Ատոմային_կլանման_սպեկտրաչափություն
Պտուտակիչ
Ֆլեյմի ատոմիզացումը բնութագրվում է նրանով, որ բոցը ծառայում է որպես բարձր ջերմաստիճանի աղբյուր:Պտուտակիչը այրիչ է, որի մեջ դյուրավառ գազերը շարունակաբար մատակարարվում են օքսիդացնող նյութերով խառնուրդով:Ատոմային կլանման մեջ ամենատարածվածը խառնուրդի հետևյալ բաղադրություններն են` Ացետիլենային օդի բոցն օգտագործվում է ալկալիների և ալկալային հողերի մետաղները, ինչպես նաև Cr, Fe, Co, Ni, Mg, Mo, Sr և ազնիվ մետաղները հայտնաբերելու համար:Նման բոցը ունի բարձր թափանցիկություն 200 նմ-ից ավելի ալիքի երկարության շրջանում, ցածր ներքին արտանետում և ապահովում է ավելի քան 30 տարրերի ատոմիզացման բարձր արդյունավետություն:Դրա մեջ մասամբ իոնացված են միայն ալկալային մետաղները:Ացետիլենի և ազոտի օքսիդի բոցը շատ ավելի բարձր ջերմաստիճան ունի, քանի որ ազոտի օքսիդը ջերմոդինամիկորեն անկայուն միացություն է:Բոցի մեջ այն արագորեն քայքայվում է ՝ ազատելով զգալի լրացուցիչ էներգիա, մինչդեռ օդ-ացետիլենային խառնուրդի այրման ժամանակ ջերմության մի մասը ծախսվում է ազոտի բոցի ջերմաստիճանի տաքացման վրա:Ացետիլենի և N2O-ի բոցը խիստ թափանցիկ են ալիքի ողջ երկարության միջակայքում, որոնք օգտագործվում են ատոմային կլանման վերլուծության մեջ:Դրա հիմնական թերությունները իր ուժեղ ներքին փայլն ու իոնացման բարձր աստիճանն են:Այս երկու տեսակները միասին հնարավորություն են տալիս որոշել մոտ 70 տարր, մինչդեռ գազի այլ խառնուրդների այլ տեսակներ ավելի նեղ կիրառություն ունեն:Օրինակ, պրոպան-օդային բոցը սովորաբար օգտագործվում է միայն ալկալային մետաղների ՝ Cd, Cu, Ag և Zn որոշելու համար ։ Էլեկտրատերմային ատոմիզացման մեթոդը մշակվել է Բորիս Լվովի կողմից, որը 1959 թ.-ին նախագծեց առաջին անլռելի փոշիացնողը, իսկ 1961 թ.-ին հրապարակեց տվյալներ դրա վերլուծական կարողությունների վերաբերյալ:Այս մեթոդը բնութագրվում է նրանով, որ փոշիացնողը գրաֆիտային վառարան է (խողովակ 50 մմ երկարությամբ և 4-5 մմ ներքին տրամագծով), որը ջեռուցվում է բարձր էլեկտրական հոսանքով:Անալիտը ներմուծվում է գրաֆիտային էլեկտրոդի վերջի երեսին, որը նստեցրած կաթիլը չորացնելուց հետո պատի կոնաձև անցքով լցվում է նախապես տաքացված գրաֆիտի վառարան:Էլեկտրոդի խողովակի հետ շփման պահին էլեկտրոդի լրացուցիչ ջեռուցում տեղի է ունենում հզոր աղեղային արտանետմամբ, որը վառվում է վառարանում նմուշով և օժանդակ էլեկտրոդով տեղադրված էլեկտրոդի արտաքին վերջի միջև:Արդյունքում, վառարանի ներսում տեղի է ունենում նյութի արդյունավետ փոշիացում:Գրաֆիտի արագ այրումը կանխելու համար խողովակը տեղադրվում է իներտ գազի մթնոլորտում:Ավելի ուշ, Հանս Մասմանը պարզեցրեց գրաֆիտային վառարանի դիզայնը` նրա գրաֆիտային գլանային փչացողը 40 մմ երկարությամբ գլան է, որը բացված է երկու ծայրերում `6 մմ ներքին տրամագծով և 1,5 մմ-ից ոչ ավելի պատի հաստությամբ, իսկ փոշեկուլիչի կենտրոնում կա բացվածք ։ Լվովի գրաֆիտային կուվետի և Մասմանի վառարանի միջև տարբերությունն այն է, որ Լվովի կառուցման մեջ նյութը գոլորշիացվում է կեղծ էլեկտրոդից դեպի արդեն պահանջվող ջերմաստիճանը տաքացրած խոռոչը, իսկ Մասմանի վառարանում նմուշը դրվում է սառը խողովակի պատին և դրա հետագա գոլորշիացումը տեղի է ունենում պատի ջերմաստիճանի բարձրացման հետ մեկտեղ:Դա հանգեցրեց որոշակի ճգնաժամի `1970-ականներին էլեկտրատերմային ատոմիզատորների օգտագործման մեջ:Նմուշների կազմի ուժեղ ազդեցության պատճառով որոշման արդյունքների վրա Մասմանի գրաֆիտե վառարանն օգտագործելու դեպքում կար այդ մի կողմը վերացնելու կամ թուլացնելու հստակ միտում:Այնուամենայնիվ, 1977 թվականին Բորիս Լվովը բարելավեց գրաֆիտի վառարանը:Իր նոր նախագծում նմուշները գոլորշիացան վառարանում այն ​​հարթակից, որը ստացել է «Լվովի հարթակ» անվանումը:Ատոմիզացման մեթոդի առավելագույն աշխատանքային ջերմաստիճանը 2600-2700°С է ։