cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարդու անատոմիա
Բաժիններ
Ինքնուրույն կիրառական նշանակություն ունեն պլաստիկ անատոմիա՝ ուսմունք մարմնի արտաքին կառուցվածքի և նրա համամասնությունների մասին (անհրաժեշտ է նկարիչներին, քանդակագործներին, ինչպես նաև հագուստ և կոշիկ արդյունաբերողներին), տեղագրական (վիրաբուժական) անատոմիա՝ ուսմունք օրգանների, հյուսվածքների, անոթների և նյարդերի փոխադարձ տեղադրության մասին՝ ըստ մարմնի շրջանների (կարևոր նշանակություն ունի գործնական բժշկության, հատկապես վիրաբուժության համար)։ Կառուցվածքի և ձևի ոաումնասիրությունը, կապված առանձին օրգանների և համակարգերի գործունեության հետ, կոչվում է ֆունկցիոնալ անատոմիա։ Օրգանների մանրադիտակային կառուցվածքի մասին ուսմունքն անվանում են մանրադիտակային անատոմիա, իսկ հյուսվածքներինը՝ հյուսվածաբանություն։
Սուլթան իբն Աբդուլ-Ազիզ Ալ Սաուդ
Արքայազն Սուլթան իբն Աբդուլ-Ազիզ Ալ Սաուդ (سلطان بن عبد العزيز آل سعود‎,), թագավոր Աբդուլ-Ազիզի 15-րդ որդին, Սաուդյան արքայական ընտանիքի նախահայր։ Գահաժառանգ 2005-2011 թվականներին։
Մարդու անատոմիա
Անատոմիայի զարգացումը
Անատոմիայի զարգացման առաջին փուլում՝ դիահերձման ժամանակ ուսումնասիրվում էին նկարագրական անատոմիայի մեթոդներով։ Հետո առաջացավ սիստեմային կամ համակարգային անատոմիան, հետո՝ տեղագրականը, որը անվանում են նաև վիրաբուժական։ Հաշվի առնելով կերպարվեստագետների պահանջները, առանձնացվեց պլաստիկ անատոմիան, որն ուսումնասիրում է մարմնի արտաքին ձևերը և համաչափությունները, կմախքի ումկանների կառուցվածքը, հետո՝ ֆունկցիոնալ անատոմիան։
Սուլթան իբն Աբդուլ-Ազիզ Ալ Սաուդ
Կենսագրություն
Տարբեր տվյալներով ծնվել է 1928 թվականին, 1930 թվականին կամ 1931։ Աբդուլի որդիններն են Ազիզ իբն Սաուդը և Հասսի Բինթ Ահմեդ աս-Սուդայրին։ Ըստ ավագության Սուդայրիի յոթնյակի երկրորդ անդամն է։
Մարդու անատոմիա
Անատոմիայի զարգացումը
Վերջին տարիներին զարգացել է նաև տարիքային անատոմիան, որն ուսումնասիրում է օրգանների փոփոխությունները տարիքի հետ կապված։
Սուլթան իբն Աբդուլ-Ազիզ Ալ Սաուդ
Կենսագրություն
Նա ուներ 6 հարազատ եղբայրներ և 4 քույրեր։ Նրա եղբայրներն էին թագավոր Ֆահդը (1921-2005), արքայազն Աբդուրրահման (1931-2017), արքայազն Նաիֆը (1933-2012), արքայազն Թուրքը (1934-2016), թագավոր Սալմանը (1935) և արքայազն Ահմեդը (ծ1942), իսկ քույրերը՝ արքայադուստր Լուլուվախը (2008), արքայադուստր Լաթիֆան, արքայադուստր Ալ-Ջավհարան (2019) և արքայադուստր Ջավահիրը (2015)։
1947-1952 թվականներին եղել է Էր Ռիյադի Էմիրը՝ փոխարինելով եղբորը՝ Նասսերին։
Մարդու անատոմիա
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մարդու անատոմիա Կատեգորիա:Անատոմիա
Սուլթան իբն Աբդուլ-Ազիզ Ալ Սաուդ
Կենսագրություն
1953-1955 թվականներին եղել է գյուղատնտեսության նախարար, իսկ 1955-1962 թվականներին՝ տրանսպորտի նախարար։
1962-2011 թվականներին եղել է պաշտպանության և ավիացիայի նախարար, միաժամանակ 1982-2005 թվականներին եղել է վարչապետի երկրորդ տեղակալը, իսկ 2005 թվականից՝ առաջին փոխվարչապետը։ Եղել է թագավորության գլխավոր տեսուչ։
Լինելով Պաշտպանության և ավիացիայի նախարար՝ զարգացրել է Սաուդյան Արաբիայի զինված ուժերը՝ գնելով ամերիկյան ռազմական տեխնիկա և զենք և 1965 թվականին արտոնել Է British Aircraft Corporation-ի հետ գործարք՝ արդիականացնելով ավիացիան ։
2005-2011 թվականներին եղել Է գահաժառանգ։
Տառապել է Ալցհայմերի հիվանդությամբ և քաղցկեղով։
Մահացել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, թաղվել Է Էր Ռիյադում հոկտեմբերի 25-ին Էլ Ուդ գերեզմանատանը։
Ընտանիք
Նա ուներ ավելի քան 30 երեխա տարբեր կանանցից, և որոշ որդիներից պաշտոններ են զբաղեցրել և զբաղեցնում պետությունում։ Նրա որդիներիներից․
Արքայադուստր Մունիրա Բինթ Աբդուլազիզ Ալ Ջիլուվից․
Հիզիրանից․
Արքայադուստր Սիտա բինտ Ջուադ Ալ Դամերից․
Արքայադուստր Հոտի բինտ Աբդալլահ Ալ Շեյխից․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Վլադիմիր Պոտյոմկին
1939 թվականից եղել է ԽՄԿԿ ԿԿ և 1935 թվականից ԽՍՀՄ ԿԳԿ անդամ։ Եղել է նաև ԽՍՀՄ 1-2-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է Լենինի և 2 այլ շքանշաններով։ Թաղված է Կարմիր հրապարակում, Կրեմելի պատի մոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Պշատի
Պշատի (Ψαθί)՝ գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Տեղակայված է Այիոս Դիմիտրիանոս քաղաքից 3 կմ դեպի արևմուտք։ Գյուղի փոստային ինդեքսը 6300 է։
Բնակչություն
Ըստ 2001 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 98-100 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
(4441) Տոշի
(4441) Տոշի (Toshie), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հունվարի 26-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,958182 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8312 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0852 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1858,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,193717 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,31° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պեկշուր
Պեկշուր (Пекшур), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Ստամբուլի բիճը
Ստամբուլի բիճը («Անտարես»-ի առաջին հրատարակությամբ՝ Ստամբուլի ընկեցիկը, Baba ve Piç), թուրք գրող Էլիֆ Շաֆաքի վեպ։ Վեպը լույս է տեսել 2006 թվականին։ «Ստամբուլի բիճը» թուրք հանրաճանաչ վիպագիր Էլիֆ Շաֆաքի վեցերորդ վեպն է և երկրորդ վեպը անգլերենով։
Պեկշուր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կանճրակ
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունն ուղղաձիգ է, ճյուղավորվող, ամուր, մազածածկ կամ մերկ, բարձրությունը՝ 40-90 սմ։ Տերևները հերթադիր են, կաշեկերպ, նշտարաձև, փշոտ։ Ծաղկաբույլը բազմածաղիկ զամբյուղ է, ծաղիկները՝ մանր, երկսեռ, սպիտակավուն, դեղին, նարնջագույն, վարդագույն, ծիրանագույն։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը երկարավուն, քառանիստ, սպիտակ, մերկ, փայլուն սերմնապտուղ է։ Միամյա, ձիթատու և ներկատու բույս Է։ Ցողունի բարձրությունը՝ 40-100 սմ է և ուղղաձիգ կանգուն, մերկ, տերևները՝ նստադիր, նշտարաձև, կաշեկերպ, ծաղկաբույլը՝ զամբյուղ, ծաղիկները ՝ խողովակաձև, սպիտակ, դեղին, նարնջագույն։
Ստամբուլի բիճը
Վեպի հրատարակումից հետո Էլիֆ Շաֆակին մեղադրանք է առաջադրվել 301 հոդվածով՝ ազգային ինքնությունը վիրավորելու մասին։ Ազգայնականների հետապնդումներից խուսափելու համար 42-ամյա թրքուհին ներկայումս ապրում է Լոնդոնում ։
Կանճրակ
Փոշոտում
Փոշոտումը՝ խաչաձև, պտուղը սպիտակ է, սերմնապտղի նման՝ չթափվող և պինդ պատյանով, ինչպես արևածաղկինը։ Պարունակում Է 25-37% բուսական յուղ, որն օգտագործվում Է սննդի մեջ, ինչպես նաև մարգարինի, ներկերի, օճառի, օլիֆի, լինոլեումի արտադրությունում։
Ստամբուլի բիճը
Բովանդակություն
Սա մի պատմություն է երկու ընտանիքների մասին՝ թուրք և ամերիկահայ, նրանց իրար հետ կապող գաղտնիքների մասին, որոնք առաջացել են հայրենի երկրում կատարված պատմական դաժանությունների հետևանքով։
Տոբարի
Տոբարի (ტობარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Կանճրակ
Տարածում
Հանդիպում է Երևանի շրջակայքում, Արագածոտնի, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում։ Աճում է ստորին լեռնային գոտուց մինչև վերինը՝ չոր, քարքարոտ լանջերին, անտառներում, ցանքերում և այլն։ Մշակվում Է Միջին Ասիայում և Անդրկովկասում։
Տոբարի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 24 մարդ ։
Ստամբուլի բիճը
Թարգմանություններ և հրատարակումներ
Վեպը թարգմանված է աշխարհի 30 լեզուներով ։ Գիրքը առաջին հերթին հրատարակվել է անգլերենով, քանի որ նախատեսված է եղել լայն հանրության համար։ Անգլերեն տարբերակի վերնագիրն է՝ «Ստամբուլի բիճը», թուրքերենինը՝ «Հայրն ու բիճը»։ Գրքի հայերեն տարբերակի խմբագիրը Հասմիկ Ալեքսանդրյանն է։ Գիրքը հայերեն թարգմանվել է 2 անգամ։ Առաջին անգամ «Անտարես» հրատարակչությունը վեպը թարգմանել է թուրքերենից, իսկ երկրորդ թարգմանությունն արվել է անգլերենից՝ Մարո Մադոյան-Ալաջաջյանի կողմից։
Կանճրակ
Կիրառում և նշանակություն
Որոշ տեսակներ դեղաբույսեր են. պարունակում են եթերայուղեր, ներկւսնյութեր (կարմիր և դեղին)։ Պատրաստուկներն օգտագործում են որպես լեղամուղ, քրտնաբեր և այլն միջոց։ Պսակաթերթիկներից ստացվող ներկը օգտագործվում Է գորգագործության մեջ։
Տոբարի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Ստամբուլի բիճը
Թարգմանություններ և հրատարակումներ
Հայերեն թարգմանել է Մարո Մադոյան-Ալաջաջյանը ԱՄՆ-ում, որը աշխատանքն ավարտելուց հետո մեկնել է Ստամբուլ՝ մոտիկից ծանոթանալու համար այն միջավայրին, որտեղ ապրել են գրքի հերոսները։
Կանճրակ
Տեսակներ
Հայտնի Է մոտ 19 տեսակ, մշակվում Է մեկը՝ ։ Հայտնի է 25, ՀՀ-ում՝ 7 տեսակ՝
Ստամբուլի բիճը
Արձագանքներ
Հրատարակվելուց հետո այն մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց ինչպես Թուրքիայում, այնպես էլ արևմուտքում ։ «Ստամբուլի բիճը» լույս տեսնելուց անմիջապես հետո թուրք ազգայնամոլ փաստաբան, աջակողմյան խմբակցության անդամ Քեմալ Քերինչսիզը, որը մինչ այդ դատի էր տվել շուրջ վաթսուն մտավորականների, այդ թվում նաև՝ Օրհան Փամուքին` նրանց մեղադրելով «Ազգային ինքնությունը վիրավորելու» համար, քրեական օրենսգրքի նույն՝ 301 հոդվածով դատի տվեց նաև Էլիֆ Շաֆաքին ։
«The Observer»-ի հոդվածագիր Ջերալդին Բեդելլի խոսքերով «դժբախտությունն այն է, որ այս խեղճ աղջիկները հաճախ չափից ավելի հեղեղված են գրքի քաղաքական ուղղվածության պատճառով։ Ասյան և Արմանուշը չեն խոսում սովորական տասնինը տարեկանների պես։ Անշուշտ նույնիսկ չափազանց խելացի աղջիկներն էլ զրուցելիս չպետք է այդ աստիճան խոսեն էսսեի ոճով» ։
Կանճրակ
Տեսակներ
Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ
Ստամբուլի բիճը
Արձագանքներ
Թարգմանչուհու խոսքերով գիրքը ընթերցողին ստիպում է ավելի խորը մտածել Հայոց ցեղասպանության խնդրի մասին, բարձացնում է հարցեր, որոնք Թուրքիայում սովորաբար չեն բարձրաձայնվում ։
Գրքին անդրադարձել է նաև հայտնի Նյու Յորք Թայմսը. իր գրախոսականում Լորեյն Ադամսն ասել է. «Ակնհայտ է, որ թուրք վիպագիր Էլիֆ Շաֆաքն իր հայրենիքում նեխածի հոտ էր զգացել» ։
Գրականագետ Արտո Առաքելյանը լավ է արտահայտվել գրքի մասին։ Նրա խոսքերով գրքում թաքնված մի շերտ է բացահայտել.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլիֆ Շաֆաքի վեպեր Կատեգորիա:2006 վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Աննե Քարին Էլսթադ
Աննե Քարին Էլսթադ (Anna Karin Elstad, ), նորվեգացի գրող, մի շարք ազգային գրական մրցանակների դափնեկիր։
Էլսթադը ծնվել է գյուղացու ընտանիքում՝ Նորվեգիայի Վեստլանն վարչատարածքային մասում, 1938 թվականի հունվարի 19-ին։ Երբ նա դեռ 14 տարեկան է եղել, մայրը մահացել է, և  նա  ստիպված է եղել զբաղվել տնտեսությամբ ։ Մահացել է 2012 թվականի ապրիլի 4-ին ։
Ռուսերեն է թարգմանվել Էլսթադի առաջին վեպը, «Folket på Innhaug», ռուսերեն թարգմանությամբ առաջին անգամ հրատարակվել է 1976 թվականին «Իննհաուգրի ագարակում»  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի կին գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Ալպիական մեխակ
Ալպիական մեխակ  մեխակազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտերի, հազվադեպ՝ կիսաթփերի ցեղ ։ Խոտաբույսի մասին առաջին անգամ գրել է շվեդացի դասակարգող Կառլ Լիննեյը 1753 թվականին ։
Տարածվածություն, նկարագրություն
Տարածված է Ավստրիայի վայրի բնությունում, Իտալիայի հյուսիս-արևելքում և Սլովենիայի տարածքում ։ Այն աճում է Ալպերի արևելքում, կրաքարային տարածքներում՝ 1000-2500 մետր բարձրության վրա ։ Բազմամյա բույսի բարձրությունը 20-25 սմ է ։ Ծաղիկները կարմրամանուշակագույն են ։
Նշանակություն
Ալպիական Մեխակը և խաչասերված տեսակը աճեցվում են որպես դեկորատիվ ։ Վայրի բույսերի աճեցման «տարբերակը» շրջակա միջավայրի հանդեպ ավելի զգայուն է և վատ է դիմանում արհեստականորեն ստեղծված պայմաններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկշաքիլավորներ Կատեգորիա:Մեխակազգիներ Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Ջուլի Գարվուդ
Ջուլի Գարվուդ ( Julie Garwood), սիրավեպերի ամերիկացի կին գրող։ Սկսել է գրել, երբ երեք երեխաներից մեկը սկսել է գնալ դպրոց։ Նրա առաջին վեպը՝ «Նուրբ մարտիկը», հրատարակվել է 1985 թվականին։ Դրանից հետո Հարվուդը գրել է բեսթսելեր բեսթսելերի հետևից։ Նրա գրքերը վաճառվում են ավելի քան 35 միլիոն օրինակներով և թարգմանվել են ավելի քան տասը լեզուներով։
Ծաղկոց Անապատ
Ծաղկոց Անապատ, Գառնակերի վանք, եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Շամքորի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է Գառնակեր գյուղից (Բարում) 0,7 կմ հարավ՝ Շամքոր գետի ձախ ափին։ Ըստ հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանի՝ վանքի կառուցումը թվագրվում է 1634 թ.-ին։ Բաղկացած է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուց և գավթից, իսկ տարածքը շրջափակող պարսպից ներս ունեցել է մեկ մեծ տուն և չորս փոքրիկ վանական խուց ։ Ունեցել է նաև դպրոց ։ 1886 թ.-ին հուշարձանի վերաբերյալ նշվել է, որ այն քարաշեն, թաղակապ փոքրիկ եկեղեցի է, ունի մի փոքրիկ գավիթ, որտեղ կան երկու անհայտ գերեզմաններ, որոնց գառնակերցիք պատվում են իբրև սրբեր։ Նրանց ասելով՝ այս տաճարն եղել է կուսանաց անապատ և Ծաղիկ մայրապետի անունով կոչուել է Ծաղկոց։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցված է անմշակ քարով, կրաշաղախով, ունի թաղակապ հորինվածքով միանավ բազիլիկ։ Արտաքին չափերն են՝ 9,25 x 6,4 մ։ Լուսավորությունն իրականացված է 4 ճակատներից բացված մեկական նեղ, դեպի ներս լայնացող պատուհանների միջոցով։ Միակ մուտքով կապվում է արևմուտքից կից ուղղանկյուն հատակագծով գավթի հետ ։ Եկեղեցու որմերին ագուցված են 15-17-րդ դդ.-ի գեղաքանդակ խաչքարեր, որոնց վրա կան նաև արձանագրվածներ ։ Մասնավորապես հայտնաբերվել 1980 թ.-ի հետազոտության ժամանակ հայտնաբերվել են 1451 թ., 1476 թ., 1490 թ., 1562 թ., 1689 թ., 16-րդ դարի, և մի քանի այլ խաչքարեր, որոնց թվագրումը անհայտ է։ Եղել է նաև 1859 թ.-ի ուղղանկյունաձև տապանաքար և 1314 թ.-ի սահմանախաչ, որը խիստ արժեքավոր և բացառիկ նշանակություն ունի։ Այն հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանը իր արշավախմբով պահպանման համար տեղափոխել է մոտակայքում գտնվող 1984 թ.-ին փոխադրել է Հրեշտակապետաց վանք ։
Գավիթ
Հայտնի է, որ գավիթը կառուցվել է հնի տեղում 19-րդ դարի վերջին քառորդում Հովսեփ քահանա Բալյանցի նախաձեռնությամբ. 1980-ական թվականներին գավիթը կիսավեր վիճակում էր. պատերը պահպանվել էին 1,5 մ բարձրությամբ։ Միակ մուտքը հարավային ճակատից էր։ Նույն կողմից նկատվում էին նաև երկու լուսամուտի հետքեր ։
Դպրոց
Մինչև Գառնակերում ծխական դպրոց բացելը Ծաղկոց անապատում գործող ուսումնական այս հաստատությունը կարևոր դեր էր կատարում ։ Դպրոցում դասավանդվում էր Հայոց լեզու, եկեղեցական երգ և Հայ Առաքելական եկեղեցու արարողակարգը ։ Դպրոցի ուսուցիչներից է եղել Հովհաննես գիտնական վարդապետ Մաղաքյանցը ։
Վանքի կալվածքներ
1840 թ. Ծաղկոց անապատի կալվածքների մասին նշվել է. 1847 թ. Ծաղկոց անապատն ունեցել է մեկ խաղողի, մեկ թթենու այգի, մեկ մեծ տուն, չորս փոքրիկ խցեր ։ 1852 թ.-ին՝ խաղողի մեկ այգի և պարսպին կից մեկ մեծ տուն, 4 փոքր սենյակ ։ 1860-1862 թթ. դրությամբ՝ մեկ այգի և պարսպին կից 3 փայտաշեն սենյակ ։ Հայտնի է, որ 1886 թ. կալվածքը բաղկացած է եղել վարելահողից, խաղողի այգուց և 3 սենյակից ։ 1910 թ. տիրում էր 3 դեսյատին հողատարածք զբաղեցնող խաղողի և թթենու այգիների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շամքորի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Լա Բարբեն
Լա Բարբեն (La Barben), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 684 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.85 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 465 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 327-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 138։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 327 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 304 անձ (152 տղամարդ և 152 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (13 տղամարդ և 10 կին)։ 138 անաշխատունակներից 54-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կըրլի
Կըրլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բրովկովո (գյուղ, Սումիի շրջան)
Բրովկովո (Бровкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
Կըրլի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Բրովկովո (գյուղ, Սումիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բրովկովո գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։
Կըրլի
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Բրովկովո (գյուղ, Սումիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բենթոնիտներ
Բենթոնիտներ (բենթոնիտային կավեր), կազմված են հիմնականում մոնտմորիլոնիտի խմբի միներալներից և ունեն վերնածին, նստվածքային, վերանստվածքային ու ջրաջերմային ծագում։ Առաջացել են հրաբխային մոխրի և տուֆերի ստորջրյա քայքայման հետևանքով։ Օժտված են բարձր կոլոիդային, փքվող ու կապակցող հատկություններով։ Հայտնի է Սարիգյուղի բենթոնիտային կավերի հանքավայրը։ Օգտագործվում են պողպատաձուլության, նավթի, սննդի, քիմիական արդյունաբերության մեջ։
Անվան ստուգաբանություն
Բենթիոնիտներ անունը ծագել է ԱՄՆ-ի Բենթոն բնակավայրի անունից։
Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ Կատեգորիա:Կալցիումի միներալներ Կատեգորիա:Մագնեզիումի միներալներ Կատեգորիա:Նատրիումի միներալներ Կատեգորիա:Սննդային հավելումներ
Նյար Միլկշոր
Նյար Միլկշոր (Няр-Мылькшор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով,Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Սուլա գետի ձախ ափին՝ 280 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Հրեական սփյուռք
Հրեական սփյուռքը (եբր.` גלות) հանդիսանում է աշխարհի ամենահին և ամենաուսումնասիրված սփյուռքերից։ Հրեաների սփռումը այլ երկրներում սկիզբ է առել Ք.ա. VIII դարում, Իսրայելական թագավորության անկումից հետո, հետագայում շարունակվել 5-րդ դարում Բաբելոնյան կալանքից հետո , ավելացել է հելլինիստական դարաշրջանում, և վերջապես մասսայական բնույթ է ստացել Հռոմեական կայսրության ժամանակ։
Հրեական սփյուռքի գլխավոր առանձնահատկությունը այն է, որ իր պատմության երկար ժամանակաշրջանի ընթացքում հրեաների ճնշող մեծամասնությունը կտրված են եղել իրենց պատմական հայրենիք` Պաղեստինից, որտեղ արաբական նվաճումների տարիներին բնակություն էին հաստատում արաբները և իսլամացվում եր։ Այս կերպ, ի տարբերություն հույների և հայերի, բոլոր հրեաները հստակ ժամանակում դարձան սփյուռքի ներկայացուցիչներ՝ փաստացիորեն կորցնելով ոչ միայն հսկողությունը իրենք հայրենիքի վրա, այլ նաև կապը Պաղեստինի հետ երկար հարյուրամյակների ընթացքում։
Հրեական էթնիկական հիմքը Պաղեստինում վերականգնվեց միայն 20-րդ դարի կեսերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրեական սփյուռք Կատեգորիա:Հրեաների պատմություն
Ութ
Ութ (8), բնական թիվ է, գտնվում է 7-ի և 9-ի միջև։
Երմողիա քահանայի վանք
Երմողիա քահանայի վանք, ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Գոյգյոլի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի Կողթ գավառում։ Գտնվում է Ազատ գյուղից 2 կմ արևմուտք՝ Սուլուկնաձորի ձախ հարավահայաց կողմում։ Կառուցված է եղել անտաշ քարով ։
1891 թվականին արդեն փլված է եղել թաղածածկ տանիքը, սակայն իր տեղում է եղել դռան վերևի քարը՝ բարավորը՝ արժեքավոր արձանագրությամբ ։
Վանքի տարածքում հայտնաբերվել են 1174 թվականի և 12-րդ դարի խաչքարեր, ինչպես նաև 1251 և 1314 թվականների ուղղանկյունաձև տապանաքարեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյոյգյոլի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Զավոդսկոյ (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)
Զավոդսկոյ (Заводской), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 653 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1974 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Եվգենի Անդրիկանիս
Կենսագրություն
Ծնվել է 1909 թ. դեկտեմբերի 14 Փարիզում։ Նիկոլայ Ադամի Անդրիկանիսի (1876-1947) և Եկատերինա Պողոսի Շմիդի (Ն.Պ. Շմիտի քույր) երրորդ զավակն է։ Վերադարձել են Մոսկվա 1916 թ.։ 1928 թ. երեկոյան ուսում է սկսել որպես կինոօպերատոր կինոտեխնիկումում։ Ցերեկը աշխատում էր որպես Գոսկինոյի կինոֆաբրիկայի օպերատորի օգնական։ Ավարտել է ՎԳԻԿ-ի օպերատորական բաժինը 1932 թ. (Ա.Ա. Լեվիցկիի արհեստանոց)։ 1933-1934 թթ. ծառայել է Կարմիր բանակում։ 1937 թ.-ից եղել է «Մոսֆիլմ» -ի օպերատոր, վավերագրական և խաղարկային կինոյի ռեժիսոր։ Մինչև ինքնուրույն աշխատանքի անցնելը եղել է «Նրբագեղ կյանք», «Երազողները», «Տիեզերական չվերթ», «Հաղթողների սերունդ» ֆիլմերի օպերատորի օգնականը։ Առաջին աշխատանքներից ամենանշանակալիցը դարձել է Յուլի Ռայզմանի «Մաշենկա» ֆիլմը։ 1942-1944 թթ. եղել է ռազմաճակատային կինոխմբերի օպերատոր։ 1960 թ.-ից հանդես էր գալիս որպես ռեժիսոր։ Իր ստեղծած ֆիլմերից է «Հյուսիսային վիպակ»-ը, որը պատմում է ռուսական սպայի՝ Պողոս Բեստուժևի և 60-ական թթ.-ի լենինգրադյան նկարչի մասին։ 1966 թ.-ի կեսերին Անդրիկանիսը հեռացավ «Մոսֆիլմ»-ից և սկսեց աշխատել հեռուստատեսությունում։ Հետագայում դարձել է վավերագրական կինոյի ռեժիսոր։ Մահացել է 1993 թ. դեկտեմբերի 19-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Պրեոբրաժենսկու գերեզմանատանը։ Նրա դուստրը ՌԽՖՍՀ–ի ժողովրդական դերասանուհի Տ. Ե. Լավրովան է։
Որպես դերասան
«Աչքեր» (էպիզոդիկ դեր) (1992)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Վերդերիո Ինֆերիորե
Վերդերիո Ինֆերիորե (Verderio Inferiore), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2500 մարդ, խտությունը կազմում է 746 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 3կմ²։ Փոստային ինդեքս 23879։ Հեռ. կոդ՝ 039:
Քաղաքի հովանավոր պաշտպաններն են Սուրբ Նազարյան և Կելյան։ Նրանց տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 28-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նիկոլ դա Սիլվա
Նիկոլ դա Սիլվա, ավստրալիացի դերասանուհի, որը ավելի հայտնի է Ստելլա Դագոստինոյի դերով՝ Rush սերիալում (2008–2011) և Ֆրենկի Դոյլի դերով Wentworth շոուում (2013–2018, 2019)։ Հանդես է եկել այնպիսի սերիալներում, ինչպիսիք են՝ Carla Cametti PD (2009) և Doctor Doctor (2016–2021):
Վաղ կյանք և կրթություն
Նիկոլ դա Սիլվան ծնվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ Սիդնեյում։ Նրա ընտանիքը Պորտուգալիայից է, բայց ապրում է Պորտուգալիայում և Բրազիլիայում։ Նա արվեստի բակալավրի կոչում է ստացել Արևմտյան Սիդնեյի (UWS) Նեպեյան համալսարանում, որն այժմ հայտնի է որպես Արևմտյան Սիդնեյի համալսարան։
Կարիերա
Դա Սիլվայի առաջին անգամ եթեր է բարձրացել «Յոթ ցանց» բժշկական դրամայի «Բոլոր սրբերը» շոուում, որտեղ նա մարմնավորել է Սաշա Ֆերնանդեսին՝ 2005 թվականին, 11 դրվագներով։ Այդ հատվածն օգնեց ապահովելու իր ապագա դերերը, ուստի 2007 թվականին դա Սիլվան խաղացել է Էրիկա «EC» Էուլեստրային Fox8 «Վտանգավոր» սերիալում, մի դեր` որը նրան արժանացրեց Logie մրցանակի անվանակարգի՝ արգելված սիրո պատմության համար, որը տեղի է ունենում Սիդնեյի մշակույթների տարբեր ծագումով։
Դա Սիլվան նշանակալի ճանաչում ձեռք բերեց Network Ten ոստիկանական դրամատիկական Rush սերիալում, որտեղ հայտնվեց բոլոր 70 դրվագներում, չորս սեզոններում՝ Ստելլա Դագոստինոյի դերում այն պատմության մեջ, որը հիմնված էր իրական կյանքում Վիկտորիայի ոստիկանության, Քննադատական միջադեպերի արձագանքման թիմի վրա, որը նման է SWAT-ին, ԱՄՆ-ում, որտեղ սյուժեն ուսումնասիրում է թիմի և՛ անձնական, և՛ աշխատանքային կյանքը։ Միևնույն ժամանակ՝ դա Սիլվան խաղացել է Լիզա Տեստրոյի գլխավոր դերերից մեկը Carla Cametti PD (2009) շոուում վեց դրվագով, բայց սերիալը դադարել է նկարահանվել ընդամենը մեկ սեզոնից հետո։ Դա Սիլվան, հավանաբար, առավել հայտնի է SoHo հեռուստատեսային « Wentworth» դրամատիկ սերիալի իր դերով, որտեղ՝ նա հանդես է եկել 55 դրվագներով, 2013-ից 2018 թվականներին Ֆրենկի Դոյլի դերում։ Կերպար, որը մարմնավորել է Քերոլ Բըրնսը օրիգինալ դասական Network Ten շոուում, բանտարկյալ ։ որը հեռարձակվել է 1979-1986թթ։ Ֆրենկին գտնվում էկոշտ լեսբի բանտարկյալ է, գտնվում է Ուենթվորթ ուղղիչ հաստատությունում, որը պայքարում է իր ծառայակից Ժակ Հոլթի դեմ՝ լավագույն շան պաշտոնի համար։ Դա Սիլվան խաղացել է այս դերը սերիալի առաջին վեց սեզոններում, և առաջին երեք սեզոններում նրա կերպարը կենտրոնային դեր է ունեցել, մինչև՝ երրորդ սեզոնի վերջում թողարկվելը, սակայն նա վերադարձել է սահմանափակ երկրորդական դերի համար չորրորդ սեզոնում։  Հինգերորդ եթերաշրջանը,  Ֆրենկին սխալմամբ բանտարկվում է սպանության համար և փորձում է ապացուցել իր անմեղությունը։ Վեցերորդ սեզոնի առաջին երեք դրվագները ավարտում են նրա պատմությունը մինչև 2018 թվականին սերիալը լքելը։ Այս դերը Դա Սիլվային ստացավ ASTRA մրցանակը դերասանի (կին) ամենաակնառու կատարման համար 2014 թվականին և մի քանի այլ անվանակարգերում։
2015 թվականին դա Սիլվան իր մեծ քայլը կատարեց մեծ էկրանում՝ որպես Նանա Սոֆի Մատիսենի, ռոմանտիկ կատակերգության դրամայում, որտեղ գլխավոր դերերում հանդես են եկել Ագնես Բուրին, Ժուլիեն Բրավոն և Ջոնաթան Բուրտոն։ 2016 թվականին, Wentworth-ի վրա աշխատելիս, Դա Սիլվան ընտրվեց Չարլի Նայթի դերի համար « Բժիշկ բժիշկ» ինը ցանցային բժշկական դրամատիկ շոուում, որը պատմում էր աճող սրտային վիրաբույժի կյանքի և նրա խնդիրների մասին, որոնք նրան դարձրեցին մեծ վիրաբույժ։ Քաղաքային բժիշկը վերածվել է փոքր քաղաքի բժշկի։ Նա հայտնվեց շոուի բոլոր հինգ սեզոններում։
Դա Սիլվան և Ուենթվորթի համախոհ Դանիել Քորմակը հիմնել են FourOneOne պրոդյուսերական ընկերությունը և 2022 թվականին արտադրել են «Whose Afraid» պիեսը ։
2023 թվականին դա Սիլվան հայտարարվել է առաջիկա «Մեկ գիշեր» դրամայի համար Յաել Սթոունի, Ջոդի Ուիթեյքերի, Թինա Բուրսիլի և այլոց հետ ։
Անձնական կյանք
2014 թվականի փետրվարին նա հայտարարվեց որպես ՄԱԿ-ի Կանանց Ավստրալիայի առաջին ազգային չեմպիոն, ինչի համար աջակցեց կանանց հզորացմանը և գենդերային հավասարությանը ամբողջ երկրում միջոցառումների ժամանակ ։
2018 թվականի ապրիլին Դա Սիլվան հայտարարեց, որ նա և իր գործընկեր Ջոնը սպասում են իրենց առաջնեկին ։ Դուստրը լույս աշխարհ եկավ 2018 թվականի հուլիսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Կարաֆա դել Բիանկո
Կարաֆա դել Բիանկո  (Caraffa del Bianco) քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 622 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 52 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89048։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Ուսգվիրի
Ուսգվիրի (უსგვირი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 3 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Գայանե Բարսեղյան
Գայանե Արարատի Բարսեղյան, հայ օպերային երգչուհի, բեմադրիչ-ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Գայանե Բարսեղյանը ծնվել է Էջմիածինում, արվեստագետների ընտանիքում։ Հայրը՝ Արարատ Բարսեղյան (1913-1987), դրամատուրգ, թատերագետ, դերասան, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ, մայրը՝ Իդա Մկրտչյան (1914-1997), դերասանուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ ։
Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի վոկալ բաժինը՝ Գոհար Գասպարյանի դասարանը և Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտ (Մոսկվայի ԳԻՏԻՍ-ի)՝ Երաժշտական թատրոնի ֆակուլտետի, երաժշտական թատրոնի ռեժիսուրա բաժինը։
Ջերի Բաս
Ջերալդ Հաթեն Բաս, ամերիկացի գործարար, ներդրող, քիմիկոս և բարերար։ Նա եղել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) Լոս Անջելես Լեյքերս պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբի հիմնական սեփականատերը, որի անդամները հաղթել են 10 լիգայի առաջնություններ։ Նա Նեյսմիթի անվան բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ է եղել։ Բասն այլ պրոֆեսիոնալ սպորտային արտոնությունների սեփականատեր է եղել Հարավային Կալիֆոռնիայում։
Գայանե Բարսեղյան
Կենսագրություն
Երկար տարիներ աշխատել է Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, որպես առաչնատար երգչուհի, բեմադրիչ-ռեժիսոր, փոխտնօրեն ։
Հանդիսացել է «Թեքեյան մշակութային միության» արվեստի բաժնի տնօրեն,«Արտասահմանյան Երկրների Հետ Մշակույթային Համագործակցության Հայկական Ընկերության» հասարակական կազմակերպության «Հայաստան-ԱՄՆ» և «Հայաստան-Շվեդիա», բարեկամական խմբերի՝ անդամ։
Ջերի Բաս
Վաղ կյանք և բիզնես կարիերա
Բասն ի սկզբանե ներդրումներ է կատարել անշարժ գույքի մեջ, որպեսզի եկամուտ ապահովի և կարողանա շարունակել դասավանդել։ Նրա առաջին ներդրումը 1960-ական թվականներին եղել է 1000 ԱՄՆ դոլար արևմտյան Լոս Անջելեսի բազմաբնակարան շենքում ։ Գտնելով մեծ հաջողություն անշարժ գույքի բիզնեսում, նա երկարամյա բիզնես գործընկեր Ֆրենկ Մարիանիի հետ ստեղծել է անշարժ գույքի ներդրումային Մարիանի-Բաս ընկերությունը ։ 1979 թվականին Բասը գնել է Բևերլի Հիլզում գտնվող կալվածքը, որը ժամանակին պատկանել է Մերի Փիքֆորդին և Դուգլաս Ֆերբենքսին ։ 1987 թվականին նա այն վաճառել է ։
Գայանե Բարսեղյան
Կենսագրություն
Ներկայացումներ է բեմադրել Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում, նկարահանվել է ֆիլմերում։
Ջերի Բաս
Վաղ կյանք և բիզնես կարիերա
1974 թվականին Բասը թողարկել է «Սև աչք» ֆիլմը, որտեղ գլխավոր դերում հանդես է եկել նախկին գրիդիրոնի աստղ Ֆրեդ «Մուրճը» Ուիլյամսոնը։
Գայանե Բարսեղյան
Ստեղծագործական գործունեություն
1980-90 թթ․-ականներին, հայաստանյան մշակութային կյանքում հնչեղ էր օպերային երգչուհի, ռեժիսոր Գայանե Բարսեղյան անունը։ 1994-99 թթ.օպերային թատրոնի փոխտնօրեն աշխատած տարիներին, Գայանե Բարսեղյանն աշխատել է մեծանուն երգչուհի՝ Գոհար Գասպարյանի հետ։ Գայանե Բարսեղյանին վստահվել են նորաբաց Միքայել Թավրիզյանի (Հայելապատ սրաh) անվան կամերային դահլիճի, տնօրենի և բեմադրիչ-ռեժիսորի պաշտոնները։ Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի կազմում մասնակցել է բազմաթիվ հյուրախաղերի՝ Եվրոպայի, ԱՄՆ-ի, Միջին Արևելքի բազմաթիվ քաղաքներում։ Ներկայացումներ է բեմադրել Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում՝ Մ․Թարիվերդիևի՝ «Սպասում», Ջ․Կ․ Մենոտտի՝ «Հեռախոսը», Յ․Ս․ Բախի՝ «Սուրճի կանտատը», Դ․Շոստակովիչի՝ Ռայոկը», նաև բազմաթիվ համերգներ։ Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում բեմադրել է՝ Ա․Այվազյան-Գ․Երիցյանի «Ուշ լինի-նուշ լինի», Ա․Բարսեղյանի «Արցախ, իմ սեր»,«Պըլը Պուղի» երաժշտական կոմեդիաները ։
Ջերի Բաս
Վաղ կյանք և բիզնես կարիերա
Բասը եղել է Փլեյբոյ ակումբի Ֆինիքս վայրի սեփականատերը։
Գայանե Բարսեղյան
Ստեղծագործական գործունեություն
Գայանե Բարսեղյանի գործունեությունն արժանացել է բազմաթիվ հանրաճանաչ արվետագետերի և քաղաքական գործիչների բարձր գնահատականին․
Ստեղծագործական գործունեությունը ԱՄՆ-ում
2000 թ․ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Հիմնվել և գործունեություն է ծավալել Գլենդելում՝ ապրելով բուռն ստեղծագործական ու հասարակական կյանքով։ Կազմակերպել է բազմաթիվ համերգներ և հյուրախաղեր, այդ թվում՝ մեծն մաեստրո խմբավար՝ Հովհաննես Չեքիջյանի, համաշխարհային օպերային աստղ՝ Բարսեղ Թումանյանի համերգները նաև՝ Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի հյուրախաղերը։ Հայ-ամերիկյան երաժշտա-թատերական միության փոխնախագահն է, «HYASA CENTER» կենտրոնի երաժշտա - թատերական բաժնի ղեկավարը ։ Հանդիսանում է Գլենդելի «AABC TV» հեռուստաալիքի «NARCISSUS TV» հաղորդաշարի հեղինակ և վարող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայերն ԱՄՆ-ում
Ջերի Բաս
Սպորտային բիզնես
Լեյքերսը շատ հաջողակ է եղել Բասի գլխավորությամբ՝ նվաճելով տասը NBA առաջնություն այնպիսի խաղացողների հետ, ինչպիսիք են Քարիմ Աբդուլ-Ջաբարը, Մեջիք Ջոնսոնը, Ջեյմս Ուորթին, Շաքիլ Օ'Նիլը, Կոբի Բրայանտը և Պաու Գասոլը, ինչպես նաև մարզիչներ Փեթ Ռայլին և Ֆիլ Ջեքսոնը։ Նա ոգեշնչել է Lakers's Showtime-ի դարաշրջանին իր տեսլականով, որ բասկետբոլի խաղերը պետք է զվարճալի լինեն ։ Սփարկսը նույնպես փորձել է հաջողության իր բաժինը՝ հաղթելով WNBA-ի երկու առաջնություն այնպիսի խաղացողների հետ, ինչպիսիք են Լիզա Լեսլին, Թամեկա Դիքսոնը և Դելիշա Միլթոն-Ջոնսը։
2002 թվականին, երբ WNBA-ն վերակառուցվել է՝ իր թիմերին անհատական սեփականատերեր տալու համար, Բասը դարձել է Սփարկսի սեփականատերը։ Նա վաճառել է թիմը 2006 թվականին։ Բասին է պատկանել նաև Լոս Անջելես Լեյզերսը Մայոր Ֆուտբոլի Լիգայում։ Լեյզերսները նույնպես խաղացել են Ֆորումում։ Թիմը լուծարվել է 1989 թվականին, իսկ լիգան՝ երեք տարի անց։
Նրա ներդրումը բասկետբոլում ճանաչվել է 2010 թվականին Բասկետբոլի փառքի սրահում նրա ներգրավմամբ ։ Բասը 1983 թվականին ստացել է Ամերիկայի ձեռքբերումների ակադեմիայի «Ոսկե ափսե» մրցանակը ։
Բարեգործություն
Երբ 2011 թվականին Հազզարդը մահացավ, նա դեռ Լեյքերսի աշխատակից է եղել ։
Անձնական կյանք
Բասի ամուսնությունը ՋոԱնն Մյուլլերի հետ ավարտվել է ամուսնալուծությամբ 1972 թվականին՝ չորս երեխա ունենալուց հետո՝ Ջոնի (ծնվ. 1957), Ջիմ (ծնվ. 1959), Ջինի (ծնվ. 1961) և Ջենի (ծնվ. 1964) ։ Ավելի ուշ Բասը ևս երկու երեխա է ունեցել ընկերուհու՝ Կարեն Դեմելի հետ՝ Ջոյի (ծնվ. 1985) և Ջեսսի (ծնվ. 1988)։ Նրա մահից հետո նրա բոլոր վեց երեխաներն աշխատել են «Լեյքերս» կազմակերպությունում ։
Մահ
2012 թվականին Բասն ամիսներ շարունակ եղել է հիվանդանոցում՝ չբացահայտված աղիքային խնդրի պատճառով ։ 2013 թվականի հունվարի 27-ին, մինչև իր 80-ամյակը, նա չի մասնակցել Լեյքերսի խաղին 2012-2013 մրցաշրջանի ընթացքում՝ առողջական խնդիրների պատճառով ։ 2013 թվականի փետրվարի 14-ին՝ նրա մահից չորս օր առաջ, պարզվել է, որ Բասը 2012 թվականից պայքարում է քաղցկեղի դեմ ։
Քաղցկեղի չբացահայտված ձևով Սեդարս-Սինայի բժշկական կենտրոն հոսպիտալացվելուց հետո նա մահացել է երիկամային անբավարարությունից 2013 թվականի փետրվարի 18-ին առավոտյան ժամը 5։55-ին, 80 տարեկան հասակում ։ Փետրվարի 21-ին հարյուրավոր ընկերներ, գործընկերներ և ընտանիքի անդամներ հավաքվել են հարգանքի տուրք մատուցելու Բասին հեռուստատեսային ոգեկոչման արարողության ժամանակ Nokia Theatre L.A. Live-ում ։ Բասը թաղվել է փետրվարի 22-ին Forest Lawn Memorial Park-ում (Հոլիվուդ Հիլզ) ։
Բասի՝ «Լեյքերսի» նկատմամբ վերահսկվող 66%-ը փոխանցվել է նրա վեց երեխաներին տրեստի միջոցով, ընդ որում յուրաքանչյուր երեխա ստանում է հավասար ձայն (11% յուրաքանչյուր երեխայի համար) ։
2013 թվականի Պոկերի համաշխարհային շարքը նրա հիշատակին անցկացրել է 2500 դոլար արժողությամբ Seven Card Stud մրցաշարը և հրավիրել 246 մասնակիցների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Դաբաղանյութեր
Դաբաղանյութերը բուսական ծագում ունեցող պոլիմերային ֆենոլային միացություններ են, որոնք ունակ են դաբաղել կենդանու կաշին՝ վերածելով այն մշակված կաշու։ Դաբաղանյութերի այս հատկության բնույթն այն է, որ նրանք, ռեակցիայի մեջ մտնելով կոլագենի հետ, առաջացնում են կայուն, չլուծվող և չուռչող միացություններ, և հենց սրա հետևանքով անմշակ կաշին վերածվում է առաձգականի և ջուր չներծծողի։
Ֆիզ.քիմ. հատկությունները
Դաբաղանյութերը ամորֆ բնույթի բաց դեղնավուն փոշիներ են։
Դասակարգում
Ըստ Ֆրեյդենբերգի դասակարգվում են հետևյալ ձևով.
Տարածումը բուսական աշխարհում, կուտակումը և կուտակման վրա ազդող գործոնները
Դաբաղանյութերը լայն տարածում են գտել բուսական աշխարհում։ Սրանցով առավել հարուստ են վարդազգիների, հնդկացորենազգիների, լոբազգիների ընտանիքներին պատկանող բույսերը։ Դաբաղանյութերը հիմնականում կուտակվում են ծառերի կեղեւներում (արմատների և կոճղարմատների կեղևներում), իսկ խոտաբույսերի մոտ՝ ցողունում և կեղևում։ Դաբաղանյութերն ունեն սպիտակուցային ծագում, առաջանում են շաքարներից՝ ֆոտոսինթեզի արդյունքում։
Դաբաղանյութերը շատ կարևոր դեր ունեն բույսերի համար, մասնավորապես՝
Դաբաղանյութերի կուտակման վրա բույսերում կարող են ազդել հետևյալ գործոնները.
Կիրառությունը բժշկության մեջ
Դաբաղանյութեր պարունակող դեղաբույսերի հումքն օգտագործվում է արտաքին (այրվածքներ, տեղային արյունահոսություններ, լորձաթաղանթների բորբոքումներ) եւ ներքին (հանդես են գալիս որպես հակաթույն բուսական ծագում ունեցող, ինչպես նաև ծանր մետաղներով թունավորումների ժամանակ) խնդիրների դեպքում։
Դաբաղանյութեր են պարունակում կաղնին, օձագալարը, մատնունին, առյուծագին և այլ բույսեր։
Կատեգորիա:Օրգանական միացություններ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն Կատեգորիա:Նյութեր
Պեմբա (գյուղ, Մեդվեդևսկի շրջան)
Պեմբա (Пемба), գյուղ Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Մեդվեդևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1286 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1929 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Մեդվեդևսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (172501-172600)
Աստերոիդների ցանկ (172401-172500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (172601-172700)
|}
Սելեց (գյուղ, Տուրիի շրջան)
Սելեց (Селець), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արմենիա (այլ կիրառումներ)
Արմենիա անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Ռուսական պետական թանգարան
Ռուսական պետական թանգարան (Госуда́рственный Ру́сский музе́й, մինչև 1917 թվականը՝ «Կայսր Ալեքսանդր III-ի ռուսական թանգարան», Ру́сский Музе́й Импера́тора Алекса́ндра III), աշխարհում ռուսական արվեստի ամենամեծ հավաքածուն ներառող թանգարան։ Գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի կենտրոնական մասում։ Ժամանակակից ռուսական թանգարանի կառուցվածքն իրենից ներկայացնում է թանգարանային բարդ համալիր։ Թանգարանի հիմնական ցուցադրությունը զբաղեցնում է հինգ կառույց` Միխայլովսկի պալատ (թանգարանի գլխավոր շենք) Բենուա ցուցահանդեսային մասնաշենքով, Միխայլովսկի (ինժեներական) ամրոց, Մարմարյա պալատ, Ստրոգանովի պալատ և Պետրոս I-ի ամառային պալատ։ Թանգարանի կազմում է ներառվում նաև Միխայլովյան այգին, Ամառային այգին, Միխայլովյան (ինժեներական) ամրոցի այգին, Պետրոս I-ի Պետրովյան նավամատույցի տունը և մի շարք այլ շենքեր։ Թանգարանի տնօրենն է Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Գուսևը։ 2015 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Ռուսական թանգարանի հավաքածուն կազմել է 410 945 նմուշ, որը ներառում է գեղանկարներ, գծանկարներ, քանդակներ, մետաղադրամներ, կիրառական արվեստի և արհեստների, ժողովրդական արվեստի նմուշներ, ինչպես նաև արխիվային նյութեր7649։
Պատմություն
1895 թվականի ապրիլի 13 (25)-ին հրապարակվել է կայսր Նիկոլայ II-ի հրամանը «Կայսր Ալեքսանդր III-ի ռուսական թանգարանի» ստեղծման մասին ։ Թանգարանի կանոնադրությունը հաստատվել է Նիկոլայ II-ի 1897 թվականի փետրվարի 14-ի (26) հրամանագրով ։ Կանոնադրության մեջ նշված էին հետևյալ պայմանները, որոնք ընդգծում էին թանգարանի հատուկ կարգավիճակը՝ Թանգարանի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1898 թվականի մարտի 7 (19)-ին ։
Հավաքածու
Հավաքածուն ձևավորվել է 1898 թվականին, Գեղարվեստի ակադեմիայից (122 նկարներ), Էրմիտաժից (80 նկար), Ձմեռային պալատից, մերձքաղաքային պալատներից, Գաչինսկու և Ալեքսանդրովսկու (95 նկար), ինչպես նաև մասնավոր հավաքածուներից ձեռք բերված ստեղծագործություններից։ Մասնավորապես դիմանկարների մեծ հավաքածուն  (մի քանի տասնյակ նկարներ) ստացվել է իշխան Ալեքսեյ Լոբանով-Ռոստովսկու ժառանգներից, գեղանկարների և ջրաներկերի հավաքածուն՝ իշխանուհի Մարիա Տենիշևայից և մյուսներից ։ Ռուսական թանգարանի բացմանը հավաքածուում կային 445 նկարներ, 111 քանդակներ, 981 գրաֆիկական աշխատանքներ (նկարներ, փորագրություններ և ջրաներկ նկարներ), ինչպես նաև շուրջ 5000 հնության հուշարձաններ (սրբապատկերներ և հին ռուսական դեկորատիվ կիրառական արվեստի նմուշներ)։ Հավաքածուի հետագա համալրումը, համաձայն կայսր Նիկոլայ II-ի հրամանագրի, պետք է կատարվեր «այդ նպատակով դրամական հատկացումների» և հնարավոր նվիրատվությունների միջոցներով գնումների հաշվին։ Թանգարանի գոյության առաջին տասը տարիների ընթացքում նրա հավաքածուն գրեթե կրկնապատկվեց ։ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո առաջին տասնամյակում հավաքածուն արագ տեմպերով աճում էր Պետական թանգարանային ֆոնդի (1921-1928 թթ.) գործունեության շնորհիվ, որը թանգարանների միջև վերաբաշխում էր ազգայնացված արվեստի ստեղծագործությունները։ 1922 թվականին բացվում է նոր համալիր ցուցադրություն, որը առաջին հերթին կառուցվում էր  գիտա-պատմական սկզբունքով։ Այստեղ առաջին անգամ ներկայացվում են նորագույն արվեստի ստեղծագործություններ։
1924 թվականին շուրջ 400 նկարներ թանգարանից տեղափոխվում են Գեղարվեստի ակադեմիա։
1925 թվականին թանգարանի հավաքածուում արդեն կար 3648 նկարներ ։
1926 թվականին Գեղարվեստական մշակույթի պետական ինստիտուտին կից թանգարանից փոխանցվում է ստեղծագործությունների հավաքածուն։
1930-ական թվականների սկզբներին թանգարանի ցուցադրության մակերեսներն ընդլայնվում են, կողմնակի վարձակալների կողմից Բենուայի մասնաշենքի և Միխայլովյան պալատի տարածքները ազատելու և հետ հանձնելու շնորհիվ։
1934 թվականին Ռուսական թանգարանի Ազգագրական բաժինը առանձնանում է, որպես առանձին հաստատություն և ստեղծվում է ԽՍՀՄ ժողովուրդների պետական ազգագրական թանգարան։
Ադանան
Ադանան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հայոց ձորի գավառում` Խոշաբ գետի հովտում։
Ռուսական պետական թանգարան
Հավաքածու
1946 թվականի մայիսի 9-ին կայանում է Միխայլովյան պալատի առաջին հարկի հետպատերազմյան ցուցադրությունների բացումը, իսկ աշնանը բացվում է երկրորդ հարկի ցուցադրությունները։ 1946 թվականի նոյեմբերի 8-ին կայանում է խորհրդային արվեստի ցուցանմուշների բացումը Բենուայի մասնաշենքում։
1940-ական թվականների կեսերին Բենուայի մասնաշենքը և Միխայլովյան պալատը միացվում են անցումով, որը հնարավորություն է տալիս ապահովել ցուցադրությունների հերթականությունը և ավարտվածությունը։
Ադանան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռուսական պետական թանգարան
Հավաքածու
1954 թվականին Ռուսական թանգարանի Փորձաքննության և գնումների հանձնաժողովի ստեղծումից հետո հավաքածուի համալրումը կրում է պլանավորված և նպատակաուղղված բնույթ։
2004 թվականին Ռուսական թանգարանի կազմի մեջ են մտնում Ամառային այգին մարմարե քանդակներով (92 ցուցանմուշ) և Պետրոս I-ի ամառային պալատ շինությունները, Սուրճի և Թեյի տնակներով, ինչպես նաև Պետրովյան առափնյա փողոցի Պետրոս I-ի ամառային պալատ տնակը ։
2012 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ թանգարանում պահվող ցուցանմուշների թիվը հաշվվում էր 407 533 միավոր։ Ռուսական թանգարանի հավաքածուին բարձր մակարդակով կարելի է ծանոթանալ «Վիրտուալ Ռուսական թանգարան» պորտալում ։
Նորագույն ուղղությունների բաժինը ստեղծվել է 1980-ական թվականների վերջերին։ Բաժնի խնդիրներից մեկը թանգարանային հավաքածուների պրակտիկայում նոր ոչ ավանդական արվեստի, նոր մեդիա տեխնոլոգիաների, տեսագրական և լուսանկարչական արվեստի նոր ձևերի ներդրումն ու արմատավորումն է։ Բաժնի գլխավոր խնդիրն է դիտարկել ընթացիկ գեղարվեստական գործընթացների առավել արդիական ուղղությունները և դրանք ներկայացնել  գործող թանգարանային հավաքածուներում։
Թանգարանային արժեքների վերականգնում
Ռուսական թանգարանում արվեստի ստեղծագործությունների վերականգնման բոլոր աշխատանքները կատարվում են թանգարանային արժեքների վերականգնման բաժնում ։
1906 թվականին առաջին անգամ հարց բարձրացվեց Ռուսական թանգարանին կից հատուկ վերականգնողական արհեստանոցի կազմակերպման անհրաժեշտության մասին։ Հենց այդ ժամանակ էլ նկարիչ-ռեստավրատոր Ա. Յա. Բորավսկին կազմեց Ռուսական թանգարանին կից վերականգնողական բաժնի ստեղծման իր հայտնի նախագիծը։ Սակայն ֆինանսական միջոցների բացակայության պատճառով այն չիրականացավ ։
Միայն 1922 թվականին վերջապես Ռուսական թանգարանին կից ստեղծվեց վերականգնման արհեստանոցը և  նրա  առաջին  ղեկավար նշանակվեց ռեստավրատոր-նկարիչ Ն. Ա. Օկոլովիչը։ Վերականգնման արհեստանոցը բաղկացած էր երկու բաժնից, գլխավոր, որը աշխատում էր թանգարանի համար և մարզային, որը զբաղվում էր Պետրոգրադում և Ռուսաստանի այլ քաղաքներում գտնվող պատմական հուշարձանների պահպանման աշխատանքներով։
1935 թվականին պահպանության և վերականգնման բաժնից առանձնացան լաբորատորիան, կերպարվեստի, նոր կերպարվեստի, քանդակագործության, կիրառական և ժողովրդական արվեստի սեկտորները ։
1950-1960-ական թվականներին կազմակերպվեցին նոր արհեստանոցներ։ 1953 թվականին կազմակերպվեց գրաֆիկայի վերականգնման արհեստանոցը, 1954 թվականին հին ռուսական կերպարվեստի արհեստանոցը, 1961 թվականին փայտե քանդակի, դեկորատիվ փորագրության, կահույքի և գործվածքի վերականգնման արհեստանոցը, 1969 թվականին գիպսե և քարե քանդակի, 1970 թվականին կիրառական արվեստի վերականգնման արհեստանոցը։ Ներկայումս վերականգնման բաժինը բաղկացած է տարբեր տեսակի նյութերի գծով 16 արհեստանոցներից, որտեղ աշխատում են 95 մասնագետներ ։ Բաժինը բաղկացած է հետևյալ վերականգնողական  արհեստանոցներից, հաստոցային  յուղաներկային գեղանկարչության, հին ռուսական գեղանկարչության, խառը տեխնիկայի գեղանկարչության, գրաֆիկայի, կերամիկայից, ապակուց և գործվածքից գեղարվեստական իրերի, մետաղից  գեղարվեստական իրերի, Ֆաներայից կահույքի, պոլիքրոմային և ոսկեզօծ փորագրության,  փորագրված սրբապատկերների և փայտե քանդակի, նկարի շրջանակների, գիպսե և կերամիկայի քանդակների և նորագույն արտ օբյեկտների  (ստեղծվել է  2010 թվականին)։ Բաժնի հիմնական կազմում ընդգրկված են բարձր և առաջին  կարգի նկարիչ- ռեստավրատորներ։ Բաժնի կազմի մեջ են մտնում նաև քիմիական և կենսաբանական հետազոտությունների   և  թանգարանային պատմության ու  տեսության սեկտորները ։
2014 թվականին թանգարանի Ռեստավրացիայի բաժնում վերականգնվել է 4511 ցուցանմուշ, որոնցից հատուկ բարդության ցուցանմուշներ` 280։ Թանգարանային  77 ցուցահանդեսների համար նախապատրաստվել են 5930 ցուցանմուշներ (պահպանման վիճակի վերաբերյալ ակտերի կազմում,  կանխարգելիչ պահպանություն և վերականգնում, ցուցանմուշների փաթեթավորում և բացում)։  Անցկացվել են Ռեստավրացիայի հանձնաժողովի 150 նիստեր, որտեղ քննարկվել են թանգարանային ցուցանմուշների հետազոտության և վերականգնման կարևորագույն հարցեր։
Շենք և տարածք
Պետական Ռուսական թանգարանի համալիրի մեջ մտնում են հետևյալ շենքերն ու տարածքները ։ Կոչվել է առաջին սեփականատիրոջ Մեծ իշխան Միխայիլ Պավլովիչի անունով։ Կառուցվել է 1819-1825 թվականներին ճարտարապետ Կ. Ի. Ռոսսիի նախագծով։ Մեծ իշխան Միխայիլ Պավլովիչի մահից հետո   1895 թվականին գնվել է պետական գանձարանի կողմից և հանձնվել նոր կազմավորված «Կայսր  Ալեքսանդր III-ի Ռուսական թանգարանին»։ 1895-1898 թվականներին ճարտարապետ Վ. Ֆ. Սվինինի կողմից վերակառուցվել է որպես թանգարան։ 1898 թվականին պալատում բացվում է «Կայսր Ալեքսանդր III-ի Ռուսական թանգարանը»։ Թանգարանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է  24173  քառակուսի մետր։ Կառուցվել է 1914-1920-ական թվականներին ճարտարապետներ Լ. Ն. Բենուայի և Օ. Ս. Օվսյաննիկովի նախածով, որպես Գեղարվեստի Ակադեմիայի ցուցասրահ։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է  10290 քառակուսի մետր։
Կոչվել է Ռոմանովների Տան հովանավոր Միխայիլ Հրեշտակապետի պատվին։ Կառուցվել է 1797-1801 թվականներին ճարտարապետներ Վ. Ի. Բաժենովի և  Վ. Բրեննի նախագծով։ Ամրոցը 40 օր ծառայել է որպես Կայսր  Պավել I-ի նստավայր։ 1801 թվականի մարտի 11-ին Պավել  I-ը  սպանվեց ամրոցում,  պալատական հեղաշրջման մասնակիցների կողմից։  1801-1823 թվականներին ամրոցն օգտագործվել է որպես բնակելի տարածք։ 1823-1917 թվականներին  ամրոցում տեղակայվեց Նիկոլաևյան Ինժեներական ուսումնարանը, որից հետո նրան տրվեց  «Ինժեներական ամրոց» անվանումը։ 1917 թվականից ամրոցում տեղակայվեցին բազմաթիվ վարձակալ կազմակերպություններ։ Լենխորհրդի  04.08.1988 թվականի  No. 91 որոշմամբ  1991 թվականին ամրոցի առաջին շինությունները հատկացվեցին Ռուսական թանգարանին և սկսվեց Սուրբ Հրեշտակապետ Միխայիլի եկեղեցու վերականգնումը։ 1994 թվականին ամրոցը ամբողջությամբ հատկացվեց Ռուսական թանգարանին։   (ՌԴ կառավարության 09.03. 1994 թվականի    No. 307-р կարգադրությամբ)։  Ընդհանուր մակերեսը կազմում է    21402 քառակուսի մետր։
Կառուցվել է ճարտարապետ Ա. Ռինալդիի նախագծով 1767-1785 թվականներին։ Այն նախատեսված էր որպես նվեր կոմս Գ. Գ. Օրլովին։ 1796 թվականին Կայսրուհի Եկատերինա II-ի կողմից այն  շնորհվել է Մեծ Իշխան Կոնստանտին Պավլովիչին։  1917 թվականին ազգայնացվեց, 1918-1936 թվականներին այնտեղ գործել է  նյութական մշակույթի պատմության Ռուսական Ակադեմիան, իսկ 1937-1991 թվականներին եղել է  Վ. Ի. Լենինի անվան Կենտրոնական թանգարանի Լենինգրադի մասնաճյուղը։ Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետարանի 06.12.1991 թվականի No. 695 որոշմամբ հատկացվել է Ռուսական թանգարանին։ 1992 թվականին սկսվել է պալատի կապիտալ վերականգնման և վերակառուցման աշխատանքները։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 10432 քառակուսի մետր։