cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Զավեն Անդրիասյան
Կենսագրություն
2010-ին դարձավ Ռուսաստանի գավաթակիր՝ նոկաուտ համակարգով անցկացվող մրցաշարի բոլոր մրցամարտերը շահելով հիմնական ժամանակում, ինչն աննախադեպ էր այդ մրցաշարի համար։ Զավենն առավելության հասավ մրցաշարի առաջին համար Վիորել Բոլոգանի, Եվրոպայի չեմպիոն Վլադիմիր Պոտկինի և մրցաշարի երկրորդ համար, 2007 թ. Ռուսաստանի գավաթակիր Արտյոմ Տիմոֆեևի նկատմամբ։ 2013-ին դարձել է Կազանում կայացած Ամառային ուսանողական խաղերի արծաթե մեդալակիր՝ «մահվան» պարտիայում զիջելով ֆիլիպինցի Ուեսլի Սոյին ։
2016 թվականին, տանելով 5 հաղթանակ և 6 պարտիա ավարտելով ոչ-ոքի, 11 հնարավորից վաստակել է 8 միավոր և դարձել Հայաստանի բարձրագույն խմբի մրցաշարի հաղթող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ շախմատիստներ Կատեգորիա:Հայ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատի Հայաստանի չեմպիոններ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Ռուզվելտ (այլ կիրառումներ)
Ռուզվելտը նիդերլանդական ազգանուն է, որը նշանակում է «վարդի արտ»։
Ռուզվելտ կարող է վերաբերել ԱՄՆ-ի Նյու Յորք նահանգի Ռուզվելտ ընտանիքին, որը ներկայացրել է մի շարք հայտնի անձանց, որոնցից են՝
Բինգյուլ Գյոլ
Բինգյուլ Գյոլ, Պինգյուլ Կյոլ, լիճ Լեռնային Կիլիկիայում, Ալադաղ լեռների շրջանում, Ափիշքար լեռնագագաթից արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լճեր Կատեգորիա:Կիլիկիա
1922
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1922 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Կադիլի (Խանլարի շրջան)
Կադիլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում, իսկ ապա գյուղ Ադրբեջանական ՍՍՀ Խանլարի շրջանում ։
Անդրե Ստիլ
Անդրե Ստիլ (André Stil, ), ֆրանսիացի գրող, հրապարակախոս, Դիմադրության շարժման մասնակից, Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցության (ՖԿԿ) անդամ (1942)։
Կադիլի (Խանլարի շրջան)
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 182 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Անդրե Ստիլ
Ավարտել է Լիլի համալսարանը։ 1945—1949 թվականներին եղել է ՖԿԿ կուսաշխատող, լրագրող։ 1950-1959 թվականներին՝ «Հումանիտե» («L’Humanite») թերթի գլխավոր խմբագիր, ապա գրական տեսաբան։ Եղել է ՖԿԿ-ի Կենտկոմի անդամության թեկնածու, ապա՝ անդամ (1950-1969 թթ.)։ Պատմվածքների առաջին ժողովածուներում («Հանքափոր» հպարտ բառը, ընկերներ», 1949, «Սենը» ծով է դուրս եկել», 1950) փորձել է պատկերել երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ֆրանսիայում տիրող իրադրությունը, աշխատավորների պայքարը հանուն իրենց իրավունքների պաշտպանության՝ ընդդեմ Հնդկաչինում շարունակվող գաղութային պատերազմի։ «Առաջին հարվածը» (1951 - 1953, 1952, հայկական հրատարակչություն 1955) եռապատում նկարագրել է ֆրանսիացիների հայրենասիրական պայքարն ընդդեմ երկրում ամերիկական ռազմական բազաների ստեղծման։ «Դրված է երջանկության հարցը» շարքը միավորում է Անդրե Ստիլի հետագա շրջանի ստեղծագործությունները («Մենք միմյանց կսիրենք վաղը», 1957, «Փլուզում», 1960, «Վերջին քառոր՛դ ժամը», 1962, «Գնանք պարելու, Վիոլին», 1964, «Անդրե», 1965, «Գեղեցիկ է ինչպես մարդը», 1968, «Ո՛վ», 1969, վեպեր, «Ցավ», 1961, «Երկնքի տեսարան», 1967, «Ծաղիկներ սխալմամբ», 1973, պատմվածքների ժողովածուներ), որոնք նվիրված են ժամանակակից Ֆրանսիային. նրա հասարակ մարդկանց կյանքին, աշխատանքին ու պայքարին, երիտասարդ ֆրանսիացիների հոգևոր ձևավորմանը, բանվորական համերաշխությանը և այլ հարցերի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Կոմունիստ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Կադիլի (Խանլարի շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Շևչենկո (գյուղ, Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սիլվի Վարդան
Սիլվի Վարդան (Sylvie Vartan ), հայկական արմատներով ֆրանսիացի նշանավոր երգչուհի և դերասանուհի։ Նրա ելույթները ուղեկցվում էին բարդ խորեոգրաֆիկ ներկայացումներով, ֆրանսիական և իտալական հեռուստատեսությունները շատ հաճախ էին ցուցադրում նրա ներկայացումների տեսագրությունները։ 1960-ականներին և 1970-ականների կեսերին՝ նրա ամենամյա շոուների ժամանակ, ամուսնու՝ Ջոնի Հալիդեյի հետ Փարիզի Օլիմպիա և Կոնգրես դահլիճները լեփ լեցուն էին։ 2004 թվականին, երկարատև ընդմիջումից հետո նա սկսեց ձայնագրել և ելույթներ ունենալ Ֆրանկոֆոն երկրներում ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բուլղարիայում 1944 թվականին։ Հայրը ֆրանսահայ է եղել, մայրը՝ հունգարական ծագումով բուլղարացի հրեա։ Ինքն իրեն համարում է բուլղարուհի ։ 1952 թվականից Սոֆիայից տեղափոխվել է Փարիզ իր ընտանիքի հետ։ Սովորել է «Էլեն Բուշեի լիցեյ» աղջիկների հեղինակավոր հաստատությունում, որտեղ հրապուրվել է ջազով, ռոքով։ 1961 թվականին պայմանագիր է կնքել «RCA» ընկերության հետ և Ժիլբեր Բեկոյի հետ մեկնել հյուրախաղերի։ Նույն տարում առաջին անգամ հայտնվել է հեռուստաեթերում, որից հետո երկու անգամ ելույթ ունեցել «Օլիմպիա» բեմում։ Մեծ ճանաչում է գտել Շառլ Ազնավուրի և Ժորժ Կառվարենցի հեղինակած և երգչուհու կատարած «Ամենագեղեցիկը պարելու է գնում» երգը։ Համերգային շրջագայություններով հանդես է եկել աշխարհի բազմաթիվ հեղինակավոր բեմերում։ Ձայնագրել է բազմաթիվ սկավառակներ, հանդես է եկել համաշխարհային հյուրախաղերով։ Եղել է ֆրանսիացի երգիչ, դերասան Ջոնի Հալիդեյի կինը։ Վաճառել է ավելի քան 30 միլիոն ձայներիզ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ հայկական սերմամբ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բուլղարացիներ հայկական սերմամբ
Մարդկային կատակերգություն (այլ կիրառումներ)
Մարդկային կատակերգություն կարող է վերաբերել՝
Ալեքսանդր Պանչին
Ալեքսանդր Պանչին (Александр Панчин, ), ռուսաստանցի գիտնական, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, գիտական լրագրող, գիտա-լուսավորական գրքերի հեղինակ և "Լուսավորիչ" (Просветитель) մրցանակի դափնեկիր ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Պանչինի հայրը՝ Յուրի Պանչինը, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր է, բջջում ինֆորմատիվ գործընթացների հետազոտման լաբորատորիայի ղեկավար, Ինֆորմացիայի փոխանցման խնդիրների հետազոտման ՌԳԱ (Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի) ինստիտուտում ։ Մայրը ՝ Նադեժդա Պանչինա։
Պանչինը սովորել է Սան Դիեգոյի Թորի Պայնս տարրական դպրոցում (Torrey Pines Elementary School), այնուհետև Մոսկվայի թիվ 791 դպրոցում ։
1997 - 2003 թթ. սովորել է Մոսկվայի թիվ 1543 դպրոցում։
2003 - 2008 թթ. սովորել է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի` Բիոինժեներիայի և բիոինֆորմատիկայի ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո ստացել Է կենսաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Գիտա֊լուսավորական գործունեությունը
2008 թվականից ի վեր Պանչինը զբաղվում է գիտա֊լուսավորական գործունեությամբ։ Որպես գիտական լրագրող, նա համագործակցում է ռուսական «Նովայա գազետա» («Новая газета»), «Հանրամատչելի մեխանիկա» (Популярная механика) , «Աշխարհի շուրջ» («Вокруг света») և «Forbes» հրատարակությունների հետ։
2015 թվականին Corpus ռուսաստանյան հրատարակչությունը և «Էվոլյուցիա» («Эволюция») հիմնադրամը համատեղ հրապարակում են Պանչինի "Բիոտեխնոլոգիաների հանրագումարը" («Сумма биотехнологии») գիրքը։ Այդ գիրքը հռչակվել է 2016 թվականի «Լուսավորիչ» («Просветитель») մրցականի հաղթող ՝ "Բնագիտական և ճշգրիտ գիտություններ" և "Ժողովրդի ընտրություն" անվանակարգերում։ Պանչինը հանդիսանում է Հարրի Հուդինի (Гарри Гудини) մրցանակաբաշխության փորձագիտական խորհրդի անդամ։ Խորհուրդը զբաղվում է տարատեսակ էքստրասենսների և մոգերի գործունեության հրապարակավ բացահայտումներով ։
2016 թվականին դարձել է Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի(ՌԳԱ) կեղծավորությունների և պսեվդոգիտությունների դեմ պայքարող հանձնաժողովի անդամ ։
Անձնական հայացքներ
Պանչինն աթեիստ է։ Իր իսկ խոսքերով, նա չի ընդունում Աստծո գոյությունը, քանի որ այդ հիպոթեզը չի հիմնավորվում բավարար քանակի վկայություններով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կենսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս աթեիստներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բլոգերներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
1824
Մահեր
Կատեգորիա:1824 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Զեմո Աչաբեթի
Զեմո Աչաբեթի (ზემო აჩაბეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1060 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 4 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Սերիե
Սերիե (Sériers), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.62 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Նևեգլիզ, Լավաստրի և Օրադուր համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Նևեգլիզ սյուր Տրույե համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 90 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 50 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (33 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 18 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Խոռունիի բերդ
Խոռունիի բերդ, միջնադարյան բերդ համանուն գյուղատեղից հյուսիս-արևելք, լեռնագագաթի վրա ։
Պատմություն
Բերդի կառուցման ժամանակն անհայտ է, սակայն հայտնի է, որ X - XII դդ. բերդը վերակառուցվել է ։
Ճարտարապետություն
Կառուցվել է անմշակ և կիսամշակ լեռնային քար։ Պարիսպները քարաշեն են, բայց այժմ ավերակ վիճակում են։ Համալիրի ավերակները գտնվում են լեռնագագաթի վրա, պարիսպների մերձակայքում ։ Ընդհանուր առմամբ բերդը ավերակ վիճակում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շահբուզի շրջանի բերդեր և ամրոցներ Կատեգորիա:10-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Ալեքսեյ Գլուխով
Ալեքսեյ Գլուխով (Алексе́й Ильи́ч Глу́хов, ), ռուսական դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Կենսագրություն
2000 թվականից անցել է թոշակի։
Ամուսնացած է։ Ունի երեք երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ներգծյալ շրջանագիծ
Ներգծյալ շրջանագիծ, բազմանկյան բոլոր կողմերը շոշոփող շրջանագիծ։
Թեորեմ Ցանկացած եռանկյան կարելի է ներգծել շրջանագիծ։
Ապացուցում
Դիտարկենք կամայական ABC եռանկյուն և O տառով նշանակենք նրա կիսորդների հատման կետը։ O կետից տանենք OK, OL և OM ուղղահայացները համապատասխանաբար, AB, BC և CA կողմերին։ Քանի որ O կետը հավասարապես է հեռացված ABC եռանկյան կողմերից, ապա OK = OL = OM։ Ուստիª O կեն- տրոնով և OK շառավիղով շրջանագիծն անցնում է K, L և M կետերով։ ABC եռանկյան կողմերը K, L, M կետերում շոշափում են այդ շրջանագիծը, քանի որ դրանք ուղղահայաց են OK, OL և OM շառավիղներին։ Ուրեմն O կենտրոնով և OK շառավիղով շրջանագիծը ABC եռանկյանը ներգծյալ է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Եռանկյան երկրաչափություն Կատեգորիա:Կորեր
Պրոլետարսկոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Պրոլետարսկոե (Пролетарське), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
1888
Մահեր
Կատեգորիա:1888 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Արճեշի դաշտ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանի մարզի հարթավայրեր Կատեգորիա:Դաշտեր այբբենական կարգով
Բոգդան Կիստյակովսկի
Բոգդան (Ֆեոդոր) Ալեքսանդրովիչ Կիստյակովսկի (Богдан (Фёдор) Александрович Кистяковский, ), նեոկանտյան կողմնորոշման ռուս իրավաբան, փիլիսոփա և սոցիոլոգ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կիևում՝ Կիևի համալսարանի պրոֆեսորի, իրավաբանի, քրեագետի և ուկրաինական ազգային շարժման ակտիվիստ Ալեքսանդր Ֆեդորովիչ Կիստյակովսկու և Ալեքսանդրա Իոանովնա Միխելի ընտանիքում։ Ֆեդոր անունը ստացել է մկրտության ժամանակ։
Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Կիևի 2-րդ (1878-1886 թվականներ, վտարվել է 7-րդ դասարանից) և Չեռնիգովյան (1886-1887 թվականներ. վտարված) գիմնազիաներում։ Նա իր ավարտական վկայականը ստացավ 1888 թվականին՝ հանձնելով «Ռևել Ալեքսանդր» գիմնազիայի քննությունը։
1888-1892 թվականներին նա հետևողականորեն հեռացվել է Կիևի, Խարկովի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետներից և Դերպտի համալսարանների իրավաբանական ֆակուլտետից՝ ընդհատակյա ուկրաինաֆիլ շրջանակներին և ուսանողական անկարգություններին մասնակցելու համար։
Այդ ժամանակ նա մտերմացավ մարքսիստ և սոցիալ-դեմոկրատ առաջնորդների հետ, ստացավ «Կիևում մարքսիզմի հիմնադիրի» համբավ։ Լրտեսության կասկածանքով ձերբակալվել է Ավստրիական Գալիցիայում (1889 թվականին), կալանավորվել է Ռուսաստանում` Ավստրիայի սահմանի մոտ և պահվել Կիևի բանտում (1892 թվականին, նա Լիբավայում ոստիկանների հսկողության տակ կրում էր մեկ տարվա աքսոր։
1895 թվականին մեկնել է արտերկիր. սովորել է Բեռլինի և Սորբոնի համալսարաններում, Ստրասբուրգի համալսարանում 1898 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Հասարակություն և անհատականություն» փիլիսոփայության վերաբերյալ, որը հաջորդ տարի լույս է տեսել Բեռլինում գերմաներենով և արժանացել գերմանացի գիտնականների բարձր գնահատանքի։
Ապրել է Սանկտ Պետերբուրգում, Կիևում, Մոսկվայում։ Մասնակցել է «Ազատագրման միության» ստեղծմանը։ 20-րդ դարի սկզբին նա հեռացավ մարքսիզմից։ Անդամակցել է «Освобождение» ամսագրին, «Проблемы идеализма»» (1902, հոդված ռուսական սոցիոլոգիական դպրոցի մասին) և «Вехи» (1909, «Իրավունքի պաշտպանություն» հոդված, ռուս մտավորականության իրավական գիտակցության մասին) ժողովածուներին։
1904 թվականից Կիևում աշխատել է «Вопросы жизни» ամսագրում։ Խմբագրել է Մ. Պ. Դրագոմանովի երկերը (հատոր I, Մոսկվա, 1908)։ Եղել է «Критического обозрения» (1907—1910), «Юридического вестника» (1913—1917), «Юридических записок» (1912—1914) ամսագրերի խմբագիր։
1906 թվականից՝ Մոսկվայի Առևտրային ինստիտուտի պետական և վարչական իրավունքի ուսուցիչ էր, միևնույն ժամանակ դասախոսել է կանանց բարձրագույն դասընթացներում։ 1909 թվականին որպես պետական իրավունքի մագիստրոս ընդունվել է Մոսկվայի համալսարանի դոցենտ։
Աջակցել է դասախոսների բողոքին՝ ընդդեմ համալսարանի ինքնավարության խախտման, հրաժարվել է դասավանդել Մոսկվայում և տեղափոխվել Յարոսլավ Դեմիդովի անվան իրավաբանական ճեմարանում որպես դոցենտ, հետագայում հանրագիտարանի և իրավունքի փիլիսոփայության պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր (1911-1916 թվականներ)։ 1917 թվականից Կիևի համալսարանի պրոֆեսոր էր։ Ուկրաինայի Դաշնային դեմոկրատական կուսակցության կազմակերպիչներից մեկն է (1917)։
1919 թվականին նա ընտրվել է Ուկրաինայի նորաստեղծ Գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ և նրա առաջին նախագահ Վ.Ի.Վերնադսկու հետ միասին ակադեմիայի շահերը պաշտպանելու նպատակով մեկնեց Դոնի Ռոստով Ա.Ի.Դենիկին մոտ, որի ընթացքում նա հիվանդացավ, վիրահատվեց և մահացավ Եկատերինոդարում։
Ընտանիք
Նա գրել է մանկավարժության վերաբերյալ մի քանի գրքեր, այդ թվում՝ «Պատմություններ բնության հետ մարդու պայքարի մասին» (1897-1927 թվականներին գիրքն անցել է 7 հրատարակություն), «Ազատ աշխատանքի դպրոցի առաջին փորձը «Ազատ երեխայի տուն» ( Մոսկվա-Պետերբուրգ 1923 թվական)։
Նրանց որդիներ են. Գեորգի (Ջորջ) Բոգդանովիչ Կիստյակովսկի (1900-1982) - ֆիզիկայի և քիմիայի ամերիկացի դոկտոր, Մանհեթենի նախագծի ղեկավարներից մեկը, նախագահ Էյզենհաուերի գիտության հարցերով խորհրդականը։ Ալեքսանդր Բոգդանովիչ Կիստյակովսկի -(1904-1983 թվականներ) խորհրդային և ուկրաինացի կենսաբան, թռչնաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Ներդրումը իրավունքի տեսության մեջ
Իրավունքը կանոնների մի շարք է, որը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարելի է լուծումներ գտնել գործող իրավական նորմերում շահերի բախման կամ ճիշտի և սխալի մասին պատկերացումների բախման բոլոր դեպքերի համար։
Իրավաբանական ուսմունքի տարբեր մեթոդների օգնությամբ գործող օրենքի նորմերը վերամշակվում են իրավական հասկացությունների, կատեգորիաների և դրանով իսկ բերվում տրամաբանական իրավական համակարգ։
Աշխատություններ
1918 թվականի հուլիսին Յարոսլավլի ապստամբության ժամանակ այրվել է տպարանը, որտեղ գտնվում էր նրա «Право и науки о праве» գրքի ձեռագիրը, որը գիտնականը համարում էր իր կյանքի գլխավոր աշխատանքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իրավունքի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կարտոչետո
Կարտոչետո (Cartoceto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 7933 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 343 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 23 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0722։
Սան Բերնարդինոն համարվում է բնակավայրի հովանավորը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Պաքդեշտ
Պաքդեշտ (, նաև հռոմեականացված որպես Pākdasht, հայտնի է նաև որպես Պալաշթ, Պալեշտ, Պալիշթ, Պոլաշթ և Պոլ Դաշտ), քաղաք Իրանի Թեհրանի նահանգի Պաքդեշտ շրջանի կենտրոնական շրջանում, շրջանի մայրաքաղաքը։ 2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով նրա բնակչությունը կազմում էր 126281 մարդ՝ 32625 տնտեսությունով ։ 2011 թվականի հաջորդ մարդահամարին՝ 2011թ, հաշվում էր 206490 մարդ՝ 58257 տնային տնտեսություններով ։ Վերջին մարդահամարը՝2016թ, ցույց է տվել 236,319 մարդ՝ 70,220 տնային տնտեսություններով ։ Պաքդեշտը գտնվում է մայրաքաղաք Թեհրանից 25 կիլոմետր (16 mi) հարավ-արևելք։
Պատմություն
Պաքդեշտի տեղում հնում եղել են մի քանի գյուղական բնակավայրեր, որոնք գտնվել են Ռեյ անապատում։ Մոտ 1300-1250 թթ. մ.թ.ա ե. ժամանակակից Պաքդեշտի տարածքում զարգացել է կերամիկայի մշակույթը։ 7-րդ դարում n. ե. շրջանը գրավել են արաբները։ 8-րդ դ. կային մի քանի շատ մեծ ու կարևոր գյուղեր՝ յուրաքանչյուրը 10 հազարից ավելի բնակչությամբ։ Փահլավիների դինաստիայի օրոք Ռեզա շահը գրավել է նաև մի քանի գյուղ և դրանք հանձնել իր ժառանգին։ Իսլամական հեղափոխությունից հետո՝ 1998 թվականին, պաշտոնապես ստեղծվեց Շահրեստան Պաքդեշտը։ Ներկայումս քաղաքում ապրում են բազմաթիվ ժողովուրդներ, օրինակ՝ ադրբեջանցիներ, քրդեր, լուրեր, պարսիկներ, յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր սովորույթները, սակայն նրանց միջև կա մշակութային միասնություն ։ Քաղաքում և նրա շրջակայքում կան բազմաթիվ տեսարժան վայրեր, օրինակ՝ Իմամզադե Փանջալիի դամբարանը, Իմամզադե Աուլիայի դամբարանը, Իմամզադե «Չեխել-Դոհթար» (բառացի՝ քառասուն դուստր) դամբարանը և մի քանի այլ դամբարաններ, հնագույն սառցե մառան։ Բիր-Դագլան, կամուրջ տեղական գետի վրա, որը կառուցվել է Քաջարների տակ և գրանցված է որպես Իրանի ազգային ժառանգություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թեհրանի նահանգ
Սատուրնը որդուն հոշոտելիս (նկար, Ռուբենս)
«Սատուրնը որդուն հոշոտելիս» (Saturno devorando a un hijo), նիդերլանդացի (ֆլամանդացի) գեղանկարիչ, բարոկկոյի արվեստի հիմնադիրներից, դիվանագետ և կոլեկցիոներ Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1636-1638 թվականներին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 182,5 × 87 սմ։
Այսօր «Սատուրնը որդուն հոշոտելիս» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Պրադո թանգարանում (Մադրիդ, Իսպանիա)։
Պատմություն
«Սատուրնը որդուն հոշոտելիս» ստեղծագործությունը Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ IV- ը պատվիրել է հեղինակին Տորրե դե լա Պարադայի՝ որսորդական տան համար։ Այսօր կտավը Պրադոյի թանգարանում է գտնվում։
Նկարագիր
Ստեղծագործությունում ակնհայտ է Միքելանջելոյի ազդեցությունը հեղինակի՝ Ռուբենսի վրա, որն ազդվել է դեպի Իտալիա կատարած ճանապարհորդության ժամանակ։ Կտավի վերևի մասում պատկերված երեք աստղերը Սատուրն մոլորակն է, որը նկարագրել է Գալիլեո Գալիլեյը՝ նկարը ստեղծելուց մի քանի տարի առաջ։ Կենտրոնական աստղը՝ բուն մոլորակն է, իսկ մնացած երկուսը՝ Գալիլեյի կողմից նկարագրված նույն հարթության վրա գտնվող աստղերը։ Իրականում դրանք Սատուրնի այն Սատուրնի օղակն է։
Ավանդական մեկնաբանության համաձայն՝ նկարում պատկերված էր Կռոնոսը, որը վախենում էր իր զավակների կողմից տապալվել, դրա համար էլ խժռում է բոլորին։ Ի տարբերություն հունական դիցաբանության դասական սյուժեին, որտեղ խելագար Կռոնոսը կուլ է տալիս իր բարուրված երեխաներին, այստեղ խելագար Կռոնոսը պատառոտում նրանց մարմինները։
Նկարից ազդվել է նաև Գոյան՝ ստեղծելով նույնանուն կտավը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1636 նկարներ Կատեգորիա:Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներ Կատեգորիա:Պրադո թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Դիցաբանությունն արվեստում
Օկտավ Բենչիլե
Օկտավ Բենչիլեն, ռումինացի նկարիչ, արվեստագետ-ռեալիստ ռումինական մշակույթում, 20-րդ դարի առաջին եռամսյակում ժողովրդավարական ուղղության ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1872 թվականի հունվարի 27-ին, Բոտոշանի մոտակայքի Կորն գյուղում, մահացել՝ 1944 թվականի ապրիլի 3-ին, Բուխարեստում, Ավստո-Հունգարիա: 4 տարեկանում որբանալուց հետո, դաստիարակվել է մեծ քրոջ ընտանիքում Յասայում, քույրը նրա մոտ  զարգացրեց  տաղանդը և կիրքը դեպի արվեստը։ Հիմնական կրթությունից հետո 1887-1893 թվականներին սովորել է Յասայի Գեղարվեստի դպրոցում (այժմ՝ Ջորջ Էնեսկուի արվեստի համալսարան)։
Ստանալով կրթաթոշակ՝ կրթությունը արտերկրում շարունակելու համար, 1894-1898 ապրել է Իտալիայում Ֆրանսիայում և Գերմանիայում, սովորել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ իր ուսուցիչը եղել է Նիկոլաուս Գիզիսը և Ա․ Աժբե դպրոցում։
Վերադառնալով՝ փորձել է բացել իր ստուդիան Յասսիի կենտրոնում, բայց ֆինանսական դժվարությունները ստիպել են ընտրել ծայրամասը։ Բենչելին սկսեց նկարել, հիմնական թեմաները դրանք՝ աղքատների կյանքը, գործարանների աշխատողները, աղքատ հրեա առևտրականները, արհեստավորները, զորակոչային զինվորները և քոչվոր գնչուներն էին ։
1901 թվականի վերջում դասավանդել է վայելչագրություն  և գեղագիտութուն քաղաքի հիմնական դպրոցներում։ 1905 թ Ռուսական  հեղափոխության ազդեցության տակ դարձավ սոցիալիստական ակտիվիստ, Ռումինիայի  հայտնի  առաջնորդ-մտավորական  և տարբերվող գաղափարների կողմնակից, այդ թվում էր նաև Գալա Գալանտիոնը։ Բենչիլեն  կոմունիտական գաղափարների կողմնակից էր, բայց Ռումինիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ երբեք չի եղել։
1907 թվականին Ռումինիայի գյուղացիական ապստամբությունից հետո սկսեց ճանապարհորդել երկրով, փորձելով հավաքել փաստեր պետության ռեպրեսիայի և բռնության վերաբերյալ։ Ճանապարհորդությունների արդյունքը ՝ գեղանկարչական շարք էր՝ նվիրված գյուղացիական ընդվզմանը, 12 նկար («Մինչ ընդվզումը», «Հուսահատություն», «1907», «Եղբայրական գերեզման», և այլն)։ Նրա նկարները  1907 թվականի գյուղացիական ապստամբության թեմայով համակված էին բուռն սոցիալական ակցիայով։
Առաջին Համաշխարհային պատերազմի սկզբից հետո, սկսեց մասնակցել պացիֆիստական շարժմանը։
1916 թվականին նա նշանակվեց պրոֆեսոր Յասսայի գեղարվեստի դպրոցում (պաշտոն, որը նա պահպանեց մինչև թոշակի անցնելը՝ 1937 թվականը)։ 1919 թվականին եղել է Աշխատողներ կուսակցության հիմնադիրներից մեկը, որը շուտով  միացավ Ռումինիայի Գյուղացիական կուսակցությանը։
Իր արվեստում Բենչիլեն արտացոլել է գյուղացիների և քաղաքային պրոլետարների կյանքը, նրանց ազատագրական պայքարը։ «Հայրենիքի կարոտը» (1891 թ.), «Արտագաղթողները» (1904 թ.), «Աշխատողը հանգստանում է» (1905 թ.), «Գործադուլավորները» (1914 թ.), «Խաղաղություն» (1916 թ.), «Աշխատողը» (1927 թ.):
Բենչիլեն ներկայացրել է նաև դիմանկարերի շարք («Ծեր դերձակը՝» 1908 թվական, «Աշխատողը՝» 1911 թվական, երկուսն էլ գտնվում են Ռումինիայի արվեստի թանգարանում, Բուխարեստում):
Հաջորդող աշխատանքներում Բենչիլեն կորցրեց սոցիալական սրությունը, ավելի մեծ ուշադրություն նկարիչը դարձրեց բնապատկերների, լանդշաֆտների, ժանրային պատկերների ստեղծմանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռումինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռումինացի ակադեմիկոսներ
Զեմո Զոնկարի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 32 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
(518) Հալվե
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,533662 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9624 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,105 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1473,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,244389 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,73° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1903 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռայմոնդ Դուգանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ցեզիումի սուլֆիդ
Ցեզիումի քլորիդ, երկտարր, անօրգանական միացություն, կազմված ծծմբից և ցեզիումից՝ Cs2S։ Մուգ կարմիր բյուրեղներ։ Առաջացնում է բյուրեղահիդրատ՝ Cs2S•4H2O բանաձևով։
Ֆիզիկական հատկություններ
Ցեզիումի սուլֆիդը առաջացնում է մուգ կարմիր բյուրեղներ (այլ տվյալներով անգույն)։
Անջուր ցեզիումի սուլֆիդը օդում ծխում է։
Լավ է լուծվում ջրում (հիդրոլիզվում է)։ Հիդրոսկոպիկ է, առաջացնում է տետրահիդրատ՝ Cs2S•4H2O բանաձևով, որը իրենից ներկայացնում է սպիտակ կամ թույլ դեղին բյուրեղներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սուլֆիդներ Կատեգորիա:Ցեզիումի միացություններ Կատեգորիա:Երկուական միացություններ
Շպիցբերգենի պատմություն
Ենթադրաբար, պոմորները և վիկինգներ Շպիցբերգեն կղզեխումբը հայտնաբերել են 12-րդ դարում։ Ռուսական աղբյուրների համաձայն պոմորները արշիպելաը հայտնաբերել են վիկինգներից 80 տարի առաջ՝ փայտե նավակներով նավարկելով դեպի Շպիցբերգեն։ Նորվեգական աղբյուրների համաձայն՝ վիկինգները այցելում էին մի երկիր, որը կոչվում էր Սվալբարդ, որը թարգմանաբար նշանակում է «սառը եզերք»։ Սակայն հնարավոր է, որ այդ անունը կապված է եղել մեկ այլ կղզու հետ, որը կարող է լինել Յան-Մաիենը կամ Գրելանդիայի արևելյան մասը, որտեղ վիկինգները հասել են Իսլանդիայիցատլանտյան երթուղով :. Պոմորների մոտ կղզեխումբը կոչվում էր որպես «Սուրբ Երկիր» կամ Գրումանտ։ Ներկայումս այդպես է կոչվում կղզում գտնվող գյուղերից մեկը։
Հայտնաբերում և արշավանքներ
ՌԴ հնագիտության ինստիտուտի հնագետների կարծիքով արդեն 16-րդ դարում Շպիցբերգենում եղել են պոմորների բնակավայրեր ։ Ուսումնասիրությունների ընթացքում հայտնաբերվել է պոմորական շուրջ 80 հուշարձան։ Հայտնաբերված ամենահյուսիսային պոմորական բնակավայրը գտնվել է Բրյոգեր թերակղզում, որը տեղակայված է Քոնգս-ֆյորդում, Նյու-Օլուսեն բնակավայրից 4 կմ հեռու։ Պեղումների ընթացքում այստեղ հայտնաբերվել է մետաղե, կաշվե, փայտյա, աղյուսե ավելի քան 700 իրեր։ Բնակավայրից ավելի հյուսիս հայտնաբերվել են նաև պոմորական տապանաքարեր, խաչեր և տներ։ Րեշերժ ծովախորշում՝ Բելսուն նեղուցից հյուսիս, հայտնաբերվել են սլավոնական բնակավայրեր, որոնք ամենախոշորն են Արևմտյան Շպիցբերգենում։ Այստեղ հայտնաբերվել և ուսումնասիրվել են չորս բնակատեղի, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել են 9 բնակարան, բաղնիք և պահեստարան ։
կղզեխմբի առաջին հայտնաբերողը համարվում է հոլանդացի Վիլեմ Բարենցը, ով ըստ շրջանառվող տեսակետի, առաջինը ոտք դրեց Շպիցբերգեն 1596 թվականի հունիսի 10-ին Բարենցը առաջինը հասավ Արջե կղզի, իսկ նույն թվականի հուլիսի 17-ին՝ Շպիցբերգենի հյուսիս-արևմուտք ։ 1607 թվականին Շպիցբերգենը ուսումնասիրել է նաև Հենրի Հուդզոնը։
1610 թվականին անգլիական արշավախմբի կողմից Շպիցբերգենի ափերի մոտ կետերի բազմաթիվ խմբերի հայտնաբերումից հետո՝ 1611 թվականին կղզեխումբ ուղարկվեց անգլիական առաջին կետորսական արշավախումբը։ 1612 թվականին Շպիցբերգեն ուղևորվեցին նաև հոլանդական և բասկյան արշավախմբերը։ Այնուհետև 1613 թվականին արշավանքներ կազմակերպեցին ֆրանսիական և 1617 թվականին դանիական արշավախմբեր ։ Բնակավայրեր կառուցվեցին Շպիցբերգենի արևմտյան ափամերձ տարածքներում, ինչպես նաև հյուսիս-արևմուտքում։ Որոշ բնակավայրեր հիմնվեցին հարավ-արևելքում։ Նորաբնակները սկսեցին զբաղվել կետերի որսով։ 1614 թվականին հոլանդական կետորսական արդյունաբերության կենտրոնը Սմերենբուրգ բնակավայրն էր։ 1630-ական թվականներից սկսվեց կետորսությունը բաց ծովում։ 17-18-րդ դարերում կղզին տարբեր պետությունների կողմից օգտագործվել է որպես կետորսական արդյունաբերության կազմակերպման նպատակով մինչև այն ժամանակ, երբ այդ տարածքներում կետերը գրեթե ամբողջովին չոչնչացվեցին։ Արդեն 1670 թվականին վերջին կետորսական բնակավայրերը ամայացան, քանի որ կետորսության ձևերը փոխվեցին։
Շպիցբերգում կետորսությունը վերսկսվեց 19-րդ դարում, երբ գերիշխող դիրք զբաղեցրեցին հոլանդացիներն ու գերմանացիները, որից հետո կղզու տնօրինությունը իր ձեռքը վերցրեցին անգլիացիները։ Բելգիական, նորվեգական և շվեդական կետորսները սկսեցին Շպիցբերգեն մեկնել այդ ժամանակներից։
1828
Մահեր
Կատեգորիա:1828 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Շպիցբերգենի պատմություն
Հայտնաբերում և արշավանքներ
1707 թվականին հոլանդացի կետորս Կորնելիս Գալսը իրականացրեց Շպիցբերգենի շուրջ ամբողջական նավարկություն։ Քանի որ կետորսները հիմնականում այցելում կամ բնակություն էին հաստատում ափամերձ տարածքներում, ապա կղզում կենտրոնական մասը մնաց անառիկ մինչև 1890-ական թվականները։ 17-րդ դարի վերջին Մարտին Քոնվեյը գիտնականների խմբի հետ միասին իրականացրեցին Շպիցբերգի միջով առաջին անցումը։ 1896 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին խումբը Ադվենֆյորդենից մեկնեց կղզու արևելյան մասում գտնվող Ագարդֆյորդեն։
1872—1873 թվականների ձմռանը կղզում զոհվեց 17 ծովառյուծի որսորդ։
20-րդ դարի սկզբին ամերիկյան, բրիտանական, շվեդական, ռուսական և նորվեգական ընկերությունները սկսեցին օգտակար հանածոների արդյունահանումը կղզեխմբից։ Արդյունաբերական չափերի առաջին քարածուխը արդյունահանեց Ջոն Լոնգիարին պատկանող ամերիկյան ընկերությունը։ Վերջինիս սեփականատերը Շպիցբերգենում արևմուտքում հինեց Լոնգյիր քաղաքը։
Քանի որ Նորվեգիան 1820-ական թվականներից Շպիցբերգենի նկատմամբ ներկայացնում էր իր իրավասությունները, արդեն 1920 թվականի փետրվարի 9-ին Փարիզում հաստատվել է Շպիցբերգենի տրակտատը, որի համաձայն ճանաչվել է Շպիցբերգենի ինքնիշխանությունը։ Պայմանագրի կնքմանը մասնակցած բոլոր 39 երկրները ստացան կղզեխումբում արդյունաբերությամբ զբաղվելու իրավունք ստացան։ Տրակտատով սահմանափակվեց կղզու օգտագործումը ռազմական նպատակներով, ինչպես նաև հաստատեց բնակավայրերի պահպանումը։ Համաձայնագրի կնքումից 5 տարի անց Նորվեգիան հայտարարեց Շպիցբերգենի հանդեպ իր սուվերենությունը։ Որոշ պատմաբաններ նշում են, որ 1925 թվականին Նորվեգիան ստացավ Շպիցբերգենը որպես Առաջին համաշխարհային պատերազմում իր առևտրային նավատորմի կրած կորուստների փոխհատուցում։ ԽՍՀՄ-ն միացավ Շպիցբերգենի տրակտատին 1935 թվականին, սակայն արդեն 1932 թվականից կղզում զբաղվում էր քարածխի արդյունահանմամբ։
Նախապատերազմական տարիներին կղզեխմբից իրականացվում էին բևեռային արշավանքներ։ Օրինակ Ռուալ Ամունդսենը հիդրոինքնաթիռով իրականացրեց դեպի հյուսիսային բևեռ ամերիկացի միլիոնատեր Լինկոլն Էրսվորտայի ֆինանսավորմամբ։ 1925 թվականի մայիսի 25-ին Ամունդսենը մեկնեց Շպիցբերգենից Ալյասկա Հյուսիսային բևեռով, սակայն չհասնելով վերջակետին՝ վերադարձավ Շպիցբերգեն։ 1926 թվականի մայիսի 11-ին նույն փորձը կատարեց Ումբերտո Նոբիլեն, ով թռչելով հյուսիսային բևեռի վրայով՝ վայրէջք կատարեց Ալյասկայում։ Վերջինս Մուսոլինիի իշխանության տարիներին դարձավ իշխող ֆաշիստական կուսակցության անդամ, գեներալ։ Ումբերտոն 1928 թվականի մայիսի 23-ին որոշեց իրականացնել նույն թռիչքը դեպի հյուսիսային բևեռ-Ալյասկա։ Մեկնարկելով Շպիցբերգենից՝ Ումբերտոն հասավ Հյուսիսային բևեռ։ Սակայն հետագա ընթացքին նրա դիրիժաբլը վթարի ենթարկվեց։ Որոնողական աշխատանքների ժամանակ զոհվեց նաև Ամունդսենը, իսկ խմբին փրկեց խորհրդային սառցահատ Կրասին սառցահատը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին՝ 1939 թվականին, Շպիցբերգենում բնակություն հաստատեցին 1000 նորվեգացի և 2000 խորհրդային հանքափորներ։ Մայրցամաքային Նորվեգիայում Դանիա-Նորվեգական ռազմագործողությունից հետո острова Շպիցբերգեն, Գրելանդիա և Յան-Մայեն կղզիները դառնում են Դաշնակիցների և Ֆաշիստական Գերմանիայի միջև հակամարտության թիրախ։
Հակահիտլերյան խմբավորումը նախատեսում էր 1940 թվականին կանադական զինվորականների տեղակայումը Շպիցբերգենում։ Ձմռան ցուրտ լինելու և ռեսուրսների պակասության պատճառով այդ պլանը ձախողվեց։ Ոչնչացվեցին մետերոլոգիական կայանները, հանքերը փակվեցին, էվակուացվեցին խորհրդային և նորվեգական աշխատողները։
1941 թվականի օգոստոսի 25-ին բրիտանական «Էմփրես օֆ Կանադա» (Empress of Canada) հացանավը այլ ռազմական նավերի ուղեկցույամբ խարիսխ գցդեցին Գրյունֆյորդում (Արևմտյան Շպիցբերգեն)։ Կանադական զորախումբը, նորվեգական դասակը և Թագավորական զորքերը սկսեցին Շպիցբերգենի տարհանումը։ Չնայած նորվեգական կողմի հակադրությանը՝ հանքերը պայթեցվեցին։
ՀՀ բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն
Հայաստանի բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն, գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին, որը մշակում և իրականացնում է կապի, տեղեկատվայնացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և տեղեկատվական անվտանգության, փոստի, լիցենզավորման և թույլտվությունների տրամադրման և ռազմարդյունաբերության ոլորտներում Հայաստանի կառավարության քաղաքականությունը։
Հայաստանի վարչապետի 2019 թվականի հունիսի 1-ի N 660-Լ որոշմամբ Հայաստանի Հանրապետության տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարությունը վերավանվել է Հայաստանի Հանրապետության բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարույթուն ։
Շպիցբերգենի պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներ
1943 թվականին նորվեգական զորախմբի ոչնչացման համար Շպիցբերգեն ուղարկեցին «Տրիպց» և «Շարնհոսթ» գծանավերը, որոնց ուղեկցում էին 10 էսմինեցներ, որոնք թնդանոթային գրոհով ոչնչացրեցին Լոնգիրբյունեն և Բարենցբուրգը։ Այդ ժամանակ հրդեհված ածխահանքերից մեկը հաջողվեց հանգցնել միայն 1960 թվականին։ Գերմանացիների համար անակնկալ էր նորվեգական մերձափյա հրաետանու ներկայությունը Հերոդեն հրվանդանին։ Նորվեգացիները կարողացան 3 էսմինեց վնասել։ Ափ իջեցված գերմանական հետևակը ցրեց նորվեգական զինուժը, սակայն երկար ժամանակ չմնաց ցամաքին ։ Այսպիսով ռազմական բախումները ավարտվեցին ոչ ոքի հաղթանակով. նորվեգական ստորաբաժանումը գրեթե կորցրեց մարտունակությունը, բայց հասցրեց ուժով գերազանցող հակառակորդին հասցնել էական վնաս։
Նորվեգացիներին չհաջողվեց հայտնաբերել և ոչնչացնել գերմանական բոլոր կայանները, որոնցից վերջինը դադարեցրեց գործունեությունը 1945 թվականի սեպտեմբերին՝ փոխանցելով օդերևութաբանական հաղորդագրությունը բաց տեքստով։
ՀՀ բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարություն
Շպիցբերգենի պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներ
Շպիցբերգենի սառը կլիմայի շնորհիվ մինչ օրս պահպանվել են պատերազմի հետքերը։ Կղզեխմբում պահպանվել են մի քանի գերմանական ռազմական ինքնաթիռների մնացորդներ, ինչպես նաև մետեոկայաններ։ Բարենցբուրգում ԽՍՀՄ-ի կողմից օգտագործված թնդանոթի կայանները տեղափոխվել են Լոնգիրբյուեն և տեղադրվել օդանավակայանի մուտքի մոտ որպես հուշարձան։
Ետպատերազմյան ժամանակաշրջան
1940-ական թվականների վերջերից մինչև 1980-ական թվականների սկզբները Շպիցբերգենը ուսումնասիրվել է Քեմբրիջի, Օքսֆորդի համալսարանների և այլ հաստատությունների աշխարհագրական արշավախմբերի կողմից:Արշօպելագի բազմաթիվ աշխարհագրական վայրեր անվանակոչվեցին արշավախմբերի մասնակիցների կամ Քեմբրիջին առնչվող վայրերի անուններով ։
2000-ական թվականներին կղզում ՄԱԿ-ի հովանու ներքո կառուցվեց համաշխարհային սերմնապահեստարան, որտեղ պահվում են մոլորակի վրա աճող և մարդկանց կողմից կիրառություն ունեցող բոլոր տեսակի բույսերի սերմերը։
2003 թվականին Չինաստանը Նյու-Օլեսուն բնակավայրի մոտ ստեղծեց գիտական կայան ։ Բացի այդ, Չինաստանը նաև միացավ Լոնգիր բնակավայրում գտնվող մթնոլորտային ուսումնասիրությունների կենտրոնի աշխատանքներին ։
Ներկայումս Շպիցբերգենը գտնվում է Նորվեգիայի իրավասության ներքո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շպիցբերգենի պատմություն Կատեգորիա:Նորվեգիայի պատմություն
Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսների նախարարություն
ՀՀ ֆինանսների նախարարությունը գործադիր իշխանության մարմին, որը մշակում և իրականացնում է պետության եկամուտների ձևավորման, պետական ֆինանսների կառավարման բնագավառներում Հայաստանի Հանրապետության կառավարության քաղաքականությունը։
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Վերահիմնադրվել է 2008 թ. ապրիլի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանգրով ։
Նախարար
Տեղակալներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ֆինանսների նախարարություն
Կաշուեյրինյա (Տոկանտինս)
Կաշուեյրինյա (Տոկանտինս)  (Cachoeirinha), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Բիկու դու Պապագայուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2430 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 352,343 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Արծվուտ
Արսիյուրդ, Արգվուտի, Արգվոտի, Արսիյուրդ, լեռնագագաթ Աղբուլաղի լեռներում։ Ըստ գերմանացի ճանապարհորդ Կոխի Արսիյուրդ նույնն է Արսիյուրդի հետ։ Արսիյուրդի սահմաններում XX դարի սկըզբին կային ամայի և լքված շատ դյուեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղրըի մարզի լեռներ Կատեգորիա:Հայկական Պար
Քրիստինա Լյալկո
Քրիստինա Ալեքսեևնա Լյալկո, բելառուս գրող, թարգմանիչ, լրագրող ։
Կենսագրություն
Տարնովսկայայի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո (1973) աշխատել է Լիդյանսկի շրջանի Ռադիվոնիշկովսկի գյուղական խորհրդում որպես հաշվապահ։ Ավարտել է Բելառուսի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Յանկա Կուպալայի գրական թանգարանում, «Լիտարատուրա և արվեստ» շաբաթաթերթում, «Բելառուս» ամսագրում։ Եղել է «Մեր հավատքը» և «Ավե Մարիա» կաթոլիկ ամսագրերի գլխավոր խմբագիրը։
Ստեղծագործություն
Իր առաջին բանաստեղծությունները տպագրել է 1971 թվականին Լիդյանսկի թերթում «Уперад», «Дарога пад гару », «Світанак над бярозамі» արձակ գրքերի և «На далонях любові» պոեզիայի գրքի հեղինակ։ Իր մշակմամբ հրատարակվել է «Աշխարհից խորամանկ չես լինի» ժողովրդական հեքիաթների ժողովածուն։ Նա բելառուսերեն է թարգմանել Վլադիսլավ Սիրոկոմլիի «Մինսկ» էսսեն, Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ի «Անցնել հույսի շեմը», «Պարգև և առեղծված», «Վեր կաց, գնանք», «Հիշողություն և ինքնագիտակցություն», շրջագայություններ, «Fides et ratio», «Ecclesia de Eucharistia», «Առաքելական նամակ վարդարանի մասին» Rosarium Virginis Mariae», Յան Տվարդովսկու աշխատությունները և աստվածաբանական այլ աշխատություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելառուս կին գրողներ Կատեգորիա:Բելառուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բելառուս լրագրողներ Կատեգորիա:Բելառուսի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Մանե Կաց
Կենսագրություն
Մանե Կացը ծնվել է Կրեմենչուգի սինագոգի ծառայողներից մեկի՝ Լեյզեր Կացի և նրա կնոջ՝ Մալկա Ֆաբինովիչի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի յոթերորդ երեխան։ Սովորել է հրեական տարրական դպրոցում և Վիլնյուսի գեղարվեստի դպրոցում, այնուհետև՝ Կիևի գեղարվեստի ուսումնարանում (1910-1913 ): 1913 թվականից բնակվել է Փարիզում, սովորել է Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում՝ Ֆեռնան Կորմոնի մոտ։ 1914-1917 թվականներին բնակվել է Պետրոգրադում, եղել է Մստիսլավ Դոբուժինսկու աշակերտը և մասնակցել է «Արվեստի աշխարհ» ցուցահանդեսին (1916):
1917 թվականից Կրեմենչուգում երեխաներին նկարչություն էր սովորեցնում, այնուհետև դասավանդում է Խարկովի Նրբագեղ արվեստների ակադեմիայում (1918-1919): Իր ստեղծագործությունները ցուցադրել է Դոնի Ռոստովում և Թբիլիսիում ։ Նա ընդգրկված էր խարկովյան ավանգարդիստական «Եռյակ» խմբում (Ալեքսանդր Գլադկովի և Վասիլի Երմոլովի հետ համատեղ)։ 1918 թվականին «Եռյակը» մասնակցեց «Յոթ պլյուս երեք» ալբոմի հրատարակմանը «Յոթի միություն» կուբոֆուտուրիստական խմբի հետ համատեղ (Կոսարև, Բոբրիցկի, Ցապոկ, Ցիբիս և այլն)։ 1920 թվականին Կացի աշխատանքներից Վելիմիր Խլեբնիկովի դիմանկարով էր զարդարված ռոստովյան «Պոետների նկուղը», որտեղ «Թատերական արվեստանոցը» ներկայացնում է խլեբնիկովյան «Մահվան սխալը» պիեսի պրեմիերան ։ 1921 թվականին մեկնում է Բեռլին, իսկ 1922 թվականից Փարիզում էր, որտեղ էլ 1923 թվականին կազմակերպում է առաջին ցուցահանդեսը (Պերսե պատկերասրահ)։
1927 թվականին ստացավ ֆրանսիական քաղաքացիություն և մասնակցում էր փարիզյան ցուցահանդեսներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Ռուանում գերի ընկավ, բայց կարողացավ փախչել։ 1940-1945 թվականներին բնակվել է Նյու Յորքում (ԱՄՆ)։ 1945 թվականից հետո նորից բնակվում էր Փարիզում, մասնակցում ցուցահանդեսների արտասահմանում, ամեն տարի Ամերիկայում (1938-1954): Գալիս էր Իսրայել, լինում Հայֆայում, որտեղ արվեստանոց ուներ, որը հետագայում համաշխարհային ճանաչում ունեցող թանգարան դարձավ, որտեղ փոխանցվեցին վարպետի նկարները, ինչպես նաև ցուցադրվում էին այլ վարպետների կտավներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Պանտելեյ Զարև
Պանտելեյ Զարև (Пантелей Зарев), իրական անունը՝ Պանտելեյ Յորդանով Պանտև (Пантелей Йорданов Пантев, ), բուլղար քննադատ, գրականագետ, կուսակցական և հասարակական գործիչ։ Ակադեմիկոս։ Բուլղարիայի գրողների միության նախագահ։ Մշակույթի ժողովրդական գործիչ (1969)։ Դիմիտրովյան մրցանակի եռակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Պանտելեյ Զարևը ծնվել է 1911 թվականի նոյեմբերի 11-ին Վիդինում, Բուլղարիայի թագավորություն։ Պատանեկության տարիներին հետաքրքրվել է կոմունիստական գաղափարներով։ Դարձել է երիտասարդական շարժման ակտիվ մասնակից։ 1932 թվականին ընդունվել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցություն։ Հետապնդվել է իշխանությունների կողմից։ Դավադրությունում մասնակցության համար ձերբակալվել է։ Երկու տարի անցկացրել է բանտարկության մեջ (1935-1936)։
1941 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետը։
1944 թվականի սեպտեմբերին, կոմունիստների իշխանություն գալուց հետո, աշխատել է «Ново време» ամսագրի խմբագիր։ 1947 թվականին դարձել է դոցենտ, 1950 թվականին՝ պրոֆեսոր, Սոֆիայի համալսարանի գրականության տեսության ամբիոնի վարիչ (1947-1978), իսկ 1968-1972 թվականներին եղել է համալսարանի ռեկտոր։
«Литературна мисъл» ամսագրի գլխավոր խմբագիր (1957-ից)։ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի փոխնախագահ (1968-ից)։
1972-1979 թվականներին եղել է Բուլղարիայի գրողների միության նախագահ, 1979-1989 թվականներին՝ Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության խորհրդարանի անդամ, 1971-1990 թվականներին՝ ազգային ժողովի պատգամավոր։
Պանտելեյ Զարևը մահացել է 1997 թվականի փետրվարի 18-ին Սոֆիայում՝ 85 տարեկան հասակում։
Մատենագրություն
Պանտելեյ Զարևը բազմաթիվ հրապարակումներ, հետազոտությունների, մենագրությունների, գրքերի հեղինակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրականագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Լիզա Անոխինա
Ելիզավետա Վադիմովնա Անոխինա (Елизаве́та Вади́мовна Ано́хина, ), ռուս վիդեոբլոգեր։ Նա «Муз-ТВ», «Կարուսել», «Ռու-TV» ալիքներում հաղորդավար։
Ըստ 2020 թվականի սեպտեմբերի տվյալների՝ Յություբում ունեցել է 1 մլն հետևորդ, իսկ Ինստագրամում ունեցել է 2.5 մլն հետևորդ։
Ստեղծագործություն և գործունեություն
Ելիզավետան իր ստեղծագործական ուղին սկսել է 2016 թվականին՝ որպես երգչուհի և հեռուստահաղորդավար։
2016 թվականի նոյեմբերին Լիզան Դիմա Բիլանի հետ դուետում՝ արտիստի համերգի ժամանակ, երգել է «Անհնարինը հնարավոր է» երգը  ։
2017 թվականի հունվարին Լիզան կրկին երգել է Բիլանի հետ «աստղ» երգը՝ «Շչելկունչիկ» շոուի ժամանակ։ Այս դուետի համար արժանացել է «տարվա աղջիկ» մրցանակի՝ «Տարվա դուետ» անվանակարգում ։
2017 թվականի մայիսից մինչև 2018 թվականի մայիսը Լիզան  եղել է «կարուսել» ալիքով «Մանկական առավոտյան փոստ» հաղորդաշարի հաղորդավարը, ինչպես նաև Մուզ-հեռուստատեսությամբ «Մանկական տասնյակի» հաղորդաշարի հաղորդավարը։ Մասնակցել է «Mercedes-Benz Fashion Week Russia» ցուցադրությանը՝ որպես մոդել  ։
2017 թվականի սեպտեմբերին Լիզան «Ուղիղ եթեր» էր վարում Ռուսաստան-1 ալիքով՝ Սոչիում «Նոր ալիք» փառատոնից Անդրեյ Մալախովի հետ ։
Յություբում կարելի է գտնել այնպիսի իրադարձությունների ռեպորտաժներ, ինչպիսիք են Մուզ-TV-ն, Վիդֆեստը, Մանկական Եվրատեսիլը, Մոսկվայում հոլիվուդյան փակ երեկույթը, ինչպես նաև հարցազրույցներ այնպիսի հայտնի բլոգերների հետ, ինչպիսիք են Ստաս Դավիդովը, Յանգոն, Քեյթ Քլեփը, Մարյանա Ռոն, Նիկոլայ Սոբոլևը և էստրադայի արտիստներ, օրինակ՝ Ֆիլիպ Կիրկորովը և «MBAND» խումբը ։
Որոշ ժամանակ անց երիտասարդ բլոգերը ենթարկվել է հեյթի ալիքին և ի պատասխան թողարկել է «Բացիր աչքերդ» երգի հոլովակը, որտեղ կոչ է անում մարդկանց ավելի բարի լինել միմյանց հանդեպ ։ Լիզային աջակցողներից մեկը Օլգա Բուզովան էր ։
2017 թվականին Լիզան դարձել է «հեքիաթային պարեկություն» խմբի անդամ։ «Kinder mus Awards 2017» մրցանակաբաշխության ժամանակ հանդես է եկել հաղորդավարի դերում, հաղթել է «Տարվա լավագույն երիտասարդ հաղորդավարուհի» անվանակարգում։ Անդրեյ Մալախովի և Նիկոլայ Բասկովի հետ մրցանակը հանձնում է Օլգա Բուզովան և նրա հետ միասին կատարում է «հիթ-շքերթ» կոմպոզիցիան ։
«Teens Awards 2018» մրցանակաբաշխության վարկածով ճանաչվել է «Տարվա հեռուստառադիոհաղորդավարուհի» ։  2018 թվականի ապրիլի 30-ին կայացել է «BOOM» տեսահոլովակի պրեմիերան։ 2018 թվականի հունիսին նա մեծ համերգին հանդես է եկել «Վեգասի շոգը» երգով։ Նույն թվականին Լիզան նկարահանվել է «Պելենա», «պատահական հարսնացու», հեռուստասերիալներում, մասնակցել է ռուս-հոլիվուդյան «Աչքերը փակ գուշակ» նախագծի նկարահանումներին ։
2019 թվականին՝ բլոգերական ակտիվ աշխատանքի շնորհիվ՝ «Teens Awards 2019» արարողության ժամանակ արժանացել է «Տարվա Վայներ» և «Տարվա աղջիկ» տիտղոսներին ։
2019 թվականի ապրիլին թողարկել է հերթական սոլո կոմպոզիցիան՝ «Այստեղ և այնտեղ»։ Մայիսին դարձել է «Ես քեզ սիրում եմ» ծրագրի հերոսուհին  ։ 2019 թվականի ամռանը ընդունել է Իգոր Ռիբակովի «Շնորհակալություն սիրու համար» ծրագրի մասնակցության առաջարկը  ։
2019 թվականին խաղացել է «Արտեկ, մեծ ճանապարհորդություն» ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը ։
2019 թվականի հունիսի 28-ին Ելիզավետան թողարկել է «Հենց այսպես» երգն ու տեսահոլովակը ։
2019 թվականի հոկտեմբերին թողարկել է «Ինքն իրեն պրոդյուսեր» փիթչինգ֊նստաշրջանը ։
2020 թվականի փետրվարին դարձել է «Միլիոնատեր երեխաներ» թողարկման հերոսուհիներից մեկը։ Թողարկվել է Առաջին ալիքով ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս մոդելներ
Հյուրանոց «Ռուանդա» (ֆիլմ)
Սյուժե
Ռուանդայում ապրող երկու ազգերը՝ հութուները և թութսիները, լարված փոխհարաբերությունների մեջ են միմյանց հետ։ Այդ հարաբերությունից երկրում ծնվում է պատերազմը։ Այս երկրում կաշառակերությունը դարձել էր սովորական կենսակերպ։ Պոլ Ռուսեսաբաջինան, ով ղեկավարում է հյուրանոցը, հութու է, իսկ նրա կինը՝ Տատյանան պատկանում է թութսիներին։ Նրանց ամուսնությունը հութուների մոտ առաջացնում է տարաձայնություններ, էքստրեմիստների մոտ մեծ զայրույթ է առաջացնում։ Լարվածություն է առաջանում նաև հյուրանոցի մատակարարի հետ, ով թութսիների դեմ դաժան հաշվեհարդարի ու պայքարի տեղական վարչության ղեկավարն էր։