cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիկոլայ Բայբակով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 19-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 20-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 22-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 21-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 25-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 26-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 24-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 23-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:«Ռուսական ազգային Օլիմպոս» մրցանակի դափնեկիրներ
Լեչին
Լեչին (Letschin), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4329 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 141,28 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 274։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 10 գյուղական համայնքների։
Գառընկերտ
Գառընկերտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիցները թուրքերի կողմից սրի են քաշվել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1900 թվականին գյուղն ուներ 32 տուն՝ 281 հայ բնակչով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դեղոյնի խաչքար (Մայր Աթոռ)
Դեղոյնի խաչքար, որը գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի կենտրոնում գտնվող Մայր Աթոռի գանձատան գլխավոր մուտք տանող ճանապարհի աջ կողմում։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (4.2/14.1.5) ։
Տեղադրություն
Մայր Աթոռի գանձատան գլխավոր մուտք տանող ճանապարհի աջ կողմում։ Կանգնեցված է պատվանդանին։ Կանգնեցված է եղել Վայոց ձորի մարզի Վերնաշեն գյուղից մոտ 7 կմ հարավարևելյան հատվածում գտնվող Թանահատի վանքում։
Վիմական արձանագրություն
Միատող վիմական արձանագրությունը երիզում է ողջ խաչքարը.
Թ[ՎԻՆ] ՇՂԷ. (1148), ԽԱՉՍ ԴԵՂՈՅՆԱ [Է], ՈՐ ՍՊԱՆԻՆ, ՍԲ [ԽԱՉՍ] ԻՆԻՍԱՐԻՆ ՅԻՇԵԱ Ի ՔՍ։
Համաձայն արձանագրության՝ խաչքարը պատվիրել է Ինիսարն, ի հիշատակ սպանվածծ Դեղոյնի։ Խաչքարը կանգնեցվել է 1148 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայր Աթոռի խաչքարեր Կատեգորիա:Տեղահանված խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ
Վսևոլոդ Պուդովկին
Պուդովկին Վսեվոլոդ Իլարիոնովիչ, խորհրդային կինոռեժիսոր, կինոդերասան, կինոյի տեսաբան։
Կենսագրություն
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1948)։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։ 1920 թվականին ընդունվել է 1-ին Պետկինոդպրոցը (այժմ՝ Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտում)։
1922 թվականին աշակերտել է Լ․ Կուլեշովին՝ որպես սցենարիստ, նկարիչ և դերասան մասնակցելով նրա մի շարք ֆիլմերի ստեղծմանը։ Առաջին ինքնուրույն աշխատանքը կինոյում «Շախմատային տենդ» (1925, Ն․ Շպիկովսկու հետ) կատակերգությունն էր։
Ֆիլմեր
1926 թվականին նկարահանել է «Մայրը» (ըստ Գորկու) ֆիլմը, որով նշանավորվել է ռեալիստական դրամայի նոր ուղղությունը կինոարվեստում՝ սոցիալական կոնֆլիկտները բացահայտելով անհատ հերոսների ճակատագրերի միջոցով։ Ս․ Էյզենշտեյնի «Պոտյոմկին» զրահանավը» կինոէպոպեայի հետ, Պուդովկինի «Մայրը» ֆիլմը կինոյում հաստատել է սոցիալիստական ռեալիզմի մեթոդը, իրավամբ դասվել խորհրդային և համաշխարհային կինոյի գլուխգործոցների շարքը։ Այդ ֆիլմի գաղափարագեղարվեստական սկզբունքները Պուդովկինը զարգացրել է «Սանկտ Պետերբուրգի վախճանը» (1927) և«Չինգիզ խանի ժառանգը» (1929) կինոնկարներում, որոնց գործողության կենտրոնում նույն հոգեկան նկարագրով հերոսներն են՝ հեղափոխության շնորհիվ իրենց դասակարգային-պատմական կոչումը գիտակցող ու պայքարի ելնող աշխատավոր մարդիկ։
Նովո-Գոլովաչի
Նովո-Գոլովաչի (Ново-Головачи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաղբյուր (աղբյուր)
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Վայոց ձորի մարզում
Նովո-Գոլովաչի
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 245 մարդ։
Վսևոլոդ Պուդովկին
Կինոդերասանական մարմնավորումներ
Պուդովկինի կինոդերասանական մարմնավորումներից հոգեբանական խորությամբ ու արտաքին սուր կերպարագծմամբ աչքի են ընկել՝ Պրոտասովը («Կենդանի դիակ», 1929), գերմանացի գեներալը («Հանուն Հայրենիքի», 1943), ճգնավորը («Իվան Ահեղ», 1945)։ Պուդովկին խոշոր ներդրում ունի կինոյի տեսության մեջ։ Նրա աշխատությունները, հոդվածները՝ նվիրված էկրանային արվեստի առանձնահատկություններին, թարգմանվել են աշխարհի շատ լեզուներով։ Պուդովկինի տեսական ժառանգությունը նրա նորարարական ֆիլմերի հետ մեծ ազդեցություն է գործել խորհրդային և համաշխարհային կինոյի զարգացման վրա։
Հեղինակ է «Կինոռեժիսոր և կինոնյութ» (1926), «Կինոսցենար։ Սցենարի տեսություն» (1926), «Դերասանը ֆիլմում» (1934) գրքերի։ Եղել է խաղաղության պաշտպանության խորհրդային կոմիտեի անդամ։
Նովո-Գոլովաչի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վսևոլոդ Պուդովկին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Բատիուրի
Բատիուրի (ბატიური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 17 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ ։
Ակոնյան
Ակոնյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Օսկար II
Օսկար II (Oscar II, ), 1872 թվականից Շվեդիայի թագավորը՝ Բերնադոտների արքայատոհմից։
Օսկար I-ի և Ջոզեֆինա Լեյխտենբերգսկու որդին։
Գահին բազմել է եղբոր՝ Կարլ XV-ից հետո, որը որդիներ չուներ։ Կյանքի վերջին տարիներին առողջության վատթարացման պատճառով փաստացի իշխանությունը թագաժառանգ Գուստավ V-ի՝ ապագա թագավորի ձեռքում էր։ Ուներ գերմանական գրոսադմիրալի կոչում (1905 թվականի հուլիսի 13) ։
Նորվեգիայի վերջին շվեդ թագավորն է (1872-1905 թվականներին). 1905 թվականին Շվեդիայի և Նորվեգիայի միացյալ թագավորությունը փլուզվեց, և նորվեգացիները գահին բազմեցրին Հակոն VII անունն ստացած արքայազն Կարլ Դատսկուն։ Հակոն 7-րդը Օսկարի ծոռնակից զարմիկն էր (Կարլ 15-րդի աղջկա որդին)։
Ներքին քաղաքականություն
Օսկար 2-րդի գահակալման ժամանակ Շվեդիայի ներքաղաքական կյանքը վերածվեց խորհրդարանի երկու պալատների միջև ինքնատիպ «խրամատային պատերազմի»։ Առաջին պալատի՝ երկրի պաշտպանունակության ամրապնդման և պետական ապարատի ընդլայնման պահանջը ոչ մի կերպ չէր համաձայնեցվում Երկրորդ պալատի խիստ խնայողության պահանջի հետ։ Երկրորդ պալատը դեմ էր հանդես գալիս ցանկացած դրամական հատկացումներին, և հատկապես համառորեն պահանջում էր հողային հարկերի չեղարկում։ Բարենորոգման բոլոր օրինագծերը երկու պալատների միջև տարաձայնությունների պատճառ էին դառնում։
Այդ ամենի հետ մեկտեղ տուրքերի խնդիրը պառակտում առաջացրեց գյուղատնտեսների կուսակցության մեջ, որոնք վերջին ժամանակներում մեծամասնություն էին կազմում Երկրորդ պալատում։ Աճեցին նաև համընդհանուր ընտրական իրավունքի վերաբերյալ պահանջները, որոնք իրենց արտացոլումը գտան 1890-ական թվականների «ազգային ռիկսդագներ» անվամբ հայտնի արտախորհրդարանական բողոքացույցի մեջ։
Ծավալվեց և ամրապնդվեց աշխատանքային շարժումը, որը 1889 թվականին կազմակերպվեց քաղաքականապես՝ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ստեղծման միջոցով։ Այս իրադարձությունը խթան հանդիսացավ քաղաքական կազմակերպությունների ստեղծման համար ինչպես ռիկսդագում, այնպես էլ դրանից դուրս։ 1900 թվականին լիբերալ կոալիցիոն կուսակցությունը ձևավորվեց որպես խորհրդարանական ֆրակցիա, իսկ 1902 թվականին ստեղծվեց նրա գլխավոր կազմակերպությունը՝ «Ազատախոհների միջազգային միությունը»։ Մյուս կողմից՝ 1904 թվականին կազմակերպվեց «Ընտրողների ընդհանուր միությունը»՝ ի աջակցություն խորհրդարանական պահպանողական կուսակցությունների։ Այս ամենը հիմնաքար հանդիսացավ այնպիսի քաղաքական կուսակցությունների համար, որոնք մինչև հիմա էլ Շվեդիայի քաղաքական կյանքում մեծ դեր են խաղում ։
Հարաբերություններ Նորվեգիայի հետ
1872 թվականին Օսկար 2-րդի՝ թագավոր ընտրվելուց հետո, լիարժեք խորհրդարանական կառավարման մասին նորվեգացիների պահանջները իրենց արտացոլումը գտան օրենքում, որը նախարարներին իրավունք էր տալիս մասնակցելու սթորթինգի նիստերին՝ փաստացի նրանց պատասխանատու դարձնելով ոչ թե թագավորի, այլ սթորթինգի առջև։
Օսկար 2-րդը չհաստատեց այդ օրենքը։ Չնայած սթորթինգում այս օրենքն ընդունեցին երեք անգամ՝ 1874, 1877 և 1880 թվականներին, թագավորը հրաժարվեց հաստատել այն՝ հայտարարելով, որ խոսքը սահմանադրության փոոփոխման մասին է, իսկ այդ դեպքում, ինչպես ինքն էր կարծում, և ինչպես ընդունված էր Շվեդիայում, թագավորի իշխանությունն անսահմանափակ էր, այլ ոչ թե ժամանակային վետոյով։
Այնուամենայնիվ, նոր խնդիրները երկար սպասել չտվեցին։ Չնայած 1884 թվականից Նորվեգիան ստացավ լիակատար ներքին ինքնավարություն՝ արտերկրում այն ներկայացնում էր շվեդ-նորվեգական թագավորը կամ նրա՝ շվեդական արտաքին գործերի նախարարության պաշտոնական ծառայողը։ Սա վերջին խոչընդոտն էր Նորվեգիայի և Շվեդիայի հավասարության ճանապարհին, և այդ պահից սկսած՝ միության օրակարգում արտերկրում Նորվեգիայի ներկայացուցչի հարցն էր դրված։
1885 թվականի բարեփոխումն ընդարձակեց շվեդական ռիկսդագի իրավասություններն արտաքին քաղաքականության կառավարման բնագավառում։ Իր էությամբ ժողովրդավարական այս բարեփոխումն ունեցավ ճակատագրական հետևանքներ։ Նորվեգիայի արտաքին քաղաքականությունը, որն իրականացնում էր ընդհանուր թագավորը՝ շվեդական արտաքին գործերի նախարարության միջոցով, ավելի շատ կախվածություն ուներ շվեդ աստիճանավորներից։ Այդ պատճառով նորվեգացիները սկսեցին ավելի համառորեն պահանջել սեփական արտաքին քաղաքականության ինստիտուտների ստեղծում, որոնք կգլխավորեր արտաքին գործերի նորվեգացի նախարարը։ Իր քաղաքական պլատֆորմում գլխավորը դարձնելով հենց այս պահանջը՝ նորվեգական սոցիալ-լիբերալ կուսակցությունը 1891 թվականի ընտրություններում վճռական հաղթանակ տարավ։ Սակայն սոցիալ-լիբերալ կառավարությունը, որի հետ ստիպված էր համաձայնվել Օսկար 2-րդը, չբարձրացրեց այս հարցը՝ նախընտրելով առաջ քաշել նորվեգական հյուպատոսական ծառայության ձևավորման համեստ պահանջը։ Բայց Օսկար 2-րդը մերժեց նույնիսկ այս պահանջը՝ տեղի տալով շվեդերի ուժեղ դիմադրությանը։ Երբ սթորթինգը փորձեց միակողմանիորեն այս բարեփոխումը կյանքի կոչել, Օսկար 2-րդը Շվեդիայի կողմից ուժեղ ճնշման տակ նորից վճռականապես հրաժարվեց այն հաստատել։ Վերջիվերջո, նորվեգական կառավարությունը և սթորթինգը ռազմական միջամտության սպառնալիքի արդյունքում ստիպված եղան 1895 թվականին համաձայնել Շվեդիայի հետ բանակցություններին՝ միության ընդհանուր վերանայման մասին։ Այդ ժամանակ, չնայած Շվեդիայի կողմից արվող զիջումներին, միության ներսում հակասություններն այնքան սրվեցին, որ հետագայում ցանկացած փոխզիջում անհնար դարձավ։ 1898 թվականին բանակցություններն ընդհատվեցին, իսկ նորվեգացիներն իրենց անկախությունը ցույց տվեցին այն բանով, որ խախտեցին թագավորական վետոն՝ իրենց առևտրական դրոշից հանելով միության նշանը։ Նորից փորձ արվեց թուլացնել լարվածությունը աննշան խնդրի լուծման՝ նորվեգական հյուպատոսական ծառայության ձևավորման միջոցով։ Սակայն այս բանակցությունները նույնպես արդյունք չտվեցին։ Այդժամ նորվեգացիները սկսեցին գործել սեփական հայեցողությամբ։ 1905 թվականի մայիսին սթորթինգը քննարկեց և ընդունեց նորվեգական հյուպատոսական ծառայության ստեղծման օրինագիծը։ Երբ Օսկար 2-րդը կրկին վետո դրեց, Քրիստիան Միքելսենի գլխավորած նորվեգական կոալիցիոն կառավարությունը, որը ստեղծվել էր այս օրենքը կյանքի կոչելու համար, հրաժարական տվեց։ Քանի որ թագավորը այդպիսի իրավիճակում նորվեգական նոր կառավարություն ձևավորելու հնարավորություն չուներ, 1905 թվականի հունիսի 7-ին սթորթինգը պաշտոնապես հայտարարեց, որ «Մի թագավորի կառավարմամբ միությունը Շվեդիայի հետ փլուզված է, և Շվեդիայի թագավորն այլևս չի կատարում Նորվեգիայի թագավորի գործառույթները»։
Սա դե ֆակտո նշանակում էր միության վերջը։ Սակայն շվեդական ռիկսդագը հրաժարվեց ընդունել սթորթինգի այդ միակողմանի և իր կարծիքով ապօրինի վճիռը։ Նա պահանջեց բանակցություններ վարել միության օրինական լուծարման ուղղությամբ, միաժամանակ առաջադրեց մի շարք նախապայմաններ. նորվեգացիները պետք է լքեին կամ ոչնչացնեին Շվեդիայի սահմանի երկայնքով կառուցված իրենց ամրությունները։ 1905 թվականի սեպտեմբերին Կարլստադում (Շվեդիա) կայացած կոնֆերանսի ժամանակ սուր քննարկումներից և երկու երկրների ուժերի հավաքագրումից հետո նրանք միության լուծարման հարցում հասան ընդհանուր համաձայնության։
Արտաքին քաղաքականություն
Օսկար 2-րդը մի փոքր այլ հայացքներ ուներ, քան Կարլ 15-րդը։ Նա հետաքրքրվում էր նոր Գերմանիայով՝ հզոր քաղաքական գործիչ Օտտո ֆոն Բիսմարկի ղեկավարմամբ, այդ իսկ պատճառով գահին այլ թագավորի բազմումը նշանակում էր շվեդական արտաքին քաղաքականության արմատական փոփոխություն։
Գերմանիայի հետ կապերն աշխուժացան։ Շվեդական արդյունաբերությունը գնում էր գերմանական ապրանքներ, շվեդական համալսարաններում գերմանական գրքեր էին կարդում, իսկ շվեդ սպաներն ու ծառայողները ձգտում էին նմանվել Գերմանիայի Վիլհելմի իրենց կոլեգաներին։ Դեռևս ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ մամուլում գերմանամետ քաղաքականությունը պաշտպանող ակներև ձայներ էին լսվում, իսկ 1870-ական և 1880-ական թվականների ընթացքում այդպիսի քաղաքականություն որդեգրեցին շվեդական ստվարաթիվ թերթեր։ Նման պայմաններում Օսկար 2-րդն անձամբ հանդես եկավ արտաքին քաղաքականության փոփոխման նախաձեռնությամբ։ 1885 թվականին շվեդական արտաքին քաղաքականության նպատակը դարձավ «գերմանասկանդինավաիտալական միությունը՝ նրան Անգլիայի միացմամբ, որը ստեղծված էր արևմուտքում և արևելքում խաղաղություն ապահովելու համար»։
20-րդ դարի նախաշեմին և առաջին տարիներին Ֆինլանդիայի ռուսականացման վտանգը (այնտեղ կառավարում էր ռուս գեներալ-նահանգապետ Բոբրիկովը) ավելի նպաստեց Շվեդիայի գերմանամետ քաղաքականության ամրապնդմանը։ Իրական թվացող ռուսական վտանգը, ինչպես նաև Նորվեգիայի հետ կոնֆլիկտի սրացումը բնական դարձրին դեպի Գերմանիան Շվեդիայի կողմնորոշումը։ Սակայն միաժամանակ աշխատանքային շարժման մեջ արագընթաց զարգացում ապրող ուժեղ տարրերը և լիբերալ կուսակցությունները պահանջում էին սահմանազատվել ագրեսիվ գերմանական իմպերիալիզմից։ Աստիճանաբար Շվեդիան չեզոք դիրք գրավեց քաղաքական այդ եռուզեռում, ինչը բնութագրական դարձավ նրա համար 20-րդ դարի ընթացքում։
Անձնավորություն
Օսկարը 2-րդը իր ավագ եղբոր պես հետաքրքրվում էր գրականությամբ, թարգմանում և գրում էր պատմական աշխատություններ, երաժշտություն էր հորինում (նրա որոշ ստեղծագործություններ մեծ ճանաչում են ձեռք բերել)։ Գիտությունների հովանավոր էր, հայտարարում էր գիտական մրցույթներ. նրա օրոք Շվեդիան և Նորվեգիան սկսեցին Նոբելյան մրցանակ շնորհել (մրցանակը տրվում էր դեռևս շվեդանորվեգական միության փլուզումից առաջ, այդ իսկ պատճառով մինչև հիմա էլ խաղաղության Նոբելյան մրցանակը շնորհվում է Նորվեգիայում)։
Ընտանիք
1857 թվականին Օսկարն ամուսնացել է Սոֆիա Նասաուացու հետ (1836-1913), որից ունեցել է 4 որդի.
Գրականություն
Կատեգորիա:Ստոկհոլմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 8 մահեր Կատեգորիա:Ստոկհոլմ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Շվեդիայի միապետեր Կատեգորիա:Նորվեգիայի թագավորներ Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Պատմա-գավառագիտական թանգարան (Նիժնի Տագիլ)
Պատմա-գավառագիտական թանգարան (Историко-краеведческий музей Нижнего Тагила), Նիժնի Տագիլ քաղաքի գլխավոր և ամենահին թանգարանը։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Լենինսկի շրջանի Լենինի պողոտայում, Տագիլ լճակի ափին։ Ընդգրկված է 	«Լեռնագործարանային Ուրալ» նիժնիտագիլյան թանգարան-արգելոցի կազմում։ Թանգարանը գտնվում է գործարանի նախկին լաբորատոր թևի շենքում և քաղաքային խորհրդի հետ միասին կազմում է «Տագիլյան կրեմլ» ճարտարապետական համալիրը ։
Պատմություն
Ժամանակակից նիժնիտագիլյան տեղական պատմության թանգարանը հայտնվել է 1840 թվականին որպես «Բնական պատմության և հնությունների թանգարան»։ Թանգարանը ստեղծվել է 1837 թվականին Նիժնի Տագիլում կազմակերպված գահաժառանգ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչի համար կազմակերպված ցուցահանդեսի ցուցանմուշների հիման վրա։ «Թանգարանը» փակ հաստատություն էր, որի նպատակն էր հավաքել, պահել և ուսումնասիրել հավաքածուները և դրանք օգտագործել որպես Դեմիդովսկի Վիյսկի տեխնիկական ուսումնարանի ուսանողների համար ուսումնական ձեռնարկներ ։
1891 թվականին «Թանգարան» հավաքածուն միավորվել է Վիյսկի թանգարանի հավաքածուներին և դրանց հիման վրա ստեղծվել է «Նիժնի Տագիլի և Լունևի գործարանի լեռնագործական թանգարանը»։ Այդ թանգարանը գործել է մինչև 1907 թվականը և փակվել է ֆինանսավորման բացակայության պատճառով, ինչը հանգեցրել է բազմաթիվ ցուցանմուշների կորստի։
Թանգարանը վերականգնվել է միայն 1924 թվականին որպես Նիժնի Տագիլ քաղաքի տեղական (գավառագիտական) թանգարան։ Նրա հավաքածուն համալրվել է «Տիրոջ տան» և շրջակա եկեղեցիների հազվագյուտ նմուշներով։ Թանգարանի հավաքածուն ժամանակակից տեսք է ձեռք բերել 1980-ական թվականների վերջերին, երբ նրա կազմից դուրս է հանվել բնության բաժինը և այն հայտնի է դարձել որպես տեղական պատմության թանգարան։
Թանգարանի ցուցադրություն
Թանգարանի ցուցադրությունը ներկայացվում է 7 սրահներից, որոնց ցուցանմուշները պատմում են Նիժնի Տագիլի պատմության հնագույն ժամանակներից մինչև 1917 թվական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի թանգարաններ Կատեգորիա:1840 հիմնադրված թանգարաններ
Պարկուլինա
Պարկուլինա (Паркулина), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պարկուլինա գյուղում բնակվում էր 716 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կելտական դիցաբանություն
Կելտական դիցաբանություն, կելտերի բազմաաստվածային կրոնը, որը հիմնականում տարածված էր նրանց մոտ Երկաթե դարում։ Ինչպես երկաթեդարյան Եվրոպայի այլ բնակիչները, վաղ կելտերի դիցաբանությունում և կրոնում առկա էին բազմաթիվ աստվածներ։ Հին Հռոմի հետ սերտ կապեր ունեցող կելտերը, ինչպես գալերը կամ կելտիբերները, չեն կարողացել պահպանել իրենց կրոնադիցաբանական ժառանգությունը, հետագայում դավանափոխ են եղել և դարձել քրիստոնյա, մոռանալով սեփական կելտական լեզուները։ Այդ ազգերի մասին որոշ տեղեկություններ հասել են մինչև մեր օրերը հիմնականում միայն հռոմեական և քրիստոնեական աղբյուրների միջոցով։ Իսկ իրենց քաղաքական կամ լեզվային ինքնությունը պահպանած կելտերը, ինչպես գելերը (այսինքն շոտլանդացիները) պիկտերը, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի բրիտական ցեղերը, կարողացել են զգալի տեղեկություններ թողնել իրենց անհետացող դիցաբանության և մշակույթի մասին։
Կատեգորիա:Կելտական դիցաբանություն
Տեղական իշխանությունների պալատ
Տեղական իշխանությունների պալատը մեկն է Եվրոպայի խորհրդի Տեղական և տարածքային իշխանությունների կոնգրեսի երկու պալատներից։ Տեղական իշխանությունների պալատը Եվրոպայի խորհրդի անդամ պետությունների տեղական իշխանությունների միասնական ձայնն է։
Տեղական իշխանությունների պալատի գործունեության հիմնական նպատակն է տեղական ժողովրդավարության իրավիճակի գնահատումը և տեղական ընտրությունների դիտորդությունը՝ Տեղական ինքնակառավարման եվրոպական խարտիայի սկզբունքներին համաձայն։ Պալատը նաև աջակցում է եվրոպական քաղաքների միջև համագործակցությանը, ինչպիսիք են օրինակ միջմշակութային երկխոսությունը և էլեկտրոնային ժողովրդավարությունը։ Այն խթանում է տեղական ժողովրդավարության սկզբունքները նաև Եվրոպայի աշխարհագրական տարածքից դուրս, օրինակ քաղաքների եվրո-արաբական երկխոսության և եվրո-միջերկրածովյան համագործակցության շրջանակներում։
Պալատի հանդիպումները տեղի են ունենում տարին երկու անգամ՝ Կոնգրեսի լիագումար նիստերի ընթացքում։ Հանդիպումներին թեմատիկ բանավեճեր են տեղի ունենում մի շարք հարցերով, ինչպես օրինակ՝  ռադիկալացման դեմ պայքար, քաղաքների համագործակցություն ահաբեկչության դեմ պայքարի հարցում, միգրացիա, մշակութային ժառանգության պաշտպանություն։ Արդյունքում ընդունվում են հանձնարարականներ և բանաձևեր։ Անհրաժեշտության դեպքում Տեղական իշխանությունների պալատը կարող է անդամ որևէ պետությունից պահանջել ներկայացնել զեկույց իր փորձառության որևէ կոնկրետ թեմայով։ Տեղական իշխանություների պալատը քննարկում է իր իրավասության շրջանակում ընկած հարցեր, այն է՝ Եվրոպայում տեղական չափմանը վերաբերող նշանակալի ընթացիկ խնդիրներ, և անհրաժեշտության դեպքում կարող է բանավեճ նախաձեռնել Կոնգրեսի լիագումար նիստի ժամանակ։ Պալատի անդամների ցանկը կարելի է տեսնել այստեղ։
= Հանձնաժողովներ = 2010 թ․-ի հոկտեմբերին ձևավորվեցին Կոնգրեսի երեք հանձնաժողովները՝ Մոնիտորինգի հանձնաժողովը, Կառավարման հանձնաժողովը և Ընթացիկ հարցերի հանձնաժողովը։
Մոնիտորինգի հանձնաժողով
Մոնիտորինգի հանձնաժողովը հետևում է անդամ պետությունների կողմից Տեղական ինքնակառավարման եվրոպական խարտրայով ստանձնած հանձնառությունների և պարտավորությունների իրականացմանը։ Այն կազմակերպում է մոնիտորինգային այցեր, պատրաստում անդամ պետություններում տեղական և տարածքային ժողովրդավարության իրավիճակի մասին զեկույցներ։ Հանձնաժողովի անդամների ցանկը ներկայացված է այստեղ։
Կառավարման հանձնաժողով
Կառավարման հանձնաժողովը պատասխանատու է Կոնգրեսի կանոնադրական մանդատին առնչվող հարցերի համար, որոնք ներառում են հանրային ֆինանսները, միջռեգիոնալ համագործակցությունը, էլեկտրոնային ժողովրդավարությունը, ինչպես նաև միջկառավարական մարմինների հետ համագործակցությունը։ Կոնգրեսի կայքում կարելի է գտնել Կառավարման հանձնաժողովի անդամների ցանկը։
Ընթացիկ հարցերի հանձնաժողով
= Բյուրո = Պալատը ընտրում է իր Բյուրոն (ղեկավար մարմինը), որը բաղկացած է մեկ նախագահից (ընտրվում է Պալատի անդամների թվից 2 տարի ժամկետով) և 7 փոխնախագահներից՝ հնարավորինս պահպանելով անդամ պետությունների աշխարհագրական հավասարակշիռ տեղաբաշխումը։
Տեղական իշխանությունների պալատի Բյուրոյի կազմը կարելի է տեսնել Կոնգրեսի պաշտոնական կայքում։
= Քարտուղարություն = Պալատի Քարտուղարությունը ղեկավարում է Գործադիր քարտուղարը, որին նշանակում է Եվրոպայի խորհրդի Գլխավոր քարտուղարը։ Պալատի նստաշրջանները տեղի են ունենում Ստրասբուրգում ու նախորդում կամ/և հաջորդում են Կոնգրեսի տարեկան նստաշրջաններին։ Այս նստաշրջանները դռնբաց են։
= Անդամների ցանկ = Տեղական իշխանությունների պալատի անդամները, որոնք տեղական ինքնակառավարման մարմնում [M1] կա՛մ ուղղակիորեն ընտրված են կա՛մ քաղաքականորեն հաշվետու են ուղղակի ընտրված կառույցին/ժողովին, նշանակվում են յուրաքանչյուր անդամ պետությանը բնորոշ ընթացակարգով։ Պալատը հնարավորություն է ընձեռում տարբեր երկրներում տեղական մակարդակում ընտրված ներկայացուցիչներին հավաքվել մեկ վայրում և քննարկել ընդհանուր խնդիրներ, կիսվել հաջողված փորձառությամբ և մշակել քաղաքականություններ։
Պալատի 324 անդամները ներկայացնում են 47 անդամ պետությունները և նշանակվում են 2 տարի ժամկետով։ Համաձայն 2020 թ․-ի հունվարի 15-ին ընդունված Կոնգրեսի կանոնադրության՝ բոլոր անդամ պետությունների պատվիրակությունների կազմը պետք է երաշխավորի տվյալ երկրի աշխարհագրական տարածքների, տարբեր տեղական իշխանությունների և քաղաքական ուժերի, ինչպես նաև կանանց և տղամարդկանց հավասարաչափ ներկայացվածություն։
Կոնգրեսում անդամ պետությունները իրավունք ունեն նույնքան անդամ ունենալ, որքան Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում։
Տեղական իշխանությունների պալատի անդամների քանակը 324 է (ներկայացուցիչներ և փոխարինող անդամներ), իսկ տեղերի բաշխումը հետևյալն է՝
= Հղումներ =
Yungblud
Նրա սինգլները սկսել են հայտնի դառնալ 2017 թվականից ։ Yungblud-ը համագործակցել է Շարլոտա Լոուրենսի հետ՝ «Falling Skies» երգի ստեղծման շրջանակներում, որը ընդգրկված է «13 պատճառ՝ ինչու» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանի սաունդթրեքում ։ Նրա դեբյուտային ալբոմը թողարկվել է 2018 թվականի հուլիսի 6-ին։
Կենսագրություն
Դոմինիկ Ռիչարդ Հարիսոնը ծնվել է 1997 թվականի օգոստոսի 5-ին Դոնկաստերում (Անգլիա)։ Նրա մայրը՝ Սեմ Հարիսոնը, տնային տնտեսուհի է , իսկ հայրը՝ Ջասթին Հարիսոնը , կիթառների խանութի սեփականատեր է։ Ունի երկու կրտսեր քույր՝ Ջեմայմա Ռոսե Հարիսոնը և Իզաբելա Հարիսոնը ։ Նրա պապը՝ Ռիք Հարիսոնը , 1970-ականներին ելույթ է ունեցել T. Rex ռոք խմբում ։ Հարիսոնը, իր երաժշտական կարիերան սկսելուց առաջ, սովորել է Լոնդոնում գտնվող «Arts Educational Schools»-ում ։
2018 թվականի նոյեմբերից սկսել է հանդիպել ամերիկացի երգչուհի Հոլզիի հետ ։ 2019 թվականի հոկտեմբերին հայտնի դարձավ, որ զույգը բաժանվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Interscope Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Ակունյան
Ակունյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Պետրաշի (գյուղ, Պուտիլայի շրջան)
Պետրաշի (Петраші), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրաշի գյուղում բնակվում էր 464 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(7582) 1990 WL
(7582) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,146122 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6799 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6124 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2038,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17662 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,25° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նովոգորսկոե
Նովոգորսկոե (Новогорское), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 625 մարդ։
Սան Բյաջո Սարաչինիսկո
Սան Բյաջո Սարաչինիսկո (San Biagio Saracinisco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 382 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը կազմում է 12 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 31 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Ռաֆայել Ֆեռանդո
Ռաֆայել Ֆեռանդո (Rafael Ferrando, ), իսպանացի աստղագետ, աստերոիդների հայտնաբերող, աշխատում է Պլա դ՛Արգինես աստղադիտարանում։ 2001-ից 2010 թվականները հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 130 աստերոիդ, որոնցից չորսը հայտնաբերել է Մ. Ֆեռանդոյի հետ ։
Ռաֆայել Ֆեռանդոյի պատվին է անվանվել (161545) Ֆեռանդո աստերոիդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի աստղագետներ
Բաղիանի
Բաղիանի (ბაღიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 10 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Ալեքս Լա Գումա
Ալեքս Լա Գումա (Alex La Guma,), հարավաֆրիկացի գրող և հասարակական գործիչ, կոմունիստ և երկրի գունավոր բնակչության իրավունքների համար պայքարող Ջեյմս Լա Գումայի որդին։
Կենսագրություն
Յոթ տարեկանում գնացել է Տրաֆալգարյան դպրոց (նկարագրված է «Մշուշների սեզոնի ավարտին» վիպակում)։ Հետաքրքրվել է Ալեքսանդր Դյումայի, Վալտեր Սքոթի, Ֆենիմոր Կուպերի, Ռոբերտ Լուիս Սթիվենսոնի, Ջեկ Լոնդոնի, Մարկ Տվենի, Արթուր Կոնան Դոյլի գրքերով։ Հարավաֆրիկացի գրողն իր հերոսներից մեկին հետաքրքրել է «Սպիտակ ջոկատ» վեպով։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Մաքսիմ Գորկին։
1945 թվականին ավարտել է մասնագիտական-տեխնիկական ուսումնարանը և սկսել աշխատել մետաղական արկղերի արտադրության գործարանում, սակայն աշխատանքից ազատվել է գործադուլին մասնակցելու համար։ 1947 թվականին միացել է Երիտասարդ կոմունիստների լիգային, 1948 թվականին՝ Հարավաֆրիկյան Միության կոմունիստական կուսակցությանը։ Իր առաջին պատմվածքը հրատարակել է 1957 թվականին։ 1960 թվականին դարձել է «New Age» հակառասիստական ամսագրի խմբագիրներից մեկը։
Ալեքսը, ինչպես և հայրը, Հարավային Աֆրիկայի Գունավոր բնակչության կոնգրեսի առաջնորդներից մեկն էր, որն ապարտհեյդի դեմ պայքարելու համար իշխանությունների կողմից բազմիցս հետապնդումների և ձերբակալությունների է ենթարկվել․ նրա ստեղծագործությունները արգելվում էր տպագրել։ 1966 թվականին կյանքի սպառնալիքի պատճառով ստիպված է եղել լքել ՀԱՀ-ն և կյանքի մնացած մասն անցկացրել է աքսորում. մինչև 1979 թվականը ընտանիքի հետ ապրել է Լոնդոնում, վերջին տարիներն անցկացրել է Կուբայում, որտեղ հանդես է եկել որպես Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի ներկայացուցիչ։ Այցելել է Խորհրդային Միություն, ծանոթ է եղել Անատոլի Սոֆրոնովի, Մաքսիմ Տանկի և Անուար Ալիմժանովի հետ։ 1969 թվականին գրականության ոլորտում ստացել է «Լոտոս» մրցանակը։ 1973 թվականին ընտրվել է Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների գրողների ասոցիացիայի գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։
Մահացել է սրտամկանի ինֆարկտից։
Ստեղծագործութուն
Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը ներառում է պատմվածքներ և վիպակներ, որոնցից առավել հայտնի է «Թափառումներ գիշերով» (1962, ռուսերեն թարգմանութունը՝ 1964), որը նվիրված է սոցիալապես վատ վիճակում գտնվող մարդկանց կյանքին, որոնք փորձում են փախչել ճնշումների և ռասիզմի աշխարհից։ Թարգմանվել է նաև լեհերեն, հունգարերեն։ Լայն ժողովրդականություն է վայելում նաև «Քարե երկիր» վիպակը, որը հրատարակվել է ԳԴՀ-ում, Հունգարիայում, Լեհաստանում, Շվեդիայում, Բրազիլիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լրագրողներ
Ստեֆանո Սպոզետի
Ստեֆանո Սպոզետի (Stefano Sposetti, ), շվեյցարացի սիրող աստղագետ, աստերոիդների հայտնաբերող ։ Ապրում է Շվեյցարիայի Տիչինո կանտոնի Գնոսկա քաղաքում, որտեղ և հիմնել է իր Գնոսկայի աստղադիտարանը 1998 թվականին։
Սպոզետին լուսանկարել է 2004 FH Ատենի աստերոիդը, որը անցել է Երկրի մոտով Լուսնից մոտ տարածության վրա ։
2019 թվականի դրությամբ Սպոզետին հայտնաբերել է 164 աստերոիդ (միայն համարակալվածները), և Փոքր մոլորակների կենտրոնը նրան դասում է աշխարհում աստերոիդների հայտնաբեողների մեջ 70-րդը ։ Նրա պատվին է անվանվել (22354) Սպոզետի աստերոիդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ
Նիգատա
Նիգատա (新潟市), քաղաք Ճապոնիայում, Նիգատա պրեֆեկտուրայի մայրաքաղաք ։ Նիգատան սահմանակցում է Ճապոնական ծովի և Սադո կղզու հետ։
2016 թվականի հունիսի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 807 450 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 1 110 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 726,45 կմ2 տարածք։ 2010 թվականին Նիգատայի մետրոպոլիտենի ՀՆԱ-ն կազմել է 43,3 մլրդ ԱՄՆ դոլար ։
Կլիմա
Նիգատա քաղաքի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է, սակայն ձյան տեղումներն ավելի առատ են, քան այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են՝ Մոսկվան, Մոնրեալը և Օսլոն։ Կլիման բնութագրվում է չոր և հզոր քամիներով, որոնք գալիս են Ճապոնական ծովից։
Անձրևները տեղումների գերակշիռ մասն են կազմում ։
Վարչական բաժանում
2007 թվականի ապրիլի 1-ից Նիգատան ունի իր վարչական բաժանման ծրագիրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի նավահանգստային բնակավայրեր Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էլզա Այնշտայն
Էլզա Այնշտայն (Elsa Einstein, ), Ալբերտ Այնշտայնի զարմուհին և երկրորդ կինը։ Ի ծնե Էլզայի ազգանունը Այնշտայն է եղել, բայց փոխել է այն իր առաջին ամուսնու՝ Մաքս Լուենթալի ազգանվամբ, իսկ երբ 1919 թվականին ամուսնացել է Ալբերտի հետ, վերականգնել է այն։
Ամուսնական կյանքը
1896 թվականին Էլզան ամուսնացավ կտորեղենի վաճառքով զբաղվող Մաքս Լուենթալի հետ (1864–1914), ով Բեռլինից էր։ Նրանք երեք երեխա ունեցան՝ Իլսը, Մարգոթը և մի որդի, ով մահացել է ծնվելուց կարճ ժամանակ անց 1903 թվականին։ Նրանք միասին ապրել են Հեխիգենում։ 1902 Մաքս Լուենթալը աշխատանքի անցավ Բեռլինում։ Նա բաժանվեց Մաքսից 1908 թվականի մայիսի 11-ին և իր երկու դստրերի հետ տեղափոխվեց Հաբերլենդտրաս իր ծնողների բննակարանից մի հարկ վերև ապրելու Բեռլինում ։ Նա հարաբերություններ սկսեց իր զարմիկ Ալբերտ Այնշտային հետ 1912 թվականին, երբ Ալբերտը դեռևս ամուսնացած էր իր առաջին կնոջ՝ ֆիզիկոս Միլևա Մարիչի հետ ։ Ալբերտը Մաիչից վերջնականապես բաժանվեց 1919 թվականի փետրվարի 4-ին և ամուսնացավ Էլզայի հետ 1919 թվականի հունիսի 2-ին ։ Էլզայի և Ալբերտի մայրերը քույրեր էին, իսկ նրանց հայրերը՝ զարմիկներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Հրեա քաղաքական գործիչներ
Վանո Մերաբիշվիլի
Իվանե (Վանո) Սերգեյևիչ Մերաբիշվիլի (ივანე (ვანო) მერაბიშვილი), վրացի քաղաքական և ռազմական գործիչ։ 2004-ից 2012 թվականները գլխավորել Վրաստանի է ՆԳՆ-ն, 2012 թվականին դարձել է Վրաստանի վարչապետ։ «Միասնական ազգային շարժում» կուսակցության գլխավոր քարտուղար։
Քրեական գործեր
2014 թվականի փետրվարի 17-ին Քութայիսի քաղաքային դատարանը Մերաբիշվիլիին դատապարտեց 5 տարի ազատազրկման։ Նախկին վարչապետը մեղադրվեց ընտրակաշառք բաժանելու, պետական միջոցները յուրացնելու և վատնելու, պաշտոնական լիազորությունները չարաշահելու մեջ։ Թբիլիսիի դատարանը նրան դատապարտեց 4,5 տարի ազատազրկման, Սահակաշվիլիի կառավարման շրջանում ընդդիմադիրների ցույցերը ցրելու համար ։
2014 թվականի հոկտեմեբերի 20-ին Թբիլիսիի քաղաքային դատարանը Մերաբիշվիլիին դատապարտեց 3 տարի ազատազրկման պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու և «Վրաստանի միացյալ բանկի» աշխատակից Սանդրո Գրիգվլիանիի սպանության համար։ Սպանության պատվիրատուն եղել է Մերաբիշվիլիի կինը՝ Տակո Սալակայան  ։ Քննարկման ընթացքում Վրաստանի բողոքարկումների բարձրագույն դատական ատյանը հայտարարում է, որ պետք է ընթանրացվեն բոլոր գործերի ժամկետները :.
2016 թվականի հունիսին ՄԻԵԴ-ը «Վանո Մերաբիշվիլին ընդդեմ Վրաստանի» հայցի վերաբերյալ արձանագրել է Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի խախտում և դատարանը հիմնավորված է համարել հայցի պնդումը, որ նրա ձերբակալությունը և դատապարտումը իրականացվել է ընդդիմությանը թուլացնելու և նրան դաշտից հեռացնոլւ նպատակով։ Վրաստանի իշխանությունները պարտավորվել են Մերաբիշվիլիին և նրա փաստաբանին վճարել 8 հազար եվրո որպես պատճառված վնասի փոխհատուցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի խորհրդարանի պատգամավորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի վրացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վրաստանի վարչապետներ Կատեգորիա:Վրացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Վրաստանի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Սվյատոսլավ Լունյով
Սվյատոսլավ Իգորևիչ Լունյով (Святослав Ігорович Луньов, ), ուկրաինացի կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Ավարտել է Կիևի Պյոտր Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի դասարանը (1993, պրոֆեսոր՝ Լև Կոլոդուբ)։ Դասավանդել է արվեստի մանկական դպրոցում (1993-1999), 1999 թվականից եղել է Ուկրաինայի ազգային երաժշտական ակադեմիայի երաժշտության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ամբիոնի դասախոս։ Լունյովի ստեղծագործությունները հնչել են այնպիսի փառատոներում, ինչպիսիք են «Երիտասարդական երաժշտության միջազգային ֆորումը» (Կիև), «Սեզոնի պրեմիերաները» (Կիև), «Мистецьке Березілля»-ն (Կիև), «Կիև Մուզիկ Ֆեստ»-ը, «Գոգոլֆեստ»-ը (Կիև), «Հակադրություններ»-ը (Լվով), «Երկու օր և երկու գիշեր»-ը (Օդեսա), Ժամանակակից հոգևոր երաժշտության փառատոնը (Ուժգորոդ)։ Ուկրաինայի կոմպոզիտորների միության անդամ է (1994)։
Ճանաչում
Երիտասարդ կոմպոզիտորների Սերգեյ Ռախմանինովի անվան համաուկրաինական մրցույթի (1992) և «GradusadParnassum» Համաուկրաինական մրցույթի դափնեկիր (1993)։ Ուկրաինայի մշակույթի և արվեստի նախարարության Լև Ռևուցկու մրցանակի դափնեկիր (1997)։ Ուկրաինայի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարության Բորիս Լյատոշինսկու մրցանակի դափնեկիր (2007)։ Միխայիլ Վերիկովսկու անվան մրցանակի դափնեկիր (2017)։ Witness երաժշտական պերֆորմանսի հեղինակ, որը ստացել է բրոնզե առյուծ 2017 թվականին «Կաննի առյուծներ» միջազգային փառատոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ
Ֆրանսիսկո Մատեուչի
Ֆրանսիսկո Մատեուչին (Francisco Matteucci, Francisco Matteucci, ծնվել է 1903 թ. մայիսի 16-ին Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյում, մահվան տարեթիվն անհայտ է)՝ ուրուգվայցի ֆուտբոլային մրցավար է։ Մասնակցել է Ֆուտբոլի աշխարհի առաջին առաջնության հանդիպումներին։ Որպես գլխավոր մրցավար վարել է յի ու յի միջև հանդիպումը ։ 27-ամյա Մատեուչին հանդիսացել է մրցաշարի ամենաերիտասարդ մրցավարը ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլային մրցավարներ Կատեգորիա:1903 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցավարներ այբբենական կարգով
Սուսանա Դիաս
Սուսանա Դիաս Պաչեկո (Susana Díaz Pacheco, ), իսպանացի պետական և քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության անդամ։ 2013 թվականի սեպտեմբերից զբաղեցնում է Անդալուսիայի կառավարության նախագահի պաշտոնը։ 2013 թվականի նոյեմբերից գլխավորում է Անդալուսիայում կուսակցության շրջանային բաժանմունքը։
Կենսագրություն
Սուսանա Դիասը ծնվել է 1974 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Սևիլյայում։ Ավարտել է Սևիլյայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 17 տարեկանում անդամակցել է Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպությանը։ 1999 թվականի տարածաշրջանային և տեղական ինքնակառավարման ընտրություններում ընտրվել է Սևիլայի քաղաքային խորհրդի անդամ, որտեղ զբաղվել է առավելապես երիտասարդության հարցերով և աշխատաշուկայի խնդիրներով։ 2004 թվականի ընտրություններում Դիասն ընտրվել է Իսպանիայի խորհրդարանի ստորին պալատի պատգամավոր։ 2008 թվականի ընտրություններում դարձել է Իսպանիայի խորհրդարանի վերին պալատի պատգամավոր, որտեղ կատարել է Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության խորհրդարանական խմբակցության մամուլի քարտուղարի գործառույթները ։
2015 թվականի Անդալուսիայի ընտրություններում ԻՍԲԿ-ը ՝ Դիասի գլխավորությամբ, հաղթել է, բայց խորհրդարանում կորցրել է մեծամասնությունը։ Դիասը հրաժարվել է նոր ձախ «Պոդեմոս» կուսակցության տեղական բաժանմունքի հետ համաձայնության հեռանկարից Թերեսա Ռոդրիգեսի գլխավորությամբ և կոալիցիայի մեջ է մտել մեկ այլ նոր կուսակցության՝ «Քաղաքացիները։ Քաղաքական կուսակցության» հետ։
2002 թվականից Սուսանա Դիասը ամուսնացած է, 2015 թվականի հուլիսին որդի է ունեցել։
Բորոլան Մեծ
Բորոլան Մեծ, լեռ Թուրքիայի Իգդիրի մարզում, Արաքս գետի աջ կողմում, Այգավան գյուղի մոտ։ Տեղադրման կոորդինատներ 39.79332°N, 44.61784°W։ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իգդիրի մարզի լեռներ
Պլայ
Պլայ (Плай), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պլայ գյուղում բնակվում էր 232 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նույոնգ Ֆալոնգ
Էդիթ Նույոնգ Ֆաալոնգ գանացի լրագրող, գրող, գենդերային հավասարության ակտիվիստ և դերասանուհի։ Ներկայումս հեռուստատեսային հաղորդավար է Spotlight-ում` Գանայի մեդիայի և հեռուստատեսության Mx24gh-ի ընթացիկ ծրագրերի շրջանակներում։
Որպես փաստաբան
Ֆաալոնգը Գանայի խորհրդարանում դրական գործողությունների ջատագով է և շահագրգռված է հավասարությամբ ու ներառական զարգացմամբ։ Նա իրեն համարում է ֆեմինիստ, ով պաշտպանում է կանանց իրավունքները կյանքի և գործունեության բոլոր ասպարեզներում ։
Որպես լրագրող
Ֆալոնգը 2017 թվականին միացավ Media General Ghana Limited-ին՝ որպես 3fm-ի և TV3-ի հաղորդավար ։ Նա աշխատում էր TV3 լրատվական տաղավարում, ինչպես   նաև թերթերի գրախոսական թիմի անդամ էր։
Որպես դերասան
Որպես դերասան, նա արագ վերելք ապրեց Գանայի կինոարդյունաբերության մեջ ընդամենը կարճ ժամանակ մնալուց հետո ։ Նա ստացել է դերասանական կոչում՝ հատկապես ուշադրություն է դարձրել Գարեթթ Բեթթիի «Ֆրիթաուն» ֆիլմում իր դերից հետո, որը նրան արժանացրեց Nigeria Entertainment Awards (NEA)-ի «Լավագույն աֆրիկյան դերասանուհի» անվանակարգում (ոչ նիգերիացի), որը  ի վերջո նվաճեց ։ Նույոնգը շատ տեղեկացված է և ազատ խոսում է իր երկրի սոցիալական խնդիրների վերաբերյալ։ Նա նկարահանվել է մի շարք հեռուստասերիալներում և կինոնկարներում, ինչպիսիք են օրինակ` «Ապրել Տրիշայի հետ», «Հյուսիսային գործ», «Բրոդվեյ», «Մեր հայրերի մեղքերը», «Հանցագործություն սիրո մեջ» ։
Գոմք (Խարբերդի գավառ)
Գոմք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 16 կմ հարավ։
Պատմություն
1896 թվականի կոտորածի ժամանակ գյուղի դպրոցն ու եկեղեցին հրդեհվեցին, բնակչության մեծ մասը կոտորվեց։ 1915 թվականի հունիսին գյուղի բնակիչները քշվեցին Դիարբեքիրի կողմերը և զանգվածաբար ոչնչացվեցին։ Հրաշքով փրկված 80 երեխաներ հետագայում ապաստան են գտել Արևելյան Հայաստանում։
Բնակչություն
1872-1873 թվականներին ուներ 130, իսկ XX դարի սկզբին ավելի քան 200 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, արհեստներն ու շերամապահությունն էր։ Հայտնի էր գյուղի գինին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գոմքն ուներ Ս. Կարապետ անունով եկեղեցի։ Այն հրդեհվել է 1896 թվականին։ 1897 թվականին կառուցվեց Ս. Նշան եկեղեցին։ Գյուղի մոտակայքում կան հին բերդի ավերակներ։
Կրթություն
1870-ական թվականներից մինչև 1915 թվականը գյուղում գործում էր հայկական վարժարան։ 1897 թվականին կառուցվեց նոր վարժարան։ 1910 թվականին այդ վարժարանն ուենր 150 աշակերտ, որից 25-ը՝ աղջիկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բալա (հնագույն քաղաք)
Բալա, հնագույն քաղաք պատմական Փոքր Հայքում, հավանաբար Բալա նահանգում, ծագում է այնտեղ ապրող բալայացիների անունից, որոնց լեզվով արձանագրություններ են հայտնաբերվել խեթերի մայրաքաղաք Խոտտուշայի սեպագիր հավաքածուում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փոքր Հայքի բնակավայրեր
Ումանես դե Մադրիդ
Ումանես դե Մադրիդ  (Humanes de Madrid), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոմառկա-Սուռ շրջանում։ Բնակչությունը՝ 18541 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։ Տարածքը՝ 20 կմ²։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 23 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Անակնկալ հանդիպում Պետրոպավլովյան ամրոցում
Անակնկալ հանդիպում Պետրոպավլովյան ամրոցում, հայ գրող Եղիշե Չարենցի 1929 թվականին գրած չափածո նովել, որը զետեղվել է «Էպիքական լուսաբաց» ժողովածուի «Չափածո նովելներ» խորագրով բաժնում։
Ստեղծման շարժառիթ
1929 թվականի հոկտեմբերին գործուղումով Լենինգրադում (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) եղած օրերին Չարենցը գրում է մի շարք գործեր, որոնք «Լենիգրադյան ցիկլից» ընդհանուր խորագրով տպագրվում են նախ «Նոր ուղի» հանդեսում (1929 թվական), ապա՝ «Էպիքական լուսաբաց» ժողովածուում։ Դրանցից մեկն էլ «Անակնկալ հանդիպում Պետրոպավլովյան ամրոցում» գործն է, որ ժողովածուի մեջ զետեղվել է «Չափածո նովելներ» խորագրով բաժնում։ Չարենցը Լենինգրադում շրջագայության օրերին եղել է նաև հայտնի Պետրոպավլովյան ամրոցում, որ մի ժամանակ եղել է բանտ, հատկապես քաղաքական բանտարկյալների համար՝ դեկաբրիստներից մինչև հեղափոխական դեմոկրատները։ Այնտեղ երեք տարի բանտային խիստ պայմաններում մեկուսացված է եղել նաև Միքայել Նալբանդյանը։ Ամրոցի տարբեր շենքերում ու անգամ բակում շրջագայելիս Չարենցը մտովի պատկերացրել է նրանց («Տեսլանում է ահա մարտիրոսների դեմ՝// Եղերական ու սուրբ կերպարանքով», «Ուրուների նման արնակարմիր ու վեհ»), խորհել է նրանց մասին, և ահա, երբ ամրոցի այցելուներն արդեն հեռացել էին, վերջինը՝ մտքերով տարված բանաստեղծն է ամայի բակում («շուրջս մութն է արդեն ու ամայի»), ակամա հայտնվում է այս տեսիլը ։
Սյուժե
«Անակնկալ հանդիպում Պետրոպավլովյան ամրոցում» չափածո նովել անվանյալ ստեղծագործության մեջ Չարենցը կերտում է հայ գրող Միքայել Նալբանդյանի կերպարը բոլորովին ինքնօրինակ մի եղանակով՝ ներկայացնելով տեսիլայի եղանակով, որ պատկերանում է իբրև «անակնկալ հանդիպում»։
Հեղինակը ներկայացնում է այդ կարճատև հանդիպումը՝ ընդամենը 23 տողերի մեջ նկարագրված, բայց այնքան տեսանելի, այնքան կենդանի մի եղանակով, որ խորապես տպավորվում է, կարելի է ասել, որ նկարվում է ընթերցողի «ուղեղի պաստառին»։ Ասել է՝ մենք գործ ունենք դարձյալ տպավորիչ մի դիմանկարի հետ, Միքայել Նալբանդյանի դիմանկարի, բայց այս անգամ նա մենակ չէ, նրա հետ նաև «նկարիչն» է՝ բանաստեղծ Չարենցը։ Թեև իրականում նրանք չեն հանդիպել, սակայն Չարենցը մտովի վերադառնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ կենդանի էր հախուռն բանաստեղծ Նալբանդյանը, և ահա պատկերանում է անակնկալ հանդիպումը, որին ակնթարթորեն հաջորդում է բաժանումը։
Միքայել Նալբանդյանը մեր աչքի առջև հառնում է դեմքի հստակ նկարագրությամբ՝ սև աչքեր, բակենբարդներ, փոքրիկ մորուս, և կանգնում է հասակի գեղեցկությամբ, կեցվածքով (բարձրահասակ, ջղուտ)։ Չարենցը, որ կարճահասակ է, «ներքևից» է նայում («Ետ եմ նայում, վերև»), իսկ Նալբանդյանը՝ «վերևից» («Թեքված ուսիս»), դեմքի որոշակի արտահայտությամբ («վշտանման ժպիտ մի աչքերում»), սևեռուն նայվածքով («նայում է՝ հայացքն հառած)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եղիշե Չարենցի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Ֆրանկական թագավորություն
Ֆրանկական պետություն (թագավորություն․ ֆր․՝ royaumes francs, լատ․՝ regnum (imperium) Francorum), հազվադեպ՝ Ֆրանկիա (լատ․՝ Francia)․ պայմանական անվանումը՝ V- IX դարերի պետություն Արևմտյան և Կենտրոնական Եվրոպայում, որը ձևավորվել է Արևմտյան Հռոմեական կայսրության տարածքում՝ ի թիվս այլ բարբարոսական թագավորությունների։ Այդ տարածքը բնակեցված է եղել ֆրանկներով՝ սկսած III դարից։  Ֆրանկների մայորդոմ Կառլոս Մարտելի, նրա որդի Պիպին Կարճահասակի, ապա թոռի՝ Կառլոս Մեծի ռազմական արշավանքների շնորհիվ ֆրանկների կայսրության տարածքը IX դ․ սկզբին հասնում է իր գոյության մեջ ամենամեծ չափերին։
Որդիների միջև ժառանգության բաժանման ավանդույթի արդյունքում ֆրանկների տարածքը միայն պայմանականորեն էր կառավարվում որպես միասնական պետություն․ փաստացիորեն այն բաժանված էր մի քանի ենթակա թագավորությունների (regna)։ Թագավորությունների քանակը և տեղակայումը փոխվում էր ժամանակի ընթացքում, և ի սկզբանե Ֆրանկիա էր կոչվում միայն մեկ թագավորություն՝ Ավստրազիան, որը գտնվում էր Եվրոպայի հյուսիսային մասում՝ Հռենոս և Մաաս գետերի շրջակայքում․ այնուամենայնիվ, երբեմն այս հասկացությունն ընդգրկում էր նաև Նեյստրիայի թագավորությունը, որի հյուսիսում գտնվում էր Լուար, իսկ արևմուտքում՝ Սեն գետերը։ Ժամանակի ընթացքում Ֆրանկիա անվան կիրառումը տեղափոխվեց Փարիզի ուղղությամբ՝ արդյունքում հաստատվելով Փարիզը շրջապատող Սեն գետի ավազանի շրջանի վրա (մեր օրերում հայտնի է Իլ դը Ֆրանս անունով)՝ իր անունը տալով ողջ Ֆրանսիական թագավորությանը։
Անվան ծագում
ձախից|մինի|[[Քլոթիլդա Բուրգունդացին ֆրանկների թագավորությունը բաժնում է Քլոդվիգ I-ի չորս որդիների միջև։
Grandes Chroniques de Saint-Denis
(Թուլուզի տարածքային գրադարան)]]Ֆրանկիա անվան առաջին գրավոր հիշատակությունը գտնվում է III դարի սկզբով թվագրվող փառաբանության խոսքերում։ Այդ ժամանակ այս հասկացությունը վերաբերում էր Հռենոս  գետի հյուսիսի և արևելքի աշխարհագրական շրջաններին․ մոտավորապես Ուտրեխտի, Բիլեֆելդի և Բոննի միջև եռանկյունու մեջ։ Այդ անվանումը տարածվում էր գերմանական սիկամբրների, սալիական ֆրանկների, բրուկտերների, ամպսիվարների, համավների և հատտուարների ցեղերի հողային տիրույթների վրա։ Որոշ ցեղերի հողերը, օրինակ սիկամբրների և սալիական ֆրանկների, ընդգրկված էին Հռոմեական կայսրության մեջ, և այդ ցեղերը հռոմեացիների սահմանային զորքերին զինվորներ էին մատակարարում։ 357 թ․ սալիական ֆրանկների ցեղային առաջնորդն իր հողերը մտցրեց Հռոմեական կայսրության կազմի մեջ և իր դրությունն ամրապնդեց Հուլիանոս II Ուրացողի հետ կնքած դաշինքով՝ համավների ցեղին ետ մղելով Համալանդ։
Ֆրանկիա հասկացության նշանակությունն ընդլայնվում էր ֆրանկների հողերի աճման չափով։ Ֆրանկական ցեղային առաջնորդներից մի քանիսը (օրինակ՝ Բավտոնը և Արբոգաստը) հռոմեացիներին հավատարմության երդում էին տվել, իսկ ուրիշները (օրինակ՝ Մալլոբավդը) հռոմեական հողերում այլ պատճառներով էին գործում։ Արբոգաստի գահընկեց լինելուց հետո նրա որդի Արիգիուսին հաջողվեց Թրիրում հիմնել ժառանգական կոմսություն, իսկ բռնապետ Կոնստանտին III-ի անկումից հետո որոշ ֆրանկներ կանգնեցին բռնապետ Հովինի կողքին (411 թ․)։ Հովինի մահվանից հետո 413 թվականին հռոմեացիներն արդեն չէին կարողանում իրենց սահմաններում զսպել ֆրանկներին։