cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իդա Մաք-Քինլի
Հիվանդություն
Ունենալով փխրուն և նյարդային բնավորություն, տիկին Մաք-Քինլին վերջնականապես կոտրվեց իր մոր և երկու մանկահասակ երեխաների մահից։ Նրա մոտ էպիլեպսիայի նոպաներ են եղել, և նա լիովին կախվածություն է ունեցել ամուսնուց ։ Նրա նոպաները երբեմն տեղի են ունեցել աշխարհիկ միջոցառումներում, օրինակ՝ Մաք-Քինլիի առաջին պարահանդեսում՝ մարզպետի պաշտոնում։ Մինչև կյանքի վերջ լինելով հաշմանդամ՝ նա միշտ եղել է հողաթափերով։
Երեխաներ
Իդան և Ուիլյամը ունեցել են երկու երեխա (երկուսն էլ մահացել են մանուկ հասակում).
ԱՄՆ առաջին տիկին
Միսիս Մաք Քինլին 1901 թվականին ամուսնու հետ մեկնել է Կալիֆոռնիա, սակայն առողջական վիճակի վատթարացման պատճառով Սան Ֆրանցիսկոյում տուրը չեղյալ է հայտարարվել ։
Կյանքի վերջին տարիներ և մահ
1901 թվականի սեպտեմբերին Բուֆալոյում իր ամուսնու սպանությունից հետո Իդա Մաք Քինլին կորցրել է ապրելու կամքը։ Ամուսնու հուղարկավորությանը նա ներկա չի գտնվել։ Իր կյանքի մնացած վեց տարիները քույրն էր հոգ տանում նրա մասին։ Իդա Սաքստոն Մաք-Քինլին մահացել է 1907 թվականի մայիսի 26-ին Օհայոում ։
Ժառանգություն
Տունը, որտեղ Իդան անցկացրել է մանկությունը, պահպանվել է։ Բացի այդ, պահպանվել է այն տունը, որտեղ Մաք-Քինլիի ամուսիններն ապրել են 1878-1891 թվականներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ
Անտոնինա Գունչենկո
Անտոնինա Վասիլևնա Գունչենկո (Антонина Васильевна Гунченко, ամուսնոությունից հետո՝ Սելեսկերիդի, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1967)։ Դերասան Մաքսիմ Գրեկովի կինը (1922-1965) ։
Կենսագրություն
Անտոնինա Գունչենկոն ծնվել է 1924 թվականի հուլիսի 3-ին Օդեսայում։ 1945 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի Բ. Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան, որն ավարտել է 1949 թվականին (Աննա Օրոչկոյի արվեստանոց) ։
Ուսումնարանն ավարտելուց անմիջապես հետո ընդունվել է Ե. Վախթանգովի անվան թատրոն, որտեղ աշխատել է մինչև ստեղծագործական կյանքի վերջ՝ 1949-1995 թվականներ։ 45 տարի աշխատել է միևնույն բեմում՝ դառնալով թատրոնի առաջատար դերասանուհիներից մեկը ։ Կինոյում նկարահանվել է հազվադեպ։
Անտոնինա Գունչենկոն մահացել է 2004 թվականի մարտի 10-ին Մոսկվայում՝ երկրորդ կաթվածից հետո։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը (հողակտոր №25) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օդեսա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կարեն Ալեն
Կարեն Ալեն (Karen Jane Allen, ), ամերիկացի դերասանուհի, Ինդիանա Ջոնսի արկածների մասին ֆիլմերում Մերիոն Ռեյվենվուդի դերակատարը։
Կարիերա
1978 թվականին կայացել է Ալենի դեբյուտը «Գազանանոց» ֆիլմում, իսկ 1981 թվականին Սթիվեն Սփիլբերգի «Ինդիանա Ջոնս։ Կորուսյալ տապանը որոնելիս» ֆիլմում դերը դերասանուհուն բերում հաղթանակ «Սատուրն» մրցանակաբաշխությանը «Լավագույն դերասանուհի» կատեգորիայում։
1982 թվականին Ալենը առաջին անգամ խաղացել է Բրոդվեյի թատրոնում, Ուիլյամ Գիբսոնի «Երկուշաբթի հրաշքից հետո» պիեսում։ Մի քանի փոքր դերերից դերերից հետո 1984 թվականին նա նկարահանվում է գիտաֆանտաստիկ «Մարդը աստղից» ֆիլմում՝ խաղալով գլխավոր դերերից մեկը Ջեֆ Բրիջեսի հետ։ Ջենի Հեյդենի դերի համար Ալենը առաջադրվում է «Սատուրն» մրցանակի։
Ընդմիջումից հետո, որի ընթացքում դերասանուհին խաղացել է հիմնականում բեմում, 1987 թվականին նա մասնակցում է Թենեսի Ուիլյամսի «Ապակե գազանանոց» պիեսի կինոտարբերակում, որի ռեժիսորը Փոլ Նյումանն էր, իսկ գլխավոր դերերում էին Ջոն Մալկովիչը և Ջոան Վուդվարդը։ Մեկ տարի անց խաղում է Բիլ Մյուրեյի հերոսի ընկերուհու դերը «Նոր սուրբծննդյան հեքիաթ» ֆիլմում։
2000 թվականին Կարեն Ալենը նկարահանվում է «Օրենք և կարգ. Հատուկ կորպուս» սերիալի երկրորդ սեզոնի 21-րդ սերիայում։
2008 թվականին Ալենը կրկին վերադառնում է էկրաններ Ինդիանա Ջոնսի ընկերուհու դերում, «Ինդիանա Ջոնսը և բյուրեղապակյա գանգերի թագավորությունը» ֆիլմում։
Անձնական կյանքը
1989 թվականին Ալենը ամուսնացել է ամերիկացի դերասան Կեյլ Բրաունիի հետ, ում հետ խաղացել է «Մրցակից» ֆիլմում։ 1990 թվականին զույգն ունեցել է որդի՝ Նիկոլասը, իսկ 1998 թվականին Ալենը և Բրաունին ամուսնալուծվել են։
Որդու ծնունդից հետո դերասանուհին կենտրոնացած է եղել նրա դաստիարակության վրա և հայտնվել է միայն փոքր դերերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մերիլենդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Ջուզեպպե Կոնտե
Ջուզեպպե Կոնտե (Giuseppe Conte, ), իտալացի պետական և քաղաքական գործիչ, մասնագիտությամբ՝ իրավաբան։ 2018 թվականի հունիսի 1-ից մինչև 2021 թվականի փետրվարի 13-ը եղել է Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետության վարչապետիը։
Կենսագրություն
Ջուզեպպե Կոնտեն ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 8-ին Ֆոջայի Վոլտուրարա Ապուլա փոքրիկ բնակավայրում։ Նրա հայրը՝ Նիկոլա Կոնտեն, եղել է համայնքային խորհրդի քարտուղար, իսկ մայրը՝ Լիլինա Ռոբերտին՝ ուսուցչուհի։ Ջուզեպպեն եղել է ընտանիքի երկրորդ զավակը՝ Մարիա Պիայից հետո։ Վաղ տարիքում Ջուզեպպեի ընտանիքը Վոլտուրարա Ապուլայից տեղափոխվում է Սան Ջովաննի Ռոտոնդո, որտեղ էլ անցնում է ապագա երկրի ղեկավարի պատանեկությունը։ Ըստ վերջինիս մանկության ընկերների՝ նա եղել է բավականին կրոնական անձնավորություն և բազմիցս այցելել է կաթոլիկ եկեղեցում սրբացվող Պադրե Պիոյի գերեզմանին։ Դպրոցում բավականին լավ է սովորել։ 1988 թվականին ավարտել է Հռոմի «Լա Սապիենցա» համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը, որից հետո աշխատանքային գործունեություն ծավալել ազգային գիտահետազոտական կենտրոնում։
Քաղաքական գործունեություն
2018 թվականի մարտի 4-ին Իտալիայում տեղի են ունենում խորհրդարանական ընտրություններ, որի արդյունքները մնում են անորոշ, քանի որ ոչ մի կուսակցություն կամ դաշինք չէր հավաքել ձայների բացարձակ մեծամասնություն։ Մայիսի 20-ին Լուիջի դի Մայոյի և դաշնային քարտուղար Ջուզեպպե Կոնտեի միջև տեղի ունեցած բանակցություններից հետո որոշվում է փոխզիջման միջոցով Իտալիայի կառավարության ղեկավարի պաշտոնը հանձնել Ջուզեպպե Կոնտեին։ Մայիսի 22-ին իտալական մամուլը սկսում է բացահայտել Կոնտեի նախընտրական ծրագրի սխալները։ Այդ սխալները հիմնականում վերաբերվում էին համալսարանական կրթության վերաբերյալ բարեփոխումների ծրագրերին։
Շուտով Կոնտեի վարած քաղաքականությունն Իտալիայում քաղաքական ճգնաժամ է առաջ բերում։ Դա մեծապես վերաբերվում էր Կոնտեի ձևավորած կառավարության անդամների ընտրությանը։ Հանդես գալով հանրության առջև՝ Իտալիայի նախագահ Սերջիո Մատարելլան հայտնում է, որ հավանություն է տալիս Ջուզեպե Կոնտեի առաջարկած նախարարական բոլոր թեկնածուներին՝ բացառությամբ էկոնոմիկային նախարարի պաշտոնում առաջադրված 81-ամյա Պաոլո Սավոնայի թեկնածության, որովհետև «եվրահոռետես» քաղաքական ուժերի կողմից առաջարկած թեկնածուին նման պաշտոնում հաստատելը կարող է վնաս հասցնել Իտալիայի տնտեսությանը։ Ըստ որոշ վերլուծաբանների՝ Մատարելլայի այս քայլը կարող էր հանգեցնել իմպիչմենտի։ Կառավարության ղեկավարի և նախագահի միջև երկարատև բանակցություններից հետո փոխզիջումների միջոցով ճգնաժամը հաղթահարվում է։ 2018 թվականի հունիսի 1-ին Ջուզեպպե Կոնտեն ընտրվում է Իտալիայի վարչապետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Իտալացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Հռոմի Սապիենզա համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պետական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի փաստաբաններ Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ
No.6 Collaborations Project
No.6 Collaborations Project (, նաև հայտնի է` No.6), անգլիացի երգիչ և երգահան Էդ Շիրանի չորրորդ ստուդիական ալբոմը ։ Այն թողարկվել է 2019 թվականի հուլիսի 12-ին Asylum Records և Atlantic Records լեյբլներում։ Ալբոմը Շիրանի 2011 թվականի «No. 5 Collaborations Project» մինի ալբոմի շարունակությունն է և ներառում է համագործակցություններ մի շարք հրավիրված արտիստների հետ, ներառյալ Ջասթին Բիբերի, Կամիլա Կաբելոյի, Թրևիս Սքոթի, Էմինեմի, 50 Cent-ի, Քարդի Բիի, Յանգ Թագի, Սքրիլլեքսի, Բրունո Մարսի և այլոց, ներառյալ բրիտանացի ռեփերներ Stormzy-ի, J Hus-ի և Դեյվի մասնակցությամբ։
Ռիկի Տիկի Տավի (այլ կիրառումներ)
Ռիկի Տիկի Տավի, կարող է վերաբերել՝
Աուգուստ Ալլե
Աուգուստ Ալլե (August Alle, 31 օգոստոսի, 1890, Վիլյանդի, Էստոնիա - 8 հուլիսի, 1952, Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի գրող և բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Աուգուստ Ալլեն ծնվել է 1890 թվականի օգոստոսի 31-ին Էստոնիայի Վիլյանդի քաղաքում ՝ քարտաշի ընտանիքում։ Դպրոց է հաճախել Վիլյանդիում ու Նառվայում։ Որպես դեղագործի աշակերտ աշխատել է Կուբանում ու Սիմբիրսկում։ Հետագայում որպես տնային ուսուցիչ աշխատել է Վիլնյուսում։ 1915 թվականին Ռուսաստանի Օրյոլ քաղաքում հանձնել է չափահասության ատեստատի քննություններ։ 1915 թվականից մինչև 1918 թվականը Աուգուստ Ալլեն սովորել է Սարատովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։
Այնուհետև տեղափոխվել է Էստոնիա, որտեղ աշխատել է որպես լրագրող ու ծառայող։ 1937 թվականին Աուգուստ Ալլեն ավարտել է Տարտուի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, ինչից հետո աշխատանքի է ընդունվել որպես երդվյալ հավատարմատարի օգնական ։
Իր առաջին գրական ստեղծագործությունները Աուգուստ Ալլեն տպագրել է 1911 թվականին։ Նրա ստեղծագործությունների առաջին ժողովածուն՝ «Üksinduse saartele» («Մենության կղզիներում»), լույս է տեսել 1918 թվականին։ 1921 թվականին նա հրատարակել է իր երկերի «Carmina barbata» ժողովածուն։ Աուգուստ Ալլեն էստոնացի առաջին գրողներից էր, որ իր գրական ստեղծագործություններում անդրադարձավ 1917 թվականի հոկտեմբերյան իրադարձություններին։ Գրել է մի շարք սատիրական ֆելիետոններ, որոնցում ծաղրել է էստոնական բուրժուազիան։ 1930-ական թվականների ստեղծագործություններում նա քննադատել է գերմանական ու էստոնական ֆաշիզմը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին գրել է էպիգրամներ, բանաստեղծություններ ու ֆելիետոններ, որոնցում արտահայտել է իր ատելությունը նացիստական Գերմանիայի նկատմամբ ։
Աուգուստ Ալլեն կապված է եղել «Սիուրու» գրական խմբակի հետ, որի անդամ է դարձել 1919 թվականին։ 1940 թվականին Էստոնիայում տեղի ունեցած Հունիսյան հեղափոխությունից հետո Աուգուստ Ալլեն որպես խորհրդական աշխատել է լուսավորության նախարարությունում, ապա եղել է Հեղինակային իրավունքների պահպանության միության քարտուղար, Էստոնացի խորհրդային գրողների միության կազմկոմիտեի անդամ և «Վիյսնուրկ» ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։ 1941 թվականին եղել է Էստոնական ԽՍՀ Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդին կից արվեստի հարցերով վարչության նախագահի տեղակալ ։ 1942 թվականին դարձել է Կոմունիստական կուսակցության անդամ ։ Պատերազմի ժամանակ գտնվելով թիկունքում՝ ղեկավարել է Էստոնիայի Կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի տպագրության բաժինը։ 1945-1946 թվականներին եղել է Էստոնական ԽՍՀ արդարադատության նախարարի տեղակալը ։ 1946 թվականից մինչև 1952 թվականը Աուգուստ Ալլեն եղել է «Լոոմինգ» ամսագրի խմբագիրը ։
Աուգուստ Ալլեն մահացել է 1952 թվականի հուլիսի 8-ին Տալլինում ։ Թաղված է Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Էստոնացի գրողներ Կատեգորիա:Էստոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Իջևանից (գետակ)
Իջևանից, գետակ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Աղբերք գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Վարդենիսի լեռների հարավային լանջերից և Աղնջաձոր գյուղից 1 կմ հյուսիս միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 9 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի գետեր Կատեգորիա:Աղբերիք գետի վտակներ
Բել լոկ դ'Ուրժել
Բել լոկ դ'Ուրժել (Bell-lloc de Urgel, Bell-lloc d'Urgell), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Լեիդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պլա դը Ուրժել շրջանում։ Տարածքը կազմում է 34,9 կմ²։ Բնակչությունը՝ 2448 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Աղուլներ
Աղուլներ, ազգություն Հյուսիսային Կովկասում, բնակեցված հատկապես Դաղստանում։ Բնակվում են Դաղստանի Ագուլսկի, Կուրախսկի, Տաբասարանսկի և Դերբենտի շրջաններում։ Ագուլների մեծամասնությունը Սուննի իսլամի հետևորդներ են։ Փոքր թվով ագուլներ բնակվում են Ուկրաինայում, Ադրբեջանում և Ղազախստանում։ Ագուլները էթնիկ կապերով մոտ են լեզգիներին։ Ներկայումս ագուլների թիվը կազմում է մոտ 34 200 մարդ
Նիկոլաևկա (Օկտյաբրսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուփսալայի Մայր տաճար
Ուփսալի Մայր տաճար (Uppsala domkyrka), գլխավոր տաճար Շվեդիայում։ Շվեդիա քաղաքի լյութերական արքեպիսկոպոսարան, գտնվում է Շվեդիա պետության Ուփսալա քաղաքի կենտրոնում։ Տաճարի բարձրությունը 118,7 մետր է։
Շինարարություն և պատմություն
Տաճարի շինարարությունը սկսվել է 1287 թվականին և տևել շուրջ 150 տարի։ Միայն 1435 թվականին տեղի ունեցավ տաճարի բացումը։ Մինչև 1557 թվականը եղել է Շվեդիա քաղաքի ՈՒփսալի Մայր տաճարի կաթոլիկ արքեպիսկոպոսարան։
1702 թվականին, Մայր տաճարը մեծապես վնասվել է հրդեհի պատճառով։ Վերանորոգումից հետո փոքր աշտարակը փոխարինել են բարձր աշտարակի, իսկ գմբեթը՝ վերակառուցել բարոկկո ոճով։ 1885-1893 թվականներին անցել է երկրորդ վերանորոգումը, որից հետո շենքը ձեռք է բերել գոթական տեսք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գոթական ճարտարապետությունը Շվեդիայում
Իրգան (գետ)
Իրգան, Երկայն , գետ Հայաստանի Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Ջավախքի լեռների արևելյան լանջերից և թափվում Մեծավանի ջրամբար։ Երկարությունը՝ 19 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գետեր
Օֆիս (հեռուստասերիալ, ԱՄՆ)
«Օֆիս» (The Office, թարգ.՝ գրասենյակ), ամերիկյան հեռուստասերիալ, սիթքոմ։ Եթեր է հեռարձակվել 2005 թվականի մարտի 24-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 16-ը՝ ունենալով 9 եթերաշրջան և 201 թողարկում ։ Միացյալ Նահանգների ծածկույթում հեռարձակվել է «NBC» հեռուստացանցով և հանդիսանում է բրիտանական արտադրության («BBC») համանուն սիթքոմի ամերիկյան տարբերակը։
Ամերիկյան հանդիսատեսների համար նախատեսված ադապտացիան կատարվել է Գրեգ Դենիելսի կողմից, ով շոշափելի սցենարիստական ներդրումներ է ունեցել «Շաբաթ երեկոյան ուղիղ եթերում», «Բլրի արքան» և «Սիմփսոններ» հեռուստաշոուներում։
Հեռուստասերիալը կենտրոնանում է «Դանդեր Միֆլին» կոչվող թղթավաճառ ընկերության սկրենտոնյան մասնաճյուղում տեղի ունեցող ամենօրյա եռուզեռի վրա։ Գլխավոր հերոսներին մարմնավորում են Սթիվ Կարելը, Ռեյն Ուիլսոնը, Ջոն Կրասինսկին, Ջեննա Ֆիշերը և այլք։ Գլխավոր դերակատար Կարելը, յոթերորդ եթերաշրջանի վերջնամասում որոշում է հեռանալ նախագծից ։
Ի տարբերություն առաջին եթերաշրջանի միջին ընդունելությանը, հեռուստասերիալի հետագա եթերաշրջանները (մասնավորապես՝ 2-5) քննադատների շրջանում խիստ բարձր գնահատականների են արժանանում և առաջադրվում բազմաթիվ հեռուստատեսային մրցանակների, մասնավորապես՝ 4 պրայմթայմ Էմմի մրցանակի, (այդ թվում՝ «Լավագույն հումորային հեռուստասերիալ» անվանակարգում)։
2007 թվականին հեռուստասերիալը տեղ է գտել «Թայմ» ամսագրի «Բոլոր ժամանակների 100 լավագույն հեռուստաշոուների» ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիթքոմներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Ահարոն Մեհնունի
Ահարոն եպիսկոպոս Մեհնունի, հայ հոգևորական, Մեհնունիքի եպիսկոպոս (7-րդ դար) ։
Դվինի եկեղեցական ժողով
607 թվականին մասնակցել է Դվինում տեղի ունեցած եկեղեցական ժողովին, որը գումարվել էր Աբրահամ Ա Աղբաթանեցու և Սմբատ Բագրատունի իշխանի օրոք, հոգևորականների և աշխարհականների մասնակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Հայ եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Մեհնունիքի եպիսկոպոսներ
Նովայա Բախմուտովկա (Օկտյաբրսկի շրջան)
Նովայա Բախմուտովկա (Новая Бахмутовка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Արտեմոսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 365 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոպլիկի բիծ
Նոբելյան մրցանակակիր Ջոն Էնդերս Ֆրենկլինիը և Թոմաս Փիբլսը, ովքեր առաջին անգամ առանձնացրել են կարմրուկի վիրուսը, իրենց նմուշները ստանում էին այն հիվանդներից որոնց մոտ հայտնաբերվում էին կոպլիկի բծեր ։
Պատմություն
Կոպլիկի բիծը անվանվել է ի պատիվ Հենրի Կոպլիկի(1858-1927թ.), լինելով մանկաբույժ նա առաջին անգամ նկարագրել է այս ախտանիշը, հատուկ նշելով՝ դրա կարևորությունը կարմրուկի ախտորոշման և բաց չթողնման գործում ։ Նա հրապարակել է երկու հոդված, որից մեկում գունավոր պատկերով նկարագրել է այս բիծը ։ 1903 թվականին անհայտ հեղինակը հղում է կատարում  Կոպլիկի գրքին` «Նորածնային և մանկական հիվանդություններ»-ին նշելով արդեն հայտնի բծի գունավոր նկարագրությանը։
Որոշ հեղինակներ կոպլիկի բծի առաջին նկարագրությունը վերագրում են Ռեուբոլդ Վյուրցբուրգին(1854) կամ Յուհան Մուրեյ Անդրեասին (1740-1791)։ Մինչև Կոպլիկը 1874 թվականին գերմանացի թերապևտ Կառլ Յակոբ Ադոլֆ Քրիստիան Գերհարը (1833-1902), 1879 թվականին դանիացի բժիշկ Ֆլինդը և 1985 թվականին ռուս մանկաբույժ Նիլ Ֆիլատովը նույնպես նկարագրել են նմանատիպ բծեր հիվանդների մոտ ։ Կոպլիկը ծանոթ էր Ֆիլատովի աշխատությանը, սակայն այն համար էր փաստազուրկ, չապացուցված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ Կատեգորիա:Մանկական հիվանդություններ
Իրիցաջուր (գետակ)
Իրիցաջուր, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Սուրբ լեռան հյուսիսային լանջերից և թափվում Սպանդարյանի ջրամբար։ Երկարությունը՝ 3 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Սպանդարյանի ջրամբարի ավազանի գետեր
Իտալիայի ռազմածովային ուժեր
Իտալիայի ռազմածովային ուժեր (Marina Militare - Ռազմածովային նավատորմ), Իտալիայի Հանրապետության զինված ուժերի տեսակներից մեկը։ Ռազմածովային ուժերը ստեղծվել են 1946 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից, Թագավորական ռազմածովային ուժերի լուծարումից հետո։ 2014 թվականի օգոստոսի տվյալների համաձայն՝ իտալական ռազմածովային նավատորմի թվաքանակը կազմել է 30 923 մարդ, իսկ սպառազինության մեջ եղել է շուրջ 184 նավ, ներառյալ ոչ մեծ օժանդակ նավեր ։
Պատմություն
Իտալական ռազմածովային նավատորմն առաջացել է Իտալիայի մասնատված պետությունների միացումից հետո իտալական զինված ուժերի ստեղծման ընթացքում ։
1911-1912 թվականների իտալա-թուրքական պատերազմի ընթացքում իտալական ռազմածովային նավատորմի նավերը Հյուսիսային Աֆրիկայում ապահովել են էքսպեդիցիոն զորքերի գործողությունները։
1915 թվականից մինչև 1918 թվականը իտալական նավատորմը մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։
Իտալական նավատորմի նավերն Անտանտի երկրների ուժերի կազմում մասնակցել են Խորհրդային Ռուսաստանում ռազմական միջամտությանը, որի ընթացքում 1920 թվականի հուլիսի 21-ին Սև ծովում խորհրդային ականապատ պատնեշը պայթել և խորտակվել է իտալական «Ռակիա» ականակիրը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին Արևմտյան Եվրոպայում Իտալական նավատորմն իր կազմում ունեցել է հետևյալ նավերը՝
1943 թվականի սեպտեմբերին Իտալիայի ռազմածովային նավատորմի համար Երկրորդ համաշխարհային պատերազմն ավարտվել է, սեպտեմբերի 3-ին Կասիբիլում, խստագույն գաղտնիության պայմաններում, ստորագրվել է Իտալիայի և նրա զինված ուժերի կապիտուլյացիան, և դաշնակիցներին հանձնելու համար իտալական նավատորմին հրամայվել է ժամանել Մալթա ։
Նշանակություն
Իտալիայի ռազմածովային ուժերի գլխավոր շտաբի պետի հրահանգի համաձայն՝ իտալական ռազմածովային ուժերը ներկայումս նախատեսված են ազգային տարածքի անձեռնմխելիության, երկրի, աշխարհի տարբեր տարածաշրջաններում ՆԱՏՕ և Եվրամիության շահերի պաշտպանության, ինչպես նաև միջազգային ճգնաժամերի լուծման և աղետների և արտակարգ իրավիճակների պայմաններում հատուկ խնդիրների կատարման համար, որոնք պահանջում են շտապ միջամտություն ։ Իտալական ռազմածովային նավատորմի նոր խնդիրներին են վերաբերում՝ միջազգային ահաբեկչության բոլոր դրսևորումների դեմ պայքարը և մասնակցությունը տարբեր բնույթի և մասշտաբի հակաճգնաժամային գործողություններին։ Գործող իտալական ռազմածովային ռազմավարությամբ նախատեսվում է ազգային ռազմածովային ուժերի ներկայության հնարավորությունը Միջերկրական, Կարմիր և Սև ծովերում, ինչպես նաև Հնդկական օվկիանոսի ավազանում The command structure is depicted below ։
Ռազմածովային նավատորմ
2006 թվականի դրությամբ՝ Իտալիայի ռազմածովային նավատորմի կազմում եղել են 56 ռազմային նավեր։ 2009 թվականի դրությամբ՝ Ռազմածովային նավատորմում եղել են 6 սուզանավեր, 2 թեթև ավիակիրներ, 2 էսկադրային ականակիրներ, 14 ֆրեգատներ, 8 կորվետներ, 3 դեսանտա-ուղղաթիռային նավեր ։
Բանգլադեշի կառավարությունը 2015 թվականի մարտի 4-ին հաստատել է երկրի նոր կազմավորված առափնյա պահպանության համար իտալական նավատորմի կազմից Minerva տիպի չորս կորվետերի ձեռքբերումը, ընդ որում գնման արժեքը կազմել է 105 մլն եվրո։ Նավերը Բանգլադեշին փոխանցվել են 2016 և 2017 թվականներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի զինված ուժեր Կատեգորիա:Ռազմածովային ուժեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Ռազմածովային նավատորմ Կատեգորիա:1946 հիմնադրումներ Եվրոպայում
Վինիոլս ի էլս Արս
Վինիոլս ի էլս Արս (Vinyols i els Arcs), մունիցիպալիտետ Կատալոնիայում։ Գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Կամպ շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 10,78 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1887 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 68 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Նովոգրիգորիևկա (Օկտյաբրսկի շրջան)
Նովոգրիգորիևկա (Новогригорьевка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոկուտովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կամբրոն
Կամբրոն (Cambron), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 729 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Բոլեսլավեց
Բոլեսլավեց (Bolesławiec; Bunzlau), քաղաք Լեհաստանի հարավարևմտյան մասում՝ Ստորինսիլեզյան վոևոդության նույնանուն շրջանում, որի վարչական կենտրոնն է։ Միաժամանակ կատարում է Բոլեսլավեցի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնի գործառույթներ՝ առանց այդ համայնքի կազմի մեջ մտնելու։ Համարվում է ինքնավար քաղաքային համայնք։ Զբաղեցնում է 23,57 քառակուսի կիլոմետր տարածք2. : 13-րդ դարում հիմնադրված այս բնակավայրը հարյուրամյակներ շարունակ համբավվել է իր խեցեղեն արտադրանքով։ Պահպանվել է Բոլեսլավեցի հին քաղաքամասը՝ որպես պատմա-ճարտարապետական ժառանգություն։
Աշխարհագրություն
Ընկած է Օդրայի ձախակողմյա վտակ Բոբր գետի զույգ ափերին, Սիլեզիա-Լուժիկյան ցածրավայրում, Ստորինսիլեզյան վոևոդության վարչական կենտրոնից՝ Վրոցլավից, 123 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք, Ելենյա Գուռայից 54 կիլոմետր դեպի հյուսիս, Գերմանիայի Դրեզդեն քաղաքից 156 կիլոմետր դեպի արևելք ։
Բնակչություն
Լեհաստանի կենտրոնական վիճակագրական ծառայության տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ եղել է 39 464: Բնակչության միջին խտությունը կազմել է 1 674 մարդ/կմ2. population_as_of = 30 June 2021 :
Բոլեսլավեցն առավել շատ բնակիչ ունեցել է 1993 թվականիին՝ 44 711 :
Քույր քաղաքներ
Բոլեսլավեցի քույր քաղաքներն ենBolesławiec is twinned with :՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի համայնքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
Աղան Խորխոռունի
Աղան եպիսկոպոս Խորխոռունի, հայ հոգևորական, Խորխոռունիքի եպիսկոպոս (6-րդ դար) ։
Դվինի եկեղեցական ժողով
506 թվականին մասնակցել է Դվինում տեղի ունեցած եկեղեցական ժողովին, որը գումարվել էր Բաբկեն Ա Ոթմսեցի կաթողիկոսի օրոք, Վրաց կաթողիկոսի և Աղվանից եպիսկոպոսի մասնակցությամբ, հոգևորականների և աշխարհականների մասնակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Հայ եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Խորխոռունիքի եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Խորխոռունիներ
Ֆալուն
Ֆալուն (Falun), քաղաք Շվեդիայում, Դելարնայի մարզի վարչական կենտրոնը։
Տեղագրությունը
Քաղաքը գտնվում է Շվեդիայի կենտրոնական հատվածում, Ստոկհոլմից 230 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Քաղաքով անցնում է Էլե-Օսլո E16 եվրոպական երթուղին։
Քաղաքի զինանշան
Զինանշանն իրենից ներկայացնում է «Վեներայի հայելու» 3 պատկեր՝ քաղաքի պատի վրա։ Վեներայի երեք նշանները ցույց են տալից քաղաքը հիմնադրող երեք կանանց։
Տնտեսություն
Արդյունաբերության մեջ են մտնում ավտոմեքենաշինությունը և քիմիական արդյունաբերությունը։
Սպորտ
Քաղաքը համարվում է դահուկասպորտի կենտրոնը։ «Լուգնետ» սպորտհամալիրում անցկացվել են 1954, 1974, 1993 և 2015 թվականի դահուկներով սպորտի ձևերի աշխարհի առաջնությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքներ
Կարճօրյա բույսեր
Կարճօրյա բույսեր, արևադարձային և մերձարևադարձային բույսեր, որոնք ծաղկման համար պահանջում են կարճ՝ 12 ժ և ավելի պակաս լուսային օր։ Բարեխառն գոտու պայմաններում կարճօրյա բույսերը ծաղկում են ամառվա վերջում և աշնանը։ Կարճօրյա բույսերից են՝ ծխախոտի, բամբակենու որոշ սորտեր, հացազգիներից կորեկը, չալթուկը են։ Ծաղկաբուծության, սելեկցիայի մեջ արհեստականորեն, հատուկ ֆոտոպերիոդիկ տնակներում, ցերեկը կարճացնելով, ստիպում են բույսերին ծաղկել կամ սերմնակալել ցանկացած ժամանակ։ Սելեկցիայի միջոցով ստացվել են կարճօրյա բույսերի առանձին սորտեր, որոնք ընդունակ են ծաղկելու նաև երկար օրվա պայմաններում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բույսերի ֆիզիոլոգիա
Agapanthia irrorata
Տարածում
Տարածված է Իսպանիայում, Պորտուգալիայում հարավային Իտալիայի մի մասում, Սարդիանիայում և հյուսիսային Աֆրիկայում։
Նկարագիր
Բզեզի երկարությունը 13-23 մմ։ Տարվա ընթացքում բզեզի թռրելու ժամանակը ապրիլից հունիսից։
Զարգացում
Կյանքի ցիկլը 1 տարի։ Սնվում են բույսերով, հանդիսանում են տարբեր տեսակի խոտաբույսերով, օրինակ՝ տոհմի ներկայացուցիչ․ կառ, տատասկափուշ, եղեսպակ, գազար, նարդես։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջատներ
Անգելինա Լոմաչինսկայա
Անգելինա Վասիլեվնա Լոմաչինսկայա (Ангеліна Василівна Ломачинська, ), ուկրանիացի մարզուհի, ծանրորդ, 2022 և 2023 թվականների առաջնությունների մեդալակիր։
Որպես սպորտային հրահանգիչ Անգելինա Լոմաչինսկայան աշխատում է Ուկրաինայի բանակում, ապրում է Բելայա Ցերկով քաղաքում ։
Կենսագրություն
Անգելինա Լոմաչինսկայան ծնվել է 1996 թվականին )։ 2017 թվականին Թայպեյում մասնակցել է ամառային Ունիվերսիադային, որտեղ մինչև 48 կիլոգրամ քաշային կարգում զբաղեցրել է 7-րդ տեղը՝ երկու վարժությունների հանրագումարով 160 կգ արդյունքով։
2018 թվականին Լեհաստանում տեղի ունեցած մինչև 23 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 48 կգ քաշային կարգում նա դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Մեկ տարի անց Բուխարեստում տեղի ունեցած նմանատիպ մրցաշարում նա արծաթե մեդալ է նվաճել մինչև 49 կգ քաշային կարգում։
2021 թվականի ապրիլին Մոսկվայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 49 կգ քաշային կարգում ուկրաինացի ծանրորդը երկամարտի 149 կգ արդյունքով զբաղեցրել է հինգերորդ հորիզոնականը։ «Պոկում» վարժությունում 67 կգ քաշային կարգում նա առաջին անգամ նվաճել է փոքր բրոնզե մեդալ ։
2022 թվականին Տիրանայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 49 կգ քաշային կարգում Անգելինա Լոմաչինսկայան արծաթե մեդալ է նվաճել։ Նրա արդյունքը երկու վարժությունների հանրագումարում եղել է 167 կիլոգրամ։ Պոկում վարժությունում 80 կգ քաշային կարգում նա առաջին անգամ նվաճել է փոքր ոսկե մեդալ, իսկ «հրում» վարժությունում զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը ։
2023 թվականին Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 49 կգ քաշային կարգում ուկրաինուհի թեթր ատլետը երկամարտի 176 կգ արդյունքով երկու վարժությունների հանրագումարով նվաճել է բրոնզե մեդալ։ «Պոկում» վարժությունում նա նվաճել է նաև փոքր բրոնզե մեդալ (81 կգ)։
Պատերազմ և խաղաղություն (հեռուստասերիալ, 2016)
«Պատերազմ և խաղաղություն» (War and Peace), բրիտանական դրամատիկական մինի-սերիալ, որի ցուցադրությունն սկսվել է BBC One ալիքով 2016 թվականի հունվարի 3-ին ։ Լև Տոլստոյի համանուն վեպի՝ վեց սերիաներից բաղկացած էկրանավորման սցենարը գրել է Էնդրյու Դևիսը     ։
Արտադրություն
BBC-ի՝ դրամատիկական սերիալների ստեղծման համար պատասխանատու ստորաբաժանման ղեկավարներ Բեն Ստիվենսոնի և Դեննի Քոհենի պատվերով ստեղծված սերիալի թողարկման մասին հայտարարվել է 2013 թվականի փետրվարի 18-ին ։ Արտադրությամբ զբաղվել են BBC Cymru Wales բաժինը The Weinstein Company-ի, Lookout Point-ի և BBC Worldwide-ի հետ համագործակցությամբ ։ Որպես գործադիր պրոդյուսերներ հանդես են եկել Ֆեյթ Փենհեյլը, Ջորջ Օրմոնդը, Էնդրյու Դևիսը, Սայմոն Վոնը և Հարվի Վայնշտեյնը ։ Սերիալը կազմված է մեկ ժամանոց վեց սերիաներից BBC One-ի համար և 45 րապեանոց ութ սերիաներից միջազգային շուկայի համար ։
Որոշ տեսարաններ նկարահանվել են Սանկտ Պետերբուրգի Պալատական հրապարակում և Վերափոխման տաճարում։
Նկարահանումներն անցկացվել են Մեծ Գատչինյան պալատում և նրա այգու մերձակայքում։ Պարահանդեսների տեսարանները նկարահանվել են Ցարսկոե Սելոյի Եկատերինինյան պալատում և Մոյկա գետի ափին գտնվող Յուսուպովյան պալատում։
Նկարահանումների մեծ մասն իրականացվել են Լատվիայում՝ Ռունդալի պալատում, որի ճարտարապետը՝ Վարֆոլոմեյ Ռաստրելլին, եղել է Ձմեռային պալատի ու Պետերգոֆի պալատի հեղինակը, ինչի շնորհիվ ճարտարապետության տեսանկյունից այդ կառույցները նման են։ Ճրագալույցի գիշերվա տեսարանը գրեթե ամբողջությամբ (ներառյալ նաև երանգավորումը) կրկնում է Կ. Մակովսկու «Ճրագալույցի գուշակություն» («Святочные гадания») նկարը։
Սերիալի մասին
Ընդհանուր առմամբ ֆիլմը, որ բաժանված է վեց էպիզոդների, ճշտությամբ կրկնում է Լև Տոլստոի վեպի սյուժեն՝ որոշակի լրացումներով։
Սերիալում ցուցադրված է քույր և եղբայր Կուրագինների չափից դուրս մոտ հարաբերությունների բաց տեսարան, և այդ մասին Լև Տոլստոյը հիշատակել է նաև վեպում։ Այդ փաստը նշվել է նաև վեպի սևագրերում ։
Հեռարձակում
Մեծ Բրիտանիայում սերիալը, որ ներառել է 60 րոպեանոց հինգ և 82 րոպեանոց մեկ սերիաներ, հեռարձակվել է BBC One ալիքով 2016 թվականի հունվարի 3-ից (երեկոյան ժամը 9-ին) ։
Միացյալ Նահանգներում այն հեռարձակվել է 2016 թվականի հունվարի 18-ից միաժամանակ երեք ցանցերով՝ A&E, Lifetime և History Channel։ Կանադայում այն ցուցադրվել է նույն ժամանակահատվածում, բայց միայն A&E ալիքով    ։
Ավստրալիայում հեռուստասերիալը ցուցադրվել է BBC First ալիքով 2016 թվականի հունվարի 31-ից ։
Հեռուստասերիալը ցուցադրվել է նաև Շվեդիայում (SVT), Դանիայում (TV 2), Նորվեգիայում (NRK), Էստոնիայում (ETV), Գերմանիայում (RTL Passion), Հունաստանում (OTE), Լիտվայում (LNK), Իսրայելում (YES), Ռուսաստանում (Առաջին ալիք), Չինաստանում (LeEco), Թայվանում (LeEco), Հնդկաստանում (Vuclip), Հարավային Կորեայում (KBS and SK), Ֆիլիպիններում (ABS-CBN, Lifestyle), Բելգիայում (BBC First), Նիդեռլանդներում (BBC First), Լյուքսեմբուրգում (BBC First), Պորտուգալիայում (RTP) և Ճապոնիայում (NHK)   ։
Նովոզարնյանսկի (Օկտյաբրսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Նովոկադամովո (Օկտյաբրսկի շրջան)
Նովոկադամովո (Новокадамово), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Արտեմոսկովո գյուղական համայնքի շրջկենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 1478 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կամոն (Սոմի գավառ)
Կամոն (Camon), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 4609 մարդ, բնակչության խտությունը` 357.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.9 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 2872 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2040-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 832։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,0 %։ 2040 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1797 անձ (893 տղամարդ և 904 կին)։ Գործազուրկ են եղել 243 անձ (125 տղամարդ և 118 կին)։ 832 անաշխատունակներից 281-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 326-ը` թոշակառուներ, իսկ 225-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Անվար Բեհբութով
Անվար Մաջիդ օղլի Բեհբութով (Ənvər Məcid oğlu Behbudov, ), Ադրբեջանցի թատրոնի ռեժիսոր, ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Ռաշիդ Բեհբութովի ավագ եղբայրը ;
Կենսագրություն
Անվար Բեհբութովը ծնվել է 1912 թվականի մարտի 20-ին Շուշիում՝ ադրբեջանցի ժողովրդական երգիչ-խանենդե Մաջիդ Բեհբութովի ընտանիքում։ 1941 թվականից ԽՍԿԿ անդամ էր։ 1942 թվականին նա ավարտել է ԳԻՏԻՍ-ի ռեժիսորական ֆակուլտետը ։
Եղել է ռեժիսոր և գեղարվեստական ղեկավարը 1944-1946 թվականներին Ուլյանովսկու, 1946-1948 թվականներին `Խաբարովսկու, իսկ 1948 - 1954 թվականներին` Նովոսիբիրսկու թատրոնների։ 1954-1959 թվականներին Բեհբութովը եղել է Վ.Կաչալովի անվան Կազանի մեծ դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը, իսկ 1959 - 1964 թվականներին ` Մ.Գորկի անվան Ռոստովի դրամատիկական թատրոն։
1965 թվականին Անվար Բեհբութովին շնորհվել է ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։ 1966 թվականից ի վեր Անվար Բեհբութովը եղել է Ադրբեջանի Օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը։ 1978–93 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտում։
Անվար Բեհբութովը մահածել է 1993 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի ռեժիսորներ
Մարթա Գարսիա Ռինկոն
Մարթա Գարսիա Ռինկոն (Marta Garcia Rincon, ), իսպանացի մարզուհի, ծանրորդ, Եվրոպայի 2023 թվականի առաջնության հաղթող, Եվրոպայի պատանիների փոխչեմպիոն։
Կենսագրություն
Մարթա Գարսիա Ռինկոն ծնվել է 2003 թվականին։ 2022 թվականի հոկտեմբերին Ալբանիայում տեղի ունեցած ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում մինչև 45 կգ քաշային կարգում դարձել է արծաթե մեդալակիր, ինչպես նաև երկու վարժությունում նվաճել է փոքր արծաթե մեդալ ։
2022 թվականին Բոգոտայում տեղի ունեցած ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունում նա մինչև 45 կգ քաշային կարգում զբաղեցրել Է 11-րդ հորիզոնականը։
2023 թվականի ապրիլին Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում իսպանացի մարզուհին մինչև 45 կգ քաշային կարգում դարձել է բրոնզե մեդալակիր՝ երկու վարժությունների արդյունքում՝ 153 կգ ընդհանուր արդյունքով ։
Ո՞վ է արածում մարգագետնում
Ո՞վ է արածում մարգագետնում (Кто пасётся на лугу?), խորհրդային կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1973 թվականին։ Ենթավեռնագիր.. Երգ և հանելուկ։
«Ուրախ կարուսել» № 5 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի չորս սյուժեներից երկրորդն է։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ մանկական երգի, որի երաժշտության հեղինակը Ալեքսանդրա Պախմուտովան է, իսկ բառերի հեղինակը` Յու. Չյորնիխը։
Մուլտֆիլմում հնչող երգը երեխաներին պատմում է մարգագետնում արածող կովերի մասին և երեխաներին խորհուրդ է տալիս կաթ խմել և առողջ լինել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կովերի մասին Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Բաքու-Բաթում նավթամուղ
Բաքու-Բաթում նավթամուղ, 1928-1930 թվականներին կառուցված նավթամուղ, որը Բաքվի նավթաարդյունաբերական շրջաններից նավթը մատակարարել է Սևծովյան տարածաշրջանում գտնվող Բաթում նավահանգիստ։ Նավթամուղի նախագծի տեխնիկական մշակումը և կառուցումն իրականացվել է ԽՍՀՄ Պետպլանի փորձագիտական-տեխնիկական կոմիտեի կողմից, որը գլխավորել է ակադեմիկոս Վլադիմիր Շուխովը։ Նախագծի հեղինակը և կառուցման գլխավոր ղեկավարը եղել է ինժեներ Ա․ Վ․ Բուլգակովը ։
Պատմություն
Նավթամուղի կառուցման ժամանակ օգտագործվել են 10 դյույմանոց պողպատե խողովակներ։ Խողովակների միացման համար կիրառվել են էլեկտրոաղեղնաձև զոդում։ Կառուցման տեխնոլոգիական առանձնահատկություններն ի սկզբանե մշակվել էին Գռոզնի-Տուապսե նավթամուղի համար։ 1943 թվականին, գերմանական զորքերի հնարավոր հարձակումից խուսափելու համար, Բաքու-Բաթում նավթամուղի գործունեությունը դադարեցվել է, իսկ դրա խողովակներն օգտագործվել են Աստրախան-Սարատով մթերամուղի կառուցման համար։ Հետպատերազմյան տարիներին նավթամուղը վերականգնվել է։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո նավթամուղը դարձել է Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան և Բաքու-Սուփսա նավթամուղների բաղկացուցիչ մաս, որը կառուցվել է խորհրդային նախկին Բաքու-Բաթում խողովակաշարի ենթակառուցվածքների հիման վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի նավթամուղներ Կատեգորիա:Բաթում Կատեգորիա:Վրաստանի նավթամուղներ Կատեգորիա:Կասպից ծով Կատեգորիա:Նավթարդյունաբերության պատմություն
All the Greatest Hits
All the Greatest Hits, անգլիական McFly ռոք-խմբի լավագույն երգերի ալբոմ, որը թողարկվել է 2007 թվականի նոյեմբերի 5-ին Մեծ Բրիտանիայում։ Ալբոմը պարունակում է նաև հետևյալ երգերը՝ «The Heart Never Lies», «Don’t Wake Me Up» և Foolproof «Can’t Stop Diggin» երգի քավեր տարբերակը «The Way You Make Me Feel» անվամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2007 ալբոմներ
Մոնտեռեալե Վալչելինա
Մոնտեռեալե Վալչելինա (Montereale Valcellina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4696 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտություն՝ 69 մարդ/կմ², տարածքը զբաղեցնում է 68 կմ² մակերես, փոստային ինդեքս՝ 33086, հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում նշվում է հատկապես Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժան դը Դյունուա
Կենսագրություն
Ժանը Օռլեանի դուքս Լյուդովիկոս I-ի և դ’Ավրի սենյոր Ժակ դ’Էնգիենի և Ժակլին դը Սենտ-Օբերի դստեր՝ Մարիետա դ’Էնգիենի արտամուսնական որդին էր։ 1389 թվականին Մարիետան դառնում է Լյուդովիկոս Օռլեանցու խորհրդատու և սենեկապետ, դը Կաննի և դը Վարեննի սենյոր Օբեր լե Ֆլամենկի կինը։
Մինչև կոմսական՝ դը Դյունա տիտղոսը ստանալը նրան կոչում էին Օռլեանի Բաստարդ։
Սկզբում Ժանը մեծացել է իր հոր ընտանիքում, մասնավորապես, առաջին տարիներին հոր կնոջ՝ Վալենտինա Վիսկոնտիի ղեկավարությամբ։ Այն ժամանակներում դա տարածված պրակտիկա է եղել ազնվականական ընտանիքներում: Հինգ տարեկանում կորցրել է հորը, մեկ տարի անց մահացել է նաև Վալենտինա Վիսկոնտին, և Օռլեանի Բաստարդը սկսել է դաստիարակվել ապագա թագավոր Շառլ VII-ի՝ դոֆին Շառլի հետ միասին, ով ավելի ուշ հիշում է ՝ Ուշադրության արժանացնելով մեր սիրելի և թանկագին զարմիկ Ժանի, Օռլեանի Բաստարդի, կոմս Դյունուայի և Ֆրնասիայի մեծ սենեկապետին՝ բոլոր ժամանակներում մեզ մատուցած ծառայությունները՝ և՛ այն ժամանակ, երբ նա մեզ հետ էր ապրում պալատում, որտեղ և կերակրվում էր, և՛ մեր հին թշնամիների և հակառակորդների դեմ պատերազմի ժամանակ... ամենաերիտասարդ տարիներից, երբ կարողացել է զենք և մարտական զրահ կրել, նա մասնակցել է բազմաթիվ կռիվների և մարտերի, և մի՛շտ ազնվորեն, մեծ հոգատարությամբ և ջանասիրությամբ ներդրել է իր ողջ կարողությունները՝ ի շահ մեր սենյորության վերականգնման... Պատանի Ժանը դարձավ անգլիացիների դեմ պայքարող ֆրանսիական ռազմական և ազգային կուսակցության ղեկավարը։ Նրա առաջին խոշոր ռազմական հաջողությունը Մոն Սեն Միշելի պաշտպանությունն էր (1425 թվական)։ 1427 թվականին նա հանկարծակի հարձակմամբ անգլիացիներին ստիպեց թողնել Մոնտարժիի պաշարումը, իսկ հետո առաջինը օգնության հասավ պաշարված Օռլեանին և դարձավ նրա պաշտպանության հոգին։ Քանի որ դրսից օգնություն ստանալու հույս չկար, ապա Դյունուան կարողացավ կայազորում և բնակչության մեջ արթնացնել գերբնական օգնության հանդեպ հավատը, որն ուղարկվել էր Ֆրանսիային՝ ի դեմս Ժաննա դ' Արկի։ Դրանից հետո ֆրանսիացիները, Ազենկուրի (1415 թվական) և Վեռնեյի (1424 թվական) պարտություններից հետո առաջին անգամ համարձակվում են հարձակվել և հաղթանակ են տանում Պատեի մոտ։ Այդ օրվա պատիվը ամբողջովին պատկանում է Ժաննա դ' Արկին և Դյունուային ։
Ժաննայի գերությունն ու մահը կասեցրեցին ազգային կուսակցության հաջողությունները։ Շառլ VII-ը անգործության էր մատնվել, խանդավառություն չկար, և զորքերը զբաղված էին անպաշտպան գյուղերը թալանելով։ Միայն Դյունուան չկորցրեց ոգին և շարունակեց երկարաձգվող պատերազմը։ Հատկապես կարևոր էր նրա կողմից Փարիզի՝ անգլիացիների պաշտպանության վրա ազդող ռազմավարական կետի՝ Շարտրի առումը։ Դյունուայի փոքրաթիվ զորքը մոտեցավ Շարտրին, բայց չհամարձակվեց գրոհել։ Այդ ժամանակ Դյունուան որոշեց այն վերցնել խորամանկությամբ։ Օգտվելով այն հանգամանքից, որ քաղաքին է մոտեցել ձկով բեռնված մի մեծ տրանսպորտ, Դյունուան կաշառեց դրա տիրոջը, իր մարդկանց վերահանդերձավորեց որպես փոխադրողներ ու բանվորներ, յուրաքանչյուր տակառի մեջ մեկական մարդ նստեցրեց ու շարժվեց քաղաք։ Երբ պահակախումբը իջեցրեց կամուրջը, և տրանսպորտը մտավ քաղաք, Դյունուայի զինվորները ձեռքներն առան թաքցրած զենքը և գրավեցին կամուրջը։ Միևնույն ժամանակ, Դյունուայի կողմից Շարտր ուղարկված վանականը քաղաքի մյուս ծայրում իր քարոզով շեղել էր բնակիչների հիմնական զանգվածի ուշադրությունը, և Դյունուան հեշտությամբ կարողացավ հաղթել կայազորին ։
Շարտրի գրավումից հետո Դյունուան Լանյի մոտ ջարդեց Բեդֆորդին և գրավեց Փարիզին որպես փրկօղակներ ծառայող մի քանի ամրակետեր։ Նրա հաջողությունները քաջալերեցին Շառլ VII-ի կուսակցությանը, և անգլիացիները վտարվեցին Փարիզից, որի կորստով անգլիացիների ձեռքին մնացին միայն Նորմանդիան և Գիենը ։ Տիրապետելով Ֆրանսիային՝ Շառլ VII-ը սկսեց կազմակերպել բանակը և կրճատել վասալների ինքնուրույնությունը։ Այս նորարարություններից դժգոհ՝ ֆեոդալական արիստոկրատիան 1440 թվականին ապստամբություն բարձրացրեց։ Դյունուան սկզբում միացավ ապստամբներին, սակայն անգլիացիների մի քանի հաջողությունները, միևնույն ժամանակ նրան դրդեցին կրկին ծառայության ներկայանալ թագավորին, ով նրան նշանակեց Նորմանդիայի գլխավոր հրամանատար։ Այս արշավը, որը եռանդուն կերպով իրականացրեց Դյունուան, գրեթե ամենապայծառն է նրա ողջ գործունեության մեջ։ Ճիշտ կազմակերպված և խիստ կարգապահ բանակի՝ թվով մոտ 18 հազար մարդու գլուխ անցած, Դյունուան արագ շարժվեց դեպի Ռուան և վեցօրյա պաշարումից հետո գրավեց այն։ Այնուհետև նրանք գրավեցին նաև Գարֆլերը և Շերբուրգը։ Նորմանդիայի այս ամբողջ արշավանքը տևեց մեկուկես տարի ։
Մեչիսլավ Կարլովիչ
1906 թվականից «Երիտասարդ Լեհաստան» կոմպոզիտորների ստեղծագործական խմբի անդամ էր։ Լեհական առաջին սիմֆոնիայի հեղինակն է («Վերածնունդ»)։ Կազմել է Շոպենի մասին չհրապարակված նյութերի մեծ ժողովածու (1904, Վարշավա, Փարիզ), հանդես եկել նաև որպես երաժշտական քննադատ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Լեհ դիրիժորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Լեհ լրագրողներ Կատեգորիա:Լեհ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ձնահյուսի հետևանքով մահեր
Նիգեր (գետ)
Նիգեր (ֆր.` Niger [niˈʒɛʁ], անգլ.` Niger [ˈnaɪdʒər], Niger, Ọya), Արևմտյան Աֆրիկայի խոշորագույն գետերից։ Երկարությունը 4180 կմ է, ավազանի մակերեսը՝ 2117700 կմ² է, որոնցով Նիգերը Աֆրիկայում երրորդ գետն է՝ Նեղոսից ու Կոնգոյից հետո։ Գետի ակունքը գտնվում է Լեոնա-Լիբերական բարձրության լանջերին՝ Գվինեայի հարավ-արևելքում։ Ակունքի բարձրությունը ծովի մակարդակից 745 մ է։ Գետը հոսում է Մալիի, Նիգերիայի տարածքով, Բենինի հետ սահմանի երկայնքով, ապա Նիգերիայի տարածքով։ Թափվում է Գվինեական ծոց (Ատլանտյան օվկիանոս)՝ այդ տարածքում ձևավորելով դելտա ։ Նիգերի ամենախոշոր վտակը Բենուե գետն է։
Ջրագրություն
Ակնաղբյուր գտնվում է Գվենիայի Լեոնո-Լիբերյան լեռների հարավարևելյան լանջերին։ Վերին հոսանքում գետն անվանում են Ջոլիբա։ Գետը հոսում է դեպի հյուսիս արևելք, անցնում է Մալիի սահմանը։ Վերն և ստորին սահմաններում Նիգեր գետը հոսում է հիմնականում նեղ հովիտով։ Միջին հոսանքում Նիգերն ունի հարթավայրային գետի բնույթ։ Գվիենական Կուրուսա քաղաքից մինչև մալիական մայրաքաղաք Բամակոն, ինչպես նաև Սերգու քաղաքից ներքև Նիգերը լայն հունով հոսում է հովիտներով:Մալիական Կե-Մասինա քաղաքից ներքև Նիգերը բաժանվում է մի քանի ճյուղերի, ձևավորելով ներքին դելտան։ Ներքին դելտան միջնամասերում խիստ ճահճացած է։ Նախկինում այս հատվածում գետը լցվում էր փակ լճի մեջ։ Տիմբուտկուի շրջանում մի քանի ճյուղավորումներ միավորվում են մեկ հունի մեջ։ Այստեղից գետը հոսում է դեպի արևելք Սահարայի սահմանների հարևանությամբ շուրջ 300 կմ։ Բուրեմ քաղաքի մոտից Նիգերը թեքվում է դեպի հարավ-արևելք և հոսում է լայն հունով, նավարկելի է։ Գետը հոսում է Նիգերի տարածքով, անցնում է Բենինի սահմաններով, որից հետո լցվում է Գվիենական ծոց, կազմելով 24 հազար կմ² մակերեսով ընդարձակ դելտա։ Դելտայի առավել ընդլայնված ճյուղը Նուն գետն է, սակայն նավարկելի է Ֆորկադոս գետը։
Ջրաբանական ռեժիմը
Նիգերը սնվում է ամառային մուսսոնային անձրևներից։ Հունիսին գետի վերին հատվածում սկսվում է ջրհեղեղ և Բամակոյի մոտ այն սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին հասնում է առավելագույնին։ Ստորին հատվածում ջրի բարձրացումը սկսվում է հունիսին տեղական անձրևներից։ Սեպտեմբերին այն հասնում է առավելագույնին։ Նիգերի միջին ջրի հոսքը հորիզոնականում կազմում է 8630 մ³/վ, տարեկան արտահոսքը 378 կմ³, ջրհեղեղի ժամանակ ծախսերը կարող են հասնել 30—35 հազ.մ³/վ:
Նիգերի Ջրային ռեժիմը սահմանափակված է Աֆրիկայի հասարակածային լայնություններով և պատկանում է, այսպես կոչված, սուդանական տիպին։ Այս տիպի գետերը սնվում են հիմնականում անձրևաջրերով և բնութագրվում են որպես սեզոնային սպառվող գետեր և դրենաժ (առավելագույն չափերի հասնում է ամռանը և աշնանը, նվազագույնը՝ գարնանը և աշնանը։ Նիգերիայի ջրային ռեժիմի հիմնական առանձնահատկությունները պայմանավորված են նրանով, որ նրա վերին և ստորին հոսանքները գտնվում են հարուստ տեղումներով շրջաններում, միջնամասի ավազանը չորանում է կամ գոլորշիանում։
Շուրջ քառասուն տարվա՝ 1952 - 1992թթ. հիդրոմետրի կայանների չափումների մասին հրապարակվել են հետևյալ արդյունքները՝ ջրի միջին ելքը մոտավորապես 1053 մ³/վ, մաքսիմում— 2726 մ³/վ, մինիմում — 18 մ³/վ։
Պատմություն
Միջին դարերում արաբ գիտնականները ենթադրում էին, որ Նիգերը Նեղոս գետի մի մասն է կազմում։ Այդ միտքը առաջադրել էին դեռ հին հույն աշխարհագետները, օրինակ ըստ Հերոդոտոսի, Նիգերը համարվում է Նեղոսի վտակ և սկիզբ է առնում Ատլասյան լեռներից։ Առաջիններց մեկը, ով վիճարկել է այդ կարծիքն, Վ. Գ. Բրաունն էր, իր «Travels in Africa» (1799) աշխատության մեջ։ Շոտլանդացի երիտասարդ բժիշկ Մունգո Պարկը առաջին եվրոպացին էր, ով 1796 թվականին հասավ Նիգեր։ Պարկը եզրակացրեց, որ Նիգերը հոսում է դեպի արևելք, ու որևէ կապ չունի ոչ Սենեգալի, ոչ Գամբիայի հետ (նախկինում, եվրոպացիները կարծում էին, որ Նիգերը բաժանվում էր այդ երկու գետերի)։ Մ. Պարկը պատրաստվում էր պարզել, թե իրականում ուր է հոսում Նիգերը, բայց դենգեի տենդով հիվանդանալու պատճառով, ստիպված էր հետ վերադառնալ։ 1805 թ.-ին նա նորից վերադարձավ Նիգեր և ուսումնասիրեց այն Բամակոյից մինչ Բուսսանգ, որտեղ սպանվեց տեղացիների կողմից։ Նիգերի ներքին հոսանքների մասին նախկինում ոչինչ չգիտեին, բայց ենթադրում էին, որ նա թափվում է Գվինեական ծոց։ Այդ կարծիքը հաստատվել է  Դիկսոն Դենհեմի և Հյու Քլեպպերտոնի 1825 թվականի ճամփորդության և 1827 թվականին Քլեպպերտոնի երկրորդ ճամփորդության ընթացքում։ 19րդ դարի 20ական թվականներին ֆրանսիացի ճանապարհորդ Ռենե Քալեն, ներկայանալով իբրև արաբ վաճառական, այցելեց Տոմբուկտ։ Գետի հոսքի  ավելի խորը հետազոտման նպատակով, 1830 թվականին բրիտանական կառավարությունը ուղարկեց Ռիչարդ Լենդերին՝ նախկին ճամփորդության ժամանակ Քլապպերտոնի գործընկերոջը։ Լենդերը, եղբոր հետ, ցամաքային ճանապարհով հասավ Բուսսանգա, իջավ այնտեղից ներքին հոսքով և ջրային ուղղով անցավ 900 կմ՝ հասնելով Գվինեական ծոց։ 1832 թվականին Լենդերը Բենինյան նեղուցով դուրս եկավ Նիգեր, և լողաց դեպի վեր՝ այդպիսի ճամփորդություն կատարել էր և Լերդն ու Օլդֆիլդը, որոնցից վերջինը հասավ մինչև Ռաբբի՝ գետաբերանից հետ 750 կմ։ Անգլիացի ծովային  սպաների հետ, համատեղ Բայքին 1857-64 թվականներին հետազոտեց մինչև Ռաբբի ընկած ներքին հոսանքը, և իր առաքելության ճանապարհին հիմնեց կայան։ Տոմբուկտից Սաիի միջև ընկած միջին հոսանքները ուսումնասիրվել է Բարտի կողմից՝ 1854 թվականին։ Նիգեր գետի գետաբերանը (Բենուեի և Ռաբբիի միջակայքում) հետազոտվել է  Ռալֆի կողմից ՝ 1867 թվականին , բայց դեռ 1832 թվականին Լենգը համարյա հասել էր Նիգերի ակունքներին, որի գլխավոր բանալին ՝ Սեմբին, բացահայտվել է Մուստեի ու Շվեյֆելեմի կողմից՝ 1879 թվականին։ Համակիի ու Տոմբուկտի միջև Նիգերի հոսանքները ստույգ ուսումնասիրվել և քարտեզի վրա տեղադրվել են ֆրանսիացի սպա Քարոնի կողմից՝ 1887 թվականին։.
19րդ դարում Նիգերի միջին հոսանքների վերին շրջանները, Տոմբուկտի մոտակայքում, հաստատվեց ֆրանսիացիների կողմից։ Վաճառականները այստեղից ուղղվեցին արևմուտք ՝ այսպես ասած Սենեգալ գետի ցածր հոսանքներ։ Այդ ժամանակներում ցածր Նիգերում արդեն վաղուց գոյություն ունեին եվրոպական առևտրային կենտրոններ՝ 19րդ դարի 80-ական թվականներին անգլիացիները գնել էին ֆրանսիական կենտրոնները ։