cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էսինի լը Գրան
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 1109 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Էլիզաբեթ Ֆիլլիպս
Կյանք
Մեգին վախճանվել է 1948 թվականին, Վիրջինիայի Արլինգթոն քաղաքում։
Մոնոպոլիայի ստեղծումը
Մեգին առաջին անգամ հորինեց մի խաղ, որը հայտնի է որպես հողատեր, որը հայտնի դարձավ իր ընկերների շրջանում Մերիլենդի Բրենթուվ քաղաքում բնակվելու ժամանակ։ Իր կյանքի այս ժամանակահատվածում Մեգին առաջին անգամ փորձեց արտոնագրել իր խաղատախտակի խաղը `1903-ի մարտի 23-ը։ Մեգին կապվեց ԱՄՆ արտոնագրերի և ապրանքային նշանների գրասենյակի հետ։ Այս խաղը ստեղծվել է ցույց տալու համար, թե ինչ անցանկալի տնտեսական հետևանքներ է բերում հողի մենաշնորհը և ինչպես է հողի հարկը օգնում դրանց հաղթահարմանը։ 1904-ի հունվարի 5-ին Մեգին արտոնագիր է ստացել ԱՄՆ համարով։ Արտոնագիր 748,626:1906-ին տեղափոխվել է Չիկագո։ Նույն թվականին նա և վրացական համայնքի անդամներ ստեղծեցին «Էկոնոմիկ խաղ» ընկերությունը ՝ հրապարակելու հողատերերի առաջին տարբերակը։ 1910-ին Մեգին ամուսնացավ Ալբերտ Ֆիլիպսի հետ, Պարկեր եղբայրները հրապարակեցին իր հումորային խաղախաղը ՝ «Դատարանի իմիտացիա» (Mock Trial):
Դաշտային ճնճղուկ
Դաշտային ճնճղուկ, ճնճղուկների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, քիչ տարածված։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 14 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 20-22 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 19-21 գ։ Հասունի գլխի վերին մասը շիկակարմրադարչնագույն է։ Ականջի պուտը, ակնաշերտը, կոկորդի բիծը սև են, այտերը և վզի օձիքը՝ սպիտակ։ Թևերը հիմնականում շիկակարմրադարչնագույն են՝ 2 սպիտակ թևաշերտերով։ Երիտասարդն ավելի բաց փետրավորմամբ է. գլխի վերևի մասը մոխրադարչնագույն է, ականջի պուտը՝ թույլ արտահայտված թևերը՝ ավելի խամրած։ Բնակվում է ցածրադիր շրջաններից մինչև լեռնային մարգագետիններ։
Սննդառություն
Օգտակար է մարդու համար, միջատները և գյուղատնտեսական վնասատուները կազմում են նրա սննդի 61%-ը։
Բազմացում և զարգացում
Հարսանեկան զույգերը ձևավորվում են մարտի վերջից։ Բնադրում են առանձին զույգերով կամ փոքր գաղութներով։ Բնի կառուցումը տևում է 15-20 օր։ Բույնը գնդաձև է՝ խոտաբույսերից նոսր հյուսված։ Բնադրում է ծառի փչակում, ժայռաճեղքերում, արհեստական թռչնաբներում կամ ագռավի հին բներում։
Դնում է 19 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ մոխրագույն պտերով 2-7 ձու։ Թխսակալում է 11-12 օր։ 16 օրական ձագերը դուրս են գալիս բնից, կազմում ընտանեկան խմբեր, ապա մի քանի հարյուր թռչուններ միանալով՝ կեր են փնտրում դաշտերում և բնակավայրերի ծայրամասերում։
Կատեգորիա:Ճնճղուկներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ
(1036) Գանիմեդ
(1036) Գանիմեդ (Ganymed), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Վալտեր Բաադեի կողմից Բերգդորֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,662414 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,2405 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0844 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Գանիմեդ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,3402 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1586,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226877 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 26,7° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1924 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վալտեր Բաադեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ամուրի ընտանիքի աստերոիդներ
Սեն Պիեռ (շրջան)
Սեն Պիեռի շրջան (ֆր․՝ Arrondissement de Saint-Pierre), շրջան Ֆրանսիայի անդրծովյան Ռեյունիոն տարածաշրջանի Ռեյունիոն դեպարտամենտում։ Ունի 10 համայնք ։ Զբաղեցնում է 942,8 քառակուսի կիլոմետր տարածք, բնակչության թվաքանակը 2019 թվականի տվյալներով եղել է 311․401 ։
Սեն Պիեռի շրջանի կազմում ընդգրկված են հետևյալ համայնքները ․
Պատմություն
Սեն Պիեռի շրջանը կազմավորվել է 1964 թվականին՝ ունենալով 11 համայնք, որոնք նախկինում Սեն Դենի շրջանի մի մասն էին ։ Այդ 11 համայնքներից չորսը 1969 թվականին տրվել են նորակազմ Սեն Պոլի շրջանին ։ Վերջինիս համայնքներից երկուսը՝ Լե Ավիրոնն ու Լ'Էտան-Սալեն 2006 թվականի սեպտեմբերին վերադարձվել են Սեն Պիեռի շրջանին ։
Դաշտային մկնաճուռակ
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 44-52 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 100-120 սմ. արուն վերևից մոխրագույն է, կուրծքը՝ մոխրագույն, փորը՝ սպիտակ։ Թևերը լայն են, ծայրերը՝ սև ու բութ, թևի հետին եզրը՝ մուգ մոխրագույնից սև։ Էգը վերևից մոխրագույն-դարչնագույն է, ներքևից՝ դեղին-դարչնագույն՝ դարչնավուն խիտ խայտերով, պոչը՝ շերտավոր։ Թռչելիս էգի և արուի գոտկատեղի սպիտակ բիծը տեսանելի է։
Սեն Պիեռ (շրջան)
Պատմություն
2015 թվականի հունվարին տեղի ունեցած վերակազմավորման արդյունքում Սեն Պիեռի շրջանի կազմում ներառվել են հետևյալ կանտոնները ․
Դաշտային մկնաճուռակ
Կենսակերպ
Որսի պահին թռչում է գետնից մի քանի մետր բարձր՝ թևերը V-աձև վեր պարզած։ Հաճախ նստում է ցանկապատերի ցածր սյուներին կամ թմբերին։ Բնակվում է լեռնատափաստաններում, ցանքադաշտերում, կիսաանապատներում։
Սեն Պիեռ (շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Դաշտային մկնաճուռակ
Սննդառություն
Սնվում է մանր կաթնասուններով, թռչուններով, միջատներով։ Նպաստում է ցանքատարածությունների առողջացմանը՝ ոչնչացնելով մեծ քանակությամբ դաշտամկներ և այլ մանր կրծողներ։ Ձմեռում է հիմնականում Արարատյան դաշտում։
Կատեգորիա:Ճուռակներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ
Մոնիկա Լամպերտ
Կենսագրություն
1981 թվականներին ավարտել է Պեչի համալսարանը՝ իրավագիտություն մասնագիտությամբ։ 1971-1987 թվականներին կոմերիտմիության անդամ է, աշխատել է Կապոշվարի վարչական շրջանի խորհրդում։ 1987-1989 թվականներին Հունգարիայի սոցիալիստական ​​բանվորական կուսակցությունում էր, որը ռեժիմի փոփոխության ժամանակ վերափոխվել էր Հունգարիայի սոցիալիստական ​​կուսակցության։ Հունգարիայի խորհրդարանի անդամ 1994 թվականից։ 2002-2006 թվականներին Հունգարիայի ներքին գործերի նախարար, այնուհետև մեկ տարի (2006-2007 թվականներին)՝ Տեղական ինքնակառավարման և տարածքային զարգացման նախարար, 2007-2008 թվականներին` Աշխատանքի և սոցիալական քաղաքականության նախարար։ 2008 թվականի ամռանը Մոնիկա Լամպերտը ղեկավարել է Հունգարիայի սոցիալիստական ​​կուսակցության ենթակայության Միհայ Տանչիչի (Mihai Tančić) հիմնադրամը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ներքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Կին նախարարներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Հունգարիայի բուհերի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հունգարացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի կանայք ըստ մասնագիտության Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Փաստաբաններ
Մա Շուայ
Մա Շուայ (马帅, пиньинь: Mǎ Shuài, ), չինացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Ակումբային կարերիա
Երիտասարդական կարերիան սկսել է «Դալյան Շիդե» ակումբում և 2004 թվականին դարձել է հիմնական կազմի անդամ։ 2004/05 խաղաշրջանից առաջ Շուահ Ման վարձավճարով տեղափոխվել է Հոնկոնգի «Սիտիզեն» ակումբ։ Նույն խաղաշրջանում ակումբի կազմում 21 խաղում խփել է 14 գնդակ, ինչը թույլ է տվել նրան համարվել առաջնության 11 լավագույն խաղացողներից մեկը ։ Հոնկոնգում հաջող խաղաշրջանից հետո ակումբը որոշում է վերադարձնել նրան 2005 թվականի աշնանը։ 2005 թվականի հուլիսի 10-ին բարձրագուն լիգայում նա իր նորամուտն է նշել «Բեյցզին Հոան» ակումբի դեմ խաղում, ինչպես նաև միանգամից աչքի է ընկել։ Խաղը վերջացել է «Դալյան» ակումբի հաղթանակով` 4-3 հաշվով ։ 2005 թվականի բարձրագույն լիգայի վեցերորդ խաղում «Դալյան Շիդե» ակումբի կազմում խփել է հինգ գոլ։ 2005 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ման Չինաստանի գավաթում հաղթական գոլ է խփել «Շանդուն Լունեն» ակումբի դեմ խաղում ։
2006 թվականին Ման կրկին խաղալու հնարավորություն է ստացել, սակայն մարզիչները հիմնականում նրան թողել են պահեստայինների նստարանին։ Արդյուքում ինը խաղերի ընթացքում խաղացողը ոչ մի անգամ աչքի չի ընկել։ 2007 թվականին նոր մարզիչ Ջոն Բոնֆրերեն խաղացողի հետ խնդիր ունենալու պատճառով հեռացրել է նրան թիմից, որի արդյունքում 2008 թվականին լքել է Դալյանը ։ Մարզիչի հեռանալուց հետո Ման բուժում էր վնասվածքը և չի կարողանում վերադառնում թիմ։ Ման դիտումներ է անցել «Ցինդաո Չժունեն» և «Չանշա Հինդե» ակումբներում, սակայն ակումբներին չի համապատասխանել ։
2010 թվականին Ման մեկնել է Ճապոնիա, որտեղ հանդես է եկել գավառական «Անսոմետ Իվատե Խաչիմանտայ» ակումբում։ 2011 թվականին նա վերադարձել է Չինաստան, որտեղ մեկ տարվա պայմանագիր է ստորագրել «Լյաոնին Խուվին» ակումբի հետ։ Թիմում նրան չի հաջողվել դառնալ մշտական խաղացող, արդյունքում պայմանագրի ավարտին ակումբը հրաժարվել է խաղացողի ծառայություններից ։
2012 թվականի մարտից սկսել զբաղվել մարզչական աշխատանքով Գուանչժոույի ֆուտբոլային դպրոցում։
Ակումբային
«Դալյան Շիդե».
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուս
Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուս ( — Sepâh-e pâsdârân-e enqelâb-e Eslâmi, հանդիպվում են «Հեղափոխական գվարդիա» և «Պասդարան» անվանումները ), էլիտար իրանական ռազմաքաղաքական կազմավորում, որը ստեղծվել է 1979 թվականին՝ Իրանի իսլամական հեղափոխությունից հետո։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Իրան-իրաքյան պատերազմին, ինչպես նաև «Հեզբոլլահ» կազմակերպության ստեղծմանը։ Պաշտոնապես Իրանի զինված ուժերի մի մասն է։
2019 թվականին ԱՄՆ-ի, Սաուդյան Արաբիայի և Բահրեյնի իշխանությունները Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը  հայտարարեցին ահաբեկչական կազմակերպություն։
Գործառույթներ
Կորպուսը նախատեսված է Իրանի իսլամական հեղափոխության և նրա նվաճումների պաշտպանության համար (պաշտպանության բարձրագույն խորհրդի որոշմամբ՝ Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը աջակցություն է ցուցաբերում բանակին՝ պետության անկախության, տարածքային ամբողջականության և իսլամական հանրապետական կարգի պաշտպանության գործում), գործող Սահմանադրության շրջանակներում իսլամի գերիշխանության տարածման, աշխարհում մուսուլմանական գաղափարների իրականացմանը մշտական աջակցության, Իսլամական հեղափոխության դեմ հանդես եկող քայքայիչ տարրերի դեմ պայքարի, տարերային աղետների դեպքում փրկարարական գործողությունների անցկացման, հասարակական կարգի պահպանության ուժերին օգնություն ցուցաբերելու, ինչպես նաև իսլամական հեղափոխության դեմ հանդես եկող, այդ թվում՝ պետական հաստատությունների, կրոնական և քաղաքական գործիչների անվտանգության ապահովման, հետախուզության և հակահետախուզության մարմիններին օգնություն ցույց տալու, բանակային ստորաբաժանումների հետ փոխգործակցելիս Իրանի զինված ուժերի հզորացման, ժողովրդական աշխարհազորի ստեղծման և ռազմական պատրաստության գործում՝ Բասիջը։
Իրանի ամենաազդեցիկ գործիչներից մեկի՝ այաթոլլա Մոնտազերիի խոսքով՝ պահապանների կորպուսը Իսլամական ժողովրդական հեղափոխության զավակն է և իր տեսակի մեջ միակ մարմինն է, որն ունի կրոնական, քաղաքական և ռազմական լայն լիազորություններ։
Ղեկավարություն
Գերագույն գլխավոր հրամանատարը մեծ այաթոլլա Ալի Խամենեին է։
Գլխավոր հրամանատարը բրիգադի գեներալ Հոսեյն Սալամին է։
ԻՀՊԿ կանոնադրության համաձայն, որը հաստատվել է 1982 թվականի մայիսին, նրա գերագույն գլխավոր հրամանատարը ռահբարն է՝ Իրանի բարձրագույն ղեկավարը։ ԻՀՊԿ-ն բաղկացած է գլխավոր հրամանատարությունից, Միացյալ շտաբից, ցամաքային, ռազմաօդային և ռազմածովային ուժերից, որի կազմի մեջ մտնում են Կոդս հատուկ նշանակության ուժերը և Բասիջ ժողովրդական աշխարհազորի ուժերը։ Ռազմական գործերի վերաբերյալ ԻՀՊԿ-ն ղեկավարվում է հրամանատարության բարձրագույն խորհրդի, տեղակալների աշխատակազմի, ԻՀՊԿ-ի միավորված շտաբի և ԻՀՊԿ-ի տեսակների, օպերատիվ և տարածքային հրամանատարությունների շտաբների վրա հենվող գլխավոր հրամանատարի կողմից։ Նա պատասխանատու է հետախուզության օպերատիվ պատրաստման, պլանավորման, կազմակերպման և վարման, կորպուսը նոր կադրերով համալրելու, անձնակազմի ռազմական և գաղափարական-քաղաքական պատրաստվածության, քարոզչական և հրատարակչական գործունեության, ինչպես նաև ժողովրդական աշխարհազորի ուսուցման համար։ ԻՀՊԿ-ի գլխավոր հրամանատարը նշանակվում է անձամբ ռահբարի կողմից և  ենթարկվում է միայն նրան։ Հոգևոր գործերի վերաբերյալ կորպուսի բոլոր ղեկավար մարմինները գտնվում են բարձրագույն ղեկավարի մշտական ներկայացուցչի՝ խոջաթ ալ իսլամի ենթակայության տակ (շիա հոգևորականության բարձրագույն տիտղոսներից մեկը)։ Նա հոգևորական է և, կանոնադրության համաձայն, պարտավոր է հետևել, որ կորպուսի բոլոր գործերը և հրամանատարության որոշումները համապատասխանեն շարիաթի նորմերին և երկրի ղեկավարի ցուցումներին, այսինքն՝ ըստ էության գլխավոր կոմիսար է։ ԻՀՊԿ բոլոր օղակների նկատմամբ վերահսկողություն ապահովելու համար խոջաթ ալ իսլամ նշանակում է նրանցից յուրաքանչյուրում իր ներկայացուցիչներին կոմիսարների պարտականությունները կատարող իրավասու անձանց թվից։
Մասնաշենքի հատուկ նախարարությունը զբաղվում է վարչաֆինանսական և իրավական գործունեությամբ, ապահովում է մասնաշենքը նյութատեխնիկական միջոցներով, կապ է պահպանում կառավարության և խորհրդարանի (մենջլիս) հետ, իրականացնում է անհրաժեշտ օբյեկտների և կառույցների շինարարություն։ Ընդ որում, կորպուսի նախարարը թեև կառավարության անդամ է, սակայն չի մտնում պաշտպանության բարձրագույն խորհրդի մեջ, որտեղ կորպուսը ներկայացված է ԻՀՊԿ հրամանատարներին։
Տարածքային պատասխանատվություն
Իրանի ողջ Իսլամական Հանրապետությունը, որը բաղկացած է 30 նահանգներից, բաժանված է ԻՀՊԿ-ի 16 օկրուգներում (շտաբների և խորհուրդների գտնվելու վայրեր), որոնք իրենց հերթին բաղկացած են վարչական շրջաններից, այնուհետև՝ բազաներից և պաշտոններից։ Շրջանի սահմանները պարտադիր չէ, որ համընկնեն նահանգների սահմանների հետ և ավելի հաճախ գտնվում են մի քանի նահանգների տարածքում։
Ցամաքային զորքեր
ԻՀՊԿ-ի կազմում զորքերի հիմնական և ամենամեծաքանակ տեսակն է։  Մարտական կազմի մեջ մտնում են 17 դիվիզիա (10 հետևակային, 2 զրահատանկային և 5 մեխանիզացված), 15-20 առանձին բրիգադներ (հրետանային, հրթիռային, զենիթահրթիռային, պարաշյուտային, հատուկ նշանակության, կապի, ինժեներասակրավորական, քիմիական պաշտպանության, հետևակային, զրահատանկային), սահմանային մասեր և գաղափարական մշակման մասեր։ ԻՀՊԿ-ն ունի մոտ 470 տանկ (Տ-55, Տիպ 69, Տ-62, Տ-72), դաշտային հրետանու 366 հրանոթ և 40 համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգ, 140 միավոր զենիթային միջոցներ, 620 հետևակի մարտական մեքենա և զրահափոխադրիչ։ Թվաքանակը՝ 100 հազարից մինչև 400 հազար մարդ ։
Ռազմաօդային ուժեր
Իրանի զինված ուժերի ինքնուրույն տեսակ։ Սպառազինության մեջ են գտնվում 300 մարտական և 100 ռազմատրանսպորտային ինքնաթիռներ՝ F-4, F-5, F-14, Բոինգ-707, Բոինգ-737, Բոինգ-747, Սու-24, Միկոյան ՄԻԳ-29, ինչպես նաև ՄԻ-8 ուղղաթիռներ։ Հակաօդային պաշտպանության զինանոցում երկիր-օդ հրթիռն է։ Բացի այդ, կան հրթիռային մասեր և ստորաբաժանումներ, օժանդակ ավիացիայի մասեր, ուսումնական կենտրոններ և պոլիգոններ։ ԻՀՊԿ-ի ՌՕՈՒ-ի գլխավոր հարվածային ուժը հրթիռային զորքերն են։ Թիվը 45 հազար է (այդ թվում՝ 15 հազարը՝ ՀՕՊ-ում) ։
Հրամանատար՝ բրիգադի գեներալ Ամիր-Ալի Հաջիզադե (2009 թվականից)։
Ռազմածովային ուժեր
Բաղկացած է շտաբից, չորս առանձին հրամանատարություններից, երեք ՀՄՄ-ներից, մարտական միավորումներից և մասերից, ապահովման, սպասարկման ստորաբաժանումներից, հաստատությունների ուսումնական կենտրոններից։ Սպառազինության մեջ կան 3 սուզանավեր, 3 գերմալ սուզանավեր, 3 ֆրեգատ՝ կառավարվող հրթիռային զենքով, 2 կորվետ, 20 հրթիռային նավակներ, 20-ից ավելի տորպեդային նավակներ, 13 դեսանտային նավեր, 6 նավեր՝ օդային բարձերով, 3 ականանավեր, 28 օժանդակ նավեր։ Ծովային ավիացիայի սպառազինություն (մոտ 2 000 մարդ)՝ 22 ինքնաթիռներ, 15 ուղղաթիռներ։ Ծովային հետևակի երեք բրիգադներ ունեն ավելի քան 5 հազար ծովային հետևակայիններ)։ Հրթիռային զորքերի չորս բրիգադներում ավելի քան 300 հականավային հրթիռային համալիրներ են։ Թվաքանակը՝ 18 հազարից մինչև 25 հազար մարդ ։
Բասիջ
Իրանի ժողովրդական աշխարհազորի կամավորական ջոկատներ։ Բասիջի թվաքանակը մոտ 10 մլն է ։
Ռազմական և գաղափարական պատրաստվածություն
Իրանի կրոնական-քաղաքական ղեկավարությունը մեծ ուշադրություն է դարձնում փասդարաններին բարոյական և նյութական աջակցությանը։ Պասդարաններին դաստիարակելու համար ակտիվորեն օգտագործվում են ԶԼՄ-ները։ Իրանում ԻՀՊԿ-ի համար մի քանի ռադիո և հեռուստահաղորդումներ կան։ Հրատարակվում են նաև կրոնական-քաղաքական բովանդակության քարոզչական գրքույկներ, այդ թվում՝ նյութերի մի մասը հրատարակվում է օտար լեզուներով (անգլերեն, արաբերեն)՝ օտար ընթերցողի համար։ Լայնորեն օգտագործվում է տեսողական քարոզչությունը։ Մարտական տեխնիկան մակագրված է Սուրբ Ղուրանից, տանկերը և զրահամեքենաները զարդարված են դրոշներով՝ կանաչ (իսլամի գույնը) և կարմիր (անձնազոհության գույնը)։
ԻՀՊԿ-ի վրա դրված են աշխարհազորի ստեղծման և պատրաստման խնդիրները։ Կանոնադրության համաձայն՝ աշխարհազորի բոլոր անդամները բաժանվում են երեք կատեգորիաների՝ հասարակ (շարքային) անդամներ, որոնք անցել են ընդհանուր նախնական պատրաստության դասընթաց և ընդգրկված են շարքային կազմում, ակտիվ՝ ընդհանուր պատրաստության դասընթացից հետո շարունակել են զբաղվել առանձին ծրագրով, և հատուկ (հատուկ)՝ ԻՀՊԿ պահեստազորում ընդգրկված մարտիկներ։ Վերջին կատեգորիան մշտապես կապ է պահպանում մասնաշենքի հետ, և նրանց տրվում է ԻՀՊԿ աշխատակցի անձնական վկայականը։
Մասնակցություն մարտական գործողություններին
ԻՀՊԿ-ն Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմին մասնակցում է Բաշշար ալ-Ասադի կողմից։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Հալեպի մերձակայքում զոհվել Է ԻՀՊԿ գեներալ Հոսեյն Համադանին ։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սիրիայի տարածքում մարտերում զոհվել են կորպուսի բարձրաստիճան զորահրամանատարներ գեներալ-մայոր Ֆարշադ Հասունիզադեն և բրիգադի գեներալ Համիդ Մոհթարբանդը ։ Հոկտեմբերի 23-ին մարտում զոհվել է ԻՀՊԿ «Ֆաթեմիյուն» դիվիզիայի բրիգադի գեներալ Ռեզա Խավարին ։ Ինչպես նաև ԻՀՊԿ-ն փող է մատակարարում Սիրիայում Հեզբոլլահին ։
2020 թվականի հունվարի 3-ին սպանվել է ԱՄՆ ՌՕՈՒ-ի՝ Բաղդադի միջազգային օդանավակայանին Դոնալդ Թրամփի պատժամիջոցներից հասցված ավիահարվածի հետևանքով ԻՀՊԿ-ի գեներալ Ղասեմ Սուլեյմանին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի զինված ուժեր
Շերի լե Ռոզուա
Շերի լե Ռոզուա (Chéry-lès-Rozoy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02181
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 105 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 59 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 32-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 27-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 54,2%, 1999 թվականին եղել է 56,7 %)։ 32 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 22-ը (17 տղամարդ և 5 կին), գործազուրկ էին 10 մարդ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 27 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, 15-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Շիկասար
Շիկասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանի լեռնաշղթայում, Արտանիշ գյուղից 2 կմ հյուսիս֊արևմուտք։ Բարձրություն 2426 մ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի լեռներ
(1037) Դևիդվեյլա
(1037) Դևիդվեյլա (Davidweilla), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Վենիամին Ժեխովսկու կողմից Ալժիրում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,254921 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8239 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6859 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1236,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291077 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,9° անկյուն։
Դևիդվեյլա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլորայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1924 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վենիամին Ժեխովսկու կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
ՄիԳ-3
ՄիԳ-3 - Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի խորհրդային բարձրաբերձ կործանիչն է, Մեծ հայրենական պատերազմի հիմնական խորհրդային ռազմաօդային ուժերի գիշերային կործանիչն էր։
Ստեղծման պատմություն
Ի-200 նախատիպը, որը ստեղծվել էր դեռեւս Ն. Ն. Պոլիկարպովի ՕԿԲ-յում և տեխնիկական նախագծման և կառուցման աշխատամքներ իրականացվել են արդեն նոր ստեղծվաց Ա. Ի. Միկոյանի ՕԿԲ-յում չէր համապատասխանում բոլոր արաչադրվող պահանջներին։ Առաջին հերթին, անհրաժեշտ էր զգալիորեն մեծացնել թռիչքի երկարությունը։
Ա. Ի. Միկոյանի և Մ. Գուրևիչի նախագծման թիմը 1939 թ-ին աշխատել էր բարձր բարձրությունների վրա թրչող կործանիչի նախագծի վրա։ 1940 թ. գարնանը նախատիպը կառուցվել էր  և օդաչու Ա. Ն. Եկատով առաջին անգամ բարձրացել է այն։ Նոր կործանիչը ստացել է ՄիԳ-1 անվանումը (Միկոյան և Գուրևիչ, առաջինը) և հաստատվել էր զանգվածային արտադրության համար։ Բարելաված տարբերակը ստացավ ՄիԳ-3 անվանումը։ Ինքնաթիռի մեջ տեղադրվում էր 1350 ձիաուժուվ Ա. Ա. Միկուլինի շարժիչը։ Չնայած զգալի մեծ քաշի (3350 կգ), սերիական ՄիԳ-3-ը գետնի մակարդակին գերազանցում էր 500 կմ/ժ, իսկ 7 000 մետր բարձրության վրա հասել էր 640 կմ/ժ առագությանը։ Այդ ժամանակին դա աշխարհի արտադրվող ինքնաթիռներից ամենաբարձր ցուցանիչն էր։ ՄիԳ-3-ում հիմնականում վերացվել են ՄիԳ-1-ի թերությունները, սակայն որոշ բացասական հատկություններ չհաջողվեց հաղթահարել, օրինակ մեծ էր վայրէջքի արագությունը - ոչ պակաս, քան 144 կմ/ժ։
Ռազմական ոգտագործում Մեծ Հայրենական պատերազմի ընթացքում
Մեծ հայրենական պատերազմի ժամանակ ՄԻԳ-3 օգտագործվում էր տարբեր նպատակներով։ Նրա հիմնական հատկանիշներ - բարձր առաստաղը (12 000 մ), արագությունը ավելի քան 5 000 մետր բարձրությունների  վրա թույլատրվում էին խորհրդային օդաչուներին հաջողությամբ իրականացնել մարտեր թշնամու ռմբակոծիչների և կործանիշների դեմ։ Պատերազմի սկզբին  ՄիԳ-3 կործանիչներ քանակով ավելի շատ էին, քան ԼաԳԳ-3 և Յակ-1-երը։ Նա օգտագործվում էր հակաօդային պաշտպանության համակարգում ինչպես գիշերային բարձրաբերձ կործանիչ, որտեղ մեծ առաստաղը (12 000 մ) և արագությունը մեծ բարձրությունների վրա որոշիչ էին։ ՄիԳ-3 հածողությամբ կիրառվում էր նաև ինչպես հետախույզ ինքնաթիռ։
1940-1941 թթ. ընթացքում գործարանները արտադրվել է ավելի քան 3300 ՄիԳ-3։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կործանիչներ
Նորվեգիայի խորհրդարանական ընտրություններ 2009
Խորհրդարանական ընտրություններ Նորվեգիայում տեղի է ունեցել 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ։ Նորվեգիայում ընտրույթունները նշանակվում են, որպես կանոն, սեպտեմբերի երկրորդ կամ երրորդ երկուշաբթին։ Վաղաժամկետ քվեարկությունը հնարավոր է կազմակերպել 2009 թվականի օգոստոսի 10-ից սեպտեմբերի 12-ը ։ Ընտրությունների արդյունքով բաշխվում է Ստորտինգի 169 պատգամավորական տեղերը ։ Յուրաքանչյուր պատգամավոր ընտրվում է 4 տարի ժամկետով ։
Թեկնածուները ընտրվել են կուսակցական ցուցակներով 19 ֆյուլքեներից յուրաքանչյուրում:Կուսակցությունները գրանցել են թեկնածուներին 2008 թվականի աշնանից մինչև 2009 թվականի մարտի 31-ը ։
Արդյունքներ
Նորվեգիայի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով իշխող ձախ կենտրոնամետները մնացին իրենց դիրքերում։ Սոցիալ-դեմոկրատները վարչապետ Ենս Սթոլթենբերգի գլխավորությամբ ստացան 169 տեղերից 86 մանդատ։ Խորհրդարանական մեծամասնություն ձևավորելու համար անհրաժեշտ է 85 մանդատ ։ Աղյուսակում ներկայացված է նաև 100 % ձայների հաշվարկների արդյունքները։ Ընտրողների մասնակցությունը կազմել է 75,7 % : Բացառությամբ 2001 թվականի ընտրությունների՝ այս ընտրությունները համարվում են ամենացածր քվեարկածների քանակ է գրանցած ընտրությունը սկսած 1927 թվականից ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի ընտրություններ Կատեգորիա:Նորվեգիան նորագույն շրջանում
Խանի թատրոն (Երուսաղեմ)
Երուսաղեմի Խանի թատրոն (תיאטרון החאן - Teat'ron HaKhan, lit. "The Caravanserai Theatre"), ռեպերտուարային թատրոն, տեղակայված Երուսաղեմում, Իսրայել։ Թատրոնը տեղակայված է Երուսաղեմի երկաթուղային կայարանի հարևանությամբ՝ հին քարավանատան շենքում ։
Պատմություն
Խանը կառուցվել է խաչակրաց ժամանակաշրջանի հին հյուրատան ավերակների վրա։ Այն սպասարկում էր քարավանային ճամփորդներին, որոնք Երուսաղեմ էին ժամանում գիշերամուտից հետո, երբ Հին քաղաքի դարպասները փակ էին։ Հետագա տարիներին շենքում տեղակայված էին գարեջրատուն և ատաղձագործական արհեստանոց ։
Երուսաղեմի Խանի թատրոնն իր դռները բացեց 1967 թվականի հոկտեմբերին՝ Երուսաղեմի այն ժամանակվա քաղաքագլուխ Թեդի Կոլլեքի նախաձեռնությամբ, որը Գեստեթների ընտանիքի հիմնադրամից գումար ապահովեց փլուզված շենքը վերականգնելու համար։ Պահպանվեցին գեղատեսիլ կամարներն ու բակերը, տեղադրվեցին 230 նստարան և ժամանակակից ձայնային և լուսային համակարգ ։
Անգլերեն թատրոնի գեղարվեստական ​​ղեկավարը Ժակլին Քրոնբերգն էր, իսկ եբրայերեն թատրոնի գեղարվեստական ​​ղեկավարը՝ Ֆիլիպ Դիսկինը։ Մեկ տարի անց թատերական ընկերությունը լուծարվեց, և շենքը դարձավ տեղական մշակութային միջոցառումների անցկացման վայր։ 1973 թվականի սկզբին ստեղծվեց նոր թատերական ընկերություն։ Տարիներ ի ընթացքում, որպես գեղարվեստական ​​ղեկավար, աշխատել են Մայքլ Ալֆրեդսը, Իլան Ռոնենը, Ադա Բեն Նահումը, Յոսի Իսրայելին, Ամիտ Գազիտը, Էրան Նիալը և Օֆիրա Հենիգը
Թատրոնը տարեկան ունենում է 3-4 նոր ցուցադրություն։ Ներկայիս գեղարվեստական ղեկավար Մայքլ Գուրեվիչը գրում և ղեկավարում է որոշ ներկայացումներ։ Նշանավոր ցուցադրությունների թվում են՝ «Քայլող ստվեր» (2000), «Պատերազմ տանը» (2002), «Ժլատը» (2003), «Երջանկություն» (2004), «Կյանքը երազանք է» (2005)։ Թատրոնը տարեկան ունենում է շուրջ 200 ներկայացում շենքում և մոտ 70 ներկայացում այլ դահլիճներում, հիմնականում Երուսաղեմի թատրոնի համալիրի «Մանն» դահլիճում ։
Խանի թատրոնը ոչ առևտրային կազմակերպություն է։ Թատրոնի գործադիր կոմիտեն բաղկացած է հասարակական գործիչներից և կազմակերպությանը ֆինանսական աջակցություն ցույց տվող այնպիսի կազմակերպությունների ներկայացուցիչներից, ինչպիսիք են Երուսաղեմի քաղաքապետարանը, Երուսաղեմ հիմնադրամն ու Իսրայելի մշակույթի և սպորտի նախարարությունը։
1998-2001 թվականներին Խանի թատրոնում կայացավ Կամերային երաժշտության միջազգային փառատոնը։
Խանի թատրոնը բաղկացած է երկու սրահից՝ հիմնական սրահից 238 տեղով, որտեղ ցուցադրվում են թատրոնի գլխավոր բեմադրությունների մեծ մասը, և երկրորդ սրահից 70 տեղով, որն օգտագործվում է համերգների և հանդիպումների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երուսաղեմի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Երուսաղեմի մշակույթ Կատեգորիա:Իսրայելի կազմակերպություններ Կատեգորիա:1967 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Երուսաղեմի թատրոններ
Թերի Հետչեր
Թերի Լինն Հետչեր (Teri Lynn Hatcher, ), ամերիկացի դերասան և գրող, առավել հայտնի է Սյուզան Մայերի դերում «Հուսահատ տնային տնտեսուհիները» (2004-2012) սերիալում, որի համար 2005 թվականին ստացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակը և «Լոիս և Կլարկ. Սուպերմենի նոր արկածները(1993-1997)» սերիալում նամինացվել է Էմմի և Լոիս Լեյն անվանումներով։
Կյանք
Թերի Լինն Հետչերը ծնվել է 1964 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Կալիֆոռնիայի նահանգի Պալո-Ալթո քաղաքում, իսկ մանկությունն անցկացրել է հարևան Սաննիվեյլ քաղաքում։ Ընտանիքում միակ երեխան էր։ Նրա հայրը միջուկային ֆիզիկոս էր, իսկ մայրը՝ ծրագրավորող։ Մանուկ հասակում գրավում էր իր պարերով և հոր հետ գնում էր ձկնորսության։ Դպրոցում եղել է հայտնի կազմակերպիչ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա անմիջապես Սան-Ֆրանցիսկոյում ընդունվել է Ամերիկյան Կոնսերվատորիա, իսկ դրան զուգահեռ նա քոլեջում սովորել է մաթեմատիկա։
Կարիերա
Հետչերը հասել է լայն ճանաչման՝ «Լոիս և Կլարկ. Գերմարդու նոր արկածները(1993-1997)» կատակերգական սերիալում Լոիս Լեյն դերով ։ Այնուհետև նա հանդես է եկել նշանավոր դերերով «Երկու օր հովտում» (1996), «Երկնքի գերիները» (1996) ֆիլմերում և հավանաբար իր ամենահայտնի դերով Ջեյմս Բոնդի «Վաղը երբեք չի մահանում» (1997) ֆիլմում ։ Այնուհետև 1996 թվականին մասնակցել է Saturday Night Live շոուին։ Հաջորդող տարիներին նրա գործունեությունը անկում ապրեց, իսկ դերասանուհին հիմնականում նկարահանվում էր քիչ հաջողություններ ունեցող նախագծերում։ Նա նաև 2001 թվականին նկարահանվել է «Լրտեսների երեխաները» ֆիլմում։
2004 թվականին Հետչերը «Հուսահատ տնային տնտեսուհիները» սերիալում ստացել է գլխավոր դերերից մեկը ։ Սերիալը հեռուստատեսության պատմության մեջ դարձավ ամենամեծ հիթը, իսկ Հետչերը կրկին վերադարձրեց իր համբավը։ Նա արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակին՝ լավագույն կանացի դերի համար և ԱՄՆ-ի կինոդերասան Գալսիի մրցանակին՝ կատակերգական ֆիլմերում լավագույն կանացի դեր կատարելու համար, ինչպես նաև «Էմմի» մրցանակին՝ 2005 թվականին կատակերգական հեռուստասերիալում լավագույն կանացի դերի համար ։ Սերիալը եթերում շարունակվել է 2004-2012 թվականներին՝ 8 եթերաշրջանով։
Անձնական կյանք
1985-1988 թվականներին Հետչերը հանդիպում էր մի դերասանի՝ Ռիչարդ Դին Անդերսոնի հետ, ում հետ խաղում էր «Գաղտնի գործակալ Մակհայվերը» սերիալում։ Սակայն նրանք բաժանվեցին։ Շուտով նա ամուսնացավ Մարկուս Լիտխոլդի հետ, ումից բաժանվեց 1989 թվականին։ Դրանից հետո դերասանուհին երկար ժամանակ մնաց միայնակ։ 1994 թվականի մայիսի 27-ին Թերի Հետչերը ամուսնացավ դերասան Ջոն Թեննիի հետ։ Երեք տարի հետո նա ունեցավ աղջիկ և անվանեց նրան Էմերսոն Ռոուզ Թեննի։ Սակայն այս ամուսնությունն էլ երջանիկ չէր։ 2002 թվականի ձմռանը Թերին իմացավ Սաննիվեյլ քաղաքում դեռահաս աղջկա ինքնասպանության մասին։ Նա CNN հեռուստաալիքի ուղիղ եթերով բացահայտ հայտարարեց, որ աղջկա սպանության մեջ կասկածում է Ռիչարդ Հեյս Սթոունին։ Սթոունը Հետչերին ծաղրելու նպատակով ամուսնացավ նրա մորաքրոջ հետ։ Թերին այլևս չէր կարողանում լռել իր վնասվածքի մասին, որը հասցվել էր նրան վաղ մանուկ հասակում։ Ջոնը, ցնցված անձնական գաղտնիքից, որի մասին նա մինչ այդ չգիտեր, չկարողացավ հաղթահարել զգացմունքները և հեռացավ Թերիից :. Նրանք բաժանվեցին 2003 թվականի մարտին։ 2006 թվականի ապրիլին Թերի Հետչերը թողարկեց իր առաջին ինքնակենսագրական «Այրվող կենացը և կյանքի փիլիսոփայությունը» գիրքը (Burnt Toast: and Other Philosophies of Life) :
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Անտոնինա Լայդիպ
Անտոնինա Լայդիպ (Лайдып, Антонина Максимовна, ), խորհրդային և ռուս գիտնական-կենսաբան, «Տիվայի Հանրապետության կարմիր գրքի» հեղինակներից մեկը , «Տիվայի Հանրապետության բույսերի որոշիչի» ստեղծողներից մեկը , կենսաբանական գիտությունների թեկնածու   , դոցենտ  , Ուբսունուրի կենսոլորտային հետազոտությունների միջազգային կենտրոնի պրոֆեսոր, «Հերբարիումներ» ուսումնագիտական լաբորատորիայի վարիչ (1996-2006) , Տիվայի պետական համալսարանի ընդհանուր կենսաբանության ամբիոնի վարիչ (2006-2008), Տիվայի ընդհանուր կենսաբանության ամբիոնի «Հերբարիումներ» ուսումնագիտական լաբորատորիայի գիտական ղեկավար, Տիվայի Հանրապետության կրթության վաստակավոր աշխատող ։ Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն մասնագիտական կրթության պատվավոր աշխատակից, աշխատանքի վետերան, Ռուսական բուսաբանական ընկերության Տիվայի տարածաշրջանային բաժանմունքի նախագահ (1996-2017) , «Տիվայի Հանրապետության Կարմիր գրքի» խմբագրական կոլեգիայի և հեղինակային խմբի անդամ (Մաս I՝ «Բույսեր») ։
Կենսագրություն
Անտոնինա Լայդիպը ծնվել է 1948 թվականին Տուվայի Կիզիլ գյուղում։ 2003 թվականի փետրվարի 26-ին Լայդիպը գիտական աստիճան է ստացել Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի սիբիրյան բաժանմունքի կենտրոնական սիբիրյան բուսաբանական այգու դիսերտացիոն խորհրդի կողմից, ինչը Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովը հաստատել է 2003 թվականի մայիսի 16-ին։ 1996 թվականից մինչև 2012 թվականը եղել է Ռուսաստանի բուսաբանական ընկերության շրջանային բաժանմունքի նախագահը, 1996 թվականից մինչև 2006 թվականը՝ «Հերբրիումներ» ուսումնագիտական լաբորատորիայի վարիչ, 2007 թվականից մինչև 2008 թվականը՝ ընդհանուր կենսաբանության ամբիոնի վարիչ։ 2000-2012 թվականներին եղել է «Քայլ դեպի ապագա» կենսաբանական համառուսաստանյան մրցույթի ժյուրիի անդամ և նախագահ։ 1996 թվականից մինչև 2006 թվականը ղեկավարել է «Տիվայի Հանրապետության կրտսեր դպրոցականների էկոլոգիական ակադեմիայի» բուսաբան-անտառապահների խմբակը։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Անտոնինան ստացել է դոցենտի գիտական աստիճան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Կին կենսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս բուսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս կենսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային կենսաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային բուսաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բուսաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի բուսաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կենսաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի կենսաբաններ
Դալար (լեռնագագաթ)
Դալար, լեռնագագաթ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Ծաղկունյաց լեռնաշղթայում, Թեղենիս լեռնագագաթից 3 կմ հարավ֊արևելք։ Բարձրություն 2616 մ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի լեռներ
Նարնջագույն
Նարնջագույն, գույն տեսանելի լույսի ճառագայթման մեջ՝ դեղինի և կարմիրի միջև։ Մարդու աչքը ընկալում է նարնջագույնը էլեկտրամագնիսական ճառագայթման 585-620 (590—630) նանոմետր երկարությամբ ալիքների տիրույթում ։ Նկարչության և գույների ավանդական տեսության մեջ այն գունանյութերի երկրորդական տեսակ է, ստեղծվում է դեղինի և կարմիրի խառնուրդից։ Անվանված է այդ գույնն ունեցող նարինջ մրգի անունով։ MS Windows գունային համակարգում (հաշվարկման տասնվեցական համակարգ՝ hex) նարնջագույնին համապատասխանում է 20 երանգը։ RGB համակարգում (կարմիր, կանաչ, կապույտ՝ լույսի երեք հիմնական գույները) 3-րդ շարքի գույն է (կարմիրի և դեղինի միջև), այն կարելի է բնութագրել որպես դեղնակարմիր։
Գազարի, դդումի, բաթաթի, նարնջի և շատ այլ մրգերի ու բանջարեղենների նարնջագույն երանգը գալիս է կարոտիններից, որը ֆոտոսինթետիկ դեղնանարնջագույն գունանյութի տեսակ է։ Արևից կլանած լույսի էներգիան այդ պիգմենտները փոխակերպում են բույսերի աճի համար քիմիական էներգիայի։ Նույն կերպ աշնանային տերևների երանգները նույն գունանյութից են՝ քլորոֆիլի հեռացվելուց հետո։
Եվրոպայում և Ամերիկայում անցկացված հարցումները ցույց են տվել, որ նարնջագույնը այնպիսի գույն է, որն առավելագույնս կապված է զվարճանքի, էքստրավերտների, ջերմության, կրակի, էներգիայի, գործունեության, վտանգի, համի և բույրի, աշնան և հելոուինյան եղանակի հետ, ինչպես նաև վաղուց Նիդեռլանդների և Նարնջի դինաստիայի ազգային գույնն է։ Այն նաև քրիստոնեական ժողովրդավարության քաղաքական գաղափարախոսության և բազմաթիվ քրիստոնեա-դեմոկրատական քաղաքական կուսակցությունների գույնն է ։ Ասիայում այն բուդդայականության և հինդուիզմի կարևոր խորհրդանշական գույնն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գույներ
Էրիկա Հիլթոն
Էրիկա Սանտոս Սիլվա, հայտնի է որպես Էրիկա Հիլթոն, բրազիլացի քաղաքական գործիչ և ակտիվիստ` սևամորթների և ԼԳԲՏ իրավունքների համար  ։ Հիլթոնը` նախքան քաղաքականություն մտնելը, սովորել է ուսուցում և հերոնտոլոգիա ։
2020 թվականի ընտրություններում Սոցիալիզմի և ազատության կուսակցությանը (PSOL) անդամակցելով նա արժանացել է ազգային և միջազգային ուշադրության՝ դառնալով Սան Պաուլոյի քաղաքային պալատում ընտրված առաջին բացահայտ տրանսգենդեր խորհրդականը՝ ստանալով ամենաշատ ձայները երկրի ցանկացած խորհրդականի համար   ։
2021 թվականի նոյեմբերին՝ Բուդապեշտում կայացած MTV Europe Music Awards-ում Հիլթոնն արժանացել է «Սերնդափոխություն» մրցանակի ։
2022 թվականին նա և Դուդա Սալաբերտը դարձել են Բրազիլիայի Ազգային կոնգրեսում ընտրված առաջին երկու բացահայտ տրանսգենդեր մարդիկ, որոնցից երկուսն էլ ընտրվել են Պատգամավորների պալատում ։ Հիլթոնը 2022 թվականի դեկտեմբերին արժանացել է BBC-ի «100 կին» մրցանակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:BBC 100 կին
Վերջին դատաստան
Վերջին դատաստան, եռապատկեր է, որ վերագրվել է ֆլամանդացի նկարիչ Հանս Մեմլինգին (Hans Memling) և նկարվել է 1467 և1471 թվականների ընթացքում։ Այն հիմա գտնվում է Լեհաստանի Գդանսկ քաղաքի ազգային թանգարանում։ Եռապատկերը պատվիրվել է Բրյուգգեի Մեդիչիների գործակալ Անջելո Տանիի կողմից, բայց Գդանսկցի ծովահեն Փոլ Բենեկեն ծովում գրավել է այն։ Հանզայական միության դեմ երկարատև դատավարությունը պահանջել է վերադաձնել նկարն Իտալիա։ Այն տեղադրվել է Սուրբ Աստվածածնի բազիլիկում, սակայն քսաներորդ դարում տեղափոխվել է ներկայիս տեղը։
Ստեղծման պատմություն
«Վերջին դատաստանը»- կամ «Յակոպո Տանիի զոհասեղանը» նկարված է յուղաներկով կաղնու տախտակի վրա։ Զոհասեղանի կենտրոնական մասն ունի 221 X 161 սմ (շրջանակված 242 X 180,8 սմ), իսկ երկու կողային փեղկերն ունեն 223,5 X 72,5 սմ (շրջանակված 242 X 90 սմ) չափեր ։ Նկարը հավանաբար նկարվել է 1467-1471 թվականներին։ Վերականգնվել է 1851 թվականին։ Ներկայումս եռապատկերի բնօրինակը պահվում է Ազգային թանգարանում (Գդանսկ, Լեհաստան), իսկ պատճենը պահվում է Գդնասկի Սուրբ Մարիամի եկեղեցում։ Այն ստեղծվել է Գդանսկում և վերագրվում է Գդանսկի քաղաքային թանգարանի (այժմ՝ Ազգային թանգարան) նկարիչ, պահպանողական և համադրող Լուի Ֆրիդրիխ Սիին (Louis Friedrich Sy) ։
Տրիպտիխի պատվիրատուն «Մեդիչի» Բանկի Բրյուգե մասնաճյուղի կառավարիչ Անջելո դի Յակոպո Տանին է : Նա իր կարիերան սկսել է որպես հյուպատոս Վենետիկում, այնուհետև ծառայել է Լոնդոնի Մեդիչի բանկում, Տանին կառավարիչ է եղել 1455-1469 թվականներին, երբ այդ պաշտոնում նրան փոխարինել է Տոմմասո Պորտինարին (Tommaso Portinari), ում թեկնածությունը պաշտպանել էր Պիերո Մեդիչին։ Յակոպո Տանին, սակայն, աշխատել է բանկի բրյուգյան մասնաճյուղում մինչև 1471 թվականը, որից հետո ուղարկվել է Անգլիա՝ Մեդիչի բանկի մասնաճյուղի հաշիվներն ստուգելու համար։ Քանի որ գրավոր աղբյուրներ չկան, ստեղծման ժամանակը որոշվել է մոտավորապես։ Եռապատկերը նախատեսված էր Ֆիեզոլեում (Fiesole) գտնվող Բադիա-Ֆիեզոլանա աբբայության վանական եկեղեցու համար, որտեղ Յակոպո Տանիին (ինչպես Մեդիչի բանկի մյուս տնօրենները) է պատկանել Միքայել հրեշտակապետին նվիրված մատուռը։ Տանին կապելլան կառուցել է ի պատիվ Կատերինա Տանալիի հետ իր ամուսնության։ Եռապատկերի վրա՝ կենտրոնական մասում, երկու անգամ հայտնվում է երկնային բանակի առաջնորդի պատկերը, որտեղ նա բաժանում է երանելիների հոգիներն անիծյալներից, իսկ աջ կողմի ետին մասում՝ նրա արձանի առջև, ծնկի է իջել Յակոպո Տանիի կինը՝ Կատերինա դի Ֆրանչեսկո Տանալին։
Սյուժե
Խորանի կողային փեղկերի կենտրոնական մասը և ներքին կողմերն զբաղեցնում է մեկ մեծ բեմ, որը կառուցված է խիստ համաչափ։ Նկարիչը մեկնաբանել է Վերջին Դատաստանի թեման՝ օգտագործելով Հյուսիսային Եվրոպայի կերպարվեստում ընդունված պատկերային համակարգը և այն զուգակցել է Աստվածաշնչյան տեքստերի, այդ թվում Հովհաննեսի Հայտնության հետ։ Եռապատկերի կենտրոնական մասում Մեմլինգը մասամբ կրկնել է Ռոգիր վան դեր Վայդենի (Rogier van der Weyden) «Վերջին Դատաստան»-ը (Բոն քաղաքի (Beaune) հոսպիտալի եռապատկեր) ստեղծագործությունը։ Վան դեր Վայդենի օրինակով, Քրիստոս դատավորը նստել է ծիածանի վրա (նա, ըստ Հին Կտակարանի, Աստծո և մարդու միասնության խորհրդանիշն է)։ Կենտրոնական մասի ուղղահայաց առանցքն անցնում է Քրիստոսի և Միքայել Հրեշտակապետի կերպարներով, ովքեր կշռում են հոգիները։ Քրիստոսի բերանից դուրս եկող բոցավառ սուրն ու շուշանը խորհրդանշում են արդարությունն ու ողորմությունը, նրա ոտքերը հենվում են մոլորակի վրա։ Քրիստոսի աջ ձեռքը բարձրացվել է օրհնող շարժումով, իսկ ձախն իջեցված է դատապարտող շարժումով։ Նրան շրջապատում են տասներկու առաքյալները, Մարիամ Աստվածածինը և Հովհաննես Մկրտիչը, ովքեր բարեխոսում են մարդկային հոգիների համար։ Այս խմբի վերևում կան հրեշտակներ, ովքեր կրում են Քրիստոսի Չարչարանքների նշանները, ներքևում՝ հրեշտակներ, ովքեր փչում են Հովհաննեսի Հայտնության խողովակները։
Կոմպոզիցիայի ստորին մասում գերիշխում է ասպետական զրահով Միքայել հրեշտակապետի կերպարը։ Կշեռքի օգնությամբ նա բաժանում է երանելիներին և անիծյալներին, Միքայելն իր գավազանով ոտնահարում է դատապարտված հոգին։ Կշեռքի ձախ կողմում պատկերված մարդուն Մեմլինգը տվել է Թոմմասո Պորտինարիի դիմագծերը, ընդ որում դիմանկարն ավելացվել է նկարի ավարտից հետո։ Պորտինարիի պատկերի հայտնվելը բացատրվում է տարբեր կերպ. գուցե Տանին է խնդրել պատկերել նրան՝ ցանկանալով գոհացնել իր իրավահաջորդին, կամ Պորտինարին նույնպես վճարել է եռապատկերի ստեղծման համար կամ նույնիսկ գնել է այն ։
Միքայել հրեշտակապետի ոտքերի մոտ սավանների մեջ փաթաթված մահացածները դուրս են գալիս գերեզմաններից՝ վերջին դատաստանի համար։ Եռապատկերի կենտրոնական մասում գտնվող ոչ բերրի ամայի հողի վրա սարսափելի ամպերով լանդշաֆտն ընդգծում է աշխարհի վերջը կրող վերջին աղետի մոտեցումը։
Աջ փեղկի վրա պատկերված է մեղավորներին դժոխք գցելու Տեսարանը։ Արվեստի պատմաբաններն այստեղ նմանություն են տեսնում Լուվրում պահվող Դիրկ Բաուտսի (Dirk Bouts) զոհասեղանի հետ։ Ի տարբերություն այլ նկարիչների, ովքեր անդրադարձել են վերջին դատաստանի թեմային, Մեմլինգը չի տարվում դաժան տանջանքների նկարով կամ գրոտեսկային գազանանման սատանաների պատկերներով։ Նկարիչը փոխանցում է պահի ողբերգությունը և կրակի մեջ նետված դժբախտների միմիկաները դեմքի արտահայտությունների միջոցով (այստեղ նա լիովին օգտագործում է դիմանկարչի իր տաղանդը)։ Մեղավորների մարմինները, որոնք տառապանքի մեջ միահյուսված են իրար հետ, այնուամենայնիվ, հոյակապ ու նրբագեղ են։ Անկասկած, նկարիչն ուշադիր ուսումնասիրել է մերկ բնորդին։
Ձախ փեղկը ներկայացնում է Դրախտի ամենապայծառ նկարներից մեկը նկարչության մեջ։ Արդարները Պետրոս առաքյալի օգնությամբ բյուրեղյա սանդուղքով բարձրանում են Երկնային Երուսաղեմի դարպասների մոտ, որի գագաթին, ինչպես Ավետարանում է կանխագուշակված, նրանց հագցնում են ըստ այն աստիճանի, որը նրանք զբաղեցրել են իրենց կյանքի ընթացքում։ Երաժշտությամբ փրկվածներին դիմավորում են հրեշտակները։ Դրախտի ծածկված դարպասներից դուրս է ժայթքում շլացուցիչ պայծառ լույս։ Կերպարների շարժումները ներդաշնակ են, դեմքերը՝ հանգիստ, լուսավոր։ Դրախտի դարպասների ճարտարապետական համալիրը հիշեցնում է Բրյուգեի շենքերը։ Մուտքի ճակատային մասում կա Եվայի ստեղծման պատկերով խորաքանդակ։ Պորտալի որմնասյուների վրա կան Հին Կտակարանի մարգարեների և թագավորների արձաններ։ Տիմպանի տակ, Քրիստոսը նստում է գահին՝ շրջապատված չորս ավետարանիչների խորհրդանիշներով՝ ցուլ, առյուծ, արծիվ և հրեշտակ, ՝ ոտքերի մոտ՝ Աստծո Գառը։ Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ Մեմլինգը վերաիմաստավորել է 1435 թվականին Շտեֆան Լոխների (Stefan Lochner) կողմից ստեղծված Քյոլնի «Վերջին դատաստանից» դրախտ մտնելու մոտիվները։
Ճանապարհ դեպի Գդանսկ
1473 թվականին «Վերջին դատաստան»-ն ուղարկվել է Ֆլորենցիա՝ «Մատեո» գալերայով (փայտե ռազմանավ, galera)։ Դա մեկն էր այն երկու գալերաներից, որոնք կապ էին հաստատում Մեդիչի բանկի և իր մասնաճյուղերի միջև, ինչպես նաև երթևեկում էին Բրյուգե-Պիզա-Կոստանդնուպոլիս երթուղով։ Ծովային ուղին ընտրվել է որպես ավելի արագ և անվտանգ ուղի։ Գալերան մտել է Սաութհեմփթոն (Southampton)՝ լրացուցիչ բեռ ընդունելու համար։ 1473 թվականի ապրիլի 27-ին գալերան, որն ուղևորվում էր Պիզա, հարձակման է ենթարկվել ծովահենների կողմից՝ Փոլ Բենեկեի (Paul Beneke) գլխավորությամբ, ով վարձվել էր Հանզայական միության կողմից Անգլիայի հետ մարտեր վարելու համար։ Բենեկեն եռապատկերը հանձնեց իր տերերին՝ Դանցիգ, իսկ վերջիններս էլ այն տվել են Սուրբ Մարիամ եկեղեցուն (Marienkirche). «Մատեո»-ն գնում էր չեզոք կողմի (Բուրգունդյան) դրոշի ներքո, բայց դա նրան չի փրկել թալանից։ Ոչ Մեդիչի բանկի բողոքները, ոչ էլ նույնիսկ Հռոմի պապ Սիքստոս IV-ի (Sixtus PP. IV) պապական կնիքը (bulla) չեն օգնել Յակոպո Տանիին ձեռք բերել եռապատկերը [6]։ 1474 թվականին Պորտինարիի ընկերը՝ Անսելմ Ադորնեսը, փորձել է փրկել եռապատկերը, բայց նրա դիվանագիտական առաքելությունը ձախողվել է ։ Այնուամենայնիվ Բրյուգե քաղաքը Տոմմասո Պորտինարիին փոխհատուցում է վճարել հասցված վնասի համար։
Եռապատկերը մնացել է Դանցիգում մինչև 1807 թվականը, երբ այն բռնագրավվել է նապոլեոնյան զորքերի կողմից։ Նրա նոր գտնվելու վայրը Փարիզում Նապոլեոնի թանգարանն էր (այսպես էր կոչվում Լուվրը առաջին կայսրության ժամանակ)։ Նապոլեոնի կործանումից հետո՝ 1815 թվականին, «Վերջին դատաստան»-ը տեղափոխվել է Բեռլին։ Բեռլինի արվեստների ակադեմիան Մեմլինգի ստեղծագործության փոխարեն առաջարկել է Ռաֆայելի «Սիքստինյան Մադոննա»-յի կրկնօրինակը և երեք կրթաթոշակ Դանցիգի երիտասարդ նկարիչների համար։ Գործարքը չի կայացել, իսկ հաջորդ տարի նկարը վերադարձել է Դանցիգ։
1945 թվականին, երբ գերմանական զորքերը նահանջել են, Գյորինգի (Hermann Wilhelm Göring) հրամանով եռապատկերը ուղարկվել է Թյուրինգիա։ Ավելի ուշ սովետական զորքերն այն տեղափոխել են Լենինգրադ։ Մինչև 1956 թվականը պահվել է Էրմիտաժում, ապա լեհական կողմի համառության շնորհիվ այն վերադարձվել է Գդանսկ՝ Սուրբ Երրորդության միջնադարյան վանքում գտնվող Ազգային թանգարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եռապատկերներ Կատեգորիա:Քրիստոսը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Մարիամ Աստվածածինը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Հյուսիսային Վերածնունդ Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Դարաբի (Կարաքիլիսայի գավառ, Երանոսի մոտ)
Դարաբի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Գտնվում էր Երանոս գյուղի մոտ։
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 10 տուն` 47 քուրդ բնակչով։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դալար (գետ)
Դալար, գետ Հայաստանի Կոտայքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Ծաղկունյաց լեռների արևելյան բազուկներից և Արզական գյուղի հարավային մասում աջից միախառնվում Հրազդան գետին։ Երկարությունը՝ 14 կմ ։ Հրազդան գետի մեծ վտակներից՝ Մարմարիկ, Ծաղկաձոր, Դալար, Արագետ, Գետառ մեկն է
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Հրազդան գետի վտակներ
Թուրքական ավիաուղիների 634 չվերթ
Նկարագրություն
Չվերթը կատարող TC-THG գրանցահամարի BAe 146|Avro RJ100 օդանավը վթարի ենթարկվեց թռիչքի ավարտին մոտենալիս թանձր մառախուղի պատճառով։
Օդանավը Ստամբուլի Աթաթյուրքի անվան օդակայանից օդ էր բարձրացել Արևելաեվրոպական ժամանակով (EET) 18:35-ին (UTC 16:35-ին) և Թուրքիայի հարավ-արևելյան Դիարբեքիր հասնելու համար պետք է թռչեր մոտ երկու ժամ ։
Զոհերը
Զոհվեցին երկու օդաչուները, երեք ուղեկցորդները վաթսունինն ուղևոր։ Մի երեխա մահացավ հաջորդ օրը, հիվանդանոցում ։ Այս վթարն ամենածանրն էր BAe-146-ի մասնակցությամբ և ծանրությամբ երրորդը` մինչ այդ Թուրքիայում պատահած ավիավթարներից։
Սոճի դեղին
Սոճի դեղին, սոճազգիների ընտանիքի խոշոր չափսերի մշտադալար ծառեր։ Ունեն մինչև 50 մետր բարձրություն։
Նկարագրություն
Ունեն նեղ, բրգաձև, բաց գույնի սաղարթներ։ Փշատերևները ընձյուղների վրա տեղավորված են 3-ական ինջերով, դասավորված են բավականին խիտ։ Մուգ կանաչ են, մինչև 30 սմ երկարությամբ և 1,5 մմ լայնությամբ։
Կյանքի սկզբնական շրջանում դանդաղ է աճում, իսկ այնուհետև՝ արագ։ Հայաստանում հանդիպում է Արզնիում, որտեղ աճում է խիստ անբարենպաստ պայմաններում, քարքարոտ, փոքր հզորության, հումուսով աղքատ հողերում։
Այնուամենայնիվ, ոռոգման դեպքում ավելի արագ է աճում, քան կովկասյան սոճին։ 24-25 տարեկանում հասնում է 5,7-7,9 մ բարձրության՝ 13-22 սմ բնի տրամագծով։ Ըստ բարձրության միջին աճը կազմում է 23-32 սմ։ Բույսերի մեծ մասը պտղաբերում են։
Տարածվածություն
Տարածված է Հյուսիսային Ամերիկայում, որտեղ վայրի վիճակում հանդիպում է Բրիտանական Կոլումբիայից մինչև Կալիֆոռնիա։
Աճում է չոր, քարքարոտ լանջերում և հովիտներում, ծովի մակերևույթից 1400-2600 մ բարձրության վրա, ավազային և ավազակավային հողերում։ Բավականին երաշտադիմացկուն և քչապահանջ տեսակ է։
Հատկապես լավ է աճում բաց, արևոտ հողամասերում, թեթև ավազակավային հողերում։ Վատ է տանում հողերի գերխոնավացումը ։
Տեսակներ
Սոճի դեղինը ունի մի քանի տարատեսակներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Սոճազգիներ
Դեսպինա (արբանյակ)
Դեսպինա (Δέσποινα), նույնպես հայտնի է որպես Նեպտուն V, Նեպտուն մոլորակից հեռավորությամբ երրորդ ներքին բնական արբանյակն է։ Արբանյակը անվանվել է Հունական դիցաբանության նիմֆ Դեսպինայի անունով, ով հանդիսանում էր Պոսեյդոնի և Դեմետրայի դուստրը։
Դեսպինան հայտնաբերվել է 1989 թվականի հուլիսի վերջին Վոյաջեր-2 ԱՄԿ-ից ստացված լուսանկարների վրա։ Այն ստացավ S/1989 N 3 ժամանակավոր նշանակում ։ Հայտնաբերման մասին հայտարարվեց (IAUC 4824) 1989 թվականի օգոստոսի 2-ին, ըստ հայտարարության տեքստի, եղել են միայն "10 դիտարկումներ 5 օրվա ընթացքում", հետևաբար հայտնաբերման մոտավոր օրը կարող է լինել հուլիսի 28-ից առաջ։ Արբանյակի անվանումը տրվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 16-ին ։
Արբանյակը ունի անկանոն ձև, նրա վրա չեն հայտնաբերվել երկրաբանական ակտիվության հետքեր։ Հավանական է, որ Դեսպինան, ինչպես և Նեպտունի այլ ներքին արբանյակները, առաջացել է Նեպտունի կողմից Տրիտոնի որսալու ընթացքում առաջացած բեկորների իրար միանալուց։ Տրիտոնի ուղեծիրը որսալու սկզբնական ժամանակահատվածում չափազանց էքսցենտրիկ էր, և այն հավանաբար առաջացրել է քաոտիկ փոփոխություններ Նեպտունի նախկինում ունեցած ներքին արբանյակների մեջ, ստիպելով նրանց բախվել իրար և տրոհվել մասնիկների, առաջացնելով բեկորների սկավառակ ։ Միայն Տրիտոնի ուղեծրի շրջանաձև դառնալուց հետո այս մասնիկների սկավառակից առաջացել են այժմյան ներքին արբանյակները ։