cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիկոլայ Տարականով
Կենսագրություն
1941 թվականի ավարտել է Մոսկվայի քաղաքային մանկավարժական ինստիտուտը և 1958 թվականին Խորհրդային Միության արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1951 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Սելցո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Սելցո (Сельцо), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լևոն Աբրահամյան (նկարիչ)
Լևոն Գագիկի Աբրահամյան, հայ նկարիչ, պլաստիլինե տիկնիկների հեղինակ։
Ռուբեն Մանասերյան
Ռուբեն Լևոնի Մանասերյան, հայ պատմաբան, արևելագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր ,, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող ։ Աշխատությունները վերաբերում են հին Հայաստանի և մ.թ.ա. IV - մ.թ. IV դդ. Մերձավոր Արևելքում միջազգային հարաբերությունների պատմությանը ։
Լևոն Աբրահամյան (նկարիչ)
Կենսագրություն
1994 - 1996 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գրաֆիկայի բաժնում, 1996-2002 թվականներին` Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։ 2004 թվականից նկարիչների «Իմիջ» ասոցիացիայի անդամ է, 2006 թվականից՝ Համաշխարհային տիկնիկային միության անդամ, 2009 թվականից՝ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ 2018 թվականից՝ Հայաատանի նկարիչների միության փոխնախագահ ։
Ռուբեն Մանասերյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1956 թվականի մարտի 19-ին Լենինգրադում (այժմ՝ Սանկտ-Պետերբուրգ)։ 1973–1978 թթ., սովորել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում։ 1982–2017 թթ., Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտի, ապա՝ Արևելագիտության ինստիտուտի Հին Արևելքի բաժնի կրտսեր գիտաշխատող, գիտաշխատող, ավագ գիտաշխատող, առաջատար գիտաշխատող։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1998)։
Լևոն Աբրահամյան (նկարիչ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ‎
Ռուբեն Մանասերյան
Տիգրան Մեծի արտաքին քաղաքականության վերաբերյալ ներդրումը հայագիտության մեջ
Ռ.Լ. Մանասերյանն իր աշխատություններով, հատկապես Տիգրան Մեծի արտաքին քաղաքականության և ռազմաքաղաքական պայքարի վերաբերյալ իր հայտնի աշխատությամբ, որը երկու հրատարակություն է ունեցել, զգալի ներդրում է կատարել հայագիտության և, մասնավորապես, Տիգրան Մեծի արտաքին քաղաքականության և մղած պատերազմների վերաբերյալ։ Հայ պատմագիտության ներկայացուցիչները բարձր են գնահատել Մանասերյանի այդ աշխատությունը և ընդհանրապես, նրա ուսումնասիրությունները այդ ոլորտում։ Ստորև կներկայացվի հայ հնագետ, պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր Գևորգ Արտաշեսի Տիրացյանի կարծիքը, որը ներկայացվել է Հայաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի «Պատմաբանասիրական հանդեսում» և, դրանով իսկ, հավանության արժանացել հայ մասնագետների ամենաբարձր շրջանակների կողմից։ Ըստ բազմաթիվ հայ բարձրակարգ մասնագետների, այդ թվում՝ դոկտոր Գևորգ Տիրացյանի, Ռ. Լ. Մանասերյանի «Տիգրան Մեծ. Հայաստանի պայքարը Հռոմի և Պարթևստանի դեմ» աշխատությունը ներդրում Է ոչ միայն հայ ժողովրդի, այլև հելլենիստական ու հռոմեական Արևելքի պատմության ուսումնասիրության ասպարեզում։ Ընդ որում, մանագիտական շրջանակներում ցանկալի է համարվել, որ տվյալ աշխատությունը հրատարակվի նաև այլ լեզուներով, այդ թվում՝ ռուսերեն ։
Աշխատության կառուցվածք
Այս մեծարժեք աշխատությունը բաղկացած է ներածությունից, սկզբնաղբյուրների և ուսումնասիրությունների տեսությունից, վեց գլուխներից և վերջաբանից ։
Բարձրացված հիմնահարցեր
Տիգրան Մեծի Հայկական տերության՝ կայսրության պատմությունն ուսումնասիրելիս շատ կարևոր է որոշել Նրա արտաքին քաղաքական գլխավոր ակցիաների ժամանակագրական ստուգված հաջորդականությունը, Տիգրանի հելլենիստական տերության կազմավորման գործընթացը ու նրա հասարակական-տնտեսական հիմքերը, Տիգրանի օրոք Հայկական պետության խաղացած դերը հելլենիստական Արևելքի ճակատագրում։ Հենց այս հարցերն են, որ իրենց պատասխաններն են գտնում Մանասերյանի սույն աշխատության մեջ ։
Հայեցակարգ
Տիգրան Մեծի տերությունը պատմական թատերաբեմում հանդես եկավ այն ժամանակ, երբ Մերձավոր Արևելքում սկսեց որոշակիորեն ուրվագծվեք արևմուտքից ու արևելքից սպառնացող վտանգը՝ ի դեմս Հռոմեական լեգեոնների ու պարթևական հեծելազորի։ Երկու գերհզոր ուժերի՝ Հռոմի և Պարթևստանի առաջն առնելու միակ, առաջին ու վերջին փորձը կապված է Տիգրան Բ-ի տերության, Տիգրանի վարած արտաքին քաղաքականության հետ։ Այս հանգամանքը փայլուն կերպով ցույց է տրված աշխատության մեջ։ Համաձայն հեղինակի ելակետային տեսակետի, Տիգրանը դեռևս մ. թ. ա. 93 թ. իրեն խնդիր է դրել կանխել Մերձավոր Արևելքում Հռոմեական և պարթևական աշխարհակալությունների՝ Հայոց թագավորության անկախության համար վտանգավոր հաստատումը։ Այս նպատակը Տիգրանը փորձեց իրագործել հզոր տերության մեջ հելլենիստական Արևելքի իշխող դասակարգերը համախմբելու ճանապարհով ։
Հայ-հռոմեական մրցակցություն, հայ-պարթևական պատերազմ և հայ-պոնտական դաշինք
Աշխատության սկզբում խոսվում է Հռոմի էքսպանսիայի դեմ Կապադովկիայում 93—91 թթ. Տիգրանի վարած պայքարի և մ. թ. ա. 92 թ. հռոմեա֊պարթևական բանակցությունների մասին (էջ 31-58)։ Այստեղ համոզիչ կերպով քննված են Հռոմի առաջխաղացման հանգամանքների ու պոնտական տերության նպատակների հետ շաղկապվող այն դրդապատճառները, որոնք Տիգրանին ստիպեցին Ծոփքը միացնելուց հետո անցնել Եփրատը և միջամտել հարևան Կապադովկիայի գործերին։ Հայկական, պոնտական և հռոմեական դրածոների հերթափոխը լավ Է բացահայտում Կապադովկիայով շահագրգռված հարևանների մղումները։ Մ. թ. ա. 92 թ. Կապադովկիայում հայերի դեմ պրոպրետոր Սուլլայի տարած հաղթանակներին հաջորդեցին նրա հանդիպումները պարթևական տերության ներկայացուցիչների հետ Եփրատի ափին, որով հիմքեր դրվեցին շուրջ մեկ հազարամյակ տևող հռոմեա֊պարթևական ու բյուզանդա-սասանյան առճակատմանը Առաջավոր Ասիայում, որի առաջին զոհը լինելու Էր Հայք-Հայաստանը։ Ինչպես ճիշտ նկատում Է Ռ.Լ.Մանասերյանը, գահընկեց անելով Կապադովկիայում հռոմեասեր Արիոբարզանին և նրա տեղը դնելով Գորդիոսին, Տիգրանը իր առաջին փորձն Էր կատարում կասեցնելու հռոմեական առաջխաղացումը դեպի Արևելք՝ իր ու Հռոմի միջև մի բուֆերային պետություն ստեղծելու միտումով։ Հռոմի և Պարթևստանի միջև կնքվող ընդհանուր համաձայնագիրը և պարթևական կողմի առաջարկը Հռոմին Հայաստանի դեմ սիմմախիա՝ ռազմական դաշինք կնքելու մասին ավելի քան պարզ Էր դարձնում Մեծ Հայք պետությանը սպառնացող նոր վտանգը (Էջ 46), ուստի կապադովկյան դեպքերին հաջորդող Տիգրանի մյուս քայլը պետք Է Պարթևստանի սանձահարումը լիներ, որը Նա մեծ հաջողությամբ իրագործեց 86—85 թթ. ռազմական կամպանիաների ընթացքում ։
Տիգրան Բ-ի դիրքորոշումը Հռոմեական հանրապետության նվաճողական քաղաքականության նկատմամբ
Ռ. Մանասերյանի ուսումնասիրության նորություններից Է 71—69 թթ. Հռոմի հանդեպ Տիգրանի դիրքորոշման լուսաբանումը։ Ապացուցվում է, որ մ. թ. ա. 71 թ. Տիգրանը նպատակ ուներ վերականգնել հռոմեացիների կողմից նվաճված Պոնտոսը և այդ նկատառումով ապաստան տվեց Միհրդատ VI-ին (Էջ 130—144)։ Այս առթիվ ուշագրավ են Կիկերոնից բերված մեջբերումները, որոնք բացահայտում են Տիգրանի դիրքորոշումը Միհրդատ VI-ի նկատմամբ (Էջ 134)։ Սակայն հռոմեացիներին հաջողվեց կանխել Տիգրանի ու Միհրդատի նախապատրաստվող պատերազմական ելույթը։ Տիգրանակերտի աղետին հաջորդեց Արածանիի hաղթանակը։ Մեծ ուշադրություն Է հատկացվում կողմերի գործողությունների, Տիգրանի ռազմական ղեկավարման լուսաբանմանը։ Քննելով առավել օբյեկտիվ ու անկախ աղբյուրների, մասնավորապես՝ պատմիչ Ապպիանոսի տվյալները, հեղինակը հանգում Է ուշագրավ եզրակացության, որ Արածանիի ճակատամարտից հետո մինչև Մծբինի անկումը, մ. թ. ա. 68 թ., ուշ աշնանը հայկական և հռոմեական զորքերի միջև տեղի Է ունեցել նոր մեծ ճակատամարտ, որի ժամանակ Տիգրանին հաջողվեց շրջապատել հռոմեացիներին և նոր, ծանր պարտության մատնել նրանց այրուձին (էջ 180—187): Այսպիսով, հայկական բանակը հաջողությամբ ետ մղեց հռոմեական հարձակումը, սակայն Ասորիքի հետ ունիան քայքայված Էր և տերությունը անհնարին Էր վերականգնել։ 67—66 թթ. Պոմպեոսի զորքերի վերահաս հակահարձակման և պարթևների սպասվող ներխուժման վտանգի առաջ մնում Էր պահպանել այն, ինչ բուն հայկական Էր։ Բացահայտվում է Տիգրանի ճկուն դիվանագիտական գործելակերպը, որի առանձնահատուկ կողմն Էր Հռոմի և պարթևների միջև ծագող հակասությունների հմուտ օգտագործումը, իսկ այդ հանգամանքը պայմանավորեց Պոմպեոսի հետ, իսկ այնուհետև պարթև Արշակունիների հետ բանակցությունների բարեհաջող արդյունքը (էջ 212—221, 225—234) :
Տիգրան Բ-ի արտաքին քաղաքականության արդյունքներ
Հայագիտության համար շատ կարևոր և, ընդ որում, հիմնավորված է համարվում Ռ.Լ. Մանասերյանի այն կարծիքը, որ Հռոմի հետ հաշտությունը չի եղել Հայաստանի ռազմական կապիտուլյացիա։ Տիգրան Մեծի գործունեության կարևորագույն արդյունքներից մեկն է ներկայացվում այն, որ մ.թ.ա. 68 — 64 թթ. ռազմա-դիվանագիտական համառ պայքարում, չնայած մեծ տերության քայքայմանը, Տիգրանր պահպանեց իր բնական սահմանների մեջ ամփոփված Հայաստանը, զերծ պահելով այն գերհզոր երկու հարևանների՝ Հռոմի և պարթևների նվաճողական նկրտումներից ։
Տիգրանի հեռահար քաղաքականությունը Միջերկրական ծովի ավազանում և Իտալիայում
Ռ. Մ.Մանասերյանը հետաքրքիր վարկած է առաջ քաշել Միջերկրական ծովի ավազանի երկրներում և, մասնավորապես, Իտալիայում Տիգրան Բ-ի վարած հեռահար քաղաքականության վերաբերյալ։ Սպարտակի նշանավոր ապստամբության մասին հետազոտություններում պատշաճ լուսաբանություն չի տրվել այն հարցին, թե ի՞նչ հեծելազոր է ժամանել օգնելու Սպարտակին։ Այդ հեծելազորի ժամանման մասին պատմում է Ապպիանոսը, նշելով, թե այն ժամանեց, երբ Սպարտակի բանակը փաստացի շրջափակված էր հռոմեական զորքերի կողմից Բրուտտիական թերակղզում։ Վերլուծելով Ապիանոսի տեղեկությունները և քննարկվող ժամանակահատվածում Իտալիայի հարավում ու Միջերկրական ծովի արևելքում՝ այդ թվում Փոքր Ասիայում ու Պոնտոսում ստեղծված ռազմաքաղաքական իրադրությունը, դոկտոր Ռ.Մանասերյանը եզրակացնում է, որ Սպարտակին օգնական հեծելազոր ուղարկելու հարցում շահագրգռված ուժերից, մասնավորապես՝ 1. Պոնտոսի և Փոքր Հայքի արքա Միհրդատ Զ Եվպատոր և 2. Մեծ Հայքի և Արևելքի Արքայից Արքա Տիգրան Բ Մեծ, միայն վերջինս էր այդ ժամանակ ի վիճակի Իտալիայում մարտնչող Սպարտակի բանակին ուղարկելու նման ռազմական օգնություն։ Ընդ որում, նպատակը եղել է Սպարտակի բանակի` ծովով փոխադրումը հարավային Իտալիայից դեպի Հունաստան, ինչը երկրորդ և շատ վտանգավոր ճակատ կստեղծեր Պոնտոսի դեմ մարտնչող Հռոմեական տերության զորքերի համար։ Ինքը Տիգրանը այդ ժամանակ՝ մ.թ. ա. 72 — 69 թթ. զբաղված էր Փյունիկիայում և Կելիսիրիայում ապստամբությունների դեմ պայքարով, որոնք հրահրվել և խրախուսվում էին Հռոմեական հանրապետության կողմից։ Ռ.Մանասերյանը, վերլուծելով ժամանակի մարտավարությունը և հեծելազորի կիրառման հնարավորությունները, եզրակացնում է, որ Միջերկրական ծովով, որտեղ հռոմեացիները չէին կարողանում վերահսկել ծովային ուղիները, օգնության ուղարկված զորքը եղել է հայկական բանակի հեծյալ նետաձիգների զորամաս, որն իր դերը փայլուն կատարեց՝ օգնելով Սպարտակի բանակին ճեղքելու հռոմեական զորքերի կառուցած շրջափակիչ ամրությունները և անցնելու դեպի Բրունդիզիում։ Սակայն, Սպարտակի բանակին փոխադրելու չեկան Կիլիկյան ծովահենների նավերը, որի պատճառով նա դարձյալ հայտնվեց շրջափակման մեջ, և հռոմեական գերակշիռ ուժերը կարողացան այս անգամ հաղթանակ տանել։ Ի դեպ, հռոմեացիներին այդպես էլ չհաջողվեց պարզել օգնության եկած հեծյալ զորամասի էթնո-քաղաքական պատկանելությունը։ Իսկ այդ զորամասը իր դերը խաղալուց հետո մինչև վերջ բաժանեց Սպարտակի բանակի ողբերգական ճակատագիրը, մինչև վերջին մարդը զոհվելով մ.թ.ա 71 թ. մարտին տեղի ունեցած վերջին ճակատամարտում, որտեղ կողմերը, իրենց սովորության համաձայն, գերիներ չէին վերցնում և տեղի ունեցավ պարզապես հակառակորդի բանակի բոլոր զինվորների թրատում մարտում, որի արդյունքում հնարավոր չէր տարբերել սպանվածներից որևէ մեկի ինքնությունը ։
Անձնական
Անդամակցել է ՀՀ ԳԱԱ Արևելագիության ինստիտուտի գիտական խորհրդին։ Խոսում է հայերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, կարդում և թարգմանում է հին հունարենից և լատիներենից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ
Բոն Սուսեսու (այլ կիրառումներ)
Բոն Սուսեսու, կարող է վերաբերել՝
Վերխնյայա Միտյուկովկա
Վերխնյայա Միտյուկովկա (Верхняя Митюковка, Үрге Митюковка), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆյոդորովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կնծու
Կնծու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
1882 թվականին ուներ 25 տուն՝ 173 բնակչով, 1910 թվականին 30 տուն՝ 400 հայ բնակչով։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
Կնծուն թուրքերի կողմից ավերվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բովաձոր (այլ կիրառումներ)
Բովաձոր, կարող է վերաբերել՝
Բովեր (այլ կիրառումներ)
Բովեր, կարող է վերաբերել՝
Ակդենիզ
Ակդենիզ, Ագտենիզ, լիճ Կիլիկիայում, Անտիոքի դաշտում։ Ակդենիզ թուրքերեն նշանակում է «սպիտակ ծով»։ Ակդենիզի մեջ են թափվում Աֆրին և Կարասու գետերը։ Ակդենիզից ոչ հեռու գտնվում է Բաղրաս բերդը։ Այստեղ կան զանազան հնություններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լճեր Կատեգորիա:Կիլիկիա
Անի Կարապետյան
Անի Կարապետյան, հայ ֆուտբոլիստ, որը պաշտպանի դիրքում հանդես է գալիս «Ալաշկերտ» ՖԱ-ում և Հայաստանի կանանց ազգային հավաքականում։
Միջազգային կարիերա
Կարապետյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում նորամուտը նշել է բարձր մակարդակով Լիտվայի դեմ ընկերական խաղում 0:1 հաշվով 2020 թվականի մարտի 4-ին ։
Պոպովկա (գյուղ, Օնուֆրիևի շրջան)
Պոպովկա (Попівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոպովկա գյուղում բնակվում էր 746 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ակջուր (գետակ)
Ակջուր, գետակ Ճորոխի ավազանում։ Անցնելով համանուն գետով՝ ձախից միանում է Ճորոխի աջակողմյան Օլթի վտակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Օլթի գետի վտակներ
Էգենթալ
Էգենթալ (Eggenthal), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1288 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 28,10 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 124։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Բորե (այլ կիրառումներ)
Բորե, կարող է վերաբերել՝
Կուուսիկու (գյուղ, Վառա շրջան)
Կուուսիկու (Kuusiku), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Իմ անունը Անդրեա է
Իմ անունը Անդրեա է (My Name is Andrea), Փրաթիբհա Փարմարի 2022 թվականին նկարահանած վավերագրական ֆիլմը, որը պատմում է Ֆեմինիզմի երկրորդ ալիքի և հանրային գործիչ Անդրեա Դվորկինի մասին։ Այն պատմում է Դվորկինի կյանքի պատմությունը արխվային նյութերի և դերասանական խաղի հիբրիդի միջոցով, որը խաղում են հինգ դերասանուհիներ՝ Ամանդլա Սթենբերգը, Սոկոն, Անդրեա Լուիզ Ռայսբորոն, Էշլի Ջադը և Քրիստին Լահտին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Թրիբեքա կինոփառատոնի ժամանակ և մեծապես գնահատվել է քննադատների կողմից։
Բովանդակություն
Իմ անունը Անդրեա է ֆիլմը պատմում է Անդրեա Դվորկինի կյանքն արխիվային նկարահանումների և դերասանական խաղի միջոցով։ Նրա կյանքի տարբեր տարիները ներկայացնում են հինգ դերասանուհիներ։ Ամանդլա Սթենբերգը և Սոկոն ներկայացնում են Անդրեային երիտասարդ տարիքում, երբ նա հետաքրքրված էր գրականությամբ ու քաղաքականությամբ։ Անդրեա Լուիզ Ռայսբորոն ներկայացնում է նրա կյանքն Ամստերդանում, Էշլի Ջադը և Քրիստին Լահտին խաղում են Դվորկինին ավելի ավագ տարիքում, երբ նա հանրային գործիչ է դարձել։
Ֆիլմում ներկայացված են Դվորկինի կյանքի իրադարձությունները, այնպիսիք, ինչպիսիք են նրան երկու տղամարդ բժիշկների կողմից սեռական բռնության ենթարկելը Նյու Յորքի կանանց բանտում, նրա ընկերությունը Ալեն Գինզբերգի հետ, նրա ամուսնությունն ու բռնությունով լի կյանքը Ամստերդամում, կենտրոնացումը գրելու ուղղությամբ, հանրային ելույթները, համագործակցությունը Քեթրին Մաքքիննոնի հետ, 1999 թվականին բռնաբարությունը Փարիզում և սիրային երկար հարաբերությունները Ջոն Սթոլթենբերգի հետ։ Արխիվային նկարահանումներն ընդգրկում են Դվորկինի մանկությունն իր ընտանիքի հետ և մասնակցությունը The Phil Donahue Show և After Dark հեռուստահաղորդումներին։ Ֆիլմում հղումներ կան նաև ֆեմինիստական ժամանակակից հարցերին, ինչպիսիք են Սառա Էվերարդի և Սաբինա Նեսայի սպանությունները։
Արտադրություն
Ֆիլմի ռեժիսորը Ms. ամսագրի հետ զրույցում նշել է, որ իրեն ութ տարի է պետք եղել՝ վավերագրական ֆիլմը նկարահանելու համար։ Նրա առաջին քայլը եղել է Անդրեա Դվորկինի պատումի հիման վրա սցենար գրելը ։ Գլխավոր պրոդյուսերներից է եղել Գլորիա Սթայնեմը, երաժշտությունը հեղինակել է Նիթին Սոունին ։
Թողարկում
Ֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում կայացել է 2022 թվականի հունիսին, Թրիբեքա կինոփառատոնի ընթացքում, և Շեֆիլդ վավերագրական կինոյի փառատոնին Մեծ Բրիտանիայում ։
Քննադատական արձագանքներ
Քննադատները հիմնականում դրական են արձագանքել ֆիլմի հիբրիդային ոճին ։ The New Yorker-ի հեղինակ Ռիչարդ Բրոդին ֆիլմը «խորապես ազդող» է անվանել, իսկ The London Magazine-ն այն անվանել է «հուզական և հզոր» ։ IndieWire-ի գրախոսականը ևս գնահատել է ֆիլմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր Կատեգորիա:2022 ֆիլմեր
Բորիս Դանիելյան (այլ կիրառումներ)
Բորիս Դանիելյան, կարող է վերաբերել՝
Աստերոիդների ցանկ (24301-24400)
Աստերոիդների ցանկ (24201-24300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (24401-24500)
Սեգրատե
Սեգրատե (Segrate, Segraa)` կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը 33 373 մարդ (2004-ի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը` 1891 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20090։ հեռախոսային կոդ՝ 02։
Բնակավայրի հնարավոր է համարվում սուրբ San Rocco-ն։
Տիմենկա (Պոդերյայի վտակ)
Տիմենկա (Тименка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոդչերե գետի աջ ափին՝ 68 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 28 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Այզենբերգ (Ալգոյ)
Այզենբերգ (Eisenberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1167 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 13,63 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 125։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Բորիսով (այլ կիրառումներ)
Բորիսով, կարող է վերաբերել՝
Սելցո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Սելցո (Сельцо), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Վերխնյայա Մոսոլովկա
Վերխնյայա Մոսոլովկա (Верхняя Мосоловка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարեն Սիմոնյան (արձակագիր)
Կարեն Արամի Սիմոնյան, հայ արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեքենագիտության ֆակուլտետը (1958)։ Աշխատել է «[Հայաստան (հրատարակչություն)[|Հայաստան]]» հրատարակչությունում որպես խմբագրության վարիչ (1960-1968), եղել է «Պիոներ» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ (1968-1971), «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրի գլխավոր խմբագիր (1975-1982)։ 1982 թվականից՝ «Սովետական Հայաստան» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ Սիմոնյանի ստեղծագործություններն ուշագրավ երևույթ են հայ գիտաֆանտաստիկ գրականության մեջ։ «Մարսեցիները» (1957) պատմվածքների ժողովածուում, «Կապարե մարդկանց գաղտնիքը» (1959) վեպում, «Երկրորդ արևը, Փոքր Առյուծի Ադամը, Վալտեր Բուշ» (1962) վիպակաշարում գրողը շոշափում է տեխնիկական առաջընթացի հետ կապված հոգեբանական ու բարոյահասարակական խնդիրներ։ «Մենք խաղալ էինք ուզում» (1963), «Ժպիտը» (1964), «Մարգագետին» (1967), «Մոգական պատմություն» (1980) ժողովածուներում աստիճանաբար խորացել է հոգևոր կայուն արժեքներին ապավինելու գիտակցությամբ մարդու կոչմանը հավատարիմ մնալու՝ հեղինակի հիմնական թեման։ «Սիցիլիական պաշտպանություն» (1965) իրապատում վեպում գրողն արծարծել է անհատի քաղաքացիական ակտիվության խնդիրը։ «Ներսես Մաժան դեղագործը» (1974) ֆանտաստիկ վեպում ցույց է տվել, թե ապամարդկայնացման ինչպիսի վտանգ է սպաոնում այն հասարակությանը, որը չի ժառանգում ժողովրդի պատմության հիշողությունն ու բարոյական ավանդները։ Գրել է նաև մանկապատանեկան պատմվածքներ, «Թափառող մոլորակը» (1961) և «Ցտեսություն, Նաթանայել» (1975) վիպակները։ Նրա «Թող կատարվի քո երազանքը» պիեսը բեմադրել է Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնը (1972)։
Սիմոնյանի սցենարներով նկարահանվել են «Խոսրովի անտառը» (1972) և այլ ֆիլմեր։ Գրել է «Նալբանդյան» վարքագրությունը (1984, ռուսական), թարգմանել է Ռեյ Բրեդբերիի, Ջոն Սթեյնբեքի, Ջեկ Լոնդոնի, Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի և այլոց գործերից։ Սիմոնյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, և այլ լեզուներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Մահվան երթն Անատոլիայում և Հայաստանում
Մահվան երթն Անատոլիայում և Հայաստանում (Death's Ride in Anatolia and Armenia), Ջոն Է․ Դուգլասի՝ 1920 թվականին Լոնդոնում հրատարակած գիրքն է, որտեղ նրա ելույթն է, որով նա անդրադարձել է հայերի կրած տանջանքներին։
Բովանդակություն
Ջոն Է.Դուգլասն իր ելույթում ներկայացրել է հայերի կրած տանջանքները, անդրադարձել է թուրքական լծի տակ գտնվող բոլոր քրիստոնյաների աղետալի վիճակին։ Նա նշում է, որ չի քննադատում իսլամը, այլ հավատացած է, որ միլիոնավոր մուսուլմաններ, ովքեր բնակվում են Պարսկաստանում, Հնդկաստանում կամ արաբախոս երկրներում, համոզված են, որ Թուրքիան խայտառակում է իսլամը, անգամ նրա համար սպառնալիք ներկայացնում։ Հայերի զանգվածային կոտորածներին ու տեղահանությանն անդրադառնալով՝ պատվելի Դուգլասը մեջբերումներ է անում Օսմանյան կայսրությունում ԱՄՆ դեսպան Հենրի Մորգենթաուի «Բոսֆորի գաղտնիքները» աշխատությունից՝ ապացուցելու երիտթուրքական կառավարության կողմից ջարդերը ծրագրված և կազմակերպված լինելու փաստը ։
Հեղինակի ելույթը
Ջոն Է. Դուգլաս. Քեմբերուելի Սուրբ Ղուկաս (Լյուկ) եկեղեցու առաջնորդական փոխանորդ։ Պատվելի Ջ. Դուգլասը սույն քարոզով ելույթ է ունեցել Սաութուորք տաճարում Քենթրբերիի արքեպիսկոպոսի, Կ.Պոլսի հայոց պատրիարքի, Տրապիզոնի մետրոպոլիտի, Սիրիայի արքեպիսկոպոսի և Արևելյան ու Արևմտյան եկեղեցիների հոգևոր ներկայացուցիչների ու քաղաքական գործիչների ներկայությամբ 1920 թվականի մարտի 12-ին, երբ Լոնդոնում լուր էր ստացվել Կիլիկիայի ջարդերի մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1920 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Ռոբլեդո դե Չավելա
Ռոբլեդո դե Չավելա ( Robledo de Chavela), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա Օեստե դել Մադրիդ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 94.1 կմ2, բնակչությունը՝ 3876 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 63 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում դե Նավաոնդա աստվածամայրը։
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Կուուսիկու (գյուղական ավան, Ռապլա շրջան)
Կուուսիկու (Kuusiku), գյուղական ավան Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
Բորկովկա (այլ կիրառումներ)
Բորկովկա, կարող է վերաբերել՝
(5884) Դոլեզալ
(5884) Դոլեզալ (Dolezal), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,769562 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2237 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3154 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1683,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213839 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,23° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մասիս Մայիլյան
Մասիս Սամվելի Մայիլյան (ծնված 1967 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, Ստեփանակերտ, Արցախ), քաղաքական գործիչ, դիվանագետ, Արցախի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան, արտաքին գործերի նախկին նախարար ։
Կենսագրություն
Մ․ Մայիլյանը ծնվել է 1967 թվականի սեպտեմբերի 14-ին քաղաք Ստեփանակերտում, Արցախ։
Կրթություն
1984 թվականին ավարտել է Ստեփանակերտի թիվ 8 միջնակարգ դպրոցը։ 1984 - 1991 թվականներին ուսանել է Ստեփանակերտի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետում՝ ինժեներ-ֆիզիկոսի մասնագիտությամբ։ 1991-1992 թվականներին ուսանել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում՝ «սոցիալական հոգեբանություն» մասնագիտությամբ։ 1998 թվականին ավարտել է Վիեննայի դիվանագիտական ակադեմիան ։
Զինվորական ծառայություն
1986-1988 թվականներին զինվորական ծառայություն է անցել ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։
Դիվանագիտական և քաղաքական կարիերա
2001-2007 թվականներին եղել է ԼՂՀ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալը՝ արտակարգ դեսպանորդի և լիազոր նախարարի դիվանագիտական աստիճանով։1993-1997 թվականներին, ԼՂՀ պաշտոնական պատվիրակության կազմում, մասնակցել է ադրբեջանա-ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման շուրջ բանակցություններին, որոնք ընթանում էին  Ռուսաստանի ԱԳՆ և պաշտպանության նախարարության, ապա և ԵԱՀԽ/ԵԱՀԿ-իմիջնորդությամբ։ 2004-2007 թվականներին մասնակցել է ԼՂՀ Անվտանգության խորհրդի տեղեկատվական անվտանգության հարցերով միջգերատեսչական հանձնաժողովի աշխատանքներին։
2008 թվականին հիմնադրել և մինչև 2017 թվականին ղեկավարել է Արցախի արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հարցերով հանրային խորհուրդը։ 2014 թվականին ընտրվել է «Civilitas» հիմնադրամի տնօրենների խորհրդի անդամ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ի Արցախի Հանրապետության Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար։
Դիվանագիտական աստիճան
Արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
Գիտական-վերլուծական գործունեություն
Մասիս Մայիլյանը «Ղարաբաղյան խաղաղ գործընթաց․ հայացք Արցախից» (Երևան, Դե-ֆակտո, 2016 թ․) գրքի, ինչպես նաև ադրբեջանա-ղարաբաղյան և այլ հակամարտությունների, հայ-թուրքական հարաբերությունների, կովկասյան տարածաշրջանի խնդիրների վերաբերյալ բազմաթիվ հետազոտական հոդվածների և վերլուծական զեկույցների հեղինակ է ։
Որպես փորձագետ զեկույցներով հանդես է եկել միջազգային ու տարածաշրջանային համաժողովներում, ինչպես նաև մասնակցել ԱՄՆ Սենատում ու Պետքարտուղարությունում, Բրուքինգս ինստիտուտում /հաստատությունում/ (Brookings Institution), Միջազգային խաղաղության Քարնեգի հիմնադրամում (Carnegie Endowment for International Peace), Ռազմավարական և միջազգային հետազոտությունների կենտրոնում /ԱՄՆ/, Կոլումբիայի համալսարանում (Columbia University), Ջորջ Վաշինգթոն համալսարանում (George Washington University), Ջորջ Մեյսոն համալսարանում (George Mason University), Կոննեկտիկուտի համալսարանում (University of Connecticut), ԵՄ արտաքին գործերի եվրոպական ծառայությունում (EEAS), Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանում և արտաքին քաղաքական գերատեսչությունում, Օքսֆորդի համալսարանում, Քեմբրիջի համալսարանում, Դուբլինի քաղաքային համալսարանում, Ավստրիայի ազգային պաշտպանության ակադեմիայում, Խաղաղության միջազգային ինստիտուտում (International Institute for Peace), Շվեյցարիայի արտաքին գործերի դաշնային դեպարտամենտում, «Միջազգային տագնապ» (International Alert) ոչ կառավարական կազմակերպությունում, «Հաշտեցման ռեսուրսներ» /«Հաշտեցման պաշարներ» (Conciliation Resourses)/ ոչ կառավարական կազմակերպությունում, Պատերազմի և խաղաղության լուսաբանման ինստիտուտի (Institute for War and Peace Reporting, IWPR), Հայնրիխ Բյոլի հիմնադրամում, Ֆրիդրիխ Էբերտի հիմնադրամում, Միջազգային ճգնաժամային խմբում, ՌԴ Հանրային պալատում, «REGNUM» ռուսական դաշնային գործակալությունում, Քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական հետազոտությունների SETA հիմնադրամում, Ռազմավարական և միջազգային հետազոտությունների վրացական հիմնադրամում, հայկական «Civilitas» հիմնադրամում, Կովկասի ինստիտուտում, Ազգային և միջազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոնում, «Եվրասիա» հիմնադրամում, Մարդկային զարգացման միջազգային կենտրոնում, Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոնում, ԼՂՀ Ազգային ժողովում, Ստեփանակերտի մամուլի ակումբում, «Հելսինկյան նախաձեռնություն» ոչ կառավարական կազմակերպությունում, Քաղաքացիական նախաձեռնությունների կենտրոնում /«Ազատ քաղաքացի» քաղաքացիական նախաձեռնությունների աջակցման կենտրոն/, /Արցախի/ Ժողովրդական դիվանագիտության ինստիտուտում, ԼՂՀ փախստականների կոմիտեում /?/, FSPC-ում և այլուր կազմակերպված քննարկումներին ։
2008 թվականին հիմնադրել և մինչև 2017 թվականը ղեկավարել է «Արցախի արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հարցերով հանրային խորհուրդը» (FSPC-Artsakh.org՝ արցախյան ոչ կառավարական գործընկերություն և վերլուծական կենտրոն)  ։
Մասնակցությունը 2007 թ. ԼՂՀ նախագահական ընտրություններին
2007 թ. մայիսին քաղաքացիական նախաձեռնությամբ ԼՂՀ Արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ Մասիս Մայիլյանն առաջադրվել է ԼՂՀ նախագահի թեկնածու։ 2007 թ. հուլիսի 19-ի ընտրություններում Մայիլյանը հավաքել է ընտրողների ձայների 12.53%՝ իրենից առաջ թողնելով միայն նախագահ ընտրված ԼՂՀ Ազգային անվտանգության ծառայության պետ, գեներալ-մայոր Բակո Սահակյանին։
Սոլդատսկոե (գյուղ, Օնուֆրիևի շրջան)
Սոլդատսկոե (Солдатське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Smells Like Teen Spirit
2012 թվականի դեկտեմբերին Last.fm պորտալը «Smells Like Teen Spirit»-ը անվանեց լավագույն ստեգծագործությունը 10 տարվա սքորբլինգի ընթացքում ։ NME ամսագիրը այս երգը առաջին հորիզոնականում դրեց իր «Բոլոր ժամանակների 500 լավագույն ստեղծագործություն» ցուցակում ։
«Smells Like Teen Spirit»-ը ստացավ երկու մրցանակ MTV երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխությանը իր տեսահոլովակի համար, որը հեռուստատեսությունում մեծ հանրաճանաչություն ուներ։ Երգը դարձավ «X սերունդ»-ի հիմնը, սակայն խումբը անհարմարավետություն էր զգում հաջողության և ուշադրության պատճառով, որ նրանք ստացան։ Տարիներ անց քննադատները շարունակում են այն անվանել բոլոր ժամանակների լավագույն երգերից մեկը ։
Ստեղծումը և ձայնագրումը
1994 թվականի հունվարին Rolling Stone ամսագրին հարցազրույցում Nirvana-ի սոլիստ Կուրտ Քոբեյնը խոստովանեց, որ «Smells Like Teen Spirit»-ը փորձ էր՝ ստեղծելու երգ Pixies-ի ոճով։ Pixies-ը խումբ էր, որին նա չափազանց հարգում էր։ Քոբեյնը ասում է.
«I was trying to write the ultimate pop song. I was basically trying to rip off the Pixies. I have to admit it. When I heard the Pixies for the first time, I connected with that band so heavily that I should have been in that band—or at least a Pixies cover band. We used their sense of dynamics, being soft and quiet and then loud and hard» :
Քոբեյնը սկսել է գրել այս երգը Nevermind ալբոմի ձայնագրումից մի քանի շաբաթ առաջ, 1991 թվականին ։ Երբ նա առաջին անգամ ներկայացնում է խմբի մյուս անդամներին երգը, այն ներառում էր միայն գլխավոր ռիֆֆը և կրկներգի վոկալային մասը, որը բասիստ Քրիստտ Նովոսելիչը անվանեց «ծիծաղեցնող»։ Ի պատասխան Քոբեյնը ստիպեց խմբին նվագել ռիֆֆը մեկ ու կես ժամ ։ 2001 թվականին հարցազրույցում Նովոսելիչը հիշում է, որ ռիֆֆը մի քանի անգամ նվագելուց հետո նա մտածեց. «Սպասիր, ինչու՞ մենք չնվագենք ավելի դանդաղ:»։ Նա նվագեց ավելի դանդաղ քառյակի երաժշտությունը, Դեյվն էլ միացավ հարվածային գործիքնրերով ։ Այդպես խմբի երեք անդամներն էլ դարձան երգի հեղինակները ։
Երգի մտահղացումը առաջացել է Քոբեյնի մոտ, երբ իր ընկերուհի Քեթլին Հաննան, ով այդ ժամանակ Bikini Kill փանկ խմբի վոկալիստն էր, իր պատին գրել էր «Kurt smells like teen spirit»: Քանի որ նրանք քննարկում էին անարխիզմը, փանկ ռոքը և այլ նման թեմաներ, Քոբեյնը այդ արտահայտությունը ընդունում է որպես հեղափոխական իմաստ ունեցող։ Իրականում Քեթլինը ի նկատի ուներ, որ Քոբեյնը բուրում է (to smell) «Teen Spirit» դեզոդորանտով, որը օգտագործում էր Կուրտի այն ժամանակվա ընկերուհի Թոբի Վեյլը։ Ավելի ուշ Քոբեյնը վստահեցնում է, որ չգիտեր, թե դա դեզոդորանտի ապրանքանիշ է, և իմացել է դրա մասին սինգլի թողարկումից ամիսներ անց ։
Երգի հանրաճանաչությունը նպաստեց նաև դեզոդորանտի ապրանքանիշի հաջողությանը, որը 1992 թվականին դարձավ ամենահայտնին այդ ասպարեզում։ Հետագայում բրենդի ճանաչումը պակասեց, սակայն մինչ այժմ Teen Spirit է կոչվում Lady Speed Stick-ի դեռահասների համար նախատեսված տարբերակը («Քոյգեյթ-Փալմոլիվ» ընկերություն) ։
Nirvana-ն ձայնագրել է «Smells Like Teen Spirit» երգը Sound City ստուդիայում, Կալիֆորնիա նահանգում Վիգի հետ միասին 1991 թվականի մայիսին։ Վիգը քիչ փոփոխություններ է մտցրել երգի մեջ՝ ներառյալ կրկներգի տևողության պակասեցումը ։
Երգի բառերը և մեկնաբանությունը
«Smells Like Teen Spirit»-ը հաճախ մեկնաբանվում է որպես դեռահասների հեղափոխական հիմն, և այս մեկնաբանությունը ամրապնդում է երգի տեսահաոլովակը ։ Nevermind-ի թողարկումից հետո տեղի ունեցած հարցազրույցում Քոբեյնն ասում է, որ երգը իր ընկերների մասին է, բացատրելով. «Մենք զգում են մեզ այնպես, կարծես մենք դեռ դեռահասներ ենք, այն պատճառով, որ չենք առաջնորդվում այն սկզբունքներով, ինչ մեզանից սպասում են որպես մեծահասակ։ նաև երգում կա հեղափոխական դեռահասական թեմա»։ Հաջորդող հարցազրույցներում Քոբեյնը փոխում է իր մեկնաբանությունը և հազվադեպ է երգին որևէ հատուկ իմաստ տալիս ։ Քննարկելով «Teen Spirit»-ը Nirvana-ի կենսագրությունում (Come as You Are: The Story of Nirvana), որի հեղինակը Մայքլ Ազերրադն էր, Քոբեյնը ասում է, որ պարտավորություն էր զգում նկարագրել իր զգացմունքները իր շրջապատի, իր սերնդի և իր տարիքի մարդկանց մասին ։
«Teen Spirit: The Stories Behind Every Nirvana Song» գրքում «Teen Spirit»-ը նկարագրվում է որպես «Քոբեյնի կողմից իմաստի և անիմաստության տիպիկ, մռայլ ուսումնասիրություն» ։ Կուտ Քոբեյնի կենսագիր Չարլզ Քրոսսի «Ավելի ծանր, քանի երկինքը» գրքում հեղինակը վստահեցնում է, որ երգը Քոբեյնի և իր նախկին ընկերուհի Թոբի Վեյլի հարաբերությունների մասին է։ Քրոսսը հիմք ընդունելով «She’s over-bored and self-assured» (Նա չափազանց ձանրացած է և ինքնավստահ) տողը, ասում է, որ երգը բացի Թոբիից ոչ մեկի մասին չի կարող լինել։ Քրոսսը հիմնավորում է իր փաստարկը երգի համար նախատեսված ամենասկզբնական ուրվագրերով, որոնցից է. «Who will be the King & Queen of the outcasted teens» (Ո՞վ կլինի մերժված դեռահասների Թագավորն ու Թագուհին) :
Խմբի անդամ Դեյվ Գրոլը հավատում է, որ երգի բառերը որևէ ուղերձ չունեն ։
Քավր տարբերակներ
Smells Like Teen Spirit-ը բավականին հայտնի է քավր տարբերակներով, որոնց ընդհանուր թիվը հասնում է մի քանի տասնյակի։ Այս երգի առավել հայտնի քավրներ ձայնագրել են Թորի Ամոսը, Man With A Mission-ը, Փաթի Սմիթը, Flyleaf-ը։ Դևիդ Գարեթը կատարեց քավր տարբերակ՝ դասականի և ռոքի խառը ոճով, իսկ Փոլ Անկան երգեց այն Ֆրենկ Սինատրայի ջազ-էստրադային ձևով։ String Quartet-ը «Tribute to Nirvana» ալբոմում ներկայացրեց քավր-տարբերակ, որը կատարվում էր միայն աղեղնավոր լարային երաժշտական գործիքներով, առանց վոկալի։ Dokaka ճապոնական խումբը ստեղծել է երգի ծաղրերգական տարբերակը։ Մեկ այլ ճապոնական խումբ՝ One Ok Rock ևս ունի Smells Like Teen Spirit-ի քավրը։ Քավր տարբերակ է ստեղծել Bruthal 6 ռոք խումբը՝ կատարելով այն նու մետալ ժանրով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 սինգլներ
Սևապոչ նապաստակ
Սևապոչ նապաստակ, կամ կալիֆոռնիական նապաստակ  Նապաստակների ամենատարածված տեսակները, որոնք հայտնաբերվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների արևմտյան մասում և Մեքսիկայում ։
Բնութագիր
Սևապոչ նապաստակն ունի երկար ականջներ և երկար, հզոր հետևի ոտքեր։ Երկարությամբ հասնում է 47-ից 63 սմ, քաշը տատանվում է 1,5-ից 3 կգ։ Էգերը մի փոքր ավելի մեծ են, քան արուները։ Ընդհանուր առմամբ, սեռական դիֆորֆիզմը չի արտահայտվում ։ Պոչի երկարությունը 5-ից 11 սմ է, ականջները` 10-ից 13 սմ երկարության, բայց չափազանց լայն ։ Հնարավոր է, որ այդպիսի աներևակայելի զարգացած ականջները չոր, տաք կլիմայական պայմաններում մարմնի ջերմաստիճանը կարգավորելու սարքերից մեկն են։ Մեծ քաշըը թույլ է տալիս արագ վատնել ավելորդ ջերմությունը առանց քրտինքի ։
Մարմնի վերին մասը գույնը մոխրագույն-շագանակագույն է, փորը՝ սպիտակավուն։ Նապաստակի մեջքին կա սև գծեր, իսկ պոչը՝ սև ։
Կենսակերպ
Ակտիվ է լուսաբացին և գիշերը։ Օրվա ընթացքում այն ​​թաքնվում է թփերի ստվերներում։ Նրանք վարում են միայնակ ապրելակերպ՝ պաշտպանվելով գիշատիչներից, առաջին հերթին իրենց մորթով և 50-ից 60 կմ/ժամ արագությամբ։ Բացի այդ, նապաստակները ունակ են կանգնած դիրքից ցատկել մինչև 6 մ հեռավորության վրա ։
Սնունդ
Նապաստակի այս տեսակի սնունդը հիմնականում բաղկացած է խոտաբույսերից և բույսերի կանաչ մասերից, ինչպես նաև ծառերի ճյուղերից և կեղևից ու կակտուսներից ։ Միևնույն ժամանակ, կենդանիները անընդհատ ուտում են, քանի որ նրանք շատ մեծ կարիք ունեն բուսական սննդի։ Ջրի անհրաժեշտությունը շատ ցածր է, կենդանիները ստանում են ամբողջ անհրաժեշտ ջուրը սննդից ։
Բազմացում
Էգը տարեկան ունենում է երեքից չորս անգամ հղիություն, որը տևում է 41-47 օր, որից հետո ծնվում են առնվազն 5-6 ձագ, ավելի հաճախ` 3-ից 4-ը։ Ձագերը ծնվում են արդեն լիարժեք ձևավորված և ծննդյան առաջին օրերից ի վիճակի են խոտ ուտել։ Էգը հոգ է տանում աճող սերնդի մասին մոտ 3-ից 4 օրվա ընթացքում, իսկ հետո թողնում է ձագերին ։
Անազատության մեջ նապաստակների կյանքի տևողությունը 5-ից 6 տարի է, սակայն բնության մեջ նրանք մահանում են հիվանդությունների, գիշատիչների և այլ պատճառներով շատ ավելի վաղ ։
Ֆրիզենրիդ
Ֆրիզենրիդ (Friesenried), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1480 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 13,63 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 128։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
(5885) Ապելդուրն
(5885) Ապելդուրն (Apeldoorn), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,117265 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9475 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2871 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2010,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179078 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։
Դմիտրի Պատրուշև
Դմիտրի Պատրուշև, Ռուսաստանի պետական գործիչ։ 2018 թվականի մայիսի 18-ից Ռուսաստանի Դաշնության գյուղատնտեսության նախարար (գործում է մինչև 2020 թվականի ունվարի 15-ից 21-ը).
«Ռոսսելխոզբանկի» վարչության նախագահ (2010-2018 թվականներին), «Գազպրոմի» տնօրենների խորհրդի անդամ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, Լենինգրադում։
1999 թվականին ավարտել է Կառավարման պետական համալսարանը՝ «Մենեջմենթ» մասնագիտությամբ։
1946-47 BAA մրցաշրջան
1946-47 BAA մրցաշրջան BAA-ի առաջին մրցաշրջաններ էր։ Լիգան մեկնարկեց 11 թիմով և 60 խաղցաանկով։ Մրցաշարի եզրակացությամբ 1947 BAA փլեյօֆը վերջացավ Ֆիլադելֆիա Ուորիորսի հաղթանակով ընդդեմ Չիկագո Սթեգսին 4-1 ընդհանուր հաշվով։ NBA-ը BAA-ի երեք մրցաշարները ճանաչում է, որպես իր պատմություն երբեմն առանց մեկնաբանության և այդ պատճառով 1946-1947 համարվում է NBA-ի առաջին մրցաշրջանը։
Դմիտրի Պատրուշև
Կենսագրություն
1992-2002 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարությունում։
1946-47 BAA մրցաշրջան
Ուշագրավ իրադարձություններ
1946 թ. Նոյոմբերի 1 նոր մրցաշրջանի անդրանիկ խաղում Նյու Յորք Նիքսը հաղթեց Տորոնտո Հասկիսին 68-66 հաշվով 7090 հանդիսատեսի առաջ Տորոնտոյում՝ Մայպլ Լիֆ Գարդենսում։ Օսի Շեկմանը վաստակեց առաջին միավորը Նյու Յորք Նիքսի օգտին ընդդեմ Տորոնոյի։ 1949 թվականին BAA-ն միձուլմամբ ստեղծեց Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիան և Շեկմանի նետումը համարվեց առաջին միավորը NBA-ի պատմության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիա Կատեգորիա:1946 սպորտում Կատեգորիա:1947 սպորտում
Դմիտրի Պատրուշև
Կենսագրություն
2002-2004 թվականներին ուսում է ստացել Ռուսաստանի ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիայում՝ «Համաշխարհային տնտեսություն» մասնագիտությամբ։
2003 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի տնտեսագիտության և ֆինանսների պետական համալսարանի հիման վրա պաշտպանել է տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու ատենախոսությունը՝ «Գիտահետազոտական կազմակերպությունների որակի կառավարման գործընթացում գործընթացային մոտեցման զարգացման կազմակերպական-տնտեսական հիմքերը թեմայով» ։
2004 թվականին աշխատանքի է անցել ՎՏԲ բանկում։
2006 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի ԱԴԾ ակադեմիան ։
2007 թվականից զբաղեցրել է ՎՏԲ բանկի ավագ փոխնախագահի պաշտոնը ։
2008 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի տնտեսագիտության և ֆինանսների պետական համալսարանի հիման վրա պաշտպանել է տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճան ՝ «Պետական ​​և շուկայի կարգավորիչները արդյունաբերական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման մեջ. Վառելիքի և էներգետիկ համալիրի բնական մենաշնորհների նյութերի հիման վրա» թեմայով ։
2016 թվականից «Գազպրոմ» ԲԲԸ-ի տնօրենների խորհրդի անդամ է։
2018 թվականի մայիսի 18-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության գյուղատնտեսության նախարար, 2020 թվականի հունվարի 21-ին՝ վերանշանակվել այդ պաշտոնում։
Ընտանիք
Հայրը՝ Նիկոլայ Պատրուշև՝ ռուս պետական գործիչ, Ռուսաստանի անվտանգության դաշնային ծառայության տնօրեն (1999-2008 թվականներին), 2008 թվականի մայիսի 12-ից Ռուսաստանի Դաշնության անվտանգության խորհրդի քարտուղար։
Եղբայրը՝ Անդրեյ Պատրւշև՝ գործարար և պետական անվտանգության մարմինների գործիչ։
Գրագողություն՝ ատենախոսությունների մեջ
Դիսերնետի տվյալներով՝ Պատրուշևի թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսություններում հայտնաբերվել են բազմաթիվ ոչ փաստաթղթավորված փոխառություններ ։ Մասնավորապես, Պատրուշևի «Պետական և շուկայական կարգավորիչները արդյունաբերական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման գործում. Վառելիքի և էներգետիկ համալիրի բնական մենաշնորհների նյութերի վրա» (2008 թվական) դոկտորական ատենախոսության մեջ 15-ից 103 էջերը, 364-ից 378 էջերը և մի շարք այլ էջեր իրենից ներկայացնում են Հասան Սաֆարովի «ՌԴ-ում բնական մենաշնորհների պետական կարգավորման մեխանիզմի ձևավորում« (2005 թվական) ատենախոսության մի մասի պատճենը) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ
Լաուրա Բիաջոտտի
Լաուրա Բիաջոտտի (Laura Biagiotti; ), իտալացի  մոդելավորող և օծանելիքագործ, «Բիաջոտտի Տան» հիմնադիր, Իտալիայի «Աշխատանքային վաստակի» համար շքանշանի  ասպետ։
Կենսագրություն
Լաուրա Բիաջոտտին ծնվել է Հռոմում՝ 1943 թվականի օգոստոսի  4–ին։ Նրա  մայրը՝ Դելիա Սոլդայնի  Բիաջոտտին հաջողակ մոդելավորող  է եղել, ստեղծել  է խոշոր իտալական ավիաընկերության՝ «Alitalia»–ի  համազգեստը։ Լաուրան փոքր հասակից օգնել է մորը։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Հռոմի  համալսարանում  սկսել է ուսումնասիրել հնէաբանություն, սակայն հրաժարվել է իր ակադեմիական կարիերայից, որպեսզի կենտրոնանա հագուստի ոճավորման վրա։ Նա մի քանի տարի  աշխատել է մոր  արհեստանոցում և այդ ժամանակ էլ հանդիպել է ապագա ամուսնուն՝ Ջանի Սինիին   ։
Որոշ ժամանակ անց  Ֆլորենցիայում  բացել է իր  առաջին խանութը։ Իսկ  1972 թվականին Ֆլորենցիայում կայացել է Լաուրա Բիաջոտտիի նորաձևության առաջին ցուցադրությունը, որն իր վրա է հրավիրել մամուլի, քննադատների և գնորդների ուշադրությունը՝ իր անսովոր կանացի  ոճի շնորհիվ։ Սա մեկնարկ է հանդիսացել «Բիաջոտտիի  Տան» ստեղծման  համար, որը շուտով ընդգրկվել  է տղամարդու և կանացի հագուստ, տարբեր աքսեսուարներ, ժամացույցներ արտադրող Իտալիայի խոշորագույն նորաձևության տների ցանկում ։
1980 թվականին Լաուրա Բիաջոտտին ամուսնու հետ (մահացել է 1996 թվականի  օգոստոսին) ապրել և աշխատել է Հռոմի արվարձանում՝  Մարկո Սիմիոնեի XI դարի վերականգնված ամրոցում։ Նրանց դուստրը՝ Լավինիա Բիաջոտտի Սիգնան ընտանեկան բիզնեսի մեջ է մտել հոր մահից հետո և 2005 թվականին դարձել է  «Բիաջոտտիի  Տան»  փոխնախագահը։
1988 թվականի ապրիլին Բիաջոտտին դարձել է իտալացի  առաջին մոդելավորողն, որն իր հավաքածուն ցուցադրել է կոմունիստական Չինաստանում։
1992 թվականին  Լաուրա  Բիաջոտտին ԱՄՆ Նյու Յորք  քաղաքում  ստացել է «Տարվա  կին»  մրցանակը։
1993 թվականին Պեկինում նրան է հանձնվել «Marco Polo»–ի անվան մրցանակ այն բանի համար, որ իտալական արդյունաբերությունը հասցրել է Չինաստան։
1995 թվականի փետրվարի 5–ին Բիաջոտտին դարձել պատմության մեջ առաջին  իտալացի մոդելավորողը, որն իր հավաքածուն ցուցադրել է Մոսկվայի Կրեմլում, նույն տարում Լաուրա Բիաջոտտին Իտալիայի նախագահ Օսկար  Լուիջի Սկալֆարոյի կողմից ներկայացվել է պարգևատրման՝ «Աշխատանքային վաստակի» շքանշանով»՝ նորաձևության մեջ երկար կարիերայի և  ամբողջ աշխարհում իտալական նորաձևության առաջխաղացման մեջ մեծ ավանդ ունենալու համար։
1996 թվականի սկզբին Լաուրա Բիաջոտտին, որն այդ ժամանակ ներկայանում էր նաև Մոսկվայում, համաձայնվել է դառնալ «Moscow Magazine» ամսագրի ներդրող և համահիմնադիր, որը էական ֆինանսական դժվարությունների առաջ էր կանգնած, սակայն նախկին հիմնադրի հետ անհամաձայնության պատճառով գործարքը չի կայացել, և 1996 թվականի ապրիլին ամսագիրը սննկացել է և փակվել (տես Independent Media)։
2011 թվականի հունվարին  Իտալիայի նախագահ  Ջորջո  Նապոլիտանոյի հրամանագրով Լաուրա Բիաջոտտին  պարգևատրվել է  Լեոնարդոյի  մրցանակով։
Լաուրա Բիաջոտտին  մահացել է 2017 թվականի մայիսի  26–ին՝ հարազատ  քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք Հռոմից Կատեգորիա:Իտալացի կանայք Կատեգորիա:Իտալացի գործարարներ Կատեգորիա:Իտալիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Նորաձևության դիզայներներ
Բոն Ժարդին դի Մինաս
Բոն Ժարդին դի Մինաս (Bom Jardim de Minas), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 6944 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 395,289 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 17,6 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Աղբաբա (Իրանական սարահարթ)
Աղբաբա, լեռ Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան նահանգում, Իրանական առահարթի հյուսիսարևմտյան մասում, Մակու քաղաքից մոտ 34 կմ հյուսիս-արևելք, Ակգյոլ լճից հարավ, բարձրությունը 1348 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի լեռներ Կատեգորիա:Արևմտյան Ադրբեջան նահանգ
Վերխնյայա Յարոսլավկա
Վերխնյայա Յարոսլավկա (Верхняя Ярославка), գյուղ Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Սոսնովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Սոսնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սելցո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)
Սելցո (Сельцо), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Թիբոր Սամուելի
Թիբոր Սամուելի (Tibor Szamuely, ), հունգարացի լրագրող, քաղաքական գործիչ, Հունգարիայի կոմունիստական կուսակցության (ՀԿԿ) հիմնադիրներից, Հունգարիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ (1908), 1913 թվականից սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության կենտրոնական, օրգան «Նեպսավա» թերթի աշխատակից։