cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շչորսկ
Շչորսկ (Щорськ), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Կրինիչանի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բոժեդարովկա։ Հիմնադրվել է 1881 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շչորսկ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 032 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1881 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կանադայում Հունաստանի դեսպանություն
Կանադայում Հունաստանի դեսպանություն (Embassy of Greece, Ottawa, Πρεσβεία της Ελλάδος στον Καναδά), Հունաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունը Կանադայում։
Կանադայում Հունաստանի դեսպանատունը գտնվում է մայրաքաղաք Օտտավայի ՄակԼարենի փողոցում։ Ներկայումս Կանադայում Հունաստանի դեսպանի պաշտոնը զբաղեցնում է Էլեֆթերիոս Անգելոպուլոսը։
Կանադայի Մոնրեալ, Տորոնտո և Վանկուվեր քաղաքներում գործում է նաև Հունաստանի պատվավոր հյուպատոսություն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Դեսպանատներ Կանադայում Կատեգորիա:Օտտավա
Կարմիր աստղի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, որը հիմնել է 1930 թվականի ապրիլի 6-ին ։
Պատմություն
Հետագայում Կարմիր աստղի շքանշանի պարգևատրման հետ կապված հարցերում փոփոխություններ և ճշգրտումներ կատարվեցին ԽՍՀՄ ժողկողմխորհի շքանշանների մասին 1936 թվականի մայիսի 7-ի ընդհանուր դրույթի համաձայն։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 1943 թվականի հունիսի 19-ի, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1980 թվականի մարտի 28-ի հրամանագրով և նոր խմբագրությամբ հաստատվեց Կարմիր աստղի շքանշանի կանոնադրությունը ։
ԽՍՀՄ նախագահի հրամանագրերով Կարմիր Աստղի շքանշանով վերջին պարգևատրումները տեղի են ունեցել 1991 թվականի դեկտեմբերի 19-ի «Զինվորական պարտքը կատարելիս ցուցաբերած արիության և խիզախության համար» հրամանագրի համաձայն այդ շքանշանով պարգևատրվել են մի խումբ զինծառայողներ հինգ սպաներ՝ կապիտանից մինչև փոխգնդապետ։ Պարգևատրվածներից մեկը Պյատան էր։ Թիվ 3855865 շքանշանը նրան հանձնել են միայն 1993 թվականի մայիսին։ Մինչ այդ դա Կարմիր աստղի շքանշանների հանձնման ամենամեծ համարներից մեկն է։
ԽՍՀՄ նախագահի կողմից Կարմիր Աստղի շքանշանով պարգևատրելու մասին վերջին հրամանագիրը ստորագրվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։ Պարգևատրվածների ցուցակում վերջինն է ռազմական ջրասուզակ Վիկտոր Լեոնիդի Ռոզումովիչի ազգանունը, ով պարգևատրվել է այդ հրամանագրով «հրամանատարության հատուկ առաջադրանքը կատարելիս ցուցաբերած արիության և խիզախության համար» թիվ 3833789 շքանշանով։
Ստացվում է, որ նա այդ շքանշանով պարգևատրվածներից վերջինն է։ Սակայն նույն օրը ստորագրվել է ևս մեկ փակ հրաման «ԽՍՀՄ շքանշաններով Խորհրդային բանակի զինծառայողներին և ՌԽՖՍՀ պաշտպանության հարցերով պետական կոմիտեի աշխատակիցներին պարգևատրելու մասին երկրում ժողովրդավարությունը պաշտպանելիս ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար»։
Այս հրամանագրով ևս երկուսը պարգևատրվել են Կարմիր աստղի շքանշաններով և վերջինն էր կապիտան Կոնստանտին Վիտալիի Չեպուրկինը։ Այս կապակցությամբ դժվար է հստակ որոշել Կարմիր Աստղի շքանշանով պարգևատրվածներից վերջինին։
1992 թվականի մարտի 2-ին ՌԴ Գերագույն խորհրդի Նախագահությունը «Ռուսաստանի Դաշնության պետական պարգևների մասին» իր հրամանագրով վերացրեց Կարմիր աստղի շքանշանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մրցանակներ
Էդվարդ Նորթոն
Էդվարդ Հարիսոն Նորթոն (Edward Harrison Norton, ), ամերիկացի դերասան, սցենարիստ, ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Երկու անգամ առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բոստոնում (Մասաչուսեթս նահանգ), բայց մեծացել է Կոլումբիա քաղաքում (Մերիլենդ նահանգ)։ Հինգ տարեկանում Էդվարդը հետաքրքրվեց թատրոնով։ Շուտով սկսեց սովորել Կոլումբիայի թատրոնական արվեստի դպրոցում և առաջին անգամ բարձրացավ բեմ ութ տարեկանում։ Ավարտել է Ուայլդ Լեյքի ավագ դպրոցը 1985 թվականին, այնուհետև՝ Յեյլի համալսարանը 1991 թվականին պատմության բակալավրի աստիճանով։ Յելում Նորթոնը շարունակում էր զբաղվել թատրոնով։ Դերասան Ռոն Լիվինգստոնը նրա համակուրսեցին էր։ Էդվարդը ուսումնասիրում էր ճապոներենը և հաճախում NOVA Group անգլերենի հանրաճանաչ դպրոցը։ Դիպլոմը ստանալուն պես նա մեկնում է Ճապոնիա, որտեղ աշխատում է իր պապի Enterprise Foundation ընկերությունում։ Եվ միայն մի քանի տարի անց՝ 1994 թվականին, վերադառնալով Նյու Յորք՝ Էդվարդը որոշում է հրաժարվել սովորական աշխատանքից և լիովին տրվել դերասանական կարիերային։
Կարիերա
Աշխատելով որպես մատուցող՝ Նորթոնը խաղում էր Նյու Յորքի թատրոնի մի քանի բեմերում և արդյունքում ընդունվեց New York Signature Theater Company ընկերություն, որի տնօրենների խորհրդի անդամն է այժմ հանդիսանում։ Նրա առաջին դերը կինոյում «Սկզբնական վախ» ֆիլմն էր, որտեղ նա խաղաց ձերբակալված երիտասարդ սոցիոպատի։ Այս դերի համար նա ստացավ «Ոսկե գլոբուս» մրցանակը և առաջադրվեց «Օսկար»-ի որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասան։ Հետագայում նա ևս մեկ անգամ առաջադրվեց «Օսկար»-ի որպես լավագույն դերասան «Ամերիկյան պատմություն Իքս» ֆիլմի համար, իսկ Չակ Պալանիկի վեպի էկրանացմանը՝ «Մարտական ակումբ» ֆիլմին մասնակցելու համար Նորթոնը չառաջադրվեց ոչ մի լուրջ կինոմրցանակի, սակայն այդ ֆիլմի շնորհիվ նա դարձավ աշխարհահռչակ։ Նա խաղացել է ինքն իրեն փորձնական կատակերգական «Ստելլա» հեռուստասերիալում։ Արժանացել է կինոքննադատների գոհությանը «Երկնային արքայություն» ֆիլմում խաղացած բորոտ թագավորի դերի համար։ 2000 թվականին նա առաջին անգամ հանդես եկավ որպես ռեժիսոր՝ նկարահանելով «Պահպանելով հավատը» կատակերգությունը։ Իր խաղով 2006 թվականի «Իլյուզիոնիստ» ֆիլմում նա կրկին արժանացավ քննադատների դրական արձագանքներին։ 2008 թվականին խաղաց Բրյուս Բենների դերը «Անհավանական Հալկ» ֆիլմում։ Նորթոնին առաջարկեցին վերադառնալ դերին «Վրիժառուները» ֆիլմում, բայց ինքը չեղյալ հայտարարեց պայմանագիրը, և նրան փոխարինեց Մարկ Ռուֆալոն։ Նա սերտ հարաբերությունների մեջ է եղել դերասանուհիներ Սալմա Հայեկի, Դրյու Բերիմորի և Քորտնի Լավի հետ։ Վերջինիս Hole խմբում նա հանդես է եկել որպես կիթառիստ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Նիկոլայ Էկկ
Նիկոլայ Էկկ (Николай Экк, իսկական ազգանունը` Իվակին, ), կինոյի և թատրոնի խորհրդային ռեժիսոր, սցենարիստ և դերասան։ ՌԽԴՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1973)։ Նկարահանել է խորհրդային առաջին հնչյունային լիամետրաժ ֆիլմը («Կյանքի ուղեգիր»), առաջին խորհրդային գունավոր ֆիլմը («Գրունյա Կորնակովա») ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Էկկը ծնվել է Ռիգայում։ 1920-1921 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կոմունիստական դրամատուրգիայի արվեստանոցում։ Իր ստեղծագործական ուղին սկսել է որպես դերասան, իսկ հետո` ռեժիսոր-լաբորանտ` աշխատելով Մեյերխոլդի թատրոնում։
(8220) Նանյու
(8220) Նանյու (Nanyou), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի մայիսի 13-ին Տոմիմարու Օկունիի կողմից Նանյոյում ։
Նիկոլայ Էկկ
Կենսագրություն
1927 թվականին ավարտել է կինեմատոգրաֆիայի պետական տեխնիկումը և 1928-1936 թվականներին որպես ռեժիսորի օգնական է աշխատել «Մեժռաբպոմ-Ռուս» կինոստուդիաում։ 1935 թվականին էկրանավորվել է «Ծաղիկների դիմակահանդեսը», իսկ դրանից մեկ տարի անց, 1936 թվականին, նկարահանվել է առաջին խորհրդային գունավոր ֆիլմը` «Գրունյա Կորնակովան»։ 1946-1956 թվականներին զբաղվել է գրական գործունեությամբ ։ Ն. Վ. Էկկը մահացել է 1976 թվականի հուլիսի 14-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Կուզմինսկի գերեզմանոցում։
(8220) Նանյու
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,263757 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9596 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5679 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1244,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289374 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,73° անկյուն։
Նիկոլայ Էկկ
Հիշատակ
2002 թվականին Ռուսաստանի փոստը թողարկել է Ն. Վ. Էկկի հարյուրամյակին նվիրված գեղարվեստական ծրար` օրգինալ դրոշմանիշով։
(8220) Նանյու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տոմիմարու Օկունիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նիկոլայ Էկկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Ուզիգոնտի
Ուզիգոնտի (Узигонты), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Կենիտրա
Կենիտրա (القنيطرة, «փոքր կամուրջ», «կամրջակ»), քաղաք Մարոկկոյի հյուսիս-արևմուտքում, Սեբու գետի նավահանգիստն է։ Տեղակայված է Ատլանտյան օվկիանոսի ափից 12 կմ հեռավորության վրա և մայրաքաղաք Ռաբաթից 40 կմ դեպի հյուսիս։ Գարբ-Շրարդա-Բենի-Խսեն մարզի վարչական կենտրոնն է։
Պատմություն
Նախքան Մարոկկոյի վրա Ֆրանսիայի պրոտեկտորատի ստեղծումը ժամանակակից քաղաքի տեղում կար միայն ամրոց («Կասբա»)։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1912 թվականին առաջին ֆրանսիացի գեներալ-նահանգապետ Յուբեր Լիոթեի կողմից, որը նպատակ ուներ զարգացնել երկրի՝ Ատլանտյան ափի քաղաքների և արևելքում գտնվող Ֆեսի, Մեկնեսի միջև առևտուրը։
Կենիտրայի նավահանգիստը բացվել է 1913 թվականին։ 1933 թվականին ֆրանսիացիները քաղաքին տվել են Պորտ Լիոտե պաշտոնական անվանումը ։ 1956 թվականին՝ Մարոկկոյի անկախացումից հետո, քաղաքը վերադարձել է իր նախնական անվանմանը՝ Կենիտրա։
70-ական թվականներից Կենիտրայում տեղակայված է եղել ռազմաբազան, որի տարածքի մի մասը զբաղեցնում էին ամերիկացի զինվորականները։ 1991 թվականին ամերիկացիները լքել են Կենիտրայի ռազմաբազան։
Տրանսպորտ
Կենիտրայում կա երկու երկաթուղային կայան՝ Կենիտրա-Վիլլը և Կենիտրա-Մեդինան։ Էլեկտրագնացքները յուրաքանչյուր 30 րոպեն մեկ անգամ գնում են Ռաբաթ և Կասաբլանկա։ Այնտեղ կարելի է հասնել նաև երթային ավտոբուսով։ Որպես հասարակական տրանսպորտ քաղաքում գործում են ավտոբուսներ։ Կա նաև 2 տեսակի տաքսի։ Առաջինը ֆիքսված գնով և երթուղով «մեծ տաքսին» է, որը կարող է տեղավորել մինչև 6 ուղևոր։ Նման տաքսիով կարելի է հասնել մոտակա գյուղեր՝ կախված երթուղուց։ Իսկ «փոքր տաքսիով» կարելի է հասնել քաղաքի ցանկացած վայր։ Նման տաքսիում ուղևորների առավելագույն քանակը 3-ն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարոկկոյի քաղաքներ Կատեգորիա:1912 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Քաղաք Կատեգորիա:Մարոկկո Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի նավահանգիստներ
Այլին Խաչատուրյան
Կենսագրություն
Այլին Խաչատուրյանը ծնվել է 1978 թվականին Բեյրութում, արվեստագետների ընտանիքում։ Սովորել է Բեյրութի Հռիփսիմյանց հայկական վարժարանում, տեղափոխվելով Կանադա‘ Մոնրեալի Սուրբ Յակոբ վարժարանում, այնուհետև վերադառնում Լիբանան, այնտեղ սովորում Լիբանանի Հայ Ճեմարանում, ավարտում Լիբանանի Moderne ուսումնարանը, ապա երկու տարի շարունակում է է Ս. Ժոզէֆ համալսարանի Կինոյի բաժնում։ Այնուհետև մեկնում Փարիզ, ուր մնում է 5 տարի ու հաճախում հայկական հին երգերի գործնական դասերին, դրան զուգահեռ՝ Սորբոնի համալսարանի Կինեմատոգրաֆի բաժինը, ստանում է «մշակութային միջոցառումների կազմակերպում» մասնագիտությունը։ Այլինը 18 տարեկան հասակում արժանանում է Սելին Դիոն մրցանակին ։ Հինգ տարի ի վեր համերգներով ելույթներ է ունենում լիբանանահայ դաշնակահար Գի Մանուկյանի հետ։ 19 տարեկանում ձայնագրում է իր առաջին երգը (Լամմա) արաբական ջազ ոճով, ապա Լիբանանից Դուբայ տեղափոխվելով՝ աշխատում է իր առաջին ձայնասկավառակի վրա, որն ավարտին է հասնում է 2008 թվականին և անվանվում Միտան (Իմ տուն)։ Ալբոմը 2009–ին«Armenian Music Awards» մրցանակաբաշխության ժամանակ շահեց «Լավագույն ռոք-ալբոմ» մրցանակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբանանահայ ռոք երգաժիշտներ Կատեգորիա:Լիբանանահայ երգչուհիներ Կատեգորիա:1978 ծնունդներ
Սերվիլիանո
Սերվիլիանո (Servigliano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Ֆերմո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 2354 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 128 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63029։ Հեռախոսային կոդ՝ 0734։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Գուրգեն Տեր-Հակոբյան
Գուրգեն Մկրտչի Տեր-Հակոբյան, միջուկային հետազոտությունների միացյալ ինստիտուտի (Դուբնա) միջուկային ռեակցիաների լաբորատորիայի գլխավոր գիտաշխատող։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1975) ։
Կենսագրություն
1958 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ փորձարարական միջուկային ֆիզիկա մասնագիտությամբ։ 1958 թվականից աշխատել է Միջուկային հետազոտությունների միացյալ ինստիտուտում նախ որպես Միջուկային ռեակցիաների լաբորատորիայի վարիչ, ապա՝ Միջուկային ռեակցիաների լաբորատորիայի գլխավոր գիտաշխատող։ Միջուկային հետազոտությունների ազգային համալսարանի ՄԻՖԻ պրոֆեսոր է, Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1990) ։
Գիտական նվաճումներ
«Ռադիոակտիվ միջուկների պրոտոնային քայքայում» գիտական հայտնագործության համահեղինակ (Վ. Ա. Կարնաուխով, Գ. Մ. Տեր-Հակոբյան, Վ. Գ. Սուբբոտին, Լ. Ա. Պետրով)։ Առաջնահերթության համարը և ամսաթիվը` №35, 1962 թ. հուլիսի 12
Մրցանակներ
ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1975)՝ ատոմային միջուկների հատկությունների սինթեզի ուսումնասիրության և միջուկային կայունության սահմանների վերաբերյալ աշխատանքների շարքի համար։
Նեթ Ուոլֆ
Նեթենիել Մարվին «Նեթ» ՈՒոլֆ, ամերիկացի դերասան, երգիչ, երգահան, ստեղնահար և կիթառահար։ Ուոլֆը ճանաչում է ձեռք բերել՝ հանդես գալով «Նիքելոդեոն» երաժշտական կատակերգության «Մերկ եղբայրների խումբ» (2007-2009 թվականներ) սերիաների շարքում, որը ստեղծվել և ներկայացվել է իր դերասան մոր՝ Փոլի Դրեփերի կողմից։ 2007 թվականին սերիաների շարքը նրան բերեց Broadcast Music, Inc.Cable մրցանակին։ Նա նաև հայտնի է «Մեղավոր են աստղերը» (2014 թվական) ֆիլմում մարմնավորած Այզեկի դերով, որի համար նա պարգևատրվեց Teen Choice Awards մրցանակով։
Ուոլֆի ջազային դաշնակահար հայրը՝ Մայքլ Ուոլֆը համահեղինակ դարձավ Ուոլֆի և իր եղբոր հեղինակած սաունդթրեքների ալբոմների՝ «Մերկ եղբայրների խումբ» (2007 թվական) և «Ես չեմ ուզում գնալ դպրոց» (2008 թվական), որոնցից առաջինը Թոփ 200 Բիլբորդ Չարթում 23-րդն էր։ Նեթը և իր երիտասարդ դերասան և երգահան եղբայր Ալեքս Ուոլֆը, ով նույնպես խաղացել էր սերիաների շարքում, ձևավորեցին դուետ՝ Նեթ & Ալեքս Ուոլֆեր և թողարկեցին «Սև ոչխար» ալբոմը 2011 թվականին։
Անձնական կյանքը
Ուոլֆը ծնվել է Լոս Անջելեսում (Կալիֆոռնիա), ջազային դաշնակահար Մայքլ Ուոլֆի և դերասանուհի Փոլի Դրեփերի ընտանիքում։ Նա դերասան և երգիչ-երգահան Ալեքս Ոուլֆի ավագ եղբայրն է։ Նրա մորական պապը կապիտալիստական ձեռնարկատեր և քաղաքացիական առաջնորդ Վիլիամ Հենրի Դրեփեր երրորդն է, ինչպես նաև կապիտալիստ-ձեռնարկատեր Թիմ Դրեփերի զարմիկն է, Ջեսի Դրեփերի զարմիկը և դրամատեր ու դրավագետ Վիլիամ Հենրի Դրեփեր Կրտսերի ծոռը։ Նրա հայրը հրեա է, իսկ մայրն ունի քրիստոնեական արմատներ։ Ուոլֆը դաստիարակվել է «հրեական մշակույթով»։ Նա մեծացել է Նյու Յորքում և ասվում է, որ նա ազատ ժամանակ սիրում է խաղալ բասկետբոլ, գրել երաժշտություն և խաղալ իրենց շան հետ։
Կարիերա
Երբ Նեթը և իր եղբայր Ալեքսը փոքր էին, մի անգամ նրանք ճչացին լոգարանից. «Մենք մերկ եղբայրների խումբ ենք»։ Նրանց հայրը պատմում է, որ Նեթն ինքնուրույն սովորել է դաշնամուրի մաժոր և մինոր ակորդները, երբ նա 4 տարեկան էր։ Նրա հայրը հիշում է. «Ես նրան հարցրեցի, թե ինչպես է նա դրանք սովորել, նա ասաց. Հայրիկ նրանք ճիշտ այստեղ են։ Ես հարցրեցի, թե դրանք ինչ ակորդներ են և նա ասաց. սրանք իմ հպարտ ակորդներն են»։ Մինչև հինգ տարեկանը Նեթն սկսեց գրել իր սեփական երգերը և նախադպրոցական հասակում նա ստեղծեց՝ ՝The Silver Boulders՛՛ անվամբ խումբ, որը կազմված էր իր լավագույն ընկերներից։ Նեթն առաջին անգամ ճանաչում ձեռք բերեց Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումների ժամանակ, երբ բարեգործական համերգ իրականացրեց, որի ժամանակ էլ նա ներկայացրեց իր «Հրշեջներ» վերնագրով ստեղծագործությունը։ Համերգը հաջողություն ունեցավ։ Մոտ 46 հազար ԱՄՆ դոլար հավաքվեց դրա միջոցով և նվիրաբերվեց Նյու Յորք քաղաքի թիվ 18-րդ ջոկատի հրշեջների երեխաներին։ Ալեքսն, ի վերջո, միացավ խմբին որպես թմբկահար։ Երկու տղաներն էլ ոգեշնչված էին Բիթլզով։ Երբ Ուոլֆը պատանի էր, նա իր ննջասենյակի դռանը փակցրել էր հետևյալը. «Ես ցանկանում եմ լինել պատանի դերասան»։ Սկզբում նրա մայրը դեմ էր դրան, որովհետև նա չէր ցանկանում, որ իր երեխաները տարվեն աստղային հիվանդությամբ, քանի դեռ նրանք երիտասարդ էին։ Որպես արդյունք, Դրեփերը որոշեց սիրաշահել Նեթին՝ թողնելով, որ նա նկարահանի իր սեփական սիթքոմը, որը անվանվում էր «Don't Eat Off My Plate»։
Նա սկսել է իր դերասանական կարիերան Օֆ-Բրոդվեյում՝ խաղալով էպիզոդիկ դերեր իր մոր հեղինակած «Գնալով դեպի երկինք» ֆիլմում (2003 թվական) և Օֆ-Բրոդվեյի արտադրության «Զարկերակներով դեպի Բաղդադ» ֆիլմում, ինչպես նաև Ֆլեա թատրոնում։ Նա ավելի ուշ ձեռք բերեց ճանաչում. ինը տարեկան հասակում հանդես եկավ 2005 թվականին իր մոր կողմից թողարկված «Մերկ եղբայրների խումբ» երաժշտական կատակերգությունում՝ աջակցելով վոկալի, գործիքավորման և բառերը գրելուն։ Հեմփթոնս միջազգային ֆիլմի փառատոնում երաժշտական կատակերգությունն արժանացավ «Հանդիսատեսի հավանություն» մրցանակին՝ որպես լավագույն ընտանեկան ֆիլմ։ Ֆիլմը գնվեց «Նիքելոդեոն»-ի կողմից՝ որպես համանուն հեռուստատեսային սերիաների գլխավոր (2007-2009 թվականներ), որը գրվել և թողարկվել էր Նեթի մոր կողմից, իսկ նրա հայրը համահեղինակել և գրել էր երաժշտությունը։ Ավելին, Նեթի փոքր եղբայրը նույնպես մասնակցություն է ունեցել երաժշտությունը գրելու մեջ։
Սերիաների շնորհիվ նա արժանացավ BMI Cable Award մրցանակին՝ սերիաների երաժշտությունն ապահովելու համար, ինչպես նաև Երիտասարդ դերասան և Երեխաների ընտրություն մրցանակաբաշխություններում «Լավագույն հեռուստատեսային դերասան» մրցանակին։ Շոուն ներկայացրեց երկու երաժշտական ալբոմ և «Խենթ մեքենա» երգը, որը դարձավ 23-րդը Բիլբորդ աղյուսակի թոփ երկուհարյուրյակում։ Ուոլֆը միակ երիտասարդ երաժիշտն էր, ով 6 տարեկանում ներկայացրեց երգ, որը հայտնվեց Բիլբորդի աղյուսակի թոփ երկուհարյուրյակում։ Նրա՝ «Այո, մենք կարող ենք» երգը (չթողարկված), լսեցին նախագահ Բարաք Օբաման և նրա երկու դուստրերը և հավանելով այն, Ուոլֆին կանչեցին իրենց մոտ։ Նախքան հանդիպումը, Նեթն առիթ էր ունեցել հանդիպել Օբամայի հետ, ով նրան քաջալերեց, որպեսզի գրի նոր ստեղծագործություններ։ Ուոլֆին մեծ համբավ բերեց նաև «Նիքելոդեոն» հեռուստատեսության «Միսթր Թրուփ Մամ» (2009 թվական) ֆիլմը, «Նոր տարվա նախօրե» (2011 թվական) ռոմանտիկ կատակերգությունը և «Խաղաղություն, սեր և թյուրըմբռնում» (2011 թվական) կատակերգական դրաման։ 2010 թվականին Ֆլեա թատրոնում նա խաղացել է իր եղբոր պիեսում՝ «Ի՞նչ կաներ Վուդին»-ում։ Ուոլֆին խաղացել է «Ընդունելություն» (2013 թվական) և «Վատ պահվածք» (2014 թվական) կատակերգություններում։ Այդ նույն տարում «Մեղավոր են աստղերը» դրամայում նրա մարմնավորած կերպարի համար նա 2 անգամ արժանացավ «Պատանեկան ընտրություն» մրցանակին։ Ուոլֆը նաև պետք է որպես աստղ հանդես գա «Թղթե քաղաքներ» ֆիլմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ստեղնահարներ Կատեգորիա:1994 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ստեղնահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Նորվեգական լեգեոն
Պատմություն
Նորվեգացի կամավորներին՝ Արևելաեվրոպական ռազմաճակատ ուղարկելու նպատակով, սկսեցին հավաքել 1941 թվականի հունիսին։ Նորվեգական խոշոր քաղաքներում բացվել էին հավաքագրման կետեր։ Արդեն հուլիսի վերջին 300 կամավորներ ուղարկվեցին Գերմանիա։ Հասնելով Քիլ՝ նրանց ուղարկում էին Ֆալլինգբոսթել ուսումնական կենտրոն, որտեղ 1941 թվականի օգոստոսի 1-ին պաշտոնապես ստեղծվել է ՍՍ-ի «Նորվեգիա» կամավորական լեգեոնը։
1942 թվականի գարնանից մինչև 1943 թվականի գարուն լեգեոնը գտնվել է Լենինգրադի ռազմաճակատում, որտեղ ներառված է եղել ՍՍ-ի 2-րդ հետևակային բրիգադի կազմում։ Լենինգրադ ժամանելու պահին, ռազմաճակատը հինգ ամիս արդեն կայուն վիճակ, այդ իսկ պատճառով ռազմաճակատում գտնվելու ժամանակ, լեգեոնը վարել է դիրքային պատերազմ։ 1942 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ռազմաճակատ ժամանեց 1-ին ոստիկանական վաշտը, որը կազմված էր 160 մարդուց։ Նրանք զբաղեցրեցին Պուլկովոյի աստղադիտարանից հարավ ընկած դիրքերը։ Վաշտը գործում էր լեգեոնի կազմում, որը այդ ժամանակ գտնվում էր ռազմաճակատի հյուսիսային հատվածում, որտեղ մասնակցում էր Կրասնոյե սելոյի, Կոնստանտինովկայի, Ուրիցկի և Կրասնոյե Բորայի պաշտպանական մարտերին։
Լեգեոնի 14-րդ վաշտի մի մասը մարտընչում էր ռազմաճակատի այլ հատվածներում։ 1943 թվականի հունվարին սովետական զորքերը ճեղքեցին Լենինգրադի շրջափակումը՝ ստեղծելով 8- 11 կիլոմետրանոց նեղ միջանցք։ Սրա հետ կապված արդեն, հունվարի 21-ին 14-րդ վաշտի մեկ դասակը հանվեց դիրքերից և ուղարկվեց Մգա կայարանի մոտ, որտեղ մինչև փետրվարի վերջ հիմնովին ոչնչացվեց խորհրդային զորքերի կողմից։ 1943 թվականի փետրվարի վերջին նորվեգացի լեգեոներները ուղարկվեցին Հարավային Գերմանիայի Գրաֆենվյոր ուսումնական ճամբար, այդտեղից էլ նրանք, ովքեր չէին ցանկանում շարունակել պայմանագիրը, ուղևորվեցին Նորվեգիա։
Ընդհանուր առմամբ լեգեոնի կազմում կռվել է 1950 մարդ, որոնցից 175-ը զոհվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ (Աֆրիկայի Գավաթ) (Coupe d'Afrique des nations, CAN, Africa Cup of Nations), կարևոր մրցակցություն ազգային հավաքականների միջև՝ Աֆրիկայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի (ԿԱՖ) հովանու ներքո։ Առաջին մրցաշարն անցկացվել է 1957 թվականին, այսինքն գավաթն անցկացվել է այնքան ժամանակ, որքան գոյություն ունի ԿԱՖ-ը։ Սկզբում մասնակիցների թիվը մեծ չի եղել, սակայն աստիճանաբար մրցաշարը կլանել է ողջ Աֆրիկյան մայրցամաքը։ 1968 թվականից մրցաշարն անցկացվում է պարբերաբար՝ երկու տարին մեկ անգամ։ Հաղթողը իրավունք է ստանում մասնակցելու Կոնֆեդերացիաների Գավաթին։ 2013 թվականից սկսած մրցաշարը սկսեց անցկացվել կենտ տարիներին՝ դադարելով անցկացվել այն տարիներին, երբ անցկացվում են աշխարհի առաջնությունները։
Առաջին մրցաշարերը
Առաջին մրցաշարն անցկացվել է 1957 թվականին Խարթումում՝ ընդամենը երեք հավաքականների մասնակցությամբ՝ Եգիպտոս, Սուդան եւ Եթովպիա։ Մրցաշարը հաղթեցին եգիպտացիները։ Եզրափակչում նրանք 4:0 հաշվով պարտության մատնեցին Եթովպիային, ընդ որում՝ բոլոր չորս գնդակներն էլ հեղինակեց Էլ Դիբան։ Մրցաշարին պետք է մասնակցեր նաև Հարավային Աֆրիկայի թիմը։ Այն պետք է կիսաեզրափակչում խաղար Եթովպիայի հետ, բայց հարավաֆրիկացիները ցանկանում էին ուղարկել թիմ, որի մեջ լինեին միայն սպիտակ խաղացողներ, կա՛մ միայն սև։ ԿԱՖ-ը պահանջում էր ուղարկել խառը թիմ։ Ի վերջո, Հարավային Աֆրիկան որակազրկվեց և հեռացվեց ԿԱՖ-ից։
1962 թվականի մրցաշարին Եթովպիայում առաջին անգամ մասնակցեցին Թունիսի և Ուգանդայի հավաքականները։ Այս անգամ չեմպիոն դարձավ Եթովպիայի հավաքականը՝ եզրափակչում լրացուցիչ ժամանակում 4:2 հաշվով հաղթելով եգիպտացիներին և խանգարելով նրանց հաղթել իրենց երրորդ տիտղոսը։
1963 թվականին Գանայում կայացած առաջնությանն առաջին անգամ մասնակցեցին Գանայի և Նիգերիայի հավաքականները։ Վեց թիմերը բաժանվեցին երկու խմբի, իսկ եզրափակիչ դուրս եկան Գանայի և Սուդանի հավաքականները։ Տերերը հաղթեցին 3:0 հաշվով։ Մոտ 10 դարի Գանան գերակայեց Աֆրիկայում՝ 2 անգամ դառնալով չեմպիոն և 2 անգամ զբաղեցնելով երկրորդ հորիզոնականը։
1965 թվականին Թունիսում Գանայի թիմը կրկին դարձավ չեմպիոն։ Եզրափակչի լրացուցիչ ժամանակում նրանք հաղթեցին տանտերերին՝ 3:2 հաշվով։ Նույն թվականին, որպեսզի արագացվի աֆրիկյան ֆուտբոլի զարգացումը, մտցվեց նոր կանոն. յուրաքանչյուր երկիր կարող է թույլատրել երկու խաղացողների հանդես գալ այլ ոչաֆրիկյան երկրներում։
1968 թվականի մրցաշարին մասնակիցների թիվը հասավ 22-ի։ Առաջնության եզրափակիչ փուլ դուրս եկավ 8 թիմ, իսկ եզրափակչում Ադիս Սբեբայում հանդիպեցին Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության (հետագայում երկիրը կոչվել է Զաիր) և Գանայի հավաքականները։ Կոնգոյի թիմը սենսացիոն հաղթանակ տարավ 1:0 հաշվով, իսկ միակ գնդակը հեղինակեց Կալալան։
Գանան եզրափակչում կրկին խաղաց 1970 թվականին Խարթումում, բայց զիջեց Սուդանին 0:1 հաշվով։
1970-ականներ
Գվինեան արձանագրել է մի շարք հաղթանակներ ակումբային մակարդակով 1970-ական թվականներին, սակայն Աֆրիկայի գավաթի խաղերում այն չի արտացոլվել։ Գվինեայի հավաքականը հաղթանակին մոտ էր 1976 թվականի մրցաշարում, որը անցկացվել էր Եթովպիայում։ Նույն թվականին կիսաեզրափակչի և եզրափակիչի չորս լավագույն թիմերը խաղում էին շրջանային համակարգով։ Որպեսզի գրավեին առաջին տեղը, Գվինեային անհրաժեշտ էր հաղթել վերջին խաղում, որտեղ մրցակիցը Մարոկկոն էր։ Շերիֆը գվինեացիներին առաջ մղեց 33-րդ րոպեին, սակայն խաղից չորս րոպե առաջ Բաբան հավասարեցրեց հաշիվը։ Խաղն այդպես էլ ավարտվեց, և Մարոկկոն դարձավ չեմպիոն։
Այնուամենայնիվ, Մարոկկոյի հավաքականը մյուս Հյուսիսային Աֆրիկայի թիմերի նման, ոչ այնքան հաջող է հանդես գալիս Աֆրիկայի ազգերի գավաթում։ Չնայած մասնակցել է աշխարհի առաջնության չորս եզրափակիչ մրցաշարերում, 1976 թվականի տիտղոսը Մարոկկոյի համար մնում է միակ հաղթանակը առաջնությունում։
Նիգերիան առաջին անգամ նվաճեց գավաթը 1980 թվականին։ Կիսաեզրափակիչ, բացի նրանից, դուրս էին եկել նաև Ալժիրի, Եգիպտոսի և Մարոկկոյի հավաքականները։ Եվ Հյուսիսային Աֆրիկայի թիմերը կրկին չհասան հաջողության։ Եզրափակչում նիգերիացիները 80 000 երկրպագուների աջակցությամբ հաղթեցին Ալժիրի հավաքականին 3:0 հաշվով՝ շնորհիվ Օդեգբամի դուբլին և Լավալի գոլին։
1980-ականներ
1984 թ. Կոտ դ'Իվուարում իր առաջին տիտղոսը նվաճեց Կամերունը։ Կիսաեզրափակչում նրանք հետխաղյա 11-մետրանոցներով հաղթեցին Ալժիրին, իսկ եզրափակիչում՝ Նիգերիային՝ 3:1 հաշվով։
1986 թվականի մրցաշարը Եգիպտոսում աչքի է ընկել բազմաթիվ միջադեպերով՝ ինչպես խաղադաշտում, այնպես էլ դրանից դուրս։ Այսպես, մրցաշարից մեկ շաբաթ առաջ Եգիպտոսում ապստամբեցին զորակոչիկները։ Մտցվեց պարետային ժամ, և սա դառավ իրական սպառնալիք մրցաշարը չեղյալ համարելու համար։ Բարեբախտաբար, պարետային ժամը չեղյալ հայտարարվեց, ու մրցաշարը կայացավ։ Ճիշտ է, հնարավոր զանգվածային անկարգությունների կարգավորման համար մարզադաշտը շրջապատծ էր տանկերով և զրահամեքենաներով։
Ինչ վերաբերում է բուն ֆուտբոլին՝ շատ ֆուտբոլիստներ և մարզիչներ քննադատեցին մրցավարական անձնակազմին։ Օրինակ՝ Մարոկկոյի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Ժոզե Ֆարիան խաղերից մեկի մասին ասել է, որ այնտեղ եղել է ավելի շատ կոպտություն, քան ռեգբիստների խաղում՝ Անգլիայի և Ֆրանսիայի միջև, որը տեղի էր ունեցել, միևնույն ժամանակ։ Գավաթին գործող չեմպիոն Կամերունի հավաքականը կրկին հասավ եզրափակիչ, որտեղ հանդիպեց տանտերերին՝ եգիպտացիներին։ Ողջ մրցաշարում թմերը խաղում էին պաշտպանողական մարտավարությամբ, և այս խաղը նույնպես բացառություն չէր։ Հիմնական և լրացուցիչ ժամանակներում գնդակ չխփվեց, իսկ հետխաղյա 11-մետրանոցներով եգիպտացիները հաղթեցին 5:4 հաշվով։
Կամերունցիները վերադարձրին իրենց չեմպիոնական կոչումը միայն 1988թ. Մարոկկոյում։ Կիսաեզրափակիչում նրանք 1:0 հաշվով հաղթեցին տանտերերին, իսկ նիգերիացիները միայն 11-մետրանոց հարվածաշարով կարողացան հաղթանակի հասնել Ալժիրի հավաքականի նկատմամբ։ 50 000 երկրպագուներ Կասաբլանկայում ականատես դարձան Կամերունի 1:0 հաշվով հաղթանակին։ Միակ գոլը հեղինակեց Էմանուել Կունդեն 55-րդ րոպեին։
1990-ին Ալժիրում նիգերիացիները կրկին խաղացին եզրափակչում։ Սակայն նրանց մրցակիցն էր տանտերերի թիմը, որին աջակցում էին 80 000 հանդիսատես։ Ուջանիի գոլը 38-րդ րոպեին հաղթանակ պարգևեց ալժիրցիներին։ Իսկ նիգերիացիներին մնում էր միայն գանգատվել վատ բախտից, քանի որ վերջիններս 4 անգամ դուրս էին եկել եզրափակիչ, բայց հաղթել էին միայն 1 անգամ։
1990-ականներ
1992 թվականին հաղթողների ցուցակում հայտնվեց նոր անուն՝ Կոտ դ'Իվուար։ Մրցաշարն առաջին անգամ անցկացվում էր Սենեգալում, իսկ մասնակիցների թիվը ավելացվել էր 12-ով։ Դրա պատճառ էր հանդիսանում տարեցտարի մրցաշարին մասնակցելու ցանկություն ունեցող հավաքականների աճը։ Նույնիսկ այնպիսի փոքր երկրներ, ինչպիսիք էին Բուրկինա Ֆասոն, Սվազիլենդը և Սեյշելները, ցանկանում էին իրինց ուժերը փորձել Աֆրիկայի ազգերի գավաթում։ Կիսաեզրափակչում կոտ դ՝Իվուարցիները հետխաղյա 11-մետրանոցներով հաղթեցին Կամերունի թիմին։ Իսկ եզրափակչում նրանց դեմ խաղում էր իրենց արևելյան հարևանը՝ Գանայի հավաքականը։ Հիմնական և լրացուցիչ ժամանակում հաշիվը չէր բացվել, իսկ հետխաղյա 11-մետրանոցներով Կոտ դ՝Իվուարի հավաքականը հաղթեց 11:10 հաշվով։
1993 թվականի ապրիլին Զամբիան վերապրեց ողբերգություն։ Ինքնաթիռը, որով ազգային հավաքականը թռչում էր Մավրիկիոսից Սենեգալ՝ անցկացնելու հանդիպում աշխարհի առաջնությունում, ընկավ Գաբոնի մոտակայքում։ Բոլոր 30 ուղևորները, այդ թվում՝ 11 ֆուտբոլիստներ, զոհվեցին։ Բայց ինքնաթիռում չէին մի քանի խաղացողներ, ովքեր հանդես էին գալիս Եվրոպայում։ Նրանք դարձան նոր թիմի կորիզը, որը կարողացավ դուրս գալ եզրափակիչ 1994 թվականի Թունիսի մրցաշարում։ Երկրպագուների մեծ մասը երկրպագում էր Զամբիային, սակայն եզրափակչում նրանք պարտվեցին Նիգերիայի հավաքականին։ Նիգերիացիները դուրս էին եկել առաջնության եզրափակիչ չորրորդ անգամ վերջին 10 տարիների ընթացքում և վերջապես հասել հաջողության։
1996 թվականին թիմերի քանակը ավելացվեց մինչև 16։ Առաջնությունը հաղթեց Հարավային Աֆրիկայի թիմը, որի վրայից հանվել էր մասնակցության արգելքը՝ դրված 1957 թվականին։
1998 թվականին հարավաֆրիկացիները նորից դուրս եկան եզրափակիչ։ Բեննի Մակկարտին ճանաչվեց առաջնության լավագույն խաղացող և կիսեց առաջնության լավագույն ռմբարկուի կոչումը։ Սակայն եզրափակչում նա աչքի չընկավ, իսկ ՀԱՀ-ը պարտվեց Եգիպտոսին 0:2 հաշվով։
2000-ականներ
2002 թվականին Մալիում Կամերունը, հաղթելով Սենեգալին, դարձավ չեմպիոն:Հաջորդ երկու առաջնություններում՝ 2004 և 2006 թվականներին, հաղթեցին առաջնության հյուրընկալող թիմերը՝ համապատասխանաբար Թունիսը և Եգիպտոսը։ 2008 թվականին Եգիպտոսը կրկնեց իր հաջողությունը՝ նորից չեմպիոն դառնալով։
2010-ականներ
2010 թվականին Անգոլայում Եգիպտոսը նվաճեց իր 7-րդ եւ 3-րդ անընդմեջ տիտղոսը։ 2012 թվականի մրցաշարում հաղթեց Զամբիան, իսկ 2013 թվականին հաղթանակ տարավ Նիգերիան։ 2015 թվականին հաղթանակի հասավ Կոտ դ՛Իվուարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի ազգերի գավաթ
Սիրո սուրհանդակ
«Սիրո սուրհանդակ», բրիտանացի նկարչուհի-պրեռաֆայելիտ Մարիա Սպարտալի Սթիլմանի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1885 թվականին։
Տեղեկություն նկարի մասին
Ջրաներկ նկարի վրա պատկերված է Էրոսին ասեղնագործող կին և նրան սիրային նամակ բերած աղավնի ։ «Սիրո սուրհանդակը» ստեղծվել է ինչպես պրեռաֆայելիտների վաղ շրջանի ստեղծագործության, այնպես էլ վերածննդի դարաշրջանի իտալական կերպարվեստի ազդեցությամբ։ Ստեղծագործությունում օգտագործված խորհրդանիշները իրենց մեջ ներառում են սիրո և զգայականության ատրիբուտներ՝ աղավնի, վարդ, Էրոս ։ Մարիա Սպարտալի Սթիլմանը 1906 թվականին գրել է, որ պատուհանից երևացող բնապատկերը նկարել է Վիլլա Բորգեզեի հետ ։ Ջրաներկ նկարի համարն ինտերեր ենթադրաբար հանդիսացել է Էդվարդ Բյորն Ջոնսի՝ Ֆուլեմեում գտնվող տան սենյակը ։
1885 թվականին ջրաներկ նկարը ցուցադրվել է Գրոսվենոր պատկերասրահում՝ Լոնդոնում։ Այս ցուցահանդեսը դարձել է Սթիլմանի ստեղծագործության հենակետերից մեկը, իսկ «Սիրո սուրհանդակ»-ը համարվում է կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկը՝ ցուցադրված այնտեղ 1880-ական թվականներին ։
1901 թվականին ջրաներկ նկարը 100 ֆունտով ձեռք է բերել Սեմյուել Բենկրոֆտ ավագը, որը Մեծ Բրիտանիայից դուրս պրեռաֆայելիտների ստեղծագործությունների ամենամեծ հավաքածուի սեփականատերն էր ։ Ավելի ուշ Բենկրոֆտը այն հանձնել է Դելավերի գեղարվեստի թանգարան ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դելավերի գեղարվեստի թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:1885 նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Բարդի
Կատեգորիա:Հայաստանի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Ուռազգիներ
(8221) Լա Կոնդամին
(8221) Լա Կոնդամին (La Condamine), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հուլիսի 14-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,898769 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,694 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1036 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1802,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199703 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,75° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լյաթիֆ Քերիմով
Լյաթիֆ Հյուսեյն օղլի Քերիմով (Kərimov Lətif Hüseyn oğlu, ), ադրբեջանցի գորգագործ, Ադրբեջանի ժողովրդական նկարիչ 1960, առաջին աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1950), ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից ։
Կենսագրություն
1920-ականների վերջերից ի վեր, Քերիմովը մասնակցել է սոցիալական իրավունքների պաշտպանության շարժման մեջ։ 1929 թվականին նրան գործուղվել են Աֆղանստան՝ թատերական արվեստի դերը քարոզելու համար։ Նույն թվականին նա ստացել է խորհրդային քաղաքացիություն։ Լյաթիֆ Քերիմովը վերադարձել է Շուշա։ Նա նշանակվել է ներմուծման հրահանգիչ գորգերի գործարանում։ 1930 թվականից աշխատել է «Ադրբեջանագետ»ի ասոցիացիայի նկարիչ-հրահանգիչ՝ որպես գորգարվեստի մասնագետ ։
Լյաթիֆ Քերիմովը մեծ ներդրում է ունեցալ Բաքվում և Ղուբայում (1932-1936) գորգերի դպրոցների բացման գործում։ 1930–40-ական թվականները հատուկ տեղ են գրավում Լյաթիֆ Քերիմովի ստեղծագործությունում։ Նրա գորգը հաջողությամբ ցուցադրվել է 1934-ին Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսում։ Լյաթիֆ Քերիմովը հանրահայտ նկարիչների (Ք. Քազիմզադեի, Ի. Ախունդովի) հետ միասին 1940-1941 թվականներին պատրաստել է հինգ գորգ՝ նվիրված ադրբեջանցի մեծ բանաստեղծ Նիզամի Գյանջևիի տարեդարձին։ Լյաթիֆ Քերիմովի նախաձեռնությամբ՝ Բաքվում ստեղծվել է գորգերի թանգարան 1972 թվականին ։
Լյաթիֆ Քերիմովը մահացել է 1991 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Ուիլյամ Ուելդ
Ուիլյամ Ֆլոյդ Ուելդ (William Floyd Weld,, ), ամերիկացի քաղաքագետ, 1991-1997 թվականներին Մասաչուսեթս նահանգի նահանգապետ։ Սովորել է Հարվարդի համալսարանում։ 1981-1986 թվականներին աշխատել է արդարադատության նախարարությունում։ 1996 թվականին ԱՄՆ Սենատում Հանրապետական կուսակցության թեկնածուն էր, սակայն պարտվել է գործող դեմոկրատ սենատոր Ջոն Քերիին։
2016 թվականին Ազատական կուսակցության փոխնախագահի թեկնածուն էր։
Նախապատմություն
Ուելդը ծնվել է Նյու Յորքի Սմիթաուն քաղաքում։ Ուելդի հայրը՝ Դեյվիդը (1911–1972) ներդրող բանկիր էր, իսկ մայրը՝ Մերի Նիքոլս Ուելդը (1913–1986) ԱՄՆ Անկախության հռչակագրի ստորագրող Ուիլյամ Ֆլոյդի ժառանգորդուհին։ Նրա նախնի Էդմոնդ Ուելդը Հարվարդի քոլեջում ամենաառաջին ուսանողների թվում էր (1650-րդ դասարան) ։
Նրա քույրերն ու եղբայրներն են՝ Ֆրենսիս «Թիմ» Ուոլդը, Դեյվիդ Ուելդը և Անը։
Անձնական կյանք
1975 թվականի հունիսի 7-ին Ուևլդն ամուսնացել է Թեոդոր Ռուզվելտի թոռնուհու՝ Սյուզան Ռուզվելտ Ուելդի հետ ։ Սյուզան Ռուզվելտ Ուելդը Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր էր, որը մասնագիտացած էր հին չինական քաղաքակրթության և իրավագիտության ոլորտում, իսկ հետագայում Չինաստանի Կոնգրեսի հանձնաժողովում աշխատում էր որպես գլխավոր խորհրդական։ Ուելդն ունի հինգ երեխա՝ Դեյվիդ Մինոտը (ծնվ. 1976)՝ Կալիֆոռնիայի Սանտա Բարբարա նահանգի ֆիզիկայի պրոֆեսոր, Էթել Դերբին (ծնվ. 1977)՝ բժիշկ, Մերի Բլեյքը (ծնվ. 1979)՝ փաստաբան, Քուենտին Ռուզվելտը (ծնվ. 1981)՝ փաստաբան, և Ֆրենսիս Ուիլինը (ծնվ. 1983) ։ Զույգն ամուսնալուծվել է 2002 թվականին։
Ուելդի երկրորդ և ներկա կինը՝ գրող Լեսլի Մարշալը՝ The Washington Post-ի գլխավոր խմբագրի՝ Բեն Բրեդլիի նախկին հարսն է։ Նրանք ապրում են Մասաչուսեթս նահանգի Կանտոն քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Հարվարդի իրավունքի դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Եզան լեզու
Եզան լեզուն (Plantágo) ջղախոտազգիների ընտանիքին պատկանող միամյա, երկամյա, բազմամյա խոտաբույսերի, հազվադեպ՝ կիսաթփերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 260 (այլ տվյալներով 150) տեսակ ։
Հայաստանում
Հայաստանում՝ 10 տեսակ՝
Տարածում
Հանդիպում է Արագածոտնի, Շիրակի, Լոռու, Տավուշի, Սյունիքի և այլ մարզերում, իսկ առաջին երկուսը՝ Հայաստանի բոլոր մարզերում։ Աճում է ավազոտ ու աղուտ խոնավ հողերում, անտառի բացատներում, մարգագետիններում, ճանապարհների, գետերի, առուների եզրերին, աղբոտում է ցանքերը։
Կենսաբանական նկարագիր
Ծաղկակիր ցողունի բարձրությունը 5-50 (80) սմ է։ Տերևները ջղավոր են, հիմնականում՝ արմատամերձ վարդակում, երբեմն՝ հերթադիր կամ հակադիր, գծաձև, գծանշտարաձև, ձվաձև, էլիպսաձև։ Ծաղկաբույլը հասկ է կամ գլխիկ, ծաղիկները՝ մանր, երկսեռ, սպիտակավուն։ Ծաղկում է ապրիլ-օգոստոսին։ Պտուղը բազմասերմ տուփիկ է, սերմերը՝ մանր։ Պտուղները հասունանում են ամռան ամիսներին։ Կարող է հասնել 10-30 սմ բարձրության։ Աճում է ճամփեզրերին, աղբուտներում, տնամերձ հողամասերում, մարգագետիններում, ցանքսերի մեջ։ Տերևները ուտելի են։
Պատմություն
Համարվում է, որ եզան լեզուն Հյուսիսային Ամերիկայում հայտնվել է Եվրոպայից՝ եվրոպական գաղութացման ժամակաշրջանում։ Բնիկ հնդկացիները այն անվանում էին «սպիտակամորթի ոտնահետք» կամ էլ «անգլիացու ոտ», քանի որ հայտնաբերում էին այդ բույսը միայն այն տեղերում, որտեղ եվրոպացիներ էին անցել ։
Քիմիական կազմ
Պարունակում է գլիկոզիդներ, ֆլավոնիդներ, վիտամին K, ասկորբինաթթու, դաբաղող նյութեր, պոլիսախարիդներ, ֆիտոնցիդներ և այլն ։
Բուժական նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են բույսի տերևները և սերմերը, երբեմն՝ նաև արմատը։ Ունի ընդհանուր հանգստացնող, ճնշումն իջեցնող, խորխաբեր, խորխը ջրիկացնող, վերքը լավացնող, մանրէասպան, հյուսվածքների ամբողջականությունը վերականգնող ազդեցություններ ։
Հայտնի է, որ նախկինում մարդիկ այն կիրառում էին վերքերը բուժելու և որպես օձի կծածի դեմ միջոց. արդյունավետությունը կարծես թե գիտականորեն հիմնավորված է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջղախոտազգիներ Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Հայաստանի բույսեր
Լիզոսոմալ կուտակային հիվանդություն
Լիզոսոմալ կուտակային հիվանդություն (անգլ․՝ Lysosomal Storage Diseases), հազվադեպ հանդիպող ժառանգական հիվանդություն պայմանավորված ներբջջային օրգանոիդներով՝ լիզոսոմներով։ Այս միաթաղանթ օրգանոիդները հանդիսանում են բջջի էնդոպլազմատիկ ցանցի մաս և մասնագիտացված են նյութերի ներբջջային մարսողության կատարելու․ գլիկոգեն, գլիկոզամինոգլիկաններ, գլիկոպրոտեիններ և այլ նյութեր։ Լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունները պայմանավորած են լիզոսոմալ ֆերմենտների ժառանգական անբավարարությամբ, ինչը բերում է տարբեր օրգաններում և հյուսվածքներում այդ ֆերմենտների սուբստրատ հանդիսացող մակրոմոլեկուլների կուտակման։ Հիվանդությունների այս խումբը ներառում է մուկոպոլիսախարիդոզը, մուկոլիպիդոզը, գլիկոգենոզը, լիպիդների, գլիկոպրոտեինների և այլ մակրոմոլեկուլների կուտակային հիվանդությունները     ։
Պատմական ակնարկ
Լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունների խմբին պատկանող առաջին հիվանդության (Թեյ-Սաքսի հիվանդություն) կլինիկական պատկերը տրվել է 1881 թվականին ։
1882 թվականին նկարագրվեց Գոշեի հիվանդությունը։ Հիվանդության անվանումը տրվել է ի պատիվ այն առաջինը նկարագած ֆրասիացի բժիշկ Ֆիլիպ Գոշեի ։
1932 թվականին հոլանդացի բժիշկ Իոանն Պոմպեն նկարագրեց երկրորդ տիպի գլիկոգենոզը, արդյունքում այն անվանեցին Պոմպեի հիվանդություն ։
1950-ական թվականների վերջում և 1960-ականների սկզբում բելգիացի կենսաքիմիկ Քրիստիան դե Դյուվը այլ համահեղինակների հետ, օգտագործելով բջիջների ֆրակցիոնացման մեթոդը, հայտնաբերեց լիզոսոմները։ Լիզոսոմները բջջային օրգանոիդներ են, որոնք մասնակցում են բջջում մակրոմոլեկուլների քայքայմանը և բջջից դուրս բերմանը          ։ Այս հայտնագործությունը հնարավորություն տվեց բացահայտել լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունների ախտաֆիզիոլոգիական հիմքերը ։
Պոմպեի հիվանդությունը դարձավ առաջին ժառանգական հիվանդությունը,որը որակվեց որպես լիզոսոմալ կուտակային հիվանդություն։ 1963 թվականին ֆիզիոլոգ և կենսաքիմիկ Հենրի Հերսը (Henri G. Hers) հրապարակեց աշխատություն, որում կապեց տվյալ հիվանդության ախտանիշները α-գլիկոզիդազի պակասի հետ։ Նա տվեց վարկած, ըստ որի կապում էր ժառանգական հիվանդությունները (նաև մուկոպոլիսախարիդոզը) որևէ ֆերմենտի անբավարարոթյան հետ ։
Համաճարակաբանություն
2014 թվականի տվյալներով հայտնի են ավելի քան 50 լիզոսոմալ կուտակային հիվանդություններ։ 7000-8000 նորածինների մոտ ախտորոշվում է այս խմբի հիվանդություններից մեկը ։ Յուրաքանչյուր հիվանդությունը հանդիպում է ոչ հաճախ քան 100 հազար նորածիններից մեկի մոտ, ընդ որում տվյալ հիվանդության տարածվածությունը տարբեր պոպուլյացիաներում կարող է խիստ տարբերվել ։ Մուտացիաների տարածումը, որը կարող է բերել լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունների խմբի որևէ հիվանդության, որոշվում է պոպուլյացիոն-գենետիկական գործոններով;
Ժառանգում
Մեծամասամբ լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունները ժառանգվում են աուտոսոմ-ռեցեսիվ կերպով, բացառությամբ երեք հիվանդությունների,որոնք ժառանգվում են սեռին շղթայակցված։ Այդ հիվանդություններին են պատկանում Հանտերի մուկոպոլիսախարիդոզը (ՄՊՍ ΙΙ) և Ֆաբրիի հիվանդությունը, որոնք ժառանգվում են Χ-քրոմոսոմին շղթայակցված ռեցեսիվ գենով, և Դանոնի համախտանիշը, որը ժառանգվում է Χ-քրոմոսոմին շղթայակցված դոմինանտ գենով   ։
Ախտաբանություն
Հիվանդությունների մեծամասնությունը կապված է որևէ լիզոսոմալ հիդրոլազի գենետիկորեն խախտման հետ, ինչը բերում է բջջի ներսում նյութերի քայքայման միջանկյալ միացությունների կուտակմանը։ Դրանք նորմայում քայքայվում են ։ Որոշ հիվանդություններ պայմանավորված են սպիտակուցների քայքայմամբ, որոնք մասնակցում են ներառուկների տրանսպորտին կամ լիզոսոմների կենսասինթեզին։ Օրինակ ΙΙ-տիպի մուկոլիպիդոզը զարգանում է ֆոսֆոդիէսթերազի խախտմամբ, որը տեղակայված է Գոլջիի ապարատում։ Այս ֆերմենտի աշխատանքի խախտման դեպքում լիզոսոմալ հիդրոլազները տեղափոխվում են միջբջջային տարածություն ։ Չնայած որ լիզոսոմալ ֆերմենտները պատկանում են սպիտակուցներին, որոնք սինթեզվում են գրեթե բոլոր բջիջներում, սուբստրատային մակրոմոլեկուլների անոմալ կուտակումը տեղի է ունենում այն օրգաններում, հյուսվածքներում և բջիջներում որոնք բնորոշվում են այդ մակրոմոլեկուլների մեծ քանակով վերամշակմամբ։ Մակրոմոլեկուլների առաջնային կուտակումը բերում է երկրորդային կենսաքիմիական խանգարումների, ինչը պայմանավորում է այս խմբի հիվանդություննեի ծանր ընթացքը ։
Դասակարգում
Շատ լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունների դեպքում նկարագրվում է նմանատիպ կլինիկական ախտանիշներ։ Այդ պատճառով հիվանդությունները դասակարգվում են ըստ կուտակվող նյութի (օրինակ՝ մուկոպոլիսախարիդոզներ, գլիկոպրոտեինոզ, սֆինգոլիպիդոզ) ։ Ներքոբերյալ ներկայացված է հիվանդությունների դասակարգումը համաձայն ՀՄԴ-ի (ՀՄԴ-10)․
Ախտորոշում
Մշակված են հատուկ ախտորոշման մեթոդներ, որոնք հենված են մշտական ախտանիշների վրա՝ բնութագրող լիպիդների կուտակումը․
Այսուհետ հնարավոր է դարձել հայտնաբերել պոպուլյացիայում թերացող հետերոզիգոտ գեները, որոնք պատասխանատու են այդ հիվանդությունների զարգացման համար։ Ինչպես նաև հնարավոր է բացահայտել սֆինգոլիպիդոդիստրոֆիան պտղի մոտ ։
Կլինիկական պատկեր
Լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունների արտահայտման համար նախադրյալ են հանդիսանում գենետիկ դեֆեկտները, որոնք բերում են ֆերմենտոպաթիաների (համապատասխան ֆերմենտի անբավարարության)։ Այդ ֆերմենտները քայքայում են մակրոմոլեկուլները ներբջջային մակարդակում (լիզոսոմում)։ Լիզոսոմալ կուտակային հիվանդությունները բնորոշվում են ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյութափոխանակության խանգարումներ Կատեգորիա:Հազվադեպ հանդիպող հիվանդություններ Կատեգորիա:Գենետիկ հիվանդություններ և խանգարումներ Կատեգորիա:Ժառանգական հիվանդություններ Կատեգորիա:2023 երիտասարդական ամառային վիքիճամբարի դասընթացի ժամանակ ստեղծված կամ բարելավված հոդվածներ
Ինգուլեց (քաղաք, Ուկրաինա)
Ինգուլեց (Інгулець), քաղաք Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Կրիվոյ Ռոգի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Ինգուլեց քաղաքում բնակվում էր 38 986 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1922 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ահմադ Շահ Մասուդ
Ահմադ Շահ Մասուդ ( - Ahmad Šāh-e Mas'ūd, ), մոջահեդների դաշտային հրամանատար, Աֆղանստանի պաշտպանության նախարար (1992-1996), Աֆղանիստանի ազգային հերոս, հայտնի է նաև «փանջշերյան առյուծ» մականվամբ։ Մասուդ՝ արաբերենից նշանակում է երջանիկ, ինչին նա արժանացել է Աֆղանստանի իսլամական ընդդիմության զինված առաջին հարձակման ժամանակ ։ Ըստ նրա որդու պատմածի՝ հենց այդ ժամանակ Մասուդ անունը նա ստացել է Աֆղանստանի իսլամական համայնքի առաջնորդներից մեկի կողմից՝ 1970 թվականին, երբ նա դեռ 17 տարեկան էր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Քաբուլից հյուսիս՝ Փանջշերյան կիրճի Ջանգալակ գյուղում, թագավորական ոստիկանության գնդապետ Դոստա Մուհամեդ Խանի ընտանիքում, ով ազգությամբ տաջիկ էր։ Սովորել է Քաբուլի Էստեգլյալ (նշանակում է անկախություն) վարժարանում։ 1973 թվականին ընդունվել է Քաբուլի պոլիտեխնիկ ինստիտուտի շինարարության և ճարտարապետության ֆակուլտետը, սակայն արքայազն Դաուդայի դեմ հեղաշրջումից հետո 1973 թվականին գաղթել է Պակիստան՝ Փեշավար, որտեղ էլ միացել է իսլամական ընդդիմությանը, որը ղեկավարում էր Բուրխանուդդին Ռաբանին։ 1975 թվականին մասնակցել է Փանջշերյան ապստամբությանը, որը դեմ էր Դաուդայի դիկտատուրային. հակամարտության ժամանակ վիրավորվում է ոտքից՝ թաքնվելով եգիպտացորենի դաշտերում և երջանիկ պատահականությամբ փրկվում կալանքից։ 1979-1989 թվականների Աֆղանական պատերազմի վետերան է. ընդդեմ նրան՝ խորհրդային բանակը 9 զինվորական օպերացիա է իրականացրել։ Հայտնի է նաև, որ նա մոջահեդների միակ հրամանատարն էր, ով 1982 թվականին խորհրդային բանակի հետ հաշտեցման է գնացել, երբ ԽՍՀՄ-ում դեռ նոր էր նախագահության անցել Յուրի Անդրոպովը։ «Եթե ինձ հնարավորություն ընձեռվի, Աֆղանստանին խաղաղություն կբերեմ»,- ասել է նա։
1988 թվականին Ահմադն ամուսնացել է իր մտերիմ օգնականի դստեր հետ, ունեցել են 6 երեխա։ Բուրխանուդդին Ռաբանիի հետ միասին գլխավորել է Աֆղանստանի իսլամական համայնքը՝ 90-ականների սկզբներին ցանկանալով հիմնել ոչ փուշտունյան առանձին պետություն հյուսիսային Աֆղանստանում։ 1989 թվականին, երբ խորհրդային զորքերը դուրս հանվեցին Աֆղանստանից, նա ղեկավարում էր Աֆղանստանի հյուսիս-արևելյան մասը, որտեղ գրեթե 2,5 միլիոն տաջիկ էր բնակեցված՝ Փարվան, Թախար, Բագլան, Բադաշխան նահանգներում, իսկ մայրաքաղաքը Թալուքան էր, որն անվանեցին Մասուդստան։ Այն ուներ սեփական կառավարություն, դրամ և 60000-անոց զորք։ 1992 թվականին Մասուդի և Դուստումի բանակը մտավ Քաբուլ և Մոհամեդ Նաջիբուլայի կառավարությունը ցրեց, այնուհետ Մասուդը դարձավ պաշտպանության նախարար։ Սկսվեց հակառակությունը Գուլբեդին Հեկմատյարի հետ, որ գտնվում էր մայրաքաղաքի արվարձաններում։ 1994 թվականի հունվարին Գուլբեդինը արդեն Դուստումի հետ դաշինքի մեջ սկսեց հակամարտությունը Մասուդի դեմ՝ Քաբուլը վերցնելու համար։ Հրետանային ռնբակոծություններից զոհվեցին մոտ 4000 խաղաղ բնակիչ ։ Թալիբների կողմից գրավվելուց հետո Մասուդիստանը 1996 թվականին մտավ Հյուսիսային դաշինքի մեջ, որը ղեկավարում էր Ահմադ Մասուդը։ 1999 թվականից գաղտնի համագործակցում էր Կենտրոնական հետախուզական վարչության հետ ։
Բնավորություն
Մասուդը հետաքրքրասեր էր, շատ էր սիրում լսել իմաստուններին և գիտուններին, անընդհատ հարցնում էր, ոչ մի որոշում առանց համոզվելու չէր կայացնում։ Ուշադիր էր, չէր սիրում չափազանց ինքնավստահությունը և այդպիսիններին զրույցի ժամանակ դնում էր անհարմար վիճակում։ Հաճելի զրուցակից էր, առանց անհարմարության կարելի էր շփվել հետը։ Գնահատում էր դաստիարակությունը ցանկացած միջավայրում՝ քաղաքային, գյուղական, հետևում էր վարքի կանոններին։ Սիրում էր կարդալ և միշտ իր կողքին գիրք ուներ։ Տիրապետում էր փուշտուին և ֆրանսերենին ։ Սիրած զենքը Կալաշնիկով ինքնաձիգն էր։
Տես նաև
Կատեգորիա:Աֆղան ռազմական գործիչներ
Hit the Road Jack
«Hit The Road Jack», Փերսի Մեյֆիլդի երգը, որը առաջին անգամ կատարվել է 1960 թվականին։ Ավելի շատ հայտնի է Ռեյ Չարլզի կատարմամբ, 1961 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սինգլներ Կատեգորիա:Զուգերգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Եգիպտոսի հայոց թեմ
Եգիպտոսի թեմ, Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու, կազմավորվել է 1825 թվականին։ Առաջնորդանիստը՝ Կահիրեի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի։ Ընդգրկում է Եգիպտոսի համայնքը, Եթովպիայի և Սուդանի հոգևոր հովվությունները, Հարավային Աֆրիկայի ծուխը։
5–րդ դար
Դեռևս 5–րդ դարի հայերը Եգիպտոսում ունեցել են եկեղեցի և ընդգրկված եղել եկեղեցական համայնքի մեջ։ Այդ է վկայում Կահիրեի հայկական եկեղեցում պահպանված խաչքարը (981)։ Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Բ Վկայասերը 1074–1075 թվականներին այցելել է Եգիպտոս և եգիպտահայերի առաջնորդ («պատվիրակ») կարգել Գրիգորիս իշխանին։ 1085 թվականին եգիպտահայ գաղութն այնքան է մեծացել, որ բաժանվել է երկու ծխի, ընտրվել է ևս մեկ առաջնորդ։
11–12–րդ դարեր
11–12–րդ դարերում Եգիպտոսում եղել են երեսունից ավելի գործող հայկական եկեղեցիներ և մատուռներ։ Կահիրեում 11–րդ դարի վերջին կառուցվել է Սուրբ Գևորգ, իսկ 12–րդ դարի կեսին Զուեյլայում՝ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին, Սոհակում՝ իր որմնանկարներով հայտնի Սպիտակ վանքը։ Դուրա քաղաքում գործել են Սուրբ Գևորգ, Սուրբ Հովհաննես, Սուրբ Գրիգոր եկեղեցիները, Շինարում՝ 7 հայկական եկեղեցի, որոնցից յուրաքանչյուրն ունեցել է իր եպիսկոպոսը։ Եկեղեցիներ են եղել նաև Ալեքսանդրիայում, Իֆտիխում, Գալուսանիայում, Ասյութում։ 1311 թվականից մինչև 1839 թվականը եգիպտահայ համայնքը գտնվել է Երուսաղեմի հայոց պատրիարքության ենթակայության ներքո։ Ամրապնդվել են կապերը եգիպտահայ համայնքի և Սսի (Կիլիկիայի) հայոց կաթողիկոսության միջև։