cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էլեկտրաշոկարտճանակ
Զարգացման պատմություն
1969 թվականին ՆԱՍԱ-ի նախկին հետազոտող Ջեք Քովերը սկսեց աշխատել ոստիկանության համար ոչ մահաբեր զենքերի վրա։ Մինչև 1974 թվականը նա ավարտեց սարքի մշակումը և ստացավ ԱՄՆ արտոնագիր թիվ 3803463 «Զենք անշարժացման և կալանավորման համար»՝ հեռավորության վրա էլեկտրական հոսանքի իմպուլսներով հարվածելով մարդուն ։ Կազմը սարքն անվանել է «Taser»՝ Thomas Swift Electrical Rifle (T.S.E.R.) հապավումը, իսկ «A» է ավելացվել էյֆոնիայի համար։ Անվանումը կապված է գյուտարար Թոմաս Սվիֆթի անվան հետ՝ Վիկտոր Էփլթոնի «Թոմ Սվիֆթը և նրա էլեկտրական հրացանը» գիտաֆանտաստիկ վեպի հերոսը («Թոմ Սվիֆթը և նրա էլեկտրական հրացանը»)։
Օրիգինալ 1976 թվականի Taser Public Defender-ն օգտագործում էր վառոդ՝ կրակելիս էլեկտրոդներ դուրս հանելու համար, ինչը ԱՄՆ-ի ալկոհոլի, ծխախոտի և հրազենի բյուրոյին ստիպեց սարքը դասակարգել որպես հրազեն։
Taser International-ի գործադիր տնօրեն Ռիկ Սմիթը և նրա եղբայր Թոմասը սկսեցին ուսումնասիրել այն, ինչ նրանք անվանում են «քաղաքացիների և իրավապահների համար ուժի ոչ բռնի կիրառում» 1993 թվականին։ Արիզոնա նահանգի Սքոթսդեյլ քաղաքում գտնվող իրենց արտադրական հաստատությունում եղբայրներն աշխատեցին Ջեք Քովերի հետ՝ ստեղծելով ոչ հրազենային ցնցող սարք։ 1994-ին նրանք թողարկեցին նոր Air Taser 34000՝ Every Shot Identification (AFID) համակարգով, որը նախատեսված էր նվազեցնելու հանցագործների՝ սարքն օգտագործելու հավանականությունը։ Թեյզեր օգտագործելիս այն օդ է բաց թողնում մեծ քանակությամբ կոնֆետիներ, որոնց յուրաքանչյուր կտոր պարունակում է սարքի սերիական համարը։ ԱՄՆ-ի հրազենի վերահսկման գործակալությունը (ATF) որոշել է, որ Air Taser-ը հրազեն չէ։
2003 թվականի մայիսին Taser International-ը թողարկեց իրենց ամենահայտնի սարքը՝ Taser X26-ը։ Այն ժողովրդականություն է ձեռք բերել իր կոմպակտ չափի և թեթև քաշի շնորհիվ։
2009 թվականի հուլիսի 27-ին Taser International-ը թողարկեց Taser X3-ը, որը կարող է արձակել մինչև 3 կրակոց՝ առանց փամփուշտները փոխելու (փամփուշտները շատ ավելի բարակ են, քան նախորդ մոդելը)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոչ մահացու գործողության հատուկ միջոցներ
Աստերոիդների ցանկ (134401-134500)
Աստերոիդների ցանկ (134301-134400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (134501-134600)
|}
Սուրբ Բարդուղիմեոսի կղզի
Ֆրանսիայի անդրծովյան համայնք Սեն Բարթելմին (ֆրանսերեն՝ Collectivité de Saint-Barthélemy), համանուն կղզի և մի քանի կղզյակներ զբաղեցնող համայնք է Կարիբյան ծովում, Վեստ Ինդիաում։ Ստեղծվել է 2007 թվականի փետրվարի 22-ին։ Մինչև այդ տարածքը մտնում էր Ֆրանսիայի անդրծովյան Գվադելուպա դեպարտամենտի կազմի մեջ։
Աշխարհագրություն
Սեն Բարթելմի կղզին գտնվում է Հողմակողմ կղզուց դեպի հյուսիս։ Գտնվում է 200 կմ հոռավորության վրա Գվադելուպա կղզուց, Սեն-Մարտեն կղզու հարևանությամբ։
Կղզու ափերը ժայռոտ են, շրջապատված են կորալյան խութերով և մանր կղզիներով։ Կենտրոնական հատվածը լեռնոտ է (ամենաբարձր կետ՝ 286 մ)։ Կղզում բացակայում են գետերն և գետակները:Կլիման արևադարձային է, ջերմաստիճանը համարյա անփոփոխ է։
Պատմություն
Կղզին բացահայտել է Քրիստափոր Կոլոմբոսը 1493 թվականին։ 1648 թվականին կղզի են ներգաղթել ֆրանսիացիները։ 1784 թվականին Ֆրանսիան Սան-Բարթելմին վաճառեց շվեդներին։ 1801 թվականին կղզին գրավեցին անգլիացիները, բայց 1802 թվականին անգլիացիները կղզին վերադարձրեցին Շվեդիային։ 1847 թվականին Շվեդիայի կառավարությունը սևամորթ-ստրուկներին ազատություն տվեցին։ Նրանց մեծամասնությունը արտագաղթեցին կղզուց և ներգաղթեցին Գվադելուպա։ 1877 թվականի օգոստոսի 10_ին Փարիզում կնքված պայմանգրի համաձայն կղզին նորից անցավ Ֆրանսիային։ Շվեդիայի և Նորվեգիայի թագավոր Օսկար II կղզին վերադարձրեց 320000 ֆրանկ գումարի դիմաց։
Բնակչություն
Կղզում 2011 թվականի տվյալներով բնակվում է 9035 մարդ։
Էթնիկ կազմը՝ եվրոպացիներ, մուլատներ, սևամորթներ, գվադելուպյան մետիսներ։
Բնակչությունը խոսում է ֆրանսերեն, կրեոլերեն, անգլերեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Ֆրանսախոս երկրներ Կատեգորիա:Կղզի պետություններ
Էստավայե
Էստավայե (Estavayer), համայնք Շվեյցարիայի Ֆրիբուրի կանտոնում։ Բրուայե շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է Նյոշատել (Նևշատել) լճի հարավային ափին, Իվերդոն ու Բեռն քաղաքների միջև։ Զբաղեցնում է 40,13 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմել է 9.494: Համայնքը կազմավորվել է 2017 թվականի հունվարի 1-ին, շրջակա յոթ բնակավայրերի՝ Էստավայե լը Լակ քաղաքի և Բուսի, Մորեն, Մուրի, Ռոյրե լը Պրե, Վեռնեյ ու Վուիսան գյուղերի միավորմամբ ։ Պատմական փաստաթղթերում Բուսին առաջին անգան հիշատակվել է 1142 թվականին՝ որպեսBussey, Մորենը՝ 1216-ին՝ որպես Morens, Մուրին՝ 1228-ին՝ որպես Muris, Ռոյրե լը Պրեն՝ 1288-ին՝ որպես en Ruere: Վեռնեյն ինքն էլ կազմավորվել է երեք համայնքների՝ Օտավոյի, Ֆորեի ու Մոնբրելոյի միավորոման արդյունքում, որ տեղի է ունեցել 2006 թվականի հունվարի 1-ին ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Համայնքի մի շարք պատմամշակութային հուշարձաններ ընդգրկված են Շվեյցարիայի համազգային նշանակության պատմամշակութային ժառանգության ցանկում, այդ թվում՝ Դը Ռիվա մատուռը (De Rivaz Chapel), Սակրե Կյոր մատուռը (Sacré-Coeur Chapel), Շենո դղյակը (Chenaux Castle), Սեն Լորեն վանքը, դոմինիկյան կույսերի վանքը, քաղաքային պարիսպն ու մյուս ամրությունները, Դիմի և Sires d’Estavayer շենքերը Էստավայե լը Լակում, Սեն Մորիս եկեղեցին Բուսիում, Սեն Պիեռ եկեղեցին ու La Molière աշտարակը Մուրիսում։ Բացի այդ, Էստավայե լը Լակ քաղաքը և Բուսի ու Վուիսան գյուղերն ամբողջությամբ ներառվել են Շվեյցարական ժառանգության գույքացուցակում ։
Ժողովրդագրություն
Համայնքի բնակչության թվաքանակը պատմական ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրիբուրի կանտոնի բնակավայրեր
Նիկոլաս Քեյջ
Նիկոլաս Քեյջ (Nicolas Cage, իսկական անուն ազգանունը Նիկոլաս Կիմ Կոպպոլա, Nicolas Kim Coppola, ), ամերիկացի դերասան և պրոդյուսեր, նշանավոր ռեժիսոր Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի եղբոր որդին։ Մի շարք ֆիլմերում գլխավոր դերում է խաղացել, սկսած ռոմանտիկ կատակերգություններից և դրամաներից մինչև գիտաֆանտաստիկ և մարտական ֆիլմեր։ Քեյջը հայտնի է իր պրոդուկտիվությամբ, տարեկան ամենաքիչը մեկ ֆիլմում է խաղում, համարյա ամեն տարի սկսած 1980 թվականից (բացառությամբ 1985 թվականի և 1991 թվականի)։
Իր կարիերայի սկզբում, նա նկարահանվել է քննադատված ֆիլմերում, ինչպիսիք էին՝ «Աղջիկը հովտից» (1983), «Պեգգի Սյուն ամուսնանում է» (1986), «Արիզոնայի դաստիարակությունը» (1987), «Լուսնի իշխանությունը» (1987), «Մեղրամիս Լաս-Վեգասում»։
Մրցանակներ
2 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, ստացել 1-ը Լավագույն դերասան «Լքելով Լաս Վեգասը» ֆիլմի համար։ 4 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուսի, ստացել 1-ը։ Ներկայացվել է 2 BAFTA-ի, 5 անգամ ներկայացվել է նաև Ոսկե Ազնվամորի հակամրցանակի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Քերոլայն Քոքս
Քերոլայն Քոքս (Caroline Ann Cox, Baroness Cox of Queensbury, օրիորդական անունը՝ Քերոլայն Էնն ՄաքՆիլ Լավ, ), բարոնուհի, Մեծ Բրիտանիայի Լորդերի պալատի անդամ և նախկին փոխխոսնակ։ Իրավապաշտպան։ Փիլիսոփայության և սոցիոլոգիայի դոկտոր։ Երևանի պետական համալսարանի պատվավոր դոկտոր (1994), Թագավորական դաշնության բուժքույրերի միության նախագահ, Միջազգային քրիստոնեական համերաշխություն կազմակերպության ղեկավար մարմնի անդամ և Մեծ Բրիտանիայում նույնանուն կազմակերպության նախագահ։
Կենսագրություն
1974 թվականից եղել է Հյուսիսային Լոնդոնի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի սոցիոլոգիայի ամբիոնի վարիչը, դասավանդել և բարձր պաշտոններ է զբաղեցրել Լոնդոնի տարբեր ուսումնական հաստատություններում։
Լորդերի պալատի անդամ է 1982 թվականից, 1986-2006 թվականներին եղել է այդ պալատի փոխխոսնակը։ Ունի սոցիալիստական և քրիստոնեական հայացքներ։
Քոքսը և Արցախը
Լինելով ակադեմիկոս Անդրեյ Սախարովի զինակիցը՝ Քոքսը մշտապես հետևել է նրա մարդասիրական սկզբունքներին և հայտարարել. «Ես այնտեղ եմ, որտեղ ցավ կա»։ Քոքսն այցելել է բոլոր այն երկրները, որտեղ զանգվածաբար ոտնահարվել են մարդկանց և ժողովուրդների իրավունքները։ Հաճախակի եղել է նաև ԽՍՀՄ-ում, մասնակցել մարդու իրավունքների և որբ երեխաների խնդիրներին նվիրված միջազգային խորհրդաժողովներին։
1991 թվականի մայիսի 21-ին, Մոսկվայում Անդրեյ Սախարովի 70-ամյակին նվիրված միջազգային կոնգրեսում որպես տարբեր երկրների իրավապաշտպանների խմբի ղեկավար, ԱՄՆ-ի, Ճապոնիայի, Մեծ Բրիտանիայի, Նորվեգիայի, Իտալիայի և այլ երկրների գիտնականներից, գրողներից, հասարակական գործիչներից կազմավորվել է 13 հոգուց բաղկացած խումբ, որն ուղևորվել է Հայաստան։ Գորիսի շրջանի Տեղ գյուղում խումբը հանդիպել է հայ փախստականների, արձանագրել նրանց նկատմամբ ադրբեջանցիների կողմից գործադրված բռնությունների փաստեր և ներկայացրել ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի ու պաշտպանության նախարարության ղեկավարությանը։
Քոքսը ռազմական ուղղաթիռով շրջել և նկարահանել է Արցախի հրդեհվող ու ավերված գյուղերը և դրանք ցուցադրել Եվրոպայի, ԱՄՆ-ի հեռուստաալիքներով։ Հանդիպել է ՀՀ ղեկավարների, սփյուռքի համայնքների ներկայացուցիչների հետ։ Մեծ Բրիտանիայի Լորդերի պալատում բազմիցս ներկայացրել է Արցախյան հիմնախնդրի տարբեր կողմերը։ 1992 թվականին Ստեփանակերտը ռմբահարած «Գրադ» կայանքի հրթիռների բեկորները ցույց է տվել Մոսկվայում հավատարմագրված տարբեր երկրների դեսպաններին, եվրոպական երկրների խորհրդարանների ղեկավարներին, ԱՄՆ-ի ազգային անվտանգության գծով նախագահի խորհրդականին։
Արցախյան պատերազմի ընթացքում Քոքսը նյութական ու բարոյական մեծ ու անգնահատելի օգնություն է ցույց տվել շրջափակման մեջ գտնվող արցախահայությանը։ Զինադադարից հետո նրա ակտիվ աջակցությամբ և գերմանացի մասնագետների համագործակցությամբ՝ Ստեփանակերտում ստեղծվել է պրոթեզավորման մասնագիտացված կլինիկա, իսկ սեփական միջոցներով Ստեփանակերտում ողնաշարի վնասվածքներով հիվանդների համար հիմնադրել վերականգնողական կլինիկա։
Արցախյան պատերազմի բոլոր տարիներին և զինադադարից հետո Քոքսն ավելի քան 50 անգամ այցելել է Արցախ, համագործակցել է Զորի Բալայանի հետ։
Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Առաջինը Քոքսի ծառայությունները հայ ժողովրդի հանդեպ գնահատել է՝ ասելով. «Դուք մի հրեշտակ եք, իջած մեր ազգի համար»։ Քերոլայն Քոքսի մասին Բակուր Կարապետյանը գրել և 1994 թ. Երևանում հրատարակել է 188 էջից բաղկացած վիպակ՝ «Անգլուհու արցախեան ոդիսականը» խորագրով։
Աշխատություններ
Քոքսի գիտական աշխատանքները վերաբերում են մարդու իրավունքների խախտումների հիմնահարցերին։ Ունի Արցախին վերաբերող երկու մենագրություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Հայաստան) Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Էնդրյու Ֆայեր
Էնդրյու Ֆայեր (Andrew Z. Fire, ծնվ. ապրիլի 27, 1959 թվական,Պալո-Ալտո, Կալիֆոռնիա), ամերիկացի գիտնական, մոլեկուլային գենետիկ։ Ստենֆորդի համալսարանի պրոֆեսոր։
2006 թվականին Քրեյգ Մելլի հետ ստացել է Նոբելյան մրցանակ ֆիզիոլոգիայի և բժկության բնագավառում ՌՆԹ ինտերֆերենցիայի բացահայտման համար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959 թվականի ապրիլի 27-ին Կալիֆոռնիայի Պալո-Ալտո քաղաքում։ Կրթություն է ստացել Կալիֆոռնիայի Բերկլիի համալսարանի (1978) և Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում (1983)։ 1986 թվականից մինչև 2003 թվականները աշխատել է Կերնեգի համալսարանի սաղմնաբանության բաժնում (Բալթիմոր, Մերիլենդ)։ 1989 թվականից եղել է պրոֆեսոր Ջոնս Հոփկինսի համալսարանում։ 2003 թվականից եղել է Ստենֆորդի համալսարանի բժշկության դպրոցի և պաթոլոգիայի պրոֆեսոր։
Եղել է ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի (2004) և ամերիկյան արվեստի և գիտության ակադեմիայի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ
Ժնևի արվեստի և պատմության թանգարան
Ժնևի արվեստի և պատմության թանգարան (Musée d'art et d'histoire de Genève), արվեստի և պատմության թանգարան, գտնվում է Ժնևում։
Պատմություն
Ակտիվ ցուցահանդեսային գործունեությունը Ժնևում սկսվել է 1789 թվականին՝ Արվեստի միության հիմնադրմամբ, որը կանոնավոր ցուցահանդեսներ է անցկացրել (Salon des Artistes): Դրանից կարճ ժամանակ անց, ֆրանսիական Մեծ հեղափոխության ազդեցության ներքո Ժնևի ընդունած նոր Սահմանադրությունը նախատեսում էր թանգարանի ստեղծում, որը պետք է հավաքեր արվեստի բոլոր տեսակները հանրային կրթության համար։ 1798 թվականին գործադիր դիրեկտորիան որոշում է Փարիզում և Վերսալում պահվող նկարների մի մասը ուղարկել գավառական քաղաքներ, քանի որ նրանց համար տեղ չկար Լուվրում։ Ֆրանսիայի կողմից վերջերս բռնակցված Ժնևը դառնում է այդպիսի քաղաքներից մեկը։
1824 թվականին Ժան և Հենրիետ Ռաթ քույրերը, համաձայն իրենց եղբոր՝ գեներալ Սիմոն Ռաթի կտակի, նրանից ժառանգած միջոցներով ձեռնամուխ են լինում նոր թանգարանի կառուցմանը։ 1826 թվականին Ժնևի Նոր հրապարակում բացվում է Ռաթ թանգարանը։ Այնտեղ զետեղված են Արվեստի միության հավաքածուները, այդ թվում՝ Ժան Էթյեն Լյոտարդի, Ռոդոլֆ Թափերի և այլոց գործեր։ Թանգարանում սկսում են անցկացնել Ժնևի Ժամանակակից արվեստի ժամանակավոր ցուցահանդեսներ։
1872 թվականից առաջ է գալիս քաղաքում մեծ թանգարան ստեղծելու անհրաժեշտությունը։ Ըստ պլանի՝ այդ թանգարանում պետք է հավաքվեին նկարների, քանդակների, ինչպես նաև հնագիտական ​​գտածոների հավաքածուներ, զենքի պարագաներ և դեկորատիվ իրեր։ Թանգարանի կառուցումը սկսվել է 1903 թվականին Մարկ Կամոլետտիի (Marc Camoletti) գլխավորությամբ, որը ոգեշնչված էր Փարիզում Փոքր պալատի կառուցմամբ և փորձում է նորություններ ներմուծել Ժնևի թանգարանի ճարտարապետություն։ Շինարարությունն ավարտվել է 1910 թվականին, և թանգարանը վերանվանվել է Արվեստի և պատմության թանգարան (Musée d'Art et d'Histoire):
Այսպիսով, Ժնևի արվեստի և պատմության թանգարանը դառնում է թանգարանների մի ամբողջ ցանցի կենտրոն։
1939 թվականին Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Պրադոյի թանգարանի բոլոր թանկարժեք ցուցանմուշները տարհանվեցին Ժնև, որտեղ պահվում էին Արվեստի և պատմության թանգարանում ։
19-րդ դար
Հակառակ թանգարանի Բարեկամների միության ջանքերին՝ երկար ժամանակ Ժնևի թանգարանում բավական քիչ իմպրեսիոնիստական աշխատանքներ են եղել։ Բայց վերջերս բազմաթիվ նվիրատվություններ օգնեցին ստեղծել այդ հավաքածուն։ Ստորև ներկայացված են թանգարանի հիմնական աշխատանքները՝
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:1910 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:1789 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Ժնև Կատեգորիա:Շվեյցարիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Շվեյցարիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Պատմության թանգարաններ
Ֆինանսական գրագիտություն
Ֆինանսական գրագիտություն (Financial literacy), ֆինանսավորման հետ կապված իրազեկության, գիտելիքների, հմտությունների, վերաբերմունքի և վարքի համադրություն է, որոնք անհրաժեշտ են առողջ ֆինանսական որոշումներ կայացնելու, ինչպես նաև անձնական ֆինանսական բարեկեցություն ձեռք բերելու համար։ Ենթադրվում է, որ ֆինանսական գրագիտության զարգացումը հնարավորություն է տալիս պահպանել և բարելավել ֆինանսական բարեկեցությունը։
Կառուցվածք
Ֆինանսական գրագիտությունը ներառում է չորս առանցքային ոլորտ՝ փող և գործարքներ, ֆինանսական պլանավորում և կառավարում, ռիսկ և վարձատրություն և ֆինանսական դաշտ։
Բնութագիր
Ընդհանուր առմամբ ֆինանսական գրագիտության մակարդակը անբավարար է, և որոշակի սոցիալական խմբերի (կանայք, տարեցներ և ցածր կրթական մակարդակ ունեցող անձինք) համար այն լուրջ խնդիր է։ Լրացուցիչ ռիսկի գործոն է ֆինանսական հարաբերությունների ընդհանուր բարդությունը, կենսաթոշակային պահուստի ընտրության հարցում պետության կողմից քաղաքացիների պատասխանատվության բարձրացումը, փոխառու միջոցներ ստանալու եղանակները և այլն։
Որպես իրենց ամենօրյա գործունեության մի մաս, մարդիկ մշակում են գործողությունների օպտիմալ ալգորիթմներ։ Բայց կարևոր իրադարձություններ (օրինակ՝ գրավ վերցնելը, կրթություն ստանալը, երկարաժամկետ ներդրումներ կատարելը) հազվադեպ են լինում, ուստի անձի սեփական փորձը հաճախ պակասում է։ Այստեղ է, որ կարևորվում է դրսից ստացված հատուկ ֆինանսական գիտելիքները։
Ֆինանսական գրագիտության ինքնագնահատումը գիտական հետազոտությունների ընդհանուր հիմք է։ Այնուամենայնիվ, կան այլ մոտեցումներ, որոնք ավելի օբյեկտիվ են։ Օրինակ՝ Շվեդիան օգտագործում է մի մեթոդ, որը հաշվի է առնում մարդկանց զգայունությունը երեք տարբեր տեսակի ֆինանսական «սխալների» նկատմամբ՝ դիվերսիֆիկացիայի պակաս, ռիսկի դիմելու իներցիա և բաժնային սեփականության իրավունքի դիրքի ազդեցություն։
Ֆինանսական գրագիտությունը տեսականորեն տնտեսական իրավիճակը բարելավելու ուղիներից մեկն է։ Այնուամենայնիվ, ըստ հետազոտողների, խիստ կանոնակարգումը, ապրանքների գների, պայմանների կամ բնութագրերի վերաբերյալ տեղեկատվության պարզեցումը, գործողություններ կատարելու խթանները՝ բոլորն էլ նույն էաազդեցությունն են ունենում ավելի ցածր ծախսերով.
Հետազոտություններ Ռուսաստանում
Ռուսաստանում ֆինանսական գրագիտությամբ զբաղվում են Ռուսաստանի Դաշնության Ֆինանսների նախարարությունը, Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական բանկը, Ռոսպոտրեբնաձորը, Ռուսաստանի կրթության և գիտության նախարարությունը, այլ պետական (քաղաքային) մարմինները, ֆինանսական շուկայի հաստատությունները և շահագրգիռ այլ կողմեր ։
Սբերբանկն ընդլայնել է իր մասնակցությունը Կենտրոնական բանկի «Ֆինանսական գրագիտության առցանց դասեր» նախագծում ։
2016 թվականին Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպությունը հրապարակել է 30 երկրներում ֆինանսական գրագիտության միջազգային համեմատական ուսումնասիրության արդյունքները։ Ռուսաստանում այս ուսումնասիրությունը նախաձեռնել է Ֆինանսների նախարարությունը՝ «Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակչության ֆինանսական գրագիտության մակարդակի բարձրացմանն ու ֆինանսական կրթության զարգացմանը աջակցություն» ծրագրի շրջանակներում։ Ուսումնասիրության արդյունքների համաձայն, բոլոր երկրների համար ֆինանսական գրագիտության միջին գնահատականը 13,2 միավոր է առավելագույն 21-ից։ ՏՀԶԿ երկրներում միջին գնահատականը 13,7 միավոր է։ Ռուսաստանը ստացել է 12,2 միավոր (25-րդ տեղ) ։
2019 թվականի փետրվարին հայտնի է դարձել, որ Ռուսաստանը G20-ի երկրների շարքում բնակչության ֆինանսական գրագիտության վարկանիշով զբաղեցնում է իններորդ տեղը։ Ռուսների շրջանում ֆինանսական գրագիտության միջին ցուցանիշը 21-ից 12,12 միավոր էր. G20-ի երկրների միջին միավորը 12,7 միավոր է.
Երեխաների ֆինանսական գրագիտություն
Ըստ հետազոտության արդյունքների, բանկային քարտ ունեցող երեխաների գրեթե երկու երրորդը (63%) գիտի խարդախների դեմ պաշտպանության այնպիսի ձևեր, ինչպիսիք են քարտը կանխիկ դրամից առանձին պահելը, 61%-ը գիտի SMS-ով տեղեկանալու և դրա օգտագործմամբ բանկային քարտով գործարքներին հետևելու հնարավորության մասին ։ Միևնույն ժամանակ (ըստ VTsIOM հարցման) 15-17 տարեկան դպրոցականների շրջանում յուրաքանչյուր հինգերորդը (20%) համարում է, որ իրենց տեղեկացվածությունը ֆինանսատնտեսական ոլորտում անբավարար է և ցանկանում է ավելի լայն գիտելիքներ ստանալ ։
Ռուսաստանի որոշ դպրոցներ դասավանդում են ֆինանսական գրագիտության հիմունքներ ։
Հետազոտություններ Հայաստանում
Ֆինանսական կրթման ծրագրերի շնորհիվ գյուղական շրջաններում բնակիչների ֆինանսական կայունության մակարդակը բարձրացել է 20 տոկոսով (50.1 տոկոսից մինչև 70.6 տոկոս)։ Դա նշանակում է, որ այն մարդիկ, ովքեր մասնակցել են ֆինանսական կրթման ծրագրերին, 20 տոկոսով ավելի պատրաստված և վստահ են գործում ֆինանսական շոկերի դեպքում և պահպանում իրենց ֆինանսական կայունությունը։ Ազգային ռազմավարության համաձայն, Հայաստանի բնակչության մոտ 90-95 տոկոսը պետք է տիրապետեն ֆինանսական կրթության հիմունքներին։ Հայաստանի բնակիչներըի միայն 25-30 տոկոսն են կարողանում իրականացնել սեփական ֆինանսների երկարաժամկետ կառավարում, իսկ ֆինանսական հնարավորությունների ցուցիչը կազմում է 44 տոկոս ։
Հին եգիպտական Մեռյալների գիրք
Մեռյալների գիրք Հին Եգիպտոսում (Book of the Dead, ), եգիպտական հիմների և կրոնական տեքստերի հավաքածու, որը դրվում էր դամբարանում՝ անդրշիրիմյան աշխարհում դժվարությունները հաղթահարելու և բարեկեցություն գտնելու գործում մեռյալին օգնելու նպատակով ։ Մեռյալ գրքերի տարբեր կրկնօրինակներ կարող են պարունակել տարբեր ծավալի մի քանիսից մինչև 200 գլուխ՝ սկսած երկար բանաստեղծական հիմներից մինչև միատող մոգական բանաձևերը։
Անվան ծագումնաբանություն
«Մեռյալների գիրք» անվանումը տվել է եգիպտագետ Ռիխարդ Լեպսիուսը, սակայն ավելի ճիշտ կլիներ այն անվանել «Հարության գիրք», քանի որ գրքի եգիպտական անվանումն է՝ «Ռաու նու պերեմ էմ խերու», որը թարգմանաբար նշանակում է «Գլուխներ ելք դեպի օրվա լույսի մասին». :
Ընդհանուր բնութագիր
«Մեռյալների գրքի» լավագույն օրինակները, որոնք գրվել են պապիրուսի մագաղաթի վրա, պատկանում են 18-րդ դինաստիայի մշակույթի բարգավաճման ժամանակաշրջանին։ Մեռյալների գրքից հատվածներով մեծ քանակությամբ պապիրուսներ հայտնաբերվել են Թեբե քաղաքի գերեզմանոցներում, այդ պատճառով Մեռյալների գրքի տարբերակն, որն այդ ժամանակաշրջանում մեծ տարածում է գտել, անվանում են Թեբեյան։ Դրանց մեծ մասը հայտնաբերվել է Թեբեյի գերեզմանոցներում և պատկանում էր քուրմերին և նրանց ընտանիքներին։ Այդ պապիրուսները գունազարդված էին նրբագեղ պատկերներով, որտեղ պատկերված էին թաղման, հոգեհանգստի արարողության կատարման, հետմահու դատավարության և այլ տեսարաններ։
«Մեռյալների գրքի» պատմությունը
«Մեռյալների գիրքը» կապված է ավելի վաղ հոգեհանգստի տեքստերի հավաքածուների՝ «Սարկոֆագների տեքստեր» (Միջին թագավորություն) և «Բուրգերի տեքստեր» (Հին թագավորություն)։
Հին թագավորության դարաշրջանում գոյություն ուներ ավանդույթ մահացած արքայի համար բարձրաձայն արտասանել կախարդանքի խոսքեր, որոնք նրան պետք է ապահովեին անդրշիրիմյան կյանք։ Ավելի ուշ նմանատիպ տեքստերը սկսեցին գրի առնել և դնել եգիպտական ազնվականների դամբարաններում։
Օսիրիսի դատաստան
Հետազոտողների համար առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում 125-րդ գլուխը, որտեղ նկարագրվում է Օսիրիսի հետմահու դատաստանը։ Մեռյալների գրքի այդ գլուխն ունի նաև պատկեր՝ Օսիրիս (անդրշիրիմյան աշխարհի արքան և դատավորը) նստած է գահին արքայական իշխանության նշաններով (թագով, գավազանով և մտրակով)։ Վերևում պատկերված է 42 աստված (հավանաբար, նոմոսների աստվածները)։ Սրահի կենտրոնում կանգնած է կշեռք, որի օգնությամբ Տոտ և Անուբիս աստվածները կշռում են մահացածի սիրտը (հոգու խորհրդանիշը հին եգիպտացիների մոտ)։ Կշեռքի մի նժարի վրա գտնվում էր սիրտը, այսինքն մահացածի խիղճը, թեթև կամ մեղքերով ծանրաբեռնված, իսկ մյուս նժարին՝ Ճշմարտությունը Մաատ աստվածուհու փետուրի կամ Մաատի քանդակի տեսքով։ Եթե մարդը երկրի վրա արդար կյանք է վարել, ապա նրա սիրտը և փետուրը նույն կշիռն ունեին, իսկ եթե մեղքեր ուներ, ապա սիրտն ավելի ծանր էր։ Արդարացված մահացածին ուղարկում էին անդրշիրիմյան դրախտ, իսկ մեղսավորին խժռում էր Ամատ հրեշը (կոկորդիլոսի գլխով առյուծը) ։ Դատի ժամանակ մահացածը դիմում է Օսիրիսին, այնուհետև 42 աստվածներից յուրաքանչյուրին՝ հայտնելով մահացու մեղքերի մասին։
Գծանկար
Գծանկար՝ գրաֆիկայի միջոցներով հարթության վրա ստեղծված պատկեր է։
Գծանկարը գրաֆիկայի տեսակ է, նաև հիմք է նկարչական արվեստի բոլոր տեսակների համար։ Գծանկարը կարող է հանդես գալ ինչպես վերջնական ստեղծագործություն, այնպես էլ տեխնիկական բազա հանդիսանալ գեղարվեստական ստեղծագործությոյնների համար։ Այդ իսկ պատճառով գծանկարը խորապես ուսումնասիրվում է նկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կողմից։
Սովորաբար «գծանկար» տերմինը նշանակում է գրաֆիկական միջոցներով (ուրվագիծ, գիծ, բիծ) հարթության վրա պատկերված ստեղծագործություն։ Այդ արտահայտչամիջոցների տարբեր համադրումներով կարելի է հասնել պլաստիկական կերպավորման, տոնային և լուսաստվերային էֆեկտների։ Գծանկարը իրագործվում է մեկ կամ մի քանի գույների սահմանափակ օգտագործումով։ Գծանկարում են թղթի (հնում՝ պապիրուսի, միջին դարերում՝ մագաղաթի) վրա՝ մատիտներով, ածխով, կավճով, վրձնով, գրչով (վերջին երկուսը հեղուկ ներկանյութերի՝ տուշ, սեպիա, մելան և այլնի համար)։ Ջրաներկը, գուաշը, պաստելը ծառայում են ինչպես գծանկարիի, այնպես էլ գեղանկարչական գործերի ստեղծմանը։ Գծանկարը կերպավորման արվեստի սկզբնական, առավել մատչելի և միաժամանակ հարուստ հնարավորություններ ընձեռող տեսակներից է և ունի կիրառման լայն ոլորտ՝ մանկական գծանկարից, կիրառական, գիտա-օժանդակ, տեխնիկական գժանկարի բազմազան տարատեսակներից մինչև գեղարվեստական գծանկար։ Այն գրաֆիկայի կարևորագույն բաժիններից է և կարող է լինել գրաֆիկական արվեստի ինքնուրույն ստեղծագործություն (հաստոցային), որպես օժանդակ նյութ (էսքիզ, էտյուդ) ծառայել երփնագրի, քանդակի, ճարտարապետության և այլնի համար։ Կատարման լակոնիկությունը, արագությունը, հստակությունը, գծանկարի շատ տեսակների տպաքանակային վերարտադրության հնարավորությունը կարևորում են նրա նշանակությունը հասարակությանն անհրաժեշտ արվեստի տեսակների համար, ինչպիսիք են՝ պատկերազարդումը, ծաղրանկարը, պլակատը։ Գծանկար կարելի է կատարել բնօրինակից, հիշողությամբ, երևակայությամբ։ Գծանկարը հարթության վրա ստեղծված գեղարվեստական բոլոր պատկերների հիմքն է (գեղանկարչություն, փորագրություն, վիմագրություն և այլն)։ Գեղանկարչության մեջ գծանկարը որոշակի է դարձնում պատկերի գծապլաստիկական կառուցվածքը, ուրվանկարը, առարկաների ձևը, նրանց դասավորությունը տարածության մեջ։ Կերպարվեստի բոլոր մարզերում գծանկարի ճշգրտությունն ու արտահայտչությունը ռեալիստական վարպետության, իսկ ուսուցումը գեղարվեստական կրթության հիմքն են։ Գծագիր դասավանդելիս գործնականում ելնում են հարթության վրա ծավալի և տարածության պատկերման ստեղծագործաբար կիրառվող օրենքներից (գծի, լուսաստվերային կերպավորման, հեռանկարի և այլնի օգնությամբ)։
Գծանկարը, սկզբնավորվելով հեռավոր անցյալում, բարձր զարգացման է հասել անտիկ արվեստում, միջին դարերի Արևելքի երկրներում (Չինաստան, Հնդկաստան, Ճապոնիա)։ Ռեալիստական գծանկարիի գիտականորեն հիմնավորված մեթոդը ստեղծվել է Վերածննդի շրջանում (Լեոնարդո դա Վինչի, Ռաֆայել, Միքելանջելո, Ա․ Դյուրեր)։ XVII —XVIII դարերի գծանկարի մեծ վարպետներից են Պ․ Պ․ Ռուբենսը, Ռեմբրանդը, Ն․ Պուսսենը, Կ․ Լորենը, Ու․ Հոգարթը, XIX— XX դարերում՝ Ֆ․ Գոյան, Դ․ էնգրը, է․ Դելակրուան, Օ․ Դոմիեն, Է․ Դեգան, Վ․ Վան-Գոգը, Պ․ Պիկասսոն։ Գծանկարի զարգացման մեջ մեծ ավանդ են ներդրել ռուս նկարիչներ Ա․ Գ․ Վենեցիանովը, Կ․ Պ․ Բրյուլլովը, Ա․ Ա․ Իվանովը, Ի․ Ն․ Կրամսկոյը, Պ․ Պ․ Չիստյակովը, Ի․ Ե․ Ռեպինը, Վ․ Ա․ Սերովը։ Սովետական արվեստում առաջատար դեր են կատարում հաստոցային-թեմատիկ գծանկար, դիմանկարը, բնանկարը, գրքի նկարազարդումը, թերթ-ամսագրային գծանկար, պլակատը (Ի․ Ի․ Բրոդսկի, Ն․ Ա․ Անդրեն, Դ․ Ս․ Մոոր, Կուկրինիկսներ, Դ․ Ա․ Շմարինով, Բ․ Ի․ Պրորոկով, Ս․ Ս․ Քոբուլաձե և ուրիշներ)։ Հայաստանի տարածքում գծանկարի նախօրինակներից են ժայռապատկերները (Ցոլակերտ, Արագած լեռ, Գեղամա լեռներ, Սյունիք և այլն)։ Ուրարտական շրջանի, միջին դարերի որմնանկարչության, մանրանկարչության, քանդակագործության հոյակապ հուշարձանները վկայում են կատարելության հասցված հայկական գծանկարի մասին։ Կերպարվեստի պատմության նոր շրջանում նախ Տովնաթանյանների, ապա Հ․ Այվազովսկու, Վ․ Սուրենյանցի, Ե․ Թադևոսյանի, Մ․ Սարյանի արվեստով գծանկարը նոր վերելք է ապրել։ Հայ սովետական արվեստում հաստոցային-թեմատիկ գծանկար, դիմանկարը, բնանկարը, գրքի ձևավորումը, պլակատը աննախընթաց զարգացման են հասել (Մ․ Սարյան, Տ․ Կոջոյան, Ս․ Աղաջանյան, Ե․ Քոչար, Վ․ Գայֆեճյան, Գ․ Գյուրջյան, Վ․ Շաքարյան, Կ․ Տիրատուրյան, Տ․ Ավետիսյան, Գ․ Խանջյան, Մ․ Արուտչյան, Ս․ Ա․ Արուտչյան, Մ․ Սոսոյան, Վ․ Այվազյան, Ա․ Վարդանյան և ուրիշներ)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գրաֆիկա
I Want to Know What Love Is
«I Want to Know What Love Is», երգ, որը ձայնագրել է բրիտանա-ամերիկյան Foreigner ռոք խումբը 1984 թվականին։ Երգն զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ Մեծ Բրիտանիայում, խմբի հաջողակ սինգլներից մեկն է։ Այս երգը մնում է ռոք-խմբի ամենաճանաչվող և ամենատևական ռադիո-հիթերից մեկը, ինչպես նաև մի քանի անգամ հայտնվել է Billboard Hot Adult Contemporary Recurrents-ի թոփ 25-ում 2000, 2001 և 2002 թվականներին ։
Մրայա Քերիի տարբերակ
«I Want to Know What Love Is» երգի քավեր տարբերակը ձայնագրել է Մրայա Քերին։ Այն թողարկվել է որպես նրա Memoirs of an Imperfect Angel ալբոմի երկրորդ սինգլ ։ Սինգլի պրոդյուսերները եղել են Մրայա Քերին, Թրիկի Ստյուարտը և Ջեյմս Ռայթը։ Երգի հեղինակ Միք Ջոնսոնը Մրայա Քերիի տարբերակի մասին ասել է․ «Ինձ թվում է՝ նրան իսկապես հաջողվել է պահպանել երգի ամբողջականությունը։ Դուք գիտեք՝ գործիքավորումը շատ նման է օրիգինալին։ Պրոդյուսերները չեն փչացրել երգը։ Մրայան կարողացել է ըմբռնել անհրաժեշտ էմոցիան ու բացահայտել այն զգացմունքների միջոցով»։
ՄԱԿ-ի կլիմայի փոփոխության համաժողով (2021)
ՄԱԿ-ի կլիմայի փոփոխության 2021 թվականի համաժողով (նաև հայտնի է որպես COP26), Միավորված ազգերի կազմակերպության Կլիմայի փոփոխության 26-րդ համաժողով։ Տեղի է ունեցել 2021 թվականի հոկտեմբերի 31-ից նոյեմբերի 12-ին՝ Գլազգոյում ։ Հանդիսանում է Մ ԱԿ-ի կլիմայի փոփոխության շրջանակային կոնվենցիայի մասնակիցների 26-րդ համաժողովը և Փարիզյան համաձայնագրի կողմերի երրորդ հանդիպումը։
Նախատեսվում էր 2020 թվականի նոյեմբերին, սակայն շաբաթօրյակին ծառատունկի պատճառով հետաձգվել էր ։ Գ. Ֆ. Մորոզովայի անվան Վորոնեժի պետական անտառատեխնիկական համալսարանի ներկայացուցիչները մասնակցել են Գլազգոյում (Մեծ Բրիտանիա) ՄԱԿ-ի կլիմայի փոփոխության դեմ պայքարի (COP-26) գագաթաժողովի աշխատանքներին և ներկայացրել են ՎՊԱՏՀ-ի Ինժեներական կենտրոնը։ Համալսարանի պատվիրակությունը մասնակցել է ածխածնի արտանետումների կրճատման վերաբերյալ ռուսական և արտասահմանյան առանցքային պանելային քննարկումներին։
«Ջերմոցային գազերի արտանետումների մնացորդը պետք է փոխհատուցվի։ Նման փոխհատուցման առավել օպտիմալ եղանակը լինելու է կլիմայական նախագծերի շրջանակներում կանաչ տարածքների ստեղծումը։ Ներկայումս Ռուսաստանի տարածքում ձեւավորվում է ածխածնի միավորների շուկա, որը մշակվում է դաշնային մակարդակով կլիմայական նախագծերի իրականացման, վավերացման և ստուգման կարգավորող և մեթոդաբանական շրջանակում։ Արտադրական և գիտական շահերի սհամանի վրա  ստեղծվելու են ածխածնային հրաձգարաններ և, որ ավելի կարևոր է, ածխածնային տնտեսություններ, որոնք դառնալու են ածխաթթվացման գործիքների հիմնական մատակարարները։ Այս նախագիծը ոչ միայն հիմք է հանդիսանալու Ռուսաստանի տարածքում ածխածնի միացությունների կլանման հաշվարկների անցկացման և ստուգման համար, այլև նոր գործիքներ է տալու կարբոնային ֆերմաների ձևավորման համար ՝ ածխաթթվայնացման առավել բարձր մակարդակով»,-պարզաբանել Է Միխայիլ Դրապալյուկը։
Շնորհանդեսի արդյունքում որոշում է կայացվել  ՌԴ տարածքում կլիմայական նախագծերի իրականացման ոլորտում համագործակցել KPMG միջազգային խորհրդատվական կենտրոնի հետ։ Ակնկալվում է, որ առաջիկայում ՎՊԱՏՀ-ն և KPMG-ն միավորելու են եվրոպական մեթոդիկաների վերաբերյալ կլիմայական նախագծերի մշակման ջանքերը։ Դա թույլ կտա Վորոնեժի կարբոնային փորձադաշտին անցնել արդյունքների ստուգմանը։ Եվրամիությունում հավատարմագրված փորձագիտական ​​ընկերությունը վերլուծական եզրակացություններ է տալու Վորոնեժի պետական անտառատեխնիկական համալսարանի գիտնականների հետազոտությունների վերաբերյալ։
Մասնակիցներ
Գագաթնաժողովին մասնակցել են 200 երկրների 25 հազար պատվիրակներ և մոտ 120 պետությունների ղեկավարներ ։ Մասնակիցների թվում էին Շրի Լանկայի նախագահ Գոդաբայա Ռաջապաքսան, Իսրայելի վարչապետ Նաֆթալի Բենեթը, ԱՄՆ-ի նախագահ Ջո Բայդենը, Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին, Հունաստանի վարչապետ Կիրիակոս Միցոտակիսը, Նիդեռլանդների վարչապետ Մարկ Ռյուտեն, Հնդկաստանի վարչապետ Նարենդրա Մոդին, Կանադայի վարչապետ Ջասթին Թրյուդոն, Ճապոնիայի վարչապետ Ֆումիո Կիսիդան և Ինդոնեզիայի նախագահ Ջոկո Վիդոդոն ։
Չինաստան և Ռուսաստան
Չինաստանը և Ռուսաստանը իրենց պատվիրակություններն են ուղարկել համաժողովին, բայց ոչ Սի Ցզինպինը, ոչ Վլադիմիր Պուտինը չեն ժամանել ։ ԱՄՆ-ի նախագահ Ջո Բայդենը քննադատել է Ռուսաստանի և Չինաստանի առաջնորդներին այն բանի համար, որ նրանք ներկա չեն գտնվել խորհրդաժողովին։ Ըստ Բայդենի՝ համաշխարհային առաջնորդի դերը, որը փորձում է խաղալ Չինաստանը, համատեղելի չէ այն բանի հետ, որ երկրի ղեկավարը չի ժամանել նման կարևոր գագաթնաժողովին։ Բայդենը հավելել է, որ նույնը վերաբերում է նաև Վլադիմիր Պուտինին ։"Դուք գիտեք, որ նրա տունդրան վառվում է։ Բառացիորեն տունդրան վառվում է։ Նա լուրջ կլիմայական խնդիրներ ունի, և լռում է ինչ-որ բան անելու պատրաստակամության մասին։"Համաժողովի բրիտանացի կազմակերպիչները, դժգոհ լինելով Չինաստանի և Ռուսաստանի դիրքորոշումից, անջատել են Skype-ն ու Zoom-ը կոնֆերանսի սենյակում՝ Չինաստանի և Ռուսաստանի առաջնորդներին տեսազանգերի հնարավորությունից զրկելու համար ։
Ածուխ
Ածխի վերաբերյալ որոշմանը միացել են տասնյակ կազմակերպություններ։ Այդ թվում, մի քանի խոշոր բանկեր հայտարարել են, որ դադարեցնում են ածխի արդյունաբերության ֆինանսավորումը ։
Որոշում է կայացվել 8,5 միլիարդ դոլար հատկացնել Հարավային Աֆրիկային ածխից կախվածությունը նվազեցնելու միջոցառումների համար։ Միջոցները հատուցվելու են զարգացած երկրների կողմից ։
Հնդկաստանի և Չինաստանի՝ ածխի խոշորագույն սպառողների պնդմամբ՝ համաժողովի վերջնական փաստաթղթում «աստիճանական չեղարկում» (phase out) բառերը փոխարինվել են «աստիճանական իջեցմամբ» (phase down)։ Հնդկաստանի վարչապետ Նարենդրա Մոդին խոստացել է ածխաթթու գազի արտանետումները մինչև 2070 թվականը զրոյի հասցնել, այսինքն՝ քսան տարով ավելի ուշ, քան մնացած երկրների մեծ մասը ։
Անտառահատում
Ավելի քան 100 երկրների առաջնորդները, որոնցում կենտրոնացած է աշխարհի անտառների շուրջ 85%-ը, համաձայնել են մինչև 2030 թվականը դադարեցնել անտառահատումները․ ի տարբերություն 2014 թվականի համաձայնագրի, այս անգամ դրան են միացել նաև Բրազիլիան և Ինդոնեզիան ։
Մեթան
ԱՄՆ-ն և շատ այլ երկրներ համաձայնել են սահմանափակել մեթանի արտանետումները ։ Ավելի քան 80 երկիր ստորագրել է մեթանի վերաբերյալ գլոբալ համաձայնագիր՝ պայմանավորվելով մինչև տասնամյակի ավարտը կրճատել արտանետումները 30%-ով։ ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի ղեկավարները հայտարարել են, որ ուժեղ ջերմոցային էֆեկտի դեմ պայքարը կարևոր է 1,5 °C-ի մակարդակի տաքացման պահպանման համար։ Համաձայնագիրը չեն ստորագրել Ավստրալիան, Չինաստանը, Ռուսաստանը, Հնդկաստանը և Իրանը ։
Արդյունավետություն
ClimateActionTracker (CAT) հետազոտական խմբի տվյալներով, համաժողովւմ ընդունված որոշումները բավականաչափ արդյունավետ չեն։ Խմբի հաշվարկներով՝ գոյություն ունեցող միտումների դեպքում մոլորակի միջին ջերմաստիճանի աճը կգերազանցի 1.5 °C-ի նախատեսված սահմանը և կհասնի 2.4 °C-ի ։
Բորիս Շամանով
Բորիս Իվանովիչ Շամանով (Борис Иванович Шаманов, ), խորհրդային գեղանկարիչ, գրաֆիկ և մանկավարժ, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Բորիս Շամանովը ծնվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Լենինգրադում։
1948-1956 թվականներին սովորել է Վ․ Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանում, նախ մետաղի գեղարվեստական մշակման բաժնում, ապա դեկորատիվ-մոնումենտալ որմնանկարի բաժնում Պյոտր Բուչկինի, Ալեքսեյ Սոկոլովի, Սերգեյ Պետրովի, Կիրիլ Իոգանսենի մոտ։
Շամանովի ստեղծագործության մեջ առաջատար տեղը պատկանում է գյուղի բանաստեղծական կերպարներին, ռուսական հոգևորականության ակունքների գեղարվեստական իմաստավորմանը։ Նկարիչը լայնորեն օգտագործում է մեկ կոմպոզիցիայում նատյուրմորտն ու բնապատկերը, դիմանկարն ու բնապատկերը միավորելու արտահայտիչ հնարավորությունները։ Մասնակցել է Լենինգրադի տասնմեկ (1972) և ինը (1976) նկարիչների հայտնի ցուցահանդեսներին։ Շամանովի ստեղծած նկարներից են՝ «Նևա» (1956), «Գարնանային մոտիվ» (1957), «Վազը ծաղկում է», «Գարունն այգում», «Белая ночь в Хибинах» , «Երկնագույն պատուհան» (все 1960), «Աշնանային ծաղիկներ» (1961), «Աղջիկն ուռենու ճյուղով» («Девочка с вербой») (1963), «Կանաչ աշորա» , «Նատյուրմորտ վարունգներով» (երկուսն էլ՝ 1964), «Նատյուրմորտ զարթուցիչներով» , «Երկնագույն զգեստով աղջիկը» (երկուսն էլ՝ 1966), «Մասրենի» , «Երեկոն գյուղում» (երկուսն էլ՝ 1967), «Ռուսական ճենապակի» (1968), «Գիշեր։ Մոմ պատուհանում», «Դաշտային ծաղիկներ», «Հոր դիմանկարը» (բոլորը՝ 1969), «Աշնանային ծաղիկներ» (1970), «Սպիտակ գիշեր։ Թխենի» (1972), «Տերեփուկներ։ Կանաչ աշորա» (1973), «Ճոճանակ» (1975), «Մայիս։ Թխենի» , «Սպիտակ գիշեր։ Յասաման» (обе 1976), «Ամառային կեսօր» (1977), «Դստեր դիմանկարը», «Տոնական ծաղկեփունջ» (երկուսն էլ՝ 1979), «Սրինգ» (1980), «Դստեր դիմանկարը կարմիր զգեստով» (1981), «Առավոտ» (1985), «Առավոտյան լույս», «Ծաղիկներ ու ամպեր» (обе 1988), «Սեպտեմբեր։ Դեղին ծաղիկներ» (1991), «Երեկոն այգում։ Յասաման» (1994), «Անտոնովյան խնձորներ» (1998), «Աշնանային երեկո։ Աստղածաղիկներ» (2001), «Նատյուրմորտ» (2007) և այլն։
1984 թվականին Բորիս Շամանովն արժանացել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարչի պատվավոր կոչման, 1995 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարչի կոչման։ Գրեթե կես դար (1960-2008) դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի Ա. Շտիգլիցի անվան գեղարվեստա-արդյունաբերական ակադեմիայում։ Եղել է պրոֆեսոր, ընդհանուր գեղանկարչության ամբիոնի վարիչ (1988-2008 թվականներ) ։ Անհատական ցուցահանդեսներ է անցկացրել Մոսկվայում (1983) և Լենինգրադում (1986)։
Բորիս Շամանովը եղել է «Տասնմեկի» խմբի մասնակիցներից։ Լենինգրադի նկարիչների միության կազմակերպության ձախամետ ամենապայծառ ներկայացուցիչների խումբը միավորվել է երկու ցուցահանդեսներին մասնակցելու համար՝ 1972 և 1976 թվականներին։ Խմբում ընդգրկված էին նաև Զավեն Արշակունին, Վալերի Վատենինը, Յարոսլավ Կրեստովսկին, Գերման Եգոշինը, Վիտալի Տյուլենևը, Վիկտոր Տետերինը, Վալենտինա Ռախինան, Եվգենիա Անտիպովան, Լեոնիդ Տկաչենկոն, Կոնստանտին Սիմունը, նկարիչներին աջակցել է նաև արվեստաբան Լև Մոչալովը։ Ցուցահանդեսներն անցկացվել են Ռուսաստանի նկարիչների միության ցուցասրահում Օխտում ։
Բորիս Շամանովը մահացել է 2008 թվականի մարտի 2-ին Սանկտ Պետերբուրգում՝ կյանքի յոթանասունյոթերորդ տարում։ Նրա ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Տրետյակովյան պատկերասրահում, այլ թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում և այլ երկրներում։ Հայտնի են Բորիս Շամանովի գեղանկարչական դիմանկարները, որոնք տարբեր տարիներին ստեղծվել են Լենինգրադի նկարիչների կողմից, այդ թվում՝ Պ.Կորոստելյովի (1978)։ <!--
Выставки
-->
Գրականություն
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Հարավային Աֆրիկա (այլ կիրառումներ)
Հարավային Աֆրիկա եզրը կարող է վերաբերվել՝
Սնեժնիկ ամրոց
Պատմություն
Ամրոցի կառուցման ամսաթիվը պարզ չէ, դրա գոյությունն առաջին անգամ ենթադրվում է 1269 թվականին՝ հիշատակելով նրա տիրոջը՝ Մայնհարդ ֆոն Շնեբերգը (Majnhard Snežniški, Meynardus de Sneperch)։ Բուն ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվել է 1461 թվականին, որպես Սնեբերկի կալվածք, այն ժամանակ գտնվում էր Ակվիլեայի պատրիարքության սեփականության տակ, որոնց նախարարներն էին Շնեբերգները։ Ընտանիքը խզել է գույքը բազմաթիվ ժառանգների միջոցով։ 14-րդ դարի վերջին ամրոցն ուներ մի քանի համասեփականատերեր։ 1393 թվականին դրա քառորդ մասնաբաժինը և հարևան մի քանի ֆերմաներ գնեցին Վիլյամ II ֆոն Լամբբերգը՝ Շնեբերգների ազգականը։ Նրա հետնորդներն ավելացրել են իրենց մասնաբաժինը մինչև 15-րդ դարը, մինչև նրանք տիրեցին ամբողջ կալվածքին, ինչը ամրոցին տվեց նաև իր քիչ թե շատ ներկայիս վերածննդի տեսքը։
Ամուսնություններով ամրոցն անցավ Շեյեր ընտանիքին, որին հաջորդեցին Պրանկները և 17-րդ դարի առաջին երրորդում՝ բարոններ Ռամբշիսլը, որոնք այն վաճառեցին Կարնյոլայի կայսերական կառավարիչ արքայազն Էգգենբերգին։ Սնեժնիկի հետ միասին արքայազնը գնեց Լոժի տիրակալությունը՝ տեղափոխելով նրա վարչական կենտրոնը անհարմար, բլրի գագաթին Լոժ ամրոցից դեպի Սնեժնիկի ավելի բարեհամբույր և ավելի մատչելի կալվածք։ 1669 թվականին Յանեզ Ժիգա Էգգենբերգը Լոշ-Սնեժնիկի տիրակալությունը վաճառեց արքայազն Յանեզ Վայկարդ Աուերսպերգին՝ Գոտչեի (Կոչևյե) կոմսին։
1707 թվականին կալվածքը վերցրեց կոմս Յուրի Գոթֆրիդ Լիխտենբերգը, որը 1718 թվականին մշտապես միացավ Լոժի և Սնեժնիկի տիրակալներին։ Լիխտենբերգի տունը կալվածքը պահել է 140 տարի, մի ժամանակաշրջան, որը նշանավորվել է Հաբսբուրգների միապետության կենտրոնական քաղաքականությամբ, մասնավորապես ազնվականության իրավունքների մշտական նվազմամբ։ 19-րդ դարասկզբին Լիխտենբերգը դատարանի որոշմամբ գնահատականը տեղի է ունեցել 1816 թվականին։ 1832 թվականին ընտանիքը ստիպված է եղել վիճակախաղով վարկ ընդունել։ Գլխավոր մրցանակը Սնեժնիկի ամբողջ կալվածքն էր կամ 250 000 ավստրիական գուլդեն։ Երջանիկ հաղթողը՝ հունգարացի դարբինը, վերցրեց գումարը, մինչդեռ Լիխտենբերգները 1847 թվականին վաճառեցին կալվածքը վիեննական Կարիս անունով մի զույգի, որը կարճ ժամանակ անց սնանկացավ։ Գույքը 1853 թվականին աճուրդում 800 000 գուլդենով գնել է գերմանացի արքայազն Օտոն Վիկտոր Շյոնբուրգ-Վալդենբուրգը։
Արքայազն Ջուրիջը՝ Օտոն Վիկտորի երրորդ որդին, ժառանգել է ամրոցը 1859 թվականին և մեծապես վերանորոգել այն՝ որպես ամառանոց և որսորդական օթյակ։ Բացի պատմություն, երկու աշտարակ, պատշգամբ ավելացնելուց և պաշտպանական պատերը բարձրացնելուց, նա նաև առատորեն կահավորեց ինտերիերը և հիմնեց անգլիական ոճով շրջապատող այգի։
Ցանկանալով պահպանել կալվածքը իր ժառանգների համար՝ արքայազնը գույքի վերաբերյալ ֆիդեիկ կոմիսիա հիմնեց։ Անտառները լցնելով եղնիկներով և լճակները՝ իշխանով, նա հրամայեց մի քանի արահետներ կառուցել անտառի միջով, նա նաև մասնագետներ վարձեց շրջակա անապատը պահպանելու համար և հանդիսացավ սլովենական առաջին անտառտնտեսության դպրոցի հովանավոր, որը բացվել էր ամրոցում 1869 թվականին, բայց փակվեց 1869 թվականին։ Գերմանախոս քաղաքական ճնշման պատճառով 1875 թվականին իշխանների կողմից գոլորշու սղոցարանի կառուցումը սկսեց Լոժի հովտի արդյունաբերական զարգացումը։
1902 թվականին արքայազն Ջուրիին հաջորդեց նրա առաջնեկը՝ դիվանագետ Հերմանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Ռապալոյի պայմանագրով կալվածքը բաժանվեց Իտալիայի թագավորության և սերբերի, խորվաթների և սլովենների թագավորության միջև։ Արքայազն Հերմանը մահացել է 1943 թվականին Դրեզդենի Հերմսդորֆ ընտանեկան ամրոցում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամրոցի խնամակալը հավատարմորեն պահպանում էր կալվածքը՝ վանելով կողոպտիչներին արդյունքում Շյոնբուրգների ներքին կահավորանքը պահպանվում է անփոփոխ։ 1945 թվականին ամրոցն ու կալվածքը ազգայնացվեցին և դարձան որսորդական օթյակ, որը վերապահված էր պետական կարևոր գործիչներին։ 1983 թվականին ամրոցը բացվեց հանրության համար որպես թանգարան սլովենական թանգարան։
Ճարտարապետություն
Շմարատայում հին հռոմեական ֆորպոստի ավերակներից թալանված գերեզմանաքարերը տեղադրվել են ամրոցի ճակատին։ Չորս հարկանի շենքը շրջապատված է վերածննդի դարաշրջանի պատով։ Ամրոցը մեծապես վերանորոգվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին; Ներքին կահավորանքների մեծ մասը թվագրվում է այս ժամանակաշրջանին, ինչպես նաև ամրոցի այգիների տարածքները, որոնք բնութագրվում են բազմաթիվ մարգագետիններով, որոնք կապված են ձիավարության և քայլելու ուղիներով, սահմանազատված են բազմաթիվ շագանակի և լորենու ծառերի շարքերով, և որոնք պարունակում են երկու փոքր արհեստական լճեր, որոնք լցված են Օբրհով և Բրեզնոյի գետերը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Սլովենիայի պատմություն
Աշխարհի ամենաբարձր բնակելի շենքերի ցանկ
Աշխարհի ամենաբարձր բնակելի շենքերի ցանկ, ստորև ներկայացված է աշխարհի ամենաբարձր բնակելի շենքերի ցանկը։ Մինչ օրս նույնպես շարունակվում են կառուցվել ահռելի բարձրություն ունեցող բնակելի շենքեր։ Առաջին հորիզոնականը զբաղեցնում 432 Փողոց-պողոտա կոչվող բնակելի շենքը, որը գտնվում է Նյու Յորքում։ Շենքն ունի 425.5 մետր բարձրություն, ունի 96 հարկ։ Շենքը կառուցվել է 2015 թվականին։
Հավասարության (=) նշանը շենքի համարից հետո վկայում է այն մասին, որ նման բարձրություն ունի առնվազն մեկ շենք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարձր կառույցների ցանկ Կատեգորիա:Ցանկեր
Մտավոր պատմություն
Մտավոր պատմություն, պատմություն, որը վերաբերում է գաղափարների ու մտածողների պատմությանը։ Այս պատմությունը չի կարող քննարկվել առանց այն մարդկանց գիտելիքի, ովքեր ստեղծել են, քննարկել, գրել և ինչ-որ ձևով առնչվել գաղափարների հետ։  Մտավոր պատմությունը, որը կիրառության մեջ է դրվել պատմաբանների կողմից, համապատասխանում է փիլիսոփայության պատմությանը՝ կիրառված փիլիսոփաների կողմից։ Այն ավելի մոտ է գաղափարների պատմությանը։ Մտավոր պատմության առաջին նախադրյալն այն է, որ գաղափարները չեն զարգանում առանձին այն մարդկանցից, ովքեր զարգացրել և օգտագործել են դրանք, և մարդիկ պետք է ուսումնասիրեն գաղափարները ոչ միայն որպես վերացական պնդումներ, այլ նաև մշակույթի, կյանքի և պատմության շրջանակներում ։
Մտավոր պատմության նպատակն է հասկանալ անցյալի գաղափարները այսօրվա համատեքստում։ «Համատեքստ» տերմինը նախորդ նախադասության մեջ երկիմաստ է․ այն կարող է լինել քաղաքական, մտավոր և սոցիալական։ Կարելի է տեքստը կարդալ և՛ ժամանակագրական համատեքստում (օրինակ՝ որպես ներդրում մի գիտությանը կամ ավանդույթին, որը ավելի է ընդլայնվել ժամանակի ընթացքում), և՛ այժմյան մտածողության պարագայում (օրինակ՝ մասնակցելով մի բանավեճի, որը բնորոշ է կոնկրետ ժամանակի և վայրի)։ Համատեքստայնության այս երկու ձևերն էլ բնորոշ են այն ամենին, ինչ անում են մտավոր պատմաբանները, դրանցից և ոչ մեկը բացառիկ չէ։ Ընդհանուր առմամբ, մտավոր պատմաբանները ձգտում են տեղավորել անցյալի հասկացությունները և տեքստերը բազմաթիվ համատեքստերում։
Կարևոր է գիտակցել, որ մտավոր պատմությունը միայն մտավորականների պատմությունը չէ։ Այն ուսումնասիրում է գաղափարները՝ արտահայտված տեքստերի մեջ, և որպես այդպիսին տարբերվում է մշակույթի պատմության այլ ձևերից, որոնք նույնպես գործ ունեն վկայության վիզուալ և ոչ վերբալ ձևերի հետ։ Անցյալի ամեն գրվածք կարող է մտավոր պատմության առարկա լինել։ «Մտավորական» հասկացությունը համեմատաբար նոր հասկացություն է, որը վերաբերում է մեկին, ով պրոֆեսիոնալ կերպով առնչվում է մտքի հետ։ Սակայն, յուրաքանչյուր ոք, ով ստեղծագործել, գրել է իր մտքերը բացահայտելու համար, կարող է լինել մտավոր պատմության առարկան։ Մտավոր պատմության մի հայտնի օրինակ է ոչ կանոնական մտածող Կարլո Գինզբուրգի ուսումնասիրությունը 16-րդ դարի իտալացի ջրաղացպան Մենոքիոյի մասին, իր «Պանիրը և որդերը» ազդեցիկ ստեղծագործության մեջ։
Չնայած ոլորտը առաջացել է Kulturgeschichte և Geistesgeschichte եվրոպական գիտություններից,գաղափարների պատմական ուսումնասիրությունը զբաղվել է ոչ միայն արևմտյան ավանդույթներով, այլ նաև մյուսներով, ներառելով դրանք աշխարհի տարբեր մասերում։ Ավելի ու ավելի զարգանալով, պատմաբանները կարևոր են դարձնում համընդհանուր մտավոր պատմությունը, որը ցույց է տալիս բոլոր մարդկային հասարակությունների մտքի պատմության մեջ զուգահեռ գծերը և փոխհարաբերությունները  ։ Մեկ այլ կարևոր միտում է եղել գրքի և ընթերցելու պատմությունը, որը ուշադրություն է հրավիրել այն նյութական կողմերի վրա, թե ինչպես են գրքերը ձևավորված, արտադրված, դասակարգված և ընթերցված։
Մտավոր պատմագրություն
Մտավոր պատմությունը, որպես ինքնուրույն գիտություն, համեմատաբար նոր երևույթ է։ Այն ունի իր կաղապարները փիլիսոփայության պատմության, գաղափարների պատմության և մշակութային պատմության մեջ, որը կիրառվել է Բյուրքարդի կամ Վոլտերի դարաշրջանից սկսած։ Տասնութերորդ դարի ջանքերը գիտության մեջ կարող են տանել դեպի Ֆրենսիս Բեկոնին, ով այն կոչեց գրական պատմություն իր Ուսուցման առաջխաղացումը աշխատության մեջ։ Տնտեսագիտության մեջ, Ջոն Մեյնարդ Քեյնսը (1883-1946) և՛ տնտեսական մտքի պատմաբան էր և՛ ուսումնասիրության առարկա տնտեսական մտքի պատմաբանների մոտ, իր Քեյնսյան հեղափոխություն կարևորության շնորհիվ ։
Այնուամենայնիվ, մտավոր պատմությունը որպես գիտություն առաջացել է անմիջապես հետպատերազմյան շրջանում, մարմնավորված որպես գաղափարների պատմություն՝ Գաղափարների պատմության լրագրի հիմնադիր Արթուր Լավջոյի գլխավորությամբ։ Այդ ժամանակից ի վեր, Լավջոյի «միավոր-գաղափարների» ձևակերպումը զարգացել է տարբեր և հաճախ տարամետ ուղղություններով, որոնցից մի քանիսը մտավոր գործունեության պատմականորեն ավելի խոշոր մասեր են եղել և մտավոր պատմության կողմից այս փոփոխությունը կիրառվել է գաղափարների պատմություն արտահայտության փոխարեն ։
Մտավոր պատմությունը ներառում է մտքի պատմությունը բազում գիտություններում, ինչպիսին են փիլիսոփայության պատմությունը և տնտեսական մտքի պատմությունը։ Վերլուծական հասկացությունները, ինչպիսին են հարացույցների բնույթը և հարացույցային փոփոխությունների պատճառները, փոխառնված են այլ գիտությունների ուսումնասիրություններից, որի համար օրինակ է ծառայում Թոմաս Կունի գաղափարների կիրառումը ՝ ներկայացված իր Գիտական հեղափոխության կառուցվածքը գրքի մեջ, որը բացատրում է մտքի հեղափոխությունը տնտեսագիտության և այլ գիտությունների մեջ ։