cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նեյփլս
Նեյփլս (Naples), քաղաք՝ տեղակայված Քոլիեր շրջանում (Ֆլորիդա նահանգ, ԱՄՆ)։ 2007 թվականի վիճակագրական տվյալներին համաձայն բնակչությունը կազմում է 21 653 մարդ։
Աշխարհագրություն
Նեյփլս քաղաքը տեղակայված է ծովի մակերևույթից 1 մետր բարձրության վրա։
Ժողովրդագրություն
2007 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ քաղաքում ապրում էր 21 653 մարդ, 6568 ընտանիք, հաշվվում էր 10 803 տնային տնտեսություն և 16 956 բնակելի տուն։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում էր մոտ 673,2 մարդ՝ 1 քառակուսի կիլոմետրի հաշվարկով։ Մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ ռասայական կազմը որոշվում է հետևյալ կերպ՝ 62,50 %-ը՝ սպիտակամորթներ, 14,6 %-ը՝ սևամորթներ կամ աֆրոամերիկացիներ, 0,12 %-ը՝ տեղաբնիկ ժողովուրդները, 0,33 %-ը՝ ասիացիներ, 0,02 %-ը՝ խաղաղօվկիանոսյան կղզիներից գաղթածներ, 2,07 %-ը՝ խառնածին ռասաների ներկայացուցիչներ, 0,30 %-ը՝ այլ ազգություններ։ Իսպանախոսները կազմեցին քաղաքի ողջ բնակչության 22,2 %-ը։
10 803 տնային տնտեսություններից 10,9 %-ում երեխաներին դաստիարակում էին մինչև 18 տարեկանը, 53,8 %-ն իրենից ներկայացնում է համատեղ ապրող ամուսնական զույգեր, 5,0 %-ում ընտանիքում բոլոր կանայք ապրում էին առանց ամուսինների, 39,2 %-ը չունեին ընտանիքներ։ Մարդահամարի անցկացման պահին ընտանիքների ընդհանուր թվից 34,0 %-ն ինքնուրույն էր ապրում, ընդ որում՝ 20,1 %-ը կազմում էին 65 տարեկան և ավելի մեծ միայնակ ծերերը։ Տնային տնտեսության միջին չափսը կազմում էր 1,92 մարդ, իսկ ընտանիքի միջին չափսը՝ 2,38 մարդ։
2000 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ ըստ տարիքային ընդգրկման՝ քաղաքի բնակչությունը բաշխվում էր հետևյալ կերպ՝ 10,9 %՝ 18 տարեկանից փոքր բնակիչները, 2,3 %՝ 18-24 տարեկանները, 14,5 %՝ 25-44 տարեկաններ, 30,0 %՝ 45-64 տարեկաններ և 42,3 %՝ 65 տարեկան և ավելի մեծ։ Բնակիչների միջին տարիքը կազմում էր 61 տարեկան։ Նեյփլս քաղաքում յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին էր ընկնում 86 տղամարդ, ընդ որում՝ յուրաքանչյուր 100 կնոջը՝ 18 տարեկան և ավելի մեծ, բաժին էր ընկնում 83,9 տղամարդ՝ նույնպես 18 տարեկանից մեծ։
Քաղաքում մեկ տնային տնտեսության միջին եկամուտը կազմում էր 71 553 ԱՄՆ դոլար, իսկ մեկ ընտանիքի միջին եկամուտը՝ 102 262 դոլար։ Ընդ որում՝ տղամարդիկ ունեին տարեկան 86 092 ԱՄՆ դոլար միջին եկամուտ՝ ի հեճուկս կանանց 30 948 դոլար եկամտի։ Քաղաքում բնակչության մեկ շնչին բաժին ընկնող եկամուտը տարեկան կազմում էր 61 141 դոլար։ Շրջանի ընտանիքների ամբողջ թվի 3,1 %-ը և ողջ բնակչության 5,9 %-ը մարդահամարի պահին գտնվում էր աղքատության եզրին, ընդ որում՝ նրանց 15,1 %-ը 18 տարեկանից փոքր էր, իսկ 3,3 %-ը՝ 65 տարեկան և ավելի մեծ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆլորիդայի քաղաքներ Կատեգորիա:1886 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կասերոս (բանտ)
Կասերոս (իսպ՝. Cárcel de Caseros), արգենտինական նախկին բանտ, պանօպտիկում; Գտնվում է Բուենոս Այրես քաղաքի Պարկ Պատրիսիոս շրջանում։ 2001 թվականին փակվել է։ Ներկայումս ծառայում է որպես թանգարան։
Պատմություն
Բանտի շինարարությունը ձգվել է գրեթե քսան տարի՝ 1960 թ.-ից մինչև 1979 թվականը։ Կառուցվել է այդ նույն անունը կրող հին բանտի տեղում, որն իր հերթին կառուցվել էր 1880-ական թվականներին, որպես որբանոց։ Շինարարությունն ավարտվել է բռնապետ Խորխե Ռաֆայել Վիդելայի ղեկավարած «Ազգային վերակազմակերպման գործընթաց» անվանումով խունտայի իշխանության օրոք։
Թեև բացումը կայացել է 1979 թվականին, սակայն Արգենտինայի նախկին նախագահներից Խուան Պերոնը դեռևս 1950 թվականին կիսակառույցի կամ հին բանտի խցերն էր նետում կոմունիստներին և քաղաքական այլ բանտարկյալների։ Նախքան իրենց հանելուկային «չքացումը» Կասերոսում են պահվել «մոնտոներոս»-ի, «Ժողովրդի հեղափոխական բանակ»-ի և ընդդիմադիր այլ կազմակերպությունների ակտիվիստները, պարտիզանները։ Այստեղ բանտարկյալներին պահելու պայմանները ամենադաժանն էին ամբողջ երկրում ։
2001 թվականին բանտը փակվել է։ Ներկայումս նրա շինությունների մի մասն օգտագործում են թմրամիջոցներ գործածող երիտասարդները, անկազմակերպ կյանք վարող անօթևանները։ Բանտի հարևանությամբ գտնվող շենքերի բնակիչները միշտ դժգոհում են, որ ոստիկանությունը հասարակության այդ քրեածին տարրերի նկատմամբ գործուն միջոցներ չի ձեռնարկում ։
Բանտի շենքը
Բանտի գլխավոր շենքն ունի H տառի տեսք, վերգետնյա քսաներկու հարկ։ Նախատեսված է եղել երկու հազար բանտարկյալներ պահելու համար, ապահովված եղել ամենաբարձր աստիճանի անվտանգությամբ։ Ունեցել է 1,2 մx2,3 մ չափերի 1500 բանտախուց։ Շենքը նախագծելիս հատուկ ուշադրություն է դարձվել, որ արևի ուղիղ ճառագայթները օրվա ոչ մի ժամի չհասնեն բանտարկյալներին, և դրա հետևանքով նրանց մաշկը կանաչել է, ատամները՝ փտել։ Բանտի շենքը իրավապաշտպան կազմակերպությունների կողմից միշտ արժանացել է խստագույն քննադատության, քանի որ չէր համապատասխանում բանտարկյալներին պահելու հումանիտար հիմնական չափանիշներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1979 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վոլոդյա ավագ, Վոլոդյա կրտսեր (ֆիլմ)
«Վոլոդյա ավագ, Վոլոդյա կրտսեր» (Володя большой, Володя маленький), Անտոն Չեխովի պատմվածքների մոտիվներով 1985 թվականին նկարահանված խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում փոքր գավառական քաղաքում։ Գավառական կյանքի գորշությունն ու դժբախտությունը ֆիլմի հերոսուհի Սոֆյա Լվովնային չեն թողնում հուսալ իր երազանքների իրականացման մասին։ Սոֆյա Լվովնան ամուսնացել է տարեց Վլադիմիր Յագիչի հետ, քանի որ նա հարուստ էր և քանի որ նա ուզում էր վրդովել երիտասարդ բժիշկ Վլադիմիր Սալիմովիչին, ում նա սիրահարված էր դեռ մանկությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր‎ Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Հակոբ Արապյան (բժիշկ)
Հակոբ Արապյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Հակոբ Արապյանը ծնվել է Փոքր Ասիայի արևմուտքի Աֆիոն Գարահիսար քաղաքում։ Բժշկական կրթություն է ունեցել։ 1907 թվականի դրությամբ Սիվրիհիսար քաղաքում բժիշկ է աշխատել։ 1907 թվականի նոյեմբերին, ի թիվս 14 հայ մտավորականների, ձերբակալվել է Սիվրիհիսար քաղաքում։ Մեղադրվել է 1905 թվականի օգոստոսի 7-ին սելամլըքիատեն Յըլդըզի մեջ ուրբաթ օրվա աղոթքի արարողության ժամանակ սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ին սպանելու մահափորձին մասնակցելու մեղսակցության համար։ Բանտարկվել է Սիվրիհիսարի քաղաքապետարանի սենյակներից մեկում։ Առավոտյան տեսել է, որ թաղապետարանի բոլոր սենյակները լցված են հայերով։ Այդ օրը բոլոր ձերբակալվածների տներում կատարվել է խուզարկություն։ Հետագայում պարզվել է, որ նրանց մատնիչները եղել են երկու հոգի. Քել Պողոսը (կեղծ բժիշկ Պողոս Թեսթիճյանը) և ասորահայ Հեքիմ Աբդալլահը։ Երեք օր հետո ձերբակալվածներին և երկու լրտեսներին շղթայակապ տեղափոխել են Անկարայի կենտրոնական բանտ։ Մեկ ու կես տարի բանտարկության ընթացքում բանտարկյալ հայերը բազմաթիվ հարցաքննությունների են ենթարկվել։ Նրանց հայհոյել են, ծեծել, վրաները սառը ջուր լցրել, չարչարել և այլն։ 1909 թվականի մայիսին յուրաքանչյուր բանտարկյալից 500-ական ոսկեդրամ վերցնելով, փաստաբանների օգնությամբ, Կ. Պոլսի պատրիարքարանի միջնորդությամբ բոլորն ազատ են արձակվել՝ նյութապես, ֆիզիկապես ու հոգեպես քայքայված վիճակում։ 1926 թվականի դրությամբ Կ. Պոլսի Բերա թաղամասի Սինե օպերայի դիմաց, Հաճի Պեքիր փողոցում գտնվող բուժարանում կատարել է միզածորանային հիվանդություններով հիվանդների մասնավոր ընդունելություն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Արակաժու
Արակաժու (Aracaju), քաղաք Բրազիլիայում, Ատլանտյան օվկիանոսի ափին, Սերժիպիի (Sergipe) և Պոշիմի (Poxim) գետաբերանի մերձակայքում։ Սերժիպի նահանգի վարչական կենտրոնն է։ «Սերժիպի նահանգի արևելք» անվանումը կրող մեզոտարածաշրջանի և Արակաժուի տնտեսա-վիճակագրական միկրոտարածաշրջանի բաղկացուցիչ մասն է։ Զբաղեցնում է 181,801 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով եղել է 520 303 (ագլոմերացիայում՝ մոտավորապես 900 հազար)։ 2019-ին բուն քաղաքում ապրողների թիվը հասել է 657.013-ի ։
Արակաժուն համարվում է բնակչության նվազագույն անհավասարություն ունեցողը Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան նահանգների վարչական կենտրոնների շարքում, առողջ ապրելակերպի լավագույն ավանդույթներ ունեցող բնակավայրը ամբողջ երկրում (ծխողների նվազագույն թվաքանակ ունեցող բրազիլական բնակավայրերի ցանկում գրավում է երկրորդ տեղը) ։ Նահանգային վարչական կենտրոնների շարքում առաջնային տեղ է գրավում նաև ապրուստի վրա կատարվող նվազագույն ծախսերի տեսակետից ։ Զբոսաշրջությունը զարգացնելու նպատակով վերջին շրջանում քաղաքում ուշադրության կենտրոնում է պահվում հոսթելների զանգվածաբար կառուցման գործը ։
Ստուգաբանություն
Բնակավայրի անվանումն առաջացել է «ará acaiú» բառակապակցությունից, որը հնդկացիական տուպի և գուարանի ցեղերի լեզվով նշանակում է «(արա) թութակի կեյշու» (կեյշուն բրազիլական ընկուզենու մի տարատեսակն է) ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1592 թվականին, համայնքը կազմավորվել է 1855 թվականի մարտի 17-ին, այդ նույն տարվանից դարձել է նահանգի վարչական կենտրոն։ Արակաժուի պատմությունը սերորեն կապված է Սերժիպու կապիտանության (ներկայիս Սերժիպու նահանգի) նախկին վարչական կենտրոն Սան Կրիստովանոյի պատմության հետ։ Վճռորոշ դեր է խաղացել նահանգի վարչական կենտրոնը փոխելու վերաբերյալ 1855 թվականին ընդունված որոշումը։ Այսպիսով՝ Արակաժուն դարձել է բրազիլական բնակավայրերից երկրորդը, որը պլանավորված կերպով վերածվել է նահանգային վարչական կենտրոնի (առաջինը եղել է Տերեզինան, 1852 թվականին) ։
Արակաժուի մերձակայքում՝ Սան Ֆրանսիսկու գետի ափերին ապրել են տեղաբնիկ հնդկացիական ցեղեր, որոնք խոսել են ներկայումս արդեն մեռած համարվող բոյմե (անվանվում է նաև պոյմե) լեզվով ։
Տնտեսություն
Քաղաքի տնտեսությունը հիմնված է զանազան ծառայությունների մատուցման և արդյունաբերության վրա։ Արակաժուում ստեղծվող համախառն ներքին արդյունքի ծավալը 2013 թվականի տվյալներով կազմել է 13.918.124 ռեալ ։
Վերջին տարիներին այստեղ տնտեսության մեջ խոշոր ներդրումներ են կատարել Արևելյան Եվրոպայի, հատկապես՝ Բելառուսի և Ռուսաստանի, ինչպես նաև՝ Չինաստանի ներկայացուցիչներ ։ Արակաժուն աստիճանաբար վերածվել է առանցքային քաղաքի համաշխարհային այնպիսի նախագծերի շրջանակներում, ինչպիսիք են BRIC-ը և Mercocity-ին։
Զբոսաշրջություն
Քաղաքը համբավվել է որպես նվազագույն ծախսեր պահանջող զբոսաշրջության լավագույն ընտրության տարբերակներից մեկը ։
Արակաժուին սպասարկում է 12 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող Սանտա Մարիա օդանավակայանը, որը գործում է 1952 թվականից ։
Սպորտ
Արակաժուն որպես կեցավայր է ծառայել 2016 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին մասնակցող երկրների հավաքական թիմերից յոթի համար ։ Նրանք այստեղ են անցկացրել իրենց մարզումներն ու հանգիստը։ Այդ նույն նպատակով այստեղ հյուրընկալվել են նաև պարալիմպիկ խաղերի մասնակից Ղազախստանի, Բելառուսի և այլ երկրների մարզիկներ, որոնց մեջ էր չեմպիոն լողորդ Իհար Բոկին ։
Քույր քաղաքներ
Արակաժուն բարեկամական և գործընկերային սերտ հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Մեյսի Ռիչարդսոն-Սելերս
Մեյսի Ռիչարդսոն-Սելերս (Maisie Richardson-Sellers, ), անգլիացի դերասանուհի։ Հայտնի է Ռեբեկա Մայքլսոն/ Էվա Սինքլեր դերով The CW հեռուստաալիքի «Առաջնածինները», Սաուլի դուստր Միչալի դերով ABC֊ի «Թագավորներ և մարգարեներ» և Ամայայի դերով The CW֊ի «Վաղվա լեգենդները» հեռուստասերիալներում։
Կյանք
Լինելով թատրոնի դերասանների ընտանիքից, Ռիչարդսոն-Սելերսը սկսել է զբաղվել դերասանությամբ վաղ տարիքից։ 2013 թվականին Ռիչարդսոն-Սելերսը ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանը՝ ստանալով հնաբանության և մարդաբանության աստիճաններ։ Համալսարանում նա խաղացել է տարբեր պիեսներում, որոնցից են՝ «Մեֆիստո»-ն, «Պետք է լինի կարմիր»-ը և այլն։
Աշխատանքային գործունեություն
Համալսարանը ավարտելուց հետո, Ռիչարդսոն-Սելերսը մասնակցել է լսումների և կատարել է իր առաջին դերը «Աստղային պատերազմների» շատ սպասված սիքվել «Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ VII։ Ուժի արթնացում» ֆիլմում  ՝ մարմնավորելով Քոր Սելային ։
2014 թվականին «Ուժի արթնացում» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո նա կատարել է իր երկրորդ դերը որպես Ռեբեկա Մայքլսոն, the CW֊ի «Առաջնածինները» հեռուստասերիալում, որտեղ Ռեբեկան հայտնվում է ուրիշի մարմնում՝ սխալ կախարդանքի պատճառով ։
2015 թվականի մարտին հայտարարվեց, որ Ռիչարդսոն֊Սելերսը ունենալու է դեր ABC հեռուստաալիքի «Թագավորներ և մարգարեներ» հեռուստասերիալում, որը նկարահանվելու է Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում ։ 2016 թվականի հունիսին հայտարարվեց, որ նա մարմնավորելու է Ամայա Ջիվիին/ Վիքսենին the CW հեռուստաալիքի «Վաղվա լեգենդները» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանում։ Նրա կերպարը CW Seed֊ի «Վիքսեն» մուլտսերիալի հերոսուհու տատիկն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Հանրահավաքներ Ռուսաստանում (մարտ, 2017)
2017 թվականի մարտի 26-ին սկսված հանրահավաքներ Ռուսաստանում, մասսայական հակակառավարական, հակապուտինյան բողոքի միջոցառումներ, որոնք տեղի են ունեցել Ռուսաստանի ավելի քան 80 քաղաքներում։ Հանրահավաքները սկսվել են 2017 թվականի մարտի 26-ի առավոտյան Ցույցերի շարժառիթ է հանդիսացել ռուս ընդդիմադիր գործիչ Ալեքսեյ Նավալնիի իրականացված հակակոռուպցիոն հետաքննությունը («Он вам не Димон», Նա ձեզ համար Դիմոնչիկ չէ), որի շրջանակներում ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևին անմիջականորեն առնչվող բազմաթիվ կոռուպցիոն գործընթացներ են բացահայտվել  ։
Նախապատմություն
2017 թվականի մարտի 2-ին Ալեքսեյ Նավալնիի հիմնած «Կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամը» հրապարակում է «Он вам не Димон» (Նա ձեզ համար Դիմոնչիկ չէ) հետաքննական ֆիլմը, որտեղ ասվում էր, որ Ռուսաստանի վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևին են պատկանում Ռուսաստանում և եվրոպական մի շարք երկրներում գտնվող բազմաթիվ թանկարժեք հողամասեր, առանձնատներ, բնակարաններ, բարձրակարգ զբոսանավեր, խաղողի ընդարձակ այգիներ, գինեգործարաններ և այլն։
Ֆիլմի հրապարակումից հետո Ռուսաստանի իշխանությունների կողմից չհաջորդեց քաղաքական գնահատական և համապատասխան իրավական հետաքննության իրականացում, ինչին հաջորդեց 2017 թվականի մարտի 14-ին Ալեքսեյ Նավալնիի ելույթը, որով նա կոչ էր անում նույն թվականի մարտի 26-ին ՌԴ բնակավայրերում իրականացնել փողոցային բողոքի միջոցառումներ ։ Կոչին արձագանքեցին ռուսական շուրջ 95 քաղաքի ներկայացուցիչներ, ինչպես նաև 4 քաղաքներ այլ երկրներում (Լոնդոն, Պրահա, Բազել, Բոն ։
Ա.Նավալնիի կոչից հետո Ռուսաստանի Դաշնության Ներքին գործերի նախարարության գլխավոր վարչությունը հայտարարություն տարածեց, որ կոչ էր անում բնակչությանը չմիանալ սպասվող բողոքի միջոցառումներին, քանի որ մասնակցության դեպքում անձը կտուգանվի 20.000 ռուսական ռուբլով կամ կդատապարտվի մինչև 100 ժամ հարկադիր աշխատանքի կամ էլ ազատազրկման ։
Տեղական իշխանությունների հետ համաձայնություն ու խոչընդոտներ
Ըստ Ա.Նավալնիի մամլո քարտուղար Կրռա Յարմիշի հայտարարության՝ բողոքի միջոցառումների անցկացումը հնարավոր է եղել համաձայնեցնել ռուսական 24 քաղաքի տեղական իշխանությունների հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսեյ Նավալնի Կատեգորիա:Բողոքի ակցիաներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքականություն
Սուլոնգա (Սյամժենայի վտակ)
Սուլոնգա (Сулонга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դրալովկա գետի ձախ ափում՝ 97 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շաքիի խաների պալատ
Շաքիի խաների պալատ (Şəki Xan sarayı), պալատ Ադրբեջանի Հանրապետության Շաքի քաղաքի հյուսիս-արևելյան մասում։ Կառուցվել է 1790-1797 թվականներին՝ Մեհեմմեդհեսեն խանի ժամանակ։ Պատմա-Ճարտարապետական արգելոցի տարածքում գտնվող պալատը համաշխարհային պատմական և ճարտարապետական հուշարձան է։ 18-րդ դարում պարսկական ոճով կառուցված պալատը ներկայումս գործում է որպես թանգարան։
2019 թվականի հուլիսի 7-ին Շաքիի պատմական կենտրոնը Շաքիի խաների պալատի հետ միասին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում ։
Պատմություն
Պալատը կառուցվել է 18-րդ դարում ։ Շանդոր Ռադոն նշում է, որ պալատը կառուցվել է 1760 թվականին Հուսեյին խանի կողմից։ Հետագայում պալատը վերանորոգվել է ։ Արվեստի հանրագիտարանում նշվում է, որ պալատը կառուցվել է 1791-92 թվականներին ։ Ադրբեջանի խորհրդային հանրագիտարանը ցույց է տալիս, որ պալատը կառուցվել է XVIII դարի 60-ականներին՝ Հուսեյին խան Կոշակի հրամանով ։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարանում նշված է, որ պալատը և ամրոցի պատերը միաժամանակ կառուցվել են 1765 թվականին ։ Բրիտանիկա հանրագիտարանի 1890 թվականի հրատարակության մեջ նշվում է, որ ամրոցի պատերը կառուցվել են 1765 թվականին, իսկ պալատը կառուցվել է որոշ ժամանակ անց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պալատներ Կատեգորիա:Իսլամական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի թանգարաններ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ադրբեջանում
Խորհրդային ժողովուրդ
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո այդ կայացած վերազգային նույնությունը աստիճանաբար վերացել է ։
Գաղափարի զարգացումն ԽՍՀՄ-ում
«Խորհրդային ժողովուրդ» եզրը սկսել է կիրառվել ԽՍՀՄ բնակչության նշանակման համար արդեն 1920-ականներին ։
1961 թվականին ԽՄԿԿ XXII-րդ նիստի ժամանակ Նիկիտա Խրուշչյովը ԽՄԿԿ նոր ծրագրի մասին իր զեկույցում հայտարարել է՝ ԽՍՀՄ-ում կազմավորվել է ընդհանուր բնագծեր ունեցող տարբեր ազգությունների մարդկանց պատմական ընդհանրություն՝ խորհրդային ժողովուրդ։ Նրանք ունեն ընդհանուր սոցիալիստական Հայրենիք՝ ԽՍՀՄ, ընդհանուր տնտեսական բազա՝ սոցիալիստական տնտեսություն, ընդհանուր հասարակական-դասակարգային կառուցվածք, ընդհանուր աշխարհահայացք՝ մարքսիզմ-լենինիզմ, ընդհանուր նպատակ՝ համայնավարության կառուցումը, բազմաթիվ ընդհանուր գծեր հոգևոր պատկերի, հոգեբանության մեջ։
Խորհրդային ժողովրդի որպես մեկ ընդհանրության հասկացողությունը սնուցվում էր այնպիսի ընդհանուր ձեռքբերումներով, ինչպիսիք էին հաղթանակը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում (ԽՍՀՄ-ի համար՝ Հայրենական մեծ պատերազմում) և տիեզերքի յուրացումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ազգային քաղաքականություն Կատեգորիա:Քարոզչությունը ԽՍՀՄ-ում Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդագրություն Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն Կատեգորիա:Խորհրդային ժողովուրդ Կատեգորիա:Սովետիզմներ
Վերիեռ (Արդենների գավառ)
Վերիեռ (Verrières), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Սյամժենա
Սյամժենա (Сямжена), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դրալովկա գետի աջ ափում՝ 137 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 117 կմ է, ավազանի տարածքը 1930 քառակուսի կիլոմետեր է։
Վերիեռ (Արդենների գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 35 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.36 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 33 կմ հարավ։
Սյամժենա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Վերիեռ (Արդենների գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Սյամժենա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վերիեռ (Արդենների գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բիտ Կափսի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն երկրներ
Ջոդի Միկս
Ջոդի Միկս (Jodie Meeks; ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի «Վաշինգտոն Վիզարդս» ակումբում։ Խաղում է հարձակվող պաշտպանի դիրքում։
Կարիերա
2009 թվականի ապրիլի 7-ին Ջոդի Միկսը հայտարարել է, որ պատրաստվում է մասնակցել 2009 թվականի NBA դրաֆթին։ 2009 թվականի հունիսի 25-ին Միկսը ընտրվել է դրաֆթի երկրորդ շրջանում՝ 41-րդ համարի ներքո։
2010 թվականի փետրվարի 18-ին Ֆրանցիսկո Էլսոնի հետ տեղափոխվում է «Ֆիլադելֆիա 76»՝ Պրիմոժա Բրեզեցի և Ռոյալ Այվիի փոխարեն ։
2012 թվականի օգոստոսի 13-ին երկամյա պայմանագիր է կնքել «Լոս Անջելես Լեյքերս» ակումբի հետ ։ 2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին սահմանում է իր անձնական ռեկորդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Լեյքերսի բասկետբոլիստներ
Հայկական հարց հանրագիտարան
Հայկական հարց հանրագիտարանը հայերեն հանրագիտարան է, որում զետեղված են հոդվածներ Հայկական հարցի ծագման ու զարգացման, Թուրքիայում հայերի ցեղասպանության, նշված խնդիրներին առնչվող իրադարձությունների և անձանց մասին։ Հանրագիտարանը ներառում է Հայկական հարցին վերաբերող միջազգային պայմանագրերի, համաձայնագրերի և դիվանագիտական այլ փաստաթղթերի, այդ հարցին նվիրված միջազգային բանակցությունների, խորհրդաժողովների ու վեհաժողովների մասին, հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժման, հայդուկային-ֆիդայական պայքարի, հայերի ինքնապաշտպանական կռիվների, Հայկական հարցի և հայերի ցեղասպանության նկատմամբ մեծ տերությունների ու միջազգային հանրության դիրքորոշման մասին հոդվածներ։ Հանրագիտարանում կենսագրական տեղեկություններ կան հայ ազգային-ազատագրական պայքարի նվիրյալների, տարբեր երկրների պետական, քաղաքական, հասարակական գործիչների, հայ և օտարազգի գիտնականների մասին, որոնք հետազոտել են Հայկական հարցի և ցեղասպանության պատմությունը և այլն։ Այս ամենը լրացնում են այն ակնարկային հոդվածները, որոնք նվիրված են հայ և միջազգային պատմագրության մեջ Հայկական հարցի լուսաբանմանը, Մեծ եղեռնի արտացոլմանը հայ և համաշխարհային գրականության ու արվեստի մեջ։
Հանրագիտարանում տեղ գտած հոդվածների մի զգալի մասը ունի հայերեն և օտար լեզուներով մանրամասն մատենագիտություն։ Որպես հեղինակ հանդես են եկել հանրապետության առաջատար մասնագետները, ինչպես նաև սփյուռքահայ և օտարազգի գիտնական-հայագետներ՝ Ռուսաստանից, ԱՄՆ-ից, Գերմանիայից, Ֆրանսիայից, Իտալիայից, Հունաստանից, Ավստրիայից, Լիբանանից, Արգենտինայից և այլն։
Հանրագիտարանը պարունակում է շուրջ 900 հոդված, 25 քարտեզ, ավելի քան 400 գունավոր և սև-սպիտակ լուսանկարներ, որոնց մի մասը վավերագրական նշանակություն ունի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայերեն հանրագիտարաններ
Գյամրեզ (գետ)
Գյամրեզ, գետ Արաքսի ավազանում, Ակունք գետի ձախակողմյան վտակ Զառի սելավի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Գեղամա լեռնաշղթայի արևմտյան փեշերից և ձախից միանում է Զառի սելավի հունին։ Երկարությունը 15 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Զառի սելավ գետի վտակներ
Գյումբեր
Գյումբեր, ձմեռանոց Պարսկահայաստանում, Մակու քաղաքից մոտ 8 կմ հարավ-արևմուտք, Թուրյան գետի ձախ կողմում, գետի գոյացրած մի կղզու վրա ։
Աբխազիայի յոթ սրբավայրեր
Աբխազիայի յոթ սրբավայրեր (Абжьныха), աբխազական ավանադական կրոնի կողմից սրբավայր համարվող յոթ վայրեր Աբխազիայի տարածքում։ Աբխազիայի յոթ սրբավայրերը պաշտվում են էթնիկ աբխազների, այդ թվում՝ քրիստոնյա և իսլամադավան մեծամասնության կողմից։
Ամեն սրբավայրը ունի իր քրմականա տոհմը։ Օրինակ, Դիդրիպշնիխա սրբավայրի քրմական տոմհն է գյուղացիական Չաչբա ազգը Գուդաութի շրջանի Աչանդարա գյուղից, իսկ Լիխնիխա սրբավայրի տոհմն է ազնվական Շակրիլ ազգը։
Աբխազների պատկերացումների համաձայն, սրբավայրի արջև ստածը շուտով պատժվելու է գերագույն ուժերի կողմից և հենց այդ պատճառով Աբխազիայի իրավապաշտպան մարմինները երբեմն օգտագործում են այդ սրբավայրերը որպես դատաստանի վայր։
Գլխավոր սրբավայրն է համարվում Դիդրիպշը։ 1990-ականների կեսերից հանդիսավոր կերպով կրկին վերսկսվել են աղոթքներ ասել Լաշկենդար լեռան վրա։
Երբեմն պետության առաջին անձինք էլ են մասնակցում աղոթքներին։ 1992 թվականին վրաց-աբխազական պատերազմի ժամանակ Դիդրիպշնիխա լեռան վրա աղոթք է անցկացրել նախագահ Վլադիսլավ Արձինբան, սրբավայրից հովանավորություն և պաշտպանություն խնդրելով Աբխազիայի համար։
2012 թվականի օգոստոսի 3-ին Սուխումում սահմանադիր ժողովի ընթացքում վերստեղծվել է Աբխազիայի քրմերի խորհուրդը ։
Օպերատորական արվեստ
Օպերատորական արվեստ, գեղարվեստական ստեղծագործության կինեմատոգրաֆիական տեսակ, որի խնդիրն է կինոնկարահանման արտահայտամիջոցներով և տեխնիկական, հնարքներով ստեղծել ֆիլմի գեղարվեստապատկերային ձևերը, տեսանելի կերպարներով բացահայտել բովանդակությունը, ստեդծագործության գաղափարը, կինոդրամատուրգի և ռեժիսորի մտահղացումը։
Բեմադրող կինոռեժիսորի և նկարչի հետ օպերատոր
Բեմադրող կինոռեժիսորի և նկարչի հետ օպերատորը մշակում է ապագա կինոնկարի պատկեբային ոճն ու համակարգը, անմիջականորեն իրականացնում կադրերի նկարահանումը։ Ստեղծվելով և զարգանալով կինոարվեստի հետ՝ օպերատորական արվեստը յուրացրել է պատկերային արվեստների փորձը, մշակել սեփական ատահայտչա լեզուն, իր հերթին ազդելով դրանց վրա։
Օպերատորական խնդիրներ
Օպերատեռական արվեստի կազմավորումն ընթացել է իրականության պարզ վավերացման զուտ տեխնիկական լուսանկարչական խնդիրների հաղթահարումից դեպի նրա գեղարվեստական իմաստային մարմնավորման հնարավորությունների գիտակցումն ու իրացումը, արձագանքելով կինոյի հասարակական դերի աստիճանական մեծացմանը, նրա ստեղծագործական որոնումներին, տեխնիկայի, մասնավորապես՝ նկարահանման տեխնիկայի առաջընթացին։
Հայկական օպերատորական արվեստ
Հայկական օպերատորական արվեստի զարգացմանը մեծապես նպաստել են Դ․ Ֆելդմանը, Գ․ ԲեկՆազարյանը (համատեղ4 «Պեպո», 1935, «Դավիթ Բեկ», 1944 են), Ս․ Գեորգյանը («Պատվի համար», 1956 են), Ի․ Դիլդարյանը («Ամպրոպի արահետով», 1956, «Անձամբ ճանաչում եմ», 1958, ՀԽՍՀ պետ․ մրց․ 1967, «Նվագախմբի տղաները», 1960 են), Ժ․ Վարդանյանը («Ոսկե ցլիկ», 1955 են), Ա․ Ջալալյանը («Առաջին սիրո երգը», 1958, «Հյուսիսային ծիածան», 1961, «Արտակարգ հանձնարարություն», 1965, ՀԽՍՀ պետ․ մրց․ 1967 են) և ուրիշներ։
Նոր սերնդի կինոօպերատորների՝ արվեստի Յավուրյանի («Բարն, ես եմ», 1965, ՀԽՍՀ պետական մրցանակ 1967, «Երեանյան օրերի խրոնիկան», 1972, «Երկունք», 1977 են), Ս․ Իսրայելյանի («Եռանկյունի», 1967, ՀԽՍՀ պետ․ մրց․ 1975, «խաթաբալա», 1970, «Նահապետ», 1977 են), Կ․ Մեսյանի («Մենք ենք մեր սարերը», 1969, «Հայրիկ», 1972 են), Ս․ Շահբազյանի («Նռան գույնը», 1969), Ո․ Վաթինյանի, Լ․ Աթոյանցի, Մ․ Վարժապետյանի, Յու․ Րաբախանյանի, Է․ Մաթևոսյանի և ուրիշների ստեղծագործության հետ է կապված օպերատորական արվեստի արդի միտումների երևան գալը հայկական կինոյում։
Հայկական օպերատորական արվեստին բնորոշ է պատկերային բարձր կուլտուրան, հուզական, նուրբ դիմանկարների ստեղծումը, ինտերիերների վարպետ նկարահանումը, օպերատորական միջոցներով խորհրդանշական ընդհանրացումներ կատարելու ձգտումը, ազգ․ կերպարվեստի ավանդույթների արգասավոր յուրացումը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կինոարվեստ
Նախապատմական Ավստրիա
Ստորին պալեոլիթ
Առաջին հոմոնոիդները` Homo erectus տեսակի ներկայացուցիչները Եվրոպայում հայտնվել են մոտավորապես 700 հազար տարի առաջ։ Նրանց հետ կապված գտածոները հայտնաբերվել են մասնավորապես ժամանակակից Ավստրիայի հարևան Հունգարիայի տարածքում։
Վերջին պալեոլիթ
Ժամանակակից Ստորին Ավստրիայում հայտնաբերված բազմաթիվ գտածոներ վերաբերվում են վերին պալեոլիթին, որոնցից առավել նշանակալի են Վախաուի գտածոները։ Վերին պալեոլիթին են վերաբերվում նախնադարյան մշակույթի երկու ստեղծագործություն` Շտրացինգից հայտնաբերված «Հալգենբերգյան Վեներան» (32.000 տարեկան, դաջվածք պլաստիկ, 7.2 սմ, ամֆիբոլիտ-թերթաքար) և «Վիլենդորֆյան Վեներան» (26.000 տարեկան, 11 սմ, կրաքար)  ։
2005 թվականին Ավստրիայում հայտնաբերվել է Homo sapiens տեսակի երեք մանուկների թաղումները, այդ թվում երկու մանուկ-երկորյակների թաղումները, որոնք ծածկված էին մամոնտի թիկունքի ոսկորով, որոնք գտնվել են ուշպոլեոլիթյան կայանատեղի հանդիսացող Կրյոմս Վախտբերգում (Կրյոմս նա Դունայ քաղաքի մոտ գտնվող Վախտբերգ գյուղ)։ Գտածոները թվագրվում են 27.000 տարով և վերաբերվում են Գրավետյան մշակույթին և հանդիսանում են ժամանակակից Ավստրիայի հնագույն թաղումները ։
Մեզոլիտ
Մեզոլիտը անցումային ժամանակաշրջան է ոսրորդությունից և հավաքորդությունից դեպի նստակյաց հողագործության։ Այդ մասին են վկայում ժամանակակից Ավստրիայի տարածքում ոչ մեծաքանակ գտածոները՝ Բոդենզեի երկրամասից ու Հռենոսի հովտից հայտնաբերված գործիքներ և Էլսբետենից հայտնաբերված միկրոլիտներ։
Նեոլիտ
Նեոլիտի ժամանակաշրջանում աստիճանաբար բնակեցվեցին ժամանակակից Ավստրիայի բոլոր շրջանները, որտեղ հնարավոր է եղել զբաղվել հողագործությամբ կամ որտեղ կար հումքի առկայություն։ Այսօրվա դրությամբ հնէաբանները հողագործական բնակավայրեր են հայտնաբերել Բրուն ամ-Գեբիրգումում, որոնք վերաբերվում են Գծային-ժապավենային խեցեգործական մշակույթին։ Եղջերաքարի հնագույն հանքավայր է հայտնաբերվել Վիեննայի մոտակայքում գտնվող Մաուեր Անտոնսխեյի գագաթին, որը նույնպես վերաբերվում է այդ ժամանակաշրջանին։ Հաջորդ ժամանակաշրջանը նշանավորվում է լենդենյան մշակույթի բնակավայրերի խիտ բնակեցմամբ։ Այդ ժամանակ Ստորին Ավստրիայի տարածքում կառուցվեցին մի քանի հայտնի օղակային մեգալիթներ։
Պղնձե դար
Միջինդանուբյան դաշտավայր տարածքներից հայտնաբերվում են հնագույն պղնձե առարկաներ, մասնավորապես՝ պահոց Ջտոլհոֆից (Հոյե Վանդ, Ստորին Ավստրիա)։ Այդ ժամանակաշրջանում Ավստրիայի արևելքում տարածվեցին բարձրլեռնային բնակավայրերը։ Պղնձե դարում հումքի, հատկապես՝ պղնձի որոնումները հանգեցրեցին նաև ներքին ալպիական տարածաշրջանների բնակեցմանը։ Կարևոր գտածո է հանդիսանում Էցի մումիան, որն իրենից ներկայացնում է ալպիական սառցադաշտերում լավ պահպանված մարդու մարմնի մնացորդներ, որը թվագրվում է մ.թ.ա. 3300 թվականով։ Մոնձեի մշակույթի մարդիկ ապրում էին ցցային շինություններում, որոնք կառուցում էին ալպյան լճերի ափերին։ Այդ մշակույթը ոչնչացվեց լճային ցունամիից, որն առաջացավ երկրաշարժի հետևանքով։
Բրոնզե դար
Բրոնզե դարաշրջանի սկզբից սկսում են առավել հաճախ հայտնվել ամրացված պատեր, որոնք ծառայում էին ոչ միայն որպես իշխանության խորհրդանիշ, այլ նաև պղնձի և կապարի վերամշակման կենտրոնների պաշտպանության համար։ Հումքի և կիսաֆաբրիկատների ծաղկող առևտուրը արտացոլվեց թաղումների ձևավորման վրա (Պիտեն, Ֆրանցհաուզեն, Ստորին Ավստրիա)։ Թաղումների սափորային դաշտերի մշակույթի ժամանակաշրջաններում սկսվեց աղի ստացումը Գալշտատից հյուսիս գտնվող տարածքներից։
Երկաթե դար
Երկաթի դարը Ավստրիայի տարածքում բնութագրվում է միջերկրծովյան քաղաքակրթության, ինչպես նաև արևելաեվրոպական տափաստաններից եկած ժողովրդի ազդեցությամբ։ Տեղի է ունենում անցում Հալշտատյան մշակույթից դեպի Լատենյան մշակույթի, որտեղ գերիշխում էր կելտական տարրը, բայց որը իր ազդեցության գոտում ներառեց ֆրակներին։
Հալշտատյան մշակույթ
Երկաթե դարի հնագույն ժամանակաշրջանը Եվրոպայի մեծ մասում անվանվում է հայտնի գտածոների հայտնաբերման վայրի անվանումից՝ Հալշտատ (Վերին Ավստրիա)։ Հալշտատյան մշակույթում գերակշռում էին կելտերը և իլլիրացիները։ Հալշտայն մշակույթի արևմտյան և արևելյան շրջանները առանձնացնում են Էնս, Իբս և Ինն գետերի հոսանքով։ Արևմտյան Հալշտատյան շրջանը կապ էր պահպանում Լիգուրիայի ափամերձ վայրերում գտնվող հունական գաղութների հետ։ Ալպերում Հալշտատյան մշակույթը շփվում էր էտրուսկների և մի շարք այլ մշակույթների հետ, որոնք գտնվում էին ազդեցության տակ։ Արևելյան Հալշտատյան շրջանը կապ էր պահպանում տափաստանային ժողովրդի հետ, որոնք բնակվում էին Կարպատներից մինչև հարավռուսինական տափաստաններ ։
Հալշտատյան մշակույթի հիմնական ապրանքներից մեկը աղն էր, որով առատ էին այդ հողերը։ Հալշտատյան թաղումներում հայտնաբերվել են ներմուծված շքեղության առարկաներ, որոնք ծագել են Հյուսիսային և Բալթիկ ծովերից մինչև Աֆրիկայի տարածաշրջաններ։ Ավստրիայի տարածքում հնագույն գինու նմուշը գտնվել է Բուրգենլանդի Ցագերսդորֆի կուրգանյան թաղումներում։ Կրոնական արվեստի հուշարձան է հանդիսանում Շտիրիայում գտնված Շտրետվերգյան երկրպագության ձիասայլը   ։
Լատենյան մշակույթ
Ուշ երկաթե դարը լատենական մշակույթում։ Ի տարբերություն Հալշտատյանի՝ նրա մեջ արդեն չեն մտնում իլլիրացիները, սակայն նրա ազդեցության ոլորտ են ընկնում բալկանյան ժողովուրդները, Ավստրիայից դեպի արևելք՝ ֆրակիացիները, դակերը և գոթերը։ Կելտերից նրա մեջ մտնում էին ոչ բոլոր կելտական ժողովուրդները ։
Առաջին անգամ հայտնի են դառնում (հիմնականում հռոմեական և հունական աղբյուրներից) այդ ժամանակաշրջանի ժողովուրդների անվանումները։ Այդ ժամանակ հարավում և արևելքում ծագում է ժամանակակից Ավստրիայի առաջին պետական կազմավորումը՝ Նորիկը, որը միավորում է մի քանի կելտական ցեղախմբեր նորիկների գլխավորությամբ։ Ավստրիայի արևմուտքը բնակեցված էր րետական ցեղախմբերով, որոնք ծագումով մոտ էին էտրուսկներին (Ֆրիտցենս-Սանցենոյի հնէաբանական մշակույթ) ։
Կելտական աղային կենտրոններ դարձան Դյուրբերգը և Հալայնը (ներկայիս Զալցբուրգ)։ Ավստրիայի արևելքում երկաթի հանույթը ծաղկում էր Օբերպուլենդորֆում (Բուրգելանդ), որտեղից հռոմեացիները ստանում էին իրենց համար այդքան գնահատելի երկաթը։ Հասարակական կյանքի կենտրոն են դառնում բարձունքների վրա ամրացված բնակավայրերը (օպիդումները), ինչպիսիք են օրինակ Մագդալենսբերգ լեռան վրա (Կարինթիա), Շվարցենբախի մոտ կամ Բրաունսբերգ լեռան վրա ։
Նախարարական 2-րդ տուն
Պատմություն
Տունը կառուցվել է ճարտարապետ Իոսիֆ Իվանովիչ Շառլեման 1-ի նախագծով։ Նախագիծը հաստատվել է 1836 թվականի հունիսին։ Կառուցելու ժամանակ շենքը կոչվել է Կավալերական։ Շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 1839 թվականի հունիսին, իսկ հարդարման աշխատանքները` 1841 թվականին ։
Ճարտարապետություն
Տան խարիսխահարկը երեսապատված է պուտիլովյան կավճային սալիկներով։ Պատերը սվաղված են։ Տունն ավարտվում է ատամնիկներ ունեցող քիվով։ Առաջին հարկի բարձր պատուհաններն ունեն կորացված զարդաքիվեր և ծեփածո խեցեզարդեր, իսկ երկրորդ հարկի պատուհանները ոչ մեծ ու քառակուսի են։ Որմնասյուներով և ատտիկոսով արևելյան ճակատը նայում է դեպի Մեծ պալատը, որի բարոկկո ոճի դրվագման հետ ներդաշնակում է տան դրվագումը։ Ճակատային դեկորի ծեփածո մանրամասների հեղինակներն են վարպետներ Տ. Դիլյովը և Ի. Կոսոլապովը։ Շենքը Նախարարական 1-ին տան և Ֆլիգել-ադյուտանտական տան հետ Ռազվոդնայա հրապարակի համակառույցի մասն է։ Ի տարբերություն համաչափորեն կանգնած Նախարարական 2-րդ տան, Նախարարական 1-ին տունն ունի բարձր ցոկոլային հարկ, տարբերվող հատակագիծ (երկու հարկերում միջանցքներով), արևելյան (կողային) ճակատի դեկորի տարբերություններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:1841 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Ինքնախաբեություն
Ինքնախաբեություն՝ մտքերի ներշնչման գործընթաց է, որը չի համապատասխանում իրականությանը, խաբուսիկ, ինքն իրեն ներշնչած վստահություն։ Այս հոգեբանական ֆենոմենը կարող է լինել անձի հոգեբանական պաշտպանության ձև։
Հասկացության բազմազանություն
«Ինքնախաբեություն» հասկացությունը լայնորեն կիրառվում է հումանիտար կարգապահության շարքում, հատկապես՝ հոգեբանության և հոգեվերլուծության, գրականության, փիլիսոփայության, իմացաբանության և սոցիոլոգիայի մեջ։ Կախված յուրաքանչյուր ոլորտի համատեքստից տարբերվում են նրա մեկնաբանությունները։
Ինքնախաբեությունը հոգեվերլուծության մեջ
Կլինիկական պրակտիկայում «Ինքնախաբեություն» հասկացության փոխարեն որպես կանոն գործածվում են նրա ամենամոտ համարժեքները՝ «Ռեպրեսիա», «Պատրանքային մտածողություն»։ Ամերիկացի հայտնի հոգեվերլուծաբան և հոգեթերապևտ Ռոյ Շեֆերը «Նոր լեզու հոգեվերլուծության համար» գրքում (1967 թվական) նկարագրում է այցելուի սովորությունը խաբել ինքն իրեն, որպես տհաճ կամ ամոթ առաջացնող վերապրումներից «անգիտակցական պաշտպանության» միջոց ։
Ինքնախաբեությունը գրականության և փիլիսոփայության մեջ
Ինքնախաբեության ֆենոմենն արտացոլում է գտել մի շարք փիլիսոփա էքզիստենցիալների մոտ, որոնցից ամենաճանաչվածներն են՝ Սյորեն Կիերկեգորը, Մարտին Հայդեգերը և Ժան Պոլ Սարտրը։ Վերջինիս աշխատանքներում կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում և մեկնաբանվում է որպես ոչ իսկական գոյության հիմնական ձև։
Սարտրի շարադրանքի համատեքստից հետևում է, որ ինքնախաբեության համար անհրաժեշտ պայմանը դա մարդկային էության այսպես կոչված մասնատվածությունն է երկու մասի («Ես» և «Գիտակցություն»), դրանցից մեկը մյուսից թաքցնում է ինչ որ մի բան, որը հայտնի է իրեն։
Հետազոտելով ինքնախաբեություն հասկացությունը, Սարտրը վերանայում է իր ուսուցչի՝ Հուսերլի այն հայացքները, որոնք նույնականացնում են «ԵՍ» և «Գիտակցություն» հսկացությունները և արդյունքում ձևավորում է սեփական տեսությունը, որը ընկած է «Կեցություն և ոչինչ» (1943 թվական) շարադրանքի հիմքում։
Ինքնախաբեությունը Ռոբերտ Թրիվերսի մեկնաբանությամբ
Այդ մեկնաբանությունը հիմնված է հետևյալ տրամաբանության վրա. բնության մեջ լինելով հաղորդակցման բազային ասպեկտ, սուտը տալիս է շահույթ ստանալու հնարավորություն, այսպես կենդանիները վայրի բնության մեջ խաբում են միմիկրիայի կամ «ահազանգ» տալու ճանապարհով, որոնք նպաստում են գոյատևմանը ։
Ինքնախաբեության օրինակներ
Առօրյա կյանքում ինքնախաբեության օրինակները անթիվ են։ Ներկայացնենք ամենաբնորոշ օրինակները.
Հասկացության հերքում
Հոգեբանության մեջ հազվադեպ է օգտագործվում «ինքնախաբեություն» տերմինը, քանի որ հոգեբաններն այդ հասկացությունը համարում են ոչ գիտական։ Որպես կանոն նրանք նախընտրում են այն փոխարինել ավելի գիտական համարժեքներով, ինչպիսիք են «հերքումը», «ռեպրեսիան», «պատրանքային մտածողությունը»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Էքզիստենցիալիզմ Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ (The Football Association Challenge Cup, կարճ՝ FA Cup), առավել հայտնի Անգլիայի գավաթ, անգլիական ֆուտբոլի գավաթային առաջնություն, որն անցկացնում է Անգլիայի ֆուտբոլի ասոցիացիան։ «Անգլիայի գավաթ» անվանման տակ սովորաբար հասկացվում է տղամարդկանց առաջնությունը, չնայած որ գոյություն ունի նաև Ֆուտբոլի Անգլիայի կանանց գավաթ։
Անգլիայի գավաթը համարվում է աշխարհի ամենահին ֆուտբոլային առաջնությունը ։ Առաջին խաղարկությունը կայացել է 1871-1872-ին։ Գավաթի խաղարկությանը մասնակցում են տարբեր դիվիզիոնների մեծաթիվ ակումբներ, ինչն էլ պատճառ է դառնում, որ երբեմն ցածր դիվիզիոնի ակումբներն անակնկալ հաղթում են մեծ ակումբներին։
Անգլիայի գավաթի գործող գավաթակիրը Մանչեսթեր Յունայթեդն է, որը 2016 թվականի մայիսի 21-ին Ուեմբլի մարզադաշտում 1-2 հաշվով հաղթեց հաղթեց Քրիսթալ Փելասին։ Առաջնության ամենատիտղոսակիր ակումբները Մանչեսթեր Յունայթեդը և Արսենալն են, որոնք 12 անգամ հաղթել են գավաթը։
Հովանավորներ
Անգլիայի գավաթն առաջին անգամ պաշտոնապես հովանավոր ունեցավ 1994-95 մրցաշրջանում։ Սակայն որպեսզի պահպանի հայտնի առաջնության ազգային ինքնությունը, նրա անունը երբեք չի փոխվել, ի տարբերություն Լիգայի գավաթի, որի հովանավորի փոփոխությունը բերում է նաև անվան փոփոխություն։ Փոխարենը առաջնությունը կոչվում է «Անգլիայի գավաթ, որը հովանավորում է (հովանավորի անունը)»։ 2011 - 2014 թթ-ին Budweiser ընկերության հետ ունեցած պայմանագրի արդյունքում առաջնությունը կրեց «Անգլիայի գավաթ, որը հովանավորում է Budweiser-ը» (The FA Cup sponsored by Budweiser) պաշտոնական անվանումը։ Այս պահին առաջնության անվանումն է Անգլիայի գավաթ, որը հովանավորում է Emirates-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Վիել Սեն Ռեմի
Վիել Սեն Ռեմի (Viel-Saint-Remy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 245 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.63 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 22 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 150 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 116-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 116 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 108 անձ (59 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (1 տղամարդ և 7 կին)։ 34 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տիկսնա
Տիկսնա (Тиксна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում Սոկոլսկի և Տոտեմսկի շրջաններում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի ձախ ափում՝ 336 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 51 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ես և դու (ֆիլմ, 2017)
«Ես և դու» (Sage femme), 2017 թվականին նկարահանված ֆրանս-բելգիական ֆիլմ-դրամա, որի ռեժիսորն է Մարտեն Պրովոն, իսկ գլխավոր դերերում հանդես են գալիս՝ Կատրին Ֆրոն և Կատրին Դենյովը։ Ժապավենի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի փետրվարի 14-ին Բեռլինի 67-րդ կինոփառատոնին ։
Սյուժե
Քլերը միայնակ մայր է, ով ունի մեծահասակ որդի։ Կինը որպես մանկաբարձուհի աշխատում է գինեկոլոգիական բաժանմունքում և վարում է իր սահուն կյանքը՝ լիովին նվիրվելով աշխատանքին։ Մի անգամ նրա կյանքումէ հայտնվում է կամակոր բարեկամուհի Բեաթրիսը, որն իր հանգուցյալ հոր սիրուհին էր։ Այդ կինն ինչ-որ տեղ անհետացել էր և չէր հայտնվել երեսուն տարի, բայց այժմ զանգահարել էր ու հաղորդել, որ կարևոր նորություններ ունի․․․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:21-րդ դարի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր մահվան մասին
Դամբո
Սյուժե
Արագիլը կրկեսային փիղ` միսիս Ջամբոյին է բերում փղիկ Ջամբոյին։ Անսովոր մեծ ականջների համար փղիկին կրկեսի մյուս բնակիչները չեն սիրում և նրան անվանում Դամբո (dumb - հիմար)։ Դամբոյին ծաղրանքներից պաշտպանելու համար, միսիս Ջամբոն հարձակվում է մարզչի վրա, և դրա պատճառով նրան առանձին վանդակում փակում են։ Դրանից հետո, երբ Դամբոն դառնում է կրկեսային համարի անհաջողության պատճառը, բոլորը հեռու են մնում նրանից։ Դրանից հետո Դամբոյի միակ ընկերը Թիմաթի անունով մկնիկն էր։ Նրանք սխալմամբ օգտագործելով ալկոհոլ՝ ջրի փոխարեն, հայտնվում են ծառի ճյուղի վրա։ Դամբոն Թիմաթիի նոր ընկերների՝ ագռավների օգնությամբ պարզում է, որ կարողանում է թռչել։ Վերադառնալով կրկես, Դամբոն եզրափակիչ ներկայացման ժամանակ տպավորիչ թռիչք է կատարում և դառնում կրկեսի գլխավոր աստղ և կրկին միանում է մորը։
Հետաքրքիր փաստեր
Դամբո փղիկը նաև հանդիպում է «Ով է դավել Ռոջեր ճագարին» ֆիլմում։
Թողարկումը
2001 թվականին մուտֆիլմի 60-րդ ամյակին նվիրված թողարկվեց «Disney DVD», Dolby Digital 1.0 ձայնով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1941 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր փղերի մասին Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Լավագույն երաժշտության համար Օսկարի մրցանակակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր
Զանգակ բողկանման
Զանգակ բողկանման (, колокольчик репчатовидный), զանգակազգիների ընտանիքի երկշաքիլավոր, բազմամյա մոլախոտ։ Բույսը վեգետատիվ ճանապարհով աճում ու բազմանում է ծլարմատավորների նման, սակայն փոքր-ինչ յուրահատուկ ձևով։ Առաջին տարում բույսը առաջացնում է մի քանի սրտաձև տերևներով արմատամերձ վարդակ, որի առանցքը հողի մեջ խոանում է 3 սմ չափով և վերածվում ավելի քան 10սանտիմետրանոց առանցքային, չճուղավորվող արմատի։ Այս վիճակում ծիլը ձմեռում և հաջորդ տարում աճը շարունակվում է։ Երկարավուն, բողկանման արմատի գլխիկի վրա առաջնում են բազմաթիվ շառավղային ծիլեր, որոնց հանգույցնեից առաջանում են ուղղականգուն, փոքր-ինչ թավոտ ցոուններ որոնց բարձրությունը հասնում է մինչև 80 սմ։ Ցողունի վերին մասում, մի կողմից կախված են զանգակաձև կապուտակ ծաղիկներ։
Տարածում
Տարածված է՝ Եվրոպայում, Արևմտյան Ասիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում, նախկին ՍՍՀՄ եվրոպական մասում, հարավային գոտիներում և հատկապես Կովկասում, Հայաստանի նախալեռնային լեռնային և անտառատափաստանային գոտիներում։
Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Ռոմանով
Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Ռոմանով (Алексей Николаевич, ), ռուս վերջին կայսր Նիկոլայ II-ի և նրա կնոջ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի միակ որդին։ Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու կողմից սրբադասվել է։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Նիկոլաևիչը Նիկոլայ II-ի և Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի հինգերորդ երեխան և միակ որդին էր։ Նա ուներ չորս ավագ քույրեր՝ Օլգան, Տատյանան, Մարիան և Անաստասիան, ովքեր պաշտում էին փոքրիկ Ալեքսեյին։ Տղան միշտ գտնվում էր ուշադրության կենտրոնում և նույնիսկ ստվերում էր իր քույրերին։ Փաղաքշական նրան անվանում էին Ալյոշա։
Անհամբեր ժառանգորդի սպասող Նիկոլայն ու Ալեքսանդրան ունեցան չորս դուստր։ Ամբողջ կայսրությունը արդեն հուսալքվել էր։ Սակայն 1904 թվականին վերջապես ծնվեց երկար սպասված ժառանգորդը։ Ամենաշատը ցնծության մեջ էին գտնվում տղայի ծնողները։ 1904 թվականի սեպտեմբերի 3-ին տեղի ունեցավ տղայի հանդիսավոր կնունքը։ Կնքահայրերն էին Դանիայի թագավոր Կրիստիան IX-ը, Անգլիայի թագավոր Էդվարդ VII-ը, Ուելսի արքայազնը և Գերմանիայի կայսր Վիլհելմ II-ը։ Քանի որ Ռուսաստանը պատերազմում էր Ճապոնիայի հետ, պատերազմող բոլոր զինվորները նույնպես հռչակվեցին կնքահայրեր։ Բոլորը կրում էին հատուկ համազգեստ։ Երեխայի հագուստը ամբողջովին ոսկեզօծ էր։
Հեմոֆիլիա
Դեռ երկու ամիսը չլրացած Ալեքսեյի մոտ սկսվեց արյունահոսություն պորտի հատվածում։ Բժիշկները տեղեկացրին, որ տղան հիվանդ էր հեմոֆիլիա արյան անբուժելի հիվանդությամբ, որը նա ժառանգել էր իր մորից, ով էլ իր հերթին այն ժառանգել էր իր մորական տատիկ՝ Անգլիայի թագուհի Վիկտորիայից։ Հիվանդությունը ստացել էր "թագավորական" անվանումը, քանի որ Վիկտորիան այն տարածել էր գրեթե բոլոր եվրոպական թագավորական ընտանիքներին։ Հեմոֆիլիան արտահայտվում էր միայն արական սեռի մոտ, իսկ կանայք հիվանդության կրող էին համարում։ Հիվանդություն կրողի մոտ բացակայում է հատուկ սպիտակուց, որը մասնակցում է վերքերի փակման գործընթացում։ Հիվանդի մոտ որևէ հարվածից կամ նույնիսկ փոքր կտրվածքից կարող է առաջանալ արյունահոսություն։ Երակները և մազանոթները պատռվում են, և արյունը տարածվում է մաշկի տակ, կամ ներքին օրգանների վրա առաջացնելով խնձորի չափի մուգ կապույտ հետքեր, որոնք անցնում են բավական ուշ։ Առավել ցավոտ են ներքին արյունահոսությունները։ Ավելի մեծ վերքերից հիվանդը կարող է ուղղակիորեն արնաքամ լինել։
Սարսափի մեջ գտնվող ծնողները որոշեցին ոչինչ չհայտնել երեխայի հիվանդության մասին, միայն շատ մոտիկ հարազատներն էին տեղյակ։
Գրիգորի Ռասպուտինը
Հուսաթափության մեջ գտնվող Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնան որոնում էր գերբնական ուժերով օժտված անձանց որպեսզի կարողանար բժշկել Ալեքսեյին։ Նրան այցելում էին տարբեր հոգևորականներ և հրաշագործներ, սակայն նրանցից ոչ մեկը չէր կարողանում բուժել Ալեքսեյին։ Սակայն հայտնվեց Գրիգորի Ռասպուտին անունով մի հոգևորական, ով ժամանել էր Սիբիրից։ Նա մի քանի անգամ փրկեց մահվան եզրին գտնվող Ալեքսեյի կյանքը և դրանով շահեց Ալեքսանդրայի ամբողջ վստահությունը։ Նիկոլայը նրան շատ չէր վստահում, բայց զիջում էր իր կնոջը։ Պալատում Ռասպուտինին ուղղակիորեն ատում էին և կասկածում էին նրան գերբնական ուժերի տիրապետման հարցում։ Ըստ տարբեր վկայությունների Նիկոլայը մի քանի անգամ ցանկացել է վտարել Ռասպուտինին, բայց դա չի արել, քանի որ եթե երեխային որևէ բան պատահեր, ապա Ալեքսանդրան հենց նրան կմեղադրեր այդ հարցում։ Ռասպուտինը վայելում էր Ալեքսանդրայի, Ալեքսեյի և նրա չորս քույրերի վստահությունը։ Երեխաները նրան անվանում էին "մեծ ընկեր":
1912 թվականին Ալեքսեյի առողջական վիճակը այնքան ծանր էր, որ բոլորը համոզված էին, որ տղան կմահանար։ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնան անհույս վիճակում հեռագրեց Ռասպուտինին, տեղեկացնելով տղայի վիճակի մասին։ Քիչ ժամանակ անց նա պատասխանեց, որ տղային ոչինչ չի պատահի և նա կապրի և իրոք որոշ ժամանակ անց Ալեքսեյի վիճակը լավացավ։ Դա պատճառ հանդիսացավ, որպեսզի Ալեքսանդրա լիովին վստահի Ռասպուտինին։ Հոգևորականին ատում էին ոչ միայն թագավորական ընտանիքի ներկայացուցիչները, այլ նաև ժողովուրդը։ Նրա մասին բացասական լուրեր էին տարածվում։ Նա հայտնի էր որպես ալկոհոլիկ և ուներ բռնաբարության մեղադրանքներ։ Սակայն Ալեքսանդրա նրան վստահում էր, քանի որ իր տղայի ապրելու հույսը տեսնում էր միայն Ռասպուտինի ներկայության մեջ։
Քաղաքական իրավիճակի սրվելուց հետո Ռասպուտինը սկսեց խորհուրդներ տալ Նիկոլային, բայց կայսրը չէր լսում տրված խորհուրդներին։ Ռասպուտինը երբեմն նաև Ալեքսանդրայի միջոցով էր փորձում Նիկոլային համոզել։ Ընտանիքի անդամները, այդ թվում նաև Նիկոլայի մայրը՝ Մարիա Ֆեոդորվնան, ցանկանում էին ամեն գնով ազատվել հոգևորականից։ 1916 թվականին իշխան Ֆելիք Յուսուպովը կազմակերպությամբ Ռասպուտինը սպանվեց։ Ալեքսանդրայի համար դա ողբերգություն էր, քանի որ հոգևորականը նրան ասել էր, որ իրեն որևէ բան պատահելու դեպքում նրա ընտանիքը կմահանար տանջանքի միջոցով։ Ալեքսանդրան իր երեխաների վզից կախել էր Ռասպուտինի նկարը՝ որպես փրկրության նշան։ Այդ նկարները կախված մնացին մինչև նրանց մահը։
Ռասպուտինի ազդեցությունը Ալեքսեյի առողջական վիճակի վրա երբեմն բացատրվում է ասպիրինի հնարավոր գործածությամբ, քանի որ այն օգնում է ցավազրկելուն և արյան պնդանալու հարցում։
Առաջին տարիները
Ալեքսեյը ուներ բաց կապույտ աչքեր և դեղնավուն մազեր։ Ըստ տարբեր վկայությունների նա շատ գեղեցիկ էր և ուներ պարզ դիմագծեր։ Իր հասակին համեմատ նա ավելի բարձրահասակ էր։