cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարտին Շին
Կարիերան կինոյում և հեռուստատեսությունում
Իր կարիերայի ընթացքում Շինը բազմակի անգամներ նկարահանվել է իր երեխաների հետ զույգով, առավել հաճախ իր երրորդ որդու՝ Չառլի Շինի հետ ։ Առավել հայտնի նրանց համատեղ դերասանական աշխատանքը Օլիվեր Սթոունի «Ուոլ Սթրիթ» («Wall street») ֆիլմն է։ Նրա ավագ որդին՝ Էմիլիո Էստևեսը, հատուկ հոր համար, սցենար է գրել և նրա հիման վրա նկարահանել համանում «Ճանապարհ» («The Way», 2010 թվական) ֆիլմը՝ Հակոբոս առաքյալի ճանապարհով ուխտագնացության մասին, որում Մարտին Շինը խաղում է գլխավոր դերում ։ Նրա դերերի բազմաթին ցանկում տեղ է գտել համակարգչային Mass Effect 2 և Mass Effect 3 խաղերում Ուրվականի կերպարի ձայնավորումը։ 2010 թվականի նոյեմբերին նա համաձայնվում է խաղալ Բեն Պարկերի դերը «Նոր Սարդ-մարդը» («The Amazing Spider-Man») ֆիլմում։ Ֆիլմի համաշխարահային պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի հունիսին ։
Հասարակական գործունեություն
Շինն այդպես էլ բարձրագույն կրթություն չի ստանում, սակայն հետագայում որպես դերասան և հասարակական գործիչ համագործակցում է բազմաթին ուսումնական հաստատությունների հետ։ Նա հանդիսանում է Wright State University համալսարանի պատվավոր հոգաբարձուներից մեկը, որտեղ իր ընկերների հետ համատեղ 1997 թվականին ստեղծում է հատուկ ֆոնդ, որի նպատակն էր աջակցել այդ համալսարանի ուսանողներին ։ Երկարատև ժամանակ է դերասանը լավ հարաբերություններ է պահպանում նաև Նոտր Դամի կաթոլիկական համալսարանի հետ, որը նրան 2008 թվականին պարգևատրել է «Laetare» պատվավոր շքանշանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Իվո Լապեննա
Իվո Լապեննա (5 նոյեմբերի, 1909, Սպլիտ – 15 դեկտեմբերի, 1987, Կոպենհագեն), հարավսլավացի պրոֆեսոր։ Էսպերանտո լեզվի ժողովրդականացնող, 1964-1974 թվականներին աշխատել է Էսպերանտոյի համաշխարհային միությունում։ Հայտնի է որպես հռետոր (էսպերանտոյով), մի շարք գրքերի հեղինակ ու 1954 թվականի Մոնտեվիդեոյի բանաձևի համահեղինակ, որում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ճանաչել է էսպերանտոն՝ որպես լեզու։
Կենսագրություն
Իվո Լապեննան ծնվել է 1909 թվականի նոյեմբերի 5-ին Խորվաթիայի Սպլիտ քաղաքում։ 1933 թվականին Զագրեբում նա ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան, 1947 թվականին դարձել է Զագրեբի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1949 թվականին հեռանալով Հարավսլավիայից՝ նա ապրել է Փարիզում, իսկ 1951 թվականից՝ Մեծ Բրիտանիայում։ 1962 թվականին ստացել է Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացիություն։
Իվո Լապեննան ամուսնացած է եղել երեք անգամ. առաջին կինը եղել է Եմիլիա Լապեննան (Emilija Lapenna), երկրորդը՝ Լյուբա Լապեննան (Ljuba Lapenna), երրորդը՝ Բիրտե Լապեննան (Birthe Lapenna, 1986 թվականից)։ Այդ ամուսնությունների ընթացքում Իվո Լապեննան երեխաներ չի ունեցել։
Էսպերանտոյի համաշխարհային միության նախագահի պաշտոնը վարելու տարիներին Իվո Լապեննային մեղադրել են անհատի պաշտամունքի, բռնակալության և այլնի համար։ Այդ կոնֆլիկտների ընթացքում Լապեննան հաղթող է դուրս եկել։ Սակայն 1974 թվականին Համբուրգում անցկացված կոնգրեսում նա հայտարարել է, որ հրաժարվում է Էսպերանտոյի համաշխարհային միության նախագահի պաշտոնից։ Հանձնաժողովը նոր նախագահ է ընտրել Խամֆրի Ռ. Տոնկինին։ Լապեննան հրաժարվել է UEA և TEJO բոլոր պատվավոր կոչումներից։ Կոնգրեսում տեղի ունեցած իրադարձությունները մեկնաբանվել են որպես «կոմունիստական հեղաշրջում»։
1983 թվականին Իվո Լապեննան եղել է Սան Մարինոյի Գիտությունների միջազգային ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը։ Նա նաև եղել է էսպերանտիստ իրավաբանների մասնագիտական միության հիմնադիրներից մեկը։
Իվո Լապեննան մահացել է 1987 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Կոպենհագենում, որտեղ էլ թաղվել է։
Ուլուքըշլա
Ուլուքըշլա (Ulukışla), քաղաք և շրջան Թուրքիայի հարավային հատվածում, Նիղդեի մարզում։ Տարածքը կազմում է 1,502 կմ², իսկ բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 1,427 մ։ Շրջանի բնակչությունը կազմում է 22 728 մարդ, որոնցից 5 594-ը բնակվում են շրջանային կենտրոնում ։
Ուլուքըշլա քաղաքը գտնվում է Մեդեթսիզ և Բոլկար լեռների միջև ընկած հովտում, որոնք պատկանում են Տավրոսյան լեռնահամակարգին։ Այն գտնվում է Միջերկրական ծովի, Կոնիայի հարթավայրի և Կենտրոնական Անատոլիայի հատման խաչմերուկում։ Ուլուքըլշլայի լեռներում կան այնպիսի հանածոներ, ինչպիսիք են ոսկին, արծաթը, ածուխը, կապարը, կրաքարը, որոնք այստեղ արդյունահանվել են մի քանի հարյուրամյակ։ Կլիման չոր է և տաք, ինչպես Կենտրոնական Անատոլիայի մյուս հատվածներում։ Հովտում աճեցնում են ցորեն։ Ամառը Ուլուքըշլայում տաք է և չոր, իսկ ձմեռը՝ ցուրտ և ձյունառատ։
Պատմություն
Այստեղ հայտնաբերվել են խեթական ժամանակների դամբարաններ և մարդկային գործունեության տարբեր դրսևորումներ։ Ավելի ուշ, տարածքը անցել է Փռյուգիայի և Հռոմեական կայսրության կազմը։ Բաշմաքչի գյուղում պահպանվել է կայսր Մարկոս Ավրելիոսի կնոջ Ֆաուստինա կրտսերի դամբարանը, իսկ Չիֆթեհանե գյուղում պահպանվել են բաղնիքներ, որոնք կապված են Կլեոպատրայի անվան հետ։ Բյուզանդական ժամանակաշրջանում այստեղ եղել է բանակային ռազմակայան։ Օսմանյան ժամանակաշրջանում քաղաքը պահպանել է իր նշանակությունը։
Ուլուքըշլան այսօր
Ներկայումս Ուլուքըշլան ոչ մեծ առևտրային քաղաք է։ Այնտեղով անցնում է երկաթգիծ, ինչպես նաև Ադանան Անկարային միացնող ճանապարհը։ Ուլուքըշլայում է գտնվում նաև Նիղդեի համալսարանի տեխնիկական քոլեջը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Կապադովկիա Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ
Հունաստանի դատաիրավական համակարգ
Հունաստանի դատաիրավական համակարգ, պատմականորեն ձևավորված ազգային իրավական սկզբունքների հիմունքայնությամբ արդարադատություն իրականացնող պետական իշխանության մասնագիտացված մարմինների ամբողջությունը Հունաստանի Հանրապետությունում։ Դատարանակազմական գործընթացները, ինչպես նաև դատաիրավական համակարգի կազմակերպման օրենսդրական հիմքերը նախատեսվում է Հունաստանի Սահմանադրությամբ ։ Դատաիրավական համակարգը ներառում է հունական բոլոր դատարանները՝ ըստ ստորակարգության։ Հունաստանի Սահմանադրությունը ամրագրում է իշխանության տարանջատման սկզբունքի գերակայությունը, ինչն էլ ենթադրում է արդարադատական համակարգի անկախություն օրենսդիր և գործադիր իշխանական օղակներից։
Գործնականում, Հունաստանի դատաիրավական համակարգը պայմանականորեն տրոհված է երեք հիմնական օղակների։ Այսօրինակ դասակարգման համար հիմք է ծառայում իրականացվող արդարադատության բնույթը։ Ըստ այդմ՝ Հունաստանի դատարանները դասակարգվում են հետևյալ կերպ․
Քննարկվող դատական շրջանակների բարեխիղճ և անաչառ գործունեությունը երաշխավորվում է սահմանադրական վերահսկողությամբ, ի դեմս՝ Գերագույն սահմանադրական դատարանի, Գերագույն հատուկ դատարանների և ԵՄ իրավունքի։
Դատական համակարգ
Ըստ Հունաստանի Սահմանադրության՝ դատարանները լինում ենք երեք կատեգորիաների՝ քաղաքացիարավական արդարադատություն իրականացնող, քրեաիրավական արդարադատություն իրականացնող և վարչաիրավական արդարադատություն իրականացնող։ Քաղաքացիական և քրեական գործեր քննող բարձրագույն դատարանը Հունաստանի վճռաբեկ դատարանն է, մինչդեռ այդ վարչաիրավական վարույթը ընդհատյա է բարձր դատարանի կարգավիճակ ունեցող Պետական խորհրդին։
Քաղաքացիաիրավական արդարադատություն
Հունաստանում քաղաքացիաիրավական արդարադատություն իրականացնում են հետևյալ դատական ատյանները․
Քրեաիրավական արդարադատություն
Հունաստանում քրեաիրավական արդարադատություն իրականացնում են հետևյալ դատական ատյանները․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Հունաստանի դատարաններ
Մորդրեդ
Մորդրեդ՝ (Mordred, Medraut, ) Կլոր սեղանի ասպետ, արքա Արթուրի մասին առասպելների շարքի բացասական կերպարներից մեկը։ Հայտնի է որպես ստոր դավաճան, ով կռվել է մինչ մահ Արթուրի հետ Կամլանի դաշտում։ Արդյունքում դավաճանը սպանվել էր, իսկ Արթուրը մահացու վիրավորվել էր:Բազմաթիվ աղբյուրներում նշվում է նրա ազգակցական կապի տարբեր բնույթը Կամելոտի արքայի հետ, սակայն ավելի հայտնի է այն տարբերակը, որտեղ Մորդրեդը ներկայացվում է որպես Արթուրի և նրա քույր Մորգաուզայի ապօրինի որդին։ Ավելի հին աղբյուրներում Մորդրեդը հայտնի է որպես Մորգաուզայի (հայտնի է նաև որպես Աննա) և նրա ամուսին Լոթի օրինական որդին։ Այսպիսով, նրա եղբայրներն են՝ Գավեյնը, Ագրագեյնը, Գահարիսը և Գարետը։
Ծագում
Առաջին անգամ Մորդրեդի ծագման անօրինականության մասին նշվել է լեգենդի ֆրանսիական տարբերակում, որը հայտնի է որպես «Ցիկլ Լանսելոտի և Գրաալի փնտրտուքի մասին» (Lancelot-Grail Vulgate Cycle), հետագայում այս տեսակետը տարածվել է։
Իմանալով Մերլինից մայիսի 1-ին ծնված երեխայի մասին մարգարեությունը (իսկ Մորդրեդը ծնվել էր հենց մայիսի մեկին), ով ոչնչացնելու էր թագավորությունը, Արթուրը հավաքում է ազնվական ընտանիքների բոլոր երեխաներին, որոնք ծնվել էին մայիսին, և ուղարկում է նրանց ծով ջարդված նավով։ Նավը խորտակվում է, սակայն միակ երեխան ով ողջ է մնում, Մորդրեդն էր։ Նա փրկվում է և հետ վերադարձվում ծնողներին։
Մորդրեդը արքա Արթուրի մասին լեգենդներում
Մորդրեդը առկա է Արթուրի մասին բոլոր լեգենդներում՝ սկսած ամենավաղերից։ Առաջին անգամ նրա մասին հիշատակումը առկա է Կամբրայի Աննալներում, 537 թվականի գրառումներում : Իրենք Աննալները գրվել են 960 և 970 թվականներին ։ Մորդրեդը ասոցացվում է Կամլանի հետ, սակայն ինչպես պնդում է Leslie Alcock-ը, այս կարճ հաղորդագրությունը ոչ մի տեղեկություն չի տալիս, սպանել է նա Արթուր թագավորին, թե սպանվել է Արթուրի կողմից, կամ նույնիսկ նրա մասին կռվել են արդյոք նրանք իրար դեմ ։  Սակայն, եթե նույնիսկ նա դավաճան չէ, այնուամենայնիվ այս հաղորդագրությունը, ինչպես նաև այն, որ նա առկա է Ուելսյան տրիադներում (Welsh Triads) ցույց է տալիս, որ նա եղել է հայտնի մարդ։
Մորդրեդի մասին առաջին մանրամասն աշխատանքը Գալֆրիդ Մոնմուտցու Historia Regum Britanniae-ն է, որտեղ Մորդրեդը առաջին անգամ ներկայացվում է որպես դավաճան։ Գալֆրիդը առաջինն էր, ով ոչ ուելսյան ընթերցողին պատմում է այն, թե ինչպես էր Արթուրը թողել Մորդրեդին հսկել իր գահը՝ մինչ նա ուղևորվել էր կռվելու հռոմեական կայսր Լյուցիի հետ (չկա համապատասխանություն  պատմական որևէ անձի հետ)։ Արթուրի բացակայության ընթացքում, Մորդրեդը հռչակում է ինքն իրեն թագավոր (հստակ չի նշվում, թե  Արթուրի բացակայությունից առաջացած անիշխանության ժամանակաշրջանի պայմաններում ժամանակավորապես, թե մշտական ) (կա վարկած, որ Մորդրեդը թագավորական արյան օրենքի համաձայն  իրավունք ուներ զբաղեցնելու գահը) և ամուսնանում լեդի Ջինևրայի հետ։ Իմանալով այդ մասին՝ Արթուրը վերադառնում է Բրիտանիա։ Քննարկելով գահի պատկանելիության հարցը, նրանք կռվում են Կամլանի դաշտում, որտեղ Մորդրեդը մահանում է, իսկ Արթուրին հասցնում են Ավալոն։ Այստեղից կարելի է եզրակացնել, որ Կամլանի դաշտի մարտից հետո նրանք երկուսն էլ մահացել էին, իսկ Արթուրին համակրող եկեղեցականությունը հորինել է լեգենդ «Արթուրի Ավալոն համբառնալու մասին»։ Արթուրի ժառանգ Կոնստանտին III Բրիտանացին հետագայում էլի պայքարել է Մորդրեդի բանակի մնացորդների դեմ, որը գլխավորում էին նրա որդիները։
Որոշ ուելսյան աղբյուրներ նույնպես հիշատակում են Մորդրեդին՝ կապված Կամլանի դեպքերի հետ : Մեկ տրիադայում, որը հիմնված է Գալֆրիդ Մոնմուտցու Historia-ի վրա, պատմվում է նրա Արթուրին դավաճանելու մասին, մեկ այլ տեղ նա ներկայացվում է որպես «Բրիտանիայի կղզու երեք սանձարձակ թալաններից» մեկի կազմակերպիչ։ Այս վերջին տարբերակում պատմվում է, որ նա եկել էր Արթուրի Կորնուելում գտնվող Kelliwic կալվածք, ոչնչացրել էր սնունդը ու ըմպելիքը և նույնիսկ Gwenhwyfar (Ջինևրա)-ին քաշքշել էր  և հարվածել ։ Ուելսյան գրառումներում Մորդրեդը երբեք չի համարվել Արթուրի որդին, այլ միայն բարեկամը,  թեև «Ռանոբիի երազում» (The Dream of Rhonabwy) հիշատակվում է, որ Արթուրը եղել է նրա  հոգեհայրը։ Ավելի ուշ Մորդրեդը նույնականացվել է Ամրի  (Amhar, Amr) հետ որպես Արթուրի չարագործ որդի, ում մասին կան միայն երկու հիշատակումներ  ։  Կարևոր է Historia Britonum-ում եղած գրառումը, որում նկարագրվում է նրա շքեղ գերեզմանը Հերֆորդշիրում գետի մոտ, որտեղ նա ընկել էր հոր հետ մարտից հետո մեզ անհայտ ողբերգությունից հետո։ Սակայն  թե ինչ զուգահեռներ կարելի է տանել Ամրի ու Մորդրեդի պատմությունների միջև, եթե իհարկե կան, ոչ ոք բավարար չի բացատրել։
Գալֆրիդի և այլ աղբյուրներում, ինչպես Alliterative Morte Arthure-ը, Մորդրեդը ամուսնացել է Ջինևրայի հետ, ըստ երևույթին փոխհամաձայնության արդյունքում, գահը զավթելուց հետո։ Սակայն ավելի ուշ գրված տեքստերում, ինչպիսիք են Թոմաս Մելորիի «Արթուրի մահը» և Լանսելոթ-Գրաալ ցիկլը, Ջինևրան դավաճան չէր, նա փախչել էր  Մորդրեդի համառ առաջարկություններից և փակվել էր Լոնդոնյան Թաուերում։ Սիրային եռանկյունին առաջվա պես առկա էր, սակայն ավելի ուշ գրված տարբերակներում Մորդրեդի փոխարեն հանդես է գալիս Լանսելոթը։
Ինչպես Գալֆրիդի մոտ, այնպես էլ Լանսելոթ-Գրաալ ցիկլում նշվում են Մորդրեդի երկու որդիները։ Գալֆրիդի մոտ Արթուրի ժառանգ Կոնստանտինը հետապնդել և սպանել էր երկուսին էլ իրենց թաքստոցներում, իսկ Լանսելոթ-Գրաալ ցիկլում Մորդրեդի ավագ որդի Մելեխանը սպանվել էր Բորսի կողմից, իսկ կրտսերին սպանել էր Լանսելոթը։
Բնութագիր
Մորդրեդին տրվել էր Կլոր Սեղանի ասպետի կոչում, բայց նա չի կատարել որևէ քաջագործություն։ Նա չի վայելել այլ ասպետների հարգանքը, համարվում էր ստոր և վախկոտ մարդ։ Մրցախաղերից մեկի ժամանակ նրան հաղթել էր անհայտ ասպետ, հետագայում պարզվել է, որ սըր Լանսելոթն էր։
Գվինևրայի և Լանսելոթի պատմության բացահայտում
Մորդրեդը սադրել էր Արթուրի և Լանսելոթի կոնֆլիկտը (հնարավոր է նաև, որ կազմակերպել է, պատմելով թագավորին թագուհի Գվինևրայի և այդ ասպետի դավաճանության մասին)։ Արթուրը ուղարկել էր իր հավատարիմ մարդկանց՝ Մորդրեդի գլխավորությամբ, ձերբակալել Լանսելոթին, բայց ապստամբ ասպետի կողմնակիցները ջախջախել էին թագավորական ջոկատը. Լանսելոթի թրին էին մատնվել անզեն պառլամենտականները՝ Արթուրի բարեկամները, Գարետ Նրբաձեռքը և Գահարիսը։ Արդյունքում Լանսելոթի անձնական թշնամին է դառնում խիզախությամբ իրեն չզիջող Գավեյնը, ով վերջին երկուսի ավագ եղբայրն էր և թագավորի հավատարիմ անձը։ Մորդրեդը ինքը կենդաանի է մնում և միայն թեթևակի վիրավորվում։
Լանսելոթն ու Գվինևրան փախչում են Տինտագել դղյակ, իսկ այնտեղից՝ Ֆրանսիա։ Արթուրը ու Գավեյնը հետապնդում են դավաճաններին, իսկ Մորդրեդը մնում է Բրիտանիայում որպես փոխարքա։ Մոր սադրանքով, հիշելով իր ծագման մասին, Մորդրեդը հեղաշրջում է իրականացնում և փորձում իշխանության գալ թագադրվելով։ Գավեյնի ջոկատը փորձելով կարգուկանոն հաստատել, ջախջախվում է, իսկ Սպիտակ Եղջերուի Ասպետը, ով Լանսելոթի հետ կռվից հետո վիրավոր էր, սպանվում է Մորդրեդի մարդկանց կողմից։
Արթուրի սպանությունը
Իմանալով հայրենիքում խառը իրավիճակի մասին, Արթուրը շտապ հաշտվում է Լանսելոթի հետ և նավարկում դեպի Բրիտանիա։ Արթուրի և ինքնակոչի զորքերը հանդիպում են Կամլանի դաշտում՝  սկզբնապես բանակցությունների նպատակով։ Բայց ասպետների միջև ընդհարում է տեղի ունենում, և երկու զորքերի միջև մարտ է սկսվում։ Մարտի վերջում ոտքի վրա մնում են միայն մի քանի ասպետներ, այդ թվում հայրը և որդին։ Վճռական դուելում Մորդրեդը ծանր վիրավորում է թագավորին, սակայն ընկնում արքայի նետից։ Մորդրեդի հասցրած վերքը կործանարար է լինում Արթուրի համար. մարտից առաջ ասպետը իր թրի ծայրին ջարդել էր թույնով սրվակ, իսկ Մորդրեդի զինակիրը մարտի թեժ պահին Արթուրից գողացել էր Էսկալիբուրի պատյանը, որը ապահովում էր մարտում Արթուրի անխոցելիությունը։
Հետաքրքիր փաստ. Կրետենյե դե Տրուայի վեպից առաջ, ով Լանսելոթի կերպարը ներմուծել էր գրականության մեջ, Լանսելոթի ու Գվինևրայի սիրո սյուժեն գոյություն չուներ։ Ավելի վաղ տարբերակներում թագուհին դավաճանում էր ամուսնուն Մորդրեդի հետ (ըստ Գոթֆրիդ Մոնմուտցու «Մեդրաուդի»)  և ունեցել էր նրանից երկու որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Գրական չարագործներ
Ամուտեղ (ամրոց)
Ամուտեղ, բերդ Արցախի Բերդաձորի մոտակայքում։ Կառուցված է Ամուտեղ լեռան վրա քարով ու կրաշաղախով։ Պահպանվում են ավերակները, գերեզմանոցը։ Ուներ ժայռափոր ջրավազաններճ բուժիչ հատկությամբ ջրով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի ամրոցներ
Սեն Դենի լե Բուր
Սեն Դենի լե Բուր (Saint-Denis-lès-Bourg), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Վիրյա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01344։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 60 կմ է և 4 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Վել գետը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 5405 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Օրդինսկի շրջան
Օրդինսկի շրջան (Ордынский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օրդինսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4389 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 39100 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,91 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նովոսիբիրսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լիրի
Լիրի (Liry), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 107 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.69 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 55 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 49 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 35-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 35 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 30 անձ (16 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 14 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ամուս
Ամուս, ամրոց Արևմտյան Հայաստանում, Բալու քաղաքից արևելք հարթավայրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Խարբերդի նահանգ
Ամրովա
Ամրովա, ավերակ բերդ Մոկքում։ Ավերակները գտնվում էին Մոկքո Ողմի գյուղի մոտ բարձր բլրի վրա պահպանվում էին մինջև 1915 թ.
Հին քաղաք (Վիլնյուս)
Հին քաղաք (Vilniaus Senamiestis, Stare Miasto w Wilnie, Стары горад у Вільні), թաղամաս Վիլնյուսում, քաղաքի հնագույն մասը Վիլիա գետի ձախ ափին։ Ձգվում է Ամրոցի բլրից, Գեդիմինի աշտարակից մինչև Մայր տաճարի հրապարակ և Սուրբ Ստանիսլավի տաճար։
Արևելյան Եվրոպայի քաղաքային խոշոր համալիրներից է, որ ձևավորվել են միջնադարից։ Զբաղեցնում է 3.59 կմ² (395 հա) մակերես։ Ընդգրկում է 74 թաղամաս, 70 փողոց ու նրբանցք, 1.487 շենք, որոնց ընդհանուր մակերեսը 1.497.000 մ² է։ Միահարկ շենքերը կազմում են ընդհանուր մակերեսի 6.4 %-ը, երկհարկ շինությունները՝ 35.5 %-ը, եռահարկները՝ 42.1 %-ը, քառահարկ շենքերը՝ 12.5 %-ը, և հինգհարկանի շենքերը՝ 3.5 %-ը։
Լիտվայի մայրաքաղաքի ամենահին հատվածը ձևավորվել է հարյուրամյակների ընթացքում՝ արտացոլելով քաղաքի պատմությունը և մշակութային տարբեր ազդեցությունները։ Ճարտարապետական տարբեր ոճերի (գոթիկա, վերածնունդ, բարոկկո, կլասիցիզմ, մոդեռն) շինությունները Հին քաղաքում գտնվում են իրար հարևանությամբ՝ լրացնելով մեկը մյուսին։ Հին քաղաքում կան կաթոլիկ, լյութերական և ուղղափառ եկեղեցիներ, թանգարաններ, ուսումնական հաստատություններ, հյուրանոցներ, խանութներ, մշակութային ու ճարտարապետական հուշարձաններ։
Հին քաղաքն ընդգրկված է Լիտվայի Հանրապետության մշակութային արժեքների ցանկում որպես ազգային նշանակության օբյեկտ (կոդ 16073) ։ ՅՈւՆԵՍԿՕ-ն, ընդունելով Հին քաղաքի ինքնատիպությունն ու արժեքը, 1994 թվականին այն ընդգրկել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Նկարագրություն
Հին քաղաքում են գտնվում Ամրոցի բլուրը՝ Գեդիմինի աշտարակով, որը Վերին ամրոցից պահպանված կառույց է։ 1960 թվականից աշտարակում գործում է ցուցադրություն՝ նվիրված քաղաքի պատմությանը։ Վերևում կա դիտահրապարակ, որտեղից բացվում են Հին քաղաքի ու Վիլիա գետի հովտի գողտրիկ տեսարաններ։
Ամրոցի հրապարակի ստորոտին գտնվում է Մայր տաճարի հրապարակը՝ Գեդիմին իշխանի արձանով, Սուրբ Ստանիսլավի մայր տաճարով և զանգակատնով։ Տաճարի հարևանությամբ գտնվում է Լիտվայի մեծ իշխանների պալատը, որը վերականգնվում է 2002 թվականից։ 2009 թվականի հուլիսի 6-ին 15 պետությունների ղեկավարների մասնակցությամբ կայացել է Լիտվայի իշխանների՝ վերականգնված, սակայն վերջնականապես ավարտին չհասցված պալատի խորհրդանշական բացման արարողությունը։ 2013 թվականի հուլիսի 6-ին այցելությունների համար բացվել են Լիտվայի մեծ իշխանների պալատի Ազգային թանգարանի չորս մասնաշենքերից երկուսը ։
Դեպի ռատուշա և Ռատուշայի հրապարակ են դուրս գալիս Ստիկլյու (Stiklių, Ապակյա), Վոկեչյու (Vokiečių, Գերմանական), Ռուդնիկու(Rūdninkų), Արկլյու (Arklių), Սավիչյաուս(Savičiaus) փողոցները։
Ռատուշայի հրապարակում խոյանում է ռատուշայի շենքը՝ կլասիցիզմի ոճով։ Ռատուշայից ոչ հեռու գտնվում է Սուրբ Կազիմիրի մատուռը, որը բազմիցս վերանորոգվել է՝ սկսած 17-րդ դարից։ Աուշրոս փողոց են դուրս գալիս Սուրբ Երրորդության բազիլիկ մատուռն ու մենաստանը, ուղղափառ Սուրբ Հոգու եկեղեցին՝ վիլնյուսցի նահատակներ Անտոնի, Յոհանի և Եվստաֆի մասունքներով։ Փողոցը ձգվում է դեպի բարոկկո ոճով կառուցված Սուրբ Թերեզայի եկեղեցի, որտեղ պահվում է Աստվածամոր հրաշագործ սրբապատկերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Լիտվայում Կատեգորիա:Լիտվայի տեսարժան վայրեր
Սերբիայի գրողների միություն
Սերբիայի գրողների միություն (Удружење књижевника Србије, УКС), Սերբիայի գրողների ստեղծագործական ընկերություն։
Պատմություն
Սերբիայի գրողների միությունը հիմնադրվել է 1905 թվականի մայիսի 26-ին Միլան Միլիչևիչի նախաձեռնությամբ։ Միության առաջին նախագահն է եղել Սիմո Մատավուլը։ Միության կառավարման առաջին անդամներն են եղել՝
Միությունը գտնվում է Բելգրադում՝ Ֆրանսիական 7 հասցեում։ Միության պաշտոնական ամսագիրը՝ «Књижевне новине», տպագրվում է 1948 թվականից, անգլերենով հրատարակվում է «Serbian Literary Magazine» («Սերբիայի գրական հանդես») գրական ամսագիրը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո
1989 թվականի Կոսովոյի հանքագործների գործադուլին Սլովենիայի գրողների միության աջակցության արդյունքում Սերբիայի գրողների միությունը Սլովենիայի գրողների միության հետ խզեց իր հարաբերությունները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Գրողների կազմակերպություններ Կատեգորիա:1905 հիմնադրումներ
Օլեգ Շուպլյակ
Օլեգ Իլյիչ Շուպլյակ, ուկրաինացի նկարիչ, մանկավարժ։ ՈւՆԱՄ անդամ (2000), Միխայիլ Բոյչուկի անվան մրցանակի դափնեկիր (2014), Տ․ Շևչենկոյի 200-ամյակի լոգոյի հեղինակ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Լվովի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետական ֆակուլտետը (1991, այժմ՝ «Լվովի պոլիտեխնիկական համալսարան»)։
2000 թվականից՝ Բերեժանի մանկական նկարչական դպրոցում նկարչության և գեղանկարչության ուսուցիչ։
Ամուսնացած է։ Կինը՝ Գալինան, մասնագիտությամբ տնտեսագետ է։ Տղան՝ Վիտալի, աղջիկը՝ Մարյանա։
Աշխատում է գյուղական գեղանկարչության ոլորտում տարբեր ուղղություններով:
Աշխարհում լայն ճանաչում ստացավ նրա «Դվովզորի» շարքը (երկակի իմաստով նկար–իլյուզիաների հեղինակային անվանում)։
Ցուցահանդեսներ
Առաջին անհատական ցուցահանդեսը կազմակերպեց 1991 թվականին Բերեժանի պատմության թանգարանում: 1990 թվականից ավելի քան երկու տասնյակ համաուկրաինական և միջազգային ցուցահանդեսների մասնակից է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Լվովի պոլիտեխնիկական ազգային համալսարանի շրջանավարտներ
Միմոզա Ահմետի
Կենսագրություն և կարիերա
Միմոզա Ահմետին ծնվել է Ալբանիայի Կրույե քաղաքում 1963 թվականի հունիսի 12-ին։ Բանաստեղծուհին իր գրվածքները սկսել է հրատարակել 1980-ական թվականների կեսերից։ Սկանդալային ճանաչում է ստացել այն բանից հետո, երբ 1994 թվականին լույս է ընծայում «Դելիրիում» բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ գրված ազատ և համարձակ ոճով։ Բազմաթիվ նովելների և վեպերի հեղինակ է, որոնք աչքի են ընկնում ֆեմինիզմի տարրերով։
2001 թվականին Միմոզա Ահմետին մասնակցում է Ալբանիայի տեղական ընտրություններում որպես Ալբանիայի ժողովրդավարական կուսակցության անդամ, սակայն պարտություն է կրում։
Բանաստեղծուհին ունի երկու երեխա։ Բուսակեր է։
Ճանաչում
Միմոզա Ահմետին 1998 թվականին Սան Ռեմոյում կայացած պոեզիայի փառատոնին արժանանում է մրցանակի, որը կազմակերպել էր Իտալիայի հեռուստատեսությունն ու ռադիոն (RAI): Ահմետիի բանաստեղծություններն ու արձակ ստեղծագործությունները ներառվել են Ալբանիայի ժամանակակից գրականության անթոլոգիա։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։
Ալնաշի շրջան
Ալնաշի շրջան (Алнашский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 896 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20718 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,12 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Kiwi (երգ, Հարի Սթայլզ)
Kiwi, անգլիացի երգիչ և երգահան Հարրի Սթայլսի երգը, ձայնագրված իր դեբյուտային Harry Styles ալբոմի համար։ Երգը ձայնագրվել է որպես ալբոմի երրորդ սինգլ ։
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակը թողարկվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 8-ին, նկարահանվել է duo Us-ի կողմից։ Տեսահոլովակում նկարահանվել են Հարրի Սթայլսը և մի խումբ երեխաներ, ովքեր կռվում են թխվածքներով և քաղցրավենիքներով դպռոցի դահլիճում։ Տեսահոլովակում փոքրիկ Բիու Գադսդոնը մարմնավորում է Հարրի Սթայլսին, որպես իգական սեռի ներկայացուցիչ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 երգեր Կատեգորիա:Հարի Սթայլզի երգեր
Արթուրո Պերես-Ռևերտե
Արթուրո Պերես-Ռևերտե Գուտիերես (Arturo Pérez-Reverte Gutiérrez, ), իսպանացի գրող, լրագրող։ Պատմական ու դետեկտիվ ժանրերի ստեղծագործությունների հեղինակ է։
Կենսագրություն
Արթուրո Պերես-Ռևերտեն ծնվել է 1951 թվականին Նոր Կարթագենում։ Սկսած 1971 թվականից` ռազմական լրագրող է աշխատել «Պուեբլո» թերթում և հեռուստատեսությունում։ Լուսաբանել է ռազմական հակամարտությունները, որոնք տեղի են ունեցել Կիպրոսում, Լիբանանում, Արևմտյան Սահարայում, Լիբիայում, Մոզամբիկում, Անգոլայում, Հարավսլավիայում և այլ երկրներում։
Առաջին վեպը` «Հուսար», հրատարակվել է 1986 թվականին։ Այն ներկայացնում էր Նապոլեոնյան պատերազմների իրադարձությունները։ Պերես-Ռևերտեն հաջողության է հասել 1990 թվականին «Ֆլամանդական տախտակ» վեպի հրատարակումից հետո, որի գլխավոր հերոսները քննում են 15-րդ դարում կատարված սպանություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Ռազմական թղթակիցներ Կատեգորիա:Իսպանացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի շրջանավարտներ
Ժան Ֆիլիպ Լագրուլա
Ժան Ֆիլիպ Լագրուլա (Joanny-Philippe Lagrula, ), ֆրանսիացի աստղագետ, աշխատել է Ալժիրի աստղադիտարանում։
1901 թվականին նա հրատարակել է իր դոկտորական թեզը Լիոնի համալսարանում, որը վերաբերվում էր Պլեյադներ հոսքի անցմանը Լուսնի մոտով, որը կարևոր էր Լուսնի իրական դիրքի որոշման համար։
Աշխատել է Լիոնի աստղադիտարանում։ 1906 թվականի օգոստոսի 1-ին դարձել է Քուինտոյի աստղադիտարանի տնօրեն և մի քանի տարի աշխատել այս պաշտոնում։ Հետագայում աշխատել է Նիցայի աստղադիտարանում, մինչ 1924 թվականը, երբ նա տեղափոխվեց Ալժիրի աստղադիտարան։ 1931 թվականից մինչև 1938 թվականը զբաղեցրել է այս աստղադիտարանի տնօրենի պաշտոնը։
Հայտնաբերել է մեկ աստերոիդ։
Լագրուլայի պատվին է անվանվել (1412) Լագրուլա աստերոիդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Լիոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Վահան Խորխոռունի
Վահան Խորխոռունի (գրաբար՝ Վահան Խոռխոռունի, ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 7-րդ դար), Հայ իշխան Բյուզանդական կայսրության մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսում, Խորխոռունիների իշխանական տոհմից ։
Կայսեր դեմ դավադրությունը
635 թվականին Հերակլիոս Ա կայսեր որդին՝ Աթալարիկոսը, Թեոդորոս Մագիստրոսը՝ Հերակլի եղբորորդին, Կոստանդնուպոլսի բազմաթիվ իշխաններ և Վահան Խորխոռունին միաբանվում են Հերակլիս Ա կայսին սպանելու և նրա որդուն՝ Աթալարիկոսին կայսերական գահին նստեցնելու համար։ Միաբանության խորհրդակցություններին մասնակցել էր նաև Վարազտիրոցը՝ Խոսրով Շում Սմբատի որդին, բայց նա չէր համաձայնվել կայսեր ու նրա որդիներին սպանելուն։ Խորհրդակցություններին եղած մի ոմն կորատոր այս ամենը պատմում է կայսրին։ Երբ կայսրը տեղեկանում է դավադրության մասին, հրամայում է առավոտյան բռնել իր որդուն, եղբորորդուն և մնացածներին, ովքեր նրանց հետ էին, կտրել բոլորի քթերն ու ականջները։ Դավադրությանը մասնակցել էր նաև Դավիթ Սահառունին, որին կալանավորելով Մժեժ Գնունին ուղարկել էր պալատ, բայց ճանապարհին նա իր կապանքները կտրելով՝ սպանել էր իրեն տանողներին և այնտեղից վերադառնալով Հայաստան՝ հայկական զորքերը միաբանեց իր շուրջը, ապա հարձակվելով զորավար Մժեժ Գնունու վրա, սպանեց նրան և Վարազ-Գնել Գնունուն ։ Անհաջողությունից հետո Վահանը աքսորվում է, իսկ 646 (643 ) թվականին ետ վերադառնում աքսորից Կոստանդ Բ կայսեր հրամանով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորխոռունիներ Կատեգորիա:Հայերը Բյուզանդական կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ իշխաններ
Ընտանի բադեր
Ընտանի բադ (Anas platyrhynchos, երբեմն՝ Anas platyrhynchos f. domestica, Anas platyrhynchos domesticus, Anas domesticus կամ Anas domestica (Anas boschas domestica), արուները՝ բադեր, ճուտիկները՝ բադիկներ), բուծվում են մարդու կողմից, ջրլող թռչուններ են, ընտանի թռչունի տարածված և բազմաթիվ տեսակներից մեկն է։ Թռչում են վատ և ոչ հեռու։ Սկիզբ են առել սովորական վայրի բադից կամ կռնչան բադից ։ Ընտանի դարձնելու երկար պատմության ընթացքում մարդու կողմից ստեղծվել են ընտանի բադերի բազմաթիվ տեսակներ ։ Բադերին բուծում են մսի, հավկիթի և յուղոտ լյարդի համար (Ֆուա գրա), բացի դրանից նրանցից ստանում են փետուր և բմբուլ։
Ծագումը կռնչան բադից
Գոյություն ունի եզրահանգում, որ անազատության մեջ դաստիարակվող կռնչան բադերի արդեն երրորդ սերնդից հետո նկատելի են դառնում որոշ փոփոխություններ, ընտանի բադերին հատուկ՝ մարմնի չափերի մեծացում, քայլվածքի անճոռնիություն, թռիչքի փետուրների որոշ մասի գույնի փոփոխություն, բադաքլորների սպիտակ վզնոցի լայնացում և այլն։ Առավել հայտնի Anas ցեղի վայրի տեսականերից միայն կռնչան բադերի արուների պոչի չորս միջին փետուրներն են թեքված դեպի վերև։ Քանի որ նման բան նկատվում է նաև ընտանի բադերի մոտ, և քանի որ հետագայում ներկայում հայտնի ընտանի բադերի բոլոր տեսակներին հատուկ է այս հատկանիշը և կենսաբանորեն ոչնչով չեն տարբերվում կռանչան բադերից և իվերջո քանի որ նրանք բոլորը հերթությամբ խաչասերվում են և տալիս են բեղմնավոր սերունդ, ապա ընտանի բադերի վայրի բադերից՝ հատկապես կռչաններից սերված լինելու կարծիքը պետք է լինի ավելի ճիշտ, քան նրանց մի քանի վայրի տեսակներից առաջանալու տեսակետը ։
Բադերը հին աշխարհում
Ընտանի բադերի բազմացումը ըստ երևույթին սկսվել է մոտ 5000 տարի առաջ միջագետքում և հին շումերում։ Մ.թ.ա 4-րդ դարի վերջին 3-րդ դարի սկզբին ուրուկի կավե փորագրված տնտեսական փաստաթղթերի՝ տախտակների, վրա բացի այլ ընտանի կենդանիներից մուտքագրված են անև բադերը և սագերը ։ Հին հռոմեացիները ընտանի բադերի մասին չգիտեին և բազմացնում էին միայն ընտանի սագեր։ Նույնիսկ Արիստոտելը (մ.թ.ա 384—322 թվականներին) դեռևս չգիտեր ընտանի բադերի մասին, չնայած որ նրանց մասին հույներին հայտնի էր ավելի հին ժամանակաշրջաններում։ Հռոմեացիների ընտանի բադերը դեռևս լավ էին թռչում և հետևաբար ամբողջությամբ ընտանիացված չէինы : Հին հնդկաստանում մոտ 2000 տարի առաջ ընտանիացվել են հարավարևելյան ասիայից բերված սահող բադերի բնօրինակ ցեղատեսակը ։ Ըստայլ տեղեկությունների, բադերի ընտանիացնելը սկսվել է եվրոպայում, ասիայում, հյուսիսային աֆրիկայում և հյուսիսային ամերիկայում դեռևս մ.թ.ա հազար տարի առաջ։
Արտաքին տեսք
Սովարական ընտանի բադը շատ նման է կռնչան բադին։ Պետք չէ շփոթել մշկային բադի հետ (Cairina moschata) :
Մթերատվություն
Ընտանի բադերին հատուկ է վերարտադրության և մթերատվության հետևյալ ցուցանիշերը ։
Բադերի ցեղատեսակները
Ըստ մթերատվության բադերի տեսակները բաժանվում են մսատուների, մսա-ձվատու կամ ձվա-մսատու և ածանների ։ բադերի տարբեր տեսակներ ժամանակակից բադաբուծման պայմաններում իրենց տեղը զիջել են բարձր արտադրողական արդյունաբերական տեսակներին։
Տնային պայմաններում
Ընտանի բադերը օգտակար ընտանի թռչուններ են, հերթ բազմացվող և շատ դիմացկուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թռչուններ
Բեյ
Բեյ, բիյ, թյուրքական տիտղոս և կոչում, որը ունի, ինչպես վարչական, այնպես էլ զինվորական կիրառելիություն։ Բեյ բառը ծագել է թյուրքերեն bək բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է առաջնորդ։ Սկզբնական տարբերակում ունեցել է ցեղի կազմում ցածր առաջնորդի իմաստ, որի ղեկավարը խանն էր։ Զինվորական գրականության մեջ բեյ օգտագործվել է որպես դասակի հրամանատարին համարժեք կոչում։ Հին թյուրքական վարչական հիերարխիայի մեջ այն երկրորդն էր իր ավագությամբ՝ խանից հետո։
Սովորաբար թյուրքական լեզուներում, այս տիտղոսը անմիջական կապ և համընդհանրություն ունի այնպիսի տերմինների հետ, որոնք ընտանեկան կապեր են արտահայտում՝ հայր, ամուսին, ընտանիքի գլուխ։ Ավելի ուշ ժամանակներում թյուրքական լեզուներում կար «Բեյլերբեյ» կոչումը, որը մատնանշում էր վարչական ղեկավարին։
Օսմանյան կայսրությունում կոչումների հերթականությունը այսպիսին էր՝ Փաշա, Բեյ, Աղա, Էֆենդի։ Բեյ որպես անհատականացված կոչում կարող էին օգտագործել Մոլդովայի, Վալախիայի, Թունիսի, Սամոս կղզու ազնվականները։
Կումիկների, կարաչայների, բալկարցիների մոտ առավել կիրառական է բիյ կոչումը, որը դարձյալ թարգմանվում էորպես իշխան, իսկ Ուլլու բիյը՝ ավագ իշխան ։
Ղազախների, ղրղզների թուրքմենների և ուզբեկների մոտ նույնպես կիրառվում է բիյ կոչումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական տիտղոսներ Կատեգորիա:Թուրքերեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Արաբական մշակույթ Կատեգորիա:Ազգային և էթնիկ առաջնորդման կոչումներ Կատեգորիա:Օսմանյան տիտղոսներ Կատեգորիա:Իրանի տիտղոսներ
Վիգա
Վիգա (Вига), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետի երկարությունը 175 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոկշա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Պողոս Անանյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1922 թվականի ապրիլի 27-ին, Կ. Պոլսում։ Սովորել է Վենետիկի Մխիթարյանների Սուրբ Ղազարի վանքում, ապա Հռոմի Գրիգորյան համալսարանում ուսումնասիրել փիլիսոփայություն և աստվածաբանություն։ 1943 թվականին դարձել է Մխիթարյան միաբանության անդամ, 1960 թվականին ձեռնադրվել վարդապետ։
Աշխատություններ
1964 թվականից եղել է Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության ներկայացուցիչ Վատիկանում։ Բանասիրության տարբեր հարցեր են շոշափում «Բազմավեպ»–ում լույս տեսած Անանյան Պողոսի «Ճշդում մը Կորյունի «Վարք Մաշտոց»–ի հրատարակություններուն մեջ» (1955 թ․, 11-12), «Դավիթ Անհաղթի անտիպ մեկ ճառը» (1956 թ․), «Ոսկան վարդապետի լատիներեն թարգմանությունը Կորյունի «Վարք Սուրբ Մեսրոպա համառոտ պատմության» (հայերեն և իտալերեն, 1966) ուսումնասիրությունները և առանձին հրատարակություններ։
Աշխատակցել է նաև վարքագրական ու վկայաբանական տասներկու հատորանոց (1961-1969 թթ․) և այլ հանրագիտարանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ
Բալեզինսկի շրջան
Բալեզինսկի շրջան (Балезинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բալեզինո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2434,7 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 36320 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լոնի Բոնի
Լոնի Բոնի (Logny-Bogny), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 183 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.66 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 23 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 115 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 91-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,1 %։ 91 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (45 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 24 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ամրական քարանձավ
Ամրական քարանձավ (Ակոթի, Ակոփաքար, Ամրականց քարանձավ, Անձավ, Աքքիփրի, Ջըմփ Ջըմփ Մաղարա, Ջմցըմ Մաղարա, Ջմփզմփ Նաղարա, Թոփրախկայա, Թսփրախկալհ, Թոփրակկալա, Թոփրակկալե, Ռասսփփնա, Ռասախինիլի), ամրոց Արևմտյան Հայաստանում, Վան քաղաքում, նրա hարավ–արևելյան կողմում, Մհերի դուռ կոչվող քարաժայռի վրա։ Կառուցել է Ռուսա Ա թագավորը ( մ.թ.ա 735-713 թթ.) Տուշպայում ասորեստանի թագավոր Թիգլաթպալասար III-ի ավերածություններից հետո, այն կոչելով Ռուսախինա կամ Ռուսախինիլի։ Բերդի տարածքում պահպանվում են շինությունների ավերակներ։ Այստեղ պարբերաբար պեղումներ են կատարել Ն. Մառը, Հ. Օրբելին, միսիոներ Ռայնոլդը, ինչպես նաև Կլեյտոնը, Ռասսամը, Լեհման-Հաապտը, Վ. Բելքը և ուրիշներ։ Կառույցների մեծ մասը հում աղյուսից է։ Պեղումների ժամանակ բացվել են գունավոր քարերով, շախմատաձև շարված տաճարի պատերը, զոհարանը, հայտնաբերվել են պատկերազարդ, դեկորատիվ վահաններ, կահույքի քանդակազարդ մասեր, խճանկարի բեկորներ, գունավոր փայլեցրած խեցեղեն, ուրարտական սեպագրեր, փղոսկրյա արձանիկներ, ոսկյա և արծաթյա իրեր, զենքեր, կնքադրամներ, թագավորական քանդակազարդ կապարճներ, երկրագործական գործիքներ, թևավոր ցուլի բրոնզե արձանիկներ, մետաքսե գործվածքի մնացորդներ, գինու կավե խոշոր կարասներ, մարդկային կմախքի ոսկրներ և այլն։ Գտածո նյութերի մեծ մասը այժմ պահվում է Բրիտանական և Բեռլինի թանգարաններում, մասամբ նաև Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժում։ Ամրական քարանձավ հավանարար ավերվել ու լքվել է ուրարտական պետության թուլացման և անկման ժամանակ տնակներում, մ.թ.ա. VI դ. սկզբներին։ Ամրական քարանձավ ըստ երևույթին վանեցիների շրջանում հայտնի ավանդական Պղնձե քաղաքն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Վանի նահանգ
Ամինաշաքարներ
Ածանցյալներ
Որպես միաշաքարների ածանցյալներ՝ ամինաշաքարները օժտված են վերականգնող հատկությամբ և տալիս են շաքարներին հատուկ ռեակցիաներ ունեն նաև օրգանական հիմքերի հատկություն։
Տարածում
Լայնորեն տարածված են բնության մեջ, պարունակվում են բուսական և կենդանական բոլոր հյուսվածքներում, միկրոօրգանիզմներում, բարդ սպիտակուցների, ճարպերի, բազմաշաքարների բաղադրության մեջ, հորմոններում և կենսաբանական այլ կարևոր նյութերում։
Առավել տարածված են գլյուկոզամինը և գալակտոզամինը։ Սինթետիկ եղանակով ստացված են շատ ամինաշաքարներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ածխաջրեր
Ամպեր-գալարներ
Ամպեր-գալարներ, հոսանքակիր կոճի գալարների թվի և այդ կոճով անցնող էլեկտրական հոսանքի ուժի (արտահայտված ամպերով) արտադրյալը։ Նշանակվում է ա-գ (միավորների MKSA համակարգում)։
Ամպեր-գալարներով չափվում է կոճը մագնիսացնող հոսանքի ուժը, իսկ ա-գ/մ–ով՝ կոճի մագնիսական դաշտի լարվածությունը, օրինակ տորոիդալ կոճի առանցքի վրա, ինչպես նաև բավականաչափ երկար ու նեղ, միաշերտ կոճի կենտրոնում մագնիսական դաշտի լարվածությունը հավասար է 1 ա-գ/մ, իսկ 1 ա-գ/մ =4\pi / 10−2 է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլեկտրականություն Կատեգորիա:Մագնիսականություն Կատեգորիա:Չափման միավորներ Կատեգորիա:Միավորների միջազգային համակարգ
Գլազովսկի շրջան
Գլազովսկի շրջան (Глазовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գլազով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2159,7 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18542 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սետկրեասեա
Կենսաբանական նկարագիր
Սետկրեասեան (S.purpurea) մեր պայմաններում մշակվում է որպես սենյակային բույս, սակայն շատ լավ աճում, զարգանում է ծաղկային ձևավորումներում, արևի ուղիղ ճառագայթների տակ։ Իր տեսքով շատ նման է տրադեսկանցիային, դրան երբեմն անվանում են մանուշակագույն տրադեսկանցիա։ Բույսը կարմրին տվող, մուգ մանուշակագույն է, խոշոր երկարուկ տերևներով, որոնց երկարությունը հասնում է 15-18 սմ, իսկ լայնությունը մինչև 3 սմ։ Բաց մանուշակագույն փոքրիկ ծաղիկները աճում են ճյուղերի ծայրերին։ Աճման սկզբնական շրջանում ցողունները ուղիղ կանգնած են, իսկ հետագայում՝ աճման հետ զուգընթաց, դանդաղորեն իջնում, կախվում են։
Օգտագործում
Սենյակային պայմաններում օգտագործվում են որպես ամպելային բույսեր, տնկելով կախովի սկահակների կամ այլ համապատասխան ամանների մեջ։ Ծաղկային ձևավորումներում օգտագործվում է՝ ծաղկաթմբերում, տարբեր տեսակի ղևանդներում, քարաբլուրներում և այլ տեղերում։
Մշակում
Բույսը գլխավորապես բազմանում է կտրոններով։ Հողի և ջրի նկատմամբ պահանջկոտ չէ։ Լավ է աճում հետևյալ հողախառնուրդի մեջ՝ 3 մաս բանջարանոցային, 1 մաս տերևահող, և ½ մաս ավազ։
Տարրեր (փիլիսոփայություն)
Բնության տարրեր ( «նախանյութ»; στοίχος «շարքի անդամ»), անտիկ և միջնադարյան բնափիլիսոփայության մեջ չորս սկզբնական տարրերը, որոնց ավելացվում էր նաև «հինգերորդ տարրը» ։ Այս արտահայտությունն ավանդական իմաստով առաջին անգամ օգտագործվել է Պլատոնի կողմից, որը տարրերը համարում էր կանոնավոր հնգանկյուններ։ Արիստոտելը զարգացրեց այդ միտքը մինչև  փիլիսոփայության լայն  հասկացություն  ։ Միջնադարում նախամասնիկներիի մասին ուսմունքը հանդիսանում էր ալքիմիայի և աստղագուշակության տեսական հիմքը։ Հին չինական փիլիսոփայության մեջ համանման  ուսմունք էր Ու-սինը, որտեղ նույնպես նշվում էր հինգ հիմնական տարրերի մասին։
Անտիկ դարաշրջանի տարրերի մասին ուսմունք
Ըստ Պլատոնի, տարրերը իրենցից ներկայացնում են նախանյութի տարբեր դրսևորումներ, որոնք կարող են փոխադարձ վերափոխման ենթարկվել։ Պլատոնն օգտագործում էր բազմանիստերի երկրաչափությունը մատերիայի ամրությունը, հալվելու ունակությունը, օդանմանությունը, կրականմանությունը բացատրելու համար։ Հողը համապատասխանեցնում էր խորանարդին, ջուրը՝ քսանանիստին, օդը՝ ութանիստին, կրակը՝ քառանիստին։ Հինգերորդ հնարավոր կանոնավոր բազմանիստը՝ տասերկուանիստը, ըստ Պլատոնի, համապատասխանում էր հինգերորդ տարրին, որը օգտագործում էր Լոգոսը՝ երկնային մարմիններ ստեղծելու համար։ Արիստոտելի ուսմունքի համաձայն՝ ամեն մի տարրը համապատասխանում է միասնական առաջնանյութի մի վիճակին (հիմնական որակների որոշակի համադրմանը)՝ ջերմությանը, ցրտին, խոնավությանը և չորությանը։
Արիստոտելի բնափիլիսոփայության մեջ նույնպես ենթադրվում էր հինգերորդ տարրի՝ եթերի (կամ շարժման սկիզբի) գոյությունը։ Արիստոտելի երկրակենտոն ուսմունքը ներառում էր վարկած, ըստ որի, Տիեզերքի կենտրոնի (Երկրի կենտրոն) շուրջը, ծանրության փոքրացմանը զուգընթաց, հաջորդաբար տեղակայված են չորս տարրերի՝ հողի, ջրի, օդի, կրակի ոլորտները, իսկ դրանցից վեր երկնային ոլորտներն են։
Ժամանակակից գիտության համաձայն, այդ չորս տարրերին համապատասխանում են չորս ագրեգատային վիճակները՝ պինդ, հեղուկ, գազային և պլազմային վիճակները։ Քարոլորտ, ջրոլորտ, մթնոլորտ և մագնիսոլորտ հասկացությունները նույնպես կարելի է համապատասխանեցնել չորս տարրերի ոլորտներին։
«Տարրերը» ժամանակակից գիտության մեջ
Տարր տերմինը, ժամանակակից գիտության մեջ պահպանվել է « քիմիական էլեմենտ», կամ «տարրական մասնիկ» բառակապակցություններում։ Բառի «տարերք» իմաստը պահապանվել « բնության տարերք» կամ «տարերային աղետ» բառակապակցության տեսքով։
Տարրը հիմքն է, մասնիկը, որից կազմված է մեր աշխարհը։ Այն օգտագործվում է նաև հոգեբանության մեջ՝ «խառնվածք» հասկացության հետ սերտ կապված։
Տարրերը հինդուիզմի փիլիսոփայությունում
Հինդուիզմի փիլիսոփայության համաձայն, մեզ շրջապատող աշխարհը պատրանք է։ Այդ պատրանքը առաջանում է մարդու ներսից, պրոյեկտվում է իր չակրաներից, որոնցից ներքին հինգը պարունակում են 5 տարրերը, դրանց անվանում են տատվամիներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական եզրեր Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն
Չելե դի Մակրա
Չելե դի Մակրա (Celle di Macra), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 111 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 4 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Գրախովսկի շրջան
Գրախովսկի շրջան (Граховский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գրախովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 967,7 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9938 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կանարիս (ֆիլմ)
«Կանարիս» (Canaris), գերմանական կենսագրական ֆիլմ, 1954 թվական, ռեժիսոր Վայդենման, գերմանական ռազմական հետախուզության գործիչ Վիլհելմ Ֆրանց Կանարիսի վերջին մի քանի տարիների գործունեության (1935-1944) լուսաբանում։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1954 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Գերմանիայում՝ Հանովերում, իսկ Նյու Յորքում՝ (ԱՄՆ) 1958 թվականի ապրիլի 28-ին։ Ֆիլմում ներկայացվում է նացիզմի շրջանի ողբերգական հերոսը ։
Սյուժե
Ֆիլմը հիմնված է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի իրական փաստերի վրա։ Գերմանական հետախուզության գրասենյակը գործում էր, և Հիտլերը նրան հատկացնում էր հսկայական դրամական միջոցներ։ Բացի այդ Կանարիսը համարվում էր ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը։ Նա տարբերվում էր նացիստ առաջնորդներից․ չէր պաշտպանում նրանց գաղափարախոսությունը, ռայխում նրան կային մրցակիցներ։
Դերերում
Ֆիլմի երաժշտությունը վերցված էր Ռիխարդ Վագների Լոենգրին օպերայից։ Ֆիլմը լավ է ընդունվել հանրության կողմից։ Նա որպես հայրենասեր և ողբերգական հերոս է ճանաչվել պատերազմական ծանր ժամանակներում ։
Արձագանքներ
«Իդեալականացված ֆիլմ, որը գրավում է հեռուստադիտողին․ մակերեսային դրամատիկական բեմադրությունը գերազանց է դառնում կատարյալ դերակատարման շնորհիվ» (Film-Dienst)․
«1950-ականների պատմության խեղաթյուրում» (Filmportal.de)։
Ֆիլմի մասին
Ֆիլմի այն հատվածը, որը ցույց էր տալիս, թե ինչպես է ժողովուրդը ողջունում 1938 թվականին Վիեննա մտած Հիտլերին, Վերահսկիչ հանձնաժողովի խնդրանքով պետք է առանձնացվեր, որպեսզի արտասահմանում ցուցադրելիս խուսափեին անցանկալի հետևանքներից ։
Հղումներ
Կատեգորիա:1954 ֆիլմեր Կատեգորիա:1950-ականների կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր նացիստական Գերմանիայի մասին Կատեգորիա:Գերմանական սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում
Միլի Բալակիրև
Միլի Ալեքսեևիչ Բալակիրև, (Милий Алексеевич Балакирев,, ), ռուս կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր։
1860-ական թվականների սկզբին Բալակիրևի գլխավորությամբ կազմավորվել է «Ռուսական նոր երաժշտական դպրոց»-ը, որը հայտնի է նաև «Բալակիրևյան խմբակ» և «Հզոր խմբակ» անուններով։ 1862 թվականին խմբավար Գ․ Յա․ Լոմակինի հետ Պետերբուրգում հիմնադրել է Անվճար երաժշտական դպրոց։ 1867–1869 թվականներին Բալակիրև Ռուսական երաժշտական ընկերության գլխավոր դիրիժորն էր։ 1883–1894 թվականներին վարել է Պալատական երգեցիկ կապելլայի տնօրենի պաշտոնը։ Բալակիրևի ստեղծագործության կենտրոնական թեման ժողովուրդն է, ռուսական կյանքի և բնության պատկերները։ 1866 թվականին հրապարակված նրա «40 ռուսական ժողովրդական երգ ձայնի և դաշնամուրի համար» ժողովածուն դարձել է ժողովրդական երգերի մշակման դասական օրինակ։ «Ռուսական երեք թեմայով նախերգանք»-ում (1858, 2-րդ խմբ․՝ 1881), «1000 տարի» ռուս, երեք թեմայով երկրորդ նախերգանքում (1862, ուշ խմբ․՝ «Ռուսիա» սիմֆոնիկ պոեմ, 1887, 1907) և «Չեխական նախերգանքում» (1867, 2-րդ խմբ․՝ «Չեխիայում» սիմֆոնիկ պոեմ, 1906) ժողովրդական թեմաների սիմֆոնիկ զարգացման բնագավառում շարունակել է Գլինկայի ավանդույթները։ Բալակիրև մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել նաև Արևելքի (Կովկասի), լեհական, չեխական և իսպանական երաժշտական մշակույթի նկատմամբ։ Բնանկարային և ժողովրդա–պարային բնույթի թեմաներով գրված «Թամարա»-ն (1882, ըստ Լերմոնաովի համանուն բանաստեղծության) ծրագրային սիմֆոնիկ պոեմի լավագույն նմուշ է։ Բալակիրևի անվան հետ է կապված ռուս, էպիկական սիմֆոնիայի ստեղծումը (2 սիմֆոնիա, 1898 և 1908)։ Արևելյան գույներով հագեցած նրա պատկերավոր «Իսլամեյ» ֆանտազիան (1869) ազգային դաշնամուրային ոճը հիմնադրող երկերից է։ Նշանակալից են նաև Բալակիրևի երգերն ու ռոմանսները։ 1896-ին Բալակիրև բարձր է գնահատել Մ․ Եկմալյանի «Պատարագ» «Արցունքներ» գրական–գեղարվեստական–երաժշտական ժողովածուում (1907, Պետերբուրգ) տպագրվել է նրա ներդաշնակած «Հայկական երգ»-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս երաժշտագետներ
Վլադիմիր Բեեկման
Կենսագրություն և կարիերա
Վլադիմիր Բեեկմանը ծնվել է 1929 թվականի օգոստոսի 23-ին Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինում։ 1953 թվականին ավարտել է Տալլինի տեխնոլոգիական համալսարանը։