cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սլովենիայի ազգային թանգարան
Թանգարանը տեղակայված է քաղաքի կենտրոնական մասում՝ Տիվոլի զբոսայգուց ոչ հեռու։ Սլովենիայի ազգային թանգարանը երկրի գիտական ու մշակութային հնագույն հաստատությունն է։ Այն ունի հնագիտական գտածոների, հին մետաղադարամների ու թղթադրամների (դրամագիտության բաժինն առաջին հարկում է), փորագրությունների, նկարների ու դեկորատիվ-կիրառական արվեստի նմուշների հավաքածուներ։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1821 թվականին որպես «Կրայնայի երկրամասի թանգարան» (Krainisch Ständisches Museum)։ Հինգ տարի անց Ավստրիական կայսրության միապետ Ֆրանց II-ը որոշել է անձամբ հովանավորել թանգարանը և հրամայել է այն անվանել «Կրայնայի նահանգային թանգարան»։ 1882 թվականին թանգարանը վերանվանվել է «Կրայնայի նահանգային թանգարան՝ Ռուդոլֆինում»՝ ի պատիվ Ավստրիայի կրոնպրինց Ռուդոլֆի։
1992 թվականին թանգարանը անվանափոխվել է և ստացել ներկայիս անվանումը՝ «Սլովենիայի ազգային թանգարան»։
Շինություն
Ազգային թանգարանի գլխավոր շենքը գտնվում է Սլովենիայի խորհրդարանի ու արտաքին գործերի նախարության շենքերից ոչ հեռու՝ Լյուբլյանայի ազգային օպերայի շանքի դիմաց։ Շենքը կառուցված է նեոռենեսանսի ոճով 1993-1885 թվականներին։ Թանգարանի շենքը կառուցվել է Վիլհելմ Տրեոյի նախագծով Յան Հրասկիի համագործակցությամբ։ Տրեոն հիմնականում հետևել է վիեննացի ճարտարապետ Վիլհելմ Ռեզորիի նախագծին։
Ինտերիերի դիզայնը մշակել է Հրասկին։ Թանգարանի գլխավոր սրահի առաստաղը զարդարված է նկարիչներ Յանեզ և Յուրի Շուբիցների մեդալիոններով, որոնք ստեղծվել են 1885 թվականին։ Յանեզ Շուբիցը հեղինակել է այլաբանական նկարներ՝ «Կառնիոլան՝ արվեստի ու գրականության պաշտպան» թեմայով, մինչդեռ նույն ժամանակ Յուրի Շուբիցը ստեղել է հայտնի սլլովենացիների չորս դիմանկար՝ Յանեզ Վայկարդ վալվազորի, Վալենտին Վոդնիկի, Զիգմունդ Հերբերշտեյնի և Զիգմունդ Զոյսի դիմանկարները։ Մեդալիոնների միջև եղած տարածությունը նկարազարդել է Կարել Լիպովշեկը։
Խոսող ձուկը (մուլտֆիլմ)
Խոսող ձուկը, 1983 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական մուլտֆիլմ՝ Հովհաննես Թումանյանի համանուն հեքիաթի հիման վրա ։
Սյուժե
Ծերունին որսում է խոսող ձուկ, որը խնդրում է բաց թողնել իրեն՝ դա պատճառաբանելով իր պապի խոսքերով՝ «Լավություն արա ու ջուրը գցիր։ Այն չի կորչի և բարությամբ կվերադառնա քեզ»։ Ծերունին հասկանում է, որ ձուկը դժվար թե իրեն երբևէ կարողանա օգնել, բայց այնուամենայնիվ ազատ է արձակում նրան։
Ծերունին նստում է ափին ու մտածում, որ ուտելու ոչինչ չկա։ Հուսահատությունից նա բացականչում է՝ «Է-էհ»։
Հանկարծ գետնի տակից հայտնվում է հրեշը, որը մշտապես փոխում է իր տեսքը, ու բացականչում. «Ես այստեղ եմ։ Ինչո՞ւ կանչեցիր»։ Ծերունին զարմանում է, քանի որ ինքը ոչ ոքի չէր կանչել։ Հրեշը բացատրում է, որ իր ինքը Էեհն է՝ մեծ, ամենակարող, բարի հրաշագործը։ Նա ծերունուն առաջարկում է ուզել՝ ինչ ցանկանում է, ինքն ամեն ինչ կարող է։ Քանի որ ծերունին ու նրա կինը սոված էին, Էեհը նրան նվիրում է կախարդական սեղան և սովորեցնում օգտվել դրանից։ Ծերունին շնորհակալություն է հայտնում հրեշին ու շտապում տուն։
Նա տանն օգտագործում է սեղանը, սակայն հայտնվում է հրեշն ու ասում, որ ինքը մի փոքր պայման ունի. ուղիղ կեսգիշերին ինքը հյուր կգա ու մինչև արևածագ հարցեր կտա։ Եթե կարողանան պատասխանել, սեղանը կմնա նրանց, եթե չկարողանան, թող իրենց մեղադրեն։
Երեկոյան ծեր ամուսինների տուն է գալիս մի պատանի և խնդրում գիշերելու տեղ տալ իրեն։ Չնայած զգուշացումներին, որ կեսգիշերին հրեշը կգա ու կսպանի բոլոր երեքին, նա մնում է։
Ծերունիները հարցնում են, թե ով է պատանին։ Վերջինս հիշեցնում է իր պապի խոսքը՝ «Լավություն արա ու ջուրը գցիր»։ Այդպես խոսող ձուկը, որը հայտնվել էր պատանու կերպարանքով, օգնում է ծերունուն։ Դրանից հետո նա կրկին վերածվում է ձկան ու սուզվում ծովում։
Աղբյուրներ
Հայկական կինո, լիակատար կատալոգ, 1924-1999, Հայաստանի կինոգետների և կինոլրագրողների ասոցիացիա, 2000։
Չիշեց
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Nescafé
Nescafé, Nestlé ընկերության կողմից արտադրվող սուրճի ապրանքանիշ։ Այն արտադրվում է տարբեր ձևերով։ Անվանունը երկու բառերի՝ «Nestlé» և «café» փորթմանթեու է ։ Nestlé ընկերությունն առաջին անգամ ներկայացրել է սուրճի իր առաջատար ապրանքանիշը 1938 թվականի ապրիլի 1-ին Շվեյցարիայում ։
Պատմություն
Nestlé ընկերությունը սուրճի մշակումը սկսել է 1930 թվականին Բրազիլիայի կառավարության նախաձեռնությամբ, որպեսզի օգնի պահպանել բրազիլական սուրճի ամենամյա բերքի զգալի ավելցուկը։ Զարգացման ծրագիրը ղեկավարել է Մաքս Մորգենթալերը։ Nestlé ընկերությունը 1938 թվականի ապրիլի 1-ին ներկայացրել է նոր ապրանքանիշ՝ «Nescafé» անվամբ ։ Nescafé-ն լուծվող փոշի սուրճ է, որը Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամերիկացիների համար դարձել է սննդի հիմնական բաղադրիչ ։
1965 թվականին Nestlé ընկերությունը Եվրոպայում ներկայացրել է սառեցված սուրճի ապրանքանիշը՝ «Nescafé Gold» անվամբ, իսկ մեկ տարի անց զարգացրել է սառեցված սուրճի ապրանքանիշը՝ «Taster's Choice» անվամբ ։
Մարքեթինգ
ԱՄՆ-ում Nestlé-ն օգտագործել է Nescafé անվանումը իր արտադրանքներում մինչև1960-ական թվականների վերջը։ Ավելի ուշ Nestlé-ն ներկայացրել է նոր ապրանքանիշ Կանադայում և ԱՄՆ-ում, որը կոչվում է «Taster's Choice»։ Այն տարիներ շարունակ շուկայից դուրս է մղել Nescafé-ին։ Ընկերությունը շարունակում է վաճառել «Taster's Choice»-ը՝ որպես առանձին ապրանքատեսակ, որը բրենդավորված է որպես լավագույն Nescafé և ունի բարձր գին։
Մեծ Բրիտանիայում «The Gold Blend couple» հեռուստատեսային գովազդային արշավը՝ Էնթոնի Հեդի և Շերոն Մոհանի մասնակցությամբ, անցկացվել է 1987-1993 թվականներին ։ 1993 թվականին առաջին 11 դրվագները թողարկվել են որպես «Love Over Gold» անվանումով գովազդային կոմպիլյացիոն տեսահոլովակ։ Նույն թվականին լույս է տեսել Սյուզան Մուդիի (Սյուզաննա Ջեյմս կեղծանունով) համանուն նովելը ։
2003 թվականին ընկերությունը կրկին ներկայացրել է Nescafé ապրանքանիշը Կանադայում և ԱՄՆ-ում։ Այդ ժամանակ արտադրանքը հայտնի էր որպես Nescafé Taster's Choice։ Այն վաճառվում էր Հյուսիսային Ամերիկայի սուպերմարկետներում ինչպես ապակե, այնպես էլ պլաստիկ փաթեթավորմամբ։
Թեև Nescafé ապրանքանիշը ստեղծվել է լուծվող սուրճի համար, այն հետագայում օգտագործվել է որպես հովանոցային բրենդ մի շարք լուծվող սուրճի արտադրանքների համար՝ ներառյալ Մեծ Բրիտանիայում Gold Blend-ը և Blend 37-ը սուբլիմացված սուրճը։
2006 թվականին Nescafé ընկերությունը գործարկել է «Dolce Gusto» (քաղցր համ) համակարգի նոր սրճեփը։ Համակարգը թույլ է տալիս սպառողներին ինքնուրույն պատրաստել սուրճի տարբեր տեսակներ (կապուչինո, լատե Մակիատո, էսպրեսսո, լունգո և այլն)։ Բացի այդ, մեքենան կարող է պատրաստել տաք շոկոլադ և սառը ըմպելիքներ։ Մեքենաները այժմ վաճառվում են աշխարհի ավելի քան 60 երկրում։ Ի տարբերություն Nescafé-ի այլ արտադրանքի՝ Dolce Gusto-ի ըմպելիքների մեծ մասը լուծվող սուրճի փոխարեն օգտագործում է բոված և աղացած սուրճի հատիկներ։
2009 թվականի օգոստոսին Nescafé-ն Մեծ Բրիտանիայում ներկայացրել է 43 միլիոն ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ Nescafé գովազդային արշավը, որտեղ հիմնական ուշադրությունը հատկացվել է սուրճի մաքրությանը և «սուրճն ամենապայծառ աշխարհում» շարքի ցուցադրությանը ։
Համաձայն Trust Research Advisory-ի անցկացրած Brand Trust Report 2012-ի՝ Nescafé-ն Հնդկաստանի ամենահուսալի ապրանքանիշերի շարքում դասվել է 153-րդ հորիզոնականում, 2013 թվականի հետազոտությամբ՝ 230-րդ հորիզոնականում, իսկ 2014 թվականի հետազոտությամբ՝ 209-րդ հորիզոնականում ։ Nestle India-ն անվանել է սուրճը որպես Nescafe Classic ։
Պակիստանում Nescafe-ն թողարկել է Coke Studio-ի թեմայի վրա հիմնված ամենամյա երաժշտական շոու, որը կոչվում էր Nescafe Basement։
Դատավարություն
2005 թվականի փետրվարին Associated Press-ը հայտնեց, որ Nestlé-ն պարտվել է դատական ​​հայցը և պարտավորվել Ռասսել Քրիսթոֆին վճարել 15,6 միլիոն ԱՄՆ դոլար՝ նրա պատկերն առանց թույլտվության շուրջ հինգ տարի (1998-2003) իրենց Taster's Choice պիտակի վրա օգտագործելու համար ։ 15,6 միլիոն դոլար արժողությամբ վճիռը հետագայում Կալիֆոռնիայի վերաքննիչ դատարանում ամբողջովին փոխվեց ։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Կալիֆոռնիայի Գերագույն դատարանը 6-0 քվեարկությամբ բավարարեց բողոքը։ 2009 թվականի օգոստոսի 17-ին դատարանը վերանայեց վճիռը (կարծիք S155242) և գործը վերադարձրեց դատական ​​նիստին՝ դիտարկելու, թե արդյոք գովազդի արշավը ընդգրկել է «մեկ հրապարակում», որը կկանխեր Քրիսթոֆի կողմից դատական հայցը, քանի որ վաղեմության ժամկետը ավարտված կլիներ, թե եղել են բազմաթիվ հրապարակումներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուրճ Կատեգորիա:Ապրանքանիշներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի ընկերություններ Կատեգորիա:Ըմպելիքներ Կատեգորիա:1938 հիմնադրումներ
Բեռլինի պատ
Բեռլինի պատ (Berliner Mauer), արգելապատ, որը բաժանում էր Բեռլինը 1961-1989 թվականներին ։ Կառուցել է Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունը (ԳԴՀ, Արևելյան Գերմանիա) 1961 թվականի օգոստոսի 13-ից։ Պատը ամբողջությամբ բաժանում էր (ցամաքը) Արևմտյան Բեռլինը Արևելյան Բեռլինից և Արևելյան Գերմանիայից մինչև 1989 թվականի նոյեմբեր, երբ կառավարությունը պաշտոնապես քանդեց այն ։ Պատի ապամոնտաժումը սկսվել է 1990 թվականի հունիսի 13-ից և ավարտվել 1992 թվականին ։ Արգելապատը ներառում է խոշոր բետոնե պատերի երկայնքով տեղակայված պահակային աշտարակներ, որոնք ընդարձակ տարածք էին զբաղեցնում , որոնք հետագայում հայտնի դարձան «մահվան գոտի» անվամբ։ Արևելյան բլոկը պնդում էր, որ պատը կառուցվել է բնակչությանը ֆաշիստական տարրերից պաշտպանելու համար։ Գործնականում պատը ծառայում էր որպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Արևելյան Գերմանիայից և կոմունիստական Արևելյան բլոկից մասսայական արտագաղթի և դասալքության արգելք։
Բեռլինի պատը ԳԴՀ-ի կողմից պաշտոնապես կոչվել է «Հակաֆաշիստական պաշտպանական պատ» (Antifaschistischer Schutzwall), նկատի ունենալով, որ ՆԱՏՕ-ի երկրները՝ մասնավորապես Արևմտյան Գերմանիան, համարվում են «ֆաշիստներին» հավասար։ Արևմտյան Բեռլինի կառավարությունը հաճախ այն անվանում էր «Ամոթի պատ» (եզրը առաջարկել է քաղաքապետ Վիլի Բրանդտը)։ Գերմանիայի ներքին սահմանի հետ, որը սահմանագծում էր Արևելյան և Արևմտյան Գերմանիայի մինչև սահմանը, այն խորհրդանշում էր Սառը պատերազմի ընթացքում Արևմտյան Եվրոպան և Արևելյան բլոկը բաժանող «Երկաթյա վարագույրը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սառը պատերազմ Կատեգորիա:Բեռլին Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Պատեր Կատեգորիա:Գերմանիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Բեռլինի պատմություն
Յոդաչափություն
Կատեգորիա:Քիմիական պրոցեսներ
Մարտին Մերժանով
Մարտին Իվանովիչ Մերժանով (Մարտին Հովհաննեսի Մերջանյանց, ), ծագումով հայ խորհրդային մարզական լրագրող, ֆուտբոլիստ։ Որպես դարպասապահ հանդես է եկել «Ունիոն» (Կրասնոդար) թիմում ։ Ճարտարապետ Միրոն Մերժանովի (1895-1975) եղբայրն է ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1900 թվականի դեկտեմբերի 4-ին (հին տոմարով՝ նոյեմբերի 21-ին) Նոր Նախիջևանում (այժմ՝ Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում)։
Մասնակցել է Ռուսաստանի քաղաքացիական և Հայրենական մեծ պատերազմներին։
Մամուլում սկսել է աշխատել 1920-ական թվականներից։ Կազմել և խմբագրել է ռոստովյան «Սովետսկի յուգ» («Խորհրդային հարավ») թերթի ամենամսյա «Կ սպորտու» («Դեպի սպորտ») հավելվածը, ապա` ամենշաբաթյա ֆուտբոլային թերթը Կրասնոդարում։ Համագործակցել է Ռոստովի և Կրասնոդարի տարբեր թերթերի, ինչպես նաև «Լենինգրադսկայա պրավդայի», «Ռաբոչայա գազետայի», «Վոդնի տրանսպորտի», «Տրուդի» հետ ։
Եղել է «Պրավդա» թերթի զինվորական թղթակիցը, 1945 թվականի մայիսին ներկա է եղել Ի. Ի. Կլիմենկոյի հրամանատարությամբ ՍՄԵՐՇ-ի 79 կորպուսի հակահետախուզության բաժնի կողմից Հիտլերի և Գեբելսի մարմինների հայտնաբերման ժամանակ։ Բաժնի վարիչ է աշխատել «Օգոնյոկ» ամսագրում ։
1960-1966 թվականներին եղել է «Սովետսկի սպորտ» օրաթերթի ֆուտբոլի բաժնի խմբագիր և «Ֆուտբոլ» շաբաթաթերթի (հետագայում` «Ֆուտբոլ-հոկեյ») գլխավոր խմբագիր։ Մերժանովը դարձել է ԽՍՀՄ-ում մեծ ժողովրդականություն վայելող ֆուտբոլային հրատարակության առաջին գլխավոր խմբագիրը ։
Մահացել է 1974 թվականի հուլիսի 18-ին Գուլրիպշի (Աբխազիա) ամառանոցում։ Թաղված է Մոսկվայի հայկական գերեզմանոցի 4-րդ հատվածում ։
Ընտանիք
Կինը` Աննա Յակովլևնա Վայներ, դուստրը` Օլգա (ծնված 1933 թվականին), թոռը` Պավել (ծնված 1960 թվականին)։
Աշխատություններ
Մի շարք գրքերի հեղինակ է.
Հիշատակ
1985 թվականին նրա անունով Դոնեցկի մարզի Սլովյանսկ քաղաքում անվանվել է փողոց ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոսկվայի հայկական գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Սայֆիյաթ (ալ-Մութանաբբի)
Սայֆիյաթ, (سيفيات) խոշորագույն արաբ բանաստեղծ ալ-Մութանաբբիի պոեզիայի 4 շրջաններից մեկը։
948-956 թվականներին ալ-Մութանաբբին ապրում էր Հալեպի իշխան Սեյֆ ադ-Դաուլայի պալատում։ Այնտեղ գրված բանաստեղծությունները ամփոփված են «Սայֆիյաթ» դիվանում։ Այս ստեղծագործություններիում այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ դրանք գրվել են ոչ միայն որպես պալատական ձոներգուի պարտավորություն, այլև նրանք արտահայտում են նաև պոետի հիացմունքը իր՝ պոետի նկատմամբ։ Սեյֆ ադ-Դաուլային ուղղված ձոներում նա միշտ շեշտում է, որ միայն այնպիսի պոետը, ինչպիսին ինքն է, կարող է գտնել համապատասխան խոսքեր, որ արժանի կերպով գովերգի իշխանին։ Իր գերազանցությունը մյուսների նկատմամբ նա բացատրում է ոչ միայն իր յուրահատուկ տաղանդով, այլև իր մաքուր պարսկական ծագմամբ։ Ալ-Մութանաբիի ձոները գրվում էին ինչ-որ իրադարձությունների հետ կապված, որոնցից էին արշավանքները, նրա հիվանդությունը, հարազատներից մեկի մահը կամ էլ աննշան մի դեպք նրա կյանքից։ Սայֆիյաթ դիվանում առավել ցայտուն է արտահայտվել արաբամուսուլմանական գերազանցությունը, որը պայմանավորում է այս ստեղծագործություններում իդեալական արաբական կառավարչի թեմայի գերակայությունը։ Սա «քաղաքական պոեզիա» է, քնարաէպիկական ստեղծագործություններ, որոնք արտահայտում կամ էլ արդարացնում են հովանավորի քաղաքական ձգտումները։ Գրված են ճոխ լեզվով, իդեալական հանգավորումով և պարունակում են գովասանքներ ամիրի նախնիների, արարքների և սխրանքների մասին։ Սայֆի արշավանքների մեծ մասը ավարտվում էին անհաջողությամբ, բայց հավատարիմ մնալով ժանրին՝ ալ-Մութանաբբին ամեն անգամ, նույնիսկ անհաջող արշավանքը ներկայացնում է որպես մեծ հաղթանակ։ Նրա ներկայութոյւնը Սեյֆ ադ-Դաուլայի բոլոր արշավանքներին պարտադիր չէր, քանի որ դա չէր խանգարում նրան վառ կերպով ներկայացնել այդ իրադարձությունները՝ հիմնվելով նրա բանավոր պատմածի վրա։ Հալեպի ամիրը օգտագործում էր ալ-Մութանաբբիի ազդեցությունը՝ իր քաղաքական նպատակներին հասնելու համար։ Նրա հրամանով երբեմն ալ-Մութանաբբիի ձոները վերափոխում էր ռազմաքաղաքական կոչերի, որոնցով ոգևորում էր զինվորներին։
Սուննա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլամական տերմիններ
Սայֆիյաթ (ալ-Մութանաբբի)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբական գրականություն Կատեգորիա:Ալ-Մութանաբբի
Անյան
Պատմություն
Անյանի ներկայիս տարածքում ու շրջակայքում մարդիկ բնակություն են հաստատել վաղնջական ժամանակներից։ Քաղաքի արևմտյան ծայրամասում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են յոթ հազարից ավելի հնագույն իրեր՝ քարե գործիքներ, կենդանիների բրածո ոսկրեր, որոնք նախապատմական՝ քարեդարյան քարանձավաբնակ նախամարդկանց կենսագործունեության վկայություններ են։ Մերձակայքում գտնվող մի շարք այլ հնավայրերում էլ հայտնաբերվել են բազմաթիվ հնագույն իրեր, որոնք վերագրվում են չինական Շան արքայատոհմի կառավարման ժամանակաշրջանին՝ մեր թվականությունից առաջ 1562—1027 թվականներին ։ Անյանից երկու կիլոմետր դեպի արևմուտք պահպանվել են այդ թագավորության և ընդհանրապես չինական պետության առաջին մայրաքաղաքը համարվող Ին (Յին, Yin) քաղաքի ավերակները։ Այդ հնագույն քաղաքի տարածքը՝ Ինսյույ (Yinxu) անվանումով, որը չինարենից թարգմանած՝ նշանակում է «Ինի (Յինի-Yin-ի) մնացորդներ», ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Կլիմա
Անյանը, որ ընկած է տափաստանի և Հյուսիսչինական դաշտավայրի սահմանագծին, ունի կիսաչորային կլիմա, որի վրա զգացվում է մուսսոնների ազդեցությունը։ Տարվա չորս եղանակներն էլ հստակորեն արտահայտություն են գտնում այստեղ։ Köppen climate classification-ի դասակարգման համաձայն՝  քաղաքի կլիման դասվում է BSk տիպին ։ Ձմեռները ցուրտ են ու չափազանց չոր, ամառները՝ շոգ ու խոնավ։ Արձանագրված առավելագույն ցածր և առավելագույն բարձր ջերմաստիճաններն են համապատասխանաբար −21.7 °C և 43.2 °C  :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Չինաստանի բնակավայրեր
Չմեկլոկ
Չմեկլոկ (Чмеклок), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը մոտ 20 կմ։ Թափվում է Տոլբաչիկ գետի ձախ ափին՝ 77 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Գերասիմովի առանձնատուն
Հասցեն՝ ք. Դոնի Ռոստով, Սոցիալիստական փողոց, 13Ա։
Չմեկլոկ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Գերասիմովի առանձնատուն
Պատմություն
Նիկոլսկայա, 29 (նախահեղափոխական, ներկայում՝ Սոցիալիստական փողոց, 13Ա) հասցեի շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին նեոդասական էկլեկտիզմի ոճով։ Տունը հարակից շինություններով կազմել է քաղաքային բակ, որից պահպանվել է մուտքի դարպասը։ Շինարարության ժամանակ օգտագործվել է Ա. Ա. Լևանիդովի գործարանի աղյուսը։ Ժամանակին շենքի տակ գտնվող հողատարածքը գնահատվել էր 900 ռուբլի։ Այն պատկանում էր ռոստովցի քաղքենիների Նեցվետայլենկո ամուսինների ընտանիքին՝ Ստեպան Սեմյոնովիչին և Ելիզավետային։ 1900 թվականին հողակտորը գնահատվել է 1800 ռուբլի։ Այդ ժամանակ այն ձեռք է բերել Ֆ. Մ. Գորբենկոն, որը դրա սեփականատերն էր և առանձնատան տերը մոտ տասնհինգ տարի։ Դա հաստատում է տան հարավային և արևելյան ճակատների լուսամուտատեղերի վերևի դեկորատիվ ներդիրների վրայի «ՖԳ» տառերով միացագիրը։
1904 թվականին հողակտորը գնահատվել է 5700 ռուբլի։ Մշակութային ժառանգության օբյեկտի անվտանգության պարտավորության տվյալների համաձայն՝ Ֆ. Մ. Գորբենկոն Դոնի Ռոստովում հայտնի վաճառական ընտանիքի ներկայացուցիչ էր։ Նրա հայրը՝ Մոիսեյ Յակովլևիչ Գորբենկոն, առաջին գիլդիայի վաճառական էր, կրաքարի արտադրության գործարանի սեփականատեր, որը սեփական փողերով կառուցել էր Հովհաննես Մկրտիչ ​​եկեղեցին Անդրտեմեռնիկյան բնակավայրի տարածքում։ 1914 թվականին առանձնատան սեփականատեր է դարձել Հին շուկայի (ներկայումս Կենտրոնական շուկա) տարածքում կաշվի խանութի տեր Յակով Ռոդիոնովիչ Գերասիմովը։ Ժամանակին Գերասիմովը ֆինանսավորել է Ալեքսանդր Նևսկի եկեղեցին Նոր շուկայի հրապարակից եղբայրական գերեզմանոցի տարածք տեղափոխելու աշխատանքները։
Խորհրդային իշխանության տարիներին շենքն ազգայնացվել է և օգտագործվել որպես բնակելի տուն։ Այնուհետև այնտեղ գործել է թիվ 14 քաղաքային մանկապարտեզը։ Այդ ժամանակ շենքի մուտքը զարդարել է ծակոտկեն կոփածո հովարը, որն անհետացել է հաջորդ տասնամյակում։
2015 թվականին, շենքը վերանորոգելու ժամանակ, մնացել են միայն արտաքին պատերը։ Շենքի ներսում փորվել է փոս, որը դարձել է ճակատագրական։ Ճակատային պատը, որը չէր հենվում միջնապատերին և հիմքին, փլուզվել է ։
2016 թվականի ապրիլի դրությամբ Ռոստովի մարզի մշակույթի նախարարության ներկայացուցիչները նշում էին, որ շենքի ճակատն ամբողջությամբ կվերականգնվի, այդ թվում՝ լուսանկարներում պահպանված դեկորի եզակի տարրերը, իսկ շենքը կվերածվի մասնավոր հյուրանոցի ։
Ճարտարապետություն
Շենքը 19-րդ դարի վերջին բնորոշ քաղաքային առանձնատուն էր։ Այն գտնվել է Դոնի Ռոստովի պատմական կենտրոնում։ Հիմնական ճակատը Սոցիալիստական փողոցում էր։ Գերասիմովի առանձնատունը նկուղով և բազմալանջ տանիքով, Լ-աձև հատակագծով մեկհարկանի շինություն էր։ Ճակատի հորինվածքային հիմքը որոշում էր ուղղանկյունաձև լուսամուտատեղերի շարքը, որը հենվում էր ճակատի կողային ելուստավորումներին։ Ճակատի համաչափությունն ընդգծվում էր բարդ կառուցվածքով ատտիկոսներ ունեցող ելուստավորումներով, որոնցից մեկն ընդգծում էր շքամուտքը։ Հարավային և արևելյան ճակատների ձևավորման մեջ օգտագործվել են հորինվածքային ոճաձևեր և սվաղային դեկոր, որը բնորոշ է նեոդասական ուղղության նեոգրեկ ոճի տարրերով էկլեկտիզմին։ Շենքին մի քանի կցակառույցներ էին ավելացվել։
Հորինվածքներում, շենքերի և ճակատների համամասնությունում ճարտարապետական ​​տարրերի նշված համադրության օգտագործումը, դեկորի մանրակրկիտ մշակումը և բնորոշիչ ստեղծագործական հնարքները հիմք են տալիս ենթադրելու, որ Գերասիմովի առանձնատան նախագիծը, որն իրականացվել է նեոդասական ուղղության նեոգրեկի տարրերով էկլեկտիզմի ոճով, հեղինակել է ճարտարապետ Նիկոլայ Դորոշենկոն։ Եթե ​​հաշվի առնենք, որ շենքի շինարարությունն ավարտին է հասցվել 1900-1904 թվականներին, ապա հավանական է, որ աշխատանքներն իրականացվել են արդեն Դորոշենկոյի մահից հետո ճարտարապետ Նիկոլայ Դուրբախի հսկողությամբ։ Հայտնի է, որ Դուրբախն ավարտին է հասցրել Մոսկովյան, 72 հասցեում գտնվող Մաքսիմովների եկամտաբեր տան շինարարությունը, որն սկսվել էր Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Դորոշենկոյի կենդանության օրոք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1900 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Գազի համալսարան
Գազի համալսարան (Gazi Üniversitesi), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Անկարայում։
Հիմնադրվել է 1926 թվականին Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի կողմից որպես ուսուցիչների վերապատրաստման ինստիտուտ։ 1982 թվականին, երբ Տնտեսագիտության և կոմերցիայի Անկարայի համալսարանը, Անկարայի պետական ինժեներաճարտարապետական ակադեմիան և մի շարք այլ ուսումնական հաստատություններ միացան իրար, ձևավորվեց Գազի համալսարանը։ Ներկայումս համալսարանը բաղկացած է 25 ֆակուլտետներից և 18 գիտահետազոտական կենտրոններից։ Համալսարանում սովորում են մոտ 50 000 ուսանողներ, այդ թվում նաև 1500 ուսանողներ Միջին Ասիայի թյուրքական երկրներից։ Գազիի համալսարանը ավարտել են Իլհան Բերքը, Մուստաֆա Բալելը, քաղաքական գործիչներ, 2004 թվականի օլիմպիական չեմպիոնուհի Նուրջան Թայլանը։ Համալսարանի ներկայիս ռեկտորն է դոկտոր Իբրահիմ Ուսլանը ։
Cornflake Girl
«Cornflake Girl», ամերիկացի երգչուհի Թորի Ամոսի սինգլը «Under the Pink» ալբոմից ։ Երգի համար նկարահանվել է երկու երաժշտական տեսահոլովակ, քանի որ բնօրինակը չափազանց տարօրինակ է համարվել ամերիկյան հանդիսատեսի համար։
UK Singles Chart-ում երգը հասել է 4-րդ հորիզոնական և դարձել Ամոսի այն ժամանակվա ամենահաջողված հիթը։ Ավստրալիայում երգը հասել է 19-րդ հորիզոնական և գրավել 35-րդ տեղը Triple J ռադիոկայանի «1994 թվականի ամենաթեժ հիթերը» հարցմամբ, ինչը նրան թույլ է տվել ընդգրկվել այս ռադիոյի «Ամենաթեժ 100-յակ» հավաքածուում։
Երգի թեման
Երգի ոգեշնչման աղբյուր է եղել Էլիս Ուոկերի «Ունենալով գաղտնի ուրախություն» վեպը, որը երիտասարդ աֆրիկացի աղջկա մասին, որն անցնում է կանանց թլպատման ծիսակատարությունը։ Էլիսը վրդովված էր այս ծեսից, որ մայրը կարող էր իր դստերը ենթարկել նման դաժան արարքի, իսկ երգը ծագել է որպես կանանց միջև դավաճանության գաղափարի ուսումնասիրությունից։ Երգում հայտնվում են կանանց երկու կատեգորիաներ՝ սիրունիկ աղջիկներ, որոնք «բազմամշակութային» և անկանխակալ են, և «եգիպտացորեն աղջիկներ», որոնք ունեն «նեղ մտահորիզոն» և լի են նախապաշարմունքներով։
Երաժշտական տեսահոլովակ
«Cornflake Girl»-ի համար նկարահանվել է երկու երաժշտական տեսահոլովակ։ Բրիտանական տարբերակը ստեղծել է Big TV ստեղծագործական դուետը, ռեժիսորներ՝ Էնդի Դելենին և Մոնտի Ուայթբլում։ Էյմոսի խոսքով՝ այդ տարբերակը «Օզ երկրից հրաշագործ» հեքիաթի հիման վրա է, բացառությամբ այն բանի, որ կախարդական երկրի փոխարեն Դորոթին դժոխք է ընկնում։ Atlantic Records-ի ղեկավարները տեսահոլովակի այս տարբերակը «մի փոքր տարօրինակ» են համարել ամերիկյան հանդիսատեսի համար, ուստի նրանք որոշել են պատրաստել տեսահոլովակի երկրորդ տարբերակը, որի ռեժիսոր է եղել հենց ինքը` Էյմոս-ը, Նենսի Բենետի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական երգեր Կատեգորիա:1994 սինգլներ
Մեյսոն Մաունտ
Մեյսոն Մաունտ (Mason Mount, ), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Չելսիի և Անգլիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հարձակվողական կիսապաշտպանի դիրքում ։
Չելսի
Մաունտը Չելսիի ակադեմիայի սան է ։ 2017 թվականի հուլիսին նա 4 տարվա պայմանագիր կնքեց ակումբի հետ  ։
2017 թվականի հուլիսի 24-ին Մաունտը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Վիտեսին ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց օգոստոսի 26-ին՝ փոխարինման մտնելով ԱԶ Ալկմարի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Եվրոպայի Լիգայում անցկացրեց սեպտեմբերի 14-ին՝ Լացիոյի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց հոկտեմբերի 1-ին՝ Ուտրեխտի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի ապրիլի 14-ին Մաունտը 2 գոլային փոխանցում տվեց Սպարտա Ռոտերդամի դեմ խաղում ։ Ապրիլի 18-ին՝ ԱԶ Ալկմարի դեմ խաղում նա դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ, սակայն Վիտեսը պարտվեց 4-3 հաշվով ։ Մայիսի 9-ին անգլիացին հետ-տրիկ ձևակերպեց ԱԴՕ Դեն Հաագի դեմ խաղում՝ այս խաղում տալով նաև գոլային փոխանցում և օգնելով իր թիմին հաղթել 5-2 հաշվով ։ Վիտեսի կազմում Մաունտը անցկացրեց 39 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում ՝ դառնալով 14 գոլի ու 10 գոլային փոխանցման հեղինակ և ճանաչվելով ակումբի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։ 2017-18 մրցաշրջանում նա նաև ընդգրկվեց Էրեդիվիզիի խորհրդանշական հավաքականում ։ 2018 թվականի հուլիսի 17-ին Մաունտը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Չեմպիոնշիպում հանդես եկող Դերբի Կաունտիին  ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 3-ին՝ Ռեդինգի դեմ խաղում՝ գոլի հեղինակ դառնալով այս հանդիպման 60-րդ րոպեին  ։ Օգոստոսի 25-ին՝ Պրեստոն Նորթ Էնդի դեմ խաղում Մաունտը դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ՝ 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ 2019 թվականի մարտի 30-ին նա գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ռոտերհեմ Յունայթեդի դեմ խաղում  ։ Ապրիլի 13-ին՝ Բոլտոն Ուոնդերերսի դեմ խաղում Մաունտը ձևակերպեց իր կարիերայի առաջին հեթ-տրիկը  ։ Մայիսի 27-ին նա թիմի մեկնարկային կազում խաղադաշտ դուրս եկավ Չեմպիոնշիպի փլեյ-օֆֆի եզրափակչի Աստոն Վիլլայի դեմ խաղում, սակայն Դերբի Կաունտին պարտվեց 2-1 հաշվով  ։ Վարձավճարի ընթացքում Մաունտը անցկացրեց 44 հանդիպում՝ դառնալով 11 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2019-20 մրցաշրջանում Մաունտը վերադարձավ Չելսի՝ դառնալով թիմի հիմնական կազմի խաղացող  ։ 2019 թվականի հուլիսի 15-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2024 թվականը    ։ Իր դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում նշեց օգոստոսի 11-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Մանչեսթեր Յունայթեդի դեմ խաղում  ։ 2019 թվականի օգոստոսի 14-ին Մաունտը փոխարինեց Քրիստիան Պուլիշիչին ՈՒԵՖԱ Սուպեր Գավաթի Լիվերպուլի դեմ խաղում և իրացրեց իր 11-մետրանոցը, սակայն Չելսին պարտվեց հետխաղյա հարվածաշարում  ։ Իր առաջին գոլը Չելսիի կազմում խփեց օգոստոսի 18-ին՝ Լեսթեր Սիթիի դեմ խաղում  ։ Օգոստոսի 24-ին անգլիացին գոլի հեղինակ դարձավ Նորվիչ Սիթիի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով  ։ Առաջին հանդիպումը Չեմպիոնների Լիգայում Մաունտը անցկացրեց սեպտեմբերի 17-ին՝ խմբային փուլի Վալենսիայի դեմ խաղում , սակայն վնասվածք ստացավ հանդիպման 16-րդ րոպեին և փոխարինվեց Պեդրոյի կողմից  ։
Միջազգային կարիերա
Մաունտը ներկայացրել է Անգլիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2016 թվականին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականների կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ՝ անցկացրած 4 խաղերում դառնալով 1 գոլի հեղինակ, իսկ Անգլիան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչում՝ 1-0 հաշվով պարտվելով Իսպանիային ։ 2017 թվականին Մաունտը մասնակցեց Եվրոպայի Մ19 առաջնությանը ՝ օգնելով Անգլիային հաղթել մրցաշարը ։ Այստեղ նա անցկացրեց դարձավ 1 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ 5 խաղերում ՝ ընդգրկվելով առաջնության խորհրդանշական հավաքականում և ճանաչվելով մրցաշարի լավագույն ֆուտբոլիստ ։ 2019 թվականին Մաունտը մասնակցեց Եվրոպայի Մ21 առաջնությանը   ՝ անցկացնելով 3 հանդիպում և գոլային փոխանցման հեղինակ դառնալով Ռումինիայի դեմ խաղում  , իսկ Անգլիան դուրս մնաց խմբային փուլից   ։
2018 թվականի աշխարհի առաջնությունից առաջ Մաունտը մարզվեց Անգլիայի ազգային հավաքականի հետ, սակայն չընդգրկվեց հավաքականի՝ առաջնության համար վերջնական կազմում  ։ Ազգային հավաքական նա առաջին անգամ հրավիրվեց 2018 թվականի հոկտեմբերին՝ Խորվաթիայի և Իսպանիայի դեմ խաղերի համար    , սակայն այս հանդիպումներում խաղադաշտ դուրս չեկավ  ։ Իր դեբյուտը Անգլիայի հավաքականի կազմում նշեց 2019 թվականի սեպտեմբերի 7-ին՝ փոխարինելով Ջորդան Հենդերսոնին Բուլղարիայի դեմ խաղում  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 8-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 8-ի դրությամբ
Ակումբային
Չելսի
Միջազգային
Անգլիա Մ19
Վրաստանի պատմության հուշարձան
Վրաստանի պատմության հուշարձան, Վրաստանի պատմությանը նվիրված հուշարձան Թբիլիսիում՝ բլրի վրա։
Պատմություն
Հուշարձանի վրա ժամանակագրորեն կերտված է Վրաստանի պատմությունը։ Առաջնային 30 մետր բարձրությամբ սյունաշարերի վերևի մասում կերտված են վրաց թագավորները, թագուհիներն ու հերոսները, ներքևի հատվածում՝ դրվագներ Քրիստոսի կյանքից։ Հուշարձանի շինարարությունն սկսվել է 1985 թվականին և այն մասամբ մնացել է անավարտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի արձաններ Կատեգորիա:1985 հիմնադրումներ
Գուրամ Սաղարաձե
Գուրամ Սաղարաձե (გურამ საღარაძე, 12 հունվարի, 1929, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 17 հունվարի, 2013, Թբիլիսի, Վրաստան), կինոյի և թատրոնի վրացի դերասան, ասմունքող։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1973)։
Կենսագրություն
Գուրամ Սաղարաձեն ծնվել է 1929 թվականի հունվարի 12-ին Թբիլիսիում, դերասանի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Գեորգի Սաղարաձեն, եղել է հայտնի դերասան։
Գուրամ Սաղարաձեն 1951 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտը և նույն թվականին դարձել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնի դերասան, որտեղ խաղացել է իր ամբողջ կյանքում։ Խաղացել է ավելի քան 100 բեմադրություններում ։
Կինոյում առաջին անգամ նկարահանվել է 1956 թվականին՝ Լեո Էսակիայի «Բաշի Աչուկ» պատմական ֆիլմում խաղալով Փեիքար Միրզայի դերը։ Առավել հայտնի են նրա դերերը «Մամլուք» և «Դաթա Թութաշխիա» ֆիլմրում (ըստ Ճաբուա Ամիրեջիբիի «Դաթա Թութաշխիա» վեպի) ֆիլմերում։
2006 թվականի նոյեմբերի 13-ին Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատրոնի դիմաց տեղադրվել է Գուրամ Սաղարաձեի աստղը։
Գուրամ Սաղարաձեն մահացել է 2013 թվականի հունվարի 17-ին Թբիլիսիում. քնած ժամանակ նրա սիրտը կանգ է առել ։ Դա տեղի է ունեցել ընկերոջ՝ Մարջանիշվիլու անվան թատրոնի ռեժիսոր Ռևազ Միրցխուլավի թաղման արարողությունից վերադառնալուց հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Վրաստանի ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Միրիամ Լիսետե
Միրիամ Լիսետե, անգլիացի օպերային սոպրանո, որի կարիերան տևել է 35 տարի՝ 1910-ական թվականների կեսերից մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը։ Եղել է նաև երգեցողության ուսուցչուհի և հիմնադրել «Միրիամ Լիսետե կրթաթոշակը»։
Կարիերա
Միրիամ Լայսետը ծնվել է 1885 թվականին Անգլիայի Չեշիր կոմսության Օվեր գյուղում։ Վաղ մանկությունն անցկացրել է տարբեր վայրերում՝ Հոնկոնգ և Սինգապուր, քանի որ հայրը «Blue Star Shipping Line» ընկերության նավապետ էր ։
Երգել սովորել է Լանկաշիր կոմսության Լիթամ քաղաքի Լոութեր քոլեջում։ Նրան առաջինը նկատել է Նելլի Մելբան ու խորհուրդ տվել մեկնել Փարիզ՝ ուսումը շարունակելու իր ուսուցչուհու՝ Մաթիլդա Մարքեզիի մոտ։ Կատարելագործվել է նաև իր՝ Մելբայի, Յան Ռեշկեի, իսկ Միլանում՝ Վինչենցո Սաբատինիի մոտ ։ Դեբյուտը կատարել է Հռոմում 1911 թվականի նոյեմբերի 7-ին Միրիամ Լիսետե անունով՝ կատարելով «Մադամ Բատերֆլայ» օպերայի գլխավոր դերը ։
Որպես Միրիամ Լիսետե Լոնդոնում հանդես է եկել 1912 թվականին Քեննինգթոնյան թատրոնում։ Նույն տարում ամուսնացել է օպերային երգիչ Ջորջ Էդուարդ Վեբստեր Ռոբինսոնի հետ։ 1913 թվականի հունիսի 16-ին ծնվել է նրանց միակ երեխան՝ Մորիս Ռոբինսոնը ։ 1915 թվականի մայիսին սըր Թոմաս Բիչեմը նրան առաջին անգամ լսել է «Տրավիատա» օպերայում ու անմիջապես հրավիրել երգելու Տատյանայի դերերգը Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» օպերայում։ Նա դարձել է Բիչեմի սիրելի երգչուհին ու պարբերաբար հանդես եկել վերջինիս «Beecham Opera Company» ընկերության հետ ։
Դեկտեմբերի 28-ին հանդես է եկել Լիզա Լեհմանի «Everyman» օպերայի պրեմիերայի ժամանակ, այնուհետև՝ Ժակ Օֆենբախի «Հոֆմանի հեքիաթները» օպերայից Անտոնինայի ու «Կախարդական սրինգը» օպերայից Պամինայի դերերգերով։ 1916 թվականի հոկտեմբերի 14-ին երգել է Մանչեստերում՝ ռուսական ու ֆրանսիական երաժշտության համերգներին ։
Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում երգել է 1919 -1929 թվականներին ։ 1922 թվականին միացել է Բրիտանական ազգային օպերային ընկերությանը, իսկ նույն տարում ավելի ուշ՝ ամուսնալուծվել։ 1929 թվականին Աստրա Դեզմոնդի հետ երգել է Ֆրեդերիկ Դիլիուսի «A Mass of Life» օպերայում։
1931 թվականի սեպտեմբերի 19-ին նրա որդի Մորիսը մահացել է ստրեպտոկոկային վարակից, երբ ընդամենը 18 տարեկան էր։ Մայրը շարունակել է երգել՝ հանդես գալով Ռիխարդ Շտրաուսի «Վարդի ասպետը» օպերայից Մարշալինի դերերգով, իսկ 1935 թվականին հանդես է եկել Պաուլ Հինդեմիթի «Կարդիլյակ» օպերայի բրիտանական պրեմիերային։ 1944 թվականին, համարյա 60 տարեկան հասակում Միջին Արևելքում հանդես է եկել բրիտանական զորաջոկատների առջև ։
Հանգստի անցնելուց հետո զբաղվել է դասվանդելով։ Վախճանվել է 83 տարեկան հասակում՝ 1969 թվականի օգոստոսի 11-ին Անգլիայի Ռեդինգ քաղաքի «Royal Berks» հիվանդանոցում ։ Նրա ունեցվածքի մեծ մասն օգտագործվել է «Միրիամ Լիսետե կրթաթոշակ»-ի հիմնադրման համար, որը հնարավորություն է տալիս դրան արժանացածներին կրթություն ստանալ Ֆրանսիայի ցանկացած վայրում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆրանսիական երաժշտության մեկնաբանման վրա ։
Ձայնագրություններ
Լիսետեի ձայնագրությունների մեջ մտնում են՝ «Ֆաուստ» օպերան ամբողջությամբ, կարևոր հատվածներ իռլանդացի կոմպոզիտոր Ուիլյամ Վինսենտ Ուոլասի «Մարիտանա» օպերայից , Սանտուցցայի դերերգը «Գեղջկական ասպետություն» օպերայից և Նեդդան «Պայացներ» օպերայից ։ Նախապատրաստվել է ամբողջական դիսկոգրաֆիա ։
Նրա ձայնագրություններին մասնակցել են տարբեր երաժիշտներ ու դիրիժորներ ։
Գլխավոր դերեր
Միրիամ Լիսետեի կատարած գլխավոր դերերն էին՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1885 ծնունդներ Կատեգորիա:1969 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի օպերային երգչուհիներ
Արկետ ան Վալ
Արկետ ան Վալ (Arquettes-en-Val), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 125 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 18 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 59 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 45-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 45 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 40 անձ (25 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 14 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Կազիմիր I
Կազիմիր I Վերականգնող, իշխան 1034 թվականից։ Պյաստների դինաստիայից։ Վարել է լեհական հողերի միավորման քաղաքականություն։ Կիևյան Ռուսիայի դաշնակցությամբ վերադարձրել է Մազովիան (1047 թ.), 1054 թվականին՝ ձեռք բերել Սիլեզիան։ Նպաստել է լեհ եկեղեցական հիերարխիայի ինքնուրույնության (անկախ գերմանականից) ամրապնդմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհաստանի թագավորներ
Տիգրան Նալբանդյան (երգիչ)
Տիգրան Հովհաննեսի Նալբանդյան, հայ օպերային երգիչ, (քնարական տենոր), մանկավարժ։
Կենսագրություն
1890-1996 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում` աշակերտել է Մակար Եկմալյանին, 1897-1998 թվականներին` Թիֆլիսի երաժշտական ուսումնարանում, 1898-1906 թվականներին` Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում։ 1907-1908 թվականներին կատարելագործվել է Միլանում։
Համերգներով հանդես է եկել Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում։
Երգացանկում՝ եվրոպացի, ռուս և հայ կոմպոզիտորների ռոմանսներ, հայկական ժողովրդական և աշուղական երգեր։
1913-1918 թվականներին՝ Թիֆլիսում, 1918-1921 թվականներին` Աստրախանում և Արմավիրում կազմակերպել և ղեկավարել է ժողովրդական կոնսերվատորիաներ։ 1922 թվականից դասավանդել է Երևանի Երաժշտական ստուդիայում, 1926 թվականից՝ Բաքվի Հայարտան երաժշտական դպրոցում, հայկական դրամատիկական թատրոնին կից երաժշտական ստուդիայում, ֆիլհարմոնիայում, երաժշտական ուսումնարանում և կոնսերվատորիայում, 1949 թվականից՝ Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում (սաներից են Արթուր Այդինյանը, Հովհաննես Բադալյանը, Բելլա Դարբինյանը) ։
Հալիթ Աքչաթեփե
Հալիթ Աքչաթեփե (Halit Akçatepe, ), թուրք դերասան։ 2011 թվականին արժանացել է Անատոլիական միջազգային կինոփառատոնի մրցանակի։ Համարվում է թուրքական կինեմատոգրաֆիայի հեղինակավոր ներկայացուցիչներից մեկը։
Կենսագրություն
2011 թվականին Հալիթ Աքչաթեփեն արժանացել է «Ոսկե նարինջ» մրցանակի՝ թուրքական կինեմատոգրաֆիայում ունեցած մեծ ավանդի համար ։ Դարձել Ստամբուլի 31-րդ միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր մրցանակակիր ։
1963 թվականից 1981 թվականներին ամուսնացած է եղել Թյուլին Աքչաթեփեի հետ։ Նրանք ունեն դուստր։
Մահացել է 2017 թվականի մարտի 31-ին Ստամբուլի Բեշիկթաշ շրջանի մասնավոր կլինիկաներից մեկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված դերասաններ Կատեգորիա:Սկյուտարում ծնված անձինք Կատեգորիա:Անձինք Սկյուտարից
Բագրատ Ա Բագրատունի
Բագրատ Ա Բագրատունի, հայ իշխան 4-րդ դարում, Բագրատունիների դինաստիայի ներկայացուցիչ, Սմբատ Ա Բագրատունու որդին։
Բագրատ Ա-ն Սպերի իշխանն էր։ Տիրույթը ստացել էր որպես ժառանգություն հորից՝ ավատատիրական օրենքների համաձայն։ Ավատատիրությունը Հայաստանում հաստատվել էր Տրդատ Մեծի իշխանության տարիներին (287-330)։ Նա ժառանգել էր նաև հոր տիտղոսը՝ թագադիր ասպետությունը։ Այդ տիտղոսով նա ծառայել է Տիրան Բ (338-350) և Արշակ Բ (350-368) արքաներին։
Բագրատի որդիներից հայտնի էր Սմբատ Բ-ն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բագրատունիներ Կատեգորիա:Սպերի իշխաններ Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության թագադիր ասպետներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր
Պիացցա Բարբերինի
Պիացցա Բարբերինի (Piazza Barberini), ընդարձակ հրապարակ Հռոմի կենտրոնում՝ Կվիրինալ բլրի վրա։ 1625 թվականին այն անվանակոչվել է Բարբերինի՝ Վերածննդի դարաշրջանի արիստոկրատ ընտանիքներից մեկի անունով, որոնց ունեցվածքը՝ Պալացցո Բարբերինին, տեղակայված էր այդ տարածքում։
Արտաքին տեսքը
Հրապարակի կենտրոնում գտնվում է Տրիտոնի շատրվանը՝ : Այն կառուցվել է ճարտարապետ Լորենցո Բերնինիի կողմից 1642 թվականին Ուրբանոս 7-րդ Պապի պատվերով։ 1644 թվականին կառուցվում է ևս մեկը՝ «Մեղուների շատրվանը»։ Այն գտնվում է Բարբերինի հրապարակի անկյունում։ Շատրվանը իրենից ներկայացնում է մամարե մեծ խեցի և դրա վրա նստած երեք մեղուներ, որոնք համարվել են Բարբերինի ընտանիքի խորհրդանիշը։ Խեցու վրա փորագրված է լատիներեն ուղերձ՝ որտեղ ներկայացվում է, որ շատրվանը նախատեսված է քաղաքի հասարակության համար, ինչպես նաև՝ կենդանիների ծարավը հագեցնելու համար։ 1880 թվականին շատրվանը տեղափոխվեց և վերստին վերակառուցվեց 1917 թվականին Վիա Վենետո փողոցի սկզբնամասում։ Նրա որոշ մասեր պահուստի ընթացքում անհետացան և ձեռակերտը ոչ ճիշտ ձևով վերակերտվեց։ Բարբերինի հրապարակում է գտնվում նաև Բարբերինի պալատը։ Այն այժմ հնագույն մշակույթի ազգային պատկերասրահ է։ Պալատի կառուցումը սկսվել է 1627 թվականին ճարտարապետ Կառլո Մադերնայի կողմից, իսկ 1629 թվականին, երբ վերջինս մահացավ, այն շարունակվեց և ավարտվեց Լորենցո Բերնինիի կողմից (1633թ)։ Այժմ այնտեղ ներկայացվում են Վերածննդի դարաշրջանի բազմաթիվ կտավներ։ Պատկերասրահի մուտքը Չորս շատրվանների փողոցի կողմից է։
Ներկայումս
Այսօր հրապարակը հռոմեական երթևեկության բանուկ խաչմերուկ է։ Սկսած 1980 թվականից այստեղ է տեղակայվել Հռոմի մետրոպոլիտենի «Բարբերինի-Տրևի շատրվան» կայարանը։ 18-րդ դարում Բարբերինի հրապարակը սակավաթիվ բնակեցված տարածք էր։ Հռոմի պարսիսպների ու հրապարակի միջև ընկած հատվածը զբաղեցնում էին պալատներ. որոնցից ամենամեծը Լոդովիսի Վիլլան է։ 19-րդ դարի վերջերին պալատները փոխարինվեցին ժամանակակից թաղամասերով, և այսօր մշտական մեքենաների հոսք է նկատվում այս թաղամասերից դեպի քաղաքի կենտրոնը։ Վիա դել Տրիտոն նեղլիկ փողոցը, որը կապում է Բարբերինի հրապարակը Կոլլոնա հրապարակի հետ, ընդարձակվել է։ Սակայն այս փոփոխությունների արդյունքը բացասաբար չի ազդել Տրիտոնի շատրվանի և Բարբերինի հրապարակի վրա։
Աղբյուրներ
Piazza Barberini
http://www.romasegreta.it/trevi/piazza-barberini.html
Палаццо Барберини
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմի հրապարակներ
Բացբերան ձոր
Բացբերան, ձոր Հայկական լեռնաշխարհում, Չմշկածագի շրջակայքում։ Խոր ու զառիվեր կողերով ահռելի ձոր է, որի միջով հոսում է համանուն գետակը՝ Բացբերան ։
Ազիլիանո Վերչելեզե
Ազիլիանո Վերչելեզե (Asigliano Vercellese), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 26 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 1419 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0161։ Փոստային ինդեքս 13032 ։ Խտությունը՝ 55 մարդ/կմ²։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Վիկտորը։ Տոնը նշվում է մայիսի երկրորդ կիրակի օրը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դիագրամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Քաֆուրիյաթ (ալ-Մութանաբբիի)
Քաֆուրիյաթ (كافوريات), խոշորագույն արաբ բանաստեղծ ալ-Մութանաբբիի պոեզիայի 4 շրջաններից մեկը։
Սիրիայից հետո Եգիպտոսը դառնում է ալ-Մութանաբբիի հաջորդ հանգրվանը։ Երկիրը տիրած Իխշիների դինաստիայի ներկայացուցիչ Աբու ալ-Միսկ Քաֆուրի անունով նրա գործունեության երրորդ փուլը անվանվում է «Քաֆուրիյաթ»։ Ի տարբերություն Սայֆիյաթի եգիպտական բանաստեղծությունները իրենցից ոչ միայն ձոներ են ներկայացնում, այլև վիրավորանքներեն՝ ուղղված հովանավորին, հուսախաբություն դեռևս ոչ վաղ անցյալի վերաբերյալ, զղջում, վիրավորված ինքնասիրության զգացում այն մտքից, որ ստիպված է գովերգել սևամորթին։ Այս ամենը արտահայտված է այս շրջանի ստեղծագործությունների մեջ։ Քաֆուրի գովերգումը նրա համար շատ բարդ գործ էր ոչ միայն իր հոգեկան վիճակի պատճառով, այլև առաջինի ծագման, գործունեության պատճառով, քանզի ոչ առաջինը ոչ երկրորդը, աչ նույնիսկ նրա արտաքինը գովեստի արժանի չէին և նա ռազմական գործի գիտելիքներով և սխրանքներով առանձնապես չէր փայլում։ Այսպիսով բանաստեղծական ռեսուրսները շատ սահմանփակ էին և նա ստիպված էր գովերգել միայն հովանավորի առատաձեռնությունը։ Ալ-Մութանաբբիի բանաստեղծական տաղանդը օգնում էր իրեն գտնել կերպարներ, որ գովերգի չսիրած հովանավորին, սակայն, իմանալով թե ինչքան տհաճ էր Քաֆուրի համար ցանկացած ակնարկ իր արտաքինի վերաբերյալ, ալ-Մութանաբբին ամեն անգամ հաճոյախոսում էր նրան, հիշեցնում նրան իր մաշկի գույնը և ֆիզիկական թերությունները։ Նա գնալով ավելի ու ավելի էր գիտակցում իր դիրքի նվաստությունը Քաֆուրի մոտ։ Նա սկսում էր մտածել Եգիպտոսից հեռանալու մասին։ Քաֆուրի ներկայությամբ նա մի կասիդա է արտասանում, որտեղ անկեղծորեն հայտնում է Եգիպտոսը և իր տիրոջը լքելու մասին։ Քաֆուրը խմելու սովորություն չուներ և մեծ ուշադրություն չէր դարձնում սիրային արկածներին, այդ պատճառով նրա դիվանում քիչ են գինու և սիրո մասին աստեղծագործությունները։ Ինչպես սովորական քաղաքացի՝ նա համեատաբար անտարբեր էր կրոնի հանդեպ, հազվադեպ էր աղոթում, երբեք Ղուրան չէր կարդում։ Նա միշտ գտնվում էր հույսերի և երազանքների իշխանության տակ, որոնցից հեշտոեն անցնում էր հիասթափության և անգամ հուսահատության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբական գրականություն Կատեգորիա:Ալ-Մութանաբբի
Դրախտի Տերերը
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան հեռուստասերիալներ
Շավարիխա
Շավարիխա (Шавириха), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը մոտ 24 կմ։ Թափվում է Մեծ Խապիցա գետի ձախ ափին՝ 59 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ռինկոնադա (դեպարտամենտ)
Ռինկոնադա (Departamento de Rinconada), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Ժուժույ պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 6407 կմ²։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 2488 մարդ՝ 2001 թվականի 2298-ի փոխարեն, որը կազմում է 8,3 % աճ ։ Բնակչության խտությունը՝ 0,388 մարդ/կմ²։ Վարչական կենտրոնը Ռինկոնադան է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
«Թղթե տունը» հեռուստասերիալի կերպարների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Նեթֆլիքսի «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում հայտնված դերասանների և կերպարների ցանկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Թղթե տունը» հեռուստասերիալի կերպարներ
Թամար Ցիցիշվիլի
Թամար Իոսիֆի Ցիցիշվիլի (თამარ ციციშვილი, ), կինոյի և թատրոնի վրացի խորհրդային դերասանուհի։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1981)։
Կենսագրություն
Թամար Ցիցիշվիլին ծնվել է 1908 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Օդեսայում։ 1929 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է թանգարանում։ Հայտնի արվեստագետ, պատմության ու վանքերի արձանագրությունների վերաբերյալ բազմաթիվ գրքերի հեղինակ Ռենե Շմերլինգի հետ շրջել է Վրաստանի տարբեր գավառներում, պատճենել եկեղեցիների որմնանկարներ։
1950-1959 թվականներին Թամար Ցիցիշվիլին խաղացել է Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան թատրոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ
Յակով Բաշ
Կենսագրություն
Յակով Բաշը ծնվել է 1908 թվականին Խերսոնի մարզի Մելովո գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Հեղափոխությունից հետո ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ, թղթակցել է թերթերի։ Աշխատել է Ղրիմի և Խերսոնի մարզի խրճիթ-ընթերցարաններում։
1928-1932 թվականներին աշխատել է Դնեպրոգէսի շինարարությունում որպես հյուսն, այնուհետև՝ աշխղեկ։ 1931 թվականին թղթակցել է «Դնեպրոշինի պրոլետար» բազմատիրաժ թերթին։
Հայրենական պատերազմի տարիներին պատասխանատու աշխատանք է կատարել պարտիզանական շարժման Կենտրոնական շտաբում։ Պատերազմից հետո եղել է «Ռադյանսկի պիսմեննիկ» հրատարակչության տնօրեն, Ուկրաինայի գրողների միության վարչության պատասխանատու քարտուղար։ Հետպատերազմյա շրջանում բնակվել է Խարկովի «Слово» տանը ։
Մահը
Մահացել է Կիևում, 1986 թվականին։ Թաղված է Բայկովո գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Առաջին պատմվածքը տպագրվել է 1930 թվականին «Օգոնյոկ» հանդեսում։ Պատմվածքների, ակնարկների, վեպերի ու պիեսների հեղինակ է։ Նրա նշանավոր վեպերից են՝ «Սլավուտիի ափերին» (1941), «Հույս» (1960) և ստեղծագործությունների երկհատորյակը (1968, 1975)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դրամատուրգներ
Վախթանգ Գորգասալի արձան (Թբիլիսի)
Վախթանգ Գորգասալի արձան, վրաց թագավոր, քաղաքական գործիչ, ռազմական առաջնորդ Վախթանգ Գորգասալի հիշատակին նվիրված ձիարձան Թբիլիսիի Մետեխի ժայռի վրա, Քուրի ձախ ափին։
Պատմություն
Վախթանգ Գորգասալի հուշարձանը գտնվում է Թբիլիսիի պատմական կենտրոնում։ Այն համարվում է կարևոր մշակութային և ճարտարապետական արժեք։ Մեծ և անգնահատելի է Վախթանգ թագավորի ներդրումը Վրաստանի պատմության մեջ։ Մետեթի եկեղեցու բլրի վրա քարե պատվանդանին 1970 թվականին կանգնեցվել է Վախթանգ թագավորի ձիարձանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի արձաններ
Ադուդիյաթ (ալ-Մութանաբբի)
Ադուդիյաթ (عضديات‎‎), խոշորագույն արաբ բանաստեղծ ալ-Մութանաբբիի պոեզիայի 4 շրջաններից մեկը։
Ալ-Մութանաբբիի կյանքի վերջին տարիներն անց են կացել Իրանի Շիրազ քաղաքում՝ Բուի կառավարիչ Ադուդ ադ-Դաուլայի պալատում։ Այստեղ նա ապրել է 5 տարի՝ 960-965 թվականները։ Այս շրջանի բանաստեղծությունները իրենց տոնով ակնհայտորեն տարբերվում են նախորդ շրջանի հանդիսավոր կասիդա-ներբողներից։ Ալ-Մութանաբբին սկսում է հասկանալ ոչ միայն այն, թե որքան անիրականանալի են նրա փառասիրական հավակնությունները, այլ նաև կյանքի փորձը դարձնում է նրան իմաստուն և նա հասկանում է կյանքի հաջողությունների հետևից հասնելու ողջ անցողիկությունն ու ունայնությունը։ Եթե նախորդ շրջաններում նրա մոտ բնության նկարագրությունները ձևական բնույթ ունեին, ապա հիմա կենտրանական են դառնում։ Շիրազի ճոխ տեսքը նրա մոտ առաջացնում է հիշողություններ և նա իր կասիդաներում անդրադառնում է դրանց նկարագրություններին։
Շիրազյան շրջանում ժանրային ընտրանին ընդլայնվում է, նա սկսում հորինել տարբեր բովանդակությամբ բանաստեղծություններ։ Նրա պոեզիան լիովին բավարարում է միջնադարյան արաբական ճաշակի պահանջներին։ Չնայած ավանդական ժանրերին հավատարիմ մնալու, նա կարողացավ հաղթահարել կանոնի կտրուկ պահանջները։ Նրա կասիդա-ներբողների բովանդակությունը դարձան ժամանակակիցների կյանքը, իր ժամանակի քաղաքական և ռազմական իրադարձությունները։ Նա փորձում էր դուրս գալ ավանդական նորմերի շրջանակներից և, չնայած հասնում է բավականին համեստ հաջողությունների, այնուամենայնիվ նրա ստեղծագործական տենդենցը վկայում է դասական արվեստի փոփոխության մասին։ Կասիդա-ներբողներում նա փորձում է ինչ-որ նոր բան մտցնել՝ մեկ կրճատում էր նախաբանը, մեկ ընդհանրապես հանում։ Մեկ եռամաս կասիդան դարձնում երկմաս՝ թողնելով նասիբ և մադհ։ Նա անիմաստ էր համարում մադհի նախաբանի մեջ քնարական մասի անհրաժեշտությունը։ Շիրազյան շրջանում նրա թախիծը ավելի է խորանում օտարության մեջ գտնվելու պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբական գրականություն Կատեգորիա:Ալ-Մութանաբբի
Æon
Æon (ճապ.՝イオン株式会社), ճապոնական ընկերություն, որը Æon Group հոլդինգի մի մասն է։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Տիբայում ։ Հիմնադրվել է 1758 թվականին։ Ներկա անվանումը ստացել է 1989 թվականին ։ Æon -ը մեծ ասիական առևտրական ընկերություն է։ Ներառում է 129 ստորաբաժանում։