cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդր Սերով (երգիչ)
Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Սերով (ծննդյան ազգանունը՝ Սյարով, ), խորհրդային, ռուս, ուկրաինացի էստրադային երգիչ, վերադաշնակող,  դիրիժոր, երաժիշտ-կատարող, կոմպոզիտոր, երաժշտական պրոդյուսեր, բանաստեղծ։ ՌԴ ժողովրդական արտիստ (2004)։ Ռուսաստանի ՆԳՆ մրցանակի (2009) և Լենինյան կոմերիտմիության մրցնակի դափնեկիր (1988)։
Կենսագրություն
Ծնվել է (1954թ)-ի մարտի 24-ին գյուղ Կովալյովկայում, որը գտնվում է Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետություն Նիկոլաև մարզում։ Նա ռուսական էստրադայի երգիչ է, գործիքավորող, և կոմպոզիտոր։ ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1991 թ.)։ Ժողովրդական արտիստ, Ռուսաստանի (2004)։ Համագործակցելով ռուս կոմպոզիտոր Իգոր Կրուտոյի հետ՝ երգել է այնպիսի հայտնի երաժշտական ստեղծագործություններ ինչպիսիք են «Դուք սիրում եք ինձ», - «Ինչպես լինել», «Մադոննա», որը գրված է Ռիմա Կազակովայի բանաստեղծության հիման վրա, «Ես սիրում եմ ձեզ,մինչ արցունքներ» և «Աստղային անձրևներ»՝ Իգոր Նիկոլաև ի բանաստեղծությունների հիման վրա։
Մանկություն
Նիկոլայ Սերովի հայրը, աշխատել է որպես ղեկավար ավտոբազայում։ Նա հեռացել է ընտանիքից, երբ Սաշան դեռ փոքր էր։ Նրա մայրը աշխատել է Նիկոլաևում գտնվող օծանելիքի և ապակու գործարանում, որպես գործարանի ղեկավար։ Երաժշտությունով հետաքրքրվել է դեռ դպրոցական հասակից։ Նվագել է դպրոցի նվագախմբում ալտա։ Լսելով ռադիոընդունիչով Delilah երգը, նա հայտնաբերեց իր համար նոր աշխարհ Թոմ Ջոնսի երաժշտության. Այդ ժամանակից ի վեր, ճակատագիրը Ալեքսանդր Սերովը կանխորոշված էր։ Նա միայնակ սովորեց նվագել դաշնամուրով և ընդգրկվեց երաժշտական դպրոցի կլարնետի դասարանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Լյուբլինյան ունիա (1569)
Լյուբլինյան ունիա, Լեհաստանի թագավորության և Լիտվական մեծ իշխանության միավորումը մեկ պետության՝ Ռեչ Պոսպոլիտայի մեջ։ Լյուբլինյան ունիան ավարտեց դեոևս 1385 թվականին Կրևյան ունիայով սկսված երկու պետությունների միավորման պրոցեսը։ Լեհաստանում և Լիտվայում սահմանվեց միատեսակ պետական կաոուցվածք, ընդհանուր սեյմ և դրամական սիստեմ։ Լիվոնիան հայտարարվեց ընդհանուր տիրույթ, վերացան մաքսերը։ Ռեչ Պոսպոլիտայի (որը միջազգային ասպարեզում հանդես էր գալիս որպես միասնական պետություն) գլուխ կանգնած էր լեհական և լիտվական իշխանների ընտրած թագավորը։ Լյուբլինյան ունիան չվերացրեց Լիտվայի անկախությունը, երկրում պահպանվեցին հատուկ օրենսդրություն և դատարան, առանձին բարձրագույն վարչական պաշտոններ, պետական գանձարանը, զորքը, պաշտոնական լեզուն մնաց բելառուսերենը։ Լյուբլինյան ունիան փաստորեն գոյատևեց մինչև 1795 թվականը։
Կատեգորիա:Լեհ-լիտվական ունիաներ
Ռեյչել Ջեքսոն
Ռեյչել Ջեքսոն (Rachel Donelson Robards Jackson ), ԱՄՆ֊ի նախագահ Էնդրյու Ջեքսոն ի կինը։
Կենսագրություն
Ռեյչել Դոնելսոնը ծնվել է Վիրջինիա նահանգի Հալիֆաքս շրջանի Նեշվիլ քաղաքում։ Մանուկ ժամանակ նրան համարում էին շատ գեղեցիկ և շարժունակ։ Մինչ Էնդրյու Ջեքսոնի հետ հանդիպումը ամուսնացել է կապիտան Լյուիս Ռոբարդսի հետ, որն ուներ նախանձ բնավորություն և իռացիոնալ գաղափար ։ 1788 թվականին Ջեքսոնը ժամանել է Նեշվիլ, Ռեյչելին ամուսնության առաջարկություն անելու ժամանակ ենթադրում էր, որ նա ամուսնալուծված է։ 1794 թվականին տեղի ունեցավ Դոնելսոնի և Ջեքսոնի հարսանիքը։ 1828 թվականին ընտրությունների ժամանակ Ջեքսոն Ջոն Քուինս Ադամսը մեղադրվում էր բազմամուսնության մեջ։ Նույն թվականին նա մահացել է։ Էնդրյու Ջեքսոնը իր ընդդիմությանը մեղադրում էր նրա մահվան մեջ։ Այսօր 1828 թվականի ընտրությունները, ըստ որոշ պատմաբանների կարող են հանդիսանալ ամենակարևորներից մեկը ամերիկյան պատմության մեջ։
Ռեյչելի թոռնուհու՝ Ռեյչել Ջեքսոն Լորենսի խոսքերով, Ջեքսոնն իր կնոջ գերեզման էր այցելում ամեն օր մայրամուտին։
1829-1836 թվականներին Առաջին տիկնոջ պարտականությունները կատարել են նրա դուստրերը՝ Ռեյչել Ջեքսոնն և Էմիլի Դոնելսոնը։
Էլեկտրական լուսավորություն
Էլեկտրական լուսավորություն, լիցքավորված մասնիկների ուղղորդված շարժումն է էլեկտրական դաշտի ազդեցության տակ։ Այդպիսի մասնիկներ կարող են լինել հաղորդիչներում էլեկտրոնները, էլեկտրոլիտներում՝ իոնները, իսկ կիսահաղորդիչներում էլեկտրոններն ու խոռոչները, որը կոչվում է էլեկտրոնախոռոչային հաղորդագրություն։
Պատմություն
Այն ժամանակ, երբ ստեղծագործում էր Պետրովը, շատ քիչ բան էր հայտնի էլեկտրական հոսանքի մասին։ Հոսանքի միակ աղբյուրը Վոլտյան սյունն էր, որն իրենից ներկայացնում էր իտալացի ֆիզիկոս Ա. Վոլտայի հայտնագործած գալվանական էլեմենտների մարտկոց։ Հենց այդ սարքի օգնությամբ էլ Պետրովը 1802 թվականին ստացել է էլեկտրական աղեղը։ 1801 թվականին Լ. Տենարը էլեկտրոնական հոսանքով պլատինե հաղորդալարը հասցրել է շիկացման աստիճանի։ 4200 գալվանական էլեմենտներից կազմված մարտկոցով կատարեց բազմաթիվ փորձերից ստացված արդյունքները Պետրովն ամփոփում է 1803 թվականին հրատարակած գրքով, որի մեջ էլեկտրական աղեղի մասին գրում է. «Եթե ապակե թեթեղիկի կամ ապակե ոտքերով նստարանի վրա դրվի 2 կամ 3 փայտածուխ... և եթե հետո մետաղի մեկուսացված հաղորդիչները, որոնք միացված են հսկայական մարտկոցի 2 բևեռներին, մոտեցվեն իրար՝ 1-3 հեռավորությամբ, ապա նրանց միջև կառաջանա չափազանց պայծառ, սպիտակ գույնի լույս կամ բոց, որից այդ ածուխները արագ կամ դանդաղ կվառվեն և անդուր մթությունը բավական պարզ կլուսավորվի» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլեկտրական լուսավորություն
Արաբները Բուլղարիայում
Արաբները Բուլղարիայում (Араби в България, العرب في بلغاريا‎‎), Բուլղարիայում ապրող արաբների ընդհանուր անվանումը։ Բուլղարաբնակ արաբները հիմնականում Արաբական թերակղզու երկրներից են` Լիբանանից, Սիրիայից, Պաղեստինից, Հորդանանից և Իրաքից։ Մի շարք էնիկ խմբեր նաև այստեղ են հաստատվել Հյուսիսային Աֆրիկայի արաբական երկրներից` Եգիպտոսից, Մարոկկոյից, Ալժիրից, Թունիսից և Սուդանից ։
Պատմություն
Բուլղարիայի առաջին արաբներն ունեցել են սիրիական և լիբանանյան ծագում։ Վերջիններս այստեղ հաստատվել են սկսած 1960-ական թվականներին։ Նրանք հիմնականում ժամանել են Բուլղարիա կրթություն ստանալու նպատակով։
Համայնքի ավելի քան քառասունամյա պատմության մեւ Բուլղարիա են գաղթել ավելի քան 11 հազար արաբներ։ Նրանց մեծ մասը ստացել են Բուլղարիայի Հանրապետության քաղաքացիություն, ոմանք հանդես եկել, որպես երկքաղաքացիներ և շատերն էլ շարունակել են մնալ իրենց հայրենի երկրի քաղաքացին։
Ըստ 2004 թվականի տվյալների` Բուլղարիայում բնակվում է 17 հազար արաբ (այս թվի մեջ են ներառվում նաև քրդերի, աֆղանների, բերբերների և այլ ազգերի որոշ խմբեր)։
Վերջին տարիներին մեծացել են արաբական երկրներից Բուլղարիա գաղթած փախստականների թիվը։ Այս թվաքանակի աճին հատկապես նպաստել է Սիրիական ճգնաժամը։ Արաբական թերակղզու բնակիչների մի մասը Բուլղարիայում հաստատվել է հետագայում Արևմտյան Եվրոպա տեղափոխվելու նպատակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի ազգեր Կատեգորիա:Արաբական սփյուռք
Ֆորիո
Ֆորիո (Forio, Vuoscoriale), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 16675 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 1390 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80075, հեռախոսային կոդ՝ 081:
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Վիտուսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 15-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բազիլիկա Սան Լորենցո
Բազիլիկա Սան-Լորենցո (Basilica di San Lorenzo), ամենամեծ և ամենահին եկեղեցիներից մեկը, որը գտնվում է Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքի կենտրոնական մասում։ Այստեղ առաջին եկեղեցին կառուցվել է 4-րդ դարում, այնուհետև 11-րդ դարում այն վերակառուցվեց ռոմանական ոճով։ Վերածննդի ոճով ժամանակակից եկեղեցական շինությունը կառուցվել է 15-րդ դարում հանրաճանաչ ճարտարապետ Ֆիլիպո Բրունելլեսկիի կողմից։ Ներսից տաճարը զարդարում են արվեստի բազմաթիվ ստեղծագործություններ. Դոնատելլոյի երկու ամբիոնների աշխատանքները, հին կտրվածքների ձևավորումները, Վերոկկիոյի Պիերոյի և Ջովաննի Մեդիչիի սարկոֆագը, Միքելանջելոյի Մեդիչիի դամբարանը։
Այստեղ հանգչում են Մեդիչի ընտանիքի ամենահայտնի անդամները՝ սկսած Կոզիմոյից մինչև Կոզիմո 3-րդը։
Պատմություն
Սան Լորենցիոյի տաճարը հիմնվել է 393 թվականին։ Սան Լորենցոյի աղոթատունը ընդարձակ/մոտ 11 մետր/ քառակուսի սենյակ է՝ ծածկված գմբեթով։ 11-րդ դարում տաճարը վերակառուցվել է ռոմանական ոճով, իսկ 15-րդ դարում Բազիլիկան կրկին վերանորոգվել է։ Մասնավորապես, Կոզիմո Մեդիչիի պատվերով Բրունելլեսկին վերակառուցեց հին սոկրիստին։
Ավելի ուշ, Միքելանջելոյի նախագծով, տրանսեպտի մյուս կողմից Լորենցոյի և Ջուլիանո Մեդիչիի գերեզմաններով վերակառուցվեց Նոր Սակրիստիան և կառուցվեց Լաուրենցիանի գրադարանը։ Լեվ 10-րդ Հռոմի պապը հանձնարարեց Միքելանջելոյին եկեղեցու երեսպատումը, բայց աշխատանքն այդպես էլ չկատարվեց։ 17-րդ դարում եկեղեցում կառուցվեց մեծ գմբեթով արքայազների կապելլան։ Արքայազների կապելլան. Մեդիչի ընտանիքի հերցոգական ճյուղի գրեթե բոլոր անդամները թաղված են աճյունախորշում։ Մատտեո Նիջետտին 1604 թվականին սկսեց ձևավորել արքայազների կապելլան։ Կապելլայում տեղադրված են մարմարյա զարդարանքներ և խճանկարներ, որոնց վրա տեղադրված են Տոսկանիայի Հերցոգության քաղաքների զինանշանները։ Կապելլան այդպես էլ չկառուցվեց։ Քանդակների համար նախատեսված գրեթե բոլոր խորշերը դատարկ են։ Տեղադրվել են միայն երկու քանդակ՝ Ֆերդինանդ 1-ի և Կոզիմո 2-րդ Մեդիչիի։ Կապելլայի նկարազարդումները կատարվել են Պիերո Բենվենուտի կողմից 1826 թվականին։ Կոզիմո Մեդիչիի գերեզմանը գտնվում է կապելլայի խորանի կողքին։ Սան Լորենցիոյի եկեղեցու տարածքում ըստ Assassin's Creed II. խաղի սյուժեի տեղի է ունեցած գործողությունների ժամանակ գլխավոր հերոսը մտնում է եկեղեցու բակ, որպեսզի գտնի և սպանի քաղաքի իշխանությունը զավթած կուսակրոն Ջիրոլամո Սավոնարոլի պաշտպանին։ Կարճատև խոսակցությունից հետո հանցագործը բարձրանում է տանիք, հասնում և սպանում է նրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վերածննդի ճարտարապետություն
Բնավորության դերասան
Բնավորության դերասան (խարակտերային դերասան) (caractère, χαρακτήρ՝ դրոշմ, հետք, յուրահատկություն, բնույթ ), դերասան, որը կատարում է վառ արտահայտված խոսքային, կենցաղային, արտաքին յուրահատկությամբ դերեր, ցայտուն արտահայտված ամպլուայով դերասան ։ Ըստ Բրիտանիկա հանագիտարանի՝ բնավորության դերասանը նա է, ով վառ դերեր է խաղում ։
Թատրոնի պատմությունից
18-րդ դարի ֆրանսիական թատրոնում կատակերգության, դրամայի, մելոդրամայի մեջ հանդես եկող խարակտերային և կիսախարակտերային (demi-caractère) դերասանին որոշակիորեն տարբերում էին ողբերգության դերասանից, որի խաղը կրում էր վերկենցաղային բարձրաշունչ բնույթ։ 19-րդ դարի կեսերից բեմական արվեստում ռեալիստական սկզբունքների հաստատումն առաջադրեց գործող անձի բնավորությունը բացահայտելու պահանջ՝ անկախ պիեսի ժանրից։ Նախահեղափոխական թատրոնում ամպլուայի տարբերակումները հաստատապես մտել էին թատերական կենցաղի մեջ, առանձնապես շեշտվում էին խարակտերային դերասանի և ոչ խարակտերային (հերոս, սիրահար-հերոս և այլն) դերասանի հատկանիշները։ Ժամանակակից թատրոնում նման տարբերակումներն արվում են այս կամ այն դերասանի բնորոշ կողմը, գերիշխող հատկությունն ընդգծելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դերասանական արվեստ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային տերմինաբանություն Կատեգորիա:Ֆիլմերի և վիդեոների տերմինաբանություն
Հեքսամեթիլենդիամին
Հեքսամեթիլենդիամին, H2N (CH2)6 NH2, ալիֆատիկ շարքի դիամին։ Անգույն, փայլուն բյուրեղային նյութ է, հալման ջերմաստիճանը՝ 42 °C, եռմանը՝ 204—205 °C։ Լավ է լուծվում ջրում և օրգանական լուծիչներում։ Թորվում է ջրային գոլորշիներով։ Խոնավ օդում ծխում է, կլանում ածխաթթու գազ։ Անօրգանական և օրգանական թթուների հետ առաջացնում է աղեր։ Այդ հատկությունը օգտագործում են հեքսամեթիլենդիամինը քանակապես որոշելու համար։ Ունի ամիններին բնորոշ բոլոր հատկությունները։ Կոնդենսացման մեջ է մտնում երկհիմն թթուների հետ՝ առաջացնելով պոլիամիդային պոլիմերներ։ Մարդու օրգանիզմի վրա երկարատև ազդեցության դեպքում հեքսամեթիլենդիամինի գոլորշիներն առաջացնում են կենտրոնական, վեգետատիվ նյարդային համակարգի և այլ օրգանների խանգարումներ։ Հեքսամեթիլենդիամին արդյունաբերության մեջ ստանում են ադիպինաթթվի դինիտրիլը կատալիզատորների (պղինձ-կոբալտ) առկայությամբ, 125 °C-ում և 600—625 կգ/սմ2 ճնշման տակ վերականգնելով՝ N=C (CH2)4С=N+4H2→H2N (CH2)6NH2։ Հեքսամեթիլենդիամինը մեծ քանակությամբ օգտագործվում է նայլոն ստանալու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամիններ
Վիռլե Պիեմոնտե
Վիռլե Պիեմոնտե (Virle Piemonte), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.065 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 76 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10060։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Աննան։ Տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Լյուսի Մոդ Մոնտգոմերի
Լյուսի Մոդ Մոնտգոմերի, կանադացի գրող, հայտնի է կարմրահեր աղջկա՝ որբ Աննա Շիրլիի մասին գրված իր գրքերի շարքով։ Մոնտերը դարձել է Բրիտանական կայսրության և Ֆրանսիայի գրական և գեղարվեստական ​​ինստիտուտի շքանշանակիր, հայտարարվել է Կանադայի ազգային պատմական նշանակություն ունեցող մարդ ։
Մանկություն և երիտասարդություն
Լյուսի Մոդ Մոնտգոմերին ծնվել է Էդուարդ արքայազնի կղզիում գտնվող Կլիֆտոն (ներկայիս Նյու Լոնդոն)քաղաքում 1984 թվականի նեյմբերի 30-ին։ Նրա մայրը՝ Կլարա Վուլներ Մակնիլ-Մոնտգոմերին Clara Woolner Macneill մահացել է դստեր ծննդից 21 ամիս անց՝ տուբերկուլյոզից։ Վշտից դժբախտացած հայրը՝ Հյու Ջոն Մոնտգոմերին Hugh John Montgomery աղջկա խնամակալությունը հանձնել է մահացած կնոջ ծնողներին ։ 7 տաի անց նա տեղափոխվել է Էդուարդ արքայազնի կղզու հյուսիս-արևմուտք ։ Այդ պահից ի վեր նա ապրել է մորական կողմի բարեկամների՝ պապիկի՝ Ալեքսանդր Մերկվիսի(Alexander Marquis Macneill, 1841-1900) և տատիկի՝ Լյուսի Վուլներ Մակնիլլի (Lucy Woolner Macneill) հետ, ոչ հեռու Կավենդիշից։
Նրան Լյուսի են անվանել իր տատիկի, իսկ Մոդ՝ Վիկտորյա թագուհու դստեր՝ Ալիսա Մոդ Մարի թագուհու պատվին։ Աղջիկը չի սիրել իր առաջին՝ Լյուսի անունը և վերցրել է Մոդ անունը ։ Մոնտգոմերիի կրթված, հարուստ նախնիները եկել են Սուրբ Ջոնի (ներկայիս Էդուարդ արքայազնի կղզի) կղզու ափերից 1770-ական թվականներին։ Նրա նախապապերն աշխատել են տեղի օրենսդիր մարմնում ։
Մեծանալով խստության պայմաններում, փոքրիկ Մոդն իրեն շատ մենակ էր զգում, չնայած նրան, որ կողքին ապրում էին բարեկամներն ու իրենց երեխաները, իր համար հորինում էր մտածացին ընկերներ, հեքիաթային աշխարհներ, շատ էր կարդում և պատմություններ հորինում ։ Արքայազն Էդվարդ կղզու բնության հանդեպ ակնածալից վերաբերմունքը, որն օրագրում կոչվում էր «բռնկում», ավելի ուշ արտացոլվել է հերոսուհի Էն Շիրլիի կողմից բնության հուզական ընկալման մեջ ։
1890-1891 թվականներին Մոդն ապրել և մեկ տարվա կրթություն է ստացել Կավենդիշում, իր հոր և խորթ մոր՝ Մերի Էնն Մաքրեյի հետ, որի հետ հարաբերություններ չեն ստեղծվել ։ 1901 թվականին Մոդն իր օրագրում գրել է, թե ինչպես է 13 տարեկանում զգացել «ապագա փառքի առաջին երազանքները» և հրապարակել բանաստեղծությունները, իրեն զգալով «տեղի հայտնիություն»։ Չնայած հրատարակչության մերժումներին, սկսնակ բանաստեղծուհին հավատում էր, որ մի օր վերելք կապրի ։
1890 թվականի նոյեմբերին Շարլոտաունի «The Daily Patriot» թերթը հրապարակել է Լ. Մ. Մոնտգոմերիի «On Cape LeForce» բանաստեղծությունը։ Նա իր վաղ գործերը ներկայացրել է Մոդ Կավենդիշ կամ Ջոյս Կավենդիշ կեղծանունների տակ՝ թաքցնելով իր մասնագիտական ինքնասիրությունը, հետագայում անցել է Լ.Մ Մոնտգոմերի անունին՝ թաքցնելով սեռը  ։
1983 թվականին Կավենդիշում ավարտելով դպրոցական կրթությունը, Մոնտգոմերին ընդունվում է Շառլոտթաունի Արքայզն Ուոլսկու քոլեջ։ Նա մեկ տարում ավարտել է երկամյա կուրս և ստացել ուսուցչի վկայական։ 1895-1896 թվականներին նա գրականություն է սովորել Գալիֆակսի (Նոր Շոտլանդիա) Դալհուզի համալսարանում, սակայն ֆինանսական խնդիրների պատճառով ավարտին չի հասցրել ։
Կարիերայի սկիզբ
1890-ական թվականներին Մոնգոմերին կղզու տարբեր անկյուններում աշխատել է որպես ուսուցիչ, ինչպես նաև շարունակում էր տպագրել ամսագրերում։ 1897-1907 թվականներին նա հրատարակել է 100 պատմություն։
Լինելով գրավիչ Մոնգոմերին ունեցել է մի քանի սիրային պատմություն։ Դեռահաս տարիքում նա Կավենդիշում մերժեց Նեյթ Լոքհարտին ։ 1890-ականներին նրան սիրահարվել էր իր ուսուցիչներից մեկը, սակայն նա նախապատմությունը տվեց իր ընկերուհի Լաուրա Պրիչարդի եղբորը՝ Ուիլլ Պրիչարդին։ Մոնգոմերին մերժեց բոլոր ամուսնության առաջարկները, սակայն նա մինչև Պրիչարդի մահը շարունակեց ընկերական նամակագրությունը նրա հետ ։
1898 թվականին Մոնտգոմերին վերադարձավ Կավենդիշ, որպեսզի խնամի իր այրի տատին, որը մահացավ 1911 թվականին։ 1901-1902 թվականներին նա թղթակցել է «Morning Chronicle» և «The Daily Echo» ամսագրերին ։ Տուն վերադառնալով նա սկսեց աշխատել իր Աննան կանաչ կտուրներից գրքի վրա, որը լույս է տեսել 1908 թվականին և մեծ ճանաչում բերեց Մոնգոմերիին։
Ամուսնություն
Չնայած իր եկամուտներին Մոնտգոմերին հասկանում էր թե Կանադայում կնոջ համար ինչքան կարևոր է ամուսնանալը ։ 1911 թվականին՝ տատի մահից հետո նա ամուսնացավ պրեսբիտերական քահանա Իվենի (Ewen) Մակդոնալդի հետ (1870-1943) : Զույգը մեկնում է Օնտարիո, որտեղ Իվենը դառնում է տեղի պրեսբիտերական եկեղեցու՝ Սուրբ Պավլի քահանա։
Մոնտգոմերին իր մեղրամիսն անցկացրեց Անգլիայում և Շոտլանդիայում, որոնցից վերջինը նրան թվաց դղյակների, բլուրների, գազավորված լճերի և ջրվեժների «Հին հայրենիք»։ Մեծ Բրիտանիայում Մոնտգոմերին կարդացել է շատլանդացի գրողներ Ռոբերտ Բըրնսի և Վալտեր Սքոթի ստեղծագործությունները, որից հետո նրանք այցելել են գրական տեսարժան վայրեր՝ Լճային երկրամաս, Ստրատֆորդ ըփոն Էյվոն։ Չնայած այս ամենին ամուսինը չէր կիսում կնոջ հետաքրքրությունները ։
Հիմնվելով կանադա-շոտլանդական մշակութային ժառանգության վրա Մոնտգոմերին 1911 թվականին գրեց «Պատմիչ» (The Story Girl) վեպը ։ Մոնտգոմերին իր մյուս 11 գրքերը գրել է տանը, որը հիմա հանդիսանում է թանգարան (Lucy Maud Montgomery Leaskdale Manse Museum) :
Մոնտգոմերին և Իվենը ունեցել են երեք որդի՝
Պայքար հրատարակիչների հետ։ Էկրանավորում
Պատերազմի ավարտից հետո Մոնտգոմերիին պատեց մեղավորության զգացումը։ Ինչպես Համելնյան մկնորսը, որն այն ժամանակ հայտնվում էր իր օրագրի էջերում, նա իր կոչերով զինվորներին ուղարկում էր մահվան։ Համելնյան մկնորսի կերպարը հանդիպում է «Անյան և ծիածանի հովիտները» և «Ռիլլան Ինգլսայդից» գրքերի էջերում, որտեղ հերոսները հայտնվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի իրադարձություններում ։ Մոնտգոմերիի կյանքի կարևոր հենասյունը մնում է գրական գործունեությունը ։ Մոնտգոմերին Էնն Շիրլի գրքի վաճառքից ստանում էր 19-ի փոխարեն ընդամենը 7 ցենտ։ Հասկանալով, որ L.C. Page & Company-իի հրատարակիչ Լուի Քյուզ Փեյջը գողանում է նրանից, գրողը 1917 թվականին որոշում է փոխել հրատարակչին։ Փեյջը Մոնտգոմերիից պահանջում է իրեն վաճառել «Անին երազանքի տուն» գրքի հեղինակային իրավունքը և երբ նա հրաժարվում է, Փեյջը դադարում է վճարել նախկինում հրատարակված գրքերի հոնորարները։ Փեյջը նաև գրքերի իրավունքները վաճառում է Grosset & Dunlap-ին՝ շարունակելոով ճնշում գործադրել գրողի վրա։ Մոնտգոմերին դիմում է դատարան։ Փեյջը պնդում է, որ գրողը ֆինանսական ծախսերի պատճառով կհեռանա վարույթից և կհանձնվի։ Ի զարմանս նրա Մոնտգոմերին Բոսթոնում փաստաբան է վարձում և Փեյջին ներկայացնում Մասաչուսեթսի դատարան՝նրան մեղադրելով հոնորարի պահպանման և գրքերի իրավունքների ապօրինի վաճառքի համար ։
''Քաղցր, լավ նկարահանված բեմադրություն, սակայն եթե ես չիմանայի, որ դա նկարահանված է իմ գրքի հիման վրա, երբեք չէի հասկանա դա։ Բնապատկերները և մարդիկ «Նոր Անգլիայի»-ից էին, այլ ոչ թե «Արքայզն Էդուարդի կղզուց»... Ֆիլմում ցուցադրվող սկունսը և ամերիկյան դրոշը չեն հանդիպում կղզում։ Ես կարող էի վրդովվել վերջինիս նկատմամբ:''
Լոս Անջելեսում ֆիլմի պրեմիերայի ժամանակ գլխավոր հերուսուհին որակվել է որպես գրական հերոսուհու իրական մարմնացում, իսկ մի լրագրող հեղինակին անվանել է «Պարոն Մոնտգոմերի»։ Գրողը հերոսուհու խաղը որակել է «քաղցր-մեղցր», իսկ տեսարանը, որտեղ ֆիլմի Էննը ատրճանակով սպառնում է մարդականց՝ անհնար իրական Էննի համար։ Գրողը չի խոսել 1919 և 1934 թվականների ֆիլմերի մասին։ Էկրանավորումներից ստացված ողջ եկամուտն ստացել է հրատարակիչ Փեյջը, որը իրավունքները վաճառել էր 1908 թվականին ։
Լ. Մ. Մոնտգոմերին մոտավորապես 1920 թվականին դադարել է զարգացնել Էնն Շիրլի մասին պատմությունը, օրագրում անկեղծանալով, որ հոգնել է հերոսուհուց։ 1921 թվականի փետրվարին նա գնահատել է որ Էննի մասին գրքերի վաճառքից վաստակել է մոտ 100 000 դոլար և օրագրում գրել է.
Ցավոք, դրանցով չես կարող երջանկություն գնել:
Գրողը հետագայում սկսել է գրել այլ երիտասարդ հերոսուհիների մասին, ինչպիսիք են Էմիլին կամ Պատը, սակայն նրանց մասին գրքերը չեն հասել Էննի մասին գրքերի հաջողությանը։ Նաև նա գրել է ոչ պակաս հանրաճանաչ արտասահմանյան վեպեր։
1925-ին Մասաչուսեթսի դատարանը որոշում է կայացրել հօգուտ Մոնտգոմերի, ապացուցելով 1908 թվականից հրատարակչի կողմից իր իրավունքների համակարգված խախտումները։ Փեյջը բոլոր միջոցներով փորձել է խուսափել վճարման ենթակա ծախսերը հոգալուց, իսկ 1927 թվականին սրտի կաթվածից մահացած հարազատ եղբոր մահվան մեջ մեղադրել է Մոնտգոմերիին, քանի որ Մոնտգոմերին նրան նույնպես դատի էր տվել։ Իրականում եղբայրները մոտ չէին, և Ջորջն ինքը է որոշել հեռանալ տպագրության գործից, հետ կանգնելով եղբորից ՝ նախքան 52 տարեկան հասակում մահանալը։ Փեյջն իր վճարումները չկատարելը հիմնավորելու համար ԶԼՄ-ներին ներկայացրեց իր մեղադրանքներն այն մասին, որ Մոնտգոմերին մեղավոր է ոչ միայն իր եղբոր, այլ նաև այլև սեփական ամուսնու անմեղսունակության մեջ։ Փեյջի պահվածքը խարխլեց նրա հեղինակությունը և գրողների վստահությունը։ 1920-ական թվականներից ի վեր նրա հրատարակչությունը վերատպել է հին գրքերը, քան հրատարակել նորերը:1928 թվականի նոյեմբերի 7-ին Լ. Մ. Մոնգոմերին ստացել է 15.000 դոլարի չեկ, որը նրան է փոխանցել Փեյջը ։
Չնայած ընթերցողների շրջանում մեծ ժողովրդականությանը, Լ.Մ. Մոնտգոմերիի գործերը քննադատները որակել են որպես մանկական կամ կանացի գրականություն։ Այնուամենայնիվ, Մոնտգոմերիի անունը հայտնվել է մեծագույն կանադացիների և կենդանի կանադացիների ցուցակներում ։
Հետագա տարիներ
1926 թվականին ՄաքԴոնալդների ընտանիքը տեղափոխվել է Օնտարիո նահանգի Նորվալի պրեսբիտերական միավորում (ժամանակակից Հոլթոն Հիլզ)։ Այսօր այստեղ Highway 7-ի Լյուսի Մոդ Մոնտգոմերի հիշատակին նվիրված այգին ավերված է։ 1934 թվականինին Իվան ՄաքԴոնալդն ինքն է մեկնել Գվելֆայի առողջարան։ Դուրս գրվելուց հետո նրան դեպրեսիայի բուժման համար նշանակել են «կապույտ հաբեր», որը պարզվել է դեղագործի սխալմամբ ինսեկտիցիդի խառնուրդ է, ինչը, ըստ էության թունավորել է Իվենին. Դա իմանալով նա դարձել է խելացնոր, կնոջը մեղադրել է սպանության փորձ կատարելու մեջ և հոգեկան նոպայի ժամանակ նրան ծեծել ։ Դրա մասին իմանալով, նա դարձել է խելացնորդ, մեղադրել է կնոջը սպանության փորձի մեջ և հոգեկան նոպաների ժամանակ ծեծել է նրան։
1935 թվականին ամուսնու թոշակի անցնելուց հետո, Մոնտգոմերին տեղափոխվել է Օնտարիո նահանգի Տորոնտոյի Սուոնսիի արվարձան, որտեղ Համբեր գետի արևելյան ափին (գետ, թափվում է Օնտարիո) գնել է տուն և անվանել Ճանապարհորդությունների ավարտ (Journey's End): Այստեղ նա շարունակել է գրել և գրեթե 15 տարվա ընդմիջումից հետո վերադարձել է հերոսուհի Էնն Շիրլին։ 1936 թվականին հրապարակվել է «Աննան աղմկոտ բարդիներից» գիրքը, 1939 թվականին՝ «Աննան Ինգլսայդադից»։ «Ջեյնը պարզ բլուրներից» գիրքը գրվել է այդ ժամանակաշրջանում, և հրապարակվել 1937 թվականին ։ Ստեղծագործելը աջակցել է Մոնտգոմերի հոգեկան ուժերին, որը պայքարում էր դեպրեսիայի դեմ նաև դեղորայքային ձևով, իսկ մարդկանց մոտ երջանիկ տեսք է ունեցել և ամբողջ Կանադայում ջերմորեն հանդես է եկել բոլոր տեսակի հանդիպումների ժամանակ։ 1937 թվականի նոյեմբերի 10-ին նա հանդես է եկել Տորոնտոյում՝ տեղի գրողներին կոչ անելով ավելի շատ գրել Կանադայի մասին ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը տխրեցրել է Մոնտգոմերին, իր գրվածքներում նա անվանել է «գիշերային մղձավանջ..., որի միջով պետք է անցնել նորից» ։ Նրա ավագ որդին պատերազմ է ուղևորվել ։ 1940 թվականին համաձայն ատերազմական պարտքի միայն կամավորներին ուղարկել են Եվրոպա։ 1942 թվականի ապրիլի 24-ին Կանադայի վարչապետ Ուիլյամ Լայոն Մաքենզի Քինգը հանրաքվե է անցկացրել՝ կոչ անելով քաղաքացիներին թույլատրել մարտական գործողությունների գոտի ուղարկել ոչ միայն կամավորներին։ 1942 թվականի մարտի 23-ին Մոնտգոմերին գրել է օրագրում. ''Այդ ժամանակից ի վեր իմ կյանքը վերածվել է դժոխք, դժոխք, դժոխք։ Միտքը լռում է. ամեն ինչ աշխարհում, հանուն ինչի ես ապրել եմ, անհետացել է. աշխարհը խելագարվել է։ Ես ինքնասպան կլինեմ։ Աստված, ներիր ինձ։ Ոչ ոք չի կռահում, թե որքան դժվար է ինձ համար:'' Իր կյանքի վերջին տարում Մոնտգոմերին ավարտել է էնն Շիրլիի մասին հերթական գիրքը՝ «Բլեյթներին մեջբերելով», որը ներառում է 15 պատմվածք (նախկինում հրապարակված), 41 բանաստեղծություն (մեծ մասը նախկինում հրապարակված), որը նա նվիրել է Էննին և իր որդի Ուոլթերին, պատերազմում զոհված և էսքիզներր այդ թվում բանաստեղծություններում քննարկվել է Բլեյթներ։ Հրատարակիչը գիրքը ստացել է գրողի մահվան օրը, բայց անհայտ պատճառով հրաժարվել է հրապարակել այն։ Մոնտգոմերի ստեղծագործությունները ուսումնասիրող Բենջամին Լեֆեբրը ենթադրում է, որ գրքի չի եկել պատերազմի ժամանակի կեսին հակապատերազմական հոռետեսական ուղերձ։
Մահ
1942 թվականի ապրիլի 24-ին Մոնտգոմերին մահացած են գտել Տորոնտոյի իր տան սենյակում։ Մահվան պաշտոնական պատճառը համարվում է թրոմբոզը ։ Այնուամենայնիվ, 2008 թվականի սեպտեմբերին գրողի թոռնուհին Քեյթ ՄակԴոնալդ Բաթլեը ասել է, որ իր տատը, երկար տարիներ հոգեկան հիվանդ ամուսնուն խնամելուց հետո, ինքն է խելագարվել և թունավորվել դեղերի մեծ քանակությունից ։ Մահճակալի մոտ դրված սեղանի վրա գտնված գրության մեջ ինչ-որ մեկը կարդում է ինքնասպանության նոտա, իսկ գրողի կենսագիր Մերի Հենլի Ռուբիոն՝ հատված Մոնտգոմերի կորցրած օրագրից ։
Մոնտգոմերին թաղվել է Կավենդիշի քաղաքային գերեզմանատանը՝ Կանաչ տանիքներում հիշատակի արարողությունից և պրեսբերիական եկեղեցում սգո արարողությունից հետո։
Ստեղծագործություններ
Վեպեր
Մոնտգոմերիի գործերից են նաև մի շարք պատմվածքներ, բանաստեղծությունների երկու ժողովածու, էսսեներ, նամակներ, օրագրային գրառումներ։ 1920-ական թվականներից ի վեր Մոնտգոմերը անձամբ մաքրել և հրատարակել է իր օրագրերը՝ ներկայացնելով իր կյանքը այնպես, ինչպես ուզում էր, որ ուրիշները տեսնեն ։
Մյուզիքլներ
1965 թվականից սկսած ամեն տարի Շառլոտաունում բեմադրվում է «Աննան կանաչ կտուրներից» մյուզիքլը, որը համարվում է Կանադայի պատմության մեջ ամենաերկարատև մյուզիքլը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի գրողներ Կատեգորիա:Կանադացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Կանադացի կենսագիրներ
Ֆրիդա Լյայդեր
Ֆրիդա Լյայդեր, գերմանացի օպերային երգչուհի։
20-րդ դարի ամենակարևոր դրամատիկ սոպրանոներից մեկն էր։ Ամենահայտնի դերերից էին՝ Վագների Իզոլդան և Բրունհիլդան, Բեթհովենի Ֆիդելիոն, Մոցարտի Դոննա Աննան, Վերդիի Աիդան ու Լեոնորան։ Կատարել է ավելի քան 80 ձայնագրություն, հիմնականում Polydor Records-ի և HMV ընկերության հետ։
Կյանք
Ծնվել է Բեռլինում, որտեղ էլ սովորել է երգել բանկում աշխատելիս։ Սկզբում հանդես է եկել Հալլեի, Քյոնիքսբերգի ու Ռոստոկի օպերային թատրոններում։ 1923 թվականին Համբուրգի օպերային թատրոնի հետ համագործակցությունից հետո նրան աշխատանքի է ընդունել Բեռլինի պետական օպերան՝ որպես առաջին դրամատիկ սոպրանո։ 1946 թվականին բեմից հեռանալուց հետո մնացել է այնտեղ որպես նույն օպերայի ծագող աստղերի համար նախատեսված ստուդիայի տնօրեն ու մենեջեր։
Ավելի քան 15 տարի Լյայդերը հյուրի կարգավիճակում կանոնավորապես հանդես է եկել Լոնդոնի Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում, Նյու Յորքի Մոտրոպոլիտեն օպերայում, Միլանի Լա Սկալայում, Վիեննայի ու Մյունխենի պետական օպերաներում։ Բնականաբար ելույթներ է ունեցել նաև Վագների հիմնադրած Բայրոյթյան փառատոնների ժամանակ, որտեղ 1930-ական թվականների անզուգական սոպրանո-աստղն էր։ 1920-ական թվականներին Կովենտ գարդենում Ֆլորենս Օստրելին փոխարինելով կատարել է վագներյան դերերը և երկուսով միասին նրանք ձայնագրել են «Նիբելունգի մատանին» օպերայից մեծ հատվածներ HMV ընկերության հետ։
Ամուսնացել է Բեռլինի օպերային թատրոնի առաջին կոնցերտմայստեր պրոֆեսոր Ռուդոլֆ Դեմանի հետ, սակայն երեխաներ չեն ունեցել։ Մահացել է Բեռլինի իր տանը։
Այսօր երգչուհու կալվածքը տնօրինում է Բեռլինում տեղակայված Frida-Leider-Gesellschaft կայքը։
Ինքնակենսագրություն
Ֆրիդա Լյայդերի ինքնակենսագրականը՝ «Իմ դերակատարումը» անգլերեն է թարգմանվել Չառլզ Օսբորնի կողմից և տպագրվել Լոնդոնում 1966 թվականին «Կալդեր և Բոյարս» ընկերության կողմից։ Այնտեղ ներառված են 32 սև ու սպիտակ լուսանկարներ ու Հարոլդ Բուրոսի կազմած դիսկոգրաֆիան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1888 ծնունդներ Կատեգորիա:1975 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Օպերային սոպրանոներ
Դեղագործը (նկար)
«Դեղագործը» (Il farmacista), իտալացի նկարիչ, ժանրային գեղանկարչության կարկառուն ներկայացուցիչ Պիետրո Լոնգիի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է մոտավորապես 1752 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 59 × 48 սմ։ Այսօր «Դեղագործը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Ակադեմիայի պատկերասրահում (Վենետիկ, Իտալիա)։
Նկարագիր
Պիետրո Լոնգին «Դեղագործը» ստեղծագործությունում պատկերել է դեղագործի կրպակ։ Դիմացի պատի ամբողջ տարածությունում պատկերված են պահարաններ, որոնց մեջ փոքրիկ կերամիկական և ապակե անոթներ են՝ դեղորայքի և էսենցիաների համար նախատեսված, որոնք կանոնավոր կերպով շարված են դարակներում։ Առաջին պլանում Լոնգին նկարել է դեղագործին, որը հետազոտում է մի կնոջ։ Վերջինս, ըստ էության, տառապում է ատամնացավից։ Ծերունի գրագիրը դեղատոմս է գրում աջ կողմում տեղադրված փոքրիկ սեղանի վրա։ Ներքևի ձախ անկյունում աշակերտն է պատկերված, ով ծնկաչոք հետևում է կաթսային, որում, ըստ երևույթին, ինչ-որ մի եփուկ է պատրաստվում։ Հիվանդ կնոջ հետևում հեղինակը երկու անձանց է վրձնել, որոնք համբերատար սպասում են հետազոտվելու իրենց հերթին։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ Լոնգիի համար որպես նախատիպար է ծառայել Կիոջա դեղատունը, որը ղեկավարում էին նկարի սեփականատերերը, ում պատկերները նկարված է դեղատան պատին։ Ի դեպ այդ նկարի իրական հեղինակը Անտոնիո Բալեստրան է (1666-1740), և նկարը կոչվում է «Սուրբ ծնունդ». այսօր այն պահպանվում է վենետիկյան անձնական հավաքածուներից մեկում։
«Դեղագործը» ստեղծագործությունում վառ արտահայտված է հեղինակի ժանրային գեղանկարչության նկատմամբ յուրահատուկ մոտեցումը։ Այստեղ Պիետրո Լոնգիի նուրբ հումորի զգացումն է երևում։
Սաբա Մուբարաք
Սաբա Մուբարաք, հորդանանցի դերասանուհի, պրոդյուսեր։ 2001 թվականին ավարտել է Յարմուկ համալսարանը՝ թատրոնի դերասան և ռեժիսուրա մասնագիտությամբ  ։ 1998 թվականին սկսել է դերասանական գործունեությունը՝ դերեր մարմնավորելով Մոհամեդ Ազիզիայի Qamar wa Sahar հորդանանյան հեռուստաշարքում , այնուհետև հանդես է եկել Balqees, Moga Harra, Al A'hd հեռուստանովելներում և Hekayat Banat-ի 3 եթերաշրջանում ։ Կինոյում գործունեությունը սկսել է հորդանանյան Safar Al-Ajneha («Թևերի ճամփորդություն») ֆիլմով 2003 թվականին, այնուհետև նկարահանվել է հորդանանյան մի քանի ֆիլմերում՝ մինչև եգիպտական կինոյում առաջխաղացումը՝ Մոհամեդ Ամինի Bentein Men Masr («Երկու աղջիկներ Եգիպտոսից») ֆիլմով ։ 2011 թվականին Մուբարաքը Հորդանանում հիմնադրել է Pan East Media-ն մեդիա ընկերությունը, որն իր գործունեությունը սկսել է 2013 թվականից՝ Zain և Tawq Al Asphalt in 2014 հեռուստաշարքով ։
Կարիերա
2001 թվականին Մուբարաքն ավարտել է Յարմուկ համալսարանը  ։ Դերասանական կարիերան սկսել է 1998 թվականին՝ հանդես գալով Մոհամեդ Ազիզիայի Qamar wa Sahar հորդանանյան հեռուստաշոուում , հադնես է եկել շուրջ 40 հեռուստանախագծերում ։ Նկարահանվել է եգիպտական հեռուստաշարքերում՝ Sharbat Louz, Hekayat Banat, Naseem Al-Rouh, Moga Harra, Asia, Al-Ahd և Afrah Al-Qobba , 2017 թվականին՝ Hekayat Banat-ի հեռուստաշարքի 3-րդ եթերաշրջանում ։
Մուբարաքի դեբյուտը հորդանանյան կինոյում եղել է 2003 թվականին Safar Al-Ajneha ֆիլմով, նա նաև նկարահանվել է Karej Al-Taghteyah and Mamlaket Al-Naml ֆիլմերում։ Եգիպտոսում սկսել է աշխատել 2010 թվականին՝ հանդես գալով Bentein Men Masr (Երկու աղջիկներ Եգիպտոսից) ֆիլմում ։ 2012 թվականին եգիպտացի դերասան Նանի Սալամայի հետ նկարահանվել է Al-Raheb (Քահանան) ֆիլմում ։ Եգիպտական կինոյում նկարահանվել է նաև Հիշամ Ալ-Այսավիի Al-Thaman (Գինը) ֆիլմում՝ մարմնավորելով Սիրիայից փախչող և Կահիրեում ապաստան փնտրող սիրիացի կնոջ դերը ։ Նկարահանվել է նաև երկու շվեդական ֆիլմերում՝ «Համիլթոն. ի հետաքրքրություն ազգի» և «Գործակալ Համիլթոն. եթե դա չի վերաբերում ձեր դստերը» ։
2011 թվականին Մուբարաքը հիմնադրել է Pan East Media-ն, որի հիմնական նպատակն է Հորդանանում ստեղծվել աուդիո-վիզուալ բովանդակություն և տարածաշրջանային և միջազգային մակարդակներում ներկայացնել բարձրակարգ գեղարվեստական աշխատանք։ Ընկերությունն իր գործունեությունը սկսել է 2013 թվականին հորդանանյան Զարին կոմեդիա-դրամա հեռուստաշարքով, որը հեռարձակվել է մի քանի հեռուստատեսային ցանցերում, այդ թվում՝ MBC և Abu Dhabi One հեռուստաալիքներով։ 2014 թվականին ընկերությունը նկարահանել է Tawq Al-Asphalt հեռուստաշարքը ։
Անձնական կյանք
Մուբարակը սպորտի և բնության սիրահար է, լինում է մարզադահլիճներում, զբաղվում վազքով, քայլում բնության մեջ, սիրում է լող և քիքբոքսինգ ։
Անհաջող ամուսնություն է ունեցել ռեժիսոր Շավքի Ալ-Մաջարի հետ ։ Այդ ամուսնությունից ունի մեկ որդի՝ Ամմարը ։ Մուսուլման է, թեև Al-Raheb (Քահանան) ֆիլմում մարմավորել է քրիստոնյա կնոջ դեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորդանանցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հորդանանցի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հորդանանցի գործարարներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Ֆրատամինորե
Ֆրատամինորե (Frattaminore, Vuoscoriale), քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Կարդիտո, Կրիսպանո, Ֆրատամաջորե, Օրտա դի Ատելլա, Սանտ'Արպինո, Սուչիվո համայնքներին ։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 15.987, 2014 թվականի տվյալներով՝ 16.193 : Բնակչության խտությունը կազմում է 8033,7 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 1,99 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80020, հեռախոսային կոդ՝ 081:
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստեֆան Դանիլչենկո
Ստեֆան Դանիլչենկո (Стефан Федорович Данильченко, ), խորհրդային զորապետ, գեներալ-մայոր։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային, Ռուսաստանի քաղաքացիական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների, ինչպես նաև ճապոնական Կվանտունյան բանակի ջախջախման գործողություններին։
Կենսագրություն
Կրեմենչուգի տեխնիկական երկաթուղային ուսումնարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Կրյուկովի-Դնեպրի վրա վագոնաշինական գործարանում։ 1915 թվականին զորակոչվում է ցարական բանակ և գործուղվում Հարավարևմտյան ռազմաճակատ, որտեղ ծառայում է հեծելազորային հուսարական գնդում, որպես պրապորշչիկ։ Մարտական հաջողությունների համար պարգևատրվում է երկու Գեորգիևյան խաչով և մեդալով։
1917 թվականից եղել է Բոլշևիկների կուսակցության անդամ, նույն թվականին սովետների 2-րդ ռազմա-մարզային համագումարում ընտրվել է պատգամավոր Կազանի ռազմա-մարզային գործադիր կոմիտեից։ Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին եղել է Չապաևյան դիվիզիայի Բալաշովի գնդի հրամանատար, մասնակցել է ուրալյան սպիտակ կազակների, սպիտակ չեխերի և կոլչակցիների դեմ մղվող մարտերին։ Հարավային ռազմաճակատում մարտնչել է նաև դենիկինցիների դեմ։ 1920 թվականի աշնանից մինչև 1921 թվականը մասնակցել է Ուկրաինայում բանդիտիզմի դեմ մղվող պայքարին, եղել է գնդի և բրիգադի հրամանատար։ Քաղաքացիական պատերազմից հետո ավարտել է Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան։ 1927-1939 թվականներին գտնվել է հրամանատարա-շտաբային պաշտոններում Բելառուսական, Մոսկովյան, Անդրբայկալյան և Հեռավորարևելյան ռազմական օկրուգներում։ Եղել է Անդրբայկալյան Ռազմական օկրուգի շտաբի ռազմական տեղեկատվության բաժնի պետ։ Ենթարկվել է ռեպրեսիայի, ազատ է արձակվել 1940 թվականի փետրվարից և մինչև 1944 թվականն աշխատել է Ֆրունզեի անվան Ռազմական ակադեմիայում որպես ավագ դասախոս։ 1944 թվականից մինչև 1945 թվականը եղել է 17-րդ գվարդիական դիվիզիայի շտաբի պետ, 5-րդ գվարդիական հրաձգային կորպուսի շտաբի պետ և հրամանատարի տեղակալ, 19-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարը։ Մարտնչել է Բելառուսական և 1-ին Մերձբալթյան ռազմաճակատներում։ Անդրբայկալյան ռազմաճակատի կազմում մասնակցել է ճապոնական Կվանտունյան բանակի ջախջախման գործողություններին։ 1947 թվականից մինչև 1953 թվականը եղել է Բարձրագույն ռազմական ակադեմիայի տակտիկայի ամբիոնի ավագ դասախոս։ 1950 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Զինված Ուժերի շտաբի Գլխավոր շտաբի Ռազմական ակադեմիան և աշխատել այդ ակադեմիայում որպես դասախոս։
Ծոռնակից ազգական` Սերգեյ Լեոնիդովիչ Դանիլչենկո, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր ։
Հիշատակ
Ս. Ֆ. Դանիլչենկոյի իրերի բնօրինակները` պաշտոնական համազգեստը, տաբատը, ճտքակոշիկները, զինվորական հադերձանքը և սուսերը պահվում են Չեբոքսարիում Վ. Ի. Չապաևի թանգարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Չերկոլա
Չերկոլա (Cercola, Vuoscoriale), քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Մասսա դի Սոմմա, Նեապոլ համայնքներին ։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 19.232, 2014 թվականի տվյալներով՝ 18.465 : Բնակչության խտությունը կազմում է 6191 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80040, հեռախոսային կոդ՝ 081:
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պալացո Կանավեզե
Պալացո Կանավեզե (Palazzo Canavese) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 782 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 156 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 5 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0125։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զիգմունտ Պադլևսկի
Զիգմունտ Պադլևսկի  (Zygmunt Padlewski, ), լեհ հեղափոխական-դեմոկրատ։ Ռուսական բանակի սպա։
Ավարտել է Պետերբուրգի հրետանային ակադեմիան։ 1861 թվականին դասավանդել է Լեհական ռազմական դպրոցում (Իտալիա), ապա դարձել Փարիզում «Լեհական երիտասարդություն» հեղափոխական կազմակերպության ղեկավարներից։ Յարոսլավ Դոմբրովսկու ձերբակալությունից (1862 թվականի օգոստոս) հետո կոոպտացիայի կարգով մտել է լեհական ապստամբական կենտրոնի՝ Ազգային կենտրոնի կոմիտեի (ԱԿԿ) ղեկավարության մեջ և նշանակվել Վարշավայի հեղափոխական պետ։
ԱԿԿ-ի անունից բանակցություններ է վարել (1862 թվականի սեպտեմբեր) Լոնդոնում Ա․ Դերցենի և Պետերբուրգում (1862 թվականի նոյեմբեր) «Զեմլյա ի վոլյա»-ի ԿԿ-ի հետ, որով ձևավորվել է Ռուս-լեհական հեղափոխական միությունը։ 1863-1864 թվականներին Լեհական ապստամբության սկսվելուց հետո եղել է Պլոցկի վոյեվոդության ռազմական պետ։ Ապրիլի 22-ին գերվել է և գնդակահարվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զինվորականներ Կատեգորիա:Լեհ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրությունում գնդակահարվածներ
Թբիլիսիի սպորտի պալատ
Թբիլիսիի սպորտի պալատ (თბილისის სპორტის სასახლე), մարզական համալիր, որը գտնվում է Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։
Այն բանից հետո, երբ Վրաստանի ներկայացուցիչ Մարիամ Մամադաշվիլին հաղթանակ տարավ Մանկական Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում, պարզ դարձավ այն, որ 2017 թվականի Մանկական Եվրատեսիլն անց է կացվելու հենց այստեղ։
Պատմություն
Թբիլիսիի սպորտի պալատը կառուցվել է 1961 թվականին, իսկ նույն տարվա մայիսի 26-ին տեղի է ունեցել համալիրի բացման արարողությունը։
Համարվում է վրացական «Դինամո Թբիլիսի» բասկետբոլային ակումբի տնային մարզադաշտը ։ Այն խոշորագույն բասկետբոլային արենան է հետխորհրդային երկրներում։ Այն կառուցվել է ճարտարապետ Վլադիմիր Ալեքսի-Մեսխիշվիլիի, Յուրի Կասրաձեի, Բարա Ջափարիձեի և Դավիթ Կաճայայի։
2007 թվականին այն վերանորոգվել է և օգոստոսի 22-ին վերաբացվել։
Նախագծվում է անցնացնել վերակառուցողական աշխատանքների երկրորդ փուլը, որի ժամանակ կվերանորոգվի շենքի տանիքը։ Վերանորոգման ընդհանուր արժեքը գնահատվում է 5 միլիոն ԱՄՆ դոլար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Սպորտը Վրաստանում
Լոնդոնի կենդանաբանական այգի
Լոնդոնի կենդանաբանական այգին, աշխարհի ամենամեծ ու հին կենդանաբանական այգիներից մեկը ։ Այն գտնվում է Վեստ-Էնդ շրջանում, Ռիջենթ-պարկի հյուսիսային մասում։ Կենդանաբանական այգին հիմնվել է 1828 թվականի ապրիլի 27-ին ։ Այն նախատեսված էր բացառապես գիտական աշխատանքների համար ։
Պատմություն
Լոնդոնի կենդանաբանական այգին գտնվում է Վեստ-Էնդ շրջանում, Ռիջենթ-պարկի հյուսիսային մասում։ Կենդանաբանական այգին հիմնվել է 1828 թվականի ապրիլի 27-ին ։ Այն նախատեսված էր բացառապես գիտական աշխատանքների համար։ Կենդանաբանական այգու հիմնադրման մեջ մեծ ներդրում ունեն քաղաքական գործիչ Ստեմֆորդ Ռաֆֆլզը` Սինգապուր քաղաքի հիմնադիրը (Բրիտանիայում նրան անվանում են «Սինգապուրի և Լոնդոնի կենդանաբանական այգու հայր») և հայտնի քիմիկոս Հեմֆրի Դեյվը։
Լոնդոնյան կենդանաբանական այգու բացումը տեղի է ունեցել միայն 1847 թվականին ։ 2008 թվականի տվյալներով այս այգում գտնվում է առավել քան 16 802 առանձին կենդանիների 755 տեսակներ։ Այստեղ են գտնվում աշխարհում առաջինը հանդիսացող հանրային տաղավարները, որտեղ պահվում են սողուններ, միջատներ, ակվարիումներ, մանկական կենդանաբանական այգի ։ 2001 թվականին փղերը, ռնգեղջյուրները և ուրիշ այլ մեծ կենդանիներ լոնդոնյան կենդանաբանական այգուց տեղափոխվեցին Բեդֆորդի կենդանաբանական այգի ։
Կլոր տուն
1933 թվականին ճարտարապետ Բերտոլդ Լյուբետկինի նախագծով կառուցված գորիլաների համար նախատեսված «Կլոր տունը» (անգլ. Round House) դարձավ առաջին մոդեռնիստական շենքերից մեկը Մեծ Բրիտանիայում։ 1934 թվականին Լյուբետկինի նախագծով կառուցվեց պինգվինների համար նախատեսված լողավազան ։
Կենդանիներ
Լոնդոնյան կենդանաբանական այգում ապրում էր միակ կվագան` զեբրերի մի տեսակ, որին հաջողվել է լուսանկարել, ինչպես նաև միակ թայսմանական գայլ, որը հանդիսանում է մահացած կաթնասուն, որի կյանքի մասին կենդանաբանական այգում հասցրել են ֆիլմ նկարահանել։ Բացի այդ, Եվրոպայում առաջին բեգեմոտը եղել է հենց այս կենդանաբանական այգում։ Իսկ երբ 1880 թվականին այգում հայտնվեց փիղ Ջամբոն, նրա անունը դարձավ հատուկ անուն անգլերենում, մեծ իրերի նշանակումերի համար ։
Առյուծների տարածք
Լոնդոնի կենդանաբանական այգու ասիական առյուծները բնակվում են մի տարածքում, որը շրջապատված է պարսպով։ Այն բացվել է 2016 թվականի գարնանը թագուհի Էլիզաբեթ 2-րդի կողմից։ Պարսպի մակերեսը 2500 քառակուսի մետր (27,000 քառակուսի ոտնաչափ) է և իր տեսքով հիշացնում է Հնդկաստանի ազգային պարկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենդանաբանական այգիներ
Հայաստան ջան
«Հայաստան ջան», երգ հայ երգչուհի Իվետա Մուկուչյանի կողմից։ Երգչուհին երգի և տեսահոլովակի մասին տեղեկացրեց հունիսի 21-ին իր Ֆեյսբուքյան էջի միջոցով ։ Պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի հունիսի 26-ին։ Երգի պրոդյուսերը Իվետան է, իսկ բառերի հեղինակը՝ Ավետ Բարսեղյանը։ Սա Իվետա Մուկուչյանի առաջին պրուդյուսերային աշխատանքն է։
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակի ռեժիսորը Արթուր Մանուկյանն է, իսկ գործընթացի տնօրենը՝ Սոնա Մարությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 սինգլներ Կատեգորիա:Իվետա Մուկուչյանի երգեր Կատեգորիա:2017 երգեր
Ալիսա (ձայնային օգնական)
«Ալիսա», վիրտուալ ձայնային օգնական, որն արտադրվել է Յանդեքս ընկերության կողմից ։ Նմանակում է կենդանի երկխոսություն՝ ճանաչելով (բանավոր և գրավոր) բնականխոսքը և հարցերին տալիս է պատասխաններ՝ (արտահայտելով դրանք բարձրաձայն, կամ ցույց տալով էկրանի վրա)։
Պատմություն
Ծրագրի համար «Ալիսա» անվանումը առաջարկել են համացանցի օգտատերերը. Որպես երկրորդ տարբերակ դիտարկվել է «Մայա» անունը, բայց նրանից հրաժարվել են մայիս ամսվա անվան հետ նույնանուն լինելու պատճառով ։
«Ալիսայի» պաշտոնական մեկնարկը տրվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 10–ին ։ 2017 թվականի սեպտեմբերին օգնականի հետ շփվել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը՝ «Յանդեքս»  ընկերություն իր կատարած այցի ժամանակ ։ Նրա հարցին․ «Այստեղ քեզ չե՞ն նեղացնում»,  «Ալիսան» պատասխանել է․  «Շատ լավ, հաշվի կառնեմ», որից հետո «Յանդեքսի» աշխատակիցը  ձևակեպել է իմաստային առումով մոտիկ հարց, որին ձայնային օգնականը պատասխանել է․  «Այսօր ես Յանդեքսում նայել եմ կատուների նկարներ և ոչ մի լավ բան չեմ տեսել։  Հուսով եմ, որ Ձեզ մոտ էլ է ամեն ինչ կարգին» ։
Հենահարթակ
«Ալիսան» հասանելի է «Յանդեքս» հավելվածում և «Յանդեքս» բրաուզերում»,՝ IOSի ու Անդրոիդի համար, ինչպես նաև Վինդոուզ, որտեղ ծրագիրը հաստատվում և գործարկվում է «Յանդեքս բրաուզերի» միջոցով։
2018 թվականի մայիսին «Յանդեքս տեղորոշիչ» ձայնային կառավարումը փոխարինվել է «Ալիսայով» ։
Գործածություն
«Ալիսայի» հիմնական գործառույթը ամենօրյա խնդիրների լուծումն է․ համացանցում փնտրել ինֆորմացիա, գտնել վայրեր, ուղիներ, ցույց տալ եղանակի տեսությունը և այլն։ Դրա համար օգնականը դիմում է «Յանդեքսի» ծառայություններին՝ «Յանդեքս  փնտրել», «Յանդեքս քարտեզ»,  «Յանդեքս երաժշտություն» և այլն, կարողանում է նաև բացել մի քանի կողմնակի ծրագրեր։ Բացի այդ «Ալիսան» կարող է կազմակերպել զրուցակցի ժամանցը՝  հետաքրքրող թեմայի շրջանակներում վարելով երկխոսություն․ նա պատասխանում է հարցերին, երբեմն նաև սրախոսում։
Երկխոսության օրինակ․ "— Ողջույն։ — Բարև։ — Ո՞վ է քեզ հորինել։ — Յանդեքս ընկերության ծրագրավորողները։ Ինչպես նաև դիզայներները։ Եվ մենեջերները։ Եվ թոփ մենեջերները։ Եվ մեկ մարդ։ —Ինչու՞ է քո անունն Ալիսա։ — Որովհետև թեստավորման ժամանակ պարզվել է, որ այնպիսի անուն, ինչպիսին է «Բետա խելացի ասիստենտ վարկած երեք մեկ բիլդ յոթ վաթսունչորս»,  ցավոք սրտի, լավ չի հիշվում, օգտվողները իրար են խառնել։ — Վատ պատասխան։ — Փորձը դժվար սխալների որդին է։  Խնդրում եմ հստակեցրեք, որտեղ եմ ես սխալվել՝  ընտրելով ներքևում գրված պատասխաններից մեկը ։"
Ձայն
«Ալիսան» խոսում է ռուս կրկնօրինակող դերասանուհի Տատյանա Շիտովոյի ձայնով, որը ռուսերենով բազմաթիվ անգամ կրկնօրինակել է դերասանուհի Սկարլետ Յոհանսոնի դերերի մեծ մասը, այդ թվում վիրտուալ օգնական Սամանտային՝ « Она (կինոնկար, 2013)»–ում ։ Ձայնի սինթեզատորն օգտագործում է Շիտովոյի կողմից հատուկ պատրաստված ձայնագրություններ ։
«Ալիսայի» անհատականության շատ առանձնահատկություններ դրսևորվում են նախադասությունների համակցությամբ, որոնք շարադրվել են «Յանդեքսի» խմբագրի կողմից։ «Ալիսայի» հերոսներից մեկի հեղինակը դարձել է լրագրող և գրող Վլադիմիր Գուրիևը։ Սակայն արտադրողները նշում են, որ  «Ալիսան» չի սահմանափակվում նախապես տրված խմբագրական հարցաշարերի պատասխաններով․ օգնականի նեյրոնների ցանցը սովորեցվել է ռուսախոս տեքտերի մեծ խմբաքանակի համար, այդ թվում՝ ցանցային երկխոսությունների։ Դա արտահայտվել է ծրագրի բնույթի վրա․ որոշ օգտվողներ բախվում են այն բանի հետ, որ նա հրաժարվում է պատասխանել հարցերին, կամ հանդգնում է։  «Ալիսայի» մշակողները մշտապես հետևում են նրա  վարքագծին և ուղղում այն ։
«Ալիսան» կարողանում է զգացմունքային պատասխաններ տալ․ օրինակ, թեմայով պայմանավորված նա կարող է դրսևորել կենսախնդություն կամ տխրություն ։
Տեխնոլոգիաներ
«Ալիսան» ճանաչում և վերլուծում է խոսքը «Յանդեքսի» կողմից մշակված SpeechKit հենահարթակի օգնությամբ։
Լսարան
«Յանդեքսի» տվյալներով, «Ալիսայի» ամենամսյա լսարանը 2018 թվականի հուլիսի դրությամբ կազմել է 28 միլիոն մարդ ։
Ռեակցիա
Չնայած այն բանին, որ «Ալիսան» դեռ վատ է աշխատում հավելվածների հետ, օգտատերերը դրական են գնահատել նրա զրուցելու ընդունակությունները և հումորի զգացումը։ Նրան հաճախ են թեստավորում և արդյունքները տեղադրում համացանցում։ Օգտագործողները նկատել են, որ նա հաճախ է հանդգնում, վիճում, հրաժարվում կատարել հանձնարարությունները և բավականին քննադատաբար է խոսում ռուսական քաղաքականության մասին  ։  «Ալիսան» անեկդոտներ է պատմում աշխատանքի մասին, կարդում է հայտնի բանաստեղծություններ՝ նրանց ավելացնելով տեխնոլոգիական տերմիններ, խրախուսում է հոմեոպաթիան, հասկանում է ժողովրդախոսակցական լեզուն , սեղաններ է պատվիրում , ։  Երկու «Ալիսաների» զրույցի ընթացքում մեկը մյուսին խորհուրդ է տվել նետվել պատուհանից ։ Գերման Գրեֆն «Ալիսային» անվանել է «հիմար և թերի» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արհեստական բանականություն Կատեգորիա:2017 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում
Ճաշոց (4656)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պանկալերի
Պանկալերի (Pancalieri) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.985 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 124 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10060։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր