cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գահերի խաղ (2-րդ եթերաշրջան)
Հինգերորդ սերիա
Ստվերը սպանում է Ռենլիին, իսկ Քեյթիլինը Բրիենի հետ ստիպված փախչում են։ Ռենլիի բոլոր հպատակները, բացի Տիրելից, խոնարհվում են Ստանիսի առջև։ Թագավորական կալվածքներում Թիրիոնը իմանում է, որ ալքիմիկոս Գալինը Սերսեի հրամանով պատրաստում է վերջինիս համար վայրի կրակ։ Դավոսը համոզում է Ստանիսին չվերցնել Մելիսանդրային իրենց հետ կռվի դաշտ։ Երկաթե Կղզիներում Թեոնը ծանոթանում է իր նոր թիմի հետ։ Հարենհոլում Արյան աշխատում է Թայվինի մոտ որպես մատուցող; ավելի ուշ Յակեն Հգարը խոստանում է Արյային սպանել այն երեք մարդկանց, ում կցանկանա Արյան, իսկ Արյան ընտրում է դահիճին։ Կվարտայում Դեյեներիս Թարգարիենը ծանոթանում է կախարդ Պիատ Պրեի հետ, իսկ Կսարո Կսոան Դակսոսը առաջարկում է Դեյեներիսին ամուսնանալ իր հետ։ Բրան Սթարքը պատմում է Օշեին իր երազի մասին։ Ջոն Սթարքը և իր թիմը հանդիպում են Գիշերային Դիտման կետի ջոկատներից մեկին և Ջոն Սնոուն ճանապարհը շարունակում է նրանց հետ։
Վեցերորդ սերիա
Թեոնը իր մարդկանց հետ մտնում է Ուինթերֆել, ստիպում Բրանին հանձնել ամրոցը և գլխատում է Ռոդրիկ Կասելին։ Պատնեշից այն կողմ Կուորեն Պոլուրուկին և իր մարդիկ գտնում և սպանում են վայրի-հետախույզների խմբին, սակայն նրանցից մեկը Իգրիտը փախչում է Ջոն Սնոուից։ Ջոնը նորից բռնում է նրան, սակայն դրա պատճառով կորցնում է իր խմբին և գիշերում է սարերում, ձյան մեջ Իգրիտի հետ։ Թագավորական Կալվածքներում Միրցելին դեպի Դորն ճանապարհելուց հետ սկսվում է ապստամբություն։ Թագավոր Ջոֆրին հազիվ է կարողանում փախչել կատաղած ամբոխից, իսկ Սանդոր Կլիգանը փրկում է Սանսա Սթարքին։ Ռոբը նորից է հանդիպում Թալիսայի հետիր ճամբարում; Քեյթիլինը փորձում է հետ պահել որդուն սիրային պատմություններից` հիշեցնելով նրան իր և Ֆրեյի միջև կնքված պայմանի մասին։ Հարենհոլում Արյան գողնաում է մի նամակ պատերազմական դեպքերի մասին։ Երբ սըր Ամորի Լորհը վերցնում է նրանից նամակը, Արյան ստիպում է Յակեն Հգարին սպանել Լորհին։ Ուինթերֆելում Օշան գերում է Թեոնին, իսկ հետո օգնում է Բրանին և եղբորը փախչել։ Կվարտայում Դեյեներիսը անհաջող փորձում է համոզել իշխաններին տրամադրելու նրան նավեր։ Վերադառնալով Կսարո Կսոանա Դակսոսայի ամրոց Դեյեներիսը տեսնում է, որ իր բոլոր մարդիկ սպանված են, իսկ վիշապները առևանգված։
Յոթերորդ սերիա
Թեոն Գրեյջոյը իմանում է Բրան և Ռիկոն Սթարքերի փախուստի մասին և գնում է նրանց գտնելու։ Պատնեշից այն կողմ Իգրիտը փորձում է գերել Ջոն Սնոուին և վերջնականապես փախչում է։ Հասնելով նրա հետևից Ջոնը ընկնում է թշնամիների ձեռքը։ Հարենհոլում Թայվինը զրուցում է Արյայի հետ։ Կվարտայում Դեյեներիսը չիգիտի, թե ում օգնությանը դիմի։ Կսարո Կսոան Դակսոսը և Պիատ Փրեյը հեղաշրջում են կազմակերպում և սպանում մյուս 11 իշխաններին; Պիատ Փրեյը առաջարկում է Դեյեներիսին միավորվել իր վիշապների հետ Անմահների Տանը։ Թագավորական Կալվածքներում Սանսան իմանում է, որ իր մոտ սկսվել է դաշտանային ցիկլը։ Սերսեյը խոսում է նրա հետ մայրության մասին և իր սեփական ծննդաբերության մասին; ավելի ուշ Սերսեյը և Թիրիոնը մտածում են, թե ինչպես սանձեն Ջոֆրիին։ Ռոբ Սթարքը Թալիսայի հետ մեկնում է Արևմտյան հողեր, որպեսզի բերեն անհրաժեշտ դեղամիջոցները զինվորների համար։ Ջեյմե Լանիստերը սպանում է իր հետ գերի վրեցված Էլտոն Լանիստերին, ինչպես նաև բանտապահ Տորհեն ԿարՍթարքին; սակայն նրա փախուստը անհաջող է դուրս գալիս։ Թեոնը վերադառնում է Ուինթերֆել երկու երեխաների այրված մարմիններով և բոլորի մոտ այն կախում է դարպասներից։
Ութերորդ սերիա
Յարա Գրեյջոյը ոչ մեծ զորքով գալիս է Ուինթերֆել և անհաջող առաջարկում է Թեոնին թողնել ամրոցը։ Պատնեշից այն կողմ Իգտրիը իր գերի Ջոնին ուղեկցում է վայրի-հետախույզների ջոկատին, որտեղ պարզվում է, որ նրանք բռնել են նաև Կուորեն Պոլուրուկին։ Յոթ Թագավորությունների մայրաքաղաքում Թիրիոնը, Բրոնը և Վարիսը պատերազմում պաշտպանվելու ծրագրեր են մշակում։ Սերսեյը համարում է, որ Թիրիոնը ցանակնում է Ջոֆրիի մահը և մի մարմնավաճառի է գերի վերցնում` կարծելով, թե նա Թիրիոնի սիրեցյալն է, սակայն դա Ռոսն է, ոչ թե Շայան։ Ռոբ Սթարքը իմանում է, որ իր մայր Քեյթիլինը բաց է թողել Ջեյմե Լանիստերին և հրամայում է, որ մորը բանտարկեն և հսկեն։ Թալիսան այցելում է Ռոբին և նրանք սիրով են զբաղվում։ Բրիենը Ջեյմի հետ հեռանում է Տրեզուբեց գետով։ Կվարայում Դեյեներիսը որոշում է մեկնել Անմաների Տուն, ինչ էլ որ իրեն սպասելուց չլինի։ Ուինթերֆելում մեյստեր Լյուվինը տեսնում է Օշային և պարզվում է, որ վերջինս, Բրանը, Ռիկոնը և Հոդորը թաքնվում են ամրոցում։
Իններորդ սերիա
Ստանիսի նավերը մոտենում են Թագավորական Կալվածքներին։ Քաղաքում Թիրիոնը գիշերը անց է կացնում Շայայի հետ, մեյստեր Պիցելը Սերսեին տալիս է թույնով լցված սրվակ։ Տագնապալի զանգերը ստիպում են, որպեսզի պաշտպանները դուրս գան և կռվեն։ Ստանիսի նավերի համար ծուղակ է պատրաստված. նավ լցված վայրի կրակով։ Բրոնը կրակով նետ է ուղարկում այդ նավի վրա և Ստանիսի նավերը այրվում են, Դավոսը այդ ժամանակ ընկնում է ծովը։ Ստանիսը իր մարդկանց հետ հասնում է ափ և սկսում է կռվել։ Կարմիր Ամրոցում Սերսեը Սանսայի և այլ պատվավոր տիկնանց հետ է, նա հրամայում է Ջոֆրիին հետ բերել ամրոց։ Սանդոր Կլիգանը գլխավորում է կռիվը, սակայն կրակը վախեցնում է նրան և նա նահանջում է։ Քաղաքը թողնելուց առաջ, նա այցելում է Սանսային և առաջարկում է նրան փախչել իր հետ, սակայն Սանսան հրաժարվում է։ Թիրիոնը ստիպված գլխավորում է կռիվը, իսկ Թագավորական Կալվածքների անդամ սըր Մենդոն Մուրը փորձում է սպանել նրան։ Սերսեյը գտնվում է գահի սենյակում, պատմում է իր որդուն` Թոմենին հեքիաթ և որոշում է թունավորել նրան։ Կռվի ելքը պարությունն էր, սակայն հայտնվում է Թայվին Լանիստերը և Լորաս Թիրելը, ովքեր Ստանիսի զորքերին ջախջախում են։
Տասներորդ սերիա
Թագավորական Կալվածքներում թագավոր Ջոֆրին պարգևատրում է կռիվն մասնակցածներին և համաձայնվում է ամուսնանալ Մարգերի Թիրելի հետ` Սանսա Սթարքի փոխարեն։ Թիրիոնը արթնանում է, իսկ նրան այցելում են Վարիսը, Պիցելը և Շայան։ Բրիենը և Ջեյմեն հանդիպում են հյուսիսցի զինվորների, ովքեր ճանաչում են Թագավորասպան Ջեյմեին, սակայն Բրիենը նրանց սպանում է։ Քեյթիլինը փորձում է Ռոբն հետ պահել Թալիսայի հետ հարաբերություններից, սակայն Ռոբը գաղտնի ամուսնանում է նրա հետ։ Վիշապների Քարում Ստանիսը մեղադրում է Մելիսանդարյին իր պարտության մեջ, սակայն նա չի կարողանում սպանել Մելիսանդրային։ Ուինթերֆելում մեյստեր Լյուվինը առաջարկում է Թեոնին փախուստի դիմել։ Թեոնը իր մարդկանց մոտ ճառ է ասում, սակայն նրանց հարվածում են Թեոնին և կապված վիճակով տանում են Ուինթերֆելից։ Օշան, Բրանը, Ռիկոնը և Հոդորը հեռանում են Ուինթերֆելից դեպի հյուսիս։ Կվարտայում Դեյեներիսը, Ջորահ Մորմոնը և Կովարոն ուղևորվում են Անմահների Տուն, որտեղ Դեյեներիսը տեսնում է պատրանքներ. Երկաթե գահը և Դրոգոյին իրենց երեխայի` Ռեյեգոյի հետ։ Նա խուսափում է պատրանքներից և իր վիշապների միջոցով այրում է կախարդ Պիատ Փրեյին, իսկ իր համագործակցի Կսարո Կսոանա Դակսոսան և Դեյեներիսի նախկին աղախին Դորեյին փակում է Կսարոյի սեփական գանձարանում։ Արյան վերջին անգամ հանդիպում է Յակեն Հգարի հետ, ով փոխում է իր դեմքը և հեռանում անհայտ ուղղութամբ։ Ջոն Սնոուն սպանում է Կուորենին մենամատրի ժամանակ և միանում է վայրի-հետախույզներին։ Պատնեշից այն կողմ Սեմ, Գրենը և Էդը լսում են եղջյուրի ազդանշանը. Սեմը չի հասնում իր ընկերների հետևից և մնում է դրսում, որտեղ տեսնում է Կենդանի Մեռյալներին, Սպիտակ Հրեշներին, սակայն նրանք չեն նկատում Սեմին և անցնում են առանց վնաս պատճառելու։
Արտադրություն
HBO-ն պատվիրեց «Գահերի խաղի» երկրորդ եթերաշրջանը 2011 թվականի ապրիլի 19-ին ։ Երկրորդ եթերաշրջանը ստացավ բյուջեում 15% աճ, որով էլ կարողացավ բեմադրել սերիալի պատերազմի ամենակարևոր կռիվը ՝։ Բլեքվոթերի կռիվը, իներորդ սերիայում։
Նկարահանումները տևեցին 106 օր։ Երկու նկարահանող խմբերի («Վիշապ» և «Գայլ») աշխատում էին միաժամանակ տարբեր վայրերում ։
Դերասանների ընտրությունը
Երկրորդ եթերաշրջանի դերասանների ընտրությունը սկսվեց 2011 թվականի մայիսից ։ Չնայած որ առաջին եթերաշրջանի դերակատարների մեծ մասը վերադառնում էր և կրկին խաղալու էր երկրորդ եթերաշրջանում, այնուամենայնիվ կային նոր դերեր, որոնց համար ռեժիսորները պետք է դերակատարների ընտրություն կատարեին։ Ռեժիսորները որոշեցին, որ «Թագավորների բախում»-ի որոշ հերոսներ, որոնցից էին Ֆրեյսը և Քրանոգմեն Ռիդսը Վինթերֆելում, Սթարքների դրոշակ պահող Ֆրեյը, Ստանիսի կինը և դուստրը, Թեոնի քեռի Աերոն Գրեյջոյը և ապօրինածին Ռամսեյ Սնոուն չեն նկարահանվի այս եթերաշրջանում, չնայած որ վեպում նրանք հայտվում են։
Դավիթ Բենիոֆն ու Դ․Բ․ Վեյսը մեկնաբանեցին՝ ասելով, որ որոշ հերոսների նկարագրությունները կհետաձգվեն և տեղի կունենան արդեն Գահերի խաղը (երրորդ եթերաշրջան)-ում։ Այս քայլին գնալու հիմնական պատճառն այն էր, որ արդեն մեծ քանակով նոր հերոսների հետ է ծանոթանում հանդիսատեսը երկրորդ եթերաշրջանի ընթացքում ։
Բացի այս ամենը ռեժիսորները նաև համախմբեցին մի քանի դերերը մի դերի մեջ։ Նաև վեպի և սերիալի հերոսների որոշ ֆիզիկական հատկանիշներ տարբերվում են, ինչպիսիք են նրանց ազգային պատկանելությունը կամ տարիքը։ Դերակատարների քանակը գնահատվել է թվով ամենամեծը երբևէ եղած հեռուստասերիալների շրջանակում ։
Հայտնվում է գահի չորրորդ հավակնորդը՝ թագավոր Ռոբերտի խորթ եղբայր Ստանիս ԲարաԹեոնը ։
Հավանություններ
Երկրորդ եթերաշրջանը նոմինացվել է 11 լավագույն եթերաժամի Էմմի մրցանակների, որոնցից էին Էմմի մրցանակ լավագույն դրամատիկ սերիաների համար և Էմմի մրցանակ Փիթեր Դինկլաժին՝ որպես լավագույն երկրորդական դերի դերասան։ Եթերաշրջանը նաև ստացել է վեց մրցանակ հետևյալ անվանակարգերում՝ սերիաների լավագույն հագուստներ, դերասանների լավագույն շպար, սերիաների լավագույն ձայնային էֆեկտներ և լավագույն հատուկ վիզուալ էֆեկտներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սառույցի և կրակի երգը Կատեգորիա:2012 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ջորջ Մարթին Կատեգորիա:HBO-ի բնօրինակ ծրագրեր
Ալմաստ (ֆիլմ)
«Ալմաստ», 1985 թվականին Հայֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Ստեղծվել է ԿՀ պատվերով, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի համանուն օպերայի էկրանավորումն է։
Սյուժե
Հովհաննես Թումանյանի հանրահայտ լեգենդի («Թմկաբերդի առումը») հիման վրա ստեղծված «Ալմաստ» դասական օպերայի կինոտարբերակը։ Օպերայի հերոսուհին՝ իշխանուհի Ալմաստը, զավթիչ Նադիր շահի սիրո և փառքի խոստումներին հավատալով, թշնամու առաջ բացում է անառիկ բերդի դռները, բայց իր ողբերգական սխալը հասկանալով՝ անձնասպան է լինում ։
Դրվագներում
Ա. Մուրադյան, Ռ. Հունանյան, Ն. Չալիկյան, Ա. Եդիգարյան, Յու. Չալանգյան, Գ. Վարդանյան, Ս. Սարգսյան, Ա. Ստեփանյան, Ն. Հարությունյան, Լ. Մելոյան, Հ. Հովհաննիսյան, Ս. Գևորգյան, Է. Անանյան, Է. Մելքոնյան, Ա. Կարապետյան, Գ. Նիկսալյան, Մ. Դավթյան, Գ. Գյոնջյան, Ս. Դավթյան, Ս. Աջաբխանյան, Գ. Միքայելյան, Գ. Առաքելյան։
Երգում են՝ Օլգա Գաբայանը, Ա. Կարապետյանը, Հենրիկ Ալավերդյանը, Ի. Փափազյանը, Գ. Եղիազարյանը, Գեղամ Գրիգորյանը, Հ. Բաստաջյանը, Մ. Դավթյանը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Մուրաշիի շրջան (Կիրովի մարզ)
Մուրաշիի շրջան (Мурашинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մուրաշի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3430 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14006 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Էլիոպոլիս
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Յարանսկի շրջան
Յարանսկի շրջան (Яранский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յարանսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2420 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26894 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մայ Արնելլ
Մայ Վիլմա Արնելլլ (Maj Vilma Arnell, ծննդյամբ` Նիլսսոն, ), շվեդ նկարիչ։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Մայ Արնելլը ծնվել է 1910 թվականին, Գյոթեբորգում։ Նրա ծնողներն էին Ռոբերտ Վալդեմար Նիլսոնը և Վիլհելմինա Ռոբինսոնը։ Գյոթեբորգի աղջիկների դպրոցն ավարտելուց հետո Մայը Ստոկհոլմում սովորել է ձևարարություն, այնուհետև աշխատել է Գյոթեբորգի տեքստիլ գործարանում, որտեղ էլ ստեղծել է հագուստի էսքիզներ։ 1933 թվականին ամուսնացել է Հելգ Արնելլի հետ, որը քաղաքացիական ինժեներ էր, և Մայը դադարել է աշխատել։ Ամուսիններն ունեցել են երեք երեխա։
1940 թվականին Մայ Արնելլն ընդունվել է Գյոթեբորգի գեղարվեստի դպրոց (Göteborgs Musei rit-och målarskola, այժմ՝ Վալանդի ակադեմիա), որտեղ սովորել է մինչև 1945 թվականը։ Նա իր ուսուցիչներից, հատկապես գնահատել է Նիլս Նիլսոնին։ Մայ Արնելլի համար ոգեշնչման հիմնական աղբյուրներից մեկը եղել է Գյոթեբորգի գեղարվեստի թանգարանի ֆրանսիական գեղանկարչության հավաքածուն, որտեղ, ի թիվս այլոց, ներկայացված էին Պիեռ Բոնարի, Անրի Մատիսի, Պոլ Սեզանի և Մորիս դը Վլամինկի գործերը։ 1953 թվականին Արնելլը սովորել է Դանիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, որից հետո ուսումնական ուղևորություններ է կատարել Իտալիա, Ֆրանսիա, Բելգիա և Նիդերլանդներ։ Ժամանակի ընթացքում Մայ Արնելլի տունը դարձել է Գյոթեբորգի նկարիչների հանդիպման վայրը,այստեղ հավաքվել են այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Օլլե Սկագերֆորսը, Ալֆ Լինդբերգը, Բենգ Քրիստինսոնը, Գուդրուն Առնինգը և այլն։
Մայ Արնելլը սկսել է նկարել այնպիսի ոճով, որը մոտ է այսպես կոչված «Գյոթեբորգի գունանկարիչների» գեղանկարչությանը։ 1940-ականների վերջին նրա վաղեմի ստեղծագործությունների պայծառ գույները տեղի են տվել ավելի մուգ ներկապնակին, բայց ավելի ուշ նկարիչը կրկին վերադարձել է իր նախնական ոճին։ 1950-ական թվականներից մինչև 1990-ական թվականները նա իր աշխատանքները ցուցադրել է Շվեդիայի տարբեր գեղարվեստի պատկերասրահներում, այդ թվում` հարազատ Գյոթեբորգում, Ստոկհոլմում և Մալմյոյում։ Նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել միայն 1975 թվականին և նա համաժողովրդական ճանաչում է ստացել 1990-ականներին։ Առավել հայտնի է դարձել նրա ուշ շրջանի գեղանկարչությունը, հիմնականում գեղանկարները և առաջին հերթին բնանկարներն ու նատյուրմորտները։ Նրա շատ բնանկարներ նկարվել են Չյոռն կղզում։ Մեյ Արնելլը շարունակել է աշխատել մինչև խորը ծերություն։
Մայ Արնելլը մահացել է 2005 թվականին, 95 տարեկան հասակում։ Թաղված է Գյոթեբորգում։ 2006 թվականին հայրենի քաղաքում անցկացվել է նրա ստեղծագործությունների հետահայաց ցուցադրությունը։ Մայ Արնելլի գործերը ներկայացված են Շվեդիայի ազգային թանգարանի, Ստոկհոլմի ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Գյոթեբորգի գեղարվեստի թանգարանի և Մալմյոյի արվեստի թանգարանի հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Դանիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Ֆատիմա (Բաիա)
Ֆատիմա (Fátima) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Ռիբեյրա դու Պոմբալի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 747 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 356,278 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 52,6 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Զամոստիե հին քաղաք
Զամոստիե հին քաղաք (Stare Miasto w Zamościu), Զամոստիե (Զամոշչ) քաղաքի ամենահին պատմական շրջանը։ Տարածքը Լեհաստանի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ է (ավելացվել է 1992 թվականին)։ Ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի տվյալների՝ դրա արժեքավոր է որպես «16-րդ դարի վերջին Վերածննդի քաղաքի պլանավորման հիանալի օրինակ, որը պահպանել է իր սկզբնական ձևավորումը և առանձնահատուկ հետաքրքրություն ներկայացնող շենքեր` միախառնելով Իտալիայի և Կենտրոնական Եվրոպայի ճարտարապետական ​​ավանդույթները»։ Միջնադարյան քաղաքն ունի 75 հա տարածք և գտնվում է 200 հա մակերես ունեցող պահպանվող տարածքում։
Շրջանը Լեհաստանի պաշտոնական ազգային պատմական հուշարձանն է (Pomnik historii) 1994 թվականի սեպտեմբերի 16-ից։ Այն ընդգրկված է Լեհաստանի ազգային ժառանգության ցանկում։
Պատմություն
Զամոստիեն վերակառուցվել է 16-րդ դարի վերջին՝ «իդեալական քաղաքի» իտալական տեսության համաձայն։ Նոր քաղաքի կառուցումը նախաձեռնել է հետման Յան Զամոյսկին։ Այն իրականացվել է ըստ ճարտարապետ Բեռնարդո Մորանդոյի նախագծի ։ Քաղաքը Վերածննդի մոդել է՝ Կենտրոնական Եվրոպայի քաղաքային ավանդույթներով ձևավորված մաներիզմի խառնուրդով։ Քաղաքն ունի կամարների շարք, որոնք շրջապատում են հրապարակները ։
Քաղաքում գործում են մի շարք թանգարաններ՝ Զամոստիե թանգարանը, Ամրաշինական կառույցների և զենքի «Արսենալ» թանգարան, Կրոնի թանգարան, Ճանապարհների և կամուրջների կառուցման տեխնոլոգիաների թանգարան, Զամոստիեի հրեաների «Սինագոգ» կենտրոն, բաստիոն։ Գործում են ցուցահանդեսներ՝ Զամոստիեի պատկերասրահ, լուսանկարների «Ռատուշա» ցուցահանդես և այլն։
Հուշարձաններ
Ճարտարապետ Մորանդոն քաղաքը նախագծել է վեցանկյանի տեսքով ։
Զամոստիեի շրջանում կա մոտ 200 հուշարձան, այդ թվում՝ Զամոստիեի քաղաքապետարանը, Զամոստիեի տաճարը, սինագոգը, Զամոստիեի ակադեմիան և Զամոստիեյի պալատը ։
Հին քաղաքը շրջապատված է Զամոսցի ամրոցի մնացորդներով ։ Քաղաքն ունի հետևյալ հուշարձանները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Լեհաստանում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում
Ալբերտ և Թովէ Բոյաջյան ցուցասրահ
Ալբերտ և Թովէ Բոյաջյան ցուցասրահ, հիմնադրվել է 2001 թվականի մայիսի 1-ին, Երևանում որպես Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի, 2017 թվականից` Հայաստանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի ցուցասրահ ։ Ցուցասրահի ստեղծման գործում մեծ է Բոյաջյան ընտանիքի ներդրումը։
Պատկերասրահի հիմնական նպատակը երիտասարդ արվեստագետներին աջակցելն է, նրանց անհատական ցուցահանդեսները կազմակերպելը, ոգևորել և ոգեշնչել իրենց ապագա ստեղծագործական կյանքում ։ Ցուցասրահի տնօրենն է Իրինա Իսաբեկյանը։
Պատմություն
Ցուցասրահը բացվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի, Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի պրոֆեսոր Արփենիկ Նալբանդյանի (1916-1964) անհատական ցուցահանդեսով, որին ներկա են գտնվել բարերար Ալբերտ Բոյաջյանը, Երևանի քաղաքապետ Ռոբերտ Նազարյանը, Արարատյան հայրապետական թեմի առաջնորդ Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանը և այլք։
Իր գործունեության ընթացքում ցուցասրահը կազմակերպել է ավելի քան 300 ցուցահանդես՝ ուսանողական, անհատական, խմբակային, մրցութային, նաև դասախոսություններ, արվեստաբանական քննարկումներ։ Այստեղ հյուրընկալվում են բազմաթիվ արվեստագետներ Հայաստանից և արտերկրից։ 2004 թվականին ցուցասրահը մասնակցել է Թբիլիսիում կայացած «ART-EXPO 2004–KAVKAZ» ցուցահանդեսին։
2018 և 2019 թվականներին ցուցասրահը մասնակցել է «Armenia Art Fair»-ին։
Միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ
Ցուցասրահում իրենց աշխատանքներ են ներկայացնում ինչպես Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայի ուսանողները, շրջանավարտները, այնպես էլ կայացած հայտնի արվեստագետներ, անցկացվում են նաև մանկական ցուցահանդեսներ ։ Տարբեր տարիներին ցուցասրահում ներկայացվել են նկարիչներ Գրիգոր Աղասյանի, Արմեն Վարդանյանի, Միհրան Սոսոյանի , Անատոլի Գրիգորյանի , Արամ Իսաբեկյանի, Արման Կարախանյանի, Գեղամ Մալխասյանի, Հենրիկ Մամյանի, Հարություն Պզտիկյանի, Անատոլի Պապյանի, Սարո Գալենցի , Գագիկ Ղազարյանի (և՛ գրաֆիկակական աշխատանքներ, և՛ քանդակներ) , Սուրեն Սաֆարյանի , Կարեն Հովակիմյանի, Մարտիրոս Մորյանի, Գրիգոր Գեղամյանի, Հայկ Սայադյանի, Լիլիթ Արսենյանի, Սիրանուշ Հակոբյանի, Սամվել Պողոսյանի, Տաթևիկ Սարգսյանի , քանդակագործներ Թերեզա Միրզոյանի, Գետիկ Բաղդասարյանի, Նունե Թումանյանի, Էդգար Գրիգորյանի , արվեստաբան Վիգեն Ղազարյանի աշխատանքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի պատկերասրահներ Կատեգորիա:2001 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ապրիլ (ֆիլմ)
Ապրիլ, 1985 թվականին «Հայֆիլմ» («Մոսֆիլմ» կ/ս «Դեբյուտ» ս/մ հետ համատեղ) կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են 80-ականների կեսերին հայկական լեռնային մի գյուղում և ընդամենը մեկ օր՝ ապրիլի 24-ին, Եղեռնի զոհերի հիշատակի օրը։ Ֆիլմի հերոսները կոտորածից հրաշքով փրկվածներն ու նրանց սերունդներն են, ովքեր հիշում են ազգային պատմության դասերը և փոխանցում իրենց երեխաներին ու թոռներին ։
Դերերում
Կարեն Ջանիբեկյան, Անահիտ Ղուկասյան, Լևոն Ներսիսյան, Զարեհ Տեր-Կարապետյան, Ա. Ստեփանյան, Միքայել Ջանիբեկյան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Վիգեն Չալդրանյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Յուրյայի շրջան
Յուրյայի շրջան (Юрьянский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Վիլլա Լանտե
Վիլլա Լանտեն հայտնի չէր մինչև այն 17-րդ դարում անցավ Բոմարցոյի դուքս Իպոլիտո Լանտե Մոնտեֆելտոյին, երբ այն արդեն 100 տարեկան էր։ 2014թ.-ի դեկտեմբերից այն Իտալիայի սեփականությունն է ։
Յուրյայի շրջան
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20318 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,7 մարդ/կմ²։
Վիլլա Լանտե
Ճարտարապետական դիզայն
Յուրաքանչյուր տուն տանիքի գագաթում պսակվում է լապտերներով։ Այս տներից յուրաքանչյուրը՝ իրենց խիստ մաներիստ ոճով, կառուցել են տարբեր, իրար հետ կապ չունեցող սեփականատերեր։ Վիլլա Լանտեի կառուցումը առաջին անգամ հանձնարարվել է Կարդինալ Գիանֆրանցեսկո Գամբարային, ով էլ իր ազգանվամբ կոչեց առաջին տունը։
Յուրյայի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վիլլա Լանտե
Ճարտարապետական դիզայն
Աջ կողմի աշխատանքները կարծես թե սկսվել են 1566 թ-ին։ Ենթադրվում է, որ Գամբարան հանձնարարել է Վինյոլային, որ գծագրի այն (վիլլան միայն նվիրված է Վինյոլային) և սկսի պարտեզների աշխատանքներն ու դիզայնը, որի շնորհիվ վիլլան կդառնար հայտնի։ Առաջին տունը և վերևի պարտեզը արագ ավարտվեցին, բայց աշխատանքները հետագայում կասեցվեցին։
Գամբարան մահացավ 1587 թ.-ին և նրան հաջորդեց Հռոմի Պապ Սիքստուս V-ի 17-ամյա զարմիկը՝ Կարդինալ Ալեսանդրո Պերիտի դի Մոնտալտոն։ Նա միակ երիտասարդն էր, ով ավարտին հասցրեց ծրագիրը և կառուցեց երկրորդ տունը։ Տները շատ են տարբերվում իրենց որմնանկարներով. Գամբարայում բնանկարներ են, իսկ Մոնտալտոյում ավելի կլասիկ ոճի նկարներ են։
Պարտեզների դիզայնը
Փարթամ և հնչեղ այս վայրը կարելի է անվանել ջրային պարտեզ. այն ողողված է շատրվաններով, ջրային դիզայններով։ Այս շատրվանները ժամանակակից շատրվանների նման չեն, այլ խաղաղ հնչյուններով իջնում են վերից վար։ Վիլլա Լանտեի պարտեզները ներառում են կասկադներ, ֆանտաններ և կաթկթացող գրոտտոներ։ Ջրի հոսքի ներդաշնակությունը և մեխանիկական հոսքը իր կատարելությանը հասավ Տոմասո Ղինուչիի շնորհիվ։ Խորհրդի կարգով իր ներդրումն ունեցավ նաև Պիերո Լիգորիոն՝ ժամանակի հայտնի հնագետ և ճարտարապետ։ Սակայն փորձագետ Ղինուչին էր, որ ջրի ցուցադրումը հաջողության հասցրեց, ում շնորհիվ էլ ջուրը պարտեզների միջով հոսում է մինչև օրս։ Quadrato-ն հրաշալի քառակուսի պարտեր է։ Երկվորյակ տները մի կողմում են, մնացած երեք կողմերից այն շրջապատված է բարձր հեջերով՝ ցանկապատներով։ Պարտերի հիմնական դերը կենտրոնի շատրվանների համալիրի ցուցադրում է՝ կազմված չորս ջրավազաններով` բաժանված քայլելու համար նախատեսված հողապատնեշներով, որոնք զարդարված են քարե արքայախնձորներով և սափորներով։ Համալիրի սրտում, կենտրոնի ջրավազանում է Ջիամբոլոնայի "Մորիի շատրվանը": Չորս սևամորթներ ( moors ) շրջապատել են երկու առյուծների. նրանք ձեռքերով բարձրացրել են հերալդիկ սարը, որը շատրվանի շիթի միջոցով վերածվում է աստղի, Մոնտալտոյի զինանշանը։ Սա է Casini-ի և պարտերի անսովոր խորհրդի առանցքային կետը։
Առաջին իջնող տեռասում, երկու քարե աստիճանների միջև տեղակայված է Fontana dei Lumini (Լապտերների շատրվան), շրջանաձև հանգույցներով շատրվան, որի յուրաքանչյուր հանգույցի ծայրին ավելի փոքր շատրվաններ են՝ նմանվող հռոմեական նավթե լապտերների, որոնք ջրի շիթերի և արևի լույսի ներքո կարծես թե դառնում են լամպի կրակներ:Կամելիաները և ծաղկային թփերը ավելացվել են 19-րդ դարում։
Հաջորդ (երրորդ) տեռասում կա մի մեծ և երկար սեղան, որն ունի մի ջրանցք, որով հոսելով ջուրը զով է պահում գինին։ Այս տեռասի հետևում գետի աստվածների խոշոր քանդակներն են, որոնք հարակցում են շատրվանին։ Անմիջապես վերևում catena d'acqua կամ ջրային շղթա է, որը նաև սնում է շատրվանը։ Սա մի ջրային երևույթ է, որը կարելի է հանդիպել նաև այլ 16-րդ դարի պարտեզներում, ինչպիսիք են Villa Farnese և Villa d'Este: Ջրային շղթայի սանդուղքները միևնույն ժամանակ առաջնորդում են դեպի հաջորդ տեռաս։
Վերևի՝ հաջորդ տեռասում են ավելի հեռվում գտնվող շատրվաններն ու գրոտոները և երկու casini տներ, որոնք կոչվում են Մուսաների տներ։ Այս փոքրիկ տների ճակատները ցուցադրում են Սերլիանայի լոգգիաները արտաբերված իոնիկ սյուերի կողմից, որոնց դիզայնը ապահովել է Վինյոլան:Նրանք կրում են կարդինալ Գամբարայի անունը, որը փորագրված է քիվերի վրա։ Տներից մեկով կարելի է մուտք գործել փոքր գաղտնի պարտեզ. մի պարտեզ, որ իր սյուների գծով մելանխոլիկ մթնոլորտ է հաղորդում։
Քսաներորդ դար
1656 թ.-ին Լանտեի վերջին կարդինալի մահվանից հետո, վիլլան անցավ Դուքս Իպոլիտո Լանտեին, և ծառայեց նաև նրանց ընտանիքի հաջորդ սերունդներին։ 19-րդ դարում մի ընտանիք՝ վերականգնված ամերիկուհի դքսուհու կողմից (Նյու-Յորքի Թոմաս Դեվիեսի դուստրը ) դեռևս ապրում է Լանտեում։ Գամբարա տանը ապրում է դքսուհու ընտանիքը, իսկ Մոնալտոն ծառայում է իրենց հյուրերին։ 1944 թվականին Հռոմի անկումից հետո ռմբակոծության հետևանքով պարտեզները և տները մեծ վնաս են կրել։ 20-րդ դարի վերջին Անժելո Քանտոնին ավարտեց երկարատև վերականգնման ծրագիրը։ Այն այժմ հանդիսանում է Grandi Giardini Italiani (մեծ իտալական այգիներ)-ի մի մասը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Վերածննդի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Իտալիայի ազգային թանգարաններ
Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոն
Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնը (Ramon Tusquets i Maignon, ), կատալոնացի նկարիչ, կերպարվեստում ռոմանտիզմի և վաղ իմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ ։
Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնը  կրթությունը ստացել է Բարսելոնում, Մադրիդում և Հռոմում։
Նա եղել է Մարիանո Ֆորտունիի ստեղծագործության ազդեցության տակ, աշակերտել է Ռամոն Մարտի ի Ալսինային։ Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնի  ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Մադրիդի, Նեապոլի, Թուրինի, Փարիզի, Վիեննայի և Եվրոպայի այլ մշակութային կենտրոնների պատկերասրահներում։ 1870-ին նա ստեղծել է Բարսելոնի նկարիչների միությունը, որում ընդգրկվել են այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Մոդեստ Ուրխելը, Լուիս Գրաները, Ժոզեպ Մարիա Տամբուրինին, Անտոնի Քաբան և Ջոակիմ Վաեդան։ Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնի բազմաթիվ կտավներ նվիրված են Կատալոնիայի պատմությանը, ինչպես նաև Իսպանիայի և Իտալիայի պատմությանը (որտեղ երկար ժամանակ անցկացրեց) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կատալոնացի նկարիչներ
Կեպա Բլանկո
Կեպա Բլանկո Գոնսալես (կամ Կեպա, Kepa Blanco González, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է եկել «Սևիլյայում» և իսպանական մի շարք այլ ակումբներում։ Երկու անգամ նվաճել է ՈՒԵՖԱ գավաթը։
Ակումբային կարիերա
Կեպան ծնվել է Մարբելյայում (Մալագա պրովինցիա)։ Լինելով «Սևիլյա» ակումբի սան՝ նա հիմնական թիմի կազմում մասնակցել է Պրիմերայի երկու խաղի 2004/05 մրցաշրջանում և իրեն դրսևորել որպես արժանի խաղացող հաջորդ երկու մրցաշրջանների համար, սակայն հիմնականում դուրս է եկել փոխարինման։
2006/07 մրցաշրջանում՝ նույնիսկ այն բանից հետո, երբ նա երեք գոլ է խփել «Լևանտե» ակումբի դարպասը լիգայի բացման խաղում և ևս երեքը ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկության հաղթական արշավում , նա արժանացել է մարզչի անբարյացակամ վերաբերմունքին և 2007 թվականի հունվարի 22-ին համաձայնել վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել անգլիական «Վեստ Հեմ Յունայթեդ» մինչև մրցաշրջանի ավարտը՝ հետագա գնման հնարավորությամբ ։ Ութ օր անց նա գոլի հեղինակ է դարձել «Լիվերպուլի» դեմ խաղի 77-րդ րոպեին՝ խաղադաշտ դուրս գալուց 70 վայրկյան անց ։
2007 թվականի հուլիսին Կեպան քառամյա պայմանագիր է կնքել «Խետաֆե» ակումբի հետ, ընդ որում՝ «Սևիլյան» պահպանել է հաջորդ մրցաշրջանում խաղացողին գնելու առավելությունը ։ Նոր ակումբի կազմում անցկացրած իր առաջին մրցաշրջանում Կեպան պարբերաբար խաղադաշտ է դուրս եկել ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկության հանդիպումներում, ինչպես նաև գոլ է խփել հոկտեմբերի 21-ին «Մուրսիա» ակումբի հետ հաղթական խաղում, որն ավարտվել է 2։0 հաշվով, սակայն նույն խաղում հեռացվել է դաշտից կոպիտ խաղ ցուցաբերելու համար ։ Դրանից հետո նա հազվադեպ է դուրս եկել խաղադաշտ նույնիսկ Իսպանիայի գավաթի խաղարկության հանդիպումներում։
2010 թվականի օգոստոսի 5-ին Կեպան տեղափոխվել է «Ռեկրեատիվո», իսկ Ադրիան Կալունգան՝ այդ ակումբից տեղափոխվել է «Խետաֆե» ։ Ակումբում անցկացրած առաջին մրցաշրջանում Կեպան մասնակցել է թիմի 42 հանդիպումներից 19-ին, իսկ պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո հեռացել է ակումբից 2012 թվականի ապրիլին՝ վերջին մրցաշրջանում չմասնակցելով ոչ մի խաղի ։
Կեպան տեղափոխվել է երրորդ դիվիզիոնի «Գվադալախարա» ակումբ, որտեղ անցկացրել է մեկ մրցաշրջան՝ հազվադեպ դուրս գալով խաղադաշտ, իսկ նրա ակումբը դուրս է մնացել ։ Եվս մեկ մրցաշրջան առանց ակումբի անցկացնելուց հետո՝ 2014 թվականին, 30-ամյա Կեպան որոշել է ավարտել կարիերան։
Աստվածամոր Ազովի սրբապատկերի եկեղեցի
Աստվածամոր Ազովի սրբապատկերի եկեղեցի (Храм в честь Азовской иконы Божией Матери), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքարանի Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։
Հասցեն՝ Ռուսաստան, 346783, Ռոստովի մարզ, ք. Ազով, Մակարովսկու փող., 25բ։
Կեպա Բլանկո
Մարզչական կարիերա
2014 թվականին Կեպան նշանակվել է «Սան Պեդրո» սիրողական ակումբի գլխավոր մարզչի օգնական ։
Աստվածամոր Ազովի սրբապատկերի եկեղեցի
Պատմություն
Նոր ծխի աղոթքի տան համար օգտագործվել է նախկին «Դոն» կինոթատրոնի շենքը։ Կինոթատրոնը նորոգելուց հետո այնտեղ սկսեցին ծիսակատարություններ անցկացվել։
Կեպա Բլանկո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Աստվածամոր Ազովի սրբապատկերի եկեղեցի
Պատմություն
1996 թվականից քաղաքում անցկացվել են նոր տաճարի նախագծման աշխատանքներ։ 1998 թվականին սկսվել է նրա շինարարությունը։ Շինարարությունն օծել է Ռոստովի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնը։ Տաճարի շինարարությունը երկարել է մինչև 2005 թվականը։ Տաճարի կառուցումն արագացնելու համար Ազովում ստեղծվեց հոգաբարձուների խորհուրդ, որի աշխատանքներին մասնակցում էին Ազովի քաղաքային դումայի պատգամավորներ և քաղաքի ձեռնարկությունների ղեկավարներ։ Մարզի կազակական ղեկավարության ցանկությամբ տաճարը ստացել է գնդայինի կարգավիճակ։
2006 թվականին տաճարի շինարարությունը շարունակվել է. կառուցվել են եկեղեցու պատերը, տեղադրվել են գմբեթները։ Եկեղեցու ընդհանուր բարձրությունը գմբեթների հետ մոտ 30 մետր է։ Տաճարը նախատեսված է մինչև 300 հավատացյալի միաժամանակյա այցելության համար։
2007 թվականի մարտին տաճարի զանգակատանը տեղադրվել է «Իշխան Վլադիմիր» մեկուկես մետրանոց զանգը, որի քաշը 1270 կգ է։ Զանգը ձուլվել է Կամենսկ-Ուրալսկի քաղաքում, որպես նվեր տաճարին Սվերդլովսկի մարզի ղեկավար Վ. Ֆ. Չուբայից։ Աստվածային պատարագը տաճարում տեղի է ունեցել 2007 թվականի գարնանը։
2008-2009 թվականներին տաճարում կատարվել են ներքին հարդարման աշխատանքներ, տաճարը համալրվել է նոր սրբապատկերներով, կարգի է բերվել տաճարի շրջակա տարածքը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ Կատեգորիա:1993 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Յոհան ֆոն Պալավիչինի
Յոհան ֆոն Պալավիչինի (հունգարերեն Pallavicini János őrgróf, գերմաներեն Johann Markgraf von Pallavicini, ), ավստրո-հունգարակական դիվանագետ, մարքիզ, Ավստրո-Հունգարիայի վերջին դեսպան Օսմանյան կայսրությունում, մասնավորապես ծառայելով որպես դեսպան Բարձր Դռանը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1848 թվականի մարտի 18-ին Պադուայում, իտալական Պալավիչինո ազնվական ընտանիքում։ Կրթությունը ստացել է Էդինբուրգում (ներկայումս Շոպրոն) և Վիենայում, որից հետո անցել է ավստրո-հունգարական դիվանագիտական ծառայության։ 1871 թվականին նշանակվել է Գերմանիայի դեսպանատան ատաշե, 1878 թվականին Ֆրանսիայում, 1880 թվականին Մեծ Բրիտանիայում։ 1887 թվականին Սերբիայի դեսպանատան քարտուղար է դարձել։ 1894 թվականին աշխատել է փաստաբան Մյունխենում, նույն թվականին դիվանագիտական աշխատանքի է անցել Ռուսաստանում։ 1899 թվականի հունվարին դարձել է բանագնաց Ռումինիայում ։
1906 թվականի հոկտեմբերի 5-ին մարքիզ ֆոն Պալավիչինին Ֆրանց Յոզեֆ I-ի կողմից նշանակվել է դեսպան Օսմանյան կայսրությունում ։
Մարքիզ ֆոն Պալլավիչինին լայնորեն հայտնի էր որպես հարգված դիվանագետ և Երկակի միապետության կողմնակից էր ի տարբերություն կոմս Ալոիս Լեքսա ֆոն Էիրենթալի և Բալհաուզպլացի շատ երիտասարդ դիվանագետների նման դեմ էր Բոսնիայի անեքսիային։ 1911 թվականին կոմս Ալոիս Լեքսա ֆոն Էիրենթալի հիվանդության ընթացքում նշանակվել է Ավտրո-Հունգարիայի արտաքին գործերի նախարարի ժամանակավոր պաշտոնակատար։ 1908 թվականին հանդես է եկել Բոսնիայի բռնակցման դեմ ։
Պալավիչինին էական դերակատարում է ունեցել Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո Օսմանյան կայսրությանը Կենտրոնական տերությունների շարքերում պատերազմի մեջ ներգրավվելու գործում։ 1915 թվականին տեղեկացրել է հայկական բնակչության երկրում իրականացվող բնաջնջման մասին։ Քանի որ երկար պաշտոնավարել է և Պոլսում դիվանագիտական կորպուսի դեկան է եղել, հետևաբար համարվում է, որ մեծ ազդեցություն է ունեցել Օսմանյան կայսրությունում կատարվող իրադարձությունների վրա։ Սակայն Հայկական հարցի հետ կապված նրա դերը տարիների քննարկման նյութ է եղել պատմաբանների կողմից և քննադատության է արժանացել, քանի որ բավականաչափ չի բարձրաձայնել իր բողոքը։
Վիեննա ուղարկած նրա հաշվետվություններից հստակ երևում է, որ Պալավիչինին տեղյակ է եղել բռնության վերաբերյալ Օսմանյան նախաձեռնությանը և որ նա ներգրավված է եղել «կենտրոնացված պլանային և կազմակերպված ոչնչացմանը» ։ Արդեն 1915 թվականի հունիսին նա գրել է Վիեննա, որ «հայկական բնակչությունը ... ոչ միայն ենթարկվում է մեծագույն թշվառության, այլև բնաջնջման (einer gänzlichen Ausrottung)» : Ի պաշտպանություն, սակայն, գրառումները ցույց են տալիս նաև, որ նա բողոքել է, բայց ապարդյուն ։
1917 թվականի ապրիլին մարքիզ ֆոն Պալավիչինին հրաժարվել է Ավստրո-Հունգարիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը զբաղեցնելու Կառլոս I-ի առաջարկից։
Վախճան
Մահացել է 1941 թվականի մայիսի 4-ին Հունգարիայում, Պուստարադվանիի (Pusztaradvány) իր դղյակում։
Տես նաև
Հայոց ցեղասպանության ապացույցներ
Աղբյուրներ
Pallavicini, János von KATALOG DER DEUTSCHEN NATIONALBIBLIOTHEK
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դիվանագետներ
Aegean Airlines
Aegean Airlines խոշորագույն ավիաընկերոթյուններից է Հունաստանում, իրականացնում է ուղևորատար թռիչքներ Աթենքում և այլ հունական քաղաքներում։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Աթենքում։ Ավիաընկերությունը հանդիսանում է լիիրավ անդամ Star Alliance-ի դաշինքում։ Ավիաընկերության օդանավակայանը նույնպես գտնվում է Աթենքում։ 2013 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 6,9 միլիոն մարդ, ինչը 12%-ով ավելի է 2012 թվականի ցուցանիշից ։ 2014 թվականին ավիաընկերությունը հինգ անգամ անընդմեջ ընտրվել է լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում, Skytrax-ի կողմից ։
Պատմություն
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1987 թվականին։ 1992 թվականին ավիաընկերությունը դարձավ առաջին անձնական ավիաընկերությունը Հունաստանում, և ստացել է հատուկ հավաստագիր ։ 1944 թվականին ավիաընկերությունը սկսում է կանոնավոր չվերթներ Աթենքում և ողջ աշխարհում։ 1999 թվականին ավիաընկերոթյունը վերակազմավորվեց, և ստացավ իր անվանումը՝ «Aegean Airlines»։ Նույն տարում ավիաընկերությունը ստացել է 3 օդանավ, որով ավիաընկերությունը սկսել է իրականացնել ամենօրյա թռիչքներ Աթենքից դեպի՝ Սալոնիկ, Հռոդոս, Կորֆու և Հերակլիոն ։
2001 թվականի ապրիլին ավիաընկերությունը ստորագրեց պայմանագիր, որի համաձայն պետք է ուղևորափոխադրումներ կատարեր Cronus Airlines-ի հետ մեկտեղ։ 2009 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 6,600,000 ուղևոր, ինչը գրեթե մեկ ու կես անգամ ավելի է, քան այն ժամանակ։ Ավիաընկերության գլխավոր մրցակիցն է համարվում Olympic Airlines-ը, երբ այս ավիաընկերությունը նույն տարում տեղափոխեց 5.265.729 ուղևոր։ 2010 թվականի հունիսի 30-ին ավիաընկերությունը պաշտոնապես դառնում է Star Alliance-ի անդամ ։
Երթուղական ցանցը
Ավիաընկերությունը չվերթների զգալի մասը իրականացնում էր հետևյալ քաղաքներում՝ Հերակլիոն, Հռոդոս, Ալեքսանդրուպոլիս, Կորֆու, Կալամատա և Յանինա ։
Ավիաընկերությունը նաև իրականացրել է միջազգային չվերթներ հետևյալ քաղաքներում՝ Ավստրիա, Բելգիա, Մեծ Բրիտանիա, Հայաստան, Հունգարիա, Միացյալ Արաբական Էմիրություններ, Վրաստան, Գերմանիա, Լեհաստան, Ֆրանսիա, Իտալիա, Իսպանիա, Իսրայել, Լիբանան, Թուրքիա, Շվեյցարիա, Չեխիա, Ուկրաինա և Կիպրոս ։
Ավիաընկերության պայմանագրերը
Aegean Airlines-ը ունի համաձայագրեր հետևյալ ավիաընկերությունների հետ ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Բարի լույս (ֆիլմ, 1985)
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է թե ինչպես արդարասեր ծերուկն ամեն գնով փորձում է գտնել ճշմարտությունը ։
Դերերում
Կարեն Ջանիբեկյան, Մ. Մանուկյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոբերտ Սարգսյանի ֆիլմեր
Բոլոր սրբերի եկեղեցի (Բլիզնե)
Բոլոր սրբերի եկեղեցի (Kościół Wszystkich Świętych), կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Լեհաստանի Ենթակարպատյան վոևոդության Բժոզուվսկի պովյատի Յասենիցա-Ռոսելնա գմինայի Բլիզնե գյուղում։ 15-րդ դարի փայտե գոթիկայի ճարտարապետական ​​հուշարձան, որ ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում և «Փայտե ճարտարապետության ճանապարհ» տուրիստական ​​ուղում։
Բլիզնեի միջնադարյան փայտե ճարտարապետության եզակի համալիրը բաղկացած է եկեղեցուց և քահանայի տնից, որը գտնվում են Պառնաս բլրի վրա՝ շրջապատված դարավոր ծառերով։
Պատմություն
Բլիզնե գյուղում Բոլոր սրբերի ծխական եկեղեցու շինարարությունը վերագրվում է 15-րդ դարի կեսերին։ Տաճարը կառուցվել է ուշ փայտե գոթական ոճով, և բացի իր ուղղակի նշանակությունից, այն կատարել է պաշտպանական կառույցի գործառույթներ։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 1470 թվականին։
XVII դարում եկեղեցին շրջապատվել է էր պաշտպանողական պատնեշներով։ Նույն դարի առաջին կեսին կառուցվել են զանգակատունը և քահանայի տունը։
19-րդ դարի սկզբին քանդվել են եկեղեցին շրջապատող սոբոտիները։
1964-1980 թվականներին շենքն ամբողջությամբ վերականգնվել է։
Ճարտարապետություն
Բոլոր սրբերի եկեղեցին ամբողջությամբ կառուցվել է եղևնու տաշած գերաններից՝ առանց մեխի օգտագործման։ Արևմուտքից նրան հարում է զանգակատունը։ Եկեղեցու տանիքը ծածկված է կղմինդրով։ Եկեղեցու շուրջն ընկած տարածքը աղյուսե մատուռներով փայտե ցանկապատով։
Եկեղեցին կազմված է սանդղամուտքից, գավիթից, գլխավոր և երկու հարակից սրահներից։ Հարուստ ձևավորմամբ ինտերիերը հատուկ է առաջին հերթին 1550, 1649 և 1700 թվականներին որմնանկարներով, 16-րդ և 17-րդ դարերի նկարներով, ինչպես նաև լավ պահպանված հարթաքանդակով և 14-րդ դարի քանդակների հավաքածուով։
1604 թվականի փայտե ամբիոնը կառուցված է ուշ ռենեսանսի ոճով։ Երկու կողմնակի սրահները կառուցվել են 17-րդ դարում բարոկկո ոճով։ Ձախակողմյան սրահում գտնվում է Աստվածամոր հրաշագործ արձանը, որը պահպանվել է 16-րդ դարի ուշ գոթիկայի ոճի տրիպտիխից։
Եկեղեցու մոտ գտնվում է քահանայի փայտե տունը, որն առաջին անգամ հիշատակվել է 1699 թվականին։ Ներկայում այնտեղ գտնվում է թեմական թանգարանը, որտեղ ներկայացված են եկեղեցական արվեստի արժեքավոր նմուշներ։ Շենքի տանիքը պատված է ծղոտով։
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ
2003 թվականին Լեհաստանի հարավում գտնվող մի շարք այլ փայտե եկեղեցիների հետ միասին Բլիզնեի Բոլոր սրբերի եկեղեցին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Լեհաստանում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում
Խանզադյան փողոց (Երևան)
Խանզադյան փողոց, փողոց Երևանի Նորք-Մարաշ վարչական շրջանում։ Անվանվել է հայ գրող Սերո Խանզադյանի պատվին։
Տվյալներ
Սկսվում է Արմենակյան փողոցից, ձգվում հարավարևելյան ուղղությամբ և հասնում Նորքի փողոց։ Հին Նորքի նախկին 2-րդ փողոցի մի մասն է։ Մինչև 2017 թվականի մայիս փողոցը ձգվել է մինչև Նորքի անտառաշերտի արևելյան մաս։ Երևանի ավագանու № Հ/0350 որոշմամբ Սերո Խանզադյան փողոցի թիվ 65 և 56 տնատիրություններից մինչև թիվ 152 և 175/4 տնատիրություններ ընկած հատվածը վերանվանել է Նորքի փողոց ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Յան Պարանդովսկի
Յան Պարանդովսկի (Jan Parandowski, 11 մայիսի, 1895, Լվով - 26 սեպտեմբերի, 1978, Վարշավա), լեհ գրող, էսսեիստ, թարգմանիչ։ 1933-1978 թվականներին (ընդմիջումով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին) եղել է Լեհաստանի ՊԵՆ ակումբի նախագահը։
Կենսագրություն
1920 թվականին շարունակում է կրթությունը և 1923 թվականին ստանում դասական բանասիրության ու հնագիտության մագիստրոսի կոչում։ 1924 թվականից մինչև 1926 թվականը Յան Պարանդովսկին ճանապարհորդում է Եվրոպայում՝ լինելով Հունաստանում, Ֆրանսիայում ու Իտալիայում։ 1930-1931 թվականներին Յան Պարանդովսկին եղել է «Պամենտնիկ Վարշավսկի» գրական-գիտական ամսագրի խմբագիրներից մեկը։ 1930 թվականին նա դառնում է Լեհաստանի ՊԵՆ ակումբի անդամ, իսկ 1933 թվականին՝ նույն ակումբի նախագահ։ 1945-1946 թվականներին նա դասավանդել է Լյուբլյանայի համալսարանում։ 1948 թվականին Յան Պարանդովսկին դարձել է Վարշավայի գիտական ընկերության անդամ։ 1958 թվականին Յան Պարանդովսկին Վարշավայում կազմակերպում է Թարգմանիչների միջազգային կոնֆերանս, իսկ 1962 թվականին նա դառնում է Միջազգային ՊԵՆ կազմակերպության փոխնախագահը։ 1964 թվականին Յան Պարանդովսկին արժանանում է Լեհաստանի պետական մրցանակի։ 1976 թվականին Լյուբլյանայի Կաթոլիկական համալսարանի կողմից նրան շնորհվում է քրիստոնեական փիլիսոփայության պատվավոր դոկտորի կոչում։
Յան Պարանդովսկին մահացել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Վարշավայում։
1988 թվականին սահմանվել է Յան Պարանդովսկու անվան մրցանակ, որ ամեն տարի շնորհվում է Լեհաստանի ՊԵՆ ակումբի կողմից պատմական թեմատիկայով ստեղծագործող գրողներին։
Ստեղծագործություն
1913 թվականին լույս է տեսել Յան Պարանդովսկու առաջին լուրջ հոդվածը Ժան Ժակ Ռուսոյի մասին։ Հետագայում Պարանդովսկին տարվել է անտիկ մշակույթով, և նրա հոդվածների, էսսեների ու պատմվածքների մեծ մասը նվիրված են հենց այդ թեմային։ Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել «Առասպելաբանություն» գրքի շնորհիվ։ 1933 թվականին հրատարակվել է նրա «Օլիմպիական սկավառակ» գիրքը։ Յան Պարանդովսկու արձակ ստեղծագործությունների շարքում առանձնանում է «Երկինքը կրակի մեջ» ինքնակենսագրական վեպը։ Պատերազմից հետո նա հրատարակել է ևս մի քանի ստեղծագործություններ, որոնց թվում էին Պետրարկայի մասին գիրքը (1956) ու մանկության մասին պատմվածքների «Արևային ժամացույցներ» (1953) ժողովածուն։ Պարանդովսկին թարգմանել է նաև Հուլիոս Կեսարի «Քաղաքացիական պատերազմի մասին» (1951), Լոնգոսի «Դափնիս և Քլոե» (1948), Հոմերոսի «Ոդիսական» (1953) երկերը։ Սակայն նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Բառի ալքիմիա» գիրքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Նագորսկի շրջան
Նագորսկի շրջան (Нагорский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նագորսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7236 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ալեքսանդր Մակեդոնացու դամբարան
Ալեքսանդր Մակեդոնացու դամբարան, դամբարան, որ կառուցվել է մ. թ. ա. 4-րդ դարի վերջին և որտեղ ամփոփված է Ալեքսանդր Մակեդոնացու աճյունը։ Առավել տարածում ունեցող վարկածներից մեկի համաձայն` զորավարի մարմինը տեղադրել են ոսկե դագաղի մեջ և այն լցրել մեղրով։ Սկզբում դագաղը տարել են Մեմփիս, ապա` եգիպտական Ալեքսանդրիա, որտեղ էլ այն գտնվել է մինչև անտիկ դարաշրջանի ավարտը, ինչից հետո անհետացել է։ Համարվում է, որ Ալեքսանդրի դամբարան են այցելել նշանավոր այնպիսի հռոմեացիներ, ինչպիսիք են Պոմպեոսը, Հուլիոս Կեսարը, Օկտավիանոս Օգոստոսը, Կալիգուլան։ Հին Ամֆիպոլիսի մերձակայքում գտնվող մարմարե դամբարանի պեղումները հիմք են տալիս ենթադրելու, որ դամբարանը կառուցվել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու մարմինն ամփոփելու նպատակով ։
Բացի այդ, գոյություն ունի այսպես կոչված Ալեքսանդրի սարկոֆագը, որն իրականում Սիդոնի արքա Աբդոլանիմի սարկոֆագն է։ Իր պայմանական անվանումն այն ստացել է ֆրիզներից մեկին պատկերված զինվորի պատկերից, որ պարսիկների դեմ է պայքարում այսպես կոչված «առյուծի սաղավարտով», և որը նույնացվել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու հետ։
Պատմական վկայություններ
Ալեքսանդր Մակեդոնացու կենսագիր Կալսինիասը գրել է, որ Ալեքսանդրը պատգամել է իրեն թաղել Եգիպտոսում` Սիվայում, որտեղ հին մեհյանի քրմերը նրան հռչակել էին Ամոնի որդի։ Պերդիկան խոստացել էր Ալեքսանդրին կազմակերպել դա, սակայն հետո որոշել է արքայի մարմինը տեղափոխել Մակեդոնիա։ Նրա մտադրությունի չի իրագործվում։ Պտղոմեոսը, Դամասկոսում հանդիպելով կառքին, առևանգում է Ալեքսանդրի մարմնով սարկոֆագը և 321 թվականին այն տեղափոխում Մեմֆիս։ Մեմֆիսում Ալեքսանդրի մարմինը, ամենայն հավանականությամբ, պահվել է Սերապեոնի տաճարում ։ Պլուտարքոսի վկայությամբ մի քանի տարի անց Պտղոմեոսն այն տեղափոխել է Ալեքսանդրիա` թաղելով ստորգետնյա դամբարանում ։ Ալեքսանդրի գերեզմանը դառնում է մարդկանց զանգվածային ուխտագնացության վայր։ Մ. թ. ա. 48 թվականին Ալեքսանդրի գերեզման է այցելում Հուլիոս Կեսարը։ Հռոմեական կայսր Օկտավիանոս Օգոստոսը, երբ նվաճում է Ալեքսանդրիան, «տեսնում է Ալեքսանդր Մեծի մարմինը, ում դագաղը տարել էին սրբավայրից։ Ի նշան մեծ ակնածանքի` նա ոսկե պսակ է դնում գերեզմանին` այնտեղ ծաղիկներ սփռելով»,- գրում է Գայոս Սվետոնիոսը ։ Համաձայն Դիոնիսիոս Կասիասի` Օկտավիանոսն անզգույշ շարժման հետևանքով քիթը կոտրել է մումիայի մոտ ։ Մարմինը գտնվել է ապակե սարկոֆագում, իսկ դամբարանը գտնվել է կենտրոնական հրապարակում։ Սվետոնիոսի խոսքերով Ալեքսանդրի դամբարան է այցելել նաև Կալիգուլան, ով իր սեփական ձեռքերով հանել է Ալեքսանդրի լանջապանակը և հետո ինքն է կրել այն։ Կարակալլան, ով 210-ական թվականներին այցելել է Ալեքսանդրիա, իր տունիկան ու մատանին խոնարհել է մեծ նվաճողի դամբարանին ։ Վերջապես, Սեպտիմիուս Սևերուսը հրամայել է որմնաշարել սրբազան դամբարանը, և դրանից հետո այլևս հայտնի չէ, թե որտեղ է այն գտնվում։
Պեղումներ
Եգիպտական Բարձրագույն խորհուրդը պաշտոնապես ընդունել է Ալեքսանդրի գերեզմանը բացահայտելու ավելի քան 140 փորձ, այդ թվում` Ալեքսանդրիայի Նաբի Դանիել մզկիթում։ 1989 թվականին հույն հնէաբան Լիանա Սուվալիդին պեղումներ է սկսել Սիվա օազիսի շրջանում, որը հին ժամանակներում հայտնի է եղել Սանտարիա անունով։ Հին լեզուների փորձագետները նշում են, որ այդ անունը կարող է թարգմանվել սուրբ շրջան կամ էլ մեկնաբանվել հետևյալ կերպ. «տարածք, որտեղ հանգչում է Ալեքսանդրը»։ Ուշադրության է արժանի նաև այն փաստը, որ օազիսից 25 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Ալ Միրաքի տեղանքը, որի անվանումը նման է հին հունական «միրաքիան» անվանմանը, որ թարգմանվում է «մարդ, որ մահացել է շատ երիտասարդ»։ Պեղումները շարունակվել են հինգ տարի, ինչի արդյունքում հայտնաբերվել են արքայական հուղարկավորությանը բնորոշ տարրեր։ Դամբարանային համալիրի մեջ մտել են եկեղեցին ու դամբարանը, որում գտնվել են ալաբաստրե սարկոֆագի բեկորներ, որը պատրաստված է եղել Եգիպտոսի սահմաններից դուրս, և խորաքանդակ` ութածայր աստղով։ Դամբարանից գաղտնի ելքը տարել է Ամոն Ռայի տաճար։ Այստեղ են գտնվել նաև երեք քարակոթող` հին հունարեն մակագրություններով։ Սակայն Հունաստանի ներկայացուցիչները, ովքեր այցելել են պեղումների վայր, ավերակների ուսումնասիրություններից հետո հայտարարել են, որ դամբարանի ոճը մակեդոնական չէ, և հայտնաբերված դամբարանային համալիրը վերաբերում է ավելի ուշ շրջանի։ Եգիպտական իշխանությունները 1996 թվականի վերջերին Լիանա Սուվալիդից հետ են վերցրել պեղումները շարունակելու արտոնագիրը` դա հիմնավորելով այն հանգամանքով, որ նա «առանց բավարար հիմքերի խառնաշփոթ է առաջացրել Սիվայում պեղումների շուրջ»։ Աշխատանքները շարունակելու իր բազմաթիվ խնդրանքներին նա, ինչպես և ուրիշ շատ մարդիկ, մերժում են ստացել։
Ամֆիպոլիսի դամբարանի պեղումները դարձյալ թարմացրել են Ալեքսանդրի թաղման շուրջ վեճերը։ Որոշ գիտնականներ կարծում են, որ դամբարանը կառուցվել է Ալեքսանդրի համար, բայց երբևէ չի կիրառվել Պտղոմեոս Լագոսի պատճառով։ Ուրիշներն էլ կարծում են, որ հռոմեական կայսր Կարակալլան` Ալեքսանդրի մեծ երկրպագուն, հնարավոր է, մ. թ. 2-րդ դարում նրա մարմինը տեղափոխել է Ամֆիպոլիս։ 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ամֆիպոլիսի դամբարանում հայտնաբերվել է կմախք։ Գենետիկական փորձաքննությունը թույլ է տալիս համամետել այդ մնացորդները Վերգինայի դամբարանի մնացորդների հետ։ Միայն ԴՆԹ թեստը հնարավորություն կտա հաստատել, թե գերեզմանում տղամա՞րդ, թե՞ կին է ամփոփված, ապա նոր միայն հետազոտել նրա ինքնությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդավոր իրադարձություններ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Մակեդոնացի
Թե ինչպես կատուն արհեստ սովորեց
Թե ինչպես կատուն արհեստ սովորեց, 1985 թվականին «Երևան» ՀՖՍ-ում նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Ֆիլմը նկարահանվել է ըստ Ա. Գրիգորյանի և Գ. Չիգինյանի համանուն պիեսի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Անատոլի Մոկացյանի ֆիլմեր
Ջովաննի Կրեսպի
Ջովաննի Բատտիստա Կրեսպի Իլ Չերանո (Giovanni Battista Crespi),, վաղ բարոկկոյի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, քանդակագործ և ճարտարապետ, աշխատել է Միլանում։