cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օրգանական մշակույթի թանգարան
20-21-րդ դարերի արվեստի թանգարան
Այս ուղղության ամենահայտնի վարպետներն էին եղբայր և քույրեր Բորիս, Մարիա և Քսենիա Էնդերները։ Թանգարանի հավաքածուի մի մասը համալրում են պետերբուրգցի նկարիչ Վլադիմիր Ստերլինգովի  , Տատյանա Գլեբովայի , Պավել Կոնդրատևի, Ելիզավետա Ալեքսանդրովայի, Ա. Բատուրինայի և մյուսների աշխատանքները ։
Ռուսական լուսանկարչության թանգարան
Ռուսական լուսանկարչության թանգարանի «Պատմական էջեր» մշտական ցուցադրություններում ներկայացված են լուսանկարչական արվեստի հետևյալ ուղղությունները` պատկերագրական ռեալիզմ  (գեղարվեստական լուսանկարչություն), բնանկար  (լոսանկարում բնական միջավայրում), XIX դարի երկրորդ կեսի ազգագրական լուսանկարչություն, վավերագրայնություն, արվեստանոցային լուսանկարչություն ։
Ավանդույթների թանգարան
Ավանդույթների թանգարանը գտնվում է ձևավորման փուլում և նրա ցուցադրությունները ընդգրկում են հնագիտական, ժողովրդական արհեստների և նկարիչների ստեղծագործություններ, որոնք շրջակա միջավայրը տեսնում են պարզամտորեն ։ Այդ նկարիչներից են Պավել Լեոնովը, Եկատերինա Մեդվեդևան, Տաիսա Շվեցովան, Լյուդմիլա Վորոնովան, Լյուբով Մայկովան և ուրիշներ
Ցուցահանդեսներ
Հինգերորդ հոբելյանին նախապատրասվելիս թանգարանը կազմակերպեց հայտնի քանդակագործ Անդրեյ Կրասուլինի աշխատանքների լայնածավալ (ավելի քան 120 աշխատանք) ցուցադրություն ։
Վասկավան
Պատմություն
Գյուղն ավերվել և կողոպտվել, իսկ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 200 հայ բնակչով։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն, արհեստներն ու առևտուրն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Վասկավանն ուներ Ս. Վասիլկա անունով եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռոզա (այլ կիրառումներ)
Ռոզա, կարող է վերաբերել՝
Ռոժդեստվենկա (այլ կիրառումներ)
Ռոժդեստվենկա, կարող է վերաբերել՝
Լը Վե
Լը Վե (Le Vey), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 85 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.53 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 31 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 35-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,8 %։ 35 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 31 անձ (14 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 19 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արհեստական ընտրություն
Արհեստական ընտրություն, ընտանի կենդանիների և կուլտուրական բույսերի նոր ցեղերի ու տեսակների ստացման կոմպլեքս եղանակներ։
Տեսություն
Արհեստական ընտրության տեսությունը տվել է Չ․ Դարվինն իր էվոլյուցիոն ուսմունքում։ Հակառակ բնական ընտրության, արհեստական ընտրության նպատակն է ամրացնել ոչ թե տվյալ օրգանիզմին օգտակար հատկությունները, այլ այն հատկությունները, որոնք պետք են մարդուն (օրինակ՝ խոշոր եղջերավոր անասունների կաթնատվությունը, մսատվությունը ձիերի արագաշարժությունը, ուժը, թռչունների ձվատվությունը, մսատվությունը, երգեցողությունը)։
Սելեկցիա
Արհեստական ընտրության հիմքում ընկած է փոփոխականությունը։ Մարդը, կենդանիների ու բույսերի մեջ ամրապնդելով և ուժեղացնելով իրեն հետաքրքրող հատկանիշները, ստացել է նոր ցեղեր ու տեսակներ։ Ընտանի տեսակների բազմազանությունը պայմանավորված է մարդու գիտակցական վերաբերմունքով և հաստատում է արհեստական ընտրության ստեղծագործական դերը։
Դարվինն ընտանի տեսակների ստացման վերաբերյալ գիտելիքներն ու մեթոդներն ամփոփեց տեսականորեն մշակված և փաստերով հիմնավորված մի համակարգում, որը դարձավ սելեկցիայի հիմքը։
Տեսակներ
Դարվինը տարբերել է արհեստական ընտրության 2 եղանակ՝
Մականյո
Մականյո (Maccagno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։
Արհեստական ընտրություն
Անգիտակից ընտրություն
Մարդկային հասարակության զարգացման վաղ էտապներում մարդը, նպատակ ունենալով բարելավել կամ ստեղծել նոր տեսակ, իր տնտեսական շահերից ելնելով պահպանել է տվյալ կենդանիներից և բույսերից ավելի մթերատուներին և պիտանիներին, վերացրել նրանց վատ հատկանիշները։ Դա արհեստական ընտրության պարզ ձևն է՝ չգիտակցված ընտրությունը, որն ընթանում է դանդաղ, երկարատև է, տարերային։
Մականյո
Բնակչությունը կազմում է 2003 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 125 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 21010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0332։
Արհեստական ընտրություն
Մեթոդական ընտրություն
Մեթոդական ընտրության բնորոշ գիծը նպատակասլացությունն է մարդն իր առջև խնդիր է դնում լավացնել ցեղը իր ցանկացած ուղղությամբ կամ ստեղծել նորը։ Այդ նպատակով խաչասերման համար ընտրվում են ծնողական զույգեր, որոնց մեջ սելեկցիոներին հետաքրքրող հատկություններն ավելի ցայտուն են արտահայտված (նույնպիսի ընտրություն կատարվում է և հաջորդ սերունդներում)։
Մականյո
Մականյոյում կա ծխական եկեղեցի, որն օծված է ի պատիվ Միլանի Սուրբ Մատերնոսի։
Արհեստական ընտրություն
Մեթոդական ընտրություն
Մեթոդական ընտրությանը մարդը դիմել է նոր ցեղերի ու տեսակների ստացման օրենքները ճանաչելուց հետո։ Մեթոդական արհեստական ընտրությունը ավելի արագ է ընթանում, դրա միջոցով են ստեղծվում համարյա բոլոր կուլտուրական բույսերի տեսակներն ու ընտանի կենդանիների ցեղերը։
Մականյո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արհեստական ընտրություն
Գրականություն
Կատեգորիա:Սելեկցիա Կատեգորիա:Էվոլյուցիոն կենսաբանություն
Մականյո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լիբանանի հայկական տպագրություն
Լիբանանի հայկական տպագրություն, հայերեն գրքերի ու պարբերականների տպագրությունը Լիբանանում։
Պատմություն
Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութը Սփյուռքի հրատարակչական կարևորագույն կենտրոններից է։
Լիբանանում առաջին հայերեն գիրքը՝ «Համառօտ քրիստոնէական վարդապետութիւն»-ը, տպագրվել է 1894 թվականին «Հայ կաթողիկե» տպարանում։
Հրատարակչություններ և տպարաններ
Լիբանանյան տպարաններում և հրատարակչատներում լույս են ընծայվել հայ դասական և խորհրդահայ գրեթե բոլոր հեղինակների (մի մասը՝ առաջին անգամ) ստեղծագործություններից, թարգմանություններ՝ համաշխարհային դասականներից։ Տպագրում են նաև դպրոցական դասագրքեր, զրուցարաններ, օրացույցներ, երգարաններ, հայերեն պարբ-ներ և այլն։ 1894-2012 թվականնին Լիբանանում գործել են շուրջ 100 հայկական տպարաններ, լույս ընծայել 6500 անուն գիրք՝ ավելի քան 3,5 մլն տպաքանակով։
Պարբերականներ
Լիբանանում հայկական առաջին թերթը հրատարակել են սիրիական ավետարանական կոլեջի (1920 թվականից՝ Բեյրութի ամերիկյան համալսարան) հայ ուսանողները 1913-1914 թվականներին՝ 6 համար (ձեռագիր, խմբագիրներ՝ Սուրեն Ազիրյան, Հարություն Դարբինյան և Երվանդ Խաթանասյան). պահվել է համալսարանի գրադարանի ընթերցասրահում։ Ենթադրվում է, որ այս պարբերականի համարները և հեղինակային մտքեր բովանդակող հայերեն այլ հրատարակություններ ոչնչացվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) տարիներին՝ համալսարանի տնօրինության հրամանով։
1918 թվականին Զահլե քաղաքում ապաստանած օսմանյան բանակի նախկին սպա Հակոբ Մարթայանը (Դիլաչար) հրատարակել է խմորատիպ «Լոյս» պարբերականի մի քանի համար։ 1920-ական թվականների 1-ին կեսին Ջիբեյլի հայկական որբանոցում ստեղծվել են «Հոսանք» և «Տուն» հայերեն խմորատիպ պարբերականները։
Առավել աչքի ընկած և համեմատաբար տևական հրատարակված պարբերականներից են «Լիբանան» (1924-1935) եռօրյա թերթը, «Երիտասարդ հայուհի» (1932-1934, 1947-1968) ամսագիրը, «Ամէնուն նոր տարեցոյցը» (1937-1942) տարեգիրքը, «Առաւօտ» (1938-1947) օրաթերթը, Լիբանանի համայնավարական կուսակցության հայկական հատվածի «Ժողովուրդի ձայն» (1938–49) պաշտոնաթերթը, «Հայ գիր» (1938-1944) հանդեսը, «Ծիածան» (1939-1949), «Նայիրի» (1941–1983, 1995–2013, մինչև 1952 թվականը՝ Հալեպում) պարբերաթերթերը, ՀՄՄ «Կայծ» (1943-1947) պաշտոնական հանդեսը, «Անի» (1946-1955) ամսագիրը, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության «Հասկ հայագիտական տարեգիրքը» (1948–2004), «Բժիշկ» (1955-1984) ամսաթերթը, ԹՄՄ «Շիրակ» (1956-1993 և 2004-1906) ամսագիրը, «Յառաջ» (1957-1964) շաբաթաթերթը, «Նոր կեանք» (1957–98, ընդհատումներով) պարբերաթերթը, «Էջեր գրականութեան եւ արուեստի» (1965-1972) հանդեսը, «Երիտասարդ հայ» (1969-1975) երկշաբաթաթերթը, «Ահեկան» (1966-1970) հանդեսը, ՀՅԴ «Ազդակ շաբաթօրեակ-Դրօշակ» (1969–85) պաշտոնաթերթը, «Կանչ» (1971–2006) շաբաթաթերթը, ՀԱՀԳԲ-ի «Հայաստան» (1980-1987, 1991-1997) պաշտոնաթերթը, «Կայծեր» (1983–2003) պարբերաթերթը, «Արին» (1996–98) ընկերային-երիտասարդական պարբերաթերթը և այլն։ Ներկայում լույս են տեսնում «Ազդակ» (1927 թվականից), «Զարթօնք» (1937 թվականից), «Արարատ» (1937 թվականից) օրաթերթերը, «Աւետիք» (1932 թվականից) հանդեսը, «Հասկ» (1932 թվականից) ամսագիրը, «Ջանասէր» (1937 թվականից) պարբերաթերթը, Հայ կաթողիկե պատրիարքության «Մասիս» (1947 թվականից) ամսաթերթը, «Պատանեկան արձագանգ» (1936 թվականից) ամսաթերթը, «Խօսնակ» (1957 թվականից) պաշտոնաթերթը, «Սփիւռք» (1958 թվականից) հանդեսը, «Բագին» (1962 թվականից) հանդեսը, «Հայկազեան հայագիտական հանդէս» (1970 թվականից) տարեգիրքը, «Զուարթնոց» (1980 թվականից) հանդեսը, «Մարզիկ» (1980 թվականից) ամսաթերթը, «Ռազմիկ» (1983 թվականից), «Արծիւ» (1992 թվականից), «Ծաղիկ» (2003 թվականից) գրական, «Փթիթ» (2010 թվականից) մանկապատանեկան պարբերաթերթերը, «Դիտակ» (1996 թվականից) ամսագիրը, «Կամար» (2005 թվականից) հանդեսը, «Ազդակի» մանկապատանեկան հավելված «Պզտիկ-մզտիկ» (2002 թվականից) ամսաթերթը, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության դպրեվանքի «Գլաձոր» տարեգիրքը, «Աւետաբեր» (2001 թվականից), «Ձայն հրեշտակապետին», արաբերեն «Համել Էլ-բուշրա» (երեքն էլ՝ հայ կաթոլիկ), «Լրատու», «Լոյս» (1939 թվականից, երկուսն էլ՝ հայ ավետարանական) կրոնական, նաև հայկական դպրոցների ու տարբեր կազմակերպությունների մի շարք պարբերականներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն
Օչակովսկոե (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)
Օչակովսկոե (Очаківське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օչակովսկոե գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,204 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1919 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռոժդեստվենո (այլ կիրառումներ)
Ռոժդեստվենո, կարող է վերաբերել՝
Նովի Սուբայ
Նովի Սուբայ (Новый Субай, Яңы Субай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 394 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարշա Բլեկբերն
Մարշա Բլեկբերն (Marsha Blackburn, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, ներկայացնում է ԱՄՆ հանրապետական կուսակցությունը։ 2003 թվականի հունվարի 3-ից Թենեսիի 7-րդ կոնգրեսի շրջանի ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ։ Թենեսի նահանգից սենատոր (2019 թվականից) ։
Կենսագրություն
Բլեկբերնն ամուսնացած է, ունի 2 երեխա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Ռոժդեստվո (այլ կիրառումներ)
Ռոժդեստվո, կարող է վերաբերել՝
1901
Մահեր
Կատեգորիա:1901 Կատեգորիա:Տարեթվեր
(7516) Կրանիչ
(7516) Կրանիչ (Kranjc), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հունիսի 18-ին Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից Բոլոնիայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,312722 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7589 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8665 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1284,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,280233 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,6° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Փաշա մեզրե
Փաշա մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում ։ Գտնվում էր Արածանիի աջ ափին։
Պատմություն
Գյուղը սուլթանի կողմից նվիրվել է փաշային, որի պատճառով էլ կոչվել է Փաշա մեզրե։
Նախքան 1915 թվականի Մեծ եղեռնն ուներ 4 տուն՝ 17 հայ, 5 տուն թուրք և 1 տուն քուրդ բնակիչ։ Կոտարածների ժամանակ 17 հայերից 9-ը զոհվել են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կոսմայի և Դամիանոյի բազիլիկ
Կոսմայի և Դամիանոյի բազիլիկ (Basilica dei Santi Cosma e Damiano), եկեղեցի Հռոմի ֆորումում։ Մուտքի շրջանաձև շինությունը կառուցվել է 4-րդ դարում, որպես հռոմեական տաճար, որը պետք է նվիրվեր Վալերիոս Ռոմուլոսին՝ Մաքսենցիոսի պաշտելի որդուն։ Հիմնական շինությունը հավանաբար Կայսերական ֆորումի գրադարանն էր։ Այն եկեղեցի դարձել է 527 թվականին։ Այսօր այն հին տիտղոսակիր եկեղեցիներից մեկն է։ Տեղակայված է Վեսպասիանոսի Ֆորումում՝ Խաղաղության տաճարում։ Բազիլիկը նվիրված է երկու հույն եղբայրներին՝ Սուրբ Կոսմային և Դամիանոյին։
Պատմություն
Տաճարը Մաքսենցիոս կայսրը նվիրել է իր որդուն՝ Վալերիոս Ռոմուլոսին, որը մահացել է 309 թվականին։ Հավանաբար տաճարը եղել է Մաքսենցիոսի վերակառուցման ծրագրի մի մասը, որն իրականացվում էր այդ տարածքում 306 թվականի աղետալի հրդեհից հետո։ Նախագիծը մասնակիորեն իրակացվեց կայսեր կենդանության օրոք։ Ենթադրվում է, որ բազիլիկը կառուցվել է Յուպիտերի տաճարի տեղում, որը հետագայում վերակառուցվել է Մաքսենցիոս կայսեր կողմից։ Տաճարը քրիստոնեական է դարձել 527 թվականին։ Օստգոթերի արքա Թեոդորիք Մեծը և իր դուստր Ամալասունտան Փելիքս IV Պապին նվիրեցին Խաղաղության տաճարի գրադարանը և Ռոմուլոսի տաճարի մի մասը։ Պապը միավորեց երկու շինությունները, որպեսզի ստեղծի բազիլիկ՝ նվիրված հռոմեացի եղբայրներ Կոսմային և Դամիանոյին։ Աբսիդը ձևավորվեց բյուզանդական խճանկարով, որում ներկայացվում է Հիսուսի Երկրորդ գալուստը։ Սուրբ Մարկոսի և Մարկելիանոսի մասունքները հավանաբար այս եկեղեցի են տեղափոխվել 9-րդ դարում։ 1583 թվականին Գրիգորի XIII Պապի օրոք դրանք վերստին հայտնաբերվեցին։ 1632 թվականին Ուրբանոս VIII պատվիրեց վերակառուցել բազիլիկը։ Աշխատանքները նախագծեց Օրացիո Տորիանիին, իսկ գլխավորեց Լուիջի Արիգուչչին։ Բազիլիկի հատակը բարձրացվեց 7 մետր, ինչպես նաև ավելացվեց կամարակապ սրահը։ Առաջին եկեղեցու ցածրադիր մասում տեսանելի է բազիլիկի հին հատակը։ 1947 թվականին Կայսերական ֆորումի վերակառուցման ժամանակ եկեղեցուն տրվեց նոր կառուցվածք։ Նախկին մուտքը, որն անցնում էր Ռոմուլոսի տաճարի միջով, փակվեց։ Նոր մուտք բացվեց հակառակ՝ Վիա դեի Ֆորի Իմպերիալի փողոցի կողմից։ Բազիլիկը Պանթեոնի և Ռոմուլոսի տաճարի հետ միասին ամենալավ պահպանված հեթանոսական տաճարն է Հռոմում։
Կառույցը և արվեստը
Համալիրի նոր մուտքի կողքին Խաղաղության տաճարի մարմարապատ սենյակներն են և այն պատը, որի վրա ամրացված էր Հին Հռոմի քարտեզը՝ կերտված մարմարԵ սալաքարի վրա (3-րդ դար)։ Եկեղեցու մուտքը բացվում է նավի կողմից։ Բազիլիկի նախագիծը հետևում էր Հակառեֆորմացիայի չափանիշներին՝ մեկ նավ, կողմերում՝ երեք աղոթատեղի և ընդարձակ աբսիդ։ Խճանկարները 6-րդ և 7-րդ դարի արվեստի գլուխգործոցներ են։ Կենտրոնում Հիսուսն է Պողոս և Պետրոս առաքյալների հետ։ Պետրոսը ներկայացնում է Սուրբ Կոսմային և Սուրբ Թեոդորոսին, իսկ Պողոսը՝ Սուրբ Դամիանոյին և Փելիքս IV Պապին։ Վերջինիս ձեռքերում եկեղեցու նմուշն է։
Մոհամմեդ ալ-Ֆայեդ
Մոհամմեդ ալ-Ֆայեդ (محمد الفايد, ), եգիպտացի ձեռնարկատեր, «Ֆուլհեմ» ֆուտբոլային ակումբի (մինչև 2013թ. հուլիս), Փարիզի Ռից (Ritz) հյուրանոցի և Լոնդոնի «Հարրոդս» (Harrods) հանրախանութի սեփականատեր (մինչև 2010թ.): 2013 թվականին Ֆայեդի կարողությունը գնահատվել է 1,4 միլիարդ դոլար, ինչը նրան դարձրել է աշխարհի 1031-րդ ամենահարուստ մարդը ։
Կենսագրություն
Մոհամմեդ ալ-Ֆայեդն իր բիզնեսը սկսել է մանկուց՝ տնական լիմոնադ վաճառելով։ Երկար տարիներ նա բիզնեսում համագործակցել է կնոջ եղբոր՝ Ադնան Խաշոգջիի հետ ։ Երիտասարդ տարիներին նա եղբայրների հետ հիմնել է Եգիպտոսից բեռնափոխադրումներով զբաղվող ընկերություն և կարճ ժամանակ անց գրասենյակներ ձեռք բերել Ջենովայում և Լոնդոնում։
1964 թվականին նա մտերմացել է Հայիթիի բռնապետ Ֆրանսուա Դյուվալյեի հետ և ծրագրել նավթավերամշակման գործարան կառուցել Հաիթիում, սակայն վեց ամիս անց հրաժարվել է այդ գաղափարից։
1960-ական թվականների կեսերին նա մշտապես բնակություն է հաստատել Լոնդոնում, միաժամանակ գործարար կապեր հաստատել Դուբայի շեյխի հետ։ 1966 թվականին դարձել Բրունեյի սուլթանի տնտեսական գծով խորհրդականը։ 1975 թվականին նա կարճ ժամանակով եել է Լոնրհո հանքարդյունաբերական ընկերության տնօրենների խորհրդի անդամ։ 1979 թվականին նա գնել է Փարիզի Ռից հյուրանոցը, 1984 թվականին եղբայրների հետ դարձել է «House of Fraser» հոլդինգի 30% բաժնետոմսերի սեփականատերը, որում ներառում էր «Հարրոդս» հանրախանութը, իսկ 1985 թվականին նրանք գնել են հոլդինգի մնացած մասը։
Մոհամմեդ ալ-Ֆայեդը 1987 թվականից ակտիվորեն զբաղվել է բարեգործությամբ։ 1990-ականներին նրան մեղադրել են մի քանի քրեական գործերով՝ յուրացումների և խարդախության կասկածանքով։ 2003-2005 թվականներին ապրել է Շվեյցարիայում, սակայն հետո վերադարձել է Մեծ Բրիտանիա։ 2010 թվականին նա վաճառել է «Հարրոդս» հանրախանութը։
Մոհամմեդ ալ-Ֆայեդն Արքայադուստր Դիանայի մտերիմ ընկերոջ՝ Դոդի ալ-Ֆայեդի հայրն է։ 1997 թվականի օգոստոսի 31-ից հետո Մոհամմեդը մեղադրել է բրիտանական գաղտնի ծառայությանը նրանց մահվան մեջ։ Նա փորձել է ապացուցել, որ Փարիզում տեղի ունեցած վթարը պատահականություն չէր, այլ Արքայադուստր Դիանայի դեմ ծրագրված մահափորձ։
Ալ-Ֆայեդին բազմաթիվ անգամ մեղադրանք է առաջադրվել կանանց նկատմամբ սեռական ոտնձգությունների համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուրանոցատերեր
Սմբատյան վարժարան
Սմբատյան վարժարան, հիմնադրվել է 1872 թվականին, Խարբերդում, «Սմբատյան հոգեսեր ընկերության» ջանքերով։ Անհրաժեշտ գրենական պիտույքներ և դասագրքեր ստացվել են Կ․ Պոլսից։ Դասավանդվել են քերականություն, տրամաբանություն, հայոց պատմություն, քաղաքավարության կանոններ, հայերեն, ֆրանսերեն, թուրքերեն։ Վարժարանը վերելք է ապրել Պետրոս Ադամյանի տեսչության շրջանում։ 1877—1878 թվականներին ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ ուժեղացել են ռեպրեսիաները, Պետրոս Ադամյանը ձերբակալվել է, վարժարանը՝ փակվել։ 1895 թվականի ջարդերից հետո այն վերաբացվել է և դարձել իբրև իգական ճեմարան «Նոր Սմբպտյան ընկերության» (1908 թվական) տնօրինությամբ։ Սմբատյան վարժարանում դասավանդել են Արմեն Այվազյանը, Թաթարյանը, Միքայել վարժապետը, սաներից են՝ Հովհաննես Թլկատինցին, Պտտիկյանը և ուրիշներ։ Վարժարանը գործել է մինչև 1915 թվականը։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի կրթօջախներ Կատեգորիա:Նոր շրջանի հայկական դպրոցներ
Ոզնիներ (հուշարձան)
Ոզնին(կամ Հակատանկային ոզնիներ, Ежи́, Противота́нковые ежи́), հուշարձան, որ տեղադրվել է 1966 թվականին Մոսկվայի մարզի Խիմկի շրջանում՝ Լենինգրադյան խճուղու 23-րդ կիլոմետրի վրա (Մոսկվայի մուտքի մոտ)։
Պատմություն
2011 թվականին ավարտվել է հուշարձանի համալիր վերանորոգումը ։ Դրանից առաջ վերականգնողական և պրոֆիլակտիկ աշխատանքներ էին անցկացվել 2003 և 2005 թվականներին ։
Ի նշանավորումն Հայրենական մեծ պատերազմում տարված հաղթանակի 70-ամյակի՝ 2015 թվականի մայիսին ռուս մասնագետները հուշարձանի վրա տեղադրել են 3D-լուսավորում ։ Վառ կարմիր և սպիտակ լույսի ճառագայթների շնորհիվ, որ գալիս են «Շերեմետևո» օդանավակայանից, մայրաքաղաքից կարելի է հեռվից տեսնել հուշարձանն ու նրա մոտ գտնվող կոթողը ։
Խիմկիի վարչության ղեկավար Վլադիմիր Սլեպցովը հուշարձանի վերանորոգման վերաբերյալ ասել է.
Նկարագրություն
Կոմպոզիցիայի անբաժանելի մասն է գրանիտե բարձր կոթողը, որ պատկերում է երկիրը ֆաշիստական նվաճողներից պաշտպանած զինվորներին ու բանվորներին ։ Հուշապատի վրա նշված են հուշարձանի հեղինակների անունները և կա գրություն. «Եվ թշնամին երբեք չի հասնի նրան, որ խոնարհվի քո գլուխը» («…И врагу никогда не добиться, чтоб склонилась твоя голова…») ։
Լարք
Կատեգորիա:Ամերիկահայ մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ամերիկահայ երաժշտություն
Փախուստ (2009, հեռուստասերիալ)
Փախուստ, 2009 թվականին նկարահանված հայկական հեռուստասերիալ, ST Production ստուդիաի կողմից։
Դերերում
Նարեկ Բավեյան Աշոտ Ադամյան Աբել Աբելյան Ալեն Սիմոնյան Արսեն Մելիքսեթյան Լիաննա Թևոսյան Արծրուն Հարությունյան Ալեքսանդրա Սամոյլենկո Մնացական Հովհաննիսյան Մխիթար Մելքոնյան Վալերա Թումասյան Արմեն Պետրոսյան Արևիկ Սանթրոսյան Վահե Հովսեփյան Գագիկ Գրիգորյան Կարեն Գրիգորյան Վարդան Մամիկոնյան Ռոլանդ Պողոսյան Աշիկ Կիրակոսյան Մարտա Բադիկյան
Ծանոթագրությունենր
Կատեգորիա:2009 հեռուստասերիալներ
Ռոմադանովկա (այլ կիրառումներ)
Ռոմադանովկա, կարող է վերաբերել՝
1830
Մահեր
Կատեգորիա:1830 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Հերցա
Հերցա (Герца), քաղաք Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանում, շրջկենտրոն։
2011 թվականի տվյալներով Հերցա քաղաքում բնակվում էր 2 130 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,2 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ
Կալոսի պռկեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական պարեր
Ռոմանովսկոե (այլ կիրառումներ)
Ռոմանովսկոե, կարող է վերաբերել՝
Ռադիոհիդրոերկրաբանություն
Ռադիոհիդրոերկրաբանություն, հիդրոերկրաբանության բնագավառ։ Զբաղվում է բնական ռադիոակտիվ ջրերի, նրանց ձևավորման ու տարածման պայմանների ուսումնասիրությամբ։ Պարզաբանում է նաև այդ ջրերի դերը որպես ռադիոակտիվ տարրերի հանքավայրերի որոնման չափանիշ և բուժական նպատակներով օգտագործելու հնարավորությունը։
Կատեգորիա:Երկրաբանություն Կատեգորիա:Ռադիոակտիվություն
Հարթ էլեկտրամագնիսական ալիքը հաղորդիչ միջավայրում
Ըստ սահմանման էլեկտրադինամիկայի տեսակետից միջավայրը լավ հաղորդիչ կամ մետաղանման է համարվում, եթե նրա ամեն մի կետում հաղորման հոսանքի խտությունը ահագին գերազանցում է շեղման հոսանքի խտությանը : Այլ կերպ ասած, կոմպլեքս դիէլեկտրիկ թափանցելիության կեղծ մասյ շատ մեծ է իրականից։ Ակնհայտ է , որ ինչքան ցածր է \omega հաճախականությունը, այնքան մոտիկ է տվյալ միջավայրը մնացած հավասար պայմաններում իդեալական մետաղի։ Բավական ցածր հաճախականությունների դեպքում շատ հայտնի դիէլեկտրիկ միջավայրեր դառնում են մետաղանման։
Օրինակ, չոր հողը (\sigma=0.01Սմ/մ ) 1Մհց հաճախականության դեպքում ունի
, :
Այսպիսով ռադիոտիրույթում չոր հողը իրեն որպես մետաղ է պահում։
Մետաղանման միջավայրի կեղծ է.
Գտնենք \gamma:
Հայ գրքի հնատիպ շրջան
Հայ գրքի հնատիպ շրջան, հայերեն գրքերի առաջին տպագրիչը Հակոբ անունով մի հայ հոգևորական է եղել, որի անվանը հետո ավելացվել է «Մեղապարտ» մականունը (ըստ նրա թողած հիշատակարանի)։ Հռոմի պապից հայերեն գրքեր տպագրելու թույլտվություն ստանալով՝ Հակոբ Մեղապարտը Վենետիկում (այս քաղաքն իր ավելի քան 200 տպարաններով XVI դարի սկզբին դարձել էր Եվրոպայի տպագրական կենտրոնը) կահավորել է տպարան, ըստ իր գծագրած նմուշների՝ ձուլել է տվել հայերեն տպատառեր և սկսել տպագրել իր մոտ եղած ձեռագիր մատյանները։ 1512 թ.-ին Մեղապարտը լույս է ընծայել հայերեն առաջին տպագիր գիրքը՝ Ուրբաթագիրքը, որը միջնադարյան աղոթագիրք-բժշկարան է. գրքում, ի թիվս այլ բնագրերի, զետեղված է նաև Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմի 41-րդ գլուխը։ Հայատառ առաջին գիրքը Հայաստանից այդքան հեռու տպագրվելն ուներ քաղաքական լուրջ պատճառներ՝ պետականության բացակայություն, անկայուն քաղաքական իրավիճակ, շարունակական պատերազմներ, Եվրոպայի մշակութային կենտրոնների հետ բավարար հարաբերությունների բացակայություն և այլն։ Այս պայմաններում Հայ եկեղեցին էական դեր է կատարել հայ հասարակաքաղաքական և մշակութային կյանքում։ Ճնշման և հալածանքների պայմաններում դժվարացել էր նաև գրչագիր մատյանների ստեղծումն ու տարածումը, ուստի եկեղեցու շատ ներկայացուցիչներ հասկացել են, որ միայն տպագրության միջոցով կարելի է լրացնել գրքերի պակասը։ Եվ քանի դեռ Հայաստանում տպարաններ չկային, ստիպված էին գրքեր տպագրել Եվրոպայում և փոխադրել Հայաստան ու հայաբնակ այլ վայրեր։ 1513 թ.-ին Հակոբ Մեղապարտը հրատարակել է ևս 4 գիրք (ըստ տպագրման հերթականության)՝ Պատարագատետր (պատարագի արարողության ծիսակարգային ձեռնարկ), Աղթարք (պարունակում է աստղագուշակություն, միջնադարյան զանազան սնահավատություններ և բժշկարան), Պարզատումար (36 տարիների օրացույց է և գուշակություններ), Տաղարան (միջնադարյան հայ հեղինակների՝ Ներսես Շնորհալու, Ֆրիկի, Մկրտիչ Նաղաշի, Հովհաննես Թլկուրանցու և ուրիշներ ստեղծագործությունների ժողովրդական)։ Պատարագատետրի վերջում կա հիշատակարան. «Գրեցավ սուրբ տառս ի ՋԿԲ, ի աստուածապահ քաղաքս ի Վէնէժ, որ է Վենետիկ, Ֆռանկստեան, ձեռամբ մեղապարտ Հակոբին։ Ով որ կարդայք, մեղաց թողութիուն խնդրեցեք Աստուծոյ» (աշխարհաբարը՝ «Այս սուրբ տառերը գրվեցին 962 թ.-ին, Վենեժ աստվածապահ քաղաքում, որն է Վենետիկ՝ Ֆրանկստան, մեղապարտ Հակոբի ձեռքով։ Ով որ կարդա, թող մեղքերիս թողություն խնդրի Աստծուց»)։ Հակոբ Մեղապարտի գրքերի տպագրությունը երկգույն է՝ սև և կարմիր։ Նա փորձել է իր հրատներին ձեռագիր մատյանների տեսք տալ, քանի որ ձեռագրերը հայության մեջ շատ հարգի էին, իսկ տպագիր գիրքը՝ անսովոր։
Հարթ էլեկտրամագնիսական ալիքը հաղորդիչ միջավայրում
Այստեղից կարող ենք գտնել հաղորդչում ալիքի երկարությունը
Հայ գրքի հնատիպ շրջան
Կատեգորիա:Տպագրություն
Հարթ էլեկտրամագնիսական ալիքը հաղորդիչ միջավայրում
Հետաքրքիր է, որ ալիքի երկարությունը մետաղում նկատելիորեն փոքրանում է ազատ տարածության մեջ ալիքի երկարության համեմատ։
Մետաղում հարթ էլեկտրամագնիսակն ալիքի փուլային արագությունը բավականին նվազում է ։
Ինչպես հայտնի է, էլեկտրամագնիասական ալիքի ամպլիտուդը կորուստներով միջավայրում նվազում է օրենքով ։
d տարածահատվածը, ուր էլեկտրամագնիսական ալիքի ամպլիտուդը նվազում է e անգամ նրա սկզբնականմակարդակի համեմատ, կոչվում է ներխուժման խորություն կամ մակերեսային շերտի խորություն։
\alpha*d=1
Կարելի է ասել, որ մետաղանման այն միջավայրը , ուր դաշտը մարում է մեկ ալիքի երկարությունից փոքր խորության վրա :Մակերեսային շերտի խորությունը կարելի է հաշվարկել.
այսինքն էլեկտրամագնիսակն ալիքների մետաղ ներխուժելու խորությունը նվազում է հաճախականության և տեսակարար ծավալային հաղորդականության աճի հետ։ Այս երևույթը կոչվում է սքին էֆեկտ, կամ մակերեսային էֆեկտ։
Քանդակագործության Ազգային պարկ-թանգարան
Քանդակագործության Ազգային պարկ-թանգարան, որը գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Գյումրի քաղաքում, տարածքը կազմում է 44.35 կմ2։ Հիմնադրվել է 2013 թվականին Գյումրու «Մշակութային Էքսպերիմենտալ Կենտրոն» ՀԿ նախաձեռնությամբ և ՀՀ մշակույթի նախարարության, Գյումրու քաղաքապետարանի աջակցությամբ ։
Կառուցվածք
Քանդակագործության Ազգային պարկ-թանգարանը ունի մեկ՝ Ժամանակների համերաշխության մշակութային համալիր կամ Մայր Հայաստան հուշահամալիրի տարածք՝ հատկացված է Կումայրի պատմամշակութային արգելոց թանգարանի Քանդակագործության Ազգային պարկ-թանգարան մասնաճյուղին և քանդակների հինգ պուրակներ․ Պարկային քանդակների պուրակ, Հայկական ազատամարտի ու ֆիդայական շարժման պուրակ (վերջին երկուսը Հաղթանակի զբոսայգու հատված-համայնքային սեփականություններն են), Հայ մտավորականների պուրակ, որը դրամատիկական թատրոնի մերձակա հրապարակ-համայնքային սեփականությունն է և Նանե հոթել քանդակների պուրակը՝ մասնավոր սեփականություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյումրու թանգարաններ Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Հայաստանում
Բժիշկը. Ավիցենայի աշակերտը
'''Բժիշկը. Ավիցենայի աշակերտը''' (The Physician, Der Medicus), 2013 թվականին նկարահանված գերմանական ֆիլմ-դրամա։ Սյուժեի հիմքում Նոյ Գորդանի համանուն վեպն է ։ Ֆիլմը համահեղինակվել և նկարահանվել է Ֆիլիպ Սթյոլցլի կողմից։ Ֆիլմի կենտրոնում 11-րդ դարի անգլիական քաղաքում ապրող մի որբ է, ում մայրը մահացել է անբացատրելի հիվանդությունից։ Մեծանալով` տղան երդվում է բժիշկ դառնալ և որոշում է մեկնել Պարսկաստան ։
Սյուժե
Անգլիայի թագավորություն, 11-րդ դար։ Այն բանից հետո, երբ տասնմեկամյա Ռոբերտ Կոուլի մայրը մահանում է ստամոքսի հիվանդությունից, տղան խնդրում է թափառական հեքիմ Բարբերին դառնալ նրա ուղեկիցը, և վերջինս նրան սովորեցնում է իր արհեստը։ Բայց շուտով այդ ամենը Ռոբերտին չի բավականացնում, քանի որ նա հասկանում է, որ շատ հիվանդությունների դեպքում այդպիսի կարողություններն անզոր են։ Հեքիմ Բարբեռի կուրությունը բուժած հրեա բժիշկներից նա իմանում է, որ հեռու արևելքում` Պարսկաստանում, ապրում է աշխարհի մեծագույն բժիշկը` Ավիցեննան։ Ռոբերտը անցնում է Ֆրանսիայով, Միջերկրական ծովի տարածքով և Եգիպտոսով, որպեսզի հասնի իր նպատակին։
Ճանապարհը երկար էր և վտանգավոր։ Կոուլը իրեն հրեա է ներկայացնում, ինքն իրեն թլպատում է և իրեն կոչում Բենիամինի որդի Իեսիեյ` ի պատիվ հրեա երեխաների, որոնք ցույց էին տվել արևելքի ճանապարհը։ Ռոբերտը Եգիպտոսից Պարսկաստան գնում է քարավանով` ճանապարհին ծանոթանալով գեղեցկուհի Ռեբեկայի հետ, որը պետք է դառնար հարուստ հրեա Բար-Կապարի կինը։ Ճանապարհին ավազե փոթորիկը սպանում է ճանապարհորդներին, և միայն Ռոբերտին է հաջողվում հասնել Սպահան։
Սյուժեում զուգահեռաբար զարգանում է հանդուրժող և գիտությունները հովանավորող շեյխ Ալ-Ադ-Դաուլի և քոչվոր սելջուկների հետ դաշնակցող արմատական մուսուլմանական վերնախավի պայքարը։ Այս պայքարի ընթացքում քաղաք են ուղարկում ժանտախտով հիվանդ մարդու։ Բժիշկ Ավիցենան իր աշակերտների հետ մնում է քաղաքում և նրանց հաջողվում է հաղթահարել համաճարակը։ Նրանք պարզում են, որ ժանտախտը տարածում են առնետները և վերացնում են նրանց։ Միևնույն ժամանակ Ռոբերտը հասկանում է, որ վարակված դիակները պետք է այրել, քանի որ ժանտախտի միջատները սկսում են նոր զոհեր փնտրել։
Մեդրեսեում բուժվում էր նաև Ռեբեկան։ Ամուսինը լքել էր նրան` փախչելով քաղաքից։ Բարեբախտաբար համաճարակը նրան շրջանցում է։ Երբ հիվանդության ճգնաժամային պահերն անցնում են, Ռոբերտը նրան թույլէ տալիս դուրս գալ զբոսնելու։ Այդ զբոսանքներից մեկի ժամանակ նրանք չեն կարողանում զսպել կիրքը, և Ռեբեկան հղիանում է։ Արդյունքում Ռեբեկայի ամուսինը իմանում է այդ մասին, և գործը հասնում է դատարան։
Այս ժամանակ բժիշկը և Ռոբերտը մեղադրվում են մոգությամբ զբաղվելու համար։ Իսլամը թույլ չէր տալիս դիակները հերձել, մինչդեռ Ռոբերտը գիտության զարգացման համար գաղտնի հերձում է զրադաշտական ծերուկի մարմինը, որը մահից առաջ ցանկացել էր իր մարմինը գիշատիչ թռչուններին թողնել։ Գլխատմանը սպասող զնդանում կալանավորված բժիշկն ու Ռոբերտը քննարկում են հերձման արդյունքները և գալիս են այն եզրահանգմանը, որ դրանից առաջ ունեցած գիտելիքները մարդու անատոմիայի վերաբերյալ սխալ են եղել։
Միևնույն ժամանակ սելջուկների դեմ պայքարին պատրաստվող շեյխը որովայնում սուր ցավեր է զգում։ Իմանալով Ռոբերտի և բժշկի հանդեպ սկսված դատաստանի մասին` նա պահակախմբին ուղարկում է դատավարությանը։ Նետաձիգները սպանել էին դավաճան մարգարեի հրոսակախմբի մեծ մասին, բայց հենց նա կարողացել էր փրկվել։ Ռոբերտը շեյխին խնդրում է փրկել Ռեբեկային, և պահակախումբը կանգնեցնում է դատավարությունը։ Բժիշկն ու աշակերտը հաջողությամբ իրականցնում են շեյխի վիրահատությունը` հեռացնելով կույր աղիքը։ Ռոբերտին մի պահ թվում է, թե նա իրականացնում է իր մոր վիրահատությունը, որը նույն հիվանդությունից էր մահացել։
Սելջուկներն արդեն սկսել էին գրոհել քաղաքը։ Բժիշկը, Ռոբերտը և պահակախումբը հսկում էին քաղաքի թաղամասերը, որպեսզի փրկեն բնակչությանն ու հեռանում են Արևելյան դարպասներով։ Վիրակապված, հազիվ ոտքերի վրա կանգնող Ալա-ադ-Դաուլ շեյխը զորքի հետ անձամբ դուրս է գալիս կռվի և հերոսաբար ընկնում։ Կռվի տեսարանը ֆիլմում չի ցուցադրվում, սակայն ցույց է տրվում դաշտը` լի հազարավոր դիակներով, որոնց մեջ էր նաև նետահարված շեյխը։
Ռոբերտը, հիշելով բժշկի մասին, արագ գնում է մեդրեսե և տեսնում, որ նա արդեն խմել է թույնը` հասկանալով, որ իր ժամանակն անցել է։ Ծեր բժիշկը նրան տալիս է իր աշխատանքներով գիրքը և խնդրում Ռոբերտին ավարտել իր գործը։ Սելջուկները գրավում են Սպահանը և սկսում են Պարսկաստանում լայնածավալ արշավանքները։ Ռոբերտը կնոջ հետ մեկնում է Անգլիա և Լոնդոնում հիվանդանոց է հիմնում։ Այս ամենի մասին իր ելույթներից մեկի ժամանակ իմանում է նաև ծեր Բարբերը։ Ֆիլմի վերջին կադրերում նա ուղևորվում է Լոնդոն` իր աշակերտին տեսնելու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:2013 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին
Ես երազանք ունեմ
«Ես երազանք ունեմ» («I have a dream»), Մարտին Լյութեր Քինգի ամենահայտնի ճառի անվանումը, որտեղ նա ցույց է տվել ապագայի մասին իր պատկերացումները, որտեղ սևամորթներն ու սպիտակամորթները կարող են հավասար ապրել։
Պատմություն
Մարտին Լյութեր Քինգը այս ճառով ելույթ է ունեցել 1963 թվականի օգոստոսի 28-ին Լինքոլնի հուշահամալիրի աստիճաններից Աշխատանքային տեղերի և ազատության Վաշինգտոնի երթի ժամանակ։ Դա 1955-1968 թվականների քաղաքացիական իրավունքների համար Ամերիկյան շարժման ժամանակվա համար կարևորագույն պահ էր։
Ելույթի ժամանակ բեմում գտնվում էր նաև երգչուհի Մախալիա Ջեքսոնը, ելույթի ժամանակ նա անդրադարձավ Քինգին. «Պատմի՛ր նրանց երազանքի մասին, Մա՛րտին»։ Քինգի ելույթը լավագույններից մեկն է համարվում պատմության մեջ և ամերիկյան հասարակության կողմից ճանաչվել է հռետորական արվեստի 20-րդ դարի լավագույն գործ ։
Ճառի ոճը
«Ես երազանք ունեմ» ճառը համարվում է հռետորական արվեստի գլուխգործոցներից մեկը։ Ոճը հիշեցնում է բապտիստական քարոզ։ Այն լի է Աստվածաշնչի, ԱՄՆ Անկախության հռչակագրի, Ստրուկների ազատության մանիֆեստի և ԱՄՆ Սահմանադրության քարոզներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն Կատեգորիա:Հակառասիզմ
Նովի Սուլակ
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3423 մարդ։
Ռոմաշկովո (այլ կիրառումներ)
Ռոմաշկովո, կարող է վերաբերել՝
Նովի Սուլակ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1958 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Կիզիլյուրտ մունիցիպալ շրջանի բնակավայրեր
Էլիզաբեթ Պետց
Էլիզաբեթ Պետց (, (Пец; Elisabeth Pähtz), գերմանացի շախմատիստուհի, գրոսմայստեր ։ Նա երիտասարդ տարիքից եղել է գերմանացի ուժեղագույն շախմատիստուհիների շարքում։ 2002 թվականին Պետցը մինչև 18 տարեկան աղջիկների տարիքային խմբում դարձել է երիտասարդների աշխարհի չեմպիոն, իսկ 2005 թվականին՝ պատանիների աշխարհի չեմպիոն ։ Հաղթել է կանանց արագ շախմատի Եվրոպայի 2018 թվականի առաջնությունում։ 2021 թվականին լրացրել է գրոսմայստերի իր երրորդ նորմը, սակայն կասկածի տակ է դրվել նրա նախկինում լրացրած նորմերից մեկի վավերականությունը   ։ Երկարատև գործընթացից հետո ՖԻԴԵ-ն 2022 թվականի դեկտեմբերին այդ գործով անհատական որոշում է կայացրել և Պետցին շնորհել գրոսմայստերի տիտղոսը։
Անձնական կյանք
Էլիզաբեթ Պետցը ծնվել է 1985 թվականին Գերմանիա Էրֆուրտ քաղաքում։  Նրա հայրը՝ Թոմաս Պետցը, եղել է շախմատի գրոսմայստեր և դեռ փոքր տարիքից շախմատ է խաղացել դստեր հետ։  Ինը տարեկան հասակում նա առաջին անգամ նվաճել է Գերմանիա առաջնությունը մինչև 11 տարեկան տարիքային խմբում։ 1999 թվականին դարձել Է Գերմանիայի կանանց շախմատի չեմպիոն։ Նա աշխարհի հավաքականի չորս խորհրդականներից մեկն է եղել 1999 թվականին տեղի ունեցած «Կասպարովն ընդդեմ շախմատի աշխարհի հավաքականի» խաղում։ [5]
Պետցը սովորել է Դրեզդենի մարզական միջնակարգ դպրոցում մինչև 2004 թվականը, որտեղ 2005 թվականին նրան շնորհվել է Աբիտուրի դիպլոմ։ Նա խաղացել է «Դրեզդների մարզական ակումբ 1898» Գերմանիայի կանանց լիգայում և «Կրոյցբերգի շախմատային ակումբի» տղամարդկանց լիգայում:[5] Լինելով գերմանացի ամենաուժեղ կին տաղանդներից մեկը՝ նրանով հետաքրքրվել են տարբեր լրատվամիջոցներ, և նա նկարահանվել է բազմաթիվ հեռուստատեսային շոուներում։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Բունդեսվեր՝ որպես բանակի սպորտի խթանման խմբի անդամ։
2015 թվականի սեպտեմբերին նա ամուսնացել է իտալացի գրոսմայստեր Լուկա Շիտայի հետ ։ Նրանք բաժանվել են  2018 թվականին։
Միջազգային կարիերա
2002 թվականին Պետցը դարձել է պատանիների աշխարհի չեմպիոն մինչև 18 տարեկան տարիքային խմբում, իսկ 2005 թվականին՝ պատանիների աշխարհի չեմպիոն։
2017 թվականին Էր Ռիադում կայացած կանանց արագ շախմատի աշխարհի առաջնությունում նվաճել է բրոնզե մեդալ ։
Պետցը հաղթել է կանանց արագ շախմատի Եվրոպայի 2018 թվականի առաջնությունում և համապատասխան կայծակնային շախմատի մրցաշարում գրավել է երկրորդ տեղը :Դասական շախմատում նրա ելույթը նույնպես շատ ուժեղ է եղել, և 2018 թվականի սեպտեմբերին նա ընդգրկվել է ՖԻԴԵ-ի Կանանց համաշխարհային վարկանիշի լավագույն տասնյակում ։
2019 թվականին նա բրոնզե մեդալ է նվաճել շախմատի Եվրոպայի կանանց անհատական առաջնությունում ։
2021 թվականի նոյեմբերին «FIDE Grand Prix» մրցաշարում նա գրավել է երկրորդ տեղը՝ լրացնելով գրոսմայստերի նորմա։
2022 թվականի դեկտեմբերին կայացրած ՖԻԴԵ-ի որոշումից հետո Պահցին շնորհվել է գրոսմայստերի կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Գերմանացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ Կատեգորիա:2023 երիտասարդական ամառային վիքիճամբարի դասընթացի ժամանակ ստեղծված կամ բարելավված հոդվածներ
Երևան երգչախումբ (Բուլղարիա)
Երևան երգչախումբ, հիմնվել է 1933 թվականին, Սոֆիայում՝ «Ալագյազ» անունով։ 1937 թվականին լուծարվել է, 1944 թվականին վերակազմվել և անվանվել է «Երևան»։ Երգչախմբի հիմնադիրն է Սոֆիայի «Երևան» երգչախումբը Կիրկոր Կիրկորովը։ Երգացանկն ընդգրկում է ժողովրդական, դասական և ժամանակակից երգեր։ Երգչախումբը Բուլղարիայի փառատոնում շահել է մրցանակներ, արժանացել «Կիրիլ և Մեֆոդի» շքանշանի (1958), ոսկե մեդալի (1974)։
Կատեգորիա:Բուլղարահայ մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Բուլղարահայ երաժշտություն
Սինտոմիցին
Սինտոմիցին, լևոմիցետինի օպտիկական իզոմերների խառնուրդը (ռացեմատը)։ Նշանակում են արտաքին օգտագործման համար՝ 1%-անոց, 5% կամ 10%-անոց լինիմենտի (էմուլսիայի) ձևով՝ թարախային-բորբոքային պրոցեսների բուժման նպատակով։
Կատեգորիա:Դեղամիջոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հակաբիոտիկներ
Օձգեղ
Օձգեղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում :
Պատմամշակութային կառույցներ
XX դարի սկզբին ուներ հայկական եկեղեցի: Գյուղում էին գտնվում նաև Ս. Կիրակոս և Ս. Զորավար (Զորավոր) ավերակ վանքերը:
Կրթություն
XX դարի սկզբին գյուղն ուներ հայկական դպրոց :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռենի Տակագի
Ռենի Տակագի (高城 れに, ), ճապոնական կուռք, երգչուհի, դերասանուհի։
Առավել հայտնի է որպես Momoiro Clover Z աղջիկների խմբի անդամ ։ Նախկինում եղել է խմբի առաջատարը, նրա գույնը Momoiro Clover-ում ծիրանագույնն է։ Նա խմբի ամենամեծ անդամն է։
2014 թվականի հունվարի 2-ին թողարկված մուկը՝ (ամսագրի և գրքի հիբրիդ) Momoiro Clover Z Sekinin Henshū Momoclo Pia Vol. 2-ը, հայտարարել է, որ Ռենին հանդես է գալու մենահամերգով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:Ճապոնացի այդլներ
Ադամովկա (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)
Ադամովկա (Адамівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ադամովկա գյուղում բնակվում էր 598 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,44 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջոն Քվինսի Ադամս
Ջոն Քվինսի Ադամս (John Quincy Adams,, ԱՄՆ 6-րդ նախագահը (1825-1829) և Ռուսաստանում ԱՄՆ առաջին պաշտոնական դեսպանորդը (1809-1814)։
ԱՄՆ երկրորդ նախագահ Ջոն Ադամսի ավագ որդին։
Կենսագրություն
Ջոն Քվինսի Ադամսը ծնվել է 1767 թվականին Բրեյնթրիում (Մասսաչուսեթս Բեյ պրովինցիա)։ Տղան երկու անգամ հորն ուղեկցել է Եվրոպա, երիտասարդությունն անցկացրել է Փարիզում, Հաագայում և Անգլիայում։ Այս ճամփորդությունների շնորհիվ նա ստացավ մեծ գիտելիքների պաշար, որը հետագայում նրան դարձրեց ԱՄՆ-ում ամենավառ արտաքին քաղաքական գործիչներից մեկը։
1788 թվականին Ադամսն ընդունվում է Հարվարդի քոլեջ, իսկ երեք տարի անց բացում է իր փաստաբանական գրասենյակը Բոստոնում։ 1791 թվականին բնակվում էր Բոստոնում և ուներ փաստաբանի որակավորում, բայց արդեն 1794 թվականին տեղափոխվում է Հաագա որպես դեսպան, իսկ 1798 թվականին (իր հոր նախագահության շրջանում) դեսպան էր Բեռլինում։
1797 թվականի հուլիսի 26-ին Ադամսն ամուսնանում է Լոնդոնից եկած ծխախոտի առևտրականի աղջկա հետ։
Ադամսն ամբողջովին կիսում էր իր հոր հայացքները, այդ պատճառով էլ 1801 թվականին Թոմաս Ջեֆերսոնի հրավերով վերադարձել է Բեռլինից։ Նորից զբաղվել է փաստաբանությամբ, բայց 1802 թվականին ընտրվել է Մասսաչուսեթսի սենատի անդամ, իսկ 1803 թվականին՝ Կոնգրեսի անդամ։
1814 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Ադամսը բանտարկվել է Գենտի բանտում, որից հետո դարձել է Անգլիայի դեսպան, իսկ 1817 թվականին նախագահ Ջեյմս Մոնրոյի նշանակմամբ դառնում է ԱՄՆ պետքարտուղար և այս պաշտոնում մնում 8 տարի։ Ջոն Ադամսը եղել է Մոնրոյի ուսմունքի գլխավոր հեղինակներից մեկը։
Մոնրոյի լիազորությունների դադարելուց հետո ընտրությունների ընթացքում ոչ մի թեկնածու չկարողացավ հաղթել և ըստ Սահմանադրության՝ Ադամսը ներկայացուցչական պալատի կողմից ընտրվեց Միացյալ Նահանգների նախագահ (չնայած հավաքել էր ավելի քիչ ձայն, քան Էնդրյու Ջեքսոնը)։ Սա եղել է Միացյալ Նահանգների պատմության մեջ միակ դեպքը, երբ նախագահին որոշել է Կոնգրեսը։
Կոնգրեսում նրա դեմ էին մեծաթիվ հյուսիսային նահանգների ներկայացուցիչներ՝ չվստահելով նրան, որպես ստրկության հակառակորդ և մաքսային քաղաքականության պաշտպան, այդ պատճառով էլ Ադամսին չհաջողվեց կառավարել ներքին գործերը։ Չնայած նրան հաջողվեց մի շարք եվրոպական և հարավամերիկյան երկրիների հետ կնքել առևտրային պայմանագրեր, բայց 1828 թվականին ընդունված նոր հարկացուցակը սպառնում էր լուրջ անհամաձայնություն Անգլիայի հետ։ 1829 թվականի մարտին՝ լիազորությունների դադարելուց հետո, նրան հաջորդեց ստրկության եռանդուն հովանավոր գեներալ Ջեքսոնը։
Ադամսը մահացել է 1848 թվականի փետրվարի 28-ին՝ կոնգրեսի նիստի ժամանակ Վաշինգտոնում։ Հին ամերիկյան դպրոցի ներկայացուցիչ պետական գործիչների շարքում նա Եվրոպայի հետ հարաբերություններում հմուտ և բանիմաց դիվանագետ էր։
Գրականություն
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պետքարտուղարներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նախագահների երեխաներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեսպանները Մեծ Բրիտանիայում Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Լեյդենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Անտոն քահանայի մոր խաչքար
Անտոն քահանայի մոր խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Լիճք գյուղի հյուսիսային մասում գտնվող գերեզմանոցի հյուսիսային եզրում գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու խորանի կորության մեջ ագուցված։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.39/1.53.22) ։
Տեղադրություն
Լիճք գյուղի հյուսիսային մասում գտնվող գերեզմանոցի հյուսիսային եզրում գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու խորանի կորության մեջ ագուցված։
Վիմական արձանագրություն
Խաչքարը քիվին ունի 2 տող վիմական արձանագրություն (թերի).
Համաձայն արձանագրության` խաչքարը կանգնեցված է Անտոն քահանայի մոր հիշատակին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի Լիճքի գերեզմանոցի խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ
(7517) 1989 AD
(7517) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 3-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,446045 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8063 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0858 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1397,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257636 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակուո Կոջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բարսեղ Կանաչյան
Բարսեղ Կանաչյան, հայ կոմպոզիտոր, խմբավար, երաժշտական-հասարակական գործիչ։ «Գուսան» երկսեռ երգչախմբի վերահիմնադիրն է Կոմիտասի հիվանդությունից հետո։(1933 - 1961)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ռոդոսթոյում (այժմ Թեքիրդաղ՝ Թուրքիա) 1885 թվականին։ 1888 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Կոստանդնուպոլիս, որտեղ Կանաչյանն ստանում է նախնական կրթությունը։ 1896 թվականին ընտանիքը գաղթում է Վառնա։ Նաթան-Բեկ Ամիրխանյանից երաժշտության դասեր է վերցնում (ջութակ, երաժշտության տեսություն, խմբավարություն)։ 1903 թվականից սովորում է Բուխարեստում (դաշնամուր և հարմոնիա)։ 1908 թվականի օսմանյան սահմանադրության ընդունումից հետո Կանաչյանների ընտանիքը ապագայի ակնկալիքներով վերադառնում է Թուրքիա՝ Կոստանդնուպոլիս։ Կանաչյանը այստեղ կազմում է «Քնար» փողային նվագախումբը, զբաղվում դասավանդմամբ, անում ստեղծագործական առաջին փորձերը։ Նրա համար որոշիչ է լինում Կոմիտասի հետ հանդիպումը 1910 թվականի դեկտեմբերին։ Կանաչյանը հանդես է գալիս «Գուսան» երգչախմբում, Կոմիտասի «հինգ սաներ»-ի թվում, հարմոնիայի դասեր է առնում, հետևում խմբավարական արվեստին։ 1919 թվականին Կոմիտասին նվիրված համերգին հանդես է եկել որպես խմբավար 400 հոգանոց միացյալ երգչախմբով։ «Հինգ սաներ»-ով ներդաշնակում և մշակում են հայրենասիրական երգեր։ 1920 թվականից շարունակել է երաժշտական կրթությունը Փարիզում։ 1922 թվականից հայկական գաղթօջախներում զբաղվել է խմբավարական գործով։ 1928 թվականից դասավանդել է Կիպրոսի Մելքոնյան կրթական հաստատությունում, 1933 թվականից Նշան Փալանջյան ճեմարանում։ 1936 թվականին Բեյրութում հիմնում է «Գուսան» երկսեռ երգչախումբը, այդ խմբի համար մշակում հայկական և մի քանի արաբական ժողովրդական երգեր։ 1946 թվականին նշվում է Բարսեղ Կանաչյանի երաժշտական գործունեության 40-ամյակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբանանահայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռումինահայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Օրհներգերի հեղինակներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ խմբավարներ Կատեգորիա:Երաժշտական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ
Վիգիլիոս (Հռոմի պապ)
Վիգիլիոս (Vigilius PP.), Հռոմի Պապ 537 թվականի մարտի 29-ից մինչև 555 թվականի հունիսի 7-ը։ Առաջինը, այսպես կոչված, «Բյուզանդական պապերից», ովքեր ընտրվել են բյուզանդական կայսրերի ազդեցության տակ։
Վաղ տարիներ
Վիգիլիոսը ծառայության էր անցել Հռոմի եկեղեցում և 531 թվականին սարկավագ էր ձեռնադրվել Հռոմի Պապ Բոնիփակիոս II-ի կողմից։ Հետագայում չեղարկված իրավունքի համաձայն, Հռոմի Պապ Բոնիփակիոս II-ը Վիգիլիոսին նշանակել է իր իրավահաջորդ և որպես այդպիսին նրան ներկայացրել է Սուրբ Պետրոսի տաճարում հավաքված հոգևորականներին։ Սակայն այդ իրավունքի հակառակորդները Բոնիփակիոսին հարկադրեցին հաջորդ տարի չեղյալ հայտարարել իր որոշումը և այրել դրա մասին հրամանագիրը։
Հռոմի Պապ ընտրվելը
Մինչ Վիգիլիոսը Կոստանդնուպոլսում էր, 536 թվականի ապրիլի 22-ին մահանում է Ագապետոս պապը, և Սիլվերիոսը գոթական թագավոր Թեոդահադի ազդեցության տակ ընտրվում է Պապ։ Սիլվերիոսի գահակալությունից կարճ ժամանակ անց պատերազմ է սկսվում բյուզանդացիների և գոթերի միջև, և բյուզանդական զորավար Բելիսարիոսը գրավում է Հռոմը։ Գոթերը մոտենում են քաղաքին և պաշարում այն։ Չնայած նրան, որ գոթերը չէին կարողացել ամբողջությամբ արգելափակել քաղաքը, բյուզանդական զինվորները և բնակիչները վախենում էին գրոհից և կոտորածից։ Պաշարումից կարճ ժամանակ անց Բելիսարիոսը կանանց և երեխաներին հրամայում է լքել քաղաքը և փախչել Նեապոլ ։ Մոտավորապես նույն ժամանակ բյուզանդացիները Սիլվերիոսին մեղադրում են Հռոմը գոթերին հանձնելու պատրաստակամության մեջ։ Բելիսարիոսը նրան գահընկեց արեց և աքսորեց Հունաստան։ Մի քանի այլ սենատորներ դավաճանության մեղադրանքով նույնպես արտաքսվեցին Հռոմից ։
Հայտնի չէ, թե ինչ դեր է խաղացել Վիգիլիոսը Սիլվերիոսի տապալման գործում։ Liber Pontificalis-ի հեղինակները, որոնք թշնամաբար են վերաբերվում Վիգիլիոսին, պնդում են, որ վերջինս է խորհուրդ տվել կայսրին տապալել Սիլվերիոսին, հենց որ վերջինս ընտրվել է Պապ ։ Պրոկոպիոս Կեսարացին, ընդհակառակը, պնդում էր, որ Թեոդորան է Վիգիլիոսին առաջադրել Պապի թեկնածու Սիլվերիոսի տապալումից հետո ։ Նա վստահ էր, որ Վիգիլիոսը հռոմեական պապական գահին բազմել է 537 թվականի մարտի 29-ին՝ արդեն իսկ իր նախորդի մահից հետո, և ճանաչվել է հռոմեական ողջ հոգևորականության կողմից։
Պոնտիֆիկատ
Կայսրուհի Թեոդորան շուտով հասկանում է, որ սխալվել է Վիգիլիոսի թեկնածության հարցում։ Առաքելական աթոռին հաստատվելուց հետո նա նույն դիրքորոշումն ունեցավ, ինչ իր նախորդը, և սկսեց խիստ քննադատել մոնոֆիզիտներին և Կոստանդնուպոլսի գահընկեց պատրիարք Անֆիմոսին։ Ակնհայտ է, որ այդ դիրքորոշումն արտացոլում էր Արևմտյան հոգևորականության տրամադրությունները, որին հակազդելու համար Վիգիլիոսը վճռականություն չուներ։ Ընդ որում, պահպանվել է մի նամակ, իբր, գրված պապից գահընկեց մոնոֆիզիտ պատրիարքներ Անֆիմոսին, Սևերին և Թեոդոսիոսին, որը ցույց է տալիս, որ Վիգիլիոսը ընդունել է մոնոֆիզիտությունը։ Սակայն այս նամակը չի դիտարկվում որպես պատմական աղբյուր և ակնհայտ կեղծիք է համարվում ։  Պապն այդպես էլ չի վերականգնել Անֆիմոսին պատրիարքական աթոռին։