cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լորդ Վոլդեմորդ
Կենսագրություն
Վոլան դե Մորտի երրորդ վերջնաիրը " Հարի Փոթերը մահացել է։ Նա սպանվեց փախչելու ժամանակ։ Նա փորձեց փրկել իր կյանքը, մինչև դուք նրա համար սպանվում էիք այստեղ։ Մենք բերեցինք ձեզ նրա դիակը, որպեսզի դուք համոզվեք, որ ձեր հերոսը մահացած է։ Մարտը հաղթահարված է։ Դուք կորցրեցիք մարտիկների կեսը։ Իմ Մահվան խժռողները քանակով գերազանցում են ձեզ, իսկ Տղան Ով Ապրեց՝ այլևս չկա։ Շարունակել կռվել իմաստ չունի։ Յուրաքանչյուրը, ով շարունակի դիմադրել, լինի տղամարդ, կին թե երեխա, կսպանվի, և նույնը կլինի ընտանիքի անդամների հետ։ Դուրս եկեք ամրոցից, ծնկի եկեք իմ առջև, և ես կխնայեմ ձեզ։ Ձեր ծնողները և երեխաները, ձեր եղբայրները և քույրերը կապրեն, ամեն ինչ կներվի, և մենք բոլորս կկառուցենք նոր աշխարհ։" Սակայն Հոգվարթսի պաշտպանները հրաժարվում են և մարտը վերսկսվում է, ընդ որում Նագայնան և Բելատրիսա Լեյտրենջւ սպանվում են, իսկ Հարին մենամարտում է Սև Լորդի հետ։ Չի կարելի ասել, որ հենց Հարին մարտի ժամանակ սպանեց Վոլան դե Մորտին, քանի որ Սև Լորդը մահացավ իր իսկ (ճիշտ է, Հարիի անդրադարձումից) «Ավադա Կեդավրա» կախարդանքից։
Արտաքին տեսք և անձնական հատկանիշներ
Վոլան դե Մորտն ուներ գունատ մաշկ, սպիտակ ինչպես կավիճը և գանգանման դեմք, պինչերը ինչպես օձինը, կարմիր աչքեր օձի բիբերը, նիհար կմախքանման մարմին և երկար, բարակ ձեռքեր անիրական երկար մատերով։ Մահանալով Մերոպան Մրակսը հիշեց իր երեխայի հորը- նա ցանկացավ, որ իր որդին նմանվի իր հորը։ Տիկին Քոուլը կարծում էր, որ իր ցանկությունները զուր էին, քանի որ Մերոպան այդքան էլ գեղեցիկ չէր։ Վոլան դե Մորտը ոչ միայն իր հոր- մագլի անունն էր կրում, այլ նաև նման էր արտաքին տեսքով։ Հոգվարթսում սովորելու տարիներին նա շատ համակրելի երիտասարդ էր, արիստոկրատի կեցվածքով, մուգ աչքերով և սև մազերով։ Ինչպես կարծում են մոգերը, արտաքին զգալի փոփոխությունները տեղի են ունեցել Վոլան դե Մորտի հորքրուքսներ պատրաստելու ժամանակ։
Վոլան դե Մորտը ատում է մագլերին և պղտորարյուն կախարդներին, արհամարհում է մագլերի և կախարդների միացությունը։ Միևնույն ժամանակ հենց ինքը Վոլան դե Մորտը- պղտորարյուն կախարդ է, սակայն նա այն ամեն կերպ թաքցնում է։ Թոմ Ռիդդլը սպանեց իր հայր- մագլին և նրա ծնողներին, այնպես ինչպես վախենում էր իր պղտորարյուն լինելուց, և փոխեց իր անունը անագրամայով «Թոմ Ռիդդլից» դառնալով «Լորդ Վոլան դե Մորտ»; Վոլան դե Մորտը ուսումնասիրեց սև մոգությունը, ավելի խորը քան ապրող կախարդներից որևէ մեկը։ Բայց երբեմն, իր խոսքով, նա չկարողացավ ժամանակին հիշել որոշ բաների մասին- Գաղտնի սենյակում Հարիի վրա լացող փյունիկի արցունքների բժշկարար հատկության մասին, հին կախարդանքի ուժի, ինչը կապված էր անձնազոհության և սիրո հետ (այն բաներով որոնք Դմաբլդորի կարծիքով անհասկանալի էին նրան) և հին կախարդանքի ուժի, կապված նրա հետ, որ իր հոգու մասը Հարի Փոթերի մեջ է։ Բացի դրանից, հիշեցվում է, որ Վոլան դե Մորտը չէր գնահատում էլֆերի կախարդական ուժը։
Թոմ Ռիդդլ- կրտեսերի և Հարի Փոթերի միջև կարելի է նկատել շատ ընդհանուր բաներ- երկուսնել որբ են, երկուսի հետ էլ շատ տարօրինակ երևույթներ են տեղի ունեցել, մեծացել են մագլերի շրջապատում ոչ հաճելի պայմաններում, մինչև Հոգվարթսի ընդունվելը, ինչը նրանք իրենց տունն էին համարում։ Երկու կերպարներն էլ ունեն սև մազեր, դեմքի նուրբ դիմագծեր և օձերի հետ խոսելու կարողություն։ Հինգերորդ գրքում կիմանանք, որ կանխագուշակումով ոչ ոք չի կարող հանգիստ ապրել, մինչև կենդանի է մյուսը։ Յոթերորդ գրքում այդ կանծագուշակումը մեկնաբանվում է այլ կերպ նրանք կարող են կամ ապրել երկուսով, կամ կամ երկուսնել պետք է մահանան (կամ Հարի Փոթերի հոգու մասը- Վոլան դե Մորտի հոգու բեկորները);
Հարի Փոթերի գրքերի հեղինակը՝ Ջոան Քեթլին Ռոուլինգ, ենթադրեց, որ Վոլան դե Մորտի ամենամեծ վախը «նվաստացուցիչ մահն» է, իսկ իր բոգարտը կլինի անկենդանի մարմին (բոգարտը- կախարդական էակ է, ստանալով այս կամ այն պատկերը կախված նրանից, թե ինչից է ամենաշատը վախենում իր առջև կանգնած մարդը)։ Էնիալաժ հայելու մեջ («Հարի Փոթերը և փիլիսոփայական քարը» ) նա իրեն կտեսներ որպես ամենազոր և անմահ կախարդի։ Դամբլդորը ենթադրում էր, որ Վոլան դե Մորտը գաղտնի վախենում էր դիերից և խավարից, միանգամայն, իր խոսքերով «այսպիսի դեպքերում մենք վախենում ենք անորոշությունից»։ Ինչպես պարզվեց Մոգության նախարարության մարտի ժամանակ, Վոլան դե Մորտը չէր կարող հասկանալ, որ կան ավելի վատ բաներ քան մահը։
Եթե խոսենք անձնական տեսակի մասին, ապա Վոլան դե Մորտին կարելի է անվանել զգույշ, հնարամիտ և հանգիստ ստրատեգ։ Հարի Փոթերի Հոգվարթսում ուսուցման չորրորդ և հինգերորդ տարում, Վոլան դե Մորտը մի ամբողջ տարվա գործողություն էր նախագծել․ առաջինը՝ իր մարդկային մարմնի վերականգնումն էր, երկրորդը՝ ներխուժել Մոգության նախարարության գաղտնի բաժինը։
Չնայած դաժանությանը և անհանդուրժողականությանը, նա շատ ինքնաքննադատ է, և կարողանում էր ճանաչել իր վրիպումները, որոնք կատարվում էին նպատակներն իրականացնելու ճանապարհին։
Նախադպրոցական տարիներ
Դատելով Դամբլդորի հիշողություններից, որում Հարին եղել է ուսումնական վեցերորդ տարում՝ Հոգվարթսում, Վոլան դե Մորտը մանկուց ցույց էր տալիս ականավոր կախարդական հմտւթյունները։ Մերոպա Մրակսը իր որդուն ծնեց որբանոցում, որտեղ իր հանկարծակի մահից հետո դաստիարակվում էր տղան, ով մանկուց առանձնանում էր մնացած երեխաներից։ «Գիտեք, որ նա հազվադեպ էր լացում», - տիկին Քոուլը ասում է Դամբլդորին, Թոմին բերելով Հագվարթսից նամակը։
Երբ Թոմը Ռիդդլին դեռ չէր լրացել տասնմեկ տարին (այդ ժամանակ նա դեռ չգիտեր որ, նա կախարդ է), նա գիտակցաբար կախարդանքով փորձեր էր կատարում, չիմանալով, որ դա կարող է մահացու հետևանք թողնել։ Նա կարողանում էր տեղափոխել առարկաները՝ չդիպչելով դրանց, նաև կառավարել կանդանիներին առանց վարժեցնելու և տհաճ իրավիճակներ էր ստեղծում որբանոցի մնացած երեխաների համար, ովքեր զայրացնում էին իրեն։ Թոմ Ռիդլլը պատրաստ էր ընդունել այն նորությունը, որ նա կախարդ է։ « ԵՍ գիտեր, որ ես ՅՈՒՐԱՀԱՏՈՒԿ են », - ասում էր նա Դամբլդորին, գտնվելով հուզված վիճակում (որը չգիտես ինչու նրան չէր ուրախացնում)։ Թոմը ընկերների կարիք չուներ և որբանոցի երեխաներին ընդունում էր որպես մանիպուլյացիայի օբյեկտ, այդ վաղ տարիքում։ Դամբլդորի հետ զրույցի ժամանակ պարզվում է, որ երիտասարդ Թոմը արդեն մանուկ հասակում հակված էր իր խոսքի մեջ օգտագործել հրամայական տոնը և հրամայել շրջապատողներին ։
Թոմ Ռիդլի յուրահատուկ և տարբերիչ պահվածքը իր ինքնատիպ հուշանվերների հավաքագրումն էր, որպես հիշատակ իր մոգական ունակություններով տհաճ դեպքեր էին հատկապես շրջակաների համար։ Սովորություն, որը հետագայում վերածվեց հորքրուքսների ստեղծման։ Վոլան դե Մորտի դեպքում հորքրուքսներ կարող են լինել այն առարկաները, որոնք պատկանում էին հանճարեղ մոգերի, այդ թվում նաև հենց իր (Նագայնան, Թոմ Ռիդլի օրագիրը)։ Հենց այդ դժվարին կախարդանքի օգնությամբ Սև Լորդը մեկուսացնում է իր հոգու մի մասը։
Ուսումը Հոգվարթսում
Հոգվարթսում Թոմ Ռիդլը լավագույն աշակերտն էր, և ուսուցիչները նկատում էին իր տաղանդը և ձգտումը դեպի գիտելիք։ Հոգվարթսում սովորելիս, Թոմը առաջին անգամ բացեց Գաղտնի սենյակը և բաց թողեց Վասիլիսկին, ով դարձավ Կոգտեվրանի աշակերտուհի Պլակսա Միրթլի մահվան պատճառը։ Միաժամանակ, երբ դպրոցը փակվելու վտանգ կար, Թոմը գտավ «մեղավորին»- երրորդ կուրսի աշակերտ Ռուբեուս Հագրիդին, ով թուլություն ուներ վտանգավոր կենդանիների հանդեպ։ Թոմը տեսավ Հագրիդին ակրոմանտուլ Արագոգի հետ, և Հագրիդին հեռացրեցին Հոգվարթսից։
Հոգվարթսում սովորելու ժամանակ Թոմը իր շուրջը հավաքեց մի խումբ համախոհների, ովքեր դարձան Մահվան Խժռողներ։ Այդ ժամանակ նա իր հոր անվան փոխարեն, ինչպես իրեն անվանել էր իր մայրը փոխարինեց նոր անունով. Լորդ Վոլան դե Մորտ։
Թռչելու ունակություն
Մարմնի վերականգնումից հետո Սև Լորդը ձեռք բերեց թռչելու ունակություն, չօգտագործելով ոչ մի կախարդական կատալիզատոր (փայտիկներ, թուրմեր և այլն)։ Ապացույց է ծառայում այն հանգամանքը, որ, նա կորցնելով իր փայտիկը թռիչքի ժամանակ, նա չընկավ գետնին, այլ ենթականերից պահանջեց նրան տալ ուրիշ փայտիկ, ընդ որում հիանալի կերպով շարունակելում էր լեվիտացիան։ Վոլան դե Մորտի լեվիտացիայի ունակություն ունի Սեվերուս Սնեյփը։ Կա վարկած, որ Սև Լորդը խավարամոլ էր։
Լեգլիմենցիայի տիրապետում
Վոլան դե Մորտը հայտնի է, որպես հռչակավոր լեգիլիմենտ՝ այսինքն նա հմտորեն կարողանում էր մտնել մարդկանց բսնականության և հիշողության մեջ։ Լեգլիմեցիայի օգնությամբ Վոլան դե Մորտը կարողանում էր կողմնորոշվել, ստում են իրեն (բացառությամբ Սեվերուս Սնեյփից, ով երկար ժամանակ երկկողմանի գործակալ էր, ինչպես նաև ուրիշ պրոֆեսիոնալ օկլյումենցիայի վարպետները)։ Լեգիլիմենտները կարող են ուրիշի գիտակցության մեջ տեսնել նրա զգացողությունները և հիշողությունները, որոնք կարող են հակասել մարդու ասված խոսքերով։ Հակասել լեգլիմենցիային կարելի է հակասել միայն հատուկ մտքերի պաշտպանման մեթոդիկայի՝ օկլյումենցիայի օգնությամբ, ինչին տիրապետում էր նաև Վոլան դե Մորտը։
Օձագետ
Վոլան դե Մորտը կարողանում էր խոսել օձերի հետ նա օձագետ է (parceltongue)։ Այդ ունակությունը ժառանգաբար փոխանցվել է Սալազեր Սլիզերինից, և մոգերը այն կապում են սև մոգության հետ։ Օձերի լեզվին տիրապետելը փոխանցվեց Հարի Փոթերին այն ժամանակ, երբ Վոլան դե Մորտը նրան սպանելու անհաջող փորձ արեց,այսպիսով Վոլան դե Մորտի հոգու մի բեկոր պոկվեց և դարձավ Հարիի հոգու մասը։
Հորքրուքսներ
Հոգվարթսում սովորելու ժամանակ, ուսումնասիրելով գրադարանի հատուկ բաժնի գրքերը, Թոմ Ռիդլը գտավ Հորքրուքս կախարդանքը։ Ավելի մանարամասն հորքրուքսների մասին երիտասարդ Թոմին պատմեց պրոֆեսոր Հորացի Սլիզնորտը, ենթադրելով, որ դա ընդամենը երիտասարդի գիտական հետաքրքրության համար է։ Բնականաբար նա չէր հասկանում, որ այդ պահին նա բացեց անմահության գաղտնքիը աշխարհի ամենակարող սև կախարդին։ Խոսակցության ընթացքում ակնարկեց, որ կցանկանար հոգին բաժանել յոթ մասի։ Նա եղել է այն եզակի սև կախարդներից, ովքեր որոշել և կարողացել են ստեղծել հորքրուքսներ։ Հորքրուքս կարելի է ստեղծել, միայն սպանելով ինչ-որ մեկին։ Դամբլդորը ենթադրում է, որ Վոլան դե Մորտը միակ կախարդն է ում հաջողվել է ստեղծել մեկից ավելի հորքրուքսներ։ Դամբլդորի ենթադրության համաձայն, Վոլան դե Մորտը մտադիր էր իր հոգին բաժանել 7 մասի, և գիտակցաբար ստեղծեց վեց հորքրուքս։ «Հարի Փոթեր և մահվան պարգևները» գրքում պարզվեց, որ գոյություն ուներ նաև յոթերորդ հորքրուքսը, որը ստեղծվեց անկախ իր կամքից, երբ Վոլան դե Մորտը փորձում էր սպանել Հարի Փոթերին (փոքրիկ Հարիին, «Փիլիսոփայական քարի» սկզբում)։ Արդյունքում պարզվեց, որ Վոլան դե Մորտը իր հոգին բաժանել է 8 մասի` Թոմ Ռիդլի օրագիրը, Պենելոպա Պուֆենդույի գավաթը, Սալազեր Սլիզերինի մեդալիոնը, Կանդիդա Կոգտեվրանի կորած դիադեման, Մարվոլո Մրաքսի մատանին «Պեվերելների զիանանշանով» ( Հարության քարի հետ), Նագայնա օձը, Հարի Փոթերի մեջ հոգու մի մասը և Վոլան դե Մորտի մեջ մնացած հոգու մասը, որը գոյատևման 14 տարիներին ապրում էր ուրվականի նման։ Դամբլդորի կարծիքով Վոլան դե Մորտի բարոյական և ֆիզիկական այլանդակության գլխավոր պատճառը, հենց այդ բազմաթիվ բաժանումներն են։ Նախավերջին գրքում Դամբլդորը բնութագրում է Թոմ Ռիդլի հետ կատարված կերպարանափոխությունները, հորքրուքսների քանակի շատացմամբ` Թոմը դառնում էր ավելի խորթ և անկենդան մարդ։ Դամբլդորը մտածում էր, որ Թոմ Ռիդլը պատրաստվում էր մի քանի հորքրուքս թողնել Հոգվարթսում, իրավիճակից ենթադրելով, որ նա հորքրուքսները թողնում էր հատուկ հաղթանակած վայրերում (կախարդական առաջին հաղթանակը, առաջին մարդու սպանությունը, առաջին իսկական տունը և այլն) ։
Մենամարտեր
Վոլան դե Մորտը խելացի էր գործում մենամարտերում։ Կախարդանքներ և հակա- կախարդանքներ, իր դեմ մղված օբյեկտները վերածել այլ բանի, տարածության մեջ տեղափոխումները, այսպիսի գործողությունները նա կատարում է հաշված րոպեների ընթացքում։ Վոլան դե Մորտը շատերի կարծիքով ուժեղագույն սև մոգն է Երկրի վրա։ Համարվում է, որ կախարդական կարողություններով նրա հետ կարող է համեմատվել միայն Ալբուս Դամբլդորը և նա միակ մոգն է պատմության մեջ, ով կարող էր մենամարտել Դամբլդորի հետ հավասարապես։ Սակայն մոգության և կախարդության նախարարությունում Դամբլդորը, երևի կարող էր, սակայն չփորձեց լուրջ վնասել Վոլան դե Մորտին։ Հնարավոր է Վոլան դե Մորտի միակ թույլ տեղը հին կախարդանքից անտեղյակությունն է` այդպես Լիլի Փոթերի սիրո կախարդանքը փրկեց իր որդի Հարիին, դրանից բացի որոշակի ժամանակով ոչնչացրեց Սև Լորդի ֆիզիկական կերպարը։ Հաջորդ օրինակը Վոլան դե մորտի և Հարիի միջև վերջնական մենամարտն էր և Հարին հաղթանակած է դուրս գալիս շնորհիվ Սև Լորդի անտեղյակության, այն մասին, որ իր Տանտրավենու փայտիկը («Մահվան գավազանը», Մահացու փայտիկը) իր տիրոջը համարում էր Հարիին, քանի որ նա հաղթեց նրան նախորդ տիրոջից, Դրակո Մալֆոյից (ով Հոգվարթսում զիանաթափ արեց Ալբուս Դամբլդորին, իսկ հետո, Մալֆոյների ագարակ, որտեղ եգերները բերեցին Ռոնին, Հարիին և Հերմիոնային, Հարին զինաթափ արեց Մալֆոյին)։ Քանի որ Դամբլդորին սպանել էր Սնեյփը (արդեն դրանից հետո, երբ Դրակո Մալֆոյը զինաթափ արեց Դամբլդորին), Վոլան դե Մորտը մտածել էր, որ փայտիկը հիմա պատկանում է Սնեյփին։
Հետաքրքրիր է, որ Վոլան դե Մորտը տիրացավ փայտիկին (ենթադրելով, որ հիմա նա է իր օրինական տերը) ընդամենը մի քանի ժամից, երբ Հարին զինաթափ արեց Դրակո Մալֆոյին, դրանով դառնալով փայտիկի իրական տերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ Կատեգորիա:Գրական չարագործներ Կատեգորիա:Հարրի Փոթերի կերպարներ
Վասիլ Գենդով
Կենսագրություն
Վասիլ Խաջիգենդովը ծնվել է 1891 թվականի նոյեմբերի 24-ին Սլիվենում։ Պատանեկան տարիքում խաղացել է Արցունքների ու ծիծաղի թատրոնում, 1905-1907 թվականներին՝ Սոֆիայի Իվան Վազովի անվան ազգային թատրոնում։ Դերասանի բեմական առաջնաելույթը եղել է Ռոբերտ Պֆայֆերի դերը Օտտո Էռնստի (Otto Ernst) «Ուսուցիչներ» (The Educators) պիեսի բեմադրությունում։ Վիեննայում թատերական դպրոց ավարտելուց հետո Վասիլ Գենդովը կինոարվեստ է ուսումնասիրել Բեռլինում։
1915 թվականի հունվարին Բուլղարիայում ցուցադրվել է առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Българан е галант» («Նրբակիրթ բուլղարացին»), որը նկարահանվել է ռեժիսոր Վասիլ Գենդովի սցենարով ։ Հետագայում ֆիլմը գրեթե ամբողջությամբ ոչնչացվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Սոֆիայի ռմբակոծման հետևանքով ։ Պահպանվել է մեկ կամ երկու կադր ։ 1915 թվականից մինչև 1937 թվականը Վասիլ Գենդովը գրել է սցենարներ և դրանց հիման վրա նկարահանել 11 ֆիլմ՝ դառնալով իր ժամանակի Բուլղարիայի ամենավառ կինեմատոգրաֆիստներից մեկը ։
1933 թվականին Վասիլ Գենդովը հանրությանն է ներկայացնում իր առաջին հնչյունային ֆիլմը՝ Бунтът на робите («Ստրուկների խռովությունը»)։ Վասիլ Գենդովի մի շարք ֆիլմերում նկարահանվել է նրա կինը՝ Ժանա Գենդովան։ «Ստրուկների խռովությունը» ֆիլմում Վասիլ Գենդովը կատարել է 1873 թվականի բուլղարական հեղափոխության առաջատար գործիչներից մեկի՝ Վասիլ Լևսկու դերը ։ Ֆիլմը ներկայացնում է Օսմանյան կայսրությունից Բուլղարիայի ազատագրման համար մղված պայքարը։ Ֆիլմի վերաբերյալ իր դժգոհությունն է հայտնել Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարը։ Նրա կարծիքով՝ ֆիլմը հակաթուրքական է և բուլղարացիների մոտ ատելություն է առաջացնում Թուրքիայի նկատմամբ։ Թուրքիայի արտաքին գոծերի նախարարությունը բացատրություն է պահանջել Բուլղարիայի կառավարությունից, թե ինչու է նա թույլ տվել նկարահանել այդպիսի ֆիլմ ։ Բուլղարիայի կառավարությունը, պաշտպանելով ֆիլմը, չի արձագանքել թուրքական կողմին ու նշել է, թե «քանի որ ֆիլմի իրադարձությունները վերաբերում են օսմայան դարաշրջանին, ապա ֆիլմը չի կարող ընկալվել որպես ներկայիս թուրքական կառավարության ու ժողովրդի նկատմամբ ատելություն առաջացնող» ։ Վասիլ Գենդովի նախաձեռնությամբ 1919-1920 թվականներին Բուլղարիայում ստեղծվել է Դերասանների միություն, 1931 թվականին՝ Կինեմատոգրաֆիստների միություն, 1948 թվականին՝ Բուլղարական կինեմատոգրաֆիայի թանգարան ։ Պատերազմում պարտություն կրելուց հետո Բուլղարիան դարձել է սոցիալիստական հանրապետություն, ինչից հետո կինոարտադրությունն ազգայնացվել է և 1948 թվականին կազմակերպվել ըստ սովետական մոդելի ։ Պատերազմից հետո Վասիլ Գենդովն այլևս ֆիլմեր չի նկարահանել և զբաղվել է պետական կինոարխիվի ստեղծմամբ։ Ներկայում այն կոչվում է Բուլղարիայի ազգային կինոարխիվ։ Վասիլ Գենդովը հավաքել է իր գործընկերների նկարահանած ֆիլմերը, ինչպես նաև ֆիլմերի ազդագրեր ու մամուլում տպագրված հրապարակումներ բուլղարական կինոարտադրության վերաբերյալ ։
Վասիլ Գենդովը մահացել է 1970 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Սոֆիայում։
Հիշատակ
2015 թվականի հունվարի 15-ին, երբ լրանում էր «Նրբակիրթ բուլղարացի» ֆիլմի թողարկման հարյուրամյակը, Բուլղարիայի ազգային կինոարխիվը կազմակերպել է տոնական միջոցառում և ցուցահանդես Սոֆայի «Օդեոն» կինոթատրոնում ։ 2015 թվականին բուլղարացի կինոռեժիսոր Իլյա Կոստովը նկարահանել է «Վասիլի Գենդով․ առասպել և իրականություն» վավերագրական ֆիլմը, որը պատմում է Վասիլի Գենդովի, նրա կարիերայի ու անձնական կյանքի մասին 20-րդ դարի սկզբում Բուլղարիայում տիրող սոցիալական ու քաղաքական իրադարձությունների համատեքստում ։ Վավերագրական ֆիլմը թողարկվել է 2015 թվականի հոկտեմբերին և ցուցադրվել է Պլովդիվում Վավերագրական ու անիմացիոն ֆիլմերի 22-րդ կինոփառատոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դերասաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Բուլղարացի սցենարիստներ
Սթիվ Օսթին
Սթիվ Օսթին (ծնված որպես Սթիվ Ջեյմս Անդերսոն Steven James Anderson, ավելի ուշ՝ Սթիվեն Ջեյմս Ուիլյամս Steven James Williams, ), առավել հայտնի իր «Սառցե գունդ» Սթիվ Օսթին (Stone Cold Steve Austin) ռինգային/ հեռուստատեսային անվամբ, ամերիկացի կինոյի և հեռուստատեսության դերասան, նախկին պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։ Որպես ռեստլեր հանդես է եկել այնպիսի կազմակերպություններում, ինչպիսիք են «WCW»-ն, «ECW»-ն և «WWF»-ը, որտեղ էլ հասել է մասնագիտական կարիերայի բարձրակետին ու համաշխարհային ճանաչման։
Ըստ «WWE»-ի գործադիր տնօրեն և նախագահ Վինս Մաքմահոնի` արդյունաբերության պատմության մեջ Օսթինը եղել է ամենաշահութաբեր ռեստլերը։ 2009 թվականին դարձել է WWE-ի փառքի սրահի անդամ։
Մասնագիտական կարիերայի ընթացքում Օսթինն ընդհանուր առմամբ նվաճել է 20 չեմպիոնական տիտղոս։ Բացի այդ, հաղթել է նաև 1996 թ. «Ռինգի արքա» և 1997, 1998 և 2001 թթ. «Թագավորական կռիվ» մրցույթները։ 2003 թ. վճռել է վաղաժամ հեռանալ կարիերայից՝ ծնկի և պարանոցի շրջանում ձեռք բերած բազմաթիվ վնասվածքների պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:WWE փառքի սրահի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ
Սամսոն Ապրեսով
Սամսոն Մեսրոպի Ապրեսով, երկրաբան։ Երկրաբանահանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1944), պրոֆեսոր (1945)։ Ադրբեջանական ԽՍՀ գիտութան վաստակավոր գործիչ (1946)։
Կենսագրություն
Սամսոն Ապրեսովը ծնվել է 1874 թվականին Շուշիում։ 1891 թվականին ավարտել է Շուշիի ռեալական դպրոցը, 1899 թվականին` Սանկտ Պետերբուրգի պետական լեռնային ինստիտուտը։ 1900-1917 թվականներին եղել է Բաքվի Նոբել եղբայրների նավթարդյունաբերական ընկերության գլխավոր երկրաբան, 1917-1960 թվականներին՝ Ադրբեջանի Նավթի և քիմիայի ինստիտուտի ընդհանուր երկրաբանության ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են Ադրբեջանի և Թուրքմենիայի նավթային երկրաբանության, տեկտոնիկայի, շերտագրության և երկրաբանական զարգացման պատմության հարցերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երկրաբաններ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ
SINOIAN
SINOIAN (ՍԻՆՈՅԱՆ), հայկական նորաձևության ապրանքանիշ, որը հիմնադրվել է 2013 թ.-ին Գերմանիայում։ Այն իր տեսակի մեջ առաջին և միակ ապրանքանիշն է, որ միտված է դիզայնի հայկական տարրերի վրա հիմնված բարձրորակ նորաձևության ստեղծմանը ։
Անվանի ու հանրահայտ մարդիկ, որոնք «ՍԻՆՈՅԱՆ» բրենդի հագուստ են կրել հանրության շրջանում կամ ծանոթացել են ապրանքանիշին՝ Շառլ Ազնավուրը, Էնդի Խաչատրյանը, Ջենեոլոջին, Վահե Թիլբյանը, Արմենչիկը, Լիլիթ Հովհաննիսյանը և Վահե Բերբերյանն են ։ ՍԻՆՈՅԱՆ ապրանքանիշն նորաձևության իր տարրերում օգտագործում է «ԵՐՎՆ» հապավումը Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի համար։
Պատմություն
Ապրանքանիշը հիմնադրվել է հայ դիզայներ Էմին Բոլբոլյանի կողմից, ով ծնվել է Գերմանիայի Վուպերտալ քաղաքում։ Բոլբոլյանն ավարտել է հանրահայտ Ֆոլկվանգի Արվեստի Համալսարանը և 2012-ի սկզբին ստեղծել հայկական ժամանակակից և թեմատիկ պատրաստի նորաձևության ապրանքանիշը ։ ՍԻՆՈՅԱՆ ապրանքանիշի  նմուշներում տեսողականորեն համադրված են հայ ազգի ավանդական մշակութային ձևավորման տարրերը ժամանակակից նորաձևության միտումներով՝ թարմ, ժամանակակից զգացողությամբ։ Ապրանքանիշն առանձնանում է որակի, ոճի և տեսակի և նորաձևության տեսանկյունից, ինչըը տարածվում է գեղագիտությունից այն կողմ՝ համատեղելով ավանդույթը, նորաձևությունը և արվեստը։ ՍԻՆՈՅԱՆ-ը գրավում է մարդկանց մշակութային տեսանկյունից։ Այն ժամանակ, երբ ազգերը  հեռանում են միմյանցից, ՍԻՆՈՅԱՆԸ կամուրջ է կառուցում ավանդույթի և ժամանակակից դարաշրջանի միջև ։
Եվրատեսիլ
2015-ի մայիսին ՍԻՆՈՅԱՆՆ ընտրվեց Հայաստանը ներկայացնելու Վիեննայում անցկացվող Եվրատեսիլի առաջին «Նորաձևություն հանուն Եվրոպայի» նորաձևության ցուցադրությանը  ։ Ցուցահանդեսի ընթացքում ՍԻՆՈՅԱՆ նորաձևության տունը հաջողությամբ ներկայացրեց իր նոր հավաքածուի ութ կտոր։ Մյուս մասնակիցները, այդ թվում նաև Միքայել Միքալսկին՝ Գերմանիայի, Գալիա Լահավը՝ Իսրայելի, Իվանա Հելսինկին Ֆինլանդիայի, Ագնեսա Վյութաջը՝ Ալբանիայի, Կալցեդոնիան՝ Իտալիայի նորաձևությունը և այլն ։ Նորաձևության ցուցադրությունը հերարձակվեց հեռուստատեսությամբ և գրավեց մինչև 10.000 այցելուների ուշադրությունը  ։
Համագործակցություն
Հայտնի նկարիչ Սևադա Գրիգորյանի հետ բացառիկ համագործակցության արդյունքում վերջինիս նկարները առաջին անգամ դարձել են նորաձևության մաս ։ ՍԻՆՈՅԱՆԻ «Սևադա հավաքածուն» հիմնված է Սևադա Գրիգորյանի նկարների հիման վրա։ Հավաքածուն բաղկացած է դիզայներական վեց շապիկներից, ինչպես կանանց, այնպես էլ տղամարդկանց համար  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանահայ մշակույթ Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ
Լակապել Վիեսկամ
Լակապել Վիեսկամ (Lacapelle-Viescamp), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 452 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.62 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 14 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 308 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 222-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 222 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 211 անձ (111 տղամարդ և 100 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (7 տղամարդ և 4 կին)։ 86 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 50-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
(274) Ֆիլագորիա
(274) Ֆիլագորիա (Philagoria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1888 թվականի ապրիլի 3-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Ֆիլագորիա աստերոիդը պատկանում է Ֆեմիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 535 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,08 ա. մ., իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,24 ա. մ. հեռավորության վրա։ Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:Ֆեմիսի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1888 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռուբեն Վեսմադյան
Ռուբեն «Ռեդ» Վեսմադյան (անգլ.` Rouben "Redd" Vesmadian, ), ավստրալահայ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, ով համալսարանային առաջնության (NCAA) շրջանակներում 1 խաղաշրջան հանդես է եկել Ֆրեզնոյի նահանգային համալսարանի բասկետբոլային թիմում։
Ծնվել է եգիպտահայի ընտանիքում։ Վեսմադյանը ստանում է Եգիպտոսի արաբական հանրապետության քաղաքացիություն` հանդես գալով տեղի պրոֆեսիոնալ լիգայում։ Աշակերտել է նաև հայտնի հայազգի մարզիչ Ջերրի Թարխանյանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի բասկետբոլիստներ
Terra Emota
Terra Emota (լատ. Ցնցված, Հուզված Հող, Երկիր), կարճամետրաժ ֆիլմ-պոեմ, (10 րոպե), գունավոր, արտադրված 1999 թ. Ֆրանսիական Նահորա Ֆիլմ (ֆր. Nahora Films) և Le G.R.E.C. կազմակերպությունների կողմից։ Lux Aeterna ֆիլմի հետ կազմում են դիպտիխ։
Ֆիլմն ամբողջովին հիմնված է Լևոն Մինասյանի (Levon Minasian) 1998 թ. դեկտեմբերի 7-ին Սպիտակի երկրաշարժի 10-ամյա տարելիցի օրը Գյումրի (նախկինում Լենինական) քաղաքում նկարահանած կինոնյութի վրա։ Ինչպես դիպտիխի առաջին Lux Aeterna ֆիլմը, Terra Emota-ն ևս նկարահանվել է Super-8 ֆորմատի կինոժապավենի վրա և կինոդահլիճներում ցուցադրվելու համար "ուռչեցվել" է 35 մմ պրոֆեսիոնալ ժապավենի վրա։ Ֆիլմի արտադրությունն իրականցրել է Լևոն Մինասյանին պատկանող Նահորա Ֆիլմ կինոընկերությունը, ֆրանսիական պետական Լe Groupe de Recherches et d’Essais Cinematographiques (Le G.R.E.C.) կազմակերպության մասնակցությամբ։
Ֆիլմի երաժշտության հեղինակն է Գզավիե Դըլիլը (Xavier Delisle)։
Կինոփառատոներ
Ֆիլմը մասնակցել է ավելի քան 50 միջազգային կինոփառատոնների, այդ թվում.
Incurt (Իսպանիա), AFFMA (ԱՄՆ), ArtMessage - Ժյուրիի հատուկ դիպլոմ (Ֆրանսիա), Cote Court (Ֆրանսիա), Avanca (Պորտւգալիա), BBC British Short Film Festival (Մեծ Բրիտանիա), Festival du Nouveaux Cinema (Կանադա), Cinema Tout ecran - Ժյուրիի հատուկ դիպլոմ (Շվեյցարիա), DocumentART (Գերմանիա), Festival du Film d'Environnement (Ֆրանսիա), Festival du Film d'Exploration (Ֆրանսիա), Meridiens (Ֆրանսիա), Traces de Vies (Ֆրանսիա), Une certaine idee du Cinema (Ֆրանսիա), Festival du VGIK - Լավագույն մոնտաժի մրցանակ (Ռուսաստան), Festival des films Europeens (Թուրքիա), Festival de Drama (Հունաստան), Dakino (Ռումինիա), Courts Metrages Francais (Բրազիլիա), Travelling (Ֆրանսիա), FIPA (Ֆրանսիա), Clermont-Ferrand (Ֆրանսիա), Berlinale Panorama (Գերմանիա), Larissa (Հունաստան), Dublin (Իռլանդիա), Dresde (Գերմանիա), Doxa Vancouver (Կանադա), Naples (Իտալիա), Merano TV (Իտալիա), Palerme (Իտալիա), Eisenstein - Wilhelshaven (Գերմանիա), French Film Series New York - Los Angeles (ԱՄՆ), Die (Ֆրանսիա), Ecrans Documentaires (Ֆրանսիա), Bilbao (Իսպանիա), Nancy - Ժյուրիի հատուկ դիպլոմ (Ֆրանսիա), Tebessa (Ալժիր), և այլն...
(8720) Տակամիզավա
(8720) Տակամիզավա (Takamizawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի նոյեմբերի 16-ին Ակիմասա Նակամուրայի կողմից Կումա Կոգենում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,078275 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6921 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4645 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1972,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182492 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ակիմասա Նակամուրայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լյուցիֆեր Մորնինգսթար
Լյուցիֆեր Մորնինգսթար, նախկինում հայտնի է եղել որպես Սամայել, «Լյուցիֆեր» հեռուստասերիալի գլխավոր կերպարն է։ Հեռուստասերիալում դերը կատարել է Թոմ Էլլիսը ։
Աստծո կողմից ստեղծված առաջին հրեշտակներից է, նա երկնքից վտարվել է այն բանի համար, որ ընդդիմացել է հոր դեմ, չհամաձայնելով մարդկության ստեղծման հարցում և դրա համար նրան ուղարկել են դժոխք։ Նա եղել է անդրշիրիմյան աշխարհի ղեկավարը, մինչ այն պահը, երբ որոշ դարեր անց նա հոգնել է և թողել իր տիտղոսը և ուղևորվել է Երկիր։ Իր դևային ընկերուհի Մեյզեքինի հետ նա կտրում է իր հրեշտակի թևերը և դառնում է Լոս Անջելեսի Lux անունով գիշերային ակումբի սեփականատերը, որում նա որոշ մարդկանց տալիս է իրենց ուզածը՝ ինչ-որ բանի դիմաց։
Պատմություն
Լյուցիֆերը սկսում է համագործակցել հետախույզ Քլոյե Դեքկերի հետ այն բանից հետո, երբ դառնում է իր ընկերոջ մահվան ականատեսը։ Առաջին օգնության վերջում նա հասկանում է, որ կարող է պատժել հանցագործներին այնպես, ինչպես արել էր դա դժոխքում, բայց այս անգամ արդեն երկրի վրա։ Դժոխքն այս պահին առանց տիրակալի է և նրա եղբայր Ամինադիելը իջնում է երկնքից՝ Աստծո հրամանով և փորձում է համոզել նրան վերադառնալ դժոխք։ Լյուցիֆերը հրաժարվում է դա անել և ցանկանում է շարունակել իր արկածները Լոս Անջելեսի ոստիկանությունում։ Իր ուժի շնորհիվ, որի օգնությամբ նա կարողանում է իմանալ մարդկանց ամենածածուկ ցանկությունները, նրան հաջողվում է իր շուրջը համոզել բոլորին, որ կարողանա անել այն ինչ ուզում է։ Բայց այդ մեծ ուժն ընդհանրապես չի ազդում Քլոյե Դեքկերի վրա, որը հանդիսանում է միակ մարդը Երկրի վրա, որը կարողանում է դիմակայել Լյուցիֆերի կախարդանքին։
Չնայած նրան, որ նա չի ցանկանում բախվել այդ զգացմունքների հետ և ցանկանում է թաքցնել դրանք, չի կարողանում հետախույզից պահել նմանատիպ կարգի հեռավորություն և վտանգի տակ է դնում իր կյանքը՝ նրան պաշտպանելու համար։ Երբ նա իր իրական ինքնությունը վերջապես բացահայտում է հետախույզ Քլոյե Դեքկերին՝ վերջինս վախեցած փախչում է, ինչն էլ իր հերթին անհնար է դարձնում նրանց միջև ցանկացած հարաբերություն և Լյուցիֆերը գնում է մութ ճանապարհներով և ամեն կերպ փորձում է մոռանալ նրան։
Ուժեր և ունակություններ
Ուժեր և ունակություններ, որոնք Լյուցիֆերը ցուցադրում է հեռուստասերիալի ողջ ընթացքում.
Քլոյե Դեքկեր
Նրա գործընկերն է, որի շնորհիվ նա սկսում է զգալ և զարգացնել ռոմանտիկ զգացմունքներ, որոնք դեռ երբեք չի ունեցել։ Չնայած նրան, որ նա սիրում է Քլոյեին, չի կարողանում այդ զգացմունքը դրսևորել նրա նկատմամբ, քանի որ չի հավատում, որ իրեն փոխադարձաբար են պատասխանում և չի ցանկանում նրան վնաս հասցնել, ինչպես նաև իրեն արժանի չի համարում նրա սիրուն։ Նա միշտ նրա կողքին է մտածելով, որ նրա ներկայությունն իրեն խոցելի է դարձնում և ինքը կարող է մահանալ և պաշտպանում է նրան, քանի որ նա չի կարողանում տեսնել, թե ինչպես է նա տառապում։ Աստիճանաբար նրա հանդեպ զգացմունքներն ավելի ու ավելի են ուժեղանում, մինչև բացահայտվելը, սակայն նրանց հարաբերությունները գնում են շատ դժվար և անկայուն ճանապարհով։
Ամինադիել
Լյուցիֆերի եղբայրն է, բայց նրանք վատ հարաբերությունների մեջ են, քանի որ նա հնազանդվում է իր հորը, իսկ Լյուցիֆերը հրաժարվում է ենթարկվել նրա հրամաններին։ Սկզբում նրանց փոխհարաբերությունները հիմնված են արհամարանքի վրա, այլ ոչ թե ենթարկվելու, նա նրանց հավատացնում է, որ իր համար միևնույն է, բայց ժամանակի ընթացքում նա օգնում է նրան հետախույզի իր աշխատանքում, նաև պաշտպանում է Հետախույզ Դեքկերին։ Այս պատճառով էլ աստիճանաբար նրանց հարաբերությունները դառնում են ավելի հանդուրժողական և նրանք սկսում են իրական եղբայրական հարաբերություններ հաստատել, որում նրանք իրար օգնում են և մխիթարում ծանր պահերին։
=== Մեյզեքին ===
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեշտակներն արվեստում Կատեգորիա:Հորինված անձինք ըստ երկրի Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կերպարներ ըստ հեռուստասերիալի
Սան Վիտո Ռոմանո
Սան Վիտո Ռոմանո (San Vito Romano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Ռաֆայել Կապրելյան
Ռաֆայել Իվանի Կապրելյան (Рафаи́л Ива́нович Капрэля́н ), ազգությամբ հայ, խորհրդային փորձարկող օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս, ԽՍՀՄ վաստակավոր փորձարկող օդաչու (23.09.1961), ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1969), փոխգնդապետ։
Կենսագրություն և գործունեություն
Ծնվել է 1909 թվականին Ռուսական կայսրության Բաքու քաղաքում։ 1926 թվականին ավարտել է Բաքվի արդյունաբերակական-տնտեսական տեխնիկումը և կոնսերվատորիան։ 1927-1929 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի պելիտեխնիկական ինստիտուտում, 1932 թվականին ավարտել է Լենինգրադի քաղաքացիական ավիացիայի ինստիտուտը, այնուհետև աշխատել որպես ինժեներ։
1934 թվականին ավարտել է Բատայսկի քաղաքացիական ավիացիայի դպրոցը։ Աշխատել է որպես քաղաքացիական ավիացիայի օդաչու (1935—1941 թվականներին Մոսկվայում, իսկ 1938-1940-ական թվականներին Չինաստանում)։ 1941 թվականի հունիս ամսին սկսել է ծառայությունը բանակում, մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։
1941 թվականի նոյեմբեր ամսից մինչև 1943 թվականի մարտ ամիսը եղել է Մոսկվայի հատուկ ավիախմբի ջոկատի հրամանատար։ Կատարել է 57 մարտական թռիչք, այդ թվում՝ հակառակորդի խոր թիկունքում հետախույզների իջեցում (14 թռիչք), պարտիզանների բեռների փոխադրում (18 թռիչք), ռազմաճակատի գիծ ռազմամթերքներ և վիրավորների տեղափոխում (25 թռիչք)։
1942 թվականի հունվարի 28-ին նրա ղեկավարած ինքնաթիռը Դնեպրոպետրովսկի մարզի Կրիվոյ Ռոգ քաղաքի մոտ ընկել է եղանակային վատ պայմանների հետևանքով։ Անձնակազմը գերեվարվել է, և նրանց տեղավորել են Նիկոլաևի ճամբար։ 1942 թվականի օգոստոս ամսին Կապրելյանին հաջողվել է փախչել ճամբարից և միանալ Օվրուչ աղաքի մերձակայքում տեղակայված պարտիզաններին, որտեղ նա մասնակցել է մարտերի մինչև հոկտեմբերի 23-ը, երբ նրա ինքնաթիռը տեղափոխեցին Մոսկվա։ Հաջորդ տարի 1943 թվականին մարտի 10-ին վերադարձել է գունդ, շարունակելով կատարել մարտական թռիչքներ դեպի առաջնագիծ, տեղափոխելով վիրավորներ և տեղ հասցնելով ռազմամթերք։
Հայրենական Մեծ Պատերազմի տարիներին ցուցաբերած արիության և հերոսության համար, նաև նոր ավիացիոն տեխնիկայի փորձարկումների համար ԽՍՀՄ Գերագույնն խորհրդի 15.05.1975 թ. հրամանով ստեցել է ԽՍՀՄ հերոսի կոչում։ Նրան հանձնվել է նաև Լենինի անվան և «Ոսկե Սիրտ» շքանշան։
Ապրել է Մոսկվայում մահացել է 1984 թվականին հուլիսի 12-ին, թաղված է մոսկվայի Կունցեվսկյան գերեզմանատանը։
Միջազգայի ռեկորդներ
8 համաշխահային ռեկորդի հեղինակ է, որոնցից մեկը որպես երկորդ օդաչու։
Քելեն Լատս
Քելեն Քրիստոֆեր Լատս (Kellan Christopher Lutz, ), ամերիկացի դերասան, ֆոտոմոդել։ Հայտնի կերպար Էմետա Կալենայի դերակատարը «Մթնշաղ» ֆիլմում։
Կենսագրություն
Քելեն Քրիստոֆեր Լատս — նախավերջին երեխան իրենց ընտանիքի։ Քելենը ընդհանուր առմամբ ունի 7 եղբայր և մեկ քույր։ Ծնվել է 1985 թվականի մարտի 15-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Դպրոցը ավարտելուց հետո, Քելենը տեղափոխվել է Կալիֆորնիա, և հաճախել տեղի «Orange County`s Chapman University» համալսարանը և ստացել ինժիների որակավորում։ Դրանից հետո՝ 1999 թվականից սկսած տարվել է դերասանությամբ և ձեռք բերել դերասանական կարիերա ։
Կարիերա
Նա մասնակցել է մի շարք հեռուստատեսային շոուների։ Որպես ֆոտոմոդել, նկարահանվել է երաժշտական տեսահոլովակներում (Hilary Duff «Սիրով», խոչընդոտում «Without You») ։ 2012 թ. Սեպտեմբերին Քելեն Լատզը ժամանել է Մոսկվա, և նկարահանվել հանրահայտ «Сироп» ֆիլմում, որպես գլխավոր դերակատար ։
Անձնական կյանք
Սկզբում հանդիպել է Կելեն Էվելլի հետ։ Որեշ ժամանակ անց Անալինե Մկկորդի հետ։ 2011 թվականից հանդիպել է դերասանուհի և պխարուհի Շարնի Վինսոնի հետ։ 2013 թվականի մայիսին նրանք բաժանվեցին։
(275) Սապիենցիա
(275) Սապիենցիա (Sapientia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1888 թվականի ապրիլի 15-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,7709 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3207 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2211 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Սապիենցիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3303 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1684,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213684 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,76° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1888 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստղարար
Աստղարար կամ ստելարատորը (անգլերեն՝ stellarator. կարդացվում է՝ սթելրեյթր) մի գործիք է, որ օգտագործվում է մագնիսական դաշտերով տաք պլազմայի սահմանափակման համար՝ մի վարած միջուկային ֆուզիոն ռեակցիայի պահպանման համար։
Պլազմայի սահմանափակման համար պետք եղած մագնիսական դաշտը լրիվորեն ստեղծվում է արտաքին կոճերով։ Դա ստեղծվել է Լիման Սպիցերի միջոցով, և առաջին այդպիսի գործիքները կառուցվել են Պրինստոնի Պլազմայի Ֆիզիկայի Լաբորատորիայում 1951 թվականին։ Այս վաղամյա ֆուզիոնի միտքը գտել է այս անունը, քանի որ դա խոսում էր արևի հզորության աղբյուրը լծելու համար—stellar անգլերենով նշանակում է աստղային, իսկ արևը մի աստղ է։
Զեմո Սարաբուկի
Զեմո Սարաբուկի (ზემო სარაბუკი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 11 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Իլոնա Մոնթագ
Իլոնա Մոնթագ (Ilona Montagh, երբեմն հիշատակվում է որպես Ilona Montag, հայտնի է նաև Իլոնա ֆոն Մոնթագ Ilona von Montagh անվամբ,, մահվան տեղն ու թվականը հայտնի չէ), թատրոնի և կինոյի հունգարացի դերասանուհի։ Դերասանական վարպետություն սովորել է դերասանուհի Սիդի Ռակոշի Rákosi Szidi մոտ։ Առաջին քննադատական ​​գնահատանքը ստացել է «Լեհական արյուն» բեմադրության մեջ կանացի գլխավոր դերի համար։ Հանդես է եկել Հունգարիայի, այնուհետև Գերմանիայի թատրոններում, իսկ իր կարիերիայի գագաթնակետում արտագաղթել է Ամերիկա։ Նկարահանվել է մի քանի համր ֆիլմերում։
1921 թվականի սեպտեմբերի 7–ին Մոնթագն ամուսնացել է Բելա Լուգոշիի հետ և դարձել է նրա երկրորդ կինը։ Նրանց համատեղ կյանքը տևել է ընդամենը մի քանի շաբաթ, իսկ զույգը բաժանվել է 1925 թվականի սկզբին։ Նրանց համատեղ կյանքի ընթացքն ուղեկցվել է մի քանի խոշոր վիճաբանություններով, որոնք լայնորեն լուսաբանել է մամուլը։
Վաղ տարիներ և աշխատանք Եվրոպայում
Իլոնա Մոնթագը ծնվել է 1899 թվականի դեկտեմբերի 8–ին Հունգարիայում։ Պլոնայի ծննդյան ճշգրիտ վայրը հայտնի չէՙ քանի որ նախկինում, տարբեր փաստաթղթերում նա նշել է այնպիսի բնակության վայրեր, ինչպիսիք են Արադը, Չանադը և Դոմբեգիհազը Dombegyház։ Նա ունեցել է սև մազեր և մուգ աչքեր։ Վաղ տարիներից Մոնթագը երազել է դերասանուհի դառնալ և դեռ փոքր հասակից խաղացել է հարազատ քաղաքի թատերական բեմադրություններում ։ Դերասանական վարպետություն սովորել է Սիդի Ռակոշի Rákosi Szidi մոտ։
Իր մասնագիտական կարիերիայի սկզբում, որը համընկավ Առաջին Համաշխարհային պատերազմի շրջանի հետ, նա ճանաչում է ձեռք բերել «Լեհական արյուն» (Lengyelvér) բեմադրության մեջ կանացի գլխավոր դերակատարման համար։ Դրանից հետո սկսել է հայտնվել թատերական ամսագրերի կազմին։ 1916 թվականին Մոնթագը նկարահանվել է հունգարական երկու ֆիլմերում՝ «Կոմսուհուն թալանողները» և «Ամուսնություն Լիպատվարոշեում»։ Երկու ֆիլմն էլ նկարահանել է ռեժիսյոր Յուջեն Իլլեսը Illés Jenő (filmrendező)։ Հետագայում Մոնթագը տեղափոխվել է Բեռլին, որտեղ 1917 թվականի հունիսին «Մետրոպոլ» թատրոնում խաղացել է «Փոքրիկ սպիտակ այծիկ» (Fehér báránykák) բեմականացման գլխավոր դերում։ Տեղի քննադատներոը ապշել էին նրա խաղից և նույնիսկ նրան անվանում էին «բեռլինյան ամենահայտնի դերասանուհիներից մեկը»։ Բեռլինում ելույթներից հետո, նրա հետ պայմանագիր են կնքում Դրեզդենում։ Դրեզդենում իր առաջին ելույթից հետո նա «բարձրագույն ճանաչում» է ստացել ինչպես քննադատների, այպես էլ հասարակ հանդիսատեսի կողմից։ Իր ժողովրդականության գագաթնակետին Իլոնայի հասակը 5 ֆուտ 9 դյույմ էր։
1917 թվականի օգոստոսի 6–ին Մոնթագը ելույթ է ունեցել Բեռլինի Լեսինգ թատրոնում «Օդի թագուհի» (Königin der Luft) օպերետտեում։ Հունգարական թաերական հրատարակություններից մեկը հայտնել է․ «Բեռլինի թերթերը գովում էին նրա քաղցր ձայնը, աշխույժ շարժումները և խոսելու հմայիչ ձևը»։ Մոնթագի խոսքերով, Եվրոպայում իրեն մեծ ճանաչում բերեց «Աղջիկը Շվարցվալդից» (Schwarzwaldmädel) բեմադրությունը, որը բեմադրվել է Բուդապեշտում, Դրեզդենում, Հաննովերում, Վիեննայում և Բեռլինում ։ 1924 թվականին հոդվածներից մեկում գրվել է․ «Այս շոուն անընդհատ գնում էր ու գնում, ոչ մի մրցակից երբեք չի կարողացել նույնիսկ հեռավորության վրա հասնել նրա ռեկորդին» ։
Արտագաղթ ԱՄՆ
1921 թվականի հունվարի 6–ին, երբ Մոնթագը արդեն քսանմեկ տարեկան էր, մեկնել էր Նյու Յորք ։ Գուստավ Ամբերգը, որը ամերիկյան հանդիսատեսի համար անընդհատ գերմանական օպերաներ էր ներկայացնում, վճարել է Մոնթագի ճանապարհածախսը։ Սկզբնական շրջանում նա ապրել է Ամբերգի ընկերոջ՝ Հուլիուս Կեսսլերի (Julius Kessler) տանը, հունգարացի, որը հարստություն է վաստակել արտադրության ոլորտում։ Ենթադրվում է, որ Ամբերգը իմացել է Բեռլինում Մոնթագի հաջողությունների մասին և ցանկացել է նրան ներկայացնել ամերիկյան հասարակությանը, ինչպես նաև, դատելով այդ ամենից, նաև Կանադայում, քանի որ հաղորդել են, որ նա հայտնվել է Օտտավայի բեմում 1921 թվականի փետրվարին ։ Ամբերգը մահացել է 1921 թվականի մայիսի 23–ին։
ԱմերիկայումՄոնթագը փորձել է ստեղծել ազնվականի կերպար, ստելով, որ ծնվել է «Բուդապեշտի արիստոկրատ ընտանիքներից մեկում»։ Նա իրեն սկսել է անվանել «կոմսուհի» և սովորաբար իր անունն արտասանել է Իլոնա ֆոն Մոնթագ, երբեմն՝ Իլոնա դե Մոնթագ (Ilona de Montagh)։
1921 թվականի նոյեմբերին նա երգել է Մենհետենի օպերային թատրոնում «Եղբայր Շտրաուբինգեր» (Bruder Straubinger) օպերետտում, այնուհետև 1922 թվականի հունվարին խաղացել է Բռուքլինում՝ «Ամեն ինչ սիրո մասին» Rund um die Liebe (Operette) օպերետում։ Դրանից հետո նա հայտնվել է Կենտրոնական օպերային թատրոնում՝ «Գյուղական հարսնացուներ» (Falusi Menyecskék) օպերետտում, որում խաղացել է Կլարա Կյուրի Küry Klára։
Ամուսնություն Բելա Լուգոշի հետ
Modern Screen ամսագրի համար հարցազրույցում Բելա Լուգոշին հիշել է․ «Նյու Յորքում հունգարական թատրոնի իմ խմբում նույն ծագումով մի աղջիկ կար, որի հետ ես կապվեցի։ Տարօրինակ էր, որ նրա անունը նույնպես Իլոնա էր, ինչպես իմ առաջին կնոջ։ Մենք սսիրահարներ դարձանք և շուտով որոշեցինք ամուսնանալ։ Ես կրկին սիրահարվել էի․․․»։ Իրականում Մոնթագը լիովին կարող էր ծանոթանալ Լուգոշի հետ Բուդապեշտում։ Նրանք նաև կարող էին հանդիպել Բեռլինում, որտեղ նա ոչ միայն աշխատել է բեմում, այլև նկարահանվել է Էմիլ Վալդմանի գերմանական «Ջեկն ու խելացին» (Juck und Schlau) (1920) ֆիլմում։ Նույնիսկ եթե նրանք չեն հանդիպել Եվրոպայում, նրանք, ամենայն հավանականությամբ, իմացել են միմյանց մասին հեղինակությամբ։ Նրանց լիակատար ծանոթությունը տեղի է ունեցել Նյու Յորքում, երբ նրանք երկուսն էլ խաղում էին «Երիտասարդ աղջկա ամուսինը» (Kisasszony férje) պիեսում, պրեմիերան եղի է ունեցել 1921 թվականի փետրվարի 20–ին Երեսունինը փողոցում թատրոնում։ Բեմադրության մասին հոդվածներից մեկում լրագրողը Մոնթագին անվանել է «հայտնի պրիմադոննա»։ Մեկ այլ քննադատ գրել է․ «Նրա կծու հմայքն ու կենդանի լպիրշությունը հրաշալի էին»։ Արդյունքում Մոնթագն ու Լուգոշին միասին խաղացել են մի քանի ներկայացումներում։
Մոնթագի և Լուգոշիի սիրավեպը սկսվել է, երբ նրանք միասին խաղացլ են «Երիտասարդ աղջկա ամուսինը» պիեսում։ Մի լրագրող պնդել է․ «Սա ինքնաբուխ, կրքոտ սիրավեպ է, որի մեջ միավորված է սերը իրենց ընդհանուր արվեստի և միմյանց հանդեպ»։ Նրանք ամուսնացել են 1921 թվականի սեպտեմբերի 7–ին։ Տարիներ անց Լուգոշին հիշել է, որ ամուսնությունը տևել է տասնչորս օր։ Մոնթագը ասել է, որ դրանք եղել են «ձանձրալի երկու ամիսներ»։ Լուգոշին հույս է ունեցել, որ Մոնթագը երեխա կունենա իրենից։ «Ես ցանկացել եմ ունենալ կին, որը տանը հանգստություն կպահպանի»,— հիշել է նա։ Մոնթագն ասել է, որ նա եղել է «իդեալական սիրահար, բայց վատ ամուսին, և նա բոլոր հարաբերություններում չի համապատասխանել այն չափանիշներին, որն ինքն էր սահմանել»։ Սակայն ամենից շատ նրան նյարդայնացրել է Լուգոշիի խանդը։
Հարաբերությունների խզում և ամուսնալուծություն
1921 թվականի նոյեմբերից Մոնթագը սկսեց հայտնվել ներկայացումներում առանց Լուգոշի, ենթադրվում է իրենց բաժանության պատճառով։ Հնարավոր է, 1922 թվականին նրանք որոշ ժամանակով հաշտվել են։ Նույն տարվա ապրիլին նրանք միասին ելույթ են ունեցել «Մարդկային ողբերգություն» ներկայացման մեջ։ Սակայն մեկ ամիս անց հունգարա–ամերիկյան մամուլը հայտարարել է, որ Մոնթագը Նյու Յորքի Ռանդ դպրոցում անց է կացրել հրաժեշտի ելույթ, քանի որ նա լքում է Ամերիկան, որպեսզի վերականգնի իր կարիերիան Փարիզում։ Չնայած տոմսերը վաճառվել էին, ներկայացումը տեղի չի ունեցել։  Մոնթագը ասել է, որ կույր աղիքի պատճառով պառկած է անկողնում։ Նա պատմել է, որ Փարիզում իրեն պայմանագիր է սպասվում, բայց նա մոտ մեկ տարի չի լքել Ամերիկան։ Իսկ մյուս ներկայացումների թիվը Ամերիկայում կտրուկ կրճատվել է.
Մոնթագը պատմել է, որ հենց ինքն է եղել Լուգոշի հետ բաժանման նախաձեռնողը, հաճախ իր բառերը ուղեկցելով տարօրինակ պատմություններով, թե ինչպես է Բելան փորփել վերադարձնել իրեն։ Նա պատմել է, որ Լուգոշը փախցրել է իր սիրելի շանը՝ Ֆլարետտիին, վերադարձրել է շանը այն պայմանով, որ Մոնթագը կխոսի իր հետ։ Նա նաև պատմել է, որ օրեն զանգահարել էն գիշերները և համոզել վերադառնալ ամուսնու մոտ։ Մի ուրիշ անգամ նա պատմել է, որ շատ հաճախ նրան խնդրում էին հարցազրույց տալ և, երբ նա համաձայնել է, նրանք «անկեղծորեն իրեն ասել են», որ եկել են իր ամուսնու խնդրանքով։ Մեկ այլ առիթով, երբ գնում էր դեպի թատրոն, նրա վրա հարձակվել է անհայտ մի տղամարդ, ով «անհամեմատելի բառեր է խոսում և տարօրինակ ժեստեր անում», նրա արարքի իմաստը տանում էր այն բանին, որ Իլոնան վերադառնա ամուսնու մոտ։ Երբ Իլոնան արդեն պատրաստվել է դիմել ոստիկանություն, տղամարդը հանել է դնովի մորուքը և նա ճանաչել է ամուսնուն։ Այս պատմությունից մեկ շաբաթ անց, Մոնթագը արդեն մել այլ պատմություն էր պատմել այն մասին, թե ինչպես է Լուգոշին հարձակվել իր վրա ավտոբուսում, սկզբում աննկատելի հետևից մոտեցել է նստատեղին, կռացել և աննկատ կապել ոտքերը։ Այնուհետև նստել է կողքին և քանդել կապածները։ Ինչ–որ կերպով Իլոնային հաջողվել է դուրս թռչել ավտոբուսից, Լուգոշին չի կարողացել հասնել նրան, և նա թաքնվել է մութ փողոցում։
1924 թվականի հոկտեմբերի 24–ին Մոնթագը դատավոր Ուիլյամ Պ․ Բուրրուին է դիմել ամուսնու հետ բաժանման հարցով։ Հայցում նա Լուգոշիին մեղադրել է ոչ թե ոտնձգությունների կամ հսկողության մեջ, այլ այն բանում, որ տեսել է նրան այլ կնոջ հետ։ 1924 մայիսին նա եկել է ամուսնու տուն, որտեղ «հայտնաբերել է անհայտ կնոջ»։ Հասկանալով, որ հաշտություն չի լինելու, դերասանուհին հայտարարել է, որ իրեն երեխաներ պետք չեն Լուգոշիից, իրեն անհրաժեշտ է «միայն ազատություն»։ Ամուսնալուծությունը գրանցվել է 1925 թվականի փետրվարի 13–ին։ Իր հայտարարության մեջ Մոնթագը պնդել է, որ բռնացրել է ամուսնուն բրյունետի հետ, սակայն հունգարական թերթերից մեկում նշված էր, որ երկու դերասաններ՝ Գեզա Խուշարը և Ալադար Հերոն ներկա են եղել այդ տեսարանին և նրանք խոսել են շիկահերի մասին։ Լուգոշի կենսագրական գրողները՝ Գարի Ռոդսը (Gary D. Rhodes) և Բիլ Կաֆենբերգերը Մոնթագի պատմությունը անտրամաբանական են համարում։ Օրինակ, նրանք կասկածում են դերասանի հետապնդումների մասին բոլոր պատմություններին, նաև ուշադրություն են դարձնում այն բանին, որ հենց Մոնթագի խոսքերով, նրանք բաժանվել են դեռ 1921 թվականին, այդ ժամանակ քիչ հավանական է, որ Իլոնան կգնար Լուգոշի բնակարան 1924 թվականի կեսերին։ Նաև անհավանակն է, որ նա կսպասեր մի քանի ամիս, որպեսզի դիմի ամուսնալուծության, եթե իրոք այդքան զայրացած է եղել Լուգոշին այլ կնոջ հետ տեսնելիս։ Ռոդսը և Կաֆենբերգերը հակված են այն տարբերակին, որ դավաճանությունը հորինված է, որին համաձայնել են երկու կողմերն էլ՝ ամուսնալուծության դիմելու համար։
Կարիերիայի վերջ և հաջորդող տարիներ
Հայտնի չէ, գնացե՞լ է Մոնթագը Փարիզ, ինչպես գրել է թերթերից մեկը։ Սակայն 1927 թվականին նա դիմում է գրել ԱՄՆ–ի քաղաքացիություն ստանալու համար, որը ստացել է 1928 թվականին հունվարին։ Ձայնագրություններ կան այդ ժամանակ նրա երկրից դուրս գալու մասին, մի դատական ամսագրում հայտնել են Նյու Յորք նրա վերադարձի մասին 1932 թվականի ապրիլին։ Նա հաստատ Նյու Յորքում մնացել է մինչև 1935 թվական։ Այդ ժամանակ Արևելյան 67–րդ փողոցում նրան բռնել են հագուստի խանութից գողություն կատարելու համար և բանտարկել։ Մոնթագը և ընկերուհին մեղադրվել են B. Altman & Co խանութից 64,85 դոլլար արժողությամբ չորս հագուստ գողանալու համար։ Ջոն Ֆ․ Լարկինի՝ դետեկտիվ բաժնի գլխավորի խոսքերով, երկուսն էլ եկել են հագուստի բաժին և խնդրել իրենց ցույց տալ մի քանի զգեստ։ Մտնելով հանդերձարան՝ զույգը հագուստը դրել է թղթե տոպրակի մեջ և դուրս եկել։ Ոստիկանությունում նրանք ծիծաղելով ասել են, որ դա կատարել են գրազով։ Նրանցից ոչ մեկը չի կարողացել վճարել պահանջվող գրավը 500 դոլլարի չափով։ Հետագայում Մոնթագը հրաժարվել է իր ասած բառերից, անվանելով այս արարքը «իր կողմից գրվող գրքի համար գովազդային հնարք» ։ 1935 թվականի օգոստոսի 7–ն, երբ գործը մտել է դատարան, նա առաջվա պես իրեն անվանել է Իլոնա ֆոն Մոնթագ։ Նա հայտնվել է աղվեսի մորթիով թիկնոցով և ադամանդե թևնոցով։ Նա կրկին փոխել է իր պատմությունը և իրեն մեղավոր համարել խանութից գողության համար ։ Մոնթագը պայմանական պատիժ է ստացել ։
Մոնթագի հետագա կյանքի մասին ոչինչ հայտնի չէ, ասում են, որ նա որոշ ժամանակ անց է կացրել հոգեբանական ինստիտուտում։ Նաև խոսվում էր, որ նա վերադարձել է Հունգարիա, նույնսկ Լուգոշին դա ճիշտ էր համարել։ «Իլոնա Մոնթագ» անունը իսկապես հանդիպել է 1945 թվականի ընտրողների գրանցման վերաբերյալ հունգարական փաստաթղթերում, նշվել է, որ այդ կինը տնային տնտեսուհի է, ամուսնացած է Գեզանե Չանակի հետ։ Հայտնի չէ, թե այդ կինը իսկապե՞ս Իլոնա Մոնթագն է, թե այլ մեկը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Շփրե
Շփրե, հանդիպում են նաև Շպրեե , Spree, Սպրևա անվանաձևերը (Sprjewja, Spréva), ), գետ Գերմանիայի արևելյան մասում՝ Լուժիցա պատմական երկրամասում։ Էլբայի ավազանին պատկանող Հաֆել գետի ձախ վտակներից է։
Ավազանի մակերեսը՝ 10100 կմ², երկարությունը՝ 397 կմ, ջրի միջին ծախսը՝ շուրջ 40 մ³/վրկ. :
Սկիզբ է առնում Լուժիկյան լեռներում (Չեխիայի Ուստեցկի երկրամասում), երեք ակունքների ջրերի միախառնումով։ Հոսում է հիմնականում դեպի հյուսիս, անցնում Գերմանիայի Սաքսոնիա, Բրանդենբուրգ երկրամասերով ու մայրաքաղաք Բեռլինով, Շպրևալդ պատմական մարզով։ Բեռլինը հատելուց հետո՝ նրա արևմտյան հատվածում միանում է Հաֆելին։
Շփրեն նավարկելի է, հանդիսանում է Էլբա — Օդեր ջրուղու մի հատվածը։ Նրա ջրերի հոսքը կարգավորելու, ջրհեղեղները կանխելու նպատակով 1958—1965 թվականներին կառուցվել է Շպրեմբերգ ամբարտակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի գետեր Կատեգորիա:Եվրոպայի գետեր Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի ավազանի գետեր