Բելառուսի բոլոր քաղաքներում աշխատողներ ցույցեր անցկացրին, որոնք սպառնում էին վրեժ լուծել, եթե Օրշայում արյան կաթիլ թափվի։ Վախենալով բախումից և օգտվելով կառավարության առաջարկից՝ բանակցելու իր ներկայացուցիչների հետ՝ այդ երեկո SKB-ն դադարեցրել է գլխավոր գործադուլը ։
Տրանսպորտ
Օրշան կարևոր տրանսպորտային կենտրոն դարձավ Դնեպր գետի նավահանգստի կառուցումից հետո։ XIX դարի երկրորդ կեսին երկաթուղային գծերի կառուցումը մեծապես նպաստեց քաղաքի աճին.
Քաղաքը նաև կարևոր մայրուղիների հանգույց է. M1 (E30) Մոսկվա-Բրեստ և M8/M20 (E95) Սանկտ Պետերբուրգ-Օդեսա մայրուղիների խաչմերուկում է։
Առողջապահական խնդիրներ
Վերջերս ուռուցքային հիվանդությունների բարձր մակարդակը ուշադրություն գրավեց այս քաղաքի վրա։ Մինչև 1987 թվականը գրանցվում էր ավելի քան 100 նոր քաղցկեղով հիվանդ։ Այդ ժամանակից ի վեր այդ թիվն աճել է հինգ անգամ, 2004 թվականի դրությամբ տարեկան գրանցվել է ավելի քան 500 նոր հիվանդ։ Ամենամեծ աճը գրանցվել է 2003-04 թվականներին (178%)։ Այս մասին լայնորեն հաղորդվում էր անկախ լրատվամիջոցներում, բայց բելառուսական պաշտոնյաները լռում են առողջության տագնապալի իրավիճակի և քաղցկեղի այս բարձր մակարդակի հավանական պատճառների մասին։ Անկախ լրատվամիջոցներում նշված երկու հնարավոր գործոններն են Օրշայում հին սովետական ռազմական կայանքները և Չեռնոբիլի վթարը։
Քույր քաղաքներ
Օրշայի քույր քաղաքներն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:11-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ Կատեգորիա:Վիտեբսկի մարզ
Կլավդիա Վոյլովա
Կլավդիա Վոյլովա (Кла́вдия Анато́льевна Во́йлова, ), խորհրդային և ռուս լեզվաբան, պրոֆեսոր, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, Բնության և հասարակության մասին գիտությունների միջազգային ակադեմիայի թղթակից-անդամ ։
Կենսագրություն
Կլավդիա Վոյլովան ծնվել է 1943 թվականի փետրվարի 25-ին Սվերդլովսկի մարզի Տոբոլսկի շրջան Մարկովո գյուղում։ 1965 թվականին ավարտել է Տոբոլսկի մանկավարժական ինստիտուտը։ 1969 թվականից մինչև 1974 թվականը եղել է Սվերդլովսկի պետական մանկավարժական համալսարան։
1976 թվականին «Պատմության և արդի վիճակի միջնակարգ խոսքի հնչյունաբանական համակարգ» թեմայով պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիան։
1976 թվականից մինչև 2002 թվականն աշխատել է ժամանակակից ռուսերենի ամբիոնում, իսկ հետո՝ Մոսկվայի շրջանային համալսարանի ռուսերենի և ընդհանուր լեզվաբանության պատմության ամբիոնում։
2000 թվականին «Ռուսերենով խոսելու ճակատագիրը» թեմայով պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան։
Երկար տարիների ընթացքում համարվել է Մոսկվայի պետական շրջանային համալսարանի սլավոնական մշակույթների և սլավոնական լեզուների կենտրոնի տնօրեն և ղեկավարել «Վինոգրադիե» ժողովրդական անսամբլը, որոնք բազմիցս դարձել է ուսանողական ստեղծագործության մրցույթների դափնեկիր։
2002 թվականից մինչև 2013 թվականը գլխավորել է Մոսկվայի պետական շրջանային համալսարանի սլավոնական բանասիրության ամբիոնը։
Կլավդիա Վոյլովան մահացել է 2013 թվականի մարտի 1-ին Մոսկվայում՝ 70 տարեկան հասակում։
Ամուսինը եղել է Վոյլով Վլադիմիր Իվանովիչը, որոնք ունեցել են երկու երեխա՝ Օքսանա (ծնվ. 1967) և Ալեքսեյ (ծնվ. 1979):
Գիտանական գործունեություն
Զբաղվել է ռուսերենի, հին սլավոներենի և գեղարվեստական գրականության պատմությամբ։
Ընտրյալ աշխատանքներ
Կլավիդա Վոյլովան համարվում է ավելի քան 140 գիտական աշխատությունների հեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսագետներ Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային լեզվաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լեզվաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի լեզվաբաններ
Զենիթ (այլ կիրառումներ)
Զենիթ, կարող է վերաբերել՝
Հակատանկային պաշտպանություն
Հակատանկային պաշտպանություն, հակառակորդի տանկերի, մարտական և զրահամեքենաների հարձակումը կասեցնելու և դրանք ոչնչացնելու միջոցառումների համակարգ։ Կիրառվում է մարտական բոլոր տիպի գործողություններում։ Հակատանկային պաշտպանությունը ծագել է առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) տարիներին և լայն թափով սկսեց զարգանալ առանձնապես երկրորդ համաշխարհային պատերազմում (1939-1945), ուր այն ներառում էր վաշտային հակատանկային հենակետեր, տանկային դարաններ, հրետանային հակատանկային ռեզերվներ, հակատանկային ուղեփակոցներ։ Հարձակման ժամանակ հակատանկային պաշտպանությունը կազմակերպվում էր հակառակորդի տանկերի հակահարձակումը կասեցնելու համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում սկսեցին կիրառվել հակատանկային չկառավարվող ռեակտիվ զենք. գերմանական բանակում՝ ֆաուստպատրոն, ԱՄՆ-ի բանակում՝ «բազուկա» և այլն։ Արդի հակատանկային պաշտպանությունը իրագործում են ցամաքային բոլոր զորատեսակները՝ կիրառելով հրթիռային տեխնիկա, ավիացիա, հրետանի, տանկեր, հակատանկային կառավարվող ոեակաիվ արկեր, հրանետներ, զանազան ուղեփակոցներ և այլն։
Կատեգորիա:Պաշտպանական կառույցներ
Վիկտոր Միրզայանց
Վիկտոր Հայկի Միրզայանց (մայիսի 9, 1946, Կուրգան Տյուբե, Տաջիկստան - 1997 /1998, Մոսկվա, ՌԴ), խորհրդային հայ օպերատոր, կինոռեժիսոր, Տաջիկստանի Լենինի անվան մրցանակի դափնեկիր (1980), Տաջիկստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1989), ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ (1977)։ Պարգևատրվել է Տաջիկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով ։
Կենսագրություն
1965 թվականից աշխատել է Տաջիկֆիլմ ստուդիայում որպես կինոօպերատորի օգնական, իսկ 1971 թվականից՝ գեղարվեստական ֆիլմերի օպերատոր-բեմադրիչ, ռեժիսոր։ Բազմիցս ընտրվել է Տաջիկստանի կինեմատոգրաֆիստների միության խորհրդի անդամ ։
1990-ական թվականների սկզբին տեղափոխվել է Ռուսաստան, մահացել է Մոսկվա քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մայիսի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:1946 ծնունդներ Կատեգորիա:Կուրգան Տյուբեում ծնվածներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:1997 մահեր Կատեգորիա:1998 մահեր Կատեգորիա:Հայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ կինոօպերատորներ
Նադիր (աստղագիտություն)
Նադիր (نظير նազիր < նազարա – նայել), տվյալ վայրից անմիջականորեն ներքև ցույց տվող ուղղությունը, այսինքն՝ տվյալ կետում հորիզոնական հարթությանը օրթոգոնալ երկու ուղղահայաց ուղղություններից մեկը։ Քանի որ «ներքև» հասկացությունը հստակ չէ, նադիրը սահմանվում է ավելի խիստ տերմիններով։ Աստղագիտության մեջ, երկրաֆիզիկայում և առնչվող գիտություններում (օրինակ՝ օդերևութաբանության մեջ) նադիրը տվյալ կետում գրավիտացիայի ուժի ազդեցության ուղղությանը համընկնող ուղղությունն է։ Նադիրին հակադիր կետը կոչվում է զենիթ։ Զենիթը և նադիրը հորիզոնի երկու բևեռներն են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկնային կոորդինատային համակարգեր
Աբդլմսեհ (այլ կիրառումներ)
Աբդլմսեհ, կարող է վերաբերել՝
Զանելա Մուհոլի
Զանելա Մուհոլի (Zanele Muholi, ), հարավաֆրիկացի լուսանկարիչ, վիզուալ ակտիվիստ    ։
Կենսագրություն
Զանելա Մուոլին վիզուալ ակտիվիստ է, ով փորձում է վեր հանել Հարավաֆրիկյան հանրապետության սևամորթ լեսբուհիների խնդիրները։
Զանելան ծնվել է Էշվել Բանդա Մուհոլիի և Բեթեր Մուհոլիի ընտանիքում, 5 երեխաներից կրտսերն է։ 2003 թվականին Յոհանեսբուրգում ավարտել է լուսանկարչության դասընթացների ամբողջական փուլը և առաջին ցուցահանդեսն ունեցել է 2004 թվականին Յոհանեսբուրգի արվեստի սրահում։ 2009 թվականին Տորոնտոյի Ռայերսոն համալսարանում ստացել է վավերագրական մեդիայի ֆակուլտետի գեղարվեստի մագիստրոսի կոչում։ Նրա ավարտական թեզը նվիրված է եղել սևամորթ լեզբուհիների ինքնության վիզուալ պատմությանն ու նախկին մեկուսացված Հարավաֆրիկյան Հանրապետությանը ։
Ցուցահանդեսներ
Մուհոլին մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Լեսբուհի արվեստագետներ Կատեգորիա:Կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ռայերսոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Լուգանյանո Վալ դ’Արդա
Լուգանյանո Վալ դ’Արդա (Lugagnano Val d'Arda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4298 մարդ (2008 թ.)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 79 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29018։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Էդիթ Սյոդերգրան
Էդիթ Իռեն Սոդերգրան - հայտնի շվեդերեն գրող ֆինն բանաստեղծուհի։
Կենսագրություն
Նա սկսեց բանաստեղծություններ գրել գիմնազիայի վաղ տարիներին և տարբեր լեզուներով։ 15 տարեկան հասակում նրա 238 դպրոցական բանաստեղծություններից`26-ը գրվել է շվեդերեն, 5-ը`ֆրանսերեն, մեկը` ռուսերեն, մնացածը` գերմաներեն։ «Ես չգիտեմ ում հետ եմ տանում իմ երգերը, չգիտեմ, թե վաղը ինչ լեզվով կգրեմ», - գրում է Էդիթը իր օրագրում, բայց ավելի ուշ նա գրել և հրատարակել է միայն շվեդերեն։ Մինչև 1908 թվականը մայր և դուստր ապրում էին Սանկտ Պետերբուրգում, և միայն ամառը անցկացնում էր Ռայվոլում։ 1908 թվականի ամռանը  Էդիթի հայրը մահացավ տուբերկուլյոզից, և այդ տարվա ուշ աշնանը պարզվել է, որ 16-ամյա Էդիթը ժառանգել է հոր հիվանդությունը։ Մայրը նրան տարել է Ֆինլանդիայի տուբերկուլյոզային առողջարան Նումմելա քաղաքում։
1908-1914 թվականներին Էդիթը բուժվում էր առողջարանում ՝ Նումմելում և շվեյցարական Դավոս քաղաքում։ Նույն ժամանակահատվածում նա մոր հետ ճանապարհորդում է Եվրոպայում։ 1914 թվականին նրանք վերադարձել են Ռայվոլա, որտեղ Էդիթը մնաց մինչև իր կյանքի վերջը ՝ կատարելով ընդամենը մի քանի ուղևորություններ դեպի Պետերբուրգ և Հելսինկի։ Հայրենի Ռաիվոլան միշտ եղել է պայծառ կղզի իր կյանքում։ Էդիթը սիրավեպ է սկսել իրենից 16 տարի մեծ տղամարդու հետ, որը ֆիզիոթերապևտ էր Թերիոկիում։ Նրանց սիրավեպը տևել է մինչև 1915 թվականի ուշ ձմեռը, երբ նա գնաց ռազմաճակատ։ Դրանից հետո նրանք երբեք չեն տեսել միմյանց։
1916 թվականին Հելսինկիում տպագրվեց Էդիթ Սեդերգրանի (շվեդերեն) բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։ Այն պարզապես կոչվում էր «Բանաստեղծություններ»։
Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո Էդիթի առողջույունը կրկին վատացավ։ Նա մահացել է 1923 թվականին Ռայվոլում ՝ 31 տարեկան հասակում։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին նրա տունը քանդվեց։
Հետմահու հրատարակվեց Էդիթ Սեդերգրանի բանաստեղծությունների երկրորդ գիրքը ՝ «Երկիր, որը չկա այնտեղ»։ Նրա բանաստեղծությունները գրվել են բանաստեղծի կարճ կյանքի վերջում։ Գիրքը կազմել է գրականագետ Հագար Օլսոնը։
Էդիթ Սեդերգրանը իր կյանքի ընթացքում չի եղել արժանիորեն ճանաչված, բայց այժմ համարվում է Սկանդինավիայի ամենանշանակալի բանաստեղծներից մեկը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1923 մահեր Կատեգորիա:Հունիսի 23 մահեր Կատեգորիա:Հունիսի 24 մահեր Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1892 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վիկտորյա Մորոլս
Վիկտորյան ծնվել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Տեխասում։ Նա սկսել է իր դերասանական կարիերան 7 տարեկանից։
Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիա
Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիա (Kungliga Vetenskapsakademien), Շվեդիայի թագավորական ակադեմիաներից մեկը։ Ակադեմիան անկախ, ոչ կառավարական կազմակերպություն է, որը նպաստում է գիտության՝ հատկապես բնական գիտությունների և մաթեմատիկայի զարգացմանը։
Ակադեմիան 1739 թվականի հունիսի 2-ին հիմնել են բնագետ Կարլ Լինեյը, առևտրական Յոհանես Ալստրոմերը, ինժեներ-մեխանիկ Մարթեն Թրիվելը, քաղաքացիական ծառայողներ Սթեն Կարլ Բիելկեն և Կարլ Վիլհելմ Քեդերհիլմը և պետական գործիչ, գրող Անդերս Յոհան ֆոն Հոպկենը ։
Ակադեմիայի նպատակն էր օգտակար գիտելիքի կենտրոնացումը և ակադեմիայի արդյունքները շվեդերեն հրապարակելը։ Ակադեմիան պետք է տարբերվեր Ուպսալում գիտությունների թագավորական ակադեմիայից, որ հիմնվել էր 1719 թվականին և հրատարակում էր լատիներեն։ Գտնվելու վայրը մոտ էր Շվեդիայի մայրաքաղաքին (որն, ի տարբերություն Ուպսալի, այդ ժամանակ չուներ համալսարան) պատահական չէր ընտրված։ Ակադեմիան ստեղծվել է Լոնդոնի թագավորական ընկերության և Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի նմանությամբ։
Անդամներ
Հիմնադրվելուց ի վեր ակադեմիան ընտրել է մոտ 1.700 շվեդ և 1.200 արտասահմանցի անդամ։ Այժմ այն ունի 450 շվեդ և 175 անդամ, որոնք բաժանվում են տասը «դասերի» ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1739 հիմնադրումներ Շվեդիայում Կատեգորիա:Գիտությունների ակադեմիաներ Կատեգորիա:Շվեդիայի ակադեմիաներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Ֆաբրիկո
Ֆաբրիկո (Fabbrico), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 6049 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 240 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42042։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0522։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Պուշթուններ
Պուշթուններ կամ փուշթուներ, իրանական էթնիկ խմբի ինքնանվանում։ Բնակվում են գլխավորապես Աֆղանստանի հարավում։ Պուշթունները պահպանում են դարի (ֆարսի) լեզուն, իսկ 1936 թվականից դարիին զուգահեռ պետական լեզու է նաև փուշթուն։ Հիմնականում սուննի, մասամբ էլ շիա մուսուլմաններ են։
Աֆղան պուշթունների ձևավորմանը մասնակցել են հնդիկ, տաջիկ, հավանաբար՝ նաև թյուրքական, տարրերը։ Առաջին անգամ հիշատակվում են 6-րդ դարում։ Աֆղանական ազգությունը վերջնականապես ձևավորվել է 16 – 17-րդ դարերում՝ ավատատիրական հարաբերությունների առաջացմանը զուգընթաց։
Կատեգորիա:Աֆղանստանի ազգեր Կատեգորիա:Իրանական ազգեր
Իսրայելի պաշտպանության բանակի համազգեստ
Իսրայելի պաշտպանության բանակի համազգեստ (מדי צה"ל), Իսրայելի պաշտպանության բանակի զինծառայողների զինվորական հագուստի առարկաների և հանդերձանքի ամբողջություն։ Այժմ գոյություն ունեն համազգեստի բազմաթիվ տեսակներ կախված ծառայության տեսակից (ժամկետային կամ գերաժամկետ), զորքի տեսակից (ՌՕՈՒ, ՌԾՈՒ կամ ցամաքային զորքեր), ինչպես նաև գործունեության տեսակից (հանդիսավոր, ամենօրյա, աշխատանքային և այլն)։
Համազգեստի դասակարգում
Իսրայելի պաշտպանության բանակը ունի համազգեստի հետևյալ տեսակները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի պաշտպանության բանակ Կատեգորիա:Տարբերանշաններ
Հակաֆաշիստական շարժում
Հակաֆաշիստական շարժում, ֆաշիզմի դեմ ուղղված մասսայական դեմոկրատական շարժում։ Միավորում է աշխարհի միլիոնավոր մարդկանց (անկախ սոցիալական վիճակից, քաղաքական հայացքներից, կրոնական համոզմունքներից) մեկ ընդհանուր ձգտումով՝ պահպանել խաղաղությունը և դեմոկրատիան ընդդեմ ֆաշիզմի և պատերազմի հրձիգների։ Հակաֆաշիստական շարժման կազմակերպիչն ու ոգին է բանվոր դասակարգը և նրա ավանգարդը՝ կոմունիստական և բանվորական կուսակցությունները, իսկ հենարանն ու ղեկավար ուժը՝ Խորհրդային Միությունը։ Առաջացել է 20-րդ դարի 20-ական թվականներին, երբ բուրժուազիան հեղափոխական վերելքի հետևանքով վտանգի ենթարկված իր իշխանությունը պահպանելու համար ապավինեց ֆաշիզմին։ 1921 թվականին, ի պատասխան ֆաշիստների հարձակման, հակաֆաշիստական շարժում սկսվեց Իտալիայում, որտեղ 1922 թվականի հոկտեմբերին ֆաշիստական վարչակարգ հաստատվեց։ 1924 թվականին իտալական կոմունիստները ֆաշիզմի բոլոր հակառակորդներին կոչ արեցին միավորվել։ Հակաֆաշիստական շարժումը ծավալվեց Հունգարիայում, Բուլղարիայում (որտեղ հաստատվել էին տեռորիստական դիկտատորական վարչակարգեր)։ 1920 թվականին հակաֆաշիստական շարժում առաջացավ Գերմանիայում, որն ուղղված էր նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցության և ծայրահեղ աջ այլ տեռորիստական խմբավորումների դեմ։ 1926 թվականին շարժում սկսվեց Լեհաստանում, Պիլսուդսկու վարչակարգի դեմ։ 1921 թվականին Կոմինտերնի 3-րդ կոնգրեսը, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ղեկավար մասնակցությամբ, միասնական բանվորական ճակատի տակտիկա մշակեց ընդդեմ ֆաշիզմի և նրա դեմ պայքարի եղանակների, որը կարևոր նշանակություն ունեցավ հակաֆաշիստական շարժման ծավալման համար։ Կոմինտերնը կոմկուսակցություններին կոչ արեց վարել ֆաշիզմի մեկուսացման և նրա դեմ ամենալայն խավերին համախմբելու քաղաքականություն։ Միասնական հակաֆաշիստական ճակատ ստեղծելու ուղիներ գտնելու նպատակով 1933 թվականին Փարիզում գումարվեց Եվրոպական հակաֆաշիստական բանվորական կոնգրես, որը որոշակի դեր խաղաց շարժման զարգացման գործում։ 1935 թվականին կայացավ գրողների հակաֆաշիստական կոնգրես՝ ի պաշտպանություն մշակույթի։
Խորհրդային Միության աշխատավորները ջերմորեն պաշտպանում էին ֆաշիզմի զոհերին, կազմակերպում համերաշխության միտինգներ, օգնության հանգանակություն, ապաստան տալիս հակաֆաշիստներին և այլն։ Հակաֆաշիստական շարժման հետագա զարգացման համար հույժ կարևոր նշանակություն ունեցավ Կոմինտերնի 7-րդ կոնգրեսը (1935), որը ֆաշիզմի դեմ պայքարը համարեց կոմկուսակցությունների գործունեության հիմնական խնդիրներից մեկը և մշակեց միասնական բանվորական և հակաֆաշիստական ազգային ճակատի տակտիկա։ Կոնգրեսում նշվեց նաև ԽՍՀՄ-ում սոցիալիզմի հաղթանակի նշանակությունը, որը բարձրացնում էր ԽՍՀՄ-ի միջազգային կշիռն ու դերը որպես ֆաշիզմի դեմ ու կոլեկտիվ անվտանգության համար աշխատավորների պայքարի պատվարի։
Հակաֆաշիստական շարժման պատմության վառ էջերից Է իսպանական ժողովրդի 1936-1939 թվականների ազգային-հեղափոխական պատերազմը։ Բազմաթիվ երկրների աշխատավորներ, ինտերնացիոնալ բրիգադների շարքերում, կռվեցին հանուն Իսպանական հանրապետության, մարտնչելով ֆաշիզմի դեմ։ Իսպանական հակաֆաշիստներին հատկպես մեծ և բազմակողմանի օգնություն ցույց տվեց խորհրդային երկիրը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմով սկսվեց շարժման նոր փուլ։ Խորհրդային զինված ուժերի, ինչպես և դաշնակից զորքերի հարվածները գերմանական զավթիչներին, կարմիր բանակի հաղթանակները ոգևորեցին ամբողջ աշխարհի հակաֆաշիստներին։ Ամենուրեք ծայր առավ Դիմադրության շարժումը, որը մինչպատերազմյան հակաֆաշիստական շարժման ուղղակի շարունակությունն էր։ Օկուպացված երկրներում ծավալվեց զինված պայքար ընդդեմ օկուպանտների և նրանց հանցակիցների։ Եվրոպայի մի շարք երկրներում Դիմադրության շարժմանը մասնակցում էին ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարներից փախած խորհրդային մարդիկ։ Հակաֆաշիստների շարքերում էին նաև Խորհրդային Հայաստանի և սփյուռքահայության ներկայացուցիչները։ Պատերազմական շրջանի հակաֆաշիստական շարժման չափերի մասին են վկայում զինված ապստամբությունները Սլովակիայում (1944), Վարշավայում (1944), Փարիզում (1944), Պրագայում (1945) և այլուր։
Հիտլերյան Գերմանիայի և նրա դաշնակիցների ջախջախումից հետո Արևելյան և Կենտրոնական Եվրոպայի երկրներում ոչնչացվեցին ֆաշիզմ ծնող ներքին ուժերը՝ մոնոպոլիստական կապիտալը, խոշոր հողատիրությունը, և հաստատվեցին ժողովրդա-դեմոկրատական կարգեր։ Սակայն արևմտյան երկրներում պահպանվեցին կապիտալիստական մոնոպոլիաները, երկար տարիներ ֆաշիստական վարչակարգը պահպանվեց Իսպանիայում, ազատության մեջ մնացին բազմաթիվ ռազմական հանցագործներ, որոնք աստիճանաբար վերսկսեցին իրենց գործունեությունը, քողարկվելով տարբեր ցուցանակներով, բայց չվախելով իրենց հիմնական նպատակները։ Նեոֆաշիստական կազմակերպություններ առաջացան Իտալիայում, Արևմտյան Գերմանիայում, Ավստրիայում և այլուր։ 1967 թվականին (մինչև 1974) ռազմա-ֆաշիստական դիկտատուրա հաստատվեց Հունաստանում, 1973 թվականին՝ Չիլիում, որտեղ սակայն աճող դիմադրություն են ցույց տալիս երկրի հայրենասերները։ Հակաֆաշիստական շարժման համար երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո առավել բարենպաստ պայմաններ կան, քան մինչպատերազմյան շրջանում։ Այժմ, երբ սոցիալիզմի համաշխարհային սիստեմը վերածվում է հասարակական զարգացման վճռական գործոնի, դեմոկրատիայի կողմնակիցները շատ ավելի ուժեղ են։ Համաշխարհային ասպարեզում ուժերի հարաբերակցությունը շարունակվում է փոփոխվել հօգուտ սոցիալիզմի, բանվորական և ազգային-ազատագրական շարժման։
Կատեգորիա:Հակաֆաշիզմ Կատեգորիա:Հակաֆաշիստական պայքարի կազմակերպություններ
Ռոշարխի թեստ
Ռոշարխի թեստ՝ հոգեդիագնոստիկ թեստ, որը նախատեսված է անձնավորության հետազոտման համար, հրապարակվել է 1921 թվականին շվեյցարացի հոգեբույժ և հոգեբան Հերման Ռոշախի (Hermann Rorschach) կողմից։ Հայտնի է նաև Ռոշարխի թանաքաբծեր անվամբ։
Այն հոգեկանի և նրա խանգարման հետազոտման համար նախատեսված թեստերից մեկն է։ Հետազոտվողին առաջարկվում է մեկնաբանել ուղղահայաց առանցքին համաչափ 10 թանաքաբծեր։
Պատմություն
Թեստը ստեղծվել է շվեյցարացի հոգեբան Հերման Ռոշարխի կողմից (1884-1922-ական թվականներ)։ Ռոշարխը նկատել էր, որ այն հետազոտվողները, ովքեր թանաքաբծերի մեջ տեսնում են ճիշտ համաչափ պատկեր, սովորաբար լավ են հասկանում իրական իրավիճակը, ունակ են ինքնաքննադատման և ինքնատիրապետման։ Այնպես որ ընկալման յուրահատկությունները  վկայում են տվյալ անհատի յուրահատկությունների մասին։
Ուսումնասիրելով ինքնատիրապետումը, որը հիմնականում բնորոշվում է որպես իշխանություն զգացմունքների նկատմամբ, Ռոշարխը օգտագործեց տարբեր գույների և սևի ու սպիտակի տարբեր հագեցվածությամբ թանաքաբծեր, որպեսզի դուրս հանի այն գործոնները, որոնք ունեն հուզական ազդեցություն։ Ինտելեկտուալ հսկողության և առաջացող զգացմունքների փոխազդեցությունը բացահայտում է այն, ինչը թանաքաբծերի մեջ տեսնում է փորձարկվողը։ Ռոշարխը բացհայտեց, որ մարդիկ, որոնց տարբեր էմոցիոնալ հոգեվիճակները հայտնի էին կլինիկական դիտարկումների ժամանակ, իրոք տարբեր կերպ են արձագանքում գույներին։
Ռոշարխի առավել ինքնատիպ և կարևոր բացահայտումը վերաբերվում է հոգեդինամիկային՝ Bewegung կամ պատասխան, որում օգտագործվում են ժեստեր։ Որոշ փորձարկվողներ թանաքաբծերի մեջ տեսել են շարժվող մարդկային կերպարներ։ Ռոշարխը բացահայտեց, որ առողջ անհատների մեջ այս երևույթը առավել  բնորոշ է նրանց, ովքեր հարուստ երևակայություն ունեն, և այն մարդկանց մոտ, ովքեր հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ ունեն։
Համադրելով ասոցիացիա-ֆանտազիաները այն ամենի հետ ինչ արդեն հայտնի էր անձնավորության փոփոխությունների և տվյալ անհատի մոտիվացիոն ոլորտի մասին, Ռոշարխը եկավ եզրակացության, որ այդ ասոցիացիաները  համարժեք են երազներին։ Այսպիսով, պարզվել է, որ թանաքաբծերը ունակ են բացահայտել խորը պահված ցանկություններն ու վախերը, որոնք ընկած են տևական անլուծելի անձնային կոնֆլիկտների հիմքում։
Զգալի տեղեկություն անհատի պահանջմունքների մասին, ինչը մարդուն դարձնում է երջանիկ կամ տխուր, ինչը հուզում է նրան, այն մասին, որ նա ստիպված է ճնշել և տեղափոխել ենթագիտակցական երևակայություն, հնարավոր է բուժել ասոցացիաների բովանդակության միջոցով, որոնք առաջանում են թանաքաբծերից։ Ժամանակակից պրակտիկ հոգեբանության մեջ թեստը գլխավորապես օգտագործվում է անհատի որոշակի հոգեկան խնդրիների նախատրամադրվածության որոշման համար, օրինակ հակվածությունը ընկճախտի նկատմամբ։
Ռոշարխի մահից հետո նրա աշխատանքը շարունակել են շատ կլինիկական հոգեբաններ և հոգեբույժներ։ Թեստը հետագա զարգացում ստացավ ինչպես տեսության այնպես էլ գործունեության մեջ։ Ռոշարխի թեստի նույնականությունը և արդյունավետությունը մինչ այժմ վերջնականորեն որոշված չեն։ Այնուամենայնիվ, այն օգնում է հոգեբանին և հոգեբույժին ստանալ կարևոր տվյալներ անհատի դիագնոստիկայի և նրա խախտման մասին, որոնք կարող են կլինիկորեն ստուգվել։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Թեստը խթանող նյութը բաղկացած է 10 ստանդարտ աղյուսակից՝ սև- սպիտակ և գունավոր պատկերների համաչափ ամորֆներով։
Հետազոտողը հետազոտվողին առաջարկում է նայել անհամաչափ թանաքաբծերով թղթին և խնդրում նկարագրել ինչ է պատկերված այդ «նկարում»։ Անհատի հոգեդիագնոստիկան անցկացվում է մեկնության հատուկ մեթոդիկայով։
Պատասխանների բովանդակությունը նշանակվում է հետևյալ սիմվոլներով.
Քննադատություն
Թեստը բանավեճ է առաջացնում, 1999 թվականին մորատորիում էր պահանջվում թեստը կլինիկական և դատական նշանակման ժամանակ օգտագործման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոգեդիագնոստիկ մեթոդներ
Վուրգ Ոսկանյան
Վուրգ Արշակի Ոսկանյան (մայիսի 28, 1941, Բռնակոթ, Սիսիանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 31, 1993, Վուրգավան), Արցախյան ազատամարտի մասնակից հայկական կողմից։
Կենսագրություն
Արցախի ազատագրման պայքարի առաջին օրերից երկրապահ կամավորների ջոկատով մասնակցել է ռազմական գործողություններին։ Կռվել է Զանգեզուրի, Տավուշի, Արցախի պաշտպանական դիրքերում։
Զոհվել է Լաչինի Բիչանիս (Վակունիս) գյուղի մարտական հենակետում ։
Հիշատակ
Վուրգ Ոսկանյանի անվամբ է կոչվում Սիսիանի թիվ 4 դպրոցը, Արցախի Վուրգավան գյուղը։ Վակունիսում բացվել է հուշահամալիր 11 սիսիանցի ազատամարտիկների, այդ թվում՝ Վուրգ Ոսկանյանի հիշատակին։ 2001 թվականին Վակունիսի դպրոցը վերանվանվել է Վուրգ Ոսկանյանի անվամբ։ 2012 թվականին Սիսիանի Ազատամարտիկների հրապարակում տեղադրվել է Վուրգի հուշարձանը (քանդակագործ՝ Գետիկ Բաղդասարյան) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վուրգավան գյուղում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Պեկորարա
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների, կազմում է 847 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 16 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 53 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գևորգը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Թրիերի համալսարան
Տրիրի համալսարան (Universität Trier), բարձրագույն պետական ուսումնական հաստատություն։ Հիմնադրվել է 1473 թվականին և 1798 թվականին դադարել է գործել։ 1970 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ 172 տարվա ընդմիջումից հետո վերականգնվել է։ Այն վարչականորեն սերտ կապված է Տրիերի աստվածաբանական ֆակուլտետի հետ։ Այսօր համալսարանի վեց ֆակուլտետներում սովորում են 15 հազարից ավել ուսանող։
Գտնվելու վայր
Համալսարանը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից մոտ 150 մետր բարձրության վրա։ Համալսարանը ընդգրկում է ընդարձակ զբոսայգի և կանաչապատ տարածքներ։ Համալսարանի զբոսայգում կան լճակներ և քանդակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Պետական համալսարաններ Կատեգորիա:1473 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1798 կազմալուծումներ Գերմանիայում Կատեգորիա:1970 հիմնադրումներ Արևմտյան Գերմանիայում Կատեգորիա:15-րդ դարում հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:1798 կազմալուծումներ
Վուրգ Ոսկանյանի հուշարձան (Սիսիան)
Վուրգ Ոսկանյանի հուշարձան, Արցախյան ազատամարտի հերոս Վուրգ Ոսկանյանին նվիրված հուշարձան Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքի զինվորական կոմիսարիատի առջև։
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրվել է 2012 թվականի մայիսի 28-ին՝ Վուրգ Ոսկանյանի ծննդյան տարելիցի օրը ։
Սիսիանի զինկոմիսարիատի առջև Վուրգի հուշարձանի տեղադրման որոշումը կայացրել են Սիսիանի քաղաքապետ Աղասի Հակոբջանյանը և հարավային մաքսատան տնօրեն Աշոտ Մինասյանը 2010 թվականի մայիսի 28-ին՝ Սիսիանի թիվ 1 դպրոցում նրա ծննդյան տարեդարձին նվիրված միջոցառման ժամանակ։ Հուշարձանն ստեղծվել է Աղասի Հակոբջանյանի, Աշոտ Մինասյանի և մի խումբ սիսիանցիների ֆինանսական աջակցությամբ ։
Տվյալներ
Արձանն ունի 3.5 մետր բարձրություն, ձեռքերը պարզած են դեպի վեր։ Գլուխն ու ձեռքերը բրոնզից են, արձանի նյութը՝ բազալտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիսիանի հուշարձաններ
Ինգրիդ Բոստրյոմ
Ինգրիդ Մարգարետա Բոստրյոմ, օրիորդական ազգանունը՝ Բեքստրյոմ (շվեդերեն՝ Ingrid Margareta Boström, ogift Bäckström, ), թատրոնի և կինոյի շվեդ դերասանուհի ։
Շվեդ կին գրող և ժուռնալիստ Լինդա Բոստրյոմ Կնաուսգորի (ծնվ. 1972 թ.) մայրն է ։ Մինչև 1981 թվականը եղել է Կնուտ Ռոլանդ Բոստրյոմի (1941–2009) կինը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Շվեդիայի արվեստ Կատեգորիա:Շվեդ դերասանուհիներ
Արասի Բալաբանյան
Արասի Բալաբանյան (Aracy Balabanian, ), հայազգի բրազիլացի դերասանուհի։
Կրթություն
Ընտանիքը տեղափոխվում է Սան Պաուլո, որտեղ Արասին ոգևորվում է դերասանուհի Մարիա Դելա Կոստայի մասնակցությամբ թատերական ներկայացմամբ։ Արասին ընդունվում է սոցիալական գիտությունների ամբիոնի փիլիսոփայության ֆակուլտետ՝ զուգահեռ սովորելով տեղի Դրամատիկական արվեստի դպրոցում, որը 22 տարեկանում հաջողությամբ ավարտում է՝ հոր կամքին հակառակ երրորդ կուրսում լքելով համալսարանը։
Ստեղծագործական ուղի
«Մակբեթ» դիպլոմային ներկայացումից և Բրազիլական կոմեդիայի թատրոնի Ժորժի Ամադուի պիեսի հիման վրա բեմադրված «Բարոնի կմախքը» ներկայացումից հետո Արասին համարվում էր երկրի ամենահեռանկարային դերասանուհիներից մեկը։ 1964 թվականին նա առաջին անգամ երևում է հեռուստատեսությունում, Tupi TV հեռուստաալիքի Սոֆոկլեսի պիեսի հիման վրա նկարահանված «Անտիգոնե» հեռուստաներկայացմամբ։ Այդ բեմադրության գլխավոր դերի համար Բալաբանյանն արժանանում է տարվա լավագույն դերասանուհի կոչմանը, ինչպես նաև հեղինակավոր «Փոքեթ Փինթու» թատերական մրցանակին։ Արասիի հայրը՝ Ռաֆայել Բալաբանյանը, ով չէր ներել դստեր կիրքը բեմի նկատմամբ և խզել էր կապերը նրա հետ, հաշտվեց դստեր հետ 1968 թվականին՝ շնորհիվ հեռուստատեսությունում Արասիի նոր դերի։ «Անտոնիու Մարիա» նովելում նա խաղաց հանրահայտ դերասան Սերժիու Կարդոզուի հետ, ում հանդեպ ակնածանք էր տածում Ռաֆայելը։ Այդ դերից հետո հայրը դարձավ դստեր ամենանվիրված երկրպագուն։ 1968 թվականին Արասին խաղաց իր ամենահաջողված թատերական դերերից մեկը՝ ելույթ ունենալով ամերիկյան ականավոր «Մազեր» մյուզիքլի բրազիլական տարբերակում։ Այնուհետև Արասիին հրավիրեցին բրազիլական հեռուստատեսության առաջին մանկական հաղորդմանը՝ «Սեզամ փողոցին»։ Ռիո դե Ժանեյրո տեղափոխվելուց հետո Արասին սկսեց համագործակցել հանրահայտ Globo TV ընկերության հետ ։
Արասիի մասնակցությամբ Globo TV-ի ամենագլխավոր նախագծերից մեկը 1990 թվականի «Մետաղի ջարդոնների թագուհին» հեռուստանովելն է։
1997 թվականին Արասի Բալաբանյանը ստացել է մրցանակ հեռուստատեսության մեջ կնոջ լավագույն դերի համար՝ Ֆիլոմենա Ֆերետոյի կերպարը «Նոր զոհը» հեռուստասերիալում ներկայացնելու համար։ Հեռուստատեսությունում հանդես է եկել Տիկին Հայաստան (Dona Armênia) դերանվամբ։
Globo TV-ի ամենագլխավոր նախագծերից մեկն էր 1990 թվականի «Մետաղի ջարդոնների թագուհին» հեռուստանովելը։ Դերասանուհին այս հեռուստասերիալը առանձնահատուկ համարելու համար առնվազն երկու պատճառ ուներ. նախ` դրա հեղինակն էր Արասիի հին ընկեր Սիլվիու դի Աբրեուն, ում հետ նա սովորել էր Դրամատիկական արվեստների դպրոցում, ապա` նա կրկին վերադարձավ իր արմատներին։ Բանն այն է, որ ըստ սցենարի գլխավոր հերոսուհին, պիտի լիներ երեք որդիների մայր Հունգարիայից էմիգրանտը, բայց նկարահանումների մեկնարկից առաջ դի Աբրեուն Արասիին առաջարկեց կերպարը վերափոխել հայի։ Այդպես էլ հայտնվեց Դոննա Արմենիան։ Այդ ժամանակ դերասանուհին սովորել էր հայերեն գրել, կարդալ և հասկացել էր, որ երբեք չի մոռանա այն «լեզվի մեղեդին», որով խոսում էին ծնողները։ Այդպիսով բրազիլական հեռուստանովելի հերոսուհին հայկական առոգանությամբ օժտվեց. պորտուգալերենի և հայերենի զուգակցմամբ չթարգմանվող արտահայտությունները դարձան Դոնա Արմենիայի այցեքարտը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Սան Ֆելիու Սասեռա
Սան Ֆելիու Սասեռա (Sant Feliu Sasserra), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաժես շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 23,14 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 661 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հավելյալ արժեք
Մարքսիստական տնտեսագիտության մեջ հավելյալ արժեքը բացատրվում էր որպես ապրանքի վաճառքի շնորհիվ ստացված գումարի և արտադրական ծախքի միջև եղած տարբերությունը։ Եզրույթի ծագումը վերագրվում է ռիկարդյան սոցիալիզմի տեսությանը (Դավիթ Ռիկարդո)։ «Հավելյալ արժեք» բառակապակցությունն առաջին անգամ օգտագործել է Ուիլյամ Թոմսոնը 1824 թվականին։ Այնուամենայնիվ, Թոմսոնը տարբերակում չէր մտցնում «հավելյալ արդյունք» և «հավելյալ արտադրանք» հարակից հասկացությունների միջև։ Հայեցակարգը հետագայում մշակվեց և հանրայնացվեց Կառլ Մարքսի կողմից, ով հավելյալ արժեքը ներկայացնում էր որպես վարձու բանվորի աշխատանքով իր աշխատուժի արժեքից ավելի ստեղծած արժեք, որն իբրև անհատույց յուրացնում էր կապիտալիստը։
Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Քաղաքական տնտեսագիտություն
Սեդելիանո
Սեդելիանո (Sedegliano), կոմունա Իտալիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3843 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 50 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33039։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0432։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռենատա Միրենկովա
Ռենատա Գրիգորևնա Միրենկովա (Рената Григорьевна Миренкова, ), խորհրրդային նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։ Մասնակցել է հարյուրից ավելի մուլտֆիլմերի ստեղծմանը։
Կենսագրություն
Ռենատա Միրենկովան ծնվել է 1926 թվականի օգոստոսի 20-ին։ 1945 թվականին ավարտել է Թատերական գեղարվեստատեխնիկական քոլեջը։ 1945-1946 թվականներին սովորել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիային կից նկարիչ-մուլտիպլիկատորների դասընթացներում։ 1946 թվականից մինչև 1982 թվականն աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։
Ռենատա Միրենկովան մահացել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Մոսկվայում, երկարատև հիվանդությունից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ
Մարիամ Բագրատիոնի
Մարիամ Բագրատիոնի (მარიამი,, վրաց թագավոր Բագրատ IV-ի (1027–1072) և ալանաց թագուհի Բորենայի դուստրը։ Ամուսնացած է եղել Բյուզանդիայի Պոնտոսի թեմի կառավարիչ Թեոդոր Գաբրասի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բյուզանդիայի վրացիներ Կատեգորիա:Միջնադարյան վրացուհիներ Կատեգորիա:Բագրատիոնիներ Կատեգորիա:11-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:11-րդ դարի բյուզանդացիներ
Կոգնիտիվ գիտություն
Կոգնիտիվ գիտություն, կոգնիտիվիստիկա ( «ճանաչում»), միջդիսցիպլինար գիտական ուղղություն, որը միավորում է իմացաբանությունը, կոգնիտիվ հոգեբանությունը, նյարդաֆիզիոլոգիան, կոգնիտիվ լինգվիստիկան, ոչ վերբալ հաղորդակցությունը և արհեստական բանականության տեսությունը։ Կոգնիտիվ գիտության մեջ օգտագործվում են ճանաչողական համակարգերի մոդելավորման երկու հաշվարկային մոտեցում՝ սիմվոլիցիզմ (դասական մոտեցում) և կոնեկցիոնիզմ (ավելի ուշ մոտեցում)։ Սիմվոլիցիզմը հիմնվում է այն ենթադրության վրա, որ մարդկային մտածողությունը նման է կենտրոնական պրոցեսորով համակարգչի մտածողությանը, որը հետևողականորեն մշակում է սիմվոլային ինֆորմացիայի միավորները։ Կոնեկցիոնիզմը հիմնվում է այն ենթադրության վրա, որ մարդկային մտածողությունը չի կարող նման լինել կենտրոնական թվային պրոցեսորին նեյրոբիոլոգիայի տվյալների հետ անհամապատասխանության պատճառով, այլ կարող է գործել արհեստական նյարդային կապերի միջոցով, որոնք կազմված են այսպես ասած ֆորմալ նեյրոններից, որոնք իրականացնում են տվյալների զուգահեռ մշակում ։
Դասական կոգնիտիվ գիտությունը անտեսում էր գիտակցության և ուղեղի ունեցած կապի խնդիրը, ինչպես նաև հոգեբանության և նեյրոբիոլոգիայի կապի խնդիրը։ Դա նրա հասցեին քննադատության պատճառ հանդիսացավ:1980-ականներին հոգեբանները և նյարդաբանները  սկսեցին ավելի սերտորեն համագործակցել, ինչը հանգեցրեց նոր գիտության ստեղծմանը՝ կոգնիտիվ նեյրոբիոլոգիա,որն օգտագործում է ուղեղի վիզուալիզացիայի մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս էմպիրիկ կերպով մտավոր գործընթացները կապել ուղեղի ֆիզիոլոգիայի հետ:Եթե դասական կոգնիտիվ գիտությունը հաշվի չէր առնում գիտակցությունը,ապա ժամանակակից կոգնիտիվ նյարդաբանության մեջ գիտակցությունը համարվում է ուսումնասիրության առարկա ։
Կոգնիտիվիստիկան հնարավոր դարձնող կարևոր տեխնիկական նվաճում դարձան ուղեղի սկանավորման նոր մեթոդները:Տոմոգրաֆիան և այլ մեթոդները առաջին անգամ հնարավորություն են տալիս անմիջականորեն ստանալ ուղեղի աշխատանքի տվյալներ:Կարևոր դեր խաղացին նաև ավելի հզոր համակարգիչները։
Կոգնիտիվիստիկայում համատեղ օգտագործվում են համակարգչային մոդելներ՝ վերցված արհեստական բանականության թեորիայից,և փորձնական մեթոդներ՝ վերցված հոգեբանությունից և բարձրագույն նյարդային համակարգի ֆիզիոլոգիայից, մարդկային ուղեղի աշխատանքի ճշգրիտ թեորիաների մշակման համար։
Ծագումը
Կոգնիտիվ գիտությունը ի հայտ է եկել բիհեյվիորիզմին ի պատասխան, փորձելով գտնել նոր մոտեցում հասկանալու մարդկային գիտակցությունը:Բացի հենց հոգեբանությունից,ծագման հիմքում հայտնվեցին միանգամից մի քանի գիտական առարկաներ՝ արհեստական բանականություն(Ջոն Մակկարտի),լեզվաբանություն(Նոամ Չոմսկի),ինչպես նաև փիլիսոփայություն(Ջերրի Ա. Ֆոդոր):Առաջին համակարգիչների ի հայտ գալու և կիբեռնետիկայի զարգացման գագաթնակետին մարդկային գիտակցության և հաշվողական մեքենայի նմանության միտքը սկսեց տարածվել և դրեց կոգնիտիվիզմի հիմնական թեորիաների հիմքը:Մտածելու գործընթացը համեմատվում էր համակարգչի աշխատանքի հետ, որը խթաններ է ստանում շրջապատող աշխարհից և վերարտադրում տղեկատվությունը, որը մատչելի է ուսումնասիրման համար:Բացի նշաններից, որոնք գիտակցության և արտաքին աշխարհի շփման արդյունք են,ուսումնասիրման առարկա դարձան մտավոր պատկերները(կամ պատկերացումներ):Այդ կերպով տեղի ունեցավ բաժանում արտաքինի(առարկաներ,օբյեկտներ,...) և ներքինի(պատկերացումներ):Այն հարցին,թե արդյոք գոյություն ունի աշխարհը,կոգնիտիվ գիտությունը պատասխանում է «հայտնի չէ,բայց այդ աշխարհի մասին մեր պատկերացումները գոյություն ունեն»:Մյուս կողմից, կոգնիտիվիզմը վերադարձրեց դեկարտյան սկեպտիցիզմը և անուշադրության մատնեց սուբյեկտիվ զգացմունքները և էմոցիաները ։
Մարմնավորված կոգնիտիվ գիտություն
XXI դարի սկզբին կոգնիտիվ գիտության մեջ զարգացավ նոր ուղղություն-մարմնավորված կոգնիտիվ գիտություն(.embodied cognitive science):Նրա ներկայացուցիչները սխալ են համարում ավանդական կոգնիտիվ գիտության մոտեցումը և գիտակցության փիլիսոփայությունը,որը գրեթե ամբողջությամբ հաշվի չի առնում մարմնի դերը գիտակցության գործունեության մեջ:Վերջին տասնամյակում նկատվում է մարմնավորված ճանաչողության բնագավառում էմպիրիկ ուսումնասիրությունների աճ:Մարմնավորված կոգնիտիվ գիտության կողմնակիցները չեն ընդունում այն միտքը, որ գիտակցությունը ստեղծվում է ուղեղի կողմից կամ նույն ուղեղն է ։
Կոգնիտիվիստիկայի բաղադրիչները
Կոգնիտիվ գիտությունների շարքին են դասվում ճանաչողության փորձարարական հոգեբանությունը,կոգնիտիվ անթրոպոլոգիան,կոգնիտիվ աշխարհագրությունը,հոգելեզվաբանությունը,նեյրոլեզվաբանությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կոգնիտիվ գիտություն Կատեգորիա:Միջառարկայական բնագավառներ Կատեգորիա:Հոգեբանության բաժիններ
Բրազիլիայի ազգային թանգարանի հրդեհ
Բրազիլիայի ազգային թանգարանի հրդեհ, տեղի է ունեցել 2018 թվականի սեպտեմբերի 2-ին։ Այրվել է Ռիո դե Ժանեյրոյի Պասո դե Սան Կրիստովաո պալատը, որտեղ տեղակայված էր 200-ամյա թանգարանը։ Թանգարանի պահոցներում կային ավելի քան 20 մլն թանգարանային նմուշ։ Բրազիլիայի նախագահ Միշել Թեմերը աղետն անվանել է «պատմական և մշակութային ժառանգության անգնահատելի կորուստ»։ Հրդեհի պատճառը դեռևս որոշված չէ, սակայն կարող է կապված լինել վերջին հինգ տարիների թանգարանի ընթացիկ ֆինանսավորման բացակայության հետ։ Կորուստների մասին առայժմ չի հայտարարվել   ։
Նախապատմություն
2014 թվականին՝ բյուջեի շարունակական կրճատումների պատճառով, թանգարանը չի ստացել տարեկան սպասարկման համար անհրաժեշտ տարեկան 520000 բրազիլական ռեալը։ 2015 թվականին թանգարանը ժամանակավորապես փակվել է, քանի որ կառույցը սպասարկող և անվտանգության աշխատակիցները աշխատավարձ չեն ստացել։ Հանրահայտ ցուցասրահի վերանորոգումը ֆինանսավորվել է ժողովրդի կողմից։ 2018 թվականին սպասարկման բյուջեն կրճատվել է 90%-ով ։
Շենքը վթարային վիճակում էր՝ կեղտոտ պատերով, բաց հոսանքի լարերով ։ 2018 թվականի հունիսին, երբ թանգարանը պետք է տոներ իր ստեղծման 200-ամյակը, ստեղծվել էր մի անելանի իրավիճակ, որի պատճառով հնարավոր էր հրաժարվեին հոբելյանական տոնակատարությունից ։
Թանգարանի նախկին տնօրեն, Լուիս Ֆերնանդո Դիազ Դուարտեն մատնանշել է տարբեր տարիների կառավարությունների թանգարանի հետևողական անտեսումը ։ «Տարիների ընթացքում մենք տարբեր կառավարությունների հետ կռվել ենք, որ բավարար ռեսուրսներ ձեռք բերենք պահպանելու համար այն, ինչն այժմ ամբողջությամբ ոչնչացված է», - ասել է նա։ 2018 թվականի հունիսին՝ 200-ամյակի տոնակատարության ժամանակ ոչ մի պետական նախարար չի հայտնվել թանգարանում ։
Հրդեհի ժամանակ թանգարանին պատկանող հավաքածուն ավելի քան 20 միլիոն կտոր էր պարունակում, որն ընդգրկում է մարդկության պատմության ավելի քան 11000 տարվա պատմություն ։
Հրդեհ
2018 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ թանգարանը փակվելուց անմիջապես հետո, Քինթա դա Բոա Վիստայի այգում գտնվող Ազգային թանգարանի շենքի բոլոր երեք հարկերում միաժամանակ հրդեհ է բռնկվել  ։ Հրդեհաշեջերին կանչել են ժամը 19:30-ին, որոնք անմիջապես ժամանել են դեպքի վայր ։
Երեկոյան ժամը 21։ 00-ին (00:00 UTC, սեպտեմբերի 3-ին) հրդեհը անկառավարելի է դարձել, բազմաթիվ կրակի օջախներով և պատահական պայթյուններով ։ Բազմաթիվ մարդիկ են եկել Քինտա դա Բոա Վիստա, հրդեհը տեսնելու համար ։
Ժամը 21:15-ին հրշեջների մասնագիտացված թիմ է մտել շենք, փորձելով արգելափակել այն տարածքները, որոնք դեռևս չեն հրդեհվել և գնահատել վնասի չափը։ Հրդեհային դեպարտամենտի ներկայացուցիչը ԶԼՄ-ներին հայտնել է, որ հրշեջ բրիգադներ են այրվող շենք մտել և թանգարանի աշխատակիցների ղեկավարությամբ կարողացել են շատ իրեր դուրս հանել ։
Ժամը 21:30-ին ողջ շենքը բոցերի մեջ է եղել, այդ թվում կայսերական սենյակների ցուցահանդեսը։ Թանգարանի չորս պահապանները կարողացել են փրկվել և որևէ զոհերի մասին չի հայտարարվել ։
Ժամը 22:00-ին (01:00 UTC սեպտեմբերի 3) տասնյակ թանգարանի աշխատակիցներ հրդեհը հանգցնելու համար միացել են հրշեջներին։ Այդ ժամանակ արդեն փլուզվել էին շենքի տանիքն ու երկու հարկը։ Թանգարանում 43 տարի գրադարանավար աշխատած  Էդսոն Վարգաս դա Սիլվայի խոսքերով, «այստեղ սոսկալի շատ թուղթ, փայտե հատակ և շատ այլ արագ վառվող իրեր կան»։
Նախքան հրդեհի հետաքննությունը սկսելը Բրազիլիայի մշակույթի նախարար Սերխիո Սաի Լեյտաոն կասկածել է հայտնել, որ հրդեհի հավանական պատճառ կարող էր լինել հոսանքի լարերի կարճ միացումը կամ որևէ մոմով թռչող լապտեր՝ որոնցից շատ կան Բրազիլիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 հրդեհներ Կատեգորիա:Աղետներ Բրազիլիայում
Ռոտոֆրենո
Ռոտոֆրենո  (Rottofreno), կոմունա Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Պիաչենցա գավառում։
Բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի տվյալներով եղել է 12.301 : Բնակչության միջին խտությունը՝ 260 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² տարածք ։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Սան Ֆրուկտուոսո դե Բախես
Սան Ֆրուկտուոսո դե Բախես (San Fructuoso de Bages, Sant Fruitos de Bages, Sant Fruitós de Bages), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաժես շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 22,2 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 8184 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 59 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր