cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դիզյունկցիա
Տրամաբանության մեջ տարբերում են դիզյունկցիայի երկու տեսակ՝ պարզ կամ թույլ դիզյունկցիա և խիստ դիզյունկցիա։
Պարզ դիզյունկցիայի ճշմարտության աղյուսակն ունի հետևյալ տեսքը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տրամաբանություն Կատեգորիա:Բուլյան հանրահաշիվ
Գանդի Սմրիթի
Գանդի Սմրիթի (Gandhi Smriti, ավելի վաղ հայտնի որպես Բիրլի տուն կամ Բիրլա Բհավան), Մահաթմա Գանդիին նվիրված թանգարան, որը գտնվում է Թիս Ջանուարի Ռոուդում՝ Նյու Դելիիում՝ Հնդկաստանում։ Տանը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, ապրել է Մահաթմա Գանդին իր կյանքի վերջին 144 օրերին և սպանվել է 1948 թվականի հունվարի 30-ին։
Թանգարանը բաց է շաբաթվա բոլոր օրերին, բացի երկուշաբթիից և ազգային տոներից։ Մուտքը ազատ է բոլորի համար ։
Սկզբում շինությունը պատկանել է Բիրլա ընտանիքի գործարար մագնատներից մեկին։ Ներկայումս հանդիսանում է նաև Հավերժական Գանդիի մուլտիմեդիայի թանգարանը, որը ստեղծվել է 2005 թվականին։
Պատմություն
12 սենյականոց տունը կառուցվել է 1928 թվականին Բիրլա Գհանշյադասի կողմից։
Սարդար Փատելը և Մահաթմա Գանդին եղել են Բիրլա ընտանիքի հյուրերից։ Վերջին անգամ Գանդին այստեղ հյուրընկալել է 1947 թվականի սեպտեմբերի 9-ից 1948 թվականի հունվարի 30-ը, երբ սպանվել է։ Ջավահառլալ Ներուն գրել է Բիրլա Գհանշյադասին՝ հասնելով այն բանին, որ Բիրլի տան մի մասը վերածվի հուշահամալիրի։ Վերջինս բավականին դժգոհությամբ է վերաբերվում այն բանին, որ տա տունը, որի հետ կապված բազմաթիվ հիշողություններ ունի ։ 1972 թվականին երկարատև և դժվար բանակցություններից հետո, որոնց ընթացքում, ըստ որոշ տվյալների, նա շինության գնի մեջ է մտցվել անգամ մրգատու ծառերի գինը, Կրիշնա Կումիր Բիրլից Հնդկաստանի կառավարությյունը վերագնել է տունը։ Վերջնական գինը կազմել է 5,4 միլլիոն ռուփի առձեռն և 7 ակր պետական հող, որը շատ ձեռնտու գործարք էր։ Բիրլի տունը այցելուների համար բացվել է 1973 թվականի օգոստոսի 15-ին՝ ապագայում վերանվանվելով Գանդի Սմրիթի կամ Գանդիի հիշատակի տուն.
Ցուցահանդես
Թանգարանում տեղ են գտել այնպիսի առարկաներ, որոնք կապված են Գանդիի կյանքի և մահվան հետ։ Այցելուները կարող են շրջել շինությունում և հողերում, տեսնել պահպանված սենյակը, որտեղ ապրել է Գանդին և վայրը, որտեղ սպանվել է գիշերային զբոսանքի ժամանակ ։ Այդ վայրում հիմա կանգնած է Նահատակի սյունը։
Գանդի Սմրիթին կամ Բիրի տունը տեղակայված են Թիս Ջանուարի Մարգ 5-ում՝ Փլեյս Քոննոտից մի քանի կիլոմետր հեռու՝ Նյու Դելիի կենտրոնական գործնական շրջաններից մեկում։
Տան մոտ կա սվաստիկական պատկերով սյուն։ Սյան հայտնիությունը նշանակում է, որ այն օգտագործվել է որպես ակներև օրինակ այն բանի, թե ինչպես սվաստիկայի խորհրդանիշի բարոյական իմաստը փոխվել է Արևմուտքում 20-րդ դարում։ Այդ նույն սյունը նաև պարունակում է սանսկրիտերեն գրված սրբազան Օմ ձայնի պատկերը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարաններ Կատեգորիա:Հնդկաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:Դելի
Ռիենցի (օպերա)
Ռիենցի, տրիբուններից վերջինը (Rienzi, der Letzte der Tribunen), Ռիխարդ Վագների վաղ օպերաներից մեկը, որը նրան հաջողություն բերեց։
Հիմնական տեղեկություններ
Մեծ ողբերգական օպերա՝ հինգ գործողությամբ։
Լիբրետտոն Վագները գրել է անգլիացի գրող Էդվարդ Բուլվեր-Լիտտոնի համանուն վեպի հիման վրա (1835)։
Գործողության վայրն ու ժամանակը` Հռոմ, 14-րդ դարի կեսեր։
Տևողությունը՝ մոտ 5 ժամ։
Պրեմիերան՝ 1842 թ. հոկտեմբերի 20։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1842 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Գերմաներեն օպերաներ
Ջոն Ուիթմոր
Ծագում և կրթություն
Հայրը՝ պարոն Ֆրենսիս Հենրի Չարլթոն Դուգլաս Ուիթմորը, բարոնետ է։ Ջոն Ուիթմորը կրթություն է ստացել Իթըն քոլեջում, Թագավորական ռազմական ակադեմիայում՝ Սանդհերստում, և Կիրենչեստերայի գյուղատնտեսական քոլեջում (Cirencester Agricultural College)։ Հոր մահից հետո Ջոն Ուիթմորը ժառանգել է «Orsett Estate Company» ընկերությունը, որը գտնվում է Օրսեթ քաղաքում, Էսսեքսում՝ Մեծ Բրիտանիայում՝ ներառյալ Օրսեթ Հոլլ ընտանեկան կալվածքը։
Սպորտային կարիերա
1961 թվականին Ջոն Ուիթմորը հաղթել է British Saloon Car Championship ավտոարշավը՝ BMC Mini Minor-ում։ 1963 թվականին այդ նույն ավտոարշավներում նա վերջնակետին է հասել երկրորդ Mini Cooper֊ով՝ զիջելով Ջեկ Սիրսուին (Jack Sears)։
Հինգ տարվա ընթացքում՝ 1959 թվականից մինչև 1966 թվականը, Ուիթմորը ելույթ է ունեցել նաև 24 ժամ Լե Մանա ավտոարշավում։ 1959 թվականին նա իր կարգում երկրորդն է ֆինիշել Lotus Elite֊ով։ 1965 և 1966 թվականներին նա հանդես է եկել Ford GT40֊ում և ստիպված եղել է դուրս գալ ավտոարշավից՝ տեխնիկական խնդիրների պատճառով։ 1966 թվականի վերջում Ուիթմորը վերջացրել է ավտոարշավորդի կարիերան։
Բիզնես կարիերա
Որպես ավտոարշավորդ ավարտելով ելույթը՝ Ջոն Ուիթմոր ղեկավարել է խոշոր ագրոարդյունաբերական համալիրը։ 1968 թվականին թողնելով բիզնեսը՝ ԱՄՆ֊ում ուսումնասիրել է հոգեբանություն, այդ թվում սովորել է Թիմոթի Հոլվիի մոտ։ Վերադարձել է Անգլիա, Ալպերուն հիմնադրել է թենիսի և դահուկի դպրոց, որտեղ սովորեցնելը հիմնված էր Թիմոթի Հոլվի «ներքին խաղեր»֊ի սկզբունքի վրա։
Դևիդ Ուաթեկորոնի և Դևիդ Հեմերիի հետ Ուիմթորը հիմնադրել է «Performance Consultants International» ընկերությունը, որը զբաղվում էր քոուչինգով և բիզնես-վերապատրաստումներով, որի ավագ գործընկերն ու ղեկավարը մինչ այսօր էլ մնում է Ոււթմորը։ Իր անձնական հաճախորդների մեջ եղել են այնպիսի կազմակերպություններ, ինչպիսիք են՝ Deloitte, PricewaterhouseCoopers, Barclays, Lloyd’s of London, Rolls-Royce, Բրիտանական ավիաուղիներ, Novo Nordisk, Roche։
Ուիթմորը զարգացրել է քոուչինգի մոդելը, որն ստացել է GROW անվանումը (Goal - նպատակ-գրավման նպատակի կարգ, կարճաժամկետ և երկարաժամկետ հեռանկար, Reality  -Իրականություն  -այլ իրադրությունում կողմնորոշվել, Options/Opportunity  -Ընտրություն  -ստրատեգիական և այլընտրանքային ազդեծության տարբերակ, Will/What Next  -Կամք  -պահանջի, ռացիոնալիզմի ընտրություն՝ ինչ անել, ինչպես, ով պետք է դա կատարի)։
Բրիտանական The Independent թերթը Ջոն Ուիթմորին անվանել է № 1 բիզնես մարզիչ ։
2007 թվականին ստացել է մրցանակ Միջազգային քոուչինգի ֆեդերացիայի նախագահի կողմից (ICF), որը նշում Է իր աշխատանքի ճանաչումը ամբողջ աշխարհում քոուչինգի առաջխաղացման մեջ ։ Պարոն Ջոն Ուիթմորը երկու գրքի հեղինակ է, որոնք նվիրված են քոուչինգին։ «Քոուչինգի մեծ էֆեկտիվություն» գիրքը թարգմանվել է 17 լեզուներով, և վաճառվել է 500 000 տպաքանակ օրինակ ։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Դորսինո
Դորսինո (Dorsino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իրիդիումի քլորիդ(IV)
Իրիդիումի քլորիդ(IV), անօրգանական միացություն, իրիդիումի ու աղաթթվի աղը` IrCl4 բանաձևով, շագանակագույն բյուրեղներ, լավ է լուծվում սառը ջրում, տաքում ենթարկվում է հիդրոլիզի։
Ֆիզիկական հատկություններ
Իրիդիումի քլորիդը առաջացնում է շագանակագույն բյուրեղներ։
Լավ է լուծվում սառը ջրում` [Ir(H2O)3Cl3]+ կատիոն առաջացնելով։ Տաք ջրում ենթարկվում է հիդրոլիզի։
Շարլիկ (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)
Շարլիկ (Шарлык, Шырлыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
(7985) Նեդելկու
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,331656 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9933 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,67 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1300,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276826 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,04° անկյուն։
Շարլիկ (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 505 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
(7985) Նեդելկու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դուբյանշչինա (գյուղ, Զենկովի շրջան)
Դուբյանշչինա (Дубянщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբյանշչինա գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,811 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 66,58 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Երևանի կաբելի գործարան
Երևանի կաբելի գործարան խորհրդային և մասնակիորեն՝ հետխորհրդային շրջանի արդյունաբերական ձեռնարկություն ՀՀ մայրաքաղաք Երևանում։
Հիմնադրվել Է 1945 թվականին, առաջին արտադրանքը տվել է 1946 թվականին։
Ունեցել է գլանման, տեսակագլանման, ձգման, ռետինապատման, հյուսման, փաթաթման, արծնապատման արտադրամասեր։ Հնաբերդ գյուղում (Արագածի Արտադրամաս Երևանի կաբելի գործարանում) գործել է մասնաճյուղ։
Թողարկել է ուժային կաբել, տեղակայման  և էլեկտրալուսավորման հաղորդալար, ներհատիչ և փողրակային  կաբել, մերկ հաղորդալար և այլն։
Արտադրանքն գտագործվել է էլեկտրատեխնիկական, նավթի և գազի արդյունաբերությունում, երկրաֆիզիկական աշխատանքներում, կենցաղում և այլն։
Բարձր հաճախականության (1970 թվականին), տեղակայման (1971 թվականին), շարժակազմման (1975 թվականին) հաղորդալարերը ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ-ում շահել են բրոնզե մեդալներ։
Կատեգորիա:Երևանի գործարաններ Կատեգորիա:1945 հիմնադրումներ Հայաստանում
Սոլովկա
Սոլովկա (Соловка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլովկա գյուղում բնակվում էր 825 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,16 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1464 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բույսերի ֆիզիոլոգիան և կենսաքիմիան Հայաստանում
Բույսերի ֆիզիոլոգիան և կենսաքիմիան։ Բույսերի ֆիզիոլոգիայի զարգացմանը Հայրենական Մեծ պատերազմի (1941-1945 թվականներին) տարիներին հանրապետությունում զգալիորեն նպաստել է Ս. Չայլախյանի գործունեությունը։ Հետազոտություններ են կատարվել ԵՊՀ-ում, գյուղատնտեսական, բուսաբանության, հետագայում նաև խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության, երկրագործության ԳՀՀ-ներում։ Աոռաջին խոշոր աշխատությունը նվիրված է միամյա բույսերի ծերացման ֆիզիոլոգիական բնույթի պարզաբանմանը։ Նոր պատկերացումների հետագա զարգացման հիման վրա Վ. Ղազարյանը մշակել է բարձրակարգ բույսերի ծերացման ընդհանուր տեսություն, բացահայտել, որ ծառերից դեպի խոտերը էվոլյուցիան ընթացել է արմատատերևային տարածության կրճատման և կենսընթացների ակտիվացման ուղղությամբ։ Էկոֆիգիոլոգիական բնույթի աշխատություններում պարզաբանվել են հանրապետության տարբեր անտառաբուսական շրջաններում վայրի պտղատու, ինչպես նաև ինտրոդուկցված ծառատեսակների կենսընթացների ակտիվությունը և հարմարվողականությունը (Վ. Ղագարյան)։ Բուսաբանության ինստիտուտում մշակվել են «Հայաստանի անտառապատման և կանաչապատման գիտական հիմունքները» (1974 թվական)։ Ուշագրավ հետազոտություններ են ծավալվել նաև երկրաբուսաբանության և էկոլոգիայի ոլորտներում։ Հ. Մաղաքյանը, Շ. Աղաբաբյանը, Ե. Ղագարյանն ուսումնասիրել են հանրապետության գլխավոր մարգագետնարոտավայրային զանգվածների բուսականությունը, Գ. Յարոշենկոն, Լ. Մախատաձեն՝ հաճարենու և կաղնու անտառները, Ա. Թախտաջյանը՝ չորասեր բուսականությունը և բուսականության հիմնական տիպերը, Ա. Բարսեղյանը՝ ջրաճահճային, Ա. Ֆեոդորովը, Ս. Նարինյանը, Վ. Ոսկանյանը, Ս. Բալոյանը, Ա. Զիրոյանը՝ ալպիական, Գ. Ֆայվուշը՝ տափաստանային բուսականությունը։ Կազմվել են Հայաստանի բուսական ծածկոցի, կերային հանդակների և անտառային բուսականության քարտեզները։ Վերջին տարիներին կարևոր աշխատանքներ են կատարվում հազվագյուտ բուսական համակեցությունների ուսումնասիրության, ինչպես նաև էկոհամակարգերի վրա կլիմայի գլոբալ փոփոխության ներգործման ու ինվազիվ բույսերի տեսակների տարածման ուղղությամբ (Գ. Ֆայվուշ)։ Հայաստանը հարուստ է նաև երկրաբանական տարբեր դարաշրջանների բուսատեսակներով, որոնք ներկայացված են բույսերի տարբեր օրգանների դրոշմներով, մնացորդներով կամ քարացուկներով։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու ՀՀ տարածքի հնագույն ֆլորայի պատկերը։ Հնէաբանության բնագավառում առաջին աշխատանքները կատարել են Ի. Պալիբինը, Ա. Կրիշտոֆովիչը, Ա. Թախտաջյանը, հետագայում՝ Մ. Հարությունյանը, Ն. Գոխթունին, Լ. Մանուկյանը, Հ. Գաբրիելյանը։ Հայտնաբերվել են 350-ից ավելի բրածո բուսատեսակներ, նկարագրված են գիտության համար նոր՝ մոտ 30 բրածո տեսակներ։
Կատեգորիա:Ֆիզիոլոգիա Կատեգորիա:Կենսաքիմիա Կատեգորիա:Բուսաբանություն Կատեգորիա:Գիտությունը Հայաստանում
Աքսում (քաղաք)
Աքսում (አክሱም), քաղաք Եթովպիայի հյուսիսում, որը տվել է Աքսումի թագավորության անունը, ծովային և առևտրային տերություն, որն իշխել այս տարածաշրջանում մոտ մ.թ.ա. 400 տարուց մինչև 10-րդ դարում։ Միջնադարյան աղբյուրները երբեմն անդրադարձել են այս թագավորությանը որպես «Եթովպիային»։
Քաղաքը գտնվում է Տիգրայ շրջանի «մեհակելենյու» գոտում՝ Ադուա լեռների հիմքում, ծովի մակարդակից 2130 մետր բարձրության վրա։ Այն եղել է Աքսումի թագավորության կենտրոնը։
Աքսումի շրջակայքում է գտնվում Ակսումի օդանավակայանը (Կոդ՝ ICAO HAAX, IATA - AXU)։
Բարձր գնահատելով դրանց պատմական արժեքը՝ 1980 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Աքսումի հնագիտական օբյեկտները ներառել է համաշխարհային պատմական ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Պատմություն
Համարվում է, որ 7-րդ դարից հետո սկսվել է Աքսումի թագավորության աստիճանական անկումը, որը մասամբ պայմանավորված էր մահմեդականների կողմից հիմնական առևտրային ուղիների ընդհատմամբ։ Այդ ժամանակ Աքսումը կտրված էր Ալեքսանդրիայի, Բյուզանդիայի և Հարավային Եվրոպայի իր հիմնական շուկաներից, և նրա տեղը առևտրային կապերի մեջ զբաղեցրել են արաբ առևտրականները։ Աքսումի թագավորությունը հայտնվել է նաև ծանր կրոնական դիմակայության մեջ իսլամական աշխարհի հետ։ Ժամանակի ընթացքում աքսումցիները մղվել են դեպի հարավ, և նրանց քաղաքակրթությունն անկում է ապրել։ Թագավորության իշխանության թուլացմանը զուգընթաց ընկավ նաև քաղաքի ազդեցությունը,որը, ինչպես կարծում են, կորցրեց իր բնակչությունը Բաբելոնում և այլ քաղաքներում, որոնք հայտնվեցին համաշխարհային իրադարձությունների սահմաններում։ Վերջին հայտնի (անվանական) թագավորը թադադրվեց մոտ 10-րդ դարում, սակայն թագավորության ազդեցությունը և իշխանությունը մարել էին մինչ այդ։
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի և առևտրի ծավալների նվազումը նպաստել են Եթովպական կայսրության իշխանության կենտրոնի տեղափոխմանը, որն ափից ավելի հեռու էր, ժառանգաբար փոխանցելով Եթովպիայի անունը ավելի հարավային տարածաշրջանին, իսկ ժամանակի ընթացքում նաև ժամանակակից պետությանը ։
Աքսումի Թագավորություն և Եթովպիական եկեղեցի
Աքսումի թագավորությունը ուներ իր սեփական գրավոր լեզուն՝ գեեզը, ինչպես նաև բնութագրական ճարտարապետությունը, որին օրինակ էին ծառայում հսկա կոթողները, որոնցից ամենահինը (չնայած որ շատ ավելի փոքր է փափսերով) կարող է թվագրվել մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակից ։ 4-րդ դարում Եզանա թագավորը ընդունում է քրիստոնեությունը և մկրտության ժամանակ վերցնում Աբրեա անունը ։ Եթովպիական եկեղեցին պնդում է, որ աստվածաշնչյան Ուխտի Տապանակը գտնվում է Աքսումում՝ Սիոնի Կույս Մարիամ Աստվածածին եկեղեցում, որտեղ ուխտի քարասալիկների վրա փորագրված են Տասնաբանյաները ։ Մինչև միապետության անկումը (1974 թվական)՝ սկսած Ֆասիլեդեսից, իսկ այնուհետև՝ Յոհանիս IV-ից այս եկեղեցում էին տեղի ունենում եթովպացի կայսրերի թագադրումը։ Աքսումըը համարվում է սուրբ քաղաք և ուխտատեղիների գլխավոր վայր ։ Կրոնական նշանակալի տոներ են հունվարի 7-ին թիմկետ տոնակատարությունը  (T’imk’et Festival) (Աստծու հայտնությունը) և նոյեմբերի վերջին Սիոնի Կույս Մարիամ Աստվածածնի  փառատոնը (Festival of Maryam of Zion): 1937 թվականին 24-մետրանոց 1700-ամյա իտալացի զինվորները երեք մաս արեցին Աքսումի կոթողը և տեղափոխեցին Հռոմ։ Այս կոթողը համարվում էր Աքսումի թագավորության ժամանակների լավագույն ինժեներական նվաճումներից մեկը։ ՄԱԿ-ի առաջարկությանը հակառակ (1947 թվական), Իտալիան դեմ էր կոթողը վերադարձնելուն, ինչը հարուցեց երկարատև դիվանագիտական ​​վեճի։ Եթովպիան կոթողը համարում է ազգային հարստություն։ 2005 թվականի ապրիլին Իտալիան վերադարձրեց կոթողը Աքսումին և վճարեց բեռնափոխադրման ծախսերը՝ 4 միլիոն դոլար։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն կոթողը վերատեղադրելու գործը իր վրա վերցրեց։ 2008 թվականի հուլիսին տեղադրվեց կոթողի ստորին մասը (տե՛ս համայնապատկերի լուսանկարները ստորև նշված հղումներում)։
Աքսում և իսլամ
Աքսումի կապերն իսլամի հետ սկիզբ են առնում նրա ստեղծման օրվանից։ Ըստ Իբն Խիշամի, երբ Մուհամմադին հետապնդվում էր իր ցեղակիցների կողմից, նա մահմեդականների մի փոքր խումբ, այդ թվում իր դստերը Ռուկայային և նրա ամուսնուն՝ Ուսմանին ուղարկեց Աքսում։ Ասհամ իբն Աբջար թագավորը նրանց ապաստան և պաշտպանություն է տրամադրել՝ մերժելով Քուրայշին փախուստի դիմած փախստականներին Արաբիա ուղարկելու նրանց պահանջը։ Փախստականները վերադարձել են միայն Հիջրայի 6-րդ տարում՝ (628 թվական), և նույնիսկ դրանից հետո շատերը մնացել են Եթովպիայում՝ ժամանակի ընթացքում հաստատվելով արևելյան Տիգրայի Նեգաշայում։
Աքսում իշխանի վրա այս վաղ մահմեդականների ազդեցության մասին կան բազմաթիվ լեգենդներ։ Մահմեդական ավանդությունը նշում է, որ այդ փախստականներն այնքան ուժեղ տպավորություն են թողել Աքսումի տիրակալի վրա, որ նա գաղտնի ընդունել է իսլամը ։ Մյուս կողմից, Եթովպական մի ավանդության մեջ նշվում է, որ մուսուլման փախստականները ուղղափառություն են ընդունել՝ դառնալով իսլամից քրիստոնեություն առաջինը հայտնի դարձածները։ Կա նաև մեկ այլ ավանդություն այն մասին, որ Ասհամա իբն Աբջարի մահից հետո Մուհամմեդն աղոթել է թագավորի հոգու համար և իր հետևորդներին ասել․ «Աբիսսիններին հանգիստ թողեք, մինչև նրանք հարձակվեն» ։
Բնակչություն
Եթովպիայի Կենտրոնական վիճակագրական գործակալության տվյալներով 2012 թվականին Աքսումի բնակչությունը կազմել է 56 576 մարդ, որոնցից 26 283-ը տղամարդ են և 30 293-ը՝ կին ։ 2007 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 44 647 մարդ, որից 20 741-ը՝ տղամարդ և 23 906-ը՝ կին։ Բնակչության 88,03 %-ը Եթովպիայի Ուղղափառ Եկեղեցու հետևորդներն էին, 10,89%-ը՝ մուսուլմաններ ։
1994 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմել է 27 148 մարդ։ Այդ ժամանակահատվածում գերակշռող էթնիկ խումբը տիգրայիներն էին, որոնք կազմում էին բնակչության 98,54 %-ը։ Բնակչության 98,68 %-ը տիգրինյա լեզուն անվանել են մայր լեզու։ Բնակչության 85,08 % եղել են ուղղափառ քրիստոնյաներ և 14,81 %-ը՝ մահմեդականներ ։
Տեսարժանություն
Քաղաքի գլխավոր աքսումական հուշարձանները ստելաներն են։ Նրանցից ամենամեծ թիվը գտնվում է Հյուսիսային ստելաների այգում։ Տարբեր չափերի կոթողնեից ամենախոշորը 33 մետր բարձրություն ունեցող Մեծ ստելան է, որը, ենթադրվում է, որ ընկել է շինարարության ընթացքում։ Ամենաբարձրը Էզան թագավորի 24-մետրանոց ստելան է։ Եվս մեկ ստելա՝ Աքսումի կոթողը, որն առևանգվել էր իտալական բանակի կողմից, Եթովպիա է վերադարձվել միայն 2005 թվականին, և 2008 թվականի հուլիսի դրությամբ գտնվում է տեղադրման գործընթացում։ Ենթադրվում է, որ ստելաները նշում են գերեզմանները։ Նրանց կողքերին ամրացված էին ձուլված մետաղական սկավառակներ՝ փորագրված ճարտարապետական ձևերով։ Քաղաքի հարավում՝ ի տարբերություն հյուսիսային հատվածի, գերեզմաններն հիմնականում 4-րդ դարի են։
Քաղաքի այլ տեսարժան վայրերից է 1665 թվականին կառուցված Սիոնի Սուրբ Մարիամ եկեղեցին, որում, ինչպես ասվում է, պահվում է Ուխտի Տապանակը (հարևանությամբ գտնվում է համանուն 12-րդ դարի հանրահայտ եկեղեցին), հնագիտական ​​և ազգագրական թանգարանները, Էզանայի քարը՝ սաբեերեն, գեեզական լեզվով և Հին հունարեն արձանագրություններով, ինչպես Ռոզետայի քարը, Բազինի թագավորի դամբարանը (ամենահին մեգալիթը), Շեբայի թագուհու՝ այսպես կոչված, բաղնիքը, իրականում` ջրամբար էր, 4-րդ դարի Թաաքա Մարիամի և 6-րդ դարի Դունգուրի պալատները, Աբբա-Պանտալևոնի և Աբբա-Լիկանոսի վանքերը և Գոբեդրայի Առյուծի ժայռապատկերը։ Տեղի լեգենդը պնդում է, որ Շեբայի թագուհին քաղաքում էր ապրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եթովպիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պատմական երկրների մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Եթովպիայի քաղաքներ
Nirvana
Նիրվանա ( МФА։ ), ամերիկյան ռոք խումբ, ստեղծված կիթառահար և վոկալիստ Կուրտ Քոբեյնի, բասսիստ Քրիստ Նովոսելիչի կողմից 1987 թվականին Աբերդինում։ Նիրվանան փոխել է մի քանի հարվածահար, որոնցից հիմնական կազմի մեջ մտավ Դեյվ Գրոլ-ը 1990 թվականին։ Նրանց առաջին ալբոմը «Bleach»-ն էր, որը թողարկվեց 1989 թվականին։ Խմբին ճանաչում բերեց Smells Like Teen Spirit երգը, որը երկրորդ Nevermind ալբոմից է։ Խումբը թողարկել է երեք ստուդիական ալբոմ «Bleach» (1989), «Nevermind» (1991), «In Utero» (1993)։ Խումբը նաև թողարկել է երկու կենդանի կատարմամբ ալբոմներ. «MTV Umplugged» (1994), «From the muddy bunks of Whishkah» (1996) և «Live at the Reading» (2009)։
Կարճ ժամանակ անց խմբի վառ պատմությունը ընդհատվեց՝ 1994 թվականի ապրիլի 5-ին Կուրտ Քոբեյնի մահով, բայց հաջորդ տարիներին խմբի համբավը բավականին բարձրացավ։
Վաղ տարիներ
Կուրտ Քոբեյնը և Քրիստ Նովոսելիչը առաջին անգամ հանդիպել են Աբերդինի ավագ դպրոցում (Aberdeen High School), բայց Քոբեյնի խոսքերով նրանք երկար ժամանակ չեն շփվել միմյանց հետ։ Նրանք դարձան ընկերներ, քանի որ հաճախ այցելում էին The Melvins խմբի փորձերին։ Քոբեյնը ուզում էր Նովոսելիչի հետ բացեր իր սեփական երաժշտական խումբը, բայց Նովոսելիչը երկար ժամանակ չէր համաձայնվում այդ մտքի հետ։ Նրանց ծանութությունից երեք տարի անց Քրիստը վերջապես լսեց Fecal Matter-ի ձայնագրութոյւնը, որը Կուրտի առաջին նախագիծն էր և սկսեց Կուրտի հետ երգել այդտեղ։ Խմբի առաջին թմբկահարը եղավ Բոբ Մակֆեդենը, որը մի քանի ամիս անց մենակ թողեց նրանց։ 1987 թվականի ձմռանը նրանք վարձում են նոր թմբկահար՝ Ահարոն Բուրկխարդին։ Սկզբում եռյակը կատարել է Fecal Matter-ի երգերից, սակայն շուտով նրանք սկսեցին գրել նոր նյութ։
Մի քանի ամիս անց Բուրկխարդը լքում է խումբը, որին ժամանակավորապես փոխարինում է The Melvins-ի անդամ Դեյլ Կրովերը։ Նրա մասնակցության ժամանակ ստեղծվում է խմբի առաջին դեմոձայնագրությունը։ Կրովերին փոխարինում է նոր թմբկահար Դեյվ Ֆոստերը։ Առաջին ամիսներին խումբը ուներ մի քանի անվանում. «Skid Row», «Pen Cap Chew», «Bliss Throad Oyster», «Windowpane» և «Ed Ted Fred»։ Վերջապես 1988 թվականին խմբի անդամները կանգ են առնում Nirvana անվան վրա, քանի որ, ինչպես ասում էր Քոբեյնը, «մտածեք այնպիսի անուն, որը լինի գեղեցիկ, հաճելի և քնքուշ, ավելի շուտ կոպիտ, ինչպիսին է Angry Samoans-ը»։ Նրանց առաջին ելույթը այդ անվանումով տեղի ունեցավ Community World Theater-ում մարտի 19-ին։ Մի քանի ամիս անց հայտնվեց նրանց մշտական թմբկահարը՝ Չեդ Չեննինգը։
Առաջին սկավառակների թողարկումը
Նիրվանայի առաջին պաշտոնական սկավառակը եղավ «Love Buzz/Big Cheese» երգը, որը թողարկվեց 1988 թվականին։ 1989 թվականի հունիսին խումբը թողարկում է իր առաջին ալբոմը՝ Bleach-ը, որը լույս է տեսնում Sub Pop լեյբլում։ Ալբոմի պրոդյուսերն էր Ջեկ Էնդինոն։ Ալբոմի հնչողությունը մեծ ազդեցություն ունեցավ The Melvins, Mudhoney խմբերի վրա և 1970-ական թվականների այնպիսի հանրահայտ խմբերի ինչպիսիք էին Black Sabbath-ը և Led Zeppelin-ը։ 1989 թվականի հունիսին Նիրվանան շրջագայությամբ եղավ ավելի քան 26 քաղաքներում։ 2001 թվականին Նավասելիչը Rolling Stone ամսագրի հարցազրույցում ասաց, որ այս շրջագայության ժամանակ նրանք նստած իրենց առանձնասենյակում լսում էին մի սկավառակ, որը թողարկել էր The Smithereens խումբը և մեկ այլ սկավառակ՝ Celtic Frost խմբի ալբոմներից, որոնք բլեք մետալ ժանրի էին, և նշեց, որ այս համակցությունը կարող էր բավականին ազդել Նիրվանայի հետագա գործունեության վրա ։ Bleach-ը միանգամից դարձավ ամենափոփյուլար ալբոմը՝ ամերիկյան փոքր ռադիոկայաններում ։ Ալբոմի ձայնագրումից սատցված գումարից 606 դոլլար և 17 ցենտ տրվեց Ջեյսոն Էվերմանին։ Կոբեյնի հետ նրան ծանոթացրել էր Դիլան Կարլսոնը, իսկ Չեննինգ Էվերմանին նա գիտեր հինգերորդ դասարանից։ Էվերմանը սկսեց իր ազատ ժամանակը հատկացնել խմբին, և երբ երաժիշտները ստացան Bleach-ի թողարկման գումարը, նա ժամանակ առ ժամանակ ամառային սեզոնին աշխատում էր, որպես ձկնորս Ալյասկայում և պարտքով նրանց էր տալիս այդ գումարը։ Ալբոմի կազմի վրա երաժիշտների ցուցակն էր, ներգրավված էին ձայնագրությունները, նշված էր. «Ջեյսոն Էվերման՝ կիթառ», թեև Էվերմանը ձայնագրությանը չէր մասնակցել։ Հետագայում Քրիստ Նովոսելիչը պատմում էր, որ Նիրվանայի անդամները ուզում էին որ Էվերմանը լիներ իրենց խմբում։ Ձայնագրությունը ավարտելուց հետո Էվերմանը ոչ երկար ժամանակ մնաց խմբի կազմում, որպես երկրորդ կիթառահար, բայց հետո նա գնաց նրանց ամերիկյան առաջին շրջագայությանը։ Քիչ ուշ նա ստանձնեց Soundgarden խմբի բաս-կիթառիստի պաշտոնը, իսկ ավելի ուշ անդամակցեց Mind Funk խմբին։ Նիրվանայի ալբոմի գումարները նա այդպես էլ չվերադարձրեց։
1989 թվականի վերջերին Քոբեյնը հարցազրույցում նշեց, որ. «Մեր առաջին երգերը իսկական չարիք էին... Սակայն ժամանակի ընթացքում նրանք դարձան փոփ, և ես դարձա ավելի ու ավելի երջանիկ։ Հիմա երգերը մարդկանց կոնֆլիկտային հարաբերությունների, էմոցիաների մասին են» ։ 1990 թվականից սկսած Նիրվանան սկսեց աշխատել նոր ալբոմի նյութի վրա՝ պրոդյուսեր Բուտչեմ Վիգի հետ, Smart Studios ստուդիայում՝ Մեդիսոն քաղաքում։ Այս ժամանակ Կուրտը և Քրիստը հասկացան, որ Չեդը այն թմբկահարը չէր, որը պետք էր խմբին. Չեննինգը արտահայտեց իր դժգոհ կարծիքը այն մասին, որ նա գրեթե ոչ մի ազդեցություն չի ունեցել երգեր գրելու գործում։ Արդյունքում Չեդը լքեց խումբը։ Մի քանի շաբաթ որպես թմբկահար հանդես եկավ Դեյլ Կրովերը The Melvins-ից, իսկ նրան փոխարինեց Mudhoney խմբի հարվածահար Դեն Պիտերսը։ Նրա հետ Նիրվանան գրեց «Sliver» երգը, որը 1990 թվականին լույս տեսավ սինգլի կարգավիճակով։ Մի քանի ամիս անց Բազ Օզբորնը՝ The Melvins խմբից, Դեյվ Գրոհլի միջոցով ծանոթացավ Կուրտի և Քրիստի հետ։ Նա այդ ժամանակ երգում էր Scream խմբում, որը 1990 թվականի սեպտեմբերին կազմալուծվեց։ Չանցած մի քանի օր՝ Գրոհլի ժամանումից հետո, Սիետլում Կուրտը և Քրիստը կատարեցին նրա հորդորը, և ինչպես ասում էր Նովոսելիչը «երկու րոպեի ընթացքում հասկացա, որ նա պիտանի թմբկահար է»
Հաջողություններ
Smart Studios-ի հետ աշխատանքը ավարտելուց հետո Նիրվանան մտածում էր հիմնական լեյբլ փնտրելու մասին։ Հաջորդ առաջարկությունը եղավ Կիմ Գորդոնից, որը Sonic Youth խմբից էր։ Խումբը 1990 թվականին կնքեց պայմանագիր DGC Records-ի հետ և սկսեց ձայնագրել իր հաջորդ՝ Nevermind ալբոմը։ Այս ալբոմի պրոդյուսորը եղավ Բուտչա Վիգան։ Այս անգամ երաժիշտները ցանկացան ձայնագրվել ոչ թե Մեդիսոնում, այլ տեղափոխվեցին Sound City, որը գտնվում էր Լոս Անջելեսի Վան-Նայս շրջանում։ Երկու ամիս աշխատելով ստուդիայի հետ Նիրվանան ստեղծեց մի շարք երգեր։ Դրանցից էր օրինակ «In Bloom»-ը, «Breed»-ը, որոնք մասնակցել են խմբի ռեպերտուարի ձևավորմանը մի քանի տարի շարունակ։ Այս ստուդիայում գրված երգերից են նաև «On a Plain»-ը և «Stay Away»-ը և մի քանի ավարտուն տեքստեր։ Ձայնագրությունները ավարտելուց հետո Վիգը և խմբի անդամները սկսեցին կատարել միքսեր, սակայն դրանք գրավեցին բավականին մեծ ժամանակ և արդյունքում ստացվեցին ոչ բավարար միքսեր։
Bleach
Նիրվանայի առաջին ալբոմը Bleach-ն է՝ թողարկված 1989 թվականին։ Ալբոմից առաջին սինգլը, որը նաև հանդիսանում է խմբի առաջին սինգլը "Love Buzz"-ն է։ Ալբոմը հիմնականում Black Sabbath խմբի ազդեցության տակ է։ Ալբոմի երգերի բառերը հիմնականում քիչ են կամ կրկնվում են, քանի որ Քոբեյնը չէր կարողանում հիշել երկար տեքստերը։
Nevermind
Nevermind-ը երկրորդ ստուդիական ալբոմն է։ Մեծ աղմուկ բարձրացրած  Smells like teen spirit  -ը հենց այս ալբոմից է։ Ալբոմը 1991 թվականի Ծննդյան տոներին ԱՄՆ-ում շաբաթը 400.000 օրինակ էր վաճառվում։ Nevermindը գրավել էր տարբեր շքերթների առաջին հորիզոնականը, ներառյալ Billboard-ի։
In Utero
In Utero-ն Նիրվանայի վերջին ստուդիական ալբոմն է՝ թողարկված 1993 թվականին։ Այն նույնպես գրավել է բազմաթիվ հիթշքերթների առաջին հորիզոնականը։ In Utero-ն ԱՄՆ-ում վաճառվել է 3,5 միլիոն օրինակ քանակով։
Վերջին տարիները և Քոբեյնի մահը
1993 թվականի նոյեմբերին Նիրվանան Սմիրնի հետ MTV Unplugged-ում ակուստիկ համերգ է ունենում։ Խումբը կատարեց երկու հիթ՝ «All Apologies» և «Come as You Are»։ Գրոլը հետագայում ասաց. «Մենք գիտեինք, որ չենք կարող ստեղծել Teen Spirit-ի ակուստիկ տարբերակը... դա սարսափելի անմտություն կլիներ» ։ 1994 թվականի սկզբին Եվրոպական հյուրախաղերի ընթացքում Հռոմում Կուրտ Քոբեյնը ինքնասպանության փորձ է իրականացնում։ Նույն թվականի, ապրիլի 8-ին Քոբեյնին գտնում են մահացած իր Սիեթլի տանը. պաշտոնական տվյալներով նա ինքնասպանություն է գործել, բայց շատերը մինչը այսօր կասկածում են սպանության վարկածի վրա։ Կուրտ Քոբեյնի սպանության գործը մինչև այսօր բաց է։ Խումբը դադարեց գոյություն ունենալ վոկալիստ Քուրտ Կոբեյնի մահվանից հետո՝ 1994 թվականից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոք խմբեր Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Nirvana Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:1987 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Երզնկայի դաշտ
Երզնկայի դաշտ, գտնվում է Հայկական բարձրավանդակում, Արևմտյան Եփրատի միջին Հոսանքում։ Համապատասխանում է Մեծ Հայքի Եկեղյաց գավառին։
Տեղանքը
Շրջապատված է Մնձուր, Մերջան, Սիփիկյոր, Քեշիշ դաղ, Միքրետ դաղ լեռներով։ Երկարությունը 40-45 կմ է․ լայնությունը՝ 13-15 կմ, բարձրությունը՝ 1200-1400 մետր է տարածությունը՝ մոտ 610 կմ2։ Երզնկայի դաշտը միջլեռնային երիտասարդ իջվածք է՝ եզրավորված տեկտոնական խախտումներով, որոնք շրջապատող լեռներին տալիս են աստիճանակերպ բնույթ։ Հիմքում հնագույն մետամորֆային ապարներ և մեզոզոյի ծալքավորված կրաքարաավազաքարային շերտախմբեր են՝ ծածկված պալեոգեննեոգենի ավազաքարային և կավամերգելային նստվածներով, որտեղ տեղադրված են (200-300 մետր հզորությամբ) անթրոպոգենի լճագետային նստվածքները։ Երզնկայի դաշտում են հատվում Փոքր Ասիական թերակղզով անցնող Հյուսիս-Անատոլական (Իզմիր-Էրզրումի) և Կիլիկիա-Ճորոխի խոշորագույն բեկվածքների գոտիները, ՝ որոնց ինտենսիվ նեոտեկտոնական շարժումները Երզնկայի դաշտը դարձրել են Հայկական բարձրավանդակի ամենասեյսմիկ օջախներից մեկը։ 1939-1943 թվականներին Երզնկայի դաշտում նշվել են չորս կործանիչ երկրաշարժ։
Օգտակար հանածոներ
Օգտակար հանածոներից կան կերակրի աղ, քարածուխ, Երզնկա քաղաքից 15 կմ արևմուտք ՝ նավթի և ասֆալտի դրսևորումներ։ Հարուստ է հանքային ջրերով։
Կլիման
Կլիման ցամաքային է չափավոր տաք ամառներով և ցուրտ ձմեռներով։ Հուլիսի միջին շերմաստիճանը 16°С-ից 20°С է, հունվարինը՝ -8°С-ից -16°С, տարեկան տեղումները՝ 500-700 մմ։
Գետերը
Գետերը՝ Արևմտյան Եփրատն իր վտակներով, հորդանում են ուշ գարնանը և վաղ ամռանը՝ հաճախ փոխելով իրենց հունը։ Տարածված են կիսաանապատային և չոր տափաստանային շագանակագույն հողերը և դրանց բնորոշ բուսածածկույթը։ Տեղ-տեղ կան աղաբույսեր և եղեգնուտներ։ Մշակվում է բրինձ, բամբակ, խաղող։ Կան պտղատու այգիներ։
Կատեգորիա:Դաշտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էրզինջանի մարզի հարթավայրեր
Հունիսի 2
Հունիսի 2, տարվա 153-րդ (նահանջ տարիներին՝ 154-րդ) օրն է։
Գումեր Կուվատով
Գումեր Կուվատով Գալիմովիչ կամ Գումեր Կուվատով Մուհամետգալիմովիչ (Ҡыуатов Ғүмәр Мөхәммәтғалим улы, ), բաշկիր քաղաքական գործիչ, Բաշկիրական ազգային շարժման (1917-1921) ակտիվ մասնակից, Բաշկիրական ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետության պատմության մեջ առաջին Առողջապահության ժողովրդական կոմիսար (1919-1928), հասարակական և քաղաքական գործիչ, վիրաբույժ։
Կրթություն և գործունեություն
1912 թվականին Կուվատովն ավարտել է Օրենբուրգի գիմնազիան, իսկ 1917 թվականին սովորել է Կազանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում․ ստացել է վիրաբույժի դիպլոմ։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Գումեր Կուվատովը դարձել է բաշկիրական ազգային շարժման ակտիվ մասնակից, մասնակցել է III համաբաշկիրական կուրուլտայի (համագումար) աշխատանքներին, որի ընթացքում ընդգրկվել է Բաշկուրդիստանի ինքնավար հանրապետության կառավարման մարմիններում և ընտրվել է խորհրդարանում որպես Փոքր կուրուլտայի անդամ, իսկ նրա եղբայրը՝ Ուսման Կուվատովը, դարձել է Բաշկիրիայի կառավարության անդամ։ Հետո Կուվատովը դարձել է վիրաբույժ և ռազմական հիվանդանոցի պետ։ Համառուսաստանյան Սահմանադիր ժողովի պատգամավոր է ընտրվել․ Ուֆայի ընտրատարածքի ցուցակով թիվ 11 (Բաշկիր-ֆեդերալիստներ)։ 1918 թվականի հունվարի 5-ին մասնակցել է Սահմանադիր ժողովին։ Նա «Համառուսաստանյան Սահմանադիր ժողովի անդամների կոմիտեի»՝  Կոմուչի (Комите́т чле́нов Всеросси́йского Учреди́тельного собра́ния - КОМУЧ) անդամ էր և հանդիպումներին մասնակցում էր բաշկիրական հանրապետականների (ֆեդերալիստներ) անունից ։
Առողջապահության ժողկոմ
1919 թվականի մայիսի 23-ի ԲաշՌևկոմի որոշմամբ՝ Կուվատով Գումեր Գալիմովիչը նշանակվել է ԲԻԽՍՀ-ի պատմության մեջ առաջին Առողջապահության ժողովրդական կոմիսար և այդ պաշտոնում է եղել մինչև 1928 թվականը։ Առաջին իսկ օրերից նա ակտիվորեն լծվել է հանրապետությունում բժշկական և կանխարգելիչ աշխատանքների կազմակերպման գործին, ինչպես նաև պայքարել համաճարակների (տիֆ, խոլերա և այլն) և 1921-1922 թվականների սովի դեմ։ Նրա նախաձեռնությամբ բնակչության շրջանում սկսվել է սանիտարական և կրթական աշխատանք տարվել անձնական հիգիենայի, համաճարակի դեմ պայքարի և այլ թեմաների շուրջ՝ դասախոսություններ կարդալով, բաշխելով թռուցիկներ, բրոշյուրներ և պաստառներ ինչպես ռուսերեն, այնպես էլ բաշկիրերեն լեզուներով ։ Հետագայում Գումեր Գալիմովիչը, զբաղեցնելով Առողջապահության ժողովրդական կոմիսարի պաշտոնը, մեծ դեր խաղաց իր կոմիսարիատի ապարատի ստեղծման և ամրապնդման, բժշկական ցանցի զարգացման, բժշկական անձնակազմի վերապատրաստման և կրթության, հանրապետությունում մայրության և մանկության պաշտպանության համակարգի կազմակերպման գործում, ինչպես նաև ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Ուֆայի աչքի հիվանդությունների ինստիտուտի ստեղծման և ձևավորման գործում՝ այն օտարերկրյա ֆիրմաների սարքավորումներով և բժշկական գործիքներով հագեցնելով ։
Բժշկական պատասխանատու պաշտոններ
1928 թվականին Կուվատովը նշանակվել է Համառուսաստանյան կենտրոնական գործադիր կոմիտեի Նախագահության ԲԻԽՍՀ կառավարության լիազոր ներկայացուցիչ։ 1930 թվականին ընդունվել է Կոմունիստական ​​ակադեմիային առընթեր Յա․ Մ․ Սվերդլովի անվան Բարձր նյարդային գործունեության ինստիտուտի ասպիրանտուրան Մոսկվայում։ 1931-1932 թվականներին Կուվատով Գումերը նշանակվել է «Կարմիր պրոֆեսորների ինստիտուտի» (Կենտկոմի հատուկ ԲՈՒՀ՝ համալսարաններում կուսակցության բարձրագույն գաղափարական կադրերի և հասարակական գիտություններ դասավանդողների վերապատրաստման համար) փոխտնօրեն։ Այնուհետև, երկար ժամանակ նա զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոններ Բարձրագույն նյարդային գործունեության ինստիտուտում և Փորձարարական բժշկության համամիութենական ինստիտուտում։ Կուվատովը հրապարակել է նաև մի շարք գիտական ​​հոդվածներ բարձր նյարդային գործունեության մասին։
Խիստ նկատողություն
Լենինգրադի շրջկոմը 1938 թվականի հունվարի 25-ին Կուվատովին զեմստվոյի նախագահի պաշտոնում ընտրելու կապակցությամբ նրա ազնվական ծագման գործի քննության արդյունքում պարզել է նրա հարազատ եղբոր՝ Բաշկիրիայի կառավարության հակահեղափոխական նախկին անդամ լինելը և այդ փաստը գաղտնի պահելը, որի համար Կուվատովը խիստ նկատողություն է ստացել։
Մահ
Կուվատով Գումեր Գալիմովիչը մահացել է 1946 թվականի հունիսի 6-ին Մոսկվայում և թաղվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Պետական գործիչներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Վիրաբույժներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Պատգամավորներ ըստ ազգության
Xfce
Ստանդարտ ներառված է Էքսուբունտու ՕՀ-ի մեջ։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Ազատ ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Լինուքս
Կաշուեյրա Գրանդի
Կաշուեյրա Գրանդի (Cachoeira Grande), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում   ։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Ռոզարիուի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8 512 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 705,636 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 12,1 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Վիդա Գոլդշտեյն
Վիդա Ջեյն Մերի Գոլդշտեյն ((արտասանվաում է / vaɪdəˈɡoʊldstaɪn /), Vida Jane Mary Goldstein, ), ավստրալիացի սոցիալական բարենորոգիչ, սուֆրաժիստ։ 1903 թվականի դաշնային ընտրություններում, որին կանայք առաջին անգամ իրավունք ունեին մասնակցեու, Գոլդշտեյնը չորս կին թեկնածուներից մեկն է եղել։
1877 թվականին, երբ Վիդան ութ տարեկան էր, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Մելբուռն, որտեղ նա ընդունվել է Պրեսբիտերական կանանց քոլեջ։ Հետևելով մորը՝ Վիդան միացել է կանանց ընտրական իրավունքների համար պայքարի շարժմանը և շուտով դարձել նրա առաջնորդներից մեկը, իր քաղաքական ելույթներով և որպես ընտրական իրավունքի մասին հրատարակությունների խմբագիր՝ ձեռք բերել հանրաճանաչություն։ Չնայած իր ջանքերին՝ Վիկտորիան վերջին ավստրալիական նահանգն էր, որը կային հավասար ընտրական իրավունքներ, ընդ որում կանանց ձայնի իրավունք չի տրվել մինչև 1908 թվականը։
1903 թվականին Գոլդշտեյնը հաջողությամբ դրել է իր թեկնածությունը Սենատում որպես անկախ թեկնածու՝ շահելով ձայների 16,8 տոկոսը։ Նա այն չորս կանանցից մեկն էր, որ իրենց թեկնածությունն են դրել դաշնային ընտրություններում, մյուսներն են՝ Սելինա Անդերսոնը, Նելլի Մարտելը և Մերի Մուր Բենթլին։ Արդյունքում Վիդան իր թեկնածությունը դրել է ևս չորս անգամ և, չնայած նրան, որ ոչ մի անգամ ընտրություններում չի շահել, պաշտպանել է իր իրավունքը։ Վիդան ոչ միայն ձախերի կողմնակիցն էր, նա ունեցել է ռադիկալ հայացքներ, որը հեռացնում էր նրան ոչ միայն հասարակությունից, այլև կանանց շարժման իր համախոհներից։
Այն բանից հետո, երբ կանանց իրավունքները հասել են նրան, ինչին ձգտում էին, Գոլդշտեյնը մնացել է որպես կանանց իրավունքների պայքարի և այլ տարբեր սոցիալական բարեփոխումների հայտնի պայքարող։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա եղել է մոլի պացիֆիստ և օգնել է հիմնադրել Աշխարհի հակապատերազմյան կանացի բանակը։ Հետագայում Գոլշտեյնը իր կյանքի մեծ մասը նվիրել է քրիստոնեական գիտությանը։ Նրա մահն աննկատ է մնացել, և միայն 20-րդ դարի վերջին նրա ներդրումները հանրությանը ճանաչելի են դարձել։
Կենսագրություն
Վիդան ծնվել է Վիկտորիա նահանգի Պորտլենդ քաղաքում, իռլանդացի ներգաղթյալ, վիկտորիանական կայազորի հրետանու սպա Ջեյկոբ Գոլդշտեյնի և Իզաբելլայի (ծնունդով` Հոկինս) ընտանիքում։ 1839 թվականի մարտի 10-ին Իռանլանդիայի Կորկե քաղաքում ծնված Ջեյկոբը, որի արյան մեջ կա լեհի, հրեայի և իռլանդացու խառնուրդ, 1858 թվականին ժամանել է Վիկտորիա և հաստատվել Պոռտլենդում։ 1867 թվականին նա ստացել է վիկտորիանական կայազորի հրետանու լեյտենանտի կոչում և ծառայել մինչև գնդապետ։ 1868 թվականի հունիսի 3-ին ամուսնացել է Իզաբելլայի (1849-1916)՝ շոտլանդական ծագումով սքվատոր Սամուել Պրաուդֆուտ Հոկինսի ավագ դստեր հետ ։ Երկու ծնողներն էլ բարձր հասարակական գիտակցությամբ բարեպաշտ քրիստոնյաներ են եղել։ Վիդայից հետո ընտանիքում եղել են նաև չորս երեխա՝ երեք աղջիկ (Լինա, Էլսի և Էյլին) և մեկ տղա (Սելվին) ։
Կանանց ընտրական իրավունք և մասնակցությունը քաղաքականությանը
1891 թվականին Իզաբելլա Գոլդշտեյնը վարձում է 22-ամյա Վիդային, որպեսզի իրեն օգնի կանանց ընտրական իրավունքի խնդրագրի համար ստորոգրությունների հավաքման հարցում։ 1890-ականների ընթացքում նա կանանց շարժման առաջնորդներից էր, բայց նրա այդ շրջանում հիմնական հետաքրքրությունը կապված էր դպրոցական և քաղաքական սոցիալական խնդիրների (հատկապես National Anti-Sweating League և Criminology Society) հետ։ Այս աշխատանքը նրան կանանց սոցիալական և տնտեսական խնդիրների լուծման անմիջական փորձ տվեց, իսկ խնդիրները, իր կարծիքով, քաղաքական անիրավահավասարության հետ էր կապված ։ Այս աշխատանքի շնորհիվ նա ընկերացել է Անետ Բիր-Քրոուֆորդի հետ, որի հետ համատեղ պայքարել է սոցիալական խնդիրների համար՝ ներառելով կանանց իրավունքները և կանանց համար Վիկտորիա թագուհու հիվանդանոց դիմելու հնարավորության կազմակերպումը։ 1899 թվականին Բիր-Քրոուֆորդի  մահից հետո Գոլդշտեյնը իր վրա ավելի մեծ դեր է վերցրել ընտրական իրավունքների կազմակերպման համար և դարձել կանանց ընտրական իրավունքի գծով Միքացյալ խորհրդի քարտուղար։  Նա դարձել է կանանց հարցերով զբաղվող հանաճանաչ հռետոր Ավստրալիայում՝ հանդես գալով լի դահլիճներում, այնուհետև Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում, որտեղ 1902 թվականին կանան ընտրական իրավունքների հարցերով Միջազգային համաժողովում (որտեղ  ընտրվել է քարտուղար), ԱՄՆ-ի Կոնգրեսի կոմտեի առջև ներկայացրել է բոլոր փաստերն ի օգուտ կանանց ընտրական իրավունքների և մասնակցել է Կանանց միջազգային խորհրդի համաժողովին ։ 1903 թվականին Կանանց ֆեդերալ քաղաքական ասոցիացիայի օգնությամբ դարձել է Ավստրալիայի սենատի թեկնածու՝ դառնալով Բրիտանական իմպերիայի առաջին կանանցից մեկը, որն իր թեկնածությունն է դնում ազգային պառլամենտի ընտրություններում (ավստրալիացի կանայք հաղթել էին ձայնի իրավունքի համար պայքարում՝ 1902  թվականի ֆեդերալ ընտրություններում)։ Նա ստացել է 51 497 ձայն (բյուլետենների ընդհանուր թվի մոտ 5 %-ը), սակայն չի կարողացել տեղ զբաղեցնել Սենատում։ Դրանից հետո նա կենտրոնացել է քաղաքական կազմակերպության և կանանց կրթության վրա, որն իրականացրել է Կանանց քաղաքական ասոցիացիայի (WPA) և իր «Ավստրալիական կանանց մթնոլորտ» ամսագրի միջոցով, ինչը նկարագրել է որպես «սկզբում քչերի, հիմա մեծամասնության՝ դեռ պառակտված, այս գործի կողմնակիցների միմյանց հետ հաղորդակցվելու մարմին» ։ 1910, 1913 և 1914 թվականներին նա կրկին մասնակցել է պառլամենտի ընտրություններին (նրա նախընտրական շտաբի քարտուղարն էր Դորիս Բլեքբերնը՝ ավելի ուշ Ավստրալիայի ներկայացուցիչների պալատի ներկայացուցիչ )։ Սենատում տեղի համար նրա հինգերորդ և վերջին փորձը եղել է 1917 թվականին միջազգային աշխարհի սկզբունքներով, այն վերջնականապես զրկել է նրան իր համախոհների ձայներից։ Դրությունը բարդացել է նաև իր ագրեսիվ պահվածքի պատճառով։
Հասարակական գործունեություն
Սոմերսեթում «Արծվի տունը» դարձել էր տուն, օթևան բրիտանացի սուֆրաժիստուհիների համար, որոնք ազատվել էին բանտից։ Այդ տան տերերը՝ Մարի Բլեթուայթի ծնողները, ծառուղի էին ստեղծել շարժման ձեռքբերումների պատվին և հիմնական ակտիվիստներ՝ Էմմելին Պանկհյորսթի, Քրիստաբեր Հարիետ Պանկհյորսթի, նաև Էննի Քեննիի, Շառլոտ Դեսպարդի, Միլիսենթ Գարեթ Ֆոսեթ և լեդի Լիտոնի պատվին ։ Էննի Քեննիի պատվին այդ վայրն անվանվել է «Էննի դենդրոպարկ» ։ Կողքին գտնվում էր նաև «Պանկհյորսթի լիճը»։ Վիդան հրավիրվել է «Արծվի տուն», որտեղ պատիվ է ունեցել կաղնի տնկելու, որ վրա հուշատախտակ է փակցվել։ Այս փաստը նաև լուսանկարվել է գնդապետ Լինլի Բլատուեյթի կողմից ։ Նրա շրջագայությունը Անգլիայում վերջացել է Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի կանանց–ընտրողների ասոցիացիայի ստեղծմամբ, կազմակերպություն,որը երաշխավորում էր, որ բրտանական պառլամենտը կպահպանի կանանց ընտրական իրավունքը իր գաղութներում։
1915 թվականին ստեղծելով Կանանց խաղաղության բանակը՝ նա որպես առաջնորդ հրավիրում է Անգլիայից նոր ժամանած Ադելա Պանկհյորսթին։ 1919 թվականին Վիդան ընդունել է ավստրալիացի կանանց՝ Ցյուրիխում Կանանց խաղաղության համաժողովին ներկայացնելու հրավերը։ Արտերկրում երեք տարվա բացակայությունից հետո նրա մասնակցությունը ավստրալական ֆեմինիստական ​​շարժմանը աստիճանաբար ավարտվել է Կանանց քաղաքական ասոցիացիայի լուծարմամբ և դրա հրապարակումների դադարեցմամբ։ Նա շարունակել է քարոզարշավը մի քանի հանրային ճակատներում և շարունակել ջերմեռանդորեն հավատալ հասարակության մեջ կանանց եզակի և անկաշկանդ ներդրումներին։ Նրա հետագա ստեղծագործությունները ակնհայտորեն ավելի համակրում էին սոցիալիստական ​​և աշխատանքային քաղաքականությանը ։
Վերջին տարիներ
Իր կյանքի վերջին տասնամյակներում նա ավելի ու ավելի մեծ ուշադրություն է դարձրել հավատքին և հոգևորությանը` որպես համաշխարհային խնդիրների լուծում, ակտիվ մասնակցել է «Քրիստոնեական գիտություն» շարժմանը և օնել վերջինիս եկեղեցին հիմնադրել Մելբուռնում։ Հաջորդ երկու տասնամյակների ընթացքում աշխատել է եկեղեցու քարոզիչ և ժողովրդական բժշկուհի։ Չնայած մեծ թվով երկրպագուներին՝ նա երբեք չի ամուսնացել, և իր կյանքի վերջին տարիներն ապրել է իր երկու քույրերի՝ Էյլինի (որը նույնպես ամուսնացած չէր) և Էլսիի (Հենրի Հայդի Չեմպիոնի այրին) հետ։ Վիդա Գոլդշտեյնը մահացել է քաղցկեղից՝ Վիկտորիա նահանգի Հարավային Յարրայի իր տանը 1949 թվականի օգոստոսի 15-ին, 80 տարեկան հասակում։ Նրան դիակիզել են, իսկ մոխիրը՝ ցրել։
Ժառանգություն և կոչումներ
Թեև Վիդայի մահն այդ տարիներին աննկատ է մնացել․ նա հետագայում ճանաչվել է որպես սուֆրաժետների ռահվիրա, Ավստրալիայի սոցիալական պատմության կարևոր գործիչ և ոգեշնչող՝ կանանց ապագա սերունդների համար։ Երկրորդ ալիքի ֆեմինիզմը հանգեցրել է Գոլդշտեյնի նկատմամբ հետաքրքրության վերածննդի՝ նոր կենսագրական և ամսագրերի հոդվածների հրապարակմամբ։
Ծվծվիկներ
Ծվծվիկներ, ճնճղուկանմանների կարգի թռչունների ընտանիք։ Հայտնի է 17, Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ ծվծվիկը (Certhia familiaris), նստակյաց է, քիչ տարածված։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարկարությունը 12,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 17,5-21 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 9 գ։ Կտուցը երկար է՝ ներքև կեռված։ Մարմինը ներքևից և հոնքը սպիտակ են, պոչի փետուրները՝ սրածայր և ամուր։ Մարմինը վերևից դարչնագույն խայտերով է, գոտկատեղը՝ նարնջագույն-դարչնագույն, թևին կա բաց դարչնագույն-դեղին ալիքաձև լայնակի շերտ։ Հենվում է ամուր պոչի վրա, կարճ ցատկերով մագլցում ծառի բունն ի վեր և ճյուղերի երկայնքով։
Վիդա Գոլդշտեյն
Ժառանգություն և կոչումներ
1978 թվականին Կանբերրայում Չիսհոլմը անվանվել է Goldstein Crescent՝ նրա կատարած սոցիալական բարեփոխումների պատվին ։ Նրա անունով են կոչվում նաև վայրեր Մելբուռնի և Պորտլենդի Պառլամենտի այգիներում։ 1984 թվականին Գոլդշտեյն դիվիզիոնը և Մելբուռնի ընտրազանգվածը պատիվ ստացան կրելու նրա անունը։ Վիկտորիայում կանանց ընտրական իրավունքի լոբբին մրցանակն անվանել է նրա անունով, իսկ 2008 թվականին Վիկտորիայում կանանց ընտրական իրավունքի հարյուրամյակին հիշվել է Գոլդշտեյնի ներդրումը։
Ծվծվիկներ
Կենսակերպ
Բնակվում է անտառներում, պտղատու այգիներում, պուրակներում։ Սնվում է մանր անողնաշարավորներով։ Երգի առաջին արձագանքները լսվում են փետրվար-մարտին, որն ավարտվում է հարսանեկան զույգերի ձևավորմամբ։
Բնադրում
Բույնը կառուցում է ապրիլ-մայիսին՝ 8-12 օրվա ընթացքում. այն գավաթաձև է՝ ճյուղերից, մամուռից։ Բնադրում է կեղևի խոռոչում կամ ծառաբնով մագլցող խիտ խոտաբույսերի տակ։ Ձվերը բներում հայտնվում են ապրիլի վերջին։ Դնում է 16 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ վարդագույն պտերով 5-6 ձու։ Թխսակալում է 13-15 օր։ Ձագերը հայտնվում են մայիսի վերջին, բնից դուրս են գալիս 15-16-րդ օրը։ Ձագերին կերակրում են արուն և էգը՝ օրը 260 անգամ։ Հուլիս-օգտոստոսին ձագերն անջատվում են ծնողներից։ Օգտակար է, ոչնչացնում է մեծ քանակությամբ վնասատու միջատներ։
Վիդա Գոլդշտեյն
Ժառանգություն և կոչումներ
Վիդա Գոլդշտեյնը վեց ավստրալիացիներից մեկն է, ում ներդրումն ու փորձը ցուցադրվել են «Պատերազմը, որը փոխեց մեզ» չորս մասից բաղկացած Առաջին համաշխարհային պատերազմին Ավստրալիայի մասնակցության մասին հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմաշարում ։ Նա նաև Վենդի Ջեյմսի «Լռությունից դուրս» վեպի գլխավոր հերոսն է, որը պատմում է Մեգգի Հեֆերնանի՝ երիտասարդ վիկտորիանական կնոջ գործի մասին, երիտասարդ կին, որը դատապարտվել է 1900 թվականին Մելբուրնում՝ իր մանկահասակ որդուն խեղդելու համար ։
Ծվծվիկներ
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Ճնճղուկանմաններ Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով
Վիդա Գոլդշտեյն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կանայք Կատեգորիա:Ավստրալիացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Շառլիկ (գյուղ, Շառլիկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8468 մարդ։
Ռուլուր
Ռուլուր (Roullours), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 859 մարդ, բնակչության խտությունը` 65.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.15 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Վիր, Կուլոնս, Մեզոնսել լա Ժուրդան, Սեն Ժերմեն դը Տալվանդ լա Լանդ Վոմոն, Տրութմե լը Գրան, Տրութմե լը Պետի և Վոդրի համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վիր Նորմանդի համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 578 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 451-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 127։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,0 %։ 451 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 431 անձ (226 տղամարդ և 205 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (8 տղամարդ և 12 կին)։ 127 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 61-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վահրամ Փափազյան թատերախումբ (Լիբանան)
«Վահրամ Փափազյան թատերախումբ», ՀԲԸՄ Հայ երիտասարդաց ընկերակցության թատերախումբ։ Կազմավորվել է 1959 թվականին, Վ. Փափազյանի անունով կոչվել է 1960 թվականին։ Թատերախմբի գործունեության առաջին փուլը կապված է դերասան և ռեժիսոր Պերճ Ֆազլյանի անվան հետ, որը 1959 թվականին բեմադրել է Լևոն Շանթի «Հին աստվածներ», Մ. Քոչարյանի «Մուսա լեռան քառասուն օրը», Մոլիերի «Ժորժ Դանդեն», «Տարտյուֆ», Շեքսպիրի «Ամառային գիշերվա երազ» և այլ պիեսներ։ Այնուհետև թատրոնը ղեկավարել է դերասան և ռեժիսոր Գրիգոր Սաթամյանը։ Նրա բեմադրություններից են Ժ. Ֆեյդոյի «Կասկածը կնոջ մտքին մեջ», Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ», Կամսարականի «Վարժապետին աղջիկը», Շեքսպիրի «Բազում աղմուկ վասն ոչնչի» և այլն։ 1972 թվականին թատերախումբը ելույթներ է ունեցել Հայաստանում։ Մինչև Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի սկիզբը (1975) թատերախումբն իր ներկայացումներն արել է Հովակիմյան-Մանուկյան վարժարանի «Գալուստ Կյուլպենկյան» 650-տեղանոց սրահում։ 1975 թվականին, Սաթամյանի ԱՄՆ գաղթելուց հետո, թատրոնի բեմադրիչներ եղել են Վաչե Աւորունին (բեմադրել է Գ. Պսաֆասի «Ստախոս կուզվի», 1978), Թորոս Սարգիսյանն ու Զավեն Գալուսայանը (բեմադրել են Կ. Գոլդոնիի «Ստախոսը», 1986), Վաչե Տոներյանը (1988-1990 թվականներին, բեմադրել է Պ. Շենոնի «Ժառանգորդը» և Ժ. Ֆեյդոյի «Հավատարմություն» պիեսները), Հարություն Գնդունին (1991-1992 թվականներին) բեմադրել է Պրիսալիի «Ակամա խոստովանություն», Մոլիերի «Երևակայական հիվանդը» և Ն. Սայմոնի «Տարօրինակ ժամադրություններ» պիեսները), Վիգեն Ստեփանյանը (1994-1995 թվականներին բեմադրել է Լա Մարեի «Ա՞խ կիներ, կիներ» և իր հեղինակած «Պարոն լրտեսին վերջին գործը» պիեսները), Պ. Ֆազլյանը (բեմադրել է Մոլիերի «Ագահը», 1996), Արտաշես Հովհաննիսյանը (բեմադրել է Հակոբ Աթալյանի «Աղվեսն ու Աղասին», 1998) և Գրիգոր Տեկիրմենճյանը (բեմադրել է Մ. Հեննըքենի «Կիները բնավ սուտ չեն խոսիր», 1999)։ Ե. Ղազանչյանը 2001-2003 թվականներին բեմադրել է Թ. Ուիլյամսի «Մենակության վերջին կանգառը», է. դե Ֆիլիպոյի «Երեխաները կմնան երեխաներ» և Հ. Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար» պիեսները։ Թատերախմբի գործունեությանը իրենց երկարամյա ու բեղմնավոր աշխատանքով նպաստել են Լ. Գույումճյանը, Զ. Ներսեսյանը, Զ. Գալոատյանը, Թ. Սարգիսյանը, Գ. Սողոմոնյանը, Հ. Տաւոուրյանը, Հ. Թումյանը, Վ. Ցուրնեշլյանը, Հ. Վարդիվառյանը, Լ. Մելքոնյանը, Պ. Տեր-Սահակյանը։
Ստորո (կոմունա)
Ստորո (Storo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։