cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կառնակի տաճար
Պատմություն
Հաթշեփսուտը Կառնակում տեղադրել է չորս հսկայական կոթողներ, որից երկուսը Թութմոս I-ի պիլոնների միջև, ներառյալ մեր օրերը հասած կարմիր գրանիտից միակտորը՝ 30 մ բարձրությամբ։ Դրանք Եգիպտոսում երբևէ կառուցած ամենաբարձր օբելիսկներն էին, քանի դեռ Թութմոս III-ը չի ծածկում քարե շարվածքով։ Թագուհու օրոք Կառնակի համար պատրաստվում էր նաև ամենաբարձր օբելիսկը, որը, սակայն, անավարտ մնաց։ Նրա բարձրությունը պետք է լիներ 41,8 մետր, իսկ կշիռը՝ 1200 տոննա, որը երեք անգամ գերազանցում է Եգիպտոսում երբևէ կառուցվածներին։
Հաթշեփսուտի խորթ որդին՝ Թութմոս III-ը, ձգտելով գերազանցել իր նախորդին և վերացնել նրա մասին հիշողությունը, ավելացնում է VII պիլոնը նոր՝ լայնակի առանցքի երկայնքով՝ տաճարի ուղղանկյուն հատակագծին հաղորդելով Т- աձև տեսք։ Այդ պիլոնից արևելք 1903 թվականի պեղումների ընթացքում բացվել է գաղտնարան, որտեղ գտնվել են 17 հազար բրոնզե և 779 քարե արձաններ, ինչպես նաև դարերի ընթացքում հավաքված այլ ցուցանմուշներ՝ թվագրաված V դինաստիայից (XXVI դար մ.թ.ա.) մինչև Պտղոմեոսյանների շրջան։ Թութմոս III-ի օրոք ավելացված շինություններից է փարավոնի արձաններով բակը, մեծ սուրբ լիճը նեղոսաչափով, երկու կոթող (այդ թվում Ստամբուլում գտնվող «Թեոդոսիոսի կոթողը») և Ահ-մենու-ն՝ հեբ- սեդ ծիսակատարության համար նախատեսված  տոնակատարությունների սյունազարդ դահլիճը՝ շրջապատված բարձրաքանդակներով, որոնք պատկերում են փարավոնի հոբելյանական նվիրաբերումներն իր 61 նախնիներին։ Այդ «Կառնակյան արքայական ցուցակը» մեծ նշանակություն ունեցավ Հին Եգիպտոսի պատմության ժամանակագրությունը վերականգնելու համար։ Առաջին անգամ այն հիշատակվել է անգլիացի եգիպտագետ Ջեյմս Բյորտոնի կողմից 1825 թվականին, իսկ 1840 թվականին ֆրանսիացի եգիպտագետ Էմիլ Պրիսը գաղտնի ցուցադրել է ցուցակով բարձրաքանդակները և տարել Լուվր՝ կաշառելով եգիպտացի պաշտոնյային։ Ահ-մենու դահլիճի   քանդակազարդ  հսկա սյուները նմանօրինակը չունեն եգիպտական ճարտարապետության մեջ։ VI պիլոնի և Հաթշեփսուտի կառույցների միջև գտնվում է «Տարեգրությունների դահլիճը», որի պատերին փաստագրված  է «Թութմոս III-ի տարեգրությունները»՝ գրիչ Տանինիի ռազմական ժամանակագրությունը, որը պատմում է փարավոնի 17 հաղթական արշավների մասին Առաջավոր Ասիայում։ Թութմոս III-ի օրոք Կառնակում Ամոն-Ռայի տաճարից հյուսիս կառուցվել է նաև Պտահ աստծու տաճարը, որի կառուցումն ավարտվել է հունա-հռոմեական շրջանում։
Այս փարավոնի կառավարումը Կառնակում արտացոլվել է նաև «Թութմոս III-ի բուսաբանական այգու» պատկերներում, որտեղ արտացոլված են Եգիպտոսի, ինչպես նաև նվաճված երկրների՝ Նուբիայի. Քանանի, Սիրիայի բույսերի ու կենդանիների պատկերներ։
Ամոն - Ռայի տաճարից արևելք Էխնաթոն (Ամենհոտեպ IV) արքայի կողմից կառուցվում է արևային սկավառակի աստծուն՝ Աթոնին նվիրված տաճար, որին նա հռչակեց գլխավոր աստված իր թագավորության շրջանում (աթոնիզմ)։ Չափերը 120х200 մետր էին կազմում, որն ավելի մեծ էր քան Ամոն - Ռայի տաճարը։ Էխնաթոնի հրամանով այն բոլոր տաճարները, որոնք չէին պատկանում Աթոնին, փակվեցին։ Նրա մահից հետո՝ Հորեմհեբ արքայի օրոք, հին աստվածների տաճարները կրկին բացվեցին, իսկ Աթոնի սրբավայրը քանդվեց։ Աղյուսաբեկորներն օգտագործվեցին այլ տաճարների կառուցման համար։ Այդ քարաբեկորներից մի քանիսը կարելի է տեսնել Լուքսորի թանգարանում։
Հորեմհեբի օրոք ավելացվեցին II, IX և X պիլոնները, ինչպես նաև սֆինքսների ուղին։ XIX դինաստիայի արքաներ Սեթի I-ը և Ռամզես II-ը ավարտեցին սյունազարդ մեծ դահլիճի կառուցումը՝ Ամենհոտեպ III-ի սյունաշարի կողքին վեր խոյացան ևս 7 շարք սյուներ։ 1899 թվականին 11 սյուներ ընկան շղթայական փոխազդեցությամբ հիմքերի ողողման հետևանքով։ Ժորժ Լեգրենը՝ այդ ժամանակավա գլխավոր հնագետը, ղեկավարեց վերականգնողական աշխատանքները, որոնք ավարտվեցին 1902 թվականի մայիսին։
Դահլիճի պատերի բարձրաքանդակներըկոչված էին փառաբանելու փարավոնների սխրանքները խեթերի դեմ կռվում։ II պիլոնի առջև Ռամզես II-ը տեղադրեց իր հսկա արձանները, իսկ Նեղոսից մինչև տաճարի մուտք ձգվում էր ոչխարի գլխով սֆինքսների ուղին։ Ռամզես  II-ի հաջորդ Մերնեպտահ փարավոնը տաճարի պատերի վրա թողել է «ծովի ժողովուրդների» դեմ մղած իր պատերազմների մասին «Կառնակյան մեծ արձանագրությունը», որը համարվում է Հին Եգիպտոսի մեծածավալ արձանագրություններից ամենաերկարը ։ Սեթի II-ը կառուցում է պիլոն Մուտի տաճարի առջև և ոչ մեծ սրբավայր թեբեյան երեք աստվածությունների պատվին։
XX արքայատոհմի փարավոն Ռամզես III-ն ավարտեց ևս երկու տաճար և սկսեց Խոնսուի մեհյանի վերակառուցումը, որն ավարտվեց հաջորդի օրոք (հետագայում Հերիհորը արտաքին բակում թողնում է իր արձանագրությունը, Պտղոմեոս III Էվերգետը կառուցում է մեր օրերը հասած մեծ դարպասները և պարիսպը, իսկ Նեկտանեբ I-ը՝ ոչ մեծ սյունասրահ. ի վերջո տաճարի մեծաթիվ ձևափոխումների արդյունքում այդտեղ կարելի տեսնել իրար հետ չհամընկնող տարրեր)։
Կառնակում կառուցողական խոշոր նախագծեր սկսեցին իրականացվել նուբիյան դինաստիայի փարավոն Թահարկայի օրոք, որը կառուցեց խոշոր տաճար - տաղավար II պիլոնի առջև, մեկն էլ՝ Մուտի տաճարի տարածքում։ XXVI—XXIX դինաստիաների փարավոնները վերանորոգում էին տաճարները և ավելացնում իրենց արձանագրությունները։
Նեկտանեբ I-ը համալիրը շրջափակեց հում աղյուսե շարվածքով պատով և կառուցեց I պիլոնը, որն այսօր մոտքն է համարվում։ Նեկտանեբ II-ը, չնայած պարկական ճնշումներին, կառուցեց պիլոն հին սրբավայրից արևելք, որը հայտնվեց կառույցի կենտրոնում։ Պարսից արքա Արտաքսերքսես III-ի նվաճումների հետևանքով առաջացած վնասները շտկվեցին առաջին Պտղոմեոսյանների կողմից։ Հելլենիստական այդ արքայատոհմի օրոք էլ հայտնվեց Իպետ աստվածուհու սրբարանը, Խոնսուի տաճարի առջևի դարպասները, Մոնտուի, Մուտի և Պտահի տաճարների առջևի պիլոնները։ Սակայն վերջին Պտղոմեոսյանների օրոք սկսվեց տաճարի անկումը, որն ավարտվեց մ.թ.ա. 27 թվականի երկրաշարժով։
Շինարարական աշխատանքները Կառնակում շարունակվեցին վերջին դինաստիաների փարավոնների օրոք նաև հունա-հռոմեական շրջանում։ Վերջին տիրակալը, որ կառուցել է նրա տարծքում, Հռոմի Դոմիցիանոս կայսրն էր (81–96 թվականներ մ.թ.ա.) :
Կոստանդիանոս Մեծի կողմից քրիստոնեության ընդունումից հետո և Կոստանդիանոս II-ի կողմից հեթանոսական տաճարների փակումից հետո հինեգիպտոսյան տաճարների մնացորդներն ամայացան։ Թեև, այդ ժամանակ Կառնակն արդեն լքված էր, և նրա տաճարային համալիրն օգտագործվում էր քրիստոնյաների կողմից։ Ամենվառ օրինակը Թութմոս III-ի տոնախմբությունների դահլիճի կիրառումն էր. նրա պատերին հայտնվում են ղպտական գրություններ և սրբերի պատկերներ։
Ճարտարապետություն
Համալիրի առավել նշանակալի կառույցը համարվում է Ամոն-Ռայի տաճարը՝ իր 10 պիլոններով, որից խոշորագույնն ունի 113 մետր երկարություն, 15 մետր լայնություն և մոտ 45 մետր բարձրություն։ Տաճարի ընդհանուր մակերեսը կազմում է մոտ 30 հեկտար (530, 515, 530 և 610 մետր կողմերով քառանկյուն)։ Բացի պիլոններից տաճարին վեհաշուք տեսք է հաղորդում սյունազարդ դահլիճը, որի կառուցումը սկսվել է Հորեմհեբի և ավարտվել Սեթի I-ի ու Ռամզես II-ի կառավարման տարիներին։ Տաճարը կազմված է պարիսպով շրջապատված երեք առանձին մասերից՝ նվիրված Ամոնին (Իպետ - սուտ), Մոնտու աստծուն (2,34 հա հրապարակ) և Մուտ աստվածուհուն (9,2 հա հրապարակ)։
Բացի այս երեքից Էխնաթոնի կողմից կառուցվել է նաև Աթոնին նվիրված տաճար։
Ամոնին նվիրված մասում գտնվում են՝
Այստեղ է գտնվում նաև, այսպես կոչված, Սպիտակ կապելլան (պահպանված ամենահին կառույցը՝ կառուցված Սենուսերտ I-ի կողմից), Կարմիր կապելլան (կառուցված Հաթշեփսուտ թագուհու օրոք, զարդարված թագադրման արարողության, զոհաբերությունների և թեբեյան կրոնական ծիսակարգերի պատկերներով), Ալեբաստրե կապելլան (կառուցված Թութմոս IV-ի կողմից), Ռամզես III-ի տաճարը։ Կենտրոնական տաճարից հարավ փռված է 120х77 մետր չափեր ունեցող սրբազան լիճը։ Լճի մակարդակը պահպանվում էր  գետնաջրերի շնորհիվ։ Կից շինությունում պահվում էին սագեր՝ Ամոնի սուրբ թռչունները։ Քրմերը լճի ջուրն օգտագործում էինր աստվածների արձանները լավանալու սրբազան արարողության համար։
Մուտ աստվածուհուն նվիրված հատվածը գտնվում է Ամոն-Ռայի կենտրոնական տաճարից 350 մետր հարավ և նրա հետ կապված է 66 ոչխարագլուխ սֆինքսների ուղիով, ունի 250×350 մետր չափ։ Այստեղ է գտնվում է Մուտի տաճարը՝ Սրբազան լճով երեք կողմից շրջապատված, ինչպես նաև Ռամզես III- ի տաճարը և «ծննդատունը»։ Մուտ աստվածուհու տաճարի գլխավոր մուտքը կառուցվել է Սեթի I- օրոք։ Կից գտնվում է Կամուտեֆ տաճարը։ 1840 թվականին այս տաճարները նշանակալիորեն քանդվել են՝ քարերը որպես շինանյութ օգտագործելու նպատակով գործարանի կառուվման համար։
Անտիկ շրջանում Կառնակի տաճարը կապվեց Լուքսորի հետ սֆինսքսուղու միջոցով։ Կառնակում այս ուղին ավարտվում էր տասներորդ պիլոնի մոտ։ Սֆինքսների այդ երկու կիլոմետրանոց ուղին վերանորոգման ընթացքում է:
Կրոնական ծիսակատարություն
Երբ Ամոն - Ռայի պաշտամունքը դարձավ պետական, Միջին թագավորության փարավոնները սկսում են տաճարային համլիրի կառուցումը, որտեղ Ամոնի քրմերը կարող էին շքեղությամբ և հանդիսավորությամբ կատարել ամենօրյա ծիսական արարողությունները։ Կառուցվեցին նաև տաճարներ Ամոնի կնոջ՝ Մուտ աստվածուհու, որդու՝ լուսնի աստված Խոնսուի համար։ Միասին նրանք կազմում էին, այսպես կոչված, Թեբեյան երրորդությունը։ Բացի նրանցից Կառնակում կառուցվեց նաև Մոնտու աստծո տաճարը, որը XI դինաստիայի օրոք դարձավ Թեբեի հովանավոր աստված։
Նոր թագավորության շրջանում ամեն տարի նշվում էր Օփեթ տոնը՝ Ամոնի և Մուտի խորհրդանշական ամուսնությունը։ Այս աստվածների և նրանց որդի՝ Խոնսուի պատկերով գետանավակները բերում էին Կառնակից Լուքսոր (Jpt-rst), որոնց միջև հեռավորությունը մոտ 2 կմ էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի տաճարներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եգիպտոսում
Ավետարան (4828)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Հաեսկա (գյուղ, Ռիդալա շրջան)
Հաեսկա (Haeska), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մրրկահավ (մուլտֆիլմ)
Մրրկահավ (Буревестник), ռուսական կարճամետրաժ մուլտֆիլմ-կատակերգություն, որը նկարահանվել է 2004 թվականին։ Ռեժիսորն Ալեքսեյ Տուրկուսն է։
Ռոզարիու Ուեստի
Ռոզարիու Ուեստի (Rosário Oeste), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 17 679 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 8 802,047 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 2,0 մարդ/կմ2։
Մրրկահավ (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Դպրոցում գրականության դասաժամ էր։ Ուսուցչուհին նայում է դասամատյանին և աշակերտներին կանչում է գրատախտակի մոտ։ Գերազանցիկ աշակերտուհին շատ զգացմունքային է կարդում Մաքսիմ Գորկու «Մրրկահավի երգը», սակայն դասընկերներն անընդհատ խանգարում են նրան։ Բանաստեղծական խոսքերն անմիջապես իրականանում են. ամպեր, քամի, ծով, մրրկահավ, պինգվին... Իսկ երբ զանգը հնչում է և դասարանը դատարկվում է, դասաենյակում ուսուցչուհուն են նայում Մաքսիմ Գորկին և Ալեքսանդր Պուշկինը։
Ռոզարիու Ուեստի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Մրրկահավ (մուլտֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր
Աստղագիտական միություններ
Աստղագիտական միություններ, ազգային և միջազգային հասարակական կազմակերպություններ, որոնք աստղագետներին միավորում են գիտական հետազոտությունները կոորդինացնելու, գիտական նյութեր և գրականություն փոխանակելու, համագործակցություն կազմակերպելու և աստղագիտական գիտելիքներ տարածելու նպատակով։ Աստղագիտական միությունների մի մասն ընդգրկում է միայն մասնագետներին, իսկ մյուս մասը՝ նաև սիրող-աստղագետներին։ Առաջին աստղագիտական միությունների ստեղծումը (XIX դ.) կապված է եղել առանձին գիտական խնդիրների լուծման հետ։ Այժմ ավելի քան 30 երկրներում գոյություն ունեն 100-ից ավելի աստղագիտական միություններ. Ամերիկյան, Ֆրանսիական, Անգլիական թագավորական, Գերմանական, Կանադական թագավորական և այլն։
Հայկական աստղագիտական միությունը հիմնադրվել է 1952 թվականին, որպես ԽՍՀՄ-ում գործող Համամիութենական աստղագիտական-գեոդեզիական ընկերության (ՀԱԳԸ, ստեղծվել է 1932 թ.) բաժանմունք Հայաստանում։
1919 թվականին ստեղծվել է Միջազգային աստղագիտական միությունը (ՄԱՄ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտական կազմակերպություններ
Արշավներ
Արշավներ՝ լայն իմաստով՝ արշավը որոշակի նպատակով կազմակերպված ուղևորություն կամ երթ է։ Հատուկ նպատակով արշավի են մեկնում զինվորները, ճանապարհորդները, տարբեր հետազոտողներ ( բուսաբաններ, կենդանաբաններ, հնէաբաններ, երկրաբաններ) և այլք։ Առանձնանում են նաև սպորտային արշավները՝ մրցարշավները։ Պատմությունից մեզ հայտնի են բազմաթիվ ռազմական արշավներ՝ արշավանքներ։ Այս ամենից զատ՝ արշավները նաև ամառային հանգստի հրաշալի տեսակ են նրանց համար, ովքեր սիրում են բնությունը և բնության գրկում լինելը։ Բնության մեջ «քաղաքակիրթ» հանգստից արշավները տարբերվում են նրանով, որ այս դեպքում մարդիկ գիշերում են ոչ թե տներում, այլ վրաններում։
Արշավը նաև ակտիվ հանգիստ է
Որոշ մարդիկ գերադասում են արշավների գնալ փոքր խմբերով։ Նրանք վրաններ են խփում անտառների թավուտներում, լեռնալանջերին կամ առափնյա շրջաններում։ Բազմաթիվ դպրոցներ, մանկական և երիտասարդական կազմակերպություններ ստեղծում են վրանային ճամբարներ, որտեղ դեռահասներն ու երեխաներն անցկացնում են ամառային արձակուրդները։ Ավելի ու ավելի շատ են հայտնվում վրանային ճամբարները, որոնք նախատեսված են ընտանեկան հանգստի համար։ Արշավները կարող են ընդգրկել նաև հետիոտն ճամփորդություններ։ Իրենց ողջ հագուստն ու ուտելիքը արշավախմբի անդամները կրում են ուսապարկերում. վերցնում են թեթև, հավաք հանդերձանք, ինչպես նաև փոքրիկ վրան ու քնապարկ։ Եթե արշավի երթուղին անցնում է վայրի, չբնակեցված վայրերով, ապա արշավորդները վերցնում են ուտելիք, ջուր, քարտեզ ու կողմնացույց։ Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում բնության մեջ հանգստի սիրահարները հետիոտն արշավի փոխարեն գերադասում են ավտոճամբարները, որտեղ հանգստացողները բնակվում են ավտոմեքենայի բնակելի ավտոկցորդում։ ինֆորմացիա Կատեգորիա:Արշավ Կատեգորիա:Հանգիստ
Դուբովայա (գյուղ, Ստարոսինյավսկի շրջան)
Դուբովայա (Дубова), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբովայա գյուղում բնակվում էր 197 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1801 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 109,38 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1931 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (5301-5400)
Աստերոիդների ցանկ (5201-5300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (5401-5500)
Պատրիկ Կլյուվերտ
Պատրիկ Կլյուվերտ (Patrick Kluivert,, Պետրիկ Կլայվերթ, ),հոլանդացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, «Բարսելոնա» ֆուտբոլային ակադեմիայի տնօրեն։ Նախկինում եղել է ֆրանսիական «Պարի Սեն Ժերմեն» ՖԱ տնօրենը, Կամերունի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզչի օգնականը , Նիդերլանդների ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Վան Գալի օգնականը:։
Որպես ֆուտբոլիստ՝ հանդես է եկել հոլանդական «Այաքս»-ում, իսպանական «Բարսելոնա»-ում, Հոլանդիայի ազգային հավաքականում ։ Եղել է 1990-ական թվականների «Այաքս»-ի այն «ոսկե սերնդի» ներկայացուցիչներից մեկը, որին հաջողվել է 1995 թվականին նվաճել ՈՒԵՖԱ-ի չեմպիոնների լիգայի գավաթը։ Այնուհետև վեց տարի հանդես է եկել իսպանական «Բարսելոնա»-ում, որի կազմում անց է կացրել 249 խաղ, խփել 124 գոլ, 1998-1999 տարեշրջանում դարձել Լա Լիգայի չեմպիոն։
1994-2004 թվականներին ընդգրկված է եղել Հոլանդիայի ազգային հավաքականում, որի կազմում անց է կացրել 79 հանդիպում, խփել 40 գոլ, դարձել բոլոր ժամանակների լավագույն հոլանդացի հարձակվողներից մեկը ։ 2004 թվականին ընդգրկվել է ՖԻՖԱ-ի 100 մեծագույն ֆուտբոլիստների ցանկում, որը կազմվել էր աշխարհահռչակ Պելեի կարծիքների հաշվառմամբ։
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է նաև Պատրիկի որդին՝ Ջասթինը. հանդես է եկել «Այաքս»-ի երկրորդ թիմում, իտալական «Ռոմա»-ում, ներկայումս վարձավճարով խաղում է ֆրանսիական OGC Nice ակումբի թիմում ։
Որպես խաղացող
Բարսելոնա
'''PSV
Նիդերլանդների ազգային հավաքական
Անհատական նվաճումներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Այաքսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Նյուքասլ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Պորոշկինո
Պորոշկինո (Порошкино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 402 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (185301-185400)
Աստերոիդների ցանկ (185201-185300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (185401-185500)
Գորիհան
Գորիհան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում ։
Պատմություն
Բնակչության մեծամասնությունը զոհվեց 1915-1916 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հաեսկա (գյուղ, Պիհտլա շրջան)
Հաեսկա (Haeska), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 84 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Իվաշուտինո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)
Իվաշուտինո (Ивашутино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
(4981) Սինյավսկայա
(4981) Սինյավսկայա (Sinyavskaya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 12-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,874532 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,653 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0961 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1780,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202234 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,71° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իզա Գենցկեն
Իզա Գենցկեն (Isa Genzken, ), գերմանացի քանդակագործ։
Կենսագրություն
Իզա Գենցկենը ծնվել է հյուսիսային գերմանական փոքրիկ Բադ Օլդեսլո քաղաքում, մեծացել է Համբուրգում։ 1969-1971 թվականներին սովորել է Համբուրգի Գեղարվեստի քոլեջում կիրառական արվեստ և արվեստի պատմություն, Ալմիր Մավինեի և Կայ Սուդեկի հետ համատեղ։ 1971-1973 թվականներին սովորել է նաև Բեռլինի Գեղարվեստի համալսարանում։ Ուսման վարձը վճարելու համար Իզան դասերից հետո աշխատել է որպես մոդել։ 1973 թվականին տեղափոխվել է Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիա, միաժամանակ Քյոլնի համալսարանում ուսումնասիրելով արվեստի պատմություն և փիլիսոփայություն։ Ակադեմիայում նրա համակուրսեցիներն են եղել նկարիչներ Կատարինա Ֆրիչը և Թոմաս Շտրուտը։ 1977 թվականին ավարտելուց հետո Գենցկենը ակադեմիայում քանդակագործություն է դասավանդել։ 1982 թվականին  ամուսնացել է գերմանացի նկարիչ Գերհարդ Ռիխտերի հետ, իսկ 1983 թվականին տեղափոխվել է Քյոլն։ Զույգը բաժանվել է 1993 թվականին։ 2004 թվականին նկարիչն արժանացել է Արվեստի միջազգային մրցանակի (International Art Prize, Cultural Donation of SSK Munich), իսկ 2002 թվականին Քյոլնում` Լյուդվիգ թանգարանի Wolfgang-Hahn-Prize մրցանակի։ Գենցկենի աշխատանքները սկսել են ցուցադրվել 1970-ականներից, նրա ստեղծագործությունները ներկայացվել են բազմաթիվ միջազգային ցուցահանդեսներում, այդ թվում՝ Դոկումենտում (1982, 1992 և 2002), Վենետիկի բիենալեում (1982, 1993, 2003 և 2007), Skulptur Projekte in Münster-ում  (1987 և 1997) և Carnegie International–ում (2005)։
Ստեղծագործական ուղի
Չնայած Իզա Գենցկենը աշխատում է տարբեր լրատվամիջոցների հետ, նա առավել հայտնի է իր ճարտարապետական քանդակներով, որոնք պատրաստված են բազմագույն նյութերից, ներառյալ հայելային թերթերը, ցերեկային լուսարձակիչ պլաստիկան, բետոնը և ապակիները։ Նկարիչը օգտագործում է բազմազան արտահայտչական միջոցներ, այդ թվում՝ լուսանկարչություն, կինո, վիդեո, գծանկար, նկարչություն, կոլաժներ։ 1970-ականների կեսերից սկսած Իզա Գենցկենը ընդարձակում է քանդակի սահմանները, ոչնչացրել է մինիմալիստական քանդակի ասկետական ձևերը ՝ օգտագործելով մասսայական մշակույթի պատկերներ։
2007 թվականին Վենետիկի բիենալեի «Նավթ» ինստալյացիայում ներկայացված է աշխարհի բնութագիրը, որը ղեկավարվում է ագահությամբ։ 1980-ականների վերջի կոնկրետացված քանդակներից և 90-ականների վերջի տոտեմիկ քանդակներից մինչև I love New York, Crazy City (2006) մոնումենտալ գիրքը, նրա աշխատանքները հաճախ հիշեցնում են ճարտարապետական մոդելներ։ Գենցկենի աշխատանքները քանդակի պատմության վերանայում են և ծուռ հայելի, որի մեջ բեկվում է ժամանակակից հասարակությունը։ 1980-ականներին գերմանական գեղարվեստի ասպարեզ մուտք գործած առաջատար նկարիչներից մեկը՝ Գենցկենն աչքի է ընկնում նրանով, որ իր սեփական կերտարվեստի տարրերը կարողանում էր զուգակցել ճարտարապետության, մոդեռնիզմի և արվեստի պատմության հետ։ Հատկանշական է նրա աշխատանքում նյութերի համադրությունը` ներառյալ կենդանիների գլուխները, քանդակը, ներկված սոճու կոները, ինքնաթիռի պատուհանները և անձրևանոցները։ Նրա աշխատանքները կարող է կոպիտ լինել գեղագիտական տեսանկյունից, ինչպիսին է նրա Empire / Vampire շարքը (2003-2005) և գեղեցիկ, ինչպես նրա New Buildings for Berlin-ը (2001-2004) ՝ ապակուց և սիլիկոնից պատրաստված փոքրիկ երկնաքերերը։ Նրա ամենահայտնի գործերից է «Վարդը» (1993/7)՝ պողպատից պատրաստված ութ մետր բարձրությամբ վարդի հանրային քանդակը, որը գտնվում է Լայպցիգի թանգարանային թաղամասում։
Հավաքածուներ
Գենցկենի աշխատանքները ներառված են միջազգային շատ հաստատությունների հավաքածուներում, այդ թվում՝ Ազգային պատկերասրահում, Արևմտյան Բեռլին, Շտուտգարդի պետական պատկերասարհում, Շտեդելիք վան Աբեմուսեում, Այնդհովեն, Ռեյքսմուսեում, Կրոլեր-Մյուլեր, Օթերլո, Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Նյու Յորք, Քարնեգիի արվեստի թանգարանում, Փիթսբուրգ, Վիեննայի գլխավոր հիմնադրամում, Հիրշհորն թանգարան և քանդակների այգում, Կեմպեր արվեստի թանգարանում, Սենթ Լուիս, Լյուդվիգ թանգարանում, Քյոլն, Ֆրիդեր Բուրդա թանգարանում, Բադեն-Բադեն, Վան Աբբե թանգարանում, Այնդհովենը և Ստեդելիքի թանգարանում, Ամստորդամ, Լինդա Փեյս հիմնադրամում , Ռոզ III քանդակի պարկում, Նյու Յորք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարչուհիներ
Դիվնոե (այլ կիրառումներ)
Դիվնոե, կարող է վերաբերել՝
Տրեբինե
Քաղաքը տեղակայված է Տրեբիշնիցե գետի վրա՝ Հերցեգովինայի հարավ-արևելքում, 24 կմ հեռավորության վրա Դուբրովնիկ քաղաքից։
Քաղաքի պատմությունը ծագում է հին աշխարհից։ «Տրեբինե» անվանումը ծագում է անտիկ «Տրավունիա» բառից։ Այդպես հին ժամանակներում կոչվել է Ադրիատիկ ծովի ափին Կոտոր քաղաքից մինչև Դուբրովնիկ քաղաքը ընկած տարածությունը՝ ներառելով ներկայիս քաղաքը և նրան շրջապատող լեռները։ Անվանումը ծագում է սլավոնական տերբինի բառից ։
Տրեբինեն կարելի է անվանել երեք կրոնների քաղաք։ Այստեղ տեղակայված են մեծ քանակի ուղղափառ եկեղեցիներ։ Նաև կարելի է նշել, որ քաղաքի կենտրոնում գտնվում է Աստվածածնու ծննդյան տաճարը։
Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 25 589 մարդ, իսկ համայնքի բնակչությունը՝ 31 433 մարդ ։
Ըստ 1991 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքում ապրել են 21 870 մարդ, որոնիցից 68,19%` սերբեր, 19,33 %՝ բոսնիակներ, 6,72 %՝ հարավսլավներ, 1,58 %` խորվաթներ։
Սպորտ
Տրեբինեում տեղավորված է «Լեոտար» ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Բոսնիա և Հերցեգովինայի Պրեմիեր Լիգայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի քաղաքներ Կատեգորիա:2012 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լեսյա Ուկրաինկայի հուշարձան (Յալթա)
Լեսյա Ուկրաինկայի հուշարձան (Памятник Лесе Украинке, Пам'ятник Лесі Українці), հուշարձան Ղրիմի Յալթա քաղաքում, որը նվիրված է ուկրաինացի բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի, մշակութային գործիչ Լեսյա Ուկրաինկային (1871-1913)։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1972 թվականին Եկատերինայի փողոցում, Լեսյա Ուկրաինկայի հիշատակային թանգարանի մոտ։ Հեղինակներն են քանդակագործ Գալինա Նիկիֆորովնա Կալչենկոն և ճարտարապետ Անատոլի Ֆեոդորովիչ Իգնաշչենկոն։ Ռուսաստանի ժողովուրդների մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է  (գրանցման համար` 911710906400005)։
Նկարագրություն
Բանաստեղծուհի Լեսյա Ուկրաինկան ասես նստած է ծովի ափին։ Որպես պատվանդան են ծառայում Ղրիմի Այու Դաղ լեռան մոտից հայտնաբերված, ծովի կողմից մշակված դիաբազային բեկորները։ Հուշարձանը տեղադրված է սրնգենու մշտադալար թփերի ֆոնին։ Թփերի հետևում երևում է այն տունը, որտեղ 1897 թվականին ապրել է բանաստեղծուհին։ Այժմ այնտեղ թանգարան է ։ Պատվանդանին բրոնզե վերադիր տախտակին արված է հետևյալ մակագրությունը.
Առկա է նաև հեղինակի ստորագրությունը.
Ստեղծման պատմություն
Կոթողային քանդակը ստեղծվել է 1971 թվականին Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, ՈՒԽՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան Պետական մրցանակի դափնեկիր, Ա. Ա. Օստրովսկու անվան հանրապետական մրցանակի դափնեկիր քանդակագործ Գալինա Կալչենկոյի կողմից` ճարտարապետ Անատոլի Իգնաշչենկոյի հետ համատեղ։ Հուշարձանը բացվել է 1972 թվականի օգոստոսի 16-ին` ուկրաինացի բանաստեղծուհու հարյուրամյակի տարում։ Քանդակագործական հորինվածքը հեղինակների նվերն է Յալթա քաղաքի բնակիչներին։ Քանդակը տեղադրվել է Լիտկենսի փողոց (այժմ` Եկատերինայի փողոց), 8 հասցեով, որտեղ 1897 սեպտեմբերից դեկտեմբեր սենյակ է վարձակալել բանաստեղծուհին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Յալթայի հուշարձաններ Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ
Զալեսիե (գյուղ, Ստարոսինյավսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Զալեսիե գյուղում բնակվում էր 721 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3791 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 190,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1326 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Յավրոնգա
Հնէաբանական կայաններ
Գետի ափերին հայտնաբերվել է հնագույն կայաններ՝ Յավրոնգա-1, Յավրոնգա-1՝տորֆաճահճում, Յավրոնգա-2 և Նեմա։ Յավրոնգա-1 կայանի ներքի շերտը թվագրվում է Ք. Ա. 9-7-րդ հազարամյակներում ։
Քարտեզ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Արարա (թերթ)
Պատմություն
Հայ լեգեոնականների պաշտոնաթերթ։ Լույս է տեսել 1920–1921 թվականներին Ադանայում։ Արտոնատեր՝ Հայկ Մաստիճյան, խմբագիր՝ Գեղարդ-Շառա։
Պարբերաթերթին աշխատակցել են լեգեոնականները և Կիլիկիայի մտավորականությունը։
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ
Ցուցական դերանուն
Ցուցական դերանուն, մատնացույց է անում առարկա, հատկություն, քանակ, տեղ և ձև՝ առանց դրանք անվանելու։ Ցուցական են այն դերանունները, որոնք ցույց են տալիս չտարբերակված առարկա, առարկայի և գործողության ընդհանուր չտարբերակված հատկանիշ և կարող են դրանք մատնացույց անել տարածական կամ ժամանակային հարաբերությամբ ։
Այստեղ բազեն տարիներով անում է նույն պտույտը։ Այստեղ և նույն բառերը ցուցական դերանուններ են։ Այստեղ բառը գործողության տեղ է ցույց տալիս, նույն բառը՝ առարկայի հատկանիշ։ Ցուցական դերանուններն են` սա, դա, նա, այս, այդ, այն, սույն, նույն, միևնույն, մյուս, այսպես, այդպես, այնպես, այսպիսի, այդպիսի, այնպիսի, նույնպիսի, այսքան, այդքան, այնքան, նույնքան, այսչափ, այդչափ, այնչափ, նույնչափ, այստեղ, այդտեղ, այնտեղ։
Սա, դա, նա դերանունները փոխարինում են գոյականին։ Նրանք գործածվում են և՛ անձի, և՛ իրի փոխարեն ։
Սա էլ է ուզում քաղաք գնալ։ Դա մի հին տուն էր։
Ցուցական դերանվան հոլովում
Սա–դա–նա, սրանք–դրանք–նրանք դերանունները ունեն եզակի և հոգնակի թիվ։ Եզակի թվում հոլովվում են գոյականից տարբեր ձևով՝ դերանվանական հոլովմամբ՝ սա-սրա, հոգնակի թվում ենթարկվում են գոյականական ց  հոլովման՝ նրանք-նրանց։ Նշված դերանունները ցույց են տալիս խոսողին՝ սա–սրան, խոսակցին՝ դա–դրանք և խոսողից ու խոսակցից հեռու գտնվող առարկա, որը կարող է և՛ անձ, և՛ ոչ անձ լինել։
Այս դերանունների սեռական և տրական հոլովները եզակի թվում ձևով տարբերվում են՝ սա-սրա-սրան։
Այս դերանունների հոլովումը ունի հետևյալ պատկերը։ Այս, այդ, այն, ցուցական դերանունները հաճախ գործածվում են չկրկնելու համար պարբերության մեջ օգտագործված զանազան  գոյականները։ Այս դեպքում այս ցուցական դերանունը  ներկայացնում է մոտավոր գոյականը, այն ներկայացնում է  հեռավոր գոյականը ։            Այս, այդ, այն, նույն դերանունները հիմնականում փոխարինում են ածականներին՝
Այս գյուղը հազար թելերով կապված է աշխարհին։ Երբեմն գործածվում են գոյականաբար` ունենալով միայն եզակի թիվ և ուղղական կամ հայցական հոլովաձև։
Այս այսպես է և այսպես էլ կմնա։ Այստեղ, այդտեղ, այնտեղ դերանունները հոլովվում են գոյականական ի հոլովմամբ՝ այստեղ, այստեղի, այստեղից և այլն։
Մնացած ցուցական դերանուններից հոդ են ստանում և հոլովվում են միայն գոյականաբար գործածվողները` ենթարկվելով ի հոլովման՝ այսքանի, մյուսին, այդպիսիներից և այլն։
Այս այդ, այն, նույն դերանուններով և քան, չափ, տեղ բառերով կազմված դերանունները՝ այսքան, այդչափ, այնտեղ, հոգնակի թիվ չունեն։
Ցուցական դերանունները նախադասության մեջ լինում են`
Թվում է, թե դա մոռացված մի անկյուն է այն օրերից, երբ դեռ մարդը չկար։
Բարձր են Մթնաձորի սարերը, դրանից է, որ նույնիսկ ամռան երկար օրերին արևը մի քանի ժամով է լույս տալիս նրա անտառներին։
Գուցե այդպես է եղել աշխարհն այդ դարերում։
Այստեղ է լացել իմ մայրը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խոսքի մասեր Կատեգորիա:Քերականություն
Սերվեյոր 5
Կայանի կառուցվածք
Կայանը բաղկացած էր շարժիչային (հետագծի ուղղման 3 հեղուկահրթիռային շարժիչներ և պինդ վառելիքով աշխատող արգելակման շարժիչ) և էներգետիկ, (արևային և քիմիական մարտկոցներ) տեղակայանքներից, ռադիոտեխնիկական սարքավորումներից, կողմնորոշման և թռիչքի կառավարման համակարգից։
Կայանի վրա տեղակայված էր Լուսնի վրա վայրէջք կատարելուց հետո նկարահանումներ կատարելու հեռուստատեսային խցիկներ։
Կայանի առավելագույն տրամագիծը ըստ վայրէջքի բացված շասսիի հենարանների 4,27 մ էր, բարձրությունը (հավաքված շասսիի դեպքում) մոտ 3 մ, մեկնարկային զանգվածը՝ 1006 կգ, վայրէջքից հետո՝ 303 կգ։
Թռիչք
Սերվեյոր 5-ը արձակվել է 1967 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս Կենտավր կրող հրթիռով։ Կայանը արձակվել է ուղիղ դեպի Լուսինը հետագծով, առանց միջանկյալ ուղեծրերի դուրս բերելը։
Առաքելության ընթացքում կայանում գրանցվեց հելիումի արտահոսք, ինչը կարող էր հանգեցնել խափանման։ Փոփոխված վայրէջքի հաջորդականության համապատասխան, արգելակումը սկսվեց Լուսնից ընդամենը 42 կմ բարձրության վրա (սովորական բարձրության մոտ կեսը), ընդամենը 106 վայրկյանում կայանը վայրէջք կատարեց։ Վայրեջքի պահին հելիումը համարյա ավարտվել էր ։
Չնայած խնդիրներին, վայրէջքը հաջող անցավ, և կայանը սկսեց ուղարկել գիտական տվյալներ։ Տիեզերանավը վայրէջք է կատարել 1967 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ժամը 00:46:44-ին Հանդարտության ծովում, հյուսիսային լայնության 1,41° և արևելյան երկայնության 23,18° (սելենոգրաֆիկ կոորդինատներ)։
Երկու տարի անց Սերվեյոր 5 կայանից 25 կմ հարավ-հարավ-արևմուտք կատարեց վայրէջքը՝ «Ապոլոն 11» տիեզերանավը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերվեյոր ծրագիր Կատեգորիա:1967 թվականին արձակված տիեզերանավեր
Խերման Լյուքս
Արգենտինայի Օլիմպիական հավաքականի կազմում դարձել է Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։
Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Խավիերը նույնպես ֆուտբոլիստ է։
Ակումբային կարիերա
2011 թվականին Խերման Լյուքսը պայմանագիր է կնքել իսպանական «Դեպորտիվոյի» հետ։ Թիմի կազմում մինչ այժմ մասնակցել է 88 հանդիպման, և բաց է թողել 97 հանդիպում։
Միջազգային կարիերա
Խերման Լյուքսը Արգենտինայի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է 2004 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերին, և դարձել է չեմպիոն ։ Հետագայում Լյուքսը հրավիրվել է ազգային հավաքական։ Հավաքականի կազմում մասնակցել է 6 հանդիպման։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռիվեր Փլեյթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալյորկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Լա Կորունյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Փոխհատուցում Հոլոքոստի զոհերին
1945 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Հրեական գործակալության նախագահ Հաիմ Վեյցմանը դիմել է չորս պետությունների ղեկավարներին՝ խնդրելով հրեաներին վերադարձնել նացիստների կողմից բռնագրավված սեփականությունը, իսկ եթե սեփականատերերն այլևս կենդանի չեն, ապա ունեցվածքը փոխանցել հրեական կազմակերպության իրավասության տակ, որն այդ միջոցները կօգտագործի Հոլոքոստից տուժածների առողջության վերականգնման նպատակով։
Դաշնային օրենք փոխհատուցման մասին
1953 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Գերմանիայի կողմից ընդունվել է Դաշնային օրենք փոխհատուցման մասին, որ ուժի մեջ է մտել հոկտեմբերի 1-ին։ Օրենքը նախատեսել է դրամական վճարումներ հետևյալ կատեգորիաների մարդկանց․
Հետագայում ստացողների շրջանակն ընդյալնվել է, և օրենքը սահմանափակ ծավալով վերաբերել է նաև հետևյալ կատոգորիաներին․
Օրենքը նախատեսել է միանվագ և ամենամսյա վճարումներ։ Վճարման չափանիշ են ծառայել մասնավորապես հարազատների ու ազգականների կորուստը, ֆիզիկական վիճակին ու առողջությանը հասցված վնասը, ազատազրկումը, ունեցվածքի ու կապիտալի կորուստը, խտրականական հարկերի վճարման հետևանքով կրած վնասները, մասնագիտական կարիերայի հարկադիր դադարեցումը, չստացած ապահովագրական վճարումները։
Այդպիսով՝ օրենքը չէր վերաբերում Հոլոքոստից տուժածների մեծ մասին, որոնք ունեին կումունիստական երկրների քաղաքացիություն, եթե նրանք չէին գաղթել Արևմուտք նախքան 1965 թվականը։ ԳԴՀ քաղաքացիները կարող էին ստանալ 480 մարկ ամեն ամիս, սակայն միայն տղամարդկանց 60 և կանանց 55 տարին լրանալուց հետո։
Ըստ այդ օրենքի թոշակ են ստացել ավելի քան 270 հազար հրեաներ։ 1999 թվականի դրությամբ՝ վճարումների ստացողների թիվը կազմել է շուրջ 120 հազար մարդ ։
Համաձայնություն ԳԴՀ և Իսրայելի միջև
1952 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ԳԴՀ կառավարության, Իսրայելի կառավարության ու «Գերմանիայի նկատմամբ հրեաների նյութական պահանջների կոնֆերանսի» միջև կնքվել է համաձայնություն, որի համաձայն Գերմանիան պետք է վճարի 3 մլրդ մարկ Իսրայելին և 500 մլն մարկ «Գերմանիայի նկատմամբ հրեաների նյութական պահանջների կոնֆերանսին»։
Ծրագրեր
1980 թվականին «Գերմանիայի նկատմամբ հրեաների նյութական պահանջների կոնֆերանսը» և Գերմանիայի կառավարությունը կնքել են պայմանագիր Claimes Conference Hardship Fund ծրագրի ստեղծման վերաբերյալ։ Ծրագիրը նախատեսում էր 5 հազար մարկի միանվագ վճարում այն մարդկանց, որոնք նախկինում հնարավորություն չեն ունեցել դիմել օգնության համար (մեծ մասամբ Արևելյան Եվրոպայից արտագաղթածները)։ 1998 թվականի դրությամբ՝ այդ գումարն ստացել է ավելի քան 180 հազար մարդ։
1990 թվականին Գերմանիայի վերամիավորումից հետո անցկացվել են բանակցություններ Կոնֆերենցիայի ու գերմանական կառավարության միջև հրեաների սեփականության ռեստիտուցիայի վերաբերյալ։ Վաճառքի արդյունքում ստացվել է 250 մլն դոլար, և 1993 թվականին ստեղծվել է Claimes Conference Article 2 Fund ծրագիրը, որը նախատեսում էր ամենամսյա վճարումներ։ 1998 թվականի վերջի տվյալներով՝ այդ վճարումներն ստացել է ավելի քան 41 հազար մարդ։ Այդ երկու ծրագրերով վճարվել է ընդհանուր առմամբ 1,5 մլրդ մարկ՝ 1998 թվականի դրությամբ։
1998 թվականին Կոնֆերանսը բանակցություններ է վարել Գերմանիայի կառավարության հետ Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի, ինչպես նաև նախկին ԽՍՀՄ երկրների քաղաքացիներին տրվելիք փոխհատուցման վերաբերյալ։ Ծրագիրն սկսել է գործել 1999 թվականի հունվարի 1-ին․ դրա իրականացման համար Գերմանիան հատկացրել է 200 մլն մարկ։
2008 թվականի հուլիսին Լենինգրադի շրջափակումը վերապրած հրեաները հավասարեցվել են Հոլոքոստից տուժածներին։ Բոլոր նրանք, ովքեր կկարողանան ներկայացնել փաստաթղթեր այն մասին, որ գտնվել են Լենինգրադում 1941 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1944 թվականի հունվար կամ այդ ժամանակ տարհանվել են քաղաքից, կստանան միանվագ վճարում 2556 եվրոյի չափով ։
Փոխհատուցում ձեռնարկությունների կողմից
1957 թվականի վերջին համակենտրոնացման ճամբարների նախկին կալանավորները, որոնք աշխատել էին գերմանական ձեռնարկություններում, ստեղծել են «Հրեա նախկին հարկադիր աշխատավորների կոմիտեն»։ Բանակցություններից հետո I.G. Farbenindustrie, Krupp, AEG, Siemens, Rheinmetall ընկերութունները «Գերմանիայի նկատմամբ հրեաների նյութական պահանջների կոնֆերանսի» հաշիվներին են փոխանցել շուրջ 52,5 մլն մարկ։
Փոխհատուցում և ռեստիտուցիաներ այլ երկրներում
Նացիստների ու նրանց դաշնակիցների կողմից նախկինում օկուպացված եվրոպական մի շարք երկրների կառավարություններ պատերազմից մի քանի տասնամյակ անց նույնպես պատրաստակամություն են հայտնել ռեստիտուցիայի ենթարկել հրեաների ունեցվածքը, որ բռնագրավվել է նրանցից 1939-1945 թվականներին։
Հունգարիայում «Փոխհատուցման մասին օրենքն» ընդունվել է 1991 թվականի հունիսին։ Հետագայում այդ օրենքը լրացվել է այլ նորմատիվ ակտերով։ Փոխհատուցման ընդհանուր գումարը կազմել է շուրջ 100 մլրդ ֆորինտ ։
1997 թվականի փետրվարի 20-ին Լեհաստանում ընդունվել է օրենք «Լեհական հանրապետությունում Հրեական համայնքի նկատմամբ պետության վերաբերմունքի մասին», ըստ որի լեհական համայնքին փոխհատուցվել է միայն պաշտամունքային ունեցվածքը
Նորվեգիայում 1998 թվականին ընդունվել է որոշում վճարել 450 մլն նորվեգական կրոն՝ այն գումարը, որ առգրավվել է նորվեգական գանձատան կողմից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Այդ գումարը բաժանվել է չորս մասի՝ անհատական վճարումներ բոլոր կենդանի մնացածներին ու նրանց ժառանգներին, կոլեկտիվ վճարումներ Նորվեգիայի հրեական համայնքներին ու նրանց հիմնարկություններին, վճարում հօգուտ հրեական միջազգային կազմակերպության և նախնական գումար Նորվեգիայում Հոլոքոստի ուսումնասիրման ու ընդհանրապես փոքրամասնությունների հարցերի կենտրոնի ստեղծման համար ։
2009 թվականի հունիսի 25-ին Լիտվայի կառավարությունը սեյմին է ներկայացրել հրեական համայնքին 113 մլն լիտ (32,7 մլն եվրո) փոխհատուցում վճարելու վերաբերյալ օրենքի նախագիծը։ Հուլիսի 13-ին կառավարությունը որոշել է գումարը մեծացնել մինչև 130 մլն լիտ (37 մլն եվրո) Վիլնյուսում երկու շենքերի արժեքի ավելացման հետ կապված։ Վճարումներն սկսվել են 2012 թվականին և կշարունակվեն տասը տարի ։
Շվեյցարական բանկեր
Հոլոքոստից տուժածներից շատերը, ինչպես նաև նրանց ունեցվածքը յուրացրած անձինք հաշիվներ են ունեցել շվեյցարական բանկերում։ Հաշվի առնելով բանկային հաշվի տիրոջ մասին տեղեկության գաղտնիությունը, շատ ավանդներ ու հաշիվներ ցպահանջ մնացել են անձեռնմխելի, քանի որ նրանց սեփականատերերը կամ մեռել էին, կամ էլ կորցրել այն օգտագործելու հնարավորությունը, իսկ նրանց ժառանգները տեղեկություն չունեին այդ հաշիվների մասին։ Բանկերը գիտակցաբար թաքցրել են տեղեկությունը հնարավոր ժառանգներից ։
1996 թվականի վերջին ԱՄՆ-ում Հոլոքոստից տուժածների կողմից ներկայացվել է մի քանի հայց ընդդեմ շվեյցարական բանկերի։ Հայցորդները բանկերին մեղադրել են նրա համար, որ նրանք գիտակցաբար պահել ու թաքցրել են Հոլոքոստի զոհերի ակտիվները և օրինականացրել նացիստների՝ անօրինական ճանապարհով ստացած գումարները։1998 թվականի օգոստոսին կողմերի միջև կնքվել է համաձայնություն 1,25 մլրդ դոլար փոխհատուցում տալու վերաբերյալ․ համաձայնությունը կնքվել է այն պայմանով, որ հայցորդներն ընդմիշտ կհրաժարվեն հետագայում բանկերին ու Շվեյցարիայի կառավարությանը պահանջներ ներկայացնելուց Հոլոքոստի հետ կապված հարցերով։
2001 թվականի փետրվարին Շվեյցարական բանկային ասոցիացիան հրապարակել է ենթադրյալ տուժածների ցուցակը, որպեսզի նրանք կամ նրանց ժառանգները կարողանան պահանջներ ներկայացնել։ Ցուցակում եղել է 21 հազար անուն։ Ըստ այդ ցանկի հայց ներկայացնելու համար սահմանվել է կես տարի ։ 2005 թվականին հրապարակվել է նոր ցուցակ, որ ներառում է 3000 անուն ։
Հատուկ արտոնություններ
Նացիստական հետապնդումներից փրկվածներն Իսրայելում ունեն մի շարք հատուկ արտոնություններ։ Առաջին հերթին դա վերաբերում է գետտոների ու համակենտրոնացման ճամբարների նախկին կալանավորներին։ Մարդկանց այդ արտոնությունների մասին ավելի արդյունավետ տեղեկացնելու համար 2011 թվականին ստեղծվել է «Աղետը վերապրած անձանց իրավունքների մասին տեղեկատվության կենտրոն» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստ
Հռոմի արդարադատության պալատ
Հռոմի արդարադատության պալատը (Palazzo di Giustizia) Պրատիի շրջանում տեղակայված Իտալիայի վճռաբեկ դատարանի և Դատական հանրային գրադարանի նստավայրն էր։ Շենքը դուրս է գալիս Պյացցա դեի Տրիբունալիի, Վիա Տրիբոնիանոյի, Պյացցա Կավուիր և Վիա Ուլպիանոյի վրա։ Հսկայական շենքը տեղաբնակների մեջ ստացել է Palazzaccio մականունը։
Պատմություն
Գուլյելմո Կալդերինի (Պերուջիից ճարտարապետ) նախագծածը և 1888 թվականից մինչև 1910 թվականը կառուցված լինելով, Արդարադատության պալատը համարվում է Հռոմն Իտալիայի թագավորության մայրաքաղաք հռչակումից հետո Հռոմի նոր շենքերից ամենավիթխարիներից մեկը։ Պալատի հիմնման առաջին քարը դրվել է 1888 թվականի մարտի 14-ին արդարադատության նախարար և պետական մեծ կնիքի պահապան Ջուզեպպե Ձանարդելլիի ներկայությամբ, ում պնդմամբ Արդարադատության պալատը տեղակայվել է հեղինակավոր Պրետի շրջանում, որտեղ արդեն բազմաթիվ դատական շենքեր էին կառուցված։ Ողողակային հողերը, որոնց վրա կանգնեցվում էր պալատը, հիմքը պահելու համար պահանջեցին զանգվածեղ բետոնե հենահարթակներ ։ Չնայած այդ ամենին, ամեն դեպքում հիմքի կայունացման համար վերականգնողական աշխատանքների անհրաժեշտություն առաջացավ, որոնք սկսվեցին 1970 թվականին ։ Հիմքի աշխատանքները բերեցին մի շարք հնագիտական գտածոների, որոնք ներառում էին մի քանի սարկոֆագ։ Դրանցից մեկում հայտնաբերվեց երիտասարդ կնոջ կմախք, փղոսկրից հրաշալի պատրաստված տիկնիկի հետ, որն այժմ պահպանվում է Antiquarium comunale-ում։ Աշխատանքներն սկսելուց 22 տարի անց, 1911 թվականի հունվարի 11-ին Իտալիայի թագավոր Վիկտոր Էմանուիլ 3-րդի ներկայությամբ տեղի ունեցավ պալատի պաշտոնական բացումը։ Շենքի բացառիկ չափերը, նրբաճաշակ զարդերը և շինարարության երկար ժամանակը առաջ բերեցին կաշառակերության լուրջ կասկածներ ։ 1912 թվականի ապրիլին գործերի քննության համար նշանակվեց պառլամենտական հանձնաժողով, որը եզրակացությունները ներկայացրեց մեկ տարի անց։ Այդ գործը ծնեց ժողովրդի մեջ պալատի Palazzaccio մականունը։
Նկարագրությունը
Վերածննդի ճարտարապետական և Բարոկկո ոճով կառուցված Արդարադատության պալատն ունի 170 մ բարձրություն և 155 մետր երկարություն, ամբողջությամբ երեսապատված է տրավերտինե կրաքարով։ Տիբեր գետին նայող շենքի գլխավոր ճակատը պսակված է հսկայական բրոնզե կադրիգայով (քառաձի մարտակարգ), որը 1926 թ. այնտեղ տեղադրել է Պալերմոյի քանդակագործ Էտորե Քսիմենեզը։ Հայտնի 10 փաստաբանների խոշոր արձանները  զարդարում են հիմնական ճակատային մասն ու ներքին բակը։ Կառույցի ճակատի  վերին մասը, որը նայում է Պիացա Կավուրին, զարդարված է Սավոյանների տոհմի բրոնզե զինանշանով։ Գերագույն դատարանի դահլիճում, որը հայտնի է որպես Մեծ դահլիճ (կամ Calderini Aula Maxima), մի քանի որմնանկարներ է պատկերել Չեզարե Մակկարին (1840-1919),  սակայն նա 1909 թվականին կաթվածահար է եղել, իսկ  աշխատանքը մնացել էր անավարտ։  Նրա աշակերտ  Պիրադե Պասկուին (1866–1954) 1918 թվականին ավարտին հասցրեց ուսուցչի աշխատանքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հռոմի պալատներ‎
Շնաձուկ-կատու
Շնաձուկ-կատու, կամ Մեքսիկական շնաձուկ կատու, կամ ցանցաձև ծովային շուն , հատակում բնակվող կռճիկային ձկների տարածված տեսակ կատվային շնաձկների ընտանիքից։ Ատլանտյան օվկիանոսի արևմտյան մասի էնդեմիկ։ Բնակվում է խորջրյա մարջաններով ծածկված՝ 329—548 մ խորության վրա։ Սնվում է գլխոտանիներով, ոսկրային ձկներով և այլն։ Մարմինը պատված է բնորոշ ցանցաձև նախշերով։ Առավելագույն երկարությունը կազմում է 59 սմ։ Այս տեսակը մարդու համար վտանգ չի ներկայացնում, արդյունաբերական նշանակություն չունի։
Տաքսոնոմիա
Առաջին անգամ տեսակը նկարագրվել է 1881 թվականին ։ Տիպային նմուշահատը 30,7 սմ երկարությամբ էգ է՝ բռնված Վիրջինիայի Դելավերյան ծովածոցում խորության վրա ։ Տեսակային անունը ծագում է — «ցանց» և fero «տանում եմ» բառերից, որ պայմանավորված է նրանց գունավորմամբ։
Նկարագրություն
Շնաձուկ-կատվի մարմինն ու գլուխը շատ բարակ են և նեղ։ Գլխի առավելագույն լայնությունը կազմում է նրա երկարության 2/3 մասը։ Քթի շրջանի ակոսները բացակայում են։ Մեջքի երկրորդ լողաթևը առաջինից փոքր է։ Մեջքի առաջին լողաթևի հիմքը սկսում ոորովայնի լողաթևերի հետևից։ Բավականին հարթ մաշկը պատված է մանր թեփուկներով։ Մեջքը ծածկում են սև, հաստ միահյուսված գծերը, որոնք ձևավորում են ցանց։ Առավելագույն գրանցված չափը կազմում է 59 սմ։
Բիոլոգիա
Սեռահասուն դառնալու տարիքը հայտնի չէ։ Հանդիպում են 38 և 35 սմ երկարությամբ արուներ և էգեր։ Շնաձուկ-կատուները բազմանում են ձվադրման միջոցով։ Զուգավորման ժամանակ արուները կծում են էգի մեջքից։ Զուգավորումից հետո էգը ունակ է սպերմատոզոիդը պահպանել իր օրգանիզմում 843 օր։ Էգի ձվատար խողովակներում հայտնաբերել են փափուկ, թափանցիկ ձվային կապսուլաներ բաց դեղին գունավորմամբ։ Կապսուլայի անկյուններում գտնվում են երկու բեղիկներ, որոնք օգնում են նրանց ամրանալ հատակին։ Սաղմերը զարգանում են 8-12 ամիսների ընթացքում։ Նորածինների չափը կազմում է 10-11 սմ։ Մեկ տարվա ընթացքում էգը կարող է դնել 44-52 ձու։ Կյանքի տևողությունը անազատ վիճակում կազմում է 9 տարուց ոչ պակաս.
Սննդակարգ
Սննդակարգը բաղկացած է ոսկրային ձկներից, կաղամարներից, բազմախոզան որդերից և խեցգետնակերպերից։ 1979 թվականին ուսումնասիրված 38 շնաձուկ-կատուների դատարկ ստամոքսում հայտնաբերվել էր ոչ մեծ կոպիճ, որը հավանաբար ծառայում էր որպես ծանրաբեռ.
Գյուրզա
Մոխրօձ, նաև՝ դագաղային իժ, իժերի ընտանիքի իժերի ենթաընտանիքի խոշոր իժերի (Macrovipera) ցեղի օձ։
Ձմեռում է աշնան վերջից գարնան սկիզբը։ Զուգավորումը տեղի է ունենում ապրիլի վերջից հունիսի վերջը։ Հունիսի երկրորդ կեսից օգոստոսի սկիզբը էգը դնում է 8-25 ձու։ Ձվերը երկարավուն են (17-24x30-44, 5 մմ)։ Ձագերը ծնվում են սեպտեմբերին։
Կատեգորիա:Իժեր
Լոլիկի մեթոդ
«Լոլիկի» մեթոդ, ժամանակի կառավարման տեխնոլոգիա, որը 1980-ականների վերջին առաջարկել է Ֆրանչեսկո Չիրիլոն ։ Մեթոդը ենթադրում է դրված առաջադրանքի բաժանում ժամանակահատվածների՝ սովորաբար 25 րոպե տևողությամբ, որոնք ընդմիջվում են կարճ դադարներով։ Այդ ժամանակահատվածները կոչվում են «լոլիկ» (pomodoro), որոնք անվանումը ստացել են լոլիկի տեսք ունեցող ժամանակաչափից, որը Չիրիլոն օգտագործում էր ուսանող ժամանակ ։
Հիմնային սկզբունքներ
Բնօրինակ մեթոդում առկա են 6 հիմնական քայլեր․
Պլանավորման, հետևման, գրանցման, մշակման և արտացոլման փուլերն այս մեթոդի համար ունեն հիմնային նշանակություն։
Մեթոդի նպատակն է նվազեցնել կենտրոնացման և հոսքի վրա ներքին և արտաքին ընդհատումների ունեցած ազդեցությունը։ «Լոլիկը» անբաժանելի է․ «լոլիկի» ընթացքում ընդհատվելու դեպքում, կամ այլ գործողություն պետք է գրանցվի և հետաձգվի, կամ «լոլիկից» պետք է հրաժարվել  ։
Գործիքներ
Մեթոդի հեղինակը և տեխնոլոգիայի վրա աշխատողները ստեղծել են մեխանիկական, թվային և էլեկտրոնային ժամանակաչափեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մենեջմենթ Կատեգորիա:Անձի զարգացում Կատեգորիա:Ժամանակի կառավարում
Անդրանիկ Արարատ
Անդրանիկ Տիգրանի Արարատ (Նաճարյան),, գրող, խմբագիր-հրատարակիչ։
Կենսագրություն
1951 թվականին Հալեպում հիմնադրել է «Շիրազ» տպարանը, 1945–1949 թվականներին հրատարակել է (ընկերների հետ) «Դէպի երկիր», խմբագրել և հրատարակել է «Մշակոյթ» գրականության, արվեստի և գիտության տարեգիրքը (1967, 1970, 1972, 3 հատոր)։
Լույս են տեսել Արարատի «Կրակէ արդարութիւն» (1946), «Ծիլ մը անապատին մէջը» (1965) պատմվածքների, «Յաւերժական մարդը» (1953), «Անաւարտ ուղին» (1964), «Հինգտողանի» (1986, Դամասկոս) բանաստեղծությունների ժողովները, «Մատեան հոգեդարձի» (1985, Բեյրութ, «Ալթափրես» տպագրություն) պոեմը։
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Կլաուդիո Պիսառո
Կլաուդիո Միգել Պիսառո Բոսիո (Claudio Miguel Pizarro Bosio, ), պերուացի ֆուտբոլիստ, գերմանական «Վերդեր» ֆուտբոլային ակումբի և Պերուի ազգային հավաքականի հարձակվող։ Նախկինում խաղացել է «Դեպորտիվո Պեսկերո», «Ալյանսա Լիմա», Լոնդոնի «Չելսի», Բրեմենի «Վերդեր» (նախկինում ևս) և Մյունխենի «Բավարիա» ակումբներում։ 1999, 2004, 2007 և 2015 թվականների Ֆուտբոլի Ամերիկայի գավաթների մրցության մասնակից։