cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կայուն արվեստ
Պատմություն
Ժամանակակից արվեստի պատմաբանների և Մայա ու Ռուբեն Ֆաուքսի թանգարանների հոգաբարձուների խոսքերով կայուն արվեստի արմատները սկիզբ են առնում 1960-ական թվականների վերջի և 1970-ական թվականների սկզբի կոնցեպտուալ արվեստից՝ հիմնվելով դեմատերալիզացիայի վրա և կասկածի տակ դնելով գոյություն ունեցող գեղարվեստական համակարգի գործունեությունը ։ Մայան և Ռուբեն Ֆաուքսը մատնանշում են կայուն հասկացության ի հայտ գալը սառը պատերազմի վերջում՝ 1989 թվականին՝ մարդկության էկոլոգիական և սոցիալական խնդիրների գլոբալ բնույթի հասկացության ի հայտ գալու հետ ։ Այս հեղինակների կարծիքով կայուն արվեստը կրիտիկական դիրք է զբաղեցնում լենդ արտի մի քանի առանցքային պրակտիկաների նկատմամբ, որոնք քիչ են հետաքրքրվել իրենց աշխատանքների էկոլոգիական հետևանքներով՝ դիտարկելով բնապատկերը որպես հսկայական կտավ, բուլդոզերը՝ որպես վրձին ։ Նրանք վիճարկել են հակադրությունը «ավտոնոմ» արվեստի և «գործիքային» արվեստների միջև՝ առաջացած մոդեռնիզմից, ենթադրելով, որ «ավտոնոմիան, որը տալիս է արվեստին, նաև նկարիչներին, որպես սոցիալական դերասանների, հնարավորություն լինել ազատ և առաջարկել գերիշխող գաղափարական պարադիգմների այլընտրանքները» ։
2005 թվականից Համբուրգից ոչ հեռու՝ Իլինվորտում, անցկացվել է կայուն արվեստի բիենալե։ Նախագծի հոգաբարձուն Սեմյուել Ֆլեյների թանգարանի հոգաբարձուն էր։
Գոյություն ունի արվեստի և կայունության միջև փոխադարձ կապի մի շարք մեկնաբանություններ՝ կապված Մայայի և Ռուբեն Ֆաուքսի առաջ քաշած կայուն արվեստ տերմինի վերաբերյալ. այսպես, որոշ հեղինակներ նախընտրում են «արվեստի կայունություն» կամ «արվեստ և կայունություն» ավելի լայն հասկացությունները (օրինակ Կագան և Կիրհերբերգը), մյուսները բացահայտ մերժել են «կայուն արվեստ» տերմինը դրա փոխարեն հղում կատարելով «գեղարվեստական ստեղծագործություններին, որոնք ստիպում են մեզ մտածել կայուն զարգացման մասին» (Մարգո Քեսման) ։
Ժամանակակից և կայուն արվեստների կապի մասին պրոֆեսիոնալ բանավեճերը սկսվել են Եվրոպայում 2000-ական թվականների սկզբին, օրինակ, Մշակութային քաղաքականության գերմանական միության կոնֆերանսը (Instituts für Kulturpolitik der Kulturpolitischen Gesellschaft eV) 2002 թվականի հունվարին Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայում և Տուտցինգերի մանիֆեստում ։ Կայուն զարգացման և ժամանակակից արվեստին նվիրված միջազգային սիմպոզիումը անցկացվել է 2006 թվականի մարտին Բուդապեշտի Կենտրոնական եվրոպական համալսարանում։ Դա միջազգային շարքի առաջին սիմպոզիումն էր՝ կազմակերպված Մայայի և Ֆաուքսի կողմից, որը մի տեղ է հավաքել ժամանակակից նկարիչներին, փիլիսոփաներին և էկոլոգիայի ոլորտի ակտիվիստներին, որոնք ուսումնասիրում էին այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են «Ելք թե ակտիվիզմ» (2008), «Դժվար իրողություններ և նոր նյութականություն» (2009) և «Արվեստ, պոստ ֆորդիզմ և էկո քննադատություն» (2010)։ 2007 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին Լյունեբուրգի Լայֆանի համալսարանում Եվրոպական ասոցացիայի արվեստի գծով սոցիոլոգների հետազոտական ցանցը իր կոնֆերանսների և բիենալեների ժամանակ ուշադրությունը կենտրոնացրել է վերջին շարժումների և «արվեստի և կայուն զարգացման» մոտեցումների վրա ։
Կայուն արվեստի առանցքային տեքստերը և զարգացող բնագավառները ներառում են Հիլդեգարդ Կուրտի և Բերնարդ Վագենի (2002) «Kultur — Kunst — Nachhaltigkeit », Մայայի և Ռուվիմ Ֆաուքսի «Կայուն և ժամանակակից արվեստի սկզբունքները» (2006) և Սաշա Կագանի «Արվեստ և կայուն զարգացում» (2011) աշխատանքները ։
Այս ուղղության ցուցահանդեսներից կարելի է առանձնացնել «Beyond Green: Towards a Sustainable Art»-ը (Չիկագոյի Սմարթ թանգարան, նոյեմբեր, 2005) ։ «Կայուն զարգացում» և «կայունություն» հասկացությունների միջև գաղափարների կոնֆլիկտի վերլուծության համար (տերմին, որը տատանվում է «էկոլոգիական կայունության» և «կայուն տնտեսական զարգացման» միջև), կա Տ․Ջ․ Դեմոսի «Կայունության քաղաքականություն. արվեստ և բնապահպանություն» (2009) գիրքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արվեստի ժանրեր Կատեգորիա:Արվեստի ոճեր Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ
Էվան Ֆուրնիե
Էվան Մեհդի Ֆուրնիե (ֆրանս.` Evan Mehdi Fournier, ծնվ.՝ ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Ներկա պահին հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Նյու Յորք Նիքս» ակումբում` որպես հարձակվող պաշտպան։
Մասնագիտական կարիերան սկսել է Ֆրանսիայի բասկետբոլային լիգայի «Նանտեր» ակումբում։ Երկու մրցաշրջան «Նանտերի» կազմում ելույթ ունենալուց հետո տեղափոխվել է նույն առաջնությունում հանդես եկող «Պոլտիե Բասկետ 86» ակումբ։
Ընտրվել է NBA-ի 2012 թվականի դրաֆթի առաջին ռաունդի 20-րդ ընտրությամբ՝ «Դենվեր Նագեթսի» կողմից։
2014 թվականի հունիսի 26-ին իրականացված փոխանակման շրջանակներում տեղափոխվել է «Օռլանդո Մեջիք» ։
Ակումբային կարիերայից զատ հանդես է գալիս նաև Ֆրանսիայի բասկետբոլի ազգային հավաքականում, որի կազմում նվաճել է բրոնզե մեդալ 2014 թվականի ՖԻԲԱ-ի բասկետբոլի առաջնությունում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Դենվեր Նագեթսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Օռլանդո Մեջիքի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կոզի
Կոզի (Վերին Կոզի / Միջին Կոզի / Ստորին Կոզի) (ზემო კოზი / შუა კოზი / ქვემო კოზი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։ Գտնվում է Հարավային Օսիայի տարածքում։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1800 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 40 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան Կատեգորիա:Հարավային Օսիա
Կարեն Խաչատրյան (կոմպոզիտոր)
Կարեն Սուրենի Խաչատրյան, հայազգի կոմպոզիտոր, թատերական գործիչ, ռեժիսոր, Մոսկվայում հայկական դրամատիկական ստուդիայի հիմնադիր Սուրեն Խաչատրյանի և Սառա Դունաևա-Խաչատրյանի ընտանիքում ։
Կենսագրություն
Կարեն Խաչատրյանը ծնվել է 1920 թ-ին։ Արամ Խաչատրյանի եղբորորդին է։ 1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ստեղծագործական բաժինը, 1952 թվականին՝ ասպիրանտուրան։
Ստեղծագործություններ
Հիմնական ստեղծագործություններն են ջութակի և դաշնամուրի համար, թավջութակի և դաշնամուրի համար սոնատները, երեք գործողությունով Չիպոլինո բալետը (1974)։ Գրել է բալետ («Չիպոլինո», 1972 թ., ՍՍՀՄ պետական մրցանակ, 1976), օպերետ («Պարզ աղջիկը», բեմադրվել է 1959 թ.), օրատորիա («Պատմության մի ակնթարթ», 1971 թ.) և այլն։ Կարեն Խաչատրյանի գրչին են պատկանում նաև երկու աֆրիկյան պետությունների՝ Զանզիբարի (1964 թ-ից Տանզանիայի կազմում կիսանկախ հանրապետություն ) և Սոմալիի հիմները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Դասական կոմպոզիտորներ
Միորիցա
Միորիցա (Miorița), ռումինական և մոլդովական բանահյուսական բալլադ։ Համարվում է ռումինական բանահյուսության գլուխգործոցներից մեկը։ Ռումին գրականագետ Ջորջե Կելինեսկուի դասակարգմամբ վարպետ Մանոլեի, բաբե Դոկիի ու Զբուրատորեի հետ ռումինական չորս հիմնական առասպելներից է ։ Տրանսիլվանիայում գոյություն ունի նաև կոլինդայի տեսքով ։
Պատմություն
Բալլադը գրի է առել գրող Ալեկու Ռուսոն 1846 թվականին Սոբեժի մենաստանում, որտեղ նա գտնվել է վտարված ժամանակ։ Ալեու Ռուսոն բալլադն ուղարկել է Վասիլե Ալեքսանդրիին, ով այն հրատարակել է 1850 թվականին «Բուկովինա» ամսագրում (№ 11, էջ 51-52)։ Ռուսոյի մահից հետո Ալեքսանդրին գրի է առել բալլադի մեկ այլ տարբերակ, որը նրան պատմել են Չախլեու լեռան շրջանում։ Ալեքսանդրին փոփոխել է տեքստը, որը տպագրվել էր 1850 թվականին և «Միորիցան» հրատարակել ժողովրդական պոեզիայի երկու հատորներում («Բալլադներ», Յասսի, 1852, էջ 1-6, «Ռումինների ազգային բանաստեղծություններ», Բուխարեստ, 1866, էջ 1-3) ։
1930 թվականին Իոն Դիակոնը Վրանչա շրջանում գրի է առել, ապա հրատարակել «Միորիցայի» 91 տարբերակ։ Ռումին նշանավոր բանագետ Ադրիան Ֆոկին հրատարակել է 930 փաստաթուղթ, որից 702-ը ներկայացնում են «Միորիցայի» ամբողջական տեքստեր, 123-ը` մասնակի հատվածներ, իսկ 130-ը` «տարածման մասին տեղեկություններ» ։ Ավելի ուշ բալլադի տարբերակներ են գրանցվել ավելի քան 500 վայրերում, ինչից հետո պարզվել է, որ Ռուսոյի տարբերակը ժողովրդական բանահյուսության մեջ ամենից մեծ տարածում ունեցողն է։ Գրառումների թվով «Միորիցան» գերազանցում է ռումինական բանահյուսական բոլոր գործերը։
Տրանսիլվանիայում, բացի բալլադից, կա նաև «Միորիցայի» ծիսերգային տարբերակը։ Ենթադրվում է, որ բալլադն առաջացել է ծիսերգից, չնայած այս վարկածը ժխտվել է։ Տրանսիլվանիայում բալլադի չափը 7/8 է, մինչդեռ Մոլդովայի ու Ռումինիայի մնացած վայրերում` 5/6 :
Ծագում
Ռումինիայում ու Մոլդովայում մեծ տարածում ունենալու հանգամանքը որոշ հետազոտողների հիմք է տվել կարծելու, որ բալլադը բավական հին է, և այդ պատճառով այն գյուղական բնակավայրերում լայն տարածում ունի։ Սակայն «Միորիցան» չի տպագրվել մինչև 19-րդ դարի կեսերը, ինչը հիմք է տալիս որոշ ուսումնասիրողների ենթադրելու, որ այն ուշ շրջանում է ձևավորվել։ Առավել տարածում ունի այն տեսակետը, ըստ որի բալլադն առաջացել է միջնադարում։
Կատարելով լեզվաբանական հետազոտություն` գրող Դույլիու Զամֆիրեսկուն 1909 թվականին հանգել է այն եզրակացության, որ բալլադը համեմատաբար ուշ շրջանում է առաջացել ։ Սակայն այս եզրակացությունն արվել է մի տեքստի հիման վրա, որը հրատարակել է Վասիլե Ալեքսանդրին` առանց հաշվի առնելու «Միորիցայի» բազմաթիվ այլ տարբերակների գոյությունը։
Բանասեր ու բանագետ Օվիդ Դենսուշյանուի կարծիքով Մոլդովայից ու Արդյալայից հովիվների անցումը Վրանչայով դեպի հարավդանուբյան տափաստաններ մեծ ինտենսիվությամբ նկատվել է 16-17-րդ դարերում, ինչը հարուստ հող է եղել հովիվների մասին պատմող ստեղծագործությունների, այդ թվում` «Միորիցայի» համար ։
Երկու հետազոտողներ հանգել են այն եզրակացության, որ «Միորիցայի» ի հայտ գալը 15-րդ դարում հիմնված է տրամագծորեն հակադիր ուղերձների վրա։ 1861 թվականին Ալեքսանդր Օդոբեսկուն հրատարակել է տարբերակ, որի համաձայն բալլադի հիմքում ընկած է հին հունական բանահյուսությունը։ Պատմության նախնական տարբերակը Հունաստանից տարածվել է Բալկաններ, ապա 15-րդ դարում` Դանուբյան իշխանություններ, որտեղ էլ բալլադի տեսքով ամրագրվել է ժողովրդի հիշողության մեջ` զգալիորեն տարբերվելով նախնական տարբերակից ։ Իոն Մուշլյան «Միորիցան» համարում է այդ նույն ժամանակաշրջանի արդյունք` հիմնվելով պատմական իրադարձությունների վրա, որոնք տեղի են ունեցել ժամանակակից Ռումինիայի տարածքում ։
Գրող, պատմաբան Բոգդան Պետրիչեյկու Հաշդեուն 1875 թվականին արտահայտել է այն տեսակետը, որ մահվան փոխաբերության դրվագը ստեղծվել է 1350-1450 թվականներին ։
Բանագետ Ադրիան Ֆոկին, «Միորիցայի» զարգացումը հետազոտելով ժամանակի հետ և վերլուծելով տարբեր տեսակետներ (սեզոնային տեղափոխություններ, տնտեսական կոնֆլիկտներ, բանահյուսական հին տարրերի կիրառում), հանգել է այն եզրակացության, որ բալլադը արտացոլում է ֆեոդալիզմի զարգացման շրջանը։
Խոյակ
Խոյակ, թակաղակ, սյունագլուխ, ախավեղագես, ճարտարապետական կառուցվածքային տարր, սյունը (մույթը) պսակող պլաստիկ ձևավորմամբ շեշտված մասը։ Որմնասյան վերին մասը անվանվում է «որմնախոյակ»։ Կառույցի վերին մասի բեռը բուն սյանն է հաղորդվում խոյակի միջոցով։ Տարբերվելով պլաստիկ ձևերի հարուստ բազմազանությամբ՝ խոյակները, որպես կառուցվածքային տարր, միատիպ են։
Միորիցա
Ծագում
Դումիտրու Կարակոստյան 1927 թվականին կատարել է «Միորիցայի» ռումինական ու առումինյան տարբերակների համեմատական վերլուծությունը և եզրակացրել, որ բալլադն առաջացել է ռումինական այս ժողովուրդների համեմատաբար միասնական եղած շրջանում, երբ դեռ չեն եղել լեզվական զգալի տարբերություններ, այսինքն` մեր թվարկության առաջին հազարամյակի վերջում ։
Խոյակ
Տարբեր ժողովուրդների փայտի և քարի ճարտարապետության մեջ հնագույն ժամանակներից ստեղծվել են խոյակների բազմազան տարբերակներ։ Անտիկ դարաշրջանում կերպավորվել են դասական խոյակների երեք հիմնական (դորիական, հոնիական, կորնթական) և մեկ ածանցյալ (կոմպոզիտ՝ միահյուսում է հոնիականի և կորնթականի պլաստիկ տարրերը) ձևեր։
Միորիցա
Ծագում
Որոշ հետազոտողներ մատնանշում են «Միորիցայի» որոշ տարրերի կապը նախաքրիստոնեական շրջանի հետ։ Այսպես, ժողովրդական երաժշտության ուսումնասիրող, կոմպոզիտոր Կոնստանդին Բրեյլոյուն 1946 թվականին հրատարակել է գործ, որում առաջ է քաշել այն միտքը, որ բալլադում հիշատակված հետմահու պսակադրությունը մեծ տարածում է ունեցել նախաքրիստոնեական Ռումինիայի տարածքում ։ Նա նաև նշել է, որ բալլադի որոշ տարբերակներում բացակայում են քրիստոնեական տարրեր։
Խոյակ
Դասական խոյակները լայնորեն կիրառվել և զանազանակերպվել են եվրոպական ճարտարապետության մեջ։ Յուրօրինակ խոյակներ են ստեղծվել Եգիպտոսի, Չինաստանի, Ճապոնիայի, Մեքսիկայի, Բյուզանդիայի, Վրաստանի, Հայաստանի, Ռուսաստանի, միջինասիական երկրների ճարտարապետության մեջ։
Միորիցա
Ծագում
Միրչա Էլիադեն կասկածի տակ է դրել Բրեյլոյուի փաստարկները` հիմնավորելով, որ բալլադում առկա են այսպես կոչված «տիեզերական քրիստոնեության» մոտիվներ, որոնք հակադրվում են արևմտյան, միստիկ կամ կաղապարված քրիստոնեությանը։ Սակայն Էլիադեն չի բացառել բալլադի որոշ տարրերի նախաքրիստոնեական ծագումը` մատնանշելով հատկապես ծիսական երգերը։ Ադրիան Ֆոկին գրել է, որ բալլադի տեքստում կան շատ հին, հնարավոր է նախաքրիստոնեական դրույթներ, և բալլադն ունի խոր արմատներ ։
Խոյակ
IV—VII դդ. հայկական ճարտարապետական մույթերի և որմնամույթերի խոյակները ընդհանուր ծավալով ուղղանկյուն բարձր քարեր են, որոնք փորեկի միջոցով փոխարկվում են սալի։ Վաղ ժամանակաշրջանի կառույցներում (Երերույք, Տեկոր, Ծոփք և այլն) քանդակազարդվել են բուսական, կենդանական պատկերներով, արմավիկներով։ X դարում և հետագա դարերում խոյակները հիմնականում կերպավորվում են գլանի և սալի համակցությամբ։ Բազմազան և յուրատիպ են հայկական պալատների, եկեղեցիների, գավիթների խոյակները (Դվին, Արուճ, Զվարթնոց, Իշխան, Բանակ, Հաղպատ, Սանահին, Անիի կառույցները)։
Միորիցա
Ծագում
Այդպիսով, չնայած «Միորիցայում» առավել հին տարրերի գոյությանը` հայտնի տեքստերը կարելի է վերագրել միջնադարին։
Խոյակ
Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր Կատեգորիա:Շինարարական տարրեր և կառուցվածքներ Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն
Միորիցա
Սյուժե
Երեք հովիվներ (չաբան)` մոլդովացի, հունգար և վրանչացի, իրենց հոտերով հանդիպում են իրար։ Գառնուկը (Միորիցա) մոլդովացի երիտասարդ հովվին զգուշացնում է, որ մյուս երկու հովիվները նախանձում են իր հոտին, շներին և այդ պատճառով էլ որոշել են նրան սպանել։ Զգուշանալու և իրեն ինչ-որ կերպ պաշտպանելու փոխարեն երիտասարդ հովիվը դիմում է գառնուկին և հայտնում իր վերջին ցանկությունները։ Հովիվը խնդրում է, որ գառնուկն ասի, որ իրեն թաղեն իր փարախի մոտ, որտեղ ինքը կլինի իր հոտի մոտ, կկարողանա լսել իր շների հաչոցը։ Նա նաև խնդրում է, որ երեք հովիվերի սրինգները դնեն իր գերեզմանաթմբի գլխին, որպեսզի քամին փչի դրանք, և գառները հավաքվեն իր գերեզմանի շուրջ ու արտասվեն ։
Բացի այդ` հովիվը խնդրում է, որ գառնուկը ոչ մեկին չպատմի իր սպանության մասին, այլ ասի, որ ինքն ամուսնացել է չքնաղ արքայադստեր` «աշխարհի հարսնացուի» հետ («a lumii mireasă»), և հարսանիքի ժամանակ երկնքից աստղ է ընկել, արևն ու լուսինը պահել են ամուսնական թագը, նրանց նշանադրել են հսկայական լեռները, իսկ կաղնիները եղել են ամուսնության վկաները։ Իսկ եթե հանկարծ գառնուկը հանդիպի իր ծեր մորն արտասվելիս, ով կհարցնի «հպարտ հովվի» մասին, գառնուկը թող պատմի նրան միայն այն, որ նա հեռավոր երկրում` դրախտի սահմանագծին, ամուսնացել է աննման գեղեցկությամբ արքայադստեր հետ, սակայն գառնուկը մորը չպետք է պատմի արևի, լուսնի, սարերի ու կաղնիների մասին, և որ հարսանիքի ժամանակ աստղ է ընկել ։
Ուսումնասիրություններ
Ավելի ուշ այս տեսակետը մերժել են այնպիսի հետազոտողներ, ինչպիսիք են Հ. Շտալը (H. H. Stahl) և Կոնստանդին Բրեիլոյուն (Constantin Brăiloiu), ովքեր «Միորիցան» մեկնաբանել են հետմահու ամուսնության ծիսակարգից ելնելով, որը շատ բնորոշ է եղել Ռումինիայի բազմաթիվ շրջանների։ Այս ծիսակարգի էությունն այն է, որ չամուսնացած հանգուցյալներին թաղել են փեսացուի հագուստներով ։ Սակայն դա չի նկատվում բալլադի լավատեսական սկզբնամասում։ Հովիվը չի կարող փոխել ճակատագիրը, սակայն նա մահը վերածում է միստիկ հարսանիքի` տիեզերական չափեր ունեցող, ինչը թույլ է տալիս իշխել իր ճակատագրին։ «Միորիցայում» առկա խորհրդանիշները սկիզբ են առնում հետմահու պսկադրությունների ծիսակարգից, իսկ բալլադում դա հասել է գեղարվեստական կատարելության ։
Պատմաբանների շրջանում տարածված է կարծիք, որ «Միորիցան» թվագրվում է 12-13-րդ դարերին և մոլդովացի անվանման հնագույն աղբյուրներից է ։
Թարգմանություններ
«Միորիցան» թարգմանվել է մի քանի օտար լեզուներով։ Առաջին թարգմանությունը կատարել է Ժյուլ Միխելը ֆրանսերենով և հրատարակել 1854 թվականին Փարիզում։ Ինչպես ժողովրդական բանահյուսության գլուխգործոցներից շատերը, այս բալլադը ևս դժվար է թարգմանել բանաստեղծական չափով, քանի որ շատ կերպարներ կորցնում են իրենց նախնական որակը։
«Miorița străbate lumea» ժողովածուում ամփոփված են բալլադի ու կոլինդայի 123 տարբերակ, որից 18-ը թարգմանություններն են ֆրանսերենով, 14-ը` գերմաներենով, 9-ը` անգլերենով և 8-ը` ռուսերենով։ Բացի այդ` բալլադը թարգմանվել է լեհերեն, սլովեներեն, սերբերեն, ուկրաիներեն, հունարեն, լիտվերեն, հունգարարեն, ճապոներեն և արաբերեն ։
Հանրամատչելի մշակույթում
Տեսահոլովակում երգը ռումիներենով է, սակայն կրկներգի ժամանակ կանանց երգչախումբը կիրառում է նաև անգլերենը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ժողովրդական բանահյուսություն
Վելիկիե Մոստի
Վելիկիե Մոստի (Великі Мости), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Սոկալի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ավգուստով։ Հիմնադրվել է 1472 թվականին։
538
Մահեր
Կատեգորիա:538 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Վելիկիե Մոստի
Չճշտված տվյալներով Վելիկիե Մոստի քաղաքում բնակվում էր 5 924 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,91 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1472 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ավլուս Գելլիուս
Ավլոս Գելլիուս,, հռոմեական գրող և հնությունների ուսումնասիրող, 20 գրքից բաղկացած «Ատտիկյան գիշերներ» աշխատասիրության հեղինակ։ Գիրքը, որն իրենից ներկայացնում է լեզվի, գրականության, իրավունքի և սովորույթի ոլորտներին վերաբերող տարբեր տեղեկությունների հավաքածու, պահպանվել է գրեթե ամբողջությամբ։ «Ատտիկյան գիշերներ» երկը արժեքավոր աղբյուր է Հին Հռոմի մշակույթի ուսումնասիրության համար, քանի որ աղբյուրներից շատերը, որոնցից Գելլիուսը մեջբերումներ է կատարում, չեն պահպանվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հռոմեացի պատմագիրներ Կատեգորիա:Հռոմեացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի փիլիսոփաներ
Հենրի Լոուսոն
Հենրի Արչիբալդ Լոուսոն (Lawson, ), ավստրալիացի գրող։ Ստեղծագործական ծաղկման շրջանը 1890-ական թվականներ են («Այն օրերին, երբ աշխարհը լայն էր» բանաստեղծությունների ժողովածու, «Մինչև որ կաթսան կեռա», «Ջո Ուիլսոնն ու նրա ընկերները» պատմվածքների ժողովածուները)։ Հեղինակ է «Հեծյալներ հորիզոնում» (1910), «Դատարանը վճիռ է կայացնում» (1910), «Կյանքի եռանկյունին» (1913) և այլ ժողովածուների։ Ավստրալիական գրականության ռեալիստական ու դեմոկրատական ավանդույթների հիմնադիրն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի գրողներ
Կուրյա (գյուղ, Կուրյինսկի շրջան)
Կուրյա (Курья), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Կուրյինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3835 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1749 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Կուրյինսկի շրջանի բնակավայրեր
Դավիթ Անհաղթի անվան զբոսայգի (Երևան)
Դավիթ Անհաղթի անվան զբոսայգի, գտնվում է Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքում՝ Դավիթ Անհաղթի փողոցի վերջնամասում ։
Այգում տեղադրված է Դավիթ Անհաղթի հուշարձանը (քանդակագործ` Սերժ Մեհրաբյան, Ճարտարապետ՝ Էդուարդ Սաֆարյան, 1985 թվական)։
Այգում են գտնվում նաև «Զեյթունցիներ» հարթաքանդակները, քանդակագործ՝ Արարատ Հովսեփյան, համահեղինակ՝ Վլադիմիր Աթանյան, ճարտարապետ՝ Էդուարդ Սաֆարյան, 1984, տուֆ։
570
Մահեր
Կատեգորիա:570 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Radio Studio 54 Network
Radio Studio 54 Network կամ Studio 54 Network իտալական մասնավոր ռադիոկայան է, հիմնվել է Իտալիայի Կալաբրիա շրջանի Լոկրի քաղաքում։ Ստուդիո 54 ռադիոցանցի հեռարձակումները հասանելի են հարավային Իտալիայի հինգ շրջանների ինը մարզերում. Մեսսինա, Կալաբրիա, Վիբո Վալենտիա, Կատանձարո, Կոսենցա, Կրոտոնե, Լլեչչե, Պոտենցա և Սալերնո։
Հիմնական ծրագրերն են երաժշտական հիթերը և լուրերի տեղեկատվությունը, թարմացնելով օրը 28 անգամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ռադիոկայաններ
Բելորեցկ (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)
Բելորեցկ (Белорецк, Белорет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 46 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Դոբրոմիլ
Դոբրոմիլ (Добромиль), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Ստարիյ Սամբորի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Հիմնադրվել է 1374 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Դոբրոմիլ քաղաքում բնակվում էր 4 890 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,97 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1374 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խոյգան
Խոյգան, հայաբնակ գյուղ Իրանում, Սպահանի նահանգի Փերիա գավառում, Սպահանից 140 կմ հյուսիս-արևմուտք։ 1960 թվականին ուներ 1365 (220 տուն) բնակիչ։
Հայերը Խոյգանում բնակություն են հաստատել 1604 թվականին, շահ Աբբաս I-ի (1588 - 1628) կազմակերպած բռնագաղթի ժամանակ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, այգեգործությամբ և գորգագործությամբ։ Խոյգանում կար երեք եկեղեցի (Ս. Հովհաննես՝ կառուցված 1605 - 1620 թվականներին, Ս. Աստվածածին՝ կառուցված՝ 1892 թվականին, Ս. Ներսես՝ կառուցված 1917 թվականին)։ 1850 թվականից Խոյգանում մշտապես գործել է դպրոց, 1938 թվականին կառուցվել է նոր դպրոց, որը 1953 թվականին պետականացվել ու վերանվանվել է «Խայամ»։ Սկսած 1965 թվականից Խոյգանի հայերը տեղափոխվել ու բնակություն են հաստատել տարբեր երկրներում ու քաղաքներում։ Մոտ 120 ընտանիք ներգաղթել է Հայաստան։ 1980 թվականի դրությամբ Խոյգանում ապրում է 60 հայ ընտանիք։
Կատեգորիա:Իրանի հայաբնակ գյուղեր Կատեգորիա:1604 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լիզյո 2 (կանտոն)
Լիզյո 2 (Lisieux 2e Canton), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լիզյո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 13137 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1422 է։ Կանտոնում կա 2 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ Կատեգորիա:Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոններ
Մեդվեդկա (գյուղ, Վիննիցայի շրջան)
Մեդվեդկա (Медвідка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մեդվեդկա գյուղում բնակվում էր 400 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2001 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 199,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1600 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զվարեթի
Զվարեթի (ზვარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օնից հեռու է 10 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան
(2665) Շրուտկա
(2665) Շրուտկա (Schrutka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի փետրվարի 24-ին Ալֆրեդ Բորմանի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,247549 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0563 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4388 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1230,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29251 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1938 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ալֆրեդ Բորմանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Եկատերինա II
Եկատերինա II (Екатерина II Великая, նաև՝ Եկատերինա Ալեքսեևնա Екатерина Алексеевна, ծնվելիս Սոֆյա Ավգուստա Ֆրեդերիկա ֆոն Անհալտ-Ցերբստ-Դոռնբուրգ, Sophie Auguste Friederike von Anhalt-Zerbst-Dornburg, ), Ռուսական կայսրության ամենաերկար կառավարող կայսրուհին։ Ծնվել է Շտետտինում, Պրուսիա և իշխանության եկավ ամուսնու՝ Պետրոս III-ի սպանության հետևանքով։ Եկատերինայի օրոք Ռուսական կայսրությունն էլ ավելի հզորացավ և ընդարձակվեց։
Կուրյակինո
Կուրյակինո (Курякино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Տուտաևսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինա II
Ծագում
Սոֆիա Ֆրեդերիկա Ավգուստա Անհալտ-Ցերբստսացին (Sophie Auguste Friederike von Anhalt-Zerbst-Dornburg) ծնվել է 1729 թվականի ապրիլի 21-ին (մայիսի 2), այդ ժամանակ գերմանական Շտետտին քաղաքում՝ Պոմերանիայի (Մերձբալթիկա) մայրաքաղաքում։ Այժմ քաղաքը անվանվում է Շեցին և համարվում է Լեհաստանի Արևմտպոմորյան մարզի կենտրոնը։
Նրա հայրը՝ Քրիստիան Ավգուստ Անհալտ-Ցերբստացին, ծագում էր Անհալտների ցերբստ-դորենբուրգյան ճյուղից և ծառայում էր Պրուսիայի արքային։ Եղել է զորագնդի հրամանատար, պարետ, այնուհետև Շտետինա քաղաքի նահանգապետ։ Այդտեղ էլ ծնվեց ապագա կայսրուհին։ Նախատեսվում էր նրան շնորհել Կուրլանդիայի դուքսի կոչում, սակայն ծառայությունն ավարտեց որպես պրուսիական ֆելդմարշալ։
Կուրյակինո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:19-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Տուտաևսկի շրջանի բնակավայրեր
Եկատերինա II
Ծագում
Մայրը՝ Յոհաննա-Ելիզավետան, Պետրոս 3-րդի ազգականներից էր՝ մորական կողմից։ Նրա տոհմածառը ծագում է Դանիայի, Շվեդիայի և Նորվեգիայի արքա՝ Քրիստիան Առաջինից, ով Շլեզվիգ Հոլշտեյնիի առաջին դուքսն էր և Ալդենբուրգի դինաստիայի հիմնադիրը։
Մորեղբայրը՝ Ադոլֆ-Ֆրիդրիխը 1743 թվականին ընտրվեց Շվեդիայի գահաժառանգ։ Թագավոր է դարձել 1751 թվականին՝ որպես Ադոլֆ-Ֆրեդրիկ։ Մյուս մորեղբայրը՝ Կառլ Էյտինցին, Եկատերինա I-ի մտահղացմամբ պետք է իր աղջկա՝ Ելիզավետայի ամուսինը դառնար, սակայն վերջինս մահացավ հարսանյաց տոնի նախօրյակին։
Գործունեությունը
Ռուսական կայսրության, առաջին հերթին՝ նոր մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգի պատմության մեջ բացվում է բարգավաճման ու զարգացման նոր էջ, երբ գահին են բազմում 18-րդ դարի նշանավոր կայսրուհիները՝ Ելիզավետա I Պետրովնան (1741-1761) և Եկատերինա II-ը (1762-1796) կայսրուհիների օրոք։ Ռուսաստանը վերջնականապես հաստատվում է Եվրասիա մայրցամաքի հյուսիսային ափերին և շարժվում կենտրոնական շրջաններ։ Դեռևս Պետրոս Մեծի ժամանակներից ծրագրվում էր արշավանքներ կատարել Օսմանյան կայսրության և Իրանի վրա, ամրապնդել դիրքերը Միջին Ասիայում և Հեռավոր Արևելքում։ Մայրաքաղաք Պետերբուրգը պետք է զարդարվեր նոր շինություններով և դառնար խոշոր նավահանգիստ։ Այս և այլ խնդիրները լուծում են գտնում կայսրուհիների դարաշրջանում։ Ռուսաստանը եվրոպական երկրների շարքում ձեռք է բերում հզոր կայսրության համբավ։
Հյուսիսային Կովկասը քրիստոնյաներով բնակեցնելու համար Եկատերինա կայսրուհին հատուկ հրովարտակով հայերին հրավիրում է գալ և բնակվել այնտեղ։ Նախիջևանի հայերը հիմնում են Նոր Նախիջևան քաղաքը, որի հիմքում հետագայում կառուցվում է Դոնի Ռոստովը, Արարատյան դաշտի հայերը՝ Արմավիրը։ Հիմնադրվում են նաև գյուղեր և ավաններ։ Հայկական բնակավայրերում հաստատվում է նաև հունական և ռուսական բնակչություն, կառուցվում են վանքեր և եկեղեցիներ, դպրոցներ։ Նոր շունչ է ստանում Ղրիմի հայ գաղութը։ Կայսրության մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգի կենտրոնում կառուցվում է հայկական եկեղեցի, որը կանգուն է մինչև այսօր՝ շուրջ 2.5 դար։ Այն կոչվում է Եկատերինա II-ի անունով՝ սուրբ Կատարինե։ Շուրջ 15 տարի անց ռուսները նոր պատերազմ են հայտարարում Օսմանյան կայսրությանը։ Այս անգամ պատերազմը տևում է 4 տարի՝ (1787–1791)։ Ռուսները շարունակում են նվաճումները Սև ծովի ափին և հասնում Դնեստր գետին։ Վերջինս դառնում է կայսրության սահմանը։ Ռուսները գրավում են Իզմայիլ ամրոցը։ Մոլդավիայի Յաշ քաղաքում կնքված հաշտությամբ Կոստանդնուպոլիսը ճանաչում է Ռուսական կայսրության իրավունքները Սև ծովի ամբողջ հյուսիսային ափամերձ տարածքում։ Այս և այլ պատեզմներում զորավարական տաղանդով մեծ հռչակ է ձեռք բերում Ալեքսանդր Սուվորովը, ով ստացել էր զինվորական հրամանատարի ամենաբարձր՝ գեներալիսսիմուսի կոչում։
Ռուսաստանը իր տիրապետությունը հաստատում է Ամերիկա աշխարհամասում. հիմնվում է Ալյասկայի գաղութը՝ Հյուսիսային Ամերիկայի Ալյասկա թերակղզու և հարակից շրջանների հետ միասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի միապետներ Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուսաստանի կայսրեր Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ռուս կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռոմանովներ
Էմերոդ Թուբիա
Էմերոդ Թուբիան (Emeraude Toubia), 1989, ), ամերիկացի դերասան, մոդել, պարուհի և հաղորդավարուհի։ Ավելի հայտնի է «Մթնշաղի որսորդներ» սերիալում կատարած Իզաբել Լայթվուդի դերով ։ Թուբիան մասնակցել է տարբեր գեղեցկության մրցույթների, այդ թվում նաև Միսս Տեխաս 2010-ին    , նկարահանվել է հայտնի բրենդային ընկերությունների գովազդներում և զբաղեցրել հինգերորդ տեղը «Model Latina» շոուի երկրորդ եթերաշրջանում ։
Կենսագրություն
Էմերոդ Թուբիան ծնվել է 1989 թվականի մարտի 1-ին Կանադայում, բայց հասակ է առել Բրաունսվիլլում՝ Տեխաս նահանգ։ Նա ունի մեքսիկական և լիբանանական արմատներ ։
Անձնական կյանք
2013 թվականից Էմերոդը հարաբերությունների մեջ է երգիչ Արքայազն Ռոյսի հետ ։ Ներկայումս դերասանուհին ապրում է Մայամիում՝ Ֆլորիդա նահանգ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Սուսկիու
Սուսկիու, (Σουσκιού) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Տեղակայված է Կուկլիա գյուղակից 4 կմ դեպի հյուսիս, և 18 կմ դեպի արևելք Պաֆոս քաղաքից։ Ամեն տարի գյուղում անց են կացվում փառատոններ։ Գյուղում հնագիտական պեղումները ցույց են տվել, որ այնտեղ են գտնվում աշխարհի ամենահին գերազմանոցներից մեկը, որը հաստատվել է Էդինբուրգի համալսարանում։
Բնակչություն
Ըստ 2001 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 2 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Ջուզեպպե Ձանարդելլի
Ջուզեպպե Ձանարդելլի (Giuseppe Zanardelli, ), իտալացի լրագրող, պատմաբան, քաղաքական և պետական գործիչ, եղել է Իտալիայի վարչապետը 1901 թվականի փետրվարի 15-ից մինչև 1903 թվականի նոյեմբերի 3-ը։
Կենսագրություն
Ջուզեպպե Ձանարդելլին կամավոր մասնակցել է Ավստրո-իտալական պատերազմին, սակայն 1849 թվականին, Նովարի ճակատամարտից հետո, որը հանգեցրել է Պիեմոնտից սարդինյան բանակի ծանր պարտությանը և նահանջին, վերադարձել է հայրենի Բրեշիա քաղաք, որտեղ զբաղվել է դասախոսական գործունեությամբ։
Նապոլեոնի բանակի և իշխանության տապալումից հետո Բրեշիան հեռացել է Ավստրիայից և ենթարկվել հալածանքների նոր իշխանության կողմից։ Ձանարդելլի կտրականապես մերժել է ավստրիական ոստիկանության իրազեկիչ դառնալու առաջարկը, որի համար զրկվել է դասախոսական աշխատանքից՝ որպես «անվստահելի տարր»։
Ջուզեպպե Ձանարդելլին բազմիցս տարբեր նախարարական պաշտոններ է ստացել Իտալիայի տարբեր վարչապետների օրոք, իսկ 1901 թվականի փետրվարի 15-ին ձևավորել և գլխավորել Է սեփական կառավարությունը ։ Ակտիվորեն լոբբինգ է իրականացրել ամուսնալուծության մասին օրենքի համար, բայց վատ առողջությունը թույլ չի տվել նրան կատարել իր ծրագիրը։ 1903 թվականի նոյեմբերին անցել է թոշակի, իսկ նույն տարվա դեկտեմբերին մահացել Տոսկոլանո-Մադերնո քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իտալացի փաստաբաններ Կատեգորիա:Իտալիայի պետական գործիչներ
Պատերազմ տանիքների տակ
«Պատերազմը տանիքների տակ» («Война под крышами»), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Վիկտոր Տուրովը 1967 թվականին «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում:
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1971 թվականի նոյեմբերի 29-ին Մոսկվայում։
Սյուժե
Գերմանական զորքերի կողմից ԽՍՀՄ-ի զգալի մասի գրավումից հետո դեղատան վարիչ Աննա Կորզունն սկսում է օգնել պարտիզաններին՝ նրանց տրամադրելով դեղորայք և տեղեկատվություն։ Ամեն օր վտանգի ենթարկելով իրեն և իր երեխաներին՝ Աննան ոչ մի պահ չէր կասկածում իր որոշման ճշմարտացիության մեջ։ Իսկ երբ բացահայտվելու վտանգն մեծանում է, նա իր որդիների հետ գնում է անտառ՝ պարտիզանների մոտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
548
Մահեր
Կատեգորիա:548 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Արժեթղթերի շուկա
Արժեթղթերի շուկա (security market, stock market), ցանկացած երկրի ընդհանուր շուկայի, ինչպես նաև ֆինանսական շուկայի բաղկացուցիչ մասը որտեղ գնվում և վաճառվում են կազմակերպությունների, ֆինանսական ինստիտուտների, պետության կողմից թողարկված արժեթղթերի բոլոր տեսակները (կարճաժամկետ և երկարաժամկետ)։ Զարգացած շուկայական տնտեսություն ունեցող երկրներում արժեթղթերի շուկան կատարվող գործարքների ծավալով և դրանում շրջանառվող ֆինանսական գործիքների բազմազանությամբ ամենածավալունն է ֆինանսական շուկայում։
Արժեթղթերի շուկայի գործունեությունը
Արժեթղթերը, որոնցով կատարվում են գործառնություններ, ներառում են սովորական և արտոնյալ բաժնետոմսերը, պարտատոմսերը և այլն։ Արժեթղթերի շուկայի գործունեությունը թույլ է տալիս կարգավորել և բարձրացնել մի շարք տնտեսական գործընթացների արդյունավետությունը և առաջին հերթին՝ ժամանակավորապես ազատ ֆինանսական ռեսուրսների ներդրման գործընթացը։
Դասակարգման ձևեր
Գոյություն ունեն արժեթղթերի շուկայի դասակարգման բազում ձևեր.
Շուկայի մոդելները
Կախված բանկային կամ ոչ բանկային ֆինանսական միջնորդների բնույթից՝ պատմականորեն գոյություն ունեն ֆոնդային շուկայի երեք պայմանական մոդելներ.
Արժեթղթերի շուկայի կարգավորում
Արժեթղթերի շուկայի կարգավորման հիմնական առաջադրանքը մասնակիցների ֆինանսական անվտանգության ապահովումն ու գործընթացի ստանդարտացումն է։ Մասնավորապես՝ պաշտպանել ներդրողներին, ապահովել շուկայի անխափան և արդյունավետ աշխատանք, նվազագույնի հասցնել տնտեսության վրա ոչ ցանկալի ազդեցությունները, ապահովել մրցակցությունը, վերացնել անբարեխիղճ պրակտիկան։ Շուկան առավել հաճախ կարգավորող կազմակերպությունները ուշադրություն են դարձնում այնպիսի ոլորտների, ինչպիսիք են ֆինանսական տեղեկատվության բացահայտումը և ներքին առևտուրը ։
Կարգավորման ազգային կազմակերպություններ
Մեծ Բրիտանիա
Ռուսաստանի Դաշնություն
ԱՄՆ
Արժեթղթերի շուկայի գործառույթները
Արժեթղթերի շուկան կատարում է մի քանի գործառույթներ՝
Ֆոնդային բորսան
Ֆոնդային բորսան (stock exchange)՝ արժեթղթերի շուկայի որոշակի ձևով կազմակերպված և կանոնավոր գործող շուկայական ենթակառուցվածքի տարր է, որտեղ կատարվում են այդ արժեթղթերի առք ու վաճառքի միջնորդավորված գործարքները, դրանց բորսայական փոխարժեքի հիման վրա, որը տատանվում է՝ կախված առաջարկի և պահանջարկի հարաբերությունից։ Գրանցված բորսայական տեղեկագրերում և հանդեսներում։
Բորսայի ղեկավարող մարմինը
Բորսայի ղեկավարող մարմինը, որպես կանոն, բորսայի կոմիտեն է։ Ներկայումս բորսաների աշխատանքում լայնորեն կիրառվում են համակարգչային ցանցեր և կապի ժամանակակից միջոցներ, որոնք թույլ են տալիս կատարել տեղեկատվության օպերատիվ փոխանակում և բարձրացնել բորսայական գործառնությունների արդյունավետությունը։ Ֆոնդային բորսայի հիմնական գործառույթներն են. արժեթղթերի վաճառելու միջոցով բնակչության և կազմակերպությունների ժամանակավորապես ազատ դրամական միջոցների հավաքագրումը, արժեթղթերի շուկայական արժեքի սահմանումը (գնանշումը), դրամական կապիտալի արդյունավետ վերաբաշխումը տարբեր տնտեսավարող սուբյեկտների, ճյուղերի և օբյեկտների միջև։ Ֆոնդային բորսան արժեթղթերի երկրորդային շուկա է, որտեղ շրջանառություն են կատարում նախկինում թողարկված արժեթղթերը։ Ֆոնդային բորսաները շուկայական տնտեսական պայմաններում շատ կարևոր դեր են կատարում, կապելով խնայողությունների տիրոջը ապագա ներդրողրի (ինվիտորի) հետ։ Դրանց շնորհիվ արտադրությունն ապահովվում է կապիտալով, կատարվում է կապիտալի ռացիոնալ բաշխումը տարբեր ճյուղերի ու ռեգիոնների միջև, թողարկվում են նոր բաժնետոմսեր։ Անգնահատելի է նաև ֆոնդային բորսաների դերը նաև մասնավոր խնայողությունները, տնտեսական աճի երկարաժամկետ ֆինանասավորում տրամադրելու հարցում։ Կապիտալ ներդրումների շահութաբերության բորսայական գնահատումները կողմնորոշում են հասարակության ինվեստիցիոն ռեսուրսների վերաբաշխումը։ Ֆոնդային միջնորդը բորսայում կարող է գործառնական եկամուտ ստանալ՝ գործելով երկու եղանակով։ Նախ, ժամանակավորապես դառնալով իր հաշվին գնված արժեթղթերի տեր, շահույթ ստանալ դրանց գնման ու վաճառքի կուրսերի տարբերությունից։ Այս եղանակով գործող միջնորդը գործարքներ է կնքում իր անունից, իր հաշվին, իր ռիսկով, ունի ակտիվների իր պորտֆելը և կոչվում է դիլեր (dealer) կամ վաճառամիջնորդ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արժեթղթերի շուկա Կատեգորիա:17-րդ դարի հայտնություններ Կատեգորիա:Կորպորատիվ իրավունք
Աբուլի բերդ
Աբուլի բերդ (վրաց.՝ აბულის ციხე), բրոնզի դարի մեգալիթյան կառույց՝ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Նինոծմինդայի շրջանում։ Բերդն ընդգրկված է Վրաստանի ազգային նշանակության մշակութային անշարժ հուշարձանների ցանկի մեջ ։
Նկարագիր
Աբուլի բերդը կիկլոպյան ամրոց է՝ կառուցված այսպես կոչված «չոր շարվածքի» տեխնիկայով, այսինքն հսկայական քարերը պարզապես շարվել են իրար վրա, առանց որևէ կապող շինարարական շաղախի։ Այն գտնվում է Փոքր Աբուլ լեռնագագաթի հարավային լանջին՝ ծովի մակարդակից 2670 մ բարձրության վրա, Փարվանա լճից հարավ-արևելք ։
Ճարտարապետություն
Աբուլի բերդը ճարտարապետական նմանություն ունի Փարվանա լճից հյուսիս-արևմուտք գտնվող Շաորի բերդի հետ ։ Այն հսկայական և բավականին բարդ կառույց է, կառուցված 3-5 մետրանոց հրաբխային բազալտից և որի կառուցման համար չի գործածվել շինարարական շաղախ կամ որևէ խյուս։ Բերդը կազմված է կենտրոնական ամրակայանի տարածքից, որի մեջ ընդգրկված է նաև միջնաբերդը։ Բերդի կենտրոնական տարածք հնարավոր է մտնել ամրոցի հարավային և արևելյան կողմերում գտնվող մուտքերից։ Միջնաբերդի արևելյան հատվածում գտնվում են բնակելի շինություններն ու տարբեր ձևի ու չափսերի թաքստոցները, որոնք հաճախ կառուցված են երկու կամ երեք մակարդակներով կամ հարկաբաժիններով ։
Հնագիտություն
Աբուլի բերդում, ինչպես նաև Շաորի բերդում երբեք հնագիտական պեղումներ չեն իրականացվել, ինչը դժվարեցնում է որոշել կառուցման կոնկրետ ժամանակաշրջանը և որևէ կոնկրետ մշակույթի այն վերագրելը ։
Կիկլոպյան ամրոցների տարածվածությունը հանդիսանում է Հարավային Կովկասում բրոնզի դարի կեսերից մինչ ավարտն ընկած ժամանակահատվածում սոցիալական փոփոխությունների հնագիտական վկայությունը։ Նմանատիպ ամրությունները սովորաբար կառուցվում էին լեռների զառիթափ լանջերին։ Բնակավայրերի տեղաբաշխումը և մշակութային առանձնահատկությունները վկայում են այն մասին, որ նրանց, ում պատկանել են այս լեռնային ամրոցները, հսկողություն են իրականացրել վարելահողերի ու բնական պաշարների վրա։ Այս ամրությունները կարող էին իրականացնել նաև տնտեսական և պաշտպանական գործողություններ՝ իշխող վերնախավի ներքին տիրույթների համար ։
2019 թվականի սեպտեմբերից վրացական իշխանությունները սկսել են հնագիտական ուսումնասիրությունների նախագիծ՝ երկրի մեգալիթյան հուշարձանների հետագա ուսումնասիրման և պահպանման նպատակով, այդ թվում Աբուլի, Շաորիի, Ավրանլոյի և Սամեբայի բերդերի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բերդեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վրացական բերդեր Կատեգորիա:Վրաստանի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Նախնադարյան Վրաստան
547
Մահեր
Կատեգորիա:547 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Հարրի Փոթեր (ֆիլմաշար)
Հարրի Փոթերի մասին ֆիլմերի ֆիլմաշարը, որը հիմնված է բրիտանացի գրող Ջոան Ռոուլինգի գրած Հարրի Փոթերի մասին վեպերի վրա։ Ֆիլմաշարը նկարահանվել է Warner Bros. կինոստուդիայի կողմից և ներառում է 8 ֆենտեզի ֆիլմ, որոնցից առաջին է՝ «Հարրի Փոթեր և փիլիսոփայական քար» (2001), իսկ վերջինը՝ Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 2 (2011)։ Ֆիլմաշարը գրավում է երկրորդ տեղն ամենաշատ եկամուտ բերող ֆիլմաշարի ցանկի մեջ 7, 7 մլրդ դոլար եկամուտով։
Ֆիլմաշարի հովանավորն է Դևիդ Հեյմանը, Դենիել Ռեդկլիֆը, Էմմա Ուոթսոնը և Ռուպերտ Գրինթը խաղացել են 3 գլխավոր հերոսների՝ Հարրի Փոթերի, Հերմայոնի Գրեյնջերի և  Ռոն Ուիզլիի դերերը։
Հիմնական ֆիլմեր
Հարրի Փոթերի մասին պատմող վիպաշարը էկրանավորվել է հետևյալ ֆիլմերում․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմաշարեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր որբերի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին
Բելորուչե
Բելորուչե (Белоручье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուրյանովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զուդալի
Զուդալի (ზუდალი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 32 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան
Խիրով
Խիրով (Хирів), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Ստարիյ Սամբորի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։
Չճշտված տվյալներով Խիրով քաղաքում բնակվում էր 4 595 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,43 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1374 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջորջ Բալանդիեր
Ջորջ Բալանդիեր - - ֆրանսիացի սոցիոլոգ և մարդաբան։
Ծնվել է սոցիալիստական ​​ընտանիքում։ Պատերազմից հետո մտերմացել է Միշել Լեիրիսի հետ։ 1946 թվականից աշխատել է Աֆրիկայում (Սենեգալ, Մավրիտանիա, Գվինեա, Գաբոն, Կոնգո և այլն)։ 1956-ին Ալֆրեդ Սովիի  հետ միասին ստեղծել է երրորդ աշխարհ հասկացությունը, 1957-ին հիմնադրել  է Աֆրիկայի հետազոտական ​​կենտրոն Գիտական ​​հետազոտությունների ազգային կենտրոնում։ 1970-ականների վերջին նա դիմեց «Առօրյա Կյանքի» հայեցակարգին, 1982-ին Միշել Մուֆեսոլիի հետ միասին կազմակերպեցին ժամանակակիցության և առօրյա կյանքի հետազոտությունների կենտրոն։ «Միջազգային սոցիոլոգիական Տետրեր» ամսագրի գլխավոր խմբագիր (ֆր. Cahiers Internationax de Sociologie, Միշել Վեվրյորկայի հետ միասին)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Շաբալտաևո (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)
Շաբալտաևո (Шабалтаєве), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շաբալտաևո գյուղում բնակվում էր 321 մարդ։
Սարդոստային արվեստի պատկերասրահ
Պատմություն
Սարդոստային արվեստի պատկերասրահում ( Museum and Cobweb Art Gallery ) ցուցադրվում են նկարիչ Անդրանիկ Ավետիսյանի  յուղաներկերով և սարդոստայններով կատարված աշխատանքները ։Պատկերասրահը բացվել է 2015 թվականին։ Աշխարհում միակ ցուցասրահն է, որտեղ այցելուները կարող են տեսնել արվեստի գործեր՝ կատարված բնական սարդոստայնից ։ Այս աշխատանքները նորություն են աշխարհում  ։ Ստեղծագործությունների հիմնական թեմաներն են տիեզերքը, տիեզերական էներգիան, կյանքը, մարդկային հարաբերությունները, արվեստը։ Նաև ունեն  հատուկ անվանումներ՝ «Տիեզերական  էներգիա», «Նեյրոնային ցանցը հայելու մեջ նայում է ինքն իրեն», «Կյանքը նեյրոնային ցանցի աչքերով», «Ժամանակի էներգիայի հարմոնիա», «Ջոկոնդայի էնեգիան», «Համացանց», «Մարդը տիեզերքի մեջ, Տիեզերքը մարդու մեջ» և այլն։ Պատկերասրահում ներկայացված աշխատանքները այցելուների մոտ արթնացնում են համոզմունք, որ ստեղծագործ մտքի համար չկան սահմաններ դրա համար անհրաժեշտ է կարողանալ նկատել  տվյալ առարկայի  գեղեցկությունը։   Այս պատկերասրահը Գյումրիում  զբոսաշրջության       զարգացման  գործում լուրջ խթան է հանդիսացել։ «Սարդոստային արվեստի պատկերասրահը» ներառված  է  շատ  զբոսաշրջային կազմակերպությունների ցանկերում, և դարձել է զբոսաշրջիկների համար ամենասիրված վայրերից մեկը Գյումրիում։ Սարդոստային արվեստի Պատկերասրահը հնարավորություն է ստեղծում արվեստ-հասարակություն կապի ամրապնդման համար։
Ըստ հեղինակի՝ «Սարդոստայնը՝ տիեզերքում օբյեկտների միջև էներգետիկ կապի պատկերն է»։<mapframe latitude="40.79280062561479" longitude="43.83754119791584" zoom="14" width="306" height="164" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 43.837444,         40.792799        ]      }    }  ] }
Նեոլամարկիզմ
Նեոլամարկիզմ (նեո․․․ և լամարկիզմ), տարբեր ուղղությունների համախումբ էվոլյուցիոն ուսմունքում, առաջացել է XIX դարի II կեսին՝ կապված լամարկիզմի առանձին դրույթների զարգացման հետ։ Նեոլամարկիզմի կողմնակիցները փորձում էին լամարկիզմը հակադրել դարվինիզմիս և ժխտել էվոլյուցիոն պրոցեսի շարժիչ ուժը՝ բնական ընտրությոնը։ Նեոլամարկիզմի մեջ տարբերում են 3 հիմնական ուղղություն՝ մեխանոլամարկիզմ, պսիխոլամարկիզմ և օրթոլամարկիզմ։ Մեխանոլամարկիզմը (անգլիացի գիտնական Տ․ Սպենսեր, գերմանացիԹ․ Այմեր, ֆրանսիացի Գ․ Բոնյե, Ա․ ժիար և ուրիշներ) էվոլյուցիան նույնացնում է արտաքին միջավայրի գործոնների ազդեցությամբ առաջացած հարմարվողական փոփոխությունների կուտակման հետ և ժխտում բնական ընտրության ստեղծագործական դերը տեսակառաջացման պրոցեսում։ էվոլյուցիայում առաջատար դերը վերագրելով արտաքին միջավայրին՝ մեխանոլամարկիստները զարգացնում են ձեռքբերովի հատկանիշների ժառանգման հնարավորությունը։ Պսիխոլամարկիqմը կամ նեովիտալիզմը (գերմանացի գիտնականներ Ա․ Պաուլի, Ռ․ Ֆրանսե, Ա․ Վագներ և ուրիշներ) գտնում է, որ օրգանական բնությունը զարգանում է ներքին, ոչ նյութական գործոնների ազդեցության տակ։ Պսիխոլամարկիստները էվոլյուցիայի հիմնական աղբյուրը համարում են օրգանիզմի գիտակցական կամային գործողությունները՝ միաժամանակ գիտակցություն և հիշողություն վերագրելով ոչ միայն բուսական և կենդանական ամբողջական օրգանիզմներին, այլև նրանց յուրաքանչյուր բջջին։ Օրթո լամարկիզմը (գերմանացի գիտնական Կ․ Նեգելի, ամերիկացի Տ․ Օսբորն և է․ Կոպ, խորհրդային՝ Լ․ Բերգ և ուրիշներ) զարգացման հիմնական պատճառը տեսնում է օրգանիզմների ներքին հատկությունների մեջ (ավտոգենեզ), որոնք, իբր, կանխորոշում են էվոլյուցիայի ուղղագիծ բնույթը։ է․ Կոպը առաջ է քաշել էներգիայի հատուկ տեսակի գաղափարը և այն անվանել «աճման ուժ» կամ «բաթմիզմ», որն ուղղություն է տալիս ինչպես անհատական, այնպես էլ պատմական զարգացմանը։ Ըստ է․ Կոպի, տեսակների միջև եղած տարբերությունը որոշվում է նրանց մեջ գոյություն ունեցող «աճման ուժով», որն ստիպում է անհատին ձգտել կատարելագործման։ Չնայածtշ գիտական անհիմնությանը, նեոլամարկիզմ ձևափոխված տեսքով հանդես է գալիս նաև այժմ։
Էստոնիա (այլ կիրառումներ)
Էստոնիա կարող է վերաբերել՝
Վալդեկասա (քաղաք)
Վալդեկասա (Valdecasa), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, Ավիլա շրջանի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզերի կազմում։ Համայնքը մտնում է Ավիլա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 21,76 կմ²։ Բնակչությունը՝ 75 մարդ (2010)) : Վարչական կենտրոնի հեռավորությունը կենտրոնից՝ 27 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Վինի Թուխը և Վագրը
Վինի Թուխը և Վագրը,  մուլտիպիկացիոն ֆիլմ, հիմնված Վինի Թուխի մասին գրքերի վրա, գրված Ալան Ալեքսանդր Միլնի կողմից։ Այս մուլտֆիլմը երրորդ կարճամետրաժ ֆիլմն է Վինի Թուխի մասին, Ուոլթ Դիսնեյ ընկերություն թողարկմամբ։ 1975 թվականին նոմինացվելէ է «Օսկար»-ի «Լավագույն անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում ։
Սյուժե
Թուխը գալիս է իր մտորումների վայրը։ Այստեղ նրա վրա է հարձակվում Վագրը, որն այնուհետև հարձակվում է Նապաստակի և Խոզուկի վրա։ Սա դառնում է նապաստակի վերջին կաթիլը։ Նա հրավիրում է ժողով և առաջարկում Վագրին տանել անտառում և հենց այդտեղ էլ կորցնել։ Հաջորդ օրը նրանք  իրագործում են ծրագիրը։ Բայց այն բանից հետո, երբ Վագրը փախչում է, ընկերները մշտապես քայլում էին շրջապատում, բայց Նապաստակը հրաժարվում էր խոստովանել։ Թուխը առաջարկում է հետևյալը. քանի որ նրանք տուն են փնտրում, բայց փոս են գտնում, պետք է փնտրենփորձեն գտնել փոս, ապա կգտնեն տունը։ Նապաստակը այդ գաղափարը հիմար է համարում և հեռանում դեպի մառախուղը, որպեսզի գտնի փոսը, բայց մոլորվում է։ Խոզուկը և Վինին սպասում են նրան, բայց շատ ժամանակ է անցնում։ Թուխը որոշում է գնալ տուն, քանի որ զամյուղով մեղրը կանչում է նրա փորին։ Այս կերպ նրանց հաջողվում է դուրս գալ մառախուղից։ Այստեղ նրանց հանդիպում է Վագրը, որը հետո գնում է փնտրելու Նապաստակին։ Նապաստակը այդ ժամանակ վերջնականապես մոլորված էր և սկսել էր վախենալ պարզ ձայներից։ Բայց Վագրը նրան գտնում է (նա պնդում էր, որ «Վագրերըը երբեք չեն կորչում») և հանում նրան։
Աստերոիդների ցանկ (129801-129900)
Աստերոիդների ցանկ (129701-129800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (129901-130000)
Վարազդատ Մնացականյան
Վարազդատ Մկրտչի Մնացականյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1940):
Կենսագրություն
1939 թվականին Մնացականյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ՝ պարտադիր զինվորական ծառայության։ Ավարտել է 132-րդ դիվիզիայի 712-րդ հրաձգային գնդի կրտսեր հրաձգային գնդի կրտսեր հրամանատարների դպրոցը, ստացել ավագ սերժանտի կոչում։ Աշխատել է գնդի դպրոցում որպես դասակի հրամանատարի օգնական և ընտրվել վաշտի կոմերիտական կազմակերպության քարտուղար։ 1940 թվականին Մնացականյանը ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատի մարտական գործողություններին։ Մարտերում ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», «Կովկասի պաշտպանության համար» և այլ մեդալներով ։