cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կենտրոնական դիվիզիոն (NBA)
Կենտրոնական դիվիզիոն, Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) արևելյան կոնֆերենցիայի 3 դիվիզիոններից մեկն է, որը բաղկացած է 5 թիմերից՝ «Չիկագո Բուլս», «Կլիվլենդ Կավալիերս», «Դետրոյթ Փիստոնս», «Ինդիանա Փեյսերս» և «Միլոուքի Բաքս»։
Դիվիզիոնն ստեղծվել էր 1970-71 խաղաշրջանին ընդառաջ, երբ լիգայի թիմերի քանակը 14-ից դարձավ 17, երբ ավելացան ևս 3 թիմեր՝ «Բաֆըլո Բրեյվզը», «Կլիվլենդ Կավալիերսը» և «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսը»։
Դիվիզիայի տիտղոսներն ամենաշատը հաղթել են «Դետրոյթ Փիստոնսի» բասկետբոլիստները (9 անգամ), հետո՝ «Բուլսը» և «Բաքսը» (յուրաքանչյուրը 7 անգամ)։ Տասը NBA-ի չեմպիոնական ակումբ կենտրոնական դիվիզիոնից է։
Թիմերի ժամանակահատվածը
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիա
Միացում
Միացում, գաղափար, որը հիմնված է Լեռնային Ղարաբաղի հայերի կամարտահայտման վրա՝ Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի միացման պահանջով ։
Նախապատմություն
Ռուսական կայսրության, հետագայում նաև Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Ֆեդերատիվ Հանրապետության անկումից հետո Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը Լեռնային Ղարաբաղի տարածքը հայտարարել է նորանկախ պետության կազմում։ Ղարաբաղի հայերի համագումարը հրաժարվել է ընդունել վերջիններիս գերիշխանությունը։ Ադրբեջանի և Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի հարցը փոխանցվել է Ռուսաստանի կոմունիստական կուսակցության կենտկոմի կովկասյան բյուրոյի որոշմանը։ Կովկասյան բյուրոյի մի քանի նիստերի արդյունքում հիմնականում հայաբնակ տարածքն անցել է Ադրբեջանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության կազմը։ Մի քանի տարվա ընթացքում շրջանի կարգավիճակը վերջնական լուծում չի ստացել, մինչև 1923 թվականը, երբ հայաբնակ տարածքներում ձևավորվել է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզը, որը մտել է Խորհրդային Ադրբեջանի կազմում։ Հետագայում տարածքային մի շարք փոփոխություններից և վարչական բաժանումներից հետո, ԼՂԻՄ տարածքը Լաչինի միջանցքով բաժանվել է Խորհրդային Հայաստանից։
Նախադրյալներ
Խորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանին Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի միացման հարցը բարձրացվել է մի քանի անգամ՝ 1945, 1963, 1977 և 1983 թվականներին, սակայն աջակցություն չի ստացել Կենտրոնի կողմից ։
1960-ական թվականներին ԼՂԻՄ-ի սոցիալ-տնտեսական լարվածությունը երկու անգամ վեր է ածվել զանգվածային անկարգությունների։ Հայերն Ադրբեջանի ԽՍՀ իշխանություններին մեղադրում էին ինքնավար մարզի նկատմամբ վարվող տնտեսական խտրականության մեջ։ Մեղադրանքների թվում էին նաև ինքնավար մարզի ժողովրդագրական պատկերի փոփոխման փորձերը ։
Միխայիլ Գորբաչովի կողմից ձեռնարկված խորհրդային հասարակական կյանքի վերակառուցման քաղաքականությունը ԼՂԻՄ հայերին հնարավորություն տվեց առավել բաց խոսել սեփական պահանջների մասին։ Ադրբեջանի ԽՍՀ ղեկավարությանը նրանք մեղադրել են շրջանի տնտեսության միտումնավոր հետամնացության, Ադրբեջանում հայկական փոքրամասնության իրավունքների, մշակույթի և անհատականության ոտնահարման, Հայաստանի և ԼՂԻՄ-ի մեջ մշակութային կապերի արհեստական խոչընդոտման մեջ ։
Սումգայիթում և Բաքվում տեղի ունեցած ջարդերը ավելի են ուժեղացրել ԼՂԻՄ-ի բնակչության Հայաստանին միանալու ցանկությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության պատմություն Կատեգորիա:Արցախի պատմություն Կատեգորիա:Իրրեդենտիզմ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմ
Էիգռումեե
Էիգռումեե (Äigrumäe), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Վիիմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Վիիմսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էլիզաբետա Կանալիս
Կենսագրություն
Ծնողները Չեզարեն (ռադիոլոգ Սասարիի համալսարանական կլինիկայում) և Բրունան (դասախոս) են, իսկ եղբայրը՝ Լուիջին։
Սովորել է Սասարիի «Azuni» դասական միջնակարգ դպրոցում։ Այն ավարտելուց հետո Սարդինիից տեղափոխվել է Միլան՝ Università Statale-ում օտար լեզուներ սովորելու։
Կարիերա
Կարիերան շոու բիզնեսում սկսել է 1999 թվականից «Striscia la notizia» հեռուստաշոուով, որը իտալական հեռուստատեսությունում անցել է շատ հաջող։ Այնուհետև հաջորդել են մի շարք աշխատանքներ հեռուստասերիալներում, գովազդային տեսահոլովակներում և թոք շոուներում։
Անձնական կյանք
Իտալական մամուլում բազմիցս լուրեր են տարածվել մոդելի սիրավեպերի մասին, այդ թվում՝ ֆուտբոլիստ Դիդիե Դրոգբայի և պորտուգալացի ֆուտբոլային մարզիչ Ժոզե Մոուրինյոյի հետ։ 2009 թվականի հունիսից մինչև 2011 թվականի հունիսը Կանալիսը հանդիպել է ամերիկացի դերասան Ջորջ Քլունիի հետ ։
2014 թվականի սեպտեմբերի 14-ից Էլիզաբետան ամուսնացել է օրթոպեդիկ վիրաբույժ Բրայան Փերիի հետ։ Զույգն ունի դուստր՝ Սքայլեր Էվա Փերին (ծնվ․ 2015 թվականի սեպտեմբերի 29-ին) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1978 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Աստերոիդների ցանկ (180101-180200)
Աստերոիդների ցանկ (180001-180100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (180201-180300)
Ազդաշ Ներքին
Ազդաշ Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Աբադիա Չերետո
Աբադիա Չերետո (Abbadia Cerreto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 290 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ խտությունը կազմում է 42 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 6 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26834: հեռախոսային կոդ՝ 0371։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լիսոգորկա (գյուղ, Չեմերովեցի շրջան)
Լիսոգորկա (Лисогірка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիսոգորկա գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,338 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 331,36 մարդ/կմ²։
Իզմայլովո (քաղաքատիպ ավան, Բարիշսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1884 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Բարիշսկի շրջանի բնակավայրեր
(4758) Էրմիտաժ
(4758) Էրմիտաժ (Hermitage), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,209946 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6678 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,752 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2100,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171379 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Սան Պեդրո Պեսկադոր
Սան Պեդրո Պեսկադոր (San Pedro Pescador), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիրոն պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կատալոնիա ինքնավար մարզի մի մաս։ Բնակչությունը կազմում է 2033 մարդ (2010), խտությունը կազմում է 110 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 18,5 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 17470։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կաննադա (գիր)
Կաննադա, հնդկական կաննադա լեզվի գիրը։
Տեքստի օրինակ
ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವರೂ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿಯೇ ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೂ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕು ಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರೆ. ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಅಂತಃಕರಣ ಗಳನ್ನು ಪಡೆದವರಾದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಹೋದರ ಭಾವದಿಂದ ವರ್ತಿಸಬೇಕು.
Գրադարձություն։
Թարգմանություն
Բոլոր մարդիկ ծնվում են ազատ ու հավասար իրենց արժանապատվություններով և իրավունքներով։ Նրանք ունենք խիղճ և պետք է իրար նկատմամբ եղբայրաբար վերաբերվեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկական գրեր Կատեգորիա:Այբուբեններ
Պոդլիպկի (գյուղ, Լուխովիցկի շրջան)
Պոդլիպկի (Подлипки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի բնակավայրեր
Սիմիան Կոլոնգ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 5774 մարդ, բնակչության խտությունը` 193.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29.84 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 16 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 3581 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2576-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1005։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 2576 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2339 անձ (1196 տղամարդ և 1143 կին)։ Գործազուրկ են եղել 237 անձ (112 տղամարդ և 125 կին)։ 1005 անաշխատունակներից 400-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 324-ը` թոշակառուներ, իսկ 281-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մանեթոն
Կատեգորիա:Հին հույն պատմիչներ
Խալաշլի (Տրապիզոնի գավառ)
Խալաշլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սամարայի Մ. Գորկու անվան դրամատիկական թատրոն
'''Սամարայի Մ. Գորկու անվան դրամատիկական թատրոն''' (Самарский театр драмы имени М. Горького), Սամարայի ամենահին դրամատիկական թատրոնը։ 1995 թվականից գլխավոր տնօրենն է Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի պատվավոր գործիչ Վյաչեսլավ Ալեքսեևիչ Գվոզդկովը, 2009 թվականից թատրոնի գլխավոր ռեժիսորն է Վալերի Վիկտորովիչ Գրիշկոն ։
Սամարայի դրամատիկական թատրոն
Սամարայի դրամատիկական թատրոնի գործունեությունը սկսվում է 1851 թվականից, Երբ Սամարան ստացել է մարզային քաղաքի կարգավիճակ։ Սամարայում հայտնվել է առաջին պրոֆեսիոնալ թատերախումբը՝ Ե. Ստրելկովի անտրեպրիզը։ Թատերախումբը հանդես է եկել վաճառական Լեբեդևի հատուկ հարմարվողական տանը։ 1854 թվականին Լեբեդևի առանձնատունն այրվել է։
19-րդ դարում Սամարայի թատրոնի վերելքը կապված է Պ. Մ. Մեդվեդևի (1860-1880), Ա. Ա. Ռասկազովի (1870-ական թվականներ), Ի. Ն. Նեմովի, Ի. Պ. Նովիկովի (1870-1880-ական թվականներ) անտրեպրիզների հետ։ Սամարայում հանդես են եկել «խառը» խմբեր (դրամա, օպերա, օպերետա)։ 1907 թվականից ներկայացումները բեմադրվել են «Օլիմպ» թատրոն-կրկեսում (այժմ այս շենքը ամբողջությամբ վերակառուցվել է, սակայն նրա պատմական ճակատը պահպանվել է, այնտեղ է տեղակայված Սամարայի պետական ֆիլհարմոնիան)։
1930 թվականին Սամարայում ստեղծվել էր դրամատիկական թատրոնի մշտական խումբ, որը զբաղեցնում էր 1888 թվականին կառուցված շինությունը։ 1930-ական թվականների սկզբին թատրոնում ընդգրկված էին դերասաններ Յուրի Տոլուբեևը, Վասիլի Մերկուրևը, Ա. Ֆ. Կիստովը, Վ. Պ. Շարլախովը, Վալերի Նելսկին, իսկ խումբը ղեկավարում էր Նիկոլայ Կոնստանտինի Սիմոնովը։
1977 թվականին Կույբիշևի դրամայի թատրոնը ստանում է ակադեմիական կոչում (Պյոտր Լվովիչ Մոնաստիրսկու գլխավորությամբ)։
1995 թվականին 80-ամյա Պ. Լ. Մոնաստիրսկին անցնում է թոշակի։ Սամարայի նահանգապետ Կոնստանտին Տիտովը հոկտեմբերի 13-ից Վյաչեսլավ Գվոզդիկովին նշանակում  է թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնում։
1996 թվականին դերասանուհի Վերա Երշովան դառնում է «Ոսկե դիմակ» ազգային թատերական մրցանակի դափնեկիր   «Պատվի և արժանապատվության համար» անվանակարգում ։
1998 թվականին թատրոնը մասնակցում է Ավինիոնի փառատոնին։ 2007 թվականին «Վոլգյան թատերաշրջան» Առաջին համառուսական փառատոնում Անտոն Չեխովի «Հոգյակս» ներկայացումը (ռեժիսոր Վ. Գվոզդիկով) ստանում է մրցանակ լավագույն երաժշտական ձևավորման համար։ 2011 թվականին 160-ամյա թատրոնի պատվին «Թատերական կյանք» ամսագիրը հատուկ համար է թողարկում, նվիրված Սամարայի դրամայի թատրոնին։ Հունիսի 17-ից մինչև 25-ը  Իսրայելում անցկացվում են Մ. Գորկու անվան ՍԱԴՏ հյուրախաղերը «Վեց կերակուր մեկ հավից» և «Մինչև երեք աքլոր» ներկայացումներով։
Թատերախմբի աշխատակիցներ
• 2
Ֆիլմեր
«Ուսվյատյան սաղավարտակիրները» վիպակի հիման վրա նկարահանվեց Կույբիշևի ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի «Ուսվյատյան սաղավարտակիրները» ֆիլմ-ներկայացումը (1982 թ., ռեժիսոր` Պ. Լ. Մոնաստիրսկի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի թատրոններ
Ալեքսանդր Սոկուրով
Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Սոկուրով (Александр Николаевич Сокуров, ), ռուս կինոռեժիսոր է։ Նրա ամենանշանակալի գեղարվեստական ֆիլմերից են «Ռուսական տապանը» (2002), նկարահանված մեկ չմոնտաժված կադրով և «Ֆաուստը» (2011), որն արժանացել է Վենետիկի կինոփառատոնի «Ոսկե առյուծ» բարձրագույն մրցանակին։
Կենսագրություն
Սոկուրովը ծնվել է Սիբիրի Իրկուտսկի շրջանի Պոդորվիխայում, զինվորական սպայի ընտանիքում։ 1974 թվականին ավարտել է Նիժնի Նովգորոդի համալսարանի պատմության բաժինը, իսկ հաջորդ տարի ընդունվել է ՎԳԻԿ։ Այնտեղ նա ընկերացել է Տարկովսկու հետ և խորապես ազդվեց նրա «Հայելի» ֆիլմից։ Սոկուրովի վաղ շրջանի գեղարվեստական ֆիլմերի մեծ մասն արգելվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից։ Իր վաղ շրջանում նա նկարահանել է բազմաթիվ վավերագրական ֆիլմեր, այդ թվում՝ «Երկխոսությունները Սոլժենիցինի հետ» և Սանկտ Պետերբուրգում Գրիգորի Կոզինցևի բնակարանի մասին ռեպորտաժը։ Նրա «Ողբալի անհանգստություն» ֆիլմը 1987 թվականին առաջադրվել է Բեռլինի 37-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Ոսկե արջ» մրցանակի ։
«Մայր և որդին» (1997) նրա առաջին գեղարվեստական ֆիլմն էր, որը միջազգային ճանաչում ստացավ։ Այն ցուցադրվել է Մոսկվայի 20-րդ միջազգային կինոփառատոնում, որտեղ արժանացել է արծաթե հատուկ Սբ. Գեորգի մրցանակին Սյուզան Սոնթագը 1990-ականների իր տասը սիրված ֆիլմերի շարքում ներառեց Սոկուրովի երկու ֆիլմերը՝ ասելով. «Այսօր չկա գործող մեկ այլ ռեժիսոր, ում ֆիլմերով ես այդքան հիանում եմ»։ 2006 թվականին Սոկուրովը ստացել է Մանհայմ-Հայդելբերգի միջազգային կինոփառատոնի կինոյի վարպետի մրցանակը։
Սոկուրովը կանոնավորապես մասնակցում է Կաննի կինոփառատոնին, որտեղ ցուցադրվել են նրա դեբյուտային չորս ֆիլմերը։
Քաղաքական դիրքորոշում
2016 թվականի դեկտեմբերին Մշակույթի և արվեստի խորհրդի նիստի ժամանակ Սոկուրովը դիմել է նախագահ Վլադիմիր Պուտինին ՝ վերանայելու կինոռեժիսոր Օլեգ Սենցովի դատավճիռը (որը Պուտինը մերժել է)։
2022 թվականին Սոկուրովը քննադատել է Կրեմլին և դեմ արտահայտվել Ուկրաինայի պատերազմին։ Դրա համար 2022 թվականի հունիսին նրան զրկել են Ռուսաստանից հեռանալու իրավունքից։
2020 թ․ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ հանդես է եկել բաց նամակով ։ 2020 թվականի նոյեմբերին ռուսական մշակույթի այլ գործիչների հետ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին կոչ է արել Լեռնային Ղարաբաղի քրիստոնեական մշակութային, գեղարվեստական ​​և ճարտարապետական ​​ժառանգությունը ներառել Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ դրանց հետագա պահպանման համար ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Աիլա (գյուղ, Սաուե շրջան)
Աիլա (Aila), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 178 մարդ։
Խրոպոտովա
Խրոպոտովա (Хропотова), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
Աիլա (գյուղ, Սաուե շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Խրոպոտովա
2001 թվականի տվյալներով Խրոպոտովա գյուղում բնակվում էր 925 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2767 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 334,3 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ավստրիական փոստային խնայողական բանկի շենք
Ավստրիական փոստային ավանդների բանկի շենք (գերմ.՝ Österreichische Postsparkasse), Վիենայի հայտնի մոդեռնիստական շենք, որը նախագծված և կառուցված է ճարտարապետ Օտտո Վագների կողմից։ Շենքը համարվում է մոդեռն ճարտարապետության վաղ շրջանի կարևոր աշխատանք, որը ներկայացնում է Վագների առաջին քայլը՝ Art Nouveau-ից (մոդեռն) և Neoclassicism-ից (նեոդասականություն) հեռու։ Այն կառուցվել է երկաթբետոնի օգտագործմամբ 1904-1906 թվականներին։
Կարելի է պնդել, որ շենքը ավանդական ճարտարապետության շարունակությունն է իր բոլոր տարրերով, ինչպիսիք են ձևավորումը, քանդակը, հիմքը, հիմնականում ուղղահայաց կոմպոզիցիան, որը լրիվ տարբերվում է ավանդականից, որը congrès internationaux d'architecture moderne (CIAM)ի կողմից առաջադրվել է 1920-ականներին։
Արտաքին տեսք
8 հարկի բարձրությամբ շենքը զբաղեցնում է ամբողջ քաղաքային թաղամասը։ Բանկի զանգվածեղ պարզեցված ճակատի տեսքը ակնհայտորեն պարտական է դասականությանը։ Վագների հիմնական գաղափարը նոր ձևեր մշակելիս ժամանակակից նյութերը օգտագործելու մեջ էր։ Ամբողջ ճակատը ծածկված է քառակուսի մարմարե սալիկներով։ Դրանք հիմնական աղյուսե կառույցին ամրացված են ցեմենտի շաղախով և զարդարված են ալյումինե կափարներ ունեցող երկաթե ամրակներով, որոնք իրենք կաղապար են ձևավորում։ Շենքի ձևի և գործառականության ներդաշնակ համակցումը բարձր գնահատվեց քննադատների կողմից։ Մետաղական ցանցերը չեն խոչընդոտում ճակատին, բայց նման են դեկորատիվ տարրերին։ Մարմարի օգտագործումը նաև ճակատի պահպանումն ու մաքրումը դարձնում է շատ հեշտ և էժան, որը Վագների նախագծման մեկ այլ կարևոր գործունակ տարր է։ Ճարտարապետը դիզայնը պահպանեց շատ մինիմալիստական ​​և պարզ։ Նրա նպատակն էր փոխանցել ուժեղ, անանցանելի բանկի զգացումը, որով հաճախորդները կիմանան, որ իրենց գումարն ապահով տեղում է։
Միայն արտաքինի վերին մասում, տանիքի մոտ, Վագները ավելացրեց ավելի մանրակրկիտ զարդեր, ինչպիսիք են երկու ձեռքերում դափնիները պահող կին հրեշտակների արձանները։ Սրանք քանդակված էին Վագների մտերիմ գործընկեր և ընկեր Օթմար Շիմկովիցի կողմից։
Ներքին ձևավորում
Georg-Coch-Platz-ի գլխավոր մուտքի միջոցով այցելուն սանդղաբազուկով բարձրանում է դեպի մեծ Kassenhalle, որտեղ գտնվում են հաճախորդներին տրվող ծառայությունները։ Հիմնական դահլիճը, այսպիսով, գտնվում է առաջին հարկում։ Դահլիճը նախագծված է որպես պալատ, մեծ ապակեծածկ տանիքով, որը թույլ է տալիս բնական լույսին օրվա բոլոր ժամերին թափանցել շենքի ներսը։ Բնական լույսը չի օգտագործվում միայն ոճական ​​նպատակներով, այլ նաև նվազեցնում է էլեկտրական լուսավորության ծախսերը։ Նույնիսկ հիմնական դահլիճի հատակը կառուցված է ապակյա սալիկներից, որոնք թույլ են տալիս բնական լույսին հասնել ավելի ներքև, աստիչանների տակ, որտեղ տեղադրվում են հաճախորդների արկղերի և փոստի տեսակավորման սենյակները։ Վագները հիմնական դահլիճի զարդարումը կատարել է խստապահանջ նվազագույնով, օգտագործելով միայն ապակի և փայլուն պողպատե նյութեր։ Դեկորատիվ տպավորությունը ստեղծվում է նյութի պարզ, բայց էլեգանտ օգտագործման միջոցով։ Ապակեծածկ տանիքի փայլատ ապակիների լույսը թափանցում է պողպատե սյուների միջոցով, նրանց նուրբ դիզայնի շնորհիվ լույսի անարգել ներթափանցումը։ Դահլիճը Օտտո Վագների ամենահայտնի գլուխգործոցներից մեկն է և Վիեննայի արդի ճարտարապետության լավագույն օրինակներից մեկը։
Շենքի գրասենյակային տարածքը բաժանված է արտաքին պատուհանների առանցքի վրա համապատասխան, կրկին հնարավոր դարձնելով բնական լույսի որքան կարելի է շատ օգտագործումը։ Շենքի ներքին պատերը ծանրություն կրողներ չեն, և, հետևաբար, կարող են վերակազմակերպվել անհրաժեշտության դեպքում, առանձնահատկություն, որը տիպական է դառնում ժամանակակից գրասենյակային շենքերում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում որևէ վնաս չստացած շենքը դեռևս իր սկզբնական վիճակում և 2005 թվականից ընդգրկում է այն ստեղծող Օտտո Վագներին նվիրված թանգարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1906 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Ավստրիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Վիեննայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետություն Կատեգորիա:1906 կառուցումն ավարտված կոմերցիոն շենքեր Կատեգորիա:Ներքին քաղաք Կատեգորիա:Կոմերցիոն շենքեր ըստ երկրի
Դատավորներ (գիրք)
Դատավորներ (հին եբրայերեն՝ Sefer Shoftim ספר שופטים), Աստվածաշունչ մատյանի Հին կտակարանի յոթերորդ գիրքը, ընդգրկում է Քանանի երկրում հրեաների հաստատումից մինչև նրանց առաջին թագավորության հիմնադրման ժամանակաշրջանը (մ.թ.ա. 1200–1040) և վերաբերում է այդ ընթացքում Իսրայելում կառավարող և օրինականություն հաստատող դատավորների գործունեությանը։ Ըստ հուդայական ու քրիստոնեական ավանդության այս և Հին Կտակարանի հաջորդ երեք գրքի հեղինակը Սամուել մարգարեն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Կտակարանի գրքեր
Իզմայլովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Իզմայլովո (Измайлово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ազդաշ Վերին
Ազդաշ Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ուլյա (Իսպանիա)
Ուլյա (Ullà), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիրոն պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կատալոնիա ինքնավար մարզի մի մաս։ Բնակչությունը կազմում է 1019 մարդ (2010), խտությունը կազմում է 129,95 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 7,28 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 17140։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Պոդլիպկի (գյուղ, Օդինցովսկի շրջան)
Պոդլիպկի (Подлипки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 151 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի բնակավայրեր
Երաժշտաթերապիա
Երաժշտաթերապիան հոգեթերապևտիկ մեթոդ է, որն օգտագործում է երաժշտությունը որպես բուժման միջոց։
Երաժշտաթերապիայի ազդեցությունը
Երաժշտաթերապիան ակտիվորեն օգտագործվում է հուզական խանգարումների շտկման դեպքում։ Շվեյցարական դպրոցը, որը կենտրոնացած է խոր հոգեբանության մեջ, գտնում է, որ շտկողական աշխատանքներում երաժշտաթերապիային պետք է կենտրոնական դեր տրվի, քանի որ երաժշտությունը իր սպեցիֆիկ հատկությունների շնորհիվ ի վիճակի է մտնել անձի խորը շերտերի մեջ։ Ալտշուլերը այցելուների մոտ հայտնաբերել է ֆիզիոլոգիական փոփոխություններ, որն առաջացել էր որոշակի երաժշտության ազդեցության միջոցով և հիմնել է թերապևտիկ մոտեցում, որը նա անվանել է իզո-սկզբունքային երաժշտաթերապիա։ Համաձայն սրա, եթե այցելուի հետ խոսակցական կոնտակտը բացակայում է, ապա երաժշտությունը օգնում է այդ կոնտակտի հաստատմանը, եթե այն հուզական տոնուսով համապատասխանում է այցելուի հուզական վիճակին։ Այսինքն՝ դեպրեսիայի դեպքում ցուցվում է հանգիստ երաժշտություն, իսկ գրգռվածության դեպքում՝ բարձր, արագ տեմպի երաժշտություն։ Դիտարկելով երաժշտության շտկողական գործունեության հիմնական ուղղությունները առանձնացնում են հետևյալ 4 ասպեկտները. Երաժշտաթերապիայի միջոցով որպես շտկման հոգեբանական մեխանիզմներ նշում են հետևյալները.
Երաժշտաթերապիայի ձևերը
Տարբերում են երաժշտաթերապիայի երեք հիմանակն ձև՝ ռեցեպտիվ, ակտիվ, ինտեգրատիվ։
Գոյություն ունի պասիվ երաժշտաթերապիայի երեք ձև.
Կատեգորիա:Երաժշտություն
Խալքալի
Խալքալի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Իզյալովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Իզյալովո (Изъялово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։
Կարաչկովցի
Կարաչկովցի (Карачківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարաչկովցի գյուղում բնակվում էր 231 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1397 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 165,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1346 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սարդեր
Սարդեր - սարդակերպերի (Arnanei) դասի հոդվածոտանիների կարգ։ Չափերը 0,7–110 մմ, գունավորումը բազմազան է։ Մարմինը կազմված է գլխակրծքից և փորիկից, որոնք միացած են կարճ ցողունիկով։ Գլխակրծքի առջևի մասում՝ մեջքի կողմից տեղադրված է սովորաբար 8 աչք։ Սարդերն ապրում են ամենուրեք՝ և՛ արևադարձային գոտիներում, և՛ տունդրայում, և՛ շոգ անապատներում ու բարձր լեռներում։ Գիշերային գիշատիչներ են։ Սնվում են հիմնականում միջատներով (նաև վնասատու) և դրանով օգուտ են տալիս մարդուն։ Սարդերը պատկանում են սարդակերպների դասի հոդվածոտանիների կարգին։ Հայտնի է մոտ 27 հազար, Հայաստանում՝ 300–350 տեսակ։ Առավել տարածված են խաչասարդը, տնային, թռչնակեր, արծաթափայլ և այլ սարդեր։
Անատոմիան
Վերջավորությունները վեց զույգ են, առաջին զույգի ( խելիցերներ ) ճանկերի վրա բացվում են թունավոր գեղձերի ծորանները, երկրորդ զույգը (պեդիպալպոզներ ) հիմնականում շոշափելիքի օրգաններ են (արուների պեդիպալպոզների ծայրային հատվածը վերածվել է զուգավորման օրգանի), մնացած 4 զույգ վերջավորությունները ճանկերով վերջացող քայլող ոտքեր են։
Փորիկի առջևի մասում տեղավորված են շնչառական անցքերը, իսկ ետինում՝ ոստայնագեղձերի թմբիկները կամ գորտուկները (1-4 զույգ)։ Սարդերի մարմինը (երկարությունը՝ 0,7–11 սմ) կազմված է գլխակրծքից և փորիկից, որոնք միացած են կարճ ցողունիկով։ Աչքերը (8) տեղադրված են գլխակրծքի առջևի մասում, ոստայնագեղձերի (մոտ 100) թմբիկները՝ փորիկի խոռոչում։ Թմբիկներից յուրաքանչյուրը մի քանի անցք ունի, որոնցից արտազատված հեղուկն օդում պնդանում է ու թելի տեսք ստանում. սարդն այն կարող է օգտագործել տարբեր նպատակներով։ Որոշ տեսակներ իրենց ձվերի համար «բարուրներ»՝ բոժոժներ են հյուսում, իսկ երբ փոքրիկ սարդերը դուրս են գալիս ձվից, սարդոստայնը դառնում է նրանց բույնը։ Երբեմն սարդոստայնաթելը սանդուղքի դեր է կատարում, երբեմն էլ քամին սարդոստայնն ու նրա մեջ եղած սարդի ձագին քշում, տանում է մեկ այլ տեղ (սարդոստայնը դառնում է օդանավ)։ Բոլոր սարդերը, բացի ջրային սարդից, ապրում են ցամաքում, ապրելավայրերը շատ բազմազան են։ Հիմնականում գիշերային կենդանիներ են։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Լինում են նաև շատ ամուր սարդոստայնաթելեր։ Հարավային Ամերիկայի բնակիչները ճյուղերից շրջանակ են պատրաստում, քողարկում տերևներով և գիշերը թողնում անտառում։ Առավոտյան շրջանակին ամրացված է լինում այնքան հուսալի ցանց, որով հնարավոր է ձուկ որսալ։ Այդպիսի ցանցեր հյուսում է 10 սմ երկարությամբ հսկա թավամազ սարդը։ Երբեմն թվում է, թե սարդոստայնը լքված է։ Իրականում սարդը թաքնվում է մոտակայքում և սպասում։ Երբ ցանցն ավար է ընկնում, նա անմիջապես իմանում է. այդ մասին նրան հաղորդում են սարդոստայնաթելի «ազդանշանային» տատանումները, քանի որ սարդոստայնաթելը ձգվում է մինչև սարդի դարանը։ Ընդունելով «ազդանշանը»՝ սարդն իսկույն նետվում է դեպի որսը, որը չի կարող ազատվել ցանցից, որովհետև դրա թելերը պատված են կպչուն նյութով։ Սարդերի վերջավորությունների (6 զույգ) 1-ին զույգի (խելիցերներ) ճանկերի վրա բացվում են թունավոր գեղձերի ծորանները։ Տնային սարդի և խաչասարդի թույնը կարող է ճանճ սպանել։ Մարդու և ընտանի կենդանիների համար վտանգավոր է մորմը (տարանտուլ)։ Վերջինիս խայթոցն առաջացնում է ընդհանուր թունավորում։ Հայաստանումում հայտնի հարավռուսական մորմը հանդիպում է Արարատյան դաշտում. ապրում է քարերի տակ, գետնափոր բներում։ Հայտնի են նաև ուրիշ թունավոր սարդեր. օրինակ՝ չոր տափաստաններում և կիսաանապատներում տարածված կարակուրտի խայթոցը կարող է ձի սպանել։ Սարդերին հատուկ են շրջապատին հարմարվելու՝ պաշտպանական գունավորման, ձևի նմանեցման (միմիկրիա) երևույթները։
Սարդերը և մարդու առողջությունը
Սարդերի մեծ մասը մարդկանց խայթում են միայն պաշտպանվելու համար, մինչդեռ կան որոշ տեսակներ, որոնք մարդուն կարող են պատճառել ավելի մեծ վնաս, քան մեղուներն ու մոծակները։ Ըստ որոշ տվյալների, մեծ խաչասարդի խայթոցն ավելի թունավոր և վտանգավոր է, քան կարիճինը։ Միայն մի քանի տեսակի սարդեր են մարդու համար մահացու վտան
գավոր։ Դրանցից Հայաստանում հազվադեպ հանդիպում են կարակուրտը ու մորմը։
Արախնոֆոբիա
Արախնոֆոբիա- կենդանաֆոբիայի տեսակ, վախ հոդվածոտանիների նկատմամբ, համարվում է ամենատարածված վախերից։ Վախը կարող է հասնել այն աստիճանի, որ մարդը վախենա նույնիսկ սարդի նկարից։
Էլեկտրական պոտենցիալ
Էլեկտրական պոտենցիալ, էլեկտրաստատիկ պոտենցիալ, էլեկտրաստատիկ դաշտի էներգետիկական սկալյար բնութագիր (φ)։
Պոտենցիալ էլեկտրական դաշտի որևէ կետում թվապես հավասար է այն աշխատանքին, որ կատարում են դաշտի ուժերը միավոր դրական լիցքն այդ կետից մեկ ուրիշ, զրոյական պոտենցիալ ունեցող կետը տեղափոխելիս։ Սովորաբար համարում են, որ φ=0 անվերջ հեռու կետում (էլեկտրատեխնիկայում հաճախ Երկրի պոտենցիալն են ընդունում զրոյի հավասար)։
Պոտենցիալ էլեկտրական կոորդինատների միարժեք, անընդհատ ֆունկցիա է։ Այն էլեկտրական դաշտի \vec E լարվածության, հետ կապված է առնչությամբ։ q լիցքի տեղափոխման ժամանակ էլեկտրաստատիկ դաշտի ուժերի կատարած աշխատանքը հավասար է լիցքի և սկզբնական ու վերջնական կետերի պոտենցիալների տարբերության արտադրյալին․
Գրականություն
Կատեգորիա:Պոտենցիալի տեսություն Կատեգորիա:Էլեկտրաստատիկա
Ֆրենսիս Ուզոհո
Ֆրենսիս Օդինակա Ուզոհո (Francis Odinaka Uzoho, ), նիգերիացի ֆուտբոլիստ, «Էլչե» ակումբի և Նիգերիայի հավաքականի դարպասապահ։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Միջազգային կարիերա
2013 թվականին Ֆրենսիս Ուզոհոն 14 տարեկան հասակում դարձել է աշխարհի պատանեկան առաջնության հաղթող ԱՄԷ-ում, սակայն մրցաշարում նա եղել է պահեստային և խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 2017 թվականի նոյեմբերի 14-ին՝ Արգենտինայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Ուզոհոն կատարել է իր նորամուտը Նիգերիայի հավաքականում ։
2018 թվականին Ուզոհոն մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Խորվաթիայի, Իսլանդիայի և Արգենտինայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Ձեռքբերումներ
Միջազգային
Նիգերիա (մինչև 17)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նիգերիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Լա Կորունյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Էիլա
Էիլա (Äila), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բագլիկովի փողոց (Ալուշտա)
Նկարագրություն
Ալուշտա քաղաքի Բագլիկովի փողոցը սկիզբ է առնում Խորհրդային հրապարակից, հատում է Հոկտեմբերի 50-ամյակի, Զարեչնայա, Բերեգովայա, Գվարդեյսկայա փողոցները և ավարտվում Գորկու փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 42 շինություն։ Երկարությունը 530 մետր է։
Բագլիկովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298500։
Փողոցն անվանվել է Ալուշտայի պարտիզանական ջոկատի պարտիզան-հետախույզ Նիկոլայ Տիմոֆեևիչ Բագլիկովի (1901 կամ 1903-1942) պատվին։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նա եղել է Ալուշտայի պարտիզանական ջոկատի պարենի և զինամթերքի բազաների գլխավոր կազմակերպիչներից։ Լավ ծանոթ լինելով Ղրիմի անտառներին` նա կարողանում էր կազմակերպել տարբեր գործողություններ այդ տարածքներում։ Գերմանական ջոկատների դեմ չորս մարտերի մասնակից էր։ Զոհվել է 1942 թվականին` հետախուզական գործողություն իրականացնելու ժամանակ հայտնվելով շրջափակման մեջ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Կարմիր դրոշ» շքանշանով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալուշտայի փողոցներ
Ազդիզ
Ազդիզ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ստեփանակերտի պատկերասրահ
Ստեփանակերտի պատկերասրահ, հիմնադրվել է 1982 թվականի փետրվարի 10։
Պատմություն
Ստեփանակերտ քաղաքի պատկերասրահը հիմնադրվել է 1982 թվականի փետրվարի 10-ին։ Տնօրեն է նշանակվել Ռոբերտ Արսենի Ավետիսովը (ծնունդով Ստեփանակերտցի, 1939 թ.)։
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում ռազմական գործողություններ սկսվելու կապակցությամբ պատկերասրահը դադարեցրել է իր գործունեությունը։ Երկար ընդմիջումից հետո, 2001 թվականի հուլիսի 12-ին պատկերասրահը վերաբացվել է և ժամանակավոր տեղակայվել Ստեփանակերտի քաղաքապետարանի առաջին հարկի դահլիճում։ Ստեփանակերտի պատկերասրահի տնօրեն է նշանակվել՝ Ելենա Գեորգիի Դադայանը, ով մինչ օրս էլ համարվում է պատկերասրահի տնօրենը։
Ֆոնդ
Պատկերասրահը ունի իր սեփական ֆոնդը՝ համալրված տեղական և օտարերկրացի գեղանկարիչների և քանդակագործների աշխատանքներով։
Միջոցառումներ
Պատկերասրահը կազմակերպում է կերպարվեստի և դեկորատիվ կիրառական արվեստի ցուցահանդեսներ։ Կազմակերպվում են պրոֆեսիոնալ և ինքնուս ստեղծագործողների աշխատանքների ցուցահանդեսներ. ցուցադրված նկարներն ու քանդակները ենթակա են նաև վաճառքի։ Պատկերասրահի առաջին և երկրորդ հարկերում գտնվում են նկարչուհու և քանդակագործի արվեստանոցները, ցանկություն հայտնած այցելուները կարող են ականատես լինեն նրանց աշխատանքներին։ Հնարավորություն ունեն վաճառելու նաև տարբեր տեսակի դեկորատիվ կիրառական արվեստի աշխատանքներ ։
Հասցե
Պատկերասրահը գտնվում է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Ստեփանակերտ քաղաքում, Սասունցի Դավիթ 6 հասցեում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության թանգարաններ
Մաքսիմիլիան Վոլոշին
Մաքսիմիլիան Վոլոշին (Максимилиан Александрович Волошин, ծննդյան ազգանունը՝ Կիրիենկո-Վոլոշին, ռուսերեն՝ Кириенко-Волошин, ), ծագումով ուկրաինացի ռուսական բանաստեղծ, թարգմանիչ, գեղարվեստական և գրական քննադատ, նկարիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ազնվականի ընտանիքում։ Ուսանել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, որից վտարվել է 1900 թվականին՝ ուսանողական խռովություններին մասնակցելու համար։ 1901 թվականին ընդունվում է Բեռլինի համալսարան, ապա մեկնում է Փարիզ։ Մինչև 1916 թ.-ը ապրել է մերթ Փարիզում, մերթ Կոկտեբելում (Ղրիմ, Թեոդոսիայի մոտ), ճամփորդություն է կատարում Եգիպտոս, հետիոտն շրջել է Եվրոպայի երկրներով։ Պոեզիայի հետ հավասարապես տարված էր երաժշտությամբ, նկարչությամբ, որը «գերագույն հաճույք» էր համարում։ Հայտնի արվեստաբան էր ու քննադատ։
Մամուլում առաջին անգամ հանդես է եկել 1903 թվականին։ Նրա վաղ շրջանի ստեղծագործության մեջ որոշակի հակում է նկատվում դեպի պոեզիայի և գեղանկարչության ռուսական և արևմտաեվրոպական նորագույն ուղղություններն ու դպրոցները։ Այս շրջանի Վոլոշինի ստեղծագործությունը հիմնականում էկլետիկ բնույթ ունի, նրան հատուկ է նաև էսթետիզմը, բայց մի շարք գծերով այն առանձնանում է դարասկզբի ռուս պոեզիայի մեջ։ Ակնառու է բանաստեղծի ձգտումը թափանցելու աշխարհի ու պատմության առեղծվածների մեջ, ըմբռնելու մարդկության անցած ուղին, մարդկային կեցության իմաստը։ Վոլոշինը մեծ տարերքի ու հղացումների բանաստեղծ է։ Նա կարողանում է թափանցել մարդկային հիշողության ու ենթագիտակցության խորքերը, ասել անասելի, մտնել գաղտնիքի կեղևի տակ, վերծանել առեղծվածը։ Նա տեսանող բանաստեղծ է, նրա բանաստեղծություններին հատուկ է միստիկ-փիլիսոփայական խորքը, պատկերային հախուռն հոսքը, միաժամանակ նա օժտված է մարմնավորման, կերպավորման մեծ տաղանդով։ Նրա բանաստեղծություններում միշտ առկա է նկարչի ձեռքը, խոսքն ազդու է, պատկերային համակարգը տեսանելի և տպավորիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բալակովո
Բալակովո (Балако́во), քաղաք (1911 թվականից ) Ռուսաստանի եվրոպական մասի հարավ-արևելքում՝ Սարատովի մարզում, որի կազմում ընդգրկված նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաք Բալակովո մունցպալ կազմավորումում ներառված միակ բնակավայրն է և ունի քաղաքային բնակավայրի կարգավիճակ ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքն ընկած է Վոլգա գետի, Սարատովի ջրամբարի ափին, մարզկենտրոնից՝ Սարատով քաղաքից 176 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք։ Զբաղեցնում է 79 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է 189 829․ այդ ցուցանիշով երրորդ տեղն է գրավում մարզում՝ զիջելով միայն մարզկենտրոնին և Էնգելս քաղաքին ։
Կլիմա
Բալակովոյին բնորոշ է մայրցամաքային խոնավ կլիման (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Dfa)՝ երկար ու ցուրտ ձմեռներով և տաք, երբեմն շոգ ամառներով։
Պատմություն
Բնակավայրը 1762 թվականին հիմնադրել են հնադավանները, որոնք Եկատերինա Երկրորդ կայսրուհու թույլտվությամբ վերադարձել էին Լեհաստանից։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1911 թվականին ։
Տնտեսություն
Զարգացած են էլեկտրաէներգիայի արտադրոթյոնը, նավաշինությունը, մեքենաշինությունը, ձնարդյունաբերությունը։ Քաղաքում գործող խոշոր ձեռնարկություններից են՝
Տրանսպորտ
Քաղաքն ունի օդանավակայան, եկաթուղային կայարան, նավահանգիստ, ավտոմայրուղիներով նույնպես կապված է մարզկենտրոնի, մայրաքաղաք Մոսկվայի, այլ բնակավայրեր հետ։
Քույր քաղաքներ
Բալակովոյի քույր քաղաքներն են ՝
Տես նաև
Բալակովոյի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի բնակավայրեր
Ֆորնելս դե լա Սելվա
Ֆորնելս դե լա Սելվա (Fornells de la Selva), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիրոն պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կատալոնիա ինքնավար մարզի մի մաս։ Բնակչությունը կազմում է 2343 մարդ (2010), խտությունը կազմում է 210 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 11.84 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 17458։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Մագնոլիա
Մագնոլիա, կղբենի (Magnolia), կղբենազգիների ընտանիքի մշտադալար կամ տերևաթափ ծառերի, հազվադեպ թփերի ցեղ։ Տերևները պարզ են, կոշտ, ամբողջաեզր, հերթադիր, պարունակում են եթերայուղեր, ալկալոիդներ, գլիկոզիդներ։ Ծաղիկները երկսեռ են, մեկական, խոշոր, սպիտակ կամ վարդագույն։ Պտուղը կազմված է գալարաձև պարկուկներից։ Հայտնի է շուրջ 80 տեսակ, տարածված հիմնականում Արևելյան և Հարավ-Արևելյան Ասիայում, Ամերիկայում։ Հայաստանի Տավուշի մարզում տարածված է խոշորածաղիկ մագնոլիան (M. grandiflora)։ Երևանի բուսաբանական այգում, Իջևանի և Ստեփանավանի դենդրարիներում աճեցվում է կոբուս մագնոլիան (M. kobus)։
Խոշորածաղիկ մագնոլիաի տերևների սպիրտային մզվածքն իջեցնում է արյան ճնշումը և օգտագործվում է հիվանդության վաղ շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դեղաբույսեր
Բերրի
Բերրի, քաղաք (գյուղաքաղաք, ավան, գյուղ) Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում ։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 38 կմ հյուսիս-արևելք, Արևելյան Եփրատի վտակ Փերի (Բերրի) գետի ձախ ափին, Բերրիի դաշտում։ Հանդիսացել է Չարսանջակի գավառակի կենտրոն։
Անվան ստուգաբանություն
Բնակավայրի անվանումը ծագել է «բերրի» բառից։ Բերրի դաշտը եղել է խիստ բարեբեր և այն շրջապատված է եղել այգիներով ու բանջարանոցներով։ Թուրքերեն բնակավայրի անվանումը հնչում է Փերի։
Պատմություն
Քաղաքի հայ բնակչությունը տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին 500 տուն բնակիչ, որից 350-ը՝ հայկական, իսկ XX դարի սկզբին ուներ 800 տուն բնակիչ, որից 700-ը՝ հայկական։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործությունն էր, մասնավորապես խաղողի և թթենու մշակությամբ։ Զբաղվում էին նաև երկրագործությամբ, ոսկերչությամբ և կտավագործությամբ։
Օգտակար հանածոներ
Քաղաքի մոտակայքում եղել է հանքային աղբյուր, որի ջուրը բնակիչներն օգտագործել են աղի փոխարեն։
Ճարտարապետություն
Քաղաքի տները հիմնականում երկհարկանի էին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Քաղաքը նախկինում ունեցել է Կարմիր վանք, Ս. Լույս վանք և Ս. Գևորգ եկեղեցիներ։ XX դարի սկզբին ուներ երկու եկեղեցի, որոնցից մեկը լուսավորչական էր և կոչվում է Ս. Աստվածածին (կամ Փերիո Ս. Աստվածածին ուխտ)։
Վարչական բաժանում
Քաղաքը բաժանված էր վեց թաղերի, որից թուրքական էր միայն Շուկայի թաղը (մոտ 100 ընտանիք)։
Թաղերը հետևյալն են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ
Անատոլի Անտոնով
Անատոլի Իվանովիչ Անտոնով ({{lang-ru|Анатолий Иванович Антонов), Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարի տեղակալ (2011), Ռուսաստանի 1-ին դասի իսկական պետական խորհրդական (2014), Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2007), քաղաքական գիտությունների դոկտոր, բանակի գեներալ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1955 թվականի մայիսի 15-ին, Օմսկ քաղաքում (ԽՍՀՄ) ։ 1983 թվականին ավարտել է Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական ինստիտուտը ։
30 տարի ծառայել է Արտաքին գործերի նախարարությունում։ 2004 թվականին դարձել է Ռուսաստանի ԱԳՆ Անվտանգության և զինաթափման վարչության տնօրենը։ 2011 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով, նա նշանակվել է Ռուսաստանի Պաշտպանության նախարարի տեղակալ ։
References
Կատեգորիա:1955 ծնունդներ Կատեգորիա:Ողջ մարդիկ Կատեգորիա:Ռուսաստանցի գեներալներ Կատեգորիա:Օմսկում ծնվածներ
Ջուլիետ Կապուլետ
Ջուլիետ Կապուլետ (Giulietta Capuleti), Վիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգության գրական հերոսուհին, որին սիրահարված էր Ռոմեո Մոնդեգյուն, որի ընտանիքի հետ Կապուլետների ընտանիքը վաղեմի թշնամություն ուներ։ Ռոմեոյի և Ջուլիետի պատմությունը հայտնվել է անգլիացի դրամատուրգի կողմից հայտնի ողբերգությունը գրելուց առաջ։
Ջուլիետի պատվին կոչվել է Ուրան մոլորակի արբանյակը, որը հայտնաբերվել է 1986 թվականի հունվարի 3-ին «Վոյաջեր-2» կայանի լուսանկարների հիման վրա։
Կերպարի պատմություն
Երկու դժբախտ սիրահարների կերպարների ակունքները հայտնվել են դեռ Օվիդիոսի «Կերպարանափոխությունների» Պիրամի և Ֆիսբայի մասին պոեմում։
Ռոմեոյի և Ջուլիետի անուններն առաջին անգամ օգտագործվել են Լուիջի դա Պորտոյի «Երկու ազնիվ սիրահարների նորահայտ պատմությունը» ինքնակենսագրական ստեղծագործության մեջ (լույս է տեսել 1530 թվականին), ընդ որում գործողությունը տեղի է ունենում հենց Վերոնա քաղաքում։ Մոնտեքիո Մաջորեի սկալիգերների վսեմ ամրոցները (այժմ կոչվում են Ռոմեոյի և Ջուլիետյի ամրոցներ) ոգեշնչել են հեղինակին ստեղծել ստեղծագործության գլխավոր հայեցակարգը Կապելլետտի և Մոնտեքի անհաշտ ընտանիքների մասին։ Մոնտեքիոյի անվան մեջ հեշտ է նկատել կապը Ռոմեո Մոնտեգյուի ազգանվան հետ։ Լուիջի դա Պորտոն գլխավոր հերոսի անունը կարող էր վերցնել Դանթեից, որտեղ կա Ռոմեո դի Վիլանովան (երգ VI v.127): Հետազոտությունները հաստատում են դա Պորտոյի պատմության ինքնակենսագրական բնույթը, որտեղ Ռոմեոյի և Ջուլիետի կերպարների հետևում թաքնված են հենց Լուիջին և նրա զարմուհի Լյուչինա Սավորնյանը ։
Լուիջի դա Պորտոյի պատմության համար որպես ոգեշնչման աղբյուր, հավանաբար, ծառայել է Մազուչչո Սալեռնիտանոի «Մարիոտտո և Գանոցցա» պատմվածքը, որը նա վերամշակել է և ներմուծել բազմաթիվ տարրեր, որոնք այնուհետև փոխառել են այլ գրողներ ։ Սյուժեն հայտնի էր Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի գրողների շրջանում։ Մատտեո Բանդելլոն 1554 թվականին գրել է նովել, որը հիմք է դարձել Արթուր Բրուքի «Ռոմեո և Ջուլիետ» (1562) պոեմի համար, որն էլ իր հերթին ոգեշնչել է Շեքսպիրին։
Ջուլիետի պատմություն
Ջուլիետը Վերոնայի նշանավոր ընտանիքի ներկայացուցիչ է՝ սինյոր և սինյորա Կապուլետների դուստրը։ Բանդելլոյի և դա Պորտոյի մոտ Ջուլիետը 18 տարեկան է, մինչդեռ Շեքսպիրի մոտ նա 13 տարեկան է, քանի որ անգլիական դրամատուրգի ժամանակ ամուսնանալու համար կնոջ նվազագույն տարիքը համարվում էր 12 տարեկաը ։ Երկրորդ տեսարանում Ջուլիետի հայրը պատասխանում է Պարիսին ․ Ես պետք է կրկնեմ ինչ-որ ասացի։ Իմ զավակը դեռ աշխարհի համար օտարուհի է, Հազիվ է տեսել տասնչորս տարի։
Ջուլիետի անունը առաջին անգամ հիշատակվում է առաջին արարվածի երկրորդ տեսարանում, հերոսուհին ինքը հայտնվում է հաջորդ տեսարանում, դայակի հետ զրույցի և ապա մոր հետ կոմս Պարիսի մասին զրույցի ժամանակ։ Չորրորդ տեսարանում Ռոմեոն և նրա ընկերները գալիս են Կապուլետների տան դիմակահանդեսին։ Ռոմեոն տեսնում Ջուլիետին և սիրահարվում նրան առաջին հայացքով։ Նրանք համբուրում են, և Ռոմեոն հեռանում է։ Ջուլիետը հրամայում է դայակին իմանալ, թե ով է եղել, և նա պատասխանում է, որ դա նրանց մահացու թշնամիների՝ Մոնդեգյուների ժառանգն է։ Բայց աղջիկը այլևս չի կարող դիմակայել զգացմունքներին։
Գիշերը Ջուլիետը պատշգամբում բարձրաձայն երազում է Ռոմեոյի մասին, ով այդ ժամանակ կանգնած է պատուհանի տակ և լսում է նրա խոսքերը։ Նա նույնպես խոստովանում է իր սերը։ Գիշերվա քողի տակ երիտասարդները միմյանց սիրո և հավատարմության երդում են տալիս։
Ջուլիետի դայակի միջոցով սիրահարները պայմանավորվում են ամուսնության գաղտնի արարողության մասին և Ռոմեոյի ծանոթ հայր Լորենցոն գաղտնի պսակադրում է երիտասարդ սիրահարներին։
Հաջորդ օրը Ջուլիետը դայակից իմանում է, որ Ռոմեոն սպանել է Տիբալտին գոտեմարտում, և Վերոնայի դուքսը քաղաքից դուրս է վտարել պատանուն՝ սպառնալով մահապատժի ենթարկել վերադարձի դեպքում։ Ռոմեոն Լորենցոյի խորհրդով թաքնվում է մոտակա Մանտովա քաղաքում ։
Հաջորդ առավոտյան Ջուլիետի ծնողները նրան ասում են, որ իրենք նրան կնության են տալիս Պարիսին։ Ջուլիետ հուսահատ է, նա նույնիսկ պատրաստ է ինքնասպան լինել՝ ընդունելով թույն։ Բայց Լորենցոն նրան առաջարկում է մեկ այլ ճանապարհ՝ խմել հատուկ դեղ, որի շնորհիվ նա երեք օրով կընկնի քնի մեջ, որը նման է մահվան։ Իսկ երեք օր անց Ռոմեոն Մանտովայից կհասնի Ջուլիետի դամբարան, և նորապսակները կկարողանան փախչել Վերոնայից։
Բայց Ջովաննի վանականը, որի միջոցով Լորենցոն նամակ էր ուղարկել Ռոմեոյին, չի կարողանում մտնել Մանտովա ժանտախտի համաճարակի պատճառով, և գաղտնի ծրագրի մասին պատմող ուղերձը չի հասնում պատանուն։
Ռոմեոն, որը տառապում է սիրելիի մահվան լուրից, գալիս է Կապուլետների դամբարան, որտեղ հանդիպում է Պարիսին, ով նույնպես այցելում է Ջուլիետի գերեզմանը։ Ռոմեոյին ճանաչած Պարիսը վրեժխնդրության պահանջ է զգում, Ռոմեոն անհաջող փորձում է խուսափել կռիվից, բայց Պարիսը զենք է վերցնում։ Տեղի է ունենում պայքար, և Ռոմեոն սպանում է Պարիսին։ Սիրեցյալին հրաժեշտ տված Ռոմեոն խմում է պատրաստած թույնը։ Ջուլիետը արթնանում է և տեսնում է սիրելիի անշնչացած մարմինը։ Չդիմանալով վշտին, նա խոցում է իրեն դաշույնով։ Իրենց երեխաների դիակների մոտ Մոնդեգյու և Կապուլետ ընտանիքների  գլխավորները մոռանում են արյունալի թշնամության մասին և կնքում են հաշտություն։
Կերպարը թատրոնում
Ջուլիետի դերի կատարողների թվում է եղել բրիտանացի դերասանուհի և վիկտորիանական դարաշրջանի ականավոր նկարիչների և լուսանկարիչների բնորդուհի Դորոթի Դինը։ Դրամատուրգ Ջորջ Բեռնարդ Շոուն ափսոսում էր, որ չկարողացավ նրան տեսնել այդ դերում ։ Ջուլիետի դերակատարը եղել է բալետի պարուհի Գալինա Ուլանովան, նրա «Ջուլիետի փախուստը» համարվում է լեգենդար։ Մեկ այլ կատարող, որն իրեն վառ է արտահայտել Ջուլիետի դերում, եղել է Ալեսանդրա Ֆերին ։
2010 թվականից Ջուլիետի դերը կատարում է Ելիզավետա Արզամասովան, նա էլ հնչյունավորել է Շեքսպիրյան հերոսուհուն 2013 թվականի գեղարվեստական ֆիլմում։ Պրեմիերայի ժամանակ (հունվարի 30, 2010) Լիզան 14 տարեկան էր, և հավանաբար, սա պրոֆեսիոնալ բեմում միակ դեպքն է, երբ Ջուլիետին խաղացել է իր հասակակիցը։
Ջուլիետի տունը
«Ջուլիետի տունը» XIII դարի առանձնատուն է, ներկայումս նույնացվում է շեքսպիրյան հերոսուհու հետ, թեև իրականում պատկանում էր դալ Կապելլոյի տոհմին (Կապուլետի ընտանիքի հնարավոր նախատիպը)։ 1997 թվականին տանը բացվել է շեքսպիրյան պիեսին նվիրված թանգարան։
Զբոսաշրջիկների շրջանում մեծ ժողովրդականություն է վայելում Ներեո Կոնստանտինի (Nereo Costantini, 1972) հեղինակային Ջուլիետի բրոնզե արձանը, որի աջ կրծքին դիպչելը սիրահարների համար համարվում է լավ նշան։ 2014 թվականին հաճախակի հպումների պատճառով արձանը մաշվել է, աջ «երջանկություն բերող» կրծքի վրա ճաք է առաջացել, իսկ աջ ձեռքի վրա՝ կոտրվածք։ Արդյունքում քաղաքի իշխանությունները որոշել են արձանը տանել թանգարան, իսկ Ջուլիետի տան բակում դնել դրա կրկնօրինակը ։
Զբոսաշրջիկները նաև սիրո խոստովանությամբ գրություններ են թողնում տան պատերին։ Քանի որ հիմնականում որպես սոսինձ օգտագործվել է մաստակը, 2012 թվականին քաղաքային վարչակազմը տուգանքներ է սահմանել նման գործողությունների համար և հատուկ փոստարկղեր է սահմանել ուղերձների համար (նրանց պատասխանում են «Ջուլիետի ակումբի» կամավորները)։ «Ջուլիետի տան» բակում սիրային գրառումներ թողնելու սովորությունը դրվել է «Նամակներ Ջուլիետին» (2010) ֆիլմի հիմքում ։