cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անշարժ սանդուղք
Սուլթանի՝ 1757 թվականի ֆերմանը և «ստատուս քվոն»
1757 թվականին ֆրանցիսկյանները Կաֆոլիկոնի առաջ տեղադրեցին իրենց սուրբ Սեղանը՝ զադարված հարուստ ընծաներով, որոնք նվիրաբերել էին եվրոպական երկրները։ 1757 թվականի Զատկի տոնին տաճար ներխուժեց հույներից կազմված ամբոխը, որին որպես սադրիչ ուղարկել էին ուղղափառ միաբանները, որպեսզի արգելի զոհասեղանի կառուցումը։ Ֆրանցիսկյան միաբանները ամրացան իրենց վանական խցերում։ Հունաց եպիկսկոպոսները զեկույց ուղարկեցին Կոստանդնուպոլիս՝ մեղադրելով կաթոլիկներին որպես Օսմանյան կայսրության «թաքնված թշնամիներ» ։
Կարմիր թագ (պատմվածք)
Պատմվածքը վերահրատարակվել և առաջին անգամ մեկնաբանվել է գրականագետ Լիդիա Յանովսկայի կողմից 1977 թվականին։ Պատմվածքը «Historia morbi» ենթավերնագիր ունի։
Ռումինական աթենեում
Աթենեումի շենք
Ներսում՝ առաջին հարկում, կա հանդիսությունների մեծ սրահ, իսկ վերևում հանդիսասրահ՝ նախատեսված 600 տեղի համար։
Անշարժ սանդուղք
Սուլթանի՝ 1757 թվականի ֆերմանը և «ստատուս քվոն»
1757 թվականի հրովարտակը դարձավ առաջին փաստաթղթային հիմքը, որով սրբավայրը բաժանվեց քրիստոնեական տարբեր եկեղեցիների միջև ։ Իրավունքների տարանջատումը, որն ամրապնդվեց 1757 թվականի հատուկ ֆերմանով և վերահաստատվեց 1852 թվականի նոր ֆերմանով, կոչվեց «Սուրբ երկրի ստատուս-քվո»։ Ներկա պահին դրանք միակ փաստաթղթերն են, որոնց հիման վրա կառավարում և գործում են քրիստոնեկան գլխավոր եկեղեցիները։ «Ստատուս-քվոյի» դրությունը անշեղորեն պահպանում են այն երկրների կառավարությունները, որոնց տիրապետության տակ են գտնվել, կամ գտնվում սրբությունները՝ Պաղեստինում Բրիտանական մանդատ, Հորդանան, Իսրայել ։
Ռումինական աթենեում
Աթենեումի շենք
Շրջանաձև պատի ներսի կողմը զարդարում է նկարիչ Կոստին Պետրեսկուի ֆրեսկոն, որն ունի 70 մ երկարություն և 3 մ լայնություն։ Այն պատկերում է Ռումինիայի պատմության առավել կարևոր դրվագները՝ սկսած հռոմեացի կայսր Տրայանոսի կողմից Դակիան նվաճելուց մինչև 1918 թվականին Մեծ Ռումինիայի ստեղծումը։ Ֆրեսկոն բաժանված է 25 սյուժեների։ Նկարիչը ֆրեսկոյի աշխատանքը սկսել է 1933 թվականին, և այն հանդիսավոր ձևով հանրությանն է ներկայացվել 1939 թվականի մայիսի 26-ին։
Անշարժ սանդուղք
Սուլթանի՝ 1757 թվականի ֆերմանը և «ստատուս քվոն»
Առաջին անգամ «անշարժ սանդուղքի» մասին հիշատակվել է 1757 թվականի Աբդուլ Համիդ I-ի ֆերմանում և 1852 թվականի Աբդուլ Մեջիդի էդիկտում ։
Ռումինական աթենեում
Աթենեումի շենք
1935 թվականին Ջորջե Էնեսկուի նախաձեռնությամբ հավաքագրվել են միջոցներ, և սկսվել է Աթենեումի գլխավոր սրահում երգեհոնի տեղադրման աշխատանքը։ Ի պատիվ աշխատանքի ավարտի՝ 1939 թվականի ապրիլի 22-ին հանդիսավոր համերգ է կազմակերպվել Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանի տնօրեն Ֆրանդ Շյուտցի մասնակցությամբ ։
Կարմիր թագ (պատմվածք)
Սյուժե
Պատմվածքը ներկայացվում է հոգեկան հիվանդի անունից, որին հետապնդում են Ուկրիանիայի վերջին քաղաքացիական պատերազմի ցնցումները։ Պատմողը տանջվում է մեղքի զգացումով մարտում զոհված եղբոր առջև՝ Սպիտակ բանակի հոժարակամ զինվորի, և  Բերդիանսկում բանվորին մահապատժի ենթարկելու ժամանակ չարտահայտած բողոքի դառնության զգացումից։
Անշարժ սանդուղք
Սանդուղքի՝ տաճարի ճակատին հայտնվելու տեղ ու ժամանակ
Սանդուղքի՝ տաճարի ճակատին հայտնվելու ստույգ ժամանակը անհայտ է։ Հնարավոր է, որ սանդուղքի պատկերով առաջին ամենահին փորագրությունը 1728 թվականին է արվել ։ Սանդուղքը պատկերված է նաև Էդվարդ Ֆայնդենի փորագրանկարում՝ ստեղծված 1834 թվականին։ Բուն սանդուղքը, ըստ էության, պատկանում է Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցուն, քանի որ հենց հայերն իրավունք ունեն իրենց պատուհանից դուրս գալ քիվի վրա կրոնական տոների ժամանակ ։ Սակայն հրեա գրող Ամոս Էլոնն իր գրքում փաստում է, որ սանդուղքը պատկանում է Հույն ուղղափառ եկեղեցուն և պետք է մնա իր տեղում՝ «ստատուս-քվոյի» պահպանման համար ։ Երուսաղեմի քրիստոնեական տեղեկատվական կենտրոնը նշում է. «Փոքրիկ սանդուղքը Սուրբ Հարության տաճարի ճակատի մասն է համարվում՝ ստատուս-քվոյի պատճառով»։
Ռումինական աթենեում
Աթենեումի շենք
1992 թվականին կատարվել են վերականգնողական աշխատանքներ՝ 9 միլիոն եվրո արժողությամբ։ Միջոցները հավասարաչափ տրամադրել են Ռումինիայի կառավարությունը և Եվրոպայի խորհրդի զարգացման բանկը։
Անշարժ սանդուղք
Սանդուղքի՝ տաճարի ճակատին հայտնվելու տեղ ու ժամանակ
Այսօր սանդուղքը համարվում է յուրօրինակ նշան։ Նայելով տաճարի ճակատին և տեսնելով այնտեղ գտնվող սանդուղքը՝ հասկանում ես, որ «ստատուս-քվոն» պահպանվում է։ Սանդուղքի՝ իր տեղում գտնվելը նշանակում է, որ տաճարի նկատմամբ վերահսկողություն ունեցող քրիստոնեական բոլոր վեց եկեղեցիները փոխհամաձայնության մեջ են, այսինքն` տաճարում ոչ մեկն իրավունք չունի տեղաշարժել, վերանորոգել և փոփոխություն կատարել, մինչև մնացած եկեղեցիները համաձայնություն չտան։ Սուրբ երկրում ուխտագնացության այցելած Պողոս VI պապը 1964 թվականին սանդուղքն անվանել է «քրիստոնեության տեսանելի երկպառակության խորհրդանիշ» և «ստատփւս-քվոյի պահպանման տեսանելի խորհրդանիշ» ։
Ռումինական աթենեում
Աթենեումի շենք
Ռումինական աթենեումը ներկայումս ռումինական մշակույթի խորհրդանիշն է։ 2007 թվականին այն ընդգրկվել է Եվրոպական ժառանգության ցանկում։
Անշարժ սանդուղք
Սանդուղքի նշանակությունը նախքան «ստատուս-քվոն»
Սանդուղքի նշանակության մասին կան մի շարք տարածված վարկածներ։ Գոյություն ունի ենթադրություն, ըստ որի,Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ եկեղեցու քահանաները տաճարի քիվն ու սանդուղքն օգտագործել են, որպեսզի պարանով ջուր և պարեն բարձրացնեն վերև։ Դա արվել է նրա համար, որ եկեղեցին չլքեն, ու արդյունքում Բարձր դռանը մաքսատուրք չվճարեն կրկին մտնելու համար ։ Ձախից տաճար մտնելիս գտնվում էր դիվանը, որտեղ թուրք պահնորդներն էին գտնվում։ Տաճար մտնելու մաքսը՝ այսպես կոչված քաֆֆարը, կազմում էր 500 թուրքական ղուրուշ։ Որպեսզի հայտնվեին տաճարի ներսում երկրորդ հարկի պատուհաններից, պետք է անցնեին Հունական եկեղեցուն պատկանող հատվածով, ինչը երբեմն նույնպես անհնար էր։ Միաբանների համար եկեղեցու քիվը մաքուր օդ շնչելու վայր էր. թուրքերին չվճարելու համար վանականները օրերով, երբեմն նաև ամիսներով դուրս չէին գալիս տաճարից ։
Ռումինական աթենեում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ռումինիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:1888 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռումինիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Համերգասրահներ
Անշարժ սանդուղք
Սանդուղքի նշանակությունը նախքան «ստատուս-քվոն»
Ըստ այլ վարկածի` վանականներն օգտագործում էին տաճարի քիվը, որպեսզի այնտեղ կանաչեղեն և բանջարեղեն մշակեին։ Չարլզ Ուիլսոնի փարագրանկարում տաճարի քիվին երևում են թաղարներ՝ Անշարժ սանդուղքի հարևանությամբ։ Այն, որ քահանաները մշակել են կանաչեղեն և բանջարեղեն, վկայում են որոշ աղբյուրներ ։
Կարմիր թագ (պատմվածք)
Պատմության վայրը Բուլգակովի ստեղծագործական կենսագրության մեջ
Չնայած պատմվածը ինքնակենսագրական չէ, (հերոսը նման չէ Բուլգակովին), այնտեղ հնչում է երկու շատ անձնական շարժառիթներ, որոնք ավելի ուշ ներկայացվել են Բուլգակովի այլ ստեղծագործություններում։ Այն չարտահայտած բողոքի շարժառիթն է, որը կրկին ի հայտ է գալիս «Ես սպանել եմ» պատմվածքում, այնուհետև երկու անգամ «Վազք» պիեսում (1926–1927): Այն նաև  մահացած կրտսեր եղբոր կերպարն է, որը գրողին հետապնդել էր երկու տարի՝ մինչև եղբոր ճակատագրի պարզումը։
Անշարժ սանդուղք
Գրականություն
Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Երուսաղեմի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Երուսաղեմի պատմություն Կատեգորիա:Կրոնը Երուսաղեմում
Կարմիր թագ (պատմվածք)
Պատմության վայրը Բուլգակովի ստեղծագործական կենսագրության մեջ
Մինչև «Կարմիր թագը» լույսը տեսնելը, Բուլգակովը արդեն գիտեր, որ Նիկոլայը ողջ է։
«Կարմիր թագը» մոտ է քաղաքացիական պատերազմի թեմային՝ «Սպիտակ գվարդիան» վեպի նախանշանակը, որի վրա Բուլգակովը սկսել էր աշխատել 1923 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Б.Соколов."Булгаковская энциклопедия"
Կատեգորիա:Միխայիլ Բուլգակովի պատմվածքներ
Մարեստոմոնտիե
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 94 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.48 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 29 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 62 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,0 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 49 անձ (25 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 13 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Անկյունաքար (հրատարակչություն)
Անկյունաքար, հրատարակչություն։
Գործունեություն
Հիմնադրվել է 1998 թվականին Երևանում։ Հիմնադիր-տնօրեն՝ Խաչիկ Գրիգորյան։ Լույս է ընծայում երկրլեզու և բացատրական բառարաններ։ Հրատարակվել են հին և միջնադարյան հայ ու օտարազգի հեղինակների փիլիսոփայական և աստվածաբանական երկեր՝ Է․ Դանիելյանի «Հայաստանի քաղաքական պատմությունը և Հայ առաքելական եկեղեցին» (2000), Օգոստինոս Երանելու «Խոստովանությունները» (2002), Եղիշեի «Վարդապետություն Տիրոջ չարչարաքների մասին․․․» (2006), «Երգ երգոցի մեկնությունը» (2009), «Նոր անգելերեն-հայերեն բառարան» (2011), Մ․ Օրմանյանի «Հայ եղեցին» (ռուսերեն, 2012) և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական հրատարակչություններ
Կերեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Կերեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 125 կմ հարավ՝ Ողջի գետի միջին հոսանքի աջ ափին Կովսական-Կապան ճանապարհի վրա։ Գտնվում է հանրապետության հարավ-արևմտյան հատվածում, Բերձոր շրջկենտրոնից 107 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 157 կմ հեռավորության վրա ։
2013 թվականից հարևան Սպիտակաշեն և Գրհամ գյուղերի հետ միասին կազմում է Կերեն համայնքը ։
Աշխարհագրություն
Համայնքը հարթավայրային է, վարչական և գյուղատնտեսական նշանակության հողերի վերաբերյալ ստույգ տեղեկություններ չկա, կադաստրային չափագրումներ չեն իրականացվել։ Կերեն համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Ողջի գետը։
Պատմություն
Ազատագրվել է 1993 թվականի հոկտեմբերին, բնակեցվել է 1998 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
Գյուղը էլեկտրաֆիկացված չի ։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը 2003 թվականի տվյալներով 32 մարդ է։ 2015 թվականին համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 38 մարդ, կա 11 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Զբաղվում են այգեգործությամբ և բանջարաբոստանային բույսերի մշակությամբ։
Քրիստոփոր Աուե
Քրիստոփոր Աուե (Христофо́р Алекса́ндрович Ауэ, ), 3-րդ հրաձգային գնդի լեյբ-գվարդիայի գնդապետ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս։
Կենսագրություն
Ավարտել է 1-ին կադետական կորպուսը, (1902) և Պավլովյան ռազմական ուսումնարանը (1904), պոդպորուչիկի կոչումով ծառայության անցել Հրաձգային գնդի լեյբ-գվարդիայում ։
Կաստել Բոլոնիեզե
Կաստել Բոլոնիեզե (Castel Bolognese), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռավեննա գավառում։ Սահմանակից է Ֆաենցա, Իմոլա, Ռիոլո Տերմե, Սոլարոլո համայնքներին ։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 9.626) : Բնակչության խտությունը կազմում է 257 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 32 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 48014, հեռախոսային կոդ՝ 0546։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Վիլանովա սուլ Արդա
Վիլանովա սուլ Արդա  (Villanova sull'Arda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների, կազմում է 1904 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 53 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Լուբոշ Բարտոն
Լուբոշ Բարտոն, հանգստի անցած չեխ պրոֆեսիոնալ բասկետնոլիստ։ 2.02 մ հասակով թեթև հարձակվող էր, որը վերջին անգամ խաղացել է Իսպանիայի երկրորդ դիվիզիոնի «Բարսելոնա ԲԱ» թիմի կազմում ։
Համալսարանական կարիերա
1998-2002 թվականներին Վալպարեյսոյի համալսարանում խաղացել է նույն համալսարանի «Վալպարեյսո Քրուասդերս» թիմի կազմում։
Մասնագիտական կարիերա
Մասնագիտական կարիերան սկսել է «SCE Decin» երիտասարդական հավաքականում, իսկ առաջին խաղը խաղացել «SCE Decin» թիմի կազմում հետ 1996-1997 մրցաշրջանում։ 2002-03 մրցաշրջանում տեղափոխվել է Իտալիա և պայմանագիր կնքել Բոլոնյայի «Fortitudo Bologna» թիմի հետ։ Այնուհետև 2003-2004 մրցաշրջանի համար պայմանագիր է կնքել Հռոմի «Virtus Roma» թիմի հետ։
2005-2006 մրցաշրջանում տեղափոխվել է Իսպանիա և պայմանագիր կնքել « Հովենտուտ Բադալոնա » թիմի հետ։ «Բադալոնայի» հետ երեք մրցաշրջան խաղալուց հետո 2008 թվականին տեղափոխվել է « Բարսելոնա ԲԱ»։ 2010 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է « Ֆունելաբրադա ԲԱ » և կնքել երկամյա պայմանագիր ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Բարտոնը հեռացել է պրոֆեսիոնալ բասկետբոլից և սկսել մարզիչի կարիերա ։
Չեխիայի ազգային հավաքական
Բարտոնը եղել է Չեխիայի ազգային հավաքականի ինչպես կրտսեր, այնպես էլ ավագ թիմերի անդամ։ 1999 թվականի Եվրոպայի առաջնության երկրորդ լավագույն ռմբարկուն էր՝ մեկ խաղի ընթացքում վաստակելով միջինը 18.7 միավոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Մարեյ Կոբեր
Մարեյ Կոբեր (Mareuil-Caubert), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1032 մարդ, բնակչության խտությունը` 113.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.08 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 39 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կրմեն
Կրմեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 95 կմ հարավ-արևելք՝ Հակարի գետի ստորին հոսանքի աջ ափին ։
Ամիրյան, Երվանդակերտ և Երիցվանք գյուղերի հետ միասին կազմում է Երիցվանք համայնքը ։
Պատմություն
Ազատագրվել է 1993 թվականի հոկտեմբերին, բնակեցվել է 1999 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով ։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը 2003 թվականի տվյալներով 26 մարդ է։ 2015 թվականին ուներ 45 մարդ, կար 10 տնտեսություն ։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Զբաղվում են երկրագործությամբ և բանջարաբոստանային բույսերի մշակությամբ
Կատարջուր (գետ)
Կատարջուր, գետ Շիրակի մարզում։ Սկիզբ է առնում Եղնախաղի լեռնաշղթայի հյուսիսային մասի արևելյան լանջերից և ձախից միախառնվում Եղնաջուր գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գետեր
Մոհամեդ Դիամե
Մոհամեդ Դիամե (Mohamed Diamé, ), սենեգալցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս անգլիական «Նյուքասլ Յունայթեդ»-ի կազմում։ 2011-2017 թվականների ընթացքում հանդես է եկել Սենեգալի ազգային հավաքականի կազմում։
Սենտ Անիես
Սենտ Անիես (Sainte-Agnès), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Մենտոնա կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էրՄենտոնա Ուեսթ կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Մոհամեդ Դիամե
«Ուիգան Ատլետիկ»
2009 թվականի օգոստոսի 22-ին Մոհամեդը միացել է անգլիական «Ուիգան Ատլետիկ»-ին։ Նա թիմի հետ կնքել է 3 տարվա պայմանագիր ։
Սենտ Անիես
Կոմունայի տարածքը կազմում է 9.37 կմ², բնակչությունը՝ 1179 մարդ (2006) աճի միտումով։ 1169 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 124.8 մարդ/կմ²։
Մոհամեդ Դիամե
«Ուիգան Ատլետիկ»
Նա իր դեբյուտը նշել է թիմին միանալուց մի քանի օր անց՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդ»-ի դեմ խաղում ։ Հանդիպումն ավարտվել է 5-0 հաշվով՝ մանկունյացիների հաղթանակով։ Թիմի կազմում նա իր առաջին գոլը խփել է 2010 թվականի փետրվարի 6-ին՝ «Սանդերլենդ»-ի դեմ խաղում ։ 2011-12 մրցաշրջանից հետո ֆուտբոլիստը հեռացել է «Ուիգան»-ից ։
Սենտ Անիես
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 1183 մարդ, 2012 թվականին՝ 1169 մարդ ։
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Մոհամեդ Դիամե
«Վեստ Հեմ Յունայթեդ»
2012 թվականի հունիսի 20-ին Դիամեն տեղափոխվել է «Վեստ Հեմ Յունայթեդ» ։ Դիամեն իր դեբյուտը նշել է 2012 թվականի օգոստոսի 18-ին՝ «Աստոն Վիլլա»-ի դեմ խաղում։ Խաղն ավարտվել է 1-0 հաշվով՝ «Վեստ Հեմ»-ի հաղթանակով ։
Սենտ Անիես
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 846 բնակիչներից 641-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 205-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 75.8 %, 1999 թվականին եղել է 72.5 %: Աշխատունակ տարիքի 641 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 581-ը (313 տղամարդ և 268 կին), 60 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (29 տղամարդ և 31 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 205 ոչ ակտիվ բնակիչներից 68-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 67-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 70-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Մոհամեդ Դիամե
«Վեստ Հեմ Յունայթեդ»
Նա իր առաջին գոլը թիմի կազմում խփել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ «Արսենալ»-ի դեմ խաղում (3-1) ։ Իր երկրորդ գոլը նա խփել է դեկտեմբերի 1-ին՝ «Չելսի»-ի դեմ խաղում ։
Սենտ Անիես
Տնտեսություն
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 497 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 1049,5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 22 հազար 079 եվրո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծովափնյա Ալպեր գավառի բնակավայրեր
Մոհամեդ Դիամե
«Հալլ Սիթի»
2014 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Մոհամեդը տեղափոխվել է «Հալլ Սիթի» ։ Նա թիմի հետ կնքել է 3 տարվա պայմանագիր։ Երկու շաբաթ անց նա նշել է իր դեբյուտը՝ «Վեստ Հեմ»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 2-2 հաշվով ։
2016 թվականի մայիսի 28-ին Դիամեն գոլի հեղինակ է դարձել Չեմպիոնշիպի շրջանակներում կայացած «Շեֆիլդ»-ի դեմ խաղում։ Այդ գոլով նա օգնեց թիմին Պրեմիեր Լիգայում հանդես գալու իրավունք վաստակել ։
«Նյուքասլ Յունայթեդ»
2016 թվականի օգոստոսի 3-ին Մոհամեդ Դիամեն տեղափոխվել է «Նյուքասլ Յունայթեդ» ։ Թիմի կազմում նա իր առաջին գոլը խփել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ «Պրեստոն»-ի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Սենեգալի ազգային հավաքական Մոհամեդն առաջին անգամ հրավիրվել է 2011 թվականի մարտի 22-ին ։ Նա հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշել է մեկ ամիս անց։
2017 թվականին Մոհամեդ Դիամեն հայտարարել է միջազգային կարիերան ավարտելու մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սենեգալցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Սենեգալի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լանսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լինարեսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռայո Վալեկանոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուիգան Ատլետիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վեստ Հեմ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հալլ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նյուքասլ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Երկրորդ ուղու դիվանագիտություն
Երկրորդ ուղու դիվանագիտություն (անգլ. Track 2 diplomacy հասկացությունից), ոչ-կառավարական եւ ոչ պաշտոնական կապեր ու գործունեություն մասնավոր քաղաքացիների կամ անհատների խմբերի միջեւ, որոնց երբեմն անվանում են «ոչ-պետական գործիչներ» ։ Հակադրվում է Առաջին ուղու դիվանագիտությանը, որը կարող ենք սահմանել պաշտոնական, կառավարական դիվանագիտություն, որն առաջանում է պաշտոնական կառավարական հաղորդակցություններում ։ Համենայն դեպ, այս ուղու դիվանագիտությունը չի լրացնում Առաջին ուղու դիվանագիտությանը, այլ օգնում է պաշտոնական անձանց կարգավորել ու լուծել խնդիրներն՝ առանց պաշտոնական բանակցությունների անհրաժեշտության կամ էլ բանակցություններում առավելության  ։
Պատմություն
1981 թվականին ԱՄՆ պետդեպարտամենտի աշխատակից Ժոզեֆ Վ. Մոնվիլը (Joseph V. Montville) «Արտաքին քաղաքականությունն՝ ըստ Ֆրոյդի» աշխատության մեջ տվեց Առաջին եւ Երկրորդ ուղու դիվանագիտությունների սահմանումը։ Այսպես, Առաջին ուղու դիվանագիտության ժամանակ դիվանագետները պաշտոնական բանակցություններ են վարում ազգերի հետ։ Երկրորդ ուղու դիվանագիտությունը վերաբերում է ոչ-կառավարական  հակամարտության կարգավորմանը մասնագիտացված ոչ կառավարական գործիչների ու տեսաբանների կողմից։ Երկրորդ ուղու դիվանագիտության նպատակն է հակամարտության նվազեցումը կամ լուծումը՝ երկրի կամ երկրների միջեւ՝  առկա զայրույթի, լարվածության կամ վախի նվազեցման միջոցով։ Այս նպատակով օգնության են հասնում բարելավված հաղորդակցությունն ու մեկմեկու տեսակետների ավելի լավ ընկալումը ։
Հակամարտությունները լուծող այս մասնագետների ջանքերը, ովքեր հիմնականում գործում են ոչ կառավարական կազմակերպությունների (ՀԿ-ների) ու համալսարանների միջոցով, ծագել են դիվանագետների եւ այլոց մտահղացման շնորհիվ, երբ պաշտոնական կառավարական փոխազդեցություններն ամենաարդյունավետ մեթոդը չէին միջազգային համագործակցության ապահովման կամ տարաձայնությունների հարթեցման համար։
Մոնվիլի կարծիքով՝ Երկրորդ ուղու դիվանագիտության մեջ կան երկու հիմնական գործընթաց։ Առաջինը կազմված է հեշտացված սեմինարներից, որոնց ընթացքում հակամարտող կողմերի անդամները միմյանց հետ զարգացնում են անձնական հարաբերություններ, հակամարտությունն ընկալում են այլոց տեսակետից եւ համատեղ մշակում են ռազմավարություններ այդ հակամարտության լուծման համար։ Երկրորդ գործընթացը ներառում է հանրության կարծիքի փոփոխումը։ Այս դեպքում նպատակն է հոգեբանական ազդեցություն գործել վերջինիս վրա. կողմերի մոտ զոհ լինելու զգացումը նվազում է, իսկ հակամարտող կողմի պատկերը մարդկայինի է վերածվում ։ Երկրորդ ուղու դիվանագիտության հաջողություններից են 1993 թ. Իսրայելի ու Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության միջեւ կնքված Օսլոյի համաձայնագրերը, որոնց շնորհիվ իսրայելա-պաղեստինյան հարաբերություններում էական փոփոխություններ եղան։ Երկու երկրների միջեւ հարաբերությունները հաստատվեցին մի նորվեգացի գիտնականի ոչ պաշտոնական նախաձեռնության արդյունքում, որն այնուհետեւ վերածվեց Առաջին ուղու դիվանագիտության  եւ  Իսրայելի վարչապետ Իցհակ Ռաբինի ու Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության նախագահ Յասեր Արաֆաթի՝ ԱՄՆ-ի Սպիտակ տան բակում  ձեռքսեղմանը ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագիտություն Կատեգորիա:Հակամարտություններ
Սթեյսի Դեշ
Սթեյսի Լորետա Դեշ (Stacey Lauretta Dash   ), ամերիկացի դերասանուհի, բանաստեղծուհի և ֆոտոմոդել։
Անձնական կյանք
1984-1992 թվականներին հանդիպել է երաժիշտ Քրիստոֆեր Ուիլյամսի հետ։ Նախկին զույգն ունի որդի՝ Օսթին Ուիլյամսը (ծնվ․ 1991 թվականի հոկտեմբերի 20-ին)։
1999-2005 թվականներին Դեշն ամուսնացած է եղել գործարար Բրայան Լովելի հետ։ Նախկին զույգն ունի դուստր՝ Լոլա Լովելը (ծնվ․ 2003 թվականի մայիսի 10-ին)
2005-2006 թվականներին Դեշը ամուսնացած է եղել «Sports Logistics»-ի տնօրեն, գեներալ Ջեյմս Մեյբի հետ։
2007-2011 թվականներից ամուսնացած է եղել Էմանուել Հվերբոմի հետ։
2018 թվականի ապրիլի 6-ին Դեշն ամուսնացել է փաստաբան Ջեֆրի Մարտինի հետ, որի հետ նա ծանոթացել էր իրենց հարսանիքից 10 օր առաջ ։ 2020 թվականի ապրիլի 30-ին Դեշը հայտարարել է իրենց բաժանման մասին ։
Կարիերա
1982 թվականին Սթեյսին առաջնելույթ է ունեցել կինոյում՝ «Ֆերելը ժողովրդի համար» ֆիլմում խաղալով Ջենզ Գրեյի դերը։ Ընդհանուր առմամբ Դեշը խաղացել է ավելի քան 40 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։
Ընտրված ֆիլմագրություն
Ֆիլմ․
Հեռուստատեսություն․
Տեսահոլովակներ:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Էզեր Վայցման
Էզեր Վայցման (עזר ויצמן Ezer Vaytsman; ) Իսրայելի ռազմական ուժերի հրամանատար, պաշտպանության նախարար, Իսրայելի յոթերորդ նախագահ (1993-2003)։
Վաղ տարիներ
Վայցմանը ծնվել է 1924 թվականի հունիսի 15-ին Թել Ավիվում, Բրիտանական մանդատի Պաղեստին։ Նրա հայրը գյուղատնտես էր։ Վայցմանը Իսրայելի առաջին նախագահ Խայիմ Վայցմանի եղբորորդին էր։
Նա մեծացել է Հայֆայում և հաճախել հրեական մասնավոր դպրոց։ Ամուսնացել է Մոշե Դայանի կնոջ՝ Ռուդ Դայանի քրոջ՝ Ռեումա Շվարցի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ Շաուլ և Միխալ։
1944 - 1946 թվականների միջակայքում, նա Իրգուն ընդհատակի անդամ էր Բրիտանական մանդատի Պաղեստինում։  1946 և 1947 թվականներին նա ավիացիա է սովորել Անգլիայում։
Ռազմական կարիերա
Իսրայել պետության հիմնադրումից հետո, 1948-1949 թվականների Արաբա-Իսրայելական պատերազմի ընթացքում Վայցմանը Հագանայի օդաչու էր։ Նա Նեգևի ավիաջոկատի հրամանատարն էր։  1948 թվականին, մասնակցեց Իսրայելի առաջին կործանիչ առաքելությանը, դեպի Ադ Հալոմ (Թել Ավիվից հարավ արաբական Իշդուդ քաղաքի մոտ) շարժվող  եգիպտական շարասյան վրա ցամաքային հարձակում ։
Վայցմանը միացավ Իսրայելի ռազմական ուժերին և ծառայում էր գլխավոր շտաբի գործառույթների պետ։ 1951 թվականին նա Անգլիայում Թագավորական օդուժի քոլեջի անձնակազմում էր։ Վերադարձից հետո նա դարձավ Ռամատ Դեվիդ օդային բազայի հրամանատար ։
1958 - 1966 թվականներին նա Իսրայելի ռազմաօդային ուժերի հրամանատարն էր, իսկ հետագայում գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ։ Նա վաղ առավոտյան անակնկալ օդային հարձակում ուղղեց Եգիպտական օդային բազաների դեմ՝ երեք ժամում լիովին ոչնչացնելով Եգիպտոսի ռազմաօդային ուժերը, ինչը հանգեցրել էր Սինայի ճակատամարտում Իսրայելի օդային կատարյալ գերակայության։ Վեցօրյա պատերազմի առաջին օրը Իսրայելի օդուժի կողմից, ընդհանուր առմամբ, ոչնչացվել էր հակառակորդի 400 ինքնաթիռ։
1966 թվականին նա համակարգում էր իրաքցի ռազմական օդաչուի դասալքությունը, որը Իսրայելին տվեց կենսական կարևորություն ունեցող հետախուզական տեղեկատվություն ։
Քաղաքական կարիերա
Բանակից հեռանալուց հետո, Վայցմանը միացավ Գահալ կուսակցության աջ թևին։ Մինչև Գահալի 1970 թվականին կոալիցիայից դուրս գալը, նա Լևի Էշկոլի ազգային միասնության կառավարության Տրանսպորտի նախարարն էր։  1972 թվականին Վայցմանը լքեց Գահալը և վերադարձավ 1976 թվականին, այդ ընթացքում այն դարձավ Լիկուդ։
1977 թվականին նա դարձավ Մենախեմ Բեգինի կառավարության պաշտպանության նախարարը։  Նրա պաշտոնավարման տարիներին, Իսրայելը մշակեց  IAI Lavi կործանիչներ և Լիբանանի հարավում գործարկեց Լիտանի գործողությունը՝ ընդդեմ Պաղեստինի ազատության կազմակերպության։ Այդ գործողության ընթացքում նրա հարազատ որդին՝ Սաուլը դիպուկահարի գնդակից գլխուղեղի վնասվածք ստացավ և մնաց վեգետատիվ վիճակում ։
Այն բանից հետո, երբ Դոնալդ Նեֆը Թայմ ամսագրում Բեյթ Ջալայի միջադեպի մասին հոդված գրեց, որում նկարագրվում էր դպրոցի շրջափակման և կրակ բացելու մասին, Վայցմանը հանձնաժողով ստեղծեց՝ հետաքննելու պաղեստինցիների պնդումները այն մասին, որ Իսրայելական բանակի կողմից արշավ էր ձեռնարկվել ընդդեմ Արևմտյան ափի երիտասարդների, ինչը հանգեցրել է բազմաթիվ պաղեստինցիների վերջույթների կոտրվածքների և սափրած գլուխների։ Երբ հանձնաժողովը հաստատեց Բեյթ Ջավա միջադեպի իսկությունը, նա Արևմտյան ափի նահանգապետին՝ պաղեստինցիների նկատմամբ իր իրավունքների չարաշահման պատճառով, հեռացրեց պաշտոնից ։
Ժամանակի ընթացքում Վայցմանը ավելի խաղաղասեր էր դարձել։ 1977 թվականին Եգիպտոսի նախագահ Անվար Սադաթի Երուսաղեմ այցից հետո, Վայցմանը (ով խոսում էր արաբերեն ) մտերմացավ նրա և եգիպտական բանախոսների՝ Բուտրոս Բուտրոս-Ղալիի և Հոսնի Մուբարաքի հետ Սադաթին խոսքերը մեջբերում էին․ "Վայցմանը միակ իսրայելցին է, որի հետ ես կարող եմ գործ ունենալ... Նա իմ փոքր եղբայրն է։" Այդ հարաբերությունները վճռական գործոն էին բանակցություններում, որոնք իրենց գագաթնակետին հասան 1978 թվականի Քեմպդեվիդյան համաձայնագրերում, որին հաջորդեց Եգիպտոսի հետ խաղաղության պայմանագիրը ։
1980 թվականի մայիսին Վայցմանը դուրս եկավ Իսրայելի տասնութերորդ կառավարությունից։ Նա Մոշե Դայանի հետ դիտարկում էր նոր կուսակցություն ստեղծել, ինչը հանգեցրեց Լիկուդից նրա հեռացմանը։ Հաջորդ չորս տարում նա քաղաքական գործունեությունը կասեցրեց և մտավ գործարար աշխարհ։
1984 թվականին նա Յահադ նոր կուսակցությունը հիմնեց, որը այդ տարվա Քնեսեթի ընտրություններում երեք տեղ ստացավ։ Կուսակցությունը միացավ ազգային միասնության կառավարությանը, որում Շիմոն Պերեսը և Յիցակ Շամիրը պաշտոնավարում էին որպես ռոտացիայով վարչապետներ։ 1986 թվականի հոկտեմբերին Մապամի և Յոսի Սարիդի հեռանալուց հետո, Յահադը միացավ Հավասարեցում կուսակցությանը։ 1984 - 1990 թվականներին Վայցմանը Արաբական գործերի նախարար էր, այնուհետև Գիտության և Տեխնոլոգիայի նախարար։ 1992 թվականին Հավասարեցումը դարձավ Իսրայելի Աշխատավորական կուսակցություն։
Նախագահ
1993 թվականի մարտի 24-ին, Վայցմանը Քնեսեթի կողմից ձայների 66-ը 53-ի (ընդդեմ լիկուդի թեկնածու Դով Շիլանսկու) համամասնությամբ ընտրվեց Իսրայելի հաջորդ նախագահ։ Նա նախագահի պաշտոնը ստանձնեց 1993 թվականի մայիսի 13-ին։
1996 թվականին փորձելով նպաստել Իսրայել-Պաղեստինյան հակամարտության խաղաղության գործընթացին, Վայցմանը Յասեր Արաֆաթին մասնավոր այցով Կեսարիայի իր տուն հրավիրեց։ 1999 թվականին նա հանդիպեց Պաղեստինի ազատագրման դեմոկրատական ճակատի առաջնորդ Նաիֆ Հավաթմեի հետ՝ հայտարարելով․ "Ես նույնիսկ պատրաստ եմ հանդիպել սատանայի հետ, եթե դա կօգնի խաղաղության հասնել։" Նա բացեիբաց աջակցում էր Սիրիայի հետ խաղաղության փոխարեն Հոլանի բարձունքներից հեռանալուն՝ քննադատվելով աջ թևի կուսակցությունների կողմից։
1999 թվականին թերթերը հրատարակեցին, որ Վայցմանը մինչ նախագահ դառնալը գործարարներից մեծ գումարներ էր ընդունել, առանց համապատասխան օրգաններին տեղյակ պահելու: Քանի որ վաղեմության ժամկետը լրացել էր, Վայցմանը չդատապարտվեց, սակայն տարաձայնությունները ստիպեցին նրան հրաժարական տալ։ Վայցմանի հրաժարականը ուժի մեջ մտավ 2000 թվականի հուլիսի 13-ին։
Մահ
Վայցմանը մահացել է 2005 թվականի ապրիլի 24-ին, 80 տարեկանում, շնչառական անբավարարությունից, իր տանը՝ Կեսարիայում։ Նա չի թաղվել Հերցլ լեռան վրա, որտեղ, որպես կանոն, Իսրայելի նախագահներն ու վարչապետներն էին թաղվում, այլ իր տղայի և հարսի կողքին Օր Ակիվայում։
Ռոբերտ դե Նիրոյի ֆիլմագրություն
Ամերիկացի օսկարակիր դերասան Ռոբերտ դե Նիրոյի ֆիլմագրությունը. (Robert De Niro, Jr.),
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմագրություններ Կատեգորիա:Կինո Կատեգորիա:Դերասանների ֆիլմագրություն
Թադեմ՝ հորս գյուղը
Թադեմ՝ հորս գյուղը, (Tadem, My Father's Village: Extinguished during the 1915 Armenian Genocide), «Թադեմ` հորս գյուղը, ոչնչացված 1915 թվի Հայոց ցեղասպանության ժամանակ» հատորում Ռոբերտ Արամ Գալուստյանը պատմում է Հայոց ցեղասպանության ժամանակ Թադեմ գյուղի և նրա բնակիչների ոդիսականի մասին։ Գիրքը ստեղծվել է վառ պահելու գյուղի մասին հիշողությունը, և վավերագրելու, որ այդ գյուղը գոյություն է ունեցել, և վերապրողները հիշում են, թե ինչ է պատահել այնտեղ ։
Հեղինակի մասին
Հայոց ցեղապսանությունից փրկվածի ժառանգ Ռոբերտ Արամ Գալուստյանը մեծացել է Մասաչուսեթս նահանգի Վաթերթաուն քաղաքում։ Ավարտել է Քլարք համալսարանը և Բոստոնի համալսարանի իրավաբանական դպրոցը։ Մեծ է Ռոբերտ Ա. Գալուստյանի դերը Հայոց ցեղասպանության ճանաչման և ուսումնասիրության հարցում։ Գալուստյանը Ամերիկայի հայկական ազգային ինստիտուտի նախագահն է, Ամերիկայի հայկական համագումարի հիմնադիրը։ Կնոջ՝ Մարիանեի հետ ապրում է Բելմոտում, Մասաչուսեթս։
Թադեմի մասին
Թադեմը (Դատեմ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդի վիլայեթում։ 20-րդ դարի սկզբին ունեցել է ավելի քան 200 տուն հայ բնակչություն, որը տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։
Նոր ազգային պատկերասրահ
Նոր ազգային պատկերասրահ (Neue Nationalgalerie), գեղարվեստական թանգարան Բեռլինում, մտնում է Բեռլինի` 20-րդ դարի արվեստին նվիրված պետական թանգարանների կազմի մեջ :
Ազա (ավան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Որդուարի շրջանի բնակավայրեր
Թադեմ՝ հորս գյուղը
Թադեմի մասին
Վերժինե Սվազլյանի «Հայոց ցեղասպանություն։ Ականատես վերապրողների վկայություններ» (Երևան, 2011) կոթողային հատորի 210-րդ էջում տպագրված Հարություն Թորոսի Գրիգորյանի (ծնվ. 1898) համար 87 վկայությունում Խարբերդի որբանոցում ապաստան գտած վերապրողը պատմում է. «Դատեմը ուներ երեքհարյուր հիսուն տուն հայ և քսան տուն թուրք։ Գյուղում զբաղվում էին հողագործությամբ։ Ցանում էին ցորեն, գարի, ոսպ, չեմեն, բամբակ, շուշմա-կտավատ։ Արհեստավոր քիչ կար. հինգ հյուսն, ութ պատշար, վեց կոշկակար, չորս նպարավաճառ։ Թուրքերը ոչխար կպահեին։ Գյուղեն դուրս, տասնհինգ րոպե հեռու հին եկեղեցիի մը ավերակը կար, քովեն աղբյուր մը կբխեր, որը չորս ջրաղաց կդարձներ և գյուղացիներուն ալյուրը կաղային, արտերը կջրեին։ Դատեմի չորս կողմը թուրքի և քյուրդի գյուղեր էին»։
Նոր ազգային պատկերասրահ
Թանգարանի շենքը կառուցված է Լյուդվիգ Միս վան դեր Ռոէի նախագծով և ղեկավարությամբ և համարվում է դասական մոդեռնիզմի նմուշ։ Բեռլինի պատկերասրահի և Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի թանգարանի հետ Նոր ազգային պատկերասրահը համարվում է բեռլինյան «Կուլտուրֆորում»-ի հիմնական թանգարանային հաստատություններից մեկը։
Թադեմ՝ հորս գյուղը
Բովանդակություն
Գիրքը բաղկացած է երեք մասերից։ Առաջին մասում ներկայացվում է գյուղի կյանքն ու առօրյան և ցեղասպանամետ ընդհանուր մթնոլորտը։
Նոր ազգային պատկերասրահ
Ճարտարապետություն
Նոր ազգային պատկերասրահը միակ թանգարանայն կառույցն է, որն ստեղծվել է Լյուդվիգ Միս վան դեր Ռոէի կողմից Գերմանիայում Երկրորդ աշխարհամարտից հետո։ Թանգարանի շինարարությունը հանձնարարված էր գերմանացի հայտնի ճարտարապետին 1962 թվականին, երբ Միս վան դեր Ռոէն արդեն 76 տարեկան էր։ Շինարարությունն ավարտվել է 1968 թվականին, ճարտարապետի մահից մեկ տարի առաջ։ Նոր ազգային պատկերասրահն առաջին թանգարանն էր, որն իր դռները կրկին բացել է վերականգնված «Կուլտուրֆորումում»։ Դրա մոտակայքում տեղակայված են Հանս Շարունի նախագծով կառուցված Պետական գրադարանը և Բեռլինյան ֆիլարմոնիայի շենքը։ Նոր ազգային պատկերասրահի նախագծում Միս վան դեր Ռոէն իրականացրել է իր «համընդհանուր տարածության» գաղափարը։ 105×110 մ չափերով գրանիտե տերասսայի վրա տեղադրված է մետաղե քառակուսի պավիլիոն։ Շինության վերնածածկի չորս ձողերից յուրաքանչյուրը 64.8 մ է, իսկ գլխավոր սրահի ապակյա պատերը 7.2 մ խորությամբ մտած են շենքի մեջ։ Վերնահարկը երկու կողմերից պահվում է մետաղյա սյուներով, ինչի շնորհիվ գլխավոր սրահը միասնական ընդարձակ տարածքի տեսք ունի, որը ձևավորված է միայն երկու ազատ տեղադրված սյուներով և մի քանի աստիճաններով, որոնք տանում են դեպի նկուղային հարկ։ Գլխավոր սրահում անց են կացվում փոփոխվող ցուցադրություններ։ Ժամանակավոր ցուցադրությունները գտնվում են նկուղային հարկերում։ Արևմտյան կողմից շինությունը շրջապատված է քանդակների պարտեզով։
Թադեմ՝ հորս գյուղը
Բովանդակություն
Երկրորդում՝ հոր՝ Պողոս Գալուստյանի փախուստը 1917 թվականին Դերսիմի լեռներով դեպի Երզինջան (Երզնկա)։ Պողոսը մասնակցել է Էրզրումի պաշտպանական կռիվներին։ Հետագայում հայտնվել է Թիֆլիսում, որտեղից Սամարայի, Վլադիվոստոկի և այնուհետև Յոկոհամայով (Ճապոնիա) անցել է Սիեթլ (ԱՄՆ)։
Նոր ազգային պատկերասրահ
Ճարտարապետություն
Նոր ազգային պատկերասրահի համար Միս վան դեր Ռոէի կողմից առաջարկված ճարտարապետական թաքնված դասական ոճն այն վեր է ածում անտիկ պոդիումային տաճարի ժամանակակից տարբերակի, որտեղ պահպանված են Կարլ Ֆրիդրիխ Շինկելի և նրա դպրոցի կողմից ներդրված բեռլինյան ճարտարապետական ավանդույթները։ Շինությունը, շնորհիվ նկուղային հարկի և գլխավոր սրահի անսովոր տարբաժանման, հաջողությամբ օգտագործվում է ցուցադրություններ կազմակերպելու համար։
Թադեմ՝ հորս գյուղը
Բովանդակություն
Երրորդ մասում Պողոսի կյանքն է Ամերիկայում սկսած 1919 թվականի օգոստոսի 23-ից։ Պողոս Գալուստյանը Սիեթլից Բոստոն է տեղափոխվել միանալու իր երկու ավագ եղբայրներին։
Նոր ազգային պատկերասրահ
Թանգարան
Նոր ազգային պատկերասրահում պահվում են 20-րդ դարի գեղանկարներ և քանդակներ` ժամանակակից կլասիցիզմից մինչև 1960-ականների արվեստ, որոնք գտնվում են Բեռլինի պետական թանգարանում։ Թանգարանում որոշակիորեն պահպանվում են 1919-1937 թվականներին գերմանացի արվեստի պատմաբան Լյուդվիգ Յուստի կողմից ստեղծված ավանդույթները։
Ստեղծման պատմություն
Բեռլինում «20-րդ դարի հավաքածու» ստեղծելու որոշումն ընդունվել է դեռ 1945 թվականին քաղաքային խորհրդի կողմից։ Նախաձեռնությունն Ադոլֆ Յաննաշինն ու Լյուդվիգ Յուստինն էր։ Քաղաքային ավագանու անդամներից և երեքական արվեստի պատմաբանից ու նկարիչներից բաղկացած խորհուրդն ստեղծվել է միայն 1947 թվականին։ Բեռլինի պետական թանգարանների տնօրեն 69-ամյա Լյուդվիկ Յուստին ցանկանում էր նախ և առաջ հեռացնել էքսպրեսիոնիզմին վերաբերող հատվածները, սակայն հանդիպեց հանձնաժողովի այլ անդամների դիմադրությանը, ովքեր ցանկանում էին վավերացնել հետպատերազմյան ժամանակակից արվեստը։ Ցուցադրություններն այդ ժամանակ անց էին կացվում բեռլինյան Քաղաքային պալատի Պետական խորհրդի սրահում։ Բեռլինում ժամանակակից թանգարան ստեղծելու բոլոր ջանքերը կորան քաղաքի բաժանման և երկու գերմանական պետություններ ստեղծվելու հետ։ «20-րդ դարի պատկերասրահ»-ն իր մասին նորից հիշեցրեց 1949 թվականին Արևմտյան Բեռլինի քաղաքային թանգարանի շրջանակներում։ Ֆոնդը պետք է նորից ստեղծվեր։ Կորցրած ցուցանմուշները վերադարձնել հաջողվեց միայն որոշ դեպքերում։ Պատկերասրահի ցուցադրությունը գործել է նախ կազինոյի շենքում Յեբենշտրասսե փողոցում (Jebensstraße), «Կենդանաբանական այգի» կայարանի շենքի հետևում, որտեղ նաև տեղակայված էր Արվեստների գրադարանը, իսկ այսօր գտնվում է Բեռլինի լուսանկարների թանգարանն ու Հելմուտ Նյուտոնի ֆոնդը։ 1953 թվականին Արևմտյան Բեռլին վերադարձավ Ազգային պատկերասրահի ֆոնդի դուրս բերված հավաքածուի մի մասը, որը նախ ցուցադրվել է Բեռլին-Դալեմում, իսկ 1959 թվականից հետո` Շարլոտենբուրգ պալատում։ Երկու հաստատություններն էլ զուգահեռաբար միջոցներ էին ձեռք առնում` ցուցադրության մեջ դասական մոդեռնի խնդիրները լուծելու համար։ Ազգային պատկերասրահի և քաղաքային «20-րդ դարի պատկերասրահ»-ի համար գնումներ կատարելու գործընթացը նկատելիորեն հեշտացավ` 1957 թվականին` Պրուսական մշակութային ֆոնդի ստեղծման հետ։ 1961 թվականին, երբ Բեռլինի պատի կառուցման հետ պարզ դարձավ, որ արևմտյան ու արևելյան ֆոնդերի միավորումը տեսանելի ապագայում հնարավոր չէ, որոշում ընդունվեց հավաքածուի մնացորդները հավաքել «Կուլտուրֆորում» -ում կառուցվող նոր գեղարվեստական թանգարանում, որի կառուցումը հանձնարարվել էր Միս վան դեր Ռոէին։
Թադեմ՝ հորս գյուղը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին Կատեգորիա:2015 գրքեր
Նոր ազգային պատկերասրահ
Հավաքածուն 1968 թվականից հետո
Նոր ազգային պատկերասրահի բյուջեն ի սկզբանե խիստ սահմանափակ էր նոր ձեռքբերումների համար։ 60-ականների վերջերին այն կազմում էր մոտ 200.000 գերմանական մարկ։ Համեմատության համար, օրինակ, Հյուսիսիային Ռեյն հողերի գեղարվեստական հավաքածուն կազմում էր 10 միլիոն մարկ։ Պատկերասրահը շատ նկարներ ձեռք էր բերում բեռլինյան վիճակախաղերի օգնության շնորհիվ, իսկ 1977 թվականից սկսած պատկերասրահին օգնում է նաև «Ազգային պատկերասրահերի ընկերներ» կազմակերպությունը ։ Հասարակությունը հաճախ ամենաակտիվ մասնակցությունն է ունեցել թանգարանի կոնցեպցիայի ստեղծման և դրա գնումների քաղաքակության հարցերում։ Հաֆթմանը կարողացավ հստակ ուղեգծեր որոշել հավաքածուի համար և դրանք տեղափոխել միջազգային համատեքստ։ Ժանրերի միջև տարանջատման դեմ հանդես եկող Հաֆթմանի դիրքորոշումը 1968 թվականից հետո հանգեցրեց մի իրական բախումների, որոնք ավարտվեցին թանգարանի մի քանի ապակիներ կոտրելով ու անգամ` դրանց վրա կրակելով։ 1982 թվականին թանգարանի կողմից ձեռք բերված Բարնետ Նյումանի "Who's Afraid of Red, Yellow and Blue IV" կտավը խիստ բացասական քննադատության արժանացավ դեղին մամուլի կողմից, անգամ սպառնալիքներ հնչեցին թանգարանի տնօրեն Դիտեր Հոնիշուի հասցեին։ Կտավմն ի վերջո ոչնչացվեց մի ուսանողի կողմից։ Հոնիշը պատկերասրահի դռները բացեց ամերիկյան գեղանկարի, մասնավորապես, «գունավոր գեղանկարի» առջև` գիտակցորեն հակադրելով այն փոփ-արթին, որը հավաքված էր Քյոլնի Լյուդվիգ թանգարանում։
Հավաքածուն 1990 թվականից հետո
Գերմանիայի վերամիավորումից հետո փոխվեց Նոր ազգային պատկերասրահի տեսքը։ Այն նորից հայտնվեց Բեռլինի Թանգարանային կղզու Ազգային պատկերասրահի կազմում։ 1993 թվականին վերակազմակերպվեցին ֆոնդերը։ Եթե «Ռոմանտիկայի պատկերասրահ»-ի վերամիավորումը Շառլոտտենբուրգի պալատի հին ֆոնդերի հետ և դասական մոդեռնի հավաքածուների համալրումն անցան առանց խնդիրների, ապա ԳԴՀ-ի և Արևմտյան Գերմանիայի հետպատերազմական արվեստի ինտեգրումն ավելի բարդ էր։ Ցուցանմուշների տեղադրումը խստագույն դիմադրության հանդիպեց և պատճառ դարձավ այսպես ասած գերմանա-գերմանական վեճերի նկարների մասին, որոնք տևեցին մեկ տարի։ Այս պահին ԳԴՀ-ից արվեստի որևէ գործ պատկերասրահում ներկայացված չէ։ Համբուրգյան կայարանի վերակառուցումից հետո Նոր ազգային պատկերասրահը ցուցադրում է բացառապես դասական մոդեռնից մինչև 70-ական թվականներին վերաբերող արվեստի գործեր։ 2004 թվականի փետրվարից մինչև սեպտեմբեր պատկերասրահում ցուցադրվում էր նյույորքյան հայտնի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի ցուցահանդեսը Das Moma in Berlin («Moma-ն Բեռլինում») խորագրով։ 2007 թվականի հոկտեմբերին թանգարանը կրկնել է այդ հաջողությունը` ընդունելով 19-րդ դարի ֆրանսիական արվեստի գլուխգործոցների ցուցադրությունը։ 2008 թվականին պատկերասրահի հավաքածուն համալրվեց Շարֆ-Հերստենբերգի սյուրռեալիստական թանգարանի հավաքածուով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:Բեռլինի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:1968 հիմնադրված թանգարաններ
Մարիկուր
Մարիկուր (Maricourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 36 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 110 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 85-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 85 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (46 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (1 տղամարդ և 7 կին)։ 25 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գորտնուկ դաշտային
Գորտնուկ դաշտային, հրանունկազգիների միամյա մոլախոտ ։ Ցողունները ճյուղավորված են, ներքևի հատվածում հարթ են, իսկ վերին մասում թավոտ են։ Միջին բարձրությունը հասնում է 30 սմ-ի։ Ունի դեղնականաչավուն, եռաբաժակ տերևներ, որոնցից դուրս են գալիս երկրորդային ցողունները։ Ծաղիկն ունի 5 բաժակաթերթ և 5 պսակաթերթ։ Պտուղը տափակ է։
Բազմանում է միայն սերմերով։ Ծլում է գարնանը և ծաղկում է մայիս-հուլիս ամիսներին ։ Տարածված է Եվրոպայում և Ասիայում՝ բարեխառն և տաք գոտիներում, երբեմն նաև խոնավ հոտիներում։ Հայաստանում հանդիպում է մինչև միջին գոտին՝ աճելով հիմնականում խաղողի և պտղատու այգիների տարածքում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Մառե (Սոմի գավառ)
Մառե (Marieux), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 105 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.07 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 26 կմ հյուսիս-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 67 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 47 անձ (24 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 16 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ապակե աշտարակ
Ապակե աշտարակ (Torre de Cristal), գրասենյակային երկնաքեր Մադրիդի Ֆուենկառնալ Էլ-Պարդո շրջանում՝ տեղակայված Պասեո դե լա Կաստելյանա 259C հասցեում։ Երկնաքերի բարձրությունը կազմում է 249 մետր, քաղաքի և ամբողջ երկրի (Տոռե Սեպսայից հետո) ամենաբարձր շենքերի ցանկում զբաղեցնում է երկրորդ տեղը, Եվրամիության ամենաբարձր շենքերի ցանկում՝ չորրորդ և Եվրոպայի ամենաբարձր շենքերի ցանկում՝ 15-րդ տեղը (ներառյալ Ռուսաստանը)։
Նկարագրություն
«Ապակե աշտարակը» «Չորս աշտարակներ» համալիրի չորս երկնաքերերից մեկն է ։ Համալիրի մյուս երեք աշտարակներն են՝ Torre Cepsa (250 մետր), Torre PwC (236 մետր) և Torre Espacio (230 մետր)։ Կառույցի համար փորվել և հանվել է 90000 մ 3 հող, թափվել է 40000 մ 3 բետոն, շինարարության համար ծախսվել է 4,5 միլիոն աղյուս (չհաշված ստորգետնյա հարկերը) և 6000 տոննա պողպատ ։ «Ապակի աշտարակի» նախասրահի առաստաղի բարձրությունը 10 մետր։ Երկնաքերը հագեցած է ժամանակակից հրդեհային պաշտպանության համակարգով, օրինակ, կրակը հանգցնող հովհարիչները կարող են դիմակայել մեկ ժամ 400 °C ջերմաստիճանի։ Երկնաքերի ստորին հատվածում և նրա գագաթին օդի ջերմաստիճանի տարբերությունը կարող է հասնել 10 աստիճան, աշտարակի վերին մասում քամու գրանցված առավելագույն արագությունը 132 կմ/ժ է։ Երկնաքերը, ինչպես իր անունը, ամբողջությամբ պատված է ապակով և ունի 4600 պատուհան 44000 մ2 ընդհանուր տարածք և մոտ հարյուր տոննա զանգված։ Երկնաքերում էլեկտրական մալուխների երկարությունը մոտ 250 կիլոմետր է։ Շենքի 27 վերելակների աշխատանքը կազմակերպվում է այնպես, որ նույնիսկ թեժ ժամերին այն տեղ է հասնում կես րոպեից։ Երկնաքերի տանիքում կա ուղղահայաց տեսակի ձմեռային այգի 600 մ² տարածքով կան (մոտ 24000 բույսեր)  ։
Ամենամեծ վարձակալներ՝ KPMG (20000 մ² 17 հարկերում, 1900 աշխատակից), Red Hat, VidaCaixa Grupo, Grupo Agbar, SEAT, ThyssenKrupp, Regus :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդի երկնաքերներ Կատեգորիա:2008 կառույցներ Կատեգորիա:2008 կառուցումն ավարտված գրասենյակային շենքեր
Նաիրա Խուդավերդյան
Նաիրա Վլադիմիրի Խուդավերդյան, հայ ուռուցքաբան, քիմիաթերապևտ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1998):
Կենսագրություն
Նաիրա Խուդավերդյանը ծնվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 24-ին, Երևանում։ 1983 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1985 թվականից աշխատում է Երևանի հակաուռուցքային դիսպանսերում։
Աշխատանքները վերաբերում են քիմիաբուժության բնագավառում ուռուցքային բջիջների աճը կասեցնող (ցիտեստատիկ) պատրաստուկների ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Առաջարկել է կաթնագեղձի քաղցկեղի ճյուղավորումների և կրկնությունների հաճախականությունը կանխորոշող գործոնների գնահատման եղանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ուռուցքաբաններ Կատեգորիա:Հայ քիմիաթերապևտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Լենինի պողոտա (Վոլժսկի)
Լենինի պողոտա (Проспе́кт Ле́нина), Վոլգոգրադի մարզի Վոլժսկի քաղաքի կենտրոնական փողոցներից մեկը և ավտոմոբիլային գլխավոր ուղին։ Հյուսիս-արևմուտքից անցնում է դեպի հարավ-արևելք ամբողջ քաղաքի երկայնքով`Վոլժսկի ԳԷՍ-ի կամրջի վրայով դեպի Մետալուրգ ավան։ Պողոտայում են գտնվում մի քանի հրապարակներ՝
Լենինի պողոտան քաղաքի ամենաերկար փողոցն է։ Նրա երկարությունը հասնում է 13 կմ ։
Տրանսպորտ
Լենինի պողոտան քաղաքի կարևոր տրանսպորտային զարկերակն է։ Այս փողոցով անցնում են բազմաթիվ ավտոբուսային երթուղիներ, որոնք միացնում են քաղաքի տարբեր հատվածները, ինչպես նաև դեպի Վոլգոգրադը, Սրեդնյայա Ախտուբա գյուղը և քաղաքի հարևանությամբ գտնվող այլ բնակավայրեր։ Լենինի պողոտայով է անցնում Վոլգոգրադից Աստրախան տանող տարանցիկ տրանսպորտը։
Ссылки
Կատեգորիա:Վոլժսկիի փողոցներ
Քրիստափոր (հակապապ)
Քրիստափոր, Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցու պապ (հակապապ) 903 թվական (հոկտեմբեր)-904 թվականներին (հունվար) ։ Մինչև 20-րդ դարի առաջին կեսը ընդգրկված է եղել օրինական ընտրված պապերի ցանկում, սակայն հետագայում համարվել է հակապապ և հեռացվել ցուցակից։
Կյանքը
Քրիստափորի կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Վստահելի, հաստատուն աղբյուրների բացակայության պատճառով դժվար է ընդհանրացնել նրա հակիրճ կենսագրությունը։ Ենթադրվում է, որ նա եղել է հռոմեացի։ Նրա հայրը՝ Լեոն, եղել է Սուրբ Դամասոսի կարդինալ քահանան այն ժամանակ, երբ Քրիստոփորը պապ է դարձել։ Նրա նախորդը Լևոն V պապը գահընկեց է արվել և բանտարկվել 903 թվականի հոկտեմբերին։ Քանի որ ենթադրվում է, որ վերջինս մահացել է բանտում, հնարավոր է, որ նրան հաջորդել է Քրիստափորը։ Այնուամենայնիվ կա նաև տեսակետ (Auxilius of Naples -ի աղբյուրներում), որ նրանց երկուսին սպանել է Սարգիս III պապը։
Քրիստափորը պապականությունից հեռացվել է Սարգիս III պապի կողմից (904–911)։ Hermannus Contractus պատմիչ վանականը պնդում է, որ իր կյանքի վերջին տարիները Քրիստափորն անցկացրել է որպես վանական ։ Այնուամենայնիվ ըստ Eugenius Vulgarius պատմիչի նա իր մահկանացուն կնքել է բանտում ։
Օրինականություն
Ոմանց կարծիքով, Քրիստափորը համարվում է օրինական պապ, անկախ նրանից, թե ինչ ապօրինի միջոցներով է պապ դարձել։ Նրա անունը ընդգրկված է է եղել 20-րդ դարի բոլոր խոշոր տեղեկագրքերի մեջ ։ Նրա դիմանկարները այլ պապերի կողքին պատկերված է Սուրբ Պողոսի բազիլիկի պատերին։ Ինչպես նաև Պիզայի Սան Պիետրո Ապոստոլո բազիլիկի 13-րդ դարի որմնանկարներում նա ևս պատկերված է 10-րդ դարի պապերի շարքում։
Ծխաբույս վայլանտիի
Ծխաբույս վայլանտիի, ծխաբույսազգիների ընտանիքի միամյա մոլախոտ։ Ծլում է հիմնականում գարնանը, ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին։ Հարավային կիսագնդում կարող է հանդես գալ նաև ձմեռող ձևերով։ Ունի ուժեղ ճյուղավորված առանցքային արմատ, որը թափանցում է մինչև 30 սմ խորությամբ։ Տերևները կապտականաչավուն են, եռակի փետրաձև, որոնք բաժանվում են մատնաձև բարակ տերևիկների։ Ունի կապտամանուշակագույն ծաղկաբույլ, որի գույնը տերևների գույնի հետ ստեղծում է ծխի տպավորություն, որից և առաջացել է անվանումը։ Ունի մանր, կանաչավուն պտուղներ։ Մեկ բույսը տալիս է 300-1600 սերմ, բազմանում է միայն սերմերով։ Տարածված է գրեթե ողջ Եվրոպայում։