cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կրթությունն Ադրբեջանում
Համալսարաններ
Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններից ամենահայտնիներն են Բաքվի պետական համալսարանը, Ադրբեջանի պետական նավթային ակադեմիան, Քավքազ համալսարանը, Խազար համալսարանը, ադրբեջանական տեխնիկական համալսարանը, մանկավարժական ինստիտուտը, Միրզա Ֆաթ Ալի Ախունձաձեի անվան լեզուների մանկավարժական ինստիտուտը, Ադրբեջանի բժշկական համալսարանը, Բաքվի Ուզեյիր Հաջիբայովի անվան երաժշտական ակադեմիան։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում իրականացված գիտական հետազոտությունների մեծ մասը, որոնք հիմնականում առնչվում էին նավթի արդյունաբերությանն ու զտմանը, իրականացվել է Ադրբեջանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի կողմից։ Այն հիմնադրվել է 1945 թվականին։
Բաքվի պետական համալսարանը (Ադրբեջանի համալսարան, հիմվել է 1919 թ.) ընդգրկում է ավելի քան տասնյակ բաժիններ՝ սկսած ֆիզիկայից, մինչև արևելագիտություն, և ունի Ադրբեջանի ամենամեծ գրադարանը։ Ուսանողների թիվը հասնում է 11,000-ի, իսկ դասախոսներինը՝ 600-ի։ Քիմիայի և նավթի ինստիտուտը հիմնվել է 1920 թվականին և ունի ավելի քան 15,000 ուսանող և ավելի քան 1000 դասախոս։ Ինստիտուտը գիտնականներ և ինժեներներ է պատրաստում նավթաքիմիական արդյունաբերության բնագավառում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրթությունն Ադրբեջանում
Արևաշատ (Արմավիրի մարզ)
Արևաշատ, գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանում։
Աշխարհագրություն
Հեռավորությունը Երևանից՝ 8 կմ, մարզկենտրոնից 36 կմ, Հայաստանի պետական սահմանից՝ 9 կմ։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 830 մ, բնակլիմայական պայմանները - չոր ցամաքային։
Բնակչություն
Նախկին բնակիչները գաղթել են 1828-1829 թվականներին Խոյից և Սալմաստից։
Արևաշատի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Համայնքի զբաղեցրած տարածքը՝ 383.4 հեկտար, որից՝ 151.9 հեկտարը վարելահողեր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Արևաշատում կա սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1905-1907 թթ.), երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածների հիշատակը հավերժացնող հուշարձան (1984 թ.)։ Բացի այդ գյուղի մոտակայքում է գտնվում նաև Արևաշատի ջրհան կայանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի գյուղեր
Անցումային տարիք (ֆիլմ)
«Անցումային տարիք» («Переходный возраст»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանվել է Վլադիմիր Կիսելյովի «Աղջիկը և թռչնաթիռը» («Девочка и птицелёт») վեպի հիման վրա։ Բանաստեղծությունները հեղինակել է Լեոնիդ Կիսելյովը։
Սյուժե
14-ամյա Օլյան հետաքրքրվում է քիմիայով, գրում է բանաստեղծություններ և սարքում թռչող սարք։ Ընկերանալով նույն դասարանում մնացած Կոլայի հետ՝ նա օգնում է նրան հաղթահարել վախը, որը նա զգում է ամեն անգամ գրատախտակի մոտ գտնվելիս։ Նրանք շատ ժամանակ են անցկացնում միասին և գիտեն, որ միմյանց պետք են։
Ֆիլմում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև պատերազմի, սերունդների կապի (վիպակում բացակայող նախատիպը) հիշողության թեման։ Ֆիլմի գործողությունըներ տեղի են ունենում ոչ թե Կիևում, ինչպես վեպում, այլ Վոլգոգրադում։
Ֆիլմում իր լավագույն դերերից մեկն է խաղացել դրվագի հրաշալի վարպետ Վալենտինա Անանինան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ցորնուկ
Ցորնուկ, ցորենի խոտ, փըստփստուկ (Brómus), դաշտավլուկազգիների (հացազգիներ) ընտանիքի միամյա, հազվադեպ երկամյա և բազմամյա խոտաբույս է։ Հայտնի է ցորնուկի շուրջ 100 տեսակ։
Հայաստանում
ՀՀ-ում՝ 14 տեսակ՝
Տարածված է գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է խճոտ, քարքարոտ, չոր վայրերում, խոտածածկ թեքություններում, պարապուտներում, գետափերին, այգիներում, բնակավայրերում։
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունի բարձրությունը 10-80 (երբեմն՝ 100) սմ է։ Տերևները գծաձև են, թավոտ կամ մերկ։ Ծաղկաբույլը ցրված կամ հոծ հուրան է՝ 10-20 հասկիկներով։ Ծաղկում է ապրիլից մինչև օգոստոս։
Պտուղը սերմիկ է։ Ցորնուկի բոլոր տեսակները վաղ գարնանային արոտների միակ կերաբույսերն են։ Որոշ տեսակների բուսուտները ջրառատ տարիներին կամ թեթևակի ջրարբիացումից հետո կարելի է օգտագործել որպես խոտհարքներ։
Նշանակություն
Ցորնուկի բոլոր տեսակները վաղ գարնանային արոտների միակ կերաբույսերն են։ Որոշ տեսակների բուսուտները ջրառատ տարիներին կամ թեթևակի ջրարբիացումից հետո կարելի է օգտագործել որպես խոտհարքներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դաշտավլուկազգիներ Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով
Օսկար լավագույն դերասանուհու համար
Օսկար լավագույն դերասանուհու համար (Academy Award for Best Actress, պաշտոնական անվանումը Performance by an Actress in a Leading Role ), ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից սահմանված և 1928 թվականից առ այսօր շնորհվող կինոմրցանակ կնոջ լավագույն գլխավոր դերակատարման համար։ Ամենահեղինակավոր «Օսկար» մրցանակներից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիական ցուցակներ
Երաժշտական դրամա
Երաժշտական դրամա (dramma per la musica, dramma in musica), օպերայի նախնական անվանումներից է, որը XVI–XVII դարերի սահմանագծին առաջացել է Իտալիայում։ Մինչև XVIII դարը օգտագործվել է «օպերա» եզրույթին զուգահեռ։
Բուտովկա (այլ կիրառումներ)
Բուտովկա, կարող է վերաբերել՝
Երաժշտական դրամա
Հասկացություն
Այն առաջադրվել է XIX դարի կեսին՝ պայմանավորված օպերայի պայմանականությունների դեմ պայքարով։
Նպատակ և խնդիրներ
Նպատակը դրամատիկական թատրոնի սկզբունքներն օպերա ներմուծելն էր։ Երաժշտական դորամայի տեսական խնդիրների վերամշակմամբ զբաղվել է Ռիխարդ Վագները։ Նա առաջադրել է կարևոր սկզբունք, ըստ որի՝ դրաման նպատակն է, երաժշտությունը՝ նրա իրագործումը։ Իր օպերաներում ձգտել է հին օպերայի ձևերը վերափոխել Երաժշտական դորամայի սկզբունքներով։ Նրա հայեցակարգը նպաստել է օպերայի արվեստի զարգացմանը։ Ազգային այլ դպրոցների կոմպոզիտորներ (Ջուզեպպե Վերդի, Սերգեյ Վասիլևիչ Ռախմանինով, Ալեքսանդր Դարգոմիժսկի և ուրիշներ) այդ խնդիրը լուծել են յուրովի։
Դրամատիկ ստեղծագործություն
Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ առավել կարևորված է երաժշտությունը (վոկալ և գործիքային)։ Երաժշտական դորամայի այդպիսի նմուշներ գոյություն են ունեցել աշխարհի հին և միջնադարյան թատրոններում (լիթուրգական դրաման՝ Եվրոպայում, երաժշտական թատրոնը՝ Չինաստանում և այլն)։ «Երաժշտական դրամա» են անվանում նաև արևելյան ասքերի հիման վրա ստեղծված երաժշտաբեմական երկերը («Լեյլի և Մեջնուն», «Ֆարհադ և Շիրին», «Թահիր և Զոհրա» և այլն)։
Հայկական թատրոնում 1910-1920-ական թվականներին ռեժիսոր Հովսեփ Ոսկանյանի ջանքերով բեմադրվել են «Լեյլի և Մեջնուն» (Արմեն Տիգրանյանի երգերով), «Սայաթ-Նովա» (Սայաթ-Նովայի երգերով, Շարա Տալյանի կոմպոզիցիայով) ներկայացումները։
Եզրույթ
Կատեգորիա:Օպերային տերմիններ Կատեգորիա:Օպերայի ժանրեր Կատեգորիա:Իտալիայի երաժշտություն Կատեգորիա:Իտալերեն օպերային տերմիններ
Էնդոսկոպիկ վիրաբուժությունը Հայաստանում
Էնդոսկոպիկ վիրաբուժությունը Հայաստանում, գիտական գործնական ամսագիր էնդոսկոպիկ վիրաբուժության և բժշկության մեջ նորագույն տեխնոլոգիաների վերաբերյալ։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական բժշկական ասոցիացիա Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
You Don’t Fool Me
«You Don’t Fool Me» («Դու չես հիմարացնի ինձ»), անգլիական Queen ռոք խմբի երգ «Made In Heaven» ալբոմից։ Այն թողարկվել է որպես սինգլ 1996 թվականին և ներառել է, բացի օրիգինալից, նաև տարբեր ռեմիքսներ։ Երգի հեղինակներն են Ֆրեդի Մերկուրին և Ռոջեր Թեյլորը։ Դա Queen-ի այն մի քանի երգերից է, որոնք ձայնագրվել են «Innuendo»-ի սեսիաներից հետո։ «You Don’t Fool Me»-ն մեծ հաջողության է հասել Իտալիայի հիթ-շքերթներում։
Պատմություն
«You Don’t Fool Me»-ն Made in Heaven ալբոմի համար ձայնագրված վերջին և ամենատարօրինակ երգերից է։ Իր կայքում Բրայան Մեյը պատմում է, որ Դևիդ Ռիչարդսը՝ խմբի պրոդյուսերը, գրեթե միանձնորեն, մասնիկներով հավաքելով երգը, որի բառերը գրել է Մերկուրին մահվանից մի քիչ ժամանակ առաջ։ Մեյը ասում է, որ մինչև Ռիչարդսի կատարած աշխատանքը, ոչ ոք անգամ չէր մտածում երգի մասին։ Այնուամենայնիվ, կազմելով և մշակելով երգը, Ռիչարդսը ներկայացրել է այն խմբի մնացած անդամներին։ Դրանից հետո Բրայան Մեյը, Ռոջեր Թեյլորը և Ջոն Դիքոնն ավելացրել են գործիքային մասերը և բեք վոկալ են ձայնագրել։ Նրանք զարմանքով էին լսում ավարտված աշխատանքը, որը գրվել է զրոյից։ Երգի ոճը հիշեցնում է Queen-ի 1982 թվականի Hot Space ալբոմը, դրա մասին պատմվում է Greatest Hits III ալբոմում։
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակի գործողությունը տեղի է ունենում գիշերային ակումբում․ ոմն մեկը հանկարծ հանդիպում է իր նախկին սիրո առարկային և հիշում է նրանց հարաբերություններից տարբեր պահեր։ Հնարավոր է, որ երգի թեման լինի այն պատմության շարունակությունը, որը «Play the Game» և «It's a Hard Life» երգերի հիմքում է ընկած։
Հիթ-շքերթներ
1 Ռեմիքսներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 սինգլներ Կատեգորիա:Քուին խմբի երգեր Կատեգորիա:Ռոք երգեր
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ռիչարդ Նաթանիել Ռայթ (Richard Nathaniel Wright, ), ամերիկացի վեպերի, պատմվածքների, բանաստեղծությունների և գիտահանրամատչելի գրականության հեղինակ։ Նրա գրականության մեծ մասը վերաբերում է ռասայական թեմաներին, մասնավորապես կապված աֆրոամերիկացիների ծանր վիճակի հետ 19-րդ դարավերջից մինչև 20-րդ դարի կեսերը, ովքեր խտրականության և բռնության ենթարկվեցին Հարավում և Հյուսիսում։ Գրականագետները կարծում են, որ նրա աշխատանքը օգնեց փոխել ռասսայական փոխահարաբերությունները ԱՄՆ-ում 20-րդ դարի կեսերին ։
Մանկությունը հարավում
Ռիչարդ Ռայթի "Սևամորթ տղա" հուշագրություններն ընդգրկում են 1912 թ․ մինչև 1936 թ․ մայիս ընկած ժամանակահատվածը ։ Ռիչարդ Նաթանիել Ռայթը ծնվել է 1908 թ․ սեպտեմբերի 4-ին Ռուկերի պլանտացիայում ՝ Ռոքսի երկաթուղային քաղաքի և Միսիսիպի նահանգի Նաթչեզ մեծ գետային քաղաքի միջև ։ Նա Նաթան Ռայլթի որդին էր (1880–1940), որը կալվածատեր էր, և նրա մայրը՝ Էլլա Ուիլսոնը, (1884-1959 ) ուսուցչուհի էր։ Նրա ծնողները քաղաքացիական պատերազմից հետո են ծնվել։ Նրա տատիկներն ու պապիկները ծնվել են ստրկության մեջ և ազատ են արձակվել պատերազմի արդյունքում ։ Նրա պապերը մասնակցել են Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմին և ծառայության միջոցով ձեռք բերել ազատություն։ Նրա հայրական պապը՝ Նաթան Ռայթը, (1842–1904) ծառայել է Միացյալ Նահանգներում, իսկ նրա մորական պապը ՝ Ռիչարդ Վիլսոնը, (1847–1921) փախել է Հարավային ստրկությունից 1865 թ․  ապրիլին ։
Ռիչարդի հայրը լքեց ընտանիքը, երբ Ռիչարդը 6 տարեկան էր, և նա 25 տարի չտեսավ Ռիչարդին։ 1911 կամ 1912 թ․ Էլլան տեղափոխվեց Միսիսիպի նահանգի Նատչեզ քաղաք՝ իր ծնողների մոտ լինելու համար։ Տատիկի տանը ապրելիս Ռայթը պատահաբար հրկիզեց տունը։ Ռայթի մայրն այնքան զայրացած էր, որ ծեծեց Ռայթին, մինչ նա կորցրեց գիտակցությունը ։ 1915 թ․ Էլլան կարճ ժամանակով իր տղաներին գցեց մեթոդիստների մանկատուն ։ Հետո նա ընդունվեց Մեմֆիսում գտնվող Հոուի ինստիտուտը 1915-1916 թ․ ։ 1916 թ․ նրա մայրը իր քրոջ Մեգիի և նրա ամուսնու Սիլաս Հոսկինսի հետ (ծնվել է 1882 թ․) տեղափոխվեց Արկանզաս նահանգի Էլեյն քաղաք՝ Ռիչարդի և իր կրտսեր եղբոր հետ ապրելու։ Արկանզասի այս հատվածը գտնվում էր Միսիսիպի Դելտայում, որտեղ նախկինում բամբակյա տնկարկներ էին։ Ռայթերը ստիպված էին փախչել այն բանից հետո, երբ Սիլաս Հոսկինսը «անհետացավ». ասում են, որ նա սպանվել է սպիտակամորթ տղամարդու կողմից, որը երազում էր իր հաջող բիզնեսի մասին ։ Մոր կաթվածից անգործունակ դառնալուց հետո, Ռիչարդը բաժանվեց իր կրտսեր եղբորից և կարճ ժամանակ ապրեց իր քեռի Քլարկ Ուիլսոնի և մորաքույր Ջոդիի հետ Միսիսիպի նահանգի Գրինվուդ քաղաքում ։ Տասներկու տարեկանում նա դեռ մեկ ամբողջական ուսումնական տարին չէր հասցրել ավարտել։ Շուտով Ռիչարդն իր կրտսեր եղբոր և մոր հետ վերադարձավ մայրական տատիկի տուն, որը գտնվում էր Միսիսիպի նահանգի մայրաքաղաք Ջեքսոնում, որտեղ նա ապրել է 1920 թ․ սկզբից մինչև 1925 թ․ վերջը։ Նրա տատն ու պապը՝ դեռ բարկացած նրա վրա իրենց տունը հրկիզելու համար, բազմիցս ծեծում էին Ռայթին և նրա եղբորը ։ Բայց մինչ Ռայթն այնտեղ էր ապրում, վերջապես կարողացավ կանոնավոր կերպով դպրոց հաճախել։ 1920-1921 թ․ նա հաճախել է յոթօրյա ադվենտիստական դպրոց մորաքույր Ադիի հետ, որը ուսուցիչ էր աշխատում այդ դպրոցում  ։ Մեկ տարի անց՝ տասներեք տարեկանում, նա ընդունվում է Ջիմ Հիլի հանրային դպրոցը 1921 թ․, որտեղ ընդամենը երկու շաբաթ անց փոխադրվում է վեցերորդ դասարան ։ Իր տատիկի և պապիկի՝ Յոթերորդ օրվա ադվենտիստական տանը Ռիչարդը թշվառ էր, հիմնականում այն պատճառով, որ իր վերահսկող մորաքույրն ու տատիկը փորձում էին ստիպել նրան աղոթել, որպեսզի կարողանար հոգևոր կապ հաստատել Աստծո հետ։ Ավելի ուշ Ռայթը սպառնաց տեղափոխվել տատիկի տանից, երբ նա շաբաթ օրը թույլ չէր տա աշխատել Ադվենտիստ շաբաթ եկեղեցում։ Հորաքրոջ և տատիկի ՝ նրան կառավարելու ամբարտավան որձերը նրան ստիպեցին թշնամանքով վերաբերել աստվածաշնչյան և քրիստոնեական ուսմունքներին՝ կյանքի խնդիրները լուծելու համար։ Այս թեման ներթափանցում էր նրա գրվածքներ ողջ կյանքի ընթացքում ։
1923 թ.-ին՝ տարրական և ավագ դպրոցում գերազանց արդյունքներով սովորելուց հետո, Ռայթը ստացավ դասարանի ելույթ ունեցողի պաշտոնը Սմիթ Ռոբերտսոնի կրտսեր ավագ դպրոցում, որը նա ավարտեց 1925 թ․ մայիսին ։ Նրան հանձնարարված էր ելույթ գրել, որը պետք է կարդային հանրային լսարանում՝ ավարտական երեկոյի ժամանակ ։ Ավելի ուշ նրան կանչեցին տնօրենի գրասենյակ, որտեղ տնօրենը հանձնարարեց նրան, որպեսզի իր գրած ելույթը ներկայացնի իր իսկ գրածի փոխարեն։ Ռիչարդը, հակառակվելով տնօրենին, ասաց, որ մարդիկ գալիս են՝ ուսանողներին լսելու, և նա չի ներկայացնի տնօրենի գրած ելույթը։ Տնօրենը սպառնաց Ռիչարդին, որ թույլ չի տա ավարտել դպրոցը, եթե նա համառի, չնայած որ նա հանձնել էր բոլոր քննությունները։ Նա նաև փորձեց գայթակղել Ռիչարդին ուսուցիչ դառնալու հնարավորությունով։ Ռիչարդը կարողացավ համոզել բոլորին թույլ տալ իրեն կարդալ իր գրած խոսքերը ։
Այդ տարվա սեպտեմբերին Ռայթը գրանցվեց մաթեմատիկայի, անգլերենի և պատմության դասընթացների Նոր Լանիեր ավագ դպրոցում, որը կառուցվել է Lեքսոնում սևամորթ աշակերտների համար․ նահանգի դպրոցները առանձնացված էին Ջիմ Քրոուի օրենքներով։ Սակայն նա ստիպված էր դադարեցնել դասերը մի քանի շաբաթ անկանոն այցելությունից հետո, քանի որ նա պետք է գումար վաստակեր ընտանեկան ծախսերի համար ։
1925 թ․ նոյեմբերին 17 տարեկան հասակում Ռայթն ինքնուրույն տեղափոխվեց Թենեսի նահանգի Մեմֆիս քաղաք։ Այնտեղ նա հագեցրեց կարդալու ծարավը, քանի որ վերցնում էր սպիտակամորթների համար առանձնացված գրադարանից գրքեր՝ համոզելով, որ օգնում է մի սպիտակամորթի․ սա նաև հնարավորություն տվեց նրան մուտք ունենալ այնպիսի հրատարակություններ՝ ինչպիսիք են «Հարփերս», «Աթլենթիք մանթլի» և «Ամերիքան Մերկուրի»։
Նա պլանավորել էր, որ իր մայրը կգա և կապրի իր հետ, երբ նա կարողանա պահել նրան, և 1926 թվականին նրա մայրը և կրտսեր եղբայրը միացան նրան։ Դրանից կարճ ժամանակ անց Ռիչարդը որոշեց Ջիմ Քրոուի վարած տնտեսության հարավից հեռանալ և մեկնել Չիկագո։ Նրա ընտանիքը միացավ մեծ արտագաղթին, երբ տասնյակ հազարավոր սևամորթներ լքեցին հարավը, որպեսզի հնարավորություններ փնտրեն տնտեսապես ավելի բարեկեցիկ հյուսիսային և միջին արևմտյան արդյունաբերական քաղաքներում ։
Ռայթի մանկությունը Միսսիսիպիում, Թենեսիում և Արկանզասում ամերիկյան ռասիզմի մասին ամուր տպավորություններ է ձևավորել ։
Վարագավան կամավորական ջոկատ
Վարագավան, Արցախյան պատերազմի ընթացքում Շամշադինի շրջանում տեղի ունեցած մարտերին մասնակցած ռազմական կազմավորում։ Ձևավորվել է 1989 թվականին Վարագավան գյուղում։ 1989-1994 թթ. մասնակցել է Տավուշի շրջանի (Պառավաքար) ինքնապաշտպանական մարտերին։ Հրամանատար՝ Վ. Աբրահամայան։ Ջոկատից զոհվել է Մ. Մանուչարյանը (նրա անունով է կոչվել գյուղի միջնակարգ դպրոցը)։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Չափահասությունը Չիկագոյում
Ռայթը և նրա ընտանիքը տեղափոխվեցին Չիկագո 1927 թ․ և ստացան փոստային ծառայողի աշխատանք Միացյալ Նահանգներում ։ Հերթափոխերի արանքում նա ուսումնասիրում էր այլ գրողների, այդ թվում ՝ Հ.Լ. Մենկենին, որը տպավորություն թողեց՝ դիտարկելով ամերիկյան հարավը՝ որպես դժողքի մի տեսակ։ Երբ նա այնտեղ կորցրեց աշխատանքը Մեծ ճգնաժամի ժամանակ, Ռայթը ստիպված եղավ օգնության դիմել Դաշնային շտապ օգնության վարչությանը 1931 թ․ ։ 1932 թ․ նա սկսեց հաճախել Ջոն Ռիդի ակումբի՝ Կոմունիստական կուսակցության գրական կազմակերպության ժողովներին ։ Ռայթը հարաբերություններ հաստատեց և կապվեց կուսակցության անդամների հետ։ Նա պաշտոնապես անդամագրվեց Կոմունիստական կուսակցությանը 1933 թ․ վերջին։ Որպես հեղափոխական բանաստեղծ՝ նա գրել է պրոլետարական բանաստեղծություններ (օրինակ՝ «Մենք կարմիր գրքերի կարմիր տերևներն ենք») «Նյու Մեսիս»-ի և այլ կոմունիստական հակում ունեցող պարբերականների համար։ Ջոն Ռիդի ակումբի Չիկագոյի մասնաճյուղում տեղի ունեցած իշխանության պայքարը հանգեցրել էր ակումբի ղեկավարության կազմալուծմանը։ Ռայթին ասվել էր, որ նա պետք է աջակցի ակումբի կուսակցության անդամներին, եթե ցանկանում է միանալ կուսակցությանը ։
1935 թ․ Ռայթը ավարտել է իր առաջին վեպի «Աղբահոր» բնագիրը, որը մերժվել է և հետմահու հրատարակվել որպես «Լորդ այսօր» 1963 թ․ ։
Վարագավան կամավորական ջոկատ
Գրականություն
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի պատմություն Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Չափահասությունը Չիկագոյում
1936 թ․ հունվարին նրա «Մեծ տղան լքում է տունը» պատմվածքն ընդունվել է «Նոր քարավան» և «Քեռի Թոմի երեխաները» անթոլոգիայում, որը նվիրված է սևամորթների գյուղական կյանքին ։
Նույն տարվա փետրվարին նա սկսեց համագործակցել Սևամորթների Ազգային Կոնգրեսի հետ։ Ապրիլին նա գլխավորեց հարավային կողմի գրողներ խումբը, որի անդամներն էին Առնա Բոնտեմպսը և Մարգարետ Ուոքերը։ Ռայթը ներկայացրեց  որոշ քննադատական էսսեյներ  և բանաստեղծություններ խմբին՝ քննադատության համար, և բարձրաձայն կարդաց իր մի քանի պատմվածքները։ Ակումբի միջոցով նա խմբագրեց «Ձախ ֆրոնտ» ամսագիրը, որը Կոմունիստական կուսակցությունը փակեց 1937 թ․՝ չնայած Ռայթի բազմիցս բողոքներին։ Այս ողջ ընթացքում Ռայթը շարունակում էր իր ներդրումն ունենալ «Նոր զանգվածներ» ամսագրում։
Գոհ լինելով Չիկագոյի սպիտակամորթ կոմունստնեիր հետ իր դրական հարաբերություններից՝ հետագայում Նյու Յորքում Ռայթը նվաստացավ մի քանի կուսակցության սպիտակամորթ անդամների կողմից, ովքեր չեղյալ հայտարարեցին նրա համար բնակարան գտնելու առաջարկը, երբ իմացան նրա ռասայի մասին։ Մի քանի սևամորթ կոմունիստներ Ռայթին անվանեցին «բուրժուական մտավորական» ։ Ռայթն, ըստ էության, ինքնուս էր։ Նա ստիպված էր դադարեցնել իր պետական կրթությունը միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո, որպեսզի աջակցեր մորն ու եղբորը ։
Դելիբաբա (այլ կիրառումներ)
Դելիբաբա, կարող է վերաբերել՝
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Չափահասությունը Չիկագոյում
Ռայթը պնդեց, որ երիտասարդ կոմունիստ գրողներին տեղ հատկացվեր՝ իրենց տաղանդները էլ ավելի զարգացնելու համար։ Նա զարգացրեց աշխատանքային հարաբերություններ մի սևամորթ ազգայնական կոմունիստի հետ, ինչը, իր դժգոհության, կուսակցության անդամների կողմից դրված վերաբերմունքի և սահմանափակումների հետ մեկտեղ, հանգեցրեց հասարակական վիճաբանության կուսակցության և դրա որոշ առաջատար անդամների հետ։ Ավելի ուշ Ռայթը նկարագրեց դրվագը իր գեղարվեստական ​​կերպարի ՝ աֆրոամերիկացի կոմունիստ Բադի Նիլսոնի միջոցով, 1944 թ․ «Աթլանթիք մանթլի» ամսագրում տպագրված «Ես փորձեցի լինել կոմունիստ» էսսեում։ Այս տեքստը հատված էր նրա ինքնակենսագրությունից, որը պետք է հրատարակվեր որպես «Ամերիկյան սով», բայց հանվեց «Սևամորթ տղա-ի» իրական հրատարակությունից՝ «Ամսվա գիրք» ակումբի խնդրանքով ։ Իսկապես, կուսակցության հետ նրա հարաբերությունները վերածվեցին բռնության. Ռայթին դանակով սպառնացել էին քաղաքական հայացքներ կիսող գործընկերները, գործադուլ անողները դատապարտել էին որպես տրոցկիտ փողոցում, և նա ֆիզիկական բռնության էր ենթարկվել նախկին ընկերների կողմից, երբ նա փորձեց միանալ իրենց 1936 թ. մայիսի 1-ի երթի ընթացքում։
Կարիերա
1932 թ․ Չիկագոյում Ռայթը միացավ Գրողների Դաշնային Նախագծին և դարձավ ԱՄՆ-ի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1937 թ․ նա տեղափոխվեց Նյու Յորք և դարձավ «Ամենօրյա աշխատավոր» կոմունիստական օրաթերթի բյուրոյի ղեկավար ։ 1937-1938 թ․ նա ավելի քան 200 հոդված է գրել հրատարակության համար։ Սա նրան թույլ տվեց լույս սփռել իրեն հետաքրքրող պատմությունների և հարցերի վրա՝ լավ գրված արձակում բացահայտելու դեպրեսիայի դարաշրջանի Ամերիկան ։
Նա աշխատել է Գրողների դաշնային նախագիծի քաղաքի ուղեցույցի վրա՝ «Նյու Յորք համայնապատկեր» (1938), ինչպես նաև շարադրություն է գրել Հարլեմի մասին այս գրքի համար։ Ամռանը և աշնանը նա ավելի քան 200 հոդված է գրել «Ամենօրյա աշխատավոր» օրաթերթի համար և օգնել խմբագրել կարճաժամկետ «Նոր Մարտահրավեր» գրական ամսագիրը։ Այդ տարին նույնպես նշանակալի էր Ռայթի համար, քանի որ նա հանդիպեց և բարեկամացավ գրող Ռալֆ Էլիսոնի հետ, որը երկար տարիներ տևեց։ Նա արժանացավ «Պատմություն» ամսագրի 500 դոլարի առաջին մրցանակին իր «Կրակ և ամպ» պատմվածքի համար ։
1938-ի սկզբին՝ «Պատմություն» ամսագիր մրցանակը ստանալուց հետո, Ռայթը հետաձգեց «Լորդ այսօր» գրքի ստեղծումը և աշխատանքից հեռացրեց իր գրական գործակալ Ջոն Տրուստինին։ Նա վարձեց Պոլ Ռեյնոլդսին՝ բանաստեղծ Պոլ Լորենս Դանբարի հայտնի գործակալին, որը ներկայացնում էր նրան։ Մինչդեռ «Պատմություն» հրատարակչությունը «Հարփեր»-ին ներկայացրեց Ռայթի բոլոր մրցանակային պատմությունները գրքի համար, և «Հարփեր»-ը համաձայնեց հրատարակել ժողովածուն։
Ռայթը ազգային ուշադրության է արժանացել «Քեռի Թոմի երեխաները» խորագրով չորս պատմվածքների ժողովածուի համար 1938 թ․։ «Քեռի Թոմի երեխաները» պատմվածքի հրատարակությունն ու բարենպաստ ընդունելությունը բարելավեցին Ռայթի կարգավիճակը «Կոմունիստական» կուսակցության մեջ և հնարավորություն տվեցին նրան հաստատել ֆինանսական կայունություն։ Նա նշանակվեց «Նոր զանգվածներ» խմբագրական խորհրդի կազմում։ Գրենվիլ Հիքսը՝ հայտնի գրականագետ և կոմունիստների համախոհ, ներկայացրեց նրան թեյախմության ժամանակ Բոստոնում։ 1938 թ․ մայիսի 6-ին վաճառքից Ռայթին բավական գումար էր տրամադրվել Հարլեմ տեղափոխվելու համար, որտեղ նա սկսեց գրել «Հարազատ որդի» վեպը, որը նա հրատարակեց 1940 թ․։
Հիմնվելով իր պատմվածքների վրա՝ Ռայթը դիմեց Գուգենհայմի ընկերությանը, որը նրան կրթաթոշակ տրամադրեց՝ թույլ տալով ավարտել «Հարազատ որդի» վեպը։ Այդ ժամանակահատվածում նա սենյակ վարձեց Հերբերտի և Ջեյն Նյուտոնի տանը, որոնց Ռայթը գիտեր Չիկագոյից։ Նրանք տեղափոխվել էին Նյու Յորք և բնակվում էին Բրուքլինում գտնվող Լեֆերտս Փլեյսում՝ Ֆորտ Գրին թաղամասում :
Հրապարակելուց հետո «Հարազատ որդի» վեպը «Ամսվա գիրք» hրատարակչության կողմից ընտրվեց որպես աֆրոամերիկացի հեղինակի առաջին գիրքը։ Դա համարձակ ընտրություն էր։ Գլխավոր հերոսը՝ Բիգեր Թոմասը, մի անձնավորություն էր, որը կապված էր այն սահմանափակումների հետ, որոնք հասարակությունը դնում էր աֆրոամերիկացիների վրա։ Նա ձեռք բերեց իր սեփական ազատ կամքը և ինքնաճանաչումը՝ միայն սարսափելի գործողություններ կատարելով։
Ռայթը քննադատվեց իր աշխատանքներում բռնության վրա կենտրոնանալու համար։ «Հարազատ որդի» վեպի դեպքում մարդիկ բողոքում էին, որ նա պատկերել է մի սևամորթի այնպիսի կերպարներով, որոնք կարծես հաստատում էին սպիտակամորթների վատագույն վախերը։ «Հարազատ որդի» վեպի հրատարակությանը հաջորդած ժամանակահատվածը ծանր ժամանակ էր Ռայթի համար։ 1940 թ․ հուլիսին նա մեկնում է Չիկագո՝ ուսումնասիրելու սևամորթների ժողովրդական պատմությունը։ Չիկագոյում գտնվելու ընթացքում նա Լենգսթոն Հյուզի, Առնա Բոնտեմփսի և Քլոդ ՄաքՔեյի հետ այցելեց ամերիկյան սևամորթների ցուցահանդեսին։
Նա մեկնել է Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Չապել Հիլ քաղաք՝ համագործակցելու թատերագիր Փոլ Գրինի հետ «Հարազատ որդի» վեպի դրամատիկական ադապտացիայի շուրջ։ 1941 թ․ հունվարին Ռայթը ուշագրավ նվաճումների համար ստացավ Գունավոր մարդկանց առաջընթացի ազգային ասոցիացիայի հեղինակավոր Սպինգարի մեդալը։ Նրա «Հարազատ որդի» պիեսի բացումը եղել է 1941 թ․ մարտին Բրոդվեյում ռեժիսոր Օրսոն Ուելսի հետ և ընդհանուր առմամբ դրական արձագանքներ է ստացել։ Ռայթը նաև տեքստ է գրե ՝ ուղեկցելու Ռոսկամի ընտրած լուսանկարների հատորը, որոնք գրեթե ամբողջությամբ վերցված են Ֆերմայի անվտանգության վարչության ֆայլերից։ ՖԱԲ-ն վարձել է լավագույն լուսանկարիչներին՝ երկիր շրջելու և ամերիկացիներին լուսանկարելու համար։ Նրանց համատեղ աշխատանքը ՝ «Տասներկու միլիոն սև ձայներ. սևամորթների ժողովրդական պատմությունը Միացյալ Նահանգներում», լույս է տեսել 1941-ի հոկտեմբերին և արժանացել քննադատների գնահատականին։
Ռայթի «Սևամոթ տղա» պատմվածքը (1945 թ․) նկարագրում է նրա վաղ կյանքը Ռոքսում մինչև 19 տարեկան հասակում Չիկագո տեղափոխվելը։ Այն ներառում էր նրա բախումները ադվենտիստական ընտանիքի հետ, սպիտակամորթ գործատուների հետ ունեցած խնդիրները և սոցիալական մեկուսացումը։ Այն նաև նկարագրում է նրա մտավոր ճանապարհորդությունն այս մարտերի միջով։ 1977 թ․ հետմահու լույս տեսած «Ամերիկյան սով» գիրքը, ի սկզբանե, Ռայթի կողմից նախատեսվել էր որպես «Սևամորթ տղայի» երկրորդ հատոր։ 1991 Ամերիկայի գրադարանի հրատարակությունը վերջապես վերականգնեց գիրքը սկզբնական երկհատորյակի տեսքով։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց (The Fletcher School of Law and Diplomacy), Թաֆթս համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ասպիրանտական դպրոց։ Հիմնադրվել է 1933 թվականին Մասաչուսեթսի Մեդֆորդ քաղաքում։ Դպրոցը Ամերիկայի միջազգային հարաբերությունների ամենահին դպրոցներից մեկն է և լավ վարկանիշ ունի իր մագիստրոսական և դոկտորական ծրագրերում ։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Կարիերա
«Ամերիկյան սով»-ը մանրամասնորեն ներկայացրել է Ռայթի մասնակցությունը Ջոն Ռիդի ակումբին և Կոմունիստական կուսակցությանը, որը նա թողել է 1942 թ․։ Գրքում ասվում էր, որ նա ավելի շուտ է հեռացել, բայց չի հայտարարել իր դուրս գալու մասին մինչև 1944 թ․ ։ Գրքի վերականգնված ձևում Ռայթը օգտագործեց դիպտիչի կառուցվածքը՝ համեմատելու կազմակերպված կոմունիզմի հստակությունն ու անհանդուրժողականությունը, որը դատապարտում էր «բուրժուական» գրքերը և դրա որոշ անդամներ՝ ֆունդամենտալիստական ​​կազմակերպված կրոնի նմանապես սահմանափակող հատկություններով։ Ռայթը հավանություն չտվեց Իոսիֆ Ստալինի Խորհրդային Միության Մեծ մաքրմանը, բայց նա շարունակում էր հավատալ ծայրահեղ ձախ ժողովրդավարական լուծումներին քաղաքական խնդիրների համար։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
2017 թվականի դրությամբ ուսանողների թիվը շուրջ 230 էր, որոնցից 36 տոկոսը 70 երկրներից միջազգային ուսանողներ էին, իսկ մոտ մեկ քառորդը` ԱՄՆ փոքրամասնություններ։ Դպրոցի շրջանավարտներ ավելի քան 9500 են` 160 երկրներում և ներառում է նշանավոր դեսպաններ, դիվանագետներ, արտաքին գործերի նախարարներ, բարձրաստիճան զինվորականներ, շահույթ չհետապնդող կազմակերպությունների ղեկավարներ և կորպորատիվ ղեկավարներ ։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
Կանադայի Քվեբեկ քաղաքում մի քանի ամիս մնալուց հետո, ներառյալ երկարատև մնալը Օրլեյան կղզու Սայնտ-Պետրոնիլե գյուղում, Ռայթը տեղափոխվեց Փարիզ 1946 թ․։ Նա դարձավ մշտական արտագաղթած ամերիկացի ։
Փարիզում Ռայթը ընկերացավ ֆրանսիացի գրողներ Ժան Պոլ Սարտրի և Ալբերտ Կամյուի հետ, որոնց հետ ծանոթացել էր դեռ Նյու Յորքում ։ Սակայն, ինչպես նշել է Միշել Ֆաբրը, Ռայթի էքզիստենցիալիստական հակումների վրա ավելի շատ ազդել են Սյորեն Կիերկեգորը, Էդմունդ Հուսերլը և հատկապես Մարտին Հայդեգերը ։ 1946-ից 1951 թ, Ռայթի էքզիստենցիալիստական ​​միտումների մասին Ֆաբրի փաստարկից հետո, Հյու Վուդսոնը ենթադրում է, որ Ռայթի ծանոթությունը Հուսերլի և Հայդեգերի հետ «Ռայթի համար Սարտրի էքզիստենցիալիզմի և մարքսիզմի սինթեզի անհամապատասխանության ուղղակի հետևանքն էր»։ Նրա Էկզիստենցիալիստական փուլը արտահայտվել է իր երկրորդ՝ «Օտար» (1953 թ․) վեպում, որը նկարագրում է աֆրոամերիկացի հերոսի մասնակցությունը Նյու Յորքի Կոմունիստական կուսակցությունում» ։ Նա նաև ընկերացավ արտասահմանցի հայրենակից գրողներ Չեսթեր Հիմսի և Ջեյմս Բոլդուինի հետ։ Վերջինիս հետ նրա հարաբերություններն ավարտվում էին դժվարությամբ այն բանից հետո, երբ Բոլդուինը հրատարակեց իր «Բոլորի բողոքական վեպը» շարադրությունը, որում նա քննադատում էր Բիգեր Թոմասի կերպարը որպես կարծրատիպային։ 1954 թ․ Ռայթը հրատարակեց «Վայրի տոն»-ը։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Պատմություն
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցը հիմնադրվել է 1933 թվականին Օսթին Բարքլեյ Ֆլետչերի կտակմամբ, ով 1923 թվականին իր մահից հետո Թաֆթսի համալսարանին թողեց ավելի քան 3 միլիոն դոլար։ Այս միջոցների մեկ երրորդը հատկացվել է «Իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցի ստեղծմանը և պահպանմանը, որը հայտնի է որպես Ֆլետչերի իրավունքի դպրոց կամ Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց»։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
1947 թ․ Ֆրանսիայի քաղաքացի դառնալուց հետո Ռայթը շարունակեց ճանապարհորդել Եվրոպայով, Ասիայով և Աֆրիկայով։ Նա այս ուղևորություններից նյութ հավաքեց բազմաթիվ գեղարվեստական ստեղծագործությունների համար։ 1949 թ․ Ռայթը մասնակցեց «Ձախողված Աստված» հակակոմունիստական անթոլոգիային։ Նրա շարադրությունը լույս է տեսել երեք տարի առաջ, որը վերցվել է «Սևամորթ տղա» պատմվացքի չհրապարակված մասից։ Նրան հրավիրեցին միանալու Մշակութային ազատության կոնգրեսին, որից նա հրաժարվեց ՝ ճիշտ կասկածելով, որ այն կապեր ունի Կենտրոնական հետախուզական վարչության հետ։ Վախենալով աֆրոամերիկացիների և կոմունիստների միջև կապերից ՝ Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն Ռայթին հսկողության տակ էր պահում սկսած 1943 թ․։ 1950-ական թ․ կոմունիստական վախերի պատճառով Ռայթը հայտնվեց Հոլիվուդի կինոստուդիայի ղեկավարների ցուցակում։ Բայց 1950 թ․ նա նկարահանվեց «Հարազատ որդի» արգենտինական կինոնկարում՝ որպես դեռահաս Բիգեր Թոմաս (այդ ժամանակ Ռայթը 42 տարեկան էր)։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Պատմություն
Ֆլետչերը նախատեսում էր «դպրոց, որը մարդկանց պատրաստում է դիվանագիտական ծառայության և ուսուցանում այնպիսի հարցեր, որոնք մտնում են արտաքին հարաբերությունների շրջանակում, [որը] ներառում է դրա մեջ որպես միջազգային իրավունքի սկզբունքների հիմնարար և մանրակրկիտ իմացություն, որոնց վրա հիմնված է դիվանագիտությունը, թեև դիվանագետի մասնագիտությունը պահանջում է նաև աշխարհագրական և տնտեսական բնույթի շատ բաների իմացություն, որոնք ազդում են ազգերի միջև հարաբերությունների վրա» ։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
1953 թ․ կեսերին Ռայթը ուղևորվեց դեպի Ոսկե ափ, որտեղ Քվոմե Նքրուման երկիրը տանում էր Բրիտանական իշխանությունից դեպի անկախություն՝ այն հիմնադրելով որպես Գանա պետություն։ Նախքան Ռայթի Փարիզ վերադառնալը, նա գաղտնի զեկույց տվեց Աքրայում Միացյալ Նահանգների հյուպատոսությանը այն մասին, թե ինչ է նա իմացել Նքրումայի և նրա քաղաքական կուսակցության մասին։ Ռայթի Փարիզ վերադառնալուց հետո նա երկու անգամ հանդիպել է ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի աշխատակցի հետ։ Սպայի զեկույցը ներառում էր այն, ինչ Ռայթը սովորել էր Նքրումիի խորհրդական Ջորջ Փադմորից Ոսկե ափի վերաբերյալ Նքրումիի ծրագրերի մասին անկախության ձեռքբերումից հետո։ Լոնդոնում ապրող Պադմորը Ռայթին լավ ընկեր էր համարում։ Ռայթի «Սև ուժ» գիրքը իր աֆրիկյան ճանապարհորդության մասին հրատարակվել է 1954 թ․։ Դրա հրատարակիչը Դենիս Դոբսոնն էր, որը նաև հրատարակել էր Փադմորի աշխատանքը ։
Որքան էլ քաղաքական դրդապատճառներով առաջնորդվեր Ռայթը, հաշվետու լինելով ամերիկացի պաշտոնյաներին, նա նաև ամերիկացի էր, որը ցանկանում էր մնալ արտասահմանում և նրանց հավանությանն արժանանալու կարիք ուներ, որպեսզի երկարացներ իր անձնագիրը։ Ռայթի կենսագիր Էդիսոն Գեյլի խոսքով ՝ մի քանի ամիս անց Ռայթը Փարիզում ամերիկյան դեսպանատանը պաշտոնյաների հետ խոսել էր այն մարդկանց մասին, որոնց հետ հանդիպել էր Կոմունիստական կուսակցությունում. այդ ժամանակ մարդիկ հետապնդվում էին ԱՄՆ-ում Սմիթի օրենքի համաձայն ։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Պատմություն
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցը բացվել է 1933 թվականին Հարվարդի համալսարանի և Թաֆթս քոլեջի համատեղ տնօրինության ներքո։ Վաղ դասախոսական կազմի բոլոր անդամները, բացառությամբ երկուսի, եղել են Հարվարդի իրավաբանական դպրոցի դասախոսներ։ Հարվարդի հետ կապն այսօր էլ ակնհայտ է գրադարաններից օգտվելու և Հարվարդում և Թաֆթսում դասընթացներ հաճախելու փոխադարձ իրավունքով (Ֆլետչերի ուսանողների համար HBS, HLS և KSG ինստիտուտներում) ։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
Պատմաբան Քերոլ Փոլսգրովն ուսումնասիրել է, թե ինչու է Ռայթը, կարծես թե, քիչ ասելիք ունեցել ԱՄՆ-ում 1950-ական թ․ քաղաքացիական իրավունքների շարժման ակտիվացման մասին։ Նրա կարծիքով` Ռայթը գտնվում էր այն ազդեցության տակ, որը նրա ընկերը՝ Չեսթեր Հայմսը, անվանում էր «Արտասովոր ճնշում»՝ ԱՄՆ-ի մասին գրելուց խուսափելու համար ։ Երբ «Էբոնի» ամսագիրը հետաձգեց «Ես ընտրում եմ աքսորը» շարադրության տպագրումը, Ռայթը վերջապես առաջարկեց այն տպագրել «Սպիտակ պարբերական» ամսագրում ։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Պատմություն
Ձեռք բերված առաջին շենքերից մեկը Գոդարդ Հոլլն էր, որը վերածվել է գրադարանի։ Թաֆթս քոլեջը 1935 թվականին ստանձնել է Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցի կառավարման բացառիկ պատասխանատվությունը։ 1963-1965 թվականներին կառուցվել է համալսարանի Մագար Հոլլը, որը վերանորոգվել է 2016 թվականին` սպասարկելու Ֆլետչերի դպրողի ընդլայնվող կարիքները ։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
1955 թ․ Ռայթը այցելեց Ինդոնեզիա Բանդունգի կոնֆերենսի համար։ Նա իր դիտարկումները գրանցեց համաժողովի, ինչպես նաև Ինդոնեզիայի մշակութային պայմանների վերաբերյալ «Գունավոր վարագույրը. Զեկույց բանդունգի համաժողովի մասին» -ում։ Նորանկախ, նախկին գաղութային ժողովուրդների հետ այս հանդիպման ընձեռած հնարավորությունները ոգևորիչ էին Ռայթի համար։ Նա առնվազն երկու դասախոսություն կարդաց ինդոնեզական մշակութային խմբերի համար, այդ թվում՝ PEN միջազգային կազմակերպության, և հարցազրույց վերցրեց ինդոնեզացի արվեստագետներից և մտավորականներից՝ պատրաստվելով գրել «Գունավոր վարագույր»-ը ։ Ինդոնեզացի մի քանի արվեստագետներ և մտավորականներ, որոնց հանդիպեց Ռայթը, հետագայում մեկնաբանեցին, թե ինչպես է նա իր ճանապարհորդական գրքում պատկերել Ինդոնեզիայի մշակութային պայմանները ։
Ռիչարդ Ռայթի այլ աշխատանքներից էին «Սպիտակամո՛րթ, լսի՛ր» ստեղծագործությունը (1957 թ․), «Երկար երազը» վեպը (1958 թ․), որը հարմարեցվեց որպես պիես և 1960 թ․ Նյու Յորքում ցուցադրվեց Քեթի Ֆրինգսի կողմից։ Այն ուսումնասիրում է Ֆիշ անունով տղամարդու և նրա հոր հարաբերությունները ։ «Ութ մարդ» պատմվածքների ժողովածուն հետմահու լույս է տեսել 1961 թ․՝ Ռայթի մահից անմիջապես հետո։ Այս աշխատանքները հիմնականում վերաբերում էին հյուսիսային և հարավային քաղաքաբնակ սևամորթ ամերիկացիների աղքատությանը, զայրույթին և բողոքներին։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Դպրոցի և ֆակուլտետի կազմակերպում
Ֆլետչերի դպրոցը ղեկավարում է դեկանը, որը նշանակվում է համալսարանի ռեկտորի և պրովոստի կողմից` Թաֆթս քոլեջի հոգաբարձուների (համալսարանի ղեկավար մարմին) հաստատմամբ։ Դեկանը պատասխանատու է դպրոցի ողջ կառավարման համար, ներառյալ դասախոսների նշանակումը, ուսումնական պլանը, ընդունելության և ֆինանսական աջակցության քաղաքականությունը, ուսանողների հարցերը, դպրոցի և նրա հարմարությունների զարգացումը։ Ի տարբերություն այլ համալսարաններում միջազգային հարաբերությունների այլ դպրոցների, Ֆլետչերի դպրոցն ունի առանձին ֆակուլտետ, իր բյուջեն և դասախոսական կազմի վերաբերյալ իր կանոնակարգերը։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
Նրա գործակալ Փոլ Ռեյնոլդսը խիստ բացասական քննադատության էր ենթարկել Ռայթի 400 էջանոց «Հալյուցինացիաների կղզի» ստեղծագորությունը 1959 թ․ փետրվարին։ Չնայած դրան, մարտին Ռայթը ուրվագծեց մի վեպ, որում նրա կերպարներից Ֆիշը պետք է ազատագրվեր ռասայական պայմաններից և դառնար գերիշխող։ 1959 թ․ մայիսին Ռայթը ցանկանում էր լքել Փարիզը և ապրել Լոնդոնում։ Նա զգում էր, որ Ֆրանսիայի քաղաքականությունն ավելի ու ավելի է ենթարկվում Միացյալ Նահանգների ճնշմանը։ Նրա վայելած խաղաղ փարիզյան մթնոլորտը փշրվել էր արտագաղթած սև գրողների թշնամիների հրահրած վեճերի և հարձակումների արդյունքում։
1959 թ․ հունիսի 26-ին՝ «Սպիտակաամո՛րթ, լսի՛ր» ստեղծագործության ֆրանսիական հրատարակությունը նշող երեկույթից հետո Ռայթը հիվանդացավ։ Նա տառապում էր ամեոբիազ վիրուսային հիվանդությամբ, որը, հավանաբար, կապված էր 1953 թ․ Ոսկե ափում գտնվելու հանգամանքով։ Մինչ 1959 թ․ նոյեմբերը նրա կինը Լոնդոնում բնակարան էր գտել, բայց Ռայթի հիվանդությունը  և բրիտանական ներգաղթյալների պաշտոնյաների հետ «տասներկու օրվա ընթացքում չորս դժվարությունները» վերջ տվեցին Անգլիայում ապրելու նրա ցանկությանը։
1960 թ․ փետրվարի 19-ին Ռայթը իր գործակալ Ռեյնոլդսից իմացավ, որ «Երկար երազ» ստեղծագործության բեմական ադապտացիայի Նյու Յորքի պրեմիերան այնպիսի վատ գնահատականներ էր ստացել, որ ադապտացիայի հեղինակ Կետտի Ֆրինգսը որոշել էր չեղարկել մյուս ներկայացումները։ Միևնույն ժամանակ Ռայթը բախվում էր լրացուցիչ խնդիրների հետ՝ փորձելով տպագրել «Երկար երազ»-ը Ֆրանսիայում։ Այս անհաջողությունները կանխեցին նրա «Հալյուցինացիաների կղզի» վեպի վերջնական վերանայումը, որի համար նա փորձում էր տպագրության պարտավորություն ստանալ «Դաբլդեյ ընդ սանզ» հրատարակչությունից։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Դեկաններ
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցի նախկին դեկանները եղել են դեսպաններ, բարձրաստիճան զինվորականներ, ներառյալ ծովակալներ, դրույքային պրոֆեսորներ և պրոֆեսիոնալ դիվանագետներ։
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
1960 թ․ հունիսին Ռայթը ձայնագրեց մի շարք քննարկումներ ֆրանսիական ռադիոյի համար հիմնականում իր գրքերի և գրական կարիերայի շուրջ։ Նա նաև անդրադարձավ Միացյալ Նահանգներում և աշխարհում տիրող ռասայական իրավիճակին և մասնավորապես դատապարտեց ամերիկյան քաղաքականությունը Աֆրիկայում։ Սեպտեմբերի վերջին դստեր՝ Ջուլիայի Սորբոնում սովորելու նպատակով Լոնդոնից Փարիզ տեղափոխվելու հետ կապված լրացուցիչ ծախսերը վճարելու համար՝ Ռայթը գրեց համառոտագրեր Փարիզի ամենամեծ ձայնագրման ընկերության տնօրեն Նիկոլ Բարքլեյի ձայնագրման շապիկների համար։
Չնայած իր ֆինանսական նեղություններին, Ռայթը հրաժարվեց փոխզիջման գնալ իր սկզբունքներին։ Նա հրաժարվեց մասնակցել Կանադայի ռադիոյի համար նախատեսված մի շարք հաղորդումների, քանի որ կասկածում էր ամերիկյան վերահսկողության վրա։ Նույն պատճառով նա մերժեց Մշակութային ազատության կոնգրեսի՝ Հնդկաստան մեկնելու հրավերը՝ Լև Տոլստոյի հիշատակին նվիրված համաժողովում ելույթ ունենալու համար։ Դեռևս հետաքրքրված լինելով գրականությամբ՝ Ռայթը օգնեց Քայլ Օնստոտին՝ նրա «Մանդինգո» (1957 թ․) վեպը Ֆրանսիայում տպագրելու հարցում։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Դեկաններ
2013-2018 թվականների Ֆլետչերի դպրոցի դեկանը ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի նախկին ծովակալ Ջեյմս Գ. Ստավրիդիսն էր, որը 2009 թվականի հուլիսից մինչև 2013 թվականի մայիսը ծառայել էր որպես ՆԱՏՕ-ի բարձրագույն զինվորական պաշտոնյա` Եվրոպայի միացյալ ուժերի գերագույն հրամանատար։ Իրավագիտության և դիվանագիտության մագիստրոսի կոչումը (MALD) և PhD-ն նա ստացել է Ֆլետչերի դպրոցում։
2001-2013 թվականների դեկան Դեսպան Սթիվեն Բոսվորթը եղել է պրոֆեսիոնալ դիվանագետ, երեք անգամ ԱՄՆ դեսպան (Թունիս, Ֆիլիպիններ, Հարավային Կորեա) և ԱՄՆ Պետքարտուղարության քաղաքականության պլանավորման նախկին տնօրեն։
Պրոֆեսորադասախոսական կազմ
Հիմնադրման օրվանից Ֆլետչերի դպրոցն իրեն որպես մասնագիտական դպրոց է ընկալել։ Ուսուցման նպատակը ոչ միայն գիտական, այլ նախևառաջ մասնագիտական կրթությունն է։ Այս առումով դասախոսների մեծ մասը գիտությունից դուրս պրակտիկ փորձ ունեն և դեռևս ակտիվ են խորհրդատվական և քաղաքական կարգավիճակով։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցում աշխատում են ավելի քան 30 լրիվ դրույքով կամ պաշտոնավարող դասախոսներ, ինչպես նաև մի շարք օժանդակ (adjunct) և հրավիրված դասախոսներ, և Թաֆթսի գործընկեր դպրոցների դասախոսներ, ներառյալ Ֆրիդմանի սննդի գիտության և քաղաքականության դպրոցը։ Ֆլետչերի լրիվ դրույքով ֆակուլտետը ներառում է տնտեսագետներ, միջազգային իրավունքի տեսաբաններ, պատմաբաններ և քաղաքագետներ, որոնք ունեն պրոֆեսորի, դոցենտի, ասիստենտի և դասախոսի ակադեմիական կոչումներ։ Բացառությամբ ներկայիս դեկանի, պրոֆեսորադասախոսական կազմի բոլոր անդամներն ունեն բարձր կոչումներ իրենց համապատասխան ոլորտներում (պատմաբանների, քաղաքագետների և տնտեսագետների դեպքում Ph.D, իսկ իրավաբանների դեպքում` իրավունքի դոկտոր-J.D): 2013 թվականի տվյալներով Մեդֆորդում պրոֆեսորադասախոսական կազմ և ուսանող հարաբերակցությունը եղել է 1:8,6 ։
Հետազոտական ​​կենտրոններ և ծրագրեր
Մասաչուսեթս նահանգի Մեդֆորդ քաղաքում գտնվող համալսարանում Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցը առաջարկում է բազմաբնույթ ուսուցում միջազգային հարաբերություններում մի քանի մագիստրոսական և Ph.D. ծրագրերի միջոցով ։ Անկախ այն աստիճանի ծրագրից, որում նրանք ընդգրկված են, ուսանողները հնարավորություն ունեն ընտրել ավելի քան 170 դասընթացներից։ Դասընթացների շրջանակը բաժանված է հետևյալ երեք ոլորտների.
Դպրոցն ունի տասնմեկ աստիճանի ծրագրեր. նրա առաջատարն է երկամյա Իրավունքի և դիվանագիտության մագիտրոսի (MALD) ծրագիրը։ Բացի այդ, կան մի քանի համատեղ և երկակի աստիճանի և վկայականի ծրագրեր։
Դպրոցը եղել է առաջատար և նորարար հիբրիդային կրթության ոլորտում (հեռավար զուգորդում կացության հետ)։ Նրա «Արվեստների համաշխարհային մագիստրոս» կոչումը միջին կարիերայի մասնագետների համար Արվեստների համաշխարհային մագիստրոս ծրագրի (GMAP) միջոցով եզակի է միջազգային հարաբերությունների աստիճանների շարքում։ Մեկամյա ծրագիրը միավորում է երեք 2-շաբաթյա ռեզիդենտներ (երկուսը Ֆլետչերի դպրոցում և մեկը այլ միջազգային վայրում ամեն տարի) ուսուցումներով, որոնք ներառում են այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են բանակցությունները, միջազգային բիզնեսը և տնտեսական իրավունքը, միջազգային առևտուրը, տնտեսագիտությունը և քաղաքականությունը համաշխարհային տեսանկյունից ։
Հետազոտական կենտրոններ
Ֆլետչերն ունի մի շարք հետազոտական կենտրոններ և ինստիտուտներ, այդ թվում`
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
Ռայթի մի շարք աշխատանքներ լույս են տեսել հետմահու։ Բացի այդ, Ռայթի որոշ ցնցող հատվածներ, որոնք առնչվում էին ռասային, սեռին և քաղաքականությանը, հանվել կամ բաց են թողնվել մինչ նրա կենդանության օրոք ստեղծագործությունների բնօրինակների հրատարակումը։ 1991 թ․ լույս տեսան «Հարազատ որդի», «Սևամորթ տղա» ստեղծագործությունների և նրա մյուս գործերի «չզտված»  տարբերակները։ Բացի այդ, 1994 թ․ առաջին անգամ հրատարակվեց նրա «Անցման ծես» վեպը ։
Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թաֆթս համալսարան Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարան Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի համալսարաններ և քոլեջներ Կատեգորիա:1933 հիմնադրումներ
Ռիչարդ Ռայթ (գրող)
Ֆրանսիա
Իր կյանքի վերջին տարիներին Ռայթը սիրահարվել էր ճապոնական հաիկու բանաստեղծական ձևին և գրել ավելի քան 4000 այդպիսի կարճ բանաստեղծություններ։ 1998 թ․ լույս տեսավ մի գիրք (Հաիկու. Այս այլ աշխարհը) ՝ իր իսկ նախընտրած 817 hաիկուներով։ Այս հաիկուներից շատերն ունեն վեր բարձրացնող հատկություն, նույնիսկ եթե գործ ունեն մենության, մահվան և բնության ուժերի հետ համակերպվելու հետ։
2001 թ․ Միսիսիպիի համալսարանական հրատարակչությունը հրատարակեց Ռայթի ճանապարհորդական գրառումների հավաքածուն։ Իր մահվան ժամանակ Ռայթը թողեց անավարտ գիրք՝ «Հոր օրենքը», որը վերաբերում էր սևամորթ ոստիկանի և նրա կողմից սպանության մեջ կասկածվող որդուն։ Նրա դուստրը՝ Ջուլիա Ռայթը, տպագրեց «Հոր օրենքը» 2008 թվականի հունվարին։ Հանրամատչելի խմբագրությունը, որը պարունակում էր Ռայթի քաղաքական գործերը, լույս է տեսել «Երեք գիրք աքսորից, «Սև ուժ», «Գունավոր վարագույր» և «Սպիտակամո՛րթ, լսի՛ր» վերնագրի ներքո։
Անձնական կյանք
1939 թ․ օգոստոսին, Ռալֆ Էլլիսոնին՝ որպես «փեսայի եղբայր» ընտրելով ,Ռայթն ամուսնացավ Դիմա Ռոուզ Մեյդմանի ՝ ռուս-հրեական ծագման ժամանակակից պարի ուսուցիչուհու հետ։ Դա կարճատև ամուսնություն էր, որն ավարտվեց մեկ տարի անց։
1941 թ․ մարտի 12-ին նա ամուսնացավ Էլեն Փոփլարի (ազգանունը Պոպլովից) հետ, ով կոմունիստների կազմակերպիչ էր Բրուքլինից ։ Նրանք ունեցան երկու դուստր՝ Ջուլիան՝ ծնված 1942 թ․ և Ռեյչելը՝ 1947 թ․ ։
Ժառանգություն
«Սևամորթ տղա» հուշագրությունը 1945 թ․՝ հրատարակվելուց անմիջապես հետո դարձավ լավագույն վաճառված գիրք ։ 1950-ական թ․ ընթացքում լույս տեսած Ռայթի պատմությունները հիասթափեցրին որոշ քննադատների, ովքեր ասում էին, որ նրա տեղափոխությունը Եվրոպա իրեն հեռացրել է աֆրոամերիկացիներից և առանձնացրել է նրա հուզական և հոգեբանական արմատներից ։ Ռայթի շատ գործեր չկարողացան բավարարել Նոր քննադատության կոշտ չափանիշները մի ժամանակահատվածում, երբ ավելի երիտասարդ գրողների ստեղծագործությունները մեծ համբավ էին վայելում ։
1950-ական թ․ ընթացքում Ռայթը հեռանկարում ավելի ինտերնացիոնալիստ դարձավ։ Թեև նա շատ հաջողությունների հասավ որպես համաշխարհային հեղինակություն ունեցող կարևոր հասարակական գրական և քաղաքական գործիչ, նրա ստեղծագործական գործունեությունը անկում ապրեց ։
Չնայած «Սևամորթ տղա»-ի հանդեպ հետաքրքրությունը 1950-ական թ․ նվազեց, այն շարունակում է մնալ նրա լավագույն վաճառվող գրքերից մեկը։ 20-րդ դարի վերջից սկսած՝ քննադատները նորովի հետաքրքրություն են ցուցաբերում վերջինիս նկատմամբ։ «Սևամորթ տղա»- ն շարունակում է մնալ պատմական, սոցիոլոգիական և գրական նշանակություն ունեցող կարևոր գործ, որի ռասիստական հասարակության մեջ մեկ սևամորթի ինքնաիրացման որոնման կարևորագույն կերպարը խիստ ազդել է դրան հաջորդած աֆրոամերիկացի գրողների վրա, ինչպիսիք են Ջեյմս Բոլդուինը և Ռալֆ Էլլիսոնը։
Ընդունված է համարել, որ Ռայթի «Հարազատ որդու» ազդեցությունը գրական ոճի կամ տեխնիկայի խնդիր չէ։ Ավելի շուտ, այս գիրքը ազդել է գաղափարների և վերաբերմունքի վրա, և «Հարազատ որդին» 20-րդ դարի վերջին կեսին Միացյալ Նահանգների սոցիալական և մտավոր պատմության մեջ եղել է ուժ։ «Ռայթը մեկն էր այն մարդկանցից, ում շնորհիվ ես գիտակցեցի պայքարի անհրաժեշտությունը», - ասել է գրող Ամիրի Բարական ։
Վերջին քննադատները կոչ են արել վերագնահատել Ռայթի վերջին աշխատանքը` հաշվի առնելով նրա փիլիսոփայական նախագիծը։ Հատկանշական է, որ Փոլ Գիլրոյը պնդում էր, որ «իր փիլիսոփայական հետաքրքրությունների խորությունը կամ անտեսվել է կամ սխալ է ընկալվել գրեթե բացառապես գրական հետազոտությունների արդյունքում, որոնք գերակշռում էին նրա ստեղծագործությունների վերլուծության ժամանակ» ։ Սակայն նրա ամենից նշանակալից ներդրումը նրա ցանկությունն էր ստույգ պատկերել սևերին սպիտակ ընթերցողների համար՝ դրանով իսկ սպիտակների մոտ ոչնչացնելով հիվանդ, հումորային, հնազանդ սևամորթ մարդու առասպելը ։
Ռայթը նկարահանվել է ԱԱԿ (Աշխատանքների առաջընթացի կառավարման) Գրողների նախագծի վերաբերյալ նկարահանված 90 րոպեանոց վավերագրական ֆիլմում, որը վերնագրված է՝ «Մի ժողովդի հոգի․ գրելով Ամերիկայի պատմությունը» (2009 թ․) ։ 1930 ական թ․ ընթացքում նրա կյանքն ու աշխատանքը կարևորվում է ուղեկցող գրքում, որը վերնագրված է «Մի ժողովրդի հոգի․ ԱԱԿ- ի գրողների նախագիծը բացահայտում է Ամերիակայի ճգնաժամը »։
Զինվոր Շվեյկի հուշարձան (Սամարա)
Զինվոր Շվեյկի հուշարձան (Памятник солдату Швейку), քաջարի զինվոր Շվեյկին նվիրված հուշարձան Սամարայում։ Տեղադրվել է 2013 թվականին Կույբիշև և Նեկրասովյան փողոցների հատման անկյունում։
Պատմություն
Քանդակը պատրաստված է բրոնզից՝ բնական մեծությամբ։ Շվեյկը պատկերված է նստած վառոդի տակառին, ձեռքին՝ ծխամորճ, այնպես, ինչպես հրատարակվել է 1911 թվականին «Քաջարի զիվոր Շվեյկը սովորում է պիրոքսիլինից օգտվել» պատմության մեջ։ Շվեյկի ոտքերի մոտ տեղադրված է շան քանդակը, քանի որ Շվեյկը պատերազմից առաջ շան ձագեր է վաճառել։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2013 թվականի նոյեմբերի 15-ին։ Բացման արարողությանը Ռուսաստանի մշակույթի փոխնախարար Գրիգորի Իվլիևը նշել է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի հուշարձաններ
Իսկիսյակովո
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1819 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պոպիշովո
Պոպիշովո (Попышóво), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Էավեռե
Էավեռե (Eavere), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Առե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Առե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Զագորնոե (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)
Զագորնոե (Загірне), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զագորնոե գյուղում բնակվում էր 198 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1316 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 150,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆելիքս Չիսեկեդի
Ֆելիքս Անտուան Չիսեկեդի Չիլոմբո (Félix Antoine Tshisekedi Tshilombo; ), Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության քաղաքական գործիչ, երկրի ամենամեծ ընդդիմադիր կուսակցության («Միավորում՝ հանուն ժողովրդավարության և սոցիալական առաջընթացի») առաջնորդ, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության նորընտիր նախագահ ։
Վաղ տարիներ
Ֆելիքս Չիսեկեդին ծնվել է 1963 թվականի հունիսի 13-ին։ Ֆելիքսը մայրաքաղաքում ապրում էր ապահովված կյանքով, սակայն 1980-ական թվականներին, երբ նրա հայրը հիմնեց ընդդիմադիր կուսակցություն՝ Սեսե Սեկո Մաբուտուի դեմ, Ֆելիքսը միացավ հորը։
1985 թվականին Մոբուտուն նրան, նրա մայրիկին և եղբայրներին թույլ տվեց լքել իրենց փոքրիկ բնօրրանը՝ Քասաի գյուղը։ Նա մեկնեց Բրյուսել, որտեղ աշխատում էր պատահական աշխատանքների վրա, վայելում էր գիշերային կյանքը և դարձավ «Միավորում՝ հանուն ժողովրդավարության և սոցիալական առաջընթացի» կուսակցության ակտիվիստներից մեկը։
Քաղաքական կարիերա
2008 թվականի վերջում նշանակվել է «Միավորում՝ հանուն ժողովրդավարության և սոցիալական առաջընթացի» կուսակցության արտաքին կապերի բաժնի քարտուղար։
2016 թվականի հոկտեմբերին դարձավ կուսակցության գլխավոր քարտուղարի տեղակալը։
2018 թվականի մարտի 31-ին՝ իր հոր մահվանից հետո, ընտրվեց «Միավորում՝ հանուն ժողովրդավարության և սոցիալական առաջընթացի» կուսակցության առաջնորդ։ Չիսեկեդիի հայրը 2017 թվականի փետրվարի 1-ին հիմնել էր Էտյեն Չիսեկեդիի կուսակցությունը։ Այդ նույն օրը կուսակցության կազմից ընտրվեց որպես Կոնգոյում կայանալիք նախագահական ընտրությունների (նախատեսված էին 2018 թվականի դեկտեմբերին) թեկնածու։ Այս ընտրություններում նա հաղթեց՝ ստանալով ձայների 38,57 %-ը ։ Կոնգոյում նախագահական ընտրությունները պետք է անցկացվեին 2018 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, բայց ընտրական հանձնաժողովը տեխնիկական պատճառներով (չէր հաջողվել ժամանակին հասցնել քվեաթերթիկներն ու արձանագրությունների մատյանները) տեղափոխել էր դեկտեմբերի 30 ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոնգոյի նախագահներ