cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հյուսիսային Կովկաս
Իսլամը Հյուսիսային Կովկասում
Մուսուլմանական  միսիոներները սկսեցին ակտիվորեն  Դաղստանից Չեչնիա թափանցել 16-րդ դարից։ Շատ ժողովրդական լեգենդներում պատմվում է, թե ինչպես ավարական և կումիկական մուլաները չեչենական գյուղերում վարձվում էին որպես հովիվներ և այնտեղ տարածում իսլամը։ Քանի որ 15-17-րդ հարյուրամյակներում չեչենական և ինգուշական լեռնական հասարակությունը գտնվում էր զարգացման ավելի վաղ փուլում, քան իրենց հարևանները` դաղստանցիներն ու կաբարդինները, որտեղ տեղի էր ունենում ֆեոդալական հարաբերությունների  զարգացում, ապա բնական է, որ նրանք ձգտում էին իրենց ազդեցությունը հաստաատել չեչենների և ինգուշների վրա։ Բացի դրանից նրանց հետաքրքրում էր Չեչենա-Ինգուշետիայի դիրքը, որի նկատմամբ  հատուկ հետաքրքրություն էին ցուցաբերում որոշ դաղստանցի ֆեոդալներ։
Մեքսիկայի առաջին հանրապետություն
Երկրում գործում էր պահպանոզականների, լիբերալների, նախկին միապետների, հանրապետականների կուսակցություններ և այլն։
Հյուսիսային Կովկաս
Իսլամը Հյուսիսային Կովկասում
Բնականաբար, ձգտելով քաղաքականորեն  հաստատվել այն տարածքում, որտեղ ապրում էին չեչեններն ու ինգուշները, ֆեոդալները ջանում էին ամրապնդել իրենց գաղափարական դիրքերը։ Դրա համար էլ նրանք ակտիվորեն տարածում էին իրենց ազդեցությունը Հյուսիսային Կովկասի այդ հատվածի բնակչության վրա։ Քանի որ այդ ժամանակ Դաղստանում իսլամը կրոնի գերիշխող ձևն էր, ապա դաղստանական ֆեոդալները օգտագործում էին այն իրենց քաղաքական նպատակներում Չեչենա-Ինգուշետիա թափանցելու և այն տեղի բնակչության շրջանում տարածելու համար։ Դա բավական երկար գործընթաց էր։ Չեչենա-Ինգուշետիայի որոշ ցեղերի մոտ իսլամը թափանցեց ավելի վաղ, իսկ մյուսների մոտ` բավական ուշ։
Մեքսիկայի առաջին հանրապետություն
Երկիրը վարչականորեն բաժանված էր նահանգների։ Նահանգի կարգավիճակ ուներ նաև մայրաքաղաքային ինքնավարություն ունեցող Մեխիկո քաղաքը։
Հյուսիսային Կովկաս
Իսլամը Հյուսիսային Կովկասում
Չեչենական բնակավայրերից իսլամը սկսեց տարածվել Ինգուշետիայի լեռնային աուլները։
Մեքսիկայի առաջին հանրապետություն
Երկիրը կործանվել է 1835 թվականի հեղաշրջումից հետո ։
Հյուսիսային Կովկաս
Իսլամը Հյուսիսային Կովկասում
Օսմանյան կայսրության պատմության ամբողջ ընթացքում ստամբուլական սուլթանների և պարսկական շահերի միջև մրցակցություն էր տեղի ունենում։ Շատ տարիների ընթացքում սուլթանական Թուրքիայի և շահնշահական Իրանի միջև տեղի էին ունենում արյունահեղ և հյուծիչ պատերազմներ։ Արդեն 15-րդ դարում Թուրքիայի ձեռքն անցան Վրաստանի սևծովյան ափը, Աբխազիան։ 1475 թ. նվաճվեցին Սև ծովի ափերի գենուեզական և վենետիկյան  գաղութները։ Փաստացի Թուրքիայի ձեռքերում էր Ղրիմը, որի խանը  դարձավ սուլթան-հավատակցի վասալը։
Մեքսիկայի առաջին հանրապետություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի պատմություն
Հյուսիսային Կովկաս
Իսլամը Հյուսիսային Կովկասում
Ձգտելով ամրապնդել իրենց ազդեցությունը Ադիգեայում, Կաբարդիայում և Չերկեսիայում` նվաճողները արմատավորում էին իսլամը։ Սակայն թուրքական փաշաները և Ղրիմի  խաները այդ ռազմական արշավանքները միայն հանուն իրենց կրոնի տարածման չէին կատարում։ Իսլամական կրոնը հանդիսանում էր միայն վառ նվաճողական բնութագիր ունեցող այդ արշավանքների նշանը։
Մուսուլմանական պաշտամունքի հետևորդներն այն շրջաններում, որտեղ իսլամը գերիշխող կրոն էր, մոտ էին  գտնվում իշխող դասակարգին։ Չնայած առանձին լեռնական ժողովուրդների, օրինակ կաբարդինների մոտ, իսլամն արդեն 17-րդ դարում սկսեց նշանակալի դեր խաղալ, սակայն տեղական բնակչության շրջանում մուսուլմանական հոգևորականությունը մեծ հեղինակություն չուներ։ Մուլլերը և ղադիները ամենայն հավանականությամբ եկվորներ էին Ղրիմից և Թուրքիայից։ Նրանք լեռնականների շրջանում պարտադրում էին օտար սովորույթներ և բարքեր։ Տեղական բնակչությունը հատկապես դիմադրեց մուսուլմանական կրոնական-ֆեոդալական օրենքին` շարիաթին, նախընտրելով ադատներով դատավարությունը։ Երբեմն այն ստիպում էր հոգևորականությանը իր գործունեությունը հարմարեցնել տեղական ադատներին։
Հետևաբար, ի տարբերություն Արևելյան Կովկասի, որտեղ իսլամի տարածումը այս կամ այն աստիճանով կապված էր արաբների նվաճումների հետ, Հյուսիսային Կովկասում այդ կրոնը պարտադրում էին թուրքական սուլթանները` վարելով նվաճողական քաղաքականություն։
15-րդ դարի վերջին և 16-րդ դարի սկզբին թուրքերը ներթափանցեցին Հյուսիսային Կովկասի ծովափնյա շրջաններ։ 16-րդ դարի կեսերին սկսվեց Հյուսիս-արևմտյան Կովկասի ժողովուրդների իսլամականացումը (ադիգեական և աբազինական ցեղերի)։ 16-17-րդ դարերում այստեղ այդ քաղաքականության ակտիվ քարոզիչներն էին Ղրիմի խաները։
Քաղաքական իրավիճակով պայմանավորված` ադիգեական ցեղերից որոշների մոտ իսլամը ավելի վաղ հաստատվեց, մյուսների մոտ` ավելի ուշ։ Տարածման կենտրոնը Անապան էր, որը մինչև 1829 թ. գտնվում էր Թուրքիայի տիրապետության տակ։ Այդ պատճառով էլ ծովափին մոտ գտնվող ադիգեական հասարակությունները ավելի շուտ ենթարկվեցին իսլամի և թուրքական հոգևորականության ազդեցությանը, քան նրանք, ովքեր ապրում էին լեռների խորքում։ Այսպես, ճանապարհորդների վկայությամբ, ովքեր այդ ժամանակ այցելել են Հյուսիս-արևմտյան Կովկաս, 16-րդ դարի կեսերին իսլամն արդեն ամրապնդվել էր միայն ադիգեական ցեղերի շրջանում, իսկ նրանցից արևելք` Կաբարդիայում ապրող չերկեսական և աբազինական ցեղերը հեթանոսներ էին։ 1641թ. թուրք ճանապարհորդ Էվլիան, լինելով այդ վայրերում, գրում է, որ իսլամը դանդաղ ներթափանցում է Վերին Կուբանում և Ղում գետի մոտ ապրող աբազինների, չերկեսների և կաբարդինցիների շրջանում։ Արտասահմանցի ճանապարհորդներ Ասկոլին, Վիթթսենը և Շարդենը նշում են, որ դեռևս 17-րդ դարում մի քանի աբազինական ցեղեր քրիստոնյա են եղել։ Իսկ Գագրում և Պսհու գետի ափերում բնակվող աբազինների շրջանում կային անձեռնամխելի հեթանոսական սրբավայրեր։
Բավական ուշ, քան աբազինական և ադիգեական ժողովուրդների մոտ, իսլամը ներթափանցեց բալկարների և կարաչաևների մոտ։ Կարաչայի լեռներում իսլամը սկսել է ներթափանցել միայն 18-րդ դարի վերջին քառորդում։ Գերմանացի ճանապարհորդ Յուլիուս Կլապրոտը, ով 1807-1808 թթ. այցելել է Կարաչա, նշում է, որ նոր կրոնն այստեղ առաջին անգամ սկսել է քարոզել էֆենդի Իսհակ Աբուկովը 1782 թ.: Նա ծառայում էր սուլթանական Թուրքիայի կառավարությանը։ Կարաչաևցի պատմիչ Հ. Օ. Լայպանովը նշում է.”Իսհակ էֆենդիի քարոզներին ժողովուրդը թշնամաբար էր մոտենում։ Իսլամի ներմուծումը նպաստեց կարաչևո-բալկարիական հասարակության ավատական վերնախավի իշխանության ուժեղացմանը, աշխատող զանգվածների հարստահարմանը և նրանց աղքատացմանը”: Բալկարիացիների մոտ իսլամը սկսել է ներթափանցել 18-րդ դարի կեսերից։ Բայց միայն 19-րդ դարի սկզբում այն վերջնականապես հաստատվեց Կարաչայի և Բալկարիայի լեռներում, սակայն դեռ շատ տասնամյակների ընթացքում այդ ժողովուրդների շրջանում պահպանվում էին նախկին, մինչմուսուլմանական  հավատալիքները։
Օսերի ճնշող մեծամասնությունը նախքան հեղափոխությունը քրիստոնեություն էր դավանում, միայն մի փոքր մասն էր մուսուլման։ Իսլամը օսերի մոտ ներթափանցեց Կաբարդիայից 17-18-րդ դարերում և տարածվեց առավելապես Հյուսիսային Օսեթիայի բարձր դասի շրջանում։
Գրականություն
1.    Абазатов М. А., О вреде пережитков щариата и адатов в Чечено-Ингушетии и путях их преодоления. Грозный, 1963.
2.    Авксентьев А., Ислам на Северном Кавказе. Ставрополь, 1984.
3.    Бушуев С., Очерки истории Адыгеи. - Майкоп, 1957.
4.    Кушева Е. И., ''Народы Северного Кавказа и их связи с Россией. Вторая половина 16 века 30-е годы 18 века.'' - Москва, 1963.
5.    Лайпанов Х. О., К истории карачаевцев и балкарцев. - Черкесск,1957.
6.    Ногмов Ш. Б., История адыгейского народа. Нальчик, 1947.
7.    Смирнов Н. А., Политика России на Кавказе 16-19 веках. Москва, 1958.
8.    Арсланов Р. А., Народы Северного Кавказа, / http://www.protown.ru/information/hide/hide-1743_html
9.    Курахви Р., Блиц-даваат на Северном Кавказе / http://www.islam.ru/pressclub/analitika/blic-dawaa
10. Павлова О. С., Ислам как фактор формирования социотипического поведения представителей Северного Кавказа / http://www.fpo.ru/etnopsy/pavl-isla.html
Նիլս Շնայդեր
Նիլս Շնայդեր (Niels Schneider, ), ֆրանսա-կանադացի դերասան։ 2011 թվականին ստացել է «Trophée Chopard» մրցանակ Կաննի կինոփառատոնում, 2014 թվականին «Désordres» ֆիլմում դերի համար առաջադրվել է «Prix Lumières» մրցանակի «Ամենախոստումնալից երիտասարդ դերասան» անվանակարգում։
Կենսագրություն
Նիլս Շնայդերը ծնվել է Փարիզում։ Նրա հայրը՝ Ժան Պոլ Շնայդերը, եղել է դերասան։ Բացի Նիլսից ընտանիքում եղել են ևս չորս երեխա՝ Վասիլին, Վոլոդյան, Ալյոշան և Վադիմը, որը մահացել է ավտովթարում 2003 թվականին։
1996 թվականին Նիլսը տեղափոխվել է Քվեբեկ, որտեղ աշխատել է որպես հնչյունավորման դերասան և սովորել է դերասանական վարպետության թատերական կուրսերում մինչև 2009 թվականը ։ Առաջին ոչ էպիզոդիկ դերը եղել է Սաշայի դերը Իվա-Քրիստիանա Ֆուրնյեի «Ամեն ինչ հիանալի է» ֆիլմում 2008 թվականին։ Այնուհետև նա խաղաց Քսավյե Դոլանի երկու ֆիլմերում՝ «Ես սպանեցի մորս» և «Երևակայական սեր»։ «Երևակայական սեր» ֆիլմում նա խաղաց գլխավոր դերերից մեկը Մոնյա Չոկրիի և Քսավյե Դոլանի հետ միասին։ Այդ դերի շնորհիվ նա ստացավ «Trophée Chopard» մրցանակ 2011 թվականի Կաննի կինոփառատոնում։
Հաջորդ տարի նա վերադարձավ Փարիզ, որպեսզի նկարահանվի Հելենա Կլոտցի առաջին լիամետրաժ ֆիլմում («Ատոմային տարիք»), այնուհետև՝ Էթյեն Ֆորյեի «Désordres» ֆիլմում, որում դերի համար 2014 թվականին առաջադրվեց «Prix Lumières» մրցանակի «Ամենախոստումնալից երիտասարդ դերասան» անվանակարգում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Ալեքսանդրը և սարսափելի, սոսկալի, ոչ լավ, շատ վատ օրը
«Ալեքսանդրը և սարսափելի, սոսկալի, ոչ լավ, շատ վատ օրը» (Alexander and the Terrible, Horrible, No Good, Very Bad Day), ամերիկյան ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Միգել Արտետան։ ԱՄՆ-ում ֆիլմը վարձույթի է դուրս եկել 2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ։
Սյուժե
Ալեքսանդրը սովորական 11 տարեկան տղա է, հասարակ ընտանիքից։ Իր տասներկու ամյակից մի օր առաջ՝ նա մազերի մեջ ծամոն է գտնում։ Անհաջողությունները նրան ուղեկցում են նաև դպրոցում։ Բացի սա նա իմանում է նաև, որ աղջիկը, ով նրան դուր էր գալիս, գնում է ոչ թե իր ծննդյան օրվան, այլ ավելի հայտնի Ֆիլիպ Պարկերի։ Նա ցանկանում է պատմել, թե ինչ դժվար օր է իր համար, բայց ընտանիքի անդամները բոլորը զբաղված են իրենց գործերով։ Քնից առաջ իր ծննդյան օրը նա ցանկանում է, որ իր ընտանիքի բոլոր անդամները ևս անցկացնեն այնպիսի օր, ինչպիսին անց էր կացրել ինքը, այսինքն՝ անհաջողություններով լի օր։
Արձագանքներ
Ֆիլմը ստացել է քննադատների միջին և դրական արձագանքները։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ունի 61% արդյունք և 108 կինոքննադատների արձագանքի արդյունքում գնահատվել է 5,9 միավոր ։ Metacritic կայքում հարյուր բալանոց սանդղակով ֆիլմը գնահատվել է 54 միավոր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ
Ջոյ Փաքեր
Ջոյ Պետերսեն Փաքեր (Joy Petersen Packer, ), ինքնակենսագրականի և ռոմանտիկ արկածային վեպերի հարավաֆրիկացի հեղինակ։
Կենսագրություն
Փաքերը ծնվել և սովորել է Քեյփթաունում։ Ավարտել է Քեյփթաունի համալսարանի լրագրության բաժինը։ Սկզբում աշխատել է որպես ազատ լրագրող, 1931 թվականին եղել է լոնդոնյան Daily Express-ի լրագրող։ Այնուհետև որոշ ժամանակ աշխատել է Հոնկոնգի ռադիոյում, ինչպես նաև Բալկանյան թերակղզու բրիտանական հրապարակումների համար գրել է համառոտ ակնարկներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Հարավային Աֆրիկայում եղել է BBC-ի հաղորդավար, ապա աշխատել է Եգիպտոսի տեղեկատվության նախարարությունում։ Ամուսնացել է բրիտանացի ծովակալ սըր Հերբերտ Փաքերի հետ։ Երբ 1950 թվականին ամուսինն ընդգրկվել է ասպետների պատվավոր ցուցակում, տիկին Ջոյ Փաքերը հայտնի է դարձել որպես «Լեդի Փարքեր»։
Ստեղծագործություններ
Ջոյ Փաքերի առաջին ստեղծագործություններից հուշերի երեք հատորները տպագրվել են 1945-1953 թվականներին, որոնք վերաբերում են նրա ճանապարհորդություններին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ, դրա ընթացքում և դրանից հետո։ Այցելությունները ներառում էին Մեծ Բրիտանիա, Միջերկրածովյան ճամփորդությունները, Բալկաններ և Չինաստան։ 1950-ականների սկզբին նա Աֆրիկայում կատարել է էական շրջագայություն, որի մասին նկարագրել է իր հրատարակած վերջին երեք հատորների հուշագրություններում ։
1950-ական թվականներին հրատարակել է նաև վեպեր, 1955 թվականին՝ «Որթատունկերի հովիտ», որից վաճառվել է ավելի քան 600000 օրինակ անգլերեն լեզվով և թարգմանվել է առնվազն ինը եվրոպական լեզուներով։ Չնայած նրա վեպերի հիմնական թեմաները ռոմանտիկ էին, մի քանի աղբյուրներ նշում են, որ դրանք կարևոր էին նաև Հարավային Աֆրիկայի սոցիալ-քաղաքական մեկնաբանությունների համար։ «Ոչ էլ լուսինը գիշերը» վեպի հիման վրա անգլիացի կինոռեժիսոր Կեն Էննակինը նկարահանել է համանուն ֆիլմը։ Ամերիկայում այն թողարկվել է որպես Elephant Gun.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քեյփթաունի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լրագրողներ
Անդրեյ Ստեպանով
Ակումբային կարիերա
2009-ին նա կարճաժամկետ պայմանագիր է կնքել «Watford F.C»-ի հետ, երբ մենեջեր Բրենդան Ռոջերսը ցանկանում էր ավելացնել իր կազմը փորձ և պաշտպանական ծածկույթ։ 2009-ի ապրիլի 7-ին նա նորամուտը նշեց առաջնությունում (7 այն, ինչ պարզվեց նրա միակ տեսքը) իր նոր ակումբում, որպես «Սաութհեմփթոնի» դեմ վերջին փոխարինող, ոչ ոքի ' 2։ 2 ։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
Անձնական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կոնկորդի հրապարակ
Կոնկորդի հրապարակ (La place de la Concorde, բառացի՝ Համերաշխության հրապարակ), Փարիզի կենտրոնական հրապարակը։ Կլասիցիզմի շրջանի քաղաքաշինության առանձնահատուկ դրսևորում է։ Ֆրանսիայում մեծությամբ երկրորդն է Բորդոյի des Quinconces հրապարակից հետո։
Պատմություն
Լյուդովիկոս XV-ի անվան հրապարակը, որը արքայի՝ ճարտարապետ Գաբրիելին տված հրամանով կիսվել էր Ելիսեյան դաշտերի և Թյուիլրի պալատի այգու միջև, 1755 թվականին իրենից ներկայացնում էր խրամներով շրջապատված ութանկյուն։ Ութ անկյուններում կանգնեցված էին սիմվոլիկ արձաններ, որոնք խորհրդանշում էին Ֆրանսիայի գլխավոր քաղաքները։ Հրապարակի մեջտեղում կանգնեցված էր Լյուդովիկոս XV՝ ձիուն հեծած արձանը (քանդակագործներ՝ Բուշարդոն և Պիգալ)։
Հրապարակի ձախ կողմում վեր էին խոյանում ծովային նախարարության և Կրիյոն պալատի վեհաշուք շենքերը։ 1787-1790 թվականներին Սենայի վրա կառուցվում է Կոնկորդի կամուրջը, որը հակառակ ափին հենվում է Բուրբոնյան պալատին։
Ֆրանսիական հեղափոխություն
Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ թագավորի՝ հրապարակի կենտրոնում գտնվող արձանը փոխարինվեց հսկա գիլիոտինով։ Այստեղ ցնծացող ամբոխի աչքի առաջ գյխատվեցին Լյուդովիկոս XI]-]ը և թագուհի [[Մարի Անտուանետը, ավելի ուշ՝ Դանտոնը և Ռոբեսպիերը։ Այդ շրջանում հրապարակը կոչվում էր Հեղափոխության հրապարակ։ Հրապարակն իր ներկայիս անունը ստացել է 1795 թվականին հեղափոխական ահաբեկումներն ավարտելու առթիվ հաշտության պատվին։
Եգիպտական կոթող
1831 թվականին եգիպտական տիրակալ Մուհամմադ Ալի փաշան ֆրանսիական կառավարությանը նվիրեց Ռամզես II-ի կոթողը։ Այն Փարիզ է բերվել 1833 թվականի դեկտեմբերի 21-ին և Լուի Ֆիլիպ արքայի հրամանով 1836 թվականի հոկտեմբերի 25-ին դրվել է Կոնկորդի հրապարակի կենտրոնում։ Արձանի պատվանդանին քանդակվել են պատկերներ, որոնք ներկայացնում են 23 մետր բարձրություն և 250 տոննա քաշ ունեցող արձանի՝ Եգիպտոսից Ֆրանսիա բերվելը։ Նման կոթողներ տեղադրված են նաև Լոնդոնում և Նյու Յորքում։ Կոթողի ոսկեզօծ գագաթը հայտնվել է ավելի ուշ՝ 1998 թվականին։
Արվեստում
Էդգար Դեգան ունի «Կոնկորդի հրապարակ» վերնագրով նորարական կտավ, որը Բեռլինի գրավումից հետո բերվել է ԽՍՀՄ և այժմ պահվում է Էրմիտաժում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի տեսարժան վայրեր
Սեյու
Սեյու (声優, 声の俳優 բառից, որը նշանակում է հնչունավորման դերասան) հնչունավորման ճապոնական դերասաններ։ Սեյուն հիմնականում հնչունավորում է անիմեի, վիդեոխաղերի, արտասահմանյան ֆիլմերի, ինչպես նաև ռադիոյի դերեր։ Ճապոնիայում գոյություն ունի հատուկ արդյունաբերական ճյուղ, որը ձևավորում և նախապատրաստում է սեյուներ ։
Որոշ հնչյունավորողներ, մասնավորապես կին հնչյունավորողներ, անգամ իրենց ֆան-ակումբներն ունեն։ Շատ երկրպագուներ կարող են նայել ինչ-որ հնչյունավորված շոու միայն իրենց սիրելի հնչյունավորողին լսելու համար։ Շատ ճապոնացի հնչյունավորողներ հնչյունավորման ասպարեզում հայտնի դառնալուց հետո դարձել են երգիչներ, իսկ ոմանք` ֆիլմերի, սերիալների դերասաններ։
Ճապոնիայում գործում է ավելի քան 130 հնչյունավորման դպրոց։ Որոշ հեռուստաընկերություններ և տաղանդներ բացահայտող գործակալություններ ունեն իրենց սեփական հնչյունավորողներին։ Ճապոնիայում կան նույնիսկ ամսագրեր, որոնք նվիրված են հենց հնչյունավորմանը. դրանցից ամենաերկար տպագրվողը “Voice Animage”-ն է։
Անգլերեն կերպարի ձայն տերմինը սկսել է օգտագործվել 1980-ականներից ճապոնական Animec և Newtype անիմե-ամսագրերի կողմից այն հնչյունավորողների համար, որոնք կապված են որևէ հատուկ անիմեի կամ էլ վիդեո-խաղի հնչյունավորման հետ։ Իսկ ճապոնական սեյու տերմինը հիմնականում օգտագործվում է ճապոներեն հնչյունավորված անիմեի ու խաղերի անգլիախոս երկրպագուների շրջանում։ Ի սկզբանե հչունավորումն ու ձայնադրումը այն դերասանների մենաշնորհն էր, որոնք միայն իրենց ձայնն էին օգտագործում։ Այդ աշխատանքի ընթացքում նրանք կոչվում են «հնչյունավորող դերասաններ» քոէ նո հայյու (声の俳優): Կարճության համար վերցվեցին գրելաձևի առաջին ու վերջին կանջիները միայն, և բառը սկսեց կարդացվել սեյու։ Չնայած տերմինը հայտվեց հնչյունավորման «պայթյունից» հետո, այն տարածվեց ամբողջ աշխարհով։ Սեյուների ավագ սերնդի ներկայացուցիչները տերմինը չեն ընդունում, քանի որ «իրենց ժամանակներում» այն լրիվ ուրիշ իմաստ ուներ։ Հնչյունավորող դերասան Չիկաո Օցուկան Animage-ի հատուկ թողարկման մեջ հետևյալն է ասել. «Մենք դերասաններ ենք։ Չնայած հնչունավորումը միայն մեր ձայնն է պահանջում, մենք շարունակում ենք դերասաններ լինել։ Դրա համար էլ սխալ է մեզ զուտ սեյուի տեղ դնելը, այնպես չէ՞»: Նա դեմ էր սեյուներին ու դերասաններին տարանջատելուն. սա կվերաբերեր այնպիսի հնչունավորման վարպետներին, ինչպես, օրինակ, Գենզո Վաքայաման, որ երբեք թատրոն ոտք չեն դրել։ Անիմեի շատ արագ տարածումը ամբողջ աշխարհում պատրաստեց դերասանների նոր սերունդ, որ ցանկանում էին հենց հնչունավորմամբ զբաղվել։
Մշակութային ազդեցությունը
Ի տարբերություն մյուս բոլոր երկրների, որտեղ անիմացիոն ֆիլմերի հնչունավորման համար հրավիրում են թատրոնի դերասանների, Ճապոնիայում հնչունավորման դերասանը առանձին մասնագիտություն է՝ իր նրբություններով։ Գոյություն ունեն սեյուների պատրաստման հատուկ դասընթացներ, որոնց հաճախելը բարձր մրցակցության պատճառով այնքան էլ հեշտ չէ ։ Դասընթացների ընթացքում ապագա սեյուին սովորեցնում են հմտորեն կիրառել իր ձայնը՝ այն փոփոխել՝ կախված կերպարի տարիքից, սեռից և տրամադրությունից։ Աշակերտներին, այս ամենից բացի, սովորեցնում եմ երգել։ Ուսուցանման ծրագիրը, այդ ձևով, իրենից ներկայացնում է դերասանական և վոկալային մասնագիտական դասերի համախումբ։
Սեյուների մեծամասնությունը կանայք են, քանի որ կանացի ձայների պահանջարկը ավելի բարձր է. նրանք բացի կանացի դերերից հնչունավորում են նաև մանկական և երբեմն դեռահաս տղաների դերեր ։
Շատ սեյուներ, անիմեյի հնունավորումից բացի, միաժամանակ հաջողությունների են հասնում էստրադային ոլորտում, խաղում են ռադիոներկայացումներում, վարում հեռուստա- և ռադիոհաղորդումներ, հնչունավորում ֆիլմեր։ Հենց միայն անիմեի հնչունավորումը բավականաչափ շահույթ չի բերում։
Սեյուների (մասնավորապես գլխավոր դերակատարբերի) մասնակցությունը որևէ անիմե- սերիալում հաճախ չի ավարտվում նրանց՝ այդ անիմեում կերպարների հնչունավորմամբ։ Հեռուստասերիալից հետո կարող են լույս տեսնել DVD-ով հավելյալ բոնուսային սերիաներ կամ առանձին OVA-ներ։ Անիմեի ցուցադրության հետ զուգահեռ կամ դրանից հետո հեռուստատեսությամբ կարող են ցուցադրվել ինտերնետ-ռադիո հաղորդումներ, որոնց մասնակցում են գլխավոր դերերը կատարող սեյուները (բայց արդեն իրենց անունից, այլ ոչ իրենց կերպարի)։ Ըստ անիմեի սյուժեի կարող են ստեղծվել համակարգչային խաղեր և/կամ ձայնագրվել Drama CD, ինչի համար հաճախ (բայց ոչ միշտ) հնչունավորման համար հրավիրվում են նույն սեյուները, ինչ անիմեում։ Բացի այդ, անիմեի դուրս գալուց հետո սովորաբար լույս են տեսնում դրանց երաժշտական կոմպոզիցիաներով (OST) CD-ներ և հաճախ նույնիսկ հավելյալ ստեղծագործություններով, օրինակ կերպարների երգերով (դա կոչվում է Character CD), որտեղ այդ երգերը կատարում են համապատասխան դերակատար սեյուները ։
Երբեմն սեյուները կատարում են նաև անիմեի բացող և/կամ փակող երաժշտական կոմպոզիցիաները։ Նրանք կարող են այդպիսի երգերը կատարել միայնակ կամ երգերի կատարման համար ժամանակավորապես կազմել փոփ-խմբեր (կոչվում են սեյու-յունիթներ)։ Սա արվում է նաև սերիալների հավելյալ գովազդի համար։ Օրինակի համար կարելի հիշել «DoCo» խումբը, որը կազմված էր «Ռանմա ½» հչունավորող դերասանուհիներից։ Կարող է հարց առաջանալ, թե ինչպե՞ս սեյու դառնալ։ Աչքի անցկացնելով այսօրվա հնչյունավորողների գործերը` կարելի է նկատել, որ նրանց մեծամասնությունը հայտնի դարձավ՝ սկսելով այս 5 սկզբնակետերից մեկից։
Դրամատիկ թատերախմբի ներկայացում
Պատրաստված լինելով ներկայացնելու դրամատիկ թատերախմբեր` նրանք մասնագիտանում էին ձայնային կատարում պահանջող դերերում, մասնավորապես` ռադիո-դրամա խաղալիս։ Tokyo Broadcasting Drama Troupe-ի նախկին անդամներից են Րյո Կուրոսավան, Կազուե Տակահաշին, Մասատո Յամանոչին, Հիսաշի Կացուտան, Աքիրա Նագոյան և Կիյոշի Կավակաբոն։
Մասնավոր ձևով հիմնված դրամատիկ թատերախմբից եկող հնչյունավորող դերասաններից են Թորու Օհիրանու Տադաշի Նակամուրան Տոկիոյի Հանրային Ռադիոյի Դրամա Խմբից (ラジオ東京放送劇団), Ջունպեյ Տակիգուչին, Նոբուո Տանական, Մարիկո Մուկայը։
Տեղական հեռարձակող կայանները նույնպես օգնել են բազմաթիվ հնչյունավորող դերասանների իրենց կարիերայի վաղ փուլերում, մինչև որ հեռուստացույցի դարն ու արտասահմանյան դրամատիկ սերիալների առաջացումն իրենց վրա կենտրոնացրին հնչյունավորող գործակալություններին Տոկիոյի տարածքում։ Օրինակները ներառում են վերը նշված Գենձո Վակայամային NHK-ի Սապպորո Հանրային Դրամա Խմբից (札幌放送劇団), Քենջի Ուցումին NHK-ի Քյուշուի Հանրային Դրամա Խմբից (九州放送劇団) և Ջոջի Յանամին RKB-ի Մայնիչիի Հանրային Դրամա Խմբից (毎日放送劇団):
Մանուկ հասակում դերասանությամբ զբաղվել
Որոշ հչjունավորողներ միջին տարիքի երեխաներ են, որոնք միացել են երիտասարդական թատերական ընկերությունների (Himawari Company, Komadori Group) և կատարելագործում են իրենց կարողությունները նրանց օգնությամբ, հետո ստանձնում լիադրույքային հնչյունավորողների աշխատանքը՝ ավագ դպրոցն ավարելուց հետո։
Այս ճանապարհով առաջինը շարժվողների մեջ են մտնում Րյուսեյ Նակաոն, Թորու Ֆուրույան, Սուիչի Իկեդան, Յոկու Շիոյան, Հիրոմի Ցուրուն, Միինա Տոմինագան և Կացումի Տորիյումին (առաջին երկուսը փայլում էին դեռ միջնակարգ դպրոցից, բայց շարունակեցին միայն ավարտելուց հետո)։
Ավելի ուշ ժամանակի հնչունավորողների մեջ են մտնում Դաիսուկե Նամիկավան, Մաայա Սակամոտոն, Մայումի Իիզուկան, Աքենո Վատանաբեն, Սաեկո Չիբան, Յուկա Նանրին, Կաորի Նազուկան։
Լինում էին երիտասարդներ, որոնք հայտնվում էին հնչունավորողի դերում միջնակարգ դպրոցից։ Միյու Իրինոն, Էրի Սենդային, Այակա Սաիտոն, Այա Հիրանոն, Սուբարու Կիմուրան և Միյու Ցուզուրահարան դրանց փոքրաթիվ օրինակներից են։
Թատրոնի դերասաններ
Երբեմն թատերային դերասանները, լինեին նրանք ավագ դպրոցի, հատուկ դպրոցների աշակերտներ, համալսարանների ուսանողներ թե հենց նոր ավարտածներ, անիմե արդյունաբերության խոշոր անձանց կողմից մեկնաբանվում էին որպես հնչունավորման ապագա ներկայացուցիչներ։ Սա տեղի է ունենում այն դերասանների հետ, որոնք կապված են խոշոր Shingeki ընկերության հետ, որոնց մեջ մտնում են Bungaku Company-ն, Seinen Company-ն, Troupe Pleiades-ը, Theatrical Group EN-ը և Theatre Echo-ն։ Դերասանները, որոնք խաղում են փոքրիկ թատրոններում, կարող են երբեմն ներկայացվել որպես թատրոնի ձայնային արտադրման աշխատակիցներ կամ մենեջերներ, որոնք կապված են ձայնային կառավարման օրգանների հետ։ Հնչունավորման առաջավոր ընկերությունների, ինչպիսիք են Նաչի Նոզավայի Rose Company-ն կամ Կանետա Կիմոցուկիի 21st Century Company-ն, հետ կապ ունեցող դերասանների համար սովորական է հնչյունավորողներ դառնալը։
Նրանցից են Րոմի Պարկը, որին փնովել է անիմացիայի ստեղծող Յոշիյուկի Տոմինոյին, Ֆումիկո Օրիկասան, որը Super Electric Theatre-ից է, և տաղանդներ, որոնց տեղական քոլեջների թատերական խմբակներից գտել է Կազույա Տակատեբեին՝ Սանաե Կոբայաշի, Գո Աոբա, Տեցու Շիրատորի, Ակինո Մուրատա և Րեիկո Տակահաշի։
Հնչունավորման դպրոցի սաներ
Շատ հնչյունավորողներ փայլեցին միայն ավագ դպրոցից հետո մի քանի տարի հնչյունավորման դպրոցներ, մասնագիտացած դպրոցներ կամ բուհեր հաճախելուց հետո։ Սա բոլոր այն երիտասարդների ուղին է, որոնք նայում են անիմե և ուզում դառնալ հնչյունավորող։ Սա երևի ամենահեշտ ճանապարհն է սկզբի համար, բայց առաջ մղման շանսերը շատ քիչ են։ Օրինակ՝ ամեն դպրոց, որը կապված է Yoyagi Animation Academy-ի հետ, ունի հնչունավորման բաժին՝ ամեն տարի 100-ավոր նոր ուսանողներով, բայց դրանց շատ փոքր մասն է կարողանում ավարտելուց հետո դառնալ հնչունավորող դերասան։ Շատերը, որանց մոտ դա չի ստացվում, ավարտելուց հետո ընդունվում են ուրիշ այդպիսի դպրոցներ ու կրկին փորձում։
Այդպես հաջողության հասած մարդկանց թվին են պատկանում Մեգումի Հայաշիբարան, Կանետո Շիոզավան, Կոիչի Յամադերան, Կիկուկո Ինոուեն, Կոտոնո Միցուշին, Տոշիյուկի Մորիկավան, ԱիՇիմիզուն, Րիե Տանական, Յուկարի Տամուրան, Մաի Նակահարան և Կենիչի Սուզումուրան։
Ժամանցի աշխարհում տարբեր դերեր
Ջունկո Իվաոն և Նարիկո Հիդական կուռքերի օրինակներ են, որոնք հետագայում ստանձնեցին հնչյունավորման դերեր. վերջինս ուներ որոշակի փորձ մանկական դերասանուհու դերում։ Մարինա Օնոն, Րյոկա Յուզուկին և Չիեմի Չիբային այն նախկին «կուռքերից» (բիկինի-մոդելներ) են, որոնք հեղաշրջում կատարեցին որպես հնչյունավորող դերասանուհիներ։ Յումի Կակազուն ու Յուկի Մացուոկան երկուսն էլ նախկին լրագրողներ են, որոնք դառան հնչյունավորողներ։ Նախկին օվարայի հումորիստները երբեմն վերադառնում են հնչյունավորման աշխատանքներին, ինչպես Յուկո Սատոն։ Յուիչի Նագաշիման «Չո» դերը կատարող դերասանն էր, որը NHK-ի Educational TV-ի «Իմ քաղաքը հետազոտելիս»-ի (たんけんぼくのまち) գլխավոր հերոսն էր։ Մասակազու Մորիտան ու Մայուկո Աոկին, որոնք երկուսն էլ փայլեցին Final Fantasy X-ի գլխավոր հերոսների դերում, վիդեոխաղերի դերասաններ են, որոնք դարձան հնչյունավորողներ։ Մամորու Միյանոն մասնակցեց «Թենիսի Արքայազնը» կենդանի մյուզիքլին և ընտրեց այդտեղից դուրս գալու և հնչյունավորող դերասան դառնալու ճանապարհը։ Տոկուսացու դերասանները նույնպես ստացան հնչյունավորման դերեր Տոկուսացուում իրենց կարիերայից առաջ կամ հետո։ Օրինակներ` Մաչիկոսոգան, Նաոյա Ուչիդան, Ցուտոմու Իսոբեն, Ջոջի Նակատան, Ռիկիյա Կոյաման, Ռեիկո Չիբան, Հիրոշի Ցուչիդան, Յուի Կիշին, Մասայա Մացուկաձեն, Տակերու Շիբակին ու Միկա Կիկուչին։
Պարտականությունները
Բացի այլ ելույթներից, որոնք վերաբերում են կերպարներին, որոնք նրանք խաղում են, ինչպիսիք են մամլո կոնֆերանսները, անիմե նոր ծրագրերն ու հարցազրույցները, հնչյունավորող դերասանները նաև վարձվում են ընկերության ներքին ուսուցողական վիդեոների, սուպերմարկետների հայտարարությունների, ավտոբուսների երթուղիների, տեղեկատվական հաղորդումների, պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի և այլ այս ոճի սպորտի ռինգում հայտարարությունների և նույնիսկ երկաթուղային կայարանի հայտարարությունների համար, աշխատանքներ, որոնք հիմնականում կատարվում են մասնագետների կողմից, չնայած հնչյունավորող դերասանների ներգրավվածությունը կամ անունը միշտ չէ, որ հայտարարվում է։
Ձայնադրում և դաբբինգ
Սա հնչյունավորող դերասանների աշխատանքի հիմքն է՝ հնչյունավորել դերն ու ձայնագրել դա։
Անիմե
Հնչունավորողը անիմեում տեքստեր է ընթերցում, մինչև որ գործը ավարտին կհասնի։ Ճապոնիայում տեքստերը սովորաբար կազմվում են միչև անիմեի նկարահանումը։ Նկարիչը հետո նկարազարդում է այն տարբեր արտահայտամիջոցներ օգտագործելով՝ համաձայն հնչյունավորող դերասանների ձայներին։ Սա Ճապոնիայում ձայնագրման ամենատարածված ձևն է։ Երիտասարդ հնչյունավորողները աշխատում են անիմեների ու OVA-ների համար։
Կրկնօրինակում
Այլ ազգի դրամաների, ֆիլմերի, մուլտֆիլմների, նորությունների ու վավերագրականների դեպքում տեղայնացման ձայնադրումը պահանջում է ավելի ստույգ համապատասխանեցում նրա հետ, ինչ տեղի է ունենում էկրանին։ Ձայնադրում կատարելու համար իրական ձայնի բարձրությունը իջեցվում է և թողնվում է միայն ցածր ձայն, կամ երբեմն չթողնելով նույնիսկ այն` բացառությամբ երաժշտական և էֆեկտային թրեքների։ Ձայնադրման աշխատանքներ հիմնականում կատարվում են օրիգինալ արտասահմանյան դրամաների ու նորությունների համար։ Մրցակցային լսումներ անցկացնում են դերերի բաշխման որոշման համար։
Վիդեոխաղեր
Ի տարբերություն անիմեի կամ դաբբինգի դերերի` վիդեոխաղերում ձայնային թրեքները հաճախ ձայնագրվում են առանձին իրավիճակների համար, ձայնային թրեքներն ընտրվում են կախված խաղացողի առաջխաղացումից։ Տիպիկ իրավիճակում հնչյունավորողն օգտագործում է սցենար միայն առանձին մասերի բառերով և դրանք համապատասխանեցնում ձայնագրման սինխրոնիզացմանը։ Սրա պատճառով շատ համագործակցող հնչյունավորողներ կազմակերպության ներսում իրար հաճախ չեն էլ հանդիպում։ Թույլատրելի տարիքային խմբերի աղյուսակները նույնպես կարող են դեր խաղալ վիդեոխաղերի լսումներում, սակայն հնարավոր են վճարման բանակցություններ, եթե հաճախորդը ցանկանում է մասնավոր լսում։
Խամաճիկային և կիգուրումի շոուներ
Խամաճիկային շոուներում հնչյունավորող դերասանը պետք է համապատասխանեցնի ձայնապատումը խամաճիկի շարժման հետ։ Չնայած որ սինխրոնիզացումը կիգուրումի շոուների դեպքում նույնպես պարտադիր է, այս դեպքում հնչյունավորողի ձայնը ձայնագրվում է նախապես, և հետո մնում է կիգուրումիի կառավարչին շարժել այն և խաղացնել ասված բառերի հիման վրա։
Տեքստերի ընթերցում
Հնչյունավորողները հաճախ վարձվում են որպես ռադիո ու հեռուստահաղորդումների ու վիդեոների, մամլո հաղորդաշարերի և այլ այնպիսի մեդիայի հաղորդավարներ, որ պահանջում են հնչյունավորողից սցենարի տեքստի ընթերցում, որ բացատրում է, թե ինչ իմասին է հաղորդումը։ Չնայած, որ պատմիչի դերը մտնում է հնչյունավորողի գործի մեջ, սա ընդունված չէ հասարակ դերասանների համար. երիտասարդ տաղանդներ կամ հաղորդավարներ են վարձվում նրանց փոխարեն։ Վարձը համեմատական է վարձվողի հանրաճանաչությանը, և «վետերանները» սովորաբար ավելի նախընտրելի են այս աշխատանքի համար։ Թեկնածուները պարտավորվում են ուղարկել ձայնագրման ցուցադրական փոքր նմուշ, և այս նմուշը ընտրության համար մեծ նշանակություն ունի։
Թատերական խաղ
Շինգեկի դերասանների ու փոքր թատրոններում խաղացող դերասանների համար նորություն չէ մասնագիտացած դպրոցներում հնչյունավորման դասընթացի մասնակցությունը հնչյունավորման դերասան դառնալու համար` հաշվի առնելով հնչյունավորողի ու դերասանի միջև փոքր տարբերությունը։ Նրանք, ովքեր հաջողությամբ դառնում էին հնչյունավորողներ, ստանձնում էին բեմական խաղի դերեր իրենց հայեցողությամբ, և հնչյունավորման գործակալությունները չէին մասնակցում դրան, մինչև որ թատրոնի մենեջմենտը այն չէր պահանջում։
Երգեցողություն
Որոշ հնչյունավորողներ զբաղվում են նաև երաժշտությամբ, թողարկում ալբոմներ իրենց անունով և դառնում լիիրավ երգիչներ։
Համենայն դեպս հնչյունավորող դերասանների համար շատ սովորական է դարձել երգել բացող կամ փակով երաժշտական կոմպոզիցիաները այն շոուների համար, որտեղերևում է իրենց կերպարը, կամ մասնակցել ոչ անիմացիոն նախագծերի, ինչպիսիք են աուդիո-դրաման (ներգրավվում են նույն կերպարները այլ սյուժեներում) կամ պատկերային երգը (երգեր, որոնք երգում են որպես կերպար, որոնք չեն մտնում անիմեի մեջ, բայց զարգացնում կերպարը հետագայում), CD-ների արտադրությունը ավելի հաճախ կերպարի անունով, քան իրենցով։ Երբեմն անիմե-կերպարի երգելու ոճը լրիվ տարբերվում է հնչյունավորողի ոճից, և թրեքները, որոնք երգվում են կերպարի ոճով, հաճախ ներառվում են այն CD-ների մեջ, որոնք թողարկվում են դերասանի անունով։ Սա դարձրեց երգեցողությունը շատ հնչյունավորողների գլխավոր զբաղմունքը, մանավանդ նրանցը, ովքեր անում են անիմե-կերպարների ձայնադրում։ Երգիչ-հնչյունավորողների վրա դրված սահմանափակումները, որոնք դրվում են ձայնագրող ընկերությունների կողմից, ավելի քիչ են, քան որոնք դրվում են սովորական երգիչների վրա։ Սա թույլ է տալիս նրանց թողարկել CD-ներ իրենց կերպարների անունով տարբեր ընկերությունների օգնությամբ։
Ռադիոանձիք
Ռադիո talk-show-ները կոչվում են նաև անիռադիո։ Ի սկզբանե նրանց մեծամասնությունը հեռարձակվում էր միայն տեղական կայաններով, սակայն կապի տարածվելուց հետո (1990-ականներ) կենտրոնական ռադիո-կայանները սկսեցին նույնպես հեռարձակել դրանք։ Այսպիսի հաղորդումներից ոմանք շարունակվում էին տասնյակ տարիներ։ Սա այն ֆաների շնորհիվ էր, որոնք համարում էին ռադիո-խոսակցությունները ճանապարհ ճանաչելու հնչյունավորողներին որպես իրական մարդկանց, այլ ոչ թե միայն այն կերպարների ձայներ, որոնք հնչյունավորում են դերասանները։
Ցածր գնի ու լսարանի քանակի ավելացման շնորհիվ այս ռադիո-խոսակցություններից շատերն արդեն անցկացվում են համացանցում։
Պատմությունը
Հնչյունավորումը Ճապոնիայում իր գոյությունը սկսել է ռադիոյի հայտնագործումից հետո։ Սեյու տերմինը սկսեց գործածվել 1970-ականներից, երբ ցուցադրվեց “Space Battleship Yamato” անիմեն։ Ամսագրում տված հարցազրույցում հնչյունավորողներից մեկն ասել է, որ անիմե-հերոս Յամատոյի ճանաչված դառնալուց հետո սեյու բառը սկսեց տարածում ստալան, մինչդեռ դրանից առաջ, երբ հնչյունավորող դերասան-դերասանուհիներն իրենց իբրև սեյու էին ներկայացնում, նրանց հարցնում էին. «Նկատի ունեք` դուք Սեյու սուպերմարկետու՞մ եք աշխատում»։
Ռադիո-դրամայի ժամանակաշրջանը
1941 թվականին NHK-ն սկսեց ցուցադրել մի նախագիծ, որում նախապատրաստվում էին հնչյունավորողներ ռադիո-դրամաներ հնչյունավորելու համար։ Այս ծրագրի անվանումը «Տոկիոյի գլխավոր հեռուստաընկերության դերասաններ նախապատրաստող գործակալություն» (東京中央放送局専属劇団俳優養成所) էր։ Իսկ հետո` 1942 թվականին, այս ծրագիրը թողարկեց իր առաջին ներկայացումը, որտեղ էլ արդեն երկրորդ անգամ սեյու բառը գործածվեց հնչյունավորողներին դիմելու համար։
Կան տարբեր տեսակետներ այն մասին, թե որտեղից է ծագել սեյու տերմինը։ Առաջինն այն է, որ Օյհաշի Տոկուսաբուրոն հորինել է այդ բառը «Yomiuri» թերթում գործածելու համար։ Հաջորդ տեսակետի համաձայն` տերմինի հեղինակը NHK-ի պրոդյուսերներից մեկը ` Տացու Օոկան է, որ հորինել է տերմինը` այն իր ընկերությունում օգտագործելու համար։
Սկզբնական շրջանում տերմինն օգտագործվում էր գրեթե միայն անիմացիաներ հնչյունավորողների շրջանում։ Բացի դրանից` այդ ժամանակաշրջանում ռադիոն, հեռուստատեսությունից ավելի տարածված լինելով, աշխատում էր միայն հնչյունավորողների միջոցով, որոնք էլ ունեին իրենց երկրպագուները, որ ռադիո էին լսում իրենց սիրելի հնչյունավորողի ձայնը լսելու համար։
1960-ականներ
1961 թվականին` հեռուստատեսությունում առաջին գովազդները հեռարձակելու ժամանակաշրջանում, Five-Company Agreement-ը ներկայացրեց այն ճապոնական ֆիլմերի ցուցակը, որ տրվել էին իրենց` ցուցադրելու համար։ Բացի դրանից` 1960-ականներին հեռուստաընկերություններին շատ էին տրվում այլ արտադրության ֆիլմեր ճապոներեն հնչյունավորելու համար։
Սկզբում NHK-ն ներկայացրեց ամենաշատ արտասահմանյան ծրագրերը, որոնք թարգմանվել ու հնչյունավորվել էին ճապոներեն։ Հետագայում այդ արտասահմանյան հաղորդաշարերը դարձան ճապոնական հեռուստաընկերությունների մի մասը։ Առաջին հայտնի հնչյունավորողներից էր Նաչի Նոզավան, որ հնչյունավորում էր այնպիսի դերասանների, ինչպիսիք են Ալեն Դելոնը, Ռոբերդ Ռեդֆորդը, Ջուլիաննո Գեմման։ Վճարման երաշխիքների հետ կապված խնդիրների պատճառով ֆիլմերի և սերիալների դերասանները հեռացվեցին հնչյունավորման ասպարեզից։ Այս ժամանակաշրջանում այլ երկրների անիմացիաների հնչյունավորումը կատարվում էր ռոկուգա պատմություններ պատմողների, ասակուսա կատակերգակների կողմից։ Քանի որ հնչյունավորողներին անվանում էին նաև «կրկնօրինակող տաղանդներ», հետագայում այս տերմինը փոխվեց և անիմե հնչյունավորողներին սկսեցին անվանել «ատեշի»։ Այս շրջանում ստեղծվեցին նորանոր հնչյունավորման ստուդիաներ, մասնավորապես` Տոկիոյում։
Առաջին ճապոներեն հնչյունավորված ու Ճապոնիայում ցուցադրված հաղորդումը ամերիկյան արտադրության Superman-ն էր, որը ցուցադրվեց 1955թ. հոկտեմբերի 9-ին KRT ալիքով։ Իսկ առաջին ոչ անիմացիոն հաղորդումը Cowboy G-Men-ն էր, նորից KRTով 1956ո.-ին։
1970-ականներ
1970-ականների վերջին Ակիրա Կամիյան, Տորու Ֆուրույան և Տոշիրա Ֆուրուկավան առաջինն էին, որ խումբ ստեղծեցին` Slapstick անունով, ու կենդանի կատարումներով հանդես եկան։ Շատ այլ հնչյունավորողներ սեփական ձայնասկավառակները բաց թողեցին։ Հետագայում սկսվեցին անիմե ամսագրեր տպագրվել. նրանցից առաջինը ` Animage-ը, սկսեց տպագրվել 1979 թվականից։ Այս ամսագրից հետո այլ ամսագրեր սկսեցին կազմել «սեյուի անկյուններ» անվանումով նյութեր, որտեղ տեղեկատվություն ու բամբասանք էր տպագրվում հնչյունավորողների մասին։ Սա էլ պատճառ հանդիսացավ, որ շատ անիմեի երկրպագուներ ցանկացան դառնալ հնչյունավորողներ։ Այս երիտասարդներին հնչյունավորում սովորեցնում էին հատուկ հնչյունավորման դպրոցներում։
1980-ականներ
1989 թվականին «Ռոնին Ասպետներ» անիմացիոն սերիալի առաջին հինգ գլխավոր հերոսների հնչյունավորողները` Նոզոմու Սասակին, Տակեշի Կուսաոն, Հիրոշի Տակեմուրոն, Տոմոհիրո Նիշիմարուն և Դաիկի Նակամարուն, ձևավորեցին նոր խումբ և անվանեցին այն NG5, խումբ, որ MBS-ում ուներ իր հատուկ վավերագրական ծրագիրը։
Այս ամենից հետո հնչյունավորման ստուդիաների շատ պրոդյուսերներ սկսեցին դասավանդել հնչյունավորման դպրոցներում։
1990-ականներ
1960-ական ու 1970-ական թվականներին մեդիան հայտնվել է ուշադրության կենտրոնում, և հատկապես` հեռուստատեսությունը։ 1990-ականներին նոր աղմուկ բարձրացավ, այս անգամ` ռադիոյի, ՕՎԱ-ների, հեռուստատեսական ստուգարքների, հրապարակային միջոցառումների ու համացանցի շուրջ` հնարավորություն տալով Voice Animage ու Սեյու Գրանդ Պրի ամսագրերի հրատարակմանը։ Հնչյունավորողները, բացի ռադիոյից, սկսեցին նաև երկրպագուներ ունենալ հեռուստատեսության ու սկավառակների շնորհիվ։ Նրանց համերգները սկսեցին ավելի մեծ բեմերում տեղի ունենալ։ DJ-ների ի հայտ գալուց հետո շատացան նրանց համար ստեղծված ակումբներն ու ձայնագրման ստուդիաները, իսկ հնչյունավորողներին արդեն հովանավորներ էին պետք ռադիոյում հանդես գալու համար։ Մեգումի Հայաշիբարան, Հեկիրու Շինանուն, Մարիկո Կոդան նույնպես այդպիսի հնչյունավորողներ էին։ Երբ արդեն նոսրանում էր տարեց հնչյունավորողների քանակը, գործակալությունները սկսեցին նոր ձևեր մտածել երիտասարդ ու պատանի հնչյունավորողներ ձեռքբերելու համար։
Երբ արդեն հնչյունավորումը իր լայն տարածումը ստացավ նաև հեռուստախաղերում, հնչյունավորողները սկսեցին հանդես գալ բազմազան հեռուստախաղերում ու հաղորդումներում։ Այդպիսով նրանք նաև մեծացնում էին իրենց երկրպագուների թիվը։
1990-ականների երկրորդ կեսին անիմացիոն աշխարհի շուրջ հետաքրքրության նոր ալիք բարձրացավ, որից հետո սկսեցին ցուցադրվել անհամար անիմացիոն հաղորդումներ Տոկիոյի շրջանում։ Երբ համացանցը լայն տարածում ստացավ, երկրպագուների համար խթանվեց իրենց կուռքերի մասին տեղեկություններ ձեռքբերելու աղբյուրներ գտնելը։ Դրանից հետո հնչյունավորողները նաև հանդես էին գալիս ինտերնետային բացառիկ ծրագրերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անիմե Կատեգորիա:Դերասաններ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
Զալցբուրգ (այլ կիրառումներ)
Զալցբուրգ, կարող է վերաբերել՝
Գումլը (լեռ)
Գումլը, լեռ Կարսի սարահարթում, Սարիղամիշ քաղաքից 21 կմ հարավ-արևմուտք։ Լանջերն անտառապատ են։ Բարձրությունը 2370 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Բիրգիտ Պրինց
Բիրգիտ Պրինց, (Birgit Prinz, ), գերմանացի կին ֆուտբոլիստ։ Կարիերայի մեծ մասը անց է կացրել «Ֆրանկֆուրտ» ակումբում, որտեղ խաղացել է տասներեք տարի։ Աշխարհի երկակի և Եվրոպայի հնգակի չեմպիոնը հանդես է եկել Գերմանիայի հավաքականում։ Եվրոպական ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականների լավագույն ռմբարկուն է։
Ակումբային կարիերա
Պրինցը կարիերան սկսել է «SV Dörnigheim FC» երիտասարդական ակումբում։ 1988 թվականին տեղափոխվել է «Ֆրանկֆուրտ» ակումբ, որտեղ հաղթել է յոթ առաջնություն, նվաճել` գավաթ և ստացել` անհատական բազմաթիվ մրցանակներ։ 2001-2008 թվականներին ճանաչվել է Գերմանիայի տարվա կին ֆուտբոլիստ։ 2003 թվականից մինչև 2005 թվականը երեք անգամ ընտրվել է ՖԻՖԱ-ի տարվա լավագույն խաղացող։
2003 թվականին Պրինցը մերժել է Սերիա A խմբի «Պերուջիա» ակումբի առաջարկը` վախենալով ընկնել տղամարդկանց պահեստային թիմ ։ 2011 թվականի օգոստոսի 12-ին Պրինցը հայտարարել է իր ֆուտբոլային կարիերայի ավարտի մասին ։
Ազգային հավաքական
Պրինցի առաջին խաղը Գերմանիայի հավաքականում եղել է Կանադայի դեմ 1994 թվականի հուլիսի 27-ին` տասնվեց տարեկանում։ 1995 թվականին աշխարհի գավաթի խաղարկության եզրափակչում` ամենաերիտասարդ խաղացողն էր։ 2003 թվականի նոյեմբերին դարձել է ազգային հավաքականի ավագ։ 2003 և 2007 թվականներին իր թիմի հետ երկու անգամ նվաճել է աշխարհի առաջնությունը։ Հինգ անգամ նվաճել է ՈՒԵՖԱ-ի կանանց ֆուտբոլի գավաթը։ Պրինց Բիրգիտը, տասնչորս գոլով, բոլոր ժամանակների Աշխարհի առաջնությունների լավագույն կին ռմբարկուն է։ Օլիմպիական խաղերի պատմության մեջ, տասը գոլով, եղել է լավագույն ռմբարկու (հետագայում նրանից տասնչորս գոլով առաջ է անցել Քրիստիանե Ռոզեիրան (Cristiane Rozeira de Souza Silva)):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարան
Սալոնիկի Արիստոտելի անվան համալսարան (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, հաճախ կոչվում է պարզապես Արիստոտելի համալսարան), պետական համալսարան Հունաստանի Սալոնիկ քաղաքում :
Առավել խոշոր ակադեմիական հաստատությունն է ինչպես բուն Հունաստանում, այնպես էլ Բալկանյան թերակղզում։ Հիմնադրվել է 1925 թվականին Հունաստանի նախկին վարչապետ Ալեքսանդրոս Պապանաստիսի առաջարկությամբ։ Ի սկզբանե կոչվում էր Սալոնիկի համալսարան։
1954 թվականին վերանվանվել է։ Համալսարանը կրում է հույն անվանի փիլիսոփա Արիստոտելի անունը, իսկ համալսարանի տարբերանիշը համարվում է Դիմիտրիս Սալոնիկացու նկարը, ով հանդիսանում է Սալոնիկ քաղաքի հովանավոր սուրբը։
Համալսարանը ունի շուրջ 12 ֆակուլտետներ։ Համալսարանի ընդհանուր տարածքը կազմում է շուրջ 230 հազար մ²։
Հիմնական ուսուցման լեզուն հունարենն է։ Համալսարանի ուսանողները ուսումնասիրում են նաև անգլերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն լեզուները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի համալսարաններ
Ոփավոր
Ոփավոր, Օփավեր, Օփավոր, ավերակ բերդ Հայաստանի Գորիսի տարածաշրջանում, Գորիս քաղաքից 2 կմ հեռավորությամբ, ձորի կողին, հսկա ժայռի վրա։ Պահպանվել են պարիսպների մնացորդները կամ քարայրները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Բոսնիա (շրջան)
Բոսնիա (Bosna, Босна, Bosna), պատմական շրջան, որ կազմում է ներկայիս Բոսնիա և Հերցեգովինայի մեծ մասը։ Գտնվում է Դինարյան բարձրավանդակի վրա, Միջինդանուբյան դաշտավայրից առանձնանում է Սավա (հյուսիսում) և Դրավա (արևելքում) գետերով։
Բոսնիայի տարածքը 41.000 կմ² է, այսինքն` այն կազմում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի 80 %-ը։ Մնացած 20 %-ը զբաղեցնում է հարավում գտնվող և դեպի Ադրիատիկ ծով ելք ունեցող Հերցեգովինան։ Բոսնիայի և Հերցեգովինայի միջև պետական սահմանը նշված չէ, բայց պայմանականորեն այն անցնում է Իվան Պլանինեով։
Երկու մարզերն էլ սերտորեն կապված են դեռևս միջնադարից։ Հաճախ Բոսնիա անվանումն օգտագործվում է Բոսնիան և Հերցեգովինան մատնանշելու համար, իսկ Բոսնիա և Հերցեգովինա անվանումը սկսել է գործածվել միայն օսմանյան իշխանության վերջին շրջանում։
Պատմություն
Բոսնիայի տարածքը բնակեցվել է սերբերով` 7-րդ դարից սկսած ։ Բալկաններում հաստատվելուց որոշ ժամանակ անց սերբերը ձևավորել են մի քանի խոշոր համայնքներ, որոնք հետագայում վերածվել են պետական միավորումների։ Այն ժամանակ պատմական Բոսնիա մարզը գտնվել է Դրինա և Բոսնա գետերի մեջ ։ Հետագայում նրա տարբեր մասեր մտել են սերբական, խորվաթական և բոսնիական անկախ այլ պետությունների կազմի մեջ։ Բոսնիական առաջին այդպիսի պետությունը, որ վասալական կախման մեջ էր Բյուզանդական կայսրությունից, հիմնադրվել է 1180 թվականին բան (տիտղոս) Կուլինի կողմից։ Այն իր զարգացման գագաթնակետին է հասել 14-րդ դարի երկրորդ կեսին` Տվրտկո I Բոսնիացու օրոք։ 1370 թվականին նա ընդարձակեց Բոսնիայի տարածքը մինչև ներկայիս Բոսնիա և Հերցեգովինայի տարածքը, դաշինք կնքեց Դուբրովնիկի հանրապետության և Հունգարիայի հետ, որ մինչ այդ անկախ Բոսնիայի համար մեծ վտանգ էր ներկայացնում։ 1377 թվականից Տվրտկո I-ը եղել է նաև Սերբիայի թագավորը, իսկ 1390 թվականից, երբ նա գրավում է Իլիրիան և Ադրիատիկ ծովի կղզիները, նաև Խորվաթիայի ու Դալմացիայի թագավորը։ Այդ ժամանակ Բոսնիան գերիշխող դիրք ուներ Բալկաններում` իր ազդեցությամբ զիջելով միայն Հունգարիային ու Օսմանյան կայսրությանը։ Տվրտկոյին հաջողվում է դիմագրավել թուրքերի հարձակմանը, սակայն նրա մահից հետո նրա տերությունում սկսվում են երկպառակություններ։ 1463 թվականին Բոսնիան ամբողջությամբ կորցնում է իր անկախությունը` որպես վարչական միավոր մտնելով Օսմանյան կայսրության մեջ։ 1853 թվականին այս վիլայեթը կոչվում է Բոսնիա և Հերցեգովինա։
1878 թվականի Բոսնիան և Հերցեգովինան բռնազավթվում է Ավստրիայի կողմից։ 1908 թվականին շրջանը ձևականորեն անեքսիայի է ենթարկվում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի առիթ է հանդիսանում էրցհերցոգ Ֆրանց Ֆերդինանդի սպանությունը Բոսնիայի մայրաքաղաք Սարաևոյում։ Առաջին աշխարհամարտի ավարտից և Ավստրո-Հունգարիայի կազմալուծումից հետո Բոսնիան ու Հերցեգովինան մտնում են Հարավսլավիայի թագավորության մեջ։
Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ Բոսնիան եղել է ֆաշիստական Խորվաթիայի անկախ պետության կազմում, ընդ որում նրա զգալի մասը վերահսկում էին պարտիզանական ստորաբաժանումները։ Պատերազմի ավարտից հետո Բոսնիան ու Հերցեգովինան դարձան միասնական հանրապետություն սոցիալիստական Հարավսլավիայի կազմում։
1992 թվականին` Հարավսլավիայի կազմալուծումից հետո, հռչակվում է անկախ Բոսնիա և Հերցեգովինա պետությունը։ Հանրապետությունում ապրող շատ սերբեր, խորվաթներ չընդունեցին այս որոշումը` իրենց ենթակայության տակ գտնվող տարածքում հռչակելով Սերբական Հանրապետություն և Գերցեգ-Բոսնա խորվաթական հանրապետություն։ Դրան հաջորդած քաղաքացիական պատերազմը, որն ընթանում էր կոնֆլիկտի մասնակից կողմերի էթնիկ զտումով, ավարտվեց 1995 թվականին Դեյթոնի համաձայնագրով, որի արդյունքում Բոսնիա և Հերցեգովինան դարձավ պետական երկու իրավահավասար կազմավորումներից մեկը` Սերբիայի Հանրապետություն ու Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն։
Քաղաքներ
Բոսնիայի խոշորագույն քաղաքներն են.
Գրականություն
Կատեգորիա:Պատմական մարզեր Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի պատմական տարածաշրջաններ
Սլուչենկոյի տուն (Տագանրոգ)
Պատմություն
1840-ական թվականներին Վարվացի ազգանունով քաղաքացին այն հողակտորում, որի ժամանակակից հասցեն Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 6 և 8 է, կառուցել է մեկուկեսհարկանի տուն ։
1873-1880 թվականներին տունը հողամասով եղել է վաճառականուհի Աննա Դիկիակիի սեփականությունը, իսկ 1890 թվականին տունն արդեն պատկանում էր I գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Լեոնտևիչ Սլուչենկոյին։ 1885 թվականին նա քաղաքային տարրական ուսումնարաններին հետևող հանձնաժողովի անդամ էր, 1890 թվականին (այլ տվյալներով` 1892 թվականին) նա ընտրվել է Քաղաքային դումայի իրավասու ։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է Դ. Գ. Կանդոյանակիի գրասենյակում և որպես ծառայող ստացել 3000 ռուբլի։ Նրա կինը Սոֆյա Յակովլևնան էր։ Նրանք ունեին չորս որդի` Իվան, Պավել, Գեորգի և Ալեքսանդր։
Որդին` Իվանը, որը նույնպես դարձել էր I գիլդիայի վաճառական, ընկերություն էր անում ազատ նկարիչ Վալերիան Մոլլի հետ։ Վաճառական Սլուչենկոները Տագանրոգում ունեին շոգեալրաղաց ։ 1898 թվականին տունը դարձավ վաճառականի ժառանգների սեփականությունը։ 1906-1915 թվականներին տնատիրությունը պատկանել է Իվան, Ալեքսեյ և Ալեքսանդր Սլուչենկոներին, ինչպես նաև Ասպազիա Գեորգիևնա Սլուչենկոյին։
1920-ական թվականներին շենքի բակում գտնվում էր Ժողտնտխորի «Սեդլո» պետական ֆաբրիկան ։
Համաձայն 18.11.1992 թվականի թիվ 301 որոշման` տունը համարվում է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ ։
Նկարագրություն
Հինգ պատուհաններով մեկևկեսհարկանի տունը կառուցվել է բարձր հիմքերի վրա։ Տան դարպասում եղել են կիսասյուներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Ադրբեջանի Հանրապետության աշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարություն
Ադրբեջանի Հանրապետության աշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարություն (Azərbaycan Respublikası Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyi) գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին, որը մշակում ու իրականացնում է աշխատանքի և սոցիալական ապահովության բնագավառներում Ադրբեջանի Հանրապետության կառավարության քաղաքականությունը։ Նախարարությունը գործում է Ադրբեջանի Հանրապետության Սահմանադրության, օրենքների, իրավական այլ ակտերի և իր կանոնադրության հիման վրա ։