cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գյունտեր Ռայնդորֆ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնացի նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Թղթադրամների նկարիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նամականիշերի դիզայներներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Էստոնացի մանկավարժներ
Նասիպ Ժիհանով
Նասիպ Ղայազ ուլի Ժիհանով (թաթարերեն լատինատառ՝ Näcip Ğayaz ulı Cihanov, կյուրեղագիր՝ Нәҗип Гаяз улы Җиһанов, Нази́б Гая́зович Жига́нов,  ), 20-րդ դարի թաթար կոմպոզիտոր, մանկավարժ, պետական գործիչ։ Հեղինակել է ութ օպերա (դրանցից հիշատակության են արժանի հատկապես Altınçäç-ը և Musa Cälil-ը), երեք բալետ, 15 սիմֆոնիա, սիմֆոնիկ այլ գործեր (այդ թվում՝ Qırlay, Սյուիտ թաթարական թեմաներով, Näfisä, Սիմֆոնիկ նովելներ, Սիմֆոնիկ երգեր), «Իմ հանրապետություն» կանտատը (1960), կամերային-գործիքային կոմպոզիցիաներ, ռոմանսներ, երգեր։ Արժանացել է ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի (1957), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի (1981) կոչումների, ղեկավարել է Թաթարստանի օպերայի և բալետի թատրոնը (1941-1943), Թաթարստանի կոմպոզիտորների միությունը (1939-1977), Կազանի կոնսերվատորիան (1945-1988), եղել է Թաթարստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի հիմնադիրներից մեկը ։ Ընտրվել է Ռուսաստանի (1951–1959), Թաթարստանի (1963–1967, 1977–1988) և Խորհրդային Միության (1966–1970) գերագույն խորհուրդների պատգամավոր։ 1953 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։ 2000 թվականին Կազանի կոնսերվատորիան կոչվել է Նասիպ Ժիհանովի անունով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1911 թվականի հունվարի 2-ին (նոր տոմարով՝ 15-ին), Ուրալսկում (ներկայումս՝ Ղազախստանի Հանրապետության Արևմտաղազախական մարզի վարչական կենտրոնը)։ Վաղ հասակում որբացել է, ընկել մանկատուն։ 1928 թվականին մեկնել է Կազան՝ ավագ քրոջ՝ Ֆաիզայի մոտ ապրելու և նախապատրաստվելու երաժշտական ուսումնարանի ընդունելության քննություններին (երաժշտության դասեր առել էր դեռևս մանկատանը եղած ժամանակ)։ 1931 թվականին մեկնել է Մոսկվա, ընդունվել մարզային երաժշտական ուսումնարան, որն ավարտել է 1935-ին և ուսումը շարունակել Մոսկվայի Պ. Չայկովսկու անվան կոնսերվատորիայում։ 1937 թվականին Թաթարական ԻԽՍՀ պետական ֆիլհարմոնիայի բացման հանդիսավոր արարողության ժամանակ կատարվել է նրա հեղինակած սիմֆոնիան, որն այդ ժանրով գրված թաթարական առաջին ստեղծագործությունն էր։ 1938-ին ավարտելով կոնսերվատորիան՝ Ժիհանովը վերադարձել է Կազան։
1943 թվականին նա նշանակվել է թաթարական օպերայի և բալետի նորաբաց թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։ Ընդ որում՝ բացման արարողության ժամանակ կատարվել է նրա դիպլոմային աշխատանքը՝ «Կաչկըն» օպերան։
Օպերաներ== ===
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Թաթարստանի մշակույթ Կատեգորիա:Թաթարստանի արվեստ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Ֆրանսուա Վիկտոր Ալֆոնս Օլար
Ֆրանսուա Վիկտոր Ալֆոնս Օլար, (François-Alphonse Aulard, ), ֆրանսիացի պատմաբան։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆրանսիայի Շարանտ գավառի Մոնբրոն համայնքում։ 1867 թվականին ընդունվել է Փարիզի Բարձրագույն Նորմալ դպրոց։ 1877 թվականին ստացել է գրականության դոկտորի աստիճան՝ Գայ Ազինի Պոլիոնի մասին լատիներեն և Ջակոմո Լեոպարդի՝ ֆրանսերեն լեզուներով դիպլոմային աշխատանքների համար ։
Ապա անցել է պատմության ուսումնասիրության և ձեռք բերել համբավ ֆրանսիական հեղափոխության դարաշրջանում խորհրդարանական պերճախոսության ուսումնասիրության համար՝ Les orateurs de la Constituante (1882) և Les orateurs de la Legislative et de la Convention (1885): Նա զբաղեցրել է Փարիզի քաղաքապետարանի կողմից Սորբոնում հիմնադրված հեղափոխության պատմության բաժինը։ 1884 թվականից «La Justice» ամսագրում Santhonax կեղծանունով սկսել է տեղադրել քննադատական և պատմական ակնարկներ։ 1887 թվականից ղեկավարել է «Ֆրանսիական հեղափոխության» պատմական ամսագիրը։
1901 թվականին հրապարակել է իր «Ֆրասնսիական հեղափոխության քաղաքական պատմություն» աշխատությունը։ Դա հիմնականում ժողովրդավարության և հանրապետության պատմությունն է։ Նա չի անդրադարձել հեղափոխության ո՛չ դիվանագիտական, ո՛չ ռազմական կողմերին, և իր ներքին պատմության մեջ չի շոշափել սոցիալական, տնտեսական, ֆինանսական և եկեղեցական կողմեր՝ կենտրոնանալով միայն քաղաքականության պատմության վրա։ Ըստ էության՝ նա ընդհանրապես չի օգտագործել հուշեր՝ որպես քիչ հավաստի աղբյուր, և հիմնականում հիմնվել է ժամանակակից թերթերի և հսկայական քանակությամբ արխիվային նյութերի վրա։ Նա փորձել է իր աշխատություններով ցույց տալ, թե ինչպես պատմական մեթոդները օգտագործել կրքերով և լեգենդներով աղավաղված դարերի ուսումնասիրման համար։
1924 թվականի դեկտեմբերի 6-ից դարձել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ՝ պատմական գիտությունների ուղվածությամբ, ապա՝ ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Օպերացիա Սատանա (ֆիլմ)
Օպերացիա «Սատանա», (Операция «Сатана»), ռուս ռեժիսոր Յուրի Մորոզի հեռուստասերիալներից, նկարահանվել է 2018 թվականին  :
Պրեմիերան տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 1-ին, 2018-ին ռուսական Առաջին ալիքով  : Կրկնակի ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հոկտեմբերի 28-ին։ Այն հինգերորդն է մայոր Չերկասովի մասին ֆիլմերի շարքում:
Գործողությունը տեղի է ունենում 1975 թվականին․ նոր շրջանում գլխավոր հերոսը սկզբում աշխատում է որպես տեղամասային ոստիկան, սակայն հանգամանքները նրան վերադարձնում են Մոսկվայի քրեական հետախուղուզությունում աշխատատելու և նույնիսկ՝ ԿԳԲ-ի հետ համագործակցության։ Չերկասովը ստիպված է լինում մասնակցել «Սատանա» հրթիռի մասին գաղտնի տեղեկատվության արտահոսքի հետաքննությանը։ Սյուժեի հիմքը ԿՀՎ-ի գործակալ Ադոլֆ Տոլկաչովի պատմությունն է (Գործակալ «Քար» ֆիլմում)։
Սյուժե
1975 թվականի ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի միջև «Սառը պատերազմը» է և սպառազինությունների մրցավազք: Լարված աշխատում են միջուկային ֆիզիկոսները։ Խորհրդային Միությունում ակնհայտ է դառնում «Սատանա» հրթիռի մշակման մասին գաղտնի տեղեկատվության արտահոսքը։ Թվում է, թե ինչպես կարող է ոստիկանության մայորը կապված լինել հատուկ ծառայությունների հետախուզության հետ: Սակայն հենց նա՝  Իվան Պետրովիչը, որը հեռացվել է ՄՔՀ-ից և աշխատում է սովորական տեղամասում, անգնահատելի օգնություն է ցուցաբերում ՊԱԿ-ին ամերիկյան լրտեսին բռնելու հարցում։
Ամստերդամի ծաղկի շուկա
Ամստերդամի ծաղկի շուկա (Bloemenmarkt), աշխարհի միակ լողացող շուկան և Ամստերդամի գլխավոր տեսարժան վայրերից ։
Ծաղիկներն այս վայրում վաճառվում են XVII դարից, երբ առևտրականները, նավերով քաղաքային փողոցի երկայնքով լողալով, վաճառում էին ծաղիկներ։ Շուկան մինչև 1862 թվականը գտնվում էր Սինտ Լյուսիենվալում (Sint-Luciënwal)` քաղաքային նախկին փոսի մասում։ Այն բանից հետո, երբ ի հայտ եկան ծրագրեր փոսը վերացնելու մասին (այն լցվել է 1889 թվականին), շուկան տեղափոխվեց այժմյան վայրը։ 1862 թվականից շուկան գտնվում է Ամստերդամի Սինգել ջրանցքում՝ ոչ հեռու Դամ հրապարակից ։
Խանութները գտնվում են բարժաների վրա՝ ափի երկայնքով ։ Մինչև 1960-ական թվականները շուկայում համարյա չի վաճառվել քաղված ծաղիկներ։ Այժմ շուկան հիմնականում գործում է որպես զբոսաշրջային տեսարժան վայր։ Այնտեղ կարելի է տեսնել տեղական և էկզոտիկ ծաղիկներ և բույսեր կամ գնել հուշանվեր։ Լավագույն ձևով ներկայացվում են վարդակակաչները։ Սոխուկները վաճառվում են փաթեթավորված և կշռելով, վաճառվում են միջինը 3-5 եվրոյով (մեկ տասնյակի համար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամստերդամի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ծաղկի շուկաներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների շուկաներ
Պատահար (ֆիլմ)
Պատահար, 1984 թվականին «Երևան» ՀՖՍ-ում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմը վթարի մասին է, որը մտերմացնում է արտառոց վիճակում հայտնված հերոսներին ։
Դերերում
Հենրիկ Ալավերդյան, Հարություն Մովսիսյան, Նիկոլայ Ծատուրյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կրակոցներ Քենթի համալսարանում
Կրակոցներ Քենթի համալսարանում, ողբերգական իրադարձություն, որը տեղի է ունեցել Օհայո նահանգի Քենթ քաղաքում Վիետնամի պատերազմի ժամանակ հակապատերազմական ցույցերի ընթացքում :
Մենք դեռ կհանդիպենք
Մենք դեռ կհանդիպենք, 1984 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Ֆիլմը նկարահանվել է Կարեն Սիմոնյանի «Ցտեսություն, Նաթանայել» վիպակի մոտիվներով։
Կրակոցներ Քենթի համալսարանում
Նախապատմություն
1970 թվականի մայիսի 4-ին Քենթի համալսարանի ուսանողական կազմակերպությունների ակտիվիստները բողոքի ակցիա կազմակերպեցին մի քանի օր առաջ ամերիկյան և հարավ-վիետնամական զորքերի՝ Կամբոջա մուտք գործելու դեմ։ Բողոքի գործողությունները, շարունակվելով մի քանի օր, իրենց վրա հրավիրեցին ամերիկյան թերթերի ուշադրությունը, որոնք որոշ առումներով համաձայն էին ուսանողների դիրքորոշման հետ։ Իշխանությունները հայտարարեցին ցույցերի չեղարկման մասին։ Համալսարան եկան Օհայոյի Ազգային պահակախմբերը, որոնք հրահանգ ունեին ցրել ցույցերը։ Ստանալով բողոքը ցրելու հրաման՝ զինվորականները չէին պատկերացնում, որ ուսանողները տեղից չեն շարժվի և կփորձեն բանակցություններ սկսել։ Մի քանի ժամ անց ուսանողների թիվը զգալիորեն նվազեց, մնացին միայն ամենավստահ և խիզախ ուսանողները։ Անհայտ պատճառով պահակախմբերը կրակ բացեցին ամբոխի վրա, ինչի արդյունքում մահացավ 4 և վիրավորվեց 9 ուսանող։ Դեպքերից հետո համալսարանը փակ մնաց մոտ վեց շաբաթ։
Մենք դեռ կհանդիպենք
Սյուժե
Հայկական փոքրիկ գյուղում ապրող պատանին հեռավոր ճանապարհորդությունների երազանքներով է համակված, բայց հրաշքները նրա կողքին են՝ լքված քարանձավում ։
Կրակոցներ Քենթի համալսարանում
Նախապատմություն
Սպանվածների թվում էր նաև տասնիննամյա Էլիսոն Քրուզը, ով լավագույն ուսանողներից մեկն Էր և Ջոն Ֆ․ Քենեդիի ավագ դպրոցի շրջանավարտ։ Փամփուշտը, անցնելով աղջկա ձախ թևի մեջով, վնասել էր ներքին օրգանները, ինչի հետևանքով էլ Էլիսոնը մի քանի ժամ անց մահացել էր։
Մենք դեռ կհանդիպենք
Դրվագներում
Ի. Բաբայան, Ս. Բաբայան, Ք. Ղուկասյան, Լ. Ղուկասյան, Լ. Սահակյան, Ն. Հովսեփյան, Գ. Դարբինյան, Ն. Գրիգորյան, Մ. Ղուկասյան, Գ. Աղաջանյան, Լ. Գևորգյան, Ա. Զատիկյան, Կ. Խաչիկյան, Վ. Բադալյան, Ս. Խաչատրյան, Վ. Կիրակոսյան, Վ. Հովակիմյան, Ա. Կոտոյան, Ս. Սարգսյան
Կրակոցներ Քենթի համալսարանում
Նախապատմություն
Ողբերգությունը դժգոհությունների ալիք բարձրացրեց ԱՄՆ-ի ամբողջ տարածքում և գրավեց հանրության ուշադրությունը։ Սկսված համազգային ուսանողական հանրահավաքներին մասնակցեց 4 միլիոն ուսանող։ Տեղի ունեցածը քննող հանձնաժողովը եզրակացրեց, որ զինվորականների կողմից զենքի օգտագործումը եղել է անհիմն։ Չնայած դրան՝ այդ գվարդիականներից ոչ ոք պատժի չենթարկվեց, իսկ կրակ բացելու պատճառն այդպես էլ մնաց անհայտ։
Քենթի համալսարանի ողբերգական դեպքերի ֆոնին գրեթե աննկատ մնացին Ջեքսոնի համալսարանի (Միսսիսիպի նահանգ) դեպքերը, որոնց ժամանակ՝ մայիսի 15-ին, նմանատիպ իրադրությունում ոստիկանների կրակոցներից մահացավ 2 հոգի, իսկ 12-ը վիրավորվեցին։
Մենք դեռ կհանդիպենք
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կրակոցներ Քենթի համալսարանում
Նախապատմություն
Քենթի և Ջեքսոնի համալսարանների կրակոցներից հետո Ամերիկայում կազմակերպվեցին բողոքի ակցիաներ և քայլերթեր դեպի Սպիտակ տուն։
Համալսարանի ֆոտոլրագրության ֆակուլտետի ուսանող Ջոն Ֆիլոն նկարել է մահացած ուսանող Ջեֆրի Միլլերին և նրա վրա խոնարհված 14-ամյա Մերի Էն Վեկկիոին։ Այդ լուսանկարի համար Ֆիլոն հաջորդ տարի արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի։ Ջոն Ֆիլոն այդ օրերի իրադարձությունների մասին ասել է.
Մամուլի անդրադարձ
Քենթի համալսարանում տեղի ունեցած կրակոցները հենց հաջորդ օրը գրավեցին ամերիկյան թերթերի առաջին էջը։ Էլիսոնի վերջին խոսքերը՝ «Ծաղիկները փամփուշտներից լավն են», հեռարձակվեց բոլոր ԶԼՄ-ների կողմից, իսկ հետագայում դարձավ հակազինվորական շարժումների գլխավոր կարգախոսներից մեկը, խոսքի ազատության խորհրդանիշ ոչ միայն Ամերիկայում, այլև նրա սահմաններից դուրս։
1970 թվականի Քենթի համալսարանի ողբերգությունից հետո տեղական դպրոցի ուսուցչուհիներից մեկը պնդում էր, որ այդ չորս զոհերը արժանի էին մահվան։ Նա պնդում էր այդ կարծիքը՝ լավ իմանալով, որ նրանցից երկուսն ընդհանրապես չեն մասնակցել ցույցերին, այլ պարզապես խաղաղ զբոսնում էին համալսարանական պուրակում, երբ սկսվեցին կրակոցները։ Այնուամենայնիվ, նա համառորեն պնդում էր.
Մահացածներ
Էլիսոնի հայրն ավելի քան տասը տարի զբաղվել է դստեր սպանության հետաքննությամբ, սակայն միակ օգնությունը փոխհատուցումն էր 15․000 ԱՄՆ դոլլարի չափով և ցավակցություններով պաշտոնական նամակը։ 2010 թվականին Էլիսոնի քույրը հիմնադրել է «Kent State Thruth Tribunal» տրիբունալը, որի նպատակն էր հետաքննել, ուսումնասիրել և պահպանել 1970 թվականի մայիսյան ողբերգության հիշատակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մայիսի 4 Կատեգորիա:1970 Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներն ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Վիետնամի պատերազմ Կատեգորիա:Օհայո Կատեգորիա:1970 իրադարձություններ Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների խախտում Կատեգորիա:Պացիֆիզմ
Կասկադ համալիր
Կասկադ համալիր, ճարտարապետական-կոթողային համալիր Երևանում։ Համալիրում գտնվում են ցուցասրահներ, շատրվաններ, ծաղկանոցներ և հարթաքանդակներ։ Համալիրի վերևում գտնվում է Հոկտեմբերյան հեղափոխության 50-ամյակին նվիրված հուշարձան (1967 թ.)։ Ներքևում՝ համալիրի առջևում Ալեքսանդր Թամանյանի արձանն է։
Ընդհանուր տվյալներ
Կասկադ համալիրի աստիճանների թիվը 572 է ։ Բարձրությունը հիմքից մինչև գագաթ՝ 302 մետր, իսկ հիմքից մինչև վերին հարթակ՝ 450 մետր։ Լայնությունը 50 մետր է։ Չավարտված հատվածի բարձրությունը՝ 78 մետր։ Վերին հարթակի բարձրությունը 118 մետր է։ Ընդհանուր թեքությունը 15 աստիճան։
Պատմություն
Կասկադ համալիրի գաղափարի նախահեղինակը ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանն է։ Նա ցանկանում էր միմյանց կապել քաղաքի հյուսիսային և կենտրոնական հատվածները՝ քաղաքի պատմականորեն բնակելի և մշակութային կենտրոնները, ջրվեժների ու պարտեզների հսկայական կանաչ տարածքով, որը պետք է «գահավիժեր» քաղաքի ամենաբարձր բլուրներից մեկից։ Այս նախագիծը խորը մոռացության մատնվեց մինչև 1970-ականների վերջը, երբ այն կրկին կյանքի կոչվեց Երևանի գլխավոր ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի կողմից։ Կասկադի նախագծման պատվերն արվել էր 1972 թվականին։ Այն պետական պատվեր էր, որի իրականացման համար միջոցները հատկացվում էին կենտրոնից՝ Մոսկվայից։ Շինարարական աշխատանքները սկսվեցին խորհրդային իշխանության օրոք՝ 1976 թվականին ։
Համալիրը կառուցվել է տրավերտին տեսակի սպիտակ քարից, որը ներդաշնակորեն համադրվում է շրջակա միջավայրի հետ։ Նախագծելով Կասկադը հեղինակները՝ ճարտարապետներ Ջիմ Թորոսյանը, Սարգիս Գուրզադյանը և Ասլան Մխիթարյանը, ավարտեցին 1924 թվականին Ալեքսանդր Թամանյանի կողմից նախագծված Երևանի գլխավոր հատակագծի հորինվածքային առանցքը, այսպես կոչված, «Հյուսիսային ճառագայթը», որը հատում է քաղաքը՝ հյուսիս-հարավ ուղղությամբ ։ Կասկադ համալիրի գլխավոր գաղափարը ազգային վերածնունդը ներկայացնելն էր։ Այդ գաղափարը իրականություն դարձնելու համար օգտագործվեցին ճարտարապետական ամենատարբեր ձևեր և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներ։ Կասկադի կառուցման նպատակը ոչ միայն տարածքի բարեկարգումն էր, այլև այնպիսի համալիրի ստեղծումը, որն ունենար բազմաբնույթ կիրառություն։ Կասկադի թորոսյանական ընկալումն ներառում էր Թամանյանի նախնական նախագիծը, բայց նաև լի էր նոր գաղափարներով. դրանք էին մոնումենտալ արտաքին աստիճանները, ներսի երկար շարժասանդուղքներով թունելը, բակերի և բացօթյա պարտեզների բարդ ցանցը՝ զարդարված հայոց հարուստ պատմության և մշակութային ժառանգության մոտիվները կրող բազմաթիվ զարդաքանդակներով :Սրահները և ենթակառուցվածքները օգտագործվելու էին ցուցադրությունների և մշակութային տարբեր միջոցառումների համար։ Սկզբնական նախագիծը հետագայում ենթարկվեց մի շարք փոփոխությունների, էական փոփոխություններ կատարվեցին հատկապես 1980 թվականին։ Խորհրդային տարիներին Կասկադը պաշտոնական բացում չունեցավ, որովհետև սրահների ինտերյերներն անավարտ էին ։
Ներկայումս Կասկադը՝ ի դեմս Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոնի, ծառայում է ժամանակակից արվեստի առաջատար միտումները Հայաստանում ցուցադրելու և աշխարհին հայկական մշակույթի լավագույնս ներկայացնելու առաքելությամբ։ Կենտրոնն առաջարկում է բազմազան ցուցահանդեսներ՝ այդ թվում ներկայացնելով կարևոր ստեղծագործությունների ընտրանի Ջերարդ Լ. Գաֆէսճեանի հավաքածուից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Երևանի տեսարժան վայրեր
Շևեժ
Շևեժ (Cheveuges), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 426 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.9 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 288 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 208-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 80։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 208 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 190 անձ (106 տղամարդ և 84 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին)։ 80 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ռեակտիվ շարժիչ
Ռեակտիվ շարժիչում վառելիքը, խառնվելով օդին, սեղմվում, այրվում և արտանետվում է սահուն ու անընդմեջ ընթացքով։ Սա չունի աշխատանքը դանդաղեցնող՝ հետ ու առաջ շարժվող մխոցներ։ Ռեակտիվ շարժիչի ամենապարզ տեսակի՝ տուրբոշարժիչի ողջ մեխանիկական աշխատանքը կատարվում է ուղղակի, հետ մղվող տաք գազերը շարժիչը հրում են առաջ՝ ինչպես հրթիռում։ Տուրբոպտուտակը՝ ներկայիս մարդատար ինքնաթիռների մեծ մասի շարժիչը, առջևում ունի մեծ պտուտակ, որն օդ է փչում շարժիչի արտաքին մասի շուրջը։ Այդ օդն աշխատեցնում է պտուտակն ու առաջ մղում ինքնաթիռը՝ միաժամանակ պաշտպանելով արտազատվող գազերի արագընթաց հոսանքից, ինչպես նաև շարժիչի աշխատանքը դարձնում առավել արդյունավետ և անաղմուկ։ Առաջին անգամ ռեակտիվ շարժիչը արտոնագրել է Ֆրենկ Ուիթլը։
Կումյոնսկի շրջան
Կումյոնսկի շրջան (Кумёнский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սանչուրսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1900 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18546 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սուրբ Աստվածածին տաճար (Գոլուբինկա)
Հասցեն` ՌԴ, Ռոստովի մարզ, Բելոկալիտվինսկի շրջան, Գոլուբինկա խուտոր։
Պատմություն
Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի Գոլուբինկա խուտորի Սուրբ Աստվածածին տաճարը կառուցվել է 1888 թվականին։ Նոր եկեղեցին կառուցված է եղել փայտից, նույն շինության մեջ եղել է նաև զանգակատուն։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Սուրբ Աստվածածին տաճարը փակվել է։ Տաճարի շենքը օգտագործվել է որպես հացահատկի պահեստ։
Ծիսակատարությունները Սուրբ Աստվածածին տաճարում վերսկսվել են Հայրենական մեծ պատերազմից հետո։ 1997 թվականին եկեղեցում հրդեհ է բռնկվել, որը ոչնչացրել է փայտե շենքը։ Ծիսակատարություններ իրականացնելու համար տեղի ուղղափառ համայնքին հատկացվել է դպրոցի հին շենքը։ Ծխականներն այն վերակահավորել են աղոթքի տան։
Ներկայումս Սուրբ Աստվածածին աղոթատանը կատարվում են ծիսակատարություններ։ Իշխող հովվապետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ 115 հրամանով ծխի հովիվ է դարձել Ռոստովի թեմի կղերական, քահանա Միխայիլ Դեգտյարյովը։ Գործող աղոթքի տան շենքը նորոգվել է. լիովին վերանորոգվել է տանիքը, փոխվել են դռները, տեղադրվել են նոր պատուհաններ, փոխարինվել է աղոթքի տան մուտքի վերևի խաչը, տանիքին տեղադրվել է խաչով փոքր գմբեթ։
Հոգևորականներ
Տաճարի վանահայր` երեց Միխայիլ Դեգտյարյով
Տոներ
Սուրբ Աստվածածնի տոն` հոկտեմբերի 14-ին (նոր տոմարով)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1888 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Ֆրեդի Հայմոր
Թոմաս (Ֆրեդի) Ալֆրեդի Հայմոր (Alfred Thomas "Freddie" Highmore, ծնվ. փետրվարի 14, 1992-ին, Լոնդոն, Անգլիա,) անգլիացի դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է Լոնդոնում, ընտանիքում, որը մոտ է կինոյի աշխարհին։ Նրա հայրը դերասան է, մայրը՝ տաղանդներ գտնելու գործակալ։ Ֆրեդին սկսեց հայտնվել հեռուստատեսությամբ յոթ տարեկանից, կատարելով ոչ մեծ դերեր սերիալներում։ Ֆրեդիի առաջընթացը եղավ 2004 թվականին, երբ նա խաղաց Պիտեր Լլևելին-Դևիսի դերը «Կախարդական երկիր» ֆիլմում։ Հայմորը այդ դերի շնորհիվ ստացավ մի քանի մրցանակներ և անվանակարգեր։ Նկարահանումների ժամանակ նա նաև ընկերացավ ֆիլմում իր գործընկերոջ՝ Ջոնի Դեփի հետ։ Երիտասարդ դերասանի մյուս կարևոր դերը կարիերայի համար դարձավ Ռաուլի դերը «Երկու եղբայր» ֆիլմում, որտեղ նա նկարահանվեց վագրի ձագի հետ տեսարաններում։ Մեծ վագրի հետ տեսարանները նկարահանվել էին համակարգչային անիմացիայի միջոցով։
Նկարահանվել է «Չառլին և շոկոլադի գործարանը» ֆիլմում։ 2008 թվականին նա շարունակում է նկարահանվել ֆանտազտիկ ժանրի ֆիլմերում և կատարում էր միանգամից 2 դեր «Սպայդերվիկ․ ժամանակագրություններ» ֆիլմում խաղալով երկու զույգերի դերը։ 2011 թվականին Ֆրեդին նկարահանվեց «Տնային առաջադրանք» ֆիլմում Էմմա Ռոբերթսի հետ։
2013 թվականին սկսեց նկարահանվել «Մոթել Բեյստ» ֆիլմում Նորման Բեյսթի դերում։
Այժմ Ֆրեդին ապրում է Լոնդոնի ամենաթանկ արվարձաններից մեկում։
Մրցանակներ
2005 MTV Movie Awards
2005 Young Artist Awards 2005 Screen Actors Guild Awards
2005 Satellite Awards
2005 Broadcast Film Critics Association Awards
2005 Las Vegas Film Critics Society Awards
2004 Phoenix Film Critics Society Awards
Ադրբեջանցիներ
Ադրբեջանցիներ (ինքնանվանումը՝ ազերբայջանլըլար, տարածված է նաև ազերիլեր, Azərbaycanlılar, Azərbaycan türkləri, türklər), թյուրքալեզու ժողովուրդ, որ հիմնականում բնակվում է Ադրբեջանում, իսկ լեզվական տեսանկյունից իրենց մոտ կանգնած ազարիները՝ Իրանի հյուսիս-արևմուտքում   ։ Ընդհանուր թիվը ազարիների հետ միասին մոտ 27 միլիոն է, որից Ադրբեջանում մոտ 8 միլիոն։ Երբեմն ներկայացվում են ուռճացված տվյալներ՝ մինչև 40 միլիոն և ավելի։
Անվան ծագում
«Ադրբեջանցիներ» անվանումը կիրառվում է 1936 թվականից միայն, «Ստալինյան Սահմանադրության»(ԽՍՀՄ 1936 թ Սահմանադրություն) ընդունումից հետո, երբ Անդրկովկասի Խորհրդային Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ հանրապետության փոխարեն կազմավորվում են երեք նոր սոցիալիստական հանրապետություններ, արդյունքում Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի բնակչությունը անկախ ազգային պատկանելիությունից (իսլամացած հայեր, թաթեր, թալիշներ, ուտիներ, լեզգիներ և այլ ցեղեր ու ցեղախմբեր) կոչվեցին «ադրբեջանցի», ասել է թե Ադրբեջանի բնակիչ։ Մինչ այդ ժամանակը այդ ժողովրդին ընդունված էր անվանել «թաթարներ», «ադրբեջանի թաթարներ» և «կովկասյան թաթարներ» ։ Ադրբեջան երկրանունը իրանական հին աղբյուրներում հիշատակվում է «Ատրպատական» նախնական ձևով (որը գիտական գրականության մեջ բացատրվում է երկու ձևով՝ Ատրպատ իշխողի տիրույթ կամ կրակի տաճար), և մինչև 20-րդ դարի 20-ական թվականները վերաբերվել է բացառապես Արաքսից հարավ ընկած տարածքին, որը համապատասխանել է նախ Մաննա, ապա Մարաստան, Իրան(Պարսկաստանի պատմական անվանումները) երկրների մի հատվածին։ Նշանավոր արևելագետ ակադեմիկոս Վասիլի Բարտոլդը այս տեղանվան մասին նշել է. քանի որ արդեն ուշ միջնադարում Ատրպատականի բնակչությունը հիմնականում թյուրքալեզու էր, որպիսին դարձել էր նաև Արևելյան Անդրկովկասի բնակչության նշանակալի մասը, ենթադրելով որ Արաքսից հյուսիս և հարավ ընկած այդ թյուրքալեզու կազմավորումները կմիավորվեն մեկ պետության շրջանակներում, «Ադրբեջան» երկրանունը կիրառելի են ճանաչում նաև Անդրկովկասում առաջացած նոր պետության վերաբերմամբ ։ Երկու տարբեր աշխարհագրական միավորների անվան նույնությունը հաճախ շփոթմունքի ու թյուրիմացությունների տեղիք է տալիս, ուստի այսօր ընդունված է Անդրկովկասում գտնվողը կոչել Հյուսիսային Ադրբեջան, իսկ իրանականը՝ Հարավային Ադրբեջան։ Այս հանգամանքը այժմ օգտագործվում է տարբեր պետությունների կողմից ըստ իրենց քաղաքական շահերի, օրինակ Ադրբեջանում և մի շարք այլ երկրներում տարածված է այն կարծիքը, որ իրանական Հարավային Ադրբեջանում ապրում են ադրբեջանցիներ, որը և ենթադրում է այդ ժողովրդի անկախացումը Իրանից Ադրբեջանին հնարավոր միացումով ։
Քանի որ ադրբեջանցի անվանումը որպես էթնիկ ինքնանուն և արտանուն սկսել է գործածվել սկսած 1936 թ ԽՍՀՄ կենտկոմի որոշումով, որը վերաբերվում էր միայն ներկայիս Ադրբեջանին, ապա չի կարելի որևէ այլ երկրի վարչական մաս համարվող տարածքի բնակիչներին պաշտոնապես անվանել այս կամ այն կերպ, իսկ Հյուսիսային և Հարավային Ադրբեջանները միմյանցից բաժանվել են 1804 - 1813 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմի արդյունքում. 1813 թ հոկտեմբերի 12(24) կայացած Գյուլիստանի հաշտության պայմանագրի համաձայն՝ այսինքն Իրանի հյուսիս-արևմուտքում բնակվող թուրքալեզու ժողովուրդին ադրբեջանցիներ համարելը քաղաքական դիրքորոշում է։
Ժողովրդի ծագում
Ժամանակակից իմաստով «ադրբեջանցի» էթնանուն չի եղել մինչև «Ադրբեջան» վարչաքաղաքական հասկացողության հաստատումը։ Այժմյան ադրբեջանցի անունը կրող ժողովուրդի տարբեր հատվածները (տարածքային իմաստով) և տարբեր ցեղերն ու ցեղախմբերը մինչև քսաներորդ դարի սկիզբը կոչվել են տարբեր տեղանուններով ու ցեղանուններով՝ այրումներ, փադարներ, շահսևաններ, ջինլիներ, ջուանշերներ, շամշադիլներ և այլն ։ Այս ցեղախմբերի միջև եղած կարևորագույն ընդհանրությունը դավանանքն էր, ուստի և որպես ինքնանուն և արտանուն գործածական էր նաև «մուսուլման» որակավորումը։ Ծագումնաբանական անվանումով կիրառվում էր նաև թաթար, կովկասյան թաթար և թուրք անվանումները։ Որոշ շրջաններում այդ թվում նաև հայության միջավայրում ադրբեջանցիներին ընդունված էր կոչել ազերիներ կամ ազերի թուրքեր։ Այս էթնանունը իբրև վերապրուկ գալիս է Ատրպատականի բնիկների՝ ազերի արաբական հորջորջումից, բայց պետք է նկատի ունենալ, որ բնիկ ազերիները ունեցել են իրանական ծագում և խոսել են հյուսիսիրանական ազերի լեզվով։ Ազերի լեզուն տակավին գործածական է եղել 14-15-րդ դարերում, այս լեզվի առանձին բառեր, նախադասություններ վկայված են միջնադարյան պատմիչների երկերում (Բալազորի, Մուկադղասի, Մասուդի և այլն), ինչպես նաև Ասադի Թուսիի «Պարսից բառագրքում»(11-րդ դար) ։ Ադրբեջանցի ժողովրդի կազմավորումը տարբեր պարագաներում է ընթացել Ատրպատականում և այժմյան Ադրբեջանի տարածքում ։ Արաքսից հարավ աստիճանաբար թուրքալեզու դարձող ժողովուրդը երբեմնի մարերի, պարսիկների, հրեաների, ասորիների ու հայերի հետնորդներն էին, որոնք միաձուլվել են 11-դարից սկսած Միջին Ասիայից այստեղ թափանցող սելջուկների, թաթարների ու թուրքմենների հետ (Սելջուկների, Մոնղոլ-թաթարական, Լենկ-Թեմուրի արշավանքները և այլն)։ Իսկ Շիրվանում (Կուր գետից հյուսիս, պատմական Աղվանք) և Առանում(Կուր և Արաքս գետերի միջև ընկած տարածքը՝ Պատմական Հայաստանի Ուտիք և Արցախ նահանգները և Սյունիքի հարավը) նշանակալի էր մարզպանական Աղվանքի տեղաբնիկ ցեղերի, ու նաև արաբների, իսլամ ընդունած հայերի, վրացիների, ուտիների միախառնումը թյուրքական սելջուկ, թաթար և այլ ցեղերի հետ ։ Մեծ կարևորություն ունի նաև ազգային նկարագիր ունեցող էթնիկ խմբերի բռնագաղթեցումը դեպի այլ տարածքներ, որով և ավելի արագացվում էր տեղաբնիկների թուրքացումը և ուծացումը։ Ադրբեջանցիների կազմավորումը ուղեկցվել է թյուրքալեզու քոչվոր ցեղերի լեզվի, դավանանքի, և սովորությունների պարտադրումով։ Նոր էթնոսի կազմավորումը պայմանավորված է նաև իսլամի հանգամանքով և այս առումով ադրբեջանական միջավայրում մինչև 20-րդ դարի 30-ական թվականները իսլամ դավանելը դիտվել է իբրև էթնիկական հատկանիշ, փոխարինել է էթնանվանը։
Ադրբեջանական Հանրապետության տարբեր տարածաշրջաններ ապրել են քաղաքական ու էթնիկական զարգացման յուրօրինակ ընթացք։ Աղվանքի և Առանի տեղաբնիկ ցեղերի ուծացումը կատարվել է դավանական(իսլամիզացիա) և քաղաքական ու մշակութային(իրանիզացիա) և ի վերջո՝ լեզվաէթնիկական(թյուրքախոսացում) հողի վրա։ Այդ գործընթացի արդյունքում իրենց էթնիկ դիմագիծը կորցրեցին Առանում և Շիրվանում հաստատված բավականաչափ ստվարաթիվ էթնիկ համայնքներ՝ պարսիկներ, քրդեր (Շեդդադյան ցեղը), արաբներ( Շայբան ցեղը) և այլն։ Բավականին երկար տևած (սկսած 11-րդ դարից) այս անկանոն էթնիկ միախառնումներից հետո այս տարածաշրջանում ապրող էթնիկ խմբերից ու ազգերից միայն հայերը (հատկապես արցախահայությունը) կարողացան պահպանել իրենց ազգային նկարագիրը, հավատը, լեզուն, մշակույթը, եթե իհարկե չհաշվենք այժմյան փոքրաթիվ թաթերին, թալիշներին, ուտիներին և լեզգիներին, որոնք այժմ բնակվելով Ադրբեջանական Հանրապետությունում կոչվում են ադրբեջանցիներ ։ Կարելի է ասել, որ աժմ էլ, Ադրբեջանում ադրբեջանցի անվանումով առանձին էթնիկ խումբ և ազգություն դեռ հստակ ձևավորված չէ։
Մշակույթ
Ապրելով կողք կողքի այնպիսի ազգերի հետ, ինչպիսիք են վրացիները, հայերը, պարսիկները, արաբները, ալանները և Հյուսիսային Կովկասի մի շարք այլ ազգեր, ադրբեջանցիները իրենց մշակութային և կուլտուրայի արժեքների մեծ մասը փոխ են առել այս ազգերից։ Ժամանակակից ադրբեջանական արվեստում և մշակույթում առկա են տարբեր ազգերի մշակույթի մաս հանդիսացող տարրեր՝ արվեստ, ճարտարապետություն, երաժշտական գործիքներ, երգեր, պարեր, տարբեր արհեստներ, կերակրատեսակներ և այլն։ Որոնցից մի քանիսը խիստ փոփոխված են, իսկ մյուսները ընդհանրապես անփոփոխ, բայց անվանափոխված օգտագործվում են որպես ազգային արվեստի արժեք։
Ներքին այրման շարժիչ
Ներքին այրման շարժիչ (ICE), ջերմային շարժիչի տեսակ, որի դեպքում վառելիքի խառնուրդը այրվում է անմիջապես շարժիչի ներսում։ Այրման արտադրանքները կազմում են աշխատանքային հեղուկը։ Նման շարժիչը առաջնային է, քիմիական է և վառելիքի այրման էներգիան վերածում է մեխանիկական աշխատանքի [1]։ Գոյություն ունեն մեծ թվով տարբեր ներքին այրման շարժիչներ, որոնք տարբերվում են նպատակներով, էներգիայի մատակարարման եղանակով և այլ պարամետրերով։ Շոգեշարժիչն աշխատում է երկու փուլով, կրակը կաթսայի մեջ առաջացնում է գոլորշի, որը գլանի մեջ ընդարձակվելով՝ աշխատեցնում է մեքենան։
Պատմություն
Մինչև 19-րդ դարի կեսերը մարդիկ փորձում էին ստեղծել փոքրածավալ և արդյունավետ շարժիչներ՝ վառելիքն այրելով հենց գլանի մեջ։ Սակայն պիտանի վառելիք գտնելու, շարժիչի մեջ լցնելու և այրելու խնդիրները դեռևս լուծված չէին։ Դա արեց գերմանացի ճարտարագետ Նիկոլաուս Օտտոն (1832-1891), որը 1861 թվականին ստեղծեց բենզինով աշխատող առաջին շարժիչը, իսկ 1876 թվականին՝ քառատակտ շարժիչը՝ ժամանակակից մեքենաների շարժիչների նախատիպը։
Օտտոն վառելիքի և օդի խառնուրդը բոցավառելու համար օգտագործեց էլեկտրական կայծը։ 1893 թվականին գերմանացի մեկ այլ ճարտարագետ՝ Ռուդոլֆ Դիզելը (1858-1913), ստեղծեց այնպիսի շարժիչ, որի մեջ խառնուրդը բռնկվում է սեղմվելով։ Թեև դիզելային շարժիչր ծանր է, սակայն առավել հուսալի ու խնայողական է, քան բենզինային շարժիչը։
Շարժիչների մեծ մասն աշխատում է քառատակտ շրջապտույտով, քառագլան շարժիչում յուրաքանչյուր պտույտի ընթացքում բոցավառումը կատարվում է երկու անգամ։ Առավել սահուն շարժում ապահովելու համար գլաններից ամեն մեկն աշխատում է մյուսներին ոչ համաքայլ։
Ներարկում
Երբ ծնկաձև լիսեռը մխոցը ձգում է ներքև, բռնցքավոր լիսեռը բացում Է ներարկման կափույրը, և օդը զտիչով ներս Է լցվում։ Վառելիքի ճշգրիտ չափավորված քանակությունն էլեկտրոնային վերահսկողությամբ ներարկվում Է օդի հոսքի մեջ։
Սեղմում
Ծնկաձև լիսեռի հաջորդ կիսապտույտի ժամանակ երկու կափույրն էլ փակ են։ Մխոցը հրվում է վեր՝ սեղմելով վառելիքի և օդի խառնուրդը։ Հենց որ մխոցը հասնում է վերին կետին, բռնկման համակարգը բարձր լարում է ստեղծում վառոցքամոմի վրա՝ առաջացնելով կայծ։
Էներգիա
Վառելիքի և օդի խառնուրդը կայծից բռնկվում է և պայթյունով այրվում, առաջացնելով ջերմաստիճանի կտրուկ բարձրացում։ Հենց այդ պահին ջերմային էներգիան փոխարկվում է մեխանիկական էներգիայի, մխոցը հրվում է ներքև՝ պտտելով ծնկաձև լիսեռը։
Արտանետում
Արտանետման կափույրը բացվում է, և ծնկաձև լիսեռը շարժվում է ծանր թափանիվում պահեստավորված էներգիայով (իսկ բազմագլան շարժիչի դեպքում՝ նաև այլ գլանի ուժով) ու նորից մխոցը հրում վեր։ Գլանն արտամղում է այրված գազերը։
Կատեգորիա:Տեխնոլոգիա Կատեգորիա:Ջերմային շարժիչներ Կատեգորիա:Հայտնագործություններ Կատեգորիա:17-րդ դարի հայտնություններ
Իններորդ մոլորակ
Իններորդ մոլորակ կամ Մոլորակ 9 (Planet Nine), ենթադրական տրանսնեպտունյան մոլորակ Արեգակնային համակարգում Պլուտոնի ուղեծրի սահմաններից դուրս, որը Երկրից մեծ է։ Այս մոլորակի հնարավոր գոյության մասին Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի աստղագետներ՝ Մայքլ Բրաունը (շատ տրանսնեպտունային օբյեկտների և գաճաճ մոլորակների հայտնաբերող) հայտարարել է «Աստղագիտական ամսագրում»  2016 թվականի հունվարի 20-ին ։ Ինչպես նախորդ՝ մոլորակ X-ի վարկածում այս մոլորակի գոյության մասին առաջարկվել է Կոյպերի գոտու առավել հեռու օբյեկտների շարժման առանձնահատկությունների մաթեմատիկական վերլուծության հիման վրա։ Մոլորակի ուղղակիորեն հայտնաբերել դեռ չի հաջողվել։
Ուղեծիր
Ենթադրվում է, որ մոլորակը Արևից հեռու է շուրջ 20 անգամ ավելի, քան Նեպտունը, այսինքն՝ միջինը 600 ա. մ., Արեգակի շուրջը պտտվում է 10 000—20 000 տարում։ Սակայն մեծ Էլիպտիկ ուղեծրի մեծ էքցենտրիսիտետի պատճառով այն կարող է հեռանալ և մոտենալ Արևին 1200 - 200 ա. մ. տարածության վրա ։ Ուղեծիրը ենթադրվում է խավարածրին թեքված է 30°-ով ։ Սակայն պետք է նկատի ունենալ, որ վերը նշված պարամետրերը, այն պարամետրերն են, որոնք օգտագործվել են համակարգչային սիմուլյացիայում, Կոյպերի գոտու հեռավոր օբյեկտների դիրքը բացատրելու համար։ Արժեքները ցույց են տալիս օբյեկտի հնարավոր իրական ուղեծրի մոտավոր արժեքը ։
Ֆիզիկական բնութագիր
Մոլորակ ենթադրաբար ունի 2-4 անգամ ավելի մեծ տրամագիծ քան Երկիրը և զանգված, որը 10 անգամ գերազանցում է երկրայինը. այդ ցուցանիշով այն դասվում է երկրային խմբի մոլորակների և հսկա մոլորակների միջև։
Նշումներ
<references group="Ն"/>
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արեգակնային համակարգի մոլորակներ Կատեգորիա:Տրանսնեպտունային մարմիններ
Մալմիժի շրջան (Կիրովի մարզ)
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մալմիժ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2190 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Երևանի գլխավոր ճարտարապետ
Երևանի գլխավոր ճարտարապետ՝ Երևան քաղաքի աշխատակազմի առանցքային պաշտոններից մեկը։ Երևանի գլխավոր ճարտարապետը վերահսկում է քաղաքապետարանի աշխատակազմի ճարտարապետության և քաղաքաշինության, քաղաքաշինության և հողի վերահսկողության վարչությունների և քաղաքաշինական գործունեության հատուկ կարգավորման ծրագրերի բաժնի աշխատանքները ։
Պատմություն
Մինչ Խորհրդային կարգերի սահմանումը ըստ երևույթին նման պաշտոն չի եղել, իսկ քաղաքին վերաբերվող ճարտարապետական հարցերը պատվիրակվել են տարբեր կառույցներում պաշտոն զբաղեցնող կամ անհատ ճարտարապետների։ Նման օրինակ աշխատանք է իրականացրել ճարտարապետ ու ինչպես նրան ներկայացնում են հիշատակությունների մեջ քաղաքային տեխնիկ Բորիս Մեհրաբյանը, ով 1906-1911 թվականներին ստեղծեց Երևան քաղաքի սիտուացիոն հատակագիծը՝ ամենամանրամասն քարտեզը, որ գոյություն է ունեցել մինչ այդ։ Այս հատակագիծը մեծապես օգնեց նաև Ալեքսանդր Թամանյանին, ով Առաջին հանրապետության տարիներին սկսեց գծել Երևանի նախագծային հատակագիծը, որն ավարտեց 1924-1925 թվականներին։
Երևանի առաջին ճարտարապետն է եղել Նիկողայոս Բունիաթյանը 1924-1938 թվականներին։
Պաշտոնական լիազորություններ
Երևանի գլխավոր ճարտարապետի լիազորություններն են՝ 1) քաղաքապետի հանձնարարությամբ իրականացնում է ավագանու և քաղաքապետի մոտ քննարկվելիք քաղաքաշինության վերաբերյալ հարցերի նախապատրաստումը և դրանց նախնական քննարկումը.
2) կազմակերպում և ապահովում է քաղաքաշինության և ճարտարապետության ոլորտների զարգացումն ապահովող և գործունեությունը կանոնակարգող իրավական ակտերի նախագծերի մշակումը, ներկայացնում առաջարկություններ քաղաքաշինական գործունեության կանոնակարգման վերաբերյալ.
3) ապահովում է քաղաքապետարանի քաղաքաշինության ոլորտի զարգացման և գործունեության ամենամյա և քառամյա աշխատանքային ծրագրերի մշակումը.
4) ապահովում է քաղաքի առանձին հատվածների կառուցապատման և վերակառուցման քաղաքաշինական և ներդրումային ծրագրերի մշակումը, հետևողական աշխատանքներ է իրականացնում մայրաքաղաքի ներդրումային վարկանիշի ձևավորման ուղղությամբ.
6) ապահովում է մայրաքաղաքի քաղաքաշինական զարգացման հայեցակարգի, ինչպես նաև կանխատեսումային ծրագրերի մշակումը.
7) քաղաքաշինական գործունեության իրականացման ընթացքում ապահովում է քաղաքի տարածքի օգտագործման համապատասխանությունը հաստատված քաղաքաշինական ծրագրային փաստաթղթերին.
8) օժանդակում է Երևանի քաղաքաշինական կադաստրի համակարգի ձևավորման և գործունեության կազմակերպման աշխատանքներին:
9) քաղաքապետի հանձնարարությամբ իրականացնում էայլ գործառույթներ:
Լորենցո Բերնինի
Լորենցո Բերնինի, բարոկկոյի ժամանակաշրջանի նշանավոր իտալացի քանդակագործ և ճարտարապետ։
Կենսագրություն
Ուսումնառությունն ստացել է իր հոր՝ Պիետրո Բերնինիի (1562–1629 թթ.) արվեստանոցում։ 1606 թվականին նա իր որդու հետ տեղափոխվել է Հռոմ՝ Պաուլ 5-րդ պապի համար Պաոլինայի տաճարը կառուցելու համար։
1618-1625 թթ. ընկած ժամանակահատվածում Բերնինին կարդինալի եղբորորդու՝ Սցիպիոնե Բորգեսեի պատվերով ստեղծել է հայտնի դիցաբանական քանդակախումբը՝ Էնեասն ու Անքիզը, Պերսեփոնեի առևանգումը (1621/1622 թթ.), Ապոլոնն ու Դափնեն և Դավիթը։ Այս քանդակներն աչքի են ընկնում իրենց դինամիկայով, շարժունությամբ, ստվերների և լույսի յուրօրինակ խաղով ու ժեստերի հուզականությամբ։ Այս քանդակներն այժմ գտնվում են Հռոմում՝ Բորգեսեի պալատում։
Բերնինիի նշանավոր աջակիցներից էր Հռոմի պապ Ուրբանոս VIII-ը, ով մեծապես նպաստել է նաև Հռոմի սբ. Պետրոս եկեղեցում Սբ. Պետրոսի շիրիմի վրա կաթողիկոսական գահավորակի կառուցմանը։ Բերնինին այն կառուցել է Բորոմինիի օգնությամբ՝ միացնելով Պանթեոնի բրոնզապատ սյունասրահին (1624–1633 թթ.)։
Նրա ճարտարապետական աշխատանքներում հիշարժան է քանդակի ու ճարտարապետության միաձուլումը, ինչի լավագույն օրինակներ են «Սուրբ Թերեզայի զմայլանքը» (1646–1652 թթ.), «Պետրոսի տաճարը» (1656–1666 թթ.։ Բերնինին 1629 թվականին ավարտին է հասցրել Բարբերինի պալատի կառուցումը, ստեղծել է Սուրբ Պետրոսի հրապարակի սյունաշարը (1656–1667 թվականներ, Ալեքսանդր VII-ի հովանավորությամբ), Չորս գետերի շատրվանը՝ Նավոնա հրապարակում (1647–1651 թթ. Ինոսցենս X-ի հովանավորությամբ)։
Իր ողջ կյանքի ընթացքում Բերնինին աշխատել է Հռոմի ութ պապերի համար և այդ ընթացքում երբեք չի լքել Հռոմը՝ բացառությամբ այն դեպքի, երբ Լյուդովիկոս XIV Արև արքան հրավիրեց նրան Փարիզ՝ Լուվրի վերակառուցման պլանները մշակելու համար։ Եթե դրանք նույնիսկ չեն պահպանվել ամբողջությամբ, ապա մեծ հետք են թողել եվրոպական աշխարհիկ ճարտարապետության վրա։ Սակայն Բերնինիի՝ դասական բարոկկոյի յուրովի ներկայացումը զերծ չմնաց քննադատությունից։ Այսպես օրինակ՝ ֆրանցիսկո Բորոմինին մեղադրում է Միքելանջելոյի ոճական հնարանքները միօրինակ ձևով պատճենելու մեջ։
Արվեստի հովանավորությունը Հռոմում
Հռոմի պապ Ուրբանոս VIII-ի և Լորենցո Բերնինիի համագործակցությունն արվեստի բնագավառում բավականին արգասաբեր էր։ 17-րդ դարում որոշ իտալական քաղաք-պետություններ անկում ապրեցին, ինչը բերեց հովանավորչական միավորումների կառուցվածքային փոփոխությունների։ Շատ արվեստագետներ ձգտում էին դեպի Հռոմ, քանի որ Հռոմի պապերն ու նրանց զարմիկները, բացի ազդեցիկ լինելուց նաև հարուստ ազնվականներ էին, ովքեր ամենակարևոր պատվիրատուներն էին։ Երբ կարդինալ Մաֆեո Բարբերինին 1623 թվականին Հռոմի պապ ընտրվեց, Վատիկանը շատ հարուստ քաղաք էր։ Նա խոշոր չափերի գումարներ էր տրամադրում՝ արվեստագետների ազատ զարգացմանը նպաստելու համար։ Նա՝ որպես կաթոլիկ եկեղեցու միապետ, իր ուսերին դրված պարտականություններն արդարացնելու համար պիտի մեծապես աջակցեր արվեստի զարգացմանը։ Մինչ օրս հիշատակության արժանի է հատկապես Ուրբանոս VIII-ի ներդրումը Հռոմի՝ արվեստի հավերժական քաղաք հռչակվելու մեջ։ Բերնինին ճանաչում էր նրան դեռևս կարդինալ եղած ժամանակ։ Նա նկատել էր երիտասարդ արվեստագետի տաղանդը և վստահելով նրան՝ տվել իր առաջին պատվերը։ Սակայն նա դեռևս այնքան մեծ ազդեցություն չուներ, որպեսզի կարողանար երիտասարդ արվեստագետին հանարաճանաչ դարձնել։ Պապ ընտրվելուն պես՝ նա մեծ հռչակ պատրաստեց Բերնինիի համար ողջ Հռոմում ու Եվրոպայում։ Նա ցանկանում էր արվեստագետին իրեն մոտ պահել՝ նրա հռչակից օգտվելու համար։ Դա պայմանավորված էր այն փաստով, որ այդպիսի մեծ պատվերները հռչակ էին բերում ո միայն արվեստագետին, այլ պատվիրատուին նույնպես։ Այսպես Բերնինին ստեղծագործում էր առավելապես Բարբերինի ընտանիքի համար։ Պապը մեծապես ջանում էր, որպեսզի թույլ չտար որևէ այլ արվեստագետի Բերնինիի հետ մրցակցության մեջ մտնելու։ Ինքը՝ Բերնինին ևս ուշադրություն էր դարձնում, որպեսզի իր՝ այդ բնագավառում ունեցած առաջին տեղը կասկածի տակ չառնվեր։ Այլ արվեստագետներ կարողանում էին հայտնի դառնալ, միայն, երբ հովանավորվում էին Բերնինիի կողմից։ Պապի և Բերնինիի հարաբերությունները հիմնված էին փոխադարձ հարգանքի ու վստահության վրա։ Ուրբանոս VIII-ի մահից հետո նա աշխատում էր Ինոսցենս X-ի համար և շարունակում էր հովանավորել երիտասարդ արվեստագետներին։
Պատմամշակութային դասակարգում
Բերնինին մեծ ազդեցություն է ունեցել Հռոմի ճարտարապետության ու քանդակագործության զարգացման վրա։
Բերնինիի համար, ի տարբերություն իր հակառակորդ Բորոմինիի, բնութագրական է այն, որ նա իր ժամանակի նշանավոր ճարտարապետներից մեկն էր, ով հայտնի էր հատկապես շինության ճակատային մասի հստակ ուրվագծերով, Վերածննդի դարաշրջանի ձևերի վրա ավելի մեծ ուշադրության կենտրոնացմամբ և քանդակագործության ու ճարտարապետության ներդաշնակ համադրությամբ։
Քանդակագործի նրա գործունեության մեջ ռեալիստական մի կարճ ժամանակահատվածին հաջորդել է իդեալիստական փուլը, որում դիմանկարի հիմնական ոճին հետևելուց բացի մեծ դեր է կատարել նաև ներկայացման վեհությունը։ Այս հատվածից սկսած՝ նրան բնորոշ է իդեալիստական, բայց շատ շարժուն ոճ։
Բերնինիի հայտնի ժամանակակիցն է նաև ճարտարապետ ու քանդակագործ Ալեսանդրո Ալգարդին (1598–1654)՝ հռոմեական բորոկկոյի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Բերնինիի հայտնի աշակերտներից են՝ Էրկոլե Ֆերատա, Անտոնիո Ռագի, Դոմենիկո Գուիդի, Կոզիմո Ֆանցելի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ճարտարապետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի դիզայներներ
Գահերի խաղ (2-րդ եթերաշրջան)
«Գահեր խաղ» դրամա և ֆենտեզի ժանրերի հեռուստասերալի երկրորդ եթերաշրջանի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի ապրիլի 1-ին՝ «HBO» հեռուստաալիք եթերում, և ավարտվել 2012 թվականի հունիսի 3-ին։ Ինչպես առաջին եթերաշրջանը, երկրորդը նույնպես բաղկացած է 10 սերիայից։ Այս եթերաշրջանում հիմնականում նկարագրվում են Ջորջ Ռ․ Ռ․ Մարթինի «Սառույցի և կրակի երգ» շարքի երկրորդ նովելի`«Արքաների պատերազմը» («A Clash of Kings») դեպքերը։
Սյուժե
Երեք կռիվներում հաղթանակ տանելով՝ Ռոբ Սթարքը առաջարկում է Լանիստերներին խաղաղություն հաստատել պայմանով, որ հյուսիսում անկախություն տիրի։ Ռոբը Թեոն Գրեյջոյին ուղարկում է նրա հոր՝ Բեյլոն Գրեյջոյի օգնությունը խնդրելու, իսկ Քեյթլին Սթարքին՝ հանգուցյալ արքա Ռոբերտի կրտսեր եղբոր՝ Ռենլի Բարաթեոնից սատարում ստանալու։ Սերսի Լանիստերը չի համաձայնում Ռոբի առաջարկին։ Այդ ժամանակ Թիրիոն Լանիստերն աքսորում է «Ոսկե թիկնոցների» առաջնորդ Ջանոս Սլինտին դեպի Մեծ պատնեշ։
Քեյթլինը ժամանում է թագավոր Ռենլիի ճամբար բանակցելու և դաշինք կնքելու համար, իսկ կին ռազմիկ Բրիեն Թարթեցին իրավունք է ստանում միանալու Ռենլիի պահակախմբին։ Քեյթլինը և Բրիենը ականատես են լինում Ռենլիի սպանությանը, որը տեղի է ունենում Կարմիր տիկին Մելիսանդրայի՝ Ռենլիի եղբայր Ստանիս Բարաթեոնի գործակալի ուղարկած սև չարքի ձեռքերով։ Քեյթլինը և Բրիենը փախչում են Ռենլիի ճամբարից և միանում Ռոբի բանակին, և որպես Ռենլիին աջակցողներ սկսում են պայքարել Ստանիսի դեմ։ Միաժամանակ Թեոնը դավաճանում է Սթարքներին՝ անցնելով հոր կողմը և Գրեյջոյների բանակով թիկունքից գրավելով Ուինթերֆելը։ Ռոբը տեղեկանում է Թեոնի դավաճանության մասին և զորք է ուղարկում Ուինթերֆելը ետ բերելու։
Ռոբը հասկանում է, որ իր մայր Քեյթլինը գաղտնի կերպով ազատ է արձակել Ջեյմի Լանիստերին և ճանապարհել Բրիենի ուղեկցությամբ։ Քեյթլինն այս ամենը արել էր իր դուստրերին՝ Սանսային և Արյային փրկելու համար։ Իսկ Թեոնի քույր Յարա Գրեյջոյը ժամանում է Ուինթերֆել Թեոնին Երկաթե կղզիներ ետ բերելու համար։ Թեոնը հրաժարվում է։
Թայվին Լանիստերը լքում է Հարենհոլը, ինչն էլ թույլ է տալիս Արյային, Գենդրիին և Հոթ Փային փախուստի դիմել խորհրդավոր Ժաքեն Հ՛Գարի օգնությամբ։ Քինգս Լենդինգում Սերսին փորձում է շանտաժի ենթարկել Թիրիոնին՝ առևանգելով մարմնավաճառ Ռոսին, ով ըստ Սերիի, Թիրիոնի գաղտնի սիրուհին էր։ Գլխավորելով Քինգս Լենդինգում Ստանիսի դեմ պայքարը՝ Թիրիոնը, խոշոր քանակի պայթուցիկների օգնությամբ, կործանում է հարձակվող նավատորմի մեծ մասը։ Ստանիսի մնացյալ ուժերը ներխուժում են ամրոց, բայց Թիրիոնն իր ուժերի գլուխ է կանգնում և ստորգետնյա թունելների միջոցով թիկունքից անակնկալ կերպով հարձակվում հակառակորդի վրա։ Ստանիսը պարտվում է, երբ շուտով մայրաքաղաքի ինքնապաշտպանությանն օգնության է հասնում Թայվին Լանիստերի բանակը։
Խալ Դրոգոյի մահից հետո Դեյեներիսը և իր խալասարից մնացածները ապաստարան են գտնում Քարթ քաղաքում, որտեղ նրանց խաբում է վաճառական Զարո Զոան Դաոսը։ Չնայած որ Զարոն դավադրություն է կազմում Փյատ Փրիի հետ սպանել Դեյեներիսի ծառաների մեծ մասին, առևանգել նրա վիշապներին և կառավարել Քարթում, Դեյեներիսը վճռական մենամարտ է սկսում Փյատ Փրիի հետ, որտեղ էլ իր վիշապները սպանում են նրան։
Շուտով Ջոն Սնոուին գերի է վերցնում մի ուայլդլինգի (վայրենի)՝ Իգրիթ անունով, ով նրան ծուղակի մեջ է գցում։ Ուայլդինգների բանտարկյալների մեջ էր նաև թափառական Քորին Հաֆհենդը, ով համոզում է Ջոնին սպանել իրեն ուայլդինգների վստահությունը ձեռք բերելու և նրանց առաջնորդի՝ Մենս Ռայդերի հետ մտերմանալու համար։ Թափառականներից մյուսները ճամբար են կազմում, սակայն շուտով նրանց վրա հարձակվում են իրենց վաղեմի թշնամիները՝ սպիտակ քայլորդները։
Երկրորդ սերիա
Արյան շփվում է Գիշերային դիտման կետի այլ նորակոչիկների հետ։ Թիրիոնը խոսում է Սերսեի հետ իշխանության և վերջերս երեխաների սպանելու մասին։ Կարմիր անապատում Ռախարոյի ձին վերադառնում է Դեյեներիսի մոտ, պայուսակի մեջ տիրոջ գլխի հետ։ Թեոն Գրեյջոյը հասնում է Երկաթե Կղզիների Փայք դղյակը, սակայն իր հայր Բեյլոնից չի ստանում այն հյուրընկալությունը, որն սպասում էր։ Դավոս Սիվորտը համոզում է ծովահեն Լիս Սալադոր Սաանին միանալ Ստանիսին։ Մելիսանդրան գերում է Ստանիսին։ Պատնեշից այն կողմ Ջոն Սնոու|Ջոնը]] հետևում է Քրասթերին, ով իր նորածին տղա երեխային տանում է անտառ և Ջոնը տեսնում է, թե ինչպես է ճերմակ հրեշներից մեկը վերցնում փոքրիկին։
Երրորդ սերիա
Քրասթերը վերադառնում է իր կողմից ծեծված Ջոնին և հայտարարում, որ նրանք պետք է հեռանան իր տարածքներից։ Սեմը Լիլիին տալիս է իր մոր մատնոցը։ Բրանը զրուցում է մեյստեր Լյուվինի հետ կախարդանքից։ Քեյթիլին Սթարքը Փոթորկի Հողերում ականատես է լինում Ռենլի ԲարաԹեոնի համար կազմակերպված մարտին և ծանոթանում է այն հաղթողի` Բրեին Թարթի հետ (նա աղջիկ էր, ինչը շատ զարմանալի էր)։ Փայքում Բեյլեն Գրեյջոյը ծրագրեր է մշակում, թե ինչպես գրավի Հյուսիսը։ Թագավորական կալվածքներում Թիրիոնը փորձում է Խորհրդի անդամներին, որի համար մեսյտեր Պիցելին, Վարիսին և լորդ Բեյլիշին հայտնում է տարբեր նորություններ արքայադուստր Միրցելային ամուսնության տալու մասին։ Հասկանալով, թե նրանցից ով է Սերսեին հայտնում այդ «գաղտնիքը» նա բանտարկում է Պիցելին, իսկ Բեյլիշին Ռենլիի մոտ բանակցությունների է ուղարկում։ Ճամբարում Ռենլի Լորասը և Մարգերի Տիրելը համոզում են իրենց թագավորին, որ նա վերջապես սիրով զբաղվի Մարգերի հետ, ում հանդեպ ինքը` Ռենլին ոչ մի տիպի զգացմունք չի տածում։ Թեոն Գրեյջոյը նամակ է գրում Ռոբին իր հոր ծրագրերի մասին, սակայն հետո նամակը այրում է և որոշում է, որ հենց ինքն է ղեկավարելու հարձակումը։ Յորենը պատմում է Արյային իր վրեժի մասին, սակայն այդ պահին նրանց վրա են հարձակվում Լանիստերները. Յորենը մահանում է, իսկ Արյան, Ջենդրին և այլք գերի են վերցվում։
Չորրորդ սերիա
Ռոբ Սթարքը հարձակվում է Լանիստերների ճամբարի վրա և հաղթանակ է տանում Օսկրոս կոչվող վայրում; կռվից հետո, շրջելով մարտի դաշտում, նա ծանոթանում է մի աղջկա հետ, ով այդտեղ որպես քույր էր աշխատում, իսկ անունն էր Թալիսա։ Ջոֆրին ծաղրում է Սանսային; Թիրիոնը փրկում է աղջկան և թագավորի ննջասենյակ է ուղարկում երկու մարմնավաճառների, ոպրեսզի Ջոֆրին ծանոթանա «սիրո» հետ, բայց Ջոֆրին հրամայում է նրանցից մեկին սպանել մյուսին։ Ճամբարում Ռենլի Փիթեր Բեյլիշը զրուցում է Հարավի Թագավոր Ռենլիի, Մարգերի Թիրելի և Քեյթիլին Սթարքի հետ։ Գերի Արյային, Ջենդրիին և մյուսներին բերում են քանդված Հարենհոլի դղյակ և միայն Թայվին Լանիստրի վերադարձն է նրանց փրկում մահից և տանջանքներից, որոնք կատարվում էի Գրիգոր Կլիգանի և դահճի կողմից։ Փոթորկի Հողերում Ստանիս և Ռենլի ԲարաԹեոնները Քեյթիլին Սթարքի մասնակցությամբ անհաջող կերպով բանակցում են միմյանց հետ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում էր դիմացինից, որպեսզի նա խոնարհվի իր առրև։ Դեյեներիս Թարգարիենը հայտնվում է Կվարտա քաղաքի դարպասների մոտ, որտեղ Տասներեք իշխանները կհալիսիին և իր մարդկանց թույլ են տալիս մտնել քաղաք` Կսարո Կսոանա Դակսոսի պատասխանատվության ներքո։ Թիրիոնը վախեցնում է իր զարմիկ Լանսել Լանիստերին և դարձնում է նրան իր լրտեսը։ Ստանիս ԲարաԹեոնը հրամայում է Դավոս Սիվորտին ուղեկցել Մելիսանդրային Ռենլի Բարաեոնի ճամբար, որտեղ նա լույս աշխարհ է բերում կախարդական ստվեր։