cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geschriebenstein
2007 թվականի դեկտեմբերից սկսած, Ավստրիան և Հունգարիան սահմանը կարող են անցնել առանց պաշտոնական ընթացակարգի, քանի որ Հունգարիան միացել է Շենգենյան համաձայնագրին։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
Պատմություն
Եկեղեցու նավի հոնիական խոյակները վերցված են կամ Կարակալայի բաղնիքների ավերակներից, կամ էլ մոտակա Իսիդայի տաճարից։ 19-րդ դարի ընթացքում գիտությունը բացահայտեց Իսիդայի, Սերապիսի և Հարպոկրատեսի փորագրված դեմքերը, և Պիոս IX Պապի օրոք իրականացված վերականգնման ժամանակ դրանք հեռացվեցին (1870 թ․) ։
Geschriebenstein
Ավստրիական կողմում ամենամոտ քաղաքներն են Ռեխնիցը և Լոկենհաուսը։ Հունգարիայի կողմում ամենամոտ շրջանը Վելեմն է, իսկ ամենամոտ քաղաքը՝ Կոսեգը։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
Պատմություն
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե եկեղեցում հայտնաբերված արձանագրությունները արժեքավոր աղբյուրներ են, որոնք ներկայացնում են բազիլիկի պատմությունը։ Դրանք հավաքագրվել և հրատարակվել են Վինչենցո Ֆորչելլայի կողմից ։
Geschriebenstein
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի լեռներ Կատեգորիա:Ավստրիայի լեռներ Կատեգորիա:Ալպեր Կատեգորիա:Ալպերի լեռներ
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
Ինտերիեր
Եկեղեցու ներկայիս նավը պահպանել է իր սկզբնական նախագիծը։ 22 գրանիտե կորնթական և հոնիական սյուները, որոնք առանձնացնում են նավը ենթակողմերից, բերված են Կարակալայի բաղնիքներից։ Մուտքի դռան ճակատաքարը ևս բերված է այնտեղից։
Ձախ կողմի 5-րդ մատուռը Ավիլլա կապելլան է, որը ձևավորել է Անտոնիո Ջերարդին։ Մատուռի ստորին հատվածը բավականին մութ է։ Գմբեթի վրա բացվածք կա, որտեղ 4 putti պահում են կենտրոնական տաճարը, որտեղից, ներկառուցված պատուհանների միջով թափանցում է լույսը։
Եկեղեցում որպես մասունք պահվում է Սուրբ Ապոլլոնիայի գլուխը։
Էքստերիեր
Եկեղեցու հռոմեական զանգակատունը 12-րդ դարի կառույց է։ Գագաթի մոտ, խորշի մեջ խճանկար կա Տիրամոր և երեխայի պատկերով։ Ճակատամասի խճանկարները նույնպես 12-րդ դարի աշխատանքներ են։ Դրանցում ևս պատկերված են Տիրամայրը և մանուկ Հիսուսը։ Նրանք շրջապատված են 10 կանանցով, որոնց ձեռքներում լապտերներ կան։ Եկեղեցու ճակատամասը վերակառուցվել է 1702 թվականին Կառլո Ֆոնտանայի կողմից։ Վերջինս փոխարինել է հին պատշգամբը կղմինդրապատ տանիքով։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե հրապարակում, եկեղեցու դիմաց կա ութանկյուն շատրվան, որը նշված է եղել 1472 թվականի քարտեզում։ Այն վերակառուցվել է Կառլո Ֆոնտանայի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վատիկան Կատեգորիա:Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն
Վլադիմիր Մեդինսկի
Վաղ տարիներ և կրթություն
Վլադիմիր Մեդինսկին ծնվել է 1970 թվականի հուլիսի 18-ին Ուկրաինայի ԽՍՀ Չերկասի մարզի Սմելա քաղաքում՝ զինվորական Ռոստիսլավ Իգնատևիչ Մեդինսկու և բժիշկ-թերապևտ Ալլա Վիկտորովնայի ընտանիքում ։ Ընտանիքի հետ նա հաճախ կայազորից կայազոր էր տեղափոխվում, մինչև 1980-ականների սկզբին Մեդինսկիները Մոսկվայում էին։ Այնտեղ նա ավարտել է դպրոցը։ Ռազմական պատմությամբ տարված Անատոլի Միտյաևի մանկության տարիներին Ապագա հրամանատարների գրքերը կարդալուց հետո նա փաստաթղթեր է ներկայացրել Մոսկվայի բարձրագույն ռազմական հրամանատարական ուսումնարան, սակայն չի անցել ժշկական հանձնաժողովը տեսողության համար ։ Դրանից հետո 1987 թվականին Մեդինսկին ընդունվել է Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի միջազգային լրագրության ֆակուլտետ ։
Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտ ընդունվելուց հետո Մեդինսկին չի կորցրել հետաքրքրությունը ռազմական պատմության նկատմամբ։ Մեդինսկու համակուրսեցի Սերգեյ Միխայլովի հիշողությունների համաձայն, նա մշտապես մասնակցել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի բաց դասախոսություններին և աչքի է ընկել պատմական իրադարձությունների, ռուս կառավարիչների կենսագրության ֆենոմենալ հիշողությամբ ։ Ինստիտուտում Մեդինսկին գերազանցիկ էր և Լենինյան կրթաթոշակ էր ստանում, կոմսոմոլական կազմակերպությունում էր և երեք տարի աշխատել է պիոներական ճամբարում ։ Հրապարակված տեղեկությունների համաձայն՝ միացել է Կոմունիստական կուսակցությանը (ԽՄԿԿ) ։ Մեդինսկին Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի գիտական խորհրդի կազմում Էր, զբաղեցնում էր ՄՄՀՊԻ լրագրողների ասոցիացիայի փոխնախագահի պաշտոնը և համակուրսեցիներ Միխայլովի, Անդրեյ Սաֆրոնովի, Դմիտրի Սոկուրի, Կիրիլ Դոլմատովի և Ռինատ Դոսմուխամետովի հետ համատեղ հիմնադրել է երիտասարդ լրագրողների «ԱԿՕ» ուսանողական ասոցիացիան ։
Համացանցի պատմություն
Բջջային հեղափոխություն
Փոփոխությունների գործընթացը, որը հայտնի է որպես Web 2.0, ինքնին զգալիորեն արագացել և վերափոխվել է միայն որոշ ժամանակ անց՝ բջջային սարքերի ոլորտում աճի շնորհիվ։ Այս բջջային հեղափոխության հետևանքն այն էր, որ շատ մարդիկ օգտագործում էին համակարգիչներ սմարթֆոնների տեսքով, որոնք նրանք սկսել են ամենուր տանել իրենց հետ, օգտագործել կապի, լուսանկարվելու և տեսանյութերի նկարահանման և այդ տվյալների ակնթարթային փոխանակման, ինչպես նաև տեղեկատվություն որոնելու համար։
Նորագույն պատմություն
2010-ականների վերջին համացանցի զարգացումը առաջ է բերել բազմաթիվ գլոբալ խնդիրներ՝ կապված գաղտնիության պաշտպանության, համացանցային գրաքննության, կիբերահաբեկչության և այլնի հետ։ Էդվարդ Սնոուդենը տեղեկություններ է հրապարակել առաջատար ՏՏ կորպորացիաների անօրինական աջակցությամբ ամբողջ աշխարհի համացանց-օգտատերերի նկատմամբ ԱՄՆ իշխանությունների տոտալ վերահսկողության մասին։ Facebook-ի նախագծի աճը և դրա հետ կապված միջադեպերը խիստ մտահոգություն են առաջացրել ԱՄՆ Կոնգրեսում։ 2019-ի նոյեմբերին Թիմ Բերներս-Լին առաջարկել է վերանայել խաղի կանոնները առցանց փոխգործակցության հիմնական մասնակիցների՝ իշխանությունների, առցանց բիզնեսի և օգտագործողների համար, որի համար ստեղծել է «պայմանագիր համացանցի համար» փաստաթուղթը և առաջարկել է այն բաց ստորագրման համար։ Դրա տակ անմիջապես ստորագրել են Գանայի, Ֆրանսիայի և Գերմանիայի իշխանությունները ։
Ռուսաստանի Դաշնության իշխանությունները մինչ այժմ ճանաչում են համացանցի առանցքային դերը ազգային անվտանգության ոլորտում և մտահոգված են եղել 2012 թվականին Սիրիայի, 2019 թվականին Իրանի և 2020 թվականին Վենեսուելայի համացանցից «արտաքին» անջատման դեպքերով ։
2022 թվականի ապրիլին ԱՄՆ-ը, ԵՄ-ն և ևս 32 երկրներ հրապարակել են «Համացանցի ապագայի հռչակագիրը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ Կատեգորիա:Համացանց Կատեգորիա:Համակարգչային ցանցեր Կատեգորիա:Հեռահաղորդակցության պատմություն Կատեգորիա:Գիտության պատմություն Կատեգորիա:Ինֆորմացիայի տեսություն
Վլադիմիր Մեդինսկի
Վաղ տարիներ և կրթություն
1990-ականների սկզբին Մեդինսկին բարձր կուրսերում պրակտիկա էր անցել մի շարք հրատարակություններում որպես թղթակից՝ Չիտինի շրջանի Զաբայկալեց շրջանային թերթից մինչև Նովոստի մամուլի գործակալությունն ու ՏԱՍՍ-ի միջազգային խմբագրություն ։ 1991 թվականի օգոստոսի իրադարձությունների ժամանակ Ռոսիա թերթի թղթակից աշխատած Մեդինսկին Սպիտակ տան պաշտպանների շրջանում էր, թռուցիկներ էր բաժանում և քարոզչություն իրականացնում։ 1991 և 1992 թվականներին Մեդինսկին պրակտիկա է անցել ԽՍՀՄ դեսպանատանը, ապա Վաշինգտոնում Ռուսաստանի դեսպանատանը՝ մամուլի քարտուղարի օգնականի պաշտոնում ։ 1992 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը ։
1993-1997 թվականներին Մեդինսկին սովորել է Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում Քաղաքագիտություն մասնագիտությամբ ։ 1997 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն Համաշխարհային զարգացման ժամանակակից փուլը և Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման խնդիրները թեմայով։ 1999 թվականին Ռուսաստանի արտաքին քաղաքական գործունեության ռազմավարության ձևավորման տեսական-մեթոդաբանական հիմնախնդիրները գլոբալ տեղեկատվական տարածքի կայացման պայմաններում թեմայով քաղաքական գիտությունների դոկտորի աստիճան ստանալու թեզիս է։ Երկուսն էլ պաշտպանություններ ընդունել է Ռուսաստանի պետական ծառայության ակադեմիայի ատենախոսություն խորհուրդը ։ 1998 թվականին Մեդինսկին դարձել է Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի միջազգային տեղեկատվության և լրագրության ամբիոնի պրոֆեսոր ։
Բիզնես և պետական ծառայություն
1992 թվականին Մեդինսկին, Միխայլովը, Սոկուրը, Բոլմատովը և նրանց համակուրսեցի Եգոր Մոսկվինը բացեցին սեփական գովազդային գործակալությունը՝ Ես կորպորացիան։ Մեդինսկու և Միխայլովի բաժնեմասերը կազմել են 30-ական %, Սոկուրը, Բոլմատովը և Մոսկվինը կիսել են 40%-ը ։ Կորպորացիան դարձել է շուկայի խոշոր խաղացողներից մեկը, սպասարկում էր Ավտոբանկը, Տվերունիվերսալբանկը, ծխախոտի խոշոր ընկերություններն ու ֆինանսական բուրգերը ։
Կուսակցական և քաղաքական գործունեություն
1999 թվականին Մեդինսկին լքել է պետական ծառայությունը և Հայրենիք՝ ամբողջ Ռուսաստան դաշինքի ընտրական շտաբում գլխավորել է աշխատանքը տարածաշրջանային ԶԼՄ-ների հետ III գումարման Պետական դումայի ընտրություններում։ Հայրենիք համառուսաստանյան հասարակական քաղաքական կազմակերպության կենտրոնական խորհրդի անդամ էր։ Բոոսին Պետական դումայի նախագահի տեղակալ նշանակելուց հետո նրա խորհրդականն էր մինչև 2002 թվականը ։ 2001 թվականի դեկտեմբերին Մեդինսկին անդամակցել է «Միասնություն և Հայրենիք՝ Միասնական Ռուսաստան» կուսակցությանը, որը կազմավորվել է «Հայրենիք» միության, «Ամբողջ Ռուսաստան» շարժման և Միասնություն խմբակցության կողմից։ Մեդինսկին ընդգրկվել է կուսակցության կենտրոնական խորհրդում, ղեկավարել է մայրաքաղաքի գործադիր կոմիտեն 2002 թվականից մինչև 2004 թվականը, 2003 թվականին գլխավորել Է Մոսկվայի ընտրական շտաբը։ 2004-2005 թվականներին եղել է Միասնական Ռուսաստանի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի ղեկավարի տեղակալ։ Դեկտեմբերին ընտրվել է Պետական դումա կուսակցության համաեվրոպական ցուցակով և գրանցվել Միասնական Ռուսաստան խմբակցությունում ։ Նախագահ Պուտինին 2015 թվականին Մեդինսկին անվանել է «ժամանակակից իրական քաղաքականության բացարձակ հանճար» ։
4-րդ գումարման Պետական դումա
4-րդ գումարման Պետական դումայում Մեդինսկին զբաղեցրել է Տեղեկատվական քաղաքականության կոմիտեի նախագահի տեղակալի, Տնտեսական քաղաքականության կոմիտեի նախագահի տեղակալի, Տեխնիկական կարգավորման հանձնաժողովի նախագահի տեղակալի պաշտոնները։ 2004 թվականից նա եղել է Միասնական Ռուսաստանի գլխավոր խորհրդի նախագահության կազմում, 2004-2005 թվականներին եղել է տեղեկատվական-վերլուծական աշխատանքի Կենտրոնական Գործկոմի ղեկավարի տեղակալ ։ 2004 թվականին Բոոսի և Միասնական Ռուսաստանի պատգամավորներ Վալերի Դրագանովի, Անբյար Կարմեևի, Վալերի Կոմիսարովի և Յուրի Մեդվեդևի հետ համատեղ համահեղինակել է «Գովազդի մասին» նոր Դաշնային օրենքի նախագիծը ։ Օրինագիծը, որը կոչված է փոխարինելու 1995 թվականի ակնհայտորեն հնացած Գովազդի մասին թիվ 108 -ԴՕ Դաշնային օրենքը, մի շարք սահմանափակումներ և արգելքներ է մտցրել ալկոհոլային խմիչքների, ծխախոտի, կենսաբանորեն ակտիվ հավելումների, բժշկական ապրանքների և ծառայությունների գովազդի վրա, ավելացրել է սոցիալական և հովանավորչական գովազդի հասկացությունները ։ Օրենքն ընդունվել և ուժի մեջ է մտել 2006 թվականի հուլիսի 1-ին՝ որպես թիվ 38 դաշնային օրենք ։
Օրինագիծը պարունակում էր մի շարք զիջումներ (մասնավորապես, թույլատրում էր ծխախոտի գովազդը մետրոպոլիտենում և հավասարեցնում գարեջրի և թունդ ալկոհոլի գովազդին ներկայացվող պահանջները), ինչի համար քննադատության էր ենթարկվել Պետական դումայի իրավական վարչության, որոշ խորհրդարանականների և հասարակական-քաղաքական ԶԼՄ-ների կողմից ։ Պատգամավոր Վիկտոր Պոխմելկինը հեղինակներին մեղադրել է գինու-օղու ընկերությունների շահերը պաշտպանելու մեջ գարեջրի կոնցեռնների դեմ պայքարում ։ Միաժամանակ Մեդինսկին և մյուս պատգամավորները՝ Հայրենիք խմբակցության համանախագահ Դմիտրի Ռոգոզինը, Սերգեյ Պոպովը և Վլադիմիր Ռիժկովը, օրենքի քննարկման ուշացումը բացատրել են լոբբիստների և գործարար խորհրդարանականների գործունեությամբ ։
Խաղային հաստատությունների գովազդը կանոնակարգող փոփոխություններով (2004 թվականին քննարկման են ներկայացվել, ընդունվել են 2005 թվականին) կապված է Մեդինսկիի և պատգամավոր Ալեքսանդր Լեբեդևի միջև կոնֆլիկտը ։
Լեբեդևը, « Կոմերսանտ »-ի տվյալներով՝ կապված «Նևսկիե վիճակախաղեր» ընկերության հետ, «կենդանի հանդեսի» բլոգի գրառումներում և թերթի նյութի վերաբերյալ մեկնաբանությունները անվանել է Մեդինսկիի խաղային բիզնեսի լոբբիստ՝ պատասխանել է նա պատվի և արժանապատվության պաշտպանության հայցով ։ Մոսկվայի Բասմանի դատարանը որոշում է կայացրել հօգուտ Մեդինսկու, պարտավորեցրել է Լեբեդևին հերքում հրապարակել և 30 հազար ռուբլու չափով փոխհատուցում նշանակել ։ Հետագայում ռուսական Ֆորբս-ի սյունակում լրագրող Բորիս Գրոզովսկին պնդում էր, որ ընդունված փոփոխությունները ձեռնտու էին շուկայի խոշոր օպերատորներին ։
5-րդ գումարման Պետական դումա
5-րդ գումարման Պետական դումայում Մեդինսկին անցել է Լիպեցկի մարզի Միասնական Ռուսաստանի ցուցակով ։ Դումայի նոր կազմում նրա նկատելի նախաձեռնություններն են դարձել Գովազդի մասին և Ծխախոտի օգտագործման սահմանափակման մասին օրենքներում 2008 և 2009 թվականներին առաջարկված փոփոխությունները ։ 2008 թվականի ապրիլին Օլգա Բորզովայի և Նիկոլայ Գերասիմենկոյի հետ նա առաջարկել Էր ծխախոտի գովազդը սահմանափակել վաճառակետերով։ 2009 թվականի փետրվարին Մեդինսկին և Գերասիմենկոն քննարկման էին ներկայացրել կրպակներում ծխախոտի վաճառքի արգելքը, դեկտեմբերին ուժի մեջ է մտել նրանց մշակած տեխնիկական կանոնակարգը, որը կարգավորում է ծխելու վնասի մասին նախազգուշացումների տեղադրումը տուփերի վրա ։
Այդ միջոցառումների քննադատությամբ հանդես է եկել Նովայա գազետան, որը փոփոխությունների մեջ նկատել է առևտրային ցանցերի և ծխախոտի ընկերությունների շահերը, 2008 թվականին Ռուսաստանի կողմից վավերացված ծխախոտի դեմ ԱՀԿ-ի շրջանակային կոնվենցիայի պահանջների անհամապատասխանությունը. հակածխախոտային նախագծերի աշխատանքին մասնակցել է ծխախոտի ոլորտի ներկայացուցիչներից կազմված փորձագիտական խորհուրդը։ Հոդվածում նշվել է Գերասիմենկոյի համագործակցությունը Քո ընտրությունը հասարակական կազմակերպության և դեռահասների ծխելու դեմ պայքարի հասարակական խորհրդի հետ, որոնք ֆինանսավորում են ստացել Բրիտիշ Ամերիկան Տոբակոյից, Ֆիլիպ Մորիսից և Ջիթիայից և Մեդինսկի ընկերությունների հետ ծխախոտի բիզնեսի հետ փոխկապակցված ընկերությունների կապը։ Մասնավորապես, Ես կորպորացիան զբաղվել է West McLaren Mercedes բրիտանական ավտոմրցարշավային թիմի (որի տիտղոսային հովանավորը 1997-2005 թվականներին եղել է West ծխախոտի բրենդը) և Տաբակէքսպո-2001 ցուցահանդեսի PR-ուղեկցմամբ, ԲԱՏ-ը, Ֆիլիպ Մորիսը և Դոնսկոյ ծխախոտը եղել են Հասարակայնության հետ կապերի ռուսական ասոցիացիայի կազմում, որի նախագահը հասարակական հիմունքներով Մեդինսկին էր 2006-2008 թվականներին, իսկ Ֆիլիպ Մորիսի 2006 թվականի տարեկան հաշվետվության մեջ 22,5 հազար դոլար արժողությամբ բարեգործական վճար է եղել Հասարակայնության հետ կապերի ռուսական ասոցիացիայի դրամարկղում  ։
Ֆինանսատնտեսական ճգնաժամի ժամանակ Մեդինսկին հանդես է եկել նախաձեռնություններով՝ ի պաշտպանություն ռուսական ընկերությունների աշխատակիցների և ղեկավարների։ Նա կուսակցության աշխատանքը համակարգում էր հեռացված և աշխատանքից ազատման վտանգի տակ գտնվող գրասենյակային աշխատողների՝ «սպիտակ օձիքներ»ի հետ, իսկ 2008 թվականի դեկտեմբերին իր կուսակիցներ Միխայիլ Գրիշանկովի և Վլադիմիր Գրուզդևի հետ Դումայում ներկայացրել էր քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ, որոնք մեղմացնում էին տնօրենների և գլխավոր հաշվապահների խափանման միջոցները ։
Խորհրդարանական երկրորդ ժամկետի ընթացքում Մեդինսկին եղել է Կորեայի Հանրապետության խորհրդարանի հետ կապերի պատգամավորական խմբի համակարգողը, «Ռուսաստան-Եվրոպական միություն» խորհրդարանական համագործակցության կոմիտեում Դաշնային ժողովի մշտական պատվիրակության անդամ, բնական պաշարների, բնօգտագործման և բնապահպանության կոմիտեի էկոլոգիայի ենթակոմիտեի նախագահ, բնական մենաշնորհների սուբյեկտների, պետական կորպորացիաների և պետական մասնակցությամբ առևտրային կազմակերպությունների գործունեության օրենսդրական ապահովման հանձնաժողովի անդամ ։ 2010 թվականին Դմիտրի Մեդվեդևի հրամանագրով ներառվել է Ռուսաստանի շահերին վնաս հասցնելու պատմության կեղծման փորձերին հակազդելու նախագահական հանձնաժողովի կազմում և նրա անդամ է մնացել մինչև 2012 թվականին Հանձնաժողովի արձակումը ։ 2011 թվականի հուլիսին նախագահական հրամանագրով մտցվեց «Ռուսկի միր» հիմնադրամի վարչության կազմում, որը զբաղվում է ռուսաց լեզվի և մշակույթի հանրահռչակմամբ և այլ երկրներում ռուսաց լեզվի ուսուցման ծրագրերի աջակցությամբ ։ Նոյեմբերին՝ պատգամավորական լիազորությունների ավարտից մեկ ամիս առաջ, Մեդինսկին գլխավորել Է Պետդումայի մշակույթի կոմիտեն ։
Լիպեցկի մարզում կայացած 6-րդ գումարման Պետական դումայի ընտրություններին նախորդած ընտրություններում Մեդինսկին զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը, որից հետո մտել է Կուրգանի մարզում «Միասնական Ռուսաստան» տարածաշրջանային ցուցակի առաջին եռյակում ։ Կուսակցությունը մարզում հաղթել է ձայների 44,41%-ով, սակայն Մեդինսկուն անցնելու համար այդ տոկոսը բավարար չի եղել ։ 2012 թվականի փետրվարին Մեդինսկին գրանցվել էր որպես կառավարության գործող նախագահ և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Պուտինի վստահված անձ
Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարար
Վարչապետ Մեդվեդևի նախաձեռնությամբ, որը պաշտպանել է Նախագահ Պուտինը, Մեդինսկին նշանակվել է նախարարի պաշտոնում ։ 2012 թվականի մայիսի 21-ին հրապարակվել է կառավարության կազմը:Մեդինսկու նշանակումը զարմանք առաջացրեց և բևեռական գնահատականներ առաջացրեց ։ Որոշումը հավանության են արժանացրել Ռուսաստանի լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության ղեկավար Վլադիմիր Ժիրինովսկին, «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության գլխավոր խորհրդի քարտուղարի տեղակալ Անդրեյ Իսաևը, դումայի մշակույթի կոմիտեի առաջին փոխնախագահ Ելենա Դրապեկոն, «Արդար Ռուսաստան» կուսակցության պատգամավոր Իլյա Պոնոմարյովը, Դաշնության խորհրդի նախագահ Վալենտինա Մատվիենկոն, Մոսկվայի մշակույթի դեպարտամենտի ղեկավար Սերգեյ Կապկովը    ։ Նշանակմանը դրական են արձագանքել գրող Վիկտոր Երոֆեևը, «Մոսֆիլմ»-ի տնօրեն Կարեն Շահնազարովը, թատերական ռեժիսոր Ռոման Վիկտյուկը, ՄԳԹ գեղարվեստական ղեկավար Օլեգ Տաբակովը ։
2015 թվականի հուլիսին ՌԲԿ-ի կողմից հրապարակված լրագրողական հետաքննության ընթացքում Սվետլանա Ռոյտերն ու Իվան Գոլունովը նախարարական պաշտոնում ընդգծեցին Մեդինսկու մի շարք ուշագրավ նախաձեռնություններ Դրանք ներառում էին հեղափոխական ահաբեկիչների՝ Ստեպան Խալտուրինի, Անդրեյ Ժելյաբովի և Պյոտր Վոյկովի անունները կրող մոսկովյան փողոցների անվանափոխման առաջարկը և մետրոյի «Վոյկովսկայա» կայանը (Մեդինսկին առաջարկում էր փողոցներին տալ ահաբեկիչների զոհերի անունները, այդ թվում՝ մեծ իշխան Սերգեյ Ալեքսանդրովիչին և նրա կինը՝ Էլիզաբեթ Ֆեոդորովնա)  ։ Մեկնաբանելով Ռուսաստանի պատմության ուսուցման միասնական հայեցակարգի ստեղծման մասին նախագահի հրամանագիրը՝ Մեդինսկին առաջարկել է սահմանափակել 2000 թվականի ուսումնական ծրագիրը՝ դրանից բացառելով Պուտինի և Մեդվեդևի նախագահական ժամկետները (ինչը թույլ կտար հանել դասագրքերում Հայրենական ժամանակակից պատմության վիճելի դեմքերի և երկակի մեկնաբանությունների ընդգրկման հարցերը) ։ Մեդինսկին նաև պաշտպանում էր կինոարդյունաբերության պրոտեկցիոնիստական միջոցառումները. դպրոցական արձակուրդների ընթացքում կինոնկարների ռոտացիայի սահմանափակում և արտասահմանյան ֆիլմերի բաշխման քվոտաներ՝ ռուսական կինոընկերություններին աջակցելու համար ։
Մեդինսկու ղեկավարությամբ նախարարությունը մտցրեց կինոնկարների սուբսիդավորման նոր կանոններ, որոնցում 2012 թվականի դեկտեմբերին «սոցիալական նշանակություն ունեցող թեմաների» ժապավենները նշվեցին որպես առանձին տող՝ նվիրված պատմական թեմաներին, ժամանակակից հաջողված պատմություններին, օրենքին և կարգին, գիտության, ընտանիքի զարգացմանը և ռուսական գրականության ոսկե դարաշրջանին ։ Բացի այդ, 2013 թվականի հունվարին նախարարությունը Նիկիտա Միխալկովի նախաձեռնությամբ և ՄԳԱԿՀՊԻ, ՍՊԿՀՊԻ, Մշակութաբանության ռուսական ինստիտուտի, արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտի, Պետֆիլմֆոնդի և կինեմատոգրաֆիստների միության մասնակցությամբ պատրաստել և հրապարակել է 100 խորհրդային ֆիլմերի ցանկ, որոնք խորհուրդ են տրվում դիտել դպրոցական ուսումնական ծրագրի շրջանակներում ։ 2015 թվականին նախարարությունը հանդես է եկել Ռուսաստանի կինոթատրոնների՝ տեսողության և լսողության սահմանափակումներով անձանց կարիքներին ադապտացնելու նախաձեռնությամբ՝ թիֆլոկոմեկնաբանությունների և սուրդոսուբտիտրների կիրառմամբ ։
2012-2013 թվականներին Մշակույթի նախարարությունն առաջարկել է մշակել Հարկային օրենսգրքում փոփոխություններ մշակութային և արվեստի հաստատությունների հարկային բեռը նվազեցնելու համար ։ 2013 թվականի հուլիսին ընդունված ուղղումների համաձայն՝ նույն թվականի հոկտեմբերի 1-ից ուժի մեջ են մտել ավելացված արժեքի հարկի արտոնությունները, 2014 թվականի հունվարի 1-ից՝ բյուջետային հիմնարկների համար շահութահարկի արտոնությունները ։
Ռուսաստանի Դաշնության Գլխավոր դատախազությունը բազմիցս փոխանցել է ներկայացումներ Մեդինսկիին՝ կապված Ռուսաստանի Դաշնության Մշակույթի նախարարությունում տարբեր խախտումների բացահայտման հետ։ 2013 թվականին Մեդինսկու ներկայացումը կապված էր բյուջե կորցրած եկամուտների հետ. դատախազի ստուգման ընթացքում պարզվեց, որ մշակույթի նախարարությունը միջոցներ չի ձեռնարկել կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում պետության շահերը պաշտպանելու համար։ 2016 թվականի մայիսին դատախազների կողմից հայտնաբերվել են լուրջ խախտումներ, որոնք կայանում են նրանում, որ Մշակույթի նախարարությունը «պայմաններ է ստեղծում մշակութային արժեքներն արտասահման ապօրինի արտահանելու համար՝ աչք փակելով փորձագետների չարաշահումների վրա, որոնք հարյուրավոր անգամներ նվազեցրել են արվեստի ստեղծագործությունների արժեքը», որի հետևանքն է պետության կողմից դրանց վաճառքից հարկերի չվաստակումը։ 2016 թվականի սեպտեմբերին Գլխավոր դատախազությունը մեկ այլ դիմում ներկայացրեց Մեդինսկուն այն փաստի համար, որ Մշակույթի նախարարությունը վեց տարի չի հաստատել բելառուս-ռուսական և ղազախ-ռուսական սահմանների միջոցով Ռուսաստան անձնական օգտագործման մշակութային արժեքներ ներմուծելու կարգը, ինչը հանգեցրել է քաղաքացիների կողմից գումարների անհիմն հավաքագրմանը` ներմուծված արժեքների հետազոտման համար ։
2018 թվականի մայիսին Մեդինսկին վերանշանակվեց Մեդվեդևի երկրորդ կառավարության մշակույթի նախարար։ 2020 թվականի հունվարին նա չմտավ Միխայիլ Միշուստինի կառավարություն։ Gazeta.ru- ն «Մարդը, ով զարմացրեց բոլորին» նյութում, Մեդինսկու հրաժարականին պատասխանեց իր հիշարժան մեջբերումների ընտրությամբ։ Մեդինսկու հասցեին քննադատությամբ է հանդես եկել «Միասնական Ռուսաստան» խմբակցության ղեկավար Սերգեյ Նևերովը՝ Մեդինսկուն մեղադրելով փոքր քաղաքներում և գյուղական վայրերում մշակույթի տների հանդեպ անուշադրության, կինեմատոգրաֆի ֆինանսավորման անարդյունավետության, կինոֆիլմերին կինոֆիլմերի տրամադրման հարցով մշակույթի նախարարության անհասկանալի քաղաքականության մեջ ։ Նույն օրը Եդինայա Ռոսիայի Գլխավոր խորհրդի քարտուղարի տեղակալ, Պետդումայի պատգամավոր Օլգա Բատալինան խոսեց Մեդինսկու զորակցության մասին` բարձր գնահատելով կուսակցության և նախարարության համատեղ նախագծերը` ուղղված բոլոր մակարդակներում` փոքր քաղաքներից մինչև փոքր գյուղեր, մշակութային հաստատությունների պահպանմանը և զարգացմանը ։
Յուրացումներ ՌԴ մշակույթի նախարարությունում
2016 թվականի մարտի 15-ին հայտնի դարձավ, որ ՌԴԾ-ն քրեական գործ է հարուցել ՌԴ մշակույթի նախարարության ղեկավար աշխատողների դեմ։ Նրանք, ինչպես և մի շարք կապալառու ձեռնարկատերեր, կասկածվում են պետական դրամական միջոցների հափշտակման մեջ, որոնք ուղղված են ընտրովի ամրոցում, Պետական Էրմիտաժում, Նովոդևիչիայում և Մոսկվայում Իոան-Նախադտեչենյան կանանց վանքերում և այլ վերակառուցվող օբյեկտներում վերականգնողական աշխատանքներ իրականացնելուն։ Վերականգնման ժամանակ հուշարձանների պատմական տեսքը վնասվել է։ Այս գործով դատարանը ձերբակալություններ է իրականացրել, այդ թվում՝ Մեդինսկու տեղակալ՝ գերատեսչության պետքարտուղար Գրիգորի Փիրումովին և ներդրումային դեպարտամենտի պետ Բորիս Մազոյին։ Խուզարկություններ և առգրավումներ են կատարվել մշակույթի նախարարության բոլոր դեպարտամենտներում։ Հետաքննության համաձայն, պատգամավոր Մեդինսկի Պիրումովի գլխավորությամբ կազմակերպված հանցավոր խմբի գործունեությունը բաղկացած էր «վերականգնման աշխատանքների իրականացման համար ծառայությունների ոչ ճշգրիտ և ուռճացված ծախսերով կառավարության պայմանագրերի կնքումից, և գողության չափը կազմում էր առնվազն 50 միլիոն ռուբլի»։ Նախարարի տեղակալին մեղադրանք է առաջադրվել մի խումբ անձանց կողմից առանձնապես խոշոր խարդախություն կազմակերպելու համար։ Ինքը՝ Մեդինսկին, նման բան չգիտեր և չէր գլխի ընկել, ցնցված էր իր անմիջական ենթակաների ձերբակալությամբ, և Փիրումովին դատարանոմ տվեց դրական բնութագիր և ցանկություն հայտնեց օգնել հետաքննությանը։ Իրավապաշտպան և Պսկովի Օրենսդիր ժողովի նախկին պատգամավոր Լև Շլոսբերգի պնդմամբ՝ իրավիճակի համար պատասխանատվություն է կրում նաև ինքը Մեդինսկին, քանի որ նա թույլ է տվել գործարքներ կնքել «ոչ թափանցիկ պայմանագրերի և պետական գնումների դեպքում»։ ՌԴ նախագահի մշակույթի հարցերով խորհրդական Վլադիմիր Տոլստոյը կոռուպցիոն սկանդալի կապակցությամբ նշել է, որ Մեդինսկու փոխարեն հրաժարական կտար։ Մշակույթի նախարարությունում բյուջետային միջոցների յուրացման և լվացման հետաքննությունը մամուլում ստացել է «մշակութային լվացքատան գործեր» անվանումը      ։ 2017 թվականի հոկտեմբերին բոլոր մեղադրյալների մեղքն ապացուցվել է և դատարանը կայացրել է մեղադրական դատավճիռ ։ Սկանդալից հետո Մեդինսկին խստացրել Է բյուջետային միջոցների բաշխումը ՌԴ մշակույթի նախարարության ներսում ։
Ռուսական ռազմապատմական ընկերության նախագահ
Ռուսական ռազմապատմական հասարակություն
[55] [62]  [63]  [72]  [78]  [78]  [78]  [92]  [92] Վլադիմիր Մեդինսկին ղեկավարել է Ռուսաստանի ռազմական պատմական ընկերությունը՝ հիմնադրման օրվանից՝ 2013 թվականի մարտի 14-ին։ Ընկերությունը ստեղծվել է Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի 2012 թվականի դեկտեմբերի 29-ի № 1710 հրամանագրի համաձայն  ։ ՌՎԻՈՅ-ի գործունեությունը ֆինանսավորվում է դաշնային բյուջեի կողմից Մշակույթի նախարարության մասնավոր դոնորների գծով ։
Մեդինսկին անձամբ է վերահսկում ՌՎԻՈՅ-ի աշխատանքի բոլոր ոլորտները և շաբաթական մեկ աշխատանքային օր է անցկացնում Հասարակության գրասենյակում։ Մշտական ծրագրերի թվում են պատմական գործիչների և պատերազմի հերոսների հուշարձանների տեղադրումը, Պատմական վերակառուցումների կազմակերպումը և պատմական փառատոնների աջակցությունը ։ Անվճար ավտոբուսային էքսկուրսիաներ ռազմական փառքի վայրեր դպրոցականների համար «Հաղթանակի ճանապարհներ»-ը դարձել են ՌՎԻՈ-ի նշանավոր նախաձեռնությունները. ժամկետը համընկնում է Հայրենական մեծ պատերազմում Հաղթանակի 70-ամյակի տոնակատարության հետ, այն դպրոցների շենքերի վրա, որտեղ սովորում էին Խորհրդային Միության հերոսները, հուշատախտակներ տեղադրելը և 2014 և 2015 թվականներին «Ես մեծ երկրի քաղաքացի եմ և պաշտպան» ռազմապատմական ճամբարների անցկացումը ։
2014 թվականի 9 ճամբարներ մասնակցել են 150-200 մարդ, 2015 թվականին ութերերոդ հերթափոխին մասնակցել է 100-130 դեռահաս ։ Ճամբարների կազմակերպմանը մասնակցել են հատուկ նշանակության ուժերի վետերաններ և օդադեսանտային զորքերի սպաներ, իսկ ծրագրում ընդգրկվել են «երիտասարդ մարտիկի թեթևացված կուրսը», ռազմական պատմության և ռազմական ավանդույթների ուսումնասիրությունը ։
ՌՎԻՈ-ի գործունեությունը ֆինանսավորվում է դաշնային բյուջեից` մշակույթի նախարարության և մասնավոր դոնորների միջոցով 2014 թվականին Մեդինսկու շնորհիվ ՌՎԻՈ-ն դաշնային բյուջեից ստացել է 285 միլիոն ռուբլի, իսկ 2015-ին՝ 325 միլիոն ռուբլի։ Հասարակությանը մասնավոր նվիրատվությունները տարեկան կազմում են ևս 100-150 միլիոն ռուբլի ։
Վլադիմիր Լենինի Հուղարկավորությունը
Մեդինսկին հանդես է եկել Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի մարմինը հուղարկավորելու օգտին Դումայի երկրորդ ժամկետի ընթացքում և մշակույթի նախարարի պաշտոնում ։ Նա կասկածներ է հայտնել Կարմիր հրապարակում չուղարկված մարմնի՝ բարոյականության նորմերին համապատասխան, բարձրացրել նրա պահպանության հարցը, և նշել, որ Լենինի դամբարանի պահպանման և սպասարկման ծախսերը պետական բյուջեի վրա են ։ 2012 թվականին Մեդինսկին առաջարկել էր Լենինի հանդիսավոր թաղումն անցկացնել պետական գործչին հարիր պատիվներով և Լենինի դամբարանում բացել պատմական թանգարան ։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի գործերի վարչությունը մերժել է Լենինի թաղման գաղափարը, «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցությունը Մեդինսկու առաջարկը անվանել է մասնավոր նախաձեռնություն , ռուս կոմունիստների առաջնորդ Գենադի Զյուգանովն առաջարկն անվանել է սադրանք , Gazeta.ru գնահատել է որպես «սեփական իրավասության սահմաններից դուրս գալու ելք» ։
Մայրաքաղաքային տեղանունների փոխարինում
Պետդումայում աշխատելուց ի վեր՝ Մեդինսկին հանդես է եկել մայրաքաղաքի աշխարհագրությունից Պյոտր Վոյկովի և այլ ռուս հեղափոխական ահաբեկիչների անունների բացառման օգտին։ 2010 թվականին Մեդինսկին մշակույթի կոմիտեի կողմից դիմել է Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինին և Մոսկվայի քաղաքային դումայի նախագահ Վլադիմիր Պլատոնովին` առաջարկելով վերանվանել Վոյկովսկի թաղամասը, «Վոյկովսկայա» մետրոյի կայարանը, Վոյկովսկայա փողոց, 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ Վոյկովսկու հատվածները ։ Նախարարի պաշտոնը ստանձնելուց հետո Մեդինսկին կրկնեց այս գաղափարը` առանձին-առանձին նշելով, որ կարևոր է մոսկվացիներին կրթել այն մարդկանց պատմության մասին, որոնց անունները կան քաղաքի փողոցներում։ Նա առաջարկել է նոր տեղանուններ նվիրել ահաբեկիչների զոհերին՝ մեծ իշխան Սերգեյ Ալեքսանդրովիչին և նրա կինը՝ Ելիզավետա Ֆեդորովնային ։
2013 թվականին «Վերադարձ» պատմական ավանդույթների պահպանման հիմնադրամը Մեդինսկու հոդվածը հրապարակել է որպես «Վերադարձնելով Ռուսաստանին» գրքի նախաբան, որը նվիրված է պատմական անվանումների, հուշարձանների և կորցրած մշակութային այլ արժեքների վերականգնմանը։ Հրապարակման մեջ Մեդինսկին պատմական, մշակութաբանական, բարոյական և իրավական հիմքեր է ձևակերպել «ահաբեկիչների և կոմունիստական ահաբեկչության կազմակերպիչների» անունները քաղաքների և փողոցների անվանումներից բացառելու համար ։
Մշակույթի պետական աջակցությունը
2015 թվականի հունիսին՝ Վլադիմիր Պուտինի կողմից «պետական մշակութային քաղաքականության հիմքերը հաստատելու մասին» հրամանագրի ստորագրումից կես տարի անց, «Իզվեստիա» թերթը հրապարակել է Մեդինսկու սյունակը, որը վերնագրված է «ով չի կերակրում իր մշակույթը, կկերակրի ուրիշի բանակը»։ Հիմք ընդունելով «Հիմունքներում» ամրագրված մշակութային քաղաքականության դերը՝ որպես ազգային անվտանգության ռազմավարության անբաժանելի մաս, նախարարը ձևակերպել է իր հայացքները պետության, հասարակության և մշակույթի գործիչների փոխադարձ պարտավորությունների վերաբերյալ ։ Հոդվածում նա նշել է, որ պետությունը պարտավոր է ոչ միայն սուբսիդավորել մշակույթը, այլև հետևել իր աջակցությամբ ստեղծված ստեղծագործությունների բովանդակությանը։ Իրավունք չունի սահմանափակել նորարարական արվեստն ու ստեղծագործական փորձարկումները, այն պետք է համակարգային կերպով խրախուսի միայն այն նախագծերը, որոնք արտացոլում են բնակչության պահպանողական մեծամասնության արժեքները։ Մեդինսկին մատնանշել է քաղաքական գրաքննության բացասական հետևանքները և նշել, որ չինովնիկական ապարատի դերը հանգում է ֆինանսական, վարչական և արժեքային կանոնների ապահովմանը. պետությունը արվեստագետին չի սահմանափակում ստեղծագործական մեթոդներով, սակայն կատարում է վերահսկողության գործառույթներ, եթե ստեղծագործությունը վիրավորական է դառնում քաղաքացիների համար (որպես օրինակ նա բերել է Նովոսիբիրսկի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնի տնօրեն Բորիս Մեդրիչի հեռացումը Ռիխարդ Վագների «Տանհոյզեր» օպերայի հետ կապված սկանդալից հետո, որի ռեժիսորը Տիմոֆեյ Կուլյաբինին է)  ։
Մաներհայմի հուշատախտակի տեղադրում
2016 թվականի հունիսի 16-ին Սանկտ Պետերբուրգի ռազմական ինժեներատեխնիկական համալսարանի շենքում Մեդինսկու մասնակցությամբ բացվել է ռուսական բանակի գեներալ-լեյտենանտի հուշատախտակը, իսկ հետո հիտլերյան Գերմանիայի դաշնակից ֆինն զորահրամանատար Կարլ Մաներհայմի հուշատախտակը։ Ելույթ ունենալով խորհրդի բացման արարողությանը՝ Մեդինսկին հայտարարել է, որ «առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձանների կառուցումը հասարակության մեջ ողբերգական պառակտման դեմ պայքարելու փորձ է»։ Այս ակցիան քննադատական արձագանք է առաջացրել հասարակության մեջ, տախտակը բազմիցս լցրեցին կարմիր ներկով, և ներկայացվել է դատական հայց  ապամոնտաժման մասին։ ՌԴ Պետդումայի պատգամավորները հարցումներ են ուղարկել ՌԴ Քննչական կոմիտե և Գլխավոր դատախազություն, նպատակ ունենալով ստուգել Մեդինսկու գործունեությունը՝ նացիզմի վերականգնումն արգելելու մասով դաշնային օրենսդրության գործողությունները խախտելու համար։ 2016 թվականի օգոստոսին պարզվել է, որ տախտակը տեղադրվել է անօրինական կերպով, և 2016 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Սանկտ Պետերբուրգի իշխանությունները որոշեցին այն ապամոնտաժել   ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Մեդինսկին հայտնի է որպես գրող և հրապարակախոս, գովազդային գործունեության, հասարակայնության հետ կապերի և պատմության վերաբերյալ գիտահանրամատչելի գրքերի հեղինակ։
Առաջին գիրքը՝ քաղաքացիական իրավունքի մասնագետ Կիրիլ Վսեվոլոժսկու համահեղինակությամբ գրված «Կոմերցիոն գովազդի իրավական հիմքերը» ձեռնարկն է, հրատարակվել է 1998 թվականին, հնացել է դրա փաստացի բովանդակությունը գրեթե ամբողջությամբ, սակայն հայեցակարգային հիմքերը շարադրված են այնպես, որ գիրքը մինչ օրս ներառվում է «Լրագրություն», «Հասարակայնության հետ կապեր» և «Գովազդային գործ» մասնագիտությունների գծով երաշխավորված գրականության գրեթե բոլոր ցուցակներում։
Մեդինսկին համագործակցում է «Օլմա Մեդիա Գրուպ» հրատարակչության հետ. այստեղ տպագրվել են Առասպելներ Ռուսաստանի մասին շարքը, «Պատերազմ։ ԽՍՀՄ առասպելներ։ 1939-1945» և «Ազգային պիարի առանձնահատկությունները։ Ռուսաստանի ճշմարիտ պատմությունը Ռյուրկից մինչև Պետրոս», համատեղ լրագրության և Պետական դումայի պաշտոնակից Ալեքսանդր Խինշտեյնի «Ճգնաժամ» աշխատանքի հետ։ Հրատարակության տվյալներով՝ մինչև 2015 թվականը Մեդինսկու պատմական գրքերի ընդհանուր տպաքանակը գերազանցել է մեկ միլիոնը, գրքերը անցել են 110 վերահրատարակություններ լրացուցիչ տպաքանակներ:Նա Ռուսաստանի գրողների միության անդամ է։ 2012 թվականին լույս է տեսել Մեդինսկու առաջին գեղարվեստական ստեղծագործությունը՝ «Պատ» արկածային վեպը՝ նվիրված Աղոտ ժամանակների իրադարձություններին ։
«Առասպելներ Ռուսաստանի մասին» շարք
«Առասպելներ Ռուսաստանի մասին» վավերագրական արձակի ժանրի ցածր բյուջետային գրքերի փոքր շարք է, որը գրել է Վլադիմիր Մեդինսկին «ՏՎ Ցենտր» հեռուստաալիքով հեռարձակվող համանուն հեռուստահաղորդման սեփական սցենարների հիման վրա։ Ռուսաստանի պատմության նրա սեփական վարկածներն ու մեկնաբանությունները արտացոլված են «Ռուսական հարբեցողության, ծուլության և դաժանության մասին», «Ռուսական ժողովրդավարության, կեղտի և ժողովուրդների բանտի մասին», «Ռուսական գողության, հատուկ ձևի և համբերության մասին» գրքերում։
«Առասպելներ Ռուսաստանի մասին» շարքի գրքերը բազմիցս քննադատվել են իրենց ոչ գիտական ​​բնույթի, սխալների և հակասությունների համար։ Հակառակորդները Մեդինսկուն մեղադրում էին պատմական տեղեկությունների գիտակցված խեղաթյուրման, Ռուսաստանի մասին բացասական կարծրատիպերը «վարդագույն» առասպելներով փոխարինելու համար  ։ Քննադատության են ենթարկվել նաև Մեդինսկու հայացքները՝ հայրենական պատմության դրական մեկնաբանման անհրաժեշտության համոզմունքը և սեփական հայացքների ու համոզմունքների օգտին աղբյուրներում տարընթերցումները մեկնաբանելու պատրաստակամությունը ։
Այլ վավերագրական արձակ
2008 թվականին «Փիթեր» հրատարակչությունում լույս է տեսել «Սրիկաներ և հանճարներ PR. Ռյուրիկից մինչև Իվան III-ը Գրոզնի» գիրքը՝ ռուս պատմական գործիչների հայացքների և արարքների հետազոտություն՝ հասարակայնության հետ կապերի ոլորտի ժամանակակից պրակտիկաների դիրքերից  :Աշնանը այն ներկայացվել Է The Baltic PR Weekend միջազգային կոնֆերանսում և ավելի ուշ ընդգրկվել է «Արծաթե Աղեղնավոր»և PROBA-IPRA մասնագիտական մրցանակների կարճ ցուցակում՝ PR տեսության գծով լավագույն աշխատանքների շարքում   ։
2009 թվականի վերջին ՄԳԻՄՕ-ի ուսանողների համար Մեդինսկու դասախոսությունները տպագրվել են «Ազգային PR-ի առանձնահատկությունները։ Ռուսիայի ճշգրիտ պատմությունը Ռյուրիկից մինչև Պետրոսը» ժողովածում ։ Առաջին տպաքանակի մեկ քառորդը Մեդինսկին փոխանցել է ՄԳԻՄՕ-ի զարգացման հիմնադրամին ։
Որպես պատմաբան՝ Մեդինսկին հանդես է եկել V գումարման Պետական դումայի պատգամավոր Ալեքսանդր Խինշտեյնի հետ դուետում՝ «Ճգնաժամ» գրքի վրա աշխատելիս, որը լույս է տեսել 2009 թվականի ամռանը ։ Համատեղ աշխատության մեջ Խինշտեյնը դիտարկել է 2008 թվականին սկսված ֆինանսատնտեսական ճգնաժամի նախադրյալներն ու ընթացքը, իսկ Մեդինսկին ուսումնասիրել է համաշխարհային տնտեսական ցնցումների պատմությունը ։
2011 թվականին Մեդինսկին կրկին անդրադարձել է պատմական առասպելների թեմային՝ կենտրոնանալով «Պատերազմ։ ԽՍՀՄ առասպելներ։ 1939—1945» գրքի վրա, որ գրված է Հայրենական մեծ պատերազմի իրադարձությունների հիման վրա։ Տարվա արդյունքներով հրատարակությունը դարձել Է վաճառքների առաջատարը նոն-ֆիքշն ժանրում, իսկ Հաղթանակի 70-րդ տարեդարձի կապակցությամբ «Առաջին ալիքը» թողարկել է «Պատերազմ և միֆեր» բազմասերիանոց փաստագրական ֆիլմը, որը հիմնված է նախարարի գրքի գլուխների վրա  ։
«Պատը» վեպն ու դրա հիման վրա նկարահանված ֆիլմ
Պատ (վեպ, 2012)
2012 թվականին Վլադիմիր Մեդինսկին գրել է «Պատը» գեղարվեստական վեպը, որը պատմում է Աղոտ ժամանակի ժամանակների մասին։ 2016 թվականին այդ վեպը էկրանավորվել և ցուցադրվել է «Ռոսիա-1» հեռուստաալիքով։
Գիտական աստիճաններ
Մեդինսկին ունի երկու դոկտորի աստիճան։ Քաղաքագիտության գիտական աստիճանը շնորհվել է ՌԴ Հանրային ծառայության Ակադեմիայի դիսերտացիոն խորհրդի կողմից 1999 թվականին «Համաշխարհային տեղեկատվական տարածության ձևավորման համատեքստում Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության ռազմավարության ձևավորման տեսական և մեթոդաբանական խնդիրները» աշխատության համար ։
2011 թվականի հուլիսի 27-ին տեղի է ունեցել դոկտորական ատենախոսության պաշտպանություն «Օբյեկտիվության հիմնախնդիրները Ռուսաստանի պատմության երկրորդ կեսի լուսաբանման մեջ» պատմությամբ, որը նվիրված է Ռուսաստանի մասին օտարերկրյա ճանապարհորդների գրագրություններին և դարձել է գիտահանրամատչելի գրքերի «Առասպելներ Ռուսաստանի մասին» շարքի տրամաբանական շարունակությունը՝ Ռուսաստանի պետական սոցիալական համալսարանի պատերին ։ Մեդինսկու գիտական խորհրդատուն է դարձել համալսարանի ռեկտոր, ՌԳԱ ակադեմիկոս Վ. ի. Ժուկովը, պաշտպանության ընդդիմախոսները՝ պատմական գիտությունների դոկտոր Ա. Յու. Բորիսովը, Վ. Մ. Լավրովը և Բ. Կ. Հասանովը, որը հենց այդպես է գրված հրապարակված ավտոռեֆերատում ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ըստ Մեդինսկի մամուլի քարտուղար Իրինա Գանձաչևայի կողմից արտահայտված վարկածի, պաշտոնական ընդդիմախոսներն էին պատմական գիտությունների դոկտոր Ա. Ա. Կորոլյովը, Վ. Պ. Սեմինը և Վ. ի. Տիմչիկը ։
2011 թվականի դեկտեմբերի 30-ին աստիճան շնորհելու մասին որոշումը հաստատվել է ԲՈՀ-ի կողմից ։
Բանավեճ ատենախոսության պատմության շուրջ
Պատմության մեջ Մեդինսկու դոկտորական դիսերտացիան քննադատության է ենթարկվել գիտնականների կողմից :Քննադատները վերլուծել են համացանցում հրապարակված նրա հատվածները՝ ավտոռեֆրատ և III գլուխը (կրճատված և ադապտացված տարբերակ, որը հրապարակվել է համացանցում), որը նվիրված է համաշխարհային գիտության մեջ բարձր գնահատելի «Մոսկվայի մասին գրառումներ» հեղինակի՝ ավստրիացի դիվանագետ Սիգիզմունդ ֆոն Հերբերշտեյնի կեղծարարության մեղադրանքներին։ Քննադատները բացասաբար են գնահատել դիսերտացիայի մի շարք դրույթներ և հեղինակի կողմից օգտագործված մեթոդաբանությունը, որոնք նրանք համարում են կամայական և ամբողջովին հակագիտական։ Մասնավորապես, ըստ քննադատների, Մեդինսկին մերժում կամ ընդունում է օտարերկրյա ճանապարհորդների տվյալները մոսկովյան պետության մասին` ապավինելով բացառապես իր իսկ սուբյեկտիվ գաղափարներին` «ինչպես դա իրականում էր»` մերժելով բոլոր բացասական հաղորդագրությունները որպես զրպարտություն և անվերապահորեն ընդունելով դրական հաղորդագրությունները։ Ըստ պ.գ.թ.-ի, 17-րդ դարի Ռուսաստանի պատմության մասնագետ Ալեքսեյ Լոբինը, Մեդինսկու աշխատանքը բնութագրվում է սիրողականությամբ, անազնիվ հետազոտությամբ, աղբյուրների անտեղյակությամբ։ Ինչպես գրում է Լոբինը, «արդյունքում մենք ունենք ոչ թե գիտական հետազոտություն, այլ մի տեսակ կեղծ գիտական փոխարինող 1 կամ 2 տարեկան ուսանողի դասընթացի մակարդակում (թեկուզ շատ ծավալուն)։ Ատենախոսության հիմքում ոչ թե ժամանակակից մեթոդներն են, որոնք առանձնանում են նորույթով, այլ կատարյալ անտեղյակությունը։ Դարաշրջանի իրողությունների անտեղյակություն, սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի հիմքերի անտեղյակություն, ռուսական պետության արտաքին քաղաքականության անտեղյակություն»։ Լոբինը նաև նշում է, որ Մեդինսկու մի շարք եզրակացություններ ուղղակիորեն հակասում են արխիվային փաստաթղթերի տվյալներին, որոնց, ըստ քննադատի, Մեդինսկին ակնհայտորեն ծանոթ չէ։ Ըստ Լոբինի, Մեդինսկին «արագորեն գրեցգիտական ուսումնասիրություն՝ իր պաշտպանության համար ընտրելով ոչ հիմնական համալսարան, իսկ որպես ընդդիմախոսներ՝ պատմաբաններ, որոնց գիտական շահերը հեռու են ուսումնասիրվող թեմայից» ։ Մեդինսկու ատենախոսության սուր քննադատությամբ հանդես է եկել նա «Պոլիտ.ռու» ԲՊՀ դոցենտ Վիտալի Պենսկոն «առանց պատմաբանի հմտությունների» և համարում է, որ Մեդինսկին «շատ թույլ պատկերացում ունի աղբյուրների հետ աշխատանքի մեթոդիկայի մասին» և չի տիրապետում տեքստերի գիտական քննադատության կանոններին, ինչն արդեն իսկ արժեզրկում է իր կողմից արված եզրահանգումները ։
Լոբինի «Քարանձավի աղբյուրի ուսումնասիրություն» հոդվածը տեղադրվել է «Պոլիտ.ru» կայքում և վերատպվել է «Սկեպսիս» գիտակրթական հանդեսի կայքում։ Մի քանի օր անց երկու կայքերը հրապարակեցին Ռուսաստանի պատմության ինստիտուտի գիտնականների ելույթները (Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, ԻԻՀ նախկին տնօրեն Ա. Ն. Սախարովը. Մեդինսկու թեզի պաշտպանությանը հակառակորդ, ԻԻՀ նախկին փոխտնօրեն, պատմական գիտությունների դոկտոր Վ. Մ. Լավրով; խորհուրդ տվեց հեղինակին «Պատը» վեպը գրելիս. ԻԻՀ առաջատար հետազոտող, պատմական գիտությունների դոկտոր Լ. Մորոզովա), որն ուղղված էր Մեդինսկու աջակցությանը ։ Ինչ վերաբերում է Լոբինի հոդվածին, Ա. Ն. Սախարովը հայտարարել է, որ «ինտերնետում մարդկանց կողմից տարածված ինչ-որ հիմարություններ մեկնաբանելը, որի անունն ու հեղինակությունը լուրջ գիտնականների համար զրո է առանց փայտիկի, նույնիսկ ծիծաղելի է»։ Ըստ Վ. Մ. Լավրովի. «Մեդինսկին հեղինակ է պարադոքսալ, ոչ անվիճելի, բայց միշտ հետաքրքրասեր հայացքով։ Մենք շատ լավ հասկանում ենք, որ պատմությունը սուբյեկտիվ բան է։ Ինձ համար գլխավորն այն է, որ այն հագեցած լինի հայրենիքի հանդեպ սիրով »։ «Եթե Մեդինսկին բացահայտում է պատմության կեղծիքները, և ինչ-որ մեկը պաշտպանում է դրանք, հարց է առաջանում, ո՞ւմ է դա պետք։ «Հիմարությու՞ն, թե՞ դավաճանություն», - ասում էր Միլյուկովը։ Ես հակված եմ կարծելու, որ դա դեռ անհեթեթություն է»,-գրում է Լավրովը։
Գրագողության մեղադրանքներ
2012 թվականի հունվարին Իգոր Պետրովի «Կենդանի ամսագիրը» (գրում է labas կեղծանունով) հրապարակեց գրառում զգալի փոխառությունների առկայության մասի ՝ առանց ճշտելու աղբյուրները, Մեդինսկու դոկտորական ատենախոսության պատմության մեջ։ Բլոգերը հայտնել է, որ որոնողական համակարգի օգնությամբ Google-ը տեքստում թեմատիկ սերտ աշխատանքներից հատվածներ է հայտնաբերել և ներկայացրել է ձևակերպումների համեմատությունը երկու աղյուսակների տեսքով ։ Հրապարակումների մասին հարցը Մեդինսկուն տրվել է «Կոմերսանտ FM» ռադիոկայանին տված հարցազրույցում։ Ի պատասխան՝ Մեդինսկին ասաց, որ ամփոփագրերը բնութագրվում են կարծրատիպային ձևակերպումների և կլիշեների օգտագործմամբ, բայց գործն ինքնին լիովին ինքնատիպ է ։
Հետագայում «Ակտուալ պատմություն» ամսագրում հրապարակված խմբագրական հոդվածում նշվում էր, որ չշահույթավորված փոխառությունների ծավալը (առանձին դեպքերում մի քանի պարբերությունների հասնող) և դրանց ներկայությունը աշխատանքի ներդրման, թեմայի արդիականության ձևակերպման, հետազոտության մեթոդիկայի նկարագրության, ատենախոսության խնդրի հայեցակարգի և կատարված աշխատանքից եզրակացությունների մասին թույլ չի տալիս խոսել պատահական կնիքների և կլիշեների մասին։ Հեղինակները նաեւ հայտնել են, որ փոխառությունների աղբյուրներ ծառայել են ոչ միայն հայտարարված պատմական ժամանակաշրջանին նվիրված, այլև ավելի ուշ դարաշրջաններ ընդգրկող՝ 18-րդ դարից մինչև 20-րդ դար ։ 2014 թվականին « Դիսերնետ » ցանցային համայնքի անցկացրած Մեդինսկու դոկտորական ատենախոսության հետազոտությունը եկել է այն եզրակացության, որ չնայած ավտոռեֆերատում զգալի փոխառություններին, գրագողության բացակայությունը հենց ատենախոսության մեջ է ։
Միաժամանակ, լրագրող և «Դիսերնետ»-ի ակտիվ մասնակից Սերգեյ Պարխոմենկոն հայտնել է Մեդինսկու քաղաքագիտության գծով ավելի վաղ ատենախոսություններում էական փոխառությունների մասին։ 1997 թվականի 120 էջանոց թեկնածուական ատենախոսության մեջ «Դիսերնետ»-ի փորձաքննությունը հայտնաբերել է 87 էջ, որոնք ամբողջությամբ պատճենահանված են Մեդինսկու գիտական ղեկավար Սերգեյ Պրոսկուրինի ատենախոսությունից, որը նա պաշտպանել է երկու շաբաթ առաջ նույն ատենախոսության խորհրդում ։ 1999 թվականի 318 էջանոց դոկտորական ատենախոսության հետազոտության մասին զեկույցում «Դիսերնետ»-ը նշել է Մոսկվայի քաղաքային դումայի պատգամավոր Վիկտոր Կրուգլյակովի ատենախոսության տեքստի Բրաունշվեյգի տեխնիկական համալսարանի պրոֆեսոր Քրիստիանո Գերմանի աշխատանքից ոչ կոռեկտ փոխառությունների 7 էջերի համընկնումների 14 էջերը  ։
«Դիսերնետ»-ի հաշվետվության հրապարակումից հետո Մեդինսկիի կողմից վերահսկվող ռուսական ռազմապատմական հասարակությունը՝ ի դեմս գործադիր և գիտական տնօրեններ Անդրեյ Նազարովի (Մեդինսկիի պատգամավորի նախկին օգնական) և Միխայիլ Մյագկովան հանդես եկավ Մեդինսկու պաշտպանությամ։ ՌՌՊԸ-ի կայքում հրապարակված հայտարարության մեջ հեղինակները Սերգեյ Պարխոմենկոյին մեղադրել են Մեդինսկիի նկատմամբ անձնական հակակրանքի մեջ ։
Գիտական աստիճանից զրկելու պահանջ
2016 թվականի ապրիլին ՌԴ կրթության և գիտության նախարարություն ներակայցվել է դիմում, որը ստորագրել են պատմական գիտությունների դոկտորներ Վ. Ն. Կոզլյակովը և Կ. Յ. Երուսալիմսկին, ինչպես նաև «Դիսնետ» համայնքի ակտիվիստ Ի․ Ֆ. Բաբիցկին (Facebook-ի իր էջում նշում է, որ ունի Ֆլորենցիայի համալսարանի PhD)։ Դիմումատուները պահանջել են զրկել Մեդինսկիի գիտական աստիճանից պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանից՝ մատնանշելով, այդ թվում՝ նրա ատենախոսության մեջ բազմաթիվ կոպտագույն սխալների առկայությունը, աղբյուրների հետ ոչ կոռեկտ աշխատանքը և աշխատանքի քարոզչական բնույթը ։ Մեդինսկին իր դիսերտացիայի շուրջ ստեղծված իրավիճակը բնութագրեց որպես լիսենկոիզմի ավանդույթի «դատապարտմամբ ֆանտասմագորիկ պատմություն» ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Ուրալի դաշնային համալսարանի ատենախոսության խորհրդում պետք է որոշվեր աստիճանից զրկելու հարցը։ Սակայն նախօրեին ԶԼՄ-ները հայտնել են նիստը հետաձգելու Մեդինսկու խնդրանքի մասին՝ կապված այն բանի հետ, որ նա նախագահ Պուտինին ուղեկցում էր Ղազախստան կատարած այցի ընթացքում ։ Բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ԲՈՀ) գլխավոր գիտական քարտուղար Ն. Ի. Արիստերը նամակ է ուղարկել ատենախոսության խորհուրդ, որում ԲՈՀ-ի անունից պահանջել է չեղյալ համարել նիստը ։ Արդյունքում՝ ԲՈՀ-ի ճնշման ներքո վերանայումը հետաձգվեց։ Սակայն, ինչպես պարզվեց ավելի ուշ, ատենախոսությունն ընդհանրապես հետ էր կանչվել ՈւդՀԱ-ի գիտական խորհրդից՝ ֆորմալ առումով այն պատճառով, որ դրա քննարկման ժամկետը լրացել է, հավանաբար՝ այն մտավախությունից, որ խորհրդի եզրակացությունը անբարենպաստ կլինի Մեդինսկու համար ։ Այս իրավիճակը բողոքի ակցիա առաջացրեց մի շարք ակադեմիկոսների և Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամների՝ «Հուլիսի 1» ակումբի անդամների կողմից։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի 24 անդամներ (այդ թվում՝ ռուսական միջնադարի խոշորագույն մասնագետ Վ. Լ. Յանինը) « Կոմերսանտ » թերթում հայտարարություն են հրապարակել՝ ի պաշտպանություն Մեդինսկու գիտական աստիճանից զրկելու պահանջի։ Ակադեմիկոսները պահանջել են ատենախոսությունը վերադարձնել ՈւդՀԱ-ի գիտական խորհուրդ և պաշտոնաթող անել ԲՈՀ-ի ղեկավարներին, որոնք համալսարանի վրա ճնշում են գործադրել ։ Անդրադառնալով Մեդինսկու անմիջական գիտական աշխատանքին՝ ակադեմիկոսները մատնանշեցին «դիսերտացիայում բազմաթիվ սխալներ և անհամապատասխանություններ» և «գոյություն չունեցող աշխատանքների հրապարակումների ցուցակում ընդգրկվելու ձևական խախտումներ», քննադատեցին «այդ աշխատանքի հիմքում ընկած գլխավոր մեթոդական սկզբունքը. պատմական աշխատանքի ճշմարտացիության և արժանահավատության չափանիշը հեղինակը հայտարարում է որպես համապատասխանություն «Ռուսաստանի շահերին», որոնց սահմանման իրավունքը նա իրեն է շնորհում»։ Ակադեմիկոսները նշում են, որ Մեդինսկին իր ելույթներում պարբերաբար հայտարարում է «պատմական փաստերի նկատմամբ արհամարհանք և դրանց փոխարինելու պատրաստակամություն, եթե դրանք համապատասխանում են ազգային շահերի մասին նրա սեփական պատկերացումներին» ։ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի նախագահ Վլադիմիր Ֆորտովը այդ դիմումը համարել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի մի շարք անդամների անձնական կարծիքը, որը ստորագրվել է անհատական կարգով և չի արտացոլում ամբողջ ակադեմիայի դիրքորոշումը, որի կազմը գերազանցում է 2000 գիտնականը։ ՌԴ մշակույթի նախարարությունը Մեդինսկու ատենախոսության շուրջ ստեղծված իրավիճակը գնահատել է որպես «քաղաքական պատվեր» ։
2017 թվականի փետրվարի 8-ին հայտնի է դարձել, որ ՄՊՀ ատենախոսության խորհուրդը որոշել է չքննարկել Մեդինսկու ատենախոսությունն, քանի որ նախնական հանձնաժողովը դրանում գրագողության նշաններ չի գտել ։ Աստիճանից զրկելու մասին քննարկումը տեղափոխվել է Բելգորոդի պետական ազգային հետազոտական համալսարանի ատենախոսության խորհուրդ։ 2017 թվականի հուլիսի 7-ին Խորհուրդը հրապարակեց ատենախոսության գիտական ճանաչման մասին որոշումը, ուստի կոչ արեց չզրկել Մեդինսկիին բժշկական աստիճանից ։ Նման որոշումը քննադատություն է առաջացրել ռուս պրոֆեսիոնալ պատմաբանների մոտ։ Այսպես, Նիկիտա Սոկոլովը նշել է. «խորհրդի որոշումը վերջնական չէ, և դրանով դեռ զբաղվելու են ԲՈՀ-ն և կրթության և գիտության նախարարությունը. հույս դեռ կա։ Բայց եթե և այդ ատյանները չաշխատեն, դա կնշանակի, որ Ռուսաստանում գիտության և ատեստավորման համակարգն իրապես չի աշխատում, և դա ազգային անվտանգության մեծ սպառնալիք է» ։
2017 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի պատմության փորձագիտական խորհուրդը առաջարկեց զրկել Մեդինսկուն պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանից ։