cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կացուդոն
Մշակույթում
Կացուդոնը հայտնի է աշակերտների և ուսանողների շրջանում՝ «հաղթել» բառը (勝つ կացու) համահունչ է ուտեստի անվան հետ և այդ պատճառով քննություններից առաջ վերջիններս կացուդոն են ուտում ։
Ճապոնիայում քաղաքային մի լեգենդ է տարածված՝ ըստ որի հանցագործն անպայման կմեղանչի, եթե մի ափսե կացուդոն ուտի ոստիկանական տեղամասում կամ հարցաքննությունների սենյակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնական խոհանոց Կատեգորիա:Մսային ուտեստներ Կատեգորիա:Ուտեստներ բրնձից
Ծաղկավոր բույսերի ցեղեր (X)
Այստեղ ներկայացված են The Plant List տվյալների բազայում 2010 թ. դեկտեմբերի դրությամբ ներառված 904 649 անվանում ծաղկավոր բույսերի 14 038 ցեղերից X տառով սկսվող 179-ը։
Աղյուսակի առաջին սյունակում տեղակայված են 179 ցեղերի լատիներեն անվանումները (The Plant List տվյալների բազայի վիճակագրության մեջ ասվում է 14 038 ցեղերի մասին) ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր
Ալաուրին դե լա Տոռե
Ալաուրին դե լա Տոռե (Alhaurín de la Torre), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 82 կմ2։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալե-դել-Գուադալորսե շրջանում։ Բնակչությունը՝ 35832 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 18 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Ալյոշա Մաղաքելյան
Ալյոշա Միքայերի Մաղաքելյան (փետրվարի 1, 1953, գյուղ Քոլատակ (ԼՂՀ Մարտակերտի շրջան)), վիրաբույժ-վնասվածքաբան, ազատամարտիկ։ ՊԲ բժշկական ծառայության մայոր (1997 թվական)։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1998 թվական), դոցենտ (1999 թվական)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանը (1978 թվական)։ 1978-1992 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի ուռուցքաբանության դիսպանսերում, մարզային հիվանդանոցում։ 1992 թվականից՝ ՊԲ կենտրոնական զինվորական կլինիկական հոսպիտալի զորամասի հրամանատարի բուժական գծով տեղակալ (միաժամանակ՝ Արցախի պետական համալսարանի դասախոս)։ 1988 թվականին Ստեփանակերտում մասնակցել է կամավորական ջոկատների կազմավորմանը։
1988 թվականին Խաչենի ձորակում ստեղծել է կամավորական ջոկատ և մասնակցել Կիչան, Սրխավենդ գյուղերի ինքնապաշտպանությանը,
1994 թվականին ՊԲ ստորաբաժանումների կազմում՝ Տող գյուղի, Ղարադաղլու-Մալիբեկլու-Խոջալուի, Լեսնոյ-Շուշիի, Մարտակերտի, Աղդամի, Ֆիզուլի-Ջաբրայիլ-Կուբաթլուի ուղղությունների ազատագրական մարտերին։ Հոսպիտալներում բուժել, վիրահատել է հարյուրավոր վիրավոր ազատամարտիկների և խաղաղ բնակիչների։
Գիտական աշխատությունները վերաբերում են ականապայթյունային վնասվածքների բուժման հարցերին։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական ծառայական համար» մեդալով և «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով։
Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Հայ վնասվածքաբաններ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Լեսովիե Գրինևցի
Լեսովիե Գրինևցի (Лісові Гринівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովիե Գրինևցի գյուղում բնակվում էր 2 108 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 885,71 մարդ/կմ²։
Կրասնոյարսկի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական գեղարվեստական թանգարան
'''Կրասնոյարսկի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական գեղարվեստական թանգարան''' (Красноя́рский госуда́рственный худо́жественный музе́й и́мени В. И. Су́рикова), Ուրալից դուրս կերպարվեստի առարկաների ամենանշանակալի հավաքածուներից մեկը։ Թանգարանի ֆոնդերում կա մոտ տասնվեց հազար պահուստային միավոր ։
Շենքը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, ճանաչված է որպես Ռուսաստանի ժողովուրդների մշակութային ժառանգության օբյեկտ և պահպանվում է պետության կողմից ։
Պատմություն
Կրասնոյարսկի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական արվեստի թանգարանի պատմությունը սկսվում է 1921 թվականից, երբ Ենիսեյի նահանգային գործկոմի նախագահության նիստում որոշում ընդունվեց քաղաքում պատկերասրահ կազմակերպելու մասին։ Որոշումը չիրականացավ, սակայն, քաղաքի թանգարանում (այժմ՝ Կրասնոյարսկի երկրագիտական թանգարան) 19-րդ դարի վերջից պահվող արվեստի գործերի հավաքածուի հիման վրա ստեղծվեց Սուրիկովի անվան արվեստի և գեղարվեստական հնությունների բաժինը։ Շատ ցուցանմուշներ այդ ժամանակ ձեռք են բերվել մասնավոր հավաքածուներից (Մարտին Կվադալի, Ֆ. Ա. Վասիլիևի, Կ. Խ. Ռեյխելի, Գ. Ի. Գուրկինի ստեղծագործությունները)։ Թանգարանին նվիրատվություններ են կատարել Կրասնոյարսկի հայտնի ընտանիքների ներկայացուցիչները՝ Մատվեևները, Սուրիկովները, Յուդինները, Գադալովները։
Գավառագիտական թանգարանի արվեստի հավաքածուի զգալի մասը կազմել են կրասնոյարսկցի ոսկի արդյունահանող, արվեստասեր և գիտակ Պյոտր Կուզնեցովի հավաքած աշխատանքները, ով ֆինանսապես օգնել է Վասիլի Սուրիկովին Գեղարվեստի ակադեմիայում սովորելու ընթացքում։ 1922 թվականին բաժանմունքում կար մոտ երկու հարյուր ինը արվեստի գործ։
Թանգարանի կերպարվեստի բաժնի համալրումը մի քանի անգամ իրականացվել է Պետական թանգարանի ֆոնդի միջոցով, այսպես, 1929 թվականին Ռուսական պետական թանգարանը ստացել է Մարիա Բաշկիրցևայի, Ստանիսլավ Ժուկովսկու, Վլադիմիր Մակովսկու, Միխայիլ Նեստերովի, Իլյա Ռեպինի և այլ նկարիչների գործերը։ Թանգարանին զգալի օգնություն են ցուցաբերել ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարությունը, ՌԽՖՍՀ մշակույթի նախարարությունը, երկրի առաջատար թանգարանները։ Թանգարանում այդպես են ստացվել Իսահակ Բրոդսկու, Ալեքսանդր Գերասիմովի, Նիկոլայ Դուբովսկու, Կոնստանտին Կորովինի, Վասիլի Պոլենովի ստեղծագործությունները։ Աշխատանքներ են ստացվել նաև մասնավոր հավաքածուներից։
Պատկերասրահն իր դռներն այցելուների առաջ բացել է 1958 թվականի մայիսի 1-ին։ Նա այդ ժամանակ զբաղեցրել է «Կրասնոյարսկի Ռաբոչի» թերթի անվան պողոտայի № 68 բնակելի շենքի ստորին հարկը։ Նրա ընդհանուր մակերեսը կազմել է վեց հարյուր քառասուն քառակուսի մետր, ցուցասրահների մակերեսը՝ չորս հարյուր տասը քառակուսի մետր։ Պատկերասրահի հավաքածուն ձևավորվել է Ռուսաստանի նախահեղափոխական շրջանի և մասամբ արտասահմանյան արվեստի երեք հարյուր ստեղծագործությունների հիման վրա, որոնք փոխանցվել են Կրասնոյարսկի մարզային երկրագիտական թանգարանից։
Իր գոյության առաջին տարիներին արվեստի պատկերասրահը ակտիվորեն զարգացել է, նախատեսվել է քաղաքի կենտրոնական հատվածում հատկացնել ավելի պատշաճ շենք։ Այդ գործում առանձնակի դեր է խաղացել առաջին տնօրեն Ալեքսանդր Դավիդովիչ Սպևակովսկին (1907-1961)։ Թանգարանի հավաքածուին են փոխանցվել նաև Պուշկինի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանի և Պետական պատմական թանգարանի աշխատանքները։ Աշխատանքներ են ձեռք բերվել նաև մասնավոր հավաքածուներից։ 1983 թվականից պատկերասրահն ունի թանգարանի կարգավիճակ։
Թանգարանն ունի երեք շենք, որոնք տեղակայված են քաղաքի տարբեր հատվածներում։ 1982 թվականին պատկերասրահին տարածք է հատկացվել Կրասնոյարսկի պատմական կենտրոնում, որտեղ ներկայումս տեղակայված է 20-րդ դարի և 21-րդ դարի սկզբի արվեստի բաժինը։ 1983 թվականին պատկերասրահին է հատկացվել նաև Վերա Գադալովայի առանձնատունը, որտեղ ցուցադրվում են 18-20-րդ դարերի սկզբի արվեստի ստեղծագործություններ։ Թանգարանի պատմական շենքում տեղակայված են դեկորատիվ և կիրառական արվեստի ցուցանմուշներ։
Պավլովկա (գյուղ, Մորդովսկի շրջան)
Պավլովկա (Павловка), գյուղ Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Մորդովսկի շրջանի կազմում։
Կրասնոյարսկի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական գեղարվեստական թանգարան
Պատմություն
Բավարար ցուցադրական տարածքի բացակայության պատճառով թանգարանի հավաքածուի ամենազգալի մասը ցուցադրված չէ, ցուցանմուշների մեծ մասը կարելի է տեսնել միայն կազմակերպվող ցուցահանդեսներում (մի քանի տասնամյակը մեկ), ստեղծագործություններից շատերն ընդհանրապես երբեք չեն ցուցադրվել։
Պավլովկա (գյուղ, Մորդովսկի շրջան)
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 220 մարդ։
Կրասնոյարսկի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական գեղարվեստական թանգարան
Պատմություն
1985 թվականին որոշվել է արվեստի թանգարանին հատկացնել նախկին Կրասնոյարսկի հոգևոր ճեմարանի պալատական տիպի հոյակապ շենքը, որտեղ երկար ժամանակ ոչ բավարար պայմաններում տեղակայված է եղել կայազորի զինվորական հոսպիտալը։ Նախապատրաստվել է շենքի վերակառուցման նախագիծ, սակայն այն թանգարանին չի հանձնվել, որոշում է կայացվել շենքը հանձնել Կրասնոյարսկի թեմին։
Պավլովկա (գյուղ, Մորդովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1798 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Մորդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնոյարսկի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական գեղարվեստական թանգարան
Պատմություն
1993 թվականին թանգարանում բացվել է ռեստավրացիոն արվեստանոց ։
1997 թվականին Տրետյակովյան պատկերասրահում կազմակերպվել է ցուցահանդես՝ «Անմոռանալի Ռուսաստան՝ ռուսները և Ռուսաստանը XII-XIX դարերի բրիտանացիների աչքերով» (Բրիտանական խորհրդի հետ միասին) խորագրով։
2000 թվականին Կրասնոյարսկի թանգարանը ներառվել է Ռուսաստանի քսան լավագույն թանգարանների ցանկում ։
Կրասնոյարսկի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան պետական արվեստի թանգարանի պատին ամրացված հուշատախտակին նշված է․ «Այստեղ 1913 թվականի սեպտեմբերի 12-16-ը Արևելյան Սիբիր և Հեռավոր Արևելք կատարած իր ճանապարհորդության ժամանակ բնակվել է նորվեգացի ականավոր գիտնական Ֆրիտյոֆ Նանսենը»։
2011 թվականին թանգարանին հատկացվել է այն շենքը, որտեղ մինչ հեղափոխությունը գտնվել է Նորվեգիայի հյուպատոսությունը, Revillon Brothers առևտրային ընկերությունը (Պրոսպեկտ Միրա 49), խորհրդային տարիներին՝ համալսարանի ֆակուլտետը, ավելի ուշ՝ համակարգչային տեխնիկայի ծրագրային ապահովման գիտահետազոտական ինստիտուտը, այնուհետև՝ հրդեհից զգալիորեն տուժած Ա. Ս. Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոնի բեմերից մեկը և օժանդակ տարածքներ  ։ 1913 թվականի սեպտեմբերի 12-ից սեպտեմբերի 16-ը, Արևելյան Սիբիր և Հեռավոր Արևելք կատարած իր ճանապարհորդության ժամանակ, նորվեգացի բևեռախույզ, գիտնական-կենդանաբանության դոկտոր, նոր գիտության հիմնադիր, քաղաքական և հասարակական գործիչ, հումանիստ, մարդասեր, 1922 թվականի Նոբելյան մրցանակակիր Ֆրիտյոֆ Վեդել-Յարլսբերգ Նանսենն ապրել է այս շենքում։
18-20-րդ դարի սկզբի ռուսական արվեստի բաժին
Բաժնի վարիչ՝ Ելենա Վլադիմիրովնա Բոլոնկինա ։ Բաժնում ցուցադրվում են հետևյալ աշխատանքները՝ Ցուցադրությունը ընդգրկում է 17-19-րդ դարերի ռուսական սրբապատկերներ
20-21-րդ դարերի արվեստի բաժին
Բաժնի վարիչ՝ թանգարանի ավագ գիտաշխատող Նատալյա Վարտանովնա Սիմկինա ։
Բաժինն ունի շուրջ յոթ հազար պահուստային միավոր։ 20-21-րդ դարերի արվեստի բաժնում ներկայացված է ռուսական ավանգարդի ներկայացուցիչների ստեղծագործությունների հավաքածուն՝
Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի բաժին
Բաժնի վարիչ՝ Աբալմասովա Օքսանա Ալեքսանդրովնա ։
Բաժնի XVIII-XIX դարերի հավաքածուի հատվածում ներկայացված են ճենապակե, գեղարվեստական ապակուց և բյուրեղապակյա, բրոնզաձույլ աշխատանքներ, ասեղնագործության, գոբելենի, կահույքի և այլ գործեր, ներկայացված են նաև ռուսական ժամանակակից դեկորատիվ և կիրառական արվեստի ստեղծագործություններ։ Բաժինն ունի ավելի քան երկուսուկես հազար պահուստային միավոր։
Գեղարվեստական ճենապակու հավաքածուն բաղկացած է 1960-1980-ական թվականների Լենինգրադի և Մոսկվայի ճենապակու դպրոցների նկարիչների՝ Է. Կրիմմերի, Ն. Սլավինայի, Օ. Մատվեևայի, Է. Էրոպկինի, Վ. Օրեխովի, Լ. Բեսպալովա-Միխալևայի, Լ. Աֆանասևայի, Վ. Գորոդնիչևի, Պ. Սմիրնովի և այլ վարպետների հեղինակային գործերից, 1950-1980-ական թվականներին Լենինգրադի, Դուլևոյի, Դմիտրովսկու ճենապակու գործարաններում պատրաստված հեղինակային գործերից՝ թեյի սպասքից, հավաքածուներից, ծաղկամաններից։ Հավաքածուն ներառում է Օ. Արտամոնովայի, Ա. Բժեզիցկայայի, Դ. Գորլովի, Ա. Սոտնիկովի քանդակագործական ստեղծագործությունները և արձանիկները։ Խորհրդային շրջանի (1960-1980) հայրենական գեղարվեստական ապակու թանգարանային հավաքածուում ներկայացված են Մոսկվայի, Լենինգրադի, Կրասնոյարսկի և Գուս-Խրուստալնիի ապակեգործներ՝ Ա. Ստեպանովայի, Գ. Անտոնովայի, Ս. Բեսկինսկայայի, Վ. Մուրատովի, Լ. և Դ. Շուշկանովների, Է. Չումակովայի, Ս. Ռյազանովայի, Մ. Գրաբարի, Ի. Մաչնևայի, Ա. Մոսկվիտինի, Կ. Լիտվինի, Ֆ. Իբրահիմովայի, Լ. Յուրգենի, Ա. Կուրիլովայի գործերը։
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է 1950-1970-ական թվականներին գժելյան ջնարակման և նկարազարդման ավանդույթներով ստեղծագործած հայտնի նկարիչներ՝ Լյուդմիլա Ազարովայի, Զ. Օկուլովայի, Ն. Կվիտնիցկայայի, Տ. Դունաշովայի, Ն. Տիխոնովայի, Ն. և Վլադիմիր Բիդակի բնօրինակ աշխատանքները։ Կրասնոյարսկի գոբելենների հավաքածուում ներկայացված են մոսկվացի (Ա. Անդրեև, Ն. Կիրսանով, Գ. Օրլով), վրացի (Գ. Կանդարելի, Ա. Գոգուա), մերձբալթյան (Դ. Վերսյացկայտե-Բրոգեն, Մ. Գրինֆելդե), կրասնոյարսկցի (Ս. Եգորով, Ի. Ալեքսեևա) տեքստիլագործների, Ուրալի և Սիբիրի վարպետների ստեղծագործությունները։
Թանգարանում ցուցադրվում են նաև ոսկերչական արվեստի գործեր՝ Սանկտ Պետերբուրգի, Մոսկվայի, Ուրալի վարպետներ Տ. Ալեքսեևայի, Վ. Պովոլոցկայայի, Ի. Բեշենցևայի, Ն. Հատենբերգերի, Ն. Էլֆիմովայի, Գ. Բորոդուլինի, Ռ. Բենիսլավսկու, Բ. Գլադկովի, Վ. Կոմարովայի, Վ. Խրամցովի և այլ վարպետների գործեր։ Մի քանի տասնամյակ թանգարանում ցուցադրվել են Կասլի գեղարվեստական ձուլման գործարանում պատրաստված 19-րդ և 20-րդ դարերի հայտնի քանդակագործներ՝ Ա. Սոլովյովայի, Ն. Բախի, Ն. Լավերեցկու, Ելենա Յանսոն-Մանիզերի, Եվգենի Վուչետիչի գործերի ժամանակակից նմուշներ։
Թանգարանն ունի 1950-1990-ական թվականների տուվայական քարի վրա կատարված փորագրությունների հոյակապ հավաքածու, 1960-1970-ական թվականների ծովափղի ժանիքի և մամոնտի ոսկորի չուկոտյան և յակուտյան փորագրիչների ստեղծագործություններ։
Թանգարանային իրերի և թանգարանային հավաքածուների վերականգնման ու պահպանման բաժին։
Ֆոնդեր
Թանգարանի հավաքածուն պարունակում է 17-19-րդ դարերի արևմտաեվրոպական գեղանկարչության հավաքածու, այդ թվում՝ Լյուդվիգ Գեդլեկի «Լեհաստանը ճակատամարտից հետո», Ժան-Մարկ Նաթիեի «Արևելյան տարազով տիկնոջ դիմանկարը», Դիրկ վան դեր Լիսի (1607-1669) «Պար ավերակների մեջ», Էժեն դե Բլաասի «Կնոջ դիմանկարը» (1843) և 20-րդ դարի եվրոպացի նկարիչների այլ ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1957 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Գեորգի Միշև
Գեորգի Միշև Իվանով (Георги Мишев Иванов, ), բուլղարացի գրող և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Գեորգի Միշևը ծնվել է 1935 թվականի նոյեմբերի 3-ին Յոգլավում, Բուլղարիա։ 1958 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։ Որպես սցենարիստ համագործակցել է Լյուդմիլ Կիրկովի, Էդուարդ Զախարիևի, Իվան Անդոնովի և այլ մարդկանց հետ։ Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ 1980 թվականից։
Գրող և սցենարիստ Միխահիլ Վեշիմի որդին։
Գրականություն
• 2
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Բուլղարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի կոմունիստներ Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Լովեչի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի մշակույթի պատվավոր գործիչներ
Ընտրություններ Հայաստանում
Ընտրություններ Հայաստանում, ընտրովի պաշտոններում ներկայացուցիչների ընտրության համակարգ Հայաստանում։
Ազգային ժողովի պատգամավորների ընտրություն
18 տարեկանը լրացած քաղաքացիների համընդհանուր ուղղակի քվեարկության արդյունքում ընտրվում են Հայաստանի Ազգային ժողովի պատգամավորները։ Քաղաքացիներն ընտրում են ընտրություններին մասնակցող կուսակցությունների (կամ կուսակցությունների դաշինքի) փակ ցուցակներից։ Քաղաքացիների ձայների տեղաբաշխումը կատարվում է համամասնական ընտրակարգով ։ Ընդ որում, ընտրական օրենսգրքով երաշխավորվում է կայուն խորհրդարանական մեծամասնության ձևավորումը ։
Ընտրացուցակների ձևավորում
Համաձայն Սահմանադրության Ազգային ժողովի պատգամավոր կարող է ընտրվել 25 տարին լրացած, քսանհինգ տարին լրացած, վերջին չորս տարում միայն Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի հանդիսացող, վերջին չորս տարում Հայաստանի Հանրապետությունում մշտապես բնակվող, ընտրական իրավունք ունեցող և հայերենին տիրապետող յուրաքանչյուր ոք ։
Յուրաքանչյուր կուսակցությունից թեկնածուների կամայական երկարության ցանկի վերին մասում յուրաքանչյուր սեռի ներկայացուցիչների թիվը պետք է լինի առնվազն 30%։
Համաձայնը Ընտրական օրենսգրքի՝ պատգամավորների 4 մանդատ բաշխվում է ազգային փոքրամասնության ներկայացուցիչների միջև` ընտրություններին նախորդող վերջին մարդահամարի տվյալներով առավել մեծ թվով մշտական բնակչություն ունեցող առաջին չորս ազգային փոքրամասնություններից յուրաքանչյուրին` մեկ մանդատ սկզբունքով (վերջին մարդահամարի տվյալներով՝ ռուսներին, եզդիներին, քրդերին և ասորիներին)։
Կոալիցիաների կազմավորում
Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի՝ նախնական արդյունքները հրապարակելուց հետո կուսակցությունները (դաշինքները) ունեն 6 օր՝ ըստ անհրաժեշտության 2 կամ 3 կուսակցություններից (դաշինքներից) կոալիցիա ստեղծելու և բաշխված մանդատների ընդհանուր թվի մեծամասնությունն ստանալու համար, և նրանք եկել են համաձայնության վարչապետի թեկնածուի վերաբերյալ։
Բոնուսային համակարգ
Պահպանվել է 2015 թվականի փոփոխություններով մտցված այսպես կոչված «բոնուսային համակարգը», ըստ որի՝ եթե կուսակցությունները կամ դաշինքները կամ դրանցից ձևավորված կոալիցիան ստացել է բաշխված մանդատների ընդհանուր թվի մեծամասնությունը, սակայն 54 %-ից պակաս, ապա կոալիցիան ստանում է այնքան նվազագույն թվով լրացուցիչ մանդատներ, որ արդյունքում կոալիցիայի մանդատների ընդհանուր քանակը տոկոսային արտահայտությամբ լինի ոչ պակաս, քան 54 %-ը։
Ընտրությունների երկրորդ փուլ
Եթե կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից նախնական արդյունքները հրապարակելուց 6 օր հետո ձայների մեծամասնությունն ունեցող վարչապետի թեկնածու չի առաջադրվում, քվեարկությունից 28 օր հետո անցկացվում է խորհրդարանական ընտրությունների երկրորդ փուլ, որտեղ մասնակցում են այն երկու կուսակցությունները (կուսակցությունների դաշինքները), որոնց կողմ են քվեարկել առավել թվով ընտրողներ։ Ընտրության երկրորդ փուլին մասնակցող կուսակցությունների (կուսակցությունների դաշինքների) շուրջ կարող են ձևավորվել նոր դաշինքներ` կազմված արգելապատնեշները հաղթահարած կուսակցություններից (կուսակցությունների դաշինքներից), եթե նրանք եկել են համաձայնության վարչապետի թեկնածուի վերաբերյալ։
Խորհրդարանում տեղերի բաշխման դեպքում առաջին փուլի արդյունքում ստացածները պահպանվում են։ Համաձայն «բոնուսային համակարգի»՝ երկրորդ փուլում հաղթած քաղաքական ուժը խորհրդարանում ստանում է ոչ պակաս քան 54% տեղ, բայց ոչ ավելի քանի 66%։
Ընտրական համակարգի համամասնությունը
Չնայած գործող ընտրական համակարգը չունի մեծամասնական շրջաններ և մանդատների բաշխումն իրականացվում է բացառապես համամասնական ցուցակներով, այնուամենայնիվ այն չի ապահովում մանդատների բաշխում ընտրողների ձայների ամբողջական համամասնությամբ՝
Մինչ 2021 թվականի ապրիլի ընտրական օրենսգրքի փոփոխությունները պատգամավորների կեսն ընտրվում էր բաց կուսակցական ցուցակներով համամասնական ընտրակարգով, ընդ որում առանձին կուսակցական ցուցակները կազմվում էին 13 խոշոր բազմամանդատ ընտրական շրջաններից յուրաքանչյուրի համար։
Ընտրություններ Ազգային ժողովում
Հայաստանի Հանրապետության նախագահի ընտրությունն իրականացվում է խորհրդարանի պատգամավորների կողմից։ Մինչ 2015 թվականի սահմանադրական բարեփոխումները՝ գործադիր իշխանության ղեկավար հանդիսացող ՀՀ նախագահն ընտրվում էր համապետական ուղղակի քվեարկության արդյունքում։
Խորհրդարանն ընտրում է նաև վարչապետին, Սահմանադրական դատարանի անդամներին, Մարդու իրավունքների պաշտպանին և իշխանական մարմնի մի շարք այլ ներկայացուցիչների։ Խորհրդարանում ընտրված թեկնածուների նշանակումը կատարվում է նախագահի կողմից, որը կա՛մ պետք է կատարի նշանակումը, կա՛մ ընտրությունը բողոքարկի Սահմանադրական դատարանում։
Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչների ընտրություններ
Խոշոր քաղաքներում բնակիչներն ընտրում են ավագանի (քաղաքային խորհուրդ), որն էլ այնուհետև ընտրում է քաղաքապետին։ Այսպես է ընտրվում Երևանի քաղաքապետը։
Քաղաքային համայնքներում, որոնք ունեն 4000-ից ավելի ընտրողներ, համայնքի ղեկավարի և քաղաքային խորհրդի անդամի ընտրություններն անցկացվում են համամասնական ընտրակարգով։
Քաղաքային համայնքներում, որոնք ունեն մինչ 4000 ընտրողներ (բացառությամբ խիտ բնակեցված համայնքների), համայնքի ղեկավարի և քաղաքային խորհրդի անդամի ընտրություններն անցկացվում են մեծամասնական ընտրակարգով։
Մյուս համայնքների ղեկավարներն ընտրվում են ուղղակի քվեարկության արդյունքում։ Ընդ որում, խոշորացված համայնքները կազմված են մի քանի բնակավայրերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ ընտրություններ Կատեգորիա:Ընտրություններ Ասիայում Կատեգորիա:Ընտրություններ Եվրոպայում
Ամառային օլիմպիական խաղեր 1988
Ամառային XXIV Օլիմպիական խաղերը (պաշտոնական XXIV Օլիմպիական խաղեր), տեղի են ունեցել Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք Սեուլում 1988 թ-ի սեպտեմբերի 17-ից հոկտեմբերի 2-ը։ Հարավային Կորեան Ճապոնիայից հետո դարձավ 2-րդը, ով իր մոտ ընդունեց Օլիմպիական խաղերը ։ Առաջին պատվավոր հորիզոնականը զբաղեցրեց ԽՍՀՄ հավաքականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օլիմպիական խաղեր Կատեգորիա:1988 սպորտում
Լիպա (գյուղ, Տուրիի շրջան)
Լիպա (Липа), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիպա գյուղում բնակվում էր 246 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,928 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 265,09 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յարդիբի
Յարդիբի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ֆաթսայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Կառլ Բենց
Կառլ Բենց (Karl Friedrich Michael Benz, ), գերմանացի ճարտարագետ, ավտոմեքենայի գյուտարար, ավտոմեքենաշինության ռահվիրաներից մեկը, իր հիմնադրած ֆիրմայից հետագայում առաջացավ «Դայմլեր-Բենց» (Daimler-Benz AG) ընկերությունը։
Գերմանացի ինժեներ, հայտնի գործարար, բենզինային շարժիչով ավտոմոբիլի հայտնագործող Կարլ Բենցը ծնվել է 1844 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Հենց Բենցի ընկերությունից էլ հետագայում պիտի ստեղծվեր "Daimler-Benz AG"-ն։ Թերևս, Բենցի հաջողությունը պայմանավորված էր ձեռնարկության լոգոտիպով՝ Դայմլերի եռագագաթ աստղով, որը խորհրդանշում է «երկրի, ջրի և օդի համար ստեղծված շարժիչները» 1920-ական թվականներին ստեղծվեցին հուսալի և հզոր դիզելային շարժիչներ, որոնք բեռնատարներում կիրառվում են մինչ օրս։ 1960-ական թվականներին սկսեցին ավտոմեքենաների վրա տեղադրել էլեկտրոնային սարքավորումներ։ Ներկայումս էլեկտրոնային համակարգով ղեկավարվող շարժիչով ավտոմեքենան գրեթե 2 անգամ ավելի խնայողական է, քան կես դար առաջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ
Դալյուի
Դալյուի (Daluis), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Գիյոմ լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 40.03 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 120 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 152 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 3.8 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 149 մարդ, 2012 թվականին՝ 152 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 81 բնակիչներից 47-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 34-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 58.0 %, 1999 թվականին եղել է 60.0 %: Աշխատունակ տարիքի 47 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 40-ը (24 տղամարդ և 16 կին), յոթը հաշվառված էին որպես գործազուրկ (երկու տղամարդ և 5 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 34 ոչ ակտիվ բնակիչներից երկուսը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 17-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 62 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 136 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 13827.5 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վարդենյաց լեռնանցք
Վարդենյաց լեռնանցք, լեռնանցք Վարդենիսի լեռնաշղթայի արևմտյան մասում՝ 2410 մ բարձրության վրա՝ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում ։ Վարդենյանց լեռնանցքը Սևանի ավազանն Արգիճիի հովտով կապում է Վայքին։ Վարդենյաց լեռնանցքով անցնում է Մարտունի-Եղեգնաձոր ավտոխճուղին։ Այստեղ է գտնվում Օրբելյանների իջևանատունը (նախկինում՝ Սուլեմայի (Սելիմի) քարավանատունը) (XIV դար)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի լեռնագրություն
Նիկոլաե Դաբիժա
Նիկոլաե Դաբիժա (Nicolae Dabija,, Կոդրու, Չիմիշլիի շրջան), մոլդովացի բանաստեղծ, գրող, գրականության պատմաբան, քաղաքական գործիչ, Ռումինիայի ակադեմիայի պատվավոր անդամ (2003 թվականից)։
Կենսագրություն
Նիկոլաե Դաբիժան ծնվել է 1948 թվականի հուլիսի 15-ին Չիմիշլիի շրջանի Կոդրու գյուղում։ 1976 թվականին ավարտել է Մոլդովայի պետական համալսարան։
Ռումինիայի ակադեմիայիպատվավոր անդամ է, Ազգային ինստիտուտի խորհրդի անդամ։ Մոլդովայում ռումինացիների դեմոկրատական ֆորումի (ոչ պետական կազմակերպություն, ավելի քան 25 000 անդամներ) հիմնադիրն է ու նախագահը։
1989-1991 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1990-1994 և 1998-2001 թվականներին եղել է Մոլդովայի Հանրապետության խորհրդարանի պատգամավոր։
Գորբաչովի կառավարության տարիներից մինչ օրս հանդիասանում է Մոլդովայի Գրողների միության կողմից հրատարակվող «Գրականություն և արվեստ» շաբաթաթերթի խմբագիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ Կատեգորիա:Մոլդովացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մոլդովայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Մոնտոդինե
Մոնտոդինե (Montodine), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2217 մարդ, խտությունը կազմում է 202 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 11 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26010, հեռախոսային կոդ - 0373։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զաոզերե (գյուղ, Ուգլիչսկի շրջան)
Զաոզերե (Заозерье), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Ուգլիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 380 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Ուգլիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Համպդեն շրջան (Մասաչուսեթս)
Համպդեն շրջան (Hampden County), ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.601 կմ² է, բնակչությունը՝ 463.490 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սպրինգֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի շրջաններ
Գեղամ Չիլինգարյան
Գեղամ Սմբատի Չիլինգարյան, անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգ։ ՀՀ բանակի բժշկական ծառայության ավագ լեյտենանտ (1998)։
Կենսագրություն
1988 թվականի սեպտեմբերին կամավոր մեկնել է ԼՂՀ Շահումյանի շրջան, մասնակցել է ինքնապաշտպանական մարտերին, բուժօգնություն ցույց տվել հարյուրավոր հիվանդ և վիրավոր ազատամարտիկների ու խաղաղ բնակիչների։ 1993 թվականին մասնակցել է ՀՀ Նոյեմբերյանի շրջանի Բարեկամավան գյուղի ինքնապաշտպանությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ բանակի բժշկական ծառայության լեյտենանտներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ անեսթեզիոլոգներ
(4399) Աշիզուրի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,575672 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1312 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0201 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1509,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238434 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,1° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռիկիսա Բիրգերսդոթթեր
Ռիկիսա Բիրգերսդոթթեր (Rikissa Birgersdotter, ), Բիրգեր Յառլայի աղջիկը, նորվեգիայի թագուհին, ավելի ուշ Մեկլենբուրգում ՝ Վերլեի և Գյուստրովի իշխանուհին։
Ռիկիսան Շվեդիայի ռեգենտ Բիրգեր Յառլայի և նրա կնոջ Ինգեբոր Էրիկսդոթթերի ավագ դուստրն է։  Համարվում է շվեդ թագավոր Վալդեմար Բիրգերսսոնի և Մագնուս I-ի քույրը։ Ռիկիսաի ամուսնությունը նորվեգական աթոռի ժառանգորդ Հակոն Հակոնսսոնի հետ պետք է ամրապնդեր շվեդ ռեգենտ Բիրգեր Յառլայի ազդեցությունը նորվեգիայում։ Նախքան ամուսնությունը, Հակոնը հռչակվել էր արքայական աթոռի իրավահաջորդը, և 1240 թվականից նա դառնում է իր հոր ուղեկիցը։
1257 թվականին, ամուսնու մահից հետո, Ռիկիսան կորցրել է իր արտոնյալ դիրքը նորվեգիայում, թեև այնտեղ նրա տիրապետության տակ  մնացել էին զգալի ռեսուրսներ։ Թագավոր և աթոռակից դառնում է Հակոնի  եղբայր Հակոն IV-ը, սակկայն Ռիկիսան հետագայոում աակնկալում էր տեսնել իր  որդուն թագավորական աթոռին։ 1258 թվականին Ռիկիսան վերադառնում է Շվեդիա, իր հոր մոտ, բայց Սվերրեն մնում է Բերգենում, իր պապիկի ՝ Հակոն IV Ծեր-ի մոտ։ 1260-ից  1261 թվականների ձմռանը նա հենց այդտեղ էլ մահանում է։ Իսկ ավելի ուշ Ռիկիսան ամուսնանում է մեկլենբորգի իշխան Հենրիխ  I-ի հետ։
Հեռահաղորդակցությունը Նիգերիայում
Հեռահաղորդակցությունը Նիգերիայում (Telecommunications in Nigeria Հեռահաղորդակցությունը Նիգերիայում ), Նիգերիայում հաղորդակցությունները զարգանում են ավելի քան 73 միլիոն բջջային բաժանորդ է բնակվում։
Հատկացված հեռախոսագծեր
1.419.000 (2009 թ.), երկրի տեղը աշխարհում՝ 67։
Բջջային կապի բաժանորդներ
98 միլիոն ակտիվ բաժանորդ (2012 մարտ ամսի դրությամբ), երկրի տեղը աշխարհում՝ 16 ։
Հեռախոսակապ
Ընդհանուր տեղեկություններ՝ պահանջվում է հեռախոսագծերի հետագա ընդլայնում և արդիականացում։ Կապի որակը խնդիր է մնում:Ներքին զանգեր՝ 2002 թվականին երկրորդ հեռախոսակապ մատկարարող ընկերության ավելացումը հանգեցրեց ակտիվ բաժանորդների քանակության աճի զարգացման, բայց դեռևս 100-ից միայն մեկն ունի տնային հեռախոս։ Բջջային ծառայությունների շուկան աճում է շատ ավելի արագ տեմպերով (հիմնականում հատկացված հեռախոսագծերի հետ կապված խնդիրների պատճառով), 100 մարդուց 50-ը բջջային հեռախոս ունի։ Միջազգային զանգեր՝  երկրի կոդը՝ 234։
ԶԼՄ
Երկրում գրեթե 70 ազգային և դաշնային ալիք է գործում, և Նիգերիայի բոլոր 36 նահանգներն էլ ունեն հեռուստատեսություն։ Գործում է մոտավորապես 40 հանրային ռադիոկայան և մոտ 20 մասնավոր (2007)։
Համացանային դոմեն
.ng
Համացանցային հոսթինգներ
1,378 (2010 թվականի դրությամբ), երկրի տեղը աշխարհում՝ 163։
Համացանցից օգտվողներ
43.989.000 (2009), երկրի տեղը աշխարհում՝ 9։
Հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիա Կատեգորիա:Հեռախոսակապ Կատեգորիա:Հեռախոսակապ Նիգերիայում
Պետերման Էտերլին
Պետերմանն Էտերլին (Petermann Etterlin, մոտավորապես 1430 կամ 1440 — 1509 ), շվեյցարացի մատենագիր, քաղաքային դատարանի քարտուղար և Լյուցեռնի քաղաքային մատենագիր, Շվեյցարիայի պատմության առաջին տպագիր ժամանակագրության՝ «Շվեյցարիայի Համադաշնության տարեգրության» հեղինակ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Լյուցեռնում մոտ 1430 կամ 1440 թվականին, ծնունդով Բրուգցի (Արգաու կանտոն), ունևոր բուրգեր Էգլոֆ Էտերլինի (մահացել է 1463 թվականին) ընտանիքում, ով 1427-1453 թվականներին աշխատել է որպես քաղխորհրդի քարտուղար և քաղաքային մատենագիր։ Ծնողները նրան նախապատրաստել են հոգևոր կարիերայի, սակայն նա այդպես էլ քահանա չի դարձել, իսկ 1464 թվականին ստացել է քաղաքային գործավարի պաշտոն ։
1477 թվականին Լյուցեռն վերադառնալուց հետո տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել՝ սկզբում որպես գրագիր, ապա՝ հացահատիկ գնահատող, 1492 թվականին նշանակվել է քաղաքային խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում, իսկ 1495 թվականին՝ դատարանի քարտուղար և քաղաքի մատենագիր։ Լինելով իշխող ֆրանսիամետ կուսակցության անդամ՝ սատարել է Բուրգոմայստեր Լյուդվիգ Զեյլերի քաղաքականությանը ։ 1493-1501 թվականներին նա մի քանի ուղևորություններ է կատարել Ֆրանսիա՝ Շառլ VIII և Լյուդովիկոս XII թագավորների արքունիքում։
Չնայած իր քաղաքացիական և քաղաքական ակտիվ գործունեությանը՝ Պետերմանը երբեք չի հասել նյութական բարեկեցության և 1509 թվականին մահացել է Լյուցեռնում՝ աղքատության մեջ։
Ստեղծագործություններ
Իր կյանքի վերջին տարիներին, մոտավորապես 1505 թվականին ենթադրաբար, Լյուցեռնի Եկեղեցիների խորհրդի հանձնարարությամբ, Պետերմանն սկսել է աշխատել Շվեյցարիայի Համադաշնության ժամանակագրության վրա (Kronika von der loblichen Eydtgenossenschaft): Տարեգրությունը, որը կազմվել է միջնադարյան գերմաներենով և ավարտվել 1507 թվականին, ընդգրկում էր Շվեյցարիայի պատմության իրադարձությունները՝ սկսած 861 թվականից Շվից կանտոնում Այնզիդելնի աբբայության հիմնադրումից և ավարտվում կնոջ նկատմամբ մարդասպան Հանս Սփիսի «Աստծո դատաստանի» պատմությամբ և 1503 թվականին Էտտիսվիլում նրա մահապատժով ։
Տարեգրության առաջին հրատարակությունը, որի բնօրինակ ձեռագիրը այժմ համարվում է կորած, թողարկվել է 1507 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Բազելում՝ Էտերլինի ընկերոջ և տեղական դատարանի պաշտոնյա՝ Ռուդոլֆ Հուզենեկի կողմից  և նկարազարդված է փայտի վրա փորագրություններով։
Էտերլինի համար որպես հիմնական աղբյուրներ են ծառայել ստրասբուրգցի պատմաբան Յակոբ Տվինգեր ֆոն Քյոնիգսհոֆենի «Բոլոր կայսրերի և թագավորների տարեգրությունը Քրիստոսի ծնունդից» (մոտ 1420 թվական), Բենեդիկտ Չախթլանի (մոտ 1470), Դիբոլդ Շիլլինգ Ավագի (1480-ական թվականներ), Դիբոլդ Շիլլինգ Կրտսերի (1513) նկարազարդ շվեյցարական տարեգրությունները, Հանս Շրիբերի «Զարնենի սպիտակ գիրք» (մոտ 1474 թվական), Թոմաս Լիրերի «Շվաբյան տարեգրությունը» (1485) և Կասպար Ֆրեյի «1499 թվականի Շվաբյան պատերազմի տարեգրությունը» (1500)։ Կոմպոզիցիայի սկզբում տեղադրված Այզնզիդելնցի Սուրբ Մեյնրադի մասին  պատմության  համար նա օգտագործել էր նյութեր Սեբաստիան Բրանտի «Ուխտագնացության գրքից» (Wallfahrtsbüchlein), իսկ բուն Լյուցեռնի պատմությանը վերաբերող հատվածների համար՝ Մելխիոր Ռուսի, Լյուդվիգ Ֆերի և Հանս Ֆրյունդի տարեգրությունները, ինչպես նաև քաղաքային արխիվի նյութերը։
Էտերլինի ստեղծագործությունները բավականին տենդենցիոզ են և պարունակում են բազմաթիվ պատմական առասպելներ, հատկապես առաջին մասում (մասնավորապես, հայտնի Վիլհելմ Տելլի մասին), այնուամենայնիվ, արժեքավոր աղբյուր են Շվեյցարական միության ձևավորման պատմության վերաբերյալ, սկսած 1291 թվականից, ինչպես նաև Հին Ցյուրիխյան, Բուրգունդյան, Շվաբյան և այլ պատերազմներից։ Նա որպես ականատես է նկարագրել Վալդսհութի պաշարումը (1468), Բրայզախի համաձայնագիրը (1474), ինչպես նաև Պլանտի, Գրանսոնի, Մուրտենի և Նանսի ճակատամարտերը բուրգունդացիների դեմ ։ 1490-1507 թվականների տարեգրության վերջին մասը իրադարձությունների ներկայացման առումով ավելի պակաս մանրամասն է և որպես պատմական աղբյուր, քիչ վստահելի ։
Տարեգրությունը վերահրատարակվել է 1752 և 1764 թվականներին Բազելում՝ Յոհան Յակոբ Շպրենգի կողմից, 1862 թվականին Լյուցեռնում Ֆրանց Յոզեֆ Շիֆմանը հրատարակել է իր ֆաքսիմիլային տարբերակը, իսկ 1877 թվականին սեփական խմբագրությամբ Ցյուրիխում լույս է ընծայվել պատմաբան Ավգուստ Բերնուլիի կողմից։
Էտերլինի կողմից գրված Վիլհելմ Տելլի մասին լեգենդը տպագրվել է 1818 թվականին Բեռլինում՝ «Գերմանական լեգենդներ»-ի երկրորդ հատորում՝ Գրիմ եղբայրների գրական մշակմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրողներ Կատեգորիա:1430-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի պատմաբաններ
Պավլովո (քաղաքատիպ ավան, Կիրովսկի շրջան)
Պավլովո (Павлово), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3250 մարդ։
Արթուր Դիմիտերս
Արթուր Դմիտրես  (Artūrs Dimiters, ), խորհրդային և լատվիական թատրոնի և կինոյի դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1915 թվականի ապրիլի 27–ին Վիտեբսկում, Լատվիայում անցել է դրամատիկ դերասանների դասընթացներ (1933 թ.): 1935-1945 թվականներին ընդհատումներով աշխատել է Վալմերյան թատրոնում (լատիշ․ Ziemeļlatvijas teātris): 1936-1937 թվականներին հանդես է եկել Լիեպաիսկյան թատրոնի բեմում։ 1940 թվականից աշխատել է Դաիլեսի (Ռիգա) թատրոնում (Ռայանսի անվան գեղարվեստական ակադեմիական թատրոն)։
Ստեղծագործական կարիերայի սկզբում նա բնահատուկ դերեր կատարող դերասան էր։ Նախընտրությունը տալիս էր այնպիսի դերերի, որտեղ կարելի էր բացահայտել մարդկային արարքների ներքին հակասությունների բնույթը։ Այնպիսի դերերից էին Մորտիմերը Շիլլերի «Մարիա Ստյուարտ» դրամայում, Ռոմեոն Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ»–ում և Դուբրովսկին Ալեքսանդր Պուշկինի «Դուբրովսկի»–ում։
Չիբուխլուղ
Չիբուխլուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ֆաթսայի գավառակում։
Արթուր Դիմիտերս
Կենսագրություն
Հետագայում սկսում է խաղալ ցինիկների և չարագործների դերեր։ Մասնավորապես Ստիվ Օբլովսկին Լև Տոլստոյի «Աննա Կարենինա»–ում, Ֆելդկուրատ Կաց Յառուսլավ Գաշեկի «Շվեյկային»–ում և Ուիլյամ Սեսիլ Բրուկների «Անգլիայի թագուհի Էլիզաբեթը» պիեսում։
Չիբուխլուղ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Արթուր Դիմիտերս
Կենսագրություն
1950 թվականից եղել է Լատվիայի թատերական գործիչների միության անդամ։ Խորհրդային Լատվիայի վաստակավոր դերասան է (1955 թ.): Ստացել է Անդրեյ Պումպուրի (1981 թ.) և Էդուարդ Սմիլգիսի (1986 թ.) անվան ազգային թատերական մրցանակներ ։
Մահացել է Ռիգայում, թաղված է Ռաինիսի գերեզմանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրիլի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1915 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 1 մահեր Կատեգորիա:1986 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Ստեփան Ալաջաջյան
Ստեփան Եղիայի Ալաջաջյան, հայ արձակագիր, թարգմանիչ, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1970), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1946 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Հալեպում, Սիրիա։ 1946 թվականին տեղափոխվել է Խորհրդային Հայաստան|Հայաստան։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հոգեբանության և տրամաբանության բաժինը, 1957 թվականին ԽՍՀՄ գրողների միությանն առընթեր գրական բարձրագույն դասընթացները (Մոսկվա)։ 1957-1963 թվականներին աշխատել է «Սովետական գրականություն» ամսագրում որպես արձակի բաժնի վարիչ։ 1966-1967 թվականներին եղել է «Հայաստան» հրատարակչության գեղարվեստական գրականության խմբագրության վարիչ, 1967-1975 թվականներին՝ Հայաստանի սովետական գրողների վարչության քարտուղար։ 1980 թվականից աշխատել է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի տնօրեն։
Նրա գրական առաջին գործը՝ «Ծովուն երգը», լույս է տեսել 1939 թվականին, Բեյրութի «Պատանեկան արձագանք» պարբերականում։ Նրա «Անապատում», «Պարտություն» վիպակները և «Եռաթև ծիածան» ու «Մադլենն ապրում է Փարիզում» պատմվածքների ժողովածունները թարգմանվել և առանձին գրքերով լույս են տեսել ռուսերեն։ Պարսկերեն թարգմանվել և 1973 թվականին Թեհրանում լույս է տեսել նրա «Եղեգները չխոնարհվեցին» վեպը։ Գրական մամուլում ռուսերեն տպագրվել են նաև նրա «Մադլենն ապրում է Փարիզում» և «Անառագաստ նավակներ» վիպակները։ Բացի այդ, Ալաջաջյանի շատ ստեղծագործություններ թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, չեխերեն, բուլղարերեն, էստոներեն, ուզբեկերեն և այլ լեզուներով։ Անգլերենից և ֆրանսերենից թարգմանել է Շեքսպիրի, Վիլյամ Սարոյանի, Հերբերտ Ուելսի, Ժան Պոլ Սարտրի և այլոց գործերը։ «Հայաստան» հրատարակչությունում նրա նախաձեռնությամբ սկսել են հրատարակվել «Սփյուռքահայ գրողներ» և «Հայ մատենագիրներ» շարքերը։
Ս. Ալաջաջյանի սցենարով (հեղինակակից` Հենրիկ Մալյան) «Հայֆիլմ» կինոստուդիան 1980 թվականին նկարահանել է «Կտոր մը երկինք» («Ապտակ») գեղարվեստական կինոնկարը։ 1984 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիան նրա սցենարով նկարահանել է «Ճերմակ անուրջներ» գեղարվեստական կինոնկարը ։
1992 թվականից բնակություն է հաստատել Լոս Անջելեսում, որտեղ հրատարակել է «Առագաստ» գրական պարբերաթերթը։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՀՀ մշակույթի նախարարություն|ՀՀ մշակույթի նախարարության կողմից պարգևատրվել է Ոսկե մեդալով ։ Վախճանվել է Լոս Անջելեսում, 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլերենից հայերեն թարգմանիչներ
Ծաղկավոր բույսերի ցեղեր (Y)
Այստեղ ներկայացված են The Plant List տվյալների բազայում 2010 թ. դեկտեմբերի դրությամբ ներառված 904 649 անվանում ծաղկավոր բույսերի 14 038 ցեղերից Y տառով սկսվող 35-ը։
Աղյուսակի առաջին սյունակում տեղակայված են 35 ցեղերի լատիներեն անվանումները (The Plant List տվյալների բազայի վիճակագրության մեջ ասվում է 14 038 ցեղերի մասին) ։
Երկրորդ սյունակում նշված է ընտանիքը, որտեղ ներառված է տվյալ ցեղը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր
Լյապինցի
Լյապինցի (Ляпинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լյապինցի գյուղում բնակվում էր 267 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 445 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Համպշիր շրջան (Մասաչուսեթս)
Համպշիր շրջան (Hampshire County), ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.370 կմ² է, բնակչությունը՝ 158.080 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նորթամպտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1662 թ.։
Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի շրջաններ
Վահրամ Մանկունի
Վահրամ Մանկունի, հայ հոգևորական, մշակութային գործիչ։
Ծնվել է Թուրքիայի Բուրսա քաղաքում, կրթություն ստացել Կոստանդնուպոլսում։ Երկար տարիներ աշխատել է էջմիածնի հոգևոր կենտրոնում՝ Գևորգ Դ Կաթողիկոսի մոտ։ Բազմաթիվ հոդվածներ տպագրել «Արարատ» ամսագրում։ 1893 թ.-ին ձեռնարկել է Գևորգ Դ կաթողիկոսի կենսագրության շարադրմանը, որն ավարտել է 1916 թ.։ Աշխատությունը լույս է տեսել հետմահու, Փարիզում, 1933 թ.ին՝ «Գևորգ Դ և իր ժամանակը» խորագրով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1846 ծնունդներ Կատեգորիա:1920 մահեր Կատեգորիա:Բուրսա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ
Ռոմաշկովո (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Ռոմաշկովո (Ромашкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոմաշկովո գյուղում բնակվում էր 377 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարցին Վասիլևսկի
Մարցին Վասիլևսկի (Marcin Wasilewski, ), լեհ ֆուտբոլիստ, «Լեսթեր Սիթի» ակումբի և Լեհաստանի ազգային հավաքականի պաշտպան։
Կարիերա
Վասիլևսկին իր կարիերան սկսել է լեհական «Շլյոնսկ» ակումբի կազմում։ 2005 թ. տեղափոխվեց լեհական «Ամիկա», իսկ հետո երբ «Ամիկա» և «Լեխ» ակումբները միավորվեցին, սկսեց խաղալ Լեխի կազմում։ 2007 թ. հունվարին սկսեց հանդես գալ բելգիական «Անդերլեխտ» ակումբի կազմում։
Վասիլևսկին սիրում է միանալ իր թիմի գրոհներին և կարողանում է հասնել հաջողության հատկապես անկյունային և տուգանային խաղարկումների ժամանակ։
2009 թ. օգոստոսի 30-ին Բելգիայի առաջնության խաղերից մեկի ժամանակ Վասիլևսկին ստանում է ոտքի բաց կոտրվածք Ակսել Վիտսելի հետ ունեցած բախման հետևանքով։ Վիտսելը հեռացվեց խաղադաշտից ու որակազրկվեց 8 խաղով։ Հաջորդ անգամ Վասիլևսկին կարողացավ դուրս գալ խաղադաշտ միայն 2010 թ. մայիսի 8-ին։
Նվաճումներ
• Բելգիայի առաջնության հաղթող - 2011/12, 2012/13 • Բելգիայի սուպերգավաթակիր - 2012 թ.
Հղումներ
• Մարցին Վասիլևսկին www.90minut.pl կայքում • Մարցին Վասիլևսկին www.transfermarkt.co.uk կայքում • Մարցին Վասիլևսկին www.national-football-teams.com կայքում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Օրտենսիա Բուսի
Մերսեդես Օրտենսիա Բուսի դե Ալենդե (Mercedes Hortensia Bussi de Allende,, առավել հայտնի է Տենչա La Tencha անունով), չիլիացի հասարակական և քաղաքական գործիչ, ուսուցիչ, գրադարանավար և ակտիվիստ, Չիլիի նախկին նախագահ Սալվադոր Ալյենդեի կինը, 1970-1973 թվականներին եղել է Չիլիի առաջին տիկինը ։
Կենսագրություն
Օրտենսիա ծնվել է Վալպարաիսոյում՝ ունևորի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Չիրո Բուսին, եղել է ծովային առևտրական նավատորմի սպա։ Օրտենսիա ավարտել է Չիլիի համալսարանի պատմության և աշխարհագրության ֆակուլտետը և որպես ուսուցչուհի աշխատանքի անցել Ազգային վիճակագրական բյուրոյում։ Նա իր ապագա ամուսնուն՝ Սալվադոր Ալյենդեին հանդիպել է 1939 թվականին՝ Չիլիի երկրաշարժից հետո, որտեղ նրանք երկուսն էլ երկրաշարժից տուժածներին օգնելու համար աշխատանքներ են տարել։ Մեկ տարի անց նրանք ամուսնացել են։ Ալյենդեին այդ ժամանակ եղել է Չիլիի առողջապահության նախարար՝ Ագիրե Սերդայի կառավարություննում։
1973 թվականի պետական հեղաշրջման ընթացքում գրոհ է կազմակերպվել նախագահական նստավայիր վրա, ինչի հետևանքով ամուսինը՝ նախագահ Սալվադոր Ալյենդեն ինքնասպան է եղել, իսկ ինքը՝ Բուսին փախել է Մեքսիկա։
Արտասահմանում նա զբաղաղվել է հասարակական գործունեությամբ և ձեռք բերել մեծ համբավ։ Բուսին միջազգային արշավ է սկսել Ավգուստո Պինոչետի բռնապետական ռեժիմի դեմ։ 1975 թվականին նա եղել է Մոսկվայի 9-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ, 1977 թվականին առաջադրվել է Գլազգոյի համալսարանի նախագահի թեկնածուի պաշտոում ։, սակայն ընտրություններին պարտվել է ուսանող Ջոն Բելին ։
1988 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, 15 տարվա աքսորից հետո Բուսին վերադարձել է Չիլի և դարձել Սալվադոր Ալյենդե հիմնադրամի ղեկավարը։
Օրտենսիա Բուսին մահացել է 2009 թվականի հուննիսի 18-ին, 94 տարեկան հասակում։ Նրա աճյունն ամփոփվել է նախկին Ազգային Կոնգրեսի տարածքում։
Ընտանիք
Բուսին ունեցել է երեք դուստր՝ Բեատրիսը, Կարմեն Պասը և Իսաբելը։ Վերջինս եղել է քաղաքական գործիչ, հեղափոխական և վիրաբույժ։ 1977 թվականին ինքնասպան է եղել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Առաջին տիկիններ
Ռոդրիգո Գարսիա
Ռոդրիգո Գարսիա (Rodrigo García Barcha, ), կոլումբիացի կինոռեժիսոր, կինոօպերատոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։
Կենսագրություն
Նա Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի որդին է։ 2000-ական թվականներին նա սկսեց նկարահանել սեփական ֆիլմերը, դրանցից մի քանիսը արժանացան մեծ մրցանակների։ Նա նաև հանդես է գալիս որպես պրոդյուսեր։ Աշխատում է ԱՄՆ-ում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Կոլումբիացի գրողներ
(4400) Բագրիանա
(4400) Բագրիանա (Bagryana), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի օգոստոսի 24-ին Բուլղարիայի ազգային աստղադիտարանի կողմից Սմոլյանում ։
Խոստում լուսաբացին
«Խոստում լուսաբացին» (La Promesse de l'aube), ֆրանս-բելգիական դրամատիկական ֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Էրիկ Բարբյեի կողմից, իսկ գլխավոր դերերում նկարահանվել են Շառլոտա Գենսբուրն ու Պիեռ Նինեն։ Ֆիլմի հիմքում ընկած է հայտնի գրող Ռոմեն Գարիի համանուն ինքնակենսագրական վեպը, որն էկրանավորվել է 1970 թվականին ռեժիսոր Ժյուլ Դասենի կողմից, որը դրա հիման վրա նկարահանել է համանուն ֆիլմը ։