cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ողբերգություն Մայերլինգում
Նորագույն հայտնագործություն
2015 թվականի հուլիսի 31-ին Ավստրիայի ազգային գրադարանը հայտնեց Մարիա Վեչերայի նամակների առկայության մասին, որոնք ուղղված են եղել նրա մորն ու ընտանիքի այլ անդամներին։ Այս նամակները, որոնք համարվում էին կորած, հայտնաբերվել են Ավստրիական բանկի անվտանգության դեպոզիտային արկղերից մեկում, որտեղ նրանք դրվել են 1926 թվականին։ Նամակները, որոնք գրվել են Մայերլինգում, վկայում են, որ Մարիան պատրաստվում էր հանուն սիրո Ռուդոլֆի հետ ինքնասպանություն գործել։ Նախատեսվում է, որ այս նամակները հանրությանը կցուցադրվեն 2016 թվականին ։
Մշակույթում
Մայերլինգում կատարված ողբերգության վերաբերյալ նկարահանվել են բազմաթիվ վավերագրական, գեղարվեստական ֆիլմեր և ներկայացումներ։
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկների ցանկը։ Ներկայացված են միայն այն անձինք, ում պատվավոր կոչումը շնորհվել է ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր)։ Մինչ այդ կոչումը ստացածների ցանկը կտեղադրվի տվյալների ձեռքբերումից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պատվավոր կոչումներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր բժիշկներ
Halestorm
Halestorm, ամերիկյան ռոք-խումբ, որը ստեղծվել է Յորք փոքրիկ քաղաքում՝ Փենսիլվանիա նահանգում։ Ներկա պահին խումբը պայամնագիր է ստորագրել «Atlantic Records» ընկերության հետ և ունի երեք թողարկված ալբոմ։
Կենսագրություն
Խմբի ստեղծման ժամանակ Էլիզաեթը և Արջեյուն (քույր և եղբայր), համապատասխանաբար 13 և 10 տարեկան էին։ Էլիզաբեթը սովորել էր երգել և նվագել ստեղնաշարային գործիքների վրա, Արջեյը՝ հարավածային, իսկ նրանց հայրը՝ Ռոջերը բաս-կիթառ։ Հետո երկու թողարկումներ՝ Holland Sound և Broken Records (1997, 1998) անդրադարձան այն բանին, որ խումբ է ընդունվել նոր կիթառիստ՝ Լեո Նասինջերը, որը իր ոճով ավելի մոտ էր դասական ռոքին։ 2001 թվականին Նասինջերը դուրս է գալիս Mad Revere նախագծից և երրորդ ալբոմի կիթառային մասերը թողարկում է արդեն Ջիմ Շելը (2001)։ Կենդանի ներկայացումների ժամանակ խմբին օգնում էր կիթառիստ և բասիստ Նեյտ Մայոտը։ Խմբի վերջնական ձևավաորման ժամանակ խումբ են մտել կիթառահար Ջո Հոտինջերը (2003) և բասիստ Ջոշ Սմիթը (2004)։
2005 թվականի հունիսին խումբը պայմանագիր է ստորագրում Atlantic Records ընկերության հետ։ Մեկ տարվա ընթացքում թողարկվում է խմբի առաջին աշխատանքը՝ EP-ալբոմ «One and Done»։ 2006 թվականին Halestorm-ը սկսում է իր համրգային գործունեությունը։ 2006 թվականին իրականացնում են «SnoCore Tour» շրջագայությունը՝ Seether, Shinedown և Flyleaf խմբերի հետ միասին։ 2006 թվականի հուլիսին իրականացնում են «Equinox Tour» շրջագայությունը՝ Shinedown, Trapt, Evans Blue և Mercy Fall խմբերի հետ միասին։
Այս ժամանակ Լիզի Խեյլը թողարկում է Shinedown խմբի «Shed Some Light» երգը։
2007 թվականի սեպտեմբերի 5-ին խումբը մասնակցում է ամերիկյան «The Tonight Show with Jay Leno» շոուին։
2009 թվականին Halestorm-ը կատարում է շրջագայություն՝ Chevelle, Adelitas Way և Shinedown խմբերի հետ միասին։
Խմբի առաջին դեբյուտային ալբոմը թողարկվել է 2009 թվականի ապրիլի 28-ին՝ Halestorm անվանումով։ «I Get Off» երգը եղել է ամենագլխավոր երգը և հասնելի է դարձել ռադիոկայանների համար։ Երկրորդ երգը՝ «It’s Not You»-ն, թողարկվել է 2009 թվականին, բայց սրա համար նույնպես տեսահոլովակ նկարահանել չի հաջողվել։ Հաջորդը նկարահանվել է «Love/Hate Heartbreak» երգի տեսահոլովակը, որը հրապարակվել է Youtube-ում։
2013 թվականին խումբը պարգևատրվում է Գրեմմի մրցանակով՝ տարվա լավագույն հարդ-ռոք անվանակարգում։ 2013 թվականի փետրվարի 11-ին Halestorm-ը պարգևատրվել է Գրեմմի մրցանակով «Love Bites (so Do I)» երգի համար՝ լավագույն հարդ-ռոք երգ անվանակարգում (Best Hard Rock/Metal Performance) ։ Երգը տեղ է գտել նաև Loudwire ինտերնետային կայքի թոփ-10 երգերի ցանկում ։
Համերգային ալբոմներ
2010՝ Live in Philly 2010 2012՝ In the Live Room
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոք խմբեր Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:1997 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Քաֆրա
Քաֆրա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Օլովյաննայա
Օլովյաննայա (Оловянная), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Օլովյանինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7522 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1895 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Օլովյանինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուրյաչյի Լոզի
Կուրյաչյի Լոզի (Курячі Лози), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1762 թվականին։
(6985) 1994 UF2
(6985) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Կուրյաչյի Լոզի
2001 թվականի տվյալներով Կուրյաչյի Լոզի գյուղում բնակվում էր 1 698 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4001 կմ²։
(6985) 1994 UF2
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,414935 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1903 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6396 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1370,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262631 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,7° անկյուն։
Կուրյաչյի Լոզի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1762 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(6985) 1994 UF2
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ֆրեդերիկ Ռեմինգթոն
Ֆրեդերիկ Սեկրայդեր Ռեմինգթոն (Frederic Sackrider Remington, ), ամերիկացի նկարիչ, պատկերազարդող և քանդակագործ, հայտնի է Վայրի արևմուտքի թեմատիկայով իր աշխատանքներով։
Կենսագրություն
Նա սովորել է Եյլի համալսարանի արվեստի դպրոցում, բայց այդ ժամանակ նա ավելի շատ հետաքրքրված է եղել ֆուտբոլով և բռնցքամարտով։ Հոր մահից հետո նա վերադարձել է տուն և որոշ ժամանակ աշխատել Նյու Յորք նահանգի Օլբանի քաղաքի եկեղեցում։ Շատ չանցած նա մեկնել է արևմուտք և ձեռնարկատեր դարձել Կանզաս Սիթիում։ 1884 թվականին ամուսնացել է Եվա Քեյթենի (Eva Caten) հետ և սկսել է հմտանալ Նյու Յորքի ուսանողական արվեստի լիգայում։ Դրանից անմիջապես հետո նա սկսել է նկարազարդել, էսքիզներ և այլ աշխատանքներ կատարել` «Վայրի Արևմուտքի» թեմայով գրքեր և ամսագրեր հրատարակող գրահրատարակիչների համար։ Նրա վաղ շրջանի շատ աշխատանքներ տպագրվել են Collier’s Weekl-ում և Harper’s Magazine-ում։
1890 թվականին Ռեմինգթոնը տեղափոխվել է Նյու Յորք նահանգի Նյու Ռոշել քաղաք, որտեղ շարունակել է աշխատել, իսկ կյանքի վերջում՝ Կոնեկտիկուտի Ռիջֆիլդ քաղաք։
1898 թվականին Ռեմինգթոնը դարձել է Իսպանա-ամերիկյան պատերազմի ռազմական թղթակից։ Նա պատասխանատու է եղել Ու. Ռ. Հերստին նկարազարդումների մատակարարման համար։
Նա չարաշահել է ալկոհոլային խմիչքները, ինչը դարձել է նրա ավելորդ քաշի պատճառներից մեկը։ Մահացել է ապենդիքսը հեռացնելու վիրահատության ժամանակ։
Այց Ռուսաստան
1891 թվականին Ռեմինգթոնն ամերիկացի լրագրող և ճանապարհորդ Պոլթնի Բիգելոուի հետ այցելել է Ռուսական կայսրություն և ստեղծել բնօրինակից հետաքրքիր ուրվանկարներ (ռուս զինվորներ, ոստիկաններ, գյուղացիներ), որոնք Բիգելոուն մտադիր է եղել օգտագործել ավելի ուշ՝ Harper’s Monthly ամսագրում` Ռուսաստանի մասին իր հոդվածները նկարազարդելու համար։ Ռուսաստանում գտնվելու ընթացքում Ռեմինգթոնը և Բիգելոուն դժվարությունների են հանդիպել ռուս-լեհական սահմանով իրենց նավակները տեղափոխելու թույլտվություն ստանալու հարցում։ Շատ չանցած երկուսն էլ ստիպված են եղել լքել երկիրը ։ Հետագայում Ռեմինգթոնը հիշել է. «Ես և Բիգելոուն հետապնդվում էինք ամբողջ Ռուսաստանում, և, ի վերջո, մեզ վռնդեցին երկրից... Այդ ռուսները բարբարոսների սարսափելի ավազակախումբ են, և նրանց ոստիկանության լրտեսությունը դժվար է պատկերացնել։ Մենք խուսափեցինք ոստիկանական հեռագրերից և «մաքրվեցինք» մեր գրառումներով ու էսքիզներով. Կանոները մնացին Ռուսաստանում, և մենք չգիտենք, արդյոք մենք երբևէ կվերադարձնենք դրանք։ Ես ինձ միայնակ էի զգում, ինչպես ջրհորի գորտը՝ «Ես չեմ խոսում այս անիծյալ լեզվով, և յուրաքանչյուր ոք, որ կարծում է, որ ռուսները կարող են անգլերեն խոսել, խորապես սխալվում է» ։ 1892-1893 թվականներին Ռեմինգթոնի ամեն օր ավելի քան հարյուր ուրվանկար, որոնք նա պատրաստել է Ռուսաստանում և Գերմանիայում, ցուցադրվել են Ամերիկյան արվեստի միության պատկերասրահում և գրավել հասարակության ուշադրությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ
Պետրովի տուն (Տագանրոգ)
Պետրովի տուն (Дом Петрова), շենք Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Պետրոսի փողոց, 36 հասցեում ։
Պատմություն
Պետրոսի փողոց, 36 հասցեի տունը կառուցվել է 1850-ական թվականների վերջին և 1859 թվականի դրությամբ այն պատկանել է տիտուլյար խորհրդական Միխայիլ Պետրովին և նրա կնոջը` Ելենային, որոնց համար այն կառուցվել է ։ Միխայիլ Պետրովը եղել է բանտերի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, սալարկափողոցների կառուցման կոմիտեի անդամ և զբաղեցրել է տիտուլյար խորհրդականի պաշտոնը։ 1861 թվականին Ֆիրսովի և Տրուսովի հետ ճանաչվել է քաղաքային ճարտարապետ։ 1864 թվականին Միխայիլ Պետրովը նշանակվել է Սուրբ Միտրոֆան եկեղեցու կառուցման գլխավոր շինարար։ Նա զբաղվել է առևտրային ժողովի շենքի շինարարությամբ, որտեղ ավելի ուշ սկսել է գործել մանկավարժական ինստիտուտի Պետրոսի, 42 փողոցի մասնաճյուղը ։ 1873 թվականի դրությամբ տան սեփականատեր է նշվել նաև Միխայիլ Պետրովը, սակայն արդեն կոլեգիական ասեսորի կոչումով ։
Նկարագրություն
Պետրոսի փողոց, 36 հասցեի տունը կիսահարկով մեկհարկանի շինություն է։ Շենքը նախնական տարբերակի համեմատ վերակառուցվել է։ Տան կառուցման փաստաթղթերում նշվել է, որ այդ հասցեում գտնվում է աղյուսե երեսպատմամբ և քարե մարագով փայտե տուն ։ Տան աջ կողմում առմուտք է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1850-ականների հիմնադրումներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Վալգուսի
Վալգուսի (Валгусы), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բուտուրլինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բուտուրլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Արմեն Սողոյան (հոգեբույժ)
Կրթություն
1984 թվականին ավարտել է Երևանի Եղիշե Չարենցի անվան թիվ 67 միջնակարգ դպրոցը, 1993 թվականին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բուժական ֆակուլտետը, 1995 թվականին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հոգեբուժության և բժշկական հոգեբանության ամբիոնի կլինիկական օրդինատուրան։
Աշխատանքային գործունեությունը
1985-1987 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1984-1985 թվականներին եղել է Երևանի վիրաբուժության ինստիտուտի սանիտար, 1990-1992 թվականներին՝ Երևանի քաղաքային շտապօգնության ծառայության բուժակ, 1992-1993 թվականներին՝ Երևանի «Նորք» հոգեկան առողջության հանրապետական կենտրոնի բուժակ, 1996-1997 թվականներին՝ նույն կենտրոնի հոգեբույժ, 1997-2000 թվականներին՝ Նուբարաշենի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցի հոգեբույժ, 2000-2003 թվականներին՝ Երևանի քաղաքապետարանի առողջապահության վարչության պետի տեղակալ, 2003-2009 թվականներին՝ Երևան քաղաքի առողջապահության և սոցիալական ապահովության վարչության պետ։ 2009 թվականին ընտրվել է Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի նախագահ։ 2011-2013 թվականներին՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության աշխատակազմի լիցենզավորման գործակալության պետ։ 2015-2016 թվականներին՝ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի բժշկասոցիալական փորձաքննությունների գործակալության պետ։
2015-ից Հոգեսոցիալական կարգավորման կենտրոնի գիտական ղեկավարն է։
Գիտակրթական գործունեությունը
2001 թվականին նշանակվել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հոգեբուժության և բժշկական հոգեբանության ամբիոնի ասիստենտ։ Պաշտպանել է «Հայաստանի Հանրապետությունում հոգեկան հիվանդությունների տարածվածությունը և հոգեբուժական ծառայության ռացիոնալիզացիայի որոշ հարցեր» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունը։ Հրատարակել է 60-ից ավելի գիտական աշխատանք։ Խմբագրում է Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի «Հոգեկան առողջության հայկական հանդես» պարբերականը։ Ընտրվել է հոգեբույժների և թմրաբանների հայկական ասոցիացիայի քարտուղար, Հայկական բժշկական ասոցիացիայի փոխնախագահ, Ընտրվել է Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի նախագահ։
Մասնակցությունը միջազգային կառույցներում
Ընդգրկվել է «Ժնևյան նախաձեռնություն հոգեբուժությունում» բարեփոխումների միջազգային ցանցի անդամ։ 2005 և 2008 թվականներին ընտրվել է Համաշխարհային հոգեբուժական ասոցիացիայի խորհրդի անդամ և ներկայացուցիչ Արևելյան Եվրոպայում, 2006 թվականին՝ Հոգեբուժական ասոցիացիաների ասիական ֆեդերացիայի փոխնախագահ։ 2014-2020 Համաշխարհային հոգեբուժական ասոցիացիայի Գործադիր վարչության անդամ, Ֆինանսների քարտուղար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայկական բժշկական ասոցիացիա Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ հոգեբույժներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ
Ռադիկ Միրզոյան
Ռադիկ Մկրտչի Միրզոյան, հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1987), պրոֆեսոր (2002)
Կենսագրություն
Ռադիկ Միրզոյանը ծնվել է 1938 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Թբիլիսի քաղաքում։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1974 թվականից եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Տնտեսագիտության ինստիտուտի բաժնի վարիչ, 1988-1995 թվականներին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի քաղաքատնտեսության ամբիոնի, 1995-2002 թվականներին՝ հասարակական գիտությունների ամբիոնի տնտեսագիտության բաժանմունքի վարիչ, 2002 թվականից՝ Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանիի պրոֆեսոր ։
Աշխատանքները վերաբերում են տնտեսական մեխանիզմի կատարելագործման, տնտհաշվարկի, շահույթի, շահութաբերության, ապրանքային շրջանառության ոլորտի, արդյունաբերության և առևտրի տնտեսական կապերի խնդիրներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Գյուրջիլու
Գյուրջիլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 176, իսկ 1908-ին՝ 153 ադրբեջանցի բնակիչ ։
Օլուխ-Շումշևաշի
Օլուխ-Շումշևաշի (Олух-Шумшеваши, Улăх Шĕмшеш), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 130 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հրաչյա Պետրոսյան
Հրաչյա Մանուկի Պետրոսյան, հայ երկրաֆիզիկոս։ Հայաստանի սեյսմիկ պաշտպանության ազգային գործակալության պետ։
Կրթություն
1968 թվականին ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 միջնակարգ դպրոցը, 1973 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի երկրաբանության ֆակուլտետը։
Գործունեությունը
1973-1992 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ, ապա՝ ՀՀ երկրաբանության վարչությունում։ Եղել է ճարտարագետ, ջոկատի պետ, խմբի գլխավոր մասնագետ, 1992-2011 թվականներին՝ Հայաստանի սեյսմիկ պաշտպանության ազգային գործակալության երկրաֆիզիկայի բաժնի վարիչ։ 2011 թվականին նշանակվել է Հայաստանի սեյսմիկ պաշտպանության ազգային գործակալության պետ։ 1983-1987 թվականներին աշխատել է Մոնղոլիայում։ Եղել է խորհրդա-մոնղոլական արշավախմբի գլխավոր երկրաֆիզիկոս։ Արժանացել է "Լավագույն մասնագետ" դիպլոմի։ Ուսումնասիրությունները վերաբերում են կիրառական երկրաֆիզիկայի և սեյսմոլոգիայի բնագավառներին։ Հրատարակել է երկու մենագրություն, ավելի քան 30 գիտական հոդված։ Դրանք տպագրվել են Հայաստանում, Վրաստանում, Հունաստանում, Իրանում, Ճապոնիայում, Հոլանդիայում, Մոսկվայում, Նեապոլում։
Գրականություն
Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ պետական պաշտոնյաներ Կատեգորիա:Հայ երկրաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հայ երկրաբաններ
Ալմերիա (ֆուտբոլային ակումբ)
«Ալմերիա» Մարզական Միությունը (Unión Deportiva Almería) պրոֆեսսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես է գալիս Ալմերիայում։
Պատմություն
«Ալմերիա» Մարզական Միությունը հիմնադրվել է 1989 թվականին, Ալմերիա քաղաքում։ Սպորտային անհաջողությունների ու ֆինանսական խնդիրների պատճառով ակումբը 1982 թվականին փակվեց։ 7 տարի հետո հիմնվեց ֆուտբոլային ակումբ «Ֆուտբոլային ակումբ Ալմերիա»։ Այժմ ակումբը հանդիսանում է երիտասարդ մասնագիտական ակումբներից մեկը Իսպանիայում։ Սակայն ակումբը մեկ այլ ուրիշ իսպանական ակումբների պես ունի ֆինանսական խնդիրներ։ Ակումբի մարզադաշտը կառուցվել է 2005 թվականին և կոչվում է «Էստադիո դե լոս Խուեգոս Մեդիտեռանեոս»։ Այն տեղավորում է մոտ 25000 հանդիսատես։ Հայաստանում ակումբի երկրպագուները այնքան էլ շատ չեն, այդ պատճաոով դեռևս չկա ֆան-ակումբ։
Ներկա կազմ
Օգոստոսի 31, 2018
Արտաքին հղումներ
Ալմերիա Կատեգորիա:Սեգունդայում եղած ակումբներ
Դոմոնկոշ Կորբուլի
Դոմոնկոշ Կորբուլի, Քորբուլի (Korbuly, ), հունգարացի հասարակական գործիչ, տնտեսագետ, հայագետ։ Ծագումով՝ հունգարահայ Գորպուլյան (Քորպուլի, Կորբուլի) ազնվական տոհմից։ Ավարտել է (1934) Բուդապեշտի համալսարանը, եղել «Հունգարահայ միության» քարտուղար (մինչև 1945 թվականը), հայ կաթոլիկ թեմի նվիրակության վարչության խորհրդական, Բուդապեշտի «Հայկական ակումբ»-ի կազմակերպիչներից։
Հայագիտությամբ զբաղվել է 1933 թվականից։ Բազմաթիվ հայագիտական հոդվածներ է տպագրել հունգարական, գերմանական ու սփյուռքահայ մամուլում։ 1942 թվականին հրատարակել է «Հայկական հարցը հունգարական հասարակության մեջ» (հունգարերեն) գիրքը։ Սակայն գրաքննությունը ոչնչացրել է ամբողջ տպաքանակը, իսկ Դոմոնկոշ Կորբուլին դատապարտվել ազատազրկման։ Ետպատերազմյան շրջանում բազմաթիվ հոդվածներ է հրատարակել հունգարահայ նշանավոր դեմքերի, հայ-հունգարական պատմական կապերի, հայկական մշակույթի և այլ խնդիրների մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարիայի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի հայագետներ Կատեգորիա:Հունգարացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հունգարահայեր
Թիրոզին-փՌՆԹ լիգազ
Թիրոզին-փՌՆԹ լիգազ (ՖՀ 6.1.1.1), ֆերմենտ, որը կատալիզում է հետևյալ քիմիական ռեակցիան
Այս ֆերմենտի երեք սուբստրատներն են ԱԵՖ, թիրոզինը և փՌՆԹ(Թիր), իսկ պրոդուկտներն են ԱՄՖ, դիֆոսֆատը և L-թիրոզիլ-փՌՆԹԹիր։
Այս ֆերմենտը պատկանում է այն լիգազների ենթադասին, որոնք ամինոացիլ-փՌՆԹ-ում առաջացնում են ածխածին-թթվածին կապեր։ Այս ֆերմենտի համակարգային անվանումն է L-թիրոզին։ փՌՆԹԹիր լիգազ (ԱՄՖ-առաջացնող)։ Այս ֆերմենտը հաճախ անվանում են նաև թիրոզիլ-փՌՆԹ սինթետազ, թիրոզիլ-տրանսֆեր ռիբոնուկլեատ սինթետազ, թիրոզիլ-տրանսֆեր ՌՆԹ սինթետազ, թիրոզիլ-տրանսֆեր ռիբոնուկլեինաթթու սինթետազ, թիրոզին-տրանսֆեր ՌՆԹ լիգազ, թիրոզին տրանսֆեր ՌՆԹ սինթետազ, թիրոզին փՌՆԹ սինթետազ, թիրոզին տրանսլազ, թիրոզիլ-տրանսֆեր ռիբոնուկլեատ սինթազ, ԹիրՌՍ և Թիր-փՌՆԹ սինթետազ։ Այս ֆերմենտը մասնակցում է թիրոզինի մետաբոլիզմին։
Կառուցվածքի հետազոտություններ
2007 թվականի դրությամբ հայնտի են այս ֆերմենտի 34 տարբեր կառուցվածքներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՖՀ 6.1.1 Կատեգորիա:Հայտնի կառուցվածքով ֆերմենտներ
Ռաֆիկ Խաչատրյան
Ռաֆիկ Գարեգինի Խաչատրյան (Խաչառ կամ Խաչառ ԱՖՕ, ), հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
Ռաֆիկ Խաչատրյան ծնվել է Արագածոտնի մարզի Հարթավան գյուղում։ 1966 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1971 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1976 թվականից եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ Աշխատել է հաստոցային և մոնումենտալ քանդակագործության բնագավառներում։ Խաչառի աշխատանքները ցուցադրվել են արտասահմանյան ցուցահանդեսներում՝ Պորտուգալիա, Բուլղարիա, Ռումինիա, Չեխոսլովակիա, Գերմանիա, Հունգարիա։
Ստեղծագործական աշխատանք
Ստեղծել է «Հայրենական պատերազմում զոհված մարտիկներին» նվիրված հուշարձաններ («Մայր Հայրենիք», բազալտ, 1975 թ., գ. Հարթավան՝ Արագածոտնի մարզ, բազալտ, 1982 թ., գ. Կաթնաղբյուր՝ Կոտայքի մարզ ), «Ջանգուլում» աղբյուր-ջրավազան, 1975 թ., Երևան, Ատոմ (Դերո, Դերենիկ) Աբրահամյանի հուշարձանը (գ. Գառնի), 1990 թ., Էդ. Տոռոզյանի հուշահամալիրը (ք. Նոր Հաճն, 1990 թ., Էդիկ Տոռոզյան )։ «Մայր Հայրենիք» (բազալտ, 1975, գ. Հարթավան՝ Արագածոտնի մարզ) մոնումենտալ հուշարձանն ընդգրկվել է 1960-1980 թթ. ԽՍՀՄ լավագույն մոնումենտալ հուշարձանների շարքի մեջ ։
Խաչառը Հայաստանի ժամանակակից արվեստի դիմաքանդակի և կոթողային հուշարձանների լավագույն վարպետներից մեկն է ։
Մասնակցությունն ազատագրական պայքարին
Խաչառը հանդիսացել է Արցախյան ազատագրական պատերազմի մասնակիցներից ու գաղափարախոսներից մեկը։ Աշոտ Նավասարդյանի, Անդրանիկ Մարգարյանի, Հակոբջան Թադևոսյանի, Մովսես Գորգիսյանի և այլ նվիրյալ հայորդիների հետ Խաչառը հանդիսացել է Հայաստանի Անկախության բանակի շտաբի անդամներից մեկը։ Խաչառը կազմակերպել է օգնության ավտոշարասյունների ուղարկումը Արցախ։ Խաչառի արվեստանոցը հանդիսացել է զինապահեստ և տպարան Արցախյան ազատագրական շարժման ջոկատների համար։ 1960-ականներին Խաչառը հանդիսացել է Պարույր Սևակի և Հովհաննես Շիրազի գաղափարակիցն ու ընկերը։
Ռաֆիկ Խաչատրյանի որդին է ՀՀ Արիության մեդալի հետմահու ասպետ Գարեգին Ռաֆիկի Խաչատրյանը՝ ազատամարտիկ նկարիչ-քանդակագործ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատահուլա բուլդոգ
Կատախուլի բուլդոգ, շան տեսակ, Կատախուլիի և ամերիկական բուլդոգի խառնազգի հեպարդային շուն։
Նկարագրություն
Վզակոթից բարձրությունը կարող է հասնել մինչև 65 սանտիմետրի։ Հանդիպում է տարպեր գույների, բայց առավել հազվադեպ լինում են գառան մորթու կամ վագրագույն։
Նիկոլայ Բլագով
Կենսագրություն
Նիկոլայ Բլագովը ծնվել է 1931 թվականի հունվարի 2-ին Տաշքենդ քաղաքում։ Հինգ տարեկան հասակում մորից սովորում է կարդալ և սիրում էր ընթերցանություն։
Ապագա բանաստեղծի մանկությունն ու պատանեկությունն անցել է Ուլյանովսկի մարզի Չերդակլիի շրջանի Անդրևեկա գյուղում։ Այստեղ նա ավարտել է տարրական դպրոցը, որից հետո ուսումը շարունակել է Կրեստովո-Գորոդիշչեի միջնակարգ դպրոցում։ Ապա ավարտել է Ուլյանովսկի մանկավարժական ինստիտուտի ռուսաց լեզվի ու գրականության ֆակուլտետը։
Նիկոլայ Բլագովի առաջին ուսուցիչը եղել է նրա տատիկը՝ Սեկլետինյա Իվանովնան։ Վերջինս չգիտեր կարդալ ու գրել, սակայն գիտեր բազմաթիվ հեքիաթներ, որ այնքան սիրում էր Նիկոլայը։ Տատի շնորհիվ Նիկոլայ Բլագովը մանկությունից ծանոթ էր ժողովրդական լեզվին։ 1943 թվականին Նիկոլայն ու նրա տատիկը հիվանդացան անգինայով։ Նիկոլայը առողջացավ, սակայն տատիկը շուտով մահացավ։ Վերջինս Նիկոլային էր կտակել իր ողջ ունեցվածքը։ Տատի կերպարը հաճախ է երևում Նիկոլայ Բլագովի տարբեր ստեղծագործությունների այրիների կերպարներում («Никогда не забуду я…», «Слушаю: сколько добра в русской токует природе…», «Памятник» և այլն)։
Ուսանողական տարիներին Նիկոլայ Բլագովը սկսում է գրել բանաստեղծություններ։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատում է «Ульяновский комсомолец» թերթում, որում 1956 թվականի մայիսին տպագրվում է Նիկոլայ Բլագովի «Волга» պոեմը։ Այդ պոեմի համար Նիկոլայ Բլագովն արժանանում է Երիտասարդության համամիութենական փառատոնի մրցանակին։ Հրատարակել է ընդհանուր առմամբ ստեղծագործությունների 18 ժողովածուներ։
Նիկոլայ Բլագովը մահացել է 1992 թվականի մայիսի 7-ին Ուլյանովսկում։ Թաղված է Ուլյանովսկի մարզի Չերդակլիի շրջանի Կրեստովո-Գորոդիշչեում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Տաշքենդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ուլյանովսկ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
(6986) Ասամայամա
(6986) Ասամայամա (Asamayama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 24-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,930374 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,754 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1067 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1832,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,19648 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,33° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նոր Կարաչինար
Նոր Կարաչինար, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Քարվաճառ շրջկետրոնից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 143 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Համայնքը բարձր լեռնային է։ Նոր Կարաչինար համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Տրտու գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում կան բազմաթիվ բնական անանուն մշտական գործող աղբյուրներ՝ առվակների տեսքով։
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
2015 թվականին համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 123 մարդ, կա 24 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում էին 27 աշակերտներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի կողմի բռնազավթված տարածքներ Կատեգորիա:Շահումյանի շրջանի համայնքներ
Դալակլու
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 305 ադրբեջանցի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Օսոկորովկա (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)
Օսոկորովկա (Осокорівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ստեպնիե Խուտորա։
2006 թվականի տվյալներով Օսոկորովկա գյուղում բնակվում էր 270 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 236,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1857 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Burn It Down
«Burn It Down», Լինկին Պարկի ռոք-խմբի «Living Things» հինգերորդ ալբոմի առաջին սինգլը, որը թողարկվել է 2012 թվականի ապրիլի 16-ին։
Նախապատմություն և թողարկում
Ապրիլի 11-ին «Warner Music Germanyն» հայտնել է, որ «Burn It Down» սինգլը թողարկվելու է Մոսկվայի ժամանակով 17:00-ին և հասանելի է լինելու iTunes-ում ներբեռնելու համար ։ Ապրիլի 12-ին «SONiC 102.9» ռադիոյում ներկայացվել է սինգլի 30 վայրկյանանոց հատվածը ։
Ապրիլի 13-ին «burnitdown.linkinpark.com» կայքում խաղ է հայտնվել, որի ընթացքում հնչել է «Burn It Down» սինգլը ։
Ապրիլի 16-ին Մոսկվայի ժամանակով 17:00-ին կայացել է «Burn It Down» սինգլի պրեմիերան՝ ամերիկյան 4 ռադիոկայաններում՝ Modern Rock 98.7, Q103 Albany, LIVE 105, KROQ 106.7: Ռուսաստանում սինգլի պրեմիերան կայացել է նաև 17:00-ին «Եվրոպա Պլյուս Սանկտ Պետերբուրգ» ռադիոկայանում։
Տեսանյութ
«Burn It Down» երգի նկարահանումները, որի ռեժիսորը եղել է Ջո Հանը, տեղի է ունեցել մարտի 27-29-ը ։
Առաջին անգամ տեսահոլովակի կադրերը հայտնվել են NBA 2012-ի փլեյ-օֆֆի պրոմոհոլովակում, որը թողարկվել էր դեռևս տեսահոլովակի պաշտոնական թողարկումից առաջ ։
Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է մայիսի 24-ին ամերիկյան MTV-ում՝ «MTV First» ծրագրի շրջանակներում ։
Համերգային ելույթներ
Խումբը սինգլը ներկայացրել է 2012 թվականի մայիսի 16-ին «Third Encore Rehearsal Studios-ում» (Կալիֆորնիա)։ Խումբը նաև «Billboard Music Awards» 2012-ի ժամանակ հանդես է եկել «Burn It Down» երգով։
Կոմպոզիցիաների ցանկ
Digital Download iTunes
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Pokémon Red և Blue
Pokémon Red Version և Blue Version (, Pokémon Red Version and Blue Version «Պոկեմոն։ Կարմիր վերսիա» և «Կապույտ վերսիա», Ճապոնիայում «Կարմիր» և «Կանաչ վերսիա»), համակարգչային խաղեր Ճապոնական համակարգչային խաղ ժանրով, որը ստեղծել է Game Freak ընկերությունը և հրատարակվել է Nintendo հրատարակչությամբ, նախատեսված է Game Boy կրիչի համար։ Նրանք համարվում են Պոկեմոն սերիայի առաջին խաղերը։ Ճապոնիայում վաճառքը սկսվել է 1996 թվականի փետրվարի 27-ին, իսկ երեք տարվա ընթացքում հրատարակվել է նաև Ամերիկայում, Եվրոպայում և Ավստրալիայում ։ Pokémon Yellow-ը հրատարակվել է նրա հրատարակումից մեկ տարի անց։ 2004 թվականին ստեղծվել են Red և Blue-ի րեմեյկները, որոնց անվանել են  FireRed և LeafGreen :
Խաղացողը ճանապարհորդում է որպես պոկեմոնների մարզիչ Կանտո (Kanto) հնարված տարածքում։ Ճանապարհորդության ընթացքում նա շփվում և մենամարտում էր տարբեր մարզիչների հետ։ Խաղի մեջ դու պետք է դառնայիր գերագույն պոկեմոնների մարզիչ, հաղթելով Էլետային Քառյակին (Elite Four): Ուրիշ խաղում դու պետք է գտնեիր բոլոր 151 պոկեմոններին և Պոնդեկսի (Pokédex) մասին տեղեկություն գտնել, որը տեղեկություններ էր տալիս բոլոր պոկեմոնների մասին։ Այն մասնակիցները, ովքեր տիրապետում էին Red-ը ևBlue-ն, օգտագործելով հատուկ լար տեղաղափոխվում են ինֆորմացիայով, և կարողանում էին միասին մենամարտել։ Խաղերը համարյա չեն տարբերվում միմյանցից, բացի պոկեմոնների բռնելուց։ Յուրաքանչյուր խաղում լրիվ կոլեկցիայի համար պակասում է պոկեմոնների 20 տեսակ, և որպեսզի հավաքեին բոլոր կոլեկցիան, նրանք պետք է փոխանակվեին իրենց պոկեմոններով ։
Խաղերը շատ լավ գնահատական ստացան լսարանի կողմից։ Երիտասարդները սիրում էին այդ խաղերը, որովհետև այն բազմաօգտատեր խաղ է, և այդ խաղում մասնակիցները կարող էին փոխանակվել պոկեմոններով : Red-ը և Blue-ն GameRankings-ից միշտ 89% էր տալիս և խաղը միշտ լինում է «Ամբողջ ժամանակվա 100 լավագույն խաղերը» ցուցակում՝ IGN-ի վերսիայով։ Այդ խաղը սկիզբ դրեց «Պոկեմոն»-ի սկզբին։ Պոկեմոնի միլիոնավոր օրինակները սկսեցին տարածվել ամբողջ աշխարհում, և որի պատճառով 2009 թվականին նրան գրանցեցին Գինեսի ռեկորդների գրքում ։
Գեյմպլեյ
Pokémon Red և Blue խաղերում նաև օգտագործվում է երրորդ դեմքը։ Խաղի ընթացքը կատարվում է երրորդ ընթացքով՝ խաղային աշխարհը, որով ճանապարհորդում է խաղացողը, ճաղշացուցակը, որտեղ խաղացողը ստեղծում է իր գույքը, ստեղծում է պոկեմոնների խումբը և կառավարում է խաղի ընթացքը , և էկրանը, որտեղ լինում են մենամարտերը ։
Խաղային ընթացքի կարևոր մաս է կազմում պոկեմոնների բռնելը Also, using the Transfer Pak for the Nintendo 64, data such as Pokémon and items from Pokémon Red and Blue can be used in the Nintendo 64 games Pokémon Stadium : Երբ խաղացողի վրա հարձակվում է գիշատիչ պոկեմոն, խաղացողը կարող է նրա վրա նետել պոկեբոլ (Poké Ball): Պոկեբոլը գրպանային իր է գնդակի տեսքով, որի միջոցով խաղացողը կարող է տեղափոխել տարբեր չափսերի պոկեմոններ։ Եթե գիշտիչ պոկեմոնը դուրս չի գալիս պոկեբոլից, ապա այդ պոկեմոնը դառնում է խաղացողինը։ Դա կախված է նրանից, թե ինչպիսի որակի է պոկեբոլը, կամ ինչպիսի ուժի է տիրապետում այդ գիշատիչ պոկեմոնը ։ Խաղի վերջում խաղացողը պետք է վերջացնի Պոկեդեկսը, որը պոկեմոնների մասին էլեկտրոնային տեղեկություն է։ Եթե խաղացողը բռնում է նոր տեսակի պոկեմոն, ապա նրա մասին ինֆորմացիան ընկնում է Պոկեդեկսի մեջ։ Կերպարանափոխված պոկեմոնների ձևերը նաև համարվում են որպես առանձին պոկեմոն։ Պոկեդեկսում գոյություն ունի 151 տեսակի պոկեմոն ։
Pokémon Red և Blue-ում հնարավորություն կա փոխանակվել պոկեմոններով տարբեր խաղացողների հետ, միացնելով Game Boy-ի Game Link Cable հատուկ լարերի միջոցով ։ Որպեսզի ամբողջությամբ անցնեն խաղը՝ փոփոխությունը պարտադիր է, որովհետև Red-ում կան այնպիսի պոկեմոններ, որոնք կան Blue-ում, և հակառակը ։ Ի շնորհիվ հատուկ լարերի՝ խաղացողները կարող են, նաև միասին մարտել ուրիշ խաղացողների հետ ։ Եթե խաղալ Red և Blue խաղը Game Boy Advance կամ Game Boy Advance SP կրիչներով, ապա կապը չի կարող հաստատվել եթե նրանք միացված են Game Boy Advance կամ Game Boy Advance SP հատուկ լարերով։ Այդ կրիչների համար պետք է օգտագործել Nintendo Universal Game Link Cable հատուկ լարը ։ Բացի դրանից, ճապոնական վերսիան նման չէ ամերիկական վերսիային ։
Red-ը և Blue-ն կախված է Pokémon Yellow խաղի հետ, նաև նմանություններ ունի Pokémon Gold, Silver խաղի հետ և Crystal խաղի հետ։ Red-ի և Blue-ի փոխանակությունը Gold-ի, Silver-ի և Crystal-ի հնարահորությունները սահմանափակ են։ Չի կարելի փոխանակվել, եթե խաղացողի մոտ կան պոկեմոններ, որոնք առաջին անգամ են ցուցադրված ուրիշ խաղերում, կամ խաղացողը ունի պոկեմոննեչի այնպիսի հնարավորությունները, որոնք առաջին անգամ են ցուցադրված ուրիշ խաղերում ։ Նաև օգտագործելով Transfer Pack-ը, որտ նախատեսված է Nintendo 64-ի համար, Pokémon Red-ից և Blue-ից կարելի փոխանակել պոկեմոններ և իրեր Pokémon Stadium և Pokémon Stadium 2 խաղեր ։ Red և Blue կախված չեն այն խաղերից, որոնք հրատարակվել են Pokémon Gold, Silver-ից հետո ։
Սյուժե
Ճանապարհորդելով տարբեր քաղաքներով, նա մտնում է տեղի ստադիոնները (Gyms): Կանտոյում գոյություն ունի ընդամենը 8 ստադիոն։ Ամեն ստադիոնում գոյություն ունի ստադիոնի գլխավոր (Gym Leader): Նա ուժեղ մարզիչ է, որին պետք է հաղթել, որպեսզի գլխավոր հերոսը մրցանակ ստանա։ Հավաքելով բոլոր 8 մրցանակները, խաղացողը բացում է Պոկեմոնների լիգան (Pokémon League): Այդ Լիգան տեղ է, որտեղ հավաքվում են Կանտոյի ամենաուժեղ պոկեմոնների մարզիչները։ Որպեսզի նրան ընդունեն Պոկեմոնների լիգան, նա պետք է հաղթահարի Էլիտային քառյակին (Elite Four): Ամբողջ խաղի ժամանակ գլխավոր հերոսի խումբը մարտում է R ավազակյին խմբի հետ (Team Rocket) :
Մտքի ծագում
Pokémon սերիայի մտքի սկսել է կոլեկցիոն միջատներից, որոնցով մանուկ հասակում զբաղվել է Սատոսի Տաձիրին ։ Երբ Տաձիրին մեծացավ, նա տեղափոխվեց Տոկիո, որտեղ չկար վայրեր, որտեղ նա կարող էր միջատներ բռնել։ Նա նկատեց, որ երեխաները սկսել ավելի շատ տունը խաղալ, այլ դրսում։ Եվ այդ ժամանակ նրա գլխում միտք ծագեց համակարգչային խաղերի մասին, որտեղ պետք էր հավաքել միջատներ և փոխանակվել միջատներով ուրիշ խաղացողների հետ, որպեսզի խաղացողը հավաքի միջատների ամբողջ կոլեկցիան։ Հետո ծագեց ճակատամարտերի միտք։ Բացի դրանից պոկեմոնները երբեք չեն մահանում ճակատամարտի ժամանակ։ Դա շատ կարևոր է Տաձիրիի համար, որովհետև նա ուզում էր, որպեսզի խաղի մեջ «անիմաստ բռնություն» չլիներ ։
Երբ հրատարակվեց Game Boy համակարգչային մեխանիզմը, Տաձիրին որոշեց, որ դա հիանալի կրիչ է իր հետագա աշխատաքների համար։ Նա մեծ ուշադրություն դարձրեց լարին, որով խաղացողները կարող էին միացնել երկու կրիչ և միասին խաղալ։ Շնորհիվ ինֆորմացիայի փոխանակության նրանք կարողանում էին միասին ճակատամարտել և փոխանակվել պոկեմոններով։ Միացնող լարի միտքը շատ զարմացրեց խաղային լսարանին, որովհետև այդ լարերը միայն օգտագործվում էին միասին խաղի մասին ։ Տաձիրին ասել է. «Ես պատկերացրեցի ինֆորմացիայի փոքրիկ կծիկ, որոնք անցնում էին երկու Game Boy-ի միջև հատուկ լարի միջոցով, և ես մտածեցի, որ դա հրաշք կլինի» : Տաձիրին նաև նշել է, որ նրա վրա ազդել է Square The Final Fantasy Legend խաղը ։
Մշակման ընթացքը
Կեն Սուգիմորին, որը Տաձիրիի հին ընկերն է, գլխավորում էր 10 հոգուց կազմված խումբը, որը ստեղծում էր խաղի պոկեմոնների դիզայնը։ Սուգիմորին ինքնակամ վերջացնում էր խմբի մասնակիցները կատարած դիզայնը, և այն ներկայացնում Տաձիրիին ։ Խաղի երգը ստեղծել է Մասուդա Ձյունիտին ։
Սկզբում նախագիծը անվանել են Capsule Monsters, և վաճառքի հանելու խնդիրների պատճառով նրա անունը փոխեցին Capumon, հետո Kapumon, իսկ վերջում փոխեցին Pocket Monsters  : Տաձիրին մտածում էր, որ Nintendo չի ուզենա ընդունել այդ խաղը, որովհետև այդ կազմակերպչության աշխատողները սկզբում չէին հասկանում խաղի հիմնական իմաստը։ Game Freak-ի մոտ ֆինանսային վատ իրավիճակ էր սկսվել, Տաձիրին չէր կարողնանում վճարել իր աշխատողներին, իսկ ինքը ապրում էր իր հայրիկի փողերով։ Բայց այդ ժամանակ Տաձիրիին օգնության հասավ Սիգերու Միյամատոն, ով Տաձիրրիի մանուկ հասակի ընկերն էր, և նա ֆինանսներ տրամադրեց Game Freak-ին ։ Լսելով պոկեմոնների փոխանակման մասին, Միյամատոն Տաձիրիին առաջարկեց հրատարակել խաղի միաժամանակ երկու վերսիա, և ավելացնելով, որ դա շատ կզարմացնի խաղային լսարանինref> : Չնայած կազմակերպիչների երկյուղին, խաղը շատ մեծ հաջողությունների հասավ, որը  չէր սպսում Տաձիրին և Nintendo-ն, որովհետև Game Boy-ի հայտնիությունը ընկել էր ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1996 տեսախաղեր Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Պավել Ղուզանյան
Պավել Միքայելի Ղուզանյան ծնվել է՝ 1901 թվականին Թիֆլիսում։ 1923-1926 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի՝ «Վրաստանի Նկարիչների Ակադեմիայում», 1930 թվականին ավարտել է «Լենինգրադի Բարձրագույն Գեղարվեստա-Տեխնիկական Ինստիտուտը» (ВХУТЕИН) ։ Աշխատել է որպես՝ նկարազարդող, գեղանկարիչ, գիրքերի նկարիչ։ Ձևավորել է բազմաթիվ գրքեր։ 1971 թվականին պարգևատրվել է երկու դիպլոմներով ՍԵՏՀ երկրների տառատեսակների մրցույթում, որը նվիրված էր Գուտենբերգի մահվան 500-ամյակին և անցկացվում էր Դրեզդենում ։
Պոլինա Ժեմչուժինա
Պոլինա Սեմյոնովնա Ժեմչուժինա (ի ծնե անունը՝ Պերլ Սոլոմոնովնա Կարպովսկայա, ), խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ, ԽՍՀՄ ձկնային արդյունաբերության ժողովրդական կոմիսար (1939)։
Խորհրդային պետական գործիչ Վյաչեսլավ Մոլոտովի կինը ։ 1949 թվականին ձերբակալվել է պետական դավաճանության մեղադրանքով և աքսորվել՝ այնտեղ մնալով մինչև 1953 թվականը։
Ծագում
Ծնվել է Ռուսական կայսրության Եկատերինոսլավի նահանգի Ալեքսանդրովսկի գավառի Պոլոգի գյուղում (ներկայումս Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզ), հրեական ընտանիքում։ Հայրը՝ Սոլոմոն Կարպովսկին, մասնագիտությամբ դերձակ է եղել։ 1910 թվականից աշխատել է Եկատերինոսլավի ծխախոտի գործարանում որպես ծխախոտագործ։ 1917 թվականին էլ դեղատանն աշխատել է որպես գանձապահ։
1918 թվականին Պերլ Կարպովսկիի քույրն ու եղբայրն արտագաղթել են Ենթամանդատային Պաղեստին։ Ավելի ուշ, նրա եղբայրը տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ և հայտնի լինելով Սեմ Կարպ անունով, ծառայություններ է մատուցել խորհրդային կառավարությանը, բանակցություններ վարել ռազմանավերի գնման ուղղությամբ։ Նաև նա եղել է «Car Export and Import Corporation»-ի նախագահ, որի միջոցով ԽՍՀՄ-ն ամերիկյան արտադրողներին գնում էր ռազմական նշանակության նյութեր ։ Քույրը Ժեմչուժինայի հետ նամակագրության մեջ էր մինչև 1939 թվականը։
Քաղաքական գործունեությունը մինչև 1949 թվականը
1918 թվականին Պերլ Կարպովսկայան անդամակցել է Կոմունիստական կուսակցությանը և մտել Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերը, որտեղ եղել է 12-րդ բանակի զորամասերում քաղաշխատակից։ Զորամասերում զբաղեցրել է ակումբի պետի պաշտոնը։ 1919 թվականին ընդհատակյա ծառայության նպատակով ուղարկվել է Կիև։ Ավելի ուշ, Խարկովում առաջին անգամ փաստաթղթեր է ստացել Պոլինա Սեմյոնովնա Ժեմչուժինա անունով՝ Ուկրաինայում գաղտնի աշխատանք կատարելու համար։ Ն. Մեկլերն իր «Դենիկինի ընդհատակում» գրքում (1932) գրում է.
Պոլինա Սեմյոնովնա Ժեմչուժինա՝ երիտասարդ, զվարթ կին, զինվորական հոսպիտալներից մեկի գթության քույր։ Նա <…> «ատում էր» բոլշևիկներին և մադամ Բրունզելի հետ միասին մշակում ռազմավարական պլաններ «լատիշների, հրեաների, չինացիների և արտակարգների» վճռական ջախջախման համար, որոնք կործանել են Ռուսաստանը ։
1919-1920 թվականներին եղել է Ուկրաինայի կոմունիստական բանվորական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի կանանց շրջանում աշխատանքի հրահանգիչ։ 1920-1921 թվականներին եղել է Զապորոժյեի քաղաքային կոմիտեի կանանց բաժնի վարիչ։ 1921-1922 թվականներին էլ եղել է Մոսկվայում Կոմունիստական բանվորական կուսակցության Ռոգոժսկո-Սիմոնովսկի շրջանային կոմիտեի հրահանգիչ։
1921 թվականին ամուսնացել է Վյաչեսլավ Մոլոտովի հետ։ Եղել է Իոսիֆ Ստալինի կնոջ Նադեժդա Ալիլուևայի մտերիմ ընկերուհին։
Կրթությունն ստացել է Մոսկվայի երկրորդ պետական համալսարանի աշխատավորական ֆակուլտետում (1923 թվականին) և Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայում (1925 թվական)։ 1925-1926 թվականներին սովորել է նաև Գեորգի Պլեխանովի անվան Ռուսական տնտեսագիտական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում։
1927-1929 թվականներին եղել է կուսակցական բջջի ղեկավար։ 1929-1930 թվականներին աշխատել է ՌԿ(բ)կ Զամոսկովորեցկու շրջկոմում որպես հրահանգիչ։ 1930-1932 թվականներին եղել է «Նովայա զարյա» օծանելիքի ֆաբրիկայի տնօրեն։ 1932-1936 թվականներին էլ եղել է «Ժիրկոստ տրեստ» օծանելիքի գործարանի կառավարիչ։ Այնուհետ ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել ԽՍՀՄ պարենային արդյունաբերության ժողովրդական կոմիսարիատում։ 1936 թվականի հուլիսից եղել է օծանելիքա-կոսմետիկական, սինթետիկ և օճառի արտադրության գլխավոր վարչության ղեկավար, 1937 թվականի նոյեմբերից՝ ժողովրդական կոմիսարի տեղակալ։
1939 թվականի հունվարի 19-ին ժողկոմխորհից առանձնացվել է և որպես ինքնուրույն գերատեսչություն է դարձել Ձկնային արդյունաբերության ժողովրդական կոմիսարիատը, որի ղեկավար է դարձել Պոլինա Ժեմչուժինան։
1939 թվականի մարտից ԽՍՀՄ ԿԿ անդամության թեկնածու։ 1939 թվականի նոյեմբերին ազատվել է Ձկնային արդյունաբերության ժողովրդական կոմիսարի պաշտոնից և տեղափոխվել ՌԽՖՍՀ թեթև արդյունաբերության ժողկոմխորի տեքստիլ-գալանտերային արդյունաբերության կոմիտեի ղեկավար։ 1941 թվականի փետրվարին, XVIII կուսակցական С марта 1939 года — кандидат в члены ЦК ВКП(б). В ноябре 1939 года сняհամաժողովի ժամանակ, հեռացվել է ԽՄՍԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածուների կազմից։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ և դրանից հետո (1942 թվականից) ակտիվորեն աշխատել է Հրեական հակաֆաշիստական կոմիտեում։ 1948 թվականի մայիսին Ժեմչուժինան ուղարկվել է ՌԽֆՍՀ թեթև արդյունաբերության նախարարության ռեզերվ։
Ձերբակալություն և բանտարկություն
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո «ընկել է Ստալինի աչքից»։
1948 թվականին Հոկտեմբերյան մեծ սոցիալիստական հեղափոխության 31-րդ տարելիցի կապակցությամբ ընդունելության ժամանակ, որը արտաքին գործերի նախարար Վյաչեսլավ Մոլոտովը Մոսկվայում կազմակերպել էր օտարերկրյա դիվանագետների համար, Ժեմչուժինան խոսել է Իսրայելի դեսպան Գոլդա Մեիրի հետ և իդիշով ասել (Ժեմչուժինան մանկուց տիրապետում էր այս լեզվին). «Ես հրեա աղջիկ եմ»։ Այնուհետ նա դրական է արտահայտվել դեսպան Մեիրի կողմից Մոսկվայի երգչախմբային սինագոգ այցելության վերաբերյալ, որտեղ, չնայած ակնհայտ վտանգին, դեսպան Մեիրի պատվին կազմակերպվել է դիմավորման հանդիսավոր արարողություն։ Հանդիպմանը ներկա են եղել նաև Մոսկվայի բազմաթիվ հրեաներ։ Ժեմչուժինան, լինելով համոզված կոմունիստ, խիստ հետաքրքրված է եղել իսրայելական կիբուցներով և երկար հարցուփորձ է արել Գոլդա Մեիրի դստերը՝ Սառա Մեիրին և նրա ընկերուհուն՝ Յաել Նամիրին, որոնք մեծացել էին կիբուցում։ Ժեմչուժինային հետաքրքրում էր կիբուցներում կյանքը, դրանց կառավարման համակարգը։ Նա նրանց հետ խոսում էր իդիշով և, ըստ Գ. Կոստրիչենկոյի, ուրախացել է, երբ Գոլդա Մեիրի դուստրը նրան պատասխանել է նույն լեզվով։ Երբ Սառան բացատրել է, որ Ռեվիվիմ կիբուցում ամեն ինչ ընդհանուր է և մասնավոր սեփական չկա, Մոլոտովի կինը մտահոգվել է. «Դա սխալ է։ Մարդիկ չեն սիրում կիսվել ուրիշների հետ։ Նույնիսկ Ստալինն է դրան դեմ։ Դուք պետք է ծանոթանաք այն բանի հետ, թե ինչ է նա մտածում և գրում»,- ասել է Պոլինա Ժեմչուժինան։ Մինչ մյուս հյուրերի մոտ վերադառնալը, նա գրկել է Սառային և արցունքն աչքերին ասել. «Ձեզ ամենայն բարիք. իսկ հրաժեշտին, բարեկեցություն մաղթելով Իսրայելի ժողովրդին, եթե ձեզ համար ամեն ինչ լավ կլինի, լավ կլինի նաև աշխարհի մյուս հրեաների համար» ։
Պետք է նշել է, որ պատմաբանների վկայությամբ, Ժեմչուժինան և Մեիրը շատ հաճախ շփվել են նաև ոչ հրեական թեմաներով։ Ընտանեկան շրջապատում Մոլոտովը հաճախ կնոջ հետ կիսվում էր այն թեմաներով, որոնք քննարկվում էին Կենտկոմի փակ դռների հետևում։ Իսկ Ժեմչուժինան այդ մասին պատմում էր Գոլդա Մեիրին։ Եվ երբ պարզ դարձավ, որ գաղտնի հարցերը, որոնք քննարկվում էին Քաղբյուրոյում, հայտնի են դառնում իսրայելական դեսպանին, արձագանքը երկար սպասեցնել չտվեց։
1948 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Պոլինա Ժեմչուժինան հեռացվել է կուսակցությունից, իսկ 1949 թվականի հունվարի 29-ին ձերբակալվել ու մեղադրվել նրանում, որ «մի քանի տարի շարունակ հանցավոր կապի մեջ է եղել հրեա ազգայնականների հետ»։ Երկու ամիս անց ամուսինը՝ Վյաչեսլավ Մոլոտովն ազատվել է արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնից և կորցրել իր ազդեցության մեծ մասը։
Ձերբակալվել են նաև նրա մի շարք բարեկամներ. եղբայրը՝ Ա.Ս. Կարպովսկին և քույրը՝ Ռ. Ս. Լեշնյավսկայան, զարմիկները՝ ԽՍՀՄ ավիացիոն արդյունաբերության նախարարության N 339 գործարանի տնօրեն Ի. Ի. Շթեյնբերգը և ԽՍՀՄ Ձկնային արդյունաբերության նախարարության անտառտնտեսության գլխավոր վարչության ղեկավարի կադրերի գծով օգնական Ս. Մ. Գոլովանևսկին։ Կալանավորված Լեշնյավսկայան և Կարպովսկին, «չդիմանալով նրանց նկատմամբ կիրառված ռեժիմին», բանտում մահացան։
1949 թվականի դեկտեմբերի 29-ին ԽՍՀՄ ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատին կից հատուկ խորհրդակցական մարմինը Ժեմչուժինային 5 տարով աքսորեց Կոստանայի մարզ (ներկայիս՝ Հյուսիսային Ղազախստան)։ 1953 թվականի հունվարին, նոր բաց դատական գործընթացի նախապատրաստման ժամանակ, ձերբակալվել է աքսորում և տեղափոխվել Մոսկվա։ Գործում պահպանվել են նրա խոսքերը. «Ինչպես կառավարությունն է որոշել, այդպես էլ կլինի» ։
1953 թվականից հետո
Ստալինի մահից հետո, թաղման հաջորդ օրը, 1953 թվականի մարտի 10-ին ազատ է արձակվել Լավրենտի Բերիայի հրամանով և գործով անցնող մյուս անձանց հետ միասին արդարացվել։ Վերականգնվել է կուսակցության շարքերում՝ զուգահեռաբար աքսորի մեջ գտնվելու տարիները հաշվարկվելով որպես կուսակցական ստաժ։ Մնացել է որպես հավատարիմ ստալինիստ։ 1960-ական թվականների կեսերին Մոլոտովների ընտանիքին այցելած Սվետլանա Ալիլուևան ևս հիշում է.
Մահացել է 1970 թվականի մայիսի 1-ին Մոսկվայում։ Թաղված է Նովոդևիչեի գերեզմանատանը, իսկ 1986 թվականին նրա կողքը թաղվել է նաև ամուսինը։ Այնուհետ 1989 թվականին այնտեղ թաղվել է նաև նրանց միակ դուստրը՝ Սվետլանա Վյաչեսլավովնա Մոլոտովա-Նիկոնովան (1929-1989 թվականներ)։ Երբեմն կենսագիրները հայտնում են նաև Պոլինայի երկրորդ դստեր՝ Ռիտա Արոնովնա Ժեմչուժինայի մասին, որն ունեցել է իբր առաջին ամուսնուց ։ Իրականում դա Պոլինայի զարմիկի՝ Արոն Կարպովսկու դուստրն է, որին նա որդեգրել է 1938 թվականին՝ ծնողների ձերբակալությունից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Օստադե (այլ կիրառումներ)
Օստադե, նիդեռլանդացի նկարիչ եղբայրների ազգանուն։
Վանանդեցիներ
Վանանդեցիներ. հայ գրահրատարակիչ-տպագրիչներ Գողթան գավառի Վանանդ գյուղից (այժմ՝ Նախիջևանի ԻՀ-ում)։ Գործել են Ամստերդամում, XVII դ. վերջերին և XVIII դ. սկզբներին։ Գողթանի Ս. Խաչ վանքի վանահայր, եպիսկոպոս Թովմաս Վանանդեցին 1670 թ.-ին իր քեռորդուն՝ Մատթեոս Հովհաննիսյանին տարել է Մարսել՝ Ոսկան Երևանցու մոտ տպագրության արվեստ սովորելու։ 1679 թ.-ին իր եղբորորդիներին՝ Ղուկաս և Միքայել Նուրիջանյաններին ուսման է տվել Հռոմի Ուրբանյան ճեմարանում։
1683 թ.-ին, կրկին այցելելով Մարսել, Մատթեոսին ուղարկել է Ամստերդամ՝ նոր տպարան հիմնելու։ 1685 թ.-ից տպարանն սկսել է գործել։ Շուտով չորս Վանանդեցիները Թովմասի ղեկավարությամբ հավաքվել են Ամստերդամում՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել տպարանն ու այն տեղափոխել Հայաստան՝ կրթական կենտրոն ստեղծելու համար։ Նույն նպատակով Վանանդեցիների տպարանում հրատարակվել են ուսումնական ձեռնարկներ, որոնց հեղինակներն են Ղուկասը կամ Մատթեոսը. «Համատարած աշխարհացոյց»(1695), «Բանալի համատարածի աշխարհացոյցին մերոյ նորածնի» (1696), «Դուռն իմաստութեան» («Ոսկեա դուռն դպրատան», 1699), «Բնաբանութիւն իմաստասիրական» (1702)։ Իբրև ձեռնարկ հրատարակվել է նաև Մովսես Խորենացու Հայոց պատմությունը (1-ին հրատ. 1695)՝ «Ազգաբանութիւն տոհմին հաբեթեան» վերնագրով։
Վանանդեցիների հրատարակությունները 20 անունից ավելի են։ Տպարանը Հայաստան տեղափոխելու Թովմաս Վանանդեցու ջանքերը ապարդյուն են անցել։ Նա մահացել է 1708 թ.-ին, Անտվերպենում։ Մինչ այդ տպարանից հեռացել էին Միքայելն ու Մատթեոսը։ Ղուկասն իր օգնական Հովհաննես Վանանդեցու (Միքայելի որդու) հետ տպարանում աշխատել է մինչև 1717 թ.-ը (մինչև պարտքերի դիմաց տպարանի բռնագրավումը)։ 1729 թ.-ին Վանանդեցիների տառերը Ամստերդամում գնել և Վենետիկ է ուղարկել Մխիթար Սեբաստացու ներկայացուցիչը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն Կատեգորիա:Հայ հրատարակիչներ Կատեգորիա:Հայ տպագրիչներ
Վալդայ (գյուղ, Սեգեժսկի շրջան)
Վալդայ (Валдай), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Սեգեժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Սեգեժսկի շրջանի բնակավայրեր
Աֆղանական խոհանոց
Աֆղանական խոհանոց, Աֆղանստանի և այս երկրում բնակվող ժողովուրդների խոհարարական ավանդույթները (պուշթուններ, տաջիկներ, թուրքմեններ, հազարացիներ, ուզբեկներ և այլն)։ Ազգային խոհարարական առանձնահատկությունները արտացոլում են նրա էթնիկական և աշխարհագրական բազմազանությունը - Աֆղանստանը գտնվում է հեռավոր Արևելքից Պարսկաստան և Կենտրոնական Ասիայից Հնդկական ենթացամաքային ճանապարհների խաչմերուկում, որի միջով անցել է Մետաքսի մեծ ճանապարհը։ Արդյունքում, աֆղանական խոհանոցը կլանել է բազմաթիվ բազմազան ավանդույթներ, որոնք հաճախ օգտագործում են հարևան շրջանների բաղադրիչներն ու տեխնոլոգիաները։