cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սպառողների իրավունքների պաշտպանություն
Սպառողների իրավունքը ՀՀ-ում
Հայաստանի Հանրապետությունում սպառողների իրավունքների պաշտպանությունն իրավական ուժ ստացավ 2001 թվականի հունիսի 26-ին՝ Սպառողների իրավունքների պաշտպանության մասին ՀՀ օրենքի ընդունմամբ, չնայած նրան, որ դեռևս 1998 թվականի հուլիսի 28-ին ընդունված Քաղաքացիական օրենսգրքում առկա էին սպառողների իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված որոշակի տարրեր։ Սպառողների իրավունքների պաշտպանության մասին օրենքով սահմանվեցին և տարանջատվեցին ինչպես սպառողի իրավունքները, այնպես էլ սպառողների իրավունքների պետական և հասարակական պաշտպանությունն ու ոլորտը վերահսկող պետական մարմինների և հասարակական կազմակերպությունների լիազորություններն ու պարտականությունները։ Այսօր Հայաստանի Հանրապետությունում գործում են սպառողների իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող ավելի քան 1 տասնյակ հասարակական կազմակերպություններ։
Ըստ ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի համաձայն` սպառողն իրավունք ունի վերադարձնելու կամ փոխարինելու պատշաճ որակի ոչ պարենային ապրանքը այլ չափի, ձևի, գույնի կամ համանման կոմպլեկտայնության ապրանքով այն վաճառողի մոտ, որից ձեռք է բերել ապրանքը կամ վաճառողի կողմից հայտարարված այլ վայրում, եթե նշված ապրանքը հարմար չէ ձևով, եզրաչափքերով, գույնով, չափով կամ այլ պատճառներով չի կարող օգտագործվել սպառողի կողմից իր նշանակությամբ` գնի տարբերության դեպքում անհրաժեշտ վերահաշվարկ կատարելով վաճառողի հետ, բացառությամբ սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված դեպքերի և կառավարության սահմանած անվանացանկով ապրանքների ։
Ըստ ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի սպառողը իրավասու է փոխարինել իր պահանջներին չհամապատասխանող ապրանքը 14 օրվա ընթացքում`չհաշված ապրանքի գնման օրը։ Ոչ պարենային ապրանքները` հագուստ, տեխնիկա, սպորտային պարագաները և մնացածը ենթակա են փոխարինման, եթե տվյալ ապրանքը օգտագործված չէ և «ապրանքատեսքը, սպառողական հատկությունները, կապարակնիքները, ապրանքային պիտակները, ՀԴՄ կտրոնը» պահպանված են ։ Ըստ փորձագետների պնդման տնտեսվարողների իրավունքները առաջնային են, քան սպառողների իրավունքների պաշտպանվածությունը Հայաստանում։
Փորձագետների հետազոտության արդյունքը ցույց է տալիս, որ եթե գնված ապրանքը 1-2 կիլոգրամ է, ապա մարդիկ լուրջ չեն համարում այն հետ վերադարձնել կամ փոխարինել իրենց պահանջներին համապատասխան ապրանքով ։ Փորձագետները սա կապում են սպառողների իրավագիտակցության բացակայության հետ, որն էլ իր հերթին նպաստում է սպառողների իրավունքների «զիջմանը»։
«Իրազեկ և պաշտպանված սպառող» ՀԿ-ի նախագահ Բաբկեն Պիպոյանը ամրագրում է, որ Հայաստանում առաջընթաց է նկատվում սպառողի տեղեկացված և լսելի լինելու հանգամանքում ։
Քիլթ
Քիլթ (Kilt), շոտլանդական ժողովրդական տարազի տղամարդու հագուստի տարր, Շոտլանդիայի լեռնականների ավանդական հագուստը։ Քիլթը հետևից ծալքերով հավաքված և 2-3 ճարմանդների և գոտիների օգնությամբ ամրացված ու իրանի շուրջ փաթաթված գործվածքի մի կտոր է ներկայացնում։ Սովորաբար քիլթը հագնում են սպորրանի՝ ման-մունր իրերի հատուկ պայուսակի հետ։ Քիլթը իր պատմությունն է սկսում «մեծ շալից» (great plaid, belted plaid) և ըստ էության ներկայացնում է նրա ներքևի մասը։ Պատմականորեն «մեծ պլեդը» այնքան երկար և լայն էր, որ այն կարելի էր գցել ուսի վրա և փակվել վատ եղանակի ժամանակ։ Քիլթը պատրաստում են բրդյա կտորից ավանդական շոտլանդական զարդվածքով՝ թարթանով։
Ela Ela (Come Baby)
Ela Ela (Come Baby), կիպրացի երգիչ Կոնստանտինոս Քրիստոֆորուի երգն է, որով ներկայացրել է Կիպրոսը Եվրատեսիլ 2005 երգի մրցույթում։ Երգի խոսքերի և երաժշտության հեղինակը հենց ինքը՝ Կոնստանտինոսն է ։ Ավելի ուշ երգը տեղ է գտել 2005 թվականի վերջերին նրա թողարկած Idiotiki parastasi ալբոմում ։
Երգը Եվրատեսիլում Կոնստանտինոսը կատարել է միանգամից եզրափակիչ փուլում քանի որ 2004 թվականի մրցույթում Կիպրոսի ներկայացուցիչը հայտնվեց լավագույն 10-նյակում և հաջորդ տարվա մասնակցին հնարավորություն տվեց ներկայանալու միանգամից եզրափակիչ փուլում։ Երգը եզրափակչում Կոնստանտինոսը կատարել է 9-րդ համարի ներքո և քվեարկության արդյունքում զբաղեցրել է 18-րդ հորիզոնականը 46 միավորով ։
Կոմպոզիցիաների ցանկ
CD սինգլ
Տես նաև
Կատեգորիա:2005 սինգլներ Կատեգորիա:Դանս-փոփ երգեր
Ալբեզե կոն Կասանո
Ալբեզե կոն Կասանո (Albese con Cassano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3986 մարդ, խտությունը՝ 498 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22032։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գրիգորովսկի գյուղական խորհուրդ (Գրեբյոնկովսկի շրջան)
Գրիգորովսկի գյուղական խորհուրդ  (Григорівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Գրիգորովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 512 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27,00 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,97 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Յուգանսկայա Օբ
Յուգանսկայա Օբ (Юганская Обь), գյուղ Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Նեֆտեյուգանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1439 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Նեֆտեյուգանսկի շրջանի բնակավայրեր
Թադևոս առաքյալի վեմ
Թադևոս առաքյալի վեմ, ուխտատեղի Նախիջևանում։ Տեղակայված է Գողթն գավառում՝ Ագուլիս քաղաքի և Հանդամեջ գյուղի միջև գտնվող մի ձորակում։ Ըստ ավանդազրույցի՝ Թադևոս առաքյալը մի գիշեր մնացել է վեմ-կարկառի տակ և վաղորդյան արթնանալով նկատել է պայծառ այգաբացը և ասել. «Ակն ի լոյս», որտեղից էլ ծագել է Ագուլիս անունը ։
Խատնեե
Խատնեե (Хатнє), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խատնեե գյուղում բնակվում էր 733 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1575 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 465,4 մարդ/կմ²։
Դյակոնովո (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)
Դյակոնովո (Дьяконово), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լիա (Ծալենջիխայի շրջան)
Լիա (ლია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1523 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալենջիխայի շրջան‎‎‎
Ադրբեջանի ճարտարապետների միություն
Ադրբեջանի ճարտարապետների միություն (Azərbaycan Memarlar İttifaqı) — Ադրբեջանի ճարտարապետների ամենամեծ հասարակական կազմակերպությունը;
Պատմություն
1934 թվականի մարտին ստեղծվեց կազմակերպչական կոմիտե `ադրբեջանական ճարտարապետների առաջին համագումարը անցկացնելու համար։ Կազմակերպչական կոմիտեյի նախագահը ընտրվել է Գահրաման Մամեդովը։ Կոմիտեն մեծ աշխատանք է կատարել Ճարտարապետների միության կանոնադրությունն ու ծրագիրը հաստատելու գործում։ Միությունը ստեղծվել է 1936 թվականին Բաքվում ։
Միության նպատակն է նպաստել ադրբեջանական ճարտարապետության զարգացմանը, ծառայել Ադրբեջանի ազգային ճարտարապետությունը ժամանակակից առաջադեմ լուծումներով հարստացնելուն։ Ադրբեջանի ճարտարապետների միության նախագահն է Էլբայ Կասըմզադեն ։
Ադրբեջանի ճարտարապետների միության անդամության կարգը
Միության անդամ կարող են լինել ճարտարապետության ոլորտում նվազագույնը երեք տարվա աշխատանքային փորձ ունեցող որակավորված ճարտարապետները։ Մագիստրոսի կամ ավելի բարձր կոչումոջ անձինք կարող են Միությանը անդամակցել անմիջապես։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստեղծագործական միություններ
Ծոնիարիսի
Ծոնիարիսի (წონიარისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 499 մարդ ։
Գյունցբուրգ (շրջան)
Գյունցբուրգ  (Landkreis Günzburg), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Գյունցբուրգ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 762,52 կմ2։ Բնակչությունը՝ 123 154 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 162 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 7 74։ Շրջանում 34 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բավարիայի շրջաններ
Կրինիչնոե (գյուղ, Մանևիչի շրջան)
Կրինիչնոե (Криничне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրինիչնոե գյուղում բնակվում էր 515 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,73 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հրանտ Հրահան
Հրանտ Հրահան (Հրանտ Խաչիկի Նազարյան, ), հայ գրող, թարգմանիչ, արձակագիր, դրամատուրգ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1946 թվականից։
Կենսագրություն
Հրանտ Հրահանը ծնվել է 1892 թվականի փետրվարի 29-ին, Թուրքիայի Ադապազար քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Ռուբինյան վարժարանում և Ազգային կեդրոնական լիցեյում։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ապաստանել է Բրուսայի վիլայեթի Քյոթահիա քաղաքում։ 1918-1919 թվականներին ուսուցչություն է արել նույն քաղաքի հայոց վարժարանում։ 1919-1921 թվականներին աշխատել է Էսկիշեհիր քաղաքի հայկական դպրոցում։ Ապա անցել է Բուլղարիա և պաշտոնավարել Պլովդիվ քաղաքի արտադրական մի ֆիրմայում։ Եղել է ՀՕԿ-ի բուլղարական մասնաճյուղի անդամ։ 1946 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։
Գրել է «Հերոսի մը նամականին» (1931 թ.), «Համբուրե զիս» (պիես, 1933 թ.), «Արցունք և ժպիտ» (պատմվածքներ, 1949 թ.), «Բալկանների լանջերում» (1951 թ., վիպակ՝ Բուլղարիայում պարտիզանական շարժման մասնակից հայ երիտասարդների մասին)։ Հրանտի ստեղծագործությունները հիմնականում պատկերում են Մեծ Եղեռնի սարսափները, որոնք անձամբ ապրել է հեղինակը՝ «Իմ կյանքի վեպը» (հատ. 1-2, 1954-1958 թթ.), վերափոխված տարբերակը՝ «Խոսում են անմահները» (1970 թ.) և այլ գործեր։ Նա նաև թարգմանել է Ք. Բոտևի, Ի. Պետրովի ստեղծագործություններից ։
Հրանտ Արմեն
Հրանտ Արմեն (Հրանդ Գրիգորի Քյություկյան, ), հայ պատմաբան, իրավաբան, մշակութային գործիչ։
Կենսագրություն
Հրանտ Գրիգորի Քյություկյանը՝ Հրանտ Արմէնը, ծնվել է 1895 թվականի հունվարի 1-ին՝ պատմական Հայաստանի Փոքր Հայք երկրամասի Կեսարիա քաղաքից մոտ հինգ կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող Թալաս գյուղաքաղաքում ,։
Ծննդավայր
Թալաս գյուղաքաղաքը ծննդավայրն է նաև մի շարք այլ ականավոր հայ գործիչների՝ նավթարդյունաբերող Գալուստ Գյուլպենկյան, բանասեր-թարգմանիչ Հարություն Թիրաքյան, գրող Առանձար՝ Միսաք Գոյումճյան և շատ ուրիշներ ,։
Ընտանիք
Հրանտը ծնվել է Գրիգոր և Արշալույս Քյություկյաննների ավանդապահ հայկական ընտանիքում ։ Հրանտի հայրը՝ Գրիգոր Քյություկյանը կարող վաճառական էր ։ 20-րդ դարի սկզբին Գրիգոր Քյություկյանը՝ գործերի բերումով տեղափոխվել է Հարավային Հայաստանում գտնվող Այնթապ քաղաք և այստեղ հիմնադրել Այնթափի տարածաշրջանում շատ հայտնի "Քյություկյան" առևտրատունը ։ Գրիգոր Քյություկյանը Այնթապում ծավալել է նաև հասարակական-ազգային ակտիվ գորխունեություն ։ Գրիգորը եղել է արական Ադենական և իգական Հայկանուշյան վարժարանների հոգաբարձու, զբաղվել է բարեգործությամբ ։
Կրթություն
Հրանտը նախնական կրթությունն ստացել է Այնթապի ուսումնական լավագույն հաստատություններից մեկում՝ Ադենական երկրորդական վարժարանում ,։
Հրանտը բարձր առաջադիմությամբ է ավարտել այս կրթական հաստատությունը՝ 1909 թվականին ։
1931 թվականին ավարտել է ԱՄՆ Դետրոյթ քաղաքի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ ստանալով իրավագիտության դոկտորի աստիճան ։
Տեղափոխում ԱՄՆ
ԱՄՆ-ի այս նշանավոր քաղաքում վաղուց ապրում էր Հրանտի եղբայրը՝ Կարապետ Քյություկյանը։ Հետագայում՝ 1919 թվականին նրան է միանում նաև կրտսեր քույրը՝ Մարքան ։
ԱՄՆ-ում Հրանտը շարունակել է ուսումնառությունը ։։ Նաև աշխատել է եղբորը՝ Կարապետին պատկանող ալրաղացում ։։ Որոշ ժամանակ, որպես կրտսեր սպա՝ ծառայել է ԱՄՆ-ի զինված ուժերում ։։ Զբաղվել է նաև նկարչությամբ և երաժշտությամբ ։։ Նույն այդ տարիներին իր ուժերը փորձել է նաև գեղարվեստական գրականության ասպարեզում ։։ Մի քանի պատմվածք և դրամա է հրատարակել Բոստոնի "Հայրենիք" ամսագրում   ։,,,
Ի պատիվ համալսարանի շրջանավարտների կազմակերպված միջոցառման ժամանակ՝ համալսարանի նախագահը բեմ է հրավիրել Հրանտ Արմէնին և հանդիսավորությամբ հայտարարել՝ "Ահա ևս մեկ արժանավոր զավակը փոքր Հայաստանի։" Հրանտի փայլուն ավարտաճառին են անդրադարձել նաև Դետրոյթի մամուլի այնպիսի հայտնի օրգաններ, ինչպիսիք են The Detroit Times-ը և Detroit Free Press-ը` հատուկ սյունյակներ նվիրելով Հրանտ Արմէնին ։
Իրավաբանական գործունեություն
Դետրոյթի համալսարանն ավարտելուց հետո Հրանտ Արմենը երկար տարիներ զբաղվել է իրավաբանական գործունեությամբ։ Նա չափազանց նշանավոր է դարձել այդ ասպարեզում ։։
Պատմագիտական ուսումնասիրություններ և հասարակական ազգային գործունեություն
Լինելով լայն հետաքրքրությունների տեր անհատականություն՝ Հրանտ Արմենը՝ իրավաբանական գործունեությունից ազատ ժամերին զբաղվել է նաև պատմագիտությամբ ։։
Դետրոյթում և ապա՝ Լոս Անջելեսում Հրանտ Արմենը ծավալել է հասրակական ազգային լայն գործունեություն ։։ Իր հասարակական ազգային գործունեության շրջանակներում Հրանտ Ամենը հաճախ հանդես էր գալիս Հայոց Պատմությանը նվիրված դասախոսություններով, "Արմեն", "Հրանտ Ք․" ծածկանուններով աշխատակցել է սփյուռքահայ հանդեսներին ու պարբերականներին, այդ թվում՝ "Հայրենիք" օրաթերթին, "Հայրենիք" ամսագրին, "Սիոն" ամսագրին, "Պայքար" օրաթերթին, "Նոր օր" օրաթերթին, "Բազմավեպ" հայագիտական հանդեսին, "Armenian Review"-ին և այլն ։։
Մոր դերը՝ Հայոց պատմության նկատմամբ սիրո ներարկման հարցում
Հայոց Պատմության նկատմամբ Հրանտ Արմենի հրապուրանքը և սերը դեռևս իր կյանքի վաղ տարիներին նրա մեջ ներարկել էր մայրը՝ Արշալույսը ։։ Հետագայում ճանաչված իրավաբան ու պատմաբան Հրանտ Արմենը որպես երախտապարտ որդի՝ իր մորը ձոնել է իր գիտական երախայրիքը՝ "Մեծ Տիգրան" մենագրությունը ։։ Այդ գրքում նա կատարել է հետևյալ ընծայագրությունը՝
Սույն իրողությունը նկատի ունի նշանավոր գրող Լևոն-Զավեն Սյուրմելյանը, երբ գրում է․
Առավել հետաքրքրող պատմաշրջաններ
Հրանտ Արմենին առավել հետաքրքրել են հայոց բազմադարյան պատմության երեք պատմաշրջաններ՝
ա․ - Արտաշիսյանների ժամանակաշրջան,
բ․ - Արշակունիների ժամանակաշրջան,
գ․ - Վաղ մարզպանության ժամանակաշրջան ։։
Տիգրան Մեծի կերպարի վերհանում
Դեռևս համալսարանական ուսումնառության շրջանում նրան չափազանց զբաղեցրել են Տիգրան Մեծի անձն ու ժամանակաշրջանի իրադարձությունները ։։
Հրանտ Արմենը ցավով նկատել է, որ թեև միակողմանիորեն, այնուամենայնիվ, Հայոց Մեծ Արքային առավել անդրադարձել են եվրոպական պատմագետ հետազոտողները, քան՝ հայկական ։։
Դա է եղել պատճառը, որ Համալսարանն ավարտելուց անմիջապես հետո Հրանտ Արմենը սկսում է մանրամասնորեն քննել, ուսումնասիրել "Մերձավոր Արևելքի քաղաքական թատերաբեմի փառապանծ վեհապետ" Տիգրան Մեծի պատմաշրջանին նվիրված սկզբնաղբյուրներն ու գրականությունը ։։
Արդեն 1936 թվականին Հրանտ Արմենն ավարտել էր իր այդ աշխատանքները։ Հրանտ Արմենը իր ուսումնասիրությունների արդյունքները ամփոփել էր մի անտիպ գրքի մեջ, որը լույս տեսավ միայն չորս տարի անց՝ 1940 թվականին ։
Հրանտ Արմենը ամբողջությամբ բարեփոխել և հիմնովին նոր հրատարակության էր պատրաստել իր այս մենագրության անգլերեն բնագիրը, որը սակայն մնացել է անտիպ ։
Այդ տարիներին ԱՄՆ-ի Հայոց եկեղեցու թեմի առաջնորդը՝ Գարեգին արքեպիսկոպոս Հովսեփյանը հորդորում է Հրանտ Արմենին՝ Տիգրան Մեծի մասին իր անգլերեն ուսումնասիրությունը թարգմանել հայերեն։ Այդ հայերեն թարգմանված ուսումնասիրությունը մաս մաս լույս տեսավ "Հայրենիք" ամսագրում, իսկ ապա՝ առանձին գրքով՝ Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութում, ապա՝ Եգիպտոսի մայրաքաղաք Կահիրեում։
Աշխատություններ
Հայագիտության համար հատկապես արժեքավոր են նրա «Մեծն Տիգրան» (1940, անգլերեն, հայերեն հրատարակչություն՝ 1947) և «Մարզպանը և սպարապետը» (1952) ստվարածավալ աշխատությունները։ 1947 թվականին «Մեծն Տիգրան» աշխատությունը լույս է տեսել նաև հայերեն։ Իսկ «Մարզպանը և սպարապետը» առիթ է տվել բանավեճերի, որի առթիվ Հրանտ Արմենը գրել է «Քննադատները ջղայնացած են» (1952) ուսումնասիրությունը։ 1969 թվականին հրատարակել է «Հայկական Գերագոյն ատեան։ Վասակ Սիւնի (Ամբաստանեալ») գործը։
Վենետիկում, Երուսաղեմում, Լոս Անջելոսում տպագրվել են նրա «Խորենացի, Եղիշե և Հ. Ներսես Ակինյան», «Պատմություն Խորենացիի քննադատության», «Պապ Արշակունի», «Փառանձեմ թագուհի» և շատ այլ աշխատություններ, որոնք կարևոր ներդրում են եղել հայագիտության մեջ։ Նշանակալի է նաև նրա Արտաշեսյան հարստության ուսումնասիրությունը։ Նա տասնյակ տարիներ հայ և օտար աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները հավաքել, ստուգել, համադրել ու ամբողջացրել է և ներկայացրել Արտաշեսյան հարստության երեք նշանավոր դեմքերին՝ Արտաշես Ա, Տիգրան Բ և Արտավազդ Բ։ Այդ նյութերի մանրակրկիտ ուսումնասիրության հիման վրա նա գրել է իր «Անկումն Արտաշեսյան հարստության» աշխատությունը։
Իր «Խորենացին և Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունը» մեծարժեք հոդվածում Հրանտ Արմենը նախ միանգամայն հիմնավորված ևս մի անգամ և թերևս անառարկելիորեն, փաստորեն, հերքում է Մովսես Խորենացուն V դարից ավելի ուշ դարեր տեղափոխելու կողմնակիցների փորձերը։ Ավելին, Հրանտ Արմենը ոչ պակաս հիմնավորված կերպով ապացուցում է, որ Աստվածաշնչի` հունարենից հայերեն կատարված թարգմանությունը հենց «թարգմանություններից անպարապ» Մեծն Քերթողահոր՝ հանճարեղ Խորենացու ձեռքի գործն է։
Հրանտ Արմենի աշխատություններն աչքի են ընկնում աղբյուրների անաչառ, բազմակողմանի, սրամիտ, փայլուն քննությամբ, հայ և համաշխարհային պատմության փաստերի հիանալի իմացությամբ և դրանց մանրակրկիտ համեմատությամբ ու կապակցմամբ, հայ գիտնականին և հայ գաղափարախոսին հատուկ պատվարժան և անզիջում կեցվածքով, հայերենի բառապաշարի և արտահայտչամիջոցների գերազանց օգտագործմամբ։ Այդ է վկայում նրա վաստակի ըստ արժանվույն գնահատումը թե' Սփյուռքում և թե' հատկապես մայր Հայրենիքում, ուր նրա ուսումնասիրություններն օգտագործվել են բազմաթիվ գիտական հետազոտությունների և հեղինակավոր, հիմնարար գիտական աշխատությունների, այդ թվում՝ Հայոց պատմության ակադեմիական բազմահատորյակի մեջ, իսկ Հրանտ Արմեն անունը հաստատունորեն և իրավամբ իր տեղն է գտել հայկական հանրագիտարանների մեջ ։ "Քրիստոնյա Հայաստան", էջ 31 և այլն ։ Պատահական չէ նաև Հրանտ Արմենի և նրա գործերի նկատմամբ որոշակի հակահայ շրջանակների և օտարամոլ հայ գրչակների դժվար թաքցվող հակակրանքը ։ Միաժամանակ, լիովին հասկանալի է հայության գործին նվիրյալների և հայագիտության ազատ ու անկաշկանդ զարգացման կողմնակիցների մեծագույն հարգանքը սփյուռքահայ տաղանդավոր պատմաբանի նկատմամբ։
Նա աշխատակցել է Հայաստանի գիտական պարբերականներին։ «Պատմաբանասիրական հանդեսում» տպագրված են նրա մի շարք հոդվածները՝ «Քանի մը դիտողություններՀ. Մանանդյանի «Քննական տեսույուն հայ ժողովրդի պատմության» Ի հատորի Ա մասի առթիվ» (1959), «Խորենացիի պատմության 4-րդ գիրքը» (1960), «Խորենացիի պատմագրքի գրության թվականը» (1960), «Արտավազդ Բ և Անտոնիոս» (1963), «Խորենացին և աղբյուրների ընտրությունը» (1964), «Խորենացի և Փավստոս» (1965), «Արշակունիք և լուսավորչյաններ» (1967) և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկահայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկահայ հայագետներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
(3930) Վասիլև
(3930) Վասիլև (Vasilev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,123251 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6219 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6246 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178564 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,23° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խուրամյան շարժում
Խուրամյան շարժում կամ Բաբեկի ապստամբություն, Աբբասյան խալիֆայության դեմ Իրանի տարածքում ծագած մի շարք ապստամբությունների ընդհանուր անվանումը։
Խուրամյան շարժման գաղափարախոսությունը համարվում է մազդակյան ուսմունքի հետագա զարգացումը։ Խուրամյան շարժման մասնակիցներն ընդունել են երկու հիմնական հոգևոր ուժ՝ լույսն ու խավարը, բարին ու չարը, պայքարում էին խալիֆայության դեմ, թշնամի էին իսլամին, քարոզել են սոցիալական հավասարություն, ժխտել մասնավոր սեփականությունը և ձգտել են վերականգնել հին գյուղացիական ազատ համայնքը։
Բաբեկի ապստամբության հիմնական ուժը խուրամյան շարժման հետևորդներն էին՝ շահագործվող գյուղացիությանը և արհեստավորները, որոնք պայքարում էին արաբական խալիֆայության տիրապետության, ֆեոդալական շահագործման և իսլամի դեմ։ Բաբեկն ու նրա հետևորդները պահանջել են գույքային հավասարություն՝ հասարակության բոլոր անդամների համար։ Ապստամբությանը ժամանակավորապես հարել է նաև տեղական մանր ազնվականությունը, որը տուժել էր խալիֆայության տիրապետությունից։ 820-ական թվականներին Բաբեկը գրավել է Ատրպատականի մեծագույն մասը և հասել Խորասան (Արևմտյան Իրան)։ Ապստամբությունը շուտով ընդգրկել է կենտրոնական Իրանն ու Հայաստանի արևելյան գավառները (Սյունիք)։ Ապստամբների թիվը հասել է 300 հզ։
Շարժման վերելքի ժամանակ ֆեոդալները երբեմն վախից կամ իրենց իրավունքները պահպանելու մտահոգությամբ աջակցել են ապստամբներին։ Սակայն, երբ նրանց համար պարզ է դարձել ապստամբության դասակարգային բնույթը, լքել են և թշնամական դիրք բռնել նրա հանդեպ։ Ապստամբությունն անհաջողության է մատնվել։ 837 թվականին Բաբեկը փորձել է անցնել Բյուզանդիա, սակայն ֆեոդալները բռնել են նրան և հանձնել արաբական իշխանություններին։ Բաբեկը տարվել է Բաղդադ 838 թվականին, ծանր խոշտանգումներից հետո՝ քառատվել։ Բաբեկի ապստամբությունը ծանր հարված է հասցրել խալիֆայությանը, որի դեմ նրա ազդեցությամբ ընդվզել են խալիֆայության տիրապետության տակ գտնվող մյուս ժողովուրդները։
Շարժումը սկզբնավորվել է 755 թվականին՝ Հյուսիս-Արևելյան Իրանում։ Ամենախոշոր արտահայտություններն էին Մուքաննայի ապստամբությունը և Բաբեկի ապստամբությունը։ Վերջինս ուներ երկակի բնույթ։ Ապստամբները, արաբական զորքերի դեմ պայքարելուն զուգընթաց, ասպատակել են Հայաստանի Սյունիք և Արցախ նահանգները (միայն Գեղարքունի գավառում Բաբեկը կոտորել է 15 000 մարդ, ավերել Մաքենոց նշանավոր վանքը)։ Արցախի իշխան Սմբատի որդի Սահլը, այդ չարագործություններից վրդովված, 837 թվականին Հայաստան ապաստանած Բաբեկին հանձնել է Աֆշին զորավարին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արաբական խալիֆայության պատերազմներ
Ադրբեջանը Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Մասնակիցներ
Կատեգորիա:Երկրներ Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Ամերիկա
Ամերիկա (América, América, Amérique), աշխարհամաս, որ միավորում է երկու մայրցամաք` Հյուսիսային Ամերիկան և Հարավային Ամերիկան, ինչպես նաև մի շարք կղզիներ, այդ թվում` Գրենլանդիան։ Աշխարհամասն անվանում են նաև Նոր Աշխարհ։ Այս աշխարհամասը կարելի է բաժանել Հյուսիսային Ամերիկայի (ԱՄՆ, Կանադա, Մեքսիկա և նրանցից արևելք ընկած կղզիները), Լատինական Ամերիկայի (մայրցամաքի իսպանախոս, պորտուգալախոս կամ ֆրանսախոս տարածքներ), Հարավային Ամերիկայի (Հարավային Ամերիկա մայրցամաքի պետություններ) և Կենտրոնական Ամերիկայի (Հյուսիսային Ամերիկայի պետությունները, որոնք գտնվում են Մեքսիկայից հարավ) և Կարիբյան ավազանը (Կարիբյան ծովի կղզիներն ու գաղութները,որոնք նախկինում կոչվում էին Վեստ Ինդիայի) տարածքները, որոնք կոչվում են Անգլո Ամերիկա ։ Ամերիկա աշխարհամասում է նաև աշխարհի ամենամեծ Գրենլանդիա կղզին։
Ամերիկայի 36 նահանգները և 17 կախյալ տարածքները դասակարգելու համար ՄԱԿ հիմք է ընդունում աշխարհագրական և լեզվական սկզբունքները։
«Ամերիկա» բառը հաճախ օգտագործվում է հոմանիշ աշխարհամասի երկրներից մեկի՝ ԱՄՆ-ի անունով ։ («ամերիկական»՝ նշանակում է, որ արտադրված է ԱՄՆ-ում, գտնվում է ԱՄՆ-ում և այլն:), իսկ «Ամերիկա հայտնաբերել» ասացվածքը հաճախ նշանակում է «բոլորին վաղուց հայտնի և ակնհայտ տեղեկություններ հաղորդել»։
Անվանում
Գոյություն ունի նաև այլ վարկած ։ Ամերիկա աշխարհամասը իր անունը սատացել է Բրիստոլի հարուստ առևտրական Ռիչարդ Ամերիկայի անունից, ով ֆինանսավորել էր Ջոն Քեբոտի անդրատլանտյան երկրորդ արշավախումբը։ Քեբոտը Լաբրադորի ափերին հասավ 1497 թվականին (Վեսպուչիից երկու տարի շուտ) և նոր հայտնաբերված երկիրը անվանեց ի պատիվ արշավախմբի գլխավոր հովանավորի։
Երկրաբանական պատմություն
Ամերիկան ​​առաջին անգամ բնակեցվել է Ասիա աշխարահամասից եկած մարդկանցով, մեզնից 42-ից մինչև 14 հազար տարիներիների ընթացքում։ Սկզբնապես Հարավային Ամերիկան (արևմտյան Գոնդվանա) և Հյուսիսային Ամերիկան (արևմտյան Լավրասիա) իրենցից ներկայացնում էին տարբեր մայրցամաքներ, որոնք միավորվել էին ընդամենը 8 միլիոն տարի առաջ Պանամայի տարածքում :.
Պատմություն
Ամերիկան Ասիայից տեղափոխված մարդկանցովսկզբնապես բնակեցվել է 42-ից 14 հազար տարիներ առաջ։ Ամերիկյան բնիկ ժողովուրդների թվաքանակում էսկիմոսների / ինուիտների գաղթի վերջին ալիքը մ.թ.ա. մի քանի հազարամյակներ առաջ էր (ավանդույթի համաձայն, բացառությամբ էսկիմոսների և ալեութների, նրանք կրում էին եվրոպացիների կողմից տրված ամերիկյան հնդկացիներ սխալ անունը)։ Ամերիկայում առաջին եվրոպացի հայտնվողները հայտնի նավաստիներն էին՝ վիկինգները, Լեյֆ Էրիկսոնի գլխավորությամբ։ Այնուամենայնիվ, Ամերիկայի հայտնագործումուը ավանդաբար տրվում է Մեծ աշխարհագրական հայտնագործությունների դարաշրջանին` 1492 թվականին, երբ Քրիստոփոր Կոլումբոսի արշավախումբը հասավ Վեստ Ինդիայի կղզիներ։ Ամերիկայի եվրոպական գաղութացումը հանգեցրեց մի շարք մինչկոլումբոսյան քաղաքակրթությունների ոչնչացմանը, Ամերիկայի հնդկացիների ժողովրդագրական աղետին, Հին աշխարհից աֆրիկյան ստրուկների զանգվածային ներմուծման։ Ամերիկայի տարբեր տարածքներ հայտնագործությունների և նվաճումների արդյունքում բաժանվեցին եվրոպական տերությունների` Իսպանիայի, Պորտուգալիայի, Անգլիայի, Ֆրանսիայի, Նիդեռլանդների և Ռուսաստանի միջև։ Ամերիկյան երկրների ճնշող մեծամասնությունը այժմ ինքնիշխան պետություններ են։ Ապագաղութացման հիմնական փուլերը էին՝ ԱՄՆ-ի Անկախության պատերազմը՝ 1776-1783 թվականներին, Հայիթիի հեղափոխությունը՝ 1791-1803 թվականներին, Ամերիկայի իսպանական գաղութների անկախության համար 1810-1826 թվականների պատերազմը՝ Սիմոն Բոլիվարի ղեկավարությամբ և Կուբայի անկախության համար 1895-1898 թվականների մղվող պատերազմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկաներ Կատեգորիա:Աշխարհամասեր
Կանևցովո
Կանևցովո (Канівцеве), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կանևցովո ավանում բնակվում էր 218 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,527 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 413,66 մարդ/կմ²։
Ապագա (Արմավիրի մարզ)
Ապագա (նախկին անվանումը` Վերին Թուրքմենլու), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի տարածաշրջանում, Վաղարշապատ քաղաքից մոտ 4 կմ հարավ-արևմուտք, Մեծամոր գետի աջ ափին։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 837 մ բարձրության վրա և տեղակայված է մարզկենտրոն Արմավիրից 15 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ապագայի մշտական բնակչությունը կազմել է 1853, առկա բնակչությունը` 1769 մարդ ։ Մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, այնուհետ` հայերով, որոնց մի մասի նախնիները 1915 թվականին այստեղ են գաղթել Սասունի Մոտկան գավառից ։
Լյոֆինգեն
Լյոֆինգեն (Löffingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։ Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7657 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 88,03 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 070։ Քաղաքն բաժանված է 6 քաղաքյին համայնքների։
Ապագա (Արմավիրի մարզ)
Բնակչություն
Ապագայի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Լյոֆինգեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ապագա (Արմավիրի մարզ)
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմական կառույցներ
Գյուղի արևմտյան մասում կա մ.թ.ա. երրորդից առաջին հազարամյակի բնակատեղիներ և մ.թ.ա. երրորդից առաջին հազարամյակի ամրոցներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի բնակավայրեր
Ճալախմելա
Ճալախմելա (ჭალახმელა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 162 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քեդայի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Կարավաևսկի գյուղական խորհուրդ (Գրեբյոնկովսկի շրջան)
Կարավաևսկի գյուղական խորհուրդ  (Короваївська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կարավաևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1110 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 45,05 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,64 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Յուգաչի
Յուգաչի (Югачи), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 327 մարդ, 2010 թվականին գրանցված տվյալներով՝ 259 մարդ։
Բնակավայրի ձևավորումը (1951) կապված է Աբական-Նովոկուզնեցկ երկաթուղու կառուցման հետ։ 1957 թվականին բնակչությունը կազմել է 809 մարդ։ Ներկայումս արդյունաբերական ձեռնարկություններ չկան։ Բնակչության մի մասն աշխատում է երկաթգծում, կայաններում։ Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի բնակավայրեր
My Number One
My Number One («Իմ համար մեկը»), հույն երգչուհի Ելենա Պապարիզուի երգն է, որով Հունաստանը ներկայացրել է Եվրատեսիլ 2005 երգի մրցույթում։ Երգի խոսքերի հեղինակներն են Քրիստոս Դանտիսը և Նատալիա Գերմանուն։
Երգը Եվրատեսիլի եզրափակչի քվեարկության արդյունքում հավաքել է 230 միավոր և ճանաչվել է հաղթող։
Դյակովկա (գյուղ, Կրասնոկուտսկի շրջան)
Դյակովկա (Дьяковка), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1236 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1898 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բենի Գուդմեն
Բենի Գուդմեն (երբեմն՝ Գուդման, ամբողջական անունը՝ Բենջամին Դեյվիդ Գուդմեն, Benjamin David Goodman, ), ամերիկյան ջազային կլառնետահար և դիրիժոր, որն ուներ «Սվինգի թագավոր» մականունը։
Ստեղծագործական ուղու սկիզբ
Ծնվել է հրեական գաղթականների ընտանիքում ։ Կլառնետ նվագել սկսել է 10 տարեկանից և արդեն երկու տարուց տեղի է ունեցել առաջին համերգը իր մասնակցությամբ։ Տասնչորս տարեկանում նա որոշելով իր կյանքը նվիրել երաժշտությանը, թողնում է դպրոցը։ 1925 թվականի օգոստոսին, 16 տարեկան հասակում նա սկսում է նվագել Բեն Պոլակի նվագախմբում, որի հետ մի շարք ձայնագրություններ է անում 1926-1927 թվականներին։ Գուդմենի առաջին ձայնագրությունները իր իսկ անվան տակ վերաբերվում են 1928 թվականին։ 1929 թվականի սեպտեմբերին Գուդմենը թողնում է Պոլակի նվագախումբը և տեղափոխվում Նյու Յորք, որտեղ սկսում է ազատ երաժշտի կարիերան։ Իր առաջին հայտնի ստեղծագործությունը կոչվում էր «Նա արժանի չէ քո արցունքներին» («He’s Not Worth Your Tears») և ձայնագրվեց 1931 թվի հունվարին «Մելոտոն Ռեկորդս» ընկերության կողմից։
Սեփական ջազ-նվագախմբի հիմնում
Այս և այլ կոմպոզիտորական փորձերի հաջողությունները և նաև Բիլի Ռոուզի մյուզիք-հոլում ելույթ ունենալու առաջարկությունը, ոգեշնչեցին Գուդմենին ստեղծելու իր սեփական ջազ-նվագախումբը, որի առաջին ներկայացումը տեղի ունեցավ 1934 թվի հունիսի մեկին։ Մեկ ամսից Գուդմենի «Լուսնային լույս» (Moon Glow) գործիքային ստեղծագործությունը շատ մեծ հաջողություններ ունեցավ։ «Լուսնային լույս»-ի հաջողությունները կրկնեցին հետևյալ ստեղծագործությունները՝ «Հավատա ինձ» (Take My Word) և «Շեփորը կանչում է պարել ռեգթայմ» (Bugle Call Rag): Մյուզիք-հոլի հետ պայմանագրի ավարտից հետո Գուդմենին հրավիրեցին NBC ռադիո, վարելու շաբաթօրյա գիշերային շոու (Let’s Dance):
Սվինգի դարաշրջան
ԱՄՆ-ի համար սկսվեց շատ ծանր ժամանակ, Մեծ ճգնաժամ։ Որպեսզի ապրուստի փող վաստակել և ապահովել նվագախումբը, Գուդմենը որոշեց շրջագայություն կազմակերպել ամբողջ ԱՄՆ-ով 1935 թվին։ Քանի որ ավտոբուս վարձելու համար գումար չկար ճանապարհորդությունը իրականացվում էր երաժիշտների սեփական մեքենաներով։
Գրեթե սնանկացած նվագախումբը, ի վերջո հասավ Լոս Անջելես։ Գուդմենի Ֆինանսական վիճակը այնքան բարդ էր, որ երաժիշտները վախենալով կորցնել այդ համերգի գումարը սկսեցին այն ոչ իրենց երաժշտական գործերով։ Սակայն հանդիսատեսը այդ գործերը ընդունեց առանց խանդավառության և այդ ժամանակ հասկանալով, որ իրավիճակը սրվել է նրանք որոշեցին նվագել իրենց սվինգը, որը հանդիսատեսը ընդունեց մեծ հիացմունքով, նրանք հենց այդ բանին էին սպասում, քանի որ մինչ այդ բոլորը լսել էին Գուդմենի երաժշտությունը միայն ռադիոյով։ Օգոստոսի 21-ի համերգը՝ Պալոմար պարադահլիճում Գուդմենի իրական հաղթանակն էր, որից հետո նա դարձավ աստղ։ Այդ ամսաթիվը համարվում է «Սվինգի դարաշրջան»-ի սկիզբը։
Որոշ ժամանակ անց Գուդմենը տեղափոխվում է Չիկագո, որտեղ Հելեն Ուորդ երգչուհու հետ համատեղ ստեղծում է մի շարք ստեղծագործություններ, որոնք դառնում են այդ ժամանակի իրական հիթեր։
Կարիերայի գագաթնակետ
1937 թվին Գուդմենի ստեղծագործությունները (այդ թվում, «Տարվա համբույր — «This Year’s Kisses») ևս մեկ անգամ հայտնվում են ամենահայտնի ստեղծագործությունների ցուցակում (ոչ պակաս շնորհիվ Էլլա Ֆիցջերալդի, Մարգարետ Մքրեյի և շեփորահար Հարի Ջեյմսի մասնակցության)։
Նույն տարվա դեկտեմբերին իր նվագախումբը կրկին նկարահանվում է «Hollywood Hotel» ֆիլմի համար։ Գուդմենը 1930-ականների գեղարվեստական կարիերայի գագաթնակետին հասավ 1938 թվի հունվարի 16-ին, երբ նա համերգ տվեց Նյու Յորքի Քարնեջի Հոլում (առաջին անգամ պատմության մեջ այդ դահլիճում հնչեց ջազային երաժշտություն) կատարելով ոչ միայն իրենց ստեղծագործությունները, բայց և այնպիսի հայտնի երգեր, ինչպիսիք են Էլա Ջոլսոնի «Avalon»-ը։ Այդ տարում Գուդմենի ստեղծագործությունները 14 անգամ հայտնվեցին առաջին տասնյակում, այդ թվում վոկալ, «Թող իմ սիրտը երգի» («I Let a Song Go out of My Heart»), «Մի եղիր այդպիսին»(«Don’t Be That Way») և «Երգիր, երգիր, երգիր, բայց չմոռանաս սվինգի մասին» («Sing, Sing, Sing (With a Swing)»):
Գուդմենը չափազանց հայտնի էր ոչ միայն ԱՄՆ-ում, այլ նաև Եվրոպայում ինչի մասին վկայում է մասնավորապես այն փաստը, որ հայտնի հունգարացի կոմպոզիտոր Բելա Բարտոկը նվիրեց նրան իր «հակադրություններ» եռյակը՝ ջութակի, կլարնետի և դաշնամուրի համար, 1938 թվին։ Մի քանի տարի անց, հատուկ Գուդմենի համար Ահարոնն Կոպլանդը գրեց կոնցերտ կլարնետի և նվագախմբի համար, իսկ Լեոնարդ Բերնսթայնը «Պրելյուդ և Ֆուգա» ցիկլը և սոնատ։
Ստեղծագործական թիմի փոփոխություն
1939 թվին Գուդմենի ջազն են թողնում այնպիսի երաժիշտներն ինչպիսիք էին՝ Ջին Կրուպան և Հարի Ջեյմսը - նրանք որոշում են ստեղծել իրենց սեփական նվագախմբերը, և նա ստիպված է լինում դիմանալ բավականին ուժեղ մրցակցության Արտի Շոույի և Գլեն Միլլերի նվագախմբերի կողմից։ Սակայն, Գուդմենի ստեղծագործությունները շարունակում էին մնալ սիրված – նրանք ևս ութ անգամ ընկնում են լավագույն տասնյակի ցուցակ։ Նույն տարվա նոյեմբերին Գուդմենը և նրա սեքստետը մասնակցում են Բրոդվեյի մյուզիքլում «Երազանկի սվինգ» («Swingin’ the Dream»): Այս ժամանակահատվածում, Գուդմենը համագործակցում է Մարթա Թիլթոնի, Միլդրեդ Բեյլիյի, Լուիզա Տոբինի, Փեգի Լիի և այլ վոկալիստների հետ։ Այդ ժամանակահատվածի աշխատանքներից են՝ «Հրեշտակները երգում են» («And the Angels sing»), «Թող այդ երազանքը» («Darn That Dream»), «Ինչ որ բան կփոխվի» («There’ll Be Some Changes Made») և շատ ուրիշներ։ 1942 թվի մայիսին Գուդմենը նկարահանվում է «Սինկոպա» («Syncopation») ֆիլմում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը և հետպատերազմյան ժամանակաշրջան
ԱՄՆ-ի մտնելը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ և ամերիկյան ֆեդերացիայի նախաձեռնությամբ, երաժշտական ձայնագրությունների ընկերություններին արգելվում է զբաղվել այդ գործունեությամբ։ Այդ ամենը ստիպում է Գուդմենին ժամանակավորապես դադարեցնել համագործակցությունը Victor RCA ընկերության հետ։ Ավարտելով իր աշխատանքը ստեղծագործությունների վրա, նա նկարահանվում է մի շարք ֆիլմերում՝ «Ծառայողական մուտք ճաշասենյակ» (« Stage Door Canteen» 1942), «Բոլորն այստեղ են» («The Gang’s All Here» 1943), «Անկեղծորեն և առանց իմպրովիզացիաների» («Sweet and Low-Down», 1944) և այլն։ 1944 թվի դեկտեմբերին Գուդմենը իր կվինտետի հետ մասնակցում է Բրոդվեյի «Յոթ արվեստ» շոուին։ Շոուն վայելում է հսկայական հաջողություն և ունենում 182 ներկայացումներ։ Իսկ վաղ 1945-ին ձայնագրություններ անելու արգելքը հանվում է և Գուդմենը կարողացավ վերադառնալ ստուդիա։ Արդեն ապրիլին լույս է տեսնում «Թեժ Ջազ» («Hot Jazz») ալբոմը, որն անմիջապես մտնում լավագույն տասը ալբոմների ցուցակը։ Նմանատիպ հաջողությունների էր սպասում նաև Գուդմենի հաջորդ «Կլինի այսպես կամ այնպես» («Gotta Be This or That»), «Սիմֆոնիա» և շատ ուրիշներ, որոնք հայտնվեցին 1945-1948 թվականներին։
Ճանապարհի ավարտ
Սկսած 1956 թվից Գուդմենը կատարում է մի շարք ճամփորդություններ ամբողջ աշխարհով, 1962 թվին այցելում Խորհրդային Միություն, ըստ այդ ուղևորության արդյունքների հրապարակում համերգային ալբոմ՝ Բենի Գուդմենը Մոսկվայում։ 1963 թվին RCA Victor ստուդիայում տեղի է ունենում Բենի Գուդմենի լեգենդար քառյակի վերամիավորումը (Բենի Գուդմեն, Ջին Կրուպա, Թեդի Ուիլսոն և Լայոնել Հեմփթոն) և մի տարի անց նրանց կողմից ձայնագրված («Կրկին Միասին») ալբոմը նորից դառնում է լավագույններից մեկը։
Հետագա տարիներին Գուդմենը համարյա չձայնագրվեց, իր վերջին մեծ աշխատանքներից էր «Բենի Գուդմանն այսօր» ալբոմը, որը լույս տեսավ 1971 թվին Ստոկհոլմում։ Մահից կարճ ժամանակ առաջ, նա ստացավ «Grammy» մրցանակ՝ «Պարենք» ալբոմի համար։
Գուդմենը մահացավ 1986 թվի հունիսի 13-ին Նյու Յորքում սրտի կաթվածից, թաղված է Սթեմֆորդում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Դիրիժորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երաժիշտներ
Ֆրանսուա Կոտի
Ֆրանսուա Կոտի (François Coty, իսկական անունը՝ Ֆրանսուա Սպոտուրնո, Joseph Marie Francois Spoturno, ), ֆրանսիացի պարֆյումեր, գործարար, թերթի հրատարակիչ, քաղաքական գործիչ և արվեստի հովանավոր։ Նա Coty օծանելիքի ընկերության հիմնադիրն էր, որն այսօր բազմազգ է։ Նա համարվում է ժամանակակից օծանելիքի արդյունաբերության հիմնադիր հայրը։
1904 թվականին նրա առաջին հաջողությունը՝ La Rose Jacqueminot օծանելիքը, սկսեց իր կարիերան։ Շուտով նա սկսեց օծանելիքներ արտահանել Ֆրանսիայից, իսկ 1910 թվականին դուստր ձեռնարկություններ ուներ Մոսկվայում, Լոնդոնում և Նյու Յորքում։ 1917 թվականի ռուսական հեղափոխության ժամանակ նրա ակտիվները Մոսկվայում, որոնք բաղկացած էին բաժնետոմսերից և միջոցներից, բռնագրավվեցին խորհրդային կառավարության կողմից, ինչը նրան դարձրեց կոմունիզմի ցմահ թշնամին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին նրա ֆինանսական հաջողությունը նրան դարձրեց Ֆրանսիայի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը՝ թույլ տալով նրան հանդես գալ որպես արվեստի հովանավոր, հավաքել արվեստի գործեր, պատմական տներ և ձգտել քաղաքական դեր խաղալ։ 1922 թվականին նա վերահսկողություն է ձեռք բերել « Le Figaro » օրաթերթի վրա։ Ֆրանսիայում սոցիալիզմի և կոմունիզմի աճը ստուգելու համար նա 1928 թվականին հիմնեց ևս երկու օրաթերթ։
1923 թվականին ընտրվել է Կորսիկայի սենատոր, 1931-1934 թվականներին եղել է Այաչոյի քաղաքապետ։
Վախենալով կոմունիզմի տարածումից՝ նա սուբսիդավորում էր աջակողմյան տարբեր շարժումներ։ 1933 թվականին, հանդիպելով քաղաքական դասի հետ, որը նա համարում էր անկարող, նա հրապարակեց պետական բարեփոխում և հիմնեց իր «Solidarité française» շարժումը, որն ավելի արմատական դարձավ նրա մահից հետո։
Նրա մահվան պահին՝ 60 տարեկան հասակում, նրա կարողությունը զգալիորեն կրճատվել է ամուսնալուծության, մամուլի կայսրության կառավարման բարձր գնի և 1929 թվականի տնտեսական ճգնաժամի հետևանքների պատճառով ։
Վաղ կյանքը և ընտանիքը
Ժոզեֆ Մարի Ֆրանսուա Սպոտուրնոն ծնվել է 1874 թվականի մայիսի 3-ին Կորսիկա նահանգի Այաչիո քաղաքում։ Նա Նապոլեոն Բոնապարտ ի մորաքրոջ՝ Իզաբել Բոնապարտի ժառանգն էր։ Նրա ծնողներն էին Ժան-Բատիստ Սպոտուրնոն և Մարի-Ադոլֆինա-Ֆրանսուազա Կոտին, երկուսն էլ ջենովացի վերաբնակիչների ժառանգները, ովքեր 15-րդ դարում հիմնադրեցին Այաչոն։ Նրա ծնողները մահացել են, երբ նա երեխա էր, իսկ երիտասարդ Ֆրանսուան մեծացել է իր մեծ տատի՝ Մարի Ժոզեֆե Սպոտուրնոյի կողմից, իսկ նրա մահից հետո՝ տատիկի՝ Աննա Մարիա Բելոնե Սպոտուրնոյի կողմից, ով ապրում էր Մարսելում ։
Զինվորական ծառայության մեջ մի քանի տարի անցկացնելուց հետո Ֆրանսուան հանդիպեց Էմանուել Արեն անունով մի կորսիկացու։ Քաղաքական գործիչ, գրող և ապագա սենատոր Արենը դարձավ Ֆրանսուայի խորհրդատուն՝ առաջարկելով նրան աշխատանք Փարիզում՝ որպես քարտուղար։ Փարիզում Ֆրանսուան ամուսնացավ Իվոն Ալեքսանդրին Լե Բարոնի հետ և վերցրեց ավելի ֆրանսիական տեսք ունեցող Կոթի անունը, որը փոխվում էր իր մոր օրիորդական ազգանվան վրա։ Նա նաև հանդիպեց Ռայմոնդ Գորիին՝ դեղագործ, ով օծանելիք էր պատրաստում և վաճառում Փարիզի իր խանութում։ Coty-ն սկսեց սովորել պարֆյումերիայի մասին Goery-ից և ստեղծեց իր առաջին բուրմունքը՝ Cologne Coty-ն ։
Պարֆյումեր
Արենի միջոցով Քոթին հանդիպեց Լեոն Չիրիսին՝ սենատոր և Չիրիս ընտանիքի անդամ, օծանելիքի երկարամյա արտադրող և տարածող։ 1903 թվականին Գրասեի Chiris գործարաններում Քոթին ուսումնասիրեց օծանելիքը և սկսեց աշխատել La Rose Jacqueminot բույրի վրա։ 1900 թվականին Փարիզ վերադառնալիս նա այցելեց Exposition Universelle (1900), (Belle Époque-ի իրադարձություն), ամուսնացավ, իսկ 1904 թվականին Քոթին սկսեց իր բույրերը վաճառել հանրախանութներին, բուտիկներին և վարսավիրանոցներին, բայց սկզբում առաջնորդվեցին փոքր հաջողությամբ ։ Նրա բախտը փոխվեց, երբ նա մի շիշ La Rose Jacqueminot գցեց Grands Magasins du Louvre-ի` Փարիզի հանրախանութի սեղանի վրա։ Բույրով գրավված հաճախորդները խուժեցին տարածքը՝ պահանջելով գնել օծանելիքը։ Քոթիի ամբողջ պաշարը մի քանի րոպեից վերացավ, և խանութը նրան առաջարկեց տեղ վաճառքի հարկում իր ապրանքների համար ։ La Rose-ի հաջողությունը Քոթիին դարձրեց միլիոնատեր և հաստատեց նրան որպես օծանելիքների աշխարհում գլխավոր խաղացող։ Քոթին հասկացավ, որ գրավիչ սրվակը էական նշանակություն ունի օծանելիքի հաջողության համար։ Չնայած La Rose-ն եկել է Baccarat-ի շշով, Քոթիի ամենահայտնի համագործակցությունը մեծ կերամիստ և ոսկերիչ Ռենե Լալիկի հետ էր։ Lalique-ը նախագծել է շշերը Coty-ի վաղ շրջանի բույրերի համար, ինչպիսիք են Ambre Antique-ը և L'Origan-ը, որոնք դարձել են բեսթսելլերներ։ Նա նաև նախագծել է Coty օծանելիքի պիտակները, որոնք տպագրվել են ոսկե ֆոնի վրա՝ բարձրացված տառերով ։ Coty-ի համար Lalique-ի դիզայնը եղել է Art Nouveau ոճով, որը տարածված էր այդ ժամանակաշրջանում և ներառում էր դասական Art Nouveau թեմաներ, ինչպիսիք են բնությունը, ծաղիկները և կանացի կերպարները ։
Բացի շշերի դիզայնի հայեցակարգի առաջամարտիկ լինելուց, Քոթին պատասխանատու էր օծանելիքը զանգվածային շուկայի համար հասանելի դարձնելու համար։ Մինչ Coty-ն օծանելիքը համարվում էր շքեղ ապրանք, որը մատչելի էր միայն շատ հարուստներին։ Coty-ն առաջինն էր, ով առաջարկեց օծանելիքներ շատ գնային կետերով։ Համատեղելով բնական էսենցիաները և սինթետիկ արտադրանքը մատակարարներից, ինչպիսին Ֆիրմենիչն է, նա կարողացավ նվազեցնել արտադրության ծախսերը։ Նա համարվում է ժամանակակից պարֆյումերիայի ստեղծողը։ Նրա օծանելիքները՝ իրենց Lalique և Baccarat սրվակներում, ուղղված էին շքեղության շուկայի վրա, բայց նա նաև օծանելիք էր վաճառում ավելի փոքր, պարզ շշերով, որոնք մատչելի էին միջին և բանվոր դասակարգի կանանց համար ։ Կոթի օծանելիքի սրվակները, թեև զանգվածային արտադրության էին, խնամքով մշակված էին շքեղության և հեղինակության պատկեր հաղորդելու համար ։ Քոթին նաև հորինել է բուրմունքների հավաքածուի գաղափարը՝ նվերների տուփ, որը պարունակում է նույնական բույրով իրեր, ինչպիսիք են օծանելիքը և համապատասխան փոշին, օճառը, կրեմը և կոսմետիկան ։
Քոթին ամփոփեց իր մոտեցումը բիզնեսին, երբ ասաց.
Տվեք կնոջը պատրաստվող լավագույն արտադրանքը, շուկայացրեք այն կատարյալ կոլբայի մեջ, գեղեցիկ իր պարզությամբ, բայց անթերի իր համով, խնդրեք դրա համար ողջամիտ գին, և դուք ականատես կլինեք այնպիսի բիզնեսի ծնունդին, ինչպիսին աշխարհն ունի։ երբեք չտեսած ։
1908 թվականին Քոթին տեղափոխեց իր արտադրական կենտրոնակայանը Սուրեսնեսում՝ Փարիզից դուրս։ Նա ձեռք բերեց սեփականություն այդ տարածքում և սկսեց կառուցել այն, ինչ կդառնա «La cité des Parfums», լաբորատորիաների և գործարանների մեծ համալիր, որոնք արտադրում էին իր արտադրանքը։ «La cité»-ն ուներ 9000 աշխատակից և կարողանում էր օրական մինչև 100000 շիշ արտադրել ։ Սա թույլ տվեց Քոթիին բավարարել իր արտադրանքի աճող պահանջարկը Ֆրանսիայում և արտերկրում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Coty-ի օծանելիքները թիվ 1-ն էին աշխարհում՝ մասնաճյուղերով Մոսկվայում, Նյու Յորքում, Լոնդոնում և Բուենոս Այրեսում, իսկ Ֆրանսուա Կոտին արդեն շատ հարուստ էր։ 1913 թվականին նրա բացառիկ գործակալը Միացյալ Նահանգներում 1910 թվականից ի վեր՝ Բենջամին Լևին, օգնեց նրան Դելավերում Coty Inc.-ի ստեղծման գործում։ 1913 թվականին 1910 թվականին ԱՄՆ-ում նրա բացառիկ գործակալ Բենջամին Լևին օգնեց նրան Coty Inc-ի ստեղծման գործում Դելավերում։ 1917 թվականին, ռուսական հեղափոխության թոհուբոհի ժամանակ, նրա խանութները, գործարանները, բաժնետոմսերը, հաշիվները և ավանդները Մոսկվայի Կրեդիտ Լիոնում (այն ժամանակ մոտ 4 միլիոն ֆրանկ) բռնագրավվեցին բոլշևիկների կողմից ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ֆրանսիական օծանելիքի պահանջարկը արագ տեմպերով աճեց։ Պատերազմի ժամանակ շատ ամերիկացի զինվորներ տեղակայված էին Ֆրանսիայում, և նրանք ետ էին բերում Coty օծանելիքները իրենց կանանց և հարազատներին։ Քոթին գիտակցեց ամերիկյան եկամտաբեր շուկայի կարևորությունը և սկսեց իր արտադրանքը տարածել Միացյալ Նահանգներում ։
1921 թվականին, գործադիր Ժան Դեսպրեսի օգնությամբ, Քոթին Նյու Յորքում ստեղծեց ամերիկյան դուստր ձեռնարկություն, որը կզբաղվեր իր արտադրանքի հավաքմամբ և բաշխմամբ ամերիկյան շուկայում (Coty’s headquarters at No. 714 Fifth Avenue is now a registered landmark after restoration of Lalique’s windows. ): (Քոթիի շտաբը հինգերորդ պողոտա 714 հասցեում այժմ գրանցված տեսարժան վայր է Լալիկի պատուհանների վերականգնումից հետո ): Ամերիկյան գրասենյակները հավաքում էին իրենց սեփական Coty արտադրանքը փարիզյան գործարանների կողմից ուղարկված հումքից՝ այդպիսով խուսափելով ԱՄՆ-ում շքեղ ապրանքների բարձր մաքսատուրքերից։ Սա թույլ տվեց Coty-ին առաջարկել ավելի մրցունակ գներ իր արտադրանքի համար։ Հետագայում լրացուցիչ դուստր ձեռնարկություններ ստեղծվեցին Միացյալ Թագավորությունում և Ռումինիայում ։
Շուտով Քոթին ընդլայնեց իր արտադրանքի գիծը՝ ներառելով կոսմետիկա և մաշկի խնամք, և ընդլայնեց իր բաշխիչ ցանցը դեպի Եվրոպա, Ասիա և Լատինական Ամերիկա։ 1925 թվականին աշխարհում 36 միլիոն կին օգտագործում էր Coty դեմքի դիմափոշիներ ։ Նրա ամենահայտնի արտադրանքը Air-spun դեմքի դիմափոշին էր, որը թողարկվեց 1934 թվականին։ Coty-ն համագործակցեց հայտնի զգեստների դիզայներ Լեոն Բակստի հետ՝ Air-spun փոշի տուփի տեսքը ստեղծելու համար ։ Այն այնքան հայտնի դարձավ, որ դրանից անմիջապես հետո Քոթին թողարկեց Air-spun փոշին, որը բուրում էր իր ամենահայտնի օծանելիքներով, ինչպիսիք են L'origan-ը և Emeraude-ը ։
Հովանավորչություն
Կոտին Ֆրանսիայի ամենահարուստ մարդկանցից մեկն էր. 1929 թվականին նրա կարողությունը գնահատվում էր 34 միլիոն ԱՄՆ դոլար ։ Նրա հարստությունը թույլ տվեց նրան դեր խաղալ Années folles-ի ժամանակ՝ ֆինանսապես ֆինանսավորելով գեղարվեստական, վաղ ավիացիոն ձեռնարկումները և գիտական ձեռնարկումները։ Նրա հովանավորությունը ներառում էր աջակցել իր հայրենի Կորսիկային, մասնակցել Այաչիո քաղաքի էլեկտրական ենթակառուցվածքի զարգացմանը, մատչելի բնակարանների կառուցմանը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի հուշարձանի հիմնմանը ։ Նա ֆինանսական աջակցություն է ցուցաբերել Ֆրանսիայի օլիմպիական կոմիտեին 1928 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի համար, ինչպես նաև 1930 թվականին Ատլանտյան օվկիանոսը Փարիզից Նյու Յորք անցնելով Ատլանտյան օվկիանոսը Փարիզից Նյու Յորք անցնելու Կոստեսի և Բելոնտեի փորձերին, ինչպես նաև օդաչուներ Ժոզեֆ Լե Բրիքսի և Ռենեի ողբերգական փորձին։ Մեսմին, գերազանցելու հեռավոր թռիչքների համաշխարհային ռեկորդը ։ Քոթիի ներդրումները հավելյալ աջակցեցին ֆիզիկոս Էդուարդ Բրանլիի (ռադիոհաղորդակցության նախակարապետ) նոր հետազոտական լաբորատորիայի ստեղծմանը Փարիզի կաթոլիկ ինստիտուտում և աջակցություն տրամադրեցին բազմաթիվ արվեստագետների, ինչպես նաև Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիային ։
Թերթի հրատարակիչ և քաղաքականություն
Եվս մեկ անգամ հիասթափված՝ 1928 թվականին Քոթին թողարկեց L'Ami du peuple թերթը՝ ուղղված բանվոր դասակարգին։ Այն շատ ավելի ցածր գնով, քան մյուս մրցակից թերթերը, շուտով ձեռք բերեց հսկայական ընթերցող։ L'Ami du peuple-ում երկար հոդվածների շարքում նա գրել է հրահրող հոդվածներ, որոնք աննկատ չեն մնացել ։ 1933 թվականի հուլիսի 1-ին նա դատարանում մեղավոր ճանաչվեց Ֆրանսիայում հրեական պատերազմի վետերանների խմբերի դեմ զրպարտության համար, իսկ 1933 թվականի սեպտեմբերին նա հեռագիր ուղարկեց Ժնևի հրեական համայնքին, որտեղ նա հրաժարվեց իր հակահրեական մեղադրանքներից և խնդրեց, որ հեռագիրը կարդալ հրեական համաժողովում հրեական համաշխարհային կոնգրեսի համար ։