cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կիրովսկի շրջան (Հյուսիսային Օսիա)
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Էլխոտովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 360 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27629 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Օսիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Նանտեյ ան Վալե
Նանտեյ ան Վալե (Nanteuil-en-Vallée), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1462 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 68.85 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 859 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 556-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 303։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,7 %։ 556 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 476 անձ (266 տղամարդ և 210 կին)։ Գործազուրկ են եղել 80 անձ (33 տղամարդ և 47 կին)։ 303 անաշխատունակներից 56-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 146-ը` թոշակառուներ, իսկ 101-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Անգլո-սաքսոնական ժամանակագրություններ
Անգլո-սաքսոնական ժամանակագրություններ, Անգլիայի հնագույն տարեգրությունները, որոնք ընդգրկում են 495 թվականին Բրիտանիայում սաքսոնների հաստատվելուց մինչև 1154 թվականն ընկած ժամանակահատվածի պատմությունը։ Այն ստեղծվել է 9-րդ դարի վերջում Ալֆրեդ Մեծ թագավորի հրամանով և օրոք՝ Բեդա Պատվելու «Պատմության» հիման վրա։ Նրանում ընդգրկվել են նաև Մերսիա և Ուեսեքս արքայատոհմերի իշխանության տարիներից պահպանված տարեգրությունների պատառիկներն ու բանավոր ավանդույթները։ Անգլո-սաքսոնական ժամանակագրություններից պահպանվել է ինը ձեռագիր օրինակ՝ գրված հին անգլերենով և մասամբ նաև լատիներենով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Միջնադարյան գրականություն Կատեգորիա:Ձեռագրեր
Իմ սիրուն
«Իմ սիրուն» (Ma Jolie), Պաբլո Պիկասոյի սինթետիկ կուբիզմի կտավներից, որը ստեղծվել է 1914 թվականին։ Գտնվում է Ինդիանապոլիսի արվեստի թանգարանում ։ «Իմ սիրուն»-ը ֆրանսիական հայտնի երգ է՝ հետևյալ կրկներգով. «Օ՜ Մանոն, ի՛մ սիրուն, իմ սիրտը քեզ ասում է բարև» ։ 20-րդ դարի ակզբին այս երգը հնչել է Փարիզի մյուզիք-հոլլերում։ Պիկասոյի այս կտավը կապվում է Եվա Գուելի անվան հետ, ում Պիկասոն քնքշորեն անվանում էր «Իմ սիրուն»։ Արտահայտելով իր սերը Եվա Գուելի հանդեպ՝ Պիկասոն իր կոմպոզիցիայում նշել է երգի անունը՝ շագանակագույն տառերով։ Կանաչ գույնով առանձնացված նոտաների ֆոնին նկարիչը պատկերել է միմյանց համընկնող երկրաչափական հարթությունները, շրջապատերը, աղեղներն ու գծերը, որոնցում նշմարվում են կիթառը, ֆլեյտերը, բաժակներն ու շշերը, որոնք ցուցադրվում են միաժամանակ տարբեր տեսանկյուններից։ Կիթառի ձախ կողմում շշի ֆոնին մուգ մոխրագույն գույնով ցուցադրվում է «Բաս» մակագրությամբ հարթ ուղղանկյուն առարկա։ Վերևի մասում պատկերվածը նման է կիթառի և ջութակի։ Հավանաբար դրանով նկարիչը ցանկացել է ցույց տալ շշի՝ երաժշտական գործիքի նմանությունը։ Կոմպոզիցիայի ստորին մասում դրված է խոշոր վերնագրով ծալված թերթ։ Տառերի վերևից կտրված մասը թույլ չի տալիս կարդալ բառը։ Պիկասոն օգտագործել է սահմանափակ գույներ, որպեսզի ուշադրություն հրավիրվի կտրտված և հատվածաբար ներկայացված առարկաներին։ Նկարը ստեղծումից անմիջապես հետո՝ 1914 թվականին, այն ձեռք է բերում նկարիչ Անրի Դանիել Կանվեյլերը։ 1961 թվականից կտավը գտնվում է Ինդիանապոլիսի արվեստի թանգարանի մշտական հավաքածուում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ Կատեգորիա:Կուբիզմ Կատեգորիա:1914 նկարներ
Beauty Behind the Madness
Beauty Behind the Madness, կանադացի երգիչ The Weeknd-ի երկրորդ ստուդիական ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին՝ XO և Republic Records լեյբլների միջոցով։ Ալբոմում առկա են երգեր այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են Լաբրինթը, Էդ Շիրանը և Լանա Դել Ռեյը։
Ալբոմն ուղեկցվում է հինգ սինգլներով՝ «Often», «The Hills», «Can't Feel My Face», «In the Night» և «Acquainted»։ «The Hills», «Can't Feel My Face» երգերն գլխավորել են ամերիկյան Billboard Hot 100 չարթը։ Ալբոմի «Earned It» երգը, որը թողարկվել է որպես «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» ֆիլմի սաունդթրեք սինգլ, The Weeknd-ը կատարել է «Օսկար» մրցանակաբաշխություն ժամանակ։
Ընդհանուր առմամբ ալբոմն դրական գնահատականների է արժանացել քննադատների կողմից և գլխավորել է տարբեր երկրների, ներառյալ ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի չարթերը։ Ըստ Ֆոնոգրամմա արտադրողների միջազգային ֆեդերացիայի, այն դարձել է 2015 թվականի 10-րդ ամենալավ վաճառված ալբոմը՝ ամբողջ աշխարհում 1,5 միլիոն օրինակ վաճառքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ալբոմներ Կատեգորիա:The Weeknd ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Կունիգունդա Հունգարացի
Կունիգունդա Հունգարացի, Սուրբ Կինգա (Święta Kinga, Szent Kinga, 5 մարտի, 1224, Էստերգոմ — 24 հուլիսի, 1292), կաթոլիկ եկեղեցու սուրբ, Լեհաստանի ու Լիտվայի հովանավորը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1224 թվականի մարտի 5-ին Էստերգոմում, Հունգարիայի թագավորություն։ Բելա IV արքայի ու Մարիա Լասկարինայի դուստրն է։ Նա սուրբ Էլիզաբեթ Հունգարացու զարմուհին է, սուրբ Մարգարիտա Հունգարացու քույրը։ Ամուսնացել է լեհ իշխան Բոլեսլավ V-ի հետ և դարձել արքայադուստր, երբ նրա ամուսինը գահ է բարձրանում որպես Կրակովի արքայազն ։ Ամուսնության ժամանակ ամուսնու համաձայնությամբ մնացել է կույս ։
Կինգան կյանքը նվիրել է մարդկանց օգնելուն ու բարեգործություններ անելուն։ Այցելել է աղքատներին, օգնել բորոտներին։ 1279 թվականին ամուսնու մահից հետո վաճառել է իրենց ողջ ունեցվածքն ու փողը տվել աղքատներին։ Շուտով նա հրաժարվում է իր թագավորությունից ու որոշում մտնել Հին Սոնչ վանք։ Իր հետագա կյանքը նա անցկացրել է աղոթելով՝ արգելելով իրեն դիմել որպես Լեհաստանի Մեծ Իշխանուհի։ Մահացել է 1292 թվականի հուլիսի 24-ին 68 տարեկան հասակում։
Ալեքսանդր VIII պապը 1690 թվականին Կինգային հայտարարում է օրհնյալ, իսկ հինգ տարի անց՝ 1695 թվականին, նա հայտարարվում է Լեհաստանի ու Լիտվայի գլխավոր հովանավոր։ 1999 թվականի հունիսի 16-ին Կինգան Ջոն Պավել II պապի կողմից դասվում է սրբերի շարքը ։ Հուլիսի 24-ին կաթոլիկ եկեղեցին նշում է սուրբ Կինգայի օրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր
Լիլիա Դավիդովիչ
Լիլիա Դավիդովիչ (Лілія Міхайлаўна Давідовіч, ), կինոյի և թատրոնի խորհրդային և բելառուս դերասանուհի։ Բելառուսական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1975): Մինսկի Յանկա Կուպալայի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի առաջատար դերասանուհի։ Հայտնի է դարձել Ի. Պ. Մելեժի վեպի հիման վրա «Մարդիկ ճահճում» հեռուստատեսային բեմադրությունում Հաննայի դերով (1966 թվականին, իսկ 1982 թվականին Լիլիա Դավիդովիչի մասնակցությամբ նույն վեպի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմ)։
Կենսագրություն
Լիլիա Դավիդովիչը ծնվել է 1936 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Գրոդնո քաղաքում, Լեհաստանի երկրորդ հանրապետություն (այժմ ՝ Բելառուսի Հանրապետություն)։ Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից հետո Լիլիա Դավիդովիչն ավարտել է մշակութային ուսումնարանը։ Ուսումնարանի ավարտից հետո ներկայացվել է թատերական ինստիտուտ, բայց հարցազրույցը չի անցել։ Լիլիան վերադարձել է Գրոդնո, որտեղ շարունակել է խաղալ Գրոդնոյի մարզային խորհրդի ինքնագործ թատրոնի բեմում։ Սակայն երիտասարդ աստղի վրա ուշադրություն է դարձրել Կոնստանտին Սաննիկովը՝ բելառուս դերասան, ռեժիսոր և մանկավարժ, որը երկրում զբաղվում էր երիտասարդ տաղանդների որոնմամբ ։ Նա հրավիրել է Լիլիային սովորել Մինսկում Բելառուսի պետական թատերական արվեստի ինստիտուտում (այժմ՝ Բելառուսի արվեստի պետական ակադեմիա)։ Լիլիան սովորել է ապագա հայտնի դերասաններ Վիկտոր Տարասովի, Գենադի Օվսյաննիկովի, Մարիա Զախարևիչի, Գալինա Տոլկաչևայի հետ (նրանք բոլորը միասին ավելի ավագ՝ 1957 թվականի շրջանավարտներ են)։ Սկսնակ դերասանուհու փարթամ մարմնաձևերը սահմանափակում էին նրա համար դերերի ընտրությունը, բայց Լիլիան կարողացել է մեկ տարվա ընթացքում ուղղել էր կազմվածքը։ Լիլիան հասակակիցների հարցին պատասխանում էր, որ «ուղղակի խրճիթն է ներկել և ուտում միայն տանձեր»։
1960 թվականին ավարտել է ինստիտուտը և դրա ավարտից անմիջապես հետո հետո ընդունվել Յանկա Կուպալայի անվան թատրոնի թատերախումբ։ Այս թատրոնին Լիլիա Դավիդովիչը նվիրել է իր ամբողջ կյանքը ։
Ավելի քան քառասուն տարի Լիլիա Դավիդովիչը հանդես է եկել կուպալովյան թատրոնի բեմում և այդ ամբողջ ընթացքում խաղացել ավելի քան յոթանասուն դեր, ինչպես նաև «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայի հեռուստաներկայացումներում և ժապավեններում։ Դերասանուհին խաղացել է և՛ դասականների, և՛ ժամանակակից հեղինակների, խաղացել է ժողովրդական հերոսուհիների և թագուհիների։ Գենադի Գարբուկի պնդմամբ, որը 1962 թվականից նրա հետ խաղացել էր կուպալովյան թատրոնում, Լիլիան «կարող էր և՛ ողբերգությունը, և՛ կատակերգությունը միանման լավ խաղալ։
Լիլիա Դավիդովիչը մահացել է 2002 թվականի ապրիլի 25-ին Մինսկում՝ 65 տարեկան հասակում, թոքային ծանր հիվանդությունից հետո։ Հուղարկաված է Մինսկ քաղաքի Արևելյան գերեզմանատանը։
Ընտանիք
Լիլիա Դավիդովիչն ամուսնացած է եղել լրագրող, հրապարակախոս և միջազգային տեսաբան Իգոր Դիլևսկիի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու որդի՝ Գլեբ և Օլեգ անուններով ։
Ժամանակակիցների և հետնորդների արձագանքներ
1970 թվականին Լիլիա Դավիդովիչը հարցազրույց է տվել «Գրոդնենսկայա պրավդա» թերթին («Гродзенская праўда»): Նրա մասին հոդվածը ստացել է «Կուպալովյան բեմի թագուհին» վերանգիրը («Каралева купалаўскай сцэны»):
Իրինա Զավադսկայան՝ «Խորհրդային Բելառուս» թերթի մեկնաբանը, որը գրադարանում «գործընկերների տեքստերով» ուսումնասիրել է դերասանուհու կյանքը, գրել է նրա մասին.
Իրինա Զավադսկայան հոդվածում ցավում է, որ վերջին շրջանում՝ դերասանուհու մահից հինգ տարի անց, «մեծ դերասան հասկացությունը… գրեթե հեռացել է մեր բառապաշարից»։
Ալեքսանդր Ստանյուտան իր «Տեսարաններ Մինսկի կյանքից» գրքում (Сцэны з менскага жыцця) գրել է նրա մասին ՝
Մրցանակներ և կոչումներ
1966 թվականին՝ մասնագիտական գործունեության 6-րդ տարում, Ի. Մելեժի «Մարդիկ ճահճի մեջ» վեպի հիման վրա հեռուստատեսային բեմադրությունում Հաննայի դերի համար Լիլիա Դավիդովիչը պարգևատրվել է Բելառուսի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության պետական մրցանակով (Իվան Մելեժն այս ներկայացման առաջնախաղին լաց է եղել), իսկ ավելի ուշ արժանացել է Բելառուսի վաստակավոր արտիստի կոչման ։
1975 թվականին Լիլիա Դավիդովիչը արժանացել է Բելառուսի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչման ։
1996 թվականին Լիլիա Դավիդովիչը պարգևատրվել է Ֆրանցիսկ Սկորինայի մեդալով՝ հրամանագրում «թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ վաստակի համար» գրությամբ ։
2001 թվականին Լիլիա Դավիդովիչի մասին վավերագրական ֆիլմ է նկարահանվել՝ «Լիլիա Դավիդովիչ։ Աստղային պատմություն» անվանմամբ (ռեժիսոր՝ Վ. Պոլևոյ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բելառուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Breakout
Խաղային վերին մասը զբաղված է մի քանի շարք աղյուսներից։ Էկրանով, վերին և կողային սահմաններից անդրաձարվող գնդակ է շարժում։ Երբ գնդակը դիպչում է աղյուսին կատարում է անդրադարձ, իսկ աղյուսը վերանում է։ Խաղացողը կորցնում է մեկ կյանքը, երբ գնդակը հպվում է էկրանի ներքին հատվածին, սակայն նա կարող է կանխել այս երեևույթը՝ շնորհիվ էկրանի ներքին մասում գնտվող ղեկավարվող հրթիռի, դրանով հպվելով նրան և նորից վեր բարձրացնելով այն։ Խաղային սարքերը պատրաստված էին սև-սպիտակ մոնիտորներից, սակայն աղյուսները գունավոր էին երեևում, քանի-որ վերին մասում տեղադրված էր թափանցիկ գունվորող նյութ։
Պատմություն
Վոզնյակի ընկեր՝ Ստիվ Ջոբսը, աշխատում էր Atari-ում և ընդունել էր Էլա Ալկորնի պատվերը։ Ջոբսը գործի հաար վարձեց Վոզնյակին, ով էլ խաղի մշակումը ավարտին հասցրեց 4 օրում Սակայն Atari-ն չկարողացավ օգտագործել նրա մշակումը։ Վոզնյակը մշակել էր սալիկ առավելագույնս պարզեցված սխեմայով, դրանով իսկ նվազեցնելով TTL միկրոսխեմաների քանակը հասցնելով այն 42-ի։ Այս դիզայնը նա հանձնեց Ջոբսին, բայց այն անհնար էր դարձնել իրականություն՝ այն շատ փոքր չափսեր ուներ և բարդ կառուցվածք, որը այդ ժամանակվա Atari-ին ունակ չէր ստեղծել։ Անկախ ամենինչից Ջոբսը ստացավ իր գումարը՝ 5000 դոլլար, իսկ Վոզնյակին տվեց ընդամենը 350 դոլլար։ Atari-ի համար աշխատող տարբերակ նա մշակեց ինքնուրուն, որը պարունակում էր 100 միկրոսխեմա   ։
Խաղի հաջողությունը պահանջում էր շարունակություն։ Այդ իսկ պատճառով մի քանի տարի անց թողարկվեց՝ Super Breakout։ Չնայած, որ խաղերը շատ նման էին, Super Breakout-ում օգտագործվել է միկորպրոցեսսորներ, ոչ թե դիսկրետային լոգիկա։ Super Breakout խաղը ծրագրավորվել էր M6502 չիպի հիման վրա։ Սա թույլ է տալիս Super Breakout-ը էմուլիացնել MAME-ում։
Breakout
Breakout խաղի սկզբում կա 8 տող աղյուս։ Խաղի գույների դասավորությունը ներքևից վերև՝ դեղին, կանաչ, նարնջագույն և կարմիր։ Շնորհիվ միակ գնդակի խաղացողը պետք է հրթիռի օգնությամբ վերացնի, որքան հնարավոր է շատ աղյուսներ։ Դեղին աղյուսները վերցանելու դեպքում ամեն մեկը բերում է 1 միավոր, կանաչներ՝ 3 միավոր, նարնջագույն՝ 5 միավոր, իսկ ամենաբարձ կարմիր աղյուսները բերում են 7 միավոր։ Խնդիրը բարդ է դառնում այնքանով, որ առաջին կարմիր աղյուսակին հարվածելուց հետո հրթիռը կարճանում է։
Առավելագույն միավորների քանակը կազմում է 896։ Այս թվին հասնեու համար անհրաժեշտ է անցել 2 խաղային էկրան, ամեն մեկը 448 միավորով։ Երկրորդ էկրանը մաքրելուց հետո գնդակը խաղի մեջ է մնում այնքան ժամանակ մինչ խաղացողը հոնգնում է։ Հավելյալ էկրաններ չկան։ Սակայն կա գաղտնի միջոց 896 միավորը տեղափոխելու և խաղալ խաղը երկուսով։
Super Breakout
Super Breakout-ում ավելացել է երեք նոր ռեժիմներ, որոնցից մեկը կարող է ընտրել խաղացողը․
Փաստեր
Եթե Google Photo-ում գրեք «atari breakout», ապա կբացվի Breakout մինի-խաղ, որտեղ բլոկների փոխքրեն օգտագործվում է փոքր նկարներ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:PlayStation տեսախաղեր Կատեգորիա:IOS խաղեր
Պրավոբերեժնի շրջան
Պրավոբերեժնի շրջան (Правобережный район, Рахизфарсы район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Հյուսիսային Օսիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1944 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բեսլան ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 441,29 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 56049 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 127,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Օսիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ներսիյակ
Ներսիյակ (Nercillac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1025 մարդ, բնակչության խտությունը` 62.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 33 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 695 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 484-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 211։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %։ 484 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 438 անձ (235 տղամարդ և 203 կին)։ Գործազուրկ են եղել 46 անձ (24 տղամարդ և 22 կին)։ 211 անաշխատունակներից 48-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 104-ը` թոշակառուներ, իսկ 59-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոմսից հետո (ցուցահանդես)
Կոմսից հետո (После Графа), Լեոնիդ Ստուկանովի աշակերտների գեղարվեստական ցուցահանդեսը, որը տեղի է ունեցել 2017 թվականի փետրվարի 25-ից մարտի 23-ը ՌԴ նկարիչների միության Տագանրոգի բաժանմունքի ցուցասրահում ։
Նախագծի մասին
«Կոմսից հետո» ցուցահանդեսը նվիրված է եղել նկարիչ և մանկավարժ Լեոնիդ Ստուկանովի (1947-1998) ծննդյան 70-ամյակին ։ Ցուցահանդեսի գաղափարական ոգեշնչողն ու կուրատորը եղել է նկարչուհի Նատալյա Դուրիցկայան ։
Լեոնիդ Ստուկանովին Կոմս կոչել են իր ընկերները ։ Այդ մականունը նրա համար հորինել էր Ալեքսանդր Ժդանովը դեռ ուսանողական տարիներին, երբ նրանք միասին սովորում էին Ռոստովի գեղարվեստի ուսումնարանում ։ Ստուկանովը դասավանդել է Տագանրոգի գեղարվեստի մանկական դպրոցում շուրջ երեսուն տարի՝ 1969 թվականից մինչև 1997 թվականը ։
Ցուցահանդեսի ընթացքում ներկայացվել են ինը նկարիչների 49 գործեր, որոնք տարբեր ժամանակներում սովորել են Լեոնիդ Ստուկանովի մոտ ։
Ցուցահանդեսի բացման ժամանակ ցուցադրվել է «Հանդիպում Լեոնիդ Ստուկանովի հետ» արխիվային ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1997 թվականին Վլադիմիր Բարսուկովի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցուցահանդեսներ
Ժերմոն
Ժերմոն (Germont), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 43 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.01 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.77 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 39 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 31 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,7 %։ 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 19 անձ (12 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 10 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մուլացո
Մուլացո (Mulazzo), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Մասսա Կարարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2567 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 41 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 62 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 54026։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սմիռնովի նրբանցք (Տագանրոգ)
Սմիռնովի նրբանցք (Смирновский переулок), նրբանցք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական պատմական մասում։ Անվանված է բանվոր բոլշևիկ Վլադիմիր Սմիռնովի պատվին։
Աշխարհագրություն
Սկսվում է Ֆրունզեի փողոցից (Ապստամբության հրապարակ) և ձգվում հյուսիս-արևելքից դեպի հարավ-արևմուտք` մինչև ծովափ։ Երկարությունը 2580 մ է։ Տների համարակալումը սկսվում է Ֆրունզեի փողոցից։ Տրամվայի գծերն անցկացված են Ֆրունզեի փողոցից մինչև Ինստրումենտալնայա փողոց ։
Պատմություն
Նրբանցքն անվանվել է ի պատիվ բանվոր բոլշևիկ Վլադիմիր Սմիռնովի 1922 թվականին։ Նախկինում կոչվել է Կլադբիշչենսկի (Գերեզմանոցային)` մերձակայքում գտնվող քաղաքային հին գերեզմանոցի պատճառով (թաղումների համար փակվել է 1971 թվականին) ։ Նախկինում նրբանցքը կոչվել է նաև Բարյերնի, իսկ գերմանական օկուպացիայի ժամանակ` Սևաստոպոլսկի) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Բիբկի լեռ
Բիբկի լեռ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Բյուրակն-Մնձուրյան լեռնահամակարգում, Քղիից մոտ 15 կմ արևմուտք, Խուփս գյուղից ոչ հեռու ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Ջիտենդրա
Ջիտենդրա (जितेन्द्र (Jeetendra), իրական անունը` Ռավի Կապուր, ), հնդիկ կինոդերասան և հեռուստապրոդյուսեր։ Արժանացել է Filmfare Awards մրցանակի` կյանքում ունեցած ձեռքբերումների համար (Filmfare Lifetime Achievement Award, 2003 թ.) և կինոյում ունեցած վաստակի համար տրվող մրցանակին (Screen Lifetime Achievement Award, 2005 թ.): Հանդիսանում է Balaji Telefilms, Balaji Motion Pictures և ALT Entertainment ընկերությունների հիմնադիրը։
Կենսագրություն
Ջիտենդրան ծնվել է Ամրիթսարում։ Նրա ծնողները գործարարներ էին` ոչ թանկարժեք զարդեղենի բնագավառում։ Գիրգաում քաղաքում նա սովորել է Սուրբ Սեբաստիանի անվան դպրոցում, որտեղ նրա հետ նույն դպրոցում սովորել է նաև Ռաջեշ Կհաննան։ Այնուհետև ավարտել է Սիդդհարթի քոլեջը։ Զարդեղենի առևտրով զբաղվելու ժամանակ, նրան նկատել է ռեժիսոր Վանկուդրե Շանտարամը և առաջարկել դերասանուհի Սանդհյայի կրկնորդի դերում հանդես գալ «Navrang» (1959 թ.) կինոնկարում։
Առաջին կոմերցիոն հաջողությունը Ջիտենդրան ունեցավ 1964 թվականին, երբ թողարկվեց «Պոեմը քարում» կինոնկարը։ Սակայն, նրա երկարաժամկետ հաջողության մեկնարկը` 1967 թվականին նկարահանված «Պարտք» կինոնկարն էր։ Այդ ֆիլմի երաժշտական համարներից մեկի համար, խանութից գնված շապիկն ու սպիտակ կոշիկները` դարձան նրա այցեքարտը։ Հետագայում հաջորդեցին այնպիսի ֆիլմեր, ինչպիսիք էին «Սեր և հարստություն» (1970 թ.) և «Քարավան» (1971 թ.) կինոնկարները։ Եռանդուն պարերի պատճառով, նա ստացել էր «Բոլիվուդի ցատկոտող Ջեկ» մականունը  ։
Ջիտենդրայի խաղընկերուհիներն են եղել այնպիսի դերասանուհիներ, ինչպիսիք էին Շրիդևին, Ռինա Ռոյը, Մումթազը, Հեմա Մալինին, Նիտու Սինգհը, Ջայա Պրադան, Ռեքհան և ուրիշներ։
Անձնական կյանքը
Ջիտենդրան իր կնոջը` Շոբհա Կապուրին հանդիպել է, երբ վերջինս դեռ 14 տարեկան էր։ Նա ավարտել է դպրոցը, ընդունվել քոլեջ, իսկ հետո որպես ուղեկցորդուհի, աշխատել British Airways ավիաընկերությունում։ Նրանք ամուսնացել են 1974 թվականին ։ Ջիտենդրան և Շոբհան ունեն երկու զավակ, դուստրը` պրոդյուսեր Էկտա Կապուրը և որդին, դերասան Տուսշար Կապուրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ պրոդյուսերներ
Ամինազին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղեր
Լեոնարդո դա Վինչիի անվան միջազգային օդանավակայան
Հռոմի Լեոնարդո դա Վինչիի անվան միջազգային օդանավակայան Ֆյումիչինո (L'aeroporto di Roma-Fiumicino),  Իտալիայի խոշորագույն օդանավակայաններից մեկը։ 2011 թվականին նրա ծառայություններից օգտվել են գրեթե  37 միլիոն ուղևորներ։ Տեղակայված է Հռոմի հարավ - արևմտյան մասում,  իտալական մայրաքաղաքի կենտրոնից ուղիղ 30 կմ հեռավորության վրա,  Ֆյումիչինո կոչվող ոչ մեծ քաղաքում։ Անվանումն ստացել է աշխարհահռչակ նկարիչ Լեոնարդո դա Վինչիի պատվին ։
Պատմություն
Նոր օդանավակայանի բացման արարողությունը կատարվել է 1961 թվականի հունվարի 15-ին։ Այն փոխարինեց նախկին փոքր Չամպինո օդանավակայնին, որում դեռևս սպասարկում են որոշ  թռիչքներ, ինչպես նաև իրականացվում են ցածր գնով ավիափոխադրումներ։ Բացման ժամանակ կառուցված էին երկու թռիչքուղիներ, սակայն, մի քանի տարի անց Alitalia կազմակերպությունը նախագծեց նոր թռիչքուղի (16L/34R), տեմինալ և սպասասրահ, տեխսպասարկման բազա ։ Այս պահին Լեոնարդո դա Վինչի օդանավակայանն ունի չորս թռիչքուղիներ՝ 16L/34R և 16R/34L (երկարությունը գրեթե 4,000 մ), 16C/34C (կից 16L/34R), որն էլ սովորաբար օգտագործվում է 16L/34R և 07/25 վերանորոգողական աշխատանքների ժամանակ, ինչպես նաև որոշ քամոտ օրերի թռիչքների ժամանակ։ 2005 թվականից օդանավակայանը ունի մասնագիտացված սահուն ճանապարհային III բ դասի համակարգ (ILS), իսկ  2007 թ. իրականացվել են նորարարական աշխատանքներ, ինչը թույլ է տալիս ավելացնել թռիչքների ու վայրէջքների քանակը մառախլապատ օրերին, հասցնելով մեկ ժամում 10-ից 30։ Օդանավակայանի տերմինալը արդիականացվել է 1990-ականներին ։
1991 թ.- բացվեց ներքին թռիչքների 12 կառանման տեղ (Պիրս Ա),
1995 թ.- բացվեց 10 հեռաչափով միջազգային կառանման տեղ ((պիրս Բ), 1999 թ. բացվեց արևմտյան սատելլիտը՝ 11 հեռասանդուղքով (Satellit C), որը միացված է  դեպի մաքսակետ տանող Ա հիմնական տերմինալին), 2000 թ. Բացվեց նոր ներքին տերմինալ (Տերմինալ Ա)։ Տերմինալային շենքերը վերակառուցվում են նաև ներկա պահին. տերմինալ l Ա (և պիրս Ա), Տերմինալ ԱԱ, Տերմինալ Բ (և պիրս Բ), Տերմինալ Ց (և սատելլիտ),
2004 - բացվեց նոր բեռնափոխադրիչ տերմինալ Կարգո-Սիտի,
2008 - բացվեց տերմինալ 5-ը (տարվա մեջ 950,000 ուղևորափոխադրիչ)։ Անցկացվեցին պիրս Ց -ի շինարարական աշխատանքները,
2009 - տառերով նշանակված տերմինալները փոխարինեցին թվերով՝ - Ա -ն դարձավ Տ1, ԱԱ - Տ2, B և Ց- Տ3, տերմինալ 5 -ը մնաց T5:
2010 - ներդրվեց բեռնափոխադրման նոր համակարգ ։ Մոտակա պլանների մեջ հետևյալ բարեփոխումներն են լինելու՝
Էներգոսպասարկման ավտոմատացում, ուղեբեռի տեսակավորման երկրորդ համակարգի շինարարության ավարտը.
նոր C պիրս (միջազգային ուղևորափոխադրումների համար)  16 լրացուցիչ կառանման տեղերով ։
Պրիգորոդնի շրջան (Հյուսիսային Օսիա)
Պրիգորոդնի շրջան (Пригородный район, Горæтгæроны район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Հյուսիսային Օսիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1944 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օկտյաբրսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1460 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 103827 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 71,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Օսիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1944 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Բորչալա (լեռ)
Բորչալա, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Վանա լճից հարավ-արևելք, Ջուլամերկրից 12-13 կմ հյուսիս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Գիրնի
Գիրնի, հնագույն երկիր՝ հիշատակված ուրարտական սեպագիր արձանագրություններում։ Արգիշտի 2-րդը գրավել է այս երկիրը և թողել այդ մասին սեպագիր վկայություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի բնակավայրեր
Բիրոբիջանի շրջան
Բիրոբիջանի շրջան (Биробиджанский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Հրեական ինքնավար մարզում։
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բիրոբիջան ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4442,56 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13806 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեական ինքնավար մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Էդնա Սենտ-Վինսենթ Միլլեյ
Էդնա Սենտ-Վինսենթ Միլլեյ (Edna St. Vincent Millay, ), ամերիկացի բանաստեղծ և դրամատուրգ, երրորդ կինը, որ արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի պոեզիայի բնագավառում, 20-րդ դարի ԱՄՆ-ի ամենահայտնի բանաստեղծներից մեկն է։
Կենսագրություն
Էդնա Սենտ-Վինսենթ Միլլեյը ծնվել է բուժքրոջ և ուսուցիչի ընտանիքում, մեծացել է առանց հոր, մայրը շատ է ճանապարհորդել դուստրերի հետ քաղաքից քաղաք` աշխատանք փնտրելու նպատակով, նրանց սովորեցրել է լինել անկախ և գրականության հանդեպ սեր տածել։ Էդնայի գրական տաղանդները (կամ, ինչպես նա նախընտրում էր իրեն մանկության մեջ անվանել «Վինսենթ»), բացահայտվել են Մեն նահանգի Քեմդեն քաղաքի քոլեջում։ Աշխատանքները հրապարակվել են, երբ նա 15 տարեկան էր։ 1912 թվականին Միլլեյի «Renascence» բանաստեղծությունը գրավել է չորրորդ հորիզոնականը «ԱՄՆ-ի տարվա բանաստեղծություն» մրցույթում, որը սկանդալ է առաջացրել, քանի որ բոլորը կարծում էին, որ առաջին հորիզոնական պետք է գրավի Էդնան. հաղթողը խոստովանել է, որ ինքը դժկամորեն է ստանում մրցանակը, իսկ երկրորդ տեղի մրցանակակիրը իր մրցանակը հանձնել է Էդնային։ Այս պատմությունից հետո Միլլեյն ավելի հայտնի է դարձել, և մեծահարուստ Քերոլայն Դոուն Վասարի քոլեջում վճարել է բանաստեղծուհու կրթության համար։ 1917 թվականին քոլեջն ավարտելուց հետո Էդնան տեղափոխվել է Նյու Յորք։
Նյու Յորքում Միլլեյն ապրել է Գրինվիչ վիլիջում և վարել ազատ բոհեմական կյանք և մեծ համբավ է ձեռք բերել։ 1923 թվականին նրա «Harp-Weaver and other poems» ժողովածուն ստացել է Պուլիտցերյան մրցանակ. առաջին անգամ այդ մրցանակը հանձնվել է կնոջ։ Նրա հեղինակության վրա բացասաբար են անդրադարձել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գրված հայրենասիրական բանաստեղծությունները. «Լոս Անջելես Թայմս»-ի քննադատ Մերլ Ռուբինը նշել է, որ «թվում էր, թե նա դեմոկրատներին աջակցող իր բանաստեղծություններով ավելի շատ արժանացել է ամերիկյան քննադատների հարձակումներին, քան Էզրա Փաունդը ֆաշիզմի պաշտպանող իր բանաստեղծություններով»։ Այնուամենայնիվ, 1943 թվականին` պատերազմի ժամանակ, Միլլեյը պոեզիայի մեջ ունեցած ավանդի համար ստացել է Ռոբերտ Ֆրոստի մեդալ։
Միլլեյը, որը չի թաքցրել իր բիսեքսուալությունը և «ազատ սիրուն» նվիրվածությունը (հայտնի են նրա սոնետի վերջին տողերը. «Ես այս խելագարությունը բավարար պատճառ չեմ համարում // Որ խոսեմ քեզ հետ, երբ մենք նորից տեսնվենք»), մի շարք սիրավեպեր է ունեցել, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա վրա. նա հարաբերություններ է ունեցել քննադատ Էդմունդ Ուիլսոնի և բանաստեղծ Ջորջ Դիլոնի հետ, որի հետ միասին նա թարգմանել է Բոդլերի «Չարի ծաղիկները»։ 1923 թվականին նա ամուսնացել է հոլանդացի Էյգեն Բոյսևեյնի հետ, որը նրան զգալի աջակցություն է ցուցաբերել։ Էդնան մահացել է ամուսնուց մեկ տարի անց. նրան մահացած են գտել սեփական տանը։ Բանաստեղծուհին սրտի կաթված է ստացել, որի պատճառով ընկել է աստիճաններից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Գալուստ Խանենց
Գալուստ Խանենց (Խանյան, ), իրանահայ բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Թեհրանում 1910 թվականի հունվարի 25-ին։ Ուսումը եղել է տեղական դպրոցներում և Լիսե Սան Լուի ֆրանսիական դպրոցում։ Հետագայում աշակերտել է ճարտարապետ Մարգար Էլգալի մոտ և ուսանել է ճարտարապետություն նրա դասընթացներում, նա ստացել է պատվո նշան ժամանակակից Թագավորից իր կրած նեղությունների համար Գոլեստան պալատի Նորոգման համար։
Նա մանուկ հասակից զբաղվել է գրականությամբ, հրատարակված ունի ութը չափածո հատորներ՝ «Ամբողջ սրտով», «Հրաշալի զորություն», «Բարև քեզ, մարդ», «Հայ ժողովրդի վերածնունդը », «Լուսամուտը», ինչպես և պարսկերենի թարգմանված՝ «Հրաշալի զորություն» և «Բարև քեզ մա՛րդ » հատորները։
Գալուստ Խանենցը եղել է «Նոր էջ» գրական խմբակցության հիմնանդամներից, այս խումբը 1935 թվականին հրատարակեց իր առաջին հատորը «Նոր էջ» անունով, որպես «ժողովածու իրանահայ երիտասարդ գրողների»։
Գալուստ Խանենցը քանիցս մեծարանքի է արժանացել Հայաստանյան և արտասահմանյան մի շարք կազմակերպությունների կողմից։ Նաև շնորհվել է երեք գրական մրցանակներ, Խանենցի ստեղծագործությունների արժեքավորումը տվել է Թորոս Թորամանյանը, նրան նվիրած (Հալեպում հրատարակած) իր «Մարդերգակ բանաստեղծը» գրքի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ բանաստեղծներ
Ռեգրեսիա
Ռեգրեսիա (երկրաբանական) (լատ․՝ regressio-հակառակ շարժում, հեռացում), ծովի ջրերի նահանջ ափերից։ Պատմական երկրաբանության տվյալների համաձայն երկրակեղևի ցամաքատիպ շրջանները բազմիցս ծածկվել են Համաշխարհային օվկիանոսից ներխուժած ջրերով (արանսգրեսիա) և նորից ազատվել ջրային ծածկոցից (ռեգրեսիա)։ Ռեգրեսիայի պատճառ են երկրակեղևի համապատասխան շրջանների ու գոտիների ճկումն ու իջեցումը, հորիզոնական տեղաշարժերը, երկրի դիրքի զգալի փոփոխությունները պտտման առանցքի նկատմամբ, պտույտի մակընթացային արգելակումը, Համաշխարհային օվկիանոսի, ծովերի ու գետերի ջրերի գոլորշիացումն ու փոխակերպումը սառցադաշտերի։
Բրազիլիայի բանկի մշակութային կենտրոն
Պատմություն
Բրազիլիայի բանկի մշակութային կենտրոնը գործունեությունն սկսել է 1986 թվականին։ Ռիո դե Ժանեյրոյում բացվել է 1989 թվականին, Բրազիլիայում՝ 2000 թվականին, Սան Պաուլոյում՝ 2001 թվականին և Բելու Հորիզոնտիում՝ 2013 թվականին ։ Ռիո դե Ժանեյրոյի, Բրազիլիայի, Սան Պաուլոյի կենտրոններն ընդգրկված են ամենաշատ այցելուներ ունեցող 100 թանգարանների ցանկում ։ 2013 թվականին 3 կենտրոնները միասին ունեցել են 4.4 միլիոն այցելու, 2034397 այցելու Ռիո դե Ժանեյրոյում, 1468818 այցելու Բրազիլիայում, 931639 այցելու Սան Պաուլոյում ։
ԲԲՄԿ ամենամեծ կենտրոնը գտնվում է Ռիո դե Ժանեյրոյում՝ տեղավորված Ֆրանսիսկո Խոակին Բետենկորտ դա Սիլվայի արտ-դեկո ոճով նախագծած շենքում։ Ռիո դե Ժանեյրոյի կենտրոնին չափերով մոտ է Սան Պաուլոյի կենտրոնը, որը նույն ոճով նախագծել է Իպոլիտո Պույոլը։ Երեք կենտրոններից ամենափոքրը Բրազիլիայի մասնաճյուղն է, որը նախագծել է Ալբա Ռաբելո Կունհան։ Ե՛վ Ռիո դե Ժանեյրոյի, և՛ Սան Պաուլոյի մասնաճյուղերն ունեն թատրոն, կինոդահլիճ, բազմաֆունկցիոնալ պատկերասրահներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1989 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Ներսակ
Ներսակ (Nersac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2343 մարդ, բնակչության խտությունը` 253.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.24 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 9 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1525 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1156-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 369։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,8 %։ 1156 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 997 անձ (508 տղամարդ և 489 կին)։ Գործազուրկ են եղել 159 անձ (84 տղամարդ և 75 կին)։ 369 անաշխատունակներից 91-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 176-ը` թոշակառուներ, իսկ 102-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պոդենցանա
Պոդենցանա (Podenzana), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Մասսա Կարարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2125 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 125 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 17 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 54010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Ժողովրադգրություն
Բնակչության աճը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժերնել
Ժերնել (Gernelle), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 343 մարդ, բնակչության խտությունը` 71.01 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.83 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 8 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 235 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 183-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 183 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 169 անձ (95 տղամարդ և 74 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (1 տղամարդ և 13 կին)։ 52 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Բաբելդաղ
Բաբելդաղ, լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Գանձակի լեռների Բոզդաշ լեռնաշղթայի միջին մասում, Կուր գետից 10-15 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը մոտ 600 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռներ
Բաղրու Քուհ
Բաղրու Քուհ, լեռ Ատրպատականում, Գիլանի շրջանում, Արդաբիլից արևմուտք։ Հիշատակում է Ալիշանը «Տեղագիր Հայոց Մեծաց»-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Ինստրումենտալնայա փողոց (Տագանրոգ)
Ինստրումենտալնայա փողոց (Инструментальная улица), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։
Աշխարհագրություն
Սկսվում է Սմիռնովի նրբանցքից, ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ, Կրասնոգվարդեյսկի նրբանցքի և Սպորտիվնայա փողոցի հետ հատման հանգույցում ուղղությունը փոխում դեպի հարավ և հասնում Ավիատորների հրապարակ` ավարտվելով «Տագանրոգ Յուժնի» օդանավակայանի մոտակայքում։ Երկարությունը 1980 մ է ։ Տների համարակալումը սկսվում է Սմիռնովի նրբանցքից։
Ինստրումենտալնայա փողոցը հատում են.
Պատմություն
Ինստրումենտալնայա փողոցը նախկին գրունտային ճանապարհն է Տագանրոգից դեպի Կարանտին և Ելիզավետայի զբոսայգի ։ Առաջին անգամ սալարկվել է 1917 թվականին՝ Կարանտինի շրջանում իր ավիացիոն գործարանը կառուցած Վլադիմիր Լեբեդևի ուժերով ։ Որոշ ժամանակ կոչվել է Իոսիֆ Ստալինի անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
IOS 12
iOS 12 — Apple-ի կողմից արտադրված iOS օպերացիոն համակարգի iOS 11 օպերացիոն համակարգի իրավահաջորդն է։ Օպերացիոն համակարգը ներկայացվել է 2018 թվականի հունիսի 4-ին համաշխարհային զարգացման կոնֆերանսում ։
FaceTime
FaceTime-ի նոր թարմացմամբ միանգամից 32 մարդ կարող է իրար հետ միանալ։ FaceTime-ով կարելի է արդեն Animoji և Memoji օգտագործել ։
Notifications
Ծանուցումները այժմ խմբավորված են և ունեն «կառավարել» էջանշանը, թարմացվել է հանգիստ թողելու կոճակը ։
Apple Books
iBooks-ը վերանվանվել է Apple Books: Թարմացվել է Discover Tab, Book Store և այլ բաժինները ։
Voice Memos & Stocks
Voice Memos & Stocks-ը այժմ հասանելի է նաև iPad-ներում և ինտեգրվել է Apple News-ում ։
Էլիոդորի արտաքսումը
Էլիոդորի արտաքսումը, Ռաֆայելի որմնանակարը։ Նկարվել է 1511-1512 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում Վատիկանի առաքելական պալատի շենքում, որն առավել հայտնի է «Էլիոդորի սենյակ» անվամբ։
Նկարը պատկերում է Մաքավեյսկու երկրորդ գրքից դրվագ, որտեղ պատվիրակ Էլիոդորը ասորական արքա Սելևկոս IV Փիլապատորի հրամանով գալիս է Երուսաղեմի տաճար՝ նպատակ ունենալով բռնագրավելու որբերի և այրիների դրամական ունեցվածքը, որը պահվում էր այնտեղ, սակայն քահանայապետ Օնիի աղոթքին ի պատասխան Աստծո ուղարկած ձիավորի և երկու պատանիների կողմից արտաքսվում է ։
Որմնանկարի կոմպոզիցիան ուղղաձիգ կերպով բաժանված է երկու մասի՝ կենտրոնում ունենալով աղոթող հոգևորականին։ Ձախ կողմում պատկերված է Ռաֆայելի հովանավոր Հուլիոս II-ը, որը որբերով և այրիներով շրջապատված իր գահավորակին նստած հետևում է տեսարանին, իսկ աջ կողմում արտաքսվող Էլիոդորն է։ Որմնանկարի կենտրոնում գտնվող մենորան ցույց է տալիս, որ դեպքերը տեղի են ունենում Քրիստոսի ծնունդից առաջ Երկրորդ տաճարի ժամանակաշրջանում։ Տեսարանի ճարտարապետությունը հիշեցնում է «Աթենական դպրոցը», չնայած նրան, որ «Էլիոդորի աքսորումը» որմնանկարում կամարները ավելի հարուստ են։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտիի նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Լենինսկի շրջան (Հրեական ինքնավար մարզ)
Լենինսկի շրջան (Ленинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Հրեական ինքնավար մարզում։
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լենինսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6068 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21953 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեական ինքնավար մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ահմեդ Արաբի-Փաշա
Արաբի-Փաշա Ահմեդ, Եգիպտոսի ազգային-ագատագրական շարժման 1879-1882 թթ.) գործիչ։ Մասնակցել է օտարերկրյա վերահսկողության և Եգիպտոսի բանակում թուրք, ազդեցության դեմ ուղղված եգիպտական սպաների 1879 թ.-ի ելույթին։ 1881 թ.-ի սեպտեմբերին գլխավորել է Կահիրեի կայազորի ապստամբությունը, որի շնորհիվ ստեղծվել է ազգային կառավարություն։ 1882 թ.-ի փետրվարին նշանակվել է ռազմական մինիստր, հուլիսից սեպտեմբեր ղեկավարել եգիպտական ժողովրդի պայքարը անգլիական ինտերվենտների դեմ։ Պարտվելով՝ աքսորվել է Ցեյլոն կղզին։ Եգիպտոս է վերադարձել 1901 թ.-ի, բայց այլևս չի զբաղվել հասարակական-քաղաքական գործունեությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փաշաներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի վարչապետներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Եգիպտացի հեղափոխականներ
Սմիդովիչի շրջան
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սմիդովիչ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5900 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27766 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,71 մարդ/կմ²։
Մանժոֆրուա
Մանժոֆրուա ֆրանսիացի մարշալ Լուի Ժորժ Էրազմ դը Կոնտադի առանձնատունը, որը գտնվում է Ֆրանսիայի Մեյն դը լուա դեպարտամենտում։
Պատմություն
1676 թվականին Էրազմ դը Կոնտադը սեփականության իրավունքով ձեռք է բերել այս կալվածքը։ 1772 թվականին Ալսասի նահանգապետ Մարշալ Լուի Ժորժ Էրսմա դե Կոնտադեսը որոշեց վերակառուցել դղյակը որպես առանձնատուն։ Որպես ճարտարապետ նա ընտրում է Ժան Բենոետ-Վինսենթ Բարրիին, ով աշխատում էր տեղական ճարտարապետ Սիմիերի հետ։ Մարշալը Անջուից հեռու էր, աշխատանքով հիմնականում զբաղվում էր իր որդի` լե Մարկիս դը Կոնտադեսը, իր հարս` Ջուլի Կոնտադես դե Մարանցին, նրա դուստր` Հելեն Հերարդին և Էռասմա դե Կոնտադեսի կինը` Մարի-Մարջերիտին Մագոն դե Լա Լանդենը։ Վերանորոգման աշխատանքները տևեց երեք տարի։ Հին դղյակը այրվել էր, սակայն Բարրին գնահատում է դղյակի ձևը և պահում երկու աշտարակները, ինչպես նաև մատուռը, որը թվագրված է 1543 թվականին։ Շենքը հրաշքով փրկվում է Ֆրանսիական հեղափոխությանից և Վանդեական պատերազմներից՝ պահպանելով իր ընդհանուր տեսքը, հարակից գյուղատնտեսական կառույցները, մատուռը և այգին։ Այն նաև պահպանեց իր արխիվները և կահավորանքը, որը ուսումնասիրվել է Պիեր Վերլեթի կողմից։
Ճարտարապետություն
Առանձնատունն ունի վեց հյուրասենյակ և քսան սենյակ, հսկայական այգի, որի ճակատն ուղղված է դեպի արևելք։ Եվս երկու սրահներ գտնվում են բակում և այգում։ Հյուրասենյակը օվալաձև է։ Մեծ աստիճանները տեղադրված են սենյակի երկու անկյուններում։ Մարշալի աշխատանքային սենյակը կառուցվել է առանձնատան հարավային կողմում։ Առանձնատան պատերը զարդարված են գեղեցիկ աղջիկների դիմանկարներով։ 1984 թվականի հոկտեմբերի ութին առանձնատունն իր ողջ հմայքով, այգիններով և մատուռով դասվել է որպես պատմական հուշահամալիր։ 1966 թվականին Մարսել Բլուվալի «Սեր և հնարավորություն» ֆիլմը նկարահանվել է Մանժոֆրուա առանձնատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կլասիցիզմի ճարտարապետություն
Մարկո Բրամբիլա
Մարկո Բրամբիլա (Marco Brambilla, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, մոնտաժող, վիդեոարտ ժանրի նկարիչ, լուսանկարիչ և իտալացի ծագմամբ կլիպմեյքեր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1960 թվականին Միլանում (Իտալիա)։ Այնուհետև որոշ ժամանակ բնակվել է Կանադայում, որտեղ սկսել է աշխատել որպես ռեժիսոր՝ նկարահանելով հեռուստատեսությամբ գովազդներ ։
1993 թվականին Մարկո Բամբիլան որպես ռեժիսոր առաջնաելույթ է ունեցել գեղարվեստա-ֆանտաստիկ «Կործանողը» մարտաֆիլմում (գլխավոր դերերում են Սիլվեստր Ստալոնեն և Ուեսլի Սնայփսը) ։ Ֆիլմը ունեցել է մեծ հաջողություն. համաշխարհային հավաքները կազմել են 159 միլիոն դոլար՝ 57 միլիոն բյուջեի դեպքում ։
2000 թվականին Booth-Clibborn Editions-ը հրատարակել է Բրամբիլի՝ «Transit» կոչվող լուսանկարների հավաքածուն ։
2002 թվականին «Walt Disney Television» և «Hallmark Entertainment» ընկերությունների պատվերով «Դինոտոպիա» մինի սերիալի ռեժիսորն է եղել։ Եղել է նաև սերիալի շարունակության՝ «Դինոտոպիա։ Նոր արկածներ»ի ռեժիսորը։
2005 թվականին նկարահանել է «Sync» կարճամետրաժ ֆիլմը («Արգելվում է ցուցադրել» ֆիլմ-անթալոգիայի մի մասը), որը 2006 թվականին ցուցադրվել է Կանի կինոփառատոնում և ամերիկյան «Սանդենս» կինոփառատոնում ։
2010 թվականին դարձել է Քանյե Ուեսթի «Power» երգի տեսահոլովակի ռեժիսորը ։
2013 թվականին Բրամբիլան Նյու Յորքի Նիկոլ Քլագսբրուն պատկերասրահում ներկայացրել է իր 3D վիդեո-ինստալյացիան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Միլան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ռայերսոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Նիկոլայ Նևրև
Նիկոլայ Վասիլևիչ Նևրև (Николай Васильевич Неврев, 1830, Մոսկվա — (16) մայիսի, 1904, Մոգիլյովի նահանգ), ռուս պատմանկարիչ և կենցաղանկարիչ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Նևրևը ծնվել է 1830 թվականին Մոսկվայում։ 1850-1855 թվականներին սովորել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում, որն ավարտելիս ստացել է ազատ նկարչի կոչում։
1881 թվականին Նիկոլայ Նևրևը դառնում է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։
Կենցաղանկարչության բնագավառում Նիկոլայ Նևրևի ամենահայտնի աշխատանքներից են՝ «Հոգեհանգիստ գյուղական գերեզմանատանը» («Панихида на сельском кладбище», 1865), «Ավագ սարկավագը առևտրականի ծննդյան օրը նրան մաղթում է երկար տարիների կյանք» («Протодиакон, провозглашающий на купеческих именинах многолетие», 1866, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Ոչ վաղ անցյալից» («Из недавнего прошлого», 1866,Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Չինովնիկի ժառանգությունը» («Наследство после чиновника», «Օտարականն առևտրականի ընտանիքում» («Странник в купеческой семье»), «Վոյեվոդա» («Воевода») (Ադամ Միցկևիչի պոեմից), «Երկու ընկերուհիներ» («Две подруги»), «Ժառանգության բաժանում» («Раздел по наследству», 1889, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա) և «Խնամախոսություն» («Сватовство», 1889, Տրետյակովյան պատկերասրահ)։
Նիկոլայ Նևրևի՝ պատմական թեմատիկայով նկարներից են՝ «Իշխան Ռոման Գալիցկին ու պապի դեսպանները» («Князь Роман Галицкий и папские послы»), «Դմիտրի Ինքնակոչը Վիշնևեցկու մոտ» («Дмитрий Самозванец у Вишневецкого», 1881, պահվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում), «Քսենյա Գոդունովային ներկայացնում են Կեղծ Դմիտրիին» («Представление Ксении Годуновой Лжедмитрию», 1882), «Զախարի Լյապունովը և Վասիլի Շույսկին» («Захар Ляпунов и Василий Шуйский», 1886), «Նիկոն պատրիարքը դատարանի առաջ» («Патриарх Никон пред судом», 1885) և «Յարոսլավ Իմաստունն իր դստերը՝ Աննային, ուղարկում է Ֆրանիսայի Հենրիխ I թագավորի հետ ամուսնանալու» («Ярослав Мудрый, отправляющий свою дочь Анну в замужество к французскому королю Генриху I», 1888) : Կյանքի վերջին տարիները Նիկոլայ Նևրևն անցկացրել է խիստ կարիքի մեջ։ Կորցնելով որդուն՝ 74 տարեկան հասակում հուսահատությունից ինքնասպան է եղել Մոգիլյովի նահանգում գտնվող իր Լիսկովշչինա կալվածքում ։
Հիշատակ
1980 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ԽՍՀՄ-ում թողարկվել է Նիկոլայ Նևրևի ծննդյան 150-ամյակին նվիրված նամականիշ ։
Բելառուսի Մոգիլյովի մարզում ամեն տարի անցկացվում է Նկարչության բացօթյա փառատոն՝ նվիրված Նիկոլայ Նևրևի հիշատակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Ֆանիկ
Ֆանիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Այստեղ ահա ինչ են ասում․․․
«Այստեղ ահա ինչ են ասում...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին ։
Պատմություն
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 268) պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր ։
Առաջին անգամ տպագրվել է Երևանում՝ 1964 թվականին լույս տեսած« Թումանյան. Ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ» (հատոր 1, Էջ 291-297) գրքում։ Հրատարակել է Պ․ Սիմոնյանը հետևյալ ծանոթագրությամբ․
«Այս գրվածքը բովանդակում է Թիֆլիս Կոնսիստորիայում Թումանյանի պաշտոնավարության հետ կապված տհաճ ու անհրապույր պարտականությունների նկարագրությունները, հոգեկան ապրումների անմիջական արտահայտությունը։ Ոտանավոր-նամակը հիշեցնում է «Պոետն ու Մուսան» պոեմը։ Շատ հավանական է, որ սա հենց այդ պոեմի սկզբնական շրջանի սևագիր մտորումներն են, սևագիր հատվածներ, որ հետագայում հեղինակը մշակել է»։
Նույն տեղում ոտանավորի գրության ժամանակի մասին ասվում է. «Ոտանավոր-նամակը գրված է Թումանյանի Թիֆլիսի հոգևոր Կոնսիստորիայում գրագիր պաշտոն վարելու շրջանում, այսինքն՝ 1890 թվականի օգոստոսի 27-ին գրած նամակից, որտեղ ասված է․ «Քեզ վրա անցյալ ամսին մի ոտանավոր-նամակ էի գրել, բայց կորցրել էի, այս օրերս գտա, պատռվել է, կարտագրեմ կուղարկեմ» ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից ։
Անի Դիֆրանկո
Անի Դիֆրանկո (Ani DiFranco, ), ամերիկացի երգիչ, երաժիշտ, բանաստեղծ և ակտիվիստ է : Նա ավելի քան 20 ալբոմ է թողարկել   ։ Դիֆրենկոն իր ողջ կարիերայի ընթանցքում դրական արձագանք է ստացել քննադատողների կողմից։
Դիֆրենկոյի երաժշտությունը դասակարգվել է ֆոլկ ռոքի և ալտերնատիվ ռոքի, չնայած, որ այն ներառում է նաև փանկ ռոք, ֆանկ ռոքի, հիփ հոփի և ջազի  լրացուցիչ ազդեցություն։ Նրա  բոլոր ալբոմները թողարկված են իր սեփական լեյբլով՝  Righteous Babe,  ընձեռելով էական ստեղծագործական ազատություն։
Դիֆրենկոն նաև աջակցել է մի շարք հասարակական և քաղաքական շարժումների՝ բարեգործական համերգներ տալով, թողարկելով բարեգործական ալբոմներ և ելույթ ունենալով հանրահավաքներին:Իր խորհրտատուներից նա հաշվի է նստել ամերիյան ֆոլկ երգիչ ու երգահան Փիթ Սիգերի հետ։