cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կապրարիկա դի Լեչե
Կապրարիկա դի Լեչե (Caprarica di Lecce), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2802 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 280 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73010, հեռախոսային կոդ՝ +39 00832։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպաններն են Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին և Սուրբ Օրոնցոն։ Տոնը նշվում է հուլիսի վերջին շաբաթ և կիրակի օրերին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Շտիրիա (Սլովենիա)
Շտիրիա (Štajerska), նաև Սլովենական Շտիրիա (Slovenska Štajerska) կամ Ստորին Շտիրիա (Spodnja Štajerska ; Untersteiermark), պատմական շրջան Սլովենիայի հյուսիս-արևելքում։ Զբաղեցնում է նախկին Շտիրիայի դքսության հարավային հատվածը։ Շտիրիայի բնակչությունն իր պատմական սահմաններում կազմում է շուրջ 705,000 բնակիչ կամ Սլովենիայի բնակչության 34.5%-ը։ Ամենամեծ քաղաքը Մարիբորն է։
Պատմություն
Ըստ 1910 թվականի վերջին ավստրո-հունգարական մարդահամարի՝ Ստորին Շտիրիան ուներ շուրջ 498,000 բնակիչ, որից 82%-ը սլովենացիներ և շուրջ 18%-ը գերմանախոսներ էին ։
1918 թվականին Առաջին աշխարհամարտից հետո ավստրո-հունգարական միապետության կազմալուծման արդյունքում Շտիրիայի դքսությունը բաժանվեց նորաստեղծ Գերմանական Ավստրիայի և հարավսլավական Սլովենացիների, խորվաթների և սերբ թագավորության միջև։ 1918 թվականի նոյեմբերի սկզբին Ռուդոլֆ Մաիսթերը՝ նախկին ավստրո-հունգարական բանակի սլովենացի մայոր, մոտ 4000 տեղական կամավորներով գրավեց Ստորին Շտիրիան և Մարիբոր քաղաքը և այն հայտարարեց Հարավսլավիայի մի մաս:Գերմանա-ավստրիական կիսառազմականացված միավորումների կարճ պայքարից հետո ներկայիս սահմանը ստեղծվեց։ 1918 թվականի դեկտեմբերին Ստորին Շտիրիան դե ֆակտո ընդգրկվեց Սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների թագավորության մեջ։ Գերմանաբնակ Մարբուրգի քաղաքացիների բողոքի ցույցը հանգեցրեց Մարբուրգի արյունոտ կիրակիին, որտեղ զոհվեց 13 մարդ, վիրավորվեց մոտ 60 մարդ։
Հաստատվելով 1919 թվականի Սեն Ժերմենի պայմանագրով՝ հարավսլավական և ավստրիական Շտիրիայի միջև սահմանը հիմնականում հետևում էր սլովենացիների և էթնիկ գերմանացիների միջև էթնիկ-լեզվական բաժանարար գծին։ Այնուամենայնիվ, մի քանի սլովենախոս գյուղեր շուրջ մնաց Ավստրիայի կազմում։ Մյուս կողմից, հիմնականում մի քանի գերմանաբնակ քաղաքներ մնացին Հարավսլավիայում, հատկապես Մարիբորը (80% գերմանախոս), Պտույը (86%) և Ցելեն (67%); Բացի այդ, Ապաչե գյուղի շուրջ գերմանալեզու տարածքը միացված էր Հարավսլավիային։ Ըստ 1921 թվականի Հարավսլավիայի մարդահամարի տվյալների՝ Հարավսլավիայի Շտիրիայում բնակվում էր մոտ 22.500 էթնիկ գերմանացի։ Դրանք ներկայացնում էին տարածաշրջանի ընդհանուր բնակչության շուրջ 4,5%-ը և Սլովենիայի բոլոր էթնիկ գերմանացիների շուրջ 57%-ը։ 1931 թվականին այդ թիվը նվազեց մինչև շուրջ 12.500 կամ շրջանի բնակչության 2,3%-ը և Սլովենիայի բոլոր էթնիկ գերմանացիների շուրջ 45%-ը ։
1922 թվականին Մարիբորի շրջանը կազմավորվեց, որի կազմում էր Սլովենական Շտիրիայի մեծ մասը, նաև Պրեկմուրջեյի և Մեջիմուրսկայի շրջանները։ 1929 թվականի հունվարին Հարավսլավիայի թագավոր Ալեքսանդր I-ի հեղաշրջումից հետո շրջանները վերացվեցին և փոխարինվեցին ինը բանովինաներով ։ 1931 թվականի Հարավսլավիայի սահմանադրության կողմից իրականացված վերակազմավորումից հետո Սլովենական Շտիրիան ընդգրկվեց նորաստեղծ Դրավյան բանովինայի մեջ, որը քիչ թե շատ նույնական էր Սլովենիայի հետ, Լյուբլյանա կենտրոնով։
1941 թվականի ապրիլին նացիստական Գերմանիան ներխուժեց Հարավսլավիա, իսկ Սլովենական Շտիրիան բռնակցվեց Երրորդ Ռեյխին։ Ներդրվեց բռնի գերմանացման քաղաքականություն։ Սլովենական լեզվի հասարակական օգտագործումը արգելված էր, և սլովենական բոլոր ասոցիացիաները լուծարվեցին։ Արտաքսվեցին բոլոր մասնագիտական և մտավորական խմբերի անդամները, ներառյալ բազմաթիվ հոգևորականներ։ 1941 թվականի ապրիլից մինչև 1942 թվականի մայիս ընկած ժամանակահատվածում մոտ 80,000 սլովենացիներ (ընդհանուր բնակչության գրեթե 15%) արտաքսվեցին Ստորին Շտիրիայից կամ վերաբնակեցվեցին Ռայխի այլ մասերում։ Որպես արձագանք, զարգացավ դիմադրական շարժում։ Ստորին Շտիրիայի շատ շրջաններում ականատես եղան բուռն կռիվներ գերմանական զորքերի և սլովենական պարտիզանական ստորաբաժանումների միջև։
1950-70-ական թվականների տարածաշրջանի շատ շրջաններ ենթարկվեցին արագ արդյունաբերականացման։ Քաղաքներ, ինչպիսիք են Մարիբորը, Ցելեն և Վելենիեն, դարձան Սլովենիայի և Հարավսլավիայի կարևորագույն արդյունաբերական կենտրոններից մեկը։
Քաղաքներ
Ստորին Շտիրիայի մշակութային և տնտեսական կենտրոնը միշտ եղել է Մարիբոր քաղաքը։ Մյուս խոշոր քաղաքներն են՝ Ցելեն, Վելենիեն, Պտույը, Բրեզիցեն և Սլովեն Գրադեցը։ Վերջին երկուսն այլևս չեն համարվում Շտիրիայի պատկանելի մասը․ Սլովեն Գրադեկը կցված է Կարինթիա՝ ձևավորելով այդ ընդլայնված շրջանի նոր մշակութային և տնտեսական կենտրոնը, մինչդեռ Բրեզիցեն Պոսավջեի շրջանի գլխավոր կենտրոններից է։
Զբոսաշրջություն
Շտիրիանն հայտնի է իր սպիտակ գինով, Պոհորջե լեռնադահուկային հանգստավայրով, մշակութային փառատոներով և դդմի սերմերի յուղով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովենիա Կատեգորիա:Սլովենիայի պատմություն
Գալիպոլի (Ապուլիա)
Գալիպոլի  (Gallipoli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 21 148 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 529 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 40 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71014, հեռախոսային կոդ՝ +39 00833։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նորման Էռնեստ Բորլոուգ
Նորման Էռնեստ Բորլոուգ (Norman Ernest Borlaug, ), ամերիկացի գյուղատնտես և սելեկցիոներ, որ հայտնի է որպես «Կանաչ հեղափոխության հայր»։ 1970 թվականին արժանացել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի, պարգևատրվել է նաև Ազատության նախագահական մեդալով (1977), Գիտության ազգային մեդալով (2004) և Կոնգրեսի ոսկե մեդալով (2006)։
Կենսագրություն
Նորման Բորլոուգը 1854 թվականին ԱՄՆ ներգաղթած նորվեգացիների ժառանգ է։ Եղել է ֆերմերներ Հենրի (1889-1971) և Կլարա (1888-1972) Բորլոուգների ընտանիքի չորս երեխաներից ավագը։ Ունեցել է երեք կրտսեր քույր՝ Պալմա Լիլիանը (1916-2004), Շարլոտան (ծնվ. 1919), Հելենը (1921-1921)։ Յոթ տարեկանից մինչև տասնութ տարեկանն աշխատել է ընտանեկան ֆերմայում՝ Կրեսկո փոքրիկ քաղաքի մոտակայքում։
1933 թվականին Բորլոուգն ընդունվել է Մինեսոտայի համալսարան։ Ուսման ընթացքում ստիպված է եղել լրացուցիչ գումար վաստակել։ Օրինակ, 1935 թվականին նա աշխատել է Շրջակա միջավայրի պահպանության քաղաքացիական կորպուսում։ Բակալավրի աստիճան ստանալուց հետո՝ 1935-1938 թվականներին, որպես անտառապահ աշխատել է Մասաչուսեթսում և Այդահոում։ 1937 թվականին Բորլոուգն ամուսնացել է Մարգարետ Գ. Գիբսոնի հետ։ Համալսարանի դասախոս Էլվին Չարլզ Ստակմենի շնորհիվ հետաքրքրվել է ֆիտոպաթոլոգիայով և 1942 թվականին պաշտպանել է իր թեզը՝ կտավատի սնկային հիվանդությունների վերաբերյալ։
1942 թվականից մինչև 1944 թվականը Բորլոուգը աշխատել է որպես մանրէաբան DuPont քիմիական ընկերությունում Ուիլմինգթոնում (Դելավեր), որտեղ զբաղվել է հետազոտություններով՝ գյուղատնտեսության համար ֆունգիցիդների և մանրէասպանների արտադրության ոլորտում։ Պյորլ-Խարբորի վրա հարձակումից հետո Բորլոուգը փորձել է զինվորական ծառայության մտնել, սակայն նրա թեկնածությունը մերժվել է։ Նրա լաբորատորիան սկսել է կատարել ռազմական պատվերներ։
Կանաչ հեղափոխություն
1940 թվականին Մեքսիկայում իշխանության գլուխ է անցել նախագահ Մանուել Ավիլա Կամաչոն, որի կառավարությանն անհանգստացնում էր անբերքատվությունը երկրում։ Մեքսիկացիները օգնության համար դիմել են Ռոքֆելլերի ֆոնդին։ 1944 թվականին ֆոնդը Մեքսիկա է ուղարկել գյուղատնտեսների մի խումբ՝ Ջորջ Հարրարի գլխավորությամբ, որի կազմում էր նաև Բորլոուգը՝ որպես ֆիտոպաթոլոգ և գենետիկ։ Մեքսիկայում գիտնականը մնացել է տասներկու տարի՝ զբաղվելով ցորենի նոր բարձրաբերք սորտերի սելեկցիայով մի երկրի համար, որն այդ ժամանակ հիմնականում ցորեն էր գնում արտերկրում։ Բորլոուգը խաչասերել է տեղական սորտերը Ճապոնիայից բերված գաճաճ սորտերի հետ՝ ստանալով ցորենի բարձր արդյունավետությամբ բազմաթիվ սորտեր (այդ թվում՝ կարճ ցողունով), որոնք դիմացկուն էին գետնամածմանը։ 1951-1956 թվականներին Մեքսիկան ամբողջությամբ իրեն ապահովել է ցորենով և սկսել է այն արտահանել․ 15 տարվա ընթացքում երկրում հացահատիկի բերքատվությունն աճել է 3 անգամ։
Մեքսիկական փորձով հետաքրքրվել են այլ երկրներում։ 1959 թվականին Բորլոուգն այցելել է Պակիստան, 1963 թվականին՝ Հնդկաստան։ Հնդկաստան են ուղարկվել Բորլոուգի ստեղծած բարձրաբերք սորտերի սերմեր՝ Սոնորա 64, Լերմա Ռոխո։ Արդյունքում, 1965 և 1970 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում հացահատիկի բերքատվությունն այդ երկրներում կրկնապատկվել է։
Նոր սորտերն օգտագործվել են Լատինական Ամերիկայում, Մերձավոր Արևելքում և աֆրիկյան երկրներում։ Ֆիլիպիններում բրնձի Միջազգային հետազոտական ինստիտուտի հետազոտողները, հետևելով Բորլոուգի օրինակին, մշակել են բրնձի կիսագաճաճ սորտ։ 1965 թվականին Բորլոուգը ղեկավարել է ցորենի բարելավման Միջազգային ծրագիրը, որը մաս է կազմել Ցորենի և եգիպտացորենի բարելավման Միջազգային կենտրոնի (Centro Internacional de Mejoramiento de Maíz y Trigo, կամ CIMMYT):
Ճանաչում և հետագա կյանք
Բորլոուգի գործունեությունը համաշխարհային ճանաչում է ստացել։ 1968 թվականի մարտի 8-ին ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության նախկին տնօրեն ՈՒիլյամ Գաուդը գյուղատնտեսության ոլորտում տեղի ունեցող իրադարձություններն անվանել է «Կանաչ հեղափոխություն»՝ հակադրելով դրանք «կարմիր հեղափոխությանը» Ռուսաստանում և «սպիտակ հեղափոխությանը» Իրանում ։ 1970 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Նորման Բորլոուգին շնորհվել է խաղաղության Նոբելյան մրցանակ՝ «Պարենային խնդրի լուծման գործում ներդրում ունենալու և, մասնավորապես, Կանաչ հեղափոխություն իրականացնելու համար» ձևակերպմամբ։ Նոբելյան դասախոսության մեջ գիտնականը շեշտել է, որ «Կանաչ հեղափոխությունը ժամանակավոր հաջողություն էր սովի ու զրկանքների դեմ պայքարում. այն մարդկանց շունչ քաշելու հնարավորություն տվեց» (The green revolution has won a temporary success in man’s war against hunger and deprivation; it has given man a breathing space) :
1970-ական թվականներին Բորլոուգի աշխատանքի որոշ ասպեկտներ քննադատության են ենթարկվել էկոլոգների կողմից։ Մասնավորապես, բացասական են գնահատվել քիմիական այնպիսի պարարտանյութերի և թունաքիմիկատների օգտագործումը, ինչպիսին է ԴԴՏ։
1979 թվականին Բորլոուգը հեռացել է ցորենի բարելավման Միջազգային ծրագրի տնօրենի պաշտոնից, թեև մինչև կյանքի վերջը մնացել է CIMMYT-ի գիտական խորհրդատուն։ 1984 թվականից նա դասավանդել է Տեխասի «Էյ ընդ էմ» համալսարանում։ 1986 թվականին Բորլոուգը հիմնադրել է Համաշխարհային պարենային մրցանակը։ Նույն թվականին նա դարձել է Սասակավա Համաֆրիկյան ասոցիացիայի նախագահ և Արևադարձային Աֆրիկայի երկրների Գյուղատնտեսական ծրագիր-2000-ի ղեկավար։ 2000-2001 թվականներին կարճ ժամանակ գործել է Բորլոուգի հիմնած Ինտերնետհամալսարանը՝ գյուղատնտեսության և պարենի արտադրության ոլորտում աշխատող մարդկանց համար։ Հեղինակել է մի շարք գրքեր, ինչպես նաև ավելի քան 70 գիտական և հանրամատչելի հոդվածներ։
1992 թվականին Բորլոուգն ստորագրել է «Նախազգուշացում մարդկությանը» ուղերձը ։
Տարբեր երկրների բազմաթիվ ազգային ակադեմիաների անդամ է, այդ թվում՝ ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի, ինչպես նաև Համամիութենական գյուղատնտեսական գիտությունների Լենինի անվան ակադեմիայի (ՀամԳԳԱ Վ. Ի. Լենինի անվան) (1972) և Լոնդոնի թագավորական ընկերության (1987) օտարերկրյա անդամ։
2006 թվականին պարգևատրվել է ԱՄՆ բարձրագույն պարգևով՝ Կոնգրեսի ոսկե մեդալով։ Այդպիսով, նա դարձել է այն յոթ մարդկանցից մեկն աշխարհում, որ ստացել են Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ, Կոնգրեսի ոսկե մեդալ և Ազատության նախագահական մեդալ։ Նա պարգևատրվել է նաև Պադմա Վիբհուշան (2006) մրցանակով՝ Հնդկաստանում սովի դեմ պայքարում իր ներդրման համար։ Նրա պարգևների շարքում են՝ Vannevar Bush Award (2000) և Public Welfare Medal (2002):
Ամերիկայում Բորլոուգը հայտնի է որպես «Մարդ, ով փրկեց միլիարդավոր կյանքեր» (the man who saved a billion lives):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Մինեսոտայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ
Վարդգես Հովակիմյան
Վարդգես Վաղինի Հովակիմյան (ծնվ. 27 հունվարի 1955 թ., ք. Արտաշատ), ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Արարատի նախկին մարզպետ։
Քրեական հետապնդում
Ամուսնացած է ունի երկու որդի և մեկ դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1955 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:Արտաշատ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՊՏՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արարատի մարզպետներ Կատեգորիա:ՀՀԿ անդամներ
Դավիթ II Բագրատիոնի
Դավիթ II (Իբերիա), Բագրատունիների հարստության տիտղոսակիր թագավոր Քարթլիում(Իբերիա) 923 թվականից մինչև մահը (937) : Ավագ որդին և հաջորդը Իբերիայի թագավոր Ադարնաս IV-ի։ Նրա տնօրինության տակ էր գտնվում Ջավախքը, իսկ մնացած տարածքները գտնվում էին Աբասյանների տիրապետության տակ։ Դավիթ II-ը չէր սիրում կրել Բյուզանդիայի կողմից ավանդաբար տրվող կյուրոպաղատի տիտղոսը, որը շնորհվել էր նրա կրտսեր եղբորը՝ Աշոտ II-ին. ։ Նա ուներ միայն մագիստրոսի կոչում, որը նա կիսեց իրազգական Գուրգեն II-ի՝ Վերին Թաոյի իշխանի հետ։ Երկուսն էլ՝ Գուրգեն Երկրորդը՝ Վերին Թաոյի իշխանը, և Դավիթը կտրականապես դեմ էին քաղաքի՝ Արտանուչի բյուզանդական գրավմանը, Գուրգենի գերիշխանությանը Կլարջետիում։ Հակամարտության ընթացքում Դավիթը նույնիսկ ձերբակալեց Բյուզանդիայի լիազոր ներկայացուցիչ Պատրիցիա Կոնստանտին, որը ուղարկվել էր Գուրգենին նշանակեու որպես մագիստրոս և նախապատրաստելու Դավիթի եղբայր Աշոտին որպես կյուրոպաղատի։ Դավիթ II-ը ազդեցիկ էր և հեղինակություն վայելող։ Քանի որ անզավակ էր, մահվանից հետո նրան հաջորդեց եղբայրը՝ Սմբատ I-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բագրատիոնիներ Կատեգորիա:Վրաց իշխաններ
Մոնֆերիե
Մոնֆերիե (Montferrier), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լավլանե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09206։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 647 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 423 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 300-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 123-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,6 %)։ 300 աշխատունակ բնակիչներից 258-ը աշխատում էին (148 տղամարդ և 110 կին), անաշխատանք էին 42-ը (22 տղամարդ և 20 կին)։ 123 անգործունակ մարդկանցից 39-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 38-ը թոշակառու, 46-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անմեղ մեղավորներ (ֆիլմ, 1945)
Անմեղ մեղավորներ (ռուս.՝ Без вины виноватые), խորհրդային կինոներկայացում, որը նկարահանվել է 1945 թվականին, ռեժիսոր Վլադիմիր Պետրովի կողմից` Ալեքսանդր Օստրովսկու համանուն կատակերգության մոտիվներով   ։
Սյուժեն
Հյուրախաղերով հեռավոր քաղաքներից մեկն է ժամանել հայտնի դերասանուհի Ելենա Կրուչինինան։ Դա նրա հայրենի քաղաքն է, որտեղ ժամանակին նա ուներ սիրած էակ և որդի։ Իր սիրեցյալը լքել էր նրան՝ հանուն հարուստ հարսնացուի, իսկ որդին մահացել էր...
Ահա և անցել է 17 տարի։ Իր խաղով և բարությամբ Կրուչինինան մեծ տպավորություն էր թողել տեղի հասարակության վրա։ Երիտասարդ դերասան Նեզնամովը չի կարողանում հասկանալ, թե ով է իր առջև կանգնած... Իրականում դա ամենալավ կի՞նն է, որ երբևէ հանդիպել է իրեն, թե՞ մի անպատկառ դերասանուհի, որ լքում է իր երեխաներին, ինչպես որ պատմում են նրա մասին։ Նեզնամովը դեռևս չգիտի, որ Կրուչինինան իր մայրն է...
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1945 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Ռեյան
Ռեյան (Reillanne, Ralhana), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Ռեյան կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04160։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1479 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 897 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 603-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 294-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 67,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 58,4 %)։ 603 աշխատունակ բնակիչներից 501-ը աշխատում էին (273 տղամարդ և 228 կին), անաշխատանք էին 102-ը (50 տղամարդ և 52 կին)։ 294 անգործ մարդկանցից 71-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 118-ը թոշակառու, 105-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տալլինի հրեական դպրոց
Տալլինի հրեական դպրոց (Tallinna Juudi Kool), դպրոց Էստոնիայում, Տալլինի կենտրոնում։
Պատմություն
Հրեական դպրոցը կառուցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Երբ սկսվեց պատերազմը՝ դպրոցը փակվեց և ծովային բանակի կենտրոնը հենց այնտեղ էր։ 1990 թվականին դպրոցը վերաբացվում է, այդ ժամանակ դպրոցում սովորում էր 350 աշակերտ ։
Սամուել Գուրին եղել է դպրոցի տնօրենը 1925 թվականից մինչ դպրոցի փակվելը՝ 1940 թվական ։ Վերաբացումից հետո՝ 1990-ից 1993 թվականներին դպրոցը տնօրինում էր Ավիվիվա Գլուհոսովկայան։ 1993 թվականից մինչև 2009 թվականի հունիսի 21-ը դպրոցը տնօրինեց Միհաիլ Բեիլինսոնը, նրան հաջորդեց Սամուել Գոլոբը, ով ղեկավարեց դպրոցը մինչև 2010 թվականը, նրանից հետո դպրոցը մինչ այսօր ղեկավարում է Իգոր Լիրիսմանը։
Ֆակուլտետները և հարմարությունները
Դպրոցում աշխատում են 30 ուսուցիչներ, Եբրայերենի ուսուցիչը եկել է Իսրայելից։ Ամեն տարի դպրոցում իրականացվում է վերանորոգում, քանի որ շենքը շատ հին է, կան շատ խնդիրներ կապված շինության հետ։ Պետությունը չի կարող ֆինանսավորել դպրոցին որովհետև այն պատկանում է Էստոնիայի հրեական համայնքին։
Մոտավորապես 3000 հրեաներ բնակվում են Էստոնիայում, նրանց մեծամասնությունը Տալլին քաղաքում, բայց շատ հրեա ընտանիքներ իրենց երեխաներին ուղարկում են հասարակական դպրոցներ, պատճառներից մեկը դպրոցի ռուսերեն ուսուցումն է, իսկ այն գնահատվում է։ Էստոնիայի հրեական համայնքը խոսում է Էստոներեն ։ Տալլինի հրեական դպրոցում կան երեք լրացուցիչ դասընթացներ՝ եբրայերեն, հրեական պատմություն և հրեական ավանդույթներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի դպրոցներ
Հանս Մարխվիցա
Հանս Մարխվիցա (Marchwitza, ), գերմանացի գրող։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) զինվոր, Գերմանիայի Կոմկուսի անդամ 1920 թվականից։ 1933-1946 թվականներին՝ տարագիր (Շվեյցարիա, Ֆրանսիա, ԱՄՆ)։ Իսպանիայում 1936-1939 թվականների ազգային-հեղափոխական պատերազմի մասնակից։ «Էսսենի գրոհումը» (1930) վեպի, «Կումիակները» (1934-1959) եռերգության և այլ գործերի կենտրոնում Գերմանիայի բանվոր դասակարգի կյանքն է ու պայքարը։
Մրցանակներ
ԳԴՀ ազգային մրցանակի դափնեկիր (1950, 1955, 1964)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԳԴՀ ազգային մրցանակի դափնեկիրներ
Շելտա (Վիգի վտակ)
Շելտա (Шелта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիգ գետի աջ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 50,5 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիգ լճի գետի ակունքն է մինչև Վիգոզերսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Independent Women
Independent Women Part I, ամերիկյան Destiny's Child Գըրլ բենդ խմբի երգը՝ Survivor ալբոմից։ Երգը եղել է Չարլիի հրեշտակները ֆիլմի սաունդթրեք։
Երգացանկ
European CD single COL 669822 2
UK CD single part 1 670593 2
UK CD single part 2
US CD single 44K 79493 US vinyl single
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական երգեր Կատեգորիա:Բիյոնսեի երգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Պաշտետ
Այն կոչվում է նաև շերտավոր խմորից պատրաստված կլոր կարկանդակ, որը լցոնված է աղացած մսով, որը Պուշկինի ժամանակ կոչվել է ստրասբուրգյան կարկանդակ և հիշատակվում է «Եվգենի Օնեգին» վեպում։
Պաշտետը հաճախ ծառայում է բուտերբրոդի համար։
Բաղադրիչներ
Լյարդով պատրաստված պաշտետի մեջ հաճախ ավելացնում են սերուցքային կարագ, գազար և սոխ։ Պաշտետին ավելի բարդ համ ու բույր տալու համար դրան կարելի է ավելացնել տարբեր համեմունքներ, ինչպես նաև գինի և քերած ընկույզ։
Բուսակերական պաշտետ
Բուսակերական պաշտետը պատրաստվում է տոֆուից, սնկից, ընկույզից և լոբուց։
Սուշմիտա Սեն
Սուշմիտա Սեն (Sushmita Sen,সুস্মিতা সেন), հնդիկ մոդել և դերասանուհի Բոլիվուդյան։ Մրցույթի հաղթող «Միսս Տիեզերք» 1994, և առաջին հնդկուհին արժանացած այդ տիտղոսին։ Դափնեկիր կինեմատոգրաֆիայի մրցանակի Filmfare Awards-ն մրցանակ երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր 2000 թ.
Կենսագրություն
Ծնվել է նոյեմբերի 19-ին, 1975 թվականի Հայդարաբադում, նահանգի մայրաքաղաք Անդհրա-Պրադեշ, սպայի ընտանիքում։ Հայրը Շուբիր Սեն- ավիացիայի փոխգնդապետ, մայրը- Սուբհրա Սեն ոսկերչական իրերի դիզայներ։ Սուշմիտայի մայրենի լեզուն բենգալերեն է։ Ընտանիքում աղջկան կոչում էին կրճատ՝ Տիտու կամ Սուշ։ Դերասանուհին ունի եղբայր՝ Ռաջիվ Սեն և քույրը՝ Նիլամ Սեն ով ամուսնացած է հյուպատոս Նաուման Մալիկի հոտ ։ Սուշմիտան սովորել է Air Force Golden Jubilee Institute դպրոցում Դելիիում, սովորել է անգլերեն և ծրագրում լրագրողի կարիերան։ Իր քսաներկու տարեկան հասակում 1994 թվականին նա հաղթել է «Միսս Հնդկաստան» մրցույթը հաղթելով Այշվարիա Ռային ով համարվում էր ֆավորիտը, ինչպես և սպասվում էր պետք էր ստանար Հնդկաստանի ամենագեղեցիկ աղջիկը տիտղոսը։ Մասնակցելով մրցույթին և հաղթելով, դերասանուհին մեկնում է մասնակցելու «Միսս Տիեզերք» մրցույթին և ամբողջ Հնդկաստանի պատմությամ մեջ առաջին էր ով հաղթեց։ Վերադառնալով Հնդկաստան, Սուշմիտան ընդունում է հրավեր նկարահանվելու ֆիլմում և 1999 թվականին ստացել է Filmfare Award մրցանակ երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դերի համար։ Այս պահին դերասանուհին շարունակում է նկարահանվել և դաստիարակել երկու որդեգիր դուստրերին ։ 2000 թվականին նա որդեգրոց փոքրիկ աղջկա և անվանեց նրան Ռենե։ Սուշմիտան խոսում է այն մասին, որ այն բանից հետո, երբ նա որդեգրել է Ռենեին (ֆրանսերեն Renaissance) խիստ փոխվել է դարձել պատասխանատու։ 2012 թվականին դերասանուհին որդեգրում է երկրորդ դստերը անվանում նրան Ալիսա (Alisah) :
Մրցանակներ
IIFA Awards Filmfare Awards Star Screen Awards Zee Cine Awards
Անձնական կյանք
Մի քանի տարի սկսած 1996 թվականից, հանդիպել է հայտնի կինոռեժիսոր Վիկրամ Բհատտի և պատճառ հանդիսացել նրա ամուսնալուծությանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ Կատեգորիա:1975 ծնունդներ Կատեգորիա:Մոդելներ Կատեգորիա:Հնդիկ մոդելներ
Կարա Կարաևի տուն-թանգարան
Կարա Կարաևի տուն-թանգարան (Qara Qarayevin Ev Muzeyi), ադրբեջանցի խորհրդային կոմպոզիտոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1959), Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1946, 1948), Լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1967), Հոկտեմբերյան հեղափոխության և աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանների դափնեկիր, Ադրբեջանի ԳԱ ակադեմիկոս, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, ԽՄԿԿ անդամ Կարա Կարաևի տուն-թանգարան ;
Ռինյանո Գարգանիկո
Ռինյանո Գարգանիկո  (Rignano Garganico), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2258 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 89 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71010, հեռախոսային կոդ՝ +39 0882։
Կարա Կարաևի տուն-թանգարան
Նշանավոր կոմպոզիտորը այս բնակարանում ապրել է 1918-1946 թվականներին։ Թանգարանը արտացոլում է Կարա Կարաևի կյանքը և գործունեությունը։
Թանգարանը ենթակա է Ադրբեջանի Հանրապետության մշակույթի նախարարությունը։
Ռինյանո Գարգանիկո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կարա Կարաևի տուն-թանգարան
Ցուցահանդես
Կոմպոզիտորի տուն-թանգարանում ցուցանմուշների թիվը 1000-ից ավելի է։ Ցուցասրահում ցուցադրվում են լուսանկարներ, նշումներ, պաստառներ, ծրագրեր, անձնական իրեր ձայնային ձայնագրություններ և այլն, որոնք արտացոլում են Կարա Կարաևի կյանքն ու ստեղծագործությունը ։
Լորաբյուկ
Լորաբյուկ (Laurabuc), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 388 մարդ, բնակչության խտությունը` 48.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.04 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 31 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռեդորտիե
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04159։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 86 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 63 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 41-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 22-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 65,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,2 %)։ 41 աշխատունակ բնակիչներից 39-ը աշխատում էին (24 տղամարդ և 15 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 22 անգործ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 8-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարտակառք
Մարտակառք, ռազմակառք, հատկապես ռազմական նպատակներով օգտագործվող երկանիվ կամ քառանիվ մարդատար թեթև կառք։ Մարտակառքին լծում էին մեկ կամ մեկ–երկու և ավելի զույգ ձի (մասամբ՝ նաև ջորի)։ Ռազմիկի պաշտպանության նպատակով մարտակառքը առջևից և կողերից պատվում էր 0,5 մ կամ ավելի բարձր թափքակողերով։ Մարտակառքում տեղավորվում էին հիմնականում ռազմիկը և կառավարը։ Մարտակառքի թափքում ամրացվում–պահվում էին կապարճը, նիզակը և անհրաժեշտ այլ զենքեր։ Հին աշխարհի զորամասերում մարտակառքերի ռազմիկները կազմում էին հատուկ ջոկատներ, որոնք գործում էին հետևազորի առջևից կամ թևերից։ Մարտակառքերի ջոկատների հարվածը խառնաշփոթություն էր ստեղծում հակառակորդի շարքերում՝ հետևակազորի համար ստեղծելով հակառակորդին ջախջախելու պայմաններ։ Մարտակառքերն օգտագործվում էին նաև հաղթական կամ հանդիսավոր շքահանդեսներում ու մարզական մրցույթներում։ Սկսած III հազարամյակից Հին Արևելքում ,(Միտաննի,Մանա,Արարատյան թագավորություններում, Շումեր, Եգիպտոս, Ասորեստան, Պարսկաստան, Անդրկովկաս, Չինաստան, Հնդկաստան), Հռոմում և Հունաստանում բազմապիսի մարտակառքերի լայնորեն տարածվածության մասին են վկայում ինչպես պեղածոները (կառքերի մնացորդներ, կավե և բրոնզե մոդելներ, բարձրաքանդակներ, որմնանկարներ և այլն), այնպես էլ սեպագրերն ու գրավոր այլ աղբյուրները (Հոմերոս և այլն)։ Հայկական լեռնաշխարհում (Լճաշեն, Թոփրակկալե, Կարմիր բլուր, Էրեբունի, Ախթալա, Ստեփանավան, Դիլիջան և այլն) մարտակառքերի նույնպիսի պեղածոներ են հայտնաբերվել նաև նախաուրարտական և ուրարտական ժամանակաշրջաններին (մ.թ.ա. 14-7-րդ դարեր) վերաբերող դամբարաններում։ Արդեն մ.թ.ա. I հազարամյակի սկզբներից ռազմավարության մեջ, որպես առավել ճկուն ու հարվածային զորատեսակ, առաջնակարգ դիրք է գրավում հեծելազորը (այրուձին)՝ աստիճանաբար փոխարինելով մարտակառքերի ջոկատներին։
Կատեգորիա:Սպառազինության պատմություն Կատեգորիա:Սայլերի տեսակներ
Հիրոսիմայի ստվերներ
Հիրոսիմայի ստվերներ, էֆեկտ, որն առաջացել է ատոմային ռումբի պայթյունի լուսային ճառագայթման արդյունքում։ Հիրոսիմայի ստվերները ուրվապատկերներ են ճառագայթված ֆոնին այն տեղերում, որտեղ ճառագայթմանը խանգարել են մարդկանց, կենդանիների մարմինները կամ այլ առարկաներ։ Էֆեկտն իր անվանումը ստացել է ճապոնական Հիրոսիմա քաղաքի անվանումից, որտեղ 1945 թվականի օգոստոսի 6-ին առաջին անգամ երևացել են այդպիսի գոյացություններ։
Համանման երևույթներ կարող են դիտարկվել նաև քիմիական պայթյունների և ուժգին հրդեհների ժամանակ, երբ հրդեհից հետո հայտնաբերված ածխացած դիակները ծածկում են չվառված և պայթյունի նյութերով չծածկված հատակի ու պատերի մակերևույթը։
Վալ դի Նոտո
Պատմություն
Վալ դի Նոտոյում արձանագրված ամենահին բնակավայրը եղել է Ակրայի հինավուրց քաղաքը, որը գտնվում է Պալացոլո Ակրեյդեի մոտ։ Այն հիմնադրվել է մ․ թ․ ա 664 թվականին։ Դա Սիրակուզայում Կորինթոս բնակավայրի առաջին գաղութ է եղել։
Վալ դի Նոտոյի բնակավայրերը կործանվեցին 1693 թվականի Սիցիլիայի երկրաշարժից։ Երկրաշարժից հետո բազմաթիվ քաղաքներ վերակառուցվել են ամբողջովին նոր բնակավայրերում, ինչպիսիք են Նոտոն և Գրամիկելեն։ Ժամանակի տիրակալները՝ Իսպանիայի թագավորները, հատուկ լիազորություն շնորհեցին ազնվական Ջուզեպպե Լանցային ՝ վերափոխելու վնասված քաղաքները, որը նրա մոտ հաջողվեց։ Նա ձևավորեց նոր քաղաքները բարոկկո և Վերածննդի ոճով։
Քաղաքները վերակառուցվեցին այն ոճով, որը հայտնի է որպես Սիցիլյան բարոկկո ոճ, որոնցից ամենահայտնին Նոտո քաղաքն է։ Այն հիմա հայտնի զբոսաշրջային վայր է՝ շնորհիվ իր հիանալի բարոկկո ճարտարապետության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում
Մալթայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Մալթայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական, ֆուտբոլի հավաքական, որը ներկայացնում է Մալթան միջազգային ֆուտբոլային խաղերում։ Հսկվում և կառավարվում է Մալթայի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կողմից։ Առաջին պաշտոնական հանդիպումն անցկացրել է 1957 թվականի փետրվարի 24-ին՝ Ավստրիայի հավաքականի դեմ, որը ավարտվել է 3:2 հաշվով հօգուտ Ավստրիայի հավաքականի։ Հավաքականի իր պատմության ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը տարել է 2008 թվականի մարտի 26-ին՝ Լիխտենշտայնի հավաքականի դեմ խաղում, որում հաղթել է 7:1 հաշվով։ Ամենախոշոր հաշվով պարտությունը կրել է Իսպանիայի հավաքականից 12:1 հաշվով՝ 1983 թվականի դեկտեմբերի 21-ին։
Աշխարհի առաջնություններ
Մալթայի հավաքականը իր պատմության ընթացքում 9 անգամ մասնակցել է Աշխարհի առաջնությունների, որոնցում՝ 8 անգամ իր խմբում գրավել է վերջին տեղը, և միայն մեկ անգամ հինգերորդ տեղը։ Ընդամենը տարել է երկու հաղթանակ՝ 1994 թվականին Էստոնիայի դեմ խաղում, և 2013 թվականին Հայաստանի հավաքականի դեմ խաղում։
Եվրոպայի առաջնություններ
Մալթայի հավաքականը 11 անգամ մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությունների, և միշտ գրավել է վերջին տեղը իր խմբում։ Ընդհանուր առմամբ տարել է երեք հաղթանակ՝ 1976 թվականին Հունաստանի դեմ խաղում, 1984 թվականին Իսլանդիայի հավաքականի եդմ խաղում, և 2008 թվականին՝ Հունգարիայի դեմ խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթա Կատեգորիա:Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ
Տերեփուկ Արփայի
Տերեփուկ Արփայի, բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Բարակ ճիպոտանման, խիտ տերևակալված, բազմաթիվ անգամ ճյուղավորված ցողուններով բազմամյա խոտաբույս է։ Տերևները նեղ են, գծային-նշտարաձև, ամբողջական։ Զամբյուղների երկարությունը հասնում է 14-15 մմ-ի, երկարավուն փաթեթի թերթերը թաղանթային են, կիսակլոր, սանրաձև-թարթիչավոր եզրերով։ Ծաղիկները սպիտակավուն են, իսկ սերմիկները՝ երկարավուն, 5-6 մմ երկարությամբ, սպիտակավուն-կրեմագույն։ Պապուսի երկարությունը 5-6 մմ է ։
Տարածվածություն
Աճում է Երևանի (Վեդի, Տիգրանաշեն, կանյոն Ջանդամդարա) և Դարեղեգիսի (Եղեգնաձորի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում ։
Էկոլոգիա
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1100-1500 մ բարձրությունների վրա, չոր կավային, խճաքարոտ բլուրների վրա, քարաթափվածքներին, գիհու նոսր անտառում, ֆրիգանոիդներում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանի էնդեմիկ է։ Աճում է երկու ֆլորիստիկական շրջաններում։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակն աճում է ինտենսիվ տնտեսական գործունեության տեղերում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Շիվոտա
Շիվոտա (Шивота), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պուդոժսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կունոկսի գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիգօզերո գետի ակունքն է մինչև Վիգօզերսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Թաի (ազգային պարկ)
Թաի (Parc national de Taï), ազգային պարկ Կոտ դ'Իվուարում։ Գտնվում է երկրի արևմուտքում՝ Լիբերիայի սահմանին։ Նախագծված է պաշտպանել Արևմտյան Աֆրիկայի խոնավ հասարակածային անտառի վերջին տարածքներից մեկը։ 1982 թվականից ըդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցուցակում։
Պատմություն
1926 թվականին երբ Կոտ դ'Իվուարը ֆրանսիական գաղութ էր, այստեղ ձևավորվել է 5,603 կմ² բնական արգելոց։ Տարածքը բազմիցս փոխել է իր կարգավիճակը, մինչև 1972 թվականին Կոտ դ'Իվուարի նախագահի հրամանով այստեղ ստեղծվել է ազգային պարկ։ Արդյունքում այգու տարածքը կազմել է 3500 կմ։ Նույն թվականին 723 կմ² տարածքով Նզո բնապահպանական արգելոցն առանձնացավ այգուց։ 1973 թվականին ազգային պարկից հանվել է ևս 200 կմ² և տեղափոխվել է արգելոց։ 1996 թվականին այգու շուրջ ձևավորվել է 960 կմ² բուֆերային գոտի, որի ընթացքում աստիճանաբար դադարեցվել է բոլոր տնտեսական գործունեությունը։ 2006 թվականին արգելոցը նորից ընդգրկվել է Թաի ազգային պարկի մեջ։
1978 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕՅԻ «Մարդը և կենսոլորտը» ծրագրի շրջանակներում պարկ հայտարարվել է կենսոլորտային տարածք։
2002-2007 թվականների քաղաքացիական պատերազմից այգին զգալիորեն վնասվել էր, երբ փախստականները սկսեցին հաստատվել այգում, և որսագողության ծավալը զգալիորեն աճեց։
Բուսական աշխարհ
Այգին Վերին Գվինեայի խոնավ անտառների վերջին մեծ մնացորդն էր, որը ժամանակին զբաղեցրել է ժամանակակից Գանայի, Տոգոյի, Կոտ դ'Իվուարի, Սիերա Լեոնեի, Լիբերիայի, Գվինեայի և Գվինեա Բիսաուի տարածքները։ Կոտ դ'Իվուարի տրոպիկական անտառների շուրջ 90% -ը վերջին 50 տարիների ընթացքում ոչնչացվել է։ Այգում աճում են բարձրակարգ բույսերի 1300 տեսակ, որոնցից մոտ 50-ը էնդեմիկ են։
Կենդանական աշխարհ
Այգում գտնվող կաթնասուններից հայտնաբերվել են կապիկների տասնմեկ տեսակներ, այդ թվում սովորական շիմպանզե, կապիկների այլ տեսակներ, գետաձիեր, բոնգո այծքաղներ, աֆրիկյան կարմիր գոմեշ, մի քանի տեսակի եղջյուրավորներ (Դեղնամեջ դուկերներ, Cephalophus jentinki, զոլավոր դուկերներ, Cephalophus maxwelii, Cephalophus ogilbyi, Սև դուկերներ, Cephalophus dorsalis)։ Փղերի թիվը կազմում է մոտ 750։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Ընձուղտը և ակնոցը
Ընձուղտը և ակնոցը (Жира́фа и очки́), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որ նկարահանվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից, 1978 թվականին։ Տևողությունը 8 րոպե 48 վայրկյան է։
Սյուժե
Մի անգամ ընձուղտը ընկնում է պահարանից և կոտրում ակնոցը։ Նա գումար է վերցնում և գնում է դեղատուն` նորը գնելու։ Ճանապարհին իր ամբողջ գումարը ծախսում է ոչ պիտանի իրերի` գլխարկի, շարֆի և գուլպայի վրա։ Արդյունքում գումարը չի հերիքում, բայց դեղատան մեծահոգի աշխատողը նվիրում է նրան իրենը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Ռևեսթ Սեն Մարտեն
Ռևեսթ Սեն Մարտեն (Revest-Saint-Martin, Revèst e Sant Martin), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Սենտ Էտեն լեզ Օրգ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04164։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 92 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 64 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 45-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 19-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 70,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,3 %)։ 45 աշխատունակ բնակիչներից 36-ը աշխատում էին (19 տղամարդ և 17 կին), անաշխատանք էին 9-ը (5 տղամարդ և 4 կին)։ 19 անգործ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 9-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մուլեն Նեֆ (Արյեժի գավառ)
Մուլեն Նեֆ (Moulin-Neuf), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09213։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 197 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ցանկությունների ծառ
Ցանկությունների ծառ (Պատկերներ մինչհեղափոխական վրացական գյուղի կյանքից, ნატვრის ხე), 1976 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ, դրամա։
Սյուժե
ՖԻլմը նկարահանվել է Գեորգի Լեոնիձեի նովելի մոտիվներով և պատմում է մինչհեղափոխական Վրաստանի գյուղի մասին։ Մարիտան սիրահարվում է իր համագյուղացուն՝ աղքատ Գեդիային։ Սակայն աղջկա հարազատներն ու գյուղի տանուտերը որոշում են աղջկան իր կամքին հակառակ ամուսնացնել հարուստ նախրապանի հետ։ Գեդիան վերադառնում է իր սիրելիի մոտ, և նրանք նորից հանդիպում են։ Այդ հանդիպման մասին իմանում են Մարիտայի ամուսնու ազգականները, և տանուտիրոջ կարգադրությամբ Մարիտային նստեցնում են ավանակի վրա, տանում գյուղի փողոցներով ու ցեխ շպրտում նրա վրա։ Չտանելով այդ անպատվությունը՝ աղջիկը մահանում է։ Մահանում է նաև Գեդիան։
Ֆիլմում նշանակալի դեր ունեն մինչհեղափոխական Վրաստանի գյուղի բնակիչների կենցաղը, գյուղի խելագարների ու կախարդների վառ կերպարները՝ «արիստոկրատ» Ֆուֆալան ու «փիլիսոփա» Բուբալան, ում ծաղրում են երեխաները։ Ֆիլմի վերնագիրը գալիս է խենթ Էլիոզից, ով ձմռային անտառում փորձում է գտնել կախարդական «ցանկությունների ծառը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Թենգիզ Աբուլաձեի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Սիրով, Վինսենթ
«Սիրով, Վինսենթ» (Loving Vincent), 2017 թվականին նկարահանված անիմացիոն, կենսագրական դրամա նկարիչ Վինսենթ վան Գոգի և հատկապես նրա մահվան հանգամանքների վերաբերյալ։ Այն առաջին ամբողջությամբ անիմացիոն գեղարվեստական ֆիլմն է ։ Ֆիլմի սցենարիստներն ու ռեժիսորներն են Դորոթա Կոբիելան և Հյու Ուելշմանը, ֆիլմը լեհ-բրիտանական համագործակցության արդյունք է։ Ֆիլմը ֆինանսավորվել է Լեհական կինոինստիտուտի և մասամբ` Kickstarter արշավի կողմից ։ Ֆիլմում օգտագործված 65.000 դրվագները յուղանկարներ են կտավի վրա, դրանք ստեղծվել են 125 նկարիչների կողմից, ովքեր օգտագործել են վան Գոգի մեթոդները ։ Ֆիլմի առաջնախաղը կայացել է 2017 թվականին Անսիի միջազգային անիմացիոն ֆիլմերի փառատոնի ժամանակ։ Այն Եվրոպական կինոակադեմիայի 30-րդ մրցանակաբաշխությանը Բեռլինում պարգևատրվել է որպես լավագույն անիմացիոն գեղարվեստական ֆիլմ։
Դերասանական կազմ
Դերասանական հիմնական կազմը հետևյալն է.
Բյուջե
2017 թվականի հունվարի 9-ի դրությամբ ֆիլմը հավաքել է 28.3 միլիոն ԱՄՆ դոլար, որից 6.3 միլիոնը` ԱՄՆ-ում։ Արտասահմանում ֆիլմն ամենաշատ բյուջե է հավաքել Հարավային Կորեայում (2.8 միլոն դոլար), Իտալիայում (1.5 միլիոն դոլար) և Չինաստանում (10.1 միլիոն դոլար) ։
Քննադատների արձագանք
Ըստ Rotten Tomatoesի արձագանքի` ֆիլմը 83 տոկոս դրական արձագանք է ունեցել, 122 անդրադարձ` ունենալով 7.1/10 վարկանիշ ։
Պարգևատրումներ և առաջադրումներ
Ֆիլմը 2017 թվականին Վանկուվերի միջազգային կինոփառատոնին ստացել է «Ամենահայտնի միջազգային կինոնակար» մրցանակը ։ Այն առաջադրվել է Hollywood Music in Media Awards 2017 մրցանակաբաշխությանը Անիմացիոն ֆիլմերի լավագույն երաժշտություն անվանակարգում։ Անսիի միջազգային կինոփառատոնում 2017 թվականին ստացել է հանդիսատեսի համակրանքը և Ոսկե գավաթ` որպես լավագույն անիմացիոն ֆիլմ Ծանհայի միջազգային կինոփառատոնում ։ Ֆիկմը հաղթել է 12-րդ Festival de Cine Inédito de Mérida (FCIM) փառատոնում ։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Բեռլինում ֆիլմն ստացել է 30-րդ Եվրոպական ֆիլմերի փառատոնի Լավագույն անիմացիոն գեղարվեստական ֆիլմ անվանակարգում ։ Ֆիլմն առաջադրվել է նաև Ոսկե գլոբուս մրցանակաբաշխության Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ անվանակարգում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:Կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2017 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում
Բոնսայ
Բոնսայ (盆栽՝ բառացի «աճեցրած սկուտեղի վրա»), ծառեր աճեցնելու արվեստ։ Մեծ ծառերը բոնսայի հետևանքով վերածվում են գաճաճ, բայց միևնույն ժամանակ իրենց գործառույթները լրիվ կատարող (ծաղկել, պտուղ տալ, բազմանալ) ծառերի։ Բույսերի աճը և չափերը կարգավորվում են արմատային համակարգով. այստեղ ուղղաձիգ արմատները դառնում են հարթ փնջաձև։
Այս արվեստին մոտ են կանգնած արբոմշակույթը, իկեբանան, ակվարիումների դիզայնը և հոնոնբոն։ Չինաստանում գոյություն ունի «Պենցզին» անունով մի արվեստ, որը նույն բոնսայ արվեստն է։
Պատմություն
Բոնսայ արվեստը առաջացել է Չինաստանում և վերաբերում են Տան դինաստիայի ժամանակաշրջանին (VIII—X դդ.): Որմնանկարներում հայտնաբերվել է «պենցզյայ» պատկեր, որտեղ նկարված են բույսեր, որոնք բնությունից վերցվել և տեղափոխվել են ծաղկամանների մեջ ։
«Բոնսայ» բառը առաջացել է չինարեն «պենցայ» բառից և նշանակում է «սկուտեղի մեջ աճեցրած»։
Չինական լեգենդներից մեկն ասում է, որ ոմն մի կայսր հրամայել է ստեղծել մի մանրակերտ կայսրություն իր ծառերով, քաղաքներով, լեռներով և գետերով։ Հենց այդ նպատակով էլ ստեղծվել են մանրակերտ ծառերը։
Համարվում է, որ արվեստը Ճապոնիա է բերվել VI դարում բուդդիստ վանականների միջոցով ։ Աճեցվող բույսերը օգտագործում էին տան որմնախորշերը զարդարելու համար, այդ իսկ պատճառով նրանց բարձրությունը չէր անցնում կես մետրից։ Որոշ ժամանակ անց, տեխնոլոգիաների զարգացմանը զուգընթաց բոնսայները սկսեցին կիրառել թեյախմության արարողակարգերի ժամանակ։ Այդ ժամանակ արվեստը կոչվում էր հատի-նո-կի, որը բառացի թարգմանելիս լինում է՝ «ծառը անոթի մեջ»։ XVIII դարից սկսած ճապոնացիները վերջնականապես բոնսայի տեխնիկան վերածում են արվեստի, և դրանից հետո ձևաորվում են բոնսայի նոր ոճեր։ Տոկուգավայի ժամանակաշրջանում տնամերձ այգիների դիզայնում նոր զարգացում տեղի ունեցավ. լեռնավարդի և թխկու աճեցումը դառնում է հարուստ մարդկանց ժամանցի մի մասը։
Այս արվեստը տարածում էին նաև բուդդիստները, ովքեր համարում էին, որ բոնսայ աճեցնող մարդիկ հավասարազոր էին դառնում Աստծուն, քանի որ նրանց պատկերացմամբ աշխարհը ուներ Բուդդայի այգու տեսքը, որտեղ վերջինս այգեպան էր։
Ներկայումս բոնսայի համար օգտագործվում են սովորական ծառեր, որոնք փոքր են դառնում շնորհիվ մշտական էտման և այլ մեթոդների։ Այս դեպքում արմատների, սահմանափակ չափի թաղարների և բոնսայի վերգետնյա մասի հարաբերակցությունը համապատասխանում է իրական բնության մեջ եղած մեծ ծառի չափերին ։
Բոնսայի առաջին ցուցադրությունը կայացել է Տոկիոյում՝ 1914 թվականին ։
Իսկ արդեն XXI դարում բոնսայի մասին գրված են ավելի քան 1200 գրքեր աշխարհի շուրջ 26 լեզուներով ։
Տեղավորում
Մեծամասնությամբ բոնսայը սենյակային բույս չէ, այդ իսկ պատճառով դրանք պետք է տեղադրվեն դրսում՝ թարմ օդին։ Երբեմն կարելի է տուն բերել ինտերիերը զարդարելու նպատակով։
Որոշ ծառեր ձմռանը հատուկ պաշտպանություն են պահանջում, և պետք է հաշվի առնել, թե տվյալ բոնսայը որքանով է հարմարեցված կլիմային։ Եթե բույսն ունի քնի ժամանակահատված, ապա ոչ մի դեպքում չի կարելի ընդհատել այն, հատկապես լայնատերև բույսերինը։ Բույսը ցրտից պաշտպանելու համար կարելի է տեղադրել լրացուցիչ տարայի մեջ կամ պատել հումուսի հաստ շերտով։
Կա տարածված կարծիք, ըստ որի բոնսայը կարող է տանը մնալ, եթե ապահովված լինի բավարար լուսավորությամբ։ Թխկին կամ սոճին կարող են աճել և՛ դրսում, և՛ ներսում, սակայն նրանք ունեն քնի ռեժիմ։ Շատ ծառեր սկզբից պետք է տանը աճեցնել, հետայդու տեղափոխել այգի։ Ճապոնական սև սոճին և այլ ուրիշ տեսակներ համարվում են դրսի ծառեր, սակայն կարող են սենյակում էլ պահպանվել։ Միայն պետք է ցուրտ սենյակում տեղավորել կամ էլ հատուկ սառնարաններում։
Համապատասխանող բույսեր
Բոնսայ ոճով բույսեր աճեցնելու համար համապատասխանում են միայն փոքր տերևներով և խիտ ճյուղերով տեսակները։
Բոնսայ ոճով աճեցնելու համար հիանալի համապատասխանում են հետևյալ բույսերը.
Վայրի ծառեր
Բոնսայ բավականին հեշտ է պատրաստել տեղական ծառերի տեսակներից։ Բայց պետք է չմոռանալ, որ այդ ծառերը ունեն ձմեռացման ժամանակահատված։ Բույսերն ընտրելիս պետք է պատասխանել մի շարք հարցերի.
Պատվաստում
Պատվաստումը վեգետատիվ բազմացման եղանակներից մեկն է համարվում ։
Ծառը բազմացնում են հիմնականում ցողունային կամ արմատային պատվաստմամբ ։ Պատվաստված բույսերը շատ հաճախ կարճ կյանք են ունենում, ուստի պետք է հատուկ խնամք տանել նրանց նկատմամբ։ Պետք է հետևել օդի բարձր խոնավությանը և գրունտի ցածր խոնավությանը։
Լավագույն տարիքը մայր բույսի, որից կտրում են կանաչ շիվերը, տատանվում է հինգից մինչև տասը տարին։
Ամեն տեսակի բույսի համար կարևոր է ճիշտ ժամանակահատվածը ընտրել պատվաստելու համար։ Օրինակ, ՌԴ-ի Եվրոպական մասի միջին լայնություններում լայնատերև ծառերի պատվաստման համար լավագույն ժամանակահատվածը համարվում է մայիսի վերջից մինչև հուլիսի սկիզբը։ Իսկ փշատերև ծառերինը՝ կամ գարնանը՝ մինչև բողբոջների ուռելը, կամ էլ ամռանը՝ երբ ավարտվում է ակտիվ աճը։
Պատվաստման նպատակով կտրում են այն շիվերը, որոնք կանաչել են և դեռևս բավականին ճկուն են։
Հող, դրենաժ, անոթ
Որոշ սիրողներ օգտագործում են միայն անօրգանական հող, մյուսները՝ սովորական, երրորդները՝ հողը մշտապես հարստացնում են ռեագենտներով։ Այս բոլոր մեթոդներն էլ համարվում են ընդունելի։ Բոնսայի համար նախատեսված բոլոր հողերը պետք է լինեն թեթև ու հեշտությամբ կլանեն ջուրը։ Հաճախ հողը նախապատրաստելիս ավելացնում են մանրախիճ, կերամիկական կղմինդր, ավազ, հրաբխային կավապեմզային խառնուրդ կամ էլ կոքս։
Բոլոր անոթները պետք է ունենան դրենաժային անցքեր, որպեսզի ավելորդ ջուրը կարողանա հեռանալ։ Ամեն մի այդպիսի անցք պետք է ծածկված լինի կերամիկական կղմինդրով կամ պլաստիկի կտորներով՝ խուսափելու համար հողի թափվելուց։ Բոնսայի համար կիրառում են ջնարակապատ կամ սովորական, գունավոր կամ միագույն կավե անոթներ։ Առավել ֆորմալ կոմպոզիցիա ստանալու նպատակով ընտրում են սուրանկյուն անոթներ։ Մշտադալար բույսերի համար՝ չջնարակապատված տարաներն են ցանկալի համարվում։ Կարևոր է, որ անոթի գույնը համապատասխանի բույսի գույնին։ Բրուտագործությունը չնայած որ տարածված է ողջ աշխարհում, սակայն չինացի և ճապոնացի վարպետների կողմից պատրաստված անոթներն են համարվում բոնսայի համար լավագույնները։
Տեղափոխում և արմատային համակարգի ձևավորում
Բնի և թագի ձևավորմանը զուգահեռ անհրաժեշտ է ձևավորել նաև արմատային համակարգը ։
Սովորաբար տեղափոխումը կատարվում է երկու տարին մեկ անգամ գարնանը։ Երիտասարդ բոնսայները առավել հաճախ են տեղափոխում՝ նոր արմատներից խուսափելու նկատառումներով ։ Տեղափոխումը անհրաժեշտ է նաև արմատների փտելու դեպքում։ Բույսը հանում են ամանից, հեռացնում վնասված արմատները։
Տեղափոխման աշխատանքները սկսելուց առաջ բույսը մեկ-երկու օր չեն ջրում։ Հետո հանում են անոթից, էտում ավելորդ արմատները։ Որից հետո մետաղալարերով ամրացնում են անոթից ու հող ավելացնում։ Նախօրոք անոթը լվանում են եռման ջրով։
Խնամք
Սեզոնային էտումը բոնսային նոր տեսք տալու գրավականներից մեկն է։ Շատ հաճախ ճյուղերը դեֆորմացնելու նպատակով այն ոլորում են մետաղալարով։
Որպեսզի ծառին տան հին ծառի տեսք, այն միտումնավոր բնի շրջանում և հաստ ճյուղերին կտրվածքներ են անում։ Հետո ծառը վերականգնվում է վերքի տեղը սպիանում է՝ թողնելով հնամյա ծառի տեսք։ Սակայն այս մեթոդները շատ զգուշորեն պետք է կիրառել, քանզի հնարավոր է ծառը կտրվածք անելու ժամանակ վարակվի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Բուսաբուծություն Կատեգորիա:Ծառեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի արվեստ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Այգեգործություն Կատեգորիա:Բուսաբանություն Կատեգորիա:Չինաստանի մշակույթ
Գալիանո դել Կապո
Գալիանո դել Կապո  (Gagliano del Capo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 5480 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 356 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71034, հեռախոսային կոդ՝ +39 00833։
Սան Ռոկոն համարվում է բնակավայրի հովանավորը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նիկոլայ Մեշչանինով
Նիկոլայ Մեշչանինով (Николай Петрович Мещанинов, ), խորհրդային նկարիչ, քանդակագործ, Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1951 թվական)։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Մեշչանինովը ծնվել է 1913 թվականին։ Ապրել և աշխատել է Մոսկվայում։
Ավարտել է Վ. Սուրիկովի անվան Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտը։
1949 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների, այդ թվում` Համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդեսների (1950 թվական, 1952 թվական)։
1951 թվականին նրան շնորհվել է 2-րդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ` կերպարվեստի բնագավառում` «Իշխանությունը` սովետներին, խաղաղությունը` ժողովուրդներին» կտավի համար, որն ստեղծել է Վասիլի Բասովի, Վիկտոր Պրիբիլովսկու և Միխայիլ Սուզդալցևի հետ։