cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դոլորես Օ'Ռիորդան
The Cranberries
1998 թվականի նոյեմբերին ներկա է եղել MTV Europe Music Awards մրցանակաբաշխությանը The Cranberries խմբի հարվածային գործիքներ նվագող Ֆերգալ Լոուլերի հետ Նատալի Իմբրուլիային «Torn» երգի համար հանձնելով մրցանակ։
1999 թվականի Օ’Ռիորդանը մասնակցել է Artists for Children’s Promise խմբի կազմում մասնակցել է The Rolling Stones խմբի «It’s Only Rock ’n Roll (But I Like It)» երգի քավր տարբերակի ձայնագրմանը, որտեղ ներկա էին նաև Քիտ Ռիչարդսը, Էնի Լենոքսը, Նատալի Իմբրուլիան, Օզզի Օսբորնը, Սկինը, Spice Girls խումբը և ուրիշներ։ Սինգլը թողարկվեց 1999 թվականի դեկտեմբերին։ Հասույթը նվիրաբերվեց երեխաների բարեգործությանը։ Երեք անգամ մասնակցել է սուրբծննդյան համերգների, որը կազմակերպում էր Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս II-ը։
Անհատական գործունեություն
2007 թվականի մայիսի 7-ին լույս ընծայվել նրա առաջին անհատական «Are You Listening?» ալբոմը, որի առաջին սինգլը դարձել է «Ordinary Day» երգը՝ նվիրված երրորդ դստերը՝ Դակոտային։ Չորս տարվա ընթացքում Դոլորեսը գրեց 32 երգը, որոնցից 12-ը ներառվել են ալբոմում։ Ալբոմի ձայնագրմանը մասնակցել են Սթիվ Դեմարկին (կիթառ), որը յոթ տարի շարունակ եղել է The Cranberries խմբի համերգային կիթառիստը և բեք վոկալիստը, Մարկո Մանդոսան (բաս կիթառ, բեք վոկալ համերգներին), Գրեմ Հոփկինսը (հարվածային գործիքներ), Դենի Դեմարկին՝ Սթիվի եղբայրը, ստեղնաշարային։ Ալբոմի պրոդյուսերը եղել է Դոլորեսը Դեն Բրոդբեքի և Յուսի հետ։
Դոլորեսը նաև զբաղվել է հայտնի կոմպոզիտոր Անջելո Բադալամենտի հետ համագործակցությամբ, որի հետ ձայնագրել է «Angels Go to Heaven» (2004), «The Butterfly» (2006) և «Secrets of Love» երգերը «Էվիլենկո» (2004) և «Secrets of Love» (2007) ֆիլմերի համար։
2006 թվականի Օ’Ռիորդանը երգչուհու էպիզոդիկ դեր է խաղացել Ֆրենկ Կորաչիի «Սեղմում։ Հեռակառավարման վահանակ կյանքի բոլոր պահերի համար» ֆիլմում՝ կատարելով «Linger» երգը ։
2008 թվականին սկսել է երկրորդ անհատական ալբոմի երգերի ձայնագրությունը, որն ստացել է «No Baggage» անվանումը և թողարկվել է 2009 թվականի օգոստոսի 24-ին։
Մասնակցություն The Voice of Ireland նախագծին
2013 թվականի հոկտեմբերից դեկտեմբերը Օ’Ռիորդանը որպես մարզիչ մասնակցել է The Voice of Ireland նախագծի երրորդ եթերաշրջանին, որը հեռարձարկել է RTÉ One հեռուստաալիքով 2014 թվականին։
D.A.R.K.-ի երգչուհի
2014 թվականի ապրիլին որպես երգչուհի և երգահան միացել է ամերիկյան Jetlag NYC ռոք խմբին, որը ձևավորել էին 2009 թվականին The Smiths խմբի նախկին բասիստ Էնդի Ռուրքին և դիջեյ Օլե Կորետսկին։ 2016 թվականին խումբն անվանակոչվել է D.A.R.K. և թողարկել իր առաջին՝ «Science Agrees» ալբոմը։
Անձնական կյանք
Ապրել է Հոութում, Իռլանդիա, սեփականություն է ունեցել Կանադայում և Իսպանիայում։
Դեպք Շանոնի օդանավակայանում
2014 թվականի նոյեմբերի 10-ին Օ’Ռիորդանը ձերբակալվել է Շանոնի Ջոն Քենեդու անվան օդանավակայանում Aer Lingus-ի թռիչքից ։ Հետագայում երգչուհուն ներկայացվել է մեղադրանք երեք կետով՝ օդանավակայանի ոստիկանական երեք աշխատակիցների վրա հարձակման համար ։ 2016 թվականի հունվարի 20-ին կայացած դատական քննության արդյունքում որոշվեց դատավճռի ժամկետը՝ 2016 թվականի փետրվարի 24. նրա պատիժը դիտարկվում էր ազատազրկում մինչև վեց ամիս կամ մինչև 1850 եվրոյի տուգանք ։ Փետրվարի 24-ին կայացած նիստի ժամանակ Օ’Ռիորդանը պարտավորվեց վճարել 6000 եվրոյի տուգանք հօգուտ կարիքավորների ՝ ճանաչվելով քրեորեն անմեղ, բացի այդ՝ դատարանը ճանաչեց, որ տեղի ունեցածի ժամանակ նա տառապում էր հոգեբանական խանգարմամբ ։
Մահ
Հանկարծամահ է եղել 2018 թվականի հունվարի 15-ին Լոնդոնում, որտեղ ժամանել էր նոր երգի ձայնագրման համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իռլանդացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Իռլանդացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Կին կիթառահարներ Կատեգորիա:Ինդի ռոք երաժիշտներ
Մաջեստիք (Բրոդվեյ)
Մաջեստիք (The Majestic Theatre; վսեմ, վեհ), բրոդվեյան թատրոն, գտնվում է Նյու Յորքի Մանհեթեն վարչական միավորի թատերական թաղամասում (ԱՄՆ)։ Այն Բրոդվեյի ամենաընդարձակ թատրոններից մեկն է (տեղավորում է 1645 հանդիսական)։ Մաջեստիք թատրոնում ավանդաբար ցուցադրվում են երաժշտական նշանակալի ներկայացումներ, որոնցից են «Կարուսել» (1945), «Խաղաղ օվկիանոսի հարավային ափը» (1949), «Երաժիշտը» (1957), «Կամելոտ» (1960) բեմադրությունները։ Թատրոնը նաև երկրորդ տուն է դարձել 42-րդ փողոց, և երրորդ` «1776» մյուզիքլների համար։ 1988 թվականի հունվարի 26-ից թատրոնում ցուցադրվում է Օպերայի ուրվականը մյուզիքլը։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 24-ի տվյալներով այն ցուցադրվել է 11.113 անգամ և ցուցադրվում է անընդմեջ 27 տարի. դրանով այն դարձել Բրոդվեյի պատմության մեջ ամենաերկար ցուցադրված ներկայացումը ։
Պատմություն
«The Majestic Theatre»-ը կառուցել է «The Chanin Brothers» կազմակերպությունը` ըստ ճարտարապետ Հերբերտ Կրապի նախագծի որպես ժամանցային համալիրի մի մաս, որի մեջ մտնում էին «Ջոն Գոլդեն», «Բեռնարդ Բ. Ջեքոբս» թատրոններն ու «The Milford Plaza» հյուրանոցը ։ Թատրոնը բացվել է 1927 թվականի մարտի 28-ին, «Rufus LeMaire's Affairs» մյուզիքլի առաջնախաղով։ 1930 թվականին, մեծ դեպրեսիայի տարիներին թատրոնը գնվել են Շուբերտ եղբայրների կողմից և այժմ հանդիսանում է «The Shubert Organization»-ի սեփականությունը ։ 1987 թվականին «The Majestic Theatre»-ը ներառվել է ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցամատյանի մեջ` որպես պատմության և ճարտարապետության հուշարձան։ 2013 թվականի վերջին ամբողջական շաբաթվա ընթացքում Օպերայի ուրվականը մյուզիքլը, որ թատրոնում ցուցադրվում է 1988 թվականի հունվարի 26-ից, ռեկորդային դիտումներ է ապահովել։ Ներկայացման 9 բեմադրությունից հավաքվել է $1 843 296` գերազանցելով նախորդ շաբաթական ռեկորդը, որը գրանցվել էր 2011 թվականի հունվարի 2-ին ($1 390 530) :
Կազամասիմա
Կազամասիմա (Casamassima), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարի գավառում ։
Բնակչությունը 17902 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 213 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 77 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 70010։ Հեռախոսային կոդ՝ 080։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է սուրբ Ռոկոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մարտիրոս Խարբերդցի
Մարտիրոս Խարբերդցի, 16-րդ դարի հայ տաղասաց։ Եղել է հոգևորական (երեց)։ Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի №№ 33, 2676, 8968 ձեռագրերը (ԺԶ դ.) պարունակում են Մարտիրոս Խարբերդցուց մեզ հասած միակ տաղը («Երգ ի Խարբերթցի Մարտիրոս Երիցուէ ասացեալ ի վերայ չախուի, վասն ուրախութեան մարդկան», սկզբնատողը՝ «Սիրտըս ի փորս դողայր ահուս...»)։ Այն պահպանվել է նաև հաջորդ դարերում ընդօրինակված ձեռագրերում։ Տաղը հայ երգիծական քնարերգության առաջին արտահայտություններից է, գրված է զավեշտական ոճով։ Բազմիցս վերահրատարակվել է (Ղևոնդ Ալիշանը հրատարակել է անգլերեն)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ տաղասացներ Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կուստոյի փողոց (Երևան)
Կուստոյի փողոց, փողոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։
Օի
Օի' (Ohis), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Իրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն:
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02567։
Կուստոյի փողոց (Երևան)
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Օի
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 307 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 198 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 132-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 66-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,7 %, 1999 թվականին եղել է 70,3%)։ 132 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 115-ը (64տղամարդ և 51 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (10 տղամարդ և 7 կին)։ 66 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը՝ թոշակառուներ, 26-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Օթար Կորղալիձե
Օթար Կորղալիձե (վրաց.՝ ოთარ კორღალიძე, ), նախկին խորհրդային վրացի ֆուտբոլիստ։
Ակումբային
Ֆուտբոլ սկսել է խաղալ Թբիլիսիի 35-րդ դպրոցում (1970)։
Հանդես է եկել վրացական «Գուրիա», «Դինամո», «Լոկոմոտիվ» և «Տորպեդո» ֆուտբոլային ակումբներում։
Մարզչի
1999 թվականին աշխատել է որպես մարզչի օգնական վրացական Դինամո ակումբում (եղել է Մուրթազ Խուրցալավայի օգնականը)։
1998-1999 մրցաշրջանում եղել է վրացական «Արսենալ» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչը։ 1999-2000 մրցաշրջանում մարզել է թբիլիսյան «Թբիլիսի» ակումբը, սակայն 1999 թվականի օգոստոսին հեռանում է «Թբիլիսի» ՖԱ-ից և դառնում է վրացական Դինամոյի գլխավոր մարզիչ ։
2000 թվականին մեկնել է Էստոնիա։ 1 խաղ է անցկացրել, որպես «Կուրեսարե» ՖԱ-ի գլխավոր մարզիչ։
Նաև մարզել է Էստոնիայի երիտասարդական հավաքականը և «Ֆլորա» ՖԱ-ն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դինամո Թբիլիսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վրաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Էստոնական ավետարանա-լյութերական եկեղեցի
Էստոնական ավետարանա-լյութերական եկեղեցի (Eesti Evangeelne Luterlik Kirik), Էստոնիայի լյութերական համայնք։ ՈՒնի 200 հազար հաճախորդ, որից ակտիվ՝ 50 հազար ։ Ղեկավարվում է արքեպիսկոպոս Անդրես Պիդերի կողմից ։ Ստեղծվել է 1949 թվականին, Կարմիր Բանակի հարձակումից հետո, երբ նախկին կղերը արտագաղթեց Շվեդիա։ Շվեդիայում էստոնացի արտագաղթողների մեջ 1944 թվականին ձևավորվեց առանձին Էստոնական Ավետարանական լյութերական եկեղեցի արտասահմանում (ЭЕЛЦЗ) :
Լյութերականության պատմությունը Էստոնիայում
Էստոնիայում լյութերականության զարգացման գլխավոր նշաձողը դարձավ 1561 թվականը, երբ հյուսիսային Լիվոնիայի ասպետները (այդ պահից դարձած Էստլյանդիա) ընդունեցին շվեդական թագավորի տիրապետությունը, իսկ իրենց ենթակայության տարածքն ընկավ շվեդական եկեղեցու հոգևոր իրավասության տակ։ 1710 թվականին Էստլանդիան նվաճվեց Ռուսաստանի կողմից, սակայն սկանդինավյան լյութերական ավանդույթները պահպանվեցին դարերով։
1802 թվականին Տարտուի համալսարանում բացվեց լյութերական աստվածաբանության ֆակուլտետ, ինչը Էստոնիան դարձրեց Ռուսաստանի խոշոր լյութերական կենտրոն։
Էստոնիայի ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո լյութերական հիերարխիայի ժառանգորդությունն ընդհատվեց։ 1945 թվականին եկեղեցական ժամանակավոր կոմիտեն Աուգուստա Պյախնային ընտրեց որպես եպիսկոպոսի պարտականությունների կատարող։ Նույն թվականին սկսվեց քսանյակի գրանցումը` հենց այդքան մարդ էր անհրաժեշտ ծխական համայնք գրանցելու համար։ 1948 թվականին գրանցված էր 154 համայնք 79 բողոքականներով։ Որոշվեց նաև վերականգնել հեռակա կրթությամբ Աստվածաբանության ինստիտուտը։
1969 թվականին էստոնական եկեղեցին ընդլայնեց իր ազդեցությունը Կարելիայի վրա (ծխական համայնք Պետրոզավոդսկում), իսկ 1977 թվականին` Ինգրիայի վրա (Պուշկինյան լյութերական եկեղեցի)։
1922 թվականին անկախության վերականգնումից հետո Ինգրիական ավետարանա-լյութերական եկեղեցին էստոնական եկեղեցուց անջատվեց, իսկ 2003-ին` Սիբիրյանի ավետարանա-լյութերական եկեղեցին։
2007 թվականին էստենական եկեղեցիներում սկսեցին ժամերգություններ անցկացվել նաև ռուսերեն լեզվով ։
Կազմակերպչական կառուցվածք
Բարձրագույն մարմինը՝ եկեղեցական խորհուրդը (kirikukogu), ընտրված 4 տարվա ժամկետով, կատարող մարմին է՝ կոնսիստորիա (Konsistoorium), կազմված իրենց գլխավոր եպիսկոպոսից (Peapiiskop), եպիսկոպոսներից (Piiskop), կանցլերից (kantsler) և 4 դատական ատենակալներից (assessor), տեղական կազմակերպությունները՝ դրանք լյութերական ավագ քահանաներ պրոբստերներն են (praostkonna) և նրանց ներկայացուցչական մարմինները՝ սինոդները (Sinod), կոնսիստորիայի պաշտոնակատարները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի եկեղեցիներ
Հրաչյա Մարգարյան
Հրաչյա Խաչատուրի Մարգարյան (նոյեմբերի 26, 1912, գյուղ Փոքր Ղարաքիլիսա (այժմ՝ Ազատան, ՀՀ Շիրակի մարզ)-նոյեմբերի 23, 1967, Երևան), հայ խորհրդային կուսակցական և պետական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ (1931)։ Ավարտել է ԽՄԿԿ ԿԿ-ին առընթեր կուսակցական կազմակերպիչների բարձրագույն դպրոցը (1946)։ Աշխատել է Լենինականի (այժմ՝ Գյումրի) տեքստիլ կոմբինատում և շրջանային թերթերի խմբագրություններում, 1937-1939 թվականներին և 1941-1943 թվականներին՝ ՀԿԿ ԿԿ ապարատում։ 1939-1941 թվականներին եղել է «Խորհրդային Հայաստան» թերթի խմբագիրը, 1943 թվականին ընտրվել է ՀԿԿ ԿԿ քարտուղար։ 1946-1951 թվականներին աշխատել է ԽՄԿԿ ԿԿ ապարատում՝ որպես տեսուչ, ապա՝ բաժնի վարիչ։ 1952 թվականին նշանակվել է «Խորհրդային Հայաստան» թերթի խմբագիր։ 1953 թվականին ընտրվել է ՀԿԿ ԿԿ երկրորդ քարտուղար։ 1959-1964 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ մշակույթի նախարար, 1964 թվականից՝ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալը։ Եղել է ՀԿԿ ԿԿ (1943-1945, 1952-1967), ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության անդամ (1965-1967), ԽՍՀՄ IV-V և ՀԽՍՀ IV-VII գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ազատան գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 20-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կուսակցական գործիչներ
Ժամադրությունների տունը
«ժամադրությունների տունը» (2001), Լեոնիդ Յուզեֆովիչի դետեկտիվ վեպ։ Խուզարկու Իվան Պուտիլինի մասին եռագրության երկրորդ վեպ։ Երկրորդ տարբերակը լույս է տեսել «Յոթ աստղերի նշան» անվանումով։ Էկրանավորվել է 2007 թվականին։
Սյուժե
Պաշտոնաթող Իվան Պուտիլինը գրականագետ Սաֆորովին շարունակում է պատմել իր հետաքննությունների մասին։ Այս անգամ խոսքը հարուստ առևտրական Յակոբ Կուկոլեվի սպանության մասին է։ Այդ ժամանակ գլխավոր հերոսը դեռևս Սանկտ Պետերբուրգի ոստիկանության հետախուզական բաժնի ղեկավարը չէր, այլ ընդամենը՝ Սպասկայա մասի թաղամասային հսկիչը։
Ստեղծման պատմություն և հրապարկում
Ի տարբերություն առաջին՝ «Արլենիկի համազգեստ» վեպի, «Ժամադրությունների տունը» վեպի սյուժեն հիմնված չէ Պուտիլինի «Քառասուն տարի գողերի և մարդասպանների մեջ» նոթի վրա։ Յուզեֆովիչը այն հորինել է սկզբիչ մինչև վերջ։ Վեպի առաջին տարբերակը, հրապարկվել է 1994 թվականին Պերմում, «Յոթ աստղերի նշան» անվանումով։ «ժամադրությունների տունը» հրապարակվել է 2001 թվականին՝ «Վագրիուս» հրատարակչությունում։ Վեպը թարգմանվել է գերմաներեն, իտալերեն և ֆրանսերեն լեզուներով ։
Քննադատություն
Քննադատների կարծիքով «Ժամադրությունների տունը», համեմատած այլ վեպերի հետ, մոտ է օրինակելի դետեկտիվին։ Գործողությունների մեծ մասը տեղի է ունեցել եկամտաբեր տան մոտակայքում՝ կտրուկ ընդգծելով կասկածյալների շրջանակը։ «Անգլիական իրական դետեկտիվ սյուժե», այսպես է բնութագրել այն Վլադիմիր Բերեզինը ։
Ելենա Իվանիցկայան աշխատության մեջ հայտնաբերել է Ֆեոդոր Դոստոևսկու՝ «Ոճիր և պատիժ» վեպից մեջբերումներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեոնիդ Յուզեֆովիչի վեպեր
Մանկավագ
Մանկավագ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն մանուկ և ավագ բառերից։ Նշանակում է «մանուկների գլուխը, ուսուցիչ կամ վարժապետ»։ Հիշատակվել է մեկ անգամ 15-րդ դարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Անգլիական նախաճաշի թեյ
Անգլիական նախաճաշի թեյը` ծագմամբ Ասսամից, Ցեյլոնից և Քենիայից, համարվում է ավանդական խառնուրդ ։ Դա Բրիտանական թեյի մշակույթի ամենատարածված տեսակներից է։ Անգլիական նախաճաշի թեյը սև թեյի խառնուրդ է, այն սովորաբար նկարագրում են որպես լիարժեք, առանձգական հարուստ, որը խառնվում է կաթի և շաքարի հետ։ Այս ձևը ավանդաբար ասոցացնում են առողջարար անգլիական նախաճաշի հետ:Սև թեյերի խառնուրդի մեջ ներառված տեսակները տարբեր են, կան Ասսամական, Ցեյլոնական և Քենիական թեյեր` որոնք գերակշռում են, և Քիմունը, որը սովորաբար պարունակում է ավելի թանկարժեք խառնուրդներ։ Անգլիական նախաճաշի թեյի հասարակ բռենդներից են` Թուինինգսը, Դիլմահը, Թեյլոռսը` Հառոգեյթից, Ահմադը և Թիթլին։
Ծագումը
Ծագման հետ կապված կարծիքները տարբեր են։ Նախաճաշի ժամանակ սև թեյ խմելը իսկապես բրիտանական սովորույթ է ։ Գործնականում անգլիական նախաճաշի թեյի խառնուրդը կարծես թե  առաջացել է ոչ թե Անգլիայում՝ այլ Ամերիկայում, հեռավոր գաղութային ժամանակներում։ Լրացուցիչ նշվում է (հղում կատարելով ժամանակաշրջանի «Առևտուր» հոդվածին) խառնուրդի արտադրման տարեթիվն է 1843 թվականը, Նյու Յորք քաղաքը և  Ռիչարդ Դեյվիս անունով մի թեյ վաճառող։ Դևիսը` ով անգլիացի ներգաղթյալ էր, հիմնականում թեյի վաճառքը  սկսեց  Կոնգոյում, որից հետ մի փոքր ավելացրեց ծավալները դեպի  Պակո և Պուշունգ։ Այն վաճառվում էր 1 ֆունտ և 50 սենտով, իսկ մյուսները  հաջողությամբ կրկնորինակում էին նրան, որն էլ  օգնեց թեյի անվան ավելի լավ տարածմանը ։ Ծագման տեղանքը գտնելու համար իրականցված հետազոտությունները ձախողման մատնվեցին, սակայն  նմանատիպ մի պատմություն տպագրվել է 1876 թվականին Դեյլի Ալթա Կալիֆորնիայում, Նյու Յորքյան առևտրային ամսագրում, որտեղ դրա ծագման տարեթիվ է նշվում 1844 թվականը ։ 1884 թվականին Ամերիկյան հրատարակչությունը նշեց, որ Բոհեա թեյեը հայտնի է որպես Անգլիական նախաճաշի թեյ, դրանից հետո կազմակերպվեց թեյերի տեղափոխումը դեպի Անգլիա։ Թեյի` Մեծ Բրիտանիայում հայտնվելուց հետո այն սկզբնավորվեց նաև Շոտլանդիայում 1982 թվականին։ Որտեղ այն պարզապես հայտնի էր որպես Նախաճաշի թեյ։ Այն մեծ մասամբ հանրածանոթ է դարձել Վիկտորիա թագուհու շնորհիվ, Բալմորալ ամրոցում  փորձելուց հետո, նա վերադարձավ մեծ թեյի պաշարով, որն էլ հետագայում ձեռք բերեց «Անգլիական» նախածանցը     ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թեյ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության մշակույթ
Julia Dream
Julia Dream (անգլերենից թարգմանաբար Ջուլիա-երազ), Pink Floyd խմբի երգը` թողարկված 1968 թվականի «It Would Be So Nice» սինգլի երկրորդ երեսին։ Երաժշտության և բառերի հեղինակը Ռոջեր Ուոթերսն է, կատարողը՝ Դևիդ Գիլմորը։
Ստեղծագործության մասին
Սինգլը նաև ձայնագրվել է 1970 թվականի The Best of the Pink Floyd, 1971 թվականի Relics , 1974 թվականի Masters of Rock , 1992 թվականի The Early Singles հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Pink Floyd խմբի սինգլներ
Շելիֆ
Շելիֆ (وادي الشلف‎), Ալժիրի ամենաերկար գետը, որը հոսում է դեպի Միջերկրական ծով ։
Սահարայի Ատլասում սկիզբ առնող գետի երկարությունը Սեբագա ակունքից կազմում է 725 կմ։ Ջրահավաք ավազանի մակերես կազմում է մոտ 35000 կմ²։ Հատելով Տուիլի բարձրավանդակնը, որտեղ ձևավորում է ճահիճների և ցեխոտ ջրամբարների շղթա, գետը կորցնում է հոսքի մեծ մասը, հետո նրան է միանում է Նահր Վասել վտակը։ Ապա գետը կտրուկ փոխում է իր ուղղությունը դեպի հյուսիս և հոսում է Թել-Ատլասի խորը կիրճով։ Հեմիս Միլյանա քաղաքից 24 կիլոմետր արևելք Շելիֆը թեքվում է արևմուտք և Միջերկրական ծովի ափին զուգահեռ հոսում լեռնաշղթաների մջով։ Մոստագանեմից 13 կիլոմետր հյուսիս թափվում է Միջերկրական ծով։
Գետի մոտ գտնվում են Հեմիս Միլյանա, Այն Դեֆլա և էշ Շելիֆ քաղաքները։
Ամռանը ջրի ծախսը կազմում է մոտ 1 մ³/սմ, իսկ ձմեռային անձրևներից հետո կարող է հասնել 1000-5000 մ³/սմ։ Գետի վրա կառուցված են հիդրոէլեկտրակայան և ջրամբար։ Շելիֆ գետի ջուրը օգտագործվում է նաև ոռոգման համար։ Շելիֆի հովտում զարգացած է ցիտրուսային բույսերի, խաղողի և բամբակի գյուղատնտեսությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալժիրի գետեր Կատեգորիա:Աֆրիկայի գետեր Կատեգորիա:Միջերկրական ծով թափվող գետեր
Սուրանո
Սուրանո (Surano), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1730 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 224 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8,85 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73030, հեռախոսային կոդ՝ +39 00836։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պավան (Ֆրանսիա)
Պավան (Pavant), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02596:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 799 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 527 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 392-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 135-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,4%, 1999 թվականին եղել է 70,9%)։ 392 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 348-ը (186 տղամարդ և 162 կին), գործազուրկ էին 44 մարդ (21 տղամարդ և 23 կին)։ 135 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 50-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը՝ թոշակառուներ, 34-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ջոել Օրթիս
Ջոել Օրթիս (Joell Ortiz, ), ամերիկացի ռեփեր, Slaughterhouse խմբի անդամ։
Կենսագրություն
Ջոելը ծնվել է Բրուքլինում, պուերտոռիկացիների ընտանիքում։ 2004 թվականին Օրտիսը հաղթում է EA Sports Battle-ում և EA Sports-ը NBA Live 2005 խաղում որպես սաունդթրեք օգտագործում է նրա «Mean Business» երգը։ Նույն թվականին Ջերմեյն Դուպրին նրան առաջարկեց պայմանագիր So So Def Labe-ի հետ, արդյունքում գործարքը տեղի չունեցավ, և որպես արդյունք Օրտիսի և Դյուպրիի միջև առաջացավ բիֆ։ Դրանից հետո նա համագործակցում է KRS-One-ի և Kool G. Rap-ի հետ։ 2006 թվականին Ջոելին հրավիրում են Frankie Cutlass՝ ձայնագրելու համար «Puerto Rico 2006 Featuring Lumidee, Voltio & Joell Ortiz» նոր ալբոմը ։ 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին, Օրտիզը Slaughterhouse-ի կազմում թողարկում է Slaughterhouse ալբոմը, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին` Slaughterhouse EP-ը։ 2012 թվականի օգոստոսի 28-ին ներկայացվել է «Welcome to: Our House» ալբոմը։
The Brick: Bodega Chronicles
2007 թվականի ապրիլի 24-ին ներկայացրել է The Brick: Bodega Chronicles ալբոմը։ Այն թողարկել է Koch Records լեյբլը, չնայած նրան, որ Ջոելն արդեն կնքել է պայմանագիր Aftermath Entertainment-ի հետ։ Ալբոմի պրոդյուսերներն են Showbiz-ը, The Alchemist-ը, Domingo-ն, Ho Chi-ն, Lil’ Fame M.O.P.-ը, Novel-ը, Moss-ը և շատ ուրիշներ։ Որպես հյուրեր մասնակցել են Big Daddy Kane-ը, Styles P-ը, Big Noyd-ը, M.O.P-ը, Էյքոնը, Immortal Technique-ը, Գրաֆը, Ras Kass-ը, Stimuli-ն և Nove-ը։
Aftermath-ի հեռանալը
2008 թվականի ապրիլի 15-ին Օրթիսը պաշտոնապես լքեց Aftermath լեյբլը։ 2009 թվականին Ջոելը թողարկում է մի շարք ֆրիսթայլեր և ռեմիքսներ, որոնց թվում է «Stressful» երգը, որը Դրեյքի «Successful» երգի ռեմիքսն է ։ Օրթիսի «Hip-Hop» երգի ռեմիքսը (Jadakiss-ի և Saigon-ի հետ միասին) հնչեց GTA IV խաղի կեղծ ռադիոկայանում։
Նոր լեյբլ
2010 թվականի նոյեմբերի 5-ին Ջոելը լքեց E1 Entertainment լեյբլը։ 2010 թ. օգոստոսին նա պայմանագրի ստորագրման համար սկսեց բանակցություններ վարել Սթիվ Ռիֆկինդի «SRC Records» լեյբլի հետ։ Սակայն գործարքն այդպես էլ չստացվեց։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Օրտիսը Conspiracy Worldwide ռադիոկայանում քննարկել է իր հարաբերությունները Էմինեմի հետ, ինչպես նաև անդրադարձավ այն լեյբլներին, որոնց հետ ցանկանում է պայմանագիր կնքել Free Agent-ի թողարկումից հետո։ 2011 թվականին Ջոելը դառնում է անկախ երաժիշտ, այդպես էլ պայմանագիր չստորագրելով SRC Records-ի հետ։ 2012 թվականին շրջայցի ընթացքում Slaughterhouse խմբի անդամները Bootleg Kev’s radio-ին ներկայացրել են նոր ալբոմի և Էմինեմի հետ համագործակցության մասին։ Նաև պարզվել է, որ Օրտիսը ստորագրել է Shady Records-ի հետ պայմանագիր ։
Քննադատություն
2011 թվականի «Big Pun Back»-ի թողարկումից հետո Օրթիզը քննադատվել էր ռեփերի այրիի՝ Լիզա Ռիոսի, նախկին Terror Squad և Թոնի Սանշայնի կողմից, որոնք պնդում էին, որ երգը արատավորում է Big Pun-ի հիշատակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Պապլյո
Օտիոն (Haution), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02584։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 108 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 55-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 21-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,4 %, 1999 թվականին եղել է 84,8%)։ 55 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 50-ը (27 տղամարդ և 23 կին), գործազուրկ էին 5 մարդ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 21 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը՝ թոշակառուներ, 6-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Status Quo (խումբ)
Status Quo, բրիտանական ռոք խումբ, հիմնադրված բաս-կիթառահար Ալան Լանկաստերի և կիթառահար Ֆրենսիս Ռոսսիի կողմից, 1962 թվականին Լոնդոնում, Անգլիա (սկզբնահես որպես The Scorpions, The Spectres և Traffic Jam, Status Quo անվանումը ընդունվել է 1967 թվականին) ։ Խումբը, որը սկսած 1970 թվականից գործնականում չի փոխել ոճը և կատարում էր ծանր ռիթմիկ ռոքնռոլ, ռիթմ ընդ բլյուզի և բուգի-վուգիի տարրերով, սկսած 2005 թվականից պահպանում է սինգլների քանակով բրիտանական ռեկորդը (63), որոնք մտնում են պաշտոնական հիթ-շքերթները ։ Խմբի 22 սինգլները մտել են բրիտանական «տասնյակի» մեջ։ Status Quo-ի բոլոր սկավառակների համաշխարհային տպաքանակը (2008 թվականին) կազմել է 118 միլիոն։ Նա 106 անգամ ելույթ է ունեցել «Top of the Pops» հեուստահաղորդման մեջ, որը նույնպես համարվում է ռեկորդ։ Ըստ հիթ-ալբոմների քանակի (32) Status Quo-ն զիջում է միայն Rolling Stones-ին ։ Հիթ-ռքարթներում բարձրագույն հաջողության Status Quo-ն արժանացել է «Down Down» (#1, նոյեմբեր, 1974 թվական), «In The Army Now» (#2, սեպտեմբեր, 1986 թվական) և «Rockin' All Over the World» (#3, հոկտեմբեր, 1977 թվական) սինգլների հետ ։ 15 (29-ից) ստուդիական ալբոմները ունեն «ոսկե» կարգավիճակ («Don’t Stop»-ը դարձել է պլատինե), նրանցից չորսը Բրիտանիայում բարձրացել են առաջին հորիզոնական։
Խումբը մնում է հանրահայտ և պահպանում է ակտիվությունը մինչ օրս։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 26-ին նա թողարկել է (Scooter-ի հետ համատեղ) «Jump That Rock (Whatever You Want)» սինգլը։ 2008 թվականի դեկտեմբերին թողարկվում է Status Quo-ի 75-րդ բրիտանական (և պատմության մեջ առաջին ամանորյա) սինգլը՝ «It’s Christmas Time» :
Խմբի պատմությունը
Status Quo-ի պատմությունը սկսվում է 1962 թվականից, երբ բեկինգհեմյան Սեջհիլլ (Sedgehill Comprehensive School) դպրոցի երեք աշակերտներ՝ Ֆրենսիս Ռոսսի (ծնված 1949 թվականի մայիսի 29-ին Լոնդոնում, Անգլիա), Ալան Լանկաստեր (1949 թվականի փետրվարի 7, Լոնդոն) և Ալան Կի (Alan Key), հավաքվում են միասին և կազմավորում համույթ (երկու կիթառ և երգեհոն, Vox AC30 ուժեղացուցիչով)։
The Spectres
Նրանից հետո, երբ երգեհոնի մոտ Ալան Կիին փոխարինում է Ջեսս Ջավորսկին (Jess Jaworski) և հրավիրվում է հարվածային Բարրի Սմիթը (Barry Smith), խառյակը իր համար վերցնում է The Scorpions անվանումը, այնուհետև վերանվանվում է The Spectres և ձեռնամուխ լինում փորձերի տեղական ռազմա-օդային ուսումնարանի դահլիճում։ Խուկմբն իր առաջին համերգը տալիս է Սեմուել Ջոնսի սպորտային ակումբում (Samuel Jones Sports Club), Դալվիչում, Հարավային Լոնդոն ։
1963 թվականին Բարրի Սմիթի տեղը զբաղեցնում է Ջոն Կոֆլանը (John Coughlan), ով մինչ այդ նվագում էր «The Cadets»-ում։ Այդ պահից խումբը ձեռնամուխ է լինում սեփական երգային նյութերի աշխատանքների վրա։ 1964 թվականին The Spectres-ի կազմ է գալիս նոր ստեղնաշարային (Vox Continental երգեհոն) Ռոյ Լայնսը (Roy Lynes)։ Մենեջեր Պետ Բարլոուի ղեկավարությամբ խումբը տեղափոխվում է հանրահայտ «Արտիստական կաֆե» (Cafe Des Artistes), լոնդոնյան Ֆուլհեմ Ռոուդում։ 1965 թվականին խմբին հաջողվում է դառնալ ամառային պարահրապարակի ռեզիդենտ Մայնհեդի Butlins առողջարանային ճամբարում ։ Այստեղ The Spectres-ի անդամների հետ ծանոթանում է Ռիկ Պարֆիտը, ով նվագում էր The Highlights խմբում, նա սերտորեն ընկերանում է Ռոսսիի հետ և երկուսն էլ որոշում են, որ անպայման պետք է համագործակցեն ապագայում ։
1966 թվականին (Ռոնի Սքոթի միջնորդությամբ, հեղինակ, ով աշխատում էր Մարտի Ուայլդի համար), խմբի ձայներիզը Լիբերի և Ստոլերի «I (Who Have Nothing)») երգով, ընկնում է անտրեպրենյոր Ջոն Շրեդերի մոտ, ով հուլիսի 18-ին խումբը կցում է Piccadilly Records լեյբլին։ «I (Who Have Nothing)», «Hurdy Gurdy Man» (Լանկաստերի կոմպոզիցիա) և «We Ain’t Got Nothing Yet» սինգլները հաջողություն չեն ունենում։ 1967 թվականին Ռիկ Պարֆիտը վիճաբանում է իր հարազատ քույրերի հետ, ովքեր նվագում էին խմբի կազմում և հեռանում է The Highlights-ից և միանում է Ռոսսիին և նրպա ընկերներին՝ երգող ռիթմ-կիթառահարի կարգավիճակում։ Քառյակը ուղևորվում է անընդհատելի հյուրախաղերի, որպես փոխադրամիջոց օգտագործվում է պաղպաղակի տեղափոխման ֆուրգոնը, որը փոխառվում է Ռոսսի-ավագից ։
Status Quo: Առաջին հաջողություն
Շուտով երաժիշտների համառությունը սկսում է բերել իր արդյունքները։ The Spectres-ը, փոխելով անվանումը սկզբից Traffic, այնուհետև (իմանալով, որ Սթիվ Ուինվուդի նույնանուն խումբը արդեն գոյություն ունի) Traffic Jam, թողարկում է «Almost But Not Quite There» սինգլը (Ռոսսիի առաջին կոմպոզիցիան) ։ Նրանից հետո, երբ վերջինս նույնպես չի մտնում հիթ-շքերթներ, Traffic Jam-ը 1967 թվականի օգոստոսին փոխում է անվանումը Status Quo-ով ։
Մենեջմենթը համոզում է խմբի մասնակիցներին որպես հիմնական ուղղություն ընտրել հոգեգործականը։ Խումբը համատեղ շրջագայության է դուրս գալիս Մեդլին Բելի և Թոմի Կվիկլիի հետ։ Առաջին իսկ սինգլը, թողարկված նոր անվանումով, «Pictures Of Matchstick Men», բարձրանում է մինչև 7-րդ հորիզոնականը Բրիտանիայում, իսկ շուտով հասնում է նաև 12-րդ հորիզոնականը ԱՄՆ-ում։ Հաջորդը՝ «Black Veils Of Melancholy», հաջողություն չի ունենում, սակայն «Ice in the Sun»-ը, երգ, գրված Ռոնի Սքոթի և Մարտի Ուայլդի կողմից, բարձրանում է մինչև 8-րդ տեղը, որին հետևում է բրիտանական շրջագայությունը Ջին Պիտնիի հետ ։
1968 թվականին Status Quo-ն թողարկում է «Picturesque Matchstickable Messages from the Status Quo» դեբյուտային ալբոմը, որում միավորվում են ֆրիկբիտի և հոգեգործական ռոքի տարրեր։ Խումբը, ինչպես նշում է «Allmusic»-ը, ակնհայտորեն ցանկանում է հետևել այն ժամանակների «The Bee Gees»-ի և «The Beatles»-ի փորձարարություններին ։ Ամերիկյան տարբերակը կոչվում էր «Messages from the Status Quo», էականորեն տարբերվում էր եվրոպականից, սակայն նույնպես պարունակում էր երկու հիթ-սինգլները, որոնք կանխագուշակում են սկավառակի հաջողությունը ։
«Are you Growing Tired of My Love» սինգլին (բարձրացած լոկ 49-րդ տեղը Բրիտանիայում) հետևում է երկրորդ ալբոմը՝ Spare Parts, հնարավոր է, ամենաթույլը խմբի պատմության մեջ (երաժիշտները մեկ անգամ չէ որ հետագայում ասել են, որ ամաչում են նրանից)։ Մեծ մասամբ ձախողումը կանքագուշակված էր Pye Records լեյբլի քաղաքականությամբ, որը Status Quo-ից պահանջում էր այն հավողության անմիջապես կրկնության, որը ունեցել են հիթ-շքերթներում առաջին ալբոմից երկու սինգլները ։ Ալբոմը բոլոր կողմերից ստացվեց անհաջող և խմբի անդամները ձեռնարկում են վճռական քայլեր ձայնի ուժեղացման համար։ Միաժամանակ նրանք ազատվում են հոգեգործական բեմական հանդերձանքից, աճեցնում են երկար մազեր և հանդերձավորվում են ջինսով, ստեղծելով նրանց հետևից երկար տարիներ արմատացած բարեհոգի քմծիծաղով սովորական տղաների իմիջ։ 1969 թվականին Status Quo-ի համերգային մենեջեր է դառնում Բոբ Յանգը։ Շուտով նա, որպես համահեղինակ, աշխատանքներ է ձեռնարկում երրորդ ալբոմի նյութի համար, իսկ հետագայում դառնում է խմբի կարևոր ստեղծագործական տարր ։
1970-1976 թվականներ
Ստեղնաշարային Ռոյ Լայնսի հեռանալուց հետո Status Quo-ն դառնում է մաքուր կիթառային խումբ և 1970 թվականին անում են առաջին լուրջ քայլը հարդ-ռոքի ուղղությամբ, թողարկելով M«a Kelly's Greasy Spoon» երրորդ ալբոմը, որից դուրս են գալիս երկու սինգլ՝ «Down The Dustpipe» (# 12) և «In My Chair» (# 21) : «All Music Guide»-ը այն անվանում է ամենաչգնահատվածը Status Quo-ի վաղ ալբոմներից, նշելով համարձակությունը, որով խումբը կտրվում է հոգեգործական «արմատներից», ինչպես նաև այն փաստը, որ սկավառակի նյութը ձևավորում է հիմք 1970-ական թվականների առաջին կեսի ամբողջ համերգային երգացանկի համար ։ Status Quo-ի նոր իմիջի և ոճի վերաբերյալ առաջին արձագանքները Բրիտանիայում միանշանակ չէր, սակայն շատ շուտով խմբի համերգներին սկսում է ժամանել որակապես նոր լսարան ։ Հենց նրա վրա էլ կողմնորոշված էր չորրորդ ստուդիական ալբոմը՝ Dog Of Two Head, որից հետո որոշ երաժշտական քննադատներ սկսում են խմբին վերագրել հարդ ռոքին և նույնիսկ հևի մետալին (Չառլզ Շ. Մյուրեյը «Heavy Metal» թեմատիկ էսսեում պնդում էր, որ «հենց Status Quo-ն… ցեմենտապատում են Black Sabbath-ի և Grand Funk Railroad-ի միջև ճեղքը» ։
Ալբոմը նշանավորում է կիթառային ձայնի «պատի» վերջնական ձևավորումը, որը վերացնում է նախկին բոլոր փորձառությունները հոգեգործականում և պարունակում էր ամենաքիչը երկու դասական տրեկ՝ «Gerdundula» (երկար տարիների ընթացքում դարձած համերգային երգացանկի կենտրոնական գործերից մեկը) և «Railroad», որը AMG-ի գրախոսը անվանում է ալբոմի ուժեղագույն գործը ։ «Mean Girl» ալբոմից սինգլը Բրիտանիայում բարձրանում է մինչև 20-րդ տեղը։ Ուղևորվելով երկարատև հյուրախաղերի, խումբը 1972 թվականին աղմկալից հաջողության է հասնում երկու փառատոնում՝ Great Western և Reading Festival, որից հետո մեծ պայմանագիր է ստորագրում Vertigo Records-ի հետ ։
1973 թվականին Status Quo-ն առաջին անգամ որոշում է հրաժարվել հրավիրյալ պրոդյուսերի ծառայությունից։ Սեփական ջանքերով ձայնագրված Piledriver ալբոմը նշվում է որպես ավելի «կենդանի» (միևնույն ժամանակ ոճայնությամբ տարատեսակ) հնչողությամբ ։ Արդեն թողարկումից մեկ շաբաթ անց այն Բրիտանիայում հայտնվում է 5-րդ հորիզոնականում, խմբին ապահովելով «Paper Plane» հիթ-սինգլով (#8) : «Hello!» (1973 թվական) ալբոմը, սկզբունքային նույն ոճով, նորամուտում է բրիտանական հիթ-շքերթների գագաթնակետին, նշանավորելով Status Quo-ի հանրաճանաչության սկիզբը։ Միաժամանակ «Top 5» է մտնում «Caroline» սինգլը, Ռոսսիի և Յանգի կոմպոզիցիան, որն աշխատում է արդեն ֆիրմային օրինակով ։ Խմբի ոչպաշտոնական ստեղնաշարային այդ ժամանակ դառնում է Էնդի Բաունը (Andy Bown), ով մինչ այդ նվագում էր Herd-ում և Judas Jump-ում (EMI-ի հետ մենակատարային պայմանագիրը նրան ընդհուպ մինչև 1982 թվականը թույլ չէր տալիս դառնալ պաշտոնական անդամ)։ Ալբոմի ձայնագրմանը մասնակցություն է ունենում սաքսոֆոնահար Սթյուարտ Բլենդեյերը («Forty-Five Hundred Times» տրեկը)։
1974 թվականին խումբը իրականացնում է հաջող բրիտանական շրջագայություն, որն ավարտվում է երեք անշլագային համերգներով Ուեմբլի մարզադաշտում։ «Break The Rules» (#8), «Down Down» (#1), «Roll Over Lay Down» (1975, #10), «Rain» (#7) «Mystery Song» (No.11) և «Wild Side Of Life» (#9) սինգլները ամրապնդում են հաջողությունը։ Հաջորդ երկու ալբոմները՝ On The Level (լավագույնը խմբի ամբողջ պատմության ընթացքում, ըստ All Music Guide-ի գրախոսականի կարծիքի ) և Blue For You (համաձայն Allmusic-ի, առաջին նախանշանը նրա, որ Status Quo-ն սկսում է չարաշահել գտած հաջողության բանաձևը ) մեկը մյուսի հետևից, նույնպես, առաջին տեղն են դուրս գալիս Մեծ Բրիտանիայում ։
1976-1985 թվականներ
Սկսաղ այդ պահից, Status Quo-ն շարունակում է ճանապարհը իներցիայով, օգտվելով իրենց ունիվերսալ, շատերին հասկանալի ոճի հսկայական ներուժով։ Quo Live-ն, ձայնագրված «Ապոլլո»-ում (Գլազգո), թողարկվում է 1977 թվականին և Բրիտանիայում բարձրանում է մինչև 3-րպդ հորիզոնականը։ «Rockin All Over The World» սինգլին (Ջոն Ֆոգերտիի կոմպոզիցիան, #3) հետևում է նույնանուն ալբոմը (#5), ձայնագրված պրոդյուսեր Պիպ Ուիլյամսի հետ (# 5)։ Նրա նյութով խումբը իրականացնում է համաշխարհային շրջագայություն, հանդես գալով Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում, Ասիայում և Եվրոպայում ։ Միաժամանակ, աչքի էր ընկնում խմբի նկատմամբ բացարձակ հետաքրքրության բացակայությունը ԱՄՆ-ում, որտեղ Status Quo-ի ալբոմը (1976 թվական) կարողանում է հասնել միայն 148-րդ հորիզոնական ։
1978 թվականին Status Quo-ն ելույթ է ունենում Ռեդինգի փառատոնում, թողարկելով If You Can't Stand The Heat ալբոմը (#3, ինչպես և նախորդը, այն ձայնագրված էր պրոդյուսեր Պիպ Ուիլյամսի կողմից) և նրանից սինգլներով՝ «Again And Again» (#13) և «Accident Prone» (#36)։ հաջորդ տարին նրանք նվիրում են համարյա չընդհատվող հյուրախաղերին, 30 օրվա ընթացքում Եվրոպայում տալով 28 համերգ (շատ վատ եղանակային պայմաններում) և անց կացնելով հաջող բրիտանական շրջագայություն, որը, ինչպես և նախորդը, ավարտվում է Ուեմբլիում ։
1980 թվականին խմբի պատմության մեջ համեմատաբար անդոր է տիրում, ինչը իր ետևից լուրեր է առաջացնում հնարավոր կազմալուծման մասին, սակայն վերջապես վաճառասեղաններին է հայտնվում սկզբից «12 Gold Bars» (#5) ալբոմը, այնուհետև «Just Supposin'» (#4) ստուդիական ալբոմը, որից դուրս եկան «What Your Proposing» (#2) և «Lies/Don’t Drive My Car» (#11) սինգլները։ Մեկ տարի անց խումբը հայտնվում է Silver Clef Award (Nordoff Robbins Music Therapy Trust-ից) մրցանակի առաջին դափնեկիրների շարքում, բրիտանական երաժշտական մշակույթի զարգացման գործում մեծ ավանդի համար ։ «Never Too Late» (#2) ալբոմի թողարկումից հետև թմբկահար Ջոն Կոֆլենը լքում է խումբը (նա հիմնադրում է իր Diesel նախագիծը) և փոխարինվում է Պիտ Կիրխերով (Pete Kircher), Original Mirrors-ի մասնակից ։ Մոտավորապես նույն ժամանակ խմբում երկպառակություն է սկսվում մի կողմից Լանկաստերի և մյուս կողմից Ռոսսիի և Պարֆիտի միջև։ Արդյունքում, 1983 թվականին, բաս-կիթառահարը բնակության է տեղափոխվում Ավստրալիա, ձևականորեն մնալով խմբի անդամ ևս երկու տարի։
«1+9+8+2» ալբոմի հաջողութունից հետո (ըողարկումից մեկ շաբաթ անց այն արդեն նորամուտում էր ցուցակների վերին հորիզոնականներում) Status Quo-ն դառնում է առաջին ռոք-խումբը, ով հրավիրվում է հեռուստաշոուի (NEC, Բիրմինգհեմ) արքայական ընտանիքի անդամների մասնակցությամբ, որտեղ արքայազն Չառլզը հայտարարում է իր բարեգործական հիմնադրամի բացման մասին ։ Այստեղ «Caroline» երգի «կենդանի» կատարումը այն դարձնում է խմբի հերթական բրիտանական հիթը («Dear John»-ի և «She Don’t Fool Me»-ի հետ համատեղ)։ Խումբը ելույթ է ունենում Castle Donnington ռոք-փառատոնում ։
«Back To Back» (1983 թվական) ալբոմի թողարկումից և հիթ-սինգլների նոր շարքից հետո (որոնցից մեկը՝ «Marguerita Time», բարձրանում է մինչև 3-րդ հորիզոնականը), 1984 թվականին խումբը հայտարարում է այն մասին, որ «End Of The Road» մեծ շրջագայությունից հետո կդադարեցնի համերգային գործունեությունը։ Ֆրենսիսը և Ռիկը մասնակցություն են ունենում «Band Aid»-ի «Do They Know It’s Christmas» բարեգործական սինգլի ձայնագրմանը։ Հերթական հիթ է դառնում «12 Gold Bars» ալբոմը, իսկ «End of the Road» տեսահոլովակը գերազանցում է վաճառելիության արագությամբ բոլոր նախկին ռեկորդները։ 1985 թվականին Status Quo-ն ելույթ է ուենում «Live Aid» փառատոնում, կատարելով «Rockin' All Over The World» երգը, որը դառնում է այդ վիթխարի միջոցառման, այսպես ասած, այցեքարտը ։
1986-1991 թվականներ
Հենց «Live Aid» համերգի ժամանակ Լանկաստերը վերջին անգամ հայտնվում է Status Quo-ի կազմում։ Հետագայում նա փորձում էր դատավիճել խմբի հետ, խշարունակելով ելույթ ունենալ առանց նրա, սակայն Ռոսսին և Պարֆիտը պաշտպանում են անվանման իրենց իրավունքները և 1986 թվականին վերածնում են խումբը Ջոն Էդվարդսի (բաս), Ջեֆ Ռիչի (հարվածային) և Էնդի Բաունի (ստեղնաշարային) հետ։ Նոր կազմը այնպիսի հաճույք է ստանում ստուդիական աշխատանքից (ձայնագրելով «In The Army Now»-ը), որ որոշում է խախտել մի անգամ տրված խոստումը և դուրս է գալիս վիթխարի եվրոպական շրջագայության և կարողանում է ինչ-որ պահ, 24 ժամվա ընթացքում, համերգներ տալ երեք երկրներում (Դանիա, Անգլիա, Շվեյցարիա)։ «In The Army Now» ալբոմը բարձրանում է առաջին տասնյակը, նրանից դուրս են գալիս «Rollin Home» (#9), «Red Sky» (#19), «In The Army Now» (#2) և «Dreamin'» (#15) սինգլները։ 1987 թվականը նշանավորվում է խմբի համաշխարհային հյուրախաղերով և փառատոնային ելույթների շարքով։ Ընդ որում, Status Quo-ն ընդամենը մեկ համերգ է տալիս Մեծ Բրիտանիայում, հոբելյանական 25-րդ Ռեդինգյան փառատոնում։ 1988 թվականի խմբի եվրոպական շրջագայության մաս է կազմում ևս մեկ ռեկորդային համերգը՝ 300 000 հանդիսականի առջև «Օլիմպիյսկի»-ում։ «Perfect Remedy» ալբոմի թողարկումից հետո հայտարարվում է, որ Status Quo-ի սկավառակների համաշխարհային տպաքանակը գերազանցել է 100 միլիոնանոց ցուցանիշը։
Խմբի համար 1990 թվականի գլխավոր իրադարձություն դառնում է ելույթը «Knebworth Music Therapy» բարեգործական փառատոնում (Փոլ ՄաքՔարթնիի, Էլթոն Ջոնի, Pink Floyd-ի, Էրիկ Կլեպտոնի, Dire Straits-ի, Genesis-ի հետ համատեղ), որը հավաքում է 6 միլիոն ֆունտ «Music Therapy»-ի և «Կատարողական վարպետության դպրոց»-ի (Brits School for Performing Arts) համար ։ Խումբը վիթխարի համերգ է տալիս Մայնհեդում, նվիրված սեփական ստեղծման 25-րդ տարեդարձին, որից հետո «The Anniversary Waltz» (մաս 1 և 2) սինգլները Բրիտանիայում բարձրանում են մինչև 2-րդ և 16-րդ հորիզոնականները (համապատասխանաբար)։ «Rockin' All Over The Years» ալբոմը դառնում է խմբի պատմության մեջ ամենաարագ վաճառվողը։ Միայն Բրիտանիայում այն տարածվում է ավելի քան մեկ միլիոն տպաքանակով, այստեղ դառնալով եռակի պլատինե։ «Rockin' All Over The Years» տեսահոլովակը գլխավորում է «Video Charts»-ը։
1991 թվականին Status Quo-ն հայտնվում է ուշադրության կենտրոնում «Brit Awards» մրցանակաշխության արարողությունում, արժանանալով «Բրիտանական երաժշտությունում մեծագույն ավանդի համար» (Outstanding Contribution to British Music) մրցանակին։ Նմանատիպ մրցանակ նրանց սպասում էր մի քանի ամիս անց «World Music Awards» մրցանակաշխությունում, Մոնտե Կառլոյում, որտեղ երաժիշտներին պատվում էր Արքայազն Ալբերտն անձամբ։ Մադամ Տյուսոյի թանգարանում հայտնվում են Ռոսսիի և Պարֆիտի մոմե արձանները։ Խումբը մարզադաշտային բրիտանական շրջագայություն է անցկացնում Ռոդ Ստյուարտի հետ համատեղ և ամբողջ օր հայտնվում են ազատազրկված՝ համերգ տալով կալանավորների համար Պենտոնվիլ բանտում։ «Rock Till You Drop» ալբոմի թողոարկումը համընկնում է Գինեսի ռեկորդների գրքում խմբի նոր հայտնվելու հետ, նա հասցնում է տալ չորս տարբեր համերգ (Sheffield Arena, Glasgow’s SE & CC, Birmingham NEC, Wembley Arena), տեղավորվելով 11 ժամ 11 րոպեում ։
1992-1999 թվականներ
1992 թվականին Status Quo-ն իրականացնում է հոբելյանական շրջագայություն, նվիրված ստեղծման 25-րդ տարեդարձին, որն ավարտվում է վիթխարի տոնական համերգով Բիրմինգհեմի Սաթթոն Պարկում։ Համերգը ձայնագրվում և թողարկվում է որպես «Live Alive Quo», որից սինգլ է դուրս գալիս «Roadhouse Medley» երգը (որը խմբի համար հանդիսանում է 45-րդը)։ 1993 թվականին Ռոսսին և Պարֆիտը հայտնվում են արդեն գրական բեսթսելերների գագաթնակետին, որպես «Just for The Record» գրքի հեղինակներ։ Նույն թվականին «Royal Doulton» ընկերությունը թողարկում է նրանց պատվին հուշանվերային ճենապակե հավաքածու։ Մեկ տարի անց խումբը տալիս է բարեգործական համերգ (ի հօգուտ Արքայազն Չարլզի հիմնադրամի) լոնդոնյան Ռոյալ Ալբերտ հոլլում և հնարավորություն է տալիս «Մանչեսթեր Յունայթեդ»-ի (Manchester United Football Squad) ֆուտբոլիստներին գլխավորելու հիթ-շքերթը «Come On You Reds» սինգլով, մշակված «Burning Bridges»-ի կողմից։ Թողարկելով «Thirsty Work»-ը, իրենց առաջին ստուդիական ալբոմը երեք տարվա ընթացքում, խումբը համերգ է տալիս 300 000 հանդիսականի առջև Բեռլինի «Farewell Party»-ում, կազմակերպված Մեծ Բրիտանիայի,Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի միացյալ ռազմական ուժերի կողմից ։ 1995 թվականը Status Quo-ն նշում է հաղթական համերգների շարքով Եվրոպայի և Սկանդինավիայի փառատոններում, ձայնագրում են «Don't Stop» նոր ալբոմը և թողարկում են «Quotographs» գիրքը, որում հավաքված էին ավելի քան 250 լուսանկարներ, արված Ռոսսիի և Պարֆիտի կողմից։ «Brixton Academy»-ում համերգի ժամանակ խումբը կատարում է «Don’t Stop» ալբոմի ողջ նյութը հրավիրված հյուրերի հետ, որոնց կազմում էին «The Beach Boys»-ի մասնակիցները, Բրայան Մեյը, Մեդի Պրայորը «Steeleye Span»-ից և Տեսա Նայլզը՝ Էրիկ Կլեպտոնի բեկ-վոկալուհին։ Համերգը նկարահանվում է որպես տեսագրություն, որի վաճառքից առաջացած բոլոր միջոցները ուղղվում են «Nordoff Robins Music Therapy» բարեգործական կազմակերպության հիմնադրամները։ «Don’t Stop» ալբոմը տեղ է զբաղեցնում բրիտանական հիթ-շքերթների 2-րդ հորիզոնականում։ 1996 թվականին Ֆրենսիս Ռոսսին թողարկում է «King Of The Doghouse» մենակատարային ալբոմը։
1997 թվականի համաշխարհային շրջագայութունը ընդհատվում է ապրիլին, երբ Ռիկ Պարֆիտը սրտի վիրահատության է ենթարկվում։ Օգոստոսին Status Quo-ն վերադառնում է հյուրախաղերի և այն հեսցնում են մինչև Ծննդյան տոներ, ինչ-որ պահ մասնակցության հրավիրելով Պոլ Ռոջերսին։ Հոկտեմբերին թողարկվում է «Whatever You Want - The Greatest Hits» կրկնակի հավաքածուն ։
1999 թվականի մարտի 28-ին Status Quo-ն թողարկում է «Under the Influence» ալբոմը, որից հատո ուղևորվում են գարեջրային շրջագայության («Sun» թերթը Բրիտանիայում և «Das Bild»-ը Գերմանիայում կազմում են գարեջրատների ցուցակը ըստ ընթերծողների հարցումի)։ Հունիսին խումբը տալիս է երկու մեծ համերգ Կորեայում՝ Մայքլ Ջեքսոնի հետ միասին, հօգուտ Կոսովոյի երեխաների, որից հետո վերադառնում են Եվրոպա, որտեղ շարունակում են հյուրախաղել ընդհուպ մինչև Ամանոր ։
2000 թվականից-ներկա ժամանակներ
2000 թվականին Status Quo-ն թողարկում է «Famous In The Last Century» ալբոմը, թողարկված DVD-ի հետ միասին։ Շեպերդզ Բուշում (նկարահանված DVD-ի համար) համերգից քիչ անց հարվածային Ջեֆ Ռիչը դուրս է գալիս խմբից, նրան փոխարինում է Մեթ Լեթլին (Matt Letley)։ Էնդրյու Բաունի փոխարեն, ով հայտարարում է այն մասին, որ մինչ տարվա վերջ պետք է գտնվի ընտանիքի հետ, ժամանակավորապես խումբ է գալիս Պոլ Հիրշը (Paul Hirsh)։ Երկու տարի խումբը շարունակում է շրջագայել Եվրոպայում, հանդես գալով բարեգործական շոուներում և փառատոններում ։
2001 թվականի օգոստոսի 31-ին մահանում է Դևիդ Ուոկերը, ով 31 տարվա ընթացքում աշխատում էր որպես խմբի մենեջեր։ Նրան փոխարինում է Սայմոն Պորտերը։ Աշունը և ձմռան սկիզբը Status Quo-ն անց է կացնում ստուդիայում, ձայնագրելով «Heavy Traffic» ալբոմը (այն բարձրանում է մինչև 15-րդ հորիզոնականը)։ Ամանորի նախօրյակին, թողարկվում է քառահատոր «Quo In Time 1972-2000» (68 տրեկ) հատընտիրը։ 2002 թվականին խումբ է վերադառնում Էնդրյու Բաունը։ Նրա հետ խումբը ձայնագրում է «Riffs» ալբոմը (այն թողարկվում է 2003 թվականի նոյեմբերին)։ «Jam Side Down» սինգլի հաջողությունը նշանավորում է հերթական ռեկորդը՝ Status Quo-ն դառնում է առաջին խումբը պատմության մեջ, ով հինգ տասնամյակի ընթացքում ունի հիթեր բրիտանական առաջին քսանյակում։ 2002 թվականի սեպտեմբերի 13-ին խումբը հրավիրվում է ելույթ ունենալու «Top of the Pops»-ի հոբելյանական 200-րդ ծրագրին ։
«Jam Side Down»-ը, առաջին սինգլը «Traffic» ալբոմից, մտնում է բրիտանական հիթ-շքերթները 17-րդ հորիզոնականով և նշանավորում է նոր ռեկորդ՝ Status Quo-ն դառնում է առաջին խումբը պատմության մեջ, ով ունեցել է հիթեր բրիտանական հիթ-շքերթներում անցած յուրաքանչյուր հինգ տասնամյակում։ 2004 թվականին «Sidgwick & Jackson» հրատարակչությունը թողարկում է «XS All Areas»-ը, Ռոսսիի և Պարֆիտի ինքնակենսագրությունը, գրված նրանց կողմից լրագրող Միկ Ուոլի հետ համագործակցությամբ։ Նույն գլխագրով է հրատարակվում նաև «Gratest Hits» հավաքածուն։ 2005 թվականին Status Quo-ն նշում է իր 40-ամյակը, ելույթ ունենալով բրիտանական «Coronation Street» լեգենդար հեռուստաշոուի եթերում։ Այդ համերգը 12 միլիոն հառուստադիտողների գրավում է էկրանների առջև։
2005 թվականի սեպտեմբերի 19-ին թողարկվում է հերթական ստուդիական ալբոմը՝ «The Party Ain’t Over Yet» (Sanctuary Records), որից դուրս են գալիս երկու տիթ-սինգլ՝ առաջնային տրեկը և «All That Counts Is Love»: Նոյեմբերի 7-ին թողարկվում է «The Party Ain’t Over Yet» (Warner Music Vision) DVD-ն։ Նույն ամսին խումբը դառնում է «UK Festival Awards 2005»-ի դափնեկիր, «Best Festival Feel Good Act» («Լավ տրամադրության լավագույն փառատոնային խումբ») անվանակարգում։
2005 թվականի դեկտամբերին խումբը հետաձգում է իր բրիտանական շրջագայության վերջին ինը համերգներն այն բանից հետո, երբ Ռիկ Պարֆիտը հիվանդանոց է ընկնում կոկորդի քաղցկեղի կասկածանքով։ Ահազանգը կեղծ է լինում և 2006 թվականի մայիսին լիովին ապաքինված երաժիշտը խմբի հետ միասին ելույթ է ունենում NEC-ում։ Համերգը՝ հաշվով 40-րդը այստեղ, նկարահանվում է DVD-ի համար։ 2006 թվականի նոյեմբերի 7-ին լույս է տեսնում «Status Quo, the Official 40th Anniversary Book» (Cassell) գիրքը, որին հետևում է «Just Doin' It» (Warner Music Vision) DVD-ին։ Դեկտեմբերին խումբը տալիս է իր 40-րդ համերգը «Ուեմբլի»-ում։
2007 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Status Quo-ն (իրենց սեփական «Fourth Chord Records» լեյբլում) թողարկում է «In Search Of The Fourth Chord» ստուդիական ալբոմը, որին նախորդում է «Beginning Of The End» սինգլի թողարկումը ։
«Quid Pro Quo» անվանումով նոր ալբոմը թողարկվում է 2011 թվականի մայիսի 30-ին, «Tesco Entertainment» լեյբլում, Մեծ Բրիտանիայում։ Մնացած երկրներում ալբոմը թողարկվում է մայիսի 27-ին, «earMUSIC/Edel» լեյբլում ։
2012 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թմբկահար Մեթ Լեթլին հայտարարում է 12 տարվա համագործակցությունից հետո խումբը լքելու իր որոշման մասին, իսկ այնուհետև հեռանում է կազմից 2012 թվականի ձմեռային շրջագայությունից հետո ։
2013 թվականի մարտին կայանում է Status Quo-ի դասական կազմի հավաքումը (Ռոսսի, Պարֆիտ, Լանկաստեր, Կոֆլան) և նոր ալբոմի ձայնագրումը ։ այդ նախագիծը գոյություն կունենա խմբի ներկայիս կազմի հետ միասին։
2013 թվականի մայիսին Լեոն Կեյվը դառնում է Status Quo-ի նոր թմբկահարը ։
2013 թվականի հունիսի 17-ին թողարկվում է խմբի նոր ալբոմը և անմիջապես տեղ զբաղեցնում բրիտանական թոփ չարտերում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռոք խմբեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոք երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ
Էդի Ջոնս
Էդի Չարլզ Ջոնս (Eddie Charles Jones; ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։