cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
913–927 թվականների բյուզանդա-բուլղարական պատերազմ
904 թվականի ճգնաժամ
10-րդ դարի սկզբին արաբներն ավարտին հասցրին Սիցիլիայի գրավումը և 902 թվականից սկսեցին հարձակումներ գործել բյուզանդական նավահանգստի և Եգեյան ծովի քաղաքների վրա։ 904 թվականին նրանք կողոպտեցին կայսրության մեծությամբ երկրորդ քաղաքը՝ Սալոնիկը՝ գերի վերցնելով 22000-ին և քաղաքը թողնելով գործնականում դատարկ ։ Սիմեոն I-ը որոշեց օգտվել այդ հնարավորությունից, և ամայի քաղաքի շրջակայքում հայտնվեց բուլղարական բանակը։ Ապահովելով և բնակեցնելով Թեսաղոնիկան՝ բուլղարացիները կարևոր նավահանգիստ ձեռք կբերեին Էգեյան ծովում և իրենց դիրքերը կամրապնդեին Արևմտյան Բալկաններում՝ մշտական ​​վտանգ ստեղծելով Կոստանդնուպոլսի համար ։ Գիտակցելով վտանգի մասին՝ բյուզանդացիներն ուղարկեցին փորձառու դիվանագետ Լեո Խոիրոսֆակտեսին՝ բանակցություններ վարելու խնդրի լուծման համար։ Բանակցությունների ընթացքն անհայտ է. Կայսր Լև VI Իմաստուն ուղղված փրկված նամակում Խոիրոսֆակտեսը պարծենում էր, որ ինքը «համոզել է» բուլղարներին չվերցնել քաղաքը, բայց ավելի մանրամասն չի նշել ։ Սակայն Նարաշ գյուղի մոտ հայտնաբերված արձանագրությունը վկայում է, որ 904 թվականից ի վեր երկու երկրների միջև սահմանն անցնում էր միայն 20 կիլոմետր (12 մղոն) դեպի հյուսիս Թեսաղոնիկեից։ Բանակցությունների արդյունքում Բուլղարիան ապահովեց ձեռք բերված տարածքային նվաճումները Մակեդոնիայում Խան Պրեսիան I-ի (836–852 թթ.) օրոք և ընդլայնեց իր տարածքը ավելի հարավ՝ տիրանալով շրջանի մեծ մասին  ։ Բյուզանդիա-բուլղարական սահմանի արևմտյան հատվածը անցնում էր Ֆալակրո լեռից Սերր քաղաքով, որը ընկած էր բյուզանդական կողմում, այնուհետև թեքվում էր դեպի հարավ-արևմուտք դեպի Նարաշ, անցնում էր Վարդար գետը ժամանակակից Աքսիոհորի գյուղով, անցնում էր Պաիկո լեռան միջով, անցնում էր Էդեսայի արևելք Վերմիո և Ասկիո լեռներով, անցնում էր Հալիակմոն գետը Կաստորիա քաղաքից հարավ, որը գտնվում էր Բուլղարիայում, անցնում էր Գրամոս լեռներով, այնուհետև հետևում էր Վյոսա գետին մինչև դրա միացումը Դրինո գետին և վերջապես թեքվում էր դեպի արևմուտք՝ հասնելով Ադրիատիկ ծով՝ Հիմարա քաղաքում  ։
Պատերազմի սկիզբը և Սիմեոն I-ի թագադրումը
912 թվականին Լևոն VI-ը մահացավ, և նրան հաջորդեց նրա եղբայրը՝ Ալեքսանդրը, ով ձեռնամուխ եղավ Լևոն VI-ի շատ քաղաքականությունների տապալմանը և Նիկոլայ Միստիկոսին վերականգնեց պատրիարքի պաշտոնում ։ Ինչպես սահմանված էր այն ժամանակվա դիվանագիտական ​​արձանագրության մեջ, Սիմեոն I-ը առաքյալներ ուղարկեց՝ հաստատելու հաշտությունը 912-ի վերջին կամ 913-ի սկզբին։ Ըստ բյուզանդական մատենագիր Թեոֆանես Կոնտինուատուսի, Սիմեոն I-ը տեղեկացրեց նրան, որ «նա կհարգի խաղաղությունը, եթե իրեն վերաբերվեն բարությամբ և հարգանքով, ինչպես Լեո կայսեր օրոք։ Սակայն Ալեքսանդրը, խելագարությունից և հիմարությունից ճնշված, անարգանքով հեռացրեց բանագնացներին, սպառնալիքներ հնչեցրեց Սիմեոնին և մտածեց, որ նա կվախեցնի նրան։ Խաղաղությունը խախտվեց, և Սիմեոնը որոշեց զենք բարձրացնել քրիստոնյաների վրա։ (Բյուզանդացիների)» :Բուլղարացի տիրակալը, ով փնտրում էր կազուս բելլի կայսերական տիտղոսը հավակնելու համար, օգտվեց պատերազմ մղելու հնարավորությունից  ։ Ի տարբերություն իր նախորդների, Սիմեոն I-ի վերջնական ձգտումն էր ստանձնել Կոստանդնուպոլսի գահը որպես հռոմեական կայսր՝ ստեղծելով բուլղար-հռոմեական միասնական պետություն ։ Պատմաբան Ջոն Ֆայնը պնդում է, որ Ալեքսանդրի սադրիչ քաղաքականությունը քիչ բան է ազդել Սիմեոն I-ի որոշման վրա, քանի որ նա արդեն ծրագրել էր արշավանք՝ հաշվի առնելով, որ բյուզանդական գահին նստած էր մի մարդ, ով ոչ հանրաճանաչ, անփորձ և, հավանաբար, հարբեցող էր, և որի իրավահաջորդը. Կոնստանտին VII-ը հիվանդ փոքրիկ տղա էր, որը շատերի կողմից համարվում էր անօրինական ։ Մինչ Բուլղարիան պատրաստվում էր պատերազմի, 913 թվականի հունիսի 6-ին Ալեքսանդրը մահացավ՝ Կոստանդնուպոլիսը թողնելով քաոսի մեջ անչափահաս կայսրի հետ։ Միստիկոս պատրիարքի օրոք ։ Ռեգենտի առաջին քայլերն էին Սիմեոն I-ի հարձակումը շեղելու փորձը։ Նիկոլայ Միստիկոսը նամակ ուղարկեց, որը գովաբանելով Սիմեոնի իմաստությունը՝ մեղադրում էր նրան «որբ երեխայի» վրա (այսինքն՝ Կոստանդին VII-ի) վրա հարձակվելու մեջ, ով ոչինչ չէր արել նրան վիրավորելու համար, բայց նրա ջանքերն ապարդյուն էին ։ 913 թվականի հուլիսի վերջերին բուլղարացի միապետը մեծ բանակի գլխավորությամբ արշավ սկսեց, իսկ օգոստոսին նա առանց հակառակության հասավ Կոստանդնուպոլիս։ Բյուզանդական կառավարության ղեկավար Թեոդոր Դաֆնոպատեսը տասնհինգ տարի անց գրեց արշավի մասին. «Երկրաշարժ եղավ, որը զգացին նույնիսկ նրանք, ովքեր ապրում էին Հերկուլեսյան սյուներից այն կողմ» ։ Բուլղարները պաշարեցին քաղաքը և խրամատներ կառուցեցին Ոսկեղջյուրից մինչև Մարմարա ծովի Ոսկե դարպասը ։ Քանի որ Սիմեոն I-ը սովորել էր Կոստանդնուպոլսի համալսարանում և գիտեր, որ քաղաքն անառիկ է ցամաքային հարձակման համար՝ առանց ծովային աջակցության, այդ գործողությունները ուժի ցուցադրություն էին, ոչ թե քաղաքը գրոհելու փորձ։ Շուտով պաշարումը հանվեց և կավհան (առաջին նախարար) Թեոդոր Սիգրիցան ուղարկվեց խաղաղություն առաջարկելու ։ Սիմեոն I-ը երկու պահանջ ուներ՝ թագադրվել Բուլղարների կայսր և իր դստերը նշանել Կոստանդին VII-ի հետ՝ այդպիսով դառնալով մանուկ կայսրի աները և խնամակալը ։
Թեոդոր Սիգրիցայի և ռեգենտի միջև բանակցություններից հետո Սիմեոն I-ի երկու որդիների պատվին Բլաքերնեի պալատում կազմակերպվեց խնջույք, որը նախագահում էր անձամբ Կոնստանտին VII-ը։ Պատրիարք Նիկոլայ Միստիկոսը գնաց բուլղարական ճամբար՝ հանդիպելու բուլղար տիրակալին նրա շրջապատի մեջ ։ Սիմեոն I-ը խոնարհվեց պատրիարքի առաջ, որը կայսերական թագի փոխարեն Սիմեոն I-ի գլխին դրեց իր պատրիարքական թագը  ։ Բյուզանդական տարեգրությունները, որոնք թշնամաբար էին տրամադրված Սիմեոնի հանդեպ, այդ արարողությունը ներկայացնում էին որպես կեղծիք, սակայն ժամանակակից պատմաբանները, ինչպիսիք են Ջոն Ֆայնը, Մարկ Ուիթտոուն և Ջորջ Օստրոգորսկին, պնդում են, որ Սիմեոնը չափազանց փորձառու էր, որպեսզի խաբվեր, և որ նա իսկապես թագադրվել է Կայսր  ։ Աղբյուրները ենթադրում են, որ Նիկոլայ Միստիկոսը նույնպես համաձայնել է Սիմեոնի երկրորդ պայմանին, որը կարող էր հարթել Սիմեոնի ճանապարհը՝ դառնալու համակայսր և, ի վերջո, հռոմեացիների կայսր  ։ Հասնելով իր նպատակին՝ Սիմեոն I-ը հաղթական վերադարձավ Պրեսլավ, այն բանից հետո, երբ նա և իր որդիները արժանացան բազմաթիվ նվերների  ։ Այս ձեռքբերումը նշելու համար Սիմեոնը փոխեց իր կնիքները՝ գրելով «Սիմեոն, խաղաղարար կայսր, [թող թագավորես] երկար տարիներ» ։
Աչելոսի ճակատամարտ
Բուլղարական սպառնալիքին ընդմիշտ հաղթահարելու համար բյուզանդացիները միջոցներ ձեռնարկեցին արևելքում Աբբասյան խալիֆայության հետ հակամարտությունը դադարեցնելու համար և փորձեցին ստեղծել հակաբուլղարական լայն կոալիցիա։ Երկու բանագնաց ուղարկվեցին Բաղդադ, որտեղ նրանք խաղաղություն հաստատեցին խալիֆ ալ-Մուքթադիրի հետ 917 թվականի հունիսին ։ Դիրխիումի ստրատեգոս Լև Ռաբդուխոսին հանձնարարվեց բանակցել սերբ իշխան Պետար Գոյնիկովիչի հետ, որը բուլղարական վասալ էր, բայց պատրաստ էր հրաժարվել բուլղարական գերիշխանությունից ։ Այնուամենայնիվ, Պրեսլավի արքունիքը բանակցությունների մասին զգուշացրել է Բուլղարիայի հավատարիմ դաշնակից Միքայել Զահումլյեի արքայազնը, և Սիմեոն I-ը կարողացել է կանխել սերբերի անմիջական հարձակումը ։ Մագյարներին մոտենալու բյուզանդական փորձերին հաջողությամբ հակազդեց նաև բուլղարական դիվանագիտությունը ։ Գեներալ Ջոն Բոգասը հարուստ նվերներով ուղարկվեց Բուլղարիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող տափաստանները բնակեցված պեչենեգներին։ Բուլղարներն արդեն ամուր կապեր էին հաստատել պեչենեգների հետ, այդ թվում՝ ամուսնությունների միջոցով, և Բոգասի առաքելությունը դժվարին էր։ Նրան հաջողվեց համոզել որոշ ցեղերի օգնություն ուղարկել, բայց ի վերջո բյուզանդական նավատորմը հրաժարվեց նրանց տեղափոխել Դանուբ գետի հարավ՝ հավանաբար Բոգասի և փառասեր ծովակալ Ռոմանոս Լեկապենոսի միջև գոյություն ունեցող խանդի հետևանքով ։
։
Բյուզանդացիները ստիպված էին միայնակ կռվել, սակայն արաբների հետ խաղաղությունը թույլ տվեց նրանց հավաքել իրենց ողջ բանակը, այդ թվում՝ Փոքր Ասիայում տեղակայված զորքերը։ Այս ուժերը դրվեցին դպրոցների ներքին ղեկավար Լեո Ֆոկաս Ավագի հրամանատարության ներքո։ Նախքան մարտի գնալը, զինվորները խոնարհվում էին «կենարար Ճշմարիտ Խաչի առաջ և երդվում էին մեռնել միմյանց համար» ։ Իր արևմտյան և հյուսիսային սահմաններն ապահովված լինելով՝ Սիմեոն I-ը կարողացավ նաև մեծ բանակ հավաքել։ Երկու բանակները բախվեցին 917 թվականի օգոստոսի 20-ին Անկիալուսի շրջակայքում գտնվող Աչելոս գետի մոտ։ Սկզբում բյուզանդացիները հաջողակ էին, և բուլղարները սկսեցին կանոնավոր նահանջել, բայց երբ Լեո Ֆոկասը կորցրեց իր ձին, խառնաշփոթը տարածվեց բյուզանդական զորքերի մեջ, որոնք, ըստ մատենագիր Ջոն Սկիլիցեսի, ունեին ցածր բարոյականություն։ Սիմեոն I-ը, ով մոտակա բարձունքներից հսկում էր մարտադաշտը, հրամայեց հակահարձակման անցնել և անձամբ ղեկավարել բուլղարական հեծելազորը  ։ Բյուզանդական շարքերը կոտրվեցին, և Թեոֆանես Կոնտինուատուսի խոսքերով «եղավ արյունահեղություն, որը չէր եղել դարերի ընթացքում» ։ Գրեթե ամբողջ բյուզանդական բանակը ոչնչացվեց, և միայն մի քանիսին, այդ թվում՝ Լեո Ֆոկասին, հաջողվեց հասնել Նասեբարի նավահանգիստ և նավերով փախչել անվտանգ տարածք ։
Հերթական անգամ կանչվեց Նիկոլաս Միստիկոսը՝ փորձելով կասեցնել բուլղարական գրոհը։ Սիմեոն I-ին ուղղված նամակում պատրիարքը պնդում էր, որ բյուզանդական հարձակման նպատակը եղել է ոչ թե Բուլղարիան ոչնչացնելը, այլ Սիմեոնին ստիպել իր զորքերը տարհանել Թեսաղոնիկեի և Դիրրախիայի շրջաններից։ Այնուամենայնիվ, նա խոստովանեց, որ դա արդարացում չէր բյուզանդական ներխուժման համար և աղաչեց, որ որպես լավ քրիստոնյա Սիմեոնը պետք է ների իր հավատակից քրիստոնյաներին ։ Նիկոլայ Միստիկոսի ջանքերն ապարդյուն անցան, և բուլղարական բանակը ներթափանցեց բյուզանդական տարածքի խորքերը։ Լև Ֆոկասը հավաքեց ևս մեկ բանակ, սակայն բյուզանդացիները ծանր պարտություն կրեցին Կոստանդնուպոլսից դուրս գտնվող Կատաշիրթայի ճակատամարտում, գիշերային մարտում ։
Արշավները բյուզանդացիների դեմ (917–922 թթ.)
Սերբական սպառնալիքի վերացման և բյուզանդական բանակի մեծ մասը ոչնչացնելով, 918 թվականին Սիմեոն I-ն անձամբ ղեկավարեց արշավանքը Հելլադայի թեմայում և ներթափանցեց խորը հարավ՝ հասնելով Կորնթոսի Պարանոց ։ Թեև շատ մարդիկ փախան Եվբեա կղզի և Պելոպոնես թերակղզի, բուլղարացիները շատ գերիներ վերցրեցին և ստիպեցին բնակչությանը հարկեր վճարել բուլղարական պետությանը ։ Հելլադայի մայրաքաղաք Թեբեը գրավվեց, իսկ նրա ամրությունները ավերվեցին ։ Այդ արշավի ուշագրավ դրվագը նկարագրված է 11-րդ դարի գրող Կեկաումենոսի «Պատերազմի ռազմավարության մասին» ձեռնարկում։ Հելլադայում բազմամարդ քաղաքն անպտուղ պաշարելուց հետո Սիմեոնը հնարամտություն գործադրեց՝ քաղաք ուղարկելով խիզախ և հնարամիտ մարդկանց՝ հայտնաբերելու նրա պաշտպանական թուլությունները։ Նրանք հայտնաբերեցին, որ դարպասները գետնից բարձր են պահվում ծխնիների վրա։ Նրանց հաղորդումը ստանալուց հետո Սիմեոնը կացիններով հինգ մարդ ուղարկեց քաղաք, որոնք վերացրեցին պահակներին, կոտրեցին ծխնիները և բացեցին բուլղարական բանակի դարպասները։ Բուլղարները ներխուժեցին և քաղաքը գրավեցին առանց արյունահեղության ։ Ռազմական անհաջողությունները բյուզանդական կառավարության ևս մեկ փոփոխության պատճառ դարձան։ 919 թվականի գարնանը ծովակալ Ռոմանոս Լեկապենոսը ստիպեց Զոի Կարբոնոպսինային վերադարձնել վանք և արագորեն ճանաչվել։ 919 թվականի ապրիլին նրա դուստրը՝ Հելենա Լեկապենեն ամուսնացավ Կոնստանտին VII-ի հետ, և Լեկապենոսը ստանձնեց բազիլեոպատորի կոչումը։ սեպտեմբերին կոչվել է Կեսար, իսկ 919 թվականի դեկտեմբերին թագադրվել ավագ կայսր ։ Այս նոր զարգացումը վրդովեցրեց Սիմեոնին. նա Ռոմանոսին համարում էր զավթիչ և վիրավորված էր զգում, որ հայ գյուղացու որդին զբաղեցրել է իր խոստացած դիրքը ։ Բուլղարիայի կայսրը մերժեց Ռոմանոսի հետ տոհմական ամուսնության միջոցով ազգակցական կապ հաստատելու առաջարկները և հրաժարվեց բանակցություններ վարել խաղաղության համար, մինչև նա հրաժարական տա։
920 թվականի աշնանը բուլղարական բանակը արշավեց դեպի Թրակիա՝ հասնելով Դարդանելի և ճամբար հիմնելով Գալիպոլի թերակղզու ափին, Փոքր Ասիայի Լամպսակուս քաղաքի մյուս կողմում ։ Այս գործողությունները մեծ անհանգստություն առաջացրին բյուզանդական արքունիքում, քանի որ եթե հաջողվեր ապահովել Լամպսակուսը և Գալիպոլին, բուլղարները կկտրեն Կոստանդնուպոլիսը Էգեյան ծովից ։ Պատրիարք Միստիկոսը փորձեց հաշտության հայց ներկայացնել և առաջարկեց հանդիպել Սիմեոնի հետ Մեսեմբրիայում, բայց ապարդյուն։ Հաջորդ տարում բուլղարները արշավեցին դեպի Կոստանդնուպոլսի մոտ գտնվող Կատաշիրթայ, իսկ բյուզանդացիները հակադարձեցին՝ արշավելով դեպի Aquae Calidae քաղաքը, որը գտնվում է ժամանակակից Բուրգասի մոտ։ Բյուզանդական հրամանատար Պոտոս Արգիրոսը ջոկատ ուղարկեց Մորոլեոնի որդի Միքայելի ղեկավարությամբ՝ բուլղարների տեղաշարժերը հսկելու համար։ Միքայելի զորքերը դարանակալվեցին և թեև նրանք զգալի կորուստներ տվեցին բուլղարներին, սակայն բյուզանդացիները պարտվեցին։ Միքայելը վիրավորվեց և ստիպված եղավ փախչել Կոստանդնուպոլիս, որտեղ նա մահացավ ։ Բուլղարական մեծ ուժեր՝ Մենիկոսի և Կաուկանոսի գլխավորությամբ, ուղարկվեցին հարավ։ Նրանք անցան Ստրանջայի լեռները և ավերեցին Կոստանդնուպոլսի շրջակայքը՝ սպառնալով Ոսկե Եղջյուրի շուրջ գտնվող պալատներին։ Բյուզանդացիները գումարեցին մեծ բանակ, ներառյալ զորքերը քաղաքային կայազորից, կայսերական պահակախմբից և նավաստիներ նավատորմի կողմից, որոնց հրամանատարներն էին Պոտոս Արգիրոսը և ծովակալ Ալեքսիոս Մոսելեն ։ 921 թվականի մարտին Պեգեի ճակատամարտում հակառակորդ ուժերը բախվեցին, և բյուզանդացիները լիովին ջախջախվեցին։ Պոտոս Արգիրոսը հազիվ է փրկվել, իսկ Ալեքսիոս Մոսելեն խեղդվել է նավ բարձրանալու փորձի ժամանակ։ 922 թվականին բուլղարները գրավեցին Վիզիե քաղաքը և այրեցին Թեոդորա կայսրուհու պալատները Բյուզանդիայի մայրաքաղաքի մոտ։ Ռոմանոս I-ը փորձեց հակադրվել նրանց՝ զորքեր ուղարկելով Սակտիկիոսի գլխավորությամբ։ Սակտիկիոսը հարձակվեց բուլղարական ճամբարի վրա, մինչդեռ զինվորների մեծ մասը ցրված էր պաշարներ հավաքելու համար, բայց երբ բուլղարական հիմնական ուժերը տեղեկացան հարձակման մասին, նրանք ներգրավվեցին և ջախջախեցին բյուզանդացիներին, որոնց հրամանատարը մահացավ իր վերքերից հաջորդ գիշեր ։
Հետագա տարիներ
Արաբների հետ դաշինք չապահովելու ձախողումից հետո 923 կամ 924 սեպտեմբերին Սիմեոն I-ը կրկին հայտնվեց Բյուզանդական Թրակիայում։ Բուլղարները թալանեցին Կոստանդնուպոլսի ծայրամասերը, այրեցին Սուրբ Մարիամ Աղբյուրի եկեղեցին և ճամբար դրեցին Կոստանդնուպոլսի պարիսպների մոտ։ Սիմեոն I-ը հանդիպում պահանջեց Ռոմանոս I-ի հետ՝ սերբական սպառնալիքի դեմ ժամանակավոր զինադադար հաստատելու համար։ Բյուզանդացիները, ցանկանալով դադարեցնել ռազմական գործողությունները, համաձայնեցին։ Էյուփ արվարձանում հանդիպումից առաջ բուլղարացիները նախազգուշական միջոցներ ձեռնարկեցին և ուշադիր զննեցին հատուկ պատրաստված հարթակը. նրանք դեռ հիշում էին Բյուզանդիայի ձախողված փորձը՝ սպանել Խան Կրումին (803–814) նույն վայրում մեկ դար առաջ բանակցությունների ժամանակ։ 813 թվականին ։
Ռոմանոս I-ը առաջինը եկավ. Սիմեոն I-ը հայտնվեց ձիու վրա՝ շրջապատված էլիտար զինվորներով, որոնք հունարենով գոռում էին «Փառք Սիմեոն կայսրին»։ Ըստ բյուզանդական տարեգրության՝ երկու միապետների համբուրվելուց հետո Ռոմանոս I-ը Սիմեոն I-ից պահանջեց դադարեցնել քրիստոնեական արյուն թափել անհարկի պատերազմում և փոքրիկ քարոզ կարդաց բուլղարացի ծեր տիրակալին՝ հարցնելով, թե ինչպես կարող է Աստծուն առերեսվել իր ձեռքերի արյունով։ Սիմեոն ես պատասխանելու ոչինչ չունեի։ Այնուամենայնիվ, պատմաբան Մարկ Ուիթթոուն նշում է, որ այդ պատմությունները ոչ այլ ինչ էին, եթե ոչ պաշտոնական բյուզանդական ցանկություն, որը կազմվել է դեպքից հետո ։ Իրականում տեղի ունեցածի միակ ակնարկը այլաբանական պատմությունն էր, որ հանդիպման ավարտի պահին երկու արծիվ երևում էին բարձր երկնքում թռչելիս, այնուհետև նրանք ներգրավվեցին և անմիջապես բաժանվեցին, մեկը ուղղվեց դեպի հյուսիս դեպի Թրակիա, մյուսը թռչելով դեպի Կոստանդնուպոլիս։ Սա դիտվում էր որպես երկու կառավարիչների ճակատագրերը ներկայացնող վատ նշան։ Երկու արծիվների նախանշանը հռետորական ենթատեքստ է, որ Ռոմանոս I հանդիպման ժամանակ ճանաչել է Սիմեոն I-ի կայսերական տիտղոսը և Կոստանդնուպոլսում կայսրին հավասար կարգավիճակը։ Սակայն Ռոմանոս I-ը Սիմեոն I-ի կենդանության օրոք երբեք չվավերացրեց պայմանագիրը, և երկու կողմերի միջև հակասությունները մնացին չլուծված ։ 925 թվականի նամակագրության մեջ Բյուզանդիայի կայսրը քննադատել է Սիմեոն I-ին իրեն «Բուլղարների և հռոմեացիների կայսր» անվանելու համար և պահանջել վերադարձնել Թրակիայի նվաճված բերդերը ։
926 թվականին բուլղարները բանակ ուղարկեցին Խորվաթիայի թագավորություն ներխուժելու համար, որպեսզի ապահովեն իրենց թիկունքը Կոստանդնուպոլսի վրա նոր հարձակման համար։ Սիմեոն I-ը խորվաթական պետությունը տեսնում էր որպես սպառնալիք, քանի որ Տոմիսլավ թագավորը (910–928 թթ.) Բյուզանդիայի դաշնակիցն էր և ապաստան էր տալիս իր թշնամիներին ։ Բուլղարները արշավեցին դեպի Խորվաթիայի տարածք, բայց կրեցին լիակատար պարտություն խորվաթներից ։ Չնայած խաղաղությունը արագ վերականգնվեց պապական միջնորդությամբ, Սիմեոն I-ը շարունակեց նախապատրաստվել Բյուզանդիայի մայրաքաղաքի վրա հարձակմանը։ Ակնհայտ էր, որ բուլղարական կորուստները նշանակալի չէին, քանի որ ամբողջ բանակի միայն մի փոքր մասն էր ուղարկվել խորվաթների դեմ կռվելու։ Բուլղարիայի միապետը վստահ էր, որ Թոմիսլավ թագավորը կհարգի խաղաղությունը ։ Սակայն, ինչպես իր նախորդ Կրումը, Սիմեոն I-ը մահացավ 927 թվականի մայիսի 27-ին Կոստանդնուպոլսի վրա հարձակման նախապատրաստության ժամանակ, վաթսուներեք տարեկանում։
Խաղաղության պայմանագիր
Սիմեոն I-ին հաջորդեց նրա երկրորդ որդին՝ Պետրոս I-ը (927–969թթ.): Պետրոս I-ի գահակալության սկզբում արքունիքում ամենաազդեցիկ անձը նրա մոր հորեղբայրն էր՝ Ջորջ Սուրսուվուլը, ով սկզբում ծառայում էր որպես երիտասարդ միապետի ռեգենտ ։ Գահ բարձրանալով՝ Պետրոս I-ը և Գեորգի Սուրսուվուլը արշավ սկսեցին Բյուզանդական Թրակիայում՝ քանդելով տարածաշրջանի բերդերը, որոնք մինչ այդ պահվում էին բուլղարների կողմից ։ Արշավանքը նախատեսված էր որպես ուժի ցուցադրություն, և բուլղարացիները ուժի դիրքերից առաջարկեցին խաղաղություն  ։ Երկու կողմերն էլ պատվիրակություններ են ուղարկել Մեսեմբրիա՝ քննարկելու նախնական պայմանները։ Բանակցությունները շարունակվեցին Կոստանդնուպոլսում, մինչև վերջնական դրույթների համաձայնեցումը։ 927 թվականի նոյեմբերին Պետրոս I-ն ինքը ժամանեց Բյուզանդիայի մայրաքաղաք և ընդունվեց անձամբ Ռոմանոս I-ի կողմից։ Բլախերնեի պալատում երկու կողմերը կնքեցին հաշտության պայմանագիր, որը կնքվեց բուլղարական միապետի և Ռոմանոս I-ի թոռնուհու՝ Մարիա Լեկապենեի ամուսնությամբ։ Այդ առիթով Մարիան վերանվանվեց Իրեն, որը նշանակում է «խաղաղություն» ։ 927 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Պետրոս I-ը և Իրենան ամուսնացան հանդիսավոր արարողությամբ Սուրբ Մարիամ Գարուն եկեղեցում, այն նույն եկեղեցին, որը Սիմեոն I-ը ավերել էր մի քանի տարի առաջ, և որը վերակառուցվել էր։
Պայմանագրի պայմաններով բյուզանդացիները պաշտոնապես ճանաչեցին բուլղարացի միապետների կայսերական տիտղոսը, սակայն պնդեցին այն բանաձևը, որ բուլղարների կայսրը համարվեր Բյուզանդիայի կայսրի «հոգևոր որդին» ։ Չնայած ձևակերպմանը, բուլղարացի տիրակալների տիտղոսը հավասարվեց նրանց բյուզանդական գործընկերներին։ Բուլղարական ուղղափառ եկեղեցին նույնպես ճանաչվեց որպես անկախ պատրիարքություն՝ այդպիսով դառնալով հինգերորդ ինքնավար Արևելյան Ուղղափառ եկեղեցին Կոստանդնուպոլսի, Ալեքսանդրիայի, Անտիոքի և Երուսաղեմի պատրիարքություններից և առաջին ազգային ուղղափառ եկեղեցից հետո։ Պայմանագիրը հետագայում նախատեսում էր գերիների փոխանակում և բյուզանդացիների կողմից Բուլղարական կայսրությանը վճարվող տարեկան տուրք։ Պայմանագիրը վերականգնեց սահմանը մոտավորապես 904 թվականին համաձայնեցված գծերով. բուլղարները վերադարձրեցին Սիմեոն I-ի նվաճումների մեծ մասը Թրակիայում, Թեսալիայում և Հելլադայում և պահպանեցին ամուր վերահսկողությունը Մակեդոնիայի մեծ մասի և Էպիրուսի մեծ մասի վրա ։ Այսպիսով, Պետրոս I-ին հաջողվեց հասնել իր հոր բոլոր նպատակներին, բացի Կոստանդնուպոլսից։
Հետևանք
Իր գահակալության առաջին տարիներին Պետրոս I-ը բախվեց իր երեք եղբայրներից երկուսի՝ 928 թվականին Հովհաննեսի և 930 թվականին Միքայելի ապստամբություններին, սակայն երկուսն էլ ճնշվեցին ։ Իր հետագա կառավարման մեծ մասի ընթացքում մինչև 965 թվականը Պետրոս I-ը նախագահեց Բուլղարիայի պետության ոսկե դարաշրջանը՝ քաղաքական համախմբման, տնտեսական էքսպանսիայի և մշակութային գործունեության ժամանակաշրջանում ։ Ժամանակակից բուլղար քահանայի և գրող Կոսմաս Քահանայի տրակտատը նկարագրում է հարուստ, գրքատեր և վանական կառուցող բուլղարական վերնախավը, իսկ Պրեսլավից, Կոստուրից և այլ վայրերից պահպանված իրեղեն ապացույցները հուշում են 10-րդ դարի Բուլղարիայի հարուստ և հաստատուն պատկերը ։ Հողային ազնվականության և բարձրագույն հոգևորականության ազդեցությունը զգալիորեն մեծացավ գյուղացիության անձնական արտոնությունների հաշվին՝ առաջացնելով հասարակության մեջ բախումներ ։ Կոսմաս քահանան մեղադրեց բուլղարացի վանահայրերին և եպիսկոպոսներին իրենց հոտի հանդեպ ագահության, որկրամոլության և անտեսման մեջ ։ Այդ միջավայրում Պետրոս I-ի օրոք առաջացավ բոգոմիլիզմը` դուալիստական ​​հերետիկոսական աղանդ, որը հետագա տասնամյակների և դարերի ընթացքում տարածվեց Բյուզանդական կայսրությունում, հյուսիսային Իտալիայում և հարավային Ֆրանսիայում (տես Կաթարներ) ։ Բուլղարական կայսրության ռազմավարական դիրքը շարունակում էր մնալ բարդ։ Երկիրը շրջապատված էր ագրեսիվ հարևաններով՝ մագյարները հյուսիս-արևմուտքում, պեչենեգները և Կիևյան Ռուսիայի աճող հզորությունը հյուսիս-արևելքում, իսկ Բյուզանդական կայսրությունը հարավում, որը, չնայած խաղաղությանը, ապացուցեց, որ անհուսալի հարևան է։
Խաղաղության պայմանագիրը թույլ տվեց Բյուզանդական կայսրությանը կենտրոնացնել իր ռեսուրսները դեպի արևելք ընկած Աբբասյան խալիֆայության վրա։ Տաղանդավոր զորավար Հովհաննես Կուրկուասի օրոք բյուզանդացիները փոխեցին բյուզանդա-արաբական պատերազմների ընթացքը՝ տպավորիչ հաղթանակներ տանելով մահմեդականների նկատմամբ ։ 944 թվականին նրանք արշավել են Եփրատի միջին մասում գտնվող Ամիդա, Դարա և Մծբին քաղաքները և պաշարել Եդեսան ։ Բյուզանդական ուշագրավ հաջողությունները շարունակվեցին Նիկեփորոս Փոկասի օրոք, ով իշխում էր որպես կայսր 963-969 թվականներին՝ Կրետեի վերանվաճմամբ 961 թվականին և Փոքր Ասիայի որոշ տարածքների վերականգնմամբ ։ Բյուզանդիայի աճող վստահությունն ու իշխանությունը ստիպեցին Նիկեփոր Ֆոկասին հրաժարվել Բուլղարիային տարեկան տուրքի վճարումից 965 թվականին  ։ Սա հանգեցրեց Ռուսաստանի ներխուժմանը Բուլղարիա 968–971 թվականներին, ինչը հանգեցրեց բուլղարական պետության ժամանակավոր փլուզմանը և 50-ամյա դաժան բյուզանդա-բուլղարական պատերազմին մինչև Բուլղարական կայսրության գրավումը բյուզանդացիների կողմից 1018 թվականին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բյուզանդիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Բյուզանդիայի պատմություն Կատեգորիա:Բուլղարական կայսրություն
Արլան (գյուղ, Կրասնոկամսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 763 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի բնակավայրեր
Վայր, որի մասին գիտենք միայն մենք
«Վայր, որը գիտենք միայն մենք»  (չինարեն՝ 有一个地方只有我们知道), 2015 թվականի չինական ռոմանտիկ դրամա, ֆիլմի ռեժիսորն է Սյու Ժինլեյը։ Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Չեխիայի Հանրապետության Պրահա քաղաքում։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2015 թվականի փետրվարի 10- ին։
Սյուժե
Չինական ֆիլմի պատմության կենտրոնում է հայտնվում հասարակ մի գրող Ցզին Տյանը։ «Վայր, որը գիտենք միայն մենք» ֆիլմի հերոսուհին ապրում է բարդ ժամանակահատված, իր կյանքում. փեսացուն նրան թողնում է հարսանիքի ժամանակ։ Ավելի ուշ ճակատագիրը հարվածում է աղջկան ավելի ուժեղ՝ մահանում է նրա սիրելի տատիկը։ Զգալով իրեն ավելորդ այս աշխարհում և ցանկանալով փախչել մենակությունից, Ցզին Տյանը հեռանում է քաղաքից։ Շուտով Ցզին Տյանը որոշում է տեղափոխվել Պրահա։ Այստեղ հերոսուհին կրկին փորձում է վերադարձնել իր կյանքի գույները, նրան նույնիսկ հաջողվում է մի որոշ ժամանակ մոռանալ անցյալի խնդիրները։ Հանգստանալով և ձեռք բերելով ներքին հավասարակշռություն, աղջիկը ծանոթանում է մի հմայիչ տղայի հետ։ Տղայի անունը Փեն Ցզյան է և նա առանց ավելորդ ջանքերի գրավում է հերոսուհու սիրտը։ Ուրախությունից խելագարված՝ նա հասկանում է, որ կրկին ինչ-որ մեկին անհրաժեշտ է. Ցզին Տյանը հանկարծ սկսում է հասկանալ, որ իր կյանքում ամեն ինչ այդքան էլ հեշտ չէ։ Նա սկսում է բացահայտել իր մահացած տատիկի առեղծվածային գաղտնիքը։ Այդ գաղտնիքը կապված է այն ամենի հետ, ինչ հիմա կատարվում է Ցզին Տյանի կյանքում։ Բայց եթե այն ամենը, ինչ նա իմանում է, ճիշտ է, ապա արդյո՞ք աղջիկը իրավունք ունի լինել երջանիկ։ Այդ բարդ հարցին նա պետք է պատասխանի ինքնուրույն։
Շահույթ
Չինաստանում ֆիլմի շահույթը ցուցադրման առաջին վեց օրերի ընթացքում, կազմել է $ 37,81 մլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Չինական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր
Վետրինգեն (Միջին Ֆրանկոնիա)
Վետրինգեն  (Wettringen (Mittelfranken)) կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Անսբախ շրջանում։ Բնակչությունը 928 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը 21,46 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 222։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Քեմբելի գերմանամուկ
Քեմբելի գերմանամուկ, Թավոտնյա համստեր ցեղի ներկայացուցիչ։ Մարմնի երկարությունը գլխով 76-105 մմ, պոչը՝ կարճ (4-14 մմ); կշռում է մոտ 40-60 գ, գլուխը կլորացված է, դնչիկը կարճ է։ Բնության մեջ վերարկուն մուգ մոխրագույն է շագանակագույնով, մեջքին՝ պարանոցից մինչև պոչի հիմքը մուգ շերտագիծ է, որովայնի մազերը հիմքում մոխրագույն են և դեպի ծայրը՝ սպիտակավուն, ներբանները ծածկված են սպիտակ մազերով։ Ընտանի համստերները տարբեր գույների են ։ Քեմփբելի համստերը գիշերային կենդանի է։ Բնության մեջ ապրում է տափաստաններում, կիսաանապատներում և անապատներում։ Ապրում է փոքր խմբերով կամ զույգերով՝ հստակ սահմանված առաջնորդի հետ. տարածքային առնչությամբ:Տարածքային՝ իր տեսակի մեջ այլ համստերների նկատմամբ [5]։ Մետրից ոչ ավելի խորությամբ փոսեր է փորում՝ 4-6 մուտքով, բնադրող խցիկով և սերմերը պահելու խցիկով։ Երբեմն օգտագործում է փոքր գերբիլների փոսեր։ Ձմռանը սպա-ում։ Քեմփբելի համստերներն ընդհանուր առմամբ ավելի դժվար է ընտելացնել, քան մյուս տեսակի համստերները; նրանք սիրում են կծել իրենց տերերի մատները, և որոշ անհատների կարելի է վերցնել միայն կաշվե ձեռնոցներ կրելիս։ Համստեր բուծողները կռիվների վտանգի պատճառով խորհուրդ չեն տալիս զույգերով կամ խմբով պահել. վանդակը կամ տերարիումը պետք է ունենա առնվազն 2400 սմ² հատակի չափ (օրինակ՝ 60×40 սմ) ։ Ցանկալի է, որ վանդակում լինի փայտե տնակ, դարբնու տերևներ, փայտ(ատամները սրելու համար, անիվ-խաղալիք և այլն։
ՊԱՏՄԵՑ` ԷՐԻԿ ԲԱՂՄԱՆՅԱՆԸ 📜🇦🇲
Իշխանաձոր (Խիանքի գավառակ)
Իշխանաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Խիանքի գավառակում։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 100 տուն բնակիչ ։
Տնտեսություն
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում էին հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղի ամառանոցը գտնվում էր Խղեր լեռան վրա։ Բնակիչները անասուններին այդտեղ էին արածացնում։
Պատմություն
Իշխանաձորցիները հայնտի էին իրենց քաջությամբ։ 1894 թվականին թուրքերը և քրդերը հարձակվեցին գյուղի վրա և Իշխանաձորում շատ զոհեր եղան։ Դրանից հետո գյուղացիները սկսեցին պայքարել։ Նրանց պայքարը երբեմն ղեկավարում էր Գևորգ Չաուշը։ Թուրքերը հայերին հպատակեցնելու համար Իշախանաձորում զորանոց կառուցեցին և մշտական ջոկատ էին պահում այնտեղ։
Սակայն 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բնակիչներից շատերը զոհվեցին, իսկ մնացյալն էլ բռնեցին գաղթի ճամփան։
Կրթություն
Գյուղն ուներ վարժարան, որտեղ սովորել է բանաստեղծ Վաղարշակ Նորենցը։
Պատմամշակութային կառույցներ
Իշխանաձորն ուներ '''Ս. Մամաս անունով հայկական հին եկեղեցի, իսկ գյուղի մոտակայքում գտնվում էր Օսկի Թուր''' սրբավայրը։
Վարչական բաժանում
Գյուղը բաղկացած էր չորս թաղերից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կամետայի գավառ
Կամետայի  (Microrregião de Cametá), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 393 038 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 16 660,427 կմ²։ Բնակչության խտությունը 23,6  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պարա նահանգի գավառներ
Սանորչի
Սանորչի (სანორჩი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 8 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 59 մարդ ։
Նաումով (Սովետսկի շրջան)
Նաումով (Наумов), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում։ Մտնում է Կալաչ-Կուրտլակսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանի բնակավայրեր
(2298) Չինդիժոն
(2298) Չինդիժոն (Cindijon), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1915 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,406248 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9936 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8189 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1363,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264054 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,16° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1915 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վալտու
Վալտու (Valtu), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 218 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի տաճար
Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի Տաճար (Stolnica svetega Janeza Krstnika), կաթոլիկ տաճար Սլովենիայի Մարիբոր քաղաքում։ Մարիբորի արքեպիսկոպոսության մայր տաճարն է, ճարտարապետական հուշարձան։ Գտնվում է Սլոմշեկի հրապարակում։
Պատմություն
Տաճարը կառուցվել է 12-րդ դարի առաջին կեսին՝ որպես ռոմանական ոճով եռանավ բազիլիկ։ Սկզբնապես եկեղեցին օծվել է Սուրբ Թովմաս առաքյալի պատվին, 1254 թվականին ստացել է նոր հովանավոր՝ կոչվելով Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի անունով։  12-15-րդ դարերի ընթացքում բազմիցս ընդլայնվել և վերակառուցվել է, որի ընթացքում տաճարի ռոմանական միջուկին ավելացվել են գոթական տարրեր։ Ժամանակակից տաճարի գոթական պրեսբիտերիան թվագրվում է 14-րդ դարով, գլխավոր նավը՝ 15-րդ դարով։ 1623 թվականին կառուցվել է 76 մետր բարձրություն ունեցող զանգակատուն, որն ավելի ուշ քանդվել է կայծակից։ 18-րդ դարի վերջին ավերվածի փոխարեն կառուցվել է ժամանակակից 57 մետրանոց զանգակատունը (հին զանգերից պահպանվում է միայն Հովհաննես Մկրտչի (1651 թվական) զանգը )։ 18-րդ դարում եկեղեցում կառուցվել են բարոկկո ոճով մի քանի կողային մատուռներ, այդ թվում՝ Սուրբ Ֆրանցիսկ Քսավիերի և Սուրբ Խաչի մատուռները ։
1857 թվականին Լավանտի եպիսկոպոսների ամբիոնը տեղափոխվել էՄարիբոր եպիսկոպոս Սլոմշեկի կողմից, ինչից հետո Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին ստացել է մայր տաճարի կարգավիճակ։
1996 թվականին Սուրբ Խաչի մատուռ են տեղափոխվել եպիսկոպոս Սլոմշեկի մնացորդները, որը դասվել է երանելիների շարքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի եկեղեցիներ
Աղվերան (Դերջանի գավառ)
Աղվերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Մամախաթուն քաղաքից 25 կմ հարավ։
Տարածքը լեռնային էր ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վորանիտ Զավորնվոնգս
Վորանիտ Զավորնվոնգս, հայտնի է Մուկ կեղծանունով, ), Թաիլանդացի երգչուհի և դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Վորանիտ Զավորնվոնգսը ծնվել է 1996 թվականի հոկտեմբերի 9-ին,  Բանգկոկում։ Նա ընտանիքի երկրորդ երեխան է ։ Նրա եղբայրը, Ջիրակիտ Զավորնվոնգսը ևս դերասան է Թայլանդում։ Ավելի վաղ նա հաճախել է Սատրիվիտայի 2-րդ դպրոցը ։ Այժմ նա սովորում է Կասեթսարտ համալսարանում ։
Կարիերա
2014 թվականին սկսել է Վորանիտի կարիերան ։ «Պայթյուն» ալիքի շնորհիվ նա նկարահանվել է «Rukjing» դրամայում։ Ավելի ուշ նա նկարահանվել է «Սենյակում մենակ» դրամայում։ «Տգեղ բադի ձագ» դորամայի շնորհիվ նա նվաճել է ժողովրդի սերը։ Նվաճել է «Իդիալական զույգ» մրցանակը Պուտիչայ Կասետսինի հետ։ Նա նաև երգել է այդ դրամայում ։ 2016 թվականին նա մասնակցել է հերթական դորամային «Համբույրի շարքը», որտեղ նրա զուգընկերն Սաթափոնգ Փիանգհորն էր։
Ռապոզա
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ին։
Վորանիտ Զավորնվոնգս
Ֆիլմագրություն
Դորամա
Ռապոզա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Վորանիտ Զավորնվոնգս
Պատմություն
Երգեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Դերասաններ ըստ ազգության Կատեգորիա:Դերասաններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թաիլանդցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թաիլանդցի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կորչովկա (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)
Կորչովկա (Корчівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կորչովկա գյուղում բնակվում էր 371 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 69,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իգոր Պետրենկո
Իգոր Պետրովիչ Պետրենկո (Игорь Петрович Петренко, ), ռուս դերասան, Նիկա կինոմրցանակի դափնեկիր։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Տեպլովկա (գյուղ, Պրիյատինի շրջան)
Տեպլովկա (Теплівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պրիյատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1740 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տեպլովկա գյուղում բնակվում էր 1 071 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6133 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 174,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պրիյատինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1740 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Թերմոդինամիկայի սկզբնական դրույթներ
Թերմոդինամիկայի սկզբնական դրույթներ, թերմոդինամիկայի հիմքում ընկած առաջին պոստուլատները։ Ինչպես թերմոդինամիկայի մյուս պոստուլատները, թերմոդինամիկայի սկզբնական պոստուլատները նույնպես փորձարարական փաստերի ընդհանրացում են։
Ընդ որում՝ թերմոդինամիկական հավասարակշռությունը տրանզիտիվ է, այսինքն՝ եթե A համակարգը թերմոդինամիկական հավասարակշռության մեջ է գտնվում B համակարգի հետ, իսկ վերջինս իր հերթին հավասարակշռության մեջ է C համակարգի հետ, ապա A-ն հավասարակշռության մեջ է C-ի հետ։
A, B և C կարելի է համարել ինչպես առանձին համակարգեր, այնպես էլ՝ մեկ հավասարակշիռ համակարգի մասեր։
Երկրորդ սկզբնական դրույթը կարելի է ձևակերպել այլ կերպ․ հավասարակշռության վիճակում համակարգի բոլոր ներքին թերմոդինամիկական պարամետրերը բնութագրվում են արտաքին պարամետրերով ու ջերմաստիճանով։
Թերմոդինամիկայի զրորերոդ օրենք
Թերմոդինամիկայի զրոերորդ օրենք (զրոյական սկզբունք) են անվանում ջերմային հավասարակշռության տրանզիտիվության օրենքը։ Այս օրենքի անվանման հեղինակը 1931 թվականին օրենքը ձևակերպած Ռալֆ Ֆաուլերն է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թերմոդինամիկայի օրենքներ
Կովալյովո (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)
Կովալյովո (Ковалёво), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 224 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1810 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քլակսվուիկ
Քլակսվուիկ, (Klaksvík) քաղաք Դանիայի Թագավորության անդրծովյան կախյալ տարածքում՝ Ֆարերյան կղզիներում։ Քաղաքը տեղակայված է Բորոյ կղզու վրա։ Ըստ 2006 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 4 645 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆարերյան կղզիների քաղաքներ
Սուր բրոնխիտ
Սուր բրոնխիտ, արագ զարգացող ընթացքով բրոնխների բորբոքային հիվանդություն, որը հիմնականում ախտահարում է խոշոր և միջին տրամաչափի բրոնխները ։ Ամենահաճախակի հանդիպող ախտանիշը խորխարտադրությամբ ուղեկցվող հազն է ։ Մյուս ախտանիշներից հանդիպում են՝ հևոց, տենդ և անհարմարություն կրծքավանդակում ։ Հիվանդությունը կարող է տևել մինչև վեց շաբաթ ։ Ախտանշաները տևում են  մոտավորապես երեք շաբաթ, որոշները մինչև վեց, իսկ հազը կարող է տևել ավելի երկար  ։
Մոտավորապես 90% դեպքերում հիվանդության պատճառը վիրուսային վարակն է ։ Վիրուսը փոխանցվում է օդակաթիլային ճանապարհով՝ հիվանդի հետ շփման արդյունքում ։ Ռիսկի գործոններից են ծխախոտի ծուխը, փոշին և  աղտոտված օդը ։ Որոշ դեպքերում պատճառ կարող են հանդիսանալ կապույտ հազի և միկոպլազմային թոքաբորբի հարուցիչները ։ Ախտորոշումը հիմնված է հիվանդի ունեցած գանգատների ու ախտանշանների վրա։ Խորխի գույնով չենք կարող ախտորոշել հիվանդության վիրուսային կամ բակտերիալ ծագումը ։ Կարիք չկա որոշել հիվանդության հիմքում ընկած հարուցիչը, քանի որ դա ազդեցություն չի թողնում բուժման ընթացքի վրա ։ Նույն ախտանշանները հանդիպում են նաև  բրոնխային ասթմայի, թոքաբորբի, բրոնխոէկտազի, բրոնխիոլիտի և ԹՔՕՀ-ի ժամանակ  ։ Կրծքավանդակի ռենտգեն հետազոտությամբ նշված հիվանդություններից կարող ենք տարբերակել միայն թոքաբորբը ։
Կանխարգելման նպատակով պետք է հրաժարվել ծխելուց և խուսափել բրոնխները գրգռող ցանկացած գործոնից ։ Ձեռքերի հաճախակի լվանալը և գրիպի վիրուսի դեմ պատվաստումները նույնպես ունեն կանխարգելիչ ազդեցություն ։ Սուր բրոնխիտի բուժման հիմնական դեղամիջոցներն են պարացետամոլը (ացետամինոֆեն) և ՈՍՀԲԴ՝ որպես ջերմիջեցնողներ ։ Կարևորվում է նաև հանգիստը։ Հակահազային դեղամիջոցները արդյունավետ են, բայց խորհուրդ չի տրվում կիրառել մինչև վեց տարեկան երեխաների դեպքում ։ Սալբուտամոլը արդյունավետ չի այն դեպքում, երբ առկա է սուր հազ, որը չի ուղեկցվում բրոնխի լուսանցքի նեղացմամբ ։ Շատ քիչ դեպքերում այն կարող է արդյունավետ լինել բրոնխների նեղացումով պայմանավորված հևոցի ժամանակ, բայց որպես կողմնակի էֆեկտ կարող է առաջացնել նյարդային վիճակ, ձեռքերի դող և ցնցումներ  ։ Հակաբիոտիկներ հիմնականում չեն օգտագործվում, բացառությամբ այն դեպքի, երբ սուր բրոնխիտը կապույտ հազի դրսևորում է ։ Ապացուցված է, որ բուժիչ ազդեցություն ունեն նաև մեղրը և պելարգոնիումը ։
Նշաններ և ախտանիշներ
Սուր բրոնխիտը արտահայտվում է արտադրողական հազով, շնչառության կարճացումով (դիսպնոե) և հևոցով։ Կարող է լինել նաև ցավեր կրծքավանդակում, տենդ, հոգնածություն և անհարմարության զգացում։ Ադենովիրուսով հարուցված բրոնխիտի դեպքում կարող են դիտվել նաև համակարգային և ստամոքսաղիքային այլ ախտանշաններ։ Հազը կարող է տևել 3 շաբաթ, որոշ դեպքերում բավական երկար և շարունակվել անգամ մյուս գանգատների վերացումից հետո։
Պատճառագիտություն
Սուր բրոնխիտը հիմնականում հարուցվում է վիրուսներով։ Դրանցից են՝ ռինովիրուսը, շնչառական սինցիտիալ վիրուսը, ինֆլուենզան և այլն։ Բակտերիաները հազվադեպ կարող են դառնալ սուր բրոնխիտի զարգացման պատճառ։ Հարուցվում է թոքաբորբային  միկոպլազմայով, թոքաբորբային  խլամիդոֆիլիայով, կապույտ հազի հարուցիչով, թոքաբորբային ստրեպտոկոկով  և հեմոֆիլային ցուպիկով ։
Ախտորոշում
Ֆիզիկալ հետազոտությունները կարող են ցույց տալ թուլացած վեզիկուլյար շնչառություն, սուլոց և երկարացած արտաշնչում։ Բժիշկների մեծ մասը հիմնվում է չոր կամ թաց հազի առկայության վրա՝ որպես սուր բրոնխիտի հիմնական ախտանիշ։
Երբ հիվանդի մոտ առկա է հազ և շնչառության կարճացում, հիմնական հետազոտությունները, որոնք կատարվում են ախտորորշման նպատակով հետևյալն են․
Կանխարգելում
Կանխարգելման համար պետք է խուսափել շնչուղիները գրգռող ցանկացած գործոնից, չծխել և վարակից խուսափելու նպատակով հաճախակի լվանալ ձեռքերը ։ Կա վարկած, որ հեմոֆիլային ցուպիկի դեմ պատվաստումը կանխում է բրոնխիտի զարգացումը ։
Բուժում
մեծ մասամբ հիվանդությունը գնում է ինքնուրույն ապաքինման։ Օգտագործվող դեղամիջոցը օգնում է վերացնել առկա ախտանիշները ։ Խորհուրդ է տրվում պահպանել հանգիստ և օգտագործել պատշաճ քանակությամբ հեղուկ։
Հակաբիոտիկներ
Հաստատված չէ, արդյոք հակաբիոտիկների օգտագործումը լիարժեք բուժում է սուր բրոնխիտը, թե ոչ ։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ հակաբիոտիկները նվազեցնում են հազը միջինը 12ժամ (ընդհանուր միջինը 14-28 օր)։ Հակաբիոտիկների կողմնակի էֆեկտներն են՝ սրտխառնոցը, փորլուծությունը։ Կարող է ձևավորվել հակաբիոտիկի նկատմամբ կայունություն, որը կտանի բուժման անարդյունավետության։
Արլարովո
Արլարովո (Арларово, Арлар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Սուր բրոնխիտ
Հրաժարվել ծխելուց
Բրոնխիտը ավելի արագ բուժելու համար ծխողները պետք է լիարժեք հրաժարվեն ծխելուց։
Կանխատեսում
Սուր բրոնխիտը հիմնականում տևում է մի քանի օրից մինչև մի քանի շաբաթ ։ Կարող է ուղեկցել մրսածությանը կամ գրիպին, ինչպես նաև հանդես գալ ինքնուրույն։ Բրոնխիտը հիմնականում սկսվում է չոր հազով, հիվանդներն արթնանում են գիշերային մղձավանջներից։ Մի քանի օրից այն վերածվում է թաց և արտադրողական հազի, որը կարող է ուղեկցվել տենդով, հոգնածությամբ և գլխացավով։ Տենդը, հոգնածությունը և անհարմարությունը տևում են ընդամենը մի քանի օր, բայց թաց հազը կարող է տևել ավելի երկար։
Արլարովո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 260 մարդ։
Սուր բրոնխիտ
Կանխատեսում
Եթե հազը տևում է մեկ ամսից ավելի, բժիշկը կարող է տալ քիթ-կոկորդ-ականջաբանի ուղեգիր, որպեսզի հասկանա բրոնխիտից բացի, կա արդյոք գրգռում առաջացնող այլ պատճառ։ Մի քանի ամիս շարունակ բրոնխների բորբոքման առկայության դեպքում որոշ հիվանդների շրջանում հավանական է ասթմատիկ վիճակի զարգացումը։
Բացի այդ, եթե առաջին անգամ դիտվում է հազ՝ թեթևակի արյամբ ուղեկցվող խորխարտադրությամբ, անհրաժեշտ է շտապ դիմել բժշկի, քանի որ արյունային արտադրության պատճառը կարող են լինել այնպիսի վտանգավոր հիվանդություններ, ինչպիսիք են տուբերկուլյոզը կամ թոքի քաղցկեղը։
Համաճարակաբանություն
Սուր բրոնխիտը ամենահաճախ հանդիպող հիվանդություններից է ։ Մեծահասակների առնվազն 5%-ի և երեխաների 6%-ի մոտ տարին առնվազն մեկ անգամ լինում է հիվանդության դրսևորում  ։ Այն առավել հաճախ հանդիպում է ձմռանը ։
2011 թվականին մեկ տարեկանից ցածր երեխաների շրջանում շտապ-օգնությամբ հիվանդանոց գնալու ամենահաճախակի պատճառը եղել է սուր բրոնխիտը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բորբոքումներ
Հաֆթ սին
Հաֆթ սին (, ի սկզբանե` هفت‌ چین. Հաֆթ Չին ), Նոռուզ տոնի (Նոր տարի) տոնական սեղանի իրանական ավանդույթ։ Հաֆթ Սինը ներառում է 7 տարրեր, որոնց անունները սկսվում են ﺱ- «Սին» տառով՝ պարսկական այբուբենի տասնհինգերորդ տառով.
Բացի այդ, սեղանին հաճախ դնում են Սուրբ գիրքը՝ Շահնամեն, քաղցրավենիքներ, ընկույզ, զարդարած ձու, հայելի ինչպես նաև ժապավեն կամ ավանդական իրանական գույներով (կանաչ-սպիտակ-կարմիր) ցանկացած կոմպոզիցիա, կամ հենց դրոշը։
Նոռուզի նախօրեին տարածված ավանդույթներից է հարազատների շիրիմներին «Հաֆթ Սին» տանելու սովորույթը, որպեսզի հանգուցյալները նույնպես կարողանան մասնակցել տոնակատարությանը։
Հաֆթ Սինի ծագում
«Խան-ե Նուրուզը» կամ Նոռուզի պատվին սեղան են անվանում մեծ կտորից սփռոց, որը փռում են գարնան սկզբին՝ Նոր տարվա գալուստից առաջ։ Այդ սփռոցին դրվում են կերակուրը Նովրուզի համար ավանդական առարկաները։ Նովրուզի պատվին սփռոցների վրա դրված սննդի յոթ հիմնական պարագաներից յուրաքանչյուրը սկսվում է պարսկերեն «սին» տառով։ Դրա հետ կապված՝ պարսկերենում տարածվել է նման սփռոցի ևս մեկ անվանում՝ «սոֆրե-իյե հաֆթսին» (հաֆթսինի սփռոց) ։
Նոռուզի պատվին սեղանին սփռոց փռելը և այն յոթ առարկաներով զարդարելը իրանական հին սովորույթ է։ Ըստ պատմական լեգենդների՝ Սասանյանների դարաշրջանում (224-651 թվականներին) մի մարդ Նոռուզի վաղ առավոտյան, իր հետ վերցնելով արծաթե սկուտեղ և վրան դնելով յոթական հատիկ ցորեն, գարի, լոբի, ոսպ, քնջութ և բրինձ, ինչպես նաև մի քիչ շաքար, դինար և դիրհեմ, գնում է ժողով, որտեղ նստած էր շահը և սկուտեղը մատուցում է նրան ։
Հաֆթ սինի ժամանակակից տոնում
Այսօր էլ իրանցիները Նոռուզի սփռոցը զարդարում են սննդի յոթ առարկաներով՝ կախված այն շրջանների կլիմայական, սոցիալական և մշակութային կացությունից, որտեղ նրանք ապրում են։ Դրա ցուցադրումը կատարվում է մարդու դիրքին համապատասխան։ Ամենատարածվածը «հաֆթինի սեղան» է, որի վրա պետք է լինեն կարմիր խնձոր, չիչխան, ածիկից հալվա, քացախ, սումակ, հակինթի ծաղիկներ, սխտոր կամ ցանովի հապալասի սերմեր ։
Հնում մի սովորություն կար հավաքված մրգերն ու չրերը կառավարչին ներկայացնելը, որտեղ յոթ մրգերից յուրաքանչյուրը խորհրդանշում էր իրանական հողում աճեցված որոշակի պտուղ ։
Բացի վերը նշված 7 տոնական ուտեստներից, տոնական սեղանին կարող են դնել նաև հայելի, կակաչներ, մոմեր, Ավեստա (զրադաշտական ավանդույթի համաձայն), Ղուրան (իսլամը դավանող ընտանիքներում), ջրով լցված գավաթ, որի մեջ կան տոսախի և թուրինջի տերևներ, անոթ, որի մեջ կլինեն ոսկե ձկներ, նարգիզի և հակինթի ծաղիկներ, մի քանի եփված և ներկված ձու, կարմիր նուռ, սանգակ հաց, ավանդական ճաշատեսակներով ափսե, արծաթե մետաղադրամներ, որոնք շիաների մոտ խորհրդանշում են իմամ Մահդիի մետաղադրամները, ներկված սպանդի սերմեր, կաթ, իրանական ավանդական յոգուրտ, պանիր, կանաչի, քաղցրավենիք, ինչպես նաև ցորենի, գարու, ոսպի, սամիթ կամ ջրկոտեմի աճեցված ծիլեր ։
Տոնական սեղանը զարդարող իրերից յուրաքանչյուրը խորհրդանշական նշանակություն ունի և պատկերացում է տալիս իրանական ժողովրդի կողմից այս աշխարհի և իրականության ընկալման մասին։ Օրինակ, հայելին մաքրության և անկեղծության խորհրդանիշ է, ինչպես նաև հավերժական գոյության և մարդկային բաժնի ու ճակատագրի արտացոլումը։ Մոմը լույսի և պայծառության, ինչպես նաև խավարի և խավարի նկատմամբ հաղթանակի խորհրդանիշ է։ Ձուն արարման և վերարտադրության խորհրդանիշ է։ Ոսկե ձկնիկը ևտոսախի տերևները, որոնք դնում են սեղանին, Անահիտի՝ ջրի և կյանքի աստվածուհու խորհրդանիշն է։ Կանաչին աճի և կյանքի նշան է։ Նուռը մարմնավորում է բերրիությունն և առատությունը։ Հացը բարեբերության և առատության սուրբ խորհրդանիշն է։ Սպանդը և սխտորը օգտագործում են չար ոգիներից պաշտպանվելու համար ։
Այդ օրերին ընդունված է հիշատակել հանգուցյալներին, և նրանց պատվին լապտերներ վառելով՝ տոնել մեռելների հարությունը և մահացածների հոգիների գալուստը երկիր, որ միանան կենդանիներին և նրանց հետ նստեն Նոռուզի տոնական սեղան։ Իրանի զրադաշտականները տոնական սեղանը զարդարում են երեք սկուտեղներով, որոնցից յուրաքանչյուրում տեղադրվում են 7 տեսակի քաղցրավենիք, թարմ մրգեր և չրեր, որոնք էլ իրենց հերթին խորհրդանշում են Ամեշ-Սպենտի 7 անմահ սրբություն։ Փաստացի, Նովրուզի սեղանը հոգիների համար հյուրասիրության սեղան է, որը իրանցիները փռում են Նոր տարվա սկզբին և ֆարվարդինեգանի օրերին, որպեսզի կանչեն և ընդունեն աստվածների և մահացած նախնիների հոգիները ։ Նովրուզի պատվին սեղանը կարևոր բացառիկ դեր է խաղում այն բանում, որ հավաքում է ընտանիքի անդամներին և հանգուցյալների հոգիները մեկ սեղանի շուրջ, ջնջում է ընտանիքի անդամների միջև վիճաբանության և վրդովմունքի փոշին, խաղաղություն է հաստատում, ստեղծում է բարեկամության մարդկանց, նրանց նախնիների ու աստվածների ոգիների միջև։ Որտեղ էլ որ իրանցիները լինեն, ճանապարհին կամ տանը, իրենց բնակարանից հեռու կամ մոտ, փորձում են տուն գալ մինչև Նոր տարի, որպեսզի ընտանիքի անդամների հետ ներկա լինեն Նոռուզի պատվին գցած սեղանի շուրջ, որը սրբազան նշանակություն ունի։ Համարվում է, որ այն մարդը, ով Նոր տարին ընդունել է տանից հեռու և ոչ թե տոնական սեղանի շուրջ, մինչև տարեվերջ հեռու կգտնվի տնից և զրկված կլինի աստվածների և հոգիների օգնությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նոռուզ Կատեգորիա:Տոներ Կատեգորիա:Իրանական մշակույթ Կատեգորիա:Ավանդույթներ
Լեզվանս
Լեզվանս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նիզովոյ (Սովետսկի շրջան)
Նիզովոյ (Низовой), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում։ Մտնում է Չիրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Վիզետ
Վիզետ  (Wieseth), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Անսբախ շրջանում։ Բնակչությունը 1415 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը 20,65 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 223։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ցզյուլուն
Ցզյուլուն, Կnուլուն, քաղաք Սյանգանում (Հոնկոնգում), Ցզյուլուն թերակղզու հարավում։ Մոտ 1,5 մլն բնակչություն (1979, Սյանգանի հետ)։ Նավահանգիստ է Հարավ–Չինական ծովի ափին, ունի օդանավակայան։ Երկաթուղով կապված է Գուանչժոու քաղաքի (ՉԺՀ), երկաթուղային լաստանավով և ստորջրյա թունելով՝ Սյանգանի (Վիկտորիայի) հետ։ Կա թեթև, քիմիական, ցեմենտի, սննդհամի արդյունաբերություն, նավաշինություն, մեքենաշինություն, մետաղամշակություն։
Ռոբերտ Բեյդըն Փաուել
Ռոբերտ Սթիվենսոն Սմիթ Բեյդըն Փաուել (անգլերեն՝ Robert Stephenson Smyth Baden-Powell, 1st Baron Baden-Powell), Բրիտանական բանակի լեյտենանտ-գեներալ, գրող։ Սկաուտության հիմնադիրն է։ Բեյդըն Փաուելի կարճ անվանումն է ԲՓ (անգլերեն՝ B-P)։