cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բուլղարիան Առաջին համաշխարհային պատերազմում
Բանակի կազմ և մարտունակություն
Խաղաղ ժամանակ Բուլղարական ցամաքային զորքերը բաղկացած էին երեք բանակներից, տաս ցամաքային դիվիզիա, քառասուն ցամաքային ստորաբաժանում, տասնինը հրետանային ստորաբաժանում, տասնմեկ հեծելազորային ստորաբաժանում, հինգ գումարտակ ինժեներներ, մեկ երկաթգծային գումարտակ, մեկ կապի գումարտակ և մեկ տեխնիկական գումարտակ ։ Այս զորքերը պաշտպանում էին Առաջին Բալկանյան պատերազմի համար նախատեսված տարածքները։ Երկիրը բաժանված էր երեք բանակային կորպուսներից, տասը դիվիզոններից և քառասուն գնդերից։ Պատերազմի ժամանակ ամեն ստորաբաժանման ղեկավորություն ձևավորում էր իր հրամանատարական կետը։ Բոլոր տղամարդիկ, ովքեր ի վիճակի էին ծառայության, պետք է ծառայեին բանակում 20 տարին լրանալուց հետո։ Ծառայության ժամկետը երկու տարի էր ցամաքային զորքերում և երեք տարի այլ ստորաբաժանումներում։ Ծառայությունից հետո 18 տարի անձը մնում էր պահեստազորայինում, եթե նա ցամաքային զորքերում էր ծառայել և 16 տարի` այլ ստորաբաժանումներում։ Պահեստազորը բանակի սիրտն էր, որը հասավ 374.613 մարդու 1914 թվականի վերջին ։ Վերջապես 40-ից 48 տարեկան անձանցից կազմվում էր ազգային ինքնապաշտպանական զորքեր, որոնք բաժանվում էին երկու խմբի` 41-ից 44 տարեկանների և 45—ից 48 տարեկանների։ 1915 թվականի սկզբի դրությամբ Բուլղարական բանակը կարող էր հավաքագրել 20-48 տարեկան վարժեցված 577,625 զինվոր ։ Բացի այդ կային 231,572 մարդ, ովքեր ենթակա էին ծառայության, սակայն անհրաժեշտ պատրաստվածություն չունեին։ Դրանցից շատերը կանչվեցին զորահավաքների 1915 թվականին։
Բուլղարիայի բանակում 19-րդ դարի վերջից օգտագործվում էին հիմնականում Mannlicher ինքնաձիգի M95 հայտնի մոդելը, որը ուներ նաև 1888 և 1890 մոդելները։ Մյուս ինքնաձիգերից էին Մոսին ինքնաձիգի 1891 մոդելը, Berdan II-ը և Մաուզերները, որոնք առգրավվել էին Օսմանյան բանակից Առաջին Բալկանյան պատերազմի ընթացքում։ Սպաները հիմնականում զինված էին տարբեր տեսակի ատրճանակներով։ 1908 թվականից բանակը զինվեց նաև ծանր Մաքսիմ գնդացիրով։
Բուլղարական հեծելազորը զինված էր սուրով և Mannlicher M.1890 կարաբինով։ Բալկանյան պատերազմները ցույց տվեցին, որ Բուլղարիայում ձիաբուծությունը զարգացած չէ և չի բավարարում պատերազմի պահանջներին և 1915 թվականին պահանջ դրվեց ձևավորել ուժեղ հեծելազոր, ներմուծվեցին մոտ 300 կենդանիներ ։
Հրետանին բաղկացած էր մի քանի տեսակից` լեռնային և դաշտային թնդանոթներ, որոնցից շատերը արտադրվել էին այդ ժամանակվա համաշխարհային լավագույն արտադրողներ Schneider-ի և Krupp-ի կողմից։ Երկրորդ Բալկանյան պատերազմի ընթացքում Բուլղարական բանակը կորցրել էր իր հրետանու մեծ մասը, սակայն 1915 թվականին երկիրը որոշեց ծածկել կորուստները և անգամ ձեռք բերել ավելին քան կար մինչև Երկրորդ բալկանյան պատերազմը։ Այսպիսով 1915 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ հրետանին հաշվվում էր 1,211 կտոր, որոնցից 418 արագ գնդակոծման թնդանոթներ չէին ։ Սակայն թնդանոթների արկերը բավական չէին երկարատև մարտերի համար և քանի որ դրանք ներմուծվում էին արտերկրից բանակը ուներ ամեն թնդանոթին ընդամենը 500 ակտ, ինչը պատերազմի դեպքում կբավականացներ միայն երկու ամիս։
Բուլղարիան ուներ փոքր նավատորմ, որը բաղկացած էր տորպեդո թնդանոթային նավակներից և հսկիչ նավերից, որոնք տեղակայված էին հիմնականում Սև ծովի ափամերձ գոտում և Դանուբ գետի երկայնքով։ Երկրորդ Բալկանյան պատերազմից հետո երկիրը ելք ունեցավ դեպի Էգեյան ծով և 1915 թվականի հունվարին Բուլղարիան այստեղ տեղակայեց փոքր 78 հոգանոց ստորաբաժանում, որը տեղադրում էի միայն ծովային ականներ
Բուլղարիայի ռազմաօդային ուժերը որոշակի փորձ էին ձեռք բերել Առաջին Բալկանյան պատերազմի ընթացքում, սակայն հիմնական մասը ոչնչացվել էր Երկրորդ Բալկանյան պատերազմի ժամանակ։ Օդանավերը սպասարկում էին երկու կազմակերպություն և բանակին կցված ինժեներական մեկ խումբ։ Նրանց զինանոցում կաին 5 գործող օդանավ և 124 հոգանոց (ներառյալ 8 օդաչու) անձնակազմ, որոնք տեղակայված էին Սոֆիայում։ Այս աղքատ վիճակից դուրս գալու համար հրամանատարությունը ստանձնեց անձնակազմի վերապատրաստման դասընթացներ, ստեղծվեցին նոր անձնակազմի կրթման դպրոցներ ։ Քանի որ Բուլղարիան շրջափակված էր հարևանների կողմից, նոր օդանավերի ձեռք բերում դժվար էր։ Այս հանգամանքները հաշվի առնելով` Բուլղարիայի կառավարությունը հանձնարարեց ներքին արտադրողներին արտադել ժամանակակից ռազմական օդանավեր։ 1915 թվականի ամռանը Ասսեն Ժորդանով կազմակերպությունը առաջինը արտադեց բուլղարական ռազմական օդանավ, որը կոչեցին Diplane Yordanov-1 :
1915 թվականին ծնունդ առան Բուլղարիայի հակաօդային ուժերը, որպես Բուլղարիայի զինված ուժերի մաս։
Զորահավաք
Բուլղարական բանակի զորահավաքը կառավարության կողմից համաձայնեցվեց 1915 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ուշ երեկոյան, իսկ հրամանը հասավ հրամանատարությանը մյուս օրը։ Այս ժամանակ թագավորության տարածքը 114.424 քառակուսի կիլոմետր էր, իսկ բնակչությունը` 4.930.151, որից տղամարդիկ 2.484.122 :
Բուլղարիայի սահմանադրության համաձայն Բուլղարիայի զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարը խաղաղ և պատերազմական ժամանակ միապետն էր։ Գործանականում ցարը ի վիճակի չէր վերահսկել ամբողջ բանակը, այդ պատճառով հրամանատարությունը տրվեց այլ անձի ։ Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ ցար Ֆերդինանդը համարվում էր զորքի գլխավոր հրամանատարը, սակայն նրա ռազմական կրթության բացակայության պատճառով այդ պարտականությունը կատարում էր գեներալ Լեյտենանտ Միհաիլ Սավովը։ Բալկանյան պատերազմների փորձից ելնելով ցարը հրամանատարությունը հանձնեց այլ անձի։ Մի քանի թեկնածուների մեջ Ֆերդինանդը ընտրեց գերմանամետ պատերազմի նախարար Գեներալ մայոր Նիկոլա Ժեկովին։ Սակայն օրենքով չէր կարելի նման իրավասություն տալ այլ անձի, ինչը կրեց ֆորմալ բնույթ։ Նոր դերում Ժեկովը ուղղակի վերահսկողություն ձեռք բերեց ամբողջ զորքի նկատմամբ բացառությամբ նրանց ովքեր մնացել էին երկրից դուրս ։ Միևնույն ժամանակ Գեներալ մայոր Կոնստանտին Ժոստովը փոխարինեց Գեներալ լեյտենանռ Կլեմենտ Բոյաջիևին, ով գլխավոր շտաբի պետն էր և Առաջին բանակի հրամանատարը։
Կենտրոնական ուժերի և Բուլղարիայի ռազմական համագործակցության գլխավոր նախագիծն էր սերբերի դեմ արշավանքնէր։ Բուլղարիայի առաջին բանակի հրամանատարությունը անցավ գերմանա-ավստրիա-բուլղարական ընդհանուր զորքի հրամանատար դաշտային մարշալ Ավգուստ ֆոն Մակենզենին։ Նա մի ջայդ ունեցել էր մի քանի հաջող հաղթանակներ ռուսների դեմ Արևելյան ճակատում։ Նրա բանակների խմբի գլխավոր խնդիրն էր ներխուժել Սերբիա և ցամաքային սահման ստեղծել Բուլղարիայի և Հունգարիայի միջև։ Որպես հրամանատար, Մակենզենը գործում էր անկախ և հրամաններ էր ստանում միայն Գերմանիայի բարձր հրամանատարությունից։ Սակայն Մակենզները Բուլղարական առաջին բանակին հրամայեց հետևել բուլղարացի հրամանատարների հրամաններին և պատրաստ լինել հետագա կարգադրությունների։ Համաձայն համագործակցության հուշագրի, Բուլղարական երկրորդ բանակը ամբողջությամբ մնում էր Բուլղարիայի վերահսկողության ներքո և պատրաստվում էր ներխուժել Վարդար Մակեդոնիա։
Սերբիայի նվաճում
Բուլղարիայի բանակի գլխավոր զորահավաքը մեծ անհանգստություն պատճառեց Սերբիային, որի ռազմական առաջնորդները արագորեն պլանավորեցին իրնց հետագա գործունեությունը, որպեսզի Բուլղարիան մուտք չգործի պատերազմ։ Նրանք 1915 թվականի հոկտեմբերի առաջին շաբաթվա ընթացքում Բուլղարիայի սահմանին դասավորեցին իրենց զորքերը, որոնք կազմված էին 145 գումարտակից, 25 ջոկատ և 316 թնդանոթ ։ Այս զորքը Սերբիայի բանակի կեսն էր, որը կազմում էր 288 գումարտակ, 40 ջոկատ և 678 թնդանոթ ։ Սերբերը նաև օգնություն էին սպասում դաշնակիցներին մոտ 150.000 զինվոր, որպեսզի կարողանային պաշտպանել Վարդար Մակեդոնիան։ Սերբիայի կառավարությունը դիմեց Անտանտի առաջնորդներին օգնության խնդրանքով, սակայն ի վիճակի չէր փոխարենը որևէ բանկ առաջարկել։ Ֆրանսիան, Բրիտանիան և Ռուսաստանը չէին ցանկանում մեծ թվով զորք ուղարկել և սերբերին հորդորեցին դիմել Հունաստանի օգնությանը, որի հետ ունեին համատեղ պաշտպանության պայմանագիր։
Անտանտի պասիվությունը թույլ տվեց Կենտրոնական ուժերին ավելի ինտենսիվ պատրաստվել գրոհի։ Այնուամենայնիվ հոկտեմբերի սկզբին ավստրո-հունգարացիները ի վիճակի չէին ապահովել նվազագույնը 6 դիվիզիա գրոհի համար, այդ պատճառով գերմանացիները ստիպված էին լրացուցիչ զորք տրամադրել։ Դաշտային մարշալ Մակենզենի հրամանատարությամբ զորքը բաղկացած էր Գերմանիայի 11-րդ բանակից իր 7 դիվիզիայով Գեներալ Մաքս ֆոն Գալվիցի հրամանատարությամբ և Ավստորա-Հունգարիայի 3-րդ բանակից, 4 ավստրոհունգարական և 3 գերմանական դիվիզիաներով Գեներալ Հերման Կովես ֆոն Կովեսհազայի գլխավորությամբ։ 1915 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Մակենզենը սկսեց գրոհը, հզոր հրետակոցությամբ Սավա–Դանուբի ուղղությամբ և մյուս օրը զորքի մեծ մասը անցավ գետերը։
Համաձայն պայմանավորվածության, Բուլղարիան պարտավոր էր շարժվել Սերբիայի վրա Կենտրոնական ուժերի գրոհից հինգ օրվա ընթացքում, սակայն զորքի խմբավորման ուշացման և կենտրոնացվածության պակասի պատճառով ժամանակացույցը խախտվեց։ Սերբերը զարմացած էին բուլղարացիների անգործությունից և Բուլղարիայի սահմանին տեղակայված զորքի մի մասին տեղափոխեցին հյուսիս, դիմակայելու գերմանացիներին և ավստրո-հունգարացիներին։ Բուլղարացիները կազմել էին երկու դաշտային բանակը, որոնց ընդհանուր թիվը կազմում էր 300.000 զինվոր ։ Երկու բանակները պետք է գործեին Հին Սերբիայի և Վարդար Մակեդոնիայի դեմ, իսկ ճակատային գիծը կազմում էր 300 կիլոմետր ։
Հոկտեմբերի 14-ին Բուլղարիան վերջապես ավարտեց զորքի կազմավորումը և պատերազմ հայտարարելով Սերբիային, պաշտոնապես մուտք գործեց պատերազմ։ Այս ժամանակ գերմանացիները և ավստրո-հունգարացիները ներխուժել էին Սերբիայի տարածք 140 կմ երկայնքով և 15 կմ խորությամբ։ Բուլղարիայի առաջին բանակի և Գերմանիայի 11-րդ բանակի միջև տարածությունը կազմում էր 90 կմ։ Այնուհետև Մակենզենը հրամայեց շարժվել Մորավա գետի երկայնքով և նվաճել Նիշը և Ալեկսինաց։ Համաձայն հրամանի, բուլղարացիները հարձակվեցին ճակատի երկայնքով և նրանց 1-ին բանակը շարքից հանեց սերբական ստորաբաժանումները և վերահսկողության տակ վերցրեց սահմանամերձ գոտին։ Այս հեշտ հաղթանակից հետո, առաջ խաղացման արագությունը ընկավ վատ եղանակային պայմանների պատճառով, ինչի արդյունքում դժվարանցանելի դարձան ճանապարհները, իսկ տեսանելիությունը նվազեց թանձր մառախուղի պատճառով։ Բացի այդ տեղանքը դժվարանցանելի էր, անտառների և լեռնարի պատճառով։ Այնուամենայնից, ճակատի միջնամասում սերբերը ստիպված էին նահանջել և հոկտեմբերի 26-ին բուլղարացիները նվաճեցին ևս երկու քաղաք ։
Չնայած համեմատաբար փոքր լինելուն, բուլղարական 2-րդ բանակը ավելի շատ հաջողություններ ունեցավ, և հոկտեմբերի 16 դրությամբ նրանք նվաճեցին Վրանյե քաղաքը և իրենց վերահսկողության տակ առան բոլոր երկաթգծային ուղղությունները Սերբիայի և Վարդար Մակեդոնիայի միջև։ Բանակի մի փոքր մաս շարժվեց Նիշի ուղղությամբ, որպեսզի օգնի 1-ին բանակին, փակելու սերբերի փախուստի ճանապարհը։ Մնացած ստորաբաժանումները շարժվեցին արևմուտք` հոկտեմբերի 20-ին հասնելով Վելես և Կումանովո։ Վելեսի մոտ մարտերի ժամանակ, մյուս բուլղարական զորքերը տեղակայված Կրիվոլակի և Ստրումիստայի մոտ առաջին անգամ հանդիպեցին ֆրանսիական զորքերը, որոնք հյուսիսից շարժվելով օգնության էին շտապում սերբերին։ Այս նորությունը լսելով բուլղարական գլխավոր հրամանատարությունը որոշեց 2-րդ բանակը բաժանել երկու մասի, հյուսիսայի խումբը պետք է կռվեր սերբերի դեմ և հարավային խումբը` Անտանտի դեմ ։ Հոկտեմբերի 22-ին փոքրաթիվ մարտերից հետո բուլղարացիները նվաճեցին Սկոպյեն և շարժվեցին դեպի Կաչանիկ և փակեցին սերբերի նահանջի ճանապարհը։ Նույնատիպ հաջողություներ 2-րդ բանակը նաև գրանցեց Հին Սերբիայում սերբերի բանակի դեմ։ Այնուհետև բուլղարիական զորքի հրամանատարությունը որոշեց կենտրոնանալ Անտանտի զորքերի դեմ և պաշտպանողական դիրք ընդունեց ։
Բուլղարիայի պատերազմական հանցագործություններ Սերբիայում
Սկսած 1915 թվականի նոյեմբերից, երբ օկուպացվեց Սերբիան, Բուլղարիայի բանակն իրականացրեց հանցագործություններ խաղաղ բնակչության նկատմամբ։ Արգելվեց սերբերենը և սերբերենով գրքերն այրվեցին Նիշում ու Լասկովացում։ Դրանից հետո բուլղարացի զինվորականները սկսեցին հրապարակայնորեն մահապատժի ենթարկել նրանց, ովքեր իրենց համարում էին սերբ, ամենաշատը՝ Սուրդուլիցայում, որտեղ երկու տարում մահապատժի ենթարկվեցին 2,000–3,000 սերբ։ Սերբերն այլևս չէին կարողանում դիմանալ բուլղարացիների հալածանքներին և 1917 թվականին սկսվեց Տոպլիցայի ապստամբությունը։ Այնուամենայնիվ բուլղարացիներն արագորեն ճնշեցին ապստամբությունները։ Արդյունքում սպանվեցին 20,000 խաղաղ բնակիչ և պարտիզան։ Մինչ այդ օրը բուլղարացիները դատապարտում էին ավստրոհունգարացիներին զանգվածային սպանություններին մեջ, սակայն վստահելի աղբյուրները հավաստում են նրանց մասնակցությունը։ Բուլղարացիների հանցագործություններն ավարտվեցին, երբ Դաշնակիցները կոտրեցին Մակեդոնական ճակատը։ Դրանից հետո սերբերը, բրիտանացիները և ֆրանսիացիները ազատագրեցին Սերբիան բուլղարական օկուպացիայից։ Սերբերը ցանկացան հարձակում իրականացնել Բուլղարիայի սեմ, սակայն բրիտանացիները թույլ չտվեցին՝ վախենալով, որ սերբերը վրեժ կլուծեն բուլղարացիներից պատերազմական հանցագործությունների համար ։
Ընտրյալը
Ընտրյալը, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից մեկը, որի գրման տարեթիվը հայտնի չէ։ Չի պահպանվել ինքնագիր։
Բուլղարիան Առաջին համաշխարհային պատերազմում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմն ըստ երկրի
Ընտրյալը
Ստեղծման պատմություն
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարան Թումանյանի ֆոնդի № 1355-ում պահվում է 1908 թվականին Բաքվում հրատարակված Բանաստեղծություններ շարքում հեղինակի սեփական օրինակը, որտեղ Թումանյանը ջնջել է 36-րդ տողի «Նետեց» բառը և լուսանցքում գրել «թողեք»։ «Ընտրյալը» բանաստեղծությունը առաջին անգամ «Ազատության պատմությունից» ենթավերնագրով տպագրվել է 1907 թվականին Թիֆլիսում հրատարակված «ժամանակ» օրաթերթի №71 համարում, այնուհետև՝ 1908 թվականին Բաքվում հրատարակված Բանաստեղծություններ շարքի 46-47-րդ էջերում, առանց ենթավերնագրի՝ 1922 թվականին Կոստանդունոպոլսում լույս տեսած Բանաստեղծություններ շարքի 21-23-րդ էջերում, ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում 6 հատորով հրատարակված Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի 149-150-րդ էջերում ։ «Ընտրյալը» բանաստեղծությունն արտատպվել է 1922 թվականին Կոստանդնուպոլսում լույս տեսած Բանաստեղծություններ շարքից։
Սոնատ թավջութակի և դաշնամուրի համար (Շոպեն)
Սոնատ թավջութակի և դաշնամուրի համար, սոլ մինոր, Ֆրեդերիկ Շոպենի վերջին կամերային և կենդանության օրոք հրապարակված ստեղծագործությունը, որը գրվել է 1846 թվականին։ Կոմպոզիտորի եզակի ստողծագործություններից մեկն է, որտեղ դաշնամուրը՝ նրա սեփական գործիքը, կենտրոնական տեղ չի զբաղեցնում։ Սոնատը գրվել է Շոպենի ընկերոջ՝ թավջութակահար Օգյուստ Ֆրանկոմայի համար, և առաջին անգամ Ֆրանկոմայի և Շոպենի կողմից կատարվել է 1848 թվականի փետրվարի 16-ին Պլեյել դահլիճում՝ Շոպենի վերջին համերգային ելույթից առաջ։
Պրեմիերային տևողությունը 27 րոպե էր։
Քննադատական և հետազոտական ընդունելություն
19-րդ դարում Շոպենի թավջութակային սոնատը միանշանակ չի ընդունվել երաժշտական հասարակության կողմից։ Դեռևս Իգնաց Մոշելեցը, որն այն հարմարացրել էր երկու դաշնամուրների համար, նկատում է․ «Որոշ պասաժներ հնչում են այնպես, կարծես ինչ-որ մեկը նոր է մոտենում դաշնամուրին և հարվածում է բոլոր ստեղներին՝ ստուգելով տանն է արդյոք բարեհնչությունը ։ Լուի Էլերթը գրել է («Ֆրիդրիխ Շոպեն» ակնարկում, որը մտել է «Ձայների աշխարհից» հավաքածուի մեջ), որ այն ինչպես տրիոն և դաշնամուրային կոնցերտը ․«չի ծառայում այն նպատակին, ինչի համար նրան ստեղծել է բնությունը․ նա պետք է հպվեր ստեղներին ինքն իրեն՝ ուշադրություն չդարձնելով մեկ այլ կատարողի և հասներ բարձրագույն հաջողությունների» ։ Նույն կարծիքին է նաև Շոպենի կենսագիրը՝ Ֆրեդերիկ Նիքսը, որը 1888 թվականին գրել էր, որ ողջ սոնատը մեկ ամբողջական տառապալից ջանք է․ «առաջին և վերջին մասերը լրիվ դատարկություն են, միայն որոշ հատվածներում կան թշվառ ծաղիկներ, միջին մասերն էլ իսկական սոնատի բարձր կոչմանը չեն հասնում, առաջին հերթին նրանց պակասում է հստակությունը, հատկապես դանդաղ մասերում և երկու գործիքների նոկտյուրատիպ երկխոսություններում» ։
Ժամանակակից մասնագետները այս ամենին այլ կերպ են նայում․ Շոպենը շատ երկար ու դժվարությամբ է աշխատել սոնատի վրա՝ հանդիպելով դժվարությունների իրեն ոչ հատուկ երաժշտական գործիքի այդքան նշանակալի պարտիան ստեղծելիս ֆորմալ առումով թավջութակային սոնատն ամբողջությամբ համապատասխանում է սոնատային ժանրի շոպենյան վառ անհատական մեկնաբանությանը ։
Կատարում
Շոպենի սոնատը մտել է շատ հայտնի կատարողների երգացանկի մեջ։ Նրա գրառումները թողնողների թվում են Անդրե Նավարան (Ժաննա Մարի Դարեի հետ), Ժակլին Դյուպեն (Դենիել Բերենբոյմի հետ), Մստիսլավ Ռոստրոպովիչը (Մարթա Արգերիխի հետ), Նատալիա Գուտմանը (Սվյատոսլավ Ռիխտերի հետ), Յո-Յո Մա  (Էմանուել Աքսի հետ), Մյորկ Տրուլսը (Քեթրին Ստոտի հետ) և ուրիշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրեդերիկ Շոպենի սոնատներ Կատեգորիա:Սոնատներ Կատեգորիա:Երաժշտական ստեղծագործություններ
Պաոլո Ջորդանո
Պաոլո Ջորդանո (Paolo Giordano, ), իտալացի գրող։ 2008 թվականին արժանացել է «Ստրեգա» հեղինակավոր մրցանակին իր առաջին՝ «Պարզ թվերի մենությունը» վեպի համար. նա ամենաերիտասարդ դափնեկիրն էր։
Bathory
«Bathory», շվեդական երաժշտական խումբ, որը իր էական ներդրումը ունեցավ մետալ ոճի մեջ, ինչպես նաև բլեք մետալի և վիկինգ մետալ ոճերի մեջ ։ Ձևավորվել է Ստոկհոլմում 1983 թվականին։ Խմբի ստեղծումը հանգեցրեց նրան, որ շատերը սկսեցին նմանակել նրանց ։ Bathory-խմբի կազմում կային շատ երաժիշտներ, բայց խմբի ղեկավարը ի սկզբանե եղել էր՝ (Քուորթն, Թոմաս Ֆորսբերգ, 17.02.1966 — 07.06.2004)։ Խումբը նկարահանեց տարբերվող տեսահոլովակ, իրենց ամենա հայտնի երգերից մեկի հիման վրա՝ One Rode to Asa Bay, ինչպես երգը, այնպես էլ տեսահոլովակը նվիրված էր՝ Սկանդինավիայի Քրիստոնյաներին։
Պաոլո Ջորդանո
Կենսագրություն
Պաոլո Ջորդանոն միայնակ է ապրում Սան Մաուրո Տորինեզեում, որտեղ և ծնվել է։ Հայրը բժիշկ-գինեկոլոգ է, մայրը՝ անգլերենի ուսուցչուհի։ Ավարտել է Թուրինի համալսարանը՝ պաշտպանելով թեզ ֆիզիկայից հիմնարար փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Կրթությամբ ֆիզիկոս-տեսաբան է։ Դասավանդում է համալսարանում։
Մանկուց բանաստեղծություններ է գրել։ Թուրինում մասնակցել է ստեղծագործելու դասընթացների։
Bathory
1983—1984
Bathory ռոք խումբը ստեղծվել է Ստոկհոլմում 1983 թվականին Թոմաս Ֆորսբերգի կողմից, ավելի մեծ համբավ ձեռք բերելուց հետո Թոմաս Ֆորսբերգը հանդես եկավ Քուորթըն կեղծանվամբ։ Նախքան խմբի ձևավորվելը Քուորթընը հանդես էր գալիս փանկ ռոք(Punk-rock) ժանրում, բայց ծանոթանալով Venom և Motorhead խմբերի ծավալած գործունեությանը՝ Քուորթընը փոխեց իր երաժշտական ոճը ։ Խմբի առաջին անդամները, բացի՝ Քուորթընից, խումբ եկավ Հանոին որպես բասիստ և որպես թմբուկահար հանդես եկավ Վանսը, հետագայում սկսեց զբաղվել տեսահոլովակների նկարահանմամբ, նա աշխատեց ամենահայտնի խմբերի, անհատ երգիչների, տեսահոլովակների համար ինչպիսիք էին՝ Մադոննան, Մեթալիկան(Նրա ամենա հայտնի աշխատանքներից են՝ Prodigy «Smack My Bitch Up», Madonna «Ray Of Light» Metallica «Turn The Page»)։
Պաոլո Ջորդանո
Կենսագրություն
2008 թվականին «Մոնդադորի» հրատարակչությունը հրատարակել է նրա առաջին վեպը՝ «Պարզ թվերի մենությունը»։ Մենակության դատապարտված երկու միայնակ մարդկանց սիրո մասին այս վեպը դարձել է համաեվրոպական բեսթսելեր։ Վեպի համար Պաոլո Ջորդանոն ստացել է «Ստրեգա» գրական մրցանակ (2008)։ Tuttolibri-ի համաձայն՝ վեպը 2008 թվականին Իտալիայում ամենաշատ վաճառվող գիրքն էր. գնվել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակ։ 2010 թվականին ռեժիսոր Սավերիո Կոստանցոն նկարահանել է համանուն ֆիլմ (իտալական դրամա): Ներկայումս վեպը թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով։
2009 թվականի դեկտեմբերին Պաոլո Ջորդանոն եղել է Մոսկվայում։
Bathory
1983—1984
Այդ ժամանակ Քուորթնը կրում էր Black Spade կեղծանունը և հենց այդ ժամանակ էլ ձայնագրեց երգ ամենա որակյալ ձայնագրիչով, իր անձնական հաճույքի համար։ Կային երգեր որոնց ուշադրություն չէին դարձնում երկրպագուները որովհետև դա նրանց դուր չէր գալիս այդ երգերից են՝ Satan My Master, Witchcraft и Die In Fire երգերը և դրանք դուրս եկան խմբի հավաքածուներից։ Խմբում մեծ շրջադարձ եղավ երբ միացավ նրանց Tyfon Grammofon-ը, նա ղեկավարեց խումբը։ Խմբի ղեկավարը որոշեց ավելացնել որոշ ձայնագրություններ Scandinavian Metal Attack հավաքածուին որոնք նախկինում դուրս էին մնացել երգերի ցանկից։ Ամիսներ անց Ace Shoot (Քուորթընի նախկին կեղծանունը), ը փոխում է իր կեղծանունը՝ Quorthon Seth։ Նրանք թողարկում են նոր հավաքածու որը նրանց ավելի հայտնի է դարձնում, սկսում են համերգներով հանդես գալ Ստոկհոլմոմ և որոշ ժամանակ անց խմբի անդամ՝ Ալվիկը հեռանում է խմբից և նրանք դադարեցնում են իրենց կայանալիք համերգները։ Որոշ ժամանակ անց Քուորթնը մնում է միայնակ։ Որոշ ժամանակ անց նրանք թողարկում են հենց իրենց խմբի անունը կրող երգի ալբոմը՝ Bathory: Ալբոմը նրանց 200 դոլարի եկամուտ է բերում։
Պաոլո Ջորդանո
Կենսագրություն
2010 թվականի հունվարին ըստ մի քանի ամսագրերի, այդ թվում Ֆրանսիայում՝ Livres-Hebdo-ի և Մեծ Բրիտանիայում՝ The Bookseller-ի, 2009 թվականին համարվել է Եվրոպայում չորրորդը՝ որպես ամենավաճառված ​​ֆանտաստ գրող ։
Bathory
1985—1990
Խմբի հաջորդ ալբոմի անվանումն էր՝ The Return, որը ձայնագրվեց պրոֆեսիոնալ ստուդիայում, սակայն խմբի բասիստի ալկոհոլի և թմրանյութերի ազդեցության տակ լինելու պատճառով այն ամբողջությամբ չձայնագրվեց։ Ալբոմի ձայնագրվելուց հետո նրանք որոշեցին ձայնագրել ալբոմ իրենց սեփական ուժերով, որը նրանց ավելի ճանաչում կբերեր։ Թողարկված ալբոմը խմբին մեծ փառք բերեց, նրանք ունեցան ավելին քան 10000 պատճեն։ Նրանք պետք է ունենաին շրջագայություն Celtic Frost և Destruction խմբերի հետ (այն տեղի չի ունենում)։ Նրանք իրենց խումբ են հրավիրում Carsten Nielsen-ին Artillery խմբից, նա հրաժարվում է, և նրանք առաջջարկում են Chris Witchhunter-ին Sodom խմբից, նա աշխատում է և փորձեր է ունենում Քուորթնի հետ։ Under the Sign of the Black Mark ձայնագրությյունը ձայնագրվեց Heavenshore Studios-ի կողմից։ Հաջորդ ալբոմը (Blood Fire Death) ձայնագրելու համար նրանք հրավիրում են որպես թմբուկահար Vvornth-ին և որպես բասիստ՝ Kothaar-ին, նրանք ընդունում են առաջարկը և միանում են խմբի գործունեությանը։ Ալբոմի նախապատրաստումից հետո, պետք է ալբոմի շապիկի ընտրություն կատարեին, որի աշխատանքները վստահում են Петера Николая Арбо-ին։ 1988 թվականին Քուորթնը աշխատանքներ է տանում իր Blood on Ice ալբոմի համար, բայց այլ չի թողարկվում։ Հաջորդ ալբոմի համար 1990 թվականին Քուորթնը ձայնագրում է 8 երգ Requiem ալբոմի համար, բայց այն նույն պես չի թողարկվում։ Եվս մեկ անգամ Քուորթնը լուրջ աշխատանքներ է կատարում Hammerheart ալբոմմի համար որը պետք է ձայնագրվեր Heavenshore Studios ստուդիայում։ Ալբոմը ձայնագրվում էր շատ վատ պայմաններում, պատճառը ստուդիայում կատտարվող նորոգումն էր։ Արդյունքում ալբոմի համար ձայնագրվել էր 13 երգ, որոնցին ընդամենը 7-ը տեղ գտան ալբումում։ Այս ալբոմը տարբերվում էր մնացած ալբոմներից ձայնային էֆեկտներով, երգերի տևողությունը 6-10 րոպե էր։ One Rode to Asa Bay երգի համար նկարահանում է տեսահոլովակ, իսկ ալբոմը թողարկվում է՝ Noise Records պիտակավորմամբ։
Պաոլո Ջորդանո
Կենսագրություն
2012 թվականի հոկտեմբերին Ջորդանոն հրատարակել է նոր գիրք՝ «Մարդկային մարմին»։
Bathory
1991—1998
Ալբոմների թողարկումներից հետո սկսվեց խմբի բուռն աշխատանքային էտապը։ Քուորթնը 1995 թվականին ձայնագրում է հին ոճի երգ, իսկ 1996 թվականին այն հանձնվում է երկրպագուների դատին։ Հենց այս տարում էլ ձայնագրվում է խմբի Blood on Ice։ 1988 թվականին ձայնագրվում է նրանց Jubileum ալբոմների երրորդ մասը Jubileum III, նաև ձայնագրում են ալբոմ Nemesis անվանմամբ որը 2001 թվականին կրում է Destroyer of Worlds անվանումը։
1999—2004
Ժամանակը անցնում էր բայց նոր ալբոմներ չէին թողարկվում։ Քուորթնը իր հարցազրույցներում նշում է որ՝ բոլոր նյութերը պատրաստ են նոր ալբոմ թողարկելու համար, բայց նրանց փոքր-ինչ օգնություն է հարկավոր։ 2000 թվականի նոյեմբեր ամսին տեղեկություններ են տարածվում որ ալբոմը կթողարկվի 2001 թվականին։ Թողարկվում է իրենց նոր ալբոմը Katalog անվամբ որը թողարկվել էր Destroyer of Worlds պիտակավորմամբ։ Թողարկվում է նաև Destroyer of Worlds ալբոմը։
Պաոլո Ջորդանո
Կենսագրություն
2020 թվականի մարտի 26-ին նա հրապարակել է Էսսե «Համավարակ» վերնագրով, որը լի է մեր ժամանակի և COVID-19-ի մասին մտորումներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի վիպասաններ
Bathory
1999—2004
2002 թվականին թողարկվում է Nordland I, իսկ 2003 թվականին սկսում է ալբոմի երկրորդ մասի համար աշխատանքները։ 2004 թվականին թողարկվում է խմբի վերջին ալբոմը Nordland II անվամբ։ Քուորթնը մահանում է 2004 թվականի ամռանը սրտի անբավարարությունից։
Անվանումը
Անվանումը եկել է յոթերորդ դարի թագավորական ընտանիքի անդամ Էլիզաբեթ Բեթորի անվամբ։ Խմբի անունը սկզբում եղել է Nosferatu, հետո փոխվել է Natas, իսկ հետո Mephisto։ Որոշ ժամանակ անց խմբի անունը կնքվում է հենց Էլիզաբեթ Բեթորիի անամբ, իսկ հետո Countess Bathory և վերջնական անունը Bathory:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1983 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Շալիգինո
Շալիգինո (Шалигине), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 16-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Շալիգինո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 203 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:16-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Բոլշոյ Բաբինսկի
Բոլշոյ Բաբինսկի (Большой Бабинский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 340 մարդ։
Կանոնիկա դ’Ադա
Կանոնիկա դ’Ադա (Canonica d'Adda), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում Է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4158 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 1 311,67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 24040, իսկ հեռախոսային կոդը՝ 02։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռունովշչինա (գյուղ, Զաչեպիլովի շրջան)
Ռունովշչինա (Рунівщина), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լուսաբացին
Լուսաբացին, Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից մեկը, որի գրության թվականը հայտնի չէ։ Ակունքը ժողովրդական է, և չի պահպանվել նաև ինքնագիր։
Ստեղծման պատմություն
«Լուսաբացին» բանաստեղծությունը առաջին անգամ տպագրվել է 1907 թվականին Լուսաբեր դասագրքի Ա տարիի 45-րդ էջում, ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում 6 հատորով լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության 221-րդ էջում։ «Լուսաբացին» բանաստեղծությունն արտատպվել է Լուսաբեր դասագրքի Ա տարիից ։
Շավինի (Էնայի գավառ)
Շավինի  (Chavigny), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սուասոն-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02175:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 153 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 104 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 72-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,2 % %, 1999 թվականին եղել է 61,5 %)։ 72 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 66-ը (43 տղամարդ և 23 կին), գործազուրկ էին 6 մարդ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 32 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը՝ թոշակառուներ, 15-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
(3057) Մալարեն
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,260405 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0909 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4299 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1241,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290018 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,28° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խան (Բաղդաթի շրջան)
Խան (ხანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Բաղդաթի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 525 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Բաղդաթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Բաղդաթի շրջան
Շոտլանդական դպրոց
Շոտլանդական դպրոց, ողջամտության փիլիսոփայություն, ձևավորվել է 18-րդ դար 60-80-ական թթ․ շոտլանդական համալսարաններում։ Հիմնադիրն է Թոմաս Ռիդը, ելակետային գաղափարների մշակմանը մասնակցել են Բիթին, Օսվալդը, Ստյուարտը և ուրիշներ։ Շոտլանդական դպրոցի հիմնական նպատակը՝ ողջամտության ըմբռնման մշակումը, իրականում հանգել է ողջամտության ժամանակի պատկերացումների, այդ թվում նաև նախապաշարմունքի, փիլիսոփայելու ամրագրման փորձին։ Փիլիսոփայելու մեկնակետ է ճանաչվել հավատը բարձրագույն հոգևոր էության, մասնավորապես, աստծու կեցության նկատմամբ, որը նույնքան ինքնին հասկանալի է համարվել, որքան իսկըզբանե մարդու բնության մեջ տրված աստվածային ծագում ունեցող ներքին ակընհայտության գաղափարը։ Ողջամտության այս ըմբռնումը ուղղվել է Հյումի սկեպտիցիզմի դեմ և միաժամանակ պաշտպանել է շրջապատող առարկաների՝ մարդու գիտակցությունից անկախ լինելու մասին պարզունակ ռեալիստական պնդումը, որով շոտլանդական դպրոցը մերժել է Բերկլիի սուբյեկտիվ իդեալիզմը։ Շոտլանդական դպրոցի մշակած ողջամտության վերաբերյալ հայեցակետը արդի անգլո-ամերիկյան ռեալիստական մի շարք դպրոցների տեսական և իմացական աղբյուրն է։
Մալոալեկսանդրովկա
Մալոալեկսանդրովկա (Малоалександровка, Бәләкәй Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Իխտիար
Իխտիար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում ։ Գտնվում էր Արածանիի ձախ վտակ Մելկո գետի ափին, վերջինիս միջին հոսանքի տարածքում։
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 10 տուն թուրք բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շակուտովշչինա
Շակուտովշչինա (Шакутівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շակուտովշչինա գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռիդենբերգ (Բավարիա)
Ռիդենբերգ (Բավարիա)  (Riedenberg (Bayern)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Նիժնայա Ֆռանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Բադ Կիսինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1016 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 13.22 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 72 145։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Հոդ Հոդ
Հոդ Հոդ, իրանական մանկական ուղղվածության արբանյակային հեռուստաալիք, հեռարձակվում է պարսկերեն և արաբերեն լեզուներով։
Հեռուստաալիքը տարածվում է արբանյակային հարթակներով՝
Սուրեն Շադունց
Սուրեն Կոստանդինի Շադունց, խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ։ ԽՄԿԿ անդամ (1917)։
Կենսագրություն
Սովորել է Շուշիի ռեալական դպրոցում։ Քարոզչական աշխատանք է տարել և մասնակցել խորհրդային ռեժիմի հաստատմանը Ադրբեջանում։ 1921 թվականի մարտին տեղափոխվել է Հայաստան, մասնակցել Զանգեզուրի քաղաքացիական կռիվներին։ 1921-1923 թվականներին եղել է ՀԿ(բ) կ Երևանի կոմիտեի քարտուղար, 1923-1927 թվականներին՝ ՀԽՍՀ հողժողկոմատի ջրային տնտեսության վարչության պետ, իսկ 1927-1928 թվականներին ղեկավարել է ջրային տնտեսության Անդրկովկասյան վարչությունը։ 1928-1931 թվականներին աշխատել է ՀամԿ(բ) կ Կենտկոմում։ 1931-1932 թվականներին Միջինասիական բամբակամիավորման նախագահն էր։ 1931 թվականի գարնանը, որպես ՀամԿ(բ) կ Միջինասիական բյուրոյի լիազոր, ղեկավարել է Տաջիկստանում բասմաչական շարժման դեմ մղվող մարտերը։ 1932 թվականին եղել է ՀամԿ(բ) կ Միջինասիական բյուրոյի քարտուղար, 1934 թվականից՝ Տաջիկստանի կոմկուսի Կենտկոմի առաջին քարտուղար։ 1936 թվականին՝ ՀամԿ(բ) կ ԿԿ ԿՎՀ ֆինանսական խմբի ղեկավար։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով (1935 թվական)։
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Դմիտրի Ղիփիանի
Դիմիտրի Իվանի Ղիփիանի, ռուսական կայսրական և վրացի քաղաքական, պետական, հասարակական գործիչ, Թիֆլիսի քաղաքագլուխ ։
Դ. Ղիփիանին 3 տարեկան հասակում կորցրել է հորը, ով ազնվական էր և Մերեթ էր տեղափոխվել Աբաշիից ։ Ղիփիանիների տոհմական կալվածքը գտնվում էր Բորժոմի կիրճում՝ Քվիշխեթի գյուղ։ 1845 թվականին ամուսնացել է գեներալ Գիորգի Ճիլաշվիլու դստեր՝ Նինոյի հետ ։
Քաղաքացիական գործունեություն
1830-1859 թվականներին Դ. Ղիփիանին զբաղեցրել է տարբեր քաղաքացիական պաշտոններ։ Ավագ եղբոր՝ Քայխոսրոյի հոգածությամբ փոխադրվել է Թիֆլիս և ընդունվել 8-ամյա հոգևոր ուսումնարան, սակայն ընդամենը 2 տարի անց փոխադրվել է Ազնվականական ուսումնարան ուսումը շարունակելու համար։ 1830 թվականից սկսել է դասավանդել Թիֆլիսի գիմնազիայում։ 1834 թվականին ծառայության է անցել Վոլոգդայի նահանգային կառավարման գրասենյակային աստիճանավորների կազմում, որտեղ էլ 1835 թվականին ընտրվել է քարտուղար։ Նույն թվականին նշանակվել է նահանգապետի քաղաքացիական գրասենյակի կառավարչի պաշտոնակատար։ 1837 թվականին գրանցվել է Վրաստանի Գերագույն կառավարման գործադիր շահագործման հաստիքացուցակում և գործուղվել Վրաստանի նահանգապետի քաղաքացիական գրասենյակի տրամադրության տակ։ Նույն թվականին նշանակվել է Վրաստանի նահանգապետի քաղաքացիական գրասենյակին կից հատուկ հանձնարարությունների բաժնի աստիճանավոր, 1838 թվականին՝ Վրաստանի նահանգապետի քաղաքացիական գրասենյակի քարտուղար և “Закавказский Вестник”-ի խմբագիր, սակայն կայսերական կառավարչի խնդրանքով մնացել է նույն պաշտոնում որպես քարտուղար։ 1839 թվականին փոխադրվել է Վրաստանի գլխավոր հրամանատարի գրասենյակ։ 1841 թվականին նրան շնորհվել է տիտղոսային խորհրդականի, 1843 թվականին՝ արտգործերի խորհրդականի թեկնածուի կոչում, իսկ 1845 թվականին նշանակվել է Գլխավոր վարչության գրասենյակի տնօրենի պաշտոնակատար։ Այս վարչության լուծարվելուց հետո՝ 1846 թվականին, դարձել է Գլխավոր վարչության խորհրդի գործերի կառավարիչ։ Նույն թվականին նրան տրվել է առևտրական խորհրդականի, 1854 թվականին՝ ավագ խորհրդականի կոչում։ Նույն թվականին հաստատվել է ավագ խորհրդականի պաշտոնում, 1856 թվականին՝ Կովկասյան փոխարքայի գրասենյակում՝ տնօրենի պաշտոնակատար։ 1857 թվականին նրան շնորհվել է Սուրբ Ստանիսլավի առաջին աստիճանի շքանշան, նշանակվել է Անդրկովկասյան երկրամասի Գլխավոր Վարչության խորհրդի անդամ, 1859 թվականին՝ Կովկասյան փոխարքայի խորհրդի անդամ։ 1860 թվականին շնորհվել է Սուրբ Աննայի առաջին աստիճանի շքանշան, իսկ 1862 թվականից անցել է թոշակի։ Ավելի քան 10 տարի եղել է Թիֆլիսի նահանգային գիմնազիայի պատվավոր հոգաբարձու։ 1864 թվականին շնորհվել է Սուրբ Աննայի առաջին աստիճանի շքանշան՝ թագով, 1866 թվականին՝ Սուրբ Վլադիմիրի 2-րդ աստիճանի շքանշան։ Եղել է Թիֆլիսի նահանգի ազնվականության առաջնորդը ։
Ղրիմի պատերազմի ժամանակ գեներալ Բարսեղ Բեհբութովի կողմից նշանակվել է ռազմական գրասենյակի պետ։ 1864 թվականին ընտրվել է «Ազնվական միության» նախագահ և հիմնել գրագիտություն տարածող դպրոց ։
Հասարակական գործունեություն
1860-ական թվականներին Դ. Ղիփիանին զգալի դեր է խաղացել ճորտերի ազատության գաղափարի հաղթանակի գործում ։ Նրա մտահղացմամբ և ջանքերով հիմնադրվել է «Թիֆլիսի ազնվական բանկ»-ը ։ Թղթակցել է Ն.Ավալիշվիլու խմբագրությամբ լույս տեսնող (1869-1879) «Մնաթոբի» ամսագրին՝ խմբագրելով պատմական և գրական բաժնում ։ 1885-1886 թվականներին Քութայիսի նահանգի ազնվականության ներկայացուցիչն էր։ Հեղինակել է մի շարք գրքեր։ Նրա գրչին են պատկանում Շեքսպիրի և Մոլիերի պիեսների թարգմանությունները ։
Քաղաքական գործունեություն
Թիֆլիսի քաղաքագլուխ է ընտրվել 1875 թվականի դեկտեմբերի 14-ին և պաշտոնավարել մինչև 1879 թվականի ապրիլի 9-ը ։ Նրա պաշտոնավարության տարիներին ավարտվում է քաղաքային ինքնավարության համակարգի վերահաստիքավորման գործընթացը ։ 1876 թվականի մարտին անցկացվում է միօրյա մարդահամար ։ Համաձայն իր հրաժարականի՝ թողնում է պաշտոնը և հաստատվելով Քվիշխեթի գյուղում՝ զբաղվելով քերականության հարցերով և թարգմանչությամբ ։
1887 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Ստավրոպոլում կողոպուտի ժամանակ սպանվել է ։ Աճյունը փոխադրվել է Թիֆլիս և ամփոփվել Մթածմինդա պանթեոնում գտնվող Մամա Դավիթ եկեղեցու բակում։ Տարիներ անց՝ 1899 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, նրա գերեզմանի վրա հուշակոթող է կանգնեցվել ։
Աստերոիդների ցանկ (140101-140200)
Աստերոիդների ցանկ (140001-140100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (140201-140300)
|}
Զառնատուն
Զառնատուն կամ Եզատունք, գյուղ Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Ճահուկ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում։
Պատմություն
Շահապունիքի պատմական Եզատունք գյուղը շրջանի ներկայիս Զառնատուն գյուղն է։ Ներկայիս գյուղի հայկական գերեզմանատան և մյուս հնությունների ուսումնասիրությունը հաստատում է գյուղի մեծ լինելը։ Սակայն պատմական աղբյուրներում այդ գյուղի անցյալի մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շահբուզի շրջանի բնակավայրեր
Ինջա (Բայազետի գավառ)
Ինջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում ։ Գտնվում էր Հոլլաջու գյուղից արևմուտք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 23 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սեմենովկա (գյուղ, Զաչեպիլովի շրջան)
Սեմենովկա (Семенівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1760 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սեմենովկա գյուղում բնակվում էր 375 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 232,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1760 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կովո
Կովո  (իտալ․՝ Covo) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3157 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 263 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0363։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բոլշոյ Բոր (գյուղ, Տաշտիպսկի շրջան)
Բոլշոյ Բոր (Большой Бор, Улуғ Пор), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի բնակավայրեր
Յոհաննես Սեմպեր
Յոհաննես Սեմպեր (Johannes Semper, ), էստոնացի սովետական գրող։ 1940 ՍՄԿԿ անդամ։ 1930-1940` «Լոոմինգ» ամսագրի խմբագիր։ 1940 եղել է լուսավորության նախագահ։ Սեմպերը իր վեպերում դրսևորել է իրեն որպես հոգեբանական ռեալիզմի վարպետ։ «Կարմիր մեխակներ» վեպում արտացոլված է մտավորականության շերտավորումը 1939-1940 հեղափոխական իրադարձությունների շեմին։
Հեղինակ է պիեսների «Ճանապարհորդություն դեպի անցյալը» հուշագրության, Էստոնիայի ԽՍՀ հիմնի, էսսեների գրքերի։
Էստոնիայի ՍՍՀ ԳՄ վարչության նախագահ 1946-1950։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Էստոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Էստոնացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Էստոնացի գրողներ Կատեգորիա:Էստոնացի լեզվաբաններ
Սոկրատ Գալուտաշվիլի
Սոկրատ Ալեքսեևիչ Գալուտաշվիլի (გალუსტაშვილი სოკრატ, Գալուստյան, Գալստյան,), վրացահայ զինվորական, ավագ սերժանտ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1920 թվականին Վրաստանի Շիդա Քարթլիի մարզի Գորիի շրջանի Ուպլիսցիխե գյուղում։ Հայրական կողմի ծնողներից մեկը եղել է հայ ։
1940 թվականին Գորիի շրջանի զինկոմիսարիատից զորակոչվել է Կարմիր բանակի շարքերը։ 1941 թվականի օգոստոսին դասընթացներ անցնելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ։ Եղել է գնդացրորդ, մասնակցել է Ստալինգրադի և Դնեպրի ճակատամարտերին, 1943 թվականին՝ Մելիտոպոլի ազատագրման մարտերին։ 1944 թվականի մարտի 14-ին 8-րդ գվարդիական առանձին գնդացրային-հրետանային գումարտակի կազմում մասնակցել է Բելոզյորկայի շրջանի մարտերին։ 1944 թվականի մարտի 16-ին հիտլերականները փորձել են վերադարձնել կորցրած դիրքերը, բայց նրանց պլանը հաջողությամբ չպսակվեց. Սոկրատը գնդացիրով  հետ մղել հակառակորդի հարձակումը՝ պաշտպանելով 2 օր առաջ գրաված դիրքը՝ ոչնչացնելով հակառակորդի մոտ 100 զինվոր։
ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի նախագահության 1944 թվականի հունիսի 3-ի հրամանով՝ մարտական առաջադրանքների օրինակելի կատարման և միաժամանակ ցուցաբերած արիության ու հերոսության համար շարքային Գալուստաշվիլիին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում՝ Լենինի շքանշան և Ոսկե աստղ մեդալ։
1945 թվականի ապրիլին զորացրվել է` խորհրդային զորքերի հարձակման ժամանակ ստացած վերքերի պատճառով։
Մահացել է 1981 թվականի մարտի 29-ին Գորի քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Միխեիլ Ճիաուրելի
Միխեիլ Եդիշերի Ճիաուրելի (მიხეილ ჭიაურელი, ), վրացական սովետական կինոյի ռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, և ուսուցիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1948)։
Կենսագրություն
Միխեիլ Ճիաուրելի ծնվել է 1894 թվականի հունվարի 25-ին (փետրվարի 6) Թիֆլիսում։
1912 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի գեղանկարչության ու քանդակագործության դպրոցը, որտեղ սովորել է Յակով Նիկոլաձեի մոտ։ 1915 թվականից որպես դերասան, ռեժիսոր ու նկարիչ աշխատել է Թիֆլիսի, Քութայիսի ու Բաթումի թատրոններում։
1917 թվականին գիտնական Էվքթիմե Թաղիաշվիլու, ֆուտուրիստ բանաստեղծ Իլյա Զդանևիչի, նկարիչներ Լադո Գուդիաշվիլու և Դիմիտրի Շևարդնաձեի հետ եղել է Վրաստանի հարավային շրջաններն ուսումնասիրող արշավախմբի կազմում։ Հնէաբանական հետազոտություններ են անցկացրել Իշխան, Օշկի և Խախուլի եկեղեցիներում։ 1921 թվականին մասնակցել է Հեղափոխական սատիրայի թատրոնի կազմակերպմանը։
1922-1924 թվականներին ապրել է Գերմանիայում, որտեղ սովորել է քանդակագործական արվեստանոցներում, իսկ 1924-1926 թվականներին որպես քանդակագործ աշխատել է Թիֆլիսում։
1926-1928 թվականներին եղել է «Բանվորական թատրոնի», «Կարմիր թատրոնի» դերասան։1926-1941 թվականներին եղել է իր կազմակերպած Վրաստանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի ռեժիսորն ու գեղարվեստական ղեկավարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1894 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1974 մահեր Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 31 մահեր Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ‏‎ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Մթածմինդա պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Վրացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Վրացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Վրացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ
(3058) Դելմարի
(3058) Դելմարի (Delmary), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,249326 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8969 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6017 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1232,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292163 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լյուբեն Գոցև
Լյուբեն Գոցև (Любен Стоянов Гоцев, ), բուլղար ռազմական և քաղաքական գործիչ, Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության և նրա ժառանգորդ՝ Բուլղարիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ։ 1990 թվականի սեպտեմբերից մինչև դեկտեմբեր եղել է Բուլղարիայի արտաքին գործերի նախարար։ Գեներալ։
Կենսագրություն
Լյուբեն Գոցևը ծնվել է 1930 թվականի մարտի 3-ին Սոֆիայում։ 1944 թվականին դարձել է Բանվորական երիտասարդական միության անդամ։ 1960 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը` «Միջազգային հարաբերություններ» մասնագիտությամբ։ 1961 թվականից համարվել է Բուլղարիայի պետական անվտանգության կոմիտեի առաջին գլխավոր վարչության հաստիքային աշխատակից ։ Դիվանագետի տեսքով պաշտպանության տակ աշխատել է Նյու Յորքի ՄԱԿ-ի Բուլղարիայի մշտական ներկայացուցճությունում (1963-1968, 1971-1974)։ 1974-1982 թվականներին եղել է Բուլղարիայի պետական անվտանգության կոմիտեի առաջին գլխավոր վարչության պետի տեղակալ։
1982 թվականից մինչև 1989 թվականը եղել է արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ, 1989 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1990 թվականի մարտը՝ արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ, 1990 թվականի սեպտեմբերից մինչև դեկտեմբերը՝ Անդրեյ Լուկանովի առաջին և երկրորդ կառավարություններում եղել է արտաքին գործերի նախարար ։ 1991 թվականի փետրվարից մինչև դեկտեմբերը Նիդեռլանդներում եղել է Բուլղարիայի դեսպան ։ 1992 թվականից թոշակառու է։
1990 թվականի մարտից մինչև հունիսը Գոցևը ղեկավարել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության ընտրական շտաբը։ Մեծ Ազգային Ժողովի 7-րդ համագումարի պատգամավոր և ազգային անվտանգության պառլամենտական հանձնաժողովի նախագահ։ Լյուբեն Գոցևը Բուլղարիայի սոցիալիստական կուսակցությունում 1997 թվականից համարվում է Միասնության և զարգացման համար շարժման հիմնադիրներից մեկը։
1993 թվականից հետո զբաղվել է մասնավոր բիզնեսով։ 1996 թվականի ստեղծել է «Սուրբ Նիկոլա» ազգային մասնավոր ֆոնդը, 1999 թվականին դարձել է «Юкос петролеум България»-ի տնօրենների խորհրդի անդամ, որը վերակազմավորվել է «Нафтекс»-ի ։
Անձնական կյանք
Լյուբեն Գոցևն ամուսնացած է, ունի երկու դուստր, երկու թոռ և երկու թոռնուհի։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գեներալներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի նախարարներ
Էթնիկ-Մեթնիկ
Էթնիկ-Մեթնիկ, հայկական Դոգմա մետալ խմբի առաջին ստուդիական ալբոմն է։ Ձայնագրման աշխատանքներն իրականացվել են 2008-2009 թվականներին Երևանում։ Պաշտոպապես թողարկվել է 2010 թվականի օգոստոսի 18-ին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:2010 ալբոմներ Կատեգորիա:Հայկական ռոք ալբոմներ
Բիստ
Բիստ (Bist), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում։
Բիստի Սուրբ Նշան կամ Կոպատափ անապատ վանք
Բիստ գյուղից 1 կմ հյուսիս գտնվում էր 5-րդ դարի Սուրբ Նշան կամ Կոպատափ անապատ վանքը։ 1668 թվականին Պետրոս եպիսկոպոսի ջանքերով վերանորոգվում է։ Կազմված է եղել եկեղեցուց, գավթից, վանքապատկան շինություններից, գերեզմանոցից և շրջապարիսպից։
Բիստի Սուրբ Աստվածածին վանք
Ժամանակը՝ XII - XIII դդ,։ - Տեղը՝ գյուղի կենտրոնական թաղամասում։ - Ճարտարապետը՝ անհայտ։ - Պատվիրատուն, մեկենասը՝ եկեղեցու 1687 թ. վերանորոգման մեկենաս Ալեքսան Բստեցի վարդապետ։ - Հորինվածքը՝ քառամույթ եռանավ բազիլիկա։ - Շինանյութը՝ սրբատաշ վարդագույն քար, բազալտ։ - Վերանորոգումներ՝ 1687 թ., 1877 թ.։ - Մուտքը՝ արևմտյան ճակատում։ - Աբսիդը՝ յոթանիստ։ - Մույթերը՝ խաչաձև։ - Ավանդատները՝ մեկ զույգ, երկհարկանի, թաքստոցներով։ - Արձանագրություններ՝ արևմտյան և արևելյան ճակատներում։ - Որմնանկարներ՝ XIX դ. քայքայված բեկորներ։ - Պատկերաքանդակներ՝ չունի։ - Զարդաքանդակներ՝ մուտքի շուրջը։ - Շրջակայքում՝ եկեղեցու արևմտյան ճակատին կցված է գավիթը, ունեցել է նաև վանքապատկան այլ շինություններ, որոնք ավերվել են։ - Վիճակը՝ կանգուն, թափված է հյուսիսային որմի արտաքին երեսապատող քարերի մի մասը։
Վանքի գավիթը
Ժամանակը՝ XVII դ.։ - Տեղը՝ կցված է եկեղեցու արևմտյան ճակատին։ - Ճարտարապետը՝ անհայտ։ - Պատվիրատուն, մեկենասը՝ անհայտ։ - Հորինվածքը՝ թաղածածկ սրահ։ - Շինանյութը՝ վարդագույն սրբատաշ քար, բազալտ։ - Մուտքը՝ արևմտյան ճակատում։ - Վերանորոգումներ՝ անհայտ։ - Արձանագրություններ՝ չունի։ - Պատկերաքանդակներ՝ չունի։ - Զարդաքանդակներ՝ չունի։ - Վիճակը՝ կանգուն։
Բիստի հին գերեզմանատուն
Ժամանակը՝ X - XIX դդ։ - Տեղը՝ ս. Աստվածածին վանքից 350 - 400 մ արևմուտք, գյուղի հյուսիսարևմտյան թաղամասի թեքադիր վայրում։ - Տապանաքարերի թիվը՝ 800 - 830։ - Տապանաքարերի տեսակը՝ հարթ, խաչքարեր, քառանկյունի, խոյաձև։ - Արձանագիր տապանաքարերի թիվը՝ 150 - 155։ - Վիճակը՝ տապանաքարերի մի մասը կիսով չափ թաղված է հողի մեջ, իսկ մի մասն էլ տեղահան է արված, կոտրատված։ Արձանագրությունների զգալի մասը դժվարընթեռնելի ու քայքայված են։
Բիստի նոր գերեզմանատուն
Ժամանակը՝ XVII - XX դդ.։ - Տեղը՝ Բիստի հյուսիսարևմտյան կողմում, Նորակերտ վտակի աջ ափին։ - Տապանաքարերի թիվը՝ 250 - 260։ - Տապանաքարերի տեսակը՝ քառանկյունի։ - Արձանագիր տապանաքարերի թիվը՝ 100 - 105։ - Վիճակը՝ XVII - XVIII դդ. տապանաքարերը թաղված են հողի մեջ։