cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դևլեթ Բահչելի
Քաղաքական կուրսը
2011 թվականի սկզբին, Թուրքիայում պառլամենտական ընտրությունների ժամանակ լուրջ հակասություն առաջացավ Բահչելիի և Էրդողանի միջև։ Անգամ ԱՇԿ-ի առաջնորդը բացահայտ սպառնաց այն ժամանակ վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին և նրա գլխավորած Արդարություն և զարգացում կուսակցությանը։ Ի պատասխան, Էրդողանը Բահչելիին հիշեցրեց Թյուրքեշ- Բահչելի զույգի կողմից կազմակերպված ահաբեկչական գործողությունները։
Դևլեթ Բահչելի։ Պարոն Էրդողան, եկեք Թաքսիմ հրապարակ Ձեր 10 000 մարտիկներով, և Ես կգամ իմ 1000 «գորշ գայլերով»։ Դուք ահաբեկված կփախչեք մինչև Քասըմփաշա։
Ռեջեփ Թայիփ Էրդողան։ Դու՞ք շարժվում եք «գորշ գայլերով», պարոն Բահչելի։ Իսկ Ես բարեհոգի մարդկային զանգվածի հետ։ Մեր երիտասարդությունը չի արել այն բոլոր հանցագործությունները, որոնցով լի է ձեր պատմությունը ։
Դևլեթ Բահչելիի ղեկավարման օրոք ԱՇԿ-ն երրորդն է մեջլիսում՝ իշխող ԱԶԿ-ից և ԱՀԿ-ից հետո։ 2015 թվականին պառլամենտական ընտրությունների ժամանակ հավաքել է ընդհանուր ձայների 16,3 %-ը։ Սա աննախադեպ ցուցանիշ էր ԱՇԿ-ի համար, քանի որ նախորդ ընտրությունների համեմատ երկու միլիոնով ավելացել էր նրանց օգտին քվեարկող քաղաքացիների թիվը ։ Մեջլիսում ԱՇԿ-ն ներկայումս ունի 80 պատգամավորական մանդատ։
Անձնական կյանք
Դևլեթ Բահչելին ապրում է Անկարայում։ Ի տարբերություն մնացած թուրք քաղաքական գործիչների, Բահչելին վարում է համեստ և մեկուսի։ Նա երբևիցե ամուսնացած չի եղել, քանի որ կարծում է, որ ընտանիքը կխանգարեր նրա քաղաքական գործունեությանը։
Դևլեթ Բահչելին իր կյանքը անվանում է «նացիոնալիզմի ուղիղ գիծ, որտեղ չպետք է լինոն զիգզագներ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գորշ գայլեր Կատեգորիա:Հակակոմունիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թուրք քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 24-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 26-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական կուսակցությունների առաջնորդներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 25-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 23-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի փոխվարչապետներ Կատեգորիա:Թուրք ազգայնականներ Կատեգորիա:Թուրք սուննի մուսուլմաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի 21-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի նախարարներ Կատեգորիա:Ազգայնական շարժում կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Թուրք տնտեսագետներ
Իլուկստեի շրջան
Իլուկստեի շրջան (Ilūkstes novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության արևելքում՝ Սելիա տարածաշրջանում, սակայն վիճակագրական տվյալներով մտնում է Լատալե տարածաշրջանի կազմի մեջ։ Շրջանը բաղկացած է վեց վոլոստներից, վարչական կենտրոնն է Իլուկստե քաղաքը։ Շրջանը ստեղծվել է 2003 թվականին, իսկ 2009 թվականի հուլիսի 1-ին նրա մեջ է ներառվել Դվիետեյի և Էգլայնեյի վոլոստները, ինչպես նաև Սուբատե քաղաքը հարակից գյուղական տարածքներով։ 2010 թվականի սկզբում այս գյուղական տարածքների հիման վրա ստեղծվեց Պրոդեյի վոլոստը ։
Բնակչություն
2011 թվականի Լատվիայի բնակչության մարդահամարի արդյունքներով ազգային կազմն էր ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ
Գուկովկա
Գուկովկա (Гуківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գուկովկա գյուղում բնակվում էր 72 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 360 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բոլշայա Իխովալժա
Բոլշայա Իխովալժա (Большая Иховалжа), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կրսնոբորսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կրսնոբորսկի շրջանի բնակավայրեր
(2931) Մայակովսկի
(2931) Մայակովսկի (Mayakovsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,874308 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7113 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0373 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1779,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202257 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,22° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1969 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արֆո Պետրոսյան
Արֆո (Արփենիկ) Ավետիսի Պետրոսյան, հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1952 թվականից։
Կենսագրություն
Արֆո Պետրոսյաը ծնվել է Շուշի քաղաքում։ 1936 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ժուռնալիստիկայի կոմունիստական ինստիտուտը։ 1938-1945 թթ. աշխատել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի ապարատում։ 1946-1951 թթ. եղել է ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդին առընթեր արվեստի գործերի վարչության նախագահի տեղակալը։ 1951-1970 թթ. աշխատել է Մաքսիմ Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում (1955 թվականից՝ տնօրենի առաջին տեղակալ), ղեկավարել է ԽՍՀՄ ազգային գրականությունների մատենաշարի և «Բազմազգ խորհրդային գրականության պատմություն» վեցհատորյակի ստեղծման աշխատանքները։ 1970 թվականից «ԽՍՀՄ ժողովուրդների էպոսները» ակադեմիական մատենաշարի գլխավոր խմբագիրն էր։
Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Գրականության կուսակցականությունը» (1952, Մոսկվա), «Ժողովրդական պատմությունը և նրա էպոսը» (նվիրված «Սասնա ծռերին», 1982, Մոսկվա) և այլ գրքեր։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով։ Մահացել է Մոսկվայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Լեզարդրիո (կանտոն)
Լեզարդրիո (Lézardrieux), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բրետան շրջանում։ Կոտ դ'Արմոր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լանյոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 8090 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 2221 է։ Կանտոնում կա 7 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Յոլա
Յոլա (Ёла), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Վաշկա գետի աջ ափով՝ 120 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 58 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Հայաստանի գլխավոր պատկերասրահը, գտնվում է Երևանի Հանրապետության հրապարակում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին։ Հայաստանի ազգային պատկերասրահը երկրի խոշորագույն, իսկ հայկական կերպարվեստի հավաքածուով՝ աշխարհի ամենամեծ թանգարանն է։ Պատկերասրահի 56 ցուցասրահներում ներկայացված հավաքածուն ընդհանուր պատկերացում է տալիս ազգային կերպարվեստի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի պատմության մասին, ինչպես նաև ներկայացնում է արտասահմանյան երկրների արվեստը հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Պատկերասրահում ցուցադրվում են այնպիսի աշխարհահռչակ արվեստագետներ, ինչպիսիք են Տինտորետտոն, Դոնատելլոն, Օգյուստ Ռոդենը, Պիտեր Պաուլ Ռուբենսը, Գուստավ Կուրբեն, Վասիլի Կանդինսկին, Մարկ Շագալը, հայ նկարիչներից Հովհաննես Այվազովսկին, Մինաս Ավետիսյանը, Մարտիրոս Սարյանը, Հարություն Կալենցը, Էդուարդ Իսաբեկյանը և այլք։
Պատմություն
Հայաստանի ազգային պատկերասրահը հիմնադրվել է 1921 թվականին` Խորհրդային Հայաստանի կառավարության որոշմամբ, որպես Պետական թանգարանի հինգ բաժիններից մեկը` արվեստի բաժինը։ Այդ ժամանակ թանգարանի տնօրեն է նշանակվում Մարտիրոս Սարյանը, իսկ գեղարվեստի բաժնի վարիչ` նկարիչ Վրթանես Ախիկյանը։ Պետական թանգարանը գտնվում էր Աստաֆյան (Աբովյան) փողոցում, արական գիմնազիայի համար նախատեսված երկհարկանի տուֆակերտ շենքում (ճարտարապետ Վ. Օ. Սիմոնսոն)։ Թանգարանի շենքում գործում էին նաև հանրային գրադարանը և համերգասրահը։ Բացի այդ, այստեղ ապաստան էին գտել Արևմտյան Հայաստանից գաղթած որբ երեխաները, և դա էր պատճառը, որ առաջին չորս տարիներին թանգարանը չուներ ցուցադրատարածքներ։ 1924 թ. Հայաստան այցելած Ա. Լունաչարսկու դժգոհում է, որ թանգարանը նման է մեծ ու խայտաբղետ մի պահեստարանի:Պահպանվել է 1921 թ. օգոստոսի 14-ի Հայաստանի «Արվեստից թանգարանի» բացման արարողության այցելուների ցուցակը, համաձայն որի մասնակցել է 130 մարդ՝ նկարիչներ, դերասաններ և երաժիշտներ, պաշտոնյաներ, բանվորներ և զինվորներ, աշակերտներ և ուսանողներ։ Այցելուների թվում էին ճանաչված արվեստագետներ Կարո Հալաբյանը, Սարգիս Խաչատրյանը, Տարագրոսը, Ռոմանոս Մելիքյանը և այլք։
Նույն թվականի սեպտեմբերին Մոսկվայում Համառուսաստանյան կենտրոնական գործադիր կոմիտեի դեկրետով նախկին Լազարյան ինստիտուտը վերանվանվում է Խորհրդային Հայաստանի կուլտուրայի տուն, իսկ նրա նյութական և մշակութային բոլոր արժեքները անցնում են Հայաստանի տնօրինմանը։ Այս որոշումը վճռորոշ նշանակություն ունեցավ, քանզի ռուսական և եվրոպական արվեստի ստեղծագործությունների առկայությունն այս հավաքածուում, որը փոխանցվեց Հայաստանի թանգարանին, թելադրում էր նրա հավաքչական քաղաքականությունը` ձևավորել ազգայինից զատ համաշխարհային կերպարվեստի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի հավաքածուներ։
1924 թվականի վերջին Ալեքսանդր Թամանյանի և Մարտիրոս Սարյանի հորդորով Լենինգրադից Երևան տեղափոխվեց արվեստաբան Ռուբեն Դրամբյանը, որը մինչ այդ աշխատում էր Պետական ռուսական թանգարանում։ 1925 թվականին նա ստանձնեց գեղարվեստական բաժնի վարիչի պարտականությունները, իսկ 1935 թվականից, երբ զգալիորեն ընդլայնված բաժինը դարձավ ինքնուրույն Կերպարվեստի պետական թանգարան, նշանակվեց նրա առաջին տնօրենը (մինչ 1951 թվականը)։
1930-1950 թվականներին թանգարանը շարունակում է համալրվել, բացվում են ժամանակավոր ցուցահանդեսներ, որոնք ուղեկցվում են համառոտ կատալոգներով և բուկլետներով, գործում է հայկական, ռուսական և արևմտաեվրոպական արվեստը ներկայացնող երեք բաժիններից բաղկացած մշտական ցուցադրությունը։ Այս աշխատանքներն ապահովում են համապատասխան գիտական բաժինները։
1947 թվականին թանգարանը վերանվանվում և մինչ 1991 թվականը կոչվում է Հայաստանի պետական պատկերասրահ։ Մեկ տարի անց սկսվում է շենքի վերակառուցումը։
Հետզհետե ավելի է ընդլայնվում պատկերասրահի գործունեությունը։ 1948 թվականին, օրինակ, Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի արվեստի սեկտորի հետ հրատարակության են պատրաստվում «Հայկական մանրանկարչության հուշարձանները» և «19-20-րդ դարերի հայկական արվեստը» աշխատությունները։
1967-1989 թվականներին պատկերասրահի տնօրենն էր ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանը։ Նրա գործունեության առաջին տարիները համընկնում են 1965 թվականից սկսված թանգարանի ցուցադրության նոր մասնաշենքի շինարարության հետ (ճարտարապետներ՝ Մարկ Գրիգորյան, Ա. Ղազարյան)։
1977 թվականին թանգարանը վերաբացվում է նորովի ներկայացված իր հավաքածուներով։ Մի քանի տարի անց շահագործման է հանձնվում Նալբանդյան փողոցի մասնաշենքը, որի 4 հարկերում տեղակայվում են ֆոնդապահոցները, վերականգնման արվեստանոցը, գիտական բաժինները, հաշվառման և  պահպանության բաժինը։ Բացվում են քանդակի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի գիտական բաժինները, մասնաճյուղերի բաժինը, որը կոորդինացնում էր հանրապետության տարբեր շրջաններում ստեղծվող մասնաճյուղերը։
1986 թվականի մայիսին պատկերասրահի տնօրենի պաշտոնից հեռանում է Էդուարդ Իսաբեկյանը, ավարտելով 19-ամյա իր անխոնջ ծառայությունը մշակութային այս օջախում։ 1986 թվականի հուլիսից պատկերասրահի տնօրեն է դառնում Ալեքսանդր Տեր-Գաբրիելյանը, որը մինչև այդ երկար տարիներ աշխատելով ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության արվեստի վարչության պետի պաշտոնում, լավատեղյակ էր պատկերասրահի գործունեությանը։
1991 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունը թևակոխեց պատմա-քաղաքական նոր փուլ. երկիրը անկախություն հռչակեց։ Երևույթն անշուշտ, նշանակալի էր. տեղի էր ունեցել կարևոր մի իրադարձություն, որին հայ ժողովուրդը սպասում էր դարեր։ Սակայն այս բախտորոշ հաղթանակը ուղեկցվեց նորաստեղծ հանրապետության բազմաթիվ խնդիրներով, որոնք չէին կարող իրենց անդրադարձը չունենալ մշակութային կյանքի վրա։ Երկիրը մտավ քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային ծանր ճգնաժամի մեջ։
1991 թվականին պատկերասրահի տնօրեն նշանակվեց արվեստաբան Շահեն Խաչատրյանը. հայ մշակույթի երախտավոր, ով տարիներ առաջ աշխատակցել էր ՀՊՊ հայկական կերպարվեստի բաժնին, իսկ 1967 թվականից ի վեր, Մարտիրոս Սարյանի թանգարանի հիմնադրման օրվանից ղեկավարել էր այն։ 1991-ին Հայաստանի գեղարվեստական խոշորագույն օջախը վերանվանվեց Հայաստանի ազգային պատկերասրահ։
2002 թվականին Հայաստանի ազգային պատկերասրահի տնօրեն նշանակվեց գեղանկարիչ, պրոֆեսոր Փարավոն Միրզոյանը, որի եռանդուն աշխատանքի շնորհիվ պատկերասրահի գիտա-ֆոնդային, գիտա-կրթական, հանրահռչակման գործունեությունը ստացավ նոր թափ, թարմ շնչառություն։ Նույն թվականին Հայաստանի մշակույթի նախարարությունը արձակեց «Հայաստանի ազգային պատկերասրահ» պետական հիմնարկը վերակազմավորման ձևով պետական ոչ առևտրային կազմակերպություն հիմնելու մասին» հրամանը։
2004 թվականի մայիսի 18-ին Լինսի հիմնադրամի օժանդակությամբ իրականացված վերանորոգումից հետո Հայաստանի ազգային պատկերասրահը նոր մշտական ցուցադրությամբ իր դռները բացեց այցելուների առջև։ Վերաբացումից ի վեր շուրջ ութ տարիների ընթացքում պատկերասրահն ապրում է բեղուն աշխատանքային կյանքով. անշուշտ նախևառաջ առաջադրվում է ակադեմիական թանգարանային գործունեության սկզբունքներով, այն է` հավաքել, պահպանել, ուսումնասիրել, ցուցահանդեսների և կատալոգների միջոցով հանրահռչակել գեղարվեստական արժեքները, սակայն սրա հետ մեկտեղ, Ազգային պատկերասրահն ընդլայնել է իր գործունեության շրջանակները։
Հայկական հավաքածու
Հայկական արվեստը ներկայացնում է 6-20-րդ դարերի հայկական գեղանկարի զարգացումը, նրա ոճական ողջ բազմազանությունը, ինչպես նաև առանձին վարպետների գործեր։
Հայկական դասական արվեստի ցուցադրումը սկսվում է միջնադարյան որմնանկարի և մանրանկարչության նմուշների վավերագրական պատճեններից, որ 1936-1951 թթ. կատարել են հայ արվեստի նշանավոր հետազոտող Լիդիա Դուռնովոյի (1885-1963) ղեկավարությամբ մի խումբ հայ նկարիչներ։ Հայկական եկեղեցիները զարդարող որմնանկարների՝ ժամանակի ընթացքում կրած կորուստներն ու վնասները թանգարանում պահվող պատճեններին հաղորդում են բնօրինակի արժեք։ Գեղանկարչական մեծ ավանդույթի վկայությունն են նաև ձեռագրերը, որոնց թվում` անցյալի մեծագույն մանրանկարիչներ Թորոս Ռոսլինի, Սարգիս Պիծակի և այլոց գործերը։
Թանգարանի էքսպոզիցիան լուսաբանում է թե´ արտասահմանում բնակվող, թե´ հայրենիք վերադարձած հայ վարպետների տարբեր սերունդների արվեստը, բացահայտելով նրանց համար ընդհանուր գծեր։ Նրանում կարևոր տեղ են զբաղեցնում աշխարհահռչակ ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկու (1817-1900) գործերը։ Պատկերասրահում է պահվում Թեոդոսիայի թանգարանից հետո նրա աշխատանքների ամենապատկառելի հավաքածուն` 62 նկար, որոնց թվում են նաև Այվազովսկու հայկական թեմաներով կոմպոզիցիաները («Բայրոնը Սուրբ Ղազար կղզում», «Նոյն իջնում է Արարատից»)։ Դրանցում նրա նախասիրած ծովային տեսարանները ներդաշնակվում են հայկական մոտիվների հետ, ինչն ավելի հասկանալի է դարձնում Այվազովսկու հոգատարությունը կոտորածներ վերապրած հայրենակիցների հանդեպ, շատ հայ նկարիչների ստեղծագործական կայացման հանդեպ նրա հետաքրքրությունը։
Թանգարանի հայ գեղանկարչության ցուցադրության զգալի մասը նվիրված է հայ գեղանկարչության  մեծանուն վարպետների աշխատանքների ցուցադրությանը (Հ. Հովնաթանյան, Հ. Այվազովսկի, Գ. Բաշինջաղյան, Փ. Թերլեմեզյան, Վ. Սուրենյանց, Ե. Նազարյանց, Վարդան Մախոխյան և այլք) և 20-րդ դարի (Մ. Սարյան, Գ. Յակուլով, Վ. Գայֆեջյան, Ե. Թադևոսյան, Հ. Կոջոյան, Հ. Գյուրջյան, Է. Շահին, Հ. Զարդարյան, Է. Իսաբեկյան, Գ. Խանջյան, Մ. Ավետիսյան և այլք)։
Մոնաշկա (գետ)
Մոնաշկա (Монашка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Միջին Տերս գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
Հայկական հավաքածու
Այս մշակույթի անկապտելի մասն է կազմում մի շարք նկարիչների, ի թիվս որոնց` Պետրոս Կոնտուրաջյանի, Բարթուղ Վարդանյանի, Արարատ Ղարիբյանի, Հարություն Կալենցի, Հովհաննես Ասատրյանի, Հակոբ Հակոբյանի արվեստը, որոնց գործունեությունը մասամբ ծավալվել է արտասահմանում և որոնք յուրացրել են ֆրանսիական դպրոցի գեղարվեստական փորձը։ Չնայած նրանք ներկայացնում են տարբեր սերունդներ և ստեղծագործական ուղղություններ, նրանց միավորողը բարձր մասնագիտական չափանիշներն են։ Փարիզը միշտ գրավել է շատ հայ վարպետների, ինչպես Գեորգի Յակուլովին, Մարտիրոս Սարյանին, Վահրամ Գայֆեճյանին, Երվանդ Քոչարին, որոնք կարողացան պահպանել իրենց անհատականությունը գեղարվեստական հոսանքների հորձանուտում։ Լինելով 20-րդ դարի ավանգարդում, նրանք մեծապես կանխորոշեցին ժամանակակից հայկական գեղանկարչության զարգացումը։
Մոնաշկա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
Հայկական հավաքածու
Արևելքի ոգով ու շնչով է տոգորված Թիֆլիսի հայ նկարիչների խոհուն ու նրբագեղ աշխարհը։ Այս քաղաքը հայկական մտավոր ու մշակութային կյանքի կենտրոնն է եղել 17-20-րդ դարերում։ Հովնաթանյանների դինաստիա, Գևորգ Բաշինջաղյան, Գեորգի Յակուլով, Հովսեփ Կարալյան, Վանո Խոջաբեկյան, Գևորգ Գրիգորյան (Ջոտտո), Հակոբջան Ղարիբջանյան, Վեհիկ Տեր- Գրիգորյան, Վաղարշակ Էլիբեկյան,- ահա Պատկերասրահում ցուցադրված նկարիչների այս ճյուղի ոչ լրիվ ցանկը։ Ինքնատիպ արվեստագետներից մեկին` Ալեքսանդր Բաժբեուկ-Մելիքյանին (1891-1966) հատուկ վառ երևակայությունը, գեղեցիկի սուր զգացումը արտահայտվել են կանացի կերպարների` նրբագեղ զգացմունքայնությամբ լի աշխարհում։ Սա էքսպոզիցիայի ուշագրավ մասերից մեկն է։
Մոնաշկա (գետ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
Հայկական հավաքածու
Հայ վարպետների (ընդհանրացումների և փոխաբերականության հանդեպ իրենց հակումներով հանդերձ) գեղարվեստական մտածելակերպը, գունանկարչական լեզուն շատ համահունչ են ժամանակակից արվեստին հատուկ գունային ու պլաստիկական սինթեզի որոնումներին։ Դրա վառ օրինակն են Մինաս Ավետսիյանի աշխատանքները։ Օժտված լինելով գույնի զգացմունքային բնույթի ընկալումով՝ նա իր արվեստում միավորեց միջնադարյան հայկական նկարչության ավանդույթները և պոստիմպրեսիոնիստների ու ֆովիստների փորձը։ Ձևի և գույնի սինթեզին ձգտելը հատուկ է այլ հայ նկարիչների` Աշոտ Հովհաննիսյանի, Լավինյա Բաժբեուկ-Մելիքյանի, Սարգիս Մուրադյանի, Գրիգոր Խանջյանի, Հրաչյա Հակոբյանի, Անատոլի Պապյանի և ուրիշների գեղարվեստական մտածողությանը։ Պատկերասրահի հավաքածուն ներառում է նաև մի շարք ժամանակակից նկարիչների՝ Էդուարդ Արծրունյանի, Ալեքսանդր Գրիգորյանի, Ալբերտ Պարսամյանի, Ռուբեն Ադալյանի, Կարեն Սմբատյանի, Էդուարդ Խարազյանի, Հենրի Էլիբեկյանի, Վարուժան Վարդանյանի, Ռոբերտ Էլիբեկյանի, Ռուբեն Աբովյանի, Աշոտ Բայանդուրի, Փարավոն Միրզոյանի, Կարո Մկրտչյանի, Արամ Իսաբեկյանի և այլոց գործերը։ Ծանոթացնելով հայ գեղանկարիչների մի քանի սերունդների հոգևոր որոնումներին, թանգարանի էքսպոզիցիան բացահայտում է աշխարհընկալման այն նոր կողմերը, որոնք աստիճանաբար փոփոխվելով՝ ձևավորում են ժամանակակից գեղարվեստական մշակույթի պատկերը։
Ռուսական հավաքածու
Ռուսական գեղանկարի հավաքածուն Հայաստանի ազգային պատկերասրահի բնահատուկ և ամբողջական մասն է կազմում։ Սկսել է ձևավորվել թանգարանի կյանքի առաջին իսկ տարիներից։ Պատկերասրահում ներկայացված  են 18-20-րդ դարերի ռուս վարպետների փայլուն համաստեղության` Ֆյոդոր Ռոկոտովի (1730-1808), Օրեստ Կիպրենսկու (1782-1836), Կարլ Բրյուլլովի (1799-1852), Իլյա Ռեպինի (1844-1930), Վասիլի Սուրիկովի (1848-1916), Վալենտին Սերովի (1865-1911), Վասիլի Կանդինսկու (1866-1944), Մարկ Շագալի (1887-1985) և այլոց ստեղծագործությունները` լուսաբանելով ռուսական մշակույթի զարգացման ու կայացման կարևորագույն փուլերը, հաղորդակից է դարձնում մեզ նրա գեղարվեստական նվաճումների բարձունքներին։ Ռուս նկարիչների գրաֆիկական ժառանգությունը Ազգային պատկերասրահում բավական ընդգրկուն ձևով ներկայացված է 19-րդ դարի երկրորդ և 20-րդ դարի առաջին կեսի ստեղծագործություններով։ Հավաքածուն ներառում է շուրջ 150 հեղինակների ավելի քան 500 գծանկար, ջրանկար և կավճանկար։
Այլ հավաքածուներ
Արտասահմանյան արվեստի սրահներում ցուցադրությունը սկսվում է հին աշխարհի Եգիպտոսի և Հունաստանի մշակույթից։ Այստեղ ներկայացված են 14-20-րդ դարերի իտալական, հոլանդական, ֆլամանդական, ֆրանսիական դպրոցների հայտնի արվեստագետների (Ֆ. Գվերչինո, Յան վան Գոյեն, Պ. Կլաս, Էթիեն Մորիս Ֆալկոնե, Ժ.-Բ. Գրյոզ, Թ. Ռուսսո, Ա. Մոնտիչելլի և այլն) ստեղծագործություններ։ Արևելքի արվեստը ներկայացված է իրանական, չինական, ճապոնական դեկորատիվ-կիրառական արվեստի բարձրարվեստ նմուշներով (նախշազարդ ճենապակյա և հախճապակյա սպասք, քարե, ոսկյա, մետաղյա առարկաներ, քանդակազարդ կահույք), հայ նկարիչ Սարգիս Խաչատուրյանի կողմից արված հնդկական միջնարդարյան որմնանկարների բարձրարժեք պատճեններով և 19-րդ դարի իրանական գեղանկարչական աշխատանքներով։
Հին Եգիպտոս
Հին Եգիպտոսի շրջանից պատկերասրահում ներկայացված են բազմաթիվ դիմակներ, փոքրիկ արձանիկներ։ Հատկապես հետաքրքրական են դիմակները, լայն բացված աչքերով, որոնք խորհրդանշում են հոգու դռները։ Ներկայացված են նաև աստվածների արձանիկների օրինակներ, սարկոֆագի մասունքներ և այլն։
Այցելություն
Հայաստանի ազգային պատկերասրահը ունի 12 մասնաճյուղ Երևանում և Հայաստանի մարզերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Երևանի թանգարաններ Կատեգորիա:1921 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Ազգային պատկերասրահներ
Կրուտոգորկա
Կրուտոգորկա (Крутогорка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Լալանլու
Լալանլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառակում ։ Գտնվում էր Եփրատ գետի ձախ կողմում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վայբերսբրուն
Վայբերսբրուն (Weibersbrunn), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1994 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 2,89 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 157։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Arduino
Ծրագրային մասը բաղկացած է անվճար ծրագրային խմբագրիչից (IDE-Integrated Development Environment, Ինտեգրված Ծրագրավորման միջավայր)՝ ծրագրեր գրելու և սարքավորումներ ծրագրավորելու համար։ Տեխնիկական մասը իրենից ներկայացնում է տպասալերի հավաքածու, որոնք արտադրվում են ինչպես պաշտոնական, այնպես էլ կողմնակի արտադրողների կողմից։
Arduino-ն կարող է օգտագործվել ինչպես ավտոմատ ինքնասպասարկվող օբյեկտներ ստեղծելու, այնպես էլ համակարգչի ծրագրային ապահովմանը ստանդարտ լարային և անլար ինտերֆեյսներով միանալու համար։
Հիմնադրում
Arduino նախագիծը սկսվել է Ivrea-ի փոխազդեցության դիզայնի ինստիտուտում (IDII) Իվրեայում, Իտալիա[2]: Այն ժամանակ ուսանողներն օգտագործել են BASIC Stamp միկրոկառավարիչը՝ 50 դոլար արժողությամբ։ 2003 թվականին Էրնանդո Բարագանը ստեղծեց Wiring զարգացման հարթակը որպես մագիստրոսական թեզի նախագիծ IDII-ում՝ Մասսիմո Բանզիի և Քեյսի Ռեասի ղեկավարությամբ։ Քեյսի Ռիասը հայտնի է Բեն Ֆրայի հետ համատեղ ստեղծելով Processing-ի զարգացման հարթակը։ Ծրագրի նպատակն էր ստեղծել պարզ, էժան գործիքներ ոչ ինժեներների կողմից թվային նախագծեր ստեղծելու համար։ Wiring պլատֆորմը բաղկացած էր տպագիր տպատախտակից (PCB) ATmega128 միկրոկառավարիչով, IDE, որը հիմնված է Processing-ի և գրադարանային գործառույթների վրա՝ միկրոկառավարիչը հեշտությամբ ծրագրավորելու համար ։ 2005թ.-ին Մասիմո Բանզին IDII-ի մեկ այլ ուսանող Դեյվիդ Մելիսի և Դեյվիդ Կուարտիելեսի հետ ընդլայնեցին Wiring-ը՝ ավելացնելով աջակցություն ավելի էժան ATmega8 միկրոկառավարիչին։ Նոր նախագիծը, որը պատառաքաղված էր Wiring-ից, կոչվում էր Arduino :
Arduino-ի սկզբնական հիմնական թիմը բաղկացած էր Մասիմո Բանզիից, Դեյվիդ Կուարտյելեսից, Թոմ Իգոյից, Ջանլուկա Մարտինոյից և Դեյվիդ Մելիսից ։
Պլատֆորմի ավարտից հետո ավելի թեթև և էժան տարբերակները տարածվեցին բաց կոդով համայնքում։ 2011 թվականի կեսերին հաշվարկվել է, որ ավելի քան 300,000 պաշտոնական Arduinos-ն արտադրվել է կոմերցիոն եղանակով, իսկ 2013 թվականին 700,000 պաշտոնական տախտակներ եղել են օգտատերերի ձեռքում ։
Կառուցվածք
Arduino ֆիրմային անվանումով արտադրվել է միկրոկոնտրոլլեր ունեցող մի քանի տպասալեր ( անգլ. boards), և վահանակ-սարքավար (անգլ. shields): Միկրոկոնտրոլլերով աշխատող սալիկների մեծամասնությունը համալրված են մինիմալ անհրաժեշտ պարագաներով միկրոկոնտրոլլերի նորմալ աշխատանքի համար։
Դասական
Դասական Arduino տպասալը և Arduino-ի հետ համատեղելի վահանակները նախագծված են այնպես, որպեսզի օգտագործողը կարողանա միացնել դրանք իրար pin-երի եւ jumper-ների միջոցով(հաղորդիչները, որոնցով միացվում են pin-երը իրար)։ Այսպիսով, հիմնական միկրոպրոցեսորային տպասալը համալրվում է անհրաժեշտ ծայրամասային սարքերով և արտաքին միացումներով։
Փոքրածավալ կառուցվածքներ
Փոքր չափերի առանձին տպասալերը (օրինակ, «Nano», «Micro») արտադրվում են միկրոսխեմաների DIP փաթեթների չափով։ Նրանց համար նախատեսված վահանակներ չկան
Կողմնակի նախագծեր
Բացի Arduino- ի ստանդարտ կառուցվածքներից, կողմնակի արտադրողներ ստեղծել են բազմաթիվ կլոններ, պահպանելով միայն ճարտարապետական և ծրագրային ապահովման համատեղելիությունը։ Այդ կլոնների շարքում առանձնանում է Microduino ապրանքային շարքը : Շարքը պարունակում է կառուցվածքային համատեղելի պրոցեսորային մոդուլներ, կապի մոդուլներ, սենսորներ եւ դերակատորներ։ Ամենափոքր կլոնը թողարկվել է Femtoduino ապրանքանիշի ներքո : Դրա չափերը կազմում են ընդամենը 15 * 20 մմ, ներառյալ միկրո USB միակցիչ, լարման կայունացուցիչ և ամբողջ Arduino Uno I / O հավաքածու։ Նույն ընկերությունը թողարկել է IMUduino ապրանքանիշի տակ առավելագույնս «հագեցած» կլոն։ Սա Arduino Leonardo- ի կլոնն է USB Host-ի օժանդակությամբ (ստեղնաշարի և մկնիկ), Bluetooth 4 Low Energy, վեց առանցքով գիրոսկոպ / աքսելոմետր, մագնիսաչափ ( կողմնացույց ), բարոմետր ։ Սարքի չափը 16 * 40 մմ է։
Արդյունաբերական կառուցվածքներ
Պատասխանատու արդյունաբերական ավտոմատացման մեջ Arduino արտադրանքի օգտագործումը թեժ քննարկումների առարկա է։ Նման խնդիրների լուծմանը նպաստելու համար մի շարք կողմնակի ընկերություններ արտադրում են կառուցվածքային ամբողջական մոդուլներ։
Arduino ընկերությունը չի արտադրում նման ապրանքներ, բայց իր խանութում վաճառում է Indudtrial Shields ըկերության արտադրանքը ։ Ընկերության հայտնի արտադրանքը Archiduino- ն է ։ Երկու ընկերությունների լուծումներն էլ հիմնված են AVR պրոցեսորների վրա։
Միկրոկոնտրոլլեր
Arduino-ի միկրոկոնտրոլլերները տարբերվում են դրանցում ներկառուցված բեռնիչով ( անգլ.  bootloader ): Օգտագործելով այս բեռնիչը, օգտագործողը իր ծրագիրը ներդնում է միկրոկտրոլերի մեջ առանց ավանդական առանձին սարքային ծրագրավորողների օգտագործման ։ Բեռնիչը միանում է համակարգչին USB ինտերֆեյսով (եթե այն գտնվում է սալիկում) կամ օգտագործելով առանձին UART-USB ադապտեր։
Arduino IDE-ում հնարավորություն է տրվում ստեղծել սեփական ծրագրային-սարքային հարթակներ։ Այս հնարավորությունն օգտագործվում է կողմնակի ընկերությունների կողմից, որոնք ավելացնում են Arduino IDE- ին իրենց սեփական կոմպլեկտները և դրանց կոմպիլյատոր բեռնիչները։
AVR
Arduino սարքերի դասական գծում հիմնականում օգտագործվում են Atmel AVR- ի միկրոկոնտրոլլերները։
Որոշ սալիկներում առկա port-երի կազմը կարող են տարբեր լինել։
Տարասովկա (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
Տարասովկա (Тарасівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
Arduino
Մոկրոկոնտրոլլերային սալիկների մի քանի մոդելներ
Մոկրոկոնտրոլլերային սալիկների մի քանի մոդելներ.
Տարասովկա (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Տարասովկա գյուղում բնակվում էր 866 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 39,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,07 մարդ/կմ²։
Arduino
Ծրագրավորման սկզբունքը
Ծրագրավորումն իրականացվում է ամբողջովին իր սեփական ծրագրային շերտով (IDE), որն անվճար է և հասանելի է Arduino-ի կայքում։ Այս շերտը պարունակում է տեքստային խմբագիր, նախագծերի մենեջեր, պրեպրոցեսսոր, կոմպիլյատոր եւ գործիքներ այլագիրը միկրոկտրոլեր ներբեռնելու համար։
Տարասովկա (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1650 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Arduino
Ծրագրավորման սկզբունքը
Arduino գրադարանային փաթեթը օգտագործվում է LGPL լիցենզիայի տակ)
Ծրագրավորման լեզու
Arduino- ի ծրագրավորման լեզուն համարվում է սովորական C ++-ը որոշ առանձնահատկություններով, որոնք հեշտացնում են սկսնակներին առաջին աշխատանքային ծրագիրը գրելու համար։
Ծրագրի ներբեռնումը միկրոկոնտրոլլերի մեջ
Arduino-ի ծրագրերի բեռնումը միկրոկոնտրոլլերի մեջ տեղի է ունենում հատուկ բեռնիչով (բոլոր Arduino միկրոկոնտրոլլերները վաճառվում են այս բեռնիչով)։ Բեռնիչը հիմնված է Atmel AVR Application Note AN109 վրա։ Բեռնիչը կարող է աշխատել RS-232, USB կամ Ethernet ինտերֆեյսով `կախված կոնկրետ պրոցեսորների պերիֆերիայի կազմից։ Որոշ տարբերակներում, ինչպիսիք են Arduino Mini-ն կամ ոչ պաշտոնական Boarduino-ն, ծրագրավորման համար անհրաժեշտ է առանձին ադապտեր։
Ընկերությունը
Ընկերության եւ պլատֆորմի անունը գալիս է Իտալիայի թագավոր Արդուին Իվրաեցու անունից
Մշակողների թիմը
Արդուինոյի մշակողների թիմի հիմնական կազմը հետևյալն է `Մասսիմո Բանզի, Դեյվիդ Կուարտիլլյե, Թոմ Իգո, Ջիանլուա Մարտինո, Դեյվիդ Մելլիս, Նիկոլաս Զամբետտի և Վալերի Շիմանսկի և այլք։
'''
Կատեգորիա:Pages with unreviewed translations
Աստերոիդների ցանկ (315001-315100)
Աստերոիդների ցանկ (314901-315000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (315101-315200)
Չերվի եղբայրներ
Չերվի եղբայրներ (Fratelli Cervi), իտալացի ֆերմեր Ալչիդո Չերվիի (Alcide Cervi) և Ժնեվևա Կոկոնիի (Genevieve Cocconi) յոթ որդիները, իտալացի հայրենասերների ընտանիք, որ ապրել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ։ Նրանք են՝ Ջելինդո (Gelindo, ծնվ.՝ 1901), Անտենորի (Antenore, ծնվ.՝ 1906), Ալդո (Aldo, ծնվ.՝ 1909), Ֆերդինանդո (Ferdinando, ծնվ.՝ 1911), Ագստինո (Agostino, ծնվ.՝ 1916), Օվիդիո (Ovidio, ծնվ.՝ 1918) և Էտորե (Ettore, ծնվ.՝ 1921)։ Բոլորը ծնվել են Կամպեջինեում (Ռեջո նել Էմիլիա))
Սխրանք
Գյուղացու բազմազավակ ընտանիքում դաստիարակված տղաները Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո ակտիվ մասնակցություն են ունեցել իտալական Դիմադրության շաժմանը։ Ընտանիքի հայրն ու նրա յոթ որդիները եղել են համոզված հակաֆաշիստներ, պայքարել Մուսոլինիի ռեժիմի դեմ։ Չերվի ընտանիքը թաքցրել և իտալացի պարտիզանների մոտ է ուղարկել գերությունից փախած խորհրդային (մասնավորապես, Անատոլի Տաասովին) և այլ ռազմագերիների։ Դրանից բացի, նրանք կազմակերպել են իրենց պարտիզանական ջոկատը ։
Չերվիները բռնվել են փախստականների խմբի հետ 1943 թվականի նոյեմբերի 25-ին՝ տունը շրջապատած ժանդարմների հետ կարճ մարտից հետո և դեկտեմբերի 28-ին գնդակահարվել Ռեջո նել Էմիլիայում ։
Ըստ նախկին պարտիզան Անատոլի Տարասովի՝ «դեկտեմբերի 27-ին պարտիզանները իրականացրել են ֆաշիստական կուսակցության քարտուղարի մահապատժի որոշումը։ Հավաքվելով սպանվածի դագաղի մոտ՝ ֆաշիստները երդվել են փոխհատուցել․ «Տասը մեկի փոխարեն»,- գոռում էին նրանք։ Սկսել են կարդալ կալանավորների ցուցակները, և ֆաշիստներից մեկը հուշել է․ «Գնդակահարել Չերվի եղբայրներին»։ Առավոտյան մոտ եղբայրները սպանվել են» ։
Հիշատակ
Իրենց կատարած սխանքի համար Չերվի եղբայրները հետմահու պարգևատրվել են «Ռազմական արիության համար» արծաթե մեդալով։ Նրանց Չերվի ազգանունով կոչվել են բազմաթիվ փողողցներ Իտալիայում։ Նրանց պատվին կոչվել է նաև դպրոց Կոլենիոյում։
Ընտանիքի հայրը՝ Ալչիդո Չերվին (1875-1970), որը ձերբակալվել է իր որդիների հետ միասին, մնացել է կենդանի։ Օդային հարձակումից հետո բանտի մի մասն ավերվել է, և նա կարողացել է փախչել։ Հետագայում նա գրել է «Իմ յոթ որդիները» գիրքը, որում շարադրել է իր հուշերն այդ իրադարձությունների մասին։ 1956 թվականին նա մեկնել է Խորհրդային Միություն։ 1965 թվականին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանով «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խորհրդային ռազմագերիներին փրկելու գործում ցուցաբերած արիության ու խիզախության և նրանց ցուցաբերած օգնության համար» պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշանով ։
Չերվիների տանը բացվել է հերոսական ընտանիքին նվիրված թանգարան ։
Արվեստում
Չերվի եղբայրներին են նվիրված իտալերեն բազմաթիվ երգեր․
1968 թվականին թողարկվել է ռեժիսոր Ջաննի Պուչինիի «Չերվի եղբայրներ» ֆիլմը ։
Արձագանքներ
[Ավագ եղբայր Ալդո Չերվին] ...մտածում էր այն Իտալիայի մասին, որը, վերջապես, ազատ շունչ կքաշի և երջանկություն կտա միլիոնավոր աշխատավորներին։ Եվ ահա հանուն դրա, հանուն մարդկայնորեն ապրելու բնական պահանջի մարդիկ գնացին զրկանքներին, սովի ու մահվան։ Հանուն դրա այստեղ՝ բարձր լեռներում, գտնվել է Չերվի եղբայրների պաևտիզանական ջոկատը։
Իմանալով իմ որդիների մահվան մասին՝ ես ասացի․ «Մի բերքից հետո գալիս է մյուսը։ Բայց բերքն ինքնիրեն չի գալիս։ Որպեսզի այն չկորչի, պետք է խնամք, պետք է շատ աշխատել։ Ես մեծացրել եմ յոթին, այժմ պետք է ոտքի կանգնեցնեմ տասնմեկ թոռներիս։ Նրանցից յուրաքանչյուրը պետք է կանգնի իր հոր տեղը։ Ամեն ինչ պետք է սկսել նորից...»
Յոթ եղբայրներն, առաջինը լավագույնների մեջ, ձևավորեցին ջոկատ՝ ամրապնդված արյունակցական կապերով և Իտալիայի վերածննդի նկատմամբ հավատով, և սկսեցին զինված պայքար ֆաշիստների դեմ։ Նրանց տունը, որը ծառայել է որպես ապաստան բոլոր հետապնդվողների և թշնամուն ցուցաբերված քաղաքական ու ռազմական դիմադրության հենարան, ենթարկվել է հարձակման ու հրդեհվել, և համառ պաշտպանությունից հետո յոթ եղբայրները, սպառելով դիմադրության իրենց բոլոր միջոցները, գերի են վերցվել, նրանց տանջել են ու գազանաբար սպանել։ Ջերմագին հավատը, որը միավորել է նրանց կյանքի և մահվան ժամանակ, նրանց դարձրել է հայրենիքի հանդեպ անմահ սիրո և հերոսական ինքնազոհողության խորհրդանիշ։
Ռեջո նել Էմիլիա, 28 դեկտեմբերի, 1943
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Գրանով (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)
Գրանով (Гранів), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրանով գյուղում բնակվում էր 125 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,024 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5208,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մարկ Օվերմարս (ֆուտբոլիստ)
Մարկ Օվերմարս (հոլանդ. Marc Overmars, ), հոլանդացի ֆուտբոլիստ։
Կարիերա
'''Ակումբները. '''«ՍՎ Էպե», «Վիլլեմ II Թիլբուրգ», Ամստերդամի «Այաքս», Լոնդոնի «Արսենալ», «Բարսելոնա», «Գոու Էխեդ Իգլս»։
Առաջին հանդիպումը հավաքականում և գոլը. 23 փետրվարի 1993 (Նիդերլանդներ — Թուրքիա 3:1)։ Վերջին խաղը հավաքականում. 30 հունիսի 2004 (Պորտուգալիա — Նիդերլանդներ — 2:1)։
2012 թվականի հուլիսից «Այաքսի» տեխնիկական տնօրենն է։
Վիլյույ
Վիլյույ (Бүлүү), գետ Ռուսաստանում (Յակուտիա Կրասնոյարսկի երկրամաս)։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Երկարությունը 2650 կիլոմետր է, ավազանը՝ 454 հազար կմ² հոսում է Սիջինսիբիրական սարահարթով, ստորին հոսանքում՝ կենտրոնական Ցակուտական հարթավայրով։ Գլխավոր վտակներն են․ աջից՝ Ուլախան Վա վան, Չիրկուոն, ձախից՝ Ախտարանդան, Սարխան, Տյունգը։ Սնումը խառն է, առավելապես ձնային։ Գետաբերանի մոտ ջրի տարեկան միջին ծախսը 1700 մ³/վրկ է։ Միջին հոսանքում, գարնան վարարումների ժամանակ, ջրի ծախսը հաճախ հասնում է 10—15 հազաար մ³/վրկ-ի, և մակարդակը բարձրանում է մինչև 10—15 մետրով։ Սառցակալում է հոկտեմբերից մայիս։ Նավարկելի է գետաբերանից 1170 կիլոմետր (ջրամբարից ջուր բաց թողնելու դեպքում մինչև Չեռնիշևսկի ավանը)։ Գլխավոր նավահանգիստներն են Վիլյույսկը, Նյուրբան, Չեռնիշևսկին։ Վիլյույը հարուստ է ձկներով։ Ավազանի տարածքում կան ալմաստի, ածխի, բնական գազի, կերակրի աղի հանքավայրեր։
Մարկ Օվերմարս (ֆուտբոլիստ)
Ձեռքբերումներ
«Այաքս» «Արսենալ» Հոլանդիայի հավաքական
Վիլյույ
Ընդհանուր տեղեկություններ
Վիլյույ գետը թափվում է Լենա։ Գետը պատկանում է Լապտևների ծովի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում աջից՝ Ուլախան-Վավա, Չիրկուո, Չոնա, Չիբիդա, Ուլախան-Բոտուոբույա, Օչուգույ-Բոտուոբույա, Բապագայ, ձախից՝ Ախտարանդա, Իգիատա, Մարխա, Տյուկյան, Տյունգ։
Ջեֆրի Չոսեր
Ջեֆրի Չոսեր (Geoffrey Chaucer, ), անգլիացի բանաստեղծ։
Մասնակցել է 1337-1453 թթ. հարյուրամյա պատերազմին, 70-ական թվականներին կատարել է դիվանագիտական հանձնարարություններ Ֆրանսիայում և Իտալիայում։ Վարել է վարչական պաշտոններ։ «Անգլիական պոեզիայի հայր» (Ջ. Դրայդեն) Չոսերը, հակառակ ընդունված լատիներենի, գրել է անգլերենով։ Ստեղծագործության առաջին փուլում (կոչվում է «ֆրանսիական», մինչև 1369 թ.) Չոսերը կրել է ֆրանսիական ասպետական գրականության ազդեցությունը («Դքսուհու գիրքը», 1369, պոեմ)։ Իտալիա կատարած ուղևորությունից հետո ընկած երկրորդ փուլում («իտալական», մոտ 1380-1386) են ստեղծվել «Թռչունների պառլամենտը», «Տրոիլուս և Քրիզեիդ» պոեմները, «Հմայիչ կանանց առասպելը» պատմվածքների ժողովածուն և այլն։ Համաանգլիական գրական լեզվով առաջին հուշարձաններից են 1380-ականների վերջերին սկսված և անավարտ մնացած «Քենթրբերյան պատմվածքներ» բանաստեղծությունների ու նովելների ժողովածուն, որ հատկանշում են Չոսերի ստեղծագործության երրորդ փուլը («անգլիական»)։ Այս գիրքը, որ ամփոփում է քսանից ավելի չափածո պատմվածք և նույնքան կապող ինտերմեդիաներ, ներկայացնում է իր ժամանակի Անգլիան ։
Կենսագրություն
Ջեֆրի Չոսերը ծնվել է 1343 թվականին Լոնդոնում՝ հարուստ գինու վաճառականի ընտանիքում։ Հայրը հանդիսացել է թագավորական պալատի գինու մատակարարը։ Տասը տարեկանում Չոսերը հայտնվում է ֆրանսերենի և ֆրանսիական մշակույթի մթնոլորտում, որովհետև ընկնում է պալատ և դառնում պալատական մանկլավիկ, նաև զինակիր, երկու անգամ մասնակցում է Ֆրանսիա կատարված արշավանքներին, դրանցից մեկի ժամանակ գերի է ընկնում Ռեյմս քաղաքի մոտ, ազատվում է փրկագնով և նորից վերադառնում Անգլիա։ Անգլիայում աշխատում է որպես մաքսատան վերակացու, նշանակվում Թեմզայի կամուրջների, ջրատար խողովակների, ջրանցքների հսկիչ, կատարում է դիվանագիտական հանձնարարություններ։ Նրա կյանքում եղել են վերելքներ և վայրէջքներ։ Կյանքի վերջում ապրել է աղքատության մեջ։ Ամբողջ կյանքում նրա հետ է եղել միջնադարի հեղինակ Բոցիայի «Սփոփանք փիլիսոփայությամբ» գիրքը։ Վաղճանվել է 1400 թվականին։ Թաղված է Վետմինստերյան աբբայությունում։ Չոսերի շիրիմով սկիզբ է դրվում պոետների համար ստեղծված անկյունին։
Վաղ շրջան
Ստեղծագործության վաղ շրջանում Չոսերը հավատարիմ է մնում միջնադարյան գրականության ավանդույթներին և գրում է «Փառքի տունը», «Թռչնային պառլամենտ», «Հերցոգուհու գիրքը», որոնք գրված են տեսիլքի ժանրով։ Դրանք հիմնականում արձագանքում էին պալատական կյանքի իրադարձություններին։ Չոսերի առաջին շրջանի լավագույն ստեղծագործությունը, որը նա անվանում է ողբերգություն՝ «Տրոյիլ և Քրիզեիդան» է։ Սրա թեման Չոսերը վերցրել է Բոկաչոյի «Ֆիլոստրատոյից»։ Գործող անձերը ռեալ, մարդկային բնավորություններ են։
Քենտերբերյան պատմություններ
Չոսերի լավագույն ստեղծագործությունը նրա «Քենտերբերյան պատմություններն» են։ Այս ստեղծագործության տոնը առույգ է և նրա համար նախաբան է Չոսերի «Թռչնային պառլամենտից» վերցրված այն տողերը, որտեղ հեղինակը գրում է, թե այս ստեղծագործության միջոցով ընթերցողը կմտնի մի կախարդական այգի, որտեղ կապաքինվեն սրտի վերքերը, որտեղ նա կառույգանա, կուրախանա և հաճույք կստանա։ «Քենտերբերյան պատմությունների» հաղթանակող կողմը ծիծաղն է, որի աստիճանները տարբեր են՝ նուրբ կատակից մինչև սուր խայթոցներ։ Չոսերը Բոկաչոյից է վերցրել գրական շրջանակի ձևը, որն օգտագործում է յուրովի։ Եթե Բոկաչոյի «Դեկամերոնի» մեջ ընդհանուր ֆոնը մռայլ է, ապա Չոսերի տեղծագործության ֆոնը զվարթ է։ «Քենտերբերյան պատմություններն» ունի նախերգանք, որի մեջ պատմվում է, թե ինչպես գարնանային մի օր ուխտավորները հավաքվել էին Լոնդոնի մոտ գտնվող «Տաբարդ» հյուրանոցում, որպեսզի մեկնեն Քենտերբերի՝ խոնարհվելու սուրբ Թոմաս Բեկետի գերեզմանին։ Հյուրանոցի տերը՝ Հարրի Բեյլին խորհուրդ է տալիս գնալիս և վերադառնալիս պատմել երկուական պատմություն։ Հավաքվում են 24 մարդ, այդ թվում և հեղինակը։ Չոսերի գիրքը մնացել է անավարտ։ Այն պարունակում է 24 պատմություն, որոնք գրված են չափածոյով։ Չոսերի հերոսները պատմում են այնպիսի պատմություններ, որոնք համապատասխան են իրենց մարդկային նկարագրին։ Չոսերի նովելներն իրար հետ կապված են ինտերմեդիաներով՝ միջանկյալ պատմություններով։ Հեղինակի պատմությունների համար հիմք են հանդիսացել հեքիաթներ, ավանդույթներ, զրույցներ։ Նա թեմաներ է վերցրել հռոմեական, արևելյան ժողովածուներից։ «Քենտերբերյան պատմություններում» կան պարոդիաներ, բարոյախոսական զրույցներ։ Մի շարք պատմությունների հիմքում ֆաբլիոների թափառող սյուժեներն են, որոնք հեղինակի կողմից հասցված են ռեալիստական նովելի աստիճանի։ Չոսերի ստեղծագործությունն ամբողջ իրական կյանքն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:14-րդ դարի անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Միջնադարյան բանաստեղծներ Կատեգորիա:Միջնադարյան անգլիացիներ Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի դիվանագետներ
Բոլշայա Ինյա
Բոլշայա Ինյա (Большая Иня), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Մինուսինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 966 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Մինուսինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1763 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ոզնաթուփ Ֆյոդորովի
Ոզնաթուփ Ֆյոդորովի, արճճախոտազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Բարձիկանման, կիսագնդաձև թփիկ է։ Ծաղկակիրները տերևներին չեն գերազանցում։ 6-7 մմ երկարությամբ հասկիկները բազմաթիվ են, շատ մանր, երկշարք և համարյա կղմինդրաձև միմյանց ծածկող։ Պսակաթերթերը սպիտակ են, կամ դժգույն վարդագույն ։
Տարածվածություն
Աճում է Մեղրու ֆլորիստիկական շրջանում (Ագարակի շրջակայք)։ Հայաստանի սահմաններից դուրս հանդիպում է Նախիջևանում (մինչև Օրդուբադ քաղաք) ։
Էկոլոգիա
Աճում է ծովի մակարդակից 700-800 մ բարձրությունների վրա, ստորին լեռնային գոտում, չոր քարքարոտ, խճաքարոտ լանջերին, ժայռերի միջև։ Ծաղկում է հունիսին, պտղաբերում՝ հուլիս ամսին ։
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է և Հարավային Անդրկովկասի էնդեմիկ։ Հայաստանում հայտնի է մեկ պոպուլյացիա, որի տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Աճման պայմանների փոփոխության և ներքին գործոնների պատճառով տեսակին սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների կրճատում։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիայի հավելվածներում։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Արճճախոտազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Քենսինգթոնյան այգիներ
Քենսինգթոնյան այգիներ, ժամանակին Քենսինգթոնյան պալատի մասնավոր այգիներ, որոնք հանդիսանում են Լոնդոնի Թագավորական այգիներից։ Բաժանում են Վեստմինստեր քաղաքը և Քենսինգթոնյան և Չելսիի թագավորական թաղամասը և գտնվում են Հայդ պարկից արևմուտք՝ Լոնդոնի կենտրոնական մասում։ Այգիներն ընդգրկում են 107 հա տարածք (265 ակր) ։ Քենսինգթոնյան այգիների, Հայդ Պարկի, Գրին Պարկի և Սենթ Ջեյմս Պարկի բաց տարածությունները միասին կազմում են գրեթե շարունակական «կանաչ թոք» Լոնդոնի սրտում։ Քենսինգթոնյան այգիներն ընդգրկված են Պատմական պուրակների և այգիների ցանկում ։
Նախապատմություն և գտնվելու վայր
Քենսինգթոնյան այգիներն ընդհանուր առմամբ համարվում են հարևան Հայդ Պարկի արևմտյան տարածքը։ Այգիները ցանկապատված և ավելի պաշտոնական են, քան Հայդ Պարկը։ Քենսինգթոնյան այգիները բաց են միայն ցերեկային ժամերին, մինչդեռ Հայդ Պարկը բաց է ամբողջ տարվա ընթացքում առավոտյան ժամը 5-ից մինչ կեսգիշեր։
Քենսինգթոնյան այգիները երկար ժամանակ համարվում էին «սմարթ»՝ Քենսինգթոնյան պալատի շրջակայքում իր ավելի մասնավոր բնույթի պատճառով։ Այնուամենայնիվ, 1800-ական թվականների վերջին Հայդ Պարկը համարվում էր ավելի «նորաձև»՝ Լեյն պարկին և Նայթսբրիջին ավելի մոտ գտնվելու պատճառով։
Պատմություն
Քենսինգթոնյան այգիներն ի սկզբանե Հայդ Պարկի արևմտյան հատվածն էին, որը ստեղծվել էր Հենրի VIII-ի կողմից 1536 թվականին՝ որպես որսատեղի օգտագործելու համար։ Քերոլայն թագուհու խնդրանքով 1728 թվականին առանձնացվել է Հայդ Պարկի մնացորդներից և Հենրի Ուայզը և Չարլզ Բրիջմանտը նախագծել են լանդշաֆտային ձևավորում՝ նորաձեւ նորամուծություններով, այդ թվում՝ Կլոր լճակով, պաշտոնական պողոտաներով և կախովի հոլանդական այգիներով։
Բրիջմանն Օձաձև լճակն ստեղծել է 1726-1731 թվականներին՝ Հայդ Պարկից մինչև Ուեստբուրն ։ Լճակի այն մասը, որը գտնվում է Քենսինգթոնյան այգիների տարածքում, հայտնի է որպես «Երկար ջուր»։ Նրա հյուսիս-արևմտյան ծայրամասում (ի սկզբանե Ուեսթբուրն գետը), «Իտալական պարտեզ» անվամբ տարածքում կան չորս շատրվաններ և մի շարք դասական քանդակներ։ Իտալական այգիների ստորին հատվածում տեղակայված է եկեղեցի, որը գտնվում է Ուեսթբուրն գետի կենտրոնում և բաժանում է Պանինգթոնը և Սենթ Ջորջ Հանովերի հրապարակի եկեղեցին։
Կառույցներ և հուշարձաններ
Քենսինգթոնյան պարտեզները շրջապատող տարածքը հիմնականում գյուղական էր և հիմնականում անբարեկարգ է եղել մինչև 1851 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսը։ Ցուցադրություններից շատերը գոյատևում են Պալատի հետ միասին, և կան նաև այլ հասարակական շենքեր, ինչպիսիք են Ալբերտի հուշահամալիրը (Քենսինգթոնյան այգիների հարավ-արևելյան անկյունում, Ալբերտ թագավորական սրահի դիմաց), Serpentine պատկերասրահը և Սփիքի հուշարձանը։ Վիկտորյա թագուհու հրամանով բարելավվել են նաև Իտալական այգիներն ու Ալբերտի հուշահամալիրը։
Լուդըակ (կանտոն)
Լուդըակ (Loudéac), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բրետան շրջանում։ Կոտ դ'Արմոր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սեն Բրիյո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 15902 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 2222 է։ Կանտոնում կա 6 կոմունա։
Քենսինգթոնյան այգիներ
Կառույցներ և հուշարձաններ
Մեկ այլ առանձնահատկություն է Ջորջ Ֆրամփթոնի հեղինկած Փիթեր Պենի բրոնզե արձանը, որը կանգնած էր պատվանդանին, և ծածկված էր մագլցող սկյուռիկներով, նապաստակներով և մկներով։ Այստեղ է գտնվում Արքայադուստր Դիանայի հիշատակին նվիրված խաղահրապարակը և յոթ մղոն հեռավորության վրա՝ Memorial Walk-ը։ Վիկտորյա թագուհու արձանը, որը քանդակել էր դուստրը՝ արքայադուստր Լուիզան, մոր կառավարման 50 տարիները նշելու համար, կանգնած է Քենսինգթոնյան պալատի մոտ ։ Այգում է գտնվում նաև Էլֆին կաղնին՝ 900 տարվա վաղեմությամբ կոճղ։
Լուդըակ (կանտոն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Քենսինգթոնյան այգիներ
Ժողովրդական մշակույթ
Ջեյմս Մեթյու Բարրիի Փիթեր Պենը Քենգսինգթոնի այգում» գրքի իրադարձությունները տեղի են ունենում Քենսինգթոնյան այգիներում ։ Այգիների փերիներն առաջին անգամ նկարագրվել են Թոմաս Թիքելի 1722 թվականի «Քենսինգթոնյան այգիներ» պոեմում։ Ե՛վ գիրքը, և՛ կերպարը գովաբանում են այգում գտնվող Ջորջ Ֆրամփթոնի քանդակած Փիթեր Պենի արձանը։
Ուիլկի Քոլինզի «Տիկին Զանտը և ուրվականը» (1887) պատմվածքի սկզբի տեսարանը տեղի է ունենում Քենսինգթոնյան այգիներում. այն հատվածը, որը «ամենամոտն է Քենսինգթոնյան պալատին»։
Քենսինգթոնյան այգիներից Infocom-ը մեկնարկել է ինտերակտիվ գեղարվեստական Trinity խաղը։ Խաղացողը կարող է շրջել այգիների բազմաթիվ հատվածներում, որոնք նկարագրված են չափավոր մանրամասնությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փիթեր Պեն Կատեգորիա:Լոնդոնի տեսարժան վայրեր
Բոժենա Նեմցովա
Բոժենա Նեմցովա (Božena Němcová, իսկականը՝ Բարբորա Նովոտնա [Barbora Novotná], ), չեխ գրող։
Գրական գործունեությունն սկսել է «Չեխ կանանց» (1843) հայրենասիրական բանաստեղծությամբ և «Ժողովրդական հեքիաթներ ու ավանդություններ» (մաս 1-7, 1845-1847) գրքով։ Նեմցովային ռեալիստ արձակագրի համբավ են բերել 1850-ական թվականներին հասարակ մարդկանց մասին գրած պատմվածքներն ու վիպակները («Բարուշկա», «Վայրի Բաբան», «Ամրոցում և ամրոցի մոտերքում» և այլն)։ Առավել ճանաչված է «Տատիկը» (1855, հայկական հրատարակություն 1981) վիպակը։ Նեմցովան հավաքել և չեխերեն թարգմանությամբ հրատարակել է «Սլովակյան հեքիաթներ»-ը (1857-1858)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:Չեխ բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Չեխ մանկագիրներ Կատեգորիա:Խմբագիրներ
Լա Պալմայի ամրոց
Լա Պալմայի ամրոց (Castillo de La Palma), միջնադարյան ամրոց, որը գտնվում է Իսպանիայի Գալիսայի ինքնավար համայնքի (Լա Կորունյա) Ֆեռռոլ գավառի Մուգարդոս բնակավայրի մոտ։
1994 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Լա Պալմայի ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0008856 գրանցման համարի տակ ։
Խոսվում է այն մասին, որ ամրոցի շինարարությունը սկսվել է 16-րդ դարի վերջում՝ 1597 թվականին։ Այն գտնվում է փոքրիկ ծովածոցի ափին՝ Ֆառռոլ գավառի մոտ, Սան Ֆելիպե ամրոցի (Castillo de San Felipe (Ferrol)) դիմաց։
Ամրոցը լավ սպառազինված չի եղել և նրա դերը կայացել է ծովում տիրող իրավիճակի հսկումը։ Նրանից քիչ հեռու գտնվում է Սան Մարտին ամրոցը (Castillo de San Martín), որի ավերակները ներկայումս շատ քիչ են պահպանվել ։