cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսեյ Տոլստոյի հուշարձան (Մոսկվա)
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրելու վայրն ընտրված է ոչ պատահական. մոտակայքում՝ Սպիրիդոնովկա փողոցի 2/6 տանը, գրողն անցկացրել է կյանքի վերջին տարիները՝ 1941-1945 թվականներին (1987 թվականին այստեղ բացվել է Ա. Ն. Տոլստոյի հիշատակի թանգարան-բնակարանը)։
Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1957 թվականի հուլիսի 3-ին՝ գրողի մահից 12 տարի անց։
Հեղինակներ
Հուշարձանի նախագիծը համատեղ մշակել են քանդակագործ Գեորգի Իվանովիչ Մոտովիլովը և ճարտարապետ Լեոնիդ Միխայլովիչ Պոլյակովը։
Նկարագրություն
Քանդակագործական հորինվածքը պատրաստված է բրոնզից, պատվանդանի համար օգտագործվել է գրանիտ (որոշ աղբյուրներում՝ սև լաբրադոր)։
Պատվանդանի վրա չկան տապանագրեր, միայն գրողի ազգանունը, անունը, հայրանունը և կյանքի տարիները պարունակող մակագրություն է։
Քանդակագործի այս ստեղծագործությունն առաջացրել է ոչ միարժեք արձագանքներ։ Օրինակ, կոթողը, «որտեղ բազկաթոռին նստած է այդպիսի աղայական պարոն, իսկական «կարմիր կոմս»», դուր չէր գալիս գրողի վերջին կնոջը՝ Լյուդմիլա Կրեստինսկայա-Տոլստայային ։
Որոշ քննադատներ հանդիմանել են ընտրած դիրքի (գրողը նստել է՝ ոտքը ոտքին գցած), անփույթ հագուստի, սանրվածքի համար ։
Սակայն, ըստ այլոց կարծիքի, հենց այդ մանրամասներն են ճշգրիտ արտացոլում ստեղծագործող մարդու պատկերը և «հորինվածքի արտաքին միօրինակության հետ մեկտեղ, արձանին տալիս են ինքնատիպություն և յուրահատուկ առանձնահատկություն» »։
2000 թվականին Մոսկվայի հուշարձանների պահպանության գլխավոր վարչության պատվերով իրականացվել է Ա. Ն. Տոլստոյի հուշարձանի վերականգնում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:1957 հիմնադրումներ
Լա Տաա (քաղաք)
Լա-Տաա (La Taha), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Գրանադայի մարզի մեջ։
Համայնքը գտնվում է Ալխուպարա-Գրանադինա շրջանում։ Զբաղեցնում է 26 կմ2 տարածքը։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 776 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից կազմում է 79 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Հարություն Թորոսյան
Հարություն Ստեփանի Թորոսյան, հայ գեղանկարիչ, գրաֆիկ, քանդակագործ։
Կենսագրություն
Սկզբում հանդես է եկել որպես բանաստեղծ։ 1956 թվականին Փարիզում սովորել է Ազգային բարձրագույն գեղարվեստի դպրոցում, 1960 թվականին՝ Ժյուլենի ակադեմիայում ։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ստեղծագործություններ
Ստեղծել է դիմանկարներ, նատյուրմորտներ, բնանկարներ, կրոնական թեմաներով նկարներ, ինչպես նաև լիբանանյան կյանքը պատկերող տեսարաններով կտավներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբանանահայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Լիբանանահայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ քանդակագործներ
Վիլյասիլա դե Վալդավիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Գուկեշ Դոմարաջու
Գուկեշ Դոմարաջու (குகேஷ், ), հնդիկ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2019)։ 2022 թվականի դրությամբ համարվում է Հնդկաստանի ամենաերիտասարդ գրոսմայստերը և երրորդը՝ աշխարհի ամենաերիտասարդ գրոսմայստերների ցանկում՝ Աբհիմանյու Միշրայից և Սերգեյ Կարյակինից հետո ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 2006 թվականի մայիսի 29-ին, Հնդկաստանի Թամիլ Նադու նահանգի Չեննայ քաղաքում։ Հայրն օտորինոլարինգոլոգ (ԼՕՌ) է, մայրը՝ մանրէաբան ։ Շախմատ խաղալ սովորել է յոթ տարեկանից ։
Շախմատային կարիերա
2015 թվականի դպրոցականների Ասիայի առաջնության մինչև 9 տարեկանների խմբում Գուկեշ Դոմարաջուն գրավել է առաջին տեղը։ Նույն հաջողությունը գրանցել է 2018 թվականին՝ շախմատի աշխարհի պատանեկան առաջնության մինչև 12 տարեկանների խմբում ։ Այդ առաջնւթյան տարբեր կատեգորիաներում նա նվաճել է 5 ոսկե մեդալ։
2019 թվականի հունվարի 15-ին, 12 տարեկան, 7 ամսական և 17 օրական հասակում Գուկեշ Դոմարաջուն դարձել է աշխարհի երկրորդ (հետագայում երրորդ) ամենաերիտասարդ գրոսմայստերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հրաշամանուկներ Կատեգորիա:Հնդիկ շախմատիստներ
Սերգեյ Իվանով (դիվանագետ)
Սերգեյ Իվանով (Серге́й Евге́ньевич Ивано́в, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2008 թվականի փետրվարի 11) ։
Կենսագրություն
1969 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է արաբերենին և անգլերենին։
1969 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
2011 թվականից թոշակի է։ Դիվանագիտական և հյուպատոսական ծառայության ամբիոնի վարիչ, Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Դիվանագիտական ակադեմիայի հոգաբարձուների խորհրդի պատասխանատու քարտուղար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Լիպարիտ Սարգսյան
Լիպարիտ Տիգրանի Սարգսյան, հայ բանաստեղծ, արձակագիր, մանկագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1974 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 5-ին ՀԽՍՀ Գուգարքի շրջանի Վահագնի գյուղում (այժմ՝ Լոռու մարզ)։ 1962 թվականին ավարտել է Երևանի Խ․ Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական համալսարանի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։ 1962-1963 թվականներին աշխատել է Կիրովականի միջշրջանային «Փարոս», 1963-1966 թվականներին՝ Երևանի Հայէլեկտրագործարանի «Էլեկտրամեքենաշինարար», 1966-1973 թվականներին՝ «Պիոներ կանչ» թերթերում։ Եղել է «Պիոներ» ամսագրի բաժնի վարիչ (1973-1974), պատասխանատու քարտուղար (1974-1977): 1977-1994 թվականներից աշխատել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունում՝ որպես մանկապատանեկան գրականության բաժնի ավագ խմբագիր։ Մեծերի համար լույս է ընծայել մի շարք գրքեր՝ «Մենախոսություն» (1990), «Արմատահան ծառեր» (1991), «Սիրտս քեզ եմ բացում» (1998), «Խաչված ճակատագիր» (2000), «Հող և հաց» (2003), «Ցորնաշեղջ» (2004), «Հազարադուռ աշխարհ» (2008): 1974 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։ «Արմատահան ծառեր» արձակ ժողովածուի համար 1991 թվականին արժանացել է Հայաստանի գրողների միության Ստեփան Զորյանի անվան մրցանակի։ 2006 թվականին «Վահեի երգը» մանկական գրքին շնորհվել է ՀԳՄ Վախթանգ Անանյանի անվան մրցանակ։ 2008 թվականին ծննդյան 70-ամյակի առթիվ արժանացել է ՀՀ վարչապետի հուշամեդալի, մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալի, ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալի և այլ պարգևների։ 1994 թվականից դասախոսել է Երևանի «Գալիք», Աբովյանի «Գրիգոր Նարեկացի» համալսարաններում։ Ղեկավարել է նաև Երևանի Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանի «Բողբոջներ» գրական ստուդիան։
Ստեղծագործություն
Նա բազմաժանր գրող է, հեղինակ բանաստեղծությունների, տրիոլետների, պատմվածքների, վիպակների, որոնք պարբերաբար տպագրվում են հայաստանյան մամուլում։ Նրա ստեղծագործությունները հասցեագրված են մեծահասակներին, պատանի և մանուկ ընթերցողներին։ Թարգմանվել է ռուսերեն, անգլերեն, բելառուսերեն, լիտվերեն, սերբերեն և այլ լեզուներով։ Նրա տեքստերով գրված երգերը հնչում են ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ։ Շուրջ 40 գրքի հեղինակ է։ Լույս են տեսել Լ. Սարգսյանի «Սպասումներ» (1967), «Սարի աղբյուր» (1970), «Մի բուռ ցորեն» (1974), «Փաթիլի երգը» (1974), «Ճյուղը կոտրած խնձորենին» (1976), «Մարդ և հող» (1978), «Զորավոր կաղնին» (1981), «Ակոս» (1983 թ.) բանաստեղծությունների և պատմվածքների ժողովածուները։ Լիպարիտ Սարգսյանի տեղծագործությունների թեման հայրենի բնությունն է, աշխատավոր մարդու և հողի բարեկամությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկագիրներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Ստանցիի Յումատովո
Ստանցիի Յումատովո (станции Юматово, Йоматау станцияһы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 684 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Միսս Լա Լան Ֆեռնանդո կրկեսում
«Միսս Լա Լան Ֆեռնանդո կրկեսում» (Miss Lala au cirque Fernando), ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ Էդգար Դեգայի յուղաներկով 1879 թվականին ստեղծված նկարն է։ Նույն թվականին ցուցադրվել է Փարիզի չորրորդ իմպրեսիոնիստական ցուցահանդեսում, այժմ գտնվում է Լոնդոնի Ազգային պատկերասրահի հավաքածուում։ Դա Դեգայի միակ կրկեսային թեմայով նկարն է, և Միսս Լա Լան Դեգայի խոշոր ստեղծագործություններում միակ նույնականացված անձնավորությունն է։ Միսս Լա Լայի առանձնահատուկ ինքնությունը և այն մեծ հմտությունները, որոնք Դեգան օգտագործել է կրկեսում նրա ելույթը նկարելիս, արվեստի այս գործը դարձրել են կարևոր, լայնորեն գնահատված, բայց միևնույն ժամանակ՝ հակասական։
Պատմություն
1879 թվականի հունվարի 19-ից 25-ը Դեգան առնվազն չորս անգամ այցելել է վերջերս բացված Ֆեռնանդո կրկես ։ Օդային ակրոբատ միսս Լա Լան հայտնի էր որպես «կին թնդանոթ» ։ Մականունն առաջացել է նրա ամենաաղմկահարույց հնարքից՝ երբ ուղղահայաց ձողից ոտքերով կախված, ատամներով պահում էր շղթաներով կախված թնդանոթ, որից կրակում էին ։
Դեգան, այցելությունների ժամանակ բազմաթիվ էսքիզներ է արել իր նոթատետրում, իսկ դրանից հետո առնվազն չորս պաստելային ուսումնասիրություն ։ Այս ուսումնասիրությունների միջոցով նա մանրամասն ստացել է նկարի վերջնական կոմպոզիցիան, և գունապնակը ։
Բովանդակություն
Նկարում պատկերված է ատամների միջև սեղմված պարանից կախված միսս Լա Լան, որը կրկեսի գմբեթի տակ է ։ Տեսարանը կարծես անիմացիայի կադր լինի և համահունչ է անցողիկ պահերը ֆիքսելու Դեգայի մեծ հետաքրքրությանը ։
Դեգան մանրակրկիտ ուսումնասիրել և պատկերել է միսս Լա Լայի շարժումը։ Իր նախկին ուսումնասիրությունների ժամանակ նա փորձեր է կատարել պատկերել միսս Լա Լային դիմացից՝ պրոֆիլի փոխարեն։ Էսքիզներում միսս Լա Լայի գլուխը հետ է շրջված՝ թաքցնելով դեմքը հանդիսատեսից, ինչը նման է նրա ելույթը գովազդող պաստառների դիրքին։ Այնուամենայնիվ, Դեգան հետագայում փոխել է դեմքը պրոֆիլի։ Որոշ ուսումնասիրողներ այս կեցվածքը կապում են ժամանակակից ազգագրական լուսանկարչության հետ՝ ենթադրելով, որ պրոֆիլից պատկերված կինը առավել է «ներկայացնում իր ռասան» ։
Դեգան հավանաբար փորձել է ընդօրինակել իտալացի նկարիչների՝ հատկապես Ջովանի Բատիստա Տիեպոլոյի առաստաղի պատկերները, որոնք նա կարող էր տեսել Իտալիա կատարած իր ճամփորդությունների ժամանակ ։
Կոմպոզիցիա
Որպես իմպրեսիոնիստ՝ Դեգան մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել անցողիկ պահեր ֆիքսելու նկատմամբ և դրան հասնելու համար օգտագործել է իր յուրահատուկ կոմպոզիցիա։ Նրա շատ բալետային նկարներում ֆիգուրները կտավի կենտրոնում չեն։ Փոխարենը դրանք դասավորված են կողքերում կամ անկյուններում՝ թողնելով կենտրոնը դատարկ ։ Թեև որոշ ուսումնասիրողներ ենթադրում են, որ նա այս մեթոդը սովորել է լուսանկարչությունից, մյուսները նշել են, որ այդ ժամանակ լուսանկարչությունը դեռ այդպիսի հնարավորություն չուներ անցողիկ էֆեկտներ ֆիքսելու համար, և այդ ժամանակաշրջանից նմանատիպ կոմպոզիցիաներով լուսանկարներ չեն հայտնաբերվել ։
Դեգան մանրակրկիտ ծրագրել է միսս Լա Լայի և ճարտարապետության տարածական հարաբերությունները։ Նա կախված է օդում, բայց հետին պլանի հատվող գծերը կազմում են ցանց, որն օգնում է ապահովել նրա դիրքը կոմպոզիցիայի մեջ ։ Կոմպոզիցիայում կան բազմաթիվ ուղղահայացներ և անկյունագծեր, բայց հորիզոնականներ չկան՝ ստեղծելով շարժման և լարվածության զգացողություն ։ սա մեկնաբանվել է որպես մեծամասամբ սպիտակամորթ հանդիսատեսի և թխամորթ կատարողի միջև հանրորեն սպասվող հիերարխիկ հարաբերությունների հակադարձում ։
Գունային լուծում
Դեգան հիմնականում օգտագործում էր չհագեցած նարնջագույնն ու կանաչ՝ մոխրագույնի տարբեր երանգներով, ինչը համահունչ է նրա կանանց պատկերող բազմաթիվ այլ նկարներում առկա ներկապնակին։ Միսս Լա Լայի ձեռքերն ու ոտքերը բացառապես շագանակագույն չեն, այլ նարնջագույնի և կանաչի խառնուրդ են։ Նա սովորել էր «կանաչի օգտագործումը որպես մարմնի երկրորդ տոն» 14-րդ դարի իտալացի նկարիչ Չենինո Սեննինիից, որը մշակել է այն և սովորեցրել իր աշակերտներին ։
Ցուցադրություն
Նկարը գնել են Սամուել Կորտոյ հիմնադրամի հոգաբարձուները 1925 թվականին։ Սկզբնապես ցուցադրվել է Թեյթում, հետագայում՝ 1950-ականներին տեղափոխվել է Ազգային պատկերասրահ Մանեի, Ռենուարի, Սյուրաի և Վան Գոգի գլուխգործոցների հետ միասին, երբ դրանք այլևս ժամանակակից չեն համարվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էդգար Դեգայի նկարներ Կատեգորիա:1879 նկարներ Կատեգորիա:Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Հերակլես (ֆիլմ, 2014)
Հերակլես (Hercules), ռեժիսոր Բրեթ Ռետների պեպլումը, կոմիքսի էկրանավորումը «Hercules: The Thracian Wars» Ստիվ Մուրի։ Գլխավոր դերում Դուեյն Ջոնսոնն է։ Պրեմիերան ԱՄՆ-ում եղել է 2014 թվականի հուլիսի 23-ին   ։
Սյուժե
Ֆիլմի սկզբում ցույց է տրվում կիսաստված Հերակլեսի՝ Զևսի որդու ծնունդը։ Հերան՝ Զևսի կինը, ձգտում է սպանել փոքրիկին՝ բաց թողնելով օրորոցի մեջ 2 թունավոր օձեր, բայց երեխան խեղդում է դրանց։ Դրանից հետո պատմիչը՝ ում անունը Իոլայոսոսն էր, որը Հերակլեսի եղբորորդին էր, պատմում է պատմություններ հորեղբոր մասին։ Նրա սխրագործությունների մասին, և որ Հերակլեսը ուժեղ է ինչպես աստված։ Բայց ծովահենները բռնված Իոլայոսին չեն հավատում։ Բայց այդտեղ գալիս է Հերակլեսը իր հավատարիմ թիմի հետ (Դանակների վարպետ Ավտոլիկը, գուշակ Ամֆիրարայը, համր Թիդեոսը և նետաձիգ Ատալանտան) հաղթում է ծովահեններին և ազատում է Իոլայոսին։
Հետո երբ Հերակլեսը նստած է լինում պանդոկում՝ նշելով հաղթանակը ծովահենների դեմ, նրան է մոտենում Եվգենիան՝ Թրակիայի թագավոր Կոտիսի աղջիկը, և օգնություն խնդրում, խոստանալով ոսկի, որպես պարգև, որի կշիռը հավասար կլինի Հերակլեսի կշռին։ Հերակլեսը համաձայնվում և գնում է Թրակիա։ Ճանապարհին նա հիշում է, թե ինչպես է կատարել իր սխրագործությունները, և նա վերադարձել է Աթենասի մոտ։ Նա լեռնային Հիդրայի գլուխը տալիս է արքա Էվրիսևսին՝ իր եղբորը, և հանդիպում է ընտանիքի հետ։ Հետո Հերակլեսը խմում է, և երբ արթնանում է, տեսնում է, որ նա սպանել է իր երեխաներին և կնոջը՝ Մեգերային։ Դրանից հետո Հերակլեսին արտաքսում են Աթենքից և նա դառնում է վարձկան։
Ժամանելով Թրակիա, նա հանդիպում է Կոտիսի հետ, որը պատմում է հերոսին, որ թշնամի հրամանատարը՝ Ռեզուսը, սև մոգ է և կենտավրոսների առաջնորդն է, գրավել է Հունաստանը և հիմա գալիս է դեպի Թրակիա։ Հերակլեսը խոստանում է գլուխ հանել Ռեզուսի հետ, և ծանոթանալ Կոտիսի թոռան՝ Արիեմի հետ, ով երկրպագում է Հերակլեսին։ Հենց այդ գիշերը Արիյան վախեցնում է Թեդեոսին, ով Հերակլեսի պատմելով ծնված օրվանից եղել է մարտի դաշտում, և դրանից հետո ամեն գիշեր նա գազազում է, բայց ինչ նա տեսել է պատմել չի կարող։
Հերակլեսը և իր թիմը սովորեցնում են Թրակիական բանակին կռվելու մարտարվեստը՝ թշնամու հետ պատերազմելու համար։ Հերակլեսին ամեն գիշեր երևում է սպանված ընտանիքը և երեք գլխանի շուն՝ Ցերբերը։ Ամֆիարայը ասում է, որ դա նշան է, և որ Հերակլեսը պետք է պարտվի ճակատագրին և հաղթի ցավը իր ներսի։ Եվ նա խոստովանել է նաև իր վերահաս մահը։ Կոտիսը հաղորդում է Հերակլեսին, որ Ռեզուսի զորքերը կարող են հարձակվել Բեսս ցեղախմբի վրա, որոնք կարող են օգնել Թրակիաին պաշտպանությունում։ Հերակլեսը հագնում է Գերմանական առյուծի կաշին և զինվորների հետ ճանապարհ է ընկնում։ Նրանք հասնում են Բեսս, բայց ուշ։ Բոլոր Բեսսերը սպանված են, իսկ բնակավայրն այրված։ Եվ հանկարծ Բեսսերը վերակենդանանում են Ռեզուսի կախարդանքի շնորհիվ, և մթագնած բանականությամբ հարձակվում են իրենց պաշտպանների վրա։ Հերակլեսը և իր ընկերակիցները հաղթում են։ Հերակլեսը ապահովում է Թրակիացի զինվորներին զրահներով, և նման իրերով։
Հաջորդ մենամարտին մասնակցում էր նաև արքա Կոտիսը, քանի որ իրենց դեմ է ելել հենց ինքը Ռեզուսը։ Ռեզուսի հետևողները՝ պարզվեց ոչ թե կենտավրոսներ են, այլ սովորական մարդիկ։ Հերակլեսը հաղթում է նաև այս մարտում, հաղթելով Ռեզուսին։ Բայց պալատի ճանապարհին գերեվարված Ռեզուսը հայտնում է Հերակլեսին, որ չէր հարձակվել Բես ցեղի վրա, և որ Կոտիսը բոլորովին էլ զոհ չէր, և որ Հերակլեսը ճիշտ մարդկանց համար չէ, որ մարտնչում է։ Պալատում զիվորական գերուն ստորացնում են, և չեն տալիս ուտելիք, Հերակլեսը այս տեսնելով մտորում է նրա խոսքերի վրա։ Վերջապես նա հասկանում է, որ Ռեզուսը ճիշտ էր, և որոշում է մնալ։ Նրա ամբողջ թիմը բացառապես Ավտոլիկոսի՝ ով չցանկացավ անվճար վտանգել իր կաշին, նույնպես մնում է։ Հերակլեսը ներխուժում է պալատ և ազատում Ռեզուսին, բայց նրանց բռնում են և բանտարկում են։ Բանտում Հերակլեսը շղթաներով նորից տեսնում է Ցերբերոսին, բայց որոշ ժամանակ անց հասկանում է, որ դա պարզապես 3 մեծ գայլեր են։ Պարզվում է, որ այս ամենը սարքել է Էվրիսևսը, ով չէր ցանկանում լինել արքա մեծագույն հերոսի ստվերի ներքո։ Դա Էվրիսևսն էր քնացրել Հերակլեսին և իր ընտանիքի վրա բաց թողել գայլերին։ Էվրիսևսը Կոտիսին օգնել է իրենց պետությունները հզոր կայսրության մեջ միավորելու համար։ Թեև Եվգենիան չէր սատարելու իր հորեղբորը, բայց նա ստիպված է սատարել նրան հանուն որդու՝ Արիաի անվտանգության, որը համարվում է իրավահաջորդը Կոտիսի կայսերական գահին։ Հերակլեսը հուսահատվում է, բայց Ամֆիարայը հիշեցնում է նրան, թե ով է նա։ Հերակլեսը հասկանում է, որ նա կորցրել է հավատը դեպի իրեն, և որոշում է ապացուցել, որ նա կիսաստված է։ Նա ազատվում է շխթաներից, մերկ ձեռքերով սպանում է գայլերին և ազատում ընկերներին։ Պալատում նա բռնում է Էվրիսևսին, և չլսելով նրա արդարացումներին՝ սպանում է նրան։ Բայց պալատից դուրս գալու ժամանակ նա հանդիպում է Կոտիսին, և իր ամբողջ պատրաստած բանակին։ Նրանց փրկում է, և հաղթում է մնացածին ճիշտ ժամանակին վերադարձած Ավտոլիկը։ Տիդեյոսը, փոքրիկ արքայազնին ազատելու համար նետվում է զորքի մեջ և մահացու վիրավորվում։ Նա մահանում է Հերակլեսի ձեռքերի վրա և արտաբերում է մի բառ երկարամյա լռությունից հետո. «Հերակլես»։ Հերակլեսը ընկերների հետ հայտնվում է թակարդում Հերայի հսկայական արձանի մոտ։ Այդ ժամանակ Հերակլեսը, գործադրելով ոչ մարդկային ուժեր, շրջում է այդ արձանը թշնամիների վրա։ Հերայի վիթխարի գլուխը գցում է Կոտիսին անդունդը։ Բոլոր զինվորները հասկանում են, որ իրենց առջև կիսասատված է և ծունկի են իջնում Հերակլեսի առաջ։
Վերջնական անիմացված տիտրերից պարզ է դառնում, որ իր բոլոր 12 սխրագործությունները Հերակլեսը կատարել է շնորհիվ իր ընկերների օգնության։
Նկարահանումներ
Ֆիլմը նկարահանվել է Հունգարիայում և Խորվաթիայում ։
Մուգուդա
Մուգուդա (მუგუდა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1490 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 60 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Չոչարա
«Չոչարա» (La Ciociara, բառացի՝ կին Չոչարայից), 1960 թվականին ռեժիսոր Վիտտորիո դե Սիկայի նկարահանած ռազմական դրաման։ Գլխավոր դերում խաղում է Սոֆի Լորենը։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Իտալիայում ապրող երկու կանանց՝ հռոմեացի այրի խանութպան Չեսիրայի, և նրա դստեր՝ 13-ամյա հավատացյալ Ռոզետտայի մասին։
Սիրելի դստերը՝ դաշնակիցների անդադար ռմբակոծության վախից ազատելու համար, Չեսիրան Հռոմից որոշում է տեղափոխվել երկրի հարավ՝ Չոչարիա, որտեղ գտնվող Վալեկորսա բնակավայրում ինքը ծնվել և մեծացել էր։ Այնտեղ նրանք մնում են բարեկամների մոտ և սպասում պատերազմի ավարտին։ Այդ ողջ ընթացքում նրանք ստիպված են լինում պայքարել սովի և գերմանացիների հարձակման մշտական վախի դեմ։ Այստեղ Չեսիրան և Ռոզետտան ծանոթանում են Միկելեի՝ կոմունիստական հայացքներով մտավորական երիտասարդի հետ, ում հետ նրանք մտերմանում են։ Ռոզետտան Միկելեի մեջ տեսնում է հոր իդեալական կերպարը։ Միկելեն սիրահարվում է Չեսիրային, բայց դա փոխադարձ չէր, քանի որ Չեսիրային բացառապես հետաքրքրում էր իր դստեր ճակատագիրը և սեփական ապրուստը, իսկ նոր երկրպագուի համար նա պարզապես ուժ չուներ։ Մի անգամ նրանց բնակավայր են ներխուժում դաշնակիցների նահանջող գերմանացիների ոչ մեծ ջոկատ։ Նրանք որպես ուղեկցող իրենց հետ են տանում Միկելեին։ Միկելեն այդպես էլ չի վերադառնում։ Չեսիրան և Ռոզետտան որոշում են վերադառնալ այն ժամանակ արդեն ազատագրված Հռոմ, սակայն տունդարձի ճանապարհին ողբերգություն է տեղի ունենում՝ ճանապարհի մոտ գտնվող կիսավեր եկեղեցում, որտեղ նրանք որոշել էին հանգստանալ, նրանց վրա են հարձակվում մարոկկացի գումիերներ և անգթաբար բռնաբարում։ Ռոզետտայի մոտ նյարդային խանգարում է տեղի ունենում, որը իր և մոր միջև վեճերի պատճառ է հանդիսանում։ Այնուամենայնիվ, հետագայում նրանց մտերմացնում է ընդհանուր վիշտը, երբ տեղեկանում են, որ գերմանացիները գնդակահարել էին Միկելեին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Տրոյակ (պար)
Տրոյակ (Trojak, Траян, Траяк, Тройка), լեհական ու բելառուսական ազգային պար, որտեղ տղամարդը պարում է երկու կանանց հետ ։ Ամեն շրջանում պարն ունեցել է իր առանձնահատկությունները։
Առավել հայտնի է «սիլեզյան տրոյակը» (trojak śląski) : Ուրախ կատակ-պարը կատարում են եռյակներով. պարում է տղան երկու աղջիկների հետ։ Պարը բաղկացած է երկու մասից` դանդաղ (երաժշտական չափը` 3/4) և արագ (երաժշտական չափը` 2/4): Առաջին մասում տղան աղջկան հանդիսավոր պտտում է շրջանով, իսկ երկրորդ մասում աղջիկները տղայի ծափերի ուղեկցությամբ արագ պտտվում են։ Հետո տղան հերթով աղջիկներից մեկի հետ պարում է պտույտներով, իսկ մյուս աղջիկը պարելով փորձում է հասնել նրանց։ Երկրորդ մասի վերջում պարողները դարձյալ եռյակներով միանում են։
Քաշուբները երկու աղջկա և մեկ տղայի կատարմամբ այս պարն անվանում են «վետրովնիկ» (Wôłtôk, Wetrójnik, Trojak, Tańca we troje) : Այն ծովային պար է, որտեղ ձեռքերի շարժումները ներկայացնում են ծովի ալիքները, իսկ իրանի պտույտները` ջրապտույտը ։ Քաշուբները տրոյակ պարել են ցորենն աղալու ժամանակ ։
Բելառուսում պարը նույնպես ունի մի քանի տարբերակ։ Դրանցից մեկով եզրերում պարողները հերթով «սուզվել են» ձեռքերով հյուսած դարպասների մեջ։ Մեկ այլ տարբերակով բոլոր երեք պարողները, առանց ձեռքերն իրարից բաժանելու, «սուզվում են» իրար ձեռքերի մեջ, երրորդ տարբերակով եզրի պարողները պտտվում են իրենց շուրջ կենտրոնի պարողի ձեռքերի տակ։ Նման լինելով տրայանին` պարերը հայտնի են եղել նաև այլ անուններով` «եռյակներով կրակովյակ», «եռյակներով տոլկաչիկի», «եռյակներով հոպակ» և այլն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պար Կատեգորիա:Լեհական պարեր Կատեգորիա:Բելառուսական պարեր
(6623) 1979 MY2
(6623) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանոր Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,48517 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,151 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8193 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1430,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,251576 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պաեբոյա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Տյունգյուլյու
Տյունգյուլյու (Тюнгюлю, Төҥүлү), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Մեգինո-Կանգալասկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2306 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Մեգինո-Կանգալասկի շրջանի բնակավայրեր
Հայկական վարկած
Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի նախահայրենիքի վարկածների շարքն ընդգրկում է նաև հայկական վարկածը, ըստ որի հայերենը համարվում է հնդեվրոպական մայր լեզուն։ Վարկածն առաջին անգամ առաջ քաշեցին վրաց լեզվաբան Թամազ Գամղրելիձեն և ռուս գիտնական Վյաչեսլավ Իվանովը։ Ըստ այս տեսակետի Հայերենը որպես հնդեվրոպական մայր լեզու առաջացել է մ.թ.ա. 4-5րդ հազարամյակներում
1980-ական թվականների սկզբներին վերարծարծվեց դեռևս դարասկզբին հայտնված տեսակետն այն մասին, որ հնդեվրոպական նախահայրենիքը Ք.ա. 5-4-րդ հազարամյակներում գտնվել է Առաջավոր Ասիայի հյուսիսում, ավելի որոշակի՝ Հայկական լեռնաշխարհում, Փոքր Ասիայի արևելյան շրջաններում, Հյուսիսային Միջագետքում և Իրանական սարահարթի հյուսիս-արևմուտքում։ Այս տեսակետը գնալով ավելի ամրապնդվում է նոր ի հայտ եկող փաստերով և այսօր ընդունվում է մասնագետների մեծ մասի կողմից։ Հայեր ժողովրդի ծագման հարցը այս տեսությամբ ստացավ նոր բացատրություն։ Ինքնըստինքյան հերքվեց հայերի եկվորության հարցը, քանի որ հնդեվրոպական նախահայրենիքը գտնվել է հենց այն տարածքում, ուր կազմավորվել և իր պատմական ուղին է անցել հայ ժողովուրդը։ Ներկայումս հստակորեն կարելի է ասել, որ հայերը Ք.ա. 5-4-րդ հազարամյակներում կազմել են հնդեվրոպական մայր ժողովրդի մի մասը և 4-րդ հազարամյակի վերջին ու 3-րդի սկզբներին առանձնացել են հնդեվրոպական ընդհանրությունից։ Այդ ժամանակաշրջանից էլ սկսվել է հայ ժողովրդի կազմավորումը, որն ընթացել է երկու փուլով։ Առաջինը, որ կարելի է բնութագրել որպես ցեղային միությունների և վաղ պետական կազմավորումների ժամանակաշրջան, տեղի է ունեցել Ք.ա. 3-2-րդ հազարամյակներում։ Երկրորդ փուլում, շնորհիվ միասնական պետականության ստեղծման, Ք.ա. VI - V դարերում ավարտվել է հայ ժողովրդի կազմավորման ընթացքը։ Ամփոփելով ասվածը՝ կարելի է պնդել, որ հայերեն լեզուն ու նրանով խոսողները հնդեվրոպական ընդհանրությունից անջատվել և ինքնուրույն են դարձել Ք.ա. 4-3-րդ հազարամյակներիսահմանում։ Հենց այդ ժամանակներից էլ մեր ժողովուրդը հիշատակվում է Հայկական լեռնաշխարհում, ուր գործել, գոյատևել ու կերտել է իր պատմությունը։
Բացի այդ գոյություն ունի նաև արիական ժողովուրդների արտագաղթի Հայկական վարկածը, ըստ որի արիական նախահայրենիքը հենց Հայկական լեռնաշխարհն է։
Գամղրելիձեն 2010 թ. նոր հոդված է հրապարակել, որը շտկում է որոշ նախկինում քննադատության արժանացած տեսության դրույթներ ։
Գրականություն
Թ. Գամղրելիձե և Վ. Իվանով - Հնդեվրոպական լեզուների նախապատմությունը Ա. Մովսիսյան - Հայ ժողովրդի ծագումն ու կազմավորումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայագիտություն Կատեգորիա:Հայերեն
Գրանջ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոք երաժշտության ժանրեր
Բարբարա Յակոբս
Բարբարա Յակոբս (Bárbara Jacobs, ), մեքսիկացի գրող։
Կենսագրություն
Բարբարա Յակոբսը ծնվել է 1947 թվականին, Մեխիկոյում։ Նրանց տանը խոսել են 5 լեզուներով։ Յակոբսի պապիկ-տատիկները եղել են Լիբանանի հրեաներ։ Դպրոց հաճախել է Մոնրեալում, Կանադա, այնուհետև վերադարձել է Մեխիկո և ավարտել Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի հոգեբանության բաժինը ։
1974-1977 թվականներին Յակոբսը ուսուցանել և հետազոտություններ է կատարել Մեքսիկայի քոլեջում։ Տպագրվել սկսել է 1970 թվականից։ Նրա Las hojas muertas («Մահացած տերևներ», 1987 թվական) նովելն արժանացել է Խավիեր Վիլառուտիայի մրցանակի և թարգմանվել է անգլերեն, իտալերեն, պորտուգալերեն։ Յակոբսի ստեղծագործությունները տպագրվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և գերմաներեն ժողովածուներում՝ Մեքսիկայում, ԱՄՆ-ում, Իսպանիայում, Պորտուգալիայում, Արգենտինայում և Իտալիայում։
Ամուսնացած է եղել Ագուստո Մոնտեռոսոյի (1921-2003) հետ, ով 2000 թվականին եղել է Աստուրիայի արքայադստեր մրցանակի դափնեկիր։ Բարբարան նրա գործը նվիրաբերել է Օվիեդոյի համալսարանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի գրողներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լրագրողներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի կին գրողներ
Կիմովկա (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)
Կիմովկա (Кімівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1934 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիմովկա գյուղում բնակվում էր 1 033 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 43594 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1934 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ունտերտինգաու
Ունտերտինգաու (Unterthingau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2767 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Տարածքը կազմում է 45,23 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 175։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Իմամ բայալդի
Պատրաստվում է սմբուկից, յուղի մեջ տապակված տավարի մսից և լոլիկից, սոխից և սխտորից։ Այս բաղադրիչներով լցոնվում է սմբուկը։ Հիմնականում Իմամ բայալդի անվանման քիչ փոփոխություններով ուտեստը հայտնի է Բուլղարիայում, Իսրայելում, Հյուսիսային Մակեդոնիայում, Հունաստանում, Ալբանիայում, Հայաստանում և Արաբական աշխարհում։ Նույնպիսի ուտեստ հայտնի է նաև Իրանում՝ չնայած տեղի բաղադրատոմսում լցոնմանը կարող են ավելացնել այլ բանջարեղեններ և կանաչիներ։ Բուլղարիայում և Հայաստանում այս ուտեստը պահածոյացվում է ձմռանը՝ տարայի մեջ ։
Անվան ծագում
Անվանումը ենթադրաբար թուրքական լեգենդից Իմամի մասին է, ով բուրմունքից ուշաթափվել էր, երբ նրա կինը մատուցել էր այդ ուտեստը։ Այլ տարբերակում ներկայացվում է ուրախ պատմություն. նա կորցնում է իր գիտակցությունը՝ լսելով բաղադրիչների գինը կամ օգտագործվող կարագի քանակը ուտեստի պատրաստման համար ։
Ինչպես նաև ազգային հեքիաթում պատմվում է, ինչպես է Իմամը ամուսնանում ձիթայուղի առևտրով զբաղվողի աղջկա հետ։ Նրա օժիտը կազմում էր տասներկու ամենալավ ձիթայուղի անոթ, որից նա ամեն երեկո պատրաստում էր լոլիկով և սոխով սմբուկի ուտեստը։ Սակայն 13-րդ օրը ուտեստը չի մատուցվում։ Եվ երբ Իմամին տեղեկացնում են, որ ձիթայուղ էլ չկա, նա ուշագնաց է լինում .:
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Բուլղարական խոհանոց Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց
Քերիկ
Քերիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում ։ Գտնվում էր Արզան գետի ափին։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել է, իսկ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 60 տուն հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Քերիկն ուներ հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Սենտ Անդրե սյուր Օրն
Սենտ Անդրե սյուր Օրն (Saint-André-sur-Orne), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1947 մարդ, բնակչության խտությունը` 529.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.68 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 8 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1248 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 895-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 353։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,7 %։ 895 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 814 անձ (417 տղամարդ և 397 կին)։ Գործազուրկ են եղել 81 անձ (45 տղամարդ և 36 կին)։ 353 անաշխատունակներից 138-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 104-ը` թոշակառուներ, իսկ 111-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մուքո
Մուքո (მუქო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1540 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 13 մարդ ։
Սուհո
Քիմ Չուն Մյոն (김 준면, ), հայտնի է նաև որպես Սուհո, հարավկորեացի երգիչ և դերասան։ Հանդիսանում է հարավկորեական EXO բոյբենդի ավագն ու EXO-K ենթախմբի անդամը։
Մուքո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Սուհո
Կենսագրություն
Դպրոցում եղել է դասարանի ավագն ու դպրոցի աշակերտական խորհրդի փոխնախագահ, ինչպես նաև միշտ ներառվել է լավագույն հինգ սովորողների ցուցակի մեջ։ Ճիշտ է, շուտով նա ստիպված է եղել դադարեցնել դործունեությունը, քանի որ միացել է S.M. Entertainment-ին։ Իսկ դպրոցը գերազանց ավարտելու համար նրա ծնողները նրան նվիրել են սինթեզատոր։ Չուն Մյոնը սովորում է Կորեայի Արվեստի Ազգային Համալսարանում՝ դերասանական արվեստի ֆակուլտետում։ Նա ներառվում է լավագույն 50 ուսանողների մեջ։
Անձնական կյանք
Սուհոյի հայրը Սուն Չունհյանի համալսարանի պրոֆեսոր է, իսկ մայրը նախկինում աշխատել է դպրոցում, որպես ուսուցչուհի, բայց հիմա նա տնային տնտեսուհի է։
SM Entertainment
Սուհոն SM-ին է միացել 2006 թվականին, երբ 16 տարեկան էր, կազմակերպության մենեջերը նրան նկատել է փողոցում։
2007 թվականին նրան պատրաստել են որպես Super Junior խմբի լրացուցիչ անդամ։
EXO
16 տարեկան հասակում Սուհոն դարձել է խմբի առաջին անդամը, բայց դեռևս որպես կազմակերպության ստաժոր։ 2012 թվականի փետրվարի 15-ին նա պաշտոնապես ներկայացվել է որպես խմբի տասներորդ անդամ։
2014 թվականի փետրվարին Սուհոն խմբի մյուս անդամ Բեքհյոնի հետ դարձել է Inkigayo հայտնի երաժշտական հաղորդման վարող, ավելի ուշ փոխարինվել է դերասանուհի Քիմ Յու Ջոնով։ Երկուսն էլ՝ Սուհոն և Բեքհյոնը, հաղորդումը լքել են 2014 թվականի նոյեմբերի 16-ին, որպեսզի կենտրոնան 2015 թվականին կատարվելիք վերադարձի վրա։
2015 թվական։ Դերասանություն
2015 թվականի հունվարին Սուհոն խաղացել է SM Entertainment-ի School OZ մյուզիքլում, որտեղ խաղացել են նաև նույն լեյբլի անդամներ Չան Մինը, Քին, Լունան, Շիումինը և Սըլգին ։
2015 թվականի մայիսին Սուհոն սկսել է նկարահանվել «One Way Trip» ֆիլմում, որը հայտնի է նաև որպես «Փառքի օր»։ Ֆիլմը ցուցադրվել է Պուսանի Միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ, որի ժամանակ հոկտեմբերի 1-ից 10-ի ընթացքում բոլոր տոմսերը վաճառվել են 15 րոպեի ընթացքում ։
2016 թվականի փետրվարին որպես հյուր նկարահանվում է 2AM խմբի անդամ Ջո Քվոնի «Crossroad» երգի տեսահոլովակում ։ 2016 թվականի ապրիլին հայտնել են, որ նա պատրաստվում է նկարահանվել «Ինչպե՞ս ես հաց» վեբ-դրամայում։ 2016 թվականի հունիսին Սուհոն համագործակցել է Ի Թուկի և Kassy-ի հետ ու թողարկել «My hero» երգը ։ 2016 թվականի հուլիսին Չենի հետ թողարկել է չինական «Beautiful Accident» դորամայի համանուն սաունդթրեքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:EXO խմբի կատարողներ
Ստանցիի Նեպեցինո
Ստանցիի Նեպեցինո (станции Непецино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 65 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (2001)
Ժողովածու (2001), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2201 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1373, 1480 թվականներին, 15-րդ դարում Կարապետ քահանա, Ատոմ, Թումայ Կադ աբդյ գրիչի կողմից Աղթամարում։ Ստացողը եղել է Աստուածատուր աբեղա, Տէր Հովահնես, Ստեփանոս քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14.5×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 247 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթիի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 178ա, 222բ (1373 թվական), 2բ (1480 թվական), 57ա, 93ա (15-րդ դար) և այլուր, հետագայի՝ 223բբ, 139բ (15-16-րդ դարեր) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կոստակե Նեգրուցի
Կոստակե Նեգրուցի (Constantin (Costache) Negruzzi, ), մոլդովական և ռումինական գրող։
Մինչև 1848 թվականի հեղափոխությունը հանդես է եկել ի պաշտպանություն դեմոկրատական վերափոխումների և ազգային մշակույթի։ 1838 թվականի «Վանդալիզմ» հոդվածի և 1844 թվականի «Տոդերիկե» վիպակի համար ենթարկվել է հալածանքների։ Հետագայում նրա հասարակական հայացքներում գերակշռել են պահպանողական միտումները։ Նեգրուցիի գրական առաջին փորձերը՝ «Իմ բեսարաբական զվարճանքները» վերաբերում են 1821—1823 թվականներին։ 1837 թվականին գրել է «Զոյե» և 1840 թվականին «Ձիարշավ» ռոմանտիկական վիպակները։ 1840 թվականին «Ալեքսանդրու Լեպուշնյանու» պատմական վիպակը մոլդովական և ռումինական ռեալիստական արձակի առաջին խոշոր ստեղծագործությունն է։ Նեգրուցին կատարել է նաև թարգմանություններ Ալեքսանդր Պուշկինի, Վիկտոր Հյուգոյի և այլ գրողների ստեղծագործություններից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ Կատեգորիա:Ռումինացի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռումինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռումինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ
Քոռիկ
Քոռիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում ։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 11 տուն հայ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Ալտերնատիվ մետալ
Ալտերնատիվ մետալը գրանջի հետ միասին սկսեց զարգանալ 1990-ականների սկզբներին։ Այն համարվում է հևի մետալի և ալտերնատիվ ռոքի համախառնումը (ինչպես նաև ինդի ռոքի՝ 1980-ականներին)։ Ալտերնատիվ մետալին բնորոշ և՛ կիթառի ծանր հնչողությունը, որով նմանվում է մետալի, և՛ ալտերնատիվ երաժշտության բնորոշ գծեր՝ ոչ սովորական երգի բառեր, հետաքրքիր տեխնիկական հնարքներ, որն ուղղորդվում է ծանր երաժշտությամբ։ Ինչպես նաև այս տերմինը կարելի է անվանել «ծանրացված ալտ․ ռոք» ։
Ակնարկ
«Ալտերնատիվ մետալ» տերմինը շատ բազմիմաստ է և հաճախ օգտագործվում է ռոք խմբերին նկարագրելուց, որոնք եզական կերպով են մոտենում մետալին, կամ այն ժամանակ, երբ դժվար է լինում տարբերել ալտ․ մետալն ալտ․ ռոքից։ Վառ օրինակ է հանդիսանում Faith No More խումբը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոք երաժշտության ժանրեր
Պաեկնա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 174 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Փեգի Լի
Փեգի Լի (Peggy Lee, իսկական անունը՝ Նորմա Դելորիս Էգստրոմ/Norma Deloris Egstrom    , ), շվեդական արմատներով ամերիկացի երգչուհի, երգերի հեղինակ, դերասանուհի, կինոռեժիսոր։ Շուրջ վեց տասնամյակ ձգված ստեղծագործական կարիերայի ընթացքում լայն ճանաչման է հասել հատկապես ջազային ու պոպուլյար երգերի կատարմամբ։ 1941 թվականին, երբ Բենի Գուդմենի նվագախումբը հաջողության գագաթնակետին էր, Փեգին անդամակցել է այդ նվագախմբին, նրա կազմում երկու տարի շարունակ համերգներով շրջագայել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներով։ 1942 թվականի հուլիսին ձայնագրել է իր առաջին հիթը՝ Why Don't You Do Right?–ը, որից վաճառվել է մեկ միլիոնից ավելի օրինակ, ու դրվել է երգչուհու համբավի հիմքը։ Նրա կատարումներն աչքի են ընկել քնքշության և հատու շեշտադրումների համադրությամբ (soft and cool). որոշ ուսումնասիրողների կարծիքով՝ այդ առանձնահատկությունը գիշերային ակումբների գռիհների թողած ազդեցության հետևանք էր։ 1943 թվականի մարտին Փեգին ամուսնացել է Գուդմենի նվագախմբի կիթառահար և կոմպոզիտոր Դեյվ Բարբուրի հետ ։
1944 թվականին երգչուհին պայմանագիր է կնքել Capitol Records ձայնագրման ընկերության հետ և թողարկել հիթերի մի բավականին երկար շարք, որոնց զգալի մասի տեքստերի ու երաժշտության հեղինակները ինքն ու իր ամուսինն են։ Առանձնապես մեծ հաջողություն են ունեցել Fever և Is That All There Is? երգերի ձայնագրությունները։ Նրա համագործակցությունը Capitol Records-ի հետ ձգվել է, որոշ ընդհատումներով, շուրջ երեսուն տարի ։ 1952–1957 թվականներին երգչուհին համագործակցել է Decca ձայնագրման ընկերության հետ։
Կինոյում և հեռուստատեսությունում
Ֆիլմեր
Հեռուստատեսություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Կոմիսարովկա (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)
Կոմիսարովկա (Комісарівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոմիսարովկա գյուղում բնակվում էր 660 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 82,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(6624) 1980 SG
(6624) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,448634 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0637 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8336 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1399,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257228 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,07° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Զդենկա Վավրովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հելենա Վայգել
Հելենա Վայգել (Helene Weigel, ), գերմանացի դերասանուհի և թատրոնի ադմինիստրատոր։
Բերտոլդ Բրեխտի երկրորդ կինը։
Կենսագրություն
Հելենա Վայգելը ծնվել է 1900 թվականի մայիսի 12-ին Վիեննայում՝ ունևոր ընտանիքում։ Նրա հայրը տեքստիլ ձեռնարկության կառավարիչ էր, մայրն ունեցել է խաղալիքների խանութ։ Վայգելը դերասանական վարպետություն սովորել է Վիեննայում՝ դերասան Ռ. Շիլդկրաուտի մոտ։ 1919 թվականին ընդունվել է Մայնի Ֆրանկֆուրտի Դրամատիկական թատրոնի թատերախումբ, որտեղ խաղացել է, մասնավորապես, Մարիայի դերը Գեորգ Բյուխների «Վոյցեկ» ներկայացման մեջ և Պիպերկարկայի դերը Գերհարդ Հաուպտմանի «Առնետներ» ներկայացման մեջ, Ա. Բրոննենի «Հայրասպանություն» պիեսում կատարելով կանացի գլխավոր դերը՝ ցնցել է անգամ հեղինակին՝ այդ ժամանակ իր ամենամոտ ընկեր Բերտոլդ Բրեխտին ։
1923 թվականին Հելենա Վայգելն ընդունվել է Բեռլինի պետական թատրոնի թատերախումբ, որը ղեկավարում է Լ. Եսները։ 1925 թվականին տեղափոխվել է Գերմանական թատրոն, որն այդ տարիներին ղեկավարում էր Մաքս Ռայնհարդը։ Միաժամանակ խաղացել է մայրաքաղաքի այլ բեմերում՝ «Ֆոլկսբյունե» և փորձարարական «Յունգե բյունե» ։
1924 թվականին «Թմբուկներ գիշերը» ներկայացման վրա աշխատելու ընթացքում Վայգելը հանդիպել է պիեսի հեղինակ Բրեխտին։ Նույն թվականի նոյեմբերին ծնվել է նրանց որդին՝ Ստեֆանը։ 1929 թվականին, երբ Բրեխտն արդեն բաժանվել էր իր առաջին կնոջից՝ օպերային երգչուհի Մարիաննա Ցոֆֆից, նրանք ամուսնացել են, և 1930 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Բարբարան։
Բեռլինում Վայգելը խաղացել է իր առաջին դերերը Բրեխտի պիեսներում` «Թմբուկները գիշերը»,«Բարձրագույն չափանիշ», «Քաղաքների ջունգլիներում», «Մարդը մարդ է»։ 20-ական թվականների վերջից խաղացել է Շիֆբաուերդամի թատրոնում, որտեղ Բրեխտը փորձել է իրականացնել իր «Էպիկական թատրոնի» սկզբունքները, այստեղ Վայգելը, մասնավորապես, խաղացել է Պելագեյա Վլասովի դերը Բրեխտի «Մայր» պիեսում (Մաքսիմ Գորկու վեպի մոտիվներով) ։
1933 թվականին՝ նացիստների իշխանության գալուց հետո, Վայգելը Բրեխտի հետ արտագաղթել է սկզբում Դանիա, այնուհետև՝ Շվեդիա, Ֆինլանդիա և վերջապես ԱՄՆ ։ Առանց օտար լեզուների լավ իմացության՝ արտասահմանում դերասանուհու հաջող կարիերան անհնար էր, Բրեխտը հատուկ կնոջ համար «Մայրիկ Կուրաժն ու նրա երեխաները» պիեսում ստեղծել է համր Կատրինի դերը։ Սակայն եվրոպական թատրոնները չեն ընդունել գերմանացի դրամատուրգի այս հակաֆաշիստական ​​ներկայացումը։ 15 տարվա ընթացքում Վայգելը խաղացել է առավելապես «կանանց» «մայրերի» դերեր։ 1938 թվականին մանկական բեմում նա խաղացել է Բրեխտի «Տերեսա Կարրարի հրացանները» պիեսի գլխավոր դերը։ Պիեսում նա խաղացել է գերմանացի վտարանդի սիրողական դերասանների հետ։ Միացյալ նահանգներում Բրեխտը սցենար է գրել Ֆրից Լանգի «Դահիճները նույնպես մահանում են» հակաֆաշիստական ֆիլմի համար, որտեղ դեր էր տրվել նաև Վայգելին։ Սակայն վերջին պահին Լանգը նրան փոխարինել է մեկ այլ դերասանուհու հետ։ Դա վերջ է դրել Բրեխտի և Լանգի միջև եղած հարաբերություններին, նրանք այլևս չեն հանդիպել։ ԱՄՆ-ում Վայգելը 1944 թվականին համր դեր է խաղացել «Յոթերորդ խաչ» հոլիվուդյան ֆիլում, որը հիմնված էր Աննա Զեգերսի հանրաճանաչ վեպի վրա։
Եվրոպա վերադառնալուց հետո՝ 1948 թվականին, Վայգելը Շվեյցրիայի Կուր քաղաքում խաղացել է Բրեխտի կողմից բեմադրված Սոֆոկլեսի «Անտիգոններ» ներկայացման գլխավոր դերը։ Նույն թվականի հոկտեմբերին Բրեխտը և Վայգելը տեղափոխվել են Բեռլինի արևելյան հատված, որտեղ վերջապես իրենց թատրոնը՝ «Բեռլիներ Անսամբլ», ստեղծելու հնարավորություն են ստացել։ Այն բացել են 1949 թվականի հունվարին «Մայրիկ Կուրաժն ու նրա երեխաները» ներկայացումով, որի գլխավոր դերակատարը Վայգելն էր։ Վայգելը թատրոնի հիմնադրման օրվանից մինչև իր մահը՝ 1971 թվականը, պաշտոնապես, որպես ինտենդանտ, գլխավորել է թատրոնը և արդեն 50-ական թվականներին հասել համաշխարհային ճանաչման՝ սկսելով 1954 թվականին Փարիզի Համաշխարհային թատրոնի փառատոնից, որտեղ «Մայրիկ Կուրաժը» արժանացել է առաջին մրցանակի ։
1950 թվականին Հելենա Վայգելը դարձել է ԳԴՀ գեղարվեստի ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը։ Դառնալով ԳՍՄԿ անդամ՝ նա 1954 թվականին իր թեկնածությունը քվեարկության է դրել Բեռլինի խորհրդի ընտրություններում։ Դերասանուհին երեք անգամ արժանացել է ԳԴՀ ազգային մրցանակի։ 1960 թվականին Վայգելն ստացել է արվեստի պրոֆեսորի կոչում, 1964 թվականին պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» ոսկե շքանշանով։
Հելենա Վայգելը մահացել է 1971 թվականի մայիսի 6-ին Բեռլինում։ Թաղված է Դորոտեենշտադի գերեզմանատանը՝ ամուսնու կողքին, որը մահցել է 1956 թվականին։
Աշխատանքներ
Բերտոլդ Բրեխտի պիեսներում կանացի բազմաթիվ կերպարներ ստեղծվել են Վայգելի ազդեցության տակ, որն ուժեղ ներքին խառնվածքով դերասանուհի էր, խաղում էր արտաքին զսպվածությամբ, հատկապես հաջող էր հանդես գալիս վառ արտահայտված դերերում ։ Դերասանուհու լավագույն դերերից են Պելագեյա Վլասովան, Տերեսա Կարրարը, «Վախն ու հուսահատությունը Երրորդ կայսրությունում» պիեսի հրեա կինը, Նաթելլա Աբաշվիլին Բրեխտի «Կովկասի կավճային շրջանում»։ Հելենա Վայգելի ստեղծագործության գագաթնակետը Անննա Ֆիրլինգն է՝ մայրիկ Կուրաժը, Բրեխտի հանրահայտ պիեսում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:ԳԴՀ ազգային մրցանակի դափնեկիրներ
Եղցահող (այլ կիրառումներ)
Եղցահող անունը կարող է վերաբերել
Մհեր Մեսրոպյան
Մհեր Մեսրոպյան, հայ երգիչ, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ, որն ավելի հայտնի է որպես Մհեր Արմենիա։
Կենսագրություն
Մհերը ծնվել է Երևանում նոյեմբերի 13-ին 1981 թ. երաժիշտների ընտանիքում։ Մհերի ծնողները հանդիպել են նվագախմբում։ Նրա հայրը նվագել է կլարնետ և դուդուկ, իսկ մայրը հայկական ժողովրդական գործիք քանոն։ Նրա կրտսեր քույրը՝ Ռոզա Ֆիլբերգը (իրական անունը՝ Ռոզա Մեսրոպյան), հանդես է գալիս որպես երգչուհի և դերասանուհի։ Մհերի մանկությունը անցել է ետնաբեմերում և համերգասրահներում, բայց փոքր ժամանակ Մհերը երազել է դառնալ բժիշկ։ 90-ականներին երգչի ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա, և նա որոշել է ստանալ բժշկական կրթություն։ Սակայն, մասնակցությունը երաժշտական ​​մրցույթներին օգնեց երգչին գտնել իրեն։ 1998 թ-ին Մհեր դարձավ ուսանող փոփ-ջազային արվեստի պետական ​​երաժշտական ​​քոլեջում, որից հետո հաջողությամբ ընդունվել է Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտ, լեգենդար մանկավարժ Վլադիմիր Խաչատուրովի մոտ։ Ուսանող ժամանակ, Մհերը ակտիվորեն մասնակցել մրցույթների ու փառատոնների, ինչպես նաև խաղում էր ԿՎՆ վերին լիգայում «Ոչ ոսկե երիտասարդությանը» թիմի կողմից։ Մեծ իրադարձություն երգչի կյանքում այն, որ Մհերը ներգրավված է եղել Queen աշխարհահռչակ երաժշտական ​​խմբի «We will rock you» մյուզիքլում որտեղ Մհերը մարմնավորել է Գալիլեոյին։ Մոսկվայում հաղթական մրցաշրջանից հետո երաժշտական ​​թատերախմբի հետ երգիչը շարունակում է շրջագայությունը Ռուսաստանի խոշորագույն քաղաքներում։ Բրայեն Մեյի և Ռոջեր Թեյլորի հետ աշխատելը դարձավ նոր ինստիտուտ Մհերի համար, նրա մանկության երազանքը իրականացավ։ 2008 թ.-ին Մհերը ստանում է առաջարկ ներկայացնել իմ հայրենիք Հայաստանը "Նոր Ալիք" մրցույթում։ Այս առիթով Սերգեյ Սմբատյանը գրել է Մհերի համար "Հայաստան" երգը, որով Մհերին ճանաչեցին ոչ միայն Հայաստանում, այլև արտերկրում։ «Նոր ալիք»-ի հաղթանակը դարձել է ոչ միայն նոր քայլ իր կյանքում, այլ նաև տվել է բեմական անունը։ Ներկայացնելով արտիստին հաղորդավարուհի Լեռա Կուդրյավցևան անընդհատ կրկնում էր "Մգեր Արմենիա": Մրցույթից հետո Մհերը որոշում է վերադառնալ իր հայրենիք և նշում է վերադարձը “We are the champions, Armenians” մենահամերգով։ Այսօր Մհերը Հայաստանի սիրելի արտիստներից մեկն է։ Երգիչը ակտիվորեն շրջում է հանրապետության քաղաքներով, հաճախ մասնակցում է համերգների ռուս երգիչների հետ, աջակցում սկսնակ արվեստագետներին, “Yerevan is calling” երիտասարդ կատարողների մրցույթի հաղորդավարն է։ Իր երգերով Մհերը պրոպագանդում է հայ մշակույթն ու լեզուն, որ երիտասարդ սերունդը չմոռանա իրենց ժողովրդի նախնիներին։ Երգիչը բազմիցս կազմակերպել է համերգներ մեծ կոմպոզիտոր Առնո Բաբաջանյանի հիշատակին, իսկ առանց “Судьба”, ”Благодарю тебя” և “Верни мне музыку” երգերի չի անցնում Մհերի և ոչ մի համերգային ծրագիր։ Նա ակտիվորեն աջակցում բարեգործական ծրագրերի Հայաստանում և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում։ Ցանկանում է ներկայացնել Հայաստանը «Եվրատեսիլ» մրցույթին, և բերել այն Հայաստան։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգիչներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ