cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անատոլի Գրիցենկո (քաղաքական գործիչ)
7-րդ գումարման խորհրդարան։ Խորհրդարանական (2014) և նախագահական (2019) ընտրություններ
Նախագահական ընտրությունների առաջին փուլից հետո Գրիցենկոն հայտարարել է, որ ոչ մի դեպքում չի սատարի Պետրո Պորոշենկոյին և դիրքորոշում չունի Վլադիմիր Զելենսկուն աջակցելու հարցում, քանի որ չգիտի նրան ։
Եկամուտներ
Հռչակագրի տվյալների համաձայն՝ 2016 թվականին Գրիցենկոն վաստակել է 150 հազար գրիվեն։ Նա ունի չորս բնակարաններ Կիևում (մակերեսը կազմում է  56,2 մ², 80,2 մ², 32,9 մ² и 110,3 մ²), 2013 թվականի արտադրության Volvo XC90 մեքենա, ինչպես նաև 3,2 մլն գրիվեն բանկային հաշիվների վրա ։
Հարիսոն շրջան (Ինդիանա)
Հարիսոն շրջան (Harrison County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.256 կմ² է, բնակչությունը՝ 34.325 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քորիդոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1808 թ.։
Անատոլի Գրիցենկո (քաղաքական գործիչ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Հարիսոն շրջան (Ինդիանա)
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Բյուսակ սյուր Շարանտ
Բյուսակ սյուր Շարանտ (Bussac-sur-Charente), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սենտի շրջանում։ Մտնում է Սենտ Սևեր կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17073։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1300 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աստերոիդների ցանկ (165501-165600)
Աստերոիդների ցանկ (165401-165500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (165601-165700)
|}
Այն Իսա
Այն Իսա (عين عيسى), քաղաքատիպ ավան Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Ալ-Ռակկայի մարզում, Թել Աբյադի գավառում։ Հանդիսանում է համանուն Այն Իսայի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքն գտնվում է երկրը հյուսիսային մասում, մոտակա բնակավայրեր են արևմուտքում՝ Խիրբաթ Ֆուլայֆիլ, հյուսիսում՝ Խիրբաթ Կարմ և Ումմ Կաբիր, արևելքում՝ Ումմ Սաֆա և Նասիրիյա։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 330 մետր բարձրության վրա ։
Բնակչություն
2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունն կազմում է 6109 մարդ։ Իսկ համանուն շրջաննի բնակչություն իր 49 բնակավայրերով կազմում է 40,912 մարդ ։
Տրանսպորտ
Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը Հալեպի միջազգային օդանավակայանն (Aleppo International Airport) է, որը գտնվում է Հալեպ քաղաքում։ Քաղաքի կենտրոնական մասով է անցնում Հալեպ Ալ-Հասաքա ավտոճանապրն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի ավաններ Կատեգորիա:Թել Աբյադի գավառ
Ճան Ցիան
Դիվանագիտական գործունեություն
Ճան Ցիանը ծնվել է Չինաստանի Շանսի գավառի Հանճոն բնակավայրում։ Այնուհետև տեղափոխվում է Չանան բնակավայր (այժմյան՝ Սիան), ուր և անցնում է կայսերական պալատում ծառայության՝ որպես սպա ։ Չինաստանի արևմուտքում գտնվող տարածքներին, մինչև Ք․ա․ 209 թվականը նճավումը, սպառնում էին հյուսիսից եկած բարբարոսները, ովքեր Տիբեթի Սիան ցեղի հետ սպառնում էին դաշինք կնքել։ Ուդին ցանկանում էր գաղութացնել Գանսու տարածքի առևտրաշահ ճանապարհը և դաշինք կնքել տեղի ցեղերի հետ։ Ք․ա․ 139 թվականին կայսրը որոշում է Ճան Ցիանին ուղարկել դեպի արևմուտք Յուեժի ցեղի հետ դաշինք կնքելու համար, որոնց Սինոգու ցեղը վտարել էր իրենց տարածքից Ք․ա․ 177 թվականին և որից հետո նրանք վերահաստատվել էին Դասիայում (այժմյան Թուրքմենստանի տարածքում) ։
Սիոնու ցեղախմբի մարդիկ գերեվարում են գրեթե 100 զինվորով դեպի իրենց մոտ մեկնած Ճան Ցիանին և գրեթե տաս տարի պահում իրենց մոտ։ Այդ ընթացքում նա ամուսնանում է տեղացի մի կնոջ հետ և ունենում որդի։ Սիոնու ցեղապետի մահը քաոս է առաջացնում, որից օգտվելով նա ընտանիքի հետ վերադառնում է հայրենիք։ Նա ոչ միայն վստահելի տեղեկություններ է հաղորդում Կենտրոնական Ասիայի և տեղացի ժողովուրդների մասին, բայց նաև արտադրանքի և երթուղիների մասին։ Նա նաև բացահայտում է ավանակների, ուղտերի և երկարաոտք ձիերի գոյության մասին, որոնք բուծվում էին այժման Ուզբեկստանի Ֆերգանա հովտում։ Այդպիսի ձիեր ունենալու նպատակով Չինաստանի կայսրը մետաքսով բեռնված քարավաններ է ուղարկում այնտեղ (մինչ այդ մետաքսի արտահանումը պատժվում էր մահապատժով)։
Ք․ա․ 119 թվականին Ճիան Ցանը նախաձեռնում է դիվանագիտական երկրորդ գործուղում, որի ընթացքում կրկին հատում է Թուրքմենստանը և հասնում ընդհուպ ԻՆդոս գետի ձախ ափը։ Ստանձնելով պալատական զինվորների ղեկավարի պաշտոնը՝ նա իր հետ տանում է 300 զինվոր, ոսկի և մետաքս և վերադառնում է Ուսուն թագավորության վստահությունը շահած լինելուց հետո և իր հետ Չինաստան բերում ուսումի դեսպանին և վերջինիս պատվիրակներին ։
Ճան Ցիանը, ով վերադառնալուց քիչ անց մահանում է, հաճախ համարվում է Մետաքսի ճանապարհի և Արևմուտքի հետ առևտրի նախաձեռնող։
Հրեական հարցի վերջնական լուծում
Հարցի պատմություն
Հրեական հարցը՝ որպես հրեաների ու ոչ հրեաների գոյակցության թեմա, գոյություն է ունեցել երկար ժամանակ ու դեռևս գոյություն ունի։ Տարբեր ժամանակներում տարբեր քաղաքական գործիչներ առաջարկել են դրա լուծման զանազան եղանակներ։ Ռաուլ Հիլբերգը նացիստների քաղաքականությունը դիտարկել է որպես քրիստոնեական հակասեմականության շարունակություն. Քրիստոնյա միսիոներները ասում էին մեզ (հրեաներին), ըստ էության, հետևյալը. դուք իրավունք չունեք ապրել մեր մեջ որպես հրեաներ։ Նրանց փոխարինելու եկած աշխարհիկ ղեկավարները հայտարարում էին. դուք իրավունք չունեք ապրել մեր մեջ։ Վերջապես, գերմանացի նացիստները որոշեցին. դու իրավունք չունեք ապրելու... Հետևաբար, նացիստները մի կողմ չեն նետել անցյալը, այլ հիմնվել են դրա վրա։ Բայց նրանք չեն սկսել այդ գործընթացը, նրանք միայն ավարտել են այն:
«Վերջնական լուծում» տերմինը Գերմանիայի ապագա ֆյուրեր Ադոլֆ Հիտլերը հրեաների վերաբերյալ առաջին անգամ օգտագործել է 1919 թվականին գերմանական բանակի հրամանատարությանն ուղղված նամակում։ Հիտլերը գրում է, թե հրեաները, որոնց ինքը համարում է «ռասայապես ոչ լիարժեք», պետք է ունենան սահմանափակ իրավունքներ, և կոչ է անում հատուկ օրենք մշակել օտարածինների վերաբերյալ։ «Այդ օրենքի վերջնական նպատակն է հրեական հարցի վերջնական լուծումը»։ Իսրայելցի պատմաբան Սաուլ Ֆրիդլենդերի կարծիքով՝ նամակը վկայում է, որ այդ հարցը Հիտլերին հետաքրքրել է դեռ երիտասարդ տարիքում ։
Բռնի արտագաղթ
Նացիստների քաղաքականությունն իր սկզբնական փուլում ուղղված էր հրեաների զանգվածային արտաքսմանը նացիստների տիրապետության տակ գտնող երկրներից։ 1938 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՍՍ-ի «Das Schwarze Korps» թերթում տպագրված «Հրեաներ, ի՞նչ է լինելու հետո» (Juden, was nun) հոդվածում գրված էր. Պլանը պարզ է. վերջնական առանձնացում, լիակատար անջատում։ Ի՞նչ է նշանակում սա։ Սա նշանակում է հրեաներին ջնջել ոչ միայն գերմանական ժողովրդի տնտեսության ոլորտից... Սա նշանակում է շատ ավելին։ Ոչ մի գերմանացի չպետք է ապրի նույն տանիքի տակ հրեաների հետ։
Այդ նպատակով Ավստրիայի անշլյուսից հետո Վիեննայում ստեղծվել է «Հրեական արտագաղթի կենտրոնական բյուրո» Ադոլֆ Այքմանի ղեկավարությամբ։ Հրեաների արտագաղթը վերահսկվում էր ՍՍ և գեստապոյի կողմից։ Մինչև 1938 թվականի վերջը Ավստրիայից հեռացել է 45000 հրեա, իսկ Գերմանիայից 145000 հրեա։ Բռնի արտագաղթի բարձրակետն է դարձել այսպես կոչված Զբոնշչինյան վտարումը 1938 թվականի հոկտեմբերի վերջին, երբ լեհական անձնագրեր ունեցող 17 հազար գերմանացի հրեաներ ձերբակալվել են ու բռնի արտաքսվել լեհական սահմանով։ 1939 թվականի հունվարի 24-ին Գերմանիայից հրեաների արտաքսումն ամեն կերպ ու ամեն գնով արագացնելու նպատակով ստեղծվել է «Հրեական արտագաղթի հարցերով կայսերական կենտրոնական ծառայությունը »։
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելը Գերմանիայից, Ավստրիայից ու Չեխոսլովակիայից հեռացել է 350 հազարից մինչև 400 հազար հրեա։ 1932-1939 թվականներին Պաղեստին ներգաղթած 235 հազար հրեաներից մոտավորապես 60 հազարը եղել են Գերմանիայից ։
Պատերազմի սկիզբ և ռեզերվացիաների ստեղծման պլաններ
Լեհաստանի օկուպացիայից հետո գերմանական վերահսկողության տակ են հայտնվել շուրջ 2 մլն լեհաստանաբնակ հրեաներ։ Այդ պատճառով գերմանացիներն սկսել են վերանայել «հրեական հարցի» լուծման նկատմամբ վերաբերմունքը։ 1939 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Բեռլինում Ռեյնհարդ Հեյդրիխի ղեկավարությամբ անցկացվել է ժողով «Հրեական հարցը օկուպացված տարածքներում» թեմայով։ Ժողովի արձանագրություններն ուղարկվել են այնզատցխմբերի ղեկավարներին։ Նրանք պետք է գյուղերի ու փոքր բնակավայրերի հրեաներին հավաքեին երկաթուղու մոտ գտնվող խոշոր քաղաքներում։ Երրորդ ռայխի տարածքում գտնվող հրեաներն ու գնչուները պետք է տեղափոխվեին Լեհաստան։ Արտագաղթի խրախուսումը պատերազմի սկսվելուց հետո չի դադարել, սակայն այլ երկիր տեղափոխվելու հնարավորությունները (բացառությամբ մի կարճ ժամանակահատվածի, երբ Լեհաստանի բաժանման ժամանակ ԽՍՀՄ հետ սահմանը բաց էր) գրեթե հավասարվել են զրոյի։
Նացիստները դիտարկել են հրեական խոշոր արգելաբնակավայրեր ստեղծելու մի քանի տարբերակներ Լյուբլինում և նույնիս Մադագասկարում։ Սակայն մի շարք պատճառներով այդ պլանները չեն իրագործվել. պատերազմի շարունակվելն անհնար է դարձրել «Մադագասկարի պլանի» իրականացումը, իսկ խոշոր արգելաբնակավայրի ստեղծումը փոխարինվել է մեծ քաղաքներում առանձին գետտոների ստեղծմամբ։ 1940 թվականի վերջին սկսվել է արտագաղթի խրախուսումից հրաժարվելու քաղաքականությունը։
Զանգվածային ոչնչացում
1941 թվականի հունիսի 22-ին Գերմանիայի՝ ԽՍՀՄ վրա հարձակվելուց հետո ոստիկանությունն ու այնզատցխմբերն սկսել են խորհրդային հրեաների ոչնչացումը զանգվածային գնդակահարությունների միջոցով։ Լիտվայում, Լատվիայում, Էստոնիայում և Ուկրաինայում նրանց էապես օգնել են տեղի կոլաբորացիստները։
1941 թվականի աշնանը Հայնրիխ Հիմլերը գեներալ Օդիլո Գլոբոչնիկին հանձնարարել է սկսել հրեաների ոչնչացումը գեներալ-նահանգապետության տարածքում։ Այդ ծրագրի շրջանակներում սկսվել է երեք համակենտրոնացման ճամբարների շինարարությունը, որ նախատեսված են եղել կալանավորների ոչնչացման համար։ Դրանք են Բելժեցը, Սոբիբորը և Տրեբլինկան։ 1942 թվականի մայիսին Չեխիայում Ռեյնհարդ Հեյդրիխի զոհվելուց հետո այդ պլանը կոչվել է Ռեյնհարդ գործողություն։
Զանգվածային ոչնչացման մանրամասն ծրագրի վերաբերյալ վերջնական որոշումը կայացվել է 1942 թվականի հունվարի 20-ին Վանզեի կոնֆերանսում։ Դիտեր Վիսլիցենին 1946 թվականի հունվարի 3-ին՝ Նյուրնբերգի դատավարության ընթացքում կատարված հարցաքննության ժամանակ, պնդել է, թե «վերջնական լուծման» քաղաքականության շրջանակներում հրեաների պլանավորված ոչնչացումն սկսել է 1942 թվականին ։
Հետագայում որպես մահվան ճամբարներ ծառայել է նաև Մայդանեկի համակենտրոնացման ճամբարը, իսկ 1942 թվականի գարնանը Հիմլերի հրամանով Օսվենցիմ II (Աուշվից-Բիրկենաու) համակենտրոնացման ժամբարը նույնպես վերածվել է մահվան ճամբարի։ Օսվենցիմում ոչնչացվել է շուրջ 1,3 միլիոն կալանավոր, այդ թվում շուրջ 1,1 միլիոն հրեա ։ Մահվան ճամբարներում ընդհանուր առմամբ սպանվել է 2,7 միլիոն հրեա ։
Արդյունքներ
«Հրեական հարցի վերջնական լուծման» քաղաքականության արդյունքում Եվրոպայում զոհվել է շուրջ 6 միլիոն հրեա։ Աղետի և հերոսականության Յադ Վաշեմ իսրայելական թանգարանի ջանքերով հայտնի է 4 միլիոն զոհերի ինքնությունը ։
Նացիստական եղեռնի արդյունքում անկում է ապրել ու մարել իդիշի մշակույթը՝ որպես արևմտաեվրոպական հրեաների ապրելակերպի ու շրջապատող աշխարհի ընկալման միջոց ։ Դրա հետ միասին այդ իրադարձությունները հանգեցրել են տարբեր երկրներում ապրող հրեաների ազգային ինքնագիտակցության բարձրացմանը։ Դա նպաստել է փրկված հրեաների մոբիլիզացմանն ու նոր շունչ է տվել սիոնիստական շարժմանը, ինչի արդյունքում շուտով ստեղծվել է Իսրայել պետությունը հրեաների պատմական հայրենիքում՝ Պաղեստինում   ։
Պատմագրություն
Հոլոքոստի պատմության առանցքային բանավիճային թեմաներից մեկը հրեաների զանգվածային ոչնչացման վերաբերյալ որոշման ընդունման ձևն ու ժամանակն է։ Երկար տարիներ շարունակվում է գիտական բանավեճն այսպես կոչված «ֆունկցիոնալիստների» ու «ինտենցիոնալիստների» միջև, թե արդյոք հրեաների ոչնչացումն ի սկզբանե եղել է Հիտլերի ծրագրերում կամ աստիճանաբար զարգացել է հակասեմական քարոզչության առանձին ակցիաներից մինչև զանգվածային ոչնչացում, բայց նախապես ծրագրված չի եղել ։
Դեռ 1939 թվականի հունվարի 30-ին Հիտլերը Ռայխստագում ելույթ ունենալիս ասել է, որ եթե հրեաները Եվրոպան ներքաշեն պատերազմի մեջ, ապա «պատերազմի արդյունքը կլինի ոչ թե աշխարհի բոլշևիկացումը և հետևաբար հրեականության հաղթանակը, այլ հրեական ռասայի ոչնչացումը Եվրոպայում»։ Որոշ աղբյուրներ այդ խոսքը համարում են ապացույց այն բանի, որ նացիստները պատրաստ էին հրեաների զանգվածային ոչնչացմանը ։
Միխմանի կարծիքով՝ հրեաների զանգվածային ոչնչացման որոշմանը նացիստները հանգել են Լեհաստանի օկուպացիայից հետո, որի հրեա բնակչությունը գերազանցում էր 3 միլիոնը։ Արտագաղթի գաղափարից հրաժարվելն սկսել է 1940 թվականի աշնանը։ Վոլֆգանգ Բենցը, հղում կատարելով համեմատաբար վերջերս գտնված և 1940 թվականի դեկտեմբերով թվագրվող մի փաստաթղթի «Հրեական հարցի լուծում» կետին, այն մեկնաբանում է որպես 5,8 մլն հրեաների ոչնչացման որոշում ։
Թիմոտի Սնայդերը կարծում է, որ անհրաժեշտէ վերանայել Հոլոքոստը ոչ միայ Բեռլինի տեսանկյունից, այլև ելնելով Գերմանիայի ու Խորհրդային Միության միջև սեղմված Կենտրոնական Եվրոպայի առանձնահատկություններից, որտեղ կենտրոնացած էր Եվրոպայի հրեաների մեծ մասը։ Նա ենթադրում է, թե Հիտլերը երբեք չի բացառել հրեաների համընդհանուր ֆիզիկական ոչնչացման հնարավորությունը, բայց դա չի էլ համարել անխուսափելի։ Հրեաների արտաքսումից անցումը նրանց համընդհանուր ոչնչացման սկսվել է, ըստ Սնայդերի, 1941 թվականի երկրորդ կեսին․ դրա համար պատճառ է հանդիսացել այն, որ Հիտլերը չհասավ իր սպասած հաջողությանն Արևելյան ռազմաճակատում, ինչը թույլ կտար կործանել ԽՍՀՄ-ը՝ որպես պետություն և նրա արևմտյան հատվածը վերածել Գերմանիայի ագրարային գաղութի, դրանով իսկ լուծելով կենսական տարածության հարցը, իրականացնել հրեաների արտաքսումն Ուրալից այն կողմ և ավելի շատ ժամանակ հատկացնել սլավոնական բնակչության ոչնչացմանը ։
Գերմանացի պատմաբան Պետեր Լոնգերիխը ենթադրում է, թե չնայած 1941 թվականին իրականացված զանգվածային գնդակահարություններին՝ հրեաների ընդհանուր ոչնչացումն սկսվել է 1942 թվականի գարնան վերջին ։
Քրիստոֆեր Բրաունինգը կարծում է, որ գնդակահարության պլանից ընդհանուր ոչնչացման պլանին անցման մասին որոշումն ընդունվել է 1942 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։ Բրաունինգը համոզված է, որ այդ որոշումն ընդունվել է ոչ թե կայծակնային պատերազմի պլանի անհաջողության պատճառով 1941 թվականի վերջից 1942 թվականի սկիզբը, այլ Կիևի գրավումից, ինչպես նաև Բրյանսկի ու Վյազմայի մոտ խորհրդային զորքերի շրջապատումից հետո։ Նա ուղղակի կապ է տեսնում ռազմաճակատներում գերմանացիների հաղթանակների ու նացիստական ռասայական քաղաքականության ծայրահեղականացման մեջ ։
Բրաունինգը գրում է, թե այդ ժամանակաշրջանում կարելի է առանձնացնել նացիստական քաղաքականության փոփոխության չորս ամսաթվեր․ Բրաունինգը ենթադրում է, որ այդ իրադարձությունների համընկնումը ժամանակի մեջ խոսում է այն մասին, որ հրեաների նկատմամբ նացիստական քաղաքականության որոշիչ շրջադարձի՝ հրեաներին արտաքսելուց նրանց համակարգված ոչնչացմանն անցնելու մասին։
Ընդ որում, Գերնհարդ Վայնբերգը կարծում է, որ ողջ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը Հիտլերի կողմից սկսվել է հանուն «ժողովրդագրական հեղափոխության», որում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում ոչ միայն Եվրոպայում, այլև ամբողջ աշխարհում հրեաների լիակատար ոչնչացման գաղափարը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստ
Արտյուխովկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Արտյուխովկա գյուղում բնակվում էր 489 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (1335)
Ժողովածու 1335, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1335 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1712 թվականին Պետրոս վարդապետ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Պետրոս վարդապետը։ Գրված է թղթի-ի վրա, որը ունի 27,5X19,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 276 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիրով։ Ունի Պետրոս վարդապետի խորան, կիսախորան մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ վրացերենով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 52բ, 165ա, հետագայի՝ 1բ (1717 թ․), 270ա (18 դ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Օձաձկներ
Օձաձկներ (Anguilliformes կամ Apodes), ոսկրային ձկների կարգ։
Արտաքին տեսք
Երկարությունը մինչև 3 մ է, զանգվածը՝ 65 կգ։ Զարգանում են կերպարանափոխությամբ։ Մարմինն օձաձև Է, սովորաբար մերկ, մեջքի և հետանցքի լողակները երկար են, հաճախ միակցված պոչի լողակի հետ։ Փորի, երբեմն նաև կրծքի, լողակներ չունեն։
Տեսակներ
Հայտնի է օձաձկների 22 ընտանիք (350 տեսակ)։ Ծովային օձաձուկ (Conger conger), հասուն անհատը, լեպտոցեֆալ թրթուրը Հիմնականում ծովային ձկներ են։
Առավել հայտնի է եվրոպական կամ սովորական գետային օձաձուկը (Anguilla anguilla), որը գետերում կամ լճերում ապրելով 5–25 տարի՝ իջնում է ծով և հաղթահարելով 4–7 հազար կմ տարածություն, ձվադրում է Սարգասյան ծովում (400 մ խորությունում), որից հետո մահանում է։
Հասնում են մինչև 1,5 մ երկարության և 6 կգ զանգվածի, արուներն Էգերից զգալիորեն փոքր են։ Օձաձկների միսը ճարպոտ է (23%) և համեղ։ ԽՍՀՄ–ում հանդիպում էին Սև, Բալթիկ ու Սպիտակ ծովերի ավազաններում։
Տարածում
Տարածված էին բոլոր տաք ծովերում, միայն մեկ ընտանիք՝ քաղցրահամ ջրերում։ Ծովային օձաձկների մեծ մասը ապրում էր ծանծաղուտներում։ Որոշ տեսակներ ապրում էին 3–4 հազար մ խորություններում։ Լինում են մեծ գաղութներով։ Սնվում են հիմնականում միջին և փոքր չափսերի ձկներով։
Բազմացում
Բազմանում են ափերից հեռու, մեծ խորություններում, ձվադրում են մինչև 8 մլն ձկնկիթ։ Գետային, քաղցրահամ ջրերի, կամ, ավելի ճիշտ, գաղթող օձաձկների (մոտ 10 տեսակ), կերպարանափոխությունից հետո, մինչև սեռահասուն դառնալը, ապրում են քաղցրահամ ջրերում, ձվադրման համար գնում են ծով։
Ունեն արդյունագործական ոչ մեծ նշանակություն։
Խիլյանե
Խիլյանե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տրոստյանեցկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)
Տրոստյանեցկի գյուղական խորհուրդ  (Тростянецька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջան ում ։
2001 թվականի տվյալներով Տրոստյանեցկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1920 մարդ։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Նիժնեե Կազանիշչե
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12871 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Բույնակսկի շրջանի բնակավայրեր
Խոպտինցի
Խոպտինցի (Хоптинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոպտինցի գյուղում բնակվում էր 552 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,89 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 292,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հենդրիքս շրջան (Ինդիանա)
Հենդրիքս շրջան (Hendricks County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.057 կմ² է, բնակչությունը՝ 145.488 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դենվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1824 թվականին։
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Դյուդենդ
Դյուդենդ (այժմ կոչվում է՝ Դյուդենգա Düdəngə), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շարուրի շրջանի բնակավայրեր
Դրովյանայա
Դրովյանայա (Дровяная), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Ուլյոտովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3195 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Ուլյոտովսկի շրջանի բնակավայրեր
Նինո Մարտոլյո
Նինո Մարտոլյո (Nino Martoglio), կամ Նինու Մարտոլյու (Ninu Martogliu, ), իտալացի և սիցիլիացի բանաստեղծ, լրագրող, դրամատուրգ, սցենարիստ և թատրոնի ու կինոյի ռեժիսոր։ Լուիջի Պիրանդելոյի հետ միասին հանդիսանում է սիցիլիական ազգային դրամատիկ թատրոնի հիմնադիրը ։ Նինո Մարտոլյոյի աշխատանքներն առանձնանում են նրանով, որ նա ներկայացնում է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հասարակության մեջ հարուստների և աղքատների միջև տարբերությունը և դրանց իրական բնույթը։ Նրա շատ ստեղծագործությունների հիման վրա ֆիլմեր են նկարահանվել ։
Նինո Մարտոլյոյի անունը կրում են մի շարք փողոցներ Հռոմում, Կատանիայի և Իտալիայի շատ քաղաքներում, իր անունն է կրում նաև մի դպրոց Սիրակուզայում , Բելպասոյի դպրոցն ու թատրոնը , թատերական մշակութային ասոցիացիան և սիցիլիական լեզվով պոեզիայի մրցանակը ։
Կենսագրություն
Նինո Մարտոլյոն ծնվել է Սիցիլիայի Կատանիա պրովինցիայի Բելպասոյում 1870 թվականի դեկտեմբերի 3-ին։ Նրա հայրը՝ Լուիջի Մարտոլյոն, եղել է Ռիսորջիմենտոյի մասնակից և նախկին լրագրող։ Մայրը՝ Վինչենցան, ի ծնե՝ Ձապալա-Արադաս, եղել է տարրական դասարանների ուսուցչուհի։ Ապագա բանաստեղծն ու դրամատուրգը մանուկ տարիներից առանձնացել է անկախ և կտրուկ բնավորությամբ։ Ավարտելով դասական տեխնիկական գիմնազիան 14 տարեկան հասակում՝ նա նավով մեկնել է ճամփորդության իր հորեղբայր նավապետի գլխավորությամբ։ 19 տարեկան հասակում կատարելով չորս ճամփորդություն և ստանալով կապիտանի կոչում՝ թողել է ծովը ։
Վերադառնալով Կատանիա՝ որոշ ժամանակ աշխատել է «Կատանյան թերթ» (Gazzetta di Catania) ամսագրի խմբագրությունում, որը պատկանել է իր ծնողներին։ Ապա շարունակել է սիցիլիական լեզվով սատիրիկ և հումորային «Դ’Արտանյան» (D’Artagnan) շաբաթաթերթի հրատարակումը, որը հիմնադրվել էր իր եղբոր՝ Ջովանի Մարտոլյոյի կողմից։ Առաջին երկու համարները թողարկվել են 1889 թվականի ապրիլի 20-ին և 27-ին համապատասխանաբար։ Պարբերական հրատարակումները վերսկսվել են 1893 թվականի սեպտեմբերից 3-ից և շարունակվել մինչև 1904 թվականի մայիսի 1-ը։ Շաբաթաթերթի հիմնական ընթերցողները աղքատ քաղաքացիներն էին, որոնց իրավունքները պաշտպանվում էին Նինո Մարտոլյոյի կողմից, ով հրատարակության թերթերում պախարակում էր ժամանակակից հասարակության արատները։ Դրա համար նա մեկ անգամ չէ, որ արժանացել է սպառնալիքների և նրանից պատիվ են պահանջել ։
1901 թվականին նա հիմնել է Սիցիլիական դրամատիկ գործակալությունը, որի նպատակը եղել է սիցիլիական լեզվով ազգային թատրոնի ստեղծումը։ Գործակալության կազմի մեջ մտել են Ջովանի Գրասոն, Վիրջինիա Բաիստրյերին, Ջաչինտա Պեցանան և Տոտո Մայորանան։ 1903 թվականի ապրիլին իր կողմից հավաքած առաջին խումբը մեծ հաջողությամբ առաջին անգամ հանդես եկավ Միլանում։ Դրանից հետո հաջորդաբար հանդես եկան երկրորդ խումբը՝ 1904 թվականի ապրիլին Պալերմոյում, և երրորդը՝ 1907 թվականի դեկտեմբերին Մոդենայում։ Վերջինիս գեղարվեստական ղեկավարը դարձավ Անջելո Մուսկոն, որի հետ Նինո Մարտոլյոն բարեբեր ստեղծագործական հարաբերություններ ծավալեց։ Սիցիլիական դրամատիկական գործակալությունը դադարեց գոյություն ունենալ 1908 թվականին ։
1902 թվականին Նինո Մարտոլյոն ընտրվեց կոմունայի վարչակազմի խորհրդատու, սակայն երկու տարի անց տեղացի սոցիալիստների հետ անհամաձայնության պատճառով հրաժարական տվեց։ 1904 թվականին նա հեռացավ Կատանիայից և տեղափոխվեց Հռոմ, որտեղ հաջորդ տարվա հոկտեմբերին ամուսնացավ Էլվիրա Սկյավացիի հետ, ով հանրահայտ տենոր Պիերո Սկյավացիի քույրն էր։ Նրանք ունեցան չորս երեխա՝ Լուիջի-Մարկո, Բրունո, Լիչիա և Մարիա։ 1910 թվականին Հռոմում Նինո Մարտոլյոն հիմնել է Մինիմո թատրոնը, որի բեմում իտալացի և արտասահմանյան դրամատուրգների մեկ գործողությունից բաղկացած մի քանի պիեսներ է բեմադրել։ Այստեղ նրա կողմից բեմադրվել են նաև Լուիջի Պիրանդելոյի վաղ պիեսները։ Այդ ժամանակ նա ակտիվորեն համագործակցել է հանրահայտ իտալական ամսագրերի և թերթերի հետ, ինչպիսիք են «Նոր անտոլոգիա»-ն (Nuova antologia) և «Երեկոյան սուրհանդակ»-ը (Il corriere della sera), որոնց համար նա ավելի քան երկու հարյուր հոդված է ։
Ստեղծագործական ուղի
Նինո Մարտոլյոյի ստեղծագործական ուղին սկսվել է բանաստեղծություններից, որ հրապարակվել են 1890 թվականին «Դ’Արտանյան» շաբաթաթերթում, որտեղ հրապարակվել են իր բոլոր բանաստեղծական ստեղծագործությունները։ Երիտասարդ բանաստեղծի վաղ արվեստի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Ջուզեպե Բորելոն և Ֆրանչեսկո Ռիցոտոն։ Դրա հետևանքով Նինո Մարտոլյոյի բանաստեղծությունների մեծ մասը թողարկվել է «Հարյուրյակ» (Centona) հավաքածուում։ Դրանք բարձր գնահատականների են արժանացել իր ժամանակակից Ջոզուե Կարդուչիի կողմից, որը նշել է Սիցիլիայի բնության պատկերման մեջ իրականության առկայությունը ։
Նա նկարահանել է «Մոլորվածը մթության մեջ» (Sperduti nel buio) ֆիլմը՝ Ռոբերտո Բրակոյի պիեսի հիման վրա։ Ֆիլմը դարձել է իտալական ֆիլմագրության առաջին իրատեսական։ Ի տարբերություն իր ժամանակի ինտելեկտուալների մեծամասնության՝ Նինո Մարտոլյոն վաղ է հասկացել արվեստի նոր ձևի հեռանկարները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ
Շավեշ
Շավեշ (պորտուգալերեն ՝ Chaves. ), քաղաք և համայնք Պորտուգալիայի հյուսիսային մասում՝ Վիլյա Ռեալ շրջանում, Իսպանիայի հետ պետական սահմանից մոտավորապես 10 կիլոմետր դեպի հարավ։ Զբաղեցնում է 591.23 կմ2 տարածք ։ Համայնքի բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով եղել է 41.243, (այդ ցուցանիշով երկրորդ տեղն է գրավում շրջանի համայնքների շարքում)։ Բուն քաղաքում 2001 թվականի տվյալներով ապրում էր 17.535 մարդ ։
Պատմություն
Հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված արտեֆակտները վկայում են, որ քաղաքի ներկայիս տարածքում ու նրա շրջակայքում մարդիկ բնակություն են հաստատել դեռ հինքարեդարյան ժամանակներում ։ Հին հռոմեացիների տիրապետության շրջանում այստեղ եղել է ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունեցող, ամրացված բնակավայր՝ Ակվա Ֆլավիա (Aquae Flaviae) անվանումով։
Քույր քաղաքներ
Շավեշը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի համայնքներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի բնակավայրեր
Սիլվերիոս (Հռոմի պապ)
Սիլվերիոս (Silverius PP., ), Հռոմի Պապ 536 թվականի հունիսի 8-ից մինչև 537 թվականի մարտը։
Կենսագրություն
Սիլվերիոսը Որմիզդես Պապի օրինական որդին էր, ծնվել էր նախքան նրա հոր՝ հոգևոր կարգ ընդունելը։ Նա, հավանաբար, Պապ ընտրվել է 536 թվականի հունիսի 8-ին։ Սիլվերիոսը հայտնվել էր Իտալիա ներխուժած բյուզանդացիների և նահանջող բարբարոսների միջև՝ քաղաքական հակասությունների կենտրոնում։ Քանի որ Ագապետոսը մահացել էր Կոստանդնուպոլիս կատարած իր այցի ժամանակ, Թեոդահադին պետք էր հավատարիմ Պապ, և նրա ընտրությունը կանգ առավ Սիլվերիոսի վրա։ Պատմաբան Ջեֆրի Ռիչարդսը, ապացուցելով այս ենթադրությունը, ցույց է տալիս, որ նախքան ընտրվելը Սիլվերիոսն ունեցել է հիպոսարկավագի աստիճան, ինչը բավականին ցածր կարգ էր եկեղեցու հիերարխիայում, ուստի Թեոդահադը նրան ընկալել է որպես թույլ և հնազանդ թեկնածու ։ Liber Pontificalis -ը ուղղակիորեն պնդում է, որ Սիլվերիոսը իր բարձր կարգավիճակով պարտական էր թագավոր Թեոդոհադին։
Սակայն, երբ 536 թվականի դեկտեմբերի 9-ին բյուզանդացիները մոտեցան Հռոմին, Սիլվերիոսը հռոմեացիներին համոզեց Բելիսարիոսի բանակը մտցնել Հռոմ։ Սակայն շուտով նա ներառվեց կայսրուհի Թեոդորայի ցուցումով բեմադրված դատական գործընթացի մեջ՝ քաղաքական դավաճանության մեղադրանքով. նրան մեղադրում էին 537-538 թվականների պաշարման ժամանակ Վիտիգես քաղաքը հանձնելու փորձի մեջ ։ Հռոմի պաշարման ժամանակ Սիլվերիոսին պաշտոնանկ անելուց հետո Թեոդորան Հռոմի Պապի գահին բարձրացրեց իրեն հարմար թեկնածու Վիգիլիոսին։ Վերջինս կանչվեց Հռոմ՝ Սիլվերիոսին փոխարինելու համար։ Լիբերատ Կարթագենացու Breviarium տրակտատը պատկերում է Վիգիլիոսին «որպես մոնոֆիզիտների ագահ և նենգ կողմնակից, ով տապալեց և գրեթե սպանեց իր նախորդին»։ Ընդ որում, Լիբերատը պնդում է, որ Վիգիլիոսը կայսրուհի Թեոդորային խոստացել է գահին վերականգնել Կոստանդնուպոլսի պատրիարք Անֆիմոսին։
Ռիչարդսը նշում է, որ Լիբերատ Կարթագենացու կարծիքը պետք է քննադատաբար ընդունել։ Լիբերատը Վիգիլիոսի ընդդիմախոսներից էր, որոնք նոր Պապին անվանում էին ոչ այլ կերպ, քան Նեռ՝ Հակաքրիստոս։ Իրականում, Ռիչարդսի կարծիքով, Սիլվերիոսի նկատմամբ դատավարությունը զուտ քաղաքական էր. Հռոմը և Իտալիան նվաճելու Հուստինիանոսի պլանները նախատեսում էին, որպեսզի Առաքելական գահին պրո-արևելյան Պապ նստի։ Կատարյալ թեկնածուն սարկավագ Վիգիլիոսն էր, ով երկար ժամանակ ապրում էր Կոստանդնուպոլսում և իր ողջ կարիերայի ընթացքում երազում էր դառնալ Հռոմի Պապ։
Այս կամ այն կերպ, Սիլվերիոսն աքսորվում է Պատարա (Լիկիա), որտեղի եպիսկոպոսը դիմում է կայսրին Սիլվերիոսի գործի արդար դատավարության համար։ Այնուամենայնիվ, երբ Սիլվերիոսը վերադառնում է Իտալիա, Բելիսարիոսը նրան հանձնում է Վիգիլիոսին, ով, ըստ Liber Pontificalis-ի, նրան ուղարկում է Պալմարիա՝ անապատային մի կղզի, որտեղ էլ նա մահանում է սովից կամ խեղդելուց։
Սրբադասումը
Սիլվերիոսը Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից մեծարվում է որպես Սուրբ Սիլվերիոս (Սան Սիլվերիո)։ Սրբադասման պատճառ է դարձել Պոնցա կղզու ձկնորսների հետ կապված պատահարը. նրանք Պալմարիա կղզու մոտ հայտնվել են ուժեղ փոթորկի մեջ և օգնության են կանչել Սիլվերիոսին, որի բարեխոսությամբ ձկնորսները, ի վերջո, փրկվել էին։
Սիլվերիոսը համարվում է Իտալիայի ափերի մոտ գտնվող Պոնցա կղզու հովանավորը։ Նա առաջին անգամ հռոմեական սրբերի մեջ հիշատակվում է XI դարում։
Ժողովածու (2081)
Ժողովածու (2081), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2081 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Մարկոս վարդապետ գրիչի կողմից։ Գրված է կաշեպատ տախտակի վրա, որը ունի 20.8X14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 258 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 258 էջ, գրված է՝ թղթի վրա։ Հիշատակարաններ՝ 15բ, 28ա, 128ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ջո Մին Կի
Ջո Մին Կի (ծնվել է 1965 թվականի նոյեմբերի 5-ին)՝ հարավկորեացի դերասան։ Ջոի դեբյուտը տեղի է ունեցել 17 տարեկանում, որից հետո դառնում է բեմի դերասան, այնուհետև նրանից պահանջվեց գրեթե 10 տարի հեռուստատեսությունում և կինոներում հայտնվելու համար։ Նա հայտնի է իր «Սեր և զվարճություն», «Արևելյան դրախտ» , «Թագուհի Սոն Դոկ» , «Կրակոտ ցանկություն» հեռուստասերիալների դերերով։ Նա նաև ճանաչված լուսանկարիչ է, ով հրատարակել է երկու գիրք և անցկացրել ցուցահանդեսներ   , ինչպես նաև 2010 թվականից եղել է Չոնջու համալսարանի դոցենտ ։
Ջոն հայտնաբերվել է Սեուլում՝ ստորգետնյա ավտոկայանատեղիում, 2018 թվականի մարտի 9-ին, ակնհայտ ինքնասպանություն ։
Իշտարի երկիր
Իշտարի երկիր, Վեներա մոլորակի երկու հիմնական լեռնային շրջաններից մեկը։ Իշտարի երկիրը երկու «մայրցամաքներից» փոքրն է և գտնվում է մոլորակի հյուսիսային բևեռին մոտ, 70.4°N, 27.5°W կոորդինատներում։ Անվանվել է աքքադյան աստվածուհի Իշտարի պատվին։
Ջո Մին Կի
Հակասություններ
2018 թվականի փետրվարի 22-ին Ջո Մին Կին մեղադրվում էր սեռական ոտնձգություններ իր աշակերտների հետ կատարելու մեջ, որոնք նա սկզբից հերքեց ։ Այնուհետև պարզվեց, որ նա հրաժարական է տվել Չոնջուի համալսարանում ուսուցչի պաշտոնից և դուրս եկավ իր առաջիկա «Փոքր Աստծո երեխաները» դրամայից ։ Մեկ շաբաթ անց Ջոն ներողություն խնդրեց և ընդունեց մեղադրանքները  ։ Այն հաստատվել է, և Ջոն հետաքննվել է ոսստիկանության կողմից և 2018 թվականի մարտի 12-ին երկուշաբթի օրը կգնա հարցաքննության ։ Իր մահվանից կարճ ժամանակ առաջ ոստիկանությունը հայտարարեց, որ արգելել է հետաքննության ընթացքում երկրից հեռանալ։ Ջոի մահվանից հետո հայտարարվեց, որ նա փետրվարի 26-ին գրել և գրավոր ներողություն է խնդրել, սակայն նրա գործակալությունը որոշել է չհրապարակել և փոխարենը հրապարակել է պաշտոնական բացատրություն ։
Իշտարի երկիր
Իշտարի երկրի մակերեսը մոտավորապես համեմատելի է Ավստրալիայի կամ ԱՄՆ-ի մայրցաքմաքային մասի մակերեսի հետ։ Այս երկրի արևելքում գտնվում է լեռնաշղթա, որը ստացել է Մաքսվելի լեռներ անունը։ Այս լեռների բարձրությունը կազմում է մոտ 11 կմ։ Համեմատության համար, Երկրի ամենաբարձր լեռը՝ Ջոմոլունգման ունի 8,8 կմ բարձրություն ծովի մակերևույթից։ Այս լեռնաշղթայի մի ծայրում գտնվում է լավայով լցված 100 կմ տրամագծով հարվածային խառնարան։
Ջո Մին Կի
Մահ
Ջո Մին Կին հայտնաբերվել է մահացած՝ ինքնասպանությունից, 2018 թվականի մարտի 9-ին, Սեուլի Գվանջին շրջանի՝ իր տան մոտ գտնվող ստորգետնյա ավտոկաըանատեղիում ։ Ջոն թողել է վեց էջանոց գրառում ինքնասպանության վերաբերյալ, որտեղ նա ներողություն է խնդրել իր ընտանիքի անդամներից և ուսանողներից, թեև ոստիկանությունը հրաժարվե է հրապարակել գրառման ամբողջական բովանդակությունը ։ Սեուլում Կոնկուկի համալսարանի հուղարկավորության տանը տեղի է ունեցել մասնավոր հուղարկավորություն ։
Իշտարի երկիր
Իշտարի երկրում մակերևույթի մակերեսը ունի խճանկարային կառուցվածք, ինչը հետևում է այն մասին, որ մոլորակի մակերևույթը գտնվում է շարժման մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեներայի մակերևույթ
Անանինդեուա
Անանինդեուա (Ananindeua), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բելենի ագլոմերացիաում։ Մտնում է Բելենի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 484 600 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 185,057 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2.618,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1944 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նորման Փիլ
Նորման Վինսենտ Փիլ (Norman Vincent Peale),, ամերիկացի գրող, աստվածաբան, քահանա, «Դրական մտածողության տեսություններ» գրքի հեղինակ։ Նորման Փիլի ամենահայտնի գրքերից է «Դրական մտածողության ուժը»։ Հայտնի աշխատանքներից են՝ «Ողջ մնացեք ամբողջ կյանքում», «Դու կարող ես, եթե մտածում ես», «Ոգևորությունը տանում է բարելավումների», «Այս անհավանական դարը»։
Կենսագրություն
Ծնվել է Օհայո նահանգի Բովերսվիլ գյուղում։ Ավարտել է 2 համալսարան՝ Օհայոյի համալսարանն ու Բոստոնի համալսարանը։ 1922 թվականին դարձել է մեթոդիստական եկեղեցու սպասավոր։ Նորման Փիլի դրական մտածողության տեսությունը մշակվել է հոգեվերլուծողների հետ համագործակցությամբ։ Նա «կրոնահոգեբուժական կլինիկա»-ի համահիմնադիրներից է։ Կլինիկան հետագայում վերափոխվել է «կրոնի և հոգեբուժության ամերիկյան հիմնադրամի» (անգլ. ՝ American Foundation of Religion and Psychiatry), որտեղ նա զբաղեցնում էր նախագահի պաշտոնը։
1935 թվականին դարձել է «Կյանքի արվեստը» ռադիոնախագծի հեղինակը, որը գոյություն է ունեցել 54 տարի շարունակ։ Եկեղեցու ազգային խորհրդի աջակցությամբ սկսել է ելույթ ունենալ հեռուստատեսությամբ։ 1945 թվականին կնոջ՝ Ռութ Ստաֆորդի և գործարար Ռայմոնդ Թորնբուրգի աջակցությամբ դարձել է «Guideposts» կրոնական ամսագրի խմբագիրներից մեկը։ Փիլին $1.200 չափով ֆինանսական աջակցություն են ցուցաբերել Gannett Company մեդիահոլդինգի հիմնադիր Ֆրենկ Հաննեթը, Sunoco նավթային ընկերության սեփականատեր Ջոզեֆ Հովարդ Պյուն և Բրուքլինյան Դոջերսի գլխավոր մենեջեր Բարնչ Ռիկին ։
Դրական
1966 թվականի հուլիսի 12-ին բապտիստական ակտիվիստ Բիլի Գրեմը Եկեղեցիների ազգային խորհրդի նիստում նշել է. «Ես չգիտեմ ոչ մեկին, ով Աստծո արքայության համար ավելին է արել, քան Նորմանն ու Ռութ Փիլը կամ իմ կյանքում այնքան կարևոր աջակցություն, որը նրանք ցուցաբերել են ինձ» ։
Երբ ԱՄՆ-ի նախագահ Բիլ Քլինթոնը լսել է Փիլի մահվան մասին, ասել է. «Դոկտոր Նորման Պիլի անունը միշտ կնույնացվի ամերիկյան հրաշալի արժեքների օպտիմիզմի և ծառայության հետ։ Դոկտոր Փիլն օպտիմիստ էր, որը հավատում էր, որ որքան էլ մեր ժամանակակից կյանքում հակասություններ և բարդություններ լինեն, ինչ-որ մեկը կարող է հաղթանակել՝ առաջնորդվելով հասարակ հավատի զգացումով։ 20-րդ դարն ընդգրկած արգասաբեր ու շռայլ կյանքում բժիշկ Փիլը բարձրացրել է միլիոնավոր մարդկանց ոգիները, որոնք դաստիարակվել ու զորացել են նրա օրինակով, ուսմունքներով և նրա նվիրվելու ցանկությամբ։ Մինչ Քլինթոնի ընտանիքը և համայն Ամերիկան սգում էր Փիլի կորուստը, ամբողջ աշխարհը տոնում էր Քրիստոսի ծնունդը, պատկերացում այն մասին, թե ինչն է կարևոր դոկտոր Փիլի ուղերձի և դոկտոր Փիլի աշխատանքի համար։ Մենք նրա պակասը կզգանք»։
ԱՄՆ-ի ներկայիս նախագահ Դոնալդ Թրամփը համարում է նրան «մեծագույն խոսնակներից մեկը», որին ինքը երբևէ գիտեր։ «Դուք կարող եք լսել նրան ամբողջ օրը։ Եվ երբ դուրս գաք եկեղեցուց, կհիասթափվեք, որովհետև ամեն ինչ ավարտվել է։ Նա մեծագույն մարդ էր» ։ Թրամփը նաև խոսել է Փիլի մասին. «Նա կարող էր խոսել 90 րոպե և ներկա մարդիկ հուսահատվում էին, երբ այն ավարտվում էր» ։
Քննադատական
Ֆիզիկոս Ռոբերտ Լի Պարկը նշել է. «Փիլի ինքնահիպնոզացման տեխնիկան խիստ քննադատության է ենթարկվել հոգեկան առողջության փորձագետների կողմից, որոնք նախազգուշացնում էին, որ դրանք վտանգավոր են։ Քննադատները նրան խաբեբա ու աճպարար էին անվանում։ Սակայն, որպես հոգևորական, Փիլը ազատված էր իր պնդումները ապացուցելու որևէ պահանջից»։ Ոմանք բացահայտորեն Փիլին խաբեբա են անվանել։
Հոգեբույժ Ռ. Ս. Մյորֆին գրել է. «Այս ամբողջ գովազդն ապացուցում է, թե ինչպես է ամեն ինչ՝ հետևողականորեն կողմնակալ լինելով դեպի կես ճշմարտություններ և հղումներ դեպի աշխատանքը և նյութի մեջբերում «անկեղծ և համառ բարեպաշտությամբ»»։ Մյորֆին կարծիք է հայտնել, որ « ինքնաճանաչումը, միստեր Փիլի հասկացողությամբ, միանշանակ վատ է, իսկ ինքնահիպնոզը՝ լավ»։ Մյորֆին կարծում էր, որ Փիլի մտքի ըմբռնումը «խորը չէ», և մտքի և անգիտակցականի աշխատանքի նկարագրությունը խաբուսիկ հասարակ և կեղծ է. «Նրա «անհատականություն» հասկացությունն այնքան մակերեսային է, որ նրա դրույթները հեշտությամբ են դրսևորվում։ Եթե մարդու անգիտակից վիճակը կարելի է պատկերացնել որպես փոքրաքանակ հոգեկան մասնիկների համար նախատեսված տարա, ապա «մտքի դրենաժի» նման գաղափարները բխում են տրամաբանորեն։ Ճիշտ այնպես, ինչպես ինքնաներշնչումից կախվածությունը, որը հանդիսանում է միստր Փիլի փիլիսոփայության հիմնաքարը»։ Մյորֆին գրել է.
Հոգեբան Ալբերտ Էլիսը՝ ռացիոնալ-էմոտիվ վարքային թերապիայի ստեղծողը, Փիլի տեխնիկան համեմատել է Էմիլ Կուեի մեթոդիկայի հետ։ Նա եզրակացրել է, որ Փիլի առաջարկած կյանքի նկատմամբ սև-սպիտակ հայացքը հիպնոզացնող տեխնիկա է և կարող է լուրջ հոգեկան խնդիրների պատճառ դառնալ։ Էլիսը վկայում էր, որ իր մոտ բուժում են ստացել մի շարք մարդիկ, որոնք նյարդային խնդիրներ են ձեռք բերել՝ հետևելով Փիլի խորհուրդներին։ Իր աշխատանքներում նա նախազգուշացրել է մարդկանց դրա մասին, և Փիլի տեսակետները համարել անիրական, վտանգավոր և խեղաթյուրված։
Քննադատները նաև մատնանշել են Փիլի գրքերում թաքնված հիպնոսի առկայությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Աստվածաբաններ
(4147) Լեննոն
(4147) Լեննոն (Lennon), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հունվարի 12-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,361647 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1701 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5532 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1325,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27157 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Բրայան Սկիֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ Կատեգորիա:Բիթլզ
Չերկասովսկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)
Չերկասովսկի գյուղական խորհուրդ  (Черкасівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջան ում ։
2001 թվականի տվյալներով Չերկասովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 849 մարդ։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Մեմինգեն
Մեմինգեն  (Memmingen), քաղաք Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 41 025 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 70,17 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 64 000։
Քաղաքը բաժանված է 7 քաղաքային շրջանի։ Քաղաքի արևելյան հատվածից 4 կմ հեռավորության վրա գտնվում է նույնանուն օդանավակայանը։
Պատրիսիա Սքոթլանդ
Պատրիսիա Ժանետ Սքոթլանդ, բարոնուհի Սքոթլանդ Աշտալցի (Patricia Janet Scotland, Baroness Scotland of Asthal, ), Մեծ Բրիտանիայի և Դոմինիկայի քաղաքական և պետական գործիչ ։ Ցմահ պեր։ 2007-2010 թվականներին՝ Անգլիայի և Ուելսի գլխավոր քարտուղար, այնուհետև՝ Ազգերի համագործակցության գլխավոր քարտուղար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1955 թվականի օգոստոսի 19-ին Դոմինիկայում ։ Տասներկու եղբայրներից ու քույրերից տասներորդ երեխան էր ։ Մանուկ հասակում ընտանիքի հետ գաղթել է Մեծ Բրիտանիա և դաստիարակվել Լոնդոնում ։ Կրթություն է ստացել Չելմսֆորդի Միդ-Էսեքս տեխնիկական քոլեջում, իսկ 1976 թվականին Լոնդոնի համալսարանում ստացել է իրավունքի բակալավրի աստիճան ։ Աշխատել է որպես իրավաբան, իսկ 1978 թվականին նաև մասնագիտական որակավորում է ստացել Դոմինիկայում ։ 35 տարեկանում ստացել է թագավորական փաստաբանի մասնագիտական կոչում՝ դառնալով Մեծ Բրիտանիայի պատմության մեջ առաջին սևամորթ կին փաստաբանը ։
1997 թվականին Լեյբորիստական կուսակցության և ցմահ պերի խորհրդով արժանացել է բարոնուհու կոչման, նստել Լորդերի պալատում ։ Եղել է ֆորինի գրասենյակի և համագործակցության հարցերով պետքարտուղարի խորհրդարանական տեղակալը, լորդ կանցլերի դեպարտամենտի խորհրդարանական քարտուղարը և Ներքին գործերի նախարարության պետական նախարարը։ 2007-2010 թվականներին զբաղեցրել է գլխավոր դատախազի պաշտոնը ։ 2012 թվականին դարձել է վարչապետի առևտրային ներկայացուցիչը ՀԱՀ-ում, ինչպես նաև 2014 թվականի հունվարի 1-ին զբաղեցրել է Գրինվիչի համալսարանի կանցլերի պաշտոնը ։
2015 թվականի նոյեմբերին ընտրվել է Ազգերի համագործակցության գլխավոր քարտուղար, իսկ աշխատանքի է անցել 2016 թվականի ապրիլին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:BBC 100 կին Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կին դիվանագետներ
Խիշատ
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 10 տուն քուրդ և 10 տուն ասորի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Թամարիս (Բոլնիսի մունիցիպալիտետ)
Թամարիս (თამარისი), քաղաքատիպ ավան Վրաստանում, Քվեմո Քարթլի տարածաշրջանի Բոլնիսի մունիցիպալիտետում ։ Ավանը գտնվում է Մարնեուլ – Կազրեթի երկաթուղային գծի մոտ ։
Թամարիս ավանը ի հայտ է եկել 1908 թվականին, որպես Տրաուբենբերգ գերմանական գաղութ։ 1941 թվականին գերմանացիներն արտաքսվել են, իսկ 3 տարի անց Տրաուբենբերգը անվանափոխվել է Թամարիս։ Քաղաքային տիպի ավանի կարգավիճակը ստացել է 1982 թվականին։
Տնտեսություն
2012 թվականի օգոստոսի 19-ին, վերջին 40 տարվա ընթացքում ամենաուժեղ կարկտի հետևանքով Ալավար, Թամարիս և Ախալի-Դիոկնիս գյուղերում ամբողջությամբ ոչնչացվել են բերքատու այգիները, եգիպտացորենի դաշտերը, վարունգի և լոլիկի մշակաբույսերը ։
Կրթություն
Ավանում գործում է միջնակարգ դպրոց։ 2010 թվականի օգոստոսին Վրաստանի Կրթության նախարարության որոշմամբ, դպրոցների վերակազմակերպման արդյունքում Թամարիս ավանի երկու դպրոցները միավորվել են և դարձել մեկ միասնական դպրոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի մունիցիպալիտետի բնակավայրեր Կատեգորիա:1908 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հենրի շրջան (Ինդիանա)
Հենրի շրջան (Henry County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.018 կմ² է, բնակչությունը՝ 48.508 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նյու Քասլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Ելիզավետին
Ելիզավետին (Єлизаветин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։
Հենրի շրջան (Ինդիանա)
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Ելիզավետին
2001 թվականի տվյալներով Ելիզավետին գյուղում բնակվում էր 391 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,165 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2369,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օնդատրա
Մշկառնետ (Ondatra zibethica),կրծողների կարգի, դաշտամկների ենթաընտանիքի կաթնասուն կենդանի։ Մարմնի երկարությունը մինչև 35 սմ է, պոչինը՝ 28 սմ, զանգվածը՝ մինչև 1,5 կգ։ Ապրում է կիսաջրային կենսակերպով։ Բնակվում է Հյուսիսային Ամերիկայի ջրավազանների և ճահիճների ափերին։ Մի քանի անգամ վերաբնակեցվել է Եվրոպայում և տարածվել ամբողջ Եվրասիայում, թափանցել Մերձարկտիկա, Առաջավոր Ասիա, Մոնղոլիա, Չինաստան, Կորեա։ Բները գետնափոր են կամ բուս, մնացորդներից պատրաստված։ Սնվում է գլխավորապես ջրային բույսերով։ Բազմանում է տարեկան 1–4 անգամ, ամեն անգամ էգը ծնում է 7–8 ձագ։ Արդյունագործության կարեոր օբյեկտ է (օգտագործվում է մոր– թին, միսը)։ Երբեմն վնասում է ոռոգման համակարգերը, ամբարտակները։ Տուլարեմիայի և պարատիֆի հարուցիչների բնական կրող է։
։
Կատեգորիա:Մշկամուկ
Կալինովկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)
Կալինովկա (Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 171 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,622 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 274,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նիժնեե Կալտյաևո
Նիժնեե Կալտյաևո (Нижнее Кальтяево, Түбәнге Кәлтәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Յասնա Դիկլիչ
Սարաևոյի պաշարման ժամանակ, Բոսնիա և Հերցեգովինայում պատերազմի ժամանակ Յասնա Դիկլիչը Սարաևոյի «Սարտր» ռազմական թատրոնի հիմնադիրներից էր (Sarajevski ratni teatar SARTR), որի կարգախոսն էր «Թատրոն մահվան դեմ» արտահայտությունը։ Այդ տարիներին Սարաևոյում գոյություն ունեցող երեք գործող պրոֆեսիոնալ թատրոնների դերասաններն ու աշխատակիցները, որոնք դադարեցրել էին ամբողջ գործունեությունը Բոսնիայի պատերազմի սկզբում, հավաքվեցին SARTR-ի շուրջ և սկսեցին բազմաթիվ ելույթներ ունենալ քաղաքի շրջափակման չորս տարվա ընթացքում։
Դիկլիչը «Յուվենտա» բանաստեղծական երիտասարդական թատրոնի տնօրենն է։ Ընդհանուր առմամբ, նա ունեցել է ավելի քան 150 թատրոնի և կինոյի դերեր։ 1997 թվականին նա ստացել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի «Տարվա կին արվեստում» կոչումը։
Կենսագրություն
Առաջին լիարժեք մասնագիտական ​​ելույթները Յասնա Դիկլիչը սկսել է Բանյա Լուկայի Ազգային թատրոնում 1969 թվականին 23 տարեկանում։ Նոր բեմում նա ընդգրկված էր ռեժիսոր Պրեդրագ Դինուլովիչի «Անկումից հետո» (Poslije pada) պիեսում։
Շուտով նա վերադարձավ մայրաքաղաքի Փոքր թատրոնի բեմ, որը քիչ ժամանակ անց փոխեց իր անունը «Կամերային թատրոն 55» (Kamerni teatar 55): Մինչև 1992 թվականին նա այս փուլում տասնյակ դերեր է խաղացել. նրանց թվում էին դերերը ռեժիսոր Žarko Petan-ի Uticaj gama zraka na sablasne nevene-ն (1972), ռեժիսոր Marko Fotez-ի Kata Kapuralica-ն (1974) ռեժիսոր Mato Milošević-ի Hedda Gabler-ը (1976), ռեժիսոր Slobodan Unkovski-ի Brisani put-ը (1981), ռեժիսոր Mira Erceg-ի Plavokosa jevrejka-ն (1988): Բացի այդ, իր դերերի հավաքածուում կա նաև Նադեժդայի դերը ռեժիսոր Vladimir Milčin-ի Lutkino bespuće ներկայացման մեջ (1991)։
Սարաևոյի պաշարման ժամանակ, Բոսնիա և Հերցեգովինայում պատերազմի ժամանակ Յասնա Դիկլիչը Սարաևոյի «Սարտր» ռազմական թատրոնի հիմնադիրներից էր (Sarajevski ratni teatar SARTR), որի կարգախոսն էր «Թատրոն մահվան դեմ» արտահայտությունը։ Այդ տարիներին Սարաևոյում գործող երեք գործող պրոֆեսիոնալ թատրոնների դերակատարներն ու աշխատողները, որոնք դադարեցրել էին Բոսնիայի պատերազմի սկզբում բոլոր գործողությունները, հավաքվեցին SARTR-ի շուրջ և սկսեցին բազմաթիվ ելույթներ բոլոր չորս տարիների ընթացքում։ 1993 թվականի հունվարին SARTR-ը պաշտոնապես ճանաչվեց Սարաևոյի քաղաքային ժողովի կողմից՝ որպես Սարաևոյի պաշտպանության համար առանձնահատուկ կարևորություն ունեցող պետական ​​կառույց, թատրոնի ղեկավարությունը խոսեց նրա մասին՝ որպես քաղաքի «հոգևոր զենք» ընդդեմ «սյուրռեալիզմի պատերազմի»։ 1993 թվականին Դիկլիչը խաղացել է Mina Haauzen-ի դերը ռեժիսոր Դուբրավկո Բիբանովիչի Sklonište-ում։ Չնայած սահմանափակ ռեսուրսներին, SARTR-ը այսօր հաջողված պրոֆեսիոնալ թատերական թիմ է, մի շարք համատեղ միջազգային նախագծերով, ներկայացումներով և պարգևներով։
Բացի այդ, Յասնա Դիկլիչը «Յուվենտ» բանաստեղծական երիտասարդական թատրոնի տնօրենն է։ Նա հայտնվել է ավելի քան 150 թատրոնի և կինոյի դերերում։ 1997 թվականին ստացել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի «Տարվա կին արվեստում» կոչումը։
2000 թվականին, երբ Յասնա Դիկլիչը որոշել է դիմել բնակարան գնելու համար, որտեղ նա ապրում է 63 տարի (խորհրդային ​​Հարավսլավիայի օրերից), նրա փաստաթղթերը չեն ընդունվել, քանի որ, ըստ քաղաքային և գավառային իշխանությունների, բնակարանը պատկանում է Սարաևոյի հրեական ընտանիքներից մեկին։ 2015 թվականին քաղաքային իշխանությունները որոշել են, որ բնակարանների բնակիչները պետք է վճարեն վարձավճար «բնակարանային տարածքների յուրաքանչյուր քառակուսի մետրի համար»։ 1965 թվականից բնակարանը ինքն է «ազատագրված ազգայնացմամբ», նախկին սեփականատերն ինքը մահացել է 1973 թվականին, իսկ նրա որդին` առաջին հերթի միակ ժառանգը, երբեք չի ապրել Սարաևոյում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Դրուգայա Ռեկա
Դրուգայա Ռեկա (Другая Река, Toižeg, Toinenjoki), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (1765)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր