cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆրենսիս Բեկոն (նկարիչ)
Հաջողություն
1940-ական թվականների վերջից Բեկոնի մասին սկսել են խոսել որպես բրիտանացի առաջնակարգ նկարչի, նրա աշխատանքներն ավելի ու ավելի հաճախ են ներկայացվել հանդիսատեսի դատին։ 1949 թվականի աշնանն ու ձմռանը Լոնդոնի Հանովեր պատկերասրահում կայացել է նկարչի անհատական առաջին խոշոր ցուցահանդեսը ։ Այնտեղ ներկայացվել են «I—VI գլուխներ» (1948—1949), «Մարդկային մարմնի էտյուդ» (1949) և «Դիմանկարի էտյուդ» (1949) նկարները։ «VI գլուխը» Բեկոնի առաջին նկարն է. նրա հիմքում ընկած է Դիեգո Վելասկեսի «Ինոկենտիոս X պապի դիմանկարը» (1650) ։ Այս կերպարը նկարիչն օգտագործել է իր աշխատանքներում մինչև 1960-ական թվականների սկիզբը ։ 1953 թվականի հոկտեմբերին Բեկոնը ցուցադրվել է նյույորքյան Դուրլահեր պատկերասրահում. դա առաջին ցուցահանդեսն էր ԱՄՆ-ում, իսկ հաջորդ տարի` Վենետիկի բիենալեում ։ 1957 թվականին Լոնդոնում ներկայացվել են նրա` Վան Գոգի մոտիվներով նկարները (Բեկոնին հատկապես գրավել է Տարասկոնի ճանապարհի նկարիչը գործը) ։ Այս ցուցահանդեսի հաջողությունով պատճառաբանված` Մալբորոյի գեղարվեստի պատկերասրահը նկարչի հետ պայմանագիր է կնքել, համաձայն որի` պատկերասրահը վճարել է նրա բոլոր պարտքերը, ինչպես նաև իր վրա պարտավորություն է վերցրել նոր ցուցահանդեսների մասին պայմանավորվելու ։ 1961 թվականին Բեկոնը տեղափոխվել է Հարավային Քենինգսթոնի Ռիս Մյուզ փողոցի № 7 տուն, որտեղ ապրել է մինչև իր կյանքի վերջը։ Տան առաջին հարկում գտնվել է նրա արվեստանոցը, որտեղ տեղափոխվելուց հետո հենց առաջին ամիսներին Բեկոնը ստեղծել է իր առաջին խոշորամասշտաբ գործը` «Խաչելության երեք էտյուդ» անվանումով (1962, 198.2×144.8 սմ)։ 1962 թվականի մայիսին Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում կայացել է Ֆրենսիս Բեկոնի անհատական առաջին ցուցահանդեսը ։ 1963 թվականին Բեկոնը ծանոթացել է Ջորջ Դայերի հետ, ով դարձել է նրա սիրեկանը` կարևոր տեղ զբաղեցնելով նրա ստեղծագործական կյանքում։ Նկարչի խոսքերով ծանոթությունը կայացել է այն ժամանակ, երբ Դայերը փորձել է թալանելու նպատակով իր տուն մտնել։ Լինելով սոցիալական ցածր խավից` Դայերը տառապել է ալկոհոլիզմով և 1971 թվականի հոկտեմբերին ինքնասպանություն է կատարել` բարբիտուրատների մեծ չափաբաժին ընդունելով Փարիզի «Hôtel des Saints-Pères» հյուրանոցի իր զբաղեցրած համարում (համարը վարձակալել էր նկարչի հետ)։ Դրանից երկու օր հետո Մեծ պալատում բացվել է նկարչի ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացվել է 108 նկար, այդ թվում` 11 եռապատկեր. ցուցահանդեսն արժանացել է քննադատների ու հանդիսատեսների բարձր գնահատականին։ Նույն թվականին Բեկոնը գլխավորել է ժամանակակից ամենանշանավոր նկարիչների ցանկը, որը կազմել էր ֆրանսիական «Connaissance des Arts» ամսագիրը ։ Սակայն չնայած մասնագիտական հաջողությանը` նկարիչը հոգեպես ընկճված է եղել և 1972-1973 թվականներին ընդամենը երեք նկարից բաղկացած շարք է նկարել, որն անվանել է «Սև եռապատկերներ». դրանք նվիրված են եղել իր ընկերոջը և լի են մահվան ու վշտի մոտիվներով ։ Դայերի ինքնասպանությունից հետո Բեկոնը ավելի հաճախ է սկսել ինքնադիմանկարներ նկարել, քանի որ իր բառերով` «մարդիկ իմ շուրջը կարծես ճանճեր լինեն, և բացի ինձնից այլևս որևէ մեկը չկա, որ նկարեմ» ։
Ուշ շրջան
1974 թվականին Բեկոնը ծանոթացել է Ջոն Էդվարդսի հետ, ով Սոհոյի սրճարաններից մեկում բարմեն էր։ Նրանք դառնում են մտերիմ ընկերներ. նրանց պլատոնական սերը շարունակվել է մինչև նկարչի մահը։ Վերջին տարիներին նկարչի առողջությունը հետզհետե վատացել է. 1989 թվականին հեռացնում են նրա երիկամը, սակայն նա դրանից հետո էլ շարունակում էր այցելել զվարճանքի վայրեր` ասելով. «Եթե խմում ես 15 տարեկանից, պետք է ուրախ լինես, որ գոնե մեկ երիկամ է մնացել»։ Ի հեճուկս բժիշկների խորհուրդների` 1992 թվականի սկզբին նա ուղևորվում է Իսպանիա։ Մադրիդում նրա առողջական վիճակը վատթարանում է, և նրան տեղափոխում են հիվանդանոց, որտեղ էլ ապրիլի 28-ին մահանում է սրտի անբավարարությունից։ Աթեիստական աշխարհայացք ունենալու պատճառով հոգեհանգիստն ու թաղումը եկեղեցական արարողակարգով չեն կատարվել։ Նրա մարմինն այրել են և փոշին ցանել։ Իր ամբողջ կարողությունը` մոտ 11 միլիոն ֆունտ, Բեկոնը կտակել է Ջոն Էդվարդսին ։
Ոճ
Չունենալով արհեստավարժ կրթություն` Բեկոնը երկար է մտածել ապագա գործունեության մասին։ Նա փորձարկել է 1930-ական թվականներին տարածում ունեցող տարբեր ոճեր, սակայն այդ շրջանից 15 նկար է միայն պահպանվել։ Նրա արվեստի վրա զգալի ազդեցություն են ունեցել հովանավորները, այդ թվում` Ռոյ դե Մեյստերը և Էրիկ Հոլլը։ Նկարիչն իր համար ուսուցիչ է համարել դասական նկարիչներին` Միքելանջելոյին, Ռեմբրանդտին, Տիցիանին, Էնգրին ։ Նա հատկապես առանձնացրել է Վելասկեսին և նրա` «Ինոկենտիոս X պապի դիմանկարը», Պաբլո Պիկասսոյի աշխատանքները և Նիկոլա Պուսենի «Մանուկների կոտորածը» ։ Բեկոնն իր նկարներում հաճախ է կիրառել փոխառյալ կերպարներ։ Այսպես` Լյուսիեն Ֆրոյդի դիմանկարներից մեկում նա պատկերել է Ֆրանց Կաֆկային` հավատացնելով, որ «նրա մեջ Ֆրոյդից ինչ-որ բան կա» ։
Որոշ կերպարներ մշտապես հանդիպում են Բեկոնի արվեստում։ Այդպիսին է, օրինակ, ճիչը, որը, ինչպես նկարիչն է պնդում, իր արվեստի կատալիզատոր կերպարն է։ Բեկոնն այս թեմային ուշադրություն է դարձրել, երբ դիտել է Էյզենշտեյնի «Զրահակիր Պոտյոմկին» ֆիլմը և կարդացել է բերանի խոռոչի հիվանդությունների մասին գիրք։ Հետագայում նա այս թեմային անդրադարձել է իր այնպիսի աշխատանքներում, ինչպիսիք են «Խաչելության ստորոտի կերպարների երեք էտյուդ» եռապատկերը և «Ճչացող պապերը» նկարաշարը ։ Ժիլ Դըլյոզը նշել է, որ «Բեկոնի ճիչերը գործընթաց են, երբ նրա մարմինը դուրս է գալիս բերանով» ։ Խաչելության թեման Բեկոնի արվեստում դրսևորվել է ամենսկզբից և համարվում է շատ աշխատանքների հիմնարար սկզբունքը։ Ինքը նկարիչը պնդել է. «Ես դեռևս չեմ գտել մարդկային զգացմունքներն արտահայտող ավելի հարմար թեմա»։ Սյուժեի սկզբնաղբյուր են ծառայել Իզենհայմի խորանը և ֆլորենտացի գեղանկարիչ Չիմաբուեի «Դրոշմը», որը գտնվում է Սանտա Կրոչե բազիլիկում։ Սակայն ամեն դեպքում փորձելով չպատկերել կրոնական իրադարձություն, սակայն փոխանցել մարդու մասին ունեցած իր պատկերացումները` նկարիչն ամեն ինչ ձևափոխել է իրեն հարմար ձևով։ Դրա օրինակ են «Դրոշմը» (1933), «Դրոշմի հատված» (1950), «Դրոշմի երեք էտյուդ» (1962) ։ Շատ հաճախ նկարում պատկերված կերպարը տեղադրված է եռաչափ վանդակում ։ Այս կերպարը բխում է շվեյցարացի քանդակագործ Ալբերտո Ջակոմետիի «Վանդակ» (1950) աշխատանքից։ Նրա հետ նկարիչը ծանոթացել է 1960-ական թվականների սկզբին Փարիզի սրճարաններից մեկում։ Բեկոնին զարմանալի է թվացել, որ նա, չնայած իր ճանաչմանն ու հարստությանը, շարունակել է աշխատել Մոնպառնաս կայարանին հարակից փոքր արվեստանոցում։ Նրանց բարեկամությունը շարունակվել է մինչև 1966 թվականին Ջակոմետիի մահը ։
Բեկոնը երբեք չի նկարել բնորդներից` դրանց փոխարեն օգտագործելով լուսանկարներ։ Նա ասել է. «Լուսանկարչության հայտնագործումից հետո գեղանկարչությունն ամբողջովին փոխվել է։ Իմ ստուդիայում հատակին թաված են պատառոտված լուսանկարներ. ես դրանք օգտագործել եմ ընկերներիս դիմանկարներն անելու համար։ Ինձ համար ավելի հեշտ է նկարել լուսանկարից, քան հենց բնորդներից. այդպես ես կարող եմ միայնակ աշխատել և ինձ ավելի ազատ զգալ։ Երբ ես աշխատում եմ, ապա ես չեմ ուզում ոչ ոքի տեսնել, նույնիսկ բնորդներին։ Այս լուսանկարներն ինձ համար կարծես հիշողության արտապատկերներ լինեն, որոնք օգնում են ինձ հաղորդելու որոշակի գծեր ու մանրամասներ»։ Բեկոնը մասամբ օգտվել է Ջոն Դիկինի աշխատանքներից, ով բրիտանական «Վոգ» ամսագրի լուսանկարիչ է եղել։ Լուսանկարչի հետ Բեկոնը ծանոթացել է մոտ 1950 թվականին Լոնդոնի ակումբներից մեկում ։ Որպես բնօրինակ նկարիչը կիրառել է նաև Էդվարդ Մեյբրիջի աշխատանքները, ով 19-րդ դարի ամերիկացի նշանավոր լուսանկարիչ է եղել ։ Դիկինի լուսանկարներով Բեկոնը նկարել է իր ընկերների դիմանկարների շարքը, որտեղ պատկերված են Լյուսիեն Ֆրոյդը, Հենրիետա Մորաեսը, Իզաբելա Ռոուստորնը ։
«1946-ի նկար»
Նկարը նկարված է վուշե կտավին։ Նրա մասին Բեկոնը մի հարցազրույցում հիշատակել է. «Դա կատարվեց պատահական։ Ես փորձում էի նկարել մի թռչնի, որն իջել էր դաշտի վրա։ Դա պետք է ինչ-որ կերպ կապված լիներ այն կերպարների հետ, որոնք ես նկարել էի ավելի վաղ, սակայն անսպասելիորեն գիծը, որը ես նկարել էի, գնաց միանգամայն այլ ուղղությամբ, և հենց դրա շուրջ էլ զարգացում ապրեց ողջ նկարը։ Ես մտադրություն չունեի այդպիսի մի բան նկարելու. այդտեղ կարծես մի պատահականությունը վերածվեց մեկ այլ պատահականության» ։ Նկարը ձեռք է բերել արթ-դիլեր Գրեհեմ Սազերլնդը Էրիկա Բրաուզենից 1946 թվականի աշնանը 200 ֆունտով, իսկ 1948 թվականին այն գնել է Ալֆրեդ Բարը Նյու Յորքի` Ժամանակակից արվեստի թանգարանի հավաքածուի համար, որտեղ էլ նկարը գտնվում է մինչ օրս ։
Սև եռապատկերներ («Ջորջ Դայերի հիշատակին», «Եռապատկեր, օգոստոս 1972» և «Եռապատկեր, մայիս-հունիս 1973»)
Այս աշխատանքները միավորված են մեկ շարքում, քանի որ դրանք ստեղծվել են նկարչի սիրեկանի` Ջորջ Դայերի մահվանը հաջորդող կարճ ժամանակահատվածում` 1971 թվականի աշնանը։ Դրանք նման են թեմայով, ոճական ձևավորմամբ։ Նկարներում արտացոլված են մահվան հանգամանքներն ու կորստի վիշտը։ Բեկոնն ասել է. «Մարդիկ ասում են, որ մահը մոռացվում է, սակայն դա այդպես չէ։ Ի վերջո, իմ կյանքը շատ դժբախտ է, քանի որ բոլոր մարդիկ, ում ես իրապես սիրել եմ, մահացել են, սակայն ես չեմ դադարում նրանց մասին մտածելուց. ժամանակը չի բուժում» ։ Ներկայումս 1972 թվականին ստեղծված եռապատկերը և «Ջորջ Դայերի հիշատակին» նկարը ցուցադրվում են Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում, իսկ «Եռապատկեր, մայիս-հունիս 1973» նկարը 1989 թվականին 6.3 միլիոն դոլարով վաճառվել է շվեյցարացի մի հավաքորդի  ։
Արվեստի շուկա
Մեր ժամանակներում Բեկոնի աշխատանքները հավաքորդների շրջանում մեծ պահանջարկ են վայելում. 2007 թվականին Կատարից մի շեյխի ընտանիք 53 միլիոն դոլարով ձեռք է բերել «Ինոկենտի X պապի դիմանկարի էտյուդ` կարմիր ֆոնին» նկարը, իսկ հաջորդ տարի «Եռապատկեր, 1976» նկարը Սոթբիս աճուրդում 86.3 միլիոն դոլարով ձեռք է բերել Ռոման Աբրամովիչը ։ 2013 թվականի նոյեմբերին «Լյուսիեն Ֆրոյդի դիմանկարի երեք ուրվապատկեր» նկարը վաճառվել է ռեկորդային 142.4 միլիոն դոլարով։ 2014 թվականի փետրվարին ամերիկացի մի գնորդ, ով չի ցանկացել հրապարակել իր անունը, ձեռք է բերել «Ջոն Էդվարդսի դիմանկարի երեք էտյուդ» նկարը (1966) 70 միլիոն դոլարով ։ Մայիսին «Ջոն Էդվարդսի դիմանկարի երեք էտյուդ» նկարը նկարը (1984) Քրիստիս աճուրդում վաճառվել է 80.8 միլիոն դոլարով ։
Կինոյում, թատրոնում և գրականության մեջ
Ֆրենսիս Բեկոնի և Ջորջ Դայերի հարաբերությունների մասին նկարահանվել է «Սերը սատանա է. Ֆրենսիս Բեկոնի դիմանկարի ուրվագծեր» ֆիլմը (1998), որտեղ գլխավոր դերերը մարմնավորել են Դերեք Ջեկոբին և Դենիել Քրեյգը։
Նկարչի մանրամասն կենսագրությունը գրել է Մայքլ Պեպիատը` «Ֆրենսիս Բեկոն. հանելուկի կազմախոսություն» վերնագրով։ Բացի այդ` Բեկոնի արվեստը մեկնաբանել է ֆրանսիացի փիլիսոփա Ժիլ Դըլյոզը իր «Ֆրենսիս Բեկոն. զգացողության տրամաբանություն» գրքում (1981)։ Գրող Ջոնաթան Լիտելը նկարչի ստեղծագործությանն է նվիրել «Եռապատկեր. երեք էտյուդ Ֆրենսիս Բեկոնի մասին» գիրքը (2010)։
2015 թվականին Բեռնում Թիմ Բերենը և Ֆլորիան Պաչովսկին (Overhead Project ստեղծագործական միություն) բեմադրել են «Ֆրենսիս Բեկոն» բալետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ
Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ
«Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ» (Champ de blé vert avec cyprès), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 73,5 × 92,5 սմ։
Այսօր «Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Պրահայի ազգային պատկերասրահում (Պրահա, Չեխիա)։
Պատմություն
1889 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգն ինքնակամ բուժման է մեկնում Սան Ռեմիի հոգեբուժարան՝ Սեն Ռեմի դը Պրովանսում ։
Բացի նոճիների հանդեպ տածած սիրուց, Վինսենթը հատուկ կերպով էր սիրում նաև ցորենի դաշտերը. Սան Պոլում նա տասնյակ նկարներ վրձնեց, որտեղ ցորենի դաշտեր են պատկերված։
1889 թվականի հունիսին Վան Գոգն իր քրոջը՝ Վիլին գրած նամակում հայտնում է, որ ավարտել է նկարը ։
Նկարագիր
«Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ» ստեղծագործությունում հեղինակը գույներն օգտագործել է ավելի լոկալ, իսկ վրձնահարվածներն ավելի օրգանական և էներգետիկ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1889 նկարներ Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:Պրահայի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիզմ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կարասլի (Էրզրումի գավառ)
Կարասլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից հյուսիս-արևմուտք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Դևիդ Սիմեն
Դեյվիդ Էնդրյու Սիմեն (David Andrew Seaman, ), անգլիացի դարպասապահ, մարզական կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Լոնդոնի Արսենալում։ Անգլիայի հավաքականի հիմնական դարպասապահն էր, մասնակցել է Եվրոպայի երկու առաջնություններին (1996, 2000) և աշխարհի երկու առաջնություններին (1998, 2002): Հայտնի է ոչ միայն իր խաղով դարպասի թևում, այլև արտաքին կերպարով՝ սանրվածքով (պոչիկը, որը 2005 թվականի նոյեմբերին ուղիղ եթերով կտրել էր բարեգործական աճուրդի համար) և բեղերով, ինչպես նաև խենթություններով, որոնց արդյունքում բաց էր թողնում անհեթեթ գոլեր։ Ընդհանուր առմամբ Սիմենը խաղադաշտ է դուրս եկել ավելի քան 1000 խաղում։
Կարիերա
Դևիդ Սիմենը ծնվել է 1963 թվականին Ռոտերեմ քաղաքում։ Մանկուց երկրպագում էր Լիդսին։ 1981 թվականին հայտնվել է Լիդսի կազմում, հանդես է եկել պատանեկան թիմում։ Հիմնական կազմում հայտնվելու շանսերն աննշան էին։ 1982 թվականի օգոստոսին Սիմենը չորրորդ դիվիզիոնի Պետերբորո Յունայթեդ ակումբ էր վաճառվել 4 հազար ֆունտ ստերլինգով, որտեղ նա դարձել էր թիմի հիմնական դարպասապահը։ 1984 թվականի հոկտեմբերին Սիմենան Բիրմինգհեմ Սիթիին գնել էր շատ ավելի մեծ գումարով՝ 100 հազար ֆունտով։ Բիրմինգհեմյան ակումբում Սիմենը խաղացել է երկու մրցաշրջան, որոնց ընթացքում թիմը կարողացել է բարձրանալ Անգլիայի բարձրագույն դիվիզիոն և վերադառնալ հաջորդ տարի։
1986 թվականի օգոստոսին Լոնդոնի Քուինս Պարկ Ռեյնջերս բարձրագույն դիվիզիոնից Քուինզ Պարկ Ռեյնջերսը դարպասապահի համար վճարել էր 225 հազար ֆունտ ստերլինգ։ Սիմենը ռեյնջերներում մասնակցել է 4 մրցաշրջանների, որոնցից ամենահաջողակը 1987/88 մրցաշրջանն էր, երբ թիմը ավարտել էր 5-րդը, սակայն եվրագավաթներում Սիմենին վիճակված չէր խաղալ անգլիական ակումբների 5-ամյա որակազրկման պատճառով՝ կապված Էյզելում 1985 թվականի ողբերգության հետ։
1990 թվականի մայիսին Սիմենը Լոնդոնի Արսենալի կողմից ձեռք էր բերվել 1.3 մլն ֆունտ ստերլինգով՝ Ջոն Լուկիչի փոխարեն։ Այս գործարքը ռեկորդային գումար էր անգլիական ֆուտբոլի համար, որը վճարվել է դարպասապահի համար։ Կանոնիստների կազմում Սիմենն ավելի քան հինգ հարյուր հանդիպում է անցկացրել տարբեր մրցաշարերում, դարձել Գավաթակիրների գավաթակիր, երեք անգամ դարձել Անգլիայի չեմպիոն, չորս անգամ դարձել Անգլիայի գավաթակիր, մեկ անգամ՝ Անգլիական լիգայի գավաթակիր։
1998/99 մրցաշրջանում Սիմենը Արսենալի կազմում մասնակցել է 44 հանդիպումներից 38-ի՝ բաց թողնելով ընդամենը 17 գնդակ, ինչը մինչ օրս անգերազանցելի ակումբային ռեկորդ է։ Չնայած դարպասապահի այդքան հուսալի խաղին, լոնդոնցիներն այդ տարի չեմպիոն չդարձան։
Արսենալում ելույթներն ավարտելով խոշոր նոտայով (2003 թվականին լոնդոնցիները նվաճեցին Անգլիայի գավաթը), 2003 թվականի հունիսին Սիմենն ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվեց Մանչեսթեր Սիթի։ Սակայն վնասվածքի պատճառով 2004 թվականի հունվարին 40-ամյա Սիմենը որոշում էր կայացրել ավարտել կարիերան։
Խաղի ժամանակ Սիմենը սովորություն ուներ դուրս գալ տուգանային հրապարակի սահմաններին, ինչի արդյունքում հաճախ էր հեռվից գոլեր ստանում։ Այդպես եղավ նաև 1994/95 գավաթակիրների գավաթի եզրափակչում իսպանական Սարագոսայի դեմ խաղում, երբ լրացուցիչ ժամանակի վերջին րոպեին 40 մետրից հեռահար հարվածով Սարագոսայի մարոկկացի խաղացող Նայիմը զրկեց Արսենալին երկրորդ տարին անընդմեջ տիտղոսներ նվաճելու հնարավորությունից (արդյունքում նման բան ոչ մեկին չհաջողվեց գավաթի պատմության մեջ)։ Նման զավեշտալի դեպք է տեղի ունեցել նաև Բրազիլիայի հավաքականի դեմ 2002 թվականի աշխարհի առաջնության քառորդ եզրափակիչի խաղում.գոլի հեղինակ է դարձել Ռոնալդինյոն։
Հավաքականի կազմում Սիմենն առաջին անգամ փոխարինման է դուրս եկել Պիտեր Շիլթոնին 1988 թվականի նոյեմբերի 16-ին Սաուդյան Արաբիայի հետ ընկերական խաղում։ Bobby Robson-ն ընդգրկվել է 1990 թվականի աշխարհի առաջնության հայտացուցակում որպես երրորդ դարպասապահ, սակայն, արդեն Իտալիայում, վնասել է ուսը և ստիպված է եղել լքել թիմի դիրքը։ 1992 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը Գրեմ Թեյլորը նախընտրեց այլ դարպասապահների, իսկ 1994 թվականին ԱՄՆ-ում կայանալիք Աշխարհի առաջնությանը անգլիական հավաքականը դուրս չեկավ։ Այսպիսով, առաջին խոշոր մրցաշարին Սիմենը հայտնվել է բավական պատկառելի տարիքում։ 1996 թվականին Եվրոպայի տնային առաջնությունում Սիմենը փայլուն խաղաց և մտավ մրցույթի լավագույն ֆուտբոլիստների կազմի մեջ։
Սիմենը ևս մեկ եվրոպական առաջնության (2000, խմբում Երրորդ խաղից առաջ վնասվածք էր ստացել) և աշխարհի երկու առաջնությունների (1998, 2002) մասնակից էր։ Հավաքականի կազմում իր վերջին խաղը նա անցկացրել է 2002 թվականի հոկտեմբերին Մակեդոնիայի հավաքականի դեմ ԵԱ-2004 թվականի ընտրական խաղում։ Այդ խաղում Սիմենը գնդակը սխալ բաց թողեց անմիջապես անկյունայինից, իսկ խաղն ավարտվեց 2:2 հաշվով։ Սիմենը խիստ քննադատության է ենթարկվել և հավաքականի կազմում այլևս խաղադաշտ դուրս չի եկել։
Թիմային
Արսենալ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քուինս Պարկ Ռեյնջերսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բիրմինգհեմ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արսենալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Մուկուրի (Բաիա)
Մուկուրի (Mucuri), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Պորտու Սերուգու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 35 688 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 774,763 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,1 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է փետրվարի 25-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1938 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նուցի Ագոնց
Նուցի Գեորգեի Ագոնց (Անա֊Փոփովիչ) (Nutzi Acontz, ), ծագումով հայ ռումինացի նկարչուհի։
Ծնվել է նոյեմբերի 19-ին, Ֆոկշանում։ 1909–1917 թվականներին հետևել է Յասսիի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցի դասընթացներին։ 1931 թվականին Բուխարեստում կազմակերպվել է Ագոնցի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Մասնակցել է Հունաստանում, Ֆրանսիայում, Բուլղարիայում կազմակերպված մի շարք ցուցահանդեսների։ 1947 թվականին Փարիզում կայացած կին նկարիչների և քանդակագործների 63-րդ ցուցահանդեսում Ագոնցի գործերը դրվատանքի են արժանացել ֆրանսիական արվեստաբանների կողմից։ Ուշագրավ են Ագոնցի «Բնանկար Տուլչեայի մոտ», «Լճափին», «Քարհանք» երփնագիր աշխատանքները։ Մահացել է դեկտեմբերի 19-ին, Յասսիում։ 1967 թվականին Յասսիի Արվեստի թանգարանը կազմակերպեց Ագոնցի ետմահու ցուցահանդեսը, որը 1968 թվականին կրկնվեց ՌՍՀ արվեստների թանգարանում (Բուխարեստ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ
Լեկիել Սեն Ժերմեն
Լեկիել Սեն Ժերմեն (Lesquielles-Saint-Germain), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Վերվենը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02422։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 859 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 540 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 365-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 175-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 67,6 %, 1999 թվականին եղել է 67,3 %)։ 365 ակտիվ քաղաքացիներից 295-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (165 տղամարդ և 130 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 70 մարդ (43 տղամարդ և 27 կին)։ 175 ոչ ակտիվ մարդկանցից 50-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 52-ը եղել են թոշակառու, 73-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կալե Բոբոխիձե
Կալե (Կալիստրատե) Բոբոխիձե (კალისტრატე ბობოხიძე, 1904, օգոստոսի 16 - 1982, ապրիլի 26, Թբիլիսի), վրացի գրող։
Կենսագրություն
Կալե Բոբոխիձեն ծնվել է 1904 թվականին, Քութայիսի նահանգի Մախթոջի գյուղում, հողագործի ընտանիքում։ 1929 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Որպես ուսուցիչ աշխատել է տարբեր ուսումնական հաստատություններում։ Բանաստեղծությունների անդրանիկ ժողովածուն հրատարակվել է 1929 թվականին, այնուհետև նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են վրացական մամուլում։ 1951 և 1956 թվականներին տպագրվել են Կալե Բոբոխիձեի հատընտիր ժողովածուները։ 1930-1964 թվականներին աշխատել է Վրաստանի գրողների միությունում, թերթերի և հանդեսների խմբագրություններում։ Եղել է Վրացպետհրատի պոեզիայի խմբագիր ։ Թարգմանել է Պուշկինի, Լերմոնտովի, Շևչենկոյի, Իսահակյանի, Մայակովսկու ստեղծագործություններից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վրաստանի գրողների միության անդամներ
Կոռլեոնե
Կոռլեոնե (Corleone, Cunigghiuni, Curliuni), սիցիլիական քաղաք Պալերմո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 11 158 մարդ (հունվարի 1, 2017)։ 2016 թվականի օգոստոսի 12-ից քաղաքապետը Լեոլուչինա Սավոնան է ։
Անվանում
Քաղաքի անվանումը, ըստ էության, ունի արաբական ծագում, թեև քաղաքը հիմնադրվել է բյուզանդական ժամանակաշրջանում ։ Մյուս կողմից, համարվում է, որ «Կորլեոնե» անունը Կուորե դի Լեոնե (Cuore di Leone)՝ «Առյուծի սիրտ») անվան կրճատ տարբերակն է։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը տեղակայված է նահանգի հարավ-արևմտյան մասում։ Զբաղեցնում է 229.46 կմ2 տարածք և գտնվում է լեռնային հատվածում՝ ծովի մակարդակից շուրջ 600 մ (2,000 ֆուտ) բարձրության վրա՝ Ռոսա Բուսամբրա գագաթից 10 կմ (6,2 մղոն) հարավ։
Կորլեոնեն սահմանակից է Բիզակվինո, Կամպոֆելիչե դի Ֆիտալիա, Կամպոֆիորիտո, Կոնտեսա Էնտելինա, Կիուզա Սկլաֆանի, Գոդրանո, Մեցոյուզո, Մոնրեալ, Պալացո Ադրիանո, Պրիցի և Ռոկամենա կոմունաներին։ Միակ ֆրակցիան Ֆիկուզա գյուղն է, որն անկլավ է Մոնրեալ կոմունայի տարածքում  ։
Պատմություն
Ժամանակակից Կորլեոնեն առավել հայտնի է իբրև սիցիլիական մաֆիայի կենտրոններից մեկը։ 2006 թվականի ապրիլի 11-ին Կորլեոնեում բերման ենթարկվեց 40 տարի թաքստոցում գտնվող Բերնարդո Պրովենցանոն։ Այդ օրը իշխանությունների կողմից հայտարարվեց իբրև «ազատագրման օր»։ Ավելին, քաղաքի փողոցներից մեկը կրում է «ապրիլի 11-ի փողոց» անվանումը։
Մշակույթ
«Կնքահայրը» վեպում և ֆիլմում Կորլեոնեն ներկայացվում է որպես գլխավոր հերոսի՝ դոն Վիտո Կոռլեոնեի (իսկական ազգանունը՝ Անդոլինի) ծննդավայրը։ Պատահական համընկնմամբ Ալ Պաչինոյի (ով խաղում էր նրա ժառանգի՝ Մայքլ Կոռլեոնեի դերը) նախնիները արտագաղթել էին ԱՄՆ հենց այդ վայրերից։
Վիկտոր Հյուգոյի «Մարդ, որը ծիծաղում է» վեպի գլխավոր հերոսներից մեկը՝ Գուինպլենը, ի թիվս այլ բաների, կրում էր նաև Սիցիլիական Կորլեոնե մարկիզի կոչումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պալերմո գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ
Համընթաց շարժում
Համընթաց շարժում, շարժման տեսակ, որի ժամանակ բացարձակ պինդ մարմնի ցանկացած երկու կետերը միացնող ուղիղը մնում է ինքն իրեն զուգահեռ ։
Տարածված պնդմանը հակառակ (համընթաց շարժումը պտտական շարժումն հակառակ շարժումն է) համընթաց շարժումը անավարտ պտտական շարժումների շարք է ։ (Նկ. 1)
Մաթեմատիկայում դա համարժեք է զուգահեռ տեղափոխմանը, իսկ որպես ֆիզիկական երևույթ, դա իրենից ներկայացնում է եռաչափ տարածության մեջ պարուրաձև շարժման տարբերակ։ (Նկ. 2)
Համընթաց շարժման դինամիկայի հիմնական օրենքը
Նյութական կետի, կամ նյութական կետերի համակարգի, իներցիալ հաշվարկման համակարգի նկատմամբ շարժման քանակի փոփոխության ածանցյալը՝ ըստ ժամանակի, հավասար է համակարգի վրա կիրառված արտաքին ուժերի համազորին։
Մարմնի շարժման և նրա կետերի շարժման միջև կապը
Եթե մարմինը շարժվում է համընթաց, ապա նրա շարժման նկարագրման համար բավական է նկարակգրել նրա կետերից որևէ մեկի շարժումը (օրինակ՝ զանգվածների կենտրոնի)։
Կետի շարժման ամենակարևոր նկարագրերից է համարվում նրա հետագիծը։ Այն կարելի է ներկայացնել շրջանագծների աղեղների համադրության տեսքով, իսկ ուղիղ գիծը համարել անվերջ մեծ շառավղով շրջանագծի աղեղ։
Սարքավորումների օրինակներ
Համընթաց շարժման սկզբունքով է աշխատում գծագրական պանտոգրաֆ սարքավորումը, որի տանող և տարվող բազուկները մնում են իրար զուգահեռ, այսինքն շարժվում են համընթաց։
Կշեռքը, որի թասիկները նունպես շարժվում են համընթաց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինեմատիկա Կատեգորիա:Մեխանիկական շարժում
Ռութ Բեքքեր
Ռութ էլիզաբեթ Բեքքեր (Ruth Elizabeth Becker; ), ամերիկացի ուսուցչուհի, Տիտանիկ շոգենավի վերջին փրկված ուղևորներից մեկը ։
Կենսագրություն
Ռութ Բեքքերը ծնվել է Հնդկաստանի Գունտուր քաղաքում՝ ամերիկացի լյութերական միսիոներ Ալեն Օլիվեր Բեքքերի և Նելլի Բաումգարդների ընտանիքում։ Ռութի կրտսեր եղբայրը՝ Լյութեր Ռութը մահացել է երկու տարեկան հասակում։ 1907 թվականի դեկտեմբերին Նելլին ունեցել է երկրորդ դստերը՝ Մարիոն Լուիզային, իսկ 1910 թվականին որդուն՝ Ռիչարդին ։
1912 թվականի սկզբին Ռիչարդը հիվանդացել է, և մայրը դուստրերի հետ որոշել է տեղափոխվել ԱՄՆ Միչիգան նահանգի Բենտոն Հարբոր քաղաքը։ Ալենը ընտանիքին պետք է միանար մեկ տարի անց։
«Տիտանիկ»
Տասներկուամյա Ռութը մոր, քրոջ Մարիոնի և եղբոր Ռիչարդի հետ Մեծ Բրիտանիայի Սաութհեմփթոն քաղաքում 1912 թվականի ապրիլի 10-ին նստել են «Տիտանիկ» շոգենավը։ Նրանք ճանապարհորդել են երկրորդ կարգով։ 1912 թվականի ապրիլի 14-ին, այն բանից հետո, երբ ժամը 23:40-ին նավը բախվեց այսբերգին, Ռութը հիշում է, թե ինչ է ասել ստյուարդը իր մորը. «Մի փոքր վթար է տեղի ունեցել։ Նրանք պատրաստվում են ամեն ինչ վերացնել և մենք կշարունակենք մեր ճանապարհը» ։ Հասկանալով, որ նավը շատ է վնասվել՝ Նելլին վերցրել է երեխաներին և նստել փրկարարական նավակը։
Ստյուարդը օգնել է նստեցնել Մարիոնին և Ռիչարդին 11-րդ փրկարարական նավակը, սակայն չի թողել նստել Նելլիին։ Նա աղաչել է թողնել իրեն, որին ստյուարդը համաձայնել է, սակայն հրաժարվել է նավակ նստեցնել Ռութին։ Նելլին բղավել է, որ Ռութը նստի փրկարարական ուրիշ նավակ։ Ռութին փրկարարական 13-րդ նավակն է նստեցրել վեցերորդ սպա Ջեյմս Փոլ Մուդին ։
Նելլին և իր երեխաները փրկվել են «Կարպատիա» նավի անձնակազմի կողմից։ Նյու Յորքում նրանք նստել են Միչիգանի Բենտոն Հարբոր մեկնող գնացքը։ Ալենը, 1913 թվականին Հնդկաստանում միսիոներական աշխատանքը ավարտելուց հետո, միացել է ընտանիքին ։
Հետագա կյանք
Վթարին հաջորդող մի քանի տարիների ընթացքում Ռութը հրաժարվել է խոսել «Տիտանիկի» վրա տեղի ունեցած դեպքերի մասին։ Անգամ նրա երեխաները և աշակերտները չեն իմացել, որ Ռութը եղել է նավի վրա։ Այն բանից հետո, երբ Ռութը տեղափոխվեց Կալիֆոռնիայի Սանտա Բարբարա քաղաք, սկսեց բացահայտ խոսել այդ մասին ։
1982 թվականին Ռութը միացել է Փենսիլվանիայի Ֆիլադելֆիա քաղաքում գործող «Տիտանիկի պատմական միություն» կազմակերպության հավաքին, որն հավաքել էր Տիտանիկ նավի աղետից փրկվածներին։ Հավաքը նվիրված էր նավի կործանման 70- ամյակին։ Ավելի ուշ, նա մասնակցել է նաև 1987 և 1988 թվականների հավաքներին։ 1990 թվականի մարտին մեկնել է իր երկրորդ ծովային ճանապարհորդությանը՝ դեպի Մեքսիկա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիտանիկի ուղևորներ և անձնակազմ Կատեգորիա:Ամերիկացի ուսուցչուհիներ
Doomtree
Doomtree, ինդի հիփ հոփ կոլեկտիվ և ձայնագրման լեյբլ։ Հիմնադրվել է Մինեապոլիսում, Մինեսոտա։ Կոլեկտիվի կազմում են ռեպերներ P.O.S-ը, Dessa-ն, Cecil Otter-ը, Սիմսը, Մայք Միչլանը և պրոդյուսերներ Lazerbeak-ն ու Paper Tiger-ը ։ Doomtree-ն հայտնի է տարբեր երաժշտական ոճերի կիրառմամբ ու բարդ, բառախաղային տեքստերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2001 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Ռոպչա (գետ)
Ռոպչա (Ропча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետի երկարությունը կազմում է 136 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Էլեկտրոնային գրադարան
Էլեկտրոնային գրադարան, տարատեսակ էլեկտրոնային փաստաթղթերի հավաքագրված ժողովածու, որը օժտված է որոնման և նավիգացիոն հարմարանքներով։ Այն կարող է լինել վեբ կայք, որտեղ հաջորդաբար ավելանում են նոր տեքստեր և մեդիաֆայլեր, որոնցից ամեն մեկը կարող է հասանելի դառնալ ընթերցողի համար ցանկացած պահի։ Էլեկտրոնային գրադարանը կարող են լինել, ինչպես ունիվերսալ, այնպես էլ կարող են լինել մասնագիտական կամ կոնկրետ բնագավառին նվիրված ֆայլեր։
Ի տարբերություն ազատ հրապարակման հնարավորություն ունեցող կայքերի, թվային գրադարաններում նյութերը հայտնվում են ըստ ծրագրի համակարգողի հայացողության, և այն նախատեսված չի լինում հրապարակված տեքստերի շուրջ հաղորդակցական միջավայրեր ստեղծելու համար։ Էլեկտրոնային գրադարանների նման մոտեցումը սկիզբ դրեց նոր ֆորումների ստեղծմանը, որտեղ քննարկվում են տարբեր գրքերին վերաբերվող հարցեր։
Էլեկտրոնային գրադարանների պատմություն
Համակարգիչների օգտատերերի քանակի ավելացմանը զուգահեռ սկսեց ավելանալ նաև էլեկտրոնային գրքերից օգտվողների քանակը։ Դրա հետ մեկ տեղ սկսեց նվազել գրադարաններից օգտվողների թիվը։ 1997-2002 թվականների ընթացքում Այդահոյի համալսարանի գրադարան այցելողների թիվը գնալով նվազեց, իսկ թվայնացված գրադարաններից օգտվողների թիվը 1999-2002 թվականների կտրվածքով աճել է 350%-ով ։ Դրա հետ կապված որոշ գրադարաններ սկսեցին իրենց ֆոնդի հաշվին ստեղծել թվայնացած գրադարաններ․
Տեղդրվող ստեղծագործությունների ֆորմատներ
Էլեկտրոնային գրադարանում պահպանվող նյութերը կարելի է բաժանել երկու կատեգորիաjի՝ ֆորմատներ, որոնք նախատեված են տեքստի օնլայն ընթերցման համար և ֆորմատներ, որոնք նախատեսված են ներբեռնման համար։ Տեքստային ֆայլերը և վեբ էջերը կարելի է ներբեռնել, իսկ օրինակ 2008 թվականից ակտուալ դարձաց PDF ֆորմատի ընթերցանության համար օգտագործվում է հատուկ հավելվածներ բրաուզերի համար ։
Առաջին կատեգորիաի ամենահայտնի ֆորմատներից էր HTML-ը, սակայն Մոշկովի գրադարանում օգտագործում էին TXT ֆորմատը։ Սա կապված է տվյալ ժամանակի (1994 թվական) ինտերնետի արագության հետ, քանի-որ այն շատ դանդաղ էր անհրաժեշտություն էր առաջանում օգտագործել ամենաթեթևֆորմատը։
Ներվեռնման համար նախատեսված ֆորմատների են TXT; RTF և DOC, Mobipocket .PRC (ֆորմատ նախատեսված հեռախոսների և ԱՀ-ների վրա ընթերցանության համար)։ Ինչպես նաև հայտնի ֆորմատներից է FictionBook, որը նախատեսված է հատուկ գրական ստեծագործությունների համար։ Գուտենբերգ նախագիծի շրջանակներում ֆայլերը տեղադրվում էին ZIP արխիվների միջոցով, որպեսզի տեքստերը հնրավոր լինել կարդալ բոլոր սարքերի վրա, և որպեսզի փոխանցման ընթացքում ֆայլերը չանհետանային։
Հեղինակային իրավունքների հետ խնդիրներ և դրանց լուծումներ
Շատ էլեկտրոնային գրադարաններ հրապարակում են ոչ այդքան հին գրական աշխատանքներ առանց հեղինակաի թույլատրություն։ Դրանք ջնջվում են հեղինակի պահանջին համաձայն։ Սակայն դե-յուրե նրանք խախտում են հեղինակային իրանվունքների մասին օրենքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրադարանավարություն Կատեգորիա:Գրադարաններ Կատեգորիա:Թվային տեխնոլոգիաներ Կատեգորիա:Տեխնոլոգիա Կատեգորիա:Հաշվարկում Կատեգորիա:1988 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Տվյալների բազաներ Կատեգորիա:Համացանց Կատեգորիա:Արխիվներ
Տարքվինիոսն ու Լուկրեցիան
«Տարքվինիոսն ու Լուկրեցիան», Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարը։ Կտավի սյուժեն վերցված է Հին Հռոմի պատմությունից ։ Նկարը պատկանում է ռուս գործարար Վլադիմիր Լոգվինենկոյին, սակայն ցուցադրվում է Էրմիտաժում։ Կտավի՝ Գերմանիա հնարավոր վերադարձման վերաբերյալ դատաքննությունը եղել է 21-րդ դարի սկզբի ամենաաղմկահարույց սկանդալներից մեկն արվեստի բնագավառում ։
Սյուժե
Կտավում պատկերված է Սիքստոս Տարքվինիոսը՝ հռոմեական թագավոր Տարքվինիոս Հպարտի որդին, որ թեքվել է դեպի Լուկրեցիան ու ցանկանում է նրա վրայից քաշել ծածկոցի մնացած հատվածը։ Վերևից զույգին լուսավորում է Ամուրը, իսկ տղամարդու հետևում գտնվում է Ֆուրիան՝ սարսափելի վհուկը, որի մազերը նման են օձերի ։
Տիցիանի նկարի ազդեցությունը
Ռուբենսի համար ստեղծագործական ներշնչման անմիջական աղբյուր է ծառայել Տիցիանի համանուն նկարը, որ նա կարող էր տեսնել Իսպանիա կատարած ուղևորության ժամանակ՝ 1603 թվականին, Մադրիդի Ալկասար պալատում (ներկայում՝ Պրադո թանգարան, Մադրիդ)։ Երկու նկարների կոմպոզիցաների շատ նման են։ Դրանից բացի Ռուբենսի նկարը Տիցիանի կտավին է պարտական հնչուն գունապնակի շքեղության համար, որ կառուցված է երանգների խորը, նուրբ համադրումներով։
Սակայն, հիմք ընդունելով Տիցիանի աշխատանքի կոմպոզիցիան, ֆլամանդացին Հին Հռոմի պատմության հայտնի սյուժեն ներկայացրել է սեփական մեկնաբանությամբ՝ անճանաչելիորեն փոխելով կերպարների գեղարվեստական-պլաստիկ բովանդակությունը։ Այդ իմաստով Ռուբենսի աշխատանքը նման է 17-րդ դարի առաջին երեսնամյակում ստեղծված նրա մյուս ստեղծագործություններին և առաջին հերթին պատմական ու առասպելական սյուժեներով այն նկարներին, որոնցում պատկերված են մերկ կանայք («Սուսաննան ու ծերունիները», Ակադեմիա սան Ֆերնանդո, Մադրիդ, 1609-1610 թվականներ, «Վեներան ու Ադոնիսը»)։ Այդ նկարների հերոսուհիներին միավորում է կնոջ մերկ գեղեցիկ մարմնի պատկերման յուրահատուկ ձևը, ինչպես նաև մազերի ու զարդերի մանրամասների նմանությունները։ Տարքվինիոսի կերպարն իր պատկերման ձևով նման է քնած Սամսոնին Ռուբենսի «Սամսոն և Դալիլա» նկարում ։
«Կտավի համեմատաբար մեծ չափերը թույլ են տալիս ենթադրել, որ այն նախատեսված է եղել բավական մեծ շենքի համար։ Մտացածին ինտերիերի հենց այդպիսի ընդարձակ սրահում է նկարը պատկերված Վիլլեմ վան Հախտի «Ապելլեսն ու Կամպասպան» աշխատանքում (Հաագա, Մաուրիցհյոյսի նկարների թագավորական գրասենյակ), ինչը նույնպես վկայում է Ռուբենսի ժամանակակիցների շրջանում նրա հայտնիության մասին» ։
Պատմություն
«Տարքվինիոսն ու Լուկրեցիան» նկարը վերաբերում է Ռուբենսի՝ Իտալիայից վերադառնալուն հաջորդած առաջին տարիներին։ Այն նկարչի փառքի հաստատումն է։ Այդպիսի աշխատանքները գնում էին նրա հայրենակիցները, իշխանները, արքայազններն ու միապետները։ Ռուբենսն այն կարող էր նկարել ինչպես պատվերով, այնպես էլ սեփական ցանկությամբ։ Նկարի առաջին սեփականատերերից մեկը եղել է անտվերպենցի հարուստ վաճառական ու հայտնի կոլեկցիոներ Առնոլդ Լունդենը, որ եղել է Ռուբենսի ընկերն ու նրա հեռավոր ազգականը։
1769 թվականին նկարը ձեռք է բերվել Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ Վիլհելմի կողմից և տեղ գտել Բեռլինի տարբեր պալատներում, իսկ 1926 թվականից գտնվել է Պոտսդամում՝ Սան Սուսի պալատում ։
Երկրորդ աշխարհամարտից հետո
1945 թվականին՝ խորհրդային զորքերի հարձակման ժամանակ, նկարը հանվել է Բեռլինի Գեբելսի ամրոցից ։ Այն իր հետ Խորհրդային Միություն է տարել Սովետական բանակի փոխգնդապետ Բորիս Պետրովիչ Դորոֆեևը, ով (ըստ իր դստեր խոսքերի) եղել է Բրանդերբուրգի պարետի օգնականը (տեղեկությունը հաստատված չէ), որին բնակության համար հատկացրել էին Գեբելսի սիրուհու տունը ։ Նա նկարն իր հետ տարել է բոլոր ձևականությունների պահպանմամբ ու վճարել բոլոր հարկերը։
Գերմանական կողմը հերքում է «Գեբելսի սիրուհու տան» մասին տեղեկությունն ու այն համարում մտածված նկարի ձեռքբերումը արդարացնելու նպատակով։ Ըստ գերմանական կողմի՝ 1942 թվականին Սան Սուսի պատկերասրահը տարհանվել է օդային հարձակման վտանգի պատճառով, քանի որ ամրոցում նկուղ չկար։ Հավաքածուի նկարները փաթեթավորվել են ու ուղարկվել Ռեյնսբերգ ամրոց, որ տեղակայված է Բեռլինից մոտ 60 կմ դեպի հյուսիս։ «Այնտեղ, համաձայն գերմանական կողմի տվյալների, նկարը գտնվել է մինչև գողության պահը։ Սան Սուսիից նկարների, այդ թվում նաև «Տարքվինիոսն ու Լուկրեցիան» նկարի, տարհանումն ու տեղափոխումը ինչպես նաև նրանց բարեհաջող հասնելը Ռեյնսբերգ հաստատվում է համապատասխան ինվենտար ամփոփագրերով ու արձանագրություններով։ 1945 թվականի ապրիլի 29-ին Ռեյնսբերգ ամրոցը գրավել են Կարմիր բանակի ջոկատները» ։
Տասնամյակներ անց՝ 1999 թվականին, Դորոֆեևի դուստրը՝ Տատյանա Բորիսովնան, կտավը, որ ծալված է եղել մի քանի անգամ, վաճառել է անհայտ կոլեկցիոների 800 դոլարով ։ «Այդ գնորդը, որ մինչև հիմա բոլոր փաստաթղթերում հիշատակվում է որպես «անհայտ անձ», նկարն արդեն 28 000 դոլարով վաճառել է ոմն հնավաճառի, ում անունը նույնպես չի նշվում» ։ Նրանից նկարը ձեռք է բերել հնահավաք Ալեքսանդր Դադիանին 500 հազար դոլարով։ 2003 թվականին նկարի սեփականատեր է դարձել Վլադիմիր Լոգվինենկոն, որն այն Դադիանիից գնել է, ըստ որոշ տվյալների, 3,5 մլն դոլարով (կոլեկցիոներն ինքը հերքել է այդ տեղեկությունը լրագրողների հետ զրույցներում , սակայն հաստատել է պաշտոնական ցուցմունքներում )։
Վերականգնում
Նկարը երկար ժամանակ պահպանվել է անհամապատասխան պայմաններում ու խիստ վնասվել է։ Լոգվինենկոն իր հաշվին վերականգնել է նկարը, որ կորցրել էր ներկի շերտի 80%-ն ու երկար ժամանակ չէր ենթարկվել գրագետ ատրիբուցիայի ։
2004 թվականի սեպտեմբերին Լոգվինենկոն կտավը փոխանցել է Էրմիտաժի հաստոցային գեղանկարչության գիտական վերականգնման լաբորատորիային։ Թանգարանի մասնագետները շարունակել են դեռ Մոսկվայում սկսված աշխատանքը։ Նրանք կատարել են ծավալուն աշխատանք ծածկութային լաքի հարթեցման և հեղինակային գեղանկարչության կորուստների լրացման ուղղությամբ։ Ըստ Միխայիլ Պիոտրովսկու՝ կտավը գտնվել է շատ վատ վիճակում. կտավը մի քանի անգամ ծալելու հետևանքով ծալքերում ներկը թափվել է, իսկ ամենամեծ վնասվածքը եղել է Լուկրեցիայի այտի հատվածում ։
2004 թվականին Ռուբենսի նկարն ընդունվել է Պետական Էրմիտաժի հաստոցային գեղանկարչության գիտական վերականգնման լաբորատորիա վերականգնումը շարունակելու համար, որ սկսվել էր Մոսկվայում։
Ընդունման պահին ստեղծագործությունը անցել էր վերականգնողական աշխատանքների համալիր, որ կատարվել էին մոսկովյան մասնագետների կողմից և ներառում էին տեխնիկական վերականգնում (ներկի շերտի ամրացում, ձևախախտումների վերացում, կրկնօրինակում նոր կտավի վրա և վերականգնողական հիմնաներկի ստեղծում), նաև վերականգնվել և մասամբ հարթեցվել է խիստ դեղնած լաքի թաղանթը, որ նկարի վրա տարածված էր անհարթ, և սկսվել է ներկի շերտի թափված տեղերում նկարի լրացման աշխատանքը։ Պետական Էրմիտաժի վերականգնողական հանձնաժողովի նիստում, որ կայացել է 2004 թվականի դեպտեմբերի 16-ին, ընդունվել է որոշում վերականգնման ավարտի մասին։ Անցկացվել է աշխատատար աշխատանք ծածկող լաքի հարթեցման հեղինակային նկարչական արվեստի կորուստների լրացման ուղղությամբ։ Այդ խնդրի իրականացումը հանձնարարվել էր Պետական Էրմիտաժի հաստոցային գեղանկարչության գիտական վերականգնման լաբորատորիայի մի խումբ աշխատակիցների՝ Ա. Վ. Կուզնեցովին (բարձր կատեգորիայի նկարիչ-վերականգնող, լաբորատորիայի վարիչ), Վ. Յու. Բրովկինին և Ա. Ս. Նիկոլսկուն (առաջին կատեգորիայի նկարիչ-վերականգնողներ)։
Ռուբենսի՝ նկարի հեղինակ լինելը հայտնաբերվել է վերականգնման և դրանից հետո Էրմիտաժի արխիվների ուսումնասիրության ընթացքում ։
Վեճ իրավունքների վերականգնման ու փոխհատուցման վերաբերյալ
Գերմանիայում նկարի գտնվելու մասին իմացվել է 2003 թվականի աշնանը, երբ նրանց առաջարկել են գնել այն ։ Նկարի՝ Ռուբենսի վրձնին պատկանելը հաստատվելուց հետո Գերմանիայի դատախազությունը նկարն ապօրինաբար յուրացնելու փաստով քրեական գործ է հարուցել Լոգվինենկոյի և նույնիսկ նրա ազգանվանակցի դեմ ։ 2004 թվականին Գերմանիայի կառավարությունը պնդել է, որ նկարը Ռուսաստանից վերադարձվի «Բեռլին-Բրանդենբուրգի պրուսական ամրոցներ և այգիներ» հիմնադրամի հարցմամբ որպես ռազմավարային արվեստ ։
Սկզբում Լոգվինենկոն պատրաստ էր վերադարձնել նկարը. նախ նա առաջարկել է գնել այն (ըստ որոշ տվյալների՝ 60 մլն դոլարով ), ապա ասել է, թե հնարավոր է նկարի անհատույց վերադարձումը, եթե դադարեցվի քերական հետապնդումն իր ու գործի մյուս մասնակիցների նկատմամբ, պահանջել է հրաժարագին ։ Հետաքննության ժամանակ նկարը բռնագրավվել է Ռուսաստանի դատախազության կողմից։ 2004 թվականին Բրանդենբուրգի նահանգային դատարանը Վլադիմիր Լոգվինենկոյին ճանաչել է նկարի օրինական սեփականատեր ։
Ռուսաստանի դատախազությունը մեկ տարվա ընթացքում մանրամասն քննել է Ռուբենսի նկարի ձեռքբերման պայմաններն ու երեք անգամ հաստատել այդ ձեռքբերման օրինականությունը ։ Արդյունքում Գլխավոր դատախազությունը մերժել է ԳԴՀ արդարադատության նախարարության դիմումը նկարը գերմանական կողմին հանձնելու վերաբերյալ ։ 2004 թվականին գերմանական դատարանը հաստատել է, որ Լոգվինենկոն կտավի բարեխիղճ ձեռքբերող է ։
«Коммерсантъ» թերթի տվյալներով՝ կտավի վերաբերյալ դատական վեճից հետո Լոգվինենկոն չի հրաժարվել այն վաճառելու մտքից, սակայն տվյալ կտավն արտասահման տանելու դեպքում դրա բռնագրավման վտանգի պատճառով այդ գործարքի նախապատրաստումը պահանջում էր մեծ գումարի ներդրում ։ 2007 թվականին Լոգվինենկոն «Роснефть» ընկերության նախկին փոխնախագահ Անատոլի Լոկտիոնովին համոզել է համագործակցել, և վերջինս ապագա գործարքի հաշվին Լոգվինենկոյի հաշվին է փոխանցել հինգ միլիոն եվրո։ Այն բանից հետո, երբ գործարքը չի կայացել, գործարարը 2010 թվականի նոյեմբերին դատական հայց է ներկայացրել Լոգվինենկոյի դեմ՝ պահանջելով վերադարձնել տվյալ գումարը ։ 2012 թվականին դատարանը Լոգվինենկոյին պարտավորեցրել է վճարել պարտքը ։
Ցուցադրում
Ներկայում կտավը գտնվում է Էրմիտաժի Ռուբենսի սրահի մշտական ցուցադրության կազմում։ Այն Էրմիտաժի կողմից ընդունվել է Զանգվածային հաղորդակցության ու մշակութային ժառանգության պահպանման ոլորտում օրենսդրությունների պահպանման վերահսկման դաշնային ծառայության հանձնարարականի և Վ․ Լոգվինենկոյի ու Պետական Էրմիտաժի միջև կնքված պայմանագրերի հիման վրա ։ Այն համալրել է թանգարանի՝ Ռուբենսի ստեղծագործությունների հավաքածուն, որ ներառում է 22 նկար ու 19 էսքիզ։ 2006/2007 թվականներին նկարը ցուցադրվել է Մոսկվայում՝ Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանում ։
«Տարքվինիոսն ու Լուկրեցիան» նկարից բացի ժամանակավոր պահպանման համար Էրմիտաժին են հանձնվել այլ նկարներ ևս Լոգվինենկոյի հավաքածուից, այդ թվում Ռուբենսի «Խաչելությունը», որը հավանաբար 1794 թվականին անհետացած «Ձկան հրաշք որս» տրիպտիխի կենտրոնական մասն է, որ ստեղծվել էր Ռուբենսի կողմից 1618-1619 թվականներին ձկնավաճառների գիլդիայի պատվերով Մեխելենի Աստվածամոր ծխական եկեղեցու համար ։ Ինչպես նշվում է, նույնպես թանգարանին փոխանցված ևս երկու նկարներ («Հողի ու Ջրի միությունը» և «Հովիվների երկրպագությունը»), որոնք վերագրվում են Ռուբենսին , ամենայն հավանականությամբ նրա աշխատանքերի պատճեններն են՝ կատարված նրա աշակերտների կողմից ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներ Կատեգորիա:1609 նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Կոտորակ (մաթեմատիկա)
Կոտորակների գործածությունը հնադարում
Կոտորակների գործածությունը մաթեմատիկական հաշվարկներում կիրառվել է երեք հազարամյակ առաջ։ Կոտորակներով առաջին գործողությունները վերագրվում են հին հույներին և եգիպտացիներին։ Դեռևս այդ ժամանակ մարդիկ հասկացան, որ ամբողջ թվերն ամբողջությամբ չեն արտահայտում մաթեմատիկական գործողությունները և անհրաժեշտություն կա գտնել թվերի մասը, որոնք էլ արտահայտվում էին կոտորակի կամ տասնորդական թվի տեսքով։
Թվի մասը կոտորակով
Հաճախ անհրաժեշտ է լինում մեկ խնձորը բաժանել 4 մասի։ Բաժանումից հետո խնձորի ամեն կտոր կազմում է ամբողջական խնձորի մեկ քառորդ մասը և գրվում \frac{1}{4} տեսքով։ Նման գրելաձևով թիվն անվանում են սովորական կոտորակ։ Կոտորակի գծից վերև գրված թիվն անվանում են համարիչ, իսկ գծից ներքև գրվածը՝ հայտարար։
Կոտորակի գիծն արտահայտում է հարաբերություն (բաժանում)։
Գործողություններ կոտորակների հետ
Կոտորակները ևս թվեր և դրանք կարելի է գումարել, հանել, բաժանել և բազմապատկել միմյանց։
Կոտորակների կրճատում
Եթե կոտորակի համարիչն ու հայտարարն ունեն ընդհանուր բաժանարար, կոտորակը առավել պարզ ներկայացնելու համար անհրաժեշտ է գտնել համարիչի և հայտարարի ամենամեծ ընդհանուր բաժանարարը, ապա կոտորակի համարիչն ու հայտարարը բաժանել ամենամեծ ընդհանուր բաժանարարին։
Օրինակ՝ կոտորակի համարիչի և հայտարարի ամենամեծ ընդհանուր բաժանարարը 11-ն է, հետևաբար 22-ն ու 33-ը կարելի է բաժանել 11-ի և համապատասխանաբար նոր կոտորակի համարիչի և հայտարարի տեղում գրել ստացված արդյունքը։
==\frac{2}{3}
Կոտորակների գումարում և հանում
Եթե կոտորակների հայտարարները միևնույն թիվն են, ապա գումարման և հանման ժամանակ համարիչները համապատասխանաբար գումարում կամ հանում ենք, ստացված արդյունքը գրում համարիչի տեղում, իսկ հայտարարը թողնում նույնը։
Օրինակ՝ \frac{1}{4}+\frac{2}{4}==\frac{3}{4},
\frac{3}{4}-\frac{2}{4}==\frac{1}{4}
Այն դեպքում, երբ կոտորակների հայտարարները տարբեր թվեր են, անհրաժեշտ է դրանք բերել ընդհանուր հայտարարի։
Կոտորակների ընդհանուր հայտարարի բերում
Տարբեր հայտարարներով կոտորակների գումարման և հանման համար անհրաժեշտ է՝
+=+==
Կոտորակների բազմապատկում
Երկու կոտորակերի բազմապատկում նշանակում է առաջին կոտորակի համարիչն ու հայտարարը համապատասխանաբար բազմապատկել մյուս կոտորակի համարիչով և հայտարարով։
Օրինակ՝
\frac{3}{4}\times\frac{5}{6}==
Արդյունքում կարող են համարիչն ու հայտարարը ունենալ ընդհանուր բաժանարար։ Անհրաժեշտ է արդեն ստացված կոտորակի և համարչը և հայտարարը բաժանել այդ ընդհանուր բաժանարարին և այս դեպքում կստանանք՝
=\frac{5}{8}
Կոտորակների բաժանում
Երկու կոտորակների բաժանման դեպքում առաջին կոտորակի համարչը բազմապատկում ենք և արդյունքը գրում ստացվող կոտորակի համարիչում իսկ հայտարարը բազմապատկում երկրորդ կոտորակի համարիչին և գրում ստացվող կոտորակի հայտարարում։ Այլ կերպ կարելի ներկայացնել այսպես. առաջին կոտորակը գրում ենք նույնությաբ, բաժանումը փոխարինում բազմապատկմամբ, իսկ երկրորդ կոտորակի համարիչի և հայտարարի թվերի դիրքը փոխում։
\frac{3}{4}\div\frac{5}{6}=\frac{3}{4}\times\frac{6}{5}==
Ընդ որում կոտորակը կարելի է կրճատել, քանի որ համարիչի և հայտարարի ամենամեծ ընդհանուր բաժանարարը 2-ն  է, ապա կարելի է գրել.
=
Ստացվեց՝ \frac{3}{4}\div\frac{5}{6}=\frac{3}{4}\times\frac{6}{5}===
Կոտորակների տեսակները
Կոտորակները կախված համարիչի հայտարարի նկատմամբ մեծ կամ փոքր լինելուց տարբերակվում են անկանոն և կանոնավոր կոտորակների։
Կանոնավոր կոտորակներ
Կանոնավոր կոտորակ են անվանում այն կոտորակները, որոնց համարիչը փոքր է հայտարարից։
Անկանոն կոտորակներ
Անկանոն են կոչվում այն կոտորակները, որոնց համարիչը մեծ է հայտարարից կամ հավասար է նրան։
Օրինակ՝ \frac{3}{2}, \frac{5}{3}, \frac{7}{2}, \frac{7}{7} և այլն։
Անկանոն կոտորակները հաճախ ներկայացնում են խառը թվի տեսքով։
Խառը թվի ներկայացումը
Խառը թիվ անվանում են կոտորակային և ամբողջ թվերից կազմված թիվը։
Անկանոն կոտորակը հաճախ ներկայացվում է խառը թվի տեսքով, օրինակ թիվը խառը թվի տեսքով կներկայացվի 4\frac{1}{4}, որտեղ 4-ը ամբողջ մասն է, իսկ \frac{1}{4}-ը՝ կոտորակային։ Խառը թվի կոտորակային մասի համարիչում գրվում է անկանոն կոտորակի համարիչի և հայտարարի հարաբերությամբ ստացված մնացորդը, իսկ կոտորակային մասի դիմաց գրվում է ամբողջը։
Օրինակ՝
Կարելի է հեշտությամբ խառը թիվը ներկայացնել անկանոն կոտորակի տեսքով. այս դեպքում կոտորակային մասի հայտարարի թիվը բազմապատկվում է ամբողջ թվով, ապա գումարվում կոտորակային մասի համարիչի արժեքը և ստացված արդյունքը գրում համարիչում։ Կոտորակի հայտարարը մնում է անփոփոխ։
Օրինակ՝ 4\frac{1}{4} խառը թվից կստանանք նույն կոտորակը, եթե  համարիչում տեղադրենք 4\times4+1=17 արտահայտությունը։
Խառը թվերի համեմատում
Ինչպես ցանկացած երկու թիվ, այնպես էլ խառը թվերը կարելի է համեմատել և կատարել գործողոություններ։ Խառը թվերի համեմատման համար համեմատում ենք ամբողջ և կոտորակային մասերը։ Մեծ է այն թիվը, որի ամբողջ մասն ավելի մեծ է։ Եթե ամբողջ մասերը հավասար են, ապա համեմատվում են կոտորակային մասերը։ Կոտորակային մասերի համեմատման ժամանակ ուշադրություն է դարձվում կոտորակների հայտարարներին։ Եթե դրանք տարբեր թվեր են, ապա անհրաժեշտ է կոտորակները բերել ընդհանուր հայտարարի, ապա համեմատել կոտորակների համարիչները։
Թվաբանական գործողություններ խառը թվերով
Խառը թվերով կարելի է կատարել թվաբանական գործողություններ։
Խառը թվերի գումարում և հանում, երբ դրանց կոտորակային մասերի հայտարարները նույնն են
Երբ խառը թվերի կոտորակային մասերի հայտարարները նույն են, ապա ամբողջ մասերը միմյանց են գումարվում (կամ հանվում), համարիչները՝ միմյանց։
Օրինակ՝
"4\frac{1}{4}+3\frac{2}{4}=(4+3)=7\frac{3}{4}"
Խառը թվերի գումարում և հանում, երբ դրանց կոտորակային մասերի հայտարարները տարբեր են
Ինչպես սովորական կոտորակաների դեպքում անհրաժեշտ էր լինում կոտորակները բերել ընդհանուր հայտարարի, միայն հետո կատարել գումարման կամ հանման գործողություն, այնպես էլ խառը թվերի դեպքում անհրաժեշտ է կոտորակային մասի թվերը բերել ընդհանուր հայտարարի։
Օրինակ՝