cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շահապոնքի բերդ
Շահապոնք, միջնադարյան բերդ համանուն Շահապոնք ձորում, պատմական Շահապունիք գյուղի մոտ, լեռնաշղթայի բրգաձև և անմատչելի քարաժայռի վրա ։
Պատմություն
Շահապոնք բերդը կառուցվել է 6-րդ դարում Շահապ, Սյունաց իշխանների պատվերով ։ Վաղ միջնադարի հայոց նշանավոր բերդերից է։
Ճարտարապետություն
Շահապոնքն անառիկ բերդ է եղել՝ կառուցված բնականից դժվարամատչելի ժայռերի վրա։ Ունեցել է միջնաբերդ, որը վեր է խոյացել 350 մետր բարձրությամբ ապառաժ ժայռի գագաթին։ Կառուցվել է սրբատաշ և կիսամշակ քարից։ Շահապոնքը մշտապես եղել է հարձակումների թիրախ, հաճախ հայտնվել է ավերիչ արշավանքների կենտրոնում։ Հայտնի են, օրինակ, 1387 թվականի Լենկ Թեմուրի բանակի դեմ Շահապոնքի հերոսական դիմադրության մարտերը։ Ուշագրավ է այն փաստը, որ այդ ժամանակ բերդապահների մեջ է եղել և պաշտպանական կռիվներին անձնուրացաբար մասնակցել հայ մեծ մտածող Գրիգոր Տաթևացին։ Հայտնի է, որ հենց Շահապոնք բերդում է Տաթևացին շարադրել իր նշանավոր աշխատություններից մեկը՝ Գիրք Հարցմանցը, որտեղ շոշափում է երաժշտական, ծիսական, տեսական-գեղագիտական կարևոր հարցեր։ Բերդի ներսում և շրջակայքում տարբեր ժամանակներում կատարվել են պեղումներ, որոնց շնորհիվ հայտնաբերվել են 13-16-րդ դարերի խեցեղեն իրեր, միջնաբերդի ստորոտին՝ 12-13-րդ դարերի մատուռի ավերակներ և խաչքարերի բեկորներ։ 9-10, 16-17-րդ դարերում վանքը վերակառուցվել է։ Միջնաբերդը գտնվում է հարմարավետ և անմատչելի բարձունքի վրա։ Պարիսպները քարաշեն են, բայց այժմ ավերակ վիճակում են։ Համալիրի ավերակները՝ գտնվում են միջնաբերդում և լեռնաշղթայի հարավարևելյան կողմում ։ Ընդհանուր առմամբ բերդը ավերակ վիճակում է ։
Մատուռ
Միջնաբերդի լեռան տակ, աղբյուրի մոտ գտնվում էր 13-րդ դարի մատուռ։ Հորինվածքը՝ միանավ, փայտածածկ դահլիճ։ Մատուռը կառուցված էր կիսամշակ լեռնային քարից։ Մուտքը արևմուտքից էր։ Աբսիդը՝ ուղղանկյուն, առանց ավանդատների էր ։ Ներսակողմում կային արձանագրություններ։ Մատուռի մոտ կան 14-15-րդ դարերի մի քանի խաչքարերի բեկորները։ Ընդհանուր առմամբ տաճարը ավերակ վիճակում է ։
Արթիգապատ
Արթիգապատ, ավան պատմական Փոքր Հայքում, Սեբաստիայի գավառի Արթիգապատ գավառակում, Արթիգապատ դաշտում, Սեբաստիայի և Թոքատի միջև ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեբաստիայի մարզի հայաբնակ բնակավայրեր
Նիլ Ֆիլատով
Նիլ Ֆեոդորի Ֆիլատով (Нил Фёдорович Филатов; ), ռուս մանկաբույժ, Ռուսաստանում մանկաբուժության հիմնադիրներից, Վլադիմիր Ֆիլատովի հորեղբայրը։
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը (1869 թ.), աշխատել Մոսկվայի Սոֆիայի (այժմ՝ Ն․ Ֆիլատովի անվան) մանկական հիվանդանոցում։ 1891 թվականից՝ Մոսկվայի համալսարանի մանկական հիվանդությունների առաջին ինքնուրույն ամբիոնի պրոֆեսոր և ղեկավար։ Ֆիլատովը մանկաբուժության մեջ զարգացրել է կլինիկա-ֆիզիոլոգիական ուղղությունը։ Ապացուցել է ջրծաղիկ հիվանդության ինքնուրույնությունը (1877 թ.), նկարագրել քութեշային կարմրախտը, վարակիչ մոնոնուկլեոզը (1885 թ.) և այլն։
Շատ աշխատանքներ վերաբերում են մանկական նյարդախտաբանությանը։ 1892 թվականին նրա նախաձեռնությամբ կազմակերպվել է Ռուսաստանի մանկաբույժների ընկերությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս մանկաբույժներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Նովոմոսկովսկոե (ավան, Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդ)
Նովոմոսկովսկոե (Новомосковське), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմոսկովսկոե ավանում բնակվում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Մեր կյանքը— կարճ մի վերելք
«Մեր կյանքը-կարճ մի վերելք», Հովհաննես Թումանյանի քառյակներից, ստույգ հայտնի չէ, թե երբ է Թումանյանը գրել այս քառյակը։ Ձեռագրից դատելով` կարելի է ենթադրել, որ այն գրված է 1919 թվականին։
Պատմություն
Թումանյանի ընտանիքի արխիվում պահվում է քառյակի մեկ ինքնագիր։ Առաջին անգամ տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի 1-ին հատորի 844-րդ էջում։ Տպագրվում է ինքնագրից։
Ներկա հրատարակության մեջ ինքնագրի հիման վրա պարզ է դարձել, որ Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի առաջին հատորի չորրորդ տողում սխալմամբ տպագրվել է «անմահացած», բայց այն պետք է լիներ «անմեկ աստված» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի քառյակներ
Կաբախթափա
Կաբախթափա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում ։ Գտնվում է Գարդմանիկ գյուղից վերև ։
Պատմություն
Տեղի հայ բնակիչները տեղափոխվել են նույն գավառի Կիրանց գյուղ։
Բնակչություն
1907-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 631 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղն ուներ XVII դարի հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Հվան Ին Յոպ
Հվան Ին Յոպ (황인엽 ), հարավկորեացի դերասան և մոդել։ Հայտնիություն է ձեռք բերել «Իրական  գեղեցկություն» դորամայի շնորհիվ, որտեղ խաղացել է Հան Սո Ջունի դերը (2020)։
Վաղ տարիներ
Հվան Ին Յոպը ծնվել է 1991 թվականի հունվարի 19-ին Կյոնգիդոյի նահանգի Ըյջոնբուում։ Երկու եղբայրներից ավագն է։ Սովորել է Ֆիլիպիններում, Դավաոյի Nikkei Jin Kai-ի միջազգային դպրոցում։ 2012 թվականին  ստացել է հագուստի մոդելավորման բակալավրի աստիճան  Դավաոյի կանանց համալսարանում .: Նրա անգլիական անունը Ռայան Լեոն է։ Հաղորդվում է, որ Հվանն արդեն ավարտել է  պարտադիր զինվորական ծառայությունը։ Նա դավանում է բողոքականություն:
Կարիերա
Իր կարիերան սկսել է որպես մոդել YG KPlus-ի հովանավորությամբ։ Այնուհետև Հվանը տեղափոխվեց SM Entertainment դուստր ձեռնարկություն։ KeyEast: Դերասանական առաջին ելույթը եղել է 2018 թվականին «Ինչու» դորամայում։ 2019 թվականին Հվան Ին Յոպը նաև հայտնվել է «Առաջին կուրսեցին» դորամայում և իր հեռուստատեսային առաջին ելույթը կատարել է «Նոկ Դուի հեքիաթը» հեռուստասերիալում, որտեղ խաղացել է երկրորդական դեր .:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
1933
Մահեր
Կատեգորիա:1933 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Խանդիսի
Խանդիսի (ხანდისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 15 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Կարպենիա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վերոնելլա
Վերոնելլա  (Veronella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 3701 մարդ։ Խտությունը կազմում է 185 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20,82 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Ալբարեդո դ'Ադիջե, Արկոլե, Բելֆիորե, Բոնավիգո, Կոլոնիա Վենետա, Միներբե, Պրեսանա, Ձիմելլա համայնքներին ։ Փոստային ինդեքս՝ 37040։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
1930
Մահեր
Կատեգորիա:1930 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Նազիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Կադիլի (Ելիզավետպոլի գավառ)
Կադիլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Ելիզավետպոլ քաղաքից 30 կմ հյուսիս-արևմուտք, Կուրի աջ կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ռուբեն Դիաշ
Ռուբեն Դիաշ (Rúben Dias, ), պորտուգալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բենֆիկայի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Բենֆիկա
Դիաշը ֆուտբոլիստի կարիերան սկսել է Էշտրելա Ամադորայում, սակայն 2008 թվականին միացել է Բենֆիկայի ակադեմիային ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Բենֆիկա B-ի կազմում նշեց 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ Շավիշի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում նա օգնեց Բենֆիկա B-ին զբաղեցնել 4-րդ տեղը Պորտուգալիայի երկրորդ դիվիզիոնում, և Բենֆիկայի երիտասարդական թիմին՝ հասնել ՈՒԵՖԱ Երիտասարդական գավաթի եզրափակիչ ։
Բենֆիկայի առաջին թիմի կազմում իր դեբյուտը Դիաշը նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 16-ին՝ Բոավիշտայի դեմ խաղում ։ Չեմպիոնների Լիգայում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց հոկտեմբերի 18-ին՝ Մանչեսթեր Յունայթեդի դեմ խաղում ։ Բենֆիկայի կազմում իր առաջին գոլը խփեց դեկտեմբերի 29-ին՝ Պորտուգալիայի լիգայի գավաթի Վիտորիա Սետուբալի դեմ խաղում ։ Պորտուգալիայի Սուպերլիգայում իր առաջին գոլը խփեց 2018 թվականի փետրվարի 3-ին՝ Ռիու Ավիի դեմ խաղում ։ 2017-18 մրցաշրջանում Դիաշը անցակցրեց 30 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում ՝ դառնալով 4 գոլի հեղինակ և ճանաչվելով Պորտուգալիայի առաջնության տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ ։
Միջազգային կարիերա
Դիաշը ներկայացրել է Պորտուգալիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում նա մասնակցեց 2014 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը ։ 2016 թվականին նա, որպես Մ19 հավաքականի ավագ, մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը` անցկացնելով 3 հանդիպում ։ Մ20 հավաքականի ավագի թևկապով նա մասնացկեց 2017 թվականի աշխարհի առաջնությանը ։
2018 թվականի մարտի 15-ին Դիաշը առաջին անգամ հրավիրվեց Պորտուգալիայի ազգային հավաքական՝ Եգիպտոսի և Նիդերլանդների դեմ ընկերական խաղերի համար, սակայն 4 օր անց ստացավ ծանր վնասվածք՝ դուրս մնալով կազմից ։ 2018 թվականի մայիսին նա ընդգրկվեց 2018 թվականի աշխարհի առաջնության համար Պորտուգալիայի հավաքականի 23-հոգանոց կազմում   ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականի կազմում նշեց մայիսի 28-ին՝ Թունիսի դեմ ընկերական խաղում   ։ Աշխարհի առաջնությունում Դիաշը չմասնակցեց ոչ մի հանդիպման, իսկ Պորտուգալիան դուրս մնաց 1/8 եզրափակչում  ՝ 2-1 հաշվով պարտվելով Ուրուգվային  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Die Trying
Պատմություն
2003 թվականի հունիսի 10-ին Die Trying խումբը թողարկում է միանուն ալբոմ։ Խումբը մասնակցել է Billboard Top Heatseeker չարթին 10 շաբաթ և զբաղեցրել է 14-րդ հորիզոնականը, «Conquer the World» ալբոմի Papa Roach երգը։
Խումբը առանձնացավ 2004 թվականին, խմբի «shitty management, drugs, lawsuits, band drama, and all kinds of bad luck» կարգախոսի պատճառով։ 2006 թվականին նրանք վերականգնում են խումբը Vanity Kills անվանմամբ, 2007 թվականին փոխում են անվանումը Sin City Angels, իսկ հետո վերադառնում են Die Trying անվանը, ձմռանը թողարկում են նոր դեմոձայնագրություն՝ Die Young, երկու երգերը՝ Faded Memories և New York City Lights թողարկվեցին MySpace-ում։
Կարելի էր ասել, որ խումբը ցրվել էր, քանի որ երկար ժամանակ չէր թարմացվում նրանց MySpace-ի էջը։
Սլոբոզերկա
Սլոբոզերկա (Слобозерка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սլոբոդսկո գետի աջ ափին՝։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդ)
Նովոսյոլովկա (Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա գյուղում բնակվում էր 260 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սաքեր (տորթ)
Հայտնագործում
Արդեն 18-րդ դարի սկզբին վիեննական և ավստրիական խոհանոցների բաղադրատոմսերի գրքում կարելի է գտնել տորթի նախորդներին։ Փոքր-ինչ ուշ գրքերում սկսեցին հայտնվել գլազուրով պատված շոկոլադե տորթերը։
Ուսումն ավարտելուց հետո Սաքերն աշխատել է խոհարար Պրեսբուրգի ու Բուդապեշտի ուրիշ արիստոկրատների մոտ։ 1848 թվականին Զախերն վերադարձավ Վիեննա, որտեղ բացեց գինիների և նրբախորտիկների իր իսկ խանութը։
Զախերի ավագ որդին՝ Էդուարդը, կրթություն է ստացել վիեննական հեղինակավոր «Դեմել» հրուշակեղենի արտադրությունում։ Էդուարդ Զախերը մի քանի անգամ փոխել է տորթի բաղադրատոմսը։ «Զախեր» տորթը առաջնային մատուցվում էր «Դեմել»-ում, իսկ 1876 թվականից սկսվեց մատուցվել նաև «Զախեր» հյուրանոցում։ Այդ ժամանակներից ի վեր տորթը համարվում է վիեննական խոհանոցի ամենահայտնի աղանդերներից մեկը։
Դատական ընթացք
Առաջին դատական վեճը «Դեմելի» և «Զախերի» մեջ եղել է 1934 թվականին՝ բաղադրատոմսի անվանման համար։ Էդուարդ Զախերը «Դեմելում» սովորելու ժամանակ փոքր-ինչ փոխել էր տորթի բաղադրատոմսը։
Աննա Զախերի՝ Էդուարդի այրի կնոջ մահվանից և «Զախեր» հյուրանոցի սնանկությունից հետո 1934 թվականին նրանց որդին՝ Էդուարդը, վաճառեց բաղադրատոմսը «Դեմելին»։ Այդ պահից սկսած դեմելական տորթը մատուցվում էր շոկոլադե շքանշանով՝ «Էդուարդ Զախեր» մակագրությամբ։ 1938 թվականին «Զախեր» հյուրանոցի նոր տերերն ստեղծեցին նոր՝ Original Sacher-Torte ապրանքանիշը և սկսեցին պատրաստել տորթը ոչ միայն այցելուներին հյուրասիրելու, այլ նաև վաճառելու համար։
1954 թվականին հյուրանոցի տերերն մեղադրեցին «Դեմելին» ապրանքանիշի անվանումն օգտագործելու համար, որից հետո երկար վեճ էր ընթանում անվանման իրավունքի համար։ «Դեմելի» ներկայացուցիչն հաստատում էր, որ Ֆրանց Զախերի բնօրինակ բաղադրատոմսում տորթի մեջտեղի հատվածում չկար ծիրանի օշարակի երկրորդ շերտ, իսկ հյուրանոցի տարբերակով կարագի որոշ մաս փոխարինվում է մարգարինով, ուստի այդ բաղադրատոմսը չի կարող լինել իսկական։ 1963 թվականին ընդունվեց հստակ որոշում՝ Original Sacher-Torte անվանումը կլոր շոկոլադե շքանշանով արտադրում է միայն «Զախեր» հյուրանոցը, իսկ «Դեմելի» տորթերն ունենում են եռանկյունի Eduard Sacher-Torte շքանշան։ Հիմա այդ տարբերակը պաշտոնական կոչվում է «„Զախեր” դեմելական տորթ» (Demel’s Sachertorte)։
Ռուսաստանում խորհրդային ժամանակաշրջանում հայտնի էր «Պրահա» տորթը, որը իրենից ներկայացնում էր «Զախեր» տորթի տարբերակ ։
Բաղադրատոմսեր
«Զախեր» տորթը իրենից ներկայացնում է շոկոլադե բիսկվիթային խմոր մեկ կամ երկու ծիրանի օշարակից շերտով՝ ծածկված վերևից և կողքերից շոկոլադե գլազուրով։ Հաճախ այն մատուցվում է կաթի սերուցքով։
Դեմելական և «բնօրինակ» բաղադրատոմսերի գլխավոր տարբերությունը օշարակի լցոնման քանակի մեջ է՝ «Զախեր» հյուրանոցում տորթը կտրվում է հորիզոնական և լցոնվում ծիրանի օշարակով, իսկ դեմելական տորթում օշարակը լցվում է միայն վերևի հատվածին՝ գլազուրի տակ։
Կան բազմաթիվ բաղադրատոմսեր, որոնք փորձում են կրկնել «Զախեր» տորթի բնօրինակ բաղադրատոմսը։
«Գրաց-Եվրոպայի քաղաքավարի մայրաքաղաք 2003» նախագծի շրջանակներում, թողարկվել է «Զախեր-Մազոխ» տորթը՝ ի պատիվ ավստրիացի գրող Լեոպոլդ ֆոն Զախեր-Մազոխի։ Այդ տորթում օգտագործվում է հաղարջի օշարակ և մարցիպան։
Արտադրություն և վաճառք
Original Sacher-Torte կարելի է գնել «Զախեր» հյուրանոցում՝ Վիեննայում և Զալցբուրգում, «Զախեր» սրճարանում՝ Ինսբրուքում և Գրացում, «Զախեր» խանութում՝ իտալական Բոլցանոում, ինչպես նաև վիեննական օդանավակայանի դյութի-ֆրիներում և «Զախեր» հյուրանոցի օնլայն-խանութում։
«Բնօրինակ» «Զախեր» տորթի բաղադրատոմսը գաղտնի է։ Գիտակներն ասում են, թե գաղտնիքը շոկոլադե գլազուրի մեջ է, որը պատրաստվում է շոկոլադի 3 տեսակներից, որոնք արտադրվում են միայն և միայն «Զախեր» տորթի համար։ Շոկոլադի այս տեսակներն բերվում են հյուրանոց Լյուբեկից և Բելգիայից։
1998 թվականին Գինեսի ռեկորդների գրքում գրանցվեց ամենամեծ «Զախեր» տորթը՝ 2.5 մետր տրամագծով։ Ամենամեծ հարսանեկան «Զախերը» բաղկացած էր 12 հարկերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տորթեր
Լեոպոլդ Ստաֆ
Լոպոլդ Հենրիկ Ստաֆ (Leopold Henryk Staff, ), լեհ բանաստեղծ։
Ստեղծագործություններ
«Ծաղկող ճյուղը» (1908), «Ակնթարթի ժպիտներ» (1910), «Սրի ստվերում» (1911) ժողովածուներին հատուկ են հակումը դեպի դասական ավանդույթները, հետաքրքրությունը հին շրջանի և Վերածննդի մշակույթի նկատմամբ, էթիկական ու գեղագիտական մշտական արժեքների փառաբանումը, ոտանավորի կատարելությունը։ 1914-1918 թվականներին ապրել է Խարկովում, որտեղ գրել ու հրատարակել է «Արցունքի և արյան ծիածանը» (1918) քաղաքացիական բանաստեղծությունների գիրքը։ «Բարձր ծառեր» (1931), «Մեղրի գույնը» (1936), ժողովածուներում երգել է բնությունը, միաժամանակ քննադատել 30-ական թվականների հասարակական կարգերը։ «Մեռյալ եղանակ» (1946) ժողովածուի մեջ։ Ստաֆի ետպատերազմյան քնարերգությունն աչքի է ընկնում պարզությամբ, համամարդկային զգացմունքների բանաստեղծական արտահայտման անմիջականությամբ («Լոզինա», 1954, «Ինը մուսա», 1958)։
Միքելանջելոյի, Յ. Վ․ Գյոթեի, Ռ․ Ռոլանի և այլոց թարգմանիչը։ Գրականության լեհական ակադեմիայի փոխպրեզիդենտ (1934-1939 թթ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ դրամատուրգներ
Լա Պամպա (պրովինցիա)
Լա Պամպա (Provincia de La Pampa), պրովինցիա Արգենտինայում, տեղակայված է երկրի կենտրոնական մասում՝ Պամպաներում։ Արգենտինայի ամենաերիտասարդ պրովինցիաներից մեկն է։ Հարևան պրովինցիաներն են (ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ՝ սկսած հյուսիսից)՝ Սան Լուիս, Կորդովա, Բուենոս Այրես, Ռիո Նեգրո, Նեուկեն և Մենդոսա։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Պամպաների միջին մասում տեղակայված ցածրավայր է, հարթ տափաստան, տեղումների տարեկան միջին քանակը 500 մմ է, իսկ արևմտյան մասում տեղումների քանակը նվազում է։ Ունի խոնավության ցածր մակարդակ և չափավոր կլիմա։ Ցերեկային և գիշերային ժամերին օդի ջերմաստիճանների միջև մեծ տարբերություն կա, որն անդրադառնում է տարածաշրջանի բուսականության վրա ։
Հյուսիս-արևմտյան Լա Պամպան կազմում է Բուենոս Այրես պրովինցիային սահմանակից Պամպա Ումեդա շրջանի մի մասը։ Արևմուտքում մոտ է Կույո նահանգին, որտեղ գտնվում է 600 մետր բարձրությամբ լեռնաշղթա ։
Պրովինցիայում կա 2 խոշոր գետ՝ Ռիո Նեգրո պրովինցիայի սահմանին գտնվող Ռիո Կոլորադոն («Կարմիր գետ») և պրովինցիան հատող Ռիո Սալադոն («Աղի գետ»)։ Ռիո Սալադո գետի ջրի մակարդակը իջնում է, քանի որ նրա վտակների ջուրը Մենդոսա պրովինցիայում օգտագործվում է ոռոգման նպատակով ։
Պատմություն
Իսպանացի կոնկիստադորները, 1494 թվականի հունիսի 7-ին կնքված Տորդեսիլյասի պայմանագրի հիման վրա այս տարածքը համարելով իրենց «ազդեցության ոլորտում», Պերուի փոխարքայությունից եկան այստեղ։ Իսպանացի Էռնանդարիասը համարվում է առաջին հետազոտողը, որը հասել է ներկայիս Լա Պամպա 1604 թվականին։ Ավելի ուշ՝ 1662 թվականին, այս վայրերը հետազոտել է Հերոնիմո-Լուիս դե Կաբրերան։ Տարածաշրջանում իսպանացիները մշտական բնակություն հաստատեցին միայն 18-րդ դարում։ 1774 թվականի մարտի 16-ին այստեղ հիմնվեց Fuerte San Juan Nepomuceno-ը (անվանվել է ի պատիվ 1729 թվականին սրբադասված չեխ սուրբ Յան Նեպոմուցկու)։ 1779 թվականին Լոպես դե Օսորնիոն (López de Osornio) հիմնեց ավելի երկար անունով մի բնակավայր՝ Nuestra Señora de la Purísima Concepción de los Indios Pampas ։ 1789 թվականի հունիսի 11-ին հիմնվեց Fuerte Aguanda-ն։ 18-րդ դարում տարածաշրջանի գաղութացման արդյունքում դրանում ընդգրկվեցին գաուչոները (la Nación Gaucha)՝ գուանչի ցեղի հետնորդները, որոնք1720-30-ական թվականներին Կանարյան կղզիներից վերաբնակեցվեցին Մոնտեվիդեո շրջանում ։
Բնիկ հնդկացի բնակչության համառ դիմադրությունը կանգնեցրեց Խուան Մանուել Ռոսաս ի օրոք արդեն անկախ Արգենտինայի ընդլայնումը և չդադրեցվեց մինչև1879 թվականին գեներալ Խուլիո Ռոկայի կողմից Անապատի նվաճումը (Conquista del Desierto, Campana del Desierto)։ Դրանից հետո տարածքը բաժանվեց սպաների միջև, և հիմնվեցին առաջին բնակավայրերը։ Շվեդ գրող Արթուր Նիլս Լունդքվիստը գրել է․ 1884 թվականին ստեղծվեց Տերիտորիո-Նասիոնալ դե Լա Պամպա Սենտրալը, որն իր մեջ ներառում էր Ռիո Նեգրո պրովինցիան, հարակից մյուս նահանգների մի մասը և ուներ շուրջ 25 000 բնակիչ։ 1915 թվականին բնակչության թվաքանակը կազմում էր 110 000 մարդ։ 1945 թվականին տարածքը մասնատեցին, 1951 թվականին Կոնգրեսի ընդունած և նախագահ Խուան Պերոնի ստորագրած № 14037 օրենքի հիման վրա Լա Պամպան դարձավ պրովինցիա։
1952 թվականի հուլիսին ընդունվեց Արգենտինայի նոր սահմանադրությունը, և պրովինցիան անվանափոխեց՝ ի պատիվ նախագահի անժամանակ մահացած կնոջ՝ Էվա Պերոնի (Provincia Eva Perón)։ Բայց 1955 թվականին՝ Խուան Պերոնի իշխանության տապալումից հետո, Լա Պամպան, Չակոն և մյուս պրովինցիաներն ստացան իրենց նախկին անվանումները։
1956 թվականի հունիսի 9-ին Լա Պամպայի մայրաքաղաք Սանտա Ռոսայում խռովություն կազմակերպվեց՝ ի աջակցություն նախկին նախագահ Պերոնի։ Հունիսի10-ին պերոնիստների ելույթը ճնշվեց։
Չնայած գյուղական կենսաձևին՝ Լա Պամպայի բնակչությունը Արգենտինայում ամենակրթվածներից է։ Տեղացի լրագրողներից մեկը՝ «Էլ Արենա» օրաթերթի խմբագիր Ռաուլ Դ’Ատրին, ժողովրդական գնահատանքի է արժանացել լրագրողական հետաքննությունների համար, որոնք երբեմն մեծ ռիսկեր են պարունակում նրա և «Էլ Արենա»-յի համար ։
Վարչատարածքային բաժանում
Լա Պամպա պրովինցիան բաժանված է 22 գավառի․
Տնտեսություն
2006 թվականին Լա Պամպայի տնտեսությունը գնահատվել է 3,2 մլրդ ԱՄՆ դոլար կամ 10 500 ԱՄՆ դոլար բնակչության մեկ շնչի հաշվով (մոտ 20 %-ով բարձր է երկրի միջին ցուցանիշից) ։
Գյուղատնտեսությունը կազմում է Լա Պամպայի տնտեսության մեկ քառորդը։ Պրովինցիայում ամենատարածված և նշանակալից ճյուղը տավարաբուծությունն է՝ 3 632 684 գլխաքանակով (2002)։ Անասնաբուծության մյուս ճյուղերում գլխաքանակը կազմում է 202 428 ոչխար, 140 498 այծ և 64 118 խոզ։
Հյուսիս-արևելքում՝ ավելի բերքատու հողերում, կարևոր նշանակություն ունի նաև ցորենի (ազգային արտադրանքի 10 %-ը), արևածաղկի (ազգային արտադրանքի 13 %-ը), եգիպտացորենի, առվույտի, սովորական գարու և այլ հացաբույսերի աճեցումը։ Կա նաև կաթի արդյունաբերություն, գործում է 25 պանրագործարան, զարգացած է մեղվաբուծությունը, աղի ավազաններից աղի արդյունահանումը։ Լա Պամպայում արդյունաբերության ոլորտի թույլ զարգացած բնագավառներից են շինարարությունը և հանքարդյունաբերությունը, ուստի պրովինցիայի տնտեսության երկու երրորդը զբաղեցնում է ծառայությունների ոլորտը։ Զբոսաշրջությունը այս ոլորտի զարգացած ճյուղ չէ։ Զբոսաշրջիկներն այցելում են Սանտա Ռոսա, Լիուէ Կալել ազգային պարկ, Պարկե Լուրո Պրովինսյալ Ռեսերվե կամ հիմնականում կանգ են առնում բազմաթիվ կալվածքներից մեկում, որոնց մի մասը հատկացված է ագրոտուրիզմին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի նահանգներ Կատեգորիա:Արգենտինայի պատմություն Կատեգորիա:Վարչատարածքային միավորներ
Աստերոիդների ցանկ (88501-88600)
Աստերոիդների ցանկ (88401-88500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (88601-88700)
Կոս (կղզի)
Կոս կամ Քոս, (Κως ) հունական կղզի Եգեյան ծովի հարավ-արևելքում գտնվող Դոդեկանի կղզու մի մաս` Թուրքիայի Անատոլիայի ափերից դուրս։ Կոսը դոդեկացիների թվով երրորդ ամենամեծ կղզին է Ռոդեսի և Կարպաթոսից հետո` այն ունի 33.338 (2011 թվականի մարդահամարով) բնակչություն, ինչը այն դարձնում է դոդեկացիների թվով երկրորդ ամենամեծը` Ռոդեսից հետո։ Վարչականորեն Կոսը համանուն շրջանի առանձին միավոր է։ Կղզու գլխավոր քաղաքը և քաղաքապետարանը գտնվում է Կոս քաղաքում ։
Անուն
Կոս անունը (Κῶς, genitive Κῶ) առաջին անգամ օգտագործվել է Իլիադայում, և այդ ժամանակից ի վեր օգտագործվում է։ Այլ անուններից է Մերոպիս, Կեա , և Նիմֆաեա ։
Շատ լեզուներով Կոսը նախկինում հայտնի էր որպես Ստանչո, Ստանչիո կամ Ստինկո։ Օսմանյան և ժամանակակից թուրքերենով հայտնի է İstanköy, հունարենով` εις την Κω 'to Kos' :
Իտալերենում կղզին հայտնի է Կոո անվանվամբ։
Կոսի բնակիչը անգլերենով կոչվում է "Կոան" :
Աշխարհագրություն
Կոս կղզին գտնվում է Եգեյան ծովում։ Նրա ափամերձ երկարությունը 112 կիլոմետր է (70 մղոն) և այն տարածվում է արևմուտքից արևելք։
Կղզին ունի մի շարք ցուցանակներ, որոնցից մի քանիսը արևելքում, հին ժամանակներում հայտնի էին Կաբո, Սկանդարի, հին Սկանդարիում կամ Սկանդարիոն (Σκανδάριον) : Հարավում կոչվում է Cape Lacter կամ Lakter, իսկ արևմուտքում՝ Cape Drecanum կամ Drekanon :
Բացի գլխավոր քաղաքից և նավահանգստից, որ կոչվում է Կոս, կղզու հիմնական գյուղերն են՝ Քարդամենա, Կեֆալոս, Թինգակի, Անտիմաչիա, Մաստիհարի, Մարմարի և Փայլ։ Փոքրերից են Զիա, Զիպարի, Պլատանի, Լագուդի և Ասֆենդիու գյուղերը։
Ինքնավար քաղաք
Կոսի ներկայիս քաղաքապետարանը ստեղծվել է 2011 թվականին՝ երեք քաղաքապետարանների միաձուլման արդյունքում, որոնք էլ հետագայում դարձան քաղաքային միավորներ ։
Քաղաքապետարանի տարածքը ունի 290.313 քառ. կմ, մունիցիպալետը՝ 67.200 քառ. կմ ։
Տնտեսություն
Զբոսաշրջությունը Կոսում հիմնական զարգացած ճյուղն է, որի հիմնական գրավչությունն են ներկայացնում լողափերը։ Կղզու նավահանգիստը, բնակչությունը, կղզու կենտրոնը՝ Կոս քաղաքը նաև տուրիստական ու մշակութային կենտրոն է, որի սպիտակավուն շինությունները ներառում են բազմաթիվ հյուրանոցներ, ռեստորաններ և զվարճանքի կենտրոններ, որոնք էլ ձևավորում են Կոսի փողոցները։ Ծովափնյա Քարդամենա գյուղը, որտեղ այցելում են շատ զբոսաշրջիկներ (մասնավորապես Միացյալ Թագավորությունից և Սկանդինավիայից) և ունի մեծ թվով զվարճանքի վայրեր։
Գյուղատնտեսությունը երկրորդ հիմնական զբաղմունքն է, որի հիմնական բարիքներն են խաղողը, նուշը, թուզը, ձիթապտուղը, լոլիկը, ցորենը և եգիպտացորենը։ Այստեղ աճեցնում են նաև գազար։
Կառասկու Բոնիտու
Կառասկու Բոնիտու  (Carrasco Bonito), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Բիկու դու Պապագայուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4 472 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 195,017 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 22,9 մարդ/կմ²։
Կոս (կղզի)
Միկենեյան շրջան
Հոմերի Իլիադայում Կոանսի զորախումբը Տրոյայի պատերազմում կռվում էր հույների կողմից ։
Կառասկու Բոնիտու
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Կոս (կղզի)
Միկենեյան շրջան
Դասական դիցաբանության մեջ Կոսի հիմնադիր-թագավորը Մերոպսն էր, հետևաբար "Մերոպսյան Կոսը" ընդգրկված է Դելփյան Ապոլոնի 7-րդ դարի Հոմերոսականի շարքում ։
Կղզին ի սկղբանե գաղութացվել է Կարիանսի կողմից։ Դորիացիները ներխուժեցին Մ.թ.ա. 11-րդ դարում՝ հիմնելով Դորիանյան գաղութը։ Կղզու հարստության գլխավոր աղբյուրներն են գինեգործությունը և մետաքսագործությունը ։
Արքայական շրջան
Նրա վաղ պատմությունը որպես կրոնական-քաղաքական կենցաղի մաս, ներառում էր Լինդոսը, Կամիրոսը, Իալիսոսը, Կնիդոսը և Հալիկառնասը Դորիան Հեքսապոլիսը (հեքսապոլիս նշանակում է հունական վեց քաղաք) ։ 6-րդ դարում Կոսն ընկավ Աքեմենյան տիրապետության տակ, բայց ապստամբեց հունական հաղթանակից հետո՝ 479 թվականի Միկալեի ճակատամարտում։
Դասական շրջան
Հունա-պարսկական պատերազմների ժամանակ, երկու անգամ հեռացնելով պարսիկներին, կղզին ղեկավարվում էր պարսիկների կողմից նշանակված բռնակալների կողմից, բայց թվում է թե եղել է օլիգարխիկ կառավարության ներքո։ 5-րդ դարում այն միացավ Դելիանի կազմին, և Ռոդեսի ապստամբությունից հետո ծառայեց որպես գլխավոր աթենյան կայարան հարավ-արևելյան Էգեյանում (411–407 թվականներին)։ Մ.թ.ա. 366 թվականին մայրաքաղաքը Աստիպալեայից, (կղզու արևմտյան մասում գտնվող Կեֆալոս գյուղի մոտակայքում) տեղափոխվեց նորակառույց Կոս քաղաք, որը Հիպոդամյան կազմում էր։ Աթենական իշխանությունը թուլացնելուն օգնելուց հետո, սոցիալական պատերազմում (մ.թ.ա 357-355 թվականներին) այն մի քանի տարով ընկավ Կարիայի թագավոր Մաուզոլոս թագավորի ձեռքը։
Արևելքի հարևանությունը կղզուն առաջին հերթին ապահովեց մետաքսե թելով։ Արիստոտելը նշում է, որ կանանց հիմնական զբաղմունքը մետաքսից թել մանելն էր ։ Հագուստի արտադրությունը իրականացվում էր մեծ գործարաններում կին ստրուկների կողմից ։
Հելլենիստական շրջան
Կղզին զարգացած էր Եգեյան ծովի առևտրում, մինչդեռ կղզին ինքնին հարուստ էր գինիներով ։ Ալեքսանդր Մեծի և Պտղոմեոսի օրոք քաղաքը վերածվեց մեծ առևտրական կենտրոններից մեկը։ Նրա դիրքը կարևոր նշանակություն ուներ որպես լավ զարգացած նավահանգիստ։ Ժոսեֆը տեղեկացնում է Ստրաբոնին, որ Միթրիդեսը ուղարկվել է Կոս՝ Կլեոպատրայի ոսկիները վերցնելու համար։ Ասում են, որ այնտեղ կրթաթոշակ են տրամադրել մարզական խաղերում հաղթողներին և Կոսում արձան է կանգնեցվել նրա որդու՝ Հերոդ Թեթրարիխի պատվին։
Հռոմեական շրջան
Մեծ հարևանի՝ Ռոդեսի կառավարության ներքո, Կոսը ընդհանուր առմամբ սիրալիր վերաբերմունք է ցուցաբերել հռոմեացիներին։ 53 թվականին Կոսը դարձավ ազատ քաղաք։ Հնում Կոսը հայտնի էր ժապավեններից պատրաստված թեթև զգեստներով ։ Կոս կղզին Հռոմեական շրջանում ուներ մեծ գրադարան։ Պտղոմեական տոհմի օրոք կղզին առաջինը դարձավ ուսման կենտրոն։ Այնտեղ են եկել սովորելու Հիպոկրատը, Ապելլեսը, Ֆիլիտան և Թեոկրիտոսը։ Ձեռագրերի մեջ նշվում են այն մարդկանց անունները, որոնք ներդրում են ունեցել գրադարանը 1-ին դարում կառուցելու գործում ։ Գրադարանի կառուցման համար պատասխանատու մարդ կանցից մեկը Կոսի բժիշկ Գայիուս Սթերտինին Քսենոֆոնն էր, որը ապրում էր Հռոմում և կայսրեր Տիբերիոսի, Կլավդիոսի և Ներոնի անձնակակ բժիշկն էր ։
Իտալական շրջան
Կոսը Իտալիայի թագավորության կազմ է մտել 1912 թվականին՝ Իտալա-թուրքական պատերազմից հետո։ Իտալացիները զարգացրին կղզու ենթակառուցվածքները՝ 1933 թվականի ապրիլի 23-ի ավերած երկրաշարժից հետո, որը ոչնչացրեց հին քաղաքի մեծ մասը և վնասեց շատ նոր շենքեր։ Ռոդոլֆո Պետակկոն կազմեց քաղաքի նոր նախագիծը՝ հին թաղամասերը վերածելով հնագիտական պարկի, և նոր քաղաքը բաժանելով բնակելի, վարչական և առևտրային տարածքի ։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կղզին դեռևս գտնվում էր Իտալիայի կազմում։ Այն վերահսկվում էր Իտալական զորքի կողմից, մինչև 1943 թվականի Իտալիայի հանձնվելը։ Այդ առիթով մահապատժի ենթարկվեցին 100 սպաներ, որոնք հրաժարվել էին միանալ գերմանացիներին։ Բրիտանական և գերմանական զորքերի միջև տեղի ունեցավ Կոսի ճակատամարտը, որում գերմանացիները հաղթանակ տարան։ Գերմանական զորքերը կղզին պահեցին մինչև 1945 թվականը, երբ կղզին դարձավ Միացյալ թագավորության մաս, իսկ 1947 թվականին Փարիզի խաղաղության պայմանագրի համաձայն հանձնվեց Հունաստանին։
Աշխարհագրություն
Կղզին լեռնաշխթայի մի մաս էր, որից բաժանվել է հին ժամանակներում երկրաշարժի հետևանքով։ Կոսը ժայռոտ կղզի է, որը կապված է նրա աշխարհագրական դիրքի հետ։ Բաղկացած է 4 շերտերից, որոնցում հայտնաբերվել են կաթնասունների, ինչպիսիք են ձիերի, փղերի բրածոներ։ Հսկայական չափերի հասնող փղի բրածոն ներկայացվել է Աթենքի համալսարանի Պալեոնթոլոգիայի թանգարանին։
Թուրք բնակչություն
1920-ական թվականների վերջին, Կոս քաղաքում բնակվում էր շուրջ 3700 թուրք, բնակչության 50%-ից ավելին, որոնք բնակություն էին հատատում հիմնականում քաղաքի արևմտյան մասում ։ Այսօր Կոսում թուրքական բնակչության թիվը գնահատվում է 2000 մարդ ։ Թուրքերով բնակեցված ամենամեծ գյուղը՝ Պլատանին (Կերմենտես) գտնվում է Կոսի մերձակայքում։
Կրոն
Կոսի ժողովուրդը հիմնականում ուղղափառ քրիստոնյաներ են։ Դոդեկացիների չորս ուղղափառ տաճարներից մեկը գտնվում է Կոսում։ Բացի այդ, կղզում կա Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցի և մզկիթ թուրքալեզու համայնքի համար։ Սինագոգն այլևս չի օգտագործվում կրոնական արարողությունների համար, քանի որ Կոսի հրեական համայնքը ոչնչացվել է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Այն, այնուամենայնիվ, վերականգնվել և պահպանում է բոլոր կրոնական խորհրդանիշները և այժմ Կոսի քաղաքապետարանը օգտագործում է մշակութային միջոցառումների համար։
Ամրոցներ
Կղզին իր նավահանգստի մուտքի մոտ ունի 14-րդ դարի ամրոց, որը կառուցվել է 1315 թվականին՝ Անիմակիայի Բյուզանդական շրջանից։
Հին Ագորա
Կոսի հնագույն շուկան համարվում է աշխարհում ամենամեծերից մեկը։ Դա առևտրային և հրամանատարական կենտրոն էր հին քաղաքի կենտրոնում։ Այն ունի 50 մետր (160ֆտ) լայնություն և 300 մետր (980Ֆտ) երկարություն։ Այն սկսվեց զարգանալ հյուսիսային շրջանում և ավարտվեց հարավում` քաղաքի միջով անցնող ճանապարհի վրա (Դեկումանուս)։ Հյուսիսային կողմը միացավ քաղաքին դեպի նավահանգիստը։ Այնտեղ կար մոնտումենատալ մուտք։ Արևելյան կողմում խանութներ կային։ Մ.թ.ա. 2-րդ դարում, շինությունը տարածվեց նաև ներքև։ Ք.ա. 469 թվականին երկրաշարժից հետո շինությունը քանդվեց։
Շուկայի հարավում կար հռոմեական գմբեթով կլոր շինություն և արհեստանոց, որն արտադրում էր գունանյութեր հատկապես "Եգիպտական կապույտ": Հնագետները հետագայում հայտնաբերեցին հռոմեական շրջանից մնացած ոսկեդրամներ, գանձեր, պղնձե արձաններ։ Արևմտյան կողմից պեղումները հանգեցրին խճանկարների հատակներով սենյակների գտածոների, որոնց պատկերները ցույց տվեցին գազանների մարտեր, որը Կոսում բավականին տարածված թեմա էր ։
Մշակույթ
Բժիշկ Հիպոկրատը ծնվել է Կոսում։ Քաղաքի կենտրոնում է գտնվում երազանքի տաճարը, որտեղ բժիշկը ուսուցանել է։ Այժմ ծերացող ծառի վերջնույթներն ապահովվում են փայտամածերով։ Այս փոքր քաղաքում է գտնվում նաև Միջազգային Հիպոկրատական ինստիտուտը և Հիպոկրատի թանգարանը։ Ինստիիուտի մոտակայում է գտնվում Ասկլեպիոնի ավերակները, որտեղ Հերոդիկոսը Հիպոկրատեսին բժշկություն էր դասավանդում։
Հայտնի մշակույթ
Կոսը Skirmisher Publishing-ի Swords of Kos Fantasy Campaign Setting-ի գտնվելու վայրն է, ինչպես նաև հանդիպում է մի շարք արկածային գրքերի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոդեկանեսյան կղզիներ Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Հունաստանում Կատեգորիա:Եգեյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Եվրոպայի կղզիներ Կատեգորիա:Հունաստանի աշխարհագրություն
Վարիանիս Մեուրնեոբա
Վարիանիս Մեուրնեոբա (ვარიანის მეურნეობა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 383 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Կադիլի (Ելիզավետպոլի գավառ, այլ գյուղ)
Կադիլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Ելիզավետպոլ քաղաքից 25 կմ հյուսիս-արևմուտք, Կուրի աջ կողմում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Street (EXID-ի ալբոմ)
Street, հարավկորեական գըրլ բենդ EXID-ի առաջին ստուդիական ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է 2016 թվականին` Banana Culture ընկերությամբ և տարածվել Sony Music ընկերության կողմից։ Ալբոմը, «L.I.E» գլխավոր սինգլի հետ միասին, պարունակում է տասներեք երգ։
Կոմերցիոն հաջողություն
2016 թվականի ընթացքում ալբոմը հայտնվել է Gaon չարթի 100-րդ հորիզոնականում` 20 278 վաճառվածֆիզիկական օրինակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 ալբոմներ
Արջաձոր (ձոր, Ազատ գետ)
Արջաձոր, Այիդարասի, ձոր Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի վտակ Ազատ գետի վերին մասում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձորեր այբբենական կարգով
Ինքնազարգացման գրականություն
Ինքնազարգացման գրականություն (self-help books),  գրականություն, որը պարունակում է խորհուրդներ կարողությունների և հմտությունների զարգացման, անձնական կյանքում և աշխատանքում հաջողությունների հասնելու համար ։
Պատմություն
Ինքնազարգացման գրականության ժանրի հիմնադիրներից մեկն է բրիտանացի Սամուել Սմայլսը, ով գրել է «Օգնություն ինքներդ ձեզ»,  «Խնայողություն»,  «Կյանք և աշխատանք»  գրքերը։ Սմայլի «Self-help» («Օգնություն ինքներդ ձեզ», «Ինքնօգնություն», ռուսերեն թարգմանությամբ՝ «Самодеятельность» («Ինքնագործունեություն»)) գլխավոր գիրքը հրատարակվել է 1866-ից 1903 թվականներին տասն անգամ։
Այնուամենայնիվ, ինքնազարգացման գրականությունը, որպես «հաջողության պաշտամունքի» մաս, հատկապես հայտնի դարձավ հիմնականում ԱՄՆ-ում։ Ամերիկացի Ուոթեր Ջուլիեսը՝ «Նոր մտածողություն» կրոնական շարժման հետևորդ, 1910 թվականին հրատարակել է «Գիտություն հարստանալու մասին» գիրքը։ Գիրքը հետագայում ազդել է ինքնազարգացման ձեռնարկների շատ հեղինակների վրա։ Երբ 2007 թվականին այն վերահրատարակվեց, այն կրկին դարձավ բեսթսելլերը, ԱՄՆ-ում վաճառվել է 75 000 օրինակ տպաքանակով։
Ուիլյամ Ուոլասի գաղափարները զարգացրել է Նապոլեոն Հիլլը, որը 1937 թվականին հրատարակել է «Մտածիր և հարստացիր» գիրքը։ 1970 թվականին այս գրքի համաշխարհային վաճառքը կազմել է 20 միլիոն օրինակ։ Հիլլը «Եվ աղքատությունը, և հարստությունը ծնվում են գլխում» արտահայտության հեղինակն է։ Նա հիմնադրել է մարդկանց «հաջողության գիտություն» ուսուցանող կազմակերպություն, բացել է «Անձնական նվաճումների ակադեմիա»։
Դեյլ Քարնեգին ոչ միայն օգտագործեց «Դրական վերաբերմունքի» կարևորության մասին գաղափարը, այլև իր գրքերում գործնական խորհուրդներ տվեց ուրիշների հետ հարաբերություններ կառուցելու, հռետորական արվեստի և այլնի մասին։ Քարնեգին հիմնադրեց Dale Carnegie Training ընկերությունը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո գրքերի և ինքնազարգացման դասընթացների նորաձևությունը եկավ Արևմտյան Եվրոպա։
1960-1970-ական թվականներին Մարտին Սելիգմանի հետազոտությունները սկիզբ դրեցին «դրական հոգեբանությանը», որը նախատեսում էր զարգացնել մարդու դրական հատկությունները՝ ի տարբերություն ավանդական հոգեբանության, որը զբաղվում էր մարդու անձի բացասական դրսևորումների շտկմամբ։ Մինչև 1960-ական թվականները մարդկանց սոցիալական դերերը ԱՄՆ հասարակությունում հստակ սահմանված էին, գործում էին բազմաթիվ ոչ ֆորմալ արգելքներ։ Բայց 1960-ականներին հայտնի դարձան այն հեղինակները, ովքեր պնդում էին, որ յուրաքանչյուր մարդ եզակի անձնավորություն է, ով ի վիճակի է հասնել այն ամենին, ինչ ուզում է ։
1990-2000-ական թվականներին մեծ հաջողություն ունեցան Բրայան Թրեյսի գրքերը։ 1981 թվականին ստեղծել է թե Phoenix Seminar ուսուցողական նախագիծը, 1985 թվականին թողարկել է աուդիո ձայներիզներ ՝ «ձեռքբերումների հոգեբանություն» վերնագրով։ Թրեյսին գրել է մոտ 60 գիրք, առավել հայտնի է «Դուրս եկեք ձեր հարմարավետության գոտուց», որի տպաքանակը կազմել է 1,25 միլիոն օրինակ։
2017 թվականին ԱՄՆ-ում ինքնազարգացման գրականության վաճառքն աճել է 18%-ով։ Կանխատեսվում է, որ մինչև 2022 թվականը ԱՄՆ-ում ինքնազարգացման արտադրանքի (գրքեր, համակարգչային ծրագրեր և ծառայություններ կյանքի մարզիչ) արժեքը կկազմի տարեկան ավելի քան 13 միլիարդ դոլար ։
Քննադատություն
Դեյլ Քարնեգիի բուռն քննադատը Էվերեթ Լեո Շոստրոմն էր, ով գրել է «Մանիպուլյատիվ մարդը» գիրքը, որը ստացել է «Հակա-Կարնեգի» մականունը։ Շոստրոմը գրել է, որ աշխարհի ընկալումը «Վարդագույն ակնոցի միջոցով» և առաջ շարժվելու մշտական փորձերը երջանկություն չեն բերում, այլ հանգեցնում են հոգնածության։ Նա գրել է. «Մանկուց մեր մեջ սերմանվել է հարգանք բուռն գործունեության, ջանքերի և քրտնաջան աշխատանքի նկատմամբ։ Այնուամենայնիվ, չմոռանանք խոնարհության արժեքը․ այն մարդկային այնպիսի խորը որակ է, որն օգնում է մարդուն զգալ զգալի բավարարվածություն» ։
1999 թվականին լույս տեսավ ամերիկացի գրող Քրիստոֆեր Բաքլիի «Տերն իմ բրոքերն է» գիրքը, որը ծաղրում էր ինքնազարգացման բոլոր տեսակի տեխնիկաները ։
2005 թվականին Սթիվ Սալեռնոեն հրատարակեց «Շամ. ինչպես ինքնակատարելագործման շարժումը Ամերիկան անօգնական դարձրեց» գիրքը։ Սալեռնոն քննադատել է թրեյնինգային ինդուստրիան և գրել, որ թրեյնինգների այցելուները վերադառնում են իրենց սիրելի «գուրուի» ելույթներին, որպեսզի հոգևոր վերելք ապրեն, բայց դա չի օգնում լուծել նրանց խնդիրները ։
Կլինիկական հոգեբան Վերոնիկա Լեոնովան պնդում է, որ ինքնազարգացման գրականությունը սոցիալական խնդիրները հայտարարում է հոգեբանության հետ կապված և առաջարկում է դրանք ուղղել սխալ եղանակով։ Միևնույն ժամանակ, մարդկանց համար հաճելի է այն պատրանքը, որ դրանք կարող են լուծվել կոնկրետ պարզ քայլերով՝ առավոտյան շուտ արթնանալ, մեդիտացիա անել օրական 20 րոպե և այլն։ Նա նաև պնդում է, որ ինքնազարգացման վերաբերյալ գրականությունը կարող է վնասել՝ ստիպելով մարդուն անիրատեսական նպատակներ դնել, ինչի պատճառով նրա ինքնագնահատականը էլ ավելի կնվազի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զարգացում Կատեգորիա:Գրքեր ըստ ժանրի Կատեգորիա:Գրքեր ըստ թեմայի Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
Բորիս Գոլովին
Բորիս Գոլովին (Бори́с Вячесла́вович Голови́н, ), ռուսական դիվանագետ։
Ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1968)։
1993 թվականի ապրիլի 6-ից-1999 թվականի ապրիլի 13-ը՝ Ուրուգվայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
1993 թվականի հոկտեմբերի 1-ից-1999 թվականի ապրիլի 13-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության դիտորդ լատինաամերիկյան ինտեգրման ասոցիացիայի ներկայացուցիչների կոմիտեին կից դիտորդ՝ համատեղության կարգով ։
Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
1997—1998 թվականների ասիական ֆինանսական ճգնաժամ
1997—1998 թվականների ասիական ֆինանսական ճգնաժամ, տնտեսական ճգնաժամ Հարավարևելյան Ասիայում, որը ուժգնացավ 1997 թվականի հուլիսին և 1990-ականների վերջերին լուրջ ցնցում ստեղծեց համաշխարհային շուկայում։ Ճգնաժամի իրական պատճառը «ասիական վագրերի» աննախադեպ տնտեսկան աճն էր, որը նպաստել էր այդ երկրներ կապիտալի զանգվածային ներհոսքին, պետական և կորպորատիվ պարտքի աճին,տնտեսության գերտաքացման և բումի անշարժ գույքի շուկայում։
Պատմություն
Հարավարևելյան և Արևելյան Ասիայի տնտեսության մեջ ճգնաժամային երևույթները հասունացել են երկար ժամանակվա ընթացքում։ Ըստ ՀՆԱ-յի և ներքին փոխազդեցությունների ծավալի սնանկացման առաջին թեկնածուն Թաիլանդն էր։ 1997 թվականի մայիսին թաիլանդական բահտը միջազգային սպեկուլյանտների կողմից ենթարկվեց զանգվածային հարձակումների։ 1997 թվականին այդ պայմաններում թաիլանդական կառավարությունը հունիսի 30-ը հայտարարեց բահտի դևալվացիայի մասին, որի փոխարժեքը նախկինում կապված էր ամերիկյան դոլարի փոխարժեքի հետ։ Արդյունքում բահտի փոխարժեքն ընկավ կիսով չափ, իսկ Թաիլանդի արժեթղթերի շուկան՝  երեք քառորդով։
Հաջորդ ամսվա ընթացքում ճգնաժամը տարածվեց Ինդոնեզիայի, Մալայզիայի և Հարավային Կորեայի տնտեսության վրա։ Քիչ չափով ճգնաժամն անդրադարձավ նաև Ճապոնիայի, Հոնկոնգի, Լաոսի, Ֆիլիպինների, Չինաստանի, Հնդկաստանի և Վիետնամի տնտեսությունների վրա։ «Ասիական վագրերից» Սինգապուրին ու Թայվանին ճգնաժամը գրեթե չանդրադարձավ։ 1997—1998 թվականներին նշված երկրների տնտեսության համար հատկանշական էր ազգային արժույթի փոխարժեքի անկումըгодов были (այսպես, թայլանդական բատը սկզբում  48 %-ով ընկավ, իսկ 1997 թվականին գրեթե 100 %-ով, իսկ ինդոնեզական ռուփին 228 %-ով), ֆոնդային ինդեքսների անկումը, գնաճը, կորպորատիվ պարտքի մեծացումը, ընկերությունների սնանկացումը։
Հետևանքներ
Ասիական ֆինանսական ճգնաժամը ունեցավ այնպիսի քաղաքական հետևանքներ, ինչպիսին ինդոնեզական բռնապետ Սուհարտոյի հրաժարականն էր, Արևելյան Թիմորի անկախության հռչակումը և Մահատխիրա Մոհամադայի կառավարության պառակտումը։ Համաշխարհային տնտեսության գլոբալացման թեզիսի հաստատումով ճգնաժամի հետևանքները արագ զգալի դարձան ողջ երկրագնդում։ Կապիտալի արտահոսքը և հումքային ապրանքների գների իջեցումը հանգեցրեց 1998 ռուսական տնտեսական ճգնաժամին։ Ճգնաժամի վերջին արձագանքը դարձավ 2001 թվականի արգենտինական դեֆոլտը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսական ճգնաժամեր Կատեգորիա:Հոնկոնգի տնտեսություն
(516) Ամհերստիա
(516) Ամհերստիա (Amherstia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1903 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Ռայմոնդ Դուգանի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,679783 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9474 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4122 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ամհերստիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9893 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1602,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224675 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,96° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է M դասին ։
Տրոյենբրիցեն
Տրոյենբրիցեն  (Treuenbrietzen) կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարծքում։
Գտնվում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 7776 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 211,32 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 069 632։
Կոմունան ներառում է 16 քաղաքային շրջան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Կարել Սլադկովսկի
Կարել Սլադկովսկի (Karel Sladkovský), չեխ լրագրող, քաղաքական և հասարակական գործիչ, ազգային վերածննդի ակտիվիստ, հեղափոխական։ Ազատ մտածողների ազգային կուսակցության (երիտասարդ չեխեր) նախագահ (1874-1880)։ Չեխիայի Լանդտագի անդամ (Չեխական Սեյմ 1875-1880 և 1862-1872), Ավստրո-Հունգարիայի միապետության Ռայխսրատի (Ցիսլեյթանիա) պատգամավորների պալատի անդամ (1867-1879), իրավագիտության դոկտոր (1866 թվականից)։
Կենսագրություն
Ծնվել է աղքատ դերձակի ընտանիքում։ 6 տարեկանում որբացել է։ Սովորել է հիվանդախնամների մոտ։ 1845 թվականից իրավաբանություն է սովորել Վիեննայի համալսարանում։ 1846 թվականին նա դատական ​​պրակտիկա է սկսել Վիեննայում։ 1848 թվականից աշխատել է դատախազությունում, սակայն 1848 թվականի գարնանը Ավստրիական կայսրությունում հեղափոխության բռնկման պատճառով վերադարձել է Պրահա։
Ուսումը շարունակել է Պրահայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։ 1866 թվականից՝ իրավագիտության դոկտոր։
1848-1849 թվականների հեղափոխության անդամ Չեխիայում։ Եղել է Արմատական ​​դեմոկրատական ​​ճամբարի ղեկավարներից և 1848 թվականին Պրահայի ապստամբության առաջնորդներից, 1848 թվականի սլավոնական կոնգրեսի մասնակից։ 1849 թվականի գարնանը նա ձերբակալվել է Ավստրիայի իշխանությունների կողմից, մեղադրվել դավադրության և Հաբսբուրգների դեմ նոր զինված ապստամբության նախապատրաստմանը մասնակցելու, պետական ​​դավաճանության մեջ և դատապարտվել մահապատժի, սակայն 20 տարվա ազատազրկմամբ։ Նա ութ տարի անցկացրեց Օլոմոուցի բանտում, որտեղ խաթարեց իր առողջությունը։
1857 թվականին նրան ներում է շնորհվել, ծանր պայմաններում ապրել է ոստիկանության հսկողության ներքո։ 1860 թվականին վերադարձել է հասարակական կյանք, աշխատել «Čas» օրաթերթի խմբագրությունում (ավստրիական իշխանությունների կողմից թույլատրված առաջին չեխական քաղաքական թերթը), 1862 թվականից՝ «Hlas» ամսագրի խմբագրության աշխատակից, որը դարձավ Չեխիայի քաղաքականության անկախ արմատական-դեմոկրատական ​​ուղղության հարթակ։
1862 թվականին ընտրվել է Չեխիայի Սեյմի պատգամավոր, 1867 թվականին՝ Զեմստվոյի կոմիտեի անդամ։ 1868 թվականին, ի նշան Ավստրո-Հունգարիայի պայմանագրի և 1867 թվականի սահմանադրության դեմ բողոքի, նա լքեց Սեյմը և կոմիտեն։ 1875 թվականին երկրորդ անգամ ընտրվել է Սեյմի պատգամավոր։ Եղել է Երիտասարդ չեխերի հիմնադիրներից (1874) և առաջնորդներից, եռյակ Ավստրո-Հունգարիա-Չեխական միապետության կողմնակից։
Վեստենանովա
Վեստենանովա  (Vestenanova), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2665 մարդ։ Խտությունը կազմում է 111 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37030։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արցակենա (Սարդինիա)
Արցակենա (Arzachena), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օլբիա-Տեմպիո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1286 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 229կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 07020, 07021, հեռախոսային կոդ՝ 0789: Բնակավայրի բարեխոսն է համարվում Սուրբ Մարիամ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 9-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1922 հիմնադրումներ Իտալիայում Կատեգորիա:1922 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:1922 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(517) Էդիթ
(517) Էդիթ (Edith), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1903 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ռայմոնդ Դուգանի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,156113 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5835 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7287 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2047,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175782 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,19° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1903 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռայմոնդ Դուգանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Այրիսար (լեռնագագաթ)
Այրիսար, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի լեռնահամակարգի հյուսիս հատվածում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ
Զավեն Անդրիասյան
Զավեն Ռոբերտի Անդրիասյան, հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2006), աշխարհի մինչև 20 տարեկանների չեմպիոն (2006) , Հայաստանի չեմպիոն (2016) ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1989 թ., Երևանում։ Շախմատ խաղալ սովորել է 5 տարեկանում, իսկ 7-ում դարձել է Հայաստանի մինչև 10 տարեկանների չեմպիոն։ Այդ արդյունքը նա կրկնել է ևս երկու անգամ՝ 1998 և 1999 թվականներին՝ 100-տոկոսանոց արդյունքով՝ 9 հնարավորից 9 միավոր։ Տարբեր տարիներին նա դարձել է տարբեր տարիքային խմբերի Հայաստանի չեմպիոն։ 14 տարեկանում հաղթել է մինչև 18 տարեկանների ՀՀ առաջնությունում և այլևս չի մասնակցել այդ մրցաշարին։
2005 թ. նվաճել է Եվրոպայի մինչև 16 տարեկանների հաղթողի կոչումը, նույն թվականին հաղթել է նաև այդ տարիքային խմբի Եվրոպայի արագ շախմատի առաջնությունում։ 2005-ին դարձել է «Աերոֆլոտ օփենի» «Բ» մրցաշարի հաղթող։ Նույն թվականին ստացել է միջազգային վարպետի կոչում։
Տարբեր տարիներին դարձել է Հայաստանի արագ շախմատի չեմպիոն։ Հայաստանի մեծահասակների առաջնությունների եռակի բրոնզե մեդալակիր է։