cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վեստգոթական թագավորություն
Գոթերի հաստատումը Իտալիայում և Գալիայում
5-րդ դարի սկզբին, լքելով Կենտրոնական Եվրոոպայի տարածքները, գոթերը մոտենում են Իտալիայի սահմաններին։ 408 թվականին վեստգոթերը Ալարիկ I արքայի (395-410) գլխավորությամբ հայտնվում են Ապենինյան թերակղզում ու պաշարում Հռոմը։ Ստանալովվ մեծ ռազմավար՝ Ալարիկը համաձայնվում է թողնել պաշարումը և անցնում բանակցությունների՝ վեստգոթերի համար բնակության մշտական պայմաններ հատկացնելու նպատակով։ Բանակցությունները, սակայն, հաջող ընթացք չեն ունենում, որի արդյունքում 409 թվականին Ալարիկը երկրորդ անգամ է պաշարում Հռոմը։ Արդյունքում նա կարողանում է ստիպել Սենատին՝ ընտրել նոր կայսր։ Հոնորիոսը ստիպված համաձայնվում է գնալ զիջումների։ Հաջորդ տարվա հարձակման ժամանակ՝ 410 թվականի օգոստոսի 26-ին, վեստգոթերը նվաճում են կայսրության մայրաքաղաքը ։ Մինչ այդ Հռոմը գրավվել էր մոտ 800 տարի առաջ, երբ մ.թ.ա. 390 թվականին քաղաքը պաշարվել էր գալլերի կողմից։ Դրանից հետո Հռոմը թուլանում է, ևս երկու անգամ ենթարկվում հարձակման ու ավերման, որից հետո վերջնականապես կորցնում նախկին համբավը։ Հռոմի գրավումից և Ալարիկի մահից հետո 410 թվականին թագավոր է դառնում Ատաուլֆը (410-415), ով Ալարիկի կնոջ եղբայրն էր։ Նա փորձում է հաստատվել Իտալիայում։ 412 թվականին Հոնորիոս կայսրը պարտության է մատնում նրան, և Ատաուլֆն իր ցեղով հեռանում է հարավային Գալիա։ Հռոմեական Աքվիտանիա պրովինցիայի տեղում (ժամանակակից հարավարևմտյան Ֆրանսիա) ստեղծվում է վեստգոթերի պետությունը, որը առաջին գերմանական պետությունն էր Հռոմեական կայսրության տարածքում։
Երեք տարի անց վեստգոթերը շարժվում են ավելի հարավ և իրենց պետությունն ընդլայնում Պիրենեյան թերակղզու տարածքների հաշվին, որն այդ ժամանակ հայտնի էր որպես «Հիսպանիա» կամ «Իբերիա» և մեկն էր Հռոմի պրովինցիաներից։ Ատաուլֆը նախնիներից տարբերվում էր իր վարած քաղաքականությամբ. նա արդեն հռոմեացած բարբարոս էր։ Հասկանալով, որ հռոմեական հասարակության կողմից ընդունված լինելու համար անհրաժեշտ է ընդունել նրանց բարքերն ու սովորույթները` Ատաուլֆը փորձում է մերձենալ նրանց հետ։ Հոնորիոս կայսեր քույրը` Գալլա Պլացիդան, գերի էր վերցվել դեռևս Հռոմի 409 թվականի պաշարման ժամանակ։ Կայսեր համակրանքը սիրաշահելու նպատակով վեստգոթերի արքան համաձայնվում է վերանվաճել Գալիան և վերադարձնել Հռոմի հսկողության ներքո, ինչպես նաև հրաժարվել Աֆրիկան գրավելու Ալարիկի ծրագրերից։ 414 թվականից սկսած հեթանոս վեստգոթերը Ատաուլֆի, ապա Վալիի գլխավորությամբ հաստատվում են Իսպանիայի տարածքում։ Նրանց հետ միասին թերակղզի են թափանցում այլ ցեղեր։ 414 թվականի հունվարի 1-ին տեղի է ունենում Ատաուլֆի և Հոնորիոսի քրոջ՝ Գալլա Պլացիդայի ամուսնությունը։ Վեստգոթերը գրավում են Գալիայի մեծ մասը, իրենց իշխանությունը հաստատում Թուլուզ, Բորդո և Պուատիե քաղաքներում։ Գալիայի միջերկրածովյան ափ վեստգոթերը դուրս չեն գալիս. Հռոմի կայսրը մտադիր չէր այն հանձնել նրանց վերահսկողության ներքո։ 418 թվականին Վալիան Հռոմի անունից հարձակվում է բարբարոսների վրա և կոտորում ալաններին, վանդալներին ու սվեբներին։ Այսպիսով, վեստգոթական պետության հիմնադիրն է Վալին, բայց ավանդաբար համարվում է Թեոդորիկ I-ը։ Ժամանակի պատմագրության համաձայն՝ սվեբեների արքա Ատակսը զոհվում է, և բարբարոսներն ընդունում են Գալիսիայում ապաստանած Գունդերիկին։ Մյուս կողմից՝ Վալիայի դուստրն ամուսնացած էր սվեբների ավագանու դստեր հետ, որն էլ թույլ է տալիս նրանց խուսափել կոտորածից և նույնիսկ հիմնել սեփական պետությունը Իբերիայի հյուսիս-արևմուտքում ։
Հռոմին մատուցած ծառայությունների համար կայսրը վեստգոթական վերնախավին կալվածքներ է նվիրում՝ Պիրենեյների ստորոտից Լուար գետի հովիտն ընկած տարածքում։ 418 թվականին Վալիան հիմնում է վեստգոթական առաջին թագավորությունը՝ Թուլուզ մայրաքաղաքով։ Հյուսիսարևմտյան Գալիան նույնպես պետք է գտնվեր Թուլուզի արքայի հսկողության ներքո։ Արևմտյան Հռոմեական կայսրության թուլության և անկման շրջանում վեստգոթերը լիակատար ինքնուրույնություն ձեռք բերեցին։ Նոր արքա Թեոդորիկ I-ը ձգտում է հաստատվել Միջերկրական ծովի ափին, ինչի ապացույցն էր Նարբոնի ու Առլի գրավման փորձը ։ 423 թվականին Հոնորիոս կայսեր մահից հետո ստեղծված իրադրությունից օգտվելով՝ նա ամրապնդեց իր տիրապետությունը Գալիայում ։
Հռոմի վասալ պետություն
Վեստգոթերի առաջին պետությունը հայտնի է որպես «Թուլուզի թագավորություն»։ Դա Հռոմեական կայսրության հողերի վրա բարբարոսների հիմնած առաջին պետությունն էր։ Վեստգոթերը ձևականորեն ենթարկվում էին Հռոմի կայսրին և ծառայում էին հռոմեական բանակում։ Թագավորը համարվում էր տարածաշրջանի գլխավոր պաշտոնյան և կայսեր ենթական։ Վեստգոթերը բնակության համար ստանում են ոչ թե փակ տարածք, որից պետք է դուրս գար արմատական բնակչությունը, այլ հռոմեաբնակ երկրամաս։ Գործող կանոնի համաձայն, հռոմեացիները պետք է վերաբնակներին հանձնեին պիտանի հողերի մեկ երրորդը, սակայն վեստգոթերը ստացան երկու երրորդը։ Բանն այն էր, որ բարբարոսական ցեղերի հարձակումների արդյունքում մշակելի հողերի զգալի մասը խոտան էր դարձել և բնակչությունը չէր զբաղվում երկրագործությամբ։ Դրա արդյունքում հռոմեացիներն իրենց էին պահում անընդհատ մշակվող առավել բարեբեր հողերը, իսկ խոտանացած հողերը, որոնք միևնույն է` չէին մշակվում, հանձնում նորեկներին։ Անտառներն ու մարգագետինները սկզբում համատեղ օգտագործման համար էին, ավելի ուշ հստակ սահմաններ գծվեցին երկու հարևանների միջև։ Հռոմեական կայսրությունում այդ ժամանակ գերիշխող էր ստրկատիրությունը։ Ստրուկը նույնպես համարվում էր սեփականություն` խոսող գործիք։ Ստրուկների պարագայում արդեն, հռոմեացիները իրենց են պահում երկու երրորդին` համաձայն գործող կանոնի։
Հռոմի կայսր Հոնորիոսի հետ համաձայնագիր կնքելուց որոշ ժամանակ անց մահանում է վեստգոթերի արքա Վալիան։ 419 թվականին ընդհանուր ժողովում թագավոր է ընտրվում Թեոդորիկ I-ը (419-451)։
422 թվականին հռոմեացի զորահրամանատար Կաստինի հետ վեստգոթերը ճակատամարտ են տալիս վանդալների դեմ` Պիրենեյան թերակղզու հարավում։ Երբ հաղթանակը մոտ էր, գոթերը մեջքից հարվածում են հռոմեացիներին։ Վերջիններս ծանր պարտություն են կրում։ Մեկ տարի անց` 423 թվականին, մահանում է արևմտահռոմեական առաջին կայսր Հոնորիոսը։ Երբ կայսերական զորքերը զբաղված էին ֆրանկների ու բուրգունդների ապստամբությունները ճնշելով, Թեոդորիկը փորձում է ընդլայնել իր պետության սահմանները և հասնել Միջերկրական ծովի ափ։ Նա իր դուստրերից մեկին ամուսնացնում է վանդալների արքա Գեյզերիկի որդու հետ, սակայն ռազմաքաղաքական միություն չի ձևավորում։ 429 թվականին Թեոդորիկը դաշինք է կնքում սվեբների հետ, և իր մյուս դստերը կնության տալիս նրանց թագավոր Ռեխիարի հետ։ Դրա արդյուքնում Թեոդորիկը գրավում ու ամայացնում է Սարագոսայի ծայրամասերը ու նվաճում Իբերիայի հյուսիսարևելյան սահմանին գտնվող Իլերդա քաղաքը։ Չնայած ռազմական գործողություններին ու հռոմեացիների հետ ունեցած տարաձայնություններին` վեստգոթերը շարունակում էին ընդունել Հռոմի գերագահությունը։ Մյուս կողմից, հռոմեացիները նպատակահարմար էին գտնում Գալիայի տարածքում վերաբնակեցնել այլ բարբարոսական ցեղեր` նրանց տալով նույն պայմանները, ինչ վեստգոթերին Աքվիտանիայում։ Միևնույն ժամանակ Միջերկրական ծովի կղզիներում ու Հյուսիսային Աֆրիկայում ստեղծվում է բարբարոսական մեկ այլ պետություն` Վանդալա-Ալանական թագավորությունը (439-534)։
451 թվականին Կատալաունյան դաշտերում տեղի ունեցած Ժողովուրդների մեծ ճակատամարտում Թեոդորիկը զոհվում է։ Հոների առաջնորդ Աթթիլան շարունակում հաղթարշավը դեպի Իտալիա։ 455 թվականին վանդալները ծովից արշավում են Իտալիա և նվաճում են Հռոմը` այրելով և ավերելով այն երկու շաբաթ շարունակ։ Այս իրադարձությունները պատմության մեջ հայտնի են որպես սրբապղծություն` «վանդալիզմ»։ 475 թվականին` կայսրության կործանումից մեկ տարի առաջ, Թեոդորիկի որդի Էյրիկը հռչակում է թագավորության անկախությունը ։ 5-րդ դարի երկրորդ կեսին վեստգոթերը գրավում են ամբողջ Պիրենեյան թերակղզին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վեստգոթական թագավորություն Կատեգորիա:Պիրենեյան թերակղզու պատմական երկրներ
Երուսաղեմի պաշարում (1099)
Երուսաղեմի պաշարում, Առաջին խաչակրաց արշավանքի գլխավոր իրադարձությունը։ Տեղի է ունեցել 1099 թվականի հունիսի 7-ից մինչև հուլիսի 15-ը, որի անդյունքում քաղաքը գրավեցին խաչակիրները։ Ճակատամարտի հաջող ավարտը հանգեցրեց Առաջին խաչակրաց արշավանքի ավարտին Փոքր Ասիայում։
Նախապատմություն
1095 թվականին Ուրբանոս II պապը հրավիրում է Կլերմոնի ժողովը և հայտարարում է Խաչակրաց արշավանք ընդդեմ մուսուլմանների, նպատակն էր ազատագրել մուսուլմանների տիրապետության տակ գտնվող Երուսաղեմ քաղաքը, որտեղ մեծացել, սպանվել և թաղվել էր Հիսուս Քրիստոսը։ Ուրբանոսը խոստանալում էր մեղքերի թողություն տալ արշավանքի մասնակիցներին։ Եվրոպացիները թյուր կարծիք ունեին մուսուլմանների մասին և մտածում էին, որ հեշտ հաղթանակ կտանեն նրանց նկատմամբ։
Գյուղացիների խաչակրաց արշավանք
1096 թվականի հոկտեմբերին մեկնարկում է գյուղացիների կամ աղքատների խաչակրաց արշավանքը։ Արշավի մասնակիցների մեծ մասը կանոնավոր բանակի անդամներ չէին, հետևաբար լուրջ ռազմական ուժ չէին։ Սուրբ Երկրի ճանապարհին խաչակիրները թալանում էին խաղաղ բնակչությանը, կազմակերպում հրեական համայնքի ջարդեր։ Կոստանդնոպոլիսում հավաքվում է շուրջ 180 հազար մարդ, ովքեր մեծ վտանգ էին ներկայացնում Բյուզանդիայի համար։ Ալեքսիոս Ա Կոմնենոսը հասկանում է, որ հմուտ զինվորների փոխարեն Հռոմի Պապը նրա մոտ է ուղարկել աղքատների հյուծված խմբեր, ովքեր պարզապես չեն կարող մարտնչել լավ պատրաստված և զիված մուսուլմանների դեմ։ Բացի դրանից «բանակը» Բյուզանդիայում գտնվելու ընթացքում ոչնչացնում է շատ տներ, պալատներ, առևտրականների կրպակներ չնայած նրան, որ բյուզանդացիները նրանց շարունակում էին սնուցել խաչակիրներին։ Ալեքսիոսը չի կարողանում համոզել Պետրոս Ամյենցուն սպասել ասպետ-խաչակիրների տեղ հասնելուն։ 1096 թ. հոկտեմբերի 21-ին Նիկիայի մոտ գտնվող Ցիվետոտոս քաղաքի մոտ սելջուկները գլխովին ջախջախում են խաչակիրներին։
Արշավանքի շարունակությունը
Աղքատների խաչակրաց արշավանքի տապալումից հետ գոտֆրիդ Բուլյոնցին (այդ ժամանակ արդեն լոթարինգիայի հերցոգ) իր եղբայրներ՝ Բալդուինի և Էստաշի հետ միասին գլխավորեց խաչակիրների կազմակերպված բանակը։ Նրանց ընկալում էին որպես Հռոմի Պապի դաշնակիցներ։ Աննա Կոմնենոսի վկայությամբ Գոտֆրիդի բանակը կազմված էր 10 հազ. հեծյալից և 70 հազ. հետևակայիններից, սակայ այս թվերը զգալիորեն ուրճացված են։ մինչև զորքերը գլխավորելը Գոտֆրիդը վաճառեց իր ունեցվածքի զգալի մասը այդ թվում նաև Բուլյոնի կոմսությունը .: Լոթարինգիացիները արշավեցին առաջինը և նրանց առաջնորդներից պահանջվեց մեծ ջանքեր գործադրել, որպեսզի ընդհանուր հայտարարի գան Հունգարիայի բնակիչների հետ՝ ովքեր լավ էին հիշում աղքատ-խաչակիրների անմարդկային գործողությունները։ Բելգրադից ոչ հեռու Գոտֆրիդը հանդիպեց Բյուզանդիայի կայսեր Ալեքսիոս Ա Կոմնենոսի դեսպաններին և կնքեց նրանց հետ դաշինք Բյուզանդացիները պարտավորվում էին սննդամթերք տրամադրել խաչակիրներին նրանց հողերը պաշտպանելու պայմանով։ Այս համագործակցությունը տևեց մինչև խաչակիրները անհայտ պատճառներով պաշարեցին Սելիբրիա քաղաքը։ Տագնապահար Ալեքսիոսը հրամայեց Գոտֆրիդին ներկայանալ իր մոտ Կոստանդնոպոլիս։ Սակայն գոտֆրիդը հրաժարվեց ընդունել աուդիենցիան և 1096 թ. դեկտեմբերի 23-ին լոթարինգիացիները հասան Կոստանդնոպոլսի պարիսպներին .: Ալեքսիոսը որոշեց դադարեցնել խաչակիրների սնուցումը մթերքներով, բայց այն բանից հետո, երբ խաչակիրները սկսեցին թալանել քաղաքի շրջակայքը կայսրը որոշեց վերականգնել սնուցումը։ Զինված բախումներից հետո Ալեքսիոսը և Գոտֆրիդը դաշինք կնքեցին Գոտֆրիդը երթմնակալեց Ալեքսիոսին փոխարենը շատ գումար ստացավ։ Երբ Կոստանդնոպոլիս ժամանեցին մնացած խաչակիրները Գոտֆրիդը շարժվեց դեպի Նիկիա։ Նիկան գրավելուց հետո խաչակիրները բաժանվեցին առաջնագիծը ղեկավարում էր Բոհեմունդը, իսկ թիկունքը Գոտֆրիդը։ Խաչակիրների հրամանատարները դարձյալ ընդհանուր հայտարարի չեն կարողանում գալ՝ գրավել Դամասկոսը, թե խայտառակել Ֆաթիմյաններին Կահիրեում, սակայն ի զարմանս բոլորի որոշում են գրավել Երուսաղեմը։
Պաշարումը
1099 թ. հունիսի 7-ի վաղ առավոտյան խաչակիրները հասնում են Երուսաղեմին։ Երուսաղեմի մոտ է հավաքվում 20-40 հազարանոց խաչակրաց բանակ։ Երուսաղեմի ամիրա Իֆթիքար ալ-Դաուլան խաչակիրների մոտ է ուղարկում դեսպանների՝ թույլատրելով մտնել քաղաք փոքր չզինված խմբերով ուխտագնացության։ Սակայն ամիրայի առաջարկին քրիստոնյաները չեն համաձայնում ։ Երուսաղեմի պաշարումը սկսում էր հիշեցնել Անտիոքի պաշարումը. քաղաքի ամիրան վռնդում է քաղաքի քրիստոնյաներին և սկսում է ամրացնել պարիսպները։ Բացի դրանից մուսուլմանները թունավորում են շրջակայքի ջրհորները. խաչակիրները ստիպված ջուր էին բերում իրենց ճամբարից 10 կմ հեռավորության վրա գտնվող ջրի աղբյուրից։ Հունիսի 13-ին խաչակիրները սկսեցին գրոհել քաղաքի պարիսպները։ Աստիճաններով բարձրացող քրիստոնյաները մարտի էին բռնվում պաշարվածների հետ, սակայն պարիսպների բարձրության և ամրության շնորհիվ քրիստոնյաները տանուլ տվեցին առաջին գրոհը։ Հունիսի վերջին խաչակիրները ստացան տեղեկություններ, որ դեպի պաշարվածները Եգիպտոսից շարժվում է Ֆաթիմյանների բանակը։ Հասկանալով, որ պասիվ պաշարումը կարող է երկար տևել քրիստոնյաները Սամարիայի անտառներից փայտ բերեցին և սկսեցին կառուցել պաշարողական մեքենաներ։ Հետո տեղի ունեցավ ռազմական ժողով, որի ընթացքում հրամանատարներին բաշխվեցին առաջադրանքներ։ Ամեն մի հրամանատար պարտավոր էր գրոհել քաղաքի ինչոր հատված։ Վճռական գրոհը տեղի ունեցավ հուլիսի 14-ին քրիստոնյաները պաշարողական մեքենաներից սկսեցին քարեր արձակել, սակայն պատերի վրա մուսուլմանների կողմից տեղադրած բամբակով լցված պարկերի շնորհիվ հարվածները լուրջ վնաս չէին հասցնում քաղաքին։ Գրոհը շարունակվեց ամբողջ օրվա ընթացքում։ Մուսուլմանները վախենում էին, որ քրիստոնյաները նոր գրոհ կձեռնարկեն, իսկ քրիստոնյաները վախենում էին, որ սարակինոսները կայրեն պաշարողական մեքենաները։ Հուլիսի 15-ի առավոտը սկսվեց համընդանուր աղոթքով։ Եվրոպացի տեգակիրները ցույց տվեցին մինչ այդ մուսուլմանների համար անհայտ զինատեսակի՝ տեգի հզորությունը՝ դիպուկ կրակելով պատերի վրա կանգնած մուսուլմաններին։ Ասպետները ձեռնարկեցին նոր գրոհ. բարձրանալով պարիսպների վրա՝ հասցնում էին սարսափելի վնասներ մուսուլմաններին։ Նման ճնշման մուսուլմանները չկարողացան դիմակայել։ Ընկան քաղաքի բոլոր պաշտպանները, և արդեն ոչինչ չէր կարող կանգնեցնել քրիստոնյաներին հասնել իրենց նպատակին։ Խաչակիրները սկսեցին ներխուժել քաղաք։ Ըստ ավանդության՝ առաջինը քաղաք է մտել Լետոլդ անունով մի ասպետ, նրան հետևեց Գոտֆրիդ Բուլյոնցին։
Քաղաքի թալանը և ջարդերը
Հարձակվողները սպանում էին իրենց ճամփին հանդիպած բոլոր մուսուլմաններին և հրեաներին։ Քաղաքացիներից շատերը փորձեցին ապաստանել Երուսաղեմի տաճարի տանիքի վրա։ Առավոտյան խաչակիրները այրեցին Սինագոգը իր մեջ պատսպարված բնակիչների հետ միասին։ Հուլիսի 16-ի առավոտի դրությամբ համարյա քաղաքի ամբողջ բնակչությունը սպանված էր։ Ըստ արևմտյան ժամանակագրերը սպանվածների թիվը հասնում է 10 հազարի, սակայն արևելյան ժամանակագրերը հայտնում են մի քանի անգամ գերազանցող թվեր։ Բացի սպանդից Քրիստոնյաները նաև թալանում էին քաղաքը Տանկրեդը ըստ տեղեկությունների Երուսաղեմի տաճարից դուրս է բերել անհամար քանակությամբ ոսկի արծաթ և թանկառժեք քարեր։ Գիյոմ Տյուրոսցին վկայում է, որ ամբողջ թալանվածը որոշժամանակ անց վերադարձվել է։ Ժերար Րիշառը կարծիքով սպանդի պատառը հանդիսանում էր պաշարվածների անարգանքը խաչակիրների նկատմամբ։ Պաշարվածները քաղաքից վիրավորական արտահայտություններ էին ուղում քրիստոնյաներին։
Հաղթանակից հետո
Երուսաղեմը գրավելուց հետո Գոտֆրիդը ընտրվեց արքա, սակայն հրաժարվում է թագադրվել այն քաղաքում որտեղ Հիսուս Քրիստոսին թագադրեցին փշե պսակով՝ ընդունում է «Աստծո գերեզմանի պաշտպան» տիտղոսը (Advocatus Sancti Sepulchri)։ Փաստացի արքա դառնալուց հետո Գոտֆրիդը սկսեց ընդլայնել թագավորության տարածքները գրավելով Կեսարիան, Ասկալոնը իրեն ենթարկեցնելով Հորդանան գետի ձախ ափի արաբ բնակչությանը։ Օգոստոսի 1-ին առաջին լատինական պատրիարք է ընտրվում Առնուլֆ Շոկեսցին։ Նա հարցաքննում է մի քանի հրաշքով փրկված բնակչի և իմանում որտեղ է պահված ք՝րիստոնեության գլխավոր մասունքներից մեկը՝ Ամենափրկիչ խաչը (այն խաչը, որի վրա խաչեցին Հիսուս Քրիստոսին)։ Օգոստոսի 12-ին Գոտֆրիդ Բուլյոնցին Ասկալոնի մետ ջախջախում է ալ-Աֆդալի ղեկավարած ուժերին վերացնելով նորաստեղծ թագավորությանը հարող վտանգները։ Այս հաղթանակներից հետո շատ խաչակիրներ համարելով իրենց պարտքը կատարված վերադարձան հայրենիք։ Առաջին խաչակրաց արշավանքը պսակվեց հաջողությամբ ինչի արդյունքում Մերձավոր Արևելքում ստեղծվեցին քրիստոնեական պետություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին խաչակրաց արշավանքի ճակատամարտեր
(5745) 1991 AN
(5745) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 9-ին Ցուտոմու Հիոկիի և Շուջի Հայակավայի կողմից Օկուտամաում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,190844 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8421 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5396 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1184,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303939 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,89° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Հիոկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շուջի Հայակավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Շիշկինո (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Շիշկինո (Шишкине), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շիշկինո գյուղում բնակվում էր 732 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եվգենի Կլումով
Եվգենի Վլադիմիրովիչ Կլումով (Яўген Уладзіміравіч Клумаў, Евгений Владимирович Клумов, ), բելառուս խորհրդային վիրաբույժ և գինեկոլոգ, բժշկության պրոֆեսոր, Մինսկի ընդհատակյա կազմակերպության անդամ, Խորհրդային Միության հերոս։
Կենսագրություն
Եվգենի Վլադիմիրովիչ Կլումովը ծնվել է 1878 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Մոսկվայում՝ փաստաբանի ընտանիքում։ Նրանց ընտանիքն ուներ յոթ երեխա՝ Լև, Կոնստանտին, Եվգենի, Սոֆյա, Նադեժդա, Վերա, Վլադիմիր։
Պատերազմի ավարտին տեղափոխվել է Բելոռուսիա, որտեղ տասը տարի աշխատել է որպես երկրամասային բժիշկ Մինսկի նահանգի Ռեչիցկի գավառի Սուտկովո գյուղում և Լոևոյում՝ ստանալով բազմակողմանի պրակտիկա (բուժել է հիվանդություններ, կատարել վիրահատություններ, ընդունել ծնունդներ, հեռացրել հիվանդ ատամները) ։
Սուտկովո գյուղում ստեղծել է հիվանդանոց, որում հիանալի կերպով կազմակերպել է հիվանդների բուժումը։ Նա ակտիվորեն մասնակցել է տարբեր համաճարակների վերացմանը։
1921 թվականից աշխատել է Մինսկում 1-ին խորհրդային (այժմ 3-րդ կլինիկական) հիվանդանոցի գինեկոլոգիական բաժանմունքում։ 1927 թվականին Ե. Վ. Կլումովը դարձել է բաժանմունքի վարիչ։ 1932-1941 թվականներին ղեկավարել է Բելառուսի բժշկական ինստիտուտի 2-րդ գինեկոլոգիական կլինիկան և միևնույն ժամանակ կատարել մեծ գիտահետազոտական աշխատանք։ Նա նաև դասավանդել է Մինսկի բժշկական ինստիտուտում և բժիշկների կատարելագործման դասընթացներում։ 1935 թվականից՝ բժշկական գիտությունների թեկնածու, 1938 թվականից՝ պրոֆեսոր։
Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբին Կլումովների ընտանիքը չի հասցրել տարհանվել. Մոգիլյովի մայրուղով դեպի արևելք ոտքով գնալով՝ նրանք հասել են Մարյինա Գորկա, երբ իմացել են, որ առաջ շարժվող գերմանական զորքերը կտրել են իրենց ճանապարհը ։
Պրոֆեսորը շարունակել է իր աշխատանքը 3-րդ կլինիկական հիվանդանոցում։ Լինելով հայրենասեր՝ նա կապի մեջ է մտել ընդհատակյա կազմակերպության հետ (ընդհատակյա Սամարին կեղծանվամբ) և սկսել է օգնություն ցուցաբերել ընդհատակյա և պարտիզանական ուժերին։ Կլումովը և հիվանդանոցի մյուս բժիշկները հիվանդությունների մասին «կեղծ» տեղեկանքներ են տվել, որոնք մարդկանց փրկել են Գերմանիա տեղափոխվելուց, պարտիզաններին դեղեր են փոխանցել։ Նա օգնել է կազմակերպելու երկու պարտիզանական դաշտային հոսպիտալ ։
1943 թվականի հոկտեմբերին Ե. Վ. Կլումովը և նրա կինը ձերբակալվում են և տեղափոխվում Մինսկի համակենտրոնացման ճամբար՝ որը գտնվում էր Շիրոկայա փողոցի ախոռներում։ Նացիստները պրոֆեսորին առաջարկում են աշխատել Ռայխի համար, բայց նա հրաժարվում է։ 1944 թվականին Կլումովն ու նրա կինը զոհվում են գազային խցիկում։
Ե. Վ. Կլումովի քույրը՝ դաշնակահարուհի Սոֆյա Վլադիմիրովնա Գաննուշկինան (1880-1945), ամուսնացած էր հոգեբույժ Պ. Բ. Գաննուշկինի հետ ։
Մահվան ամսաթիվ
Աղբյուրների մեծ մասում որպես Կլումովի մահվան ամսաթիվ նշվում է 1944 թվականի փետրվարի 10-ը, երբեմն՝ 1944 թվականի մարտը։ 2014 թվականի փետրվարի 16-ին բելառուսական ОНТ հեռուստաալիքի «Ազատագրման գինը» հաղորդման ընթացքում (հեղինակ և հաղորդավար՝ Վյաչեսլավ Բոնդարենկո) ցուցադրվել է Մինսկի ընդհատակյա կազմակերպության անդամ Լ. Մ. Կաշեչկինայի օրագիրը, որից հետևում է, որ Ե. Վ. Կլումովը զոհվել է մարդախեղդ ավտոմեքենայում 1944 թվականի փետրվարի 13-ի առավոտյան Մինսկի Շիրոկայա փողոցում գտնվող համակենտրոնացման ճամբարից դեպի Մալի Տրոստենեց տանող ճանապարհին ։
Պարգևներ
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1965 թվականի մայիսի 8-ի հրամանագրով Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ նացիստական զավթիչների դեմ պայքարում ցուցաբերած խիզախության և հերոսության, ինչպես նաև Մեծ հաղթանակի 20-ամյակի կապակցությամբ պրոֆեսոր Եվգենի Վլադիմիրովիչ Կլումովին հետմահու շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։
Հիշատակ
Ե. Վ. Կլումովի անունով Մինսկում անվանակոչվել են փողոց և նրբանցք, թիվ 57 դպրոցը և Մինսկի 3-րդ կլինիկական հիվանդանոցը, որի շենքի պատին փակցված է հուշատախտակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բելառուս բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1906-07
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Զեմո Ախկալափա
Զեմո Ախկալափա (ზემო ახკალაფა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Կալինովկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)
Կալինովկա (Калиновка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1859 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոռգիմիիսա
Կոռգիմիիսա (Korgõmõisa), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գրենոբլ
Գրենոբլ (Grenoble), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում։ Իզեր դեպարտամենտի և Դոֆին պատմական շրջանի կենտրոնը։ Ֆրանսիական Ալպերի խոշոր արդյունաբերական, գիտական և համալսարանական կենտրոն։
Բնակչությունը՝ 156,659 մարդ (2008 թվականի դրությամբ)։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագիր
Գրենոբլը գտնվում է երեք հովիտների հատման կետում Ալպերի լեռնային զանգվածների շրջափակման մեջ, Իզեր գետի ափին։ Քաղաքի բարձրությունը ծովի մակարդակից 214 մետր է։
Քաղաքի կլիման չափավոր ցամաքային է, միջերկրածովյան կլիմայի փոքր ազդեցությամբ։ Ամառային առավելագույն ջերմաստիճանը հասնում է +35 °C-ի, ձմռանը ջերմաստիճանը իջնում է մինչև -10 °C:
Պատմություն
3 -րդ դարում Ալոբրոջին ներկայիս քաղաքի տեղում կառուցեց Կուլարո անունով ամրացված բնակավայր։  380 թվականին, հռոմեական կայսր Գրատիանի օրոք, քաղաքը կոչվեց Գրատիանոպոլիս։  Հռոմեական կայսրության փլուզումից հետո քաղաքը գտնվում էր Բուրգունդյան թագավորությունների տարածքում մինչև 1032 թվականը, երբ այն դարձավ Սուրբ Հռոմեական կայսրության մաս։
1349 թվականին այդ հողերը վաճառվեցին Ֆրանսիային։  Հին կարգի համաձայն ՝ Գրենոբլը համարվում էր Դաֆինեի նահանգի կենտրոնը։  Գրենոբլն իր աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ դարձավ սահմանամերձ ամրոց և ցատկահարթակ Սավոյայի դուքսերի հետ ֆրանսիական պատերազմների համար։  Իտալական պատերազմների ժամանակ Գրենոբլի շուրջը տեղակայված էր ֆրանսիական բանակ, որում փայլում էին տեղի ազնվականները, օրինակ ՝ Բայարդը։  Մարտերի հետ կապված, քաղաք հաճախ էին այցելում թագավորներ Չարլզ VIII- ը, Լուի XII- ը և Ֆրանցիսկ I- ը։ 17 -րդ դարի սկզբին մարշալ Լեդիգիերը ղեկավարում էր Գրենոբլը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում առանձնանալու համար քաղաքը պարգևատրվել է Ազատագրման շքանշանով և Ռազմական խաչով։
Սպորտ
1968 թվականին Գրենոբլում անցկացվեցին X ձմեռային օլիմպիական խաղերը։
Քաղաքապետներ
•17 -րդ դարի սկիզբ - մարշալ Ֆրանսուա դե Բոն, դուքս դե Լեդիգիեր
•1790 թվականի օգոստոսի 1 - 1790 թվականի նոյեմբերի 21 - Անտուան ​​Բարնավ
•1848 թ. Փետրվարի 28 - 1848 թ. Մայիսի 5 - Ֆրեդերիկ Ֆարկոն
Տնտեսություն և արդյունաբերություն
Քաղաքում առկա է էլեկտրատեխնիկական, քիմիական, թղթի, սննդի արդյունաբերություն, ՀԷԿ, համալսարան, միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ ։ Պահպանվել են 11-13-րդ դարերի ճարտարապետական հուշարձաններ։ Գրենոբլում է գտնվում Ստենդալի թանգարանը։ Այստեղ են անցկացվել ձմեռային 10-րդ Օլիմպիական խաղերը (1968) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մայրաքաղաքներ
Աստերոիդների ցանկ (21401-21500)
Աստերոիդների ցանկ (21301-21400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (21501-21600)
Նոր Ամանոս
Նոր Ամանոս, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի Աշտարակ համայնքում ՝ մարզկենտրոնից՝ 37 կմ հարավ-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1040 մ։
Հետաքրքիր փաստեր
Նոր Ամանոսը նաև ճանաչված է եղել որպես Թիվ 2 սովխոզ, Թիվ 2 սովխոզին կից ավան ։
Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի 2001 թվականի մարդահամարի՝ Նոր Ամանոսի մշտական բնակչությունը 672, իսկ առկա բնակչությունը 540 հոգի է ։
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և բանջարաբուծությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1975 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդր Սամվելյան
Ալեքսանդր Մնացականի Սամվելյան, գինեգործ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1995)։ Խաղողագործության և գինեգործության միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (1998)։
Կենսագրություն
1949 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետը։ 1949 թվականից աշխատել է խաղողապտղագինեգործության գիտական կենտրոնի գինու տեխնոլոգիայի լաբորատորիայում, 1976 թվականից՝ վարիչ։ 1961 թվականից եղել է «Պոլիֆենոլներ» միջազգային խմբի անդամ։
Գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ-ում մշակվող խաղողի ժողովրդական և ժամանակակից ընտրասերման լավագույն սորտերից խերեսային գինիների հոսքային տեխնոլոգիաների մշակման, գինու խերեսացման կենսաքիմիական շարժընթացների բացահայտման խնդիրներին։ Ուսումնասիրել է խաղողի սևապտուղ սորտերի և կարմիր գինու ներկանյութերի բուժիչ և առողջարար առանձնահատկությունները։ Սևապտուղ խաղողի վերամշակման թափոն ջեջայից (չեչ) մշակել է «էնոներկանյութ» և «էնովիտամին» ստանալու տեխնոլոգիաներ։
Համահեղինակ է երկու սեղանի անապակ, մեկ կիսաքաղցր և վեց աղանդերային գինիների ստացման, ինչպես նաև «Կոլխոզային գինեգործություն» (1959), «Սկզբնական գինեգործություն» (1959), «Մասնավոր գինեգործություն» (2003) գրքերի ։
Լուսանկարչության թանգարան (Սալոնիկ)
Սալոնիկի լուսանկարչական թանգարան (Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης), գտնվում է Հունաստանի Կենտրոնական Մակեդոնիայի Սալոնիկ քաղաքում։ Թանգարանը հիմնադրել են Արիս Ջյորջիուն, Ափոսթոլոս Մարոուլիսը և Յաննիս Վանիդիսը 1987 թվականին, սակայն պաշտոնապես բացվել է 1998 թվականին։ Այդ ժամանակ թանգարանի նախագահն է եղել Ջորջոս Մակրիսը, իսկ տնօրեն` Արիս Ջորջոսը ։ Այն այժմ գտնվում է Վերհաուս առաջին հասցեում, Սալոնիկի նավահանգստում, Սալոնիկի կինեմատոգրաֆի թանգարանի մոտ։
Թանգարանի առաքելությունն է հավաքել նկարներ, հատկապես` Հունաստանի պատմական և գեղարվեստական նկարներ, կազմակերպել ցուցահանդեսներ և ցուցադրել թանգարանի հավաքածուն, միավորելով ուժերը այլ նմանատիպ կազմակերպությունների հետ` հրատարակել գրքեր լուսնկարչության մասին։
Սկսած 1999 թվականից` թանգարանը համագործակցել է մի շարք հունական և միջազգային մարմինների հետ` նախաձեռնելով երկրի կարևոր և ամենաերկարատև լուսանկարչական հաստատությունը` «Photo Synkyria»-ն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Հունաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:Լուսանկարչություն Կատեգորիա:Սալոնիկի թանգարաններ
Կարեն Ավետիսյան (բռնցքամարտիկ)
Կարեն Ավետիսյան, հայազգի ռուս բռնցքամարտիկ։ 2006 թվականից սկսեց հանդես գալ որպես պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ՝ միջին և երկրորդ միջին քաշային կարգերում։ Նա եղել է Ռուսաստանի չեմպիոն (2011), WBC վարկածով Ասիայի չեմպիոն (2011), ԱՊՀ-ի չեմպիոն (2013)։ Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտում լինելով ավելի քան 10 տարի, դարձել է ռուսական հայտնի բռնցքամարտիկներից մեկը։
Կենսագրություն
Կարեն Ավետիսյանը ծնվել է 1983 թվականի օգոստոսի 2-ին Երևանում։ Վաղ տարիքից նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Բարնաուլ՝ Ալթայի երկրամաս։ 1998 թվականին ավարտել է Բարնաուլի միջնակարգ դպրոցը։ Սպորտով զբաղվել է մանկուց։
Պրոֆեսիոնալ ռինգում առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 2006 թվականի հունիսին՝ հաղթելով իր առաջին մրցակցին։ Երկու տարվա ընթացքում նա ունեցել է  չորս հանդիպում։ Դրանցից երեքը ավարտել է  հաղթանակով, իսկ մյուսը՝ ոչ-ոքի։ 2007 թվականին անցկացրեց իր առաջին և միակ մարտը՝ MMA կանոններով։
Որոշակի ընդմիջումներից հետո 2010 թվականին նա կրկին վերադարձել է իր մասնագիտությանը։ Կոնստանտին Պիտերնովի հետ անցկացրած մարտի երկրորդ ռաունդում Ավետիսյանը  նոկաուտի ենթարկեց։ Դա նրա առաջին պարտությունն էր։ Երկու ամիս անց կրկին դուրս է եկել  ռինգ, այս անգամ  մրցելու աշխարհի ապագա չեմպիոն Սերգեյ Կովալյովի հետ։ Վերջինս ԱՄՆ-ից էր վերադարձել իր հայրենիք, և դա նրա առաջին մարտն էր հայրենիքում։ Կովալյովը հաղթեց այս մարտում, բայց չկարողացավ նոկաուտի ենթարկել Ավետիսյանին։ Հետագայում Ավետիսյանը  պայքարը շարունակում է Մաքսիմ Լիմոնովի հետ և կրկին  պարտություն  կրում։
2011 թվականի հոկտեմբերին Կարեն Ավետիսյանը ռևանշ է վերցնում  Կոնստանտին Պետերնովից և հասնում  հաջողության։
Դառնալով Ասիայի և Ռուսաստանի չեմպիոն, Ավետիսյանը հաղթում է նաև Բոբիր Միրզաևի հետ մարտում՝ նոկաուտի ենթարկելով վերջինիս։ Այնուհետև  ունենում է երկու անհաջող մարտեր Ուզբեկստանում և Ուկրաինայում։ 2013 թվականին պայքարում է SNG-ի չեմպիոնի տիտղոսի համար։ Ուզբեկստանի ներկայացուց Բեկզոդ Յունիսովի հետ անցկացրած մարտի 10 ռաունդի ընթացքում նա հաղթող է ճանաչվել։ Բացի դրանից հանդիպում է նաև Արիֆ Մագոմեդովին և պարտություն է կրում  ։ 2014 թվականին պարտություն է կրում Դմիտրի Միխայլենկոյից։ Հաջորդ մարտում նա հաղթող է ճանաչվում և շուտով նրան հնարավորություն է ընձեռնվում պայքարել երկրորդ միջին քաշային կարգում Ռուսաստանի չեմպիոնի տիտղոսի համար։ Դիլմուրոդ Սատիբալդիեևան հաղթում է այդ մարտում։
2015 թվականը նրա համար անհաջող էր։ Ավետիսյանը պարտվում է չեչեն բռնցքամարտիկ Ապտի Ուստարխանովին, այնուհետև Սատիբալդիեևին, Ալեքսանդր Սուշիցին իսկ Ալեքսանդր Ռուդնևի դեմ մարտը ավարտվում է ոչ ոքի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ռուս բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Սասիկինո
Սասիկինո (Сасыкино), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Շիլովսկի շրջանի կազմում։
Թոր Յուլիուս Էֆրայիմ Անդրե
Թոր Յուլիուս Էֆրայիմ Անդրե՝ (Tor Julius Efraim Andræ, ), շվեդ կրոնագետ և համեմատական կրոնագիտության մասնագետ։ 1936-1947 թթ. եղել է Լինչոպինգի եպիսկոպոս։
Սասիկինո
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1170 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Շիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Թոր Յուլիուս Էֆրայիմ Անդրե
Ծնվել է քահանայի ընտանիքում։ Ուփսալայի համալսարանում սովորել է աստվածաբանություն, որտեղ 1917 թվականին պահպանել է դոկտորի դիսերտացիան։ 1927 թվականին դարձել է Ստոկհոլմի համալսարանի կրոնների պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, իսկ երկու տարի անց վերադարձել է և դասավանդել Ուփսալայի համալսարանում։ 1936 թվականին նշանակվել է Լինչոպինգի եպիսկոպոս և նույն թվականին Աքսել Պերսոն–Բրամստորպայի կաբինետում կարճ ժամանակով զբաղեցրել է եկեղեցական գործերի նախարարի պաշտոն (հնագույն անուն, իրականում եղել է կրթության նախարար)։
Անդրեն եղել է Նատան Սյոդերբլումի աշակերտը և 1932 թվականին՝ Շվեդական համալսարանում, զբաղեցրել է նրա տեղը։ Լինելով կրոնի պատմաբան՝ Անդրեն ակադեմիական հետաքրքրություն է ունեցել իսլամի վաղ պատմության, մասնավորապես նրա հրեական և քրիստոնեական ակունքների նկատմամբ։ Ինչպես նաև հետաքրքրվել է կրոնի հոգեբանությամբ և վաղ սուֆիզմով։
Աննեմարի Շիմմելը մի անգամ (1985 թվականին) նշել է, որ մինչ օրս միայն մեկ ուսումնասիրություն է «մասնագիտորեն փորձել ցույց տալ Մուհամեդ մարգարեի դերը իսլամական բարեպաշտության մեջ։ Անգամ այսօր Die person Muhammeds in lehre und glaube seiner Gemeinde (1918) Թորա Անդրեն մնում է իր ոլորտի չափանիշում, անգերազանցելի լինելով ցանկացած խոշոր ուսումնասիրության համար, չնայած նրա դրույթները հետագայում լրացվեցին սուֆիզմի վերաբերյալ տարբեր այլ աշխատություններով։ Սակայն, ցավոք, նա նույնիսկ իսլամագետների շրջանում քիչ է հայտնի։» Նրա՝ «Իսլամական միստիկներ» գիրքը, 2003 թվականին թարգմանվել է ռուսերեն ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեդ պատմաբաններ Կատեգորիա:Շվեդ արևելագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ
Ռաֆայել Սամսոնով
Ռաֆայել Միքայելի Սամսոնով (Սահակյան, օգոստոսի 6, 1926, Աշտարակ), խորհրդային պետական և կուսակցական աշխատող, փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1971)։
Կենսագրություն
1950 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, 1960 թվականին՝ ԽՄԿԿ ԿԿ-ին կից հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ասպիրանտուրան։ 1950-1964 թվականներին եղել է կուսակցական աշխատանքի (ՀԿԿ Երևանի Կիրովյան շրջկոմի քարտուղար, ՀԿԿ ԿԿ ագիտացիայի և պրոպագանդայի բաժնի վարիչի տեղակալ, ԽՄԿԿ ԿԿ ագիտացիայի և պրոպագանդայի բաժնի հրահանգիչ, ԽՄԿԿ ԿԿ Անդրկովկասյան բյուրոյի տեսուչ)։ 1965-1972 թվականներին եղել է Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտի ռեկտոր, 1972-1979 թվականներին՝ արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապերի հայկական ընկերության նախագահության նախագահը։ 1979 թվականից ՀԽՍՀ կինեմատոգրաֆիայի պետական կոմիտեի նախագահն է։ Ռաֆայել Սամսոնովը ՀԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու է 1966 թվականից, ՀԽՍՀ 7-10-րդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Փիլիսոփայական հետազոտություններում քննել է կոլեկտիվիզմի և անհատապաշտության փոխհարաբերությունների հարցեր, մարդկանց գիտակցության վրա գաղափարախոսության ազդեցության սոցիալ-հոգեբանական գործոնները։ Հեղինակ է գեղարվեստական ստեղծագործությունների (պիեսներ, կինոսցենարներ)։
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Պուերտա դել Սոլ
Պուերտա դել Սոլ (Puerta del Sol, բառացի` արևային դարպասներ), Մադրիդի գլխավոր հրապարակներից մեկը։ Մայրաքաղաքի ամենանշանավոր տեսարժան վայրերից է։ Հնում հրապարակի տեղում գտնվել է Մադրիդը շրջապատող պարսպի մուտքը։ Միջնադարյան քաղաքները սովորաբար ունեցել են մեկ գլխավոր հրապարակ, սակայն քաղաքային ամրությունների շուրջ թողել են ազատ տարածքներ տակտիկական զորաշարժի համար։ Այդպիսի մի տարածքում` «Արևային դարպասների» մոտ, ժամանակի ընթացքում ձևավորվել է հրապարակը, որ սովորական լայն փողոց է հիշեցնում։
Անվանում
Հրապարակի անվանումը կապված է այն փաստի հետ, որ ժամանակին Ալկալա և Կարերա դե Սան Խերոնիմո փողոցների միջև գտնվել են «Արևի դարպասները»։ Դարպասները կառուցվել էին Կառլոս V կայսեր օրոք։ Պատմաբանները համակարծիք չեն այս տեսակետի շուրջ. որոշ պատմաբաններ կարծում են, որ դարպասի անունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ դրանցից կարելի էր հետևել արևածագին (դարպասը քաղաքի արևելյան մուտքն էր), մյուսները կարծում են, որ դարպասներին պատկերված է եղել արև։
Պատմություն
«Արևային դարպասները» քանդվել են 1521 թվականին, որպեսզի քաղաքի մուտքն ավելի ընդարձակ ու հարմարավետ լինի։ Այդպիսով` հրապարակն ընդարձակվել է։ Այն զարդարում էին Աստվածահայտնության եկեղեցին, որը կառուցվել էր Աստծո պատվին` ի նշան ժանտախտի վարակից ազատվելու, Սան Ֆիլիպե էլ Ռեալ մենաստանը և հասարակական շքեղ տունը։ Սակայն շուտով Կառլոս V թագավորի հատուկ հրովարտակով զվարճանքի հաստատությունը տեղափոխվում է հարևան «Կարմեն» փողոցը ։ 17-րդ դարում Աստվածահայտնության եկեղեցու դիմաց տեղադրվում է բրոնզե շատրվան, որի բրոնզե դիմակների բերաններից ջրի շիթ էր հոսում։ Շատրվանն ամբողջացնում էր Վեներայի քանդակը, որին մադրիդցիները «Մարիբլանկա»` «Սպիտակ Մարիա» անվանեցին։ Շուտով շատրվանի շուրջ և վանքի պատերի տակ սկսեց գործել շուկա։
Արտաքին տեսք և տեսարժան վայրեր
Պուերտա դել Սոլը ութ փողոցների խաչմերուկում տեղակայված օվալաձև գեղեցիկ հրապարակ է` շրջապատված 18-րդ դարի շինություններով։ Կիսալուսնի տեսք ունեցող հրապարակային համալիրը ձևավորվել է 19-րդ դարի վերջին` Իզաբել II-ի ժամանակ։ Հրապարակի մայթի բրոնզե սալիկը Իսպանիայի ճանապարհների զրոյական կետն է. Մադրիդը երկրի աշխարհագրական կենտրոնն է, իսկ հրապարակը` քաղաքի ։
19-րդ դարից պահպանված միակ շինությունը Փոստատունն է, որ կառուցվել է 1761 թվականին։ Շենքի աշտարակին տեղակայված ժամացույցների զանգերը ամեն տարի` դեկտեմբերի 31-ին, ազդարարում են Նոր տարվա գալուստը։ Այս ժամի հետ է կապված իասպանական ամանորյա մի ավանդույթ` «խաղողի 12 հատիկը», երբ ժամի 12 զանգերի հետ հրապարակում հավաքված մադրիդցիներն ու քաղաքի հյուրերը ուտում են խաղողի 12 հատիկ` 12 երազանք պահելով։ Ներկայումս շենքում գործում է Մադրիդի ինքնավար համայնքի կառավարությունը։ Շենքի ճակատային մասում փակցված է երկու հուշատախտակ, որոնք հիշեցնում են 1808 թվականի մայիսի 2-ի ժողովրդական ընդվզման և Իսպանիայում խոշորագույն ահաբեկչության` էլեկտրական գնացքի պայթյունի մասին (մարտի 11, 2004)։
Հրապարակի կենտրոնում Իսպանիայի թագավոր Կառլոս III-ի արձանն է, իսկ Կարմեն փողոցի անկյունում` Մադրիդի բրոնզե խորհրդանիշը` «Արջը և մաթուզենին» քանդակը։ Այս խորհրդանիշի ծագումը բացատրելը դժվար է. այն առաջացել է դեռևս 11-րդ դարում և մինչև հիմա զարդարում է քաղաքի զինանշանը։ Այստեղ է գտնվում նաև Գեղարվեստի ակադեմիան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մադրիդի շենքեր և կառույցներ
Պիտեր Օ'Թուլ
Պիտեր Օ' Թուլ (լրիվ անունը՝ Պիտեր Շեյմաս Լորկան Օ' Թուլ, Peter Seamus Lorcan O'Toole, ), բրիտանացի դերասան, խաղացել է մեծ բրիտանական և ամերիկյան ֆիլմերում։
8 անգամ ներկայացվել է Օսկարի լավագույն դերասան անվանակարգում, սակայն այդպես էլ չի ստացել այդ անվանակարգում Օսկար և միայն 2003 թվականին ստացել է պատվավոր Օսկար՝ կինոյում ունեցած ներդրման համար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1932 թվականին Իռլանդիայի Կոննեմերա քաղաքում։ Սովորել է դրամատիկական արվեստի Թագավորական ակադեմիայում։ Իր կարիերայի սկզբնական շրջանում 1970-ական թվականներին տառապել է ալկոհոլիզմով և մահվանից խուսափել է միայն ստամոքսի վիրահատությունից հետո։
Կարիերան
Ֆիլմերում կարիերան սկսել է 1960-ական թվականներին, երբ կապուտաչյա երիտասարդը ձեռք բերեց ռոմանտիկ հերոսի կոչում։
Նրան համաշխարհային ճանաչում բերեց Լոուրենս Արաբացու դերը՝ ռեժիսոր Դևիդ Լինի՝ 1962 թվականին նկարահանած համանուն ֆիլմում։ Ֆիլմը մեծ հաջողություն ունեցավ ամբողջ աշխարհում ստանալով 7 Օսկար։
Կինոյից բացի մեծ հաջողությամբ հանդես է եկել նաև Մեծ Բրիտանիայի, Իռլանդիայի և ԱՄՆ-ի շատ թատրոններում։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն դրական և բացասական հերոսների ցանկում առկա է Պիտեր Օ'Թուլի 2 դրական հերոս՝
7 Days of Funk
Ալբոմում նաև ներկայանում են Tha Dogg Pound խմբի անդամների երգերը՝ Daz Dillinger-ի և Kurupt-ի։ Ինչպես նաև լեգենդար թմբուկահար-վոկալիստ Սթիվ Արինգտոնը՝ Dâm-Funk-ի նոր աշխատակիցը ։
Ընդհանրապես, ալբոմը արժանացել է դրական գնահատականների՝ երաժշտական քննադատների կողմից։
Սինգլներ
Առաջին սինգլ «Faden Away»-ը թողարկվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, Stones Throw Records լեյբլով՝ SoundCloud-ի միջոցով։ Ավելի ուշ՝ 2013 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, այն հասանելի դարձավ նաև iTunes-ում ։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Dâm-Funk-ը և Snoopzilla-ն կատարեցին իրենց սինգլը Jimmy Kimmel Live!-ում։ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին հրապարակվեց ֆիլմ՝ հիմնված «Faden Away.»-ի վրա ։
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1907-08
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1907-08 (1907-08 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 37-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերս» ֆուտբոլային ակումբը։
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
7 Days of Funk
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիփ հոփ
Հենրիկ Սարգսյան
Հենրիկ Մուշեղի Սարգսյան, հայ մեքենագետ, ինժեներ-մեխանիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր  (1992), պրոֆեսոր (1994): Հայաստանի գյուղատնտեսական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1996):
Կենսագրություն
Հենրիկ Սարգսյանը ծնվել է 1942 թվականին Երևանում։ 1949-1959 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի N 76 միջնակարգ դպրոցը։ 1964 թվականին ավարտել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտի գյուղմեքենայացման ֆակուլտետը՝ ստանալով ինժեներ-մեխանիկի որակավորում։ 1979-1981 թվականներին եղել է Կուբայի գյուղատնտեսական բարձրագույն ակադեմիայի, 1981-1988 թվականներին՝ Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի դասախոս, 1989-1997 թվականներին՝ ճարտարագիտության ֆակուլտետի դեկան, միաժամանակ՝ կենսագործունեության անվտանգության ամբիոնի վարիչ, 1997 թվականից՝ Հայկական պետական ագրարային համալսարանի շարունակական ուսուցման, վերապատրաստման և ռազմավարական պլանավորման կենտրոնի տնօրեն-պրոռեկտոր։ 1996 թվականից Միջազգային բնապահպանության և կենսագործունեության անվտանգության ակադեմիայի անդամ է, 1997 թվականից՝ Հայաստանի ճարտարագիտական ակադեմիայի անդամ ։ 2012 թվականից Ռուսաստանի Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան ագրարային համալսարանի և Մոսկվայի Կ. Ի. Սկրյաբինի անվան անասնաբուժական բժշկագիտության և կենսատեխնոլոգիայի պետական ակադեմիայի երևանյան մասնաճյուղի տնօրենն է
Աշխատանքները վերաբերում են կենսահամակարգերի կառուցվածքի սկզբունքների օգտագործմամբ գյուղատնտեսական մեքենաների կառուցատարրերի կատարելագործման խնդիրներին։ Բացահայտել է արտաքին միջավայրի մեխանիկական բեռնվածությունների ներգործության բնույթը բույսերի կառուցվածքի վրա։
Համահեղինակ է «Աշխատանքի պաշտպանություն» (1985), «Կենսագործունեության անվտանգության գործնական և լաբորատոր աշխատանքներ» (2001) և «Արտադրական սանիտարիա» (2002) ուսումնական ձեռնարկների ։ Հեղինակ է շուրջ 105 գիտական հոդվածների։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ մեքենագետներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ
Երգ երգոց
Երգ երգոց, Աստվածաշունչ մատյանի Հին Կտակարանի կանոնի գիրք։ Կրոնական ավանդությունը վերագրում է գրքի հեղինակությունը Սողոմոն թագավորին։ Սողոմոնը գրել է այն պատանեկան հասակում։ Հարսի և փեսայի երկխոսությունների ձևի մեջ առնված այս բանաստեղծություններում այլաբանորեն նկարագրվում է Քրիստոս-եկեղեցի շնորհական միությունը և բարձրագույն մարգարեությունն է Մեսիայի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգ երգոց
Մեդիլիա
Մեդիլիա (Mediglia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Արտաքին հղումներ
Բնակավայրի պաշտոնական կայք
Հրաչյա Գրիգորյան
Հրաչյա Գևորգի Գրիգորյան, հայ խորհրդային գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
1924-1925 թվականներին սովորել է պրոլետկուլտի գրական բաժնում։ 1949 թվականին ավարտել է ԽՄԿԿ Կենտկոմին կից կուսակցական բարձրագույն դպրոցը։ 1931-1934 թվականներին եղել է Վրաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի հայկական մասնաճյուղի պատասխանատու քարտուղարը։ 1934-1938 թվականներին եղել է Երևանի «Կոմունիստ» (ռուսերեն) թերթի արվեստի և գրականության բաժնի վարիչը, 1938-1939 թվականներին՝ Հայաստանի գրողների միության առաջին քարտուղարը, 1939-1944 թվականներին՝ «Կոմունիստ» (ռուսերեն) թերթի խմբագիրը։ 1942-1944 թվականներին միաժամանակ աշխատել է ՀԿԿ Կենտկոմում որպես մամուլի բաժնի վարիչ։ 1944-1946 թվականներին եղել է «Պրավդա» թերթի Հայկական ԽՍՀ սեփական թղթակիցը, 1946 թվականին՝ Հայաստանի գրողների միության առաջին քարտուղարը, 1946-1948 թվականներին՝ ՀԽՍՀ կինեմատոգրաֆիայի նախարարը, 1948-1957 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդին կից հայ եկեղեցու գործերի կոմիտեի նախագահը, 1957-1959 թվականներին՝ «Պատմաբանասիրական հանդեսի» խմբագրի տեղակալը, 1959-1963 թվականներին՝ «Սովետական Հայաստան» ամսագրի խմբագիրը, 1964-1969 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում։ 1950 թվականին «Սոցիալիստական ռեալիզմի պոեզիայի հիմնադիրը (Վլադիմիր Մայակովսկի)» թեմայով ատենախոսություն է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։
Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Վլադիմիր Մայակովսկի» (Երևան, 1950), «Մայակովսկին և հայ գրականությունը» (Երևան, 1956) գրքերը։
Մահացել է 1969 թվականի ապրիլի 19-ին, Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1908-09
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1908-09 (1908-09 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 38-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Մանչեսթեր Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Պարաբոլ
Պարաբոլը (հունարեն παραβολή՝ ավելացում բառից), հարթ կոր է, ունի համաչափության առանցք։
Պարաբոլի սահմանումներն են՝
Պարաբոլը որպես քառակուսի եռանդամի գրաֆիկ
Պարաբոլ կոչվում է քառակուսային եռանդամի գրաֆիկը։
Մասնավորապես, b = c = 0 դեպքում (1) պարաբոլի գագաթը գտնվում է կոորդինատների սկզբնակետում։
Անցնենք կոորդինատային նոր համակարգի, փոխելով կոորդինատային առանցքների անունները՝ այսինքն օրդինատների առանցքը նախկին աբսցիսների առանցքն է, իսկ աբսցիսների առանցքը՝ նախկին օրդինատնեռի առանցքը։ Այս նոր համակարգում (1)-ը կգրվի տեսքով, կամ նշանակելով -ն 2p-ով՝ (համարենք, որ a > 0) , p > 0 (2) տեսքով։ (2)-ը կոչվում է պարաբոլի կանոնական հավասարում նշված կոորդինատային համակարգում։ Պարզենք p գործակցի երկրաչափական իմաստը։ Դիտարկենք կետը, որը կոչվում է պարաբոլի ֆոկուս և  հավասարումով որոշվող d ուղիղը, որը կոչվում է պարաբոլի դիրեկտրիս։ Դիցուք M(x;y)-ը պարաբոլի կամայական կետ է։ (2) հավասարումից հետևում է, որ x ≥ 0: Ուստի M կետի հեռավորությունը d դիրեկտրիսից կլինի δ = +x, իսկ և քանի որ, ապա MF=δ: Ուստի, պարաբոլի բոլոր կետերը հավասարահեռ են նրա ֆոկուսից և դիրեկտրիսից։ Այսպիսով, պարաբոլի երկրաչափական սահմանումը հետևյալն է՝
Պարաբոլի երկրաչափական տեսքը
Պարաբոլի բոլոր կետերը գտնվում են հավասար հեռավորության վրա այն ուղղից, որը համարվում է առանցք եւ այն կետից, որը համարվում է կիզակետ։
Պարաբոլը բնության մեջ
Բնության մեջ պարաբոլը հանդիպում է տարբեր իրավիճակներում։ Պարաբոլի տեսք ունեն երկնային մարմինների ուղեծրերը, որոնք պտտվում են ավելի մեծ մարմնի ստեղծած գրավիտացիոն դաշտում։
Որոշակի անկյան տակ դեպի վեր նետված ֆիզիկական մարմինների, օրինակ՝ գնդակի հետագիծը նույնպես ունի պարաբոլի տեսք։ Այդպիսի հետագիծ ունի նաեւ շատրվանի ջրի շիթը։
Պարաբոլը որպես կոնական հատույթ
Պարաբոլը ստացվում է այն դեպքում, երբ կոնի մակերեւույթը հատում ենք նրա ծնիչին զուգահեռ հարթությամբ։
Հակաքրիստոսը
Հակաքրիստոսը, գերմանացի փիլիսոփա Ֆրիդրիխ Նիցշեի փիլիսոփայական գիրքն է, որը լույս է տեսել 1895 թ., երբ հեղինակը գտնվում էր հոգեբուժարանում։ Գիրքը գրվել է 1888 թ., սակայն գրքի հակասական պարունակությունը ստիպել է Ֆրանց Օվերբեքին և Հայնրիխ Կոսելիտցին հետաձգել դրա ինչպես նաև «Ecce Homo»-ի տպագրությունը։
(5746) 1991 CK
(5746) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի փետրվարի 5-ին Մասարու Արաիի և Հիրոսի Մորիի կողմից Յորիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,329323 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8278 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8308 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1298,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,277242 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մասարու Արաիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Մորիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աննան և իր սերը
Եթերաշրջան 1
Սերիալի գործողությունները տեղի են ունենում Բեռլինում։ Սյուժեի կենտրոնում՝ համեստ և ամաչկոտ մի աղջնակ է՝ Աննա Պոլաուկեն, որի երազանքն էր աշխատել Գովազդային գործակալությունում։ Բայց իր ամաչկոտության պատճառով Աննան չէր կարողանում գնալ հարցազրույցի իր երազանքների «Broda & Broda» գործակալությունում։ Դրա համար էլ Աննան օգնում էր իր մայրիկին ռեստորանում։ Մի անգամ աղջիկը պատահաբար հանդիպում է Յոնաս Բրոդուին՝ գործակալության սեփականատիրոջ տղային և սիրահարվում նրան առաջին հայացքից։
Ավելի ուշ, հավաքելով ինքն իրեն և պայքարելով իր վախերի դեմ, Աննան հարցազրույց է տալիս Broda & Broda-ում և սկսում աշխատել Յոնասի հետ։ Շուտով Յոնասը նույնպես սիրահարվում է։ Բայց միմյանց հասնելու ճանապարհին նրանց հանդիպում են չափազանց շատ փորձություններ։
Եթերաշրջան 2
Աննան և Յոնասը բոլոր խոչըդնոտները հաղթահարելուց հետո վերջապես ամուսնանում են և լքում հեռուստասերիալը։ Առաջին պլան են գալիս Ալեքսանդրի (Յոնասի խորթ եղբոր) և Միիի հարաբերությունները։
Եթերաշրջան 3
Աննան և Յոնասը վերադառնում են Բեռլին՝ հետագայում իրենց նորաձևության հավաքածուի վրա աշխատելու համար, սակայն գործարքի արդյունքում Յոնասը մահանում է։ Աննան մտածում էր ինքնասպանության մասին, բայց վերջին պահին նրան փրկության է գալիս Թոմ Լանֆորդը՝ հայտնի դիզայներ Բրունո Լանֆորդի որդին և նրա նորաձևության տան տնօրենը, որը նույնպես տարել էր սիրելի մարդու կորուստը։ Անհավատալի քանակությամբ ինտրիգներից և խոչընդոտներից հետո նրանք վերջապես կապում են իրենց ճակատագրերը։