cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիլսոնի իրավարար վճիռ
Վիլսոնի իրավարար վճիռ, ԱՄՆ 28-րդ նախագահ Վուդրո Վիլսոնի որոշումը 1920 թվականի ապրիլի 26-ի Սան Ռեմոյի կոնֆերանսի հայցադիմումի (compromis) և 1920 թվականի օգոստոսի 10-ի Սևրի հաշտության պայմանագրի 89-90 հոդվածների տեսքով ներկայացված հայցադիմումի համաձայն՝ Հայաստանի և Թուրքիայի միջև սահմանի վերաբերյալ :
Սույն վճռի պաշտոնական և ամբողջական անվանումն է՝
Նախապատմություն
1920 թվականի ապրիլի 25-26-ին Դաշնակից և ընթերակա ուժերի Գերագույն խորհուրդը (Supreme Council of Allied and Associated Powers)՝ բաղկացած Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի և Ճապոնիայի ներկայացուցիչներից, որոշում կայացրեց դիմել ԱՄՆ նախագահին 2 խնդրանքով՝
Երկրորդ խնդրանքը նաև պաշտոնապես ամրագրվեց խաղաղության վեհաժողովի նախագահի՝ Ֆրանսիայի վարչապետ և արտգործնախարար Ալեքսանդր Միլերանի, 1920 թվականի ապրիլի 27-ի պաշտոնագրով ։ Նույն խնդրանքը, 89-րդ հոդվածի տեսքով, ներառվեց Սևրի դաշնագրի մեջ և արդեն Հայաստանի ու Թուրքիայի, ինչպես նաև դաշնագիրը ստորագրած գրեթե 20 երկրի, անունից հղվեց ԱՄՆ նախագահին։ ԱՄՆ նախագահը, իրավասու մարմինները (պետքարտուղարությունը, պաշտպանության նախարարությունը և նախագահի վարչակազմը) և համապատասխան աշխատանքային խումբը (պրոֆեսոր Վեստերմանի գլխավորությամբ), մանրազնին ուսումնասիրեցին հայցը և կայացրին իրավարար վճիռը ։
Ըստ Սան-Ռեմոյի հայցադիմումի, իսկ հետո նաև ըստ Սևրի հայցադիմումի (որը ներառվել էր Սևրի դաշնագրի մեջ 89-90 հոդվածների տեսքով), այն ստորագրող երկրները համաձայնում էին Միացյալ Նահանգների նախագահի հայեցողությանը որպես իրավարար (արբիտր) թողնել Թուրքիայի և Հայաստանի միջև սահմանագծի որոշումը Էրզրումի, Տրապիզոնի, Վանի և Բիթլիսի նահանգների (վիլայեթներ) տարածքում, ինչպես նաև Հայաստանին դեպի Սև ծով ելք տրամադրելը։ Իրավարար (արբիտր) նախագահ Վիլսոնը 1920 թվականի նոյեմբերի 22-ին ներկայացնում է իր որոշումը, համաձայն որի հայ-թուրքական սահմանը սկսվում էր Իրանին սահմանամերձ Կոտուր քաղաքից, անցնում Վանա լճից հարավ-արևմուտք և Բիթլիս և Մուշ քաղաքներից հարավ-արևմուտք (սահմանագծից դուրս էր մնում Վանի նահանգի մոտ կեսը և գրեթե ամբողջությամբ Սղերդի գավաոը)։ Այնուհետև սահմանը ձգվում էր դեպի հյուսիս, անցնում Երզնկայից ոչ հեռու, որոշվում ըստ բնական աշխարհագրական պատնեշի և ապահովում Հայաստանի անվտանգությունը։ Հայաստանին դեպի Սև ծով հարմար ելք ապահովելու համար սահմանն անցնում էր Դերսիմից հյուսիս։ Համաձայն Վիլսոնի իրավարար վճռի, Հայաստանին էր տրվում ընդհանուր առմամբ 103.599 կմ² տարածք։
Վիլսոնի իրավարար վճիռն առ այսօր չի իրագործվել, քանի որ քեմալական Թուրքիան, հենվելով Խորհրդային Ռուսաստանի ռազմաքաղաքական աջակցության վրա և օգտվելով արևմտյան տերությունների թողտվությունից, համառ պայքար սկսեց ծավալել՝ խախտելով Մուդրոսի զինադադարը (1919, հոկտեմբերի 30) և ոտնահարելով Սևրի պայմանագիրը։ 1920 թվականի թուրք-հայկական պատերազմի ընթացքում Հայաստանի Հանրապետությունը, որը ոչ մի օգնություն չէր ստանում դաշնակից երկրներից, պարտություն կրեց, 1920 թվականի դեկտեմբերի 2-ին հանձնեց իշխանությունը բոլշևիկներին, իսկ արդեն ՀՀ օրինական իշխանություն չհանդիսացող կառավարության որոշ անդամներ հարկադրված ստորագրեցին 1920 թվականի դեկտեմբերի 3-ի Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը, որով փրկեցին իրենց կյանքը և, իբր, հրաժարվեցին Սևրի հաշտության պայմանագրից։ Թուրքիայի անունից Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը կնքեցին դեռևս Թուրքիայի օրինական իշխանությունը չներկայացնող անձինք։ Այսպիսով, ըստ միջազգային իրավունքի, Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրն ի սկզբանե անօրինական էր և անվավեր։
Իրավարար վճռի ներկա կարգավիճակը
Իրավարար վճիռը վերջնական է և պարտադիր կատարման համար ։ Այն չի ունենում ժամանակային սահմանափակում, և դրա կարգավիճակը կախում չունի վճռի հետագա ճակատագրից։ Միջազգային իրավունքը, մասնավորապես Հաագայի միջազգայնագրի /կոնվենցիայի/ (1907) 81-րդ հոդվածը, որով ամփոփվել և ամրագրվել է իրավարար վճիռների կարգավիճակը, ընդհանրապես չի նախատեսում վճռի չեղյալ հայտարարում ։ Ըստ միջազգային իրավունքի՝ կողմերը, համաձայնվելով իրավարար որոշմանը ներկայացնել իրենց վեճը, մեկընդմիշտ ընդունում են, որ իրենց կողմից կատարման համար պարտադիր կլինի իրավարարի ցանկացած վճիռ ։ Իրավարարությունն ի կատար ածելու կողմերից մեկի մերժումը չի ազդում վճռի վավերականության վրա։ Ըստ այդմ, քանի որ իրավարարության հայցը (հայցադիմումը, compromis) ներկայացվել է ոչ միայն Հայաստանի և Թուրքիայի, այլև 16 այլ երկրների կողմից, ուստի Վիլսոնի իրավարար վճիռը պարտադիր է բոլոր հայցվորների համար, որոնք ներկայումս հետևյալ երկրներն են՝ Միացյալ Թագավորություն, Կանադա, Ավստրալիա, Նոր Զելանդիա, Հարավային Աֆրիկա, Հնդկաստան, Պակիստան, Բանգլադեշ, Ֆրանսիա, Իտալիա, Ճապոնիա, Բելգիա, Հունաստան, Լեհաստան, Պորտուգալիա, Ռումինիա, Չեխիա, Սլովակիա, Սերբիա, Խորվաթիա, Սլովենիա, Բոսնիա, Հերցեգովինա, Մակեդոնիա և Մոնտենեգրո։ Այն պարտադիր է նաև իրավարարի՝ Միացյալ Նահանգների համար, քանի որ ԱՄՆ նախագահի ցանկացած պաշտոնական դիրքորոշում հանդիսանում է երկրի դիրքորոշումը և իրավարարությունից բխող քայլերը պարտադիր են կատարման համար ։
Հայաստանի Հանրապետությունը, որպես ՄԱԿ-ի անդամ երկիր, կարող է ՄԱԿ-ի միջազգային դատարանի միջոցով (Միջազգային դատարանի կանոնադրության 36-րդ հոդվածի 2 կետի (ա) և (բ) ենթակետերի հիման վրա) հավաստել Վիլսոնի իրավարար վճռի վավերականությունը և դրանով իսկ վերահաստատել իր տիտղոսը իրավարար վճռով Հայաստանին հատկացված տարածքի վրա։
Իրավարար վճռի շահառուն
2011թ․ինքնահռչակ Արևմտյան Հայաստանի Վտարանդի Կառավարության վարչապետ Արամ Մկրտչյանի և Ազգային Ժողովի նախագահ Տիգրան Բագրատունու նախաձեռնությամբ և մասնակցությանբ կառավարության անդամ Վ․Մեսրոպյանի(ԱՄՆ),  ԱՄՆ ում ԱԺ խոսնակ Ա․Բարսեղյանի,Աժ պատգամավոր Հ․ Փարազյանի(ԱՄՆ) միջոցով աշխատանքներ տարվեցին, որպեսզի ԱՄՆ պատկան մարմինները Վ․Վիլսոնի Իրավարար վճռի հաստատագրված և համարակալված կրկնօրինակը փոխանցեն Արևմտյան Հայաստանի Վտարանդի Կառավարությանը։2016թ․ նոյեմբերին 7-ին կոնգրեսական Ադամ Շիֆը Արևմտյան Հայաստանի Վտարանդի Կառավարությանը փոխանցեց Վ․Վիլսոնի Իրավարար Վճռի 59-րդ հաստատագրված և համարակալված կրնօրինակը։ Կրկնօրինակը գտնվում է վտարանդի կառավարության ՆԳ նախարար Վ․ Մեսրոպյանի մոտ (ԱՄՆ) ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Իրավաբանական փաստաթղթեր
Սլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Սլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ եզրը կարող է վերաբերվել՝
Դյուրեքս
Դյուրեքս, պահպանակների ապրանքանիշ, որը ստեղծվել է Ֆրանսիաում՝ SSL International կազմակերպության կողմից։ Այս ընկերությունը 2010 թվականի հուլիսին վաճառվել է Ռեքիթ Բենքիսերին։
Durex-ը պահպանակների և անձնական քսանյութերի ապրանքանիշ է, որը պատկանում է Reckitt Benckiser-ին։ Պահպանակներն առաջին անգամ արտադրվել են Փարիզում 1908 թվականին, նախքան գնվել են այժմ չգործող բրիտանական Colman’s ընկերության կողմից։  Այնուհետև այն մշակվել է Լոնդոնում London Rubber Company-ի և British Latex Products Ltd-ի իրավասության ներքո, որտեղ այն արտադրվել է 1932-1994 թվականներին։ The London Rubber Company-ն ձևավորվել է 1915 թվականին և Durex ապրանքանիշի անվանումը («Durability, reliability, and  գերազանցություն») գործարկվել է 1929 թվականին, չնայած London Rubber-ը սկսել է արտադրել սեփական ապրանքանիշի պահպանակներ մինչև 1932 թվականը՝ համագործակցելով Լեհաստանից ռետինե տեխնոլոգիայի մի ուսանողի հետ՝ Լուսիան Լանդաուին։  The London Rubber Company-ի և Durex պահպանակների պատմության մասին առաջին գիրքը, որը գրվել է Ջեսիկա Բորջի կողմից, հրատարակվել է 2020 թվականի սեպտեմբերին McGill-Queen's University Press-ի կողմից։
Դյուրեքսի շարքը ներառում է ինը տարբեր տեսակի լատեքս պահպանակներ ՝ ներառելով Հյուսիսային Ամերիկայի Sheik և Ramses բրենդները և Avanti պահպանակը։ 2006 թվականին Դյուրեքս պահպանակները համարվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ամենաշատ վաճառվող պահպանակների բրենդը, իսկ Trojan պահպանակները համար առաջինն են ։
Իտորորո
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1922 թվականի օգոստոսի 22-ին։
Դյուրեքս
Դյուրեքսը նաև Օլիմպիական խաղերի պաշտոնական հովհանավորն է։ Այն տրամադրել է 150,000 անվճար պահպանակներ, ավելի քան 10,000 ատլետների, ովքեր մրցել են 2012 թվականի Լոնդոնի ամառային Օլիմպիական խաղերում ։
Իտորորո
Աշխարհագրություն
Տարածքի կլիման խոնավ մերձարևադարձային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Դյուրեքս
2007 թվականին Մեծ Բրիտանիայում Դյուրեքս պահպանակներ արտադրող վերջին գործարանը դադարեցրել է պահպանակների արտադրությունը։ Արտադրությունը այնուհետև տեղափոխվել է Չինաստան, Հնդկաստան և Թաիլանդ ։
Բացի պահպանակներից, Դյուրեքսը նաև արտադրում է մի շարք քսուքներ և սեռական բնույթի խաղալիքներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության ընկերություններ
Սիզ (այլ կիրառումներ)
Սիզ եզրը կարող է վերաբերվել՝
Էռնստ Մախ
Կենսագրություն
Էռնստ Վալդֆրիդ Յոզեֆ Վենզել Մախը ծնվել է Հրլիցե ու Բռնա գյուղի արքեպիսկոպոսական ամրոցում գիմնազիայի ուսուցչի ընտանիքում։ Մինչև 14 տարեկան դառնալը ուսում է ստացել տնային պայմաններում, այնուհետև ընդունվել Կրոմերնժիժի գիմնազիան։ 1855 թվականին ընդունվել է Վիեննայի համալսարան, որն ավարտել է 1860 թվականին ֆիզիկայի դոկտորի կոչումով։ Մեկ տարի անց Անդրեաս ֆոն Էտինսգհաուզի ղեկավարությամբ հաջողությամբ անցել է հաբիլիտացիայի գործընթացը ։
1861 թվականից Վիեննայի համալսարանում աշխատել է որպես պրիվատ-դոցենտ։ 1864 թվականից Գրացի համալսարանում աշխատել է որպես պրոֆեսոր-ֆիզիկ։ 1867 թվականից եղել է Պրահայի Կարլի համալսարանի պրոֆեսոր-ֆիզիկ, իսկ 1879 թվականից՝ նույն համալսարանի ռեկտոր։ 1882 թվականից հանդիսացել է Պրահայի Գերմանական համալսարանի պրոֆեսոր։ 1898-1901 թվականներին որպես փիլիսոփայության պրոֆեսոր աշխատել է Վիեննայի համալսարանում ։
Գիտական գործունեություն
Մախին են պատկանում ֆիզիկայի բնագավառում մի շարք գիտական հայտնագործություններ։ Նրա առաջին գիտական աշխատանքը կապված էր օպտիկայի և ակուստիկային ու վերաբերվում էր լսողության և տեսողության ուսումնասիրությանը։ Տվյալ ժամանակաշրջանի աշխատանքներից են «Դոպլերի սկզբունքի հիման վրա կրկնակի աստղերի գույնի մասին» (1861 թ.), «Հելմգոլցի երաժշտական տեսության բացատրությունը» (1866 թ.), «Տոնայնության բարձրության ստրոբոսկոպիկ որոշում» (1873 թ.), «Ձայնի արտացոլումն ու ճեղքումը» (Ֆիշերի հետ միասին, 1873 թ.), «Օպտիկա-ակուստիկային փորձարկումներ» (1873 թ.), «Կինեստեզիայի ուսուցման հիմունքներ» (1875 թ.) և այլն ։
1881 թվականին Մախը զբաղվել է նաև Աերոդինամիկ ուժով։ Այս ոլորտի հիմնադիրներից մեկն է հանդիսանում ։ Նա ուսումնասիրել է աերոդինամիկ գործընթացները, որոնք ուղեկցվում էին մարմինների գերձայնային արագությամբ, բացահայտել և ուսումնասիրել է հարվածային ալիքները։ Այս ոլորտում Մախի պատվին անվանվել են մի շարք արժեքներ և հասկացողություններ՝ Մախի թիվ, Մախի կոն, Մախի դիսկեր և այլն ։
Մեծ հռչակ է վայելում Մախի ընդարձակ ուսումնասիրությունը՝ «Աշխատանքի պահպանման սկզբունքի արմատն ու պատմությունը» (1872 թ.), «Մեխանիկա. զարգացման պատմա-քննադատական ակնարկ» (1883 թ.), «Զգացողությունների վերլուծություն» (1886 թ.) :
Մախի բնագիտական աշխատությունները մեծ արժեք են ներկայացնում փիլիսոփայության ոլորտում։ Այդպիսիններից են «Ֆիզիկական հետազոտությունների տնտեսական բնույթը» (1882 թ.) և «Բնական գիտության մտքի վերափոխման և հարմարվելու մասին» (1884 թ.) դասախոսությունները ։
Փիլիսոփայական հայացքներ
Մախի փիլիսոփայական հայացքները մեծ ճանաչման են հասել 19-րդ դարի վերջերին և 20-րդ դարի սկզբներին շնորհիվ ֆիզիկայի ճգնաժամի լուծմանն ուղղված փորձերի։ Բացարձակ տարածությանը, ժամանակին, միջնորդությանը, ուժին Մախը հակադրեց այդ կատեգորիաների հարաբերական հասկացողությանը, որը, ըստ նրա, սուբյեկտիվ են իրենց ծագման (Մախիզմ)։ Սուբյեկտիվ իդեալիզմի ոգով Մախը պնդում էր, որ աշխարհը «զգացողությունների համալիր» է, համապատասխանաբար գիտության խնդիր պարզապես այդ «զգացողությունների» նկարագրությունն է ։
Մախիզմ
Մախիզմը 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի սուբյեկտիվ իդեալիստական ուղղություն՝ այսպես կոչված «երկրորդ պոզիտիվիզմ», որի հիմնական տեսական դրույթները մշակել են Էրնստ Մախը, Ռիխարդ Ավենարիուսը և նրանց աշակերտներն ու համախոհները (Ի. Պետցոլդ, Ֆ. Կարստանյեն, Ռ. Վիլի, Կարլ Պիրսոն)։ Մախը, իսկ այնուհետև մախիզմին հարած ֆիզիկոսները (Պիեռ Դյուհեմ, Վիլհելմ Օստվալդ, Անրի Պուանկարե) փորձում էին լուծել դասական ֆիզիկայի ճգնաժամի առնչությամբ ծագած իմացաբանական դժվարություններն ու մեթոդաբանական խնդիրները։ Նրանք զգալի դեր խաղացին ֆիզիկական նոր պատկերացումների ձևավորման գործում՝ նպաստելով փորձնական հիմնավորում չունեցող մտակառույց («մետաֆիզիկական») էությունների արտաքսմանը ֆիզիկայից։ Սակայն մախիզմում դա հասավ ամեն տեսակ վերացական հասկացությունների, առհասարակ մտահասու էությունների (հատկապես փիլիսոփայական «սուբստանց», «մատերիա», «ոգի», «պատճառականություն» և այլն) ճանաչողական նշանակության ժխտմանը։ Համապատասխանաբար, մախիզմի իմացաբանությունը սուբյեկտիվիստական էմպիրիզմ է՝ ֆենոմենալիզմ. ճանաչողության հիմքում այն դնում է անմիջական զգայական փորձը, որի վերջնական «տարրեր» համարում է զգայությունները։ Վերացվում է հոգեկանի և ֆիզիկականի հակադրությունը, զգայությունները և նրանց կոմպլեքսները, դիտված զգայող սուբյեկտի հետ ունեցած հարաբերության տեսակետից, կազմում են հոգեբանության առարկան, իսկ դրանց օբյեկտիվացումը, դրանց դիտարկումն իբրև առարկայի ու նրա հատկությունների մասին զգայական տվյալների, կազմում է ֆիզիկայի (բնագիտության) առարկան։ Սուբյեկտի և օբյեկտի հակադրության այսպիսի վերառմամբ մախիզմը իր փիլիսոփայությունը հռչակում է մատերիալիզմից և իդեալիզմից վեր կանգնած՝ «երրորդ», «չեզոք» գիծ։ Մարդկային ճանաչողությանը մախիզմը տալիս է կենսաբանական մեկնաբանություն՝ նրա վրա տարածելով կենսաբանական հարմարմանը հատուկ «ուժերի նվազագույն ծախսման» սկզբունքը։ Գիտական ճանաչողության մեջ դա, ըստ Մախի, դրսևորվում է որպես «մտածողության տնտեսման» մեթոդաբանական պահանջ։ Գիտության էությունը և նպատակը համարվում են զգայությամբ տրված փորձնական տվյալների նկարագրությունը։ «Զուտ նկարագրության» այս մեթոդաբանական սկզբունքի տեսակետից բնագիտության տեսական ընդհանրացումները լավագույն դեպքում աշխատանքային հիպոթեզներ են, և նրանց չպետք է վերագրել օբյեկտիվ բովանդակություն։ Դրանով իսկ մախիզմը հետևում է հյումիստական ագնոստիցիզմի գծին ։
Սպեցե
Սպեցե (Σπέτσες, ἡ Σπέτσαι), Արգոլիկոս ծոցի սկզբնամասում գտնվող հունական կղզի, Արգոլիդի հարավային ծայրամասից 2,5 և Պիրեյոսից 40 կմ հեռավորության վրա։ Կղզին երբեմն կապվում է Սարոնիկական կղզիների խմբին։ Հին ժամանականերում կղզին հայտնի էր Պիտիուսա (Πιτυούσσα՝ «սոճուտ») անվամբ․ այս անվանումը նա ստացել է սոճու անտառների շնորհիվ, որոնք, չնայած գարուն-ամառ ժամանակահատվածում հաճախակի բռնկվող հրդեհներին, ծածակում են այդ տարածքի բավականաչափ մասը։ Բնակչությունը 4027 բնակիչ է՝ ըստ 2011 թվականի հաշվառման ։ Կղզու տարածքը 20,263 կմ² է ։
Պատմություն
Հնագիտական պեղումների տվյալները ցույց են տալիս, որ մարդիկ բնակեցրել են կղզին ոչ ուշ, քան վաղ բրոնզեդարում։ XV դարի երկրորդ կեսին կղզի գաղթեցին արվանիտների բավականաչափ քանակ, ովքեր հետագայում խառնվել են կղզու հունական բնակչությանը։ Ներկա ժամանակում բնակչության մեծամասնությունը ապրում է կղզու գլխավոր և միակ համանուն քաղաքում։ Սպեցեի բնակիչները Իդրա կղզու բնակիչների հետ ակտիվ մասնակցություն ունեցան 1821 թվականի Հեղափոխությունում և կրեցին մեծ կորուստներ։ Մինչև այդ պատերազմը կղզու բնակչությունը կազմված էր 15 հազարից ավել բնակչից։ Սպեցիացիները կավ նավաստիներ են, զբաղվում են նավաշինությամբ և ծովային սպունգների արդյունահանությամբ։
Սպեցե համայնք
Սպեցե համայնքը մտնում է կղզու ծայրամասային միավորման մեջ, Ատտիկա պերիֆերիայում։ Համայնքը իր մեջ ընդգրկում է Սպեցե, Վելոպուլա և Սպեցոպուլա կղզիները։ Համայնքի բնակչությունը 4027 բնակիչ է՝ ըստ 2011 թվականի հաշվառման ։ Համայնքի տարածքը՝ 27,121 կմ², խտությունը՝ 148,48 մարդ/կմ² ։
2014 թվականի տեղի ընտրություններում համայնքի ղեկավար ընտրվեց Պանայոտիս Լիրակիսը ։
Սպեցե համայնքը ստեղծվել է 1934 թվականին, երբ Սպեցեի համախմբակցությունը ճամաչվեց որպես համայնք։
Իրադարձություններ
Ամեն տարի սեպտեմբերին տեղի է ունենում մեկ շաբաթյա «Արմատա» փառատոնը՝ ի հիշատակ 1822 թվականին Սպեցեի մոտ տեղի ունեցած պատերազմում օսմանական նավատորմի դեմ հունական նավատորմի տարած հաղթանակի, ինչը փրկել է կղզին թուրքերի ջախջախումից։
Սպեցեն գրականությունում
Սպեցեն դարձավ Ֆրակսոս («ցանակապատների կղզի») կղզու նախատիպը, որտեղ իրականանում են Ջոն Ֆաուլզի հայտնի «Կախարդը» վեպի իրադարձությունները։ Գրողը դասավանդել է մասնավոր դպրոցում, որը տեղակայված էր Սպեցեում և իր գիրք է տեղափոխել կղզու՝ 1950-ական թվականների կյանքը։
Գրանակություն
Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ
Սալե (այլ կիրառումներ)
Սալե եզրը կարող է վերաբերվել՝
Իուիու
Իուիու (Iuiú), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Գուանամբի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 232 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 095,715 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,3 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Աշնանային կանիբալիզմ
«Աշնանային կանիբալիզմ» ՝ իսպանացի նկարիչ Սալվադոր Դալիի կտավը, որը ստեղծվել է 1936 թվականին։ Ի սկզբանե այն ընդգրկված էր Էդվարդ Ջեյմսի հավաքածուի մեջ։ (Edward James collection): Ներկայումս այն գտնվում է Լոնդոնի Թեյթ պատկերասրահում ։
Տեղեկություն կտավի մասին
Ինչպես շատ նկարիչներ, Դալին նույնպես պատերազմ և հակամարտություններ է պատկերել իր աշխատանքներում։ «Աշնանային կանիբալիզմ» նկարը ստեղծվել է 1936 թվականին, Իսպանիայում քաղաքացիական պատերազմ սկսելուց մեկ տարի առաջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1936 նկարներ Կատեգորիա:Սալվադոր Դալիի նկարներ Կատեգորիա:Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ
Ֆորեսթ Ուիթակեր
Ֆորեսթ Սթիվեն Ուիթակեր III (Forest Steven Whitaker III, ), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Դասակ» (1986), «Հեռախոսախցիկ» (2002), «Շոտլանդիայի վերջին արքան» (2006), «Ծառայապետը» (2013), և մի շարք այլ ֆիլմերից։
«Շոտլանդիայի վերջին արքան» ֆիլմում Ուգանդայի բռնակալ Իդի Ամինին մարմնավորելու համար արժանացել է Օսկար, Ոսկե գլոբուս և BAFTA մրցանակների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բուսակերներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ
Հորդանանի թագավորական պահակախումբ
Հորդանանի թագավորական պահակախումբ, Համզա Իբն Աբդ Ալ-Մութթալիբ (Սայեդ Ալ-Շուհադա), Հորդանանի զինված ուժերի ստորաբաժանում։ Պահակախումբը Հորդանանի բանակի առավել էլիտար միավորումներից է և առաջին հերթին պատասխանատու է արքայական Հաշիմյանների դինաստիայի պահպանության և պաշտպանության համար։
Թագավորական պահակախումբը տեղակայված է Ամմանում։ Նրանք հիմնականում ձևավորվում են Հորդանանի արևելյան ափին գտնվող առավել հավատարիմ բեդուիններից։ Թագավորական պահակախումբը չպետք է շփոթել Թագավորի թիկնազորի հետ, որն առավելապես արարողակարգային է։
Թագավորական պահակախումբը գտնվում է թագավորի անմիջական անձնական վերահսկողության ներքո։ Գոյություն ունի նաև թագավոր Աբդալլահ II-ին հատկացված հատուկ պահակախումբ, որը կոչվում է «Նորին Մեծություն Հատուկ Անվտանգության Խումբ»։ Հատուկ անվտանգության զորամիավորը պատասխանատու է թագավորի նեղ անձնական անվտանգության համար և համարժեք է Հայաստանի ԱԱԾ-ի պետական պահպանության ծառայությանը։ Անվտանգության խմբի հրամանատարը թագավորի եղբայր Արքայազն Ալին է ։
Նախկին ղեկավարներ
1998 թվականից մինչև 2008 թվականի հունվարի 28-ը պահակախմբի հրամանատարը եղել է Արքայազն Ալի բին ալ-Հուսեյնը, իսկ նրանից առաջ հրամանատարը եղել է Մուսեյն Մաջալին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հորդանանի զինված ուժեր Կատեգորիա:Թագավորական պահակախմբեր Կատեգորիա:Պատվո պահակախմբեր
Աբել Բրագա
Աբել Բրագա (Abel Carlos da Silva Braga, ), բրազիլացի նախկին ֆուտբոլիստ (պաշտպան), այժմ մարզիչ։
Կենսագրություն
Որպես ֆուտբոլիստ՝ Աբել Բրագան ամենամեծ հաջողությունների հասել է «Ֆլումինենսե» ակումբում 1970-ականներին․ «եռագույնների» հետ միասին Աբելը հաղթել է նահանգի չորս առաջնություններում։ 1977 թվականին նա նվաճել է իր 5-րդ տիտղոսը «Վասկո դը Գամայի» հետ։ Բրազիլիայի ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է մեկ պաշտոնական հանդիպման (և մի քանի ոչ պաշտոնական խաղերի)։
Դառնալով մարզիչ՝ նա նշանակալի հաջողությունների է հասել տարբեր թիմերի հետ։ Մասնավորապես «Վասկո դա Գամայի», «Ֆլամենգոյի» և «Ֆլումինենսեի» հետ նա չորս անգամ հաղթել է Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի առաջնություններում, իսկ «Ինտերնասիոնալի» հետ ակումբի պատմության մեջ առաջին անգամ հաղթել է Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում և աշխարհի ակումբային առաջնությունում 2006 թվականի։ 2008-2011 թվականներին գլխավորել է «Ալ Ջազիրա» ակումբը (Աբու Դաբի), որը 2011 թվականին նվաճել է «ոսկե դուբլ» ԱՄԷ-ի առաջնությունում։
2013 թվականի դեկտեմբերի 13-ին նա վերանշանակվել է «Ինտերնասիոնալի» գլխավոր մարզիչ ։
2015-2016 թվականներին երկրորդ անգամ աշխատել է «Ալ Ջազիրայի» հետ։
2016 թվականի դեկտեմբերի 1-ին նշանակվել է «Ֆլումինենսեի» գլխավոր մարզիչ 2017 թվականի մրցաշրջանի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ
Փիթեր Դրաքեր
Փիթեր Ֆերդինանդ Դրաքեր (Peter Ferdinand Drucker, ), ավստրիացի, ամերիկյան մենեջմենթի խորհրդատու, հեղինակ, մանկավարժ, ում աշխատանքները նպաստել են ժամանակակից բիզնես-կորպորացիաների փիլիսոփայական և գործնական հիմքերի ամրապնդմանը։ Նա նաև եղել է կառավարման կրթության զարգացման առաջնորդը, ստեղծել է «կառավարումը նպատակներով և ինքնակառավարմամբ» հայեցակարգը, և նկարագրվել է որպես «ժամանակակից մենեջմենթի հիմնադիր» ։
Հորդանանի Սահմանադրություն
Հորդանանի Հաշիմյանների դինաստիայի սահմանադրություն (الحرس الملكي الأردني), Հորդանանի մայր օրենք, որն ընդունվել է 1952 թվականի հունվարի 11-ին և փոփոխվել է մի քանի անգամ ։ Այն սահմանում է ժառանգական միապետական համակարգը ներկայացուցչական խորհրդարանի հետ։ Այն սահմանում է նաև պետության առանձնացված լիազորությունները (օրենսդիր, գործադիր և դատական), քաղաքացիների իրավունքները և պարտականությունները, ֆինանսական գործառույթները և սահմանադրական նորմերը ։
Փիթեր Դրաքեր
Դրաքերի գրքերը և գիտական ու հայտնի հոդվածները ուսումնասիրում են, թե ինչպես են մարդիկ կազմակերպում իրենց բիզնեսը, կառավարումը և հասարակության ոչ առևտրային հատվածը ։ Նա կառավարման տեսության և պրակտիկայի պատմության ընթացքում ամենահայտնի և ամենաազդեցիկ մտածողներից մեկն էր։ Նրա գործերը կանխատեսել են 20-րդ դարի վերջի շատ խոշոր զարգացումներ՝ ներառյալ սեփականաշնորհումն ու ապակենտրոնացումը, Ճապոնիայի տնտեսական աճը, մարքեթինգի որոշիչ կարևորությունը և տեղեկատվական հասարակության առաջացումն ու դրա անհրաժեշտությունը ողջ կյանքի ընթացքում ։ 1959 թվականին Դրաքերը առաջ բերեց «գիտելիքի աշխատող» եզրույթը և հետագայում համարեց, որ գիտելիքի աշխատողի արտադրողականությունը պետք է լինի կառավարման սահմանի կողքին ։ Փիթեր Դրաքերի անունն են կրում 3 հաստատություններ՝ Դրաքերի ինստիտուտը, Փիթեր Դրաքերի անվան կառավարման բարձրագույն դպրոցը և Փիթեր Դրաքերի անվան ակադեմիան ։ Ամեն տարի իր հայրենի քաղաքում՝ Վիեննայում, իրականացվող Փիթեր Դրաքերի անվան համաշխարհային վեհաժողովը նվիրված է նրա թողած ժառանգությանը։
Հորդանանի Սահմանադրություն
Պատմություն
Հորդանանում առաջին անգամ բնական օրենքները հրապարակվել են 1928 թվականի ապրիլին Բրիտանական մանդատի ներքո։ 1946 թվականի մայիսին Հորդանանի ամբողջական անկախացումից հետո, երբ երկրի վրա վերացավ Բրիտանիայի մանդատը, գրվեց նոր սահմանադրություն, որը պաշտոնական տեղեկագրերում հրապարակվեց 1947 թվականի փետրվարի 1-ին, իսկ խորհրդարանի կողմից ընդունվեց 1947 թվականի նոյեմբերի 28-ին։
Փիթեր Դրաքեր
Կենսագրություն
Փիթեր Դրաքերն ուներ հրեական ծագում ,, բայց իր ծնողները քրիստոնյա էին և ապրում էին Ավստրո-Հունգարիայի, ինչպես նա է ասել, «լիբերալ» լյութերական բողոքական տանը ։ Մայրը՝ Կառոլինա Բոնդին, սովորել է բժշկություն, իսկ հայրը՝ Ադոլֆ Դրաքերը, իրավաբան էր և բարձր մակարդակի քաղծառայող ։ Դրաքերը ծնվել է Վիեննայում՝ Կասգրաբեն կոչվող փոքր գյուղում ։ Մեծացել է մի այնպիսի տան մեջ, որտեղ հանդիպում էին մտավորականներ, պետական պաշտոնյաներ և գիտնականներ՝ քննարկելու նոր գաղափարներ ։ Նրանց թվում էին Ժոզեֆ Շումպետերը, Ֆրիդրիխ Հայեկը և Լուդվիգ վան Միսեսը։
Հորդանանի Սահմանադրություն
Պատմություն
Մի քանի տարի հետո սահմանադրութունը փոփոխության ենթարկվեց թագավոր Թալալ իբն Աբդալայի կողմից և վավերացվեց 1952 թվականի հունվարի 1-ին։ Այն ընդհանուր առմամբ առաջադեմ է։ Քննադատությունները մեծապես վերաբերում են այն հանգամանքին, որ չափից շատ լիազորություններ է վերապահված միապետին ։
Փիթեր Դրաքեր
Կենսագրություն
1927 թվականին ավարտելով Դոբլինգի համալսարանը՝ Դրաքերը հնարավորություն ունեցավ գրելու Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին, որի համար նա մեկնեց Համբուրգ, Գերմանիա։ Նախ աշխատեց որպես վարպետ բամբակի արտադրության ընկերությունում, որից հետո լրագրող՝ գրելով Ավստրալիայի տնտեսագետ (Der Österreichische Volkswirt) թերթի համար Այնուհետև Դրաքերը տեղափոխվեց Ֆրանկֆուրտ, որտեղ աշխատանքի անցավ Frankfurter General-Anzeiger օրաթերթում ։ 1931 թվականին Ֆրանկֆուրտի համալսարանի կողմից նա արժանացավ միջազգային և հասարակական իրավունքի դոկտորի կոչմանը ։
Հորդանանի Սահմանադրություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորդանանի կառավարություն Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Սահմանադրություններ ըստ երկրի
Փիթեր Դրաքեր
Կենսագրություն
1933 թվականին Դրաքերը լքեց Գերմանիան և տեղափոխվեց Անգլիա ։ Լոնդոնում նա աշխատում էր անվտանգության ընկերությունում, որից հետո մասնավոր բանկում՝ որպես գլխավոր տնտեսագետ ։ Նա նաև կապված էր Դորիս Շմիթսի՝ Ֆրանկֆուրտի համալսարանից ծանոթի հետ, և նրանք 1934 թվականին ամուսնացան ։ Ամուսինները տեղափոխվեցին Միացյալ Նահանգներ, որտեղ Դրաքերը դարձավ համալսարանի պրոֆեսոր, ինչպես նաև ազատ գրող և բիզնես խորհրդատու։
1943 թվականին Դրաքերը դարձավ ԱՄՆ-ի քաղաքացի։ Հետագայում Դրաքերն ունեցավ բազմազան աշխատանքներով լի կարիերա՝ 1942-1949 թվականներին Բենինգտոնի համալասարանի քաղաքագիտության և փիլիսփայության ուսուցիչ, որից հետո Նյու Յորքի համալսարանում 23 տարի աշխատեց որպես կառավարման պրոֆեսոր։
Դրաքերը 1971 թվականին ուղևորվեց Կալիֆոռնիա։ 1971 թվականից մինչև իր մահ Դրաքերը եղել է Քլարեմոնթի համալսարանի հասարակական գիտությունների և մենեջմենթի պրոֆեսոր ։ 1978 թվականին Քլարեմոնթի համալսարանի մենեջմենթի դպրոցը նրա պատվին անվանվել է Փիթեր Դրաքերի մենեջմենթի դպրոց։ 1999 թվականին նա հիմնել է Քլերմոնթի համալսարանի Դրաքերի արխիվները, որը 2006 թվականին անվանվել է Դրաքերի համալսարան։ Դրաքերը իր վերջին դասը դասավանդել է 2002 թվականին 92 տարեկան հասակում։ Նա շարունակել է աշխատել որպես բզինես խորհրդատու մինչև իննսուն տարեկանը։
Դրաքերը մահացել է 2005 թվականի նոյեմբերի 11-ին Քլերմոնտում, 95 տարեկան հասակում ։ Նա ուներ 4 երեխա և 6 թոռ, որոնցից մեկը տեխնոլոգիական գործարար Նովա Սպիվակն է ։ Դորիս Դրաքերը մահացել է 2014 թվականին 103 տարեկան հասակում։
Վաղ ազդեցությունները
Փիթեր Դրաքերի ազդեցությունների մեջ ավստրիացի տնտեսագետ Ժոզեֆ Շումպետերն էր՝ հոր ընկերը, ով ազդել է Դրաքերի վրա նորարարության և ձեռներեցության կարևորության ուղղությամբ ։ Դրաքերը ազդվել է նաև Ջոն Մեյնարդ Քեյնսի կողմից, ում դասախոսությունները նա լսել է 1934 թվականին Քեմբրիջում ։ «Ես հանկարծ հասկացա, որ Քեյնսը և սենյակում գտնվող բոլոր ադամանդե տնտեսագետ ուսանողները հետաքրքրված էին ապրանքների վարքագծով,- գրել է Դրաքերը,- մինչդեռ ես հետաքրքրված էի մարդկանց վարքագծով» ։
Հետագա 70 տարիներին Դրաքերի աշխատություններում նշանավորվում էին մարդկանց միջև առկա հարաբերությունները։ Նրա գրքերը լի էին այնպիսի դասերով, որոնք բացատրում էին, թե ինչպես կազմակերպությունը կարող է գտնել լավագույնը մարդու մեջ, և ինչպես կարող են աշխատողները գտնել արժանապատվության և միասնության զգացում ժամանակակից հասարակության մեջ՝ կազմված մի շարք հաստատություններից Որպես բիզնես-խորհրդատու՝ Դրաքերը չէր հավանում «օգտվող» տերմինը, չնայած այն անընդհատ կիրառում էր։ «Ես տարիներ շարունակ ասել եմ,- նշել է մի անգամ Դրաքերը,- որ մենք օգտագործում ենք «օգտվող» տերմինը, քանի որ «շառլատան» բառը երկար է գլխի մեջ տեղավորելու համար» ։
Որպես երիտասարդ գրող՝ Դրաքերը գրել է երկու գիրք. մեկը գերմանացի պահպանողական փիլիսոփա Ֆրիդրիխ Ջուլիուսի մասին և մյուսը՝ «Հրեական հարցը Գերմանիայում», որն այրվել և արգելվել է նացիստների կողմից ։
«Բիզնես մտածողը»
Դրաքերի կարիերան՝ որպես բիզնես մտածող, սկսվել է 1942 թվականին, երբ նրա նախնական աշխատանքները քաղաքականության և հասարակության վերաբերյալ նրան թույլ տվեցին մուտք գործել General Motors ընկերություն՝ այդ ժամանակի ամենամեծ ընկերություններից մեկը։ Նրա փորձը Եվրոպայում թույլ տվեց նրան հիանալ հեղինակության խնդրով։ Նա կիսվեց իր հիացմունքով Դոնալդսոն Բրաունի՝ GM ընկերության վարչական վերահսկողության ղեկավարի հետ։ 1943 թվականին Բրաունը հրավիրեց նրան վարելու ընկերության «Ի՞նչը կարելի է անվանել «քաղաքական աուդիտ»» երկամյա սոցիալ-գիտական վերլուծությունը։ Դրաքերը մասնակցեց խորհրդի ամեն մի նիստին, հարցազրույց վերցրեց աշխատակիցներից և ուսումնասիրեց արտադրության ու որոշում կայացնելու գործընթացները։
Արդյունքում նա գրեց «Կորպորացիայի հայեցակարգը» գիրքը, որը բարձրացրեց GM ընկերության վարկանիշը, հանգեցրեց բազմաթիվ հոդվածների, խորհրդատվական առաջարկների և լրացուցիչ գրքերի։ GM ընկերությունը, այնուամենայնիվ, հազիվ էր ոգևորվում վերջնական արտադրանքից։ Դրաքերը նշել էր, որ ավտոմատ հսկայական արտադրանքը կստիպի քաղաքական ուժերին վերանայել հաճախորդների, դիլերների և աշխատողների հետ փոխհարաբերությունները։ Ընկերության ներսում Դրաքերի խորհուրդը դիտվեց չափազանցեցված։ Ընկերության խորհրդի նախագահ Ալֆրեդ Սլոանը հիասթափված էր գրքից և վերաբերում էր նրան «այնպես, կարծես այն գոյություն չի էլ ունեցել», - հետագայում հիշում էր Դրաքերը՝ նշելով, որ երբեք իրեն թույլ չէր տալիս խոսել գրքի մասին նրա ներկայությամբ ։
Դրաքերը կարծում էր, որ մենեջմենթը «ազատ արվեստ է», և նա հասատում էր այն պատմության, սոցիոլոգիաի, փիլիսոփայության, հոգեբանության, մշակույթի և կրոնի դասերում Նա նաև հավատում էր, որ բոլոր հաստատությունները, ներառյալ մասնավոր հատվածինը, ունեն պատասխանատվություն հասարակության նկատմամբ։ «Փաստն այն է,- գրել է Դրաքերը 1973 թվականին իր «Մենեջմենթ՝ հնարավորություն, պատասխանատվություն, փորձ» գրքում,- որ ժամանակակից հասարակության մեջ չկա որևէ այլ ղեկավարության խումբ, բացի մենեջերներից։ Եթե գլխավոր հաստատությունների և հատկապես բիզնեսի մենեջերները չվերցնեն պատասխանատվություն ընդհանուր բարիքի նկատմամբ, ապա ոչ ոք դա չի կարող անել և չի անի» ։
Դրաքերը հետաքրքրված էր այն մարդկանց աճող ազդեցությամբ, ովքեր աշխատում էին ավելի շատ ուղեղով, քան ձեռքերով։ Նա հետաքրքրված էր այն աշխատողներով, ովքեր որոշ առարկաների մասին ավելի շատ բան գիտեին, քան իրենց ղեկավարները կամ աշխատակիցները, և նրանք պետք է համագործակցեին այլ մեծ ընկերությունների հետ։ Մարդկային առաջընթացի երևույթը Դրաքերը ոչ թե փառաբանում էր, այլ վերլուծում և բացատրում էր, թե ինչպես է այն կասկածի տակ դնում ընդհանուր մտածողությունը։
Նրա մոտեցումը լավագույնս աշխատել է նաև հասուն բիզնեսի աշխարհում 20-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Մինչ այդ ժամանակաշրջանը կազմակերպությունները զարգանում էին հիմնականում զանգվածային արտադրության արդյունավետության և կառավարչական աստիճանակարգության միջոցով։ Ղեկավարները կարծում էին, որ նրանք գիտեն՝ ինչպես առաջ անցնել այլ ընկերություններից, սակայն Դրաքերը հանգեց այն գաղափարին, որ կազմակերպությունները կորցրել են իրենց թարմությունը։ Նա ենթադրեց, որ իր ընթերցողները խելացի, ռացիոնալ, աշխատասեր և բարի կամքի տեր մարդիկ են։ Եվ եթե նրանց կազմակերպությունները պայքարում են, նա գտնում էր, որ դա սովորաբար տեղի է ունենում հնացած գաղափարների, նեղ հայեցակարգային խնդիրների կամ ներքին թյուրիմացությունների պատճառով։
Դրաքերը զարգացրեց բիզնես խորհրդատվությունը և անձնական հարաբերությունների հետ միասին կառուցեց կառավարման վերին մակարդակը։ Նա լեգենդար դարձավ հետպատերազմյան Ճապոնիայի շատ բիզնես ղեկավարների շրջանում, ովքեր փորձում էին վերակառուցել պատերազմից ավերված իրենց հայրենիքը։ Նա խորհուրդներ տվեց General Motors, Sears, General Electric, W.R. Grace և IBM ընկերությունների ղեկավարներին։ Ժամանակի ընթացքում նա առաջարկել է իր կառավարչական խորհրդատվությունը American Red Cross և Salvation Army ոչ առևտրային ընկերություներին։ Նրա խորհուրդները ընդունվել են Adela Investment Company ընկերության բարձրաստիճան ղեկավարների կողմից, նա նախաձեռնել է աշխարհի բազմազգ մասնավոր կորպորացիաների ներդրումների խթանումը Լատինական Ամերիկայի զարգացող երկրներում ։
Դրաքերի աշխատանքները
Դրաքերի 39 գրքերը թարգմանվել են ավելի քան 3 լեզուներով։ Երկուսը նովելներ են, որոնցից մեկը՝ ինքնակենսագրություն։ Նա «Ճապոնական նկարչություն» գրքի համահեղինակ է և ստեղծել է 8 կրթական ֆիլմերի շարք կառավարման ասպարեզում։ Նա նաև թղթակցել է Wall Street Journal ամսագրին 10 տարի շարունակ և հաճախակի աջակցել է Harvard Business Review, The Atlantic Monthly և The Economist ամսագրերին։
Փիթեր Դրաքերը 2001 թվականին գրել է նաև «Հիմնական Դրաքեր» գիրքը։ Այն վերջին 60 տարիների Դրաքերի աշխատությունների առաջին համադրությունն էր։ Տեղեկատվությունը հավաքվել էր իր նախորդ հայտնագործությունների արդյունքները՝ «Կառավարման փորձ»-ից (1954) մինչև «Կառավարման մարտահրավերները 21-րդ դարում» (1999)։ Այս գիրքը Դրաքերի խոսքերով առաջարկում է «հետևողական և բավականին ընդգրկուն ներդրում կառավարման ասպարեզում»։ Նա նաև պատասխանում է հաճախակի տրվող ձեռնարկատերերի հարցերին, ովքեր հակված են մտածել կառավարման կասկածելի արդյունքների մասին ։
Հիմնական գաղափարները
Մի քանի գաղափարներ, որոնք ամենից շատն են հանդիպում Դրաքերի աշխատանքներում.
Դրաքերի աշխատանքների քննադատությունը
Ք. Լ. Ջեյմսը, Ռայա Դունաևսկայան և Գրեյս Լի Բոգսը քննադատել են Դրաքերին 1950-ական թվականներին գրված «Պետական կապիտալիզմ և համաշխարհային հեղափոխությունը» նյութում. «Քրիստոնյա հումանիստները (օրինակ՝ Փիթեր Դրաքերը) կմիանան աշխատանքային բյուրոկրատիային՝ պահելու իրենց տարածքում աշխատողների զանգվածը արտադրության հիերարխիայի հիմքի վրա» ։ The Wall Street Journal ամսագիրը հետազոտել է 1987 թվականի մի քանի դասախոսություններ և հրապարակել, որ նա երբեմն կորում է փաստերի մեջ։ Դրաքերը դուրս է գալիս սահմաններից։ Օրինակ՝ նա ասել է, որ Ճապոնիայի «Միթցուի» ընկերության աշխատողների պաշտոնական լեզուն անգլերենն է։ (Դրաքերի պատասխանը. «Ես օգտագործում եմ անեկդոտները նշելու ինչ-որ մի կետ, այլ ոչ թե գրելու պատմություն»:) Եվ մինչ նա հայտնի է իր կանխատեսումներով, այնուամենայնիվ դրանք ոչ միշտ են լինում ճշգրիտ։ Օրինակ, նա կանխատեսել էր, որ աշխարհի ֆինանսական կենտրոնը Նյու Յորքից կտեղափոխվի Վաշինգտոն ։
Մյուսները պնդում էին, որ Դրաքերի հիմնական հասկացություններից մեկը՝ «կառավարում՝ ըստ նպատակների», թերի է և երբեք աշխատանքով չի ապացուցվել։ Քննադատ Դեյլ Կրույեգերը ասում էր, որ համակարգը բարդ է իրագործել, և որ ընկերությունները հաճախ կարևորում են վերահսկողությունը, փոխանակ խթանեն ստեղծագործական ոգին իրենց նպատակներին հասնելու համար ։
Դրաքերի «Կորպորացիա հասկացությունը» գիրքը քննադատվել է General Motors ընկերության կողմից այն ժամանակ, երբ այն ամենահաջողակ ընկերություններից մեկն էր։ Ընկերության ղեկավարներից շատերը համարում էին, որ Դրաքերը «ոչ ցանկալի» անձ է։ Ալֆրեդ Սլոանը խուսափում էր Դրաքերի հետ անձնական թշնամանքից, բայց նույնիսկ նա էր համարում, որ GM ընկերության մենեջերների քննադատությունները կլինեն «մեծ սխալ» ։
Պարգևներ և կոչումներ
Դրաքերը պարգևատրվել է Նախագահական Ազատության մեդալով ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշի կողմից ։ Նա նաև ստացել է մի շարք կոչումներ Ավստրիայի կառավարության կողմից, այդ թվում՝ «Ավստրիայի հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» մեծ արծաթե մեդալ «Ավստրիայի հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» մեծ ոսկե մեդալ ,, Գիտության և արվեստի բնագավառում ավստրիական խաչի առաջին աստիճանի շքանշան և Ճապոնական «Սուրբ գանձ» 3-րդ աստիճանի շքանշան ։)
Դրաքերը 1990-2000 թվականներին եղել է «Փիթեր Ֆ. Դրաքեր» ոչ առևտրային հիմնադրամի պատվավոր նախագահ, որն այժմ կոչվում է «Առաջնորդը առաջնորդին» ։ 1969 թվականին պարգևատրվել է Նյու Յորքի համալսարանի կողմից բարձրագույն կոչմամբ ։ Իր «Ի՞նչն է դարձնում արդյունավետ առաջնորդ» հոդվածի համար 2004 թվականին արժանացել է ՄաքՔինսի մրցանակի՝ համարվելով ամենաշատ պարգևատրված անձ ։ Իր «Կառավարման փորձ» գիրքը Մենեջմենթի ակադեմիան ճանաչել է 3-րդ ամեաազդեցիկ կառավարման գիրքը 20-րդ դարում ։ Քլարեմոնթում՝ Կաալիֆոռնիայում, 11-րդ փողոցը, որը գտնվում է Քոլեջի և Դարտմութի պողոտաների միջև, անվանվել է «Դրաքերի ճանապարհ»՝ նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ ։ Դրաքերը հետմահու պարգևատրվել է այն ժամանակ, երբ գտնվել է ճանաչման փառքի գագաթնակետում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ Կատեգորիա:Ավստրիացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Փաստաբաններ Կատեգորիա:Ավստրիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ
Էդուարդ Զորիկյան
Էդուարդ Զորիկյան (հունիսի 2, 1961, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, երգահան, սցենարիստ, բեմադրիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականի հունիսի 2-ին Երևանում, Հայկական ԽՍՀ ։
1968-1978 թվականներին սովորել է Ա. Ս. Պուշկինի անվան ռուսական միջնակարգ դպրոցում։ 1979-1984 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալասարանի երկրաբանական ֆակուլտետի երկրաֆիզիկայի բաժնում։ 1984-1989 թվականներին աշխատել է Երևանի Քանաքեռի երկրաբանաերկրաֆիզիկական արշավախմբում, այնուհետ զբաղվել է զուտ ստեղծագործական աշխատանքով՝ թատրոններում, հեռուստատեսությունում, ռադիոյում։
Ստեղծագործություն
Զորիկյանն ավելի քան 300 երգերի և բանաստեղծությունների հեղինակ է։
Գրել է առաջին հայկական ռոք օպերայի՝ «Խայտաբղետ այս աշխարհում» լիբրետոն և երաժշտությունը։
Ընտանիք
Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա՝ Հայկ Զորիկյան (1983 թ.) և Սիրարփի Զորիկյան (1994 թ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ երգահաններ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցի շրջանավարտներ
Կանտեմիրովկա (գետ)
Կանտեմիրովկա (Кантемировка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բոգուչարկա գետի աջ ափում՝ 86 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 27 կմ է, ավազանի տարածքը 452 կմ2 է։ Կանտեմիրովկաի ակունքը գտնվում է Բուգարեվկա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տորֆահանույթ
Կատեգորիա:Հանքային գործ
Զեդա Էծեր
Աշխարհագրություն
Աշխարհագրորեն Զեդա Էծերի գյուղը տեղակայված է Կովկասյան տարածաշրջանում՝ արևմտյան Վրաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա։
Զեդա Էծերը շրջկենտրոն Զուգդիդ քաղաքի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Զուգդիդի և Զեդա Էծերի հեռավորությունը կազմում է 11 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Զեդա Էծերի բնակչությունը կազմում է 1 557 մարդ։ Գյուղի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են։ Բացի զտարյուն վրացիներից՝ այստեղ ապրում են նաև վրացիների տարբեր էթնիկական խմբեր, հիմնականում՝ մեգրելներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զուգդիդի մունիցիպալիտետի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Nessun dorma
Nessun dorma (Թող ոչ ոք չքնի), Ջակոմո Պուչինիի Տուրանդոտ օպերայի վերջին գործողության արիաներից (մեներգերից) մեկը։ Լիբրետոյի հեղինակը Ջուզեպպե Ադամին է ։ Համարվում է տենորային երգացանկի ամենահայտնի արիաներից մեկը։
Արիայի նկարագրություն
Արիան կատարում է Կալաֆը, ով անհայտ արքայազն է (Il principe ignoto): Նա առաջին հայացքից սիրահարվում է գեղեցիկ, սակայն սառը արքայադուստր Տուրանդոտին։ Յուրաքանչյուրը, ով ցանկանում է ամուսնանալ արքայադստեր հետ, պետք է գուշակի նրա երեք հանելուկները։ Եթե նա չկարողանա, ապա կգլխատվի։
Նախորդ գործողության մեջ Կալաֆը ճիշտ է պատասխանել արքայադստեր բոլոր հանելուկներին, որոնք նա տալիս էր իր բոլոր երկրպագուներին։ Արքայադուստրը չի ցանկանում դառնալ նրա կինը, և Կալաֆը առաջարկում է պատասխանել իր հարցին։ Եթե արքայադուստրը կարողանա պատասխանել, Կալաֆը կգլխատվի, իսկ եթե ոչ, ապա նա կդառնա Կալաֆի կինը։
Դաժան արքայադուստրը որոշում է, որ իր ենթականերից ոչ մեկ այդ գիշեր չի քնի, քանի չեն իմացել արքայազնի անունը։ Եթե նրանք չիմանան, ապա բոլորին արքայադուստրը գլխատել կտա։
Վերջին գործողության սկզբում Կալաֆը մենակ կանգնած է պալատի այգում։ Նա լսում է, թե ինչպես են բանբերները հայտարարում արքայադստեր հրամանը։ Արքայազնի մեներգը սկսվում է նրանց բղավոցների արձագանքի հետ մեկտեղ։ Արիան սկսվում է Տուրանդոտ արքայադստեր մասին Կալաֆի մտորումներով։
Հեռուստատեսություն
Այն բանից հետո, երբ BBC հեռուստաընկերությունը 1990 թվականին Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության բացման արարողության ժամանակ օգտագործեց Լուչանո Պավարոտտիի կատարմամբ «Nessun dorma» ստեղծագործությունը, արիան դարձավ առավել հայտնի։ Շուտով այն զբաղեցրեց երկրորդ հորիզոնականը՝ UK Singles Chart-ում։ Ընդորում, որևէ դասական երաժշտություն այս հիթ շքերթում երբևիցե բարձր հորիզոնական չէր զբաղեցրել։
Կինեմատոգրաֆիա
«Nessun dorma» արիան հնչում է մի շարք կինոֆիլմերում՝ «Այո, Ջորջիո» (Լուչանո Պավարոտտի), «Նրա ծառայի քույրը» (Ֆրենկ Բորզեյգի), Սերենադ (Մարիո Լանցա), Նյույորքյան պատմություններ (Մարիո դել Մոնակո) և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տենորային արիաներ Կատեգորիա:Ջակոմո Պուչինիի արիաներ
Լա Կրուա սյուր Ուրկ
Լա Կրուա սյուր Ուրկ (La Croix-sur-Ourcq), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր կոնտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատտո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02241:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 124 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչների 54-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 30-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 64,3%, 1999 թվականին եղել է 60,7%)։ 54 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 51-ը (27 տղամարդ և 24 կին), գործազուրկ էին 3 մարդ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 30 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, 8-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Շուկայի փողոց (Երևան)
Շուկայի փողոց, Հին Երևանի կենտրոնական փողոցներից մեկը, որ կապել է Տաճարի հրապարակը Երևանի երկաթուղային կայարանի հետ։
Պատմություն
Փողոցն անցել է Տաճարի հրապարակն ու ձգվել մինչև Քարահանքի թաղամասի հարավային ծայրամասերը՝ մինչև Երկաթուղային կայարանի փողոցը։ Ըստ 1906-1911 թթ հատակագծի՝ փողոցն ունեցել է 1370 մ երկարություն և 18․6 մ լայնություն։ Շուկայի փողոցի սկզբի հատվածը գտնվել է Անգլիական այգու հյուսիս-արևելյան հատվածի սահմանների մոտ։ Այդ հատվածում 1900-1910 թթ գտնվել են Երևանի քաղաքային դումայի և վարչության շենքը, Փոխադարձ վարկի ընկերակցությունը (N18) և Ոստիկանության քաղաքային վարչությունը (N22)։ Փողոցի զուգահեռ կողմում հրապարակից ձգվում է Թիֆլիսի առևտրային բանկի շենքը (ներկայիս՝ Վազգեն Սարգսյան 2)։ Հաջորդ թաղամասում տեղակայված են քաղաքային հաշտարարական դատարանի շենքը, Մ․ Կլոպովի անվան միջնակարգ ուսումնական հաստատությունը, Տեր-Հովհաննիսյանի, Միրզաբեկյանի և այլոց տները։ Անցնելով Փոստի (ներկայիս՝ Ագաթանգեղոս) փողոցը՝ այն կամրջով անցել է Գետառը և անցել Սավզիքյարի այգիներով, Դ․ Սարաջևի կոնյակի գործարանը (ներկայիս՝ Տիգրանի Մեծի 22), ներկարարների Շիլաչի թաղամասը և քաղաքի հարավային ծայրամասում հասել Երևանի ձիաքարշի պարկ, որտեղից էլ ձգվել է մինչև Երևանի երկաթուղային կայարանին կից գտնվող Երկաթուղային կայարանի ճանապարհ ։
Փողոցի կառուցապատումն իրականացվել է պարագծով, ինչն առաջին հերթին տեսանելի է փողոցի կենտրոնական հատվածում՝ երկհարկանի և երեքհարկանի շինություններում։ Փողոցի սկզբնամասի վարչական և հասարակական շենքերի համալիրների ճարտարապետագեղարվեստական նախագծումը լուծում է դեպի Տաճարի հրապարակ հանդիսավոր մուտքի խնդիրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
X.com
X.com, առցանց բանկ է, որը 1999 թվականի նոյեմբերին ստեղծվեց Իլոն Մասկի կողմից։ Այն հետագայում դարձավ ՓեյՓալ ։
Բիզնես մոդել
Դա աշխարհի առաջին առցանց բանկերից մեկն էր։ Դրա ավանդները ապահովագրված էին FDIC- ով ։ Այն համագործակցում էր Բարկլայսի հետ ։ Ընկերությունը սկզբում ֆինանսավորվել է Մասկի և նրա գործարար ընկեր Գրեգ Կուրիի կողմից, որը հետագայում ֆինանսավորվել է Մասկի Տեսլա և ՍփեյսԷքս ընկերությունները ։
Պատմություն
2000 թվականի մարտին X.com- ը միաձուլեց իր հավակնոտ մրցակից ` Կոնֆինիտիի հետ։ Մասկը ամենամեծ բաժնետերն էր և նշանակվել էր որպես գլխավոր գործադիր տնօրեն։ 1999 թվականին, Կոնֆինիտիի արտադրանք ՓեյՓալը օգտագործողներին հնարավորություն տվեց ունենալ Palm Pilots՝ որի միջոցով հնարավոր էր միմյանց գումար փոխանցել։ Հետագայում, ՓեյՓալով հնարավոր եղավ գումար ուղարկել էլեկտրոնային նամակներով և ցանցով։ 2000 թվականի սեպտեմբերին Մասկը փոխարինվեց «Համերաշխության» համահիմնադիր Պիտեր Թիելով։ 2001 թվականի հունիսին X.com- ը վերանվանվեց ՓեյՓալ ։
Մասկը 2017 թվականի հուլիսի 14-ին Թվիթթերում հայտարարեց «X.com- ի մեկնարկը» ։ Էջը բաղկացած է դատարկ սպիտակ էջից` վերևի ձախ անկյունում գրված է « x » : Այն նաև ունի «y» ցուցադրման պատվերով սխալ էջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իլոն Մասկ
Ձիթհան (Տաթևի վանական համալիր)
Ձիթհան, գտնվում է Տաթևի վանական համալիրում և թվագրվում է XVII դարին։ Այն տեղակայված է ավելի վաղ՝ XIII դարում կառուցված միջնադարյան մենաստանի ամրոցի պատերի հետևում։
Էքսկուրս
Ամենն, ինչը XIV դարում անհրաժեշտ է եղել Տաթևի համալսարանի ուսանողներին և վանականներին լիարժեք կյանքի համար, արտադրվել է մենաստանի պատերի ներսում։ Վանքապատկան գյուղերում պահվում էին անասունների հոտեր, լճակներում բուծում էին ձկներ, պտղաբերում էին մրգատու այգիները, դաշտերում հասունանում էր ցորենը և գարին։ Գյուղացիները հավաքում էին բերքը, խնամում կենդանիներին, մշակում բերքատու ծառերը։ Մենաստանի հարկերը բերում էին վանք և արդեն այնտեղ էին հաց թխում, մագաղաթ պատրաստում, քամում ձեթ և գինի։ Ձիթհանի երկու սրահներից մեկում պահպանվել է ծավալային ջրաղացաքար, որի օգնությամբ քամվել է ձեթը։ Այդ ժամանակներում ձեթը ստանում էին քունջութից, կանեփից, մանանեխից, ուղտափշից, խաշխաշից, գենագերչակից և վուշից։ Բույսերը կամ նրանց սերմերը սկզբում ջերմային մշակման էին ենթարկում թույլ կրակի վրա, հետո տաքացած զանգվածը մանրատում էին ջրաղացաքարով և տեղավորում էին ճնշաբեռի տակ։ Ստացված ջրիկախյուսը թողնվում էր, որպեսզի նստվածք տա, հետո զտվում էր և վերջում ստացվում էր հիանալի ձիթայուղ։ Այն օգտագործվում էր տնտեսության մեջ և մենաստանի պաշտպանության ընթացքում, ավելցուկը վաճառվում էր, կամ փոխանակվում։ Ձեթը հանդիսանում էր նաև մյուռոնի հիմնական մասը։ Իսկ որպեսզի աշխատող ջրաղացաքարերի աղմուկը մենաստանի հանգիստը չխանգարեր, ձիթհանը տեղակայվել էր մենաստանի պատերից դուրս։ Ձիթհանը Տաթևի վանական համալիրի առաջին օբյեկտն է, որ վերականգնվել է Տաթևի վերածնունդ նախագծի շրջանակներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաթևի վանական համալիր
Թիքոր
Թիքոր (თიქორი), գյուղ Վրաստանի արևմտյան հատվածում՝ Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի մխարեի Զուգդիդի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Աշխարհագրորեն Թիքոր գյուղը տեղակայված է Կովկասյան տարածաշրջանում՝ արևմտյան Վրաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա։
Թիքորը շրջկենտրոն Զուգդիդ քաղաքի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Զուգդիդի և Թիքորի հեռավորությունը կազմում է 36 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Թիքորի բնակչությունը կազմում է 37 մարդ։ Գյուղի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են։ Բացի զտարյուն վրացիներից՝ այստեղ ապրում են նաև վրացիների տարբեր էթնիկական խմբեր, հիմնականում՝ մեգրելներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զուգդիդի մունիցիպալիտետի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Ռոբերտ Ֆրանգեշ-Միհանովիչ
Կյանք և ստեղծագործություն
Ռոբերտ Ֆրանգեշ-Միհանովիչը ծնվել է 1872 թվականին Սրեմսկայում (այն ժամանակ Ավստրո-Հունգարիայում, ներկայումս՝ Սերբիայում) ։ 1889 թվականին ավարտել է Զագրեբի արհեստագործական ուսումնարանը։ Այնուհետև սովորել է Վիեննայում՝ Կիրառական արվեստի դպրոցում (1889-1894), և Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում՝՝ քանդակագործներ Օտտո Կյոնիգի և Կարլ Կունդմանի դասարաններում։ Որոշ ժամանակ դասավանդել է Զագրեբի կիրառական արվեստի դպրոցում։ Ֆրանգեշ-Միհանովիչը իր գեղարվեստական կրթությունն ավարտին է հասցրել Փարիզում, որտեղ 1900-1901 թվականներին ծանոթացել է Օգյուստ Ռոդենի ու Ռոսսի հետ։ Վերադառնալով հայրենիք՝ քանդակագործը կրկին դասավանդել է Զագրեբի արվեստի ակադեմիայում (մինչև 1907 թվականը), ապա Զագրեբի արվեստի ակադեմիայում։ Ֆրանգեշ-Միհանովիչը եղել է նկարչական մի շարք ակադեմիաների անդամ, այդ թվում՝ Հարավսլավիայից դուրս (օրինակ՝ Պրահայի ակադեմիա)։ Նա «Խորվաթ նկարիչների միավորման» (1897), ֆոլկլորային «Lado» ընկերության (1904) և Զագրեբի գեղարվեստի ակադեմիայի հիմնադիրներից է։ Ֆրանգեշ-Միհանովիչի ամենահայտնի աշակերտը եղել է նրա հայրենակից, սրեմսկացի խորվաթ Ջոզա Տուրկալը (Joza Turkalj, 1890—1943):