cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդր Աբազա
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Աբազան ծնվել 1934 թվականին Լենինգրադում։ 1948 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ռիգա։ 1964 թվականին եղել է «Ռիգա» ազգային ֆոտոստուդիայի անդամ, «Խորհրդային երիտասարդություն» («Советская молодёжь») թերթի արտահաստիքային ֆոտոթղթակից։ 1966 թվականից մասնակցել է «Ռիգա» ամենամյա ֆոտոստուդիային, որտեղ ցուցադրվել է «Գետի մանյակը» («Ожерелье реки») լուսանկարը (3-րդ աստիճանի դիպլոմ)։ Այն արվել է Ռիգայի էլեկտրամեքենաշինական գործարանում ինժեներ-կոնստրուկտոր աշխատելու ժամանակ։ Տեսարանը, որը գրավել է նրա ուշադրությունը, տեսել է կոնստրուկտորային բյուրոյի պատուհանից։ Հետագայում լուսանկարում նրան գրավել է գծանկարը, գիծը, գրաֆիկան։
1972 թվականին «Ազովստալ» կատարած գործուղման ժամանակ Աբազան նկարել է իր լավագույն լուսանկարներից մեկը՝ «Ազովստալի ռելսերը» («Рельсы Азовстали»), որը հրատարակվել է«Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթում ։ Կենտրոնական թերթի լրահաղորդի աշխատանքը պահանջում էր պատրաստ լինել աշխատելու «կոնվեյերային ոճով», սակայն նրա իրական հետաքրքրություններն ընկած էին ոչ թե իրադարձության, այլ գեղարվեստական լուսանկարի բնագավառում։ Նրա լուսանկարները ռեպորտաժներ են դեպքի վայրից, որտեղ կան իրական մարդիկ և իրական գործողություններ։ Աբազան երբեք չի օգտագործել բեմադրական դրվագներ, նա միշտ փնտրել է այնպիսի միջոցներ, որոնք իր լուսանկարները կդարձնեն տարբերվող։
Աբազան մահացել է 2011 թվականի մարտին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լուսանկարիչներ
Արթուր Կոնան Դոյլ
Կենսագրություն
Ապագա գրողի ընտանիքը լուրջ նյութական խնդիրներ ուներ՝ բացառապես հոր տարօրինակ պահվածքի պատճառով. նա ոչ միայն հարբեցողությամբ էր տառապում, այլև ուներ ծայրահեղ անհավասարակշիռ բնավորություն։ Արթուրի դպրոցական կյանքն անցել է Գոդդերի նախապատրաստական դպրոցում։ Երբ տղան դարձավ 9 տարեկան, հարուստ բարեկամներն առաջարկեցին վճարել նրա կրթության համար և նրան 7 տարով սովորելու ուղարկեցին  Սթոնիհերստ ճիզվիտական փակ քոլեջ (Լանկաշիր կոմսություն), որը ապագա գրողի մեջ  ատելություն առաջացրեց կրոնական ու դասային նախապաշարմունքների, ինչպես նաև  ֆիզիկական պատժի նկատմամբ։ Այդ տարիների փոքրաթիվ երջանիկ պահերը կապված էին մորը  նամակներ ուղարկելու  հետ. կյանքի իրադարձությունները մանրամասն նկարագրելու սովորությունը նրան չլքեց ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Բացի այդ, գիշերօթիկում Դոյլը հաճույքով զբաղվում էր սպորտով, հիմնականում կրիկետով, ինչպես նաև բացահայտեց իր մեջ պատմողական տաղանդը՝ իր շուրջ հավաքելով տարեկիցներին, որոնք հաճույքով լսում էին հընթացս հորինվող պատմությունները։
1876 թվականին Արթուրը ավարտում է քոլեջը և վերադառնում տուն. նրա առաջին գործը եղավ հոր փաստաթղթերն իր անվամբ ձևակերպելը /հայրն այդ ժամանակ արդեն գրեթե լրիվ կորցրել էր գիտակցությունը/։ Ավագ Դոյլին հոգեբուժարան տեղափոխելու մասին դրամատիկ իրադարձությունները գրողը հետագայում նկարագրում է իր՝ «Գաստերյան ճահիճների վիրաբույժը» (The Surgeon of Gaster Fell, 1880) պատմվածքում։ Դոյլը արվեստով զբաղվելուն (որին պիտի որ գերապատվություն տար՝ ելնելով  իր ընտանեկան ավանդույթներից) գերադասեց բժշկի մասնագիտությունը՝ մասնավորապես Բրայան Չ. Ուոլլերի ազդեցությամբ՝ մի երիտասարդ  բժշկի, որը  սենյակ էր վարձել իրենց տանը։ Բժիշկ Ուոլլերը կրթությունը էր ստանում Էդինբուրգյան համալսարանում. այդտեղ էլ ուղևորվեց Արթուր Դոյլը՝ ուսումը շարունակելու համար։ Այստեղ նրան հանդիպած ապագա գրողներից են Ջեյմս Բարրին ու Ռոբերտ Լյուիս Սթիվենսոնը։
Երրորդ կուրսում սովորելիս Դոյլը որոշում է իր ուժերը փորձել գրական ոլորտում։ Նրա առաջին պատմվածքը «Սեսասսյան հովտի առեղծվածը» (The Mystery of Sasassa Valley), որը ստեղծվել է այդ տարիների իր սիրած գրողների՝    Էդգար Ալլան Պոյի ու Բրետ Հարտի ազդեցությամբ, հրապարակվել է համալսարանական Chamber’s Journal-ում, որտեղ լույս էին տեսել նաև Թոմաս Հարդիի առաջին գործերը։ Նույն թվականին Դոյլի երկրորդ պատմվածքը՝ «Ամերիկյան պատմություն»-ը  (The American Tale) հրատարակվեց London Society ամսագրում։ 1880 թվականի փետրվարից սեպտեմբեր Դոյլը որպես նավի բժիշկ  7 ամիս անցկացրեց արկտիկական ավազանում «Հոուփ» (Hope - «հույս») կետորսական նավի վրա, աշխատանքի դիմաց ստանալով ընդհանուր առմամբ 50 ֆունտ։ «Ես  այդ նավը բարձրացա  որպես մի մեծ ու անշնորհք երիտասարդ, իսկ իջա  որպես ուժեղ,  հասուն տղամարդ», -գրում է նա ավելի ուշ ինքնակենսագրության մեջ։ Արկտիկական ճանապարհորդության  տպավորությունները հիմք հանդիսացան «”Բևեռային աստղի” նավապետը» (Captain of the Pole-Star) պատմվածքի ստեղծման համար։ Երկու տարի անց նա նույնատիպ ճամփորդություն կատարեց դեպի Աֆրիկայի արևմտյան ափերը «Մայումբա» նավով, որը երթևեկում էր Լիվերպուլի ու Աֆրիկայի արևմտյան ափի միջև։
1884 թվականին Կոնան Դոյլը սկսել է աշխատել «Հերդլսթոն առևտրային տունը» քրեադետեկտիվ սյուժեով սոցիալ-կենցաղային վեպի վրա, որը ցինիկ ու դաժան,  ընչաքաղց առևտրականների մասին է։ Վեպը, որը գրված էր Դիքքենսի ակնհայտ ազդեցությամբ, հրապարակվել է 1890 թվականին։
1886 թվականին Կոնան Դոյլը սկսում և արդեն ապրիլին  ավարտում է, աշխատանքը «Ալ կարմիր գույներով էտյուդ»-ի (ի սկզբանե պլանավորվում էր A Tangled Skein անվանումը, իսկ երկու գլխավոր հերոսների անուններն էին Շերիդան Հոուփ և Օրմոնդ Սեքեր) վրա։ «Ուորդ Լոքք ընդ Քո» հրատարակչությունը գնում է վեպի հրապարակման իրավունքները 25 ֆունտ ստերլինգով և տպագրում այն 1887 թվականի Beeton’s Christmas Annual-ի ամանորյա համարում՝ առաջարկելով հեղինակի հորը՝ Չարլզ Դոյլին, նկարազարդել վեպը։
Պատմական շարք
1888 թվականին փետրվարին Ա. Կոնան Դոյլը ավարտում է «Միխեյ Քարկի արկածները» վեպը, որը պատմում էր Մոնմուտի ապստամբության (1685) մասին, որի նպատակն էր Հակոբ II-ի գահընկեցությունը։ Վեպը լույս է տեսնում նոյեմբերին ու քննադատության կողմից ջերմորեն է ընդունվում։ Այդ պահից սկսած՝ Կոնան Դոյլի ստեղծագործական կյանքում կոնֆլիկտ է առաջանում. մի կողմից՝ հասարակությունն ու հրատարակիչները պահանջում էին Շերլոկ Հոլմսի մասին նոր ստեղծագործություններ, մյուս կողմից՝ ինքը՝ հեղինակը, ավելի ու ավելի էր ձգտում ընդունվել որպես լուրջ ստեղծագործությունների (հիմնականում՝ պատմական), ինչպես նաև բանաստեղծությունների ու պիեսների հեղինակ։
Որոշակի վերապահումով պատմականների շարքին կարելի է դասել նաև «Ռոդնի Սթոուն» (1896) վեպը։ Այստեղ գործողությունները տեղի են ունենում XIX դարի սկզբին, հիշատակվում են Նապոլեոնն ու Նելսոնը, դրամատուրգ Շերիդանը։ Ի սկզբանե այս ստեղծագործությունը մտածված էր, որպես պիես՝ «Թեմպերլների տուն» ժամանակավոր վերնագրով և գրվում էր այդ ժամանակվա հայտնի բրիտանական դերասան ΄Հենրի Իրվինգին գլխավոր դերը վստահելու նպատակադրումով։ Վեպի վրա աշխատանքի ընթացքում գրողը աչքի է անցկացնում բազմաթիվ գիտական և պատմական գրքեր («Նավատորմի պատմություն», «Բոքսի պատմություն» և այլք)։
Կոնան Դոյլը Թրաֆալգարից մինչև Վաթերլոո Նապոլեոնյան պատերազմներին է նվիրել Ժերար բրիգադավարի «Քաջագործություններ»-ը ու «Արկածներ»-ը։ Այս կերպարի ծնունդը վերաբերում է հավանաբար 1892 թվականին, երբ Ջորջ Մերեդիտը նվիրում է Կոնան Դոյլին Մարբոյի եռահատոր «Մեմուարներ»-ը, գրողն առաջին անգամ դրանք կարդաց 1894 թվականին ԱՄՆ ճամփորդելու ժամանակ։ Նույն թվականի դեկտեմբերին պատմվածքը տպագրվեց Strand Magazine ամսագրում, որից հետո շարունակության վրա աշխատանքը գրողը շարունակեց Դավոսում։ 1895 թվականի ապրիլից մինչև սեպտեմբեր «Ժերար բրիգադավարի քաջագործությունները» տպագրվում է Stand-ում։ Հենց այստեղ էլ առաջին անգամ լույս տեսան  «Արկածները» (1902 թ. օգոստոս- 1903 թ. մայիս)։ Չնայած Ժերարի մասին պատմվածքները ֆանտաստիկ են, պատմական ժամանակաշրջանը նկարագրված է մեծ հավաստիությամբ։ «Այս պատմվածքների շունչն ու ընթացքը հոյակապ են, անունների ու անվանումների կիրառման ստույգությունը ինքնին  արտացոլում  է ձեր քրտնաջան աշխատանքի չափը։ Ոչ բոլորը կկարողանային այստեղ գտնել ինչ-որ սխալներ։ Իսկ ես, ունենալով այսպիսի սխալների հանդեպ հատուկ հոտառություն, այդպես էլ չգտա ոչինչ, չնչին բացառություններով», - Կոնան Դոյլին գրում է հայտնի բրիտանական պատմաբան Արչիբալդ Ֆորբսը։
1892 թվականին Դոյլն ավարտեց «ֆրանս-կանադական» արկածային վեպ «Արտաքսյալներ»-ը և պատմական պիես «Վաթերլոո»-ն, որի գլխավոր դերը խաղաց այդ տարիների հայտնի դերասան Հենրի Իրվինգը (որը հեղինակից գնեց բոլոր իրավունքները)։
Շերլոկ Հոլմս
«Շերլոկ Հոլմսի արկածերը» շարքի առաջին՝ «Սկանդալը Բոհեմիայում» պատմվածքը, տպագրվել է Strand ամսագրում 1891 թվականին։ Գլխավոր հերոսի նախատիպը, որը հետագայում դարձավ աշխարհահռչակ լրտես-խորհրդատու, Ջոզեֆ Բելլն էր՝ Էդինբուրգի համալսարանի պրոֆեսորը, որը հռչակվել էր մանրագույն դետալներով մարդու բնավորությունն ու անցյալը գուշակելու ունակությամբ։ Երկու տարվա ընթացքում Դոյլը ստեղծում է պատմվածքներն իրար հետևից, և վերջապես սկսեց քաշվել իր իսկ կերտած կերպարից։ Սակայն Հոլմսին պրոֆեսոր Մորիարտիի հետ պայքարում («Հոլմսի վերջին դեպքը», 1893 թ.) «վերացնելու» նրա փորձը հաջողություն չունեցավ,. և նա ընթերցողների կողմից սիրված հերոսին ստիպված էր «վերակենդանացնել»։ Հոլմսյան զենիթը դարձավ «Բասկերվիլների շունը» (1990), որը մտնում է դետեկտիվն ժանրի դասական ցանկի մեջ։
Շերլոկ Հոլմսի արկածներին նվիրված է 4 վեպ՝ «Ալ կարմիր գույներով էտյուդ»-ը, «Չորսի նշան»-ը, «Բասկերվիլների շուն»-ը, «Սարսափի հովիտ»-ը, և հինգ հատոր պատմվածքներ, որոնցից ամենահայտնիներն են՝ «Շերլոկ Հոլմսի արկածները», «Նոթեր Շերլոկ Հոլմսի մասին» և «Շերլոկ Հոլմսի վերադարձը»։ Գրողի ժամանակակիցները հակված էին նվազեցնելու  Հոլմսի համբավը՝ նրան ներկայացնելով  որպես Դյուպենի (Էդգար Ալլեն Պո), Լեկոկի (Էմիլ Հաբորիո) ու Կաֆֆի (Ուիլքի Քոլլինս) ինքնատիպ մի խառնուրդի։ Սակայն ժամանակի ընթացքում  ամեն ինչ իր տեղն ընկավ, ակնհայտ  դարձավ, որ  Հոլմսը զգալի չափով  տարբերվում է իր նախորդներից. ինքնատիպ հատկանիշների համադրությունը նրան բարձրացրեց իր ժամանակից էլ վեր և դարձրեց բոլոր ժամանակների ակտուալ կերպար։ Շերլոկ Հոլմսի և իր մշտական օգնական ու կենսագիր բժիշկ Վաթսոնի (Ուոթսոնի) արտառոց համբավը աստիճանաբար աճեց՝ վերածվելով դիցաբանության նոր ճյուղի, որի կենտրոնը մինչ օրս մնում է Լոնդոնի Բեյքեր Սթրիթ 221B տունը։
1900-1910
1906 թվականի հուլիսի 4-ին տուբերկուլյոզից մահացավ Լուիզա Դոյլը, որից գրողն երեխաներ ուներ։ 1907 թվականին նա ամուսնացավ Ջին Լեքքիի  հետ, որին գաղտնի սիրահարված էր 1897 թվականին ծանոթանալու պահից։
Հետպատերազմյան բանակցությունների ավարտից հետո Կոնան Դոյլը ծավալեց հրապարակախոսական և իրավապաշտպան լայն գործունեություն։ Նրա ուշադրությունը գրավեց այսպես կոչված «Էդալջիի դեպքը», որի կենտրոնում հայտնվեց մի երիտասարդ, որին դատել էին սուտ մեղադրանքով  (մեղադրվել է ձիերին տանջելու մեջ)։ Կոնան Դոյլը, ստանձնելով «լրտես-խորհրդատուի» դերը, ներգրավելով նաև քրեագետների, մանրամասնորեն քննեց դեպքը  և միմիայն լոնդոնյան «Դեյլի թելեգրաֆ»  թերթում պարբերական հրապարակումներով ապացուցեց երիտասարդի անմեղությունը։ 1907 թվականի հունիսից սկսած Համայնքների պալատում սկսեցին անցկացվել Էդալջիի դեպքի դատական լսումներ, որոնց ընթացքում բացահայտվեց իրավաբանական համակարգի թերացումը, որը զրկված էր այնպիսի կարևոր գործիքից, ինչպիսին է բողոքարկման դատարանը։ Վերջինս  Բրիտանիայում  ստեղծվեց հիմնականում Կոնան Դոյլի ակտիվության շնորհիվ։ 1909 թվականին Կոնան Դոյլի հասարակական ու քաղաքական հետաքրքրությունների շրջանակի մեջ կրկին մտան իրադարձություններն Աֆրիկայում։ Այս անգամ նա հանդես եկավ Բելգիական Կոնգոյում դաժան գաղութային քաղաքականության բացահայտմամբ և քննադատ ության ենթարկեց այս հարցում բրիտանական դիրքորոշումը։ Կոնան Դոյլի՝ այդ թեմայով գրած նամակները, տպագրվելով The Times -ում,  պայթյունի էֆեկտ ունեցան։ «Հանցագործություն Կոնգոյում» (1909) գիրքը նույնպիսի ուժգին արձագանք գտավ. բազմաթիվ քաղաքական գործիչներ հենց դրա շնորհիվ հարկադրված էին հետաքրքրվել այդ խնդրով։ Կոնան Դոյլի կողմն անցան Ջոզեֆ Քոնրադն ու Մարկ Տվենը։ Սակայն ժամանակի իշխող գաղափորախոսությանը հավատարիմ Ռեդյարդ Կիպլինգն ընդունեց գիրքը սառնորեն, նկատելով, որ այն, քննադատելով Բելգիային, անուղղակիորեն խաթարում է նաև բրիտանական դիրքերը գաղութներում։ 1909 թվականին Կոնան Դոյլը  զբաղվեց նաև հրեա Օսկար Սլեյթըրի պաշտպանությամբ, որը դատապարտված էր սպանության համար, և հասավ նրա ազատմանը, թեև 18 տարի անց։
Հարաբերությունները գրչակից ընկերների  հետ
Գրականության մեջ Կոնան Դոյլի համար գոյություն ունեին կասկածից վեր գտնվող մի շարք հեղինակություններ. առաջին հերթին Վալտեր Սքոթը, որի գրքերով էր մեծացել, ինչպես նաև Ջորջ Մերիդիթը, Մայն Ռիդը, Ռ.Մ. Բալանթայնը և Ռ.Լ. Սթիվենսոնը։ Բոքս-Հիլլում Մերեդիթի հետ հանդիպումը սկսնակ-գրողի վրա թողում է ծանր տպավորություն. նա նկատեց, որ մետրը քամահրանքով է  է արտահայտվում իր ժամանակակիցների մասին և հիացած է ինքն իրենով։ Սթիվենսոնի հետ Կոնան Դոյլը միայն նամակագրական կապ էր պահպանում, սակայն նրա մահն ընդունեց ծանր, որպես անձնական կորուստ։
1890-ականների սկզբին Կոնան Դոյլը մտերմիկ հարաբերություններ հաստատեց  The Idler ամսագրի աշխատակիցների ու ղեկավարության՝ Ջերեմ Ք. Ջերեմի, Ռեբերտ Բարրի և Ջեյմս Բարրիի հետ։ Վերջինս, գրողի մեջ սեր արթնացնելով  թատրոնի  նկատմամբ, նրան ներգրավեց (արդյունքում ոչ այնքան բարեբեր) դրամատուրգիական ոլորտում համագործակցության մեջ։
1893 թվականին Դոյլի քույր Կոնստանցիան ամուսնանում է Էրնեստ Վիլյամ Հորնունգի հետ։ Դառնաով բարեկամներ՝ գրողները պահպանում էին լավ հարաբերություններ, չնայած հաճախ չէին գալիս տեսակետային համաձայնության։ Հորնունգի գլխավոր հերոսը՝ «ազնիվ կողոպտիչ» Ռաֆլզը շատ էր հիշեցնում «ազնիվ լրտես» Հոլմսի ծաղրակերպարին։
Ա. Կոնան Դոյլը բարձր էր գնահատում Քիպլինգի ստեղծագործությունները, նրա մեջ տեսնում էր նաև քաղաքական համախոհի (երկուսն էլ մոլեռանդ հայրենասերներ էին)։ 1895 թվականին ամերիկյան ընդդիմախոսների հետ վեճում նա կանգնեց Քիպլինգի կողմը և հրավիրվեց Վերմոնթ, ուր նա ապրում էր ամերիկուհի կնոջ հետ։ Ավելի ուշ, Աֆրիկայում Անգլիայի վարած քաղաքականության մասին քննադատական հրապարակումներից հետո, գրողների հարաբերությունները պաղեցին։
Լարված էին Դոյլի հարաբերությունները Բերնարդ Շոուի հետ, որը մի անգամ Շերլոք Հոլմսի մասին արտահայտվել է, իբրև «մի թմրամոլի, որը չունի ոչ մի դուրեկան հատկանիշ»։ Հիմքեր կան համարելու, որ Դոյլի սուր ելույթները այժմ քիչ հայտնի Հոլլ Քեյնի դեմ, որը չարաշահում էր ինքնագովազդը, իռլանդացի մեծ թատերագիրն ընդունել է իր հասցեին։ 1912 թվականին Կոնան Դոյլն ու Շոուն ներգրավվեցին հրապարակային  վիճաբանության  մեջ, որը տեղ գտավ թերթերի էջերին. առաջինը պաշտպանում էր «Տիտանիկ»-ի թիմին, մյուսը՝ դատափետում ջրասույզ եղած նավի սպաների պահվածքը։
Կոնան Դոյլը ծանոթ էր Հերբերթ Ուելսի հետ և արտաքնապես պահպանում էր նրա հետ լավ հարաբերություններ, սակայն իրականում նրան համարում էր հակոտնյա։ Խնդիրը սրվեց այն փաստով, որ եթե Ուելսը պատկանում էր բրիտանական գրականության «լուրջ» էլիտայի շարքին, ապա Կոնան Դոյլը, թեև համարվում էր տաղանդավոր, սակայն նա դեռահասների համար զվարճացնող գրականության հեղինակ էր, որի հետ նա կտրականապես համաձայն չէր։ Կոնֆլիկտը ստացավ բացահայտ բնույթ Daily Mail-ի հրապարակային քննարկման մեջ։ 1912 թվականի հունիսի 20-ի բանվորական խռովության մասին Ուելսի ծավալուն հոդվածին ի պատասխան Կոնան Դոյլը հանդես եկավ հիմնավորված պատասխանով («Բանվորների խռովմունքը. պատասխան Պրն. Ուելսին»), ցույց տալով Բրիտանիայի համար ցանկացած հեղափոխական գործունեության մահաբերությունը.
Կոնան Դոյլը իր հոդվածում կոչ էր անում ժողովրդին արտահայտել իր կարծիքը դեմոկրատական եղանակով, ընտրությունների միջոցով, նկատելով, որ բարդությունների առջև է կանգնած ոչ միայն պրոլետարիատը, այլև մտավորականությունն ու միջին խավը, որոնց  նկատմամբ  Ուելսը համակրանք չէր տածում։  Համաձայնվելով Ուելսի հետ հողային բարեփոխումերի անհրաժեշտության  հարցում՝ Դոյլը ժխտում է նրա ատելությունը իշխող դասի նկատմամբ և հետևություն է անում. «Մեր բանվորը գիտի. նա, ինչպես ցանկացած այլ քաղաքացի, ապրում է որոշակի հասարակական կանոնների համաձայն, և իր  հետաքրքրություններից դուրս է քայքայել իր երկրի բարօրությունը՝ սղոցելով  այն ճյուղը, որի վրա նստած է նաև ինքը»։
1910-1913 թվականներ
1912 թվականին Կոնան Դոյլը հրատարակում է գիտաֆանտաստիկ վեպ՝ «Կորուսյալ աշխարհ»-ը (որը հետագայում բազմիցս էկրանավորվել է), որին հաջորդեց «Թունավորված գոտի»-ն (1913)։ Երկու վեպերի գլխավոր հերոսը՝ պրոֆեսոր Չելլենջերը,  մոլեռանդ գիտնական է, որն օժտված է գրոտեսկային հատկանիշներով, բայց դրա հետ մեկտեղ  յուրովի մարդկային ու հմայիչ է։ Այդ ժամանակաշրջանումլ  լույս տեսավ  նաև գրողի վերջին դետեկտիվ  վեպը՝ «Սարսափների հովիտ»-ը։ Այս ստեղծագործությունը, որը բազում քննադատներ հակված են թերագնահատելու, Դոյլի կենսագիր Ջ. Լ. Քարրը համարում է նրա ամենաուժեղ երկերից մեկը։
«Կորուսյալ աշխարհ»-ը, չնայած ուներ մեծ հաջողություն, ժամանակակիցների կողմից  չէր ընկալվում որպես լուրջ գիտաֆանտաստիկ ստեղծագործություն, չնայած  հեղինակը նկարագրել է իրական վայր՝ Ռիկարդո  Ֆրանկո-Հիլլս լեռները, որ գտնվում են Բոլիվիայի ու Բրազիլիայի սահմանին։ Այստեղ եղել  է գնդապետ Ֆոսսեթի արշավախումբը. նրանց հետ հանդիպումից հետո է Կոնան Դոյլի գլխում ծագել վեպի գաղափարը։ «Թունավորված գոտի» վեպում ներկայացվող պատմությունը բոլորին թվաց առավել ևս ոչ «գիտական»։ Դրա հիմքում դրված է տարածված վարկածն այն մասին, որ տիեզերական ընդհանուր միջավայրն է եթերանյութը, որը լցնում է տարածությունը։ Ընդ որում՝ այդ վարկածը պսակազերծվել էր Այնշտայնի կողմից ընդհանուր հարաբերականության տեսության սահմաններում, սակայն հետագայում վերածնունդ ապրեց գիտական  ֆանտաստիկայում (օրինակ՝ Ա. Ազիմով «Տիեզերական հոսքեր''») և մասամբ գիտության մեջ՝ այդպես ժամանակակից [[ֆիզիկական տեսությունների օբյեկտների հատկությունները զուտ մոտավորապես նկարագրվում էին 19-րդ դարի վերջում եթերի հիպոթեզներում։
1914-1918 թվականներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբն ամբողջությամբ փոխեց Կոնան Դոյլի կյանքը։ Նախ՝ կամավոր գրվեց  ռազմաճակատ՝ մեկնելու համար՝ վստահ լինելով, որ իր առաքելությունն այն է, որ հերոսության և հայրենիքին ծառայելու անձնական օրինակ ցույց տա։ Այն բանից հետո, երբ նրա առաջարկը մերժվեց, նա իրեն նվիրեց հրապարակախոսական գործունեությանը։ 1914 թվականի օգոստոսի 8-ից սկսած լոնդոնյան «The Times»-ում սկսեցին հայտնվել Դոյլի՝ ռազմական թեմայով նամակները։ Նա առաջարկեց առաջնահերթ կարգով ստեղծել զանգավածային  պահեստազոր և քաղաքացիական բնակչության ջոկատներ՝  «երկաթուղային կայարանների և կենսական նշանակություն ունեցող օբյեկտների պահպանությունն իրագործելու,   ամրությունների  կառուցմանը  օգնելու և  բազմաթիվ այլ ռազմական առաջադրանքներ կատարելու համար»։ Քրոուբորոյում (Սասսեքս կոմսություն) Դոյլն ինքն անձամբ զբաղվեց նման ջոկատների կազմակերպմամբ և առաջին իսկ օրը զինեց 200 մարդու։ Հետո իր գործունեության ոլորտը ընդլայնեց մինչև Իսթբորն, Ռոթերֆորդ, Բաքսթեդ։ Գրողը կապի մեջ մտավ Կամավորական ստորաբաժանումների պատրաստման միության հետ (նախագահ՝ լորդ Դենսբորո)՝ խոստանալով ստեղծել հսկայական միացյալ բանակ՝ կեսմիլիոնանոց կամավորականներով։ Նրա առաջարկած նորարարություններից էր նավերում հակաականային եռաժանիների տեղադրումը («The Times, 1914 թվականի սեպտեմբերի 8), նավաստիների համար անհատական փրկագոտիների ստեղծումը («Daily Mail», 1914 թվականի սեպտեմբերի 29), անհատական զրահապատ պաշտպանական միջոցների կիրառումը (The Times, 1915 թվականի հուլիսի 27)։ Daily Chronicle-ում տպագրված «Գերմանական քաղաքականություն. սպանության խաղադրույք» հոդվածների շարքում Դոյլն իրեն հատուկ համոզելու եռանդով և ուժով նկարագրեց գերմանական բանակի չարագործությունները օդում, ծովում և Ֆրանսիայի ու Բելգիայի բռնագրավված տարածքներում։ Պատասխանելով ամերիկացի ընդդիմախոսին (ոմն պարոն Բեննեթին)՝ Դոյլը 1915 թվականի փետրվարի 6-ի Նյու Յորք Թայմս-ում գրեց. «Այո՛, մեր օդաչուները ռմբակոծում էին Դյուսելդորֆը (այնպես ինչպես Ֆրիդրիխսխաֆենը), բայց ամեն անգամ հարձակվում էին նախապես նշված ռազմավարական նշանակետերի վրա (ավիացիոն անգարներ), որոնց պատճառում էին, ինչպես խոստովանել էին, ծանրակշիռ վնասներ։ Նույնիսկ թշնամին իր գրառումներում չփորձեց մեզ մեղադրել անորոշ ռմբահարման համար։ Ի դեպ, եթե մենք կիրառեինք գերմանական ռազմավարությունը, հեշտությամբ կռմբահարեինք Քյոլնի և Ֆրանկֆուրտի բազմամարդ փողոցները, որոնք բաց էին օդային հարվածների համար»։
Ավելի է դաժանանում Դոյլը, երբ իմանում է Գերմանիայում անգլիացի ռազմագերիների կտտանքների մասին։
Շուտով Դոյլը կոչ է անում Արևելյան Ֆրանսիայից «հատուցման հարձակումներ» ձեռնարկել և Վինչեսթերի եպիսկոպոսի հետ բանավեճի մեջ է մտնում (վերջինիս դիրքորոշումն այն  էր, որ «դատապարտման ենթակա է ոչ թե մեղսագործը, այլ նրա մեղքը»).
1916 թվականին Կոնան Դոյլն անցավ բրիտանական զորքերի դիրքերով, եղավ նաև դաշնակիցների բանակներում։ Ուղևորության արդյունքը եղավ «Երեք ճակատներում» գիրքը (1916)։ Հասկանալով, որ պաշտոնական աղբյուրները նշանակալիորեն գեղազարդում են իրերի իրական վիճակը, նա, այնուամենայնիվ, ձեռնպահ մնաց բոլոր տեսակի քննադատություններից՝ իր պարտքը համարելով բարձր պահել զինվորների մարտական ոգին։ 1916 թվականին սկսեց լույս տեսնել նրա «Ֆրանսիայում և Ֆլանդրիայում անգլիական զորաջոկատների գործողությունների պատմություն» աշխատությունը։ 1920 թվականին արդեն հրատարակվել էին բոլոր 6 հատորները։
Դոյլի եղբայրը, որդին և երկու զարմիկները մեկնեցին ռազմաճակատ և այնտեղ զոհվեցին։ Դա ուժեղ ցնցում էր գրողի համար և ծանր դրոշմ թողեց նրա հետագա ստեղծագործության, հրապարակախոսական և հասարակական գործունեության վրա։
1918-1930թ
Պատերազմի ավարտին, ինչպես ընդունված է կարծել, հարազատ մարդկանց կորստով պայմանավորված ցնցումների ազդեցության տակ Կոնան Դոյլը դարձավ ոգեպաշտության ակտիվ քարոզիչ, որով հետաքրքրված էր դեռևս 1880-ական թվականներին։ Նոր աշխարհայացքի ձևավորմանն օժանդակող գրքերի շարքին է դասվում Ֆ.ՈՒ.Գ. Մայերսի «Մարդկային անհատականությունը և նրա հետագա կյանքը մարմնական մահից հետո»։ Այս թեմայով Կոնան Դոյլի հիմնական աշխատություններն են համարվում «Նոր հայտնություն»-ը (1918), որտեղ նա ներկայացնում է անհատի հետմահու գոյության մասին իր հայացքների զարգացման պատմությունը,  և «Մշուշների երկիրը» վեպը (The Land of Mist, 1926). «Հոգեբանական» ֆենոմենի մասին նրա երկարամյա հետազոտությունների արդյունքը եղավ «Սպիրիտուալիզմի պատմություն» կոթողային աշխատությունը (The History of Spiritualism, 1926):
Կոնան Դոյլը մերժում էր պնդումներն այն մասին, որ ոգեպաշտության հանդեպ իր հետաքրքրությունը ձևավորվել է պատերազմի ավարտին.
Կոնան Դոյլի ամենավիճելի աշխատությունների թվին է պատկանում 1920-ական թվականների սկզբում գրված «Փերիների հայտնությունը» գիրքը (The Coming of the Fairies, 1921), որում նա փորձում է ապացուցել «Կոտլինգի փերիների» լուսանկարներիի ճշմարտացիությունը և առաջ է քաշում սեփական տեսակետներն այս ֆենոմենի էության մասին։ Բացի այդ, 1923 թվականին գրողը հանդես եկավ ի պաշտպանություն,,փարավոնների անեծքի,, գոյության։
1924 թվականին լույս տեսավ Արթուր Կոնան Դոյլի «Հիշողություններ և արկածներ» ինքնակենսագրական գիրքը։ Գրողի վերջին մեծ ստեղծագործությունը դարձավ «Մարաքոթի անդունդը» (1929) գիտաֆանտաստիկ վեպը։
Վերջին տարիները
1920-ական թվականների ամբողջ երկրորդ կեսը գրողն անցկացրեց ճանապարհորդություններում՝ լինելով բոլոր մայրցամաքներում, չդադարելցնելով հրապարակախոսական գործունեությունը։ 1929 թվականին կարճ ժամանակով վերադարձավ Անգլիա, որպեսզի նշի 70-ամյակը։ Այնուհետև Դոյլը մեկնեց Սկանդինավիա նույն նպատակով՝ քարոզելու «… կրոնի և նրանից անքակտելի պրակտիկ ոգեպաշտության վերածնունդը, որն էլ միակ հակաթույնն է գիտական մատերիալիզմի դեմ». Այս վերջին ուղևորությունը քայքայեց նրա առողջությունը. հաջորդ տարվա գարունը նա անցկացրեց անկողնում մտերիմների շրջանում։
Որոշ ժամանակահատված նկատվեց առողջության բարելավում, և գրողն անմիջապես մեկնեց Լոնդոն, որպեսզի արտաքին գործերիի նախարարի հետ զրույցում պահանջի մեդիումներին հետապնդող օրենքների չեղարկում։ Այս ջանքը վերջինը եղավ. 1930 թվականի հուլիսի 7-ի վաղ առավոտյան Քրոուբորոյի (Սասսեքս) իր տանը սրտի կաթվածից մահացավ Կոնան Դոյլը։ Նա թաղված է իր այգու տնակից ոչ հեռու։ Տապանաքարի վրա այրու խնդրանքով փորագրվել է ասպետական կարգախոս՝ Steel True, Blade Straight («Հավատարիմ ինչպես պողպատ, ուղիղ ինչպես շեղբ»)։
Ընտանիքը
1885 թվականին Կոնան Դոյլն ամուսնացել է Մերի Լուիզ (Լուիզա) Հոքինսի հետ, որը Դոյլի հաճախորդներից մեկի քույրն էր։ Նա երկար տարիներ տառապում էր տուբերկուլյոզով և վախճանվել է 1906 թվականի հուլիսի 4-ին։
Հաջորդ տարի՝ 1907 թվականին, Կոնան Դոյլն ամուսնացել է Ջին Էլիզաբեթ Լեկկիի հետ, ում սիրահարված էր դեռևս 1897 թվականին իրենց առաջին հանդիպումից։ Հավատարիմ մնալով առաջին կնոջը՝ կենդանության օրոք՝ Դոյլը Ջինի հետ պլատոնական հարաբերությունների մեջ էր երկար ժամանակ։ Ջինը կիսում էր նրա՝ ոգեհարցության հանդեպ հետաքրքրությունը և անգամ համարվում էր բավականին ուժեղ ոգեմիջնորդ (մեդիում) ։ Մահացել է 1940 թվականի հունիսի 27-ին։
Դոյլն ունեցել է 5 զավակ, որոնցից երկուսը՝ Մերի Լուիզը (1889 թվականի հունվարի 28 – 1976 թվականի հունիսի 12) և Արթուր Ալեյն Քինգսլին (1892 թվականի նոյեմբերի 15 – 1918) առաջին կնոջից, իսկ երեքը՝ երկրորդից՝ Դենիս Պերսի Սթյուարտը (1909 թ. մարտի 17 – 1955 թ. մարտի 9, 1936 թ. նա դարձավ վրաց իշխանուհի Նինա Մդիվանիի երկրորդ ամուսինը), Ադրիան Մալքոլմը (1910 թ. նոյեմբերի 19 – 1970 թ. հունիսի 3, հետագայում նույնպես գրող, հոր կենսագրության և մի շարք այլ ստեղծագործությունների հեղինակ, լրացրել է Շերլոկ Հոլմսի մասին պատմվածքների ու վեպերի կանոնական շարքը), Ջին Լենա Անեթը (1912 թ. դեկտեմբերի 21 – 1997 թ. նոյեմբերի 18) ։
Ադրիան Կոնան Դոյլը հոր կենսագրական «Ճշմարիտ Կոնան Դոյլ» գրքում գրում է.
2004 թվականի գտածոն
2004 թվականի մարտի 16-ին Լոնդոնում հայտնաբերվեցին սըր Արթուր Կոնան Դոյլի անձնական փաստաթղթերը։ Ավելի քան երեք հազար թերթ գտնվեց մի իրավաբանական ընկերության գրասենյակում։ Գտնված թղթերի շարքում էին անձնական նամակները, այդ թվում Ուինսթոն Չերչիլից, Օսկար Ուայլդից, Բերնարդ Շոուից և ԱՄՆ նախագահ Թեոդոր Ռուզվելտից, օրագրային գրառումներ, սևագրություններ և Շերլոք Հոլմսին արարած գրողի անտիպ գործերի ձեռագրերը։ Գտածոյի մոտավոր արժեքը կազմում է 2 միլիոն ֆունտ ստերլինգ։
Գեղարվեստական ստեղծագործություններում
Արթուր Կոնան Դոյլի կյանքն ու ստեղծագործությունը դարձան վիկտորիանյան դարաշրջանի անքակտելի մասը, որը օրինաչափորեն բերեց գեղարվեստական գրականության ստեղծման, որոնցում գրողը հանդես էր գալիս որպես գործող անձ, ընդ որում շատ հաճախ իրականությունից բավականին հեռու կերպարով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Արկածային գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շոտլանդիայի մասոններ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դրամատուրգներ
Բազելի գեղարվեստի թանգարան
Բազելի գեղարվեստի թանգարան (Kunstmuseum Basel), Շվեյցարիայի ամենամեծ և կարևորագույն արվեստի հավաքածու ընդգրկող թանգարաններից մեկը։ Ընդգրկված է Շվեյցարիայի ազգային և տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության կարևոր կառույցների ցանկում ։ 1661 թվականին Բազել քաղաքը գնել է Հանս Հոլբայնի գործերի հավաքածուն, որից հետո թանգարանը դարձել է առաջին մունիցիպալ թանգարանը, որն ունի այդ հավաքածուն։ Թանգարանի հավաքածուն աչքի է ընկնում 15-րդ դարից մինչև մեր օրերը տպավորիչ պատմական գործերով։ Իր տեսակի մեջ թանգարանը միջազգային հեղինակություն ունեցող կարևորագույն թանգարաններից մեկն է։ Այն ներառում է 1400-1600 թվականներին Վերին Հռենոսի շրջանում ակտիվ գործունեություն ծավալած նկարիչների աշխատանքներ, XIX-XX դարերի արվեստի գործեր։
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է Հոլբյան ընտանիքի ամենամեծ հավաքածուն։ Վերածննդի դարաշրջանի արվեստի գործերից ներառված են Կոնրադ Վիցի, Հանս Բալդունգի, Մարտին Շոնգաուերի, Լուկաս Կրանախի և Մաթիաս Գրունեվալդի աշխատանքները։ XVII և XVIII դարերում առանձնանում են ֆլամանդական և հոլանդական դպրոցները (Պիտեր Պաուլ Ռուբենս, Ռեմբրանդ, Յան Բրեյգել Ավագ), գերմանական և հոլանդական նատյուրմորտներ։ XIX դարի հիմնական աշխատանքներից ներկայացված են իմպրեսիոնիստներ Էդուարդ Մանեի, Կլոդ Մոնեի, Պոլ Սեզանի, ինչպես նաև Վինսենթ վան Գոգի և շվեյցարացի Առնոլդ Բյոկլինի և Ֆերդինանդ Հոդլերի ստեղծագործությունները։ XX դարում ուշադրության կենտրոնում են կուբիստները` Պիկասո, Ժորժ Բրաք և Խուան Գրիս։ Էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչներից ներկայացված են Էդվարդ Մունկը, Ֆրանց Մարկը, Օսկար Կոկոշկան, Էմիլ Նոլդեն։ Հավաքածուն ներառում է նաև գործեր կոնստրուկտիվիզմից, դադիզմից, սյուրռեալիզմից, ինչպես նաև ամերիկյան արվեստ 1950 թվականից ի վեր։ Հետագա կարևոր համալրումներից են Պաբլո Պիկասոյի, Ֆեռնան Լեժեի, Պաուլ Կլեեի, Ալբերտո Ջակոմետտիի, Մարկ Շագալի աշխատանքները։
Ժամանակակից արվեստի հարթությունում գերիշխում են շվեդական, գերմանական, իտալական և ամերիկյան նկարիչների ստեղծագործությունները, այդ թվում` Յոզեֆ Բոյսի, Էնդի Ուորհոլի, Ջասպեր Ջոնսի, Ջորջ Բազելիցի, Ա. Ռ. Պենկի, Բրայս Մարդենի, Բրյուս Նաումանի, Ջոնաթան Բորոֆսկիի, Ռոնի Հորնի, Ֆրանչեսկո Կլեմենտեի, Միմմո Պալադինոյի, Էնցո Կուկկիի, Վալտեր Դահնի, Մարտին Դիսլերի, Սիգֆրեդ Անցինգերի, Լեյկո Իկեմուրայի, Մարկուս Ռեցի, Ռոբերտ Թերինի, Ռոզմարի Տրոկելի, Ռոբերտ Գոբերի աշխատանքները։
Թանգարանի շենք
Թանգարանի գլխավոր շենքը կառուցվել է 1936 թվականին։ 2008 թվականին թանգարանը հող է ձեռք բերել Dufourstrasse-ի մյուս կողմում, և կազմակերպել է ճարտարապետական մրցույթ։ Մրցույթին մասնակցել են հայտնի ճարտարապետներ Զահա Հադիդը, Ռաֆայել Մոնեոն, Թադաո Անդոն և Ժան Նուվելը։ Ի վերջո, երիտասարդ Christ & Gantenbein տեղական կազմակերպությունը հաղթել է նախագիծը ։
Վերջնական դիզայնի արդյունքում ստացվել է բետոնե աղյուսներով արտաքին ունեցող ուղղանկյուն շինություն, որն ունի նույն բարձրությունը, ինչ բնօրինակ թանգարանը։ 112 միլիոն դոլար արժողությամբ նախագիծը սկսվել է 2013 թվականին, կառույցը բացվել է 2016 թվականի ապրիլին։ Ծրագիրը ֆինանսավորվել է Բազել Ստադ համայնքի և Լորենց հիմնադրամի կողմից։
10,000 կմ 2 տարածքին հավելյալ ավելացվել է 2750 կմ 2 տարածքով սրահներ ։ Բնօրինակ թանգարանում այժմ ներկայացված է 15-րդ դարից մինչև 1950 թվականի արվեստի գործեր։ Նոր կառույցի վերնահարկում են գտնվում ժամանակավոր ցուցահանդեսները, մեջտեղի հարկում, առաջին հարկի մի մասում` մշտական հավաքածուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Բազելի թանգարաններ Կատեգորիա:1661 հիմնադրված թանգարաններ
Կուբիլյաս դե Սեռատո
Կուբիլյաս դե Սեռատո  (Cubillas de Cerrato), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալեսիա պրովինցիայի, Կաստելանիա և Լիոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Դե Սեռատո Պալենտին շրջանում։ Բնակչությունը 73 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Շիրակ (այլ կիրառումներ)
Շիրակ, կարող է վերաբերել՝
Ժողովածու (3119)
Ժողովածու (3119), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3119 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1694 թվականին Դվիթ Ղրիմեցի գրիչի կողմից Կաֆայում։ Ստացողը եղել է Վարդան արքեպիսկոպոս Կաֆայոն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.1×14.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 351 թերթից։ Գրված է եկսյուն, միասյուն, բոլորգիր, նոտրգրով։ Ունի հուշանկար 1, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոմազարդ։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 194ա, 216բ (1630 թ), 217ա (1676 թ), գրչի՝ 341բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Օզերկի (գյուղ, Զապադնոդվինսկի շրջան)
Օզերկի (Озерки), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Զապադնոդվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 146 մարդ։
Պանասովկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հայերը Վենեսուելայում
Հայերի թիվը Վենեսուելայում կազմում է 5.000 մարդ (այլ տվյալներով 6.500 հայ)։ Կարակասում բնակվում է 1.500 հայ, մնացյալները Կունամա, Մարակայ, Պուերտո Լա Կրուս, Վալենսիա, Բարսելոնա քաղաքներում։ Չնայած հայկական համայնքը ձեւավորվել է 1930-ական թթ., հայերի հոսքը Վենեսուելա առավելապես սկսվել է 1950-ականների սկզբին, հիմնականում 1966 թ.-ին։ Գաղթել են հիմնականում Մերձավոր Արևելքից, մասնավորապես Սիրիայից։ Նավթային հարուստ պաշարների շնորհիվ աշխատատեղերի պահանջարկին զուգընթաց Վենեսուելա են գաղթել հայեր նաեւ Կիպրոսից, Հունաստանից, Ֆրանսիայից, Արգենտինայից։ Զբաղվում են գործարարությամբ, առեւտրով, արդյունաբերությամբ, ձեռնարկատիրությամբ, նավթագործությամբ, ոսկերչությամբ։ Կան նաեւ մտավորականներ։
Համայնքում գործում են 1965 թ. հիմնված "Արարատ" հայկական ընկերակցությունը, Տիկնանց եւ Երիտասարդաց միությունները, ՀՅԴ տեղական գրասենյակը։
Վենեսուելայի խորհրդարանը 2005թ.-ի հուլիսի 14-ին բանաձև ընդունեց Հայոց ցեղասպանության ճանաչման մասին։ Երկրի հայ համայնքի նախաձեռնած փաստաթուղթը քննարկման էր դրվել խորհրդարանի պատգամավոր Հուգո Մորալեսի և իրավաբան Ժանետ Մադրիսի կողմից։
Գեղյալի
Գեղյալի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Գտնվում էր Ղափան քաղաքից հարավ-արևելք, Գեղանուշ գյուղից արևելք։
Բնակչություն
1907-1908 թվականիններին գյուղն ունեցել է 294 ադրբեջանցի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ստոմինո
Ստոմինո (Стомино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Մահսերտա
Մահսերտա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Դեկադենտություն
Դեկադենտություն, գրական ուղղություն, որը ձևավորվել է Ֆրանսիայում XIX դարի 80-ական թվականներին (ֆրանսերեն «decadence» - անկում  բառից)։ Այն  երբեմն բնութագրվում է որպես կապող օղակ XIX դարի ռոմանտիզմի և XX դարի մոդեռնիզմի միջև։ Նրանք դեմ էին արվեստի հին, ավանդական մոտեցումներին, փնտրում էին ինքնարտահայտման նոր ձևեր, որոնք ավելի լավ կհամապատասխանեին ժամանակակից մարդու աշխարհընկալումներին։  Այս ուղղության հիմնադիրները հանդես էին գալիս արվեստի նախկին ուղղությունների դեմ, հիմնականում նատուրալիզմի և ռեալիզմի դեմ։ Սկզբնական շրջանում նրանց առաջարկած փոփոխությունները վերաբերում էին միայն արտահայտչաձևերին։ Նրանք առաջարկում էին արվեստում նոր, ավելի ճկուն ձևերի ստեղծում։
Դեկադենտության բնորոշ գծերն են սուբյելտիվիզմը, ինդիվիդուալիզմը, փոխուստը հասարակությունից, կտրվածությունը իրականությունից, արվեստը արվեստի համար սկզբունքը, արժեքների անկումը։
Արևմտյան մշակույթում դեկադենտության նշանավոր դեմքերից են Օսկար Ուրայլդը, Շարլ Բոդլերը, Արթուր Ռեմբոն, Օլդոս Խակսլին, Պոլ Վեռլենը և ուրիշներ։ Ռուս դեկադենտների ավագ սերնդի ներկայացուցիչներից են Բալմոնտը, Դոբրոլյուբովը, Կոնևսկին, Սոլոգուբը, ինչպես նաև վաղ շրջանում Վալերի Բրյուսովը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի արվեստ
Աստերոիդների ցանկ (46901-47000)
Աստերոիդների ցանկ (46801-46900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (47001-47100)
Լիմենդա
Լիմենդա (Лименда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիչեգդա գետի ձախ ափին՝ 961 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 100 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արաբական աշխարհը և Արցախյան ազատամարտը
Արաբական աշխարհը և Արցախյան ազատագրական պատերազմը, մինչև ԽՍՀՄ փլուզումը (1991) Ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ արաբական երկրների ճնշող մեծամասնությունն ունեցել է չեզոք դիրքորոշում։ Արաբական աշխարհի 1988-1991 թվականների անդրադարձները խնդրին սահմանափակվել են տարբեր լրատվամիջոցների գործակալությունների հաղորդումներով՝ հիմնականում առանց մեկնաբանությունների և գնահատականների։
Արցախ - Արաբական երկրներ հարաբերությունների զարգացում
Արաբական այն երկրները, որոնց հետ Հայաստանն ունեցել է ավանդական պատմամշակութային կապեր և որտեղ կան հայկական ստվար համայնքներ (Սիրիա, Եգիպտոս, Լիբանան, Իրաք, Հորդանան), հակամարտության հարցում ձեռնպահ են մնացել Հայաստանը դատապարտող հայտարարություններից և չեն խուսափել Հայաստանի հետ զարգացնել փոխշահավետ հարաբերություններ։ Այդ երկրներից միայն Եգիպտոսի ԱԳՆ-ն 1993 թվականի օգոստոսին, Աղդամ քաղաքի գրավումից հետո, հանդես է եկել Հայաստանը դատապրատող հայտարարությամբ, ինչը, սակայն, որևէ բացասական անդրադարձ չի ունեցել հայ-եգիպտական հարաբերությունների զարգացման վրա։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմ Կատեգորիա:Արաբական երկրների պատմություն Կատեգորիա:Արցախի պատմություն
Նինա Բուրգեր
Նինա Բուրգեր (Nina Burger, ), ավստրիացի ֆուտբոլիստուհի, հարձակվող, խաղացել է Ավստրիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում։ Համարվում է հավաքականի պատմության լավագույն ռմբարկուն (53 գոլ)։
Կենսագրություն
Ֆուտբոլը սկսել է խաղալ 1995 թվականին՝ կանանց «Հաուսլյայտեն» ակումբում։ 2001 թվականին նա սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան տարածաշրջանում հանդես եկող «Լանգենրոր» ակումբում։ 2005 թվականին նա երկարաժամկետ պայմանագիր է կնքել «Նոյլենբախ» ակումբի հետ, որի կազմում տասն անգամ անընդմեջ դարձել է Ավստրիայի չեմպիոն։ 2010 թվականին Նինա Բուրգերը ճանաչվել է Ավստրիայի լավագույն ֆուտբոլիստ։
2013/14 թվականների մրցաշրջանում նա օգնել է իր ակումբին դուրս գալ Չեմպիոնների լիգայի քառորդ եզրափակիչ։
2014 թվականի գարնանը վարձավճարով տեղափոխվել է Կանանց ֆուտբոլի ազգային լիգայի «Հյուստոն Դաշ» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 14 հանդիպում։
2015 թվականի հունիսին պայմանագիր է կնքել կանանց Բունդեսլիգայի «Սանդ» ակումբի հետ ։
Ավստրիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի կազմում Նինա Բուրգերը 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում հասել է կիսաեզրափակիչ։
2021 թվականի հունիսի 19-ին նա պաշտոնական հրաժեշտ է տվել ֆուտբոլին ։
Անձնական կյանք
Ավարտել է ոստիկանական դպրոցը և ծառայել Վիեննայի ոստիկանությունում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կին ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կոնոշովկա
Կոնոշովկա (Коношівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կոնոշովկա գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,49 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սանդիլիանո
Սանդիլիանո (Sandigliano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 2862 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 273 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13876։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Օզերկի-1
Օզերկի-1 (Озерки-1), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Սանդիլիանո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օզերկի-1
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Արամ Աշճյան
Արամ Աշճյան, հայ խմբագիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ 1870-ականների սկզբներից աշխատակցել է պոլսահայ մամուլին։ 1878 թվականին Եղիա Տնտեսյանի հետ բաց է արել տպարան, տպագրել մի շարք գրքեր։ 1882 թվականին խմբագրել է «Ընտանիք» կիսամյա հանդեսը, իսկ 1883-1888 թվականներին՝ «Լապտեր դիոգինյան» երգիծաթերթը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:1855 ծնունդներ Կատեգորիա:1909 մահեր Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ
R (ծրագրավորման լեզու)
R, տվյալների վիճակագրական մշակման և համապատասխան գծապատկերների կառուցման համար նախատեսված ծրագրավորման լեզու։ Բացի այդ, այն բաց ծրագրային համակարգ է GNU-ի շրջանակներում մաթեմատիկական տարբեր հաշվարկների իրականացման համար։ Հարցումները, տվյալներ մշակողների քննարկումները և տվյալների բազաների գիտական գրականության ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ R-ի հանրաճանաչությունը վերջին տարիների ընթացքում էականորեն աճել է։
R-ը S ծրագրավորման լեզվի ընդլայնումն է ։ S-ը ստեղծել է Ջոն Չեմբերսը (John Chambers)` Bell Labs-ում։
R-ը ստեղծել են Նոր Զելանդիայի Օկլանդ համալսարանի վիճակագրության ֆակուլտետի աշխատակիցներ Ռոս Այհեկը և Ռոբերտ Ջենտլմենը ։ R անվանումը ստացվել է նրանց անունների սկզբնատառերից։ Լեզվի մշակումով այժմ զբաղվում է R-ի մշակման հիմնական թիմը (R Development Core Team), որի անդամներից է նաև Չեմբերսը։ R-ը GNU պրոյեկտ է, և ելակետային կոդը գրվել է C, Fortran և R լեզուներով ։ Այն անվճար հասանելի է GNU ընդհանուր հանրային արտոնագրի (GNU General Public License) միջոցով, և տարբեր օպերացիոն համակարգերի համար ապահովվում են նախակոմպիլացված բինար տարբերակները։ R-ում օգտագործվում է հրամանային տողի միջավայր, չնայած որ գոյություն ունեն նաև մի քանի գրաֆիկական միջավայրեր, օրինակ R Commander, RKWard, RStudio, Weka, Rapid Miner, KNIME, ինչպես նաև Microsoft Office օֆիսային ծրագրերին ինտեգրվելու միջոցներ։ Բացի այդ, տարբեր տեքստային և կոդային խմբագրիչներում նախատեսված են հատուկ ռեժիմներ R-ի հետ աշխատելու համար։
Յուրահատկություններ
R-ն ունի վիճակագրական և թվային մեթոդների լայն սպեկտր և ունի փաթեթների օգնությամբ ընդլայնվելու լայն հնարավորություն։ Փաթեթները` հատուկ ֆունկցիաների կամ հատուկ ոլորտների իրականացման գրադարաններ են։ R-ի տեղադրվող ծրագրի հետ ներառված են հիմնական փաթեթները, իսկ ընդհանրապես 203-ի տվյալներով գոյություն ունեն ավելի քան 4000 փաթեթներ։ R-ի յուրահատկություններից է նաև գրաֆիկական հնարավորությունը, որը կայանում է բավականին արդ և որակյալ գրաֆիկների ստեղծման մեջ, որոնք պարունակում են նաև մաթեմատիկական սիմվոլներ։
Առևտրայնացում
2007 թ.-ին հիմնված Revolution Analitics ընկերությունը իր գործունեությունը լրիվությամբ նվիրում է R լեզվի առևտրայնացմանը։ Նրա Revolution R փաթեթում ներառված են այնպիսի բաղադրիչներ (որոնք R –ի անվճար տարբերակի հետ չեն լինում), որոնք հնարավորություն են տալիս կատարել զուգահեռ ծրագրավորում, ինտեգրվել Web տեխնոլոգիաներին։ 2011 թ.-ի հոկտեմբերին Oracle ընկերությունը թողարկել է Big Data Appliance ապարատա-ծրագրային համալիր NoSql կլաստեր-սերվերների վրա զանգվածա-ծրագրային մշակումներ իրականացնելու համար, իսկ 2012-ին R-ը ներդրվել է Oracle Database-ում ։ R-ի միջոցներով զանգվածային-զուգահեռ ճարտարագիտական վերլուծություններ են արվել IBM ընկերության Netezza համալիրներում  ։
CRAN
R-ը և նրա լրացուցիչ փաթեթները տարածված են CRAN-ի (Comprehensive R Archive Network) միջոցով։ Ներկայումս աշխարհում հասանելի է CRAN 60 հայելի։ Գլխավոր հայելին գտնվում է Վիեննայում։
R ինֆորմացիոն տեղեկագիր
Տարեկան երկու երեք անգամ լույս է տեսնում և ազատ տարածվում է R Journal տեղեկատվական տեղեկագիրը ։ Այն տեղեկություններ է պարունակում տվյալների վիճակագրական վերլուծության և մշակման մասին։ 2001 թվականի հունվարից 2008 թվականի հոկտեմբերը լույս է տեսել որպես R News տեղեկագիր ։
Կոնֆերանսներ
Սկսած 2004 թվականից R-ին նվիրված ամենահայտնի կոնֆերանսներից մեկը՝ useR!-ը (The R User Conference) անցկացվում է ամեն տարի։ 2009 թ.-ից սկսած յուրաքանչյուր գարնանը Չիկագոյում անցկացվում է կոնֆերանս նվիրված R-ի կիրառմանը ֆինանսական համակարգերում (R/Finance: Applied Finance with R)։ Իսկ 2013 թ.-ին տեղի ունեցավ առաջին կոնֆերանսը նվիրված R-ի կիրառմանը ապահովագրության ոլորտում։
Հայերը Բուլղարիայում
Բուլղարիայի ներկա տարածքում հայերն ապրել են Բուլղարական թագավորության հիմնումից շատ առաջ։ Սակայն հայտնի է միայն հայերի թիվը 19-րդ դարում. այն 1881-ին կազմել է 3.440 մարդ։ 1894-1915 թթ. Օսմանյան կայսրությունում հայերի կոտորածների և 1922 թ. Թուրք-հունական պատերազմի հետևանքով հայերի թիվը Բուլղարիայում աճել է մինչև 47.000 մարդ։ Բուլղարիայի հայ համայնքը 2010-ին կազմում է 80.000 մարդ։ Բուլղարիայի հայ համայնքում գործում է Ազգային կոմիտե՝ ստեղծված Հայաստանի քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակի կապակցությամբ (հիմնադիր՝ արքեպիսկոպոս Տիրայր Մարդիկյան, 66 անդամով)։ Սոֆիայում գործում է «Երևան», Բուրգասում` «Հայեր», իսկ Պլովդիվում` «Վահան» թերթերը ։
Համայնքը Էջմիածնապատկան է։ Այժմ Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում ավարտին է մոտենում Սուրբ Աստվածածին մայր եկեղեցու  շինարարությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարահայ հասարակություն Կատեգորիա:Բուլղարացիներ հայկական սերմամբ
Ստոմյատկա
Ստոմյատկա (Стомятка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Միքայել Աշճյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ 1870-ականների վերջերից աշխատակցել է մամուլին։ Երկար տարիներ եղել է ուսուցիչ հայկական դպրոցներում։ 1886 թվականին լույս է ընծայել «Պատմություն օսմանյան» դասագիրքը, 1888 թվականին՝ «Պատմություն օսմանյան պետության» աշխատությունը, որի երկրորդ մասը տպագրել է 1890 թվականին։ Ունի նաև «Համառոտ պատմություն օսմանյան» ձեռնարկը, որը նույնպես արժանացել է երկու տպագրության ։
Մանսուրիե (Մարդինի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պյուրո
Պյուրո (Piuro), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Սահմանակից է Կամպոդոլչինո, Կիավենա, Մադեզիմո, Նովատե Մեցոլա, Պրատա Կամպորտաչո, Սան Ջակոմո Ֆիլիպո, Վիլլա դի Կիավենա համայնքներին ։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 1.921, բնակչության խտությունը կազմել է 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 85 կմ² տարածք։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 23020, հեռախոսային կոդ՝ 0343։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Նարեկ Մկրտչյան (զինվորական)
Նարեկ Վարդանի Մկրտչյան (դեկտեմբերի 10, 1996, Որոտան, Սյունիքի մարզ -ապրիլի 4, 2016, Թալիշ, Արցախ), շարքային, ապրիլյան պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Նարեկ Մկրտչյանը ծնվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 10 ին, Գորիսի Որոտան գյուղում։ Հայրը՝ Վարդան Մկրտչյանը եղել է արցախյան պատերազմի մասնակից։ 2014 թվականին Նարեկն ավարտել է դպրոցն ու անցել է պարտադիր ժամկետային զինծառայության ։
2016 թվականի ապրիլյան պատերազմի ընթացքում նետվել է մարտի, ոչնչացրել հակառակորդին և զոհվել հրամանատարի հետ միասին ։
LՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանով՝ Նարեկ Մկրտչյանը հետմահու պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով։ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանագրով հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Մարտական խաչ երկրորդ աստիճանի շքանշանով։ Որոտան գյուղի դպրոցի դահլիճն անվանակոչվել է Նարեկի անունով։
Ընտանիք
Ունի մեկ քույր և մեկ եղբայր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:2016 մահեր Կատեգորիա:Ապրիլի 4 մահեր
Աստերոիդների ցանկ (228001-228100)
Աստերոիդների ցանկ (227901-228000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (228101-228200)
(6938) Սոնիատերկ
(6938) Սոնիատերկ (Soniaterk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,996907 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2774 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1895 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189974 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռեբեկա Զադիգ
Ռեբեկա Զադրիգ, շվեդ երգչուհի։
Կարիերա
Ռեբեկա Զադրիգը նկարահանվել է Արաշի «Temptation» երգի տեսահոլովակում։ Այս երգը նրա սեփական «Temptation» երգի նոր տարբերակն էր, որի տեսահոլովակում նկարահանվել է Արաշը (հայտնի է նաև որպես «Ալեքս»)։ Այս երկու երգերի լիրիկան էապես տարբերվում է։ Ռեբեկան երգում է անգլերեն, Արաշը՝ պարսկերեն, Արաշի տարբերակը պարսկական երգ է անգլիական բեկվոկալով։ Երրորդ տարբերակը թողարկվել է 2009 թվականին, Ֆրանսիայում, Նաջիմի կողմից՝ Արաշի և Ռեբեկայի մասնակցությամբ, «Près de toi (Հանկարծական)» անվանվամբ։ Դա եռալեզու հիթ է, որը ավելացրել է ֆրանսիկան լիրիկան՝ անգլերենի և պարսկերենի լրացումով։
Ռեբեկան նաև երգել է Արաշի սինգլներից «Bombay Dreams» երգը՝ Անիլ Միրզայի հետ, 2004 թվականին, և «Mitarsam» երգը (պարսկերեն տարբերակը՝ «Suddenly»):
Արաշի համերգներին, օրինակ լեհական հեռուստացույցով ցուցադրված «Live Սոպոտում» համերգի ժամանակ, ինչպես մյուսներում, Ռեբեկան երգել է Արաշի հետ, թեկուզ ձայնագրված տարբերակում Արաշի հետ երգում է Հելենա Յուսեֆսոնը (որը ինչ-որ պատճառներով այդ ժամանակ կենդանի հանդես չէր գալիս)։
Ռեբեկան դեռևս չի թողարկել ոչ մի ալբոմ։ Համերգների արանքներում նա աշխատում է նորաձևության վրա և մշակում է ցածր սպիտակի դիզայնի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեդ երգչուհիներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեդ դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ