cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդրա Գրիպենբերգ
Հասարակական և քաղաքական գործունեություն
1889 թվականից նա սկսեց ղեկավարել Ֆինն կանանց ասոցիացիա ոչ առևտրային կազմակերպությունը, որը պայքարում էր, որ կանանց տրամադրվեն նույն իրավունքները, ինչ տղամարդանց, կրթության և սոցիալական ապահովության բնագավառում։ Նույն 1889 թվականին ստեղծվեց այդ կազմակերպության Koti ja Yhteiskunta («Տուն և հասարակություն») ամսագիրը, Գրիպենբերգը դարձավ նրա անփոփոխ խմբագիրը մինչև 1911 թվականը։ Ինչ վերաբերում է քաղաքականության ոլորտում կանանց իրավունքներին, ապա Ասոցիացիան երկակի դիրքորոշում ուներ, մի կողմից առաջարկվում էր կանանց իրավունք տալ ընտրելու և ընտրվելու, բայց միևնույն ժամանակ դեմ էր համընդհանուր ընտրական իրավունքին՝ պնդելով, որ ցածր դասի կանայք անկիրթ են և հակված են սխալների, հետևաբար, նրանք չպետք է գործեն ինքնուրույն, նրանց պետք է բարոյապես առաջնորդեն «բարձր  խավի քույրերը»։ Ընտրական իրավունքի հետ կապված Ասոցիացիայի քաղաքականությունը հանգում էր նրան, որ միայն այն անձինք պետք է ունենան ընտրական իրավունք, որոնք բավարարում են որոշակի գույքային պահանջների, բայց այդ պահանջները պետք է լինեն նույնը թե տղամարդկանց և թե կանանց համար ։
Նա Ասոցիացիան գլխավորեց մինչև 1904 թվականը, որից հետո հրաժարվեց պաշտոնից, որպեսզի կենտրոնանա քաղաքական գործունեության վրա։ 1906 թվականին ֆիննական Սեյմը որոշեց վերացնել Ֆինլանդիայում դասային ներկայացվածությունը և ներդնել համընդհանուր և հավասար ընտրական իրավունք։ Գրիպենբերգը թերահավատորեն արձագանքեց այն լուրերին, որ կանայք իրավունք ունեն առաջադրվել խորհրդարանական ընտրություններին, նա ասաց, որ այդ իրավունքի տրամադրումը ժամանակավրեպ է, որ «մենք [կանայք] պատրաստ չենք դրան»։ Այն, թե ինչպես իրենց կդրսևորեն ֆիննական խորհրդարանում կանայք, էապես կարող է ազդել ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում կանանց ձայնի իրավունք տալու ժամկետների վրա, և նրանք սա համարում էին ևս մեկ փաստարկ բոլոր կանանց պատգամավորության թեկնածու դառնալու իրավունքի դեմ։ Չնայած նման հայտարարություններին, նա ինքը մասնակցեց առաջին ընդհանուր ընտրություններին և ընտրվեց Էդուսկոնտի պատգամավոր Աբո-Բյորնեբորգի նահանգի հարավային ընտրատարածքից (այժմ՝ Վարսինայս-Սուոմի ընտրատարածք)։ Ընդհանուր առմամբ, 200-տեղանոց խորհրդարանում ընտրվել էին 19 կին ներկայացուցիչ, ընդ որում կին պատգամավորների թվում հավաքած ձայների թվով Գրիպենբերգը երկրորդ տեղում էր, Ֆինլանդիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կանանց միության նախագահ Հիլլի Պյարսսինենից հետո։ Գրիպենբերգը դժգոհ էր ընտրությունների արդյունքներից, նա հրապարակավ դժգոհում էր, որ ընտրված կին պատգամավորների մեջ կան շատ սպասուհիներ, դերձակներ և բանվորուհիներ, որոնց ընտրությունը նա անվանեց «սարսափելի անհարմարություն» ։
Խորհրդարան ընտրվելու պահից նա ֆիննական կուսակցության խորհրդարանական խմբակցության անդամ էր և մեծ հարգանք էր վայելում՝ լինելով կուսակցության հանձնաժողովի անդամ և կուսակցության կանանց հանձնաժողովի նախագահ։ 1908 թվականին անցկացվող երկրորդ ընդհանուր ընտրություններում նա նույն ընտրատարածքից կրկին ընտրվեց էդուսկունտի պատգամավոր։ Ընդհանուր առմամբ, նա խորհրդարանի պատգամավոր է եղել երկու տարի, 1907 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1909 թվականի մայիսի 31-ը ։
Նա բավականին արագ հարմարվեց խորհրդարանական աշխատատանքին, ֆիննական կուսակցության կանայք, նրա ղեկավարությամբ, աշխատում էին որպես մեկ միասնական թիմ, պատրաստում էին օրինագծեր` կանանց և երեխաների դրության և ալկոհոլային խմիչքների արգելքի վերաբերյալ, խորհրդարանում ելույթներ էին ունենում տարբեր հրատապ թեմաների վերաբերյալ, բայց խորհրդարանական աշխատանքը ճնշող ազդեցություն էր թողնում Գրիպենբերգի վրա։ Նրան դուր չէր գալիս, որ տղամարդ պատգամավորները վերևից էին նայում կին պատգամավորների վրա, իսկ ծաղրանկարիչները պարբերաբար թերթերում հրատարակում էին իր պատկերով վիրավորական ծաղրանկարներ, նրան վրդովեցնում էին շվեդ ֆիննախոս պատգամավորների կատակները, ովքեր աղավաղում էին ֆիններենը։ Ընդհանուր առմամբ, նրա կարծիքով, բոլոր աշխատանքները խորհրդարանում կատարվում էին բավականին «նահապետական» ձևով, որի հետ կապված մի անգամ նա կրկնելով Սաղմոսագրքի խոսքերը ասաց, որ խորհրդարանում իրեն զգում է «միայնակ ինչպես հավալուսնը անապատում»։
1909 թվականին առողջական նկատառումներից ելնելով՝ նա չմասնակցեց խորհրդարանական ընտրություններին և շարունակեց ղեկավարել Ֆինլանդիայի կանանց ասոցիացիան։ Բացի այդ, երբ ստեղծվեց Ֆինլանդիայի կանանց ազգային միությունը (որպես Կանանց միջազգային խորհրդի մասնաճյուղ) 1911 թվականին, միավորելով կանանց տարբեր ֆիննական կազմակերպություններ Ալեքսանդրա Գրիպենբերգը ընտրվեց դրա նախագահ։ Մինչև իր կյանքի վերջին օրերը նա զբաղվում էր հասարակական աշխատանքներով։ Նա մահացել է Հելսինկիում 1913 թվականի դեկտեմբերի 24-ին 56 տարեկան հասակում։
Ընտանիք
Ալեքսանդրա Գրիպենբերգը երբեք ամուսնացած չի եղել և երեխաներ չի ունեցել։ Նրա եղբայրներից և քույրերից ոմանք դարձան շատ հայտնի մարդիկ, քույրը՝ Մարիա Ֆուրուհելմը (1846-1916), ժողովրդական կրթության գործիչ էր և գրող, եղբայրը` Օդերտ Սեբաստիան Գրիպենբերգը (1850-1925), ճարտարապետ էր, սենատոր և բանկիր։ Նրա դուստրը` (Ալեքսանդրա Գրիպենբերգի ազգականուհին) Մարիա Մարգարիտա (Մեգգի) Գրիպենբերգը (1881-1976), բալետի պարուհի էր, նկարիչ և կինոդերասանուհի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ֆինն ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆինն սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ֆինն հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆինն խմբագիրներ
Մարինկան, Յանկան ու թագավորական ամրոցի գաղտնիքները
«Մարինկան, Յանկան և թագավորական ամրոցի գաղտնիքները» («Маринка, Янка и тайны королевского замка»), խորհրդային գունավոր գեղարվեստական ֆիլմը-հեքիաթ, որը բեմադրվել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում 1976 թվականին, ռեժիսոր Յուրի Ցվետկովի կողմից Վացլավ Վերբովսկայայի մասնակցությամբ բելառուսական ժողովրդական հեքիաթների հիման վրա։ Երկսերիանոց հեռուստատարբերակն է՝ «Հովիվ Յանկան» (««Пастух Янка»»):
Ֆիլմի պրեմիերաները ԽՍՀՄ-ում կայացել են 1977 թվականին (հեռուստատեսություն), 1978 թվականի փետրվարին (կինո)։
Սյուժե
Հովիվ Յանկան և ջուլհակուհի Մարինկան պատահական հանդիպումից հետո սիրահարվում են միմյանց և որոշում ամուսնանալ։ Սակայն հարսանիքին նախապատրաստվելու ժամանակ հմուտ ջուլհակուհուն առևանգում է չար արքայազն Կուկիմորը, որպեսզի նրան տանի իր ապագա աներոջը՝ Դուրիմոնտ թագավորին։ Յանկան շտապում է հետապնդելու նրան՝ հույս ունենալով բռնել թշնամուն և Մարինային փրկել գերությունից։ Դրանում հովվին կօգնի կախարդական սրինգը, որը նրան նվիրել է պատահականորեն հանդիպած ծերունին՝ ցուցաբերած օգնության, օթևանի և սննդի դիմաց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:«Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ալիաղա
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Կովալևսկոե (այլ կիրառումներ)
Կովալևսկոե, կարող է վերաբերել՝
Պատադա
Պատադա (Pattada), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3513 մարդ (2004 թվականի տվյալով), բնակչության խտությունը կազմում է 21,28 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 165,08 կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 7016, հեռախոսային կոդ՝ 079:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կովկաս (այլ կիրառումներ)
Կովկաս, կարող է վերաբերել՝
Բլոգոլորտ
Բլոգոլորտ (blogosphere), եզրույթ, որը կառուցված է «նոոսֆերա» եզրույթի նմանությամբ և նշանակում է բոլոր բլոգների ամբողջություն որպես համայնք կամ սոցիալական ցանց։ Աշխարհում գոյություն ունեցող տասնյակ միլիոն (2006 թվականի տվյալներով) բլոգները սովորաբար սերտորեն կապված են միմյանց միջև, բլոգերները կարդում են և մեկնաբանում միմյանց, հղում են մեկը մյուս հոդվածները և այկերպ ստեղծում սեփական մշակույթը։ «Բլոգոլորտ» հասկացությունը առանձնացնում է բլոգների հիմնական տարբերությունը սովորական վեբ-էջերից և ինտերնետ-ֆորումներից․ միմյանց կապված բլոգները կարող են կազմել դինամիկ համաշխարհային տեղեկատվական ցանց։
Բլոգոլորտը կարևոր միջավայր է հասարակական կարծիքի և մշակութային մեմերի ուսուցման համար․ այն հաճախ դիտարկվում է ակադեմիական և ոչ ակադեմիական աշխատանքներում, որոնք հետազոտում են ժամանակակից համաշխարհային սոցիալական միտումները։
Եզրույթի պատմություն
Առաջին անգամ անգլերեն blogosphere բառը օգտագործել է Բրեդ Գրեհեմը որպես կատակ 1999 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, նրա արտահայտությունը հնչում էր այսպես․ «Goodbye, cyberspace! Hello, blogiverse! Blogosphere? Blogmos?»։
Ապա 2002 թվականի սկզբին եզրույթը կրկին հիշվեց և շրջանառության մեջ ներդրվեց Ուիլյան Քուիքի կողմից, և հենց այդ ժամանակ տարածվեց սկզբում զինվորական բլոգների համայնքում, որոնք լուսաբանում էին ամերիկյան գործողությունները Աֆղանստանում, ապա և դրանից դուրս։
Ավելի ուշ բլոգոսֆերան պայմանականորեն սկսեցին բաժանել թոփ և ոչ թոփ տարատեսակների՝ կախված բլոգների և գրառումների վարկանիշներից։
Բլոգոլորտի ֆենոմեն
Բլոգոլորտի ֆենոմենն այն է, որ մի քանի տարվա ընթացքում ծնվեց տեղեկատվական իրականություն՝ արագորեն արձագանքող, առավել անկախ և ավելի բարդ կերպով վերահսկվող։
Բլոգոլորտի ստեղծման հիմքը կազմեցին․
А. Բլոգերների և բլոգների անհավանական աճ։ Բլոգների լայն տարածումը սկսվեց անցած դարի 90-ական թվականների երկրորդ կեսին։ Առաջին բլոգն առաջացել է 1994 թվականին, սակայն այն մասին, թե ով է ստեղծել առաջին բլոգը, հետազոտողները մինչ օրս վիճում են։ 2004 թվականի տվյալներով արձանագրված է 4 միլիոն բլոգ։ Իսկ արդեն 2008 թվականի տվյալենրը խոսում են գրանցված 133 միլիոն բլոգների մասին։ Այսինքն՝ 4 տարվա ընթացքում բլոգների թիվ աճել է 33 անգամ։ Բլոգների մեծ ասը ստեղծվում է գովազդային նպատակներով։ Բլոգների և բլոգերների աճը բացատրվում է հետևյալ կերպ․
B. Մարդկանց ձգտումը տեղեկատվության աղբյուրների տարբերակմանը և տեղեկատվության արագ ստացմանը։ Մինչ բլոգոլորտի առաջացումը՝ ԶԼՄ-ներն ամբողջովին վերահսկում էին օրվա տեղեկատվական հոսքը։ Բլոգոլորտը թույլ տվեց բավարարել տվյալ մարդկային ձգտումները մի շարք պատճառներով։ Դրանք են․
C. Մարդկանց սոցիալական պահանջմունքների բավարարում։ Ինչպես հայտնի է, մարդը սոցիալական էակ է, սակայն 21-րդ դարում ավելի քիչ ժամանակ է մնում կենդանի շփմանը, ինչպես նաև սոցիալական ինքնահաստատմանտ։ Դրա պատճառով հանրահայտ են դառնում տարատեսակ շփման ձևեր։
Բլոգոլորտի ազդեցությունը սոցիալական գործընթացների վրա
Բլոգը կարող է հանդիսանալ հասարակական քննարկումների վայր։ Այն բանի հաշվին, որ տեղեկատվությունը արագորեն և անվերահսկելիորեն է տարածվում, արագանում է նաև մարդկանց կարծիքների տարածումը տարբեր հարցերի վերաբերյալ։
Զանգվածային քաղաքացիական լրագրության առաջացումը։ Քանի որ յուրաքնաչյուր բլոգեր տեղեկատվության աղբյուր է, դա բերեց նրան, որ տեղեկատվությունն էլ ավելի շատացավ, այն դարձավ սուբյեկտիվ, ավելի հետաքրքիր։ Սակայն, դա բերեց տեղեկատվության որակի անկմանը, քանի որ բլոգերին պատասխանատվության ենթարկել ոչ հավաստի տեղեկատվության տարածման համար գործնականում գրեթե անհնար է։
Աշխատանքի արտադրողականության անկում։ Աշխատանքի արտադրողականությունը բլոգերների մոտ միջինը 10 %-ով ավելի քիչ է, քան այն մարդկանց մոտ, որոնք բլոգ չունեն, քանի որ իրենց աշխատանքային ժամանակի մեջ մածը նրանք ծախսում են բլոգի վրա։
Բլոգոլորտի օգտագործում
Բիզնեսը կարող է օգտագործել բլոգոլորտը 4 մակարդակներում․
Մշտադիտարկում
Որոշ որոնողական համակարգեր, որ նախատեսված են բլոգների որոնման համար, օգտագործում են հղումներ՝ փոխադարձ կապերի ստեղծման համար։ Օգտագործելով հիպերտեքստային հղումները՝ կայքերը կարող են հետևել թեմայի քննարկման տեղափոխումը մի բլոգից մյուսը։ Նրանք նաև կարող են հետազոտել թեմաների տարածումը բլոգոլորտում և գտնել այն կայքերը, որոնք կարևոր դեր են խաղում, դրանում։
Էթիկայի հարցերը բլոգոլորտում
Համցանցային իրականության մեջ բլոգների տարածումը բերում է համակարգչային էթիկայի ձևավորմանը։ Բլոգերային էթիկան շոշափում է հրապարակային տեղեկատվության հավաստիության, պլագիատի, բարոյական նորմերի պահպանման հարցերը։
Blogger relations
Blogger relations-ի նպատակը հեղինակ-բլոգերների և համայնքների մոդերատորների հետ հարաբերությունների հաստատումն է՝ որոշակի նախագծեր զարգացնելու նպատակով․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բլոգ
Մոխրաթափ
Մոխրաթափ, բնական երևույթ, մի քանի կիլոմետր բարձրությունից հրաբխային մոխրի անկում, հրաբխի ժայթքման հետևանքներից մեկը։ Մոխրաթափի ուժը գնահատվում է մակերեսի քառակուսի մետրում նստած մոխրի գրամներով ։
Յուշկին (Ազովի շրջան)
Յուշկին (Юшкин), գյուղակ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Մարգարիտովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 55 կմ հեռավորության վրա։
Մոխրաթափ
Երևույթի տարածվածություն
Տեղի է ունենում գործող հրաբուխների մոտակայքում։
Յուշկին (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Մոխրաթափ
Երևույթի տարածվածություն
Աշխարհի գործող հրաբուխների մեծ մասը գտնվում է Խաղաղօվկիանոսյան հրաբուխների հրե օղակի ռուսական մասում՝ Կամչատկայում, Կուրիլյան կղզիներում ։ Կան նաև հրաբուխներ Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիներում, որոնք գտնվում են Միջինատլանտյան լեռնաշղթայում՝ Իսլանդիայում, Տրիստան դա Կունյայում և այլուր։
Բնակչության համար վտանգ
Մոխրաթափը պետք է դասվի վտանգավոր բնական երևույթների շարքին։
Հրաբխի ժայթքումից անմիջապես հետո մթնոլորտում քամուց ձգված շլեյֆի տեսքով մոխրի կախույթահեղուկը որոշակի վտանգ է ներկայացնում ավիացիայի համար։
Նոր թափված հրաբխային մոխիրը կարող է շատ վտանգավոր լինել տեղի բնակիչների համար։ Այն չափազանց հղկող է, քանի որ բաղկացած է ապարների և հրաբխային ապակու ամենափոքր և ամենաբարակ սուր բեկորներից։ Բացի այդ, մոխրի ամենափոքր մասնիկներին մնում է էլեկտրաստատիկ լիցք, ինչպես նաև ջրի կաթիլներ և թթուներ։ Այս առումով, մոխրաթափի ժամանակ օդը զգալիորեն էլեկտրականացվում է, դա կարող է հանգեցնել էլեկտրական սարքերի անսարքության։ Օդում ծծմբային և այլ քիմիապես ակտիվ միացությունների առկայությունը կարող է բնակչության մոտ առաջացնել տարբեր տեսակի հիվանդություններ (ալերգիկ ռեակցիա, շնչառական հիվանդությունների և այլն), կենդանիների և ջրի թունավորում բաց ջրամբարներում, սարքավորումների խափանում և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մթնոլորտային տեղումներ Կատեգորիա:Հրաբխագիտություն Կատեգորիա:Բնական աղետներ Կատեգորիա:Հրաբխականություն
Քվազիմոդո
Քվազիմոդո (, բառացի՝ «ինչպես», «ասես»), Վիկտոր Հյուգոյի «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» վեպի գլխավոր հերոսը։ Կվազիմոդոն Փարիզի Աստվածամոր տաճարի սապատավոր ժամկոչն է։ Կվազիմոդոն իր անունը ստացել է կաթոլիկական Ութերորդ Զատիկ տոնի անունից (՝ Զատիկից հետո առաջին կիրակին), որն, իր հերթին, անվանվում էր ինտրոիտի առաջին բառերով՝ «Quasi modo geniti infantes, rationabile, sine dolo lac concupiscite ut in eo crescatis in salutem si gustastis dulcis Dominus»։
Գեղարվեստական կերպար
Քվազիմոդոն ծնվել էր ֆիզիկական թերություններով։ Վիկտոր Հյուգոն գրում էր, որ նրա մարմինը թերի կառուցվածք ուներ՝ նա սապատավոր էր, կաղ և ուներ մեծ մսագունդ ձախ աչքին։ Պակետտե Շանտֆլերիին իր առաջնեկի փոխարեն գնչուները դրել էին Քվազիմոդոյին, և դժբախտ մայրը տեսելով Քվազիմոդոյին քիչ էր մնում խելագարվեր։ Տղային տանում են։ Հենց այդտեղ՝ Ռեյմսում նրան կնքեցին և ուղարկեցին Փարիզ, որտեղ նրան գտավ Փարիզի Աստվածամոր տաճարի հոգևորականը՝ քսանամյա Կլոդ Ֆրոլլոն, ով և Քվազիմոդո անվանեց նրան տոնի կապակցությամբ։
Երբ տղան դարձավ 14 տարեկան, Կլոդ Ֆրոլլոն տվեց նրան տաճարի ժամկոչի պաշտոնը, սակայն զանգերի բարձր ձայնի պատճառով պայթեցին Կվազիմոդոյի թմբկաթաղանթները և նա խլացավ։ Քվազիմոդոն ատում էր իր այլանդակությունը, բայց միաժամանակ բարի էր հոգով։ Նա պաշտում էր տաճարը, կառույցը նրա համար և՛ ընտանիք էր, և՛ տուն։ Քվազիմոդոն ամեն ինչում լսում էր իր խորթ հորը Կլոդ Ֆրոլլոյին։ Երբ վերջինս հրամայեց իր համար գողանալ Էսմերալդային, նա համաձայնվեց, սակայն նրան բռնեցին գիշերային հերթապահները։ Ավելի ուշ նրան դատապարտեցին, բայց քանի որ նրան քննում էր խուլ դատավոր, պատիժը ավելի խիստ եղավ, քան պետք է լիներ։ Նրան դատապարտեցին ճիպոտահարման, ինչպես նաև մի քանի ժամ գամեցին անարգման սյանը (քանի որ նա կոպտել էր դատավորին, վերջինիս կարծիքով)։ Նշանակելի էր այն, որ Կլոդ Ֆրոլլոն, երբ նկատեց Կվազիմոդոյին անարգման սյանը գամված, ձևացրեց, թե չի ճանաչում նրան։ Երբ Կվազիմոդոն ջուր խնդրեց, իսկ ամբոխը միայն ծիծաղում էր ի պատասխան, եկավ Էսմերալդան և ջուր տվեց դատապարտյալին։ Այդ պահին Կվազիմոդոն առաջին անգամ կյանքում լաց եղավ, և այդ պահից էլ նրա մեջ ծնվեցին աղջկա հանդեպ նուրբ զգացմունքներ։ Ավելի ուշ, երբ Էսմերալսային դատապարտեցին մահվան, նա փրկեց աղջկան, տանելով նրան տաճար և այդպես օգտվեց ապաստանի իրավունքից։ Սակայն գեղեցկուհին չպատասխանեց նրան փոխադարձաբար, որովհետև սապատավորը միայն վախ էր նրան ներշնչում։ Կվազիմոդոն նաև պաշտպանում էր Աստվածամոր տաճարը թափառականներից, չիմանալով որ նրանք եկել էին փրկելու Էսմերալդային։ Նկատելով, որ թափառականները նահանջում են, Կվազիմոդոն գնաց տեղեկացնելու Էսմերալդային, բայց նրան այնտեղ չգտավ։ Ավելի ուշ նա տաճարից տեսավ, ինչպես են կախում աղջկան։ Այդ պահին նա նաև նկատեց Կլոդ Ֆրոլլոյին, ով նույնպես նայում էր Էսմերալդային և նյարդային ծիծաղում։ Կվազիմոդոն նրա աչքերից հասկացավ, որ մեղավոր է աղջկա մահվան մեջ, և սպանեց խորթ հորը՝ հրելով նրան պատի վրայից։ Նա նայեց Կլոդ Ֆրոլլոյին, հետո Էսմերալդային բացականչեց․ «Սա այն ամենն էր, ինչ ես սիրում էի»։ Այդ ժամանակների ավանդույթների համաձայն՝ կախաղան բարձրացվողների մարմինները բերում էին մոնֆոկոն։ Այնտեղ բերեցին նաև Էսմերալդայի մարմինը։ Կվազիմոդոն մահացավ աղջկա մարմինը գրկած։ Գրքում ասվում է, որ երկու տարի անց Մանկաֆոնում պահակները գտան երկու կմախք, ըստ նկարագրի՝ Կվազիմոդոյի և Էսմերալդայի մարմինները։ Երբ փորձեցին անջատել մարմինները իրարից, տղամարդու կմախքը փոշիացավ։
Կվազիմոդոյի փոքրիկ արձանը կարելի է տեսնել տաճարի հյուսիսային տրանսեպտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորինված ֆրանսիացիներ Կատեգորիա:Հորինված ինքնասպաններ
Կովրիժկա (այլ կիրառումներ)
Կովրիժկա, կարող է վերաբերել՝
Կշեռք (ֆիլմ)
Կշեռք, 1995 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Քաղաքի հին փողոցի անկյունում ծերունին իր կշեռքով ոչ միայն մարդկանց է կշռում, այլև ասես նրանց հոգսերը, ուրախությունն ու տրտմությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1995 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կոտով (այլ կիրառումներ)
Կոտով, կարող է վերաբերել՝
Սելեուկ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության> ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Շրոշա
Շրոշա (შროშა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում ։
Յուժնի (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Շրոշա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զեստափոնի շրջան
Անկրկնելի գարուն
«Անկրկնելի գարուն» («Неповторимая весна»), ռեժիսոր Ալեքսանդր Ստոլպերի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1957 թվականին։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1957 թվականին ։
Սյուժե
Հարսանիքից անմիջապես հետո հնագետների երիտասարդ ընտանիքը Միջին Ասիա է ժամանում պեղումների համար։ Այնտեղ բռնկված ժանտախտի համաճարակը ժամանակավորապես բաժանում է նորապսակներին և աղջկա մորն ստիպում օգնության համար դիմել իր նախկին ամուսնուն ։
Կոտովսկ (այլ կիրառումներ)
Կոտովսկ, կարող է վերաբերել՝
Նատալյա Կարամիշևա
Մարզական կարիերայի ավարտից հետո հանդես է եկել Իգոր Բոբրինի «Սառցե մանրանկարների թատրոնում»։ 1996 թվականին, տեղափոխվել է Չեխիա, որտեղ էլ աշխատում է որպես գեղասահքի մարզիչ և խորեոգրաֆ։
Ամուսնացած է նախկին պարընկեր Ռոստիսլավ Սինիցինի հետ։ Նրանց որդին՝ Ալեքսանդր Սինիցինը, գնացել է ծնողների հետքերով և նույնպես հանդես է գալիս պարեր սառույցի վրա ձևում (ներկայացնում է Չեխիան) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ չեմպիոններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ
Վասիլի Բաժենովի և Մատվեյ Կազակովի հուշարձան
Վասիլի Բաժենովի և Մատվեյ Կազակովի հուշարձան (Памятник Баженову и Казакову), ռուս ճարտարապետներ Վասիլի Բաժենովին և Մատվեյ Կազակովին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։  Բացվել է 2007 թվականին։ Գտնվում է Մոսկվայի Դոլսկայա փողոցի 1 հասցեում (Ցարիցինի դաստակերտ)։
Պատմություն
Ռուս ճարտարապետ, նկարիչ, ճարտարապետության տեսաբան, մանկավարժ, կլասիցիզմի ներկայացուցիչ, մասոն Վասիլի Բաժենովին և ռուս ճարտարապետ, ռուսական ճարտարապետությունում կլասիցիզմի հիմնադիրներից Մատվեյ Կազակովին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Բացվել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Մոսկվայի Ցարիցինո թանգարան-արգելոցում։ Քանդակագործական կոմպոզիցիայի տեղադրման համար ընտրվել է Մեծ պալատին հարակից տարածքը, պատկերասրահի պարսպի հարևանությամբ։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Լեոնիդ Միխայլովիչ Բարանովը և ճարտարապետ Մ. Մ. Պոսոխինը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ճարտարապետները տարբեր ժամանակներում են մշակել և կառուցել եկատերինյան նստավայրը (Բաժենով, այնուհետև`Կազակով), նրանք պատկերված են մեկ քանդակային կոմպոզիցիայում։
Տեխնիկական տվյալներ
Քանդակները պատրաստված են բրոնզից, կլոր պատվանդանը՝ գրանիտից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:2007 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կոտովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Կոտովսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ալիաղալու
Ալիաղալու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։ 1986 թ.-ի դրությամբ Ալիաղալը անվան տակ գտնվում էր Ադրբեջանի Աղդամի շրջանում։
1907 թ.-ին ուներ 426 ադրբեջանցի բնակիչ ։
Կոտոր (այլ կիրառումներ)
Կոտոր, կարող է վերաբերել՝
Ալիաղալու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Մեծն Գեթսբին (այլ կիրառումներ)
Մեծն Գեթսբին, կարող է վերաբերել՝
Fat Man (ռումբ)
«Չաղլիկ» (Fat Man), ատոմային ռումբի կոդային անուն, որը մշակվել է Մանհեթենյան նախագծի շրջանակներում, 1945 թվականի օգոստոսի 9-ին նետվել է ԱՄՆ-ի կողմից ճապոնական Նագասակի քաղաքի վրա Հիրոսիմայի ռմբակոծումից 3 օր անց։
Ռումբն աշխատել է պլուտոնիում-239-ի ճեղքման հիման վրա և ունեցել է պայթեցման իմպլոզիումային կառուցվածք։ Փաստորեն, դա արտաքին թաղանթով համալրված «Գաջեթ» սարքավորում էր («Հարմարանք», gadget, որի փորձարկումը (Թրինիթի Trinity) անցկացվել է նույն թվականի հուլիսի 16-ին)։
Կառուցվածք
Մոտ 6 կգ զանգված ունեցող այդ ռումբի պլուտոնիումային միջուկը պատված է եղել ուրան-238 (տամպեր) զանգվածեղ շապիկով։ Այս շերտը ծառայել է միջուկի շղթայական ռեակցիայի արդյունքում փքվող իներցիայի զսպման համար, որպեսզի պլուտոնիումի հնարավորինս մեծ մաս հասցներ ռեակցիայի մեջ մտնել։ Տամպերի ոչ պակաս կարևոր առաքելությունը ռեակցիայի ակտիվ գոտուց դուրս եկող նեյտրոնների անդրադարձիչ լինելն է։ Բացի այդ, ուրան-238-ի բախումների ընթացքում նեյտրոնները էներգիա են կորցնում, դանդաղում են, դառնում են ջերմային։ Նման ցածր էներգիաներով նեյտրոններն առավել արդյունավետ են կլանվում պլուտոնիումի միջուներով։
Տամպերը շրջապատված է եղել այրվող թաղանթով (pusher), որն ալյումինից էր։ Այն ապահովում էր միջուկային լիցքի հարվածային ալիքի սեղմման համաչափությունը, միաժամանակ լիցքի ներքին մասերը պայթուցիկի հետ անմիջական շփումից և նրա տարրալուծման շիկացած պրոդուկտներից ապահով դարձնելով։ Բացի այդ, ռումբի մեջ կար նեյտրոնային նախաձեռնող, այսպես կոչված, «Ոզնի» (urchin)։ Որպես կանոն, «Ոզնին» մոտ 2 սմ տրամագծով բերիլիումային գնդակ էր, որը ծածկված էր պոլոնիումի և իտրիումի համաձուլվածքի կամ մետաղական պոլոնիում-210-ի բարակ շերտով։ "Ոզնին" գտնվում է պլուտոնիումային միջուկի խոռոչի ներսում։ Սա նեյտրոնների առաջնային աղբյուր է։ Նա սկսում է գործել միջուկի գերկրիտիկական վիճակի անցման պահին։ Միջուկային լիցքի սեղմման ժամանակ սովորական պայթուցիկի պայթյունի հարվածային ալիքից պոլոնիումի և բերիլիումի միջուկները մոտենում են «ոզնու» մեջ, եւ ռադիոակտիվ պոլոնիում-210-ից արձակված ալֆա-մասնիկները բերիլիումից դուրս են մղում նեյտրոնները։ Հետագայում նրանք թռչում են հիմնական լիցքի միջով, պլուտոնիում-239-ի միջուկի հետ բախվելով առաջացնում են շղթայական միջուկային ռեակցիա։ Այն նեյտրոնները, որոնք հիմնական լիցքի սահմաններից դուրս են թռչում, կամ դանդաղում են տեմպերում, կամ էլ հետ են մղվում դեպի հիմնական լիցք ։
Այս սխեման այնուամենայնիվ ճանաչվել է ցածր արդյունավետություն ունեցող և նեյտրոնային նախաձեռնողականության չղեկավարվող տեսակը հետագայում գրեթե չի կիրառվել։
Հետպատերազմյան վերազինում
Բարձր գնահատելով պլուտոնիումային իմպլոզիվ ռումբի ներուժը, ԱՄՆ բանակի ռազմաօդային ուժերի հրամանատարությունը 1945 թվականի նոյեմբերին Mark III արտադրության 200 ռումբի պատվեր ուղարկեց Լոս Ալամոս։ Սակայն այդ պահին ընդամենը երկու պահեստավորված պլուտոնիումային լիցք կար։ Բացի այդ, Հաստլիկի նախատիպի կառուցվածքը մի շարք էական թերություններ ուներ, որոնք կարևոր չէին ցուցադրման համար, բայց էապես բարդացնում էին այս զենքի զանգվածային կիրառումը ։
1946 թվականի հուլիսին երկու Mark III տեսակի լիցք օգտագործվել են "Crossroads" զորավարժությունների ընթացքում։ Այս փորձարկման նպատակն էր ուսումնասիրել կիրառման ռազմական նավերի դեմ ատոմային զենքի կիրառման հնարավորությունները։  Իրականացվել է երկու պայթյուն. օդային և ստորջրյա, երկուսն էլ շուրջ 23 կիլոտոնի համարժեք։ Ըստ զորավարժությունների արդյունքների Mark III ռումբի բարելավված տարբերակը` Mod 0, թողարկվել է սերիական արտադրությամբ։ Այնուամենայնիվ, 1946 թվականի օգոստոսին առկա էր ընդամենը ինը կիրառման պատրաստ պլուտոնիումային լիցքեր ։ Mark III ռումբն արտադրվել է բավական երկար ժամանակ տարբեր մոդիֆիկացիաներով։ Դա նախ և առաջ կապված էր գոյություն ունեցող զինանոցը բարձրացնելու ձգտմամբ հետ, նախքան ավելի կատարյալ լիցքերով զբաղվելը։ 1948 թվականին Mark III Mod 0 ռումբի արտադրությունը փոխարինվել է Mod 1 և Mod 2 նոր մոդելներով ։ Այդ մոդիֆիկացիաները բազային նախատիպից միայն փոքր տարբերություններ ունեին, որոնք ուղղված էին կիրառման անվտանգության բարձրացմանը։ Այսպես, բռնկման համակարգի կոնդենսատորները լիցքավորվում էին ինքնաթիռից նետելուց հետո։ 1948 թվականին սպառազինության մեջ կային Mod 0 տեսակի 53 ռումբ, որոնք հետագայում վերափոխվեցին Mod 1 և Mod 2 ռումբերի։
1945-1949 թվականներին Mark III ռումբերի բոլոր մոդելների ընդհանուր արտադրությունը կազմել է շուրջ 120 հատ ։ Այս ժամանակահատվածում այդ ռումբերը ամերիկյան միջուկային զինանոցի հիմքն են կազմել։ 1950 թվականին նրանք հանվել են սպառազինությունից կապված բարոյական ծերացման պատճառով։ Նրանց փոխելարինել է ավելի կատարյալ Mark-4 ռումբը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջուկային զենք Կատեգորիա:Զանգվածային ոչնչացման զենք
Կորեկ (այլ կիրառումներ)
Կորեկ, կարող է վերաբերել՝
Պապելուչո
Պապելուչո (Papelucho), չիլիացի գրող Մարսելա Պասի մանկական գրքերի շարքի գլխավոր հերոս։ 1947-1974 թվականներին տպագրվել է տասներկու գիրք։ Գրքերի այդ շարքը Չիլիում համալրեց մանկական դասական գրքերի ցանկը։
Նկարագրություն
Գրքերը գրված են օրագրի ձևով 8-ամյա միջին դասի չիլիացի տղայի` Սանտիագոյի անունից։ Այս ձևով դրանք տարբերվում են մանկական այլ գրքերից, որոնք ստեղծվել են անիրական միջավայրում։ Պապելուչոն առօրյա կյանքում կարողանում է գտնել հետաքրքրություն և հումոր, ինչն անում է հարուստ երևակայության միջոցով, դիտարկման և ծաղրի ուժեղ զգացումով, բարձր զարգացած ինքնատիրապետմամբ ու ստեղծարարությամբ։ Այս առումով, այն նմանություն ունի եվրոպական մանկական գրականության լայնորեն տարածված այլ ստեղծագործությունների հետ, որոնք նույնպես նկարագրում են մանուկների առօրյա կյանքի արկածները, ինչպիսիք են Գոսինիի և Սեպմեի «Փոքրիկ Նիկոլան» շարքը, Ռիչմալ Կրոմպտոնի «Պարզապես Ուիլյամ» շարքը, Էլենա Ֆորտունի «Սելիա» գրքերը։
Մատենաշարի առաջին գիրքը` «Պապելուչո», լույս է տեսել 1947 թվականին` Rapa Nui չիլիական հրատարակչության կողմից անցկացված մրցույթում մրցանակի արժանանալուց հետո։ Գրքի նկարազարդումների հեղինակը Յոլանդա Հանեուսն էր։ Գիրքը շատ արագ Չիլիում դարձավ բեսթսելեր և մեկ հրատարակությանը հետևեցին մյուսները։ Շարքի վերջին գիրքը` Am I Dys-Lazy?, լույս տեսավ 1974 թվականին։
1947 թվականից մինչև 2007 թվական վաճառվել է գրքի 5 միլիոն օրինակ։
Մրցանակներ
1982 թվականին Մարսելա Պասն արժանացել է Չիլիի գլխավոր Premio Nacional de Literatura մրցանակի։ 1968 թվականին Ամրիսվիլում, Շվեյցարիա, «Պապելուչոն միսիոներ» գիրքը «Գրքեր երիտասարդների համար միջազգային խորհրդի» (IBBY) կողմից առաջադրվել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի անվան մրցանակի։
Թարգմանություններ
Շարքի առաջին գիրքը ֆրանսերեն լույս է տեսել 1951 թվականին Rouge et Bleu հավաքածուում։ Տեքստն ադապտացվել և հրապարակվել է գունավոր նկարազարդումներով որպես լայնաֆորմատ գիրք, որը մեծ հաջողություն է գրանցել. վաճառվել է գրքի 25000 օրինակ, և երկու տարի անց լույս է տեսել երկրորդ հրատարակությունը։ 1980 թվականին լույս է տեսել ֆրանսերեն նոր հրատարակություն։
Ճապոնական Kodansha հրատարակչությունը 1972 թվականին հրատարակել է գրքի ճապոներեն թարգմանությունը` Մարսելա Կլարո Հանեուսի նկարազարդումներով։
Աթենքում հունարեն տպագրել է Kedros հրատարակությունը 1984 թվականին, Anicia in Rome-ն հրատարակել է մատենաշարի չորս գրքերի իտալերեն թարգմանությունը։
Կա նաև երկլեզու իսպաներեն-անգլերեն հրատարակությունը, որը հասանելի էր Չիլիի 2006 թվականի վերջում։ Անգլերեն թարգմանության հեղինակներն են Լինա Քրադոքը, Ալիսա Շաուն և Ժան Պոլ Բոշան։
Էկրանավորում
2007 թվականին Cine Animadores-ը և Canal 13 Films-ը նկարահանել են «Պապելուչոն և Մարթիան» ֆիլմը «Պապելուչո» գրքի մոտիվներով։
Մատենագիտություն
Պապելուչո շարքը բաղկացած է 12 գրքերից
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկական գրականություն Կատեգորիա:Մանկական գրականության կերպարներ
Կարամալուկ
Կարամալուկ  (Карамалук), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իշիմբայսկի շրջանում Բաշկորստան Հանրապետությունում։ Թափվում է Շիդա Արլարովո մոտ(գյուղ Իշիմբայսկի շրջան)։ Սկիզբ է առնում Բիկբուլատբաշ լեռից։ Գետի երկարությունը՝ 4,4 կմ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Միջին Կվալիթ
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 452 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զեստափոնի շրջան
Բույսերի կենսաբանական պաշտպանություն
Սահմանումներ
Բույսերի կենսաբանական պաշտպանությունը բույսերի և դրանց բերքի պաշտպանության միջոցառումների համակարգ է վնասակար օրգանիզմների դեմ՝ կենսաբանական պատրաստուկների կամ պեստիֆագերի կիրառմամբ, ինչպես նաև  հանդիսանում է որպես բույսերի պաշտպանություն գիտության բաժին ։
Բույսերի կենսաբանական պաշտպանության հիմնական միջոցառումները
Վնասակար օրգանիզմների դեմ կենսաբանական պայքարը պետք է հիմնվի բնապահպանության և էկոլոգիական համակարգերի առանձնահատկություններով ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Միջատաբանություն Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ Կատեգորիա:Չինական հայտնագործություններ
Փոկերի կղզին (ֆիլմ)
Փոկերի կղզին (Seal Island) ամերիկյան  վավերագրական կարճամետրաժ ֆիլմ՝ նկարահանված 1948 թվականին, ֆիլմի ռեժիսորն է Ջեյմս Ալգարը։ Դա բնության մասին առաջին վավերագրական ֆիլմն  է “True Life Adventure” շարքից՝ արտադրված Ուոլթ Դիսնեյի կողմից։ Ֆիլմն արժանացել է  «Օսկարի»՝ Լավագույն գեղարվեստական կարճամետրաժ ֆիլմ անվանակարգում   ։
Ընկերություն
1947  թվականին, Ուոլթ Դիսնեյը պայմանագիր է կնքել Ալֆրեդ և Էլմա Միլոթների հետ՝ նկարահանելու վավերագրական կադրեր՝ Ալյասկայի վայրի բնության և մշակույթի մասին։ Դիսնեյը կադրերում չի տեսել Ալյասկայի մարդկային գործունեության թատերական արժեվորումը, բայց նա խարդավանքով էր վերաբերվում այն կադրերին, որոնք Պրոբիլոֆյան կղզիներում նկարահանել է Միլոտեսը  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Զուգորդված կազմակերպություն
Զուգորդված կազմակերպություն (զուգորդված ձեռնարկություն/ընկերություն), կազմակերպություն, որում մեկ այլ ընկերության կամ խմբի պատկանում են նշանակալից, բայց ոչ վերահսկող բաժնետոմսեր (առավել հաճախ քվեարկող բաժնետոմսերի 20% կամ ավելի, բայց 50%-ից պակաս)։ Այս դեպքում ներդրող ընկերությունը կարող է էապես ազդել զուգորդված կազմակերպության առևտրական և ֆինանսական քաղաքականության վերաբերյալ որոշումների վրա, չնայած վերջինս մնում է անկախ՝ իր ղեկավարմամբ և իր տարեկան հաշվետվություններով՝ առանց հոլդինգային ընկերության դուստր ձեռնարկություն դառնալու ։
Ներդնող ընկերության ազդեցության «նշանակությունը» արտահայտվում է նրանում, որ.
Զուգորդված կազմակերպություններին վերաբերող մասում Ֆինանսական հաշվետվությունների միջազգային ստանդարտը (ՖՀՄՍ) կոչվում է ՀՀՄՍ 28 («Ներդրումներ ասոցիացված կազմակերպություններում և համատեղ ձեռնարկումներում») և 1990 թվականից ընդունված է միջազգային պրակտիկայում (պարբերաբար կատարվում են փոփոխություններ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հաշվապահություն Կատեգորիա:Կորպորատիվ կառավարում
Լորշ
Լորշ, քաղաք Գերմանիայի Հեսսեն նահանգում։ Ենթակա է Դարմշտադտ վարչական շրջանին։ Ներառված է Բերգշտրասե շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 041 մարդ (31 դեկտեմբերի 2010 թ.) : Ընդգրկում է 25.24 կմ քառ․ տարածք։
Լորշի կայսերական աբբայություն
Քաղաքը հայտնի է մասնավորապես, Kloster Lorsch վանքի շնորհիվ, որը հիմնադրվել է 764 թվականին։ 1991 թվականին Լորշի վանքը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում որպես Բենեդիկտյան միաբանություն և Ալտենմյունստեր վանք։ Նրա մասն են կազմում Կարոլինգյան դարպասները (Karolingische Torhalle), որը Կարոլինգների ժամանակահաշրջանի ամբողջովին պահպանված միակ շինությունն է։
Տնտեսություն
«TrekStor» GmbH & Co.KG ընկերությունը հիմնադրվել է 2001 թվականին Լորշում, և նրա գլխավոր գրասենյակը գտնվում է այստեղ։
Քաղաքապետ
1993-ից 2011 թվականը Լորշի քաղաքապետը Կլաուս Ջաջերն է։ Նա վերընտրվել է 1999 թվականի փետրվարի 7-ին` 85,2% ձայնով, իսկ 2005 թվականի փետրվարի 13-ին` 70,6%։ 2011 թվականից Լորշի քաղաքապետը Քրիստիան Շենունգն է։
Թանգարան
Լորշի կենտրոնում գտնվում է Museumszentrum Lorsch թանգարանը իր վանական պատմության և բանահյուսության բաժիններով, ինչպես նաև ծխախոտի թանգարանով։
Լորշում հինգշաբթի օրն անցկացվում է շքերթ, որը տեղաբնակներն անվանում են Fastnacht։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում
Մարտին Մարջիելա
Մարտին Մարջիելա, բելգիացի նորաձևության դիզայներ, Maison Margiela նորձևության տան հիմնադիրը։ Ավարտել է Գեղեցիկ արվեստների թագավորական ակադեմիան (Անտվերպ) 1979 թվականին՝ Անտվերպյան վեցյակից մեկ տարի առաջ։
Կյանքն ու գործունեությունը
Ավարտելուց հետո Մարջիելան հինգ տարի աշխատել է որպես ֆրիլանսեր դիզայներ։ 1985-1987 թվականներին աշխատել է Ժան-Պոլ Գոտյեի համար, որից հետո ցուցադրել է իր առաջին հավաքածուն սեփական պիտակի ներքո, որը սկսել է գործընկեր Ջեննի Մեյրենսի հետ 1989 թվականին ։ 1997-ից 2013 թվականների ընթացքում Hermès-ի կանանց գծի ստեղծագործական տնօրենն էր։ Մարջիելան 2010 թվականին նշանակվել է որպես Chambre Syndicale de la Haute Couture-ի հյուր-անդամ։ 1980-ականներին ճապոնացի ավանգարդիստները Ռեի Կավաբուկոյի հետ գլխիվայր էին շրջել նորաձևության աշխարհը իրենց արտառոց և ցնցող դիզայններով։ Մարջիելան և Անտվերպյան վեցյակը շարունակեցին գործը՝ ընդվզելով նորաձևության նրբագեղ ու ճոխ աշխարհի դեմ։ Ապակառուցման գաղափարը կարևոր է Մարջիելայի նորաձևության տեսլականը հասկանալու համար։ Մարջիելան հայտնի է նրանով, որ ձեռքով վերաձևավորում է հին կեղծամներ, կտավներ և մետաքսե շարֆեր՝ դրանք դարձնելով բարձր նորաձևության հագուստներ։
Իր ողջ կարիերայի ընթացքում Մարջիելան խիստ գաղտնի է պահել իր անձնական կյանքը։ Նա երբեք ինտերվյուներ չի տվել և բոլոր ցուցադրություններին մնացել կուլիսների ետևում ։ Նրա դեմքը հայտնի չէ․ ողջ կարիերայի ընթացքում միայն մի լուսանկար է արվել՝ 1997 թվականին, բայց այդ նկարն էլ երբեք պաշտոնապես չի հաստատվել։ Մեդիայի հետ բոլոր շփումները պահվում են բացառապես ֆաքսի միջոցով։ Maison Martin Margiela-ի խիստ յուրօրինակ խորհրդանիշը կազմված է 0-23 թվերից։ Նշանը ամրացվում է հագուստի ներսի կողմից չորս սպիտակ, հստակ երևացող կարվածքներով, որոնք հագուստի արտաքին մասից են։
2002 թվականին Մարջիելայի բրենդը գնվեց OTB Group-ի կողմից, և սկսեցին շշուկներ պտտվել, որ Մարջիելան գուցե ցանկանա հեռանալ՝ ելնելով ստեղծագործական անհամաձայնություններից, ինչպես նաև պարզապես․ «ցանկանալով վայելել կյանքը նորաձևության աշխարհի ամենակա խիստ հայացքից հեռու»։
Նյու Յորք Թայմս-ի 2008 թվականի մի հոդվածում առաջին անգամ հրապարակվեց Մարջիելայի միակ լուսանկարը, որն այդպես էլ պաշտոնապես հաստատվեց։ Միևնույն ժամանակ ամսագիրը ցնցող լուր տվեց նորաձևության աշխարհին, որ Մարջիելան ամենայն հավանականությամբ իր «գահը» կփոխանցի դիզայներ Ռաֆ Սիմոնսին, որը, ենթադրվում է, մերժել է առաջարկը ։ Այդեր Ակերմանին ևս առաջարկվել է նույն պաշտոնը, սակայն նա ևս այն մերժել է։
2009 թվականի հոկտեմբերին նորաձևության տան համասեփականատեր Ռենցո Ռոսսոն՝ OTB Groupի տնօրենը, պաշտոնապես հայտարարեց, որ «Մարտինն այստեղ չի եղել երկար ժամանակ։ Նա այստեղ է, բայց այստեղ չէ։ Մենք մի նոր ու թարմ դիզայներական թիմ ունենք։ Մենք կենտրոնանում ենք ապագայի համար երիտասարդ, իրատեսական էներգիայի վրա․ սա իրոք Մարջիելա է 2015 թվականի համար»։
2009 թվականի դեկտեմբերին մամլո ասուլիսում հայտարարվեց, որ Մարջիելան «լքել է բիզնեսը։ Որևէ փոխարինող ստեղծագործական տնօրեն չի նշանակվի։ Maison Martin Margiela-ն կշարունակի վաճառքը, սակայն ընկերությունը հրաժարվել է մեկնաբանել Մարջիելայի հեռանալու պատճառների վերաբերյալ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիացի դիզայներներ
Ջուլիա Վոլֆ
Ջուլիա Վոլֆ (Julia Wolfe, ), ժամանակակից ամերիկացի կոմպոզիտոր, որի ստեղծագործությունն իր ոճով բնորոշվում է որպես պոստմինիմալիստական։ Նրա երկերը արտացոլում են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պատմության ու հասարակական կյանքի՝ լայն հետաքրքրություն ներկայացնող իրադարձություններ։ Ջուլիա Վոլֆը Նյու Յորքում գործող Bang on a Can կազմակերպության հիմնադիր անդամ է, կազմակերպություն, որն իր առաջնահերթ խնդիրն է համարում ժամանակակից երաժշտության ստեղծումն ու տարածումը։
Երգչախմբի ու երաժշտախմբի համար գրած Anthracite Fields կանտատի համար նա 2015 թվականին արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի, 2016-ին էլ՝ Մաք Արթուր հիմնադրամի սահմանած մրցանակներից մեկին , որը նախատեսված էր արտակարգ ինքնատիպություն և իր արվեստին առավելագույն նվիրվածություն դրսևորած հեղինակներին խրախուսելու համար ։
Կենսագրություն
2012 թվականին Փրինստոնի համալսարանում արժանացել է երաժշտական կոմպոզիցիայի գծով դոկտորի աստիճանի։ Հետագայում նրան կոմպոզիցիայի պրոֆեսորի կոչում է շնորհվել Մանհեթենի երաժշտական դպրոցում և Նյու Յորքի համալսարանի Շտայնհարդի անվան դպրոցում ։
Անձնական կյանք
1984 թվականին Ջուլիա Վոլֆն ամուսնացել է կոմպոզիտոր Մայքլ Գորդոնի հետ։ Ունեն երկու զավակ։ Բնակվում են Մանհեթենում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆուլբրայթի կրթաթոշակակիրներ Կատեգորիա:Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Եվմենոս II
Եվմենես II (մ.թ.ա. 197-159 թթ.), Պերգամոնի կառավարիչ, որի օրոք Պերգամոնի թագավորությունը հասել է իր հզորության գագաթնակետին, իսկ Պերգամոն քաղաքը սկսել է մրցակցել Ալեքսանդրիայի հետ հելլենիստական մշակույթի կենտրոն կոչվելու համար։
Եվմենոսը շարունակել է հոր քաղաքականությունը՝ դաշնակցել Հռոմի հետ սիրիացիների ու մակեդոնացիների դեմ։ Մ.թ.ա. 190 թ.-ին Մագնեսիայի ճակատամարտում ջախջախել է Սելևկյաններին և տիրացել նրանց փոքրասիական տիրույթներին ու Թրակիական Խերսոնեսին։ Մ.թ.ա. 176 թվականին Սելևկյան գահին հաստատեց Անտիոքոս IV Եպիփանեսին։ Դրանից հետո Եվմենեսը հայացքը թեքել է հյուսիս և ոազմական գործողություններ սկսել Պոնտոսի և Բութանիայի դեմ, որի կողմում էր ինքը՝ Հաննիբալը։ Երրորդ Մակեդոնյան պատերազմի ժամանակ դաշնակցել է հռոմեացիներին և Հռոմի հետ կապերը սերտացնելու համար մ.թ.ա. 172 թվականին այցելել է Հռոմ։
Եվմենոսի կառավարման տարիներին են կառուցվել Պերգամոնի ակրոպոլիսի համարյա բոլոր սքանչելի շինությունները, նաև հանրահայտ Զևսի զոհասեղանը (Պերգամյան զոհասեղան)։ Նրա օրոք Պերգամի գրադարանը սկսել է մրցակցել Ալեքսանդրիայի գրադարանի հետ, ինչը ստիպել է Պտղոմեոսյաններին արգելել պապիրուսի արտահանումը Եգիպտոսից։ Ի պատասխան այս քայլի պերգամցիները հայտնագործել են նոր տեսակի նյութ՝ մագաղաթ (պերգամենտ)։
Կատեգորիա:Պերգամոնի արքաներ
Կորի (այլ կիրառումներ)
Կորի, կարող է վերաբերել՝
Ադամն ամուսնանում է Եվայի հետ
«Ադամն ամուսնանում է Եվայի հետ» («Адам женится на Еве»), ռեժիսոր Վիկտոր Տիտովի խորհրդային երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմը, կատակերգական դրամա՝ նկարահանված գերմանացի դրամատուրգ Ռուդի Շտրալի համանուն պիեսի հիման վրա (Մանուիլ Սեմյոնովի թարգմանություն)։ Հեռուստատեսային պրեմիերան կայացել է 1981 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կորիոլան (այլ կիրառումներ)
Կորիոլան, կարող է վերաբերել՝
Ցխենթարո
Ցխենթարո (ამსაისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 630 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զեստափոնի շրջան
Ալիան (Դերսիմի գավառ)
Ալիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։ Գտնվում էր Դիարբեքիր քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևելք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լուսինե Գևորգյան (երգչուհի)
Լուսինե Գևորգյան (առավել հայտնի է որպես Լու, ծնվել է՝ 21 փետրվարի, 1983, Կապան, Հայկական ԽՍՀ), երգչուհի, երգերի հեղինակ, «Tracktor Bowling» (2004 թվականից) և «Louna» (2008 թվականից) ռոք խմբերի մենակատար։
Կենսագրություն
Լուսինե Գևորգյանը ծնվել է 1983 թվականին Կապան քաղաքում։ Հետագայում ծնողների հետ տեղափոխվել է Սերպուխով։ Մանկության տարիներին սովորել է երաժշտական դպրոցում (դաշնամուրի բաժին)։ 2001 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական մեքենաշինական ինստիտուտի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, 2006 թվականին՝ Մոսկվայի՝ մշակույթի ու արվեստների պետական համալսարանի մենեջմենթի ու սոցիալ-տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ֆակուլտետը։
Լուսինե Գևորգյանն երաժշտական կարիերան սկսել է 2003 թվականին, երբ դարձել է «Сфера Влияния» ռոք-խմբի անդամ ։ 2004 թվականին նա տեղափոխվել է «Tracktor Bowling» խումբ (փոխարինել է խմբից հեռացած մենակատարին՝ Միլային) ։ Այս խմբի հետ էլ Լուսինեն ճանաչում է ձեռք բերել։
2008 թվականին բասիստՎիտի հետ ձևավորում է «Louna» երաժշտական նախագիծը ։ Հետագայում շարունակել է զուգահեռաբար ելույթ ունենալ երկու խմբերում, ինչպես նաև հանդիսանում է երգերի տեքստերի ու երաժշտության համահեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Փետրվարի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Կապան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ աթեիստներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Սեն Ժիրոն (կանտոն)
Սեն Ժիրոն (Saint-Girons), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ դեպարտամենտում։ Մտնում է Սեն Ժիրոն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0915։
Էրիսոն կանտոնի մեջ հաշվվում է 14 կոմունա, որից գլխավորն է Սեն Ժիրոն։
Բնակչություն
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 10 282 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լուսնկա գիշերը Բոսֆորում
«Լուսնկա գիշերը Բոսֆորում» (Лунная ночь на Босфоре), հայ ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկու նկարներից ։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1894 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 49,7 × 76 կամ 49,7 × 75,8 սմ ։
Այսօր «Լուսնկա գիշերը Բոսֆորում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։
Նկարագիր
«Լուսնկա գիշերը Բոսֆորում» ստեղծագործությունում ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկին պատկերել է Բոսֆորի նեղուցը։ Նեղուցով երթևեկում են առագաստանավեր ու նավակներ։ Կտավի կենտրոնում լուսինն է պատկերված։ Ծովափին նկարված են մարդիկ։ Ամենամեծ օբյեկտը Բալյան ընտանիքի կառուցած Օրթաքյոյ մզկիթն է։
Պատմություն
Հովհաննես Այվազովսկին կտավը վրձնել է 1894 թվականին։ Այսօր «Լուսնկա գիշերը Բոսֆորում» նկարը ներկայացված է Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1894 նկարներ Կատեգորիա:Հովհաննես Այվազովսկու նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Բոսֆոր
Շնչառական ձայներ
Շնչառական ձայներ, հայտնի են նաև որպես թոքային ձայներ կամ շնչառության ձայներ, վերաբերում են շնչառական համակարգի միջոցով օդի շարժման արդյունքում առաջացած հատուկ ձայներին ։ Դրանք կարող են հեշտությամբ լսելի լինել թոքերի դաշտերի աուսկուլտացիայով ստետոսկոպի միջոցով ։ Դրանք ներառում են նորմալ շնչառական հնչյուններ և լրացուցիչ կամ «ավելացված» հնչյուններ, ինչպիսիք են ճռճռոցը, սուլոցը, պլևրալ քսման աղմուկը, ստերտոր և ստրիդորը։
Ձայների նկարագրությունը և դասակարգումը սովորաբար ներառում է ներշնչման և արտաշնչման փուլերի լսումը՝ նշելով և՛ բարձրությունը (սովորաբար նկարագրվում է որպես ցածր (≤200 Հց), միջին կամ բարձր (≥400 Հց)), և՛ ինտենսիվությունը (փափուկ, միջին, բարձր կամ շատ բարձր) լսվող հնչյունների։
Նորմալ շնչառական ձայներ
Նորմալ շնչառական ձայները դասակարգվում են որպես վեզիկուլյար, բրոնխովեզիկուլյար, բրոնխիալ կամ տրախեալ՝ ելնելով աուսկուլտացիայի անատոմիական դիրքից ։ Նորմալ շնչառական հնչյունները կարող են ճանաչվել նաև ձայնի տևողությամբ և ձայնի որակով, ինչպես նկարագրված է ստորև բերված աղյուսակում։
Անոմալ շնչառական հնչյուններ
Անոմալ շնչառական հնչյունների ընդհանուր տեսակները ներառում են հետևյալը ։
Աուսկուլտացիայի այլ թեստեր
Պեկտորալոկուիան, էգոֆոնիան և բրոնխոֆոնիան լսողական թեստեր են, որոնք հիմնված են ձայնի ռեզոնանսի ֆենոմենի վրա։ Բժիշկները կարող են օգտագործել այս թեստերը ֆիզիկական քննության ժամանակ՝ թոքերի պաթոլոգիական հիվանդությունը հայտանաբերելու  համար։ Օրինակ, պեկտորալոկուիայի ժամանակ հետազոտվող անձը շշնջում է երկվանկ թիվ, երբ բժիշկը լսում է թոքերի դաշտերը:Նորմայում ձայն չի լսվում թոքերը հետազոտելիս, բայց եթե լսվում է, դա կարող է վկայել այդ հատվածում թոքային կոնսոլիդացիա մասին։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ ձայնը տարբեր կերպ է տարածվում ավելի խիտ (հեղուկ կամ պինդ) միջավայրով, քան օդով, որը սովորաբար գերակշռում է թոքերի հյուսվածքում։ Էգոֆոնիայի մեջ հետազոտվող անձը անընդհատ արտասանում է անգլերեն երկարաձայն «E» (/i/): Թոքերը սովորաբար օդով են լցված, բայց եթե վարակի, հեղուկի կամ ուռուցքի պատճառով աննորմալ պինդ բաղադրիչ կա, «E» ձայնի ավելի բարձր հաճախականությունները կնվազեն։ Սա փոխում է լսվող ձայնը՝ երկար «E» ձայնից մինչև երկար «A» ձայն (/eɪ/):
Պատմություն
1957 թվականին Ռոբերտսոնը և Քուփը առաջարկեցին լրացուցիչ (ավելացված) թոքային հնչյունների երկու հիմնական կատեգորիաները։ Այդ կատեգորիաներն էին «Շարունակական» և «Ընդհատված» (կամ ոչ շարունակական)։ 1976 թվականին Թոքերի ձայնի միջազգային ասոցիացիան պարզեցրեց ենթակատեգորիաները հետևյալ կերպ.
Ծանոթագրություներ
Կատեգորիա:Շնչառական համակարգ Կատեգորիա:Թոքեր Կատեգորիա:Ախտանիշներ
Աբազյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Ասորերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Ալիան (Վանի Շատախի գավառ)
Ալիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բետու (ֆուտբոլիստ, ծնված 1982)
Անտոնիու Ալբերտու Բաշտուշ Պիմպարել (António Alberto Bastos Pimparel, ), առավել հայտնի որպես Բետու, պորտուգալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս թուրքական Գյոզտեպեի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում ։
Ջոբարիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Բետու (ֆուտբոլիստ, ծնված 1982)
Վաղ կարիերա
Բետուն Սպորտինգ Լիսաբոնի ակադեմիայի սան է։ Սպորտինգի առաջին թիմի կազմում նա անցկացրեց միայն 1 մրցաշրջան՝ լինելով թիմի 3-րդ դարպասապահը, ինչից հետո վարձավճարով միացավ Կասա Պիային։
Պորտուգալիայի երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող Շավիշի և Մարկուի կազմում 1-ական մրցաշրջան անցկացնելուց հետո, 2006-07 մրցաշրջանում Բետուն միացավ Լեյշոյնշին՝ իր առաջին տարում օգնելով թիմին հաղթել ԼիգաՊրոն և տեղափոխվել Պորտուգալիայի բարձրագույն դիվիզիոն։ Լեյշոյնշի կազմում անցկացրած 3 մրցաշրջանում Բետուն մասնակցեց 94 հանդիպման՝ բաց թողելով ընդամենը 7 խաղ առաջնությունում։
Պորտու
2009 թվականի մարտին Բետուն 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Պորտուի հետ ։ Իր պաշտոնական դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց 2009 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ Պորտուգալիայի գավաթի Սերտանենսեի դեմ խաղում ։ Չեմպիոնների Լիգայում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց նոյեմբերի 25-ին՝ Չելսիի դեմ խաղում ։ 2011 թվականի մայիսի 22-ին՝ Պորտուգալիայի գավաթի Վիտորիա Գիմարայնշի դեմ խաղում Բետուն հետ մղեց 11-մետրանոց հարվածը, և Պորտուն հաղթեց 6-2 հաշվով՝ նվաճելով գավաթը։ Պորտուի կազմում անցկացրած 2 մրցաշրջանում Բետուն թիմի երկրորդ դարպասապահն էր՝ Հելտոնից հետո ։ Նա անցկացրեց 25 հանդիպում՝ ակումբի հետ հաղթելով Պորտուգալիայի առաջնությունը, Եվրոպայի Լիգան, Պորտուգալիայի սուպերգավաթը և 2 անգամ՝ Պորտուգալիայի գավաթը։
2011-12 մրցաշրջանում Բետուն վարձավճարով տեղափոխվեց ռումինական Կլուժ ։ Ակումբի կազմում նա անցկացրեց 27 հանդիպում՝ 13 խաղում իր դարպասը պահելով անառիկ և օգնելով իր թիմին հաղթել Ռումինիայի առաջնությունը։
Բրագա / Սևիլյա
2012 թվականի ամռանը Բետուն 2 տարվա պայմանագիր կնքեց Բրագայի հետ ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 18-ին՝ Բենֆիկայի դեմ խաղում ։
2013 թվականի ամռանը Սևիլյան գնեց Բետուի ամբողջ տրանսֆերը ։ 2013-14 մրցաշրջանում նա դարձավ թիմի հիմնական դարպասապահը ՝ անցկացնելով 43 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում։ Եվրոպայի Լիգայի եզրափակչի՝ Բենֆիկայի դեմ հանդիպման հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում Բետուն ետ մղեց Օսկար Կարդոսոյի և Ռոդրիգոյի հարվածները, ինչի շնորհիվ Սևիլյան հաղթեց գավաթը։