cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կամպո Իմպերատորեյի Երկրին մոտեցող աստերոիդների հետազոտություն
Կայանում այս ծրագրի շրջանակներում օգտագործվել է 60-90–183 սմ Շմիդտի աստղադիտակ, որը աշխատել է ամսական 10 - 14 գիշեր, հիմնականում Լուսնի առաջին և վերջին քառորդներում։
Ծրագրի նպատակներ
CINEOS ծրագիրն ունի երկու հիմնական գիտական նպատակներ
Երկրին մոտեցող աստերոիդների հայտնաբերում
Երկրին մոտեցող աստերոիդների որոնման ընթացքում համակարգերը օպտիմիզացվել են Ատենների և Ատիրաների հայտնաբերման համար։
Չնայած այն հանգամանքին, որ 2001 թվականից 2005-ը Երկրին մոտեցող աստերոիդների հայտնաբերման տեմպերը մեծացել են, փոքր արժեքով մեծ կիսաառանցք ունեցող մարմինների մասին տեղեկությունները մնում են ոչ ամբողջական (Ատենների դեպքում) կամ համարյա ամբողջապես ոչ-ամբողջական (Ատիրաների դեպքում)։ Որոնող ծրագրերի մեծամասնությունը իրենց հետազոտությունները իրականացնում են այդ մարմինների դիմակայման ռեգիոններում, որտեղ շատ դժվար է հայտնաբերել այս մարմինները։ Ատենները կարևոր են նաև այն պատճառով, որ դրանք, համաձայն հաշվարկային սիմուլացիաների ունեն Երկրին չափազանց մոտ անցումներ ունենալու ամենամեծ հավանականությունը։ Երբեմն Ատենները կարող են հայտնվել ուղեծրերում, որոնք գտնվում են Երկրի ուղեծրի ներսում։
Աստրոմետրիա
CINEOS ծրագրի երկրորդ նպատակն է տրամադրել արագ աստրոմետրիկ տվյալներ՝
Ծրագրով դիտարկումները կատարվում են հիմնականում գիշերվա սկզբին կամ վերջին մոտ, իսկ միջին մասը օգտագործվում է մարմիններին հետևելու համար։ Երկնային մարմիններին հետևելու ընթացքում CINEOS ծրագիրը կատարում է համեմատաբար թույլ պայծառությամբ (մինչև 21 մագնիտուդ, իսկ լավագույն գիշերներում մինչև 22) երևացող մարմինների դիտարկում լայն դիտանկյունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փոքր մարմինների որոնման ծրագրեր Կատեգորիա:2001 հիմնադրումներ Իտալիայում
Շերլոկ (հեռուստասերիալ)
Շերլոկ (Sherlock), անգլիական Hartswood Films ընկերության հեռուստանովել՝ նկարահանված BBC Wales-ի համար։ Սյուժեն հիմնված է սըր Արթուր Կոնան Դոյլի՝ հետախույզ Շերլոք Հոլմսին նվիրված ստեղծագործությունների վրա, սակայն գործողությունները տեղի են ունենում մեր օրերում։ 2009 թվականին պատվիրվեց չցուցադրված, փորձնական էպիզոդ, իսկ 2010 թվականի հուլիսին և օգոստոսին BBC One և BBC HD հեռուսատաալիքներով ցուցադրվեցին առաջին եթերաշրջանի երեք իննսունրոպեանոց էպիզոդներ։ Երկրորդ եթերաշրջանը ցուցադրվել է 2012 թվականի հունվարին, իսկ երրորդը՝ 2014 թվականին՝ 2013 թվականին դեկտեմբերի 25-ին BBC One հեռուստաալիքով մինի-սերիաների ցուցադրումով։ 2014 թվականի հունվարի 8-ին Սթիվեն Մոֆֆաթը հաստատեց, որ հեռուստանովելը երկարաձգված է չորրորդ և հինգերորդ եթերաշրջանով, և հույս հայտնեց, որ նոր էպիզոդները հնարավոր կլինի ավելի արագ պատրաստել, քան ավանդական դարձած 2 տարիները ։ Հեռուստանովելի հեղինակներն են Մարկ Գեթիսը և Սթիվեն Մոֆֆատը, որոնք հայտնի են «Դոկտոր Ով» և «Ջեքիլ» հեռուստանովելներով, իսկ Շերլոք Հոլմսի և դոկտոր Ջոն Վաթսոնի դերերը կատարում են համապատասխանաբար Բենեդիկտ Քամբերբեչը և Մարտին Ֆրիմենը։ Նկարահանումները տեղի են ունենում հիմնականում Լոնդոնում և Քարդիֆում։ Երեք եթերաշրջանների արդյունքներով հեռուստանովելը ստացել է դրական արձագանքներ, և ներկայացված է եղել մի քանի մրցանակների։ 2011 թվականին «Շերլոկը» դարձավ հեռուստատեսային BAFTA մրցանակակիր՝ «Լավագույն դրամատիկական հեռուստանովել» անվանակարգում ։
Համառոտ ակնարկ
Հեռուստանովելը Արթուր Կոնան Դոյլի՝ խուզարկու Շերլոկ Հոլմսի և նրա գործընկեր Ջոն Վաթսոնի մասին պատմող ստեղծագործությունների ազատ ադապտացիա է։ Գործողությունները 19-րդ դարից տեղափոխված են 21-րդ դար. խորհրդատու խուզարկու Շերլոկ Հոլմսը բնակարանի կենակից փնտրելիս ընկերոջ օգնությամբ ծանոթանում է Ջոն Վաթսոնի հետ, որը Աֆղանստանից վերադարձած ռազմական բժիշկ է։ Շերլոկն անմիջապես տպավորում է Վաթսոնին՝ պատմում է վերջինիս իր իսկ մասին. այն մասին, որ ծառայել է Աֆղանստանում, և որ ոտքի ցավը փսիխոմատիկ բնույթ ունի։ Նրանք բնակություն են հաստատում Բեյքեր սթրիթ համար 221 տանը՝ ծեր տանտիկին Հադսոնի մոտ։ Շերլոկը և Ջոնը միասին օգնում են Սքոթլանդ-Յարդին բարդ գործերը բացահայտելու գործում՝ օգտագործելով դիտման, վերլուծության, բացառման մեթոդները, ինչպես նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաներ, ինչպիսիք են համացանցն ու բջջային հեռախոսները։
Մուտոն (Շարանտի գավառ)
Մուտոն (Mouton), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 227 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.08 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դարյա Ժուկովա
Դարյա Ալեքսանդրովնա Ժուկովա (Да́рья Алекса́ндровна Жу́кова, ), Մոսկվայի «Գարաժ» ժամանակակից արվեստի թանգարանի հիմնադիր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է բիզմեսմեն Ալեքսանդր Բորիսովիչ Ժուկովի և միկրոկենսաբան Ելենա Ժուկովի ընտանիքում ։ ՌԻԱ Նովոստի հայտնում է, որ նրա հոր իսկական անունը Ալեքսանդր Շայյաբորխովիչ Ռադկին է (հետագայում վերցրել է կնոջ ազգանունը) ։ Դստեր ծնունդից հետո նրա ծնողները բաժանվել են, և մայրը, հրավիրվելով աշխատել ԱՄՆ-ում, դստեր հետ մեկնել է Սանտա-Բարբարա (Կալիֆորնիա) ։ Երեք տարի Դարյա Ժուկովան սովորել է հրեական դպրոցում ։
16 տարեկանում Դարյան հոր հրավերով, ով ստացել էր Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացիություն, տեղափոխվել է Լոնդոն։ Սովորել է Լոնդոնի նատուրոպատիայի ինստիտուտում (London College of Naturopathic Medicine) :
2006 թվականին Ժուկովան և նրա ընկերուհին՝ Կրիստինա Տանգը, հիմնադրել են մի ընկերություն, որը թողարկում է հագուստ Kova & T ապրանքանիշով։ 2007 թվականին բրենդը ներկայացված էր աշխարհի ավելի քան 80 խանութներում. Kova & T հագուստ կրել են դերասանուհիներ Քեյթ Մոսսը, Միշա Բարտոնը և Օլսեն քույրերը ։ 2010 թվականին Ժուկովան ասաց, որ ընկերության գործունեությունը վերահսկում է իր ընկերուհին ։ Մամուլում գրվել է այն մասին, թե նա թենիսիստ Մարատ Սաֆինի ընկերուհին է ։
2007 թվականին Ժուկովան Օլեգ Դերիպասկայի կնոջը՝ Օլգային, օգնել է ստեղծել է Spletnik.ru կայքը, որը նվիրված է շոու բիզնեսի նորություններին ։
2008 թվականին Դարյա Ժուկովան դարձել է Մոսկվայի ժամանակակից մշակույթի «Գարաժ» կենտրոնի հիմնադիրը ։ Financial Times թերթի արվեստի բաժնի խմբագիր Ջեն Դելլիին Ժուկովային անվանում է «նշանակալի անձ արվեստի աշխարհում». Դելլին գրում է, որ Ժուկովան կարողացել է ստեղծել «համաշխարհային կարգի արվեստի պատկերասրահ, ինչպես նաև արմատապես ​​փոխել Մոսկվայի մշակութային կյանքը» ։ 2015 թվականի մարտին «The Art Newspaper Russia» ամսագիրը Դարյա Ժուկովայի և Ռոման Աբրամովիչին ներառեց «100 գլխավոր անձինք ռուսական արվեստում (բացի նկարիչներից)» ցանկի վեցերորդ հորիզոնականում ։
2011 թվականին Ժուկովան հիմնադրել է «Garage» անգլերեն ամսագիրը, որը նվիրված էր արվեստին։ 2013 թվականին սկսել է թողարկվել ամսագրի ռուսերեն տարբերակը ։
Ընտանիք
2005 թվականին Դարյա Ժուկովան ծանոթացել է ռուս գործարար և Ռուսաստանի ամենահարուստ մարդկանցից մեկի՝ Ռոման Աբրամովիչի հետ, և մի քանի տարի անց նրանք ամուսնացել են ։ 2007 թվականին մի շարք ԶԼՄ-ներ սկսել են Ժուկովային կոչել Աբրամովիչի ընկերուհի, և այդ ծանոթության հետ են կապել գործարարի ամուսնալուծությունը  ։ Ժուկովան և Աբրամովիչը երկու երեխա ունեն՝ Ահարոն Ալեքսանդրը (ծնվել է 2009 թվականին) և Լեան (ծնվել է 2013 թվականին)  ։ 2017 թվականին Ժուկովան ու Աբրամովիչը բաժանվել են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դիզայներներ Կատեգորիա:Հրեա արվեստագետներ
Գոնիոյի բերդ
Դիրք
Տեղակայված է Բաթումից 15 կմ դեպի հարավ՝ Ճորոխ գետի ափին։ Գյուղը գտնվում է Թուրքիայի հետ սահմանից 5 կմ դեպի հյուսիս։
Պատմություն
Բերդն առաջին անգամ հիշատակվում է Պլինիոս Կրտսերը (մ.թ. I դար)։ Մ.թ. II դարում այն լավ ամրացված հռոմեական քաղաք էր Կոլխիդայում։ Հետագայում ընկել է Բյուզանդիայի տիրապետության տակ։ «Գոնիո» անվանումն առաջին անգամ հիշատակվել է Տրապիզոնի պատմաբան Միխայիլ Պանարետի կողմից XIV դարում։ Որոշ ժամանակ այդտեղ եղել է ջենովացիների առևտրի վայր։ 1547 թվականին Գոնիոն դարձել է Օսմանյան կայսրության մաս և նրա տիրապետության տակ մնացել մինչև 1878 թվականը, երբ Սան Ստեֆանոյի պայմանագրով Աջարիան անցնում է Ռուսական կայսրության տիրապետության տակ։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքը հայտնի էր նաև իր թատրոնով ու ձիարշավարանով։ Բացի այդ, Հիսուսի տասներկու աշակերտներից մեկի՝ Մատթեոս առաքյալի գերեզմանը, ըստ ենթադրության, կարող է գտնվել Գոնիոյի բերդում։ Սակայն Վրաստանի կառավարությունը ներկայում արգելում է պեղումներ իրականացնել գերեզմանի տարածքում։ Բերդում անցկացվում է հնէաբանական այլ պեղումներ՝ ուշադրություն դարձնելով հատկապես հռոմեական ժամանակների հնագիտական նյութերին։
Գոնիոն զբոսաշրջային բավական սիրված վայր է։ Ամռան ամիսներին Թբիլիսիից բազմաթիվ զբոսաշրջիկներ հանգստանալու են գալիս Գոնիոյի ծովափում, որ համարվում է էկոլոգիապես ավելի մաքուր, քան Բաթումի (տեղակայված է բերդից 15 կմ դեպի հյուսիս) ծովափը։
Բեր (կոմունա)
Բեր (Bert), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Ժալինի սյուր Բեբր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Վիշին է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03024։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 272 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 162 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 101-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 61-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 62,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,2 %)։ 101 աշխատունակ բնակիչներից 78-ը աշխատում էին (46 տղամարդ և 32 կին), անաշխատանք էին 23-ը (14 տղամարդ և 9 կին)։ 61 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 31-ը թոշակառու, 21-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չժու Սի
Չժու Սի (չին՝.朱熹}, հայտնի է նաև որպես Չժու Յունհուեյ, Չժու Չժունհուեյ, Չժու Հուեյան, ), չին փիլիսոփա, հանրագիտակ, գրող, կոնֆուցիական կանոնիկ ստեղծագործությունների տեքստաբան ու մեկնաբան, մանկավարժ, նեոկոնֆուցիականության գլխավոր ներկայացուցիչ, ով այդ ուսմունքին տվել է համընդգրկուն ու համակարգված այնպիսի մի ձև, որի մեջ այդ ուսմունքը Չինաստանում ու սահմանակից մի շարք երկրներում - հատկապես Ճապոնիայում ու Կորեայում - ձեռք է բերել ուղղափառ գաղափարախոսության կարգավիճակ
Կենսագրություն
Չժու Սին ծնվել է 1130 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, Ֆուցզին մարզի Յուսի գավառակում, մտավորականի ընտանիքում։ Նրա պապը՝ համեստ վաստակի տեր մի խորագիտակ կոնֆուցիական, քաջալերում էր երեխաներին, որ լավ սովորեն, ձգտեն ինքնակատարելագործվել՝ կանխատեսելով, որ հինգ սերունդ անընդմեջ կոնֆուցիական առաքինություններ կուտակած իրենց տոհմում ականավոր հետնորդ է ծնվելու։
Չժու Սիի հայրը՝ Չժու Սունը, բարձրագույն գիտական կոչման էր հասել 21 տարեկան հասակում՝ 1118 թվականին փայլուն կերպով հանձնելով պետական քննությունները։ Պետական ծառայության մեջ գտնվելով մայրաքաղաքում՝ Հյուսիսային Սունի անկման ականատեսն էր դարձել, արքունիքի հետ տեղափոխվել էր հարավ և հանդես էր գալիս որպես Ցզին տոհմի հետ հաշտության դաշնագրի կնքման կրքոտ հակառակորդ. հենց դրա պատճառով էլ նրան պաշտոնանկ են արել, նշանակել ցածր պաշտոնի և ուղարկել գավառ, որտեղ էլ կարճ ժամանակ անց մահացել է։
Չժու Սին մանուկ հասակից ի հայտ է բերել արտակարգ ընդունակություններ, չորս տարեկանից, մոր հսկողությամբ, սկսել է դասական կրթություն ստանալ։ Արտակարգ վաղ տարիքում էլ (տասնութ տարեկան հասակում՝ սովորական դարձած 35-ի փոխարեն) հասել է ցզինշի աստիճանի, որն իրավունք էր տալիս վարչական ղեկավար պաշտոն զբաղեցնելու։ Նրան ուղարկել են պաշտոնավարելու Ֆուցզին մարզի հարավում գտնվող Տունյան գավառակում։ Այստեղ նա փոփոխել է հարկահավաքության կարգը, բարելավել ոստիկանության, դպրոցի ու գրադարանի աշխատանքը, մշակել ու կիրառել որոշակի արարողակարգեր։ Իր եռանդուն, մտածված գործելակերպով 26 տարեկանում բնակչության շրջանում այնպիսի հարգանք է վաստակել, որ տեղական դպրոցում նրա պատվին խորան, աղոթարան են ձևավորել։
33 տարեկանում Չժու Սին առաջին անգամ արժանացել է կայսեր մոտ ընդունելության և նշանակվել ռազմական ակադեմիայի պրոֆեսոր, սակայն երկու տարի անց թողել է պաշտոնը և այդուհետև, չնայած իշխանությունները մշտապես ջանացել են նրան պետական ծառայության ներգրավել, մերժել է բոլոր հրապուրիչ առաջարկությունները՝ գերադասելով զբաղվել գիտական, գրական, մանկավարժական աշխատանքներով։
Չժու Սիի վրա խոր ազդեցություն է գործել չին մտածող Լի Թունը, ում նա այցելել էր Տունյան մեկնելուց առաջ։ 1158 թվականին Չժու Սին կրկին այցելել է նրան, իսկ երկու տարի անց մի քանի ամիս անցկացրել հետը՝ ուսանելու նպատակով։ Լի Թունը Չեն Հաոյի և Չեն Իի հետևոդներից էր, այդ պատճառով էլ Չժու Սիի հիմնադրած մտավոր ուղղությունը երբեմն վերագրում են Չեն-Չժու դպրոցին։
1178 թվականին Չժու Սին վերադարձել է պետական ծառայության։ 1179—1183 թվականներին լինելով Նանկին մարզի ղեկավարը՝ ստեղծել է Չինաստանում այն տարիներին լայն ճանաչում գտած Բայ-Լու Լուն դպրոցը («Ճերմակ եղջերվի քարանձավ»-ը) ։
Հետագայում մի քանի անգամ, սակայն ոչ երկար ժամկետներով, նշանակվել է վարչական բարձր պաշտոնների։ Քաղաքականության մեջ նա անհաշտ դիրք է գրավել Չինաստանի այն ժամանակների գլխավոր թշնամու՝ չժուրչժենյան պետության, Ցզին տոհմի նկատմամբ։ Դա հակառակ էր մարտաշունչ հարևանին խաղաղեցնելո նպատակով իշխանությունների վարած քաղաքականության առանցքային գծին, և զարմանալի չէ, որ Չժու Սին ընդամենը ինը տարի է մնացել պետական պաշտոնի և սոսկ 46 օր էլ դասախոսել է պալատում։ 1195 թվականին, գահակալին իր հերթական քննադատական զեկուցագիրն ուղարկելուց հետո, կանխազգալով գալիք աղետները, նա գուշակություն է արել ըստ Չժոու Իի  «Փոփոխությունների գրքի». դուրս է եկել 33-րդ հեքսագրամը՝ «Դուն»ը, այսինքն՝ «Փախուստ»-ը (հետագայում նա այդ հեքսագրամը ներառել է իր «Դուն Վեն» կեղծանվան մեջ, որը նշանակում է «Փախուստի դիմած ծերուկ»)։
Կյանքի մեծ մասը գտնվելով պետական ծառայությունից դուրս՝ Չժու Սին երկար տարիներ ապրել է աղքատության մեջ և ստիպված է եղել ապրուստի միջոցներ հայթայթել գրահրատարակչական գործունեությամբ, որը, կոնֆուցիականների կարծիքով, արժանավայել գործ չէր։ Այդուհանդերձ, նա իր աշխատանքով ոչ միայն օրվա հացն է վաստակել, այլև իր գաղափարները տարածելու հնարավորություն է ստացել։ Չժու Սին ամենաբեղմնավոր հեղինակներից է եղել. գրել է շուրջ ութսուն ստեղծագործություն։ Նրա թողած գրավոր ժառանգության արժեքավոր մասն են համարվում նաև մոտ 2 հազար նամակները և գրի առնված իմաստասիրական երկխոսությունները, որոնք ամփոփվել են 140 գլուխներում և համարվում են ամենածավալունը չինական գրականության մեջ։ Ունեցել է 467 աշակերտ (ավելին, քան մեկ այլ կոնֆուցիական)։ Հիմնադրել է ռեկորդային թվով ուսումնական հաստատություններ, մասնակցել 21 ակադեմիաների աշխատանքին։ Սերունդներին է փոխանցել հսկայական քանակությամբ վայելչագրական գրառումներ, նկարների մակագրություններ, և հենց իրեն էլ են բազմիցս պատկերել թղթի կամ քարի վրա։
1196 թվականին բարձրաստիճան մի պաշտոնյայի ընդունելության ժամանակ ըստ սահմանված ծիսակարգի չվարվելու, արարողակարգային ճաշացանկը պահպանած չլինելու, ազատ վարվեցողություն դրսևորած լինելու պատճառով Չժու Սինը մեղադրվել է տասից ավելի հանցանքների մեջ, ներառյալ որդիական հարգանք ու կայսեր նկատմամբ պատշաճ վերաբերմունք չդրսևորելը, հերետիկոսություն տարածելը։ Հետևանքը եղել է այն, որ նրան զրկել են բոլոր աստիճաններից ու կոչումներից, իսկ նրա ուսմունքը հայտարարել արգելված։ Հալածանքների դրդողն ու կազմակերպիչը Չժու Սիի քաղաքական հակառակորդն էր՝ կառավարության ղեկավար Հան Թուժուն ։ Սակայն մահվանից մեկ տարի առաջ՝ 1199 թվականին Չժու Սին արդարացվել է, իսկ 1209 թվականին, ետմահու, նրան շնորհվել է Վեն (Մշակույթի պատվարժան ազնվատոհմիկ անձ) անունը, 1230 թվականին՝ Հույ-գո-գուն (իշխանաց իշխան) տիտղոսը , 1241 թվականին էլ ընդգրկել են կոնֆուցիական մեծագույն հեղինակությունների շարքում , նրա անունը կրող աղյուսիկ տեղադրել Կոնֆուցիուսի  պեկինյան տաճարում ։ Կառավարության ղեկավար Հան Թուժուի մահից հետո Չժուն Սիի ուսմունքը, որ նեոկոնֆուցիականության մի ճյուղն է, տիրապետող, գերիշխող փիլիսոփայություն է դարձել նաև Սոն արքունիքում  ։ Չժու Սին վախճանվել է 1200 թվականի ապրիլի 23-ին, Ֆուցզյան մարզի Կաոտին բնակավայրում։ Չնայած նրա և՛ անձի, և՛ ուսմունքի նկատմամբ սանձազերծված հալածանքներին՝ հազարավոր խիզախ մարդիկ են մասնակցել մեծ փիլիսոփայի հուղարկավորությանը ։
Ներկայիս Չինաստանում Չժու Սիին պատվում են որպես կոնֆուցիականության տասներկու մեծագույն փիլիսոփաներից մեկի, շատերը նրան համարում են երկրորդ խոշորագույն փիլիսոփան Կոնֆուցիուսից հետո և Հարավարևելյան Ասիայի երկրների երեք մեծ իմաստուններից մեկը։ Գնահատելով նրա հսկայական ավանդը չինական մտավոր ժառանգությունը հարստացնելու գործում՝ «Լայֆ» ամսագիրը (Life (Magazin) հազարամյակի 100 կարևորագույն անձանց՝ իր կազմած ցանկում Չժու Սիին հատկացրել է 45-րդ տեղը։
Ժառանգությունը
Չժու Սին իրենից հետո թողել է փիլիսոփայական մեծածավալ ժառանգություն, այդ թվում՝ 300 գլխից բաղկացած աշխատություններ, շուրջ հազար խոհափիլիսոփայական բանաստեղծություն։
Իր փիլիսոփայական ուսմունքով նա իրականացրել է Տայցզիի կոնֆուցիական մեկնության համատեղումը Անսահմանի դաոսական դոկտրինի հետ՝ նշելով, որ տիեզերքի և մարդու մասին գիտելիքները պետք է կիրառվեն յուրաքանչյուր առանձին անհատի կատարելագործման, ընտանիքի ամրապնդման, պետության կարգաբերման և աշխարհի ներդաշնակության վերականգնման նպատակով։ Չժու Սին հաստատում է ցի և լի հասկացությունների՝ յուրաքանչյուր առարկայի, իրի հիմքում ընկած այդ նախասկիզբների, հակընդդեմ բնույթը։
Չժու Սիի մեծագույն վաստակներից է համարվում կոնֆուցիական քառագրքի՝ իր իսկ կողմից առանձնացված ու մեկնաբանված «Լունյույ»,,,Մենցզի,, «Չժունյուն», «Դասյուե» գրքերի ստեղծումը, քառագիրք, որ  Մին և Ցին արքայատոհմերի օրոք դարձել էր դասական կոնֆուցիական կրթության հիմքը։
Չժու Սին՝ որպես մանկավարժ ունեցել է բազմաթիվ շնորհալի սաներ, որոնցից են հետագայում փիլիսոփայական ուշագրավ, մեծարժեք աշխատություններ հեղինակած Կե Սյուեն, Չեն Չունը, Տեն Դեցույը և այլք։
Չինաստանի համար առանձնահատուկ հասարակական նշանակություն է ունեցել «Ցզյա-լի» («Ընտանեկան ծիսակարգեր») տրակտատը, որը կազմվել է Չժու Սիի կողմից կամ նրա ղեկավարությամբ։ Այդ տրակտատում հանգամանորեն շարադրված են չափահասության, հարսանիքի, հուղարկավորության, նախնիների մեծարման արարողակարգերը։ Դրա պարզեցված հրատարակությունները հիմք են դարձել չինական հասարակության հետագա կոնֆուցիական ինդոկտրինացման համար։ Այլևայլ սկզբունքների թվում Չժու Սին հաստատում է ընտանիքում կնոջ ստորադասված վիճակը, ընդ որում՝ ավելի խիստ ձևով, քան ընդունված էր սույան ժամանակների կոնֆուցիական ընտրյալ խավում. կինը չպետք է ունենար ֆինանսական անկախություն, չպիտի իրեն նվիրեր որևէ գիտության կամ արվեստի, չէր ունենալու ամուսնալուծվելու, երկրորդ անգամ ամուսնանալու իրավունք։ Ծանր պարտավորություններ էին դրվում նաև երկու սեռերի երիտասարդների վրա։
Պատմական դերը
Յուան արքայատոհմի իշխանության օրոք՝ 1313 թվականից Չժու Սիի ուսմունքը պաշտոնապես մտցվել է գիտական կոչման կամ բարձրաստիճան պաշտոնի համար հանձնվող քննությունների համակարգի մեջ։
Քսաներորդ դարի 30-ական թվականներին Ֆեն Յուլանի և Չինաստանի սահմաններից դուրս ապրող, հետկոնֆուցիականության ներկայացուցիչ մի շարք չին փիլիսոփաների կողմից փորձեր են կատարվել արդիականեցնելու այդ ուսմունքը։ Ճապոնիայում Չժու Սիի ուսմունքը տարածվել է Սյուսիգակու (朱子学, Չժու Սիի դպրոց) անվամբ։ Այդ դպրոցի առավել ազդեցիկ ներկայացուցիչներն էին Ֆուձիվարա Սեյկան (1561—1619 թթ.) և վերջինիս աշակերտ Հայասի Ռաձանը, որոնց ջանքերով ստեղծված չժուսիական կրթական համակարգը գործել է մինչև «Մեյձի հեղափոխությունը» (1867—1868 թթ..):
Կորեայում չին մեծ փիլիսոփայի ուսմունքն ստացել է  չուջահակ (주자학) անվանումը։ Դրա առաջին քարոզիչները 13-14-րդ դարերում Չինաստանում ուսանած երիտասարդներն էին։ Իսկ կորեական ուղղափառ չժուսիականության հիմնադիր համարվում է Կորյո պետության առաջին նախարար Չոն Մոնջուն (XIV դար)։ XVI դարում Կորեայում ստեղծվել է չժուսիական խոշորագույն դպրոց, որը հայտնի է սոննիհակ կամ լիհակ անվամբ  (պատճենված է չինարեն 理學 լիսյուեից)։ XIX դարի վերջերին այդ ուսմունքը կորեացի համակիրների կողմից ընկալվել է որպես  ճապոնական բռնության դեմ մղվող պայքարում չինացիներին ու կորեացիներին միավորող գաղափարական կարևորագույն տարր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Չինացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:Չինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չինացի պատմաբաններ
Վիթթենբերգ
Լյութերի քաղաք Վիթթենբերգ (Լյութերշթադթ-Վիթթենբերգ, Lutherstadt Wittenberg, Lutherstadt Wittenberg ) պաշտոնապես՝ Lutherstadt Wittenberg, գավառական քաղաք Գերմանիայում Սաքսոնիա-Անհալթ երկրամասի արևելյան մասում, Էլբա գետի ափին։ Գտնվում է Բեռլինից 100 կմ-ից ոչ ավել հարավ-արևմուտք և Լայպցիգից 70 կմ հյուսիս-արևելք։ 16-րդ դարում համարվել է Գերմանիայի մշակութային, գիտական և քաղաքական կյանքի խոշորագույն կենտրոնը, Ռեֆորմացիայի սկզբում ակնառու դեր է խաղացել, համարվում է Մարտին Լյութերի, Ֆիլիպ Մելանխթոնի և Լուկաս Կրանախ Ավագի, ինչպես նաև միջնադարյան հայտնի իրավաբաններ Կարպցովների ընտանիքի գործունեության վայրը։ Տեղի տեսարժան վայրերն են Լյութերի տունը, Մելանխթոնի տունը և Շլոսկիրխե եկեղեցին  (Schlosskirche), որոնք մտնում են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանում։ Համարվում է Սաքսոնիա-Վիթթենբերգի իշխանական երկրամասի կենտրոնը, 16-րդ դարում Վիթթենբերգը եղել է Սաքսոնիայի կուրֆյուրստի նստավայրը։
Քաղաքում զարգացած է քիմիական, ռետինի, էլեկտրոտեխնիկական արդյունաբերությունը։ Գոյություն ունի Մարտին Լյութերի անվան Հալլե-Վիթթենբերգ համալսարանը։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 1180 թվականին։
Պատմություն
Առաջին անգամ Վիթթենբերգ քաղաքի մասին հիշատակվել է 1180 թվականին, ինչպես նաև Ասկանների տոհմի իշխանության օրոք Ֆլամանդացի գաղթականներով բնակեցման մասին։ 1260 թվականին այն դարձել է Սաքսոնիա-Վիթթենբերգների հերցոգների նստավայրը, 1293 թվականին ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ Հաջորդ դարերին իր աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ քաղաքը դարձել է կարևոր առևտրական կենտրոն։
Ասկանների տոհմի անկումից հետո Սաքսոնիա-Վիթթենբերգն անցել է Վետինների տոհմին։ 15-րդ դարի վերջերին Վիթթենբերգը դարձել է տարածաշրջանի կարևոր քաղաղական և մշակութային կենտրոն, այն ժամանակ, երբ Սաքսոնիայի քյուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ III Իմաստունի նստավայրը գտնվում էր այնտեղ։ Քաղաքն ընդարձակվել է։ 1486-1490 թվականներին կառուցվել է երկրորդ կամուրջն Էլբայի վրայով, իսկ 1496-1506 թվականներին՝ Շլոսկիրխե եկեղեցին (Schlosskirche), այդ ժամանակ էլ կառուցված է եղել դղյակը։
1502 թվականին հիմնադրվել է Հալլե-Վիթթենբերգ համալսարանը, որը դարձել է այնպիսի մտավորականների տունը, ինչպիսիք են Մարտին Լյութերը (1508 թվականից աստվածաբանության պրոֆեսոր) և Ֆիլիպ Մելանխթոնը (1518 թվականից հունարենի պրոֆեսոր)։ 1517 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Լյութերը Շլոսկիրխե եկեղեցու դռան վրա կախել էր ինդուլգենցիայի վաճառքի դեմ 95 թեզիսը, որը դարձել էր բողոքական Ռեֆորմացիայի սկիզբը։ Որպես Ռեֆորմացիայի շարժման սկիզբ հարմարվում է Լյութերի 95 թեզիսով ազդագիրը Շլոսկիրխե եկեղեցու գլխավոր մուտքին 1517 թվականին։  Իսկ այն մասին, թե, Թեզիսի ազդագիրն իրոք տեղի է ունեցել, վիճելի է ։ Արդեն 1961 թվականին կաթոլիկ եկեղեցու պատմաբան Էրվին Իզերլոհը փաստում է, որ հենց Ֆիլիպ Մելանխթոնն է Թեզիսի ազդակի մասին հիմնականում նշել ։ Մելանխթոնը չէր կարող այդ իրադարձությունների ականատես լինել ։ 1546 թվականի Մելանխտոնի հրապարակման ժամանակ Լյութերն արդեն կենդանի չի եղել ։ Թեզիսի համախոհները դրան հակառակ մատնանշում են այն իրողությունը, որը Վիթթենբերգի համալսարանի Աստվածաբանության ֆակուլտետի  պատվիրում էր եկեղեցու դռների վրա ակադեմիական վիճաբանությունների հետ կապված կոչերը տեղադրել ։ Նաև պատմաբան Դանիել Յութթեն իր հետազոտությունների շնորհիվ եկել է այն եզրակացությանը, որ եկեղեցու դռները Լյութերի ժամանակ հասարակության համար որպես գլխավոր տեղեկատվական ցուցատախտակի դեր են խաղացել ։
Ըստ Կոլլեգիենշթրասե փողոցի հուշատախտակի՝ 1525-1532 թվականներին Վիթթենբերգում է ապրել դոկտոր Յոհանն Ֆաուստը, որը հետագայում որպես գլխավոր հերոսի նախատիպ է ծառայել Յ. Վ. Գյոթեի «Ֆաուսեի» ողբերգության մեջ։
1760 թվականին Յոթնամյա պատերազմի ժամանակ Վիթթենբերգը զավթել է պրուսական զորքը՝ ենթարկվելով Ավստրրիայի գնդակոծությանը։ Պատմական Շլոսկիրխեն այդ իրադարձությունների ժամանակ ամբողջովին ավերվում է, այդ թվում նաև Թեզիսի դուռը։ Այսօր գոյություն ունեցող Շլոսկիրխեն և Թեզիսի դուռը 19-րդ դարում վերակառուցված տեսքով են։
1806 թվականին քաղաղը գրավել ել ֆրանսիցիները։ 1813 թվականին քաղաքի ամրացուզիչ կառույցները Նապոլեոնի հրամանով վերակառուցվել են։ Այդ նույն թվականին Նապոլեոնը փակել է Վիթթենբերգի համալսարանը։
1814 թվականին քաղաքը պրուսական զորքի կողմից վերցվել է Տաուենցիենի հրամանատարությամբ, և այդ իրողության շնորհիվ ստացել է «ֆոն Վիթթենբերգ» տիտղոսը։ Ինչպես նաև Բեռլինում հրապարակներից մեկն ի պատիվ այդ իրադարձության կոչվում է Վիթթենբերգպլաց։ Վիթթենբերգի նախկին համալսարանի գործունեությունը տեղափոխվել է Հալլե քաղաք, և երեք տարի անց կրկին միավորվել է Հալլեի համալսարանի հետ որպես Հալլե-Վիթթենբերգ համալսարան ։
1815 թվականին Վիթենբերգն անցել է Պրուսիայի (գավառ Սաքսոնիա) կազմի մեջ։ Այն երրորդ կարգի ամրոց է եղել մինչև գերմանական զորքերի վերակազմավորումը 1871 թվականին Գերմանական կայսրության հիմնադրման հետ։ 1873 թվականին Վիթթենբերգի պաշտպանիչ կառույցները ոչնչացվել են։
1922 թվականին որոշում է ընդունվել, որ քաղաքը վերանվանեն Լյութերշթադթ-Վիթթենբերգ, սակայն մի շարք ձևականությունների հետևանքով քաղաքը վերանվանվել է միայն 1938 թվականին։ Ներկա պահին քաղաքի միայն այդ անվանումն է համարվում պաշտոնական։
Նացիոնալ-սոցիալիստների ժամանակ 1935 թվականի հունիսի 13-ին պատահական պայթյուն է տեղի ունեցել Ռայսդորֆի պայթուցիկների գործարանում, որը տարել է շատ մարդկանց կյանքեր։ Այդ նույն ժամանակ կառուցվել է «Արադո» ֆաբրիկան, որի կառուցման համար օգտագործել են ստրուկների աշխատուժը, ինչպես նաև Ռավենսբրյուկի համակենտրոնացման ճամբարի ձերբակալված կանանց։ 1936 թվականին Վիթթենբերգում է տեղակայվել վերմախտի կայազորը։ «Բյուրեղապակյա գիշերվա» ժամանակ 1938 թվականին Վիթթենբերգում եղել է հրեաների խանութների ու բնակարանների ջախջախումը, իսկ դրանից հետո հրեաներն արտաքսվել են։
Երկրորդ համաշխրհային պատերազմի ժամանակ Վիթթենբերգը, ի տարբերություն մյուս պատմական գերմանական քաղաքների, գործնականում չի տուժել։ Ըստ հայտնի լեգենդի՝ Լյութերի ու Մելանխթոնի արձանների վրա, որոնք կագնած են պատմական Շուկայի հրապարակում, մնացել են խորհրդային բանակի գնդակների հետքերը։ Սակայն իրականում քաղաքային մարտերի ժամանակ, 1945 թվականին Լյութերի արձանն ընդհանրապես չի եղել Վիթթենբերգում, այլ քաղաքից մի քանի կիլոմետր հյուսիս։ Վիթթենբերգի վարկանիշը որպես քաղաքի, որն ընդհանրապես ռմբակոծության չի ենթարկվել, այդքան էլ հաստատ չէ, քանի որ նրա մոտակայքում է գտնվում Արադո ֆաբրիկան, որն ավիացիոն պահեստամասեր էր արտադրում Լյուֆտվաֆեի համար։ Այս ֆաբրիկայում օգտագործել են հրեաների, խորհրդային ռազմագերիների, քաղաքական բանտարկյալների, ինչպես նաև մի քանի ամերիկացի ռազմագերիների հարկադիր աշխատանքը։ Նրանցից մոտ հազարը մահացել է անգլո-ամերիկյան ռմբակոծության ժամանակ։ Ինչպես նաև 1944 թվականին ռմբակոծության ժամանակ կայարանը և մի քանի տուն են տուժել, իսկ 1945 թվականին, և մինչև կհայտնվեր խորհրդային զորքը, Էլբայի վրայով անցնող կամուրջն արդեն պայթեցված է լինում։
1945 թվականի ապրիլի 26-ին Վիթթենբերգը գրավվել է Կարմիր բանակի կողմից (ԲԳԿՀ), և 1949 թվականի կազմավորմամբ ԳԴՀ-ն  անցել է նրա կազմի մեջ։ Խորհրդային իշխանությունները վարում էին դենացիֆիկազիայի քաղաքականություն, Վիթթենբերգում կազմակերպում էին Էլբայի վրայով անցնող կամրջի վերականգնման աշխատանքները ԲԳԿՀ-ի ներքին զորքերի միջոցով։ Վերջին տարիներին տեղի է ունեցել գերմանացի փախստականների մասսայական միգրացիան Գերմանիայի կորցրած Օդեր-Նայսից արևելք գտնվող տարածքից, ինչպես նաև  Սուդետից (տես նաև՝ Գերմանացիների արտաքսումը Չեխոսլովակիայից), որն առաջացրել է կացարանների սակավություն։ 1957-1963 թվականներին ընթացել է ակտիվ բնակարանաշինություն։ 1989 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Գորբաչովյան «միակողմանի խորհրդային զորերի դուրս հանումը Վիթթենբերգից» շրջանակում դուրս է բերվել ԽՍՀՄ Զինված ուժերի տանկային դիվիզիայի 6-րդ գվարդիան։
1989 թվականին Վիթթնբերգը միացել է մասսայական բողոքին, որը շարունակվել է մինչև Բէռլինի պատի քանդելը։ Գերմանիայի միացման հետ 1990 թվականին քաղաքն անցել է ԳԴՀ-ի կազմի մեջ, որը հանգեցրել է ձեռնակությունների մասսայական փակմանը, գործազրկության ավելացմանը և քաղաքի բնակիչներից շատերի հեռացմանը, հիմնականում Վիթթնբերգի երիտասարդները։ Նախկին Արևելյան և նախկին Արևմտյան Գերմանիաների կյանքի հավասարեցման ծրագրի շրջանակում ԳԴՀ-ի իշխանությունը թարմացրել է Վիթթենբերգի տրանսպորտային ու տուրիստական ինֆրաստրուկտուրան։
Խորհրդային զորքերի վերջնական դուրս հանումը քաղաղից տեղի է ունեցել 1993 թվականին։
Հիմնական տեսարժան վայրեր
Լյութերշթադթ Վիթթենբերգի գլխավոր զբոսաշրջային տեսարժան վայրերի թվին են պատկանում Բոլոր սրբերի եկեղեցին կամ Շլոսկիխե եկեղեցին, որը կառուցվել է 1496 թվականից մինչև 1506 թվականն ընկած ժամանակահատվածում։ Իր գլխավոր մուտքի դռան վրա, որը որպես հայտարարությունների ցուցատախտակ էր օգտագործվում, Մարտին Լյութերը 1517 թվականին տեղադրել է 95 թեզիսը։ Եկեղեցին 1760 թվականի Յոթամյա պատերազմի ժամանակ շատ ուժեղ վնասվել է, ապա վերակառուցվել է և վերջնականապես վերակկանգնվել 1885-1892 թվականներին։ Պատմական փայտե դռները, որոնց վրա Լյութերն ամրացրել էր իր թեզիսները, այրվել են 1760 թվականներին։ 1858 թվականին փոխարինվել են բրոնզե դռներով, որոնց վրա լատիներենով ձուլված է 95 թեզիսով տեքստը։
14-րդ դարին է վերագրվում վիթթնբերգյան Սուրբ Մարիամ քաղաքային եկեղցին (Շթադթկիրխե), որտեղ Լյութերը հաճախակի է քարոզ կարդացել։ Պատմական Ալթշթադթի (Հին քաղաքի) եզրին կանգնած է «Լյութերի կաղնին»։ Այն տնկված է այնտեղ, որտեղ Լյութերը 1520 թվականին այրել է պապական կոնդակը եկեղեցուց իր հեռացման մասին։ Այդ իրադարձությունը տեղի է ունեցել քաղաքային նախկին Էլստերի դարպասների մոտ։
Կիմա
Տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է +8,7° ցելսիուս. հունվար՝ −0,8°, ապրիլ՝ +7,9°; հունիս՝ +16,6°, սեպտեմբեր` +14°, դեկտեմբեր` +0,8°:
Տեղումների միջին քանակը կազմում է 563 մմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում Կատեգորիա:Սաքսոնիա-Անհալթի քաղաքներ Կատեգորիա:Էլբայի վրայի քաղաքներ Կատեգորիա:Վիթթենբերգ Կատեգորիա:Գերմանիայի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:Մարտին Լյութեր Կատեգորիա:Գերմանիայի զինվորական քաղաքներ
Իգոր Դովգյալո
Իգոր Վալերևիչ Դովգյալո (Ігар Валер'евіч Даўгяла, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Նաֆտան» ակումբի դարպասապահ։
Ակումբային կարիերա
Վիտեբսկում խաղացել է «Լոկոմոտիվ», «Պոլոցկ» և «Սմորգոն» ակումբներում։ Խաղալով «Պոլոցկի» կազմում՝ մի խաղի ժամանակ մտել է դաշտ որպես հարձակվող և դարձել գոլի հեղինակ ։
2012 թվականի մարտին նա ստորագրել է պայմանագիր Նովոպոլոցկի «Նաֆտան» ակումբի հետ։ 2012 թվականի կեսերին Նիկոլյա Ռոմանյուկի փոխարեն զբաղեցրել է հիմնական դարպասապահի տեղը, որը պահպանել է նաև 2013 թվականի մրցաշրջանում։ 2014 թվականի մրցաշրջանում՝ Եգոր Խատկևիչի ակումբ գալուց հետո մնացել է «Նովոպոլոցկի» ակումբի հիմնական դարպասապահ։ 2014 թվականի հունիսին վնասվածք է ստացել և խաղադաշտ վերադարձել մեկ ամիս հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ
Elbit Hermes 900
Elbit Hermes 900, մարտավարական, հետախուզային ԱԹՍ, նախագծվել է իսրայելական Elbit Systems կազմակերպության կողմից։ Առաջին թռիչքը կատարել է 2009 թվականի դեկտեմբերին ։ Սերիական արտադրությունը սկսվել է Իսրայելում 2010 թվականի կեսից։
ԱԹՍ-ն ունի մոդուլային կառուցվածք, ինչը թույլ է տալիս արագ փոխել նրա վրա տեղադրված հիմնական սարքավորումները։ Կառավարումը կատարվում է արբանյակային կապի միջոցով վերգետնյա կառավարման կենտրոնից։
Նկարագիր
«Hermes 900» ունի թռիչքի մեծ բարձրություն և նախատեսված է դիտարկումներ, հսկողություն կամ հետախուզություն կատարելու համար։ Որպես հնարավոր կիրառման տարբերակ դիտարկվում է նաև հարվածային համակարգերով զինումը։
Կառավարման համակարգը համապատասխանում է այլ Hermes տիպի սարքերի համակարգերին, ինչը հնարավորություն է տալիս մեկ օպերատորին վերահսկել տարբեր տիպի ԱԹՍ-ներ ։ Սարքը կարող է թռչել մինչև 9000 մետր ծովի մակերևույթից բարձր և կարող է տեղավորել մինչև 350 կիլոգրամ օգտակար բեռ ։
Կիրառում
2020 թվականի հուլիսի 14-ին հայ-ադրբեջանական ռազմական բախման ընթացքում Ադրբեջանի ԶՈՒ կրակի կառավարման համակարգ հանդիսացող Elbit Hermes 900 անօդաչու թռչող սարքը կիրառվել է Հայաստանի տարածքում և Հայաստանի ԶՈՒ հակաօդային պաշտպանության ստորաբաժանումը խոցել է այն ։ Համարվում է, որ սա աշխարհում առաջին խոցված Elbit Hermes 900-ն է ։
Բրյուսելի տրամվայ
Բրյուսելի տրամվայ, Բրյուսելի հասարակական տրանսպորտի տեսակներից մեկը։ Աշխատեցնում է քաղաքային STIB/MIVB կազմակերպությունը։
Ձիաքարշը (առաջինը Բելգիայում) հայտնվել է 1869 թվականին, իսկ 1877 թվականին քաղաքում սկսեցին օգտագործվել շոգեքարշերը, իսկ 1894 թվականին Բրյուսելում սկսեց աշխատել էլեկտրական տրամվայը (առաջինը Բելգիայում)։
Բրյուսելի ճեպընթաց տրամվայի գծերի վրա տեղադրված է ազդանշանային համակարգը և բելգիական АСЕС ֆիրմայի ավտոմատ ազդանշանումը ։ 1970 թվականի դեկտեմբերին Հասարակական տրանսպորտի միջազգային միության կոնգրեսի անցկացման ընթացքում (անհասանելի հասցե) / Union Internationale des Transports Publics (UITP) Ուկրաինայի ներկայացուցիչ Վլադիմիր Վեկլիչը հնարավորություն ստացավ մանրամասնորեն ծանոթանալ համակարգի հետ։ Նա նկարագրել է այն գրքում և օգտագործել է որպես Կիևի բարձր ճեպընթաց տրամվայի գծի ներքին տարրերի բազայի վրա ստեղծված նմանատիպ համակարգի նախատիպ    ։
Բրյուսելի տրամվայը Բելգիայի միակ տրամվայի համակարգն է, որը ունի ստանդարտ լայն երկաթուղագիծ (1435 մմ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրյուսել
Կաստիլիոնե Մեսսեր Մարինո
Կաստիլիոնե Մեսսեր Մարինո  (Castiglione Messer Marino), կոմունա Իտալիայում՝ Աբրուցո մարզի Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը՝ 2.208 մարդ։ Խտությունը՝ 47 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 47 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66033։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0873։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բեսե սյուր Ալյե
Բեսե սյուր Ալյե (Bessay-sur-Allier), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Նեյի լը Ռեալ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03025։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1417 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ժամ (հեռուստասերիալ)
«Ժամ» (The Hour), բրիտանական դրամատիկական հեռուստասերիալ, ցուցադրվել է 2011 թվականի հուլիսի 19-ից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերի 13-ը` BBC Two հեռուստաալիքով։ Այնտեղ պատմվում է լրագրողների մասին, ովքեր 1956 թվականին աշխատում են BBC-ում և կազմում են ամենօրյա լուրերի ծրագիրը` «Ժամը», որը հեռարձակվում է ուղիղ եթերով։
2013 թվականի փետրվարի 12-ին երկու եթերաշրջան թողարկելուց հետո` BBC-ին ավարտեց ծրագիրը ։
Առաջին եթերաշրջան
Լուրերի ծրագրի պրոդյուսեր է նշանակվում Բել Ռոուլին (Ռոմոլա Գարայ), հաղորդումների գաղափարը մշակում է պարծենկոտ լրագրող Ֆրեդերիկ Լայոնը (Բեն Ուիշոու), իսկ ծրագիրը վարելու համար հրավիրում են պատկառելի Հեկտոր Մեդենին (Դոմինիկ Ուեսթ)։ Շոուի սյուժեն կապված է 1950-ական թվականներին տեղի ունեցած պատմական իրադարձությունների հետ. Խորհրդային Միությունը ճնշում է Բուդապեշտի ապստամբությունը, Եգիպտոսում սկսվում է Սուեզի ճգնաժամը։
Լարված մթնոլորտ, մութ իրադարձություններ, անձնական ողբերգություններ, «վերևից» ճնշում` ամեն ինչ միահյուսվում է «Ժամի» սյուժեում, հաղորդելով այն մասին, թե 1950-ական թվականներին ինչ դժվար է եղել հաղորդել արդիական քաղաքականության մասին։ Այդ ժամանակ քաղաքական շատ գործիչներ ու BBC-ի ղեկավարները հետևում էին, որպեսզի աշխարհում տեղի ունեցող նորությունները ուղիղ եթերով չհեռարձակվեն, հեռուստալրագրողներին արգելված էր ուղիղ ձևով քննարկել տվյալ պահի պատերազմական իրադարձությունները և քննադատել բրիտանական կառավարությանը, վարչապետին ու խորհրդարանին։ Իրադրությունը բարդանում է նրանով, որ ծրագրով սկսում է հետաքրքրվել ՄԻ6 գաղտնի ծառայությունը, կասկածելով, որ BBC-ում աշխատում է «սովետական լրտես»։
Լրագրող Ֆրեդերիկ Լայոնը կասկածում է, որ ՄԻ6-ի աշխատակիցները կապ ունեն երիտասարդ արիստոկրատուհի Ռուտ Էլմսի մահվան հետ, ով կապված էր վերջերս մահացած Փիթեր Դարելի հետ։ Ֆրեդերիկը փորձում է քննել Դարելի և Ռիտի սպանությունը, բայց բոլորը լռում են այդ մասին։ Ի վերջո, նրան հաջողվում է պարզել, որ Ռիտը Եգիպտոսում կապված է եղել ՄԻ6-ի գործունեության հետ։ Բացի լրտեսական ինտրիգները, սերիալում Բելի և Հեկտորի միջև ռոմանտիկ կապ է ստեղծվում։
Երկրորդ եթերաշրջան
Եվրոպայում սրվում է սպառազինության մրցավազքը, Մեծ Բրիտանիայում նախատեսվում է միջուկային հրթիռներ տեղակայել ռազմական բազաներում։ Կոռուպցիան քայքայում է Լոնդոնի ոստիկանությունն ու կառավարությունը։
«Էլ Պարադիս» ակումբի երգչուհի Կիկի Դիլեյնը (Հաննա Տոյնտոն) Հեկտորին մեղադրում է բռնության մեջ, Բելն ու Ֆրեդերիկը փորձում են պարզել` ում համար էր շահավետ այդ մեղադրանքը։ Հեկտորի պահվածքի պատճառով խորանում է Մեդենների ընտանիքի ճգնաժամը, իսկ Մարնին փորձում է զարգացնել կարիերան` վարելով ITV հեռուստաալիքի խոհարարական շոուն։ ITV-ն փորձում է իր լրատվական հաղորդման մեջ ներգրավել նաև Հեկտորին, իսկ նրանց պրոդյուսերը հոգ է տանում Բելի մասին։
Փորձելով քանդել ստի և շանտաժի կծիկը` «Ժամ» լրատվական ծրագրի աշխատակիցները կապեր են հայտնաբերում ժամանցային հաստատությունների, պոռնոգրաֆիայի տարածման, կոռումպացված ոստիկանների, պաշտպանության նախարարի և մի ինչ-որ կազմակերպության միջև։
Դերերում
Սերիալի դերասանուհի Բել Ռոուլիի (Bel Rowley) կերպարն ունի իրական նախատիպ. Գրեյս Ուինդհեմ Գոլդի(Grace Wyndham Goldie), ով աշխատել է BBC-ում 1940-ական թվականների կեսերից :
Մրցանակներ և անվանակարգումներ
«Ժամ» հեռուստասերիալը առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի «Լավագույն մինի սերիալ կամ հեռուստաֆիլմ» կատեգորիայում, իսկ գլխավոր դերերը դերակատարող Ռոմոլա Գարայը և Դոմինիկ Ուեստը` «մինի սերիալի լավագույն դերասանուհի» և «մինի սերիալի լավագույն դերասան» կատեգորիաներում» ։
Սերիալը երկու անգամ «մինի սերիալի, ֆիլմի կամ դրամատիկական ծրագրի լավագույն սցենար» կատեգորիայում առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակի` նվաճելով այն 2013 թվականին, ինչպես նաև անվանակարգում է ստացել «մինի սերիալի, ֆիլմի կամ դրամատիկական ծրագրի լավագույն քասթինգ» կատեգորիայում։
2012 թվականին սերիալը «Երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր» (Աննա Չանսելլոր), «Լավագույն լուսավորում» և «Լավագույն ձայն» կատեգորիաներում BAFTA TV-ի երեք անվանակարգում է ստացել, և 2013 թվականին հինգ անվանակարգում` «Երկրորդ պլանի լավագույն տղամարդու դեր» (Փիթեր Կապալդի) , «Լավագույն սաունթրեք», «Լավագույն ձայն», «Լավագույն մոնտաժ» և «Լավագույն դիզայն» կատեգորիաներում։
Geneva Cinéma Tout Ecran ժնևյան փառատոնի ժամանակ` 2011 թվականի նոյեմբերին, հեռուստասերիալն արժանացավ հանդիսատեսի համակրանք մրցանակին (Audience Award): Մրցանակը ստացան սերիալի երեք ռեժիսորները` Հարրի Բրեդբիրը, Կոկի Հիդրոյցը և Ջեյմի Պեյնը ։
2012 թվականին Դոմինիկ Ուեստը «Ժամ» և «Appropriate Adult» հեռուստասերիալներում ունեցած դերերի համար ստացել է Broadcasting Press Guild Award մրցանակ  , Ռոմոլա Գարայը անվանակարգվել է «Լավագույն դերասանուհի» կատեգորիայում, իսկ Էբի Մորգանը` որպես լավագույն սցենարիստ։ 2013 թվականին այդ մրցանակի անվանակարգումներ են ստացել Փիթեր Կապալդին, Աննա Չանսելլորը և Բեն Ուիշոուն ։
Կարծիքներ և քննադատություն
Լրագրողները «Ժամ» հեռուստասերիալը համեմատում են ամերիկյան «Խելագարները» (Mad Men) սերիալի հետ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում
Maserati GranTurismo
Maserati GranTurismo, մեքենան պատկանում է իտալական Maserati GranTurismo դասին։ Հանրությանը ներկայացվեց 2007 թվականի մարտին Ժնևի ավտոսրահում։
V8 Ferrari շարժիչի ծավալը 4,2 լիտր է, զարգացնում է 298 կվտ հզորություն։ Ունի երկար անվային բազա։ Կարճ ծնոտը ապահովում է բավականին ընդարձակ ներքին տարածություն, ունի չորս դռներ։
GranTurismo (2007–այժմ)
Ավտոմեքենան հանրությանն է ներկայացվել 2007 թվականի Ժնևի ավտոսրահում ։ GranTurismo-ն ունի 0.33 տ քաշի գործակից։ Ստանդարտ տարբերակ շարժիչի ծավալը կազմում է 4.2 լիտր (4,244 մմ (259.0 մմ))։ 2 + 2 մարմինը ստացվել է Maserati Quattroporte V- ից՝ երկկողմանի ձգվող առջևի կախոցներով և բազմալինային հետևի կասեցմամբ։ Ավտոմեքենան GT (Grand Tourer) է, որը շեշտում է հարմարավետությունն արագության ժամանակ։
GranTurismo S (2008–2012)
S-ի տարբերակը ներկայացվել է 2008 թվականի Ժնևի ավտոսրահում և առանձնանում է 4.7 լիտրանոց (4,691 մմ) V8 շարժիչով, Alfa Romeo 8C Competizione-ի կողմից, որը գնահատվում է 440 հազար դոլար (324 կՎտ, 434 ձիաուժ) ։
GranTurismo MC (2009–2010)
Այն GranTurismo MC Concept-ի վրա հիմնված սահմանափակ արտադրական մեքենա է, սակայն ներառված է 6 բալանոց գոտի։ Ունի ետևի արգելակման սկավառակ, 6 պիզոնային, ճակատային և 4 փխրուն հետևի մագնիսական սկավառակներ, 11x18 անիվներ, 305/645/18 առջևի և 305/680/18 դաստակային անվադողեր, ածխածնային մանրաթելային կախիչներ։
Ավտոմեքենան բացվել է Ֆրանսիայի Պոլ Ռիկար շրջանում։ Այն վաճառվել է 2009-10 թվականներին Maserati Corse-ում, MSRP-ի հետ՝ 135,000 եվրո ։
Ավտոմատ GranTurismo S (2009–2012)
Այն Maserati GranTurismo S-ի ZF 6 արագությամբ ավտոմատ հաղորդման տարբերակն է՝ բազային մոդելի տրանսպորտային միջոցի մեջ։ Maserati-ն այս մոդելն անվանում է կատարյալ gran turismo ավտոմեքենա, հիմնված կատարողականի և շքեղ բաղադրիչների կատարյալ սինթեզի վրա։ Տրանսպորտային միջոցը բացվել է 2009 թվականին Ժնևի ավտոսրահում ։
Սպորտային GranTurismo MC (2009–ներկա)
Սա GranTurismo MC Concept-ի աշխատանքների հիման վրա հարմարեցման մեքենայական ծրագիր է։ Փոփոխությունները ներառում են ածխածնային մանրաթելային հայելիների պահարաններ և դռան բռնակներ, 20 դյույմանոց անվային ձողեր, ածխածնային մանրաթելերի ինտերիեր (գործիքների վահանակ, վահանակ, դռան վահանակ), ուժեղ աղբյուրներ, ցնցող կլանիչներ։ GrantorTurismo S-ի կողմից 2009 թվականին առաջարկվել է ծրագիր, որը առաջարկել է GranTurismo S-ում արտադրական գիծը ընդլայնել բոլոր GranTurismo տրանսպորտային միջոցների և բոլոր Maserati տրանսպորտային միջոցների համար ։
2008 թվականին Բոլոնյայի ավտոսրահում ցուցադրվեց GranTurismo S-ի MC սպորտային տարբերակը ։
Տեխնիկական բնութագիր
GranTurismo-ի և GranCabrio-ի ճարտարապետությունը բխում է հինգերորդ սերնդի Quattroporte-ի M139 պլատֆորմից։ Ինչպես Quattroporte-ում, շարժիչը մղվում է առջևի անիվի կենտրոնից դուրս՝ անվի միջանցքի ներսում, առջևի միջանցքային շարժիչով, հետևի անվի շարժիչի տեղադրմամբ։
Շարժիչներ
Այստեղ թվարկված են Ferrari/Maserati F136-ի արտադրած բոլոր մեքենաները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2000-ականների ավտոմեքենաներ
Մուզոն (Շարանտի գավառ)
Մուզոն (Mouzon), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 141 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.62 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 90 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 86 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 45-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 52,3 %։ 45 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (24 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (3 տղամարդ և 1 կին)։ 41 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Օրիոլ Բուսկետս
Օրիոլ Բուսկետս (Oriol Busquets, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ: Ներկայումս հանդես է գալիս Բարսելոնա B-ի կազմում: Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում :
Բարսելոնա
Բուսկետսը իր կարիերան սկսել է Բարսելոնայի մանկապատանեկան թիմում, 2007 թվականին: Անցնելով բոլոր տարիքային թիմերը ֆուտբոլիստը իր պրոֆեսիոնալ նորամուտը Բարսելոնա B-ի կազմում նշեց 2017 թվականի ապրիլի 29-ին՝ փոխարինելով Ալբերտո Պերեաին ԱԵ Պրատի դեմ 2-0 հաշվով ավարտված խաղում :
Իր առաջին խաղը մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2017 թվականի օգոստոսի 19-ին։ Այս խաղում Բարսելոնա B-ն առավելության հասավ Ռեալ Վալյադոլիդի նկատմամբ:
Միջազգային կարիերա
Օրիոլ Բուսկետսը խաղացել է Իսպանիայի Մ16, Մ17, Մ18 և Մ19 հավաքականներում, որոնցում ընդհանուր առմամբ մասնակցել է 25 խաղի և դարձել գոլի հեղինակ Անդորրայի Մ17 հավաքականի դեմ խաղում :
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի հուլիսի 24-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կյուսե
Կյուսե (Cusset), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Վիշիի շրջանում։ Մտնում է Հարավային Կյուսե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03095։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 13 286 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 8140 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 5463-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 2677-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,0 %)։ 5463 աշխատունակ բնակիչներից 4695-ը աշխատում էին (2433 տղամարդ և 2262 կին), անաշխատանք էին 768-ը (344 տղամարդ և 424 կին)։ 2677 անգործունակ մարդկանցից 891-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 966-ը թոշակառու, 820-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կաստրու Ալվիս
Կաստրու Ալվիս (պորտուգալերեն՝ Antônio Frederico de Castro Alves, ), 19-րդ դարի բրազիլացի բանաստեղծ, թատերագիր, որ լայն ճանաչում ու համբավ է նվաճել հատկապես աբոլիցիոնիստական (ստրկության դեմ) և հանրապետական ոգով գրած ստեղծագործությունների շնորհիվ։ «Կոնդորիզմ» (Condorism) ռոմանտիկական գրական շարժման համբավավոր ներկայացուցիչը լինելով՝ արժանացել է O Poeta dos Escravos (ստրուկների բանաստեղծ) պատվանունին ։ 22 տարեկան հասակում ընտրվել է Բրազիլական գրականության ակադեմիայի անդամ, որտեղ զբաղեցրել է 7-րդ աթոռը ։ Չնայած կարճ կյանք է ունեցել և ոչ տևական գրական գործունեություն, բայց հասցրել է ստեղծել այնպիսի երկեր, որ նրան համարում են Բրազիլիայի մեծագույն բանաստեղծներից մեկը։
Կենսագրություն
1866 թվականին մահացել է նաև հայրը, եղբայրն էլ ինքնասպան է եղել։ Այդուհանդերձ՝ Կաստրուն չի վհատվել, եռանդուն կերպով հասարակական գործունեություն է ծավալել, ընկերոջ՝ Ռույ Բարբոզայի հետ ստրկության վերացման համար պայքարող հասարակական կազմակերպություն է հիմնել։ Այդ ժամանակ է, որ ծանոթացել ու մտերմացել է պորտուգալացի դերասանուհի Էուժենիա Կամարայի հետ, և սերը ոգեշնչել է, մղել ստեղծագործական նոր նվաճումների։ 1867 թվականին Կաստրուն գրել է «Գոնզագա» դրաման, որը բեմադրվելով՝ փոթորկալի հաջողություն է ունեցել։ Այդ նույն տարում սիրահար զույգը տեղափոխվել է Սան Պաուլու, որտեղ Կաստրուն, դարձյալ հանրության և հատկապես երիտասարդության սիրով շրջապատված, դարձել է համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի երրորդ կուրսի ուսանող։ Բայց 1868-ին Էուժենիան լքել, հեռացել է՝ խոր վշտի մեջ թողնելով պոետին։
1868 թվականի նոյեմբերի 11-ին որսի ժամանակ պատահական կրակոցից վիրավորվել է նրա ոտքը, որը ստիպված են եղել կտրել՝ փտախտի առաջացումը կանխելու համար։ Դրան գումարվել է տուբերկուլյոզը, և երիտասարդ բանաստեղծը 1870 թվականին վերադարձել է հայրենի եզերք՝ Բաիա, որտեղ հույս ուներ ապաքինվել։ Այդ ընթացքում հաջողել է հրատարակել «Espumas flutuantes» («Լողացող փրփուր») բանաստեղծական ժողովածուն՝ կենդանության օրոք լույս ընծայած իր միակ գիրքը։ Իսկ բուժվել, ցավոք, չի հաջողել. 1871 թվականին՝ 24 տարեկան հասակում, տաղանդավոր գրողը կնքել է իր մահկանացուն։
Կինոյում
20-րդ դարի բրազիլացի նշանավոր գրող Ժորժի Ամադուն Կաստրու Ալվիսի մասին կենսագրական վեպ է գրել, որի հիման վրա 1949 թվականին նկարահանվել է Vendaval Maravilhoso գեղարվեստական կինոնկարը։ Տաղանդավոր բանաստեղծի կերպարը այստեղ մարմնավորել է Պաուլու Մաուրիսիուն ։ 1999 թվականին կինոռեժիսորներ Բրունո Գարսիան և Սիլվիո Տենդլերը նկարահանել են Castro Alves: Retrato Falado do Poeta փաստավավերագրական կինոնկարը ։
Երկեր
Կաստրու Ալվիսը նաև դրսևորել է վարպետ թարգմանչի անուրանալի ձիրք. թարգմանել է Վիկտոր Հյուգոյի և Ջորջ Գորդոն Բայրոնի մի շարք բանաստեղծություններ, որոնք տեղ են գտել նրա Espumas Flutuantes ժողովածուում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բրազիլացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Բրազիլացի բանաստեղծներ
Սիբիլ Տորնդայք
Սիբիլ Տորնդայք (Sybil Thorndike, ), անգլիացի դերասանուհի։
Գործունեություն
1908 թվականից խաղացել է Ա․ է․ Խորնիմենի և Չ․ Ֆրոմանի թատերախմբերում։ 1914 թվականին, ինչպես և հետագայում տարբեր տարիներ, Տորնդայքը աշխատել է «Օլդ Վիկ» թատրոնում։ 1939-1944 թվականներին «Օլդ Վիկ»-ի թատերախմբի հետ հանդես է եկել բանվորական ավաններում և գյուղերում։ Հյուրախաղերով շրջել է ԱՄՆ-ում, Հարավային Աֆրիկայում, Ֆրանսիայում, Եգիպտոսում, Գերմանիայում, Հնդկաստանում, Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում։ Տորնդայքի խաղընկերն է եղել ամուսինը՝ դերասան և ռեժիսոր Լ․ Կեսսոնը։ Տորնդայքը ունեցել է դերասանական վիրտուոզ վարպետություն, հավասարապես տիրապետել խաղի ռոմանտիկական և կենցաղային ոճերին։ 1969 թվանակին Լետերհեդում բացվել է Տորնդայքի անվան թատրոն («Տորնդայք թիեթր»)։