cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իվան Դոչև
Կենսագրություն
1938-ին նրա ղեկավարած ծայրահեղ արմատական խմբավորումն առանձնացել է մյուս լեգեոներներից, ծավալել չափազանց եռանդուն գործունեություն՝ հարուցելով իշխանությունների դժգոհությունը։ Դոչևը միաժամանակ ղեկավարել է գյուղացիության արհմիութենական կազմակերպություն հանդիսացած Երկրագործական միությունը, որը մեկ միլիոնից ավելի անդամներ ուներ իր շարքերում, հանդես է եկել «հողը՝ բոլորին», «Կոլեկտիվ տնտեսվարում» և համանման այլ կոչերով ։ Նա բազմիցս կալանավորվել է, համարվել օրինակարգի համար վտանգավոր անձնավորություն ։
1940—1943 թվականներին Իվան Դոչևը, լինելով Կալոֆերի ու Սիլիստրայի քաղաքագլուխը, աչքի է ընկել հիշարժան մի շարք գործերով.Կալոֆերում հիմնել է օդերևութաբանական կայան, Սիլիստրայում եռանդուն արդյունաբերական ու հասարակական գործունեություն ծավալել, զարկ տվել բնակարանային շինարարությանը, ընդարձակել նավահանգիստը, խիստ հսկողության տակ վերցրել առևտուրը...
1944 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Դոչևը կնոջ և մերձավոր աջակից Գեորգի Պապրիկովի հետ Բուլղարիայից փախել է Ավստրիա, որտեղ դարձել է բուլղարական վտարանդի ազգային կառավարության անդամ։
Պատերազմից հետո ԲԺՀ-ում Դոչևի նկատմամբ մահվան երեք դատավճիռ է կայացվել ։ Նրան հեռակա կարգով ներկայացված մեղադրանքներից մեկն էլ այն էր, որ հրեաներին ուղարկել է նացիստական մահվան ճամբարներ։ Դոչևը կտրականապես մերժում էր այդ մեղադրանքը, հայտարարելով, որ, ընդհակառակը, իր ղեկավարությամբ լեգեոնները շատ բան են արել հրեաներին նացիստներից պաշտպանելու համար ։
1945-ին Դոչևը բնակություն է հաստատել ավստրիական Զալցբուրգում, երկու տարի անց տեղափոխվել Գերմանիա, որտեղ նրա նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Բուլղարական ազգային ճակատը ՝ բուլղար վտարանդի հակակոմունիստների գլխավոր կազմակերպությունը։
1948-ին Հայդելբերգի համալսարանում նրան շնորհվել է տնտեսական գիտություններi դոկտորի աստիճան։
Արևմտյան Գերմանիայի քաղաքացիություն ստանալու հետ կապված բարդությունները Դոչևին հարկադրել են 1951-ին անցնել Կանադա, այդտեղից էլ ԱՄՆ։ Այստեղ Բուլղարական ազգային ճակատը միավորվել է Ժողովուրդների հակաբոլշևիկյան բլոկին և Համաշխարհային հակակոմունիստական լիգային, համագործակցային հարաբերություններ հաստատել ԱՄՆ հանրապետական կուսակցության ծայրահեղ աջ թևի ու Heritage Foundation-ի հետ։
Իվան Դոչևը միջազգային հակակոմունիստական շարժման աչքի ընկնող դեմքերից էր. նրա ղեկավարած ԲԱՃ-ի, Свобода և Борба ամսագրերի շուրջն էին համախմբվել բուլղար ծայրահեղ հակակոմունիստները, հատկապես Հյուսիսային Ամերիկայում ։
1981-ին 75-ամյա Դոնչևը ԲԱՃ-ի նախագահի պաշտոնը զիջել է Գեորգի Պապրիկովին, բայց մինչև իր մահը մնացել է Ճակատի պատվավոր նախագահն ու քաղաքական առաջնորդը։
1982-ին նա Նյու Յորքում հրատարակել է Half Century Struggle Against Communism for the Freedom of Bulgaria — «Կեսդարյա պայքար կոմունիզմի դեմ՝ հանուն Բուլղարիայի ազատության» գիրքը ։
1991-ին՝ կոմունիստական վարչակարգի անկումից հետո, Իվան Դոնչևը վերադարձել է հայրենիք, ակտիվորեն ներգրավվել Բուլղարիայի քաղաքական կյանքում։
Ամբողջ կյանքում ես պայքարել եմ կոմունիզմի դեմ, հանուն Բուլղարիայի ազատության։ Այսօր, երբ բուլղար ժողովուրդն ընդվզել է կոմունիզմի դեմ, իմ տեղը նրա կողքին է։
Իվան Դոչև
Իվան Դոնչևը մահացել իր հայրենի Շումեն քաղաքում, երբ 8 ամսից էլ պակաս ժամանակ էր մնացել նրա 100 տարին լրանալուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ազգայնականներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Տնտեսագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի հակակոմունիստներ
Աղագյուլյան
Աղագյուլյան, հայկական ազգանուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Կարակալպակստանի Հանրապետության ազգային օրհներգ
Կարակալպակստանի Հանրապետության ազգային օրհներգ(Qaraqalpaqstan Respublikasıniń mámleketlik gimni / Қарақалпақстан Республикасының мәмлекетлик гимни; Qoraqalpogʻiston Respublikasining davlat madhiyasi / Қорақалпоғистон Республикасининг давлат мадҳияси) — պաշտոնական խորհրդանիշներից մեկը (դրոշի ու զինանշանի հետ միասին) Կարակալպակստանի Հանրապետություն - ինքնիշխան հանրապետություն Ուզբեկստանի Հանրապետության կազմում:Հաստատվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, երբ Կարակալպակստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի XIV նստաշրջանում ընդունվեց «Կարակալպակստանի Հանրապետության պետական ​​օրհներգի մասին» օրենքը:Հիմնը կարակալպերեն լեզվով է:Հիմնի խոսքերի հեղինակը Իբրայիմ Յուսուպովն է, կոմպոզիտորը ՝ Նաջիմադդին Մուհամեդդինովը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1993 երգեր
Ռոստոկի (գյուղ, Պուտիլայի շրջան)
Ռոստոկի (Розтоки), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոստոկի գյուղում բնակվում էր 1 496 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Սենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Сеньківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում Ուկրաինայի պետական ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ ։
2001 թվականի տվյալներով Սենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1272 մարդ։ Տարածքը՝ 63.73 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19.96 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ Հիմնվել է 1930 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիկոլայ Միկլուխո-Մակլայ
Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Միկլուխո-Մակլայ (Николай Николаевич Миклухо-Маклай), ռուս ազգագրագետ, բուսաբան, մարդաբան, ճանապարհորդ և հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կայսերական Ռուսաստանի Նովգորոդ քաղաքում։ Սանկտ Պետերբուրգում այցելել է քերականության դպրոց։ 1863 թվականին ընդունվել է Պետերբուրգի համալսարան, 1864 թվականին, ուսանողական շարժմանը մասնակցելու համար, հեռացվել։ Բնագիտական ուսումը շարունակել է Հայդելբերգի (1864), Լայպցիգի (1865) և Ենայի (1866-1868) համալսարաններում։
1866-1867 թվականներին ճանապարհորդել է դեպի Կանարյան կղզիներ և Մարոկկո։ 1869 թվականին Կարմիր ծովի ափերը այցելելուց հետո վերադարձել է Ռուսաստան։ 1870-1880-ական թվականներին ուսումնասիրել է Հարավարևելյան Ասիայի, Ավստրալիայի, Խաղաղ օվկիանոսի կղզիների, հատկապես՝ Նոր Գվինեայի բնիկների մարդաբանական և ազգագրական առանձնահատկությունները։ Միլուխո-Մակլայը պաշտպանել է մարդկային ռասաների տեսակային ընդհանրության և փոխադարձ ազգակցության գաղափարը, ժխտել Նոր Գվինեայի նեգրոիդների (պապուասների) որպես հատուկ մարդկային այլ ռասաներից տարբեր տեսակի վերաբերյալ իր ժամանակ տարածված հայացքները։ Միլուխո-Մակլայն առաջինը հանգամանորեն նկարագրել է մելանեզական մարդաբանական տիպը։ Նա ապացուցեց, որ Օվկիանիայի և Հարավարևելյան Ասիայի ժողովուրդները զարգացման ցածր աստիճանի վրա են գտնվում զուտ պատմական պայմանների հետևանքով և ունակություններով չեն զիջում եվրոպացիներին։
Ավստրալիա ճանապարհորդությունը և գիտական նվաճումները
Մտավոր զարգացման անընդունակ ստորին ռասաների վերաբերյալ տեսության լիակատար սնանկությունը ապացուցելու համար Միկլուխո-Մակլայը 1871 թվականին բնակություն է հաստատել Նոր Գվինեա կղզում, որտեղ ապրում էին սևամորթ ռասայի ներկայացուցիչ պապուասները։ Այն ժամանակ շատ քիչ բան գիտեին պապուսաների՝ կղզու բնիկների մասին, որոնք կապեր չունեին արտաքին աշխարհի հետ և կանգնած էին զարգացման ցածր աստիճանի վրա։ Օրինակ, նրանց կացիններն ու զենքը դեռ քարից էին։
Նովոդերևյանկովսկայա
Նովոդերևյանկովսկայա (Новодеревянковская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Կանևսկայայի շրջանի կազմում։
Նիկոլայ Միկլուխո-Մակլայ
Ավստրալիա ճանապարհորդությունը և գիտական նվաճումները
1883 թվականին Ավստրալիա մեկնելիս՝ Միկլուխո-Մակլայը ճանապարհին երրորդ անգամ եղավ Նոր Գվինեայում, որտեղ հանդիպեց այն պապուսաների հետ, որոնց հետ ապրել էր իր առաջին ճանապարհորդության ժամանակ։
Նովոդերևյանկովսկայա
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6626 մարդ։
Նիկոլայ Միկլուխո-Մակլայ
Ավստրալիա ճանապարհորդությունը և գիտական նվաճումները
Ռուս գիտնականի ծառայությունն այն է, որ նա Ռուսաստանում վճռականապես դրեց բոլոր ռասաների միասնության և նրանց փոխադարձ ազգակցության հարցը ։
Նովոդերևյանկովսկայա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:1821 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Կանևսկայայի շրջանի բնակավայրեր
Նիկոլայ Միկլուխո-Մակլայ
Ավստրալիա ճանապարհորդությունը և գիտական նվաճումները
Լև Տոլստոյը գրել է նրան. «Դուք, անտարակույս, առաջինը փորձով հաստատեցիք, որ մարդն ամենուրեք մարդ է, այսինքն՝ բարի, սրտամոտ էակ, որի հետ շփման մեջ կարելի է և պետք է մտնել բարությամբ և ճշմարտությամբ, այլ ոչ թե թնդանոթներով և կռվով։ Եվ դուք դա հաստատեցիք իսկական արիության սխրագործությունով» ։
Հիվանդությունը և մահը Ռուսաստանում
1887 թվականին Միկլուխո-Մակլայը Ավստրալիայից մեկնեց Ռուսաստան. նա գնում էր Սանկտ Պետերբուրգ իր աշխատանքները Ռուսական Աշխարհագրական Ընկերությանը ներկայացնելու համար։ Այդ ժամանակաշրջանում նա արդեն վատառողջ էր, այն դարձավ իր վերջին ճանապարհորդությունը։ Կարճ ժամանակ անց, 42 տարեկան հասակում, նա մահացավ (Սանկտ Պետերբուրգում) չախտորոշված ուղեղի քաղցկեղից։
Միլուխո-Մակլայի մարդաբանական և ազգագրական հարուստ հավաքածուները պահպանվել են Լենինգրադի ազգագրության և մարդաբանության թանգարանում։ Միլուխո-Մակլայի անունով էր կոչվում ԽՍՀՄ ԳԱ ազգագրության ինստիտուտը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կենսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս մարդաբաններ Կատեգորիա:Ռուս ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս ազգագրագետներ Կատեգորիա:Ռուս բուսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս կենդանաբաններ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ենայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս բնագետներ
Պապլոր
Պապլոր կամ վարդապետիկ, հակինթազգիների ընտանիքի խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 50 (այլ տվյալներով՝ 60) տեսակ։
Անվանում
Լատրներեն անվանումը ստացել է ծաղիկները բույրի շնորհիվ, որոնց բույրը հիշեցնում է մուշկ ։
Հայաստանում
Հայաստանում՝ 7 տեսակ.
Տարածում
Տարածված է Շիրակի, Կոտայքի, Արարատի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Աճում է չոր նոսրանտառներում, կիսաանապատներում, խճոտ ու քարքարոտ լանջերին, ալպյան մարգագետիններում և այլն։
Կենսաբանական նկարագիր
Կոճղեզավոր է։ Ցողունը մերկ է, բարձրությունը՝ մինչև 40 սմ։ Տերևները կաշեկերպ են, արմատամերձ, գծաձև։ Ծաղկաբույլը ողկույզ է, ծաղիկները՝ կապույտ, մանուշակագույն կամ դեղնականաչ։ Ծաղկում է մարտ-հունիսին։ Պտուղը եռանիստ տուփիկ է։ Սերմերը գնդաձև են, սև։
Նշանակություն
Որոշ տեսակներ աճեցնում են որպես գեղագարդիչ բույսեր։ պապլոր փայլունը (M.pallens) հազվագյուտ տեսակ է, հանդիպում է Տավուշի մարզի մարգագետիններում, անտառի բացատներում, գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
Տեսակներ
Muscari դասը ըստ 2014 թվականի տվյալների ընդգրկում է 44 տեսակ ։
Ըստ Միջազգային գրանցման մարմինների (ICRA) նոր սորտեր են հանդիսանում Royal General Bulb Growers' Association (KAVB)։ Ասոցիացիոն կայքը ներառում սորտերը տվյալների բազայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հակինթազգիներ Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Գավրիիլ Մալիշ
Կենսագրություն
Գավրիիլ Մալիշը ծնվել է 1907 թվականի մարտի 25-ին Ուկրաինայի Եկատերինոսլավ քաղաքի մոտ գտնվող Կիտայգորոդկա գյուղում։ 1934 թվականին ավարտել է Օդեսայի արվեստի ինստիտուտը։ Սովորել է Ա. Գաուշի մոտ և Թեոֆիլ Ֆրաերմանի մոտ։ 1935 թվականից ապրել և աշխատել է Լենինգրադում։ 1954 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ 1955 թվականին դարձել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միության անդամ, 1952-1957 թվականներին հեռացվել է «ֆորմալիզմի համար» ։ Ստեղծել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, ժանրային կոմպոզիցիաներ։ Աշխատել է ջրաներկով, յուղաներկերով, յուղամատիտներով։ Ջրաներկի ականավոր վարպետ է։ Նկարչի ստեղծագործության մեջ առաջատար տեղ է զբաղեցնում լիրիկական բնապատկերն ու դեկորատիվ նատյուրմորտը։ Գրեթե միշտ նկարված լինելով հիշողությամբ, ըստ պատկերացումների՝ Գավրիիլ Մալիշի աշխատանքները տարբերվում են զգացմունքային բարձրությամբ, հագեցվածությամբ և գույնի մաքրությամբ։ Մալիշի ստեղծած ամենահայտնի աշխատանքների թվում են՝  «Դաշտ» (1953), «Հացահատիկը հավաքվել է» («Хлеб убран») (1954), «Նալչիկի ծայրամասեր», «Ձմեռային բնանկար» (երկուսն էլ 1955), «Կոլտնտեսական դաշտեր», «Հացահատիկը հնձված է» («Хлеб скошен»), «Գյուղական բնանկար» (բոլորն էլ 1957), «Լեռնային բնանկար», «Գարնանային բնանկար» (երկուսն էլ 1958), «Կոլտնտեսական բնանկար», «Առավոտը տափաստանում», «Հացահատիկի հավաքում» («Уборка хлеба») (все 1960), «Քաղաքային բնանկար», «Բերքահավաք» («Сбор урожая»), «Մթնշաղ» , «Առավոտ», «Ճանապարհ Միխայլովսկեո գյուղում» (բոլորը 1961), «Վ․ Ի․ Լենին ատոմային սառցահատ» («Атомный ледокол В. И. Ленин»), «Պսկով», «Հոկտեմբեր», «Ձմեռային բնանկար», «Հարավային բնանկար» (բոլորը 1964), «Դոնբաս» (1967), «Դոնբասի կրակները» («Огни Донбасса»), «Կանաչ ծառեր», «Աշնանային անտառ» (բոլորը 1968), «Նատյուրմորտ։ Տանձեր» (1969), «Դոնբաս», «Терриконы» , «Վոլգայի ափին», «Գյուղակ Դոնբասում», «Մառախուղ լեռներում» (բոլորը 1970), «Նատյուրմորտ խաղողով», «Աշնան սկիզբ» (երկուսն էլ 1972), «Նատյուրմորտ հացով», «Станица в горах» (երկուսն էլ 1973), «Նովոռոսիյսկի նավահանգիստ», «Նոր Դոնբաս» (երկուսն էլ 1975), «Սափոր և մրգեր» , «Գարուն», «Լեռնային հանքանյութեր և մրգեր» (բոլորը 1977), «Հացը սև սափորի հետ» (1978), «Հող», «Сливы на розовой драпировке» (երկուսն էլ 1980), «Ձմեռային անտառ» (1984), «Նատյուրմորտ վարդագույնով» (1995) և այլն։ Նկարչի աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսներն անցկացվել են Լենինգրադում (1975, 1976, 1977, 1985, 1989), Ստոկհոլմում (1991), Սանկտ Պետերբուրգում (1996, 1997)։
Մահացել է 1998 թվական հոկտեմբերի 25-ին Սանկտ Պետերբուրգու ՝ կյանքի 92-րդ տարում։
Գավրիիլ Մալիշի ստեղծագործությունները գտնվում է Ռուսական պետական թանգարանում, թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեդիայում, ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Ճապոնիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։
Ծանոթագրություններ
<!--
Ցուցահանդեսներ
-->
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Музей боевой славы металлургов), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին տագիլցիների մասնակցությանն ու Մեծ հաղթանակին նվիրված փոքր թանգարան Նիժնի Տագիլ քաղաքում։ Գտնվում է Նիժնի Տագիլի Տագիլստրոյևսկի շրջանում՝ Մետաղագործների փողոցի 1/1 հասցեում։ Թանգարանը «Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատ» թանգարան-ցուցահանդեսային կենտրոնի հետ միասին համարվում է «Եվրազ Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատ» թանգարանային-ցուցահանդեսային կենտրոնի մաս ։
Նկարագրություն
Թանգարանը գտնվում է «Զինվոր-մետաղագործների հուշահամալիր» պիլոնի ներսում, որը գտնվում է Մետաղագործների մարտական ​​փառքի հրապարակում՝ Մետաղագործների մշակույթի պալատի տարածքում՝ մուտքը՝ Մետաղագործների փողոցից։ Թանգարանի շենքը կառուցվել է խորհրդային մոնումենտալիզմի ոճով և իրենից ներկայացնում է մեծ զանգվածային ուղղանկյուն աշտարակ, որի պատերը բոլոր կողմերից պատված են թուջե հուշատախտակներով, որոնց վրա գրված են զոհված զինվորներ-մետաղագործների անունները։ Շենքի անկյուններում կան սաղավարտներով խորհրդային զինվորների թուջե խորաքանդակներ։ Անկյունների յուրաքանչյուր խորաքանդակը կշռում է 15 տոննա։
Թանգարանի մոտ կան հուշահամալիր շենքեր, որոնք իրենց մեջ են ներառում, այդ թվում և թանգարանի շենքը, կոթողը, պատերազմում զոհված մետաղագործների հիշատակի հավերժական կրակը, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի երկու թնդանոթների հուշարձաններ։ Թանգարանն այս կառույցների հետ միասին համարվում է Մետաղագործների ռազմական փառքի համալիրի մի մասը։
Կալիսթենես
Կալիսթենես Օլինթոսացին (հունարեն՝ Καλλισθένης ) (մ.թ.ա. 360 – 327 ) մակեդոնացի հույն պատմաբան էր, որը կապեր ունի Արիստոտելի և Ալեքսանդր Մակեդոնացու հետ։ Նա ուղեկցել էր Ալեքսանդր Մակեդոնացուն իր ասիական արշավանքի ժամանակ և ծառայել նրան որպես պատմաբան և հրապարակախոս։ Հետագայում Կալիսթենեսը դեմ էր Ալեքսանդրի կողմից պարսկական մշակույթի ընդունմանը և մեղադրվել էր դավադրության մեջ. նա մահացել է բանտում։ Իր կյանքի ընթացքում նա հեղինակել է Հունաստան ի պատմության վերաբերյալ մի քանի աշխատություններ և Ալեքսանդր Մակեդոնացու կենսագրությունը ։
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Նկարագրություն
Թանգարանի մուտքը դուրս է գալիս հրապարակի ստորին թատերահարկ, որտեղ հիմնական թատերահարկում թանգարանային շենքի կողմերում կան երկու մեծ աստիճանահարթակներ։ Հրապարակի ներքին և վերին հարթակների ծառուղին տանում է դեպի Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն։
Պատմություն
Ֆաշիստական Գերմանիայի դեմ Հայրենական պատերազմի հաղթանակի պատվին թանգարան ստեղծելու գաղափարն առաջ է եկել Մեծ հաղթանակի 20-ամյակի տոնակատարությանը (1965 թ.) Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վետերանների հանդիպման ժամանակ։ Գաղափարին իրենց աջակցությունն են բերել կուսակցության, արհմիության, կոմերիտմիության անդամները։
Կալիսթենես
Վաղ կյանք
Կալիսթենեսը ծնվել է մ.թ.ա. 360 թվականին, Օլինթոս ում։ Նրա վաղ մանկության մասին քիչ բան է հայտնի, բացառությամբ, որ նրա մայր՝ Հերոսը, Արիստոտելի զարմուհին էր և Պրոքսենոս Աթարնեուս ի և Արիմնեստեի դուստրը։ Հայտնի է նաև, որ Կալիսթենեսը գտնվում էր Արիստոտել ի խնամքի տակ մ.թ.ա. 347 թվականին և սովորում էր նրա մոտ՝ որպես իր աշակերտ։ Կալլիսթենեսն իր վաղ կյանքի մեծ մասն անցկացրել է Արիստոտելի հետ գրելով և ճանապարհորդելով։ Նրա առաջին գրական ստեղծագործությունը իր գովեստն էր ուղղված Հերմիաս Ատարնեուս ին, իսկ 334 թվականին նա գրել էր մի քանի գործեր, ներառյալ մի շարք հունական պատմության և հնաոճ գրվածքների մասին, օրինակ՝ Պյութիական խաղերի մրցակիցների գրանցամատյանը, որի համար շնորհակալություն են հայտնում Արիստոտելին և Կալիսթենեսին։. Ելնելով, Դիոդորոս Սիկուլոսի հիշատակումից, կարելի է ենթադրել, որ Կալիսթենեսը հեղինակություն ունեցող պատմաբան է եղել նախքան Ալեքսանդր Մակեդոնացու հետ աշխատելը ։ Կալիսթենեսն առաջին անգամ հանդիպեց Ալեքսանդր Մակեդոնացուն, երբ Ալեքսանդրը սկսեց դաստիարակվել Արիստոտել ի կողմից մոտ տասներեք տարեկանում։ Ֆիլիպ II-ն էր հանձնարարել Արիստոտելին դաստիարակել երիտասարդ Ալեքսանդրին Միթիլենում ։
Արշավ Ալեքսանդր Մակեդոնացու հետ
Մոտ 334 թվականին Կալիսթենեսը հրավիրվեց ուղեկցելու Ալեքսանդր Մակեդոնացուն և իր ասիական արշավախմբին։ Շատ պատճառներ կային, թե ինչու Կալլիսթենեսը որոշեց ուղեկցել Ալեքսանդրին։ Նախ, քանի որ նա արդեն լավ հարաբերություններ էր հաստատել Ալեքսանդրի հետ՝ Արիստոտելի ուսանող լինելու և որպես պատմաբան եղած ժամանակաշրջանում։ Մեկ այլ հնարավոր պատճառն այն էր, որ Կալիսթենեսի ծննդավայրը՝ Օլինթոսը, ավերվել էր Ֆիլիպ II-ի կողմից, և քաղաքը հնարավոր կլիներ վերականգնել միայն Ալեքսանդր Մակեդոնացու միջոցով։
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Պատմություն
Թանգարանը կառուցվել է Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի աշխատակիցների կողմից։ Հատկանշական է, որ շինարարության համար օգտագործված բոլոր շինանյութերը (մարմարից մինչև չուգուն) արտադրվել են Նիժնի Տագիլում։
Կալիսթենես
Արշավ Ալեքսանդր Մակեդոնացու հետ
Այդ արշավի ընթացքում Կալիսթենեսին հանձնարարվեց լինել արշավի պատմաբանը։ Մինչ նա զբաղեցնում էր այդ պաշտոնը, նա իր պատմությունը համապատասխանեցնում էր քարոզարշավի ընթացքում տեղի ունեցող իրադարձություններին։ Աշխատանքի մեծ մասը նվիրված էր Ալեքսանդրի և նրա իշխանությունը գովաբանելուն, քանի որ թագավորն ու նրա բանակը ավելի էին թափանցել Ասիա։ Բայց Կալիսթենեսը, իր պատմությունը գրելուց բացի, նաև ուղարկվել էր գիտարշավների, այնպիսի վայրեր, ինչպիսիք են Քուշը կամ Բաբելոնը ։ Կալիսթենեսը հետաքրքրված էր բնական գիտություններով և հայտնի է, որ գրել է մի քանի գիտական աշխատություններ, այդ թվում՝ աստղագիտական օրագրեր և իր սեփական տեսությունները Նեղոս գետ ի վերաբերյալ։ Չնայած, որ այդ տեսությունները հետագայում հակադարձվեցին Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից.
Ընդդիմություն Ալեքսանդր Մակեդոնացուն
Ալեքսանդրը արշավի ընթացքում սկսել էր հետաքրքրվել պարսկական սովորույթներով։ Մ.թ.ա. 328 թվականին Ալեքսանդրը թույլ տվեց մի քանի պարսիկ արիստոկրատների միանալ իր խմբին, ինչը խորապես վրդովեցրեց Ալեքսանդրի հետ մտերիմ մակեդոնացիներին։ Նույն տարում բախում տեղի ունեցավ Ալեքսանդրի և իր բանակի սպա՝ Կլետիոս Սևի միջև։ Խնջույքի ժամանակ Կլետիուսը իր դժգոհությունն արտահայտեց Ալեքսանդրի զորախմբի ներկայիս վիճակի վերաբերյալ։ Երկուսի միջև վեճ սկսվեց, որն ավարտվեց ֆիզիկական բախմամբ և Կլետիուսի մահով։ Այս կոնֆլիկտից հետո Ալեքսանդրը վրդովվեց և իմի բերեց իր վստահելի ընկերներին, որոնցից մեկը Կալիսթենեսն էր ։
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Պատմություն
1971 թվականին թանգարանի կառուցումն ավարտվել է և այն բացվել է։
Կալիսթենես
Ընդդիմություն Ալեքսանդր Մակեդոնացուն
Հաջորդ տարի Ալեքսանդրի հիացմունքը պարսկական մշակույթով միայն աճել էր, և մ.թ.ա. 327 թվականին նա փորձեց պարսկական պրոսկինեզի ստրկամիտ արարողությունը մտցնել իր բարքերի մեջ։ Կալիսթենեսը կտրուկ քննադատում էր Ալեքսանդրի նոր պարսկական գործելակերպը։ Հնդկաստան մեկնելուց քիչ առաջ կազմակերպված խնջույքի ժամանակ Կալիսթենեսը ելույթ ունեցավ՝ վիճելով պրոսկինեզի ընդունման դեմ։ Կալիսթենեսը պնդում էր, որ Ալեքսանդրը իրավունք չուներ ստանալ աստվածային պատիվներ, ինչպես օրինակ՝ պրոսկինեզը իր հետևորդներից։ Ալեքսանդրը ականատես եղավ այդ ելույթին և գիտակցելով, որ Կալիսթենեսը ճիշտ էր, որոշեց չշարունակել այդ գործը։
Պլուտարքոս ի մեկ այլ պատմություն պնդում է, որ այդ խնջույքի ժամանակ Ալեքսանդրը մի բաժակ է առաջարկում գործընկերոջը, ով կատարում է պրոսկինեզի արարողությունը, համբուրում է Ալեքսանդրին և հետո խմում գավաթից։ Մինչ արքունիքի մյուս անդամները կատարում էին արարողությունը, Կալիսթենեսը բացահայտորեն հրաժարվեց կատարել « պրոսկինեզը »։ Ալեքսանդրի դեմ այս հակադրությունը դուր եկավ մակեդոնացիներին, սակայն դաժանորեն քանդեց Կալիսթենեսի և Ալեքսանդրի հարաբերությունները ։ Կալլիսթենեսը ի վերջո լքեց թագավորի արքունիքը, քանի որ կորցրել էր Ալեքսանդրի բարեհաճությունը։ Այն բանից հետո նա ավելի ու ավելի քաղաքականապես մեկուսացվեց Ալեքսանդրի արքունիքի մնացած անդամներից։ Ալեքսանդրը շարունակեց ներմուծել ավելի շատ պարսիկ նորակոչիկների՝ դժգոհելով իր արքունիքում մնացած մակեդոնացիներից ։
Մահը
Արքայական վարազի որսի ժամանակ տեղի ունեցած միջադեպի ժամանակ, որտեղ Հերմոլաոսը՝ Ալեքսանդրի մանկլավիկներից մեկը և Կալիսթենեսի նախկին աշակերտը, խախտեց թագավորական կարգը և օգնեց Ալեքսանդրին սպանել վարազին։ Դրա համար Հերմոլաոսը հրապարակայնորեն նվաստացվեց, ինչն էլ ստիպեց Հերմոլաուսին և թագավորական մի քանի այլ մանկլավիկներին դավադրություն կազմակերպել Ալեքսանդրին սպանելու համար։ Այնուամենայնիվ, դավադրությունը բացահայտվեց, և երիտասարդ ազնվականները ձերբակալվեցին և ենթարկվեցին խոշտանգումների ։
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Ցուցադրություն
Թանգարանի ցուցադրությունը բաժանված է երեք մասի։
Կալիսթենես
Մահը
Այս ամենի մեջ Հերմոլաոսը ներգրավեց Կալիսթենեսին՝ որպես Ալեքսանդրի դեմ դավադրության մի մաս։ Ալեքսանդրը Կալիսթենեսին մեղավոր ճանաչեց դավաճանության մեջ և հրամայեց ձերբակալել նրան։ Այնուհետև Կալիսթենեսը բանտ նետվեց, որտեղ նա մահացավ յոթ ամիս անց։ Կան մի քանի տարբեր փաստարկներ, թե ինչպես է նա մահացել կամ մահապատժի ենթարկվել։ Խաչելությունը Պտղոմեոսի առաջարկած փաստարկն է, սակայն Չարես Միթիլենացին և Արիստոբուլոս Կասանդրեացի ն երկուսն էլ պնդում են, որ Կալիսթենեսը մահացել է բնական մահով, երբ բանտում էր ։
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Ցուցադրություն
Թանգարան այցելում են ամբողջական դասարաններով և այնտեղ բաց դասեր անցկացնում։
Կալիսթենես
Մահը
Կալիսթենեսի մահը հիշատակվել է հատուկ քննախոսություն ում (Callisthenes or a Treatise on Grief) որը գրել է նրա ընկեր Թեոփրաստես ը, ում հետ ծանոթացել է Աթենք կատարած այցի ժամանակ։ Այս ստեղծագործության մեջ Թեոփրաստեսը դատապարտում է Ալեքսանդրին Կալիսթենեսի խոշտանգումների և մահապատժի համար։ Նա նաև վկայակոչում է սգի և վշտի գործողությունները, որոնք իրականացվել են նրանց կողմից, ովքեր մտերիմ են եղել Կալիսթենեսի հետ և խորհուրդ է տալիս սգավորներին, ինչպես հաղթահարել կորուստը։ Թեոփրաստեսը նաև պաշտպանում է Կալիսթենեսին որպես ավանդական բարեպաշտության և քաղաքացիական ազատության գործչի ։
Գրություններ
Կալիսթենեսի ամենահայտնի աշխատությունը պատմում էր Ալեքսանդրի արշավախմբի մասին։ Alexander or Praxeis Alexandrou-ի գործերը (մ.թ.ա. 330) կենսագրական ոճով ստեղծագործությունների շարք էր, որը մանրամասնում էր Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավը։ Թեև ստեղծագործության օրինակներն այսօր չեն պահպանվել, սակայն դրա մասին որոշ գիտելիքներ կարելի է ստանալ այլ հեղինակների հղումներից։ Գիրքը նախատեսված էր որպես քարոզչություն և փառաբանում էր Ալեքսանդր Մակեդոնացու ռազմական նվաճումները և աստվածային հավակնությունները որպես Զևսի որդի :Ըստ Պոլիբիոս ի, Կալիսթենեսի ռազմական պատմությունների մեծ մասը չափազանցված է անհնարինության աստիճանի. Այն պարունակում էր բազմաթիվ հղումներ Հոմերոս ի Իլիական ին, ինչպես նաև նկարագրում էր Իլիադայի այն վայրերը, որտեղ Ալեքսանդրն այցելել էր։ Ասում են, որ այն օգտագործվել է որպես համահելլենական խաչակրաց արշավանք ի հիմնավորում և որպես Ալեքսանդրի խաչակրաց արշավանք ի հնարավոր կողմնակիցներ հավաքագրելու միջոց։
Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի թանգարաններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի թանգարաններ Կատեգորիա:1971 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1971 հիմնադրված թանգարաններ
Կալիսթենես
Գրություններ
Բացի Ալեքսանդր Մակեդոնացու մասին իր աշխատությունից, Կալիսթենեսը նաև հեղինակել է 10 գրքերից բաղկացած Հունաստան ի պատմական անթոլոգիան ։Հելլենիկան ընդգրկում էր Անթալկիդասի խաղաղությունից (մ.թ.ա. 387) մինչև Ֆոկիայի պատերազմ ի սկիզբը (մ.թ.ա. 357) ընկած ժամանակահատվածները։ Նա գրել է Պիտիական խաղեր ի հաղթողների ցանկը, որոնք նա հեղինակել է Արիստոտել ի հետ։ Հեղինակել է մ.թ.ա. 600-ի առաջին շրջանին վերաբերող աշխատություն՝ On the Sacred War, որպես հարգանքի տուրք Հերմիասին Աթարնեոսին և Ասոսին, որոնք սպանվել են պարսիկների կողմից, սրամիտ ասացվածքների մասին գիրք, Diakosmos Battle Order, որը ներառում է Հոմերոս Իլիադայի նավերը և Պերիպլուսը, որը ծածկում է Սև ծովը։
Կեղծ-Կալիսթենես
Բացի այդ, շատ գործեր սխալմամբ վերագրվել են Կալիսթենեսին։ Արդյունքում պատմության մեջ ի հայտ եկավ նոր անուն՝ կեղծ-Կալիսթենես։ Այդ գործերից մեկն է Ալեքսանդրի սիրավեպը, որը Ալեքսանդրի բոլոր լեգենդների հիմքն է միջնադարում։ Այն առաջացել է Պտղոմեոսներ ի օրոք, սակայն ներկայիս տեսքով պատկանում է մ.թ.ա. 3-րդ դարին։ Տեքստի լատիներեն թարգմանությունը սովորաբար վերագրվում է Հուլիոս Վալերիուս Ալեքսանդր Պոլեմիուս ին (4-րդ դարի սկիզբ)։ Ասվում է, որ աշխատությունը հեղինակել են նաև մի քանի այլ մարդիկ՝ Եզոպոսը, Արիստոտելը, Անտիստենեսը, Օնեսիկրիտոսը և Արրիան։ Կան նաև սիրիական, հայերեն և սլավոնական տարբերակներ, ինչպես նաև հունարեն չորս տարբերակներ (երկուսը արձակ, երկուսը չափածո) (տե՛ս Krumbacher, Geschichte der byzantinischen Literatur, 1897, էջ 849) ։ Վալերիուսի թարգմանությունը ամբողջությամբ փոխարինվել է 10-րդ դարում Նեապոլի վարդապետ Լեոյի, այսպես կոչված, Historia de Preliis թարգմանությամբ։.
Բացի Ալեքսանդրի սիրավեպից, Կեղծ-Կալիսթենեսին վերագրվում են նաև մի քանի այլ ստեղծագործություններ՝ օրինակ՝ Metamorphoses վերնագրված աշխատությունը, Մակեդոնիայի պատմության աշխատությունը, Թրակիայի պատմությունը և որսի թեմայով տրակտատը ։ Նաև եղել է նամակների հավաքածու՝ գրված հունարենով, որը սկզբում վերագրվել էր Կալիսթենեսին, սակայն հետագայում վիճարկվել է, քանի որ նամակների ամսաթվերը չէին համապատասխանում Կալիսթենեսի ժամանակաշրջանին։ Դրանցից շատերն ի սկզբանե վերագրվել են Կալիսթենեսին, քանի որ իրենց ենթադրյալ ժամանակաշրջանը համապատասխանել է Կալիսթենեսի հեղինակային ակտիվ տարիներին, ինչպես նաև նրանց թեմատիկան կապված է այն թեմաների վրա, որոնց մասին որ Կալիսթենեսը գրել է։ Այս պահի դրությամբ Կալիսթենեսի ստեղծագործություններից որևէ նմուշ չի պահպանվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն պատմիչներ Կատեգորիա:Հին Հունաստան Կատեգորիա:Ալեքսանդր Մակեդոնացի
Թլանցիկ
Թլանցիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։ Գտնվում էր Ծովք լճակի հյուսիսային կողմում։
Պատմություն
Գյուղի բնակիչները կոտորվել կամ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ ավելի քան 100 հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Թլանցիկն ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի։ Գյուղում գտնվել է Մեծ Հայքի Չորրորդ Հայք աշխարհի Անձիտ գավառի Անձիտ բերդը, որի ավերակների մնացորդները պահպանվել էին մինչև Մեծ եղեռնը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գվերձինեթի
Գվերձինեթի (გვერძინეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 21 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 92 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Ախուրիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Ախուրիկ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 6 հուշարձան (8 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ղուբաթլու-Չորալու
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 671 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ապուլա Էդել
Ապուլա Էդել, ֆուտբոլիստ է (Հայաստանի քաղաքացի է), ով հանդես է գալիս Թել Ավիվի Հապոել ֆուտբոլային ակումբում որպես դարպասապահ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Հունիսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Փյունիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կամերունից Հայաստան արտագաղթածներ Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ավիա
Ավիա  (Aviá), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բերգադա շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2223 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն, իսկ տարածքը կազմում է 27,24 կմ²։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է Սանտ Մարտին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ռոզա Դուբովսկի
Ռոզա Դուբովսկի (ծննդյան անունը՝ Ռոզա Չանկովսկի, ), Ռուսական կայսրությունում ծնված ֆեմինիստ, ակտիվիստ, անարխիստ։ Ներգրավված է եղել Արգենտինայի տարածաշրջանային աշխատանքային ֆեդերացիայում (FORA):
Հիմնադրել է Էմմա Գոլդման գրադարանը ։
Կենսագրություն
Ռոզա Չանկովսկին ծնվել է Ցարական Ռուսաստանում հրեական ընտանիքում։ 1905 թվականին Ռոզայի ամուսինը՝ Ալֆրեդ Դուբովսկին, ներգրավված էր զանգվածային անկարգություններում, որոնք հանգեցրեցին 1905 թվականին ռուսական հեղափոխությանը։ Ռոզան նույնպես ներգրավվել է անարխիստական շարժման մեջ։ Ամուսնական զույգը Ռուսաստանից փախել է Թուրքիա, այնտեղից՝ Ռոզան մեկնել է Ֆրանսիա, ամուսինը՝ Բուենոս Այրես։ 1907 թվականին Ռոսարիոյում նրանք կրկին միավորվել են։ Ռոզա Դուբովսկին եղել է գլխարկ պատրաստող, ամուսինն աշխատել է երկաթուղում։ Ռոզան Արգենտինայում հարել է կանանց ռազմատենչ անարխիստական շարժմանը։ Հիմնադրել է Էմմա Գոլդման գրադարանը, որը մասնագիտացել է կանանց հիմնահարցերով ։ 1930 թվականին Արգենտինայում պետական հեղաշրջման ժամանակ Դուբովսկին ամուսնու և վեց երեխաների հետ փախել է Բուենոս Այրես, որտեղ ամուսինը մահացել է 1934 թվականին։ Դուբովսկին սկսել է աշխատել պաստառագործության ոլորտում։ Նա անդամագրվել է Արգենտինայի տարածաշրջանային աշխատանքային ֆեդերացիային։ Նրա դուստրը՝ Սառան, նույնպես ներգրավված է եղել կանանց անարխիստական շարժման մեջ ։
Մատենագիտություն
Կատեգորիա:Արգենտինացի անարխիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի հասարակական գործիչներ
Սերաֆիմովիչի փողոց (Շախտի)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Улица Серафимовича), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքի Պետրովկա ավանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում 1-ին Միլիցիոննի նրբանցքից և ավարտվում Ֆաբրիչնայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 590 մետր է։
Նկարագրություն
Շախտի քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը սկսվում է 1-ին Միլիցիոննի նրբանցքից և ավարտվում Ֆաբրիչնայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 590 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 74 շինություն։
Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 346500 և 346519։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սերաֆիմովիչի իսկական ազգանունը Պոպով էր։ Որպես «Պրավդա» թերթի զինթղթակից նա եղել է 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ռազմաճակատներում։ Նրա «Երկաթե հեղեղ» (1924 թվական, հայերեն հրատարակվել է 1927 թվականին) վեպը խորհրդային գրականության դասական ստեղծագործություններից է, որի հիմքում Թամանյան բանակի հերոսական արշավանքն է (1918 թվական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կրկին եղել է ռազմաճակատում, զբաղվել հրապարակախոսությամբ։ ԽՍՀՄ պետական (Ստալինյան) մրցանակի դափնեկիր է (1943 թվական) ։
Սալիխիտդին Այտբաև
Կենսագրություն
Սալիխիտդին Աբդիսադիկովիչ Այտբաևը ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 15֊ին, Ղազախական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Կզըլ-Օրդա քաղաքում։
1961 թվականին ավարտել է Ալմաթիի գեղարվեստի ուսումնարանը, աշակերտել է Մ․ Կենբաևին։
1969-1971 թվականներին դասավանդել է գեղարվեստական ուսումնարանում։ 1988 թվականին ստացել է Ղազախական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործչի կոչում։
Ստեղծագործություններ
«Հովիվների հանգիստը» կտավ («Шопандар демалысы», 1962), «Երջանկություն» («Бақыт», 1966), «Երիտասարդ ղազախներ» («Жас қазақтар», 1968), «Հյուրերն են եկել» («Қонақ, қелді», 1969) ղազախական ազգային ավանդույթներով ներշնչված։ Այտաբաևի դիմանկարային ստեղծագործություններին պատկանում են «Ա. Ալիմժանովը» (1970), «Մայրը» («Ана», 1973), «Հայրը» («Әке»), «Հովիվը» («Шопан», 1974), «Աբայը» (1994), որոնք աչքի ն ընկնում իրենց բարձր վարպետությամբ։
1966 թվականին «Իմ հայրենիքը» նկարի համար Այտաբաևը ստանում է Համամիութենական Լենինյան Կոմերիտմիության Մրցանակ։ Նրա նկարները պահպանվում են Կերպարվեստի պետական թանգարանում։
Ղազախերեն
Կատեգորիա:Ղազախ նկարիչներ
Նովոդևիչի Գորի
Նովոդևիչի Գորի (Новодевичьи Горы), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գագինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գագինսկի շրջանի բնակավայրեր
(7590) Ատերուի
(7590) Ատերուի (Aterui), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,225196 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0108 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4396 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1212,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296928 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,38° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կանադական ժայռոտ լեռներ
Կանադական ժայռոտ լեռներ (Canadian Rockies), լեռնազանգված Կանադայի արևմուտքում, որը հանդիսանում է խաղաղօվկիանոսյան Կորդիլերների մի մասը։ Ամենաբարձր կետը Ռոբսոն լեռն է (3,954 մետր), ամենացածր կետը՝ Լիարդ գետը (305 մետր)։
Բնութագիր
Կանադական ժայռոտ լեռները ձգվում են հյուսիսից Կանադայի հարավային սահմաններում 603 կմ։ Զբաղեցնում է 93409 կմ քառ.։ Լեռնազանգվածը բաղկացած են նստվածքային ապարների այնպիսի շերտերից, ինչպիսիք են թերթաքարերը և կրաքարերը։ Սրանք աշխարհագրականորեն ավելի երիտասարդ են, քան ամերիկյան Ժայռոտ լեռները։ Հինգ ազգային պարկեր տեղակայված են Կանադայի ժայռոտ լեռներում։ Դրանք են՝ Բանֆ ազգային պարկը, Յոհոն, Ջասպերը, Կուտնեյը և Վոթերթոն-Լեյքսը։ Լեռները ծածկված են անտառներով, որոնց հյուսիսային մասում դրանք լեռնային-տայգայական են, իսկ հարավում՝ սոճուտներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի լեռնազանգվածներ
Գվինջինա
Գվինջինա (გვინჯინა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 960 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 13 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Թուդոր Արգեզի
Թուդոր Արգեզի (Tudor Arghezi, իսկական անունը՝ Յոն Թեոդորեսկու, ), ռումին բանաստեղծ, արձակագիր, հրապարակախոս, Ռումինիայի ԳԱ անդամ, պետական մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է մայիսի 21-ին, Բուխարեստում։ Հրատարակել և խմբագրել է գրական մի շարք հանդեսներ։ Պայքարել է ֆաշիզմի դեմ, որի համար նետվել է համակենտրոնացման ճամբար։ Բանաստեղծական ժողովածուներից նշանավոր են «Հարմար խոսքեր» (1927), «Բորբոսածաղիկներ» (1931), «Երեկոյան գրքույկ» (1935), «Յոթ երգ փակ բերանով» (1939), «Երգ մարդուն» (1955), «1907» (1955)։ Արգեզի նորարար է ռումինական բանաստեղծական արվեստի մեջ. քնարերգության դասական ձևերը հարստացրել է ռիթմի, լեզվի, արտահայտչամիջոցների ու խոսքի պատկերավորման նոր հնարավորություններով։ Արգեզիի արձակ երկերից են «Աստվածամոր աչքերը» (1934), «Բունա վեստիրե գերեզմանատունը» (1936) վեպերը և բազմաթիվ պամֆլետներ։ Մահացել է հուլիսի 14-ին, Բուխարեստում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բուխարեստ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռումինացի գրողներ Կատեգորիա:Ռումինացի լրագրողներ
Սմորոդկովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Սմորոդկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Смородьківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Սմորոդկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 630 մարդ։ Տարածքը՝ 54.52 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11.56 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռուսկայա (գյուղ, Պուտիլայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ռուսկայա գյուղում բնակվում էր 474 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բզնունյաց կղզիք
Բզնունյաց կղզիք, կղզիներ Վանա լճում։ Սեբեոսը այսպես է կոչել Բզնունյաց ծովի կամ Վանա լճի կղզիները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով
Իբիզ
Իբիզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Եվգենի Պոմազան
Եվգենի Վալերևիչ Պոմազան , ռուսական ֆուտբոլիստ, (Մինսկի» «Դինամո» ակումբի դարպասապահ։
Ակումբային կարիերա
Մինչև 2006 թվականը խաղացել է «Կուբան-89»ի պատանեկան թիմում, որից հետո ընդգրկվել է ակումբի հիմնական հայտացուցակում, սակայն այդ խաղաշրջանում ոչ մի անգամ խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 2007 թվականի հունիսի 27-ին «Կուբանի» հիմնական կազմի միակ խաղն անցկացրեց Ռուսաստանի Գավաթի 1/16 եզրափակիչում ։ 2007 թվականի հուլիսի 24-ին Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ն վարձակալեց մինչև 2007 թվականի դեկտեմբերի 15-ը ։ ԲԿՄԱ-ի կազմում նորամուտը նշել է հոկտեմբերի 28-ին «Կռիլյա Սովետովի» դեմ առաջնության 28-րդ տուրի տնային խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 4։2 հաշվով՝ հօգուտ բանակայինների։ 2007/2008 մրցաշրջանում ԲԿՄԱ-ն վարձակալությամբ գտնվող ֆուտբոլիստին գնել է «Կուբանից»։ 2008-ի մրցաշրջանում ԲԿՄԱ-ի երիտասարդական թիմում անցկացրել է 11 հանդիպում, բաց է թողել ութ գոլ, այդ թվում՝ մեկը 11 մետրանոցից, յոթ հանդիպում խաղացել է «զրո» ։
2010 թվականի ձմռանը վարձակալությամբ է տրվել «Ուրալին»։ Ապրիլի 24-ին իր առաջին հանդիպումն է անցկացրել թիմի կազմում, հանդիպումը զրոյական վիճակում է։ 2010 թվականի հուլիսի 9-ին «Կրասնոդարի» դեմ 20-րդ տուրի խաղում 10-րդ գոլը բաց թողեց 13 խաղում, սակայն այդ խաղը «Ուրալը» հաղթեց 3:1 հաշվով։
2013-ի հունիսին մեկ տարվա վարձակալության էր տրվել «Ուրալին», սակայն արդեն օգոստոսի վերջին վերադարձվել էր Մախաչկալայի ակումբ։
2020թ. հունիսին «Բալթիկայից» տեղափոխվեց Մինսկի «Դինամո» ։
Կարիերան հավաքականում
Ռուսաստանի պատանեկան հավաքականի կազմում 2006-ին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Հետխաղյա 11 մետրանոցների արդյունքում Ռուսաստանի հավաքականը հաղթեց Չեխիայի հավաքականին։ Պոմազանը ճանաչվել է մրցաշարի լավագույն ֆուտբոլիստ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուբանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անժիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Ախուրյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Ախուրյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 6 հուշարձան (8 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ղուբաթլու-Մուսկանլու
Ղուբաթլու-Մուսկանլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 210 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սեն Ժան լը Բլան (Կալվադոսի գավառ)
Սեն Ժան լը Բլան (Saint-Jean-le-Blanc), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 329 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.1 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Լասի և Սեն Վիգոր դե Մեզրե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Տեր դը Դրուանս համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 213 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 151-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 62։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %։ 151 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 143 անձ (75 տղամարդ և 68 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 62 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գագարաչյադուշ
Գագարչյադուշ, լեռնաշղթա Արսին–Սողանլու լեռնահամակարգում, Օլթիի և Արաքսի ջրաբաժանում։ Ձգվում է հարավ–արևմուտքից հյուսիս–արևելք մոտ 8 կմ երկարությամբ։ Լանջերն անտառազուրկ են։ Առավելագույն բարձրությունը՝ 2911 մ։ Նշանակված է Կովկասի 5–վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ
Neiokõsõ
Neiokõsõ, էստոնական ժողովրդական խումբ, որը «Tii» («Ճանապարհ») երգով Էստոնիան ներկայացրել է Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթում (Ստամբուլ, Թուրքիա)։ Երգը կատարվել է վիրուերեն լեզվով։
Եվրատեսիլ 2004
«Tii» երգը (հեղինակներ՝ Պրիյտ Պայուսաար (Priit Pajusaar), Գլեն Պիլվրե (Glen Pilvre) և Աապո Իլվես (Aapo Ilves)) կիսաեզրափակչում զբաղեցրել է 11-րդ տեղը (57 միավոր), ինչը Neiokõsõ խմբին հնարավորություն չի տվել անցնել եզրափակիչ փուլ։ Այդ պահին դա Եվրատեսիլում Էստոնիայի ամենավատ արդյունքն էր ։
«Tii» սինգլը թողարկվել է Global Music ընկերության կողմից։ Եվրատեսիլից մեկ տարի անց խումբը լուծարվել է։
Յուեբին
Յուեբին (月餅, հեշտ՝ 月饼, Փինյին։ yuè bĭng), չինական թխվածքաբլիթ, որը ավանդաբար օգտագործում են Աշնան կեսի տոնին չինական թեյի հետ։ Փառատոնը նվիրված է Լուսնի դիտմանը և նրա երկրպագմանը, իսկ «լուսնային քաղցրաբլիթներ» յուեբինը համարվում է անփոխարինելի նրբախորտիկ։ Ավանդույթ է դարձել նվիրել յուեբիններ բարեկամներին և ծանոթներին ։
Հիմնականում յուեբինները կլոր են կամ քառակուսի, մոտավորապես 10 սմ տրամագծով և 4-5 սմ հաստությամբ, համեմված քաղցր բակլայի մածուկով կամ լոտոսով։ Խճողակը զբաղեցնում է քաղցրաբլիթի մեծ մասը։ Նրա մեջ, որպես լիալուսնի խորհրդանիշ ավելացնում են նաև բադի աղի ձվի դեղնուցը։ 10 սմ-անոց յուեբինը պարունակում է մոտավորապես 1000 կիլոկալորիա ։
Ընդհանուր նկարագրություն
Հիմնականում յուեբինի վրա վերևից դաջում են «երկարակեցություն» կամ «ներդաշնակություն» հիերոգլիֆները, ինչպես նաև հրուշակարանի անվանումը և լցոնի տեսակը։ Դրան զուգահեռ նկարազարդում են ծաղիներով, զարդանախշերով, Լուսնի ատվածուհու նկարներով և ճագարներով (Լուսնի խորհրդանիշը)։
Յուեբինը համարվում է խորտիկ, իսկ պատրաստման բարդությունից ելնելով նրան վաճառում են խանութներում, կրպակներում և ռեստորաններում։ Մեկ արկղիկի միջին գինը՝ չորս քաղցրաբլիթներով կազմում է 300-1500 ռուբլի։
Հազվադեպ յուեբինները մատուցվում են շոգեխաշած կամ բոված։
Մին
Կար ևս մեկ միջոց յուեբինների միջոցով նամակներ փոխանցելու՝ զարդանախշի վրա դաջել նամակագրության տարբեր մասեր։ Նամակը կարդալու համար հարկավոր էր արկղիկում պարունակվող 4 յուեբիններից յուրաքանչյուրը բաժանել 4 մասի և, ապա ճիշտ դասավորությամբ դնելու դեպքում կարդալ նամակը։ Կարդալուց հետո յուեբինները ուտում էին, որպեսզի ոչնչացնեն նամակները ։
Լցոն
Ավանդությունից ելնելով, յուեբինի մեջ կարող են լինել տարբեր լցոններ։
Խմոր
Շատ շրջաններում յուեբինի լցոնումը տարբեր է, բայց խմորի պատրաստումը նույնն է։ Չնայած, որ բուսակերական յուեբիի մեջ ավելացնում են ձեթ, տարբեր տեսակներում ավելացնում են կենդանական հալած ճարպ։ Գոյություն ունի խմորի 3 տեսակ։
Ժամանակակից յուեբիններ
Ժամանակի ընթացքում լցոնը և խմորը հարմարեցվում են գնորդների ճաշակի հետ, և վերջերս ստեղծված տեսակները հայտնի են նաև Չինաստանի սահմաններից դուրս։ Ավելի հին, ոչ ստանդարտ լցոններից են տարոն, դուրիանը և արքայախնձորը։ Ժամանակի ընթացքում խմորը ևս փոխվել է, հայտնվել է փաթիլային յուեբին և այլ տեսակներ։
Առողջ ապրելակերպի հարմարվողականության համար արտադրողները սկսել են արտադրել յոգուրտով, պահածոյացված մրգերով և յուղազրկված կաթով յուեբիններ։ Առաջացել են նաև համային հավելումներով հարուստ բջջանյութից պատրաստած յուեբիններ։ Տուփը արկղիկներից փոխվել է հարմարավետ հերմետիկ փաթեթի։
Ժամանակակից յուեբինները, չնայած հայտնիությանը, ունեն իրենց բացասական կողմը՝ թանկարժեք են ։ Հիմնական բաղադրատոմսից այդչափ հեռացումը (օրինակ «շոկոլադե յուեբինները» դրանք շոկոլադներ են յուեբինների տեսքով, այլ ոչ թե յուեբիններ շոկոլադե լցոնով), նաև բաղադրատոմսի անսահման փոփոխությունները՝ ավելի շատ գնորդներ ներգրավվելու համար ։
Լցոններ
Ժամանակակից յուեբիններում, որպես լցոն, օգտագործում են այն ամենը, ինչին կարելի է տալ մածուկանման կառուցվածք։
Հարուստ հաճախորդների համար արտադրվում են թանկարժեք յուեբիններ։ Ոսկով պատված յուեբինները հանրաճանաչ դարձան հայինվելուց անմիջապես հետո։ Նրանց մեջ կարող են թխել նաև ժենշեն և ծիծեռնակի բույն, սպիտակ (ձյունե) յուեբինները՝ բելգիական շոկոլադով, թանկարժեք պաղպաղակ՝ Häagen-Dazs (անգլ.)-ի տեսքով, տրյուֆելներ, ֆուա-գրա (բադի կամ սագի լյարդ), շամպայն, վիսկի, խավիար։
Խմոր
Ձյունե յուեբինները հայտնվել են 1980-ական թվականներին։ Նրանք չեն ենթարկվում ջերմային մշակման։ Խմորը լինում է երկու տեսակի. կպչուն բրնձից (մոչի նման ) և ժելեացված՝ ագար-ագարով,ժելատինով և կոնյակուով։
Դիզայն
2008 թվականին հոնկոնգյան հանրախանութներ «Goods of Desire»-ն և «Կխեյվա» հրուշակարանը մշակում են յուեբինի դիզայնը՝ պոպի (լաոսյան 15-րդ տառը) տասքով ու ավանդական լաոսյան մածուկով և ձվի դեղնուցով՝ որպես լցանյութ ։
Ինդոնեզիա
Ինդոնեզիայում թխում են յուեբինի հարյուրավոր տեսակներ։ «Ավանդական» կլոր յուեբինները լցոնում են խոզապուխտով, շոկոլադով, պանրով, կաթով, դուրիանով, ջեկֆրուտով և այլ մրգերով։ «Ժամանակակից» յուեբինները այստեղ հայտնվել են 1998 թվականից հետո։
Ճապոնիա
Ճապոնիայում յուեբինները հայտնի են որպես գեպպեյ (ճապ. 月餅) (չինական հիերոգլիֆների ճապոնական ընթերցում), նրանք ասոցացվում են չինական մշակույթի հետ և կապված չեն որևէ տոնի հետ՝ նրանց ուտում են կլոր տարի։ Ամենատարածված լցոնը աձուկին է, չնայած հանդիպում են և ուրիշները (մասնավորապես շագանակ)։ Ճապոնիայում յուեբինին դեղնուց չեն ավելացնում։
Վիետնամ
Վիետնամում յուեբինները անվանվում են «բանչունգտխու» (վիետ. bánh trung thu, 餅中秋, աշնան կեսի կարկանդակ) և հաճախ վաճառվում են զույգերով։ Սովորական լցոններն են՝ կծու տապակած հավ, խոզապուխտ, շնաձկան լողակներ, մունգի քաղցր ունդեր, կոկոս կամ դուրիան։ Ավանդական «բանչունգտխուն» պատրաստում են լոտոսի մածուկից, շաքարապատած ձմեռային դդմից, չինական նրբերշիկներից, գետնընկույզից և քունջութից։
Ֆիլիպիններ
Ֆիլիպիններում հանդիպում են յուեբինի տեղական տարատեսակները՝ բակպիա և լցոնվում են մունգի ունդով, խոզապուխտով, անկով և բաթաթով։
Թաիլանդ
Թաիլանդում հանրաճանաչ են դուրիանով և երկու դեղնուցով յուեբինները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լուսին
Եվայլն կամ նոր Դիոգենես
Եվայլն կամ նոր Դիոգենես, հայ գրող, դրամատուրգ Գաբրիել Սունդուկյանի վոդևիլը, որը գրել է 1869 թվականին։
Ստեղծագործության կառուցվածքը
17-րդ դարում համաշխարհային գրականության մեջ տարածում գտավ վոդևիլը, որը կատակերգության տեսակ է։ «Եվայլն կամ նոր Դիոգենես» ստեղծագործությունը Գաբրիել Սունդուկյանն անվանել է կատակ, նվիրել «մեծարգո պարոն Գևորգ Չմշկյանին»։ Գործը բաղկացած է երկու արարվածից։ Առաջին արարվածը կատարվում է Մոսեսի տանը, իսկ երկրորդը՝ նրա տան պարտեզում։ Անցքը պատահում է Թիֆլիսում վաթսունական թվականներին ։
Գործող անձիք
Մոսես- վաճառական
Նինո- Մոսեսի կինը