cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գիշերային դռնապան (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Վիեննայի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:1974 թվականի Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1974 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Նեֆմեզեն
Նեֆմեզեն (Neufmaison), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 57 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 90 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 15 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Տիգրան Հարությունյան (հաղորդավար)
Տիգրան Հակոբի Հարությունյան, հայ հեռուստառադիոլրագրող, բազմաթիվ տեղեկատվական-երաժշտական, ժամանցային ծրագրերի հեղինակ-վարող, համերգների, շոու ծրագրերի, կորպորատիվ, ինչպես նաև հարսանեկան երեկոների հանդիսավար։ Աշխատել է Հայաստանի հեռուստատեսության առաջին ալիքում, «Նորք» հեռուստատեսությունում, «Հայ է‎ֆ էմ» ռադիոկայանում, «Այգ» հեռուստաընկերությունում, «Արմենիա» հեռուստաընկերությունում, «Կուլտուրա» ռուսական հեռուստաալիքում, «Պրոմեթևս» Հ2, «Կենտրոն» և «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերություններում, ինչպես նաև Հայպետֆիլհարմոնիայում։ Ներկայումս աշխատում է Հայաստանի հանրային ռադիոյում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:Մայիսի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:1973 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ
Տորթերի նետում
Տորթի նետում, կրեմային տորթի կամ այլ աղանդերի նետում մարդու դեմքի վրա։
Որպես հումորային հնարք նման գործողություն առաջին անգամ իրականացվել է Ֆրեդ Կարնոյի կողմից ։ Կարծիք կա, որ տորթի նետումը դեմքին ճանաչում է ստացել 1909 թվականին «Պարոն Ֆլիպ» ամերիկյան կատակերգական համր ֆիլմից ։
Ուիլյամ Էտտի
Ուիլյամ Էտտի (William Etty, ), անգլիացի գեղանկարիչ։ Նա հայտնի կոլորիստ է եղել։ Նրա ստեղծագործության գլխավոր թեման եղել է կանացի մերկ մարմինը։
Կրթություն
1806 թվականին հորեղբոր հրավերով, որը գնահատում էր Էտտիի նկարչություն սովորելու ձգտումը և աջակցում էր նրան, որ դառնա նկարիչ, գնացել է Լոնդոն։ 1807 թվականին Էտտին ընդունվել է Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիան, որտեղ նրա ղեկավարը դարձել է Հենրի Ֆյուզլին (Johann Heinrich Füssli)։ 1811 թվականին բազմաթիվ փորձերից հետո, երիտասարդ Ուիլյամի աշխատանքներից երկուսը ընտրվել են ցուցադրության համար. «Կատաղած վայրի խոզից Անտիոպիին փրկող Տելեմաքոսը», որը ցուցադրվել է Թագավորական ակադեմիայի տաղանդավոր աշակերտների աշխատանքների ցուցադրման պատին, և Սապփո ( Սապփո - հին հույն բանաստեղծուհի, հին հունական գրականության խոշորագույն դեմքերից մեկը) կտավը Բրիտանական ինստիտուտում, որը վաճառվել է բավական բարձր գնով՝ 25 գինեյով (անգլիական ոսկե դրամ) ։
Ստեղծագործություն
Ուիլյամ Էտտին մեծապես ազդվել է նկարիչ Թոմաս Լոուրենսի աշխատանքներից, որի տանն ապրել է Լոնդոնում սովորելու տարիներին։ 1816 թվականին Էտտին կարճ ժամանակով եղել է Փարիզում և Ֆլորենցիայում։
1820 թվականին նրա «Կորալներ որոնողները» նկարը, որը ցուցադրվել էր Թագավորական ակադեմիայում, մեծ ուշադրության է արժանացել։ Ավելի մեծ հաջողություն է ունեցել նրա «Կլեոպատրիայի ժամանումը Կիլիկիա» նկարը, որը ցուցադրվել է հաջորդ տարի։
1840-1841 թվականներին Էտտին կատարել է ուխտագնացություն դեպի Նիդերլանդներ՝ հոլանդական նկարիչների նկարները, այդ թվում նաև այդ երկրի եկեղեցիներում և հասարակական պատկերասրահներում Ռուբենսին ուսումնասիրելու համար։
Յորքի ցուցահանդես
1849 թվականին Արվեստների թագավորական ընկերությունը որոշել է կազմակերպել Էտիի գործերի հետահայաց ցուցահանդես, որն առաջինն էր 1836 թվականի Յորքի փոքր ցուցահանդեսից ի վեր։ Էտտին համաձայնվել է միայն այն պայմանով, որ իր բոլոր 9 մեծ աշխատանքները ներառված լինեն։ Ժաննա Դ Արկի 3 նկարները եղել են Լոնդոնում և հեշտ հասանելի են եղել, Շոտլանդական թագավորական ակադեմիան ուրախ է եղել տրամադրելու «The Combat», «Benaiah» և «Judith Triptych» նկարները, բայց Մանչեստրի թագավորական հաստատությունը շատ դժկամությամբ է տրամադրել The Sirens և Ulysses նկարները, մտավախություն ունենալով, որ տեղափոխման ժամանակ փխրուն ներկերը կարող են վնասվել ։
Նրանք տրամադրել են ստեղծագործությունները միայն այն բանից հետո, երբ Էտտին և իր ընկերներից ոմանք այցելել են Մանչեստր, որպեսզի անձամբ համոզեն նրանց ։ Ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1849 թվականի հունիսի 9-ից օգոստոսի 25-ը, որտեղ առաջին անգամ ցուցադրվել են Էտիի 133 նկարները ։ Էտտին հույս է ունեցել, որ այն կբարձրացներ հասարակության իրազեկությունը իր ունակությունների վերաբերյալ, որի մասին նա գրել է ընկերոջը՝ Սրբազան Իսահակ Սպենսերին՝ «Խնդրում եմ, Աստված, ես նրանց կտամ իմ որակի համը»։
Ցուցահանդեսը լավ ընդունելություն է ունեցել և շատ այցելուներ են եղել, նույնիսկ Էտիի հին հակառակորդները առավոտյան խրոնիկոնում առաջարկել են, որ ընթերցողները «ժամանակ չկորցնեն և այցելեն այդ հավաքածուն դիտելու»։ Դա ֆինանսական աղետ է եղել Արվեստի թագավորական ընկերության համար, որը բախվել էր մեծ թվով արվեստի գործեր ամբողջ երկրից տեղափոխելու ծախսերի հետ ։
Մահ
Յորքի Ցուցահանդեսի ընթացքում Էտտին ունեցել է ռևմատիկ ծանր տենդ։ Հոգնածությունից և ցուցահանդեսի սթրեսից սպառված՝ ցուցահանդեսի ավարտից հետո, նա շատ վատ առողջությամբ վերադարձել է Յորք։
1849 թվականի նոյեմբերի 3-ին Ուիլյամն ունեցել է ասթմայի լուրջ տենդ, որը ենթադրվում է, որ սրվել էր, քանի որ նախորդ օրը երեկոյան անփությություն ցուցաբերելով չէր հագել ֆլանելե վերնաշապիկը։ Նրա վիճակը արագորեն վատթարացել է, և մինչև նոյեմբերի 10-ը նա արդեն անկողնային է եղել։
Նոյեմբերի 13-ին, երեքշաբթի օրը, դիտելով Օուս գետի վրա ընկած մայրամուտը՝ լսվել է, թե ինչպես նա ասել է. «Հրաշալի' է, հրաշալի', Սա մահն է» ։ Այդ գիշեր, ավելի ուշ, Բեթսի Էտտիին այդ մասին գրել է Ջոզեֆ Գիլլոտտին. «Քեռին այսօր երեկոյան ութ անց տասնհինգ բնությանն իր վերջին պարտքը տվեց։ Չգիտեմ ինչ անել։ Սիրտս գրեթե կոտրված է։ Ես կորցրել եմ իմ լավագույն ընկերոջը։ Ես չգիտեմ ինչ եմ անելու հիմա։ Այլևս չեմ կարող խոսել» (էջ 475)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ Կատեգորիա:18-րդ դարի անգլիացի նկարիչներ
Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի թանգարան
Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի թանգարան (Московский музей современного искусства, MMoMA), գեղարվեստի քաղաքային թանգարան Մոսկվայում։ Բացվել է 1999 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Ռուսաստանի առաջին հանրային քաղաքային թանգարանն է, որն ամբողջությամբ մասնագիտացված է 20-21-րդ դարերի արվեստի մեջ։
Պատմություն
Թանգարանը բացվել է 1999 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Մոսկվայի կառավարության և Մոսկվայի մշակույթի քաղաքային վարչության աջակցությամբ։ Թանգարանի հիմնադիր-տնօրեն է դարձել Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի նախագահ Զուրաբ Ծերեթելին։ Թանգարանի հավաքածուի համար հիմք է հանդիսացել Զուրաբ Ծերեթելու անձնական հավաքածուի 20-րդ դարի արվեստագետների ավելի քան 2000 ստեղծագործություններ։ Հետագայում թանգարանային ֆոնդը զգալիորեն հարստացել է. հավաքածուն շարունակաբար ընդլայնվում է գնումների և նվերների հաշվին։
Թանգարանը գտնվում է Մոսկվայի կենտրոնում։ Թանգարանի հիմնական շենքը, որտեղ ներկայացվում են մշտական ​​ցուցադրություններն ու ժամանակավոր ցուցահանդեսներ, տեղավորված է Պետրովկա փողոցում գտնվող վաճառականական Գուբինի նախկին առանձնատանը, որը համարվում էր 18-րդ դարի հուշարձան, կառուցել էր ռուս ճարտարապետ Մատվեյ Կազակովը։ Թանգարանի ենթակայության ներքո կան երկու ցուցահանդեսային տարածքներ՝ Երմոլաևյան նրբանցքի հինգ հարկանի շենքը և Տվերսկոե բուլվարի ընդարձակ պատկերասրահը։ Թանգարանը ցուցահանդեսներ է կազմակերպում նաև Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ժամանակակից արվեստի պետական ​​թանգարանում (Գոգոլի բուլվար 10) և Բոլշոյ գրուզինսկոյ 15 հասցեում գտնվող Զուրաբ Ծերեթելու թանգարան-արվեստանոցում։
Ավանգարդ
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է 20-րդ դարի ռուս դասական վաղ ավանգարդիզմի ներկայացուցիչների աշխատանքները, որոնցից շատերը ձեռք են բերվել աճուրդի ժամանակ, եվրոպական և ամերիկյան պատկերասրահներից, հայրենադարձվել են արտերկրից։ Ներկայացված են Կազիմիր Մալևիչի, Մարկ Շագալի, Նատալյա Գոնչարովայի, Միխայիլ Լարինովի, Ալեքսանդր Էքստերի, Արիստարքոս Լենտուլովի, Վլադիմիր Տատլինի, Պավել Ֆիլոնովի, Վասիլի Կանդինսկու գեղանկարները, Ալեքսանդր Արխիպենկոյի, Օսիպ Ցադկինի քանդակները։ Թանգարանում ներկայացված են նաև վրացի նկարիչ Նիկո Փիրոսմանիի աշխատանքները։
Նոնկոնֆորտիստներ
Ցուցադրության տպավորիչ մի բաժին նվիրված է 1960-1980-ական թվականների նկարիչ-նոնկոնֆորմիստներին։ Դրանք այն վարպետների աշխատանքներն են, որոնք գործել են «ընդհատակյա», իսկ այժմ հայտնի են Ռուսաստանում և արտերկրում, այդ թվում` Իլյա Կաբակովը, Անատոլի Զվերևը, Վլադիմիր Յակովլևը, Վլադիմիր Նեմուխինը, Վիտալի Կոմարը, Ալեքսանդր Մելամիդը, Դմիտրի Կրասնոպևցևը, Լեոնիդ Շվարցմանը, Սերգեյ Ալֆյորովը, Կորյուն Նահապետյանը և այլք։
Ժամանակակից նկարիչներ
Թանգարանն աջակցում է Ռուսաստանում ժամանակակից արվեստի զարգացմանը և շարունակ համալրում է իր հավաքածուն։ Հավաքածուում ներկայացված են Բորիս Օռլովի, Դմիտրի Պրիգովի, Ֆրանսիսկո Ինֆանտեի, Օլեգ Կուլիկի, Ալեքսանդր Բրոդսկու, Աիդան Սալախովայի, Վլադիմիր Դուբոսարսկու, Ալեքսանդր Վինոգրադովի, Վիկտոր պիվովարովի, Կոնստանտին Զվեզդոչյոտովի, Անդրեյ Վարտենևի, Սերգեյ Չեսնոկով-Լադիժենսկու, Յուրի Շաբելնիկովի և այլոց աշխատանքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:Մոսկվայի գեղարվեստական թանգարաններ
Միրելա Մանյանի
Միրելա Մանյանի (Μιρέλα Μανιάνι, ), հույն թեթև ատլետ, մինչև 1997 թվականը ներկայացրել է Ալբանիան։ Օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն նիզակի նետում մարզաձևում։
Կենսագրություն
Միրելա Մանյանին ծնվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ալբանիայի Դուրրաս քաղաքում։ 1994 թվականին ներկայացրել է Ալբանիան Հելսինկիում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում և զբաղեցրել 22-րդ տեղը։ Հաջորդ տարի նա արծաթե մեդալի է արժանացել Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում, իսկ Գյոտեբորգում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում եղել է 12-րդը։ 1996 թվականին Միրելա Մանյանին սահմանել է Ալբանիայի նոր ռեկորդ՝ 62.46մ (այդ ռեկորդը գերազանցվել է 2015 թվականին) ։ Նույն թվականին Ատլանտայում անցկացված Օլիմպիական խաղերում Միրելա Մանյանին, ով եղել է Ալբանիայի հավաքականի դրոշակակիրը, զբաղեցրել է 24-րդ տեղը։
1997 թվականին Միրելա Մանյանին ամուսնացել է հույն ծանրամարտիկ Գեորգիոս Տզելիլիսի հետ և սկսել է հանդես գալ Հունաստանի դրոշի ներքո՝ օգտագործելով Մանյանի-Տզելիլի ազգանունը (մինչև 2002 թվականը, երբ ամուսնալուծվել է)։ 1997 թվականի աշխարհի թեթև ատլետիկայի առաջնությունում նա զբաղեցրել է 11-րդ տեղը, իսկ 1998 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում՝ 9-րդ տեղը։
1993 և 2003 թվականների աշխարհի առաջնություններում Միրելա Մանյանին դարձել է չեմպիոն, իսկ 2001 թվականի աշխարհի առաջնությունում արժանացել է արծաթե մեդալի։ 2002 թվականին նա դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Նույն թվականին նա արծաթե մեդալի է արժանացել Սիդնեյում անցկացված Օլիմիպական խաղերում, իսկ հաջորդ Օլիմպիական խաղերում, որ անցկացվել են 2004 թվականին Աթենքում, Միրելա Մանյանին զբաղեցրել է երրորդ տեղը։
Միրելա Մանյանին իր մարզական կարիերան ավարտել է 2005 թվականին։ Նրա կողմից սահմանված Հունաստանի ռեկորդը ներկայում մնում է չգերազանցված (67,51 մ) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն աթլետներ‎ Կատեգորիա:Հույն օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Aonidiella yehudithae
Aonidiella yehudithae, կիսակարծրաթևավոր միջատների - որդանների տեսակ՝ վահանակիրների ընտանիքից, Aonidiella ցեղից ։
Տարածվածություն
Եվրոպա. Հունաստան (Կրետե կղզի) ։
Նկարագիր
Սնվում են բույսերի հյութով, ինչպես Hedera helix-ը (Araliaceae)։ Տեսակը 2006 թվականին առաջին անգամ նկարագրել է հրեա միջատագետ Յաիր Բեն Դովը։
Aonidiella yehudithae-ն A. aurantii, A. comperei, A. araucariae, A. orientalis, A. taxus, A. tectaria, A. tinerfensis, A. tsugae, A. pini, A. rex, A. eugeniae տաքսոնների հետ միասին ընդգրկվում է Acutaspis ցեղում ։
Արտաքին հղումներ
՝
Սուրբ ընտանիք (հուշարձան, Ավան-Առինջ)
«Սուրբ ընտանիք», հուշարձան Երևանի Ավան վարչական շրջանի Ավան-Առինջ թաղամասում, տեղադրվել է 1987 թվականին։
Տվյալներ
Հուշարձանը տեղադրվել է Ավան-Առինջի «Ընտանիք» զբոսայգում։ Հուշարձանի նյութը պղինձ է, քանդակում կերտված է ընտանիք ։
Aonidiella yehudithae
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջատներ
Սուրբ ընտանիք (հուշարձան, Ավան-Առինջ)
Ընտանիքի այգի
Ընտանիքի այգին գտնվում է Ավան-Առինջ թաղամասի Բաբաջանյան փողոցում։ Ստեղծվել է 1980-ականներին, վերակառուցվել է 2006-2007 թվականներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Գևորգ Գևորգյանի քանդակներ
Ուսոլյեի շրջան (Պերմի երկրամաս)
Ուսոլյեի շրջան (Усольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուսոլյե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4544 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13667 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,01 մարդ/կմ²։
Կոնտկուր
Կոնտկուր (Contescourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 3 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Կանտեն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02214։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 66 մարդ։
Տնտեսություն
2011 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 42 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 31-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 73,8 %, 1999 թվականին եղել է 68,1 %)։ 31 աշխատունակ բնակիչներից 26-ը աշխատում էին (14 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 5-ը՝ թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էր այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Նեֆմանիլ
Նեֆմանիլ (Neufmanil), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 8 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 749 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 541-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 208։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 541 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 465 անձ (258 տղամարդ և 207 կին)։ Գործազուրկ են եղել 76 անձ (42 տղամարդ և 34 կին)։ 208 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 86-ը` թոշակառուներ, իսկ 69-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Արթուրո Սարուխան
Արթուրո Սարուխան (սեպտեմբերի 14, 1963), հայկական ծագմամբ մեքսիկացի դիվանագետ։ Նա միջազգային ռազմավարական խորհրդատու է Վաշինգտոնում և միջազգային գիտնականների պատվավոր դիվանագետ Վուդրո Վիլսոնի կենտրոնում։ 2007 թվականի հունվարի 27-ից 2013 թվականի հունվարի 10-ը ԱՄՆ-ում Մեքսիկայի դեսպանն էր։
Չայկովսկի շրջան (Պերմի երկրամաս)
Չայկովսկի շրջան (Чайковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1962 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չայկովսկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2124 կմ²։
Բնակչություն
2002 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 109800 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 51,69 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Թոքային ծավալներ
Թոքային ծավալներ, ներշնչման և արտաշնչման խորությունից կախված, թոքեր մտնող կամ դուրս եկող օդի տարբեր ծավալներ։ Կիրառվում է թոքերի ֆունկցիոնալ հետազոտման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շնչառության ֆիզիոլոգիա Կատեգորիա:Շնչառություն
Վազգեն Առաջին կաթողիկոսի կիսանդրի (Վանաձոր)
Վազգեն Առաջին կաթողիկոսի կիսանդրի, գտնվում է Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաքի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցի բակում։
Պատմություն
Վազգեն Ա կաթողիկոսի կիսանդրին տեղադրվել է 2009 թվականին։ Բացման պաշտոնական արարողությանը մասնակցել է ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը։ Կիսանդրին տեղադրվել է Վանաձորի Վազգեն Ա-ի անունը կրող դպրոցի բակում։ Կիսանդրիի պատրաստման համար օգտագործվել է Դսեղի գրանիտը, ստեղծման նախաձեռնությունը պատկանում է ԱԺ պատգամավոր Վիկտոր Դալլաքյանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Համլետ Մատինյանի քանդակներ Կատեգորիա:Վանաձորի շենքեր և կառույցներ
Միշա Քոլինզ
Անձնական կյանք
2001 թվականի հոկտեմբերին Միշան ամուսնանում է Վիկտորիա Վանտոչի հետ։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ծնվում է նրանց առաջնեկը` Ուեսթ Անաքսիմանդր Քոլինզը։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ծնվում է նրանց դուստրը՝ Մեսոն Մարի Քոլինզը։ Միշան ունի 2 կրիա, որոնց անվանում է՝ Drydraluxlaloud և Բոնի Բրայ 2-րդ ։
Քոլինզը համարվում է Random Acts բարեգործական հիմնադրամի տնօրենը։ Random Acts-ը ֆինանսավորում է ամբողջ աշխարհի այն անհատներին կամ կազմակերպություններին, որոնք ուզում են բարի և պիտանի գործ կատարել։ Միշան նաև հիմնադրել է «Greatest International Scavenger Hunt the World Has Ever Seen»-ը (GISHWHES) 2011 թվականին։ Այստեղից ստացված հասույթը գնում է դեպի Random Acts: «GISHWHES»-ը գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիա
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիա (Российская академия художеств, РАХ), պետական գիտական հաստատություն Ռուսաստանի Դաշնությունում, ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իրավահաջորդը։ Հասարակական-մշակութային հաստատություն, կերպարվեստի, ճարտարապետության, դեկորացիայի, դիզայնի և գեղարվեստական կրթության բնագավառներում Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի գործընկերը։ Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի հիմնադիր է համարվում Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությունը։
Պատմություն
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիան համարվում է ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի իրավահաջորդը։ Հիմնադրվել է 1947 թվականին՝ Համառուսական գեղարվեստի ակադեմիայի հենքի վրա։ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի բոլոր իրավունքները ԽՍՀՄ փլուզումից հետո անցել են Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիային, իսկ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամները դարձել են Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամներ և թղթակից անդամներ։
Ըստ իրավական կարգավիճակի՝ Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիան հանդիսանում է դաշնային պետական բյուջետային հաստատություն։
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիան ստեղծագործական, գիտական ​​կազմակերպություն է, որի գործունեության հիմնական ասպեկտներից մեկը կրթությունն է։ Աշխատանքներ են տարվում պահպանելու և զարգացնելու ակադեմիական դպրոցի հայրենական ավանդույթները, գեղարվեստական ​​կրթության կազմակերպումն ու կատարելագործումն է, համաշխարհային ճանաչման արժանացած ռուսական մշակույթի գեղարվեստական ​​մեծագույն արժեքների պահպանումն ու զարգացումը։ Ակադեմիայի գեղարվեստական դպրոցի համակարգի զարգացման խթանման նպատակով ակադեմիայի նախագահությունը հիմնադրել է արվեստի կրթության խորհուրդ, որը, սերտ համագործակցելով Ակադեմիայի գիտական և մեթոդական կառավարման և ակադեմիական հաստատությունների ղեկավարության հետ, համակարգում է ակադեմիական գեղարվեստական կրթության հարցերը ։
Ակադեմիայի ուսումնական հաստատություններն են ՝
Բաժիններ
Ակադեմիան հիմնված է գիտական ​​ճյուղային և տարածքային սկզբունքների վրա։ Ակադեմիայի կառուցվածքում ընդգրկված են՝
Տպագիր հրատարակություն
2009 թվականին ՌԴ մշակույթի նախարարության աջակցությամբ Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիան սկսեց հրատարակել իր սեփական «ԱԿԱԴԵՄԻԱ» ամսագիրը ։ Ամսագիրը ստեղծվեց հասարակությանն Ակադեմիայի գործունեության մասին տեղեկացնելու նպատակով, ինչպես նաև խթանելու և մեծացնելու մշակույթի հանդեպ հետաքրքրությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի համալսարաններ Կատեգորիա:Արվեստի ակադեմիաներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ազգային ակադեմիաներ Կատեգորիա:1757 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Լենինի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտահետազոտական ինստիտուտներ
Կոնսևրյո
Կոնսևրյո (Concevreux) համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Հինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան (շրջան) շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02208։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 259 մարդ։
Տնտեսություն
2011 թվականի տվյալներով 163 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 137-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 84,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,5 %)։ 137 աշխատունակ բնակիչներից 127-ը աշխատում էին (69 տղամարդ և 58 կին), անաշխատանք էին 10-ը (5 տղամարդ և 5 կին)։ 26 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Չաստիեի շրջան (Պերմի երկրամաս)
Չաստիեի շրջան (Частинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չաստիե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1632 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14578 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Ֆատիկ (քաղաք)
Ֆատիկ (Fatick), քաղաք Սենեգալի կենտրոնային մասում։
Աշխարհագրական դիրք
Ֆատիկ մարզի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է պետության մայրաքաղաք Դակարից 155 կմ հարավ-արևելք։ Կենտրոնի բարձրությունը՝ 11 մետր է։
Բնակչություն
Ֆատիկ քաղաքի բնակչությունը ըստ 2013 թվականի տվյալների կազմում է 26 253 մարդ ։
Բնակչության աճի դիմանկիան ըստ տարեթվի.
Գրականություն
Կատեգորիա:Սենեգալի քաղաքներ Կատեգորիա:Սրբազան քաղաքներ
ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորների ցանկ
ՀՀ ԳԽ ձևավորվել է բացառապես մեծամասնական ընտրակագրով՝ 260 պատգամավոր, որոնցից մեկ տասնյակը՝ Արցախից։ ՀՀ ԳԽ Ընտրությունները կայացել են երկու փուլով՝ 1990 թվականի մայիսի 20-ին և հունիսի 3-ին։ Գյուղերում հիմնականում հաղթել էր Կոմունիստական կուսակցությունը, իսկ Երևանում ու այլ խոշոր քաղաքներում՝ ՀՀՇ-ն ։ Գերագույն Խորհուրդը իր աշխատանքները սկսեց 1990 թվականի հուլիսի 20-ից։
Խորհրդարանում ներկայացված էր երկու քաղաքական ուժ` Կոմունիստական կուսակցությունը և Հայոց համազգային շարժումը՝ ՀՀՇ-ն։ Հետագայում խորհրդարանում կազմավորվեցին խմբակցություններ՝ «Հանրապետություն» (38 պատգամավոր), «Արցախ» (11 պատգամավոր), «Լիբերալ-դեմոկրատներ» (10 պատգամավոր), «Ազգային առաջադիմություն» (10 պատգամավոր), ՀՅԴ (12 պատգամավոր)։
1990 թվականի օգոստոսի 4-ին Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության առաջնորդ Վլադիմիր Մովսիսյանի հետ պայքարում ՀՀ Գերագույն խորհրդի նախագահ ընտրվեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը։ Օգոստոսի 6-ին նախագահի առաջին տեղակալ ընտրվեց Բաբկեն Արարքցյանը (ՀՀՇ), իսկ տեղակալ՝ Գագիկ Հարությունյանը (ՀԿԿ)։
1991 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Հայաստանի նախագահ ընտրվեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, իսկ փոխնախագահ` Գագիկ Հարությունյանը։ ՀՀ ԳԽ նախագահ ընտրվեց Բաբկեն Արարքցյանը, առաջին տեղակալ՝ Արա Սահակյանը։
Նշումներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ պատգամավորների ցանկեր Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Չերդինի շրջան
Չերդինի շրջան (Чердынский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերդին ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 20872 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31671 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,52 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Յան Գիլդմիստերի պատկերասրահը
Յան Գիլդմիստերի պատկերասրահը (The Art Gallery of Jan Gildemeester Jansz), հոլանդացի նկարիչ Ադրիան դե Լելիի 1794-1795 թվականներին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Ամստերդամի պետական թանգարանում։ Կտավն ունի 63,7 սմ լայնություն, 85,7 սմ բարձրություն։ Նկարում պատկերված է Յան Գիլդմիստերը՝ շրջապատված ընկերներով և կտավների իր հավաքածուով։ Ամստերդամի պետական թանգարանը նկարը ձեռք է բերել 1964 թվականին, մինչ այդ կտավը ընդգրկված է եղել ֆրանսիական մասնավոր հավաքածուում ։
Konstkamers (արվեստի սենյակներ)
Ըստ արվեստաբան Ս. Ջ. դե Բրույն Նոպսի՝ նկարի թեման, որը ներկայացնում է արվեստի հավաքորդին տանը՝ ընկերներին իր հավաքածուն ցուցադրելիս, նիդերլանդական նկարչության մեջ 1800-ական թվականներին նորույթ է եղել, մինչդեռ այս ժանրը բնորոշ է ֆլամանդական նկարչությանը, հատկապես 17-րդ դարի նկարիչներին (Վիլհեմ վան Հաշտ, Դավիդ Կրտսեր Տենիրս, Գիլիս վան Տիլբորշ, Գոնսալես Քոքս)։ Ադրիան Լելին նման աշխատանքներ տեսել էր, հավանաբար, Անտվերպենում սովորելու տարիներին։ Ինչևէ ֆլամանդական արվեստի սենյակները (konstkamers) միանգամայն այլ տեսք ունեին, նրանք արտացոլում էին երևակայական ճարտարապետություն և ոչ թե այն իրականությունը, որը նկարիչը տեսնում էր։ «Յան Գիլդմիստերի պատկերասրահը» նկարում, ընդհակառակը, հստակորեն պատկերված է իրական տարածք։
Կենցաղային տեսարաններ
Ադրիան դե Լելին հետևել է կենցաղային տեսարաններ ստեղծելու ավանդույթին, որը բնորոշ էր 17-րդ դարի Հյուսիսային Նիդերլանդներին։ Նման ժանրի ստեղծագործություններում, սովորաբար, կեցվածքը չի ընդունվում, սակայն, Յան Գիլդմիստերի պատկերասրահի այցելուները շատ բնական տեսք ունեն, կարծես տեղյակ չեն, որ նկարիչը իրենց նկարում է։ Ըստ երևույթին, դե Լելին ոգեշնչվել է անգլիացի ժամանակակից նկարիչներով. Յան Գիլդմիստերն ունեցել է 1773 թվականի Յոհան Ցոֆանիի ստեղծած խմբակային նկարի փորագրություն, որը ծանոթ է եղել դե Լելին։
Տարածք, մարդիկ, արվեստի գործեր
Կտավում պատկերված երկու սենյակները դեռևս գոյություն ունեն։ Առջևի մեծ սենյակը և հետևի պլանի պատուհաններով սենյակը գտնվում են Յան Գիլդմիստերի տանը (1792 թվականից), այժմ՝ Ամստերդամի Herengracht 475 Rijksmonument (Ռեյկսմոնումենտ) պատմամշակութային ժառանգության վայրում։ Առաջին սենյակի առաստաղը (Յակոբ դե Վիտ, 1731), դռան վերևի ռելիեֆը և այլ դեկորացիաներ վերականգնվել են 20-րդ դարում կատարված վերանորոգման ժամանակ ։
Յան Գիլդմիստերը կանգնած է կտավի կենտրոնում։ Ադրիան դե Լելին հավանաբար իրեն պատկերել է ծնկի իջած աջ կողմում։ Կտավում պատկերված անձանց շարքում են ամստերդամցի արվեստի վաճառական Պիեռ Ֆոքեն, հոլանդացի ֆիզիկոս Կոռնելի Ռուդոլֆ Թեոդոր Կրայոնհոֆը (եռանկյունաձև գլխարկով), նկարիչ Ջուրիան Անդրիսենը, առևտրական Անտոնի Դալը և նրա կինը Մարան Դալ-Դոհրմանը (նստած է ձախ կողմի պատկերակալի հետևում), արվեստի հավաքորդ և գրող Բերնարդուս դե Բոշ Ջերոնիմոսը - ըստ Ս. Ջ. Դե Բրույն Նոպսի, RKD և պատկերասրահի կայքի, սակայն այս կարծիքը կասկածի տակ է դրվում այլոց կողմից ։
Նկարում կտավները դասավորված են շարքերով, պատին իրար մոտ փակցված։ Շատ հավանական է, որ տեսանելի կտավները ընտրվել են կոլեկցիոների և նկարչի կողմից մասնավորապես այս կտավի համար և համարվում են Գիլդմիստերի հավաքածուի կորիզը ։ Առաջին սենյակում պատկերված կտավներից շատերը հստակ երևում են։ Գիլդմիստերի հավաքածուն նրա մահից հետո 1800 թվականին հանվեց աճուրդի և աճուրդային կատալոգում կային կտավների մասին մանրամասն տվյալներ։ Որպես արվեստի հավաքորդ Գիլդմիստերի ճաշակը համընկնում էր իր ժամանակակիցների ճաշակին։ Նրա հավաքածուում կային ժանրային կտավներ, ծովանկարներ, բնանկարներ, կենդանիների նկարներ, նատյուրմորտ։ Գիլդմիստերի ավելի վաղ ձեռքբերումների շարքում կային գծանկարներ, տպագրական գործեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1790 նկարներ Կատեգորիա:Ամստերդամի պետական թանգարանի նկարներ
Մեծ ջերմոց (Պուշկին)
Մեծ ջերմոց (Большая оранжерея), պատմական շենք Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1751-1753 թվականներին, վերակառուցվել է 1820-ական թվականներին։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է ։ Գտնվում է Սադովայա փողոցի թիվ 14 տանը, Օրանժերնայա փողոցի անկյունում։
Պատմություն
Այս վայրում առաջին ջերմոցը կառուցվել է 1751-1753 թվականներին ճարտարապետ Սավվա Չևակինսկու նախագծով։ Այն ներառում էր կենտրոնական դահլիճ և երկու տաղավար։ Ավելի ուշ, 1750-ական թվականների վերջին կամ 1760-ական թվականների սկզբին Վարֆոլոմեյ Ռաստրելլիի նախագծով կառուցվել է երրորդ տաղավարը ( Չևակինսկի և Ռաստրելլի հեղինակային հարաբերակցությունը վիճելի է)։ Ջերմոցում շատ էկզոտիկ բույսեր հավաքվեցին Ամերիկայից, Աֆրիկայից, Հնդկաստանից, Իսպանիայից և Մերձավոր Արևելքից։ Այնտեղ կային սուրճի ծառեր, կակտուսներ, նարինջներ, արքայախնձորներ։ Ջերմոցը դարձավ առաջին խոշոր քարե շինությունը բնակավայրում, որը հետագայում քաղաք դարձավ, նրա չափերը զգալիորեն գերազանցեցին թաղամասի չափերին և այն ընդգրկվեց Ցարսկոյե Սելոյի գլխավոր հատակագծի մեջ։ 1779 թվականից ջերմոցի անկյուններից մեկի հարկաբաժնում բնակվում էր ճարտարապետ Չարլզ Կամերոնը։ Նրա տանը գծագրական արվեստանոց կար և իր սեփական ախոռները։ Կամերոնը այս տանը բնակվեց մինչև 1803 թվականը։ 1784 թվականին պալատից ջերմոցի շենքի կենտրոնական մաս տեղափոխվեց թատրոնը ։
19-րդ դարի վերջին տաղավարները հնացել էին և հարևան Եկատերինբուրգյան պալատի ու Նոր կողաշենքի համեմատ բավականին համեստ էին։ Վերակառուցումը սկսվեց 1820 թվականին Վասիլի Ստասովի նախագծով, աշխատանքները ղեկավարում էր  Վ. Մ. Գորնոստաևը, իսկ շենքի կառուցվածքի պահպանմանը հետևում էր Ստասովը։ Նոր ջերմոցում կային չորս երկհարկանի մասնաշենքեր, որոնք իրար հետ միացած էին ապակեպատ սյունաշարերով։  Նախատեսվում էր Սադովայա  և Ջերմոցային փողոցների անկյունում կառուցել կիսաշրջանաձև մասնաշենք, սակայն այն չիրականացվեց։ 1824 թվականի գարնանը սկսվեցին հարդարման աշխատանքները։  Ծեփածո դետալները ստեղծել է Կուպրիան Բալինը, նկարազարդումները կատարել է նկարիչ Բրանդուկովը։ Աշխատանքներն ավարտվեցին 1828 թվականի աշնանը  ։
1933-1934 թվականներին ճարտարապետ Վսեվոլոդ Յակովլևը վերակառուցում է շենքը, այնտեղ սառնարանային և կաթնամթերքի արդյունաբերության ինստիտուտը տեղակայելու նպատակով։ Մարմնավորում ստացավ Ստասովի մտահղացումն ավելացվեց  աղեղնաձև անկյունային մասնաշենքը։ Բակի կողմից կառուցվեց երկրորդ հարկը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին շենքը զգալիորեն վնասվեց։ 1949-1952 թվականներին Մեծ ջերմոցների վերակառուցման աշխատանքներով զբաղվում էր ճարտարապետ  Լ. Ն. Ռոտինովը։ 1949 թվականից շենքը տրամադրվեց Լենինգրադի գյուղատնտեսական ինստիտուտին։ Հերթական վերակառուցումը իրականացվեց 2012-2014 թվականներին «Լենպրոեկտռեստավրացիա» ինստիտուտի նախագծով  ։
Ճարտարապետություն
Ճակատային մասը նախապես ձևավորված էր բարոկկո ոճով, սակայն Ստասովը դրանք վերափոխեց դասականության ոճով։     Շքահանդեսային ճակատը կառուցվել էր Սադովայա փողոցի երկայնքով։ Միջին տաղավարների ճակատները ձևավորված են խոշոր ապակեպատ կամարներով, ինչպես նաև զարդաքանդակային եզրազարդով, կիսասյուներով, լայն  արխիվոլտով։ Եզրային տաղավարները բնակելի տարածքներ էին, համեստ ձևավորմամբ, սյուներով  և եզրազարդերով,  որոնք տիպիկ էին Ստասովի ոճին։  Շենքի ողջ ներքնահարկը զբաղեցնում էին դորիական սյունաշարերը,  ապակեպատ որմնախորշերով  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1821 հիմնադրումներ
Օսիպենկոյի փողոց (Տագանրոգ)
Օսիպենկոյի փողոց (Улица имени П. Е. Осипенко), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Օստրովսկու և Զավոդսկայա փողոցների միջև։ Երկարությունը 900 մ է։ Տների համարակալումը սկսվում է Օստրովսկու փողոցից։
Պատմություն
Սկզբնապես փողոցը կոչվել է Մեժևայա փողոց (Межевая улица), քանի որ անցնում էր գեներալ-լեյտենանտ, Տագանրոգի ամրոցի 3-րդ պարետ Իվան Կասպերովի և գործարար, Տագանրոգի կաշեգործական գործարանի հիմնադիրներից մեկի՝ Իվան Սկարամանգիի հողատիրույթների սահմանով (межа՝ «սահման, բաժանագիծ») ։ Այդ շրջանները, որոնք XIX դարի վերջից կառուցապատվում էին մետալուրգիական և կաշեգործական գործարանների բանվորների տներով, այդպես էլ կոչվում էին՝ Կասպերովկա և Սկարամանգովկա ։
Փողոցն արևելքից սահմանափակվում էր, այսպես կոչված, Կոլոնկա շրջանով, որտեղ 1896 թվականին կառուցված քոթեջներում բնակվում էին մետալուրգիական գործարանի բելգիացի ինժեներների ընտանիքները ։
Մետալուրգիական գործարանի մոտի պուրակը, որը գտնվում է Օսիպենկոյի փողոցում, պատմության հուշարձան է, որն ընդգրկվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտների պետական ցանկում որպես «Մետալուրգիական և կաթսայատան գործարանների բանվորների ոստիկանության հետ բախման վայր» ։
1920-ական թվականներին Մեժևայա փողոցը կարճ ժամանակ կոչվել է կարմիր հրամանատար Ռուդոլֆ Սիվերսի անունով ։
Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի տնօրեն, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Պավել Եֆիմովիչ Օսիպենկոյի անունով փողոցը կոչվել է 1998 թվականի դեկտեմբերին ։ Փողոցի սկզբնամասում ի պատիվ Պ. Ե. Օսիպենկոյի փակցված է հուշատախտակ ։
Օսիպենկոյի փողոցում գտնվում են բազմաբնակարանային շենքեր և մետաղագործների բնակելի տնատիրություններ, ինչպես նաև Տագանրոգի ոստիկանության № 3 բաժանմունքը (Օսիպենկոյի փող., 64)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Չեռնուշկայի շրջան
Չեռնուշկայի շրջան (Чернушинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերնուշկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1676 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 52192 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1925 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Դրամատուրգիա
Դրամատուրգիա, որևէ դարաշրջանի, երկրի, գրական ուղղության կամ առանձին հեղինակի գրական-դրամատիկական երկերի (պիեսների) ամբողջություն։
Նշված իմաստով գրականագիտության մեջ կիրառվում են «Վերածնության դարաշրջանի դրամատուրգիա», «Հայ դրամատուրգիայի պատմություն», «Գ․ Սունդուկյանի դրամատուրգիա» արտահայտությունները և այլն։ Դրամատուրգ (թատերգակ, թատերգու) է կոչվում պիես գրողը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Դրամատուրգիա
Վեգա
Վեգա (Քնարի), Քնար համաստեղության ամենապայծառ աստղը՝ 0,03 տեսանելի աստղային մեծության։
Լուսավորությունը 54 անգամ մեծ է արեգակնայինից, հեռավորությունը 8,1 պարսեկ է։ Վեգան երկնքի հյուսիսային կիսագնդի ամենապայծառ աստղերից է։ Վեգայի սպեկտրոսկոպիկ պարամետրերի չափման մեծ ճշգրտության շնորհիվ սպեկտրալուսաչափական հետազոտությունների ժամանակ Վեգան օգտագործվում է որպես ստանդարտ աստղ։ Աստղագիտության պատմության մեջ առաջին անգամ աստղային պարալաքսը որոշվել է Վեգայի համար՝ 1837 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստղեր
Կինցուգի
Կինցուգի (ճապոներեն՝きんつぎ, ոսկե կարկատան), կոտրված խեցեղենի նորոգման ճապոնական արվեստ։ Ճապոներենում «Կինցուգի» բառը թարգմանվում է որպես «ոսկե կարկատան» կամ «կարկատել ոսկով» ։ Կազմում է ճապոնական «վաբի֊սաբի» փիլիսոփայության բաղկացուցիչ մաս։ Այն գեղեցկություն է փնտրում աշխարհի անկատարություն մեջ ։ Նորոգման ժամանակ օգտագործվում է հատուկ շիճուկ, որը բաղկացած է ոսկուց, արծաթից և պլատինից։ Այսպիսով մարդիկ ճանաչում են կոտրված իրի պատմությունը և ցանկանում են նոր կյանք հաղորդել նրան։ Վերջնական արդյունքը սովորաբար ավելի գեղեցիկ է ստացվում, քան նախնական իրն էր ։
Պատմություն
Կինցուգի արվեստը ունի ավելի քան 500 տարվա պատմություն։ Այն ծագել է 15-րդ դարի վերջում։ Ավանդության համաձայն Ճապոնիայի սյոգուններից մեկը` Աշիկագա Յոշիմասան, կոտրում է իր սիրած թեյի բաժակը և ուղարկում է այն Չինաստան վերանորոգման համար։ Բաժակը վերանորոգում են մետաղական ամրակների օգնությամբ և այն կորցնում է իր նախնական գեղեցկությունը։ Սյոգունը դժգոհ է մնում աշխատանքից։ Նա իր մոտ է կանչում ճանպոնացի արհեստավորներից մեկին և հրամայում է նրան ավելի գեղագիտական լուծում գտնել։ Այսպես ծնվում է Կինցուգին ։
Ավանդական կինթսուքի մեթոդը օգատագործում էր ուրուսի լաքը և ոսկե փոշու խառնուրդը։ Ուրուսի լաքը ստանում էին թունավոր բաղեղից, որի սխալ օգտագործումը հղի էր վնաս հասցնելու վտանգով։ Վերանորոգված իրում չորանալուց հետո ուրուսի լաքը կորցնում էր իր թունավոր հատկությունները։ Ստացվող շիժուկը բավականին թանկարժեք էր, հաշվի առնելով ոսկու բարձր գինը և ուրուսի լաքի պատրաստման ռիսկերը ։
Մեր օրերում, ժամանակակից պոլիմերային տեխնոլոգիաների զարգացման շնորհիվ, Կինցուգի արվեստում սկսել են օգտագործել նոր, ավելի երկարակյաց և որակյալ նյութեր։
Փիլիսոփայությունը
Արվեստը հենվում էր ճապոնանական ավանդական «վաբի-սաբի» փիլիսոփայության և մոթայնայ (ճապոներեն՝ もったいない, mottainai) հասկացության վրա։ Այն վարժեցնում է խուսափել ավելորդ թափոնների առաջացումից ։
Կինցուգի արվեստում փորձում են ի ցույց դնել վերականգնված խեցեղենի ճաքերը, այլ ոչ թե թաքցնել դրանք։ Անկատարությունը իրականության անբաժանելի մասն է։ Կատարելությունը ձեռք է բերվում անկատարության ընդունմամբ և դրա հետագա բարելավման ճանապարհով։ Մարդը պետք է առերեսվի իրականության և սեփական էության հետ, որպեսզի հասկանա, թե ինչ է նա իրականում ուզում այս աշխարհից։ Ճապոնական բազմաթիվ արվեստներ, ներառյալ Կինցուգին, փորձում են բացահայտել մեզ շրջապատող աշխարհի գեղեցկությունը և ցուցադրել նրա պարզությունը։ Պարզությունը կատարելության նշան է, իսկ իրական գեղեցկությունը բացահայտվում է մարդկանց շրջապատող իրերի թերություններում։ Կատարելությունը բնորոշվում է սակավությամբ։ Այն թաքնված է առարկայական աշխարհի հակիրճության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի արվեստ Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Խեցեգործություն
Սամսոն և Դալիլա (նկար)
«Սամսոն և Դալիլա», Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներից, որը ստեղծվել է 1609 թվականին։
Կտավում պատկերված է աստվածաշնչյան դրվագ, որտեղ Սամսոնը քնել է Դալիլայի ձեռքերում։ Սամսոնի սխրագործությունների մասին ներկայացվում է Դատավորներ գրքում (գլուխ 13-16)։
Ռուբենսը աստվածաշնչյան հերոսներին օգտագործում է որպես պատմական կերպարներ, տալով նրանց կրոնական իմաստ։
Բոլոր այն տղաներին, որոնց սիրում էի
«Բոլոր այն տղաներին, որոնց սիրում էի», ամերիկյան հեղինակ Ջեննի Հանի դեռահասների ռոմանտիկ վեպ, առաջին անգամ հրապարակված  Simon & Schuster-ի կողմից ապրիլի 15, 2014 ։ Հանին գրեց գիրքը ոգեշնչվելով իր սեփական սովորությունից՝ նամակներ գրել այն տղաներին, ում նա հավանում էր դեռահաս տարիքում ։ Այն ունեցավ 2 շարունակություն՝ «P.S. Ես դեռ սիրում եմ», հրապարակված մայիսի 26, 2015 և «Միշտ և Հավիտյան», հրապարակված մայիսի 2, 2017 ։
Սամսոն և Դալիլա (նկար)
Նկարի հիմնական մասը կամված է 4 վառ լուսավորված անձանցից ։ Քաջ Սամսոնը քնում է Դալիլայի ծնկներին։
Բոլոր այն տղաներին, որոնց սիրում էի
Սյուժե
Լարա Ժանը, որը մի ժամանակ սիրահարված էր Ջոշին, Մարգոտի հեռանալուց հետո Ջոշի հանդեպ նույն զգացմունքները վերադառնում են, իսկ Ջոշը զրույցի ընթացում ընդունում է, որ նա առաջին անգամ լուրջ հրապուրվել է Լարա Ժանով։ Իր զգացմունքները հաղթահարելու համար Լարա Ժանը գրում է երկար հետգրություն նամակին, որը նա գրել էր 14 տարեկանում, երբ Ջոշը Մարգոտին էր առաջարկություն արել, ոչ թե իրեն։
Սամսոն և Դալիլա (նկար)
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներ Կատեգորիա:Կրոնական նկարներ Կատեգորիա:Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1609 նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ Կատեգորիա:Հին Կտակարանի թեմայով նկարներ
Բոլոր այն տղաներին, որոնց սիրում էի
Սյուժե
Պիտեր Կավինսկին՝ տղաներից մեկը, ում Լարա Ժանը նամակ էր գրել, մոտենում է Լարային և ասում, որ չունի սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակ։ Լարան շփոթվում է, բայց հասկանում է, որ Պիտերը նկատի ունի այն նամակը, որ նա գրել էր տարիներ առաջ։ Սարսափած, նա ասում է, որ դա վաղուց էր։ Նա Պիտերին բացատրում է նամակ գրելու պատճառը, երբ 7-րդ դասարանում Պիտերը մի խումբ ընկերների մոտ, համբուրեց նրան։
Լարա Ժանը չի կարղանում գտնել իր տուփը տանը։ Այդ գիշեր նա լսում է, որ Ջոշը եկել է իրենց տան մոտ և թաքնվել ծառի վրա տնակում։ Հաջորդ առավոտյան՝ դպրոցում Ջոշը հարցնում է նրան նամակի մասին։ Լարան խաբում է ասելով, որ նա այլևս զգացմունքներ չունի և ժամադրվում է ուրիշի հետ։ Երբ Ջոշը հարցնում է, ով է այդ տղան, առաջինը մտքին Պիտերն է գալիս, ով այդ ժամանակ քայլում էր միջանցքում։ Լարա Ժանը ինքնաբերաբար ընկնում է Պիտերի գիրկը և համբուրում նրան՝ Ջոշի դիմաց։ Դպրոցում Լարա Ժանը բացատրում է Պիտերին իր վիճակը, ով համաձայնվում է ստել Լարա Ժանի հետ հարաբերություններ ունենալու մասին, քանի որ նա նոր խզել էր իր երկարաժամկետ հարաբերությունները Ջենևիվի հետ։
Լարա Ժանը և Պիտերը ստեղծեցին մի ցուցակ՝ մի շարք կանոններով՝ միմյանց նկատմամբ վարվելակերպի վերաբերյալ։ Որքան ավելի շատ ժամանակ են նրանք միասին անցկացնում, այդքան շատ Լարա Ժանը շփոթվում է իր զգացմունքներում։ Ջոշը սկսում է խանդել Պիտերին, և երբ Լարա Ժանը դիմակայում է նրան, նա համբուրում է նրան և ասում, որ ուզում է լինել նրա հետ, որը պատճառ է դառնում, որ Լարա Ժանը հասկանա, որ նա այլևս չի համակրում Ջոշին և ուզում է իրականում ժամադրվել Պիտերի հետ։
Պիտերը` դպրոցի լեռնադահուկային ուղևորության ժամանակ, ասում է Լարա Ժանին, որ ցանկանում է ժամադրվել նրա հետ և նրանք համբուրվում են տաք ջրով լցված լողավազանում։ Հաջորդ օրը Ջենևիվը պատմում է Լարային, որ լուրեր են պտտվում, որ նրանք սեռական հարաբերություն են ունեցել լողավազանում, և Պիտերը չի հերքել դա։ Նվաստացված Լարա Ժանը խուսափում է Պիտերց Սուրբ Ծննդյան տոների ժամանակ։ Քիթին հրավիրում է Պիտերին ընտանեկան ընթրիքի։ Երբ Պիտերը փորձում է խոսել Լարա Ժանի հետ, Ջոշը միջամտում է և պաշտպանում նրան, իսկ այդ ընթացքում Մարգոտը լսում է, որ Ջոշն ու Լարան համբուրվել են ու լացելով հեռանում։
Մարգոտը և Լարա Ժանը վերջիվերջո հաշտվում են, բայց Լարա Ժանը դեռ բարկացած է Պիտերի վրա, մինչև Քիթին խոստովանում է, որ ինքն է գողացել քրոջ տուփը և ուղարկել նամակները։ Քիթին ասում է Լարային, որ Պիտերն իրոք սիրում է նրան և վերադարձնում է նրան տուփը լի գրառումներով, որոնք Պիտերը տալիս էր, երբ նրանք կեղծ հարաբերություններում էին։ Կարդալով դրանք, Լարա Ժանը մտափոխվում է, վերցնում իր գրիչը և թերթ՝ Պիտերին իսկական սիրային նամակ գրելու համար։
Ընդունում
Վեպը՝ 40 շաբաթ եղել է Նյու Յորք Թայմսի բեսթսելլերների ցանկում՝ «Գեղարվեստական գրականություն երիտասարդության համար» բաժնում ։ Այն տպագրվել է 30 լեզուներով։
Գրքի հիման վրա նկարահանված ֆիլմ
2014 թվականի հունիսին հաղորդվել է, որ դերասան Ուիլ Սմիթի Overbrook Entertainment ռեժիսորական ընկերությունը ձեռք է բերել ֆիլմի իրավունք և Անի Նիլի հետ էկրանավորում են գիրքը։ Այն ներկայացրեցին Սմիթը և Overbrook-ի Ջեյմս Լասիտերը ։ «Քերրի Փիլբի» ֆիլմի ռեժիսոր Սյուզան Ջոնսոնը նկարահանեց ֆիլմը դերասաններ՝ Լանա Կոնդոր, Ջանել Փերիշ, Աննա Կաթքարտ, Նոա Սինտինո, Իսրայել Բրուսսարդ և Ջոն Քորբեթի մասնակցությամբ։ Նկարահանումը սկսվել է 2017 թվականի հուլիսին՝ Վանկուվերում, և թողարկվել է Նեթֆլիքսի կողմից 2018 թվականի օգոստոսի 17-ին ։ Այն դրական է գնահատվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Ռոմանտիկ ստեղծագործություններ
Չուսովոյի շրջան
Չուսովոյի շրջան (Чусовской район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3500 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Զենտա Էրգլե
Զենտա Էրգլե, (Zenta Ērgle, ), լատիշ գրող։
Կենսագրություն
Զենտա Էրգլեն ծնվել է 1920 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ռիգայում։ 1949 թվականին ավարտել է Լատվիայի պետական համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետը։ 1949-1975 թթ. Ռիգայում աշխատել է որպես ինժեներ-ճարտարապետ ինստիտուտի «Zemproject» նախագծում։ Նրա գրքերի հրատարակչությունը սկսվել է 1954 թվականից։ Հեղինակն ունի երեք տասնյակ արկածային և գիտահանրամատչելի գրքեր երեխաների համար, նրանց մեծ մասը թարգմանվել են տասնհինգ լեզուներով, ինչպես նաև` ընդհանուր շրջանառությունը հասել է երկու միլիոն օրինակի։ 1960 թվականի Լատվիայի պետական երիտասարդական թատրոնում ներկայացվել է Զենտա Էրգլեի «Մեր բակի տղաները» վիպակը ԽՍՀ հանդիսատեսի համար։ 2010 թվականին Լատվիայի ակադեմիկական համալսարանի գրադարանում կազմակերպվել է գրողի հիշատակի «Pāri gadiem cauri dzīvei» խորագրով ցուցահանդես ։ 1951 թվականին նա եղել է Լատվիայի ճարտարապետների և 1959 թվականին` Լատվիայի գրողների միության անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ Կատեգորիա:Լատիշ մանկագիրներ
Էլմիրա Գևորգյան
Էլմիրա Մուշեղի Գևորգյան, հայ բժիշկ, նյարդախտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1976)։ ՀՀ վաստակավոր բժիշկ (2012)։
Կենսագրություն
1955 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1962 թվականին Մոսկվայում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Գլխուղեղի ուռուցքների կլինիկական սիմտոմատիկան և նեյրովիրաբուժական ախտորոշումը» թեմայով։ 1973-2000 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր նյարդախտաբանը, 1968 թվականից՝ ՀԽՍՀ նյարդախտաբանների ընկերության նախագահ, 1976-1996 թվականներին՝ Երևան բժշկական ինստիտուտի նյարդաբանության, նյարդավիրաբուժության և բժշկական գենետիկայի ամբիոնի վարիչ, 1996 թվականից՝ Գլխուղեղի հետազոտության միջազգային ընկերակցության հայկական բաժնի փոխնախագահ, Երևանի «Թիվ 2 բուժմիավորման» գլխավոր տնօրենի խորհրդատու։
1998 թվականից անդամակցում է Նյու Յորքի գիտական ակադեմիային, 1998 թվականից՝ Էկոլոգիայի և կենսագործունեության անվտանգության միջազգային ակադեմիայի անդամ, 2000 թվականից՝ ՌԴ բժշկատեխնիկական գիտական ակադեմիայի անդամ, 2001 թվականից՝ Հայաստանի վիրաբուժական գիտական ակադեմիայի անդամ։ Ամերիկյան կենսագրական ինստիտուտի կողմից (ԱՄՆ, Հյուսիսային Կարոլինա) Գևորգյանն ընտրվել է «2005 թվականի գիտության նշանակալի կին», Քեմբրիջի միջազգային կենսագրական կենտրոնը նույն թվականին նրան ճանաչել է առողջապահության բնագավառի առաջատար մասնագետ ։
Ստեղծագործություններ և ճանաչում
Աշխատանքները վերաբերում են գլխուղեղի ուռուցքային և անոթային ախտահարումների կլինիկական դրսևորումների հարցերին, պարբերական հիվանդության, ինչպես նաև էպիլեպսիայի ու վեգետատիվ անոթային նոպաների զարգացման մեջ գլխուղեղի խորանիստ գոյացությունների դերի բացահայտմանը։
Նյարդային համակարգի հիվանդությունների տեղագրական ախտորոշմանը վերաբերող ուսումնական 7 ձեռնարկի և 2 դասագրքերի, երկու մենագրությունների հեղինակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Հայ նյարդախտաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր բժիշկներ Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ
Պերմի շրջան
Պերմի շրջան (Пермский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պերմ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5100 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 103314 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մեթյու Դադարիո
Մեթյու Դադարիո (Matthew Daddario, ), ամերիկացի դերասան, խաղացել է «Մթնշաղի որսորդներ» հեռուստասերիալում ։
Կյանք և կրթություն
Մեթյու Դադարիոն ծնվել է Նյու Յորքում, փաստաբաններ Ռիչարդ և Քրիստինա Դադարիոների ընտանիքում։ Ունի կրտսեր քույր՝ Քեթրինը և ավագ քույր՝ Ալեքսանդրան, ով նույնպես դերասանուհի է։ Դադարիոն ունի իտալական, իռլանդական, անգլիական և չեխական արմատներ։ Հաճախել է Տաճարային դպրոց, իսկ 2010 թվականին ավարտել է Բլումինգթոնի Ինդիանայի համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է բիզնես։ Համալսարանն ավարտելուց հետո սկսել է ուսումնասիրել դերասանական վարպետություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Միյո (շրջան)
Միյո (Millau), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզ երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Ավերոն։ Սուպերֆեկտուրա՝ Միյո։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 70 499 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 20 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 3467 կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Ստեֆանի Թոփալյան
Ստեֆանի Թոփալյան, ճապոնահայ երգչուհի, երգահան, դերասանուհի։ Երգել սկսել է տասներեք տարեկանից։ Ստեֆանիի երգերը լայն արձագանք են գտել ճապոնական «Անիմե» անիմացիոն ֆիլմերում։ Որպես դերասանուհի՝ Ստեֆանին իր առաջին քայլերն է կատարել ‘’Pride’’ ֆիլմում 2009 թվականին։ Ոգեշնչված լինելով բազմապիսի ժանրերով և արվեստագետներով՝ Ստեֆանին համակրում է Մայքլ Ջեքսոնին և Բրիտանական Queen ռոք խմբին։