cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ուրվական (Համլետ)
«Համլետ»-ում
Ուրվականը պիեսում հայտնվում է չորս անգամ․ գործողություն առաջին՝ տեսարան առաջին, գործողություն առաջինի շարունակության մեջ՝ տեսարաններ չորրորդ և հինգերորդ, և գործողություն երրորդում՝ տեսարան չորրորդ։ Ուրվականը կեսգիշերից կարճ ժամանակ անց գալիս է առնվազն տեսարաններից երկուսում, իսկ մյուս տեսարաններում հայտնի է միայն, որ գիշեր է։
Ուրվականն առաջին անգամ հայտնվում է երկու զինվորներին՝ Բերնարդոյին ու Մարցելլոսին, և Համլետի ընկերոջը՝ Հորացիոսին։ Տղամարդիկ քաշում են իրենց սրերը և վախվորած կանգնում՝ խնդրելով Հորացիոյին, որպես գիտուն, դիմել Ուրվականին։ Հորացիոն Ուրվականին խնդրում է խոսել և բացահայտել իր գաղտնիքը։ Նա պատրաստվում էր դա անել, երբ աքաղաղը կանչում է՝ ազդարարելով առավոտը, իսկ Ուրվականը փոխարենն անհետանում է։ Այս տեսարանում Ուրվականը բոլորի կողմից հստակորեն ճանաչվում է որպես թագավորը՝ հագած ամբողջապես նրա զրահը։ Մարցելլոսը նշում է, որ նախկինում Ուրվականը երկու անգամ երևացել է ամրոցի պահակախմբին։ Ուրվականի այցելությունների մասին խոսակցությունները անհանգստացրել էին գիշերային պահակներին։ Ֆրանցիսկոն, որին Բերնարդոն ազատել էր հերթապահության պարտականությունից, ասում է․ «Այս օգնության համար շատ շնորհակալ եմ, սաստիկ ցուրտ է, և ես սրտով հիվանդ եմ» ։
Տեսնելով Ուրվականին ռազմական հանդերձանքով և տեղեկանալով, որ Նորվեգիայի թագաժառանգ արքայազն Ֆորտինբրասը իր ուժերն է կարգի բերում սահմանին՝ Հորացիոն հասկանում է, որ Ուրվականի հայտնվելը պետք է պետությանն առնչվող որևէ բան նախազգուշացնի ։
Այնուհետև Հորացիոն համոզում է արքայազն Համլետին մնալ արթուն պահակների մոտ՝ տեսնելու, թե արդյոք Ուրվականը կվերադառնա։ Կեսգիշերին այն հայտնվում է, և հուշում է, որ Համլետը հետևի իրեն։ Մի անգամ մենակ լինելով՝ Ուրվականը նկարագրում է իր թափառումները Երկրի վրա և նրա սարսափելի կյանքը Քավարանում, քանի որ նա մահացել էր առանց վերջին արարողակարգերը ստանալու։
Նա երիտասարդ Համլետին ասում է, որ նրան թունավորել և սպանել է իր եղբայրը՝ Դանիայի նոր թագավոր Կլավդիոսը, և խնդրում է արքայազնից վրեժ լուծել իր մահվան համար։ Նա նաև գարշանք է արտահայտում իր կնոջ՝ Գերտրուդի նկատմամբ՝ Կլավդիոսի հետ ամուսնանալու համար, բայց նախազգուշացնում է Համլետին նրա հետ չառերեսվել, այլ դա թողնել Դրախտին։ Ավելի ուշ արքայազն Համլետը վերադառնում է իր ընկերների մոտ և ստիպում նրանց երդվել իր սրով՝ գաղտնի պահելու իրենց տեսածը։ Երբ նրանք դիմադրում են, Ուրվականը արտասանում է «երդվել» և «երդվել սրին» բառերը՝ բեմի ներքևից, մինչև նրա ընկերները համաձայնվեն։
Արքայազն Համլետը, վախենալով, որ տեսիլքը կարող է լինել դև, որը ձևանում է որպես Համլետ թագավոր, որոշում է փորձության ենթարկել Ուրվականին՝ բեմադրելով մի ներկայացում, որը նորից ցույց կտա այն հանգամանքները, որոնք ոգու պնդմամբ՝ հանգեցրել են իր մահվան։ Կլավդիոսի արձագանքը մեղքի և սարսափի արձագանք է, և արքայազն Համլետը համոզվում է, որ Ուրվականն իրականում իր հայրն է։
Երրորդ հայտնվելու ժամանակ Համլետը բախվում է ՈՒրվականի հետ իր մոր պահարանում։ Վերջինս հանդիմանում է նրան վրեժը չկատարելու և Գերտրուդի հետ զրուցելով՝ չենթարկվելու իր հրահանգին։ Համլետը վախեցած ներողություն է խնդրում։ Գերտրուդը, սակայն, չի կարող տեսնել Ուրվականին և կարծում է, որ Համլետը խելագարվել է՝ հարցնելով, թե ինչու է նա նայում և խոսում ոչնչի հետ։ Այս տեսարանում ուրվականը նկարագրվում է գիշերազգեստով։ Նա այլևս երբեք չի հիշատակվում։
Մեկնաբանություններ
Ուրվականը «Համլետ»-ում հիմնարար նշանակություն ունի սյուժեի համար և բազմաթիվ մեկնաբանությունների առարկան է։ Շեքսպիրագետ Վ․ Վ․ Գրեգն այն կարծիքին էր, որ Ուրվականը Համլետի գերհագեցած երևակայության արգասիքն էր ։ Շեքսպիրագետ Ջ. Դովեր Վիլսոնը և այք պնդում են, որ Համլետին հայտնվելուց առաջ մի քանի անգամ ուրիշներին երևալիս Շեքսպիրը հստակեցնում է, որ երևույթը սոսկ պատրանք չէ ։
Ներկայացումներ
Շեքսպիրի մահից մոտ հարյուր տարի անց, բանաստեղծ Նիկոլաս Ռոուն հայտնեց, որ լսել է մի միջադեպ, թե Շեքսպիրն ինքն է խաղացել Ուրվականի դերը․ պատմություն, որը դեռ արժանանում է հավատի ։ Ժամանակակից դերասանները, ովքերն կերտել են ուրվականի կերպարը, ներառում են՝ Լոուրենս Օլիվիեն, Պոլ Սկոֆիլդը , Պատրիկ Ստյուարտը և Բրայն Բլեսիդը ։
Ազդեցություն
Համլետի հոր ուրվականը դարձավ Մուֆասայի նախատիպը՝ «Առյուծ արքան» մուլտֆիլմից Սիմբայի հայրը (մուլտֆիլմն ինքը մասամբ հիմնված է «Համլետ»-ի սյուժեի վրա) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուիլյամ Շեքսպիր Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Համլետ
Կաթնաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Կաթնաղբյուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 19 հուշարձան (10 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Շամպալիմոյի հիմնադրամ
Շամպալիմոյի հիմնադրամ (Fundação Champalimaud), պորտուգալական մասնավոր գիտական հիմնադրամ, որ մասնագիտացած է նեյրոլոգիայի, օնկոլոգիայի և կարդիոլոգիայի ոլորտում բիոբժշկական հետազոտություններում։
Շամպալիմոյի հիմնադրամը տեղակայված է Լիսաբոնում։
Հիմնադրումը
Հիմնադրամը հիմնադրվել է պորտուգալացի գործարար և բարեգործ Անտոնիո Շամպալիմոն, ով դրա համար տրամադրել է 500 միլիոն եվրո։
2010 թվականին հիմնադրամը բացեց բացեց «Անհայտի ուսումնասիրման կենտրոն» անունով բարձրտեխնոլոգիակաան կլինիկական հետազոտական ինստիտուտ Տեժու գետի ափին` Լիսաբոնի Բելեմ շրջանում ։ Կենտրոնը գտնվում էր ֆուտուրիստական ճարտարապետության արտասովոր մի շենքում։
Մրցանակ ակնաբուժության ոլորտում
Բացի հետազոտություններից` հիմնադրամը նաև ամեն տարի տալիս է Անտոնիա Շամպալիմոյի անվան մրցանակ` 1 միլիոն եվրոյի չափով ակնաբուժության ոլորտում արված կարևոր հետազոտություն կատարելու համար, քանի որ կյանքի վերջում Շամպալիմոն կորցրել է տեսողությունը։
Մրցանակով պարգևատրվում են ակնաբուժության ոլորտում հաջողությունների և տեսողության խնդիրների վերացման գործում ներդման համար` հատկապես զարգացող երկրներում։
Հիմնականում պարգևատրվում են հետազոտական խմբեր, այլ ոչ անհատներ։ Մրցույթի մրցանակակիրներին ընտրում է ժյուրին, որը բաղկացած է հասարակական գործիչներից և հայտնի գիտնականներից։
Իտիրո Հատոյամա
Ընտանիք
Հատոյաման ծնվել է 1883 թվականի հունվարի 1-ին Տոկիոյում։ Նրա հայրը՝ Կաձուո Հատոյաման, Ճապոնիայի խորհրդարանի պատգամավոր էր, իսկ մի ժամանակ՝ Ներկայացուցիչների պալատի նախագահ։ Մայրը՝ Հարուկո Հատոյաման, Տոկիոյի Կերիցու Կանանց համալսարանի հիմնադիրն էր։ Որպես ընտանիքում ավագ որդի՝ Իտիրո Հատոյաման գնացել է հոր հետքերով և սովորել Տոկիոյի կայսերական համալսարանում, որն ավարտել է 1907 թվականին ։ 1908 թվականին նա ամուսնացել է Մութ օվկիանոսի միությունից (Գենյոսյա) խորհրդարանի պատգամավորի ավագ դստեր հետ։ Ճապոնիայի 93-րդ վարչապետը՝ Յուկիո Հատոյաման, նրա թոռն է։
Քաղաքական գործունեություն
Իր քաղաքական գործունեությունը Հատոյաման սկսել է 1912 թվականին, երբ ընտրվել է Տոկիոյի քաղաքային ժողովի պատգամավոր։ 1915 թվականին նա դարձել Է Ճապոնիայի խորհրդարանի Ներկայացուցիչների պալատի պատգամավոր Ռիկեն Սեյուկայից (立憲政友会)։ 1927-1929 թվականներին նա եղել է Թանաքա Գիիտիի կառավարության նախարարների կաբինետի քարտուղարության պետը ։ Հատոյաման 1931-1934 թվականներին զբաղեցրել է Լուսավորության նախարարի պաշտոնը։ 1933 թվականին Ճապոնիայում սկսվել է «մտքի նկատմամբ վերահսկողությունը», և Հատոյաման՝ որպես նախարար, բազմիցս նպաստել է լիբերալ դասախոսների հեռացմանը, ինչի համար սկսել է ակտիվորեն քննադատության ենթարկվել կրթության ազատության սահմանափակման համար ։ 1942 թվականին նա ընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր և եղել Մեծ Ճապոնիայի քաղաքական ասոցիացիայի անդամ։
Պատերազմից հետո Հատոյաման հիմնել Է Լիբերալ կուսակցություն՝ դառնալով նրա առաջին նախագահը և նրա հետ հաղթելով 1946 թվականին Ներկայացուցիչների պալատի ընտրություններում։ Նույն թվականին օկուպացիոն իշխանությունների կողմից մաքրման ժամանակ Հատոյաման զրկվել է ցանկացած քաղաքական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից՝ պատերազմի ժամանակ Ճապոնիայի կառավարության հետ համագործակցելու համար։ Կուսակցության նախագահի պաշտոնը ստիպված են եղել հանձնել Սիգերու Իոսիդային, որը հետագայում վարչապետի պաշտոնը զբաղեցրել է մի քանի տարի։
Հատոյամայից բոլոր արգելքները հանվել են 1951 թվականին։ Միևնույն ժամանակ նա տարանջատվել է Իոսիդայից, որի արտաքին քաղաքականությունն ուղղված էր առավելապես ԱՄՆ-ի հետ փոխգործակցությանը։ 1954 թվականին նա իր կողմնակիցների հետ հիմնել է ժողովրդավարական կուսակցություն և դարձել կուսակցության նախագահ։ Կուսակցության ծրագրում ընդգծվում էր ճապոնական քաղաքականության անկախության և ինքնուրույնության, բոլոր երկրների, այդ թվում՝ Խորհրդային Միության հետ կապեր հաստատելու նրա ձգտումը ։
Գործունեություն կառավարությունում
1954 թվականին Իոսիդան հրաժարական է տվել, և իշխանության եկել դեմոկրատական կուսակցությունը։ Վարչապետի պաշտոնը ստանձնելուց հետո Հատոյաման թուլացրել է Ճապոնիայի վրա Միացյալ Նահանգների ազդեցության աստիճանը և վերսկսել է դիվանագիտական հարաբերությունները Խորհրդային Միության հետ։
1955 թվականին տեղի է ունեցել սոցիալիստական կուսակցությունների ձախ և աջ թևի միավորումը, և ստեղծվել Ճապոնիայի Միասնական սոցիալիստական կուսակցությունը։ Դրան ի պատասխան՝ լիբերալներն ու դեմոկրատները նույնպես ստիպված էին միավորվել, ինչի արդյունքում նույն տարվա նոյեմբերին ստեղծվել է Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցությունը։ Չնայած նրան, որ Հատոյաման նոր կուսակցությունում անվերապահ առաջնորդ չէր, 1956 թվականի ապրիլին նա ընտրվել է կուսակցության նախագահ ։
Հատոյաման ակտիվորեն կապեր էր հաստատում Խորհրդային Միության հետ։ Ճապոնիայի և ԽՍՀՄ-ի հարաբերությունների վերականգնման մասին առաջին բանակցությունները տեղի են ունեցել դեռևս 1955 թվականին Լոնդոնում, սակայն անարդյունք են ավարտվել։ Երկրորդ անգամ խորհրդային և Ճապոնական ներկայացուցիչները հանդիպել են 1956 թվականի հուլիսին Մոսկվայում, սակայն այդ ժամանակ էլ չեն կարողացել համաձայնության գալ։ Այդ ժամանակ Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցությունում կազմակերպվել են խմբավորումներ, որոնք պահանջում էին չեղարկել կամ զգալիորեն թուլացնել ճապոնական կառավարության քաղաքականությունը Խորհրդային Միության հետ հարաբերությունները վերականգնելու համար։ Շուտով նրանց հաջողվել է հասնել կառավարության հրաժարվելուն խաղաղ պայմանագրի կնքումից, և նրանք սկսել են պահանջել հենց վարչապետի հրաժարականը։ Այն ժամանակ Հատոյաման հայտարարել էր, որ հրաժարական կտա միայն այն ժամանակ, երբ կատարի իր նախընտրական խոստումները և նորմալացնի հարաբերությունները ԽՍՀՄ-ի հետ։
Ճապոնիա վերադառնալուց հետո 1956 թվականի դեկտեմբերին Հատոյաման հրաժարական է տվել՝ կատարելով իր խոստումը։ Վարչապետի պաշտոնում նրան փոխարինել է Տանձան Իսիբասին։
Ուշ տարիներ
Հատոյամայի առողջությունն արդեն թույլ չէր տալիս նրան ակտիվ քաղաքական գործունեություն ծավալել, չնայած նրան առաջարկվել է ղեկավար պաշտոն «Ճապոնիա-ԽՍՀՄ» հասարակությունում, բայց արդեն չի հասցրել մասնակցել նրա գործունեությանը ։
Մահացել է 1959 թվականի մարտի 7-ին Տոկիոյում՝ 76 տարեկան հասակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի նախարարներ
Գավառի պետական համալսարան
Գավառի պետական համալսարանի ստեղծման նախաձեռնողը և հիմնադիրը փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Հրանտ Խաչատուրի Հակոբյանն է։ 1991-1992 թթ. սոցիալ-տնտեսական ծանր պայմաններում հանրակրթական դպրոցների բազմաթիվ շրջանավարտներ գործնականում հնարավորություն չունեին ուսումը շարունակելու մայրաքաղաքում։ Ուստի, մանրակրկիտ ուսումնասիրելով տարածաշրջանի յուրաքանչյուր տարվա շրջանավարտների և գիտական աստիճաններ ունեցող անձանց քանակը, ինչպես նաև մասնագետների պահանջարկը, օգտվելով ՀՀ անկախության ընձեռած հնարավորությունից, Հ. Խ. Հակոբյանը դիմեց ՀՀ Կրթության և գիտության նախարարություն՝ Գավառում համալսարան բացելու առաջարկությամբ։ ՀՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր Հրանուշ Հրանտի Հակոբյանի համառ ջանքերի շնորհիվ ՀՀ Կառավարության 1993 թ. մայիսի 5-ի թիվ 208 որոշմամբ Գավառում (նախկին Կամոյում) բացվեց տարածաշրջանային պետական համալսարան։
1993-1994 ուսումնական տարում 139 դիմորդից համալսարան ընդունվեցին 94-ը։ Դասախոսական աշխատանքում ներգրավված էին 28 մասնագետ, որոնցից 8-ը դոկտոր, պրոֆեսորներ էին, 9-ը՝ գիտությունների թեկնածու, 3-ը՝ ասպիրանտուրան ավարտածներ, և միայն 8-ն էին առանց գիտական աստիճանի։ Սկզբում համալսարանը մասնագետներ է պատրաստել հետևյալ մասնագիտությունների գծով՝ «Հայոց լեզու և գրականություն», «Ֆինանսներ և վարկ», «Հաշվապահական հաշվառում, վերահսկողություն և տնտեսական գործունեության վերլուծություն», «Մեքենաշինության տեխնոլոգիա», «Էլեկտրամեխանիկա», «Ագրոքիմիա»։ Հետագա ուսումնական տարիներին ընդլայնվեց մասնագիտությունների քանակը՝ «Անգլերեն լեզու», «Իրավագիտություն», «Պատմություն», «Տարրական կրթության մանկավարժություն և դասավանդման մեթոդիկա», «Աշխարհագրություն», «Բնապահպանություն և բնօգտագործում», «Ռուսաց լեզու և գրականություն (բանասիրություն)», «Ինֆորմատիկա և հաշվողական տեխնիկա», «Ձեռնարկությունների տնտեսագիտություն և կառավարում»։
ԳՊՀ այսօր
Այժմ համալսարանի ուսումնական գործընթացն արդյունավետ կազմակերպելու նպատակով հրավիրվել են հանրապետության 120 լավագույն մասնագետներ, որոնց տեղափոխման, գիշերելու և կենցաղ-սպասարկման հարցերը լուծվում են համալսարանի կողմից։ ԳՊՀ-ում ուսանում են ավելի քան երկու հազար հինգ հարյուր ուսանող Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերից և մայրաքաղաքից։ Համալսարանում բարձրագույն մասնագիտական կրթական ծրագրերն իրականացվում են առկա և հեռակա ուսուցման համակարգում։ Գավառի պետական համալսարանն ավարտել է մասնագետների տասներեք սերունդ։ ԳՊՀ շրջանավարտներից շատերն աշխատում են պետական մարմիններում և ոչ պետական հիմնարկներում, բանկերում, դպրոցներում, այլ կրթական հաստատություններում ու կազմակերպություններում։ Համալսարանն ունի գիտական գրադարան, ընթերցասրահ, չորս համակարգչային լսարան՝ ապահովված ինտերնետային կապով, կահավորված լաբորատորիաներ։
ԳՊՀ ուսանողական ինքնակառավարման մարմիններ
ԳՊՀ-ն մանկավարժական կրթություն իրականացնող ՀՀ պետական բուհերի կոնսորցիումի հիմնադիր անդամներից է։ Գավառի պետական և Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբանական համալսարանների, Վանաձորի և Գյումրու պետական մանկավարժական ինստիտուտների միջև կնքվել է ՀՀ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների լեզվաբանական կրթության իրականացման և լեզվաքաղաքականության մշակման համագործակցության կոնսորցիումի ստեղծման վերաբերյալ համաձայնագիր։
ԳՊՀ պատվավոր բարերարներ
ԳՊՀ-ն ունի պատվավոր բարերարներ։ Համալսարանի գործունեությանը, ուսանողների և աշխատակիցների սոցիալական խնդիրների լուծմանը օժանդակել և շարունակում են աջակցել ամերիկահայ բարերարներ Վարդգես և Ռիթա Պալեանները, Ժիրայր և Անահիտ Նիշանյանները, Աստրիդ Ազնաուրյանը, Ջեկ և Իվա Մեծօրյանները, մոսկվայաբնակ հայրենակիցներ Ռոբերտ Ենգիբարյանը, Վահան Ափրոյանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի համալսարաններ հ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:1993 հիմնադրումներ Հայաստանում
Սամուել Մաոզ
Շմուել Մաոզ (առավել հայտնի է որպես Սամուել Մաոզ, שמואל מעוז, ), իսրայելցի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Շմուել Մաոզը ծնվել է 1962 թվականին Թել Ավիվում, ավտոբուսի վարորդի և բուժքրոջ ընտանիքում։ 13 տարեկանում բար-միցվայի կապակցությամբ նվեր է ստանում 8 միլիմետրանոց կինոխցիկ և չորս րոպե տևողությամբ ժապավեն, քանի որ ծնողները գիտեին կինոարվեստի հանդեպ նրա հետաքրքրության մասին։
1982 թվականին՝ Լիբանանյան պատերազմի ընթացքում, զորակոչիկ Մաոզը 45 օր գտնվել է մարտական գործողությունների գոտում (30 օր տանկի մեջ՝ որպես հրանոթի նշանառու)։ Պատերազմի առաջին օրը՝ հունիսի 6-ին, առավոտյան ժամը 6-ն անց 15, կատարելով հրաման՝ նա կրակ բացեց մոտեցող բեռնատար տանկի վրա և հետագայում այդ պահն իր կյանքում համարեց շրջադարձային։ Հարցազրույցում Մաոզը պատմում է 1982 թվականի պատերազմի և նախորդ իսրայելական պատերազմների միջև եղած հիմնական հոգեբանական տարբերությունների մասին, որտեղ միասնական զինվորական համազգեստով միմյանց դեմ էին դուրս եկել կանոնավոր բանակները։ Լիբանանում հաշվվում էին տասնյակ թշնամական խմբավորումներ, որոնք կրում էին քաղաքացիական արտահագուստ։ 1988 թվականին Մաոզն ավարտել է Բեյթ Ցվիի թատերական դպրոցը։ Սովորելով կինոարվեստ՝ փորձել է սցենար գրել իր վերապրած կյանքի մասին, սակայն հույզերին չտիրապետելով՝ անավարտ է թողել։ 2006 թվականին սկսվեց Երկրորդ լիբանանյան պատերազմը, որը ստիպեց Մաոզին խախտել լռությունը՝ իր փոքր բյուջեով նկարահանած «Լիբանան» ֆիլմով, որտեղ նա հանդես էր գալիս որպես սցենարիստ և ռեժիսոր։ Ֆիլմը սենսացիոն տպավորություն է թողել՝ 2009 թվականի Վենետիկյան կինոփառատոնում արժանանալով «Ոսկե առյուծ» մրցանակի, ինչպես նաև չորս իսրայելական Օֆիրի և Սաթյաջիտ Ռայի 14-րդ մրցանակի ։
2017 թվականին ռեժիսորի «Ֆոկստրոտ» նոր ֆիլմը Վենետիկյան 74-րդ կինոփառատոնում արժանացել է ժյուրիի Գրան պրի «Արծաթե առյուծ» մրցանակին ։ Կինոնկարն ընտանեկան ողբերգության մասին է, որի սյուժեն բաղկացած է երեք գործողություններից։ Առաջինում նորակոչիկ Ջոնաթան Ֆելդմանի ընտանիքը ստանում է նրա մահվան լուրը, որը, հավանաբար, սխալմունք է լինում. իրականում մահացած է լինում նրա անվանակիցն ու ազգանվանակիցը։ Երկրորդ գոծողության ժամանակ հանդիսատեսը տեսնում է չորս զինվորներից կազմված պարեկախումբ, որոնցից մեկը Ջոնաթան Ֆելդմանն է, բայց անհայտ է մնում՝ սա այն զինվորն է արդյոք, որի ծնողների մասին պատմվում էր առաջին նովելում։ Երրորդ մասում հեղինակը ընդհանրացնում է ցավի և ատելության զարգացումն իսրայելական հանրության գիտակցության մեջ, որը տանում է դեպի հոգևոր հոգնածության ։ Իսրայելում ֆիլմը ոչ միանշանակ արձագանքներ ունեցավ, քանի որ բանակը այս երկրում համարվում է ամենահարգված հաստատություններից մեկը։ Ի պատասխան՝ Մաոզը հայտարարում է, որ չի կարող բարգավաճել այն երկիրը, որտեղ քննադատողներին դավաճան են համարում, և որ ինքն անձամբ մնում է դիրքորոշմանը, ցավում է իր հարենիքի համար և տոգորված է նրա հանդեպ սիրով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի հրեաներ Կատեգորիա:Իսրայելցի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հրեա ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իսրայելցի սցենարիստներ
Սոկոտո (քաղաք)
Պատմություն
Սոկոտոն հիմնադրվել է 1804 թվականին որպես շեյխ Օսման դան Ֆոդիոյի ռազմական շտաբ, որը գլխավորել է սրբազան պատերազմը (Ջիհադ) ֆուլբե անհավատների դեմ։ 1809 թվականին քաղաքը ժամանակավորապես դարձավ պետության մայրաքաղաք ։ Քաղաքում է գտնվում Սուլթան Օսման դան Ֆոդիոյի գերեզմանը։
Քաղաքը բարգավաճման գագաթնակետին հասավ 1820-ական թվականներին, սակայն հետո սկսեց անկում ապրել։ 1903 թվականին Սոկոտոն բրիտանական զորքերի կողմից գրավվեց Ֆրեդերիկ Լուգարդի ղեկավարությամբ ։
Նորագույն ժամանակաշրջան
Քաղաքի շրջակայքում տարբեր գյուղատնտեսական մշակաբույսեր են աճեցվում, օրինակ` յամսը, արախիսը և մանյոկը։ Քաղաքում կա համալսարան և օդանավակայան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Նիգերիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ
Նոր Շոտլանդիա (այլ կիրառումներ)
Նոր Շոտլանդիա, կարող է վերաբերել՝
Էդմոնդ Ախթար
Էդմոնդ Ախթար (Edmond Akhtar, ), իրանահայ թոշակառու ֆուտբոլիստ ։
Կենսագրություն
1991 թվականին Ախթարը սկսել է իր կարիերան Ազադեգան լիգայի Արարատ Թեհրան ֆուտբոլային ակումբի թիմում։ Մի քանի տարի թիմում անցկացնելուց հետո, Ախթարը տեղափոխվել է Թեհրանի «Էսթեղլալ» ֆուտբոլային ակումբ։ Ակումբում գտնվելու ընթացքում Ախթարը դարձել է երկրպագուների սիրելի ֆուտբոլիստը` լինելով թիմի առաջատարը և լինելով առաջատար միավոր բերողներից մեկը 1994-95 խաղաշրջանում։ Թիմում մի քանի հաջող մրցաշրջան անցկացնելուց հետո Ախթարը տեղափոխվել է «Պաս Թեհրան» ֆուտբոային ակումբ 2000 թվականին։ Անցկացնելով ընդամենը մի մրցաշրջան թիմի հետ` Ախթարը թոշակի է անցել։ Նա վերադարձի փորձ է կատարել 2006 թվականին` ստորագրելով երկրորդ դիվիզիոնի Սանաթի Քավե ֆուտբոլային ակումբի հետ ։
Միջազգային կարիերա
Ախթարի հաջողություններ է ունեցել որպես «էսթեքա» ակումբի մասնակից` ստանալով մի քանի կոչումներ Իրանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հետ։ 1996 թվականին նա նշել է իր միջազգային դեբյուտը Թուրքմենստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում։ Ախթարը խփել է իր առաջին գոլը մի քանի խաղ հետո` հավասարեցնելով Իրանի միավորները Քուվեյթի հավաքականի հետ Akhtar scored his first goal several games later, notching an equalizer for Iran against the Kuwait national football team. ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իրանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Հոնոլուլու
Հոնոլուլու (Honolulu), քաղաք ԱՄՆ-ում, Հավայան կղզիներում։ Հավայիի վարչական կենտրոնն է։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է կղզու հարավարևելյան մասում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հավայի Կատեգորիա:Հավայան կղզիներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ
Որակ և քանակ
Որակ և քանակ, փիլիսոփայական կատեգորիաներ, որոնք արտահայտում են առարկաների և երևույթների որոշակիության երկու փոխկապակցված կողմերը։ Որակը առարկաների և երևույթների հարաբերական կայունությունն է՝ նրանց ինքնությունը, այն, ինչով դրանցից յուրաքանչյուրը տարբերվում է մյուսներից։ Ճանաչողության մեջ որակական որոշակիությունն անմիջականորեն տրվում է զգայաբար՝ այն հատկությունների միջոցով, որոնք տվյալ առարկան կամ երևույթը դրսևորում է ուրիշների հետ ունեցած կապերի ու հարաբերությունների մեջ և որոնք ընկալվում են զգայարաններով որպես տարածական դիրք, դասավորություն, տեղափոխություն, ամրություն, գույն, համ, հոտ, ձայն և այլն։ Որակական որոշակիությունը, սակայն, չի նույնանում առանձին հատկությունների միագումարի հետ․ հատկությունները կախված են կապերից և հարաբերություններից, դրանց փոփոխություններից, մինչդեռ որակը դրանց մնայուն կրողն է՝ այն ներքին կազմակերպվածքը, օրինաչափ կարգը, որը պայմանավորում է որակական որոշակիության բազմազան դրսևորումները՝ հատկությունները տարբեր կապերի և հարաբերությունների մեջ։ Նրա ճանաչումը տրվում է արդեն տեսական մտածողությամբ։ Առարկաները և երևույթները որոշակի ընդհանրական, հատկապես տարածաժամանակային, հարաբերությունների մեջ (իսկ ճանաչողության մեջ՝ որոշակի տեսանկյունից) դրսևորվում են որպես համասեռ և բնութագրվում են մեծությամբ ու աստիճանով, որոնք կազմում են նրանց քանակական որոշակիությունը։ Ճանաչողության ընթացքում զգայաբար տրված որակական բազմազանությունը հանգեցնում է քանակական բնութագրությունների․ դիտարկվող երևույթները, դրանց հատկությունները, դառնալով չափելի, դրանով իսկ օտարվում են առանձին սուբյեկտներից՝ մտնելով օբյեկտիվ գիտելիքի կազմի մեջ։ Մատերիալիստական դիալեկտիկայի տեսակետից որակը և քանակը պայմանավորում են միմյանց, յուրաքանչյուր որակ (առարկա և երևույթ որպես ինքնություն) կարող է գոյություն ունենալ միայն որոշակի քանակական բնութագրությունների սահմաններում։ Որակի և քանակի այս միասնությունն անվանվում է չափ։ «Որակ և քանակ» կատեգորիաները ցույց են տալիս աշխարհի միասնության և բազմազանության, զարգացման ընդհատության և անընդհատության դիալեկտիկան։
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն
Մոլային ծավալ
Մոլային ծավալ։ Մոլային ծավալը մեկ մոլ նյութի զբաղեցրած ծավալն է։ Այն կարելի է արատահայտել նյութի φ խտության և M մոլային զանգվածի միջոցով՝
Vm=M/φ
Միավորների ՄՀ-ում մոլային ծավալն արտահայտվում է մ³/մոլ միավորներով։ Եթե նյութի ծավալը V է, ապա ν նյութի քանակը կարելի է արատահայտել V-ի և Vm մոլային ծավալի միջոցով՝
Կատեգորիա:Ընդհանուր քիմիա Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ Կատեգորիա:Ֆիզիկական հաստատուններ
(8765) Լիմոսա
(8765) Լիմոսա (Limosa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,727916 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6326 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8232 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1645,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218755 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ստարտային դիրք
Ստարտային դիրք, ստարտային հարթակ, տիեզերակայանի՝ առբերման ուղիներով և ինժեներական կոմունիկացիաներով տեղամաս, որտեղ տեղավորում են ստարտային համալիրի տեխնոլոգիական սարքավորումը և տեխնիկական սարքավորումով կառույցները։ Ստարտային դիրքն ունի արձակման մեկ տեղակայանք։
Կատեգորիա:Տիեզերագնացություն
Վասիլևսկայա Պուստոշ
Վասիլևսկայա Պուստոշ (Василівська Пустош), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրամատորսկի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևսկայա Պուստոշ ավանում բնակվում էր 202 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,35 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրամատորսկի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Սպիտակախածի կեռնեխ
Սպիտակախածի կեռնեխ (Turdus torquatus), կեռնեխների ընտանիքի պատկանող թռչուն։
Արտաքին կառուցվածք
Սպիտակախածի կեռնեխի մարմնի վերին մասը անփայլ սև է, կտնառքի վրա ունի կիսալուսնաձև սպիտակ հատված, թևերի վրա կան երկայնակի սպիտակ շերտեր։ Էգերը դարչնամոխրագույն են՝ կտնառքի սպիտակ հատվածը ունի դարչնագույն երանգ։ Քաշը՝ 92-111 գ, թևի երկարությունը՝ 132-151 մմ։
Կենսակերպ
Հայաստանում բնադրվող, չվող թռչուն է։ Գարնանը վերադառնում է մարտ-ապրիլ ամիսներին, աշնանը չվում է հոկտեմբեր-նոյեմբերին։ Կարող է ձմեռել նաև հանրապետության ցածրադիր վայրերում։ Բնակություն է հաստատում հանրապետության հարավային շրջաններում։ Նախապատվությունը տալիս է գիհու անտառներին։ Բնակվում է նաև Հայոց ձորի, Փամբակի, Ուրծի, Արագածի, Բարգուշատի, Մեղրու լեռներում։ Ձմռանը հանդիպում է նաև Երևանի շրջակայքում։
Բնադրում
Բույնը սարքում է գետնին, ծառերի ճյուղերի կամ թփերի վրա, մայիս-հունիս ամիսներին դնում է 4-7 ժանգագույն պտերով կապտականաչավուն ձվեր։
Տարածվածություն
Տարածված է Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում, Հյուսիսային Իրաքում, Կոլա թերակղզու արևմուտքում, Կարպատներում, Կովկասում, Կոպետդաղում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կեռնեխներ Կատեգորիա:Հայաստանի թռչուններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ
Տրավեստի
Տրավեստի (travesti – զգեստափոխվել), դերի տեսակ և բեմական ամպլուա, որ ենթադրում են պայմանական կերպարանափոխություն՝ կին՝ տղայի կամ պատանու զգեստով (Վիոլա, Շեքսպիրի «Տասներկուերորդ գիշեր»), և դերասանուհի՝
Կատեգորիա:Թատերական եզրեր
Ստորին դանուբյան հարթավայր
Ստորին դանուբյան հարթավայր, Ռումինիայի դաշտավայր, Ռումինիայում և Բուլղարիայի հյուսիսում, Կարպատների և Բուլղարական սարավանդի միջև։ Երկարությունը 560 կմ է (Երկաթե Դարպասներից մինչև Սև ծով)։ Բլրային հարթավայր է, կտրտված գետահովիտներով, հեղեղատներով ու ձորակներով։ Թեքված է արևմուտքից արևելք։ Բարձրությունը արևմուտքում 150—200 մ է, արլևելքում՝ 10—50 մ։ Գտնվում է պլեյստոցենյան ջրաբերուկներով և սոսերով ծածկված տեկտոնական ճկվածքում։ Կարպատների ստորոտին կան հնագույն և ժամանակակից բազմաթիվ արտաբերման կոներ, Դանուբի հովտում և դելտայում՝ լճերի հետ համակցված ճահճացած ողողատներ։ Կլիման չափավոր ցամաքային է, տեղումները՝ 400—600 մմ։ Գլխավոր գետը Դանուբն է իր ձախափնյա վտակներով։ Գերակշռում են սևահողերը, գետահովիտներում՝ ալյուվիալ, ջրբաժաններում՝ գորշ անտառային հողերը։ Ստորին դանուբյան հարթավայրի մեծ մասը հերկված է։ Ջրբաժաններում տեղ-տեղ կաղնու անտառներ են, ողողատներում՝ ուռենու, լաստենու, կաղամախու անտառները հերթագայվում են եղեգնաբոշխային ճահիճներով։ Զգալի են անտառատնկումները։ Ստորին դանուբյան հարթավայրում է Բուխարեստը։
Կատեգորիա:Ռումինիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Բուլղարիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Մոլդովայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ուկրաինայի հարթավայրեր
Դի Բի Սի Պիեր
Կենսագրություն
Փիթեր Ուորեն Ֆինլեյը ծնվել է 1961 թվականին Ավստրալիայում։ Փիթերի մանկությունն անցել է Մեքսիկայում, որտեղ նրա ընտանիքը զբաղվել է բանկային բիզնեսով։ Տասնինը տարեկանում Ֆինլեյը կորցրել է հորը։ Դրանից կարճ ժամանակ անց Մեքսիկայում ազգայնացման աշխատանքներ են իրականացվել, և նրա ընտանիքի ֆինանսական վիճակը կտրուկ վատացել է։ Ֆինլեյը կախվածություն է ձեռք բերել թմրանյութերից, զբաղվել է գողությամբ։ Գրողը պնդում է, որ իր կյանքի հետագա մի քանի տարիները անցել են թմրադեղերի մառախուղով, որպեսզի հերթական դեղաչափի համար գումար վաստակի, նա անընդհատ խարդախություն է արել, իսկ մի օր նույնիսկ վաճառել է իրեն ապաստանած ընկերոջ տունը։
1990-ական թվականներին Փիթեր Ֆինլեյը ճգնավորի կյանքով՝ բուժվել է 10-ամյա թմրամոլությունից հետո։ Նա գտել է նկարիչ-ձևավորողի աշխատանք և 2000 թվականին տեղափոխվել է Իռլանդիա։ Այստեղ նա տպագրության է պատրաստել իր «Վերնոն Տեր Լիթլ» նորամուտային վեպը։ 2003 թվականի հոկտեմբերի 14-ին այս գիրքը, որը նվիրված է ամերիկյան դպրոցներում հրազենի օգտագործմամբ զանգվածային սպանությունների արդի խնդրին, արժանացել Է Բուքերյան մրցանակի։ Ժյուրիի որոշումը հակասական էր, շատ դիտորդներ այն ընկալում էին որպես հասարակության նախասիրություններ, քանի որ հաղթող վեպի հիմնական թեմաներն էին սեքսը և բռնությունը, որոնք ներգրավված էին հակաամերիկյանիզմի մեջ։ Մրցանակը ստանալուն պես Փիթեր Ֆինլեյը հայտարարել է, որ 50000 ֆունտ ստերլինգ մրցանակի մեծ մասը կօգտագործվի մարելու բազմաթիվ պարտքերը, որոնք գրողը կուտակել էր մինչև 2003 թվականը՝ մոտ 200000դոլար։ 2007 թվականին բրիտանացիների շրջանում անցկացված սոցիոլոգիական հարցման արդյունքներով «Վերնոն Տեր Լիթլ» վեպը գլխավորել է գեղարվեստական գրքերի ցանկը, որոնք մարդիկ մինչև վերջ չեն կարդում։
2006 թվականի մարտին լույս է տեսել Փիթեր Ֆինլեյի երկրորդ վեպը՝ «Լյուսկին կոտրված անգլերեն»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիալացի գրողներ
Կոշիցե
Կոշիցե (Košice, устар. Ко́шицы, Kassa, Ка́шша, Kaschau, Ка́шау), քաղաք Սլովակիայում։ Կոշիցե Օկոլի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Բաժանված է 22 ինքնավար շրջանի։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում էր 240 688 մարդ, երկրի երկրորդ խոշորագույն քաղաքն է։ գտնվում է Սլովակիայի արևելքում, Գորնադ գետի հովտում Chierna Gora լեռան ստորոտում։
Խոշոր գիտակրթական կենտրոն է։ Սլովակյայի Սահմանադրական դատարանի տեղաբաշխման վայրը։ Խոշոր արդյունաբերական կենտրոն է, տրանսպորտային հանգույց, միջազգային օդանավակայան։
Պատմություն
Առաջին անգամ Կոշիցեն հիշատակվեց 1218 թվականին։ XIV դարից սկսած,Կոշիցեն դարձավ Սլովակիայի երկրորդ ամենակարևոր քաղաքը, որն այն ժամանակ եղել է Հունգարական թագավորության մի մասը։ XV դարում Կոշիցեն ժամանակավորապես գրավված էր Յան Իզսայի կողմից։ 1657 թվականին այստեղ հիմնադրվեց համալսարան։ XVII դարից սկսած, Կոշիցեն դարձավ Հունգարիայի մաս կազմող Աբաուի վարչական կենտրոնը։
1882-1920 թթ. Կոշիցեն Աբաի Թորնի Հունգարական թագավորության վարչական կենտրոնն էր։ 1919 թվականին Կոշիցեն հռչակվեց Սլովակիայի Խորհրդային Հանրապետություն, որը գոյատևեց կարճ ։ 1938-1944 թվականներին, Առաջին Վիեննայի արբիտրաժի որոշումների հիման վրա, քաղաքը զբաղեցնում էր Հունգարիան և կոչվում «Կաշա»։
Տրանսպորտ
Կոշիցեն Հունգարիայի սահմանից 20 կմ հեռավորության վրա գտնվող Սլովակիայի արևելքում գտնվող խոշորագույն սահմանային տրանսպորտային հանգույց է, 80 կմ `Ուկրաինայի հետ, 90 կմ` Լեհաստանի հետ։
Քաղաքը միացված է D1 ավտոճանապարհով դեպի Պրեսով։ Քաղաքի ներքին օղակը անցնում է պատմական կենտրոնի պարիսպի երկայնքով, արտաքին օղակը, քաղաքի ծայրամասի երկայնքով։ Կոշիցեն արևելքից դեպի քաղաքի շրջանցիկ ճանապարհը կապված է D1 ճանապարհի հետ։
Քաղաքի հասարակական տրանսպորտը, որը բաղկացած է ավտոբուսներից, տրամվայներից և տրոլեյբուսներից (1993 թվականից), ղեկավարվում է Dopravný podnik mesta Košice- ի կողմից («Կոսիցե քաղաքի տրանսպորտային ընկերություն»)։ Կան 40-ից ավելի ավտոբուսներ, 15 տրամվայ և 2 տրոլեյբուս։
Ավտոբուսի երթուղիներն ուղարկվում են Սլովակիայի այլ քաղաքներ և արտասահման։ Կոշիցենի երկաթուղային կայարանը գործում է 1860 թվականից։ Ուկրաինա և Ուժգորոդ քաղաքի հետ միացված է Սանկտ Կոշիցե լայնածավալ գիծը։ Գործում է միակ պահպանված է Չեխոսլովակիայի մանկական երկաթուղին։ Քաղաքի պատմական կենտրոնից 6 կմ հեռավորության վրա գտնվող Կոսիս-Բաստմա միջազգային օդանավակայանը, որն իրականացվում է կանոնավոր թռիչքներ դեպի Բրատիսլավա, Պրահա, Վիեննա, Լոնդոն (Լուտոն) և Դոնկաստեր։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում էր 240 688 մարդ ։
Այդ թվում Սլովակների կազմում են 74%-ը, հունգարացիները` 3%-ը, գնչուները` 2%-ը։ Բնակչության 19%-ը չեն նշել իրենց ազգային պատկանելիությունը։ Նրանց 45%-ը պատկանում են Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցուն, 6%-ը` Հունական կաթոլիկ եկեղեցուն, 2%-ը` ուղղափառ եկեղեցուն, 2%-ը՝ Կալվինական եկեղեցուն։ 17%-ը որևէ կրոնին չի պատկանում։
Նախքան Չեխոսլովակիայի ձևավորումը 1918 թվականին Կոշեցին հիմնականում հունգարական քաղաք էր։ Այսպիսով, 1910 թվականի մարդահամարի համաձայն (որին մեղադրում են հունգարական բյուրոկրատիան կեղծելու մեջ), բնակչության 75.4%-ը եղել են հունգարացիները, 14.8%-ը՝ սլովակները, 7.2%-ը՝ գերմանացիները և 1.8%-ը՝ լեհերը ։ Մինչև XVI դարի կեսը Կոշինեցը հիմնականում Գերմանական քաղաք էր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո, Կոշիցեն եղել է Սլովակիայի քաղաք։
Սպորտ
Քաղաքի սպորտային կյանքի հիմնական իրադարձությունն ավանդական Կոշիցեի մարաթոնն է։ Այս ամենամյա մրցույթը ավանդաբար տեղի է ունենում հոկտեմբերին առաջին կիրակի օրը և ներգրավում է մի քանի հազար մասնակիցների ։ Կանանց շրջանում 2։ 29.59 հորիզոնականը պատկանում է Քենիայի վազորդ Հելեն Մուգոյին, որին նա արժանացել է 2012 թվականին ։
Կոշիցեում գործում է նույն անունով ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ մասնակցել են ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգան 1997-1998 թվականներին։
1997 թվականին տեղի է ունեցել աշխարհի առաջնության կիսաեզրափակիչ փուլը։
2011 թվականին Կոշիցեի հետ համատեղ Բրատիսլավան հյուրընկալեց համաշխարհային սառցե հոկեյի առաջնությանը։ Steel Arena- ում անցկացվեց 56 առաջնության 24 հանդիպում։
2012 թվականին հուլիսի 7-ից մինչև հուլիսի 14-ը, քաղաքում տեղի է ունեցել աշխարհի առաջնություն՝ հուշ պատանիների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովակիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սլովակիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1230 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մեսսի (ֆիլմ)
«Մեսսի», 2014 թվականի կենսագրական ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ալեքս դե լա Իգլեսիան։ Ֆիլմը պատմում է աշխարհահռչակ ֆուտբոլիստ Լիոնել Մեսսիի մասին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի հունվարի 1-ին ։
Ստեղծում
Ֆիլմի հիմքում արգենտինացի ֆուտբոլիստ Լիոնել Մեսսին է, ով Ռոսարիոյում ապրող հասարակ երեխայից դարձավ աշխարհի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը Բարսելոնայի կազմում ։ Ֆիլմը ցույց է տալիս նաև Խորխե Վալդանոյին, ով քննարկում է Մեսսիի որակները Բարսելոնայի լեգենդ Յոհան Կրոյֆի և Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի փառավոր մարզիչ Սեսար Լուիս Մենոտտիի հետ ։ Ֆիլմը ստեղծելիս Իգլեսիայի վրա մեծ ազդեցություն են թողել Օրսոն Ուելսի «Քաղաքացի Քեյնը» և Վուդի Ալլենի «Բրոդվեյ Դենի Ռոուզ» ֆիլմերը ։ Ֆիլմը արտադրվել է «Mediapro» կինոընկերության կողմից։ Ֆիլմը տեղայնացրել է «Film Factory» ընկերությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր
(333) Բադենիա
(333) Բադենիա (Badenia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1892 թվականի օգոստոսի 22-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Տրանսպոզացիա
Տրանսպոզիցիա ( – տեղափոխություն), երաժշտական ստեղծագործության կամ դրա որևէ հատվածի փոխադրությունը մի տոնայնությունից մեկ այլ տոնայնության։ Տրանսպոզիցիա կատարվում է ստեղծագործությունը մեկ ուրիշ՝ ավելի բարձր կամ ցածր ձայնով կամ այլ ձայնածավալի նվագարանով կատարելուն հարմարեցնելու, ինչպես և նոտաների ընթերցումը հեշտացնելու (Տրանսպոզիցիա՝ դեպի բանալիում պակաս նշաններ ունեցող տոնայնություն) նպատակով։
Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ Կատեգորիա:Երաժշտության տեսություն
(333) Բադենիա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,131186 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6252 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6372 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2023,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177886 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,77° անկյուն։
Բադենիա աստերոիդը պատկանում է Հիգեայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի հիմնական գոտու բոլոր աստերոիդների մոտ 1%-ը։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,06 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,22 ա. մ.-ի վրա, ուղեծրերի թեքումը ընկած է 4,2 - 5,8° միջակայքում, իսկ էքսցենտրիսիտետի սահամններն են՝ 0,109 - 0,163։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:Հիգեայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1892 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Եկատերինա Լոբկովայի տուն
Պատմություն
Բոլշոյ Տոլմաչովսկի նրբանցքում գտնվող առանձնատունը կառուցվել է 1807 թվականին փոխպորուչիկ Եկատերինա Սեգեևնա Լոբկովայի համար։ 1852 թվականից այն պատկանել է վաճառական Մեդինցևներին, 1861 թվականից՝ վաճառական Լոսևներին ։
Սկզբնապես առանձնատան հատակագիծը П-աձև էր։ 1850-ական թվականներին բակի կողմից ավելացվել են կցակառույցներ։ 1860-ական թվականներին վերակառուցվել է կիսահարկը, որտեղ ավելացվել է խորշապատշգամբ։ XXI դարի սկզբին առանձնատունը վերանորոգվել է։ Այժմ այնտեղ տեղակայված է Ալթայի երկրամասի ներկայացուցչությունը ։
Ճարտարապետություն
Եկատերինա Լոբկովայի տունն ունի երկու հարկ և փայտե կիսահարկ։ Առանձնատան կենտրոնական մասն առանձնացված է ոչ մեծ ելունով և երկրորդ հարկի կանելյուրացված որմնասյունային նախամուտքով, որը պսակվում է մետոպներով և եռակոսիկներով ծոփորով։ Նրա վերևում գտնվում է տան առավել արտահայտիչ մանրամասնը՝ կիսահարկի խոր խորշապատշգամբը, որը ցանկապատված է բարակ մետաղական ճաղերով։ Խորշապատշգամբի առաստաղը տեսողաբար պահում են երկու ծեփածո կալունակները։ Երկրորդ հարկի պատուհանների վերևում ծեփածո զարդեր են։ Տնից ձախ դռնակով դարպասի մույթն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Պոր դե Պե
Պոր դե Պե (Port-de-Paix, Pòdpè), քաղաք Հայիթիի հյուսիս-արևմուտքում՝ Հյուսիսարևելյան դեպարտամենտում։
Պատմություն
Պոր դե Պեն հիմնվել է 1665 թվականին ֆրանսիացի ծովահենների կողմից, որոնք բրիտանացիների բախումների պատճառով ստիպված էին լքել Տորտու կղզին։ 1676 թվականից մինչև 1711 թվականն այստեղ տեղակայված էր ֆրանսիական Սան Դոմինգո գաղութի մայրաքաղաքը, որն արդյունքում տեղափոխվեց Քափ Հայիտեն։ 1679 թվականին Պոր դե Պեում բռնկվեց Աֆրիկայից բերված ստրուկների առաջին ապստամբությունը։ 1902 թվականի հրդեհի պատճառով քաղաքը գրեթե հիմնովին ավերվեց։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է Հյուսիսարևելյան դեպարտամենտի հյուսիսային հատվածում՝ Տորտու նեղուցի մերձափնյա շրջանում։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակերևույթից 0 մետր է ։
Բնակչություն
2013 թվականի տվյալների համաձայն՝ բնակչության թվաքանակ կազմում է 43 632 մարդ ։
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի աճը՝ ըստ տարիների.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայիթի
Կայսրի նոր դպրոցը
Կայսրի նոր դպրոցը (The Emperor's New School), ամերիկյան մուլտսերիալ, հանդիսանում է լիամետրաժ «Կայսեր արկածները» մուլտֆիլմի շարունակությունը (2000 թվական)։
Սյուժե
Սերիալը պատմում է երիտասարդ կայսր Կուզկոյի արկածների մասին, որը կառավարում է կեղծ երկիրը. այն հիշեցնում է Պերուն Ինկերի ժամանակաշրջանում։ Առաջին սերիաներից մեկում Կուզկոբոտը արտասանում է հետևյալ արտահայտությունը. «Ինկերի նվաճումը շինարարության մեջ...», ինչպես նաև «Խզբզոցներ» սերիալի սերիաներից մեկում հայտնվում է ինկերի Վիրակոչկա աստվածը։ Փառասեր կախարդուհի Իզման, որը ձգտում էր իր օգնական Կրոնկի հետ կայսերական գահին, անընդհատ փորձում էր խոչընդոտել Կուզկոյին անցնել դպրոցում ուսումնառությունը։ Քանի որ, եթե Կուզկոն անցներ դպրոցական կուրսը, ապա կդառնար կայսր։ Արդյունքում գլխավոր հերոսի դիմաց ծառանում են բազմաթիվ խոչընդոտներ, որոնք նա պետք է լուծի հավատարիմ ընկերների օգնությամբ՝ Պաչիների ընտանիքի, բարի տատիկ Մելինը և Կրոնական։
Պարգևներ
Մուլտսերիալը հանդիսանում է Էննի մրցանակի կրկնակի հաղթող 2007 և 2008 թվականներին։ Դրան է արժանացել լավագույն ձայնային կրկնօրինակման համար, որը Իզմայի ձայնի համար էր։ Այն կատարել է Էրթա Քիթթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտսերիալներ Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Disney Channel Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Հալայն
Մշակույթ
Հալայնում գործում են երկու թանգարան։ Կելտենմուզեումում (Keltenmuseum) ցուցադրված են գտածոներ և այլ նյութեր, որոնք ներկայացնում են Հալշտատի վաղ շրջանի, կելտական La Tène մշակույթի, միջնադարի, Վերածննդի դարաշրջանի, աղի արդյունահանման ժամանակաշրջանի պատմությունն ու մշակույթը ։ «Լուռ գիշեր» (The Silent Night) խորագիրը կրող թանգարանում ցուցադրված նյութերն առնչվում են սուրբծննդյան հանրահայտ երգերից մեկի հեղինակի՝ կոմպոզիտոր Ֆրանց Գրուբերի կյանքին ու ստեղծագործությանը։ Դրանց թվում են քնարերգու Յոզեֆ Մորի օգտագործած կիթառը, մի շարք երաժշտական երկերի նոտագրություններ ։
Ժողովրդագրություն
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները 1869-2011 թթ. ՝ ըստ Ավստրիայի վիճակագրական բյուրոյի տվյալների.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ավստրիայի բնակավայրեր
Անժելիկան և թագավորը
Անժելիկան և թագավորը (ֆրանս.՝ Angélique et le Roi), ֆրանսիական պատմա-արկածային ռոմանտիկ գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1966 թվականին, ռեժիսոր Բեռնար Բորդերիի կողմից ։ Այն Անն և Սերժ Գոլոն ամուսինների՝ Անժելիկայի մասին պատմող վիպաշարի երրորդ՝ համանուն գրքի էկրանավորումն է։
Սյուժեն
Անժելիկայի ամուսինը՝ Ֆիլիպ դը Պլեսսի-Բելյերը զոհվում է Հոլանդական պատերազմի ժամանակ, որից հետո Անժելիկան վերադառնում է ամուսնու կալվածք։ Վերսալում այդ ժամանակ իշխում էր թագավորի սիրուհին՝ մարքիզուհի դը Մոնտեսպանը, ով հայտնի էր իր պերճանքով ու անպատկառությամբ։
Ֆրանսիա է ժամանում Սեֆյան Պարսկաստանի դեսպան Բաչիար Բեյը, ում հետ Լյուդովիկոս XIV թագավորը ցանկանում էր պայմանագիր ստորագրել։ Տեսնելով, որ իր դիվանագետները ի վիճակի չեն ինչ-որ բան անելու, թագավորը որոշում է դեսպանի մոտ ուղարկել գեղեցիկ կնոջ՝ Անժելիկային։ Տատանվելուց հետո այնուամենայնիվ Անժելիկան որոշում է օգնել թագավորին և գաղտնի կերպով ժամանում է Վերսալ։ Մարքիզուհի դը Մոնտեսպանը կարծում է, որ Անժելիկան այլ նպատակով է եկել, այն է՝ իրենից խլել թագավորին։
Անժելիկան մեծ տպավորություն է թողնում պարսիկ դեսպանի վրա և վերջինս կարգադրում է, որ նա ներկայանա իր պալատ։ Այդ ժամանակ Լյուդովիկոսը սարսափած լսում է գլխավոր ոստիկան Դեգրեի զեկույցը այն մասին, որ Փարիզում գտել են դեսպանի կողմից սպանված տասնյակ կանանց։ Նա հրամայում է հարյուրավոր դրագուններ ուղարկել Անժելիկային փրկելու համար, սակայն վերջին պահին փոխում է հրամանը, մտածելով, որ դեսպանը կարող է վիրավորվել և լքել Ֆրանսիան։
Պարսիկ դեսպանը համաձայնվում է Ֆրանսիայի հետ պայմանագիր ստորագրել՝ փոխարենը պահանջելով Անժելիկային։ Այդ ժամանակ ներխուժում է կողոպտիչների մի խումբ, որոնց առաջնորդը առևանգում է Անժելիկային և տանում իր ապաստարանը։ Պարզվում է, որ դա հունգարական շնորհազուրկ իշխան Ֆերենց Ռակոցին էր, ով սիրահարված էր Անժելիկային։
Դեսպանը ցանկանում է հեռանալ, սակայն Անժելիկան տեղի ունեցածը ներկայացնում է այնպես, որ իբր իրեն առևանգել են ավազակները և ինքը նրանց փրկագին է վճարել։ Դեսպանը իր պատվիրակներով ներկայանում է թագավորին, ստորագրում պայմանագիրը և պահանջում Անժելիկային։ Թագավորը հայտնվում է դժվար դրության մեջ, բայց նրան օգնության է հասնում նախարար Կոլբերը, բոլորի ներկայությամբ հայտարարելով, որ Անժելիկան թագավորի սիրուհին է։ Թագավորական պալատը ցնցվում է այդ նորությունից...
Օուեն Հարթ
Օուեն Ջեյմս Հարթ (անգլերեն՝ Owen James Hart, ), կանադացի օլիմպիական և պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։ Ելույթներ է ունեցել այնպիսի կազմակերպություններում, ինչպիսիք են «Stampede Wrestling»-ը, «New Japan Pro Wrestling»-ը (NJPW), «World Championship Wrestling»-ը (WCW) և «World Wrestling Federation»-ը (WWF), որտեղ էլ ունեցել է առավել նշանակալի կարիերա՝ հանդես գալով իրական անվամբ, ինչպես նաև Կապույտ բլեյզեր ռինգային անվան ներքո։
Ծնվել է Կալգարի քաղաքում՝ WWE-ի փառքի սրահի անդամ և «Կանադայի օրդեն» պետական շքանշանի դափնեկիր Ստյու Հարթի ընտանիքում։ 12 երեխաներից կազմված ընտանիքում Օուենը եղել է ամենակրտսերը։ Բրեթ Հարթի հարազատ եղբայրն է։
Մահացել է 1999 թվականի մայիսի 23-ին՝ դժբախտ պատահարից, երբ Կանզաս քաղաքում անցկացվող «Over the Edge» փեյ փեր վյու շոուի շրջանակներում պետք է իր Կապույտ բլեյզերի կերպարի կոստյումը հագին պարանով իջներ «Քեմպեր արենա» մարզապալատի տանիքից։ Պարանը, սակայն, պոկվում է, և Հարթը 20 մ բարձրությունից գահավիժում է ռինգի վրա։ Գիտակցության չգալով՝ Հարթը հիվանդանոցի ճանապարհին կնքում է մահկանացուն։
Անժելիկան և թագավորը
Սյուժեն
Անժելիկան դառնում է Ֆերենցի սիրուհին։ Լյուդովիկոսը զայրացած է, փոխանակ Անժելիկան կրկին շարունակի դեսպանի Վերսալ այցելելուն նպաստել, զվարճանում է Ֆրանսիայի համար անցանկալի անձնավորության հետ։ Լյուդովիկոսը Դեգրեին ուղարկում է Ռակոցիին ձերբակալելու, սակայն վերջինիս հաջողվում է հեռանալ գաղտնի մուտքով։
Օուեն Հարթ
Մասնագիտական կարիերայում 2 անգամ դարձել է WWF միջմայրցամաքային, 1 անգամ WWF Եվրոպայի և 4 անգամ WWF թիմային վարկածով չեմպիոն, ինչպես նաև հաղթել է 1994 թվականի «Ռինգի արքա» մրցույթը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1965 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:1999 մահեր Կատեգորիա:Մայիսի 23 մահեր Կատեգորիա:Կանադացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Անժելիկան և թագավորը
Սյուժեն
Մարքիզուհի դը Մոնտեսպանը ատում է Անժելիկային և երազում է վերջ տալ նոր սիրուհու կյանքին։ Այդ ժամանակ Անժելիկայի և թագավորի միջև զրույց է տեղի ունենում։ Անժելիկան համակրում է երիտասարդ միապետին, բայց չի կարող ներել իր սիրելի ամուսնու՝ Ժոֆրեյ դը Պեյրակի մահը։ Լյուդովիկոսը խոստովանում է, որ Ժոֆրեյին մահապատժի չեն ենթարկել, այլ գաղտնի կերպով ներում է ստացել թագավորի կողմից և տեղափոխվել է առանձին բանտ։ Ճանապարհին փորձել է փախչել, սակայն խեղդվել է Սենի մեջ, քանի որ ուժ չուներ լողալու, իսկ խարույկի վրա՝ նրա փոխարեն այրել են ուրիշ հանցագործի։ Անժելիկան ավելի շատ հակված էր հավատալու, որ իր ամուսինը ողջ է և արդյունքում պարզ է դառնում, որ նա իրավացի էր...
Անժելիկային փորձում են սպանել թունավորված գիշերազգեստի միջոցով։ Նա հրաշքով փրկվում է և իր հավատարիմ Բարկարոլի օգնությամբ պարզում է, որ դա թագավորի սիրուհու ձեռքի գործն է։ Մարքիզուհի դը Մոնտեսպանը Սատանային երկրպագողների աղանդի մեջ էր, որին աղոթելիս խնդրում էր, որպեսզի թագուհուն անպտղություն պարգևի։ Անժելիկան խանգարում է նորածին երեխային զոհաբերելու գործընթացին, որի ժամանակ զոհվում է իր հավատարիմ Բարկարոլը։ Դավադիրների մասին Անժելիկան պատմում է Դեգրեին, սակայն վերջինս համոզում է, որ այդ մասին նա չպատմի թագավորին։ Դրա փոխարեն Դեգրեն հայտնում է, որ իրեն հաջողվել է տեղեկություն հավաքել Ժոֆրեյի փրկվելու մասին։ Պարզվում է, որ նա գետի մեջ չի խեղդվել, նրան բուժել են վանականները, որից հետո նա գաղտնի մուտքով գնացել է իր Փարիզում գտնվող տուն, որտեղից վերցրել է ոսկին ու թաքնվել Ֆրանսիայի հարավում։ Անժելիկան ցանկանում է անմիջապես նետվել ամուսնուն որոնելու, սակայն Դեգրեն համոզում է սպասել մինչև առավոտ։
Անժելիկան ի վերջո Սավարիից կորզում է ճշմարտությունը։ Վերջինս հաստատում է, որ Ժոֆրեյը ողջ է և նրան է հանձնում Ժոֆրեյի երկտողը։ Այնտեղ գրված էր, որ նա սիրում է Անժելիկային, սակայն Անժելիկայի բարօրության համար իսկ՝ պետք չէ փնտրել իրեն։ Սակայն Անժելիկան Ժոֆրեյին սիրում էր կյանքից առավել և Սավարիի հետ ուղևորվում է իր սիրեցյալին որոնելու...
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական մելոդրամա ֆիլմեր
Արթուր Հակոբյան
Արթուր Հրաչյայի Հակոբյան, հայ մարմնամարզիկ, մարմնամարզության մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1982)։ Սպորտային մարմնամարզության աշխարհի թիմային առաջնության հաղթող (1979, 1981) և հենացատկի չեմպիոն (1983), 1983 թվականի աշխարհի առաջնության բազմամարտի բրոնզե մեդալակիր, ԽՍՀՄ (1981, 1983) և ԽՍՀՄ ժողովուրդների VIII սպարտակիադայի (1983) չեմպիոն։ ԱՄՆ մարմնամարզության ազգային հավաքականի մարզիչ։ Արթուր Հակոբյանը հայտնի է որպես առաջին մարզիկը, որ կատարել է «Ցուկահարա» պարույրաձև երկու պտույտներով հենացատկ։ Նա ստացել է երեք տասը միավոր 1981 թվականին Մոսկվայում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում։
Կենսագրություն
Արթուր Հակոբյանն սկսել է զբաղվել սպորտային մարմնամարզությամբ 1969 թվականին Հենրիխ Վանիսյանի գլխավորությամբ։ 1977 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ պատանեկան առաջնության չեմպիոն բացարձակ առաջնությունում։ 1978 թվականից ընդգրկվել է Խորհրդային Միության ազգային հավաքականի կազմում։ 1979 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն թիմային առաջնությունում։ 1980 թվականին վնասվածքի պատճառով չի կարողացել մասնակցել Մոսկվայում անցկացվող Ամառային օլիմպիական խաղերին։