cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յակուպովո (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)
Յակուպովո (Якупово, Яҡуп), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Դանիլովկա (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)
Դանիլովկա (Даниловка, Даниловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 434 մարդ։
Ռոստով (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էլիզաբեթ Սոֆի Շերոն
Էլիզաբեթ Սոֆի Շերոն (Élisabeth-Sophie Chéron Le Hay; ), Վերածննդի դարաշրջանի ֆրանսիացի նկարչուհի, բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի, երաժիշտ։
Կենսագրություն
Էլիզաբեթը դեռ մանուկ հասակից իր նկարիչ հորից՝ Անրի Շերոնից սովորել է արծնագործություն ու մանրանկարչություն ։ Կալվինիստ հայրը ձգտում էր նրան դաստիարակել բողոքականության խստաշունչ ոգով, բայց մոլի կաթոլիկուհի մայրը ընդդիմանում էր և դստերն ստիպել է մեկ տարի անցկացնել կուսանոցում, որտեղ էլ վերջինս դարձել է համոզված կաթոլիկ ։ Իսկ հայրը բողոքականների նկատմամբ ծավալված հալածանքների պատճառով ստիպված էր 1664 թվականին լքելու ընտանիքն ու Ֆրանսիան։
1670 թվականին 22-ամյա Էլիզաբեթը ազդեցիկ նկարիչ Շառլ Լը Բրենի հովանավորությամբ ներկայացվել է գեղանկարչության ու քանդակագործության թագավորական ակադեմիայի ղեկավարությանը և ընդունվել այդ ակադեմիայի անդամ՝ դառնալով նման բարձր պատվի արժանացած չորրորդ կինը. նրան նախորդել էին Կատրին Ժիրարդոնն ու Լուի Բուլոնցու երկու դուստրերը՝ Մադլենն ու Ժենևևը։ Իր գեղանկարչական աշխատանքները կանոնավոր կերպով փարիզյան Սալոնում ներկայացնելու հետ մեկտեղ՝ Էլիզաբեթը բանաստեղծություններ է գրել, թարգմանություններ կատարել (նա հիանալի տիրապետում էր լատիներենին, հին հունարենին, եբրայերենին) ։ 1694 թվականին լույս է ընծայել աստվածաշնչյան սաղմոսների իր չափածո թարգմանությունների ժողովածուն՝ Essay de pseaumes et cantiques mis en vers, et enrichis de figures խորագրով։ Գնահատելով ֆրանսուհու գրական տաղանդը՝ իտալական Պադուա քաղաքի ակադեմիան՝ Accademia dei Ricovratiն, նրան ընդունել է իր շարքերը՝ ակադեմիական Էրատո անվամբ։ Իսկ ժողովածուի չափածո սաղմոսներից շատերը երգերի են վերածել կոմպոզիտոր Ժան-Բատիստ Դրուար դը Բուսեն և վենետիկցի ազնվական մի տիկին՝ Անտոնիա Բեմբոն ։ Արվեստագետ կինը հրատարակել է նաև նկարչության մի ուղեցույց ձեռնարկ (1706 թ.): Էլիզաբեթն իր վաստակած գումարները նվիրաբերել է ծնողներին և եղբորը՝ Լուի Շերոնին, որ նկարչություն էր սովորում Իտալիայում։ Մերժել է ամուսնության առաջարկները (իսկ նրա ձեռքը խնդրել են իր մտավորական շրջապատի բազմաթիվ փայլուն տղամարդիկ) և միայն վաթսունամյա հասակում, ի զարմանս ծանոթ-բարեկամների, ամուսնացել է արքունական պալատի ինժեներ Ժակ լը Հեյի հետ՝ վերանվանվելով մադամ Լը Հեյ։
Մահացել է վաթսուներեք տարեկան հասակում, թաղվել Փարիզի Սեն Սյուլպիս եկեղեցում, որտեղ փակցված նրա դիմանկարի տակ արձանագրված են հետևյալ տողերը.
Ստեղծագործություններ
Էլիզաբեթ Շերոնի նկարչական աշխատանքներից լայն ճանաչման են արժանացել հատկապես գրող Անտուանետ Դեզուլիեի դիմանկարը և Խաչից իջեցնելը։ Հայտնի գրվածքներն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բարոկկո ոճի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ
Վիկտորիո Կոդովիլյա
Վիկտորիո Կոդովիլյա (Victorio Codovilla, ), արգենտինացի սոցիալիստ, հետագայում՝ կոմունիստ քաղաքական գործիչ, Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ (1911)։ 1912 թվականին, խուսափելով հետապնդումներից, տարագրվել է Արգենտինա և մտել Արգենտինայի սոցիալիստական կուսակցության շարքերը։ 1918 թվականից՝ ԱԿԿ ԿԿ և դրա Գործադիր կոմիտեի անդամ։ 1928-1930 թվականներին՝ Կոմինտերնի Հարավամերիկյան բյուրոյի քարտուղար, 1941-1963 թվականներին՝ ԱԿԿ ԿԿ քարտուղար, ապա՝ ԱԿԿ նախագահ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կոմունիստներ Կատեգորիա:1894 ծնունդներ Կատեգորիա:1970 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքական գործիչներ
Տերնովսկի գյուղական խորհուրդ (Նեդրիգայլովսկի շրջան)
Տերնովսկի գյուղական խորհուրդ  (Тернівська селищна рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովսկի շրջանում ։
Ժողովածու (4064)
Ժողովածու (4064), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4064 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1648 թվականին Թաղէստ, Յովհաննես դպիրների կողմից [ենթադրաբար] Նոր Ջուղայում, Էջմիածնում։ Ստացողը եղել է Սիմէօն վարդապետը։ Գրված է թողթի վրա, որը ունի 19X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 519 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն բոլորագրով։ Կազմը` կաշեպատ տաղտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ ծաղկահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 421ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տերնովսկի գյուղական խորհուրդ (Նեդրիգայլովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ջեզերիե
Ջեզերիե (cezerye), արևելյան քաղցրավենիք, հրուշակային խմորեղեն՝ թուրքական ծագմամբ։ Պատրաստվում է գազարի օշարակի կամ նռան հյութի հիմքի վրա։ Դոնդողի գույնը կախված է բաղադրիչներից։ Կանաչը հանդիպում է, երբ բաղադրության մեջ առկա է կիվի միրգը։
Վաճառք
Ռուսական խանութներում կարելի է հանդիպել մրգերի և բանջարեղենի բաժիններում՝ գեղեցիկ փաթեթավորման մեջ կախված ։ Կան նաև ուրիշ ապրանքային ձևեր և փաթեթավորումներ ։
Օգտագործման բժշկական տեսանկյուն
Ռուսական մեծածախ մատակարարների և վաճառողների կայքերում պարունակվում է տեղեկություն շաքարախտավորների համար ջեզերիեի օգտագործման ժամկետների մասին։ Այս տեղեկությունը հաստատում է դրա վտանգավորությունը՝ շաքարի պարունակության տեսանկյունից։
Պարունակում է ընկույզ (ավելի հաճախ պիստակներ) և հաճախ նաև կոկոսի նրբաշերտ, ուստի զգայուն երես ունեցողներին խորհուրդ է տրվում զգույշ լինել կամ չօգտագործել այս քաղցրավենիքն։ Մյուս քաղցրավենիքների դեպքում էլ նույնպես հարկավոր է հիշել առողջ ատամեր պահպանելու մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Արևելյան քաղցրավենիքներ Կատեգորիա:Թուրքերեն բառեր և արտահայտություններ
Էլլա Բյուլ
Էլլա Հոլմ Բյուլ (Ella Holm Bull, աղջկական ազգանունը Յոմա Joma, ), նորվեգիայի սաամ բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի և դասախոս։ Իր ողջ ստեղծագործական կյանքը նվիրել է հարավսաամերենի ուսուցմանն ու տարածմանը։
Կենսագրություն
Էլլա Հոլմ Բյուլը ծնվել է 1929 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սնոսայում՝ Նիլս Պեդերսեն Յոմայի (Nils Pedersen Joma, 1905-1948) և Աննա Յոդանսեն Սթեյնֆիելի (Anna Sofie Johnsen Steinfjell, 1904-1974) ընտանիքում։ 1948 թվականի հուլիսի 5-ին տեղի ունեցած ավտովթարի ժամանակ 16 անձանց հետ միասին զոհվում են Էլլա Բյուլի հայրը, երեք եղբայրներն ու երկու քույրերը։
1953 թվականին Էլլան ամուսնանում է Ռյորոսիից Նիլս Հոլմ Բյուլի հետ (Nils Holm Bull, 1929-2003):
Ամուսնանալուց մեկ տարի անց՝ 1954 թվականին ավարտում է Սեսնա կոմունայի մանկավարժական ուսումնարանը։ Իսկ 1964 թվականին Օսլոյի համալսարանն ավարտելուց հետո ստանում է սաամերեն լեզվի լեզվաբանության դիպլոմ։
1968 թվականից հարավսաամերեն է դասավանդել Սնոսայի դպրոցում։ 1974 թվականին նորվեգացի լեզվաբան Կնուտ Բերգսլանդի հետ աշխատել է հարավսաամերենի զարգացման վրա ։
2004 թվականին հարավսաամերենի տարածման համար պարգևատրվել է «Gollegiella» պարգևով։ Կյանքի վերջին տարիներին զբաղվել է սաամական համայնքի պատմությունները գրի առնելով։
Էլլա Բյուլն իր մահկանացուն կնքնել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 21-ին՝ յոթանասունվեց տարեկան հասակում՝ Սնոսայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Նորվեգացի գրողներ Կատեգորիա:Սաամների պատմություն Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Օսլոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նորվեգացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Նորվեգացի կին գրողներ
Նովոեգորովկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Նովոեգորովկա (Новоєгорівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1853 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոեգորովկա գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,759 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1853 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Յուջին Ֆամա
Յուջին Ֆրենսիս Ֆամա (Eugene Francis Fama, ), ամերիկացի ականավոր տնտեսագետ, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ ակտիվների գների փոփոխման էմպիրիկ վերլուծության համար (2013), արդյունավետ շուկայի վարկածի հեղինակ, որը ենթադրում է, որ ամբողջ էական ինֆորմացիան միանգամից և ամբողջովին արտացոլվում է արժեթղթերի գնի մեջ ։
Կենսագրություն
Յուջին Ֆաման մեծացել է Բոսթոնի ոչ հարուստ թաղամասերից մեկում։ Ավարտել է կաթոլիկ դպրոց, այնուհետև ընդունվել Թաֆթսի համալսարան (Մեդֆորդ, Մասաչուսեթս)։ Սկզբից որպես հիմնական առարկա է ընտրում ֆրանսերենը, սակայն ամուսնանալով փոխում է մասնագիտությունը և ընտրում տնտեսագիտությունը։ Աշխատել է որպես գիտաշխատող տնտեսագիտության պրոֆեսոր Հարրի Էրնեստի գլխավորությամբ, ով ֆոնդային շուկայում ուսումնասիրում էր գների դինամիկան։ 1960 թվականին Թաֆթսի համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան, 1963 թվականին Չիկագոյի համալսարանի մագիստրոսի, իսկ 1964 թվականին՝ դոկտորի աստիճան։ 1963 թվականից դասավանդում է Չիկագոյի համալսարանում (պրոֆեսոր 1968 թվականից)։ Անդամակցում է Journal of Financial Economics խմբագրակազմին։
1989 թվականից ԱՄՆ գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Բոստոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային թանգարան
Ստեղծման պատմություն
1933 թվականին Խարկովի Տարաս Շևչենկոյի անվան ինստիտուտում գործող Գրական թանգարանի հիման վրա ստեղծվել է Տարաս Շևչենկոյի անվան նկարների պատկերասրահը, որը սկսեց գործել 1934 թվականին։ Տարաս Շևչենկոյի ինստիտուտից պատկերասրահ են տեղափոխվել նկարչի 106 բնօրինակ արվեստի գործեր ։
1939 թվականին, Կիևում նրա ծննդյան 125-ամյակի կապակցությամբ, Ուկրաինական ԽՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի տանը կազմակերպվեց Շևչենկոյի հանրապետական հոբելյանական ցուցահանդեսը, որին բացի պատկերասրահի ցուցանմուշներից ներկայացվել են նկարներ և  այլ նյութեր Կիևի, Խարկովի, Մոսկվայի, Լենինգրադի, Սարատովի, Լվովի, Բաքվի արխիվներից և թանգարաններից։ 1940 թվականին Ուկրաինական ԽՍՀ Ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը որոշել է հանրապետական հոբելյանական ցուցահանդեսի բազայի հիման վրա Կիևում կազմակերպել Տարաս Շևչենկոյի կենտրոնական պետական թանգարան՝ այդտեղ կենտրոնացնելով Տարաս Շևչենկոյի կյանքին և ստեղծագործությանը վերաբերվող բոլոր բնօրինակ նյութերը։ Որոշման համաձայն ցուցահանդեսին տարբեր թանգարանների և հաստատությունների կողմից ներկայացված բոլոր նյութերը հատկացվել են թանգարանին, որի ցուցադրությունը բացվել է 1941 թվականի ապրիլին Մարիինյան պալատի շենքում։ Հավաքվել է մոտ 10000 ցուցանմուշ։ Թանգարանի գործունեությունը դադարեցվել է  պատերազմի սկսելու հետ կապված։ Միայն արժեքավոր ցուցանմուշները տարհանվել են Նովոսիբիրսկ՝ մինչև գերմանական օկուպացիայի սկսվելը (Ուկրաինա վերադարձվել են 1944 թվականին)։
1949 թվականի ապրիլի 24-ին Շևչենկոյի Բուլվարի 12 հասցեում կառավարության կողմից հատկացված տարածքում բացվել է նոր ցուցադրություն։
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն բաղկացած է եզակի արժեքներից՝ Շևչենկոյի բնօրինակ նկարներից, նրա կյանքի և ստեղծագործության մասին փաստաթղթերից, նրա պոեզիայի ձեռագիր ցուցակներից, բանաստեղծի և նրա ընկերների հազվագյուտ լուսանկարներից, Շևչենկոյի առաջին գործերից՝ իր ինքնագրերով, բանաստեղծի ստեղծագործությունների գրեթե բոլոր հրատարակություններից և նրա մասին գրականությունից՝ սկսած կենդանության ժամանակաշրջանից և վերջացրած ժամանակակից հայրենական և արտասահմանյան հրապարակումներից ։ 24 սրահներում տեղադրված է ավելի քան 4000 ցուցանմուշ։
Գրական հուշահամալիր տուն-թանգարան
Փայտե տունը կառուցվել է 1835 թվականին «Այծի ճահիճ» նախկին նրբանցքում։ Տարաս Շևչենկոն այս տանը բնակություն է հաստատել 1846 թվականի գարնանը՝ Սեդնևից վերադառնալուց հետո։ Տարաս Շևչենկոյի հետ բնակություն են հաստատել նրա երկու ընկերները՝ նկարիչ Միխայիլ Սաժինը և բանաստեղծ Ալեքսանդր Աֆանասիև-Չուժբինսկին։
Տարաս Գրիգորևիչի բնակելի տարածքը բաղկացած է եղել մի փոքրիկ սենյակից, որի պատուհանները նայել են դեպի փողոց և մի արհեստանոցից, որը գտնվել է ձեղնահարկում։ Ժամանակի ընթացքում տունն ու դաստակերտը փոփոխության են ենթարկվել։ 1876 թվականին այն ընդարձակվել է մինչև 325 քառակուսի սաժեն։ Աստիճանաբար փոխվել են նաև ճակատների ձևավորումը և տան տարածքների դասավորությունը։
1925 թվականի օգոստոսի 12-ին Կիևի շրջանային գործկոմը հրաման է տվել կոմունալ տնտեսության վարչությանը վերաբնակեցնել բնակիչներին, վերանորոգել և տունը փոխանցել Գիտությունների ակադեմիային։ Վասիլի Կրիչևսկուն է պատկանում ռեստավրացիայի կազմակերպման նախաձեռնությունը, տուն-թանգարանի գեղարվեստական ձևավորման ղեկավարումը, սենյակների, արհեստանոցի և պարտեզի գեղարվեստական նախագծերի կազմումը։
1928 թվականի նոյեմբերի 10-ին թանգարանը հանդիսավոր կերպով բացվել է այցելուների համար։
Տարաս Շևչենկոյի հուշահամալիր տուն-թանգարան
1859 թվականին, Ուկրաինայի մայրաքաղաք կատարած իր վերջին այցի ժամանակ, Տարաս Շևչենկոն նախընտրել է բնակարան վարձել քաղաքի ծայրամասում՝ գեղատեսիլ Պրիորկեում։ 1989 թվականին Վիշգորոդսկայա փողոցի 5 հասցեում գտնվող տան տեղում, որտեղ նա ապրել է երկու շաբաթ, կառուցվել է շենք, որտեղ բացվել է Տարաս Շևչենկոյի հուշահամալիրի տուն-թանգարանը։
Հիմնականում ցուցանմուշները բաղկացած են այն իրերից, որոնք թանգարանին են նվիրաբերել Կիևի բնակիչները՝ այն մարդկանց ժառանգները, ովքեր անձամբ շփվել են բանաստեղծի հետ։ Թանգարանի սենյակներում վերարտադրվում է Շևչենկոյի ժամանակաշրջանի կիևցիների կյանքը։ Տնից ոչ հեռու շուրջ 400 տարի կանգնած է մի կաղնի, որի ստվերում, ժամանակակիցների պատմելով, նստել է Տարաս Շևչենկոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1949 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ուկրաինայի գրական թանգարաններ Կատեգորիա:Տարաս Շևչենկո Կատեգորիա:Կիևի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Կիևի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի պատկերասրահներ
Կոթ
Կոթ, Ադյաման (թուրք, նվաճողները վերանվանել են այսպես, ադը-յաման անունը սոսկալի է), միջնադարյան ավան Սյունյաց նահանգի Գեղարքունիք գավառում, Գեղամա (Սևան) լճի հարավային ափին (այժմյան Մարտունու շրջանի Ներքին Գետաշեն գյուղի տեղում)։ 9-10 դարերի առևտրական կարևոր հանգույց էր Դվին-Պարտավ քարավանային ճանապարհին, ինչպես նաև Բագրատունիների արքունական ձկնորսարանը։ Իշխան Գրիգոր Սուփանի (9 դ. վերջ - 10 դ. սկիզբ) թողած վիմագիր հիշատակարանը ցույց է տալիս, որ Կոթը նրա տոհմական իշխանանիստն էր։ Կոթի մասին այլ տեղեկություններ չեն հանդիպում։ Կոթի Սբ. Աստվածածին պարսպավոր եկեղեցին (հայտնի է նաև Կոթավանք անունով) կառուցել է Գրիգոր Սուփանը։ Պատերը կոպտատաշ, ճեղքված բազալտից են, որոշ մասեր՝ կոփածո վեմերից։ Քանդված են գմբեթը և ծածկը։ Եռաբսիդ, արևմուտքից ուղղանկյուն խաչաթևով, չորս անկյուններում կիսաշրջանաձև աբսիդներով, երկհարկ ավանդատներով (երկրորդ հարկերը թաքստոց են ծառայել) կառույցն արտաքուստ ուղղանկյուն է։ Արլ. ավանդատների մուտքերը հյուսիս և հարավ աբսիդներից են, իսկ արևմտյաններինը՝ ուղղանկյուն խաչաթևից։ Եկեղեցին ունի երկու մուտք՝ հարավից և արևմուտքից։ Եռանկյունաձև զույգ խորշերով մշակված է միայն արևելյան ճակատը։ Դեկորատիվ հարդարանքի սակավաթիվ տարրերից են գմբեթակիր կամարների՝ գնդիկներով և հորիզոնական ելուններով ձևավորված իմպուստները, լուսամուտների պարզունակ բարավորները։ Եկեղեցու հորինվածքը Սյունիքի ճարտարապետական դպրոցի նվաճումներից է։
Կատեգորիա:Նոր Բայազետի գավառի բնակավայրեր
Մարիա Պոկրովսկայա
Մարիա Պոկրովսկայա (Мари́я Ива́новна Покро́вская, ), Ռուսաստանում ֆեմինիստական շարժման կին առաջին մասնակիցներից մեկը, բժիշկ, հրապարակախոս։ Ողջ կյանքի ընթացքում պայքարել է կանանց իրավունքների համար, եղել է Փոխադարձ բարեգործական հասարակության անդամ ։
Կենսագրություն
Նախնական միջնակարգ կրթությունը ստացել է տանը 1870 թվականին։ Այնուհետև հաղթահարել է տնային ուսուցչուհու կոչման համար նախատեսված քննությունը և 1876 թվականից սկսել է մասնակցել տեղական բժշկական դասընթացներին։
1882-1888 թվականներին ծառայել է որպես տարածաշրջանի բժիշկ Պսկովի նահանգում։
Հիմնել է Կանանց առաջադիմական կուսակցություն,որի առաջին ժողովը տեղի է ունեցել 1905 թվականի սկզբին ։ Կուսակցությունը գոյություն է ունեցել ընդհուպ մինչև 1917 թվականը, բայց քիչ բան է արել կանանց ձայնի իրավունք ստանալու համար ։
Սանկտ Պետերբուրգ ժամանելիս Պոկրովսկայան զբաղվել է տեղի աշխատողների կացարանների ուսումնասիրությամբ և այս խնդրի վերաբերյալ հրատարակել է մի շարք աշխատանքներ «Ընդհանուր հիգիենայի տեղեկագրում» 1895 և 1896 թվականներին։
Մարիա Պոկրովսկայայի վերջին հոդվածը նվիրված է Պետրոգրադի շրջանային դումայի ժողովրդավարական ռուսական առաջին ընտրությունների վերլուծությանը։
1921-1922 թվականներին աշխատել է Պետրոգրադի Նարվա-Պետերհոֆի շրջանում որպես սանիտարական տեսուչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Վելիկոբուդկովսկի գյուղական խորհուրդ (Նեդրիգայլովսկի շրջան)
Վելիկոբուդկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Великобудківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոբուդկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 810 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Յակուպովո (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)
Յակուպովո (Якупово, Яҡуп]), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 630 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր
Ճախաուրի
Ճախաուրի (ჭახაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խուլոյից 18,6 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 205 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խուլոյի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Բելին (գյուղ, Կովելի շրջան)
Բելին (Білин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1537 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելին գյուղում բնակվում էր 1 221 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,486 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2512,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1537 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (4166)
Ժողովածու, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4166 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1346 թվականից առաջ Սարգիս գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Թաղադինը։ Գրված է թղթիի վրա։ Ձեռագիրը կազմված է 299 թերթից։ Գրված է Միասյուն, բոլորգիր։ Կազմը` կաշեպատ դախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 13բ, 17բ,35ա, 104բ, 142ա, 148բ և այլուր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կաղպի
Կաղպի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի Շատախի գավառում։ 1909 թվականին ուներ 75 տուն (460 անձ) հայ բնակիչ։ Հիմնականում զբաղվում էին ոչխարաբուծությամբ, մասամբ՝ երկրագործությամբ, այգեգործությամբ։ Գյուղում կար եկեղեցի և վարժարան։ Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նիկոլայ Շչորս
Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Շչորս (Микола Олександрович Щорс, ), 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, ԽՄԿԿ անդամ (1918)։
1914 թվականին Կիևում ավարտել է ռազմական բուժակների դպրոցը, 1916 թվականին՝ ռազմական ուսումնարանի դասընթացներ անցել Պոլտավայում։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին (1914-1918)։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո, 1918 թվականին իր ծննդավայրում՝ Սնովսկում (Չեռնիգովի մարզ) կազմակերպել է պարտիզանական ջոկատ, 1918 թվականի սեպտեմբերին՝ առանձին պարտիզանական ջոկատներից՝ Բոգունի անվան 1-ին Ուկրաինական խորհրդային գունդը, որը նրա հրամանատարությամբ կռվել է Նացիստական Գերմանիայի զինված ուժերի և հետմանականների դեմ։ 1918 թվականի նոյեմբերի 1-ին եղել է Ուկրաինական խորհրդային դիվիզիայի 2-րդ բրիգադի (որը Ուկրաինական դիրեկտորիայի զորքերից ազատագրեց Կիևը, Չեռնիգովը, Ֆաստովը) հրամանատարը։ 1919 թվականի փետրվարին նշանակվել է Կիևի պարետ։ 1919 թվականի օգոստոսի 1-ին Ուկրաինական խորհրդային դիվիզիան, այնուհետև 44-րդ՝ հրաձգային դիվիզիան՝ Շչորսի հրամանատարությամբ կռվել են պետլյուրականների և լեհական զորքերի դեմ։
Սպանվել է մարտում, օգոստոսի 30-ին։ Շչորսը տաղանդավոր զորավար էր, աչքի էր ընկնում անձնական խիզախությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Մուսկոլինե
Մուսկոլինե  (Muscoline, կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2042 մարդ, խտությունը՝ 204 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 81 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25080 ։ Հեռախոսային կոդ՝ 0365։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դանիլովկա (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)
Դանիլովկա (Даниловка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոդոր (գետ)
Կոդոր (კოდორი; Кәыдры), գետ Աբխազիայում։ Երկարությունը 80 կմ է, ավազանը՝ 2030 կմ2։ Կազմվում է Սակենի և Գվանդրա գետերի միախառնումից։ Հոսում է նեղ կիրճով, գետաբերանից 25 կմ վեր դուրս է գալիս դաշտավայր և Սև ծովը թափվելիս գոյացնում դելտա։ Սնումը խառն է, առավելապես անձրևային։ Լաստառաքելի է։
Կատեգորիա:Աբխազիայի գետեր
Գրինևսկի գյուղական խորհուրդ (Նեդրիգայլովսկի շրջան)
Գրինևսկի գյուղական խորհուրդ  (Гринівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Գրինևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 500 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Շևչենկովո (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Շևչենկովո (Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,206 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 194,17 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1700 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆրիստոն շրջան (Տեխաս)
Ֆրիստոն շրջան (Freestone County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2009 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 19 390 մարդ, իսկ 2010 թվականին՝ 19 816 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Ֆեյրֆայլդ (Fairfield) բնակավայրը ։
Պատմություն
Շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1850 թվականին ։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Ֆրիստոն շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2310 կմ², որից 2270 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 36 կմ²-ն կամ 1,6 %-ը՝ ջրային տարածքները ։
Բնակչություն
2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 19 816 մարդ։ ԲՆակչության խտությունը կազմում էր 9 մարդ/կմ²։
2000 թվականի դրությամբ բնակչությունը կազմում էր 17 867 մարդ։ Առկա էր 6588 տնային տնտեսություն և 4664 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 8138 բնակելի շինություն՝ 2 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 75,56 %, աֆրոամերիկացիներ – 18,91 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,37 %, ասիացիներ – 0,27 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,02 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 3,90 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 0,97 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 8,20 %-ը (անկախ ռասայից)։
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 23,60 % - մինչև 18 տարեկան, 8,90 % - 18-24 տարեկան, 28,10 % - 25-44 տարեկան, 23,00 % - 45-64 տարեկան և 16,40 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 38 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 110,50 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 110,80 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Իա Սավվինա
Իա Սավվինա (Ия Сергеевна Саввина, ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուսաստանյան դերասանուհի։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1990 թ.)։ Սավվինան հայտնի դարձավ «Շնիկով տիկինը» (1960) ֆիլմում խաղացած գլխավոր դերի շնորհիվ։ Հետագայում նրան հռչակ բերեցին «Ասյա Կլաչինայի պատմությունը» (1966), «Ծառայում էին երկու ընկեր» (1968), «Ավտոտնակ» (1979) ֆիլմերում նրա ստանձնած դերերը։
Ալեքսանդր Կաբանել
Ալեքսանդր Կաբանել (Alexandre Cabanel;, ֆրանսիացի նկարիչ, ակադեմիզմի ներկայացուցիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռոմանտիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռոմանտիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ
(3793) Լեոնտեուս
(3793) Լեոնտեուս (Leonteus), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,204066 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,732 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,6762 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Լեոնտեուս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 3,8277 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4336,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083021 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,92° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Ռուդենկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Ռուդենկա (Руденка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդենկա գյուղում բնակվում էր 86 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դեյվիդ Բիթոն
Դեյվիդ Կարդինալ Բիթոն (նաև Բեթոն կամ Բեթյուն ), Սուրբ Էնդրյուսի արքեպիսկոպոս և վերջին շոտլանդացի կարդինալը շոտլանդական բարեփոխումից առաջ։
Այն կողմում (ֆիլմ, 1958)
«Այն կողմում» («По ту сторону»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ֆեոդոր Ֆիլիպովը 1958 թվականին։
Դեյվիդ Բիթոն
Կարիերա
Կարդինալ Բիթոնը բալֆուրցի Ջոն Բիթոնի (Բեթյունի) ու վերջինիս կնոջ՝ բալմուտոցի սըր Դեյվիդ Բոսվելի դուստր Մարիի տասնմեկ երեխաներից վեցերորդ ու ամենակրտսեր որդին էր։ Բալֆուրի Բեթյունները ֆրանսիական ազնվական Բեթյուն տոհմի շոտլանդական շառավիղ Բեթյունների կլանի մասն էին ։ Ենթադրվում է, որ կարդինալը ծնվել է 1494 թվականին ։ Կրթություն է ստացել սուրբ Էնդրյուսի ու Գլազգոյի համալսարաններում և տասնվեց տարեկանում ուղարկվել Փարիզ, որտեղ ուսումնասիրել է քաղաքացիական և կանոնական իրավունք ։ 1519 թվականին Շոտլանդիայի Ջեյմս V թագավորը նրան դեսպան է նշանակել Ֆրանսիայում։
Այն կողմում (ֆիլմ, 1958)
Սյուժե
1921 թվական։ Կոմերիտականներ Մատվեևը և Բեզայսը, որոնք ժամանել են Չիտա, որն այդ ժամանակ Հեռավորարևելյան հանրապետության մայրաքաղաքն էր, ստանում են առաջադրանք՝ անցնել ճակատային գիծը դեպի սպիտակների թիկունք և հասնել անուչինո գյուղում գտնվող պարտիզանական շտաբին։ Խաբարովսկում Մատվեևը ցանկանում է հանդիպել կոմերիտուհի Լիզայի հետ, որին սիրահարված է, սակայն ճանապարհին նա կորցնում է ոտքը ծանր վնասվածքի հետևանքով։ Լիզան հրաժարվում է Մատվեևից՝ իմանալով նրա հաշմանդամության մասին, բայց նրան հավատարմորեն սիրում է Վարյա անունով աղջիկը, որին նա փրկել էր անարխիստների ձեռքից։ Մատվեևը զոհվում է պարեկային գնդակից՝ քարոզչական թռուցիկներ փակցնելու ժամանակ։
Ստեղծում
Ֆիլմը նկարահանվել Է Վիկտոր Քինի համանուն վեպի մոտիվներով, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1928 թվականին և պատմում Հեռավոր Արևելքում տեղի ունեցող իրադարձությունների մասին, որը բռնկվել է քաղաքացիական պատերազմի կրակով։ Սցենարի ստեղծմանը մասնակցել է հայտնի հետազոտող Ցեցիլիա Քինը։
Դեյվիդ Բիթոն
Կարիերա
1520 թվականին նրա հորեղբայր, Գլազգոյի արքեպիսկոպոս Ջեյմս Բիթոնը Դեյվիդին նշանակել է Քեմբուսլենգ քաղաքի ծխական քահանա։ 1522 թվականին հորեղբոր՝ սուրբ Էնդրյուսի արքեպիսկոպոս դառնալուց հետո վերջինս Արբրոութի առաջնորդի իր տեղը զիջել է իր զարմիկին։ 1525 թվականին Դեյվիդ Բիթոնը վերադարձել է Ֆրանսիայից ու շոտլանդական պառլամենտում զբաղեցրել Արբրոութի լորդ վանահոր տեղը։ 1528 թվականին թագավորը նրան կարգել է գաղտնի կնիքապահ լորդ (Lord Privy Seal) ։
Այն կողմում (ֆիլմ, 1958)
Ստեղծում
Որոշ դրվագներ նկարահանվել են Մոշևո գյուղում՝ այն լեռան կողքին գտնվող վայրում, որտեղ քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ հրետանային մարտկոց էր կանգնած և իրական մարտական գործողություններ են ընթացել կարմիրների և սպիտակների միջև։ Դրա համար 1905 թվականին ֆրանսիացիների կողմից կառուցված արդեն գոյություն ունեցող հիմնական երկաթուղային ճյուղին զուգահեռ կինեմատոգրաֆիստները գցել են ճանապարհի երեք լրացուցիչ օղակներ և իսկական զրահամեքենա են դրել, իսկ որոշ տեղացիներ մասնակցել են զանգվածային տեսարանների ստեղծմանը ։ Մի շարք դրվագներ նկարահանվել են Մոլոտով քաղաքում ։
Դեյվիդ Բիթոն
Կարիերա
1533 և 1542 թվականների ընթացքում հանդես է ելել որպես Ֆրանսիայում Շոտլանդիայի թագավոր Ջեյմս V-ի դեսպան։ Ակտիվ դերակատարում է ունեցել թագավորի ամուսնությանը վերաբերող բանակցություններում, նախ՝ Մադլեն դե Վալուայի, ապա՝ Մարի դե Գիզի հետ ։ 1537 թվականին նշանակվել է իր հորեղբոր տեղակալ սուրբ Էնդրյուսում՝ նրան հաջորդելու իրավունքով։
Այն կողմում (ֆիլմ, 1958)
Ստեղծում
Ֆիլմում որպես լեյտմոտիվ հնչում է «Песня о тревожной молодости» երգը, որը գրել է Ալեքսանդրա Պախմուտովան Լև Օշանինի բանաստեղծության հիման վրա ։ Պախմուտովան Օշանինի բանաստեղծությունների հիման գրել է ևս չորս երգ և մի քանի սիմֆոնիկ դրվագներ ։
Դեյվիդ Բիթոն
Կարիերա
1537 թվականի դեկտեմբերին Ֆրանսիայի թագավոր Ֆրանսուա I-ի առաջարկությամբ դարձել է Լանգեդոկի եպիսկոպոս և օծվել հաջորդ ամառ։ Ենթադրաբար ձեռնադրվել է նույնպես այդ ժամանակահատվածում։ 1538 թվականին Հռոմի պապ Պողոս III-ի կողմից կարգվել է կարդինալ՝ Ցելիումի բլրում ստանալով «սուրբ Ստեֆան» անունը ։ 1539 թվականի փետրվարին կարդինալ Բիթոնը հաջորդել է իր հորեղբորը որպես սուրբ Էնդրյուսի արքեպիսկոպոս։ 1544 թվականին դարձել է պապական ներկայացուցիչը Շոտլանդիայում։
Քաղաքականապես Բիթոնը մտահոգված էր ֆրանս-շոտլանդական դաշինքի պահպանմամբ և դեմ էր Շոտլանդիայում բողոքական բարեփոխումների անցկացման հետ կապված անգլիական քաղաքական դիրքորոշումներին։
Շոտլանդիայի թագավոր Ջեյմս V-ի ու իր մորեղբոր՝ Անգլիայի թագավոր Հենրի VIII-ի միջև հարաբերություններն սկսել էին լարվել, քանի որ վերջինս փորձում էր անջատել Շոտլանդիան Սուրբ Աթոռին իր նվիրվածությունից ու ենթարկել իրեն։ Հենրին երկու հաջորդական դեսպան է ուղարկել Շոտլանդիա՝ Ջեյմսին ստիպելու, որ հետևի իր օրինակին ու հրաժարվի Հռոմի պապի գերիշխանությունից։ Ջեյմս թագավորը հրաժարվել է ներքաշվել Հենրիի պլանների մեջ ու վերջինիս հանդիպելու համար անգամ չի հեռացել իր թագավորությունից։ Երկու թագավորությունների միջև թշնամություն է առաջացել 1542 թվականին։ Շատերը կարդինալին մեղադրում էին Անգլիայի հետ պատերազմի մեջ, որը հանգեցրել է պարտության 1542 թվականի նոյեմբերին Սոլվեյ Մոսի ճակատամարտում ։
Մարիի իշխանության օրոք
1542 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Ջեյմս V-ը վախճանվել է Ֆոլկլենդ պալատում։ Բիթոնը փորձել է դառնալ մանկահասակ միապետ Մարիի խնամակալներից մեկը։ Նա իր պահանջը հիմնավորում էր հանգուցյալ թագավորի ենթադրյալ կտակով, բայց այն կեղծված է համարվել ու Առանի 2-րդ կոմս Ջեյմս Հեմիլթոնն է հռչակվել խնամակալ։ Կտակի պատճենը պահվում էր խնամակալ Առանի մոտ, իսկ այն գործակատարը, որը գրի էր առել թագավորի հրահանգները, ճանաչված նոտար չի եղել ։
Բիթոնին իշխանությունից հեռացնելուց հետո անգլիամետ կուսակցությունը համոզել է խնամակալ Առանին համաձայնել մանկահասակ թագուհու ամուսնությանը անգլիական արքայազնի հետ, ինչպես նաև բողոքական քարոզիչներ նշանակել։ 1543 թվականին Գրինվիչում կնքված պայմանագրերի համաձայն մի անգլիացի ազնվական իր կնոջ հետ պետք է հոգ տաներ Մարիին մինչև վերջինիս տասը տարեկան դառնալը, որից հետո Մարին պետք է մեկներ Անգլիա ու այնտեղ մնար մինչև ամուսնության ժամանակը գար։ Սակայն Անգլիայի ու Շոտլանդիայի գահերի միավորումը, որը բխում էր այդ համաձայնությունից, հենց սկզբից հակասական էր։ Դրա անգլիակենտրոն քաղաքականությանը դեմ էին Ֆրանսիայի հետ հին դաշինքի կողմնակիցները։ Այս դիմադրությունը մեծացրել է ֆրանսամետների ժողովրդականությունն ու բանտից ազատել Բիթոնին։ 1543 թվականի դեկտեմբերի 13-ին շոտլանդական պառլամենտը մերժել է Գրինվիչի համաձայնագիրը, որի արդյունքում սկսվել է անգլո-շոտլանդական ութնամյա պատերազմ, որը հայտնի է «Կոշտ սիրահետում» անունով ։ 1543 թվականին Բիթոնը վերստացել է իշխանությունը, որին նախորդել էր «Գաղտնի դաշինքի» կնքումը։ Անգլիացիները պատասխանել են երկու հարձակմամբ, որոնց համար շատերը մեղադրում էին Բիթոնին։
1545 թվականի դեկտեմբերին Բիթոնը կազմակերպել է բողոքական քարոզիչ Ջորջ Ուիշարտի ձերբակալությունը, դատավարությունն ու մահապատիժը, և նա 1546 թվականի մարտի 28-ին խեղդամահ է արվել ու այրվել ։ Սակայն Ուիշարտը շատ հետևորդներ ուներ, որն էլ գրեթե անմիջապես հանգեցրել է կարդինալի սպանությանը ։
Մահ
Կարդինալ Բիթոնի դեմ դավադրություններն սկսել էին շրջանառվել 1544 թվականից ի վեր։ Դավադիրներին առաջնորդում էին Ռոթեսի տիրակալ Նորման Լեսլին ու գրանժեցի Ուիլյամ Քիրքալդին։ Նրանց էր միացել նաև պարկհիլցի Ջոն Լեսլին, որը Ուիշարտի սպանությունից բարկացած ֆայֆեցի կալվածատերերից մեկն էր ։ Լեսլին ու Քիրքալդին կարողացել են ընդունելության արժանանալ սուրբ Էնդրյուսի ամրոցում 1546 թվականի մայիսի 29-ի լուսաբացին՝ իրենց ճանապարհին սպանելով մի բեռնակրի։ Հետո նրանք սպանել են կարդինալին ու դիակը խոշտանգելով՝ կախել ամրոցի պատուհաններից մեկից ։ Այն ժամանակ լայնորեն ընդունված էր, որ կարդինալի մահը բխում էր Անգլիայի թագավոր Հենրի VIII-ի շահերից, որը Բիթոնին համարում էր Շոտլանդիայում իր քաղաքականության գլխավոր խոչընդոտ․ կարդինալի մահն, իհարկե, կարևոր նշանակություն է ունեցել բողոքականության վերջնական հաղթանակի հարցում։
Իր մահվան ժամանակ կարդինալ Դեյվիդ Բիթոնը Շոտլանդիայի լորդ-կանցլերն էր, սուրբ Էնդրյուսի արքեպիսկոպոսը և կարդինալ ներկայացուցիչ Շոտլանդիայում ։ Նրան հաջորդել է Ջոն Հեմիլթոնը։
Մերիոն Օգիլվի
Միջնադարյան մյուս բարձրաստիճան հոգևորականների նման կարդինալ Բիթոնը սիրուհի է ունեցել։
Նրա սիրուհին՝ Մերիոն Օջիլվին, ծնվել է 1500 թվականին ու Էյրլայլի 1-ին լորդ Ջեյմս Օջիլվիի դուստրն էր։ Իր ծնողների մահից հետո նա ղեկավարում էր Անգուսում գտնվող ընտանեկան կալվածքները։ Մոտավորապես 1520 թվականին հանդիպել ու սիրահարվել է Դեյվիդ Բիթոնին։ Նրանք ապրել են Էթի ամրոցում և ունեցել ութ երեխա։ Ըստ Մարգարեթ Սանդերսոնի՝ նրանց հարաբերությունները, որոնք քիչ էին տարբերվում ամուսնականից, վիրավորում էին նրանց, ովքեր լուրջ բարեփոխումներ էին պահանջում եկեղեցու համար, և ովքեր դատապարտում էին այն երկակի ստանդարտները, որոնցով բարձրաստիճան հոգևորականները պատժում էին հոգևորականների ամուսնությունը պաշտպանողներին, մինչդեռ իրենք ապրում էին բացահայտ հարճապահությամբ՝ խախտելով կուսակրոնության օրենքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1490-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:1546 մահեր Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի քաղաքական գործիչներ
Խոսրովիկ Թարգմանիչ
Խոսրովիկ թարգմանիչ (աղբյուրներում հիշատակվում է նաև որպես Խոսրովիկ Հռետոր, ծննդյան և մահվան թթ. անհայտ են), VIII դարի առաջին կեսի հայ նշանավոր մատենագիր և աստվածաբան։ Մասնակցել է 719 թ. Հովհաննես Գ Օձնեցի կաթողիկոսի կողմից հրավիրած Մանազկերտի եկեղեցական ժողովին, որի նպատակն էր հարթել հայ և ասորական եկեղեցիների միջև ծագած տարաձայնությունները՝ Փրկչի մարմնի անապականության վարդապետության հարցում ։ Հովհան Օձնեցի կաթողիկոսի գլխավորությամբ, հայ 7 վարդապետների և 23 եպիսկոպոսների հետ, մասնակցել է Մանազկերտի (Ապահունյաց գավառ) 726 թվականի եկեղեցական ժողովին։
Խոսրովիկ Թարգմանիչից պահպանվել է դավանաբանական բնույթի 7 երկ (գլխավորապես՝ ուղերձներ (թղթեր)), որոնցում քննադատվում ու մերժվում են քաղկեդոնականությունը և ասորական քրիստոնեական միաբնակ եկեղեցու երկու ծայրահեղ հերձվածները (սևերյան և հուլիանական)։ Հանդես է եկել որպես հայ եկեղեցու դավանաբանության ու ծեսերի ջատագով։ Նրա թղթերից 5-ը, որոնք մեկ ամբողջություն են կազմում և առնչվում են վերոհիշյալ ժողովին, գրվել են 726 - 727 թվականներին։ Դրանք նվիրված դավանաբանական և ծիսական խնդիրներին։ Դավանաբանական վեճ մղելով Հայ եկեղեցու գաղափարական հակառակորդների դեմ՝ հեղինակը քննադատել և մերժել է քաղկեդոնականությունը և ասորական եկեղեցու մեջ տարածում գտած սևերյան և հուլիանոսական հերձվածները, հանդես եկել որպես Հայ եկեղեցու դավանաբանական առանձնահատկությունների ու ծեսերի ջատագով։
Չորրորդ թուղթն ուղղված է Անտիոքի Աթանաս պատրիարքին (724–740), դրանով Խոսրովիկը իրազեկ է պահում պատրիարքի ուղարկած եպիսկոպոսներից մեկի՝ Թեոդորոսի գաղափարներում Սևերոս Անտիոքացու վարդապետության տարրերի առկայության մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Հայ աստվածաբաններ Կատեգորիա:Հայ հոգևոր գործիչներ
Երիկ (այլ կիրառումներ)
Երիկ, կարող է վերաբերել՝
Մուրադ I
Մուրադ I (օսմ. مراد اول< — Murâd- ' ı evvel, տուր. Birinci Murat; ) — օսմանյան սուլթան, ով գահակալել է 1359-ից 1389-ական տարիներին։ Մուրադի օրոք օսմանյան պետությունը ընդլայնել է իր տարածքը մինչև Անատոլիայի և Բալկանյան թերակղզու սահմանները, նաև տեղի ունեցան կարևոր բարեփոխումներ պետության կառավարման համակարգում։ Մուրադը օսմանների առաջին տիրակալներ, ով ընդւնեց սուլթանի տիտղոսը, ինքն էլ դարձրեց պետությունը, որը նախկինում թուրքական փոքր ցեղ էր, Օսմանյան կայսրություն. Նրա մայրը Նիլյուֆեր խաթունն էր.
Նվաճումներ
Մուրադը գահը ժառանգել էր հորից՝ Օրհանից, վերջինիս մահվան առաջին տարիներին,Մուրադը իշխանության համար պայքարել է իր եղբայրների՝ Իբրահիմ և Խալիլեմի հետ, որոնք, ի վերջո սպանվել են իր հրամանով.
Մուրադի գահակալման առաջին տարիներին նրա բանակը ներխուժել է արևմտյան Թրակիա և պաշարել բյուզանդական քաղաքներ՝ Ադրիանապոլիսը և Ֆիլիպպոլիսը։ 1365 թվականին Ադրիանապոլիսը դարձավ Մուրադի նոր մայրաքաղաքը։ Կայսր Յոհան V Պալեոլոգը ստիպված եղավ թուրքերի հետ քնքել ստորացուցիչ պայմանագիր, որի համաձայն կայսրը հրաժարվում էր վերականգնել իր կրած կորուստները Թրակիայում և օգնություն ցուցաբերել օսմանյան հարձակման ժամանակ տուժած սերբերին և բուլղարացիներին, նաև նա պարտավոր էր օգնություն ցուցաբերել օսմաններին, իրենց Պոքր Ասիայի թուրք հակառակորդների դեմ պայքարում:Տասը տարի անց, Յոհան V պաստացի դարձել էր Մուրադ I-ի վասալիտետը։
Սակայն դրանից առաջ կայսրը փորձում էր դաշնակիցներ գտնել օսմանների հետ պատերազմի համար։ Պալեոլոգը կարող էր դաշնակիցներ գտնել կաթոլիկ միապետների շրջանում, միայն խոստանալով նրանց ենթարկել հունական եկեղեցին կաթոլիկ եկեղեցուն:Նա արել է դա գաղտնի այցի ժամանակ Հունգարիայում, սակայն հետդարձի ճանապարհին բռնվել է բուլղարացիների կողմից և փակվել նրանց ամրոցում։ 1366 թվականին Ամադեյ VI Սավոյսկոին խաչակիրների փոքրաթիվ զորքով օգնության է եկել կայսրին, ներխուժել է թուրքերի կողմից գրավված հողեր և ետ նվաճեց նրանցից Գալիպոլի թերակղզին, բայց չի սպասել տեղում, պատերազմել է բուլղարացիների հետ. Շուտով օսմանները վերադարձրել են գրավել քրիստոնյաների տարածքում։
1371 թվականին Մուրադ-ի զորքերը Մարիցե գետի մոտ ջախջախիչ պարտության մատնեցին Հարավային Եվրոպայի քրիստոնյա տիրակալների 20-հազարանոց բանակին, որից հետո գրավել են Մակեդոնիայի քաղաքներ՝ Դրամը, Կավալան և Սերեսը. Այդ հաղթանակները թույլ տվեցին ավելացնել թուրքերի ներկայությունը Բալկանյան թերակղզում, և հյուսիսային Սերբիայի և Բուլղարիայի տիրակալներ դարձնել Մուրադի
Օսմանների նվաճումները որոշ ժամանակ դադարել էին 1370-ական թվականներին ներքին երկպառակությունների պատճառով։ 1373-ին Մուրադ դեմ դուրս էր եկել նրա որդին Սավջին, որը բյուզանդական գահի ժառանգորդ՝ Անդրոնիկ IV-ի հետ միասին 1376 թվականին վերցրել է Կ. Պոլիսը և գահնկեց արեց կայսր Յոհան V-ին։ Մուրադը անձամբ է ճնշել այդ ապստամբությունը, կանգնեցնելով Սավջիին Թրակիայում։ Սավջին բանտարկվեց և ենթարկվեց տանջալից մահապատժի։ Յոհան V, ազատվելով բանտարկությունից, օսմանյան զորքերի օգնությամբ վերադարձրեց Կ. Պոլիսը և խստորեն պատժեց իր որդուն ։
1380-ական թվականներին Մուրադը շարունակեց առաջխաղացումը դեպի արևմուտք։ 1385 թվականին նա վերցրել է Սոֆիան, իսկ 1386 թ Նիշը։ Փոքր Ասիայում պետության տարածքը հասնում է մինչև Եվդոկիա կցելով նրան բեյլիկների Գերմիան, Տեկկեն և Համիդը։ Մի քանի բեյլիկներ միավորվել էին հակաօսմանյան կոալիցիա Կառամանի ղեկավարությամբ, բայց 1386 թվականին պարտություն են կրել Կոնիայում։ 1389-ական թվականներին թուրքական բանակը Մուրադի և նրա որդու Բայազիդի հրամանատարությամբ ջարդել է սերբ և բոսնիացի տիրակալների կոալիցիա Կոսովոյի ճակատամարտում, չնայած ինքը՝ Մուրադը ճակատամարտից առաջ մահացու վիրավորվել էր սերբ իշխան Միլոշ Օբիլիչի կողմից, որը սերբ դավաճանի անունով կարողացավ մտնել սուլթանի վրան։ Օսմանյան գահը ժառանգեց Մուրադի որդի՝ Բայազիդ I:
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության սուլթաններ Կատեգորիա:Օսմանյան արքայատոհմ Կատեգորիա:14-րդ դարում սպանված միապետներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության սպանված անձինք Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Թյուրք կառավարիչներ Կատեգորիա:Անձինք Բուրսայից Կատեգորիա:Հույն մայրերից ծնված օսմանյան սուլթաններ
Յակուտինո (գյուղ, Վետլուժսկի շրջան)
Յակուտինո (Якутино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Զուգամուսնություն
Զուգամուսնություն, մայրիշխանական տոհմի շրջանակներում առաջացած միամուսնական հարաբերությունների ձև։ Առավել տարածված տեսության համաձայն հաջորդել է խմբամուսնությանը։ Զուգամուսնության սկզբնական շրջանում ամուսինները մնում էին իրենց տոհմերի կազմում, հետագայում ամուսինը վւոխադրվում էր կնոջ տոհմը, թեև յուրաքանչյուրի գույքը, մնում էր առանձին։ Երեխաները պատկանում էին մայրական տոհմին։ Մայրիշխանության շրջանում զուգամուսնությունն աստիճանաբար իր տեղը զիջեց հայրիշխանական ընտանիքին, այնուհետև՝ մենամուսնությանը։ Զուգամուսնության դեպքում ամուսնական կապերը հեշտությամբ կարող էին լուծարքվել։ Արտադրողական ուժերի զարգացման ցածր մակարդակի պայմաններում նման ընտանիքս չէր կտրող դառնալ ինքնուրույն բջիջ (այդպիսին շարունակում էր մնալ տոհմը)։ Պատմական զարգացման համապատասխան փուլում զուգամուսնությունը ընդունված է եղել բոլոր ժողովուրդների մոտ։ Որոշ ժողովուրդների մոտ զուգամուսնության վերապրուկներ են պահպանվել նաև զարգացած հասարակական հարաբերությունների ժամանակ։
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ
Ժողովածու (3919)
Ժողովածու (3919), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3919 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1610 թվականին Հակոբ Լեհացի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20X13,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 218 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 44ա (ՉԾԹ, հավանաբար՝ ՌԾԹ), 201բ, հետագայում 87բ (17֊րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կոդորի լեռնաշղթա
Կատեգորիա:Վրաստանի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Լեռնաշղթաներ այբբենական կարգով
Զևե (Վանի Շատախի գավառ)
Զևե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հովհաննես Քոչինյան
Հովհաննես Ջումշուդի Քոչինյան, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։
Կենսագրություն
Հովհաննես Քոչինյանը ծնվել է 1955 թվականի մայիսի 10-ին Նոյեմբերյանի շրջանի Կողբ գյուղում ։ 1977 թվականին ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ Ստացել է մանկավարժ-պատմաբանի որակավորումը։ Եղել է պատմական գիտությունների թեկնածու։ 1977-1978 թվականներին Թումանյանի շրջանի Շնող գյուղում աշխատել է ուսուցիչ, 1978 թվականին՝ ՀԿԿ Թումանյանի շրջկոմի հրահանգիչ, 1979-1981 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Թումանյանի շրջկոմի քարտուղար, իսկ 1981-1984 թվականներին եղել է Թումանյանի շրջսպորտկոմիտեի նախագահ։ 1984-1986 թվականներին եղել է ՀԿԿ Թումանյանի շրջկոմի քաղլուսկաբինետի վարիչ, 1986-1988 թվականներին եղել է պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչ, 1988-1991 թվականներին՝ Թումանյանի շրջկոմի առաջին քարտուղար, 1991-1994 թվականներին՝ նույն շրջանի հարկային տեսչության բաժնի պետ, 1994-1997 թվականներին՝ Ալավերդու գարեջրի գործարանի տնօրեն, իսկ 1997-1999 թվականներին եղել է Հայաստանի տրանսպորտի աշխատողների արհկոմիտեի կազմակերպչական բաժնի վարիչ ։ 1990-1995 թվականներին եղել է Գլխավոր Խորհրդի պատգամավոր (թիվ 197 ընտրատարածք)։
1999 թվականի մայիսի 30-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր թիվ 52 ընտրատարածքից։ Եղել է Ազգային Ժողովի պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է «Կայունություն», իսկ 2001 թվականի հուլիսից եղել է «Ագրարային-արդյունաբերական ժողովրդական միավորում» վերանվանված պատգամավորական խմբի անդամ։ Եղել է ՀՀԿ անդամ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Լեռնային պար (խմբաքանդակ)
«Լեռնային պար», արձանախումբ Երևանի կենտրոն վարչական շրջանում՝ «Դվին» հյուրանոցի դիմաց։
Պատմություն
«Լեռնային պար» խմբաքանդակի աշխատանքները սկսվել են 1979 թվականին՝ Գեղարվեստի կոմբինատում։ Հավաքական կերպար ներկայացնող արձանախմբի պատրաստման համար պահանջվել է 4 տարի։ 1973 թվականին «Լեռնային պար» արձանախմբի փոքր տարբերակը քանդակագործ Տիգրան Արզումանյանը ներկայացրել է Հայաստանի նկարիչների միությունում բացված աշնանային ցուցահանդեսին։ Ցուցահանդեսից հետո քննարկումներ են ծավալվել արձանախմբի մեծ տարբերակը ստեղծելու և այն քաղաքի հայտնի վայրերից մեկում տեղադրելու մասին։ «Դվին» հյուրանոցի կառուցումից հետո առաջարկվել է արձանախմբի մեծ տարբերակը տեղադրել այնտեղ։ 1984 թվականին արձանախումբը տեղադրվել է հյուրանոցի տարածքում ։ Նախնական գաղափարի համաձայն՝ այն պետք է լիներ բրոնզից, սակայն հետո նախընտրություն տրվել է պղնձին ։
Վանդալիզմ
1990-ական թվականներին «Դվին» հյուրանոցը դադարել է գործել։ Դրա շուրջ ցանկապատ է կառուցվել, և արձանախումբը մոռացության մատնվել։ Այդ ընթացքում հուշարձանի գոտկատեղից ներքև ընկած պղնձաձույլ հատվածը գողացել են, ու արձանախումբն ավերվել է ։
Վերականգնում
«Դվին» հյուրանոցի տնօրինության աջակցությամբ քանդակագործ Տիգրան Արզումանյանը 2015 թվականին սկսել է արձանի վերականգնման աշխատանքները։ Քանդակագործը դրվագող վարպետի օգնությամբ նորից քանդակել է գոտկատեղից ներքև ընկած հատվածը, գիպսից կաղապար պատրաստել, բետոնապատել և նորից պղինձ տեղադրել ։
Չորս տոննա կշռող պղնձաձույլ արձանախումբը կրկին տեղադրվել է Դվին հյուրանոցի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Տիգրան Արզումանյանի քանդակներ
Գարիկ Խառլամով
Իգոր Յուրիի Խառլամով, ռուս կոմիկ դերասան, առավել հայտնի է Գարիկ Բուլդոգ Խառլամով մականունով։ ՈՒՀԱ-ի «Մոսկվայի „ՄԱՄԻ“ հավաքական» և «Ոչ ոսկի երիտասարդություն» թիմերի մասնակից է, Comedy Club հեռուստահաղորդման ռեզիդենտ է, «Գրասենյակ» ռեալիթի շոուի, «Երեք կապիկ» հաղորդման, «Բուլդոդ-շոու» և «ԽԲ» հումորային ծրագրերի հաղորդավարն է։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մոսկվայում, 1981 թվականի փետրվարի 28-ին ։ Որոշ աղբյուրներում հաճախ որպես ծննդյան օր նշվում է 1980 թվականի փետրվարի 29  , բայց հարցազրույցներից մեկում Խառլամովը հերքում է դա ։ Ծնվելուց հետո նրան անվանել են Անդրեյ, բայց երեք ամիս անց նրա անունը փոխել են Իգոր, ի հիշատակ մահացած պապի ։ Երբ Իգորը դեռահաս էր, նրա ծնողները բաժանվեցին։
Ճերի (Խուլոյի շրջան)
Ճերի (ჭერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում ։
Գարիկ Խառլամով
Կենսագրություն
Հայրը՝ Յուրի Խառլամովը գնաց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և տարավ որդուն իր հետ։ 14 տարեկան հասակում Չիկագոյում Իգորը անցավ «Հարենդտ»-ի դպրոց-թատրոնի ընտրությունը։ Խմբում նա միակ ռուսն էր։ Խառլամովի ուսուցիչը դարձավ ամերիկացի դերասան Բիլի Զեյնը ։ Գարիկն Ամերիկայում սկսեց գումար աշխատել՝ վաճառելով բջջային հեռախոսներ և աշխատելով «McDonald’s»-ում։
Ճերի (Խուլոյի շրջան)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խուլոյից 20 կմ հեռավորության վրա։