cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ծաղկունյաց-Զանգեզուրի տեկտոնական գոտի
Ձևավորումը սկսվել է մինչքեմբրից, շարունակվել մինչև հետբայկալյան լեռնակազմական շարժումները։ Սահմանազատվում է Բազում-Զանգեզուրի (հյուսիս-արևելքից) և Անի-Օրդուբադի  (հարավ-արևմուտքից) խորքային խախտումներով, որոնց հետևանքով Ծաղկունյաց և Զանգեզուրի լեռնաշղթաների բյուրեղային հիմքերն ունեն բարձր դիրք և վերածվել են վերնետվածք-կամարածալքային միջնազանգվածների։ Բնորոշ են բարդ տեկտոնական կառուցվածքը, հերցինյան ու ալպյան ծալքավորումները, խզումնային խախտումները, տարբեր կազմերի ու հասակների մագմայական ներժայթուքները, ապարների փոխակերպությունն ու շերտայնությունը։
Նորա Ռոբերտս
Շարքեր
Դոնովանովի շնորհ (Donovan Legacy)
Ծաղկունյաց-Զանգեզուրի տեկտոնական գոտի
Կատեգորիա:Հայաստանի տեկտոնական գոտիներ
Նորա Ռոբերտս
Շարքեր
Կոնկենան քույրերը (Irish Born Trilogy)
(Տպագրվել է Սառա Հարդեստ կեղծանվամբ (Sarah Hardesty)
Վտանգավոր գաղտնիքներ (True betrayals):
Մաք Քեյդ եղբայրները (The MacKade brothers)
Տեմպլթոններ (Երազանք) (Dream trilogy)
Քուին եղբայրները (Chesapeake Bay / Quinn Brothers)
Միտրայի աստղերը (Stars of Mithra)
Վաղուց ի վեր (The Once Upon Series) (պատմություններ, որոնք մտնում են վեպերի հեղինակների անթոլոգիայի մեջ)
Գալահերները Արդմորից / Իռլանդական եռերգություն (Irish Trilogy or Gallaghers of Ardmore)
Վհուկների կղզի (Three sisters island):
Բանալու եռերգություն (Key Trilogy)
Այգում (In The Garden)
Վեց շրջան / Շրջանի եռերգություն (Circle Trilogy)
Յոթ նշան (Sign of Seven trilogy)
Հարսնացուների քառերգ (Bride Quartet)
Օդվայեր զարմիկներ (Cousins O'Dwyer)
Խնամակալներ (Guardians Trilogy)
Խաղեր
«Vision in White» գրքի հիման վրա (ռուսերենից թարգմանած՝ «Կա՛նգ առ, ակնթարթ»), 2010 թվականին թողարկվել է համակարգչային խաղ Hidden Objects ժանրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Քյոդնից
Քյոդնից (Ködnitz), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Կուլմբախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1621 մարդ է (2009 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 19,62 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 127։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 14 գյուղական համայնքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ծափաթաղի քրոմիտի հանքավայր
Ծափաթաղի քրոմիտի հանքավայր, հանքավայր Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում՝ Սևանա լճի հարավարևելյան ափին՝ Ծափաթաղ գյուղից մոտ 3 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնութագիր
Կատեգորիա:Հանքավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հանքավայրեր
Ալբերոնա
Ալբերոնա (Alberona), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1080 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71031, հեռախոսային կոդ՝ +39 00881։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վահան Առավեղյան
Կենսագրություն
Սկզբում եղել է Արշակ Գ-ի, ապա Խոսրով Դ-ի ենթակայության տակ, որոնք կառավարում էին միաժամանակ Մեծ Հայքում։ Արշակ Գ-ի և Սահակ Բագրատունու հակամարտության ժամանակ, Վահանը Աշխադար Դիմաքսյանի և Սուրեն Խորխոռունիի հետ համագործակցել է Սահակ Բագրատունու հետ, բայց Սահակի դեպի Խոսրով Դ-ի տիրույթները գնալու ժամանակ չեն կարողացել նրան հասնել, արգելվելով Արշակ Գ-ի զորքերի կողմից, ստիպված հպատակվել են նրան և հարմար ժամանակի սպասել իրենց փախուստի համար ։
Արշակ Գ-ի գանձերը
385 թվականին, երբ Արշակ Գ-ն իր գանձերը Հանի ամրոցից հանելով փոխադրում էր Ծոփք, Սուրեն Խորխոռունին, Վահան Առավեղյանը և Աշխադար Դիմաքսյանը հարմար ժամանակ գտնելով հափշտակում են այդ գանձերը և ցանկանում են անցնել Խոսրով Դ-ի մոտ, բայց չեն կարողանում ժամանակին անել դա։ Սամվել Մամիկոնյանը, ով Արշակ Գ-ի մտերիմն էր, ուժեղ գնդով ընկնում է նրանց հետևից, որոնք էլ փախչելով՝ ընկնում են ամուր քարայրի մեջ Մանանաղի գավառում։ Ըստ Մովսես Խորենացու մանրամասն նկարագրության այդ քարայրը մտնելու տեղ չկար, մի կողմից միայն մի նեղ տեղ կար բարձրանալու՝ սաստիկ զառիվայր։ Դռան առաջն էլ ուղիղ բարձրանում էր միապաղաղ մի ապառաժ, իսկ վերևը՝ դուրս ցցված մի ժայռ, որ նայում էր խոր ձորի անդունդներին, և ինչ էլ որ պոկ գար, անդիմադրելի սաստկությամբ, անդադար թավալվելով ներքև կգլորվեր՝ դեմ առնելու կռվան չգտնելով։ Սամվել Մամիկոնյանը տարակուսած էր մնացել տեղի անմատչելի լինելու պատճառով։ Նա այս մասին իմաց տվեց Արշակ Գ-ին, որն էլ հրամայեց երկաթակապ արկղ շինել, մեջը քաջ մարդկանց նստեցնել և չվանի նման շղթայով վերևից իջեցնել մինչև քարայրի մուտքը։ Բայց այս (միջոցն) էլ վնաս չբերեց, որովհետև մացառները հեռու էին պահում (արկղը)։
Երբ նրանք սրանով էին զբաղված, այդտեղ է հասնում Ասպետ Սահակ Բագրատունին, Խոսրով Դ-ի ամբողջ գնդով, որով հալածում էր ավազակներին։ Ավազակներին թողնելով՝ հարձակվում է Սամվել Մամիկոնյանի գնդի վրա, որոնք փորձում էին բռնել քարայրում մնացած իշխաններին։ Սահակ Բագրատունին Սամվել Մամիկոնյանի գնդին հալածում է և դուրս է հանում Սուրենին, Վահանին և Աշխադարին գանձերի հետ միասին և շատ արագ հասցնում Խոսրով Դ-ի մոտ։ Խոսրով Դ-ն ստանալով գանձերը, նրանից մասնաբաժին է հանում Պարսից արքա Շապուհ Գ-ին և նրա հրամանով Սուրեն Խորխոռունուն, Վահան Առավեղյանին և Աշխադար Դիմաքսյանին տալիս է գյուղեր և ընտիր ու հարմար դաստակերտներ այն նախարարների ժառանգությունից, որոնք Մեծ Հայքի պարսից բաժնից (արևելյան) էին, բայց մնացին Արշակ Գ-ի մոտ։ Այս դեպքից հետո պատերազմ է առաջանում Արշակ Գ-ի և Խոսրով Դ-ի միջև ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առավեղյաններ Կատեգորիա:Հայ նախարարներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր
Կամջաթանգ
Կամջաթանգ (հանգըլ՝ 감자탕, կարտոֆիլով ապուր), կորեական կծու ապուր, որը պատրաստում են խոզի ազդրամսից և բանջարեղենից։ Հաճախ որպես բանջարեղեն օգտագործում են կարմիր պղպեղ և կարտոֆիլ։ Որպես կանոն ապուրը մատուցում են երեկոյան ժամերին, նույնիսկ՝ գիշերը։
Կերակրատեսակի անվան ճշգրիտ բացատրոթյունը չկա, թեև շրջանառվում է 2 կարծիք. ապուրը բաղկացած է շատ «կամջա»-յից (կարտոֆիլ), և «կամջա» բառը նշանակում է խոզի ողնաշար, որից էլ, հավանաբար առաջացել է անվանումը։
Կատեգորիա:Կորեական ապուրներ Կատեգորիա:Մսով ուտեստներ
Խոսե Մանսիսիդոր
Խոսե Մանսիսիդոր Օրտիս, մեքսիկացի գրող, պատմաբան և քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1894 թվականի ապրիլի 20-ին, Վերակրուսում, Մեքսիկայում, Խորխե Թոմաս Մանսիսիդոր Օյարսաբալի և Կատալինա Օրտիս Ալպուչեյի որդին՝ տասնմեկ եղբայրների ընտանիքից հինգերորդը․ Խորխե, Ռոդոլֆո, Կատալինա, Էսպերանսա, Խոսե, Անսելմո, Կարմելա, Ռայմունդո, Մարիա, Էմիլիո և Ֆրանցիսկո ։ Նախնական ուսումը ստացել է «Francisco Javier Clavijero» կանտոնալ դպրոցում, իսկ ավելի ուշ՝ «Maestranza de la Secretaría de Marina» դպրոցում, որը գտնվում էր Սան Խուան դե Ուլուա ամրոցում, մինչև երրորդ տարին սերժանտի կոչում ստանալը։ 1914 թվականի ապրիլին, մասնակցել է Վերակրուս նավահանգստի պաշտպանությանը ծովային հետևակի կողմից ԱՄՆ-ի օկուպացիայի դեմ։Նույնիսկ առևանգել է սպային՝ փախչելու և գեներալ նպատակով Կանդիդո Ագիլար ի սահմանադրական ուժերին միանալու համար, ով Մանսիսիդորին ներգրավել է Արևելքի առաջին դիվիզիայի առաջին հրետանային կորպուսի մեջ լեյտենանտի կոչումով։ Նրա ռազմական կարիերան շարունակվել է մինչև 1920 թվականը՝ մասնակցելով Վենուստիանո Կառանսա յի սահմանադրական ուժերի Մեքսիկական հեղափոխութ յանը և հասնելով հրետանու alcanzando el grado de փոխգնդապետ ի կոչման՝ ի վերջո նշանակվել է Կինտանա Ռոո յի ռազմական հրամանատար և ղեկավար ։ 1917 թվականին ամուսնացել է Դոլորես Վարելայի հետ, որի հետ ունեցել է հինգ երեխա։ Օրնալդո, Արնալդո, Օլդա, Էլվիա և Յոլանդա ։ 1920-1922 թվականներին քաղաքապետ է եղել Խալապա-Էնրիկես ում։ 1923 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, մասնակցել է «delahuertista» ապստամբության դեմ քաղաքացիական պաշտպանության կազմակերպմանը։ 1926-ից 1929 թվականներին եղել է Խալապա մունիցիպալիտետի պատգամավոր։ Աջակցել է գեներալ Առնուլֆո Ռ․ Գոմես ի ապստամբությանը նահանգում՝ գեներալ Միգել Ալեման Գոնսալես ի հրամանով, այնուամենայնիվ, 1927 թվականին Գոմեսի մահապատժից հետո կառավարության կողմից համաներում է ստացել։ Նորից, 1929 թվականին միացել է գեներալ Խեսուս Մ․ Ագիրե ի անհաջող ապստամբությանը, որը սատարում էր գեներալ Խոսե Գոնսալո Էսկոբար ին, ով մինչ այդ արդեն կռվել էր, ջախջախել և մահապատժի ենթարկել Առնուլֆո Ռ. Գոմեսին ։
Առանց որևէ քաղաքական կամ ռազմական հնարավորության, Խոսե Մանսիսիդորը նշանակվել է Վերակրուսի կառավարության տպարանի տնօրեն՝ նահանգապետ Ադալբերտո Տեխեդա յի կողմից, ով հեռացել էր գերագույն ղեկավար Պլուտարկո Կալիես։ 1932 թվականին, Մանսիսդորը դարձել է Մեքսիկայի պատմության դասախոս Վերակրուսի «Enrique C. Rébsamen» դպրոցում՝ ներկայացնելով միայն նախնական ուսումնասիրություններ։ Այս տարիներին նա համագործակցել է «Սիմիենտե» ամսագրում, խմբագրել է «Ռուտա» ամսագիրը, ստեղծել է իր սեփական «Integrales» հրատարակչությունը և հրատարակել առաջին վեպերը։ «Խռովությունը և Կարմիր քաղաքը» ։ 1935 թվականի ապրիլին, ճանապարհորդել է Նյու Յորք որպես պրոլետարական վեպը խթանող ամերիկացի գրողների առաջին համագումարի մեքսիկական պատվիրակ ։ 1935 թվականի հունիսին, Վերակրուսի նահանգապետ Գոնսալո Վելասկես Վելա ն նշանակվել է հանրային կրթության քարտուղար Կարդենաս ի դել Ռիո յի կողմից՝ իր գործընկերների մեջ ընդգրկելով Խոսե Մանսիսիդորին, որոնց թվում էին Լուիս Չավես Օրոսկոն, Ռաֆայել Ռամոս Պեդրուեսկան ։ Խոսե Դավիդ Սիկեյրոս ի, Դիեգո Ռիվերա յի, Խուան դե լա Կաբադա յի Ֆրիդա Կալո յի և այլ հայտնի արվեստագետների հետ միասին եղել է «LEAR»-ի հեղափոխական գրողների և նկարիչների լիգայի անդամ։ Խոսե Մանսիսիդորը մեքսիկական հեղափոխության ամենակարևոր հեղափոխական արձակագիրներից է։
1936 թվականին մեկնել է Խորհրդային Միություն, որտեղ, ի թիվս այլ քաղաքական գործիչների, հանդիպել է նախագահ Միխայիլ Կալինին ին, ադրբեջանի նախագահ Մաջիդ Աֆանդիևին, ինչպես նաև մասանկցել է Մաքսիմ Գորկի ի հուղարկավորությանը։ Նախագահի պաշտոնում Մանուել Ավիլա Կամաչոյի նշանակումից հետո և Հանրային կրթության նախարարությունում տեղի ունեցած փոփոխությունների արդյունքում, Մանսիսիդորը դասավանդել է պատմություն «Ուսուցիչների Ազգային դպրոցում», «Ավագ դպրոցում», «երիտասարդ կանանց երկրորդական դպրոցում» և Մեքսիկայի բանվորական համալսարանում։ Մահացել է 1956 թվականի օգոստոսի 22-ին Մոնտեռեյ ում, Նևու Լեոն ի Ինքնավար Համալսարանում դասախոսություն կարդալիս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի գրողներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքական գործիչներ
Արևի բուրգ
Արևի բուրգ (Pyramid of the Sun), Տեոտիուական քաղաքի խոշորագույն շինություն, Մեզոամերիկայի ամենախոշոր շինությունների մեկը։ Գտնվում է Լուսնի բուրգի ու Միջնաբերդի միջև՝ Սերո Գորդո լեռնազանգվածի ստվերում։ Տաճարական մեծ համալիրի մի մաս է եղել։ Բուրգը գտնվում է Մեքսիկայի մայրաքաղաք Մեխիկոյից 40 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 64.01 մ է (200 ֆուտ) :
Պատմություն
Արևի բուրգ անվանումը տվել են ացտեկները, որոնք 13-րդ դարում հաստատվել էին այն ժամանակ լքված Տեոտիուականում։ Նրանք ենթադրել են, որ այդ տեղում մի անգամ հավաքվել են աստվածները, որպեսզի տիեզերքը հագեցնեն նոր ուժերով։ Այստեղից էլ առաջացել է Տեոտիուական անունը, որ նշանակում է «տեղանք, որտեղ մարդիկ աստվածներ են դարձել» ։ Ինչպես են բուրգն անվանել տեոտիուականցիները՝ անհայտ է։
Բուրգի շինություն և կողմնորոշում
Հավանաբար բուրգն ունեցել է մարդաբանական նշանակություն։ Այն ուղղված է հյուսիս-արևմուտք՝ դեպի արևի մայրամուտի կետը զենիթում, երբ տարվա մեջ երկու անգամ՝ օգոստոսի 12-ին և ապրիլի 29-ին, նախորոշվել է տեոտիուականցիների օրացուցային տարին։ Օգոստոսի 12-ը հատկանշական է նրանով, որ այն նշանավորում է նոր թվագրության սկիզբը և համարվում է մայաների օրացույցի մեկնարկային կետ։ Բացի այդ՝ բուրգից կատարվել են աստղագիտական դիտարկումներ, որոնք անհրաժեշտ են եղել գյուղատնտեսության պլանավորման և կրոնական ծիսակատարությունների տեսանկյունից։
Ժամանակակից հետազոտություններ
Արևի բուրգի լայնամասշտաբ ուսումնասիրություններ են կատարվել 1906 թվականին Մեքսիկայի նախագահ Պորֆիրիո Դիասի հանձնարարականով Լեոպոլդ Բատրեսի ղեկավարությամբ։ Միաժամանակ նպատակ է դրվել ընդգծելու Մեքսիկայում նախակոլումբոսյան շրջանի մշակութային հարստությունը և պատրաստվելու Մեքսիկայի անկախության 100-ամյա հոբելյանին (1910) ։
Բուրգի շրջակայքում հայտնաբերվել են որոշ արտեֆակտներ։ Օբսիդիանից ծայրակալներ և մարդկային կերպարանքով իրեր են հայտնաբերվել Արևի բուրգի հարևանությամբ գտնվող Լուսնի բուրգում և Փետրավոր օձի տաճարում, որոնք հավանաբար վկայում են կատարված զոհաբերությունների մասին։ Յուրօրնակ պատմական գտածո է հյայտնաբերվել բուրգի ստորոտի մոտ 19-րդ դարի վերջին. դա տեոտիուականյան օցելոտն է, որ ներկայումս իր հանգրվանն է գտել Բրիտանական թանգարանում ։ Գտածոն թվագրվում է մ. թ. ա 150 - մ. թ. 750 թվականների միջակայքում ընկած ժամանակահատվածին։ Բուրգի անկյուններում հայտնաբերվել են մանուկների թաղման վայրեր, որոնք, ինչպես համարվում է, զոհաբերվել են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուրգեր Կատեգորիա:Մեքսիկայի հնագիտական վայրեր Կատեգորիա:Մեքսիկայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Մեքսիկայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Մեքսիկայում Կատեգորիա:Մեքսիկայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հնագիտական օբյեկտներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Վեռես
Վեռես (Verrès), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 2658 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 326 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11029։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Եգիդիյը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 1-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկա
Կատեգորիա:Վալե դ'Աոստա մարզի քաղաքներ
Սուստրեժա (Չյորնայայի վտակ)
Սուստրեժա (Сустрежа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չյորնայա գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժսկի լիճ, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վիլնյով (Վալե դ’Աոստա)
Վիլնյով (Villeneuve), կոմունա Իտալիայի՝ Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 1211 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 156 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11018։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Բնակչություն
Բնակչության դինամիկա
Կատեգորիա:Վալե դ'Աոստա մարզի քաղաքներ
Թայ-բրեյք
Երբ է խաղացվում
Վոլեյբոլում «թայ-բրեյքը» խաղացվում է 2:2 հաշվի դեպքում։
Խաղի կանոնները
Վճռական (հինգերորդ) խաղը բաղկացած է 15 միավորից, բայց հակառակորդի նկատմամբ առավելությունը պետք է հասնի 2 միավորի. խաղը շարունակվում է մինչև դա տեղի ունենա (16:14, 17:15, …):
Բադմինտոնում
Բադմինտոնում խաղը բաղկացած է 21 միավորից։ 20-20 հաշվի դեպքում խաղը տեղափոխվում է «թայ-բրեյք»։
Խաղի կանոնները
20-20 հաշվի դեպքում խաղը շարունակվում է և հաղթում է այն մարզիկը, որը ունենում է երկու միավորի առավելություն։ 29-29 հաշվից հետո հաղթում է այն մարզիկը, որը ավելի շուտ է հասնում 30-ի։
Երբ է խաղացվում
Շախմատում «թայ-բրեյք» խաղացվում է երբ երկու շախմատիստներ վաստակել են հավասար միավորներ։
Շախմատի աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար մրցախաղի ժամանակ՝ երբ մրցամարտի հիմնական հաշիվը հավասար է լինում, խաղը տեղափոխվում է «թայ-բրեյք»․արագ շախմատի (25 րոպե + 10 վայրկյան) չորս պարտիա։ Այն  հավասար հաշվի դեպքում ավարտվելուց հետո տեղի է ունենում  2 բլից (5 րոպե +3 վայրկյան) պարտիայից մրցամարտ։ Եթե այդ պարտիաներից հետո հաշիվը կրկին հավասար է լինում,  կարող է նշանակվել առավելագույնը 5 այդպիսի մրցամարտ՝ երկուական պարտիայով։ Եթե  դրանից հետո էլ գրանցվի հավասար արդյունք, անցկացվում է մեկ «մահվան» պարտիա («արմագեդոն»), որի ժամանակ սպիտակներին տրվում է 5 րոպե՝ սևերին 4 րոպե․ ոչ-ոքի արդյունքի դեպքում հաղթող կողմ է ճանաչվում սևերով խաղացող շախմատիստը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպորտային եզրույթներ
Պերպինյան
Պերպինյան (Perpignan, Perpinyà), քաղաք Ֆրանսիայում` Թետ գետի ափին, Արևելյան Պիրենեյների գավառի վարչական կենտրոնը։ Պատմականորեն հանդիսանում է Ռոսելյո նահանգի գլխավոր քաղաքը։ Միջերկրական ծովից 13 կմ և ֆրանսա-իսպանական հյուսիսային սահմանից 31 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը` 120 489 բնակիչ (2012)։
Պատմություն
Բերքառատ հարթավայրում տեղակայված քաղաքը հին ժամանակներից ի վեր համարվել է տեղական գինեգործության կենտրոնը։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 927 թվականին։ Ռուիլոնական կոմսերն այն ընտրեցին որպես իրենց նստավայր և ղեկավարեցին Պերպինյանը մինչև 1172 թվականը, որից հետո այն ժառանգեցին Բարսելոնյան կոմսերը։ Հայմե I կողմից իրականացված կատալոնիական հողերի բաժանման ժամանակ Պերպինյանը Բալեարյան կղզիների հետ միասին բաժին հասան Հայմե 2 կրտսերին, և 1276-1344 թվականներին դարձավ այդ թագավորի և նրա երկու հետնորդների համար որպես մայրաքաղաք։
17-րդ դարում, երբ Ֆրանսիան և Իսպանիան բախվեցին Ռուսիլյոնը գրավելու համար, Պերպինյանը վերափոխվեց ամրոցի։ Ըստ 1659 թվականի Պիրենեյան համաձայանագրի՝ մնաց Լյուդովիկոս 14-րդին։ 19-րդ դարում քաղաքային պարիսպները քանդվեցին։ 1936 թվականին Պերպինյան քաղաք Իսպանիայից եկան փախստականներ, որտեղ կատաղի քաղաքացիական պատերազմ էր ընթանում։ 1960 թվականից հետո այստեղ վերաբնակեցվեցին հյուսիսաֆրիկյան գաղութները լքած ֆրանսիացիները ։
Տեսարժան վայրեր
Պերպինյանի այցեքարտ է համարվում Le Castillet փոքր բերդը, որը կառուցվել է 1368 թվականին և այժմ բաց է զբոսաշրջիկների համար թանգարանի տեսքով։ Ժամանակների հայտնի Պերպինյան միջնաբերդի հիմնասյուների հետևում «խիստ ռեժիմով» պահպանվում է վերջին ժամանակներին վերականգնված Մայլորկի միջնադարի թագավորների ամրոցը։ Սուրբ Հովհաննես տաճարը, հիմնադրված 1324 թվականին Սանչո թագավորի կողմից, կառուցվել է հիմնականում XV և XVI դարերում։ Հնաոճ ծովային տրիբունալը (Loge de Mer) տարիների ընթացքում վերածվել է թատրոնի։
Գեղարվեստական հուշարձաններից զբոսաշրջիկների ուշադրությունը գրավում է Պերպինյան կայարանը, որը զարդարվել է Սալվադոր Դալիի կողմից։ Ռիգո թանգարանում ցուցադրվում են և՛ նկարչի, և՛ կատալոնական վարպետների կտավներ։
Բիրյեր Յարլ
Բիրյեր Մագնուսսոն (Birger jarl, Birger Magnusson, ), շվեդ պետական գործիչ։ 1248 թվականից Շվեդիայի յարլ Ֆոլկունգների տոհմից, արքա Էրիկ Էրիկսոնի փեսան, 1250 թվականից մինչև իր մահը` ռեգենտ։ Ստոկհոլմի հիմնադիր։
Կապույտ աչք
Կապույտ աչք (Ալբաներեն՝ Syri i kaltër), ջրի աղբյուր է, և բնական երևույթ, Ալբանիայի՝ Վլյորայի գավառում։ Հայտնի տուրիստական կենտրոն, այն բխում է ավելի քան հիսուն մետր խորություն ունեցող ավազանից։ Մոտավորապես ունի հիսուն մետր խորություն, բայց դեռ պարզ չէ փաստացի խորությունը ։
Սա հանդիսանում է Բիստրիցե գետի սկիզբը, որն ունի 25 մետր երկարություն և ավարտվում է՝ Հոնիական ծովում, Սարանդայի հարավում ։ 2004 թվականի ամռանը աղբյուրը ամբողջովին ցամաքում է։
Բիրյեր Յարլ
Ռազմական կարիերա
1240 թվականի Նևայի ճակատամարտում Բիրյերի մասնակցության պնդումները հիմնված են միայն ռուսական աղբյուրների վրա՝ բնօրինակ հիմքերը բացակայում են։ 1248 թվականին` Ուլֆ Ֆասեի մահից հետո, Բիրյերը, պարտության մատնելով իր մրցակիցներին, դարձավ Շվեդիայի բարձրագույն ղեկավար և գլխավորելով բանակը` արշավանք սկսեց Ֆինլանդիայի դեմ, որը սակայն ընդհատվեց արքայի մահվան մասին լուրը ստանալուց հետո (1250)։ Շվեդական ազնվականության վերնախավը դեմ էր, որ Բիրյերը դառնա նոր թագավոր, բայց նա կարողացավ գահին դնել իր ավագ որդուն` Վալդեմարին, որն այդ ժամանակ տասնմեկ տարեկան էր, իսկ ինքը դարձավ նրա խնամակալը` ռեգենտը։ 1251 թվականին, սակայն, նրա դեմ խռովություն սկսվեց, որը ղեկավարում էին նրա ամենամոտ հարազատները։ Խռովությունը ճնշվեց, Ֆիլիպ Կնուտսոնը (Կնուտ թագավորի որդին) և Կնուտ Մագնուսսոնը (յարլ Կնուտ Բիրյերսոնի և արքա Կնուտ Էրիկսոնի թոռը) մահապատժի ենթարկվեցին, իսկ Ուլֆ Ֆեյսի որդին՝ Կարլը, վտարվեց երկրից։
Կապույտ աչք
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Վլյորայի գավառ Կատեգորիա:Ալբանիայի տեսարժան վայրեր
Բիրյեր Յարլ
Ներքին քաղաքականություն
Հաշվեհարդար տեսնելով իր մրցակիցների հետ՝ Բիրյերը սկսեց վարել պետության սոցիալական կայունության ամրապնդմանն ուղղված քաղաքականություն։ Վալդեմարի որդուն նա ամուսնացրեց Դանիայի թագավորի դստեր հետ, իր դուստրերին ամուսնացրեց Նորվեգիայի և Հյուսիսային Գերմանիայի իշխանական տների ներկայացուցիչների հետ և առևտրային պայմանագրեր կնքեց Լյուբեկի, Համբուրգի և Անգլիայի հետ։ Ֆինլանդիայում նա հիմնադրեց Տավաստգուս ամրոցը, դրեց Ստոկհոլմի ամրոցի հիմքերը, որի շուրջն էլ զարգացավ Շվեդիայի ներկայիս մայրաքաղաքը։
Բիրյերը հայտնի է նաև որպես օրենսդիր, մասնավորապես, նա արգելում էր շիկացած երկաթով խոշտանգումները (որը վիկինգներից ի վեր սովորական պրակտիկա էր), ճանաչեց իր դուստրերի ժառանգության իրավունքը (որդու ժառանգության կեսից ոչ պակաս) և խրախուսում էր եկեղեցիների կառուցումը որպես մշակույթի և գրագիտության կենտրոններ։ Եկեղեցու աջակցությունը, հարևան երկրների հետ դինաստիական կապերը, թույլ տվեց, որ իր դինաստիան իշխի Շվեդիայում և Նորվեգիայում մինչև հաջորդ դարի կեսերը։
Մահ և լեգենդներ
Բիրյեր Մագնուսոնը մահացել է 1266 թվականին Յալբոլունգում։ Նա թաղվել է Վերնհեմի (Vanrhem) վանքում։ Ստոկհոլմի քաղաքապետարանի կառուցումից հետո ենթադրվում էր, որ Բիրյերի աճյունի մնացորդները կտեղափոխվեին այնտեղ, բայց պարզվեց, որ դա առասպել է` Ստոկհոլմի գերեզմանը մնաց դատարկ։ Շիրմաքարի վրա պատկերված է ինքը, իր երկրորդ կինը՝ Մեխտհիլդա Հոլշտենացին և իր որդին՝ Էրիկը։ Նրանց գերեզմանները բացվել են 2002 թվականի մայիսին։ Մնացորդների ոսկրագիտական ուսումնասիրությունները և ԴՆԹ-ի վերլուծությունը ցույց տվեցին, որ իսկապես այդտեղ թաղված է յարլ Բիրյերը։ Շիրմաքարի վրայի պատկերը պրոֆեսոր Սվանբերգի կողմից նույնականացվեց որպես յարլ Բիրյերի պատկեր։ 1266 թվականին մահվան պահին նա 50-55 տարեկան էր։ Այսինքն, նա ծնվել է 1210 թվականից ոչ շուտ։ Լուրջ վնասվածքի հետքեր են հայտնաբերվել աջ կողմի ակնախոռոչի շրջանում, որն արտացոլում է տարեգրի խոսքերը՝ Ալեքսանդր Նևսկու և Բիրյերի միջև մարտադաշտում տեղի ունեցած ընդհարման մասին, որի ժամանակ «սուր նիզակով կնիք դրեց արքայի դեմքին»։  Բայց քանի որ յարլի ռազմական կարիերան բուռն էր, և ռուսների հետ մարտին նրա մասնակցության բուն փաստը չի հաստատվում  այլ կերպ, քան ավելի ուշ ռուսական աղբյուրների կողմից, վերքը կարող է լինել ցանկացած ծագման։ Ամենակարևորը `Բիրյերը յարլ  էր դարձել 1248 թվականին, իսկ Նևայի ճակատամարտը տեղի է ունեցել 1240 թվականին։
Հիշատակ
Ստոկհոլմում կա հրապարակ, որտեղ տեղադրված է Բիրյեր Յարլի հուշարձանը։ Բիրյեր Յարլսգատանը (Birger Jarlsgatan) համարվում է Ստոկհոլմի կենտրոնի ամենաերկար փողոցներից մեկը։
Ծագումնաբանություն
Որոշվել է Բիրյերի Y-քրոմոսոմային հապլոխումբը I1-ը և միտոքոնդրիալ հապլոխումբը H-ը, նրա որդու` Էրիկի, Y-քրոմոսոմային հապլոխումբը I1 է և միտոքոնդրիալ հապլոխումբը Z1a: Նրա երկրորդ կնոջ` Մեհթիլդայի մոտ հստակեցված միտոքոնդրիալ հապլոխումբը համապատասխանում է U5b1-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդիայի ազնվականություն
Կապանի պղնձի հանքավայր
Կապանի պղնձի հանքավայր, հանքավայր Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Ողջի գետի ավազանում, Կապան քաղաքից 3-4 կմ հյուսիս։ Հայաստանի պղնձի հիմնական հանքավայրերից է։
Բնութագիր
Տարածքը ավելի քան 25 կմ² է։ Հայտնի է հնագույն ժամանակներից, շահագործվում է 1846 թվականից։ Միջին ջերմաստիճանի ջրաջերմային հանքավայր է՝ կապված միջին յուրայի հրաբխային գործունեության հետ։ Հանքայնացումը պլագիոկլազային և քվարցային պորֆիրիտների մեջ է՝ ներկայացված երակներով (ավելի քան 500 արդյունաբերական նշանակության հանքային երակ) և երակիկացանավոր գոտիներով։
Արդյունաբերական նշանակության հանքանյութերի հիմնական պաշարները կապված են երակիկացանավոր հանքայնացման հետ, որն ըստ խորության փոխարկվում է երակային հանքայնացման։ Երակիկացանավոր մարմինները ոսպնյակաձև են և մերձլայնական ուղղությամբ ձգվում են 400-500 մ։ Ըստ խորության՝ դրանք հետամտվում են մինչև 500 մ հաստության՝ 10-20 մ։ Երակների միջին հաստությունը 0, 2-0, 5 մ է, ըստ տարածման՝ հետամտվում են 100-150, երբեմն՝ 300-350 մ, ըստ անկման՝ 200-250 մ։ Հանքանյութը կազմված է հիմնականում խալկոպիրիտ, քիչ քանակությամբ՝ բոռնիտ, խալկոզին, գալենիտ, սֆալերիտ, քվարց, կալցիտ, անհիդրիտ, գիպս և այլ միներալներից։ Պղնձի պարունակությունը 1, 54, 6% է։ Կան նաև ոսկի (մինչև 0, 3 գ/տ) և արծաթ (մինչև 24 գ/տ)։ Հանքադաշտը տեկտոնական խախտումներով բաժանված է բեկորների, որոնց շարժման տատանումները հասնում են 100-300 մ խորքում՝ տասնյակ մետրերի։ Կապանի պղնձի հանքավայրի հիմքի վրա գործում է Կապանի հանքահարստացուցիչ ֆաբրիկան։
Կատեգորիա:Հանքավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հանքավայրեր
Փերթեվնիյալ Վալիդե սուլթան մզկիթ
Փերթեվնիյալ Վալիդե սուլթանի մզկիթ (Pertevniyal Valide Sultan Camii), հայտնի է նաև որպես Աքսարայի Վալիդե սուլթանի մզկիթ (Aksaray Valide Sultan Camii), 19-րդ դարի մզկիթ, որը գտնվում է Ստամբուլի Ֆաթիհ շրջանի Աքսարայ թաղամասում։
Կառուցում
Մզկիթը կառուցվել է 1869- 1871 թվականներին ճարտարապետ Սարգիս Բալյանի կողմից՝ Փերթեվնիյալ սուլթանի պատվերով։ Վերջինս եղել է օսմանյան սուլթաններ Մահմուդ II-ի և Աբդուլ Ազիզի մայրը ։ Մզկիթը ներկայացնում է մի քանի ճարտարապետական ոճերի խառնուրդ, այնպիսիք, ինչպիսիք են ռենեսանսը, գոթական ոճը, կայսերական ոճը, ռոկոկո ոճը և իհարկե ավանդական օսմանյան ոճը։ Մզկիթը ունի երկու մինարեթներ և փոքր գմբեթ ։
Մզկիթի կողքը առկա են շատրվան, գրադարան, Փերթեվնիյալ սուլթանի թյուրբեն։ Ավելի ուշ, գրադարանի մասնաշենքը տեղափոխվել է Սուլեյմանիե մզկիթ։ Սկզբնական շրջանում մզկիթը գտնվել է Աքսարայի հրապարակում (Aksaray meydani), սակայն Աթաթուրքի պողոտայի վերակառուցումից հետո (Atatürk bulvari)՝ 50-ական թվականներին, մզկիթը հայտնվել է պողոտայի մակարդակից ցածր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի մզկիթներ Կատեգորիա:Ֆաթիհ Կատեգորիա:Ստամբուլի օսմանյան մզկիթներ
Լոսար
Տիբեթյան նոր տարի կամ  Լոսար՝ (ལོ་གསར་, "new year" ), տոն, որը շարժական է և նշվում է գեղեցիկ ավանդույթով և տարբեր ժամանակահատվածներում՝  կախված գտնվելու վայրից (Տիբեթ, Նեպալ, Բութան)  ; Տոնը նոր տարվա փառատոն է և նշվում է Տիբեթյան լուսնային օրացույցի առաջին օրը, որն էլ ըստ Գրիգորյան օրացույցի՝ համապատասխանում է փետրվար կամ մարտ ամիսներին։ Համաձայն Տիբեթյան օրացույցի՝  2018 թվականի սկիզբը համարվում է փետրվարի 16-18-ը ։
Նեպալում տոնակատարությունը կոչվում է Լոչար (Lhochhar) և տոնում են ավելի քան ութ շաբաթ շուտ, քան Տիբեթյան նոր տարին ։
Պատմություն
Տիբեթում Լոսարը ազդարարում է բուդդիզմի ժամանումը և Բոն ծիսակարգի իր արմատներն ունի, որտեղ առկա է ձմռանը խնկարկելու սովորույթը։ Տիբեթյան իններորդ թագավորության ժամանակ, Փյուդ Գանգյալ (617-698) թագավորի օրոք, այս տոնը միավորվել է Լոսարի փառատոնի հետ ։
Դալայ լամա XIV-ը՝ տիբեթական բուդդայականության հոգևոր առանջնորդը, Լոսարի տոնակատարության մեջ կարևոր դերակատարում է ունեցել ։
Լոսարի՝ տիբեթյան տոնակատարության ժամանակ շամպայնով չեն դիմավորում Ամանորը, այլ երախտագիտության ծիսակատարություն են կատարում։ Նվիրաբերություն են անում ջրային ոգիներին, բնության ոգիներին, քանի որ նրանց ուղիները կապված են բնության հիմնական տարրերի՝ կրակի, ջրի, օդի, հողի հետ ։
Սովորույթներ
Լոսարի տոնը նշվում է 15 օր և հիմնական տոնակատարությունները տեղի են ունենում առաջին երեք օրերի ընթացքում։
Լոսարի առաջին օրը չհանգկոլ  կոչվող խմիչք են խմում,  որը Տիբեթյան գարեջրի բաղադրությամբ է պատրաստվում։
Լոսարի երկրորդ օրը հայտնի է Լոսար թագավորի անունով։ Լոսարի ավանդույթը շարունակվում է Փհուրբա կամ Կիլա դաշույնի կիրառմամբ, որը հնգօրյա ծիսական արարողակարգ է, որտեղ դաշույնն օգտագործվում է չարքերին քշելու համար։
Քանի որ ույղուրներն ընդունել էին չինական օրացույցը, իսկ մոնղոլներներն ու տիբեթցիները ույղուրների օրացույցը, Լոսարը նշվում է Չինաստանի և մոնղոլական Նոր տարվա միևնույն օրը։ Սակայն Լոսարի ավանդույթները Տիբեթի համար եզակի են և նախկինում ունեցել են հնդկական և չինական ազդեցություններ։ Սկզբում Լոսարի հին տոնակատարությունները տեղի են ունեցել միայն ձմեռային արևադարձի ժամանակ, այնուհետև այն տեղափոխվել է չինական և մոնղոլական Նոր տարվա համընկնման պատճառով, Բուդդիզմի Գելուգի դպրոցի ղեկավարի կողմից ։
Մինչ 1950 թվականի Չամդոյի ճակատամարտը, Լոսարը սկսվում էր առավոտյան ծիսակարգով, Նամգյալի տաճարում, որն անց էր կացվում Դալայ Լամայի կամ այլ բարձրաստիճան լամաների ղեկավարությամբ, պետական պաշտոնյաների մասնակցությամբ, պատվելու համար Դհարմփալային։ Դալայ Լամայի աքսորումից հետո, մշակութային հեղափոխության ընթացքում բազմաթիվ վանքեր լուծարվեցին։ Այդ ժամանակից ի վեր, Տիբեթում բուդդիզմը մի փոքր վերականգնվեց ։
Տիբեթում տարբեր տիպի սովորույթներ կապպված են Լոսար տոնի հետ.
Չհանգկոլ ՝ (chang) խմիչքը, որը գարեջուր է, մատուցվում է տաք վիճակում։ «Ոչխարի գլուխ» և «տարեսկիզբ» բառերը տիբեթերենում միևնույն ձևով են հնչում և ըստ դրա, սովորաբար գունավոր կարագից ոչխարի գլուխ են ձևավորում, զարդարում սեղանը։ Մեկ այլ ավանդական զարդարանք, որը խորհրդանշում է հարուստ բերքահավաքը, փայեման է (phyemar) (հինգ հացահատիկ զամբյուղ)։ Այն փայտե երկշերտ զամբյուղ է, որի մեկ շերտի վրա լցված է գարու ալյուր, իսկ մյուսի՝ գարու հատիկներ, այնուհետև  զարդարվում է գարու հատիկներով և գունավոր կարագով ։
Բութանում Լոսարի սովորույթները նման են, սակայն տարբերվում են հարևան Տիբեթի սովորույթներից ։
Բութանում ժամանակակից տոնակատարությունը սկսվել է 1637 թվականին, երբ Շաբդրունգ Լաման հանդիսավոր արարողությամբ նշեց Բութանայի վարչական կենտրոնի ՝ Պունակհայի աշխատանքների ավարտը։ Այդ օրը երկրի տարբեր կողմերից եկած բութանացիներ զոհաբերություններ և նվիրաբերություւներ կատարեցին՝ տարբեր շրջաններից բերելով ուտելիքներ և այդ ավանդույթը մինչ օրս կատարվում է Լոսարի արարողակարգի ժամանակ։
Ավանդական կերակուրների թվում են շաքարեղեգը, կանաչ բանանը, որոնք համարվում են հաջողություն բերող սննդամթերքներ ։
Երգը, պարը, զբոսախնջույքը, նետաձգությունը, աղեղնաձգությունը և նվիրաբերություններ անելը Բութանում Լոսարի ավանդույթներից են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուդդայականություն Կատեգորիա:Ամանորն աշխարհում Կատեգորիա:Ամանոր
Անցանո դի Պուլիա
Անցանո դի Պուլիա (Anzano di Puglia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2232 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 203 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71020, հեռախոսային կոդ՝ +39 00881։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ադամանդե ցանց (Ֆաբերժեի ձու)
«Ադամանդե ցանց» (Алмазная сетка), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1892 թվականին Ալեքսանդր III կայսեր պատվերով՝ կնոջ՝ կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի համար։
Ոսկերչական ձուն պատկանում է բիզնեսմեններ Դորոթի և Արթի Մակֆերին ֆոնդին և ցուցադրվում է Հյուսթոնի բնական գիտությունների թանգարանում։ Անակնկալը՝ մեխանիկական փիղը, գտնվում է Լոնդոնում՝ Եղիսաբեթ II թագուհու հավաքածուում։
Անակնկալ
Այսօր ձվի հետ չգտնվող անակնկալը առաջին մեխանիզմով աշխատանքն էր, որը պատրաստվել էր Ֆաբերժեի արհեստանոցում։ Այն իրենից ներկայացնում է փղիկ, որի մեխանիզմն աշխատում է, երբ փոքրիկ բանալիով լարում են այն ։ Փղիկը, որի մեջքին կա ոսկե աշտարակ, պատրաստված է փղոսկրից, մասամբ պատված էմալով, որն էլ իր հերթին ադամանդներով է երեսապատված։ Փղիկի ճակատին սպիտակ գույնի թանկարժեք քարերով է պատված ։ Ժանիքները, կնճիթը և լծասարքը զարդարված են մանր ադամանդներով։ Փիղը նման է Դանիայի զինանշանի վրա պատկերված փղին, որպեսզի Մարիա Ֆեոդորովնան հիշեր իր հայրենիքը։ Փղի տեսքը կրկին օգտագործվել է 1900 թվականին «Սոճու կոն» ձվի համար՝ պատրաստված Վարվառա Կելխի համար։
Պատմություն
Ոսկերչական ձվի պատրաստմամբ զբաղվել է Ավգուստ Հոլմսթրյոմը, ում արհեստանոցը Կարլ Ֆաբերժեի ֆիրմայի կազմի մեջ էր մտնում։
1892 թվականին ձուն փոխանցվել է Ալեքսանդր III կայսրին, որն այն նվիրեց կնոջը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային՝ Զատկի տոնի առթիվ։ Ըստ 1892 թվականի ապրիլի 7-ի Ֆաբերժեի հաշիվների, ձվի գինը կազմել է 4750 ռուբլի ։
1917 թվականին հեղափոխականները ձուն հափշտակում և ուղարկում են Կրեմլի զինապալատ։ 1920-ական թվականներին «Антиквариат» գրասենյակի կողմից ձուն վաճառվել է Միշել Նորմանին՝ «Australian Pearl» ընկերությունից։ Ավելի ուշ այն վաճառվում է Էմանուել Սնոումենին՝ բրիտանական «Wartski» ընկերությունից։ 1929 թվականին ձուն գնում է ոմն Թիտսոնը։ 1960 թվականին ձուն հայտնվում է «Սոթբիս» աճուրդի տանը։ 1962-ից 1977 թվականներին և 1983 թվականից ձուն գտնվել է Մեծ Բրիտանիայում՝ մասնավոր հավաքածուներում։
2003 թվականին Նյու Յորքի «Քրիստիս» աճուրդում ձուն հանեց վաճառքի՝ մեկնարկային 3 միլիոն ԱՄՆ դոլարով, սակայն այդպես էլ չվաճառվեց ։ Ավելի ուշ այն գնեցին Արթի և Դորոթի Մակֆերին բիզնեսմենները Հյուսթոնից։ Այսօր այն ցուցադրվում է Հյուսթոնի բնական գիտությունների թանգարանում։
Գաբի (Վալե դ’Աոստա)
Բնակչությունը կազմում է 487 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 15 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 32 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։
Ադամանդե ցանց (Ֆաբերժեի ձու)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1892 աշխատություններ Կատեգորիա:Ոսկերչություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն Կատեգորիա:Ֆաբերժե
Գաբի (Վալե դ’Աոստա)
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկա
Կատեգորիա:Վալե դ'Աոստա մարզի քաղաքներ
Jack Ü
Jack Ü (երբեմն հանդիպում է ինչպես Skrillex & Diplo)՝ երաժշտական նախագիծ ԱՄՆ-ից, հիմնադրել է Skrillex և Diplo դիջեյների դուետով, 2013 թվականին, որը միավորում է երկու լեյբլերը՝ OWSLA (Skrillex) և Mad Decent (Diplo) : Այդպիսով, նախագիծը գտնվում է միանգամից երկու նահանգներում՝ Լոս Անջելես, Կալիֆորնիա նահանգ (Skrillex), Մայամի, Ֆլորիդա (Diplo)։
Նախագծի դեբյուտը կայացել է 2014 թվականին, «Ultra Music Festival Miami» փառատոնին։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 17-ին ներկայացվել է առաջին պաշտոնական երգը՝ "Take Ü There", որը ձայնագրվել է Կայզա երգչուհու հետ։ Իսկ 2015 թվականի փետրվարի 27-ին թողարկվել է առաջին լիարժեք ստուդիական ալբոմը՝ «Skrillex and Diplo Present Jack Ü», որի վրա աշխատել են 2014 թվականից մինչև 2015 թվական ։
Նախագծի ընթացքում նրանք համագործակցել են այնպիսի երգիչների հետ, ինչպիսիք են Ջասթին Բիբերը, Կայզան, 2 Chainz-ը, Bunji Garlin-ը և AlunaGeorge-ը։
Ջոդի Ուիտաքեր
Ջոդի Ուիտաքեր (Jodie Whittaker հունիսի 17, 1982 թ. Սքելմանտրոպ Հադերսֆիլդ, ,Կերկլիս շրջան, Արևմտյան Յորքշիր կոմսություն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), Բրիտանացի Թատրոնի և Կինոյի դերասանուհի։
Անձնական կյանքը
2008 թվականի նոյեմբերին Ուիտաքերը ամուսնացել է դերասան Քրիստիան Կոնտրերասի հետ ։ 2015 թվականի ապրիլին նրանք աղջիկ են ունեցել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Չեսկի-Կրումլով
Չեսկի-Կրումլով (Krumau or Böhmisch Krumau), քաղաք Չեխիայի Հարավային Բոհեմիայի շրջանում։ Չեսկի-Կրումլովը հին քաղաք է, կենտրոնացած է Չեսկի-Կրումլովի ամրոցի շուրջ։ 1992 թվականից ի վեր Պրահայի ամրոցի հետ միասին ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Պատմություն
Բնակավայրը վերածվել է ամրոցի, որը կառուցվել է 1240 թվականին Վիտկովիչի ընտանիքի հետնորդ Վիտեկ I-ի կողմից։ Ամրոցի անունն առաջին անգամ հիշատակվել է 1253 թվականին՝ Chrumbenowe գործով։ Ըստ լեգենդի՝ Չեսկի-Կրումլով ամրոցի ավանումը ծագում է գերմաներեն krumbe ouwe բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «կոր մարգագետին», Վլտավա գետի ոլորանում։
Տեսարժան վայրեր
Չեսկի-Կրումլով քաղաքի շատ ճարտարապետական կառույցներ և ամրոցներ կառուցվել են 14-րդ և 17-րդ դարերում, որոնք հիմնականում կառուցված են Գոթական, Վերածննդի և Բարոկկո ճարտարապետության ոճերով։
Ամրոց
Չեսկի-Կրումլով ամրոցը անսովոր մեծ է քաղաքի չափի համար՝ Չեխիայի Հանրապետությունում այն երկրորդն է, զիջում է միայն Պրահայում գտնվող Հրադչանի ամրոցին։ Պատերից ներս գտնվում են մի ընդարձակ այգի կառուցված ռոկոկո ոճով, լայնածավայլ մի կամուրջ, որի վերևում կառուցված է ամրոցը, իսկ ամրոցը բաղկացած է մի քանի առանձին մասերից, որոնք թվագրվում են տարբեր ժամանակաշրջաններին։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին, ամրոցն անբավարար կերպով պահպանվելուց հետո, Համաշխարհային հուշարձանների հիմնադրամի կողմից ներառվել է 1996 թվականի Համաշխարհային հուշարձանների դիտում ծրագրի մեջ։ American Express-ի ֆինանսական աջակցությամբ այգու կենտրոնական շատրվանը պաշտոնագրվել և վերակառուցվել է և մինչև այսօր գործում է ֆունկցիոնալ ։
Սուրբ Վիտուսի (Սուրբ Վիտ) եկեղեցին կառուցված է Գոթական ճարտարապետության ոճով, որը գտնվում է ամրոցի ներսում ՝ ճարտարապետության կողմնորոշմամբ մինչև 15-րդ դար։
Ամրոցի թատրոն
Չեսկի-Կրումլով ամրոցի թատրոնը կառուցվել է Բարոկկո ոճով, 1680-1682 թվականներին՝ Յոհան I Էգենբերգի կողմից, և 1765-1766 թվականներին թատրոնն իր բեմային սարքավորումների հետ վերանորոգել է Յոզեֆ Ադամ Շվարցենբերգը։ Ամրոցի թատրոնը մի քանի թատրոններից մեկն է, որը պահպանում է իր բնօրինակ բեմական մեքենաները, դեկորացիան և թատերական բեմասարքերը։ Իր տարիքի շնորհիվ, թատրոնն օգտագործվում է միայն երեք անգամ (հանրության համար՝ երկու անգամ), երբ Բարոկկո օպերան կատարվում է մոմի լույսով։
Թատրոնի վերջին սեփականատերը Ադոլֆ Շվարցենբերգն է։ Այստեղ է, որ նա ընդունել է նախագահ Էդվարդ Բենեշին և տվել է նրա մեծ աջակցություն Չեխոսլովակիայի պաշտպանության համար՝ նացիստական Գերմանիայի աճող սպառնալիքի դեմ։ Նրա գույքը 1940 թվականին բռնագրավվել է գեստապոյի կողմից, այնուհետև 1945 թվականին բռնագրավվեց Չեխոլովակիայի կառավարության կողմից։
Մշակույթ
Չեսկի-Կրումլովում անցկացվում են մի շարք փառատոններ և այլ միջոցառումներ ամեն տարի, այդ թվում՝ Five-Petaled Rose փառատոնը, որը տեղի է ունենում ամառային արևադարձային շաբաթվա վերջին։ Քաղաքի կենտրոնը դարձել է միջնադարյան քաղաք՝ արհեստավորներով, արվեստագետներով, երաժիշտներով և միջնադարյան զգեստերով տեղացիներով։ Քաղաքի ակտիվությունը ներառում է նիզակախաղ, սուսերամարտ, պատմական պարային ներկայացում և ժողովրդական թատրոն՝ ամրոցի սահմաններում և գետի երկայնքով։ Այն ավարտվում է հրավառությամբ։
Քաղաքի կենտրոնում գտնվում է մոլդավիտ կիսաթանկարժեք ադամանդին նվիրված թանգարան։
Քույր քաղաքներ
Չեսկի-Կրումլով քաղաքի քույր քաղաքներն են․
Բակիր Իզետբեգովիչ
Բակիր Իզետբեգովիչ (Bakir Izetbegović, ), բոսնիացի պետական գործիչ և քաղաքագետ ։ Ծնվել է 1956 թվականին Սարաևոյում` նախկին Հարավսլավիայի տարածքում։ Երկու անգամ ընտրվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի նախագահ։ Բոսնիական «դեմոկրատական գործողություններ» կուսակցության առաջնորդն է։ Ամուսնացած է Սեբիջա Իզետբեգովիչի հետ։
Կրթություն
Սովորել է Սարաևոյի (Բոսնիա և Հերցեգովինա) միջնակարգ և հիմնական դպրոցում։ Ավարտել է Սարաևոյի պետական ճարտարապետական համալսարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի նախագահներ Կատեգորիա:Սարաևոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Ալեքսանդր Զայցև (նկարիչ)
Ալեքսանդր Դմիտրիևիչ Զայցև (Александр Дмитриевич Зайцев, (16) հունիսի, 1903, Բլագովեշչենսկ-նա-Ամուրե, Ամուրի մարզ, Ռուսական կայսրություն – 12 մայիսի, 1982, Լենինգրադ, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գեղանկարիչ, մանկավարժ, ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, Լենինգրադի Ի. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Ալեքսանդր Օնիշչենկո
Ալեքսանդր Օնիշչենկո (Александр Онищенко, ), Պրահայում բնակվող ուկրաինացի նկարիչ։ Հայտնի է իր կենսունակ տպավորիչ նկարներով։ Օնիշչենկոյի աշխատանքները ցուցադրվում են Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում։
Ալեքսանդր Զայցև (նկարիչ)
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Զայցևը ծնվել է 1902 թվականի հունիսի 3-ին (նոր տոմարով՝ հունիսի 16)։ 1920-1924 թվականներին սովորել է Բագովեշչենսկի գեղարվեստաարդյունաբերական ուսումնարանում։ 1924 թվականին մեկնել է Լենինգրադ և ընդունվել Գեղարվեստատեխնիկական բարձրագույն ինստիտուտ, որտեղ սովորել է Օսիպ Բրազի ու Վասիլի Սավինսկու մոտ։ 1928 թվականին Ալեքսանդր Զայցևն ավարտել է ինստիտուտը. նրա դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Մայիսի 1-ի տոնը Լենինգրադում» («Праздник 1 Мая в Ленинграде») նկարը, իսկ ղեկավարը՝ Արկադի Ռիլովը ։ Այլ տվյալներով՝ Ալեքսանդր Զայցևն ուսումն ավարտել է 1930 թվականին՝ ստանալով «ժամանակավոր փաստաթուղթ ինստիտուտն ավարտելու մասին» ։
Ալեքսանդր Օնիշչենկո
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Օնիշչենկոն ծնվել է 1957 թվականին Չերնիգովում։ Գեղարվեստական աջակցություն ստացել է վաղ տարիքից հորից։ 1979 թվականին ավարտել է Կիևի արվեստի ինստիտուտը, դարձել Ռուսաստանի արվեստի միության անդամ։
Ալեքսանդր Զայցև (նկարիչ)
Կենսագրություն
1928-1932 թվականներին Ալեքսանդր Զայցևը եղել է «Նկարիչների շրջան» («Круг художников») միության անդամ ու ցուցահանդեսների մասնակից։ 1932 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Ցուցահանդեսների մասնակցել է 1928 թվականից։ Ստեղծել է թեմատիկ նկարներ, բնանկարներ, դիմանկարներ, նատյուրմորտներ։ Նրա նկարներից են՝ «Քարտաշներ» (1929), «Մայրություն» (1930), «Բալթիական գործարանի Լիտեյնիի ցեխ» (1933), «Ձկնորսներն Օնեգայի լճում» (1935), «Ջրվեժ Կիվաչ» (1938), «Նևայի ափին» (1947), «Հյուսիսում» (1950), «Գարուն» (1955), «Գարուն։ Սամարղանդ», «Հյուսիսում» (երկուսն էլ 1956), «Բանվորական գյուղ Տերիբերկա» (1957), «Գիշեր Նևայի ափին» (1963), «Հյուսիսում։ Ձկնորսուհի Դ. Բուսարովայի դիմանկարը» (1964), «Ծովի աշխատավորներ» («Труженики моря») (1967), «Գարուն» (1969), «Լենինն ու Գորկին Գորկիում» (1970), «Մթնշաղ», «Ձկնորսական կոլտնտեսությունում Հյուսիսում» (1975) և այլն։
Ալեքսանդր Օնիշչենկո
Կենսագրություն
Խորհրդային Միության տարիներին Օնիշչենկոն և բազմաթիվ այլ երիտասարդ արվեստագետներ ապստամբել և ձևավորել են արվեստագետների անօրինական միություն, որը տեղակայված էր Ելեցկի վանքում ։
Ալեքսանդր Զայցև (նկարիչ)
Կենսագրություն
1930-1982 թվականներին Ալեքսանդր Զայցևը դասավանդել է Լենինգրադի Ի. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտում. եղել է պրոֆեսոր (1948 թվականից), արվեստագիտության թեկնածու (1943), ԽՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967), գեղանկարչության անհատական արվեստանոցի ղեկավար (1963-1982)։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով (1971)։
Ալեքսանդր Օնիշչենկո
Կենսագրություն
1981 թվականին Օնիշչենկոն իր մի քանի գործընկերների հետ միասին տեղափոխվեցին Սիբիրի Օմսկ քաղաք։ Վեց տարի «ինքնաարտաքսումից» հետո` 1987 թվականին վերադարձել է Ուկրաինա։ Խորհրդային ​​Միության փլուզումից տարիներ առաջ աճող քաղաքական տագնապից փախչելով՝ Օնիշչենկոն, նախքան 1991 թվականին Պրահայում հաստատվելը, ապրել է Հարավսլավիայում։
Ալեքսանդր Զայցև (նկարիչ)
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Զայցևը մահացել է 1982 թվականի մայիսի 12-ին Լենինգրադում։
Ալեքսանդր Օնիշչենկո
Կենսագրություն
Հայտնի Չարլզ կամրջի վրա տարիներ շարունակ նկարելուց հետո Օնիշչենկոն այնպիսի հաջողություն է ունեցել, որ 1994 թվականին Պրահայի Հին քաղաք կոչվող հատվածում բացել է իր սեփական պատկերասրահը՝ Galerie Jakubska :
Ալեքսանդր Զայցև (նկարիչ)
Կենսագրություն
Նկարչի աշխատանքները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանում, այլ թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ուկրաինայում, Ճապոնիայում, Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում ու այլ երկրներում։ Հայտնի են Ալեքսանդր Զայցևի դիմանկարները՝ ստեղծված լենինգրադցի նկարիչների, այդ թվում նաև Ա. Պարխոմենկոյի (1971) ու Մ. Դևյատովի (1969) կողմից։
Գրեսան
Գրեսան (Gressan), կոմունա Իտալիայի՝ Վալե դ'Աոստա մարզում։
Ալեքսանդր Օնիշչենկո
Կենսագրություն
Օնիշենկոն սև կտավի վրա ստեղծագործում է յուրահատուկ տեխնիկայով։ Նրա աշխատանքները նոր իմպրեսիոնիստական ուղղվածություն ունեն, ինչը չպետք է շփոթել նեոիմպրեսիոնիզմի հետ։ Ստեղծագործություններում մուգ տոներին փոխարինում են բաց երանգները՝ ընգծելով գունային կոնտրաստը։ Ուշագրավ են Պրահայի տեսարաններ պատկերող կտավները, որոնք արված են թռչնի թռիչքի բարձրությունից՝ Պրահայի տանիքներից։
Ալեքսանդր Զայցև (նկարիչ)
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Ալեքսանդր Օնիշչենկո
Կենսագրություն
2017 թվականին Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարանում տեղի է ունեցել Օնիշչենկոյի իմպրեսիոնիստական աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ուկրաինացի արվեստագետներ
Գրեսան
Բնակչությունը կազմում է 3135 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 126 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկա
Կատեգորիա:Վալե դ'Աոստա մարզի քաղաքներ
Յուլիան Մարխլևսկի
Հեղափոխական շարժման մեջ ընդգրկվել է 1880-ական թվականներին, որպես լեհական առաջին հեղափոխական կուսակցության՝ «Պրոլետարիատ-1»-ի անդամ։ 1891 թվականին բանտարկվել է, 1893 թվականին տարագրվել Շվեյցարիա։ Եղել է Լեհական թագավորության ս-դ-ի հիմնադիրներից։ 1896 թվականից աշխատակցել է լեհական և գերմանական ս-դ. մամուլին։ Օժանդակել է Վլադիմիր Լենինին՝ «Իսկրա»-ի կազմակերպման գործում։ 1905 թվականին վերադարձել է Վարշավա, մասնակցել 1905-1907 թվականների ռուսական հեղափոխությանը։ Եղել է ՌՍԴԲԿ V (լոնդոնյան) համագումարի (1907) պատգամավոր, ընտրվել է Կենտկոմի անդամության թեկնածու։ Եղել է II Ինտերնացիոնալի Ցյուրիխի և Շտուտգարտի կոնգրեսների պատգամավոր։ 1909 թվականից հիմնականում աշխատել է գերմանական ս-դ. կուսակցությունում, հանդիսանալով դրա ձախ թևի ղեկավարներից, մասնակցել է «Սպարտակ միության» կազմակերպմանը։ 1916 թվականին բանտարկվել է։ Ազատվել է 1918 թվականին, խորհրդային կառավարության պահանջով և ուղարկվել Ռուսաստան։ 1918 թվականին դարձել է Համառուսաստանյան Կենտգործկոմի անդամ։ Մասնակցել է Կոմինտերնի ստեղծմանը։ 1919 թվականից՝ Գերմանիայի կոմկուսի ԿԿ անդամ, 1920 թվականից՝ ՌԿ (բ)Կ ԿԿ-ին կից Լեհական բյուրոյի անդամ, Լեհաստանի ժամանակավոր հեղափոխական կոմիտեի նախագահ։ 1921-1922 թվականներին կատարել է դիվանագիտական աշխատանք։ 1922 թվականից՝ իր իսկ նախաձեռնությամբ ստեղծած ՄՕՊՌ-ի նախագահ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1866 ծնունդներ Կատեգորիա:1925 մահեր Կատեգորիա:Լեհ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ
Նոր կորոնավիրուսի բռնկումը Արցախի Հանրապետությունում
Նոր կորոնավիրուսի բռնկումը Արցախի Հանրապետությունում տեղի է ունեցել 2020 թվականի ապրիլի 7-ին, իսկ ապրիլի 30-ի տվյալներով երկրում գրանցված դեպքերի քանակը 10-ն է։ Ըստ վերջին թարմացումների՝ մահվան ելքով դեպքեր Արցախում չեն արձանագրվել, ապաքինվել են պացիենտներից 154-ը։
Համավարակի բռնկումը տեղի է ունեցել Արցախի Հանրապետությունում անցկացված համապետական ընտրություններից մեկ շաբաթ անց։ Վարակի օջախը եղել է Քաշաթաղի շրջանի Միրիկ համայնքը, որը ամբողջությամբ անցել է մեկուսացման ռեժիմի։ Վարակվածը մեկուսացվել է, իսկ նրա շփման շրջանակում գտնվող ևս 17 քաղաքացիներ՝ ինքնամեկուսացվել ։
Ընդհանուր հաշվով, կորոնավիրուսով վարակման դեպքեր հայտնաբերվել են Արցախի երկու վարչական միավորներում՝ Քաշաթաղի և Շահումյանի շրջաններում, ինչպես նաև մայրաքաղաք Ստեփանակերտում։
Մարտ
Համապետական ընտրություններին ընդառաջ, վարակի տարածումը Արցախի Հանրապետություն կանխելու նպատակով մարտի 31-ին փակվում է հայ-արցախյան սահմանը։ Սա Արցախյան ազատամարտի հաղթական ավարտից ի վեր առաջին դեպքն էր, երբ Արցախի ցամաքային սահմանը փակ է Հայաստանի քաղաքացիների համար։
Ապրիլ
Ապրիլի 7-ին Արցախի Հանրապետության առողջապահության նախարարությունը հայտարարում է երկրում թագավարակով վարակման առաջին դեպքի մասին։ Մինչ այդ, նախարարության հսկողության ներքո երկու կասկածելի անձինք թեստավորվել էին, որոնցից մեկի՝ Քաշաթաղի շրջանի Միրիկ համայնքի բնակչի մոտ, գրանցվել էր դրական արդյունք ։
Ապրիլի 9-ին թեստավորվել են ևս երեք անձինք, որոնցից երկուսի մոտ հայտնաբերվել է կորոնավիրուսային ախտահարում (վարակվածներից մեկը հանդիսանում էր Հայաստանի քաղաքացի)։ Վերջիններս համապետական ընտրությունների ժամանակ քվեարկել էին Միրիկի հարակից գյուղում՝ Մոշաթաղում։ Այսպիսով, ապրիլի 9-ի դրությամբ Արցախում կորոնավիրուսի տարածվածության արեալը սահմանափակվում էր ՀՀ-ին անմիջապես հարող Քաշաթաղի շրջանով։
Ապրիլի 10-ին Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Քարվաճառ քաղաքում գրանցվում են կորոնավիրուսի երկու նոր դեպքեր ։
Ապրիլի 12-ին Քարվաճառում հայտնաբերվել է կորոնավիրուսի ևս մեկ նոր դեպք, որը հանդիսանում է ապրիլի 10-ին վարակված քաղաքացու կինը ։ Վերջինս նախքան թեստավորումը եղել է ինքնամեկուսացված։ Ըստ Արցախի Հանրապետության առողջապահության նախարարության տվյալների՝ ապրիլի 12-ի դրությամբ Արցախում կա կորոնավիրուսի 6 հաստատված դեպք, 12 մեկուսացված և 57 ընդհանուր թեստավորված ։
Ապրիլի 17-ին Արցախի առողջապահության նախարարությունը հայտնում է նոր տիպի կորոնավիրուսով վարակման ևս 1 նոր դեպք։ Ախտահարված անձը եղել է մայրաքաղաք Ստեփանակերտի բնակիչ։ Վերջինիս ընտանիքի 7 անդամները մեկուսացվել են Ստեփանակերտի հյուրանոցներից մեկում։ Ընդհանուր հաշվով, ապրիլի 17-ին թեստավորվել են 11 քաղաքացիներ, որոնցից միայն 1-ի մոտ է արդյունքը եղել դրական։ Մեկուսացվածների թիվը ապրիլի 17-ի դրությամբ կազմում է 21։
Ապրիլի 17-ին Արցախի ԱՆ-ն հայտնել է կորոնավիրուսով վարակված երկու քաղաքացիների ապաքինման մասին։ Վերջիններս դուրս են գրվել Քաշաթաղի բուժմիավորումից։
Նատալյա Բաղդասարյան
Նատալյա Բաղդասարյան, հայ դերասանուհի։