cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հովհաննես Ավետիսյան
Կենսագրություն
Հովհաննես Ավետիսյանի հայրը 1941 թ-ին մեկնել է ռազմաճակատ և այլևս չի վերադարձել։ Մայրը մահացել է 1942 թվականին։ 1946-1956 թվականներին Հովհաննեսը սովորել է Լենինականի թիվ 4 միջնակարգ դպրոցում, միաժամանակ՝ Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում։ 1953 թվականին նյութական անհրաժեշտությունից ելնելով պատանի հասակից ուսմանը զուգընթաց աշխատանքի է անցել Լենինականի «Կարմիր նոյեմբեր» կահույքի ֆաբրիկայում՝ աշակերտելով գյումրեցի վարպետներին։ Հետագայում կատարելագործել է սովորածը՝ դրվագելով փայտի վրա, որն արժանացել է հասարակության բարձր գնահատանքին։ 1964 թվականին Հովհաննես Ավետիսյանն աշխատանքի է անցել Մաշտոցի անվան թիվ 29 միջնակարգ դպրոցում որպես նկարչության ուսուցիչ։ 1970-1972 թվականներին դպրոցում նրա ջանքերով ստեղծվել է պատկերասրահ, որը եղե է առաջին գեղարվեստի կենտրոնը քաղաքում։
1974 թվականին Լենինականում բացվոել է նկարչի անհատական ցուցահանդեսը, 1977 թ-ին Երևանում բացվել է նկարչի երկրորդ անհատական ցուցահանդեսը։ 1967 թ-ին Ավետիսյանն առաջին անգամ մասնակցել է ԽՍՀՄ նկարիչների համամիութենական ցուցահանդեսին։
Ժան-Բատիստ Գրենույ
Ժան-Բատիստ Գրենույ (Jean-Baptiste Grenouille), Պատրիկ Զյուսքինդի «Պարֆյումեր՝ մի մարդասպանի պատմությունը» վեպի պրոտագոնիստը։ Լույս է տեսել 1985 թվականին։ 49 լեզուներով թարգմանություններով և մինչ օրս վաճառված ավելի քան 20 միլիոն օրինակով,«Պարֆյումեր՝ մի մարդասպանի պատմությունը» 20-րդ դարի ամենավաճառվող գերմանական վեպերից մեկն է ։
Հովհաննես Ավետիսյան
Կենսագրություն
Ավետիսյանը նկարել է հայրենի բնապատկերները՝ լեռները և դաշտերը, նկարել է նաև դիմանկարներ, նկարել է Մեծ եղեռնը պատկերող նկարներ՝ «Կոմիտասը և եղեռնը», «Անտունի» և այլն։
1967-1986-ական թվականներին մասնակցել է Խորհրդային Միությունում և սոցիալիստական երկրներում կազմակերպված գրեթե բոլոր ցուցահանդեսներին՝ արժանանալով դիպլոմների, նաև՝ դափնեկրի կոչման։
Ժան-Բատիստ Գրենույ
Մաս առաջին
Երեխային վերցնելով` Թերին վրդովված էր ծծմոր դժգոհությունից և գորովվել էր նրան շնորհված երեխայի կողմից. Նա նույնիսկ սկսեց պատկերացնել իրեն այս երեխայի հայրը, կարծես նա ոչ թե վանական էր, այլ սովորական տղամարդ, ով ամուսնացել էր կնոջ հետ, ով իր որդուն էր ծնել։ Բայց հաճելի երևակայությունը ավարտվեց այն ժամանակ, երբ Ժան-Բատիստը արթնացավ. Երեխան սկսեց հոտոտել Թերիին, իսկ վերջինս սարսափահար էր, քանի որ նրան թվում էր, որ երեխան իրեն մերկացրել էր, և տեղեկացել նրա բոլոր խորագաղտնիքների մասին:
Հովհաննես Ավետիսյան
Կենսագրություն
Լի ստեղծագործական ավյունով՝ ունեցել է բազմաթիվ ծրագրեր, սակայն 1988 թվականի ավերիչ երկրաշարժից հետո փլվել է նրա ստեղծած պատկերասրահը, որի հետևանքով շատ նկարներ վնասվել են, շատերն էլ չեն գտնվել։
Ժան-Բատիստ Գրենույ
Մաս առաջին
Արդյունքում Թերիերը որոշեց ազատվել երեխայից` նրան հնարավորինս հեռու ուղարկելով, որպեսզի նա չկարողանա հասնել իրեն։ Հենց այդ պահին նա գնաց Սենտ Անտուան և երեխային հանձնեց մադամ Գայարին, ով վարձատրության դիմաց վերցնոմ էր ամեն երեխայի։
Մադամ Գայարի մոտ Գրենույն ապրեց մինչև 1747 թվականը՝ մինչև 18 տարեկան դառնալը։ Այս ընթացքում նա փրկվել է կարմրուկից, դիզենտերիայից, խոլերայից, վեց մետր խորության ջրհոր ընկնելուց և այրվելով եռացրած ջրից, որը այրեց նրա կրծքավանդակը։ Մյուս երեխանները սարսափում էին Գրենույից։ Նրան նույնիսկ փորձեցին սպանել, բայց նա փրկվեց։
Հովհաննես Ավետիսյան
Կենսագրություն
Մահացել է 2000 թվականի հուլիսի 1-ին։
Ժան-Բատիստ Գրենույ
Մաս առաջին
Երեք տարեկանում նա սկսեց քայլել, իսկ չորս տարեկանում նա ասաց առաջին բառը՝ «ձկներ»։ Վեց տարեկանում նա գիտեր իր շրջապատի բոլոր հոտերը։ Նոտեր -Դամ -Դե -Սեկուր եկեղեցուն կից դպրոց գնալու շնորհիվ նա սովորեց գրել ու կարդալ իր անունը։
Հովհաննես Ավետիսյան
Հետաքրքիր փաստեր
Վարշավայում կազմակերպված ցուցահանդեսում գողացել էին նրա նկարներից մեկը, որի համար թեև տխրել էր, բայց ուրախ էր, որ բազմաթիվ նկարներից իրենն էին հավանել ու տարել։
Ժան-Բատիստ Գրենույ
Մաս առաջին
Գրենույի հոտառության զգացողությունը թույլ էր տալիս նրան գտնել ցանկացած իր։ Այդպես նա կարող էր գիշերը գնալ նկուղ կամ խորդանոց բերել իրեն անհրաժետ իրը կամ փայտը և չօգտվել լապտերից։ Մադամ Գայարը որոշել էր, որ տղան երկրորդ դեմք ունի և քանի որ նա գիտեր, որ երկերեսանի մարդիկ դժբախտություն և մահ են բերում, նա սարսափեց։
Որպեսզի ազատվի նրանից, նա տղային հանձնեց ծանոթ կաշեգործի, որի անունը Գրիմալ էր։ Նա ապրում էր Մորտելերի փողոցում և նրան անհրաժեշտ էր աշխատող ուժ։ Նրա մոտ Գրենույն աշխատեց հնազանդ և առանց բողոքի։ Մեկ տարի անց նա հիվանդացավ սիբիրախտով, բայց շուտով վերականգնվեց (սովորաբար աշխատողները մահանում էին այս հիվանդությունից)։
Հովհաննես Ավետիսյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ նկարիչներ
Ժան-Բատիստ Գրենույ
Մաս առաջին
1753 թվականի սեպտեմբերի մեկին՝ թագավորի գահակալման մեկ տարվա առթիվ Փարիզի Արքայական կամրջի վրա հրավարություն կազմակպակերպեցին։ Հոտերի առումով այս միջոցառումը Գրենույին ուչինչ չտվեց, բայց երբ նա արդեն ուզում էր լքել միջոցառումը հանկարծ շատ մեղմ բույր զգաց։
Այդ բույրը նրան գերեց։
Հասնելով Մարե փողոցին, շրջվելով դեպի նրբանցք և անցնելով կամարի միջով, նա տեսավ մի կարմրահեր աղջկա, ով դեղնաշլոր էր մաքրում։ Հետևից մոտենալով սպանեց աղջկան, այնուհետև հանեց նրա զգեստը և վերցրեց նրանից ամբողջ բույրը։
Վերադառնալով աննկատ տուն՝ իր նկուղ, նա հասկացավ, որ նա հանճար է և իր խնդիրն է դառնալ մեծագույն պարֆյումեր։ Այդ նույն գիշեր նա սկսեց դասակարգել հոտերը։
Շուշանը հովտում (վեպ)
«Շուշանը հովտում» (Le Lys dans la vallée), ֆրանսիացի գրող Օնորե դը Բալզակի վեպը, որը թողարկվել է 1836 թվականին « Մարդկային կատակերգություն » ժողովածուի «Գյուղական կյանքի տեսարանները» շարքում։
Սյուժե
Վեպը պատմում է երիտասարդ և անփորձ արիստոկրատ Ֆելիքս դե Վանդենեսի և ամուսնացած կոմսուհի Բլանշ (Անրիետա) դը Մորսոֆի միջև եղած սիրո մասին։ Կոմսուհին դժբախտ կին է բազմաթիվ պատճառներով՝ հիմնականում հարուստ, հիվանդ կալվածատիրոջ հետ ամուսնության պատճառով, ով  պաշտոնաթող զինվորական էր և քայքայել էր առողջությունը ֆրանսիական բանակի արտասահմանյան արշավներում և տառապում էր զայրույթի հարձակումներից։ Գլխավոր հերոսների միջև բազմամյա, խորը զգացմունքներով լի հարաբերությունները հիմնվում են պլատոնական սիրո վրա։ Անրիետա դը Մորսոֆի հասարակության մեջ փոխվելով՝ մի քանի ամիս շարունակ Լուարի հովտում գտնվող կոմսուհու գեղատեսիլ կալվածքը՝ Քլոշգուրդ այցելելով,  Ֆելիքսը մեկնում է Փարիզ՝ պետական ծառայություն մատուցելու թագավորի տանը։ Փարիզում Ֆելիքսը սիրավեպ է սկսում անգլիացի Լեդի Դեդլիի հետ, ով պատանուն տալիս է այն, ինչը չէր կարող տալ Անրիետան։ Տեղեկանալով կոմսուհու ձգձգվող դեպրեսիայի մասին՝ Ֆելիքսը մեկնում է Քլոշգուրդ, որտեղ իր ժամանումից հետո կոմսուհին ուժասպառությունից մահանում է ։
Վեպի ստեղծում
Ֆելիքս դը Վանդենեսի պատմության հիմքում ընկած են Բալզակի և Լաուրա դը Բեռնիի սեփական հարաբերությունները, որոնք նման են տիկին դը Մորսոֆի արտաքինի և բնավորության նկարագրին, ինչպես նաև հերոսուհու կենսագրության բազմաթիվ դետալներին, այդ թվում՝ հիվանդություններին։ Իր հերթին, երիտասարդ արիստոկրատը շատ նման է գրողին այն ժամանակաշրջանում, երբ նա դեռ երիտասարդ էր, անփորձ և առաջին քայլերն էր կատարում Փարիզում, այդ թվում՝ Դը Վանդենեսի դժվարին մանկությունը շատ բանով հիշեցնում է հենց Բալզակի մանկությունը ։
Էկրանավորում
1970 թվականին ֆրանսիական հեռուստատեսությամբ թողարկվում է ռեժիսոր Մարսել Կրևենի համանուն ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օնորե դը Բալզակի վեպեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր Կատեգորիա:1936 վեպեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական գրականություն Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Հուդայի ավետարան
Հուդայի ավետարան, հին քրիստոնեական ապոկրիֆ ձեռագիր, պապիրուսի վրա ղպտիերեն լեզվով գրված Չակոսի Կոդեքսի մի մասը, հայտնաբերված 1978 թվականին, Եգիպտոսում , որը ռադիոածխածնային հետազոտության արդյունքով թվագրվում է 220-340-ական թվականներով ։ Ժամանակակից թարգմանությունը առաջին անգամ հրապարակվել է 2006 թվականին։ Ձեռագիրը մի շարք գնոստիկական պարականոն (անկանոն) ավետարանների շարքերում է սահմանվել։ Բնագրում Հուդա Իսկարիովտացին ներկայացվում է, որպես միակ աշակերտ, որի առաջ Հիսուս Քրիստոսը բացել է Երկնային արքայության բոլոր գաղտնիքները և նրան սովորեցրել տիեզերագիտություն։
Ссылки
Կատեգորիա:Ապոկրիֆներ
Սալինաս դե Պիսուերգա
Սալինաս դե Պիսուերգա ( Salinas de Pisuerga), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալեսիա պրովինցիայի, Կաստելանիա և Լիոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտանա Պալենտինա շրջանում։ Բնակչությունը 376 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ալազի
Ալազի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։
XIX դարի վերջին ուներ 21 տուն բնակիչ։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ստարոբիրյուչևո
Ստարոբիրյուչևո (Старобирючево, Иҫке Бүрес), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 215 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սոթք (այլ կիրառումներ)
Սոթք (նաև՝ Սոդք, Սոտք) կարող է նշանակել.
Գեղամասարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Գեղամասար գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 12 հուշարձան (3 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Շամիկ
Շամիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։ Գտնվում է Ծովք լճից 6-7 կմ հեռու, Խարբերդ քաղաքից 36 կմ հարավ-արևելք, Խարբերդ-Արղանա-Մադեն ճանապարհի աջ կողմում` սարավանդի վրա։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սցիֆոիդ մեդուզա
Սցիֆոիդ մեդուզաները հանդիպում են ծովերում, հատկապես ջրի մակերեսային շերտերում, և վարում են շարժուն, ակտիվ կենսակերպ։
Մեդուզաների մարմինը հովանոցաձև է, չափսերը կարող են հասնել 30-200 սմ։ Հովանոցի եզրերին դասավորված են բազմաթիվ կարճ շոշափուկներ, իսկ մարմնի ներքին մասի կենտրոնում գտնվում է բերանային անցքը։ Նրանց խայթող բջիջները պարունակում են թունավոր նյութ։ Խայթը ցավոտ է նաև մարդու համար։
Մեդուզաների նյարդային համակարգն ավելի լավ է զարգացած, քան կերայինը, որը պայմանավորված է ակտիվ ապրելակերպով։ Նրանց նյարդային համակարգը նույնպես ցանցանման է, սակայն կան նաև նյարդային բջիջների կուտակումներ, որոնք նման են ավելի բարձր կազմավորում ունեցող անողնաշավորների նյարդային հանգույցներին։ Մեդուզաներն ունեն քիմիական զգացողության, հավասարակշռության օրգաններ, լուսազգայուն աչիկներ և օժտված են մի հատկությամբ, որով նրանք ընկալում են ջրի տատանումներից առաջացած ձայները։ Այդ հատկության շնորհիվ գիտնականներին հաջողվել է ստեղծել հատուկ սարք՝ «մեդուզայի ականջ», որը 15 ժամ առաջ կարող է որոշել փոթորիկի ալեկոծության մոտենալը։
Շարժում
Մեդուզաները տեղաշարժվում են հրթիռանման շարժումներով։ Ջուրը դուրս են մղում հովանոցի գոգավորությունից և շարժվում հակառակ ուղղությամբ (ուռուցիկ կողմով դեպի առաջ)։
Բազմացում
Մեդուզաները բաժանասեռ են։ Նրանց սեռական բջիջներն առաջանում են էնտոդերմում և ապա բերանային անցքով թափվում ջրի մեջ, որտեղ տեղի է ունենում բեղմնավորում, բեղմնավորված ձվից զարգանում է թարթիչավոր թրթուրը։ Այն նստում է ջրի հատակի առարկաներին, առաջացնում է պոլիպ, որից էլ՝ նոր մեդուզա։
Կատեգորիա:Սցիֆոիդներ Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Մեդուզաներ
Տուրմաևո
Տուրմաևո (Турмаево, Тормай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 394 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Դրուժելյուբովկա (գյուղ, Ելանեցի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դրուժելյուբովկա գյուղում բնակվում էր 378 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,98 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ինոխոսա դե Դուերո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կենգուրու (վիպակ)
«Կենգուրու» («Кенгуру»), Յուզ Ալեշկովսկու վիպակը, որը գրվել է 1975 թվականին և հրատարակվել 1981 թվականին։
Սյուժե
«Կենգուրու» վիպակը շարունակում է խաբեբայապատումի ավանդույթները, որտեղ հին գողը պատմում է այն մասին, թե ինչ է տեղի ունեցել իր հետ ուշ ստալինյան ժամանակներում դատական հետապնդման գործընթացում. պատմվածքի մեջ ներքաշվում է նաև Ստալինը։
«Կենգուրու» վեպի գլխավոր հերոսը նախկին բանտարկյալ Թեդեն է։ Նրան հեռախոսով Լուբյանկա է կանչում նրա վաղեմի ոխերիմ թշնամին՝ չեկիստ Կիդալան։ Պարզվում է զանգի պատճառը։ ...Շուտով մարմինները նշելու են Առաջին գործի տարեդարձը։ Ամենաառաջին Գործի։ Թիվ Մեկ Գործի։ Եվ այդ օրը չպետք է լինի ոչ մի չբացահայտված առանձնապես կարևոր գործ։ Ոչ մեկը։ Ուստի Թեդեն առաջարկում է ընտրել տասը չբացահայտված գործերից, որոնցից մեկը նա պետք է ստանձնի։ Արդյունքում ընտրությունը ընկնում է «1789 թվականի հուլիսի 14-ի լույս հունվարի 5-ի գիշերը Մոսկվայի կենդանաբանական այգում ամենատարեց կենգուրուի դաժան բռնաբարության և սպանության գործի» վրա ։
Արտաքին Հղումներ
Կատեգորիա:1981 գրքեր
Ալաթլու
Ալաթլու, գյուղ կամ վայր Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նովոե (գյուղ, Օչակովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Նովոե գյուղում բնակվում էր 109 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,378 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գրիգոր Վանեցի
Գրիգոր Վանեցի, XVI-XVII դարերի հայ մեծ բանաստեղծ ։
Ծնունդով Վան քաղաքից էր։ Պահպանվել են Գրիգորի հեղինակային երկու պոեմները՝ «Է, իմ Արարիչ Աստուած» և «Խրատ հոգեւոր եւ առակաւոր վասն սայլի»։ Դրանցից առաջինը իրենից ներկայացնում է քարոզ՝ ապրել այս կարճ կյանքը, գոհացնելով Աստծուն, որպեսզի հատուցման օրվա ժամանակ չհայտնվենք անհարմար իրավիճակում։ Երկրորդում Վանեցին ուշադրությունը հրավիրում է մարդկանց կյանքի դատարկության և սնափառության վրա։ Այդ հիմնովին վերամշակված ստեղծագործությունը գրավում է իր դրամատիկականությամբ և միաժամանակ հեղինակի անհոգությամբ պարունակում է գայթակղիչ պատկերներ և լցված է կյանքի անօգուտ կարոտախտով։ Հանդիսանում է հայ գրականության մեջ այդ ժամանակահատվածի լավագույն պոեմներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Չեչիմա
Բնակչությունը կազմում է 276 մարդ(2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 28 մարդ/կմ²։ Տարածքը 10 կմ² է։ Փոստային ինդեքս` 27050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0383։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
(6768) Մաթիասբրաուն
(6768) Մաթիասբրաուն (Mathiasbraun), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,380424 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,912 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8489 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1341,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268363 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,2° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էրմիտաժ (Վիբորգ)
Էրմիտաժ-Վիբորգ, պետական Էրմիտաժի մասնաճյուղ և ցուցահանդեսային կենտրոն Վիբորգում (Լենինգրադի մարզ), որը բացվել է 2010 թվականի հունիսին։
Պատմություն
Ցուցահանդեսային կենտրոնը գտնվում է 1930 թվականին ֆինն ճարտարապետ Ունո Ուլբերգի կողմից Գեղարվեստի թանգարանի և արվեստի դպրոցի համար կառուցված ճարտարապետական հուշարձանում` Պանցերլակս ամրոցում։ Ֆունկցիոնալիզմի և նեոկլասիցիզմի ոգով կառուցված շենքը պատկանում է այսպես կոչված Սպիտակ Վիբորգին (քաղաքային գրադարանի և մարզային արխիվի շենքերի հետ միասին)։
Վիբորգում նոր մշակութային կենտրոնի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1930 թվականի հոկտեմբերի 12-ին ։ Տասը տարի շարունակ «Վիբորգյան ակրոպոլ» անվանումով թանգարանում հավաքվել է ֆիննական և եվրոպական արվեստի մեծ հավաքածու, որի կազմում ընդգրկված է նաև ռուս մի շարք վարպետների ստեղծագործություններ։ 30-ականների վերջին Վիբորգի թանգարանը դարձել է Ֆինլանդիայի արվեստի երկրորդ ամենակարևոր թանգարանը Ատենեումից հետո։ Խորհրդա-ֆիննական պատերազմում (1939-1940) Ֆինլանդիայի պարտությունից հետո արվեստի դպրոցը փակվել է, իսկ թանգարանի ցուցանմուշները հանվել և բաժանվել են Ֆինլանդիայի թանգարաններին։ Հրդեհի պատճառով մեծապես վնասված շենքում հետպատերազմյան շրջանում տեղավորվել են տարբեր հաստատություններ։
21-րդ դարում որոշվել է վերականգնել շենքի նախնական տեսքը և վերադարձնել այն իր նախնական նշանակությանը։ 2003 թվականին դրանում տեղակայվել է 1969 թվականին հիմնադրված Մանկապատանեկան արվեստի դպրոցը (որը զբաղեցնում է շենքի ձախ թևը), իսկ 2010 թվականին աջ թևը զբաղեցրել է թանգարանային կենտրոնը։
Գործունեություն
«Էրմիտաժ-Վիբորգ» կենտրոնում կազմակերպվում են էքսկուրսիաներ, դասախոսություններ և կրթական ծրագրեր, որոնք նախապատրաստվում են պետական Էրմիտաժի մասնագետների մասնակցությամբ։ Գործում է ուսումնական կենտրոն, որը հագեցած է ժամանակակից պրոյեկցիոն սարքավորումներով և սենսորային մոնիտորներով համակարգիչներով։ Միջոցներ են ձեռնարկվում թանգարանային կենտրոնի ընդլայնման, Պանցերլակս ամրոցի, ինչպես նաև հարակից տարածքները բարեկարգելու և այդ նպատակներին հարմարեցնելու  ուղղությամբ (հնաոճ քանդակների կրկնօրինակների տեղադրմամբ)։ Կազմակերպվող ցուցահանդեսների թեմաների շարքում տեղ են գտել «Մեծ Եկատերինան», «Արևելք և Արևմուտք։ Իսլամական աշխարհի արվեստը», «Բարոկկոյի դարաշրջանի իտալական նկարչությունը  և քանդակագործությունը  պետական էրմիտաժի հավաքածուում», «Ֆրանսիական էլեգանտության երկու դարը։ 17-18-րդ դարերի դեկորատիվ արվեստը պետական էրմիտաժի հավաքածուից» և այլ հավաքածուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1930 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Վիբորգի թանգարաններ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:1930 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
The Chronic
The Chronic, ռեփեր Dr. Dre-ի դեբյուտային ալբոմը, որը թողարկվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 15-ին նրա սեփական Death Row լեյբլում և Priority Records լեյբլում։ Ալբոմի ձայնագրումը տեղի է ունեցել 1992 թվականի հունիսին Լոս Անջելեսի Death Row Studios-ում և Հոլիվուդի Bernie Grundman Mastering-ում։ Ալբոմի անունը ժարգոնային բառ է, որը նշանակում է բարձր որակի մարիխուանա։ Ալբոմի շատ երգերի ձայնագրմանը մասնակցել է նաև Snoop Dogg-ը, ով դեռ նոր էր սկսել իր կարիերան։
The Chronic երգն ստացել է դրական արձագանքներ բազմաթիվ քննադատների կողմից և մեծ հաջողություն ունեցել հիթ-շքերթներում։ Ալբոմն իր նորամուտը կատարել է Billboard 200 հիթ-շքերթի երրորդ հորիզոնականում՝ վաճառվելով ավելի քան 300 միլիոն օրինակով, ինչն օգնել է Dr. Dre-ին դառնալ 1993 թվականի 10 լավագույն կատարողներից մեկը։ 2003 թվականին ալբոմը Rolling Stone թերթի «Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն ալբոմներն ըստ Rolling Stone թերթի» ցանկում գրավել է 137-րդ հորիզոնականը։
Ալբոմի մասին
Ալբոմի երգերի տեքստերը բազմաթիվ վեճերի տեղիք են տվել, քանի որ դրանցում արծարծվում են հոմոֆոբիային և բռնությանը վերաբերող թեմաներ։ Նշվել է, որ ալբոմը հանդիսանում է «կնոջն ատելու այլանդակ քաղաքականություն պարունակող փողոցային ավազակային ձայնի և սպանությունների և վրեժի վերաբերյալ բավականին դաժան պատմությունների վախեցնող համադրություն է»։ Չնայած նշվել է, որ նրա երգերը «բառերի բավականին խելացի և գրագետ օգտագործում է հանգերով ու ալյաբանություններով, այլ կերպ ասած՝ չնայած երգերը պարունակում են վիրավորական և անցենզուր բառեր, սակայն դա եղել է խելացի և գեղեցիկ անցենզուրություն», իր տեքստերում Dr. Dre-ը բաց կերպով դիսսի է ենթարկել N.W.A խմբում իր նախկին գործընկեր Eazy-E-ին։
1994 թվականին «Nuthin' but a "G" Thang» և «Let Me Ride» երգերն առաջադրվել են Գրեմմի մրցանակի։ Արդյունքում «Let Me Ride» երգը հաղթել է Լավագույն ռեփ կատարում անվանակարգում։ Ինչպես նաև այն ստացել է եռակի պլատինե սկավառակի հավաստագիր։
«The Chronic» երգը դարձել է իր ժամանակի հիփ-հոփի դասական։ Ալբոմով սկսվել է արևմտյան ծովափի բազմաթիվ կատարողների կարիերան, որոնց թվում են նաև Snoop Dogg-ը, Daz Dillinger-ը, Kurupt-ը, Nate Dogg-ը և Warren G-ը՝ Դրեի խորթ եղբայրը, որոնք բոլորն ավելի ուշ սկսել են իրենց հաջող սոլո կարիերան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Dr. Dre-ի երգեր
Կրկնակի ահաբեկչություն Բաղդադում (2016)
Կրկնակի ահաբեկչություն Բաղդադում, ահաբեկչական գործողություն, երկու պայթյունների շարք (ականապատ մեքենա և ինքնաշեն ռումբ), որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի հուլիսի 3-ին Իրաքի մայրաքաղաք Բաղդադում։ Առաջին պայթյունը որոտացել է կենտրոնական Ալ-Քարադա շրջանում՝ կրոնական կենտրոնից և խանութներից ոչ հեռու (շիաների շրջանում). այնտեղ մայրամուտից հետո մուսուլմանների համար սուրբ Ռամադան ամսվա ընթացքում մարդաշատ է եղել։ Շուտով ինքնաշեն ռումբը պայթել է քաղաքի հյուսիսային շրջանի Աշ-Շաաբ շուկայի մոտ ։
Զոհվել է 292 մարդ, ավելի քան 200-ը ստացել են տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ։ Ահաբեկչության պատասխանատվությունը ստանձնել է «Իսլամական պետություն» խմբավորումը ։
Իրաքում
Իրաքի վարչապետ Հայդար ալ-Աբադին երկրում եռօրյա սուգ է հայտարարել ողբերգության զոհերի հիշատակին ։ Իրաքի իշխանությունները նաև կարգադրել են անհապաղ մահապատժի ենթարկել բոլոր դատապարտված ահաբեկիչներին, որոնք գտնվել են Իրաքի բանտերում ։
Հուլիսի 5-ին ներքին գործերի նախարար Մուհամեդ ալ-Գաբբանը հրաժարական է տվել՝ իր հեռանալու պատճառը համարելով «անվտանգության համակարգերի» համակարգման բացակայությունը  ։
Աշխարհում
Միջազգային հանրության մի շարք ներկայացուցիչներ դատապարտել են ահաբեկչությունը. ՄԱԿ-ում այն անվանել են «վախկոտ և նողկալի», ԱՄՆ-ում նշել են, որ հարձակումները միայն կամրապնդեն ԱՄՆ-ի աջակցությունը Իրաքի զինված ուժերին ԻՊ-ի դեմ պայքարում, Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդը նշել է, որ ահաբեկիչների դեմ անհրաժեշտ է անողոք պայքար մղել, ՌԴ ԱԳՆ-ն «վճռականորեն դատապարտել է» ահաբեկչությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 ահաբեկչություններ Կատեգորիա:Բաղդադի պատմություն Կատեգորիա:2016 զանգվածային սպանություններ Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ
Ըմբշամարտը Հայաստանում
Հին աշխարհ
265-րդ Օլիմպիական խաղերում (281 թվական) հայոց թագավոր Տրդատ Գ-ն (286–342 թվականներ), ով 301 թվականին ընդունեց քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն, դարձնելով Հայաստանը առաջին երկիրը, որը ընդրունել է քրիստոնեությունը, դարձավ օլիմպիական չեմպիոն ըմբշամարտ սպորտաձևով ։
Կոխ
Կոխը հայկական ազգային ըմբշամարտն է, հայտնի է վաղ միջնադարից։ Այն համարվում է ըմբշամարտի ամենավաղ տեսակներից մեկին ։ Խորհրդային ժամանակներում այն միաձուլվել է Սամբո մարտարվեստին ։
Հաղթող էր համարվում այն մարզիկը, ով առանց հրելու կամ ճնշելու գորգից դուրս էր շպրտում մրցակցին։ Գորգի շառավիղը 7-9 մետր էր ։ Կոխը սովորաբար տևում էր 5-ից 10 րոպե։ Կոխի մրցույթները սովորաբար ուղեկցվում էին հայկական ժողովրդական երգերով, բացի այդ մինչև մարտի սկիզբը բոլորը պարում էին հայկական ժողովրդական պարեր ։
Գոյություն ունեն Կոխի երկու տեսակ՝ Լոռու Կոխ և Շիրակի Կոխ։ Դրանց հիմնական տարբերությունը համազգեստն է։ Շիրակի Կոխում մարզիկները կրում են կիսավարտիք և թույլատրվում է բռնել մրցակցի ոտքերից։ Լոռու Կոխում մրցում են ազգային համազգեստով և մարզիկները կարող են բռնել մրցակցի շորերը նրան դուրս նետելու ժամանակ։ Մինչև 1980-ական թվականները Կոխը եղել է Հայաստանում օրինական սպորտաձև, եղել են նաև արհեստավարժ Կոխի մարզիկներ։ Ներկայումս մոտ 700 երեխա Հայաստանում մարզվում է Կոխով։
Խորհրդային ժամանակաշրջան
Սպորտը և հատկապես ըմբշամարտը հայաստանում սկսել է դառնալ հայտնի 1920 և 1930-ական թվականներին, սակայն միայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո են խորհրդային մարզիկները մասնակցել միջազգային մրցաշարերին։ Սրագիս Վարդանյանը դարձել է Խորհրդային միության չեմպիոն երկու անգամ, 1940 և 1944 թվականներին։ Հաջորդ տարիներին հայ հունա-հռոմեական ըմբիշնռրը մեծ դեր ունեցան Խորհրդային միությունում։ Հայտնի մարզիկներից էին Արտեմ Տերյանը (Ըմբշամարտում առաջին օլիմպիական մրցանակակիր), Սուրեն Նալբանդյանը (1976 թվականի օլիմպիական չեմպիոն), Սանասար Հովհաննիսյանը (1980 թվականի օլիմպիական չեմպիոն), Նորայր Մուշեղյանը (1958 թվականի աշխարհի ճեմպիոն), Բենուր Փաշայանը (1982 և 1983 թվականների աշխարհի չեմպիոն), Լևոն Ջուլֆալակյանը (1986 թվականի աշխարհի չեմպիոն), Մնացական Իսկանդարյանը (1990, 1991, 1994 թվականների աշխարհի չեմպիոն).
Անկախ Հայաստան
Հայաստանի ազատ ոճի ըմբշամարտի ֆեդերացիան և հունահռոմեական ըմբշամարտի ֆեդերացիան հիմնադրվել են 1992 թվականին և միացել են 1996 թվականին ՝ դառնալով Հայաստանի ըմբշամարտի ֆեդերացիա։ Այն պետական կառույց է, որը վերահսկում է սպորտաձևը երկրում ։ Ըստ Հայաստանի օլիմպիական կոմիտեի քարտուղար Ռազմիկ Ստեփանյանի 2009 թվականի դրությամբ Հայաստանի 10 մարզերում գործում են 25 մարզադպրոց, 304 մարզիչ 7.454 մարզիկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպորտը Հայաստանում
Հայաստանի կլիմա
Հայաստանի կլիմայաստեղծ գործոնները բազմազան են. որոշիչ նշանակություն ունեն աշխարհագրական դիրքը, լեռնային համակարգերը (Մեծ Կովկաս, Հայկական լեռնաշխարհ), արաբական անապատների, Սև և Կասպից ծովերի, ինչպես նաև Իրանական ու Փոքրասիական բարձրավանդակների հարևանությունը։ Հայաստանի տարածքը գտնվում է մերձարևադարձային գոտու հյուսիսային լայնություններում և բնութագրվում է չոր ցամաքային կլիմայով, կլիմային հակադրություններով ու տարվա 4 եղանակների առկայությամբ։ Տարածքին բնորոշ է արևային կլիման։ Երևանում Արեգակի բարձրությունը հորիզոնի նկատմամբ կեսօրին 28° (դեկտեմբեր) - 71° (հունիս) անկյուն է կազմում, ցերեկվա տևողությունը՝ համապատասխանաբար՝ 5 ժ 3 ր - 9 ժ 17 ր։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայաստանի կլիմա
Արևելաֆրանկական թագավորություն
Արևելաֆրանկական թագավորություն (regnum Francorum orientalium) կամ Արևելյան Ֆրանկիա  (Francia orientalis, Ostfrankenreich), պետություն, որը ստեղծվել է Ֆրանկական կայսրության 843 թվականին Վերդենի բաժանման արդյունքում՝ որպես Գերմանիայի Լյուդովիկոս II-ի ժառանգական սեփականություն և ներառում է տարածքներ Հռենոսից արևելք և Ալպերից հյուսիս։ Արևելյան Ֆրանկիան Սրբազան Հռոմեական կայսրության և ժամանակակից Գերմանիայի նախահայրն էր։
Ժամանակագրական և աշխարհագրական շրջանակ
Ամենից հաճախ Արևելյան Ֆրանկիայի գոյության շրջանը սահմանափակվում է մի կողմից 843 թվականի Վերդենի պայմանագրով, իսկ մյուս կողմից՝ 919 թվականին, երբ առաջին անգամ հիշատակվեց regnum teutonicorum (գերմանական թագավորություն) արտահայտությունը։ Մասնավորապես, 919 թվականի տակ Զալցբուրգի տարեգրությունում գրված է, որ «Բավարացիները Գերմանական Թագավորության թագավոր ընտրեցին դուքս Առնուլֆին» (լատ.՝ Baiuarii sponte se reddiderunt Arnolfo duci et regnare ei fecerunt in regno teutonicorum)։ Բայց թագավորների պաշտոնական տիտղոսը մնաց «Արևելյան Ֆրանկների արքա» (լատ.՝ rex Francorum Orientalium կամ պարզապես rex Francorum) մինչև 962 թվականը, երբ Օտտոն I թագավորը ստանձնեց «Հռոմեացիների և Ֆրանկների կայսր» տիտղոսը (լատ.՝ imperator Romanorum et Francorum): Ուստի երբեմն պատմաբանները համարում են 843-962 թվականները որպես Արևելյան Ֆրանկիայի գոյության ժամանակաշրջան։
Պետության տարածքը համեմատաբար կայուն էր և հակված էր ընդլայնվելու. 870-ին միացվեց Լոթարինգիայի արևելյան մասը, ներառյալ Նիդեռլանդները, Էլզասը և Լոթարինգիան, սկսվեց Էլբայի երկայնքով սլավոններով բնակեցված հողերի բռնագրավումը, արևելյան Ֆրանկների թագավորները փորձեցին գերիշխանություն հաստատել Մեծ Մորավիայի պետության վրա։
Ռեգենսբուրգը Լյուդովիկոս Գերմանացու օրոք դարձավ Արևելյան Ֆրանկիայի մայրաքաղաքը։
Անջատողականություն և ինտեգրացիոն միտումներ
Արևելյան Ֆրանցիայի հիմնական առանձնահատկությունն այն էր, որ այն իրականում բաղկացած էր հինգ խոշոր ցեղային դքսություններից՝ Սաքսոնիա, Բավարիա, Ֆրանկոնիա, Շվաբիա և Թյուրինգիա (հետագայում դրանց ավելացվեց Լոթարինգիան), որոնք ցեղային կազմով համեմատաբար միատարր կիսաանկախ իշխանություններ են։ Ավելի քիչ, քան Արևմտյան Ֆրանկիայում, հռոմեական պետական-իրավական ինստիտուտների ազդեցությունը և ցեղային հարաբերությունների երկարաժամկետ պահպանումը կանխորոշեցին Արևելյան Ֆրանկիայի սոցիալ-քաղաքական զարգացման հարաբերական հետամնացությունը արևմտյան հարևանից։ Պետության իշխանության իրական աղբյուրը ցեղային դուքսերն էին, մինչդեռ թագավորի իշխանությունը, պարզվեց, բավականին սահմանափակ էր և մեծապես կախված էր երկրի ամենամեծ ֆեոդալներից։ Դրան նպաստեց նաև Արևելյան Ֆրանկիայում թագավորի հողային մեծ տիրույթի բացակայությունը և արտաքին քաղաքականության հարցերում դքսերի ռազմական ուժերին ապավինելու անհրաժեշտությունը։
Պետության միասնությունը պահպանում էին, առաջին հերթին, Կարոլինգների իշխող տունը, ինչպես նաև վարչական հաստատությունները և ֆրանկական արիստոկրատիայի լայն շերտը, որը ժառանգել էր Արևելյան Ֆրանկիան Կարլոս Մեծի կայսրությունից։ 9-րդ դարում, դքսություններում իշխանության ամրապնդման գործընթացին զուգահեռ, ձևավորվեց գերմանական ազգի և պետության միասնության գիտակցումը։ Արևելյան Ֆրանկիան էթնիկապես շատ ավելի միատարր էր, քան Ֆրանկական կայսրության ավերակների վրա ձևավորված մյուս պետությունները։ Բացի այդ, եկեղեցու և ֆրանկական ազնվականության հողատարածքները ցրված էին բոլոր դքսությունների տարածքում, ինչը նաև նախադրյալներ էր ստեղծում միավորվելու համար։
Սոցիալական հաստատություններ
Արևելյան Ֆրանկիայում ֆեոդալացման գործընթացները զարգանում էին ավելի դանդաղ տեմպերով, քան Արևմտյան Ֆրանկիայում։ Սա հատկապես վերաբերում է երկրի հյուսիսային շրջաններին՝ Սաքսոնիա, Ֆրիզիա։ Թագավորությունում գյուղացիներին ստրկացնելու գործընթացը դեռ սկզբնական փուլում էր, և շատ շրջաններում մնացել էր ազատ գյուղացիության բավականին լայն շերտ (Շվաբիա, Սաքսոնիա, Տիրոլ)։ Կարևոր է նաև ալոդիալ հողային սեփականության երկարաժամկետ գերակայությունը և դրա տեղափոխման համեմատաբար դանդաղ գործընթացը ֆեոդալական հարաբերություններով, որոնք հիմնված են պայմանական ֆեոդալական տիրապետության վրա։ Ավելին, Արևելյան Ֆրանկիայի ֆիդային համակարգը ոչ ժառանգական բնույթ էր կրում. Ֆիդերը, սովորաբար, բողոքում էին թագավորի կամ դուքսի մերձավորներից՝ իրենց ծառայության տևողության համար՝ առանց ժառանգության իրավունքի։ Ֆեոդալների դատական ​​անձեռնմխելիությունը նույնպես չստացավ պաշտոնականացման այնպիսի ամբողջականություն, ինչպիսին նկատվում էր արևմտյան Ֆրանկական հողերում, և հակամարտությունների և գործերի մեծ մասը լուծելու իրավունքը մնում էր թագավորին և նրա ներկայացուցիչներին՝ կոմսերին։
Արևելյան Ֆրանցիան ժառանգական միապետություն էր. իշխանությունը փոխանցվում էր հորից որդի Կարոլինգյան դինաստիայի կրտսեր գծում ՝ Լյուդովիկոս II Գերմանացու ժառանգները։ 9-րդ դարի վերջին ձևավորվեց պետության անբաժանելիության սկզբունքը, որում իշխանությունը պետք է ժառանգեր մահացած միապետի ավագ որդին։ 911 թվականին գերմանական կարոլինգյան գծի դադարեցումը չհանգեցրեց գահի հաջորդականությանը ֆրանսիացի կարոլինգացիներին. արևելաֆրանկական ազնվականությունը որպես իրենց կառավարիչ ընտրեց սաքսոնական դուքս Կոնրադ I-ին, այդպիսով ապահովելով գերմանացի իշխանների իրավունքը՝ ընտրելու թագավորին փոխարինող մահացած միապետի անմիջական ժառանգորդի բացակայության դեպքում։
Քաղաքական զարգացում
Արևելյան Ֆրանկիայի հիմնադիրը Լյուդովիկոս II-ը Գերմանացին էր (804-876), որի օրոք այս պետական ​​միավորը ձեռք բերեց ինքնիշխանություն։Թագավորը բավականին հաջող կռվեց պետության արևելյան սահմանին, հնազանդեցնելով օբոդրիտներին և հաստատելով գերիշխանություն Մեծ Մորավիայի վրա, բայց Կարլոս Մեծի կայսրության միասնությունը վերականգնելու նրա փորձերը անհաջող էին։ Պատերազմը Արևմտյան Ֆրանկիայի հետ Լոթերի կոտրված գծի իրավահաջորդության համար ավարտվեց 870 թվականին Մերսենի պայմանագրի ստորագրմամբ` ըստ որի Լոթարինգիայի արևելյան մասը հանձնվեց Արևելյան Ֆրանկիայի։ Իր գահակալության վերջում Լյուդովիկոս II-ը, հետևելով կարոլինգների հնագույն ավանդույթին և ենթարկվելով իր որդիների զինված պահանջներին, միապետությունը բաժանեց երեք մասի՝ Բավարիան փոխանցելով ավագ որդուն՝ Կարլոմանին, Սաքսոնիան՝ միջին Լյուդովիկոս III-ին, իսկ Շվաբիան Լոթարինգիայի հետ՝ կրտսեր Չարլզ III Գերին։
870-ականների վերջին Լոթարինգիայի վրա իշխանության համար պայքարը Արևմտյան Ֆրանցիայի հետ կրկին սրվեց։ 876 թվականին Լյուդովիկոս III-ի զորքերը Անդերնախի ճակատամարտում հաղթեցին Չարլզ II Ճաղատի արևմտյան ֆրանկական բանակին, որն ապահովեց Լոթարինգիայի տարածքը Գերմանիայի համար։ Ռիբմոնտի համաձայնությամբ (880) սահմանվել է արևմտյան և արևելյան ֆրանկների թագավորությունների միջև սահման, որը գոյատևել է մինչև 14-րդ դարը։ Վիկինգների ներխուժման վտանգը պետության համար ավելի լուրջ դարձավ. 9-րդ դարի կեսերից Նորմանների նորվեգական և դանիական նավատորմերը կանոնավոր կերպով ավերեցին հյուսիսային գերմանական հողերը՝ գործնականում չհանդիպելով կենտրոնական կառավարության դիմադրությանը։ Չնայած Լյուդովիկոս III-ի և Չարլզ III-ի անհատական ​​հաջողություններին, ընդհանուր առմամբ, պետության տնտեսական թուլության և ռազմական ուժերը մոբիլիզացնելու դժվարությունների պատճառով հնարավոր չեղավ վճռական հակահարված կազմակերպել վիկինգներին։
Չարլզ III-ի (882-887) օրոք Լյուդովիկոս I Բարեպաշտի ժամանակներից ի վեր առաջին անգամ Կարոլինգյան կայսրության բոլոր մասերը կարճ ժամանակով միավորվեցին. 879-ին Չարլզ Չարը ժառանգեց Իտալիան և կայսրի տիտղոսը, իսկ 884-ին ՝ Արևմտյան Ֆրանցիայի գահը:Սակայն նոր միապետը պարզվեց, որ բավականին թույլ կառավարիչ էր և չկարողացավ կազմակերպել վիկինգների արշավանքի հետ մղումը, որը Փարիզ հասավ 886 թվականին։ 887 թվականին Հարավարևելյան Գերմանիայում նրա դեմ ապստամբություն բռնկվեց՝ Արևելյան Ֆրանցիայում իշխանությունը զավթած Կարլոման թագավորի անօրինական որդու՝ Առնուլֆ Կարինթացու գլխավորությամբ։
Առնուլֆի (887-899) օրոք Արևելյան Ֆրանցիան վերելքի շրջան ապրեց. նրան հաջողվեց հաստատել պետության անբաժանելիության սկզբունքը, իր իշխանությանը ենթարկել ցեղային հերցոգներին և հետ մղել նորմաններին։ 895 թվականին Առնուլֆը նվաճեց Իտալիան և թագադրվեց կայսր՝ դրանով իսկ սկսելով Հռոմեական կայսրության կայսրի և Գերմանիայի թագավորի տիտղոսների գրեթե հազարամյա միավորումը։ Պակաս հաջողակ էին Առնուլֆի պատերազմները Մեծ Մորավիայի պետության սլավոնների և հունգարացիների հետ, որոնք 895 թվականին հաստատվեցին Միջին Դանուբում և սկսեցին գիշատիչ արշավանքներ իրականացնել գերմանական հողերի վրա։
Առնուլֆի իրավահաջորդը՝ նրա երիտասարդ որդին՝ Լուի IV Մանուկը, գտնվում էր գերմանական ամենամեծ իշխանների և եպիսկոպոսների լիակատար վերահսկողության ներքո։ Տոհմային դուքսերի իշխանությունը կրկին մեծացավ, մինչդեռ թագավորական իշխանության մեխանիզմները թուլացան։ Իրավիճակը բարդացավ հունգարացիների հետ շարունակական պատերազմներով, որոնք հիմնովին ավերեցին նահանգի հարավարևելյան սահմանների պաշտպանական համակարգը։ Արտաքին վտանգը ետ մղելու և պետական ​​իշխանությունը պահպանելու նախաձեռնությունն անցավ տարածաշրջանային կառավարիչներին՝ Բավարիայի, Սաքսոնիայի և Ֆրանկոնիայի դուքսերին։ 911 թվականին Լյուդովիկոս IV-ի մահով ավարտվեց գերմանական կարոլինգյան շարքը։ Ֆորխհեյմում կայացած խորհրդի ժամանակ Արևելյան Ֆրանցիայի արքայազները նոր միապետ ընտրեցին Ֆրանկոնիայի դուքս Կոնրադ I-ին և մահացած թագավորի եղբորորդուն։ Կոնրադ I-ի կարճատև թագավորությունը ներքաղաքական ճգնաժամի շրջանի շարունակությունն էր։ Իշխանությունները յուրացվում էին տարածաշրջանային ինքնիշխանների կողմից, կենտրոնական կառավարությունը գործնականում դադարեց վերահսկել դքսություններում իրավիճակը։
918 թվականին Կոնրադ I-ը մահացավ՝ գահը կտակելով Սաքսոնիայի դուքս Հենրիխ I Թռչնորսին (918-936), որը թագավոր ընտրվեց 919 թվականին։ Սակայն ֆեոդալներից ոմանք չճանաչեցին Հենրիին՝ 919 թվականին թագավոր ընտրելով Բավարիայի դուքս Առնուլֆ Չարին։ Այս փաստը տարեգրության մեջ առաջին անգամ հիշատակվել է «Գերմանիայի թագավորություն» արտահայտությունը (լատ.՝ regnum teutonicorum), որը հաճախ համարվում է Արևելյան Ֆրանկիայի տարածքում նոր պետության՝ Գերմանիայի թագավորության առաջացման պահը։ 921 թվականին Առնուլֆ Չարը թագավոր ճանաչեց Հենրիխ I Թռչնորսին։Նույն 921 թվականին Հենրին Բոննում պայմանագիր կնքեց Արևմտյան Ֆրանկիայի թագավոր Չարլզ Պարզի հետ։ Միևնույն ժամանակ Հենրիին անվանում էին արևելյան ֆրանկների թագավոր (լատ.՝ rex Francorum orientalium)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Կարոլինգյան ժամանակաշրջան Կատեգորիա:Թագավորություններ Կատեգորիա:843 հիմնադրումներ
Կոոպերացիա
Կոոպերացիա (լատ.՝ cooperatio — համագործակցություն)`
Կոոպերատիվի բարձրագույն մարմինը ընդհանուր ժողովն է։ ժողովների միջև ընկած ժամանակաշրջանում կոոպերատիվը ղեկավարում է վարչությունը՝ նախագահի գլխավորությամբ։
Կոոպերացիայի էությունը
Կոոպերացիայի էությունը, տեղը և դերը որոշվում է տիրող արտադրահարաբերությունների բնույթով։ Այդ առումով տարբերում են կոոպերացիաի երկու տիպ՝
Կապիտալիստական կոոպերատիվները (առաջացել են XIX դ. վերջին — XX դ. սկզբին) զարգանում են կապիտալիզմի տնտեսական օրենքներին համապատասխան, հաճախ իրենք են շահագործում վարձու աշխատանքը։ Դրանք գլխավորում են կապիտալիստ-ձեռնարկատերերը կամ նրանց դրածոները։ Սերտորեն կապված են խոշոր մոնոպոլիաների և բանկերի, բուրժուական քաղաքական կուսակցությունների և կազմակերպությունների, պետական ապարատի հետ։ Կոոպերատիվների գործունեության հիմնական նպատակը իրենց անդամների սպառողական, արտադրական և տնտեսական պահանջմունքների բավարարումն է։ Դրանց համար յուրահատուկ է կառավարման և տնտեսավարման առավել դեմոկրատական բնույթը, գործում են «մեկ անդամ-մեկ ձայն» սկզբունքով՝ անկախ փայավճարների քանակից։ Արտադրամիջոցների հանրային սեփականության պայմաններում կոոպերացիան վերածվում է աշխատավորության, հատկապես գյուղացիության լայն մասսաների միավորման և սոցիալիստական շինարարության մեջ նրանց ընդգրկման հզոր, միջոցի։ Սոցիալիստական երկրներում կոոպերատիվները գործում են տնտեսական հաշվարկով, զարգացման պլանները կոորդինացվում են ընդհանուր ժողտնտեսական պլանում։ Աշխատանքը վարձատրվում է ըստ կոոպերատիվի արտադրական գործունեության արդյունքների, յուրաքանչյուր անդամի անձնական ներդրման։ Կոոպերատիվների գործունեությունը կարգավորվում է կանոնադրությամբ կամ նորմատիվային այլ դրույթներով։
Արտադրական կոոպերատիվ
Արտադրական կոոպերատիվը հողի համատեղ մշակման, մեքենաների օգտագործման կամ գյուղատնտնսական արտադրանքի թողարկման համար գյուղական արտադրողների միավորում է, որը հիմնվում է արտադրամիջոցների մասնակի կամ լրիվ հանրայնացման վրա։ Կապիտալիստսական երկրներում կազմակերպվում են փոխօգնության, խոշոր ոչ գյուղատնտեսական կապիտալից տնտեսությունները պաշտպանելու նպատակով։ Տարածված են դրանց պարզագույն ձևերը (աշխատանքի մասնակի հանրայնացմամբ), որոնցից շատերն ընդգրկում են 2—10 տնտեսություն։ Համեմատաբար բարձր զարգացման են հասել XX դ. 60-ական թթ. Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Իտալիայում, Իսպանիայում, Ճապոնիայում, սակայն գյուղատնտեսական կոոպերատիվների մեջ դրանց տեսակարար կշիռը փոքր է։ ԽՍՀՄ-ում արտադրական կոոպերատիվը զարգացել է հողի ազգայնացման պայմաններում։ Սոցիալիստական մյուս երկրներում դրանց զարգացման առանձնահատկությունը հողի նկատմամբ գյուղացիների մասնավոր մանր սեփականության պահպանումն է։ Տարբերում են արտադրական կոոպերատիվի երեք հիմնական ձև՝
Արհեստագործական կոոպերացիա
Արհեստագործական կոոպերացիան ապրանքների համատեղ արտադրության ու ծառայությունների կատարման համար մանի արտադրողների միավորում է։ Արհեստագործական առաջին կոոպերացիաները ստեղծվել են Ֆրանսիայում և Գերմանիայում, XIX դ. կեսերին։ Ռուսաստանում տարածված էր կոշիկի, մուշտակի, ձեռնոցների, թաղիքի արտադրության բնագավառում։
Վարկային կոոպերացիա
Վարկային կոոպերացիան դրամական ընդհանուր ֆոնդ (արտադրական կամ սպառողական վարկի պահանջները բավարարելու համար) ստեղծելու նպատակով մանր ապրանքարտադրողների՝ բանվորների և ծառայողների միավորում է։ Վարկային առաջին կոոպերատիվը կազմակերպվել է Գերմանիայում` XIX դ. կեսերին, Ռուսաստանում՝ 1865-ին։ Կապիտալիստական պետություններում այն սերտորեն կապված է մասնավոր, բաժնետիրական և պետական բանկերի հետ։ Խորհրդային երկրներում, կապիտալիզմից սոցիալիզմին անցման շրջանում, վարկային կոոպերացիան հանդիսացել է կապիտալիստական տարրերի դեմ պայքարելու, չքավոր ու միջակ գյուղացիներին օգնելու, բանվորական ու գյուղատնտեսական կոոպերացիաները վարկավորելու միջոց։ ԽՍՀՄ-ում այն գոյատևել է 1917—1931-ը։
Վաճառահանման կոոպերացիա
Վաճառահանման կոոպերացիան սեփական արտադրանքն իրացնելու համար մանր ապրանքարտադրողների միավորում է։ Դրանց մեծամասնությունը միաժամանակ իր անդամներին մատակարարում է արտադրական նշանակության ապրանքներ։ Մատակարարման կոոպերացիան արտադրամիջոցների կամ սպառման առարկաների սեփական պահանջարկը բավարարելու համար մանր ապրանքարտադրողների՝ գյուղացիների, տնայնագործների, արհեստավորների, ձկնորսների միավորում է։ Առավել հաճախ կազմակերպվում է գյուղատնտեսության մեջ։ Կոոպերատիվի միջոցները ձևավորվում են անդամավճարներից, փայավճարներից, տնտեսական գործունեության շահույթից։
Հայաստանում
Հայաստանում արտադրական կոոպերատիվները կազմակերպվել են XIX դ. վերջերից։ Արարատյան դաշտում, մասնավորապես Արտաշատի շրջանում ստեղծվել են այգեգործական ընկերություններ։
Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո արհեստագործական արտելները դարձան մասնավոր արհեստավորներին ու տնայնագործներին միավորելու և շինարարության մեջ ներգրավելու նախնական ձևը։ Կազմակերպվեցին կոշկակարների, դերձակների, գորգագործների և այլ արհեստավորների արտելներ, որոնց ղեկավարությունն իրականացնում էր Հայաստանի տնայնագործական կոոպերացիայի միությունը՝ «Հայտնարկոոպը»։ Հետագայում դրանք վերաճեցին պետական ձեռնարկությունների և միավորվեցին տեղական, թեթև արդյունաբերության և կենցաղսպասարկման մինիստրությունների համակարգում։
Հայաստանում վարկային առաջին կոոպերատիվը կազմակերպվել է Ղամարլու գյուղում, որը գյուղացիական տնտեսություններին վարկ է տրամադրել 7, 7%-ով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ Կատեգորիա:Հասարակական շարժումներ
Շողիկ Ասոյան
Շողիկ Հարությունի Ասոյան, պատմաբան, հասարակական-քաղաքական գործիչ, ՀՀ ոստիկանության փոխգնդապետ (1995 թ.), ՀՀ կառավարությանն առընթեր հուշարձանների վարչության պետի տեղակալ, ՀՀ մշակույթի նախարարության մշակութային արժեքների պահպանության գործակալության պետ։
Գործունեությունը
1966 թվականին ավարտել է Երևան քաղաքի Պեյո Յավորովի անվան թիվ 131 միջնակարգ դպրոցը, 1977 թվականին Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հնագիտության բաժինը։ 1974-1976 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ արխիվային գլխավոր վարչության կինո-ֆոտո-ֆոնո փաստաթղթերի պետական արխիվի մասնագետ, 1976-1983 թվականներին Երևան քաղաքի պատմության պետական, "Խորհրդային Հայաստանը Հայրենական մեծ պատերազմում" թանգարանների գիտաշխատող, 1984-1992 թվականներին՝ ՀԽՍՀ (ապա՝ ՀՀ) պատմական հուշարձանների պահպանության և օգտագործման գլխավոր վարչության գիտաարտադրական ինստիտուտի հուշարձանների պահպանության բաժնի հնագետ, 1994-1995 թվականներին ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ներքին զորքերի գիտաարտադրական բյուրոյի պետի տեղակալ, 1995-1998 թվականներին Երևան քաղաքի ներքին գործերի բաժնի անձնագրային ծառայության պետ, 2000-2001 թվականներին՝ ՀՀ պատմության հուշարձանների պահպանության վարչության պետի տեղակալ, 2001-2005 թվականներին՝ ՀՀ մշակույթի, երիտասարդության հարցերի և սպորտի նախարարության մշակութային արժեքների պահպանության գործակալության պետ։ 2005 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է "Մշակութային արժեքների փորձագիտական կենտրոն" պետական ոչ առևտրային կազմակերպության տնօրեն։ 1966 թվականին դարձել է Երևանում գործող ընդհատակյա հայրենասիրական խմբակի, 1968 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանում ստեղծված "Հայ մշակույթի ակումբ" հայրենասիրական լեգալ կազմակերպության անդամ։ 1969 թվականին ընդունվել է Ազգային միացյալ կուսակցություն գաղտնի կազմակերպության շարքերը։ Քաղաքական գործունեության պատճառով 1970 թվականին Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսից հեռացվել է։ 1987 թվականի դեկտեմբերին դարձել է "Հայ դատի պաշտպանության ընկերություն" հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ և "Հայ դատ" ամսագրի փոխխմբագիր։ 1988-1992 թվականներին "Հայ դատ" կազմակերպության ռազմականացված ջոկատները մասնակցել են Հայաստանի և Արցախի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին։ 1989-1992 թվականներին կազմակերպությունը ստանձնել է Արցախի Բերդաձորի ենթաշրջանի պաշտպանությունը։ Ապահովվել է ենթաշրջանի բնակչության անվտանգությունը, բացվել Երևան-Բերդաձոր ուղղաթիռային չվերթը, Բերդաձոր է հասցվել սննդամթերք, զինամթերք։ Համակարգել է Բերդաձորում գործող ջոկատների աշխատանքը։ 2007 թվականի մայիսի 12-ին Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության ցուցակով ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի չորրորդ գումարման պատգամավոր, սակայն իր դիմումի համաձայն մնացել է գործադիր կառույցում աշխատանքի։
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:1948 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արայի գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ
Ռուս-հնդկական հարաբերություններ
Ռուս-հնդկական հարաբերություններ (Российско-индийские отношения, भारत-रूस सम्बन्ध), դիվանագիտական հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության և Հնդկաստանի Հանրապետության միջև։
Պատմություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Խորհրդային հետախույզներ
Ադամ և Խևա
«Ադամ և Խևա» («Адам и Хева»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Կորենևի կողմից Ահմեդխան Աբու Բաքարի սցենարով, որ գրվել է վերջինիս «Ձյունե մարդիկ» վիպակի հիման վրա։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Դաղստանի բարձրլեռնային աուլում։ Գերեզմանափոր Բեքիրը, այրվելով տաք ապուրից, զայրացած տնից վռնդում է կնոջը՝ Խևային, բայց շուտով զղջում է իր արարքի համար ու ցանկանում վերադարձնել նրան։ Սակայն, ըստ շարիաթի օրենքի, դա հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ նա նորից ամուսնանա և տնից վռնդվի նոր ամուսնու կողմից։ Պայմանավորվելով ամուրի վարսավիր Ադամի հետ՝ Բեքիրը ժամանակավորապես նրա հետ ամուսնացնում է իր արդեն նախկին կնոջը, որպեսզի նա կարողանա հնարավորինս շուտ վերադառնալ տուն։
Բայց ո՛չ Ադամը, ո՛չ Խևան չեն ցանկանում բաժանվել։
Բեքիրի ու Ադամի վիճաբանության ժամանակ վերջինս անհետ կորչում է, և Բեքիրին մեղադրում են վարսավիրի սպանության մեջ։ Այդ ժամանակ լեռներում հայտնվում է կապտար՝ սառցե մարդ, որի գոռոցը լսվում է շրջակայքում։ Փրկվելով իշխանությունների հետապնդումներից՝ Բեքիրը փախչում է աուլից և մի անգամ հանդիպում անվնաս Ադամին, որը թաքնվում է լեռներում, և որին մարդիկ համարում էին կապտար։ Գերեզմանափորն ու վարսավիրը հաշտվում են ու վերադառնում աուլ։
Շուտով աուլի բնակիչներն վերաբնակվում են հարթավայրում։ Խևան մնում է Ադամի հետ։
Արձագանքներ
Բոլոր գլխավոր հերոսների դերասանական վարպետությունն արժանացել է քննադատների բարձր գնահատականին. «Գերեզմանափոր Բեքիրին Մհեր Մկրտչյանը խաղում է զարմանալիորեն ինքնամոռացությամբ, բոլոր իրադրությունների բնականության ցնցող հավատով, որոնց մեջ ընկնում է նրա հերոսը.... Դերի բոլոր առաջարկվող իրավիճակների հանդեպ դերասանի հավատն ապշեցուցիչ է։ Որքան է պետք այդպիսի հավատ, որքան խորը պետք է լինի այն, և հավանաբար իսկապես մանկական, որ ոչ մի վայրկյան չկեղծի, օրինակ՝ այն տեսարանում, երբ Բեքիրը գյուղխորհուրդ է բերում կապված Եվային, որպեսզի (աստված նրանց՝ սովորույթների հետ) իրենց գրանցեն գոնե զագսով» ։ Խևայի դերը համարվում է Եկատերինա Վասիլևայի առաջին առավել նշանակալի աշխատանքներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1969 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
(6769) Բրոկոֆ
(6769) Բրոկոֆ (Brokoff), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի փետրվարի 15-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,416596 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1194 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7138 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1372,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26236 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,9° անկյուն։
Ռոս Բաղդասարյան
Ռոս Սամուել Բաղդասարյան (Ross Bagdasarian, Sr., Ռոս Բաղդասարյան Ավագ, լրիվ անունը՝ Ռոստոմ Սիփան Բաղդասարյան), հայտնի է իր բեմական անունով՝ Դեյվիդ Սևիլ, ամերիկահայ դաշնակահար, երգիչ, երգահան, ձայնագրման պրոդյուսեր և դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մեծ Եղեռնը վերապրած բիթլիսցիների ընտանիքում՝ Կալիֆոռնիայի Ֆրեզնո քաղաքում։ Եղել է Վիլյամ Սարոյանի մորաքրոջ որդին։ Վաղ տարիքից գրել է երաժշտություն, բանաստեղծություններ, սցենարաներ։ Ռոս Բաղդասարյանը բացահայտել է երաժշտություն ձայնագրելու հատուկ տեխնիկա, որը ձայնի ներմուծման և վերարտադրման արագությունների տարբերության շնորհիվ ապահովում է երեխաների համար սիրելի ձայնի տատանվող բարձր տեմբր։ Նա հորինել է հեքիաթային հերոսների, որոնք իբր կատարում են այդ երգերը՝ «Էլվին շերտավոր սկյուռիկը և նրա ընկերները», «Սեյմանը և Թեոդորը»։
Ունեցել է նվագախումբ, թողարկել ձայնապնակներ։ Որպես երաժիշտ հանդես է եկել Դեյվիդ Սեսիլ անվամբ (ի պատիվ իսպանական Սեվիլ քաղաքի), որը հետագայում օգտագործել է որպես համանուն կիսահորինված կերպարի անուն ։ Գրել է երգեր Սարոյանի խոսքերով՝ համադրելով փոփ երաժշտությունը հայկական մեղեդուն։ Ժողովրդականություն է վայելել նրա «Եկ իմ տունը» երգը, որ կատարվել է Սարոյանի «Որդին» պիեսի բեմադրության ժամանակ ։ Նշանավոր է դարձել «Շերտասկյուռի երգը» (1958) ձայնապնակով, որից 3,5 միլիոն օրինակ է վաճառվել հինգ շաբաթում։
Առանձնապես հայտնի է դարձել ԱՄՆ կինոյի աշխարհում իր ստեղծած «Էլվինը և բուրունդուկները» (Alvin and the Chipmunks) մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի հռչակավոր սերիայի շնորհիվ։
Մրցանակներ
3 անգամ արժանացել է Գրեմմի մրցանակի։