cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայասայի արքաների ցանկ
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայասայի արքաներ Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան Կատեգորիա:Միապետերի ցանկեր‎
Արթուր Օշականցի
Արթուր Համազասպի Օշականցի (Սարգսյան), հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
1972-1976 թվականներին սովորել է Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի արվեստի բաժնում։
1988 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության, 2005 թվականից՝ Լոնդոնի NHS-ի պատվավոր նկարիչ, 2007 թվականից՝ նկարիչների միջազգային միության (UNESCO) անդամ է։
1971-1972 թվականներին եղել է Հայֆիլմ կինոստուդիայի նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, 1974-1976 թվականներին՝ ՀԽՍՀ պետական պատկերասրահի նկարիչ-վերականգնող, 1977-1978 թվականներին՝ Երևանի թիվ 122 միջնակարգ դպրոցի նկարչության և գծագրության ուսուցիչ, 1978-1980 թվականներին՝ ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության լուսաշխի տան գլխավոր նկարիչ։ 1980 թվականից նկարների վրա ստորագրում է Արթուր Օշականցի։
1992 թվականից Գոթենհամ թանգարանի հրավերով հաստատվել է Լոնդոնում։ 2005 թվականից Մեծ Բրիտանիայի Միացյալ Թագավորության առողջապահության նախարարության արվեստի բաժնի պատվավոր նկարիչ է։ 2003 թվականին Նյու Յորքի «Մետրոպոլիտեն» թանգարանը նրան հռչակել է աբստրակտ նատուրալիզմի հիմնադիր արվեստի պատմության մեջ։
Հիմնել և ղեկավարում է Sensational Art Group խումբը։
Գործերից պահվում են Հայաստանի, Ֆրանսիայի, Շվեյցարիայի, Ռուսաստանի, Գերմանիայի, Լեհաստանի, Անգլիայի, ԱՄՆ-ի մի շարք թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում ,։
Ստեղծագործություններ
Օշականցու նկարներում արտահայտված են մարդու և բնության ներդաշնակությունը, արվեստագետի ինքնատիպ աշխարհընկալումը։
Գործերում նկատելի են տարբեր ուղղությունների (ռեալիզմ, սյուրռեալիզմ, աբստրակցիոնիզմ) և ոճերի տարրեր։
Ցուցահանդեսններ
1989 թվականին հրավերով ցուցահանդեսներ է կազմակերպել և դասախոսություններ կարդացել ԱՄՆ-ի Վաշինգտոն, Արլինգտոն, Վիրջինիա, Ալեքսանդրիա քաղաքներում, Միչիգանի համալսարանում և Մինոթավոր պատկերասրահում։ 1990-1992 թվականներին հրավերով ցուցահանդեսներ է կազմակերպել Լեհաստանում։
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1974, 2001, 2004, 2005, 2006), Վարշավայում (1991), Միչիգանում (1991), Լոնդոնում (1994-2006), Վանաձորում (2011) ։
Մասնակցել է 100-ից ավելի խմբակային ցուցահանդեսների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
«Պոկեմոն» անիմեի սերիաների ցանկ
Աղյուսակում ներկայացված են OLM, Inc. ստուդիայի Պոկեմոն անիմեի սերիաների ցանկը, որը նկարահանվել է համանուն խաղի մոտիվների հիման վրա, որը ստեղծվել է Nintendo ընկերության կողմից։
Նշումներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Արվեստ Կատեգորիա:Անիմե
Անի Լուպե
Անի Գրիգորյան, առավել հայտնի Անի Լուպե բեմական անվամաբ, հայ դերասանուհի։
Կենսագրություն
Գրիգորյանը ծնվել է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում 1984 թվականի հունիսի 15-ին ։ 2001 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 117 միջնակարգ դպրոցը։ 2001-2006 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական համալսարանում։ Ուսմանը զուգընթաց աշխատել է Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոնում՝ որպես դերասանուհի։ 2009 թվականից աշխատում է Երևանի Կամերային թատրոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Կովկասյան էնցիկլոպեդիան
«Կովկասյան էնցիկլոպեդիան», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Չերիանո Լագետո
Չերիանո Լագետո (Ceriano Laghetto), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Մոնցա և Բրիանցա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 5802 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը՝ 778 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 20030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0362։
Կովկասյան էնցիկլոպեդիան
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 133) հունիսի 21-ի համարում ։
Չերիանո Լագետո
Սուրբ Վիկտոր Մավրուսը համարվում է բնակավայրի հովանավոր սուրբը։
Կովկասյան էնցիկլոպեդիան
Պատմություն
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 315-317) և որոշ կրճատումներով, 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 299-300)։
Չերիանո Լագետո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կովկասյան էնցիկլոպեդիան
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1914 գրականությունում
Սուլուքի շրջան
Սուլուքի շրջան (ناحية سلوك), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսում՝ ալ-Ռակկայի մարզում։ Հանդիսանում է Թել Աբյադի գավառի երեք շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Սուլուք քաղաքը։
2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 44,671 մարդ ։ Քաղաքն ու շրջակա թաղամասերը կազմում են 3,126.59 քառ.կմ տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Թել Աբյադի գավառ
Կաթնաղբյուր (Կոտայքի մարզ)
Կաթնաղբյուր, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 44 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության նախնիների մի մասը գաղթել է Բայազետի շրջանից։
Կաթնաղբյուրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է պտղաբուծությամբ և ծաղկաբուծությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Կաթնաղբյուրն ունի XIX դարի Սբ. Աստվածածին քարաշեն եկեղեցու ավերակներ, իսկ արևելյան կողմում՝ խաչքարերով գերեզմանոց (VIII-XV դդ.)։
Գրեգ Բերկ
Կենսագրություն
Գրեգորի Ջոզեֆ Բերկը, որն ավելի հայտնի է որպես Գրեգ Բերկ, ծնվել է 1959 թվականի նոյեմբերի 8-ին Միսսուրի նահանգի Սենթ Լուիս քաղաքում՝ կաթոլիկ ընտանիքում ։
Կաթնաղբյուր (Կոտայքի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի գյուղեր
Գրեգ Բերկ
Կենսագրություն
Բերկը սովորել է ճիզվիտական ճեմարանում, Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանում համեմատական գրականագիտության ոլորտում ստացել է բակալավրի աստիճան, հետագայում մասնագիտացել է լրագրության ոլորտում։ Միևնույն ժամանակ Opus Dei-ում դարձել է համարակալող ։
Ավելի վաղ 2001 թվականին նա դարձել Է Fox News-ի հռոմեական թղթակից, ինչպես նաև աշխատել է Հռոմում հիմնված «Թայմ»-ի համար։ 2012 թվականի հունիսին հայտարարվել է, որ նա կզբաղեցնի Վատիկանի պետական քարտուղարության հաղորդակցության հարցերով ավագ խորհրդականի պաշտոնը
Բերկին են վերագրում հանրային կապերում ունեցած իր սեփական փորձը կիրառելով Ֆրանցիսկոս պապից հանրային անձ ստեղծելու օգնությունը ։
Նա խոսում է անգլերեն, իտալերեն, իսպաներեն և ֆրանսերեն ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նա հայտարարել է հրաժարական տալու իր մտադրության մասին ։
Բերնովկա
Բերնովկա (Берновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Ռեսսա գետի ձախ ափում՝ 76 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մենիլ Լետր
Մենիլ Լետր (Mesnil-Lettre), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 60 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.89 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 23 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 40 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 33-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,5 %։ 33 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 31 անձ (17 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 7 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Իտապևայի գավառ
Իտապևայի  (Microrregião de Itapeva), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 250 235 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 7660,123 կմ²։ Բնակչության խտությունը 32,7  մարդ/կմ²։
Այն Իսայի շրջան
Այն Իսայի շրջան (ناحية عين عيسى), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսում՝ ալ-Ռակկայի մարզում։ Հանդիսանում է Թել Աբյադի գավառի երեք շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Այն Իսա քաղաքը։
Իտապևայի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Այն Իսայի շրջան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Թել Աբյադի գավառ
Here (ալբոմ, Ալիշա Քիզ)
Here, ամերիկացի R&B և սոուլ ոճի երգչուհի Ալիշա Քիզի երգը՝ թողարկված 2016 թվականի նոյեմբերի 4-ին RCA Records լեյբլում։ Սկավառակը ալբոմների ամերիկյան Billboard 200 հիթ-շքերթում ընդգրկվելու առաջին շաբաթում զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։
Ալբոմի մասին
Սկավառակն ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների և ինտերնետային հրատարակությունների կողմից՝ Metacritic, The Guardian , Pop Matters , NME.
Ալբոմը գլխավորել է ԱՄՆ-ի Billboard 200 հիթ-շքերթը (159 հազար օրինակ վաճառքով դեբյուտի առաջին շաբաթում)՝ դառնալով Ալիշա Քիզի 7-րդ ալբոմը, որը եղել է լավագույն տասնյակում (Top-10)՝ դեբյուտի առաջին շաբաթում վաճառվելով ավելի քան 42,000 օրինակով (50000 օրինակ սթրիմինգը և երգերը հաշված)։ Նախկինում դրանք եղել էին Քիզի Songs in A Minor (№ 1 2001 թվականին ԱՄՆ-ում), The Diary of Alicia Keys (№ 1  2003 թվականին), Unplugged (№ 1 2005 թվականին), As I Am (№ 1 2007 թվականին), The Element of Freedom (№ 2 2010 թվականին) և Girl on Fire (№ 1 2012 թվականին) ալբոմները  ։
Ձայնագրման մասնակիցներ
Here սկավառակի նյութի տվյալներով՝
Անվերջություն (փիլիսոփայություն)
Անվերջություն, մատերիայի, նրա շարժման ու զարգացման, ժամանակի ու տարածության անսահմանափակությունն ու նրանց ճանաչման անսպառելիությունը բնութագրող հասկացություն։
Դասական կոսմոլոգիայում աշխարհի անվերջությունը ըմբռնվել է որպես մատերիայի, տարածության ու ժամանակի միասեռ, միօրինակ մասերի անսահմանափակ գումար, ուստի, որպես վերջավորների պարզ համադրություն, հնարավոր է համարվել աշխարհի վերջավոր մասի օրինաչափությունները անվերջի վրա տարածելը։ Այս պատկերացման անհետևողականությունը բացահայտվեց կոսմոլոգիական պարադոքսների շնորհիվ, և այն հաղթահարվեց նորագույն ֆիզիկայում։ Պարզվեց, որ միկրոաշխարհում մատերիայի բաժանման անվերջությունը պետք է դիտվի որպես նրա անվերջ փոխակերպումների հնարավորության։
Հարաբերականության տեսությունը, կապ հաստատելով տարածա-ժամանակի կառուցվածքի և մատերիայի բաշխման օրինաչափությունների միջև, սահմանազատում է մտցնում անվերջությունյան և անսահմանափակաթյան միջև՝
Այս հիմքի վրա ստեղծված տիեզերքի տարբեր մոդելները պետք է դիտել ոչ թե նրա վերջավորության ապացույց, այլ տարածա-ժամանակի կառուցվածքի արտահայտման միջոցներ։
Իմացաբանական առումով անվերջությունը աշխարհի ճանաչման պրոցեսի անվերջություն է։ Մարդկային պրակտիկ գործունեությունն ընթանում է վնրջավոր տիրույթում, սակայն իմացությունը, որքանով այն հավակնում է համընդհանուր և անհրաժեշտ լինելու, պարունակում է անվերջի տարր, ուստի այն անվերջի իմացություն է։ Մետաֆիզիկական տեսակետից անվերջություն ըմբռնվում է որպես «հոռի անվերջություն», որպես միատարր վերջավորների հանրագումար, նրանց պարզ կրկնություն։ Ուստի անհնարին է լինում բացատրել իմացության անցումը վերջավորից անվերջին, զգայականից տրամաբանականին, փաստականից տեսականին։ Դիալեկտիկական ըմբռնմամբ, թեև ամեն մի փաստական գիտելիք իր բովանդակությամբ վերաբերում է վերջավորին, կոնկրետին, սակայն իր ձևով, որպես գիտելիք ընդհանրապես, որպես ընդհանուր աշխարհըմբռնման մի մաս, օժտված է համընդհանուր և անհրաժեշտ բնույթով, ուստի և գիտելիք է անվերջի մասին։ Հետևաբար իմացությունը վերջավորի և անվերջի դիալեկտիկական հակասության հաղթահարման պատմական պրոցես է։
Իտապեսերիկա դա Սերրայի գավառ
Իտապեսերիկա դա Սերրայի (Microrregião de Itapecerica da Serra) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 977 388 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1462,761 կմ²։ Բնակչության խտությունը 668,2  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Վիրջինիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի զանգվածային սպանություն
Վիրջինիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի զանգվածային սպանությունը տեղի է ունեցել 2007 թվականի ապրիլի 16-ին, ԱՄՆ Վիրջինիա նահանգի Բլեքսբուրգ քաղաքում գտնվող Վիրջինիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի և նահանգային համալսարանի (Վիրջինիա թեք) կամպուսում։ Ահաբեկչական գործողությունը կազմակերպել և իրագործել է չորրորդ կուրսի ուսանող Չո Սին Հին (ծնունդով Հարավային Կորեայից)՝ երկու առանձին հարձակումների արդյունքում սպանելով 32, և վիրավորելով 17 մարդու (ևս 6 հոգի վնասվածքներ էին ստացել լսարաններից մեկի պատուհանից դուրս թռչելիս)։ Մոտավորապես երկու ժամ տևած հրաձգությունից հետո Չո Սին Հինն ինքնասպանություն գործեց ։
Նախկինում Չոյի մոտ հայտնաբերվել էր տագնապային խանգարում։ Հիմնական և ավագ դպրոցների տարիներին Չոն թերապևտիկ և հատուկ կրթական օժանակության է արժանացել։ Անձնական տվյալների գաղտնիությունը երաշխավորող դաշնային օրենքների պատճառով Վիրջինիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի անձնակազմը տեղեկություն չի ունեցել Չոյի բժշկական պատմության և մասնավորապես՝ ախտորոշումների վերաբերյալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ
Թերեզինա
Թերեզինա (Teresina), քաղաք Բրազիլիայում, Պիաուի նահանգի մայրաքաղաքը։ Մտնում է Պիաուի նահանգի հյուսիսկենտրոնական մասի տարածքի մեջ։ Սա հյուսիս-արևելյան նահանգի միակ մայրաքաղաքն է։ Քաղաքի կենտրոնական մասը գտնվում է Պարնաիբա (Parnaíba) և Պոտի (Poti) գետերի ջրկիցում, այդ պատճառով երբեմն այն անվանում են «Հյուսիսարևմտյան Միջագետք»։
2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքում ապրում է 814 230 մարդ, ագլոմերացիայում՝ 996 հազար։ Տարածքը կազմում է 1 391,981 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 584,94 մարդ/կմ² է։ Թերեզինայի շրջակա տարածքը հաճախ կոչվում է «Կայծակնային դաշտավայր» (Chapada do Corisco), քանի որ այս վայրը կայծակների քանակով աշխարհում զբաղեցնում է երրորդ տեղը։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1852 թվականի օգոստոսի 16-ին նահանգի նահանգապետ Ժոզե Սարավի կողմից(José Saraiva):
Կլիմա
Թերեզինայի կլիման արևադարձային է, տարեկան տեղումների միջին քանակը 900մմ է։ Դեկտեմբեր-մայիս ամիսներին տեղումների քանակը գերակշռում է։ Թերեզինայում հունվար-մայիս ամիսները ավելի ցուրտ են, իսկ հոկտեմբերը և դեկտեմբերը՝ տաք։ Ամբողջ տարվա ընթացքում պահպանվում է բարձր խոնավություն։
Տնտեսություն
Քաղաքի Համախառն ազգային արդյունքը 2005 թվականին կազմել է 5 245 724 000 ԱՄՆ դոլար ։
Նույն թվականին բնակչության մեկ շնչին բաժին ընկնող ՀՆԱ-ն կազմել է 6 650 ԱՄՆ դոլար ։
Ժողովրդագրություն
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է ՝ Ըստ 2016 թվականի տվյալների համայնքի բնակչությունը կազմում է 844245 մարդ։
Դոշի (ճարտարապետ)
Բալկրիշնա Վիթալդաս Դոշի, ՕԷյէԼ, հնդիկ ճարտարապետ, : Համարվում է հնդկական ճարտարապետության կարևոր դեմքերից մեկը և հայտնի է Հնդկաստանում ճարտարապետության զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար ։ Դոշին աշխատել է Լե Կորբուզյեի և Լուիս Քանի մոտ և հանդիսանում է  Հնդկաստանի մոդեռնիստական և բրուտալիստական ճարտարապետության ռահվիրա։
Նրա առավել ուշագրավ նախագծերն են Բանգալորի և Ուդայպուրի Մենեջմենթի հնդկական ինստիտուտները, Նորաձևության տեխնոլոգիաների ազգային ինստիտուտը Նյու Դելիում, Ահմադաբադում Ամդավադ նի Գուֆա պատկերասրահը և Բնապահպանական պլանավորման և տեխնոլոգիաների կենտրոն համալսարանը և Առանյայի ի ցածր գնով բնակարանների ծավալումն Ինդոր քաղաքում, որի համար արժանացել է ճարտարապետության համար Աղա խանի մրցանակին ։
Դոշին առաջին հնդիկ ճարտարապետն է, որը 2018 թվականին ստացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակ, որը ճարտարապետության ամենահեղինակավոր մրցանակներից մեկն է համարվում  ։ Նրան շնորհվել են նաև Պադմա Շրի և Պադմա Բհուշան մրցանակները։
Կյանքի վաղ շրջան
Դոշին ծնվել է Պունա քաղաքում։ 11 տարեկան հասակում նա վնասվել է հրդեհի ժամանակ և այն ժամանակվանից փոքր-ինչ թույլ է քայլում։ 1947-1950 թվականներին նա սովորել է Մումբայի Սըր  Ջեյ Ջեյ արվեստի դպրոցում ։
Սկզբնական նախագծեր
1950 թվականին նա մեկնել է Եվրոպա, 1951-1954 թվականներին սերտորեն համագործակցել է Լե Կորբուզյեի հետ Փարիզում վերջնական նախագծերի շուրջ։ 1954 թվականին նա վերադարձել է Հնդկաստան՝ Ահմեդաբադում գտնվող Կորբուզյեի շենքերը վերահսկելու համար, այդ թվում՝  Վիլլա Սարաբհային, Վիլլա Շոդհանը, Միլլի Սեփականատերերի Ասոցիացիայի շենքը և Սանսկար Քենդրա թանգարանը։ Կորբուզիեն մեծ ազդեցություն է թողել Դոշիի հետագա գործունեության վրա։
Նրա շրջակա միջավայրի դիզայնի Վաստու-Շիլպա ստուդիան հիմնադրվել է 1955 թվականին։ Դոշին սերտորեն համագործակցել է Լուի Քանի և Անանթ Ռաջեյի հետ, երբ Քանը նախագծում էր Հնդկաստանի մենեջմենթի ինստիտուտի կամպուսը Ահմադաբադում։ Դոշին 1958 թվականին Շքեղ արվեստների առաջադեմ ուսումնասիրությունների Գրեհեմ հիմնադրամի գործընկերն էր։ 1962 թվականին նա նախաձեռնել է Ճարտարապետության Էս Էյ դպրոցը։
Դասավանդում
Ի լրումն միջազգային ճանաչմանը որպես ճարտարապետ՝ դոկտոր Դոշին հավասարապես հայտնի է որպես կրթող և հաստատությունների հիմնադիր։ Հանդիսացել է Ահմադաբադի Ճարտարապետության  դպրոցի առաջին հիմնադիր տնօրենը 1962–1972 թվականներին, Պլանավորման դպրոցի առաջին հիմնադիր տնօրեն 1972–1979 թվականներին, Շրջակա միջավայրի պլանավորման և տեխնոլոգիաների կենտրոնի առաջին հիմնադիր դեկան 1972–1981 թվականներին, Ահմադաբադում՝ Վիզուալ արվեստների կենտրոնի հիմնադիր անդամ և Կանորիա արվեստի կենտրոնի առաջին հիմնադիր տնօրեն։
Ճանաչման ձեռքբերում
2018 թվականի մարտին Դոշին ստացել է Ճարտարապետության Պրիցկերի մրցանակը՝ տվյալ բնագավառում Նոբելյան մրցանակին համարժեքը՝ դրանով իսկ դառնալով այդ պատվին արժանացած առաջին հնդիկը։ Պրիցկերի հանձնաժողովը հայտարարել է, որ Դոշին «միշտ ստեղծել է լուրջ ճարտարապետություն, որը երբեք ցուցադրական չէ կամ թրենդներին հետևող», և նշել է նրա «պատասխանատվության խորը զգացումը և բարձրորակ, վավերական ճարտարապետության միջոցով իր երկրին և ժողովրդին աջակցելու ցանկությունը» ։
Ոճ
Դոշին պատմում է, որ իրեն ոգեշնչել են հնդկական պատմական հուշարձանները, ինչպես նաև եվրոպական և ամերիկացի ճարտարապետների աշխատանքը ։
Մրցանակներ
Իր առանձնահատուկ ներդրման համար՝ որպես պրոֆեսիոնալ և ակադեմիկոս, դոկտոր Դոշին արժանացել է մի շարք միջազգային և ազգային մրցանակների ու պարգևների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ճարտարապետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդիկ քաղաքաշինարարներ Կատեգորիա:Հնդիկ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետություն
Բալկանյան Անտանտ
Անտանտ Բալկանյան, Ռումինիայի, Հարավսլավիայի, Հունաստանի և Թուրքիայի դաշինքը։
Կնքվել է 1934 թվականի փետրվարի 9-ին, Աթենքում՝ ուժերի հետվերսալյան հարաբերակցությունը (Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո) Բալկաններում պահպանելու նպատակով։ Ռումինիան և Հարավսլավիան միաժամանակ մտնում էին Փոքր Անտանտի մեջ։ Բալկանյան Անտանտի պայմանագիրը, իր հիմնական խնդիրը համարելով տերիտորիալ ստատուս քվոյի պահպանումը Բալկաններում, մասնակիցների վրա դնում էր նաև փոխադարձ օգնության պարտավորություններ։
Բալկանյան Անտանտի ստեղծման գաղափարն առաջադրել էր Ֆրանսիան՝ Հարավ-Արևելյան Եվրոպայում իր դիրքերն ամրապնդելու ակնկալությամբ։ Սակայն, Գերմանիան և Իտալիան, օգտագործելով դաշինքի մասնակիցների միջև եղած լուրջ հակասությունները և հենվելով Ռումինիայում, Հարավսլավիայում, Հունաստանում ու Թուրքիայում առկա պրոֆաշիստական խմբավորումների վրա զգալիորեն ամրապնդեցին իրենց դիրքերն այդ երկրներում։ Բալկանյան Անտանտի գոյությանը վերջ դրեց 1939 թվականին սկսված երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Բալկանյան թերակղզու պատմություն Կատեգորիա:20-րդ դարի ռազմական դաշինքներ Կատեգորիա:1934 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի Հանրապետության պատմություն Կատեգորիա:Հույն-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ
Մարսելո Էբրարդ
Մարսելո Լուիս Էբրարդ Կասաուբոն (Marcelo Luis Ebrard Casaubón, ), մեքսիկացի քաղաքական գործիչ, Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարար 2018 թվականից։
Կենսագրություն
Զբաղեցրել է դաշնային օկրուգում կառավարող ինստիտուցիոնալ-հեղափոխական կուսակցության գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը (1988-1993 թվականներ), նրա օրոք կուսակցությունը շահել է դաշնային օկրուգի բոլոր 40 ընտրատարածքները։ ԱԳ նախարար Մանուել Կամաչո Սոլիսի օգնականը 1993-1994 թվականներին։
1997-2000 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։
Եղել է նաև ընդդիմության առաջնորդ Անդրես Մանուել Լոպես Օբրադորի խորհրդականը։ 2002 թվականից մինչև 2004 թվականի դեկտեմբերի 6-ը ծառայել է որպես դաշնային մայրաքաղաքի հասարակական անվտանգության նախարար (ոստիկանության պետ), մինչև Մեքսիկայի այն ժամանակվա նախագահ Վիսենտե Ֆոքսի կողմից պաշտոնանկ արվեց հակաթմրամիջոցային արշավում իր ենթակաների կողմից իշխանությունը գերազանցելու մեղադրանքների պատճառով։ 2004-2005 թվականներին զբաղեցրել է դաշնային մայրաքաղաքի շրջանի սոցիալական զարգացման հարցերով քարտուղարի պաշտոնը։
2006 թվականի դեկտեմբերի 5-ից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերի 4-ը՝ Մեխիկոյի քաղաքապետ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 3-ից մինչև 2014 թվականի փետրվարի 3-ը գլխավորել Է ՄԱԿ-ի բնակավայրերի հետ կապված ծրագիրը ։
Եղել է ինստիտուցիոնալ-հեղափոխական կուսակցության (1977-1995), Ժողովրդավարական կենտրոնի կուսակցության (1999-2000), ժողովրդավարական հեղափոխության կուսակցության (2000-2015), քաղաքացիական շարժման (2015-2018) և ազգային վերածննդի շարժման (2018 թվականից) անդամ։
2018 թվականի համընդհանուր ընտրություններում ընդդիմության հաղթանակից հետո Ա. Մ. Լոպես Օբրադորի գլխավորությամբ նշանակվել է Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարար ։
2011 թվականից ամուսնացած է Ռոզալինդա Բուեսոյի հետ (ծնվ. 1977), Հոնդուրասի նախկին դիվանագետ, ԱՄՆ-ում Հոնդուրասի դեսպան 2007-2010 թվականներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքական գործիչներ
Իտապետինինգայի գավառ
Իտապետինինգայի (Microrregião de Itapetininga) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 185 482 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 3730,308 կմ²։ Բնակչության խտությունը 49,7  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Ցանցահենական կուսակցություն
Ցանցահենական կուսակցությունները քաղաքական կուսակցություններ են, որոնց նպատակն է մտավոր սեփականության, հեղինակային իրավունքների և արտոնագրերի ոլորտում օրենսդրական բարեբոխումների իրականացումը։ Նրանք հանդես են գալիս հանուն տեղեկատվության ազատ, ոչ կոմերցիոն փոխանակման և օրենքով դրա հետապնդման անթույլատրելիության, ինչպես նաև՝ անձնական կյանքի անձեռնմխելիության։
Առաջին ցանցահենական կուսակցությունը՝ Piratpartiet անվամբ, ստեղծվել է 2006 թվականի հունվարի մեկին։
2009 թվականին Շվեդական Ուփսալա քաղաքում տեղի ունեցած «Ցանցահենական կուսակցությունների ինտերնացիոնալ» համաժողովում եվրոպական Ցանցահենական կուսակցությունները ընդունեցին այսպես կոչված «Ուփսալյան հրչակագիրը» ընդհանուր նպատակների և Եվրախորհրդարանի ընտրություններում միասնաբար հանդես գալու մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցանցահենական կուսակցություններ
Կացնով ապուր
«Կացնով ապուր» («Каша из топора»), 1982 թվականի տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Հնարամիտ զինվորի արկածների մասին ռուսական համանուն հեքիաթի էկրանավորումն ստեղծվել է ռեժիսոր Իվան Ուֆիմցևի կողմից ։
1983 թվականին թողարկվել է շարունակությունը՝ «Ինչպես ծերուկը թուխս նստեց»։
Սյուժե
Նկարահանվել է ռուսական ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներով։
Զինվորը վերադառնում է պատերազմից։ Ճանապարհին հյուընկալվում է մի տատիկի՝ Մելանյային, ու նրա ամուսնուն։ Պարզվում է, որ տատիկը շատ ժլատ է. որպես պատճառ ներկայացնելով մթերքի բացակայությունը՝ հրաժարվում է կերակրել զինվորին։ Այդ ժամանակ հնարամիտ զինվորն առաջարկում է ապուր եփել կացնով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1983 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Իվան Ուֆիմցևի մուլտֆիլմեր
Զարգար
Զարգար (Աբրահամ Մարտիրոսի Բաբայան, ), հայ աշուղ։
Կենսագրություն
1842-1844 թվականներին սովորել է ծննդավայրի դպրոցում։ Գրել է հայերեն, թուրքերեն։ Բարոյախրատական, սիրային երգերի հեղինակ է («Հոգու և մարմնի վէճը», «Այսօր ի փող, վաղն ի հող»)։ Զարգարի «Փողի վրայ ասած», «Եկայք հայեր...» մուխամմազները առանձնահատուկ տեղ են գրավում աշուղական գրականության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ աշուղներ
1989 (ալբոմ, Թեյլոր Սվիֆթ)
1989, ամերիկացի քանթրի երգչուհի Թեյլոր Սվիֆթի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը՝ թողարկված 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Big Machine լեյբլով։ Սվիֆթը սկսել էր պլանավորել հաջորդ իր աշխատանքը 2013 թվականին, սակայն ալբոմի վրա սկսել է աշխատել 2014 թվականին՝ համագործակցելով շվեդ պրոդյուսերներ Մաքս Մարտինի և Շոլբեկի հետ։ Սվիֆթն իր ապագա սկավառակը ներկայացրել է որպես «առաջին փաստագրված պաշտոնապես փոփ-ալբոմը», որը ներկայացնում է երաժշտական նոր ոճ՝ տարբերվող երգչուհու՝ քանթրի ոճի նախորդ երգերից։
Քննադատները դրական են վերաբերվել ալբոմին՝ նշելով երաժշտական ստեղծագործությունների բազմազանությունը և անցումը դեպի ավելի հայտնի հնչողության։ «1989» ալբոմն իր թողարկվելու առաջին շաբաթում գլխավորել է Billboard 200-ը՝ վաճառվելով ավելի քան 1,2 միլիոն օրինակով։
Առաջին սինգլը՝ «Shake It Off», թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսի 14-ին։ Ստեղծագործությունը գլխավորել է Billboard Hot 100 չարթը, Սվիֆթի երկրորդ երգն էր, որը ԱՄՆ-ում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։ Ինչպես նաև «Shake It Off» երգը 21-րդն է, որ առաջին շաբաթում գլխավորել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթը ։
Քննադատություններ
«1989» ստացել է դրական կարծիքներ երաժշտական քննադատների կողմից, ստանալով 76/100 բալ, Metacritic կայքի 28 մասնագետների կողմից։
Հավաստագրումներ
!scope="row"|India (IMI)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:2014 ալբոմներ Կատեգորիա:Թեյլոր Սվիֆթի ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ Կատեգորիա:Գրեմմի մրցանակակիր ալբոմներ
Մենիլ Սեն Լու
Մենիլ Սեն Լու (Mesnil-Saint-Loup), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 540 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.4 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 24 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 366 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 256-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 110։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,9 %։ 256 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 240 անձ (128 տղամարդ և 112 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (6 տղամարդ և 10 կին)։ 110 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 42-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆիրդիմ
Ֆիրդիմ - լեռ Հայկական լեռնաշխարհում Բյուրակն–Սնձուրյան լեռնաշղթայի կենտրոնական հատվածում, Պաղին գետի աջ կողմում, Քղիի գավառակի Հերղիֆ գյուղի հյուսիս-արևելյան կողմում, Սուրբ Լույս լեռնից ոչ հեռու։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերսաանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրզրումի մարզի լեռներ Կատեգորիա:Մնձուրի լեռնաշղթա
Ջովաննի Պիեռլուիջի Պալեստրինա
Ջովաննի Պիեռլուիջի Պալեստրինա (Giovanni Pierluigi da Palestrina, ), իտալական վերածննդի հոգևոր երաժիշտ, 16-րդ դարի հռոմեական երաժշտական դպրոցի լավագույն կոմպոզիտոր և ներկայացուցիչ ։
Պալեստրինան մեծ ազդեցություն է ունեցել եկեղեցական երաժշտության զարգացման վրա և իր աշխատանքով ցույց տվել, որ հնարավոր է գրել ստեղծագործություն, որում կոմպոզիտորական տեխնիկան չի խոչընդոտի տեքստի ընկալմանը, և որի շնորհիվ երաժիշտը փրկել է պրոֆեսիոնալ պոլիֆոնիկ երաժշտությունը եկեղեցական հետապնդումներից ։
Կենսագրություն
Կոմպոզիտորը ծնվել է Հռոմի Պալեստրինա կոմունայում, որը հետագայում դառնում է Պապական մարզի մի մասը։ Նրա ծննդյան ամսաթիվն անորոշ է և նշվում է 1525 թվականի կամ 1526 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Փաստաթղթերում նշվում է, որ Ջովաննին առաջին անգամ այցելել է Հռոմ 1537 թվականին, երբ Սանտա Մարիա Մաջորե բազիլիկում նշանակվել է որպես խմբերգիչ։
Նա սովորել է Ռոբին Մոլափերթի և Ֆիրմին Լեբելի հետ և իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրել քաղաքում։
Հյուսիսային եվրոպական պոլիֆոնիայի բազմաֆունկցիոնալ ոճի ազդեցությունը, որը գերակշռում էր Իտալիայում՝ շնորհիվ նիդերլանդացի պոլիֆոնիստ վարպետներ և կոմպոզիտորներ Գիյոմ Դյուֆայի և Ժոսկեն Դեպրեյի, մեծ դեր է ունեցել կոմպոզիտորի ստեղծագործությունների վրա։ Նրանց զարգացած կոմպոզիտորական տեխնիկան երբեմն խանգարում էր ընկալել պատարագի տեքստը, քանի որ այն կորչում էր բարդ ձայնային խճողումների մեջ։ Այդ պատճառով եկեղեցական իշխանությունները վերապահորեն էին մոտենում նմանատիպ ստեղծագործություններին և ցանկանում էին վերադառնալ միաձայն երգեցողությանը։ Սակայն Ջովաննի Պալեստրինան իր «Մարչելլո Պապի մեսսան» (1555) ստեղծագործությամբ փոխեց նրանց կարծիքը և ազատեց պոլիֆոնիկ երաժշտությունը եկեղեցական հետապնդումից ։ 1544-1551 թվականներին Պալեստրինան եղել է քաղաքի գլխավոր եկեղեցու՝ Սուրբ Ագապիտո տաճարի երգեհոնահարը և կապելմայստերը։ Կոմպոզիտորն ամուսնացել է 1547 թվականին։ 1551 թվականին Հռոմի Պապ Հուլիոս III-ը (նախկինում Պալեստրինայի եպիսկոպոս) Պալեստրինային նշանակել է Սուրբ Պետրոսի Բազիլիկայի Կապելլայի (Cappella Giulia) գլխավոր երաժշտական տնօրեն։ Կոմպոզիտորն իր առաջին հրատարակված ստեղծագործությունների՝ պատարագների գիրքը նվիրել է Յուլիոս III-ին (1554 թ․)։ Այն առաջին պատարագների գիրքն էր, որը գրվեց իտալացի կոմպոզիտորի կողմից։ Մինչ այդ հոգևոր երաժշտություն գրել էին տարբեր ազգերի կոմպոզիտորներ՝ Ֆրանսիայից, Պորտուգալիայից, Իսպանիայից։ Գիրքը իսպանական վերածննդի կոմպոզիտոր Կրիստոբալ դե Մորալեսի գրքի նմանօրինակն էր։
Բացի Սուրբ Պետրոսի Բազիլիկայում աշխատելուց, Պալեստրինան նաև ծառայել է Հռոմի մի շարք եկեղեցիներում, այդ թվում՝ Լաթերանի բազիլիկ եկեղեցում (1555-1560), սակայն 1571 թվականին կոմպոզիտորը կրկին վերադառնում է Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի, որտեղ և աշխատում է մինչև իր կյանքի վերջը։
1570-ական թվականները կոմպոզիտորի կյանքի ամենավատ և դժվար տարիներն էին։ Նա ժանտախտի պատճառով կորցրեց իր եղբորը, երկու որդիներին և իր կնոջը (1572, 1575 և 1580 թվականներ)։ Այդ ժամանակ նա պատրաստվում էր քահանա դառնալ, սակայն ամուսնանում է երկրորդ անգամ՝ այս անգամ հարուստ մի այրու հետ։ Այս ամուսնությունը վերջապես կոմպոզիտորին տալիս է ֆինանսական անկախություն, քանի որ նա երբեք լավ չի վարձատրվել որպես խմբավար, և նա ի վիճակի է լինում ստեղծագործել մինչև իր կյանքի վերջ։
Պալեստրինան մահացել է 1954 թվականի փետրվարի 2-ին Հռոմում և հուղարկավորվել նույն օրը։ Նրա հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Սուրբ Պետրոսի եկեղեցում, իսկ աճյունը թաղվել է բազիլիկի ներսում։ Ավելի ուշ նրա գերեզմանը փակվեց մի նոր շինությամբ։
Երաժշտություն
Ջովաննի Պիեռլուիջի Պալեստրինայի երաժշտական ժառանգությունը բավականին մեծ է։ Նա գրել է 105 մեսսա, 68 օրատորիա, 140 մադրիգալ և ավելի քան 300 մոտետ, 72 օրհներգ, 35 խորալ, 11 պատարագ և 4 կամ 5 ողբ ։
Պալեստրինայի արվեստը լցված է լուսավոր աշխարհընկալմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները միշտ հիացրել են իրենց բարձր վարպետությամբ։ Երաժշտության բարդությունը երբևէ չի խոչընդոտել նրա ընկալմանը։ Նրա երգեցողություններում ամեն ձայն զարգանում է ինքնուրույն, բայց դրա հետ մեկտեղ՝ կազմում է մեկ ամբողջականություն մնացածի հետ, հաճախ ձայները միաձուլվում են և դառնում հիասքանչ ակորդների համատեղություն։ Հաճախ վերին ձայնի մեղեդին կարծես ճախրում է մնացածի վրայով՝ ստեղծելով գմբեթ բազմաձայնության վրա, և բոլոր ձայներն առանձնանում են սահունությամբ և զարգացվածությամբ։
Պալեստրինայի մեսսաները ցույց են տալիս, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքում զարգացել նրա ստեղծագործական ոճը ։ Նրա անանուն մեսսան գրավեց Յոհան Սեբաստիան Բախ ի ուշադրությունը, որը սովորեց և ներկայացրեց այն, մինչ գրում էր իր Սի մինոր (B minor) մեսսան ։
Պալեստրինայի մեսսաներից շատերը տպագրվեցին 13 հատորով, 1554-1601 թվականներին, իսկ վերջին յոթը՝ նրա մահից հետո ։
Պալեստրինյան ոճ
Պալեստրինայի երաժշտական ոճի առանձնահատկություններից մեկն աններդաշնակություններն են, որոնք սովորաբար նվազում են չափի մեջ «թույլ» տակտերով ։ Սա ստեղծում է ավելի մեղմ և ավելի համահունչ պոլիֆոնիայի տեսակ, որում ամբողջություն կազմող ձայները հավասարազոր են և օժտված են հարաբերական ինքնուրույնությամբ, որը համարվում է ուշ վերածննդի երաժշտության կուլմինացիա՝ դասելով Պալեստրինային Եվրոպայի հեղինակավոր առաջատար կոմպոզիտորների շարքին։
«Պալեստրինյան ոճ»-ն ուսուցանվել է երաժշտական քոլեջներում, որը հաճախ հիմնված է եղել 18-րդ դարի կոմպոզիտոր և տեսաբան Յոհան Յոզեֆ Ֆուքսի կոդավորման վրա։ Անդրադառնալով Պալեստրինայի ոճին՝ Ֆուքսը կոնտրապունկտը, որն ուսմունք է ներդաշնակ ամբողջականություն կազմող մի քանի ինքնուրույն մեղեդիների միաժամանակյա զուգակցման մասին, բաժանել է հինգ մասերի, որոնք որպես վարժություններ էր նախատեսել սովորողների համար։ Այս մեթոդը լայնորեն տարածվեց, որն էլ դարձավ 19-րդ դարի գլխավոր վերապատրաստման միջոց։ Ֆուքսն այս ձեռնարկում մի շարք փոփոխություններ է արել և ավելի պարզեցրել։ Հետագայում նույնպես որոշակի փոփոխություններ են կատարվել տեսաբաններ Քնուդ Յեփեսենի և Ռ․ Օ․ Մորիսի կողմից, որոնք շատ առումներով համապատասխանում էին Ֆուքսի կանոններին, սակայն չէին համապատասխանում մանավարժական ձևաչափին։
Ըստ Ֆուքսի՝ Պալեստրինան ստեղծել էր և առաջնորդվել այս հիմնական ուղեցույցով․
Հեղինակություն
Ջովաննի Պիեռլուիջի Պալեստրինան հայտնի էր իր կենդանության օրոք, իսկ մահից հետո նրա հեղինակությունն ավելի բարձրացավ։ Հռոմեական դպրոցի պահպանողական երաժշտությունը շարունակվեց գրվել նրա ոճով՝ նրա իսկ աշակերտների կողմից, որոնց թվում էին իտալացի կոմպոզիտորներ Ջովաննի Մարիա Նանինոն, Ռուջիերո Ջովանելլին, Ֆռանչեսկո Սորիանոն, Գրեգորիո Ալլեգրին, Թեոֆիլո Գարգարին, Ջովաննի Դրագոնին։ Վերջինս հետագայում Լաթերանի բազիլիկ եկեղեցու երգչախմբի խմբավարն է եղել ։ 1750-ականների վերջերին Պալեստրինայի ոճը դեռ նկատելի էր շատ կոմպոզիտորների աշխատանքներում՝ մոտետ բազմաձայն վոկալ երաժշտության ժանրում, որը նկատելի էր Ֆռանչեսկո Բարսանտիի ստեղծագործության մեջ։
16-րդ դարում Պալեստրինան մոտետներում մշակել է ա կապելլա երգեցողության պոլիֆոնիկ ոճը, իսկ մոտետ ժանրի զարգացման գագաթը Յոհան Սեբաստիան Բախի խմբերգային մոտետներն են, որ իրենց տեսակով նմանեցվել են կանտատին։
19-րդ դարում իտալացի վանական և կոմպոզիտոր Ջուզեպպե Բաինին ուսումնասիրել է Պալեստրինայի ստեղծագործություններն ու հրատարակել մի մենագրություն, որը կոմպոզիտորին ավելի հռչակավոր դարձրեց։ Նրան համարում էին «Եկեղեցական երաժշտության փրկիչ»։
19-րդ դարում գերմանացի կոմպոզիտոր և դիրիժոր Հանս Պֆիցները կոմպոզիտորին նվիրված մի օպերա է գրել, որն էլ նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունն է և անվանել է այն «Պալեստրինա»։ Օպերայի սյուժեն գրվել է կոմպոզիտորի կյանքից վերցված դրվագների հիման վրա ։
Ֆիլմ
2009 թվականին նկարահանվել է մի ֆիլմ ZDF (Zweites Deutsches Fernsehen, Ցե-դե-էֆ), Գերմանիայի հեռուստատեսության երկրորդ ալիքով։
Ֆիլմը կոչվում է «Պալեստրինա - Երաժշտության արքայազն» (Palestrina - Prince of Music), իսկ ֆիլմի ռեժիսորը Ջորջ Բրինթռուփն է (Georg Brintrup) ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ Կատեգորիա:Իտալացի մանկավարժներ
Հրաբուխ (ֆիլմ, 1997)
Հրաբուխ (Volcano), սարսափ ֆիլմ՝ նկարահանված 1997 թվականին ռեժիսոր Միկա Ջեքսոնի կողմից։
Քննադատություն
Մեկնաբանների մեծ մասը ֆիլմը համեմատել են «Դանթեի Պիկ» ֆիլմի հետ. դրանք երկուսը միաժամանակ են էկրան բարձրացել։ Ընդհանուր առմամբ ֆիլմը քննադատների կողմից ստացել է բավական վատ գնահատականներ։ Ռոջեր Էբերտին, համեմատելով «Դանթեի Պիկ» եւ «Հրաբուխ» ֆիլմերը, ասում է, որ ֆիլմում չկան տպավորիչ հատուկ էֆեկտներ և սյուժեն այնքան կանխատեսելի է, որ քննադատը սցենարը համարել է հապճեպ գրված։ Առանձնապես նրանք ովքեր ներկա են եղել հրաբուխի տեսարանին, այդպես էլ չեն նկատի, որ ամեն ինչ տեղի է ունենում հիմնականում հողի հետ ։ Ջենեթ Մասլինը գրում է, որ եթե ֆիլմից հեռացվեն էֆեկտները, ապա այն անիմաստ կլինի դիտել։ Ֆիլմի ժանրը սարսափ է և այն առանձնանում է առանց որևէ բարոյական հիմքերի։ Էկրաններին պետք չէ ցույց տալ հերթական բիբլիական պատիժը, հոլիբուդյան հակամարտության հետ համակցված։ Մի շարք հերոսներ` պրոֆեսիոնալ շեկ գիտնականը, դոկտոր պրոֆեսորը, գլխավոր հերոսի աֆրոամերիկյան երկրաբանության օգնականը, նրանք ոչմի առանձնահատուկ ուշադրությաուն չեն արժանանում հանդիսատեսի կողմից ։ Ֆիլմի լավ կողմը օպերատորի և բեմադրիչի դեկորացիաների պատրաստման հիանալի աշխատանքն է։ Նկարահանման ժամանակ պատրաստված էր ամենակարևոր բուլվարի մասը Ուիլշիրում (Լոս Անջելեսի կենտրոնական փողոց) 80% բնական տեսարան, և տպավորիչ է նաև այդ ամեն ինչի ոչնչացումը ։ Քննադատները նշել են նաև թերությունները, ասելով որ դրանք նույնիսկ դիտելու ընթացքում աչքից չէր վրիպում։ Բազմաթիվ տեսարանների հերոսները, անշուշտ, պետք է զոհվեին, սակայն նույնիսկ երբ նրանց կողքով թափվում էր լավան, նրանք ընկնելով նրա մեջ, այնուամենայնիվ փրկվեցին։ Նման մասշտաբի աղետի դեպքում քաղաքում զոհվում են շատ մարդիկ, ինչը այս դեպքում չեղավ ։
Կանացի արվեստի ազգային թանգարան
Կանացի արվեստի ազգային թանգարան (National Museum of Women in the Arts, կրճ. NMWA), արվեստի թանգարան ԱՄՆ-ի մայրաքաղաք Վաշինգտոնում։ Այն աշխարհում միակ թանգարանն է, որտեղ ցուցադրվում են արվեստի գործեր, որոնք ստեղծված են բացառապես կանանց կողմից ։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1981 թվականին Վիլհելմ Քոուլ Հոլլադեի (Wilhelmina Cole Holladay) կողմից։ Բացվել է 1987 թվականին, ներկայացնելով ավելի քան 4500 նկարների, քանդակների, աշխատանքների դեկորատիվ-կիրառական արվեստի հավաքածուններ։ Թանգարանը զբաղեցնում է հին Մասոնական տաճարի տարածքը, որը ներգրավված էր ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցչի մեջ։
Թանգարանի տնօրենը և նրա ամուսինը՝ Ուոլլես Հոլլադեյը սկսեցին հավաքել 1960-ական թվականների արվեստի գործերը։ Հավաքելով մեծ քանակով գործեր, նրանք սկսեցին մտածել թանգարանի և հետազոտական կենտրոնի ստեղծման մասին։
Գործունեություն
Ներկայումս թանգարանի տնօրենն է Սուսաննա Սթերլինգը (Susan Fisher Sterling), նրա ենթակայության տակ են գտնվում 30 աշխատակիցներ։
Թանգարանը բաց է այցելուների համար երկուշաբթիից շաբաթ ժամը 10:00 մինչև 17:00, կիրակի օրերին՝ 12:00 до 17:00: Մուտքը վճարովի է, տոմսի արժեքը 10 դոլար է մեծահասակների համար, ուսանողների և 65-ից բարձր մարդկանց համար 8 դոլար։ Անվճար մուտքը միայն 18-ից փոքրերի համար է։ Ամեն ամսվա առաջին կիրակի օրը մուտքը անվճար է բոլորի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վաշինգտոնի թանգարաններ‎
Թագավորի օր
Թագավորի օր կամ Թագուհու օր, ազգային տոն, որը նշվում է Նիդերլանդներում, Արուբայում, Կյուրասաոյում և Սինտ Մաարտենում։ Ներկայում տոնը նշվում է ապրիլի 27-ին (եթե օրը կիրակի չէ, այլապես՝ ապրիլի 26-ին) , իսկ մինչ այդ տոնվել է օգոստոսի 31-ին և ապրիլի 30-ին։ 2014 թվականին Թագավորի օրը նշվել է ապրիլի 26-ին, քանի որ 27-ը եղել է կիրակի ։ Տոնը, որը կապված է միապետի ծննդյան օրվա հետ, դիտարկվում է նաև որպես ազգային միասնության և համերաշխության օր (saamhorigheid)։ Նիդերլանդցիներն այդ օրը հագնում են նարնջագույն հագուստ, որը Օրանի արքայատոհմի ընտանեկան գույնն է։ Տոնը հայտնի է շնորհիվ ամբողջ երկրով կազմակերպվող «ազատ շուկաների» (vrijmarkt), որտեղ ամեն մարդ կարող է փողոց դուրս գալ և ազատորեն վաճառել իր ապրանքները։ Բազմաթիվ քաղաքներում կազմակերպվում են համերգներ, որտեղ հնչում է աշխարհի տարբեր ոճերի երաժշտություն (ծանր ռոքից մինչև ռեյվ), ամենուր կարելի է հանդիպել փողոցային երաժիշտների և մարդկանց, որոնք ցուցադրում են այս կամ այն անսովոր ունակությունները։ Որոշ քաղաքներում, մասնավորապես՝ Հաագայում, նշում են նաև տոնի նախօրեի գիշերը՝ այսպես կոչված, Koningsnacht Թագավորական գիշերը։
Պատմություն
Ավանդույթի սկիզբը դրվել է 1885 թվականին, երբ Լիբերալ կուսակցությունը որոշեց ստեղծել ժողովրդական միասնության օր։ Օգոստոսի 31-ին նշվեց Արքայադստեր օրը (Prinsessedag)՝ Վիլհելմինա արքայադստեր ծննդյան օրը։ Երբ արքայադուստրը դարձավ թագուհի, տոնը վերանվանվեց Թագուհու օր։ Ի տարբերություն հետագա տիրակալների, Վիլհելմինան գրեթե երբեք ներկա չի գտնվել տոնակատարություններին ։
Երբ 1948 թվականին գահ բարձրացավ Յուլիանա թագուհին, տոնական ամսաթիվը տեղափոխվեց ապրիլի 30, քանի որ դա էր նրա ծննդյան օրը։ Շնորհավորանքները նա ընդունում էր Սուստդեյկ պալատում, որին բնակիչները հերթով մոտենում էին և նվիրում ծաղիկներ ու ընծաներ։ Յուլիանայի դուստրը՝ Բեատրիքս թագուհին, որոշեց չփոխել ապրիլի 30-ի ամսաթիվը՝ ի հիշատակ իր մոր, ինչպես նաև այն պատճառով, որ սեփական ծննդյան օրը (հունվարի 31-ը) պակաս հարմար է տոնն անցկացնելու համար։ Նա այդ օրը անցնում էր մեկ կամ երկու քաղաքի փողոցներով, և հավաքված հպատակները ողջունում էին նրան ։ Աստիճանաբար հաստատվեց տոնական այդ օրը բազմաթիվ համերգներ և բացօթյա այլ զանգվածային միջոցառումներ անցկացնելու ավանդույթը։
2013 թվականին հենց Թագուհու օրը Բեատրիքսը հրաժարվեց գահից հօգուտ որդու՝ Վիլեմ Ալեքսանդրի, որը ծնվել է ապրիլի 27-ին։ Հենց այդ պատճառով տոնը վերանվանվեց Թագավորի օր, իսկ նրա պաշտոնական ամսաթիվը տեղաշարժվեց երեք օրով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների քաղաքականություն Կատեգորիա:Ազգային օրեր
School for Social Entrepreneurs
School for Social Entrepreneurs (Սոցիալական ձեռնարկատերերի դպրոց), ուսումնական հաստատություն, որը մասնագետներ է պատրաստում սոցիալական ձեռնարկատիրության ոլորտի համար։ Հիմնադրվել է 1997 թվականին, Լոնդոնում, սոցիալական ձեռնարկատիրության գաղափարախոս Մայքլ Յանգի կողմից, Էյչ-Էս-Բի-Սի ընկերության, Esmée Fairbairn Foundation հիմնադրամի և Բարեգործական վիճակախաղերի ազգային խորհրդի նվիրատվությունների շնորհիվ ։ Ուսանողների առաջին հավաքագրումը իրականացվել է 1998 թվականին ։
Մասնաճյուղեր ունի բրիտանական կոմսություններում` Կոռնուոլում, Դևոնում, Հեմփշիրում, Սուֆֆոլկում, Ուեսթ Միդլենդսում, Յորքշիրում, Լիվերպուլ, Լոնդոն քաղաքներում և Շոտլանդիայում ։ Բացի դրանից, մասնաճյուղեր ունի Ավստրալիայում (Մելբուռնում և Սիդնեյում, բացվել են 2008 թվականին), Կանադայում (Օնտարիո, բացվել է 2012 թվականին) և Իռլանդիայում (Դուբլին, բացվել է 2014 թվականին) ։
Դպրոցն զբաղվում է մասնագետների պատրաստմամբ ու զարգացմամբ, որոնք պատրաստ են իրենց ստեղծագործական, մտավոր ու ձեռնարկչատիրական կարողություններն օգտագործել հասարակության սոցիալական բարեկեցության ապահովման համար։ Հաստատության շրջանավարտների գործունեության հիմնական ուղղություններն են աշխատող սոցիալական բիզնես մոդելների ստեղծումը, ինչպես նաև` նոր բարեգործական կազմակերպությունների հիմնումը ։
Հաստատության ուսումնական ծրագրերի կոնցեպցիան շեշտը դնում է ինչպես ուսանողների ձեռնարկատիրական որակների զարգացման, այնպես էլ` բիզնեսի գործունեության կազմակերպչական, այդ թվում և` իրավական հարցերի ուսուցման վրա ։
Համագործակցությունն այնպիսի խոշոր բիզնես-կառույցների հետ, ինչպիսիք են Lloyds Banking Group-ը և The Big Lottery Fund-ը, թույլ են տալիս հաստատությանը դրամաշնորհներ հատկացնել առավել հաջողակ շրջանավարտներին ու շարունակել նոր մասնաճյուղեր բացել աշխարհի նոր քաղաքներում։
Հիմնական ուսուցման հետ SSE-ն անց է կացնում սոցիալական ձեռնարկատերերի որակավորման բարձրացման դասընթացներ, դասախոսություններ է կազմակերպում լայն շրջանակի հարցերի վերաբերյալ, որոնք վերաբերում են սոցիալական բիզնեսին, օրինակ` առաջնորդության, շուկայում կայունության, ձեռներակատիրության հոգեբանության վերաբերյալ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության կրթական կազմակերպություններ Կատեգորիա:1997 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Փոքր Անտանտ
Պատմություն և անկում
Փոքր Անտանտը 1921 թվականի հուլիսի 18-ի ռումինա-լեհական հակասովետական դաշինքով կապված էր Լեհաստանի հետ։ Եվրոպայում Ֆրանսիայի դիրքերի թուլացումը, որ հետևանք էր 1924 թվականին Դաուեսի պլանի ընդունման և 1925 թվականին Լոկառնոյի պայմանագրերի կնքման, պայմանավորեց նաև Փոքր Անտանտի թուլացումը։ Ձգտելով պահպանել իր ազդեցությունը Փոքր Անտանտի մասնակիցների վրա՝ Ֆրանսիան 1924–1927 թվականներին նրանց հետ կնքեց ռազմա-քաղաքական համաձայնագրեր, որոնց նշանակությունը, սակայն, արժեզրկվում էր Անգլիայի, Հունգարիայի և հատկապես Իտալիայի հետ Ռումինիայի մերձեցմամբ (1926 թվականի Իտալո-Ռումինական բարեկամության պայմանագիրը)։ Փոքր Անտանտի համակարգում նոր ճեղքվածք բաց արին Հարավսլավիայի պայմանագրերը Բուլղարիայի (1937 թվականի հունվարի 14) և Իտալիայի հետ (1937 թվականի մարտի 25)։ Մյունխենի համաձայնագրի (1938) կնքումով, որի արդյունքը եղավ Չեխոսլովակիայի զավթումը հիտլերյան Գերմանիայի կողմից, Փոքր Անտանտը դադարեց գոյություն ունենալուց։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի պատմություն Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն Կատեգորիա:20-րդ դարի ռազմական դաշինքներ Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ Կատեգորիա:1920 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:1920 միջազգային հարաբերություններում Կատեգորիա:Ժամանակակից Եվրոպա
Բոբոլսկայա
Բոբոլսկայա (Бобольская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։
Իտուվերավայի գավառ
Իտուվերավայի  (Microrregião de Ituverava) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 96 935 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1996,464 կմ²։ Բնակչության խտությունը 48,6  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Բոբոլսկայա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պրոտվա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Շերոն Քրիստա Մաքոլիֆ
Շերոն Քրիստա Մաքոլիֆ (Sharon Christa McAuliffe, ), ամերիկացիի կին-տիեզերագնաց, ուսուցիչ, 7 տիեզերագնացներից կազմված «Չելենջեր» (Challenger) Սփեյս Շաթլի անձնակազմի անդամ, և որը մահացել է դրա գործարկման ժամանակ, 1986 թվականի հունվարի 28-ին։
1985 թվականին Մաքոլիֆը մասնակցել է ՆԱՍԱ գործակալության կազմակերպած «Ուսուցիչը տիեզերքում նախագիծ» մրցույթին, և ավելի քան 11 000 հայտառուներից նա է ընտրվել։ Ենթադրվում էր, որ նա կդառնա տիեզերք բարձրացած առաջին ուսուցիչը ։ Դառնալով STS-51-L առաքելության անդամ, նա պլանավորում էր փորձեր անցկացնել և երկու դաս անցկացնել Չելենջեր Սփեյս Շաթլից։
1986 թվականի հունվարի 28-ին, մեկնարկից 73 վայրկյան անց տիեզերանավը աղետի է ենթարկվել։ Մաքոլիֆի մահից հետո, ի պատիվ նրա՝ անվանակոչվել են դպրոցներ ու կրթաթոշակներ, իսկ 2004 թվականին նա հետմահու պարգևատրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի Պատվո տիեզերական մեդալով։
Կրթություն
1970 թվականին Քրիստան ավարտել է Բոստոնի Ֆրամինգհամի պետական ​​քոլեջը (Framingham State Сollege) և ստացել է արվեստների (պատմության) բակալավրի աստիճան։ 1978 թվականին ավարտել է Մերիլենդի Բոուի պետական համալսարանը (Bowie State University) և ստացել արվեստների մագիստրոսի աստիճան (կրթական գործընթացի կազմակերպում)։
Աշխատանք և ընտանիք
1970 թվականից մինչև 1978 թվականը Շերոնը աշխատել է Մորնինգսայդի քաղաքների միջնակարգ դպրոցներում որպես պատմության և անգլերեն լեզվի ուսուցիչ, իսկ հետագայում՝ Մերիլենդ նահանգի Լենեմ քաղաքում։ Մագիստրոսի աստիճան ստանալուց հետո, 1978 թվականից սկսած աշխատել է Նյու Հեմփշիր նահանգի Կոնկորդ քաղաքի միջնակարգ դպրոցներում՝ որպես պատմության, անգլերենի և կենսաբանության ուսուցիչ։ Քրիստան ամուսնացել է Ստիվեն Մակոլիֆի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ Սկոտը և Կերոլինը։
Դեպի տիեզերք թռիչքի նախապատրաստում
Մինչև 1984 թվականը ԱՄՆ գիտնականներն ու տիեզերագնացները կատարել են 55 տիեզերական թռիչք, և նրանց հաջող վերադարձը Երկիր այլևս արտառոց երևույթ չէր դիտվում։ Ծագել էր մի այնպիսի միտք, թե գրեթե յուրաքանչյուր երիտասարդ և առողջ մարդ՝ մի քանի ամիս մարզվելուց հետո, կարող է Տիեզերք թռչել։
1984 թվականի աշնանը հայտարարվել է նախագծի առաջին մրցույթը՝ «Ուսուցիչը տիեզերքում»։ 11 հազար մարդ հայտ է ներկայացրել, որից երկրորդ փուլ են անցել 118 թեկնածուներ՝ ամեն մի նահանգից և նրանց ենթատարածքներից երկուական թեկնածու։