cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սպիտակ նրբերշիկների հասարակած
Հասարակածի տեղադրություն
Եզրույթն օգտագործվում է նաև հյուսիսային և միջին Գերմանիան սահմանազատելու համար, ընդ որում հասարակածը նույնպես անցկացնում են Մայն գետով և դրանից ոչ հեռու։
Ավստրացիները սպիտակ նրբերշիկների հասարակածից հյուսիս ընկած շրջանը կատակով անվանում են Պիֆկեի բնակեցման զոնա։
Չերնոմորկա (գյուղ, Օչակովի շրջան)
Չերնոմորկա (Чорноморка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։ Հիմնադրվել է մինչև 1953(54) թվականները։
2001 թվականի տվյալներով Չերնոմորկա գյուղում բնակվում էր 2 564 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,5 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գենադի Տրոցենկո
Գենադի Տրոցենկո (Геннадий Павлович Троценко, ), ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1971 թվականից դիվանագիտական աշխատանքում է։ Տիրապետում է ուրդու, անգլերեն, գերմաներեն և ֆրանսերեն լեզուներին։ Պատմական գիտությունների թեկնածու է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Բհուբանեշվար
Բհուբանեշվար (հինդի՝ भुवनेश्वर, օրիյա՝ ଭୁବନେଶ୍ୱର, անգլերեն՝ Bhubaneswar ), քաղաք Հնդկաստանի արևելքում։ Հանդիսանում է Օդիշա (նախկինում՝ Օրիսսա) նահանգի վարչական կենտրոնը. ինչպես նաև խոշորագույն քաղաքը։ Քաղաքի անվանումն հնդկերենից թարգմանաբար նշանակում է «աշխարհի տիրակալ» ։ Հարուստ է բազմաթիվ միջնադարյան տաճարներով և կոթողներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:1948 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սյուզաննա ֆոն Ալմասի
Սյուզաննա ֆոն Ալմասի (գերմաներեն՝ Susanne von Almassy, ), թատրոնի և կինոյի ավստրիացի դերասանուհի
Կենսագրություն
Սյուզաննան ծնվել է զինվորական սպայի ընտանիքում։ Վիեննայի Universität für Musik und darstellende Kunst համալսարանում հմտացել է երգչուհու և դերասանական արվեստների մեջ, որից հետո դերակատարումներով հանդես է եկել գերմանական Գերա, Խեմնից, Համբուրգ քաղաքների թատրոններում։ Կինոյում սկսել է նկարահանվել 1943 թվականից։ Այդ ասպարեզում առաջինը Der Engel mit dem Saitenspiel ֆիլմն էր, որտեղ նա հանդես է եկել Հանս Զյոնկերի, Հերտա Ֆայլերի հետ ։ 1946 թվականին դերասանուհին տեղափոխվել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննա, խաղացել Volkstheater-ի, Burgtheater-ի, Theater an der Wien-ի բեմերում։ Մեկ հարյուրյակից ավելի կերպարներ է մարմնավորել՝ հանդես գալով Նոել Քովարդի, Էժեն Սկրիբի, Անտոն Չեխովի, Վիլյամ Շեքսպիրի, Գոտհոլդ Էֆրաիմ Լեսինգի թատերգություններում։ Բացի այդ, նկարահանվել է ավելի քան քսան գեղարվեստական, նաև՝ հեռուստատեսային ֆիլմերում։ Ավստրիայի թատերական ու կինոարվեստների զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար նրան շնորհվել են բարձր պարգևներ ու մրցանակներ. 1970 թվականին՝ Kainz-Medaille, 1988-ին՝ Goldenen Ehrenzeichen des Landes Wien, 1999-ին՝ Österreichisches Ehrenzeichen und Österreichisches Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst:
Անձնական կյանք
Սյուզաննան Theater an der Wien թատրոնի երկարամյա, վաստակաշատ դերասան և բեմադրիչ Ռոլֆ Կուչերայի կինն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Քրիս Վուդ (դերասան)
Քրիստոփեր Չարլզ Վուդ (Chris Wood, ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Քերրիի օրագրերը» հեռուստասերիալում Ադամի դերով, և «Վամպիրի օրագրերը» հեռուստասերիալում Կայ Պարկերի դերով։
Կարիերա
Վուդը սկսել է իր դերասանական կարիերան նկարահանվելով Browsers հեռուստաֆիլմում 2013 թվականին։ 2013 թվականի սեպտեմբերին «Քերրիի օրագրերը» հեռուստասերիալի պրոդյուսերները հայտարարեցին, որ երկրորդ սեզոնում Քրիսը կմիանա շոուի անձնակազմին։ «Վամպիրի օրագրերը» հեռուստասերիալի 6-րդ սեզոնում Վուդը հայտնվում է կրկնվող դերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Սիբիրյան հյուսիսային խոզերի ցեղ
Սիբիրյան հյուսիսային խոզերի ցեղ (Cибиpcкaя ceвepнaя), մսաճարպատու խոզերի ցեղ։ Առաջին անգամ բուծվել է Խորհրդային Միության Սիբիրի անասնաբուծության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնտեսություններում և Տոմսկի մարզի կոլտնտեսություններում, տեղական մերունների ու սպիտակ խոշոր խոզերի ցեղի վարազների տրամախաչումից։
Բուծվում է Սիբիրում և Հեռավոր Արևելքում։
Կատեգորիա:Խոզերի ցեղեր
Սպիտակամորթների ցեղասպանություն
«Սպիտակամորթների ցեղասպանությունը» քաղաքական միֆ է, որը հիմնված է կեղծ գիտական, ներառյալ կեղծ պատմական հայացքների և էթնիկ ատելության վրա , որը պայմանավորված է հոգեբանական խուճապով, որը հաճախ անվանում են «սպիտակների ոչնչացման վախ» ։ Գիտնականների կարծիքով ՝ սպիտակամորթները կանգնած չեն ոչնչացման վտանգի առաջ     ։
Դավադրության այս տեսությունը տարածվեց անջատողական և նեոնացիստ Դևիդ Լեյնի կողմից 1995 թվականին և քարոզվեց Եվրոպայում, Հյուսիսային Ամերիկայում, Հարավային Աֆրիկայում և Ավստրալիայում։ Դավադրության նման տեսություններն ավելի վաղ տարածվել էին Նացիստական Գերմանիայում և հիշատակվել Ռենո Կամյուի «Մեծ փոխարինում» գրքում, որը նվիրված էր Ֆրանսիայի սպիտակամորթ բնակչությանը ։ 2019 թվականին ահաբեկչություններ են տեղի ունեցել Քրայսթչերչի և Էլ Պասոյի մզկիթներում։ Ահաբեկիչներն իրենց ցույցերում դատապարտել են սպիտակամորթների փոխարինումը և վկայակոչել «Մեծ փոխարինման» հայեցակարգը։ Այս իրադարձություններից հետո, որպես «սպիտակամորթների ցեղասպանության» հոմանիշներ և դավադրության այս տեսության սորտեր, սկսեցին դիտարկվել «մեծ փոխարինման» գաղափարը (հաճախ կոչվում է «փոխարինման տեսություն» կամ «բնակչության փոխարինում») , 2002 թվականի Եվրաբիա Բատ Յեորի հայեցակարգը և 1970-ական թվականներին Գերդ Հոնզիկի կողմից ստեղծված Կալերգայի պլանի վերածնվող միֆը ։
2018 թվականի օգոստոսին ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփը մեղադրվում էր արտաքին քաղաքականության մասին թվիթում դավադրության տեսությանն աջակցելու մեջ, որում պետքարտուղար Մայք Պոմպեոյին հանձնարարել էր հետաքննել «ՀԱՀ-ում հողերի և ֆերմաների զավթումն ու օտարումը, ինչպես նաև ֆերմերների բազմաթիվ սպանությունները» ՝ պնդելով, որ ՀԱՀ-ի կառավարությունը ներկայում հող է բռնազավթում սպիտակամորթ ֆերմերներից ։ ՀԱՀ-ում ֆերմայի վրա հարձակումների և հողային բարեփոխումների շուրջ ծագած կոնսպիրոլոգիական գաղափարները զանգվածային լրատվության միջոցներում ներկայացված թեմաների թվում են որպես «սպիտակամորթների ցեղասպանության» իրականացման միջոց ։ Հարավային Աֆրիկայում և Զիմբաբվեում տնտեսությունների բռնագրավման թեման միավորող է դարձել սպիտակ ազգայնականների և այլընտրանքային աջ խմբերի համար , որոնք օգտագործում են այն սպիտակամորթների գերազանցության գաղափարը արդարացնելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դավադրության տեսություն Կատեգորիա:Նեոնացիզմ Կատեգորիա:Հակասեմականություն
ՀՀ դատական իշխանություն
ՀՀ-ում արդարադատությունն իրականացնում են դատարանները՝ Սահմանադրությանը և օրենքներին համապատասխան։ Հանրապետությունում գործում են ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի ու Վերաքննիչ դատարանները և Վճռաբեկ դատարանը, իսկ օրենքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև մասնագիտացված դատարանները։ ՀՀ-ում բարձրագույն դատական ատյանը, բացի սահմանադրական արդարադատության հարցերից, Վճռաբեկ դատարանն է, որը կոչված է ապահովելու օրենքի միատեսակ կիրառությունը։ Սահմանադրական դատարանի դատավորը և անդամն անփոփոխելի են և պաշտոնավարում են մինչև 65 տարին լրանալը։ Նրանց լիազորությունները դադարեցվում են միայն Սահմանադրությամբ և օրենքով նախատեսված դեպքերում ու կարգով։ ՀՀ-ում սահմանադրական արդարադատությունն իրականացնում է Սահմանադրական դատարանը։ Սահմանադրությամբ և օրենքով սահմանված կարգով ձևավորվում և գործում է Արդարադատության խորհուրդը, որի կազմի մեջ մտնում են 9 դատավոր, ՀՀ նախագահի և ԱԺ-ի նշանակած 2-ական իրավաբան գիտնականներ։
ՀՀ դատախազությունը
Կատեգորիա:Հայաստան
(6773) Կելավեյ
(6773) Կելավեյ (Kellaway), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունիսի 15-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,989759 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7914 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1881 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1888,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190656 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չանախչի (Արղանա-Մադենի գավառ)
Պատմություն
Գյուղն հինահատակ ավերվել, իսկ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
Եղել է զուտ հայաբնակ, մարդաշատ գյուղ։ XX դարի սկզբին ուներ 180-220 տուն` 2000 հայ բնակչով։
Տնտեսություն
Գյուղը զարգացած էր և հարուստ։ Բնակչությունը զբաղվում էր անասնապահությամբ, երկրագործությամբ և արհեստներով։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի (Քյոլք)
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար պատմական Մեծ Հայքի Ճահուկ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Շահբուզի շրջանի Քյոլք (այժմ՝ Քյուլքուս) գյուղի հարավարևմտյան մասում, գյուղ մտնող ճանապարհի աջ կողմում ։
Պատմություն
Քյոլքի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին կառուցվել է 13-14-րդ դարերում։ 1657 թվականին եկեղեցին վերանորոգվել է ։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին իրենից քառամույթ եռանավ բազիլիկա է ներկայացնում։ Կառուցված է սրբատաշ բազալտից և կիսամշակ քարից։ Տաճարի մուտքը գտնվում է արևմտյան և հարավային ճակատներում։ Աբսիդը յոթանիստ է, իսկ մույթերը՝ խաչաձև։ Կա ավանդատների մեկ զույգ։ Ներսակողմում կան որոշ արձանագրություններ։ Մուտքի շուրջ կան զարդաքանդակներ, իսկ որմնանկարներ կամ պատկերաքանդակներ չկան։ Եկեղեցին ունեցել է կից շինություն, որն ավերվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շահբուզի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ գ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Էդուարդո Դալբոնո
Էդուարդո Դալբոնո (Eduardo Dalbono, ), իտալացի գեղանկարիչ, ով նկարել է նատուրալիզմի և խեժի դպրոցի ոճով ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նեապոլում 1841 թվականի դեկտեմբերի 10-ին արվեստագետ Կառլո Տիտո Դալբոնոյի և Վիրջինիայի (ծննդյամբ՝ Կարելիի) ընտանիքում։ 1850 թվականին Հռոմում նկարչություն է սովորել Լյուդովիկո Մարկետիի մոտ։ 1853 թվականին հաճախել է Նեապոլի գեղարվեստի ակադեմիա, որը կիսատ է թողել և Նեապոլում մասնավոր նկարչություն է սովորել Նիկոլա Պալիցիի մոտ։ Իր դեբյուտը կատարել է Նեապոլում Բուրբոնների թագավորական թանգարանի ցուցահանդեսում 1859 թվականին։ 1861 թվականին արժանացել է II աստիճանի արծաթե մեդալի «Սուրբ Լյուդովիգը, Ֆրանսիայի թագավորը, տանջվելով կաղնու տակ, օրհնություն է տալիս իրեն հարգող ընտանիքի անդամներին» նկարի համար ։
1897 թվականին ղեկավարել է Նեապոլի գեղարվեստի ինստիտուտի (այժմ՝ Գեղարվեստի ակադեմիա) գեղանկարչության բաժինը։ 1905 թվականին նշանակվել է Նեապոլի ազգային թանգարանի (այժմ՝ Կապոդիմոնտեի ազգային թանգարանի պատկերասրահ) գեղարվեստական ​​պատկերասրահի համակարգող։ 1906 թվականին ղեկավարել է Պյաչենցայում գտնվող Ֆարնեզե պալատի վերակառուցման հանձնաժողովը։
Մահացել է Նեապոլում 1915 թվականի օգոստոսի 23-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
ՀՀ օդի խոնավություն և մթնոլորտային տեղումներ
Օդի խոնավությունը և մթնոլորտային տեղումները։ Օդի խոնավությունը բնութագրվում է բացարձակ և հարաբերական խոնավություններով, ջրի գոլորշիների առաձգականությամբ, խոնավության պակասուրդով, հագեցման առաձգականությամբ, տեսակարար խոնավությամբ, ցողի կետով։ Բացարձակ խոնավության բարձր արժեքները դիտվում են ամռանը, Հայաստանի հյուսիս-արևելքում՝ հուլիսին՝ հասնելով 16-17 մբ-ի, իսկ նվազագույնը՝ հունվարին, բարձրլեռնային գոտում՝ մոտ 2 մբ-ի։ Հարաբերերական խոնավությունը տարվա տաք կեսին նվազում է՝ օգոստոս-սեպտեմբերին հասնելով նվազագույնի (32-45 %)։ Առավելագույնը դիտվում է ձմռանը բարձրլեռնային գոտում (80-90 %)։ Խոնավության պակասուրդի նվազագույնը լինում է ձմռանը՝ 1,5 մբ, առավելագույնը՝ ամռանը՝ 22,6 մբ։ Ջրի գոլորշիների առաձգականության նվազագույն արժեքները Հայաստանում դիտվում են հունվար-փետրվար ամիսներին, առավելագույնը՝ հուլիս-օգոստոս ամիսներին։ Հյուսիս-արևելքում և Լոռի-Փամբակում ջրի գոլորշիների առաձգականությունը հունվարին 3,5-4,5 մբ է, հուլիսին՝ 16-17 մբ, Շիրակում, Սևանա լճի ավազանում, Զանգեզուրում՝ համապատասխանաբար՝ 2,5-3 և 11,5-13 մբ, Արարատյան դաշտում՝ 3,5-4 և 13,5-15,5 մբ, Արագած բլրակում՝ 1,9 և 7,4 մբ։
Մթնոլորտային տեղումներ
Մթնոլորտային տեղումների 1-ին ամենացածր արժեքը նկատվում է օգոստոսի կամ սեպտեմբերի սկզբին, իսկ 2-րդը, որն արտահայտված է ոչ այնքան ցայտուն՝ ձմռան ամիսներին։ Մթնոլորտային տեղումների առավելագույն քանակը Հայաստանում պայմանավորված է մթնոլորտային ճակատների անցման հաճախության մեծացումով և կոնվեկտիվ հոսանքների ուժեղացումով, նվազագույնը՝ հարավից եկող տաք օդային զանգվածների մեծացմամբ։ Ըստ բարձրության՝ ավելանում է մթնոլորտային տեղումներով օրերի թիվը. Արարատյան դաշտում՝ 80, Թալինում՝ 113, Գառնահովտում՝ 130, Ապարանում և Սևանում՝ 136, Արագած բլրակում՝ 179 օր։ Ձնածածկույթի հաստությունը ցածրադիր վայրերում 10-20 սմ է, բարձրադիրում՝ ավելի քան 2 մ, ձնածածկույթով օրերի թիվը՝ համապատասխանաբար՝ 70 և 270 օր։ Ամռանը տեղ-տեղ պահպանվում են ձյան մշտական բծեր, Արագածի վրա՝ նաև փոքր սառցադաշտեր։ Հայաստանի տարածքում բավականաչափ զգալի են մառախուղը, ձնաբուքը, ամպրոպը և կարկուտը։
Կատեգորիա:Հայաստան Կատեգորիա:Կլիմա Կատեգորիա:Ռելիեֆ
Լիդա Վարակսինա
«Լիդա Վարակսինա» («Лида Вараксина»), ռուս խորհրդային գրող Վիլ Լիպատովի վիպակը, որը հրատարակվել է 1968 թվականին։
Զեֆիր և Ֆլորա (բալետ)
Զեֆիր և Ֆլորա (Flore et Zéphire), մեկ գործողությամբ անակրեոնային բալետ, որն ստեղծել և բեմադրել է Շառլ Դիդլոն։ Բալետը պատկանում է, այսպես կոչված, գործողության բալետին (ballet d’action), որտեղ սյուժեն կարևորվում է պլաստիկայից, իսկ վերջինս ենթարկվում է սյուժեին։
Լիդա Վարակսինա
Պատմություն
Վիպակն առաջին անգամ հրատարակվել է 1968 թվականին «Զնամյա» ամսագրում (№ 12)։ 1970 թվականին հրատարակվել է «Հեքիաթ տնօրեն Պրոնչատովի մասին» («Сказание о директоре Прончатове», Մոսկվա, «Молодая гвардия», 1970) գրքում։
Զեֆիր և Ֆլորա (բալետ)
Զեֆիրի և Ֆլորայի երջանիկ սիրո մասին լեգենդը ոգեշնչել է և՛ նկարիչներին, և՛ պոետներին, և՛ երաժիշտներին։ Գոյություն ունի նաև նույն անվանումով օպերա, որի հեղինակն է Պ. Վրանիցկին։ Ռիկարդո Դրիգոյի «Ֆլորայի կենդանացումը» բալետը (բեմադրվել է Պետերբուրգում, խորեոգրաֆներ` Մարիուս Պետիպա և Լև Իվանով, 1894 թվականին ցուցադրվել է Պետերգոֆսկի պալատական թատրոնում, այնուհետև` Մարիինյան թատրոնում, բալետը վերաբեմադրվել է հենց այնտեղ, 2007 թվականին ), և Լ. Մյասինի «Զեֆիր և Ֆլորա» անվանումով բալետները ևս ստեղծվել են ըստ նույն սյուժեի։
Բալետի ստեղծման պատմություն
Այս բալետը նախ մտադրվել էր բեմադրել Շառլ Դիդլոն, 1795 թվականին, Լիոնում, երբ նա բեմադրում էր «Կերպարանափոխություն» բալետն (Lа métamorphose) ըստ հավաքական երաժշտության` նվիրված իր մանկավարժին` Ժան Դոբերվալին, որն էլ դարձել է «Զեֆիր և Ֆլորա» բալետի հիմքը ։ Սակայն բեմադրել ներկայացումը Լիոնում չի ստացվում բեմի փոքր լինելու և թատերական տեխնիկայի անկատարելության պատճառով։ Բեմադրության համար Շառլ Դիդլոյին անհրաժեշտ էին փոխակերպումներով, թռիչքներով, շատրվան արձակող և 18-րդ դարի համար այլ հրաշքներով հատուկ թատերական մեքենաներ, ինչը Լիոնի թատրոնում չկար։ Սակայն հաջորդ` 1796 թվականին բալետմայստերը, փրկվելով յակոբիններից, գնում է Լոնդոն և այնտեղ նա հնարավորություն է ունենում բեմադրել իր ներկայացումը։
Առաջին անգամ «Զեֆիր և Ֆլորա» բալետը ներկայացվել է Լոնդոնի թագավորական թատրոնում 1796 թվականի հուլիսի 7-ին` ըստ կոմպոզիտոր Չ. Բոսիի (Cesare Bossi) երաժշտության։ Հիմնական դերերում բալետմաստերն ու իր կինն էին ։
Լիդա Վարակսինա
Սյուժե
Վիպակի գործողությունները տեղի են ունենում Չուլիմ գետի ափին գտնվող սիբիրյան Յայա գյուղում։
Զեֆիր և Ֆլորա (բալետ)
Բալետի ստեղծման պատմություն
Այս բալետը հատուկ դեր է խաղացել Դիդլոյի ստեղծագործական կյանքում։ Նա միշտ վերադառնում էր դրան նոր բեմադրություններով, փոխում, կատարելագործում, առաջ էր բերում նոր կերպարներ, տարբեր կոմպոզիտորների երաժշտություններ և ներկայացնում էր տարբեր անուններով` «Զեֆիր և Ֆլորա», «Ֆլորա և Զեֆիր», «Թեթևամիտ Զեֆիր` պատժված և զսպված, կամ Ֆլորայի հարսանիքը» ։ Դիդլոն բեմադրել է իր բալետը Եվրոպայի տարբեր բեմերում, այդ թվում նաև` Պետերբուրգում, հետագայում բալետը թարմացվել է շատ խորեոգրաֆների կողմից։
Այս բալետն ունի ևս մեկ յուրահատկություն. մի քանի բալետի պատմաբաններ համարում են, որ հենց այդ բալետում է առաջին անգամ բալետի պարուհին կանգնել պուանտների վրա։ Մասնավորապես Յու. Բախրուշինը գրում է.
Լիդա Վարակսինա
Սյուժե
Գյուղացի աղջիկ Լիդա Վարակսինան քաղաքում ավարտել է մշակույթի ուսումնարան և եկել է գյուղում աշխատելու որպես ակումբի վարիչ։ Քաղաքում նա փորձել է ընդօրինակել քաղաքային բնակիչների կենսակերպը։ Գեղեցիկ իր ձեռք բերելու համար նա աշխատում է հորեղբոր մոտ, մաքրում է տունը, բեռնաթափում վագոնները... Լիդան գյուղում փորձում է ակտիվացնել գյուղի մշակութային աշխատանքը, ինչպես ուսումնարանում նրան սովորեցրել է իր սիրելի ուսուցիչը։ Նա փորձում է նրբագեղ հագնվել՝ հաշվի առնելով ժամանակակից նորաձևությունը, ակումբում կազմակերպում է պարեր, կինոսեանսներ, քաղաքական տեղեկատվություն է տարածում խոտհարքի ժամանակ։ Միաժամանակ նա զգում է, որ կրթություն ստանալու հետ սկսել է տարբերվել գյուղի բնակիչների մեծամասնությունից։ Լիդային թվում է, որ իրեն սիրահարված տրակտորիստ Վիտկան հարմար զույգ չէ իր համար։ Փոխարենը Լիդան անհաջող փորձում է անձնական հարաբերություններ հաստատել տեղի պատմության ուսուցչի հետ՝ համարելով, որ այժմ հենց նրա հետ ավելի շատ ընդհանրություններ ունի ինքը։ Երբ Լիդան հասկանում է, որ ուսուցչին ավելի մոտ է քաղաքից ժամանած ուսանողուհին, նա վիշտը խեղդում է հունձ անելով, որը պարզ գյուղական զբաղմունք է, և որով ինքը զբաղվել է մանկուց։
Զեֆիր և Ֆլորա (բալետ)
Բալետի ստեղծման պատմություն
Դա հաստատելու համար Յու. Բախրուշինը թարգմանում է Դիդլոյի 1815 թվականին Փարիզում բեմադրված «Զեֆիր և Ֆլորա» ներկայացման մասին ֆրանսիացի բալետի պատմաբան Կաստիլ Բլազայի խոսքերը. «Մենք թերթերից իմացանք, որ մեծ տիկինը` Գոսլեն, մի քանի վայրկյան կանգնել է մատների վրա, sur les pointes des pieds, որն մինչ այժմ չտեսնված է եղել» ։ Ճիշտ է` պուանտներ դեռ չկային, կատարողները կրում էին փափուկ սանդալներ։ Սակայն դա դեռ պուանտների վրա պար չէր։
Լիդա Վարակսինա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1968 գրքեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Զեֆիր և Ֆլորա (բալետ)
Գործող անձիք
Գործող անձանց ցանկը վերցվել է 1804 թվականի բեմադրությունից, որը տեղի է ունեցել Պետերբուրգի Էրմիտաժի թատրոնում (Մի քանի բեմադրություններում հիշատակվում են նաև այլ կերպարներ)։
Տակեֆուսա Կուբո
Տակեֆուսա Կուբո, ճապոնացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Ռեալ Մադրիդից վարձավճարով հանդես է գալիս Մալյորկայի և Ճապոնիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հարձակվողական կիսապաշտպանի և աջ վինգերի դիրքում ։
Վաղ կարիերա
Ֆուտբոլիստի կարիերան Կուբոն սկսել է Պերսիմոն և Կավասակի Ֆրոնտալե ակումբներում ։ 2011 թվականի օգոստոսին նա միացավ Բարսելոնայի ակադեմիային ։ Հետագայում պարզվեց, որ իսպանական ակումբը խախտել է ՖԻՖԱ-ի՝ մինչև 18 տարեկանների համար միջազգային տրանսֆերային քաղաքականությունը, ինչի պատճառով Կուբոն այլևս իրավունք չուներ խաղալ Բարսելոնայի կազմում ։ 2015 թվականի մարտին նա վերադարձավ Ճապոնիա՝ միանալով Տոկիոյի երիտասարդական թիմին ։
Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Կուբոն նշեց 2017 թվականի նոյեմբերի 26-ին՝ փոխարինման մտնելով Սանֆրեչե Հիրոսիմայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2018 թվականի մարտի 14-ին՝ Ճապոնիայի լիգայի գավաթի Ալբիրեքս Նիգատայի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 16-ին Կուբոն կես տարվա վարձավճարով միացավ Յոկոհամա Ֆ. Մարինոսին ։ Առաջին հանդիպումը ակումբի կազմում անցկացրեց օգոստոսի 26-ին՝ Վիսել Կոբեի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի հեղինակ ։ Յոկոհամայի կազմում Կուբոն անցկացրեց 6 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2019 թվականին Կուբոն վերադարձավ Տոկիո ։ Ապրիլի 28-ին նա 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Մացումոտո Յամագայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով ։ Մայիսի 12-ին Կուբոն խփեց Ջուբիլո Իվատայի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Տոկիոյին ։ Հունիսի 1-ին ճապոնացին դուբլ ձևակերպեց Օիտա Տրինիտայի դեմ խաղում ։ Տոկիոյի առաջին թիմի կազմում Կուբոն անցկացրեց 30 հանդիպում՝ դառնալով 6 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Ռեալ Մադրիդ
2019 թվականի հունիսի 14-ին Կուբոն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ռեալ Մադրիդի հետ  ։ Թեև նա գրանցվեց մինչև 19 տարեկանների թիմում, որոշվել էր, որ 2019-20 մրցաշրջանում ճապոնացին հանդես կգա Կաստիլիայի կազմում   ։ Այնուամենայնիվ, օգոստոսի 22-ին Կուբոն 1 տարվա վարձավճարով միացավ Մալյորկային    ։
Միջազգային կարիերա
Կուբոն ներկայացրել է Ճապոնիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2017 թվականի մայիսին նա Մ20 հավաքականի կազմում մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը՝ անցկացնելով 3 հանդիպում և դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ  ։ Հոկտեմբերին Կուբոն մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը։ Այստեղ նա գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Հոնդուրասի դեմ խաղում , իսկ Ճապոնիան դուրս մնաց մրցաշարի 1/8 եզրափակչից՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Անգլիային  ։
Ճապոնիայի ազգային հավաքական Կուբոն առաջին անգամ հրավիրվեց 2019 թվականի մայիսի 23-ին՝ Սալվադորի ու Տրինիդադ և Տոբագոյի դեմ խաղերի համար ։ Մայիսի 24-ին նա ընդգրկվեց Ճապոնիայի՝ Կոպա Ամերիկայի համար վերջնական կազմում  ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց հունիսի 9-ին՝ Սալվադորի դեմ խաղում  ։ Կոպա Ամերիկայում Կուբոն մասնակցեց հավաքականի բոլոր հանդիպումներին, իսկ Ճապոնիան դուրս մնաց խմբային փուլից   ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի հուլիսի 22-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի հուլիսի 22-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի ֆուտբոլի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տոկիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յոկոհամա Ֆ. Մարինոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալյորկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Ամառ 85
«Ամառ 85» (Été 85), ֆրանսիացի ռեժիսոր Ֆրանսուա Օզոնի դրամա ֆիլմը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Էյդեն Չեմբերսի «Պարի՛ր իմ գերեզմանի վրա» վեպի հիման վրա։
Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2020 թվականի հուլիսի 14-ին Diaphana Distribution ընկերության կողմից։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսը 16-ամյա Ալեքսիսն է, որը ամառն անցկացնում է Նորմանդիայի ծովային առողջարանում, նրան խեղդվելուց փրկում է 18-ամյա Դեյվիդը, և Ալեքսիսը սիրահարվում է։
Արտադրություն
2019 թվականի հունիսին հայտարարվել է, որ ֆիլմի դերասանական կազմին միացել են Ֆելիքս Լեֆևրը, Բենջամին Վուազենը և Ֆիլիպինա Վեյժը, իսկ ռեժիսորը լինելու է Ֆրանսուա Օզոնը՝ իր գրած սցենարով ։ Նկարահանումները սկսվել են 2019 թվականի մայիսին ։
Թողարկում
Ֆիլմի պրեմիերան պետք է կայանար Կաննի կինոփառատոնում 2020 թվականի մայիսին, սակայն այն չեղարկվել է COVID-19 համավարակի պատճառով ։ Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2020 թվականի հուլիսի 14-ին ։ 2020 թվականի սեպտեմբերին Music Box Films ընկերությունը ձեռք է բերել ֆիլմի տարածման իրավունքները ԱՄՆ-ում ։ Այն ցուցադրվել է Տորոնտոյի 2020 միջազգային կինոփառատոնում 2020 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ։
Քննադատություն
Ֆիլմն ունի 59% հաստատման վարկանիշը Rotten Tomatoes-ի ամփոփման կայքում, որը հիմնված է 22 ակնարկների վրա, միջին արժեքով 5.58/10 ։ Metacritic-ում Ֆիլմն ունի 100-ից 68 վարկանիշ, որը հիմնված է 9 քննադատների վրա, ինչը ցույց է տալիս «ընդհանուր առմամբ դրական արձագանքներ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Լը Մենիլ Բենուա
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 52 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.62 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սեն Սևե Կալվադոս, Շամ դյու Բուլ, Կուրսոն, Ֆոնտեներմոն, Լը Գաստ, Լը Մենիլ Կոսուա, Մենիլ Կլենշան, Սեն Մանվիե Բոկաժ և Սետ Ֆրեր համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Նու դը Սիեն համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 32 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 26-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 6։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 26 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 23 անձ (12 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 6 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կույբիշևկա (գյուղ, Ելանեցի շրջան)
Կույբիշևկա (Куйбишевка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գիդերիմ, Բոլշոե Սոլենոե, Նովոկոսիորովկա։ Հիմնադրվել է 1764 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կույբիշևկա գյուղում բնակվում էր 1 184 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3336 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1764 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստարոգորնոստալևո
Ստարոգորնոստալևո (Старогорносталево), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Զդվինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1773 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Զդվինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1723 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մաքսվել Յալդեն
Մաքսվել Ֆրիմեն Յալդեն (Maxwell Freeman Yalden, ), կանադացի պետական գործիչ, քաղաքական գործիչ և դիվանագետ։
Ծնվել է 1930 թվականին Կանադայում Մեծ Բրիտանիայից և Տրինիդադից գաղթած Մաքսվել Յալդենի ընտանիքում, կրթությունը ստացել Տորոնտոյի, Փարիզի, Միչիգանի և Քեմբրիջի համալսարաններում։ Ուսումն ավարտելուց հետո դիվանագիտական աշխատանքով գործուղվել է Մոսկվա, Ժնև և Փարիզ։ Հետագայում Յալդենը զբաղեցրել է արտաքին կապերի գծով պետական քարտուղարի տեղակալի հատուկ խորհրդականի, նրա օգնականի, ինչպես նաև հաղորդակցությունների նախարարի տեղակալի պաշտոնները։ 1977-1984 թվականներին եղել է պաշտոնական լեզուների կոմիսար։ Այս պաշտոնում Յալդենը կարևոր դեր է խաղացել երկլեզու վիճակին անցման գործընթացում՝ երկրի բոլոր բնակիչներին ապահովելով իրենց մայրենի լեզվով անհրաժեշտ ծառայությունների հասանելիություն։ 1984-1987 թվականներին նա միաժամանակ եղել է Լյուքսեմբուրգում և Բելգիայում Կանադայի դեսպան։ 1984 թվականից մինչև 1996 թվականը Յալդենը եղել է Կանադայի Մարդու իրավունքների հանձնաժողովի գլխավոր հանձնակատարի պաշտոնում։ Այդ պաշտոնում նա մեծ ներդրում է ունեցել սեռական կողմնորոշման, սեռական և կրոնական պատկանելության հիմքով խտրականության անթույլատրելիության օրենսդրական ամրապնդման, բժշկական ծառայություններին սոցիալական տարբեր խմբերի հավասար հասանելիության ապահովման, սանիտարական նորմերի կատարելագործման միջոցով ՁԻԱՀ-ի տարածման նվազեցման, կանանց, հաշմանդամություն ունեցող անձանց, տարեցների, էթնիկ և ռասայական փոքրամասնությունների, բնիկ ժողովուրդների իրավունքների բարելավման գործում։ Մինչև 2004 թվականը Յալդենը եղել է ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների հանձնաժողովի անդամ։ Կանադայում վաստակելով անձի հեղինակությունը և լինելով մարդու իրավունքների բուռն մարտիկ, նա արժանացել է Պլեադի շքանշանի հրամանատարի և Կանադայի շքանշանի ուղեկցի կոչումների, ինչպես նաև դոկտորական կոչումների տարբեր համալսարաններից։ Շրջապատված համընդհանուր պատվով և հարգանքով՝ Մաքսվել Յալդենը կյանքից հեռացել է 2015 թվականին՝ 84 տարեկան հասակում։
Երիտասարդ տարիներ և կրթություն
Ծնվել է 1930 թվականի ապրիլի 12-ին Տորոնտոյում։ Միակ երեխան է Մեծ Բրիտանիայից ներգաղթած վաճառող Ֆրեդերիկ Յալդենի և բուժքույր Մերի Սմիթի ընտանիքում, որը ծնվել է Տրինիդադ կղզում ։
1952 թվականին Յալդենը ստացել է Տորոնտոյի համալսարանի Վիկտորիա քոլեջի արվեստի բակալավրի աստիճան և մինչև 1953 թվականը սովորել է Փարիզի համալսարանում։ Այնուհետև, 1954-1956 թվականներին սովորել է ԱՄՆ-ի Միչիգանի համալսարանում, որտեղ ստացել է արվեստի մագիստրոսի և փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ 1958 թվականին Յալդենն ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանի ռուսաց լեզվի դասընթացները ։
Կարիերա
1956 թվականին Յալդենը աշխատանքի է անցել Կանադայի արտաքին գործերի նախարարությունում, և երկու տարի անց տեղափոխվել է Մոսկվա՝ որպես Կանադայի դեսպանության երկրորդ քարտուղար։ 1960 թվականին նա դարձել է կանադական պատվիրակության անդամ Ժնևում տասը ազգերի զինաթափման խորհրդաժողովում և նույն տարում վերադարձել է Օտտավա՝ զինաթափման բաժնում աշխատելու համար։ 1963 թվականի օգոստոսին Յալդենը նշանակվել է Փարիզում Կանադայի դեսպանատան առաջին քարտուղար, իսկ 1965 թվականին դարձել է խորհրդական։ 1967 թվականին նա վերադարձել է Օտտավա, որպես պետական քարտուղարի արտաքին կապերի տեղակալի հատուկ խորհրդական, որը պատասխանատու է դաշնային և նահանգային հարաբերությունների համար։ 1969-1973 թվականներին Յալդենը զբաղեցրել է պետքարտուղարի տեղակալի օգնականի պաշտոնը և պատասխանատու էր Կանադայում պաշտոնական երկլեզու լինելու առաջխաղացման համար ։ 1973 թվականի մայիսից մինչև 1977 թվականի սեպտեմբեր նա եղել է հաղորդակցությունների նախարարի տեղակալ ։
1977 թվականից մինչև 1984 թվականը Յալդենը զբաղեցրել է պաշտոնական լեզուների երկրորդ հանձնակատարի պաշտոնը ՝ Վարչապետ Պիեռ Թրյուդոյին կից ։ Այս պաշտոնում Յալդենին, որը բախվել էր լեզվական լարվածությանը, հաջողվել է մեղմել հանրության բացասական արձագանքը պաշտոնական լեզուների ակտի նկատմամբ, կարողանալով ուշադրություն հրավիրել նրա որոշ դրույթների վերանայման անհրաժեշտության վրա, որպեսզի օրենքը, որն ընդունվել է դեռևս 1969 թվականին, լիովին համապատասխանի իրավունքների և ազատությունների Խարտիայի նորմերին ։ Այսպիսով, նա կարգավորել է Կանադայի ամբողջ տարածքի միալեզուից երկլեզու պետության անցումը, չնայած չի ավարտել այն, բայց կատարել է շատ հաջող աշխատանք, որի մի մասը պաշտոնական լեզուների կառավարման տարածաշրջանային գրասենյակների բացումն էր Մոնկտոնում, Վինիպեգում, Մոնրեալում, Սադբերիում և էդմոնտոն քաղաքում՝ կանադացիների համար անհրաժեշտ ծառայությունների հասանելիության բարելավման նպատակով ։
1984 թվականի մայիսի 24-ից մինչև 1987 թվականի նոյեմբերի 6-ը Յալդենը եղել է Լյուքսեմբուրգում Կանադայի դեսպանը,իսկ 1984 թվականի օգոստոսի 31-ից մինչև 1987 թվականի նոյեմբերի 6-ը՝ Բելգիայում ։
1993 թվականին Յալդենը դարձել է ազգային հաստատությունների միջազգային համակարգող կոմիտեի հիմնադիր և նախագահ, որը ստեղծվել է Մարդու իրավունքների համաշխարհային համաժողովի ավարտից հետո։ 1996-2004 թվականներին նա եղել է ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների կոմիտեի անդամ ։
Իր 50-ամյա կարիերայի ընթացքում Յալդենը հայտնի է եղել ճշմարտության համար հանդես գալու իր պատրաստակամությամբ՝ դառնալով Կանադայի Մարդու իրավունքների համար ամենաթեժ մարտիկը ։ 2011 թվականին նա դարձել է կանադական «Ally Award» փաստաբանական ասոցիացիայի դափնեկիր ։ 2014 թվականին Յալդենը ստացել է Վիկտորիա համալսարանի «ականավոր շրջանավարտ» մրցանակը ։ Բացի այդ, Յալդենը եղել է «Equitas» մարդու իրավունքների ուսուցման միջազգային կենտրոնի պատվավոր խորհրդի և Ժյուլ և Պոլ Էմիլ Լեժեի հիմնադրամի տնօրենների խորհրդի անդամ ։
Մահ և հուղարկավորություն
Յալդենի հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել է ապրիլին, թաղվել է Բիչվուդ գերեզմանատանը։
Գերազանցություններ և պարգևներ
1982 թվականին Յալդենն արժանացել է պատվավոր դոկտորի կոչման, իսկ 1997 թվականին դարձել է Օտտավայի համալսարանի իրավունքի պրոֆեսոր ։ 1998 թվականին նրան շնորհվել է Կառլտոնի համալսարանի իրավագիտության պատվավոր դոկտորի կոչում ։
1986 թվականին Յալդենը դարձել է Պլեյադ շքանշանի հրամանատար ։ 1988 թվականին նա դարձել է Կանադայի շքանշանի սպա, իսկ 1999 թվականին՝ ուղեկից ։ 2002 թվականին Յալդենը պարգևատրվել է Եղիսաբեթ երկրորդ թագուհու ոսկե հոբելյանի մեդալով, իսկ 2012 թվականին՝ ադամանդով ։ Նա նաև պարգևատրվել է Կանադայի հարյուրամյակի մեդալով և Կանադայի Համադաշնության 125-ամյակի մեդալով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Ալեքսանդր Գրիշչենկո
Ալեքսանդր Գրիշչենկո (Александр Сергеевич Грищенко, ), ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Լենինգրադի պետական համալսարանը (1970)։ 1981 թվականից դիվանագիտական աշխատանքում է։ Տիրապետում է սերբերեն և խորվաթերեն լեզուներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Տուրոչակ
Տուրոչակ (Турочак, Турачак), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Տուրոչակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5582 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Տուրոչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1840 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դավիթ Քերական
Դավիթ Քերական, Դավիթ Մեկնիչ (ծնունդի և մահվան թվականները անհայտ են), V-VI դարերի հայ քերական։ Երբեմն նույնացվում է Դավիթ Անհաղթի հետ։ Մեզ է հասել նրա «Մեկնություն քերականին» աշխատությունը։ Ի տարբերություն Դիոնիսոսի, նա հակված է դեպի ռացիոնալիզմը և հանդես է եկել որպես «քերականական արվեստի» բանական հիմունքների ջատագով։
Կենսագրություն
Մարդկային բնության մեջ առանձնացնում է երկու կողմ՝ «ոգի բանական» և «մարմին գործնական», որոնք լինում են բարի, միջակ և չար։ Քննելով բարու դրսևորումները՝ կանգ է առնում «քերթողական արվեստի» վրա, որի մեջ է մտցնում նաև քերականությունը։ Տառ և գիր տերմինները նա զանազանում է իրարից՝ նշելով, որ տառը վերացական է, մինչդեռ գիրը նրա շոշափելի պատկերն է, մարմնավորումը։ Որակական տարբերություններ է գտնում ձայների միջև և զանազանում կենդանիների ու առարկաների ձայները մարդկայինից։ Ապա որոշում է բաղաձայն ու ձայնավոր հնչյունները, տառը նմանեցնում մարդկային մտքին, իսկ նրա հարաբերությունը ձայնավորներին ու բաղաձայններին՝ մտքի հարաբերությանը մարմնի անդամներին։
Մշակումները
Մշակել է բառերի ստուգաբանության առանձին տեսություն և սահմանել ստուգաբանության երեք եղանակ՝
Դավիթ Քերականը տարբերում է բառն ու բան և սահմանում դրանք։ Բառը համարում է բանի նվազագույն մասը, որի մեջ միտքն այնպես կատարյալ չի արտահայտվում, ինչպես բանի մեջ։ Նշում է նաև չափածո և արձակ խոսքի միջև եղած տարբերությունները։ Անցնելով խոսքի մասերի գոյացմանը՝ սահմանափակվում է միայն անվան ու բայի առաջնայնության խնդրով։ Խոսքի մասերը սահմանելիս առաջ է քաշում իրերի ու երևույթների իմացական տարբերակման հարցը, սահմանում գոյականը, բայը, մակբայը, դերանունն են, նշում դրանց առանձնահատկությունները։ Արվեստը բաժանելով երեք տեսակի՝ չար, միջակ, բարի, վերջինիս հատուկ գծերը տեսնում է հոգևոր երգ-երաժշտության մեջ։ Նկատի ունենալով երաժշտության հուզական բնույթն ու ներգործման ուժը, երաժշտությանը վերաբերող իր ասույթներում աշխատում է ցույց տալ, թե ինչպիսին պետք է լինի երաժշտությունը և ում պետք է ծառայի։
Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված Մորդովիայի զինվորների հուշահամալիր
Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված Մորդովիայի զինվորների հուշահամալիր (Мемориал воинам Мордовии, павшим в годы Великой Отечественной войны), Սարանսկի կենտրոնում՝ Հաղթանակի հրապարակում գտնվող հուշահամալիր։
Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված զինվորների հուշարձան
Հուշահամալիրի կոմպոզիցիոն կենտրոնը Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված Մորդովիայի զինվորների հուշարձան է, որը բացվել է 1970 թվականի մայիսի 9-ին։ Արձանախումբը պատկերում է Մայր Մորդովիային, որը սուրը տալիս է իր որդի-զինվորին։ Հուշարձանի մոտ 18 մետր բարձրությամբ գրանիտե քանդակազարդ սյունի վրա գրված է՝
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Նիկոլայ Տոմսկին, ճարտարապետ Ալեքսեյ Դուշկինը։ Հուշարանի մոտ վառվում է Հավերժական կրակը։
2004-2005 թթ. հուշարձանի հարավային մասում (ճարտարապետներ՝ Վ. Ա. Բրոդովսկի և Ի. Վ. Սոլովյով) կառուցվել է 54 մետր բարձրությամբ աղեղնաձև շինություն սյուների երկու շարքով, որոնց միջև տեղադրված են 10 սյուներ, որոնք պատված են սև քարերով, որտեղ գրված են Հայրենական պատերազմի ժամանակ զոհված Սարանսկում ծնված մարտիկների անունները։
Ռազմական և աշխատանքային սխրանքի թանգարան
1995 թվականի մայիսի 6-ին բացվել է հուշարձանի հարևանությամբ կառուցված 1941-1945 թթ. մարտական և աշխատանքային սխրանքի թանգարանը (ճարտարապետներ՝ Ռ. Գ. Կանանին, Ա. Վ. Կոստին)։ Թանգարանի հարևանությամբ՝ բաց երկնքի տակ է գտնվում մարտական և հրետանային տեխնիկայի ցուցադրությունը։
Զինվոր-ինտերնացիոնալիստների հուշարձան
1985 թվականին թանգարանի արևմտյան մասում կառուցվել է հինգ վարդագույն գրանիտե սալաքարերից հուշահամալիր, որոնց վրա փորագրվել է Սարանսկում ծնված և Հայրենական պատերազմում զոհված 5 հազար զինվորականների անուններ։ Սակայն այս կոմպոզիցիան արագորեն փլուզվել է և վերանորոգման մի քանի փորձերից հետո ապամոնտաժվել է։ 2005 թվականին նրա տեղում կանգնեցվել է տեղական պատերազմների և հակամարտությունների հետևանքով զոհված զինվոր-ինտերնացիոնալիստների և զինծառայողների հուշարձանը (քանդակագործ՝ Ն. Մ. Ֆիլատով, ճարտարապետ՝ Վ. Ա. Բրոդովսկի) : Հուշարձանը պատկերում է զենքը ձեռքին հարձակման պատրաստվող զինվորին։ Սյուների վրա փորագրված են մահացած զինվորների անունները, ինչպես նաև մակագրություն՝
«Փախուստ դժոխքից» կոթող
Թանգարանի արևելյան կողմում կա մի հուշարձան՝ նվիրված մի խումբ խորհրդային ռազմագերիների ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարից հերոսական փախուստին, որը գլխավորել է Մորդովիայում ծնված Միխայիլ Դևյատաևը։
Մատուռ
2000 թվականին Հաղթանակի հրապարակի արևմտյան կողմում Ալեքսանդր Նևսկու անունով մատուռ է կառուցվել։ Մատուռի շենքը (նախագիծը՝ ըստ Բաբակովի) ութանկյուն է, 4,5 մետր տրամագծով, 6 մետր բարձրությամբ, պատված սպիտակ և կարմիր աղյուսով։ Ութանիստ վրանաձև տանիքը ոսկեզօծ գմբեթով խաչն է, մուտքի վերևում տեղադրված է մեկ այլ փոքր չափի գմբեթ։ Մատուռի ընդհանուր բարձրությունը խաչի հետ միասին կազմում է 20 մետր ։
Գրականություն
Всё о Мордовии: Энциклопедический справочник / сост. Н. С. Крутов, Е. М. Голубчик, С. С. Маркова. - Саранск: Мордов. кн. изд-во, 2005. - С. 168. - ISBN 5-7595-1662-0.
Լեոնիդ Գրիգորյան
Լեոնիդ Գրիգորի Գրիգորյան (Леони́д Григо́рьевич Григорья́н, ), հայազգի խորհրդային և ռուսաստանցի բանաստեղծ, ժամանակակից ֆրանսիական արձակի և հայկական պոեզիայի թարգմանիչ։
Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված Մորդովիայի զինվորների հուշահամալիր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սարանսկի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հուշարձաններ
Լեոնիդ Գրիգորյան
Կենսագրություն
Լեոնիդ Գրիգորյանը ծնվել է Դոնի Ռոստովում 1929 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։ Հայրը՝ Գրիգոր Իլյայի Գրիգորյանը, տնտեսագետ էր։ Բռնադատվել է 1937 թվականին ։ Մայրն աշխատել է գրադարանավարուհի։ Մանկության տարիներին նա Ռոստովում վերապրել է գերմանական օկուպացիայի երկու ժամանակաշրջանը։
1948-1953 թվականներին սովորել է Ռոստովի պետական համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի ռոմանոգերմանական բաժնում։ Լատիներեն է դասավանդել Ռոստովի բժշկական ինստիտուտում ։
Բանաստեղծությունների առաջին ընտրանին տպագրվել է, երբ հեղինակը 37 տարեկան էր ։
Գրողների միությանը միանալու հանձնարարականները Լեոնիդ Գրիգորյանին տրվել են Ֆազիլ Իսկանդերը, Դավիդ Սամոյլովը, Արսենի Տարկովսկին ։
Գրիգորյանը մահացել է 2010 թվականի օգոստոսի 30-ին։
Դոնի Ռոստովի Գորկու փողոց, 147բ հասցեի շենքի պատին, որտեղ 1934-ից մինչև 2010 թվականը ապրել է Լեոնիդ Գրիգորյանը, փակցված է հուշատախտակ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստով քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստով քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սարդ-կնոջ համբույրը
Սարդ-կնոջ համբույրը (O Beijo da Mulher Aranha, Kiss Of The Spider Woman), 1985 թվականի բրազիլիա-ամերիկյան դրամատիկ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Հեկտոր Բաբենկոն՝ ըստ Լեոնարդ Շրեդերի՝ Մանուել Պուիգի նույնանուն վեպի վրա հիմնված սցենարի։ Պատկերում գլխավոր դերերը կատարել են Ուիլյամ Հյորթը, Ռաուլ Հուիլիան, Սոնյա Բրագան, Ժոզե Լևգոյը, Միլտոն Գոնսալվեսը և Դենիզ Դյումոնը։
(6774) Վլադհեյնրիչ
(6774) Վլադհեյնրիչ (Vladheinrich), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 4-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,194758 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9966 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3929 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1187,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303127 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,97° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սարդ-կնոջ համբույրը
Սյուժե
Հարավամերիկյան բանտում երկուսը հայտնվել են մի բանտախցում․ առաջինը՝ «անպարկեշտ վարքի» համար՝ համասեռամոլ է, իսկ մյուսը՝ քաղաքական պատճառներով։ Մինչ առաջինը փորձում է փախչել իրականությունից, երկրորդը մտածում է ստեղծված իրավիճակի պատճառների մասին։ Նրանք պետք է սովորեն, հասկանալ և հարգել միմյանց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրազիլական ֆիլմեր Կատեգորիա:1980-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Պորտուգալերեն ֆիլմեր
Չերվոնոե Պարուտինո
Չերվոնոե Պարուտինո (Червоне Парутине), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե Պարուտինո գյուղում բնակվում էր 273 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,4 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ոսկորներով պարկ
«Ոսկորներով պարկ» (Bag of Bones), ամերիակցի գրող Սթիվեն Քինգի երեսունհինգերորդ վեպը, որը գրված է գոթական գրականության ոճով։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1998 թվականին Charles Scribner's Sons հրատարակչության կողմից։ Պատումը ներկայացվում է Մայկ Նունենի դեմքից, որը հղի կնոջ մահից հետո մի քանի տարի ապրում է ստեղծագործական ճգնաժամ։ Գնալով քաղաքից դուրս գտնվող իր հին տունը՝ Մայկը դառնում է տարօրինակ դեպքերի ականատես, որոնք կապված էին իր բնակավայրի և նոր ծանոթների հետ։ Աշխատությունը գրվել է Դաֆնա Դյումորյեի «Ռեբեկկա» վեպի ներշնչանքով։ «Ոսկորներով պարկը»՝ սկզբում հաշվարկված հսկայական լսարանի համար, դառնում է հեղինակի առաջին հրատարակված գիրքը նախկին հրատարակչության` Viking Press-ի հետ հարաբերությունների խզումից հետո։
Գիրքը 20 շաբաթ մնաց Նյու Յորք Թայմսի լավագույն բեստելլերների շարքում, արժանացավ «Բրեմ Ստոկերի մրցանակին», «Ֆենտեզիի բրիտանական մրցանակին» և «Լոկուս» պարգևին։ Գրականության քննադատները հանդուրժողությամբ վերաբերվեցին Քինգի դասական ոճով գրված աշխատանքին։ Նրանք գովերգեցին սյուժետային գծի անսպասելի դարձումները, սուր երկխոսությունները, հստակեցված գրական ոճը, սյուժետի զգացմունքայնությունը, բայց դժգոհ մնացին վեպի առօրեկան և գերբնական մասերի միահյուսումից, որոշ անկանխատեսելիությունից և ոչ տրամաբանական պատումից։ Վեպը ադապտացվել է հեռուստատեսային մինի-սերիալի ձևաչափով, որը ցուցադրվել է 2011 թվականին A&E Network հետուստաալիքի կողմից։
Սյուժե
Ստորրոուն և անձնական խուզարկու Ջորջ Քենեդին սկսում են Մայկի ու Մետտիի հետ նշել Դիվոուռի ինքնասպանության հետևանքով խնամակլության դատի հաղթանակը։ Հանկարծ այն տրեյլերին, որտեղ գտնվում էին հերոսները, մոտենում է մի ավտոմեքենա։ Նրա միջից սկսում են կրակել, փամփուշտը վիրավորում է Ստորրոուին, Քենեդիին և սպանում Մետտիին։ Ջորջ Քենեդին կրակում է ավտոմեքենայի վրա, սպանում վարորդին և Մայկի օգնությումբ բռնում կրակողին։ Այնուհետև Մայկը Կիրային տանում է իր տուն։ Սառայի հոգու ազդեցությամբ Մայկին տիրանում է այդ երեխային խեղդելու և ինքնասպան լինելու միտքը։ Ջոյի հոգին խանգարում է Մայկին և փորձում ուշադրություն դարձնել վեպի ձեռագրի վրա, որը նա վերջերս էր սկսել գրել։ Էջերում գտնվում են հուշումներ, որոնք օգնում են Մայկին գտնել Ջոյի թաքցրած նրա և տեղացի մի ընտանիքի միջև բարեկամությունը հաստատող փաստաթղթերը։
Մի քանի ընտանիք, որոնք համատարած ջրահեղձումների սկիզբն էին դրել, ունեին երեխաներ, ում անունները սկսում էին «Կ» տառով։ Մակս Դիվոուռը գլխի էր ընկել, որ հաջորդը կարող է դառնալ Կիրան՝ իր արյունակիցը։ Փաստաթղթերը նաև ցույց են տալիս, որ հաջորդ խեղդվողը կարող էր դառնալ Մայկի և Ջոյի չծնված երեխան, ում նրանք այդքան շատ ցանակնում էին կոչել «Կ» տառով։ Մայկը հասկանում է, որ սա Սառա Տիդուելլի անեծքն է այն բանի համար, ինչը տեղի է ունեցել իր հետ տասնամյակներ առաջ։ Նա հեռանում է տնից, որ գտնի Սառայի գերեզմանը։ Հին ընտանիքների հոգիները փորձում են կանգնեցնել նրան, ինչից հետո Մայկը տեսիլ է տեսնում, թե ինչպես են այդ մարդիկ դաժանորեն բռնաբարել և սպանել Սառային, լճում խեղդել նրա որդին Կիտոյին ։ Այն երեխաները, որոնց անունը սկսում էր «Կ» տառով, նրանց սերունդներն էին։ Մայկը կանգ չի առնում և հասնում է նշանակետին, որտեղ թաղված էին Սառայի և նրա որդի Կիտոյի մնացորդները։ Այրելով ոսկորները՝ նա հանում է անեծքը և ոչնչացնում հոգին։
Տուն վերադառնալով՝ Մայկը հայտնաբերում է, որ Ռոջետտ Ուիտմոռը առևանգել է Կիրային։ Նա հետապնդում է նրանց մինչև լիճը՝ հետապնդման ընթացքում հասկանալով, որ Ռոջետտը Մակս Դիվոուռի բարեկան է։ Հայտնվում է Մետտիի ուրվականը, որը Ռոջետտին լիճն է հրում։ Վերջինս փորձում է իր հետևից քաշել նաև Մայկին, բայց նրան ծակում են նավահանգստի փայտերը։ Մետտիի ուրվականը հրաժեշտ է տալիս Կիրային և Մայկին ու խնդրում նրան հոգ տանել աղջկա մասին։ Վեպը ավարտվում է վերջաբանով, որտեղ Մայկը փորձում է որդեգրել Կիրային։ Դա զբաղեցնում է ավելի շատ ժամանակ, քան ակնկալվում էր, և անհայտ է մնում, արդյոք նա դա արեց։ Գրողի մոտ վերականգնվում է գրելու արգելափակումը և նա ամբողջովին դադարում է ստեղծագործել ։
Գրելը
Հեղինակը «Ոսկորներով պարկը» սկսել է գրել 1997 թվականին և այն ավարտել է ութ ամիս անց ՝ 1998 թվականի փետրվարին : Գիրքը գրվել է ձեռագիր ՝ օրական 11 էջ արագությամբ : Էջերի քանակով վեպը հեղինակի այլ ստեղծագործությունների շարքում գրավում էր տասներեորդ տեղը։ Վեպի անունը վերցվել է Թոմաս Հարդիի թևավոր խոսքից. «Վեպի ամենակենդանի հերոսն ընդամենը ոսկորներով պարկ է» : Հաշվի առնելով վեպի սյուժեն՝ այն կրում է մռայլ երանգ և ուղղակի իմաստ ։ Ըստ մտահղացման «Ոսկորներով պարկը» պիտի համապատասխաներ գոթական գրականության հիմանական կոնցեպցիային. «Սա վեպ է գաղտնիքների, վաղուց թաղված բաների մասին, որոնք որոշ ժամանակ մնացել են ոչ-ոքի կողից չնկատված, մինչև չսկսեց գարշահոտել թաղված դիակներից մեկը»,- ասում էր Սթիվենը։ Վեպը գրվել է Դաֆնա Դյումորյեի «Ռեբեկկա» վեպի ոգեշնչմամբ, որտեղ հերոսուհին ամուսնանում է մահացած կնոջ հուշերով հետապնդվող մի մարդու հետ։ Գրքում պատումը կատարվում է առաջին դեպքով, ինչը հեղինակը հազվադեպ է լայն ծավալներով օգտագործել իր ստեղծագործություններում :
Քինգը փորձում էր իրենից հեռու պահել Մայկ Նունենին։ Նրանց ընդհանուր գծերից էին գործի նկատմամբ մոտեցումը և արվեստին ուղղված հայացքը։ Մյուս առումներով գրքի հերոսը պակաս հաջողակ է, երեխա չունի և ստեղծագործական ճգնաժամ է ապրում ։ Ըստ բովանդակության՝ Մայկը «կուտակում էր» իր վեպերը, մի կողմ դնում հրատարակելու համար։ Այս մանրուքը Քինգը նշել է Դանիելա Սթիլի մասին շշուկներից, թե նա տարեկան երեք վեպ է գրում, բայց հրատարակում միայն երկուսը ։ Այդպիսի բան արել է նաև Ագաթա Քրիստիին իր գրական ուղղու վերջում ։ Ինչպես և վեպի հերոսը՝ Սթիվենը 1987 թվականին նույնպես գրելու արգելափակման մեջ էր ։ Ուրվականներով տունը շատ հարցերում նկարագրված է Քինգի ամառանոցից, որը գտնվում էր Մեն նահանգում, իսկ Մթին Հետք լճի նախօրինակը հանդիսանում էր Սենտեր-Լովելլի Կեզեռ լիճը :