cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աշխարհացույց
Աշխարհացույց («Աշխարհացոյց» (նշանակում է «Աշխարհի ատլաս» (քարտեզների ժողովածու)), հայ միջնադարյան աշխարհագրական երկասիրություն։ Կից ունեցել է շուրջ 15 քարտեզ։ Մեզ են հասել «Աշխարհացույցի» քարտեզները նկարագրող ընդարձակ և համառոտ բնութագրեր։ Կազմվել է V դարում (Մովսես Խորենացի) և շարունակվել, թարմացվել VII դարում (Անանիա Շիրակացի)։
Աշխարհացույցում համառոտ թվարկվում է երկի գրման ժամանակ հայտնի երեք մայրցամաքների (Եվրոպա, Ասիա, Լիբիա) երկրները, երբեմն հաղորդվում է հակիրճ տեղեկություններ տվյալ միավորում հանդիպող բուսականության և կենդանական աշխարհի վերաբերյալ։ Հանդիսանում է եզակի աղբյուր Մեծ Հայքի, Վիրքի և Աղվանքի պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև արժեքավոր տեղեկություններ է պարունակում այլ երկրների վաղ միջնադարի պատմության և աշխարհագրության վերաբերյալ։
Հեղինակության հարց
«Աշխարհացույց»-ը դասավանդվել է միջնադարյան Հայաստանի դպրոցներում՝ Մովսես Խորենացու (V դար) «Հայոց պատմություն» և Անանիա Շիրակացու (VII դար) մաթեմատիկական ու տիեզերագիտական աշխատությունների հետ. սովորաբար կցվել է դրանց։ Մեզ հասած «Աշխարհացոյց»-ի ձեռագրերում որպես կանոն հեղինակ է հիշվում Պատմահայր Մովսես Խորենացին, սակայն չկա ոչ մի ձեռագիր, որը հաստատեր Անանիա Շիրակացու հեղինակ լինելը ։ Ժամանակակից հայ և օտարերկրյա ուսումնասիրողների մի մասը երկի հեղինակությունը վերագրում են Մովսես Խորենացուն  , մի մասը Անանիա Շիրակացուն, իսկ մյուսները այն համարում են անանուն հեղինակի գործ ։
Իրականում «Աշխարհացոյց»-ի հեղինակը Խորենացին է Բաբկեն Հ. Հարությունյան, «Աշխարհացոյց»-ը և չորս Հայքերի խնդիրը, Երևան, 1997։ «Ավարտելով հարցիս քննությունը և ամփոփելով վերջինիս արդյունքները՝ հանգում եմ ներքոհիշյալ կարևոր եզրակացություններին.
ա) Հայ աշխարհագրական մտքի փայլուն կոթող «Աշխարհացոյց»-ի սկզբնական բնագրում բացակայել է չորս Հայքերի գաղափարը։ Անգամ խմբագրությունների հետևանքով նշանակալից փոփոխությունների ենթարկված մեզ հասած ձեռագրերում բացակայում է չորս Հայքերի գաղափարը, որովհետև դրանցից հնագույնները ընդհանրապես տեղեկություն չեն պարունակում Երրորդ Հայքի մասին։ Ձեռագրերի մեծ մասում Առաջին և Երկրորդ Հայքի հարևանությամբ նկարագրվում է անթվակիր Հայքը, որը մնացած ձեռագրերում համարվում է Երկրորդ Հայք և, իրոք, համապատասխանում է «Աշխարհացոյց»-ի ընդարձակ խմբագրության Երկրորդ Հայքին։ «Աշխարհացոյց»-ի մեջ մուծելով Չորրորդ Հայքը՝ խմբագիրները, չնկատելով հակասությունը, չեն ավելացրել Երրորդ Հայքը, որը պատճառ է դարձել առավել ուշ ժամանակներում առանձին գրիչների կողմից Երրորդ Հայքի գաղափարը մուծելուն, հանգամանք, որ հակասաության մեջ է մտնում բնագրի ներքին տրամաբանության հետ։
դ) Մեծ Հայքի ըստ աշխարհների վարչական բաժանումը չի ծագում և չէր կարող ծագել Մավրիկիոս կայսեր վարչական վերակառուցումներից։ Իրականում Մեծ Հայքի ըստ աշխարհների վարչական բաժանումը ծնունդ է առել, ամենայն հավանականությամբ, Տրդատ Ա Արշակունու գահակալության շրջանում, արձանագրվել է Կղավդիոս Պտղոմեոսի «Աշխարհագրության» մեջ և, ենթարկվելով որոշակի փոփոխությունների, իր լիակատար արտացոլումն է գտել «Աշխարհացոյց»-ում։ Հայկական վարչական բաժանման համակարգը հիմք է ծառայել Մավրիկիոս կայսեր վարչական վերակառուցումների և փոփոխությունների համար, որով էլ բացատրվում են «Աշխարհացոյց»-ի տվյալների և Մավրիկիոսի վարչական վերաձևումների նմանությունները։ Միաժամանակ պետք է նշել, որ «Աշխարհացոյց»-ի վարչական բաժանման համակարգի և Մավրիկիոսի վարչական միավորների միջև տեղ գտած նշանակալից տարբերությունները անհնարին են դարձնում «Աշխարհացոյց»-ի համար Մավրիկիոսի վերակառուցումների աղբյուր լինելը։
Ցավալի է, սակայն առ այսօր անգամ գիտական ուսումնասիրություններում կարելի է տեսնել, որ «Աշխարհացույցի» հեղինակ են շարունակում նշել Շիրակացուն և այն ներկայացնում որպես 7-րդ դարի գործ։ Ներկայացնում ենք Բաբկեն Հարությունյանի վերոնշյալ աշխատության ամփոփումը (էջեր 102-103) և խնդրում այն տարածել՝ առավել լայն լսարանի հասցնելու և շարունակ կրկնվող սխալն այսուհետ կանխելու համար։
«Ավարտելով հարցիս քննությունը և ամփոփելով վերջինիս արդյունքները՝ հանգում եմ ներքոհիշյալ կարևոր եզրակացություններին.
գ) Պատմահոր «Պատմութիւն Հայոց»-ում և «Աշխարհացոյց»-ում սկզբնապես տեղեկություններ են հաղորդվել Թեոդոսիոս Մեծ կայսեր կողմից ստեղծված Առաջին և Երկրորդ Հայքերի մասին։
ե) Պատմահոր «Պատմութիւն հայոց»-ը անվերապահորեն 5-րդ դարի ստեղծագործություն է, որը 7-8-րդ դարերում ենթարկվել է լուրջ խմբագրման, որի արտահայտություններից մեկն էլ չորս Հայքերի գաղափարի մուծումն է նրանում Հուստինիանոս Ա-ի և, թերևս նաև, Մավրիկիոս կայսեր վարչական վերակառուցումների ազդեցությամբ։
զ) Հայ աշխարհահռչակ գիտնական Անանիա Շիրակացին «Աշխարհացոյց»-ի հեղինակը չէ և չէր էլ կարող լինել։ Ըստ արժանվույն գնահատելով նրա վիթխարի վաստակը Հայաստանում բնական գիտությունների զարգացման ասպարեզում՝ պետք է նշել, որ ոչ մի փաստ, եթե չհաշվենք «Աշխարհացոյց»-ում տեղ գտած մի շարք ընդմիջարկությունները, չի խոսում նրա հեղինակության օգտին։ «Աշխարհացոյց»-ի ձեռագրերում որպես կանոն հեղինակ է հիշվում Պատմահայրը, սակայն չկա ոչ մի ձեռագիր, որը հաստատեր Անանիա Շիրակացու հեղինակ լինելը։ «Աշխարհացոյց»-ը որոշ խմբագրման ենթարկվել է Անանիա Շիրակացու կողմից, թե ոչ հարցին հնարավոր չէ դրական կամ ժխտական պատասխան տալ նյութի բացակայության պատճառով»։ Seda Stamboltsyan, 25-IV-2014, Grahavaq.» ։
Կառուցվածք
«Աշխարհացույցն» իր կառուցվածքով նման է հույն աշխարհագիր Կլավդիոս Պտղոմեոսի (90–168 թթ.) «Աշխարհագրությանը»։ «Աշխարհացույցի» ներածականում («Հասարակախոսություն») երկրակենտրոն տեսության դիրքերից շարադրված է տիեզերագիտությունը, Երկիրը ներկայացված է գնդաձև, նշված են նաև գլոբուսը և քարտեզագրման տարրերը։ Երկրի միջօրեականը տրվում է ըստ հույն աշխարհագիր Երատոսթենեսի (մ.թ.ա. 276–194 թթ.)։ «Աշխարհացույցի» հեղինակը մաթեմատիկական հաշվարկներով կառուցած աստիճանացանցում պատկերել է այն ժամանակ հայտնի աշխարհը։
Երկի բուն մասը՝ «Երկրաչափը», կազմված է 2 բաժնից։ Առաջինում («Աշխարհագիր» կամ «Աշխարհագրություն») աշխարհի քարտեզագրական նկարագրությունն է, որի հիման վրա կազմվել է աշխարհի քարտեզը՝ «Աշխարհացույց քարտեզ տիեզերացը»։ Հասարակածի նկարագրությանը հետևում է ջրագրությունը՝ Ատլանտյան, Հնդկական օվկիանոսների, Հունական (Միջերկրական ու Սև ծովեր) և Կասպից ծովերի նկարագրությունը՝ դրանց մեջ թափվող գետերով։ Մայրցամաքը բաժանվում է 3 մասի՝ «Եվրոպա», «Լիբիա» (Աֆրիկա) և «Ասիա»։
Երկրորդ բաժինը՝ «Երկրագրությունը», նկարագրում է առանձին երկրամասերը՝ ըստ մայրցամաքների։ Հայաստանից ու հարակից երկրներից դուրս գտնվող երկրամասերին վերաբերող բաժինները հիմնականում Պտղոմեոսի աշխատության համապատասխան գլուխների համառոտ շարադրանքն են (առանձին քարտեզներով)՝ հագեցված նոր նյութերով և համապատասխանեցված «Աշխարհացույցի» ստեղծման ժամանակաշրջանին։ Հատկապես արժեքավոր է Մեծ Հայքի, Վրաց աշխարհի, Աղվանքի, Պարսից աշխարհի, մասամբ՝ Կողքիսի, Հյուսիսային Կովկասի («Ասիական Սարմատիա») ու Փոքր Ասիայի («Միջերկրեայք»), Միջագետքի և Ասորիքի նկարագրությունը, որին նվիրված է «Աշխարհացույցի» բնագրի մեծ մասը։ «Աշխարհացույցը», ընդունելով հելենիստական ժամանակաշրջանի տիեզերական պատկերացումները և հետևելով Պտղոմեոսի հայացքներին, Երկիրը համարում է գնդաձև, իսկ տիեզերքը՝ երկրակենտրոն։ Աշխատության հեղինակը մաթեմատիկական հաշվարկների օգնությամբ կառուցել է աստիճանացանց, որտեղ ցույց է տվել այդ ժամանակվա հայտնի աշխարհը։ Դա Արևելյան կիսագնդի հյուսիսային մասն էր։ «Աշխարհացույցը» դարեր շարունակ օգտագործվել է Հայաստանի դպրոցներում որպես աշխարհագրության դասագիրք ։ Հեղինակը, Պտղոմեոսի երկերից զատ, օգտագործել է նաև մեզ չհասած այլ աղբյուրներ, ստեղծել գիտական եզակի կարևորության կոթող։ «Աշխարհացույցը» վկայում է, որ վաղմիջնադարյան Հայաստանում եղել է զարգացած քարտեզագություն, որը նախորդել է արաբական քարտեզագրությանը։
«Աշխարհացույցի» ստեղծում և զարգացում
Աշխարհացույցը կազմվել է V դարում (Մովսես Խորենացի) և շարունակվել, թարմացվել VII դարում (Անանիա Շիրակացի)։ Պահպանվել է նաև XIII դարի «Աշխարհացույցը»՝ Վարդան Արևելցու անունով։
Մեծ Հայքն ըստ Աշխարհացույցի
Ըստ «Աշխարհացույց»-ի Մեծ Հայքն ունի հետևյալ 15 նահանգներն ու 178 գավառները․
1. Բարձր Հայք, ունի 9 գավառ՝ Դարանաղի, Աղյուն, Մնձուր, Եկեղյաց, Մանանաղի, Դերջան, Սպեր, Շաղագոմ, Կարին։
2. Ծոփք (Չորրորդ Հայք), ունի 8 գավառ՝ Խորձյան, Հաշտյանք, Պաղնատուն, Բալահովիտ, Ծոփք (Շահունյաց), Անձիտ, Դեգիք, Գավրեք (Գորեք)։
3. Աղձնիք, ունի 11 գավառ՝ Անգեղտուն, Նփրկերտ, Աղձն, Քաղ, Կեթիկ, Տատիկ, Ազնվաց ձոր, Երխեթք, Գզեղխ, Սալնո ձոր, Սանասունք (Սասուն)։
4. Տուրուբերան (Տարոնո աշխարհ), ունի 16 գավառ՝ Խութ, Ասպակունյաց ձոր, Տարոն, Արշամունիք, Մարդաղի, Դասնավորք, Տվարածատափ, Դալառ, Հարք, Վարաժնունիք, Բզնունիք, Երևարք, Աղիովիտ, Ապահունիք, Կորի, Խորխոռունիք։
5. Մոկք, ունի 8 գավառ՝ Իշայր, Մյուս Իշայր, Իշոց, Առվենից ձոր, Միջա, Մոկք Առանձնակ (Արքայից), Արգաստովիտ, Ջերմաձոր։
6. Կորճայք, ունի 11 գավառ՝ Կորդուք, Կորդրիք Վերին, Կորդրիք Միջին, Կորդրիք Ներքին, Այրտրուանք, Այգառք, Մոթողանք, Որսիրանք, Կարթունիք, Ճահուկ, Փոքր Աղբակ։
7. Պարսկահայք, (Նոր Շիրական), ունի 9 գավառ՝ Այլի (Կուռիճան), Մարի, Թրաբի, Արասխ (Ովեա), Ըռնա (Առնա), Տամբեր, Զարեհավան, Զարավանդ, Հեր։
8. Վասպուրական, ունի 35 գավառ՝ Ռշտունիք, Տոսպ, Բոգունիք, Արճիշակովիտ, Կուղանովիտ, Աղիովիտ, Գառնի, Առբերանի, Բուժունիք, Առնո-ոտն, Անձևացիք, Տրպատունիք, Երվանդունիք, Բուն Մարդաստան, Մարդաստան, Արտազ, Ակե, Աղբակ Մեծ, Անձախի ձոր, Թոռնավան, Ճվաշ-ռոտ, Կրճունիք, Մեծնունիք, Պալունիք, Գուկան, Աղանդ-ռոտ, Պարսպատունիք, Արտաշեսյան, Բաքրան (Մարանդ), Գաբիթյան, Գազրիկյան, Տայգրյան, Վարաժնունիք, Գողթն, Նախճավան։
10. Արցախ, ունի 12 գավառ՝ Մյուս Հաբանդ, Վայկունիք (Ծար), Բերդաձոր, Մեծ Առանք, Մեծ Կվենք, Հարճլանք, Մուխանք, Պիանք, Պարսականք (Պարզվանք), Քուստի, Փառնես, Կողթ։
11. Փայտակարան, ունի 10 գավառ՝ Հրաքոտ-պերոժ, Վարդանակերտ, Յոթնփորակյան բագինք, Բաղան-ռոտ, Առոս-պիժան, Հանի, Աթշի-Բագավան, Սպանդարան-պերոժ, Որմիզդ-պերոժ, Ալևան։
12. Ուտիք, ունի 8 գավառ՝ Առան-ռոտ, Տռի, Ռոտ-Պարսեան, Աղվե, Տուս-Քստակ, Գարդման, Շակաշեն, Ուտի Առանձնակ։
13. Գուգարք, ունի 9 գավառ՝ Ձորոփոր, Կողբոփոր, Ծոբոփոր, Տաշիր, Թռեղք, Կանգարք, Ջավախք Վերին, Արտահան, Կղարջք։
14. Տայք, ունի 8 գավառ՝ Կող, Բերդաց փոր, Պարտիզաց փոր, Ճակք, Բողխա, Ոքաղե, Ազորդաց փոր, Արսեաց փոր։
Նշված աշխարհների բաժանման համակարգը ժամանակի ընթացքում խախտվել է, սակայն դրանց մեծ մասը շարունակում է կոչվել իր անունով՝ իբրև աշխարհագրական-տարածքային հասկացություն, իսկ գավառներն իրենց սահմաններով, որ սովորաբար համընկնում էին ֆիզիկաաշխարհագրական բաժանումներին, շարունակում էին մնալ նաև հետագայում, , : Այս բաժանումները հիմք հանդիսացան հետագայում՝ 8-րդ դարի սկզբներին, Արաբական խալիֆայության կազմում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Քարտեզագրություն Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
Մեծ Ռեչկա (Մարոմիցայի վտակ)
Մեծ Ռեչկա (Большая Речка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օպարինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մարոմիցա գետի ձախ ափին՝ 5,2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Գետի ակունքը սկսվում է անտառներում, Ռեչնոյ գյուղից 6 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է արևմուտք, անմարդաբնակ, ճահճոտ անտառային վայրում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Դեչիմոմաննու
Դեչիմոմաննու (իտալ.Decimomannu), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։ Սահմանակից է Ասեմինի, Դեչիմոպուտցու, Սան Սպերատո, Սիլիկուա, Ուտա, Վիլլասոր, Վիլլասպեչոզա համայնքներին ։
Բնակչությունը կազմում է 7.042 մարդ (2004 թ.-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը կազմում է 243,71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28,05 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9033։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։
Բնակչության հովանավոր հանդիսանում է Անտոն Մեծը։ Ամեն տարի տոնը նշվում է հունվարի 17-ին։
Կլիմա
Դեչիմոմաննուին բնորոշ է շոգ ամառներով միջերկրածովյան կլիման (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Csa), որը նման է Իտալիայի հարավային ափերի կենտրոնական հատվածի մնացած վայրերի կլիմային
Մերիուեթեր շրջան (Ջորջիա)
Մերիուեթեր շրջան (Meriwether County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.303 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.534 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրինվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1827 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Խառան
Խառան (חָרָן (Ḥaran), Κάῤῥαι, ), պատմական քաղաք Հյուսիսային Միջագետքում, ներկայիս Թուրքիայի հարավ-արևելքում՝ Սիրիայի հետ սահմանին մոտ։ Հիմնվել է մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակում։ Մ.թ.ա. XVII-XVIII-րդ դդ. եղել է Միտաննիի, մ.թ.ա. XIII-XII դդ.՝ Ասորեստանի կազմում։ Մ.թ.ա. 610-ին Հառանը նվաճել է Բաբելոնի թագավոր Նաբոպալասարը, մ.թ.ա. VI-րդ դ. 40-ական թթ.՝ Պարսկաստանը, այնուհետև գտնվել է Սելևկյանների, պարթևների, Հռոմի գերիշխանության տակ։ Մ.թ.ա. 53-ին Հառանի մոտ պարթևական զորքը ջախջախել է հռոմեական զորավար Մարկոս Կրասոսի զորքերին։ Մ.թ. 166-ին հայտարարվել է ազատ քաղաք՝ Հռոմի հովանավորության տակ։ Հետագայում գտնվել է Սասանյանների և արաբական տիրապետության տակ։ 13-րդ դարում մոնղոլների արշավանքների հետևանքով ավերվել է։
Կատեգորիա:Հին Միջագետքի քաղաքներ Կատեգորիա:Աստվածաշնչյան քաղաքներ Կատեգորիա:Ասիայի կաթոլիկ նստավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ Կատեգորիա:Թուրքիայի նախկին բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Թուրքիայում Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Շանլըուրֆայի մարզի պատմություն Կատեգորիա:Հարավարևելյան Անատոլիայի հնավայրեր
Թամարա Թադևոսյան
Թամարա Սարգսի Թադևոսյան, հայ դեղաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1975)։
Կենսագրություն
1943 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1943-1973 թվականներին աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի դեղաբանության ամբիոնում, 1974-1989 թվականներին եղել է իր նախաձեռնությամբ կազմակերպած դեղերի տեխնոլոգիայի և դեղագործության կազմակերպման ամբիոնի վարիչը։ 1945-1972 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ դեղաբանների համամիութենական ընկերության անդամ, 1974 թվականից՝ ՀԽՍՀ դեղագետների համամիութենական ընկերության անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են արգանդի հարթ մկանների շարժողական ֆունկցիան դրդող նոր դեղանյութերի հայտնաբերման, ազդեցության մեխանիզմների որոշ օրինաչափությունների, կենսադեղաբանության հարցերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դեղաբաններ Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Մարկոս Լեպիդոս
Մարկոս Լեպիդոս Էմիլիոս (Marcus Aemilius Lepidus, ), հռոմեական քաղաքական գործիչ։ Մ.թ.ա. 49 թվականին, լինելով պրետոր, օժանդակել է Հուլիոս Կեսարի՝ դիկտատոր հռչակելուն։ Մ.թ.ա. 46 թվականին եղել է կոնսուլ, 45-44 թվականներին՝ հեծելազորի հրամանատար, Կեսարի մահից հետո՝ մինչև կյանքի վերջը, մեծ պոնտիֆեքս։ Մ.թ.ա. 43 թվականին Օկտավիանոսի և Մարկոս Անտոնիոսի հետ կազմել է 2-րդ եռապետությունը։ Մ.թ.ա. 36 թվականին, երբ Լեպիդոսը փորձել է իր կողմը գրավել Օկտավիանոսի լեգեոնները, Օկտավիանոսը նրան զրկել է եռապետի լիազորություններից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմի զորավարներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա Կատեգորիա:Հռոմեական հանրապետության կոնսուլներ
Ռիտա Օրա
Ռիտա Օրա (Rita Ora, ), բրիտանացի երգչուհի և դերասանուհի։ 2012 թվականի օգոստոսին թողարկել է իր դեբյուտային՝ «Ora» կոչվող ալբոմը, որը գլխավորել է բրիտանական ալբոմների հիթ շքերթը ։ Ալբոմի «R.I.P.» (Թայնի Թեմպայի մասնակցությամբ) և «How We Do» սինգլները գլխավորել են բրիտանական սինգլների հիթ շքերթը ։
Սկավառակագրություն
Ստուդիական ալբոմներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Գալինա Բլեյխ
Գալինա Ավրահամովնա Բլեյխ (Галина Авраамовна Блейх, ), ռուս և իսրայելցի նկարչուհի։
Կենսագրություն
Գալինա Բլեյխը ծնվել է Լենինգրադում։ 1981 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Մուխինի անվան բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանը։ 1982 թվականից մինչև 1987 թվականը պարբերաբար մասնակցել է Փորձարարական արվեստի ընկերակցության նոնկոնֆորմիստական լենինգրադյան ցուցահանդեսներին։ Արտասահմանում նկարիչ նոնկոնֆորմիստների «21 Artist from the Fellowship for Experimental Art» Exhibition (Route One Gallery, California, USA, 1988) առաջին ցուցահանդեսի մասնակիցներից մեկն է։ 1988 թվականից ստեղծագործում է բոդի-արտ ժանրում։ 1992 թվականին մասնակցում է պերֆորմանսի Միջազգային ֆեստիվալին, Կոստելեց քաղաքում (Չեխիա), որտեղ ցուցադրում է երկու բոդի-արտ պերֆորմանս «Ադամ և Եվա» և «Տեքստի հակառակ կողմը»։
1993 թվականին պոեզիայի ռուս-ֆրանսիական ֆեստիվալում պարգևատրվում է Վլադիմիր Տոլստիի կողմից սահմանված «Վիվրիզմ, գործն արդար է» մեդալով, «Պատուհան դեպի Եվրոպա, բանաստեղծ և թարգմանիչ Վասիլի Կոնդրատևի ձևով » պերֆորմանսի համար ։
1993 թվականից բնակվում է Երուսաղեմում ։ 1996 թվականին արժանացել է Իսրայելի մշակույթի նախարարության դրամաշնորհին, Փարիզի արվեստի միջազգային կենտրոնում կես տարի ցուցադրվելու հնարավորությամբ։ 1996 թվականից Յուլիա Լագուսի հետ համատեղ, մասնակցում է Անտրո Օմ (Antro Aum) արտիստական կեղծանունով ( պերֆորմանս-արտ, տեսաարտի տեղադրում), մի շարք ցուցահանդեսների և ֆեստիվալների։ 1996 թվականին «դուետը» պարգևատրվում է  «Արդիական տեսանկարահանում» ֆեստիվալի դիպլոմով «Տեղադրում Սուլթանական լճակներում»  տեսաֆիլմի համար։ Ներկայումս ստեղծագործում է New Media Art ժանրում։
Մասնակցել է Ռուսաստանում, Իսրայելում, ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Գերմանիայում, ինչպես նաև պերֆորմանս-արտի մի շարք միջազգային ֆեստիվալներում 40-ից ավելի խմբային և անհատական ցուցահանդեսների։  Մասնակցել է ժամանակակից արվեստի միջազգային Տրիենալեին (Ճապոնիա, Օսակա, 2001 թ.) և  Ժամանակակից արվեստի մոսկովյան միջազգային երկու բիենալեների (2005 և 2007 թթ.): ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի նկարիչների միջազգային ասոցիացիայի անդամ է, ունի իր դիզայնի ստուդիան (GalaStudio):
Աշխատանքները գտնվում են Նոնկոնֆորմիստական արվեստի թանգարանում (Սանկտ-Պետերբուրգ, Ռուսաստան), «Աուշրա» թանգարանում (Վիլնյուս, Լիտվա) և աշխարհի ավելի քան 10 երկրների մասնավոր հավաքածուներում։ Հեղինակ է 2012 թվականին «Ռուսաստանը բոլորի համար » կազմակերպության,  «Kolonna publications»-ի հետ համատեղ հրատարակված,  Ալեկ Դ. Էպշտեյնի «Արվեստը բարիկադներում «Pussy Riot», «Ավտոբուսային ցուցահանդես» և բողոքական արտ-ակտիվիզմ», «Վիկտոր Բոնդարենկոյի ու Եվգենի Մալցևի «Հոգևոր պատերազմ» նախագծի և արվեստում քրիստոնեության սրբազան կերպարների  նոր կյանքի համար պայքարում», բնօրինակ մանրակերտերի ռեզոնանսային գեղարվեստական ալբոմների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Իսրայելցի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Ավտովո (մետրոյի կայարան, Սանկտ Պետերբուրգ)
«Ավտովո» (А́втово), Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտենի կայարան։ Մտնում է Կիրովսկո-Վիբորգսկայա ուղու, կամ, այսպես կոչված, «կարմիր գծի» մեջ։ Տեղակայված է «Կիրովսկի զավոդ» և «Լենինսկի պրոսպեկտ» կանգառների միջև։
Մետրոկայարանը բացվել է 1955 թվականի նոյեմբերի 15-ին, երբ կառուցվում էին Լենինգրադի մետրոյի առաջին կայարանները՝ «Ավտովո» — «Պլոշադ Վոսստանիյա»։ Ընդ որում, առաջին գնացքը ժամանել է հենց «Ավտովո»։ Անվանումը կապված է քաղաքի այս հատվածոում գտնվող համանուն պատմական թաղամասի հետ։
2011 թվականի դեկտեմբերի 15-ին այն գրանցվել է որպես պետական նշանակության մշակութային ժառանգություն.
Վերգետնյա կառույց
Մետրոկայանի վերնամասը կառուցվել է ճարտարապետներ Լևինսոն Ե.-ի և Գրուշկե Ա.-ի նախագծով։ Ինժեներ Ս Epstein. Գտնվում է Ստաչեկ պողոտայում՝ 90 և 94 տների միջև։ Ձևավորված վեց հատանոց կրկնակի հզոր սյունաշարով, մեծ թմբուկով ու գմբեթով։
Ներսում կա մակագրություն՝
Նախնական տարբերակն այսպիսին էր՝
Ճակատամասը զարդարում է այս վահանակը՝ «Պետրոգրադի պաշտպանություն, 1919» և «Լենինգրադի պաշտպանություն, 1941-1943», քանդակագործներ՝ Իգնալ Վ., Բելսկայա Վ. և ուրիշներ։
Մուտքի մոտ կայարանում ծրագրվել էր տեղադրել Ստալինի կերպարը, բայց այս գաղափարը հրաժարվել են 1955 թվականին։ Տաղավարի վրա գրված է «Защитники Ленинграда», քանդակագործներ՝ Գորդոն Վ., Բելսկի Ռ.։
Կայարանի ելք տեղակայված է հյուսիսային մասում։ Կայարանում չկան շարժասանդուղքներ են կայանի դահլիճ են մտնում պտուտակաձև աստիճաններ։ 2004 թվականին մետրոյի դրամարկղեր են բացվել նաև միջին սրահում։
Ստորգետնյա կառույց
«Ավտովո» կայարանի խորությունը 12 մետր է։ Ստորգետնյա դահլիճը նախագծվել է ճարտարաապետներ Լևիսոնի և Գրւշկեի նախագծով։ Ինժեներն էր Էպշտեյն Մ.-ն։
Սրահի վերջնամասում խճապատկեր է՝ նվիրված Լենինգրադի բլոկադային։
Կայարանի յուրահատկությունները
Թունելներրը, որոնք միացնում են Ավտովա մետրոն էլեկտրոդեպոյի հետ, անցնում են Կրասնենկայա գետի տակով։ Այդ պատճառով կառուցման համար կիրառվել է սառեցված գրունտային հող։ Այն թունելների տրամագիծը, որոնք տանում են «Կիրովսկի զավոդ» կայարան, ոչ թե 5,5 մետր է, ինչպես մյուսները, այլ 6՝ ինչպես Մոսկվայում։
«Ավտովոն» առաջինն էր, որ կոչվեց թաղամասի անունով։ Բառն ունի ֆիննական ծագում։ Մինչ այդ այստեղ եղել է Աուտովո գյուղը։ Սա նաև առաջին կայարանն էր, որ չուներ շարժասանդուղք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտեն Կատեգորիա:Կիրովսկո-Վիբորգսկայա ուղի Կատեգորիա:1955 թվականի կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Աստերոիդների ցանկ (329101-329200)
Աստերոիդների ցանկ (329001-329100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (329201-329300)
Գեղանուշ (գյուղ)
Գեղանուշ (նախկին անվանումը` Գյուդգյում), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Կապանից մոտ 2 կմ հարավ, Մեղրու լեռների ճյուղավորումներից մեկի լանջին։
Գյուդգյում անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ Գեղանուշ է վերանվանվել 1949 թվականին։: 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ` Գոմարան գյուղի հետ կազմելով Գեղանուշ համայնքը։
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, այգեգործությամբ և դաշտավարությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում կան Սբ. Հռիփսիմե և XV-XVI դարերի կառուցված եկեղեցիներ, շրջակայքում՝ «Սրահակ», «Իշխանագահ», «Սագալիճ» բնակավայրերի ավերակներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի բնակավայրեր
Միսովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Միսովո (Мысово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Եվգենի Շվեդացի
Արքայազն Եվգենի Նապոլեոն Նիկոլայ (Eugen Napoleon Nikolaus, ), Ներքեի դուքս, Շվեդիայի թագավոր Օսկար 2-րդի և նրա կին Սոֆիայի չորրորդ և կրտսեր որդին։ 1894 թվականից Անդրեաս առաքյալի շքանշանի, իսկ 1904 թվականի հունվարի 21-ից՝ Նորվեգական առյուծ շքանշանի ասպետ է ։ Հայտնի է նաև որպես գեղանկարիչ, արվեստասեր և մեկենաս ։
Կենսագրություն և արվեստ
Մասնավոր միջին կրթությունն ստանալուց հետո արքայազն Եվգենին 1885-1886 թվականներին Ուփսալայում՝ Վիլհելմ ֆոն Գեգերֆելդիի մոտ, ուսանել է գեղանկարչություն։ Այնուհետև՝ 1887-1889 թվականներին, Փարիզում աշակերտել է Լեոն Բոննային, Ալֆրեդ Ռոլ Ֆիլիպին, Անրի Ժերվեին, Պիեռ Պյուվի դը Շավանին:
Վերադառնալով Շվեդիա՝ իրեն ամբողջովին նվիրել է բնանկարչությանը։ Աշխատանքների մեծ մասը ոճով մոտ է իմպրեսիոնիզմին։ Սթոքհոլմից հարավ գտնվող Տյուրեսոյում, Էրգորդենում (Վեստերգյոտլանդ, իսկ 1930-ական թվականներից՝ Շվեդիայի հյուսիսում գտնվող Սկոնե նահանգի Էստերլեն բնակավայրում ամառային հանգստի ժամանակ արքայազն Եվգենին նկարել է բնապատկերներ՝ Սյոդերմանլենդի, Սթոքհոլմի և Մելարեն լճի տեսարաններով ։
Արքայազն Եվգենին հայտնի է ոչ միայն որպես 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարասկզբի խոշորագույն շվեդ բնանկարիչներից մեկը, այլև որպես մոնումենտալ գեղանկարչության վարպետ։ Նրա հայտնի ստեղծագործություններից են՝ «Քաղաքը ջրի վրա» (1917-1922)՝ Ստոկհոլմի քաղաքապետարանում, «Սպիտակ գիշեր» (1899), «Ամառ» (1904)՝ Ստոկհոլմի Նորայի դպրոցում (Norra Latin Grammar School), ինչպես նաև «Կիրունայի եկեղեցու սեղանի բեմը» որմնանկարները։
1899 թվականին նա այգի և դղյակ է գնել Վալդեմարսուդեում (Waldemarsudde)՝ Սթոքհոլմի Յուրգորդեն կղզում։ 1905 թվականին ճարտարապետ Ֆերդինանդ Բոբերգի նախագծով (մոդեռն ոճով) այնտեղ կառուցել է իր ոստանը։ Տունը և արվեստի գործերի իր հավաքածուն արքայազնը կտակել է Շվեդիային։ Այժմ այն թանգարան է, որտեղ գտնվում է արքայազնի բնակարանը և 19-20-րդ դարերի շվեդական բնանկարչության լայն հավաքածու, որը ներառում է 3000 կտավ և Եվգենի արքայազնի գրաֆիկական ստեղծագործությունները։
Եվգենի արքայազնի աշխատանքները ցուցադրված են Շվեդիայի գլխավոր նկարչական միություններում, այդ թվում՝ Ստոկհոլմի ազգային թանգարանում և Գյոթեբորգի գեղարվեստական թանգարանում։
1945 թվականին՝ արքայազնի 80-ամյակի առթիվ, ստեղծվեց բարձր գեղարվեստական նվաճումների համար տրվող Արքայազն Եվգենիի մեդալը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ իշխաններ Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կոնսերվատորիա
Կոնսերվատորիա (conservatorio, սկզբնական նշանակությամբ՝ ապաստարան, լատ. conservo - պահպանել ), երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, ուր կրթվում են մասնագետ կատարողներ՝ նվագողներ, երգիչներ, դիրիժորներ նաև կոմպոզիտորներ, երաժշտագետներ ։
Պատմություն
16-րդ դարում կոնսերվատորիա էին կոչվում որբանոցները, ուր երեխաներին արհեստներ էին սովորեցնում (առաջինը՝ Նեապոլում, 1537 թվականին)։ 17-րդ դարից որբանոցներում սկսեցին ուսուցանել երաժշտություն, որը կամաց-կամաց դարձավ գերիշխող, 18-րդ դարում իտալական կոնսերվատորիաները մեծ դեր էին խաղում երաժիշտների և կոմպոզիտորների կրթության գործում։ Պրոֆեսիոնալ երաժիշտների պահանջարկից ծնվեց երաժշտական բուհեր ստեղծելու անհրաժեշտությունը։ Նման տիպի առաջին հաստատությունը Փարիզի Ազգային երաժշտական ինստիտուտն էր (1793), որի հիման վրա 1795 թվականին կազմափոխվեց Երաժշտության և դեկլամացիայի կոնսերվատորիա ։
Տարբեր երկրներում
19-ից 20-րդ դարերում կոնսերվատորիաներ բացվեցին Եվրոպական համարյա բոլոր մեծ քաղաքներում։ Բացվեցին նաև 1847 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում, ԱՄՆ-ում առաջին կոնսերվատորիան 1853 թվականին Բոստոնում, 1927 թվականին Շանհայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ ըստ ձևի
Օսիմո
Օսիմո (Ossimo), քաղաք Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։ Բնակչությունը հասնում է 1463 մարդու 2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով։ Հեռախոսային կոդն Է 0364, իսկ փոստային ինդեքսը 25050։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գլուխովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Գլուխովո (Глухово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
My-Ukraina (հեռուստաալիք)
My-Ukraina (ուկրաիներեն՝ Ми — Україна), ուկրաինական հեռուստաալիք, որը պատկանում է Իգոր Պետրենկոյին։ Հեռուստաալիքը հիմնադրվել է 2022 թվականին և համալրված է նախկին Ուկրանիայի (հեռուստաալիք) անձնակազմով։ 2022 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ուկրաինայի հեռուստատեսային և ռադիոհեռարձակման պետական կոմիտեն հաստատել է Ми — Україна ՍՊԸ-ի դիմումը՝ ազգային հեռուստատեսային լիցենզիա տրամադրելու համար ։ Ալիքը սկսեց հեռաձակվել ՅուԹուբում 2022 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ։ Լիցենզիան հեռուստաալիքին տրված է 10 տարով ։ Հեռուստաալիքը նախատեսում է պատերազմի ավարտից հետո հեռարձակել նաև զվարճալի հաղորդումներ ։ 2022 թվականի նոյեմբերի 8-ին հեռուստաալիքը միացել է «United News» հեռուստամարաթոնին ։ Այս պահին հեռուստաալիքում աշխատում է ավելի քան 200 աշխատակից ։
Գլուխովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
My-Ukraina (հեռուստաալիք)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ուկրաինալեզու հեռուստաալիքներ
Նովայա Տարասովկա
Նովայա Տարասովկա (Нова Тарасівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զեմլյանսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Զեմլյանսկի գյուղական խորհուրդ  (Землянська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Զեմլյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 591 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 62.04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9.53 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
つ
Հիրագանայում՝ つ, կատականայում՝ ツ, ճապոներենի վանկային այբուբենի վանկ։ Օգտագործվում է մեկ մորայի գրելաձևի համար։ Համապատասխանում է հայերեն «ցու» տառակապակցությանը և Միջազգային հնչյունական այբուբենի /tsu/ ձայնին։
Ժամանակակից ճապոներենի վանկային աղյուսակում գտնվում է հիրագանայի ち(չի) և て(թէ) կանաների միջև։ Իսկ կատականայում՝ チ(չի) և テ(թէ) կանաների միջև։
Յունիկոդ
Կատեգորիա:Կանա
Выхлоп (դիպուկահար հրացան)
ВССК «Выхлоп» (Винтовка Снайперская Специальная Крупнокалиберная, Ինդեքս ГРАУ — 6С8 ) կամ ВКС, ռուսական անձայն խոշոր տրամաչափի դիպուկահար հրացան, պատրաստված բուլփափի կառուցվածքով։ Մշակված է Ռուսաստանի անվտանգության դաշնային ծառայության հատուկ պատվերով, խոշոր տրամաչափի АШ-12 ավտոմատի հետ միասին (АС «Вал»-ի և ВСС «Винторез» հրացանի համալիրի նման)։ Առաջին անգամ զենքը հասարակության լայն շրջանակում ցուցադրվել է մոսկովյան «Ինտերպոլիտեխ-2005» ցուցահանդեսին։
ВССК-ի հիմնական նշանակությունը հանդիսանում է անձայն և առանց բոցավառվելու թեթև և չզրահապատված սարքերի, ինչպես նաև անհատական սարքավորումների պաշտպանության նպատակով կենդանի ուժերի ջախջախումը (այդ թվում նաև ծանր զրահաբաճկոններով) մինչև 600 մետր հեռավորության վրա ։
Նկարագրություն և կառուցվածք
ВССК-ի վերալիցքավորումը մեխանիկական է, որը գտնվում է հրացանի աջ կողմում, շարժվում է աստիճանաբար, ինչն ավելի էրգոնոմիկ է, քան պտուտակային փակաղակի ավանդական կառավարումը։ Բռնակի վրա, որը կապված է փակաղակի շրջանակին, տեղադրված է նախնական ռանդման լծակը և բռնատեղի ապահովիչը, որը բացառում է փակաղակի ինքնուրույն բացումը։ Փողանցքի փակումը տեղի է ունենում փակաղակի պտտմամբ՝ փողի չորս հավասար դասավորված մարտական դիմահարների վրա։ Ձգանի մեխանիզմը կայծհանի տեսակ է։ Հինգ փամփուշտները տեղավորվում են միաշարք պլաստիկ պահեստատուփում, պարկուճը արտացոլվում է աջ կողմում։
Ապահովիչի կառավարման դրոշակը տեղադրված է աջ կողմում։ Հրացանը ունի ծալվող երկճղի հենակ, որը ծալված վիճակում լիովին տեղավորվում է փողակալի մեջ։ Երկճղի հենակի կառուցվածքը թույլատրում է կրակելու ժամանակ կարգավորել կրակի սահմանի բարձրությունը։ Կարգավորվում է նաև կոթի պահպանակի բարձրությունը և ծոծրակալի դիրքը։ Հիմնական նշանառությունը օպտիկական է, որի տեղադրման համար է ծառայում փողատուփի վերին մասում տեղադրված բազմակողմանի տեղակայման նշանաձողիկը։ Օժանդակ նշանառությունը մեխանիկական է, դիօպտիկական տեսակի, որի նշանահատիկը և ուղղանը ծալվող են։
Դիպուկահար հրացանից կրակելու համար օգտագործվում են հրացանային СЦ-130 2,7 մմ տրամաչափի փամփուշտները։ Նմանատիպ փամփուշտները ապահովում են կրակոցի ճշտությունը մոտ մեկ անկյունային րոպե (СЦ-130ПТ), ինչպես նաև 16 մմ երկաթե սալաքարի ճեղքումը 200 մ հեռավորության վրա կամ հինգերորդ աստիճանի զրահաբաճկոնի պաշտպանությունը 100 մետր հեռավորության վրա(СЦ-130ВПС). Փողային էներգիան 2.5 կՋ է։
Հրացանը ունի իրեն միացված խլացուցիչ, որը հանվում է տեղափոխման կամ մաքրման ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ
Բյունյանի գավառակ
Բյունյան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Վարչական կենտրոնը Բյունյան գյուղաքաղաքն է։
Բնակչություն
XX դարասկզբին Բյունյանն ուներ 23953 բնակիչ, որից հայեր` 11830, թուրքեր` 10848, հույներ` 1275։
Վարչական բաժանում
XX դարասկզբին Բյունյանը կազմված էր 4 գյուղախմբից և 91 գյուղերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
(3514) Հուկ
(3514) Հուկ (Hooke), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,950308 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,1911 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,7095 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2867,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,125533 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,51° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Միլլեր շրջան (Ջորջիա)
Միլլեր շրջան (Miller County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 733 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.383 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոլքուիտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Մոնտեռոզի
Մոնտեռոզի(Monterosi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Վիտերբո գավառում ։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը հանդիսանում է Վինչենցո էդ Սանտ Անաստազիո իլ Պերսիանոն (Vincenzo ed Sant Anastasio il Persiano), որի տոնը նշվում է ամեն տարի հունվարի 21-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Յուրովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Գիրատինգա
Գիրատինգա (Guiratinga), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու գավառի հյուսիսարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 11 085 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5358,322 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Միսովոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Միսովոե (Мысовое), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
て
Հիրագանայում՝ て, կատականայում՝ テ, ճապոներենի վանկային այբուբենի վանկ։ Օգտագործվում է մեկ մորայի գրելաձևի համար։ Համապատասխանում է հայերեն «թէ», երբեմն նաև «տէ» տառակապակցությանը և Միջազգային հնչյունական այբուբենի /te/ ձայնին։
Ժամանակակից ճապոներենի վանկային աղյուսակում գտնվում է հիրագանայի つ(ցու) և と(թո) կանաների միջև։ Իսկ կատականայում՝ ツ(ցու) և ト(թո) կանաների միջև։
Յունիկոդ
Կատեգորիա:Կանա
Մեծ Ռեչկա (Կուզյուգի վտակ)
Մեծ Ռեչկա (Большая Речка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օպարինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուզյուգ գետի ձախ ափին՝ 28 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Օպարինո գյուղից 32 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է դեպի հյուսիս, անմարդաբնակ անտառային վայրում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մահվան երթ Բաթաանից
Մահվան երթ Բաթաանից (Bataan Death March, ֆիլիպիներեն՝ Martsa ng Kamatayan sa Bataan; ճապոներեն՝ バターン死の行進, Hepburn: Batān Shi no Kōshin), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ճապոնիայի կայսերական բանակի կատարած ռազմական հանցագործություն, որը տեղի է ունեցել հազարավոր ամերիկացի և ֆիլիպինցի ռազմագերիների Բաթաան թերակղզու հարավային մասից 106 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող «Օ'Դոնել» համակենտրոնացման ճամբարը տեղափոխելիս ։ Մահվան երթը հարկադրված են եղել կատարել մոտավոր հաշվարկներով 60.000-ից 80.000 ռազմագերիներ, որոնցից 2500-10000 ֆիլիպինցիներ և 100—650 ամերիկացիներ մահացել են ճանապարհին ։
Երթը
Բաթաանի ճակատամարտն ավարտվել է 1942 թվականի ապրիլի 9-ին, երբ ամերիկյան ու ֆիլիպինյան զինվորականները գերի են հանձնվել ճապոնացիներին։ Գերիներին հրամայվել է ոտքով հասնել Բաթաան մարզի վարչական կենտրոն՝ Բալանգա։ Ռազմական առաջին հանցագործությունը կատարվել է Պատիգան գետի ափին, երբ գնդապետ Մասանոբու Ցուիի հրամանով սպանվել են 350-400 անզեն ֆիլիպինցիներ ։
Երթի ժամանակ ռազմագերիները տառապել են սննդի ու ջրի պակասից, հարկադրված են եղել խմել ջրափոսերից։ Երբ հասել են Բալանգա, սանիտարական վատ պայմանների ու մարդկանց չափազանց մեծ կուտակումների պատճառով դիզենտերիա և այլ համաճարակներ են բռնկվել, ու թեև ռազմագերիների մեջ բժիշկներ են եղել, վերջիններս հիվանդներին չեն կարողացել պատշաճ օգնություն ցույց տալ, քանի որ դեղամիջոցները բացակայել են, ճապոնացիներն էլ բացարձակապես ոչ մի օգնություն չեն ցուցաբերել։
Ռազմագերիները Բալանգայից ոտքով շարժվել են դեպի Սան Ֆեռնանդո, ճանապարհին դարձյալ տառապել հոգնածությունից, սննդի ու ջրի պակասից։ Բացի այդ, վերահսկիչներն անխնա ծեծել են նրանց, որոշ սպաներ թրով հարվածներ հասցնելու վարժանքներ են կատարել ռազմագերիների վրա։ Այսպես կոչված՝ «մաքրող խմբերն» էլ սպանել են նրանց, ովքեր այլևս ի վիճակի չեն եղել շարունակելու ճանապարհը ։ Այսպես՝ ահավոր տառապանքներ կրելով, զոհեր տալով՝ մահվան երթի մասնակիցներից ողջ մնացածները հասել են Օ'Դոնել, որտեղի զորանոցը ճապոնացիները վերածել էին համակենտրոնացման ճամբարի։
Դատաքննությունը
1945 թվականի սեպտեմբերին դաշնակիցներին հաջողվել է գերի վերցնել Ճապոնիայի կայսերական բանակի գեներալ, 14-րդ բանակի հրամանատար Մասահարու Հոմային, ում հրամանով էր կազմակերպվել Բաթաանի մահվան երթն ու ռազմագերիների սպանդը։ Պատերազմի հանցագործներին դատելու նպատակով Տոկիոյում կազմակերպված տրիբունալի ժամանակ նրան ներկայացվել են մեղադրանքներ մարդկության դեմ գործած 43 ծանրագույն հանցանքների համար, դատապարտել են մահապատժի, որն ի կատար է ածվել 1946 թվականի ապրիլի 3-ինр :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռազմական հանցագործություններ Կատեգորիա:Բնակչության տեղահանում Կատեգորիա:Մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ
Ակնոց
Բաղկացած է ապակուց և շրջանակից, որն ապահովում է ապակու ճիշտ դիրքն աչքի նկատմամբ և աղեղնակի կամ այլ հարմարանքի միջոցով ակնոցը պահում անհրաժեշտ դիրքում։
Առաջին տեղեկությունները ակնոցների մասին վերաբերում են 1289 թվականին։
«Թրեվիզո» եկեղեցու՝ 1352 թվականին ստեղծված որմնանկարի վրա պատկերված ակնոցը համարվում է ակնոցի ամենահին պատկերներից մեկը։
Շտկող ակնոց
Համասեռ թափանցիկ միջավայրում լույսի ճառագայթը տարածվում է ուղղագիծ և մի միջավայրից մյուսն անցնելիս փոխում է իր ուղղությունը՝ բեկվում է։ Լույսի տարածման այդ առանձնահատկության վրա է հիմնված շտկող ակնոցի համար տեսապակու օգտագործումը։
Լույսի զուգահեռ ճառագայթները, անցնելով երկուռուցիկ տեսապակիով, այնուհետև գնում են զուգամիտվող ուղղությամբ և տեսապակու հետևում հավաքվում 1 կետում՝ կիզակետում։ Այդպիսի տեսապակին անվանում են հավաքող և նշանակում դրական (+) նշանով։
Լույսի զուգահեռ ճառագայթները, անցնելով երկգոգավոր տեսապակիով, այնուհետև գնում են տարամետ ուղղությամբ և տեսապակուց առաջ առաջացնում կեղծ կիզակետ։ Երկգոգավոր տեսապակին անվանում են ցրող և նշանակում բացասական (-) նշանով։
Տեսապակու կենտրոնից մինչև կիզակետ եղած հեռավորությունը կոչվում է կիզակետային։ Որքան այն փոքր է, այնքան մեծ է նրա բեկման ուժը։ Տեսապակու օպտիկական ուժը չափում են դիօպտրներով։ Տեսապակու օպտիկական ուժը 1 մ կիզակետային հեռավորության վրա հավասար է 1 դիօպտրի։ Ցանկացած տեսապակու օպտիկական ուժը հավասար է կիզակետային հեռավորության հակադարձ մեծությանը։ Օրինակ՝ 2 մ կիզակետային հեռավորությամբ տեսապակու օպտիկական ուժը հավասար կլինի 0,5 դիօպտրի (1։2 մ), 0,5 մ հեռավորության դեպքում՝ 2 դիօպտրի (1։0,5 մ), 0,25 մ-ի՝ 4 դիօպտրի, 0,1 մ-ի՝ 10 դիօպտրի և այլն։
Հավաքող տեսապակիով ակնոցներ
Հավաքող տեսապակիներով ակնոցը, որը լրացնում է անբավարար ակոմոդացիան նշանակում են հեռատեսության ու ծերունական տեսողության ժամանակ։
Հավաքող տեսապակիներով ակնոցի տեսապակու օպտիկական ուժը չափվում է "+" նշանով դիօպտրներով։
Ցրող տեսապակիով ակնոցներ
Ցրող տեսապակիներով ակնոց նշանակում են կարճատեսության ժամանակ, որոնց օպտիկական ուժը չափվում է "-" նշանով դիօպտրներով։
Աչքի տարաբեկության ժամանակ թույլ տեսողությունը կարելի է լավացնել գլանաձև կամ տակառաձև տեսապակիներ ունեցող ակնոցներով։
Որոշ դեպքերում անհրաժեշտ է միաժամանակ օգտագործել հեռուն և մոտիկը տեսնելու ակնոցներ կամ, որ ավելի հարմար է, նույն ակնոցը, որի տեսապակիների բեկման ուժերը տարբեր են (երկկիզակետ)։ Նման տեսապակիների վերին մասը ծառայում է հեռուն, ներքևինը՝ մոտ տարածությունը տեսնելու համար։
Խոշորացույց ակնոցներ
Գոյություն ունի հատուկ նշանակության խոշորացույց ակնոց, որը հեռադիտակի նման է, ունի 2՝ հավաքող և ցրող տեսապակիներ՝ ամրացված անշարժ ընդհանուր շրջանակին։ Այդպիսի համակարգը խոշորացնում է կրկնակի և կարող է օգնել ցանցաթաղանթի կամ տեսողական նյարդի հիվանդությունների դեպքում՝ տեսողության կտրուկ թուլանալուց։ Այժմ երեխաներին ակնոց ավելի հաճախ Են նշանակում, քան նախկինում։ Դա կապված է ավելի վաղ և ժամանակին տեսողության անբավարարության հայտնաբերման, տեսողական ծանրաբեռնվածության մեծացման (ընթերցանությունը և հեռուստացույց դիտելը) հետ, որը դպրոցական և նույնիսկ նախադպրոցական տարիքում կարող է կարճատեսություն առաջացնել։
Սխալ ընտրված ակնոցը կարող է խախտել աչքի օպտիկական համակարգի բնականոն զարգացումը՝ առաջացնելով տեսողության թուլացում։ Սովորաբար երեխաների համար ակնոց ընտրում են մի քանի փուլերով։ Ակնոց կրող երեխաները պետք է տարին գոնե 1 անգամ (իսկ անհրաժեշտության դեպքում՝ ավելի հաճախ) խորհրդակցեն ակնաբանի հետ։
Ակնոցին հարմարվելը
Երբեմն ակնոցին անմիջապես չեն հարմարվում, օրինակ՝ հասուն տարիքում օգտագործելիս, ինչպես նաև ակնոց փոխելիս։ Ակնոցին հարմարվելու ընթացքում կարող են առաջանալ օպտիկական պատրանքներ՝ առարկաները փոքր կամ խոշոր են երևում, և թվում է՝ դրանք շարժվում են աչքերը և գլուխը շրջելիս, լինում են երկրի մակերևույթի մոտեցման կամ հեռացման, սենյակի թեքվածության զգացողություններ։ Այս բոլորը կարող են առաջացնել գլխապտույտ և նույնիսկ սրտխառնոց։ Սովորաբար նման երևույթները 2-3 շաբաթից անցնում են։ Եթե նշված ժամկետից հետո չեն հարմարվում ակնոցին, ուստի պետք է խորհրդակցել բժշկի հետ, պարզել չհարմարվելու պատճառը։
Պաշտպանիչ ակնոցներ
Պաշտպանիչ ակնոցը պետք է լինի հարմար, թեթև, չաղավաղի դիտվող առարկաները, չսահմանափակի տեսադաշտը։ Չափից ավելի ուժեղ լույսից աչքերը պաշտպանելու նպատակով գործածում Են ծխագույն, կապույտ, դեղնամոխրագույն կամ մոխրականաչավուն ապակիներով ակնոցներ։
Աշխատանքի ընթացքում աչքը մեխանիկական վնասվածքներից պաշտպանելու համար օգտագործում են հաստ, դիմացկուն ապակիներով և պաշտպանիչ կողերով ակնոցներ։ Պաշտպանիչ ակնոցն անհրաժեշտ է ընտրել անհատապես և այնպես հարմարեցնել, որպեսզի աչքի մեջ օտար մարմիններ թափանցելու ճեղքեր չմնան
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայտնագործություններ Կատեգորիա:Օպտիկա Կատեգորիա:Ակնաբուժություն Կատեգորիա:Անհատական պաշտպանության միջոցներ
Գլուխովո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Մաքսիմ Լոպես
Օլիմպիկ Մարսել
Լոպեսը Օլիմպիկ Մարսելի ակադեմիայի սան է ։ Առաջին պայմանագիրը կնքեց 2014 թվականի հուլիսի 12-ին։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 21-ին՝ փոխարինելով Բունա Սարին Գենգանի դեմ խաղում և 17 րոպե անց գոլային փոխանցում տալով Ֆլորիան Թովենին ։ Առաջին հանդիպումը թիմի մեկնարկային կազմում անցկացրեց հոկտեմբերի 26-ին՝ Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի Կլերմոն Ֆուտի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 20-ին՝ Կանի դեմ խաղում Լոպեսը 129 անգամ կպավ գնդակին ՝ սահմանելով Մարսելի պատմության նոր ռեկորդ ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց դեկտեմբերի 10-ին՝ Դիժոնի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերին Լոպեսը ճանաչվեց Լիգա 1-ի ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստ իր ելույթների համար ։ 2017 թվականի ապրիլի 30-ին ֆրանսիացին դուբլ ձևակերպեց Կանի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում նա անցկացրեց 35 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 9 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում Լոպեսը անցկացրեց 2017 թվականի հուլիսի 27-ին՝ Մարսելի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի երրորդ փուլի Օստենդեի դեմ խաղում և այս խաղում դառնալով գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Իր առաջին գոլը Եվրոպայի Լիգայում խփեց հոկտեմբերի 19-ին՝ խմբային փուլի Վիտորիա Գիմարայնշի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի մայիսի 16-ին ֆրանսիացին խաղադաշտ դուրս եկավ Եվրոպայի Լիգայի եզրափակչի Ատլետիկո Մադրիդի դեմ խաղում, սակայն այս խաղում Մարսելը պարտվեց 3-0 հաշվով  ։ 2017-18 մրցաշրջանում Լոպեսը անցկացրեց 45 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 1 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2018 թվականի նոյեմբերի 25-ին Լոպեսը գոլային փոխանցում տվեց Ամյենի դեմ խաղում՝ օգնելով Մարսելին հաղթել 3-1 հաշվով ։
Միջազգային կարիերա
Լոպեսը ներկայացրել է Ֆրանսիան մինչև 20 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ
Խոսրով Խլղաթյան
Խոսրով Ռազմիկի Խլղաթյան, գրող, լրագրող, «Գեղամա աշխարհ» թերթի խմբագիր։
Կենսագրություն
Խոսրով Խլղաթյանը ծնվել է 1964 թվականի հունվարի 1-ին, Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Մարտունի քաղաքում։ Սովորել և ավարտել է Մարտունու թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև տեղափոխվել է Երևան, սովորել և ավարտել Երևանի թիվ 1 պրոֆտեխուսումնարանը, բարձրագույն կրթությունը շարունակել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։
1983-1985 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ բանակում՝ Ղազախստանի Շևչենկո քաղաքում։ Դպրոցական տարիներին ընտանիքին օգնելու նպատակով ամառային արձակուրդներին աշխատել է Մարտունու սովխոզում։ Մանուկ հասակից սիրել է զբաղվել ֆիզիկական աշխատանքով, սպորտով ու ընթերցանությամբ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։ Կինը՝ Ալինա Ավետիսյանը, մասնագիտությամբ բանասեր է, աշխատում է Գեղարքունիքի մարզային գրադարանում։
Ավագ որդին՝ Շանթ Խլղաթյանը, զբաղեցնում է 《Արմենպրես》 պետական լրատվական գործակալության գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ Փոքր որդին՝ Մեսրոպը, ավարտել է ԵՊՀ տնտեսագիտության մագիստրատուրան և աշխատում է ճանապարհաշինարարության ոլորտում՝ ղեկավարելով ճանապարհաշինական մասնավոր ընկերություն։
Աշխատանքային գործունեություն
Աշխատել է Մարտունու շինտրեստի բանվոր, Մարտունու թիվ 1 միջնակարգ և Երանոսի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցների պիոներ ավագ ջոկատավար։1987-1994 թվականներին հ. լեզու և գրականություն է դասավանդել Ծակքարի, Ն.Գետաշենի, ապա՝ Մարտունու թիվ 3 միջնակարգ դպրոցներում։ Համատեղության կարգով աշխատել է Մարտունու շրջանային թերթում՝ թրծվելով լրագրության մեջ։1995 թվականից աշխատանքի է անցել պետական կառավարման համակարգում։1995 թվականի հունվարից մինչև 1996-ի մարտ ամիսը ղեկավարել է Մարտունու շրջխորհրդի գործկոմի ընդհանուր բաժինը։1996-2003 թվականներին զբաղեցրել է Գեղարքունիքի մարզպետարանի լրատվության և հասարակայնության հետ կապերի բաժնի վարիչի պաշտոնը։ 2003-2006 թվականներին աշխատել է որպես Գեղարքունիքի մարզպետի մամուլի քարտուղար, 2006-2010 թվականներին եղել է Գեղարքունիքի մարզպետի օգնական։