cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նորածնային կոլիկա
Պատճառագիտություն
Գլխավոր պատճառն անհայտ է։ Տենդը նորածինների մոտավորապես 5% դեպքում ընկած է օրգանական հիվանդության հիմքում՝ ինչպիսիք են օրինակ գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս հիվանդությունը, լակտոզային անտանելիությունը, անալ ճաքը, սուբդուռալ հեմատոման, նորածնային միգրենը ։ Երեխաներին կերակրելը կովի կաթով հանգեցնում է հակամարմինների առաջացմանը կովի կաթի սպիտակուցների հանդեպ, որոնք պատճառ են գազագոյացման ։ Հետազոտությունները հաստատել են, որ կովի կաթը բերում է կաթի հանդեպ ալերգիայի զարգացմանը ։ Ըստ այլ թեորիաների պատճառը կապված է մարսողական ուղու ուժեղացած կծկումների և շարժումների հետ։ Ի ապացույց սրան հակախոլիներգիկ նյութերի օգտագործումն իջեցնում է կոլիկաների կլինիկան՝ ապացուցելով հիպոթեզը ։
Հոգեբանական և սոցիալական գործոնները նպաստող, բայց ոչ պարտադիր պայմաններ են։ Հետազոտությունները ցուց են տվել, որ ծնողների անհատական առանձնահատկությունը և նրանց հուզականությունը չեն կարող հանգեցնել մանկական կոլիկաների, բայց հակառակը կարող է հանգեցնել ։ Կա որոշակի գործոններ, որոնք բարձրացնում են ռիսկը ։
Ախտորոշում
Նշաններ որոնց դեպքում պետք է անհանգստանալ. բարձրացող ջերմություն, անամնեզ կապված շնչառական համակարգի որևէ խնդրի հետ, կամ եթե երեխան ոչ բավարար քաշ է հավաքում ։
«Կարմիր քարտ» նշաններ որոնց դեպքում պետք է կատարել լրացուցիչ հետազոտություներ.
Խնդիրներ որոնք պետք է հաշվի առնել վերը թվարկածի դեպքում.
Երեխաները, որոնք ունեն պակաս քաշ, փսխում են օրական 5 անգամից ավել կամ խնդիրներ կապված կերակրման հետ կարևոր նշաններ են տարբեր հիվանդությունների ժամանակ (միզուղիների վարակ, աղիքային անանցելիություն, ռեֆլյուքս) ։
Բուժում
Կոլիկաների բուժումն ամբողջությամբ կոնսերվատիվ է և պարունակում է ծնողների ակտիվ ներգրավածությունը ։ Երեխային հանգստացնելու համար կատարվում է հետևյալը. գրկել երեխային փորիկով դեպի ձեզ, ձեռքերով բռնել նրան ապահով ֆիքսելով գլուխը՝ շարժել կողքից կողք, հետ-առաջ, երգել «շըըշուու՜», կրծքով կերակրել կամ տալ ծծակ, մերսել որովայնը ձեր տաք ձեռքը նրբորեն շարժելով ժամսլաքի ուղղությամբ ։ Տեսողական կոնտակտը, զրուցելը, գրկելը ևս շատ օգտակար են, այնուամենայնիվ այս գործողությունները դեռ ամբողջությամբ պարզաբանված չեն և չի բացառվում դրանց միայն պլացեբո էֆեկտը ։
Դեղորայք
Ոչ մի անվտանգ և էֆֆեկտիվ դեղորայք դեռ հայտնաբերված չէ ։ Սիմետիկոն (Simethicone) անվտանգ է, բայց արդյունավետ չէ, միևնույն ժամանակ դիցիկլոմինը (dicyclomine) էֆֆեկտիվ է, բայց ոչ անվտանգ ։ Փաստերը չեն ապացուցում ցիմետրոպիումի բրոմիդի (cimetropium bromide) կիրառման նպատակայնությունը ։ Միևնույն ժամանակ ռեֆլյուքսի բուժման ամենատարածված դեղորայքներն իրենց օգտակարությունը հավաստող ոչ մի փաստ չունեն ։
Սննդակարգ
Սննդակարգը փոփոխել նորածինների համար ցանկալի, բայց ոչ պարտադիր պայման է ։ Այն մայրերը, որոնք կրծքով կերակրման ընթացքում հետևելով հիպոալերգիկ սննդակարգին բացառելով ձուն, նուշը, կաթը և կաթնամթերքը, ցորենը ցանկալի արդյունք են ունենում, միևնույն ժամանակ միայն կովի կաթի բացառումը բավարար չէ ։ Արհեստական կաթնախառնուրդով սնվող նորածիններին օգտակար է սննդում ավելացնել է սոյայի կամ հիդրոլիզված սպիտակուցներ պարունակող խառնուրդ ։ Փաստերը ապացուցում են հիդրոլիզված սպիտակուցի օգտակարությունը, իսկ ինչ վերաբերվում է սոյային դեռ վիճելի է ։ Այս երկու խառնուրդները թանկարժեք են և դեռ հասանելի չէ շատերի համար ։ Բջջանքային միկրոթելերի ավելացումը ոչ մի արդյունք չիտվել ։
Այլընտրանքային բժշկություն
Չկա ոչ մի դրական արդյունք, փաստեր պարանոցային, ողնաշարային միջամտությունների կամ մերսման դեպքում ։ Դեպք է գրանցվել, որ երեք ամսական երեխան մահացել է պարանոցի շրջանում կատարված միջամտության հետևանքով ։
Կանխատեսում
Այն նորածինները, որոնք ունեցել են կոլիկաներ մեկ տարեկան հասակում ունեն նույն առողջական կարգավիճակն ինչ կոլկաներ չունեցած նորածինները ։
Համաճարակաբանություն
Կոլիկան հանդիպում է 10–40% երեխաների մոտ, երկու սեռերում էլ միևնույն հաճախությամբ ։
Պատմություն
«Կոլիկա» բառը եկել է Հին Հունաստանից նույնականացնելով աղիների հետ («colon» բառն ունի նույն ծագումնաբանությունը) ։
Դա երկար փորձարկումային դարաշրջաներ էին երեխաների համար։ Մ.թ.ա. երկրորդ դարում հույն բժիշկ Գալենը նկարագրեց օփիումը որպես լացող երեխաներին հանգստացնող միջոց, և միջին դարերի ընթացքում Եվրոպայում մայրերը և բուժքույրները օփիումի լուծույթ էին քսում իրենց կրծքերին մինչև կերակրելը։ Ալկոհոլը նույնպես ընդունված էր տալ երեխային ։
Հետագա ժամանակաշրջաններում բժիշկները խորհուրդ էին տալիս կոլիկաներ ունեցող երեխաներին տալ սեդատիվ դեղանյութեր (օրինակ ֆենոբարբիտալ, Վալիում, ալկոհոլ), ցավազրկողներ (օրինակ օփիում) կամ սպազմոլիտիկ (օրինակ սկոպոլամին, դոննատալ, դիցիկլոմին), բայց այս ամենը խորհուրդ չէր տրվում երկար օգտագործել առկա բազմաթիվ լրջագույն կողմնակի էֆֆեկտների այդ թվում մահվան մեծ ռիսկի պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկաբուժություն Կատեգորիա:Մարսողական համակարգ
Ամիրովո (գյուղ, Բուզդյակսկի շրջան)
Ամիրովո (Амирово, Әмир), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 470 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի բնակավայրեր
Քեթրին Էշթոն
Քեթրին Մարգարետ Էշթոն (Catherine Margaret Ashton, Baroness Ashton of Upholland, ), Եվրամիության արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հարցերով գերագույն հանձնակատար (2009–2014), առևտրի հարցերով եվրահանձնակատար, Լորդերի պալատի խոսնակ։
Կենսագրություն
Քեթրին Մարգարետ Էշթոնը, բարոնուհի Էշթոն Ափհոլանդը ծնվել է 1956 թվականի մարտի 20-ին Հարոլդ Էշթոնի ընտանիքում։ Լեյբորիստների կուսակցության անդամ է։ Ավարտել է Ափհոլանդի բիլանգ քերականական դպրոցը, Վիգանի տեխնիկական քոլեջը, 1977 թվականին Լոնդոնի Բեդֆորդ քոլեջում ստացել է սոցիոլոգի որակավորում (ներկայումս՝ Royal Holloway, University of London, Լոնդոնի համալսարան)։
1999 թվականին նրան շնորհվել է պերի ցմահ կոչում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Գյոլլի
Գյոլլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Չեխերեն
Չեխերենը (čeština) պատկանում է Հնդեվրոպական լեզուների ընտանիքի արևմտա-սլավոնական լեզվախմբին։ Չեխերեն խոսում են աշխարհում 12 միլիոն մարդ։ Չեխերենը պաշտոնական լեզու է Չեխիայի Հանրապետությունում։ Ըստ աշխարհի լեզուների դասակարգման չեխերենը 73-րդն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլավոնական լեզվախումբ Կատեգորիա:Չեխերեն
Մերի Ուիքս
Մերի Ուիքս (անգլ.` Mary Wickes, Մերի Իզաբել Վիկենհաուզեր (անգլ.՝ Mary Isabelle Wickenhauser), ), ամերիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Մերի Ուիքսը ծնվել է Սենթ Լուիս քաղաքում` գերմանական և իռլանդական արմատներ ունեցող ընտանիքում ։ 18 տարեկանում նա ավարտել է Սենթ Լուիս քաղաքի Վաշինգտոնի համալսարանը, քաղաքագիտության աստիճանով։ 1934 թվականին նա առաջին անգամ հանդես է եկել Բրոդվեյ թատրոնում Ֆենրի Ֆոնդայի հետ «Ֆերմերը կին է ընտրում» բեմադրության մեջ։ Նրա կարիերան սկսվել է 1930-ական թվականների վերջին, և Ուիքսը առաջին գլխավոր դերը խաղացել է 1942 թվականին, «Ընթրիքի եկած մարդը» ֆիլմում։ Նույն թվականին նկատելի դարձավ նրա մարմնավորած դերերը` Բեթթ Դևիսի  հետ բուժքրոջ դերը  «Առաջ, ճանապարհորդ» դրամայում, ինչպես նաև Էբոտի ​​և Կոստելոի հետ «Ո՞վ արեց դա» կատակերգության մեջ։ Հաջորդ տասնամյակում Մերի Ուիքսը շարունակեց էկրանին հայտնվել երկրորդ պլանի դերերում՝ մարմնավորելով սրամիտ և զվարճալի հերոսուհիների։ 1949 թվականին նա խաղացել է «Մերի Փոփինս» գրքի հեռուստաշոուի ժամանակ։
1950-ականներին Մերի Ուիքսը տեղափոխվել է հեռուստատեսություն, որտեղ նա հետագայում հայտնվել է բազմաթիվ սերիալներում և հեռուստաշոուներում, որոնց թվում են` «Ես սիրում եմ Լյուսիին», «Դորիս Դեյի շոուն», «Դաուլինգի հոր գաղտնիքները» և շատ ուրիշներ։
Իր կինոյի կարիերայի վերջին տարիներին Մերի Ուիքսը առավելապես հայտնի էր իր դերերով`«Բացիկներն անդունդի եզրից» ֆիլմում (1990), որտեղ նա խաղում էր հերոսուհի Շիրլի Մակլեյնի մոր դերը, «Գործիր, քույրիկ» (1992) և «Գործիր քույրիկ 2» (1993) ֆիլմերում, խաղացել է միանձնուհի Մարիա Լազարի դերը։ Իր վերջին կինոնկարից մեկ տարի անց դերասանուհին առողջական լուրջ խնդիրներ ունեցավ։ Նրա մոտ ախտորոշվել են կրծքագեղձի քաղցկեղ, երիկամային անբավարարություն, ստամոքսաաղիքային արյունահոսություն, ծանր հիպոթոնիա, իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա և սակավարյունություն, որոնք նրա մահվան պատճառը դարձան։ Նա մահացել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։ Դերասանուհին թաղվել է ծնողների կողքին՝ Իլինոյսի նահանգի Շիլոխ գյուղում։
Մերի Ուիքսը երբեք չի ամուսնացել, և իր ամբողջ կարողությունը՝ 2 մլն դոլլար և մեծ կալվածք կտակել է հեռուստատեսությանը, կինոյի և թատրոնի գրադարանային հիմնադրամին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հունիսի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կրակե շապիկը
«Կրակե շապիկը», Զապել Եսայանի այն վիպակներից է, որոնք գրվել են Սովետական Հայաստանում։ 1934 թվականին տպագրված այս վիպակը կառուցված է հուշագրության ձևով և նպատակ ունի գեղարվեստականացնելու հայ ժողովրդի համար օրհասական դարձած ժամանակաշրջանը, պատկերելու հայ ժողովրդի դեմ Օսմանյան Թուրքիայում պետական մակարդակով տեղի ունեցած վայրագությունները։ Պատմությանը գնահատական տալուց զատ, վիպակի արժեքը նաև նրա բարձր գեղարվեստի և էսթետիկ կատարելության մեջ է, որի մեծ վարպետն էր հեղինակը, ինչի մասին հայ գրականագիտության մեջ, ցավոք, առայժմ գրվել են հատուկենտ աշխատանքներ ։
Դիպաշարը և կերպարները
Այս ընտանիքի պատմության ներկայացման ընթացքում հեղինակը պատմում է հայերի թշվառ վիճակի մասին, Արտաշեսը փորձում է դառնալ ժողովրդական ընդվզման առաջնորդ, սակայն ձերբակալվում է, իսկ ժողովրդի պայքարը մարում է:Ցույց տալով կերպարների` առանց ավելորդ պճնանքի և սեթևեթանքի աստիճանաբար խորացող ընթացքը (դա բնորոշ էր արևմտահայ կին հեղինակներին)` Հակոբ Օշական ն իրավացիորեն գրում է.«Տիկին Եսայան հոգեբանական վեպին անվիճելի վարպետն է» ։
Գեղարվեստը
Ստեղծագործության համակողմանի վերլուծությունը բերում է այն համոզման, որ հեղինակը միայն իր կենսագրությունը շարադրելու նպատակ չի հետապնդել. ունենալով գեղեցիկի բացառիկ ընկալում` Եսայանը կարողացել է ստեղծել գեղագիտական նշանակություն ունեցող պատկերներ։
Բնության տեսարանները, մարդկային դրամատիկ առօրյան, երազանքների և գորշ իրականության բախումը, ենթարկվելով գեղագետի գրչին, ընթերցողի դիմաց ներկայանում են իբրև բանաստեղծական պատկերներ, առանց որոնց անհնար է պատկերացնել գրական երկը. հեղինակը կենսական շատ մոտիվներ ներմուծում է նկարագրությունների, ցավի, մարդկային տառապանքի հնչյունների միջոցով։ Պատումի յուրահատկությունը դրսևորվում է նաև այն պարզ, ոչ խճողված նախադասություններում, որոնցով հեղինակը, ապահովելով անմիջական կապ իր և ընթերցողի միջև, չի խորանում անիմաստ մանրամասնությունների մեջ` միաժամանակ վիպակի ընձեռած հնարավորությունների սահմանում ամբողջովին պատկերելով ամբողջ ժամանակաշրջանն ու տիրող բարքերը։
Կոժուրլա
Կոժուրլա (Кожурла), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Ուբինսկի շրջանի կազմում։
Աշխարհագրություն
Գյուղը գտնվում է Բարաբա հարթավայրում, Ուբինսկոե գյուղից 40 կիլոմետր դեպի արևմուտք, Նովոսիբիրսկից 250 կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Գյուղն ունի երկաթուղային կայարան Անդրսիբիրյան երկաթուղային մայրուղու վրա։ Գյուղի մոտ կա էլեկտրագնացքների պահեստային բազա։ Գյուղի մոտով է անցնում դաշնային M-51 «Բայկալ» մայրուղին։
Գյուղի տեսարժան վայրերից է փայտե ջրաշտարակը, որը գտնվում է երկաթուղային կայարանի կողքին։ Աշտարակը կառուցվել է 1893-1896 թվականներին ։ Կոժուրլայում կա մացառուտ Ձիու լճակ, որը ժամանակին մաքուր ջրամբար է եղել, ինչպես նաև ֆերմերային տնտեսություն (լքված է 2008 թվականից)։
Բնակչություն
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 1571 մարդ, 2002 թվականին՝ 1449 մարդ, 2007 թվականին՝ 1465 մարդ, 2010 թվականին՝ 1218 մարդ։
Պատմություն
Կայարանում, երկաթուղու կառուցման ժամանակ, ձևավորվել են երկու բնակավայրեր՝ Սուրբ Ալեքսանդրա (Կոժուրլա գյուղ) և Պեսչանկա, որտեղ հաստատվել են Սենդին Տուլա, Մոգիլև և Օրյոլ գավառների վերաբնակիչները։ Սուրբ Ալեքսանդրա գյուղում եղել է քարե ծխական դպրոց։
Օրյոլի նահանգի Սուրբ Ալեքսանդրա գյուղում եղել է քարե ծխական դպրո ։
Ըստ Տոմսկի թեմի 1914 թվականի տեղեկատուի՝ Ալեքսանդրովսկոե (Սբ. Ալեքսանդրա) գյուղի մոտ եղել է Սուրբ Աննայի անունով քարե միախորան եկեղեցի, որը կառուցվել է 1899 թվականին։
Գյուղում եղել են Պետական հոգևորականներ՝ մեկ քահանա և մեկ սաղմոսերգու։ Քահանա Պյոտր Իոաննով Ուդինցևը, ավարտել է Տոբոլսկի հոգևոր ճեմարանի դասընթացը, ծառայության մեջ է 1909 թվականից, քահանա է ձեռնադրվել 1909 թվականին։ Սաղմոսերգու Պյոտր Լավրենտևիչ Գրինչենկոն ծխական դպրոցի նախկին ուսուցիչ է, նշանակվել է իր ներկայիս վայրում 1909 թվականի նոյեմբերի 13-ին (տվյալները՝ 1914 թվականի)։
Գյուղի եկեղեցական-ծխական դպրոց Ալեքսանդրովսկին բացվել է 1901 թվականին։ Դպրոցում սովորել է 31 աշակերտ (տվյալները՝ 1914 թվականի) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Ուբինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իգդիրի ցեղասպանության թանգարան և հուշարձան
«Իգդիրի ցեղասպանության թանգարան և հուշարձան» (Iğdır Soykırım Anıt-Müzesi), հուշարձան նվիրված թուրք «նահատակներին», որոնք, համաձայն թուրքական պետական պատմագրության, սպանվել են հայերի կողմից՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Ընդորում, ըստ թուրք պատմագրիչների ոչ թե թուրքերն են ցեղասպանել հայերին, այլ հակառակը, հայերն են իրականացրել թուրքական սպանդ։ Հուշարձան-թանգարանը գտնվում է Թուրքիայում գտնվող Իգդիր քաղաքում։ Բացվել է 1999 թվականի հոկտեմբերին։
Պատմություն
Աշխարհում, ինչպես նաև ակադեմիական շրջանակներում տարածված փաստ է, որ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ տեղի է ունեցել Հայոց ցեղասպանություն (ինչպես նաև ասորիների և հույների), որն իրականացվել է երիտթուրքերի կառավարության կողմից։ Համաձայն ժամանակակից հետազոտողների, պատերազմի ժամանակ երիտթուրքերի կողմից սպանվել է, տարբեր տվյալներով և հաշվարկներով, վեց հարյուր հազարից մինչև մեկ ու կես միլիոն մարդ։ Որոշ հաշվարկների համաձայն, ցեղասպանությանը նախորդած և հաջորդած ժամանակահատվածում սպանվել է, ընդհանուր առմամբ, 2,1 միլիոն մարդ (տես նաև Հայոց ցեղասպանություն)։ Միևնույն ժամանակ Թուրքիայում և նրա սահմաններից դուրս բնակվող որոշ պատմաբանների կարծիքով, «հայոց ցեղասպանությու չի եղել», այլ հայերի և թուրքերի միջև տեղի են ունեցել զանգվածային բախումներ, որոնք ավարտվել են երկկողմ կորուստներով։ Թուրքական կողմը պնդում է, որ 1910-ից 1922 թվականներին հայերի կողմից սպանվել է 523 հազար թուրք։ Ժամանակակից անկախ հետազոտությունները նշում են, որ թուրք զոհերի թիվը կազմում է 75 հազար ։
Հուշարձանի ստեղծման գաղափարը հնչել է Իգդիրում տեղի ունեցած «Պատմական փաստերը և հայերը» խորագրով գիտական կոնֆերանսի ժամանակ, որը տեղի է ունեցել 1995 թվականի ապրիլի 24-ից 26-ը, երբ ողջ աշխարհը իր հարգանքն էր հայտնում Հայող ցեղասպանության անմեղ զոհերի հիշատակին։ Գաղափարի հեղինակը եղել է ադրբեջանցի ճարտարապետ Ջաֆար Գիյասին։ Կոնֆերանսի վերջնական հռչակագրի մեջ նշվում է, որ հուշարձանը պետք է տեղադրվի Իգդիրում, «որպեսզի հավերժացվի ավելի քան մեկ միլիոն թուրքերի հիշատակը, ովքեր զոհվել են Արևելյան Անատոլիայում» և որպեսզի «պատասխան տրվի ապրիլի 24-ի ցեղասպանության հայտարարություններին և տարբեր երկրներում տեղադրված հուշարձաններին, որոնք չեն հարգում թուրքերի ցեղասպանությունը» ։
Ինչպես նշում է Բեռլինի ազատ համալսարանի պրոֆեսոր Տեսս Հոֆմանը, Թուրքիայում արգելված է հիշատակել Հայոց ցեղասպանության մասին։ Թուրքիայի հայերը հնարավորություն չունեն հավերժացնել իրենց նախնիների հիշատակը և ստիպված են դիմանալ թուրքական հուշարձաններին և թանգարաններին, որոնք «նվիրված են իբր հայերի կողմից թուրք և մուսուլման այլ ազգերի կոտորածներին», այդ թվում նաև Իգդիրի հուշարձանին ։
Հուշարձանի նկարագրություն
Հուշարձանը տեղակայված է եռանկյան կենտրոնում՝ 7,2 մետր բարձրություն ունեցող դամբարանաբլրի վրա։ Բլրի տակ կառուցված է կլոր սրահ, որտեղ տեղակայված է «ցեղասպանության» թանգարանը։ Սրահն իրենից ներկայացնում է թուրքերի սիմվոլիկ գերեզման, որոնք «սպանվել» էին հայերի կողմից։ Այսպիսի դամբարանաբլուրներում, որի կենտրոնում տեղադրված է եղել սարկոֆագը, ավանդույթի համաձայն թուրքերը թաղել են իրենց առաջնորդներին, ովքեր բնակվել են եվրասիական տափաստաններում ։
Հուշարձանը իրենից ենթադրում է հինգ սրերի խումբ, որոնք ունեն 36 մետր բարձրություն։ Վերևից դիտելու դեպքում՝ հուշարձանն ունի հնգագծի տեսք (պենտագրամա)։ Սրերը դրված են ի հիշատակ թուրքական բանակի, նրա նահատակների և զինվորների, ովքեր փրկել են մուսուլման բնակչությանը «ցեղասպանությունից»։ Սրերը խորհրդանշում են նաև թուրքական բանակի ուժը, որոնք տեղադրված են դաշույների վրա։ Վերջիններս խորհրդանշում են հայերին, որոնց ազգային նպատակը Արարատ լեռան ետ բերումն է ։
Ներկայումս հուշարձանը Թուրքիայի ամենախոշոր հուշարձանային համալիրն է։ Իգդիրի մարզպետի կարծիքով, հուշարձանը պետք է երևա Երևանից ։ Հուշարձանի և Երևանի միջև հեռավորությունը կազմում է 37,5 կիլոմետր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ժխտում Կատեգորիա:Հայ-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի թանգարաններ
Պերմանգանատներ
Պերմանգանատներ, գերմանգանատներ, գերմանգանական թթվի՝ НMnO4 աղերը։ Բյուրեղական նյութեր են, համարյա սև՝ կանաչամանուշակագույն երանգով։ Ջրում առավել լավ լուծվում են նատրիումի և երկարժեք մետաղների Պերմանգանատները։ Լուծույթները կարմրամանուշակագույն են։ Պերմանգանատները ուժեղ օքսիդիչներ են, տաքացնելիս քայքայվում են։ Քիմիական լաբորատորիաներում և օրգանական սինթեզում օգտագործվում է որպես օքսիդիչ։ Բժշկության (նաև անասնաբուժության) մեջ՝ որպես ախտահանիչ միջոց՝ (ողողումների, լվացումների և այլնի համար)։
Կատեգորիա:Պերմանգանատներ
Ալբերտինա պատկերասրահ
Ալբերտինա (Albertina), գեղարվեստական թանգարան Վիեննայի կենտրոնում` էրցհերցոգ Ալբրեխտի պալատում։ Նրանում պահպանվում է գծանկարների` աշխարհում ամենից մեծ և հայտնի հավաքածուներից մեկը (մոտ 65.000 նկար և մեկ միլիոնից ավել տպագիր գծանկարներ)։ Հավաքածուում ներառված են ուշ գոթիկայից մինչև ժամանակակից գործեր։ «Ալբերտինա» անվանումը ծագում է հիմնադրի` հերցոգ Ալբերտ Կազիմիր Սաքսոնացու անունից։
Պատմություն
Գծանկարների հավաքածուի հիմքը դրել է հերցոգ Ալբերտը 18-րդ դարի 70-ական թվականներին Բրատիսլավայի արքայական ամրոցում, որ նրա նստավայրն է եղել 1765-1781 թվականներին։
Ալբերտինայի հիմնադրման փաստաթուղթը թվագրվում է 1776 թվականի հուլիսի 4-ին, ինչը համընկնում է ԱՄՆ-ում անկախության հռչակագրի հաստատմանը։
Էրցհերցոգ Ալբերտի կողմից պալատի ձեռքբերումից հետո (1795) այստեղ է տեղափոխվել նրա գեղարվեստական հավաքածուն։ Դրանից հետո պալատը վերակառուցվել է նոր նշանակությանը համապատասխան։ 1822 թվականին հավաքածուն հասանելի է դարձել հասարակության համար։ Ի տարբերություն ուրիշ հավաքածուների, որոնք բաց էին միայն ազնվականական խավի համար, Ալբերտինան բաց էր բոլորի համար միայն մի պայմանով. ներս մտնողը պետք է սեփական կոշիկ ունենար։ Չնայած Ալբերտինա այցելողների շրջանը մեծացավ, այնուամենայնիվ բնակչության մեծ մասի համար այն դեռևս անհասանելի էր։
Ալբերտի մահից հետո և' պալատը, և' գեղարվեստական հավաքածուն ժառանգության իրավունքով անցան էրցհերցոգ Կառլին, ապա` էրցհերցոգ Ֆրիդրիխ Ավստրիացուն։ Հենց այս շրջանին էլ վերաբերում է հավաքածուի ընդլայնումը։
1919 թվականի գարնանը պալատն ու հավաքածուն Հաբսբուրգներից անցնում են Ավստրիայի Հանրապետությանը։ 1920 թվականին հավաքածուն միացվում է արքայական նախկին գրադարանի տպագիր գծանկարների ֆոնդին։ Այդ ժամանակ բոլոր ցուցանմուշները, որոնք մասնավոր սեփականություն էին, նախկին սեփականատերերի կողմից դուրս են բերվել պալատից։ 1921 թվականին շենքն ու հավաքածուն ստանում են «Ալբերտինա» անվանումը։
Ցուցադրություն
1996-2003 թվականներին վերանորոգման պատճառով Ալբերտինան փակվել է հասարակության համար։ Արդեն մեկ տարի անց` բացումից հետո, Ալբերտինան Ավստրիայի ամենամեծ թվով այցելություններ ունեցող ցուցահանդեսն էր։ Ներկայումս թանգարանում ցուցադրված են Լեոնարդո դա Վինչիի, Միքելանջելոյի, Ռաֆայելի, Ռուբենսի, Օսկար Կոկոշկայի, Ռեմբրանդտի, Ալբրեխտ Դյուրերի, Գուստավ Կլիմտի, Էգոն Շիլեի, Պոլ Սեզանի և Ռոբերտ Ռաուշենբերգի աշխատանքները։ Բացի մշտական ցուցադրությունից` կազմակերպվում են նաև ժամանակավոր ցուցադրություններ, օրինակ` 2006 թվականին կազմակերպվել է ցուցադրություն` նվիրված Պիկասոյին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Վիեննայի թանգարաններ Կատեգորիա:1776 հիմնադրված թանգարաններ
Սերգեյ Մելքումյան
Սերգեյ Ավանեսի Մելքումյան, հայ աշխարհագետ։ Աշխարhագրական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1977)։ Էկոլոգիայի միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Կենսագրություն
Սերգեյ Մելքումյանը ծնվել է 1931 թվականի նոյեմբերի 10-ին Արցախի Մարտունու շրջանի Ճարտար (Գյունե Ճարտար)։ 1939 թվականին ընդունվել և 1951 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ 1951-1956 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի աշխարհագրական ֆակուլտետի տնտեսական բաժինը և ստացել տնտեսագետ-աշխարհագետի մասնագիտություն։
Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է ԽՍՀՄ նավթարդյունաբերության Երևանի գործակալությունում՝ որպես տնտեսագետ-պլանավորող։ Այնուհետև երկար տարիներ աշխատել է Հայաստանի Ժողտնտխորհի համակարգում ավագ տնտեսագետի ու պլանային վարչության պետի պաշտոններում։ 1963-1970 թվականներին աշխատել է Երևանի քարի ու սիլիկատների համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտում առաջատար ինժեների, սեկտորի վարիչի ու տեխնիկատնտեսական հետազոտությունների բաժնի պետի պաշտոններում։ 1970 թվականին աշխատանքի է անցել Երևանի պետական համալսարանում դոցենտի պաշտոնում, իսկ 1975 թվականից աշխատում է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանում՝ նախ պրոֆեսորի, այնուհետև մինչև այժմ տնտեսական աշխարհագրության ամբիոնի վարիչի պաշտոններում ։
Մելքումյանը 1990-ական թվականների սկզբներից Արցախ-Հայաստան կուսակցության նախագահն է։
Գիտական աշխատություններ և ուսումնասիրություններ
Սերգեյ Մելքումյանը ավելի քան 260 գիտական աշխատանքների, այդ թվում ավելի քան 30 ծավալուն մենագրությունների, բուհական դասագրքերի և ուսումնական ձեռնարկների հեղինակ է։ Նա իր գիտական հետազոտությունները սկսել է դեռևս ուսանողական տարիներին, երբ պատրաստել և ՈՒԳԸ նիստերում կարդացել է մի շարք հետաքրքիր զեկուցումներ, որոնք արժանացել են մրցանակների։ Մելքումյանի գիտական հետազոտությունների շրջանակները լայն են, դրանք ընդգրկում են բնական պայմանների ու ռեսուրսների տնտեսական գնահատման, դրանց խնայողաբար, նպատակային, համալիր օգտագործման, ՀՀ արտադրողական ուժերի տեղաբաշխման, հեռանկարային զարգացման, տնտեսական կապերի կատարելագործման, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման ու անկախության ամրապնդման հիմնահարցերը։ Ծանրակշիռ է նրա գիտական ուսումնասիրությունները ՀՀ ազգային գլխավոր հարստության՝ բնական քարանյութերի խնայողաբար ու համալիր օգտագործման հիմնահարցերի բնագավառում։
Պրոֆեսոր Մելքումյանն առաջինն է նախաձեռնել և գիտականորեն բազմակողմանի ուսումնասիրել, Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերի կատարելագործման հիմնախնդիրները, բարդ աշխատանքը, որը որպես թեկնածուական թեզ պաշտպանել է 1964 թվականին։ Այս աշխատանքի արդյունքները ամփոփվել են «Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերը» մենագրությունում, որը մինչև այժմ էլ միակն է և վերահրատարակվել է մի քանի անգամ։
ՀՀ արտաքին տնտեսական կապերին վերաբերող նրա գրքերը մի քանի անգամ արժանացել են ԽՍՀՄ «Գիտելիք» ընկերության դիպլոմների։ ՀՀ արտաքին կապերի կատարելագործման վերաբերյալ նրա գիտական արդյունքները ընդունվել և օգտագործվել են տնտեսական գերատեսչություններում։ Մելքումյանը նաև առաջինն է նախաձեռնել, բազմակողմանի ուսումնասիրել Հանրապետության բնական քարանյութերի տնտեսական գնահատման և ռացիոնալ օգտագործման հիմնախնդիրները, գիտականորեն մշակել դրանց նպատակային օգտագործման ուղիները։
Հենց այդ հույժ կարևոր հարցերի գիտական բազմակողմանի ուսումնասիրություններն էլ հանդիսացել են Ս.Մելքումյանի «Հայաստանի բնական քարանյութերի համալիր օգտագործման հիմնախնդիրները» խորագրով դոկտորական թեզի համար, որը նա պաշտպանել է 1973 թվականին, որի համար նրան շնորհվել է աշխարհագրական գիտությունների դոկտորի աստիճան, Հայաստանի բնական քարանյութերի տնտեսական գնահատման և դրանց ռացիոնալ օգտագործման հիմնավորումները Մելքումյանն այն աստիճանի համոզիչ ու փայլուն է վերլուծել պաշտպանության ժամանակ, որ նրա առաջին ընդդիմախոս, Մոսկվայի Ս. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի դաշնության գիտության վաստակավոր գործիչ Յու. Սաուշկինը բարձր գնահատելով այն, ասել է.
Այդ գրքից 50-ական օրինակներ ձեռք են բերել Վաշինգտոնի Կոնգրեսի և Լոնդոնի Թագավորական գրադարանները։ Լայն ճանաչում է ստացել նաև պրոֆռսոր Մելքումյանի Индустрия камня Армении մենագրությունը։
Մելքումյանի նախաձեռնությամբ և ղեկավարությամբ առաջին անգամ կազմվել է ԽՍՀՄ բնական քարանյութերի արդյունահանման և վերամշակման ձեռնարկությունների տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների ժողովածուներ, որոնք բարձր են գնահատվել ԽՍՀՄ պետպլանի կողմից և արժանացել Բայբակովի / Պետպլանի այն ժամանակվա նախագահի/ մրցանակին։
Պրոֆեսոր Մելքումյանի գիտական հետազոտությունների մյուս բնագավառը Արցախի՝ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության բնական պայմանների ու ռեսուրսների տնտեսական գնահատման, սոցիալ-տնտեսական զարգացման, անկախության ամրապնդման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությունն է։ Ղարաբաղյան ազատագրական պայքարի հենց սկզբից հանդես է եկել բազմաթիվ հոդվածներով, որոնցում վառ պատկերացում է տվել մեր այժմյան սերնդին Արցախ-Ղարաբաղ աշխարհի պատմական, սոցիալ-տնտեսական, բնակչության, բնակավայրերին վերաբերող խնդիրների մասին։ 1990-ական թվականներին նա հրատարակել է «Լեռնային Ղարաբաղ», «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն» ծավալուն մենագրությունները, որոնցում հեղինակը շատ հանգամանորեն լուսաբանել է Արցախ-Ղարաբաղի, նրա վարչական շրջանների, բոլոր բնակավայրերի բնական ռեսուրսների, պատմական, քաղաքական առանձնահատկությունների, տնտեսության ճյուղերի արդի վիճակի, հեռանկարային զարգացման հնարավորությունների հիմնավորումները։ ԼՂՀ-ին վերաբերող այս մենագրությունները եզակի են և լայնորեն ընդունված։ «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն» ծավալուն մենագրությունը արժանացել է ԼՂՀ կառավարության պետական, Եղիշեի անվան մրցանակի։ Յուրահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հեղինակի հայրենի գյուղի՝ Ճարտարին նվիրված «Ճարտար» մենագրությունը, որը հայրենագիտական մեծ ներդրում է։ Պրոֆեսոր Մելքումյանը մշտապես այցելում է ԼՂՀ, շրջում նրա բոլոր շրջանները, շարունակում իր տնտեսական հետազոտությունները և ժամանակ առ ժամանակ հանդես գալիս հոդվածներով, ներկայացնում ԼՂՀ ղեկավարությանը կոնկրետ առաջարկություններ հանրապետության տնտեսական զարգացման խնդիրների վերաբերյալ։ Նա մշտապես կապված է Արցախի պետական համալսարանի հետ, ակտիվ մասնակցում է կադրերի պատրաստմանը, Երևանից դասախոսական խմբեր տանում այնտեղ մասնագիտական դասախոսություններ կարդալու, փորձի փոխանակման, համապատասխան գրականությամբ օգնելու և այլ բնագավառներում։ Մելքումյանը բազմաբեղուն գիտա-մանկավարժական գործունեության հետ միասին, բազմիցս մասնակցել և զեկուցումներով հանդես է եկել միջազգային գիտաժողովներում՝ Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Տաշքենդում, Բիշքեկում, Բաքվում, Ռիգայում, Բեռլինում, Ռոստոկում և այլուր։
Հրատարակություններ
Տնտեսագիտական և աշխարհագրական մասնագիտությունների գծով ուսանողությանը հանրահայտ են Մելքումյանի «Ընդհանուր տնտեսական աշխարհագրություն», «Ղարաբաղի Հանրապետության տնտեսական և սոցիալական աշխարհագրություն» բուհական դասագրքերը, ինչպես նաև «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության աշխարհագրություն» դպրոցական դասագիրքը։ Նրա կողմից առաջինն է կազմվել ԼՂՀ վարչական քարտեզը։ Տպագրության մեջ է նաև Մելքումյանի «ՀՀ բնական պայմանների ու ռեսուրսների տնտեսական գնահատումն ու շրջակա միջավայրի պահպանության հիմնա խնդիրները» գիտագործնական նշանակություն ունեցող մենագրությունը։
Գիտամանկավարժական բեղուն գործունեության համար Մելքումյանն արժանացել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի ոսկե հուշամեդալի։ Գիտամանկավարժական գործունեությանը զուգահեռ Մելքումյանը նաև ակտիվ քաղաքական, հասարակական գործիչ է։ Ղարաբաղյան ազատագրական պայքարի հենց սկզբից նա իր համախոհների հետ ստեղծել է «Արցախ-Հայաստան» կուսակցությունը, որը մեծ աշխատանքներ է կատարել իր հայրենի Արցախին այդ դժվարին տարիներին բազմակողմանի օգնություն ցույց տալու, ինչպես նաև արտասահմանյան դիվանագիկական աշխատողներին Ղարաբաղյան ազատագրական պայքարի, անկախության հռչակման խնդիրների վերաբերյալ ճշգրիտ պատկերացում տալու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Վեսելի (Նեկլինովսկի շրջան)
Վեսելի (Веселый), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Պոլյակովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ամիրովո (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)
Ամիրովո (Амирово, Әмир), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զավորսկլո (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Զավորսկլո (Заворскло), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Զավորսկլո գյուղում բնակվում էր 665 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
(2071) Նադեժդա
(2071) Նադեժդա (Nadezhda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի օգոստոսի 18-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,252501 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,605 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1234,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291546 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տամարա Սմիռնովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յուլենուռմե
Յուլենուռմե (Ülenurme), գյուղական ավան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Յուլենուռմե շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Յուլենուռմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Muse EP
Muse (EP), բրիտանական Muse ռոք-խմբի առաջին մինի-ալբոմն է, թողարկվել է 1998 թ. մայիսի 11-ին՝ Dangerous լեյբլի կողմից։ Սահմանափակ ալբոմի 999 օրինակները ձայնագրվել են և թողարկվել են "Sawmills" ստուդիայում, և թողարկվել 1998 թ. մայիսի 11-ին՝ նույն ստուդիային պատկանող Dangerous լեյբլի կողմից ։ Սկավառակից երեք երգերը՝ «Overdue», «Cave» և «Escape» հետագայում տեղ գտան խմբի առաջին լիարժեք Showbiz ալբոմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 ալբոմներ Կատեգորիա:Muse ալբոմներ
Ժադկի
Ժադկի (Жадьки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժադկի գյուղում բնակվում էր 603 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3226 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 186,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1625 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(9932) Կոպիլով
(9932) Կոպիլով (Kopylov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի օգոստոսի 23-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,55217 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3104 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,794 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1489,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241735 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,17° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էլք Գրով (Կալիֆոռնիա)
Էլք Գրով (Elk Grove) քաղաք, որը գտնվում է Սակրամենտո շրջանում (Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ)։ Բնակչությունը կազմում է 153,015 մարդ՝ ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների։
Աշխարհագրությունը
ԱՄՆ-ի մարդահամարի բյուրոյի տվյալներով Էլք Գրովը ունի 109 398 կմ² տարածք, որից 109 271 կմ²-ին հողային տարածք է, իսկ 0,127 կմ²-ին՝ ջուր։ Ջրային ռեսուրսների մակերեսը կազմում է նրա ամբողջ տարածքի 0,12% -ը :
Ժողովրդագրություն
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների Էլք Գրովում բնակվում է 153 015 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում էր շուրջ 1400 մարդ/կմ²։
Ըստ մարդահամարի, Էլկ Գրովսի ռասայական կազմը ձևավորվել է հետևյալ կերպ՝ 70 478 (46,1%) սպիտակամորդներ, 17,172 (11,2%)՝ սև կամ աֆրոամերիկացիներ, 965 (0,6%)՝  տեղաբնիկ ժողովուրդներ, 40 261 ( 26,3%)՝  ասիացիներ, 1807 (1,2%)՝  Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներից ներգաղթածներ, 12 101-ը (7,9%)՝ խառը ցեղերի ներկայացուցիչներ, 10 231-ը (6,7%)` այլ ազգություններ։ Իսպանացիները կամ լատինամերիկացիները կազմում էին 29 810 մարդ` բոլոր բնակիչների 38,8% -ը։
47 927 ընտանիքներից 49,5% -ը երեխաներին դաստիարակիում է մինչև 18 տարեկան, 61,2% -ը համատեղ ապրող ամուսնական զույգեր են, ընտանիքների 13,7% -ը առանց ամուսինների կանայք են, 19,5% -ը չունեն ընտանիքներ։ Մարդահամարի տվյալներով ընտանիքների ընդհանուր թվի 15,1% -ը ապրում են ինքնուրույն, իսկ 4,5%-ը միայնակ տարեցներ են՝ 65 տարեկան և ավելի մեծ։ Տնային տնտեսության միջին չափը կազմել է 3,18 մարդ, ընտանիքում ապրողների միջին չափը` 3,54 մարդ։
Համաձայն 2010 թվականի մարդահամարի, բնակչությունը ըստ տարիքային միջակայքի հետևյալն է․ 18 տարեկանից ցածր բնակիչներ թիվը կազմում է 46 128 մարդ (30,1%), 18-ից 24 տարեկանների թիվը՝ 13 129 մարդ (8,6%), 25-ից 44 տարեկանների թիվը՝ 42 688 մարդ (27, 9%), 45-ից 64 տարեկանը՝ 38 326 մարդ (25%) և 65 տարեկան և ավելի բարձր տարիքայինների թիվը կազմում է՝ 12 744 մարդ (8.3%)։ Բնակիչների միջին տարիքը 34,3 տարեկան է։ Էլք Գրովում յուրաքանչյուր 100 կնոջը ընկնում է 93,9 տղամարդ, մինչդեռ 18 տարեկան և ավելի բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջ համար՝ 89,2 տղամարդ։
Ջուլիո Չեզարե Պրոկաչինի
Ջուլիո Չեզարե Պրոկաչինի (իտալերեն՝ Giulio Cesare Procaccini, ), վաղ բարոկկոյի ժամանակաշրջանի իտալացի նկարիչ և քանդակագործ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բոլոնիայում, մաներիստ նկարիչ Էրկոլե Պրոկաչինի Ավագի ընտանիքում։ Եղբայրները՝ Կամիլոն ու Կառլոն, նույնպես ճանաչված նկարիչներ են դարձել։ Նրանց ընտանիքը, արվեստի գործերի մեծահարուստ հավաքորդ Պիռո Վիսկոնտիի օժանդակությամբ, 1585 թվականին տեղափոխվել է Միլան։ Ջուլիոն այստեղ իր գործունեությունն սկսել է որպես քանդակագործ, մասնակցել Միլանի տաճարի, Santa Maria presso San Celso եկեղեցու և Վիսկոնտի Բոռոմեոյի վիլլայի զարդաքանդակների պատրաստման, արձանների կերտման աշխատանքներին ։
1610 թվականին Ջուլիո Պրոկաչինին նկարել է հակառեֆորմացիայի առաջին սուրբ Սան Կառլո Բոռոմեոյին փառաբանող կվադրոնին (իտալերեն՝ Quadroni di San Carlo) կազմած 54 մեծադիր նկարներից (յուրաքանչյուրը՝ մոտավորապես 5 մ x 6 մ չափսի) վեցը։
Նա բազմաթիվ եկեղեցիների խորաններ է պատկերազարդել։ Այդ նկարազարդումներից հիշարժան են հատկապես «Թլպատումը» (1616 թ.), որն այժմ գտնվում է Մոդենայի Էստենզե պատկերասրահում, «Խորհրդավոր ընթրիք»-ը՝ Ճենովայի Basilica della Santissima Annunziata del Vastato-ում, «Քրիստոսի խարազանումը»...
Կառլո Բոռոմեոյի զարմիկ, արվեստների հովանավոր կարդինալ Ֆեդերիկո Բոռոմռոյի ցուցումներին հետևելով՝ Ջուլիո Պրոկաչինին որոշ աշխատանքներ իրականացրել է երկու այլ նկարիչների՝ Ջովանի Բատիստա Կրեսպիի (il Ceranoի) և Պիեռ Ֆրանչեսկո Մաձուկելիի (il Morazzone-ի) համագործակցությամբ։ Ուշագրավ է նաև այն փաստը, որ Ճենովայում ծանոթանալով Ռուբենսի որոշ աշխատանքների՝ նա նույնպես կրոնական թեմաներով փոքրաչափ նկարներ է արել ճենովացի ու միլանցի մեծահարուստների պատվերով։
Արվեստի պատմաբաններից շատերի կարծիքով՝ Ջուլիո Պրոկաչինիի ստեղծագործություններն իրենց վրա կրում են բոլոնիական մաներիզմի ու ճենովական կոլորիզմի ազդեցությունը և իրենց ոճով նշանավորում են բարոկկոյի սկիզբը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Իտալացի փորագրիչներ
POSTAL (2009, տեսախաղ)
Postal (հայերեն` Փոստային), բջջային հեռախոսի խաղ, որը մշակվել է Ministry of Fun-ի կողմից, համատեղ արտադրված է Kei Tai Toys-ի կողմից և հրատարակվել է GlobalFun-ի կողմից 2009 թվականին օգոստոսի 27-ին։
Երեքշաբթի
Մտածելով իր անախորժությունների մասին՝ Փոստային ընկերը գնում է տեղական սուպերմարկետ՝ գարեջուր բերելու։ Գարեջուրը ձեռքին՝ Փոստային ընկերը վերադառնում է տուն՝ պարզելու, որ այն այրվել է հրոսակների կողմից։ Իր հարևան Թիմից մի քանի տեսանյութ որսալուց հետո նա գտնում է երկու տղաների, ովքեր դա արել են միայն պարզելու համար, որ իր տունը «սխալ տուն է»։ Փոստայինը կատաղած սպանում է ավազակներից մեկին, որից հետո մյուսը նշում է, որ աշխատում է քաղաքապետի մոտ և շատ կարևոր է։ Թքած ունենալով այս մասին՝ փոստատարը սպանում է մյուս ավազակին միայն նրա մահամերձ շնչից իմանալու համար, որ քաղաքապետը կարող է ունենալ իր մեքենան։ Որոշ կոռումպացված ոստիկանների և գանգստերների հետ շփվելուց հետո փոստային ընկերը մեկնում է քաղաքապետարան՝ գտնելու այն SWAT թիմով շրջապատված։ Չկարողանալով ներս մտնել՝ Փոստային ընկերը մտածում է գազի բալոնների հետ կապված պլան։
Չորեքշաբթի
Գազի բալոնները ձեռքին, փոստային ընկերը գնում է քաղաքապետարան՝ դրանք տնկելով շենքի շուրջը։ Անվտանգության հետ առնչվելուց հետո փոստատարը նրանց ճանապարհ է դնում՝ հրդեհելով շենքը։ Այնուհետև նա մտնում է նշված այրվող շենքը և (երկու վթարային ելքերից մեկը փակելուց հետո) որսում է քաղաքապետին, ով «հիմար» կանգնեցրել է նրան։ Քաղաքապետը վազում է միայն պատահական պայթյունից սպանվելու համար։ Փոստային ընկերը ստուգում է դիակը որոշ բանալիներ գտնելու համար։ Նա ստուգում է քաղաքապետի աշխատասեղանը, որպեսզի գտնի նրա կոռուպցիայի առատ ապացույցներ։
Փոստային ընկերը փախչում է այրվող շենքից ապացույցներով, միայն թե այն գտնում է ոստիկաններով շրջապատված։ Փախչելով ոստիկաններից՝ փոստային ընկերը հուշում է ստանում մի թափառականից, ով պատմում է նրան Գոլդի անունով մի լրագրողի մասին, ով կարող է նրան տալ իր փառքի տասնհինգ րոպեն։ Նա գտնում է Գոլդիին և նրա լրատվական ֆուրգոնին, որոնց սպառնում է կոռումպացված ոստիկանը։ Ոստիկանի հետ շփվելուց հետո փոստային ընկերը Գոլդիին ասում է, որ ունի քաղաքապետի փաստաթղթերը և պատրաստ է բացառիկ հարցազրույց տալ նրան։ Տեսախցիկները գլորվում են, այնուհետև փոստային ընկերը լսարանին ասում է, որ կարոտում է իր մեքենան երաշխավորված պարգևով։
Խաղի ընթացքը
Խաղի ժամանակ տեսախցիկը ցույց է տալիս խաղացողի վրա վերեւից ներքև, որը հիշեցնում է ավելի վաղ Grand Theft Auto խաղերը։ Առողջության փաթեթներ չկան, քանի որ Փոստային ընկերն ունի վերականգնող առողջություն։ Հրազենային կռիվը պտտվում է արգելափակող համակարգի շուրջ, որում Փոստային ընկերը ավտոմատ կերպով արգելափակում է իր առջև գտնվող թշնամիներին։
Պատմության ռեժիմ
Խաղը տեղի է ունենում երեք օրվա ընթացքում (երկուշաբթի, երեքշաբթի և չորեքշաբթի), չնայած այս օրերը բաղկացած են մակարդակներից, որոնք առնչվում են փոստային ընկերոջը, երբ նա փնտրում է իր գողացված մեքենան։ Յուրաքանչյուր կատարված մակարդակով բացվում են նոր զենքեր և առավելություններ։
Գոյատևման ռեժիմ
Բացի այդ, կա երեք քարտեզներով գոյատևման ռեժիմ, որտեղ խաղացողը կարող է օգտագործել ցանկացած զենք և առավելություններ, որոնք բացված են պատմության ռեժիմում։ Ինչպես ենթադրում է նրա անունը, դուք կռվում եք թշնամիների դեմ, մինչև մահանաք բարձր գնահատականի համար։
Խաղացողի համակարգը
Դրա հետ մեկտեղ կա բոնուսային համակարգ, որտեղ նոր բոնուսները բացվում են յուրաքանչյուր մակարդակի հաղթահարման դեպքում։ Փոստային ընկերը կարող է միաժամանակ ակտիվացնել երկու բոնուս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2009
Մենք ենք, մեր սարերը (ֆիլմ)
Մենք ենք մեր սարերը, Հենրիկ Մալյանի՝ Հրանտ Մաթևոսյանի համանուն ստեղծագործության հիման վրա նկարահանած գեղարվեստական կինոնկար։ Նկարահանվել է Հայֆիլմ կինոստուդիայում 1969 թվականին։
Սյուժե
Իշխանի հոտում հայտնվում են անծանոթ ոչխարներ, և նա երեկոյան աշխատանքից հոգնած հովիվներին ու հնձվորներին առաջարկում է մորթել ոչխարները։ Առանց երկար-բարակ մտածելու, ընկերովի մորթում են ոչխարներն ու խորոված պատրաստում։ Խորովածն ուտելու պահին հայտնվում է Ռևազն ու միանում նրանց կերուխումին։ Ուտելուց հետո Ռևազը հիշում է, որ ոչխար է կորցրել ու հովիվներին հարցնում է, թե նրանք անծանոթ ոչխարներ չե՞ն տեսել արդյոք։ Իշխանն ու ընկերները հասկանում են, որ իրենց մորթածը Ռևազի ոչխարներն էին ու փորձում են վերջինիս խաբելով ճանապարհ դնել։ Միջամտում են Զավենն ու Պավլեն, ովքեր կոպտում են Ռևազին։
Ռևազի կինը դիմում է միլիցիային, և գյուղ գործուղված քննիչը փորձում է քանդել պատմության կծիկը։ Սակայն լեյտենանտը հասկանում է, որ արվածը դիտավորյալ գողություն չէ, և որոշում է հետաքննություն չանցկացնել։ Բայց իր ղեկավարության առաջ անաչառ երևալու համար նա սկսում է, օրենքի տառին համապատասխան, հետաքննել գործն ու հարցաքննել մասնակիցներին։
Քննությունը շարունակելու համար լեյտենանտը որոշում է գործի մասնակիցներին՝ Իշխանին, Ավագին, Պավլեին, Զավենին ու Ռևազին, տանել միլիցիայի բաժանմունք։ Իսկ քանի որ հենց այդ օրերին գյուղից պետք է ոչխարներ տանեին մթերակայան, նրանք քաղաք են գնում սարերով՝ իրենց հետ տանելով մթերման հոտը։
Թևավոր խոսքեր
Գնացեք եզ էլ կերեք,գոմեշ էլ կերեք,իրար էլ կերեք․․․․ Մատանի,հարբեցող․․․․․քսան տարի օրինակ է գտել մարդ է զարմացնում․․․ «Հնձածդ խոտ չի՞»:
«Եվ այդ մարդը հիմա ուր է՞: Աշխատանքային գաղութում է։»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1969 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հենրիկ Մալյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Պատկերների սեգմենտավորում
Պատկերների սեգմենտավորում (անգլերեն՝ image segmentation) համակարգչային տեսողության հիմնական ուղղություններից մեկն է, որի նպատակն է պատկերի բաժանումը առանձին սեգմենտների(ըստ պիքսելների)։ Պատկերների սեգմենտավորումը հիմնականում օգտագործվում է նկարի մեջ տարբեր օբյեկտների դիրքը և տեղը որոշելու նպատակով ։ Ավելի նեղ իմաստով, սեգմենտավորումը գործընթացի է, որի ժամանակ նկարի յուրաքանչյուր պիքսելին տրվում է պիտակ, ու նույն պիտակ ունեցող պիքսելները նկարագրում են նույն օբյեկտը։ Գոյություն ունեն մի շարք ալգորիթմներ, որոնց միջոցով հնարավոր է իրականացնել պատկերների սեգմենտավորումը։ Տարբեր ալգորիթմներ ունեն սեգմենտավորելու տարբեր մոտեցումներ։ Ամենապարզը նկարի սեգմենտավորումն է ըստ գույների և ըստ նկարում պատկերված օբյեկտների ուրվագծերի։ Ավելի բարդ են այն ալգորիթմները, որոնք հիմնվում են արհեստական նեյրոնային ցանցերի վրա։
Մասյաֆ
Մասյաֆ (مصياف, Միսյաֆ), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում՝ Համայի մարզում։ Վարչականորեն գտնվում է Մասյաֆի գավառում, հանդիսանում է նաև համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։ Հայտնի է իր ուշագրավ միջնադարյան ամրոցով։
Պատմություն
Մասյաֆը հիմնադրվել է բյուզանդացիների կողմից Օրոնտ գետի հովտում, Համա-Բանիաս և Անտիոք-Հոմս առևտրային ճանապարհների խաչմերուկում։ 1103 թվականին Մասյաֆը գրավվում է Ռայմունդ IV- ի՝ Թուլուզի և Տրիպոլիի կոմսի կողմից ։ Մոտ 1140 թվականին ասսասին-նիզարացիները գնում են Մասյաֆը և մի քանի հարակից ամրոցներ՝ խաչակիրներից ։ Մասյաֆը դառնում է Սիրիայում ասսասինների գլխավոր ամրոցը։
1157 թվականին շրջանում տեղի է ունենում ուժեղ երկրաշարժ, որը քանդում է հարևան Շայզար ամրոցը ։ 1163 թվականին Մասիաֆի ասսասինների առաջնորդ («լեռան ավագ») է դառնում Ռաշիդ ադ Դին Սինանը ։ 1176 թվականին Սալահ ալ-Դինը անհաջող պաշարում է Մասյաֆը։
1193 թվականի սեպտեմբերին մահանում է Ռաշիդ ադ Դին Սինանը ։ 1256 թվականին ասսասինների մայրաքաղաք Ալամութը գրավվում է մոնղոլների կողմից, իսկ 1260 թվականին նույն ճակատագրին է արժանանում նաև Մասյաֆը ։ Այդ թվականին մամլուքները (նրանց կողմից ասսասինների մասնակցությամբ) Բայբարս I սուլթանի ղեկավարությամբ պարտության մատնեցին մոնղոլներին Այն-Ջալուտի ճակատամարտում և վտարեցին նրանց Սիրիայից։ Ասսասիններին հաջողվեց վերադարձնել Մասյաֆը և ևս մի քանի ամրոցներ։
1270 թվականին Բայբարսը Մասյաֆը մտցնում է Մամլուքների տիրապետության տակ։ Նիզարցիների վերջին ամրոց ՝ Ալ-Կաֆը, Մամլուքների սուլթանության մաս է դառնում 1273 թվականին ։ 1516 թվականին Մասյաֆը նվաճվում է թուրք-օսմանցիների կողմից։ Մինչև 19-րդ դարը շարունակվում է նիզարցիների և ալավիների միջև քաղաքի կառավարման համար պայքարը։
1920 թվականին մտնում է Ալավիների պետության կազմի մեջ՝ ֆրանսիական մանդատի ներքո։ 1936 թվականի, դեկտեմբերի 5-ին ողջ Ալավիների պետության հետ միասին, Մասյաֆը մտնում է Սիրիայի կազմի մեջ։ 2000 թվականից Աղա Խանի պատմական քաղաքների աջակցության ծրագիրը (HCSP) անցկացնում է Մասյաֆ ամրոցի և քաղաքի պահպանմանն ուղղված քարոզարշավ ։
Ամրոց
Պահպանվել է ամրոցի պատերի մեծ մասը։ Այն կառուցված է 10 մետր լայնությամբ քարերից։ Ճարտարապետության մեջ ամրոցը կրում է հունահռոմեական և բյուզանդական տարրեր։ Ամենալավը պահպանվել են դարպասները, որոնք պսակված են ատամիկներով և հողապատնեշը՝ հրակնատներով։
Աշխարհագրություն
Քաղաքն գտնվում է մարզի և Ջաբալ Անսարյա լեռնաշխթայի արևելյան մասում, միջին բարձրություն ծովի մակարդակից կազմում է 458 մետր։ Իսկ քաղաքի արևմտյան մասն գտվելով Ալ-Ղաբի դաշտավայրում բնակչության համար բարենպաստ պայմաններ է ստեղծում գյուղատնտեսությամ զբաղվելու համար, բնակչության մեծամսնությնն զբաղվում է այգեգործությաբ աճեցնում են ցորեն և գարի։ Հյուսիսց մինչև հարավ հոսում է Օրոնտ գետը որն շատ հաճախ անվանում են Ալ-Սարութ։
Համա քաղաքը գտնվում է նրանից 45 կմ արևելք, իսկ Բանիասը՝ 54 կմ արևմուտք։ Մայսաֆի կենտրոնական մասուվ է անցնում Ալ-Լակբա-Դեյր Շամիլ ավտոճանապարն։ Ամենամոտ բնակավայրերն են հարավ-արևելք՝ Ալ-Ռուսաֆա, հարավում՝ Ալ-Բայդա, հարավ-արևմուտքում՝ Ալ-Սուվայդա, արևմուտքում՝ Ռաբու, հյուսիս-արևմուտքում՝ Բիկրակա, հյոսիսում՝ Հուրայֆ և Հայալին, արևելքում՝ Ալ-Շիհա։
Բնակչություն
Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներ քաղաքի բնակչությունն կազմում է 22 508 մարդ ։ Իսկ համանուն շրջանի բնակչությունն իր շրջակա 34 գյուղերով և ավաներով կազմում է 68, 184 մարդ։ Բնակչության գերակշիռ մասն Ալավիներ են, որոնց մեծամասնությունն Սուննի իսլամադավաներ են։
Մասյաֆին ամենամոտ միջազգային օդանավակայանը գտնվում է Լաթակիա քաղաքում (Բասիլ ալ-Ասադի անվան օդանավակայան)։ Համայով է անցնում Դամասկոս-Հալեպ երկաթուղին և ավտոխճուղին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մասյաֆի գավառ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Բայերբախ
Բայերբախ (Baierbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։ Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լանդսհուտ շրջանում ։ Բնակչությունը կազմում է՝ 789 մարդ, տարածքը 16,76 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Պաշտոնական կոդը՝  09 2 74 118։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Վոդինո (Նեկլինովսկի շրջան)
Վոդինո (Водино), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Սինյավսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Գյոլլիկ
Գյոլլիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Արմեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
Արմեն Գրիգորյան անվանումը կարող է վերաբերել
Լ'Օսպիտալե դյու Լարզակ
Լ'Օսպիտալե դյու Լարզակ (L'Hospitalet-du-Larzac), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 331 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.4 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 550 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 150 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Կոժվա (քաղաքատիպ ավան, Պեչորա մունիցիպալ շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3089 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Պեչորա մունիցիպալ շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (115601-115700)
Աստերոիդների ցանկ (115501-115600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (115701-115800)