cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միջուկային զենքի արգելման մասին պայմանագիր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպառազինության սահմանափակման պայմանագրեր Կատեգորիա:Միջուկային զենք Կատեգորիա:Պայմանագրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիայի պայմանագրեր Կատեգորիա:2017 կնքված պայմանագրեր
Լանիակեա
Լանիակեա (նաև Լանիակեյա, Laniakea , հավայերեն՝ «անհուն երկինք» )՝ գալակտիկաների գերկուտակում, որը իր հերթին կազմված է Կույսի գերկուտակումից (նրա բաղադրիչներից է Տեղական խումբը, որի մեջ է մտնում Ծիր Կաթինը Արեգակնային համակարգի հետ միասին) և Մեծ ատրակտորից, որի մեջ է գտնվում Լանիակեայի ծանրության կենտրոնը ։
Բնութագրեր
Լանիակեայի տրամագիծը կազմում է մոտավորապես 520 միլիոն լուսատարի ։ Այն կազմված է Տիեզերքի որոշակի հատվածում շարժվող մոտավորապես 100 հազար գալակտիկաներից, իսկ զանգվածը հավասար է մոտ 1017 Արեգակի զանգվածին՝ մոտ 100 անգամ գերազանցելով Կույսի գերկուտակման զանգվածը։ Լանիակեայի հարևանությամբ է գտնվում Պերսեոս-Պեգասի շղթայի Պերսեոս-Ձկան գերկուտակումը․ վերջինս մտնում է Ձուկ-Կետ գերկուտակումների համակարգի մեջ։ Լանիակեան բացահայտվել է գալակտիկաների համաձայնեցված հետագծերի շնորհիվ ։
Լանիակեայի առաջին եռաչափ քարտեզը ստեղծվել է 2014 թվականի սեպտեմբերին՝ Գրին-Բենք ռադիոաստղադիտակի և այլ աստղադիտակների տվյալների հիման վրա ։ Քարտեզը կազմելու համար օգտագործվել է Cosmicflows-2 (գալակտիկաների շարժման կատալոգ) ։
Կառուցվածք
Լանիակեայի մեջ մտնում են․
Լանիակեայի առաջին հետազոտողը համարվում է Հավայան կղզիներում գտնվող Մանոայի Հավայան համալսարանի մասնաճյուղ համարվող Աստագիտական համալսարանի աստղագետ Ռ․ Բրենթ Թալլին ։
Անվան ծագում
Լանիակեա անվանումը առաջարկվել է Հոնոլուլուի քոլեջներից մեկի դասախոս Նավա՛ա Նապոլեոնի կողմից՝ ի պատիվ պոլինեզիական ծովայինների, որոնք Խաղաղ օվկիանոսում կողմնորոշվելու համար օգտագործում էին աստղային երկնքի մասին իրենց գիտելիքները ։
Արտաքին հղումներ
Պորտալ:Աստղագիտություն
Կատեգորիա:Աստղաֆիզիկա
Վիրիշալնոե (այլ կիրառումներ)
Վիրիշալնոե, կարող է վերաբերել՝
Վահան (թերթ)
Վահան, շաբաթաթերթ, լույս է տեսնում 1991 թվականից, Պլովդիվում՝ բուլղարերեն, հայերեն։
Խմբագիր՝ Հարի Նիկողոսյան։ Լուսաբանում է բուլղարահայ համայնքի և սփյուռքահայ մյուս համայնքների կյանքը, Հայաստանում և Արցախում տեղի ունեցող իրադարձությունները։ Տպագրում է հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժման հերոսներին, սփյուռքահայ նշանավոր գործիչներին, Հայ եկեղեցու պատմությանը նվիրված բազմաթիվ նյութեր։
Կատեգորիա:Բուլղարիայի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Աստերոիդների ցանկ (197501-197600)
Աստերոիդների ցանկ (197801-197900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (198001-198100)
Ալեքսանդր Տարխանով
Ալեքսանդր Տարխանով (ռուս․ Александр Фёдорович Тарханов, ղազ․ Александр Федорович Тарханов, ռոմանիզացված : Aleksandr Fedorovïç Tarxanov․, ), ռուս ֆուտբոլային մարզիչ և նախկին խորհրդային ֆուտբոլիստ։
Միջազգային կարիերա
Տարխանովը ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում իր նորամուտը նշել է 1976 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ Արգենտինայի դեմ ընկերական խաղում։ Նա խաղացել է 1982 թվականի ՖԻՖԱ-ի Աշխարհի գավաթի ընտրական փուլում, սակայն չի ընտրվել եզրափակիչ մրցաշարի համար։ Նա նաև խաղացել է ՈւԵՖԱ-ի Եվրո 1984 թվականի որակավորման մեկ խաղում (ԽՍՀՄ-ը չի մասնակցել եզրափակիչ մրցաշարին)։
Մարզչական կարիերա
2019 թվականի ապրիլի 11-ին նա պայմանագիր է կնքել հայկական Փյունիկ ակումբի հետ ։
2019 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Տարխանովը դարձել է ակումբի զարգացման գծով փոխնախագահ, իսկ գլխավոր մարզչի ժամանակավոր պաշտոնակատար նշանակվել է մենեջերի օգնական Սուրեն Չախալյանը ։
Անձնական կյանք
Նրա որդին՝ Յուրի Տարխանովը, նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային մարզիչ և նախկին խաղացող է։
Կորտացոնե
Կորտացոնե  (Cortazzone), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 658 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 63 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Սեկունդոս Աստիանին։ Տոնը նշվում է մայիսի 2-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Սոզոնովկա (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)
Սոզոնովկա (Созонівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոզոնովկա գյուղում բնակվում էր 1 842 մարդ։
Արմենիա (ամսագիր)
Արմենիա, մինչև 1979 թվականը «Հայդատ», ամսաթերթ, 1994 թվականից՝ շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսնում 1975 թվականից Սիդնեյում։ ՀՀԴ շաբաթաթերթ։ Հրատարակում է խմբագրական կազմը։ Լինելով գաղութի միակ շաբաթաթերթը՝ լայն տարածում է գտել ընթերցողների շրջանում։ Ունի նաև անգլերեն բաժին։
Կատեգորիա:Ավստրալիայի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Յանե Սանդանսկու անվան սպորտային համալիր
«Յանե Սանդանսկի» սպորտային համալիր (Спортскиот центар "Јане Сандански"), ժամանակակից սպորտային համալիր, որը գտնվում է Մակեդոնիայի Հանրապետության մայրաքաղաք Սկոպյեում։ Արենան կարող է տեղավորել մինչև 6500 հանդիսականի։ Անվանվել է ի պատիվ մակեդոնացի հեղափոխական և ազգային ազատագրական շարժման գործիչ Յանե Սանդանսկու։
Պատմություն
2012 թվականի նոյեմբերի 18-ին հայտարարվում է այն մասին, որ նախատեսվում է ապամոնտաժել սպորտային համալիրի նախկին շենքը՝ փոխարենը կառուցելով նոր մարզադաշտ, որը կանվանվի Յանե Սանդանսկու անունով։ 2013 թվականի փետրվարի 14-ին՝ ավելի քան 1000 երկրպագուների ներկայությամբ, անցկացվում է վերջին սպորտային հանդիպումը հին համալիրում։ Հենց հաջորդ օրը սպորտային համալիրի շենքը պաշտոնապես փակվում է, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ գրեթե հիմնովին քանդվում։
Որպես նորագույն տեխնոլոգիներով զինված սպորտային արենա այն վերաբացվում է շուրջ մեկ տարի անց՝ 2014 թվականի օգոստոսին ։ Վերակառուցողական աշխատանքների ֆինանսավորումն իր վրա է վերցնում ռուսաստանցի գործարար Սերգեյ Սամսոնենկոն։ Նոր արենան կառուցվում է «Ռուսաստան» չորս աստղանի հյուրանոցի հարևանությամբ։ 2015 թվականի սեպտեմբերին արևմտյան և արևելյան տրիբունալները ավելացվել են 500 նստատեղերով։ Ներկայումս այն մի քանի սպորտային ակումբների տնային մարզադաշտն է։
Այն համալրված է ֆիթնեսի և աերոբիկայի կենտրոններով, թենիսի կորտերով, մանկական խաղահրապարակով և բացառիկ «Hummel» սպորտային խանութով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպորտը Հյուսիսային Մակեդոնիայում
Մոնտեբուոնո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Կիբունա
Կիբունա (Kibuna), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կեռնու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 156 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կեռնու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սագիտովո (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)
Սագիտովո (Сагитово, Сәғит), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 353 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Խոմուտինինո (գյուղ, Ուվելսկի շրջան)
Խոմուտինինո (Хомутинино), գյուղ Ռուսաստանի, Չելյաբինսկի մարզի Ուվելսկի շրջանի կազմում։ Գյուղը գտնվում է Չելյաբինսկ-Տրոիցկ մայրուղուց 8 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Բնակչությունը 1999 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1769 մարդ, 2002 թվականին՝ 1509 մարդ, 2010 թվականին՝ 1520 մարդ։
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրել են Խոմուտինին եղբայրները 1750 թվականին, երբ տուն են հիմնել ավագ եղբոր՝ Իվանի համար։ 1888 թվականին կառուցվել է եկեղեցի, որի հետ միասին եկեղեցական-ծխական դասը։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին մարդիկ սկսել են գիտակցել այն լճերի բուժիչ հատկությունների մասին, որոնց մոտ գտնվել է գյուղը, և դրանց վրա կազմակերպել են մասնավոր բաղնիքներ և հանգստավայրեր։
1913 թվականին գյուղում կառուցվել է առաջին գյուղական դպրոցը՝ երկու դասասենյակով։
1930 թվականին գյուղում ստեղծվել է կոլտնտեսություն, որն ընդգրկում էր 49 գյուղացիական տնտեսություն։ 1949 թվականին գյուղում բացվել է գյուղական գրադարան։
Հայտնի մարդիկ
Ալեքսանդր Իվանովիչ Բլոխին, ականավոր շինարար և տրակտորիստ, Լենինի շքանշանակիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1758 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Ուվելսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պրիեկուլյիի շրջան
Պրիեկուլյիի շրջան (Priekuļu novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության հյուսիսային մասում՝ Վիդզեմե տարածաշրջանում։ Շրջանը բաղկացած է չորս վոլոստից, և վարչական կենտրոն Պրիեկուլի քաղաքից։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։ Տարածքը կազմում է 301,8 կմ² ։ Սահմանակից է Ցեսիսի, Պարգաույայի, Կոցենիի, Բևերինայի, Սմիլտենեի, Ռաունայի և Վեցպիեբալգայի շրջանների հետ։
Բնակչություն
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը կազմում էր 9393 մարդ ։
2011 թվականի Լատվիայի բնակչության մարդահամարի արդյունքներով ազգային կազմն էր ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ
Սանտա պարկ
Սանտա պարկ, զվարճանքների այգի կամ այցելուների գրավչության վայր Ռովանիեմիի մոտ Ֆինլանդիայի Լապլանդիա շրջանում։
Նկարագրություն
Պարկը նախագծվել է կրկնօրինակելու Սանտա Կլաուսի քարանձավային բնակավայրը Արկտիկ շրջանում։ Տարածված մշակույթը հաճախ պատկերում է Սանտա Կլաուսին (կամ Ջուլուպուկի ֆիններենով)վերադառնալով Լապլանդիայից։ Ուստի զբոսաշրջիկները ամեն տարի գալիս են Ռովանիեմի Սանտա Կլաուսին հանդիպելու։
Պատմություն
Սանտա պարկը բացվել է 1998 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ որպես զվարճանքների այգի։ Գաղափարը ստեղծվել է Սանտաուորլդ ՓԲԸ-ի կողմից և կառույցի գինը կազմել է 6․7 միլիոն եվրո։ Սեփականատերերը եղել են այնպիսի ֆիննական ընկերություններ ինչպիսիք են Ֆիննեյրը, ԷՄԹԻՎԻ-ն, Սամփո-ն, Լասթեն Պաիվան Սատիո-ն, Փոսթի-ն։ Առևտրի և արդյունաբերության նախարարությունը նույնպես ներգրավված էր։ Որպես զվարճանքի այգի Սանտա պարկը չհասավ իր տնտեսական նպատակներին։ 2002 թվականին նոր սեփականետերերի կառույցի հետ գաղափարի նորացուման փորձ արվեց, որում ներգրավված էր Ռովանիեմիի քաղաքապետարանը։ Նոր գաղափարը ավելի կենտրոնացավ Սանտա Կլաուսի, Սուրբ Ծնունդի և Լապլանդիայի մշակույթի և բնության վրա։ 2009 թ․ մարտի 24 ղեկավարությունը փոխանցվեց Սանտաս Հոլդինգ ՓԲԸ-ին, որտեղ մեծ մասը ղեկավարվում է պրն․ Իլկայի Լանկինենի և տկ․ Կատյա Լաանկիեն-Իկահեյմոնոնի կողմից. ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սանտա Կլաուս
Տիմոթեոս Կուզ
Տիմոթեոս Կուզ (Էլուրոս, Ալեքսանդրացի, IV դ. վերջ – 477), V դարի հույն հակաքաղկեդոնիկ աստվածաբան, Ալեքսանդրիայի պատրիարք (457–460, 476–477 թթ.)։ V դ. եկեղեցական կյանքի և աստվածաբանական մտքի նշանավոր դեմքերից, Ալեքսանդրյան աստվածաբանական դպրոցի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից։ Եղել է հականեստորական և հակաքաղկեդոնական պայքարի ղեկավարներից, Ալեքսանդրիայի պատրիարքներ Կյուրեղ Ալեքսանդրացու և Դիոսկորոսի զինակիցը։ 460 թ.-ին զրկվել է պատրիարքական աթոռից և իր եղբոր հետ աքսորվել նախ Գանգրա, ապա՝ Քերսոն։
Իր աշխատությունների մեծ մասը գրել է աքսորավայրում։ Մեզ է հասել դրանց շատ քիչ մասը, հիմնականում հատվածներ երկերից՝ հայերեն, ասորերեն և ղպտերեն թարգմանությամբ։ Ենթադրվում է, որ հունարեն բնագրերը ոչնչացրել են քաղկեդոնականները։ Տիմոթեոս Կուզի ամենահայտնի և ամբողջական պահպանված աշխատությունը «Հակաճառութիւն առ սահմանեալսն ի ժողովոյն Քաղկեդովնի» երկն է, որը մեզ է հասել միայն հայերեն թարգմանությամբ և ասորերեն համառոտված, փոփոխված տարբերակով։ «Հակաճառութիւնը» V դ. ներքրիստոնեական դավանաբանական պայքարի ամենահիմնական աղբյուրներից է, որն արտահայտում է արևելյան ուղղափառության հոգևոր կենտրոնի՝ Ալեքսանդրիայի և նրա աստվածաբանական դպրոցի պաշտոնական գաղափարախոսությունը։ Գործը հայ թարգմանչական գրականության ամենաարժեքավոր երկերից է, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ դավանաբանական գրականության վրա, օրինակ եղել հայ դավանաբանների համար և կարևոր դեր խաղացել Քաղկեդոնի ժողովի նկատմամբ Հայ եկեղեցու դիրքորոշման հստակեցման և իր դավանության պաշտպանության գործում։ «Հակաճառութեան» նմանողությամբ հետագայում կազմվել են «Կնիք հավատո» (VII դ.) և Վարդան Այգեկցու «Արմատ հավատո» (XIII դ.) դավանաբանական ժողովածուները։
«Հակաճառութիւնը» մեծ արժեք է ներկայացնում նաև հայրաբանական գրականության տեսակետից. պարունակում է եկեղեցու հայրերի երկերից բազմաթիվ քաղվածքներ, որոնց զգալի մասի բնագրերը չեն պահպանվել։ Ուշագրավեն հատկապես աղանդավոր հեղինակների՝ Պողոս Սամոստացու (III դ.), Նեստորի (V դ.), Թեոդորետի (V դ.) աշխատություններից կատարված քաղվածքները։
VII դ. սկզբին Վրաց եկեղեցու քաղկեդոնականություն ընդունելու կապակցությամբ գրված Մովսես Ցուրտավեցու «Պատճառք Դժողովոյն երկաբնակացն» գրության մեջ «Հակաճառութիւնը» դասակարգվել է Քաղկեդոնի ժողովը և Լևոնի տոմարը մերժող հինգ կարևոր գրությունների շարքում՝ բյուզանդական Զենոն կայսրի «Հենոտիկոնի», բյուզանդական կայսր Անաստասի, Հայոց Հովհաննես Ա Մանդակունի կաթողիկոսի և Անտիոքի պատրիարք Պետրոս Անտիոքացու (Թափիչ) թղթերի հետ միասին։
«Հակաճառութեան» նպատակը շարադրված է գրքի հակիրճ նախաբանում, այն է՝ Աստծո ճշմարիտ վարդապետությունը քարոզող սուրբ և ուղղափառ հայրերի վկայություններով հերքել Լևոնի տոմարը և Քաղկեդոնի ժողովի սահմանումները՝ ապացուցելու համար, որ Ընդհանրական եկեղեցու հայրերի գրվածքներում խոսք չկա Աստծո Որդի Հիսուս Քրիստոսի երկու բնությունների վարդապետության մասին։
«Հակաճառութիւնը» բաղկացած է երկու մասից։ Առաջին մասը նվիրված է Լևոնի տոմարի, իսկ երկրորդը՝ Քաղկեդոնի ժողովի սահմանումների հերքմանը։ Երկում արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդվում Եփեսոսի 449 թ.-ի և Քաղկեդոնի ժողովների շուրջ ծավալված պատմական իրադարձությունների, հակաքաղկեդոնական գործիչների կրած հալածանքների և այլ դեպքերի մասին։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Ալեքսանդրիայի պատրիարքներ Կատեգորիա:Եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:Եկեղեցական գրողներ Կատեգորիա:Հակաքաղկեդոնիկ աստվածաբաններ
Վլադիմիրովկա (այլ կիրառումներ)
Վլադիմիրովկա, կարող է վերաբերել՝
Խոմուտովկա (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)
Խոմուտովկա (Хомутовка, Хомутовка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 262 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի բնակավայրեր
Գալինա Կալչենկո
Գալինա Նիկիֆորովնա Կալչենկո (Галина Никифорівна Кальченко, ), ուկրաինացի խորհրդային քանդակագործ։ Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1967)։
Կենսագրություն
Նա ծնվել է 1926 թվականի փետրվարի 4-ին Բորզնայում (այժմ՝ Չեռնիգովի մարզ, Ուկրաինա) ։ 1953 թվականին ավարտել է Կիևի արվեստի ինստիտուտը (այժմ՝ Կերպարվեստի և ճարտարապետության ազգային ակադեմիա)։ Եղել է Միխայիլ Լիսենկոյի ուսանողուհին։ Այնուհետև 1958 թվականին ընդունվել է նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Եղել է Ուկրաինայի նկարիչների միության Կիևի կազմակերպության երկարամյա ղեկավարը։
Ուկրաինական ԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահ Նիկիֆոր Կալչենկոյի դուստրն է։
Մահացել է 1975 թվականի մարտի 11-ին։ Թաղվել է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Գալինա Կալչենկոն հեղինակ է մի շարք հուշարձանների և հուշահամալիրների, այդ թվում՝
Բացի այդ, Գալինա Կալչենկոն եղել է բազմաթիվ հուշամեդալների հեղինակ, որոնք հատվել են ԽՍՀՄ դրամահատարաններում նվիրված հայտնի հայրենակիցների հոբելյաններին (Լեսյա Ուկրաինկա, Վասիլի Ստեֆանիկ, Գրիգորի Սկովորոդա, Պյոտր Գուլակ-Արտեմովսկի և այլք)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ապագա (հանդես)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի հայկական հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական հայագիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Կիբուռա
Կիբուռա (Kibura), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վլասովկա (այլ կիրառումներ)
Վլասովկա, կարող է վերաբերել՝
Մորից Լայտներ
Մորից Լայտներ (Moritz Leitner, ), գերմանացի ֆուտբոլիստ, Դորտմունդի «Բորուսիայի» և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականի կիսապաշտպան։
Կարիերա
«Մյունխեն 1860»-ի կազմում Լայտները նորամուտը նշել է 2010 թվականի օգոստոսի 14-ին, երբ փոխարինման է դուրս եկել Գերմանիայի գավաթի «Վերլի» դեմ հանդիպման ժամանակ։
2011 թվականի հունվարին մինչև 2015 թվականը պայմանագիր է կնքում դորտմունդյան «Բորուսիայի» հետ, և մինչև 2010-11 մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով հանդես գալիս «Աուգսբուրգում» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորուսիա Դորտմունդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Աուգսբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շտուտգարտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մյունխեն 1860-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նորվիչ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Էսկովիլ
Էսկովիլ (Escoville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 726 մարդ, բնակչության խտությունը` 140.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.18 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 11 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 468 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 358-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 110։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,5 %։ 358 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 330 անձ (175 տղամարդ և 155 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (12 տղամարդ և 16 կին)։ 110 անաշխատունակներից 45-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 46-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սոլնեչնոե (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)
Սոլնեչնոե (Сонячне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլնեչնոե գյուղում բնակվում էր 866 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1988 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վյազովեց (այլ կիրառումներ)
Վյազովեց, կարող է վերաբերել՝
Սագիրովո
Սագիրովո (Сагирово, Сағыр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 279 մարդ։
Կուր
Կուր գետ (Գուգարքի և Թիֆլիսի բարբառներով՝ Քուռ, Kura, მტკვარი - Մտկվարի, Kür), գետ Հայկական լեռնաշխարհում և Կասպից ծովի ավազանում։ Սկիզբ առնելով Կարմիր Փորակ լեռնաշղթայի հյուսիսային ստորոտներում (Կարսի մարզի Արդահանի շրջանի Գյոլեի տեղամասում, ներկայումս՝ Թուրքիայում), Կուրը հոսում է դեպի Վրաստան՝ հասնելով Ադրբեջան, որտեղ այն միանում է Արաքսին և թափվում Կասպից ծով։ Կուր գետի երկարությունը 1515 կմ է։ Կուր անվան ստուգաբանությունը Սալմաստի հայերեն բարբառի տարբերակում «կուռ»՝«ջրի  ավազան» է նշանակում։
Անվանում
Համաձայն ավանդության՝ Կուր գետի անունը դրել են հայոց, վրաց և աղվանից ազգերը՝ ի նշան կուռ բարեկամության։
Հին Հունական աշխարհագետներին հայտնի է եղել հունացված Kyros ձևով։ Ըստ Ստրաբոնի՝ անվանվել է ի պատիվ պարսից արքա Կյուրոս II Մեծի, որոշները կապել են Զևսի դստեր՝ Կուրի անվան հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Ադրբեջանի գետեր Կատեգորիա:Վրաստանի գետեր Կատեգորիա:Կասպից ծովի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր
Սուրբ Գաբրիել եկեղեցի (Բրաջուր)
Պատմություն
Եկեղեցու մասին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Այն կառուցել է Բաբաջանը, ով մեծահարուստ էր և հատուկ հարկ էր վճարում Գանձակի Ջավադ խանին ։
Եկեղեցին փակվել է 1928 թվականին Ադրբեջանի ԽՍՀ կառավարության հրամանով ։
Ճարտարապետություն
Գյուղամիջի Սուրբ Գաբրիել եկեղեցին կառուցվել է արևելյան ճակտոնի գագաթին քառասյուն զանգակատնով, միանավ, թաղածածկ, անմշակ քարով, կրաշաղախով կառուցված շինություն է ։
Կորմ-Էկլյուզ
Կորմ-Էկլյուզ (Corme-Écluse), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սենտի շրջանում։ Մտնում է Սոժոն համայնքի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 170119։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վյազովկա (այլ կիրառումներ)
Վյազովկա, կարող է վերաբերել՝
Մարդիկ ճահճի վրա
«Մարդիկ ճահճի վրա» (Людзі на балоце), բելառուս գրող Իվան Մելեժի վեպը «Պոլեսյան ժամանակագրություն» շարքից, որ գրվել է 1962 թվականին։ Ստեղծագործությունը պատմում է բելառուսական Կուրենի սովորական գյուղում խորհրդային կարգերի հատատման մասին։
Սյուժե
Վեպը պատմում է Կուրենի խուլ գյուղի բնակիչների մասին, որն ամբողջ աշխարհից կտրված է Պոլեսիեի անանցանելի ճահիճներով։ Հեղինակը գրեթե ազգագրական ճշգրտությամբ նկարագրում է բելառուս բնակչության կյանքն ու կենցաղն այդ գյուղի բնակիչների օրինակով։ Վեպում խոսվում է ավանդույթների, ավանդությունների, տոների, պարերի ու երգերի և այլնի մասին ։
Վեպը նախատեսվել է որպես քնարական ստեղծագործություն, և հեղինակն այն կոչել է «քնարական վեպ»։ Վեպում մանրամասն նկարագրվում է գլխավոր հերոսների՝ Վասիլի Դյատլիկի ու Գաննա Չերնուշկայի Դյատլիկայի ճակատագիրը, կյանքն ու սիրո պատմությունը։ Վեպի սկզբում նրանք սիրահարվում են միմյանց, սակայն Գաննան խորթ մոր ստիպմամբ ամուսնանում է Եվխիմ Գլուշակի հետ։
Ստեղծման պատմություն
Վեպն Իվան Մելեժի ամենանշանակալի ստեղծագործությունը։ Այն թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով, իսկ այդ վեպով Մելեժը մեծ ու արժեքավոր ներդրում է կատարել բելառուսական ազգային գրականության մեջ։ «Պոլեսյան ժամանակագրություն» շարքի վրա հեղինակն սկսել է աշխատել 1956 թվականին, սակայն գիրքը գրելու մասին նա սկսել է մտածել ավելի վաղ։ 1961 թվականին տպագրվել է «Մարդիկ ճահճի վրա» վեպը, որը բացում է պոլեսյան վեպերի շարքը ։
Մրցանակներ
1962 թվականին «Մարդիկ ճահճի վրա» վեպի համար Իվան Մելեժն արժանացել է Յակուբ Կոլասի անվան մրցանակի դափնեկիր։
1972 թվականին «Մարդիկ ճահճի վրա» և «Ամպրոպի շնչառությունը» վեպերի համար հեղինակն արժանացել է Լենինյան մրցանակի ։
Էկրանավորումներ և թատերական բեմադրություններ
Վեպի առաջին էկրանավորումը նկարահանել են ռեժիսոր Ալեքսանդր Գուտկովիչն ու սցենարիստ Էդուարդ Գերասիմովիչը 1965 թվականին Բելառուսական հեռուստատեսությունում։ Երեք սերիայից բաղկացած «Մարդիկ ճահճի վրա» հեռուստաֆիլմն ստեղծվել է վեպի հիմնական սյուժետային գծերի հիման վրա։ Ստեղծագործական կոլեկտիվն արժանացել է Բելառուսական ԽՍՀ պետական մրցանակի ։
Էկրանավորման հաջորդ փորձն արել է ռեժիսոր Վլադիմիր Զաբելան 1979 թվականին։ Հեռուստատեսային ներկայացումների համամիութենական փառատոնում էկրանավորման այդ տարբերակն արժանացել է մրցանակի ։
Վեպի ամենահայտնի էկրանավորումը դարձել է Վիկտոր Տուրովի «Պոլեսյան ժամանակագրություն» աշխատանքը։ Ընդհանուր առմամբ նրա գլխավորությամբ նկարահանվել են երկու սերիանից բազկացած երկու կինոժապավեններ՝ «Մարդիկ ճահճի վրա» (1981) և «Ամպրոպի շնչառությունը» (1983), ինչպես նաև մի սերիանոց «Ապեյկա» հեռուստաֆիլմը, որոնք 1985 թվականին միավորվել են «Մարդիկ ճահճի վրա» ութ սերիանոց հեռուստատեսային էպոպեայի մեջ։ Ֆիլմն արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների ։
Բորիս Էրինի՝ Յանկա Կուպալայի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում 1960-ական թվականներին բեմադրած ներկայացումը դարձել է կուլտային ։ Դյատլիկի դերը կատարել է Գենադի Գարբուկը։ Ներկայացումը թատերախումբը կատարել է տասնինը տարի և դադարել է միայն այն պատճառով, որ դերասանների տարիքը այլևս չէր համապատասխանում գլխավոր հերոսների տարիքին ։
2012 թվականին Իգոր Օնիսենկոն բեմադրել է «Մարդիկ ճահճի վրա» ներկայացումը, որը ներկայացվել է նաև Կուպալովյան թատրոնում ։
Թարգմանություններ
Վեպը լատիներեն թարգմանել է Յուլի Վանագսը, գերմաներեն՝ Վլադիմիր Չապեգան (Գ. Չապեգայի ու Գ. Բերեսկի հետ համատեղ, 1974), ռուսերեն՝ Նաում Կիսլիկ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելառուսերեն վեպեր Կատեգորիա:1961 վեպեր Կատեգորիա:Վեպեր սիրո մասին
(5578) Տակակուրա
(5578) Տակակուրա (Takakura), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հունվարի 28-ին Ցունեո Նիջիմայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օջիմայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,913942 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6827 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1451 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1816,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198145 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,98° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցունեո Նիջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մեծ Սվագա
Մեծ Սվագա (Большая Свага), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա աջ ափին՝ 519 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 50 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գորշ մարմին
Գորշ մարմին, որի կլանման գործակիցը փոքր է մեկից և կախված չէ էլեկտամագնիսական ճառագայթման ալիքի երկարությունից (\lambda)։ Միևնույն ջերմաստիճանում գորշ մարմնի լուսատվության  և բացարձակ սև մարմնի լուսատվության  միջև գոյություն ունի հետնյալ առնչությունը՝ ։
Իրական մարմինները, որոնց -ն կախված է \lambda-ից, գորշ մարմին կարելի է համարել էլեկտրամագնիսական ալիքների միայն որոշակի նեղ միջակայքում, ուր -ն մոտավորապես հաստատուն է։ Օրինակ, սպեկտրի տեսանելի տիրույթում գորշ մարմիններ են ածուխը (°С), մուրը (°С) և այլն։ «Գորշ մարմին» հասկացությունը մեծ կիրառություն ունի օպտիկական հրաչափության մեջ։
Խոմուտովո (գյուղ, Իրկուտսկի շրջան)
Խոմուտովո (Хомутово), գյուղ Ռուսաստանի, Իրկուտսկի մարզի Իրկուտսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Իրկուտսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1685 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կիդաստե
Կիդաստե (Kidaste), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վյազովոե (այլ կիրառումներ)
Վյազովոե, կարող է վերաբերել՝
Տիտոս Լիվիոս
Տիտոս Լիվիոսը (լատիներեն՝ Titus Livius ), Հին Հռոմի պատմաբան է, որը գրել է ամբողջ Հռոմի պատմությունը իր ստեղծված օրվանից (753 մ.թ.ա.) մինչև Դրուսոսի մահը (9 մ.թ.ա.), 142 գրքով։ Բայց այդ 142-ից ընդամենը 35 են պահպանվել մինչ այսօր։ Գրքի անվանումն է Ab Urbe condita («Հռոմի պատմություն»), բառացի թարգմանություն՝ «Հիմնադրված քաղաքից»։
Նա ծնվել է մ.թ.ա. 59 թ.-ին Պադուա քաղաքում։ Լինելով ազնվականի որդի, կրթվել և դաստիարակվել է որպես իսկական հռետոր։ Տիտոս Լիվիոսը գնում է Հռոմ մ.թ.ա. 30-ին՝ այն ժամանակ, երբ Մարկոս Անտոնիոսը և Օգոստոսը քաղաքացիական պայքարի մեջ էին։ Տեսնելով որ այլևս ոչ մեկ չի պահպանում հին ավանդույթները, նա հրաժարվում է քաղաքական զործիչ դառնալուց և որոշում է օգտակար լինել իր ազգին՝ գրելով Հռոմի պատմությունը։ Այդ տարիների ընթացքում Տիտոսը ընկերանում է կայսր Օգոստոսի հետ և դառնում է հայտնի ամբողջ Հռոմեական կայսրության մեջ։ Իր կյանքի վերջին տարիներին նա վերադառնում է Պադուա և մահանում է 17 թ.-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմեական պատմիչներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ
Վյունկի (այլ կիրառումներ)
Վյունկի, կարող է վերաբերել՝
Սագոլ
Սագոլ (Сагол), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռեզեկնեի շրջան
Ռեզեկնեի շրջան (Rēzeknes novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության արևելյան մասում՝ Լատգալիա տարածաշրջանում։ Շրջանը ամենամեծն է Լատվիայում ըստ տարածքի, բաղկացած է քսանհինգ վոլոստից, և վարչական կենտրոն Ռեզեկնե քաղաքից։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։ Տարածքը կազմում է 2524,1 կմ² ։ Սահմանակից է Բրոցենի, Կանդավայի, Տուկումայի և Դոբելեի շրջանների հետ։
Բնակչություն
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը կազմում էր 31 876 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ
Անաստաս Դալչև
Անաստաս Քրիստոֆ Դալչև, բուլղարացի գրող, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Անաստաս Դալչևը ծնվել է 1904 թվականի հունիսի 12-ին Սալոնիկում։ Ավարտել է Սոֆիայի առաջին արական գիմնազիան։ 1921 թվականին դպրոցական լրագրում տպագրվել է Անաստաս Դալչևի առաջին բանաստեղծությունը։ Գիմնազիան ավարտելուց հետո Դալչևը սովորել է Սոֆիայի համալսարանի փիլիսոփայության բաժնում։
1923 թվականից Անաստաս Դալչևի ստեղծագործությունները տպագրվում են «Գիպերիոն», «Դեմոկրատական հայացք» և «Արևելք» ամսագրերում։ 1926 թվականին յոթ ամիս ապրել է Հռոմում, որտեղ հաճախել է արվեստների պատմության վերաբերյալ դասախոսությունների։ 1927 թվականին ընկերների հետ միասին հրատարակում է սեփական թերթը՝ «Աղեղնավոր», և միաժամանակ սկիզբ է դնում «Աղեղնավոր» գրական խմբակին։ 1928 թվականին մեկնում է Փարիզ, դասախոսություններ լսում Սորբոնի համալսարանում։ Այնտեղ ավարտում է նաև ֆրանսերենի ուսուցչի դասընթացները, ապա այցելում է Լոնդոն։
Հայրենիք վերադառնալուց հետո աշխատում է որպես ուսուցիչ ու թարգմանիչ։ Կոմունիստական կուսակցության իշխանության հաստատումից երեք տարի անց զրկվում է պետական աշխատանքից ու տնից։ Ընտանիքի ապրուստն ապահովելու նպատակով ստիպված է լինում շատ աշխատել, ինչի պատճառով գրեթե չի գրում։ Սակայն զբաղվում է թարմանչական աշխատանքներով. բուլղարերեն է թարգմանում է Խոսո Օրտեգա-ի-Գասետի, Օնորե դը Բալզակի, Ստենդալի, Լաֆոնտեն, Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունները, Յոհան Քրիստիան Ֆրիդրիխ Հյոլդերլինի քնարական պոեզիան և այլն։
1952 թվականին Անաստաս Դալչևը դառնում է «Պլամիչե» («Կրակ») ամսագրի խմբագիր։ Ստեղծում է բանաստեղծական ու փիլիսոփայական աֆորիզմների ու քննադատական արտացոլումների «Հատվածներ» ժողովածուն, որ հրատարակվել է 1967 թվականին։
1974 թվականին Անաստաս Դալչևը պարգևատրվում է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության III աստիճանի շքանշանով։
1967 թվականին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանով պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով Բուլղարիայում ռուսական ու խորհրդային գրականության ժողովրդականացման համար։
Ստեղծագործությունը
Բանաստեղծ Անաստաս Դալչևը բացահայտում է նոր գեղագիտական բանաձև. սիմվոլիստների՝ բանաստեղծական աշխարհն ամեն իրականից զերծ պահելու ջանքերին հակառակ՝ Անաստաս Դալչևը գնում է առարկայական ռեալիզմի ուղով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անձինք Սալոնիկից Կատեգորիա:Բուլղարացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Էլ Բուրգո դե Օսմա
Էլ Բուրգո դե Օսմա ( El Burgo de Osma), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սորիա պրովինցիայի Կաստիլիյա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռաս դել Բուրգո շրջանում։ Տարածքը կազմում է 289.35 կմ2, բնակչությունը՝ 5287 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Քաղաքի հովանավորներն են հանդիսանում սուրբ Րոկեն և սուրբ կույս դել Էսպինոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Իսպանիայում
Սոկոլովսկոե (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)
Սոկոլովսկոե (Соколівське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլովսկոե գյուղում բնակվում էր 2 490 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոստա Գավրաս
Կոնստանտինոս Գավրաս (Κωνσταντίνος Γαβράς; ), հայտնի է նաև Կոստա-Գավրաս (Costa-Gavras), արմատներով հույն ֆրանսիացի ռեժիսոր և սցենարիստ։ «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր։ Հայտնի է որպես քաղաքական սուր թեմաներով ֆիլմերի հեղինակ՝ առաջին հերթին հույն գրող Վասիլիս Վասիլիկոսի գրքի հիման վրա գրված «Զետա» ֆիլմը և Չեխոսլովակիայում «Սլանսկու գործի» մասին «Խոստովանություն» ֆիլմը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Արկադիա մարզի Լուտրա-Իրեաս գյուղում։ Հունաստանի օկուպացիայի ժամանակ նրա ընտանիքը ապրել է Պելոպոնեսում, իսկ պատերազմից հետո տեղափոխվել է Աթենք։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Գավրասի հայրը եղել է Հունաստանի ազգային-ազատագրական ճակատի ձախ թևի անդամ, իսկ պատերազմից հետո նա ձերբակալվել է կոմունիզմի հանդեպ համակրանքի կասկածանքով։ Գավրասի ընտանիքը ստիպված է եղել լքել Հունաստանը։ Կոստա-Գավրասը ավարտել է Ֆրանսիայի միջնակարգ դպրոցը և 1951 թվականին սկսել է Սորբոնում սովորել, սակայն 1956 թվականին թողնում է համալսարանը և գնում կինեմատոգրաֆի։ Բարձրագույն կինեմատոգրաֆիական կրթություն ստացել է Փարիզի ԻԴԵԿ ինստիտուտում։ Եղել է ռեժիսորներ Ռենե Կլերի, Անրի Վերնոյի, Ժակ Դեմիի և Ռենե Կլեմանի օգնականը։
Գավարսը երբեք չի աշխատել Հունաստանում և ֆիլմեր չի նկարահանել հունարեն։
1982-1991 թվականներին և 2007 թվականից եղել է ֆրանսիական կինեմատոգրաֆի նախագահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Զլատա Մոգլենացի
Զլատա Մոգլենացի (Света Великомъченица Злата Мъгленска, հուն․` Αγία Χρυσή), արևելյան ուղղափառ եկեղեցու սուրբ, որի պաշտամունքը տարածված է սերբական և բուլղարական եկեղեցիներում։ Ըստ Գրիգորյան օրացույցի՝ Զլատա Մոգլենացու հիշատակության օրը նշվում է հոկտեմբերի 13-ին կամ նույն ամսվա 18-ին ։
Կենսագրություն
Սուրբ Զլատայի կարճատև կյանքի մասին տեղեկություններ մեզ հայտնի են 1799 թվականին Նիկոդիմոս Սրբագրի գրած աշխատությունից, որն էլ վկայում է սրբի նահատակության մասին։ Նրա խոսքերով՝ Զլատան ապրել է Սլատինա անունը կրող գյուղում, որը գտնվում է ժամանակակից Հունաստանի Պելայի նոմոսի Խրիսի գյուղում։
Ծնվել է անբարեկեցիկ հոգևորականի ընտանիքում՝ լինելով տան ամենափոքր զավակը (ունեցել է ևս երեք քույրեր)։ Զլատան եղել է առեղծվածային գեղեցկության տեր օրիորդ։ Հենց հատկության շնորհիվ էլ նա գրավում է թուրք ազնվատոհմիկ մի երիտասարդ ուշադրությունը, ով էլ հրամայում է առևանգել Զլատային և տանել իր մոտ։
Ապարանքում նա փորձել է ամեն կերպ կրոնափոխ անել նրան՝ խոստանալով իսլամի ընդունումից հետո ամուսնանալ վերջինիս հետ։ Շուտով նրա դեմ են դուրս գալիս մուսուլմանի հարազատները, ովքեր սպառնում են քրիստոնեությունը չուրանալու դեպքում նրան ենթարկել մահապատժի։ Զլատան վերստին հրաժարվում է պայմանը կատարելուց, որի պատճառով էլ ենթարկվում է խոշտանգումների։ Նրան ձողերով ծեծի են ենթարկում և ապա մտրակահարում։ Մահվանից առաջ Զլատան խնդրել է իր համար աղոթել Ստավրոնիկիտայի վանքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1795 մահեր
ԵՊՀ փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետ
ԵՊՀ փիլիսոփայության_և_հոգեբանության ֆակուլտետ, Երևանի Պետական Համալսարանի կազմում գործող ֆակուլտետ ։
Պատմություն
Փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետի կազմավորման գործընթացները սկիզբ են առել դեռևս 1964 թվականից, երբ Փիլիսոփայության ամբիոնի հիման վրա Պատմության ֆակուլտետում բացվեց Փիլիսոփայության բաժինը, որն արդեն 1969 թվականին տվեց իր առաջին շրջանավարտները։ Մինչև 1970 թվականին ԵՊՀ-ում փիլիսոփայական առարկաների դասավանդումն իրականացնում էր փիլիսոփայության միակ ամբիոնը, որի բազայի վրա այդ նույն թվականին ստեղծվեց երեք ամբիոն, որոնք գործում են մինչ օրս։
1982 թվականին բաժինն առանձնացվեց Պատմության ֆակուլտետից, և ստեղծվեց Փիլիսոփայության և սոցիոլոգիայի ֆակուլտետ, որտեղ մինչև 1990 թ. փիլիսոփաները և սոցիոլոգները ընդունվում էին միասին, իսկ 3-րդ կուրսից առանձնանում էին ըստ մասնագիտությունների։ Այդ եղանակով անհրաժեշտ մասնագետներ պատրաստելուց հետո 1991 թ-ին սոցիոլոգիան առանձնացավ փիլիսոփայությունից և դարձավ ինքնուրույն բաժին, որից 1995 թ. նույն ձևով ստեղծվեց Սոցիալական աշխատանքի բաժինը։
1992 թվականին ֆակուլտետում բացվեց նաև հոգեբանության բաժին, ուստի ֆակուլտետը վերանվանվեց Փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և հոգեբանության ֆակուլտետ։ Մինչև 1998 թ.-ը նրա կազմում էր գործառում նաև նոր ձևավորվող Քաղաքագիտության բաժինը, որը 1998 թվականին ներառվեց նորաստեղծ Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի կազմի մեջ։ 2004 թվականին Սոցիոլոգիայի և Սոցիալական աշխատանքի բաժիններն առանձնացան ֆակուլտետից և ձևավորեցին ինքնուրույն ֆակուլտետ, իսկ մայր ֆակուլտետը վերանվանվեց Փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետ ։
Ամբիոններ
Ինչպես նաև
Փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետում այսօր աշխատում են ՀՀ ԳԱԱ 1 ակադեմիկոս և 1 թղթակից անդամ, գիտության 11 դոկտորներ և պրոֆեսորներ, գիտության 25 թեկնածուներ և դոցենտներ։ ԵՊՀ Փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետում 2008 թվականի հոկտեմբերից սկսել է գործել Կիրառական հոգեբանության կենտրոնը ։
Արտաքին հղումներ
ԵՊՀ փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետի պաշտոնական կայք
Խոսե Մանուել Բալմասեդա
Խոսե Մանուել Բալմասեդա Ֆերնանդես (José Manuel Balmaceda Fernández, ), Չիլիի Հանրապետության նախագահ 1886-1891 թվականներին։
ԵՊՀ փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ փիլիսոփայության_և_հոգեբանության ֆակուլտետ
Խոսե Մանուել Բալմասեդա
Վաղ տարիներ
Խոսե Մանուել Բալմասեդան ծնվել է 1838 թվականի հուլիսի 19-ին, Սանտո Դոմինգոյի մերձակայքում գտնվող Բուկալեմ գյուղում։ Իր ընտանիքի ավագ երեխան էր ։ Ընտանիքը ուներ մի շարք արդյունաբերական և գյուղատնտեսական ձեռնարկություններ։ 1849 թվականին ընդունվել է Ֆրանցիսկյան վանականների դպրոց, ապա Սանտիագոյի համալսարանում աստվածաբանություն է ուսանել, իսկ հետո միացել ընտանեկան բիզնեսին։
Քաղաքական գործունեություն
1864 թվականին Խոսե Մանուելը դարձավ Չիլիի նախկին Նախագահ Մանուել Մոնտի քարտուղարը ։ Նույն թվականին նա առաջին անգամ ընտրվեց խորհրդարան (1864-1867)։
1865 թվականին Նա Չիլիի կառավարության ներկայացուցիչներից էր Լիմայի Հարավային Ամերիկայի գլխավոր համագումարում և վերադառնալուց հետո հայտնի դարձավ որպես Ազգային կոնգրեսի ամենանշանավոր հռետորներից մեկը։
Համագործակցելով Խուստո և Դոմինգո Արտեագա Ալեմպարտե եղբայրների հետ `նա հիմնեց «La Libertad» հանրաճանաչ օրաթերթը։ Նա պարբերաբար լրագրության հետ միասին հայտնվում էր «Revista de Santiago» հայտնի հրատարակությունում, հրատարակում էր երկու մենագրություն «Քաղաքական որոշում ընտրական ազատության մեջ» և «Եկեղեցին և պետությունը» ։
1869 թվականին Բալմասեդան միացավ Ռեֆորմայի ակումբին, որը հետագայում դարձավ Ազատական ​​կուսակցության հիմքը։ Նա պաշտպանում էր դավանանքի ազատությունը, պահպանում էր պետության աշխարհիկ բնույթը, ընդլայնում էր անհատ քաղաքացիների և կազմակերպությունների քաղաքական իրավունքները, պետության չխառնվելը ընտրական գործընթացներին, ինչը թույլ էր տալիս լիբերալներին դուրս հանել իշխանությունից մինչև 1861 թվականը)։
1870 թվականին վերընտրվեց որպես խորհրդարանի պատգամավոր, այնուհետև պատգամավոր էր մինչև 1882 թվականը։ Ազատական ​​կուսակցության նախագահ Անիբալ Պինտոյի օրոք (1876-1881) նա դիվանագիտական ​​աշխատանքի մեջ էր և, մասնավորապես, որպես Արգենտինայում Չիլիի դեսպան ՝ 1878 թվականին, Նա համոզեց այս երկրի իշխանություններին չմտնել Խաղաղ օվկիանոսի պատերազմ, որը բռնկվեց 1879 թվականին և բերեց Չիլիին հաղթանակ և 180 հազար քառակուսի կիլոմետր նոր տարածքներ 1884 թվականին ։
Այս հաջողությունը թույլ տվեց նրան երախտագիտություն վայելել Նախագահ Դոմինգո Սանտա Մարիային, ով նախ նրան նշանակեց Արտաքին գործերի նախարար, իսկ հետո ՝ ներքին գործերի նախարար։ Իր վերջին պաշտոնում Բալմասեդան նպաստեց քաղաքացիական ամուսնության (նախկինում այն ​​գրանցվում էր միայն եկեղեցում) և որոշ այլ օրենքների օրենսդրական համախմբմանը, որոնք շատ տհաճ են հոգևորականության և պահպանողական կուսակցության համար։
Նախագահություն
1886 թվականի հունվարին, Ազատական, Ազգային և արմատական ​​կուսակցության մի մասի աջակցությամբ, Նախագահ Դ. Սանտա Մարիան հանդիսավոր կերպով հայտարարեց Բալմասեդային որպես իր հետնորդ Օդեոն թատրոնում։ Թեկնածուի հավանական մրցակից Հ.Ֆ. Վերգարան հրաժարվեց առաջադրվել այս պաշտոնի համար, իսկ Բալմասեդան ընտրվեց 324 ձայնով ՝ ընտրական քոլեջի 330-ից ։
Չնայած իր անձնական մեծ ներուժին, նրա գերակշռող բնույթը համարվում էր, որ նրան այդ պաշտոնում անհամապատասխան է դարձնում։ Ամերիկացի տնտեսագետ Էդվարդ Բուրստինը հետագայում նախագահի տնտեսական ծրագրի մասին գրել է.
Բարեփոխումների ծրագիր
Նախագահի քաղաքական ծրագիրն ուղղված էր երկրի զարգացմանը `ենթակառուցվածքների ընդլայնման, նոր երկաթուղիներ կառուցելու, քաղաքներում աշխատող կոյուղաջրերի ստեղծման, դպրոցներ, հիվանդանոցներ կառուցելու, բանտային համակարգի վերակազմակերպման և գործազրկության մակարդակի հասարակական աշխատանքների ներդրման միջոցով։ Արդյունաբերականացումը նպատակ ուներ հնարավորինս ազատել երկիրը բրիտանական տիրապետությունից և աղի պղպեղի արդյունահանումից կիսագաղութային կախվածությունից։ Այս արդյունաբերությունը, որը գերակշռում էր բրիտանական կապիտալում, նա մտադիր էր ապամենաշնորհել, որպեսզի «այս անցողիկ հարստությունը վերածվի եկամտի կայուն աղբյուրի ամբողջ երկրի համար» .:
Նախագահը Եկեղեցուն կոչ արեց դադարեցնել աննպատակ աստվածաբանական պատերազմը և «ներդաշնակեցնել հարաբերությունները» աշխարհիկ իշխանությունների հետ ։
Գաղափարախոսության մեջ Բալմասեդան հանդես էր գալիս երկրի լիբերալների միավորման օգտին։ Նա ընդլայնեց տեղական ինքնակառավարման մարմինների լիազորությունները, ավելացրեց ընտրողներին ՝ վերացնելով գույքի որակավորումը և սահմանափակեց նախագահի վետոն ։
Բալմասեդան ակտիվորեն սկսեց իրականացնել իր տնտեսական ծրագրերը ՝ մոտ 10 միլիոն ֆունտ հատկացնելով հասարակական աշխատանքներին աջակցելու, դպրոցների և քոլեջների շինարարության համար ։
6 մլն ներդրվել է հարավում երկաթուղիների կառուցման համար։ Բելմասեդան սահմանափակել է Տարապակայում բրիտանական երկաթուղային ընկերության մենաշնորհը և բանակցություններ վարել Գերմանիայի հետ, որը վերջ է տվել Չիլիում բրիտանական վարկային մենաշնորհին և դարձել 19-րդ դարում Չիլիի կողմից վերցված միակ վարկը Մեծ Բրիտանիայից դուրս ։
Մեծ ուշադրություն է դարձվել ռազմածովային ուժերի ուժեղացմանը, որոնց միացել են երեք նոր կրուիզեր և երկու տորպեդո ռմբակոծիչներ։ Ամրապնդվեցին Տալկահուանո, Վալպարաիսո, Իկիկե նավահանգիստները։ Ճակատագրի հեգնանքով, հենց նավատորմն էր, որ կազմեց հականախագահական դավադրության ողնաշարը մի քանի տարի անց ։
Հակամարտություն բրիտանացիների հետ
1888 թվականին Նախագահը հայտարարեց, որ մտադիր է ազգայնացնել ջրիմուռի հանքավայրերը, որպեսզի այն այնուհետև փոխանցի չիլիական ընկերությունների ձեռքին, և հրաժարվեց վաճառել պետական ​​հողերը ջրամբարի հանքավայրերով բրիտանացիներին ։
Մինչև 1890 թվականը աղաջրի արտահանումը Չիլիի գանձապետարանին տվեց իր եկամտի կեսից ավելին։ Բրիտանացիներով ոգեշնչված Խաղաղ օվկիանոսի երկրորդ պատերազմի ավարտին հաջորդող տարիներին Չիլիում նրանց մայրաքաղաքը եռապատկվեց ։ Բրիտանացիները գործնականում յուրացրեցին ջրիմուռի հանքավայրերը։ Քանի որ 1875 թ.-ին նրանց բռնագրավման ժամանակ Պերուի կառավարությունը, որի իրավասության մեջ էին հանքավայրերը, փոխհատուցում վճարեց պետական ​​արժեթղթերով բրիտանացի տերերին, և պատերազմը 90% -ով արժեզրկեց նրանց արժեքը, նրանց գնեց հայտնի շահագործող, Ռոտշիլդի հովանավոր Ջոն Թոմաս Նորթը։ Պատերազմի ավարտին Չիլիի կառավարությունը որոշում կայացրեց վերադարձնել ջրիմուռների հանքավայրերը «օրինական տերերին», որոնք այդ ժամանակ ներկայացնում էին Նորթը և նրա հայրենակիցները ։
«Ծովախեցգետնի և գուանի անեծքը», որն ավելի վաղ կոռուպցիա էր առաջացրել Պերուի հարուստ վերնախավում, շրջանցել է Չիլիին. Կոռուպցիան ծաղկել է պաշտոնյաների և զինվորականների շրջանում, որոնք, ի շահ բրիտանացի ձեռնարկատերերի և բանկերի, օրենսդրական բացեր են ստեղծել արտասահման կապիտալի անարգել արտահանման համար ։
Արտասահմանյան մենաշնորհները, որոնք իրենց բաժնետերերի և հաճախորդների մեջ ունեին երկրի խորհրդարանական էլիտան, որոշեցին հույսը դնել դրա վրա Բալմասեդայի դեմ պայքարում։ Ազգային ժողովում կենտրոնացած պաշտոնյաներին և քաղաքական գործիչներին կոպտորեն կաշառեցին ։
Բրիտանական մենաշնորհները 1888 թվականին սկսեցին պետական ​​հեղաշրջում պլանավորել։ Նրանց փողերով մամուլում և խորհրդարանում բռնի հարձակում սկսվեց նախագահի վրա։ Բալմասեդային պարբերաբար մեղադրում էին կոռուպցիայի մեջ. Վստահելի անձանց շահութաբեր պետական ​​պայմանագրերի բաշխում ։
Կարգավորման փորձեր
Բալմասեդան փորձեց ամրապնդել իր դիրքերը 1888 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում։ Այնուամենայնիվ, նրա վստահված անձինք, մանդատներ ստանալով, դավաճանեցին նրան և միացան ընդդիմությանը ։
1889 թվականին Բալմասեդան դժվար կացության մեջ հայտնվեց կառավարության կազմավորման գործում։ Նախարարների թեկնածությունների հաստատումը պահանջում էր Սենատի և Պատգամավորների պալատի մեծամասնության աջակցությունը։ Բայց նախագահի թեկնածուները միտումնավոր չկարողացան քվեարկել Կոնգրեսում։ Այնուհետև Բալմասեդան ասաց, որ Սահմանադրությունն իրեն իրավունք է տալիս առանձին նշանակել նախարարներ ՝ առանց խորհրդարանի հաստատման ։
Իր հերթին, Կոնգրեսը սպասում էր միայն հարմար առիթ `հաստատելու իր գերակայությունը նախագահականից։ 1890 թվականին պարզվեց, որ Նախագահ Բալմասեդան որոշել էր մտերիմ ընկերոջը նշանակել իր իրավահաջորդ։ Սա հանգեցրեց առճակատման, և Կոնգրեսը հրաժարվեց հաստատել բյուջեն ՝ կառավարությանն աջակցելու համար։ Բալմասեդան համաձայնել է կազմավորել կաբինետ, որը հիմնված կլինի Կոնգրեսի տեսակետների վրա ՝ բյուջեի հաստատման պայմանով։ Այնուամենայնիվ, այս կաբինետը հրաժարական տվեց, երբ նախարարները հասկացան, որ նախագահի և խորհրդարանի միջև առկա է հակամարտության ամբողջ ծավալը։ Այնուհետև Բալմասեդան նշանակեց նախարարների կաբինետ ՝ առանց հաշվի առնելու Կոնգրեսի կարծիքը, որը գլխավորում էր Կլաուդիո Վիկուժան, որը, որը գաղտնիք չէր, Բալմասեդան համարեց իր իրավահաջորդը։ Իր գործողություններին հակառակությունից խուսափելու համար Նախագահը ձեռնպահ մնաց խորհրդարանի արտահերթ նստաշրջան հրավիրել `քննարկելու 1891 թվականի բյուջեի նախագիծը։
Քաղաքացիական պատերազմի սկիզբը
1891 թվականի հունվարի 1-ին Բալմասեդան հրաժարվեց Կոնգրեսի ժողով հրավիրել։
1891 թվականի հունվարի 7-ին Սենատի փոխնախագահ Վալդո Սիլվան և Պատգամավորների պալատի նախագահ Ռամոն Բարոզ Լուկոն նստեցին Չիլիի նավերից մեկը Վալպարաիսոյում, նշանակեցին Խորխե Մոնտային ջոկատի հրամանատար, իսկ իրենց հռչակագրում Բալմասեդայի կառավարությունը հայտարարեց անօրինական, որից հետո Նախագահը հռչակեց Մոնտին և նրա համախոհներին դավաճաններ և կոչ արեց ապստամբներին ճնշելու համար բանակ ստեղծել ։
Բանակը պաշտպանում էր նախագահին, իսկ նավատորմը ՝ Կոնգրեսին։ Նրանց օգնեց բրիտանական թագավորական նավատորմը ՝ արգելափակելով ափը։ Լոնդոնյան մամուլը Չիլիի նախագահին անվանում էր «մարդկության պատմության մեջ ամենաազնիվ բռնապետը» և «դահիճ» ։ Միևնույն ժամանակ, London Times- ի չիլիական թղթակից Մ. Հերվին 1891 թվականի մայիսի 23-ին գրել է. «Անհնար է հերքել, որ այսպես կոչված «հեղափոխության դրդիչները», կուլիսային գծագրողները, ֆինանսական հովանավորները եղել են և մնում են նիտրատի հանքավայրերի անգլիացի կամ անգլո-չիլեացի տերեր» ։