cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Առնո Քամինգա
Առնո Քամինգա (Arno Kamminga, ), հոլանդացի լողորդ (բրաս), Եվրոպայի առաջնության բազմակի մեդալակիր, Եվրոպայի չեմպիոն 25 մետրանոց լողավազանում։ 2020 թվականի Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր ։
Կենսագրություն
4×50 մ համալիր լողի խառը փոխանցալողում նվաճել է Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը 2017 թվականին Կոպենհագենում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում ։
2019 թվականի դեկտեմբերին կայացած Եվրոպայի առաջնությունում հաղթել է 25 մետրանոց լողավազանում։ Չեմպիոն է դարձել բրասի երկու մրցատարածություններում՝ 200 և 100 մետր։ 50 մետր հեռավորության վրա նվաճել է բրոնզե մեդալ, իսկ համակցված խառը փոխանցումալողում նրա թիմը եղել է երկրորդը ։
2021 թվականի մայիսին կայացած Եվրոպայի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում, 100 մետր մրցատարածությունում հոլանդացի մարզիկը նվաճել է արծաթե մեդալ՝ ցույց տալով 58,10 վայրկյան ժամանակ։ 200 մետր մրցատարածությունում Առնոն կրկին դարձել է երկրորդը՝ լողալով 2:07,35 րոպեում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հոլանդացի լողորդներ
Վլադիսլավ Օլեարչիկ
Վլադիսլավ Ռոբերտ Օլեարչիկ (Władysław Robert Olearczyk, ), լեհ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1898 թվականի հունիսի 8-ին Պշեմիսլայում։ Լվովի «Պոգոն» ֆուտբոլային ակումբի կազմում խաղացել է 1921-1929 թվականներին։ Խաղացել է պաշտպանի դիրքում։ Չորս անգամ դարձել է ֆուտբոլի Լեհաստանի չեմպիոն ։ Ակումբի կազմում խաղացել է 70 խաղ՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ։
Մահացել է 1970 թվականի փետրվարի 21-ին՝ կյանքի 72-րդ տարում Ցեշինում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ
Բարֆլյոր
Բարֆլյոր (Barfleur), ֆրանսիական նավահանգստային բնակավայր Լա Մանշի ափին, Կոնտանտեն թերակղզում, երկրի մայրաքաղաք Փարիզից 280, Կան քաղաքից՝ 85 կիլոմետր հեռավորության վրա ։ Վարչականորեն մտնում է Նորմանդիա երկրամասի Մանշ դեպարտամենտի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 0,6 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2011 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 643 ։
Պատմություն
Միջին դարերում Բարֆլյորում գործել են Նորմանդական դքսության ամենակարևոր նավահանգիստն ու նավաշինարանը։ Բնակավայրն ունեցել է շուրջ ինը հազար բնակիչ։ Հիմնականում այստեղից են նավարկել դեպի Անգլիա ։ Վիլհելմ I Նվաճողը 1066 թվականին հենց Բարֆլյորից է իր զորքով մեկնել Անգլիա և սկսել նվաճողական պատերազմը ։ 1120 гթվականին էլ Բարֆլյորի նավահանգստի մատույցներում՝ այդ նավահանգստից մոտավորապես մեկ մղոն հեռավորության վրա, խորտակվել է «Ճերմակ նավ»-ը, որի տախտակամածին էր գտնվում անգլիական թագի ժառանգորդն իր շքախմբով։ Այդ իրադարձությամբ Անգլիայում սկիզբ է դրվել քաղաքացիական պատերազմի ժամանակաշրջանին, որը հայտնի է Անարխիա անվանումով։ [2]1692 թվականի մայիսի 19(29)-ին Բարֆլյորի ափամերձ ջրերում ծովային խոշոր ճակատամարտ է տեղի ունեցել Ֆրանսիայի, Անգլիայի ու Նիդերլանդների նավատորմերի միջև։
Ռաստորգուևների-Խարիտոնովների առանձնատուն
Ռաստորգուևների-Խարիտոնովների առանձնատուն (Усадьба Расторгуевых - Харитоновых), Եկատերինբուրգի ամենաարժեքավոր ճարտարապետական առանձնատուն-հուշահամալիրներից մեկը, որն ընդգրկված է դաշնային նշանակության հուշարձանների ցանկի մեջ, գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Կարլ Լիբկնեխտի փողոցում, Վոզնեսենսկի լեռան վրա։
Պատմություն
Սկսվել է կառուցվել Վոզնեսենսկու եկեղեցու հետ միաժամանակ 1794-1795 թվականներին և ավարտվել է 1824 թվականին։ Շինարարությանը մասնակցել է ճարտարապետ Միխայիլ Մալախովը, իսկ նախագծի հեղինակը սկզբնապես եղել է Տոմմազո Ադամինին (1764-1828 թթ.), որը Ռուսաստան է եկել 1796 թվականին և աշխատել Ջ. Կվարենգի ղեկավարությամբ։ 19-րդ դարի կեսերին առանձնատանը կից հիմնվում է այգի։
Սկզբում հողատարածքը գտնվում էր նահանգային քարտուղար Ս. Ա. Իսակովի տրամադրության ներքո։ 1794 թվականին նա ձեռնամուխ եղավ քարե տան շինարարությանը, բայց  1795 թվականին մահացավ։ Վաճառական Լև Իվանովիչ Ռաստորգուևը «անշարժ գույքը» գնում է Ս. Ա. Իսակովի այրուց (գնման կայքագիրը 18 դեկտեմբերի 1798 թ.): 1814 թվականին Ռաստորգուևը կառուցում է երկու տուն, այդ թվում մեկ երկհարկանի կողաշենք և ջերմոց։ 1820 թվականին առանձնատանը կից Վոզնեսենսկայա փողոցի վրա կառուցվեց ևս երկու կողաշենք բակի կողմից։
1823 թվականին առանձնատունն անցավ Ռաստորգուևի փեսային Պ. Յա. Խարիտոնովին և սկսեց արագորեն ընդլայնվել, Խարիտոնովը գնեց հարակից 9 հեկտար տարածքը և հիմնեց «անգլիական այգի» պուրակային շինություններով։ Այլ տվյալներով 1808 թվականին ամայի տարածությունն ավելացվեց Ռաստորգուևների առանձնատան տարածքին։ 1824 թվականից հետո կողաշենքերը միացվեցին  մեկ հարկանի անցումներով։ 1936 թվականին կատարվեցին ճակատային մասի զարդանախշումները։ Լեգենդներ են պտտվում առանձնատան նկուղային հարկերի  և տարբեր ուղղություններով ձգվող ստորերկրյա ցանցի մասին, որտեղ տանջում էին գործարանների ապստամբ բանվորներին։ Աշխատողների հետ դաժան վերաբերմունքի համար 1837 թվականին Խարիտոնովին Կայսեր հրամանով աքսորում են Կեկսհոլմ, առանձնատունը դատարկվում է, այնուհետև առանձին սենյակներ վարձակալությամբ են տրամադրվում որպես բնակարան կամ գրասենյակ։ Հեղափոխության տարիներին այստեղ էին տեղակայված Կարմիր գվարդիայի ջոկատը և Ուրալ-Սիբիրյան կոմունիստական համալսարանը։ 1917 թվականի նոյեմբեր դեկտեմբերին պալատի շենքում անցկացվեցին Ուրալի Սոցիալիստական երիտասարդական բանվորական միության մարզային համագումարների նիստերը, որի պատվին էլ պալատի դիմացի հրապարակը կոչվում է Կոմերիտմիության անունով։
1924 թվականին այգու տարածքում պալատի մուտքի դիմաց փլուզում տեղի ունեցավ և թունել բացվեց։ 1960-ական թվականներին լճակի մաքրման ժամանակ 20 մետր երկարությամբ անցք բացվեց ափի մոտ գտնվող լանջի հյուսիս արևմտյան ուղղությամբ։ Այս իրադարձությունները հաստատեցին առանձնատան տակ գտնվող  ստորգետնյա անցումների մասին լեգենդները։
1935-1937 թվականներին շենքը կապիտալ վերանորոգվեց և հատկացվեց Պիոներների ու դպրոցականների պալատին (ներկայումս՝ Մանկական և պատանեկան ստեղծագործության պալատ)։ 2000 թվականի ամռանն առանձնատունը փորձեցին տրամադրել Ուրալյան դաշնային շրջանում ՌԴ նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ Պյոտր Լատիշևին (նախագահ Պուտինը 2000 թվականի հուլիսի 28-ին համապատասխան հրամանագիր ստորագրեց), սակայն հանրության ճնշման ներքո (առաջին հերթին ստեղծագործական պալատի ծնողական կոմիտեի), առանձնատունը չտրամադրվեց ։ Փոխարենը նախագահի ներկայացուցիչների համար առանձին պալատ կառուցվեց։
Ժամանակակից դրություն
2002 թվականին Իպատևսկու տունը և շրջակա կառույցները քանդելուց հետո ամայի տարածքի կողմից առանձնատունն անմխիթար տեսք ուներ, իսկ համալիրը գտնվում էր անբավարար վիճակում ։ Կարլ Լիբկնեխտի փողոցի կողմից երևացող ճակատային մասը 2009 թվականի Շանհայի գագաթնաժողովի հետ կապված թարմացվեց, սակայն բակային մասի ճակատը և շենքի ներսակողմը գտնվում էին վթարային վիճակում ։ Դատախազության և մարզային մշակույթի նախարարության ստուգումներով բացահայտվեցին առանձնատան շենքի շահագործման կանոնների բազմաթիվ խախտումներ ։ 2013 թվականի ապրիլին գլխավոր դատախազի տեղակալ Յուրի Պոնոմարյովի կողմից հսկողության տակ վերցվեց Ուրալյան դաշնային շրջանի պատմության և մշակույթի հուշարձանների կառավարման և օգտագործման մասնաճյուղի տնօրեն Դմիտրի Մակարովի գործունեությունը, որի պատասխանատվության ներքո էր գտնվում առանձնատունը ։ Առանձնատան տարածքում արդեն մի քանի տարի է ինչ իրականացվում է աղյուսե շենքի անօրինական շինարարություն անմիջապես պատմական շինության մերձակայքում։
Նկարագիր
Առանձնատունը 19-րդ դարի առաջին երրորդին բնորոշ կլասիցիզմի ոճի քաղաքային առանձնատների տիպիկ օրինակ է։ Նրա կառուցվածքն ասիմետրիկ է գլխավոր տան անկյունային դիրքը քաղաքի փողոցի կողմից նրան հանդիսավոր տեսք է տալիս։ Առանձնատանը կից այգին գտնվում է տան ետնամասում, ունի արհեստական լճակ և կղզյակ գմբեթավոր շենքով։ Հիմնական ճեմուղիները ձգվում են երեք ուղղություններով, որոնց կենտրոնում գտնվում է գմբեթավոր շենքը։ Այգու ստորին մասում գտնվող փիճիները և լորենիները 200 տարեկանից ավելի տարիք ունեն և համարվում են քաղաքի ամենահին ծառերը։ Առանձնատանը հարում է Խարիտոնովսկի այգին, որը համարվում է Եկատերինբուրգի ամենամեծ զբոսայգիներից մեկը։
Լեգենդներ
Առանձնատան մասին կան բազմաթիվ լեգենդներ։ Առանձնատան ներքնահարկում Ռաստորգուևը կազմակերպել է աղոթարաններ հին հավատացյալների համար, որոնց այդ ժամանակ արգելված էր իրականացնել ժամերգություն։ Նա գաղտնի պատկանում էր նրանց խմբին, տանը գաղտնի պահում էր հնադավանական գրքեր և սրբապատկերներ։ Երեկոյան տասնյակ աղանդավորականներ այցելում էին Ռաստորգուևի տուն, որպեսզի այնտեղ իրականացնեն ժամերգություն։ Եթե տանը մոտենում էին օտար մարդիկ, ապա վաճառականը նախազգուշացնում էր իր հյուրերին, և նրանք հեռանում էին ներքնահարկից գաղտնի ելքով։ Ուրալցի գրող Կ. Վ. Բոգոլյուբովի վարկածի համաձայն՝ նախնական նախագծի հեղինակը հայտնաբերվել է Տոբոլսկի աքսորավայրում։ Ռաստորգուևը խոստանում է կազմակերպել նրա վաղաժամկետ ազատումը աշխատանքներն ավարտելուց հետո, սակայն խոստումը չի կարողանում կատարել, բանտարկյալը նորից փակվում է Տոբոլսկում և ինքնասպանություն գործում։ Այս հանգամանքը Ռաստորգուևի ժառանգների կարծիքով դառնում է բազմաթիվ դժբախտությունների պատճառ։ Ժողովրդի մոտ կարծիք էր տարածված, որ Ռաստորգուևի աղջիկը անպատասխան սիրո պատճառով խեղդվել է այգու լճակում։ Իրականում դա սխալ կարծիք է։ Ռաստորգուևի երկու աղջիկներն էլ երկար են ապրել իրենց ամուսինների Կեկսհոլմ աքսորվելուց հետո։ Սակայն այս լեգենդն այնքան գեղեցիկ էր, որ այն երկար ժամանակ մնացել է ժողովրդի հիշողության մեջ։ Լայն տարածում է գտել նաև Ռաստորգուևների առանձնատան ստորգետնյա անցուղիների վերաբերյալ լեգենդները։ Ասում են, որ նրանցից մեկը տանում է զբոսայգու լճակ, մյուսը՝ դեպի գինու մառան։ Սակայն 1930 թվականին դրանք փակվեցին և մշտապես անհասանելի դարձան ժողովրդի համար։
Գեղարվեստական գրականության մեջ
Առանձնատան մասին գրել են Դմիտրի Մամին-Սիբիրյակը («Պրիվալովյան միլիոնները» վեպում), Ալեքսեյ Տոլստոյը («Խարիտոնովյան ոսկին» պատմվածքում) և այլն։
Նիկոլա Կոև
Նիկոլա Կոև Նիկոլով (Никола Коев Николов, ), հայտնի որպես Մամին Կոլյու (Мамин Колю, Մամայի Կոլյու, Kolyu՝ Nikola-ի կարճ ձևը), Օսմանյան կայսրության իշխանությունից Մակեդոնիայի և Թրակիայի ազատագրման համար պայքարող ներքին Մակեդոնա-ադրիանոպոլիսյան հեղափոխական կազմակերպության (IMARO) բուլղարացի հեղափոխական։
Կենսագրություն
Մամին Կոլյուն ծնվել է 1880 թվականի մարտի 20-ին Հասկովոյում (հետագայում՝ Արևելյան Ռումելիայի մի մաս), նա հեղափոխական Տանե Նիկոլովի ավագ եղբոր որդին էր։ Նախնական դպրոցն ավարտելուց հետո նա զորակոչվել է Բուլղարիայի բանակի 10-րդ Ռոդոպեյան հակաօդային պաշտպանության զորամաս և ծառայել է 1901 թվականի հունվարից մինչև 1902 թվականի նոյեմբերը։ Նա միացել է IMARO-ի շարքերին որպես զինվոր, այնուհետև իրեն հեռացնելուց հետո մեկնել է Սոֆիա՝ դառնալով ջոկատի (cheta) անդամ և պայքարելով Մակեդոնիայի համար։ 1903 թվականին նա Մակեդոնիա էր մտել Իվան Նաումով Ալյաբակայի հրամանատարությամբ ։
1903 թվականին Իլինդենյան ապստամբության ժամանակ նա Կրուշևոյում կրակի է տվել օսմանյան ժանդարմերիայի զորանոցները Կոստա Հրիստով Պոպետոյի հետ միասին։ Քանի որ ապստամբությունը պարտություն կրեց, Կոլյուն վերադարձավ Բուլղարիա։ 1904 թվականին նա Ալաբակայի հետ Սոֆիայում հարձակվել է Թուրքիայի հյուպատոսի կառքի վրա՝, վիրավորելով հյուպատոսի թիկնապահին և ստիպելով բուլղարական կառավարությանը դատապարտել նրանց։ Վեց ամիս անց նրանք անաղմուկ ազատ են արձակվել առանց համաներման և նրանց հրամայել են հեռու մնալ կառավարության ճանապարհից։ Ազատվելուց հետո անմիջապես տեղափոխվել է Մակեդոնիա և շարունակել է որպես հեղափոխական Կոստա Պոպետոյի, Իվան Նոմանովի, Ապոստոլ Պետկովի և Իչկո Գյուպչևի ղեկավարությամբ։ Այդ ժամանակվա անկարգությունների ընթացքում նա միացավ Հրիստո Չեռնոպեևի՝ Ստամբուլից Սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ին գահընկեց անող և Սալոնիկի տեղափոխող խմբին ։
1924 թվականին Մամին Կոլյուն դուրս է եկել իր հեղափոխական գործունեությունից և աշխատել Ասենովգրադում որպես ջրաղացպան Տանե Նիկոլովի հետ միասին մինչև 1945 թվականը։ 1949 թվականից մինչև մահը, 1961 թվականի հուլիսի 30-ը, նա ապրել է Հասկովոյում։ Վառ անձնավորություն Մամին Կոլյուն Մակեդոնիայի և Թրակիայի բնակչության սիրելին. ֆիլմը դարձել է Մակեդոնիայի և Թրակիայի ժողովրդի սիրված ֆիլմը. նրա մասին ժողովրդական երգեր են հնչում Կոսովոյի Գորայից արևմուտք (Գորայի երգեր) դեպի Սև ծովում գտնվող Դոբրուջա, դեպի արևելք (Դոբրուջայի երգեր) ։
Շլայսհայմի պալատ
Շլայսհայմի պալատ (Schloss Schleißheim), բարոկկո դարաշրջանի պալատա-պուրակային անսամբլ Մյունխենի մերձակայքում, որը ծառայում էր որպես բավարյան Վիտելսբախներից մեկի կեցավայր։
Պատմություն
Շլայսհայմյան կալվածքը հիմնել է դուքս Վիլհելմ 5-րդը՝ (1548-1626) 1594 թվականին։ Ի սկզբանե այն պարզապես կալվածք էր՝ այլ ուրիշ տնտեսական շենքերով և ոչ մեծ եկեղեցով։ 1616 թվականին կալվածքն անցնում է նրա որդի կուրֆյուրստ Մաքսիմիլիան 1-ինի տիրապետմանը։ 1617 թվականն դուքս Մաքսիմիլիանը դաստակերտը վերակառուցում է պալատի, որի նախագիծը 1616-1623 թվականներին մշակում է ճարտարապետ Հենրիխ Շյոն Ավագը։
Պալատի զարգացման նոր գլուխն սկզիբ է առնում Մաքսիմիլիան 2-րդ Էմանուելի տիրակալության ժամանակ։ Այդ ժամանակահատվածում կառուցվում է Լյուստհայմ պալատը, որը վենետիկյան ոգով գերմանական տուն-«խաղատան» օրինակ է։
1700 թվականից հետո կառուցված մոնումենտալ նոր պալատը «փոքր վերսալների» բնորոշ օրինակ է՝ կառուցված գերմանական տիրակալների կողմից 18-րդ դարում։ Առաստաղների նկարազարդումները, ծեփաքանդակները և կահույքը այդ ժամանակների շքեղության և փառահեղության օրինակ է։ Հին պալատի մեծ մասը ավերվել է Համաշխարհային երկրորդ պատերազմի տարիներին, բայց հետագայում վերականգնվել է։
Պատկերասրահ
Պալատում ցուցադրված են բարոկկո ժամանակաշրջանի նկարներ, որոնք պատկանում են նկարների Բավարիական պետական հավաքածուին։ Պատկերասրահը կազմված է ֆլամանդացի նկարիչներ Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի և Անտոնիս վան Դեյք, իտալացիներ Գվիդո Ռենիի, Լուկի Ջորդանոյի, Գվերչինոյի, Կառլո Սարանչենոյի Ալեսանդրո Տուրչայի, Կառլո Դոլչիի և Պյետրո դա Կորտոնայի, գերմանացիներ Իոահիմ Զանդրարտի, Իոհան Հենրիխ Շենֆելդի, Իոհան Կարլ Լոտայի և իսպանական նկարիչներ Ալոնսո Կանո և Խոսե դե Ռիբերի ստեղծագործություններից։
Զբոսայգի
Մեծ զբոսայգին Գերմանիայի ոչ շատ պահպանված բարոկկոյի այգիներից մեկն է։ Ջրանցքներով և պուրակներով զբոսայգին հատակագծել է Էնրիկո Ձուկալին, իսկ մեծ ծաղկանոցը և ջրվեժները՝ Անդրե Լեոտրայի աշակերտ Դոմինիկ Ջիրարդը։
Պալատն ու զբոսայգին հետին պլան են ծառայել կինեմատոգրաֆի պատմության մեջ հայտնի երկու ֆիլմերի՝ «Անցած տարի Մարիենբադում»-ի և «Փառքի ուղիներ»-ի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մյունխենի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Գերմանիայի զբոսայգիներ
Գագրա Թբիլիսի (ֆուտբոլային ակումբ)
«Գագրա» Ֆուտբոլային Ակումբը մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես է գալիս Թբիլիսիում։
Պատմություն
«Գագրա» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 2004 թվականին, Թբիլիսի քաղաքում։
Ներկա կազմ
Օգոստոսի 1, 2009
Արտաքին հղումներ
Գագրա
Երեք մետաղադրամ ցայտաղբյուրի մեջ
«Երեք մետաղադրամ ցայտաղբյուրի մեջ», 1954 թվականին ռեժիսոր Ժան Նեգուլեսկոյի նկարահանած ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգություն, որտեղ գլխավոր դերերը կատարում են Քլիֆթոն Վեբը, Դորոթի ՄաքԳուայրը, Ջին Պիտերը, Լուի Ժուրդանը, Մեջի ՄաքՆամարան, ինչպես նաև Ռոսսանո Բրացցին։ Սցենարի հեղինակը Ջոն Պաթրիկն է, ֆիլմը Հռոմում աշխատող երեք կանանց մասին է, ովքեր երազում էին գտնել իրենց սերը հավերժական քաղաքում ։
Ֆիլմի մեջ հնչող երգը, որը կատարել է Ֆրենկ Սինատրան, շարունակում է մնալ հարատևության չափանիշ։ Սցենարի հեղինակ Ջոն Պաթրիկը այն վերցրել է Ջոն Հ․ Սեքոնդարիի «Մետաղադրամ ցայտաղբյուրի մեջ» վեպից։ Նկարահանվել է Իտալիայում։
1955 թվականին Օսկարի 27-րդ մրցանակաբաշխությանը ֆիլմն արժանացել է երկու մրցանակի՝ «Լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար» և «Օսկար լավագույն երգի համար» և ներկայացվել է «Օսկար լավագույն ֆիլմի համար» մրցանակի ։
Սյուժե
Ամերիկացի երիտասարդ քարտուղարուհի Մարիա Ուիլիամսը (Մեջի ՄաքՆամարա) ժամանում է Հռոմ, որտեղ նրան դիմավորում է Անիտա Հաթչայնսը (Ջին Պիտեր), այն կինը, որին նա փոխարինելու է «United States Distribution Agency» ընկերությունում։
Անիտան Մարիային տանում է գործակալություն և նրան ծանոթացնում Ջորջիո Բիայնչիյի հետ (Ռոսսանո Բրացցի), թարգմանիչ, որի հետ նա աշխատում է։ Մարիան զգում է, որ Անիտան և Ջորջիոն համակրում են իրար, չնայած Անիտան ասում էր որ գործակալությունում արգելում են ամերիկացի և իտալացի աշխատակիցներին ընկերություն անել։ Ավելի ուշ, երեկոյան հավաքույթների ժամանակ Մարիան հմայում է գեղեցիկ արքայզն Դինո դի Քեսսիյին (Լուի Ժուրդան), չնայած նրան, Ֆրենսիսը և Անիտան նախազգուշացրել էին որ հռչակավորը կնամոլ է։ Նրա ընկերուհիներին անվանում էին «Վենետիկի աղջիկներ» այն բանիից հետո, երբ նա նրանց տանում էր Վենետիկ՝ ռոմանտիկ ժամադրությունների համար։ Դինոն հմայում է Մարիային՝ ասելով որ անտեսի իր լսածը։
Հաջորդ առավոտյան Ջորջիոն Անիտային տանում է իր զարմիկի մեքենայով։ Քաղաքից դուրս գալով նրանց նկատում է նրա ղեկավարը՝ Բուրգոյնը (Հովարդ Սբ․ Ջոն)։ Ջորջիոյի ընտանեկան ագարակում նա պատմում է Անիտային, որ ցանկանում է իրավաբան դառնալ՝ չնայած իր աղքատությանը։ Անիտան այնուհետև բարձրանում է բեռնատարի մեջ և համարյա սպանվում, երբ այն բլրից գլորվում է ներքև։ Երբ Ջորջիոն փրկում է նրան, շնչակտուր զույգը, տրվելով գայթակղությանը, համբուրվում է։ Միևնույն ժամանակ, երբ նա վերադառնում է բնակարան, Դինոն զանգում է Մարիային և խնդրում որ ուղեկցի նրան Վենետիկ։ Մարիան ցանկանում էր տեսնել Վենետիկը, սակայն չէր ցանկանում կորցնել Դինոյի հանդեպ հարգանքը, Մարիան պայմանավորվում է Ֆրենսիսի հետ, որ այնպես անեն՝ որ Դինոն չհիասթափվի։
Երկուշաբթի օրը գործակալությունում Բուրգոյնը հարցնում է Մարիային Ջորջիոյի հետ Անիտայի հանգստյան օրերի մասին և չնայած նա շարունակում էր պնդել, որ Անիտան ոչ մի վատ բան չի արել, Բուրգոյնը ենթադրում է, որ Անիտան սիրահարված է Ջորջիոյին։ Հաջորդ օրը նա աշխատանքից ազատում է Ջորջիոյին։ Երբ Անիտան պարզում է, որ Մարիային մեղադրում են վստահությունը չարաշահելու մեջ, պնդում է որ դուրս գա իր բնակարանից։ Նա այցելում է Ջորջիոյին՝ անհանգստանալով, որ հնարավոր է, նա կորցրել է իրավաբան դառնալու հնարավորությունը։ Ջորջիոն չի ափսոսում։
Միևնույն ժամանակ Մարիան սկսում է մտերմանալ Դինոյի հետ։ Նա ուսումնասիրում է Դինոյի սիրած ժամանակակից արվեստը, սիրած ուտելիքն ու գինին և ձևացնում է թե սովորում է պիկոլո (իր սիրելի երաժշտական գործիքը)։ Մարիան նույնիսկ ստում է իր ծագման մասին՝ Դինոյին ասելով, որ երեք քառորդով իտալացի է։ Տեսնելով թե որքան ընդհանուր բան ունի Մարիայի հետ՝ Դինոն նրան ծանոթացնում է իր մայրիկի՝ Պրինցիպեսսայի հետ, ով տալիս է իր հավանությունը։ Ավելի ուշ Դինոն խոստովանում է, որ Մարիան միակ աղջիկն է՝ ում երբևէ լիովին վստահել է։ Անհանգստանալով խաբված լինելու համար, Մարիան խոստովանում է իր խորամանկության մասին և Դինոյին ցույց տալիս իր հետաքրքությունները թվարկող նոթատետրը։ Նա զայրացած աղջկան ուղեկցում է տուն։
Ֆրենսիսը հանդիպում է Անիտայի հետ, ով խոստովանում է, որ նա և Ջորջիոն սիրահարված են, բայց չեն ամուսնանում քանի որ նա չափազանց աղքատ է։ Ֆրենսիսը վերադառնում է տուն՝ մխիթարելու մեղավոր Մարիային, ով ցանկանում էր հեռանալ Հռոմից, քանի որ Դինոն ընդունելության օրվանից չի կապվել իր հետ։ Ֆրենսիսը պատմում է, որ գոհ է՝ որ այլևս երիտասարդ չէ և ենթակա չէ սիրավեպերի։ Հաջորդ օրը Ֆրենսիսը Շադվելին հայտարարում է, որ վերադառնում է Միացյալ Նահանգներ՝ բացատրելով, որ չի ցանկանում մահանալ, որպես օտար երկրում ապրող աղախին։ Շադվելը չգիտեր, որ Ֆրենսիսը սիրում է իրեն 14 տարեկանից, նրան առաջարկում էր ամուսնություն` հիմնված փոխադարձ հարգաքի վրա։ Ցանկանալով լինել նրա կողքին Ֆրենսիսը ընդունում է։
Հաջորդ օրը Շադվելն իմանում է, որ ինքը հիվանդ է և մեկ տարուց քիչ է ապրելու, քանի դեռ չի մեկնել Ամերիկա բուժվելու։ Շադվելը վերադառնում է իր վիլլան և սառնորեն հրաժարվում Ֆրենսիսի հետ նշանդրեքից։ Շադվելի հեռանալուց հետո Ֆրենսիսը իր բժշկից իմանում է ճշմարտությունը Շադվելի վիճակի մասին, այնուհետև նրա հետևից գնում է սրճարան, այնտեղ հանդիպում է և խմում՝ միաժամանակ պնդում է, որ պետք է բուժում իրականացնել։ Լրիվ հարբած Ֆրենսիսը գնում է մոտակա ցայտաղբյուր և լացում է իր կյանքի համար։ Դրանից հետո, երբ Շադվելը նրան բերում է վիլլա և ներս տանում, նա գնում է Դինո դի Քեսսիյի պալատ։ Շադվելը Դինոյին ասում է, որ մեկնում է Միացյալ Նահանգներ, որտեղ ամուսնանալու է Ֆրենսիսի հետ։ Նա օգտագործում է հակադարձ հոգեբանություն՝ Դինոյին հասկացնելու, որ Մարիան սիրում է իրեն։
Դրանից հետո, երբ Անիտան և Մարիան պատրաստ էին մեկնելու, Ֆրենսիսը զանգում է և խնդրում հանդիպել Տրևի շատրվանում։ Երբ նրանք գնում են, Մարիան և Անիտան հիասթափվում են՝ տեսնելով որ շատրվանները դատարկվել էին մաքրելու համար։ Երբ նրանց միանում է Ֆրենսիսը, ջուրը նորից հոսում է և կանայք հիանում են ցայտաղբյուրի գեղեցկությամբ։ Դինոն և Ջորջիոն ժամանում են և գրկախառնվում իենց ընկերուհիների հետ, Ֆրենսիսը հանդիպում է Շադվելին և նրանք ուրախ հիանում են շատրվաններով, ինչը բոլորին ապացուցում է, որ բոլորը հաջողակ են։
Քննադատական արձագանք
Ֆիլմը ստացել է ընդհանուր դրական գնահատական, հատկապես իր գույների և իտալական բնապատկերների լայնէկրան պատկերումների համար։ «Նյու Յորք Թայմս» թերթում հրապարակած իր ակնարկում Բոսլի Քրոութերը գրել է. «Երեք մետաղադրամ ցայտաղբյուրի մեջ ֆիլմը մի այնպիսի ֆիլմ է, որտեղ տեղանքը զբաղեցնում է առաջին տեղը։ Սակայն, նրա սյուժեի անհեթեթությունը լավ համադրված է բնապատկերների հետ»։ Քրոութերն ընդգծել է ֆիլմի տեսողական գրավչության ազդեցությունն իր ժամանակի հանդիսատեսի վրա։
Variety թերթի ակնարկում նշվում է, որ ֆիլմում առկա է «հուզմունք, հումոր, ռոմանտիկայի հարուստ չափաբաժին և համարյա անհավատալի պատկերազարդ գրավչություն» ։
Rotten Tomatoes կայքում 2019 թվականի տվյալներով ֆիլմն ունեցել է 60% դրական վարկանիշ որը հիմնված է եղել 10 ակնարկների ուսումնասիրության վրա ։
Մրցանակներ և պարգևներ
Ֆիլմը Ամերիկայի կինոարվեսիտի ինստիտուտի կողմից ընդգրկվել է հետևյալ ցուցակներում․
Վերափոխումներ
Լույս են տեսել նույն վեպի հիման վրա ստեղծված ևս երեք ֆիլմ։ Առաջինը 1964 թվականի «Հաճույք փնտրողները» երաժշտական ֆիլմն է, որում նկարահանվել են Էնն Մարգարետը, Քերոլ Լինլին և Պամելա Թիֆինը և նաև ռեժիսոր Ժան Նեգուլսկոն։ Երկրորդը 1966 թվականին 20th Century Fox ընկերության կինոնկարը՝ որպես չվաճառված հեռուստասերիալի ղեկավար։ Ֆիլմի ռեժիսորը Հոլ Կանտերն էր, գրել են Կանտերը և Մելլվիլ Շերեսլոնը, և նկարահանվել են Սինթիա Պեպպերը, Իվոն Քրեյգը և Ջոաննա Մուրը։ Հեռուստատեսային ֆիլմը վերջապես ցուցադրվեց 1970 թվականին։ Տիտղոսային երգը երգեց Սերգիո Ֆրենչին։ Երրորդը 1990 թվականի «Մետաղադրամները ցայտաղբյուրի մեջ» հեռուստատեսային ֆիլմն է, որում նկարահանվում է Լոնի Անդերսոնը։
«Երեք մեաղադրամները ցայտաղբյուրի մեջ» ֆիլմը նաև ոգեշնչեց 2010 թվականի «Մի անգամ Հռոմում» ֆիլմին, որը պատմում է մի կնոջ մասին, որը Հռոմում սիրային ցայտաղբյուրից մետաղադրամներ է վերցնում և անցանկալի սեր է գտնում։ Ֆիլմում նկարահանվել են Քրիստեն Բելը և Ջոշ Դյուամելը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1954 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ
Սամոլակո
Սամոլակո  (Samolaco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2834 մարդ, խտությունը կազմում է 63 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 45 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 23027, հեռախոսային կոդ՝ 0343։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի կարող է նշանակել՝
Մյուրիշեն
Մյուրիշեն, գյուղական համայնք Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 34 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 24 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Գյուղը գտնվում է Արցախի Հանրապետության հարավարևելյան հատվածում՝ Մարտունու շրջանում՝ նախկին Վարանդա գավառում։ Բնակավայրը տեղաբախշված է Բովուրխանի լեռնազանգվածից դեպի արևելք ձգվող լեռնաճյուղի արևելահայաց թևերին։ Ընդհանուր առմամբ գյուղը շրջափակված է Պուղուս ղլեն քերծ, Կարմիր քերծ, Ախնավ, Քարեգ, Օռած թումբ, Մաչի մաննը, Դերին կալ սարերով և անտառապատ բլուրներով։ Բնակավայրի դիմաց գտնվում է Մաթեգ լեռը, որի վրա կա նաև սրբավայր ։
Համայնքը լեռնային է, ունի 1066,6 հա տարածք, որից 669,47 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 344,79 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 8 աղբյուրներ` «Քյահրիզ», «Պլլա ջուր», «Ղաթ», «Օխնը», «Ռուսեն», «Կարմիր Վերդի», «Խուդուն» և «Ծլլոկ»։
Առկա են իսլանդական շպատի հանքային պաշարներ։
Պատմություն
Ծննդով Մյուրիշենցի, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ Վլադիկ Հակոբյանը եկել էր այն եզրակացությանը, որ գյուղը գոյություն ունի 12-13-րդ դարերից։ Դրա վկայությունն է նաև Մյուրիշենի մոտ պահպանված Ծռած թումբ ամրոցի մնացորդները, հին գերեզմանոցի 12-16-րդ դարերի մահարձանները։ Ըստ ավանդության՝ բնակավայրը սկզբում գտնվում էր Աղվաշ կոչված տեղամասում։ 17-րդ դարի վերջերին և 18-րդ դարի սկզբներին բնակիչները որոշում են տեղափոխվել ավելի հարմարավետ վայր և իրենց գյուղի հարևանությամբ հիմնում Մյուրիշենը ։
Աղվաշ հնավայրում պահպանվում են խաչքարեր,տների պատերի հետքերը։
1869 թվականին կառուցվել է Սբ․ Էջմիածին եկեղեցին։
18-րդ դարի վերջերին Մյուրիշեն, Կաղարծի, Հադրութ և Շոշ բնակավայրերից որոշ ընտանիքներ տեղափոխվել են Շամախու գավառ և Մադրաս գյուղի հարևանությամբ հիմնել Մյուրիշեն գյուղը։ 1905-1906 թվականները հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ Մյուրիշենը ճակատային գծում էր հայտնվել։ Հարևան Ավդալ և Գյուլափլու թուրքաբնակ գյուղերից ավազակախմբերը հարձակումներ էին գործում Մյուրիշեն և Ավդուռ հայկական գյուղերի վրա։ Հայ ինքնապաշտպաններին հաջողվում է հետ մղել այդ հարձակումները։ Վիճակը ավելի ծանրացավ 1918 թվականին, երբ ավազակախմբերին միացավ թուրքական կանոնավոր զորքը։ Արցախի կառավարության և տեղի ինքնապաշտպանական ջոկատներին հաջողվել է կանխել արհավիրքը։ Խորհրդային տարիներին Մյուրիշենը ներառված էր ԼՂԻՄ Մարտունու շրջանի վարչական կազմում ։
1930 թվականին գյուղում կազմակերպվել է կոլտնտեսություն։ Խոշորացման տարիներին՝ 1950-ական թվականներին, կազմակերպվել էր Մյուրիշենի և Ավդուռի միացյալ կոլտնտեսություն։ 1988 թվականին այն նորից առանձնացվել է։ 1998 թվականին հողերի սեփականաշնորհումից հետո ստեղծվել են անհատական տնտեսություններ։ Տարբեր տարիների Մյուրիշենի կոլտնտեսությունը ղեկավարել են Արշակ Հակոբյանը,Շահեն Հարությունյանը,Պողոս Պետրոսյանը,Վարդան Թովմասյանը,Ավագ Ավագյանը,Ռշտուն Առաքելյանը,Սլավիկ Պողոսյանը,Ռուբեն Գրիգորյանը,Գրիշա Մեժլումյանը,Բորիկ Մեժլումյանը ։
Հայրենական մեծ պատերազմին Մյուրիշենից մասնակցել է 156 մարդ,որոնցից զոհվել է 82-ը։ Նրանց հիշատակին գյուղում հուշարձան է կառուցվվել։
Արցախյան ազատագրական պատերազմի հաղթանակի կերտման գործում իր ներդրումն է ունեցել նաև Մյուրիշենի հայությունը։ 1989-1990 թվականներին գյուղում կազմակերպվել է կամավորական ջոկատ։ Մարտական գործողություններին մասնակցել է 40 հոգի։ 6 ազատամարտիկներ զոհվել են։ ԱՀ Մարտական Խաչ 2-րդ աստիճանի շքանշանի հետմահու արժանացել է Արկադի Զաքարյանը։
Ծննդով և ծագումով Մյուրիշենից են ԱՀ Գերագույն Խորհրդի Ազգային ժողով առաջին գումարման քարտուղար,պատմական գիտությունների թեկնածու,դոցենտ Վլադիկ Հակոբյանը, Ուկրաինայի հանրապետության ներքին գործերի նախարար Արսեն Ավակովը, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Միքայել Առաքելյանը ։
Բնակչություն
2015 թվականին Մյուրիշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 160 մարդ, կա 39 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1869 թ.), գերեզմանոց (15-17-րդ դարեր), ջրաղաց (19-րդ դար), գերեզմանոց (XV-XVII դդ.), Ծռած թումբ ամրոց բնակատեղին (10-12-րդ դարեր), հաշվառված է 11 հուշարձան։
Գյուղի աղբյուրներն են՝ Պլլաճուր, Ծլլոկ, Կարմիր, Վերդուն, Խուդոն, Ռուսեն, Կտավ, Օխնը, Կարապետի, Մալա, Ռուսեն, Ղաթ։ Մյուրիշենի հանդամասներն են՝ Սոնեն բաղ, Էրկան արտ, Ախնավ, Աղվաշ, Ճեխեն ծոր, Անձուղ արտ, Պառավ արտ, Արջեն պռակ, Քարեգ, Խուդոն չորքակ, Բադուն գյոլ, Մոշին ակն, Բուդաղա վեղ, Ղուզոն կյումեր, Գունե կյումեր, Ղզարա բաղ ։
Հասարարակական կառույցներ
2016 թվականին Մյուրիշենցի բարերար Արմեն Սարգսյանի միջոցներով հիմնովին վերակառուցվել է Մյուրիշենի հուշակոթողը և կառուցվել նորը, որը նվիրված է ինչպես Հայրենական, այնպես էլ Արցախյան պատերազմում զոհվածների հիշատակին ։ 1873 թվականին Մյուրիշենում բացվել էր եկեղեցական-ծխական դպրոց։ Ուսուցիչն էր Արշակ Տեր-Հայրապետյանը։ 1896 թվականին դպրոցը փակվել և վերաբացվել է 1906 թվականի սեպտեմբերին։ Դպրոցի ուսուցիչներն էին Լևոն Զաքարյանը և Ավետիս Գասպարյանը։ Դպրոցը պահվում էր բաքվաբնակ մյուրիշենցիների և ինչ-որ չափով աշակերտների ուսման վարձով ։
1928 թվականին Մյուրիշենում բացվել է տարրական դպրոց։ 1936-1937 ուսումնական տարում այն յոթնամյայի,իսկ 1964-1965 ուսումնական տարվանից՝ ութամյայի կարգավիճակ էր ստացել։ 1947-1948 ուսումնական տարում դպրոցում սովորում էր 132 աշակերտ։ 1980-ական թվականներին Մյուրիշենի դպրոցում սովորում էր առավելագույնը 42 աշակերտ, 2018-2019 ուսումնական տարում՝ 15 աշակերտ։ Կրթօջախը հիմնական դպրոցի կարգավիճակ ունի ։
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում էին 12 աշակերտներ ։
Նովայա Բասան
Նովայա Բասան (Нова Басань), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Նովայա Բասան գյուղում բնակվում էր 3 271 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2604,03 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1450 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հետախույզը (վեպ)
Հետախույզը, կամ Օնտարիոյի ափերին (The Pathfinder, or The Inland Sea) — Ամերիկացի գրող Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպերի Հյուսիսային Ամերիկայի գաղութացման մասին պատմող գրքերի ցանկի թվով երրորդ գիրքը, որը գրվել է 1840 թվականին։
Ընդհանուր նկարագիր
Գրքում տեղ գտած իրադարձությունները տեղի են ունեցել 1759 թվականին Հյուսիսային Ամերիկայում, ֆրանկ-հնդկական պատերազմների ժամանակ։ Կապիտան Չարլզ Կեպն օգնում էիր երիտասարդ Զարմուհուն՝ Մեյբլին, Նյու-Յորքից հասնել Օնտարիո լճի ափեր, որտեղ ծառայում էնրա հայրը՝ սերժանտ Դունհեմը։ Ճանապարհի արկածներով լի վերջին մի քանի մղոնին նրանց օգնում են դելավարների ցեղի բարեկամ Նատտի (Նատանիել) Բամպոն, ով նախկինում Ամերիկայի համար մղվող պատերազմում անգլիական բանակի սկաուտներից էր, նրա ընկեր հնդկացի Չինգաչգուկը՝ մոհիկան ցեղից և պատանի Ջասպեր Ուեսթորնը։
Պատերազմներ
Հետագայում գիրքը պատմում է Մեծ լճերի մոտ հուրոնների դեմ մղվող պատերազմների, նախկինում հավատարիմ զինվորների դավաճանության, հերոսներից ոմանց վախճանի և Մեյբլի մասնակցությամբ առաջացած սիրային եռանկյունու մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1840 վեպեր Կատեգորիա:Պատմական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Օժոգինո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Օժոգինո (Ожогино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Փոխանցում (մեքենա)
Փոխանցում մեքենաներում, մեխանիզմ, որը ծառայում է անընդհատ պտտական շարժման փոխանցման համար։ Փոխանցման օգնությամբ կատարվում է արագության փոքրացում  տարբեր հաղորդակներում, արագության աստիճանական կամ ոչ աստիճանական կարգավորում, շարժման ուղղության փոփոխություն, մեկ շարժիչով մի քանի մեխանիզմների գործարկում։ Փոխանցման հիմնական բնութագրերն են․ փոխանցվող մոմենտը, անկյունային արագությունը, փոխանցման հարաբերությունը, օգտակար գործողության գործակիցը։ Տարբերում են մեխանիկական, հիդրավլիկական, պնեմատիկ և էլեկտրական փոխանցումներ։ Մեխանիկական փոխանցումները, որոնք հիմնված են կառչման և շփման օգտագործման վրա, տարածում են ստացել հաստատուն և փոփոխվող փոխանցման հարաբերությամբ փոքր ու միջին հզորության փոխանցումների տուփերում, ինչպես նաե հաստոցների, ավտոմոբիլների, տրակտորների վարիատորներում։ Հիդրավլիկական և էլեկտրական փոխանցումները, որոնք թույլ են տալիս փոխանցել մեծ հզորություններ և ունեն ավտոմատ կարգավորման հարմար համակարգ, կիրառվում են մեքենաշինության տարբեր բնագավառներում, հատկապես ծանր տրանսպորտային մեքենաների հաղորդակներում։
Ստրելեցկոե (գյուղ, Բելգորոդի շրջան)
Ստրելեցկոե (Стрелецкое), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Բելգորոդի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6620 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Բելգորոդի շրջանի բնակավայրեր
Վիլյանդի (Էստոնիայի շրջան)
Վիլյանդի շրջան (Viljandi vald), շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում։ Շրջանը տարածվում է Վիլյանդի քաղաքի շուրջ, սակայն չի ներառում այն։
Վիլյանդի շրջանը ստեղծվել է միավորելով 4 շրջաններ՝ Պաիստու, Պեռստի, Սաառեպեեդի և Վիիռացի։ Միավորումը տեղի է ունեցել 2013 թվականի հոկտեմբերի 20-ի ընտրություններից հետո ։
1939-ից 1950 թվականները շրջանը գոյություն է ունեցել այլ սահմաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Ալմանդին (Դիարբեքիրի գավառ)
Ալմանդին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում է Ֆարկին գյուղաքաղաքից 24-25 կմ հարավ՝ Բաթմանսու գետի ձախ ափին։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 100 տուն բնակիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շամշարա
Շամշարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Ջեզիրեի գավառակում ։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի աջ ափին, Ջեզիրե քաղաքից 15 կմ հարավ-արևելք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մսնմա
Մսնմա, գյուղական համայնք Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 33 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքը լեռնային է, ունի 736,0 հա տարածք, որից 368,13 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 342,41 հա անտառային հողեր։ Մսնմա համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Վարանդա գետի վտակը։
Բնակչություն
Մսնմա համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 100 մարդ, կա 23 տնտեսություն։ Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (19-րդ դար), Շոշկավանք (17-րդ դար)։
Առաջին վերաբնակների հուշարձան
Առաջին վերաբնակների հուշարձան (Памятник первым переселенцам), քանդակագործական հորինվածք Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզի Սովետսկ քաղաքում։ Գտնվում է քաղաքի կայարանամերձ հրապարակում։ 1943 թվականի «ՏԵ-7336» շոգեքարշի մոտ կանգնած են երեք բրոնզե քանդակներ։ Սա Կալինինգրադի մարզի միակ հուշարձան է` նվիրված 1945-1950-ական թվականներին պատերազմից ավերված տարածաշրջանի տնտեսությունը վերականգնելու համար ժամանած առաջին վերաբնակներին։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2015 թվականին։
Նկարագրություն
Հուշարձանը բաղկացած է 963 կգ ընդհանուր քաշով երեք բրոնզե պատկերաքանդակներից. Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցած ավագ լեյտենանտ, նրա կինը և նրանց փոքրիկ որդին։ Նրանց հետևում իրերով պայուսակ է։ Սպայի կրծքին երեք պարգևներ են` «Արիության մեդալ», «Մարտական ծառայություն մեդալ» և «Քյոնիգսբերգի գրավում» մեդալ։ Լեյտենանտի և նրա տիկնոջ քանդակները ստատիկ են, նրանց դեմքերն արտահայտում են անհանգստություն և կասկածանք, իսկ ահա երեխան շարժման մեջ է, ձգտում է առաջին քայլերն անել նոր երկրում, որը վիճակված է դառնալու նրա երկրորդ Հայրենիքը։
Հուշարձանի հեղինակն է կալինինգրադցի քանդակագործ, Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ Անդրեյ Շևցովը։ Քանդակները ձուլվել են Գուրևսկի արհեստանոցում։
Հուշարձանը կառուցելու համար միջոցները` 1,5 միլիոն ռուբլի, հատկացվել են մարզային գանձարանից։ Արձանախմբի բացումը տեղի է ունեցել 2015 թվականի մայիսի 1-ին։
(6954) Պոտյոմկին
(6954) Պոտյոմկին (Potemkin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,183392 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8821 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4846 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1178,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305497 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,14° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օլջիատե Մոլգորա
Օլջիատե Մոլգորա (Olgiate Molgora), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5755 մարդ, խտությունը կազմում է 822 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 7 կմ² Փոստային ինդեքս 23887։ Հեռախոսային կոդ՝ 039։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գևորգ Ապտուլլահ
Գևորգ Ապտուլլահ, հայ լուսանկարիչ-արվեստագետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է նախնական կրթությունը, ապա սովորել Վենետիկի Մուրադ-Ռաֆայելյան վարժարանում։ 1858 թվականին ավարտելով ուսման ընթացքը, վերադարձել է Կ. Պոլիս, նվիրվել լուսանկարչական աշխատանքին, որը նոր-նոր էր մուտք գործում Թուրքիա։ Սերտորեն կապված է եղել հայ մշակութային կյանքին։ Աշխատակցել է պոլսահայ մամուլին։ 1874 թվականին նրա թարգմանությամբ հրատարակվել է գերմանացի արևելագետ Մորդմանի աշխատությունը բևեռագրերի մասին։ Անձնական ծանոթություն և գրավոր կապ է ունեցել ականավոր հայ արվեստագետների հետ, այդ թվում Պետրոս Ադամյանի, Հավհաննես Այվազովսկու և ուրիշների ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ Կատեգորիա:Մուրադ-Ռափայելյան վարժարանի սաներ
Օլա
Օլա (Ола), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մագադանի մարզի Օլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6215 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մագադանի մարզի Օլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ստրելիցի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Ստրելիցի (Стрелицы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Շապերոններ
Շապերոններ (անգլ․ chaperones), սպիտակուցների դաս, որոնց հիմնական ֆունկցիան սպիտակուցների երրորդային և չորրորդային կառուցվածքների վերականգնումն է, ինչպես նաև սպիտակուցային կոմպլեքսների գոյացումը և դիսոցումը։
«Մոլեկուլային շապերոն» տերմինը առաջին անգամ կիրառվել է 1978 թվականին Քեմբրիջի համալսարանի սաղմնաբանության պրոֆեսոր Ռոն Լասկեի աշխատանքում կորիզային սպիտակուց նուկլեոպլազմինը նկարագրելիս, որն ընդունակ է կանխել հիստոնային սպիտակուցների ագրեգացումը ԴՆԹ-ի հետ՝ նուկլեոսոմների առաջացման ժամանակ։ Շապերոններ կան բոլոր կենդանի օրգանիզմներում, և դրանց ազդեցության մեխանիզմը, սպիտակուցների հետ ոչ կովալենտ միացումը և «ճեղքումը» ԱԵՖ-ի հիդրոլիզի էներգիայի օգտագործմամբ նույնպես համընդհանուր է։
Գործառույթները
Բազմաթիվ շապերոններ ջերմային շոկի սպիտակուցներ են, այսինքն սպիտակուցներ, որոնց էքսպրեսիան սկսվում է ջերմաստիճանի աճին կամ այլ բջջային սթրեսներին ի պատասխան ։ Ջերմաստիճանը խիստ ազդում է սպիտակուցի տարածական կառուցվածքի առաջացման (ֆոլդինգի) վրա, իսկ որոշ շապերոններ մասնակցում են սպիտակուցների ոչ ճիշտ փաթեթավորման պատճառով առաջացած հնարավոր վտանգի վերացմանը։ Այլ շապերոններ մասնակցում են նոր սինթեզված սպիտակուցների ֆոլդինգի վրա այն պահին, երբ դրանք «դուրս են գալիս» ռիբոսոմներից։ Թեպետ այդ պահին սինթեզված սպիտակուցների մեծ մասը կարող են փաթեթավորվել նաև շապերոնների բացակայության պայմաններում, սակայն դրանց մի փոքր մասի համար շապերոնների ներկայությունը պարտադիր է։
Բացի այդ, շապերոն սպիտակուցն ունի բարձր վերականգնող գործառույթ, մասնավորապես՝ դրանք պայքարում են մաշկի ծերացման սկզբնապատճառների դեմ։ Առաջանալով մաշկի բջիջներում՝ շապերոնները նպաստում են սպիտակուցների կայուն չորրորդային կառուցվածքների ձևավորմանը։ Ջերմային շոկի սպիտակուցների հիման վրա արդեն ստեղծվում են շապերոններով քսուկների նոր տեսակներ, որոնք նպաստում են մաշկին ստանալ բացակայող սպիտակուցները, քանզի տարիքի հետ շապերոնների արտադրումը պակասում է։
Այլ շապերոններ մասնակցում են մեմբրանի միջով նյութերի տեղափոխմանը, օրինակ՝ էուկարիոտների միտոքոնդիրումներում և էնդոպլազմային ցանցում։
Դերը մարդու հիվանդություններում
Շարունակվում են հայտաբերվել շապերոնների նոր գործառույթներ, օրինակ՝ մասնակցությունը սպիտակուցների քայքայմանը, բակտերիալ ադգեզինի գործունեությանը և սպիտակուցների ագրեգացիայի հետ կապված հիվանդությունների առաջացմանը՝ մուկովիսցիդոզ և կուտակման լիզոսոմային հիվանդություն, ինչպես նաև նեյրոդեգրատիվ խանգարումներում, ինչպիսիք են Ալցհեյմերի, Հանթիգտոնի և Պարկինսոնյան հիվանդությունները ։
Օրգանիզմի գործունեության համար շապերոնների նորմալ աշխատանքի կարևորությունը կարելի է ցույց տալ ակնաբյուրեղի կազմի մեջ մտնող α-կրիստալինի օրինակով։ Այս սպիտակուցի մուտացիաները հանգեցնում են սպիտակուցների ագրեգացիայի հետևանքով ակնաբյուրեղի պղտորության առաջացմանը և որպես հետևանք՝ կատարակտի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպիտակուցներ Կատեգորիա:Սպիտակուցի կենսասինթեզ
Վասիլիսա Ստեպանովա
Վասիլիսա Անդրեևնա Ստեպանովա (Василиса Андреевна Степанова, ), ռուս թիավարուհի, որը հանդես է գալիս երկյակների և քառյակների մրցումներում։ Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, Եվրոպայի 2019 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1993 թվականին Տվերում և եղել է թիավար Անդրեյ Կոստիգովի սպորտային ընտանիքի երկրորդ երեխան։ Լողալ սկսել է մանկուց, բայց տասնհինգ տարեկանում որոշել է կենտրոնանալ թիավարության վրա։ Մարզուհու առաջին մարզիչը եղել է ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Սերգեևը։ 16 տարեկանում դարձել է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի անդամ։
2010 թվականին մարզուհու նոր մարզիչ է դարձել իր հայրը, որն այդ ժամանակ դարձել էր ԲԿՄԱ ակումբի մարզիչը։ 2014 թվականին հաղթել է աշխարհի երիտասարդական առաջնության քառյակների մրցավազքում։ Դասական թիավարության հետ միասին զբաղվել է նաև ափամերձ թիավարությամբ, այս մարզաձևում դարձելլ է աշխարհի չեմպիոն 2019 թվականին։
Նույն 2019 թվականին բրոնզե մեդալ է նվաճել Լյուցեռնում կայացած Եվրոպայի ութերորդ առաջնությունում։
2021 թվականի մայիսին շվեյցարական Լյուցեռն քաղաքում Ռուսաստանի թիմն իրավունք է ստացել մասնակցելու Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերին ։ Հուլիսի 29-ին Ելենա Օրյաբինսկայայի հետ զույգով Վասիլիսա Ստեպանովան նվաճել է Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալ (երկյակներ) ։
Անձնական կյանքի
2014 թվականին ամուսնացել է թիավար Վասիլի Ստեպանովի հետ և վերցրել ամուսնու ազգանունը։ Ապրում է Մոսկվայում ։
Ամազենո
Ամազենո  (Amaseno), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեյում։ Բնակչությունը կազմում է 4223 մարդ, խտություննը կազմում է 55 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 77 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3021։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 00775։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վելիկոալեկսանդրովկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)
Վելիկոալեկսանդրովկա (Великоолександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1873 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 656 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1578 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1873 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արթուր Հովհաննիսյան (մաթեմատիկոս)
Արթուր Հովհաննեսի Հովհաննիսյան, հայ մաթեմատիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1992)։
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են մասնակի ածանցյալներով հիպերբոլային տիպի հավասարումներին։ Համահեղինակ է սովորական դիֆերենցիալ և մաթեմատիկական ֆիզիկայի հավասարումների դասագրքերի և խնդրագրքի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Սեն Վիգոր լը Գրան
Սեն Վիգոր լը Գրան (Saint-Vigor-le-Grand), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2023 մարդ, բնակչության խտությունը` 208.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.69 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շամս
Շամս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի աջ ափին, Արևմտյան և Արևելյան Տիգրիս գետերի միախառնման վայրին մոտ, Մարդինի գավառի հյուսիսային սահմանի մոտ ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ակնալիճի եզդիական տաճար
Տաուսե Մալակի և յոթ հրեշտակների տաճար, որը հայտնի է նաև որպես Ակնալիճի եզդիական տաճար, եզդիական տաճար Հայաստանի Արմավիրի մարզի Ակնալիճ գյուղում։
Պատմություն
Տաճարը գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Ակնալիճ գյուղում։ Բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, որին ներկա էին բազմաթիվ եզդիներ, Հայաստանի պետական կառույցների ներկայացուցիչներ, համայն աշխարհի եզդիների հոգևոր առաջնորդ Միր Թասիմ Բեկը ։ Սեպտեմբերի 29-ը հոգևոր առաջնորդի կողմից հռչակվեց ուխտագնացության օր ։
Համաձայն Հայաստանում եզդիների հոգևոր առաջնորդի Հասան Հասանյանի Ակնալիճի տաճարը նախկին ԽՍՀՄ տարածքում առաջին եզդիական սրբատեղին է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի տաճարներ
Դիրեկտորիա
Տնօրենիա, Ֆրանսիական Հանրապետության 1795 թվականի նոյեմբերի 4-ից 1799 թվականի նոյեմբերի 10-ի կառավարությունը։ Բաղկացած էր 5 անդամներից՝ տնօրեններից, որոնք ընտրվում էին հինգհարյուրի խորհրդի և ավագների խորհրդի կողմից։ Ամեն տարի տնօրենիայի անդամներից մեկը վիճակահանությամբ դուրս էր գալիս, և նրա տեղը ընտրվում էր մեկ ուրիշը։ Տնօրենիան մեծ իշխանություն ուներ. նշանակում էր մինիստրների, կոմիսարների, դեսպանների և այլն։ Նրա ներքին քաղաքականությունը ուղղված էր հեղափոխական շարժման դեմ, իսկ արտաքինը ուներ զավթողական բնույթ։ Տնօրենիայի գոյությանը վերջ տրվեց Նապոլեոն Բոնապարտի Բրյումերի 18-ի պետական հեղաշրջմամբ ։
Միխայիլ Բոգին
Միխայիլ Սինաևիչ Բոգին, խորհրդային ռուս կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
1954-1956 թվականներին սովորել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։
1962 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի ռեժիսորական բաժինը (Լ. Կուլեշովի արվեստանոց)։
1975 թվականին արտագաղթել է ԽՍՀՄ-ից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Վասիլի Տատիշչևի և Վիլհելմ դե Գեննինի հուշարձան
Վասիլի Տատիշչևի և Վիլհելմ դե Գեննինի հուշարձան (Памятник Татищеву и де Геннину), ռուս պետական գործիչ, պատմաբան Վասիլի Տատիշչևին և ռուս ինժեներ Վիլհելմ դե Գեննինին նվիրված հուշարձան Եկատերինբուրգ քաղաքի Աշխատանքի հրապարակում։
Պատմություն
Քաղաքի հիմնադիրների հուշարձանը տեղադրվել է 1998 թվականի օգոստոսի 14-ին և համընկել է Եկատերինբուրգի 275-ամյակի հետ։ Հուշարձանի հեղինակն է մոսկվացի քանդակագործ Պ. Պ. Չուսովիտինը։ Հուշարձանը ձուլվել է բրոնզից «Ուրալմաշ» գործարանի ձուլարանում և հավաքվել է 19 մասից։ Հուշարձանի ներքևում կա գրառում՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի հուշարձաններ Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Իրավագիտակցություն
Իրավագիտակցություն Ժամանակակից աշխարհում անհատի` որպես սոցիալապես և քաղաքականապես ակտիվ անձի ձևավորման գործում կարևոր նշանակություն ունի իրավագիտակցությունը` հիմնված ազատական-ժողովրդավարական արժեհամակարգի վրա։ Միայն այս դեպքում է հնարավոր անհատի մոտ ձևավորել քաղաքական գործընթացներում դրսևորվող ինքնուրույն քաղաքական վարքագիծ։