cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կրիպտոգրաֆիայի պատմություն
Պոլիբիոսի քառակուսին
Մ. Թ. Ա. 2-րդ դարում Հին Հունաստանում հայտնագործվեց Պոլիբիոսի քառակուսին ։ Այբուբենի տառերը դասավորում էին 5x5 չափի քառակուսաձև աղյուսակի վանդակներում (հունական այբուբենի կիրառման դեպքում վանդակներից մեկն դատարկ էր մնում), որից հետո հատուկ օպտիկական հեռագրի միջոցով փոխանցում էին հաղորդագրության տեքստի տվյալ տառին համապատասխան վանդակի տողի ու սյան համարները (յուրաքանչյուր տառի հաղորդման համար օգտագործվում էր երկու ազդանշան. ջահաբոցերի քանակները համապատասխանում էին տառի հորիզոնական ու ուղղահայաց համարներին) ։
Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ Պոլիբիոսի քառակուսին կարելի է ընդունել, որպես առաջին համակարգ, որը նվազեցնում (սեղմում) է նախնական այբուբենը, և, որոշ իմաստով, այն գրեթե ինֆորմացիայի փոխակերպման ժամանակակից երկուական համակարգի նախաօրինակն է ։
Ծածկագրություն
Բացի պարզունակ ծածկագրերից պատմության մեջ հայտնի են նաև մի այբուբենը (օրինակ՝ կիրիլիցան) ամբողջությամբ մյուսով (օրինակ՝ հունարենի այբուբենով) փոխարինելու դեպքեր։ Առանց բանալու, որն այս դեպքում նախնական ու վերջնական այբուբենների տառերի փոխարինումների համապատասխան աղյուսակն էր, գրառումն անհնար էր կարդալ ։ Բացի այդ կիրառվում էր նաև տվյալ այբուբենի տառերի որոշակի փոփոխություններով գաղտնագրումը, որը գրառման տեքստը դժվարընթերցելի էր դարձնում։ Նմանատիպ տեխնիկայի օրինակ է «գործած ռունագիրը», որի դեպքում ռունագրերը գրվում են այնպես, որ նրանց նմանատիպ մասնիկները (օրինակ՝ ուղղահայաց գծերը) համընկնում են։ Այս համակարգը հաճախ կիրառում էին Հյուսիս-արևմտյան Եվրոպայի քուրմերը՝ ընդհուպ մինչև ուշ Միջնադար ։
Անգլալեզու հոդվածներ համացանցում
Կատեգորիա:Գաղտնագրություն
Կամեշնիցա (Յավենգայի վտակ)
Կամեշնիցա (Камешница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յավենգա գետի աջ ափում՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կոզնիցա (այլ կիրառումներ)
Կոզնիցա եզրը կարող է վերաբերվել՝
Կարդեշկա
Կարդեշկա (Кардешка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոտչա գետի աջ ափում՝ 48 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Յադրինի շրջան
Յադրինի շրջան (Ядринский район, Eтĕрнe районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յադրին ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 897,5 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30488 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Իգոր Անգուլո
Իգոր Անգուլո Ալբոնիգա (Igor Angulo Alboniga, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, լեհական «Գուրնիկ» (Զաբժե) ակումբի խաղացող։ «Ատլետիկ Բիլբաո» ակումբի սան է։ Հանդես է գալի ձախ վինգերի և կենտրոնական հարձակվողի դիրքում։
Կարիերա
Անգուլոն «Ատլետիկ Բիլբաո» ակումբի սան է։ 2002 թվականին նա ակումբի երիտասարդական թիմից տեղափոխվել է «Բասկոնիա» ֆարմ-ակումբ, որի կազմում անցկացրել է մեկ մրցաշրջան Տերսերայում։ 2003 թվականի մարտին Իգորը Յուպ Հայնկեսի կողմից ոչ երկար ժամանակով հրավիրվել է թիմի հիմնական կազմ և 2003 թվականի մարտի 23-ին կատարել է իր նորամուտը Պրիմերայում՝ փոխարինման դուրս գալով «Սելտա» ակումբի դեմ խաղի վերջին րոպեներին ։ 2003/04 մրցաշրջանում Անգուլոն անցկացրել է ևս չորս խաղ «Ատլետիկի» հիմնական կազմում, այդ թվում մեկ հանդիպում ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկությունում։ Չնայած 2005 թվականի հոկտեմբերին ակումբի հետ նոր եռամյա պայմանագիր կնքելուն ՝ «Ատլետիկի» կազմում նա այլևս խաղադաշտ դուրս չի եկել և հաջորդ չորս տարիներն անցկացրել է «Բիլբաո Ատլետիկ» ֆարմ-ակումբում, ինչպես նաև վարձավճարով հանդես է եկել «Խիմնաստիկում», ապա ֆրանսիական «Կաննում» ։ 2008 թվականի ամռանը՝ պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո, Անգուլոն հեռացել է «Ատլետիկից» ազատ գործակալի կարգավիճակով ։
2008 թվականի հուլիսին Անգուլոն «Ատլետիկում» իր խաղընկերոջ՝ Աիտոր Ռամոսի հետ միասին տեղափոխվել է Սեգունդա Բ-ի «Էսիխա» ակումբ, որի հետ կնքել է պայմանագիր երկու մրցաշրջանի համար ։ 2010 թվականի հունվարին նա, պայմանավորվելով ժամանակից շուտ պայմանագրի խզման վերաբերյալ, դարձել է «Նումանսիայի» խաղացող, որը հանդես էր գալիս Սեգունդայում։ Սկզբում համաձայնությունը կնքվել էր երկուսուկես տարով, սակայն արդեն 2011 թվականի հուլիսին Անգուլոն որոշել է լքել ակումբը, քանի որ չուներ մշտական տեղ թմի հիմնական կազմում։ Նրա հաջորդ ակումբը դարձել է «Ռեալ Ունիոնը», որի կազմում նա երկու տարի հանդես է եկել Սեգունդա Բ-ում։ 2012/13 մրցաշրջանում Իգորը 13 խփած գոլերով դարձել է թիմի լավագույն ռմբարկու ։
2013 թվականի օգոստոսին Անգուլոն տեղափոխվել է «Էնոսիս» ակումբ։ Թեև ֆուտբոլիստը բազմաթիվ առաջարկներ ուներ իսպանական ակումբներից, նա նախընտրել է իր կարիերայում առաջին անգամ հանդես գալ բարձրագույն դիվիզիոնի թիմի հիմնական կազմում ։ Կիպրոսում անցկացրած մեկ մրցաշրջանից հետո Անգուլոն տեղափոխվել է հունական «Ապոլլոն Սմիրնիս» ակումբ, որտեղ անցկացրել է հաջող մրցաշրջան՝ երկրորդ դիվիզիոնի 30 խաղերում խփելով 14 գոլ։ 2015 թվականի հուլիսին նա տեղափոխվել է հունական մեկ այլ ակումբ՝ Սուպերլիգան ներկայացնող «Պլատանյաս» ։
2016 թվականի օգոստոսին 32-ամյա իսպանացին կրկին փոխել է առաջնությունը և տեղափոխվել լեհական «Գուրնիկ» (Զաբժե) ։ 2016/17 մրցաշրջանում Անգուլոն 17 խփած գոլերով դարձել է Առաջին լիգայի լավագույն ռմբարկու և «Գուրնիկին» օգնել անցնել Էքստրակլաս ։ 2017/18 մրցաշրջանն նույնպես Իգորն սկսել է բարձրագույն մակարդակում՝ Լեհաստանի առաջնության առաջին 15 տուրերում խփելով 16 գոլ։ Մրցաշրջանի երկրորդ կեսում ֆուտբոլիստի արդյունավետությունն ընկել է, և նա 23 խփած գոլերով զբաղեցրել է երկրորդ տեղը լավագույ ռմբարկուների ցանկում՝ զիջելով իր հայրենակից, Կրակովի «Վիսլա» ակումբի խաղացող Կարլիտոսին։ Լինելով «Գուրնիկի» առաջատարներից մեկը՝ Անգուլոն թիմին օգնել է նվաճել Եվրոպայի լիգայում հանդես գալու իրավունք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Աթլետիկ Բիլբաոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նումանսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խիմնաստիկ Տառագոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բասկոնիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Ունիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Միլոշ Օբրենովիչ
Միլոշ Օբրենովիչ (Милош Обреновић, ), Սերբիայի երկրորդ առաջնորդ (1815-1817), Սերբիայի իշխան 1817-1839 և 1858-1860 թվականներին, Օբրենովիչների դինաստիայի հիմնադիր։ Նրա կառավարմամբ Սերբիան ինքնավարություն է ձեռք բերել Օսմանյան կայսրության մեջ ։
Պատանեկություն
Միլոշ Տեոդորովիչը գյուղացի Տեշո (Տեոդոր) Միխայլովիչի և Վիշնա Ուրոշևիչի որդին է։ Ծնվել է 1780 թվականին Գորնյա Դոբրինյա գյուղում, որը գտնվում է Սերբիայի հյուսիսում՝ Պոժեգա համայնքի մոտ His family descended from the Bratonožići tribe. : Հոր ընտանիքը (հայրը մահացել է 1802 թվականին) եղել է շատ աղքատ, և Միլոշը ստիպված հովվություն է արել, սակայն երբ խորթ եղբայրը՝ Միլան Օբրենովիչը, հարստացել է անասունների վաճառքով զբաղվելուց, Միլոշն անցել է նրա մոտ ծառայության՝ արդյունքում ապահովելով իր նյութական բարեկեցությունը։ Միլոշի երկու եղբայրները՝ Եֆրեմը և Յովանը, նրա համեմատ լավ կրթություն են ստացել։ Հետագայում Եֆրեմը դարձել է Շաբացի ու Բելգրադի նահանգապետ. նրա անունով է կոչվել Բելգրադի բուսաբանական այգգին։
Սերբական առաջին ապստամբություն
1804 թվականին Միլոշ Օբրենովիչը եղբոր հետ մասնակցել է Սերբական առաջին ապստամբությանը, որը ղեկավարել է Կարագեորգի Պետրովիչը ։
1858 թվականի Անդրեևյան հավաքից հետո վերադարձել է իշխանության։ Նրա երկրորդ կառավարման ժամանակ հրաման է տրվել հետապնդել քաղաքական հակառակորդներին, որոնց նա պատասխանատու է համարել երկար տարիների վտարման համար, սակայն ընդունել է Հավաքների մասին օրենքը՝ երկրում խորհրդարանական համակարգ հիմնադրելով։
Միլոշ Տեոդորովիչը դարձել է ապստամբների առաջնորդներից մեկը, սակայն երբ 1810 թվականին Կարագերոգին սպանել է Միլան Օբրենովիչին, ում ազգանունն էլ վերցրել է Միլոշը ու ժառանգել նրա ամբողջ կարողությունը, ապստամբության երկու առաջնորդները սուր կոնֆլիկտի մեջ են հայտնվել։ Ապստամբության ձախողումից հետո՝ 1813 թվականին, նա եղել է ազդեցիկ այն քիչ ռազմական առաջնորդներից մեկը, որոնք մնացել են երկրում՝ դրանով վաստակելով մարդկանց վստահությունը ծանր ժամանակներում։ Նույնիսկ թուրքերը, չնայած իրենց զգալի գերազանցությանը, գերադասել են նրա հետ հաշտություն կնքել։ Ուժիցեի ճակատամարտից հետո Միլոշը ստացել է Ռուդնիցկի, Կրագուևացի իշխանի կոչում, այսինքն՝ Սերբիայի գրեթե ողջ հարավ-արևմուտքի ։ Ստանալով գանձապետարանի ունեցվածքի ու հարկերի հավաքման կառավարում՝ Միլոշը կարողացել է իր ձեռքերում կենտրոնացնել Սավայով, Դանուբով ու Մորավայով տեղափոխումները։ Սկզբում նա հավատարիմ էր թուրքերին, սակայն երբ սերբ վոևոդ Պրոդան Գլիգորիևիչը, որն առավել հայտնի էր Հաջի Պրոդան անունով, 1814 թվականին ապստամբել է, Միլոշը մասնակցել է ապստամբության ճնշմանը՝ մտածելով, որ թուրքական վրեժխնդրությունը չհասնի իր տիրապետության տակ գտնվող գյուղեր։
Կառավարում
1815 թվականին օսմանների օրեցօր աճող ճնշման պայմաններում Միլոշ Օբրենովիչն իր վրա է վերցրել Սերբական երկրորդ ապստամբության առաջնորդի դերը, որը սկսվել էր 1815 թվականին Տակովում։ Միլոշը մասնակցել է մի քանի խոշոր ճակատամարտերի և անձամբ բանակցություններ վարել թուրքերի հետ։ Ռուսաստանի ճնշմամբ օսմանյան իշխանությունները Ալի փաշայի գլխավորությամբ բանավոր համաձայնության են եկել սերբաթուրքական կառավարումով Սերբիայի կիսաինքնիշխան վարչական միավոր ստեղծելու մասին։ Ըստ բանավոր պայմանավորվածության՝ թուրքերը պետք է մաքրեին երկրի կարևոր մի քանի կետեր, ընդ որում, Միլոշն ամբողջ ժամանակ նրանց հետ բանակցություններ էր վարում՝ ստանձնելով հավատարիմ հպատակի դեր և ընդդիմանալով միայն առանձին փաշաների չարաշահումների դեմ։
Սերբական երկրորդ ապստամբության ժամանակ Օբրենովիչն առաջին անգամ կիրառել է երեք մատերով ողջույնը՝ որպես սերբական ինքնադրսևորման նշան։ 1817 թվականին Կարագերորգին Ավստրիայից գաղտնի վերադարձել է Սերբիա՝ պատրաստվելով հերթական անգամ ապստամբություն բարձրացնել։ Միլոշը, իմանալով այդ մասին, նրա գտնվելու վայրը հայտնել է թուրքերին, ապա հուլիսի 13-14-ին Օբրենովիչի մարդիկ սպանել են Կարագեորգիին և գլուխն ուղարկել թուրք փաշային։ Այս ձևով ազատվելով իր գլխավոր մրցակցից՝ Միլոշ Օբրենովիչը դարձել է սերբերի գլխավոր առաջնորդը։
1817 թվականի նոյեմբերի 6-ին Օբրենովիչի մերձակա իշխանները, հոգևորականները նրան հռչակել են Սերբիայի գերագույն իշխան՝ ժառանգական իշխանությամբ։ Այդ պահից Սերբիան դարձել է ինքնուրույն, բայց վասալային տերություն ։ Պաշտոնապես նրա ինքնուրույնությունը Թուրքիան ընդունել է երեք տարի անց։ 1827 թվականին Միլոշ Օբրենովիչի իշխանությունը հաստատել է Սերբիայի խորհրդարանը։
Իր առաջին կառավարման ժամանակ, կայուն դիվանագիտության շնորհիվ, Սերբիան ինքնավար իշխանության կարգավիճակ է ձեռք բերել Օսմանյան կայսրությունում՝ փոխելով իր ֆեոդալական համակարգը, ինչի շնորհիվ ձևավորվել է սոցիալական նոր խավ՝ ազատ գյուղացիներ։ Չնայած իր անգրագիտությանը՝ Միլոշ Օբրենովիչը հիմնել է 82 դպրոց, 2 նավավարժարան, 1 գիմնազիա և Սերբական իշխանության լիցեյը։ Մինչև հրաժարականը նա եղել է Սերբիայի ամենահարուստ մարդը և ամենաունևոր մարդկանցից մեկը ողջ Բալկաններում։
Նրա առաջին կառավարումն ունեցել է իր թերությունները։ Հաթթը Հումայունի հիման վրա 1830 թվականին նա պետք է ղեկավարեր երկիրը ժողովրդի ավագների խորհրդակցությամբ, սակայն Միլոշը ձգտել է բացարձակ իշխանության, որի օրինակը փաշան էր։ Նա մշտապես հրաժարվում էր իր իշխանության սահամանափակումից և չափազանց դաժան էր վերաբերվում իր շրջապատի մարդկանց հետ, որոնք մերթ բարձր պաշտոններ էին ստանում, մերթ զրկվում դրանցից նրա ցանկությամբ ։ Նա երբեմն նրանց անգամ ծեծել է իր իսկ ձեռքերով։
Ի վերջո, Օբրենովիչի նկատմամբ դժգոհությունը դրսևորվել է 1835 թվականի ապստամբությամբ, որը ստիպել է Միլոշ Օբրենովիչին համաձայնել Սահմանադրություն ընդունելուն, որը հայտնի է «Սրետենի կանոնակարգ» անվանումով։ Դրանով նրա իշխանությունը սահմանափակվում էր սենատով։ Այս սահամանդրությունը բավական լիբերալ էր ժամանակի չափանիշներով, և դրանով երկրում կարգուկանոն հաստատելու հիմք է դրվել։ Որոշակի մշակումներով այն դարձել է 1838 թվականի «Հաթ ի շերիֆի» հիմքը, որը դարձել է Սերբիայի նոր սահամանդրությունը։ Այն գործել է մինչև 1869 թվականը և կրկին ընդունվել արդեն առանց Թուրքիայի համաձայնության։ Սակայն Միլոշը խախտում էր նաև այս սահամանդրությունը։ Այսպես, նրա հռչակումից անմիջապես հետո պետական թերթը հայտնում էր, որ Սերբիայի միակ կառավարիչը իշխանն է, քանի որ Սերբիան երջանիկ է նրա կառավարմամբ։ 1835 թվականի մարտի 17-ին Միլոշը միանձնյա փոխել է սահամանադրությունը։ Նրա ինքնիշխանության պատասխանը նոր ապստամբությունն էր 1839 թվականին, որի գլուխ է կանգնել արտասահմանից վերադարձած Վուչիչը։ Միլոշը ստորագրել է հրաժարականը՝ իշխանությունը թողնելով որդուն՝ Միլան Օբրենովիչ II-ին, և արագ հեռացել երկրից։ Չնայած դրան՝ նույնիսկ վտարված ժամանակ խոշոր մի քանի առևտրականներ իրենց բիզնեսն իրականացրել են նրա գլխավորությամբ։
Անձնական կյանքում իր հպատակների հետ հարաբերություններում Միլոշ Օբրենովիչն առանձնացել է պարզությամբ, նրա հետ մշատական շփումների մեջ չեղած մարդկանց շրջանում սեր ու հարգանք է վայելել։ Տոպչիդերի իր պալատը, որը կառուցվել է 1831-1833 թվականներին, ավելի շատ հասարակ տուն է հիշեցնում, որը վկայում է սերբ իշխանի համեստ կենցաղի մասին։ Բակում մինչ օրս կանգուն է հսկա սոսին, որի ճյուղերի տակ էլ Միլոշ Օբրենովիչը ինքնուրույն դատավճիռներ է կայացրել։
Ալեքսանդր Կարագերոգիևիչի կառավարման ժամանակ, երբ եվրոպական հարկահանության խրթին ձևերն ավելի ծանր են թվացել, քան Միլոշի կոպիտ դաժանությունը, սերբական հասարակության մեջ սկսվել է վերջինիս նկատմամբ կարոտախտ։ Միլոշը դարձել է ժողովրդական երգերի սիրված հերոս. նրա ազատագրական պայքարի դերը ժողովրդի մեջ ստվեր է գցել կառավարման թերությունների վրա, և երբ նոր կառավարությունը գործը հասցրել է հեղափոխության, 1858 թվականին խորհրդարանը որոշել է Միլոշ Օբրենովչին վերականգնել որպես իշխան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբիայի պատմություն Կատեգորիա:Սերբիայի ղեկավարներ
Մեսենկուր
Մեսենկուր (Messincourt), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 593 մարդ, բնակչության խտությունը` 72.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.15 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 34 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 388 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 280-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 108։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 280 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 240 անձ (144 տղամարդ և 96 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (17 տղամարդ և 23 կին)։ 108 անաշխատունակներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 49-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Չմշկորդ նախարար
Ռոբերտ Ուոքերը չմշկելիս Դուդդինգսթոն Լոխում, որը ավելի հայտնի է «Չմշկորդ նախարար» կարճ անվամբ, յուղանկար է վերագրված  Հենրի Ռեբոռնին, որը ցուցադրված է Էդինբուրգի Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահում։  Այն գործնականում անհայտ էր մինչև 1949 թվականը, բայց այդ ժամանակվանից ի վեր դարձել է Շոտլանդիայի ամենահայտնի նկարներից մեկը։ Այն համարվում է շոտլանդական մշակույթի սրբապատկեր, որը նկարվել է երկրի պատմության ամենաուշագրավ ժամանակահատվածներում՝ Շոտլանդիայի լուսավորության ժամանակահատվածում։
Ռոբերտ Ուոքեր
Այս նկարում պատկերված նախարարը Ռոբերտ Ուոքերն է։ Նա Շոտլանդիայի եկեղեցական նախարար էր, ով ծնվել է 1755 թվականի ապրիլի 30-ին, Մոնքթոն քաղաքում, Այրշիրի։ Երբ Ուոլքերը երեխա էր, նրա հայրը Շոտլանդական եկեղեցու նախարար էր Ռոտերդամում, այդ իսկ պատճառով երիտասարդ Ռոբերտը սովորել է սահել Նիդեռլանդների սառեցված ջրանցքների վրա։ Նա որակավորվել էր Էդինբուրգի Պրեսբյուտերի կողմից 1770 թվականին՝ տասնհինգ տարեկան հասակում։ Նա ամուսնացել է Ժան Ֆրեյզերի հետ 1778 թվականին և ունեցավ հինգ երեխա։ 1779 թվականին նա անդամակցել է Արչերների արքայական ընկերության անդամներին, իսկ նրանց մատուռին՝1798 թվականին։
Նա եղել է Կանոնատ Քիրքի նախարար, ինչպես նաև Էդինբուրգի սահադաշտի ակումբի անդամ, առաջին գեղասահքի ակումբի, որը հասանելի է աշխարհի տարբեր անկյուններում ։ Ակումբը բացվել է Դուդդինգսթոն Լոխի վրա, ինչպես պատկերված է նկարում, երբ այդ ձորակը համապատասխանաբար կերպով սառցվել էր։
Գնահատում
Նկարն անսովոր է ինչպես իր կոմպոզիցիայով, այնպես էլ իր շրջակայքով։ Այս թեման, հնարավոր է, որ միտումնավոր կերպով փոխանցում է Ուոքերի կապերը Հոլանդիայի հետ, այն հիշեցնում է 17–րդ դարի հոլանդական ստեղծագործությունները, հատկապես Հենդրիկ Ավերկամպի աշխատանքները։ Պատվարժանի չմուշկներով սահելը տպավորիչ է, բայց դժվար քայլող կեցվածքը, երկու ձեռքերի ծալվածքը կրծքավանդակի շուրջ և նրա խիստ սև հանդերձանքը հակադրում է Դուդդինգսթոն լճի հետպատկերին։ Էնդրյու Գրեհեմ-Դիքսոնի ասել է
Արվեստի պատմաբան Դունգան Թոմսոնը նշում է․– «Դահուկորդի աջ ծնկի վրա ժապավենի վրա գտնվող ճարմանդը և չմուշկները իր կոշիկներին կապող վարդագույն ժապավենների դասավորության խստագույն բարդությունները հուշում են այն մանիպուլյատիվ հմտությունների մասին, որոնք ուներ Ռաբերնը զարգացած է իր աշակերտության ընթացքում (որպես ակնագործ և ոսկերիչ)... գուցե դիտարկման շրջայցը և համարժեք ձևերի հայտնաբերումը այն նշաններն են, որոնք չմուշկորդը (կամ նրանք, ովքեր շրջվել են նրա հետ), կազմել են սառույցի վրա, որոշ համապատասխան փափուկ հեղեղված գործիքներով, մոխրագույն սպիտակ գույնի մեջ տարածված ձողիկներով, որոնք տարածվել են ավելի մուգ մոխրագույնի վրա, որը թույլատրվել էր չորացնել, և այս փոքրիկ մորթիների ծայրերը, որոնք ավելի ցայտուն են պատկերված նկարի հատակին, դրանք ավելի մաքուր սպիտակ են, ինչպես մի կողմ նետված սառցե կտոր»։
Վերագրման հակասություն
2005 թվականի մարտին Շոտլանդիայի ազգային դիմանկարների ցուցասրահի վարիչներից մեկը պնդել է, որ նկարը նկարել է ֆրանսիացի նկարիչ Անրի-Պիեռ Դանլուխը, այլ ոչ թե Հենրի Ռեբերնը։ Երբ այս տեղեկատվությունը պատկերասրահի ուշադրությանն էր արժանացել, պատկերի վրա դրված պիտակը փոխվեց՝ գրվելով. –«Վերջին հետազոտությունները ենթադրում են, որ նկարն իրականում նկարվել է [...] Հենրի-Պիեր Դանլուխի կողմից»։ Այդ պահից ի վեր շատ մարդիկ քննարկում են այս գաղափարը։ Վիճարկվում է, որ Դանլուխը գտնվում էր Էդինբուրգում 1790-ական թվականների ընթացքում, ինչը ապացուցում է, որը համընկնում է հենց այն ժամանակաշրջանի հետ, երբ  ստեղծվել էր «Չմշկորդ նախարար» նկարը։ Ենթադրություններ կան, որ կտավը և նկարների մասշտաբը ֆրանսիացի նկարիչի տեսակետն էր, չնայած Ռեյբուրնի քննադատները այլ կերպ են պնդում  ։
Չնայած այն բանին, որ վեճի վերաբերյալ շարունակվող հակասություններ կային, սկայան 2005 թվականին «Չմշկորդ նախարար» նկարը ուղարկվել  Նյու Յորքէ ցուցադրվելու շոտլանդական կարևոր տոներից մեկում։ Շոտլանդական ազգային դիմանկարների պատկերասրահի տնօրեն Ջեյմս Հոլոուին «Շոտլանդացի(The Scotman)» թերթին ասել է, որ իր կարծիքով նակրը Ռեյբուրնի վրձնին է պատկանում։ Թերթի խմբագիրն ասում է․–«Հասկացվում է, որ Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահների գլխավոր տնօրեն, Սիմ Թիմոթի Քլիֆորդը, այժմ ընդունում է, որ նկարը Ռաբերնի աշխատանքն է» ։
Հանրաճանաչ մշակույթում
Մեծ Բրիտանիայի Քեմբրիջ համալսարանի «Մաքուր ավազակ(Clean Bandit)» խումբը չմշկորդ նախարարի կերպարը օգտագործել են իրենց «Փոշու մաքրում(Dust Clears)» երգի տեսահոլովակում ։ Տեսանյութը խումբը տեղադրվել է YouTube-ում։ Չմշկորդ նախարարի կերպարը մարմնավորել է Նիկ Մարտինը և սահադաշտի նկարահանումները տեղի են ունեցել Շվեդիայի Վաթթեր լճի ափին ։
«Չմշկորդ նախարար» նկարի պատճենը կարելի է տեսնել ԱՄՆ-ում բնակվող Նիլ Քաֆրեյի բնակարանում՝ «Սպիտակ օձիք» հեռուստասերիալում։
Ալեքսանդր Մաքքալ Սմիթի «Կիրակնօրյա փիլիսոփայական ակումբ» վեպում կերպարներից մեկը Ռաեբուրնի նկարը բերող քարտ է ուղարկում գլխավոր դերը խաղացող դերասան Իզաբել Դալհյուսիին ։
Սելեթ (Շարանտի գավառ)
Սելեթ (Cellettes), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 447 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.37 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 24 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Լոզովա (Յուչկայի վտակ)
Լոզովա (Лозова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յուչկա գետի ձախ ափում՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Սելեթ (Շարանտի գավառ)
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Լոզովա (Յուչկայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Սելեթ (Շարանտի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 277 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 206-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 71։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,4 %։ 206 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 173 անձ (100 տղամարդ և 73 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (14 տղամարդ և 19 կին)։ 71 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Լոզովա (Յուչկայի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սելեթ (Շարանտի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յալչիկի շրջան
Յալչիկի շրջան (Яльчикский район, Елчĕк районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յալչիկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 567,2 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22348 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Իոն Կաննա
Կենսագրություն
Իոն Կաննան ծնվել է 1902 թվականին Խերսոնի մարզի Գոյանի գյուղում։ Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին որպես կամավոր հանդես է եկել Կարմիր բանակի շարքերում։ Ծանր վիրավորվելուց հետո զորացրվել է։ Վերադառնալով հայրենի գյուղ՝ դարձել է ակտիվիստ, ընտրվել է Դոելբանսկի գործադիր կոմիտեի քարտուղար։ Ավելի ուշ կրթություն ստանալով՝ աշխատել է որպես ուսուցիչ։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։ Մեծ հայրենական պատերազմի տարիներին եղել է Մոսկվայում, աշխատել է համամիութենական ռադիոհեռարձակման կոմիտեում, միաժամանակ եղել է Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության նախագահը։ Եղել է ԽՍՀՄ և Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության անդամ։ Ետպատերազմյան տարիներին եղել է «Սկինտեյա լենինիստե» դպրոցական գրական-գեղարվեստական հանդեսի պատասխանատու քարտուղարը, աշխատել է «Մոլոդովա Սոչիալիստե» թերթում։ Եղել է Մոլդովայի գերագույն խորհրդի 2-րդ և 3-րդ գումարման պատգամավոր ։
Ստեղծագործություններ
Առաջին ստեղծագործությունները տպագրվել են 1926-1927 թվականներին ։
1946-1956 թվականներին համագործակցել է մոլդովական կինոյի հետ որպես թարգմանիչ և կրկնօրինակող։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Յանտիկովսկի շրջան
Յանտիկովսկի շրջան (Янтиковский район, Тăвай районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յանտիկովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 524,4 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17714 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վոտչիցա (Յոմբայի վտակ)
Վոտչիցա (Вотчица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոմբա գետի աջ ափում՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ավստրիայի տնտեսություն
Ավստրիան հանդիսանում է Եվրոպայի ամենազարգացած երկրներից մեկը։ Մեկ շնչի հաշվով համախառն ներքին արդյունքի ցուցանիշներով համարվում է աշխարհի 14 ամենահարուստ երկրներից մեկը ։ Երկրում զարգացած են տնտեսության գրեթե բոլոր ճյուղերը՝ սկսած զբոսաշրջությունից և վերջացրած աէրոտիեզերական տեխնոլոգիաներով։ Միայն զբոսաշրջային ոլորտում գրանցվում է տարեկան շուրջ 15 միլիոն այցելու։ Արդյունաբերության արտադրության հիմնական ճյուղերն են հանդիսանում մեքենաշինությունը (տրանսպորտային և գյուղատնտեսական), հաստոցաշինությունը և արդյունաբերական ոլորտի այլ ճյուղերի սարքավորումների արտադրությունը։ Արդյունաբերության հիմնական կենտրոններն են հանդիսանում Վիեննա, Գրաց, Լինց և Շտայր քաղաքները ։
Ավստրիայի թեթև արդյունաբերության առանցքային ճյուղերն են հանդիսանում տեքստիլ, կաշվեկոշկեղենի և կարի արտադրությունը։ Պակաս զարգացած չէ նաև անտառամշակումը, փայտամշակումը և ցելուլոզաթղթային արտադրությունը ։
Երկրիրը մասնագիտանում է նաև էլեկտրատեխնիկական և էլեկտրոնային արդյունաբերության ոլորտներում։ Զարգանում է գիտելիքահենք տեխնոլոգիաներն ու արտադրությունը։
Ավստրիայում լավ է զարգացած նաև գյուղատնտեսությունը։ Երկրի ցանքատարածությունները զբաղեցնում են 4.1 միլիոն հա տարածք (մոտավորապես երկրի տարածքի կեսը)։ Գյուղատնտեսության հիմքը հանդիսանում է կաթնային անասնապահությունը։ Զարգացած են նաև խաղողագործությունը, պտղաբություծությունը և խոզաբուծությունը ։
Որպես ցամաքային երկիր՝ Ավստրիան այլ երկրների հետ ապրանքաշրջանառությունը (արտահանում և ներկրում) իրականացնում է երկաթուղային ճանապարհներով։ Միջազգային նշանակություն ունեցող Դանուբ գետի միջոցով Ավստրիան ունի ելք դեպի ծով։ Երկրի հիմնական նավահանգիստներն են համարվում Վիեննա և Լինցը։
Երկիրը արտահանում է հասարակական սպառման ապրանքներ, որոնց արտահանման բաժինը ամբողջ արտահանման գրեթե կեսն է կազմում։ Արտահանվում է նաև պատրաստի արտադրանք ։
Տնտեսության հիմնական բաժինը կազմում է ծառայությունների ոլորտը՝ 65.8 %, արդյունաբերությունը՝ 32.3 %, գյուղատնտեսությունը՝ 1.7 %:
Առևտուր
Ավստրիայի ապրանքաշրջանառության 2/3-ը (60.2 % արտահանում և 65.8 % ներկրում) բաժին է ընկնում Եվրոպական ՄիությԱՆ երկրներին։ Գերմանիան հանդիսանում է Ավստրիայի գլխավոր առևտրային գործընկերը, որին բաժին է ընկնում ամբողջ ապրանքաշրջանառության 36.1 %-ը։ Երկիրը տնտեսական ամուր կապեր է պահպանում Իտալիայի, Ֆրանսիայի, Շվեյցարիայի և Հունաստանի հետ։ Վերջին ժամանակներում ավստրիական առևտրում աճում է արևելաեվրոպական երկրների (առանց Անկախ Պետությունների Համագործակցության երկրների) բաժինը՝ արտահանման 17.5 % և ներմուծման 13.2 % ցուցանիշներով ։
2009 թվականին Ավստրիայում գործազրկության մակարդակը կազմել է 4.7 %, իսկ ինֆլացիան՝ 0,4 %:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիայի տնտեսություն Կատեգորիա:Եվրոպայի տնտեսություն
Վոժեգա (գետ)
Վոժեգա (Вожега), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բոժե գետի աջ ափում՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 140 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գեբրիել Մախթ
Գեբրիել Մախթ(Gabriel Macht, ), ամերիկյան դերասան, որը հայտնի է դարձել «Վրիժառու» ֆիլմում Դենի Քոլթի և Suits հեռուստասերիալում Հարվի Սպեկտերի դերերում։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բրոնքսում(Նյու-Յորք), ԱՄՆ-ում։ Մայրը` Սյուզաննա Փուլլերը (Suzanne Victoria Pulier) արխիվարիուս և թանգարանի հսկիչ։ Հայրը` դերասան Ստիվեն Մաչթը(Stephen Macht)։ Ունի եղբայր և քույրեր. Ջեսը, Ջուլին և Արին։ Նրա ընտանիքը Կալիֆորնիա է տեղափոխվել, երբ նա 5 տարեկան էր։ Բարձրագույն կրթություն ստանալուց հետո նա ավարտել է Կարնեգ Մելլոնի անվան դրամատիկական դպրոցը(Carnegie Mellon College of Fine Arts)` ունենալով բակալավրի աստիճան։
2004 թվականի դեկտեմբերի 29-ին ամուսնացել է դերասանուհի Ջասինդա Բերետի հետ։ 2007 թվականի օգոստոսի 20-ին Լոս-Անջելեսում ծնվեց նրանց աղջիկը` Սաթին Էնեյս Ջերալդին Մաչթը, իսկ 2014 թվականի փետրվարի 26-ին ծնվեց նրանց որդին` Լուկա Մաչթը։
Կարիերա
8 տարեկանում նա Տրիտ Վիլյամսի «Ինչու պետք է ստեմ» ֆիլմում իր առաջին դերի համար ստացել է Երիտասարդ դերեսանների մրցանակ«Why Would I Lie?», որտեղ նա խախացել է Գեբրիել Սվան Gabriel Swann կեղծանվան ներքո, սակայն որոշում է ընդհատել իր գործունեությունը ֆիլմում, մինչև ավագ դպրոցն ավարտելը։ Իր կարիերային վերադարձել է միայն 1991 թվականին` «Մեղավոր եմ, մինչև հակառակը չապացուցվի» ֆիլմում երկրորդական դեր տանելով։
Հասարակության կողմից առաջին անգամ նկատվել է 2004 թվականին «Սիրային տենդ» ֆիլմում խաղալով, որտեղ նկարահանվել են նաև Ջոն Տրավոլտան և Սքարլեթ Յոհանսոնը։ Ռեժիսոր Ռոբերտ Դե Նիրոն Մաչթին «Good Shepherd»(«Կեղծ հրապուրանք») ֆիլմում դեր է առաջարկում, որտեղ նա պետք է խաղար Մեթ Դեյմոնի և Անջելինա Ջոլիի հետ միասին։ Նրա աշխատանքներից հեռուստատեսության մեջ հայտնի են Սթիվեն Սփիլբերգի «Ուրիշները» ֆիլմը և «Սփին Սիթի» ֆիլմը։ Թատրոնում 1995 թվականին բեմադրված Սթիվ Մարտինի «Picasso At The Lapin Agile» սուպերհիթում կատարել է Էլվիս Փրեսլի դերը։ Նաև խաղացել է Ուիլյամսթաունում տեղի ունեցող թատերական փառատոնի ժամանակ բեմադրված Ջոն Վուդվարդի «La Ronde» պիեսում և Coast Playhouse թատրոնում խաղացել է ռեժիսոր Ռոջեր Կամբլի «Turnaround» ներկայացման մեջ, որը ռեժիսորի հեղինակային աշխատանքն էր։
Դրա հետ մեկտեղ զբաղվել է «Զուր չէ» ինքնուրույն ֆիլմի արտադրությամբThe Bookies Lament։
2008 թվականին խաղացել է Վրիժառուի դերը համանուն ֆիլմում, որը նկարահանվել է կոմիքսի հիման վրա։ 2009 թվականին խաղացել է «Սպիտակ մեգ» ֆիլմում Քեյթ Բեքինսեյլի հետ միասին։ 2010 թվականին նկարահանվել է «Երկու կրակների միջև» գեղարվեստական ֆիլմում` Լյուկ Ուիլսոնի և Ջովանի Ռիբիսի հետ մեկտեղ և նաև «Սեր և այլ դեղամիջոցներ» ֆիլմում։
2011 թվականից սկսած նկարահանվել է Suits հեռուստասերիալում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Բուսակերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Քարնեգի Մելոն համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Սուրբ Պետրոս եկեղեցի (Վաշինգտոն ԿՇ)
Սուրբ Պետրոս եկեղեցի (St. Peter's on Capitol Hill), հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է ԱՄՆ-ի մայրաքաղաք Վաշինգտոն ԿՇ-ի Կապիտոլ Հիլլ թաղամասում, Վաշինգտոնի արքեպիսկոպոսության կազմում։ 1820 թվականին հիմնադրված Սուրբ Պետրոսը Վաշինգտոնի երկրորդ կաթոլիկ ծխական համայնքն է (բայց այն Կոլումբիայի շրջանում չէ)։ Եկեղեցու շենքը վերջնականապես կառուցվել է 1889 թվականին։ Այնուհետև 1940 թվականին այն ավերվել է հրդեհի հետևանքով, բայց հետագայում կրկին վերակառուցվել է։ Եկեղեցու նշանաբանն է՝ «Համայնքում լինել Քրիստոսի երկրային մարմնավորումը» ։
Եկեղեցու սկզբնական կառույցը
1821 թվականին հիմնադրվել է Սուրբ Պետրոս եկեղեցին՝ Վաշինգտոնում կաթոլիկ բնակչությանը ծառայելու համար։ Քաղաքի առաջին կաթոլիկ եկեղեցին՝ Սուրբ Պատրիկը, աստիճանաբար հեռվացավ շատ ծխականներից և հատկապես նրանցից, ովքեր ապրում էին Անակոստիա գետի արևելքում։ Այս ամենի արդյունքում, 1801 թվականին Վաշինգտոնում սկսվեց երկրորդ կաթոլիկ եկեղեցու կառուցումը, այնուհետև Բալթիմորի եպիսկոպոս Ջոն Քերոլը թույլտվություն խնդրեց նախագահ Թոմաս Ջեֆերսոնից, որպեսզի եկեղեցի կառուցեն Հարավային Կապիտալիումի N և O փողոցների միջև։ Ծխական այս շրջանի տարածքը, որը, հիմնականում նախատեսված էր ծառայել Նևի Յարդի, Վաշինգտոնի Արսենալի և Կապիտալիում Հիլի բնակիչներին, ի սկզբանե ընդգրկում էր Թիբեր Քրեյքի, Նևի Յարդի, Վաշինգտոնի քաղաքային ջրանցքի և Կոլումբիայի շրջանի արևելյան սահմանի միջև ընկած տարածքները ։
1820 թվականի մայիսին ինը ազդեցիկ կաթողիկոսների հանձնաժողով գումարվեց՝ եկեղեցու կառուցման համար անհրաժեշտ միջոցներ հավաքելու համար, ներկա էին՝ Ուիլյամ Լի Բրենթը, Ուիլյամ Մեթյուսը, Ջեյմս Հոբանը և Դանիել Քերոլը։ Ներդրումները հեշտացնելու նպատակով, արքեպիսկոպոս Ամբրոս Մարեշալը եկեղեցում քահանա նշանակեց և 1820 թվականին ըստ կանոնակարգի հիմնադրեց ծխական եկեղեցին ։ 1821 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Ջեյմս Ֆ. Մ. Լուկասը դարձավ Սուրբ Պետրոս եկեղեցու քահանա։ 1821 թվականին Դանիել Քերոլը Կապիտոլիում Հիլին նվիրեց երեք հողատարածք, որի վրա երեքով նախագծել էին եկեղեցու սկզբնական կառույցը։ Մեթյուին հանգիստ չէր տալիս այն փաստը, որ լարվածություն էր առաջացել Լուկասի և մեծահարուստ ծխականների միջև ։ Վերջնականապես, երբ մարվեց եկեղեցու պարտքը, նա իր գործը փոխանցեց արքեպիսկոպոսին՝ քննարկման դնելով հոգաբարձուների հարցը։ 1829 թվականին Լուկասը հրաժարվեց քահանայի պաշտոնից, որպեսզի միանար Ջորջթաուն քոլեջի Ջեսուիթներին։
1829 թվականին Մեթյու Դիգլը, որը նախկինում Լուկասի օգնականն էր, դարձել էր եկեղեցու երկրորդ քահանան։ Նա այնքան էլ երկար չմնաց այդ պաշտոնին, քանի որ 1831 թվականին մահացավ։ Դիգլին հաջորդեց Ջեյմս Հոները, ում ժամանակաշրջանում՝ 1832 թվականին, ձեռք բերվեց առաջին ծխական ձին։ Հոներին՝ որպես քահանայի, սկսեցին հետևել Փիթեր Շիիբերը, Փիտեր Վելմանսը և Վան Հորսինը։ Իր իսկ սեփական միջոցներով, Նայթը ընդլայնեց եկեղեցին` ավելացնելով խոստովանությունների սենյակ, երգչախումբ, պատկերասրահ և զանգակատուն։
Հաջորդ քահանան Ֆրենսիս Բոյլն էր, որի ժամանակ բացվեց եկեղեցու առաջին եկեղեցական դպրոցը։ Դպրոցը կառուցվել է ծխական Թոմաս Բեյնի նվիրած հողատարածքի վրա։ 1868 թվականից սկսած ուսանողներին ուսուցանում էին Սուրբ Խաչի երկու քույրերը։ 1885-ին եկեղեցում տեղի ունեցավ Երեմիա եպիսկոպոս Օսուլիվանի օծման արարողությունը։
Եկեղեցու նոր կառույցը
1888 թվականից քահանան Մոնսինյոր Ջեյմս Օ'Բրայենն էր, որի ժամանակ 1889 թ.-ին սկսեցին քանդել եկեղեցին։ 1890 թվականի նոյեմբերի 23-ին շինությունը կառուցելու համար, Կարդինալ Ջեյմս Գիբբոնսը ֆինանսական նվիրատվություն է կատարել։ Մեկ տարվա ընթացքում կառույցը գրեթե պատրաստ էր, որպեսզի Սուրբ Ծնունդի արարողությունը անցկացվեր այնտեղ։ 1889 թվականի վերջին Մերիլենդում արդեն ամբողջապես պատրաստ էր գրանիտից և մարմարե քարհանքից պատրաստված շինությունը, որիՆավ (ճարտարապետություն)-ը ուներ 950 նստատեղ։ Այն հագեցած էր ֆրանսիական ապակյա պատուհաններով։ Օ'Բրայենի օրոք կառուցվեց ծխական քահանայի համար նախատեսված տուն, որը ուներ հարմարավետ պայմաններ։ 1922 թվականի դեկտեմբերին Օ'Բրայենը թոշակի անցավ և նրան հաջորդեց Յուջին Ջ. Քոնելլին, որպես քահանա, նա նախկինում եղել է արքեպիսկոպոսի կանցլերը։ 1923-ին և 1930-ականներին կրկին բացվում է նոր դպրոց։
1940-ի մարտի 17-ի առավոտյան հրդեհի հետևանքով շինությունն ավերվեց, հրդեհն առաջացել էր հեսանքի կայծից, երբ փորձում էին պատուհանների վրայից մաքրել գունաներկերը։ Քահանաների օգնականներ Չարլզ Վ. Նելսոնը և Ֆրենսիս Է. Սալիվանը շտապեցին մաքրել հաղորդության գավաթները։ Հրդեհից հետո Միացյալ մեթոդիստական եկեղեցին հավաքեց ծխականների խումբ` Սուրբ Պետրոս եկեղեցուն օգնելու համար։ Ինչպես նաև, Վերափոխման Լութերական և Սուրբ Մարկոս եպիսկոպոսական եկեղեցիներն առաջարկեցին, որ Սբ. Պետրոս եկեղեցու քահանաները այնտեղ պատարագ մատուցեն, բայց այդ առաջարկները մերժվեցին։
1940 թվականի հունիսին Եկեղեցին սկսեց վերակառուցվել և բացվեց 1941թվականի ապրիլի 13-ին՝ Զատկի տոնի օրը։ Բացումը գլխավորում էր արքեպիսկոպոս Միքայել Քորլինը։ 1970-2005 թվականը Միքայել Ջ. Օ'Սուլիվանը դարձավ եկեղեցու քահանան, և նրան հաջողվեց Չարլզ Մակքանը ։ Իսկ 2017 թվականին Սուրբ Պետրոս եկեղեցու քահանան դարձավ Գարի Ստուդնևսկին ։
Քահանաներ
Սուրբ Պետրոս եկեղեցու քահանաները ըստ ժամանակագրական կարգի.
Սուրբ Պետրոսի դպրոց
Սուրբ Պետրոսը ուներ նաև ծխական դպրոց։ Սուրբ Պետրոսի դպրոցը Վաշինգտոն ԿՇ-ի ամենահին ծխական տարրական դպրոցն է։ Դպրոցը կառուցվել է դեռևս 1826 թվականին։ 1826 թվականի հուլիսին Դանիել Քերոլը՝ Վաշինգտոնի նշանավոր կալվածքատերը, Բալթիմորի արքեպիսկոպոս Ամբրոսոսը արքեպիսկոպոս Մարշելին ուղարկեց Կապիտալիում այն հույսով, որ այնտեղ դպրոց կկառուցվի։ Սակայն արքեպիսկոպոսը մերժեց նախնական առաջարկը։ Այնուամենայնիվ, չնայած մերժմանը, 1868 թվականին Թոմաս Բեյնի նվիրած հողատարածքի վրա կառուցվել է Սուրբ Պետրոսի դպրոցը։
Ներկայումս Սուրբ Պետրոսի դպրոցը առաջարկում է նախակրթարան դասարանի ծրագիր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վաշինգտոն ԿՇ շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1820 հիմնադրումներ
Չուչա
«Չուչա» (Чуча), տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որ նկարահանվել է «Ստայեր» կինոտսուդիայում 1997 թվականին։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է մի տղայի մասին, որը հին ու անպետք իրերից (բարձեր, ակնոց, ձեռնոցներ, անվաչմուշկներ և տոպրակ) իր համար պատրաստում է դայակ՝ Չուչային։ Եվ ինչպես լինում է հեքիաթներում, Չուչան կենդանանում է։
Ինչպես են նկարահանել «Չուչան»
Կարճամետրաժ վավերագրական ֆիլմ (28 րոպե), որը պատմում է «Չուչա» մուլտֆիլմի ստեղծման մասին ։ Ֆիլմի վրա աշխատել են՝
Ֆիլմը ներառվել է DVD հավաքածուում Գարրի Բարդինի մի շարք այլ մուլտֆիլմերի հետ, որոնցից են՝ «Չուչա», «Չուչա-2», «Չուչա-3», «Ճանապարհային հեքիաթ», «Խոմայի արկածները», «Թռչող նավ», «Գորշ Գայլ էնդ Կարմիր Գլխարկ», «Կոշկավոր կատուն]]», «Անճոռնի ճուտիկը», «Կոնֆլիկտ», «Тяп-ляп, маляры», «Ամուսնություն», «Ճաշկերույթ», «Բրե՛ք», «Выкрутасы», «Ադաջիո» և «Երեք մեղեդի»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Գարրի Բարդինի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1997 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամանորյա մուլտֆիլմեր
Մոգ (Արդենների գավառ)
Մոգ (Mogues), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 147 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.26 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 105 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 109 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (42 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 28 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սպիտակ գերի (ֆիլմ)
Սպիտակ գերի (Eight Below երբեմն հանդիպում է Անտարկտիկա տարբերակը)՝ 2005 թվականի ֆիլմ է, Անտարկտիդայում շների գոյատևման մասին։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Անտարկտիկայում 1993 թվականին։ Անտարկտիկայի կայանի աշխատակից Ջերի Շեպարդը և համալսարանի պրոֆեսոր Դևիսը Մաքլարեն շների լծվածքով մեկնում են երկնաքարի որոնման։ Հետդարձի ճանապարհին պրոֆեսորը կոտրում է ոտքը, իսկ Ջերիին օգնություն էր անհրաժեշտ ցրտահարությունից։ Ուժեղ փոթորկի պատճառով կայանի կազմը տարհանել են, իսկ հյուսիսային 8 լծկան շներ մնացել էին։
Սկզբում ենթադրվում էր վերադառնալ մի քանի օրից, բայց տևական փոթորիկը, ձմռան գալուստը, թույլ չեն տվել։ Շները ստիպված էին գոյատևել անտարկտիկայի ձմռանը մոտ վեց ամիս։ Ի վերջո 8 շներից կենդանի է մնացել վեցը։ Ջեքը չկարողանալով ազատվել շղթայից սառել է, Դյուին ընկել է ժայռից։ Երրորդ՝  Մայան վիրավորվել է ծովային ընձառյուծի կողմից, բայց դա տեղի է ունեցել մինչ Ջերիի վերադարձը ուստի շունը փրկվել էր։
Ֆիլմի ստեղծում
Նկարահանումներ
Նկարահանումներին մասնակցել են 30-ից ավելի շներ։ Մաքս, Մայա, Ջեք և Բաք արդեն նկարահանվել են շների մասին մեկ այլ ֆիլմում։
Շների գլխավոր մարզիչը Մայք Ալեքսանդերն էր (Mike Alexander):
Ֆիլմը ստացել է ASCAP մրցանակ ֆիլմի լավագույն երաժշտության համար։ 2006 թվականին ֆիլմն առաջադրվել է Satellite մրցանակի «Լավագույն DVD հրապարակում երիտասարդների համար» կատեգորիայում։
Հեռուստահարցազրույցում Փոլ Ուոքերը պատմել է, որ նկարահանումների ժամանակ բոլոր շուն-ֆիլմի հերոսներից նա ամենից շատ հավանել է Շորին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Spyglass Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 թվականի ԱՄՆ ֆիլմեր
Շեմուրշայի շրջան
Շեմուրշայի շրջան (Шемуршинский район, Шăмăршă районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շեմուրշա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 799,1 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14356 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Հեռավոր Վոտչիցա
Հեռավոր Վոտչիցա  (Дальняя Вотчица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոտչիցի գետի ձախ ափում՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լացիսլեդ
Լացիսլեդ (Лаћислед), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 821 մարդ ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալեքսանդրովացի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սերբիայի գյուղեր
Ելիսավետա Կոնսուլովա-Վազովա
Ելիսավետա Կոնսուլովա-Վազովա (Елисавета Консулова-Вазова, ), բուլղարացի նկարչուհի։ Հայտնի արվեստաբան է դարձել հոդվածներ հրապարակելով Բուլղարիայի մշակույթի և արվեստում կանանց դերի մասին։ Բուլղարիայում առաջին պրոֆեսիոնալ կին նկարիչներից մեկը։ Նաև առաջին բուլղարացի նկարիչն է, ով նկարել է մերկ բնորդների։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Ելիսավետա Կոնսուլովա-Վազովան ծնվել է 1881 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, Պլովդիվում, Օսմանյան կայսրություն։ Նա Աննայի (օրիորդական ազգանունը` Հաջիպենովա) և Գեորգի Կոնսուլովի վեց զավակներից մեկն էր ։ Իր քաղաքական գործունեության համար 1860-ականներին Գեորգի Կոնսուլովն արտաքսվել էր Իզմիր։ Բուլղարիայում իշխանապետության հաստատումից հետո նա դարձել էր խորհրդարանի անդամ ։
Երբ Ելիսավետան տասը տարեկան էր, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Սոֆիա ։ 1897 թվականին ընդունվել է Բուլղարիայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիա։ Մինչ տղամարդիկ ուսումնասիրում էին անատոմիա և նկարում էին բնորդների, աղջիկներին թույլատրվում էր նկարել միայն քանդակներից։ Կոնսուլովան դեմ էր արտահայտվում կրթության նման տարբերակիչ մեթոդներին։ Նա պահանջում էր, որ կանայք նույնպես տղամարդկանց հետ հավասար կարողանան նկարել բնօրինակից։ Ելիսավետան դարձավ ակադեմիայի առաջին կինը, որը նկարել է մերկ բնորդների ։ Ակադեմիայում սովորելու ընթացքում Կոնսուլովան ծանոթացավ երիտասարդ լեյտենանտ Բորիս Վազովի հետ, որը հետագայում դարձավ նրա ամուսինը։ Բորիս Վազովի կրտսեր եղբայրը բուլղարացի բանաստեղծ Իվան Վազովն էր ։
1902 թվականին Էլիզաբեթն ավարտեց ակադեմիան։ Նկարիչը պլանավորել էր ուսումը շարունակել արտերկրում, բայց հոր մահվան պատճառով նա ստիպված էր մնալ,  ընտանիքին ֆինանսական աջակցություն ցուցաբերելու համար ։
Կարիերա
1911 թվականին Ելիսավետան մասնակցել է Պրահայի «Բուլղարիացի կինը» ցուցահանդեսին, որտեղ ցուցադրել է նախորդ չորս տարիներին նկարված գործեր։ 1912 թվականին մասնակցել է Հարավ սլավոնական նկարիչների «Լադա» միության ցուցահանդեսին՝ «Տիկինը սպիտակով» նկարով ։ Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ նկարիչը դարձել է Կարմիր խաչի կամավոր, և պատերազմից հետո վերսկսվել է իր ստեղծագործական գործունեությունը ։ 1919 թվականին Սոֆիայում բացված նրա ցուցահանդեսը դարձել է Բուլղարիայում առաջին կին նկարիչների անհատական ցուցահանդեսը։ Նույն թվականին Ելիսավետան դարձել է «Հայրենի արվեստ» ընկերության (Родно изкуство) հիմնադիրներից մեկը, որտեղ նա նկարչության դասեր է տվել բաց երկնքի տակ։ Այդ ժամանակահատվածում նկարել է մշակութային գործիչների դիմանկարներ, այդ թվում՝ Ստոյան Միխայլովսկու (1918), Դոբրի Խրիստովի (1919), Իվան Վազովի (1920), Ալեքսանդր Բոժինովի (1925) ։
1927 թվականին նկարիչն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Պրահա։ Կոնսուլովա-Վազովան մասնակցել է տարբեր մշակութային նախագծերի, այդ թվում Չեխոսլովակիա-Բուլղարիա ասոցիացիայի, որը Պրահայում կազմակերպել էր առաջին հանրակացարանը բուլղարացի ուսանողների համար։ 1930 թվականին մասնակցել է Բուլղարիայի ազգային ցուցահանդեսին Ազգային տեխնիկական թանգարանում ։ 1934 թվականին` Սոֆիա վերադառնալուց հետո, Ելիսավետան հոդվածներ է գրել «Զրույց» կանանց ամսագրի համար։ Հիմնական թեմաներն էին` կանանց դերը քաղաքականության մեջ, նորարարությունները հիգիենայի և սննդի ոլորտում, երեխաների դաստիարակությունը, կրթության հավասարաչափ մատչելիությունը, արվեստը և մշակույթը։ Բացի այդ, Ելիսավետան հոդվածներ է թարգմանել անգլերենից, գերմաներենից և ֆրանսերենից ։
1937 թվականին Կոնսուլովա-Վլասովան արժանացել է «Հումանիզմի համար» երկրորդ աստիճանի մեդալի ։ 1948 թվականից Ելիսավետան անդամակցել է Բուլղարիայի նկարիչների միությանը (Съюзът на артистите в България) : 1961 թվականին նրան շնորհվել է «Կիրիլ և Մեթոդիոս Սուրբ առաքյալների» առաջին աստիճանի շքանշան ։
Մահ և ժառանգություն
Կոնսուլովա-Վազովան մահացել է 1965 թվականի օգոստոսի 29-ին, Սոֆիայում ։ Նկարչի աշխատանքները ցուցադրվել են Փարիզի, Պրահայի, Սան Պաուլոյի և Վարշավայի ցուցահանդեսներում։ 2004 թվականին նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Բուլղարիայի ազգային պատկերասրահ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Բուլղարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ
Նովացի (Ալեքսանդրովաց)
Նովացի (Новаци), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 402 մարդ ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալեքսանդրովացի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սերբիայի գյուղեր
Գյուղական էլեգիա (ֆիլմ)
«Գյուղական էլեգիա» (Hillbilly Elegy), ռեժիսոր Ռոն Հովարդի սպասվելիք դրամա ֆիլմ, որը հիմնվել է Ջեյմս Դևիդ Վանսի նույնանուն հուշագրությունների վրա։
Սյուժե
Ջեյմս Դևիդ Վանսի նույնանուն հուշագրություններն ամերիկյան երազանքի ժամանակակից ուսումնասիրությունն են Ապալաչյան ընտանիքի երեք սերնդների մասին։
Արտադրություն
2017 թվականի ապրիլին անցկացված աճուրդի արդյունքում Imagine Entertainment կինոընկերությունը ձեռք է բերել իրավունքները Ջեյմս Դևիդ Վանսի հուշագրությունների վրա։ Դրանց վրա հիմնված ֆիլմի ռեժիսոր է ընտրվել Ռոն Հովարդը ։ 2018 թվականի փետրվարին Վանեսա Թեյլորին վարձել են վեպը սցենարի ադապտացնելու համար ։ 2018 թվականի հոկտեմբերին և 2019 թվականի մարտին Հովարդին նկատել են Օհայո նահանգի Միդլթաուն քաղաքում՝ ֆիլմի նկարահանումների վայրերն ուսումնասիրելիս ։
2019 թվականի հունվարին Նեթֆլիքսը ձեռք է բերել ֆիլմի իրավունքները $45 ներդնելով նախագծի մեջ ։ Գլեն Քլոուզը, Էմի Ադամսը, Գաբրիել Բասոն և Հեյլի Բենեթը միացել են դերասանական կազմին 2019 թվականի ապրիլին   ։ 2019 թվականի հունիսին Ֆրիդա Պինտոն, Բո Հոփքինսը և Օուեն Ասզտալոսը նույնպես միացել են նրանց ։
Ֆիլմի նկարահանումները սկսել են 2019 թվականի հունիսին Ջորջիայում ։ Թեև նկարահանումների մի մասը նախատեսված է եղել Օհայո նահանգի Միդլթաուն քաղաքում, ֆիլմի մեծ մասը նկարահանվել է Ատլանտայում, Ջորջիա նահանգի Քլեյթոն և Մեյքոն քաղաքներում։ Նկարահանման խումբն օգտագործում էր «IVAN» (ընթերցվում է՝ Իվան) արտադրական կոդային կեղծանունը ։ Հանս Ցիմերը դառնալու է ֆիլմի պարտիտուրայի հեղինակը ։
2020 թվականի հունվարին ֆիլմի նկարահանումներն արդեն ավարտված էին և այն գտնվում էր հետարտադրության փուլում ։