cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թուրքիայի ճարտարապետություն
1930 - 1950-ականներ։ Մոդեռնիզմ և օտարերկրյա ազդեցություն
Այս ժամանակաշրջանի շինություններից են Ֆլորյա թաղամասում գտնվող բաուհաուզ ոճի Աթաթուրքի ծովային առանձնատունը (1935) նախագծված Սեյֆի Արքանի կողմից, ար-դեկո ոճի Անկարայի կենտրոնական կայարանը (1937) նախագծված Շեկիփ Ակալընի կողմից, Վճռաբեկ դատարանի շենքը (1933-35)՝ Կլեմենս Հոլցմայստերի կողմից, Անկարայի համալսարանի լեզուների,պատմության և աշխարհագրության ֆակուլտետի շենքը (1937)՝ Բրունո Թաութի կողմից և Թուրքիայի ազգային մեծ ժողովի շենքը՝ Կլեմենս Հոլցմայստերի կողմից ։
Երկրորդ ազգային ճարտարապետական շարժում
1930-ականների վերջին և 1940-ականների սկզբին « Stripped Classicism » շարժումը Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում ձգտում էր նեոդասական ճարտարապետության ժամանակակից շունչ հաղորդել։ Շարժումը հատկապես մեծ ազդեցություն է ունեցել Իտալիայի ֆաշիստական, ինչպես նաև Գերմանիայի նացիստական ճարտարապետությունների վրա, որի նպատակն էր զարգացնել Հռոմեական (Իտալիա), ինչպես նաև Սրբազան Հռոմեական (Գերմանիա) կայսրությունների ճարտարապետության ժամանակակաից տարբերակները՝ ըստ նրանց գաղափարախոսությունների։ Այդ նույն ժամանակաշրջանում Թուրքիայում ձգտում էին ստեղծել նոր ազգայնական ճարտարապետություն, որը հայտնի է որպես Երկրորդ ազգային ճարտարապետական շարժում (թուրք․՝ İkinci Ulusal Mimarlık Akımı) ։ Այս ժամանակաշրջանում Թուրքիայում աշխատող օտարերկրացի ճարտարապետները (հիմնականում Գերմանիայից և Ավստրիայից)  մեծ դեր են ունեցել այս ճարտարապետական շարժման և դրա ոճի ներդրման գործում։ Թուրքիայում շարժման պիոներներն էին Սեդադ Հաքքի Էլդեմը, Էքրեմ Հաքքի Այվերդին  և Էմին Հալիդ Օնաթը։ Շարժումը առաջնորդելու համար պրոֆեսոր Սեդադ Հաքքի Էլդեմը Միմար Սինանի անվան գեղարվեստի համալսարանում անցկացնում էր ազգային ճարտարապետության սեմինարներ կենտրոնանալով հատկապես թուրքական ավանդական ճարտարապետության ոճի վրա ։
Նմանվելով Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի ժամանակակից ճարտարապետության ոճերին, Անկարայի և Ստամբուլի կառավարական շենքերը սովորաբար ունեին մեծ համամասնություններ (բարձր առաստաղներ, պատուհաններ և այլն)՝ ուժեղ պետական իշխանության տպավորություն թողնելու համար։ Նրանցից որոշները ճակատային հատվածում ունեին նաև նեոդասական ոճի փառահեղ նախշեր, բայց ավելի ժամանակակից և հասարակ համաչափություններով ու զարդանախշերով։
Այս ոճի շենքերից են, ինչպես օրինակ Անկարայի Օպերայի թատրոնը, որը նախագծել է Շևկի Բալմումջուն (1933-34) և վերանորոգել՝ Փոլ Բոնացը (1946-47), TCDD գլխավոր շտաբի շենքը, որը նախագծել է Բեդրի Ուչարը 1938 թվականին, Ստամբուլի համալսարանի գրականության և գիտության ֆակուլտետների շենքերը (1944-52), Անըթքաբիրը (1944-53), Ստամբուլի ռադիոկայանը (1945-49), Շիշլի մզկիթը (1945-49) և Չաննաքքալեի նահատակների հուշահամալիրը (1954-60)։ Շարժումը ազդեցիկ էր հատկապես 1935-1950 թվականների ընթացքում։ 1950-ականներից այս ոճի ազդեցությունը թուլացավ հատկապես միջազգային ոճի և ռացիոնալիզմի պատճառով ։
1950- ականներ։ Արևմուտքի ազդեցություն
1950-ականներրի սկզբին նոր սերնդի ճարտարապետներ Նևզաթ Էրոլը, Թուրգութ Կանսևերը, Աբդուրահման Հանջը, Ջենգիզ Բեքթաշը, Հայաթի Թաբանլըօղլուն, Էնվեր Թոքայը, Իլհան Թայմանը և Յըլմազ Սանլըն մեծ ազդեցություն ունեցան ճարտարապետության ասպարեզում։ Այս ճարտարպետները սովորել էին կամ Եվրոպայում կամ էլ տիրապետում էին ժամանակի մոդեռնիստական ճարտարապետությանը։ Մոդեռնիստական ճարտարապետությանը հասնելու նրանց ձգտումները համապատասխանում էին միջազգային ոճին և ռացիոնալիզմին։ Թուրքիայի տնտեսության զարգացումը նույնպես էական դեր ունեցավ։ Թեև թուրք ճարտարապետները հետևում էին ժամանակի ազդեցիկ ճարտարապետների մոդեռնիստական ոճին, այնուամենայնիվ բախվում էին խոչընդոտների, ինչպիսիք էին՝ տեխնոլոգիական հնարավորությունների պակասը և անբավարար ֆինանսական ռեսուրսները  ։
Այս ժամանակաշրջանի շինությունների վառ օրինակներից են Բյույուքադա կղզում գտնվող Անադոլու ակումբ-հյուրանոցը (1951-1957), որը նախագծվել է Թուրգութ Կանսևերի և Աբդուրահման Հանջի կողմից, Ստամբուլի Հիլթոն հինգ աստղանի հյուրանոցը (1952-1955)՝ նախագծված ամերիկյան Skidmore, Owings & Merrill ինժեներական ընկերության և Սեդաթ Հաքքը Էլդեմի կողմից, Ստամբուլի քաղաքապետարանի գլխավոր գրասենյակը (1953-1960)՝ նախագծված Նևզաթ Էրոլի կողմից, Անկարայի Էմեկ բիզնես կենտրոնը (1959-1965)՝ նախագծված Էնվեր Թոքայի և Իլհան Թայմանի կողմից, Ստամբուլի Թեքելի գլխավոր գրասենյակը (1958-1960)՝ նախագծված Յըլմազ Սանլընի և Իլհան Թայմանի կողմից ։
Այս ժամանակաշրջանի կարևագույն զարգացումներից մեկը 1954 թվականին Թուրքիայի ճարտարապետների պալատի հիմնադրումն էր։ Նախկինում գոյություն են ունեցել ճարտարապետների մասնագիտական տարբեր կազմակերպություններ, սակայն ճարտարապետական մասնագիտությանը արտոնություններ չեն տվել մինչև 1954 թվականը ։ 1950-ականներին մեծ տարածում գտավ բրուտալիստական ճարտարապետությունը։ Այս ժամանակաշրջանի հայտնի գործերից է Բեհրուզ Չինիչիի նախագծած Մերձավոր Արևելյան տեխնիկական համալսարանը։
1960-1970-ականներ
Այդ ամենին հաջորդեց Թուքիայի 1960 թվականի հեղաշրջումը, որն էլ իր հերթին Թուրքիայում հանգեցրեց տարբեր քաղաքական և տնեսական ճգնաժամերի, ազդելով նաև ճարտարապետական ոլորտի վրա։ Չնայած այդ բարդ ժամանակներին, ճարտարապետներին հաջողվեց նախագծել որոշ էական կառույցներ։ Հրաժարվելով ռացիոնալիզմից՝ թուրք ճարտարապետները փորձեցին իրենց շենքերը նախագծել ավելի ճկուն համակարգով։ Այս ժամանակաշրջանի հայտնի շինություններից են, ինչպես օրինակ՝ Ստամբուլի Վաքըֆլար հյուրանոցը (1968, ներկայիս Ջեյլալ միջմայրցամաքային հյուրանոցը), Անկարայի Մերձավոր Արևելյան տեխնիկական համալսարանի հանրակացարանները (1961), Ստամբուլի արտադրաշուկան (1959), Գրանդ Անկարա հյուրանոցը (1960, ներկայիս Ռիքսոս Գրանդ Անկարա հյուրանոցը) և Ստամբուլի Աթաթուրքի մշակութային կենտրոնը (1969) ։
Տնտեսական և սոցիալական ճգնաժամերի պատճառով Թուրքիայի ճարտարապետությունը տուժեց նաև 1970-ականներին, որի արդյունքում այս ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ոլորտում էական փոփոխություններ չեն եղել։ Այնուամենայնիվ 1970-ականներից հայտնի են Թուրքերեն լեզվի ասոցիացիայի շենքը (1972), Աթաթուրքի գրադարանը (1973) և Աբդի Իփեքչի Արենան (1979) ։
1980-1990-ականներ
Թուրքիայի տնտեսությունը զարգացնելու համար 1980 թվականի հունվարին վարչապետ Սուլեյման Դեմիրելի կառավարությունը սկսեց իրագործել լայնածավալ բարեփոխումների ծրագիր, որը նախագծվել էր վարչապետի այն ժամանակվա փողքարտուղար Թուրգութ Օզալի կողմից։ Այդ բարեփոխումները դրական ազդեցություն ունեցան նաև շինարարության և ճարտարապետության ոլորտում ։ 1980-ականներին թուրք ճարտարապետներին ու շինարաներին ներկայացվեցին նոր մեթոդներ, ինչպիսիք էին կիսաֆաբրիկատը և վարագույր պատ ճարտարապետական ոճը։ Բացի այդ աճեց նաև երկաթյի, ալյումինի, պլաստիկի և ապակու արտադրրությունը, ինչը ճարտարապետներին հնարավորություն տվեց ազատվել կարծր միջոցներից։ 1980-ականներին տնտեսության զարգացման շնորհիվ կառավարությունը ճարտարապետության և շինարարության ոլորտում առաջատարներից էր։ Այս ժամանակաշրջանի ականավոր ճարտարապետներից էին Բեհրուզ Չինիջին, Մերիհ Կառաասլանը, Սևինչ Հադին, Շանդոր Հադին, Էրսեն Գյուրսելը, Մեհմեթ Չուբուկը, Դոան Թեկելին, Սամի Սիսան, Էմռե Առոլաթը, Մուրաթ Թաբանլըօղլուն, Մելկան Թաբանլըօղլուն, Հյուսրև Թայլանը, Դոան Հասոլը, Աթիլլա Յուջելը, Սեմա Սոյգենիշը, Մուրաթ Սոյգենիշը, Քայա Արըքօղլուն և այլք ։
Երկրաշարժեր
Սեյսմավայրերում գտնվող 20-րդ դարի չափանիշներով կառուցված բոլոր շինությունները կարող են վտանգավոր լինել ։ 1999 թվականի Իզմիթի երկրաշարժից հետո, որը խլեց շուրջ 17000 մարդու կյանք, ուժի մեջ մտավ նոր սեյսմիկ օրենսգիրք՝ Թուրքիայում երկրաշարժերից պաշտպանվելու համար ։ Այդ երկրաշարժից հետո Բյուլենթ Էջևիթի կառավարության ժամանակաշրջանում բարձրացվեց այսպես կոչված երկրաշարժի հարկը ։ Սկզբում միտում կար այն դարձնել ժամանակավոր հարկ, բայց արդյունքում դարձավ մշտական ։ Հարկի նպատակը երկրաշարժի հասցրած վնասներին նախապատրաստվելն է ։ 2007 թվականին սեյսմիկ օրեսնգիրքը ավելի խստացվեց ։ Բայց այնուամենայնիվ օրենքը հաճախ խախտվում է կոռուպցիայի պատճառով ։ 2011 թվականի Վանի երկրաշարժից հետո վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանն ասել է․ «Քաղաքապետարանները, շինարաներն ու վերահսկիչները թող լավ տեսնեն,որ նրանց անփութությունը հանգեցնում է սպանության» ։
Ոչ ամուր որմնաշենքերը խոցելի են ։ Ստամբուլի շատ հին շենքեր փլուզման վտանգի տակ են ։ Հին շենքերի վերականգնումը հնարավոր է, բայց միևնույն ժամանակ թանկ ։ Թեև նախքան 2023 թվականը՝ վերջին երկու տասնամյակներում, երկրում վերականգնվել է շուրջ 3 միլիոն բնակելի շենքեր, սակայն շատ բազմաբնակարան շենքեր չեն համապատասխանում 21-րդ դարի չափանիշներին ։ Առաջարկվել է կառուցել փայտյա շենքեր ։
Կլիմայի փոփոխություն
Գյուղական շրջաններում, որտեղ գազմատակարարում չկա ջերմային պոմպերը փոխարինվում են փայտով, ածխով կամ շշալցված գազով, որովհետև ջրային պոմպ գնելը տեղացիների համար բավականին թանկ է, քանի որ ոչ մի սուբսիդավորում չի գործում։ Բայց այնուամենայնիվ մեծ գույքի սեփականատերերը, ինչպիսիք են առևտրի կենտրոնները, դպրոցները և կառավարական շենքերը ավելի մեծ հետաքրքրություն են ցուցաբերել։
Ցեմենտի ածխածնի ինտնսիվության մասին տվյալներ չկան։ Ցեմենտի արտադրության արտանետումները կարող են կրճատվել՝ նվազացնելով դրա կլինկերի պարունակությունը, օրինակ՝ կրաքարային կալցինացված կավե ցեմենտի պատրաստմամբ, որը կազմում է ընդամենը կես կլինկեր։ Երկրորդ ամենամեծ կրճատումը կարող է իրականացվել վառելիքի կեսը՝ կոշտ ածուխից և նավթային կոքսից, փոխարինելով թափոնների անվադողերով, աղբից ստացված վառելիքով և կենսազանգվածի կաուչուկի խառնուրդով։ Չնայած նրան, որ երկիրը ապահոված է այս պաշարների բավարար քանաքկությամբ, շատ ցեմենտի գործարաններ շարունակում են ածխի օգտագործումը որպես իրենց հիմնական էներգիայի աղբյուր։ Շենքերի համար բենտոնի փոխարեն կարող է օգտագործվել լամինացված փայտանյութ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճարտարապետություն Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ Կատեգորիա:Իսլամական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Միջուկային մագնետոն
Միջուկային մագնետոն, մագնիսական մոմենտի ֆիզիկական հաստատուն, նշանակվում է μN տառով։ SI միավորներով սահմանվում է որպես
Գաուսյան ՍԳՎ միավորներով՝
որտեղ
Միավորների միջազգային համակարգի միավորներով միջուկային մագնետոնի արժեքը մոտավորապես
սանտիմետր-գրամ-վայրկյան միավորներով՝
Միջուկային մագնետոնը ծանր մասնիկների, ինչպես օրինակ նուկլոնների և ատոմական միջուկների մագնիսական դիպոլային մոմենտն արտահայտող բնական միավոր է։
Էլեկտրոնի մագնիսական դիպոլային մոմենտը, որը շատ ավելի մեծ է մեծ զանգված-լիցք հարաբերության պատճառով, սովորաբար արտահայտվում է Բորի մագնետոնի միավորներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական հաստատուններ Կատեգորիա:Մագնիսականություն Կատեգորիա:Միջուկային ֆիզիկա
(5169) Դաֆել
(5169) Դաֆել (Duffell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,260631 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9254 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5959 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1241,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289974 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,61° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արձան (անձնանուն)
Արձան, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն արձան բառից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Բլեյն շրջան (Նեբրասկա)
Բլեյն շրջան (Blaine County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.841 կմ² է, բնակչությունը՝ 583 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բրյուստեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1885 թ.։
Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկ
Տեղագրություն
Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկը գտնվում է Ալվորադա դու Գուրգեյա, Բրեժու դու Պիաուի, Բոմ Ժեզուս, Կանտու դու Բուրիտի, Կարակոլ, Կրիստինու Կաստրու, Գուարիբաս, Ժուրեմա, Սանտա Լուզ և Տամբորիլ դու Պիաուի մունիցիպալիտետներում՝ Պիաուի նահանգում։ Ընդգրկում է 823843 հա տարածք ։ Տեղանքը համեմատաբար հարթ է, որը ներառում է ավազաքարային սարահարթեր ու հարակից ցածրավայրեր, ինչպիսին է՝ Պարնաիբայի ցածրավայրը։ Պարկը գտնվում է ծովի մակարդակից 350-660 մետր բարձրության վրա։ Ստորին հատվածներն ավելի խորդուբորդ են՝ քարքարոտ փոքր քարանձավներով և ջրային աղբյուրներով։ Պարկի միջով հոսում է Իտաուեյրա գետը։
Բլեյն շրջան (Նեբրասկա)
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկ
Վարչական պատմություն
Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկը ստեղծվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 2-ին դաշնային հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից ։ Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Նպատակն է՝ պահպանել բնական էկոհամակարգերը և նպաստել գիտական հետազոտությունների զարգացմանը, բնապահպանական կրթությանը, ինչպես նաև ապահովել բացօթյա հանգիստ ու էկոտուրիզմ։ Կապիվարա Կոնֆուսիոնս էկոլոգիական միջանցքը, որը ստեղծվել է 2006 թվականին, հարում է Սեռա դա Կապիվարա ազգային պարկին։
Շրջակա միջավայր
Տարեկան տեղումների միջին քանակը 650 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 12-ից մինչև 40 °C, իսկ միջինը՝ 28 °C է։ Պարկը գտնվում է Կաատինգա բիոմում ։ Ավելի ցածր հատվածներում կան խոնավ անտառային ծառեր, որոնց բարձրությունը հասնում է 20 մետրի։ Խոնավ հովիտներում կան բրոմելներ և ձարխոտեր, հազվադեպ են հանդիպում հսկա ծառեր։
Կաատինգայում կենդանական աշխարհի 18 տեսակներից 13-ը ճանաչվել են էնդեմիկ։ Ուսումնասիրությունների արդյունքում գտնվել են 3 նոր տեսակի մողեսներ և 1-ական նոր տեսակի երկկենցաղ և կրիա։ Պարկում պահպանվող տեսակներից են յագուարը (Panthera onca), պուման (Puma concolor), մեծ զրահակիրը (Priodontes maximus) և այլն ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Լեպտյուխի
Լեպտյուխի (Лептюхи), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (2395)
Տոմար, Տոնացոյց (2395), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2395 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12×9.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 72 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ կնիք 1բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դևիչիե Պոլե (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դևիչիե Պոլե գյուղում բնակվում էր 361 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նիկո Մելամեդ
Նիկոլաս Մելամեդ Ռիբաուդո (Nicolás Melamed Ribaudo, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Էսպանյոլի» կազմում։
Ակումբային կարիերա
Նիկոն միացել է «Էսպանյոլի» մանկապատանեկան թիմին 2013 թվականին՝ «Կորնելա» և «Ատլետիկ «Վիլաֆրանսա» ակումբներում հանդես գալուց հետո ։ «Էսպանյոլի» երիտասարդական թիմում նա իր դեբյուտը նշել է 2019 թվականի փետրվարի 17-ին Սեգունդա B-ի շրջանակներում կայացած «Էխեա»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-1 հաշվով ։
Մելամեդը 2019 թվականի աբրիլի 29-ին երկարաձգել է թիմի հետ գործող պայմանագիրը մինչև 2023 թվականը ։ 2019 թվականի մայիսի 5-ին նա գոլի հեղինակ է դարձել իր նախկին թիմի՝ «Կորնելայի» դեմ խաղում։
Թիմի հիմնական կազմում իսպանացի ֆուտբոլիստը իր դեբյուտային հանդիպումը անցկացրել է 2019 թվականի օգոստոսի 15-ին՝ փոխարինման դուրս գալով Եվրոպա Լիգայի շրջանակներում կայացած «Լյուցերն»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 3-0 հաշվով՝ իսպանական թիմի հաղթանակով ։
Անձնական կյանք
Մելամեդը ծնվել է Իսպանիայում, սակայն կիսով չափ արգենտինացի է։ Նրա մոր հայրը՝ Ֆելիպե Ռիբաուդոն արգենտիանցի ֆուտբոլիստ էր, որը հանդես է եկել «Էստուդիանտես»-ի կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ
Ինժեներա-երկրաբանական հանույթ
Ինժեներա-երկրաբանական հանույթ, տարածքի ինժեներաերկրաբանական պայմանների ուսումնասիրությունը նրա սահմաններում տարբեր ինժեներական կառույցներ կամ միջոցառումներ իրականացնելու համար։ Հանույթի արդյունքները արտահայտվում են ինժեներաերկրաբանական քարտեզների միջոցով։ Նրա մասշտաբը որոշվում է տվյալ շրջանի երկրաբանական կառուցվածքի բարդության և ուսումնասիրվածության աստիճանով, հետազոտությունների խնդիրներով և նախագծման փուլով։ Ինժեներական հանույթ լինում է՝ փոքր 1։500000 և ավելի փոքր, միջին 1։200 000-1։25000 և մեծ մասշտաբի 1։10000 և ավելի մեծ։ Շինարարության մեջ օգտագործում են ընդհանուր ամփոփիչ 1։200000 և ավելի փոքր, հատուկ ամփոփիչ 1։100000-1։25000, սխեմատիկ 1։10000-1։5000 և մանրակրկիտ 1։2000-1։1000 ինժեներա-երկրաբանական քարտեզներ։ Ինժեներա-երկրաբանական հանույթիի ժամանակ մանրամասն հետազոտվում են երկրաբանական ֆորմացիաները, ապարների և շերտերի կազմությունը, հասակը, ծագումը, հզորությունը, փոփոխությունները տարածության մեջ, հողմահարվածության աստիճանն ու բնույթը։ Հանույթի կարևորագույն մասն են կազմում հիդրոերկրաբանական պայմանների՝ ապարների ջրակալման աստիճանի, ստորերկրյա ջրերի տեղադրման խորության, ճնշման, քիմիական կազմի, բետոնի և մետաղական կոնստրուկցիաների նկատմամբ ագրեսիվության ուսումնասիրությունները։ ՀՀ-ում այն հիմնականում կատարվում է տարբեր կառույցների նախագծերի և բնակավայրերի գլխավոր հատակագծերի հիմնավորման նպատակով։
Պրոստոկվաշինո (գյուղ, Տոնկինսկի շրջան)
Պրոստոկվաշինո (Простоквашино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Տոնկինսկի շրջանի կազմում։
Ելևեռե
Ելևեռե (Jälevere), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում։
Պրոստոկվաշինո (գյուղ, Տոնկինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Տոնկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ելևեռե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սենտ Ֆրենսիս շրջան (Միսսուրի)
Սենտ Ֆրենսիս շրջան (St. Francois County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.165 կմ² է, բնակչությունը՝ 65.359 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆարմինգտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Կոտովկա (այլ կիրառումներ)
Կոտովկա, կարող է վերաբերել՝
Կառնեն
Կառնեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքի մոտ՝ նրա հարավային կողմում։
Պատմություն
1915 թ.-ի հուլիսի 11-ին թուրքերը հարձակվում են գյուղի վրա։ Ֆիդայի Մկրտիչը գլխավորում է գյուղի ինքնապաշտպանությունը։ Ծանր և համառ մարտեր են ընթանում։ Հայերը նահատակվում են, բացառությամբ մի քանի որբ երեխաների, որոնք ռուսական զորքերի ուղեկցությամբ անցնում են Արևելյան Հայաստան։ Թուրքերը գյուղը ավերակների են վերածում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 130 տուն՝ 1000 հայ բնակչով և 30 տուն քուրդ բնակիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մուշի շրջանի համայնքներ
Մոնմորանսի (համայնք, Ֆրանսիա)
Մոնմորանսի (Montmorency), համայնք Ֆրանսիայի Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Վալ դ՛Ուազ դեպարտամենտում։ Ընկած է Անգեն լճի ափին՝ Փարիզից մոտավորապես 15 կիլոմետր դեպի հյուսիս, դեպարտամենտի դե ֆակտո վարչական կենտրոնից՝ Սերժիից 20 կիլոմետր դեպի արևելք ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 20 576 :
Անվանումը
Բնակավայրի անվանումը պատմական փաստաթղթերում հիշատակվել է հետևյալ ձևերով. Mons Morientiacum՝ 377 թվականին, Morenciagi-curtis՝ 845-ին , Mons Maurentiacus՝ 996-ին , Mons Maurentius Mons Morenciacus , Mons Morenlii՝ 1029-ին ,Montemorenci՝ 1060-ին , Morentiacum villa՝ 1153-ին , Mons Morentiacus՝ 1174-ին , de Montemorenciaco՝ 1190-ին , Montemorrenciacum՝ 1202-ին ։
Անվանման հիմքում ընկած է լատինական Mont- արմատը, որ նշանակում է «բարձունք, սար», :
Պատմություն
17-րդ դարում բնակավայրը առողջարանային ու հանգստյան լավագույն վայրի համբավ է ձեռք բերել՝ գրավելով բազմաթիվ նշանավոր մարդկանց։ 1756-ից մինչև 1762 թվականը տևական ժամանակահատվածներով Մոնմորանսի է այցելել Ժան-Ժակ Ռուսսոն, ով այստեղի մենաստանում է ապրել և գրել իր նշանավոր երկերը՝ «Էմիլ»-ը և «Նոր Էլոիզա»-ն:n
Այն բանից հետո, երբ ռուսական ցարին հաջողվել է ժնշել 1830 թվականի լեհական ապստամբությունը, Մոնմորանսիում են ապաստան գտել լեհ անվանի բազում գործիչներ, այդ թվում՝ Ադամ Միցկևիչը, Յուլիան Նեմցևիչը, Ցիպրիան Նորվիդը, Բրոնիսլավ Պիլսուդսկին...
Պատմամշակութային գլխավոր հուշարձանները
Ժան-Ժակ Ռուսսոյի թանգարանը (բացվել է 1952 թվականին, 1984 թվականից ներառված է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների գույքամատյանում)
Սեն Մարտեն վանքը (կառուցվել է 16-րդ դարի կեսերին, գոթիկա ոճով, 1840 թվականից ներառված է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների գույքամատյանում)
Դղյակի ջերմատունը (կառուցվել է 1719 թվականին, 1977 թվականից ներառված է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների գույքամատյանում)
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի աշխատունակ տարիքի 13 397 մարդկանցից (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ էին 9999-ը (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,6 տոկոս՝ 1999 թվականի 72,8 %-ի դիմաց։ Տնտեսապես ոչ ակտիվ 3398 անձանցից 1440-ը սովորողներ էին, 1030-ը՝ թոշակառուներ, 928-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
2010 թվականին համայնքում հաշվվում էր 8678 հարկատու տնային տնտեսություն։ Յուրաքանչյուր բնակչի հաշվով տարեկան միջին եկամուտը կազմել է 26 303 եվրո ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները (INSEE):
Կլիմա
Մոնմորանսիին բնորոշ է մեղմ կլիման, որի վրա նկատելի է ոչ շատ հեռու գտնվող օվկիանոսի ազդեցությունը։ Արևային ժամերի միջին տարեկան քանակը մոտավորապես 1720 է.
Քույր քաղաքներ
Մոնմորանսիի ագլոմերացիոն ընդհանրական համայնքը 2015 թվականի հունվարի 17-ի դրությամբ բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Արավինդ Ադիգա
Արավինդ Ադիգա (ಅರವಿಂದ ಅಡಿಗ, ), հնդիկ գրող և լրագրող, 2008 թվականի Բուքերյան մրցանակի դափնեկիր ։ Ադիգան մրցանակ է արժանացել իր դեբյուտային «Սպիտակ առյուծ» վեպի համար՝ դառնալով չորրորդ դափնեկիր-դեբյուտողը և երկրորդ հնդիկը, որի դեբյուտային վեպն արժանացել է մրցանակի ։
Կենսագրություն
Արավինդ Ադիգան ծնվել է 1904 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Չեննայում, Թամիլ Նադու նահանգ, Հնդկաստան։ Նրա ծնողները՝ Կ. Մադհավան և Ուշա Ադիգան, Մանգալուրից գաղթաց կանարացիներ են։ Արավինդը ավարտել է դպրոցը 1990 թվականը, որից հետո նրա ընտանիքը գաղթել է Սիդնեյ, Ավստրալիա։ Արավինդ Ադիգան անգլիական գրականություն է սովորել Նյու Յորքում գտնվող Կոլումբիայի համալսարանի քոլեջում, որտեղ սովորել է բրիտանացի պատմաբան Սայմոն Շամայի մոտ և ավարտել է այն 1997 թվականին ։ Անգլիական գրականություն սովորել է նաև Օքսֆորդի համալսարանի Մագդալինայի քոլեջում՝ Հերմիոնա Լիի գլխավորությամբ։
Իր կարիերոն Արավինդ Ադիգան սկսել է որպես «Financial Times»-ի լրագրող։ Հետո աշխատել է «Money»-ում, «The Wall Street Journal»-ում և այլ ընկերություններում («The Second Circle»-ի համար Ադիգան Փիթեր Կերիի՝ Բուքերյան մրցանակի 1988 թվականի դափնեկրի «Օսկար և Լյուսինդա» վեպի գրական ակնարկ է գրել) ։ Հարավային Ասիայում որպես թղթակից Արավինդը Time-ում աշխատել է երեք տարի, որից հետո դարձել է արտահաստիքային աշխատակից։ Լինելով արտահաստիքային աշխատակից և ապրելով Մումբայում՝ Ադիգան գրել է իր դեբյուտային «Սպիտակ առյուծ» վեպի, որը պատմում էր մի խուլ վայրից հնդիկ մարդու դեպի հաջողության գագաթը տանող ճանապարհի մասին ։ 2008 թվականին Լոնդոնում 40-րդ հանդեսի ժամանակ վեպը դարձել է Բուքերյան մրցանակի դափնեկիր  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հնդիկ վիպասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:Հնդիկ լրագրողներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոռեժիսորներ
Ալեքսեյ Վերբով
Ալեքսեյ Վերբով, ռուսական վոլեյբոլիստ, արժանացել է սպորտի վարպետ տիտղոսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս վոլեյբոլիստներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Իսրայել Զանգվիլ
Իսրայել Զանգվիլ (նաև Զանգվիլ Իսրայել Israel Zangwill, արտասանվում է Իսրիել Զանգուիլ, ), բրիտանացի գրող և և հրեական շարժման գործիչ։ ԱՄՆ-ի հետ կապված «Հալոցային կաթսա» հայտնի բառակապակցության հեղինակն է։
Կենսագրություն
Ռուսական կայսրության Լեհական թագավորության գաղթականներից մեկի որդին է։ Սովորել է Լոնդոնի հրեական անվճար ուսումնարանում։ Գրել է անգլերենով։ Թողարկել է «Պուրիմ» (1880) ալմանախը, որը բաղկացած է հիմնականում նրա ստեղծագործություններից։
Զանգվիլի հիմնական աշխատությունները նվիրված են սոցիալական և սոցիալ-ազգային թեմաներին։ Առաջին խոշոր ստեղծագործությունը «Վարչապետը և նկարիչը» վիպակն է («The Premier and the Painter» 1888):
Ամենամեծ հաջողությունը Զանգվիլին բերեց «Գետտոյի երեխաները» վեպը («Children of the Ghetto» 1892) Լոնդոնում հրեաների կյանքի մասին և դրան հարող պատմվածքների ժողովածուները, ինչպես նաև «Գետտոյի երազողները» (1898)՝ ականավոր հրեաների կիսահորինված, կիսապատմական կենսագրությունների մասին (Ուրիել Ակոստա, Սպինոզա, Հայնե, Լասալ, Դիզրայելի և այլք)։ «Գետտոյի երեխաները» վեպը դասվում է անգլո-հրեական գրականության ամենանշանակալի ստեղծագործությունների շարքին։
Կարևորություն ունի նաև «Բիգ Բոուի գաղտնիքը» դետեկտիվ վեպը (The Big Bow Mystery, 1892), որը ներառում է ժանրի պատմության մեջ առաջին հանելուկներից մեկը՝ սպանություն փակ սենյակում։ Այն հանրաճանաչություն է ձեռք բերել հեղինակի կենդանության օրոք և էկրանավորվել է 1946 թվականին։
1898 թվականից Զանգվիլը միացել է սիոնիստական շարժմանը, իսկ 1905 թվականին հավաքել է մի խումբ աշխարհագրագետների՝ առաջ քաշելով «հող առանց ժողովրդի, ժողովուրդ առանց հողի» կարգախոսը, որը ենթադրում է հրեական պետության ստեղծման հնարավորությունը ցանկացած վայրում, այլ ոչ միայն Իսրայելի պատմական հողերում։ Հաջորդ 20 տարիներին Զանգվիլը մասնակցել է Ավստրալիայում, Կանադայում, Ուգանդայում, Լիբիայում հրեական պետության ստեղծման փորձերին։
Նրա եղբայրը՝ Լուի Զանգվիլը, նույնպես դարձել է գրականագետ, գրել է Z. Z. З. կեղծանունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունվարի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:1864 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 1 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1926 մահեր Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հրեա լրագրողներ Կատեգորիա:Կատակերգուներ Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի վիպասաններ
Սիսուր Մայոր
Սիսուր Մայոր (Zizur Mayor), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Նավառա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա-դե-Պամպլոնա շրջանում։ Տարածքը՝ 5.6 կմ² ։ Բնակաչությունը 13316 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը գյուղից մայրաքաղաք 5 կմ է։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Հայիթիի թագավորություն
Հաիթիի Թագավորություն (Royaume d'Haïti, Wayòm an Ayiti),  նախկին միապետություն է, որը իրեն թագավոր հռչակելով հիմնադրել է Անրի Քրիստոֆը 1811 թվականի մարտի 28-ին Հայիթի կղզու հյուսիս-արևմուտքում։ Սա Հաիթիում միապետական իշխանություն ստեղծելու երկրորդ փորձն է եղել։ Առաջինը Ժան-Ժակ Դեսալինն է Հայիթիի Առաջին կայսրութուն հռչակել 1804 թվականին, որն ավարտվել է 1806 թվականին՝ իր սպանությամբ։
Նախապատմություն
1791-1804 թվականներին Հաիթիում մոլեգնել է հեղափոխությունը ֆրանսիացի գաղութարարների դեմ։ 1803 թվականի ֆրանսիական արշավի ձախողումից հետո գեներալ Ժան-Ժակ Դեսալինը հռչակել է Հայիթիի անկախությունը ։ 1804 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Ժան-Ժակ Դեսալինը կայսր է թագադրվել Քապ-Հայիտենում՝ Ժակ I անունով։
Շուտով, որոշ գեներալներ հավակնելով զավթել իշխանությունը կազմակերպել են դավադրություն կայսրի դեմ։  Նա սպանվել է գեներալ Ալեքսանդր Պետիոնի մարդկանց կազմակերպած դարանակալման ժամանակ՝ 1806 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Պոն-Ռուժում (Պորտ օ Պրինսի մուտքի մոտ)։
Այնուհետև գեներալները արշավել են դեպի մայրաքաղաք, վերացրել կայսրությունը և վտարել են կայսերական ընտանիքին, որը ստիպված էր հեռանալ երկրից։ Ալեքսանդր Պետիոնը հռչակել է Հանրապետություն և դարձել նախագահ։ Սակայն մեկ այլ գեներալ՝ Անրի Քրիստոֆը, հեռացել է և իր վերահսկողության տակ վերցրել հյուսիսային Հայիթիի մի հատված, որտեղ ստեղծել է անջատողական կառավարությունով Հյուսիսային Հանրապետություն։
Հյուսիսային Հանրապետության նախագահ, այնուհետև ցմահ նախագահ և գեներալիսիմուս Անրի Քրիստոֆը ցանկացել է օրինականացնել իր իշխանությունը՝ Դեսալինի նման վերականգնելով կայսրությունը ։ Պետիոնի հարավային հանրապետության հետ հակամարտությունում նրան հաջողվել է մի քանի մարտերից հետո ապահովել իր նոր պետության սահմանները։ Որոշակի կայունություն հաստատվելուց հետո Քրիստոֆը սահմանադրական միապետություն է հաստատել՝ իսկ իրեն հռչակել միապետ։ Նա դարձել է Հաիթիի թագավոր 1811 թվականի մարտի 28-ին Անրի I անունով։ 1811 թվականի հունիսի 2-ին նրան թագադրել է Մեծ արքեպիսկոպոս Ժան-Բատիստ-Ժոզեֆ Բրելեն։
Հակամարտություն Հարավի Հանրապետության հետ
1807 թվականին Հայիթին բաժանվեց երկու պետության։ Լարվածություն առաջացավ հյուսիսի և հարավի միջև, որն էլ հանգեցրեց քաղաքացիական պատերազմի։ Հյուսիսի թագավորության հիմնադրմամբ լարվածությունը հարավի հետ ավելի սրվեց։ Ալեքսանդր Պետիոնը, որպես Հարավային Հանրապետության նախագահ, հայտարարեց, որ ներկայացնում է թագավոր Անրիի գլխավորությամբ բռնապետության դեմ պայքարը։ 1807-1820 թվականներին երկու բանակներից ոչ մեկին չի հաջողվել հատել երկու երկրների սահմանը։
Ինչ վերաբերում է Անրի թագավորին, նա մեղադրել է Պետիոնին՝ պնդելով, որ Պետիոնը մարմնավորում էր կեղծ, բռնակալությունը քողարկող ժողովրդավարություն։ Այս հայտարարությունը հաստատվեց, երբ Պետիոնը իրեն հռչակեց Հարավի ցմահ նախագահ՝ իր իրավահաջորդին նշանակելու իրավունքով ։
Ապստամբություն և անկում
1820 թվականի ամռանը հյուսիսում անկարգություններ են սկսվում, և կառավարությունը սկսում է դաժան հաշվեհարդար տեսնել։ Ինչ վերաբերում է թագավորին, ապա նա 1820 թվականի օգոստոսին կաթված  էր տարել, ինչի հետևանքով զգալիորեն թուլացել էր նրա առողջությունը և մասամբ անդամալույծ էր, ինչը ազդել էր նաև մտավոր ունակության վրա։ 1820 թվականի սեպտեմբերին Քապ-Հայիտենում բռնկվում է ապստամբություն, որը գրեթե համընդհանուր ապստամբություն է առաջացնում երկրում։ Հեղափոխություն է բռնկվում է հյուսիսում, թագավորության ամենահարուստ քաղաքը՝ Քապ-Հայիտենը անցնում է հեղափոխականների վերահսկողության տակ։ Հոկտեմբերին հեղափոխականները երթով շարժվում են դեպի Միլոտի Սան Սուսի պալատ։ Տառապելով հիվանդությունից և տեսնելով, որ իրավիճակը անկառավարելի է դառնում, թագավորը 1820 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ինքնասպան է լինում իր կառուցած եկեղեցում՝ պատարագի ժամանակ արծաթե գնդակով կրակելով իր սրտին։ Նրա մահից հետո նրա որդին՝ 16-ամյա թագաժառանգ Վիկտոր-Անրին, հետևորդների կողմից թագավոր է հռչակվել Անրի II անունով։ Այնուամենայնիվ, Միլոտում ապստամբություն է բռնկվում, և նոր թագավորին կախաղան են բարձրացնում 1820 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ։ Թագուհի Մարի Լուիզա Կոիդավիդը և նրա դստրերը աքսորվում են Իտալիա ։ Բուայեն, օգտվելով հեղափոխությունից, իր սահմանամերձ բանակն ուղարկում է հյուսիսային թագավորության կենտրոն։ Հոկտեմբերի 20-ին Բուայեն զենքի ուժով պարտադրում և հայտարարում է, որ հոկտեմբերի 26-ին հյուսիսը կմիանա հարավին։ Ի վերջո, նա իրեն հռչակում է ցմահ նախագահ, իսկ հետո ողջ կղզու «գերագույն ղեկավար» ։
Իրավահաջորդներ
Անրի Քրիստոֆի գահակալությունից հետո Հաիթիում այլ միապետություն չի առաջացել մինչև Ֆոստեն Սուլուկի երկրորդ կայսրությունը (Ֆոստեն I) 1849– 1859 թվականներին ։ Այնուամենայնիվ, միապետությունը վերահաստատելու փորձեր են եղել։ Այդպիսի դեպքերից մեկը նախկին Անրի թագավորի թոռան, Քրիստոֆի ապօրինի դստեռ որդու՝ Պիեռ Նոր Ալեքսիսի դեպքն էր, ով տիրացել է իշխանությանը 1902 թվականին ։ Նա ինքն իրեն հայտարարել է ցմահ նախագահ և նույնիսկ առաջարկել է ստեղծել նոր սահմանադրական միապետություն՝ իրեն առաջարկելով որպես թագավոր։ Բայց այս նախագիծը ապստամբության է հրահրել, որը վերածվել է նոր հեղափոխության և ստիպել Նոր Ալեքսիսին1908 թվականին փախնել երկրից։ Նա մահացել երկու տարի անց՝ 1910 թվականին, 89 տարեկան հասակում ։
Կառավարության ձևավորում
1811 թվականին Հյուսիսը դարձավ սահմանադրական և ժառանգական միապետություն։ նույն ժամանակ պատերազմ է սկսել Հարավի Հանրապետության հետ։
Սկզբում Անրի I-ը որպես միապետ չի ընկալվել, նրան դիտել են որպես բռնապետ դարձած հավակնոտ զինվորի։ Ավելին, 1812 թվականի հունվարին նա ստիպված դիմակայել է ազատական ​​խմբերի ապստամբությանը, որոնք պահանջում էին ստեղծել խորհրդարան և ավելի արդար սահմանադրություն։
Իշխանության կազմակերպում
Համաձայն «Անրի օրենսգրքի» իշխանության մեծ մասը թագավորինն էր։ Նրան պետք է օգներ վեց նախարարներից կազմված կաբինետը, որոնցից գլխավորը թագավորի կողմից նշանակված կանցլերն էր։ Անրին Ժոզեֆ Ռուանեսին է կանցլեր նշանակել, ինչպես նաև նրան շնորհել է դուքս դե Մորինի տիտղոսը։ Ռուանեսը մահացել է 1812 թվականին, և այնուհետև նրան փոխարինել է Ժուլիեն Պրևոստը, որը կանցլեր էր մինչև ռեժիմի անկումը։ Թագավորի իշխանությունը շատ ավելի բարձր էր, քան կանցլերինը և միապետը կառավարության իսկական ղեկավարն էր, իսկ կանցլերը՝ միայն նրա անձնական խորհրդականը։
Ազնվականություն
1811 թվականի ապրիլի 5-ի հրամանագրով Անրի I թագավորը հռչակեց ազնվական դասակարգ, որի տիտղոսները, նախատեսված էին ժառանգաբար փոխանցվելու համար։ Այս ազնվական համակարգը հիմնականում ոգեշնչված էր բրիտանական հաստատություններից, բայց այն նաև ցույց տվեց ֆրանսիական որոշակի ազդեցություն. Օրինակ, ինչպես Նապոլեոնի ազնվականությունը, այն չէր ներառում մարքիզ կամ վիկոնտ։ Շնորհված կոչումները հիմնականում համապատասխանում էին մայորատներին, որոնք տվյալ դեպքում ընդարձակ հողատարածքներ էին։
Երկրի կառավարում
Թագավորը կղզու տնտեսությունը զարգացնելու համար օգտագործել է « ագրարային կապիտալիզմը »։ Հողերը թողել է պետական ​​սեփականություն։ Աշխատողներն օրենքով ամրակցվել էին որոշակի պլանտացիայի, և որպես պարտականություն նրանց հանձնարարվել է աշխատել պլանտացիայում։ Դեսալինի ժամանակների համեմատ, ռեժիմը դարձել է ավելի ազատ. բանվորները պարտավոր էին ավելի քիչ աշխատել պլանտացիայում, քան նախկինում, իսկ վարձատրությունը հասցվել էր բերքի մեկ չորրորդին։ Հսկայական շինարարական ծրագրերը Հյուսիսային Հաիթիի գրեթե յուրաքանչյուր բնակչի երաշխավորել են աշխատանք ։ Բացի այդ, Հաիթիի բնակիչներին թույլատրվում էր ունենալ տնամերձ այգիներ և այնտեղ աճեցնել հիմնական մշակաբույսեր՝ անձնական սպառման համար ։ Արդյունքում Հյուսիսը հարստացել է ավելի արագ, քան հարավը։
Անրին կառուցել է Սան Սուսի պալատը Միլոյում և Բելե Ռիվյեր պալատը Պետի Ռիվյեր դե Լ՛Արտիբոնիտ կոմունայում։ Սան Սուսի պալատի աշխատանքները ավարտվել են 1813 թվականին։ Բացի հիմնական շինությունից, կառուցվել է նաև մեծ գմբեթով մատուռ, ինչպես նաև բազմաթիվ կցակառույցներ՝ զորանոցներ, հիվանդանոց, նախարարությունների շենքեր, տպարան, դրամահատարան, դպրոց, արվեստի ակադեմիա և այլն։ Թագավոր Անրին, նրա կինը՝ թագուհի Մարի Լուիզը, և նրանց երեխաները, այդ թվում՝ Վիկտոր-Հենրի Քրիստոֆը, ապրել էին պալատում, իրենց խառաների, տարբեր խորհրդականների և նախարարների հետ միասին, մինչև 1820 թվականի հոկտեմբերի 18-ը՝ միապետության անկումը։
Թագավորն ուներ տասնինը այլ պլանտացիաներ, բնակավայրեր և ամրոցներ, ներառյալ Լա Ֆերիեր միջնաբերդը, որը գտնվում էր պալատից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա և զինված էր 200 թնդանոթով։ Թագավորական նստավայրի և միջնաբերդի աշխարհագրական դիրքն ընտրվել է ռազմավարական նպատակներով, այն և՛ կենտրոնական էր, և՛ բարձր, ինչպես նաև թաքնված և կատարելապես ինքնավար էր։ Ավելին, դա թույլ էր տալիս միապետին վերահսկել իր տարածքը և պաշտպանվել իր ներքին և արտաքին թշնամիներից, ներառյալ ֆրանսիացիներից, որոնք դեռ ձգտում էին հետ վերցնել իրենց նախկին գաղութը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախկին թագավորություններ Կատեգորիա:1810-ականներ Կատեգորիա:Հայիթի
Ժողովածու (2282)
Ժողովածու 2282, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2282 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,6X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 248 թերթից։ Գրված է միայուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ ՝:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լեսխոզ (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 118 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիցցայի ձկնարանը (նկար)
Նիցցայի ձկնարանը, Կարապետ Ադամյանի՝ աշխատանքային թեմաներով ստեղծագործություններից, որտեղ նրա կողմից դրսևորվում է խորը համակրանք աշխատավորների նկատմամբ։ Ներկայացված է Նիցցայի ձկնարդյունաբերության հաստատությունը` կիսաբացօթյա մի նեղ սյունասրահ։ Օգտագործվել են լույսի արտացոլման բաց և մուգ երանգները։ Ադամյանը գեղարվեստական միջոցները ծառայեցնում է բովանդակության բացահայտմանը։
Նկարագրություն
Պատկերված են կամարակապ խորանարդ բարձր սյուներ, դիմացը՝ երկարավուն սեղան` ծանրաբեռնված ձկներով, ամաններով և զանազան պարագաներով, որոնց շուրջը աշխատում են բանվորները։
Պատկերի կենտրոնական մասում մարդիկ են։ Սեղանները իրենց պարագաներով գեղանկարված են բացօթյա լուսավորությանը համապատասխան արտացոլումների միջոցով։ Համապատասխան արտացոլումների շնորհիվ առաջանում են մուգ լուսավոր բծերի բազմաթիվ ելևէջներ։ Նրբերանգները մեղմ, փափուկ անցումներ ունեն։ Պատկերները տեղ-տեղ մուգ, տեղ-տեղ սահող լույսի շոյանքով, տեղ-տեղ ողողված արտացոլումներով են, իրար հետ ներդաշնակված և տեսողություն են գգվում։ Նկարը օդառատ է, լուսավոր, ինչին ձգտել է նկարիչը։ Ադամյանը միաժամանակ հավատարիմ է մնացել դասական արվեստի կոմպոզիցիայի ավանդույթին՝ պահպանելով համաչափության սկզբունքը\։ Ուշադրության է արժանի գծային հեռանկարը։ Այն կոմպոզիցիայի առավելության առաջին նախապայմանն է։ Սեղանների, նրանց շուրջ աշխատող կանանց և սյուների հարաբերաչափերի ներդաշնակությունն ավելի քան կատարյալ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ Կատեգորիա:Կարապետ Ադամյանի նկարներ Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Քարաջ
Քարաջ (کرج), քաղաք Իրանի տարածքում։ Ալբորզի նահանգի կենտրոնն է, գտնվում է Քարաջի գավառում, հանդիսանում է նաև համանուն շրջանի կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Տեղակայված է երկրի հյուսիսում՝ Ալբորզի ստորոտին։ Մայրաքաղաք Թեհրանից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա՝ արևմտյան ուղղությամբ։ Ծովի մակարդակից բարձր է 1,312 մ։
Կլիման չորային է, կլիմայի վրա ազդեցություն են թողնում լեռները, որոնք գտնվում են քաղաքի մերձակայքում։ Ամռանը շոգ է, խիստ սակավաթիվ անձրևներով, ջերմաստիճանն առանձնապես բարձր է լինում հուլիսին և օգոստոսին։ Ձմեռը շատ ցուրտ չէ, բայց կարող են լինել ջերմաստիճանի կտրուկ անկումներ և սառնամանիքներ ։ Տեղումնառատ են նոյեմբեր-մարտ ամիսները։
Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը պարսիկներ (53%) և ազարիներ (30%) են, ապրում են նաև քրդեր, գիլանցիներ, մազանդարանցիներ, լոռեր և այլ ազգեր։
Պատմություն
Քարաջի տարածքում գտնվող առաջին բնակավայրերը թվագրվում են մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի ։ Քաղաքի Խուրվին վարչական շրջանը բնակեցված է եղել բրոնզե դարից, իսկ եւ Քելաքի շրջանը՝ երկաթե դարից ի վեր։ Շահրիար գավառի արևմտյան մասում՝ լեռան վրա, գտնվել է Թահթե Ռոստամ հնավայրը, որը կառուցվել էր Պարթևական դարաշրջանում որպես զրադաշտական ատրուշան։ Քաղաքը Թեհրանի հետ կապ էր հաստատում Սեֆյանների ժամանակ կառուցած կամուրջի միջոցով, որը գործել է մինչև նախորդ դարի վերջ։ Նույն դարաշրջանում է կառուցվել նաև Շահ Աբբասի քարվանսարան։ Ղաջարիների տիրապետության ժամանակ՝ 1810-ական թվականներին, այստեղ կառուցվում է Սոլեյմանիեի պալատը՝ որպես պարսից թագաժառանգի ամառանոց (այժմ՝ Թեհրանի համալսարանի գյուղատնտեսության ֆակուլտետ)։ Առանձնապես հայտնի է Մորվարիդ (մարգարտե) պալատը, որը թվագրվում է 20-րդ դարի՝ Փահլավիների շրջանին։
20-րդ դարում քաղաքի ինտենսիվ զարգացումը հնարավորություն տվեց քաղաքին՝ դառնալու Իրանի արդյունաբերական ամենախոշոր կենտրոններից մեկը։ Այժմ այստեղով անցնում են Կասպից ծովից Թեհրան ուղարկվող բեռները։ Քարաջը մայրաքաղաքի հետ կապված է ավտոխճուղով, երկաթգծով և մետրոյի գծով։ Այստեղ է գտնվում «Փայամ» օդանավակայանը ։ Այստեղ բացվել են Խարազմի համալսարանը (1919), Գոլշահր մետրոկայանը (1998), Էնղելաբ մարզադաշտը (2001), Ալբորզի բժշկական համալսարանը (2010), քիմիական արդյունաբերության գործարաններ։
Տեսարժան վայրեր
Դեմավենդ լեռան վրա՝ քաղաքից ոչ շատ հեռու, գործում են լեռնադահուկային հանգստյան գոտիներ, այդ թվում՝ Դիզինը, որը համարվում է լավագույնն Իրանում։ Նաև աչքի են ընկնում Շեմշաքը (իրանական ամենահին հանգստյան գոտին) և Թոշալը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալբորզի նահանգ
Music of the Sun
Music of the Sun, Ռիհաննայի առաջին և դեբյուտային ալբոմը։ Թողարկվել է 2005 թվականի օգոստոսի 12-ին Def Jam ձայնագրման ստուդիայում։ Մի քանի շաբաթվա ընթացքում հասցրել է մտնել Billboard 200 չարթեր և գրավել 10-րդ տեղը։ Մինչ օրս վաճառվել է ավելի քան 500,000 օրինակ։
Ելգիմեե
Ելգիմեե (Jälgimäe), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 289 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Դիբրովի
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովի գյուղում բնակվում էր 221 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սիմբիոգենեզ
Սիմբիոգենեզը կամ էնդոսիմբիոտիկ տեսությունը, պրոկարիոտ օրգանիզմներից էուկարիոտ բջիջների ծագման առաջատար էվոլյուցիոն տեսությունն է ։ Տեսությունը պնդում է, որ միտոքոնդրիումները, պլաստիդները, ինչպիսիք են քլորոպլաստները, և, հնարավոր է, էուկարիոտ բջիջների այլ օրգանելները սերում են նախկինում ազատ ապրող պրոկարիոտներից (ավելի սերտ կապված բակտերիաների հետ, քան արքեաների հետ), որոնք վերցվել են էնդոսիմբիոզում։ Այն գաղափարը, որ քլորոպլաստներն ի սկզբանե անկախ օրգանիզմներ էին, որոնք միաձուլվում էին այլ միաբջիջ օրգանիզմների հետ սիմբիոտիկ հարաբերությունների մեջ, սկիզբ է առել 19-րդ դարից, երբ այն պաշտպանում էին այնպիսի հետազոտողներ, ինչպիսին Անդրեաս Շիմպերն էր։
Միտոքոնդրիումները, ըստ երևույթին, ֆիլոգենետիկորեն կապված են Rickettsiales բակտերիաների հետ, իսկ քլորոպլաստները՝ ազոտը ամրագրող թելավոր ցիանոբակտերիաների հետ։ Էնդոսիմբիոտիկ տեսությունը ձևակերպվել է 1905 և 1910 թվականներին ռուս բուսաբան Կոնստանտին Մերեշկովսկու կողմից, իսկ 1967 թվականին Լինն Մարգուլիսի կողմից հիմնավորվել է մանրէաբանական ապացույցներով։ Սիմբիոգենեզին աջակցող բազմաթիվ ապացույցների թվում է այն, որ նոր միտոքոնդրիումներ և պլաստիդներ են ձևավորվում միայն երկու մասի բաժանման կիսմամբ և բջիջները այլ կերպ չեն կարող նորերը ստեղծել, քանի որ փոխադրող սպիտակուցները, որոնք կոչվում են պորիններ, հայտնաբերված են միտոքոնդրիումների, քլորոպլաստների և բակտերիաների բջջային թաղանթների արտաքին թաղանթներում, կարդիոլիպինը հայտնաբերված է միայն ներքին միտոքոնդրիալ թաղանթում և բակտերիաների բջջային թաղանթներում։ Ինչպես նաև որոշ միտոքոնդրիաներ և պլաստիդներ պարունակում են մեկ օղակաձև ԴՆԹ մոլեկուլներ, որոնք նման են բակտերիաների օղակաձև  քրոմոսոմներին։
Պատմություն
Ռուս բուսաբան Կոնստանտին Մերեշկովսկին առաջին անգամ ուրվագծել է սիմբիոգենեզի տեսությունը (հունարենից՝ σύν syn «միասին», βίος bios «կյանք» և γένεσις genesis «ծագում, ծնունդ») իր 1905 թ.-ի աշխատության մեջ, և այնուհետև այն մշակել է իր 1910 թվականին «Երկու պլազմայի տեսությունը որպես սիմբիոգենեզի հիմք, օրգանիզմների ծագման նոր ուսումնասիրություն» աշխատությունում See:
Այս տեսությունները չեն տարածվել մինչև ցիանոբակտերիաների և քլորոպլաստների ավելի մանրամասն էլեկտրոնային մանրադիտակային համեմատությունները (օրինակ՝ Հանս Ռիսի ուսումնասիրությունները հրապարակված 1961 և 1962 թվականներին), զուգակցված այն հայտնագործության հետ, որ պլաստիդներն ու միտոքոնդրիումները պարունակում են իրենց ԴՆԹ-ն (որն այդ փուլում ճանաչվել է որպես օրգանիզմների ժառանգական նյութ) հանգեցրեց սիմբիոգենեզի գաղափարի վերածնմանը 1960-ականներին։ Լին Մարգուլիսը առաջ քաշեց և հիմնավորեց տեսությունը մանրէաբանական ապացույցներով 1967 թվականին «Միտոզացնող բջիջների ծագման մասին» աշխատության մեջ։ 1981 թվականին իր «Սիմբիոզը բջիջների էվոլյուցիայում» աշխատության մեջ նա պնդում էր, որ էուկարիոտիկ բջիջները առաջացել են որպես փոխազդող սուբյեկտների համայնքներ, ներառյալ էնդոսիմբիոտիկ սպիրոխետները, որոնք վերածվել են էուկարիոտական ​​ֆլագելաների և թարթիչների։ Այս վերջին գաղափարը մեծ ընդունելության չի արժանացել, քանի որ ֆլագելաները չունեն ԴՆԹ և չեն ցուցադրում ուլտրակառուցվածքային նմանություններ բակտերիաների կամ արքեայի հետ։ Ըստ Մարգուլիսի և Դորիոն Սագանի, «Կյանքը տիրել է երկրագնդին ոչ թե մարտական ​​գործողություններով, այլ ցանցերով» (այսինքն՝ համագործակցությամբ)։ Քրիստիան դե Դյուվն առաջարկեց, որ պերօքսիսոմները կարող էին լինել առաջին էնդոսիմբիոնները, որոնք բջիջներին թույլ էին տալիս դիմակայել Երկրի մթնոլորտում ազատ մոլեկուլային թթվածնի աճող քանակներին։ Այնուամենայնիվ, այժմ պարզվում է, որ պերօքսիսոմները կարող են ձևավորվել de novo, ինչը հակասում է այն գաղափարին, որ դրանք ունեն սիմբիոտիկ ծագում։
Սիմբիոգենեզի հիմնարար տեսությունը՝ որպես միտոքոնդրիումների և քլորոպլաստների ծագում, այժմ լայնորեն ընդունված է ։
Էնդոսիմբիոտներից մինչև օրգանելներ
Ըստ Քիլինգի և Արչիբալդի, կենսաբանները սովորաբար տարբերում են օրգանելները էնդոսիմբիոններից՝ գենոմի կրճատված չափերով։ Քանի որ էնդոսիմբիոնտը վերածվում է օրգանելիի, նրա գեների մեծ մասը փոխանցվում է հոսթ բջջի գենոմին ։ Հոսթ բջիջը և օրգանելլը պետք է մշակեն տրանսպորտային մեխանիզմ, որը հնարավորություն կտա վերադարձնել օրգանելին անհրաժեշտ, բայց այժմ բջջի կողմից արտադրվող սպիտակուցային արտադրանքները։ Ցիանոբակտերիաները և ալֆապրոտեոբակտերիաները պլաստիդներին և միտոքոնդրիումին համապատասխանաբար ամենասերտ առնչվող ազատ կենդանի օրգանիզմներն են ։  Ե՛վ ցիանոբակտերիաները, և՛ ալֆապրոտեոբակտերիաները պահպանում են հազարավոր սպիտակուցներ կոդավորող մեծ (>6 Մբ) գենոմ։ Պլաստիդները և միտոքոնդրիաները ցույց են տալիս գենոմի չափի կտրուկ նվազում, երբ համեմատվում են իրենց բակտերիաների հարազատների հետ։ Քլորոպլաստների գենոմները ֆոտոսինթետիկ օրգանիզմներում սովորաբար կազմում են 120–200 կբ, որոնք կոդավորում են 20–200 սպիտակուցներ, իսկ մարդկանց միտոքոնդրիումային գենոմները մոտավորապես 16 կբ են և կոդավորում են 37 գեն, որոնցից 13-ը սպիտակուցներ են։ Այնուամենայնիվ, օգտագործելով քաղցրահամ ջրային ամեոբոիդի օրինակը, Paulinella chromatophora-ն, որը պարունակում է քրոմատոֆորներ, որոնք առաջացել են ցիանոբակտերիայից, Քիլինգը և Արչիբալդը պնդում են, որ դա միակ հնարավոր չափանիշը չէ. Մյուսն այն է, որ ընդունող բջիջը ստանձնել է նախկին էնդոսիմբիոնտի բաժանման կարգավորումը, դրանով իսկ համաժամացնելով այն բջջի սեփական բաժանման հետ։ Nowack-ը և նրա գործընկերները գեների հաջորդականություն կատարեցին քրոմատոֆորի վրա (1,02 Mb) և պարզեցին, որ միայն 867 սպիտակուցներ են կոդավորված այս ֆոտոսինթետիկ բջիջների կողմից։ Synechococcus սեռի իրենց ամենամոտ ազատ ապրող ցիանոբակտերիաների հետ համեմատությունները (ունեն գենոմի չափը 3 Մբ, 3300 գենով) ցույց տվեցին, որ քրոմատոֆորները ենթարկվել են գենոմի կտրուկ կրճատման։ Քրոմատոֆորները պարունակում էին գեներ, որոնք պատասխանատու էին ֆոտոսինթեզի համար, բայց ունեին գեների պակաս, որոնք կարող էին իրականացնել այլ կենսասինթետիկ գործառույթներ. Այս դիտարկումը ցույց է տալիս, որ այս էնդոսիմբիոտիկ բջիջները մեծապես կախված են իրենց հոսթերից՝ իրենց գոյատևման և աճի մեխանիզմների համար։ Այսպիսով, պարզվել է, որ այս քրոմատոֆորները ոչ ֆունկցիոնալ են օրգանելներին հատուկ նպատակներով՝ համեմատած միտոքոնդրիումների և պլաստիդների հետ։ Այս տարբերակումը կարող էր նպաստել ֆոտոսինթետիկ օրգանելների վաղ զարգացմանը։
Գենետիկական ինքնավարությանկորուստը, այսինքն՝ էնդոսիմբիոններից շատ գեների կորուստը տեղի է ունեցել շատ վաղ էվոլյուցիոն ժամանակաշրջանում։ Հաշվի առնելով ամբողջ սկզբնական էնդոսիմբիոնտ գենոմը, էվոլյուցիոն ժամանակաշրջանում գեների երեք հնարավոր ճակատագրեր կան։ Առաջին ճակատագիրը կապված է ֆունկցիոնալ ավելորդ գեների կորստի հետ, որի դեպքում գեները, որոնք արդեն ներկայացված են միջուկում, ի վերջո կորչում են։ Երկրորդ ճակատագիրը ենթադրում է գեների տեղափոխում միջուկ   ։ Ինքնավարության կորուստը և էնդոսիմբիոնտի ինտեգրումն իր հոսթի հետ կարող է հիմնականում վերագրվել միջուկային գեների փոխանցմանը։ Քանի որ էվոլյուցիոն ժամանակաշրջանում օրգանելների գենոմները զգալիորեն կրճատվել են, միջուկային գեներն ընդլայնվել են և դարձել ավելի բարդ։ Արդյունքում, շատ պլաստիդային և միտոքոնդրիալ պրոցեսներ պայմանավորված են միջուկային կոդավորված գենային արտադրանքներով։ Բացի այդ, միջուկային շատ գեներ, որոնք ծագում են էնդոսիմբիոնտներից, ձեռք են բերել նոր գործառույթներ, որոնք կապ չունեն իրենց օրգանելների հետ։