cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պոնս (Տրիպոլիի կոմս)
Կենսագրություն
Իր ուսուցիչ՝ Գալիլեայի իշխան Թանկրեդ դ'Օտվիլի մահից հետո, Պոնսը կնության վերձրեց նրա այրի Սեսիլին, վերջինս Ֆրանսիայի արքա Ֆիլիպ I-ի քույրն էր։ Այս ամուսնության շնորհիվ վերացան Անտիոքի պաշարման ժամանակ ծագած բախումները նորմանների և պրովանսցիների միջև։
1119 թվականին Անտիոքի դքսությանը պատուհասեց նոր խնդիր՝ մուսուլմանների կողմից հարձակման վտանգ։ Պոնսը իր սյուզերեն Երուսաղեմի արքա Բալդուին II-ի հետ օգնության շարժվեց Անտիոքի դքսության խնամակալ Ռոժերին, սակայն վերջինս չսպասելով արքային 1119 թվականի հունիսի 28-ին ջախջախվեց Արյունոտ դաշտի ճակատամարտում։
Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն
Պատմություն
Հավերի Հայաստանին ուղարկված առաջին նավը Բաթում է հասել 1919 թվականի ապրիլին, մինչև օգոստոսի վերջը տեղ է հասել ևս 7 նավ։ Հայաստանի կառավարությունը իր ստացած յուրաքանչյուր նավի ապրանքների դիմաց ստորագրել է պարտամուրհակ։ Ըստ հրապարակված վերջնական տվյալների, Ամերիկյան նպաստամատույց վարչությունը Հայաստան է ուղարկել 50, 6 հազար տոննա ապրանք (ալյուր, սերմացու ցորեն, խտացրած կաթ, սիսեռ, բրինձ, շաքար, օճառ և այլն)՝ 10, 6 միլիոն դոլար ընդհանուր արժողությամբ։
Պոնս (Տրիպոլիի կոմս)
Կենսագրություն
1124 թվականին Բալդուին II-ը ազատվեց գերությունից, իսկ Պոնսը նրան ցուցաբերեց ռազմական օգնություն Տյուրոսը գրավելու համար։ 1125 թվականին Բալդուինի և Եդեսիայի կոմս Ժոսլեն I-ի հետ միասին Պոնսը Ազազի ճակատամարտում մարտընչեց Հալեպի մուսուլմանների դեմ և հացթանակ տարավ, ինչի շնորհիվ հնարավոր եղավ վերադարձնել Երուսաղեմի թագավորության 1119 թվականին կորցրած հեղինակությունը։
1131 թվականին Պոնսը վիճեց Երուսաղեմի նոր արքա Ֆուլկի հետ։ Վիճաբանության արդյունքում Պոնսը Անտիոքի հետ դաշինք կազմեց և ընդունեց Անտիոքի պատրիարքին՝ առանձնանալով Երուսաղեմի պատրիարքությունից, դա նույնիսկ շարունակվեց Հռոմի Պապի հակառակը պահանջող հրովարտակից հետո։ Տարաձայնությունների պատճառով տեղի ունեցավ ճակատամարտ, որի արդյունքում կոմսությունը պարտություն կրեց։ Սա արևելքում քրիստոնյաների միջև տեղի ունեցած առաջին ռազմական բախումն էր։
Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն
Պատմություն
Հայաստանի համար նախատեսված ոչ բոլոր ապրանքներն են, որ բաշխվել են հանրապետությունում. ալյուրը բաժանվել Է Անդրկովկասում և Մերձավոր Արևելքում ապրող հայերին, իսկ որոշ մթերքներ տրվել են վրացական և ադրբեջանական կառավարություններին՝ տարանցիկ արտոնությունների և նավթի դիմաց, ինչպես նաև որպես ամերիկյան բարի կամքի արտահայտություն։
Պոնս (Տրիպոլիի կոմս)
Կենսագրություն
Պոնսը սպանվեց 1137 թվականին Դամասկոսի սուլթանի Տրիպոլի ներխուժման արդյունքում։ Կոմսին հաջորդեց նրա որդի Ռայմունդ II-ը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տրիպոլիի կոմսեր Կատեգորիա:Խաչակիրներ
Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն
Պատմություն
Կոնգրեսի 100 միլիոն դոլար հատկացումը սպառվել է 1919 թվականի ամռանը, որից հետո Ամերիկյան նպաստամատույց վարչության՝ Անդրկովկասում ունեցած ապրանքներն ու ինչքը փոխանցվել են "Near East Relier («Օգնություն Մերձավոր Արևելքին») կազմակերպությանը։ Մինչև Ամերիկյան նպաստամատույց վարչության ստեղծումը, Հայաստանին ամերիկյան օգնություն է եկել ոչ կառավարական կազմակերպության՝ Մերձավոր Արևելքում ամերիկյան օգնության կոմիտեի միջոցով։
Կոմիտեն մեկ տարվա ընթացքում հանգանակել է 20 միլիոն դոլար. 1919 թվականին Ամերիկյան նպաստամատույց վարչությունը և Ամերկոմը Հայաստան են ուղարկել 83964 տոննա ապրանք՝ 20231000 դոլար արժողությամբ։ Այս օգնությունը բավարար էր, որպեսզի հաղթահարվեր 1915 թվականի Մեծ եղեռնի և թուրքերի ավերումների հետևանքով արևելյան Հայաստանի զգալի մասում առաջացած աղետը՝ սովը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բարեգործական կազմակերպություններ Կատեգորիա:1919 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ԱՄՆ հարաբերություններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-Եվրոպա հարաբերություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կազմակերպություններ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքներ Կատեգորիա:1923 կազմալուծումներ
Սուխայա Վերեյկա
Սուխայա Վերեյկա (Сухая Верейка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վերեյկա գետի ձախ ափին՝ 33 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է,ավազանի տարածքը 88,9 կմ2 է։ Սուխայա Վերեյկաի ակունքը գտնվում է Փոքր Պոկրովկա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
100 % (խումբ)
100 % (백퍼센트), հարավկորեական բոյբենդ, որի առաջնելույթը կայացել է 2012 թվականին, կազմավորվել է TOP Media ընկերության կողմից, առաջին սինգլ-ալբոմը անվանել են՝ We, 100 %։
Կարիերա
Ձևավորում
2009 թվականին 100 % խմբի մասնակից Ռոկյոնը, իր բեմական անունով՝ Ռոկի (로키) Andy Lee խմբի երկու մասնակիցներից մեկն էր, Ջումպերը (점퍼), որը թողարկել է երկու սինգլ՝ «Yes!» Էրիկա Սինդվիաի մասնակցությամբ և «Dazzling» (눈이 부셔) Kara-ի մասնակից Ջիենի մասնակցությամբ։ Մինուն 2006 թվականին նկարահանվել է «Sharp 3» «Թագավորն ու ես» (왕과 나 ) դրամայում և երկու ֆիլմերում՝ «Crazy Waiting» («미쳐 미쳐») և «Where Are You Going?» (특별시 사람들) (2009)։
2012 թվականի հունիսից մինչև սեպտեմբեր ներկայացվել են SBS MTV "Teen Top Rising 100 % շոուին, որի ժամանակ նրանք մասնակցել են TOP Media Teen Top-ի գործընկերների հետ միասին։ Նրանց առաջնելույթային We, 100 % ալբոմը թողարկվել է սեպտեմբերի 18-ին։ Այն բաղկացած է երեք երգից և մեկ գործիքային կատարումից, իսկ բոլոր այդ երգերն ու կատարումները գրվել է Super Changddai կողմից։ Նույն այդ օրը երաժշտական տեսահոլովակը իր գլխավոր «Bad Boy» (나쁜놈) երգով թողարկվել է YouTube-ի պաշտոնական կայքում։ Տղաների «Bad Boy» երգի դեբյուտը տեղի է ունեցել 2012 թվականի սեպտեմբերի 21-ին KBS Music Bank-ում։ Teen Top & 100 % նկարահանվել են Rising Brothers (의 떴다 브라더스 브라더스), որի պրեմիերան կայացել է MBC Music-ում երեք օր շարունակ։ Դեկտեմբերի 7-ին թողարկվել է Guy Like Me սինգլի (나 같은 놈) երաժշտական տեսահոլովակը, որի հեղինակները Minigun և Super Changddai էին։
2013՝ Want U Back և 100 % V
Մայիսի 23-ին դուրս է եկել խմբի Real 100 % մինի-ալբոմը, իր գլխավոր «Want U Back» երգի հետ միասին։
2014, Military Service Մինու, Սանհունի դուրս գալը, և Bang The Bush 2014 թվականի փետրվարին TOP Media տեղեկացրել է 100 % խմբի պաշտոնական կայքի մասին։ Մարտից արդեն տեղեկացվել է, որ Սանհունը դուրս է գալիս խմբից։ Մնացած հինգ մասնակիցներով ներկայացնում են իրենց նոր երկրորդ Bang The Bush մինի-ալբոմը և «이 뛴다 뛴다 (Beat)» երգի տեսահոլովակը։
2016, Time Leap
2016 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ 100 % թողարկել են Time Leap, և «하게 하게 (Better Day)» երգի տեսահոլովակը։
2017, Ճապոնական դեբյուտ & Sketchbook
100 % կայացրել են իրենց ճապոնական դեբյուտը, հունվարում, «How to Cry» սինգլ ալբոմով։ Երբ արդեն Ճապոնիայում վերջացել էր գովազդային ակցիաները, չսպասված հետ դարնալը Կորեա, եղել է խմբի պաշտոնական կայքում։ Փետրվարի 22-ին խումբը թողարկել է իր չորրորդ Sketchbook մինին-ալբոմը «Sketch U» գլխավոր երգի հետ։
Մասնակիցներ
Ընթացիկ անդամներ
Նախկին անդամներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2012 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Հարավկորեական պարային երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2012 հիմնադրումներ Հարավային Կորեայում Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Բադ Շթեբեն
Բադ Շթեբեն (Bad Steben), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Հոֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 3471 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 25,84 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 112։
Հարեմ (քաղաք)
Հարեմ (حارم, Harem, χαρέμι), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիսարևմտյան մասում՝ Իդլիբի մարզում։ Համանուն գավառի վարչական կենտրոնն է։ Ունի 21,934 բնակչություն (2008 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է թուրքական սահմանին՝ Հալեպից 55 կմ դեպի արևմուտք ։
Պատմություն
Անտիոքից Հալեպ ձգվող ճանապարհի կողքին գտնվող քաղաքը գոյություն ուներ դեռ բյուզանդական ժամանակաշրջանից։ Հարեմում կա մի ամրոց, որ կառուցված է ռազմական յուրօրինակ ոճով։ Ամրոցը կառուցվել է Նիկիֆոր III-ի կողմից և նախապես պատկանել է բյուզանդացիներին։ 959 թվականից հետո քաղաքը գրավել են արաբները, այնուհետև՝ սելջուկ-թուրքերը։ 1097 թվականին քաղաքն անցավ միութենական ընկերության անդամները, որոնք այն իրենց ձեռքում պահեցին մինչ 1119 թվականը՝ բացառությամբ 1098-ին մի կարճ ժամանակահատվածի, երբ քաղաքը գրավեցին իսլամադավան արաբները։
1149 թվականին Հարեմ քաղաքը գրավեց Նուր ալ-Դին Մահմուդը, սակայն 1158 թվականին այն կրկին անցավ միութենական ընկերության անդամներին, որից հետո Նուր ադ-Դին Մահմուդը կրկին գրավեց այն 1164 թվականին։ Երբ 13-րդ դարում մոնղոլների ներխուժման ժամանակ ավերվեց քաղաքի մեծ մասն ու ամրոցը։ Ամրոցից մնացած ավերակները վերբերում են 1164 և 1268 թվականներին, երբ այն վերականգնվել է Սալահ ալ-Դինի որդու՝ Մալիք Ալ Զեեր Ղազիի կողմից ։
Սիրիական ճգնաժամ
Սիրիական ճգնաժամի ժամանակ Հարեմ քաղաքը նույնպես ավերածությունների ենթարկվեց։
2012 թվականի հունիսից քաղաքի վերահսկողությունն անցավ կառավարական զորքերին։ Հոկտեմբերին ան-Նուսրայի ճակատը քաղաքում հաստատեց իր վերահսկողությունը, իսկ դեկտեմբերի 25-ին ամբողջովին իրեն ենթարկեց քաղաքը՝ 70 օր տևած կռիվներից հետո հաղթելով կառավարական ուժերին։
2013 թվականի դեկտեմբերին Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետությունը հայտարարեց, որ քաղաքում իր վերահսկողության մասին։
2014 թվականի հունվարին բախումներ տեղի ունեցան Իսլամական պետության ու կառավարական ուժերի միջև։
Ուիլմինգթոն (Դելավեր)
Ուիլմինգթոն (հանդիպում է նաև Վիլմինգթոն տարբերակով, Wilmington), քաղաք ԱՄՆ-ի արևելքում , Դելավեր նահանգի ամենամեծ քաղաքը։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է շուրջ 73.000 մարդ (2000 թվական), արվարձաններով՝ 500.000 մարդ (ամբողջ նահանգի բնակչության 2/3-ը)։ Քաղաքը հանդիսանում է Ֆիլադելֆիա ագլոմերացիայի մասը։
Բնական պայմաններ
Ուիլմինգթոնը գտնվում է Դելավեր գետի աջ ափին, դրա մեջ թափվող Քրիստին և Բրենդիուվայն գետերի մերձակայքում (որոնց միջև էլ գտնվում է քաղաքի կենտրոնական մասը)։ Ուիլմինգթոնը գտնվում է Դելմարվա թերակղզու հարավային «պարանոցում», որը Դելավեր նահանգը բաժանում է Մերիլենդից և Վիրջինիայից։
Օվկիանոսին մոտ գտնվելու շնորհիվ քաղաքի կլիման մեղմ է։ Հուլիսին միջին ջերմաստիճանը 76,6 °F (24,8 °С) է, առավելագույնը հասնում է 86 °F (30 °С)-ի, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը 31,5 °F (−0,3 °С) է, առավելագույնը՝ 23,7 °F (−4,6 °С) : Տարեկան միջին տեղումները հասնում են 1086 մմ-ի, որոնք թափվում են համեմատաբար հավասարաչափ ամբողջ տարվա ընթացքում։
Պատմություն
Առաջին գաղութարարները, որոնք սկսել են յուրացնել այս տարածքը 17-րդ դարի կեսերին, եղել են Շվեյցարիայից, ինչպես նաև եղել են շվեդներ և ֆիններ, և սրա հետ կապված 1638 թվականին քաղաքի դրոշը հիշեցրել է շվեդական դրոշ։ 1655 թվականին հոլանդացիներն սկսել են դուրս մղել նրանց, բայց արդեն 1664 թվականին այստեղ հաստատվել է բրիտանական տիրապետություն։ Հաջորդ դարի կեսին քաղաքը Ուիլինգթոնից (հիմնադրի անունով) վերանվանվել է Ուիլմինգթոն (ի պատիվ բրիտանական արիստոկրատ Էրլ Ուիլմինգթոնի)։ 18-րդ դարի վերջին, քաղաքում սկսվել է Ֆրանսիայի հեղափոխությունից փախչող ներգաղթյալների ներհոսք, որոնցից մեկը եղել է DuPont-ի հիմնադիր Իռեն դյու Պոնա դե Նեմուրը։
Քաղաքում արդյունաբերությունը սկսել է զարգանալ դեռ 1740-ական թվականներից։ Արդեն 19-րդ դարի սկզբին Ուիլմինգթոնում եղել է նավաշինարարության նշանավոր կենտրոն (նավահանգիստները տեղակայված էին քաղաքի կենտրոնից հարավ-արևելք) և վառոդի արտադրություն (DuPont-ի գործարաններ Բրենդիվայն գետի ափերի երկայնքով)։ Քաղաքացիական պատերազմի և դրան հաջորդած Արևմուտքի գաղութացման ժամանակ ծաղկել է քաղաքի արդյունաբերությունը։ Քաղաքի ձեռնարկությունները Հյուսիսի բանակին մատակարարել են վառոդ, կաշվե հանդերձասարք, վրաններ, վագոններ, տրանսպորտային նավեր և այլն։ 1868 թվականին Ուիլմինգթոնի նավաշինարներն ավելի շատ նավեր են արտադրել, քան ԱՄՆ-ի բոլոր նավաշինարարական ձեռնարկությունները միասին։
Քաղաքում արդյունաբերության զարգացումը հանգեցրել է բնակչության ներհոսքին և հարուստ բնակիչների շերտի առաջացմանը։ Եթե 19-րդ դարի առաջին կեսին Ուիլմինգթոնի բնակչությունը կրկնապատկվել է (10-ից 21 հազար մարդ), ապա 1860 թվականից մինչև 1920 թվականըն այն ավելացել է հինգ անգամ (մինչև 110 հազար)։ Առևտրային և արդյունաբերական էլիտայի առանձնատների կառուցման պատճառով քաղաքն զգալիորեն աճել է արևմտյան ուղղությամբ։ 1864 թվականին քաղաքում հայտնվել է հասարակական տրանսպորտ (ձի, տրամվայ), 19-րդ դարի վերջին քաղաքացիների հանգստի համար ստեղծվել են Ռոկֆորդի և Բրենդիուայնի զբոսայգիներ։ 1888-1940 թվականներին Ուիլմինգթոնում աշխատել է տրամվայ։
Հետպատերազմյան տարիներին քաղաքը կտրուկ փոփոխությունների է ենթարկվել։ Բնակիչների եկամուտների աճը և պաշտպանական կարգի իջեցումը հանգեցրել են նրան, որ Ուիլմինգթոնի տնտեսության հիմքը դարձել է ծառայությունների ոլորտը, այլ ոչ թե արդյունաբերությունը։ 1951 թվականին Դելավեր գետի վրա կառուցվել է մի կամուրջ, որը կոչվում է Memorial Bridge: 1960-ականների վերջին դաշնային 95-րդ մայրուղին անցել է քաղաքով (ձգվելով Միացյալ Նահանգների ողջ արևելյան ափին), որի շնորհիվ բարելավվել է տրանսպորտային կապը Ֆիլադելֆիայի հետ և սկսվել է հյուսիսային արվարձանների զարգացումը։ Մայրուղու կառուցման համար քանդվել են հին տների մի քանի բլոկներ։ Վերակառուցվել է նաև քաղաքի կենտրոնական մասը, որը բնակելի գոտուց վերածվել է բիզնես կենտրոնի։
1960-ական թվականներին տեղի է ունեցել ինտենսիվ սուբուրբանիզացիա և վարչական շրջանների բնակչությունը նվազել է։ 1968 թվականին, Ուիլմինգթոնում Մարտին Լյութեր Քինգի սպանությունից հետո, ինչպես ԱՄՆ-ի շատ այլ քաղաքներում, բռնկվել են աֆրո-ամերիկյան անկարգություններ, որոնք ճնշելու համար Ազգային գվարդիայի ստորաբաժանումները մտել են քաղաք։ Անհանգիստ իրավիճակը հանգեցրել է միջին խավի ավելի մեծ արտահոսքի դեպի արվարձաններ, ինչի արդյունքում վարչական սահմաններում գտնվող Ուիլմինգթոնի բնակչությունը կրճատվել է մոտ 70 հազար մարդու և մինչ օրս մնում է այս մակարդակում։
Ներքին աշխարհագրություն
Քաղաքի պատմական մասը գտնվում է Բրենդիվայն և Քրիստին գետերի միջև, ընդ որում ձգվում է ավելի շատ Քրիստինի հոսքի ուղղությամբ, որտեղ էլ հիմնվել է առաջին շվեդական գաղութը։ Հետագայում սակայն պարզվել է, որ Քրիստինը բավականին ջրառատ է արդյունաբերական ձեռնարկությունների կառուցման համար, օգտագործվել է ջրային անիվի էներգիան և 18-19-րդ դարերում Ուիլմինգթոնի արդյունաբերությունը զարգացել է հիմնականում Բրենդիվայն գետի ափին։ Բնակավայրի հին և նոր կենտրոնների միջև արդյունաբերական ձեռնարկությունները տեղակայված էին ճանապարհի երկայնքով, որից էլ ձևավորվել են քաղաքի երկու կենտրոնական փողոցները (Market street և King street): Այժմ, սակայն, դրանց կողքին հիմնականում գտնվում են պետական գրասենյակներ, ռեստորաններ, խանութներ և զվարճանքի վայրեր։
Ֆիլադելֆիայի ազդեցության ուժեղացմամբ պայմանավորված՝ քաղաքի կենտորնը «տեղաշարժվել է» հյուսիս և ներկայումս այն գտնվում է Բրենդիվայն գետի հարավում, որտեղ Market փողոցը հատվում է 11-րդ փողոցի հետ՝ գնալով Delaware պողոտայի հյուսիս-արևմուտք։ 20-րդ դարի սկզբին՝ հատկապես 1930-ական թվականներին, Ռոդնի (Rodney sq.) հրապարակի շուրջ ձևավորվել է քաղաքի աշխատանքային կենտրոնը՝ իրեն հատուկ բազմահարկ շենքերով։ Այստեղ են գտնվում Ուիլմինգթոնի գրասենյակների հիմնական մասը, հիմնական հյուրանոցները (Sheraton և Hotel DuPont) և բազմաթիվ զվարճանքի վայրեր։ Այսպիսով Ուիլմինգթոնի կենտրոնն ունի ասիմետրիկ ձև, ընդարձակված է դեպի հյուսիս և գրավում է Բրենդիվայն և Քրիստին գետերի միջև ընկած ամբողջ տարածքում։
Քաղաքի մնացած տարածքներն իրենցից ներկայացնում են սակավահարկ մասնավոր կառույցներ, որոնք կանոնավոր շարված են փողոցներում։ Միևնույն ժամանակ, թիվ 95 մայրուղով քաղաքի տարածքը բաժանված է երկու հավասար մասի, ընդ որում քաղաքի աշխատանքային կենտրոնը գտնվում է դրանից արևելք։ Եվրոպացի միգրանտների էթնիկ թաղամասերը ժամանակին գտնվում էին քաղաքի արևմտյան մասում (հիմնականում իտալացիների և իռլանդացիների)։ Մինչև վերջերս Ուիլմինգթոնում բազմաբնակարան շենքերը չկային, սակայն 2000-ական թվականների կեսերին քաղաքի հարավում (Քրիստին գետի աջ ափին) կառուցվել է The Residences at Christina Landing համալիրը՝ բաղկացած 20 հարկանի աշտարակից։ Բնակելի համալիրը կառուցվել է Քրիստին գետի ափին զուգահեռ, վայր, որտեղից քաղաքը սկսեց զարգանալ և այն այժմ ժամանցի հայտնի վայր է։
Ուիլմինգթոնի հյուսիսային մասում և դրա շրջակայքում՝ Բրանդիվինի գետի երկայնքով և մինչև Ֆիլադելֆիայի ճանապարհ, գտնվում է այգու համալիր, որում կան մի շարք տնակներ և այլ զվարճանքի վայրեր։ Ուիլմինգթոնի արդյունաբերական պահեստի տարածքը գտնվում է արևելյան ծայրամասում՝ ներառյալ մինչև Դելավեր գետը։
Բնակչություն
Ուիլմինգթոնի բնակչությունը քաղաքի վարչական սահմաններում կազմում է մոտ 75 հազար մարդ, իսկ արվարձանների հետ միասին (Նյու Քասլ շրջան)՝ մինչև 500 հազար։ Չնայած Դելավերի բնակչության երեք չորորդը սպիտակամորթներ են, Ուիլմինգթոնում, ինչպես և ԱՄՆ-ի մյուս արևելյան շրջաններում, բնակչության հիմնական մասը աֆրոամերիկացիներ են, 2000 թվականի մարդահամարի արդյունքներով նրանք կազմում են քաղաքի բնակչության 56 %-ը։ Լատինամերիկացիները կազմում են քաղաքի բնակչության 10 %-ը, չնայած նրանց կեսը ԱՄՆ-ում չեն ծնվել։ Բնակչության մնացած մասը սպիտակամորթ է, հիմնականում եվրոպական ներգաղթի ալիքների ժառանգներ։ 2000 թվականի մարդահամարի ժամանակ նախնիների ծագման մասին հարցման արդյունքում ստացվեց հետևյալ պատկերը՝ իռլանդացիներ (9 %), իտալացիներ (6 %), գերմանացիներ (5 %), անգլիացիներ (4 %), լեհեր (4 %)։
Ուիլմինգթոնի սոցիալական խնդիրները գրեթե նույնն են ԱՄՆ հարավարևելյան շրջանների մյուս քաղաքների համար և կապված են հիմնականում աֆրոամերիկացիների հետ։ Քաղաքի յուրաքանչյուր հինգերորդ բնակիչ և յուրաքանչյուր վեցերորդ ընտանիք ապրում է աղքատության սահմանում, խնդիր է հանցավորության բարձր մակարդակը։ Քաղաքը ԱՄՆ-ում ՄԻԱՎ-ով վարակվածության ամենաբարձր ցուցանիշ ունեցող բնակավայրերի թվում է, վարակվածները հիմնականում թմրանյութերից կախվածություն ունեցող երիտասարդ անձիք են։
Տնտեսություն
Ուիլմինգթոնում է գտնվում DuPont և Hercules քիմիական ընկերությունների կենտրոնակայանները, ինպես նաև անդրազգային ֆինանսական կորպորացիաների մի շարք ներկայացուցչական գրասենյակներ։ 1981 թվականին Դելավեր նահանգի իշխանությունները ընդունել են օրենք, որի համաձայն հանվել են սպառողական վարկի տոկոսադրույքների սահմանափակումները։ Սա գրավել է մի շարք ընկերությունների, որոնք մասնագիտացած են վարկային քարտեր տրամադրելու հարցում, ինչպիսիք են՝ Bank of America, Chase Card Services և Barclays: Հոլանդական ING Groep N.V. ինտերնետային ընկերության մասնաճյուղը ևս գտնվում է Ուիլմինգթոնում։ Այստեղ են գտնվում նաև մի շարք ապահովագրական ընկերությունների գրասենյակներ։
1988 թվականին Դելավերի օրենսդիր ժողովն օրենք է ընդունել, որի համաձայն անհրաժեշտ է անմիջապես գնել նահանգում գրանցված ցանկացած ընկերության բաժնետոմսերի առնվազն 85%-ը։
Պետական իշխանությունները նաև վերացրել են վաճառքի հարկը Դելավերի քաղաքներում, ինչը նպաստել են մանրածախ առևտրի զարգացմանը։ Ուիլմինգթոնում կա երկու առևտրի կենտրոն (Concord և Christin):
Ծանր արդյունաբերական ձեռնարկություններ քաղաքում վաղուց չկան, սակայն Ուիլմինգթոնից ոչ հեռու տեղակայված են մի քանի գործարաններ։ Այդպես, Կլեյմոնտ քաղաքի հյուսիսային մասում կա պողպատի գործարան, որը պատկանում է ռուսական «Եվրազ» ընկերությանը (կառուցվել է 1980-ականներին)։ Քաղաքի հարավ-արևելքում Դելավեր նավահանգստին մոտ կա Valero ընկերությանը պատկանող նավթավերամշակման գործարան։ Դելավեր գետից հյուսիս՝ Կրիստին գետի ափին է գտնվում DuPont ընկերության տիտանի երկօքսիդի գործարանը, նաև քաղաքի արևելյան մասում է գտնվում General Motors ընկերության մասնաճյուղերից մեկը։ Այս ձեռնարկությունում, որը ներկայումս ունի 1500 աշխատող, որոշ ժամանակ աշխատել է Բոբ Մառլին։
Տրանսպորտ
Ուիլմինգթոնում երկաթուղային տրանսպորտը մեծ դեր է խաղացել մինչև 1950-ականների կեսերը։ Հետագայում, ավտոմոբիլիզացիայի մակարդակի աճով և մայրուղիների կառուցմամբ պայմանավորված, նրա դերը նվազել է, քանի որ № 95 մայրուղին ամբողջությամբ գնում է ափի երկայնքով՝ ավանդական երկաթուղային գծին զուգահեռ։ Amtrak գնացքները, որոնք ուղևորվում են քաղաքի միակ կայարանից (գտնվում է կենտրոնի հարավային մասում, Քրիստին գետի մոտ), Ուիլմինգթոնին կապում են Ֆիլադելֆիայի, Բալթիմորի, Վաշինգտոնի և Բոստոնի հետ։ Երկաթուղային երթևեկության զգալի մասն զբաղեցնում է բեռնափոխադրումները՝ քաղաքի հյուսիս-արևելքում և արևմուտքում տեղակայված են մեծ պահեստներ։ Ուիլմինգթոնի արևելքում է գտնվում Amtrak վագոնանորոգման արհեստանոցները։
Քաղաքից դեպի արևելք՝ Քրիստինի գետաբերանին, գտնվում է Ուիլմինգթոնի ծովային նավահանգիստը, որը տարեկան ընդունում է մինչև 400 նավ և ներմուծված ապրանքները տեղափոխում է երկաթուղային կամ ճանապարհային տրանսպորտով։
Ներքաղաքային հասարակական տրանսպորտ Ուիլմինգթոնում հայտնվել է 1864 թվականին, այն եղել է ձիաքարշ։ 1880 թվականին գործարկվել է տրամվայ, 1939-1940 թվականներին այն փոխարինվել է տրոլեյբուսով։ Քաղաքի տրոլեյբուսային երթևեկությունը դադարեցվել է 1957 թվականին, երբ բնակչությունը կենտրոնից տեղափոխվել է արվարձաններ, բնակելի թաղամասերը քանդել են և դրանց տեղերում կառուցել բիզնես կենտրոններ։ Այժմ ներքաղաքային փոխադրումներն իրականացնում են 40 քաղաքային եկաթուղային ավտոբուսներ։ Նրանք քաղաքը կապում են արվարձանների և մոտակա մի քանի խոշոր քաղաքների հետ։ Ամռանը չվերթներ են իրականացվում դեպի նահանգի հարավում գտնվող լողափեր։
Քաղաքից դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է Նյուքասլ օդանավակայանը (նախկինում կոչվել է Ուիլմինգթոնի օդանավակայան), սակայն, ինչպես շատ այլ փոքր օդանավակայաններ, այն օգտագործվել է միայն կորպորատիվ և սպորտային ավիացիայի, ինչպես նաև որպես Ազգային գվարդիայի հետակետ։ Ուիլմինգթոնի ամենամոտ օդանավակայանն իրագործում է կանոնավոր չվերթներ դեպի Ֆիլադելֆիայի միջազգային օդանավակայան։
Կրթություն և գիտություն
Քաղաքում և դրա անմիջական հարևանությամբ գտնվում են հինգ համալսարաններ (այդ թվում նաև Ուիլմինգթոնի և Դելավերի համալսարանները) և չորս քոլեջներ։ Ուիլմինգթոնում տեղակայված է Dupont կորպորացիայի երեք գլոբալ գիտահետազոտական կենտրոններից մեկը։
Սպորտ
Ուիլմինգթոնում գոյություն ունեն տեղական բասկետբոլի և բեյսբոլի ակումբներ, սակայն նրանք մեծ հաջողություններ չեն ունեցել և հանդես են գալիս տարածաշրջանային լիգաներում։
Մշակույթ և տեսարժան վայրեր
Քաղաքի կենտրոնում, որը վերակառուցվել է 1950-ական թվականներին, պատմական շենքեր գրեթե չկան։ Հազվադեպ բացառություններից մեկը երկաթուղային կայարանի շենքն է և պահպանված մի քանի թաղամասերը, որոնք գտնվում են Քրիստին գետի ափի մոտ։ Բիզնես կենտրոնի շենքերի շարքում հետաքրքիր է Dupont (այսպես կոչված Brandywine building) շտաբ-բնակարանը, որն աչքի է ընկնում ինքնատիպ ճարտարապետությամբ և վերակառուցվել է 1950-ական թվականներին, սակայն պահպանվել են նախասրահի օրիգինալ ինտերիերը, DuPont հյուրանոցը, որն առաջին անգամ բացվել է 1913 թվականին։ 1970-90-ական թվականներին կառուցված բազմահարկ գրասենյակային շենքերը նախագծված են «ապակե խորանարդ» ոճով, որը բնորոշ է աշխարհի քաղաքների մեծ մասի գործարար շրջաններին։
Ուիլմինգթոնում կան բազմաթիվ եկեղեցիներ, որոնցից ամենահինը Սուրբ Երրորդությունն է, որը կառուցվել է 1698 թվականին շվեդ գաղութաբնակիչների կողմից, այն ժամանակվանից ի վեր գործող (և ոչ վերակառուցված)։ Գործում են երկու ուղղափառ տաճարներ՝ Միխայիլ Արխանգել (ռուսական ավանդույթով, 1915 թվականից) և Սուրբ Երրորդության անուններով (հունական ավանդույթով, 1934 թվականից) ։
Հետաքրքրություն է ներկայացնում 1957 թվականի Dupont-ի հին վառոդի գործարանի տեղում կառուցված քաղաքից հյուսիս գտնվող Հագլիի թանգարանը։ Թանգարանը պատմում է ամերիկյան արդյունաբերության և ընկերության բիզնեսի կայացման պատմությունը, այն ժամանակվա աշխատանքային կենցաղի մասին։ Թանգարանի տարածքում տեղակայված են վառոդի ջրաղացների շենքերը և 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Դյուպոնների ընտանիքի առանձնատունը, թանգարանը միավորված է պարտեզի ու այգու համալիրի և գիտական գրադարանի հետ, որը նվիրված է ամերիկյան արդյունաբերության պատմությանը։
Քաղաքում տեղակայված է չորս պարկային համալիր (Բրենդիվայն գետի երկայնքով, Հագլի թանգարանից ներքև), մայիսից հոկտեմբեր աշխատող կենդանաբանական այգի։ Ուիլմինգթոնում է գտնվում գեղարվեստի թանգարանը, ցուցահանդեսի օբյեկտներն են հանդիսանում 19-20-րդ դարերի ամերիկացի նկարիչների ստեղծագործությունները։ Ինչպես նաև քաղաքում նկարահանվել են ամերիկյան հեռուստասերիալ, պատանեկան «Մեկ ծառի բլուր» դրաման։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դելավերի քաղաքներ Կատեգորիա:1638 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր
Յանինա
Յանինա (Ιωάννινα ή Γιάννενα), քաղաք Հունաստանի հյուսիս-արևմուտքում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 480 մ բարձրության վրա՝ Յանինա լճի ափին, Սալոնիկից 209 կմ հարավ-արևմուտք, Աթենքից 311 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Համանուն դիմի վարչական կենտրոնն է։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը 65,574 մարդ է։ Ունի 17,355 կմ² մակերես։
Միջին դարեր
«Լավ ամրացված քաղաքը», որ Հուստինիանոս Ա-ն կառուցել է անտիկ Էվրիոսի (Εύροια) բնակիչների համար, որոշ հետազոտողներ կապում են Յանինայի հետ ։ Չկան հնագիտական գտածոներ, որոնք կհաստատեն այս տեսակետը ։ Յանինայի մասին առաջին վկայությունը հայտնվել է 879 թվականին Նաֆպակտոսի առաջնորդարանի կիրարկմամբ ։ Աննա Կոմնենեն Յանինան հիշատակել է երեք անգամ՝ չտալով, սակայն, ոչ մի պարզաբանում։
1082 թվականին քաղաքը ժամանակավորպես անցել է նորմաններին՝ Բոհեմունդի գլխավորությամբ։ 1204 թվականից հետո Վենետիկը հայտնել է Յանինայի նկատմամբ իր իրավունքների մասին, սակայն քաղաքի նկատմամբ վերահսկողությունն անցել է Էպիրոսի բռնապետությանը, իսկ 1225 թվականին կազմավորվել է Յանինա թեմը։ 1259 թվականին ՝ Պելագոնիայի ճակատամարտից հետո, այն գրավվել է նիկեյական զորքերի կողմից, սակայն դեռևս տևական ժամանակ մնացել է Էպիրոսի տիրապետության տակ։ 1318 թվականին այն գրավվել է Բյուզանդիայի կողմից, ինչից հետո քաղաքի կարգավիճակը բարձրացվել է մետրոպոլիտի կարգավիճակի ։
1348 թվականին մոտ Յանինան հայտնվել է Սերբիայի թագավորության հիմնադիր Ստեֆան Ուրոշ IV Դուշանի տիրապետության տակ, իսկ 1355 թվականին անցել է Սիմեոն Դուշանին։
1366-1367 թվականներից սկսած՝ Յանինան կառավարել է Ֆոմա Պրելյուբովիչը, որի դաժան տիրակալության մասին պատմում են Յանինայի տարեգրությունները։ Ալբանացիների դեմ պայքարում Պրելյուբովիչը 1380 թվականին օգնության է դիմել թուրքերին։ Սակայն քաղաքացիները, որ սարսափած էին ալբանացիների հարձակումներից, Կառլո I Տոկոյին ընդունել են իրենց տիրակալ, և վերջինս իր ամառային նստավայր է դարձրել այն։ Նրա մահից հետո՝ 1430 թվականին, Յանինան հանձնվել է թուրքերին։
1611 թվականին ապստամբ հույները՝ հոգևորական Դիոնիսոս Փիլիսոփայի գլխավորությամբ, քաղաքն ազատագրել են թուրքերից, սակայն ապստամբությունը ճնշվել է։ Ներկայումս քարանձավի մոտ, որտեղ տանջանքի են ենթարկել Դիոնիսոսին, նրա պատվին կանգնեցված է կոթող։
19-20-րդ դարեր
1788 թվականին քաղաքը դարձել է սուլթանի վասալ Ալի փաշայի նստավայրը, որն անջատողական ծրագրեր էր մշակում և իր կյանքի վերջում կապ էր պահում հույն էթերականների հետ։ Ալի փաշայի կոլորիտային կերպարը և այդ ժամանակաշրջանի Յանինան հիշատակվում է Ալեքսանդր Դյումայի «Կոմս Մոնտե-Քրիստո» վեպում։ 1821 թվականին Հունաստանի անկախության պատերազմի հետ սուլթանական զորքերը պաշարել են Ալի փաշային, որտեղ էլ գլխատել են։
1913 թվականին Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ քաղաքի մատույցներում մղված համառ պայքարի արդյունքում Յանինան ազատագրվել է հունական բանակի զորքերի կողմից և կրկին դարձել հունական։ Վճռական ճակատամարտը կայացել է փետրվարի 19-ին։ Բիզանի ամրոցի անկումից հետո արդեն վճռվել է Յանինայի ճակատագիրը։ Փետրվարի 21-ին Մահմեդ Եսատ փաշան բանագնաց է ուղարկել քաղաքը հանձնելու առաջարկով։ Յանինայում հուներին է հանձնվել 25,000 մարդ։ Փետրվարի 22-ին այստեղ հանդիսավոր ձևով մուտք է գործել Հունաստանի Կոնստանտինոս I արքան ։
1944 թվականի օկուպացման ժամանակ հրեական համայնքը տեղափոխվել է մահվան ճամբարներ։
Ճարտարապետություն
Յանինայի ամրոցը գտնվում է քաղաքի արևելյան մասում՝ մի թերակղզում, որը ողողվում է Յանինա լճի ջրերով ։
Ամրոցի հյուսիսարևելյան շինությունում, որ հայտնի է «Էպանո գուլաս» (επάνω γουλάς) անունով, գտնվել են բյուզանդացի տիրակալի նստավայրը և Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի վանքը ։
1204 թվականին Յանինա են փախել Կոստանդնուպոլսի բնակիչները, որը գրավել էին Խաչակրաց չորրորդ արշավանքի ասպետները։ Միքայել I Կոմնին Դուկի կառավարման շրջանում (1205-1215) ընդարձակվել են ինչպես քաղաքային, այնպես էլ նաև հյուսիսարևելյան ամրոցի պատերը ։
Ֆոմա Պրելյուբովիչի կառավարման շրջանում (1366-1384) ավելացվել են պաշտպանական լրացուցիչ շինություններ, որոնցից է Ֆոմայի աշտարակը ։
15-րդ դարում, երբ Յանինան նվաճել են թուրքերը, եկեղեցու տեղում մզկիթ է կառուցվել ։
1618 թվականին ամրոցի հյուսիսարևելյան ամրությունում Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի վանքի փոխարեն կառուցվել է Ասլան փաշայի մզկիթը ։ Այստեղ են գտնվում 17-րդ դարի սկզբին կառուցված թյուրբեն, 17-րդ դարի կեսերի մեդրեսեն ։ Հարևանությամբ գտնվում է 13-րդ դարի բյուզանդական բաղնիք, 17-րդ դարասկզբի համամ ու օսմանյան շրջանի գրադարան ։
Ամրոցը վերակառուցվել ու ամրացվել է Ալի փաշայի կառավարման շրջանում (1788-1822)։ 1788 թվականին Ալի փաշան Իչ կալեում կառուցել է իր նստավայրը ։ 1795 նա կառուցել է Ֆետիխիե մզկիթը, իսկ 1815-1820 թվականներին հյուսիսարևելյան ամրության մոտ զորանոց՝ Սուֆարի Սարայ (Σουφαρί Σαράι), որտեղ ներկայումս գործում է պետական արխիվի մի ճյուղը՝ Էպիրոսի պատմական արխիվը (Ιστορικό Αρχείο Ηπείρου) ։ Իչ կալեում է գտնվում Ալի փաշայի գերեզմանը, իսկ նրա նստավայրը քանդվել է 1870 թվականին ։
1933 թվականին ամրոցի հյուսիսարևելյան հատվածում է տեղակայվել Քաղաքային թանգարանը (Δημοτικό Μουσείο)։ 1913 թվականին Իչ կալեում է գտնվում ռազմական հոսպիտալը, իսկ 1995 թվականից՝ Յանիանայի բյուզանդական թանգարանը (Βυζαντινό Μουσείο Ιωαννίνων) ։
Կրթություն
1828 թվականին հիմնադրվել է Զոսիմասի դպրոցը։
1964 թվականին այստեղ բացվել է Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարանի մասնաճյուղը, որի բազայի վրա էլ 1970 թվականին հիմնադրվել է Յանինայի համալսարանը (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων)։ Թանգարանի մասնաշենքը գտնվում է Յանինայից 6 կմ հարավ՝ Դուրուտիսում։ Այն կոչվում է Գեորգիոս Դուրուտիսի անունը, ում պատկանել է Սուրբ Գեորգի Պերիստերասի եկեղեցու հարակից տարածքը ։
Յանինայում գործում է Էպիրոսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի մասնաճյուղը (Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Ηπείρου), որի կենտրոնն Արտա քաղաքում է։
Աստղագիտության մեջ
Յանինայի պատվին է կոչվել (383) Յանինա աստերոիդը։
Սպորտ
Հունաստանի առաջնությունում քաղաքը ներկայացնում է «ՊԱՍ» ֆուտբոլային ակումբը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Սեն Միշել (Էնայի գավառ)
Սեն Միշել (Saint-Michel), Ֆրանսիայի համայնք, որը գտնվում է Պիկարդիայի Վերվենի շրջանում։ Տեղակայված է Լան քաղաքից 57 կմ հյուսիս արևմուտք, Շառլվիլլ-Մեզյերից արևելք՝ 50 կմ, սահմանից 8 կմ, իսկ Բելգիայից՝ 19 կմ։
Բնակչություն (2012)՝ 3 542 մարդ։
Պատմություն
X դարի սկզբում գոյություն ուներ միայն Միքայել Հրեշտակապետի պատվին կառուցած մատուռը։ 945 թվականին իռլանդացիների և շոտլանդացիների միսսիոներների խումբը մատուռի շուրջը հիմնադրեցին Բենեդիկտյան միաբանությունը։ Սեն Միշել աբբայությունը դասվեց այն քիչ թվով աբբայությունների շարքին, որոնք պահպանվեցին Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո։ Ամեն տարի այդ վայրում անցկացվում են հրավառություններ, համերգներ։
Տուրիվալինյանի
Տուրիվալինյանի (Turrivalignani), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Սեն Միշել (Էնայի գավառ)
Տնտեսություն
Գործազրկության աստիճանը (2011 թիվ) - 18,7 %
Տարեկան միջին եկամուտ (2011 թիվ) - 16 205
Տուրիվալինյանի
Բնակչությունը կազմում է 845 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 141 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65020, հեռախոսային կոդ՝ 085:
Սեն Միշել (Էնայի գավառ)
Վարչություն
Սեն Միշելի քաղաքապետի պաշտոնը 2008 թվականից գլխավորում է Թերրի Վերդավենը (Thierry Verdavaine)։ 2008 թվականի համայնքային ընտրություններին նրա գլխավորած դաշինքը հաղթանակ է տարել՝ հավաքելով ձայների 58,08 %։
ժողովրդագրություն
Բնակչության թվի դինամիկան, մարդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գավառներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Տուրիվալինյանի
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆեստի
Ֆեստի (հուն.՝Θέστιος), հունական դիցաբանության մեջ հանդիսանում է Էտոլիայի արքա։ Ֆեսան հանդիսանում է Արեսի և Դեմոնիկայի որդին։ Ֆեստիի երկու որդիները Կալիդոնյան որսորդության մասնակիցներ են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին հունական գրականություն
Չուլպան Խամատովա
Չուլպան Խամատովա (Чулпан Наил кызы Хаматова, Çulpan Nail qızı Xamatova, Чулпан Наилевна Хаматова, ), թաթարական ծագմամբ ռուսաստանցի դերասանուհի, հասարակական գործիչ, «Սովրեմեննիկ» թատրոնի դերասանուհի 1998 թվականից։ «Նվիրիր կյանք» («Подари жизнь») բարեգործական հիմնադրամի համահիմնադիրներից մեկը։
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստուհի (2012) : ՌԴ պետական մրցանակի կրկնակի դափնեկիր (2004, 2014)։
Կենսագրություն
Չուլպան Խամատովան ծնվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Կազանում՝ ինժեներներ Նաիլ Խամատովի ու Մարինա Խամատովայի ընտանիքում ։ «Չուլպան» անունը թաթարերենից թարգմանաբար նշանակում է «արշալույսի աստղ» ։ Չուլպան Խամատովան ազգությամբ թաթար է, սակայն թաթարերենին չի տիրապետում ։ Պատանեկան տարիքում ընդունել է քրիստոնեություն ։
Չուլպան Խամատովայի կրտսեր եղբայրը՝ Շամիլ Խամատովը (ծնվել է 1985 թվականին), դերասան է։
Մանկության տարիներին զբաղվել է գեղասահքով, ութերորդ դասարանից սովորել է Կազանի համալսարանին կից մաթեմատիկական թեքումով դպրոցում։ Դպրոցն ավարտելիս փաստաթղթերը հանձնել է Կազանի ֆինանսատնտեսական պետական ինստիտուտ։ Դպրոցական ավարտական քննությունների ժամանակ մաթեմատիկայից ստանալով գերազանց՝ առանց քննության ընդունվել է իր նախընտրած բուհը, սակայն այնտեղ չի սովորել, քանի որ ամռանը վերցրել է փաստաթղթերն ու ընդունվել Կազանի թատերական ուսումնարան ։ Յունոնա Կարևան ու Վադիմ Կեշները, ովքեր դասավանդում էին ուսումնարանում, բարձր գնահատելով սկսնակ դերասանուհու տաղանդը, նրան առաջարկել են ուսումը շարունակել Մոսկվայում։ Նրանց աջակցությամբ Չուլպան Խամատովան ընդունվել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան (ԳԻՏԻՍ)՝ Ալեքսեյ Բորոդինի կուրս։
Չուլպան Խամատովան ելույթ է ունեցել Մոսկվայի տարբեր թատրոններում՝ Ռուսական ակադեմիական երիտասարդական թատրոն (Դունյա Ռասկոլնիկովա «Ոճիր և պատիժ» ներկայացման մեջ և Աննա Ֆրանկ «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» ներկայացման մեջ), Լունա թատրոն, Անտոն Չեխովի թատրոն (Կատյա «Վտարանդու դիրքը» ), Յուլյա Մալաքյանցի բաց թատրոնում («Սիլվիա»)։
1998 թվականին հրավիրվել է Մոսկվայի Սովրեմեննիկ թատրոնի թատերախումբ, որի բեմում առաջին անգամ հանդես է եկել Պատրիցիա Խոլմանի դերով («Երեք ընկեր», Էրիխ Մարիա Ռեմարկ)։ Նույն թատրոնում մասնակցել է այնպիսի բեմադրությունների, ինչպիսիք են՝ «Երեք քույր» (Իրինա), «Мамапапасынсобака» (Անդիրա), «Որոտ» (Կատերինա), «Մերկ պիոներուհին» (Մաշա Մուխինա) և «Անտոնիոս & Կլեոպատրա» (Կլեոպատրա), ինչպես նաև կատարել է Մաշայի դերը «Երեք քույր» պիեսի նոր բեմադրությունում։ 2008 թվականին Չուլպան Խամատովան մասնակցել է Ազգերի թատրոնի «Շուկշինի պատմվածքներ» ներկայացմանը (ռեժիսոր՝ Ալվիս Խերմանիս), որտեղ խաղացել է 10 պատմվածքներից իննում։
Կինոյում Չուլպան Խամատովան սկսել է նկարահանվել ԳԻՏԻՍ-ի երրորդ կուրսից. Վադիմ Աբդրաշիտովի հրավերով նա նկարահանվում է «Պարողի ժամանակը» («Время танцора») ֆիլմում (1997)՝ կատարելով Կատյայի դերը, որի համար երիտասարդ դերասանուհի ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում։ Վալերի Տոդորովսկու «Խուլերի երկիրը» («Страна глухих») ֆիլմում կատարած Տիտայի դերը նրա համար դարձավ իսկապես աստղային. և՛ հանդիսատեսը, և՛ քննադատները կարծիքով՝ Չուլպան Խամատովան համարվում է ռուսական կինեմատոգրաֆի ամենատաղանդավոր երիտասարդ դերասանուհիներից մեկը։ Նա նկարահանվում է նաև Բախտիյար Խուդոյնազարովի «Լուսնային հայր» («Лунный папа», երկրորդ անգամ ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում), Ա. Կրավչուկի «Սուրբծննդյան առեղծված» («Рождественская мистерия»), Վլադիմիր Խոտինենկոյի «72 մետր» («72 метра») և «Կայսրության անկումը» («Гибель империи»), Անդրեյ Էշպայի «Արբատի երեխաները» («Дети Арбата»), Ալեքսանդր Պրոշկինի «Դոկտոր Ժիվագո» («Доктор Живаго») ֆիլմերում։ Եվս երկու անգամ դերասանուհին «Նիկա» մրցանակի է ներկայացվել Ալեքսեյ Գերման կրտսերի «Գարպաստում» («Гарпастум») և «Թղթե զինվոր» («Бумажный солдат») ֆիլմերում կատարած դերերի համար։ Չուլպան Խամատովան նկարահանվում է նաև Եվրոպայում (դերեր է ստացել Ֆ. Խյոլմերի «Տուվալու», Ա. ֆոն Բորիսի «Անգլիա», «Гуд бай, Ленин!», «Վիկտոր Ֆոգելը՝ գովազդի արքան» գերմանական ֆիլմերում, «Hurensohn» ավստրիական ֆիլմում)։ 2007 թվականին գեղասահորդ Ռոման Կոստոմարովի հետ մասնակցել է Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Սառցե դարաշրջան» նախագծին ու դարձել հաղթող։
2000 թվականին եղել է «Ուրիշ կյանք» թոք-սերիալի հաղորդավար, ինչպես նաև «Հայացք» հեռուստահաղորդման համահաղորդավար, 2005 թվականին այլ հաղորդավարների հետ համատեղ վարել է «Սպասիր ինձ» հաղորդումը։
Երրորդ դստեր ծնունդից հետո՝ 2010 թվականին, Չուլպան Խամատովան վերսկսել է թատրոնի դերասանուհու իր կարիերան՝ Կիևի Ազգերի թատրոնում մասնակցելով Եվգենի Միրոնովի «Շուկշինի պատմվածքները» բեմադրությանը։ 2010 թվականի նոյեմբերին մասնակցել է «Թշվառ Լիզան» պարային բեմադրությանը Նիժնի Նովգորոդում։
2011 թվականի փետրվարին Սովրեմեննիկ թատրոնում տեղի է ունեցել «Թշնամիներ. սիրո պատմություն» (ռեժ.՝ Եվգենի Արյե, ըստ Իսահակ Բաշևիս Զինգերի համանուն վեպի) ներկայացման պրեմիերան, որում Չուլպան Խամատովան կատարել է գլխավոր դերերից մեկը ։
2011 թվականի հունիսի 14-ին Սանկտ Պետերբուրգի Վ. Կոմիսարժևսկայայի անվան ակադեմիական սրամատիկական թատրոնում անցկացվել է Չուլպան Խամատովայի ստեղծագործական երեկոն։ Տոմսերի վաճառքից ստացված գումարը հատկացվել է ողնուղեղի փոխպատվաստման երկրորդ վիրահատությունը տարած Կատյա Երմոլովայի համար դեղամիջոցներ գնելուն ։
2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ազգերի թատրոնում տեղի է ունեցել «Ֆյորկեն Ժյուլի» ներկայացման պրեմիերան (ըստ Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգի պիեսի), որի մասնակցում էին Չուլպան Խամատովան ու Եվգենի Միրոնովը ։
2014 թվականին Սոչիուն տեղի ունեցած Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բացման արարողության ժամանակ Չուլպան Խամատովան Օլիմպիադայի դրոշը տանողներից մեկն էր ։
Բերգ (Վերին Ֆրանկոնիա)
Բերգ (Berg), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Հոֆ շրջանում։
Չուլպան Խամատովա
Կենսագրություն
Ռուսական «Огонёк» ամսագրի կազմած «Ռուսաստանի 100 ամենաազդեցիկ կանայք» ցանկում, որ հրապարակվել է 2014 թվականի մարտին, Չուլպան Խամատովան զբաղեցրել է 14-րդ տեղը ։
Բերգ (Վերին Ֆրանկոնիա)
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 2417 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 38,93 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 113։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 24 գյուղական շրջանների։
Չուլպան Խամատովա
Հասարակական գործունեություն
2012 թվականին Չուլպան Խամատովան մասնակցել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Պուտինի նախընտրական արշավին՝ նկարահանվելով նրա «Ինչու՞ եմ ես քվեարկում Պուտինի օգտին» քարոզչական հոլովակում։ Սակայն նա չի ընդգրկվել թեկնածուի վստահված անձանց ցանկում. կա վարկած, թե Չուլպան Խամատովան ստիպված է մասնակցել նկարահանմանը, որովհետև նրան սպառնացել են, թե կխոչընդոտեն հիմնադրամի աշխատանքին ։ Դերասանուհին ինքը հոլովակի վերաբերյալ մեկնաբանություններ չի տվել, իսկ Պուտինի մամուլի քարտուղարի խոսքերով՝ նախագահի թեկնածուի՝ Մոսկվայի ուռուցքաբանության կենտրոն կատարած այցելության ժամանակ Չուլպան Խամատովան ասել է, թե «երբ նա ինչ-որ բան է ասում Պուտինի օգտին, ապա ի նկատի ունի անկեղծ աջակցությունը» ։
Հետագայում դերասանուհին Բի-բի-սի-ի լրագրողին տված հարցազրույցի ժամանակ ասել է, որ ինքը կամավոր է նկարահանվել այդ հոլովակում, և հաստատել, որ «բոլոր լուրերն այն մասին, թե իրեն տանջել են ու ստիպել, և հարթուկ են դրել իր կրծքին, իհարկե, չեն համապատասխանում իրականությանը» և ավելացրել է. «Ես քաղաքականության հետ ոչ մի կապ չունեմ։ Ես այն չեմ հասկանում, ես նրանից չեմ կարող գլուխ հանել» ։
2013 թվականին Չուլպան Խամատովան մասնակցել է բարեգործական մուլտիպլիկացիոն «Թռչող կենդանիներ» նախագծին, որին մասնակցել են նաև Վյաչեսլավ Բուտուսովը, Անդրեյ Մակարևիչը և Սերգեյ Մակովեցկին։ Այդ մուլտֆիլմի հերոսների պատկերներով իրերի վաճառքից ստացված գումարը հատկացվել է երեխաների բուժմանը ։
Չուլպան Խամատովան արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստուհու կոչման ։ Կոչման շնորհման մասին հրամանն ստորագրել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը 2012 թվականի մարտի 21-ին։
Այլ նախագծեր
2008 թվականի գարնանը Չուլպան Խամատովան մասնակցել է «ЧЕХОВ IN VOGUE» (կամ «Խաղում ենք Չեխով») լուսանկարչական արտ-նախագծին, որի լուսանկարիչը Օլգա Լավրենկովան էր ։
2008 թվականի աշնանը մասնակցել է Ալեքսեյ Նիկիշինի «В роли себя» լուսանակարչական մեծամասշտաբ նախագծին։
2012 թվականի նոյեմբերին նկարահանվել է DDT խմբի «Где мы летим» երգի տեսահոլովակում ։
2013 թվականին Չուլպան Խմատովան նկարահանվել է ռուսական «Ночные снайперы» խմբի «Иди ко мне» երգի տեսահոլովակում, ինչպես նաև Ալեքսեյ Կորտնևի «Суета сует» տեսահոլովակում ։
2013 թվականի աշնանը մասնակցել է «Բարի գիշեր, երեխաներ» («Спокойной ночи, малыши!») հեռուստահաղորդման հոբելյանական հաղորդումներին՝ հանդես գալով որպես հաղորդավար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Կինոտավրի» դափնեկիրներ
Մոնթե Մելքոնյանի հուշարձան (Դիլիջան)
Պատմություն
Մոնթե Մելքոնյանի հուշարձանը ստեղծվել է երեք տարում։ Սկզբնապես նախատեսված էր, որ այն պետք է տեղադրվի Երևանի Աջափնյակ համայնքում, որտեղ պետք է կառուցվեր ՀՀ ՊՆ Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմական վարժարանը։ Սակայն քանի որ վարժարանը տեղափոխվեց Դիլիջան, որոշվեց արձանը ևս տեղափոխել այնտեղ ։
Արձանը նվիրված է ՀՀ ազգային հերոս Մոնթե Մելքոնյանին։ Այն քանդակված է Արցախից բերված կարծր քարից, բարձրությունը մոտ 5 մետր է։ Հեղինակն է քանդակագործ Լևոն Թոքմաջյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լևոն Թոքմաջյանի քանդակներ Կատեգորիա:2017 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Մոնթե Մելքոնյան Կատեգորիա:Դիլիջան
Հովհաննես Խիզանցի
Հովհաննես Խիզանցի, XIV դարի վերջի և XV դարի սկզբի հայ գրիչ և մանրանկարիչ, Վասպուրականի մանրանկարչության դպրոցի ամենաճանաչված ու ամենաբեղուն ներկայացուցիչներից։
Նրա աշխատանքները համարվում են «վասպուրականյան ոճի» դասական նմուշներ։ Ստեղծագործել է Խիզան քաղաքում։ Ուսուցիչները եղել են Խիզանի Գամաղիելի վանքի առաջնորդներ Հովհաննես Րաբունին և Կիրակոս վարդապետը։ Հովհաննես Խիզանցու պատկերազարդած ձեռագրերը ընդօրինակել է նաև եղբայրը՝ Զաքարիան։ Հովհաննես Խիզանցու ընդօրինակած և պատկերազարդած ձեռագրերից 12-ը պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ №№ 346 (1390-1400 թվականներ), 3717 (1392 թվական), 898 (1401 թվական), 8904 (1401 թվական), 4223 (1401 թվական), 5562 (1402 թվական), 5727 (1404 թվական), 4684 (1407 թվական), 5444 (1417 թվական), 1875 (XIV-XV դարեր), 5458 (XV դար), 8897 (XV դար), որոնցից յոթը Ավետարան է, մյուսները՝ Նարեկ, Մաշտոց, Աստվածաշունչ, Հայսմավուրք և ճաշոց։ Արտասահմանյան հավաքածուներում գտնվող ձեռագրերից առավել հետաքրքրականը Վենետիկի Մխիթարյան մատենադարանում պահվող 1368 թվականի Ավետարանն է։ Նա պահպանել է Վասպուրականի պատկերագրական հնամենի ձևերը։ Ի տարբերություն այլ նկարիչների, տոնական համարվող շարից զատ պատկերել է ավետարանական պատմությունների հետ կապված միջանկյալ, ինչպես նաև ծիսական զանազան թեմաներ։ Վասպուրականի մանրանկարչության «խորհրդանշական-ֆոլկլորային» բնույթը նոր որակ է ստացել նրա ստեղծագործություններում։ Հովհաննես Խիզանցին ձգտել է հասնել գծանկարի և գունապատկերի արտահայտչականության։ Նրա գիծը արտակարգ սահուն է, ճկուն, որը, հարաբերվելով հյութեղ գուներանգին, կերպարներին հաղորդում է կենդանություն։ Նա դիմում է նաև հանպատրաստից հորինումների, իմպրովիզացիոն ձևերի, որոնք դառնում են անմիջականության և իրականության տարրերի կրողներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանրանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գրիչներ
Դյոլաու
Դյոլաու (Döhlau), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Հոֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 4036 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 15,25 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 120։
Անիի պաշտպանության մարտեր
Անիի պաշտպանության մարտեր, 1043, 1045, 1126, 1236, օտար թշնամիների դեմ անեցիների մղած կռիվները։ 1043 թվականին բյուգանդական կայսր Մոնոմախը Գագիկ Բ-ից պահանջեց կատարել Տրապիզոնի համաձայնագիրը (1022) և Անին հանձնել Բյուզանդիային։ Մերժում ստանալով, բյուգանդական զորքը 1043 թվականի սկզբին շարժվեց դեպի Անի, բայց Գագիկ Բ և Վահրամ Պակավոմուին, կազմակերպեցին քաղաքի պաշտպանությունը՝ ծանր պարտության մատնելով թշնամուն։
Նույն թվականին բյուզանդացիները կրկնեցին իրենց հարձակումները, բայց նորից պարտվեցին։ Գագիկ Բ-ին խաբեությամբ Կոստանդնուպոլիս տանելուց հետո, 1044 թվականի աշնանը, Բյուզանդիան մեծ բանակով հարձակվեց Անիի վրա։
Հայոց զորքերը Վահրամ Պահլավունու գլխավորությամբ պաշտպանեցին Անին։ Սակայն, հակառակորդին ի վերջո հաջողվեց 1044 թվականին խաբեությամբ գրավել քաղաքը։ 1126 թվականին տնեցիները մեկ ամբողջ տարի պատերազմեցին Շեդդադյան Փատլուն ամիրայի դեմ։ Նրանց օգնում էին վրացիները։ Պաշարված Անիում սով սկսվեց, բայց ժողովուրդը շարունակեց հերոսաբար դիմադրել։
Օսվալդս Զեբրիս
Օսվալդս Զեբրիս (Osvalds Zebris, ), լատվիացի արձակագիր, խմբագիր:
Ծնվել է Ռիգայում 1975 թվականին: Գրական ասպարեզ է մուտք գործել «Ազատություն ցանցերի մեջ» պատմվածքների ժողովածուով 2010 թվականին, որը 2011 թվականին արժանացել է Տարվա գրական մրցանակի «Փայլուն դեբյուտ» անվանակարգում: 2013 թվականին ընթերցողի դատին է հանձնել երկրորդ գիրքը՝ «Փայտե տան մարդիկ» վեպը:
Ապրում է Ռիգայում, «Կուլտուրաս դիենա» թերթի խմբագիրն է :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատվիացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ
Սակերեն
Կատեգորիա:Հնդեվրոպական լեզուներ Կատեգորիա:Մեռած լեզուներ
Պամելա Էնն Բահ
Պամելա Էնն Բահ (Pamela Ann Bach), ի ծնե՝ Վայսենբահ (Weissenbach, ), ամերիկացի դերասանուհի, պրոդյուսեր և բիզնեսվուման։
Կենսագրություն
Պամելա Էնն Վայսենբահը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Տալսայում (Օկլահոմա նահանգ, ԱՄՆ)։ Նա իրականում գերմանացի է։
Պամելան ֆիլմերում նկարահանվել է 1985-2003 թվականներին։ Նկարահանվել է ավելի քան 20 սերիալներում և ֆիլմերում։ Նա Գերմանիայի Օտտո մրցանակի դափնեկիր է (Գերմանիայի ամենասիրված դերասանուհիներից մեկն է) ։ 2000 թվականին առաջին անագամ «Castle Rock»-ի պրոդյուսերն էր, որտեղ խաղում էր նաև Լիբբիի դերը։ Իր ժամանակի կեսը նվիրում է իր բիզնեսին, նաև ունի սեփական պրոդյուսերական կենտրոն։
1989-2006 թվականներին նա ամուսնացել է Դեվիդ Հասսելհոֆֆի հետ, ումից ունի երկու երեխա՝ Թեյլոր-Էնն Ջենիս Հասսելհոֆֆ (05.05.1990) և Հեյլի Էմբեր Հասսելհոֆֆ (26.08.92) : Նրանց ամուսնալուծությունից հետո երեխաների խնամակալը դարձել է Հասսելհոֆֆը։ 2009 թվականի մարտի 11-ին և նոյեմբերի 28-ին նա ձերբակալվել է խմած վիճակում մեքենա վարելու համար, իսկ 2010 թվականին նա ձերբակալվել է 90 օրով նույն հանցանքի պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բիզնեսմեններ
Մայրա Ասարե
Մայրա Ասարե (Maira Asare, ), լատիշ արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Ծնվել է Սիգուլդայում։ Պոեզիայում առաջին փորձերն արել է 28 տարեկանում։ Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել «Այն ո՞վ է խաղում կկվի հետ» վերնագրով (1995), որն արժանացել է «Պոեզիայի օրեր» փառատոնի մրցանակին։ Սրան հաջորդել են «Ճանապարհ դեպի Տույա» (2009), «Հանզայի սառը կրակը» (2010, համահեղինակ՝ Սերգեյ Մորեյնո) ժողովածուները։ 2009 թվականին լույս է տեսել Ասարեի առաջին արձակ ստեղծագործությունը՝ «Կանանց զոնա» վեպը։ Նույն տարում ստացել է Տարվա գրական մրցանակ և՛ «Արձակ», և՛ «Պոեզիա» անվանակարգերամ «Կանանց զոնա» և «ճանապարհ դեպի Տույա» գրքերի համար։ Թարգմանություններից առավել աչքի են ընկնում Սաշա Սոկոլովի «Դպրոց հիմարների համարը» (2010), Միխայիլ Շիշկինի «Նամակագիրքը» (2012), «Լատվիայի ռուս գրողների անթոլոգիան» (2011), որի նաև կազմողն է։ Աշխատել է Աքրամ Այլիսլիի «Քարե երազներ» վեպի լատվիերեն թարգմանության վրա։
Ապրել է Վենտսպիլս քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիշ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լատիշ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Ֆայլիչ
Ֆայլիչ  (Feilitzsch), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Հոֆ շրջանում։