cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sina Corp
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ
Նադիր շահ
Նադիր շահ Աֆշար կամ Նադիր շահ (, որ հայտնի է նաև որպես Նադեր ղոլի բեգ - نادر قلی بیگ կամ Թահմասպ Ղուլի Խան - تهماسپ قلی خان, նոյեմբեր, 1688 թ կամ օգոստոսի 6, 1698 – հունիսի 19, 1747), Իրանի շահ 1736–1747 թվականներին, Աֆշարների հարստության հիմնադիր։
Նադիր շահը սերում էր Իրանի հյուսիսում՝ Խորասանում բնակվող թյուրքալեզու քոչվոր աֆշարների ցեղից ։ 1726 թվականին ծառայության է անցել Սեֆյան շահ Թահմազ II-ի մոտ։ 1730-31 թվականներին Իրանի մի շարք շրջաններ գավթած աֆղանական, թուրքմենական ցեղերին ու թուրքերին հաղթելու արդյունքում մեծ հեղինակություն է ձեռք բերել։ 1732 թվականին գահընկեց է արել Թահմազին, շահ հռչակել նրա որդի Աբբաս III-ին և դարձել խնամակալ։ 1736 թվականի թուրք-իրանական պատերազմից հետո Նադիրն իրեն հռչակել է շահ։
Նադիր շահը հաղթել է երեք խոշոր պատերազմներում (1730-1736, 1738-1740, 1743-1746)՝ վերանվաճելով ամբողջ Իրանը, խոշոր հաղթանակներ է տարել Իրաքում, Աֆղանստանում, Պակիստանում, Միջին Ասիայում, Հնդկաստանում, Պարսից ծոցի ավազանում ու Անդրկովկասում ։ Նադիր շահը նկարագրվում է որպես «Ասիայի վերջին հզոր զորավար» ։ Նա, թյուրքական ծագում ունենալով հանդերձ, համարվում է տարածաշրջանում Իրանի ազդեցության և ուժի վերականգնողը  ։
Թուրքական արշավանքը
Օսմանյան Ահմեդ III սուլթանը (1703–1730 թթ.), օգտվելով Սեֆյանների թուլացումից, որոշում է հարձակվել Իրանի վրա և վերստին գրավել Անդրկովկասն ու Ատրպատականը։ 1722 թ. Էրզրումում Աբդուլլահ փաշայի գլխավորությամբ կազմակերպվում է 150 հազարանոց բանակ, որը խախտելով 1639 թ. պայմանագրով հաստատված Ախուրյան-Զագրոս սահմանը, ներխուժում է Իրանի տարածք։ 1723 թ. թուրքերը գրավում են Քարթլի-Կախեթի թագավորության մայրաքաղաք Թիֆլիսը։ Թուրքական զորքերը Իբրահիմ փաշայի հրամանատարությամբ նույն թվականի աշնանը շարունակեցին իրենց արշավանքը դեպի Ղարաբաղի կուսակալություն։ Սկզբում Գանձակի մուսուլմանները Արցախի հայերը թշնամու դեմ միացյալ ճակատ կազմեցին։ Նրանք պարտության մատնեցին թուրքական բանակին և ստիպեցին նրան ետ նահանջել դեպի Վրաստան։ Սակայն 1724 թ. թուրքերը գրավեցին Գանձակը և մոտեցան Արցախի հայկական իշխանություններին
1723-1728 թվականներին Քարթլի-Կախեթի թագավորությունը, Երևանի ու Գանձակի կուսակալությունները գրավելուց հետո թուրքերը շարժվում են Ատրպատական, որի բնակչությունը օսմանյան քաղաքականության և անընդհատ կրկնվող պատերազմների ընթացքում կամ թուրքացել էր, կամ սատարում էր թուրքական սուլթաններին։
1724–1725 թթ., օժանդակություն ստանալով Ատրպատականի մուսուլման բնակչությունից, օսմանյան զորքերը մեկը մյուսի հետևից գրավում են Մարաղան, Խոյը (Հեր), Նախիջևանը, Օրդուբադը, Թավրիզը, Ուրմիան և այլ քաղաքներ։ Այս նվաճումները լրջորեն վտանգել են Ռուսաստանի շահերը, որը 1722–1723 թթ-ին գրավել էր Կասպից ծովի արևմտյան ափերը՝ Դերբենդից մինչև Բանդարե Անզալի։ Ռուս-թուրքական պատերազմի վտանգը կանխվել է 1724 թ-ի հունիսի 13-ի պայմանագրով։ Դրա համաձայն Շամախիից արևմուտք ընկած տարածքները անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը, իսկ Կասպից ծովի ափամերձ շրջանները՝ Ռուսաստանին։
Թուրքերը շարժվել են Արևելյան Պարսկաստան, սակայն 1726 թ. հոկտեմբերին նրանց առաջխաղացումը կասեցրել է երկրի աֆղան կառավարիչ Աշրաֆը։ 1727 թ. հոկտեմբերի 4-ի Համադանի հաշտությամբ Աշրաֆը ճանաչել է Թուրքիայի իրավունքները նվաճված հողերի վրա, իսկ սուլթանը Աշրաֆին՝ Պարսկաստանի տիրակալ։ 1723–27 թթ. թուրք-պարսկական պատերազմը ծանր հարված է հասցրել Արցախում և Սյունիքում ծավալված ազատագրական պայքարին։
1730–36 թթ պատերազմը
Իրանի ժողովրդական զանգվածները շարունակում էին գործուն պայքար մղել աֆղանական զավթիչների դեմ։ Հակաաֆղանական ուժերը կենտրոնանում էին Իրանի հյուսիսային մերձկասպյան նահանգում՝ Մազանդարանում։ Դրանք գլխավորում էր թուրքական աֆշար ցեղից Նադիր խանը(հետագայում Նադիր շահը)։ 1729 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Դամղանի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում աֆղանական զորքերը ջախջախիչ պարտություն կրեցին։
1726–1729 թթ. Նադիր շահը պարտության է մատնում աֆղաններին և դուրս քշում երկրից։ 1730 թ-ին երկրի փաստացի կառավարիչ Նադիրը թուրքական զորքերին վտարել է Համադանից, Քերմանշահից և Հյուսիսային Պարսկաստանից։ Թահմասպ II շահը (1722–1732 թթ.) ինքնուրույն ռազմական գործողություն է ծավալել, սակայն 1731 թ. պարտվել է Համադանի մոտ։ 1732 թ. կնքվել է հաշտություն, որով Թուրքիան պահպանել է այրսկովկասյան հողերը՝ Արաքսից հյուսիս։
1734–1735 թթ-ին Նադիրի զորքերը ներխուժել են Այսրկովկաս։ Տեղի ժողովուրդները, մասնավորապես հայերը, օժանդակել են Նադիրին թուրքերի դեմ պայքարում։ Հայ ժողովրդի նկատմամբ իր բարյացակամությունն ընդգծելու համար Նադիրն այցելել է Սբ Էջմիածին և ներկա եղել պատարագի։ Վանքի վերանորոգման համար հատկացրել է 1000 թուման, տաճարը զարդարել 15-կգ-անոց ոսկե ջահով, կարգադրել է Քերմանշահից ուղարկել ընտիր գորգեր և այլն։ 1735 թ-ի հրովարտակներով վերահաստատել է հայ հոգևորականության՝ նախկինում սահմանված արտոնությունները, ընդարձակել նրանց կալվածքները։ Գնահատելով հայերի դերը հակաթուրքական պայքարում՝ Նադիրը սիրաշահել և հովանավորել է նրանց։
1735 թ. հունիսի 14-ին Եղվարդ գյուղի մոտ վճռական ճակատամարտում նրա զորքերը ջախջախել են թուրքերին։ Պարսկական բանակի կազմում թուրքերի դեմ մարտնչում էին նաև հայ զինվորներն ու աշխարհազորայինները։ Նադիրի բանակում էին Արևելյան Հայաստանի նշանավոր գործիչներ՝ Դիզակի մելիք Եգանը, Գեղարքունիքի մելիք Շահնազարը, Երևանի մելիք Հակոբջանը և ուրիշներ։ Հայ զինվորներն ու աշխարհազորայինները փակել են թուրքերի նահանջի ճանապարհը։ Եղվարդի ճակատամարտից հետո Նադիրը ասպատակեց Կարսից մինչև Կարին ու Բայազետ ընկած տարածքները։ Թուրքական հրամանատարությունը համաձայնեց զորքերը դուրս բերել Երևանի, Թիֆլիսի և Գանձակի բերդերից և Անդրկովկասից։ 1736 թ. Էրզրումում Պարսկաստանի և Թուրքիայի միջև կնքվում է պայմանագիր, որով Թուրքիան կրկին ճանաչում էր Պարսկաստանի տիրապետությունը Արևելյան Հայաստանում և Արևելյան Վրաստանում։ Նադիրը 1736 թ. հռչակվեց Պարսկաստանի նոր շահ։ Նրա տիրապետության ժամանակ Պարսկաստանը կրկին դարձավ Արևելքի հզոր պետություններից մեկը։ 1736 թ. Էրզրումում (Կարին) կնքված պայմանագրով՝ Թուրքիան ճանաչել է պարսկաստանի տիրապետությունն Արևելյան Հայաստանում և Արևելյան Վրաստանում։ Շահ հռչակվելուց (1736 թ.) հետո Նադիրը դաժան հաշվեհարդար է տեսել թուրքամետ ցեղերի հետ։ Նա Արցախն անջատել է Գանձակի խանությունից և դարձրել առանձին վարչական միավոր։ Արցախի հայկական (Ջրաբերդի, Գյուլիստանի, Խաչենի, Վարանդայի, Դիզակի) մելիքությունները միավորել է Խամսայի (5) մելիքության մեջ, որի սահմանները տարածվել են Գանձակի հարավային շրջաններից մինչև Արաքս գետը։ Խամսայի մելիքությունների կառավարիչ է նշանակվել Դիզակի մելիք Եգանը (ստացել է նաև խանի տիտղոս), հաջորդել են որդիները՝ Արամը, այնուհետև՝ մելիք Եսային։
Իրենց տիրապետություններն են պահպանել նաև Սյունիքի և Ղարադաղի հայկական մելիքությունները։ Սևանի հարավարևելյան մասում իշխող Մելիք-Շահնազարյան տոհմի ներկայացուցիչներն ավելի են ամրապնդել իրենց դիրքերը և անկախացել Երևանի խանությունից։ Այրարատյան երկրի քալանթար (կառավարիչ) է նշանակվել Մելիքջան Մելիք-Շահնազարյանցը, իսկ նրա որդի մելիք Մանուչարը՝ Երևանի ու Նախիջևանի բեյլերբեյ (կուսակալ)՝ զորահրամանատարի իրավունքով։ Մելիք Մանուչարն իր զորամասով մասնակցել է Նադիր շահի Հնդկաստան կատարած արշավանքին։
Պարսից արքունիքում եղել են հայ պաշտոնյաներ։ Նադիրի տիրակալության ժամանակ Պարսկաստանը կրկին դարձել է Արևելքի հզոր տերություններից մեկը։ Նադիրը հովանավորել է հայ առևտրականներին, սերտ հարաբերություններ ունեցել Աբրահամ Գ Կրետացի կաթողիկոսի հետ, նրա խնդրանքով ազատել է շուրջ 7 հզ. հայ և վրացի գերիների։
Հայկական ինքնավարության ձևավորումն Արցախում
Շահ հռչակվելուց հետո Նադիրը դաժան հաշվեհարդար տեսավ այն ցեղերի հետ, որոնք օժանդակել էին թուրքական զորքերին։ Արցախի հարթավայրից տեղահանեց և Խորասան աքսորեց այնտեղ բնավորված թուրքամետ ջևանշիր քոչվոր ցեղին։ Նույն թվականին (1736) Նադիրը Արցախն անկախ հայտարարեց Գանձակի խանությունից՝ դարձնելով այն առանձին վարչական միավոր։ Նա վերահաստատեց Արցախի ներքին վարչական բաժանումն ու մելիքների ժառանգական իրավասությունները։ Այդուհետև Արցախի (Ջրաբերդի, Գյուլիստանի, Խաչենի, Վարանդայի և Դիզակի) մելիքությունները սկսեցին անվանվել Խամսայի (հինգ) մելիքություններ։ Դրանց կառավարիչ նշանակվեց Դիզակի մելիք Եգանը, որը միավորում էր նաև Արցախի մելիքների ռազմական ուժերը։ Վերջինս ստացավ նաև խանի տիտղոս։ Մելիք Եգանի մահից հետո կառավարչի պաշտոնն անցավ նրա որդի Արամին, իսկ այնուհետև վերջինիս եղբորը՝ մելիք Եսայուն։
Նադիր շահի կառավարման ժամանակ Արցախի մելիքները պահպանեցին իրենց բոլոր նախկին իրավունքները։ Յուրաքանչյուր մելիք ուներ իր զորքը, որն անհրաժեշտության դեպքում կարող էր հասնել 1000-1500 զինվորի։ Արցախի մելիքությունների սահմանները տարածվում էին Գանձակից մինչև Արաքս գետը։ Նադիր շահի մահից հետո ևս հայ մելիքները հաջողությամբ խափանում էին Արցախի հարևանությամբ հաստատվելու մուսուլմանների բոլոր փորձերը և ավերում նրանց հիմնադրած ամրությունները։ Արցախի հարթավայրային մասում մուսուլմանները երկար ժամանակ զբաղված էին ավարառությամբ ու կողոպուտներով։ Նրանք հաճախակի հարձակումներ էին գործում հայ մելիքների տիրույթների վրա։ Իրենց տիրապետությունը պահպանեցին նաև Սյունիքի և Ղարադաղի (Սև լեռներ) հայկական մելիքությունները։ Սևանի հարավարևելյան մասում իշխող Մելիք-Շահնազարյան տոհմի ներկայացուցիչները Նադիրի իշխանության տարիներին ոչ միայն պահպանեցին սեփական իրավունքները, այլև ավելի ամրապնդեցին իրենց դիրքերը։ Նրանք անկախ ճանաչվեցին Երևանի խանից։ Արարատյան երկրի քալանթար նշանակվեց Մելիքջան Մելիք-Շահնազարյանցը։ Վերջինիս մահից հետո նրա որդի մելիք Մանուչարը նշանակվեց Երևանի ու Նախիջևանի զորահրամանատար։ Մելիք Մանուչարը մեծ վստահություն ուներ Նադիրի մոտ։ Նա իր զորամասով մասնակցել էր Նադիրի Հնդկաստան կատարած արշավանքին։
Արցախի ինքնավարությունը մարմնավորվում էր նաև հոգևոր իշխանության՝ Գանձասարի կաթողիկոսության գոյությամբ։ Վերջինս եռանդուն մասնակցություն էր ունենում ազատագրական շարժման մեջ։ Այն Արցախի ոչ միայն հոգևոր, այլև աշխարհիկ ուժերի համախմբման ու նրանց պայքարի հիմնական կենտրոնն էր։ 1700 թվականից մինչև իր կյանքի վերջը ազատագրական եռանդուն գործունեություն էր ծավալել Եսայի Հասան-Ջալալյան կաթողիկոսը։ Եսայի կաթողիկոսի մահից հետո էլ Գանձասարի կաթողիկոսարանը մնում էր հայոց ազատագրական շարժման կարևոր կենտրոններից մեկը։ Այնտեղ էին կազմակերպվում գաղտնի խորհրդակցություններ՝ քննարկելու Հայաստանի ազատագրության տարբեր ծրագրեր։
1743–1746 թթ. պատերազմը
1743 թ. աշնանը Նադիր շահի զորքերը պաշարել են Մոսուլը, 1744 թ. հուլիս-հոկտեմբերին՝ Կարսը։ 1745 թ-ի օգոստոսի 23-ին, Երևանից արևմուտք, Նադիր շահը հաղթել է թուրքերին, սակայն ռազմական գործողությունները չի շարունակել։ 1746 թ-ի սեպտեմբերի 4-ի հաշտությամբ հաստատվել են 1639 թ. պայմանները։ 1747 թ. Նադիր շահի սպանությունից հետո երկրում խառնաշփոթ է առաջանում։ Դրանից օգտվելով՝ Իրանի հյուսիսում ժամանակին գոյությոյուն ունեցող Երևանի, Ղարաբաղի, Շամախիի ու Թավրիզի կուսակալությունների փոխարեն թյուրքալեզու մի քանի ցեղեր Օսմանյան կայսրության օժանդակությամբ տարածքը բաժանում են 20-ից ավելի խանությունների ու 10-ից ավելի սուլթանությունների միջև։
XIX դարի 20–40-ական թվականների պարսկա-թուրքական բախումների հետևանքով սահմանները չեն փոփոխվել։ Պարսկա-թուրքական պատերազմների վերաբերյալ հավաստի տեղեկություններ են հաղորդում ականատես պատմիչներ Առաքել Դավրիժեցին, Աբրահամ Գ Կրետացին (1734–37 թթ-ին՝ կաթողիկոս), Աբրահամ Երևանցին, Եսայի Հասան-Ջալալյանը, Զաքարիա Քանաքեռցին և ուրիշներ։
Բերիլ
Բերիլ, բյուրեղ։ Պարունակում է 14,1% BeO։
Նկարագրություն
Բյուրեղագիտական համակարգը հեքսագոնային է։ Գույնը՝ կանաչ, երկնագույն, դեղին և սպիտակ։ Տարբերակներն են աքվամարինը, զմրուխտը, հելիոդորը։ Կարծրությունը՝ 7,5, խտությունը՝ 2650–2800 կգ/մ³։ Հանդիպում է գրանիտային պեգմատիտներում, գրեյզեննեզրում, սկառներում։ Բերիումի հանքանյութի գլխավոր միներալն է։ Բերիլի հանքավայրեր կան Հայաստանում, ԱՄՆ–ում, Բրազիլիայում, Մեքսիկայում, Արգենտինայում, Հվ․ Աֆրիկայում և Հնդկաստանում։
Հենֆենֆելդ
Հենֆենֆելդ  (Henfenfeld), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Նյուրնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1865 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 6,64 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 74 131։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կալիումի քլորատ
Կալիումի քլորատ (Բերթոլեի աղ) — KCIO_3, քլորական թթվի կալիումական աղ։ Անգույն բյուրեղներ, խտությունը՝ 2320 կգ/մ³, հալման ջերմաստիճանը՝ 356° С, թունավոր է, ջրում վատ է լուծվում (մոտ 7,5 գ` 100 գ ջրում, 20°C–ում)։ Կալիումի քլորատը օքսիդիչ է, ծծմբի, ֆոսֆորի, ածխածնի և օրգանական նյութերի հետ առաջացնում է պայթուցիկ խառնուրդներ։ Ստացվում է KCl-ի ջրային լուծույթի էլեկտրոլիզով։ Օգտագործվում է լուցկու արդյունաբերությունում և պիրոտեխնիկայում, նաև քիմիական աշխատանոցում թթվածին ստանալու համար, իսկ բժշկության մեջ՝ որպես ախտահանիչ։
Պատմություն
Առաջին անգամ ստացվել է 1786 թվականին Կլոդ Բերթոլեի կողմից (այստեղից էլ անվանումը` Բերթոլեի աղ), քլորը, տաք խտացրած կալիումի հիդրօքսիդով անց կացնելով։
Քիմիական հատկություններ
Տաքացնելիս (400°С) քայքայվում է՝ առաջացնելով KCIO_4, ավելի բարձր ջերմաստիճաններում (550- 600°С)՝ կալիումի քլորիդ և թթվածին։ Կատալիզատորների առկայությամբ քայքայվում է ավելի ցածր ջերմաստիճաններում (200 °C)։ Ջրասպիրտային լուծույթում ռեակցիայի մեջ է մտնում ամոնիումի սուլֆատի հետ, առաջացնելով ամոնիումի քլորատ։
Այրվող նյութեր
Կալիումի քլորատի խառնուրդները վերականգնիչների հետ (ֆոսֆոր, ծծումբ, օրգանական միացություններ) պայթուցիկ և զգայուն են շփման, հարվածների նկատմամբ։ Զգայունությունը ավելանում է բրոմատների և ամոնիումի աղերի առկայությամբ։ Բերթոլեի աղի հետ բաղադրության բարձր զգայունության պատճառով, նրանք գրեթե չեն օգտագործվում արդյունաբերական և ռազմական պայթուցիկ նյութերի արտադրության համար։ Երբեմն օգտագործվում է հրարվեստում, որպես քլորատի աղբյուր, մտնում է լուցկու գլխիկի այրվող նյութի բաղադրության մեջ։
Բժշկության մեջ
Որոշ ժամանակ կալիումի քլորատի լուծույթները կիրառվում էին թույլ հականեխիչի տեղ, արտաքին դեղամիջոց կոկորդ ողողելու համար։
Թունավորություն
Կալիումի քլորատի մահացու չափը կազմում է 1գ/կգ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կալիումի միացություններ Կատեգորիա:Քլորատներ Կատեգորիա:Պայթուցիկ նյութեր
Կատարինա Բուլատովիչ
Կատարինա «Կաչա» Բուլատովիչ (Katarina «Kaća» Bulatović / Катарина «Каћа» Булатовић, ), չեռնոգորացի հանդբոլիստ, ռումինական «Օլտկիմ Ռիմնիկու Վիլչա» ակումբի ու Չեռնոգորիայի հավաքականի խաղացող։ 2012 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր է և Եվրոպայի չեմպիոն (2012 թվական)։
Ակումբային
2001 թվականից մինչ 2005 թվականը հանդես է եկել «Կնյազ Միլոշ» ակումբի կազմում ։ Հաջորդ մրցաշրջանն անցկացրել է Բելգրադի «Լաստա» ակումբի կազմում՝ մասնակցելով Եվրոպայի Հանդբոլի ֆեդերացիայի գավաթի առաջնությանը ։ 2006 թվականի ամռանն անցել է Առաջին լիգայի դանիական «Սլագելսե» ակումբ, որի կազմում հաղթել է Դանիայի 2007 թվականի առաջնությունում ու Եվրոպայի հանդբոլի ֆեդերացիայի Չեմպիոնների լիգայում։ 2007/2008 մրցաշրջանի ավարտին անցել է «Բուդուչնոստ» ակումբ , որի կազմում 2010 թվականին հաղթել է Գավաթակիրների գավաթի առաջնությունում, իսկ 2012 թվականին՝ Չեմպիոնների լիգայում (2009 թվականից մինչ 2012 թվականներին դարձել է Չեռնոգորիայի չեմպիոն ու Չեռնոգորիայի գավաթի առաջնության հաղթող)։ 2012 թվականի ամռանը մեկնել է Ռումինիա և հանդես է գալիս «Օլտկիմ Ռիմնիկու Վիլչա» ակումբի կազմում ։ Չեմպիոնների լիգայի 2010/2011 և 2011/2012 մրցաշրջաններում երրորդ տեղն է գրավել ռմբարկուների շաքում ։
Հավաքականի կազմում
Չեռնոգորիայի հավաքականի կազմում անկացրել է 32 խաղ և խփել 195 գոլ ։ Դարձել է 2012 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, արժանացել է Օլիմպիադայի լավագույն ռմբարկուի տիտղոսին (խփել է 53 գոլ) և ընդգրկվել Օլիմպիադայի խորհրդանշական հավաքականի կազմում (քառորդ եզրափակչում՝ Ֆրանսիայի հավաքականի դեմ խաղում, հենց Կատարինա Բուլատովիչի յոթ մետրանոց նետումը Չեռնոգորիայի հավաքականին հաղթանակ բերեց 23։22 հաշվով )։ 2012 թվականի դեկտեմբերին հաղթել է Եվրոպայի առաջնությունում, որ անցկացվում էր Սերբիայում, ինչպես նաև նորից ճանաչվել է լավագույն ռմբարկու (այս անգամ արդեն 56 գոլով) և ընդգրկվել առաջնության խորհրդանշական հավաքականի կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեռնոգորացի հանդբոլիստներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Տոռնակո
Տոռնակո (Tornaco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Մարիամ Մագդալենան։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Աշոտ Սարգսյան (քաղաքական գործիչ)
1973 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1973-1976 թթ. զբաղվել է մանկավարժությամբ, դասավանդել է միջնակարգ դպրոցներում։ 1976 թ. ընդունվել է ՀԽՍՀ ԳԱ Պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրա եւ աշխատանքի անցել Մատենադարանում։ 1984 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզը «Հովհաննես Դրասխանակերտցու «Հայոց պատմությունը» և Մովսես Խորենացին» վերնագրով։
Գիտական գործունեություն
Գիտական ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը եղել է Հայոց պատմահայր Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» (5-րդ դար) բնագրի հետ կապված հարցերը։ Մասնավորապես խնդիր է դրվել վերականգնել Խորենացու բնագրի նախնական վիճակը՝ հետագա պատմիչների մոտ նրանից կատարած քաղվածքների եւ այլ հետքերի համադիր քննությամբ։ Այդ թեմային են վերաբերում մի քանի գիտական հոդվածներ, որոնք ընդգրկվել են նաեւ «Հովհաննես Դրասխանակերտցու «Հայոց պատմությունը» եւ Մովսես Խորենացին» (Երեւան, 1991 թ) գրքում ։ Ընդհանուր առմամբ Խորենացու բնագրում առաջարկվել է շուրջ 16 եւ Դրասխանակերտցու բնագրում 13 բնագրական շտկումներ ու վերականգնումներ։ Երկրորդ աշխատանքը եղել է Խորենացու «Հայոց պատմության»՝ դեռ 1913 թվականին կազմված քննական բնագրի վերահրատարակումը՝ լրացված նորահայտ 10 ձեռագրերի եւ 10 պատառիկների տարընթերցումներով (Մովսէս Խորենացի, Պատմութիւն Հայոց, Քննական բնագիրը Մանուկ Աբեղյանի եւ Սեթ Հարությունյանի, լրացումները՝ Ա.Բ. Սարգսյանի, Երեւան, 1991 թ.)։ Այս երկու գրքերն էլ տպագրվել են նույն՝ 1991 թվականին՝ Մովսես Խորենացու «Հայոց Պատմության» 1500- ամյա հոբելյանական հրատարակությունների շրջանակներում։ Գիտական զեկուցումներ է կարդացել Մատենադարանի ամենամյա, միջազգային (Սանկտ Պետերբուրգ, Նյու-Յորք, Միչիգան) գիտաժողովներում։ Զուգահեռ զբաղվել է հայ քաղաքական մտքի պատմության հարցերով։
Քաղաքական գործունեություն
Համալսարանում ուսանելու տարիներին մասնակցել է ազգային հարցերով զբաղվող՝ «Հայ մշակույթի ակումբ» ուսանողական կիսալեգալ խմբակի գործունեությանը։ 1987 թ. աշնանից ակտիվորեն մասնակցել է բնապահպանական, իսկ 1988 թ. փետրվարից Ղարաբաղյան համաժողովրդական շարժմանը։ Մի խումբ այլ ակտիվիստների հետ մասնակցել է նույն թվականի մարտին Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կազմակերպած՝ պատգամավորների ստորագրահավաքին՝ ՀԽՍՀ ԳԽ արտահերթ նստաշրջան հրավիրելու պահանջով։ Կազմակերպել է Մատենադարանի աշխատակիցների մասնակցությունը համաժողովրդական շարժմանը, կազմել է հայտարարությունների Մոսկվա եւ այլուր ուղղված նամակներ, հեռագրեր, թռուցիկներ տեքստեր և այլն։ 1989 թ. օգոստոսին ՀԽՍՀ ԳԽ մասնակի ընտրություններում եղել է պատգամավորության թեկնածու առաջադրված Լևոն Տեր-Պետրոսյանի վստահված անձը։ Շարժման քաղաքական կառույցի՝ Հայոց Համազգային Շարժման (ՀՀՇ) հիմնադիր անդամներից է, որպես պատվիրակ մասնակցել է 1989 թ. նոյեմբերի 4-6 կայացած առաջին եւ հաջորդ բոլոր համագումարներին։ 1995 թվականից առ այսօր անընդմեջ ընտրվել է այդ կուսակցության ղեկավար մարմնում։
1990 թվականի մայիսին Հայոց Համազգային Շարժման կողմից մասնակցել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի ընտրություններին եւ ընտրվել պատգամավոր։ Երկրորդ անգամ ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել 1995 թվականին ։ Օրենսդիր մարմնում աշխատել է Գյուղատնտեսության եւ գյուղի զարգացման (1990-1995 թթ.) ապա՝ Պետա-իրավական հարցերի (1995-1999 թթ.) մշտական հանձնաժողովներում։ Սահմանադրական հանձնաժողովի աշխատանքային խմբի կազմում մասնակցել է ՀՀ առաջին Սահմանադրության (ընդունվել է 1995 թ.) մշակման աշխատանքներին։ 2007 թվականի աշնանը, ՀՀ Առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի՝ ակտիվ քաղաքականություն վերադառնալուց եւ ՀՀ Նախագահի թեկնածու առաջադրվելու հայտ ներկայացնելուց հետո, նրա կողմից նշանակվել է իր նախընտրական շտաբի անդամ։ Ավելի ուշ նշանակվել է Համաժողովրդական շարժման քաղաքական կառույցի՝ Հայ Ազգային Կոնգրես դաշինքի (2008 թվականի օգոստոսի 1) ղեկավար մարմնի՝ Կենտրոնական գրասենյակի անդամ։ 2013 թվականի ապրիլի 13-ից Հայոց Համազգային Շարժում կուսակցության վերանվանման ու Հայ Ազգային Կոնգրես դաշինքի անհատ անդամների միավորման հիման վրա ստեղծված Հայ Ազգային Կոնգրես կուսակցության վարչության անդամ է։ Գործունեության հիմնական ոլորտը եղել է գաղափարախոսության ոլորտը եւ քարոզչությունը։ Հեղինակել կամ ակտիվորեն մասնակցել է կուսակցության քաղաքական փաստաթղթերի (հայտարարություններ, համագումարների բանաձեւեր, նախընտրական ծրագրեր եւ այլն) ստեղծմանը։1990 թվականից ի վեր մամուլում հեղինակել է 500-ից ավելի քաղաքական- վերլուծական, հրապարակախոսական հոդվածներ։ Հիմնական թիրախները եղել են հայ քաղաքական մտքի ավանդական պատկերացումները, քաղաքական ավանտյուրիզմը, իշխանական ապօրինությունները եւ այլն։ Մի քանի տասնյակ հոդվածներ վերաբերում են Հայաստանի անկախության շրջանի քաղաքական պատմությանը, մասնավորապես հայտնի իրողությունների նենգափոխմանն ու կեղծմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայոց համազգային շարժում կուսակցություն Կատեգորիա:Հայ ազգային կոնգրես Կատեգորիա:Վայոց ձորում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀԱԿ անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Լոգիստիկա
Լոգիստիկա, տերմին, որ հին հույները գործածել են հաշիվների և երկրաչափական չափումների «արվեստի» նշանակությամբ։
Լոգիստիկայի մյուս կարևոր շարժիչ ուժը դարձավ արևմուտքի բիզնեսում լայն տարածում ստացած որակի համընդհանուր կառավարման տեսությունը։ Այդ կոնցեպցիան հեղաշրջում մտցրեց մենեջմենթի տեսության և պրակտիկայի մեջ։ Այդ տեսությունը կառավարչական մոտեցում է, որն արտադրանքի որակի բարձրացման խնդիրը համարում է ֆիրմայի ամբողջ կոլեկտիվի հոգածության առարկան։
Ռուսական տնտեսագիտական գրականության մեջ կիրառվում է լոգիստիկայի այլ բնորոշում։ Լոգիստիկան՝ նյութական և ինֆորմացիոն հոսքերի կազմակերպման, պլանավորման և վերահսկման համակարգ է, որը գործում է ժամանակի ու տարածության մեջ` սկսած մատակարարից մինչև վերջին սպառողը։
Լոգիստիկայի զարգացման գործոնները
Միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնման և խորացման, արտադրության զարգացման պայմաններում տեղի է ունենում շրջանառության ոլորտում կատարվող ծախսերի ավելացում։ Այդ իսկ պատճառով ձեռնարկատերերի ուշադրությունը կենտրոնացվել է շուկայական գործունեության արդյունավետության բարձրացման և այդ ոլորտում ծախսերի կրճատման վրա։
Լոգիստիկայի զարգացումը պայմանավորված է 2 հետևյալ գործոններով՝
Ժամանակի ընթացքում անցում է կատարվում վաճառողների շուկայից գնորդների շուկային, որն ուղեկցվեց համապատասխան փոփոխություններով արտադրության և ապրանքաշարժի համակարգերի ռազմավարությունում։ Դա իր ազդեցությունը թողեց լոգիստիկայի զարգացման վրա, այսինքն  լոգիստիկական շղթայի օղակ հանդիսացող արտադրական ֆիրման պետք է իր գործունեությունը ծրագրավորի ելնելով շուկայի պահանջներից։
Լոգիստիկայի զարգացմանը նպաստում են նաև հետևյալ գործոնները՝
Լոգիստիկայի զարգացման մակարդակները
Լոգիստիկայի զարգացումը տարբեր երկրներում և ֆիրմաներում, լոգիստիկական համակարգերում գտնվում է տարբեր մակարդակներում, որը պայմանավորված է մի շարք գործոններով։ Գոյություն ունեն առանձին, սկզբնական փուլեր, որոնցով պետք է անցնի լոգիստիկան, որպեսզի հասնի զարգացման բարձր մակարդակի։ Զարգացած երկրների առաջատար տարբեր ընկերությունների վերլուծությունը հնարավորություն տվեց բացահայտելու լոգիստիկական համակարգերի զարգացման 4 հաջորդական փուլեր։
Լոգիստիկայի զարգացման առաջին փուլի համար հատուկ են մի շարք գործողությունների իրականացում՝ պատրաստի արտադրանքի պահպանման կազմակերպում, առաքումների իրականացում և այլն, առանց որոնց հնարավոր չէ լոգիստիկայի զարգացման հետագա փուլերի իրականացումը։
Զարգացման երկրորդ փուլին հատուկ է պատրաստի արտադրանքի առաքման կառավարումը սպառման շրջաններում։ Լոգիստիկայի համակարգի հսկողությունը տարածվում է պատվիրատուի սպասարկման, պատվերների մմշակման, պատրաստի արտադրանքի պահպանման, ձեռնարկություններում դրանց պաշարների կառավարման հետ։
Երրորդ մակարդակի լոգիստիկայի համակարգերը հսկում են լոգիստիկական գործառնությունները սկսած հումքի ձեռք բերումից մինչև վերջնական սպառողների սպասարկումը։ Այդպիսի համակարգերի լրացուցիչ գործառնություններին են վերաբերում հումքի գնումը և ստացումը, իրացման կանխատեսումը, արտադրության պլանավորումը, պաշարների և անավարտ արտադրության կառավարումը։
Չորրորդ մակարդակի լոգիստիկական համակարգերը տարածում են ստացել 20-րդ դարի վերջերին, դրանք նման են նախորդին, սակայն մեկ կարևոր բացառությամբ, այս մակարդակում ինտեգրվում են լոգիստիկայի պլանավորման և վերահսկողության գործընթացները մարքեթինգի, իրացման, արտադրության և ֆինանսական գործառնությունների հետ։ Դա հնարավորություն է ընձեռում լուծել ընկերության տարբեր ստորաբաժանումների նպատակների հակասությունները՝ փոխկապակցել նպատակները։ Համակարգի կառավարումն իրականացվում է երկարաժամկետ պլանավորման հիման վրա։
Լոգիստիկայի տեսակները
Լոգիստիկայի հիմնական հասկացությունները հոսքեր են `նյութական և տեղեկատվական։ Նրանք կարող են դասակարգվել տարբեր ձևերով.
Հնարավոր է նաև դասակարգել ձեռնարկատիրության ոլորտում։ Այսպիսով, ըստ ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների, կան գիտության մի քանի հիմնական տեսակներ՝
Տրանսպորտային լոգիստիկա
Գոյություն ունեցող գիտության հատվածը, կապված առաքման կազմակերպման հետ, կոչվում է տրանսպորտ։ Տրանսպորտային լոգիստիկայի հիմունքները կարող են ներկայացվել վեց հիմնական կանոնների տեսքով՝
Բեռների լոգիստիկա
Տրանսպորտի մի մասը բեռների լոգիստիկա է, ինչ է շարժակազմի հզորության առավել արդյունավետ օգտագործումը, պարբերաբար մատակարարումների կազմակերպումը, առանց պահեստների, որտեղ լոգիստիկայի հիմնական նպատակը դրսևորվում է։ Հիմնական հասկացությունը այստեղ բեռի միավորն է, այսինքն `արտադրության որոշակի քանակություն, որը համարվում է անբաժանելի ապրանք։ Բեռնման, բեռնաթափման, տեղափոխման ժամանակ նրանք զբաղվում են բեռնափոխադրումներով։
Գնման լոգիստիկա
Լոգիստիկ գնումների էությունը հումքի տեղափոխման գործընթացն ապահովելն է ։ Ընկերությանը նյութական ռեսուրսների տրամադրման գործընթացում անհրաժեշտ է նյութական հոսքերի կառավարում կատարել ` հասկանալ, թե ով, ինչ պայմաններում, որքան գնով ։ Գնման գործընթացում պետք է լուծվեն հետևյալ խնդիրները՝
Լոգիստիկայի հիմնական խնդիրները
Լոգիստիկայի հիմնական խնդիրներն են հանդիսանում՝
Հայերն Աթենքում
Պատմություն
Հայերը Հունաստանում զանգվածային բնակություն են հաստատել 5-6-րդ դարերից։ Այն պայմանավորված էր տարբեր ժամանակահատվածներում Հայաստանում տիրող սոցիալական և քաղաքական իրադրությամբ։ Դեռևս Բյուզանդական կայսրության ժամանակաշրջանում Աթենքի բնակչության գերակշռող տարրից՝ հույներից հետո մեծ կշիռ ունեին նաև հայերը։ Նրանք կարևոր դեր են խաղացել Բյուզանդիայի հասարակական, ռազմական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքում։
Հայերի թիվն այստեղ ավելացել է 1895-1896 թվականների կոտորածներից, 1915 թվականի Մեծ եղեռնից հետո, ինչպես նաև 1922 թվականին, երբ թուրքերը վերստին գրավել են Զմյուռնիան։ 19-րդ դարի վերջին տեղի հայ համայնքն ունեցել է հասարակական-քաղաքական աշխույժ կյանք։ Հրատարակվել են պարբերականներ, գրքեր, գործել են հայկական դպրոցներ, մշակութային միություններ։ 1925 թվականին Աթենքում ապրել է 8000 հայ։ Աթենքի հայ համայնքի վարչական-մշակութային կյանքը կազմակերպում է առաջնորդարանն ու ազգային կենտրոնական վարչությունը, որոնք ճանաչված էին հունական իշխանությունների կողմից։
1920-ական թվականների սկզբին (Կիլիկիայի ջարդերից և հույն-թուրքական պատերազմից հետո) Սալոնիկ է գաղթել 10 հազար հայ, համայնքն ստվարացել է, ստեղծվել է թեմական խորհուրդ՝ իր մարմիններով։ Գործել են ազգային կուսակցությունների տեղական կազմակերպությունները, հայրենակցական, բարեգործական, մշակութային, մարզական միություններ։ Աթենահայ համայնքի կրոնական պահանջները բավարարում է հայ Առաքելական եկեղեցու հունահայոց թեմը, գործում է սուրբ Կարապետ հայկական եկեղեցին։ 1890 թվականին Աթենքում լույս է տեսել Հունաստանում առաջին հայերեն պարբերականը՝ «Ասպարեզ»-ը։
Հետպատերազմյան տարիներին Սալոնիկի հայերի թիվը նվազել է հայրենադարձվելու, ինչպես նաև Կանադա, Արգենտինա և այլուր արտագաղթելու հետևանքով։ Մոտավոր հաշվարկներով՝ վերջին տասնամյակում Սալոնիկում հաստատվել է շուրջ 10 հազար հայ աստանցի հայ, որոնց փոքր մասն է առնչվում համայնքի ազգային կյանքին և այցելում եկեղեցի։ Ներկայումս (2003 թվական) հայերի թիվը Սալոնիկում հասել է շուրջ 11500-ի։ Զբաղվում են հիմնականում մանր սանտրով և արհեստներով։ Զգալի թիվ են կազմում ունէտր և ապահով ընտանիքները։ Գործում են Սուրբ Աստվածածին հայ առաքելական եկեղեցին (հոգևոր հովիվն է Խորեն Տողրամաճյանը), Մալաքյան-Գասպարյան կիրակնօրյա վարժարանը, ՀԲԸՄ մասնաճյուղը, Հայ գթության խաչի «Անի» մասնաճյուղը, Համազգային մշակութային միությունը, ՀՄԸՄ, ՀՀԳ երիտասարդական միության «Սողոմոն Թեհլերյան» խումբը, ՀՀԳ պատանեկան միության «Լեռն Շանթ» խումբը, «Տեր Զաքարյան» հայկական սրահը։ Եկեղեցուն կից Հայ տանը ամեն շաբաթ կազմակերպվում են համայնքային միջոցառումներ։ Հրատարակվում է «Աշտանակ» կրոնադաստիարակչական հանդեսը, որը նվիրել է Հայկական Կարմիր խաչը։ Աթենքի Նոր Զմյոանիա արվարձանում տեղադրված է Զանգ-հուշարձան՝ ի հիշատակ ցեղասպանության զոհերի։ 2000 թվականի հունիսի 11-ին Աթենքում բացվել է Հայոց ցեղասպանության նահատակների հիշատակը հավերժացնող հուշակոթող, իսկ հրապարակներից մեկը անվանվել Արմենիա։
21-րդ դարի սկզբին Աթենքում բնակվում է շուրջ 10 հազար հայ։ Գործում են Սուրբ Աստվածածին, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, Սուրբ Հակոբ, Սուրբ Կարապետ հայ առաքելական եկեղեցիները, Սոֆի և Լեոն Հակոբյան, Ա. և ժ. Ճենազյան, Զավարյան, Գալփաքյան վարժարանները, ՀՀԳ և ՌԱԿ տեղական կազմակերպությունները, Հայկական ժողովրդային շարժումը, «Արարատ» մշակութային-մարզական և «Արաքս» մշակութային միությունները, Համազգային մշակութային միության, ՀԲԸՄ-ի, Հովարդ Կարագյոզյան հաստատության, ՀՄԸՄ-ի, ՀՕՄ-ի մասնաճյուղերը։ Հրատարակվում են «Ազատ օր» օրաթերթը և «էլլինո Արմենիկա» հունարեն եռամսյա հանդեսը։ Ի նշան հայ ժողովրդի երախտագիտության (1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից տուժածներին Հունաստանի ցուցաբերած օգնության համար)՝ մայրաքաղաքի կենտրոնում վեր է խոյանում հուշարձան ֊կոթող, թյան աղջիկների, Կյուլլապի Կյուլպենկյան, Գրիգոր Աղաթոն են վարժարանները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունահայ հասարակություն Կատեգորիա:Հայեր ըստ քաղաքի
Հերսբրուք
Հերսբրուք  (Hersbruck), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Նյուրնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 12 333 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 22,91 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 74 132։
Քաղաքն ներառում է 6 քաղաքային համայնք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի համակենտրոնացման ճամբարներ
Ֆուրվիեր
Ֆուրվիեր (Fourvière), պատմական բլուր, որը գտնվում է Լիոնի կենտրոնի արևմտյան հատվածում : Միևնույն անունն է կրում նաև կենտրոնական թաղամասը, որը գտնվում է բլրի վրա :
Տեղադրություն
Սոն և Ռոն գետերը հոսում են Կենտրոնական ֆրանսիական զանգվածի հյուսիսից դեպի հարավ: Ֆուրվիեր բլուրը, իրականում, իրենից ներկայացնում է գիծ, որը խոյացած է Սոն գետի վրա և ձգվում է Լիոնի Վեզ թաղամասից մինչև գետերի միախառնմանը վայրը: Բլուրը ծովի մակարդակից ունի 120-287 մետր բարձրություն: Բլրի ափագիծը ներառում է Սեն Իրենեյ, Լուայաս, Ֆուրվիեր, Սեն Ժյուս թաղամասերը և ձգվում դեպի հարավ, ընդհուպ մինչև Սեն Ֆլուա լե Լիոն կոմունան: Սոնը շրջանցում է բլուրը՝ անջատելով Հին Լիոն թաղամասը՝ Լիոնի մյուս թաղամասերից: Բլրի գագաթից բացվում է տեսարան դեպի Հին Լիոն և վարդերի այգիներ, Սոն գետի հակադիր ափ և Պրեսքիլ, Ռոն գետի հակադիր ափ, հատկապես, Բրոտտո, Պար Դյո, Գիլյոտեր, Ժերլան և Մոնպլեզիր թաղամասեր: Հեռվում են երևում են Լիոնի արվարձանները, Դոֆինե պատմական մարզի տարածքները, դեպի Բյուժե, Շարտրյոզ և Ալպեր:
Պատմություն
Բլրի գագաթին տեղակայված է եղել Լուգդուն բնակավայրը: Այն վայրը, որտեղ ներկայումս կառուցված է Նոտր դամ դե Ֆուրվիե տաճարը, գտնվում է հռոմեական թատրոն: Թատրոնի Forum Vetus (Հին թատրոն) անվանումը արդյունքում տրանսֆորմացվել է Ֆուրվիերի: Ֆորումի մի մասը փլվել է 9-րդ դարում՝ գրունտի տեղաշարժի արդյունքում: Ավելի ուշ, ևս մի քանի փլուզումներ են տեղի ունեցել: Մասնավորապես, 1930 թվականին, թատրոնի փլուզման արդյունքում, մահացել է մոտ 40 մարդ: Փլուզման պատճառը գետնի տակով ջրի հոսքն էր: Բնակչության շրջանում տարածվել էր մի տեսակետ, համաձայն որի բլրի տակ կա ստորգետնյա լիճ, սակայն այդ փաստը հաստատված չէ գիտական հետազոտություններով:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիոն
Կացին (մուլտֆիլմ)
«Կացին» (Топор), 1994 թվականի նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում Հովհաննես Թումանյանի «Կացին ախպեր» հեքիաթի մոտիվներով ։ Ռեժիսորը և սցենարի հեղինակը Ռոբերտ Սահակյանցն է ։
Սյուժե
Մի գյուղում ապրում էին մարդիկ, որոնք չգիտեին կացնի գոյության մասին, այդ պատճառով էլ ցուրտ ձմռանը տաքանում էին ցախով՝ ջարդելով այն ձեռքերով, քարերով և այլ միջոցներով։ Անցնող փայտահայտը նրանց է նվիրում իր կացինը։ Բայց սկսնակ փայտահայտները չէին կարողանում օգտագործել փայտահայտի գործիքը և սկսում են սպանել կամ խեղանդամ դարձնել միմյանց։ Գյուղական ժողովը որոշում է չար գործիքը նետել կրակի մեջ։ Կացնի կոթը այրվում է, սակայն երկաթե մասը մնում է ու ավելի շատ վնաս է տալիս մարդկանց։ Եվ նույնիսկ երբ նրան գցում են բանտ, նա էլի չի հանգստանում, և այրված խոտից վառվում է բանտը, ու հրդեհը տարածվում է ամբողջ գյուղում։ Գյուղացիներն սկսում են ուրախանալ հրդեհի տաքությունից։
Ծանցանկ
Կատեգորիա:Հայկական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոբերտ Սահակյանցի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1994 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կիրխենզիթենբախ
Կիրխենզիթենբախ  (Kirchensittenbach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Նյուրնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 2171 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 43,21 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 74 135։
Քաղաքն ներառում է 6 քաղաքային համայնք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Անուշվռամ Արծրունի
Անուշվռամ Արծրունի, հայ իշխանուհի, Արծրունյաց նախարարական տոհմից։ Անուշվռամ Արծրունին նախարար Վասակ Արծրունու դուստրը, գիտնական և հոգևորական Աղան Արծրունու, նախարար Մերհուժան Արծրունու և Վահան Մամիկոնյանի մոր՝ Ձուիկ Արծրունու քույրը, Գուգարաց Աշուշա բդեշխի կինը։ Անուշվռամը ունեցել է 2 որդի՝ Վազգեն և Ջոջիկ  ։
Կենսագրություն
Վարդանանց պատերազմից հետո 455 թվականին, Գուգարաց Աշուշա բդեշխը Պարսից արքա Հազկերտ Բ-ից արտոնություն է ձեռք բերել՝ գերությունից ազատելու և բդեշխության կենտրոն Ցուրտավ տանելու իր կին Անուշվռամի հարազատներին և մերձավորներին, հատկապես՝ զոհված և գերեվարված նախարարների մանուկ ժառանգներին։
Տոհմածառը
Աշուշան ամուսնացել էր Անուշվռամ (Անույշվռամ) Արծրունու հետ, որից ծնվել էին՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ իշխանուհիներ Կատեգորիա:Միջնադարյան հայուհիներ Կատեգորիա:Արծրունիներ
Յասին Մերյա
Յասին Մերյա (ياسين مرياح, ), թունիսցի ֆուտբոլիստ, «Սֆակսեն» ակումբի և Թունիսի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Մերյան իր կարիերան սկսել է «Մետլաուի» ակումբում։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ին «Համամ Լիֆի» դեմ խաղում, նա կատարել է իր նորամուտը Թունիսի առաջնությունում ։ 2015 թվականի սկզբում Մերյան տեղափոխվել է «Սֆակսեն» ակումբ։ Փետրվարի 18-ին «Ջերբայի» դեմ խաղում, նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ Փետրվարի 28-ին «Լա Մարսա» ակումբի դեմ խաղում, նա խփել է իր առաջին գոլը «Սֆակսենի» կազմում ։
Միջազգային կարիերա
2015 թվականին Մերյան Թունիսի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է Աֆրիկայի գավաթի մինչև 23 տարեկանների խաղարկությանը Սենեգալում։ Մրցաշարում նա խաղացել է Զամբիայի, Սենեգալի և Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հավաքականների դեմ։
2015 թվականի հունիսի 13-ին Մարոկկոյի հավաքականի դեմ խաղում Մերյան կատարել է իր նորամուտը Թունիսի հավաքականում։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ին 2018 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հավաքականի դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը ազգային հավաքականի կազմում ։
2018 թվականին Մերյան մասնակցել է Ռուսաստանում կայացած աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարում նա խաղացել է ընդդեմ Անգլիայի, Բելգիայի և Պանամայի հավաքականների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թունիսցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Թունիսի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Վլադիմիր Բարվենկո
Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Բարվենկո (Владимир Владимирович Барвенко, ), ռուս գրող, հեռուստատեսային հրապարակախոս Դոնի տարածաշրջանից։ Բնակվում է Շախտի քաղաքում։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1993)։
Ստեղծագործական ուղի
Առաջին ստեղծագործությունները գրել է երիտասարդների և ժամանակակիցների մասին։ Տպագրվել է 20-րդ դարի 70-ական թվականներին երիտասարդական թերթերում և ամսագրերում։
Հաջողությամբ հրատարակվել է համաժողովրդական խորհրդային «Գեղջկուհին» ամսագրում, թարգմանվել է ԽՍՀՄ բարեկամական երկրների լեզուներով («Խորհրդային Միություն» ամսագիր)։ Մի շարք արձակ գրքերի հեղինակ է` «Трамвайное соло» (Ռոստովի հրատարակչության, 1987), «Հրաշքների առավոտ» վեպ (Մոսկվա, «Երիտասարդ գվարդիա», 1989), «Ոսկե անձրև» (Ռոստովի հրատարակչություն, 1991), «Հետապնդում» (Ռոստովի հրատարակչական, 1992)։ Հրատարակվել է «Դոն», «Երիտասարդություն», «Հոկտեմբեր» գրական ամսագրերում։ Հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածու։ 2008 թվականին հրատարակել է «Ժամանակավորապես անհասանելի է» և «Արթնանալ և մոռանալ» վեպերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Միրյամ Վայկսելբրաուն
Միրյամ Վայկսելբրաուն (Mirjam Weichselbraun, ), ավստրիացի հաղորդավարուհի և դերասանուհի։
Առավել հայտնի է դարձել 2015 թվականին Ավստրիայում կայացած «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթի հաղորդավարը լինելով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Ինսբրուքում։
Մեդիաարդյունաբերությունում սկսել է աշխատել 1998 թվականին Antenne Tirol ռադիոկայանի ավստրիական տարածաշրջանային խմբագրությունում։ Առաջին ճանաչմանն արժանացել է BRAVO հանդեսի «Girl 2000» ընտրության ժամանակ։ Հետագայում Tirol TV տարածաշրջանային ռադիոընկերությունում և Das Magazin մշակութային ծրագրի կարճաժամկետ աշխատանքներից հետո նա 2001 թվականին տեղափոխվել է նոր հիմնված VIVA Plus հեռուստակայան, որտեղ ութ ամիս մասնակցել է «Cologne Day» ծրագրին։ Դրանից հետո Միրյամը տեղափոխվել է Մյունխենի MTV Germany, ապա Բեռլին, որտեղ եղել է Select MTV (մինչև 2005 թվականի հունվար) և TRL (մինչև 2007 թվականի ապրիլ) ծրագրերի դեմքը։
Այդ շրջանում միաժամանակ աշխատել է նաև ZDF-ի «Wetten, dass..?» հեռուստաշոուում (2003 թվականից) և ORF-ի «Expedition Österreich» և «Dancing Stars» շոուներում (2004 թվականից)։ Վերջինիս մասնակցելու համար արժանացել է «Romy» մրցանակին։
2006 թվականին Միրյամ Վայկսելբրաունը Գերմանիայում եղել է RTL Television-ի «Dancing on Ice» շոուի հաղորդավարը, ինչպես նաև աշխատել է «Life Ball» (2007), «Kiddy Contest» (2007 և 2008) ծրագրերում։ 2010 թվականին մասնակցել է Sat.1-ի «Die Hit-Giganten» շարքի երեք ծրագրերի։
Հաղորդավարի իր աշխատանքին ի հավելում՝ Միրյամ Վայկսելբրաունը դեր է հնչյունավորել Յան Դրիեսի «Letzte Tage, jetzt» աուդիո դրամայում։ 2007 թվականից սկսել է նկարահանվել գեղարվեստական և հեռուստատեսային ֆիլմերում, ինչպես նաև մասնակցել է մյուզիքլների։ 2012 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2014 թվականի մարտը Sky Deutschland-ում նա եղել է Հարալդ Շմիդտի շոուի օգնականը։ Հետագայում շարունակել է աշխատել որպես հաղորդավարուհի և նկարահանվել է ֆիլմերում։
2015 թվականին նա եղել է VOX հեռուստաալիքի «Grill den Henssler» խոհարարական շոուի մասնակից (հյուր)։
Միրյամ Վայկսելբրաունը արժանացել է մի շարք մրցանակների, ներառյալ 2015 թվականի «Տարվա տիրոլուհի» կոչումը ։
Անձնական կյանք
Միրյամն ունի երկվորյակ քույր՝ Մելանին, նրանք վերցրել են տարբեր ազգանուններ, Միրյամը՝ մոր Վայկսելբրաուն ազգանունը, Մելանին՝ հոր Բինդեր ազգանունը։
Երկու տարի տևած հարաբերություններից հետո Միրյամը բաժանվել է երաժիշտ Մարկեից (Marcus Nigsch)։ Նա նաև հանդիպել է Sat.1-Frühstücksfernsehen-ի հեռուսահաղորդավար Յան Հանի հետ, սակայն չորս տարի անց զույգը բաժանվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիացի հաղորդավարուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասաններ
Վահրամ Փափազյան (այլ կիրառումներ)
Վահրամ Փափազյան, կարող է վերաբերել՝
Ուղղանկյունություն
Օրթոգոնալանության առավել բնական սահմանումը տրվում է հիլբերտյան տարածությունների տեսության մեջ։ H հիլբերտյան տարածության x և у տարրերը կոչվում են օրթոգոնալ, եթե նրանց սկալյար արտադրյալը զրո է (х,у) = 0 ։
Երբ H-իրական հիլբերտյան տարածությունը համընկնում է եռաչափ էվկլիդեսյան տարածության հետ, օրթոգոնալության վերը բերված սահմանումը համընկնում է վերջինիս երկու վեկտորների ուղղահայացության սահմանման հետ։
Արտաքին հղումներ
in The Art of Unix Programming
Կատեգորիա:Գծային հանրահաշիվ
Տրիխինալասկոպիա
Տրիխինալասկոպիա, մսեղիքի հետազոտման եղանակ, որի նպատակն է հայտնաբերել տրիխինեչոզի հարուցիչների թրթուրներ։ Պարտադիր հետազոտվում է ընտանի և վայրի խոզերի, արջերի և այլ ամենակեր ու մսակեր կենդանիների մսեղիքը։ Մկանանմուշը վերցնում են մկանների շլային մասերից (ոսկրերի ամրաց ման տեղերից)։ Ցուրաքանչյուր մսեղիքից վերցնում են 2 նմուշ 60-ական գ., դրանք մկրատով կտրատում 12 մասի (յուրաքանչյուրը վարսակի հատիկի մեծության), շարքով դասավորում կոմպրեսորիումի (սարք) երկու ապակիների միջև, սեղմում մկանները և նայում տրիխինելասկոպի կամ մանրադիտակի փոքր (40-50 անգամ) խոշորացումով։ Վարակված կենդանիների մկանների կտրվածքներում տրիխինելաների թրթուրները սովորաբար հայտնաբերվում են պատիճավորված վիճակում։ Հաճախ թրթուրները գտնվում են կրակալված պատիճներում։ Դրանք լուծելու համար կտրվածքները 1-2 ժամով տեղավորում են 10%-անոց աղաթթվի լուծույթում, իսկ այնուհետև հետազոտում գլիցերինի կաթիլների մեջ։ Նմուշում նույնիսկ մեկ տրիխինելա հայտնաբերելու դեպքում մսեղիքն ուտիլացվում է կամ դրանից պատրաստում են մսալյուր։ Կաշին օգտագործվում է առանց որևէ սահմանափակման։
Կատեգորիա:Սնունդ
Անձրևից հետո։ Պլյոս
Անձրևից հետո։ Պլյոս (После дождя. Плёс), ռուս բնանկարիչ Իսահակ Լևիտանի (Исаак Левитан, 1860-1900) կտավը՝ ստեղծված 1889 թվականին։ Ներկայում պահվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Նկարի չափերը՝ 80×125 սմ։
Պատմություն և նկարագրություն
«Անձրևից հետո։ Պլյոս» կտավը նկարվել է Պլյոս ոչ մեծ քաղաքում, որ տեղակայված է Վոլգայի աջ ափին։ Լևիտանն այդ քաղաքում անցկացրել երեք ամառ՝ 1888-1890 թվականներին։ Այդտեղ են ստեղծվել նրա բազմաթիվ նկարներ  ։ Պլյոս քաղաքը 19-րդ դարում մտնում էր Կոստրոմայի նահանգի կազմի մեջ, իսկ 20-րդ դարում ընդգրկվել է Իվանովոյի մարզի Մերձվոլգյան շրջանում։
«Անձրևից հետո։ Պլյոս» կտավը համարվում է ոչ միայն այդ շրջանի, այլև Լևիտանի ողջ ստեղծագործության լավագույն նմուշներից մեկը ։ Այն ստեղծվել է 1889 թվականին, երբ Լևիտանը երկրորդ անգամ էր այցելել Պլյոս։ Կտավում պատկերված է Վոլգայի ափը մռայլ, ամպամած օրը։ Հենց նոր ավարտվել է անձրևը, գետի ջուրը ծածկված է մանր ալիքներով։ Նկարի կենտրոնում պատկերված են բեռնանավեր ու նավակներ, որ կանգնած են ափի մոտ, իսկ ձախ կողմից՝ հետին պլանում, գետով լողացող փոքր շոգեքարշ։ Աջ կողմից՝ հետին պլանում, երևում են Պլյոս քաղաքի տներն ու եկեղեցին ։
«Անձրևից հետո։ Պլյոս» կտավը 1890 թվականին Լևիտանից գնել է Պավել Տրետյակովը նկարչի մեկ այլ հայտնի կտավի՝ «Երեկո։ Ոսկե Պլյոս» նկարի հետ միաժամանակ ։
Արձագանքներ
Արվեստագետ Ալեքսեյ Ֆյոդորով-Դավիդովը Լևիտանի արվեստին նվիրված իր հոդվածում գրում է.
Որպես կյանքի մասին ինքնատիպ բնանկարային խորհրդածություն է ընկալվում «Անձրևից հետո։ Պլյոս» նկարում վոլգյան փոքրիկ քաղաքի տեսարանը բեռնանավերով ու ջրով լողացող շագեքարշով, հեռվում երևացող տներով ու եկեղեցով։ Սա սովորական տեսարան չէ, այլ բնանկարի միջոցներով արտացոլված քնարական պատմություն ռուսական կյանքի մասին, որ այնպես կենդանի կերպով հիշեցնում է Չեխովի վիպակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսահակ Լևիտանի նկարներ Կատեգորիա:1889 նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Սյուզաննա Տամիմ
Սյուզաննա Տամիմ (سوزان تميم, ), լիբանանցի երգչուհի, ով Արաբական աշխարհում մեծ ճանաչում էր ձեռք բերել` 1996 թվականին շահելով չորս տարին մեկ անգամ տեղի ունեցող Studio El Fan հեռուստաշոուի գլխավոր մրցանակը։
Կենսագրություն
Սյուզաննա Տամիմը ծնվել է Լիբանանի սուննի մուսուլմանական ընտանիքում։ 1996 թվականին, շահելով Studio El Fan հեռուստաշոուի գլխավոր մրցանակը, նա սկսեց հաջողությամբ հանդես գալ փոփ երաժշտության և դասական արաբական երգի բնագավառներում։ Նրա վերջին երաժշտական ալբոմը թողարկվել է 2002 թվականին` Rotana Records-ի կողմից և կոչվում էր «Saken Alby»: 2006 թվականի նրա «Lovers» սինգլը նվիրված էր Լիբանանի սպանված վարչապետ Ռաֆիկ Հարիրիին։
Սյուզաննա Տամիմի մասնավոր կյանքի մասին պտտվում էին զանազան մռայլ ասեկոսեներ։ 2000-ական թվականներին, իր հայտնիության գագաթնակետին, երգչուհին լքել էր իր ամուսնուն` Ալի Մուզաննարին և ամուսնացել պրոդյուսեր Ադել Մաթուքի հետ, ով դարձել էր նրա մենեջերը։ Որոշ ժամանակ անց, տանը ատրճանակից հրաձգություն կատարելուց հետո, նա Լիբանանից փախուստի դիմելով, մեկնել էր Եգիպտոս, որից հետո դադարել էր երևալ հասարակության մեջ։ Ամուսինը նրան դատի էր տվել` մեղադրելով խարդախության, յուրացման և անվանարկման մեջ։
Սպանությունը
2008 թվականի հուլիսի 28-ին, Սյուզաննա Տամիմին հայտնաբերել են Դուբայ-Մարինա շրջանում գտնվող շքեղ առանձնատանը` կտրված կոկորդով  ։ Մահվան պահին նա արդեն շուրջ 18 ամիս ամուսնացած էր անգլո-իրաքյան քիքբռնցքամարտի չեմպիոն Ռիյադ Ալ-Ազզավիի հետ  ։
2008 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, Կահիրեում ձերբակալվել է սպանության պատվիրատուն` Հիշամ Թալաաթ Մուստաֆան ։ Հետաքննությունը պարզել էր, որ նա սպանությունը պատվիրել էր իր թիկնապահին` ոստիկանության հատուկ ծառայությունների նախկին սպա Մոհսեն ալ-Սուկկարիին ։ 2009 թվականի մայիսի 21-ին, Հիշամ Թալաաթ Մուստաֆան և Մոհսեն ալ-Սուկկարին մեղադրվեցին սպանության համար, դատապարտվելով մահապատժի` կախաղանի միջոցով   ։ Սակայն շատերը չէին հավատում, որ Հիշամ Թալաաթ Մուստաֆան կենթարկվի մահապատժի, ենթադրելով, որ միլիարդատերին կփրկի իր բարձր դիրքը։ Այնուամենայնիվ, 2010 թվականի մարտի 4-ին, Եգիպտոսի գերագույն սահմանադրական դատարանը որոշում կայացրեց կրկնել դատական գործընթացը։ Երկրորդ անգամ Մուստաֆան դատապարտվեց 15 տարվա ազատազրկման, իսկ ալ-Սուկկարին` ցմահ բանտարկության  ։
Հիշամ Թալաաթ Մուստաֆայի հարազատները Սյուզաննա Տամիմի հարազատներին առաջարկել են 1 միլիարդ 100 միլիոն դոլար` չբողոքելու համար։ Այդ գումարն ստանալուն պես, երգչուհու հարազատներն իրավունք ունեն ներելու մարդասպանին։ Համաձայն դատաքննության, սպանությունն իրագործելու համար, Մուստաֆան, ալ-Սուկկարիին վճարել էր երկու միլիոն դոլար ։
Չնայած Եգիպտոսի գլխավոր դատախազությունը արգելել էր մամուլում լուսաբանել սպանության հանգամանքներն ու դատաքննության ընթացքի մասին տեղեկությունները, այնուամենայնիվ այդ հրամանը անտեսելու համար փակվել է թերթերից մեկի խմբագրությունը, իսկ հինգ լրագրողների, մեղադրանքներ են առաջադրվել` դատաքննության փուլում այն լուսաբանելու համար ։
Սյուզաննա Տամիմի մարմինը Դուբայից տեղափոխվել է Բեյրութ և 2008 թվականի օգոստոսի 4-ին հուղարկավորվել այնտեղ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբանանցի երգիչներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Լիբանանցի երգչուհիներ Կատեգորիա:Լիբանանի երաժիշտներ
Շանհայի գետտո
Շանհայի գետտո, վայր Ճապոնիայի կողմից օկուպացված Շանհայի Հունկոու շրջանում, որտեղ, նախքան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը և դրա ընթացքում, տեղավորվել են մոտավորապես 20 հազար հրեա փախստականներ՝ նացիստական Գերմանիայից, Ավստրիայից, Չեխոսլովակիայից, Հունգարիայից, Ռումինիայից, Լեհաստանից ու Լիտվայից ։ Պաշտոնապես կոչվել է «Քաղաքացիություն չունեցող անձանց հատկացված շրջան» (無國籍難民限定地區)։
Պատմություն
Երրորդ ռայխում գերմանացիների կողմից հրեաների հալածանքները 1930-ական թվականներին նրանց ստիպել են արտագաղթել։ Սակայն տեղափոխվելու հնարավորությունները քիչ էին, քանի որ մյուս երկրները հրաժարվում էին ընդունել փախստականներին։ Այդ ժամանակ Նանկինի պայմանագրի հիման վրա եվրոպացիները կարող էին գնալ Շանհայ և բնակություն հաստատել այնտեղ՝ առանց վիզա ստանալու։ 20-25 հազար հրեաներ օգտվել են այդ հնարավորությունից, մինչև 1941 թվականի վերջը ։
1942 թվականի նոյեմբերի 15-ին ճապոնական ռազմական հրամանատարությունը, Գերմանիայի ճնշմամբ, որոշում է ընդունել՝ ստեղծելու հրեական գետտո։ 1943 թվականի փետրվարի 18-ին ճապոնական իշխանությունները հայտարարել են, որ 1937 թվականից հետո Շանհայ ժամանած օտարերկրացիները պետք է ապրեն «քաղաքացիություն չունեցող անձանց հատկացված շրջանում», և նրանք պարտավոր են այդտեղ տեղափոխվել մինչև մայիսի 15-ը։