cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ելիզավետա Կարամիհայլովա
Կենսագրություն
Ելիզավետան մեծացել է գեղարվեստական և գիտական միջավայրում։ Հայրը տան վերնահարկը վերածել էր Կարմիր Խաչի հիվանդանոցի, որտեղ բուժում էր իր հիվանդներին առանց վճար պահանջելու ։ Ելիզավետա Կարամիհայլովան սովորել է Սոֆիայի իգական քոլեջում, որն ավարտել է 1917 թվականին։ Այնուհետև սովորել է Վիեննայի համալսարանում ։ 1922 թվականին ստացել է ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների թեկնածուի կոչում՝ պաշտպանելով «Էլեկտրական մարմինների ազդեցությունը տարբեր մարմինների՝ մասնավորապես բյուրեղների վրա» թեզը Կառլ Փրզայբրեմի ղեկավարությամբ։ Այնուհետ աշխատել է Ռադիումի հետազոտության ինստիտուտում, ուսումնասիրել ռադիոլյումինեսցենցում, պոլոնիումի ուսումնասիրության համար համագործակցել Մարիետա Բլաուի հետ, հետագայում ուսումնասիրել է թորիումի նեյտրոնային մեթոդները ։ Միաժամանակ հաճախել է Վիեննայի պոլիտեխնիկի էլեկտրոնիկայի և ռադիո ճարտարագիտության դասընթացներին։ 1923 թվականի աշնանը կարճ ժամանակահատված վերադարձել է Բուլղարիա, եղել է Սոֆիայի համալսարանի ֆիզիկայի ինստիտուտի հրավիրյալ դասախոս։ Վերադառնալով Վիեննա՝ Ռադիումի ուսումնասիրությունների ինստիտուտում նա սկսեց իր աշխատանքը ալֆա-տրոհման թեթև տարրերի տրանսմուտացիայի վրա ։ 1931 թվականին Կարամիհայլովան և Մարիետա Բլաուն դիտարկեցին պոլոնիումից արտանետված նախկինում անհայտ հատուկ տեսակը, որը հետագայում Ջեյմս Չադվիկի կողմից հաստատվել է որպես նեյտրոնային ճառագայթում և հանգեցրեց նրա կողմից նեյտրոնների հայտնաբերմանը ։
1933 թվականին Ելիզավետայի Վիեննայում զբաղեցրած հետազոտող գիտնականի պաշտոնը կրճատվեց և մինչև 1935 թվականը նա ստիպված էր շարունակել իր հետազոտություններն առանց ուսման վճարի, այնուհետև Քեմբրիջի Գիրտոն քոլեջից ստացավ եռամյա կրթաթոշակ և աշխատանքի անցավ Քավենդիշ լաբորատորիայում ։ 1937 թվականի դեկտեմբերին նա դիմում է Սոֆիայի համալսարանի փորձարարական ֆիզիկայի ամբիոնի դոցենտի պաշտոնի համար։ Կրթաթոշակը երկարացնելով 10 ամիս՝ Ելիզավետան 1939 թվականին վերջնականապես վերադառնում է Բուլղարիա և նշանակվում Սոֆիայի համալսարանի ռադիոակտիվության փորձարարական մոլեկուլային դինամիկայի ամբիոնի դոցենտ ։ Նա կազմակերպում է ատոմային ֆիզիկայի դասընթացներ՝ ներկայացնելով Ավստրիայում և Անգլիայում ստացած գիտելիքները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկմամբ դադարեցվում է միջուկային հետազոտական գործունեության հետագա ընդլայնումը։
Ուսումնասիրությունների բնագավառում են եղել նաև տիեզերական ճառագայթները։
1944 թվականի ձախ թևի ապստամբությունից հետո Կարամիհայլովան Բուլղարիայում «պիտակվեց» որպես «անվստահելի» իր հակակոմունիստական հայացքների համար և նրան արգելեցին արտերկիր մեկնել ։ Նա իր գործունեությունը շարունակեց Բուլղարիայում ռադիոակտիվության բնագավառում, նախ Սոֆիայի համալսարանում, ապա՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայում, որտեղ էլ ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Բուլղարացի կին ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Ֆրանցիշկա Արնշտայնովա
Ֆրանցիշկա Արնշտայնովա (Franciszka Arnsztajnowa, ), հրեական ծագման լեհ բանաստեղծուհի և թարգմանչուհի։ Լյուբլինի գրողների միության հիմնադիրներից մեկն է։
Ֆրանսիացի փիլիսոփա Էմիլ Մեյերսոնի քույրն է։
Կենսագրություն
Ֆրանցիշկա Արնշտայնովան ծնվել է 1865 թվականի փետրվարի 12-ին, Լյուբլինում, հրեացի բանկիրի, Լյուբլինի վարկային ընկերության նախագահ Բեռնարդ (Բերկա) Մեյերսոնի և գրող Մալվինա (Մալկի) Մեյերսոնի ընտանիքում։ Ֆրանցիշկա Արնշտայնովան Լյուբլինի ռաբբի Ազրիել Գորովիցի թոռնուհին էր։ Լյուբլինի կանանց գիմնազիան ավարտելուց հետո Բեռլինում բնական գիտություններ է ուսումնասիրել։ Վերադառնալուց հետո Ֆրանցիշկա Արնշտայնովան ամուսնու հետ զբաղվում էր բարեգործական և հասարակական գործունեությամբ։ 1934 թվականին բնակություն է հաստատել Վարշավայում։
Ֆրանցիշկա Արնշտայնովայի մահվան ճշգրիտ ամսաթիվը հայտնի չէ, ենթադրաբար նա մահացել է 1942 թվականի օգոստոսին, Տրեբլինկա համակենտրոնացման ճամբարում։
Ստեղծագործություն
1895 թվականին Ֆրանցիշկա Արնշտայնովան հրատարակել է իր առաջին բանաստեղծական «Poezje» ժողովածուն։ Ավելի ուշ համագործակցել է Ժոզեֆ Չեխովիչի հետ, որի հետ հիմնել է Լյուբլինի գրողների միությունը։
Զբաղվել է Ռեդյարդ Քիփլինգի, Հերբերտ Ուելսի և Վիլյամ Սոմերսեթ Մոեմի ստեղծագործությունների լեհերեն թարգմանությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լեհ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լեհ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Լեհ կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ
Մուասի-Կրամայել
Մուասի-Կրամայել՝ քաղաք և համայնք Ֆրանսիայում
Պատմություն
Մուասի-Կրամայել համայնքը գտնվում է Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում, Փարիզից ոչ հեռու։ Վարչականորեն մտնում է Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Սեն է Մարն դեպարտամենտի Մելյոն օկրուգի Կոն-լա Վիլ կանտոնի կազմի մեջ։
Անցյալում համայնքը կրել է Մուասի-լ՛Էվեք անվանումը։ 1643 թվականից, այն բանից հետո, երբ կոմս Կրամայելը վաճառել է իրեն պատկանած այդ տիրույթը, բնակավայրն ստացել է ներկայիս իր անվանումը։ Ավանի անվան մեջ տեղ գտած Մուասի բառը առաջացել է ֆրանսերեն moisson-ից, որ նշանակում է բերք։
Այս բնակավայրը մտնում է Փարիզի մայրաքաղաքային շրջագծի մեջ, գտնվում է նրա կենտրոնից 33 կիլոմետր հեռավորության վրա, դեպի հարավ-արևելք, 1970 թվականին հիմնված «նոր քաղաքի՝» Սենարի գոտում։ Փաստորեն Մուասի-Կրամայելը Փարիզի արբանյակ-քաղաքների մեկն է և մայրաքաղաքից առայժմ դեռ բաժանված է գյուղատնտեսական նշանակության մի հողատարածքով։ Սակայն Սենարի ներկայիս արագ աճի պայմաններում ակնկալվում է, որ Մուսի-Կրամայելը, որը Սենարի կենտրոնական բաղադրիչն է, մոտ ապագայում, ինչպես Սենարի այլ համայնքներ, ֆիզիկապես կկապվի Փարիզի քաղաքային գոտու հետ։
Մուռլո (քաղաք)
Մուռլո  (Murlo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Սիենա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2200 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 115 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 53016։ Հեռախոսային կոդ՝ 0577։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Տոդիի Սուրբ Ֆորտունատուսը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 12-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լա Նևիլ ա Մեր
Լա Նևիլ ա Մեր (La Neuville-à-Maire), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 104 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.26 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 24 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 72 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 52-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 52 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 47 անձ (30 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (0 տղամարդ և 5 կին)։ 20 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ստանիսլավ Զաս
Ստանիսլավ Վասիլևիչ Զաս, բելառուս զինվորական և պետական գործիչ։ 2020 թվականից ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարն է։ Բելառուսի Հանրապետության անվտանգության խորհրդի գլխավոր քարտուղար (2015–2020), գիտությունների թեկնածու (2000), գեներալ-լեյտենանտ (2016)։
Կենսագրություն
1981 թվականին ավարտել է Սուվորովի անվան Մինսկի ռազմական ուսումնարանը ։ 1985 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Բաքվի բարձրագույն համազորային հրամանատարական ուսումնարանը։ 1996 թվականին գերազանցությամբ և ոսկե մեդալով ավարտել է Բելառուսի Հանրապետության ռազմական ակադեմիան, իսկ 2005 թվականին կրկին գերազանցությամբ և ոսկե մեդալով ավարտել է Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիան։
Ծառայության է անցել ԽՍՀՄ Զինված ուժերում մոտոհրաձգային դասակի հրամանատարի, այնուհետև առանձին հետախուզական դասակի հրամանատարի, մոտոհրաձգային վաշտի հրամանատարի, պարետային վաշտի հրամանատարի և գումարտակի հրամանատարի տեղակալի պաշտոններում։ Բելառուսի Հանրապետության Զինված ուժերի կազմում եղել է Բելառուսի Հանրապետության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ռազմական շինարարության վարչության բաժնի պետ, նաև զբաղեցրել է Բելառուսի Հանրապետության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի գլխավոր ուղղության ղեկավարի տեղակալ — Բելառուսի Հանրապետության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի գլխավոր օպերատիվ ուղղության առաջին ուղղության ղեկավար։
2015 թվականի հուլիսի 1-ից երկրի նախագահի հրամանով կատարել է Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պարտականությունները։ 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին նշանակվել է Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում ։ Այս պաշտոնից ազատվել է 2020 թվականի հունվարի 3-ին։
2016 թվականին շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում։
Կինը՝ Ինեսա Նիկոլայի Զասը (ծնվ. 1963) բանասեր և պատմագետ է, ինչպես նաև օտար լեզուների ֆակուլտետի դասախոս է Մաքսիմ Տանկի անվան Բելառուսի պետական մանկավարժական համալսարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բաքվի բարձրագույն համազորային հրամանատարական ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բելառուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Գեներալ-լեյտենանտներ Կատեգորիա:Գիտությունների թեկնածուներ
Նովոռժևի շրջան
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովոռժև ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1682 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9334 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,55 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պսկովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Նովոսոկոլնիչեսկի շրջան (Պսկովի մարզ)
Նովոսոկոլնիչեսկի շրջան (Новосокольнический район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովոսոկոլնիկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1616 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14776 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պսկովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մանոլո Վիլյանովա
Մանուել Խոսե Վիլյանովա Ռեբոլյար (Manuel José Villanova Rebollar, ), իսպանացի նախկին ֆուտբոլիստ, որ հանդես է եկել դարպասապահի դիրքում։ Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ֆուտբոլային մարզիչ։
Խաղացողի կարիերա
Արագոնայի մայրաքաղաք Սարագոսայում ծնված Մանուել Վիլյանովայի առաջին պրոֆեսիոնալ ակումբը եղել է Սեգունդայի «Մալյորկան», որին նա միացել է 1966 թվականին։ Թիմի կազմում մեկ մրցաշրջան անցնելուց հետո Վիլյանովան տեղափոխվել է Պրիմերայի «Ռեալ Բետիս», որը դուրս է մնացել հետագա առաջնության արդյունքում։
Վիլյանովան շարունակել է խաղալ անդալուսացիների կազմում հետագա երեք տարիների ընթացքում։ 1971 թվականին նա տեղափոխվել է իր հայրենի քաղաքի «Ռեալ Սարագոսա» ակումբ, որի հետ մեկ տարի անց վերադարձել է Պրիմերա։ Նա եղել է թիմի պահեստային դրպասապահը և 1975 թվականին, 32 տարեկան հասակում ավարտել խաղացողի կարիերան։
Մարզչական կարիերա
Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո Վիլյանովան անմիջապես սկսել է մարզչական գործունեություն՝ աշխատելով «Ռեալ Սարագոսայի» երկրորդ կազմի հետ։ 1979 թվականի մայիսին նա փոխարինել է Վույադին Բոշկովին «Ռեալ Սարագոսայի» գլխավոր մարզչի պաշտոնում։
Վիլյանովան պաշտոնից հեռացվել է 1981 թվականի մարտին՝ մի շարք անբավարար արդյունքներից հետո։ Նույն թվականի հունիսին նա նշանակվել է «Սալամանկայի» գլխավոր մարզիչ՝ կարողանալով առաջին իսկ փորձից թիմին վերադարձնել Պրիմերա ։
Վիլյանովան գլխավորել է «Սալամանկա» ակումբը մինչև 1984 թվականը, երբ այն առաջնության արդյունքում անցել է Սեգունդա։ Դրանից հետո Վիլյանովան աշխատանքի է անցել Սեգունդայի «Մալյորկա» ակումբում, որը նրա գլխավորությամբ լիգայում զբաղեցրել է յոթերորդ տեղը։
1985 թվականի հոկտեմբերին Վիլյանովան վերադարձել է Պրիմերա՝ «Էրկուլեսի» գլխավոր մարզչի պաշտոնում փոխարինելով Անտոնիո Տորրեսին ։ Նա չի կարողացել թիմին փրկել Սեգունդա անցնելուց և հեռացել է ակումբից։
1987 թվականի դեկտեմբերին Վիլյանովան կրկին գլխավորել է «Ռեալ Սարագոսան» ՝ այնտեղից հեռանալուց առաջ թիմին թողնելով առաջնության մրցաշարային աղյուսակի հինգերորդ հորիզոնականում ։ Մարզչական գործունեությանը Վիլյանովան վերադարձել է միայն 1991 թվականին՝ գլխավորելոն «Ուեսկան»։
1996 թվականին՝ «Ռեկրեատիվո» ակումբի չորս տարի գլխավորելուց հետո, Վիլյանովան սկսել է աշխատել «Ռեալ Սարագոսայի» պահեստային թիմի հետ, իսկ 2003 թվականին տեղափոխվել է ակումբի խորհուրդ։
2006 թվականի հուլիսին Մանոլո Վիլյանովան կրկին գլխավորել է «Ուեսկուն» ։ 2008 թվականի մարտի 3-ին նա երրորդ անգամ նշանակվել է «Ռեալ Սարագոսայի» գլխավոր մարզիչ, երբ թիմին լուրջ վտանգ էր սպառնում դուրս մնալու Պրիմերայից ։
Այն բանից հետո, երբ Վիլյանովան չի կարողացել փրկել ակումբը մեկ դիվիզիոն իջնելուց, նա հերթական անգամ գլխավորել է նրա պահեստային կազմը։ 2009 թվականի հունիսին նա հեռացվել է պաշտոնից ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Վիլյանովան դարձել է «Սարինիենա» ակումբի գլխավոր մարզիչ, որն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Սեգունդա Բ-ում ։ 2013/14 մրցաշրջանի արդյունքում թիմն զբաղեցրել է վերջին տեղն իր խմբում և անցել Տերսերա, իսկ Վիլյանովան հեռացել է իր պաշտոնից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Մալյորկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Բետիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալյորկայի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ռեկրեատիվոյի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Դմիտրի Ատովմյան
Դմիտրի Լևոնի Ատովմյան, հայազգի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, գործիքավորող։
Կենսագրություն
Դմիտրի Ատովմյանը ծնվել է Մոսկվայում։ 1970 թվականին ավարտել է Մոսկվայի զինվորական երաժշտական դպրոցը (նախկինում՝ Սուվորովի անվան ուսումնարան)։ Այնուհետև սովորել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի զինվորական դիրիժորության ֆակուլտետում ։
1973-1974 թվականներին ղեկավարել է «Մոսկվիչի» անսամբլը, 1974-1976 թվականներին եղել է Մոսկվայի մանրապատումների թատրոնի երաժշտական ղեկավար, 1976-1985 թվականներին՝ Պետհամերգի «Мелодии друзей» ծրագրերի երաժշտական ղեկավար, 1977 -1990 թվականներին՝ «Мелодия» անսամբլի գործիքավորող, 1985-1989 թվականներին՝ ԽՍՀՄ պետական էստրադային նվագախմբի դիրիժոր։
Ատովմյանի ստեղծագործություններում նկատելի է ջազի, ռոքի և սիմֆոնիկ երաժշտության սինթեզը։ Ստեղծագործություններ է գրել սիմֆոնիկ նվագախմբի համար, համագործակցել տարբեր կոմպոզիտորների հետ. շուրջ 5000 գործիքավորումների և մի շարք ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ է։
Ատովմյանը Մոսկվա քաղաքի պաշտոնական հիմնի («Իմ սիրելի մայրաքաղաք») հեղինակն է, որը գրել է 1996 թվականին Մոսկվայի իշխանությունների հանձնարարականով ։
Մահացել է 2004 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Մոսկվայում ։ Թաղված է Տրոյեկուրովսկոյե գերեզմանատանը։
Ատովմյանի մահից մեկ տարի հետո կնոջ՝ Աննա Կագարլիցկայի ջանքերով թողարկվել է կոմպոզիտորի «Соло для оркестра» սկավառակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ
Ռիբինսկ
Ռիբինսկ, Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի երկրորդ ամենամեծ քաղաքը, որը գտնվում է Յարոսլավլից 82 կմ հեռավորության վրա։ Ռիբինսկ քաղաքի սահմաններում գտնվող Ուստ-Շեքսնա բնակավայրի մասին առաջին հիշատակումները վերաբերում են XI դարին։ Իր հրամանագրով Եկատերինա II-ը 1777 թվականին Ռիբինսկին շնորհել է քաղաքի կարգավիճակ։ Ռիբինսկի շրջանի վարչական կենտրոնը, որի մեջ չի մտնում՝ ունենալով մարզային նշանակության քաղաքի կարգավիճակ և ձևավորում է Ռիբինսկի քաղաքի քաղաքային շրջանը իր կազմում ունենալով միակ բնակավայր ։ Գտնվում է Վոլգա, Շեքսնա և Չերյոմուխա գետերի միաձուլման վրա։
Աշխարհագրական դիրքը
Ռիբինսկը գտնվում է Վոլգայի գետի ափի հարթավայրի Փոքր-Շեքսնինյան ցածրադիր գոտիների վրա, տեղ-տեղ ճահճացած տեղանքով, Ռիբինսկի ջրամբարի ելքի մոտ, որը ձևավորվում է Վոլգա գետ Շեքսնա գետը թափվելիս։ Քաղաքը գտնվում է Վոլգայի ամենահյուսիսային կետում։ Մինչև Ռիբինսկը այն հոսում է հիմնականում հյուսիս-արևելք, իսկ Ռիբինսկից թեքվում է հարավ-արևելք։ Քաղաքը տեղաբաշխված է գետի երկայնքով, ընկած է նրա երկու ափին, բայց նրա պատմական մասը գտնվում է աջ ափին։ Ռիբինսկի երկարությունը Վոլգայի երկայնքով 21 կիլոմետր է, 6 կիլոմետրից ոչ ավելի լայնությամբ։
Հիդրոգրաֆիա
Քաղաքի պատմական կենտրոնը սահմանափակված է Վոլգա գետով, նրա աջ Չերյոմուխա վտակով, ձախ Չերյոմուխա վտակով և Կորովկի Դրեսվյանկայի ձախ վտակով կամ Պախոմովյան գետակով։ Քաղաքի Չերյոմուխայի աջ ափին տեղանքը կոչվում է «Չերյոմուխայի հետևում», իսկ Պախոմովյան գետակի աջ ափի տեղանքը՝ «Պախոմովյան կամրջի հետևում»։ Ուտկաշ փոքր գետակը, որը թափվում է Վոլգա Չերյոմուխայի հոսանքի ուղղությամբ, բաժանում է քաղաքի Կոպաևո արևելյան մասը։ Վոլգայի մյուս աջ վտակը՝ Ֆոմինսկի գետակը, հոսում է հյուսիս-արևմտյան ծայրամասով և քաղաքը բաժանում է Պերեբորի միկրոշրջանի։
Ժամային գոտի
Ռիբինսկը գտնվում է Մոսկվայի ժամային գոտում ։ UTC-ի համեմատ ժամանակի փոփոխությունը կազմում է + 3:00: Ըստ կիրառվող ժամանակի և աշխարհագրական երկայնություն Ռիբինսկում միջին արևոտ կեսօրը գալիս է ժամը 12։21-ին։
Կլիմա
Քաղաքը գտնվում է չափավոր մայրցամաքային կլիմայական գոտում, Ատլանտիկայի մեծ մեղմացնող ազդեցություն ներքո։ Ձմեռը տևվում է մոտ հինգ ամիս, ամառը՝ երեք ամիս։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը -10,2 °C է, իսկ հուլիսինը՝ +18,3 °C: Տարեկան տեղումների քանակը՝ 650 մմ։
Ասգարդ
Ասգարդ (հին սկանդինավերեն՝ Ásgarðr ), սկանդինավյան դիցաբանության Ինը աշխարհներից մեկը, ուր բնակվում են ասերը։ Այն շրջապատված է ոչ լիարժեք պատով, որի առաջ կանգնած է հրիմսթուրսը՝ Սվադիլֆարի ձիուն հեծնած։ Գիլֆագիննինգի համաձայն՝ Ասգարդին ղեկավարում են Օդինն ու նրա կինը՝ Ֆրիգգը։
Ռիբինսկ
Զինանշանը և դրոշը
Ռիբինսկի զինանշանն իրենից ներկայացնում է կարմիր վահան՝ բաժանված երկու մասի։ Վերևի մաասում գետից դուրս եկող արջը՝ ձախ ուսի վրա ոսկե կացնով, ցույց է տալիս քաղաքի՝ Յարոսլավլի մարզին պատկանելը։ Դաշտի կարմիր գույնը խորհրդանշում է քաջություն, արիություն, անվախություն։ Ներքևի մասում պատկերված է կապույտ գոտի եւ երկու ստերլեդներ, որոնք վկայում են ջրի և ձկների առատության մասին։ Ջրից դեպի բլուր են ձգվում երկու աստիճաններ, որոնք մատնանշում են այն նավահանգիստը, որով 1767 թվականի մայիսի 9-ին Եկատերինա II-ը գալիս էր Ռիբինսկի տաճար՝ Սուրբ Պատարագ ունկնդրելու ։
Ասգարդ
Ասգարդի առավել հայտնի տեղայնություններից է Վալհալլան, ուր նստում է Օդինը և ուր մահից հետո հայտնվում են մարտում զոհված զինվորները՝ Օդինի կերուխումին մասնակցելու։
Ռիբինսկ
Ստացիոնար կապ
Ռիբինսկում գործում են վեցանիշ հեռախոսահամարներ։ Քաղաքի կոդն է 4855։ Ստացիոնար հեռախոսակապի հիմնական օպերատորն է «Ռոստելեկոմ» ՀԱԸ Ռիբինսկի մասնաճյուղը։ Տեղային հեռախոսակապի ծառայություններ են հատկացնում Ռիբինսկ քաղաքի և Ռիբինսկի շրջանի բնակչությանը նաև «РТС» ընկերությունները и ООО «Речсвязьсервис» :
Ասգարդ
Պոետիկ Էդդա
Պոետիկ Էդդայի առաջին հատվածում, Վյոլուսպայում հիշատակվում են Ասգարդի բազմաթիվ վայրեր և բնակիչներ, ինչպես Իգգդրասիլն ու Իդավյոլլրը։
Ռիբինսկ
Բջջային կապ
Ռիբինսկում գործում են հետևյալ բջջային օպերատորների բջջային կապի ցանցերը`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Յարոսլավլի մարզ
Ասգարդ
Արձակ Էդդա
Արձակ Էդդան ցույց է տալիս Ասգարդի երկու տեսարան։
Նախաբան
Նախաբանում Սնորրին ներկայացնում է դիցաբանության քրիստոնեական մեկնաբանությունն ու տեղեկացնում, որ իր նախնիների գերագույն աստվածները ասերն էին, որոնք ապրում էին Աս-գարդում։ Սթուրլուսոնն ասում է, որ այս աստվածները իրականում մարդիկ էին, ովքեր գալիս էին Ասիայից։ Սա որոշակիորեն նման է հնդեվրոպական միգրացիայի տեսությանը։ Սնորրին գրում է, որ Ասգարդը ամենից բերրի երկիրն էր, որտեղ կային նաև ոսկու և թանկարժեք քարերի հանքեր։ Նույն կերպ՝ ասերը գերազանցում էին բոլոր մյուս ժողովուրդներին գեղեցկության, ուժի և տաղանդի մեջ։ Սնորրին Ասգարդի տեղայնությունը համարում է աշխարհի կենտրոնը։ Այն ուներ 12 թագավորություն և 12 ղեկավար։ Նրանցից մեկը՝ Մունոնը, ամուսնացավ Պրիամի դստեր՝ Թրոանի հետ և ունեցավ որդի, որի անունը դրեց Թրոր, որը նույն հին սկանդինավյան Թորն է։
Գիֆլագիննինգ
Թեև Սնորրին Գիֆլագիննինգում ներկայացնում է մեծ մասամբ անմշակ նյութը, սակայն այստեղ ևս նկատվում է քրիստոնեական բարոյախոսության ազդեցությունը։ Երրորդ հատվածում Գիֆլին ասում է, որ Ասգարդը ղեկավարում էր մեկ աստված՝ ամենի հայրը, որը ունի տասներկու անուն։ Նկարագրելով աշխարհաստեղծման առասպելը՝ նա ասում է, որ այն բանից հետո, երբ տիեզերական կովը լիզեց սառույցն ու դրանից առաջացավ Բուրին, նա ունեցավ որդի՝ Բորը, որի երեք որդիներ Վիլին, Վեն և Օդինը ստեղծեցին աշխարհը և Միդգարդը դրեցին կենտրոնում ու բնակեցրին առաջին մարդկային զույգով՝ Ասկով և Էմբլայով, որոնց ստեղծել էին անտառային ծառերից։ Հետագայում նրանք ստեղծեցին Ասգարդը, որը՝ ըստ Սնորրիի, գտնվում էր Երկրի վրա։ Ասգարդում կա ծիածանե կամուրջ՝ Բիֆրյոսթը, 12 աստվածների տաճար՝ Գլադսհեիմը, և 12 աստվածուհիների տաճար՝ Վինգոլֆ։ Ասգարդի կենտրոնում գտնվում է Իդավոլլը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկանդինավյան դիցաբանություն
Ուսվյատիի շրջան (Պսկովի մարզ)
Ուսվյատիի շրջան (Усвятский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուսվյատի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1106 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 5265 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պսկովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Էլ չեմ կարող գրել «ձեռաց...»
«Էլ չեմ կարող գրել «ձեռաց...»», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1899 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1899 թվականին ապրիլի 18-ին ։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 260) պահվում է Օ․ Գրիգորյանի ալբոմը և դրա մեջ՝ ինքնագիրը, թվագրված՝ «18 ապրիլի (Զատիկ)» ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1929 թվականի փետրվարի 20-ին «Պրոլետար» օրաթերթում (№ 41), այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 476)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Էմանուիլ Ռոիդիս
Էմանուիլ Ռոիդիս (հուն.՝ Ἐμμανουὴλ Ροΐδης, ), հույն գրող, լրագրող։ Նա նորագույն ժամանակաշրջանի լավագույն հույն գրողներից մեկն է։
Կենսագրություն
Էմանուիլ Ռոիդիսը ծնվել է 1836 թվականի հունիսի 28-ին՝ Էրմուպոլիսում, արվեստագետների ընտանիքում։
Ռոիդիսը սովորել է Բեռլինի համալսարանի գրականության ֆակուլտետում։
Մահացել է 1904 թվականի հունվարի 7-ին՝ Աթենքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1836 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Հույն գրողներ Կատեգորիա:Հույն լրագրողներ Կատեգորիա:1904 մահեր Կատեգորիա:Հունվարի 7 մահեր
Ռելաքսացիա (այլ կիրառումներ)
Ռելաքսացիան կարող է վերաբերել՝
Էլեֆտերիա Արվանիտակի
Էլեֆտերիա Արվանիտակի (Ελευθερία Αρβανιτάκη, ), հույն երգչուհի։ Համագործակցել է այնպիսի երաժիշտների հետ, ինչպիսիք են Սեզարիա Էվորան, Արտո Թունջբոյաջյանը, Արա Դինքջյանը։
Հաննա Իլդ
Հաննա Իլդ (Hannah Ild, ծնունդով՝ Հաննա Պրուլի (Hanna Pruuli), նաև հայտնի է որպես պարզապես Հաննա (Hannah), ), էստոնացի երգչուհի, դաշնակահարուհի և հեղինակ-կատարող։
Էլեֆտերիա Արվանիտակի
Կենսագրություն
Էլեֆտերիա Արվանիտակին ծնվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Պիրեյում։ Նրա ընտանիքն այդտեղ էր տեղափոխվել Իկարիա կղզուց։ Էլեֆտերիա Արվանիտակիի ազգականն է հունական ծագմամբ ավստրալիացի կինոռեժիսոր Էնթոնի Մարաշը։
Հաննա Իլդ
Երգչի կարիերա
3 տարեկան հասակում Հաննան հայտնվել է մանկական երաժշտական ստուդիայում, իսկ հետո՝ Էստոնական ռադիոյի և երգեցողության ստուդիայում։ 7 տարեկանից սկսել է երգել Էստոնիայի հեռուստատեսության երգչախմբում։ Ավարտել է Տալլինի դաշնամուրի երաժշտական դպրոցը։ 13 տարեկան հասակում գրել է «Մանկության երկիր» երգը, որով հաղթել է 1995 թվականի Էստոնիայի մանկական երգեր մրցույթում։ Ավարտել է Տալլինի համալսարանը «ԶԼՄ-ների և գովազդի» մասնագիտացմամբ և երաժշտական բազմաթիվ միջոցառումների կազմակերպիչ է։
Էլեֆտերիա Արվանիտակի
Կենսագրություն
Իր երաժշտական կարիերան Էլեֆտերիա Արվանիտակին սկսել է 1980-ական թվականներին՝ միանալով «Οπισθοδρομική Κομπανία» խմբին։ 1981 թվականին թողարկվել է Վանգելիս Գերմանոսի «Ta Barakia» ալբոմը, որի երգերից մեկը կատարում է Էլեֆտերիա Արվանիտակին։ Որոշ ժամանակ անց Էլեֆտերիա Արվանիտակին հեռանում է խմբից և սկսում նախապատրաստել իր առանձին ալբոմը։ 1984 թվականին թողարկվում է երկգչուհու առաջին ալբոմը, որ կոչվում է «Eleftheria Arvanitaki»:
Հաննա Իլդ
Երգչի կարիերա
1997 թվականից Հաննան սկսել է մենակատարի կարիերան։ Նա «Lonely Soul» երգով Եվրատեսիլի ազգային մրցույթի ընտրությունում զբաղեցրել է 2-րդ տեղը, իսկ 2011 թվականին «Salaja» երգի համար ստացել է Էստոնիայի ձայնագրման պրոդյուսերների միության մրցանակ՝ լավագույն պարային հիթի համար ։ 2003 և 2004 թվականներին որպես երկրի լավագույն երգչուհի առաջադրվել է էստոնական երաժշտական մրցանակի ։ 2003 թվականին մրցանակ է ստացել որպես կատարող, որի սկավառակներն ունեցել են ամենաշատ վաճառքը ։
Ալբոմի ձայնագրման համար «Ballads 2» ձայնագրության ստուդիան (Էսոնիայի «Ballaadid 2»-ում), որը պատկանել է Հաննայի ամուսնուն, սկսել է 200-250 հազար դոլարի չափով դրամական միջոցների հավաք։ Էստոնացի պրոդյուսերներն այդ փորձն անվանել են 1,4 մլն մարդ նպատակային լսարանի համար խելահեղ փորձ։ Այդ գովազդային ընկերությունը դարձել է ամենաարժեքավորը ամբողջ էստոնական ժողովրդի պատմության մեջ ։ Մարդիկ, որոնք գնել են այդ ալբոմը, մասնակցել են Mercedes-Benz A-Class ավտոմեքենայի խաղարկությանը, բայց վիճակախաղից հետո վաճառքի քանակը նվազել է  ։ 2005 թվականին Հաննան ստացել է երկու մրցանակ՝ ավելի շատ վաճառված ալբոմի և որպես սկավառակների վաճառքի ծավալներով առավել մեծ ժողովրդականություն վայելող երգչուհի ։
Էլեֆտերիա Արվանիտակի
Կենսագրություն
Էլեֆտերիա Արվանիտակին պայմանագիր է կնքել Verve ջազային լեյբլի հետ (Universal Music Group-ի դուստր լեյբլ), ինչի շնորհիվ իրականացել են նրա ալբոմների միջազգային թողարկումները։ Դրանից հետո նա համագործակցել է EmArcy Records ձայնագրման ստուդիայի հետ, որ աշխատում էր եվրոպացի ջազ երգիչների հետ՝ նրանց դարձնելով հայտնի ամբողջ աշխարհում։
Հաննա Իլդ
Երգչի կարիերա
2007 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Հաննա Իլդը «Ուեմբլի» ստադիոնում ելույթ է ունեցել Անգլիայի և Էստոնիայի ֆուտբոլի հավաքականների առջև՝ կատարելով երկու պետությունների հիմները ։
Էլեֆտերիա Արվանիտակի
Կենսագրություն
2010 թվականի մարտի 14-ին հունական Alpha TV ալիքը հրատարակել է ազգային ձայնագրական դարաշրջանի լավագույն երգչուհիների ցանկը, որում Էլեֆտերիա Արվանիտակին զբաղեցնում էր վեցերորդ տեղը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն երգիչներ Կատեգորիա:Հույն երգչուհիներ Կատեգորիա:Հույն երաժիշտներ
Պիանկաստանյայո
Պիանկաստանյայո  (Piancastagnaio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Սիենա գավառում։
Ուտենա
Ուտենա (Utena), քաղաք Լիտվայի հյուսիս-արևելքում։ Հանդիսանում է Ուտենայի նահանգի ու Ուտենայի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Պիանկաստանյայո
Բնակչությունը կազմում է 4189 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 61 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 69 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 53025։ Հեռախոսային կոդ՝ 0577։
Ուտենա
Տեղակայված է Սանկտ Պետերբուրգ-Կալինինգրադ ավտոճանապարհի վրա՝ Վիլնյուս քաղաքից 103 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Երկաթուղային կայարան է Պանեվեժիս-Շվենչյոնելյայ երկաթուղային գծի վրա։
Պիանկաստանյայո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ուտենա
Պատմություն
Ուտենան Լիտվայի հնագույն քաղաքներից մեկն է։ Գրավոր աղբյուրներում հիշատակվում է 1261 թվականից։ Առաջին եկեղեցին կառուցվել է 1416 թվականին։ 1655 քաղաքը ենթարկվել է ռուսական զորքերի արշավանքներին, իսկ 1812 թվականին տուժել է Նապոլեոնի զորքերի արշավանքներից։ Քաղաքի ծայրամասերում մարտեր են տեղի ունեցել 1831 ու 1863 թվականների ապստամբությունների ժամանակ։
Պիանկաստանյայո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ուտենա
Պատմություն
Քաղաքի՝ որպես տրանսպորտային հանգույցի զարգացմանը նպաստում է հարմար տեղադրությունը։ 1879 թվականին հրդեհը ոչնչացրել է Ուտենայի երեք քառորդը։
Անվանում
Քաղաքի անունն առաջացել է ջրանունից՝ Ուտենայտե, Ուտենելե (Utenaitė, Utenėlė) գետի անվանումից։
Բնակչություն
1990 թվականին Ուտենայի բնակչությունը կազմել է 35,2 հազար մարդ, 2010 թվականին՝ 31 940 մարդ, 2011 թվականին՝ 28 391 մարդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ Կատեգորիա:1261 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իդա (լեռ)
Իդա (Ίδη), Պսիլորիտիս (Ψηλορείτης), Կրետե կղզու ամենաբարձր լեռը (2456 մ)։ Գտնվում է կղզու կենտրոնական մասում։ Իդա լեռնազանգվածն ունի հինգ գագաթ՝ Տիմիոս-Ստավրոս (2456 մ), Ագաֆիաս (2424 մ), Ստոլիստրա (2325 մ), Վուլումենու (2267 մ) և Կուսակաս (2209 մ)։ Իդայից արևելք ընկած է Նիդայի բարձրավանդակը, որի ցածրագույն կետը գտնվում է 1414 մ բարձրության վրա։ Բարձրավանդակի արևմտյան մասում գտնվում է Զևսի քարանձավը, որտեղ, ըստ հին հունական դիցաբանության, մեծացել է Զևսը։ Քարանձավում գտնվել են պատմական արժեք ունեցող բազմաթիվ իրեր, օրինակ՝ մ.թ.ա. VII դարի բրոնզե վահան։ Լեռան հարավային լանջին գտնվում է գտնվում է Կամարես քարանձավը, որտեղ հայտնաբերվել են կերամիկական բազմաթիվ առարկաներ, որոնցից շատերը ներկայացված են Հերակլիոնի հնագիտական թանգարանում։ Իդա լեռան քարքարոտ լանջերը ծածկված են փշոտ թփերով։ Լեռան արևելյան լանջերին պահպանվել են անտառների մնացուկներ. ժամանակին անտառապատ է եղել ողջ Կրետեն։
Իդա լեռը հատկապես հարուստ է հարթ քարերով, որոնք հարմար են հովվական պարզ խրճիթի՝ միտատոյի շինարարության համար  ։ Հյուսիսարևմտյան մասում գտնվում է նշանավոր Արկադի վանքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի լեռներ Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրություն
Պալկինսկի շրջան
Պալկինսկի շրջան (Палкинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պալկինո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1191,2 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8826 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,41 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պսկովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Զամոսկվորեցկայա գիծ
Զամոսկվորեցկայա (Замоскворецкая линия, մինչև 1990 թ. կոչվում էր Գորկովսկո-Զամոսկվորեցկայա), Մոսկվայի մետրոպոլիտենի երկրորդ գիծը, ժամանակագրական առումով երրորդ գիծը։ Գրեթե ամբողջ գիծը գտնվում էգետնի տակ, բացառությամբ Տեխնոպարկ կայարանի և իր շրջակայքի, որտեղ գիծը դառնում է վերգետնյա և անցում Նագատինսկիյ կամուրջի վրայով՝ հատելով Մոսկվա գետը։ Գծի երկարությունը 42.8 կիլոմետր է և ունի 24 կայարան (Մոսկվայի մետրոպոլիտենի գծերից երրորդը)։ Ուղևորության միջին տևողությունը 62 րոպե է ։ Տեղափոխման միջին արագությունը 40 կմ/ժ է։ Գիծը սպասարկում է 720 վագոն, որոնցից կազմվում են ութվագոնանի գնացքներ ։ 2016 թվականի տվյալներով օրվա ընթացքում գծից օգտվում է 1 287 800 ուղևոր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մետրոպոլիտենի գծեր
Gallina Blanca
Gallina Blanca (Գալինա Բլանկա, իսպաներենից թարգմանաբար նշանակում է «սպիտակ հավ» ), իսպանական ընկերություն, որը արտադրում է տարբեր տեսակի խոհարարական կիսաֆաբրիկատներ և հավելույթներ։ Հիմնադրվել է 1936 թվականին Լուիս Կարուլեի կողմից։ Ընկերության գլխավոր գրասենյակը տեղակայված է Բարսելոնում։
Պատմություն
1936 թվականին ընկերության հիմնադիր Լուիս Կարուլեն ու նրա կինը տնայն պայմաններում ձեռքով սկսեցին հավի արգանակների պատրաստումը ։ Լուիս Կարուլենի կինը հնարում էր նոր բաղադրատոմսեր, իսկ ինքը զբաղվում էր խորանարդների պատրաստմամբ ։ Այդ ժամանակ հավի արգանակի խորանարդներն ավելի խոշոր էին, քան ներկայում են արտադրվում։
Ներքին շուկայում ստանալով առաջադար դիրքեր՝ 20-րդ դարի 1970-ական թվականներին ընկերությունը սկսեց միջազգային ընդլայնումը Եվրոպայում, Կենտրոնական Ասիայում, Ամերիկայում և Աֆրիկայում։ 1995 թվականին ընկերությունը ներկայացրեց նաև իր արտադրանքը Ռուսաստանում և Անկախ Պետությունների Համագործակցության այլ երկրներում ։
2010-ական թվականների դրությամբ ընկերությանն են պատկանում մի քանի առևտրային բրենդներ, որոնցից յուրաքանչյուրը հիմնականում հայտնի է որևէ հստակ երկրում։ Այդպիսի բրենդներից են օրինակ Ռուսաստանում «Արոմատիկան», Ուկրաինայում՝ «Շվիդկոսպուսը» ևն այլն։
Արտադրանք
Ընկերությունը թողարկում է փխրում արգանակներ, արագ պատրաստվող ապուրներ, տարատեսակ մակարոնային ապրանքատեսակներ, երկրորդ ճաշատեսակների համար նախատեսված սոուսներ, արգանակե խորանարդներ, ինչպես նաև հավելույթներ։
Գործունեույթունը Ռուսաստանում
1998 թվականին «Gallina Blanca» ընկերությունը սկսեց իր արպրանքատեսականու արտադրության համար կառուցել ֆաբրիկա Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոռ քաղաքում ։
2009 թվականին ընկերությունը ռուսական հավելույթների շուկայում զբաղեցնում էր հինգերորդ հորիզոնականը ։
Ռուսաստանում ընկերությունն իր գովազդային արշավում ակտիվորեն օգտագործում է մանիպուլաիցայի հոգեբանական հնարքներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1936 հիմնադրումներ Իսպանիայում Կատեգորիա:Իսպանիայի ընկերություններ
Պեչորսկի շրջան
Պեչորսկի շրջան (Печорский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1945 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պեչորի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1251 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22123 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պսկովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գլաձորի սարավանդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սարավանդներ
Ռադա ին Կիանտի
Ռադա ին Կիանտի  (Radda in Chianti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Սիենա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1668 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 21 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 80 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 53017։ Հեռախոսային կոդ՝ 0577։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բիդեշինու
Բիդեշինու, բարձրավանդակ Ախալքալաքի սարահարթի հարավ-արևելյան կողմու, Խոզապին լճից հյուսիս, Կարզախ գյուղից արևելք։ Հիշատակում է Էփրիկյանը՝ Բոզալու բարձրավանդակի հետ միասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարձրավանդակներ
Գոնդիո
Գոնդիո, գետակ Թուրքիայում, Քըզըլըրմաքի վտակը, միանում նրա ակունքների շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Քըզըլըրմաք գետի վտակներ
Հրաչուհի Փալանդուզյան
Հրաչուհի Արտաշեսի Փալանդուզյան, լրագրող, խմբագիր, արձակագիր։
Կենսագրություն
2005-2006 թվականներին աշխատել է ՀՀ մշակույթի և երիտասարդության հարցերի նախարարությունում, եղել նախարարի խորհրդական, 2007-2013 թվականներին՝ «Հայաստանի զրուցակից» երկլեզվյա շաբաթաթերթում։ Համագործակցել է ԵՊՀ դասախոսների հիմնած «Ազգային գիտակցություն» ակումբի հետ (հոդվածները տպագրվել են «Անդրադարձ» շաբաթաթերթում և «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթում)։
Գրական գործունեություն
2004-2005 թվականներին գրել է «Քառակուսի գնդակ» քաղաքական վեպը, որը լույս է տեսել 2006 թվականին, իսկ 2007 թվականին ներկայացվել գրականության և հրապարակախոսության ոլորտում պետական մրցանակի։
2006 թվականին խմբագրել է Գ. Մանասյանի «Խորհրդանշանների հանրագիտարանը», 2007 թվականին՝ Կարեն Երվանդյանի «Տարոնականություն» աշխատությունը,  2013 թվականին՝ Սրբուհի Լիսիցյանի «Հայկական հնագույն պարեր» մենագրությունը,  2014 թվականին՝ Ջեյն Օսթինի «Հպարտություն և նախապաշարմունք» վեպը (թարգմանությունը՝ Արմենուհի Փալանդուզյանի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ
Ֆիլ Սմիթ
Ֆիլիպ «Ֆիլ» Արնոլդ Սմիթ (Philip "Phil" Arnold Smith; ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։
Խաղացողի կարիերա
Խաղացել է հարձակվող պաշտպանի դիրքում։ Սովորել է Սան Ֆրանցիսկոյի համալսարանում, իսկ 1974 թվականի ԲԱԱ դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբի կողմից, 29-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Լոս Անջելես Կլիպերս» և «Սիեթլ Սուպերսոնիքս» ակումբների կազմում։ Սմիթը ԲԱԱ-ում անկացրել է ընդամենը 9 մրցաշրջան։ 1974/1975 մրցաշրջանին Ֆիլը «Ուորիորս» ակումբի կազմում դարձել է ԲԱԱ-ի չեմպիոն։ Երկու անգամ մասնակցել է ԲԱԱ բոլոր աստղերի խաղին (1976—1977): Մեկ անգամ ներառվել է ԲԱԱ բոլոր աստղերի հավաքականի մեջ (1976), ինչպես նաև մեկ անգամ ներառվել է ԲԱԱ պաշտպանության բոլոր աստղերի հավաքականի մեջ (1976)։ Ընդհանուր կարիերայի ընթացքում Սմիթը անցկացրել է 659 խաղ, որոնցում հավաքել է 9924 միավոր, կատարել է 1978 անդրադարձ, 2561 փոխանցում, 734 խլում և 165 կասեցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Կլիպերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սիեթլ Սուպերսոնիքսի բասկետբոլիստներ
Էմմա Քոուլֆիլդ
Էմմա Քոուլֆիլդ (Emma Caulfield ), ամերիկացի դերասանուհի, որն առավել հայտնի է «Բաֆֆի-վամպիրներին կործանող» հեռուստասերիալում կատարած Անի Ջեքսոն դևի և «Բևեռլի-Հիլզ, 90210» հեռուստասերիալում՝ Սյուզան Քիթսի դերերով։
Կենսագրություն
Էմմա Չեկերը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Սան Դիեգո քաղաքում։ Նրա մայրը աշխատել է որպես պրոֆեսիոնալ երգչուհի ։ Միջնակարգ դպրոցում Էմման ուսումնասիրել է դրաման ու հաճախել La Jolla Playhouse և Old Globe Theatre տեղի թատրոնների լսումներին։ Հետո մեկնել է Անգլիայի՝ Լոնդոն քաղաքի Անգլիայի ամերիկյան դպրոց, որտեղ ամռան ընթացքում ուսումնասիրել է նաև դրաման։ Այնտեղ նրա տաղանդը ճանաչում է ստացել բեմի խաղընկերների կողմից ։
La Jolla Country ցերեկային դպրոցն ավարտելուց հետո հոգեբանությունն ուսումնասիրելու համար Չեկերը սովորել է Կալիֆոռնիայում գտնվող Սան Ֆրանցիսկոյի համալսարանում, սակայն շուտով թողել է ուսումը։ 1992 թվականին տեղափոխվել է Լոս Անջելես ։
Կարիերա
Առաջին նկատելի դերը Քոուլֆիլդը խաղացել է 1995 թվականին «Բևեռլի-Հիլզ, 90210» հեռուստասերիալում։ Մինչև 1996 թվականը նկարահանվել է երեսուն էպիզոդներում։ 1998 թվականին ռեժիսոր Ջոս Ուիդոնի «Բաֆֆի-վամպիրներին կործանող» հեռուստասերիալում Էմման կատարել է իր ամենահայտնի Անի Ջենքինս դերը։ Սկզբում նրա կերպարը հայտնվել է մի քանի էպիզոդներում, սակայն շուտով Ուիդոնը Քոուլֆիլդին ներառել է հիմնական դերասանական կազմում ։
2003 թվականին Էմմին «Մութը վրա է հասնում» ֆիլմում ստացել է գլխավոր դեր։ 2004 թվականին Մերեդիտ Փրեմինգերի դերով նկարահանվել է «Դետեկտիվ Մոնկ» հեռուստասերիալի էպիզոդում, իսկ 2004 թվականին «Հաղթանակած կողմը» կատակերգական ֆիլմում Քոուլֆիլդը խաղացել է մեծամիտ դերասանուհու դերը։ Պատկերի սցենարիստները և ռեժիսորները եղել են դերասանուհի Քերի Բոումենի մոտ ընկերուհիները։ Տարբեր փառատոններում ցուցադրված ֆիլմում քամեո-դերերը խաղացել են «Բաֆֆի»-ի մի քանի դերասանուհիներ ։
Քոուլֆիլդը «Contropussy» վեբ-կոմիքսի համահեղինակն է ։
Լա Նևիլ օ Ժուտ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 352 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.17 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 39 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Էմմա Քոուլֆիլդ
Անձնական կյանք
2006 թվականի օգոստոսի 23-ին Քոուլֆիլդն ամուսնացել է Քորնելուս Գրոբելարի հետ ։ 2010 թվականի մայիսի 13-ին նա ապահարզան է տվել՝ պատճառաբանելով իրենց անհաշտ տարաձայնությունները։
Լա Նևիլ օ Ժուտ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Էմմա Քոուլֆիլդ
Անձնական կյանք
Ներկայումս Էմման ամուսնացած է դերասան Մարկ Լեսլի Ֆորդի հետ։ 2016 թվականի մարտի 24-ին հայտնի է դարձել, որ զույգը սպասում է իրենց առաջնեկին։ Հուլիսի 10-ին զույգն ունեցել է դուստր՝ Նայթլի Լեյք Ֆորդը։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Բևեռլի Հիլզի կինոփառատոն
Լա Նևիլ օ Ժուտ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 236 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 176-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 60։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,6 %։ 176 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 153 անձ (89 տղամարդ և 64 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (12 տղամարդ և 11 կին)։ 60 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Էմմա Քոուլֆիլդ
Մրցանակներ և անվանակարգեր
«Ուղեկից» մրցանակ
Սիդնեյի կինոփառատոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:1973 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կրոմվելի պրոտեկտորատ
Կրոմվելի պրոտեկտորատ՝ Անգլիական հեղափոխության եզրափակիչ փուլը, որն ընդգրկում է 1653 թվականից 1660 թվականը ընդգրկած ժամանակաշրջանը։ Անգլիայի, Շոտլանդիայի և Իռլանդիայի կառավարիչը (լորդ–պրոտեկտորը) նշված ժամանակաշրջանի սկզբում Օլիվեր Կրոմվելն էր, նրա մահից հետո (1658) մեկ տարվա ընթացքում նրա որդին՝ Ռիչարդը։
Նախապատմություն
1649 թվականի հունվարի 26-ին Անգլիայի, Շոտլանդիայի և Իռլանդիայի թագավոր Չարլզ I-ը մահվան դատապարտվեց և շուտով մահապատժի ենթարկվեց «անգլիական խորհրդարանի և ժողովրդի դեմ հանցավոր գործողությունների» համար։ Մարտի 17-ին անգլիական խորհրդարանը հայտարարեց միապետության վերացման մասին՝ որպես «անպետք, ծանրաբեռնող և ժողովրդի բարօրության համար վտանգավոր», իսկ մայիսի 19-ին ընդունվեց «Անգլիան հանրապետություն հայտարարելու մասին ակտը», որտեղ հռչակվում էր, որ երկիրը կառավարվում է խորհրդարանի և նրա կողմից նշանակված պաշտոնատար անձանց կողմից։ Սակայն դրան հաջորդած ապստամբություններն ու պատերազմները զգալիորեն բարձրացրեցին բանակի վերնախավի ազդեցությունը՝ գլխավոր հրամանատար Օլիվեր Կրոմվելի գլխավորությամբ, որը հենվում էր արմատական պուրիտան– ինդեպենդենտների վրա։
Թագավորի մահապատժից անմիջապես հետո Անգլիայում չքավորության (դիգերներ, լեվելլերներ) հուզումներ սկսվեցին, որոնք դաժանորեն ճնշվեցին Կրոմվելի կողմից։ Միաժամանակ ապստամբություններ բարձրացան Իռլանդիայում և Շոտլանդիայում։ Մինչև 1649 թվականի վերջը Կրոմվելը դաժանաբար ճնշեց Իռլանդիայի խռովությունը, իսկ հետո ժամանեց Շոտլանդիա, որտեղ տեղի խորհրդարանը թագավոր էր հռչակել հայտարարել էր արքայազն Չարլզին՝ մահապատժի ենթարկված թագավորի որդուն․ շոտլանդական պրեսբիտերականները անզիջում դիմակայեցին ինչպես անգլիականներին, այնպես էլ ինդեպենդենտներին։ Կարդինալ Մազարինին Ֆրանսիայից և Վիլհելմ II Օրանացին Հոլանդիայից Չարլզին զգալի դրամական և նյութական օգնություն տրամադրեցին։ 1650 թվականին Չարլզը ոտք դրեց Շոտլանդիա, սակայն երկու կատաղի մարտերում՝ Դանբարի ճակատամարտում (1650) և Վուսթերի ճակատամարտում (1651), Կրոմվելի հեծելազորը ջախջախեց հակառակորդի գերազանցող ուժերին։ Սրանով քաղաքացիական պատերազմն ավարտվեց, արքայազն Չարլզը փախավ Ֆրանսիա ։
Պրոտեկտորատի հաստատում
1653 թվականի ապրիլին 1640 թվականից չվերընտրված խորհրդարանի անդամները որոշեցին իրենց անդամակցությունը ցմահ դարձնել։ Կրոմվելը մի խումբ հրացանակիրների հետ ներկայացավ նիստին, հավաքվածներին անվանեց հարբեցողներ, անբարոյականներ և ծախու մեղավորներ, որից հետո ցրեց նրանց հետևյալ խոսքերով՝ «Ես վերջ կդնեմ ձեր շաղակրատությանը» ։ Այդ պահից սկսած՝ նա սկսեց երկիրը ղեկավարել միանձնյա։ 1653 թվականի հուլիսին կազմավորված համայնքների նոր պալատի անդամները փաստացի չընտրվեցին, այլ նշանակվեցին Պետական խորհրդի կողմից, այսինքն՝ Կրոմվելի։ Սակայն նոր օրգանը լիակատար հնազանդություն չցուցաբերեց և ընդամենը 5 ամիս անց լուծարվեց։
1653 թվականի դեկտեմբերի 16-ին նորընտիր խորհրդարանն ընդունեց Անգլիայի պատմության մեջ առաջին սահմանադրությունը, որը կոչվում էր «» (The Instrument of Government)։ Դրանում առաջին անգամ պարունակվում էր մի սահմանում, որն ավելի ուշ ներառվեց նաև հանրապետական շատ այլ սահմանադրություններում՝ «Աստծո իշխանության ներքո Ժողովուրդը ցանկացած ճշմարիտ իշխանության հիմքն է» (The people are, under God, the original of all just power)։ Լորդերի պալատը լուծարվեց։ Սահմանադրությունը Կրոմվելին ուղղակիորեն հայտարարեց երկրի ցմահ «լորդ–պրոտեկտոր» (բառիս բուն իմաստով՝ Գերագույն պաշտպան)՝ օժտված փաստացի թագավորական լիազորություններով ։
Ավելի վաղ լորդ-պրոտեկտորի տիտղոսը էպիզոդիկորեն շնորհվում էր անգլիացի արքայազններին, որոնք ռեգենտի պարտականություններ էին կատարում միապետի մանկահասակության, լուրջ հիվանդության կամ երկարատև բացակայության պայմաններում։ Մինչ Կրոմվելը այս տիտղոսի վերջին կրողը Էդուարդ Սեյմուրն էր, որը ղեկավարել է 1547-1549 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում՝ մանկահասակ Էդուարդ VI-ի անունից ։
Ընտրվեց նոր խորհրդարան (1654 թվականի սեպտեմբեր)՝ 400 պատգամավորներից կազմված, որոնք աշխատեցին մի քանի ամիս և 1655 թվականի հունվարին պրոտեկտորի լիազորությունները կրճատելու փորձի համար լուծարվեցին։ Նոր խորհրդարանը 1657 թվականին առաջին Սահմանադրությունը փոխարինեց նոր Սահմանադրությամբ որն անվանվեց «»։ Խորհրդարանը թագավորի տիտղոս առաջարկեց Կրոմվելին։ Կրոմվելը մերժեց այդ առաջարկը, սակայն համաձայնեց իր իշխանությունը ժառանգական դարձնել ։ Ֆորմալ առումով Անգլիան մնաց հանրապետություն։ Նոր Սահմանադրությամբ Կրոմվելը կրում էր «Նորին մեծությունը» տիտղոսը» (His Highness), ղեկավարում էր ռազմական գործողությունները և օտարերկրյա գործերը, նշանակում և ազատում էր պետական պաշտոնյաներին, ստորագրում էր օրենքներ, սահմանում էր լորդերի տիտղոսները (որոնք հանրապետության օրոք չէին վերացրել), իրավունք ուներ նշանակելու իր իրավահաջորդին ։
1658 թվականին Լորդերի պալատը փաստացի վերականգնվեց («այլ պալատ» անվանումով, Other House) որպես Համայնքների պալատի վերահսկիչ մարմին, նրա անդամներին նշանակում էր անձամբ Կրոմվելը։ Իրապես երկրորդ պալատին հաջողվեց համալրվել միայն Օլիվեր Կրոմվելի մահից հետո, բայց այն երկար ժամանակ գոյություն չունեցավ։
Ներքին քաղաքականություն
Շոտլանդիան և Իռլանդիան, որոնք ավելի վաղ ընդհանուր թագավորով առանձին պետություններ էին համարվում, միավորվեցին Անգլիական Հանրապետության հետ՝ «Անգլիական համագործակցության» մեջ, որը 1653 թվականին վերանվանվեց «Անգլիայի, Շոտլանդիայի և Իռլանդիայի համագործակցություն»։ Շոտլանդիայի և Իռլանդիայի խորհրդարանները վերացվեցին, նրանց պատգամավորները մտան անգլիական խորհրդարան, ամենուր ներմուծվեցին նույն իրավական և դատական համակարգերը ։
Կրոմվելի ներքին քաղաքականությունը խիստ պուրիտանական բռնապետություն էր։ Անգլիան և Ուելսը բաժանվեցին 11 ռազմական շրջանների, որոնց կառավարիչները՝ գեներալ-մայորները, անմիջականորեն ենթարկվում էին Կրոմվելին և պատասխանատու էին ոչ միայն անվտանգության և հարկերի, այլ նաև բնակչության բարոյական վիճակի համար։ Հրահանգներում գեներալ-մայորներին վերագրված էր «բարեպաշտությանն ու առաքինությանը նպաստելու», հարբեցողության, շվայտության, հայհոյանքի, կիրակի օրվա անհարգալիցության և այլնի դեմ պայքարելու գործառույթներ։ Կրոմվելն ակնկալում էր, որ անգլիացիների արդար վարքը երաշխիք կլինի իր նախաձեռնություններին Աստծո մշտական աջակցության համար։ 1657 թվականին, խորհրդարանի պնդմամբ, ռազմական կառավարման ռեժիմը չեղյալ հայտարարվեց։
Արգելվեցին զվարճանքների բազմաթիվ տեսակներ (կառնավալներ, դիմակահանդեսներ) և բոլոր տեսակի մոլախաղերը, այդ թվում՝ ժողովրդի մեջ տարածված աքլորակռիվներն ու ձիարշավները։ Ապացուցված ամուսնական դավաճանությունը պատժվում էր բանտով, 1650 թվականի օրենքը նույնիսկ մահապատիժ էր սահմանում այդ դեպքում։ Մինչև 12 տարեկան երեխաներին խաբեբայության համար ծեծ էր սահմանվում ։ Անընդհատ (բայց՝ անհաջող) պայքար էր ընթանում հարբեցողության դեմ, խստորեն պահպանվում էին Պահքի օրերը։ Մամուլում մոլեգնում էր կոշտ գրաքննությունը, բոլոր թերթերը, բացի երկու պաշտոնական թերթերից, փակվեցին։ Օտարերկրացիների նկատմամբ ոստիկանական խիստ հսկողություն սահմանվեց ։
Դրա հետ մեկտեղ վերացվեց մահապատիժը բոլոր հանցագործությունների համար, բացի սպանությունից և պետական դավաճանությունից, կարգավորվեց գործերի վարման համար փաստաբաններին վճարելու համակարգը, պարզեցվեց դատական ընթացակարգը, բարելավվեցին բանտարկյալների և հոգեկան հիվանդների պահման պայմանները։ Կրոնական ոտնահարումները (նույնիսկ կաթոլիկների համար) մեղմացվեցին, չնայած հակաերրորդական և այլ «հերետիկոսներ» դեռևս հետապնդվում էին։ Առաջին անգամ ներդրվեց ամուսնությունների, ծնունդների, մահերի և կտակների պետական (արտեկեղեցական) գրանցումը ։