cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պաուլո Կոելիո
Հրատարակությունները
«Աքրայում գտնված ձեռագրի» հեղինակային իրավունքները վաճառվել են մոտ 40 լեզուների՝ արաբերենի, բուլղարերենի, կատալոներենի, չիներենի, խորվաթերենի, չեխերենի, հոլանդերենի, անգլերենի, էստոներենի, ֆինլանդերենի, ֆրանսերենի, գերմաներենի, հունարենի, եբրայերենի, հունգարերենի, ինդոնեզերենի, իտալերենի, կորեերենի, լատվերենի, լիտվաներենի, մակեդոներենի, մալայալամի, նորվեգերենի, լեհերենի, պորտուգալերենի, ռումիներենի, ռուսերենի, սերբերենի, սլովակերենի, սլովեներենի, իսպաներենի, շվեդերենի, թուրքերենի և ուկրաիներենի ։
Ազդեցությունը սոցիալական լրատվամիջոցների վրա
Գիրքը հսկայական ազդեցություն է ունեցել սոցիալական լրատվամիջոցների կայքերի վրա, ինչպես նաև արժանացել է գրավիչ մեկնաբանությունների, լուսանկարների, անձնական փորձառությունների և գրախոսությունների՝ ամբողջ աշխարհի ընթերցողների կողմից։
Զելով
Զելով (Seelow, [], երբեմն հանդիպում է Զեելով գրառումը), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Զեելով–Լանդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 5540 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 25,28 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 448։
Աշխարհագրական դիրք
Զելովը գտնվում է Օդերի արևմտյան ափին, նրա միջով է անցնում Ախեն–Կյոնիգսբերգ նախկին կայսերական ճանապարհը։ Հեռավորությունը մինչև Բեռլին 70 կիլոմետր է, իսկ մինչև լեհական սահման՝ 20 կմ։
Պատմություն
1252 թվականին "Villa Zelou" գյուղը մտավ Մագդեբուրգյան արքեպիսկոպոսության կազմի մեջ։
1630, 1788 և 1809 թվականներին քաղաքում խոշոր հրդեհներ էին։
1945 թվականի ապրիլին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից որոշ ժամանակ առաջ, տեղի ունեցավ խոշոր ճակատամարտ Կարմիր Բանակի և գերմանական վերմախտի միջև՝ Ճակատամարտ Զեելովյան բարձունքների համար։ Այն ավարտվեց նրանով, որ խորհրդային զորքերը ճանապարհ բացեցին դեպի Բեռլին։ Մարտական գործողությունների և դրանց հետևող հրդեհների պատճառով քաղաքը լիովին քանդվել էր, հատկապես՝ 1945 թվականի ապրիլի 17–ի ավիահարվածից հետո։
Դրոշ
Քաղաքի դրոշը մեծ կտոր է, որ բաժանված է 1։3։1 համամասնությամբ՝ երկնագույն-սպիտակ-երկնագույն համապատասխանաբար, կենտրոնում՝ զինանշանը։
Թանգարաններ
Զեելովյան բարձունքների թանգարանը (Seelower Höhen)՝ Լև Կերբելի ճարտարապետական աշխատանքներով։
Ճարտարապետություն
Արժանի է հիշատակման տեսական դասական կիրհան՝ կառուցված 1830—1832 թվականներին Կարլ Ֆրիդրիխ Շինկելի նախագծով։
Սպորտ
Զելովում է գտնվում ավտոմոբիլային մայրուղի, որտեղ ակցնացվում են Եվրոպայի առաջնության տարբեր մրցաշարեր։ Կազմակերպում է տեղական ավտոակումբը (Motorsportclub MC Seelow)։ Քաղաքում կա նաև գուտբոլի երկու դաշտ՝ օգտագործվող տեղական ֆուտբոլային թիմերի կողմից։
Հետաքրքիր փաստեր
Զելովը միակ քաղաքն է ողջ Բրանդենբուրգի տարածքում, որտեղ արդյունաբերական նպատակներով (1990 թվականի սկսած) պանիր է արտադրվում։ Դեռ անցած դարից մշակվել են հատուկ բաղադրատոմսեր և բացի դրանցից՝ արտադրվում էր հատուկ տեսակի «Blue Master» պանիրը։ Սակայն 2000 թվականին ընկերության ղեկավարը որոշեց տեղափոխել արտադրությունը Ֆալկենհայն, և Զելովը զրկվեց իր առանց այն էլ քիչ տեսարժան վայրերից ևս մեկից։
Տրանսպորտ
Seelow կայարանը գտնվում է Էբերսվալդե–Ֆրանկֆուրտ ճյուղերից մեկի վրա։ Seelow-Gusow կայարանը գտնվում է հարակից վայրում՝ Գուզով Պլատկովում՝ նախկին պրուսական Արևելյան մայրուղու վրա։
Զելովում են հայտնվում № 1 и 167 պետական նշանակության մայրուղիները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ակիշյան
Ակիշյան, հայկական ազգանուն ։
Օստրովա (այլ կիրառումներ)
Օստրովա, կարող է վերաբերել՝
Ջերի Յանգ
Ջերի Յանգ (Jerry Yang,, 楊致遠), համացանցային ձեռնարկատեր, Yahoo! Inc ընկերության համահիմնադիր և նախկին գործադիր տնօրեն։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1968 թվականի նոյեմբերի 6-ին՝ Թայբեյում։ Նրա հայրը  մահացել է, երբ նա եղել է երկու տարեկան։ Տաս տարեկան հասակում ընտանիքի հետ (մոր և կրտսեր եղբոր հետ) տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա՝ Սան Խոսե, ԱՄՆ։ Մայրն անգլերենի ուսուցչուհի էր, դրա համար էլ ԱՄՆ տեղափոխվելուց երեք տարի անց Ջերի ազատ կարողանում էր խոսել անգլերեն։ Դպրոցն ավարտելուց հետո  Սթենդֆորդի համալսարանում ստացել է բակալավրի, այնուհետև մագիստրոսի կոչում՝ էլեկտրոտեխնիկայի բնագավառում։
1994 թվականին լինելով ուսանող՝ Դեյվիդ Ֆիլոյի հետ համատեղ ստեղծել է «Jerry and Dave’s Guide to the World Wide Web» («Ջերիի և Դեյվի համաշխարհային սարդոստայնի ուղեցույց») կայքը, որը բաղկացած էր այլ կայքերի կատալոգներից, շուտով կայքն անվանափոխվել է՝ դառնալով Yahoo! (բացականչական նշանով)։ Կայքը շատ արագ հայտնիություն է ձեռք բերել և 1995 թվականի ապրիլին Յանգը և Ֆիլոն հիմնադրել են Yahoo! Inc ընկերությունը։
2007 թվականի հունիսից 2009 թվականի հունվարը Յանգը եղել է ընկերության տնօրենը, քննադատության է ենթարկվել, քանի որ չի ցանկացել բարձրացնել ընկերության արժեթղթերի գինը և մերժել է միավորվել Microsoft-ին։  2009 թվականի հունվարին լքել է տնօրենի պաշտոնը, սակայն զբաղեցրել է  «Yahoo Chief» («Yahoo!-ի ավագ»)  պաշտոնը՝ փաստացի մնալով որպես ընկերության ղեկավար։ 2012 թվականի հունվարի 17-ին հայտարարվել է, որ Ջերի Յանգը թողնում է ընկերության բոլոր պաշտոնները ։
Անձնական կյանք
Կինը՝ Ակիկո Յամազակին ունի ճապոնական ծագում, մեծացել է Կոստա Ռիկայում։ Ունեն երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի միլիարդատերեր Կատեգորիա:Yahoo! Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկյան տեխնոլոգիական ընկերության հիմնադիրներ
Քյուստրիներ Ֆորլանդ
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Գոլցովի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 2754 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 45,97 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 266։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 3 գյուղական համայնքների։
Մարտուն Մաթևոսյան
Մարտուն Սարգսի Մաթևոսյան, քիմիկոս, քիմիական գիտությունների թեկնածու, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։
Կենսագրություն
Մարտուն Մաթևոսյանը ծնվել է 1955 թվականի մարտի 18-ին Կիրովականում (Վանաձոր)։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը ։ Ստացել է քիմիկոսի որակավորումը։ 1977-1980 թվականներին Վանաձորի «Պոլիմերսոսինձ» ԳԱՄ-ում աշխատել է ինժեներ ։ 1980-1985 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ ԳԱ Մոսկվայի էլեմենտ օրգանական միացություններ ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։
1985-1989 թվականներին Վանաձորի «Պոլիմերսոսինձ» ԳԱՄ-ում եղել է ավագ գիտաշխատող, 1989-1994 թվականներին՝ լաբորատորիայի վարիչ, դասավանդել է Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտում ։ 1999 թվականի մայիսի 30-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր՝ թիվ 48 ընտրատարածքից։ Եղել է Ազգային Ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, ՀՀԴ խմբակցության քարտուղար ։ Եղել է ՀՀԴ անդամ ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։
Ախալսոփելի (Թիղվի թեմ)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 1 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Նովոբրիկինո
Նովոբրիկինո (Новобрыкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։ Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Գլինկա գյուղից 9 կմ հյուսիս-արևելք, P137 Սաֆոնովո-Ռոսլավլ մայրուղուց 12,5 կմ արևմուտք։ Գյուղից 6 կմ հարավ գտնվում է երկաթուղային 524-րդ կմ կայարանը՝ Սմոլենսկ-Սուխինիչի գծի վրա։ Մտնում է Գլինկովսկի գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 99 մարդ ։
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին գյուղն առաջին անգամ նացիստական զորքերը գրավել են 1941 թվականի հուլիսին, սակայն մի քանի օր անց նրանք լքել են այն։ Մինչև 1941 թվականի հոկտեմբերը խորհրդային զորքերի դիրքերը գտնվել են նրա արևմտյան ծայրամասում։ Կարմիր բանակի զոհված զինվորներին թաղել են գյուղի գերեզմանատանը։ «Թայֆուն» գործողության ընթացքում նացիստական զորքերը կրկին գրավել են գյուղը։ 1941-1942 թվականների ձմռանը գյուղում կազմակերպվել է պարտիզանական ջոկատ, որը գոյություն է ունեցել մինչև 1942 թվականի մայիս։ 1942 թվականի գարնանը գյուղով անցել են գեներալ Բելովի խմբի հեծելազորային ստորաբաժանումները։ Գյուղն ազատագրվել է Ելնինսկո-Դորոգոբուժ գործողության ժամանակ՝ 1943 թվականի օգոստոսին։
Տնտեսություն
Գյուղում կան գյուղատնտեսական ձեռնարկություններ, սղոցարան, գրադարան, մշակույթի տուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Արժեթղթերի տպագրության և դրամահատության կազմակերպություն
Արժեթղթերի տպագրության և դրամահատության կազմակերպություն (SPMO; ), Իրանի կենտրոնական բանկի դուստր ձեռնարկություն, որը բացառիկ իրավունքով պատասխանատու է Իրանում թղթադրամների և մետաղադրամների նախագծման, արտադրության և ոչնչացման համար ։
Հիմնադրված լինելով 1877 թվականին որպես Իրանի միակ ազգային դրամահատական ձեռնարկություն, այն փոխարինեց մի քանի գավառական դրամահատարանների ։ Այն կառուցվել է նախկին բամբակի գործարանի տեղում Թեհրանի հյուսիսում և օգտագործել է ֆրանսիական սարքավորումներ, իսկ դրամահատարանի շենքը կառուցել են բելգիացիները ։ Իրանական թղթադրամներն ամբողջությամբ կազմակերպության կողմից չէին տպագրվում մինչև 1983 թվականը, դրա փոխարեն դրանք տպագրվում էին արտասահմանյան երկրներում Bradbury Wilkinson and Company, Waterlow and Sons, American Bank Notes Co և De La Rue ընկերությունների կողմից, մինչև կազմակերպությունն սկսեց դրանց տպագրությունը Regional Cooperation for Development (Ռեգիոնալ կոոպերացիա զարգացման համար) համընկերությունում` տեղակայված Պակիստանում. : Koenig & Bauer-ը, ինչպես հաղորդվեց, դադարեցրել է կազմակերպությանը մատակարարել տպագրության սարքավորումներ 1912 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամագիտություն Կատեգորիա:1877 հիմնադրումներ Իրանում Կատեգորիա:1877 հիմնադրված արտադրող ընկերություններ Կատեգորիա:Իրանի բանկային համակարգ Կատեգորիա:Իրանական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Դրամահատարաններ Կատեգորիա:Արտադրական ընկերություններ, որոնք հիմնված են Թեհրանում
Անդրանիկ Օզանյան
Անդրանիկ Թորոսի Օզանյան, նաև հայտնի է որպես Զորավար Անդրանիկ, Անդրանիկ Փաշա, հայ զորահրամանատար, պետական գործիչ, ֆիդայապետ (հայդուկապետ), նախկին դաշնակցական։ Առանձնակի դեր է խաղացել Հայ ազատագրական շարժման գործում։ Մասնակցել է իր հայրենի երկրի բնակավայրերի պաշտպանությանը։ Անդրանիկն առաջին անգամ անցնում է Սասուն, բայց 1896 թվականին մեկնում է արտասահման։ 1897 թվականին Վազգեն Տերոյանի խմբի կազմում Անդրանիկը երկրորդ անգամ է մտնում Արևմտյան Հայաստան, ուր մնում է մինչև 1904 թվականը։ 1912-1913 թվականներին Գարեգին Նժդեհի հետ միասին Անդրանիկի գլխավորությամբ հայ կամավորներից կազմակերպվում է վաշտ, որը մտնում է բուլղարական բանակի աշխարհազորի կազմում և մարտնչում Օսմանյան կայսրության բանակի դեմ։ Բուլղարական հրամանատարությունը բարձր գնահատեց հայկական վաշտի մասնակցությունը Առաջին Բալկանյան պատերազմին։
Կենսագրություն
Անդրանիկ Թորոսի Օզանյանը ծնվել է 1865 թվականի փետրվարի 25-ին ՝ Արևմտյան Հայաստանի Շապին Գարահիսար քաղաքում ։ Անդրանիկ հայերեն նշանակում է «առաջնեկ»։ Նրա հայրական նախնիները եկել են հարևան Օզան գյուղից վաղ 18-րդ դարում և բնակություն հաստատել Շապին Գարահիսարում թուրքերի հետապնդումներից խուսափելու համար ։ Նրա նախնիները Օզանյան ազգանունը վերցրել են իրենց հայրենի բնակավայրի անունով։
Անդրանիկի մայրը մահացել է, երբ նա եղել է մեկ տարեկան, և նրան խնամել է իր ավագ քույրը՝ Նազելին։ Անդրանիկը հաճախել է տեղի Մուշեղյան դպրոցը 1875-1882 թվականներին, այնուհետև աշխատել է հոր ատաղձագործության խանութում ։ Նա ամուսնացել է 17 տարեկանում, սակայն նրա կինը մահացել է մեկ տարի անց՝ ծնունդ տալով իրենց որդուն, ով նույնպես մահացել է ծնվելուց 1 օր հետո ։ Օսմանյան Կայսրությունում Հայերի համար իրավիճակը վատթարացել է Աբդուլ Համիդի (Կարմիր Սուլթան) օրոք, որը ձգտում էր միավորել բոլոր մուսուլմաններին իր իշխանության տակ ։ 1882 թվականին Անդրանիկը բանտարկվում է հայ բնակչությանը ահաբեկող թուրք ժանդարմին ծեծի ենթարկելու համար։ 1884 թվականին իր ընկերների օգնությամբ փախել է բանտից, և բնակություն հաստատել Օսմանյան Կայսրության մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսում։ Անդրանիկը Պոլսում մնաց մինչև 1886 թվականը, որտեղ աշխատում էր որպես ատաղձագործ ։ Նա սկսել է իր հեղափոխական գործունեությունը 1888 թվականից Սիվաս գավառից ։ 1891 թվականին միացել է Հնչակյան կուսակցությանը ։ 1892 թվականին ձերբակալվել է Պոլսի ոստիկանապետ Յուսուպ Մեհմեդ Բեյի սպանությանը մասնակցելու համար, ով հայտնի էր իր հակահայկականությունով ։ Անդրանիկը ևս մեկ անգամ փախել է բանտից ։
1892 թվականին միացել է նորաստեղծ Հայ հեղափոխական դաշնակցությանը (ՀՅԴ), որից հեռացել է 1917 թվականին։ Համիդյան ջարդերի ընթացքում, Անդրանիկն այլ ֆիդայիների հետ միասին պաշտպանել է Մուշի և Սասունի հայկական գյուղերը թուրք և քուրդ զինվորների հարձակումներից ։ 1894 և 1896 թվականներին տեղի ունեցած հայկական ջարդերին զոհ է գնացել համապատասխանաբար 80000 և 300, 000 մարդ ։
1897 թվականին Անդրանիկը մեկնում է Թիֆլիս՝ որտեղ գտնվում էր Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության շտաբը ։ Անդրանիկը վերադարձավ Արևմտյան Հայաստան իրեն վստահված ծավալուն ուժերով և զենք էր մատակարարում հայ ֆիդայիներին ։ Մի քանի տասնյակ ռուսաստանահայեր են միացել Անդրանիկին, որոնց հետ էլ նա գնաց Մուշ և Սասուն՝ որտեղ մարտնչում էր Աղբյուր Սերոբը ։ Աղբյուր Սերոբն արդեն ձևավորված կիսանկախ Հայաստանից արտաքսում էր Օսմանյան Կայսրության ներկայացուցիչներին ։
Տեղի Մուշեղյան վարժարանն ավարտելուց 1 տարի անց բանտարկվում է հայ բնակչությանը ահաբեկող ժանդարմին ծեծի ենթարկելու համար։ Բանտից հաջող փախուստ իրականացնելով՝ Անդրանիկը տեղափոխվում է Կոստանդնուպոլիս, իսկ հետո էլ ուղևորվում է Ղրիմ ու Կովկաս՝ հայկական մարտական ջոկատներին զենք հասցնելու համար։ 1895 թվականին Հրայր Դժոխքի խմբի կազմում Անդրանիկն առաջին անգամ անցնում է Սասուն, բայց 1896 թվականին մեկնում է արտասահման։ 1897 թվականին Վազգեն Տերոյանի խմբի կազմում Անդրանիկը երկրորդ անգամ է մտնում Արևմտյան Հայաստան, ուր մնում է մինչև 1904 թվականը։ Արևմտյան Հայաստանում Անդրանիկը մտնում է հայտնի ֆիդայի Սերոբ Վարդանյանի (Աղբյուր Սերոբ) պարտիզանական ջոկատը և դառնում թուրքական ջարդարարների ու կանոնավոր բանակային զորամասերի դեմ պայքար մղող մի քանի պարտիզանական խմբերի ճանաչված ղեկավարը։ Գլխավորել է Սերոբին սպանող Բշարե Խալիլի սպանությունը, 1901 թվականի Առաքելոց վանքի կռիվները։ 1902-1904 թվականներին Անդրանիկի ջոկատները թուրքերի և քուրդ մուսուլմանների դեմ մարտեր էին մղում Սասունում, Տարոնում և Վասպուրականում։ 1905 թվականին Անդրանիկն անցավ Կովկաս, որտեղ հայկական ազգային շարժման երևելի գործիչների հետ քննարկում էր օսմանյան լծի դեմ հետագա պայքարի հարցերը։ Դրանից հետո Անդրանիկը մեկնեց երկարատև ճանապարհորդության, որի ընթացքում այցելեց Ֆրանսիա, Շվեյցարիա, Բելգիա, Անգլիա, Բուլղարիա և Իրան՝ հանրությանը տեղեկացնելով Արևմտահայաստանի հայերի ազգային-ազատագրական պայքարի ու դրա հետ կապված զենքի ձեռք բերման անհրաժեշտության մասին։ Բուլղարիայում Անդրանիկը գրեց իր «Մարտական հրահանգները»՝ ընդհանրացնելով պարտիզանական պայքարի փորձը։ Հետագայում այդ փորձը լավ ծառայեց բուլղարացիներին՝ Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ։ 1912 թվականին Անդրանիկը հայ կամավորներից կազմակերպեց վաշտ, որը մտավ բուլղարական բանակի աշխարհազորի կազմի մեջ։ Հայ ռազմիկները հերոսություն ցուցաբերեցին Միսթանլի, Ուզուն, Մերեֆտե, Շար-Կիո և այլ քաղաքների համար մղված մարտերում։ Անդրանիկը մասնակցում էր գեներալ Յավեր փաշայի թուրքական կորպուսի ջախջախմանը։ Բուլղարական հրամանատարությունը բարձր գնահատեց հայկական վաշտի մասնակցությունը Առաջին Բալկանյան պատերազմին։
Առաջին Աշխարհամարտը սկսվելուն պես Անդրանիկը շտապում է Կովկաս։ 1914 թվականի օգոստոսի 12-ին Թիֆլիսում նա հանդիպում է Կովկասյան ռազմական շրջանի զորքերի գերագույն հրամանատարի օգնական գեներալ Ա․Զ․ Միշլաևսկուն ու հայտնում է Թուրքիայի դեմ պատերազմին մասնակցելու պատրաստակամության մասին։ Անդրանիկին հանձնարարվեց ձևավորել և գլխավորել առաջին հայկական կամավորական գունդը։ Այդ գնդին գլուխ կանգնած՝ Անդրանիկը անհավասար մարտեր է մղում թուրքական զորքերի դեմ ու հեղինակություն է նվաճում ռուսական ռազմական հրամանատարության շրջանում։ գեներալ-լեյտենանտ Չերնոզուբովը, մասնավորապես, գրում էր. Մյուս, ոչ պակաս հայտնի ռուս զորավար Յուդենիչը Անդրանիկի մասին ասաց, որ նա «խենթի պես քաջ է»։ 1915-1916 թվականներին Կովկասյան ճակատի մարտերում ցուցաբերած անձնական արիության և հայկական գնդի հաջողությունների համար Սասունցի Անդրանիկը պարգևատրվեց Գեորգիևյան 4-րդ աստիճանի մեդալով, Գեորգիևյան 4-րդ և 3-րդ աստիճանի խաչերով, Սբ. Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի սրի և Սբ. Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշաններով։ Գունդը Անդրանիկի գլխավորությամբ քաջաբար մասնակցեց Մուղանջուղի (Դիլման) տակ մղված մարտին՝ 1915 թվականի ապրիլի 15-18-ին, որում Կովկասը փրկվեց թշնամու ներխուժումից։
1918 թվականի հունվարի 30-ին թուրքական զորքերը, Մեհմեդ Վեհիբ փաշայի հրամանատարությամբ, Էրզրումի, Վանի և Մերձծովյան ուղղություններով անցան մեծամասշտաբ գործողությունների. հունվարի 30-ին նրանք գրավեցին Երզնկան, փետրվարի 11-ին՝ Տրապիզոնը, ապրիլի 14-ին առանց կռվի մտան Բաթում և սկսեցին շարժվել դեպի Սուխում։ Ապրիլի 25-ին ընկավ Կարսը, մայիսի 15-ին՝ Ալեքսանդրապոլը։
Անդրանիկի գունդը զրկվել էր մանևրելու հնարավորությունից, որովհետև վարելով ծանր պաշտպանական մարտեր Էրզրումի ուղղությամբ, ծածկում էր 1915 թվականին փրկված հարյուր հազարավոր հայ, հույն ու ասորի գաղթականների նահանջը, որոնց վրա ռուսների նահանջից հետո նորից սարսափելի վտանգ էր կախված։ Թուրքիայի կողմից Կովկասի մեծ մասի զավթման ու Արևելյան Հայաստանում ցեղասպանության կրկնության վտանգը թվում էր գրեթե անխուսափելի։
Սակայն 1918 թվականի մայիսի 16-18-ին Վորոնցովկա ավանի մոտակայքում գեներալ-մայորի կոչման արժանացած Անդրանիկի դիվիզիան անպատմելի ջանքերով զսպեց օսմանյան զորքերին և նրանց արբանյակներին։ Ու չնայած թշնամու որոշ խմբերի հաջողվեց մինչև 20-25 կմ մոտենալ Թիֆլիսին, նրանց հիմնական զանգվածը կանգնեցվեց և ետ շպրտվեց։ Թշնամուց նախաձեռնությունը վերցնելով՝ զորավարը մարտեր է մղում Ղարաքիլիսայի ուղղությամբ։ 1918 թվականի մայիսի 25-28-ին ծավալված Լոռու ճակատամարտում, որ մեծապես ճակատագրական եղավ ոչ միայն Հայաստանի համար, այլև ամբողջ Կովկասի, Անդրանիկը վիժեցրեց Դիլիջանի ուղղությամբ թուրքական զորքերի գլխավոր հարձակումը, որոնք ջանում էին Դիլիջանով դուրս գալ դեպի Բաքու։ Կրած պարտության հետևանքով թուրքական հրամանատարությունը ստիպված եղավ Լեռնային Լոռու մարզի մեծ մասը թողնելու հրաման տալ։
1918 թվականի հունիսի սկզբին հայկական դիվիզիան մտավ Նոր-Բայազետ, այնուհետև Սելիմի լեռնանցքից Դարալագյազ-Շարուրով դեպի Նախիջևան։ Շուտով զբաղեցվեցին Ջուլֆան և Բիթլիսը։ Հունիսի 14-ին Անդրանիկը հրաման տվեց, որում նշվում էր, թե իր զորքերը ենթարկվում են կենտրոնական Ռուսական կառավարությանը, իսկ Նախիջևանը հայտարարվում էր Ռուսաստանի անբաժանելի մասը։ Զորավար Անդրանիկը նաև հեռագիր ուղարկեց Կովկասի հարցերով արտակարգ կոմիսար և Բաքվի Սովնարկոմի նախագահ Շահումյանին, որում պատրաստակամություն հայտնեց օգնություն ցուցաբերելու Բաքվի վրա հարձակվող թուրքական զորքերից պաշտպանվող Բաքվի կոմսունային։
Դեռևս 1918 թվականի ամռանը թուրքական զորքերը բռնագրավեցին պարսկական տարածքի հյուսիսային մասը՝ դեպի Բաքու առաջխաղացումը ծավալելու համար հենադաշտ ստեղծելով։ Գրավելով, մասնավորապես, Մակու, Սալմաստ, Թավրիզ, Սերաբ, Արդաբիլ և Խոյ իրանական քաղաքները, թուրքերը մտադրված էին Ալեքսանդրապոլ-Ջուլֆա երկաթգծի միջոցով նոր զորքեր անցկացնել Պարսկաստան՝ Բաքվի վրա հարձակվելու համար։ Բայց Նախիջևանում Անդրանիկի ջոկատները կտրեցին երկաթուղային ճանապարհը, իսկ Ջուլֆայում՝ գրավեցին թուրքական կայազորը։ Խոյի շրջանում հայկական կազմավորումները անսպասելի հարված հասցրին Հյուսիս-արևմտյան Իրանում տեղաբաշխված թուրքական բանակին, ինչը ստիպեց թուրքերին՝ կանգնեցնել հարձակումը Բաքվի վրա և Անդրանիկի դեմ ուղարկել նշանակալի ուժեր։ Խոյում մարտերը տևեցին մի քանի օր։ Թուրքերը կրեցին մեծ կորուստներ, սակայն անընդհատ ժամանող լրացուցիչ ուժերը հայկական դիվիզիայի համար գրավման վտանգ առաջ բերին։ Այդ պայմաններում Անդրանիկը ստիպված եղավ թողնել Խոյը, և, ճեղքելով շրջափակման օղակը, նահանջել Ջուլֆա-Բաքվի շրջանը։ Այնուհետև, թվով գերակշիռ թուրքական զորքերի ճնշմամբ՝ զորավար Անդրանիկը ստիպված եղավ թողնել Նախիջևանը ու անցնել Լեռնային Զանգեզուր՝ նպատակ ունենալով Լեռնային Ղարաբաղի միջոցով ճեղքել-հասնել Բաքու և փակել նահանջող թուրքական բանակի ճանապարհը։
Անդրանիկը վիթխարի դեր խաղաց Զանգեզուրի պաշտպանությունում։ Մարտերի ընթացքում թուրքական զորքերի մինչև 40 տոկոսը ուղղվեց Զանգեզուր՝ Անդրանիկի դեմ։ Երբ նորակազմ կովկասյան հանրապետությունների ղեկավարները, դեռևս 1918 թվականի հունվարին դիմեցին թուրքական կառավարությանը՝ պատրաստակամություն հայտնելով նստել բանակցությունների սեղանի շուրջ, ի պատասխան լսեցին, որ Թուրքիային իրենց կարծիքը չի հետաքրքրում, նրան հուզում է միայն այն, թե այդ առիթով ինչ է մտածում զորավար Անդրանիկը, ինչը լիովին տրամաբանական էր, քանզի հենց Անդրանիկի զորքերն էին մնում թուրքերի կողմից Կովկասի գրավման հիմնական խոչընդոտը։ Բախվելով Անտանտի դաշնակիցների, Հայաստանի հանրապետության ՛՛ՀՅԴ՝՝ ղեկավարների և բոլշևիկների դավաճանությանը, զորավարը ստիպված եղավ հեռանալ արտասահման։ Ճանապարհին, երբ նա անցնում էր Թիֆլիսով, ասաց. Այդ ծառայությունն Անդրանիկը շարունակեց նաև տարագրության մեջ։ 1919 թվականի դեկտեմբերին «Վաշինգտոն Փոստ» ամերիկյան թերթը գրում էր. «Զորավար Անդրանիկը կանգնած է հայկական հերոսականության գագաթին։ Հայերն ամենուր նրան ցնծությամբ են դիմավորում։ Նրանք մեծ ուշադրությամբ ու հիացմունքով են ունկնդրում նրա յուրաքանչյուր խոսքը։ Իսկ նա՝ այդ զինվորը, որը ցարական Ռուսաստանի կործանումից հետո անհավասար մարտեր էր վարում թուրքական բանակի դեմ, ունի ասելիք։ Այժմ նրա խոսքերը նույնքան հատու են, որքան՝ նրա սուրը»։
1921 թվականին՝ Զորավար Անդրանիկը ցանկացավ մտնել Կիլիկիա, այնտեղի հայերի ինքնապաշտպանությունը իր վրա վերցնելու,և Քեմալական Թուրքիայի դեմ պայքարելու համար։ Սակայն՝ Ֆրանսիայի կառավարությունը արգելեց Զորավարի մուտքը Կիլիկիա։
Օստրովկի (այլ կիրառումներ)
Օստրովկի, կարող է վերաբերել՝
Անդրանիկ Օզանյան
Կենսագրություն
Անդրանիկը մահացավ 1927 թվականի օգոստոսի 30/31-ին, Չիքո (Սակրամենտոյի մոտ) քաղաքի Ռիչարդսոն Սփրինգս հանքային ջրերի առողջարանային համալիրում՝ սրտի կաթվածից (ԱՄՆ) և սեպտեմբերին թաղվեց Ֆրեզնոյի «Արարատ» գերեզմանատանը։ 1928 թվականի հունվարին նրա աճյունը փոխադրվեց Փարիզ և վերաթաղվեց Պեր-Լաշեզ գերեզմանոցում, իսկ տարիներ անց (2000) այն տեղափոխվեց Հայրենիք՝ Երևանի Եռաբլուր պանթեոն։ Անդրանիկի անունով են կոչվում հրապարակներ, փողոցներ, դպրոցներ, նրա պատվին տեղադրված են արձաններ և հուշատախտակներ աշխարհի մի շարք երկրներում (Հայաստան, Բուլղարիա, Ֆրանսիա, Ռումինիա)։ Նրան են նվիրված մեծ թվով ժողովրդական ստեղծագործություններ, գրքեր և հոդվածներ տարբեր լեզուներով։
Կյանքի երկու տխուր պահեր
Երբ մի անգամ Անդրանիկին հարցրել են, թե որոնք են եղել իր կյանքի ամենատխուր պահերը, նա պատասխանել է, որ առաջինը զավակի մահվան լուրը լսելն էր, երկրորդը՝ Գևորգ Չաուշի։
Առաջին ամուսնություն
Անդրանիկն առաջին անգամ ամուսնացել է 17 տարեկան հասակում ։ Առաջին ամուսնությունը անհաջող է եղել։ Կինը ծննդաբերելու ժամանակ մահացել է, իսկ երեխան մահացել է 1 օր անց ։
Ամուսնության փորձ
1916 թվականին Անդրանիկը ներկա է գտնվում իր քեռորդի Վահան Փափազյանի հարսանիքին, որտեղ և գտնվում էր մի երիտասարդ օրիորդ։ Անդրանիկը հրապուրվում է օրիորդով։ Մինչև առաջարկություն անելը Փաշան խորհրդակցում է Հովհաննես Թումանյանի հետ և որից հետո էլ որոշում է դիմել օրիորդին։ Հանդիսություններից մեկի ժամանակ օրիորդին դիմում է հետևյալ կերպ. --Ես կը սիրեմ քեզ և կը փափագիմ ամուսնանալ քեզ հետ, դուն ալ ինձ կը սիրե՞ս։ --Օ՛, ես ինչպե՞ս կրնամ քեզ չսիրել, չէ՞ որ դուն իմ սիրելի հերոսն ես...։ Անդրանիկը այսպիսի պատասխան չէր սպասում, օրիորդի այդ պատասխանը տակնուվրա է անում հերոսի մտքերը և նա մռայլվում է։ Մի քանի րոպեից նա սթափվում է և որոշում իր անելիքը, իր մոտ է կանչում Ռոստոմին և մի երկտող ուղարկում օրիորդին, հայտնելով նրան, որ մոռանա ամուսնության մասին ։ «Եվ այսպես ՝ Հայոց մեծաթռիչ Արծիվը մի անգամ փորձեց իր երկնային սլացքից վայր իջնել երկրի վրա, ապրել սովորական մարդու ամենասովորական կյանքով, սակայն երկրաբնակի մի փոքրիկ անուշադրությունը, վերապահությունը, գուցե թերացումն ու անըմբռնումը նրան կրկին մղեցին վեր՝ դեպի եթերային նոր թռիչքների... Հասկանալի է, որ տարիքային տարբերությունը, դեռատի օրիորդի ռոմանտիկ պատկերացումները հիմնական պատճառն էին, որ Անդրանիկն այս անգամ էլ իրենից դեն շպրտեց անձնական կյանքի այդ նոր փոփոխությունը։ Եվ նա դեռ սավառնում էր երկնքում...»
Երկրորդ ամուսնություն
Անդրանիկը երկրորդ անգամ ամուսնացել է 1921 թվականին Փարիզում, Նվարդ Քյուրքչյանի հետ։ Նրանց «քավորը» եղել է Պողոս Նուբար Փաշան։ Երկրորդ կնոջից Անդրանիկը երեխաներ չունեցավ։
Հիշատակին
Անդրանիկի հիշատակին աշխարհի ամենատարբեր երկրներում կանգնեցվել են նրա արձանները և հուշարձանները, այդ թվում, Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում (1936 թվական), Պեր Լաշեզ գերեզմանատուն Փարիզ (1945 թվական), Մելգոնեան կրթական հաստատութիուն, Նիկոսիա, Կիպրոս (1990), Պլեսի-Ռոբենսոն, Փարիզ (2005) , Վարնա, Բուլղարիա (2011) , և Ռուսաստանի Արմավիր քաղաքում  ։ Մի հուշահամալիր էլ գոյություն ունի Ռիչարդսոն Սփրինգսում, Կալիֆոռնիա, որտեղ Անդրանիկն մահացել է ։ 2011 թվականի մայիսին Անդրանիկի արձանը կանգնեցվել է նաև Վոլոնկա գյուղում, Սոչի, սակայն, այն հեռացվել է նույն օրը, ըստ երևույթին, Թուրքիայի ճնշման տակ, որն ավելի վաղ հայտարարել է, որ նրանք պետք է բոյկոտեն 2014 թվականի Սոչիի ձմեռային օլիմպիական խաղերն եթե այդ արձանը մնա կանգնած  ։
Առաջին անգամ Անդրանիկի արձանը Հայաստանում կառուցվել է 1967 թվականին Ուջան գյուղում ։ Այլ արձաններ կանգնեցվել են Հայաստանի Խորհրդային Միության անկախացումից հետո 1991 թ., որոնցից երեքը կարելի է տեսնել Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանում (2000), Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու բակում (Արա Շիրազ, 2002 թ.) և Ֆիդայական շարժման թանգարանում (2006) ։ Բացի այդ, Հայաստանում Անդրանիկի արձանները կանգնած են Տավուշի մարզի Ոսկեվան և Նավուր գյուղերում, Գյումրիի Հաղթանակի զբոսայգում (1994) Արտենի, Անգեղակոթ, և այլ վայրերում    ։
Մշակույթում
Անդրանիկն արդեն աչքի է ընկնում հայ գրականության մեջ, երբեմն որպես գեղարվեստական բնույթ է կրում։ Արեվմտահայ գրող Սիամանթոյի գրել բանաստեղծություն «Անդրանիկ», խորագրով որը տպագրվել է Ժնևում 1905 թվականին ։ Առաջին գիրքը Անդրանիկի մասին լույս է տեսել իր կյանքի ընթացքում։ 1920 թ, Վահան Թոթովենցը լույս է ընծայել գեներալ Անդրանիկ և նրա պատերազմները գիրքը։ Հայտնի Ամերիկահայ գրող Վիլյամ Սարոյանը գրել է մի կարճ պատմվածք Անդրանիկ Հայաստանի խորագրով, որը ընդգրկված է նրա ներշնչել և արտաշնչել պատմվածքներում(1936) ։ Մեկ այլ ամերիկահայ գրող՝ Համաստեղը, իր «Սպիտակ ձիավորը» վեպում պատմում է Անդրանիկի և մյուս ֆեդայիների մասին։ Հայ հանճարեղ բանաստեղծ Հովհաննես Շիրազն Անդրանիկի մասին գրել է երկու պոեմ՝ «Անդրանիկի մասին» (1963 թվական), և «Արձան Անդրանիկի», որը գրել է 1967 թվականին, բայց լույս է տեսել 1991 թվականին Շիրազի մահից հետո ։ Սերո Խանզադյանի Անդրանիկ՛՛ վեպը կասեցվել էր տպագրվել 1983-1989 թվականների ընթացքում, և լույս է տեսել 1989 թ., Երբ ամուր Խորհրդային հրապարակումների վերահսկողությունը հանգստացավ ։ 1960-1980-ական թվականներին Սուրեն Սահակյանը հավաքագրել է ժողովրդական պատմություններ Անդրանիկի մասին և այն ավարտել Ասք Անդրանիկի մասին'' գրքում։ Այն առաջին անգամ հրատարակվել է Երևանում 2008 թվականին ։
Անդրանիկի հիշատակին արդեն գրվել է բազմաթիվ երգեր։ 1913, Լեոն Տրոցկին նկարագրել է Անդրանիկին որպես «հերոս երգ ու լեգենդ»։ Անդրանիկին մասնի գրվել և կատարել են բազմաթիվ հայկական հայրենասիրական երգեիչներ Ներսիկ Իսպիրյանը, Հարութ Փամբուկչյանը, Սահակ Սահակյանը և ուրիշներ։ Կան տասնյակ երգեր նվիրված նրան, այդ թվում Արծիվի պես Գուսան Շերամ 1904, Անդրանիկ փաշան Գուսան Հայրիկ ։
Պարգևներ
Զորավար Անդրանիկը իր ռազմական կարիերայի ընթացքում պարգևատրվել է մի շարք մեդալներով և շքանշաններով ։ Անդրանիկի սուրը և պարգևները տեղափոխվել են Հայաստան և հանձվել են Հայաստանի պատմության թանգարանին 2006 թ ։
Արտաքին հղումներ
Կենսագրություն Հոդվածներ Տեսանյութեր
Կատեգորիա:1865 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:1927 մահեր Կատեգորիա:Օգոստոսի 31 մահեր Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:Հայ գեներալներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Շապին Գարահիսար քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժման ղեկավարներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում օսմանյան ներգաղթյալներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Անկախության ակտիվիստներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի օսմանյան մասնակիցներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Օզերնիցա (Վիլեդի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բարջանճ
Բարջանճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։ Գտնվում էր Խարբերդի դաշտում։
Անվանումներ
Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները. Բարբաչ, Բառջանճ, Բառջանջ, Բարեջան, Բարճանճ, Բարջանջ, Բեռչենջ, Բեռջենջ, Բերչենջ, Բերջենջ, Փարբունջ, Փարչանջ, Փարջանջ, Փարփանջ, Փարփին, Փերչենճ, Փերջենճ, Փերջենջ, Փերփեն։
Պատմություն
Ըստ ավանդություն գյուղը հիմնադրվել է վաղ քրիստոնեության ժամանակաշրջանում։ Այն ունեցել է 18 դարի վաղեմություն ունեցող հնություն։
Գյուղն ավերվել է 1895 թվականի ջարդերի և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Վերջինի ժամանակ այստեղի հայերը վերջնականապես տեղահանվել են։
Բնակչություն
1915 թվականին ուներ 3500 բնակիչ, որից 2000-ը հայեր, իսկ մնացածը՝ թուրքեր։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, այգեգործություն, արհեստներն ու առևտուրն էր։
XX դարում գյուղն ուներ բաղնիք, փուռ, 5 ջրաղաց, 2 ձավարաղաց, շուկա, 4 կոշկակարանոց, 4 վարսավիրանոց և տարբերր տեսակի ավելի քան 10 արհեստանոցներ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Բարջանճն ուներ 2 եկեղեցի։ Մինը կառուցված էր 1840 թվականին, իսկ Ս. Փրկիչ եկեղեցին՝ XVI դարում։
Կրթություն
Գյուղն ուներ երկսեռ վարժարան, որը բացվել էր 1840 թվականին։ Գյուղի կրթությունը հսկում էր ԱՄՆ գաղթած բարջանճցի երիտասարդների 1891 թվականին հիմնած ուսումնասիրաց ընկերությունը, որը գործում է մինչև այժմ։
Վարչական բաժանում
Գյուղը բաժանված է եղել մի քանի թաղերի։ Տների մեծ մասը երկհարկանի էր։
Անվանի մարդիկ
Բարջանճում է ծնվել գրող Համաստեղը ։
Աստծո ձեռքը
Աստծո ձեռքը (La Mano de Dios), ամենահայտնի ֆուտբոլային գոլերից մեկը, որը խփվեց արգենտինացի Դիեգո Մարադոնայի կողմից 1986 թ. Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության քառորդ եզրափակչում Անգլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասը։
Հունիսի 22-ին «Ացտեկա» ստադիոնում, 51-րդ րոպեին Խորխե Վալդանոյի փոխանցումից հետո Դիեգո Մարադոնան գրավեց անգլիացիների դարպասը ձախ ձեռքի հարվածով։ Գլխավոր մրցավարը հաշվեց խփված գնդակը՝ համարելով, որ այն խփվել է ձեռքով, չնայած անգլիացիների բողոքին։ Խաղից հետո՝ հարցազրույցի ժամանակ, Մարադոնան հայտնեց, որ գոլը խփվել է, ոչ թե իր, այլ «Աստծո ձեռքով»։
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1986
Օտրադա (այլ կիրառումներ)
Օտրադա, կարող է վերաբերել՝
Լեբուս (Գերմանիա)
Լեբուս (Lebus), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Լեբուսի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 3192 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 54,23 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 268։
Լեբուսը (Լյուբուշ) հանդիսանում է Լյուբուշյանի շրջանի պատմական կենտրոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Նիժնի Յալովեց
Նիժնի Յալովեց (Нижній Яловець), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնի Յալովեց գյուղում բնակվում էր 117 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սարիգյուղի սոսի
Սարիգյուղի սոսի, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Տավուշի մարզի Սարիգյուղ գյուղական համայնքում, Երևան-Նոյեմբերյան ճանապարհից աջ։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Տավուշի մարզում
Օրեշկի (այլ կիրառումներ)
Օրեշկի, կարող է վերաբերել՝
Իլյա Բաղրամյան
Իլյա Ալեքսեյի Բաղրամյան (ծնվել է 4․ 10․ 1928 թվականին, գյուղ Չարդախլու)՝ գեներալ-մայոր (1971 թ.)։ Մահացել է 1997 թ. մայիսի 7-ին։
Փառապանծ զորավար Հովհաննես Բաղրամյանի եղբոր որդին է։ 15 տարեկան հասակում կամավոր զինվորագրվել է և ընդունվել Բաքվի  ռազմական ուսումնարանը և ավարտել 1945 թ.: Ավարտել է Մ․ Ֆրունզեի անվան (1959 թ.) և Գլխավոր շտաբի (1969 թ.) ռազմական ակադեմիաները։ Ծառայել է Լատիշական հրաձգային դիվիզիայում, ԳԴՀ-ի սովետական զորախմբերում (5 տարի եղել մոտոհրաձգային գնդի հրամանատար), Միջին Ասիայի և Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգներում։ 1969-1973 թթ. եղել է Լենինականի հրաձգային դիվիգիայի հրամանատար։ 1971 թ. ստացել  է գեներալ-մայորի կոչում։ 1973 թվականին ընտրվել է ՀԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ի կենտրոնական կոմիտեի նախագահ։ ՀԽՍՀ  Գերագույն Խորհրդի 8-րդ գումարման  դեպուտատ էր։
Իլյա Ալեքսեի Բաղրամյանը մեծ ներդրում է ունեցել ՀԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ի կատարելագործման և զարգացման գործում։ Նա շատ հետևողական էր ինչպես ուսումնական գործընթացի նկատմամբ, այնպես էլ սպորտի զարգացման ուղղությամբ։ Հաճախ նա անձամբ էր ստուգում ուսումնական գործընթացը ՀԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ի բոլոր կազմակերպություններում։ Նրա օրոք ՀԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ի բազմաթիվ մարզիկներ դարձան միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ և մեծ թվով մարզիկներ էին մասնակցում աշխարհի  և համամիութենական մրցումների, ՀԽՍՀ ժողովուրդների սպարտակիադաներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ռազմական գործիչներ
Ալեքսեյ Ռետինսկի
Ալեքսեյ Գենադիևիչ Ռետինսկի, ռուս-ուկրաինական ծագումով կոմպոզիտոր և նկարիչ։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Ռետինսկին ծնվել է Սիմֆերոպոլում՝ երաժիշտների ընտանիքում։ Առաջին երաժշտական փորձառությունները կապված են փողային գործիքների հետ։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո, 2000-2005 թվականներին սովորել է Սիմֆերոպոլի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական ուսումնարանում՝ որպես շեփորահար, ավարտել է ուսումնարանը որպես հոբոյահար և սաքսոֆոնահար։ Միաժամանակ սկսել է ինքնուրույն զբաղվել կոմպոզիցիայով։ Ավարտել է Ուկրաինայի Չայկովսկու անվան ազգային երաժշտական ակադեմիան, կոմպոզիցիա մասնագիտությամբ և Ցյուրիխի արվեստի բարձրագույն դպրոցի կոմպոզիցիայի և էլեկտրաակուստիկական կոմպոզիցիայի դասարանը։ 2014 թվականից բնակվում և աշխատում է Վիեննայում։ 2016 թվականին Բեատ Ֆուրրերի ղեկավարությամբ ավարտել է Գրացի արվեստի համալսարանի կոմպոզիցիայի ասպիրանտուրան։
Ալեքսեյ Ռետինսկու ստեղծագործությունները ներառում են սիմֆոնիկ, կամերային-գործիքային և էլեկտրաակուստիկ ստեղծագործություններ։ Ռետինսկու երաժշտությունը հնչում է Բեռլինի ֆիլհարմոնիայում, Վիեննայի համերգասրահում, Մարիինյան թատրոնում, Ուկրաինայի ազգային ֆիլհարմոնիայում, Դրեզդենի պատկերասրահում, ինչպես նաև CIME/ICEM (ԱՄՆ), MDRMuisiksommerEisenach, Գաուդերմուս, «Гогольfest» փառատոներում։
2018 թվականին կոմպոզիտորը ներկայացվել է «Ոսկե դիմակ» մրցանակի «Կամիլլա» պարային ներկայացման երաժշտության համար ։ 2019 թվականին ռեժիսոր Մաքսիմ Դիդենկոյի հետ աշխատել է «Նորմա» պիեսի վրա, որով բացվել է Մալայա Բրոննայա թատրոնի առաջին թատերաշրջանը՝ Կոնստանտին Բոգոմոլովի գեղարվեստական ղեկավարությամբ ։ 2020 թվականին Թեոդոր Կուրենցիսի հրավերով դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի musicAeterna մշակութային կենտրոնի առաջին ռեզիդենտը ։
Երիտասարդ տարիներին, չունենալով ապրուստի միջոց, ինչպես նաև որպես կոմպոզիտոր մերժելով իր գեղագիտական հայացքներին չհամապատասխանող առաջարկները, երկար ժամանակ զբաղվել է հեծանիվով պիցցա առաքելով ։
Ռետինսկին նաև ինքնուս նկարիչ է, տարբեր տեխնիկայով նկարված կտավների հեղինակ ։
Ստեղծագործություն
Դիրիժոր Թեոդոր Կուրենտզիսն առաջինն էր, ով ակտիվորեն տարածեց երիտասարդ կոմպոզիտորի երաժշտությունը ․
Ալեքսեյ Ռետինսկու ստեղծագործությունները կատարում են՝ Թեոդոր Կուրենտզիսը, musicAeterna-ն, Վլադիմիր Յուրովսկին, Ռուսաստանի պետական ակադեմիական սիմֆոնիկ նվագախումբը, Գերմանիայի հարավարևմտյան ռադիոնվագախումբը, Կիևի կամերային նվագախումբը, Collegium լարային քառյակը, Keuris քառյակը և այլն։ Ալեքսեյ Ռետինսկին ստեղծել է աուդիո ինստալացիաներ Մեծ Բրիտանիայի, Ավստրիայի, Շվեյցարիայի և Սաուդյան Արաբիայի թանգարանների, պատկերասրահների և քաղաքային տարածքների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ
Փոյրազ
Փոյրազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից հարավ, Խարբերդի դաշտում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օրլովո (այլ կիրառումներ)
Օրլովո, կարող է վերաբերել՝
Պիեռ Օմիդյար
Պիեռ Օմիդյար (, Pierre Morad Omidyar, ), ծրագրավորող, ձեռնարկատեր, մենեջեր և բարեգործ, eBay ընկերության հիմնադիր և տնօրենների խորհրդի նախագահ։ 1998 թվականին eBay-ի IPO-ից հետո միլիարդատեր է (2014 թվականին Forbes-ի տվյալներով 400 ամենահարուստ ամերիկացիների վարկանիշում ճանաչվել է 47-րդը, կարողությունը՝ 8,5 միլիարդ դոլար) ։ 2004 թվականից կնոջ՝ Պամելայի հետ հիմնադրել է «Օմիդյարի ցանց» (Omidyar Network) բարեգործական նորարարական ընկերությունը, ինչպես նաև «Humanity United» բարեգործական ֆոնդը, որը զբաղվում է ստրկավաճառության դեմ պայքարով    ։
Կենսագրություն
Պիեռ Օմիդյարը ծնվել է 1967 թվականի հունիսի 21-ին Փարիզում պարսիկ ներգաղթյալների ընտանիքում, ովքեր սովորում էին համալսարանում ։ Նրա մայրը՝ Էլահե Միր֊Ջալալի Օմիդյարը, լեզվաբանության դոկտորի աստիճան է ստացել Սորբոնի համալսարանում ։ Հայրը վիրաբույժ էր ։
Ընտանիքը տեղափոխվել է ԱՄՆ (Մերիլենդ նահանգ) 1973 թվականին, երբ Պիեռը երեխա էր ։
Պոտոմակի դպրոցում (Potomac School) սովորելու տարիներին Պիեռը հետաքրքրվում էր տեղեկատվական տեխնոլոգիաներով։
1984 թվականին ավարտել է Պոտոմակի Սուրբ Անդրեի եպիսկոպոսական դպրոցը (St. Andrew's Episcopal School):
В 1988 թվականին Թաֆթս համալսարանում (Մասսաչուսեթս) ստացել է բակալավրի աստիճան համակարգչային գիտությունների ոլորտում ։
Սկսել է աշխատել Claris ընկերությունում (Apple Inc.-ի ստորաբաժանում), որտեղ զբաղվել է MacDraw վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչի արդիականացմամբ ։
1991 թվականին Պիեռը դարձել է Ink Development ընկերության համահիմնադիր։ Դա ստարտափ էր, որն զբաղվում էր ժեստային ինտերֆեյսով համակարգիչների մշակմամբ։ Ավելի ուշ այն ուղղվածությունը կենտրոնացրեց դեպի էլեկտրոնային առևտուրը և անվանափոխվեց eShop :
1995 թվականին՝ 28 տարեկան հասակում, Օմիդյարը սկսեց գրել առևտրային հարթակի p2p կոդը և առաջին նախատիպն ավարտեց Աշխատանքի օրը՝ սեպտեմբերի 4-ին ։ Մշակված տարբերակը Պիեռը տեղադրեց իր անձնական կայքի Auction Web բաժնում, որը նվիրված էր Էբոլա վիրուսի առաջ բերած հեմորագիկ տենդի համաճարակին  ։ Այն հայտնի պատմությունը, որ eBay-ը ստեղծվել է, որպեսզի Պիեռի հարսնացուն հնարավորություն ունենա PEZ խաղալիք-դոզատորներով փոխանակվել այլ կոլեկցիոներների հետ, մշակվել է 1997 թվականին ընկերության մենեջերի կողմից, ինչը հետագայում հաստատեց նաև ընկերությունը։
Auction Web-ի առաջին վաճառված առարկան Օմիդյարի լազերային սարքն էր, որի համար վճարեցին 13,83 դոլար։ Կապ հաստատելով գնորդի հետ՝ Պիեռը հետաքրքրվեց, թե արդյոք նա հասկացել էր, որ այդ լազերային սարքավորումն անսարք է։ Դրան ի պատասխան գնորդը բացատրել է․ «Ես անսարք լազերային սարքավորումների կոլեկցիոներ եմ»։
Թեև սկզբում Պիեռը Auction Web-ի հիմքում առևտրային շահեր չէր դնում, և սկզբնական շրջանում կայքից օգտվելն անվճար էր, սակայն ժամանակի ընթացքում ծնվեց և բուռն տեմպերով զարգացավ վերջին տարիների ամենահայտնի օնլայն աճուրդներից մեկը։
Շատ շուտով՝ 1996 թվականին, յուրաքանչյուր վաճառքից ստացվող փոքր հասույթը բարձրացրեց Օմիդյարի եկամուտը General Magic-ում և ինը ամիս անց Պիեռը որոշեց իր ամբողջ ուշադրությունը կենտրոնացնել նոր ընկերության վրա ։
1996 թվականին Պիեռ Օմիդյարը eBay ընդունեց առաջին գործընկեր-նախագահին՝ Ջեֆրի Սքոլին։
1996 թվականին Օմիդյարը լիցենզավորված համաձայնություն ստորագրեց eBay-ի միջոցով ինքնաթիռի տոմսերի վաճառքի վերաբերյալ։ Այդ պահին կայքում իրականացվում էր 250 000 աճուրդ, իսկ արդեն 1997 թվականի կեսերին՝ 800 000 :
1997 թվականին eBay-ը փոխեց ընկերության անունը կայքի անունով ։
1998 թվականի մարտին Սքոլին փոխարինեց Մարգարեթ Ուիթմենը  ։
1998 թվականի սեպտեմբերին eBay-ն իրականացրեց իր ակցիաների հաջող հրապարակային բաշխում, ինչից հետո Օմիդյարը, որն այդ ժամանակ 31 տարեկան էր, և Սքոլը դարձան միլիարդատեր ։ 2008 թվականի տվյալներով Օմիդյարի 178 միլիոն ակցիաներն eBay-ում արժեին շուրջ 4 450 միլիոն դոլար։
2004 թվականին Պիեռն իր կնոջ՝ Պամելայի հետ, հիմնեց «Օմիդյարի ցանց» (Omidyar Network) բարեգործական նորարարական ընկերությունը՝ նպաստելով սոցիալական ձեռնարկատիրության գաղափարների զարգացմանը ։
2005 թվականին eBay-ը 2,6 միլիարդ դոլարով գնեց Skype ընկերության 30 % բաժնեմասը, որը հետագայում վաճառեց Microsoft-ին։
2013 թվականին՝ Էդվարդ Սնոուդենի դիմակազերծումից հետո Օմիդյարը հայտարարեց բրիտանական The Guardian ամսագրի նախկին լրագրող Գլեն Գրինվալդի (Glenn Greenwald) հետ համատեղ «First Look Media»-ի ստեղծման մասին ։
2014 թվականին Օմիդյարը աշխարհի ամենահարուստ մարդկանց ցանկում զբաղեցրեց 47-րդ տեղը․ հոկտեմբերին նրա կարողությունը կազմում էր 8,5 միլիարդ դոլար ։
Անձնական կյանք
Պիեռ Օմիդյարը ամուսնացած է (Պամելա Պեմ), ունեն երեք երեխա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Միլիարդատերեր ըստ ազգության Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իրանական սերմամբ
Ֆեդինո (այլ կիրառումներ)
Ֆեդինո, կարող է վերաբերել՝
Նովոգեորգիևկա (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)
Նովոգեորգիևկա (Новогеоргиевка, Новогеоргиевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 85 մարդ։
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն (Дом культуры Нижнетагильского металлургического комбината), մշակութային հաստատություն Նիժնի Տագիլի Տագիստրոյսկի շրջանի Մետաղագործների փողոցում՝ Տագիլստրոյում։ Գտնվում է Մետաղագործների մշակույթի պուրակի տարածքում։
Ջոն Գրինդեր
Ջոն Գրինդեր (John Grinder, ), ամերիկացի լեզվաբան և գրող։ Ռիչարդ Բենդլերի հետ ստեղծել է միջանձնային շփման պսևդոգիտական մեթոդներից մեկը՝ նեյրո-լեզվական ծրագրավորումը ։
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն
Պատմություն
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տունը կառուցվել է 1952 թվականին, իսկ նույն տարվա սեպտեմբերի 17-ին շահագործման է հանձնվել։ Մշակույթի պալատի ստեղծումը երկրի ղեկավարության երախտագիտության արտահայտումն էր Մեծ հայրենական պատերազմում հաղթանակի գործում մետաղագործների ներդրման համար։
Ախալսոփելի (Քարելի շրջան)
Ախալսոփելի (ახალსოფელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Ջոն Գրինդեր
Կենսագրություն
1970-ական թվականների սկզբին նա հայնտի է դարձել գեներատիվ-տրանսֆորմացիոն քերականության սիրահարների շրջանում։ Ռիչարդ Բենդլերի հետ համահեղինակել է «Մոգության կառուցվածքը։ Մաս 1» գիրքը, որը որոշ շտկումներով վերահրատարակվել է 1983 թվականին։ Եղել է լեզվաբանության պրոֆեսոր Գրեգորի Բեյթսոնի կրտսեր օգնականը Կրեսժ քոլեջում։
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն
Պատմություն
Շենքի նախագիծը ստեղծվել է 1947 թվականին Սվերդլովսկի ճարտարապետ Վ. Վ. Էմելյանովի ղեկավարությամբ։ Շենքի կառուցման համար նեոդասական ոճը, որը բնորոշ էր 1950-ական թվականների ոճին («Ստալինյան ամպիր»)։ Մշակույթի պալատի նախասրահը կառուցվել է կարմիր և սպիտակ մարմարից, որտեղից կարելի է գնալ մեծ կլոր նախասրահ։ Շենքի հիմնական կոմպոզիցիոն կենտրոն դարձած նախասրահի վերևում է գտնվում սրահը, որն այժմ կոչվում է «Նախագահական»։ Նախասրահից կարելի է անցնել հաջորդ սրահ, որը նախատեսված է հազար մարդու համար, ընթերցասրահ, մարզասրահ և սրճարան։ Հինգ սրահներում տեղավորված է եղել տեխնիկայի տունը, շինության երրորդ հարկում՝ դասախոսությունների սրահը և ցուցասրահներ։ Բազմաթիվ սենյակներում եղել են սիրողական նկարչական խմբեր։
Ախալսոփելի (Քարելի շրջան)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 650 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 11 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 750 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն
Պատմություն
Մշակույթի պալատի մուտքը զարդարում են երկու քանդակներ, որոնք ստեղծվել են մետաղագորածական գործարանի աշխատակիցների կերպարով։ 1952 թվականին մեկ ամսվա ընթացքում դրանք ստեղծել է քանդակագործ Գաբրիել Վայսբերգը, ով մետաղագործական գործարանի տնօրեն Էմմանուիլ Վայսբերգի կինն էր։ Պողպատագործ Վիկտոր Եսինի և հրահալոցի բանվոր Վալերի Կրյուչկովի քանդակները պահպանվել են մինչև այսօր։
Խորհրդային ժամանակներում մշակույթի պալատում գործել են ժամանակակից պիեսների թատրոնը, մետաղագործների բալետի ինքնագործ թատրոնը, բազմաթիվ սիրողական ակումբներ, ժողովրդական նվագարանների համույթ և այլն։ Այժմ կենտրոնում գործում է Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի և արվեստի կենտրոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1952 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի շենքեր և կառույցներ
(7580) Շվաբհաուզեն
(7580) Շվաբհաուզեն (Schwabhausen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի և Լուց Շմադելի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Ջոն Գրինդեր
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Նեյրո-լեզվաբանական ծրագրավորում Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ
(7580) Շվաբհաուզեն
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,552183 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0091 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0952 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1489,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241733 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լուց Շմադելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Շեպոտ (գյուղ, Պուտիլայի շրջան)
Շեպոտ (Шепіт), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շեպոտ գյուղում բնակվում էր 683 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արևմտյան Միդլենդ
Արևմտյան Միդլենդ (West Midlands), շրջան Անգլիայի արևմուտքում։ Մայրաքաղաք և խոշորագույն քաղաք Բիրմինգեմ։ Մյուս խոշոր քաղաքները են Կովենտրին, Շրուսբերին։ Շրջանի անվանումը անգլերենով համընկնում է կոմսության անվանը (Ուեստ Միդլենդս), միայն ռուսերենով ընդունված է առաջինը մասամբ թարգմանել, ինչը թույլ է տալիս խուսափել որոշակի շփոթությունից։
Աշխարհագրություն
Արևմտյան Միդլենդը զբաղեցնում է 13 004 կմ քառ. տարածք (7-րդ տեղ) և արևմուտքում սահմանակից է Ուելսին, հյուսիս-արևմուտքում՝ հյուսիսարևմտյան Անգլիայի տարածաշրջանով, Արևելքում՝ Արևելյան Միդլենդ տարածաշրջանով, հարավ-արևելքում՝ հարավարևելյան Անգլիայի և հարավարևմտյան Անգլիայի շրջաններով։
Պատմություն
Անգլոսաքսոնական նվաճումների դարաշրջանում այս տարածաշրջանը Մերսիայի թագավորության տարածքում էր։
Քաղաքային ագլոմերացիա
Արևմտյան Միդլենդ շրջանում տեղակայված են 5 խոշոր ագլոմերացիաներ՝ ավելի քան 100 հազար բնակչությամբ (2001 թվականի տվյալներով՝ բնակչության թվաքանակի նվազման կարգով) ։
Քաղաքականություն
Արևմտյան Միդլենդի խորհուրդը կազմավորվել է 2010 թվականին՝ փոխարինելով Արևմտյան Միդլենդի տարածաշրջանային Վեհաժողովին։ Խորհրդի վարչությունը ներառում է Արևմտյան Միդլենդի տարածաշրջանի բոլոր 33 տեղական խորհուրդների նախագահները ։
Արևմտյան Միդլենդ տարածաշրջանի զարգացման գործակալությունը ստեղծվել է 1999 թվականին։ Գործակալության հիմնական նպատակը տարածաշրջանի տնտեսության զարգացումն է :