cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիեննայի նավահանգիստներ
Նավամատույց Ալբերնի մոտ (ծովախորշից 1918,3 կմ հեռու)
Որպեսզի երաշխավորվեր, որ նավահանգստի ջուրը մշտապես համալրվելու է և Դանուբյան ջրանցքից կոյուղաջրերը չեն լցվելու նավահանգիստ, իշխանությունները որոշեցին նավահանգստի ուղղությամբ բաց թողնեն Զիմերինգի էլեկտրակայանի հովացման ջրերը։ Ենթադրվում էր, որ ջուրը, որը պետք է գոլ լիներ, կկանխի նավահանգստի սառցակալումը, ինչն էլ հնարավորություն կտար նավահանգիստը գործարկել նաև ձմռանը։
Ալբերնում նավահանգստի ստեղծումը այդ հատվածում փոխեց Դանուբի հունը։ Որպես հետևանք խեղդվածների դիակները ավելի քիչ էին դուրս գալիս ափ այդ հատվածում, քան նախկինում։ Այն ժամանակ այդպիսի դիակները թաղում էին «Անանունների գերեզմանոցում»։
1944 թվականից սկսած Մեծ Բրիտանիայի ռազմաօդային ուժերի կողմից Դանուբի վրա նետված մագնիսային ականներից նավերը պաշտպանելու նպատակով Ալբերնի նավահանգստում տեղադրվեց ապամագնիսականացման սարքեր, որոնցով պետք է անցնեին Դանուբով նավարկող բոլոր նավերը։ Քարշակները կարող էին մնալ ապամագնիսականացված շուրջ երկու ամիս, իսկ նավակները՝ մեկ ամիս։
2010 թվականին իտալացի փողոցային գեղանկարիչ Բլուն (Blu) հրավիրվեց հացահատիկային պահեստներից մեկի վրա որմնանկար նկարելու որպես ի հիշատակ պատմական իրադարձությունների և հարկադիր աշխատանքի։ Աշխատանքը ոչնչացվեց 2013 թվականինհացահատիկային պահեստարանի ճակատային մասի վերակառուցման ժամանակ.
Լոբաուի նավահանգիստ (ծովախորշից 1916,4 կմ հեռու)
Մեր օրերում առավել հայտնի է որպես «Նավթային նավահանգիստ»։ Լոբաուի նավահանգստիշինարարությունըանմիջական կապված էր Դանուբ-Օդեր ջրանցքի շինարարության հետ։ Ջրանցքի նախագծման աշխատանքների մեծ մասը իրականացվել էր։ Մնացել էր միայն ընտրել այն հատվածը, որտեղով ջրանցքը միանալու էր Դանուբին։ Ուսումնասիրվել են բազմաթիվ առաջարկներ, և արդյունքում Հաղորդակցության ուղիների Կայսերական նախարարությունը որոշում է, որ Դանուբ-Օդերը պետք է միացնել Դանուբին Լոբաույով։ Այդ վայրում նաև նախատեսվել էր նավահանգստի կառուցում։
Նավահանգստի ու ջրանցքի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1939 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։ Ենթադրվում էր, որ ջրանցքի և նավահանգստի շինարարության կմասնակցեն հարկադիր աշխատուժ՝ հրեաներ և ուկրաինացիներ ։ Նախատեսվում էր, որ առաջին նավերը կկարողանան օգտվել նավահանգստից 1942 թվականի գարնանը։ Նավահանգստի հետագա ընդլայնումը, որը նախատեսված էր իրականացնել պատերազմի ավարտից հետո, պետք է ստեղծվեր բեռնաթափման ու բեռնման յոթ հարթակներ։ Այն պետք է օգտագործվեր Ռումինիայից դեպի հյուսիս նավթի փոխադրման համար։
Նախատեսվում էր, որ բացի նավթից ու նավթամթերքից Լոբաուի նավահանգիստը կծառայի նաև ածխի բեռնաթափման համար։
Նախագծեր (1938-1945թթ.)
Նավահագգստի ադմինիստրացիայի ղեկավար Բրոշեկը իր հաշվետվությունում նկարագրել է ոչ միայն Դանուբ-Օդեր ջրանցքի շինարարական աշխատանքների ընթացքն ու երկու նոր նավահանգիստների հիմնումը, այլև թվարկել է ևս երկու հնարավոր նախագիծ։ Վերջիններս դեռևս համակարգված չէին ու անցնում էին միայն նախնական քննարկվում։
Եղել է նաև առաջարկություն կառուցել նավահանգիստ Գրոս-Էնցերսդորֆի մոտակայքում՝ 8-ից 10 կմ հեռու Դանուբ-Օդեր ջրանցքից։ Այն հնարավորություն կտար տեղափոխել այնտեղ արդյունաբերական ձեռնարկությունները, որոնց աշխատանքի համար անհրաժեշտ է ջրային տարածքներ։
Հաշվարկվել էր, որ այդ նախագծի համար առկա է երեք միլիոն քառակուսի մետր տարածք, սակայն այդ տարածքը ընդգրկված էր նաև օդանավակայանի թռիչքուղու նախագծում։
Դանուբյան նավագնացությունն արդեն օգտագործում էր Ֆիշա գետի՝ Ֆիշամենդի մոտ գտնվող ծովախորշը որպես նավահանգիստ։ Սկզբնական շրջանում ընկերությունը դեմ էր ձմեռային նավահանգստի կառուցմանը, սակայն ավելի ուշ փոխում է իր դիրքորոշումը։
Սակայն Ֆիշի գետի ափը սրընթաց է՝ որոշ տեղերում հասնելով 30 մետրի։ Այդ իսկ պատճառով այդ տարածքը նպատակահարմար չէ բեռների նավահանգստի համար։ Այնուամենայնիվ, ռազմական հաստատությունը փնտրում էր նավթամթերքի պահպանման վայր, և այդ Ֆիշան այդ նպատակին կարող էր ծառայել։
Հավանաբար, պատերազմի հետագա ընթացքի հետևանքով այդ նախագծերը դադարեցին հետաքրքրություն առաջացնել։
Երկրորդ Հանրապետություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետոԱլբերենի և Լոբովայի նավահանգիստները դարձան Վիեննա քաղաքի սեփականություն։
Քանի որ Դանուբյան ջրանցքի հատվածը առավել մեծ վնաս էր կրել 1945 թվականի Վիեննայի գրոհի ժամանակ, 1946 թվականին հայտարարվեց տարածքի քաղաքաշինական մրցույթ։
Ճարտարապետ Էգոն Ֆրիդինգերը առաջարկեց քանդել Ռոսաուի զորանոցների մի մասը և տեղում կառուցել քաղաքային թանգարան։ Նավահանգիստը նույնպես նախատեսված է այդ նախագծով։
1949 թվականի մարտի 1-ին Վիեննայի նավահանգստային կառույցների նախագծման ադմինիստրացիան հաստատեց գլխավոր պլանը։ Այդ նախագծի առաջին փուլով նախատեսվում էր Ֆրոիդենաուի ձմեռային նավահանգստի վերափոխումը կոնտեյներային տերմինալի։ 1949 թվականի հուլիսի 12-ին սենատը արգելում է Դանուբի բնական կառամատույցների տարածքում շինարարության իրականացումը։
1953 թվականի հոկտեմբերի 27-ին քաղաքային ժողովը որոշում է վերականգնել Ֆրոյդաունի դիմաց գտնվող վերջին վնասված 300 մետրանոց հատվածը։ Նախատեսվում էր, որ այն կարժենա մոտ 450.000 ավստրիական շիլինգ (մոտ 32.700 Եվրո)։
Ֆորդենաուեր Հաֆենբրյուկ կամուրջը, որը հատում էր Դանուբյան ջրանցքն ու նավահանգստի մուտքը, բացվեց 1958 թվականի դեկտեմբերի 13-ին քաղաքապետ Ֆրանց Յոհանսի կողմից։ Այն կարճացրեց Ալբերնի նավահանգիստ տանող ճանապարհը։
Ֆրոյդենաու, Ալբերեն և Լոբաու նավահանգիստների աշխատանքը կազմակերպելու նպատակով 1962-1963 թվականներին հիմնադրվել է Wiener Hafenbetriebsgesellschaft m.b.H. մասնավոր ընկերությունը։ 1978-1979 թվականներին ընկերությունը միավորվել է Wiener Städtischen Lager-und Kühlhausgesellschaft m.b.H. ընկերությանը, որը սպասարկում էր պահեստն ու սառնարանային սարքավորումները։
1979 թվականին ստեղծվում է նոր կառույց, որը ներառում էր հետևյալ ընկերությունները՝
1983 թվականին WHL-ն իրավունք է ստանում օգտագործել Ավստրիայի զինանշանը իր գործարար հարաբերություններում։
Ֆրոիդենաու նավահանգիստը 1965 թվականին հայտարարվում է բաց նավահանգիստ, իսկ 1977 թվականին կազմվում են նավահանգստի հետագա ընդլայնման նախագծերը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիեննայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Վիեննայի պատմություն Կատեգորիա:Տրանսպորտը Վիեննայում
Ռուտգեր Հաուեր
Ռուտգեր Ուլսեն Հաուեր (Rutger Oelsen Hauer, ), հոլանդացի և ամերիկացի դերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1944 թվականի հունվարի 23-ին, Հոլանդիայի Բրյոկելեն քաղաքում՝ մի քանի տասնյակ կիլոմետր Ամստերդամից հարավ, դերասանների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Արենդը, դերասանություն է դասավանդել տեղի թատերական քոլեջում, մայրը՝ Տյոնկեն, դրամատուրգիայի դասընթացներ է վարել։ Վաղ տարիքում Ռուտգերին և նրա երեք քույրերին դաստիարակվել է դայակը Ամստերդամում, քանի որ ծնողներն իրենց մասնագիտության պատճառով հյուրախաղերով անընդհատ շրջում էին հանրապետությունով։ Արդեն հինգ տարեկանում Ռուտգերը հայտնվել է բեմում, իսկ թատրոնում դեբյուտը տեղի է ունեցել 1955 թվականի հունիսի 8-ին՝ Սոֆոկլեսի «Այաքս» ողբերգությունում։ Ռուտգերին անվանել են թատերական բեմում իր հոր ուսուցչի պատվին։ Նա հաճախել է Վալդորֆյան դպրոց .:
Ռուտգերը եղել է չարաճճի երեխա (մի անգամ խաղացել է լուցկով, որի արդյունքում այրել է խոտի դեզը)։ 15 տարեկանում փախել է տանից, աշխատանքի անցել իր պապի վաճառական նավում և գրեթե մեկ տարի անցկացրել ծովում։ Դա նրան հնարավորություն է տվել տեսնել աշխարհը, այցելել Պակիստան, Կանադա, Սինգապուր, Հոշիմին, Պարսից ծոց, ծանոթանալ տարբեր ժողովուրդների բարքերին և կենցաղին։ Այդ ժամանակ է նա հայտնաբերել լեզուներ սովորելու ունակությունը։ Նա յուրացրել է անգլերեն, գերմաներեն և ֆրանսերեն, բացի իր մայրենիից՝ հոլանդերենից և արևմտաֆրիզերենից։
Ունեցած դալթոնիզմ, որը ժառանգել էր պապից, խանգարել է Հաուերին՝ շարունակելու կարիերան որպես նավաստի, նա վերադարձել է տուն և հաճախել երեկոյան դպրոց, իսկ ցերեկներն աշխատել է (բեմանկարիչ, մեքենա լվացող, ատաղձագործ և այլն)։ Նրա կիրքն ավտոմեքենաների և մոտոցիկլետների նկատմամբ, որը ծագել էր այդ ժամանակ, և այն հմտությունները, որոնք հետագայում ձեռք է բերել, նրան հնարավորություն են տվել կատարելու «Ուղեկից» (1986) ֆիլմի ամենավտանգավոր հնարքներն առանց կրկնորդի։
Թատրոն
1962 թվականին ընդունվել է Բազելի (Շվեյցարիա) թատերական ինստիտուտ։ Երկու տարի անց Հաուերը դարձել է բանակի զինվոր։ Երկու տարի նշանակվել է օդուժի զորքերում, բայց շուտով դիմել է բժիշկ ընկերոջ օգնությանը՝ ձևացնելով, որ հոգեկան անհավասարակշռություն ունի՝ հետագա ծառայությունից խուսափելու համար։ Որոշ ժամանակ հոգեկան հիվանդների համար հիվանդանոցում անցկացնելուց հետո Հաուերը, համոզելով բժիշկներին զինվորական ծառայության համար իր ոչ պիտանելիությունը, վերադարձել է ինստիտուտ։ Այնուհետև սովորել է Ամստերդամի դերասանական դպրոցում, որից հետո տեղ է ստացել Արքայական թատրոնում։ Բազելում Հաուերն ամուսնացել է, և այդ ամուսնության արդյունքում ծնվել է դուստրը՝ Աիշան, որը 1988 թվականին ունեցել է որդի՝ Լեոն։ 1967 թվականից Հաուերը սկսել է խաղալ «Noorder Compagnie» թատրոնում, որտեղ 1973 թվականին բեմադրել է երկու ներկայացում, իսկ 1968 թվականին առաջին անգամ խաղացել է ֆիլմում։ Այդ ժամանակ է նա հանդիպել նկարիչ և քանդակագործ Ինեկեին, որի հետ ամուսնացել է 1985 թվականին։
Գործունեություն ֆիլմերում
Առաջին անգամ տեսախցիկի առջև հայտնվել է 1956 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, երբանցկացվել են «Ասմոդեյ» (Asmodee) ներկայացման նկարահանումները։ Այնուհետև էպիզոդիկ դեր է ունեցել «Պարոն Հավարդեն» (Monsieur Hawarden, 1968) ֆիլմում, բայց Հաուերի մասնակցությամբ կադրերը մոնտաժված ֆիլմում չեն ներառվել։ Երիտասարդ դերասանը ճանաչման է հասել մեկ տարի անց՝ «Ֆլորիս» (Floris, 1969) հեռուստասերիալին մասնակցելուց հետո։
Այդպես է սկսվել նրա բազմամյա համագործակցությունը հոլանդացի ռեժիսոր Պաուլ Վերհուվենի հետ, որը տևել է ավելի քան տասը տարի և որը համաշխարհային ճանաչում է բերել Ռուտգեր Հաուերին։ Նրանց առաջին ֆիլմը եղել է «Թուրքական հաճույքներ» (1973) դրաման, որը հիմնված է հոլանդացի հեղինակ Յան Վոլկերսի վեպի վրա, ֆիլմը նաև 1974 թվականին առաջադրվել է «Օսկար»՝ «Լավագույն օտարերկրյա ֆիլմ» անվանակարգում։
Դերասանին նկարահանելով տարբեր ժանրերի հինգ հայտնի ֆիլմերում՝ («Թուրքական հաճույքներ» էրոտիկ դրամա, 1973), «Կետեր-պոչգցուկներ» (սոցիալական դրամա, գործողությունները տեղի են ունենում 19-րդ դարի վերջին), «Նարնջագույն զինվոր» (1977 թվական, ռազմական պատմություն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանագերմանացիների կողմից Նիդեռլանդների գրավման մասին), «Քաջեր» (1980 թվական, երիտասարդական դրամա), «Միս և արյուն» (1985 թվական, գործողությունները տեղի են ունենում ուշ միջնադարում)՝ Վերհուվենը հավատում էր, որ Հաուերը, ի տարբերություն իր մյուս հովանավորյալ Երուն Կրաբբեի, արտահայտում է «էության պայծառ կողմը»։ Ռեժիսորը նաև մտադրվել է նկարահանել Հաուերին իր ամերիկյան դեբյուտային «Ռոբոտ-ոստիկանը» (1987 թվական) ֆանտաստիկ ֆիլմում, բայց շուտով վիճաբանել է դերասանի հետ ստեղծագործական տարաձայնությունների պատճառով։
Հոլիվուդում նրա առաջին դերը եղել է «Գիշերային բազեներ» (1981) ֆիլմում, որտեղ գլխավոր դերում Սիլվեստր Ստալոնեն էր, որում նա խաղացել է Վուլֆգարի մարդասպանի դերը։ Ռուտգերը տեսել է ինքնադրսևորման համար նոր հնարավորություններ։ Նա վարձել է հայտնի դասուսույցի, որից ամերիկյան անգլերենի դասեր է ստացել, որպեսզի ամերիկյան հանդիսատեսը հետագայում չլսի իր եվրոպական շեշտադրությունը։ Մի քանի հաջողված ֆիլմերից հետո Հաուերը դարձել է Միացյալ Նահանգների հայտնի դերասան, որի անունը առաջին անգամ գրվել են կինոնկարների պաստառների վրա։ «Շեղբի վրայով վազողը» ֆիլմը դարձել է դասական գիտական ֆանտաստիկա, և առաջին տարբերակը ավելացվել է Ազգային կինոյի արխիվում (National Film Archives), որը պահպանում էր ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանը։ Այս անգամ նա Կալիֆոռնիայի առափնյակում տուն է գնել և սեփական ձեռքերով կառուցել իր հսկայական թրեյլերը, որը նա հաճախ օգտագործում էր ճանապարհին նկարահանման ժամանակ։
1987 թվականին Հոլիվուդում ռեժիսոր Ջեք Գոլդը Ռիչարդ Ռաշկեի «Փախուստ Սոբիբորից» գրքի հիման վրա բլոկբաստեր է նկարահանելս։ Գլխավոր` Ալեքսանդր Պեչերսկու դերը կատարել է Ռուտգեր Հաուերը։ Այս դերի համար նա ստացել է «Ոսկե գլոբուս»։
1980-ական թվականների վերջին Ռուտգեր Հաուերը դասվել է աշխարհի հիսուն «ամենագրավիչ» դերասանների շարքում՝ «Hollywood Reporter»-ի էլիտար հրատարակության ցուցակի մեջ։ Այնուամենայնիվ, դերասանն այդ տարիներին կինեմատոգրաֆիական լուրջ նվաճումների չի հասել (և շատ ավելի ուշ). Հաուերը երբեք իսկապես չի ցանկացել դա անել՝ կինոն ընկալելով որպես աշխատանք ։
1990-ականներին դերասանը ավելի հաճախ է համագործակցել փոքր անկախ կինոստուդիաների հետ՝ փորձելով հեռանալ Հոլիվուդի կողմից իրեն պարտադրված կերպարից, ինչը նվազեցրել է նրա հանրաճանաչությունը ԱՄՆ-ում։ Բայց իր հայրենիք՝ Նիդեռլանդներում, Ռուտգեր Հաուերը մնացել է շատ ճանաչված դերասան, ինչի մասին վկայում է 1994 թվականին նրա 50-ամյակի մեծ տոնակատարությունը։ Ցուցադրվել է նրա ամենահայտնի ֆիլմերի հետադարձ հայացքը, որին նախորդել է վավերագրական «Դերասանը նարնջագույնով» (Acteur van Oranje) ֆիլմը։ Մեկ տարի անց՝ համաշխարհային կինոյի 100-ամյակի առթիվ, Նիդեռլանդների փոստային ծառայությունը թողարկել է նամականիշերի շարք, որոնցից մեկը պատկերել է Հաուերին «Թուրքական հաճույքներ» կինոնկարի դերում (իսկ ֆիլմն ինքնին 1999 թվականին Ազգային կինոփառատոնում ճանաչվել է որպես «դարի լավագույն հոլանդական ֆիլմ»)։
1990-ական թվականների երկրորդ կեսին նոր հազարամյակ է սկսվել դերասանի համար, որն իր նոր գործակալ Ջոն Հայլերի (Joan Hyler) հետ պայմանագիր է կնքել, և սկսել բավականին հաջող աշխատել։ Այս ժամանակահատվածում նա նկարահանվել է «Hallmark» կինոընկերության ֆիլմերում` «Նախնիների կանչը» (The Call of the Wild, 1996), որը հիմնված է Ջեկ Լոնդոնի գրքի վրա, և «Մերլին» (Merlin, 1998), «NBC» հեռուստաընկերության «Տասներորդ թագավորությունը» (The 10th Kingdom, 1999 թվական) ֆանտաստիկ հեքիաթում, որտեղ նա խաղացել է չար որսորդի դերը։ «Կախարդ Սիմոն» (Simon Magus, 1998) ֆիլմում, որտեղ Հաուերը խաղացել է պոեզիայի մեղմ և բարի ընթերցող Ալբրեխտին (Count Count Albrecht), ներկայացվել է մի շարք միջազգային կինոփառատոներում։
1999 թվականի ապրիլին Հաուերը Նիդեռլանդներում ստացել է «Հարյուրամյակի լավագույն դերասան» կոչումը, որի նշելը Նիդեռլանդների հեռուստատեսությամբ վերածվել է նրա ֆիլմերի հետահայաց ցուցադրության, որն անցկացվել է առանց ընդմիջումների ամբողջ օրվա ընթացքում։ 2000 թվականին նա իրեն փորձել է որպես ռեժիսոր, ինչի արդյունքում էկրան է բարձրացել նիդերլանդացի գրող Հարի Մյուլիշի գրքի հիման վրա «Սենյակը» (The Room) կարճամետրաժ ֆիլմը, որը հաջորդ տարի Փարիզի կինոփառատոնում (Paris Film Festival) ստացել է հանդիսատեսի համակրանք մրցանակը՝ որպես «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ»։
Իր իսկ խոստովանությամբ՝ Ռուտգերը երբեք չի ցանկացել դերասան լինել, քանի որ իր բնույթով ամաչկոտ է, սակայն նա շատ է սիրում իր ստուդիայում անկախ ֆիլմ նկարահանել։ Նա, ի թիվս այլ բաների, Սանկտ Պետերբուրգում ռեժիսորների և սցենարիստների բարձրագույն դպրոցի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է։ Սանկտ Պետերբուրգ նա առաջին անգամ այցելել է՝ մասնակցելու «Սալամանդրի բանալին» արկածային ֆիլմի նկարահանումներին, որտեղ գլխավոր դեր է խաղացել, իսկ 2011 թվականի մարտի 23-ին Մոսկվա է ժամանել դրա պրեմիերային մասնակցելու համար ։
Մահը
2019 թվականի հուլիսի 19-ին Ռուտգեր Հաուերը մահացել է իր տանը կարճատև հիվանդությունից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հոլանդացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հոլանդացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ
Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանում
Հայաստանի վարչատարածքային միավորներն են մարզերը և համայնքները ։ Վարչատարածքային բաժանումը, Կառավարության ներկայացմամբ, սահմանվում է օրենքով ։ Համայնքը կարող է ընդգրկել մեկ կամ ավելի թվով բնակավայրեր։
Կառավարությունը մարզերում իր տարածքային քաղաքականությունն իրագործում է մարզպետների միջոցով։ Մարզպետներին նշանակում և ազատում է Կառավարությունը։ Մարզպետները համակարգում են պետական կառավարման մարմինների տարածքային ստորաբաժանումների գործունեությունը, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի ։
Երևանում տարածքային կառավարման առանձնահատկությունները սահմանվում են օրենքով ։
Մարզերում իրականացվում է պետական կառավարում, իսկ համայնքներում՝ տեղական ինքնակառավարում՝ Հայաստանի սահմանադրությամբ և «Տեղական ինքնակառավարման մասին» օրենքով սահմանված կարգով։
Երևան
Հայաստանի մայրաքաղաքը Երևանն է ։ Երևան քաղաքը Հայաստանի վարչատարածքային բաժանման բնակչությամբ ամենամեծ միավորն է։ Մայրաքաղաք Երևանում իրականացվում է տեղական ինքնակառավարում, որի մարմիններն են Երևանի ավագանին և քաղաքապետը։ Ըստ 1995 թվականի Հայաստանի սահմանադրության, Երևանի քաղաքապետը նշանակվում էր վարչապետի ներկայացմամբ նախագահի հրամանագրով, սակայն ըստ սահմանադրության 2005 թ. փոփոխությունների, Երևան քաղաքում տեղական ինքնակառավարման առանձնահատկությունները սահմանվում են «Երևան քաղաքում տեղական ինքնակառավարման մասին» օրենքով։ Համաձայն Հայաստանի գործող Սահմանադրության (06.12.2015 թ. փոփոխություններով՝ «Երևանը համայնք է։ Երևանում տեղական ինքնակառավարման առանձնահատկությունները սահմանվում են օրենքով» ։
Երևան քաղաքի ավագանին բաղկացած է 65 անդամից և ընտրվում է Երևան քաղաքի բնակիչների կողմից՝ համամասնական ընտրակարգով։ Երևանի քաղաքապետ է ընտրված համարվում այն կուսակցության ընտրական ցուցակի առաջին համարը, որը ստացել է ավագանու տեղերի 40 տոկոս և ավելին։ Եթե այդպիսի կուսակցություն չկա, ապա քաղաքապետն ընտրվում է ավագանու կողմից։
Երևանն իր հերթին բաժանված է 12 վարչական շրջանների ։ Դրանք են Աջափնյակ, Ավան, Արաբկիր, Դավթաշեն, Էրեբունի, Կենտրոն, Մալաթիա-Սեբաստիա, Նոր Նորք, Նորք Մարաշ, Նուբարաշեն, Շենգավիթ, Քանաքեռ-Զեյթուն։
Մարզեր
Ստորև ներկայացվում է Հայաստանի մարզերի ցուցակն՝ աղյուսակի տեսքով։ Ներառված են տվյալները տարածքի մակերեսի, բնակչության թվի և տարաբնակեցման խտության՝ 2011 թվականի դրությամբ։ Մարդահամարի տվյալները վերցված են Հայաստանի Հանրապետության պետական վիճակագրական ծառայության պաշտոնական կայքից Գեղարքունիք մարզի տարածքի մեջ ներառվել է Սևանա լճի ջրային մակերեսը, որը կազմում է 1278 կմ2։ Տեղեկատվությունն ընտրելու համար պետք է օգտագործել աղյուսակի գլխամասում գտնվող սլաքները։
Տես նաև
Հայաստանի մարզերի ցուցակ ըստ մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ վարչատարածքային բաժանում
Իսիկ-Կուլ (օդանավակայան)
Իսիկ-Կուլ միջազգային օդանավակայան (Ысык-Көл эл аралык аэропорту. IATA. IKU ICAO. UCFL (նախկինում՝ UAFR, UAFL )), օդանավակայան Ղրղզստանի Իսիկ-Կուլ մարզի Տամչի գյուղում։ Այն ունի միջազգային կարգավիճակ։ 2016 թվականին ստացել է IATA- IKU ծածկագիրը։ Որպես օտանավակայան գործել է 1975 թվականից։ Նախկինում եղել է Չոլպոն-Աթա օդանավակայանի (այժմ չգործող) պահեստային օդանավակայան։ Թռիչքուղին և տերմինալը կառուցվել են 2003 թվականին։ Այն աշխատում է շուրջօրյա, գտնվում է Չոլպոն-Աթա քաղաքից 35 կմ դեպի արևմուտք և Տամչի գյուղից 5 կմ դեպի արևելք։ Պատկանում է 4D դասին (ըստ ICAO դասակարգման)։ Գտնվում է 1653,8 մ բարձրության վրա։ Թռիչքուղու երկարությունը 3800 մ է, լայնությունը՝ 45 մ։ Ծածկույթի տեսակը՝ երկաթբետոն։ Այն ունի յոթ ինքնաթիռների կանգառ։ Վերակառուցվել է 2016 թվականին։ Տեղադրվել են նոր ժամանակակից լուսավորության սարքավորումներ, ILS վայրէջքի համակարգ, օդերևութաբանական սարքավորումներ, արդիականացվել է էլեկտրամատակարարման համակարգը, վերակառուցվել է կայարանը, անհամեմատ երկարացվել է թռիչքուղին։ Հաստատված է շուրջօրյա շահագործման համար 2016 թվականի օգոստոսի 29-ից։
Շահագործվող օդանավերի տեսակները
Tu-154, Tu-204, Boeing 737, Boeing 757, Airbus A319, A320, A321, BAE 146-200, Embraer E170/E175:
Պորդենոնե
Պորդենոնե (Pordenone), քաղաք և կոմունա Իտալիայում՝ Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում, որի կազմի մեջ մտնող նույնանուն գավառի բաղկացուցիչ մասը և վարչական կենտրոնն է։
Բնակչությունը՝ 51.044 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 1305 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 38,23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 33170։ Հեռախոսային կոդ՝ 0434։
Որպես քաղաքի սուրբ հովանավորներ՝ պաշտվում են Աստվածամայրը և առաքյալ ու ավետարանիչ Մարկոսը։ Քաղաքի տոնը նշվում է ամեն տարի ապրիլի 25-ին։
Մշակույթ
1981 թվականից Պորդենոնեում յուրաքանչյուր տարի անց է կացվում համր կինոյի միջազգային փառատոն (հետագայում դրան միացել է նաև կարճամետրաժ կինոնկարների միջազգային փառատոնը ), իսկ 2000 թվականից կազմակերպվում է Pordenonelegge.it ամենամյա հրատարակչական տասնօրյակ-տոնավաճառը, որի ընթացքում քաղաքի կենտրոնի հրապարակներում ու փողոցներում տեղադրված դարակներում գրքեր են ցուցադրվում ու վաճառվում, կազմակերպվում են ճանաչված գրողների, ժուռնալիստների, գրականագետների հետ հանդիպումներ, հարցազրույցներ ։
Հենց այս քաղաքում է ծնունդ առել կենցաղային տեխնիկայի հանրահայտ Zanussi բրենդը։
Քույր քաղաքներ
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Պորդենոնեն բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Դվինի եկեղեցական ժողով (506)
Դվինի եկեղեցական ժողով, 506 թվականին Մարզպանական Հայաստանի մայրաքաղաք Դվինում Բաբկեն Ա Ոթմսեցի կաթողիկոսի գլխավորությամբ հրավիրված ազգային-եկեղեցական ժողով։ Քննարկվել են դավանական խնդիրներ, մասնավորապես նեստորականությանը և քաղկեդոնականությանը առնչվող հարցեր քննելու, նրանց հանդեպ Հայ եկեղեցու դիրքորոշումը պարզելու նպատակով։ Ժողովին մասնակցել են 20 եպիսկոպոս, վանականներ, երեցներ, 14 նախարար՝ մարզպան Վարդ Մամիկոնյանի (505–509 թվականներ) գլխավորությամբ, Սյունյաց եկեղեցու ներկայացուցիչներ, ինչպես նաև Վրաց և Աղվանից եկեղեցիների կաթողիկոսներն ու եպիսկոպոսները։ Պահպանվել է միայն մեկ ժողովական՝ «Թուղթ Հայոց ի Պարսս, առ ուղղափառս» վերնագրով առաջին թուղթը, որը գրել է Բաբկեն Ա Ոթմսեցին։
Պորդենոնե
Կլիմա
Köppen Climate Classification-ի դասակարգման համաձայն՝ Պորդենոնեին բնորոշ է խոնավ մերձարևադարձային կլիման, որն ունի Cfa նշագրումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դվինի եկեղեցական ժողով (506)
Ժողովն արդեն հրավիրվել էր, երբ Սիմեոն Բեթ-Արշամացու գլխավորությամբ Պարսկաստանի քրիստոնյա ուղղափառ ասորիները, որոնց հատկապես Սելևկիայի 499 թվականի ժողովից (որտեղ նեստորականությունը հռչակվել էր Պարսկաստանի քրիստոնյաների պաշտոնական դավանություն) հետո հալածանքների էին ենթարկել նեստորականները, պաշտպանություն են հայցել Հայ եկեղեցուց, միաժամանակ խնդրել, որ Հայոց կաթողիկոսը գրով հաստատի, թե որն է ճշմարիտ դավանությունը, քանի որ նեստորականները պարծեցել էին, թե հայերը, հույները, վրացիներն ու աղվանները ևս իրենց հավատն ունեն։ Բաբկեն Ա Ոթմսեցին, ի պատասխան այդ խնդրանքի, Հայ եկեղեցու և ժողովի անունից հավաստել է, որ Հայ եկեղեցին Նեստորի և նրա կողմնակիցների վարդապետությունը մերժում է ու նզովում։ Նամակը գրվել է հայերեն ու պարսկերեն և կնքվել բոլոր ժողովականների ստորագրությամբ։ Այս ժողովում ընդունվել է մեզ չհասած «Պայման նամակը» (որը նաև «Հավատո նամակ» է կոչվում), որով մերժվել ու լռելյայն դատապարտվել է Քաղկեդոնի ժողովը և Լևոնի տոմարը։
Դվինի այս ժողովը երևույթ էր Հայ եկեղեցու դավանական դրության հստակեցման և զարգացման, նրա հականեստորական, հակաքաղկեդոնական դիրքորոշման ճշտման գործում։ Դվինի Ա ժողովը հանրագումարն էր դավանական այն պայքարի, որ Հայ եկեղեցին նախորդ տասնամյակներում մղել է քրիստոնեական տարբեր հոսանքների՝ քաղկեդոնականության, նեստորականության, եվտիքականության դեմ։ Միաժամանակ Հայ եկեղեցու հեղինակության և դիրքի ապացույցն էր 6-րդ դարի քրիստոնյա Արևելքում ծավալված դավանական վեճերում։ Տարբեր դավանանքների պատկանող դրացի քրիստոնյաները, գիտակցելով Հայ եկեղեցու նշանակությունը և դերը Արևելքի քրիստոնյա եկեղեցիների մեջ, աշխատել են ձեռք բերել Հայ եկեղեցու հովանավորությունը և տեսնել իրենց դավանական այն պայքարի, որ Հայ եկեղեցին նախորդ տասնամյակներում մղել է քրիստոնեական տարբեր հոսանքների՝ քաղկեդոնականության, նեստորականության, եվտիքականության դեմ։
Միաժամանակ Հայ եկեղեցու հեղինակության և դիրքի ապացույցն էր 6-րդ դարում քրիստոնյա Արևելքում ծավալված դավանական վեճերում։ Տարբեր դավանանքների պատկանող դրացի քրիստոնյաները, գիտակցելով Հայ եկեղեցու նշանակությունը և դերը Արևելքի քրիստոնյա եկեղեցիների մեջ, աշխատել են ձեռք բերել Հայ եկեղեցու հովանավորությունը և տեսնել իրենց դավանանքից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց եկեղեցական ժողովներ Կատեգորիա:Հայկական մարզպանություն Կատեգորիա:506
Պինիկուր
Պինիկուր (Pignicourt), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02601։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 164 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 117 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 90-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 27-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,9%, 1999 թվականին եղել է 67,9%)։ 90 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 83-ը (64 տղամարդ և 37 կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 27 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը՝ թոշակառուներ, 11-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Մառախուղ Լոնդոնից
Մառախուղ Լոնդոնից (Туман из Лондона), կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որը ռեժիսոր Բորիս Տուզանովիչը նկարահանել է ըստ Իգոր Ֆարբարժևիչի «Փոքրիկ աղվեսիկի հեքիաթները» շարքի համանուն հեքիաթի։
Սյուժե
Փոքրիկ Աղվեսիկը անտառում գտնում էր խցանված շիշը և որոշում է, որ այնտեղ նստած է ջինը։ Աղվեսիկը դուրս է հանում շշից կափարիչը, որտեղից խիտ մառախուղ է հայտնվում և ծածկում է ամբողջ անտառը, թաքցնելով արևը։ Աղվեսիկը վախենում է և գոռում. «Հե՜յ պապիկ ջին»։ Հանկարծ խրպոտ ձայնը արտասանում է. «Ողջույն»։ Ես ջիննը չեմ։ Ես մառաախուղն եմ Լոնդոնից։ Բայց ես կիրականացնեմ քո սիրելի ցանկությունները։ Ի՞նչ ես դու ուզում»։ Աղվեսիկը շփոթվում է. «Ես չգիտեմ, ես կմտածեմ»։ Մառախուղը Լոնդոնից ուրախանում է սակայն ագռավը. նա սկսում է բարձր կռկռալ և հպարտ պատմում է Անգլիայի մասին, Բիգ-Բենի մասին, և որ մեքենան անգլերենով քար։ Վերջապես նա անհետանոււմ է մառախուղից, իսկ Աղվեսիկը հասկանում է. ամենից շատ նա արև է ուզում և այդ ասում է մառախուղին։ Մառախուղը պատասխանում է, որ կարոտում է Լոնդոնին և թռչում է, նվեր թողնելով թեթև վերարկու։ Հայտնվում է արևը, ամբողջը նույնն է դառնում։ Դժգոհ հայտնվում է սակայն ագռավը, բայց Աղվեսիկը նվիրում է իր թեթև վերարկուն, և նա միանգամից հանգստանում է։ Աղվեսիկը վազում է տուն։
Տես նաև
Փքրիկ աղվեսիկը՝ մուլտիպլիկացիոն շարքի գլխավոր հերոսն է։ 1989 ` Հեքիաթ ծեր արձաքանի մասին 1990` Գետնամորու անձրև 1994` Լուսնի ուղին
Գրականություն
(Содержание: 20 сказок о Лисёнке. Цветные иллюстрации)
Տաշկիսու
Տաշկիսու  (Ташкису), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բուզատ գետի ձախ ափին՝ 7,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Անտոն Չեխովի կիսանդրի (Տագանրոգ)
Անտոն Չեխովի կիսանդրի (Бюст Антона Чехова), Անտոն Չեխովի քանդակագործական պատկերը ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ 1935 թվականին այն ստեղծել է քանդակագործ Վերա Մորոզովան։ Տեղադրված է Տագանրոգում, Չեխովի տնակի բակում։ Այս աշխատանքը ԽՍՀՄ-ում Անտոն Չեխովի առաջին քանդակագործական պատկերն է ։
Կիսանդրի
Կիսանդրին, որը կանգնեցված է Չեխովի տնակի բակում, գլխավոր ծառուղուց դեպի ձախ, պատրաստված է երանգավորված գիպսից։ Կիսանդրու բարձրությունը 104 սանտիմետր է։ Պատվանդանը պատրաստած է սվաղած աղյուսից, նրա բարձրությունը նույնպես 104 սմ է։
Ստեղծման պատմություն
Վերա Մորոզովան կիսանդրին ստեղծելու աշխատանքը սկսել է Տագանրոգում, ուր ժամանել է 1931 թվականին` հետևելով ամուսնուն` Ալեքսանդր Մորիսոնին, որը նշանակվել էր «Դոնսկայա պրավդա» տեղական թերթի խմբագիր ։ Մորոզովան ինքնուս քանդակագործ էր, հատուկ մասնագիտական կրթություն չէր ստացել ։
Ալեքսանդր Մորիսոնն ակտիվորեն զբաղվում էր քաղաքում Չեխովի հոբելյանին նվիրված հանդիսությունների նախապատրաստական աշխատանքներով։ Մեծ գրողի 75-ամյակի տոնակատարության հարցերը համաձայնեցնելու համար նա գնում էր Մոսկվա` Նիկոլայ Բուխարինի մոտ ։
Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքի պատմության թանգարան
Նաբերեժնիե Չելնիի պատմա-գավառագիտական թանգարան (Музей истории города Набережные Челны, նախկին անվանումը՝ «Քաղաքի պատմության թանգարան»), համայնքային բյուջետային մշակութային հաստատություն Թաթարստանի Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1972 թվականի ապրիլի 10-ին ։ Թանգարանը բացի թանգարանային ցուցադրություններից և ցուցահանդեսներից իրականացնում է հետազոտական և մշակութային-կրթական գործունեություն։ 2018 թվականի դրությամբ թանգարանի ցուցադրության և ցուցահանդեսային տարածքը կազմում է 877 մ², պահեստային տարածքը՝ 102 մ², աշխատակիցների թիվը` 38 մարդ, տարեկան այցելուների միջին թիվը` 66500 մարդ ։
Անտոն Չեխովի կիսանդրի (Տագանրոգ)
Ստեղծման պատմություն
Կիսանդրին ստեղծելու աշխատանքը տևեց երկու տարի` 1933-1935 թվականներին ։ Կիսանդրին պատրաստվել էր կավից, նրանից ստեղծվել էր գիպսե կաղապարը։ Հոբելյանի կապակցությամբ Ա. Չեխովի կիսանդրին քանդակվեց քարից ։
Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքի պատմության թանգարան
Պատմություն
1972 թվականի ապրիլի 10-ը Նաբերեժնիե Չելնիի գործադիր կոմիտեի № 135 հրամանով ստեղծվել է քաղաքի պատմության թանգարանը և Կամազի շինարարությունը։ 1972 թվականի ամռանից ի վեր թանգարանը, չունենալով սեփական շենք, սկսում է կազմակերպել Թաթարստանի նկարիչների առաջին շրջիկ ցուցահանդեսները աշխատանքային հանրակացարաններում։ 1973 թվականի ապրիլի 17-ին քաղաքի հին հատվածի բնակելի տներից մեկի առաջին հարկում կայանում է թանգարանի հիմնական շենքի բացման արարողությունը։ 1973 թվականին թանգարանը դառնում է Թաթարական ԽՍՀ թանգարանների պետական ասոցիացիայի մասնաճյուղ։ 1975 թվականին թանգարանային նմուշները կազմում էին ավելի քան 5000 առարկա։ 1975 թվականի մայիսի 6-ին վերջնական բացվել են քաղաքի պատմության թանգարանի բոլոր սրահները։ Առաջին սրահում ցուցադրվել են 17-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի 70-ականների կեսերը Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքի զարգացման պատմությանը նվիրված ցուցանմուշներ, երկրորդ սրահում`Կամազի շինարարությանը նվիրված ցուցահանդես, երրորդ սրահը նվիրված էր Նաբերեժնիե Չելնիի ներկային և ապագային։ 1984 թվականին թանգարանի հիմնական ֆոնդի ցուցանմուշների թիվը հասել է 10200 միավորի, 1987 թվականի նոյեմբերին 5 հարկանի բնակելի տներից մեկի մուտքում բացվել է թանգարանի ցուցասրահը։ 1991 թվականի ամռանից մինչև 1992 թվական թանգարանը փակվել է խոշոր վերանորոգման համար։ 1997 թվականին թանգարանի ցուցանմուշների քանակը հասել է 20600 միավորի։ 2008 թվականի ապրիլի 26-ին թանգարանի ցուցադրությունը տեղափոխվել է նախկին «Չուլպան» կինոթատրոնի վերակառուցված շենք։  2014 թվականի հուլիսի 17-ին Նաբերեժնիե Չելնիի գործադիր կոմիտեի № 4219  որոշմամբ «Նաբրեժնե Չելնի քաղաքի պատմության թանգարանը» վերակազմավորվել է և դարձել «Նաբերեժնիե Չելնիի էկոլոգիայի և բնության պահպանության թանգարան»։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 17-ին № 5650 որոշմամբ թանգարանը վերանվանվել է Նաբերեժնիե Չելնիի պատմա-գավառագիտական թանգարան։
Անտոն Չեխովի կիսանդրի (Տագանրոգ)
Հանդիսավոր բացում
Բացումը տեղի է ունեցել 1935 թվականին, Ա. Պ. Չեխովի 75-ամյակին նվիրված տոնակատարությունների ժամանակ, մեծաքանակ հանրության առջև, Մարիա Չեխովայի, Օլգա Կնիպպեր-Չեխովայի, Ալեքսանդր Վիշնևսկու, Ալլա Տարասովայի, Վալենտին Կատաևի և այլոց ներկայությամբ ։ Ժապավենը կտրել է գրողի քույրը` Մարիա Չեխովան ։
Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքի պատմության թանգարան
Թանգարանի ֆոնդեր
2018 թվականի դրությամբ թանգարանի ցուցադրության և ցուցահանդեսային տարածքը կազմում է 877 մ², պահեստային տարածքը`102 մ², աշխատակիցների քանակ՝ (անձնակազմ) 39 մարդ, տարեկան այցելուների միջին թիվը՝ 66,500 մարդ։ 2018 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ թանգարանի ֆոնդերի 52667 միավորներից 37114-ը հիմնական ֆոնդի ցուցանմուշներն են։
Անտոն Չեխովի կիսանդրի (Տագանրոգ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքի պատմության թանգարան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թաթարստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ
Seafret
«Seafret», բրիտանական երաժշտական դուո, որի կազմի մեջ են մտնում երգիչ Ջեք Սեդմանը և կիթառահար Հարի Դրեյփերը Բրիդլինգթոն քաղաքից ։ Նրան դեբյուտային ստուդիական ալբոմը՝ «Tell Me It's Real»-ը, զբաղեցրել է UK Albums Chart-ի 59-րդ հորիզոնականը ։
Կարիերա
Դոուն ձևավորվել է 2011 թվականին այն բանից հետո, երբ Ջեք Սեդմանը և Հարի Դրեյփերը հանդիպել են Բրիդլինգթոն քաղաքի մոտ գտնվող երեկոյան հավաքույթի ժամանակ։ Նրանք ոգեշնչված էին իրար ելույթներից և արագ որոշել են միասին աշխատել որպես երաժիշտներ։ Նրանք ապրում էին ծովափին մոտ, և խմբի անվանումը վերաբերվում է ինչպես Հյուսիսային ծովից թափվող մառախուղին, այնպես էլ կիթառի գրիֆի վրա կալամբուրին։ Որոշակի առցանց ժողովրդականություն ձեռք բերելուց հետո նրանք տեղափոխվել են Լոնդոն ։ 2014 թվականի սեպտեմբերին դուոն թողարկել է իր առաջին մինի ալբոմը՝ «Give Me Something»-ը ։ Երկրորդ մինի ալբոմը՝ «Oceans»-ը, թողարկվել է 2015 թվականի հունվարին ։ «Atlantis» դեբյուտային սինգլը թողարկվել է 2015 թվականի մայիսին ։ Դրան հետևել է 2015 թվականի հունիսին թողարկված «Be There» սինգլը ։ 2015 թվականի հոկտեմբերին թողարկվել է Bring Me the Horizon-ի «Drown» երգի քավեր տարբերակը ։ 2015 թվականի նոյեմբերին թողարկվել է «Wildfire» սինգլը ։ 2016 թվականի հունվարին նրանք թողարկել են իրենց դեբյուտային ստուդիական ալբոմը՝ «Tell Me It's Real»-ը ։ Ալբոմը զբաղեցրել է UK Albums Chart-ի 59-րդ հորիզոնականը։ Դուոյի երրորդ մինի ալբոմը՝ «Acoustic Sessions»-ը թողարկվել է 2016 թվականի օգոստոսին ։ Նույն տարվա նոյեմբերին թողարկվել է «Blank You Out» սինգլը ։ 2018 թվականի հուլիսին թողարկվել է «Can't Look Away» սինգլը, իսկ օգոստոսին՝ «Monsters»-ը ։ 2018 թվականի սեպտեմբերին դուոն թողարկել է իր չորրորդ մինի ալբոմը «Monsters» անվանմամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Երաժշտական դուետներ Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական խմբեր
Դվինի եկեղեցական ժողով (554)
Դվինի եկեղեցական ժողով 554 թվականի մարտի 29-ին Մարզպանական Հայաստանի մայրաքաղաք Դվինում ապագա կաթողիկոս Հովհաննես Գաբեղենացու գլխավորությամբ հրավիրված ազգային-եկեղեցական ժողով։ Գումարվել է «հակառակ ժողովոյն Քաղկեդոնի»՝ Ծաղկազարդի օրը, կաթողիկոս Ներսես Բ Բագրևանդցու օրոք, պարսից Խոսրով (531-578) արքայի 24-րդ և բյուզանդական Հուստինիանոս (527-565) կայսրի 14-րդ տարում։ Մասնակցել են 18 եպիսկոպոս, մեծ թվով նախարարներ, ինչպես նաև ասորի ուղղափառների Աբդիշո եպիսկոպոսը։ Համաձայն տիրող կարծիքի, այս ժողովից է սկսվել պաշտոնական բաժանումը հայ և քաղկեդոնիկ եկեղեցիների միջև։ Ըստ Հովհաննես Գ Օձնեցու, Ասողիկ պատմիչի (10–11-րդ դարեր) և Մխիթար Գոշի (12–13-րդ դարեր), Դվինի Բ ժողովում է որոշվել Քրիստոսի Ծննդյան և Մկրտության տոնը նշել միասին՝ հունվարի 6-ին (ինչպես տոնել են հայերը առաքյալներից սկսած), դավանել Քրիստոսի մեջ մեկ Աստվածամարդկային բնություն և «Սուրբ Աստված» երգը «խաչեցարով» երգել, ինչպես նաև սկիզբ է դրվել Հայոց նոր թվականին։ Ժողովն ընդունել է «Ուխտ միաբանության Հայոց աշխարհիս» գրությունը, որտեղ հիշված են միայն 3 տիեզերաժողովները, նզովվել են նեստորականությունը, պավլիանիտները (3-րդ դար, աղանդապետ, Սամոսատի եպիսկոպոս Պողոս Սամոստացու ուսմունքի հետևորդները) և մծղնեությունը։ Ժողովում ընդունվել են նաև 37 կանոններ, որոնք «Կանոնագիրք Հայոց»-ում հայտնի են «Կանոնք Ներսէսի կաթողիկոսի եվ Ներշապոհ Մամիկոնէից եպիսկոպոսի» անունով։ Կանոնները ոչ մի հիշատակություն չեն պարունակում դավանական, ծիսական կարևոր որոշումների մասին, այլ վերաբերում են միայն եկեղեցու և եկեղեցականների կարգ ու կանոնին։ Կանոնները չեն սահմանում մարմնական պատիժներ և դրամական տույժեր, այլ՝ միայն նզովքի, լուծման և ապաշխարության եկեղեցական պատիժներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց եկեղեցական ժողովներ Կատեգորիա:Հայկական մարզպանություն Կատեգորիա:554
Մոնտորիո Ռոմանո
Մոնտորիո Ռոմանո (իտալ.` Montorio Romano), կոմունա Իտալիայում, մտնում է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Բնակչությունը` 1961 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 85 մարդ/կմ2, տարածքը՝ 23կմ2, փոստային ինդեքսը՝ 010, հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0774։
Պատի ժամացույցով տունը
«Պատի ժամացույցով տունը» (House with a Clock in Its Walls), գրող Ջոն Բելերսի գոթական վեպը, որը գրված է երիտասարդ լսարանի համար։ Առաջին անգամ գիրքը հրատարակվել է 1973 թվականին։ Գիրքը պատկերազարդել է Էդվարդ Գորին։
Պատմությունը
Սկզբնական շրջանում վեպը ընդունվել է որպես չափահասների ժամանակից ֆանտազիա, բայց այդ ժամանակ այդպիսի ստեղծագործությունները հայտնի չեն եղել և չեն ընդունվել հասարակության կողմից։ Դրա համար էլ գիրքը հասարակության վրա մեծ տպավորություններ չի թողել։
Գրքի երկրորդ հրատարակիչը խորհուրդ էր տվել Ջոն Բելերսին՝ ևս մեկ անգամ հրատարակել «Պատի ժամացույցով տունը» գիրքը, բայց փոփոխություններ կատարելով գրքում, որպեսզի այն ունենա երիտասարդ լսարան։ Հեղինակը հենց այդպես էլ արեց, ինչը և որոշիչ դարձավ գրողի ճակատագրի համար։
Գիրքը ստացել է մրցանակներ՝ որպես հեղինակավոր գիրք, և 1979 թվականին ստեղծագործությունը հարմարվել էր հեռուստատեսության համար։
«Պատի ժամացույցով տունը» գիրքը դարձել է Ջոն Բելերսի այն եզակի գրքերից մեկը, որոնք թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։
Այլ գրքեր Լևիս Բարնավելտ կերպարի մասնակցությամբ
Այս գիրքը Ջոն Բելերսի գրքերի շարքից առաջինն է։ 1991 թվականին՝ Բելերսի մահից հետո, հեղինակ Բրեդ Սթիքլենդը շարունակեց գրել գրքերի շարքը, որը մինչև 2008 թվականը արտադրության մեջ էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 գրքեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Յուրումկա
Յուրումկա Юрумка, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիչեգդա գետի ձախ ափին՝ 304 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 45 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մեղրագետ (այլ կիրառումներ)
Մեղրագետ անվանումը կարող է վերաբերել.
Հայկական երկրորդ կինոհամերգ (ֆիլմ)
Հայկական երկրորդ կինոհամերգ, 1946 թվականին «Երևան» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական երաժշտական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմում ներառված են հատվածներ Լևոն Խոջա-Էյնաթյանի «Նամուս» օպերայից, Ալեքսանդր Սպենդիարովի «Խանդութ» բալետից և ասմունքող Սուրեն Քոչարյանի ելույթներից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1946 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Especially for You
«Especially for You», Քայլի Մինոուգի և Ջեյսոն Դոնովանի երգը ։ Թողարկվել է որպես առանձին սինգլ 1988 թվականին։ Ընդգրկվել է նաև Ջեյսոն Դոնովանի Ten Good Reasons (1989) դեբյուտային ալբոմում և Քայլի Մինոուգի «Enjoy Yourself» (1989) երկրորդ ալբոմի որոշ տարբերակներում։
Մեծ Բրիտանիայում «Especially for You» երգով սինգլը հասել է առաջին հորիզոնականին (ազգային սինգլների հիթ-շքերթում) ։
Ստեղծման պատմություն
Երգը գրել է Սթոք, Էյթկեն և Ուոթերմեն հեղինակային և պրոդյուսերական եռյակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քայլի Մինոուգի երգեր
Մոնտենարս
Մոնտենարս (Montenars), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Քեն Դավիթյան
Քենեթ Դավիթյան (Kenneth Davitian, ), ամերիկահայ դերասան։
Ծնվել է 1953 թվականի հունիսի 19-ին Լոս Անջելեսում։ Ճանաչում է ձեռք բերել «Բորատ» ֆիլմում խաղացած Ազամատա Բագատովա դերով որում նա խոսում է արևմտահայերենով։ Նկարահանվել է մի շարք գեղարվեստական ֆիլմերում օրինակ՝ («Հաճախորդը միշտ մեռած է») և տեսահոլովակներում՝ («The Smashing Pumpkins»։)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:Էթնիկ հայ դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկահայ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Ալիքանշան
Ալիքանշան (~), տպագրական նշան է, գործածվում է մի քանի լեզուների այբուբեններում։
Գործածությունը
Կիրառվում է՝
Տողային ալիքանշան
Անգլերենում տողային ալիքանշանն ունի «մոտավոր» իմաստը. «~30 րոպե առաջ» նշանակում է «մոտավորապես 30 րոպե առաջ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տպագրական նշաններ Կատեգորիա:Դիակրիտիկ նշաններ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական նշաններ
Անտոն Խիժնյակ
Անտոն Խիժնյակ (Хижняк Антон Федорович, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող։
Պատմական և քաղաքագիտական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ուկրաինայի քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Իգոր Խիժնյակի հայրը։
Ստեղծագործություններ
Առաջին պատմվածքը՝ «Կապույտ արյունը», լույս է տեսել 1929 թվականին։ Նովելների, պատմվածքների, ակնարկների, վիպակների ժողովածուների հեղինակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Պեորիա (Իլինոյս)
Պեորիա (Peoria), քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսում, մեծությամբ վեցերորդ քաղաքը Իլինոյս նահանգում։
Քաղաքի մակերեսը կազմում է 120,8 կմ²։ Բնակչությունը՝ 113 546 (2007 թվականի տվյալներով)։
Պատմություն
Քազաքի տեղում առաջին անգամ բնակչություն հայտնվել է 1680 թվականին։ Դա ֆրանսիացի գաղութատերերի կողմից կառուցված ամրոց է եղել, որը 17-րդ դարի վերջին հրդեհվել է։ Հետագայում (1813 թվականին) դրա տեղում կառուցվել է Կլարկ ամրոցը, որը 1825 թվականին ստացել է Պեորիա պաշտոնական անվանումը։ 1845 թվականին բնակավայրը քաղաքի կարգավիճակ սատացավ։ Ապագա քաղաքի տեղում Ֆրանսիացիների կողմից կառուցված Ֆորտը 1680 թվականին դարձավ եվրոպացիների առաջին բնակավայրը Իլինոյսում։
Արդյունաբերություն
Պեորիայի առաջին արդյունաբերական ձեռնարկությունը եղել է Ջոն Համլինի ջրաղացը, որ կառուցվել է 1830 թվականին։ 1837 թվականին քաղաքում կառուցվել է առաջին խոշոր խոզաբուծական ֆերման։ Աստիճանաբար քաղաքում հայտնվեցին և զարգացան արդյունաբերության մյուս ուղղությունների ձեռնարկություններ․
Արտաքի հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:1680 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մապու Յանգա-Մբիվա
Մապու Յանգա-Մբիվա (Mapou Yanga-Mbiwa, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, Նյուքասլ ֆուտբոլային ակումբի և Ֆրանսիայի հավաքականի պաշտպան, վարձավճարով հանդես է գալիս Ռոմայում։
Գրոլե (Էն)
Գրոլե (Groslée), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Լյուի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բելլե է։
Մապու Յանգա-Մբիվա
Ակումբային կարիերա
Յանգա-Մբիվան ծնվել է Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետության մայրաքաղաք Բանգիում, սակայն վաղ տարիքում տեղափոխվել է Ֆրանսիա, մանկությունն անցկացրել է Մարսել քաղաքի մոտակայքում գտնվող Պորտ-դե-Բուկ թաղամասում։ 2005 թվականից հանդես էր գալիս Մոնպելյե ֆուտբոլային ակումբի երիտասարդական կազմում, առաջին թիմում մեկնարկը տեղի ունեցավ 2007 թվականի փետրվարի 23-ին։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո պայմանագիր կնքեց ակումբի հետ մինչև 2010 թվականը, հետագայում դարձավ թիմի ավագը և ստացավ 3 համարի մարզաշապիկը։ 2013 թվականի հունվարի 22-ին 8,5 միլիոն ֆունտ ստեռլինգով տեղափոխվեց անգլիական Նյուքասլ, որտեղ անցկացրեց 1 մրցաշրջան, այնուհետև 2014 թվականի սեպտեմբերի 1-ին վարձավճարով տեղափոխվեց իտալական Ռոմա ։
Գրոլե (Էն)
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01182։
Մապու Յանգա-Մբիվա
Միջազգային կարիերա
Յանգա-Մբիվան ունի երկքաղաքացիություն, նա կարող էր հանդես գալ կամ Ֆրանսիայի կամ ԿԱՀ-ի հավաքականներում, սակայն նա ընտրեց Ֆրանսիան, որի կազմում արդեն մասնակցել է 3 հանդիպման։
Գրոլե (Էն)
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 430 կմ հարավ-արևելք, Դեպի արևելք՝ Լիոն քաղաք, 60 կմ է և 65 կմ հարավ-արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Մապու Յանգա-Մբիվա
Վիճակագրություն
(ըստ 2014 թվականի սեպտեմբերի 4-ի)
Գրոլե (Էն)
Աշխարհագրություն
Կոմունայի հարավ-արևմուտքում հոսում է Ռոնա գետը։
Մապու Յանգա-Մբիվա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1989 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մայիսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Գրոլե (Էն)
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 353 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 220 մարդկանցից 163-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 57-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 74,1% է, 1999 թվականին՝ 70,7%)։ 163 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 150-ը (83 տղամարդ, 67 կին), գործազուրկ եղել են 13-ը (7 տղամարդ, 6 կին)։ 57 պասիվներից 17 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 19-ը՝ թոշակառու, 21 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Տեսարժան վայրեր
Գրոլեի դղյակ (XII դար) 1992 թվականինց ։ Վարեպի դղյակ (XV դար) 1985 թվականից ։ Կամուրջ որը կապում է Գրոլը Ռոնա գետի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վանդիեր
Վանդիեր (Vendières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Էսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Շատո Տերրի շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02777։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 153 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ձիավոր Հայաստանով
Ձիավոր Հայաստանով (Through Armenia on Horseback), Ջ. Հեփվորֆի՝ 1898 թվականին Նյու Յորքում հրատարակված գիրքն է։
Հեղինակ
Ջ. Հեփվորֆը (1833-1902) ամերիկացի քարոզիչ էր, լրագրող, աշխատակցել է «The New York Herald» թերթին։
Գրքի մասին
Գիրքը ներկայացնում է հեղինակի՝ Հայաստան կատարած ճանապարհորդության նոթերը։ Ճամփորդությունն իրականացվել է համիդյան կոտորածներից հետո, Ջեյմս Բեննետի առաջարկով՝ ուղեկցությամբ Սիդնեյ Ուիտմանի, Կ. Պոլիս - Տրապիզոն - Էրզրում - Բիթլիս - Դիարբեքիր - Զմյուռնիա ուղով։ Ճամփորդության նպատակը եղել է որպես ականատես ներկայացնել Օսմանյան կայսրությունում տիրող իրավիճակը, տալ հայկական կոտորածների մասին ճշմարիտ պատկեր։ Հեղինակն առանձին գլուխներում որպես ականատես նկարագրում է կոտորածներից տուժած հայերի վիճակը, խոսում կոտորածների պատճառներից։ Գրքում անդրադարձ կա նաև կոտորածներից հետո օտարերկրացի միսիոներների կազմակերպած աշխատանքներին, ինչպես նաև՝ Օսմանյան կայսրությունում կրթական կյանքի կազմակերպմանը։ Հեղինակը եզրակացնում է, որ խնդիրն այս կոտորածներով չի լուծվել, որ հարմար առիթի դեպքում անցյալի սարսափները կկրկնվեն։ Գիրքը պատկերազարդ է, ունի ճամփորդության ուղին գծանշող քարտեզ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1898 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Սիմոնաս Դաուկանտաս
Սիմոնաս Դաուկանտաս (Simonas Daukantas, Szymon Dowkont, ), լիտվացի պատմաբան, գրող-լուսավորիչ, բանահավաք, լիտվական ազգային վերածննդի առաջին գաղափարախոսներից, Լիտվայի առաջին պատմաբաններից։
Կենսագրություն
Աշխատել է Ռիգայի գեներալ-նահանգապետի գրասենյակում (1825-1834), ապա Սանկտ Պետերբուրգում։ 1850 թվականին վերադարձել է Լիտվա, մեկ տարի անց անցել թոշակի։ Ապրել է Վառնյայում՝ եպիսկոպոս Մոտեյուս Վալանչյուսի մոտ, ապա մեկենաս բժիշկ Պյոտր Սմուգլևիչի մոտ ։
Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Պապիլե բնակավայրում։
Գիտական-գրական գործունեություն
Դեռևս ուսանողական տարիներին Դաուկանտասը գրել է «Գործք հին լիտվացիների» (Darbai senųjų lietuvių ir žemaičių) աշխատությունը։ Սանկտ Պետերբուրգում հրատարակվել են նրա հիմնական գործերը՝ «Հին լիտվացիների սովորույթները» պատմական հետազոտությունը և բանահյուսական ժողովածուն։ Դաուկանտասը թարգմանել է անտիկ գրողների գործեր (Ֆեդրոս, Կորնելիուս Նեպոս), գրի առել ասացվածքներ։ Լիտվայի պատմությանը նվիրված նրա չորս գործերից կենդանության օրոք տպագրվել է միայն մեկը՝ «Հին լիտվացիների սովորույթները» (Būdas senovės lietuvių, kalnėnų ir žemaičių)։
Դեր և ազդեցություն
Դաուկանտասը հիմնադրել է լիտվական ազգային պատմագրությունը, եղել է լիտվական վերածննդի առաջին գաղափարախոսներից մեկը։ 1930 թվականին Դաուկանտասի հայրենիքում ուսուցիչների կողմից հավաքված միջոցներով կանգնեցվել է հուշարձան։ Պապիլայի դպրոցը 1968 թվականին կոչվել է Դաուկանտասի անունով՝ ծննդյան 175-ամյակի առիթով ։ Նույն թվականին բացվել է նրան նվիրված թանգարան՝ 300 ցուցանմուշով։ Վիլնյուսում Դաուկանտասի անունով հրապարակ կա։ Նրա անունով փողոցներ կան Կաունասում, Կլայպեդայում, Պալանգայում և Լիտվայի այլ քաղաքներում։ Դաուկանտասը պատկերված է 100 լիտ թղթադրամի վրա։