cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոն Դրեյփեր
Պատմություն
Դրեյփերը հաճախակի վերահղում էր իր հեռախոսազանգերն իր վրա աշխարհի յոթ երկրներից։ Նույնիսկ մաֆիան էր հետաքրքրություն ցուցաբերում նրա գիտելիքների նկատմամբ։ 1971 թվականին հիպիներն անվճար հեռախոսազանգերի այս եղանակով հայտնաբերեցին տարբեր հնարավորություններ։ Youth International Party անունով հայտնի հիպիների ավելի ռազմաճյուղային մասնաճյուղը հիմնեց «Երիտասարդական միջազգային կուսակցության գիծ» (YIPL) հանդեսը, որի նպատակն էր առանձնացնել և հրապարակել հեռախոսային խաբեությունների լայն սպեկտր։ Հաջորդ տարի Դրեյփերը ձերբակալվեց և դատապարտվեց 5 տարվա ազատազրկման։ 1976 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1977 թվականի փետրվարը նրան պահեցին Կալիֆոռնիայի նահանգի Լոմպոկի պետական ​​բանտ՝ ֆրիկինգի հետ բոլոր կոնտակտների վաղաժամկետ ազատման պայմանները խախտելու համար ։
Մի քանի փորձարկումներից հետո Ջոնը և նրա ընկերները՝ Ստիվ Վոզնյակը և Սթիվ Ջոբսը, ստեղծեցին մի սարք, որը կոչվում էր «Բլյու բոքս», որը թույլ էր տալիս նմանակել հեռախոսային ցանցի հնչյունները և կատարել անվճար զանգեր։
Բացի հեռախոսային ֆրիկերների գործի հիմքերը դնելուց՝ Ջոնը հայտնի է որպես ծրագրի ստեղծող, որը աշխարհում առաջին Տեքստային խմբագրիչն էր IBM PC-ի համար։
Ներկայումս նա ղեկավարում է սեփական ընկերությունը, որը մասնագիտացած է սպամից պաշտպանության համակարգերի մշակման, հաքերային հարձակումների արտացոլման և անհատական համակարգիչների անվտանգության ապահովման գործում։
Դրեյփերը տեղեկատվական անվտանգության ոլորտի առաջատար հետազոտողներից է։ Նա Crunchbox ծրագրային փաթեթի մշակողն է, որն ապահովում է համալիր պաշտպանություն ցանցային հարձակումներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ Կատեգորիա:1944 ծնունդներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների անձինք Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Հաքեր
Սոֆյա Ահլբոմ
Սոֆյա Կարոլինա Ահլբոմ, շվեդ գծանկարիչ, փորագրող, լիտոգրաֆ, լուսանկարիչ, քարտեզագիր, գրող, բանաստեղծ, ֆեմինիստ։
Կենսագրություն
Սոֆյա Ահլբոմը ծնվել է Վեստերոսում՝ ոսկերչի ընտանիքում։ Երեխա տարիքում աչքի է ընկել գծանկարչության հանդեպ ունեցած տաղանդով։ Նախ գծանկարչություն, այնուհետև փորագրություն է սովորել փորագրող Գրանդելի մոտ։ 1822 թվականին՝ հոր մահից հետո, ընտանիքին աջակցելու համար քրոջ՝ Գուստավա Ահլբոմի հետ հիմնել և ղեկավարել են աղջիկների դպրոց։ Միաժամանակ փորագրություններ է արել քաղաքային ոսկերիչների շրջանում։ Մի հարուստ կին բարերար հիացել է Սոֆյայի տաղանդով և խորհուրդ տվել նրան տեղափոխվելու մայրաքաղաք։
1832 թվականին Սոֆյա Ահլբոմը մոր և քրոջ հետ տեղափոխվել է Ստոկհոլմ, որտեղ կարողացել է աջակցել իրեն և իր ընտանիքին բացառապես որպես պրոֆեսիոնալ նկարիչ. նա երբեք չի ամուսնացել և ամբողջ կյանքի ընթացքում ապրել է մոր և քրոջ հետ։ Սոֆյա Ահլբոմը նկարագրվել է որպես վառ անձնավորություն՝ կյանքի նկատմամբ գործնական և արդյունավետ հայացքներով. «Ավելի պայծառ հայացք դեպի կյանքը և դրա հանգամանքները, պարզ մտքով և խելամիտ, քան մելսել Ահլբոմը, դժվար կլինի գտնել։ Երբ գործը վերաբերում էր բիզնեսին, նա այնքան գործնական էր, որ ոչ մի տղամարդ չէր կարող այդպիսին լինել» ։ Սոֆյա Ահլբոմը մահացել է Ստոկհոլմում՝ 64 տարեկան հասակում։
Փորագրող
Սոֆյա Ահլբոմն առաջին անգամ առավել հայտնի է դարձել պղնձի, արծաթի և ոսկու իր փորագրություններով։ 1842-1843 թվականներին ակտիվ գործունեություն է ծավալել Փարիզում, որտեղ նկարիչ Յակոբի համար կատարել է մի քանի քարե փորագրություններ։ Հետագայում մասնագիտական գործունեության մեջ ներառել է նաև լիտոգրաֆիայի տարրեր։ Կարողացել է մի քանի ուղևորություններ կատարել արտասահման՝ ուսումնասիրելու այն գեղարվեստական գործը, որում մասնագիտացել է։
Լուսանկարիչ
Սոֆյա Ահլբոմը ակտիվ գործունեություն է ծավալել նաև որպես պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչ։ 1864 թվականին նշվում է, որ նա հաջողակ լուսանկարիչ է եղել մի քանի տարի առաջ, բայց չի նշում ճշգրիտ տարին, երբ նա սկսել է գործել որպես լուսանկարիչ։
Քարտեզագիր
Սոֆյա Ահբլոմը Ստոկհոլմում գտնվող Նավիգացիայի համալսարանում (Navigationsskolan) աշխատել է որպես քարտեզագիր։ Ստոկհոլմի արվեստի և արհեստների դպրոցի (Slöjdskola) և Կարլբերգի ռազմական ակադեմիայի (Krigsakademien vid Karlberg) մեդալների համար մակագրություններ է ստեղծել։ Մակագրություններ է պատրաստել նաև Շվեդիայի Լորդերի պալատի հերալդերական գրքի համար (1861-1864)։
Գրող
Սոֆյա Ահլբոմը ակտիվ է եղել նաև որպես գրող, և գրել է ինչպես բանաստեղծական, այնպես էլ արձակ ստեղծագործություններ։ Լինելով ուսյալ ինքնագիր՝ նա լավ էր ընդունվում գրական շրջանակներում։ Livet i gamla världen-ում (1862) Ֆրեդիկա Բրեմերը Սոֆյա Ահլբոմին մասին խոսում է հարգանքով։
Սոցիալական հարցեր
Սոֆյա Ահլբոմը զբաղվել է նաև քաղաքական հարցերով։ 1850-ականների ընթացքում կանանց իրավունքներին վերաբերող ամենաքննարկվող հարցերից մեկը կառավարության աջակցությամբ արհեստավարժ կին ուսուցիչների համար կենսաթոշակային աջակցության համակարգի ստեղծումն էր։ Սա իրականացրել է Յոզեֆինա Դելանդի Կենսաթոշակային ֆոնդ կին ուսուցիչների համար (Svenska lärarinnors pensionsförening) նախաձեռնությամբ 1855 թվականին, սակայն մեծ էր ռիսկը, որ նախագիծը երբեք չի իրականանա` դրա համար պատասխանատու անձանց անիրազեկության պատճառով։ Սոֆյա Ահլբոմը կազմակերպության քարտուղարի պաշտոնում փոխարինել է Դելանդին և պաշտոնավարել է 1859-1864 թվականներին։ Նրան կազմակերպությունը դրել է ամուր հիմքերի վրա և նախագիծը փրկել լուծարելուց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի շվեդ կին գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ վիմագիրներ
Ժողովածու (1385)
ժողովածու (1385), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1385 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1615 թվականին Զատիք Պողտանի գրչի կողմից։ Ստացողը եղել է Գրիգոր աբեղան։ Ունի 19,3×15,4սմ չափս։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 42 բ, 85բ, 130բ, 201բ։ Ձեռագիրը կազմված է 228 թերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Զենկովսկի քաղաքային խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)
Զենկովսկի քաղաքային խորհուրդ  (Зіньківська міська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Զենկովսկի քաղաքային խորհրդում բնակվում էր 11 192 մարդ։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Մատիաս Աբիսաբ
Մատիաս Ալբերտո Աբիսաբ Գուտերես (Matías Alberto Abisab Gutiérrez, ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, «Սուդ Ամերիկա» ակումբի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարերիա
Աբիսաբը «Բելյա Վիստա» ակումբի սան է։ 2012 թվականի փետրվարի 25-ին մայրաքաղաքային «Ֆենիքս» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Ուրուգվայի բարձրագույն լիգայում` երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Խեսուս Բելասիին ։ Ապրիլի 29-ին «Ռամպլա Խունիորս» ակումբի դեմ խաղում Մատիասն իր առաջին գոլն է խփել «Բելյա Վիստայի» կազմում ։ Երկրորդ խաղաշրջանում Աբիսաբը տեղ է ստացել թիմի հիմնական կազմում։
Գաբրիել Յուրկիչ
Գաբրիել Յուրկիչ (Gabrijel Jurkić. ),  բոսնիացի նկարիչ ։
Մատիաս Աբիսաբ
Ակումբային կարերիա
2013 թվականի ձմռանը նա տեղափոխվել է «Սերրո»։ Օգոստոսի 25-ին «Դանուբիո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Աբիսաբը իր նորամուտն է նշել իր նոր թիմում ։ Հոկտեմբերի 5-ին «Սուդ Ամերիկա» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Մատիասն իր առաջին գոլն է խփել «Սերրոյի» կազմում ։
Գաբրիել Յուրկիչ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1886 թվականի մարտի 24-ին Լիվնոյում։ Ծննդավայրում տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո հաճախել է առևտրական դպրոց։ 1902-1905 թվականներին սովորել է Սարաևոյի միջնակարգ տեխնիկական դպրոցի շինարարական ֆակուլտետում, 1907-1908 թվականներին ուսանել Զագրեբի արվեստների ու արհեստների ժամանակավոր դպրոցում, 1908-1909 թվականներին՝ Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ Յուրկիչին միանգամից փոխադրել են կերպարվեստի ընդհանուր ֆակուլտետի չորրորդ կուրս։ 1909-1911 թվականներին հաճախել է Կազիմիր Պոխվալսկու հատուկ դասընթացներին, խորացել Բոսնիայի արվեստագիտության պատմության մեջ։ Վերադարձել է Սարաևո, որտեղ էլ 1911 թվականին կազմակերպվել է նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Մոտ կես դար Սարաևոյում ապրելուց ու ստեղծագործելուց հետո կնոջ՝ կաթոլիկ ճանաչված գրող Շտեֆանյայի հետ տեղափոխվել է հայրենի Լիվնո, աշխատել Գորիցեի ֆրանցիսկյան վանքի համեստ արվեստանոցում ։ Այդ վանքին էլ կտակել է իր աշխատանքները։
Մատիաս Աբիսաբ
Ակումբային կարերիա
2016 թվականի ձմռանը Աբիսաբը տեղափոխվել է «Դեպորտիվո Մալդոնադո»։ «Աթենաս» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Ուրուգվայի առաջնության երկրորդ դիվիզիոնում։
Միջազգային կարիերա
2012 թվականին Աբիսաբը հայտավորվել է Ուրուգվայի հավաքականում` Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը մասնակցելու համար։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Չիլիի հավաքականի դեմ խաղին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բելյա Վիստայի ֆուտբոլիստներ
Մարիո Վարգաս Լյոսա
Խորխե Մարիո Պեդրո Վարգաս Լյոսա (Jorge Mario Pedro Vargas Llosa, ), պերուացի գրող և քաղաքական գործիչ։ Արժանացել է գրականության 2010 թվականի Նոբելյան մրցանակին, որը նրան շնորհվել է «իշխանության կառուցվածքի մանրակրկիտ նկարագրության և անհատի դիմադրության, ընդվզման ու պարտության վառ պատկերների համար» ։
Վարգաս Լյոսան իսպանախոս աշխարհի ամենահռչակավոր գրողներից է, ավելի քան երեք տասնյակ վեպերի, դրամաների և էսսեների հեղինակ։ 1995 թվականին նրան շնորհվել է իսպանախոս աշխարհի ամենահեղինակավոր՝ Սերվանտեսի անվան մրցանակը։
Միջազգային հռչակ Վարգաս Լյոսային բերել են «Քաղաքը և շները» (La ciudad y los perros, 1963 թ., անգլերեն թարգմանությունը վերնագրված է «Հերոսի ժամանակը»), «Կանաչ տունը» (La casa verde, 1966 թ.) վեպերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պերուացի գրողներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պերուացի լրագրողներ Կատեգորիա:Պերուի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Դրամատուրգներ Կատեգորիա:Արձակագիրներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Մերդինգեն
Մերդինգեն (Merdingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։ Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2572 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 14,39 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 072։
Կլիմա
Բացառիկ մեղմ կլիմա և պարարտ հող, բարենպաստ պայմաններ է ստեղծում խաղողի և այլ մրգերի համար։
Հայտնի մարդիկ
Հայտնի հեծանվորդ Ժան Ուլռիխը որոշ ժամանակ ապրել է Մերդինգենում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Թրինե Շայ Գրանդե
Թրինե Շայ Գրանդե (Trine Skei Grande, ), նորվեգացի քաղաքական գործիչ, Նորվեգիայի լիբերալ կուսակցության առաջնորդ։ Օսլոյում Նորվեգիայի խորհրդարանի անդամ է։
Գործունեություն
2001 թվականին առաջին անգամ եղել է խորհրդարանի պատգամավոր, 2001-2005 թվականներին՝ Ազատական կուսակցության խորհրդարանական առաջնորդ։ 2005 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր, ապա վերընտրվել 2009 և 2013 թվականների խորհրդարանական ընտրություններում։
Գրանդեն 1999-2000 թվականներին եղել է Լիբերալ կուսակցության կենտրոնական վարչության անդամ, 2000-2010 թվականներին՝ փոխնախագահ։ Գրանդեն 2009 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է Օսլոյի պատգամավոր, չնայած Լիբերալ կուսակցությունը ծանր հարված է ստացել։ Գրանդեն և Բորգիլդ Թենդենը Աքերսհուսից ընտրված միակ ազատական պատգամավորներն էին։ Լարս Սպոնհայմի հրաժարականից հետո, որպես կուսակցության առաջնորդ, Գրանդեն 2010 թվականին Գլխավոր ասամբլեայում ընտրվել է Լիբերալ կուսակցության առաջնորդ։
2013 թվականին Գրանդեի ղեկավարությամբ Լիբերալ խորհրդարանական խումբն ունեցավ ևս յոթ խորհրդարանական անդամներ։ Ներկայումս Լիբերալ կուսակցությունը, քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության (Նորվեգիա) (KrF) հետ պայմանավորվածություն ունի երկու իշխող կուսակցությունների հետ՝ Պահպանողական կուսակցության և Առաջընթացի կուսակցության (FrP)՝ նրանց տալով կառավարման ազդեցության հնարավորություն, թեև նրանց կառավարության կազմից դուրս են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Օսլոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Յուլդաշևո (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)
Յուլդաշևո (Юлдашево, Юлдаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Ծաղկազարդ
Ծաղկազարդ (ծառզարդար, ծառկոտրուկ), գարնանային բացօթյա տոնախմբությունների սկիզբն ազդարարող եկեղեցական և ժողովրդական տոն, որին հաջորդում է Ավագ շաբաթը։
Յուլդաշևո (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։
Ծաղկազարդ
Կատարվում է Զատկից մեկ շաբաթ առաջ՝ ի հիշատակ Քրիստոսի «Երուսաղեմ մտնելու օրվա»
Յուլդաշևո (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի բնակավայրեր
Ծաղկազարդ
Ծաղկազարդի օրը հայոց եկեղեցիները զարդարվում են ուռենու ճյուղերով, առավոտյան կատարվում է ժամերգություն և Անդաստանի կարգ, որից հետո օրհնված ճյուղերը բաժանվում են հավատացյալ ժողովրդին, որոնք պահվում էին մինչև հաջորդ ծաղկազարդ։ Դրանց վերագրվում էր բարիքի, առատության, պտղաբերության հմայական զորություն։ Հավատալով, որ դրանցով կավելանա յուղը, կբարձրանա կաթնատվությունը, ձվատվությունը, դրանք դրվել են խնոցում, մսուրքում, հավանոցում և այլն։ Անդաստանի արարողությամբ օրհնվում են աշխարհի չորս կողմերը, մասնավորապես Հայոց Հայրապետությունը, հայրենիքը, քաղաքներն ու գյուղերն իրենց բնակիչներով, վանքերը, արտերը և տարվա պտղաբերությունը։ Այն տարվա մեջ կատարվում է 25 անգամ։
Ծաղկազարդի երեկոյան կատարվում է Դռնբացեքի արարողությունը, որի ընթացքում, «Բաց մեզ, Տէր զդուռն ողորմութեան» շարականի ներքո բացվում են եկեղեցիների խորանների վարագույրները՝ խորհրդանշելով Տիրոջ երկրորդ գալուստը, աշխարհի վախճանը և Վերջին դատաստանը։ Ժամանակին այս արարողությունը կատարվել է եկեղեցու փակ դռան առջև։ Կարդացվում է «Երգ Երգոցի» մի հատվածն ամբողջությամբ։
Ծաղկազարդի օրը Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի տնօրինությամբ հռչակված է որպես մանուկների օրհնության օր, քանի որ Տիրոջ՝ Երուսաղեմի տաճար մտնելու ժամանակ մանուկներն աղաղակում էին՝ ասելով. «Օրհնությո՜ւն, Դավթի որդուն» (Մատթ. 21:15) : Ծաղկազարդի տոնից հետո՝ երկուշաբթիից մինչև Սուրբ Հարության տոնը կոչվում է Ավագ շաբաթ։
Տոնի արմատներն ու խորհուրդը
!Ենթադրվում է, որ նախաքրիստոնեական ժամանակաշրջանում տոնը նվիրված է եղել ջրի և անձրևի աստվածուհի Նարին։! Նարը պտղաբեր անձրևներ էր ուղարկում երկիր։ Երաշտի ժամանակ մարդիկ տիկնիկների և ծիսական երգերի ուղեկցությամբ մաղթանքներ էին ուղղում Նարին, որպեսզի նա անձրև տար դաշտերին։ Ծեսի մաս կազմող տիկնիկը ունի տարբեր անուններ՝ Նուրի, Հուրի, Խուճկուրուրիկ, Չիչի-մամա, Ճիճի-մումա և այլն ։
Ծաղկազարդը եղանակի՝ գարնան պաշտամունքի տոն էր։ !Այն նվիրված էր ոչ միայն ջրին, այլև ծառին ու ծաղկունքին։! Ծառի պաշտամունքը փոխանցվել է սերնդեսերունդ և համարվել բնության կենդանության ու վերապրումի արգասիք։ Տոնի հիմքում ընկած է նաև Կենաց ծառի գաղափարը։ Այն շեշտում է կյանքի վերընթաց զարգացումը՝ ծննդից մինչև ծաղկունք ու պտղաբերություն։ Դրա բարձրագույն նպատակը անմահությունն է։
Տիեզերական կամ Կենաց ծառի գաղափարն է ունեցել նաև Ամանորի տոնածառն ու Վարդավառի խնդումը։ Ամանորին ծառը զարդարել են չրերով ու մրգերով, իսկ Ծաղկազարդին՝ փնջած ձվերով, որոնք ունեցել են նաև չարխափան նշանակություն։ Ծաղկազարդին ընդունված է եղել ծառերը զարդարել գունավոր լաթերով։ Այդ պատճառով է, որ տոնը ստացել է Ծառզարդար անվանումը։ Հետագայում ծառի պաշտամունքը շարունակվեց նաև քրիստոնեական շրջանում։ Սրա ապացույցն են «Տաճար մայրիի» (անտառի տաճար) անունը ստացած եկեղեցին Խոսրովի արգելոցում։
Քրիստոնեության ընդունումից հետո տոնը հարմարեցվել է քրիստոնեության գաղափարախոսությանը և նշվել որպես Հիսուս Քրիստոսի՝ Երուսաղեմ մտնելու օր, երբ նրան դիմավորել են ձիթենու կանաչ ոստերով, ինչը նկարագրում են բոլոր ավետարանիչները.
"«Օվսաննա, օրհնյա՛լ լինես դու, որ գալիս ես Տիրոջ անունով» (Հովհ.12։13)։"
Ավանդույթներ
Նորապսակ երիտասարդները և նշանված տղաները շաբաթ լույս կիրակի կեսգիշերին արմատախիլ էին անում բողբոջած ուռենիները և բերում տուն։ Եկեղեցիները ևս զարդարում էին ուռենու ճյուղերով, իսկ եկեղեցու բակում՝ ճյուղերից մի մեծ կույտ էին շինում։ Այդ օրը աղջիկները եկեղեցի էին գալիս նույն օրը հավաքած ծաղիկներով։
Այդ օրը կարելի էր ամենուր լսել տղաների ու պատանիների ձեռքով պատրաստված ճռռացող ինքնաշեն խաղալիքների՝ կարկաչաների ու ճեռերի ձայնը։
Մարդիկ, մոմերը ձեռքերին, խմբվում էին եկեղեցում և բակում, և կեսգիշերին սկսվում էր ուռենու ճյուղերն օրհնելու ծեսը։
Հաճախ Ծաղկազարդի օրը՝ Մեծ պասի ընթացքում առաջին անգամ տեղի էր ունենում հանպատրաստի նշանադրություն։ Փեսացուի մայրը, նախապես համաձայնեցրած լինելով հարսնացուի մոր հետ, վերցնում էր ուռենու ճյուղի վրա տեղադրված մոմերից մեկը, վառում այն, վրան հագցնում նշանդրեքի մատանին և հանձնում հարսնացուին։ Հարսնացուն ընդունում էր մատանին և համարվում էր նշանված։
Ծաղկազարդի օրը մարդիկ անցնում էին գարնանային հագուստի։
Քեսաբ
Քեսաբում կիրակի առավոտյան լաթի կտորի վրա յոթ շար շուլալ կար էին անում, յոթը թելը ծալում և յոթ անգամ կապ գցում և լաթը նետում պարտեզը։ Լվացվում էին գիշերը յոթ ծաղիկների զորությունը քաշած ջրով ։
Նոր Բայազետ
Նոր Բայազետում օրհնած ճյուղերն ամրացնում էին խնոցու պարանի վրա, որպեսզի «կաթը յուղոտ լինի, ձձումին աչք չկպչի» ։
Շարուր
Շարուրում այն երիտասարդները, ովքեր այդ տարի պիտի ամուսնանային, ճյուղեր էին վերցնում դրսում շրջող անցորդներից և տանում տուն։
Աղջիկները գունավոր կտորներով զարդարում էին ծառերը՝ հույսով, որ իրենց երազանքները կիրականանան ։
Վասպուրական
Վասպուրականում հավատում էին, որ եթե ուռենիների օրհնած ճյուղերը տնկեին, կարող էին հետո դրանք կրկին կտրել և դրանցով հրաշքներ գործել։ Ճյուղերից մի քանիսը օգտագործել են նաև Զատիկին՝ զատկական օջախի կրակը վառելու համար ։
Դորթյոլ
Դորթյոլի բարբառով Ծաղկազարդն անվանում էին զանախտար կամ ճանախտար։ Քանի որ Դորթյոլում արմավենիներ գրեթե չկային, բնակիչները տոնին ընդառաջ ուղևորվում էին այլ բնակավայրեր՝ արմավենու ճյուղեր բերելու։
Մայրերը եկեղեցի էին մտնում հասարան ճյուղերով, իսկ նորահարսները մրգեր, քաղցրեղեն ու վարդեր էին ամրացնում ճյուղերից հյուսված պսակներին, դնում դրանք գլխին, կախում վզին, պահում ձեռքին կամ դնում զամբյուղի մեջ։ Նորահարսները Ծաղկազարդը դիմավորում էին ծոմապահությամբ։
Դորթյոլում տոնի կապակցությամբ եկեղեցու սեղանը զարդարում էին Ամանոս լեռան անտառներից բերված մանուշակներով ։
Յոզղատ
Ծաղկազարդի օրը երիտասարդները մոտ մեկ մետր երկարությամբ ուռենիի ճյուղ էին կտրում և կեղևահան անում։ Կեղևահանված ճյուղը սպիտակ էր։ Հանված կեղևը մեկ մատնաչափ լայնքով փաթաթում էին նույն ճյուղին այնպես, որ այն սպիտակ տեղեր ունենար։ Այդպես ճյուղը պահում էին ծխի վրա, այնուհետև կեղևը հանում։ Արդյունքում ստացվում էր զոլավոր սև-սպիտակ գավազան։
Այնուհետև այդ գավազանով շրջում էին տնետուն՝ կրկնելով. «Մամու-մամու (մեծ մայր), հաւուդ ոռը կուտուզիկ (ածան), ինծի հաւկիթ մը տուր»։
Զեյթուն
Զեյթունցիները Ծաղկազարդն անվանում էին պըատղինե կամ ձիթապտղենի։
Հայաստանի Կառավարություն
Կառավարությունը գործադիր իշխանության բարձրագույն մարմինն է:
Ծաղկազարդ
Զեյթուն
Ծաղկազարդից հետո` Ավագ Հինգշաբթի օրը բոլոր տներում պատրաստում էին սոխով-սխտորով կծու և թթու կերակուրներ ի հիշատակ Քրիստոսի չարչարանքների։ Ուրբաթ խավարման և լացի գիշերն էր, ուստի հավատացյալները հավաքվում էին եկեղեցու մեջ և լսում աստվածաշրչյան ընթերցումներ։
Հայաստանի Կառավարություն
Ըստ Հայաստանի Սահմանադրության 146-րդ հոդվածի՝ Կառավարությունն իր ծրագրի հիման վրա մշակում և իրականացնում է պետության ներքին և արտաքին քաղաքականությունը, իրականացնում է պետական կառավարման համակարգի մարմինների ընդհանուր ղեկավարումը։ Կառավարության լիազորությունները սահմանվում են Սահմանադրությամբ և օրենքներով։ Կառավարության իրավասությանն են ենթակա գործադիր իշխանությանը վերաբերող բոլոր այն հարցերը, որոնք վերապահված չեն պետական կառավարման կամ տեղական ինքնակառավարման այլ մարմինների։
Ծաղկազարդ
Զեյթուն
Նրանցից յուրաքանչյուրը Ավետարանի հանգույցները յոթ կապով կապում էր ձեռքին։ Վերջին յոթերորդ հանգույցը կապում էին դաստակին՝ հավատալով, որ այն կրողը պաշտպանված է դողացավից, կարիճի ու օձի խայթոցից։
Հայաստանի Կառավարություն
Ըստ Հայաստանի Սահմանադրության 147-րդ հոդվածի՝ Կառավարությունը կազմված է վարչապետից, փոխվարչապետներից և նախարարներից:
Ծաղկազարդ
Զեյթուն
Հաջորդ օրը կանայք ձու էին ներկում։ Ձուն խաշում էին տորոնի արմատներով, որպեսզի կարմիր գույնի հավկիթ ստանային։ Դեղին գույնի համար օգտագործում էին տըզտըպաղուկ կոչվող բույսը, շագանակագույնը՝ սոխի կեղևից։
Հայաստանի Կառավարություն
Հանրապետության նախագահը նշանակում է վարչապետ խորհրդարանական մեծամասնության ընտրած թեկնածուին, իսկ փոխվարչապետները և նախարարները նշանակվում են Հանրապետության նախագահի կողմից՝ վարչապետի առաջարկությամբ։
Ծաղկազարդ
Զեյթուն
Ոմանք վերջին երեք օրը ծոմ էին պահում և հաղորդություն ստանալուց հետո կարմիր հավկիթով փակում պահքը ։
Հայաստանի Կառավարություն
Որպես կառավարության ղեկավար՝ վարչապետը Կառավարության ծրագրի շրջանակներում որոշում է Կառավարության քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ղեկավարում է Կառավարության գործունեությունը և համակարգում է Կառավարության անդամների աշխատանքը ։
Ծաղկազարդ
Մարաշ
Մարաշցիները Ծաղկազարդը կոչում էին ճորճարդոր։
Մարաշում տոնին առնչվող ավանդական որոշ սովորույթներ պահպանվել են մինչև 19-րդ դարի վերջերը։ Դրանք ներառել են ուխտագնացությունը, պարտեզագնացությունը, հանրային տոնախմբությունները, որոնք աստիճանաբար դուրս են մղվել կենցաղից։
Տոնի առթիվ ընդուված է եղել հարսնացուին նվերներ ուղարկել փեսայի ընտանիքից ։
Տիկնիկ
Ծաղկազարդին պատրաստել են տիկնիկներ, որոնք կապված են եղել անձրևի և երաշտի հետ։ Դրանք տարբեր ազգագավառներում ունեցել են տարբեր անվանումներ՝ Նուրի, Թերափ, Խուճուրուրուկ, Չիչի-մամա, Ճիճի-մումա, Մամա չթթիկ, Չամչա խաթուն, Ալլապիտիկ և այլն։
Նուրին հայտնվում էր Ծաղկազարդի տոնին և երաշտի ժամանակ։ Նուրիի աչքերից էին ծնվում շաղը, ցողն ու անձրևի կաթիլները։ Երբ մարդ ու անասունը տառապում էին ջրի սակավությունից, Նուրին արտասվում էր և նրա արցունքներով թրջված հողը վերակենդանանում էր, կրկին բերք տալիս։
Նուրի տիկնիկը պատրաստվում էր ցախավելից կամ փայտից։ Դեմքը պատրաստում էին սպիտակ լաթից, գոտին՝ գունավոր կտորից, լաչակը՝ փայլփլուն ուլունքներից, իսկ գլխին ամրացնում էր ծաղկեպսակ ։ Երբ Նուրի տիկնիկին պտտեցնում էին հրապարակներով ու թաղերով, մարդիկ լուսամուտներից ու դռներից կուժերով ջուր էի շաղ տալիս թափորի վրա, իսկ թափորի մասնակիցներին նվերներ ընծայում։ Հավաքված բարիքով երիտասարդները կամ խնջույք էին կազմակերպում, կամ էլ պատվիրում էին դարբնին մի մետաղյա տիկնիկ պատրաստել, որը թողնում էին գյուղի սրբավայրում։
Նուրի տիկնիկի ծեսը տոնի ամենակարևոր բաղադրիչներից էր։
Պարեր
Ծաղկազարդին պարել են Վերվերի պարը։ Այդ օրը պարել կարող էին միայն տղամարդիկ ։
Ուտեստներ
Ծաղակազարդին դեռևս պահքը չէր վերջացել, ուստի ուտում էին միայն պասային կերակուրներ։ Տոնին ընդառաջ աղջիկները դաշտ կամ սար էին գնում՝ կանաչի հավաքելու։ Տոնին անպայման ուտում էին նոր դուրս եկած կանաչեղեն։
Հում կանաչեղենից օգտագործում էին հիմնականում դաղձը։ Երբեմն եփած կանաչեղենը տանում էին եկեղեցի և իբրև մատաղ բաժանում ժողովրդին։
Ծաղկազարդին եփել են նաև եղինջ, որովհետև հավատացել են, որ Քրիստոսին հենց եղինջով են ծեծել։
Այլ տարածված ուտեստներից են եղել քացախով համեմված ոսպապուրը, օձի թթուն, աղամաղը (սմբուկի գլխիկի կանաչ կեղևն է, որ չորացնում ու պահում էին այդ օրվա համար)։ Ավագ հինգշաբթի օրը այն խաշում էին, մանրացնում, սոխ կտրատում, համեմում աղով ու պղպեղով։
Ծաղկազարդին պատրաստել են հատիկ կոչվող աղանդերը։ Այն պատրաստվում էր ցորենից, սիսեռից, չամիչից և շաքարահատիկներից։ Հատիկ տանում էին հյուր գնալիս կամ որպես ընծա տալիս թաղից թաղ շրջող և Ծաղկազարդի երգեր երգող երեխաների խմբերին։ Այդ պատճառով հատիկը պատրաստվում էր մեծ քանակությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի տոներ Կատեգորիա:Քրիստոնեական տոներ
Իբրահիմ Ռաիսի
Սեյիդ Իբրահիմ Ռաիսի, Իրանի քաղաքական, կրոնական և պետական գործիչ։ 2017 թվականին առաջադրել է իր թեկնածությունը Իրանի նախագահական ընտրություններին մասնակցելու համար, սակայն պարտվել է Հասան Ռոհանիին։ 2021 թվականին կրկին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և հաղթել , հավաքելով ընտրողների ձայների 61,95%-ը։
Վաղ տարիներ և երիտասարդություն
Իբրահիմ Ռաիսին ծնվել է Մաշհադում 1960 թվականի դեկտեմբերի 14-ին՝ պարսկական հոգևորականների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Սաիդ Հաջին, մահացել է, երբ նա հինգ տարեկան էր ։ Նախնական ավանդական կրթությունը ստացել է Մեդրեսեներից մեկում Մեշհեդում, և 15 տարեկանում, 1975 թվականին Ռաիսին սկսել է սովորել Կում քաղաքի մեդրեսեում։ Դրանից հետո սովորել է նաև Թեհրանի Մահալի Նավվաբի դպրոցում, ինչպես նաև այաթոլլա Սայիդ Մուհամմադ Մուսավի-Նեջադի դպրոցում։ Կումայում սովորել են մի շարք հայտնի այաթոլլաներ, ինչպիսիք են մեծ այաթոլլա Սաիդ Հուսեյն Բորուջերդին, Մեծն այաթոլլա Հուսեյն Նուրի Համադանին, այաթոլլա Մուրթազ Մութահարին, այաթոլլա Աբուլկասեմ Հազալին, այաթոլլա Ալի Աքբար Մեշկինին, այաթոլլա Մուրթազ Պասանդիդեն և ուրիշներ։ Ունի մասնավոր իրավունքի դոկտորի աստիճան Մոտահարիի համալսարանում։
Ունի դոկտորի աստիճան, որպես երիտասարդ 19-ամյա մոլեռանդ ֆունդամենտալ հեղափոխական, աջակցել է տապալման միապետության գլխավորությամբ Փեհլեվիի դինաստիայի և ակտիվորեն մասնակցել Է 1978-1979 թվականների Իսլամական հեղափոխությանը։ Որոշ տվյալներով՝ մասնակցել կամ առնվազն աջակցել է ինչպես մյուս հեղափոխականները, այնպես էլ Թեհրանում ԱՄՆ դեսպանատան և նրա աշխատակիցների գրավումը հեղափոխությունից անմիջապես հետո։ Մասնակցել է երիտասարդ հեղափոխականների թվում «Մշակութային հեղափոխությանը»՝ երկրի ու հասարակության կենսակերպի համընդհանուր վերադարձին շիա իսլամի նորմերը։
Պետական ծառայության սկիզբ
1981 թվականին Ռաիսին, լինելով երիտասարդ, նշանակվել է Քարաջ քաղաքի դատախազ՝ որպես օրինակելի և բարեպաշտ մուսուլման։ Ավելի ուշ միաժամանակ նշանակվել է Համադանա քաղաքի դատախազ և զուգահեռաբար զբաղեցրել Քարաջի և հարևան Համադանի դատախազների պաշտոնները։ Մասնակցել է հետհեղափոխական գործընթացներին, որոնք անց են կացվում Իսլամական հեղափոխության ֆունդամենտալիստական կոմիտեների կողմից։ Համադանա քաղաքի դատախազ նշանակվելուց չորս ամիս անց արդեն դարձել է ամբողջ Համադան նահանգի (օսթանա) դատախազ։
1985 թվականին Ռաիսին վերջնականապես տեղափոխվեց Թեհրան, որտեղ արդեն նշանակվել էր Թեհրանի դատախազի տեղակալի պաշտոնում։ 1988 թվականի սկզբին Ռուհոլլահ Խոմեյնիի անձնական որոշմամբ օժտված էր հատուկ լիազորություններով (որոնք անկախ էին դատական իշխանությունից)՝ երեք օստաններում (այսինքն՝ նահանգներում) կոնկրետ կրոնական-իրավական հարցերի լուծման համար՝ Լուրեստան, Սեմնան և Քերմանշահ։ 1989-1994 թվականներին զբաղեցրել Է Թեհրանի դատախազի պաշտոնը։ 1994 թվականին նրան բարձրացրել են Իրանի գլխավոր տեսչության պետի պաշտոնին ։
Ազդեցիկ բարեգործական հիմնադրամի ղեկավար
2016 թվականի մարտի 7-ին Ռաիսին դարձավ Իրանի խոշորագույն և ազդեցիկ իսլամական բարեգործական և ուխտագնացության հիմնադրամի՝ «Աստան Քուդս Ռեզավի» նախագահը։ Հիմնադրամի ղեկավար է դարձել 1979 թվականից ի վեր նրա նախկին անփոփոխ ղեկավարի ՝ այաթոլլա Աբբաս Վաեզ Տաբասիի մահից հետո։ Հիմնադրամը լայնածավալ նյութական և դրամական օգնություն է իրականացնում աղքատներին, ինչպես նաև Իրանի և հարևան Իրաքի տարածքում շիա սրբավայրեր այցելող ուխտավորներին, կառուցում և արդիականացնում է սրբավայրերի ենթակառուցվածքը և դրանց շուրջ, օգնում է, այսպես կոչված, «շահիդների ընտանիքներին», կազմակերպում և համակարգում է կամավորների աշխատանքը։ 2019 թվականի մարտի 30-ին Ռաիսիի այլ աշխատանքի անցնելու կապակցությամբ հիմնադրամի նախագահի պաշտոնում նրան փոխարինել է Ահմադ Մարվին։
Անձնական կյանքը և հայացքները
Իբրահիմ Ռաիսին ամուսնացած է Ջամիլ Ալամոլհոդեի հետ, որը հայտնի իմամ Մեշհեդ Ահմադ Ալամոլոդա Հորասանիի դուստրն է։ Ջամիլ Ալլամոլոդան Թեհրանի Շահիդ Բեհեշթիի անվան համալսարանի դոցենտ է, ինչպես նաև գիտության և տեխնիկայի հիմնարար հետազոտությունների ինստիտուտի նախագահ։ Զույգն ունի երկու դուստր և երկու թոռ։ Աղջիկներից մեկը սովորել է Թեհրանի Մաջիդ Շարիֆի անվան տեխնոլոգիական համալսարանում, մյուսը՝ Թեհրանի համալսարանում ։
Լինելով Իրանում մեծ ժողովրդականություն վայելող քաղաքական գործիչ՝ ունի բազմաթիվ կողմնակիցներ, որոնց գերակշիռ մասը խիստ պահպանողական և չափավոր պահպանողական հայացքներ ունի։ Ակտիվ է իրանական և պարսկական լրատվամիջոցների և լրատվամիջոցների մեջ և ունի Instagram-ի, Twitter-ի և Facebook-ի իր պաշտոնական էջերը, որոնք, ի դեպ, արգելափակված են Իրանի տարածքում։
Վեճեր նրա կրթության և տիտղոսի մասին
Որոշ պարսկական ԶԼՄ-ներ պնդում են, որ ոչ մի հավաստի աղբյուր կամ ապացույց, որը հաստատում է, որ Ռաիսիի մոտ միջնակարգ կրթություն կա։ Լրագրողները ուշադրություն են դարձրել Ռաիսիի կենսագրությանը նրա նախընտրական քարոզարշավի կայքում, որտեղ հիշատակվում է միայն նրա տարրական կրթությունը, իսկ նրա միջնակարգ դպրոցի ավարտի մասին ևս ոչինչ չի ասվում։ Ռաիսին հերքել է իր մոտ միջնակարգ կրթության բացակայությունը և հայտարարել, որ ի դեպ, ունի մասնավոր իրավունքի դոկտորի աստիճան, որը ստացել է Մոտահարիի համալսարանում, սակայն նրա այդ հայտարարությունը ապացույցներ չգտավ և վիճարկվեց նրա ընդդիմախոսների և որոշ ընդդիմադիր լրատվամիջոցների կողմից ։
Նաև դեռ անհասկանալի է իր իսլամական կոչումը։ Որոշ ժամանակ առաջ նա իրեն այաթոլլա էր անվանում և լրատվամիջոցներին խնդրում էր նրան անվանել «Այաթոլլա Ռաիսի», բայց այն բանից հետո, երբ արտասահմանյան ընդդիմադիր և նույնիսկ Իրանի տարածքում պաշտոնապես գործող լրատվամիջոցներն ու լրագրողները հետաքննություն անցկացրեցին։ Պարզվել է, որ այս տիտղոսը ստանալու համար անհրաժեշտ է առնվազն ստանալ հավատարմագիր բարձրագույն ուլեմներից, իսկ Ռաիսին նման պատվոգիր չի ստացել, և ոչ ոք նրան չի շնորհել այաթոլլայի տիտղոսը։ Դրանից հետո Ռաիսին դադարել է հավակնել այդ կարգավիճակին նաև հետաքննությունից և քննադատությունից հետո սկսել է իրեն անվանել հուջաթ ուլ իսլամ, այդ տիտղոսը շիաների մոտ այաթոլլայի տիտղոսից ցածր մակարդակի վրա է։ 2017 թվականի նախագահական արշավը նա անցկացրել է հուջաթ ուլ-իսլամի տիտղոսով, բայց 2021 թվականի նախագահական ընտրարշավից ոչ շատ առաջ կրկին սկսել է իրեն այաթոլա կոչել, ինչով ծաղրել է իր ընդդիմախոսներին ու քննադատներին ։
Հայացքներ
Իբրահիմ Ռաիսին բազմիցս իր աջակցությունն է հայտնել Իրանում կիրառվող Իսլամական գենդերային սեգրեգացիային։ Կողմ է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների էլ ավելի իսլամացմանը, համացանցով և գրաքննությամբ պետության քաղաքականության վերանայմանը դեպի ավելի մեծ մեկուսացում։ Աջակցում է Արևմտյան մշակույթի տարրերի գրաքննությանը, համացանցի վերահսկողությանը, տարբեր, առաջին հերթին աշխարհիկ եւ միապետական իրանական ընդդիմության ճնշմանն ու հետապնդմանը։
Արևմուտքի երկրների կողմից տնտեսական պատժամիջոցները օգտակար են համարում Իրանի համար, և դրանք դիտարկում է որպես «Իրանի տնտեսության արդիականացման և ավելի մեծ զարգացման հիանալի հնարավորության համար»։ Մասնավորապես նա ասել է․ «Ես տեսնում եմ տնտեսական դիմադրության քաղաքականության ակտիվացումը՝ որպես ժողովրդի աղքատությանը և զրկանքներին վերջ տալու միակ միջոց։ Հատկապես աջակցում է գյուղատնտեսության զարգացմանը, այլ ոչ թե առևտրային մանրածախ ոլորտում։ համարելով, որ ի վերջո դա ձեռնտու է միայն խոշոր ընկերություններին և օտարերկրյա բրենդներին»։
Արտաքին քաղաքականության մեջ Ռաիսիի հայացքներն ավելի չափավոր են, քան մյուս իրանցի քաղաքական գործիչները, և պատասխանելով լրագրողի հարցին իր արտաքին քաղաքականության մասին, նա հայտարարել է, որ «առաջնահերթությունը բոլոր երկրների հետ փոխշահավետ կապերի հաստատումն է, բայց բացի Իսրայելից», որն իրանական իսթեբլիշմենթում ընդունված է անվանել «Սիոնիստական ռեժիմ»։
Պատժամիջոցներ
2019 թվականի նոյեմբերին Իբրահիմ Ռաիսին որոշ իրանցի քաղաքական գործիչների հետ միասին ընդգրկվել էր ԱՄՆ պետդեպարտամենտի պատժամիջոցների ցուցակում ՝ մարդու իրավունքների ենթադրյալ խախտումների մեղադրանքներով։ Ավելի ուշ նմանատիպ մեղադրանքներով պատժամիջոցներ են կիրառվել նաև Եվրոպական միության կողմից ։
Կապիտալի շուկայի ակտիվիստները բողոքել են Իրանի նախագահի դեմ
Էբրահիմ Ռաիսիի պաշտոնավարումից 6 ամիս անց կապիտալի շուկայի վիճակը դեռ հիասթափեցնող էր։ Թեհրանի ֆոնդային բորսայի ընդհանուր ինդեքսն այսօրվա գործարքներում նվազել է ավելի քան 30 հազար միավորով եւ հասել 1 միլիոն 275 հազար միավորի։
Այս դեպքում, մինչ շուկայի բաժնետոմսերի մեծ մասը վերադարձավ բացասական, բաժնետերերը «first_priority_borsa» պիտակը դարձրին միտում վիրտուալ տարածքում։
Այս հեշթեգը ստեղծվել է մայրաքաղաքի իրավիճակի վերաբերյալ նախագահի և տնտեսական թիմի պասիվ պահվածքի դեմ բողոքելու համար և նշում է, որ ընտրություններից առաջ արժեթղթերի շուկայի առաջնահերթությունը լինելու է Էբրահիմ Ռաիսին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ
Սարգիս Գուրզադյան
Սարգիս Արամի Գուրզադյան, հայ ճարտարապետ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1970)։
Կենսագրություն
1946 թվականին ավարտել է Երևանի Ավետիք Իսահակյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1946-1951 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետի ճարտարապետական բաժնում, 1962 թվականից՝ դասախոս, դոցենտ)։ 1951 թվականին աշխատանքի է ընդունվել Հայնախագիծ ինստիտուտում՝ Սամվել Սաֆարյանի արվեստանոց, 1969 թվականից՝ «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտի № 1 ճարտարապետական արվեստանոցի ղեկավար։ 1974-1979 թվականներին՝ ՀՃՄ վարչության քարտուղար, 1994 թվականին նշանակվել է «Հայնախագիծ» ԲԲԸ խորհրդի նախագահ։ 2002 թվականին արժանացել է Ճարտարապետության միջազգային ակադեմիայի պրոֆեսորի կոչման ։
Քաղաքաշինական նախագծեր
Սարգիս Գուրզադյանի նախագծերով իրականացվել են
Ժողովածու (712)
Ձեռագրի անվանումը (712), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 712 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16֊րդ դարում Մարտիրոս աբեղա գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,5×10,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 102 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 24բ ։
Աստերոիդների ցանկ (161201-161300)
Աստերոիդների ցանկ (161101-161200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (161301-161400)
|}
Վանեսա Պարադի
Վանեսա Շանտալ Պարադի (Vanessa Chantal Paradis, ), ֆրանսիացի դերասանուհի, երգչուհի և ֆոտոմոդել։  Առաջին անգամ ֆիլմում նկարահանվել է 1989 թվականին։ Բազմիցս նկարահանվել է Ժերար Դեպարդիեի, Ժան Ռենոյի հետ։ Մինչև 2012 թվականի հունիսը եղել է դերասան Ջոնի Դեփի կինը։ Վանեսայի քույրը՝ Էլիսոնը նույնպես դերասանուհի է  ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
Չետվերտնյա
Չետվերտնյա (Четвертня), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չետվերտնյա գյուղում բնակվում էր 1 311 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23,02 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 56,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժոբերցիա Սովիչի
Ժոբերցիա Սովիչի, տորոնազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Մինչև 40 սմ բարձրությամբ, կոտրատվող, ստորին մասում՝ սպիտակավուն ցողուններով, կիսաթուփ է։ Տերևները հակադիր են, գծային, հիմքի մասում՝ տերևապատյանով։ Ծաղիկները խմբված են կիսահովանոցներում, տերևների անութներում և ճյուղերի գագաթներին։ Պսակը երկար խողովակով է և 4-5-բաժան ետծալով, վարդագույն ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի (լեռնագագաթ՝ Երանոս, Երախի լեռնաշղթա, Զովաշեն գյուղի շրջակայք), Դարեղեգիսի (Չիվա գյուղի շրջակայք) և Մեղրու (Մեղրի քաղաքի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Հանդիպում է նաև Նախիջևանում և Հյուսիսային Իրանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտում` ծովի մակարդակից 600-1300 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ, կրաքարային լանջերին, ֆրիգանանման բուսականության մեջ։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղակալում՝ հուլիսին-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Խոցելի տեսակ է։ Հայտնի են 3 պոպուլյացիաներ։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Տեսակի հիմնական տարածման շրջանը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս, հետևաբար սպառնալիքի կատեգորիան նվազեցվում է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:Տորոնազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Սան Դոմինգուս դու Նորտի
Սան Դոմինգուս դու Նորտի (São Domingos do Norte), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզում։ Մտնում է Կոլատինայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8.687 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 298,9 կմ2 տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 24,93 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1993 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էսպիրիտու Սանտու նահանգի բնակավայրեր
Շևչենկովո (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)
Շևչենկովո (Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 346 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1195 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 289,54 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1700 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պնևմատոլիզ
Պնեվմատոլիզ (< հունարեն jiveujia, սեռական հոլովը Jtvetiiuatoc-շունչ, օդ և Xucru-լուծում, տարրալուծում), միներալառաջացման պրոցես՝ ապարների պարունակության վրա մագմայից անջատված ցնդող միացությունների ազդեցությամբ։ Միներալ֊ ները կամ ուղղակի նստում (սուբլիմվում) են գազերի փոխներգործության շնորհիվ, կամ այդ գազերը ներգործում են մինչ այդ գոյություն ունեցած ապարների վրա (պնևմատոլիտային տեղակալում)։ Պնեվմատոլիզի միջոցով մագմայից դուրս են բերվում շատ մետաղներ և ոչ մետաղներ, որոնք առաջացնում են տարբեր օգտակար հանածոների հանքավայրեր։ Պնեվմատոլիզը բարձր ջերմաստիճանի, առավելապես աղածին տարրերից, ջրից, բորի, ֆոսֆորի միացություններից և ալկալիական մետաղներից կազմված մագմատիկ էմանացիաների համատեղ գործողությամբ առաջ է բերում ապարների փոփոխություններ (պնևմատոլիտային մետամորֆիզմ)։ Այդ փոփոխությունների աստիճանը կախված է էմանացիաների բաղադրությունից և ինտենսիվությունից։ Պնեվմատոլիզը սովորաբար ուղեկցվում է հիդրոթերմալ պրոցեսներով։
Կատեգորիա:Ֆիզիկա
Դնեպրովսկի (Ադըղեա)
Դնեպրովսկի (Днепровский, Днепровскэр ), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը թվականի տվյալներով կազմում է  մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Գիագինսկայայի շրջանի բնակավայրեր
Օպոշնյանսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)
Օպոշնյանսկի գյուղական խորհուրդ  (Опішнянська селищна рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Օպոշնյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 6562 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 86,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 75,55 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Լինկուվա
Լինկուվա (Linkuva), քաղաք Լիտվայի հյուսիս-արևմուտքում։ Շյաուլյայում գտնվող Պակրուոյ շրջանի Լինկուվա ստարոստվայի վարչական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Պակրուոյիսից 18 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքից 6 կմ հեռավորության վրա սկիզբ է առնում Բերժտալիս (Beržtalis) գետը։
Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվել է 1371 թվականին։ Հայտնի է 16-րդ դարից ։ Լինկուվայի առաջին կաթոլիկ կոստյոլը կառուցվել է 1593 թվականին։ Լեհաստանի բաժանման ժամանակ անցել է Ռուսական կայսրությանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1915 թվականի ամառվանից, օկուպացվել է գերմանական բանակի կողմից։ 1915-1916 թվականներին գերմանական բանակի կողմից կառուցվել է Շյաուլյայ-Պասլավիս նեղ երկաթուղային ճանապարհը (փակվել է 1996 թվականին )։ Մինչև 1917 թվականը կրել է Լինկովո անունը ։ 1937 թվականին բացվել է գրադարան։ Պատերազմի ավարտից հետո՝ մինչև 1940 թվականը, եղել է Լիտվայի կազմում։
1940-1991 թվականներին եղել է Լիտվական ԽՍՀ-ի կազմում։ 1941 թվականի ամռանը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, գրավվել է գերմանական բանակի կողմից։ Ազատագրվել է 1944 թվականին։ Քաղաք է 1950 թվականից։ Եղել է Լինկուվա շրջանի վարչական կենտրոնը, որը վերացվել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 7-ին։
1991 թվականից Լիտվայի կազմում է։ 1993 թվականից եղել է Լինկուվա ստարոստվայի վարչական կենտրոնը։ 1995 թվականի մարտի 17-ին հաստատվել է քաղաքի զինանշանը (զինանշանի նկարի հեղինակ՝ Յուոզաս Գալկուս (Juozas Galkus)) ։
Քաղաքի զինանշան
Զինանշանի վրա պատկերված է տեղական եկեղեցին։ Երեքնուկները խորհրդանշում են գյուղատնտեսությունը, իսկ փայտամածը՝ գետին բնորոշ ոլորանը ։
Տնտեսություն
Խորհրդային տարիներին քաղաքում սկիզբ է դրվել պանրի արտադրությանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Նդոլա
Նդոլա (Ndola), քաղաք՝ մեծությամբ երկրորդը Զամբիայում։
Աշխարհահագրություն
Տեղակայված է երկրի հյուսիսային մասում՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության սահմանից մոտավորապես 10 կմ հեռավորության վրա։ Կոպերբելտի՝ պղնձի արդյունահանման գավառի վարչական կենտրոնն է։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը 1304 մ է ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1904 թվականին՝ ստրուկների շուկայի տարածքում։
Բնակչություն
Համաձայն 2013 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 528 330 մարդ ։
Քաղաքի բնակչության թվի շարժընթացն ըստ տարիների․
Տրանսպորտ
Նդոլայում տեղակայված է երկրի երեք միջազգային օդանավակայաններից մեկը (մնացած երկուսը գտնվում են Լուսակայում և Լիվինգստոնում), որը երթաշրջաններ է ընդունում Լուսակայից, Յոհաննեսբուրգից և Նայրոբիից։ Քաղաքը Լուսակա, Կաբվե, Լիվինգսթոն, Կապիրի, Մպոշի, Մպիկա, Նակոդե և Կիտվե քաղաքների հետ կապված է երկաթուղով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զամբիայի քաղաքներ
Հայկական ազգային հագուստ (տարազ)
Հայկական տարազ, հայկական ազգային հագուստ։ Հայկական տարազի մեջ գերակշռում են Երկրի չորս տարրերի` հողի, ջրի, օդի և կրակի գույները, որոնք 14-րդ դարի հայ փիլիսոփա Գրիգոր Տաթևացու վկայությամբ, արտահայտում են հողի սևությունը, ջրի սպիտակությունը, օդի կարմիրը և հրո դեղինը։ Ծիրանին խորհրդանշում է խոհեմություն և ողջախոհություն, կարմիրը՝ արիություն և մարտիրոսություն, կապույտը՝ երկնավոր արդարություն, սպիտակը՝ մաքրություն։ Տարազների կատարման եղանակների ինչ-որ մի մասը մինչև մեր օրն է պահպանվել և կիրառական արվեստում շատ ակտիվ օգտագործվում է, բայց կան տեխնիկաներ, որոնք մենք կորցրել ենք։ Հայաստանի յուրաքանչյուր գավառ առանձնանում է իր տարազով։ Հայկական ասեղնագործության հայտնի կենտրոնները՝ Վան-Վասպուրականը, Կարինը, Շիրակը, Սյունիք-Արցախը, Կիլիկիան, առանձնանում են զարդաձևերի, գունային համադրության և ամբողջ հորինվածքի ռիթմիկ ու ոճական նկարագրով։ Օրինակ՝ Բարձր Հայքի կենտրոն Կարինում կանանց հագուստի համալիրում գործածական էին վերնազգեստի 4 տեսակ, որոնք ունեին միևնույն ձևվածքը, սակայն տարբերվում էին կտորի տեսակով և զարդաձևերով։ Մահուդից կարվածքը կոչվում էր ջուպպա, թավշիցը՝ խրխա, մետաքսիցը՝ ղատիֆա, բրդյա գծավոր կտորիցը՝ փութալի։
Գործվածքների վրա ասեղնակարով ստեղծված բանվածքները և ինքնատիպ զարդանկարները սերտորեն առնչվում են հայկական արվեստի մյուս բնագավառների՝ քանդակագործության, մանրանկարչության, գորգագործության, ոսկերչության հետ ։Հայկական տարազները շատ հին ավանդույթներ են։
Տարազն ըստ տարածաշրջանների
Հայկական ազգային տարազը, անցնելով պատմական զարգացման երկար ուղի, հանդիսացել է նրա ինքնապահպանման ազդակներից մեկը։ Գտնվելով Արևելքի և Արևմուտքի ոճերի բախման և համադրման տարածքում ոչ միայն փոխառել նաև շատ հաճախ ներգործուն դեր է ունեցել հարևան ժողովուրդների տարազի վրա։ Նույնիսկ օտար փոխառությունների անհրաժեշտության դեպքում, հայ ժողովուրդը միշտ ստեղծարար մոտեցում է ունեցել ըստ իր տոհմային ճաշակի և դարավոր ավանդությունների։ Հատկապես հայ կնոջ ավանդապահության շնորհիվ, որը ցուցաբերել է ինքնուրույն ճաշակ, ձևերի և գույների նրբաճաշակություն, ներդաշնակության բնածին նրբազգացություն, միշտ խորշել է անբովանդակ, անհեթեթ ձևերից ։
Արևմտահայերի տարազը գլխավորապես բաժանվում է երկու շրջանի․
Առաջին շրջանը ավելի հարազատ է պահել հայկական տարազի ավանդությունները․ երկրորդում՝ զգացվում է անատոլիական որոշ ձևերի ազդեցությունը ։
Արևելահայ տարազը կարելի է բաժանել երեք շրջանի․
Տղամարդու հայկական տարազ
Տղամարդու տարազը բաղկացած էր երկու հիմնական բաղադրիչներից՝ ուսային (շապիկ, բաճկոն, մուշտակ) և գոտիական (տաբատ, շալվար)։ Հայերը զարդարում էին շապիկի օձիքը ասեղնագործ գեղազարդերով։ Հագուստը հիմնականում կարում էին բամբակյա գործվածքից, իսկ արևմտահայերը օգտագործում էին այծի բուրդը։ Ավանդական հագուստ էր համարվում չուխան, որը կրում էին շապիկի և բաճկոնի վրայից։ Առանց չուխայի երևալը հասարակական վայրում նույնիսկ շոգ եղանակին համարվում էր անընդունելի։ Ամենատարածված գլխանոցները համարվում էին տարբեր ձևերի փափախները, որոնք սովորաբար պատրաստվում էին գառան մորթուց։
Կանացի հայկական տարազ
Կանացի արտաքին հագուստը եղել է բավականին բազմազան՝ զգեստներ (արձակ և ոչ արձակ), բաճկոնակներ և անթև հագուստներ։ Զգեստները կարում էին սատինից, մետաքսից, թավշից։ Կանացի հագուստը զարդարված էր ասեղնագործ գեղազարդերով, իսկ բարձր խավի ներկայացուցիչները զարդարում էին իրենց հագուստը ոսկե և արծաթե մանրաթելերով։ Հագուստի մեջ կարևոր դեր էր խաղում նաև կանացի զարդարանքը։ Ոսկերչական բանվածքները պահվում էին խնամքով և փոխանցվում էին սերնդեսերունդ։ Հայաստանի արևելյան շրջաններում ապրող կանայք, կարմիր և երկար շապիկի տակից` կրում էին կարմիր և երկար տաբատներ, որոնց ստորին մասերը կարված էին ավելի թանկարժեք գործվածքից։ Կանայք զգեստների վրայից կրում էին կրծկալ։ Արևմտյան Հայաստանի կանացի զգեստները ձևով համարյա նույն էին, սակայն ունեին որոշակի տարբերություններ (շապիկը սպիտակ էր, օգտագործվում էր ասեղնագործությունը, պարտադիր ներկա էր գոգնոցը)։ Առանձնահատուկ գեղեցկություն ունեին թավշից և մահուդից պատրաստված գոգնոցները։ Զարդարանքներից կարող ենք նշել մանյակը, արծաթե ապարանջանը։
Միջնադարյան կնոջ տարազի համալիրը, գլխի հարմարանքը, ի տարբերություն հին հայկական տարազների, ավելի պարզ էր՝ կազմված ծաղկազարդ ճակատակալից։ Որպես գլխի ծածկոցներ օգտագործում էին քողերը, որոնց հանդիպում ենք նաև ուրարտական տարազում։ Միջնադարյան կանայք բերանն այնքան ամուր չեն կապել, ինչպես ընդունված էր։ Վաղ միջնադարում հայ վերնախավի շրջանակներում նկատելի է ինչպես արաբ, այնպես էլ բյուզանդական տարազների ազդեցությունը։ Ուշ միջնադարում հայկական ավանդական տարազը մասամբ ենթարկվել է նաև թուրք, թաթար և քուրդ նվաճողների ազդեցությանը, իսկ մի շարք նահանգներում և գավառներում պահպանվել մինչև XIX դարի վերջը և XX դարի սկիզբ։ Այնուհետև հայկական տարազները աստիճանաբար սկսել են տեղի տալ եվրոպական զգեստներին և դուրս մղվել առօրյա գործածությունից։
Գործվածքների վրա ասեղնակարով ստեղծված բանվածքները և ինքնատիպ զարդանկարները սերտորեն առնչվում են հայկական արվեստի մյուս բնագավառների՝ քանդակագործության, մանրանկարչության, գորգագործության, ոսկերչության հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական տարազ‎
Յուլդաշևո (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)
Յուլդաշևո (Юлдашево, Юлдаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 127 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուլուրիա
Ուլուրիա (ულურია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 220 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալենջիխայից հեռու է 7 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 275 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալենջիխայի շրջան‎‎‎
Աղջիկն շտապում է ժամադրության
«Աղջիկն շտապում է ժամադրության» («Девушка спешит на свидание»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որը բեմադրել է Միխայիլ Վերները և ռեժիսոր-դեբյուտանտ Սերգեյ Սիդելյովը ։ Պրեմիերան կայացել է 1936 թվականի օգոստոսի 23-ին։ 1987 թվականին ֆիլմն ամբողջությամբ վերահնչյունավորվել է, բացառությամբ Եֆրեմ Ֆլաքսի երգի, ինչի մասին նշվում է ֆիլմի վերջին լուսագրերում։
Սյուժե
Մոսկվա, 1930-ական թվականների կեսեր։ Պրոֆեսոր Լեոնիդ Սերգեևիչ Ֆեոդորով և կոշկագործ «Մոսկոոմպրոպսոյուզի» (ֆիլմի մեկ այլ դրվագում կազմակերպության անվանումը հնչում է արդեն ինչպես «Москусткожремобувь») Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Գուրովը, թողնելով իր կանանց Մոսկվայում, մեկնում են առողջարանային Եսենտուկի։ Երկուսն էլ մոռացել են տանը անձնագրերը, և կանայք գնում են փոստ, որպեսզի ուղարկեն դրանք։ Փոստով առաքող աղջիկը գրանցելիս միաժամանակ հեռախոսով պայմանավորվում է ժամադրության մասին և շփոթում ծրարները։ Արդյունքում Գուրովն ստանում է պրոֆեսոր Ֆեոդորովի անձնագիրը, իսկ պրոֆեսորը` կոշկագործի։ Կատակերգական թյուրիմացություններից հետո ամեն ինչ բացատրվում է տուժածների կանանց՝ առողջարան ժամանելուց հետո։