cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ճոխտ պռվածառ վանք
Առաջին հուշարձանախումբ
Փրկված խաչքարերից մեկի վիմագրերից.
Մեկ այլ խաչքարի վիմագիր.
Այս արձանագրությունից պարզ է դառնում, որ եկեղեցիներից մեկը կառուցվել է 13-րդ դարում։
Երկորդ հուշարձանախումբ
Շրջափակված է կրկնպարիսպով։ Հիմնական կառուցվածքը ուղղանկյուն հատակագծով (6.5 մ x 3 մ) եկեղեցին է։ Ամբողջությամբ փլված է։ Տեղ-տեղ պահպանվել է կողապատերը, բեմի խորշերը, դռան գետնամերձ մասերը։ Եկեղեցին կառուցված է թմբի վրա, բազալտակուռ աստիճաններով կապված է պարսպի դարպասի հետ։ Անկանոն պարագծով, 9.5 մ x 13 մ մակերեսով, պարսպի պատերի հաստությունը 1.5 մ։ Հարավային պատի տակ կա մի փոքր խաչքար։
Պարսպապատ եկեղեցուց հարավ-արևելք, բավականին հարթ և ընդարձակ տարածության վրա նշմարվում են ավերված շինության հետքեր։ Հսկայական քարե որմերը կանոնավոր մշակված են և ունեն քիվ, զարդ, փորագրություններ։ Այն քառակուսի է, 9 մ երկարությամբ և գրեթե նույն լայնությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:11-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արցախի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Մարտունու շրջանի շենքեր և կառույցներ
Հայկական օպերա
Հայկական օպերայի ակունքները գալիս են 19-րդ դարի երկրորդ կեսից և 20-րդ դարի սկզբներից ։
Ակունքներ
Ժողովրդական, գուսանա-աշուղական ստեղծագործության որոշ նմուշներ ստացել են երաժշտա-թատերական ծավալուն ներկայացման բնույթ՝ սյուժետային զարգացմամբ, երգերով, զուգերգերով և մասսայական տեսարաններով։ Այդպիսին են նավասարդի տոների, դյուցազնական երգերի հետ կապված ծիսական երգ ու պարերը։ (Հայկ ու Բել, Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ, Սասունցի Դավիթ և այլն)     ։ Երգը, խոսքը, շարժումն ու պարը համադրելու վկայություն են երգային, պարային ու արտասանության ձևերի հնագույն անունները ժողովրդական ու գուսանական արվեստում, ինչպես օրինակ «Թվելյաց երգերը»  ։
Հայկական թատերախմբերից մի քանիսն ունեին սեփական կոմպոզիտորներ։ Նրանց հորինած թատերական երաժշտությունըերբեմն մարմնավորված էր լինում այնպիսի մեծ ծավալներով և այնքան գեղարվեստապես ավարտված էր, որ հաճախ կատարում էին ինքնուրույն համերգներում ։
Ստեղծման նախադրյալներ
19-րդ դարի երկրորդ քառորդում ձևավորվում է հայկական կոմպոզիտորական դպրոցը։ Հայտնվում են այնպիսի անուններ, ինչպիսիք են Տիգրան Չուխաճյանը, Մակար Եկմալյանը, Քրիստափոր Կարա-Մուրզան, Նիկողայոս և Արմեն Տիգրանյանները, Ռոմանոս Մելիքյանն ու ուրիշները։
Ժամանակի առաջավոր գաղափարներն առավել ուժով և տաղանդով արտահայտել են իրենց ստեղծագործություններում Կոմիտասն ու Ալեքսանդր Սպենդիարյանը։
Հասարակական կյանքում մեծ նշանակություն են ձեռք բերում երաժշտությունը, գրականությունն ու թատրոնը։ Հասարակական իրադրությունն ու ազատագրական շարժման պայմաններընպաստում են, որ կոմպոզիտորները դիմեն երաժշտական թատրոնին, որպես հանդիսատեսի հետ շփվելու միջոցի։ 19-րդ դարի կեսին սկսեցին հանդես գալ առաջին սիրողական և պրոֆեսիոնալ երաժշտա-թատերական խմբերը։
Օպերայի ժանրին մշակույթի գործիչների ուշադրությունն է հրավիրել Միքայել Նալբանդյանը, ով օպերայի սիրահար լինելով, կարևորել է ազատագրական, սոցիալական անարդարության դեմ պայքարի հետ կապված օպերաների թարգմանությունը հայերեն։ 1864 թվականին Պետերբուրգում լույս տեսած «Տրուբադուր» օպերայի հայերեն կլավիրը նվիրված էր Նալբանդյանին։ Հայկական օպերաների ստեղծմանը շատ են նպաստել Հովհաննես Թումանյանը, նկարիչներ Վարդգես Սուրենյանցը և Մարտիրոս Սարյանը ։
19-րդ դարի երկրորդ կեսին և 20-րդի սկզբին առաջ են գալիս առաջին հայկական օպերային լիբրետոները։ Ասպարեզ են գալիս մի շարք հայտնի երգիչներ՝ Նադեժդա Պապայանը, Ե․ Տերյան-Կորդանովան, Մագդալինա Գենջյանը, Ներսես Շահլամյանը, Բեգլար Ամիրջանյանը, Տիգրան Նալբանդյանը, Արմենակ Շահմուրադյանը, Արշակ Կոստանյանը, Շարա Տալյանը և ուրիշներ։
Օպերային թատրոն
1927 թվականին Երևանի պետական կոնսերվատորիայում, տնօրեն Անուշավան Տեր-Ղևոնդյանի նախաձեռնությամբ, հիմնվեց օպերային ստուդիան, որի երգչախմբի (Ռոմանոս Մելիքյան, Ս. Մելիքյան), սիմֆոնիկ նվագախմբի (Ա.Ադամյան) և մեներգիչների կազմերով էլ 1932 թվականին Հայաստանի կառավարության որոշմամբ հիմնադրվեց Ազգային օպերային թատրոնը։ Թատրոնը բացվեց 1933 թվականին Սպենդիարյանի «Ալմաստ» օպերայի բեմականությունով։ Ազգային օպերային խաղացանկի ստեղծման գործում կարևոր նշանակություն ուներ նաև նոր ընդարձակված և վերամշակված խմբագրությամբ «Անուշ» օպերայի բեմադրությունը ։
1940 թվականին Ազգային օպերային թատրոնն ունեցավ հայ մեծ ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծով նորակառույց շենքը ։
Հայկական բեմադրված օպերաներ
Ստորև ներկայացված են հայ կոմպոզիտորնրի գրած և երբևէ ներկայացված օպերաները ըստ ստեղծման տարեթվերի։
Մենակատարներ
Բարձր նվաճումներով է նշանավորվել ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Գոհար Գասպարյանի, Տաթևիկ Սազանդարյանի, Պավել Լիսիցյանի, Նար Հովհաննիսյանի, Միհրան Երկաթի ստեղծագործական ուղին։ Օպերային թատրոնում առաջատար տեղ են գրավել երգիչներ Ավագ Պետրոսյանը, Դավիթ Պողոսյանը, Արշավիր Կարապետյանը, Եվգենյա Խաչիկյանը, Գոհար Գալաչյանը, Անժելիկա Հարությունյանը, Էլվիրա Ուզունյանը, Ա․ Կարապետյանը, Գ․ Գրիգորյանը ։
Մանկական օպերաներ
Երևանի, Թիֆլիսի և Բաքվի դպրոցներում ցուցադրվել են Ազատ Մանուկյանի «Չարի վերջը», Միքայել Միրզայանի «Ճպուռն ու մրջյունը», Ե Բաղդասարյանի «Անտառի մանուկ», Անտոն Մայիլյանի «Չարաճճի Միկիչը», «Գյուլնազ տատի հեքիաթը» և այլ մանկական օպերաներ ։
Դիասպորոլոգիա
Դիասպորոլոգիա կամ կարպոէկոլոգիա, բուսաբանության բաժին, որն ուսումնասիրում է դիասպորների տարածման օրինաչափությունները։
Դիասպոր
Դիասպորը ( διασπείρω՝ ցրում եմ, տարածում եմ) կամ պրոպագուլը (լատիներեն՝ propago՝ տարածում եմ) բույսի մարմնի մաս է, որը կարող է բնականոն ճանապարհով տարանջատվել նրանից և ծառայել բազմացմանը։
Տարբերում են․
Կարպոլոգիա
Երբեմն կարպոէկոլոգիան հասկանում են ավելի նեղ իմաստով, որպես կարպոէկոլոգիայի բաժին (գիտություն պտուղների և սերմերի մասին), որն ուսումնասիրում է պտուղների և սերմերի տարածմաան օրինաչափությունները։
Դիասպորների տարածման եղանակները
Դիասպորների տարածման եղանակների բազմազանությունը կարող է տարանջատված լինել երկու մեծ խմբերում՝արտաքին միջավայրի գործոնների օգտագործմամբ և առանց դրա (այդ եղանակները համապատասխանաբար կոչվում են ալոքորիա և ավտոքորիա)։ Իսկ արտաքին գործոնները կարելի է բաժանել բիոտիկ՝ կենսածին (այսինքն այլ օրգանիզմների կենսագործունեության հետ կապված) և աբիոտիկ՝ ոչ կենսածին։ Այս եղանակներից շատերի համար գոյություն ունեն հատուկ եզրույթներ, որոնք ավարտվում են «քորիա» վերջավորությամբ ( χωρέω (choreo) ՝ «առաջ եմ ընթանում», «տարածվում եմ» )։
Հատուկ անվանումների ցանկ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուսաբանություն Կատեգորիա:Բուսաբանության բաժիններ
Մարսիական Որսորդ
Մարսիական Որսորդ (Matian Manhunter ինչպես նաև հանդիպում է Որսորդը Մարսից ինչպես նաև Մարսիացին թարգմանություններով) իսկական անունը` Ջոն Ջոնս – DC Comics ընկերության հորինված կոմիքսի կերպար։ Առաջին անգամ հայտնվել Detective Comics-ի #225-ում 1955 թվականին։ Ստեղծվել է գրող Ջոզեֆ Սամաշսոնի և նկարիչ Ջո Սերտի կողմից։ 1998 թվականին հայտնվել է ամբողջությամբ նրան վերաբերվող կոմիքսների շարք (հեղինակ` Ջոն Օստրենդեր, նկարիչ` Տոմ Մենդրեյկ)։ Կերպարը հայտնի է նրանով, որ հանդիսանում է Արդարության լիգայի հիմնադիրներից և մշտական անդամներից մեկը։
Լյոբրեգատ
Լյոբրեգատ (Río Llobregat, Llobregat), գետ Իսպանիայում։ Հոսում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքով։ Գետի ակունքը տեղակայված է Պիրենեյան թերակղզու արևելքում՝ Սիեռա դել Կադիում։ Պատկանում է Միջերկրական ծովի ավազանին։ Երկարությունը կազմում է 175 կմ։ Գետի ավազանը 4,948 կմ2։
Մարսիական Որսորդ
Ստեղծման պատմություն
Մարսիական Որսորդը առաջին անգամ հայտնվել է 1955 թվականին Detective Comics-ի #225–ում, դրա համար որոշ պատմաբաններ կարծում են, որ Մարսիական Որսորդը Կոմիքսների արծաթե դարի առաջին կերպարն է ։ Սակայն կոմիքսների պատմաբան Քրեյգ Շատտը՝ «Ask Mister Silver Age» (Հարցրեք պարոն Արծաթե դարին) սյունակի հեղինակը «Comics Buyer’s Guide» ամսագրում չի համաձայնվել դրա հետ, նշելով, որ Մարսիական Որսորդը առաջին անգամ հայտնվել է որպես դետեկտիվ, օգտագործելով իր գերունակությունները հանցագործներին բռնելու համար ։ Ի վերջո նա դարձավ Արդարության լիգայի անդամ, չնայած ի սկզբանե եղել է սովորական «տարօրինակ դետեկտիվ»։ Ըստ Շատտի Մարսիական Որսորդը սուպերհերոս է դարձել Detective Comics #273 - ում 1959 թվականի նոյեմբերին, երբ անձը դարձել է գաղտնի և փոխվել է կոստյումը ու արտաքին տեսքը ։
Լյոբրեգատ
Լյոբրեգատը Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի երկրորդ ամենաերկար գետն է։ Գտնվում է Բարսելոնա քաղաքից 10 կմ դեպի հարավ՝ միջազգային օդանավակայանից ոչ հեռու ։ Գետի վրա տեղակայված է Սատանի կամուրջը։
Մարսիական Որսորդ
Հորինված կենսագրություն
Մարսիական Որսորդի իսկական անունն է Ջոն Ջոնս։ Վերջին մարսիացին, որ պատահմամբ հայտնվել է Երկրի վրա, որտեղ իր ունակությունների շնորհիվ ընդունել է մարդանման կանաչ մաշկով արարածի կերպարանք։ Ինչպես նաև հաճախ ընդունում է տեսք, թաքնվելով դետեկտիվ Ջոն Ջոնսի և պատահական մարդկանց անձի տակ։ Մարսիական Որսորդը հանդիսանում է Արդարության լիգայի անդամ։
Լյոբրեգատ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի գետեր Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի ավազանի գետեր
Մարսիական Որսորդ
Քննադատություն և կարծիքներ
2011 թվականի մայիսին Մարսիական Որսորդը զբաղեցրել է 43-րդ տեղը 100 լավագույն կոմիքսի հերոսները IGN վարկածով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:DC Comics
Էվզոնի
Էվզոնի (Εύζωνοι ), գյուղ Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 108 մետր բարձրության վրա, Վարդար (Ակսոնա) գետի աջ ափին, Մակեդոնիայի նախկին հարավսլավիական հանրապետության սահմանի մոտ, Պոլիկաստրոնից 12 կմ հյուսիս, Սալոնիկից 61 կմ հյուսիս-արևմուտք և Աթենքից 362 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Մտնում է Պեոնիյա (դիմա) համայնքի մեջ, Կիլկիսի ծայրամասային միավոր է Կենտրոնական Մակեդոնիայի ծայրամասում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 331 մարդ։
Գյուղի արևելյան ծայրամասով անցնում է ավտոմայրուղի 1-ը, որը եվրոպական E75 երթուղու մի մասն է։
Մինչև 1927 թվականի օգոստոսը կոչվել է Մացիկովո : Անունը ստացել է էվզոններ  բառից։ Էվզոնները այժմ նախագահական գվարդիա են, որը հանդիսավոր պատվո պահակություն է անում անհայտ զինվորի գերեզմանի մոտ  և պահպանում է Աթենքում գտնվող նախագահական պալատը։
Միացվել է Հունաստանին Առաջին Բալկանյան պատերազմի ընթացքում։ Մինչև պատերազմը գյուղը բնակեցված է եղել մակեդոնացիների (բուլղարական աղբյուրներում բուլղարարացիների) կողմից, ավելի ուշ բնակեցվել է Բոգդանցիից, Գևգելիայից, Գրչիշտեից և Ստրումիցայից (որը միացվել էր Սերբիային) եկած հույն մակեդոնացի գաղթականներով, իսկ 1922 թվականից հետո՝ Արդագանայից, Գյոլեից, Կերասունից, Կարսից և Սուխումից եկած փախստական պոնտացիներով։
Էվզոնի միություն
Էվզոնի տեղական միության մեջ են մտնում չորս բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 919 մարդ։ Մակերեսը 59,092 կմ² է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կիլկիս
Մկրտում Հովնաթանյան
Մկրտում Հովնաթանյան, հայ դիմանկարիչ։
Հովնաթան Հովնաթանյանի որդին, Հակոբ և Աղաթոն Հովնաթանյանների հայրը։ Ապրել և ստեղծագործել է Թիֆլիսում։
Կենսագրություն
Մկրտում Հովնաթանյանը ծնվել է 1779 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1765 թվականին ) նկարիչներ Հովնաթանյանների տոհմիկ ընտանիքում։ Նկարել է կրոնական թեմաներով կտավներ, հայ թագավորների ու ռազմական գործիչների մի շարք դիմանկարներ, որոնցից առավել հայտնի է «Տրդատ թագավոր» կտավը (Հայաստանի ազգային պատկերասրահ) ։ Օգնել է հորը վերանորոգելու և նկարազարդելու Էջմիածնի Մայր Տաճարի գեղանկարները, որոնք ավելի վաղ ստեղծել էր նրա նախապապը՝ Նաղաշ Հովնաթանը։ Ստեղծել է նաև Սիոնի մայր տաճարի գեղանկարները։ Աշխատանքներում առկա են կլասիցիզմի որոշակի տարրեր, որոնք ժամանակի գեղագիտական ճաշակի արտահայտություններ են։ Մկրտում Հովնաթանյանի աշխատանքներից պահպանվել են կաթողիկոս Եփրեմի, Ս. Խ. Գուրգենբեկյանի դիմանկարները (Հայաստանի ազգային պատկերասրահ), հայ թագավորների դիմանկարների շարքը (Հայաստանի ազգային պատկերասրահ և էջմիածնի վանքի Վեհարան) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Խոջիվանքի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Հայ դիմանկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի նկարիչներ
Ալեքսանդր Դյուկով
Ալեքսանդր Վալերևիչ Դյուկով (Алекса́ндр Вале́рьевич Дю́ков, ), ռուս թոփ մենեջեր, Գազպրոմ նեֆտ ԲԲԸ գլխավոր տնօրեն, վարչության նախագահ։ 2019 թվականի փետրվարի 22-ից Ռուսաստանի ֆուտբոլային միության նախագահ։
1991 թվականին ավարտել է Լենինգրադի նավաշինարարական ինստիտուտը՝ ինժեներ-աերոգիդրոմեխանիկ մասնագիտությամբ ։
Forbes-ի տվյալներով՝ 2018 թվականին ամենահարուստ ռուսաստանցիների վարկանիշում գտնվել է 191-րդ տեղում՝ 500 մլն դոլար կարողությամբ ։
Աշխատանք «Գազպրոմ նեֆտ»-ում
Ալեքսանդր Դյուկովը Գազպրոմ նեֆտը ղեկավարում է 2006 թվականից։ 2016 թվականի դեկտեմբերին Գազպրոմ նեֆտ ԲԲԸ-ի տնօրենների խորհուրդը հինգ տարով երկարաձգել է Դյուկովի հետ պայմանագիրը՝ որպես գլխավոր տնօրեն, վարչության նախագահ ։
12 տարվա ընթացքում նրա ղեկավարությամբ ընկերությունը կրկնակի ավելացրել է արդյունահանման ծավալները ։ 2017 թվականի արդյունքներով Գազպրոմ նեֆտը նավթի արդյունահանման և վերամշակման ծավալով երկրի խոշորագույն ընկերությունների եռյակում է ։
Ալեքսանդր Դյուկովի խոսքով՝ Գազպրոմ նեֆտը մտադիր է ավելացնել արդյունահանումը միջին շուկայից բարձր տեմպերով, որպեսզի ամրապնդվի համաշխարհային թոփ-10-ում և մինչև 2020 թվականը դուրս գա տարեկան 100 մլն տոննայի արդյունահանման ծավալից։ Forbes-ին տված հարցազրույցում նա հայտարարել է, որ միաժամանակ ընկերությունը ձգտում է դառնալ համաշխարհային ոլորտային բենչմարկ, արդյունավետության, անվտանգության և տեխնոլոգիական հագեցվածության չափանիշ ։
Ալեքսանդր Դյուկովի նախաձեռնությամբ Գազպրոմ նեֆտը ներառվել է բաժենովյան շքախմբի մշակման մեջ։ 2017 թվականին «Հայրենական տեխնոլոգիաների և բարձր տեխնոլոգիական սարքավորումների համալիրի ստեղծում բաժենովյան շքախմբի պաշարների մշակման համար» նախագիծը ստացել է ազգային կարգավիճակ  ։
Պրոֆիլային նախագծի զարգացումը, որի օպերատորն է Գազպրոմ նեֆտը, կօգնի մինչև 2025 թվականը ավելացնել ԱՄՆ-ի թերթաքարային նավթի՝ բաժենովյան սվիտից ռուսական տարբերակի արտադրությունը ։
Դյուկովը կողմնակից է նավթի ոլորտում թվային տեխնոլոգիաների ներդրմանը ։ Նրա ղեկավարությամբ Գազպրոմ նեֆտ-ում թվային տրանսֆորմացիա է սկսվել  ։ 2016 թվականից մինչև 2018 թվականը ընկերությունը հաջողությամբ իրականացրել է բարձր տեխնոլոգիական նախագծեր բլոկչեյնի և լոգիստիկայի ոլորտում արդյունաբերական ինտերնետի ոլորտում (բեռների առաքում Պրիմլոմնայա հարթակ ), արհեստական բանականության, նախաակտիվ վերլուծաբանները հիմնված Big Data («Թվային երկվորյակ» համակարգ ): 2018 թվականի ապրիլին Դյուկովը որոշում է կայացրել ստեղծել Գազպրոմ նավթի թվային տրանսֆորմացիայի տնօրինություն, որը պետք է ձևավորի ընկերության թվային նախագծերի միասնական համակարգ և զարգացնի սեփական ինտելեկտուալ ծառայությունները ։
Անձնական կարողություն
Ընդգրկվել է ամենահարուստ ռուսաստանցիների ցուցակում՝ շնորհիվ Սիբուրում գործող բաժնետոմսերի բարձրագույն ղեկավարության մրցանակաբաշխության ծրագրի ։ 2011 թվականից որպես վարձատրություն ստացել է Սիբուրի բաժնետոմսերի փաթեթը (3.95 %), որը, ԶԼՄ-ների գնահատմամբ, կարող էր արժենալ ավելի քան 500 մլն դոլար։ 2018 թվականին գլխավորել է կապիտալիստ տնօրենների վարկանիշը, որը հրապարակել Է Forbes ամսագիրը։ Փորձագետների գնահատականներով՝ Դյուկովին պատկանող Սիբուր ընկերության բաժնետոմսերի փաթեթն արժե շուրջ 729 մլն դոլար ։
Գործունեությունը Զենիթ ՖԱ-ում
2008 թվականի մարտից մինչև 2017 թվականի մայիս Ալեքսանդր Դյուկովը պետերբուրգյան Զենիթ ֆուտբոլային ակումբի նախագահն էր։ Այդ ընթացքում ակումբը երեք անգամ դարձել է Ռուսաստանի չեմպիոն (2010, 2012 և 2015 թվականներին), երկու անգամ՝ Ռուսաստանի գավաթակիր (2010, 2016 թվականներին), ՈՒԵՖԱ-ի գավաթակիր և ՈՒԵՖԱ-ի սուպերգավաթակիր (2008 թվականին) ։
2008 թվականից մինչև 2019 թվականի փետրվարը եղել է «Զենիթ» ակումբի տնօրենների խորհրդի նախագահը   ։ Այդ պաշտոնը նա լքել է ՌՖՄ-ի նախագահի պաշտոնում ընտրվելու կապակցությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Դեռևս Էլիս
Դեռևս Էլիս (Still Alice), 2014 թվականի արտադրության ամերիկյան դրամա ։ Ֆիլմը հիմնված է 2007 թվականին Լիզա Ջենովայի կողմից գրված համանուն բեսթսելլեր վեպի վրա։
Ֆիլմի ռեժիսորները Ռիչարդ Գլացերն և Ուոշ Ուեստմոլենդն են։ Ֆիլմի գլխավոր դերակատարներն են Ջուլիանա Մուրը, Ալեք Բոլդուինը և Քրիստեն Ստյուարտը։ Ֆիլմում Ջուլիանա Մուրը խաղում է Կոլումբիայի համալսարանի լեզվաբանության պրոֆեսորի դեր, ում մոտ ախտորոշվել էր Ալցհայմերի հիվանդության նախնական փուլը։ Ալեք Բոլդուինը խաղում է նրա ամուսնու դերը, իսկ Քրիստեն Ստյուարտը, Քեյթ Բոսուորթը և Հանթեր Փերիշը խաղում են նրա երեխաների՝ Լիդիայի, Աննայի և Թոմի դերերը։
«Դեռևս Էլիս» ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 8-ին կայացած Տորոնտոյի կինոփառատոնի ժամանակ ։ Ջուլիանա Մուրը նոմինացվել է տարբեր մրցանակաբաշխություններում որպես լավագույն դերասանուհի (72-րդ Ոսկե Գլոբուսի մրցանակաբաշխություն, Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկարի» 87-րդ մրցանակաբաշխությունը)։
Սյուժե
Կոլումբիայի համալսարանի լեզվաբանության պրոֆեսոր Էլիս Հոուլենդը արդեն երկար տարիներ է, որ ամուսնացած է և ունի երեք երեխա։ Նա ապրում է շատ սովորական կյանքով։ Սակայն նրա կյանքը կտրուկ փոխվում է, երբ նրա մոտ ախտորոշվում է Ալցհայմերի հիվանդության նախնական փուլը։
Արձագանք
Ֆիլմը հիմնականում արժանացել է քննադատների բարձր գնահատականներին։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 30 արձագանքների վրա հիմնված 87 % վարկանիշ ։ ԱՄՆ-ի քննադատների ազգային խորհրդի կողմից ֆիլմն ընդգրկվել է 2014 թվականի լավագույն անկախ ֆիլմերի ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Սարիղայա (այլ կիրառումներ)
Սարիղայա, կարող է վերաբերել՝
Խոսե Գալիեգոս ի Առնոսա
Խոսե Գալիեգոս ի Առնոսա (Jose Gallegos y Arnosa, ), իսպանացի նկարիչ օրիենտալիստ և քանդակագործ։ Խորապես ազդվել է ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմից։ Հիմնականում ապրել է Իտալիայում։
Կենսագրություն
Խոսե Գալիեգոս ի Առնոսան ծնվել է 1857 թվականի մայիսի 3-ին Իսպանիայում, Խոսե Գալիեգոսի (գինեգործական ընկերության աշխատակից) և Ֆրանցիսկա Առնոսայի ընտանիքում։ Մանկուց տարված է եղել գեղանկարչությամբ, եղել է նկարիչ Սալվադոր Սանչես Բարբուդոյի մտերիմ ընկերը, ում հետ նկարչության դասեր է վերցրել տեղի նկարիչ Լուիս Սևիլից ։
Գալիեգոս ի Առնոսան 1873 թվականին, շնորհիվ ձեռնարկատեր, գինեգործ, իր հովանավոր Գիլիերմո Գարվեյի (Guillermo Garvey), ում մոտ աշխատում էր իր հայրը, տեղափոխվել է Մադրիդ, որտեղ նոր փուլ է սկսել` կրթություն ստանալով Սան Ֆերնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Գալիեգոսը հոր հորդորով ընտրել է ճարտարապետության ֆակուլտետը, քանի որ հայրը կարծում էր, որ այս մասնագիտությունը որդուն թույլ կտա հասնել նյութական բարեկեցության։ Ակադեմիայի տնօրենը, երիտասարդի մեջ բացահայտելով նկարաչական տաղանդ, նամակ է գրել Գալիեգոս ի Առնոսայի հորը` թույլտվություն ստանալով նրան տեղափոխելու նկարչության բաժին ։ Նրա ուսուցիչն ակադեմիայում դառնում է նկարիչ Ֆեդերիկո դե Մադրասոն ։
Ուսումնառության ավարտից հետո Գալիեգոս ի Առնոսան ուղևորվել է Թունիս և Մարոկկո (որոշ ժամանակ աշխատել է Տանժեր քաղաքում)` տարվելով տեղի բնապատկերների յուրահատկությամբ։ Հենց այս շրջանից էլ նրա ստեղծագործության մեջ ներթափանցում են վառ գույների խաղն ու քմաճաշակ նախշերը։ Մարոկկոյից վերադառնալուց հետո անհատական առաջին ցուցահանդեսը նրան բերում է հաջողություն և ճանաչում քննադատների շրջանակում։ 1878 թվականին նա նկարում է «Արաբական հարսանիք» նկարը, որը գնում է կառավարությունը, և նույն թվականին էլ մեկնում է Հռոմ, որ շարունակի գեղանկարչություն ուսումնասիրել` դրանով կատարելով իր ուսուցչի ցանկությունը ։
Որոշ ժամանակ նա անցկացրել է Վենետիկում, որտեղ ապրում էր իսպանացի նկարիչ, օրիենտալիստ Մարիանո Ֆորտունին, ու Խոսե Գալիեգոս ի Առնոսան հայտնվում է նրա ազդեցության տակ։ 1894 թվականին հեղինակը բնակություն է հաստատում Հռոմում, որտեղ կայանում են հաջող մի քանի ցուցահանդեսներ` հեղինակի մասնակցությամբ։ Ցուցահանդեսներից մեկի ժամանակ նկարիչը ենթարկվում է վանդալային հարձակման, ինչը նրա կարծիքով պայմանավորված էր իտալացի նկարիչների նախանձով։ Դրանից հետո Գալիեգոս ի Առնոսան դադարում է իր նկարները Հռոմում ներկայացնել ։
Խոսեն ուներ երեք ստուդիա Վիա Մարգուտայ 54 հասցեում, որտեղ հայտնի շատ այլ նկարիչներ ևս ունեին արվետանոցներ։ Ստուդիան զարդարված էր բարոկկո ոճի հայելիներով և սյուներով, նաև հունական ու հռոմեական քանդակներով։ Նկարիչը սիրում էր գեղեցկությունն իր բոլոր դրսևորումներով, միշտ ընտրում էր ամենագեղեցիկ բնորդներին ու բնորդուհիներին, որոնց վճարում էր օրական 5 լիրա, ընդ որում այդպիսի գնի դիմաց նրանք ամբողջ օրը պետք է մնային ստուդիայում` անկախ նրանից, թե կնկարի արդյոք նկարիչը իրենց։
Իսպանացի այլ նկարիչների հետ համատեղ, օրինակ` Խոսե Վիլիեգաս Կորդերո, Սալվադոր Սանչես Բարբուդո, նա հիմնում է Իտալիայում ապրող «Իսպանացի նկարիչների միությունը»։ Դա նկարիչների յուրօրինակ ակումբ էր։ Հռոմը նրա մշտական բնակության վայրն էր, սակայն Գալիեգոս ի Առնոսան հաճախ էր այցելում այլ քաղաքների միջազգային ցուցահանդեսներ, որտեղ ցուցադրվում էին նրա աշխատանքները` Մադրիդ, Մյունխեն, Լոնդոն, Փարիզ և Բեռլին։ Ամեն տարի նա իր ընկերոջ` քանդակագործ Մարիանո Բենլիուրեի հետ մի քանի շաբաթ անցկացնում էր Ասսիզիում ։
Նկարչի աշխատանքների մի ամբողջ շարք նվիրված է կաթոլիկ եկեղեցու հոգևորականությանը` ինչպես նրանց պարտականությունների կատարմանը, այնպես էլ առօրյա կյանքին։ Դրանցից մի քանիսում կարդինալներն իրար հետ շախմատ են խաղում ։ Նկարիչը լավ ծանոթ էր հոգևորականների առօրյա կյանքին և ճիզվիտական օրդենի գեներալներից մեկի հետ նույն տան մեջ էր ապրում ։
Նրա քանդակագործական ու ճարտարապետական կարևոր աշխատանքներից է Սուրբ Սանտյագո եկեղեցային համալիրի խորանը իր հայրենի Խերես դե լա Ֆրոնտերա քաղաքում։ Այն ստեղծել է 1900-1906 թվականներին։ Այս պատվերը նրան առաջարկել էր իր նախկին հովանավոր Գիլերմո Գարվեյը 1900 թվականին նկարչի` մասնավոր այցով Իսպանիայում եղած ժամանակ։ Երեսպատումն իրականացվել է Կարարայի մարմարով, իսկ հիմքը Բարդիլիոյի գորշ մարմարն է։ Խորանի չափերը հասնում է 10.5 մ-ի, խորանը բաղկացած էր մարմարի 43 մեծ աղյուսներից, 36 քանդակներից և ոսկեզօծ բրոնզից պատրաստված ռակայից` մասունքների արկղից։ Խորանի կենտրոնում Փրկչի կերպարն է։ Որոշ հատվածների վրա նկարիչն աշխատել է Հռոմում։ Խորանը բացվել է 1906 թվականի օգոստոսի 8-ին ։
Սարյակներ (այլ կիրառումներ)
Սարյակներ, կարող է վերաբերել՝
Խոսե Գալիեգոս ի Առնոսա
Անձնական կյանք
Խոսե Գալիեգոս ի Առնոսան ընտանիքում եղել է հինգ եղբայրներից կրտսերը։ Նկարչի եղբայրներից մեկը հետագայում դարձել է Կոլումբիայում սուրճի պլանտացիաների սեփականատեր, մեկ ուրիշը` Բուենոս Այրեսի համալսարանի պրոֆեսոր, երրորդը` զինվորական (մահացել է Իսպանիա-ԱՄՆ ավիաչվերթի ժամանակ)։ Նկարչի ոչ հարազատ եղբայր Խոսե Լուիս Գալիեգոսը հիմնադրել է ֆուտբոլային առաջին պրոֆեսիոնալ ակումբը Սևիլիայում` դառնալով Սևիլյա ՖԱ-ի առաջին նախագահը ։
1887 թվականին Գալիեգոս ի Առնոսան ամուսնացել է իտալուհի Ջուզեպինա Տրելանցիի հետ (Giuseppina Trelanzi), որից ունեցել է չորս զավակ։ Ամուսնությունը տևել է տասը տարի, 1897 թվականին մահացել է նկարչի կինը ։ 1898 թվականին նա ամուսնացել է երկրորդ անգամ, այս անգամ անգլուհի Կոնստանս Հարդվինգի հետ (Constance Harding): Կինը նկարչից փոքր էր 23 տարով և Իտալիա էր տեղափոխվել հոր մահից հետո, ով հոգևորական էր։ Կոնստանսը նկարչից ունեցել է հինգ երեխա ։ Առաջին ամուսնությունից ծնված որդիներից մեկը` Խորխե Գալիեգոս Տրելանցին, Իսպանիայում հայտնի ճարտարապետ է եղել։ Նկարիչն իր ողջ կյանքի ընթացքում նյութական խնդիրներ գրեթե չի ունեցել` ի տարբերություն իր մնացած շատ գործընկերների։ Նա հեշտությամբ վաճառել է իր նկարները բարձր գներով և մշտական պայմանագիր է ունեցել Բեռլինում հաստատված հոլանդացի արթդիլեր Վան Բաերլի հետ (van Baerle): Ըստ պայմանագրի` նկարիչը պարտավոր էր նրան ամսական մեկ կտավ տրամադրել, սակայն այդ ճշգրիտ ժամանակացույցը Գալիեգոս ի Առնոսան գրեթե երբեք չի պահպանել։ Նա մասնավոր պատվիրատուներ է ունեցել Ռուսաստանից, ԱՄՆ-ից (շանավոր հրատարակիչ Ուիլյամ Ռենդոլֆ Հերսթը նրա արվեստի մոլի երկրպագուն էր), Մեծ Բրիտանիայից ։
Բացի Հռոմի իր քաղաքային բնակարանից` նա մեծ վիլլա է կառուցել Պարիոլի շրջանում` Հռոմի մերձակայքում։ Ամեն ամառ նա իրեն կարող էր թույլ տալ վիլլա վարձել առողջարանային հեղինակավոր Նետունո շրջանի ափամերձ հատվածում` Անցիոյից ոչ հեռու։ Նկարիչը սիրել է զբաղվել որսորդությամբ, Նետունոյում պահել է շատ որսաշներ ։
Նկարիչը մահացել է վայրի վարազի որսի ժամանակ դժբախտ պատահարի արդյունքում. որսի ժամանակ նա թաքնվել էր ծառի վրա, որտեղից ընկնելով` կոտրում է ողնաշարը։ Ստացված վնասվածքից նա այլևս չի ապաքինվել։ Նա մահացել է կաթվածից 1917 թվականի սեպտեմբերի 21-ին (երկրորդ ամուսնությունից ծնված ավագ որդու մահից ուղիղ 12 ժամ անց) ։
Նկարչի մահից անմիջապես առաջ, որը վրա է հասել Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտի նախորդ օրը, նրա գերմանացի արթդիլերը նկարչին մեծ գումար էր պարտքով տվել։ Դա ֆինանսական լուրջ դժվարություններ է առաջացնում նրա կնոջ համար, ում ձեռքին քիչ գումար էր մնացել։ Մարած պարտքը նրան չի փրկում ֆինանսական ճգնաժամից, քանի որ դիլերը վճարել էր գերմանական թանկարժեք նամականիշերով, և այրին ստիպված վաճառում է տանը մնացած բոլոր նկարները։ Ստացված գումարով նա թեյարան է բացում Հռոմի Իսպանական աստիճանի մոտ, որը շուտով սկսում է շահույթ ապահովել ։
Ժառանգություն
Խոսե Գալիեգոս ի Առնոսայի աշխատանքները պահվում են Իտալիայի պատկերասրահներում Մադրիդի Պրադո թանգարանում, Բաուտցենի գեղարվեստի թանգարանում (Գերմանիա), Բոստոնի գեղարվեստի թանգարանում, Մադրիդի` ժամանակակից արվեստի թանգարանում, մասնավոր հավաքածուներում։ Դրանք ներկայացվում են հեղինակավոր աճուրդներում (Christie’s, Sotheby’s, Kunsthaus Lempertz, Phillips և այլն)։ Էրմիտաժում ներկայացված է նրա «Ելք եկեղեցուց» նկարը (1894) ։ Նկարչի` մի շարք աշխատանքներ պահվում են Սանկտ Պետերբուրգի Կրոնի պատմության պետական թանգարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Իսպանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Իսպանացի ճարտարապետներ
Սարո (այլ կիրառումներ)
Սարո, կարող է վերաբերել՝
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան (Բելգորոդի մարզ)
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան (Красногвардейский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բելգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բիրյուչ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1762,6 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 39941 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,66 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սաքոյիվար (այլ կիրառումներ)
Սաքոյիվար, կարող է վերաբերել՝
Օլյու դ' Ագուա Գրանդի
Օլյու դ'Ագուա Գրանդի (Olho d'Água Grande), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Տրայպու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4 957 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 118,510 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 41,83 մարդ/կմ²։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Սաֆոնովկա (այլ կիրառումներ)
Սաֆոնովկա, կարող է վերաբերել՝
Սեբին (այլ կիրառումներ)
Սեբին, կարող է վերաբերել՝
Մարատունդա
Մարատունդա (Μαραθούντα), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 250-260 մարդ։ Տեղակայված է Պաֆոս քաղաքից 6 կմ դեպի արևելք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Օլյու դ' Ագուա դաս Ֆլորիս
Օլյու դ'Ագուա դաս Ֆլորիս (Olho d'Água das Flores), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Բատալյայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 20 364 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 183,442 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 111,01 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1949 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիման չափավոր է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Մուհամմադը Մադինայում
Մուհամմադը Մադինայում, իսլամի հիմնադրի՝ Մուհամմադ մարգարեի կյանքի՝ հիջրայից (622) մինչև մահ (632) ընկած ժամանակահատվածը։ Այդ ընթացքում Մուհամմադը եղել է Մադինայում ստեղծված իսլամական համայնքի քաղաքական ու հոգևոր առաջնորդը։ Մադինայում են գրվել սուրբ Ղուրանի 114 սուրաներից 24-ը։
Մադինայական համայնքը մուսուլմանների առաջին պետական կազմավորումն է։ 623 թվականին այն պատերազմել է մեքքացի հեթանոսների հետ։ Այն պոլիսային տիպի ինքնիշխան քաղաք-միություն էր, որը մարգարեի մահից հետո վերածվեց խալիֆայության։ Մուհամմադի կառավարման ընթացքը հայտնի է որպես «երջանկության դար» (عصر السعادة` ասր ալ-սաադաթ) :
Կենսագրություն
Մուհամմադ մարգարեն ծնվել է «փղի տարում»` 570 թվականին, Մեքքա քաղաքում։ Արաբական թերակղզում տեղի ունեցող փոփոխությունների արդյունքում նրա հարավը՝ Եմենը կամ «Երջանիկ Արաբիան», որտեղ կային բազմաթիվ քաղաքակրթություններ, միավորվել էր մեկ պետության՝ Հիմյարի թագավորության մեջ (250-525)։ 525 թվականին այն նվաճվել էր Աֆրիկյան ափում՝ Եթովպիայի սահմաններում գոյացած Աքսումի թագավորության կողմից։ 570 թվականին Աքսումի թագավորի զորքերը հարձակվել էին Եմենից հյուսիս ընկած շրջանի՝ Հիջազի վրա, որտեղ գտնվում էր Մեքքա քաղաքը։ Թագավորն արշավել էր փղերով, որպիսիք չէին հանդիպում Արաբիայում։ Ուստի արաբները 570 թվականը կոչեցին «փղի տարի»։ Մուհամմադը ծագում է ալ-Կուրեյշ (القريش) ցեղի բանու Հաշիմ (بنو حاشم) տոհմից։ Մանուկ հասակում որբացած Մուհամմադին հովանավոր ու որդեգիր է դառնում իր հորեղբայրը՝ բանու Հաշիմ տոհմից Աբու Տալիբը։ Վերջինս զբաղվում էր առևտրով։ Երբ Մուհամմադը դառնում է 12 տարեկան, Աբու Տալիբը նրա հետ ուղևորվում է ժամանակակից Սիրիայի հարավում գտնվում Բոսրա քաղաքը։ Քաղաքը ժամանակին մտել էր Նաբաթեայի թագավորության (մ.թ.ա. 3-րդ դարի վերջ-մ.թ. 106) մեջ։ Լինելով Հռոմեական (395 թվականից՝ Բյուզանդական) կայսրության քրիստոնեություն ընդունած առաջին մարզերի՝ Սիրիայի ու Պաղեստինի հարևանությամբ, Բոսրան ևս ուներ քրիստոնյա բնակչություն։ Այստեղ Մուհամմադը հանդիպում է քահանա Բահիրային, ով, ավանդության համաձայն, կուրեյշցիներին հայտնում է, որ իրենց մեջ գտնվում է Աստծո մարգարեն ։
Տասնհինգ տարեկանից Մուհամմադը սկսում է ապրել ինքնուրույն կյանքով. զբաղվում էր հովվությամբ, քարավանային առևտրով։ 25 տարեկանում՝ 595 թվականին, Մուհամմադը ամուսնանում է 40 տարեկան այրի կնոջ՝ վաճառական Խադիջայի հետ։ Սակայն որոշ աղբյուրներում կնոջ տարիքը նշվում է 28, և պատճառաբանվում, որ 40-ը Արևելքում զուտ հասունություն նշող թիվ է՝ Մովսես մարգարեն 40 տարի հրեաների հետ շրջում էր Սինայի անապատում, Մուհամմադ մարգարեն 40 տարեկան էր, երբ սկսեց իսլամի քարոզը, և այլն։ Նրանք ունենում են 4 դուստր՝ Ումմ Քուլսում, Ռուկկայա, Զայնաբ և Ֆատիմա։ Նրանց որդին՝ Կասիմը, նորածին հասակում մահանում է։ Մուհամմադին երբեմն կոչում էին Կասիմի հայր (أبو قسيم՝ աբու Կասիմ)։ 599 թվականին ծնվում է Ալին (علي بن أبي طالب)՝ Աբու Տալիբի որդին։ Մուհամմադը Ալիին վերցնում է իր խնամակալության տակ և դաստիարակում որպես սեփական որդու։ Ավելի ուշ Ալին ամուսնանում է Մուհամմադի կրտսեր դստեր՝ Ֆատիմայի հետ։
Մադինա
Յասրիբի օազիսը ձգվում է հյուսիսից հարավ՝ 4.5-5 կմ լայնությամբ, 10-11 կմ երկարությամբ։ Քաղաքը շրջապատում են 3 հովիտներ (وادي` վադի), որոնք միանում են Իդամ, այժմ՝ ալ-Համդ վադիի մեջ։ Օազիսը ավելի տեղումնառատ է, քան Մեքքան։ Բացի այդ, կան ջրհորներ, երկրի մակերևույթին մոտ են ստորերկրյա ջրերը։ Ջրի առկայության շնորհիվ նպաստավոր պայմաններ են ստեղծվել երկրագործության զարգացման համար. Մադինան եղել և մնում է Հիջազի երկրագործության խոշորագույն կենտրոնը՝ շուրջ 2000 հա տարածքով։ Յասրիբը Մուհամմադի գալուստից հետո անվանվում է «Լուսավորյալ քաղաք» (المدينة المنورة` ալ-մադինա ալ-մունաուառա), կամ կարճ` Մադինա։ Նախաիսլամական Յասրիբում և նրան հարող տարածքներում բնակվում էին 5 ցեղեր։ Հուդայականություն դավանող տեղաբնիկ բանու Կայնակ (بنو قينقاع), բանու Կուրեյզա (بنو قريظة) և բանու Նադիր (بنو النضير) ցեղերը ծագումով արաբական էին։ Այստեղ հաստատվել էին Եմենից սերող բանու Աուս (بنو أوس‎‎) և բանու ալ-Խազրաջ (بنو الخزرج‎‎) հեթանոս ցեղերը։ Հեթանոս ցեղերը սկզբում ներկայացված էին մեկ տոհմով՝ բանու կեյլա (بنو قيلة‎‎)։ Նրանք ծագում էին հարավարաբական կահտան ցեղային միությունից։ Աուսցիներն իրենց անվանումը ստացել են աուս մանաթ (Մանաթ աստվածուհու պարգև)։ Իսլամ ընդունելուց հետո նրանք կոչվում են «աուս ալլահ», կարճ՝ դարձյալ աուս։ Խազրաջցիները բարեկամական կապեր էին հաստատել քրիստոնյա Ղասանիների հետ, ովքեր Հյուսիսային Արաբիայում ստեղծել էին պետական կազմավորում։
Յասրիբցիները հաճախ էին վեճի բռնվում միմյանց հետ՝ քաղաքի ու օազիսի լավագույն վարելահողերի պատճառով։ Նախաիսլամական Արաբիայում ընդունված ավանդույթի համաձայն՝ նրանք որոշում են դիմել չեզոք մարդու։ Ալ-Տաիֆ քաղաքում յասրիբցիները հանդիպում են Մուհամմադ մարգարեին, ում խոստանում են ապաստան տալ Յասրիբում, ինչպես նաև այնտեղ տեղավորել մուսուլման մեքքացիներին։ Մուհամմադը դժվարությամբ վերադառնում է Մեքքա, տեղի մուսուլմաններին ուղարկում Յասրիբ, իսկ ինքը Աբու Բաքրի հետ փախչում է վերջում՝ 622 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։ Դրանով սկսում է իսլամական լուսնային օրացույցը։
Ումմայի ձևավորում
622 թվականից սկսած յասրիբցիներն ընդունում են մուսուլմաններին։ Վերջիններս հայտնի են դառնում որպես «ներգաղթյալներ» (مهاجرون՝ մուհաջիրունա), իսկ յասրիբցիները՝ «զինակիցներ» (أنصار՝ անսար)։ Այդպես ձևավորվում է մուսուլմանական առաջին համայնքը՝ ումման, որի ղեկավարն է դառնում Մուհամմադը։ Կառուցվում է առաջին մզկիթը՝ Գմբեթավորը (مسجد القبة՝ մասջիդ ալ-կուբբա)։ Ումման բոլոր մուսուլմանների եղբայրության և միասնության գաղափարն է՝ անկախ ազգային, ռասայական և սոցիալական պատկանելությունից։ Իսլամական միասնության տեսանկյունից համայնքը դիտարկվում է որպես մեկ իսլամական ազգ։ Նախաիսլամական շրջանում արաբական ցեղերը ունեին հիմնական անդամներ, ովքեր իրար հետ կապված էին արյունակցական կապով, և երկրորդական անդամներ, ովքեր պատերազմում հաղթված ցեղերի ստրկացված անդամներն էին կամ թույլ տոհմերի հնազանդ անդամները։ Ցեղը գլխավորում էին նրա հիմնական անդամներից հինգը ՝
Կային ցեղեր, որի գլխավոր անդամներից ոմանք զբաղեցնում էին մեկից ավելի պաշտոններ։ Բայց եթե նույնիսկ հանդիպեր ցեղ, որի առաջին չորս պաշտոնները կատարեր ցեղապետը, շաիրի պաշտոնն մնում էր անձեռնմխելի և յուրահատուկ։ Արաբների պատմության մեջ մեզ հայտնի միակ մարդը, ով փորձել էր հինգ պաշտոնները կատարել միաժամանակ, Մուհամմադ մարգարեն էր ։
Մադինայի իսլամադավան ումմայի հանդեպ թշնամական դիրք են գրավում հարևան արաբական քաղաքներն ու ցեղերը, առաջին հերթին՝ Մեքքան։ 624 թվականի մարտին տեղի ունեցավ Բադրի ճակատամարտը ։ Դրան մադինացիները ու մեքքացիները մասնակցեցին հիմնականում ուղտերով, որոնց քանակը անցնում էր 1000-ից, ուստի ճակատամարտը հայտնի է որպես «ուղտերի ճակատամարտ»։ Այն ավարտվեց Մուհամմադի հաղթանակով։ Մարտում աչքի ընկավ Մուհամմադի հովանավորյալը՝ հորեղբորորդի Ալին։ Դրան հաջորդեց Ուհուդի ճակատամարտը (625), ապա՝ ևս մի քանի մարտեր, որոնցից հետո 630 թվականին Մուհամմադը փառավոր կերպով մտավ հայրենի Մեքքա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսլամի պատմություն Կատեգորիա:Մուհամմադ մարգարե
Մարոնաս
Կալեպիա (Μάρωνας), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների՝ գյուղը լքվել է։ Տեղակայված է Արխիմանդրիտա գյուղից 3 կմ դեպի հյուսիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր Կատեգորիա:Լքված գյուղեր
Օլյու դ' Ագուա դու Կազադու
Օլյու դ'Ագուա դու Կազադու (Olho d'Água do Casado), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սերտանի մարզում։ Մտնում է Ալագոանա դու Սերտան դու Սան Ֆրանսիսկուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8 491 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 322,945 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 26,29 մարդ/կմ²։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Գալինա Վասիլևա-Շլյապինա
Գալինա Լեոնտևնա Վասիլևա-Շլյապինա (Галина Леонтьевна Васильева-Шляпина, ), խորհրդային ​​և ռուս պատմաբան, արվեստագետ։ Արվեստագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Կերպարվեստին նվիրված բազմաթիվ գրքերի և ալբոմ-մենագրությունների հեղինակ։
Կենսագրություն
Գալինա Վասիլևա-Շլյապինան ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 8-ին Խակասիայում։ 1968 թվականին ընդունվել է Նովոսիբիրսկի պետական համալսարան և 1973 թվականին ավարտել այն «պատմություն» մասնագիտությամբ։
1977-1984 թվականներին սովորել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում՝ ստանալով «արվեստաբանի» մասնագիտացում։
1988 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս, արվեստագիտության դոկտոր Վ. Լենյաշինի գիտական ղեկավարությամբ պաշտպանել է «Վ. Ի. Սուրիկովը որպես դիմանկարիչ» թեմայով ատենախոսություն արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար ։
1996 թվականին Գալինա Վասիլևա-Շլյապինան դարձել է Արվեստի քննադատների միջազգային ասոցիացիայի (International Association of Art Critics, Փարիզ, Ֆրանսիա) անդամ։
2002 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում պաշտպանել է «Դիմանկարն ու նկարը Վ. Ի. Սուրիկովի արվեստում» թեմայով ատենախոսություն արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար ։
Դարձել է Սիբիրյան դաշնային համալսարանի բանասիրության և լեզվաբանության ինստիտուտի ռուսաց լեզվի, գրականության և խոսքային հաղորդակցության ամբիոնի պրոֆեսոր, Կրասնոյարսկի Վ. Սուրիկովի անվան հիմնադրամի գիտական ​​խորհրդի նախագահ, «Երիտասարդություն և արվեստ» գեղագիտական զարգացման հիմնադրամի նախագահ, ամենամյա «Սուրիկովյան ընթերցումների» ակտիվ մասնակից։ Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ (1981 թվականից)։
Ավելի քան 160 հրատարակությունների հեղինակ է։ Գիտական ​​հետաքրքրությունները և հիմնական հետազոտական ​​աշխատանքները նվիրված են Ռուսաստանի 19-20-րդ դարերի կերպարվեստի և Ռուսաստանի գեղարվեստական ​​մշակույթի խնդիրներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստաբաններ
Խուան Կավալյարո
Խուան Իգնասիո Կավալյարո (Juan Ignacio Cavallaro, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Էստուդիատես» ակումբի կիսապաշտպան։
Կենսագրություն
Կավալյարոն սկսել է իր կարիերան «Ունիոն» ակումբում «Սանտա-Ֆե»-ից։2012 թվականի ապրիլի 7-ին «Բանֆիլդ» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Արգենտինայի առաջնությունում ։ Արդեն մյուս տուրում՝ Սարանդիի «Արսենալ» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում Խուանը խփել է իր առաջին գոլը ։ Այդպիսի հաջող մեկնարկից հետո ֆուտբոլիստով սկսվում է հետաքրքրվել բելգիական «Անդերլեխտ» ակումբը ։
2013 թվականի ամռանը Խուանը տեղափոխվել է «Սան-Լորենսո»։ Սեպտեմբերի 22-ին «Կոլոն» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Լեանդրո Ռոմանոլիին ։ Այդ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը այդ ակումբում։ 2014 թվականին Կավալյարոն դարձել է Արգենտինայի չեմպիոն, ինչպես նաև հաղթել է 2014 թվականի Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում։
2015 թվականի ամռանը Խուանը վարձավճարային իրավունքներով տեղափոխվել է էկվադորական «ԼԴՈՒ Կիտո»։ Հուլիսի 26-ին «Ունիվերսիդադ Կատոլիկա» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Էկվադորի առաջնությունում ։ Նոյեմբերի 7-ին «ԼԴՈՒ Լոխա» ակումբի դեմ խաղում Կավալյարոն խփել է իր առաջին գոլը ԼԴՈՒ Կիտո ակումբում ։ 2016 թվականի սկզբին Խուանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Էստուդիանտես» ակումբ։ Փետրվարի 8-ին «Լանուս» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբում ։ Փետրվար 24-ին «Ալդոսիվի» ակումբի դեմ խաղում Կավալյարոն խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ «Էստուդիանտես» ակումբի ։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Էստուդիանտեսի ֆուտբոլիստներ
Արիֆ Ալվի
Արիֆ Ալվի (عارف علوی, Arif Alvi, ), պակիստանցի պետական գործիչ, քաղաքական գործիչ, 2018 թվականից Պակիստանի նախագահ։
Կնեսագրություն
Ծնվել է 1949 թվականի հուլիսի 29-ին  Կարաչիում, Պակիստանի Դոմինիոնում ։ Կա տեղեկատվություն, որ նրա ծննդյան տարեթիվը 1949 թվականի օգոստոսի 29-ն է, ինչպես նաև հանդիպում են աղբյուրներ, որոնք նրա ծննդյան թիվը նշում են 1947 թվականը  ։
Նրա հայրը՝ Հաբիբ-ուր-Ռեհման Էլահի Ալվին, ատամնաբույժ էր Բրիտանական Հնդկաստանում։ Հետագայում նա տեղափոխվել է Կարաչի երկրի բաժանումից հետո և սեփական ատամնաբուժարանն է բացել Սադարում ։ Հաբիբ-ուր-Ռեհման Էլահի Ալվին «Ջամաաթ-ի-իսլամի» կուսակցության անդամ էր ։ Համաձայն «Արդարության համա շարժում» կայքի՝ Արիֆ Ալվիի հայրը Հնդկաստանի վարչապետ Ջավահառլալ Ներուի ատամնաբույժն էր ։
Կարաչիում միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Արիֆ Ալվին տեղափոխվում է Լահոր 1967 թվականին բարձրագույն կրփուփյուն ստանալու համար ։ Ատամնաբույժի բակալավրի աստիճան է ստացել De’Montmorency ատամնաբուժական քոլեջն ավարտելուց հետո։ 1975 թվականին ավարտել է Միչիգանի համալսարանը՝ դառնալով ատամների պրոթեզավորման ոլորտի մագիստրոս ։ 1984 թվականին University of the Pacific-ում օրթոդոնտիայի ոլորտում գիտությունների մագիստրոսի կոչում է ստացել ։ Վերադառնալով Պաիստան՝ սկսել է աշխատել որպես ատամնաբույժ, իսկ հետո բացել է սեփական ստոմատոլոգիական կլինիկան՝ Alvi Dental Hospital ։ Ամուսնացած է Սամինա Ալվիի հետ, ունեն չորս երեխա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պակիստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտներ
Կրասնայա Յարուգայի շրջան (Բելգորոդի մարզ)
Կրասնայա Յարուգայի շրջան (Краснояружский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բելգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնայա Յարուգա ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14844 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,98 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Նավապետ Չարլզ Ջոնսոն
Նավապետ Չարլզ Ջոնսոն (Captain Charles Johnson; ? — ?), բրիտանացի գրող, 1724 թվականին Լոնդոնում հրատարակված «Ամենահայտնի ծովահենների կողմից կատարված կողոպուտների ու մարդասպանությունների համընդհանուր պատմություն» գրքի հեղինակ, որի ինքնությունը մնում է առեղծված։
Հեղինակի բնութագիր
Ինչ վերաբերում է այն բանին, թե ով է եղել այս գրքի հեղինակը, պատմաբանները վիճում են առ այսօր, քանի որ մինչ հիմա տվյալների արխիվում չի գտնվել տվյալ ժամանակաշրջանին (XVIII դարի առաջին քառորդ) համապատասխան իրակական գոյությունը հաստատող Չարլզ Ջոնսոն անունով ռազմական կամ առևտրային նավապետ ։
Դեֆոյի վարկած
Ասված վարկածների մեջ այն բանի մասին, թե ով է եղել իրականում հրամանատար Չարլզ Ջոնսոնը (կապեռ, ծովահեն և այլն), ավելի հավանական վարկած է ամերիկացի գիտնական  Ջոն Ռոբերտ Մուռի վարկածն այն մասին, որ «Ամենահայտնի ծովահենների կողմից կատարված կողոպուտների ու մարդասպանությունների համընդհանուր պատմություն» գրքի հեղինակը համարվում է աշխարհահռչակ անգլիացի գրող Դանիել Դեֆոն,  իսկ Չարլզ Ջոնսոնը գրական իր ծածկանուններից մեկն է, որով գրող  և պամֆլետիստ Դեֆոն շատ հաճախ օգտվել է իր սեփական ստեղծագործությունները հրատարակելիս ։ Առաջին անգամ Մուռի կողմից Դեֆոյի հեղինակության մասին ենթադրություն է արվել 1932 թվականին, ավելի մանրամասն Մուռն իր վարկածը, որ «Ամենահայտնի ծովահենների կողմից կատարված կողոպուտների ու մարդասպանությունների համընդհանուր պատմությունը»  պատկանում է Դեֆոյին,  շարադրել է «Դեֆոն անարգանքի սյան մոտ և այլ ուսումնասիրություններ» (1939 թվական) աշխատության մեջ։ Մուռի փաստարկները հիմնվել են Դանիել Դեֆոյի կենսագրությունից վերցված մի շարք փաստարկների հիման վրա։ Դեֆոն շատ է ճանապարհորդել, զբաղվել է լրագրող|լրագրությամբ, հաճախ է իր ստեղծագործությունները հրատարակել կեղծանունով։ Դեֆոյի ամենահայտնի գիրքը Ռոբինզոն Կրուզոնն է, առաջին անգամ լույս է տեսել 1719 թվականին,  ենթադրվել է որպես նավաստու կենսագրություն։ Մեկ տարի հետո լույս է տեսել Դեֆոյի մյուս գիրքը «Հայտնի կապիտան Սինգլտոնի կյանքը, արկածները և ծովահենությունը»։ Ըստ Դեֆոյի գաղափարի, գիրքը պետք է ստիպեր իրեն կարդացողին հավատալ այն բանին, որ դա իրական պատմություն է, որի հեղինակը իսկական  ծովահեն  է համարվում։ Մուռը հիշեցնում է նաև այն բանի մասին, որ Դեֆոն ունեցել է նավարկելու մեծ փորձ և վատ չէր գլուխ հանում ծովային գործերից, որի հետևանքով վստահ գրում էր ծովայն թեմաներով։ Ամերիկացի հետազոտողներին ապացուցվել է, որ  Ջոնսոնի «Ամենահայտնի ծովահենների կողմից կատարվածի»  գրական ոճը  և տարբեր թեմաներով դատողություններով  հիշատակումները հատկապես Դեֆո-գրողին են շատ բնորոշ ։
Մուռի ենթադրությունները այն մասին, որ «Ամենահայտնի ծովահենների կողմից կատարվածի» հեղինակը Դանիել Դեֆոն է եղել, ընդունվել են բոլոր խոշորագույն ծովահենության մասին գրող պատմաբանների ու Դեֆոյի գրականության հետազոտությամբ զբաղվողների կողմից։ Միայն թե, 1980 թվականների վերջերից սկսած, Դեֆոյի հեղինակ լինելը նորից վիճարկվեց ի օգուտ անհայտ նավապետի կողմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:18-րդ դարի բրիտանացի գրողներ
Դեղին տոմս
Փոխարինիչ տոմս, փաստաթղթի գույնի պատճառով հաճախ անվանում են նաև դեղին տոմս, Ռուսական կայսրության տարածքում կիրառվող փաստաթուղթ, որն անձին թույլատրում էր օրինական ճանապարհով զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Համարվել է անձնագրին փոխարինող փաստաթուղթ։
Պատմություն
Այսպես կոչված «պետական փաստաթուղթը» բաղկացած է եղել 8 էջերից (4 միջուկից)։ Վերջին էջի վրա գրվում էր բժշկական եզրակացությունը («Բժշկի նշումներ»), իսկ փաստաթղթի առաջին էջին ամրացված էր մարմնավաճառի լուսանկարը։ Երկրորդ միջուկի վրա գրված էր «պետական մարմնի ցուցումները» (13 կետեր), իսկ հինգերորդ, վեցերորդ և յոթերորդ էջերին գրված էր «հանրային կանանց կանոնները» (16 կետեր) ։
Ցանկացած կին իրավունք ուներ ստանալու այս փաստաթուղթը, այսինքն ինքնակամ, օրինական ճանապարհով կարող էր զբաղվել մարմնավաճառությամբ ։ "Ուզում ես զբաղվել հնագույն մասնագիտությամբ՝ սիրով, սակայն բարի եղիր հերթագրվել ոստիկանությունում՝ հանձնելով անձնագիրդ, փոխարենը ստանալով «դեղին տոմս»։ Այն վկայում է, որ կինը դադարում է համարվել «պարկեշտ», և որ ոստիկանությունը ոչ միայն կարող է, այլ նաև պարտավոր է կազմակերպել պարբերական բժշկական հետազոտություններ։ Այդ կարգի զոհ դառնալը շատ հեշտ է։ Բավական է մեկ անգամ բռնվել ոստիկանության կողմից կամ էլ այդ մասին հայտնի բարեխիղճ բնակարանատերը։ Ունենալով դեղին տոմս՝ կինը իրավունք ունի վաստակել միայն իր մարմնով։ Փաստաթղթի վերադարձը շատ դժվար է, նաև անիմաստ, չէ որ ում է հետաքրքրում նախկին «ման եկող» կինը։"
Ընդ որում, Ռուսաստանում «պետական» մարմնավաճառները բաժանվում էին երկու խմբի՝ բացահայտ և գաղտնի։ Եվ միայն առաջիններն էին ստանում «դեղին տոմսը»։ Երկրորդ կատեգորիայի ներկայացուցիչները ենթարկվում էին պետական մարմիններին և նրանց մարմնավաճառ լինելու փաստը թաքցվում էր նրանց ծնողներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարմնավաճառություն Կատեգորիա:Նույնականացման փաստաթղթեր
Նոգալեսի ճակատամարտ
Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգների ուժերը դեռևս դրացիական հարաբերությունները Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հետ խզել էին դեռևս Մեքսիկայի անկախության պատերազմԻ ժամանակ, երբ Իսպանիան ստանալով ԱՄՆ-ի օգնությունը կարողացավ ճնշել Մեքսիկայի ապստամբությունը։ 20-րդ դարում նրանց հարաբերությունները ծայրահեղ վատացան, քանի որ ԱՄՆ-ն նպաստեց Մեքսիակայի հեղափոխության սկսմանը։
Ֆրանսիսկո Վիլյայի ուժերի կրակոցներին պատասխանեցին Արիզոնայի սահմանի զինվորները և առաջ անցան հատելու ամերիկա-մեքսիկական սահմանը։ Պտահաբար ԱՄՆ-ի ուղղությամբ կրակ է բացել նաև Ալվարո Օբրեգոնը  ։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգի զորքերի հրամանատար է ընտրվում Վիլյամ Համպդենը, ով իր քչաքանակ ջոկատով ամրանում է Արիզոնայի սահմանագլխին՝ Նոգալես կոչվող բնակավայրում։ Ճակատամարտի արդյունքում զոհվեդ մի քանի մեքսիկական ջոկատներ, որոնք գլխավորում էր Ֆրանսիսկո Վիլյան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի ճակատամարտեր
Օրու Բրանկու (Ալագոաս)
Օրու Բրանկու (Ouro Branco), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Սանտանա դու Իպանեմայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 912 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 204,772 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 53,29 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի հունիսի 21-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Պերոն (Էն)
Պերոն (Péron), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Կոլլոնժ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Ժեկսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01288։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 100 կմ է և 55 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման Ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 2143 մարդ։