cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Երեք քույր (ֆիլմ, 1970)
Նկարահանումներ և վարձույթ
1974 թվականին ֆիլմը թողարկվել է ամերիկյան վարձույթ՝ որպես The American Film Theatre (AFT) նախագծի մաս ։ AFT-ը գեղարվեստական ֆիլմերի շարք էր, որոնց նկարահանվել էին դասական և ժամանակակից հեղինակների պիեսների հիման վրա։ AFT-ում ներառված ֆիլմերի սեանսները հիշեցնում էին թատերական ավանդույթները՝ կային անտրակտներ, տոմսերը վաճառվում էին ֆիլմերի շարքով՝ թատերական բաժանորդագրման ձևերով։ Նախագիծն ունեցել է երկու շրջան՝ 1973-1974 և 1975 թվականներին ։
Լեյցին-փՌՆԹ լիգազ
Այս ֆերմենտը պատկանում է այն լիգազների ենթադասին, որոնք ամինոացիլ-փՌՆԹ-ում առաջացնում են ածխածին-թթվածին կապեր։ Այս ֆերմենտի համակարգային անվանումն է L-լեյցին։ փՌՆԹLeu լիգազ (ԱՄՖ-առաջացնող)։ Այս ֆերմենտը մասնակցում է լեյցինի մետաբոլիզմին։
Երեք քույր (ֆիլմ, 1970)
Կարծիքներ
New York Magazine ամսագրից Ջուդիթ Քրիստը դրական կերպով ֆիլմն անվանել է «ոչ ֆիլմ, ոչ պիես» ընդհանուր առմամբ թատերական բեմադրության մեջ կինեմատոգրաֆիական հնարների առկայության պատճառով և բարձր է գնահատել օպերատորական աշխատանքը ։ The Village Voice թերթից Մոլլի Հասկելը Մաշայի դերակատար Ջոան Պլաուրայթի խաղը ոչ միայն համարել է լավագույն դերասանական խաղը ֆիլմում, այլ նաև լավագույն չեխովյան կանացի դերակատարումը ։
Լեյցին-փՌՆԹ լիգազ
Կառուցվածքի հետազոտություններ
2007 թվականի դրությամբ հայնտի են այս ֆերմենտի 5 տարբեր կառուցվածքներ ։
Երեք քույր (ֆիլմ, 1970)
Կարծիքներ
Time Out թերթի քննադատը էկրանավորումն անվանել է «տանջալից» երկխոսությունների միջև երկարատև դադարների պատճառով ։
Լեյցին-փՌՆԹ լիգազ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՖՀ 6.1.1 Կատեգորիա:Հայտնի կառուցվածքով ֆերմենտներ
Երեք քույր (ֆիլմ, 1970)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում
Օշյա-Տաու
Օշյա-Տաու (Ошья-Тау, Ушъятау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Մասերանո
Մասերանո (Masserano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Օշյա-Տաու
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Մասերանո
Բնակչությունը կազմում է 2254 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 86 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 27 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13866։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
(7043) Գոդարտ
(7043) Գոդարտ (Godart), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,246034 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8302 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6619 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1229,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292806 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1934 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էժեն Դելպորտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օշյա
Օշյա (Ошья ), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Կուեդինսկի շրջանի կազմում։ Գտնվում է Բույ գետի աջ վտակ Օշյա գետի վրա։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 641 մարդ։
Պատմություն
Առաջին անգամ Օշյայի բնակավայրը հիշատակվել է 1816 թվականին։ 1860 թվականին Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցու կառուցումից հետո ստացել է գյուղի կարգավիճակ։ Մինչև 1923 թվականը Օշյան եղել է Պերմի նահանգի Օսինսկի շրջանի Օշինսկի վոլոստի կենտրոնը, այնուհետև մինչև 2006 թվականի հունվարը եղել է Օշինսկի գյուղական խորհրդի կենտրոնը։ 1930 թվականին Օշյայում ստեղծվել է Ստալինի կոլտնտեսություն, որն ընդլայնվել է 1951 թվականի մարտի 1-ին (Ստալինի, Իլյիչի, Պերվոմայկայի և Ֆրոնտովիկ զինվորի անվան գյուղատնտեսական արտելները միավորվել են), 1961 թվականի փետրվարի 10-ին վերանվանվել է Իլյիչի անվան կոլտնտեսություն։ 1932 թվականի մարտի 28-ից մինչև 1958 թվականը գյուղում է գտնվել Բոլշե-Կուստովսկայա մեքենատրակտորային կայանը (ՄՏՍ)։ 1944-1954 թվականներին գյուղում գործել է մանկատուն, 1950-ական թվականներին գործել է նավթային գործարան (հետագայում՝ Կուեդինսկու նավթային գործարանի մի հատված)։
Ներկա վիճակ
Գյուղում գործում է Իլյիչի անվան կոլտնտեսություն։ Կուեդինսկու անտառտնտեսություն, Օշինսկի անտառտնտեսություն, ընդհանուր խանութ, փոստային բաժանմունք, շրջանային հիվանդանոց, դեղատուն։ Կա միջնակարգ դպրոց և մանկապարտեզ, մշակույթի տուն, գրադարան (1909 թվականից), Սուրբ Ալեքսիս եկեղեցին (Միքայել-Արխանգելսկայա, վերակառուցվել է 1893 թվականին)։ Գյուղի մոտ է գտնվում Կուեդինսկի լանդշաֆտային արգելոցը (հիմնադրվել է 1993 թվականի փետրվարի 18-ին), որը ներկայացված է հիմնականում կեչի-կաղամախու տեսակներով՝ լինդենով, չմշակված կնձնի, նորվեգական թխկի և այլ լայնատերև կուլտուրաներով, ինչպես նաև փշատերև սոճու և եղևնու անտառներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Կուեդինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բիլբաո 2010 (շախմատային մրցաշար)
Բիլբաո 2010, «Մեծ սաղավարտի» եզրափակիչ մրցաշար, որն անցկացվել է Բիլբաո քաղաքում 2010 թ. հոկտեմբերի 9-ից 15-ը։
Մրցաշարի կանոնները
Հաղթանակի համար - 3
Ոչ ոքի արդյունքի համար - 1
Պարտության համար - 0
Հետաքրքիր փաստեր
Բիլբաո 2010 մրցաշարը ունի մասնակիցների ամենամեծ միջին վարկանիշը անցկացված շախմատային մրցաշարերից։
Հղումներ
• Բիլբաո 2010 մրցաշարը Chessgames.com կայքում
Կատեգորիա:Շախմատային մրցաշարեր
Բենտալ (լեռ)
Բենտալ (הר בנטל Հար Բենտալ), հրաբխային ծագում ունեցող լեռնագագաթ, որը գտնվում է Իսրայելի բարձունքներում՝ Գոլանի բարձունքների մոտ, Սիրիայի սահմանից ոչ շատ հեռու։ Ավիտալ լեռան հետ միասին, որը գտնվում է նրանից հարավ, ձևավորում են ամբողջական զանգված։ Լեռան ամենաբարձր կետը ծովի մակերևույթից ունի 1171 մետր բարձրություն։
Գուսև (պատմվածք)
«Գուսև» (Гусев), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1890 թվականին։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1890 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Նոր ժամանակ թերթում։
Բենտալ (լեռ)
Նկարագրություն
Լեռը տեղակայված է Քունեյտրա սիրիական քաղաքի արևմուտքում և Մերոմ Գոլան կիբուցից հարավ, որը գտնվում է լեռան ստորոտում։ Լեռան ստորոտում 20-րդ դարի 80-ական թվականներին կառուցված մեծ ջրամբար կա։
Գուսև (պատմվածք)
Հրապարակումներ
Դեկտեմբեր 9-ին Ալեքսեյ Սուվորին ուղղված նամակում Չեխովը նկարագրում է իրական կյանքից մի պատմություն` թաղում ծովում, որին նա ականատես է եղել Սախալինից վերադարձող նավի վրա։ Առաջին անգամ պատմվածքը հրապարակվել է 1890 թվականի դեկտեմբերի 25-ին,Նոր ժամանակ թերթի թիվ 5326 համարում նշումով` «Կոլումբո, նոյեմբերի 12»։
Բենտալ (լեռ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գոլանի բարձունքներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսրայելի լեռներ
Գուսև (պատմվածք)
Հրապարակումներ
Պատմվածքը բաժանված է հինգ գլուխների։ Որոշ ստիլիստական ​​փոփոխություններից հետո այն ընդգրկվել է 1893 թվականին հրապարակված «Հիվանդասենյակ № 6» պատմվածքների հավաքածուում։ Հավաքածուում պատմվածքը վերահրատարակվել է յոթ անգամ (1893-1899)։ Չնչին փոփոխություններով այն ներառվել է 1899-1901 թթ. Ադոլֆ Մարքսի կողմից հրապարակված Չեխովի հավաքածուի վեցերորդ հատորում։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, հունգարերեն, գերմաներեն, նորվեգերեն, լեհերեն և ֆրանսերեն։
Սյուժե
Մի քանի զորակոչված զինվորներ, այդ թվում շարքային Գուսևը և Պավել Իվանովիչը, որի մասին ոչ ոք ոչինչ չգիտի և ով իրեն քահանայի դերում է գտնում, Հեռավոր Արևելքից նավով վերադառնում են։ Երազի մեջ նավի հիվանդանոցում Գուսևը մահանում է թոքախտից։ Նրա մարմինը փաթաթում են կտավե տոպրակի մեջ և կարճ աղոթքից հետո նետում ալիքների մեջ։
Գրողը մանրամասն նկարագրում է, թե ինչպես է մարմինը գնում ջրի հատակը ձկների վտառի մոտ, ինչպես է շնաձուկը այն պատառոտում։
Քննադատություն
Պատմվածքը հավանել են Պյոտր Չայկովսկին և Ալեքսեյ Պլեշչեևը, ով 1891 թվականի հունվարի 12-ին գրել է. «Շնորհակալություն «Նոր ժամանակ» թերթի պատմվածքի համար։ Հաճույքով ընթերցեցի» ։
Վ. Լ. Ալբովը «Գուսև» պատմվածքը դասել է այն գործերի շարքին, որոնցում «Չեխովի ուշադրությունը ուղղված է արտաքին պայմաններին, որպես երազների և երազողների կործանման պատճառ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1890 պատմվածքներ Կատեգորիա:Պատմվածքներ
Արտուազիական որսաշուն
Արտուազիական որսաշուն, շների ցեղատեսակ՝ հաստատված ՇՄՖ-ի կողմից։
Պատմություն
Արտուազիական որսաշունը մեկն է ֆրանսիական որսաշների ցեղատեսակից։ Արտուազիական որսաշների զտարյուն տեսակը գրեթե ամբողջապես վերացավ անգլիական հրացանավարժ շներին բրիկեի հետ անընդհատ խաչասերելու պատճառով։ Այսօր սերունդներն արտուազիական որսաշանը պահում են մաքուր և նրանց թիվը աճում է։ Դրանք օգտագործվում են որսամիս հայթայթելու համար։
Նկարագրություն
Արտաքին հատկանիշները՝ փոքր չափսերով, ամուր մարմնակազմով, լավ համաչափությամբ, լայն գլխով, մուգ աչքերով, խիտ և հարթ բրդե մազածածկույթով, տափակ մեծ ականջներով, դեմքին փոքր կնճիռներով։ Երանգավորումը եռագույն է և բաղկացած է սպիտակ, մուգ կարմիր և ածխային սև գույներից։ Բարձրությունը վզակոթից՝ 51-59 սմ, քաշը՝ 18-24 կգ։
Կատեգորիա:Ֆրանսիական որսաշներ
Վասիլևո (գյուղ, Կնյաժինսկոե գյուղական բնակավայր)
Վասիլևո (Васильево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պատը (ֆիլմ)
«Պատը» (Die Wand), 2012 թվականի ավստրիա-գերմանական ֆիլմ-դրամա ֆանտաստիկայի տարրերով, ժամանակակից ռոբինզոնադա՝ նկարահանված ռեժիսոր Յուլիան Պյոլսլերի կողմից։ Ֆիլմի սցենարն ստեղծվել է ավստրիացի գրող Մառլեն Հաուսհոֆերի համանուն վեպի հիման վրա։ Գլխավոր դերում նկարահանվել է գերմանացի դերասանուհի Մարտինա Գադեկը։
Ֆիլմը նկարահանվել է Դախշտայն լեռներում (Dachsteingebirge), որ տեղակայված են Ալպերի ավստրիական հատվածում։ Նկարահանումն անցկացվել են 2011 թվականի փետրվարից մինչև 2012 թվականի հունվար մի քանի փուլերով (դրանով է բացատրվում ֆիլմի օպերատորների մեծ քանակը) ։
Ֆիլմն Ավստրիայի կողմից ներկայացվել է որպես «Օսկարի» առաջադրման թեկնածու որպես օտարալեզու լավագույն ֆիլմ, բայց այն չի ընդգրկվել ինը ֆիլմեր ներառող կարճ ցանկում ։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսուհին կին է, որի անունը չի նշվում ֆիլմի ընթացքում։ Գործողություններն սկսվում են գարնանը։ Ծեր ամուսինների (Հյուգո և Լուիզա) հետ նա գնում է ավստրիական լեռներում՝ մեկուսի մի վայրում գտնվող որսորդական տնակ։ Երեկոյան Հյուգոն ու Լուիզան գնում են զբոսնելու հարևան գյուղում, իսկ կինը պառկում է քնելու՝ չսպասելով նրանց վերադարձին։ Առավոտյան նա հայտնաբերում է, որ իր ուղեկիցները չեն վերադարձել, և գնում է նրանց որոնելու։
Գյուղ հասնել նրան չի հաջողվում, որովհետև ճանապարհին նա բախվում է անտեսանելի թափանցիկ պատի, որը նրան բաժանում է արտաքին աշխարհից։ Այն հաղթահարելու բոլոր փորձերն անօգուտ են լինում։ Նա մնում է մենակ Լուխս շան և այլ ընտանի կենդանիների հետ։
Մենակության մեջ նա պայքարում է գոյությունը պահպանելու համար՝ ուտելիք հավաքելով իր և կենդանիների համար, աճեցնում է կարտոֆիլ, փայտ պահեստավորում։ Նա նույնիսկ ստիպված է լինում օգնել ծնող կովին։ Նրա գլխավորն ընկերն ու զրուցակիցը դառնում է շունը։ Անցնում են ամռան ամիսները, վրա է հասնում աշունը։ Սակայն գլխավոր փորձությունը դեռ առջևում է ։
Թղթի մնացորդների վրա նա սկսում է գրել իր պատմությունը.
Ֆիլմում արծարծվում են այն հոգեբանական խնդիրները, որոնք ի հայտ են գալիս այն մարդու մոտ, որը հանկարծակի հայտնվել է լիակատար մենակության մեջ, փաստացիորեն մենակ բնության դեմ։ Գործողությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը պահվում է սյուժեի անսպասելի շրջադարձերով։ Դրանից բացի, այդ ամենը տեղի է ունենում ալպիական գեղեցիկ բնանկարների ֆոնին ։
Դերերում
Լուխս շան դերում նկարահանվել է ռեժիսոր Յուլիան Պյորլսլերի բավարական լեռնային բարակը, որն իրականում նույնպես կոչվել է Լուխս ։
Վարձույթ
ԱՄՆ-ում ֆիլմի ցուցադրությունն սկսվել է 2013 թվականի մայիսի 31-ին։
Ռուսաստանում ֆիլմը ցուցադրվել է 2013 թվականի փետրվարի 27-ին՝ «Ավստրիայի նոր կինոն» փառատոնի ընթացքում, որն անցկացվել է Մոսկվայում 2013 թվականի փոտրվարի 27-ից մինչև մարտի 3-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ ֆիլմեր
Աստերոիդների ցանկ (49201-49300)
Աստերոիդների ցանկ (49101-49200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (49301-49400)
Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտ
Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտ (Courtauld Institute of Art), արվեստի պատմության ինստիտուտ, գտնվում է Լոնդոնյան համալսարանի հարևանությամբ, և ունի արվեստի գործերի և կտավների իր սեփական հավաքածուն։
Պատմություն
Կուրտո ինստիտուտը հիմնադրվել է 1932 թվականին, տեքստիլ արտադրող և արվեստի կոլեկցիոներ Սամուել Կուրտոյի կողմից, նրան այդ գործում օգնել են դիվանագետ Արթուր Լին և արվեստի պատմաբան Ռոբերտ Ուիլը։ Ի շնորհիվ Կուրտոյի ֆինանսական հնարավորությունների այստեղ հիմնական արվեստանոցում ավելի շատ համալրել են ֆրանսիական արվեստի գլուխգործոցներով։ Կուրտոյի մահից հետո, ինստիտուտը պաշտոնապես հայտարարվում է նրա տունը, որի ճարտարապետն էր անգլիացի հանրահայտ Ռոբերտ Ադամը, որն այդ կառույցը անվանել է Փորթման Սկվեր (Portman Square), որը նաև նրա շտաբ-բնակարանն էր եղել։ Ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմ Սամուել Կուրտոն 1934 թվականին իր արվեստի թանգարանը համալրեց XX դարի սկզբների լավագույն գործերով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Կուրտոյի արվեստանոցի ինստիտուտային ֆոնդի բաժնի պետ հիմնականում դարձան հին վարպետները. Պիտեր Բրեյգել Ավագ, Լուկաս Կրանախ Ավագ, Պիտեր Պաուլ Ռուբենս, Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլո, Քվինտեն Մասեյս և Անտոնիս վան Դեյքը։ 1989 թվականին Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտը տեղափոխվեց Սոմերսեթ հաուս, որտեղ շատ վաղ անցյալում տեղակայված էր Թագավորական նկարչության ակադեմիան։
Պատկերասրահ
Կուրտո ինստիտուտի պատկերասրահը միշտ էլ բաց է բոլոր մարդկանց առջև։ Սոմերսեթ հաուսը գտնվում է Սթրենդում, ոչ այդքան հեռու Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում։ Ինստիտուտը ավելի բարձրակարգ համալրումների շնորհիվ այստեղ հիմնականում ցուցադրվում են ընտանեկան նկարներ ու կտավներ։ Այս ինստիտուտն ունի իր սեփական հսկա գրադարանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լոնդոնի թանգարաններ Կատեգորիա:1932 հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:1932 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
(7044) 1971 UK
(7044) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,370505 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9676 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7734 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1333,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270049 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիտիկուզո
Վիտիկուզո  (Viticuso), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ֆրոզինոնե պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 406 մարդ, բնակչության խտությունըկազմում է 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Թաշուջա
Թաշուջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Իչելի գավառում։ Գտնվում էր Միջերկրական ծովի ափին, Սելևկիա քաղաքից 10 կմ արևելք։
Բնակչություն
XIX դարի երկրորդ կեսին ուներ 300 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Moondog
Moondog (Moondog, իրական անունը` Լուիս Թոմաս Հարդին, ), ամերիկացի կույր երաժիշտ, կոմպոզիտոր և պոետ, երաժշտական մի քանի գործիքների գյուտարար։
Մանկություն
Ծնվել է Կանզաս նահանգի Մերիսվիլ քաղաքում, եպիսկոպոսական եկեղեցու հետևորդների ընտանիքում։
Երբ Խարդինը դեռ փոքր էր, ընտանիքը տեղափոխվում է Ֆորտ Բրիջեր (Վայոմինգ)` առևտրով զբաղվելու համար։ Տղան վաղ հասակում սկսում է հետաքրքրվել երաժշտությամբ, սովորելով դպրոցներից մեկում, նա թմբուկ է նվագում։ Մանուկ հասակում (հոր հետ) ներկա է եղել արապախո ցեղի մոգական ծեսին և գոնգ է նվագել։ Այդ օրվանից հետաքրքրվել է երաժշտական արտասովոր գործիքներով։
1932 թվականի հուլիսի 4-ին, 16 տարեկան հասակում, ապրելով ծնողների ագարակում, դժբախտ պատահարի` դինամիտի պայթագլանիկի պայթյունի հետևանքով զրկվել է տեսողությունից ։
Դրանից հետո ապագա երաժիշտը սովորել է երաժշտական հիմքերը կույր աշակերտների համար նախատեսված տարբեր դպրոցներում։ Մինչև 1942 թվականը ապրել է Բեյթսվիլում։ Նա կրթաթոշակ է ստացել` Մեմֆիսում երաժշտություն սովորելու համար։
Նյու Յորքյան շրջան
1943 թվականին Խարդինը տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ հանդիպում է դասական երաժշտության այնպիսի լուսավոր ներկայացուցիչների, ինչպիսիք էին Լեոնարդ Բերնսթայնը և Արտուրո Տոսկանինին, նաև հայտնի ջազ երաժիշտների, ինչպիսիք էին Չարլի Պարկերը և Բենի Գուդմենը։
1943-ից 1974 թվականը Մունդոգը վարում է փողոցային երաժշտի կյանք։ Այդ ժամանակվա մեծ մասը նա ապրում է փողոցներում։ Դրա հետ մեկտեղ նա թափառական չէր և ուներ բնակարան Մանհեթենում։
Բացի իր երաժշտությունից Մունդոգը նաև հայտնի էր իր տարօրինակ արտաքինով։ Նա կրում էր երկար թիկնոց, ուներ երկար մազեր և եղջուրե գլխարկ։ Դա կապված էր այն բանի հետ, որ նրան հաճախ նմանեցնում են Հիսուս Քրիստոսին, իսկ Լուիս Խարդինը բացասաբար էր վերաբերվում քրիստոնեությանը, այդ պատճառով նա որոշել է հագնվել այդպես, որպեսզի ոչ մի ասոցիացիա չառաջացնի Քրիստոսի հետ։ Նա ինքնուրույն պատրաստում էր իր հագուստը Սկանդինավյան դիցաբանության մոտիվներով։ Այդ կերպարի պատճառով նրան հաճախ անվանում էի «6-րդ պողոտայի վիկինգ» ։
Moondog («Լուսնային շուն») կեղծանունը Խարդինը ստացել է 1947 թվականին։ Ըստ իրեն, նա այն վերցրել է ի պատիվ «շան, որը լուսին է գնացել ավելի շատ, քան ցանկացած ուրիշ այլ շուն»։
1950 թվականի հունվարին SMC ձայնագրային ընկերության տնօրենը, որի ընկերությունը գտնվում էր 5-րդ պողոտայից ոչ հեռու, ուշադրություն է դարձնում տարօրինակ երաժշտին։ Գործարարը հավանում է նրա երաժշտությունը և հրավիրում է Խարդինին ձայնագրության։ Արդյունքում այդ ձայնագրություններից կազմում են ալբոմ, որոնցից ամենահայտնիներն են Moondog (1969) և Moondog 2 (1971):
1954 թվականին դիջեյ Ալան Ֆրիդը օգտագործել է Մունդոգի կոմպոզիցիան առանց նրա թույլտվության։ Մունդոգը դատի է տվել նրան և շահել է դատը ։ Դրանով ուշադրություն է գրավում իր ստեղծագործությունների վրա։
Գերմանական շրջան
Խարդինը ողջ կյանքը չափից դուրս իդեալականացրել է Գերմանիան։ Նա այն անվանում էր «Սուրբ երկիր` սուրբ գետով» (Հռենոս) և միշը երազում էր գնալ այնտեղ։
Նա իր երազանքը իրագործել է 1974 թվականին։ Այդ հարցում նրան օգնել է գերմանացի ուսանողուհի Իլոնա Էոմերը (Ilona Sommer): Նա ապրել է Վեստֆալում, նախ Օր-Էրկենշվիկում, այնուհետև Մյունստերում` Իլոնայի ընտանիքի հոտ։ Կյանքի այդ շրջանում երաժիշտը ստեղծում է հարյուրավոր կոմպոզիցիաներ, որոնք Իլոնա Սոմերը Բրայլի գրերից փոխառվել է նոտաների։
Գերմանիայում Մունդոգը ապրել է մինչև կյանքի վերջը։
Հյուրախաղեր
1989 թվականին կրկին այցելել է ԱՄՆ` Ֆիլիպ Գլասի հրավերով։ Վերջինս նրան առաջարկել է ելույթ ունենալ որպես դիրիժոր Բրուկլինյան Ֆիլհարմոնիայի կամերային նվագախմբի համար New Music America փառատոնին։ Ելույթը հաջող կայացել է և մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել։ Սակայն Խարդինը չի մնացել ԱՄՆ-ում և վերադարձել է Գերմանիա։
Մահ
Խարդինը մահացել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 8-ին` 83 տարեկանում։
Ժառանգություն
Մունդոգի ժառանգությամբ հետաքրքրվում էին ամերիկացի մինիմալիստ կոմպոզիտորները (ինչպիսիք են Ֆիլիպ Գրասը և ուրիշներ), որոնք Մունդոգին համարում էին իրենց նախորդներից։
Երաժշտական գործիքներ
Moondog-ը հայտնի է որպես երաժշտական մի քանի գործիքների գյուտարար։ Դրանցից ավելի հայտնի է «Տրիմբան», որը եռանկյուն հարվածային գործիք է, այն ստեղծել է Խարդինը 1940-ական թվականներին։ Այլ գործիքներից են ոչ այնքան մեծ եռանկյուն արֆան` հայտնի որպես «ու» կամ «ու-յա-ցու», ինչպես նաև «հյուս»-ը, որը եռանկյուն լարային գործիք է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ
Ալկուեսկար
Ալկուեսկար (Alcuéscar), բնակավայր և համայնք Իսպանիայի արևմուտքում՝ Էստրեմադուրայի մաս հանդիսացող Կասերես ինքնավար պրովինցիայի Լիանոս դե Կասերես շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 108,93 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 2974։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կասերես քաղաքից հեռավորությունը 39 կիլոմետր է։
Այս ոչ մեծ քաղաքը, որ հիմնադրվել է դեռևս մավրերի տիրապետության ժամանակաշրջանում՝ 830 թվականին, ընկած է զբոսաշրջային-ուխտագնացային Արծաթե երթուղու (Via de la Plata) վրա, որը Սևիլյայից դեպի Սուրբ Հակոբ առաքյալի հուղարկավորության վայրը տանող ուխտագնացային Camino de Santiago ճանապարհի մի ճյուղն է։ Բնակավայրին լայն համբավ է բերել դեռևս վեստգոթերի տիրապետության ժամանակներում՝ յոթերորդ դարի վերջերին այստեղ կառուցված Santa Lucía del Trampal եկեղեցին, որը վերջերս վերակառուցվել է, համալրվել ինտերպրետացիոն կենտրոնով։ Կա նաև հյուրընկալությամբ հռչակված, մեծ այգի ունեցող վանական համալիր, որը ծանր ժամանակներում ապաստան ու սնունդ է տվել խիստ կարիքավորներին և հիմա էլ ուխտավորներին անվճար ճաշ է առաջարկում, ինչպես նաև բաժանում պաշտամունքային-հուշանվերային ինքնատիպ խեցիներ :
Ժողովրդագրություն
1900 թվականից ի վեր՝ Ալկուեսկարի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները ըստ տասնամյակների եղել են հետևյալը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կասերես պրովինցիայի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (230801-230900)
Աստերոիդների ցանկ (230701-230800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (230901-231000)
Վիլեն Հակոբյան
Կենսագրություն
1954-1960 թվականներին սովորել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում։ 1961-1962 թվականներին եղել է Արթիկի շրջանի Հոռոմ գյուղի գյուղական բժշկական տեղամասի վարիչ, 1962-1964 թվականներին՝ ԵՊԲԻ ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի ավագ լաբորանտ, 1964-1968 թվականներին՝ ԵՊԲԻ ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի կրտսեր գիտաշխատող։ 1967 թվականին Երևանում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ ստանալով բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1968-1972 թվականներին եղել է ԵՊԲԻ ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի ավագ գիտաշխատող, 1971-1972 թվականներին՝ ԵՊԲԻ բուժական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, 1972-1980 թվականներին՝ ԵՊԲԻ ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ, 1972-1979 թվականներին՝ ԵՊԲԻ արտասահմանյան ուսանողների ֆակուլտետի դեկան, 1977 թվականին Կազանում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ ստանալով բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ 1980-1994 թվականներին ԵՊԲԻ ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսոր, 1979-1983 թվականներին եղել է ԵՊԲԻ բուժական ֆակուլտետի դեկան, 1986-1987 թվականներին՝ ԵՊԲԻ ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր, 1980-1994 թվականներին ԵՊԲԻ ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսոր, 1987-2006 թվականներին՝ ԵՊԲՀ ռեկտոր, 1994-2006 թվականներին՝ ԵՊԲՀ դեղաբանության ամբիոնի վարիչ։ 2011 թվականից ԵՊԲՀ ռեկտորի խորհրդական։ 2006 թվականից ՀՀ ԳԱԱ բնական գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար, 2000 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ, 2010 թվականից՝ Իզմիրլյան (Սուրբ Ներսես Մեծ) գիտաբժշկական կենտրոնի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ ։
Հասարակական գործունեություն
1982 թվականին եղել է ԽՍՀՄ Ֆարմակոլոգների 5-րդ համագումարի հանրապետական կազմկոմիտեի համանախագահ, 1988-2006 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ «Հայաստանի բժշկագիտություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, 1993 թվականին՝ Իրանի ֆիզիոլոգիայի և ֆարմակալոգիայի 11-րդ միջազգային գիտաժողովի սեկցիայի նախագահ, 1993 թվականին՝ Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի «Փորձարարական և կլինիկական ֆարմակոլոգիա» հանդեսի խմբագրական խորհրդի անդամ (Մոսկվա), 1996 թվականին Եվրոպական նյարդաքիմիական ընկերության 11-րդ միջազգային գիտաժողովի «Մոլեկուլներ/մեթոդներ» սիմպոզիումի նախագահ (Գրոնինգեն), 1996 թվականին՝ Իրանի իսլամական հանրապետության «Բժշկական միջազգային ամսագրի» խմբագրական խորհրդի անդամ (Թեհրան) և Բժշկական խմբագրությունների միջազգային ընկերության «Հույս» նախագծի մասնակից (Վիրջինիա), 1997 թվականից ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ, 2000 թվականին՝ ԵՊԲՀ հիմնադրման 70-ամյա տարելիցին նվիրված գիտական միջազգային համաժողովի նախագահ, 2001 թվականին՝ Հայաստանում քրիստոնեության հռչակման 1700-ամյա տարելիցին նվիրված գիտական կոնֆերանսի նախագահ, 2003 թվականից Հայ առաքելական եկեղեցու Գերագույն հոգևոր խորհրդի անդամ, 2005 թվականին՝ Ծերունական հասակի բժշկությանը նվիրված 3-րդ միջազգային գիտաժողովի համանախագահ (Երևան), 2006 թվականից ՀՀ ԳԱԱ բնական գիտությունների բաժանմունքի վարիչ, 2010 թվականից «Սուրբ Ներսես Մեծ» գիտաբժշկական կենտրոնի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ։
Գիտական գործունեություն
Հեղինակ է 322 գիտական աշխատության, 7 մենագրության, 3 դասագրքերի, 11 ուսումնամեթոդական ձեռնարկների, 21 հեղինակային արտոնագրերի։
Գիտական գործունեությունը նվիրված է գլխուղեղի արյան շրջանառության վրա էնդոգեն ֆիզիոլոգիական ակտիվ նյութերի ազդեցության մեխանիզմների բացահայտմանը, գլխուղեղի արյան շրջանառության կարգավորման գործընթացում գամմա-ամինակարագաթթվի (ԳԱԿԹ) և նման նյութերի դերի ուսումնասիրությանը նորմայում և տարբեր պաթոլոգիական պայմաններում, գլխուղեղի հեմոդինամիկ, մետաբոլիկ և մորֆոլոգիական վիճակների վրա շարժողական ակտիվության սահմանափակման (հիպոկինեզիայի) ազդեցության հետազոտությանը, ինչպես նաև դիտվող խանգարումների շտկման հնարավոր ուղիների հայտնաբերմանը, սրտանոթային համակարգի վրա ազդող նոր ֆիզիոլոգիական ակտիվ նյութերի սկրինինգին ։
Վիլեն Հակոբյանը ստեղծել է օրգանիզմի ինտեգրալային ֆունկցիաների, հատկապես գլխուղեղի արյան շրջանառության կարգավորման գործընթացում ԳԱԿԹ-ի և նման նյութերի համակարգի եզակի դերի վերաբերյալ յուրօրինակ հայեցակարգ, որը լայն ճանաչում է ստացել աշխարհի շատ երկրներում ։
Կրիվայա Բալկա (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)
Կրիվայա Բալկա (Крива Балка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ռենո։ Հիմնադրվել է 1905 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրիվայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 1 489 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խարաբեք (Քղիի գավառ)
Խարաբեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում ։ Գտնվում էր Քղի քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևելք։
Աշխարհագրություն
Գյուղի տարբեր կողմերում տարածվում էին անտառներ։
Պատմություն
1914 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ գյուղն ավերվել է, բնակչությունն ամբողջությամբ սրի է քաշվել։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 25 տուն, իսկ 1909 թվականին՝ 40 տուն՝ 280 հայ բնակչով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Խարաբեքն ուներ Ս. Մինաս անունով եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Այժըմ ահա ազատ եմ ես…
«Այժըմ ահա ազատ եմ ես…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1890 թվականին։
Պատմություն
1890-ական թվականների վերջին՝ «Պոետն ու Մուսան» պոեմի ստեղծման շրջանում, գրված ստեղծագործություն է։
Առաջին անգամ տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի լիակատար ժողովածու»-ի առաջին հատորի 491-րդ էջում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Օշտա
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1204 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Վիտեգորսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժան Բերթեուրա
Ժան Բերթեուրա, իսկական անունը Բերտա Կլորինա Ժաննա Լե Բարիե, իսկ ամուսնական անունը՝ Չերնիցկի (Jean Bertheroy,, ), ֆրանսիացի բանաստեղծուհի, գրող և պատմական վեպերի հեղինակ։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Բերտա Լե Բարիեն ծնվել է 1858 թվականի հուլիսի 24-ին Բորդոյում։
1904 թվականին Բերտա Լե Բարիեն, որն այն ժամանակ լայն ճանաչում է վայելում, դարձել է Ֆեմինա մրցանակի ժյուրիի առաջին քարտուղարը ։ Գրողն արժանացել է Ֆրանսիական ակադեմիայի երեք մրցանակի։ 1890 թվականին նա ստացել է Prix Archon-Despérouses մրցանակը իր «Femmes antiques» վեպի համար, 1894 թվականին՝ Մոնտոնի մրցանակ «Ximénès» վեպի համար, իսկ 1900 թվականին` Prix d'éloquence մրցանակ «André Chénier - Dans l'âme du poète, un Dieu même respire» գրքի արտահայտչականության համար։ 1911 թվականին դարձել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ։
Բերտա Լե Բարիեն մահացել է 1927 թվականի հունվարի 24-ին գրիպից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Ինարցո
Ինարցո (Inarzo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 1000 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 403 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կառլո Կրիվելի
Կառլո Կրիվելի, իտալացի նկարիչ։ Ծնվել է 1430 կամ 1435 թվականին Վենետիկում։ Մահացել է 1495 թվականին Ասկոլի Պիչենոում։ Ծնվել է նկարիչների ընտանիքում։ Սովորել է Վենետիկում և Պադովայում։ Կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Մարկեում, Ասկոլի Պիչենոում և Դալմաթիայում։ Կրիվելին միշտ շեշտում էր իր ծագումը, ստորագրելով իր աշխատանքները՝ «Կառլո Կրիվելի Վենտիկցի» (Carolus Crivellus Venetus):
Կենսագրություն
Կառլո Կրիվելին վենետիկցի նկարիչ՝ Յակոբո Կրիվելի, որդին է։ Վերջինիս նկարներն այժմ հայտնի չեն, նա ապրել է Սուրբ Մավսէսի ծխական համայնքում։ 1444 թվականի փաստաթղթերում կա հիշեցում Կառլոի փոքր եղբոր՝ Վիտորիո Կրիվելի մասին։ Կառլոի ծննդյան ամսաթիվը հայտնի չէ։ 1457 թվականին նա արդեն չափահաս էր, քանի որ Վենետիկում դատապարտվել էր մեղադրվելով ամուսնական անհավատարմության մեջ, որ կատարել էր Տարսիեում նավաստի Ֆրանչեսկո Կորտեզեի կնոջ հետ, ենթարկվելով 6 ամիս ազատազրկման և վճարելով դրամական տուգանք։ Կրիվելիի ուսման հետ կապված փաստացի հաստատված տվյալներ չկան։ Բայց ելնելով նրա առաջին ստորագրված նկարից, կարելի է տեսնել ժամանակակից պադովական դպրոցի, առաջին հերթին Սկվարչոնեի և ապա Վերածնունդի գաղափարների ազդեցությունը, որոնց հետ նրան ծանոթացրել էին Լիպպին և Դոնատելլոն։ Կարևոր է, որ Կառլոն եղել է Անտոնիո Վիվարինիի, Ջովանի դե Ալեմանայի և Բարտալամեո Վիվարինի աշակերտը։ Երկու նոտարական ակտեր (1463 թվականի հունիսի 23 և 1465 թվականի սեպտեմբերի 11) վկայում են նկարչի Զադար քաղաքի քաղաքացիությունը, որտեղ իր հետ ապրել և աշխատել է եղըայրը՝ Վիտտորիոն։ 1468 թվականին տեղափոխվել է Մարկե շրջան և աշխատել է այնտեղ մինչև կյանքի վերջ։ Ուշ գոթական ոճ ի, կրոնական թեմաներով նկարների հեղինակ Կրիվելին աշխարհիկ նկարներ գրեթե չի նկարել։ Նկարների մեջ ընդգծված է ֆեոդալական, ասպետական մշակույթը։ Հեղինակը հարուստ է դեկորատիվ խորանային նկարներով, տիրամոր իդեալական պատկերներով և նրբագեղ հագնված սրբապատկերներով։
Կրիվելին երկար ժամանակ եղել է մոռացված և նորից հիշվել է 19-րդ դարում, մեծապես շնորհիվ երկու իտալացի հետազոտողների՝ Աբբատ Լանցի (Abbot Lanzi) և Ամիկո Ռաչիի (Amico Ricci) ։ Նրա աշխատանքների մեծ մասը գտնվում են Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Վենետիկ քաղաքում ծնվածներ
Իգոր Պիկուշչակ
Իգոր Ալեքսանդրովիչ Պիկուշչակ (Игорь Александрович Пикущак, ), մոլդովացի և ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Ակումբային կարիերա
Առաջին մրցաշրջանում Ռուսաստանում մասնակցել է 4 խաղի և խփել է 1 գոլ, իսկ 2009 թվականի սեպտեմբերին վնասվածք է ստացել, որի պատճառով չի խաղացել մինչև 2010 թվականի հունիսը։ Երկրորդ մրցաշրջանում 20 խաղում խփել է 2 գոլ։ 2011/12 մրցաշրջանն սկսել է Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության 1/8 եզրափակչում «Ամկարի» դարպասը խփած գոլով և երկրորդ տուրում «Սպարտակ Նալչիկի» դարպասին խփած գոլով։ Դրանից հետո նա սկսել է խաղադաշտ դուրս գալ բոլոր խաղերում՝ ընդհուպ մինչև «Դինամոյի» դեմ խաղում ոտքի կոտրվածք ստանալը։ Այդ վնասվածքի պատճառով չի խաղացել մինչև նոյեմբեր։ Հետո հիմնականում դուրս է եկել փոխարինման, դարձել է գոլի հեղինակ՝ գնդակն ուղարկելով «Թերեքի» դարպասը։ Առաջնության 19 խաղում խփել է 4 գոլ։
2012 թվականի հուլիսի 26-ին հայտարարվել էր, որ Պիկուշչակը տեղափոխվել է «Ամկար» ։ Սեպտեմբերի 17-ին «Վոլգայի» հետ խաղում խփել է իր առաջին գոլ ակումբի կազմում՝ աչքի նկնելով հանդիպման վերջին րոպեներին, ինչը թիմին թույլ է տվել հաղթել 3:2 հաշվով։ Հոկտեմբերի 3-ին Կազանում առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել թիմի մեկնարկային կազմում «Ռուբինի» դեմ խաղում (1:0) և արդեն 3-րդ րոպեին գոլային փոխանցում կատարել Պավել Իգնատովիչին։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» հետ հանդիպման 94-րդ րոպեին հաղթանակ է պարգևել «Ամկարին» ։
2015 թվականի հունիսի 1-ին հայտնի է դարձել, որ Պիկուշչակը վերադարձել է «Շերիֆ», բայց երկու ամիս անց կրկին դարձել է ազատ գործակալ։ 2016 թվականի մարտի 23-ին պայմանագիր է կնքել Քիշնևի «Ակադեմիայի» հետ , 2016 թվականի հունիսին տեղափոխվել է Բելցիի «Զարյա» ակումբ ։
Կարիերան հավաքականում
Պիկուշչակը Մոլդովայի հավաքական է հրավիրվել «Տիրասպոլի» կազմում հանդես գալու ժամանակ։ Մինչև Չինաստան տեղափոխվելը մասնակցել է 5 խաղի և խփել է մեկ գոլ։ Դրանից հետո եղած ընդմիջումն ավարտվել է 2011 թվականին։ Այդ ժամանակից ի վեր պարբերաբար հանդես է եկել հավաքականում։
Մարզչային կարիերա
2017 թվականից ընդգրկվել է «Կրասնոդար» ակումբի համակարգում, աշխատել է հարձակվողների հետ , ընդգրկված է եղել երիտասարդական թիմի մարզչական շտաբում , գլխավորել է «Կրասնոդար 2-ը» երկրորդ թիմը ՖԱԼ առաջնությունում ։ 2018 թվականի ապրիլի 5-ին գլխավորել է «Կրասնոդարի» երիտասարդական թիմը ։ 2018 թվականի ամռանը դարձել է «Կրասնոդար-2»-ի ավագ մարզիչ , Ռուսաստանի ՖԱԼ 2018/19 առաջնության աշնանային հատվածում դե ֆակտո եղել է գլխավոր մարզիչ (դե յուրե գլխավոր մարզիչ լինել նրան թույլ չի տվել Pro կարգի մարզչական արտոնագրի բացակայությունը )։ 2019 թվականի փետրվարին տեղափոխվել է ակումբի համակարգում հարձակվողների հետ աշխատելու պաշտոնի, 2019 թվականի ապրիլին հեռացել է ակումբից ։
Ռոմանոս Սետեֆճյան
Սետեֆճյան Ռոմանոս Կարապետի, (նոյեմբերի 30, 1837, Կոստանդնուպոլիս - մարտի 12, 1905, Կոստանդնուպոլիս ), հայ դերասան, դրամատուրգ։
Իգոր Պիկուշչակ
Մարզչային կարիերա
2019 թվականի ամռանը նշանակվել է հայկական «Նոա» ակումբի գլխավոր մարզիչ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տիրասպոլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կրասոնդարի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ամկարի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Զարյա Լուգանսկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ակադեմիայի ֆուտբոլիստներ
Ռոմանոս Սետեֆճյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:1837 ծնունդներ Կատեգորիա:1905 մահեր Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ
Բելկաիրե դե Ուրխել
Բելկաիրե դե Ուրխել (Bellcaire d'Urgell), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Լիեյդա շրջանի մեջ, Կատալոնիա երկրամասի կազմում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Նոգերա համայնքում։ Զբաղեցնում է 31,13 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 1341 մարդ։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից 138 կմ։
Քվանտային գեներատոր
Քվանտային գեներատոր, ատոմների և մոլեկուլների հարկադրական ճառագայթման վրա հիմնված ԷՄ ճառագայթման աղբյուրների ընդհանուր անվանում։ Կախված այն բանից, թե ինչ երկարությամբ ալիք է ճառագայթում քվանտային գեներատորը, այն կարող է տարբեր կերպ անվանվել՝
Ստեղծման պատմություն
Քվանտային գեներատորի աշխատանքը հիմնված է դեռևս Այնշթայնի կողմից առաջարկված հարկադրական ճառագայթման վրա։ Երբ քվանտային համակարգը գրգռված է և միաժամանակ առկա է քվանտային անցմանը համապատասխան հաճախությամբ ճառագայթում, ցածր էներգիական մակարդակ անցման հավանականությունը արդեն առկա ճառագայթման ֆոտոնների խտությանը համեմատական մեծանում է։ Այս պայմաններում քվանտային գեներատորի ստեղծման գաղափարը պատկանում է սովետական ֆիզիկոս Վալենտին Ֆաբրիկանտին (1940-ական թվականների վերջ)։
1954 թվականին նրանց այս աշխատանքի համար շնորհվել է ֆիզիկայի նոբելյան մրցանակ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա Կատեգորիա:Օպտիկա Կատեգորիա:Լույսի աղբյուրներ
Արցախի նախագահ
Արցախում կառավարման նախագահ, ինստիտուտը մտցվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 21- ին։ Նախագահը հետևում է Սահմանադրության պահպանմանը, ապահովում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բնականոն գործունեությունը։ Նախագահը հանրապետության ինքնիշխանության, անկախության, տարածքային ամբողջականության և անվտանգության երաշխավորն է։ Նախագահը հանրապետությունը ներկայացնում է միջագգային հարաբերություններում և իրականացնում արտաքին քաղաքականության ընդհանուր ղեկավարումը։ Ընտրվում է ԱՀ քաղաքացիների կողմից՝ 5 տարի ժամկետով։ Հանրապետության նախագահ կարող է ընտրվել 35 տարին լրացած, վերջին 10 տարում ԱՀ-ում մշտապես բնակվող, ընտրական իրավունք ունեցող ԱՀ յուրաքանչյուր քաղաքացի։ Նույն անձը չի կարող ավելի քան 2 անգամ անընդմեջ ընտրվել հանրապետության նախագահի պաշտոնում։ ԱՀ Նախագահը Սահմանադրությամբ սահմանված կարգով նշանակում է պետական նախարարին։ Պետական նախարարի առաջարկությամբ նշանակում և ազատում է Կառավարության մյուս անդամներին։ Աժ-ին առաջարկում է Գերագույն դատարանի նախագահի և մյուս դատավորների թեկնածությունները, նշանակում առաջին ատյանի, վերաքննիչ ու օրենքով նախատեսված այլ դատարանների նախագահներին և մյուս դատավորներին, դադարեցնում դատավորների լիազորությունները։ Աժ-ին առաջարկում է գլխավոր դատախազի, Վերահսկիչ պալատի նախագահի թեկնածությունները։ Նշանակում է Արդարադատության խորհրդի 2 իրավաբան անդամներին, կազմավորում է Անվտանգության խորհուրդը և նախագահում այն։ ԱՀ նախագահը ԶՈՒ-ի գերագույն գլխավոր հրամանատարն է, համակարգում է պետական մարմինների գործունեությունը պաշտպանության բնագավառում, նշանակում ու ազատում է ԶՈՒ-ի և այլ զորքերի բարձրագույն հրամանատար, կազմը։ Սահմանադրության 100-րդ հոդվածով սահմանված դեպքերում արձակում է Աժ-ն և նշանակում արտահերթ ընտրություններ։ ԼՂՀ ԳԽ-ն 1994 թվականին ԼՂՀ առաջին նախագահ է ընտրել Ռոբերտ Քոչարյանին, իսկ 1996 թվականի նոյեմբերին նա վերընտրվել է համընդհանուր ընտրություններով։ 1997-2000 թվականներին և 2000-2007 թվականներին ԼՂՀ նախագահ է եղել Արկադի Ղուկասյանը, 2007-2020 թթ. Բակո Սահակյանը։ 2020 թվականից ԱՀ գործող նախագահն է Արայիկ Հարությունյանը։
Լիազորություններ
Համաձայն Արվեստի. Արցախի Հանրապետության Սահմանադրության 87-րդ հոդվածի համաձայն՝ նախագահը պետության ղեկավարն է և գործադիր իշխանության ղեկավարը ։ Նախագահը ըստ Արվեստի. Սահմանադրության 93.
Ընտրության և լիազորությունների դադարեցման կարգը
Նախագահ կարող է ընտրվել երեսունհինգ տարին լրացած, վերջին տասը տարում Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության քաղաքացի, վերջին տասը տարում Հանրապետությունում մշտապես բնակվող և ընտրելու իրավունք ունեցող ցանկացած անձ։ Հանրապետության։ Հանրապետության նախագահ է ընտրվում այն ​​թեկնածուն, ում օգտին քվեարկել է բոլոր թեկնածուների օգտին քվեարկած ընտրողների կեսից ավելին։ Եթե ​​առաջին փուլում հաղթողը չորոշվի, ապա անցկացվում է երկրորդ փուլ, որին մասնակցում են առավելագույն ձայներ հավաքած երկու թեկնածուները։ Հաղթողն այս դեպքում այն ​​թեկնածուն է, ով ավելի շատ ձայն է հավաքել, քան իր մրցակիցը։
Նախագահական ընտրություններ չեն անցկացվում պատերազմի կամ արտակարգ դրության ժամանակ։
Հանրապետության Նախագահի պաշտոնը թափուր մնալու դեպքում, մինչև Հանրապետության նորընտիր Նախագահի պաշտոնի ստանձնումը, Հանրապետության Նախագահի լիազորություններն իրականացնում է Ազգային ժողովի նախագահը, և եթե դա հնարավոր չէ, Հանրապետության վարչապետի կողմից.
Ընտրություններ
Արցախի Հանրապետությունում հաջորդ նախագահական ընտրությունները նշանակվել են 2020 թվականի մարտի 31-ին։ Համաձայն Արվեստի. Արցախի Հանրապետության Սահմանադրության 109-րդ հոդվածով Հանրապետության Նախագահի ընտրությունների հետ միաժամանակ անցկացվում են Ազգային ժողովի հերթական ընտրությունները ։
Գրանցված նախագահի թեկնածուներ ՝
Ռուսլան Իսրայելյան «Անկախության սերունդ» կուսակցությունից (պատգամավոր ), Վիտալի Բալասանյան Արդարություն կուսակցությունից (Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի նախկին քարտուղար ). Դավիթ Բաբայանը՝ Արցախի Պահպանողական կուսակցությունից (գործող նախագահի մամուլի քարտուղար ), Դաշնակցությունից Դավիթ Իշխանյանը (պատգամավոր, խմբակցության նախկին ղեկավար ). Աշոտ Ղուլյան Արցախի դեմոկրատական կուսակցությունից (Հանրապետության Ազգային ժողովի նախագահը ), «Ազգային վերածնունդ» կուսակցությունից Հայկ Խանումյան (պատգամավոր ). Արայիկ Հարությունյանը «Ազատ հայրենիք» և «Քաղաքացիական միացյալ դաշինք» դաշինքներից (Հանրապետության նախկին վարչապետ ). Վահան Բադասյանը «Միասնական Հայաստան» կուսակցությունից (նախկինում պատգամավոր է ընտրվել Դաշնակցության ցուցակով ), Մասիս Մայիլյանը՝ ինքնառաջադրման կարգով (Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար ). Սերգեյ Ամիրյանը, ինքնաառաջադրման կարգով. Բելլա Լալայանն ինքնաառաջադրման կարգով. Մելսիկ Պողոսյանը, ինքնաառաջադրման կարգով. Աշոտ Դադայան՝ ինքնաառաջադրման կարգով. 2020 թվականի մարտի 31-ին նախագահական ընտրությունների առաջին փուլում հաղթեց Արայիկ Հարությունյանը ։ 2021 թվականի մայիսի 21-ին նա ստանձնել է պաշտոնը։
Ծանոթագրություններ
նախագահ Կատեգորիա:Արցախի քաղաքական գործիչներ
Այդպիսի աչքեր ես դեռ չեմ տեսել…
«Այդպիսի աչքեր ես դեռ չեմ տեսել…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1893 թվականին։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է 1972 թվականին, «Բանբեր Երևանի համալսարանի» առաջին համարի 153-րդ էջում։ Հրատարակվել է Արամ Ինճիկյանի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Սարսափելի վրեժ
«Սարսափելի վրեժ» (Страшная месть), Նիկոլայ Վասիլիևիչ Գոգոլի վիպակը, որը մտնում է «Երեկոներ Դիկանկայի մերձակա խուտորում» ժողովածուի մեջ։ Մոտավորապես թվագրվում է 1831 թվականի աշնան սկզբին։ Երեկոների առաջին պարբերականում Սարսափելի վրեժը լրացվել է ենթավերնագրով, որը հանվել է «Հին պատմություն» հետագա վերահրատարակություններից ։
Սարսափելի վրեժի ոճական առանձնահատկությունները կրում են բանահյուսության և, հատկապես, արևելաեվրոպական ազդեցության հետքեր։ Բացի Գոգոլի գրած մտքերից, արժանիքների, ուկրաինական ժողովրդական երգերին ընդօրինակելու համար գրված երգերի մասին, վիպակում կան բազմաթիվ բանահյուսական կերպարներ, համեմատություններ, մակդիրներ։
Սյուժե
Որդու հարսանիքի ժամանակ հին եսաուլ Գորոբեցը վերցնում է սրբապատկերներ, որպեսզի օրհնի երիտասարդներին։ Կազակների հյուրերից մեկը հանկարծ վերածվում է հրեշի, որի պատճառով եսաուլը գլխի է ընկնում, որ կախարդը նրանց առջև է։ Սրբապատկերների օգնությամբ հեռացնում են մեղսագործներին։
Եսաուլի եղբայրը ներկայացավ որպես Դանիլո Բուրուլբաշ։ Նրա կնոջ՝ Կատերինայի մոտ անսպասելիորեն գալիս է հայրը, որին նա մանկուց չէր տեսել։ Կատերինայի հայրը հրաժարվում է սովորական սնունդից և իր շշից ինչ-որ հեղուկ է խմում։ Ավելի ուշ Կատերինան երազում տեսնում է, որ հենց հարսանիքի կախարդն է նրա հայրը։  Հայտնվում են չարաբաստիկ կանխավարկածներ. հին լքված գերեզմանատնից գալիս են մեռյալները, որոնք իրենց տանջալից ճչոցներով վախեցնում են կենդանի մարդկանց։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նիկոլայ Գոգոլի վիպակներ Կատեգորիա:Սարսափ գրականություն Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Նոսելովկա
Նոսելովկա (Носелівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Նոսելովկա գյուղում բնակվում էր 743 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 371,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վասիլևո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Վասիլևո (Васильево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ներսես Տեր-Վարդանյան
Ներսես Գևորգի Տեր-Վարդանյան, հայ պատմաբան, ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ մշակույթի նախարարի տեղակալ (2014-2018 թթ.)։
Աշխատանքային գործունեություն
Անկուսակցական է։ Տիրապետում է անգլերեն, ռուսերեն և գերմաներեն լեզուների։ Ամուսնացած չէ։ Ներսես Տեր-Վարդանյանը անվանի պատմաբան Գևորգ Տեր-Վարդանյանի որդին է։
Թեքքելի
Թեքքելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում կամ Կարամանի նահանգի Իչելի գավառում։ Գտնվում էր Սելինթի և Քիչիկ գյուղերի մոտ ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ժողովրդական նախաձեռնության հանրաքվե
Քաղաքագիտության մեջ, նախաձեռնությունը (նաեւ հայտնի է որպես ժողովրդական կամ քաղաքացիական նախաձեռնություն) դա մի միջոց է, որով որոշակի նվազագույն քանակի գրանցված ընտրողների կողմից ստորագրված միջնորդության օգնությամբ կարելի է պարտադրել, որպեսզի հանրային քվեարկություն (հանրաքվե) կազմակերպվի։
Ժողովրդական նախաձեռնությունը դա ուղիղ ժողովրդավարության մեխանիզմ է, որը թույլ է տալիս մի խումբ քաղաքացիների, ստորագրահավաքի միջոցով, գործի դնել օրենսդիր մարմինը կամ էլ ժողովրդին հանրաքվեի կանչել որևէ օրենքի առաջարկության վերաբերյալ որոշում կայացնելու համար Ժողովրդական նախաձեռնության հանրաքվեն շատ քիչ տարածում ունի աշխարհում։
Գոյություն ունի նաև ընդհանուր կամ կիսովի նախաձեռնության հանրաքվեի գաղափարը։
Կատեգորիա:Ժողովրդավարություն Կատեգորիա:Սահմանադրական իրավունք
(7045) 1974 FJ
(7045) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի մարտի 22-ին Կառլոս Տոռեսի կողմից Սեռո Էլ Ռոբլեում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,393901 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0778 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,71 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2661 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,83° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլոս Տոռեսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ո՛չ, էլ երգել չեմ կարող ես
«Ո՛չ, էլ երգել չեմ կարող ես», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից ։Ստեղծման թվականը ստույգ հայտնի չէ։
Պատմություն
Ստեղծագործության ստեղծման թվականը ստույգ հայտնի չէ։ Ինքնագիրը պահվում է Թումանյանի ընտանիքի արխիվում, 12-րդ համարի ծոցատետրում, որում առկա նյութերը վերաբերում են 1893-1894 թվականներին։ Այստեղից պարզ է դառնում, որ ոտանավորը ևս գրվել է նույն ժամանակահատվածում։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1979 թվականին, «Լրաբերի» առաջին համարի 35-րդ էջում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Օուս
Օուս (Оус), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Իվդել քաղաքային օկրուգի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Իվդել քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Ծաղկի
Ծաղկի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում ։ Գտնվում էր Գավառակի սահմանի մոտ, Էրզրում քաղաքից 30 կմ հյուսիս, Ծաղկավետ լեռան հարավ-արևելյան ստորոտում, Եփրատի ակունքների ափին։
Պատմություն
Գյուղի հայ բնակիչները գաղթել և հաստատվել են Ախալքալաքի գավառի Սաթխա գյուղում։
Բնակչություն
1880 թվականին ուներ 230 բնակիչ, որից 160-ը՝ հայեր։ XX դարի սկզբին արդեն թուրքաբնակ էր և կոչվում է Զաղգի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Յաքութիեի շրջանի համայնքներ
Շիրին Նեշաթ
Շիրին Նեշաթ (Shirin Neshat, 1957 թվականի մարտի 26, Ղազվին), իրանական լուսանկարչուհի և կինոռեժիսոր, ապրում և աշխատում է ԱՄՆ-ում։
Կենսագրություն
Բժշկի և տնային տնտեսուհու դուստր է, մեծացել է բժշկի վեստեռնական ընտանիքում։ Սովորել է Թեհրանում՝ կաթոլիկ դպրոցում։ 1979 թվականին տեղափոխվել է Լոս Անջելես՝ մշակույթի պատմությունը սովորելու։ Իրանական հեղափոխությունը Շիրինին դարձրեց էմիգրանտ, իսկ հայրենիք վերադառնալ նրան հաջողվեց միայն 1990 թվականին։ Նրան համաշխարհային ճանաչում բերեց իր Ալլահի կանայք լուսանկարների շարքը (1994—1997)։ 2001 թվականին Ֆիլիպ Գլասի հետ նկարահանել է Passage ֆիլմը։ Մշտապես համագործակցում է իրանական կոմպոզիտոր և վոկալիստ Սուսան Դեյհիի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իրանական սերմամբ Կատեգորիա:Իրանցի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Իրանցի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ
Սյոգուն
Սյոգուն (ճապ. 将軍 ), ճապոնական պատմության մեջ այդպես կոչվում էին այն մարդիկ, ովքեր ժամանակի մեծ մասը՝ սկսած 1192 թվականից մինչև Մեյձիի դարաշրջան (սկսվել է 1868 թվականին) կառավարել են Ճապոնիան։ Սյոգունի կառավարությունը կոչվում է բակուֆու (幕府) (բակուֆու բառը նշանակում է «վրանային ճամբար»)։ Կառավարման համակարգը, որի ժամանակ գլխավոր իշխանությունը պատկանում է սյոգունին, կոչվում է սյոգունություն։