cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դավիդ Ֆուստեր
«Վիլյառեալ»
Ֆուստերը ծնվել է Օլիվայում, Վալենսիա ինքնավար համայնքում։ 22 տարեկանում նա պայմանագիր է կնքել «Վիլյառեալի» հետ, բայց 4 տարի խաղացել է «Վիլյառեալ B»-ում, որին 2006-07 մրցաշրջանում օգնել է մտնել Տերսերա։
«Օլիմպիակոս»
2010 թվականի օգոստոսի վերջին Ֆուստերը պայմանագիր կնքեց հունական «Օլիմպիակոսի» հետ։ Տրանֆերն արժեցավ €1,500,000 ։
2011 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ֆուստերը «Արսենալի» դարպասին Չեմպիոնների Լիգայում խփեց իր առաջին գոլը (1-2) ։ Նա նաև խփեց երկրորդ խաղում (3-1) ,, և Պիրեյ քաղաքի թիմը խմբում զբաղեցրեց երրորդ տեղը և հայտնվեց Եվրոպայի Լիգայում։ 2012 թվականի փետրվարի 14-ին նա գոլ խփեց Կազանի «Ռուբինի» դարպասին (1-0) ։ Հաջորդ փուլում նա նույնը կրկնեց «Մետալիստի» դեմ խաղում, որը այնուամենայնիվ Աթենքում կայացած երկրորդ խաղում՝ որում խաղում էր նաև Դավիդը, 2-1 հաշվով հաղթեց Ֆուստերի ակումբին և անցավ հաջորդ փուլ , իսկ ֆուտբոլիստը մրցաշարում 4 գնդակով դարձավ թիմի լավագույն ռմբարկու։
Ձեռքբերումներ
«Օլիմպիակոս»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խետաֆեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Արդեշեն
Եղել է գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։ Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Անվան ծագումնաբանություն
Անվանումը առաջացել է իշխան Համշեն Մարտիրոսի որդու Արտաշեսի անունից ։
Պատմություն
Հնում այս տարածքը մտել է Հռոմեական կայսրության, Մեծ Հայքի, Բյուզանդական կայսրության և Տրապիզոնի կայսրության տարածքումներում։ 1461 թվականին Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո, քաղաքը անցել է Օսմանյան կայսրության կազմը։ 1578 թվականին Արդեշենի հայ բնակչությունը իսլամացվել է ։ 1916 թվականի հունվարի 15-ից 1918 թվականի մարտի 11-ը, քաղաքը եղել է ռուսական բանակի վերահսկողության ներքո։
Աշխարհագրություն
Արդեշեն շրջանը արևելքից սահմանակից է Ֆընդըքլըին, հարավից՝ Արդվինի մարզին, արևմուտքից՝ Չամլըհեշմին և Փազար շրջաններին։ Հյուսիսում ափերը ողողում են Սև ծովի ջրերը։ Ափագծի երկարությունը կազմում է 10 կիլոմետր։ Հարավային սահմանը անցնում է Արևելապոնտական լեռներով։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 14-15 °C:
Տնտեսություն
Արդեշենում հիմնականում մշակում են թեյ։ Թեյի պլանտացիաները կազմում են շրջանի 10,55%-ը։ Բացի թեյից աճեցվում է նաև եգիպտացորեն, լոբի, կարտոֆիլ, կաղամբ, պնդուկ, կիվի և մանդարին։ Բնակչության շրջանում մեծապես տարածված է անասնապահությունը։
Օբրազցովի (Ցելինսկի շրջան)
Օբրազցովի (Образцовый), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Կիրովսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանի բնակավայրեր
Քվեդա Սաիրմե
Քվեդա Սաիրմե (ქვედა საირმე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 25 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 34 մարդ ։
Սիլվի և Բրունո
«Սիլվի և Բրունո», անգլիացի գրող, բանաստեղծ Լուիս Քերոլի վեպերից. վերջնական տարբերակը հրատարակվել է 1893թ. հեղինակի կենդանության օրոք։
Ստեղծագործությունն ունի երկու հիմնական սյուժե, որոնցից մեկը ներկայացնում է տվյալ ժամանակահատվածի (վիկտորյական դարաշրջանի) իրական զարգացումները, իսկ մյուսը՝ հեքիաթային աշխարհը։ Եթե հեքիաթի սյուժեն լի է նոնսենսային տարրերով և չափածո տողերով (ինչպես «Ալիսը հրաշքների աշխարհում» վեպի մեջ է), վիկտwրյական դարաշրջանի Բրիտանիան պատկերող իրադարձությունները ամբողջանում են որպես սոցիալական վեպ, որի հերոսները ներգրավված են տարբեր հղացքներ և կրոնի, հասարակության, փիլիսոփայության և բարոյականության տարբեր կողմերի քննարկման մեջ։
Սկզբնաղբյուր
Վեպի հիմքում ընկած են երկու ստեղծագործություն՝ «Սիլվի փերին» և «Բրունոյի վրեժը», որոնք առաջին անգամ հրապաարկվել են 1867թ. Judy's Magazine պարբերականում։ Մի քանի տարի անց Քարոլի մոտ միտք հղացավ այս ամենը միավորել ավելի երկար ստեղծագործության մեջ, որի մնացած մասը հավաքել էր հիմնականում տարիներ ընթացքում արված երկպոսությունների և մտքերի գրառումից (ինչը հետագայում իր գործի երկրորդ հատորի ներածության մեջ նա որպես «գրականություն» վկայակոչեց) ։
Լուիս Քերոլն ի սկզբանե նախատեսում էր ստեղծագործությունը հրապարակել մեկ հատորով, սակայն հաշվի առնելով երկար սյուժեն՝ այն ի վերջո բաժանում է երկու մասի, որոնցից յուրաքանչյուրը լույս է տեսնում համապատասխանաբար 1889-ին և 1893-ին. :
Առաջին գրքի սկզբում ներածական պոեմ է, որտեղ ակրոստիքոսի տեսքով ներկայացված է Քերոլի մանկության ընկերներից Իսա Բոումանի անունը ։
Սյուժեի նկարագիր
Սյուժեի հիմքում երկու թեզ է ընկած՝ պահակություն անող Ուորդեն Աութլենդի և Կանցլերի կողմից Աութլենդի պահակի դեմ ձեռնարկված դավադրությունը և երիտասարդ բժիշկ Արթուրի սերը Լեդի Մյուրիելի հանդեպ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1889 վեպեր Կատեգորիա:Մանկական ֆենտեզի վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Շոթա Ռուսթավելի
Շոթա Ռուսթավելու անունը վկայված է 17-րդ դարի գրավոր աղբյուրներում։ Էպոսի տողերում հեղինակը նշել է իր անունը։ Հեղինակի ազգանունը ցույց է տալիս ծննդավայրը (Մեսխեթի Ռուսթավ գյուղ)։ Կրթությունը ստացել է Գելաթի և Իկալտոյի ակադեմիաներում, ապա «հունաց երկրում» (Բյուզանդիա)։
Զարգացած միջնադարում միացյալ Վրացական թագավորությունը զորեղանում է։ Նրա գերիշխանության տակ են անցնում հարևան ու հեռավոր բազմաթիվ երկրներ։ Պայմաններ են ստեղծվում վրացական մշակույթի բարգավաճման համար։ Թբիլիսիի արքունիքը ջանք ու միջոցներ չի խնայում արվեստների ու գրականության զարգացման համար։ Թամար թագուհին (1184-1213) Շոթա Ռուսթավելուն հանձնում է արքունի գանձապահի պաշտոնը։
Ուշ միջնադարի վրացի հեղինակները տեղեկություններ են տալիս Ռուսթավելու կենսագրության մասին։ Կյանքի վերջին տարիները բանաստեղծն անցկացրել է Երուսաղեմի նախկին վրացական Սուրբ Խաչ վանքում, որտեղ էլ գտնվել է նրա որմնանկարը։ Այն հեղինակել է վրացի ուխտավոր Տիմոթեոս Գաբաշվիլին 1757/58 թվականներին։ Երուսաղեմում գտնված տեղեկությունների համաձայն՝ Շոթա Ռուսթավելին նշվում է որպես բարերար, ինչը հաստատում է Թամար թագուհու պալատում իր ունեցած բարձր դիրքի մասին։
Այսօր Շոթա Ռուսթավելու անունով Թբիլիսիում գործում է Պետական ակադեմիական թատրոն (1887 թվականից), կա պետական մրցանակ (1965 թվականից), նրա անունն է կրում Վրաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Գրականության ինստիտուտը։
Տեղեկություններ՝ կյանքի մասին
Ռուսթավելու ճշգրիտ կենսագրությունը դեռևս հնարավոր չէ մանրամասն շարադրել։ Պահպանված տասնյակ ավանդությունները թեև որոշ չափով իրականությանը համապատասխանում են, սակայն դրանց վերաշարադրանքը հեռու է գիտական հարցերին պատասխան տալուց։ Անունից կարող ենք հետևություն անել, որ ծնվել է Վրաստանի հարավ-արևմուտքում, մոտավորապես այնտեղ, ուր հիմա էլ Ռուսթավի կոչվող գյուղ կա։ Հավանաբար այստեղ է անցել Շոթայի մանկությունը։ Իսկ նրա «Ընձենավորը» պոեմի տեքստից կարելի է դատել, որ նա եղել է իր ժամանակի համար բարձր զարգացման տեր մարդ։
Վրաց ժողովուրդը սիրել և փայփայել է իր անվանի բանաստեղծի հիշատակը՝ հյուսելով բազմաթիվ ավանդություններ։ Ռուսթավելու մասին առաջին սկզբնաղբյուրը իր իսկ պոեմի նախերգի 7-8-րդ տողերն են, որտեղ առաջին դեմքով պատմում է, որ ինքն է հանգերգել այս պոեմը («Ընձենավորը»)։ Սպասելի էր, որ Թամար թագուհու երկու պատմիչներից գոնե մեկը հիշատակած կլիներ Ռուսթավելուն, սակայն, դժբախտաբար, նրանք ոչ մի ակնարկով չեն խոսում բանաստեղծի մասին։ XII-XIV դարերի վրացական աղբյուրներում մինչև այսօր Ռուսթավելուն վերաբերող որևէ տեղեկություն հայտնի չէ։ Ոչ ոք չի կասկածում, որ Ռուսթավելին այդ դարերի ընթացքում չի դադարել հանրաճանաչ լինելուց, բայց մոնղոլական տիրապետության շրջանում կործանվեցին ոչ միայն տասնյակ քաղաք-ամրություններ, ավաններ ու գյուղեր, այլև հարյուրավոր ու հազարավոր գրչագիր մատյաններ, մտավոր մշակույթի բազմաթիվ հուշարձաններ։ Վրաստանն ու Հայաստանը այս ավերածությունների մեջ անգամ կատարելապես բախտակից էին, թեև վրացական պետականությունը պահպանվեց։ Ռուսթավելուն վերաբերող վկայությունների պակասը միայն և միայն այս հանգամանքով է բացատրվում։ Ինչպես որ հայերս տեղեկություններ ունենք Հովհաննես Սարկավագի ու Հովհաննես Վանականի «Պատմությունների» մասին, բայց դրանք մեզ չեն հասել, այդպես էլ բազմաթիվ վրացական աղբյուրներ են հիշվում, որոնց բնագրերը դեևս գիտությանն անհայտ են։ Գուցե հետագայում հայտնաբերվի նման ձեռագրերից գոնե մեկը, որտեղ կլինեն տեղեկություններ վրացի մեծ բանաստեղծի մասին։
Շոթա Ռուսթավելու անվան մասին
Ռուսթավելի կոչվելու համար պոեմի հեղինակը կամ ծնունդով պիտի Ռուսթավից լիներ, կամ Ռուսթավ տեղանքի (բերդի կամ քաղաքի) տիրակալը, կամ էլ Ռուսթավի եպիսկոպոսը։ Շոթա անվան մասին այնքան էլ տեղեկություն չունենք։ Ի դեպ, այն համապատասխանում է հայերենում տարածված Աշոտ անվանը։ Առաջին անգամ նրան լրիվ՝ Շոթա Ռուսթավելի անվամբ հիշատակում է XVII դարի բանաստեղծ-արքա Թեյմուրազ Ա-ն։ Դրանից հետո ամենուր հանրահայտ է, որ Ռուսթավելու անունը Շոթա է։ Թեպետ և վկայությունը ուշ շրջանի է, բայց, անշուշտ, վստահելի է, որովհետև առանց ձեռքին որևէ աղբյուր ունենալու թագավոր-բանաստեղծը նրան այդպես չէր կոչի։ Եթե այս ամենին էլ գումարենք ժողովրդական դարեդար պահպանված ավանդությունը, ապա մեկընդմիշտ պարզ է, որ «Ընձենավորի» հեղինակի լրիվ անունը Շոթա Ռուսթավելի է։ Բացի դրանից, XII-XIV դարերի վրաց բազմաթիվ ձեռագրերում հիշատակված են Շոթա անունը կրող բազմաթիվ անձինք, ինչը վկայում է, որ այդ շրջանում այն շատ տարածված անուն է եղել։ Դրանցից մեկը Շոթա Մեճուրճլեթուխուցեսն է (գանձապետ - գանձարանապետ, վկայված Երուսաղեմի վրաց Սուրբ Խաչ վանքի «Հոգոց գրքում», XIII դարում)։ 1902 թվականին Նիկողայոս Մառը Երուսաղեմում հայտնաբերեց և 1914 թվականին հրատարակեց Երուսաղեմի Սուրբ Խաչ վանքի «Աղապ»-ը (բառացի՝ Քոթուկ), ուր գրված է. «Նույն երկուշաբթի աղապ (= պատարագ) Շոթա Մեճուրճլեթուխուցեսի։ Ով փոխի՝ փոխյալ լինի քրիստոնեից հավատից»։ Վրացագետ Է. Մետրեվելին Շոթա Մեճուրճլեթուխուցեսի հիշատակագրումը վերագրում է XII-XIII դարերի միջոցին՝ ըստ գրչության։ Քանի որ «Աղապ»-ում հիշվող Գրիգոր Դրանդելին իսկապես նույնանում է վանքում պատկերված Գաբրիել Դրանդելու հետ (XIII-XIV դարերի արանքում), նշանակում է Շոթա Մեճուրճլեթուխուցեսն էլ պիտի նույնանա սյան վրա պատկերված Շոթա Ռուսթավելուն։ Այս որմնանկարը, պահպանված տեսքով, XVI-XVII դարերի գործ է՝ այսպիսի մակագրությամբ. «սույն (կարելի է կարդալ նաև սույնը) նկարել տվող (նաև՝ նկարող) Շոթային (նաև՝ Շոթայի) ողորմի Աստված։ Ամեն։ Ռուսթավելի»։ Մակագրությունը, ինչպես երևում է, հստակ չէ, հավանաբար գրված Ն. Չոլողաշվիլու վանահայրության օրոք (1643-1649 թթ.)։ Քանի որ վանքի պատերին պատկերված են նշանավոր նվիրատուները, որոնց մասին խոսվում է «Հոգոց գրքում», ուրեմն Շոթա Մեճուրճլեթուխուցեսն էլ որմնապատկերի մակագրության նույն Շոթա Ռուսթավելին է։
«Ընձենավորը» պոեմը
Իսկ ի՞նչ պոեմ է «Ընձենավորը», ինչի մասին է և ինչո՞ւ այդքան մեծ համբավ է բերել իր հեղինակին։ Ռուսթավելին այս պոմը գրել է 1189-1207 թվականների ընթացքում և նվիրել Թամար թագուհուն և նրա ամուսին, ալանաց արքայորդի Դավիթ Սոսլանին։ Պոեմում նկարագրվող իրադարձությունները տեղի են ունենում Հնդկաստանում, Պարսկաստանում ու մտացածին երկրներում, սակայն Ռուսթավելին ճշմարտացի կերպով արտահայտում է 12-րդ դարի Վրաստանի հասարակական-քաղաքական իրադրությունը։ Պոեմը կարծես ազատ և անկեղծ սիրո օրհներգություն լինի, որտեղ բանաստեղծը մերժում է գռեհիկ զգայական սերը՝ հնարավոր համարելով տղամարդու և կնոջ բարոյական և մտավոր հավասարությունը։ Իսկ այդ ամենը հյուսվում է եղբայրության, նվիրված ընկերության ու բարեկամության փառաբանությամբ։ Այստեղ զուգորդվում են Ավթանդիլի ու Թինաթինի (արաբական) և Տարիելի ու Նեստան-Դարեջանի (հնդկական) սյուժետային գծերը։ Պոեմի հերոսները՝ անբաժան ընկերներ Ավթանդիլը, Տարիելը և Փրիդոնը, տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ են. նրանք խիզախ են, քաջ ու պատվախնդիր, պատրաստ են իրենց անձը զոհաբերելու հանուն հայրենիքի և ընկերոջ։
Ռուսթավելու անունով կոչվել են Թբիլիսիի պետական ակադեմիական թատրոնը, թատերական և գրականության ինստիտուտները, պողոտա։ Նրա անունով սահմանվել է Վրաստանի պետական գրական բարձրագույն մրցանակ։ Ծննդյան 800-ամյակի առթիվ՝ 1966 թ-ին թողարկվել է ԽՍՀՄ փոստային նամականիշ։ Ռուսթավելու հուշարձանները կանգնեցված են Վրաստանի տարբեր վայրերում, նաև Ախալքալաքում (կիսանդրի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Միջնադարյան վրացիներ Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կոտիկովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Կոտիկովո (Котиково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ծասքան
Ծասքան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սառա Ֆորեստիե
Սառա Ֆորեստիե (Sara Forestier), ֆրանսիացի դերասանուհի, ռեժիսոր և սցենարիստ, «Սեզար» կինոմրցանակի դափնեկիր 2005 թվականին «Լավագույն երիտասարդ դերասանուհի» («Խուսափանք» ֆիլմ) անվանակարգում և 2011 թվականին «Լավագույն կանացի դերը» («Մարդկանց անուններ» ֆիլմ) անվանակարգում։ Նրա ռեժիսորական և սցենարական դեբյուտը դարձել է «Մ» ֆիլմը։
Կենսագրություն
Սառա Ֆորեստիեն ծնվել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Ֆրանսիայում։ Դերասանական կարիերան սկսել է տասնհինգ տարեկան հասակում` «Լյուբայի ուրվականները» ֆիլմում փոքրիկ դեր կերտելով։ Նա հայտնի է դարձել Աբդելատիֆ Քեշիշի «Խուսափանք» («Խուսափում») ֆիլմում Լիդիայի կերտած դերով։ Ֆիլմը էկրան է բարձրացել 2004 թվականին։ Ավելի ուշ նա նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ինչքա՞ն դու արժես» (2005 թվական), «Դժոխքը», «Պարֆյումեր՝ մի մարդասպանի պատմությունը» (2006 թվական)։
2010 թվականին Սառա Ֆորեստիեի մասնակցությամբ ցուցադրվել է երկու ֆիլմ ` «Գենսբուր. հերոսական կյանք», (այնտեղ նա հանդես է եկել երգչուհի Ֆրանս Գալլի դերով) և «Մարդկանց անուններ»։
Հայկական ավիացիայի պատմության թանգարան
Հայկական ավիացիայի պատմության թանգարան, հիմնադրվել է 1998 թվականին՝ Հայաստանի քաղավիացիայի 65-ամյակի առթիվ։ Թանգարանում ամփոփված են փաստաթղթեր, հավաքածուներ, լուսանկարներ, գրքեր և այլ արժեքավոր ցուցանմուշներ, որոնք արտացոլում են հայկական քաղաքացիական ավիացիայի անցած ուղին։
Պատմություն
Հայկական ավիացիայի պատմության թանգարանը հիմնադրվել է 1998 թվականին՝ նախկին օդաչու, ՀԽՍՀ սպորտի առաջին կարգի վարպետ Ռազմիկ Գասպարյանի նախաձեռնությամբ։ Հայաստանում Քաղավիացիայի ստեղծման պատմությունը սկսվում է 1933 թվականի սեպտեմբերի 30-ից, երբ կատարվել է առաջին՝ Թբիլիսի-Երևան չվերթը։ Առաջին ղեկավարն է եղել Գեղամ Ղարիբջանյանը։ 1999 թվականին թանգարանի մասին տեղեկությունն ընդգրկվել է Ֆրանսիայում լույս տեսնող ավիացիայի թանգարանների կատալոգում ։
Ցուցադրություն
Թանգարանում ներկայացված է հայկական ավիացիայի պատմությունը՝ սկսած 1902 թվականից։ Ներկայացված են թռիչք կատարած հայ առաջին օդաչուները, որոնք ծառայության մեջ են եղել ֆրանսիական, ամերիկյան, ռուսական և այլ օդային ուժերում, Հայաստանի առաջին հանրապետության և Խորհրդային Հայաստանի, ներկայիս Հայաստանի հայտնի օդաչուները։
Թանգարանն ունի լուսանկարների բացառիկ հավաքածու, ներկայացված են մի շարք ինքնաթիռների փոքր նմուշներ, տարբեր օդուժերի զգեստներ, հայազգի անվանի օդաչուներին, հայկական ավիացիային վերաբերող գրականություն։ Ստեղծված են Հայրենական Մեծ պատերազմում մասնակցած հայ օդաչուներին, Արցախյան ազատամարտի մասնակիցներին, 1988 թվականին՝ Էջմիածնի մոտ վթարի ենթարկված հարավսլավական ինքնաթիռին նվիրված տաղավարները։ Համապատասխան ստենդով ներկայացված են քաղավիացիայի ղեկավարները։ Թանգարանում ցուցադրված են նաև օդաչուների համազգեստները։ Թանգարանում կա նաև տիեզերագնացության և ավիացիայի զարգացման գործում ավանդ ներդրած հայ խոշոր գիտնականների ստենդ ։
Հասցե
Թանգարանը գտնվում է Զվարթնոց միջազգային օդանավակայանի տարածքում գտնվող Քաղավիացիայի գլխավոր վարչության շենքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:Ավիացիայի պատմություն Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:1998 հիմնադրված թանգարաններ
Ուլյանովկա (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)
Ուլյանովկա (Улянівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովկա գյուղում բնակվում էր 139 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 41,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,34 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1870 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արխարա
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9744 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ամուրի մարզի Արխարինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1911 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիտելսհոֆեն
Վիտելսհոֆեն (Wittelshofen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Անսբախ շրջանում։ Բնակչությունը 1255 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը 24.23 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 227։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 10 գյուղական շրջանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Աստերոիդների ցանկ (296301-296400)
Աստերոիդների ցանկ (296201-296300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (296401-296500)
Վանա-Կաստռե
Վանա-Կաստռե (Vana-Kastre), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Մեկսա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Մեկսա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Օդինցովկա (Խլեբորոբնոյե գյուղական համայնք)
Օդինցովկա (Одинцовка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Խլեբորոբնոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Աստերոիդների ցանկ (121501-121600)
Աստերոիդների ցանկ (121401-121500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (121601-121700)
Samsung Galaxy Watch 5
Տես նաև
Կատեգորիա:Ժամացույցներ Կատեգորիա:Սարքեր Կատեգորիա:Դյուրակիր համակարգիչներ Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
Քվեդա Ղվիրիշի
Քվեդա Ղվիրիշի (ქვედა ღვირიში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 620 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 31 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ցագերի շրջան
Կազմու
Կազմու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի արևելյան մասում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դանիել Ագգեր
Դանիել Մյունտե Ագգեր, (Daniel Munthe Agger, ), դանիացի նախկին ֆուտբոլիստ, ներկայումս՝ Դանիայի ֆուտբոլի առաջնության առաջին դիվիզիոնում հանդես եկող HB Køge թիմի գլխավոր մարզիչ։ Եղել է «Բրոնդբյու» ակումբի և Դանիայի ազգային հավաքականի կենտրոնական պաշտպանը և հավաքականի ավագը։ 2006-2014 թվականներին հանդես է եկել անգլիական «Լիվերպուլ»-ում։
Մասնագետների բնորոշմամբ՝ Ագգերը որպես ֆուտբոլիստ կարողացել է «հիանալի կերպով կարդալ խաղը, հմտորեն տիրել գնդակին և տիրապետել է հզոր հարվածների» ։ Նա երկու անգամ՝ 2007 և 2012 թվականներին, Դանիայում հռչակվել է «Տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ»։
«Բրոնդբյու»-ում իր կարիերան սկսել է 2004 թվականի հուլիսից, այդ թիմի կազմում դարձել դանիական սուպերլիգայի չեմպիոն և Դանիայի ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող։ 2006 թվականի հունվարին տեղափոխվել է «Լիվերպուլ», որի կազմում մասնակցել է Անգլիայի պրեմիեր լիգայի 175 խաղի (իսկ ընդհանուր առմամբ՝ 232 խաղի), նվաճել լիգայի գավաթը և սուպերգավաթի դեր կատարող «համագործակցության վահան» մրցանակը (Football Association Community Shield): Անձնական պատճառներով 2014 թվականի օգոստոսին վերադարձել է հայրենի Դանիա, ևս երկու տարի հանդես եկել հարազատ «Բրոնդբյու»-ում, այնուհետև (31 տարեկան հասակում) թողել է ակտիվ սպորտը և անցել մարզչական աշխատանքի։
2005 թվականից լինելով ֆուտբոլի Դանիայի ազգային հավաքականի լիարժեք խաղացող՝ նրա կազմում մասնակցել է 75 հանդիպումների (այդ թվում՝ 2010 թվականի ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի և Եվրո-2012-ի խաղերին), խփել 11 գոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Սեմենկի (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)
Սեմենկի (Семенки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1770 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սեմենկի գյուղում բնակվում էր 338 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1376 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1770 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդրովկա (Տարասովսկի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Александровка), սլոբոդա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Եֆրեմովո-Ստեպանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 473 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոտիրևկա
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Էդին Մույչին
Էդին Մույչին (Edin Mujčin, ), բոսնիացի ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում։ Ելույթ է ունեցել Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կազմում։
Ակումբային
Էդին Մույչինն իր նորամուտը մեծահասակների ֆուտբոլում նշել է 1986 թվականին, երբ սկսել է խաղալ Հարավսլավիայի ցածր լիգաներում իր ծննդավայր Բրոդի «Պոլետ 1926» թիմում ։
Բոսնիական պատերազմի սկզբում նա տեղափոխվել է Խորվաթիա, որտեղ անցկացրել է իր կարիերայի մեծ մասը։ Էդինի առաջին խորվաթական ակումբը «Մարսոնիան» էր ։
Դրանից հետո նա տեղափոխվել է խորվաթական լավագույն ակումբներից մեկը՝ Զագրեբի «Դինամո», որը Մույչինի տեղափոխության պահին կոչվում էր «Կրոացիա»։ Նա վեց տարի է անցկացրել այդ ակումբում և համարվում էր թիմի հիմնական խաղացողներից մեկը։ Այս ընթացքում Մուիչինը հինգ անգամ դարձել է Խորվաթիայի չեմպիոն, ինչպես նաև երեք անգամ նվաճել է Խորվաթիայի գավաթը ։
2001 թվականին նա հեռացել է Խորվաթիայից և տեղափոխվել ճապոնական «ՋԵՖ Յունայթեդ Իտիհարա Տիբա» ակումբ, բայց մեկ մրցաշրջան անց կրկին վերադարձել է «Դինամո»։ Նա ևս երեք տարի է անցկացրել Զագրեբում և այդ ընթացքում ևս մեկական անգամ նվաճել է Խորվաթիայի չեմպիոնի կոչումը և Խորվաթիայի գավաթը ։
2005 թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է Խորվաթիայի բարձրագույն դիվիզիոնի մեկ այլ ակումբ՝ «Կամեն Ինգրադ», որտեղ անցկացրել է երկու տարի ։
Դրանից հետո Մույչինը խաղացել է նաև «Լոկոմոտիվա» (Զագրեբ) և «Լուչկո» (Զագրեբ) ակումբներում, իսկ 2009/10 մրցաշրջանում պաշտպանել է սիրողական «Սավսկի Մարոֆ» թիմի գույները։ 2010/11 մրցաշրջանում նա խաղացել է «Զելինա» ակումբում, 2011 թվականի հուլիսին հայտարարել է կարիերան ավարտելու մասին, սակայն հաջորդ տարվա փետրվարին այն կրկին վերսկսել է ՝ ևս երեք տարի հայտավորված լինելով «Բրդովեց» թիմում, սակայն այդ ընթացքում նա ոչ մի հանդիպման չի մասնակցել և 2014/15 մրցաշրջանից հետո ավարտել է իր խաղային կարիերան ։
Ազգային հավաքականում
Էդինը ելույթ է ունեցել Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կազմում։ 1997 թվականի հունիսի 8-ին նա իր նորամուտն է նշել պաշտոնական խաղերում։ Դա տեղի է ունեցել Դանիայի հավաքականի դեմ 1998 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարի խաղում. հանդիպումն ավարտվել է բոսնիացիների պարտությամբ 0-2 հաշվով ։ Նույն տարվա օգոստոսի 20-ին Մույչինը խփել է իր միակ գոլը ազգային թիմում՝ գրավելով նույն դանիացիների դարպասը (3-0) ։ Ընդհանուր առմամբ նա հավաքականի կազմում անցկացրել է 24 հանդիպում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոկոմոտիվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Զագրեբի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հարավսլավացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Չերվոնիե Խատկի
Չերվոնիե Խատկի (Червоні Хатки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնիե Խատկի գյուղում բնակվում էր 361 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10,67 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1919 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1826 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ադրբեջանի վիզային քաղաքականություն
Ադրբեջան այցելողները պետք է վիզա ստանան Ադրբեջանի դիվանագիտական առաքելություններից մեկում, եթե նրանք չեն ժամանում վիզաներից ազատված երկրներից մեկից, ժամանման պահին վիզա ստանալու իրավունք ունեցող երկրներից կամ էլեկտրոնային վիզա ստանալու իրավունք ունեցող երկրներից։ Այցելուները պետք է ունենան ենթադրյալ կացության ժամկետից հետո առնվազն 3 ամիս վավերականության ժամկետով անձնագրեր։
Վիզայի ընդհանուր պահանջներ
Անձնագիրը պետք է վավերական լինի Ադրբեջանի վիզայի ժամկետի լրանալուց հետո առնվազն 6 ամսվա ընթացքում ։ Եթե անձնագրի վավերականության ժամկետին մնացել է 3 ամսից քիչ ժամանակ, ապա վիզա չի տրվում ։ Առանձին երկրների քաղաքացիներ, որոնք պետք է վիզա ստանան սովորական կամ ծառայողական անձնագրով, վիզան պետք է ստանան Ադրբեջան այցելելուց առաջ։ Վիզաները տրվում են Ադրբեջանի Հանրապետության դեսպանատանը, հյուպատոսարանում կամ Ադրբեջանի Հանրապետության սահմանը հատելիս ։ Վիզայի հարցաթերթիկը կարող է լրացվել առցանց և ներկայացվել դիվանագիտական ներկայացուցչություն ։
Վիզայից ազատ երկրներ
Հետևյալ 9 երկրների քաղաքացիները կարող են առանց վիզա ժամանել և Ադրբեջանի տարածքում մնալ մինչև 90 օր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Վիզային քաղաքականություն ըստ երկրի
Բեն Հեյնաու
Բենջամին Բերնարդ Հեյնաու (Benjamin Bernard Haenow, ), բրիտանացի երգիչ։ 2014 թվականի դեկտեմբերին դարձել է բրիտանական Իքս Ֆակտոր (The X Factor) նախագծի 11-րդ եթերաշրջանի հաղթող, որից հետո թողարկել է իր առաջին սինգլը, որը OneRepublic խմբի «Something I Need» երգի քավեր տարբերակն է ։ 2015 թվականի նոյեմբերին թողարկվեց նրա «Ben Haenow» անվանումը կրող առաջին ալբոմը , որի երգացանկը նաև ներառում է «Second Hand Heart» սինգլը համագործակցությամբ ամերիկացի երգչուհի Քելլի Քլարկսոնի հետ ։
Վաղ կյանք
Հեյնաուն 15 տարեկանից երգել է խմբերում, իսկ 2006 թվականին հիմնադրել է Lost Audio with Alex ռոքնռոլ խումբը ։ Մինչև Իքս Ֆակտոր նախագծին մասնակցելը Հեյնաուն եղել է երթուղայինի վարորդ ։
2014: Իքս Ֆակտոր և կարիերայի սկիզբ
2014 թվականի հունիսի 26-ին Հեյնաուն մասնակցեց բրիտանական Իքս Ֆակտոր նախագծի 11-րդ եթերաշրջանի լսումներին, որն անցկացվում էր Նյուքասլ քաղաքում։ Լսումների սենյակում նա կատարեց Բիլ Ուիզերսի «Ain't No Sunshine» երգը և ստացավ ժյուրիի 4 անդամների «այո» ձայները։ Նրա հաջորդ լսումին ներկա էր նաև հանդիսատեսը, որից հետո նա ընդգրկվեց Սայմոն Քոուելի «25 տարեկանից բարձր» խմբում։ Եվս մեկ լսումից հետո, նա սկսեց մասնակցել գալա համերգներին ։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Հեյնաուն ճանաչվեց նախագծի հաղթող ։ Երբ գալա համերգների քվեարկության արդյունքերը հրապարակվեցին, հայտնի դարձավ, որ համերգային 4-րդ շաբաթից մինչև 10-րդ շաբաթը Հեյնաուն ստացել է հանդիսատեսի քվեարկության ամենաշատ ձայները ։ Դեկտեմբերի 15-ին Հեյնաուն թողարկեց իր առաջին սինգլը, որը OneRepublic խմբի «Something I Need» երգի քավեր տարբերակն է ։ Այդ սինգլը գլխավորեց բրիտանական սինգլների հիթ շքերթը, իսկ Իռլանդիայի սինգլների հիթ շքերթում զբաղեցրեց երկրորդ հորիզոնականը ։
2015-ներկա։ «Ben Haenow»
2015 թվականի հունվարի 6-ին Հեյնաուն հայտարարեց, որ պայմանագիր է ստորագրել Syco Music ձայնագրման լեյբլի հետ ։ Այնուհետև նա մի քանի ամսով տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որտեղ ձայնագրեց իր «Ben Haenow» անվանումը կրող առաջին ալբոմը, որը թողարկվեց 2015 թվականի նոյեմբերի 13-ին ։ Ալբոմի «Second Hand Heart» սինգլը, որում իր մասնակցությունն ունի նաև ամերիկացի երգչուհի Քելլի Քլարկսոնը, բրիտանական սինգլների հիթ շքերթում զբաղեցրեց 21-րդ հորիզոնականը ։ «Ben Haenow» ալբոմը բրիտանական ալբոմների հիթ շքերթում զբաղեցրել է 10-րդ հորիզոնականը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ
Գլուբոկայա Բալկա (գյուղ, Ռեշետիլովկայի շրջան)
Գլուբոկայա Բալկա (Глибока Балка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Ռեշետիլովկայի շրջանում։
Վլադիմիր Կոբեկին
Վլադիմիր Կոբեկին (Влади́мир Алекса́ндрович Кобе́кин, ), ռուս կոմպոզիտոր, օպերաների, բալետների և ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ։ ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1987 թվական), ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1987 թվական), Դմիտրի Շոստակովիչի անվան մրցանակի դափնեկիր, Սերգեյ Պրոկոֆևի անվան միջազգային մրցանակաբաշխության դափնեկիր ։
Գլուբոկայա Բալկա (գյուղ, Ռեշետիլովկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գլուբոկայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 478 մարդ։
Վլադիմիր Կոբեկին
Ավարտել է Լենինգրադի կոնսերվատորիան (1971 թվական), եղել է Սերգեյ Սլոնիմսկու աշակերտը։ Երկար տարիների ընթացքում կոմպոզիցիա է դասավանդել Ուրալի պետական կոնսերվատորիայում։
Գլուբոկայա Բալկա (գյուղ, Ռեշետիլովկայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Ռեշետիլովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վլադիմիր Կոբեկին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կարմրատապակ կարտոֆիլի թանգարան
Կարմրատապակ կարտոֆիլի թանգարան (Frietmuseum), թանգարան բելգիական Բրյուգգե քաղաքում, նվիրված կարտոֆիլի և կարմրատապակ կարտոֆիլի պատմությանը։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 2008 թվականին, բելգիացի ձեռնարկատեր Էդդի վան Բելլի (Eddy Van Belle) կողմից, ով նախկինում Բրյուգգեյում բացել էր երկու թանգարան` Choco-Story և Lumina Domestica: Ոգեշնչվելով իր թանգարանների հայտնիությամբ՝ Վան Բելլին որոշեց կարմրատապակ կարտոֆիլին նվիրված թանգարան բացել, մանավանդ որ աշխարհում նման թանգարաններ գոյություն չունեն։
Թանգարանը գտնվում է Գոթական ճարտարապետության շենքում, որը կառուցվել է 1399 թվականին։ Տարբեր ժամանակներում շենքը օգտագործվել է որպես Ժևի դեսպանի աթոռանիստ, սրճարան, կինոթատրոն, բանկ և ցուցասրահ։
Էքսպոզիցիա
Թանգարանի էքսպոզիցիան բաժանված է երկու մասի : Առաջին բաժինը պատմում է կարտոֆիլի ավելի քան տաս հազար տարվա պատմության մասին ։ Այցելուները այստեղ կարող են իմանալ կարտոֆիլի զարգացման մասին որպես գյուղատնտեսական մշակաբույս և ամբողջ Եվրոպայում տարածվելու մասին։ Էքսպոզիցիահյի երկրորդ մասը նվիրված է կարտոֆիլի կարմրատապակին ` ճաշատեսակ, որը հայտնի է ամբողջ աշխարհում։ Թանգարանի հավաքածուն պարունակում է փաստաթղթեր՝ կարտոֆիլ տարբեր տեսակների մասին, կերամիկական սպասք, լուսանկարներ, կապված կարմրատապակ կարտոֆիլի պատմության հետ ։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում բերքի աճեցման և հավաքման համար նախատեսված մեքենաները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2008 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Բելգիայի թանգարաններ Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ Բելգիայում
Իսլանդիայի վարչական բաժանում
Իսլանդիան վարչա-տարածքային առումով բաժանվում է մի քանի համակարգերով։ Այդպիսով երկիրը բաժանված է՝
Տեղական կառավարման մարմինները ձևավորում են համայնքները, իսկ պետական կառավարման մարմինները, որպես կանոն, իրենց ֆունկցիաները կատարում են ավանդական շրջանների տարածքում։
Համայնքներ
Համայնքները (Íslensk sveitarfélög) Իսլանդիայի վարչական տարածքներ են, որոնց ինքնավարությունը հաստատված է Իսլանդաիայի Սահմանադրությունում։ Համայնքների թիվը այժմ կազմում է 76։ Կառավարական նպատակներով համայնքներում ընտրվում են հինգից մինչև տասնհինգ անդամ ունեցող Համայնքային խորհուրդները։ Համայնքային խորհուրդը նաև կարող է կառավարչի վարձել, որը կարող է խորհրդի անդամ չլինել։ Քաղաքային համայնքներում կառավարչի դերը կատարում է քաղաքապետը (bæjarstjóri կամ borgarstjóri), իսկ գյուղական համայնքներում՝ սվեյտարստյոուրիները (sveitarstjóri)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Իսլանդիայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
(2310) Օլշանիա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,144743 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,644 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6455 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2036,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176737 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,65° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջոհոր Բահրու
Ջոհոր Բահրու (Johor Bahru), քաղաք Մալայզիայի հարավարևմտյան մասում։ Այն Ջոհորի սուլթանության մայրաքաղաքն է։ Գտնվում է Մալայական թերակղզու հարավային մասում։ Այն իր բնակչությամբ երկրորդն է Մալայզիայում՝ մայրաքաղաք Կուալա Լումպուրից հետո։ Քաղաքը ունի մոտ կես միլիոն բնակչության, իսկ շրջանների հետ միասին՝ մոտ մեկ ու կես միլիոն բնակչություն։ Քաղաքը ունի կարևոր արդյունաբերական, առևտրական, մշակութային և տուրիստական նշանակություն ողջ Մալայզիայի համար։ Ջոհոր Բահրու է գալիս Մալայզիա այցելող տուրիստների 60%-ը, որոնք այդտեղից անցում են կատարում հարևան Սինգապուր։ Ջոհոր Բահրուն երկրի կարևոր արդյունաբերական կենտրոնն է։
This Is the Life (երգ)
«This Is the Life», շոտլանդացի երգչուհի, երգահան Էմի Մակդոնալդի ինդի փոփ/ ֆոլկ երգը համանուն ալբոմից։ Թողարկվել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Մեծ Բրիտանիայում և 2008 թվականի ապրիլին ամբողջ Եվրոպայում։ Մակդոնալդի հաջողակ սինգլներից մեկն է, որը գլխավորել է 11 չարթեր ։
Ջոհոր Բահրու
Աշխարհագրություն
Ջոհոր Բահրուն մայրցամաքային Ասիայի ամենահարավային քաղաքն է։ Ջոհոր Բահրուն անջատված է Սինգապուրից Ջոհորի նեղուցով, որի վրայով անց է կացված կամուրջ և ամբարտակ։
This Is the Life (երգ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 սինգլներ
Ջոհոր Բահրու
Պատմություն
Ջոհոր Բահրուն հիմնվել է 1855 թվականին Թեմենգունգ Դաենգ Իբրահիմի կողմից, ով սուլթան Աբու Բաքարի հայրն է եղել։ Վերջինս մալայական սուլթանության ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկն է եղել։ Քաղաքը կոչվել է Թանջունգ- Պուտերի, որը կառուցվել է ոչ մեծ մալայական ձկնորսական ավանի տեղում։ Սուլթան Աբու Բաքարը փոխեց անունը Ջոհոր Բահրուի և 1866 թվականին այն դարձրեց սուլթանության մայրաքաղաք՝ թողնելով իր մայրաքաղաք Թելուկ Բելանգան՝ Սինգապուրում։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչության 45 %-ը մալայացիներ են, 41, 5 %-ը՝ չինացիներ, 7, 1 %-ը՝ հնդիկներ և 6, 4 %-ը՝ այլ ազգերի ներկայացուցիչներ ։
Հետաքրքիր փաստեր
Ջոհոր Բահրուն համարվում է մալայզիական հայտնի ռոք խմբի ՝ Search խմբի հայրենիքը։ Խումբը Ասիայում մեծ ճանաչում ունի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալայզիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1855 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անգրա դուս Ռեիս
Անգրա դուս Ռեիս (Angra dos Reis), համայնք Բրազիլիայում՝ Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Բաիա դա Իլիա Գրանդի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 148 476 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 800,430 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 185,5 մարդ/կմ²։ Այստեղ է գտնվում Բրազիլիայի միակ ատոմակայանը՝ Central Nuclear Almirante Álvaro Alberto, CNAAA:
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1502 թվականի հունվարի 6-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1556 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կալա (Գենջի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լաիմյալա (Էստոնիայի շրջան)
Լաիմյալա շրջան (Laimjala vald), շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Լաիմյալա գյուղը։
Բնակչություն
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 793 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 6,84 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Արխիպովկա (Տարասովսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Մարիա Կլյոնովա
Մարիա Վասիլևնա Կլյոնովա, ռուս երկրաբան, երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտոր, ԽՍՀՄ-ում ծովային երկրաբանության հիմնադիրներից մեկը ։
Կենսագրություն
Մարիա Վասիլևնա Կլյոնովան ծնվել է 1898 թվականի օգոստոսի 12-ին (ըստ հուլյան օրացույցի հուլիսի 31-ին) Իրկուտսկում բանվորի` Վասիլի Դմիտրիեվիչի և Ռաիսա Նաումովնայի ընտանիքում ։
1925 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Օվկիանոսագիտության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող։
1937 թվականին նրան շնորհեցին պրոֆեսորի կոչում ծովային երկրաբանության բնագավառում և 1937 թվականի մայիսի 11-ի ատեստացիոն հանձնաժողովի որոշմամբ առանց դիսերտացիայի պաշտպանության նրան շնորհվեց երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորի կոչում։ Իր հետազոտությունների արդյունքում նա մշակեց ծովերի հատակի քարտեզների կազմման մեթոդիկան։ Այս մեթոդիկայով և Մ.Վ. Կլյոնովայի ղեկավարությամբ կազմվել են 150 հատակային քարտեզներ Բարենցի, Սպիտակ, Կասպից և այլ ծովերի համար։
Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում աշխատել է Պետական հիդրոլոգիական ինստիտուտում որպես երկրաբանության բաժանմունքի ղեկավար։ Մ.Վ. Կլյոնովայի ղեկավարությամբ կազմվել են մոտ 200 հատուկ քարտեզներ և ատլասներ ռազմածովային նավատորմի համար։ Նա բազմիցս գնացել է Հյուսիսային և Սևծովյան նավատորմեր, որտեղ աշխատել է ձեռնարկների կազմման վրա, դասախոսություններ է կարդացել ջրասուզորդների համար։
Մ.Վ. Կլյոնովան մասնակցել է ԽՍՀՄ ԳԱ բազմաթիվ ծովային արշավախմբերի. Կասպից ծով, Արկտիկա, Նոր երկիր, Շպիցբերգեն, Ֆրանց-Իոսիֆի երկիր, մասնակցություն է ունեցել նաև Առաջին սովետական անտարկտիկական արշավախմբին։ Նա անց է կացրել նստվածքային ապարների հետազոտություն գետերում, ծովերում և օվկիանոսներում և համարվում է ռուսական ծովային երկրաբանության հիմնադիրը ։
1948 թվականին Մ.Վ. Կլյոնովան հրատարակել է ծովային երկրաբանության առաջին ուսումնական ձեռնարկը ։
Մ.Վ. Կլյոնովան 4 օր անց է կացրել հոսընթացով շարժվող սառույցների վրա, նա առաջին կինն էր հոսընթացով շարժվող «Հյուսիսային բևեռ-4» կայանի վրա։
1960 թվականին լույս է տեսել Բարենցի ծովի երկրաբանության վերաբերյալ մենագրությունը, իսկ 1975 թվականին` Ատլանտյան օվկիանոսի երկրաբանության վերաբերյալ մենագրությունը ։
Մարիա Վասիլևնա Կլյոնովան մահացել է 1976 թվականի օգոստոսի 6-ին Մոսկվայում ։
Հիշատակ
Նրա հիշատակին են կոչվել.
Մատենագրություն
Մ.Վ. Կլյոնովան հրատարակել է ավելի քան 250 գիտական աշխատանքներ, որոնցից հիմնականներն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս երկրաբաններ Կատեգորիա:Ռուս ճանապարհորդներ
Արխիզ
Բնակչության թիվւ կազմում է 505 մարդ (2010)։
Նոյենդետելզաու
Նոյենդետելզաու (Neuendettelsau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Անսբախի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 7766 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). ։ Տարածքը 33,80 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 180։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 17 քաղաքային շրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ալֆրեդ Ժարրի
Ալֆրեդ Ժարրի (Alfred Jarry ), ֆրանսիացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, աբսուրդիզմի նախակարապետ, «պատաֆիզիկա» եզրույթի հեղինակ։
Կյանքը և գործունեությունը
Ծնվել է Բրետենում, վաճառականի ընտանիքում։ 1879 թվականին ծնողները ամուսնալուծվել են, երեխաները շարունակել են ապրել մոր հետ։ Սովորել է Ռենում, կրթությունը շարունակել է Փարիզում՝ Հենրիխ IV-ի լիցեյում (նրա ուսուցիչներից է եղել Անրի Բերգսոնը, իսկ դասընկերներից՝ ապագա գրող Լեոն-Պոլ Ֆարգը և ապագա բանասեր Ալբեր Տիբոդեն։ Ձախողել է Փարիզի Էկոլ բարձրագույն դպրոցի քննությունները, նույնը  նաև Սորբոնի համալսարանում։ Այդպես էլ երբեք բարձրագույն կրթություն չի ստացել ։
Մուտք է գործել մայրաքաղաքի «Մերկյուր դե Ֆրանս» հրատարակչության շրջանակ, Շվոբ Մարսելի, Ռեմի դը Գուրմոնի հետ, մշտապես հյուրընկալվել  էր հայտնի բանաստեղծուհի  Ռաշիլդի տանը։ Հենց այստեղ էլ 1894 թվականին առաջին անգամ ընթերցվել է գրոտեսկային տիկնիկային դրաման՝ «Ուբյու արքան»։ 1896 թվականին նրան ներկայացրել է հայտնի ռեժիսոր Օրելեն Լյունե Պոն, որի ընթացքում հասարակական սկանդալ է բռնկվել, որը համեմատվել է Վիկտոր Հյուգոյի  Էռնանի դրամայի պրեմիերայի պատմական սկանդալի հետ։ Ժարրին թարգմանել է Սամուել Քոլրիջի և Սթիվենսոնի բանաստեղծությունները, փոխադրել է Քրիստիան Դիտրիխ Գրաբեի «Հումոր, սատիրա, իրոնիա» կատակերգությունը։ Փորձել է ամսագիր հրատարակել, զբաղվել է հեծանվասպորտով։
Սպառելով ժառանգությունը՝ սնանկացել է, որոշ ժամանակ ապրել մաքսային Անրի Ռուսսոյի տանը։ Ժարրիի «Դոկտոր Ֆաուստրոլի գործերը և դատողությունները, պատաֆիզիկա» դրաման մերժվել է «Մերկյուր դե Ֆրանս» հրատարակչության և այլ հրատարակիչների կողմից։ Ժարրին միշտ աչքի է ընկել իր կտրուկ բնավորությամբ, վիճել է բոլորի հետ, քաղցած է եղել, հիվանդացել է, տարվել հարբեցողությամբ, օգտագործել է թմրանյութեր։ Կաթվածահար է եղել և մահացել հիվանդանոցում։
Հռչակում
Ժարրիի ստեղծագործություններին նորովի անդրադարձել են Ապոլիները և սյուրռեալիստները։ 1926 թվականին թատրոնում Անտոնեն Արտոն Ռոժե Վիտրակի ու Ռոբեր Արոնի  հետ ստեղծել է «Ալֆրեդ Ժարրիի թատրոնը»։ Ժարրին Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում և Լատինական Ամերիկայում դարձել է գրական և թատերական ավանգարդի պաշտամունքային կերպար, մասնավորապես ԱՄՆ-ում և Լատինական Ամերիկայում  ՈՒԼԻՊՈ (OULIPO, հապավում՝ Ouvroir de littérature potentielle) խմբի խորհրդանշական հովանավորն է համարվել։ Լավալում (Մայեն) տեղադրվել է նրա արձանը, (հեղ․ Օսիպ Ցադկին)։ Ուբյու արքայի մասին ֆարսի հիման վրա 1966 թվականին Ցիմերմանը բալետ է գրել։ 1948 թվականին կազմավորվել է Պետաֆիզիկայի կատակային քոլեջը, իսկ 1979 թվականին՝ Ալֆրեդ Ժարրիի ընկերների միությունը։ 2007 թվականին գրողի մահվան 100-ամյա հոբելյանի կապակցությամբ կազմակերպվել են տարաբնույթ միջոցառումներ։
ԱՄՆ արտաքին փոքր կղզիներ
ԱՄՆ արտաքին փոքր կղզիներ(United States Minor Outlying Islands), ներառում է ութ կղզային տարածքներ, որոնք տեղակայված են Խաղաղ օվկիանոսում, ինչպես նաև Նավասա կղզին Կարիբյան ծովում։ Տերմինը առաջ է եկել 1986 թ-ին ISO 3166-1-ի առաջացմանը զուգընթաց։ Ներկա պահին կղզիներից ոչ մեկում չկա մշտական բնակչություն։ Նավասա կղզին կռվախնձոր է Հայիթի հետ, իսկ Ուեյքը` Մարշալյան կղզիների։ Կղզիները ունեն իրենց առանձին դոմենը` .um-ը։
Կախարդուհու առաքման ծառայությունը (վեպ)
Կախարդուհու առաքման ծառայությունը, (魔女の宅急便՝ «կախարդուհու տնային էքսպրես-առաքումը»), մանկական ֆանտաստիկ ժանրի վեպ՝ հեղինակած ճապոնացի գրող Էիկո Կադոնոյի կողմից, նկարազարդված Ակիկո Հայաշիի կողմից։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1985 թվականի հունվարի 25-ին «Ֆուկուինկան Սեթենի» հրատարակչության կողմից։ Դրա հիման վրա 1989 թվականին Studio Ghibli ստուդիան թողարկել է համանուն անիմացիոն ֆիլմ, իսկ 2014 թվականին թողարկվել է համանուն գեղարվեստական ֆիլմ։
Ճապոնիայում գիրքը արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների։ Այս փաստից ոգեշնչված, ինչպես նաև մուլտֆիլմի հաջողությունից ոգևորված՝ Կադոնոն շարունակել է համալրել իր գրքի շարքը ևս 5-ով։ Վերջինը լույս է տեսել 2009 թվականին։
Սյուժե
Գիրքը պատմում է երիտասարդ կախարդ Կիկիի արկածների մասին։ Նրա մայրը նույնպես կախարդ էր, իսկ հայրը՝ հասարակ գիտնական։ Կիկին տասներեք տարեկանը լրանալուն պես նա պետք է թռչեր իր ծնողների տնից և իր կյանքի մեկ տարին անցկացներ ինքնուրույն մի անծանոթ քաղաքում, որտեղ այլ կախարդներ չկային։ Որպես իր նոր բնակավայր նա ընտրում է ծովափնյա Կորիկո քաղաքը։ Իր ապրուստը ապահովելու համար նա պետք է աշխատեր իր կախարդուհու մասնագիտությամբ։ Բայց Կիկիի կարողությունները սահմանափակվում են միայն թռչելու ունակությամբ, ուստի նա բացում է առաքման ծառայություն՝ օգտագործելով իր ավելը որպես տրանսպորտի միջոց։ Կիկիին ուղեկցում է իր ընկերը՝ սև կատու Ջի-ջին։ Նոր վայրում նա հանդիպում ու ընկերանում է տարբեր մարդկանց հետ։
Թարգմանություններ
Մաբզե կամ Տակկյուբին թարգմանությունները տպագրվեցին միայն 2003 թվականին, երբ գիրքը հասանելի դարձավ անգլերեն, իտալերեն, կորեերեն և չինարեն լեզուներով։ Շվեդական տարբերակը լույս է տեսել 2006 թվականին։ Գիրքը ռուսերեն լեզվով լույս է տեսել 2018 թվականի ապրիլին «այբուբեն-ատտիկուս» հրատարակչության կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1985 վեպեր Կատեգորիա:Մանկական ֆենտեզի վեպեր
Պավոլոչկա (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)
Պավոլոչկա (Паволочка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1893 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պավոլոչկա գյուղում բնակվում էր 413 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 112,1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1893 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժան-Բատիստ Վանմուր
Ժան-Բատիստ Վանմուր (Jean Baptiste Vanmour, ), ֆլամանդական, ֆրանսիական նկարիչ, հայտնի է Օսմանյան կայսրության կյանքի տարբեր ոլորտների մասին իր մանրամասն նկարագրություններով Կակաչի դարաշրջանում, սուլթան Ահմեդ III-ի իշխանության օրոք։
Կյանք
Ժան-Բատիստ Վանմուրն արմատներով Ֆրանսիայի ֆլամանդական Վալանսիեն քաղաքից էր, որն այդ ժամանակ պատկանում էր Իսպանական Նիդերլանդներին։ Սակայն նրա ծննդից մի քանի տարի անց՝ 1678 թվականին քաղաքը մտավ Ֆրանսիայի կազմի մեջ։ Նա արվեստի հետ սկսեց ծանոթանալ Ժաք-Ալբեր Ժերոնի արվեստանոցում։ Շուտով նրա աշխատանքները գրավեցին պետական գործիչ և արիստոկրատ մարկիզ Շարլ դը Ֆերիոյի ուշադրությունը։ Դը Ֆերիոն 1699 թվականին նշանակվեց Ֆրանսիայի դեսպանը Օսմանյան կայսրությունում, և նոր պաշտոնը ստանձնելու համար Ստամբուլ ուղևորվելիս մարկիզն իրեն ուղեկից վերցրեց Վանմուրին։ Այնտեղ էր, որ Դը Ֆերիոն Վանմուրին հանձնարարեց յուղաներկով ստեղծել տեղաբնակների հարյուր դիմանկար։ Երբ 1711 թվականին Դը Ֆերիոն վերադարձավ Ֆրանսիա, Վանմուրը շարունակեց իր աշխատանքը Կոստանդնուպոլսում՝ ծառայելով ուրիշ պաշտոնյաների։ Հարյուր փորագրանկաների շարքը Վանմուրը ստեղծեց դիմանկարներից հետո։ Դրանք հրապարակեց Լը Հայը 1714 թվականին՝ «Տպավորությունների ժողովածու, որը ներկայացնում է Լևանտի տարբեր ազգերին» խորագրով։ Գիրքը մեծ արձագանք գտավ Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում և տպագրվեց ավելի քան հինգ լեզվով։ Ժողովածուի լայն տարածումն ու հանրության կողմից ջերմ ընդունելությունը հանգեցրին Վանմուրի ճանաչմանը որպես նկարիչ։ Սուլթանի ընդունելությունները պատկերելը դարձավ Վանմուրի մասնագիտությունը։ Իր կտավներում նա միայն պետք է փոխեր միջավայրը և դեմքերը։ Իր պարտականություններն ամբողջությամբ կատարելու համար Վանմուրն աշխատում էր օգնականների հետ։ 1725 թվականին Ֆրանսիայի կառավարությունը Վանմուրին շնորհում է Լևանտի պալատական նկարչի տիտղոսը, որով ցույց էր տալիս Վանմուրի և Լևանտի կարևորությունն իր համար։ 1727 թվականին Հոլանդիայի դեսպան Կորնելիս Կալկենը Վանմուրին խնդրեց կտավի վրա պատկերել իր ընդունելությունը սուլթան Ահմեդ III-ի մոտ։ Վանմուրին թույլատրվեց ներկա լինել սուլթանի պալատում՝ ընդունելության արարողության ընթացքում՝ ուղեկցելով դեսպանին և նրա շքախմբին։ Այդպիսով, նա քաջածանոթ էր Օսմանյան կայսրությունում դեսպանների ընդունելության արձանագրություններին ու կարգին։ Երբ Կալկենը նշանակվեց Հոլանդիայի դեսպանը Դրեզդենում, իր հետ տարավ Ժան-Բատիստ Վանմուրի պատկերած բազմաթիվ նկարներ։ 1762 թվականին ամուրի մնացած Կալկենի կամքով արգելվեց նրա ունեցվածքը ժառանգած հարազատներին վաճառել այդ նկարները։ Դրանք այժմ գտնվում են Ամստերդամում՝ Նիդերլանդների պետական թանգարանում։
Կան տեղեկություններ, որ Վանմուրը թաղված է Թուրքիայի Բեյօղլու շրջանի Հիսուսյան միաբանության Սենթ Լուիս եկեղեցու գերեզմանատանը՝ Բարոն դը Սալանյաքի կողքին։
Օրիենտալիզմը և Վանմուրը
Ուշ միջնադարի հայկական թեման պատկերող գործերի գերակշիռ մասը ստեղծվել է օրիենտալիզմի ժանրում։ Օրիենտալիզմը (լատիներեն Orient՝ «արևելք» բառից) 18-20-րդ դարերի եվրոպական և ամերիկյան արվեստի առանձնահատուկ ուղղություններից է, որը ռոմանտիզմին հատուկ ոճական ձևերով տվյալ դարաշրջանի արևմտյան մարդուն ներկայացնում էր Արևելքի երկրների շունչը, մշակույթը, ավանդույթները և արևելյան մարդուն։ Օրիենտալիզմի հիմնական աշխարհագրական օբյեկտը Օսմանյան կայսրությունն էր՝ իր բազմազգ բնակչությամբ ու մշակույթներով։ Այդ ժանրի ծագումը սովորաբար կապում են մի կողմից 18-րդ դարի վերջին Եվրոպայում սկսված քաղաքակրթական բուռն փոփոխությունների ու զարգացման, մյուս կողմից՝ Օսմանյան կայսրության անկման հետ։ Այլ խոսքով՝ կտրուկ աճում է եվրոպացիների հետաքրքրությունը արդեն թուլացող, սակայն ճոխ ու հաճույքապաշտական (հեդոնիստական) կերպար ունեցող օսմանյան ներքին կյանքի նկատմամբ։ Այս իմաստով օրիենտալիզմը նաև յուրահատուկ էկզոտիկայի լույսի ներքո ներկայացնում էր Արևելքի տարբեր ժողովուրդներին բնորոշ ազգագրական տարրերը, կենցաղը և սովորույթները։ Այն ըստ էության կոչված էր փոխանցելու այս կամ այն մշակույթի գեղեցկությունը։ Թեև օրիենտալիստ նկարիչներն իրենց աշխատանքներում առավելապես անդրադարձել են բուն արևելյան՝ իսլամական մշակույթին ու կենցաղին, սակայն նրանք չեն շրջանցել նաև հայերին։ Թերևս հենց արևելյան յուրահատուկ գեղեցկությունն ու նուրբ էկզոտիկան հաղորդելու միտումն էր, որ օրիենտալիստներն իրենց գործերում պատկերել են գրեթե բացառապես հայուհիների։ Օրիենտալիզմի առաջին ներկայացուցիչներից մեկն էլ հենց Ժան-Բատիստ Վանմուրն էր, որ իր կտավներում Արևելքի ժողովուրդների շարքում ներկայացրել է նաև հայկական կենցաղն ու ավանդույթները։