cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մատթեոս Ջուղայեցի
Ստեղծագործական կյանք
1750 թվականին Կոստանդնուպոլսում լույս է տեսնում նրա «Վասն քարոզութեան բանի, առեալ ի վարդապետութենէ սուրբ հօրն Եւագրեայ․․․» աշխատությունը։
Մխիթարյան հայագետները արհամարհում էին միջնադարյան հայ մատենագրության բոլոր այն գործիչներին, ովքեր բացահայտ դեմ էին հանդես եկել կաթոլիկ եկեղեցու գաղափարախոսության և Վատիկանի կողմից Արևելք ուղարկած քարոզիչներին։ XIV դարի երկրորդ կեսին Տաթևի դպրոցի հիմնադիրներ ու ղեկավարներ Հովհան Որոտնեցին, Գրիգոր Տաթևացին և նրանց աշակերտներն ուժեղ պայքար ծավալեցին Հայաստանում կաթոլիցիզմի և հայ ունիթորների դեմ։ Այդ աշակերտներից մեկն էլ Մատթեոս Ջուղայեցին էր։
Քարոզներ և ձեռագրեր
Ջուղայեցին գրել է մոտ 50 քարոզ ։ Դրանք գրված են Աստվածաշնչից վերցված բնաբաններով, որոնք, որպես կանոն, 7 պատվիրաններն էին։ Քարոզների գրման թվականը հայտնի չէ։ 1391 թվականին գրված «Ի գլխոյն Ղուկասու հաւաքումն բանից» աշխատությունը ևս պարունակում է քարոզներ։
Ջուղայեցին զբաղվել է նաև ձեռագրերի ընդօրինակմամբ։ Նրա բազմացրած ձեռագրերից հայտնի են՝
Մատթեոս Ջուղայեցու տնտեսագիտական գաղափարները
Մատթեոս Ջուղայեցու տնտեսագիտական հայացքները որոշակիորեն համընկնում են Գրիգոր Տաթևացու հայացքներին, քանզի Ջուղայեցին աշակերտել է Տաթևացուն, այնուհետև գործել են համատեղ։ Ջուղայեցին իր ձեռագիր աշխատանքներում, հիմնականում քարոզներում, նախ և առաջ անդրադարձել է հարստության և աղքատության բևեռացման խնդրի մեկնաբանմանը։ Նա գտնում է, որ հավասարությունն անհրաժեշտ է, սակայն հարստությունը սահմանափակ է, այն արևի ու ջրի նման անսպառ չէ, հետևաբար, ըստ նրա անխուսափելի է դառնում մարդկանց ունեցվածքի անհավասարությունը։
Մատթեոս Ջուղայեցին անդրադարձել է նաև ֆեոդալական սեփականության հարաբերություններին, որը նա համարում է ընդհանրապես տիրապետության կամ տնօրինության չորս ձևերից մեկը՝ անձի տիրապետության, ծառաներին տիրապետման, որդիներին տիրապետման հետ մեկտեղ։ Ջուղայեցին ավելի հիմնավորել այն գաղափարը, որ միջնադարում սեփականատիրության, նրա ձեռք բերման ամենատարածված ուղիներից մեկը եղել է բռնությունը։
Ջուղայեցին անդրադարձել է վարձու աշխատանքի կիրառման և վարձատրության հարցերին։ Նա նշել է, որ մշակներն օրական մեկ դահեկան են վարձատրվում, որը հազիվ է բավարարում՝ ձեռք բերելու նրանց գոյության պահպանման նվազագույն կենսամիջոցները։
Ջուղայեցին ընդգծում է նյութական բարիքների արտադրության կարևորությունը, նշելով, որ դրանք մեր կյանքի պայմանն են, իսկ հոգևոր բարիքները ապրուստի աղբյուր լինել չեն կարող։ Արտադրության կազմակերպման պայմանների մեջ նա որոշակիորեն ընդգծել է արտադրության նյութական և անձնական տարրերի կարևորությունը։ Նա հատկապես կարևորել է աշխատանքի գործիքները և դրանց շարքն է դասել նաև բանող անասուններին։ Աշխատանքին առանձնահատուկ դեր է հատկացրել արտադրության պրոցեսում՝ նշելով նրա ֆիզիկական և մտավոր կողմերը։ Նա մերժել է հարկադիր աշխատանքը, նշել, որ աշխատողը պետք է ազատ լինի և տնօրինի իր ստեղծած արդյունքները։ Ջուղայեցին դեմ է վարձու աշխատանքին, գտնելով, որ այն հարկադիր աշխատանք է և անձնական շահագրգռվածություն չի ապահովում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ գրիչներ Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Անճոռնի ես 2
«Անճոռնի ես 2» (Despicable Me 2), համակարգչային մուլտֆիլմ, «Անճոռնի ես» կատակերգական մուլտֆիլմի շարունակությունը։ Պրեմիերան՝ 2013 թվականի հունիսի 16-ին։
Սյուժե
Այն ժամանակ, երբ Գրյուն չարագործ էր, վարում էր հանգիստ ընտանեկան կյանք և գումար էր աշխատում իր ջեմի և դոնդողի բիզնեսով, աշխարհում առեղծվածային իրադարձություն էր կատարվում. ինչ-որ մեկը հսկայական մագնիսի օգնությամբ գողացել էր Արկտիկայի գաղտնի լաբորատորիան։ Լաբորատորիայում փորձեր էր անցկացվում «PX-41» կոչվող քիմիական նյութով, այն կարող էր հեղափոխել ցանկացած բան, որը մահացու էր բոլորի համար։
Հակաչարագործների լիգան (ՀՉԼ), ձախողելով հետաքննությունը, օգնություն է խնդրում Գրյուից, բայց նա հրաժարվում է։ Գրյուն տեսնում է, որ իր դոնդողի բիզնեսը եկամուտ չի տալիս, իսկ ձանձրացած բժիշկ Նեֆարոն տեղեկացնում է, որ նրան առաջարկել են ավելի լավ աշխատանք։ Գրյուն որոշում է համագործակցել հակաչարագործների լիգայի հետ։ Հակաչարագործների լիգայի բոլոր գործակալները, իմանալով Գրյուի չարագործ լինելու մասին, հրաժարվում են նրա հետ աշխատել։ Միակ մարդը, ով համաձայնվում է աշխատել Գրյուի հետ՝ Լյուսի Ուայլդն էր։ Այդ ժամանակ, անհասկանալի պատճառներով, մինիոնները սկսում են անհետանալ։
Գրյուն և Լյուսին գիշերը մտնում են «Պղպեղ» ռեստորան, բայց սեյֆում գտնում են միայն «Սալսա» սոուսի բաղադրատոմսը։ Նրանց հաջողվում է փախչել Էդուարդոյից և Էդուարդոյի հավից՝ Կուրիտոյից։ Հաջորդ օրը, Գրյուն Ֆլոյդ Լիսիսանայի կեղծամների խանունութում փնտրում էր շիճուկի հետքերը, և գտնում է այն։ Գործակալները տեղեկացնում են դրա մասին հակաչարագործների լիգային։
Գրյուն ստիպված էր գնալ ժամադրության Շենոնի հետ։ Սեղանի շուրջ Շենոնը նկատում է, որ Գրյուն կեղծամ է կրում և փորձում է այն հանել. այդ ժամանակ Լյուսին տեսնում է և փրկում Գրյուին այդ բացահայտումից, նա կրակում է Շենոնի հետույքին քնաբեր նյութ։ Այս պատահարից հետո Գրյուն և Լյուսին սկսում են ավելի հարազատ լինել իրար։
Հակաչարագործների լիգան փակում է Լիսիսանայի խանութը։ Այս պատճառով Լյուսին մեկնում է Ավստրալիա, ինչը ավելի է խոցում Գրյուին։ Օդանավի մեջ Լյուսին բոլորին տեսնում էր որպես Գրյու, հենց այդ ժամանակ նա հասկանում է որ չի կարող ապրել առանց Գրյուի։ Նա ցատկում է օդանավից և հետ վերադառնում։
Այդ ընթացքում Էդուարդոն նշում էր սալսաի տոնը։ Գրյուն որոշում է հետևել նրան, արդյունքում Գրյուն հայտնաբերում է չարագործի ամբողջ բազան։ Դա ցույց է տալիս, որ Էդուարդուն Էլ Մաչոն է, ով պլանավորել էր իր մահը։ Բազայում Գրյուն հանդիպում է գերի դարձած մինիոններին և բժիշկ Նեֆարոին։ Էլ Մաչոն Գրյուին ցույց է տալիս լիցքավորված PX-41 սարք որով նա պետք է մինիոններին դարձներ մուտանտներ։ Գրյուն փախչում է բազայից և դուրս գալով տեսնում է Մարգոյին՝ մենակ նստած, սառեցնում է Անտոնիոյին, ով պարում էր մեկ ուրիշ աղջկա հետ։ Գրյուի հետ կապ է հաստատում բժիշկ Նեֆարոն և տեղեկացնում, որ Էլ Մաչոն առևանգել է Լյուսիին։ Հիմա Էլ Մաչոն պատրաստվում էր հարձակվել աշխարհի վրա, և նախապատրաստում էր մինիոններին հարձակմանը։
Գրյուն փորձում է փրկել Լյուսիին։ Նա մինիոններին ներկում է մանուշակագույն գույնով, որ մինիոնները ստանան մուտանտի տեսք, երբ նրանք ներս են մտնում մինիոններից մեկի գույնը մաքրվում է։ Գրյուն և մինիոնները փորձում են փախչել մուտանտներից։ Հանկարծակի օգնության են գալիս բժիշկ Նեֆարոն, երկու մինիոններ և Գրյուի 3 աղջիկները։ Նրանք փորձում են մուտանտներին ներարկել, որ նրանք դառնան մինիոններ, այդ նյութը պատրաստել էր բժիշկ Նեֆարոն և խառնել դոնդողի հետ։ Էլ Մաչոն ցույց է տալիս Գրյուին հրթիռը՝ որի վրա Լյուսին էր։
Վերջին պահին Էլ մաչոն նույնպես դառնում է մանուշակագույն մուտանտ։ Գրյուն փորձում է ազատել Լյուսիին բայց այդ ժամանակ վահանակի սեղմակը սեղմում է Էլ Մաչոյի հավը։ Նա փորձում էր ազատել Լյուսիին, բայց միաժամանակ նրանք մոտենում էին պայթող հրաբխին, նրանք ցատկում են ջուրը։ Լյուսին, Գրյուն և երկու մինիոնները նավակով դուրս են գալիս ջրից։
147-րդ հանդիպումից հետո Գրյուն և Լյուսին ամուսնանում են։ Մուլտֆիլմը ավարտվում է նրանց հարսանեկան արարողությամբ։
Ստեղծման պատմությունը
Քրիստոֆեր Մելեդանդրին 2010 թվականին տեղեկացնում է, որ «Անճոռնի ես» մուլտֆիլմի շարունակությունը ընթացքի մեջ է ։ Նա պլանավորել էր որ մուլտֆիլմը պոտք է թողարկվի 2013 թվականի հունիսի 20-ին ։ Միրինդա Կոսգրոուվը իր ֆեյսբուքի և թվիթերի պաշտոնական էջերում գրել էր որ նա ձայնագրվել է մուլտֆիլմում։
Լուիզա Սանֆելիչե
«Լուիզա Սանֆելիչե» (Luisa Sanfelice)` ռեժիսորներ Տավիանի եղբայրների հեռուստաֆիլմը, որը լույս է տեսել 2004 թվականին։ Էկրանավորումը կատարվել է Ալեքսանդր Դյումայի վեպի համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
Հունվար՝ 1799 թվական։ Հռոմում տեղակայված ֆրանսիական զորքերի երիտասարդ սպան գաղտնի զեկույցով ուղարկվել է Նեապոլ, որտեղ ֆրանսիական կորպուսի ղեկավար գեներալ Շամպիոնեն ֆրանսիացի սպային հայտնում է, որ զորքը աղքատության մեջ է և տվյալ պահին ի վիճակի չէ տանել մարտական գործողություններ։ Այնուամենայնիվ նեոպոլիտական արքունիքի լրտեսները խափանում են զեկույցը, իսկ Պալմիերը լուրջ վնասվածք է ստանում։ Կառոլինա թագուհին համոզում է իր ամուսնուն՝ Ֆերդինանդ 4-ին օգտվել առիթից և գրավել Հռոմը։ Մինչդեռ վիրավոր Սալվատոյին իր խնամակալության տակ է վերցնում տարեց մարքիզի երիտասարդ կինը՝ Սանֆելիչե Լուիզան, ով միանգամից սիրահարվում է երիտասարդ սպային։ Ֆրանսիական զորքի հանկարծակի հայտնվելը ստիպում է թագավորական զույգին անգլիական նավով փախչել Պալերմո։ Ազգային ապստամբության արդյունքում Նեապոլում հաստատվում է Պարթենապեյական հանրապետությունը, սակայն առաջնորդներին չհաջողվեց երկար պահել իրենց իշխանությունը։ Հինգ ամիս անց հանրապետական կառավարությունը փլուզվում է և վերականգնվում է Բուրբոնների իշխանությունը, իսկ երկու սիրահարները՝ Սալվատոն և Լուիզան ստիպված էին իրենց կյանքերը դնել հեղափոխության զոհասեղանին։
Ռուզ
Ռուզ (Rouze), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Կերիգյու կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09252։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 91 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 56 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 36-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,4 %)։ 36 աշխատունակ բնակիչներից 30-ը աշխատում էին (17 տղամարդ և 13 կին), անաշխատանք էին 6-ը (4 տղամարդ և 2 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 9-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարիաննա Գևորգյան
Մարիաննա Նորայրի Գևորգյան, հայ երաժիշտ, մենակատար քանոնահար, հանրապետական ու միջազգային մրցույթ-փառատոների առաջին կարգի դափնեկիր, ոսկե մեդալակիր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 5-ին Երևանում ։ 1993 թվականին սովորել է Արամայիս Երզնկյանի անվան թիվ 118 միջնակարգ դպրոցը։ 2003 թվականին ավարտել է Հենրիկ Խաչատրյանի անվան թիվ 199 դպրոց-վարժարանը։ 2000 թվականին ավարտել է Երևանի Ավետ Գաբրիելյանի անվան թիվ 12 երաժշտական դպրոցի քանոնի բաժինը։ 2003 թվականին ավարտել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցի քանոնի բաժինը։ 2004-2009 թվականներին ուսանել և ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան գերազանց, շնորհվել է բակալավրի աստիճան «Գործիքային կատարողականություն» քանոն մասնագիտությամբ, ուսանելով՝ ՀՀ ժողովրդական արտիստ Հասմիկ Լեյլոյանի դասարանում։ 2009-2010 թվականներին շնորհվել է երաժշտական արվեստի մագիստրոսի աստիճան «Գործիքային կատարողականություն» քանոն մասնագիտությամբ, ուսանելով՝ պրոֆեսոր Ալվարդ Միրզոյանի դասարան։ 2010-2012 թվականներին ավարտել ԵՊԿ-ի «Կատարողական և ստեղծագործական բարձրագույն վարպետություն» լրացուցիչ կրթության լրիվ դասընթացը քանոն մասնագիտությամբ։
Գործունեություն
1995-2001 թվականներին նվագել է մանկական ֆիլհարմոնիայի ժողովրդական գործիքների նվագախմբում։ 2001-2003 թվականներին նվագել է «Արմեն Ակոբ», այնուհետև Հայէլեկտրո ԲԲԸ «Փարվանա» ժող գործիքների նվագախմբում (գեղ․ ղեկավար ու դիրիժոր Ռուբեն Նիկողոսյան, Հրաչյա Մուրադյան)։ 2002 թվականին համերգային ծրագրերով հանդես է եկել ՀՀ բոլոր մարզերում, խմբով թողարկել ձայնասկավառակներ և տեսահոլովակներ։ 2005 թվականին Նորքի տուն ինտերնատում հանդես է եկել հատուկ պրեմիերայով՝ այնտեղի բնակիչ Ռ․ Պետրոսյանի, «Երգ սիրո մասին» ստեղծագործությամբ։ 2009 թվականին մասնակցել է Ազգային նվագարանների և ժողովրդական երգի անհատ կատարողների հանրապետական երրորդ մրցույթին նվիրված Կոմիտասի ծննդյան 140-ամյակին և արժանացել է առաջին մրցանակի։ 2010 թվականին մասնակցել է Երաժիշտ-կատարողների «Վերածնունդ» միջազգային երկրորդ մրցույթ- փառատոն` նվիրված հայոց ցեղասպանության 95-րդ տարելիցին, արժանացել է երկրորդ կարգի դափնեկրի և արծաթե մեդալի։ 2011 թվականին մասնակցել է Երաժիշտ-կատարողների «Վերածնունդ» միջազգային երրորդ մրցույթ-փառատոնին` նվիրված Հայաստանի Հանրապետության անկախության 20-րդ տարեդարձին, պարգևատրվել է առաջին կարգի դափնեկրով և ոսկե մեդալով ։ 2011 թվականին մենահամերգ է ունեցել Նարեկացի Արվեստի միությունում։ 2012 թվականին ՀՀ Սահմանադրության օրվան նվիրված համերգ է տվել Առնո Բաբաջանյան համերգասրահում։ 2012 թվականից աշխատում է Կոմիտասի անվան Կամերային երաժշտության տուն, «Տաղարան» հնագույն երաժշտության համույթում (գեղ․ ղեկավար ու դիրիժոր Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ՝ Սեդրակ Երկանյան), մենակատար քանոնահարուհի։ 2016 թվականին մենահամերգ է ունեցել «Նվիրում»  Խաչատուր Ավետիսյանի 90–ամյա հոբելյանին  Կոմիտասի անվան Կամերային երաժշտության տուն, «Տաղարան» հնագույն երաժշտության համույթի նվագակցությամբ Նա ներկայացրել է նաև մի շարք դասական բարդ երկերի մշակումներ՝ ցուցադրելով քանոնի լայն հնարավորությունները՝ կատարելով բազմաթիվ պրեմիերաներ։ 2016 թվականին Պրեմիերայի ներկայացում, կոմպոզիտոր՝ Վարդան Աճեմյան։ 2017 թվականին Երեք մեծ պրեմիերաների ներկայացում, կոմպոզիտոր՝ Երվանդ Երկանյան ։ 2018 թվականին Արցախ Ստեփանակերտի Սայաթ-Նովայի երաժշտական  քոլեջում մենահամերգ է ունեցել դաշնամուրի նվագակցությամբ (դաշնակահար Հայաստանի Վաստակավոր գործիչ Սեդրակ Երկանյան)։ 2019 թվականին  բարեգործական մենահամերգ է ունեցել Աբովյանի կանանց  քրեակատարողական հիմնարկում նկարիչ Աշոտ Թադևոսյանի հետ։ 2019 թվականին մենահամերգ է ունեցել Արզնի առողջարանային համալիրում (դաշնակահար Մարի Մինասյան)։ 2019 թվականին հանդես  եկել բարեգործական մենահամերգ թիվ 161 մանկապարտեզում։
2020 թվականին World Folk Vision global cultural initiative-ի գլխավոր մրցանակակիր, «Աշխարհի ժողովուրդների երաժշտություն» անվանակարգում ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ
Պարթև Մարգարյան
Պարթև Համբարձումի Մարգարյան (1898, (հոկտեմբերի 2), գ. Էվջիլար (այժմ՝ Արազափ, Արմավիրի մարզ - 1980, մարտի 16, Երևան), հայ բժիշկ, մանկաբարձ-գինեկոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1952), պրոֆեսոր (1953), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1960)։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։
Կենսագրություն
1949-1973 թվականներին մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ԳՀԻ-ի տնօրեն (1973 թվականից՝ գիտական խորհրդատու), միաժամանակ՝ 1954 թվականից բժշկական ինստիտուտի սանհիգիենային, մանկաբուժության (1954-1963 թթ.) և բժիշկների կատարելագործման (1958-1962 թթ.) ֆակուլտետների մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։
1981 թվականին Մարգարյանի անունով է կոչվել Երևանի թիվ 3 կլինիկական ծննդատունը։
Աշխատություններ
Հեղինակ է «Մանկաբարձություն» (1960) և «Գինեկոլոգիայի դասագիրք» (1966) ձեռնարկների ։
Եղել է Հայաստանի մանկաբարձ-գինեկոլոգների գիտական ընկերության վարչության նախագահ, ՀԽՍՀ	առողջապահության նախարարության գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգը, ծննդօգնության և գինեկոլոգիական օգնության խորհրդի նախագահ, ԽՍՀՄ և ՌԽՖՍՀ առողջապահության նախարարության ծննդօգնության և գինեկոլոգիական օգնության խորհրդի անդամ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:1898 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:1980 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 16 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ մանկաբարձներ
Գեղամ Աբրահամյան (քանդակագործ)
Գեղամ Անդրանիկի Աբրահամյան, հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
2002-2007 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջում, 2008-2012 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայում։
2012 թվականից սովորում է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի քանդակի բաժնի մագիստրատուրայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Ռինատ Դասաև
Ռինատ Ֆայզրախմանովիչ Դասաև (թաթարերեն՝ Ринат Фәйзерахман улы Дасаев, Rinat Fəyzeraxman uğlı Dasayev, ռուսերեն՝ Ринат Файзрахманович Дасаев, ), խորհրդային միության ֆուտբոլիստ, դարպասապահ ։ 1980-ական թվականների աշխարհի լավագույն դարպասապահներից մեկը, ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1980), ԽՍՀՄ վաստակավոր սպորտի վարպետ (1988)  ։ 1988 թվականի ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 1980 Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ 1979 և 1987 ԽՍՀՄ ֆուտբոլի առաջնությունների հաղթող։ Առաջինն է եղել Լև Յաշինի ակումբի ցանկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:ՖԻՖԱ 100 Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Elsa Tower 55
Elsa Tower 55 (エルザタワー55), ամբողջովին բնակելի, 55-հարկանի և 186-մետրանոց երկնաքեր՝ տեղակայված Ճապոնիայի Սայտամա պրեֆեկտության Կավագուտի քաղաքի Մոտոհո 2-15-1 հասցեում։ Երկնաքերը կառուցվել է 1998 թվականի մարտին։ Դրանում տեղակայված է 650 բնակարան։ Սա Կավագուտի քաղաքի և Սայտամա պրեֆեկտության ամենաբարձր շենքն է։ Մինչև 2004 թվականը եղել է Ճապոնիայի ամբողջովին բնակեցված ամենաբարձր շենքը, իսկ 2004 թվականին այդ տիտղոսն անցավ Acty Shiodome երկնաքերին ։ 2015 թվականին իրականացվեցին վերանորոգման լայնամասշտաբ աշխատանքներ, քանի որ դրա կառուցումից անցել էր 17 տարի։ Շինարարության ընդհանուր գումարը կազմում է 1,2 մլրդ յեն ։ Մոտոհո շրջանը, որտեղ տեղակայված է Elsa Tower 55-ը, գտնվում է Արակավա գետից ոչ շատ հեռու, որի վրայով էլ անցնում է Սայտամի և Տոկիոյի սահմանը։ Յուրաքանչյուր տասը հարկում կա խաղահրապարակ, որը կոչվում է «skypocket park»:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկնաքերներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի շենքեր և կառույցներ
Ջեոն Սո-մի
Ջեոն Սո-մի (հանգըլ՝ 전소미, հանջա՝ 全昭彌, ի ծնե Էննիկ Սոմի Դումա, ), մասնագիտորեն հայտնի է Սոմի անվամբ, կանադացի-կորեացի երգչուհի է Հարավային Կորեայից ։ Նա հայտնի է որպես հարավկորեական լուծարված աղջկական I.O.I խմբի նախկին անդամ ։
Կենսագրություն
Սոմին ունի եռակի քաղաքացիություն, քանի որ հայրը հոլանդացի-կանադացի է, իսկ  մայրը կորեացի։ Նա նաև ունի քույր Էվելին անունով, ով 8 տարով փոքր է նրանից։ Նրա ընտանիքը մեկնել է Կորեա, երբ նա  մեկ տարեկան էր ։
Սոմին ունի թեքվանդոյի երրորդ աստիճանի սև գոտի։ 2013 թվականին նա նկարահանվել է KBS2 ալիքի Let's Go! Dream Team Season 2-ում, որպես  Midong Elementary School's Taekwondo-ի ներկայացուցիչներից մեկը։ 2014 թվականի օգոստոսին նա, մայրը և նրա տատիկը նկարահանվել են Hello Counselor շոուի  187-րդ էպիզոդում ։ 2014 թվականին նա էպիզոդիկ դեր ուներ «Ձոն իմ հոր մասին» ֆիլմում, որտեղ նկարահանվել է հոր և քրոջ հետ ։
2017 թվականի փետրվարի 3-ին նա ավարտել է Չեոնգդամի միջնակարգ դպրոցը, իսկ այժմ սովորում է Հանլիի արվեստի դպրոցում ։
Կարիերա
2016 թվականի հունվարին, Սոմին JYP Entertainment-ի կողմից ներկայացվել է Produce 101 աղջկական խմբին  ։ Մայիսի 4-ին նա առաջնելույթ է ունեցել I.O.I խմբում ։
Հունիսի 10-ին YMC Entertainment-ը ներկայացրել է Սոմիին որպես I.O.I խմբի 7 անդամներից մեկը, խմբի երկրորդ սինգլը՝ «Whatta Man» 2016 թվականի ամռան ընթացքում առաջ տանելուն նպաստելու համար ։
Օգոստոսի 18-ին հայտարարել է, որ Սոմին խմբի ընկերների Choi Yoo-Jung և Կիմ Չունգ-հա և Dia-ի Կի Hui-hyeon հետ կհամագործակցի  МИО-ի հետ՝ «Flower, Wind и вы» թվային սինգլի համար ։
2017 թվականի հունվարի 9-ին, հաստատել է, որ Սոմինը պաշտոնական պայմանագիր է ստորագրել JYP Entertainment- ի հետ, մենակատարի գործունեություն սկսելու համար ։
Հունվարի 17-ին, հայտարարել է, որ Սոմին կմիանա Slam Dunk варьете Sister's-ի երկրորդ սեզոնին, որպես ամենաերիտասարդ անդամ ։
Մարտի 7-ին, նկարիչ էրիկ Նամը կիսվում է Սոմիի  հետ համագործակցության թիզերով  իր անձնական SNS ալիքի միջոցով ։
2017 թվականի մարտի վերջին Սոմին նկարահանվել է դրամատիկական  Idol Drama Operation Team՝ KBS-ի   ժամանցային ծրագրում։ Վերջնական նկարահանումները տեղի են ունեցել մայիսի 9-ին    ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարային երաժիշտներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Ռումանգու
Ռումանգու (Roumengoux), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09251։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 147 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 87 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 56-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 31-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 58,3 %)։ 56 աշխատունակ բնակիչներից 50-ը աշխատում էին (23 տղամարդ և 27 կին), անաշխատանք էին 6-ը (2 տղամարդ և 4 կին)։ 31 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էդուարդ Հովհաննիսյան
Էդուարդ Տոնիկի Հովհաննիսյան, հայ դեղագործ։ Դեղաբանական-դեղագործական գիտությունների դոկտոր (1982), պրոֆեսոր (1982)։ Ռուսաստանի բնագիտության ակադեմիայի թղթակից-անդամ։
Իդրիս Դեբի Իտնո
Իդրիս Դեբի Իտնո (Idriss Déby Itno, ), Չադի պետական, քաղաքական և զինվորական գործիչ, 1990 թվականի դեկտեմբերի 2-ից 4-ը Փրկություն հայրենասիրական շարժման նախագահ, 1990 թվականից Չադի նախագահ։
Էդուարդ Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Պյատիգորսկի դեղագործական ինստիտուտը (1964)։
Իդրիս Դեբի Իտնո
Բանակային կարիերա
Իդրիս Դեբին ծնվել է 1952 թվականի հունվարի 26-ին Ֆադայում՝ Չադի հյուսիս-արևելքում։ Էթնիկ ծագումով զագավա է ։ Դեբին զինվորական ծառայության է անցել, 1976 թվականին նա դասընթացներ է անցել Ֆրանսիայում և ստացել է օդաչուի դիպլոմ, իսկ 1978 թվականին վերադարձել է Չադ, որտեղ ընթանում էր առաջին քաղաքացիական պատերազմը ։ Ուշացումով նա միացել է «Հյուսիսի զինված ուժեր» ապստամբ խմբին՝ Խիսսեն Խաբրեի գլխավորությամբ։ 1982 թվականին նա օգնել է Խիսսեն Խաբրեին տապալել նախագահ Գուկունի Ուետդեյին ։
Էդուարդ Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
1974-ից՝ նույն ինստիտուտի օրգանական քիմիայի ամբիոնի վարիչ։
Իդրիս Դեբի Իտնո
Բանակային կարիերա
1989 թվականի ապրիլին Դեբին մեղադրվել է Խաբրեի կառավարության տապալման նպատակի համար, որից հետո փախել է Լիբիա, հետո՝ Սուդան, որտեղ 1990 թվականի ապրիլին ստեղծել է Փրկություն հայրենասիրական շարժումը ։ Խմբի կազմավորումից հետո Դեբին իր կողմնակիցների հետ հարձակումներ են իրականացրել Խաբրեի զորքերի վրա՝ Սուդանի Դարֆուր շրջանում գտնվող իրենց ռազմաբազայից ։ 1990 թվականի նոյեմբերի 30-ին Դեբիի զորքի կողմից Աբեշե քաղաքը գրավելուց հետո Խաբրեն և իր շրջապատը լքել են մայրաքաղաքը ։ և դեկտեմբերի 1-ին Իդրիս Դեբիի ղեկավարությամբ գործող ջոկատները մտել են Նջամենա։
Էդուարդ Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են դեղաբանական և բժշկական քիմիայի հարցերին։ Զբաղվում է բուսուսական ծագում ունեցող կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների և դրանց սինթետիկ նմանակների նուրբ օրգանական սինթեզի ուսումնասիրության խնդիրներով։ Անօրգանական քիմիայի դասագրքերի հեղինակ է։ 187 գիտական աշխատության հեղինակ է ։
Իդրիս Դեբի Իտնո
Պետության ղեկավար
1996 թվականի հուլիսի 3-ին երկրում տեղի են ունեցել նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլը, որտեղ հաղթել է Իդրիս Դեբին՝ հավաքելով ձայների 71,59 % ։
Երկրորդ քաղաքացիական պատերազմը Չադում
Նախագահական ընտրությունների շեմին Ժողովրդավարական փոփոխությունների միացյալ ճակատը ապրիլի սկզբից սկսել է շարժում երկրի խորքից և 2006 թվականի ապրիլի 13-ին փորձել են գրավել Նջամենան և տապալել նախագահին, սակայն կռիվների ընթացքում կառավարական ուժերը կարողացել են հետ մղել հարձակումը ։ Մայիսի 3-ին տեղի ունեցած նախագահական ընտրությունների ժամանակ Դեբին վերընտրվել է՝ հավաքելով ձայների 64,67 % ։
Էդուարդ Հովհաննիսյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ դեղաբաններ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ
Իդրիս Դեբի Իտնո
Երկրորդ քաղաքացիական պատերազմը Չադում
2007 թվականի ամռանն ու աշնանը Լիբիայի միջնորդությամբ Տրիպոլի ում լայնամասշտաբ խաղաղ բանակցություններ են ընթացել Չադի կառավարության և ապստամբ չորս հիմնական խմբավորումների՝ (UFDD, UFDD-F, RFC, CNT) միջև։ Բանակցությունների արդյունքում նույն թվականի հոկտեմբերի 25-ին Սիրտում խաղաղ համաձայնագիր է ստորագրվել՝ Իդրիս Դեբիի, Լիբիայի առաջնորդ Մուամմար Կադդաֆիի և Սուդանի նախագահ Օմար ալ-Բաշիրի ներկայությամբ։ Որպես համաձայնագրի մաս՝ ընդդիմադիրները և կառավարությունը որոշել են անհապաղ դադարեցնել կրակը, համընդհանուր համաներում իրականացնել, իրավունք տալ ապստամբներին՝ միանալու զինվորներին և ստեղծել քաղաքական կուսակցություններ ։ Սակայն նոյեմբերին համաձայնագիրը խախտվել է և երկրում նորից զինված գործողություններ են բռնկվել։ 2008 թվականի հունվարի վերջին ապստամբները շարժվել են մայրաքաղաք։ Փետրվարի 2-ին նրանց ջոկատները մտել են Նջամենա՝ դաժան մարտեր բռնվելով կառավարական զորքերի հետ։ Երկու օր կռվելուց հետո նրանք նահանջել են քաղաքի ծայրամասեր։ Փետրվարի 6-ին Դեբին հանդես է եկել մամուլի ասուլիսով՝ հայտնելով հակառակորդի կործանման մասին, և Սուդանին մեղադրել է ապստամբներին աջակցելու համար։ Փետրվարի 14-ին նա երկրում արտակարգ դրություն է մտցրել՝ 15 օր ժամկետով ։
2009 թվականի հունվարին ութ ապստամբ խմբավորումներ միավորվել են «Դիմադրության ուժերի միություն» խմբավորման մեջ՝ Իդրիս Դեբիի տապալման նպատակով ։
2011 թվականի ապրիլի 25-ին երկրում տեղի են ունեցել հերթական նախագահական ընտրությունները, որտեղ Դեբին նորից վերընտրվել է՝ հավաքելով ձայների 83,59% ։
Ընտանիք
Իդրիս Դեբիի տղաներից մեկը՝ Բրահիմը սպանվել է 2007 թվականի հուլիսի 2-ին՝ իր Փարիզի արվարձանում գտնվող Կուրբևուա քաղաքի իր տան ավտոկայանատեղիում ։
Զարմիկ Աբդալլա Մոհամադ Ալին 2003 թվականի հունիսից մինչև 2005 թվականի փետրվարը հանդիսացել է երկրի վարչապետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չադ
Դեզի ֆոն Հալբան
Սոպրանո Սելմա Կուրցի և գինեկոլոգ Ջոզեֆ ֆոն Հալբանի դուստրը։
Ամուսնացել է հոլանդացի կոլեկցիոներ Ժակ Գուդստիկկերի հետ, որը 1940 թվականին փախչելով նացիստներից, Լա Մանշի նեղուցն անցնելիս մահացել է «Բոդեգրավեն» նավի վրա։ Կինն ու մանկահասակ որդին՝ Էդուարդը, կարողացել են Մոնրեալով հասնել Նյու Յորք ։ Ամուսնու արվեստի հավաքածուն թալանվել է նացիստների կողմից, սակայն երկարատև դատական քաշքշուքից հետո վերադարձվել 2006 թվականին ։
Երկրորդ անգամ ամուսնացել է 1950 թվականին երկու անգամ ամուսնալուծված հոլանդացի իրավաբան Ավգուստ ֆոն Սահերի հետ ։ Որդին ընդունել է խորթ հոր ազգանունը, ամուսնացել արևմտագերմանացի գեղասահորդուհի Մարիեյ Լանգենբեյնի հետ, իսկ նրանց դուստրը՝ Շառլին ֆոն Սահերը, դարձել է մրցակցային գեղասահորդուհի ։
Ֆիզիկոս Հանս ֆոն Հելբանը Դեզիի ազգականն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի օպերային երգիչներ
Հերբերտ Չեպմեն
Հերբերտ Չեպմեն (Herbert Chapman, ), անգլիացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։ Բազմաթիվ տիտղոսների դափնեկիր։ «Դուբլ-վէ» տակտիկական սխեմայի ստեղծողը (3-2-5)։
Սկիզբ
Հերբերտ Չեպմենը ծնվել է 1878 թվականի հունվարի 19-ին Կիվիտոն Պարկ գյուղում՝ հանքափորի ընտանիքում ։ Նրանից բացի ընտանիքում կային 10 երեխաներ։ Նրանցից երկուսը հետագայում դարձել են ֆուտբոլիստ․ Հարրին հանդես է եկել մի քանի ակումբների կազմում, մեծ հաջողությունների հիմնականում հասել էր «Շեֆիլդ Ուենսդեյի» կազմում, որի կազմում երկու անգամ դարձել է երկրի չեմպիոն և գավաթի խաղարկության հաղթող։ Թոմը հանդես է եկել «Գրիմսբի Թաունում»։ Եղբայներից մեկն էլ՝ Մեթյուն, ապագայում դարձել է «Գրիմբսի Թաունի» տնօրենը։ Պատանի տարիքում Հերբերտն ուսումնասիրում էր հանքագործություն «Շեֆիլդի» տեխնիկական քոլեջում։
Խաղային կարիերա
Չեպմենի խաղային կարիերան այդքան էլ ուշագրավ չի եղել. կարիերայի հիմնական մասը նա անցկացրել է սիրողական ակումբների կազմում․ ֆուտբոլով զբաղվելը համատեղել է հարմար աշխատանք գտնելու հետ։ Չեպմենը հանդես էր գալիս աջ ինսայդի (հետ քաշված հարձակվող) դիրքում։ Պատանի տարիքում նա հանդես էր գալիս իր գյուղի ակումբի կազմում։ Այդ ակումբը «Կիվիտոն Պարկ Կոլիերին» էր։ 1895 թվականին նա լքում է հայրենի տունը և տեղափոխվում է Էշտոն անդեր Լայն, որտեղ սկսում է հանդես գալ «Էշտոն Նորթ Էնդի» կազմում, իսկ հետագայում արդեն հանդես է գալիս «Ստեյլիբրիջ Ռովերս» և «Ռոչդեյլ» ակումբների կազմում ։ Բոլոր երեք ակումբները հանդես էին գալիս «Լոնկշիրյան» լիգայում։
1898 թվականին Չեպմենը համալրում է Ֆուտբոլային լիգայի երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Գրիմսբի Թաունի» կազմը, որտեղ հանդես էր գալիս իր եղբայր Թոմը։ Գրիմսբին մրցաշրջանը վատ է մեկնարկում, մրցաշրջանի միջնամասում նրանք գտնվում էին մրցաշարային աղյուսակի վերջում, իսկ Անգլիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում նրանք ջախջախիչ պարտություն են կրում «Պրեստոնի» կողմից (0-7)։ 1898-99 թվականների մրցաշրջանի երկրորդ մասում նրանց հաջողվում է հարթել իրավիճակը և հասնել մինչև մրցաշարային աղյուսակի 10-րդ հորիզոնական։ Սակայն այդ ժամանակով Չեպմենը, որին արդեն փորձել էին իրեն ոչ հարմար կենտրոնական հարձակվողի դիրքում, չի կարողանում իրեն լավագույնս ներկայացնել ինչի արդյունքում էլ լքում է ակումբը ։ Որոշ ժամանակ նա հանդես էր գալիս «Սուինդոն Թաունի» կազմում, որը հանդես էր գալիս ստորին լիգաներից մեկում։ Ակումբի կազմում երեք հանդիպում անցկացնելուց հետո նա լքում է այն, իսկ հեռանալու պատճառն է դառնում այն, որ նա ստիպված էր հարմար աշխատանք գտնել Սուինդոնում ։ 1899-00 թվականների մրցաշրջանում Չեպմենը հանդես էր գալիս Հարավային լիգայի աութսայդերներից մեկի՝ «Շեպի Յունայթեդի» կազմում։ Նա դառնում է այդ ակումբի լավագույն ռմբարկուն մրցաշրջանային արդյունքներով, սակայն մրցաշրջանի ավարտին վնասվածք է ստանում և նրան այդպես էլ չի հաջողվում աշխատանք գտնել ։ Հիասթափված նա վերադառնում է տուն, իսկ 1900-01 թվականների մրցաշրջանում համալրում է «Ուորկսոպ Թաունի» կազմը, որը հանդես էր գալիս Կենտրոնական դքսության լիգայում և համատեղում էր կրթությունը Շեֆիլդի Old Firth College համալսարանում ։
Հիմնականում նա հանդես էր գալիս «Ուորկսոպի» պահեստային թիմի կազմում, հիմնական թիմի կազմի հետ խաղադաշտ էր դուրս գալիս շատ քիչ։ Այդ սակավաթիվ խաղերից մեկում նրան նկատում է «Նորթհեպտոն Թաուն» մրցակից ակումբի տնօրինությունը և պայմանագիր է առաջարկում նրան։ Կնքելով պայմանագիրը այդ ակումբի հետ, Չեպմենը դառնում է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ 1901-02 թվականների մրցաշրջանում նա ակումբի կազմում անցկացնում է 22 հանդիպում և դառնում է 14 գոլի հեղինակ․ ավելի շատ քան թիմի կազմում հանդես եկող իր խաղընկերներից ինչ-որ մեկը։ Գավաթային խաղարկության շրջանակներում կայացած «Շեֆիլդ Յունայթեդի» դեմ խաղում նա հետաքրքրություն է առաջացնում այդ ակումբի մոտ և մրցաշրջանի ավարտից հետո համալրում այդ թիմի կազմը սիրողականի կարգավիճակով։ Անգլիայի բարձրագույն առաջնությունում հանդես եկող «Շեֆիլ Յունայթեդի» կազմում նա անցկացնում է 22 հանդիպում և դառնում է երկու գոլի հեղինակ, սակայն չի կարողանում իր տեղը պահել թիմի հիմնական կազմում և 300 ֆունտ սթերլինգի դիմաց համալրում է «Նոթս Քաունթի» ակումբի կազմը։ նոթինգեմյան ակումբի կազմում, որը նույնպես հանդես էր գալիս բարձրագույն առաջնությունում, նա անցկացնում է 1903-04 թվականների մրցաշրջանը մասնակցելով ընդամենը 7 խաղի և դառնալով մեկ գոլի հեղինակ։ 1904-05 թվականների մրցաշրջանը նա վարձավճարով անցկացնում է «Նորտհեպտոնի» կազմում։ 1905 թվականին 70 ֆունտի դիմաց համալրում է «Տոտենհեմ Հոտսպուրի» կազմը , որն այն ժամանակ հանդես էր գալիս Հարավային լիգայում։ Տոտենհեմի կազմում նա անցկացնում է երկու մրցաշրջան․ առաջինում պարբերաբար խաղադաշտ էր դուրս գալիս, ինչի արդյունքում դառնում է 11 գոլի հեղինակ, իսկ երկրորդ մրցաշրջանում կորցնում է իր տեղը թիմի հիմնական կազմում և աչքի է ընկնում ընդամենը երեք գոլով ։
1907 թվականին Տոտենհեմը լքելուց ոչ այնքան ուշ Չեպմենն իր խաղընկեր Ուոլտեր Բուլլին առաջարկում է զբաղեցնել թիմի մարզչի պաշտոնը։ Սակայն Բուլլը հրաժարվում է առաջարկից և իր հերթին առաջարկում է նրան այդ պաշտոնը։ Արդյունքում Չեպմենը գլխավորում է «Նորթհեմպտոնը»՝ դառնալով խաղացող մարզիչ ։
«Նորթհեմպտոն Թաուն»
Մինչև Չեպմենի մարզիչ դառնալը ակումբը երկու անգամ անընդմեջ ավարտել էր մրցաշրջանը Հարավային լիգայի մրցաշարային աղյուսակի ցածրադիր հատվածում ։ Հերբերտին հաջողվում է կարճ ժամանակում դարձնել ակումբը լրիվ ուրիշ։ Այդ ժամանակ համարյա հնարավոր չէր ասել, որ ֆուտբոլային ակումբները օգտագործում էին որևէ տակտիկա, ինչի վերաբերյալ Չեպմենը որոշ ժամանակ անց արտահայտվում է․ «Երբեք չէր փորձվել կազմակերպել հաղթանակը։ Գլխավորը, որ ես հիշում եմ, ֆուտբոլիստներից երկուսի միջև տիրող շփումն էր և նույն եզրում հանդես եկողների կապը» ։ Չեպմենը ձգտում էր փոխել դա։ Այն բանից հետո, երբ «Նորթհեմպտոնը» պարտվում է «Նորվիչ Սիթիին», չնայած գերակշռմանը՝ Չեպմենը հետևություն է կատարում, որ իր ակումբը հարձակվում էր շատ երկար ժամանակով։ Նա սկսում է ստեղծել տակտիկական սխեմա․ համաձայն նրա մտահղացման՝ կիսապաշտպանները շարժվում էին ետ՝ հարձակվողներին տալով ավելի շատ տարածք և պայքարում էին մրցակցի ֆուտբոլիստների հետ տուգանային հրապարակից դուրս։ Ժամանակի ընթացքում նրա ակումբը սկսում է խաղալ կազմակերպված հարձակվողական խաղ, որը տարբերվում էր ընդհանուր սխեմաներից և բավականին արդյունավերտ էր։ «Սուինդոն Թաունի» դեմ խաղում տարած հաղթանակից հետո, ակումբի առաջատարներից մեկը՝ Անգլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում հանդես եկող Հարոլդ Ֆլեմինգը ասում է Չեպմենին․ «դուք ունեք ավելին քան թիմն է։ Դուք ունեք ինչ-որ մեքենա» ։
Չեպմենը առաջարկում է ակումբի տնօրինությանը ձեռք բերել մի քանի նոր ֆուտբոլիստների։ Նրանց թիմի կազմն են համալրում Ուելսի հավաքականում հանդես եկող Էդվին Լլոյդ Դևիսը, վինգեր Ֆրեդ Մակդիարմիդը և փլեյմեյքերը Դևիդ Մակարտնին ։ 1907-08 թվականների մրցաշրջանը, որը Չեպմենի համար դառնում է առաջինը խաղացող մարզչի պաշտոնում՝ ակումբն ավարտում է մրցաշարային աղյուսակի 8-րդ հորիզոնականում ։ Նոր մրցաշրջանից առաջ ակումբը ձեռք է բերում «Կովենտրի Սիթիի» ինսայդ Ալբերտ Լյուիսին։ 1908-09 թվականների մրցաշրջանում տակտիկական և ռազմավարական ջիղեր ունեցող նորեկները տալիս են իրենց պտուղները՝ ակումբը հաղթանակ է տանում Հարավային լիգայում։ Այդ մրցաշրջանը Չեպմենի համար դառնում է վերջինը ֆուտբոլիստի կարգավիճակով։ 1909 թվականի հունվարին նա իր կարիերայի վերջին հանդիպումն է անցկացնում ընդդեմ «Ուոտֆորդի»։ Չեպմենը փորձում է իր նաև, որպես վարպետ տաղանդավոր ֆուտբոլիստների փնտրման հարցում, մասնավորապես ակումբ է հրավիրում Անգլիայի ազգային հավաքականի ապագա ֆուտբոլիստ Ֆանի Ուելդենին։ Հարավային լիգայի հաղթողի կարգավիճակում Նորթհեմպտոնը հնարավորություն է ստանում հանդես գալ 1909 թվականի Անգլիայի սուպերգավաթի խաղարկության շրջանակներում, սակայն երկրի չեմպիոն «Նյուքասլ Յունայթեդի» դեմ խաղում նրանց ակումբը 0-2 հաշվով պարտություն է կրում ։ Չեպմենն անցկացնում է այս ակումբի կազմում ևս երեք մրցաշրջան, որոնց ընթացքում ակումբին չի հաջողվում կրկնել հաղթական արդյունքը, սակայն նրանք կանոնավոր կերպով մնում էին Հարավային լիգայի առաջատարների թվի մեջ՝ ավարտելով մրցաշրջանը համապատասխանաբար չորրորդ, երկրորդ և երրորդ հորիզոնականներում։ Ակումբը իր ուժն է ցուցադրում Անգլիայի գավաթի խաղարկությունում մրցաշարից դուրս թողնելով բարձրագույն առաջնության լավագույն թիմերից մեկին՝ Շեֆիլդ Ուենսդեյին և երկար պայքար մղելով բարձրագույն առաջնության այնպիսի ակումբների դեմ, ինչպիսիք են «Նոթինգհեմ Ֆորեստը» և «Նյուքասլ Յունայթեդը», որոնց դեմ հակամարտության ընթացքում առաջին խաղերը նրանք ավարտում են ոչ-ոքի, «Ֆորեստի» դեմ երկրորդ խաղը հաղթանակով, իսկ «Նյուքասլի» դեմ երկրորդ խաղը պարտությամբ։ Չեպմենը ցանկացնում էր, որ իր ակումբը հանդես գալ Ֆուտբոլային լիգայում պրոֆեսիոնալների շարքում, սակայն անել դա շատ դժվար էր․ Հարավային լիգան առանձին էր Ֆուտբոլային լիգայից և Հարավային լիգայի հաղթողը հաջորդ մրցաշրջանը նույնպես անցկացնում էր նույն հարթակում, այսինքն սպորտային սկզբունքով դա հնարավոր էր։ Չեպմենը առաջարկում էր լրացնել լիգաների կառուցվածքը երկու նոր դիվիզիոններով այնպես, որ Ֆուտբոլային լիգայում գործող երկու առաջնությունների փոխարեն արդեն լինեին չորսը՝ մակարդակի ավտոմատ բարձրացմամբ կամ էլ ցածրացմամբ, սակայն այս առաջարկն այն ժամանակ աչքի չի ընկնում և կիրառության մեջ է մտնում միայն մի քանի տարի անց։ 1912 թվականին Հերբերտը առաջարկ է ստանում Ֆուտբոլային Լիգայի երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Լիդս Յունայթեդից»։
«Լիդս Սիթի»
1911-12 թվականների մրցաշրջանում Չեպմենի «Լիդս Սիթի» տեղափոխվելուց առաջ, վերջինս երկրորդ դիվիզիոնի 20 ակումբների մեջ զբաղեցրել էր մրցաշարային աղյուսակի 19-րդ հորիզոնականը և սպասվում էր Ֆուտբոլային լիգայի անդամների քանակի հետազոտման դիտարկման հարցի քննարկումը։ Չեպմենը մեծ դեր է կատարում որոշման ընդունման հարցում, համաձայն որի ակումբը չի հեռացվում լիգայից, սակայն ազատվում է հաջորդ առաջնությունից ։ Դրանից հետո Չեպմենը ակումբի կազմ է հրավիրում ինսայդ Ջիմի Սպեյրսին, որը հանդես էր գալիս «Բրեդֆորդ Սիթիի» կազմում և հանդիսանում էր 1910-11 թվականների մրցաշրջանի Անգլիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ խաղի հաղթական գնդակի հեղինակը։ Չեպմենի թիմը հաջող կերպով է անցկացնում 1912-13 թվականների մրցաշրջանը, որի ընթացքում նրանք հեղինակում են 70 գոլ, ինչը դառնում է մրցաշրջանի երկրորդ լավագույն արդյունքը ։ Նրանք կրում էին խոշոր հաղթանակներ, սակայն նրանց չէր բավականեցնում կանոնավոր ելույթները, ինչի արդյունքում էլ նրանք մրցաշարային աղյուսակում զբաղեցնում են 6-րդ հորիզոնականը։ Ակումբը ցուցադրում էր գեղեցիկ հարձակվողական ֆուտբոլ և դա դուր էր գալիս երկրպագուներին․ Էլանդ Ռոուդի միջին այցելությունների թիվը մրցաշրջանային արդյունքներով կազմում էր 8,5 հազարից 13 հազար մարդ։ Հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը զարգացնում է իր թափը պաշտպանությունում և բարձրանում է չորրորդ հորիզոնականը. երկրորդ տեղն զբաղեցնելու համար նրանց պակասում էր ընդամենը երկու միավոր, որը կտար նրանց բարձրագույն դիվիզիոնում հանդես գալու հնարավորություն ։ Այսպիսով Չեպմենը չի կարողանում պահել իր խոստումը, որը ակումբին երկու մրցաշրջանների արդյունքում բարձրագույն դիվիզիոնային մակարդակի հասցնելն էր, սակայն մարզադաշտի այցելությունների թիվը և ակումբին հասնողը շահույթը աճ է գրանցում և ակումբի տնօրինությունը գոհ է մնում Հերբերտի կատարած աշխատանքից։ 1914-15 թվականների մրցաշրջանում ակումբը անհաջողության է հանդիպում։ Նրանք ձախողում են մրցաշրջանի վերջնամասի վեց հանդիպումները և զբաղեցնում է մրցաշարային աղյուսակում 15-րդ հորիզոնականը։ Այդ շրջանում մարզադաշտի այցելությունների թիվը ընկնում է՝ կապված Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետ և ակումբը անկում է ապրում։ Ակումբի կազմում հավաքվում են մի շարք ֆուտբոլիստներ և Չեպմենը ոչ մի կերպ չի կարողանում կողմնորոշվել թիմի հիմնական կազմի հարցում և անընդհատ փոփոխում է այն։ Պատերազմի շարունակման երեք տարիների պատճառով առաջնությունները չէին անցկացվում և Լիդս Յունայթեդը մնացած ակումբների նման հանդես էր գալիս սիրողական առաջնությունների շրջանակներում ։ Մի շարք ֆուտբոլիստներ լքում են ակումբը պատերազմին մասնակցելու համար, իսկ մի մասը լքում են այն աշխատավարձերի կտրուկ իջեցման պատճառով, ակումբների կազմում հանդես էին գալիս հյուր-ֆուտբոլիստներ, որոնք տեղափոխվում էին մի ակումբից մյուսը ։ Չեպմենը այդ ժամանակով մենակ է թողնում ակումբի տնօրինությանը և որոշում է օգնել հայրենիքին պատերազմում։ Գլխավոր մարզչի պարտականությունները փոխանցվում են Հերբերտի օգնական Ջորջ Կրիպսին, իսկ Ջոզեֆ Քոնորը և ակումբի տնօրինությունից ևս մեկ անձ սկսում են զբաղվել ակումբի ադմինիստրատիվ հարցերով ։
Պատերազմի ավարտից հետո, 1918 թվականի նոյեմբերին Չեպմենը թողնում է իր աշխատանքները և վարադառնում է «Լիդս Սիթի», սակայն արդեն դեկտեմբերին հանկարծակի լքում է ակումբը և տեղափոխվում է Սելբի, որտեղ սկսում է աշխատել ածխի և նաֆտի հանքերում ։ Հեռանալու պատճառը նա չի նշում։ 1919 թվականի աշնանը Լիգայի մրցաշարերի վերսկսման հետ միասին, «Լիդսի» նախկին ֆուտբոլիստներից մեկը՝ Չառլի Կոուպլանդը մեղադրում է ակումբին ֆինանսական խախտումների մեջ, այդ թվում նաև պատերազմյան տարիներին հյուր-ֆուտբոլիստներին տրված անհայտ վճարումների մեջ ։ Այս մեղադրանքների համար ապացույցներ չկային, սակայն ակումբը չի թույլատրում իշխանություններին մուտք գործել ակումբի ֆինանսական փաստաղթերի մեջ և հենց այդ քայլն էլ մեղքի նշան է դառնում։ 1919 թվականի հոկտեմբերին Երկրորդ դիվիզիոնի շրջանակներում ութ հանդիպումներ անցկացնելուց հետո, ակումբը որակազրկվելով հեռացվում է Ֆուտբոլային լիգայից, իսկ հինգ տնօրենները այդ թվում նաև Չեպմենը որակազրկվում են որևէ ֆուտբոլային գործողություններ կատարելու մեջ ցմահ ։ Ակումբը կազմալուծվում է, խաղացողները վաճառվում են աճուրդների արդյունքում, սակայն նրանց բազայում ստեղծվում է «Լիդս Յունայթեդ» ակումբը, որի տնային մարզադաշտը նույնպես «Էլիանդ Ռոուդն» է դառնում ։
«Հադերսֆիլդ Թաուն»
Այդ ժամանակ, երբ Չեպմենին որակազրկում են, նա շարունակում է աշխատել Սելբիում, սակայն 1920 թվականին դեկտեմբերին աշխատանքներ իրականացնող ընկերությունում փոխվում է սեփականատերը, իսկ Չեպմենը հեռացվում է աշխատանքից։ Շուտով բարձրագույն առաջնության ակումբներից «Հադերսֆիլդ Թաունը» հրավիրում է Չեպմենին թիմի գլխավոր մարզիչ՝ Էմբրոուզա Լենգլիի օգնականի պաշտոնը զբաղեցնելու համար։ Այդ մարզիչը նախկինում հանդես էր եկել Հերբերտի եղբայր Հարրիի հետ միասին «Շեֆիլդ Ուենսդեյում»։ Հադերսֆիլդի տնօրինությունը օնգում է Չեպմենին որկազրկումը չեղյալ համարելու հարցում, նրա արդարեցման շրջանում խոսվում էր, որ այն ժամանակ, երբ կիրառվում է ֆինանսական չարաշահումներ Հերբերտը աշխատում էր ակումբից դուրս և չէր կարող տեղյակ լինել ակումբում տիրող իրավիճակից։ Որակազրկումը չեղյալ է համարվում և 1921 թվականի փետրվարի 1-ին Չեպմենը նշանակվում է Լենգլիի օգնական։ Շուտով Չեպմենը դառնում է ակումբի գլխավոր մարզիչը։ Նրա կողմից ակումբ են հրավիրվում Կլեմ Սթիվենսոնը, որը հետագայում դառնում է ակումբի թմավագը և ոչ մեկին հայտնի Ջորջ Բրաունը, որը ժամանակի ընթացքում դառնում է Հադերսֆիլդի պատմության լավագույն ռմբարկուն։ 1920-21 թվականների մրցաշրջանում, որը ակումբը անցկացնում էր Չեպմենի գլխավորության տակ, ակումբը ավարտում է մրցաշարային աղյուսակի 17-րդ հորիզոնականում։ 1921-22 թվականների մրցաշրջանում Հադրեսֆիլը մղում է պայքար «գոյության» համար, ինչի արդյունքում մրցաշարում զբաղեցնում է 14-րդ հորիզոնականը, սակայն այդ մրցաշրջանում ակումբին հաջողվում է հաղթել Անգլիայի գավաթը, որը ակումբի պատմության մեջ առաջին խոշոր տիտղոսն էր։ 1922 թվականի Անգլիայի սուպերգավաթի խաղարկության շրջանակներում Հադերսֆիլդը նույնպես հաղթում է․ երկրի չեմպիոն «Լիվերպուլին» նրանք հաղթում են 1-0 հաշվով ։
1922-23 թվականների մրցաշրջանում «Հադերսֆիլդ Թաունը» լիգայում զբաղեցնում է երրորդ հորիզոնականը, իսկ 1923-24 թվականների առաջնությունում պատմության մեջ առաջին անգամ դառնում է լիգայի չեմպիոն։ 1924-25 թվականների մրցաշրջանում ակումբը հաջողությամբ պաշտպանում է երկրի չեմպիոնի կարգավիճակը, չնայած մրցաշրջանի ընթացքում նրանք ունենում են որոշ խնդիրներ․ հաջող մեկնարկից հետո, աշնանը ակումբը իջնում է իններորդ հորիզոնական, դարպասապահ Թեյլորը վնասվածք է ստանում ում փոխարեն ակումբը ձեռք է բերում Բիլլի Մերսերին, իսկ դրանից հետո նրանք հաջողությամբ հասնում են առաջին հորիզոնական մի քանի հաջող խաղերից հետո, որոնք յուրահատուկ էին իրենց պաշտպանական և հարձակվողական խաղերով։ Արդյունքում Հադերսֆիլդը երկու միավորով առաջ է անցնում երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցրած «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնից» և դառնում է երկրի չեմպիոն։
«Արսենալ»
1924-25 թվականների մրցաշրջանը մոտենում էր ավատրին, իսկ Հադերսֆիլդը պայքար էր մղում իր երկրորդ տիղոսի համար։ Այդ ժամանակ «Արսենալը» որն համարվում է առաջնության աութսայդերներից մեկը և ոչ մի խոշոր տիտղոսի դափնեկիր՝ փնտրում էր գլխավոր մարզիչ Լեսլի Նայտոնի փոխարեն։ Արսենալի ներկայացուցիչ սըր Հենրի Նորիսը Athletic News թերթում տեղադրում է հետևյալ հայտարարությունը ․ «Արսենալ ֆուտբոլային ակումբը փնտրում է գլխավոր մարզիչ։ Նա պետք է լինի փորձառու, մարդկանց որակավորման բարձր կարողություններով և բնավորությամբ օժտված։ Ջենթլմենները, որոնք կարող են լավ ակումբ ստանալ միայն բարձր միջոցների ներդրման արդյունքում, մեզ հարկավոր չեն»։ Շուտով Չեպմենը արձագանք է տալիս այս առաջարկությանը, քանի որ նա ցանկություն ուներ երկրի մայրաքաղաքում աշխատել ։
Արսենալի գլխավոր մարզչի պաշտոնում Չեպմենի առաջին քայլն է դառնում «Սանդերլենդի» հարձակվող Չարլի Բյուկենի ձեռքբերումը, ով Անգլիայի ազգային հավաքականի հարձակվողն էր, ինչպես նաև հանդիսանում էր «Սանդերլենդի» պատմության լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը։ Չեպմենը Բյուկենի «Արսենալ» տեղափոխությունից հետո նշանակում է նրան թմավագ ։
1925 թվականին հունիսին Չեմպենի «Արսենալ» տեղափոխությունից հետո, ՖԻՖԱ-ն փոփոխում է խաղից դուրս իրավիճակի կանոնները․ եթե նախկինում խաղից դուրս իրավիճակում չհայտնվելու համար հարկավոր էր, որ նրանից առաջ կանգնած լինեին նվազագույնը երեք ֆուտբոլիստ, ապա այժմ բավականեցնում էին միայն երկուսը․ այս փոփոխությունը կիրառվել էր այն պատճառով, որ արհեստական խաղից դուրս իրավիճակներ շատ էին ստեղծվում և նրանց արդյունավետությունը այդքան էլ բարձր չէր։ Փոփոխության արդյունքում հարձակվողները ստանում են իրենց գործողություններում ավելի ազատություն։ Երկու պաշտպանները այլևս բավական չէին։ Միտքը, որը տվել էր Բյուկենը և բարձրաձայնել էր Չեպմենը, կայանում էր նրանում, որ կենտրոնական հարձակվողին կենտրոն ներքաշելու համար հարկավոր էր հանդես գալ երեք պաշտպաններով։ Այսպիսով 2-3-5 տակտիկային փոխարինելու է գալիս 3-2-5 սխեման, որն ստանում է «դուբլ-վե» անունը ։ Արսենալը միակ ակումբը չէր, որը օգտագործում էր տակտիկական այս սխեման 1925-26 թվականների մրցաշրջանում․ նրանց օրինակին էին փորձում հետևել նաև «Նյուքասլը», որոնք այդ մրցաշրջանում ջախջախում են «Արսենալին» 7-0 հաշվով, «Տոտենհեմը» և «Քուինս Պարկը» ։ Սակայն միայն Չեպմենն է կարողանում ամենից լավը կատարել այս մտքի իրագործումը, հետևելով այն սկզբունքներին, որոնք նախկինում գործում էին իր կողմից սահմանված ակումբների մարտավարությունների մեջ ։
1925-26 թվականների մրցաշրջանում «Արսենալը» մրցաշարային աղյուսակում Հադերսֆիլդին զիջելով հինգ միավորով զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը․ Հադերսֆիլդը դառնում է առաջին անգլիական ակումբը, որը երկու տարի անընդմեջ հաղթանակ է տանում առաջնությունում ։ 20-ական թվականների մնացած մասը «Արսենալը» հիմնականում գտնվում էր մրցաշարային աղյուսակի միջնամասում․ Չեպմենը անընդհատ փնտրում էր հարմար ֆուտբոլիստներ իր թիմի համար։ Այն թիմի կազմից, որը կար Նայտոնի ժամանակաշրջանում Չեպմենի կողմից բեռնաթափվում է և միայն մնում են Բոբ Ջոնը, Ալֆ Բեյքերը և Ջիմի Բրեյնը ։ 1926 թվականի փետրվարին նա ձեռք է բերում Ջո Հալմին, որը դառնում է ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը։ Նույն թվականի ամռանը ակումբի կազմն է համալրում հարձակվող Ջեք Լեմբերտը և պաշտպան Թոմ Պարկերը, որը փոխարինում է Բյուկենին թմավագի կարգավիճակում ։ 1926-27 թվականների մրցաշրջանում Արսենալը հանդիսանալով առաջնության միջակներից մեկը՝ հասնում է մինչև Անգլիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ փուլ, որտեղ 0-1 հաշվով զիջում է «Կարդիֆ Սիթիին», այն բանից հետո, երբ Հյուի Ֆերգյուսոնը օգտվում է Արսենալի դարպասապահ Դեն Լյուսիսի թույլ տված սխալից։
1927 թվականին Արսենալը հայտնվում է սկանդալի կենտրոնում․ Ֆուտբոլային ասոցիացիայի կողմից կատարված ստուգման արդյունքներով պարզվում է, որ Չարլի Բյուկենը ստացել էր լրացուցիչ աշխատավարձ և այդպիսով խախտվել էր այն ժամանակ նշանակված առավելագույն աշխատավարձերի չափը ։ Երկու տարի անց ակումբի ներկայացուցիչ Հենրի Նորիսը կրում է ցմահ որակազրկում․ ոչ Չեպմենը ոչ էլ Բյուկենը պատիժ չեն կրում ։ Նորիսի որակազրկումից հետո ակումբի առաջին դեմքն է դառնում Սեմուել Հիլլ Վուդը, որը ավելի մեղմ կառավարիչ էր, քան Նորիսը։ Հիլլ Վուդի ժամանակաշրջանում Չեպմենրի ազդեցությունը ակումբի վրա աճ է գրանցում ։ Չեպմենը շարունակում է կատարելագործել ակումբը՝ նոր հարձակվողական ոճի ֆուտբոլիստներ ձեռք բերելով, որոնց թվում էին Դևիդ Ջեքը, Ալեքս Ջեյմսը և Քլիֆ Բաստինը, ինչպես նաև պաշտպաններ Հերբի Ռոբերտսը և Էդի Հեպգուդը։ Դևիդ Ջեքի գնման շրջանում տեղի է ունենում ուշագրավ մի դեպք ․ «Բոլթոն Ուոնդերերսը», որի կազմում հանդես էր գալիս Ջեքը, տրանսֆերի դիմաց պահանջում էր 13 հազար ֆունտ, ինչից հետո Չեպմենը խորամանկությամբ մտափոխում է «Բոլթոնի» տնօրինությանը և ձեռք է բերում ֆուտբոլիստի տրանսֆերը 10 890 ֆունտի դիմաց ։
1929-30 թվականների մրցաշրջանում Չեպմենի գործողությունները ակումբի գլխավորման հարցում սկսում են տալ իրենց պտուղները։ Ակումբը հաղթանակ է տանում Անգլիայի գավաթի խաղարկությունում եզրափակչում հաղթելով «Հադերսֆիլդին» 2-0 հաշվով։ Սակայն առաջնության շրջանակներում նրանք զբաղեցնում է 14-րդ հորիզոնականը։ 1930 թվականի Անգլիայի սուպերգավաթի խաղարկությունում «Արսենալը» 2-1 հաշվով հաղթանակ է ստանում երկրի չեմպիոնի՝ «Շեֆիլդ Ուենսդեյի» դեմ խաղում։ Այս հաղթանակներով մեկնարկում է Արսենալի իշխման տարիները անգլիական ֆուտբոլում։ Այդ ժամանակաշրջանում Չեպմենը կատարելության է հասցնում իր խաղային սխեմաները։ Ակումբը գործում էր հակագրոհներով և իրագործում էր արագ փոխանցումներ կատարելու մարտավարությունները։ Կենտրոնական հարձակվող Լեմբերտին հետևում էին ինսայդներ Ջեքը և Ջեյմսը, իսկ Բաստինը և Հալմը խաղում էին եզրերում։ Թիմի պաշտպանները գործում էին խորքից, իսկ երբ մրցակից թիմը տիրում էր գնդակին, պաշտպանություն էին քաշվում նաև վինգերները, այսպիսով մրցակիցները հանդիպում էին հինգ հոգանոց մասնավոր պաշտպանության հետ ։ Այն ժամանակ, երբ Արսենալը ստանում էր գնդակը, նրանց մի անգամից մղվում էին մրցակցի կիսադաշտ, որտեղ հայտնվում էին արագ և հաջող հակագրոհ կազմակերպող յոթ ֆուտբոլիստներ ։ Չեպմենի նախագիծը պահանջում էր ֆուտբոլիստներից բարձր ֆիզիկական պատրաստվածություն։ Այդ ժամանակաշրջանում ավանդական էր տակտիկան, որի միջոցով հեշտությամբ կիրառվում էր գնդակի վարումը և դրիբլինգը։ Չեպմենի տակտիկան նորույթ էր և ոչ բոլորն էին կիրառում այն, որոշները մեղադրում էին ակումբին այն հարցում, որ նրանց հաջողությունները հիմնված են բախտի և ձանձրալի խաղի հիման վրա ։
1932-33 թվականների մրցաշրջանում «Արսենալը» գավաթի խաղարկության շրջանակներում մեծ անհաջողության է հանդիպում այն բանից հետո, երբ թիմի հիմնական կազմի հինգ ֆուտբոլիստներ հիվանդանում է գրիպով և չեն կարողանում մասնակցել թիմի խաղին։ Այդ խաղը Երրորդ հյուսիսային դիվիզիոնում հանդես եկող «Ուոլսոլի» դեմ խաղն էր, որում նրանք կրում են 0-2 հաշվով պարտություն։ Բարկացած Չեպմենը երկու շաբաթների ընթացքում վաճառում է երկու ֆուտբոլիստի․ նրա կարծիքով հիմնական մեղավորները Թոմի Բլեքը և Չարլի Ուելշան էին ։ Այդ մրցաշրջանում նրանք առաջնության շրջանակներում շատ լավ են հանդես գալիս, ինչի արդյունքում հաղթում են առաջնությունում և հեղինակում են 118 գնդակ։ Առաջնության որոշիչ՝ «Աստոն Վիլլայի» դեմ խաղում նրանք ջախջախում են մրցակցին 5-0 հաշվով։ 1933 թվականի մայիսին Չեպմենին հրավիրում են աշխատել Անգլիայի ազգային հավաքականի համար, որը պատրաստվում էր միջազգային մրցաշարի։ Նրա գլխավորության տակ Անգլիայի հավաքականը անցկացնում է երկու հանդիպում, մեկը 1-1 հաշվով ավարտելով Իտալիայի ազգային հավաքականի դեմ խաղում, իսկ մյուսում նրանք 4-0 հաշվով ջախջախում են շվեյցարացիներին ։