cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջորջ Իստմեն
Հետագա տարիներ
Կյանքի վերջին երկու տարիներին Իստմենի առողջությունը կտրուկ վատացել է և շուտով պարզվել է, որ նա անբուժելի հիվանդ է։ Այսօր այդ հիվանդությունը կրում է ողնաշարային խողովակի նեղացում անվանումը։ Իստմենը հիշել է, որ նրա մայրը կյանքի վերջին երկու տարիներին եղել է նույն վիճակում։ 1932 թվականի մարտի 14-ին կրակելով իր սրտին նա ինքնասպանություն է գործել։ Ջորջ Իստմենը, ով երբեք չի ամուսնացել, թաղվել է Ռոչեստերում Կոդակ ընկերության տարածքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ինքնասպաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Էդուարդ Աղայան
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, հայ լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1942), պրոֆեսոր (1946), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1982), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1970) ։
Կենսագրություն
Էդուարդ Աղայանը ծնվել է 1913 թվականի մարտի 16-ին Մեղրիում։ 1928 թվականին ավարտել է տեղի 7-ամյա դպրոցը։ 1930-1932 թվականներին աշխատել է Մեղրու կոլտնտեսությունում՝ սկզբում որպես հաշվետար, ապա՝ հաշվապահ։ 1933 թվականից ուսանել է ԵՊՀ պատմագրական ֆակուլտետում՝ միաժամանակ աշխատելով ծխախոտի ֆաբրիկայում որպես հաշվապահ։
1938 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը և 1939 թվականին ընդունվել ասպիրանտուրա։ 1941 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական («Մեղրու բարբառը»), 1945 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն («Հայ լեզվաբանության պատմություն»)։ 1942 թվականին նրան շնորհվել է դոցենտի, 1946 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։ 1953 թվականին ընտրվել է ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ, 1982 թվականին՝ ակադեմիկոս։
1932-1991 թվականներին աշխատել է ԵՊՀ-ում, 1956-1985 թվականներին եղել է համալսարանի ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի վարիչ, 1968-1991 թվականներին՝ հայագիտական կենտրոնի ղեկավար, 1986-1989 թվականներին «Բանբեր Երևանի համալսարանի» հանդեսի գլխավոր խմբագիր, 1953-1956 թվականներին՝ ԵՊՀ գիտական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր, 1948-1950 թվականներին՝ բանասիրության ֆակուլտետի դեկան։ Հայաստանի բուհերում կարդացել է ընդհանուր լեզվաբանություն, լեզվաբանական ուսմունքի պատմություն, լեզվաբանության ներածություն, հայերենի համեմատական քերականություն, հայոց լեզվի պատմություն, գրաբարի, պարսկերենի, լատիներենի քերականություններ, արևելյան բանասիրություն և այլ դասընթացներ։
1979 թվականից մինչև կյանքի վերջը եղել է լեզվաբանության գծով գիտական աստիճաններ շնորհող մասնագիտական խորհրդի նախագահ։ 1953 թվականին ընտրվել է Երևանի քաղխորհրդի, 1980 թվականին և 1985 թվականին՝ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Էդուարդ Աղայանի բրոնզաձույլ կիսանդրին ԵՊՀ կենտրոնական մասնաշենքի նախասրահում խորհրդանշում է ականավոր գիտնական-մանկավարժի դերը համալսարանական գիտության զարգացման գործում ։
Գործունեությունը
Էդուարդ Աղայանի գործունեությունը վերաբերում է ընդհանուր լեզվաբանության, հայ լեզվաբանության պատմության, հայոց լեզվի պատմության, քերականագիտության (համեմատական քերականություն, նկարագրական քերականություն, պատմական քերականություն), բառագիտության (բառաքննություն և ստուգաբանություն), բարբառագիտության, ժամանակակից հայոց լեզվի, Արևելքի գրականության պատմության, գրաբանության (նաև ուղղախոսություն, ուղղագրություն) և այլ հարցերի։ Նշանակալից են նրա «Լեզվաբանության ներածություն» (Եր., 1952, 1963, 1967) աշխատությունը, որը ԽՍՀՄ բարձրագույն նախարարության կողմից երաշխավորվել է որպես միութենական բուհական դասագիրք և հրատարակվել ռուսերեն 1959 թվականին, «Պատմահամեմատական մեթոդը լեզվաբանության մեջ» (Ե., 1957), «Գրաբարի քերականություն», հատոր 1 (Ե. 1964), «Ժամանակակից հայերենի հոլովումը և խոնարհումը» (Ե., 1967), «Ընդհանուր և համեմատական բառագիտություն» (Ե., 1984) աշխատությունները. վերջինը 1957 թվականին վերամշակված հրատարակվել է «Լեզվաբանության հիմունքներ» խորագրով։
Ընդհանուր լեզվաբանությանը նվիրված աշխատություններն աչքի են ընկնում նյութի բազմակողմանի դիտարկումներով, ինքնատիպ հարցադրումներով ու փաստարկումներով, շարադրանքի պարզությամբ ու թարմությամբ։ Դրանցում նա նոր խոսք է ասում լեզվի բնորոշման, նրա տարբերակների առանձնացման, լեզվի ծագման ու զարգացման օրինաչափությունների, լեզվի կառուցվածքային մակարդակների, լեզվաբանական մի շարք հասկացությունների (օրինակ, վանկի, հնչույթի, ձևույթի, խոսքի մասերի, լեզվական կառուցվածքի ու համակարգի և այլն)։
Աղայանը նաև հնչյունաբանական, բառագիտական-բառակազմական, ձևաբանական արժեքավոր վերլուծություններ է կատարել հայերենի գիտական քերականության խնդիրների գծով, կիրառել է նկարագրության ժամանակակից մեթոդներ։ Կարևոր հետազոտություններ է կատարել՝ նվիրված հայրենի բառապաշարին, նրա շերտերին, բառակազմական կաղապարներին, տերմինաբանությանը և այլ խնդիրներ։ Էդուարդ Աղայանը մեծ ավանդ ունի նաև հայ բառարանագրության բնագավառում. «Արդի հայերենի բացատրական բառարան» (Ե., 1976) երկհատոր գիրքը՝ հայերենի բառապաշարի ընդգրկմամբ (136 հազար բառ և 11 հազար դարձվածք) և բառահոդվածների ձևիմաստային բազմաբնույթ դասդասումներով ու պարզաբանումներով մնում է որպես բառարանագրական բացառիկ ձեռքբերում։
Համահեղինակ է հանրակրթական դպրոցի 4-7-րդ դասարանների հայոց լեզվի դասագրքերի, որոնք ունեցել են բազմաթիվ հրատարակություններ։ Նրա գիտական վաստակի մաս է կազմում նաև իր ուսուցիչ Հրաչյա Աճառյանի բազմահատոր աշխատությունների խմբագրման, անավարտ հատվածների լրացման և հրատարակության պատրաստման շնորհակալ աշխատանքը, մասնավորապես «Լիակատար քերականություն հայոց լեզվի» բազմահատորյակի խմբագրման, «Արմատական բառարանի» տպագրության պատրաստման գործում։
Խմբագրական կոլեգիայի անդամ
Խմբագրական կոլեգիա` Աղայան Է. Բ., Առաքելյան Բ. Ն., Գալոյան Գ. Ա., Երեմյան Ս. Տ., Խաչիկյան Լ. Ս., Հակոբյան Ա. Մ., Հովհաննիսյան Ա. Գ., Ներսիսյան Մ. Գ.: [http://serials.flib.sci.am/openreader/Hay%20joxovrdi%20patmutyun_%20h.1/book/content.html Հայ Ժողովրդի Պատմություն, Հ. 1.»] ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտ. Երևան։ ՀԽՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, 1971
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավորներ Կատեգորիա:Երևանի քաղաքային խորհրդի պատգամավորներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ իրանագետներ Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ
Պեսկիչի
Պեսկիչի  (Peschici), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 4314 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 88 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71010, հեռախոսային կոդ՝ +39 0884։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Եղիա մարգարեն։ Տոնակատարությունը հուլիսի 20-ին է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջուլիան Բարնս
Ջուլիան Պատրիկ Բարնս (Julian Patrick Barnes, ծնվ. ), անգլիացի գրող, գրաքննադատ, պոստմոդեռնիզմի գրականության ականավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ 2011 թվականին «Վերջի նախազգացումը» վեպի համար արժանացել է Բուքերյան մրցանակի ։
Կենսագրություն
Ջուլիան Պատրիկ Բարնսը ծնվել է 1946 թվականի հունվարի 19-ին Անգլիայի Լեսթեր քաղաքում ՝ ֆրանսերեն լեզվի ուսուցիչների ընտանիքում ։ 1957-1964 թվականներին սովորել է Լոնդոն սիթի մասնավոր դպրոցում (City of London School), որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Օքսֆորդի համալսարանի Մագդալենա քոլեջը և այնտեղ մասնագիտացել արդի արևմտաեվրոպական լեզուների մեջ ։ Ուսման ավարտից հետո աշխատանքի է անցնել «Անգլերեն լեզվի օքսֆորդյան բառարան»-ի (Oxford English Dictionary) խմբագրությունում որպես բառարանագիր և այնտեղ աշխատել երեք տարի ։ Այնուհետև որպես գրական խմբագիր է աշխատում «New Statesman» և «New Review» պարբերականներում ։ 1979-1986 թվականներին «New Statesman», ապա «The Observer» ամսագրերում աշխատում է որպես հեռուստատեսային քննադատ ։ Ջուլիան Բարնսն ամուսնացած էր գրական գործակալ Փեթ Կավանայի հետ, ով 2008 թվականին վախճանվեց ուղեղի քաղցկեղից։ Այս ողբերգական իրադարձությունն իր արտացոլումն է գտել 2013 թվականին լույս տեսած հեղինակի «Կյանքի մակարդակները» ստեղծագործությունում ։ Բարնսը համոզված աթեիստ է ։ Նա հանդես է գալիս էվթանազիակի օրինականացման օգտին ։
Ստեղծագործություններ
Ջուլիան Բարնսի առաջին գրական փորձերը դետեկտիվ բնույթի պատմվածքներ էին, որոնք նա հրապարակում էր Դեն Կավանա կեղծանվամբ։ 1980 թվականին նա լույս է ընծայում իր առաջին վեպը՝ «Մետրոլենդ» վերտառությամբ, որը դրական ընդունելություն է գտնում գրական հասարակության կողմից և արժանանում Սոմերսեթ Մոեմի անվան մրցանակին։ Վեպում պատկերված է 1960-ականների ապստամբների և նիհիլիստների սերնդի ճակատագիրը։ 1989 թվականին հրատարակված «Աշխարհի պատմությունը 10½ մասով» վեպը նշանակալի իրադարձություն է դառնում գրական ասպարեզում։ Այս ստեղծագործությունը գրված է հակաուտոպիայի ժանրում, և արծարծում է մարդկային էությանը, նրա անցյալին, ներկային և ապագային վերաբերող փիլիսոփայական հիմնահարցերը։
Բարնսի ստեղծագործություններին խորթ չէ նաև սիրո թեման, որի լավագույն արտահայտությունն է «Սեր և այլ բաներ» վեպը։
1986 թվականին հրատարակված Բարնսի «Ֆլոբերի թութակը» վեպը նվիրված է ստեղծագործական գործընթացում հեղինակի դերի բացահայտմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բուքերյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Մասկուլինիզացիա
Մասկուլինիզացիա ( - արական), արականացում, էգ կենդանիների կամ կանանց օրգանիզմում արական սեռին հատուկ հատկանիշների առաջացում։ Կանանց մասկուլինիզացիայի բնորոշ ձևերը պայմանավորված են պտղի մակերիկամների կեղևի անդրոգենային բնածին գերֆունկցիայով և գլյուկոկորտիկոստերոիդ հորմոնների (հատկապես կորտիզոլի) անբավարարությամբ (այսպես կոչված, ադրենո-գենիտալ սինդրոմ)։ Անդրոգեն հորմոնների ազդեցության ներքո պտղի արտաքին սեռական օրգանները զարգանում են արական տիպի, ներքին սեռական օրգանները (արգանդ, ձվարան) ետաճում են (կեղծ հերմաֆրոդիտիզմ)։
Երբեմն այս ձևը կարող է դրսևորվել ավելի ուշ՝ պատանեկան, երիտասարդական շրջանում, դեմքը մազակալում է՝ ձայնը կոպտանում, դաշտանային ցիկլը խանգարվում։ Մասկուլինիզացիան կարող է զարգանալ նաև ձվարանների կամ մակերիկամների անդրոգեն հորմոններ արտադրող ուռուցքների դեպքում, ինչպես նաև կանանց սեռական օրգանների (հատկապես արգանդի) և կրծքագեղձի ուռուցքների ու նրանց մետաստազների տարածումը կանխելու նպատակով արական հորմոնների (տեստոստերոն) տևական օգտագործումից։
Կատեգորիա:Ներզատաբանություն Կատեգորիա:Սեռական դիմորֆիզմ
Մատեյ Տոտ
Մատեյ Տոտ (սլովակերեն՝ Matej Tóth, ), սլովակ մարզիկ, որ լայն ճանաչման է հասել մարզական քայլք մարզաձևում ձեռք բերած նվաճումներով։ Նա օլիմպիական չեմպիոն է դարձել՝ հաղթանակ տանելով 50 կիլոմետր մրցատարածությունում։
Մարզական գործունեություն
Մատեյ Տոտը 50 կիլոմետր մրցատարածությունում ոսկե մեդալ է նվաճել 2010 թվականին անցկացված աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, ապա՝ 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում (անկախացած Սլովակիայի մարզիկներից նա առաջինն է այդպիսի մեծ հաջողության հասել) ։
Այդ նույն մրցատարածությունում հաղթանակ է տարել նաև 2016 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում. դա թեթևաթլետիկական մարզաձևերում Սլովակիայի նվաճած առաջին օլիմպիական մեդալն էր։
Մատեյ Տոտը 2006 թվականին և դրանից տասը տարի անց՝ 2016-ին արժանացել է «Տարվա լավագույն մարզիկ» կոչման հայրենի Սլովակիայում  ։
Նա իր ստացած բուհական կրթությամբ ժուռնալիստ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարզիկներ Կատեգորիա:Թեթևաթլետներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարան (Սալոնիկ)
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1997 թվականին։ Թանգարանի բացումը տեղի ունեցավ այն նույն տարում, երբ քաղաքն ստացավ Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք տիտղոսը։ Սակայն թանգարանի ստեղծման նախապայմանը եղավ հունական կառավարության կողմից Գեորգի Դիոնիսովիչ Կոստակիի Ռուսական ավանգարդ հավաքածուն (1257 կտավ) ձեռք բերելը։ Այս հավաքածուն ընդգկրում է ռուս այնպիսի ավանգարդիստների աշխատանքներ, ինչպիսիք են Կ. Մալևիչը, Վ. Տատլինը, Վ. Կանդինսկին, Էլ. Լիսսիտցկին, Լ. Պոպովան։ Այդ ժամանակվանից ի վեր թանգարանն ակտիվորեն զարգանում է և այսօր համարվում է արվեստի այս ոլորտի կարևորագույն թանգարաններից մեկը։ Թանգարանի աշխատանքներից ցուցադրվել են աշխարհի տարբեր երկրներում, այդ թվում` Գերմանիայում, Ավստրիայում, Ֆրանսիայում, Անգլիայում և Իսպանիայում։ Թանգարանի առաջին գեղարվեստական տնօրենը Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարանի արվեստի պատմության պրոֆեսոր Միլտիադիս Պապանիկոլաուն էր։ 2006 թվականից թանգարանը ղեկավարում է ռուսական ավանդարտի ոլորտում մասնագիտացած դոկտոր Մարիա Ցանցանոգլուն։ Թանգարանը կազմակերպում է ինչպես իր մշտական ցուցանմուշների ցուցադրություններ, այնպես էլ` ներկայացվում են ժամանակակից արվեստի տարբեր աշխատանքների ցուցադրություններ։ «Լույսն արվեստում» (արհեստական լույս, բնական լույս, էլեկտրական լույս, մետաֆիզիկական լույս), «Մութն արվեստում» պիլոտային ցուցահանդեսները` հիմնված Մալևիչի աշխատանքների վրա, ցուցադրվել են 2002 թվականի ընթացքում։ «Կոմպոզիցիա և կառուցում» ցուցահանդեսը (Կոստակիսի աշխատանքները) ցուցադրվել են 2003 թվականին։ Լուսանկարչության թանգարանն ու Ժամակաակից արվեստին կենտրոնը թանգարանի մասն են կազմում ։ Միաժամանակ թանգարանը կազմակերպում է կրթական և հետազոտական ծրագրեր, թատերական և երաժշտական միջոցառումներ և իրականացնում է ակտիվ հրատարակչական գործունեություն։ Թանգարանը միջազգային համագործակցություն է զարգացնում աշխարհի հանրահայտ այնպիսի թանգարանների հետ, ինչպիսիք են tate Moder, Martin Gropius Bau թանգարանները Բեռլինում, Maillol թանգարանը Փարիզում, Տրետյակովյան պատկերասրահը, Շուսեևի անվան պետական գիտա-հետազոտական ճարտարապետության թանգարանը։ 2011 թվականի նոյեմբերի 8-ին թանգարան առաջին անգամ կազմակերպեց Կոստակիսի հավաքածուի ցուցադրությունը Աթենքում ։ Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանը Թեսսալոնիկեի Ժամանակակից արվեստի բիենալլեի կազմակերպիչն է ։
Պատկերասրահ
=Ծանոթագրություններ =
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:Սալոնիկի թանգարաններ
Պումասիպա
«Պումասիպա» («Пумасипа», մանսիների լեզվով՝ երախտագիտություն), 2010 թվականի ռուսական մուլտֆիլմ, որն ստեղծվել «Պիլոտ» ստուդիայում։ Ռեժիսոր Անդրեյ Կուզնեցովը ստեղծել է այն «Երկու որսորդներ» մանսիական հեքիաթի հիման վրա։
Մուլտֆիլմը «Գունավոր քարերի սարը» մուլտսերիալի մաս է։ Մուլտֆիլմի սկզբում «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում՝ Խանտի-Մանսիյսկում» պլաստիլինե գրադրվագն է։
Սյուժե
«Պումասիպա» մանսիների լեզվով նշանակում է «երախտագիտություն»։
Կար-չկար, նույն գյուղում երկու որսորդ կար։ Առաջինը, որի անունը Օլսին էր, հաջողակ ու ճարպիկ մարդ էր և տուն շատ ավար էր բերում։ Իսկ մյուսը վախկոտ ու ծույլ էր, բայց նա սիրում էր պարծենալ հարևանների մոտ, թե ինքն լավագույն որսորդն ու ձկնորսն է, նրա անունն Կինլաբազ էր։ Եվ նույն գյուղում ապրում էր մի աղջիկ՝ Նեյը, խելացի և գեղեցիկ։ Շատ տղաներ ցանկանում էին ամուսնանալ նրա հետ։ Օլսինը և Կինլաբազը խնդրում են աղջկա ձեռքը։ Նեյը պատասխանում է. «Ինձ համար դժվար է ընտրել ձեզնից մեկին։ Գնացեք տայգա, որ մեկդ հարուստ ավար բերի, նրա հետ էլ կամուսնանամ»։ Որսորդները հավաքվեցին և երկար ճանապարհ ընկան։ Բքից հետո հանգրվանեցին ծեր Միշի տանը։ Կինլաբազը միայն պարծենում էր, իսկ Օլսինը իր պաշարից հյուրասիրում է ծեր կնոջը։ Ծեր կնոջը դուր է գալիս հյուրասիրությունը և ասում է. «Այստեղից հեռու՝ երկրի ծայրամասում, մի հսկայական ժայռի տակ, ապրում է իմ ավագ եղբայրը։ Նրան տվեք ձեր համեղ նվերը, և դրա համար նա ձեզնից յուրաքանչյուրին կտա կախարդական սնդուկ, և ներսում կտեսնեք առավել արժանի վարձատրություն»։ Որսորդները գնացին առաջ և լեռների մոտ հանդիպեցին քարե հսկային։ Կինլաբազը վախեցավ և նստեց ծխելու։ Իսկ Օլսինը հսկային էլ ծխելու բան առաջարկեց։ Հսկան շնչահեղձ եղավ ու փլվեց։ Որսորդները շարժվեցին առաջ, իսկ Կինլաբազը կերավ ողջ պաշարը ու մի քանի փայտիկ գցեց զամբյուղը։ Նրանք հանդիպեցին փայտե հսկային։ Օլսինը շփվելով կրակ ստացավ և վառեց հսկային, նա վախեցավ կրակից, վազեց և ընկավ ջրի մեջ։ Որսորդները հասան հսկայական քարին։ Օլսինը թակեց և ասաց. «Ողջու՛յն, ստորերկրյա՛ տեր։ Քեզ քույր Միշից բարևներ բերեցինք, նաև համեղ սնունդ»։ Բացվեց քարանձավի մուտքը, այնտեղ նստած էր Ծերունին. «Շնորհակալ եմ քրոջս ողջույնի համար։ Արագ տվեք ձեր կերակուրը»։ Ծերունին Օլսինի տուփից պաշարը լցրեց բերանը և բացականչեց. «Ի՜նչ համեղ ուտելիք է»։ Այնուհետև նա շուռ տվեց Կինլաբազի արկղի պարունակությունը և ասաց. «Շնորհակալ եմ ձեզ հյուրասիրության համար, ընտրե՛ք սնդուկը։ Տուն կվերադառնաք և կգտնեք այնտեղ այն երջանկությունը, որին դուք արժանի եք»։ Կինլաբազը առաջինը վերցրեց ոսկե, իսկ Օլսինը՝ երկաթե սնդուկը։ Թռան սնդուկները և որսորդներին հասցրին տուն։ Հարևանները վազում էին,  եկավ և գեղեցկուհի Նայը։ Օլսինը բացեց երկաթե սնդուկը, և շուրջը լուսավորվեց ամեն ինչ։ Սնդուկից եղջերուների նախիր, սահնակ, ոսկով լի կաթսա և այլ իրեր դուրս թռան։ Կինլաբազը նախանձեց, կանայք, երեխաները հավաքվեցին սնդուկի շուրջը։ Երբ նա կափարիչը բացվեց, սնդուկից դուրս թռավ Կինլաբազը մոծակի կերպարանքով և ևս հազար մոծակ՝ նրա կանայք և երեխաները։ Նայը և Օլսինը ուրախ հարսանիք կազմակերպեցին, նրանք հրավիրեցին նաև ծեր Միշին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր
Սո Ե Ջի
Սո Յե Ջի (հանգըլ 서예지, ծնվել է )՝ հարավկորեացի դերասանուհի։ Նա սկսել է իր կարիերան Potato Star 2013QR3 (2013-2014 թթ.) կատակերգությունով ։ Դրան հաջորդել են դերերը The Night Watchman's Journal (2014 թ.) դորամայում և  Last (2015 թ.) թրիլերում ։
Կարիերա
Սոն դարձել է SK Telecom-ի մոդել և դերասանուհի՝ հայտնվելով Potato Star 2013QR3 կատակերգությունում 2013 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Սյունյայոկի
Սյունյայոկի (Сюняйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կովդա գետի աջ ափին՝ 98 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է սկսած Կումսկի հիդրոհանգույցից մինչև Իովսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վլադիմիր Կապնինսկի
Վլադիմիր Կապնինսկի (Владимир Васильевич Капнинский, ), ռուս և խորհրդային մանկագիր, սցենարիստ, և նկարիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1923 թվականի հոկտեմբերի 5-ին։ Ընդունվել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտ։ Ուսումը չի ավարտել։ Աշխատել է որպես նկարիչ-ձևավորող։ 1950-ական թվականներից նա աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում որպես անցումների սևանկարիչ, նա աշխատել է որպես ուրվագծող, ինչպես նաև` պարզանկարիչ։
1960-ական թվականներից ըստ նրա սցենարի ռեժիսորներ Պյոտր Նոսովը, Բորիս Կոտովը, Վիտոլդ Բորձիլովսկին, Բորիս Բուտակովը, Գրիգորի Կոզլովը, Լեոնիդ Կայուկովը և ուրիշներ նկարահանել են մուլտֆիլմեր։
Մահացել է 2006 թվականին։
Ընտիր ստեղծագործություններ
Նա հեղինակել է մի շարք մանկական գրքեր և հեքիաթներ`
Նա եղել է «Կրոկոդիլ» ամսագրի մշտական հեղինակներից։
Ստեղծագործություն
Սցենարիստ
Ֆիլմի նկարիչ
Անիմատոր
Կորեուի գավառ
Կորեուի գավառ (Microrregião de Coreaú) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ժագուարիբի նահանգի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 55 587 մարդ 2006 թվականի տվյալով։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սեարա նահանգի գավառներ
Motif
Motif — ինտերֆեյսի տարրերի գրադարան և գրաֆիկական ինտերֆեյսի մշակման բնութագրիչների հավաքածու  X Window System-ի համար։  Motif գրադարանն ի հայտ եկավ 1980-ականների վերջին և հիմա այն համարվում է հնացված.
Hewlett-Packard-ը մշակել է ինտերֆեյսի տարրերի արտաքին տեսքը` հստակ կտրված եզրեր, ուղիղ անկյուններ, 3-ծավալային էֆեկտներ։ Motif գրադարանը իր ժամանակի համար դե ֆակտո ճանաչվեց  որպես X Window համակարգում  արդյունաբերական կիրառությունների զարգացման ստանդարտ։ Այն համարվում է IRIX օպերացիոն համակարգի ինտերֆեյսի տարրերի հիմնական գրադարան, ինչպես նաև այն օպերացիոն համակարգերի համար, որոնցում կիրառվում է CDE աշխատանքային սեղան,  ( Solaris, AIX  և այլ տարբերակներ)։  Կիրառվում է նաև կոմերցիոն ծրագրերում, օրինակ, UNIX-ի Netscape Navigator հին տարբերակներում ։ Սակայն  Linux-ի համար Motif-ը չդարձավ  կիրառելի, ինչպես շատ օպերացիոն համակարգեր, այնպես էլ   Linux-ը կիրառում է թեկուզև վճարովի, բայց  սեփական  ծրագրային ապահովումը, մինչդեռ The Open Group կազմակերպությունը թողարկել էր անվճար Open Motif, ավելի ժամանակակից, ավելի հարմար գրադարան՝ ինտերֆեյսի տարրերի համար (GTK+ և Qt), որոնք հասցրին ճանաչում և կիրառություն ստանալ ։
2012 թ. հոկտեմբերից Motif գրադարանը թողարկվում է GNU Lesser General Public License v2.1. արտոնագրով ։
Իոնա Վակելի
Իոնա Վակելի (կեղծանուն, իսկական անունն ու ազգանունը՝ Իոնա Մեգրելիձե, (28) նոյեմբերի, 1900, գյուղ Վակե, Օզուրգեթի շրջան - 1988), վրացի գրող, բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Ռեալիզմին ու մարդկանց կյանքի կոնկրետ հարցերին Իոնա Վակելին սկսեց անդրադառնալ 1930-ական թվականներին՝ ձգտելով գեղարվեստական ազդեցության համապատասխան մեթոդով ազդել բանվոր դասակարգի հոգեբանության վրա։ «Ապրակումե Չիմչիմելի» (1934) կատակերգության մեջ, «Նախանձ» (1937) և «Պողպատ» (1951) պիեսներում Վակելին քննադատում է անցյալի մնացորդները, պատկերում կամային, նպատակասլաց խորհրդային մարդկանց կերպարներ ու նրանց պայքարը նոր կյանքի կառուցման համար։ Ձևի տեսանկյունից Վակելին մեծապես հետևում է XIX դարի վրաց գրականության դասականներին ու հատկապես Իլյա Ճավճավաձեին (պոեմ «Մեցիսկվիլե»)։
Իոնա Վակելին գրել է նաև պատմական դրամաներ՝ «Շամիլ» (1935), «Գեորգի Սաակաձե» (1939) և «Թագուհի Թամար» (1948)։ Նրա պիեսները բեմադրվել են Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան թատրոնում, Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնում և Թբիլիսիի Գրիբոյեդովի անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում։
Մատենագրություն
Առանձին գրքով հրատարակվել են՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վրացի դրամատուրգներ
Հայֆայի գեղարվեստի թանգարան
Հայֆայի գեղարվեստի թանգարան (Haifa Museum of Art; מוזיאון חיפה לאמנות), հիմնադրվել է 1951 թվականին Մարկ Շագալի պատվին կազմակերպված խոշորածավալ ցուցահանդեսի կապակցությամբ։ Սկզբում թանգարանը տեղակայված էր Հայֆայի քաղաքապետարանի շենքում, իսկ 1977 թվականից այն սկսեց գործել Վադի Նիսնասի շրջանում գտնվող շենքում։ Թանգարանի շենքը, որը կառուցվել է 20-րդ դարի 20- ական թվականներին որպես դպրոց, ընդգրկված է պահպանվող ճարտարապետական օբյեկտների շարքում։ Թանգարանը գտնվում է Ադարի ծայրամասում, որտեղ հրեական և արաբական թաղամասերը տեղակայված են իրար հարևանությամբ։ Թանգարանը համարվում է Իսրայելի երեք ամենախոշոր արվեստի թանգարաններից մեկը և մասնագիտացած է իսրայելական և միջազգային ժամանակակից արվեստի գծով։ 2005 թվականի սեպտեմբերին Տամի Կաց-Ֆրեյմանի թանգարանի գլխավոր տնօրենի պաշտոնում նշանակվելը նպաստեց թանգարանի գլխավոր նպատակի իրականացմանը, գլոբալացման դարաշրջանում ժամանակակից մշակույթի բազմաշերտ տեսակետների արտացոլմանը։ Թանգարանի հիմնական և լրացուցիչ ցուցադրությունները փոփոխվում են տարին երեք անգամ։ Թանգարանում 2004 թվականից գործում է նոր «մեդիա-կենտրոն», որի նպատակն է թվային տեխնիկական միջոցներով ուսումնասիրել արվեստի սոցիալ մշակութային ուղղությունները։ Նոր մեդիա կենտրոնի կազմակերպած ցուցահանդեսների շարքն արտացոլում է ժամանակակից արվեստի տարբեր ուղղությունները թվային տեսակրիչների միջոցով։
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն բաղկացած է տարբեր ժամանակահատվածներում ստեղծված մոտավորապես 7000 գեղարվեստական ստեղծագործություններից՝ կտավներ, նկարներ, քանդակներ, լուսանկարներ, տեսանկարներ և թղթե աշխատանքներ։ Հավաքածուում ընդգրկված են իսրայելցի այնպիսի հայտնի նկարիչների աշխատանքներ, ինչպիսիք են`Մենահեմ Շեմին, Իեխիել Կրիզան, Մայքլ Գրոսը, Մոշե Կուպպերմանը, Պինչաս Կոեն-Գանը, Ռանա Լուրին ։ Միջազգային հավաքածուն իր մեջ ներառում է Մաքս Լիբերմանի, Դիեգո Ռիվերայի, Մարկ Շագալի և Հանա Օռլովայի, Անդրե Մասսոնի աշխատանքները ։ «Անձնական ընտրություն» շարքի ստեղծագործությունների ընտրության նպատակով հրավիրում են արվեստի փորձագետի, որի պարտականությունների մեջ մտնում է ընտրության պատճառների բացատրությունը։ «Անձնական ընտրություն» շարքը համարվում է պարբերաբար փոփոխվող ցուցահանդեսների կատալոգի մի մասը։ Թանգարանին կից գործում է  «Արվեստի կենտրոնը», երեխաների ինտերակտիվ  կրթության բաժինը, կազմակերպվում են տարբեր մշակութային միջոցառումներ, ինչպես նաև դասախոսություններ, սեմինարներ և համերգներ։
Թանգարանի շենք
Նախորդ դարի 30-ական թվականների սկզբին շենքում բացվեց անգլիկան կանանց դպրոց։ Իսրայելական պետության գոյության առաջին տարիներին շենքում տեղակայված էր հայրենադարձների կենտրոնը, իսկ 50-ական թվականների սկզբին այստեղ գործել է մասնավոր դպրոց «Միջնակարգ-հանրակրթական դպրոց աշխատողների երեխաների համար» անվանումով ։ 60-ական թվականների վերջերին Գիստադրուտում սկսեց գործել դպրոցի մասնաճյուղը բարձր դասարանցիներին ընդունելության քննություններին նախապատրաստելու համար։ Վերանորոգումից հետո 1978 թվականին շենքը, որ նախատեսված էր ցուցահանդեսային տարածքների և տաղավարների համար, հանրության առաջ բացվեց որպես քաղաքային թանգարան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1951 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Իսրայելի թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Մեսիլա Դոդա
Մեսիլա Դոդա (Mesila Doda, ), ալբանացի քաղաքական գործիչ, 2001 թվականից Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավոր, Ալբանիայի ժողովրդավարական կուսակցության հիմնադիրներից։
Կենսագրություն
Մեսիլա Դոդան ծնվել է 1971 թվականին Կուկասում։ Տիրանայի համալսարանում ուսանել է տնտեսագիտություն, Հռոմում՝ փիլիսոփայություն։ Քաղաքական գործունեությունն սկսել է 1991 թվականին` ուսանողական բողոքի ցույցերի ընթացքում, երբ Ալբանիայում տապալվեց կոմունիստական ռեժիմը։ Դոդան զբաղեցրել է տարբեր քաղաքական պաշտոններ, ինչպես նաև աշխատել է որպես լրագրող և հեռուստահաղորդավար։
Ալբանիայի ժողովրդավարական կուսակցությունից հեռանալուց հետո Դոդան միացել է Արդարադատություն, ինտեգրացիա և միասնություն կուսակցությանը, որի ուշադրության կենտրոնում համազգային հարցերն են, ինչպիսին է Չամ հիմնահարցը ։
Դոդան Ալբանիայի խորհրդարանի առավել պահպանողական պատգամավորից է։ Նա դեմ է արտահայտվել ԼԳԲՏ մարդկանց նույնպիսի իրավունքներ տրամադրելու օրենսդրության, ինչպես նաև Ալբանիայում մարիխուանայի և մարմնավաճառության օրինականացման դեմ։ Նրան մեղադրում են ԼԳԲՏ համայնքի նկատմամբ ակնհայտ խտրականության մեջ ։
Սովոն
Սովոն (서원), Չոսոն դինաստիայի միջին և ուշ ժամանակահատվածների առավել տարածված ուսումնական հաստատություն է։ Դրանք եղել են մասնավոր հաստատություններ, որոնք միավորում էին ինչպես կոնֆուցիականության տաճարի, այնպես էլ նախապատրաստական դպրոցի ֆունկցիաները։ Կրթության առումով սովոնները հիմնականում զբաղվում էին սովորողներին ազգային քաղաքացիական քննության(Կվագո) պատրաստելուն։ Շատ դեպքերում սովոնները վերապատրաստում էին յաբան արիստոկրատ խավի աշակերտներին։
Պատմություն
Սովոնը առաջին անգամ հայտնվել է Չոսոն Դինաստիայի վաղ շրջանում։ Թեև կրթական համակարգի մեջ ներդրման ստույգ ամսաթիվը հայտնի չէ ։
Սովոնների մեծ մասը հիմնադրվել է ականավոր գրողների կամ տեղական յաբան ընտանիքների խմբի կողմից։ Օրինակ` Չուն Սեբունը ստեղծել է Սոսու-Սովոնը, որը  հիմնադրի մահից հետո շարունակում էր գործել երկար ժամանակ։ Որոշ սովոններ կառուցել են Սարիմի գիտնականների կողմից, ովքեր հեռացել էին գյուղ։
Սովոնների մեծ մասը փակվել են ռեգենտ Լի Հաընի հրամանագրով 19-րդ դարի վերջի անհանգիստ տարիներին։ 1864 թվականին նա արգելել է սովոնների չթույլատրված շինարարական աշխատանքները, ինչպես նաև 1868 թվականին վերացրել է հարկերը։ 1871 թվականին հրամայել է  փակել բոլոր սովոնները, բայց փակվել է նրանց փոքր մասը։
Ժամանակակից մշակույթում
Civilization IV համակարգչային ռազմավարության մեջ սովոնը հանդիսանում է կորեական քաղաքակրթության եզակի շինություն, որը միավորում է սովորական համալսարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կորեա Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ
Բեզյու լը Գերի
Բեզյու լը Գերի (Bézu-le-Guéry), կոմունա Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Էսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
INSEE կոդը՝ 02084։
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 259 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 178 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 141-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 37-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 79,2%, 1999 թվականին եղել է 77,2%)։ 141 աշխատունակ բնակիչներից 129-ը աշխատում էին (66 տղամարդ և 63 կին), անաշխատանք էին 12-ը (7 տղամարդ և 5 կին)։
37 անգործունակ մարդկանցից 15-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 13-ը՝ թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ջորջ Բլագդեն
Ջորջ Փոլ Բլագդեն (George Paul Blagden, ), բրիտանացի դերասան։ Քիչ թե շատ հայտնի է անգլո-սաքսոնական կուսակրոն Էտելստանի դերում` «Վիկինգներ» պատմական հեռուստասերիալում և Գրանտերի` «Թշվառները» ֆիլմում։
Վաղ կյանք և առաջընթաց
Բլագդենը սկսել է երգել 13 տարեկան հասակից` հաճախել է տարբեր երգչախմբեր, ունեցել է սեփական ռոք խումբ ։ Նա սովորել է Աունդուլի դպրոցում ու կրթաթոշակ է ստացել` դերասանի վարպետությունից և դպրոցի թատրոնում խաղացել է այնպիսի դերեր, ինչպիսիք են Պեկարը` «Անտառի մեջ» մյուզիքլում (Into the Woods) ու Մարկը` «Արվեստ»-ում ('Art') ։ Ինչպես նաև նա Աունդուլում եղել է ազգային երիտասարդական թատրոնի անդամ (National Youth Theatre) և ընդգրկվել է այն չորս ուսանողների մեջ, որոնց պետք է մասնակցեին Յան Մաքկելենի վարպետության դասերին ։ Դպրոցը ավարտելուց հետո նա դերասանական վարպետության մեջ հմտանում է Գիդհոլլի երգի ու թատրոնի պետական դպրոցում (Guildhall School of Music and Drama), որը ավարտում է 2011 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ
Չոն Ջի Հյոն
Ջիաննա Չոն (Gianna Jun, ), իսկական անունը` Վան Ջի Հյոն (왕지현)։ Կորեական կեղծանունը` Չոն Ջի Հյոն (전지현)՝ հարավկորեացի դերասանուհի և մոդել։ Անգլերեն կեղծանունը՝ (2009 թվականից) Ջիաննա Չոն ։ Gianna Jun գրության պատճառով անգլախոսները նրան հաճախ անվանում են Ջիաննա Ջուն։ Ֆրանսերենում այդ նույն անունը գրվում է Jeon :
Կենսագրություն և կարիերա
Ծնվել է Սեուլում՝ 1981 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ։ 1997 թվականին ընկերուհու շնորհիվ ֆոտոմոդելի կարիերա է սկսել, նկարահանվելով կանանց (Ecole) ամսագրերի շապիկների համար։ Առաջին հայտնիությունը ձեռք բերեց նկարահանվելով «Սամսունգ» (Samsung) ընկերության տպիչների համար գովազդում ։
1988 թվականին նա երկրորդական դեր է խաղում «Հիացրու իմ սիրտը» (내 마음을 뺏어봐) հեռուստասերիալում, խաղալով ավագ դպրոցի աշակերտուհու դեր, ով սիրահարված էր մի բժշկի, ում դերը կատարեց Պակ Սին Յանը ( 90-ականների սկզբի հայտնի կորեացի դերասան, սովորել էր Ռուսաստանի թատերական ուսումնարանում) ։ Այդ նույն տարվա վերջին նա գլխավոր դեր ստացավ Յան Յուն Հոյի «Սպիտակ վալենտինկա» (화이트 발렌타인) մելոդրամայում, որտեղ խաղում էր Պակ Սին Յոնի հետ։ Ֆիլմը թողարկվեց 1990 թվականի փետրվարին և նրան բերեց առաջին Պեկսան (백상) մրցանակը, որպես սկսնակ դերասանուհի ։
1999 թվականի ամառը նա վերադառնում է հեռուստատեսություն «Միասին երջանիկ ենք» (해피투게더) սերիալով, առաջին համատեղ դերը Չա Տե Հյոնի հետ ։ Իսկ հաջորդ տարում Ի Չոն Ջեի հետ միասին նկարահանվեցին «Սեր, որը հաղթահարել է ժամանակը» (시월애 (Սիվորե)) ֆանտաստիկ մելոդրամայում,(il Mare) ։
Իրական հաջողությունը գալիս է 2001 թվականին, Կվակ Ջի Յոնի «Նա տարօրինակություններով է» (엽기적인 그녀), (My sassy girl) կատակերգական մելոդրամայում խաղացած դերով ։ Ֆիլմը հասնում է մեծ հաջողության ինչպես Կորեայում, այնպես էլ Ասիական այլ երկրներում, որի շնորհիվ նա բազմաթիվ պայմանագրեր է կնքում գովազդի համար, որտեղ հաճախ օգտագործվում է ֆիլմի գլխավոր դերասանուհու կերպարը։ Այս դերի համար նա ստանում է «Մեծ Զանգ» մրցանակը, որպես լավագույն դերասանուհի ։
Հաջորդ աշխատանքը ֆիլմում նորից Պակ Սին Յոնի հետ միստիկական «Սեղան 4 մարդու համար» (4인용 식탁),(Uninvited) դորաման էր ։ Ֆիլմը դուրս եկավ 2003 թվականի ամռանը, բայց հաջողությունների չհասավ (մեկ միլիոնից քիչ հեռուստադիտող ունենալու պատճառով) ։
Այնուհետև Ջի Յոնը նկարահանվեց Կվակ Ջի Յոնի «Ծանոթացեք իմ ընկերուհու հետ» (내 여자친구를 소개합니다), (Windstruck) ֆիլմում ։ Ֆիլմը հաջողությունների հասավ, բայց ոչ այնքան, ինչքան նրանց նախորդ համատեղ աշխատանքը ։
2008 թվականի հունվարին դուրս եկավ «Մարդ, ով սուպերհերոս էր» (슈퍼맨이었던 사나이) ֆիլմը, որը նկարահանվել էր 2007 թվականի աշնանը ։ Առնչվելով ժամանակակից հասարակության մեջ անտարբերության թեմային Կորեայում ֆիլմը դիտեցին մինչև 600 հազար հեռուստադիտող։
2009 թվականին վարձույթում հայտնվում է «Արյուն՝ վերջին վամպիրը»,(Blood. The last vampire) ֆիլմը, որի նկարահանումները անցկացվել էին դեռ 2007 թվականին ։ Ջի Հյոնը կատարում է Սայիի դերը, դպրոցական համազգեստով 400 տարեկան աղջկա դերը, ով որսում է վամպիրների ։ Սա Չոն Ջի Հյոնի առաջին անգլերեն ֆիլմն էր։ Ֆիլմի տիտրերում նա նշված է ուղղակի ինչպես Ջիաննա, (Gianna)։ Նա կեղծանվան ընտրությունը բացատրեց նրանով, որ ընկերները նրան անվանում են ուղղակի Ջիենա և արագ արտասանության դեպքում այն հնչում է, ինչպես Ջիաննա։ Բայց ֆիլմը անհաջողության է մատնվում, ինչպես կորեական և ճապոնական, այնպես էլ համաշխարհային վարձույթում ։
Հաջորդ «Սառցե ծաղիկը և գաղտնի քամին», (Snow flower and the secret fan) աշխատանքը, նույնպես անգլերեն ֆիլմ էր, հիմնված Լիզի Սիյի նույնանուն վեպի վրա։ Սյուժետին ավելացված էր գրքում բացակայող, մեր ժամանակներում տեղի ունեցող դեպքերը։ Պատմական դրվագներում, որտեղ դերասանուհին խոսում էր չինարեն, Ջի Հյոնի ձայնը կրկնօրինակված էր, քանի որ նա չի տիրապետում չինարենին։ 2011 թվականին Կաննամի կինոշուկայում Չոն Ջի Հյոնը մասնակցում է ֆիլմի ցուցադրմանը։ Առաջին անգամ տիտրերում նա նշված էր, ինչպես Ջիաննա Չոն։ Նաև դա նրա առաջին էկրանային համբույրն էր (Հյու Ջեկմենի հետ)։ Այս ֆիլմը նույնպես հաջողությամբ աչքի չընկավ։
2011 թվականի վերջին Հոնկոնգում և Կորեայում անցկացվեցին «Գողերը» (도둑들) ֆիլմի նկարահանումները, որտեղ Ջի Հյոնը նորից Ի Չոն Ջեյի հետ է խաղում։
2012 թվականի սկզբին տեղեկություններ են հայտնվում Չոն Ջի Հյոնի ամուսնության մասին ։ Ամուսնությունը նախապես նշանակվել էր ամռանը։ Բայց «Բեռլին» (베를린) ֆիլմի նկարահանումների պատճառով, այն նշանակվեց գարնանը ։
2012 թվականի մայիսի 6-ին Ջի Հյոնը Սեուլից մեկնեց Բեռլին, որտեղ տեղի ունեցան «Բեռլին» ֆիլմի իսկական նկարահանումները ։Այնուհետև նկարահանող խումբը մեկնեց Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգա, որտեղ հին քաղաքի ծայրամասերում տեղի ունեցան հնարային էպիզոդների նկարահանումները
2012 թվականի հուլիսի 25-ին Կորեայի Հանրապետությունում տեղի ունեցավ «Գողերը» ֆիլմի պրեմիերան ։ Մինչև լրագրողների հետ հանդիպումը լայնորեն քննարկվում էր Ջի Հյոնի և Կիմ Սու Հյոնի համբույրի տեսարանը, որը միացված էր ֆիլմի գովազդային հոլովակին ։ Դա Ջի Հյոնի առաջին էկրանային համբույրն էր կորեական ֆիլմում։ Տարբեր հարցազրույցներում նա նաև խոսեց այն մասին, որ մի շարք անհաջողություններից հետո նրան բյուջետային ֆիլմ է պետք։ «Գողերը» ֆիլմը 12 միլիոնից ավելի հանդիսատես հավաքեց, որը Կորեայում դարձավ 2012 թվականի ամենահաջող ֆիլմը և Չոն Ջի Հյոնի համար 4-ամյա ընդմիջումից հետո հայրենիք վերադառնալու միջոց դարձավ։ Ֆիլմում նա նշանակալի, բայց երկրորդական դեր ունի, որտեղ որոշ պահեր հիշեցնում են «Իմ ինքնահավան ընկերուհին» և «Քամու սլացքով» ֆիլմերը։ Նրա հերոսուհու անունը Յո Նիկոլ է, դա ակնարկ է Anycall գովազդային հոլովակների շարքին, որտեղ Ջի Հյոնը գովազդել է Samsung-ի հեռախոսները։
2013 թվականի հունվարի 30-ին «Բեռլին» ֆիլմը վարձույթի է դուրս եկել Կորեայի Հանրապետությունում, որը դիտեցին ավելի քան 7 միլիոն դիտորդներ։ Ջին Հյոնը այս անգամ նույնպես երկրորդական դեր ստացավ, որը հիշեցնում է «Երիցուկ» ֆիլմը` նույնպես նկարահանված Եվրոպայում։ Դրա հետ մեկտեղ Չոն Ջի Հյոնը նորից սկսեց աշխատել գովազդային հոլովակներում, ինչի շնորհիվ նա մեծ հայտնիություն ձեռք բերեց։ 2013 թվականի առաջին կեսին նա մասնակցություն ունեցավ գինու, սառնարանների, թխվածքաբլիթների և կոշիկների գովազդային հոլովակներում։
Նա նաև Պուչոն քաղաքի 17-րդ ֆանտաստիկ ֆիլմերի փառատոնի հյուրը դարձավ, որտեղ ստացավ մրցանակներից մեկը։
14-ամյա ընդմիջումից հետո 2013 թվականի վերջին Ջի Հյոնը վերադառնում է հեռուստատեսություն, նկարահանվելով «Աստղերից եկած մարդը» (별에서 온 그대), (My love from the star) հեռուստասերիալում։ Նրա գործընկերը նորից Կիմ Սու Հյոնն էր։ Սերիալը հաջողությունների հասավ ինչպես Կորեայում, այնպես էլ Չինաստանում։ Նոր հաջողությունը նրան հնարավորություն տվեց ավելի շատ նկարահանվել գովազդային հոլովակներում Կիմ Սու Հյոնի և Ի Չոն Ջեի հետ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ին SBS Drama Awards հանդիսակարգի ժամանակ Չոն Ջի Հյոնը ստացավ գլխավոր, ինչպես նաև այլ մրցանակներ, այդ թվում նաև Կիմ Սու Հյոնի հետ լավագույն զույգ մրցանակը։ Իր ելույթում նա երախտագիտության խոսքեր հայտնեց ռեժիսորին և հեռուստաֆիլմի սցենարիստին, նորից շնորհակալություն հայտնեց Կիմ Սու Հյոնին, խոստացավ հաջորդիվ ավելի լավ աշխատել և վերջում հիշեցրեց «իր սիրելի ամուսնուն՝ Չհվե Ջուն Հյոկին» ։ 2015 թվականի հուլիսի 22-ին Հարավային Կորեայի վարձույթում Չոն Ջի Հյոնի մասնակցությամբ դուրս եկավ «Մահափորձ» (암살 ) ֆիլմը, որի նկարահանումները անց էին կացվել 2014-2015-ական թվականների աշնանը և ձմռանը։ Ֆիլմը դիտեցին 12 705 700 հեռուստադիտող, Յու Սըն Վանի «Վետերան» ֆիլմից հետո այս ֆիլմը զբաղեցրեց 2015 թվականի կորեական ֆիլմերի մեջ երկրորդ տեղը։
2016 թվականի հունիսի սկզբին՝ երեխայի ծննդից հետո առաջին անգամ Ջի Հյոնը երևաց հանրությանը, մասնկացություն ունենալով չինական գովազդային հոլովակում։ Նաև լուրեր տարածվեցին, որ նա հայտնի դերասան Լի Մին Հոյի հետ պատրաստվում է նկարահանվել «Կապույտ ծովի լեգենդը» (푸른 바다의 전설) դորամայում, որը կցուցադրվի 2016 թվականի վերջին։
Անձնական կյանք
2015 թվականի հուլիսի 22-ին «Մահափորձ» ֆիլմի թողարկման հետ միասին հայտնի դարձավ, որ նա երեխայի է սպասում։
2016 թվականի փետրվարի 10-ին դերասանուհին տղա ունեցավ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Ապերկոտ
Ապերկոտ (uppercut), դասական հարված ավանդական բռնցքամարտում։ Շատ հզոր և արդյունավետ հարված, որը հասցվում է արմունկում ծալված ձեռքով ներքին հետագիծիծ, ներքևից վերև, ընդ որում բռունցքը պտտվում է ներս։ Օգտագործվում է մերձամարտում։ Ապերկոտ անվանումը գալիս է անգլերեն բառակապակցությունից, որը թարգմանվում է որպես «կոտրել ներքևից վերև»։
Ապերկոտը սովորաբար ձգտում են հասցնել հակառակորդի կզակին (բայց երբեմն դիպչում են քթին կամ հոնքին), բայց երբեմն նաև իրանին (հատկապես արևային հանգույցին) երբ այն մոտ է հորիզոնական վիճակին։ Ապերկոտը քրոսի հետ մեկ տեղ համարվում է երկու առավել հզոր հարվածները։
Միխայիլ Շիշկին
Միխաիլ Պավլովիչ Շիշկին , ռուս գրող։ «Ռուս Բուքեր», «Մեծ գիրք» և «Ազգային Բեսթսելլեր» գրական մրցանակների դափնեկիր (այս երեք մրցանակների միակ դափնեկիրը)։ Ապրում է Շվեյցարիայում, ստեղծագործում է նաև գերմաներենով։
Կենսագրություն
Ծնվել է ռուս նավաստի-սուզորդի ընտանիքում։ Հայրը՝ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից է, ով կրկնակի անգամ արժանացել է Կարմիր դրոշ շքանշանի, մայրը ազգությամբ  ուկրաինուհի է, մասնագիտությամբ ուսուցչուհի ։ Հայրական պապը 1830 թվականին  հռչակվեց ենթակուլակ և  Կուլակաթափության արդյունքում ռեպրեսիայի ենթարկվեց և զոհվեց Բայկալ-Ամուրյան երկաթուղային մայրուղու շինարարության ժամանակ։ Տատիկը՝ Լյուբով Շիշկինան (մահացել է 1993 թվականին),  վերցնելով երկու երեխաներին հեռանում է գյուղից և աշխատանքի անցնում Մոսկվայի մերձակայքում  ։ Նրա ավագ հորեղբայր Բորիսը  1941 թվականից  համարվում է անհայտ կորած։  2010 թվականին  Միխայիլ Շիշկինին հաջողվեց պարզել, որ իր հորեղբայրը 1942 թվականին գնդակահարվել է  գերմանական գերությունում՝ որպես  եվրեյ, կեղծ մատնության արդյունքում ։ Հայրը՝ Պավել Շիշկինը (1926—1995), 17 տարեկանում գնում է  պատերազմ, որպեսզի վրեժխնդիր լինի ավագ եղբոր համար։ Ուսում ստանալուց հետո 1944—1945 թվականներին կռվել է որպես սուզորդ և հետագա կյանքում միշտ գաղտնի է պահել, որ ինքը ռեպրեսիայի ենթարկվածի որդի է ։
Մինչ Միխայիլի ծնվելը, նրա ծնողներն արդեն ամուսնալուծված էին, և ապագա գրողը իր կյանքի առաջին տարիները անց է կացրել Ստարոկանյուշեն նրբանցքի կոմունալային սենյակում ։ Լյուբով Շիշկինան՝ հորական տատը, ով միայն ավարտել էր ծխական դպրոցի երրորդ դասարանը, գաղտնի կնքում է երեխային։ Արդեն դպրոցական տարիքում նա բացասական կարծիք ուներ Սովետական կարգերի վերաբերյալ, և ինքնուրույն լուսապատճենում էր գրքեր, որոնք տպագրվել էին արտասահմանում («Տամիզդատ») ։ Յուրի Անդրոպովի ժամանակ Միխաիլի մայրը հեռացվեց աշխատանքից, Վլադիմիր Վիսոցկու հիշատակին նվիրված երեկույթ կազմակերպելու համար ։
Որոշ ժամանակ Միխաիլ Շիշկինը աշխատել է որպես բակապան ։ Ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտի ռոմանո-գերմանական ֆակուլտետը (1982)։ Երեք տարի աշխատել է «Ռովեսնիկ» ամսագրում, գրել է արվեստի մասին, թարգմանել է գերմաներենից։ Հինգ տարի աշխատել է Մոսկվայի № 444 ֆիզմաթ դպրոցում, որտեղ դասավանդել է գերմաներեն և անգլերեն ։
Այժմ Միխայիլ Շիշկինը երրորդ անգամ է ամուսնացած, առաջին երկու ամուսնությունները շարունակվել են 7 տարի։ Առաջին կինը՝ Իրինան, Ռուսաստանից էր, երկրորդը՝ Ֆրանչեսկա Շտյոկլինը, Շվեյցարիայից։ Վերջինս մասնագիտությամբ սլավոնագետ է, նրան է նվիրված  «Իսմայիլի գրավումը» վեպը։ Որդու՝ Կոնստանտինի ծնվելուց հետո՝  1995 թվականից,  գրողը բնակվում է  Շվեյցարիայի  Ցյուրիխ քաղաքում ։ Գրական գործունեությունից զատ, նա զբաղվում է նաև թարգմանչությամբ և դասվանդում է։ 2009 թվականի աշնանային կիսամյակում դասավանդել է Վաշինգտոն և Լի համալսարանում  ( Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ,Վիրջինիա) ։
2013 թվականին ելնելով իր քաղաքական հայացքներից, հրաժարվեց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ գրքի միջազգային շուկայում, ներկայացնել Ռուսաստանը «2013» ։ Գրողը իր հայացքները կապված  Ղրիմի Ռուսաստանին բռնակցմանհետ, շարադրել է չորս հոդվածներում, որոնք տպագրվել են եվրոպական թերթերում  ։
Ստեղծագործություն
Շիշկինին բնութագրողները նշում են, որ նրա և Սաշա Սոկոլովի միջև ներքին հարազատություն կա, որը հատկապես նկատելի է «Վեներայի վարսը» վեպում ։ Իր հոդվածներից մեկում Շիշկինը նշում է իր համար գրականության գլխավոր ուղությունները՝ Չեխով, Բունին, Նաբոկով, Սաշա Սոկոլով ։ Հարցազրույցներից մեկի ժամանակ նա Ալեկսանդր Գոլդշտեյնին  անվանել է իր արձակագրության ոգեշնչող, իսկ գրականությունից դուրս՝ Անդրեյ Տարկովսկի և Ալֆրեդ Շնիտկե ։
Հեղինակը միմիանց կապակցելով տարբեր հատվածներ մեկ ամբողջական տեքստում, ստեղծում է   «վեպ-տապան», ընդ որում հեղինակը գտնում է, որ  աշխարհի փրկությունը տեղի է ունենում լեզվի վերակենդանացմամբ ։
Գրքերում իր մասին բավականին մանրամասներ կան, հատկապես «Իսմայիլի գրավումը» և «Վեներայի վարսը» վեպերում, որտեղ պատմում է Ստարոկանյուշեն նրբանցքում անցած մանկության, ծովահեն-սուզորդ հոր, ձերբակալված եղբոր, շվեյցարուհի կնոջ, ում առաջին ամուսինը մահացել էր, որդու ծննդյան, ով ծնվել էր Շվեյցարիայում՝ Ֆրանչեսկայի հետ ամուսնությունից, որպես  փախստականների համար թարգմանիչ իր աշխատանքի մասին։  Շիշկինի գրքերում հանդիպում ենք բազմաթիվ ակնարկներ իր սիրելի գրողների մասին։
Շիշկինը ռուս գրականության առաջիններից է, ով լայնորեն սկսեց կիրառել Կոլաժային տեխնիկան՝ պատմություն ստեղծելու համար։ Վեպ-կոլաժը մասամբ կանխատեսում է անհայտ մեջբերումների կիրառումը  ։ Կապված վերջինիս հետ, «Վեներայի վարսը» մեծ քննարկումներ առաջացրեց այն մասին, որ վեպում  անցնում է կոլաժի  և Գրագողություն սահմանը։
Լև Դանիլկինը թվարկում է Շիշկինի վեպերի խաչաձև հատումները, որոնք նրա համար դառնում են մոլուցք․ «Ռուսաստանը, որպես բռնության երկիր, երեխայի մահ, դավաճանություն, լեզվի մրցակցություն և իրականություն․․․ Շիշկինի համար, խոսքը դա դաժան իրականությունն  «ասելու» միջոց է ։ Շիշկինի ընդիմախոսները նրան մեղադրում են, որ «ցանկացած ցավ նրա համար ուղղակի բանավոր կոլաժների ստեղծման ներշնչանք է, թող հիանա դրանով» ։
Միխաիլ Շիշկինը իր յուրաքնչյուր գրքի վրա աշխատում է գրեթե հինգ տարի և նրա խոսքերով, ներշնչանքի սպասումը տանջալի է։ « Վեներայի վարս » վեպից  ուղիղ չորս տարի հետո գրեց  «Պիսմովնիկ» վեպը, որը վերջացրեց մեկ տարվա ընթացքում ։
Բեմադրություններ
2006 թվականին Եվգենի Կամենկովիչը Մոսկովյան թատրոնի «Պ․Ֆամենկոյի արվեստանոցում» բեմադրեց «Ամենակարևորը» ներկայացումը, ըստ Շիշկինի «Վեներայի վարսը» վեպի , որը բարձր գնահատականի արժանացավ հեղինակի կողմից ։ Որպես  2007 թվականի լավագույն ներկայացում, արժանացել է «Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակին ։ 2011 թվականի հոկտեմբերին Օլեգ Տաբակովը   Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնում բեմադրում է «Պիսմովնիկ» ներկայացման պրեմիերան, որի ռեժիսորը   Մարինա Բրուսինկինան էր ։
2019 թվականին Բեռնում ըստ Միխաիլ Շիշկինի հեղինակած պիեսի բեմադրվեց գերմաներեն ներկայացում, որը գրել էր  Ֆրից Լանգի «Մ» (1931) ֆիլմի հիման վրա։ Պիեսի ռեժիսորը  Էբերխարդ Կյոլերն էր՝ Սանկտ Պետերբուրգի  «Սերունդների թատրոնի» հետ միասին ։
Հասարակական դիրք
2018 թվականին դեմոկրատական երկրներին կոչ արեց բոյկոտել Ռուսաստանի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունը։ Շվեյցարական Tages-Anzeiger ամսագրի հարցազրույցի ժամանակ Շիշկինը նշել է, որ սպորտը Ռուսաստանում հասկացվում է, որպես «պատերազմի շարունակություն» ։ 2018 թվականին Եվրոպայում ռուսական մշակույթի ֆորումում գրողն ասել է, որ ինքն իրեն հայտարարարել է գաղթական, և այլևս Ռուսաստան չի վերադառնա ։ 2019 թվականին ստորագրել է  « Բաց նամակ ընդեմ Ռուսաստանի քաղաքական բռնաճնշմանը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բազմալեզու գրողներ Կատեգորիա:«Մեծ գիրք» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական մանկավարժական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Բիկարի
Բիկարի (Biccari), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1080 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71032, հեռախոսային կոդ՝ +39 00881։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կենդանիների գաղտնի կյանքը
Կենդանիների գաղտնի կյանքը 2016 թվականի ամերիկյան առաջիկա 3D համակարգչային անիմացիոն կատակերգական ֆիլմ է Illumination Entertainment-ի կողմից։ Ֆիլմի ռեժիսորներն են Քրիս Ռենաուդը և Յարրոու Չենին, հեղինակներն են Բրայն Լինչը, Գինկո Պոլը և Կեն Դուրիոն ։ Ֆիլմի դերասաններն են Լուիս Ց. Կ., Էրիկ Սթոունսթրիթը, Քեվին Հարթը, Ստիվ Քուգանը, Էլի Քեմփերը, Բոբբի Մոյնիհանը, Լեյք Բելը, Հանիբլ Բըրսենդը և Ալբերտ Բրուկսը։ Ֆիլմը թողարկվել է 2016 թվականի հուլիսի 8-ին Universal Pictures-ի կողմից։
Թողարկում
Ֆիլմը ի սկզբանե պետք է թողարկվեր 2016 թ. փետրվարի 12-ին, սակայն հետաձգվեց մինչև 2016 թ. հուլիսի 8-ը ։
Առուստամյան
Առուստամյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պարսկերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Chess.com
Chess.com, ինտերնետային շախմատային համայնք, շախմատային սերվեր, սոցիալական ցանց, ըստ Alexa-ի համացանցում ամենահաճախ այցելվող շախմատային կայքը, ինչպես նաև այս կայքի սեփականատեր ընկերության անվանումը ։
Պատմություն
Chess.com կայքի դոմեյնը սկիզբ էր դրվել դեռևս 1995 թվականին Aficionado գործակալության կողմից, որը տեղակայված էր Բերքլիում, Կալիֆորնիա և զբաղվում էր «Chess Mentor» շախմատային ծրագրի վաճառքով։ 2005 թվականին ինտերնետային գործարար Էրիկ Ալեբեստը և իր գործընկեր Ջառոմ Սևերսոնը գնեցին դոմեյնի անվանումը և հավաքեցին ծրագրավորողների մի խումբ, ովքեր հիմք դրեցին շախմատային կայքի ստեղծմանը։ Կայքը գործի դրվեց 2007 թվականին ։ Կայքը կարճ ժամանակում բավական մեծ տարածում ստացավ։ 2009 թվականին chess.com կայքը շրջանցեց նմանատիպ մի կայքի՝ իր հակառակորդին՝ chesspark.com կայքին ։
2013 թվականի հոկտեմբերին chess.com-ը ձեռք բերեց Դանիայում հիմնված շախմատային լուրերի chessvibes.com կայքը ։ Ըստ այդ կայքի chess.com կայքն ունի ավելի քան 11 միլիոն անդամներ, ավելի քանի մեկ տրիլիոն խաղացված օնլայն խաղեր և 100 միլիոն ստանդարտ խաղեր ։
Chess.com կայքը անընդմեջ կազմակերպում է «մահացու մենամարտեր» հայտնի շախմատիստների միջև (5, 3 և 1 րոպեանոց + 1 վրկ) ։ Մինչ այժմ եղել է ավելի քան 30 «մահացու մենամարտ», որոնց մեծ մասը խաղացվել է ճանաչված գրոսմայստերների կողմից, ինչպիսիք են Հիկարու Նակամուրան, Դմիտրի Անդրեյկինը, Ուեսլի Սոն, Ֆաբիանո Կարուանան և Յուդիթ Պոլգարը ։
Նկարագրություն
Chess.com կայքը աշխատում է որպես freemium մոդել՝ հիմնական գործիքները տրվում են անվճար, իսկ լրացուցիչ պարամետրերի համար պետք է գումար վճարել ։
Այս կայքի այցելուները կարող են խաղալ ինչպես օնլայն արագ շախմատային խաղեր, այնպես էլ ստանդարտ ժամանակահատվածով խաղեր։ Խաղացողները կարող են նաև պայքարել շախմատային հզոր ծրագրերի դեմ։ Լրացուցիչ պարամետրեր ձեռք բերած խաղացողները կարող են մասնակցել խաղերի քննարկմանը, ուսումնասիրմանը, կարող են լուծել շախմատային բարդ խնդիրներ և գլուխկոտրուկներ, կարող են կարդալ տարբեր հոդվածներ, շախմատային լուրեր, ներբեռնել տարբեր շախմատային ծրագրեր ։