cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բիթլիսի վիլայեթ
Քրդական տիրապետության շրջանում
1605 թվականին Բիթլիսի Ավդալ խանը արշավեց Սասուն, փորձեց վերացնել իր նախորդների՝ գավառին տված հյուքումեթության իրավունքները, սակայն ջարդվեց Սասունի մատույցներում։ Նա հարկադրված վերաճանաչեց Սասունի արտոնությունները, ֆերմանով պատվիրեց իր հաջորդներին՝ հարկ չվերցնել հայ իշխան Հոլոյի որդի Գաբով Արտցուց, Գորգե ամիրայից, լեռնային Սասնո հայ ու քուրդ բնակչությունից։ Այնուհետև Սասունը միայն ձևականորեն մնաց Բիթլիսի իշխանության կազմում։
XVII-XVIII դարերում Բիթլիսի քուրդ խանը (Շերեֆների տոհմից) տիրում էր Վանից մինչև Դիարբեքիր ընկած մի ընդարձակ երկրամասի, որի խաները հարկատու էին Շերեֆների տոհմին և պարտավոր էին իրենց զորքերով կռվել նրա դրոշի ներքո։ Սուլթանական կառավարության ռազմական հզորության թուլացման պատճառով Շերեֆները զորեղացել էին և գրեթե անկախացել Բարձր Դռից․ իրենց կոչում էին ամիրաներ, պահում էին շուրջ 75 հազարանոց զորք և ունեին դրամ կտրելու իրավունք։
Բիթլիսի վիլայեթի իշխանությունը փաստորեն պետություն էր պետության մեջ, որի խանը, սակայն, պիտի հաստատվեր սուլթանի կողմից և անպայման լիներ քուրդ։ Օգտվելով այս վերջին հանգամանքից՝ թուրքական կառավարությունը մանր խաներին գրգռում էր խոշորների դեմ, առաջ բերում միջցեղային զինաբախումներ, երկուսին միաժամանակ խանության իրավունք տալով, կռվեցնում իրար դեմ և դրանով իսկ պահպանում իր ձևական գերիշխանությունը։ Կաշառքով կամ կռվով խան դարձողը կեղեքում էր հպատակներին, հատկապես հայ բնակչությանը։ Բիթլիսի խանն ուներ բանտեր, կիրառում էր խստագույն պատժատեսակներ, հատկապես անպաշտպան հայ զանգվածի հանդեպ։ Աստիճանաբար նոսրանում էր Բիթլիսի և շրջակայքի հայ բնակչությունը, որի տեղը բռնում էին քրդերը։
Թուրքական տիրապետության շրջանում
XIX դարի 1-ին կեսին փոխվեց Թուրքիայի քաղաքականությունը քրդական իշխանությունների նկատմամբ։ 1826 թվականին Մահմուդ II սուլթանը ոչնչացնելով ենիչերիներին՝ կազմակերպեց նոր բանակ և ծրագրեց «վերանվաճել» իր կայսրության կիսանկախ գավառները, հպատակեցնել ապստամբ քուրդ խաներին ու բեկերին։
1834 թվականին թուրքական բանակը Մ․ Ռեշիդ փաշայի գլխավորությամբ սկսեց արշավանքը դեպի Հարավային Հայաստան։ Երկու տարում նա նվաճեց ողջ Քուրդստանն ու Հարավային Հայաստանի քրդապատկան մի շարք շրջաններ, սակայն չկարողացավ վերջնական արդյունքի հասնել, քանի որ կայսրության հզորությանն սպառնում էին Եգիպտոսի փոխարքա Մուհամմեդ Ալին և նրա որդին՝ Իբրահիմ փաշան։ Սուլթանական կառավարությունը քուրդ հզոր խաներին չեզոքացնելու կամ իր կողմը գրավելու մտադրությամբ նրանց կիսանկախության ֆերմաններ բաժանեց՝ ճանաչելով նախկին արտոնությունները։
1838 թվականին Բիթլիսի Շերեֆ խանը Ռեշիդ փաշայից հյուքումեթության արտոնագիր ստացավ և երկրամասը ձևականորեն կցվեց Վանի փաշայությանը։ Կարճ ժամանակ անց Թուրքիայի դեմ ապստամբեց քրդական ցեղերի առաջնորդ Բեղեր Խան բեկը՝ ջանալով իր շուրջը համախմբել քրդական մյուս իշխանությունները և ստեղծել միասնական պետություն։ Սակայն 1847—1849 թ թվականին թուրքական կառավարությունը հպատակեցրեց ապստամբ քրդական հյուքումեթությունները, օջաքլքները և յուրդլուկները։
Թուրք Օսման փաշան 1849 թվականին «վերանվաճեց» Բիթլիսը, գերեվարեց և Կ․ Պոլիս ուղարկեց Շերեֆների տոհմի վերջին շառավիղներին՝ մեկընդմիշտ վերջ տալով նրանց տիրապետությանը։ Բիթլիսի վիլայեթին միացվեցին և նրա ենթակայության տակ դրվեցին Սասունի դաշտային գավառները։ 1850 թվականից Բիթլիսի վիլայեթը դարձավ մի ընդարձակ սանջակ և մտցվեց Վանի վիլայեթի կազմի մեջ։
1867 թվականին ստեղծվեցին վիլայեթներ՝ իրենց վարչություններով, սանջակներ, կազաներ, որոնց կառավարիչներ նշանակվեցին թուրք «բարեհույս» անձնավորություններ, կառավարիչներին կից ստեղծվեցին ընտրովի ժողովներ։ Արևմտյան Հայաստանի մեծ մասը միավորվեց և կազմակերպվեց որպես Էրզրումի (Կարնո) վիլայեթ։ Վերջինիս մեջ մտցվեց Բիթլիսի սանջակը, որը միացվեց Մուշի սանջակին։ Կենտրոնը փոխադրվեց Մուշ։
1877-1878 թվականներին ռուս-թուրքական պատերազմից հետո Արևմտյան Հայաստանի խնդիրը՝ Հայկական հարցը, դարձավ միջազգային դիվանագիտության հարատև վեճի առարկա։ Մի պահ կարևորություն ստացավ արևմտահայության թվաքանակը։ Ջանալով ստեղծել վարչական այնպիսի միավորներ, որտեղ հայերը թվական ու տոկոսային փոխհարաբերությամբ փոքրամասնություն կազմեին՝ թուրքական կառավարությունը Էրզրումի ընդարձակ վիլայեթը բաժանեց Կարնո, Վանի, Հեքիարիի և Մուշի վիլայեթների, ըստ որում Բիթլիսը դարձավ ընդարձակ սանջակ և մտցվեց Մուշի վիլայեթի մեջ (1878)։
Ի պատասխան դրան՝ Ն․ Վարժապետյան պատրիարքը Արևմտյան Հայաստանում նոր մարդահամար անցկացրեց և ցույց տվեց, որ այդ վիլայեթներում էլ հայերը համեմատական մեծամասնություն են կազմում։
Տարածք
1880 թվականին Համիդ II մեկ անգամ ևս փոխեց Արևմտյան Հայաստանի վարչական բաժանումը՝ ստեղծելով Բիթլիսի վիլայեթ, որին արհեստականորեն կցեց քրդաբնակ գավառներ, որպեսզի հայերը իրենց տոկոսով գոնե այստեղ փոքրամասնություն կազմեին։ Բիթլիսի վիլայեթի կազմի մեջ փոփոխություններ կատարվեցին նաև 1886 և 1895 թվականին, և այնուհետև մինչև առաջին համաշխարհային պատերազմը Արևմտյան Հայաստանի վեց վիլայեթներից մեկը Բիթլիսի վիլայեթն էր։ Այն սահմանակցում էր արևելքից Վանի, հյուսից՝ Էրզրումի, արևմուտքից և հարավից՝ Դիարբեքիրի վիլայեթներին։ Ընդգրկում էր պատմական Աղձնիք և Տուրուբերան նահանգների մի մասը։ Վիլայեթի տարածությունը 27, 1 000 կմ2 էր, որի շուրջ 10%-ը մշակելի հողատարածություն էր։
Բնակչություն
Բիթլիսի վիլայեթի բնակչությունը 1878—1879 թ թվականի մարդահամարով 400 000 էր, միայն հայերը՝ 250 000։ 1890-ական թվականներին հայկական ջարդերից, ժողովրդի մի մասի տարագրությունից հետո հայ բնակչությունը նվազեց․ XIX դարի վերջերին այնտեղ կար 382 000 բնակիչ, որից հայեր՝ 180 000, թուրքեր՝ 40 000, չերքեզներ՝ 10 000, քրդեր՝ 77 000, ղզլբաշներ՝ 8 000, ասորիներ՝ 15 000, եզդիներ՝ 5 000 և այլն։
Մեծ եղեռնի նախօրյակին Բիթլիսի վիլայեթում ապրում էր 198 000-200 000 հայ, որից 56 000 միայն ազատվեց թուրքական յաթաղանից, հետագայում սրանք էլ կամ թուրքացան կամ էլ տեղափոխվեցին օտար երկրներ։
Վարչական բաժանում
Բիթլիսի վիլայեթը վարչականորեն բաժանված էր 4 սանջակի․
Բիթլիսի սանջակ
Բիթլիսի սանջակի կազաներն (գավառներ) էին.
Խլաթն ընկած էր պատմական Բզնունիք գավառի նախկին սահմաններում, որի արևմտյան ափերին բարձրանում էր Սիփան, իսկ հարավային սահմանի վրա փռված էին Գրգուռ և Նեմրութ (Նեբրովթ) լեռները։ Գավառակի կենտրոնը Վանա լճի եզերքում տարածվող Խլաթ քաղաքն էր՝ շուրջ 12 000 բնակչությամբ։
Խիզանի գավառակը սահմանակից էր Վանի վիլայեթին, գտնվում էր նրա հարավում, որը կտրում էր Տիգրիս գետը թափվող Խիզան գետակը։ Խիզանի լեռնային հատվածում ապրող բնակչությունը (հայ և քուրդ) զբաղվում էր խաշնարածությամբ։ Դաշտային մասը պատած էր խաղողի այգիներով, բամբակի ու ծխախոտի դաշտերով։ Գավառակի հայ և քուրդ բնակչության թիվը հասնում էր 25 000։
Մոտկանի գավառակն ընկած էր Սասունի և Բիթլիսի միջև, փռված Հայկական Տավրոսի հարավային փեշերին, բնակչության մեծ մասը քրդեր էին կամ քրդացած հայեր․ 20 գյուղ կար, որոնք միավորված կազմում էին Գչեղ գյուղախումբը։
Բիթլիսի կազան ընդգրկում էր Վանա լճի հարավարևմտյան մասը։
Մուշի սանջակ
Մուշի սանջակը գտնվում էր վիլայեթի հյուսիսարևելյան մասում, ընդհանուր առմամբ դաշտային էր՝ տրոհված հինգ նահիեների (գավառակների)՝
Մուշի գավառակն ընդգրկում էր Տարոնը։ Սասուն գավառակը փռված էր Տավրոսյան լեռնաշղթայի վրա՝ հիմնականում գրավելով Բաթման գետի վերին հոսանքը։ Բուլանըխի գավառակն ընկած էր Մուշի հյուսիս-արևելքում, բաժանված էր երկու մասի՝ վերին և ներքին, որոնցից 1-ինը լեռնային էր, 2-րդը՝ դաշտային՝ փռված Արածանիի հովտում։ Մանազկերտի գավառակը ընդգրկում էր հիմնականում պատմական Վարաժնունիքը և Ապահունիքը՝ Մանազկերտ կենտրոնով։ Վարդոյի գավառակը տարածվում էր Բյուրակն լեռների հարավային լանջերին, բնակեցված էր փոքրաքանակ հայերով, քրդացած հայերով և քրդերով՝ շուրջ 12 000, կենտրոնը Կյումկյում ավանն էր, որը ժամանակին ունեցել է միայն հայ բնակչություն։
Սղերդի և Գենջիի սանջակներ
Սղերդի սանջակը գրավում էր Բիթլիսի վիլայեթի հարավային մասը՝ Արևելյան Տիգրիսի և Բիթլիս-սուի (Բաղեշ) ստորին հովիտները։ Բաղկացած էր հետևյալ գավառականերից.
Գենջի սանջակը ընդգրկում էր հետևյալ նահիեները.
Տնտեսություն
Բիթլիսի վիլայեթը, չնայած սուլթանական բռնի վարչակարգի հարուցած արգելքներին, XIX դարի 2-րդ կեսին և XX դարի սկզբին հասել էր տնտեսական որոշակի վերելքի։ Զարգացած էր առևտուրը, արհեստագործությունը, առաջ էին եկել մանուֆակտուրաներ, նույնիսկ հատուկենտ փոքրիկ գործարաններ, և գյուղատնտեսության մեջ սկսել էին թափանցել կապիտալիստական հարաբերությունները։
Այդ զարգացումը խաթարվեց 1915-ին, և վիլայեթը զրկվեց իր հիմնական աշխատասեր հայ բնակչությունից, որը զանգվածորեն զոհ գնաց Մեծ եղեռնին։ 1950 թվականին Բիթլիսի վիլայեթն ուներ 88422 բնակիչ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Օսմանյան Հայաստան Կատեգորիա:Բիթլիսի վիլայեթ Կատեգորիա:1875 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Գեռնիկայի ծառ
Ծառերի դինաստիա
Միջնադարում Բիսկայայի բնակավայրերի բնակիչները ծառերի տակ անցկացրել են հավաքներ։ Ժամանակի ընթացքում հավաքները կենտրոնացել են Գեռնիկայում. 1512 թվականին այն դարձել է հավաքների հիմնական վայրը, իսկ տեղի կաղնին խորհրդանշական իմաստ է ձեռք բերել։ Հավաքներն այնտեղ սկսում են կազմակերպել հատուկ այդ նպատակի համար կառուցված տաղավարում։ Ներկայիս տաղավարն իր վերջնական տեսքը ստացել է 1833 թվականին։
Զառնապետի գետակ
Զառնապետի գետակ, գետակ Արաքսի ավազանում, Գիլան գետի վտակ Մսրվանիսի օժանդակը։ Հիշատակված է «Ազգագրական հանդեսում» ։
Գեռնիկայի ծառ
Ծառերի դինաստիա
Հայտնի են ծառերի դինաստիայի հետևյալ ներկայացուցիչները.
Զառնապետի գետակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գետակներ այբբենական կարգով
Գեռնիկայի ծառ
Ծառերի դինաստիա
Ծառի նշանակությունը նոր երանգ է ստացել Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Երբ քաղաքը գրավում են ֆրանկոյականները, լուրեր են տարածվում, որ Իսպանական ֆալանգայի անդամները ցանկանում են կտրել ծառն ու ոչնչացնել ազգային խորհրդանիշը։ Այդ ժամանակ կապիտան Խայմե դել Բուրգոն կազմավորում է զինված ջոկատ` զինված հսկողություն իրականացնելով ծառի մոտ ու կանխելով այդ մտադրությունը ։
Կաղնին պատկերված է Բիսկայայի ու նրա շատ քաղաքների զինանշաններին։ Բիսկայայի տեղական կառավարությունը կիրառում է կաղնու տերևով տարբերանշաններ։ «Բասկյան համերաշխություն» ազգայնական կուսակցության տարբերանշանը կաղնու տերև է, որի մի մասը կարմիր է, մյուսը` կանաչ։
Բասկյան իշխանությունները ծառի սերունդները դիտարկում են որպես բասկյան սփյուռքի ու հայրենի քաղաքների բարեկամության խորհրդանիշ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաղնի Կատեգորիա:Բասկերի երկրի պատմություն Կատեգորիա:Հայտնի ծառեր Կատեգորիա:Բասկյան ազգայնականություն Կատեգորիա:Իսպանիայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Կաղնիներ
Սևամորթների իրավունքների համար պայքար
Սևամորթների իրավունքների համար պայքարը ԱՄՆ–ի կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը երկրի սևամորթ բնակչության խնդրի կարգավորումն էր, որ սրությամբ դրվեց 1950–1960–ական թվականներին։ 1954 թվականին վերացվեց սևամորթ և սպիտակամորթ երեխաների տարանջատ ուսուցումը։ Սակայն բազմաթիվ նահանգների ռասիստական շրջանակները հրաժարվում էին այդ որոշմանը ենթարկվելուց և նույնիսկ դիմում էին ահաբեկչական գործողությունների։
ԱՄՆ–ի սևամորթ բնակչության շարժման նոր փուլը
1960–ական թվականների սկզբներին ԱՄՆ–ի սևամորթ բնակչության շարժումը թևակոխեց որակապես նոր փուլ։ Այն կրում էր սոցիալական իրավունքների, քաղաքացիական իրական իրավահավա­սարության նվաճման և քաղաքական իշխանությանը մասնակցելու հնարավորության համար համատարած պայքարի բնույթ։
Սևամորթների շահերի պաշտպանությամբ հանդես եկող նախագահները
Սևամորթների շահերի պաշտպանությամբ հանդես էր գալիս հոգևորական Մարտին Լյութեր Քինգը։ Վերջինս խաղաղ դիմադրության ու բռնությունը բացառող գործողությունների կողմնակից էր։ Նրա կարծիքով՝ ռասայական խտրականությունը տրամաբանորեն հնարավոր չէ բացատրել, իսկ բարոյական տեսանկյունից հնարավոր չէ արդարացնել։ Նրան հետևում էին գրեթե բոլոր քրիստոնյա աֆրոամերիկացիները։ ԱՄՆ–ի մուսուլման սևամորթների շարժման առաջնորդն էր Մ. Իքսը։ Նրանք երկուսն էլ սպանվեցին ռասիստահաբեկիչների կողմից։ Սակայն շարժումը էականորեն մոտեցրեց խնդրի կարգավորումը։ 1964 թվականին ընդունված քաղաքացիական իրավունքների մասին օրենքը արգելեց ռասայական խտրականությունը հասարակական վայրերում, ինչպես նաև աշխատուժի վարձման և ազատման ժամանակ։ Ինքնին «սևամորթ» անվանումն արգելվեց և սևամթրթների նկատմամբ ընդունելի համարվեց ու շրջանառության մեջ դրվեց «աֆրոա­մերիկացիներ» անվանումը։ Նախագահներ Դուայթ Էյզենհաուերի, Ջոն Քենե­դիի և Լինդոն Ջոնսոնի օրոք ընդունված օրենքները վերացրին ռասայական խտրականության ծայրահեղ դրսևորումները։ Դրանց շնորհիվ է, որ տարիներ անց՝ 2008 թվականին, նախագահական ընտրությունների արդյունքում ԱՄՆ–ի պատմության մեջ առաջին անգամ նախագահի պաշտոնը ստանձնեց աֆրոամերիկացի Բարաք Օբաման։
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներն ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Փոքրամասնությունների իրավունքներ Կատեգորիա:Իրավապաշտպան կազմակերպություններ
Վոյ Վոժ (Ուլիս Կոյյուի վտակ)
Վոյ Վոժ (Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ուլիս Կոյյու գետի աջ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ալաքյոփրի
Ալաքյոփրի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 135 կմ հյուսիս-արևելք՝ Եփրատի աջ ափին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Միխայլովկա (գյուղ, Շախտյորսկի շրջան)
Միխայլովկա (Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 653 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(659) Նեստոր
(659) Նեստոր (Nestor), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1908 թվականի մարտի 23-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1908 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Հերմալ Մյուլեր
Հերմալ Մյուլեր (Hermann Müller, ), գերմանացի քաղաքական գործիչ, Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ Գերմանիայի ռեյխսկանցլերը 1920 և 1928-1930 թվականներին։
ԳՍԴԿ անդամ
Մյուլերը ԳՍԴԿ-ի անդամ է դարձել 1893 թվականին։ 1906 թվականին Ավգուստ Բեբելի առաջարկով ընտրվեց կուսակցության վարչության անդամ և սկսեց ղեկավարել կուսակցության մամուլի բաժինը։ Այդ պաշտոնում նրան հաջողվել է ԳՍԴԿ-ին կից ստեղծել սեփական լրատվական գործակալությունը, որպեսզի կուսակցական թերթերը պակաս կախվածություն ունենան բուրժուական լրատվական գործակալություններից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մյուլերը պաշտպանել է դասակարգային աշխարհի քաղաքականությունը, սակայն 1914 թվականի օգոստոսին Փարիզում կայացած հանդիպման ժամանակ, որպես ԳՍԴԿ-ի ներկայացուցիչ, փորձել է համոզել ֆրանսիացի և գերմանացի սոցիալ-դեմոկրատներին, որ անհրաժեշտ է ձեռնպահ մնալ ռազմական վարկերի հարցով քվեարկությունից։ 1919 թվականի հունվարին Օտտո Վելսի հետ դարձավ կուսակցության համանախագահ։ Մյուլերը եղել է Ռեյխսբանների, ԳՍԴԿ-ի ներկայացուցիչներին, կենտրոնամետներին և ԳԴԿ-ին ի պաշտպանություն Հանրապետության միավորող կազմակերպության անդամ։
Պատգամավոր
1903-1906 թվականներին Մյուլերը եղել է Գերլիցի քաղաքային ժողովի անդամ։ 1908 թվականին նա անարդյունք առաջադրեց իր թեկնածությունը պրուսական Լանդթագի ընտրություններում։ 1916-1918 թվականներին եղել է Ռեյխստագի պատգամավոր, Ռայխենբախ-Նոյրոդ ընտրատարածքից։ 1919-1920 թվականներին եղել է Վայմարյան Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 1920 թվականից մինչև իր մահը եղել է Ռեյխստագի պատգամավոր։ 1920-1928 թվականներին նախագահել է ԳՍԴԿ-ի խորհրդարանական խմբակցությունը։
Պետական պաշտոններ
1918 թվականի նոյեմբերի 11-ից մինչև դեկտեմբերի 21-ը Նոյեմբերյան հեղափոխությունից հետո Հերման Մյուլերը մասնակցել է մեծ Բեռլինի աշխատանքային և զինվորական պատգամավորների խորհրդի գործադիր կոմիտեի աշխատանքին, ապա՝ կենտրոնական կոմիտեի աշխատանքին՝ ընդհուպ մինչև Շեյդեմանի կառավարական կաբինետի ձևավորումը։ 1919 թվականի հունիսի 21-ից մինչև 1920 թվականի մարտի 26-ը Մյուլերը գլխավորել է արտաքին գործերի նախարարությունը՝ Գուստավ Բաուերի կայսերական կառավարությունում։ Այդ պաշտոնում Հերման Մյուլերը ստորագրել է Վերսալի պայմանագիրը։ 1920 թվականի մարտի 27-ից մինչև հունիսի 6-ը Մյուլերը զբաղեցնում էր Վայմարյան Հանրապետության ռեյխսկանցլերի պաշտոնը։ 1928 թվականի հունիսի 28-ին Մյուլերը կրկին նշանակվեց ռեյխսկանցլեր, սակայն 1930 թվականի մարտի 27-ին նա հրաժարական տվեց՝ աջակցություն չստանալով Ռեյխստագի ԳՍԴԿ խմբակցությունից՝ գործազուրկների ապահովագրության հիմնադրամի հարցով։ Հերման Մյուլերին հաջողվել է վերջին անգամ Վայմարյան հանրապետության պատմության ընթացքում ստեղծել «մեծ կոալիցիա»։ Կոալիցիան խորացող տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում թաղվել է բյուջետային հարցերի շուրջ միջկուսակցական վեճերի մեջ, ինչի հետևանքով Մյուլերի իրավահաջորդ Հենրիխ Բրյունինգը նախընտրել է հենվել ոչ թե խորհրդարանական մեծամասնության, այլ Գինդենբուրգի նախագահի արտակարգ որոշումների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գերմանիայի կանցլերներ Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի նախարարներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիվանագետներ
Գուալդո
Գուալդո (Gualdo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Դառն ջուր
Դառն ջուր, Պիկրոն Հյուդոր, գետակ Միջերկրական ծովի ավազանում ։ Սկիզբ է առնում Կոռիկյան քարայրներից և հոսում դաշտային Կիլիկիայի միջին մասով։ Մինչև Միջերկրական ծով թափվելը մի քանի կմ հոսում է գետնի տակով։ Պիկրոն Հյուդոր Հունական անունով(որ թարգմանաբար Կոչվում է Դ Ջ) հիշատակում է Ստրաբոնը։ Ղ. Ալիշանը նույնացնում է նոր ժամանակների Դելիսուի հետ։
Գուալդո
Բնակչությունը կազմում է 909 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 41 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Դառն ջուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի գետեր
Սեքս ինդուստրիա
Սեքս-ինդուստրիա, մարդկային գործունեության ոլորտ, որը ընդգրկում է սեքսի հետ կապված ապրանքների և ծառայությունների տրամադրում ։ Սեքս-ինդուստրիան ընդգրկում է չափահասների համար սեքսի հետ կապված ապրանքների և ծառայություններ, ինչպիսիք են մարմնավաճառությունը իր բոլոր ձևորով, սեքս-խանութները, սթրիփ-ակումբները, պոռնոգրաֆիկ ֆիլմերը, հեռուստաալիքները և հասարակաց տները։
Կոնրադ Ցելտիս
Կոնրադ Ցելտիս (Conrad Celtis, իսկական ազգանունը՝ Պիկկել (Bickel կամ Pyckell). ), XV—XVI դարերի գերմանացի ականավոր բանաստեղծ և գիտնական, Վերածննդի դարաշրջանի հումանիստական գաղափարների ջատագով։ Ուսումնասիրողներից շատերը նրան համարում են գերմանացի հումանիստներից մեծագույնը և կոչում են արքիհումանիստ (Erzhumanist)։ Ցելտիսը բնորոշվում է նաև որպես մեծագույն քնարերգու հանճար և գերմանական հումանիզմի մասսայականացնող, ով թատերական ներկայացումներ է կազմակերպել Վիեննայի արքունիքում, բարեփոխումներ կատարել բանաստեղծական արվեստում, մասնավորապես սիրային բանաստեղծություններին զգայականություն, հուզականություն հաղորդելու և  տաղաչափության բնագավառներում։
Կենսագրություն
Գիտական իր առաջին պրպտումները Ցելտիսը կատարել է Քյոլնի, ապա՝ Հայդելբերգի համալսարանում ուսանելու տարիներին (դասախոսներից էին Վորմսի եպիսկոպոս Յոհան ֆոն Դալբերգը(1445—1503), Ռուդոլֆ Ագրիկոլան (1443—1485)։ Էրֆուրտ, Ռոստոկ, Լայպցիգ կատարած ուղևորությունների ժամանակ հանդես է եկել դասախոսություններով։ Հետագայում դասախոսել է նաև Հռոմում, Ֆլորենցիայում, Բոլոնիայում, Վենետիկում։
Սաքսոնիայի կուրֆյուրստը Ցելտիսին ներկայացրել է կայսր Ֆրիդրիխ III-ին, և վերջինս նրան շնորհել է բանաստեղծ-դափնեկրի կոչում ։ Այդ առթիվ կազմակերպված հանդիսության ժամանակ գիտնական բանաստեղծին շնորհվել է նաև դոկտորի աստիճան։ Ոգեշնչված Ցելտիսը այցելել է կայսրության բազմաթիվ քաղաքներ, հանդես եկել դասախոսություններով, հռոմեական ակադեմիաների նմանությամբ հիմնել գրական ու գիտական ընկերություններ ու միություններ, դրանց անդամներին քաջալերել, նպատակամղել զբաղվելու գիտական ու գրական գործունեությամբ, ուսումնասիրելու պատմական աղբյուրները, ստեղծելու և հրատարակելու հատկաես հայրենագիտական, ազգագրական, աշխարհագրական երկեր։ Միաժամանակ սերտ կապեր է հաստատել գերմանացի ուրիշ հումանիստների՝ Լորենց Ռաբեի (1465–1527) Բոնակուրսկու (1437–1496) և այլոց հետ ՝ ձգտելով միատեղել ջանքերը և հաջողությամբ գլուխ բերել մշակույթի ու արվեստների կենտրոնը Իտալիայից Գերմանիա տեղափոխելու գործը, մի նպատակ, որին հասնելու համար ինքն անձամբ ջանք չէր խնայում։ Ցելտիսը որոշ ժամանակ դասախոսել է Հայդելբերգի համալսարանում, որտեղ նրան արժանացրել են պրոֆեսորի կոչման։
1497 թվականին Ցելտիսը հրավիրվել է Վիեննա՝ հանդիպելու կայսր Մաքսիմիլիան I-ին, որը նրան կարգել է կայսերական գրադարանի վարիչ, շնորհել մի շարք արտոնություններ։ Բանաստեղծ-գիտնականը հավաքել և ուսումնասիրել է հին հույն և հռոմեացի դասական հեղինակների ձեռագրեր, զրույցներ, պարապմունքներ, դասախոսություններ անցկացրել նրանց կյանքի ու գործի վերաբերյալ, 1502 թվականին էլ հիմնել է Collegium Poetarum, որը կոչված էր բարձրացնելու երիտասարդ բանաստեղծների զարգացածության մակարդակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Դանչիկդաղ
Դանչիկդաղ, լեռնագագաթ Թուրքիայի Էրզրումի նահանգում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, Աշկալա գյուղաքաղաքից մոտ 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, Արևմտյան Եփրատի և Ճորոխի ջրբաժան շրջանում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Արտվետի
Արտվետի, լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Ալաքչի
Ալաքչի, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 160 բնակիչ։
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու գյուղատնտեսությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Իսա Ղամբար
Իսա Յունուս օղլի Ղամբար (İsa Yunis oğlu Qəmbər, ), ադրբեջանցի պետական և քաղաքական գործիչ։ 1992 թվականի մայիսի 19-ից հունիսի 16-ը եղել է Ադրբեջանի նախագահի պաշտոնակատար՝ փոխարինելով այդ պաշտոնում Այազ Մութալիբովին։ 1992-1993 թվականներին եղել է Միլլի Մեջլիս խոսնակ։ Ներկայումս գլխավորում է ընդդիմադիր Մուսավաթ կուսակցությունը։
Կենսագրություն
Իսա Ղամբարը ծնվել է 1957 թվականի փետրվարի 24-ին Ադրբեջանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Ֆիզուլիի շրջանի Քյուդլեր (ներկայումս՝ Գուրդլար) գյուղում։ 1979 թվականին ավարտել է Բաքվի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը ։
Իսա Ղամբարը մեծ դերակատարություն է ունեցել Ադրբեջանում 2011 թվականին տեղի ունեցած ցույցերի ժամանակ։ Մուսավաթ կուսակցության համակիրների հետ միասին Ադրբեջանում կազմակերպել են ցույցեր։ 2011 թվականին Իսա Ղամբարի որդին՝ Իլքին Ղամբարը, ով այդ ժամանակ ծառայել է Բաքվի զորամասերից մեկում, ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է, որ պաշտպանության նախարար Սաֆար Աբիևի կարգադրությամբ իրեն ուղարկել են սահման՝ ստիպելով մարտական հերթապահություն իրականացնել Թովուզի շրջանում՝ հայ- ադրբեջանական սահմանագծին։ Ի պատասխան, Ադրբեջանի ՊՆ մամլո խոսնակը հայտարարել է, որ պաշտպանության նախարարությունը իրավունք ունի փոփոխել իր զինծառայողների ծառայության վայրը, ուստի հարցը չպետք է քաղաքականացնել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախագահներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բաքվի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պետական գործիչներ
Դատամիսա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճանապարհային կայաններ այբբենական կարգով
Սրբանային սեքս
Սրբանային սեքս, հետանցքային սեքս կամ անալ սեքս, սեռական ակտ, երբ առնանդամը կամ ֆալոպրոտեզը ներթափանցում է սեքսընկերոջ սրբանի անցք ։ Սրբանային հարաբերությունները կիրառվում են ինչպես տարբեր սեռերի, այնպես էլ նույնասեռ զուգընկերների միջև ։ Ընդ որում, սեռական ակտի նման տեսակը, ի տարբերություն հեշտոցային շփման, պահանջում է որոշակի նախնական պատրաստվածություն ։
Չնայած նրան, որ սրբանային սեքսը սովորաբար կապում են արական միասեռականության հետ, ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ ոչ բոլոր միասեռականները զբաղվում են անալ սեքսով, ինչպես նաև, որ անալ սեքսը տարածված է հետերոսեքսուալ հարաբերություններում  ։ Անալ  սեքսի որոշ տեսակներ կարող են լինել լեսբուհիների սեռական հարաբերությունների մաս ։ Մարդիկ կարող են հաճույք զգալ սրբանային նյարդային վերջավորությունների խթանման արդյունքում, իսկ օրգազմին հնարավոր է հասնել անալ ներթափանցման միջոցով, օրինակ, տղամարդկանց շագանակագեղձի անուղղակի խթանման, կանանց մոտ ծլիկի կամ հեշտոցի շրջանի անուղղակի խթանման միջոցով   ։
Ինչպես և այլ սեռական ակտիվության ժամանակա, անալ սեքսով զբաղվող մարդիկ ռիսկի են դիմում սեռական ճանապարհով փոխանցվող հիվանդություններով վարակվելու համար։ Սրբանային սեքսը համարվում է բավականին վտանգավոր և ցավոտ, քանի որ խոցելիությունը բավականին խորն է լինում։ Անալ և հետանցքային հյուսվածքները շատ նուրբ են, այնպես որ նրանք կարող են հեշտությամբ ճղվել և թույլ տալ վարակի փոխանցումը, հատկապես, եթե հատուկ քսանյութ չի օգտագործվում ։ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը խորհուրդ է տալիս սեքսից պաշտպանվելու համար պահպանակ կրել ։
Հասկացության սահմանափակումներ
Անալ ֆիսթինգը, անիլինգուսը և կողմնակի առարկաների ներմուծումը անուս (օրինակ՝ դիլդո, անալ շղթա և այլն) հանդիսանում են անալ խթանում, բայց ոչ անալ սեքս։ Այնուամենայնիվ, անալ սեքսի մասին բանավոր խոսքում հաճախ ենթադրում են նաև սեռական պրակտիկայի այդ տեսակները։
Նկարագրություն
Անալ սեքսում ընդունված է տարբերակել ակտիվ (ներհրում իրականացնող) և պասիվ (ներհրում ընդունող) զուգընկերներին։ Մարդկանց մեծ մասի մոտ սրբանի տարածքը խիստ զգայուն և կարևոր էրոգեն գոտի է։ Հետևաբար, սրբանի խթանումը կարող է առաջացնել սեռական գրգռում։ Արական սեռի պասիվ մասնակիցների մոտ կատարվում է ճնշում շագանակագեղձի վրա, ինչը կարող է առաջացնել լրացուցիչ գրգռում և, որպես հետևանք, սերմնաժայթքում և օրգազմ։ Որոշ դիրքերում կանանց մոտ հնարավոր է ճնշում գործադրել, այսպես կոչված, Գրաֆենբերգի գոտու վրա, ինչը նույնպես հանգեցնում է լրացուցիչ գրգռման։
Ակտիվ դեր կատարող տղամարդկանց համար սեքսը կարող է ավելի շատ հաճույք պատճառել, քան հեշտոցային, պայմանավորված այն հանգամանքով, որ սրբանի սֆինկտերի ճնշումը կարող է զգալիորեն ավելի մեծ լինել, քան հեշտոցում։ Ակտիվ դեր կատարող կանայք ֆիզիկական հաճույք են ստանում ստրապոնի հիմքով սեռական օրգանների ուղղակի խթանումից, ինչպես նաև սեռական շփման ժամանակ հուզական ապրումների սպեկտրի ընդլայնման հոգեբանական հաճույք։
Տարածումը
Սրբանային սեռական հարաբերությունները տարածված են ինչպես տարբեր սեռերի, այնպես էլ միասեռ զուգընկերների միջև։ Նրան դիմում են ինչպես տղամարդիկ, այնպես էլ կանայք։ Գոյություն ունեցող նախապաշարմունքները անալ սեքսի դեմ հիմնված են անոռեկտալ դիսֆունկցիաների զարգացման բարձր հավանականության վրա, մյուս կողմից դարեր շարունակ սեքսի այն ձևերը, որոնք չեն կրում վերարտադրության գործառույթ, դիտվում են որպես մեղք կամ պերվերսիա ։ Արևմտյան մշակույթում կա կարծրատիպ, որ սրբանային հատվածի կեղտոտ և վանող է ։
Տարբեր սեռի զույգերը
Տարբեր սեռի զույգերը կարող են օգտագործել անալ շփումը անհնարինության կամ անցանկալի հեշտոցային շփման դեպքում (օրինակ՝ դաշտանի շրջանում, հղիության ընթացքում, հետծննդյան ժամանակահատվածում, հիվանդությունների կամ կուսաթաղանթի պահպանության դեպքում և այլն), վախենալով հղիանալ կամ սեռական զգացմունքների ընդլայնման համար ։
Սրբանային սեռական հարաբերությունները ավելի ու ավելի հաճախ են կիրառվում հետերոսեքսուալ կանանց շրջանում։ Հաճախության և տարածվածության մասին տվյալները ցույց են տալիս, որ հետերոսեքսուալ կանանց մոտ 40%-ը ամբողջ կյանքի ընթացքում կիրառում է այս ձևը։ Մինչև 8%-ը ամսական կիրառում է այն ։
Նույն սեռի զույգերը
Պատմականորեն այնպես է ստացվել, որ անալ սեքսը սովորաբար ասոցացվում է տղամարդկանց նույնասեռականության հետ։ Կա տարածված թյուր կարծիք, սխալ պատկերացում այն մասին, որ բոլոր արական միասեռական զույգերը զբաղվում են սրբանային սեքսով   ։
Հարկ է նշել, որ անալ հարաբերությունները տղամարդկանց միջև պարտադիր չէ, որ արտահայտում է անձանց նույնասեռականությունը։ Այսպիսով, որոշ մեկուսացված խմբերում (օրինակ, ազատազրկման վայրերում) անալ կապերը հիերարխիայի հաստատման և պահպանման միջոցներից մեկն է ։ Որոշ դեպքերում անալ սեքսը անդամակցության կամ ձեռնադրման միջոց է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սրբանային սեքս Կատեգորիա:Սեքսոլոգիա Կատեգորիա:Սեռականություն
Ամույրուխ (լեռնանցք)
Ամույրուխ, լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում, Վասպուրականի լեռներում, Խոյի շրջանի Ամույրուխ գյուղից 2-3 կմ հարավ-արևմուտք։ Այստեղով է անցնում Խոյից Աղչայի հովիտը տանող տեղական ճանապարհներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իրանի լեռնանցքներ
Մոլոդեցկոե (ավան, Շախտյորսկի շրջան)
Մոլոդեցկոե (Молодецьке), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոլոդեցկոե ավանում բնակվում էր 1 004 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Բյուրեղահիդրատներ
Բյուրեղահիդրատներ, բյուրեղներ, որոնք պարունակում են քիմիական կապերով կապված ջրի մոլեկուլներ։ Սրանք որոշակի բաղադրություն ունեցող պինդ հիդրատներ են։ Բյուրեղահիդրատներ են առաջացնում բազմաթիվ բյուրեղներ, հիմքեր, գրեթե բոլոր աղերը, շատ պարզ նյութեր և այլ միացություններ՝ ջրային լուծույթներից նրանց նստեցնելիս։
Բյուրեղահիդրատներում նյութի մեկ մոլեկուլին ընկնող ջրի մոլեկուլների թիվը սովորաբար 4, 6, 8, 2 և 1 է, երբեմն նաև՝ 3, 5, 7, 10 և 12։ Մի շարք նյութերի համար հայտնի են տարբեր քանակով ջուր պարունակող բյուրեղահիդրատներ (օրինակ՝ հայտնի է CaCl_2-ը՝ 1, 2, 4, 5 և 8 մոլեկուլ ջրով)։ Բյուրեղահիդրատի մոլեկուլի մեջ մտնող ջուրը անվանում են բյուրեղաջուր։ Քիմիական բանաձևերում բյուրեղաջուրը գրում են առանձին՝ ։
Բյուրեղահիդրատը տաքացնելիս սովորաբար քայքայվում են՝ անջատելով բյուրեղաջուրը։ Հայտնի են նաև նյութեր, որոնք կայուն են միայն բյուրեղահիդրատի ձևով, օրինակ հայտնի չէ առանց բյուրեղաջրի։ Ջրի մոլեկուլները բյուրեղահիդրատում ունեն խիստ որոշակի դասավորություններ, աղերում որպես կանոն շրջապատում է կատիոնը։
Դեդե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի լեռներ Կատեգորիա:Կայսերիի նահանգ
Բյուրեղահիդրատներ
Տես նաև
Կատեգորիա:Աղեր Կատեգորիա:Ընդհանուր քիմիա
Էդիրնեի մարզ
Էդիրնեի մարզ (Edirne ili), նահանգ է Թուրքիայի Հանրապետության արևմտյան եվրոպական մասում, Մարմարածովյան երկրամասում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էդիրնեի մարզ
Աստերոիդների ցանկ (90901-91000)
Աստերոիդների ցանկ (90801-90900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (91001-91100)
Կորած երեխաների քաղաքը
«Կորած երեխաների քաղաքը» (La cité des enfants perdus), Մարկ Կարոյի և Ժան-Պիեռ Ժոնեի սյուրռեալիզմական ֆիլմը, որը էկրան է դուրս եկել 1995 թվականին։
Սյուժե
Կրած երեխաների մռայլ քաղաքից ոչ հեռու, ծովի ափին գտնվող լաբորատորիա-ամրոցում ապրում էր սարսափելի գիտնական Կրանկը։ Նա գողանում էր երեխաներին և դարձնում նրանց երազներն իր սեփականը։ Բայց քանի որ երեխաները նրանից սարսափում էին, նա տեսնում էր միայն նրանց մղձավանջները։ Այդ սարսափելի գործում նրան օգնում էին կլոն վեց եղբայր և նրանց «մայրիկը»։
Ֆիլմի գլխավոր հերոսներից մեկն ուժեղ Ուանն է, որը ճանապարհորդում է իր փոքրիկ եղբոր և կրկեսի ավետիսների հետ։ Քաղաքում նրանց ընդունում են անհյուրընկալ կերպով։ Գաղտնի աղանդավորները գողանում են քաջի կրտսեր եղբորը։ Գողացված Դենրե եղբոր որոնումներում քաջ Ուանը թափառում է քաղաքի փողոցներում։ Այնտեղ նրան հանդիպում են իննամյա քաջ Միետտ աղջնակը և երկու չար սիամական քույր։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի համար հագուստները մշակել է Ժան Պոլ Գոտյեն։
Համակարգչային խաղեր
«The City of Lost Children» անունով համակարգչային խաղ է ստեղծվել Psygnosis ընկերության կողմից 1997 թվականին` IBM PC և PlayStation խաղային բարձակի համար։ Համարվելով առաջին եռաչափ արկածներից մեկը, այն քննադատների կողմից միջին գնահատականի է արժանացել։ GameRankings կայքում PC-ի համար տարբերակը ունի միջին ցուցանիշ` 60 % ,, իսկ PlayStation տարբերակի համար` 54,5 % ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1995 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական ֆիլմեր
Էժենիո Անյենի
Էժենիո Անյենի (Eugenio Agneni, ), իտալացի նկարիչ, որը հիմնականում նկարել է պատմական կտավներ։
Կենսագրություն
1833 թվականից Հռոմում սկսել է աշխատել նկարիչներ Էրզոկեի և Բերետտա Բերգամոցու հետ, սովորել է Հռոմում, Ֆրանչեսկո Կոկետտիի հետ ։ 1847 թվականին նա օգնել է ձևավորել է Քուիրինալյան պալատի գահասենյակը որմնանկարներով։ Նա նաև որմնանկարներ է նկարել Պորտա Պիայի Վիլլա Տորլոնիա առանձնատանը։ Սուրբ Վիկենզիո դի Պաուլայի կյանքից դրվագներ է նկարել Մոնտեչիտորիոյի եղեղեցում։ Անյենին միացել է ինսուրգեցիային, որին հաջորդել է կարճատև Հռոմեական Հանրապետությունը 1849 թվականին։
Երբ պապական կառավարությունը վերականգնվել է, Այնենին ստիպված է եղել փախչել, նախ մեկնել է Սավոնա, հետո` Ջենովա, այնուհետև` Ֆլորենցիա, Փարիզ և վերջապես` Լոնդոն, որտեղ նա դիցաբանական թեմաներով պատկերազարդել է թագուհու Օթյակը Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում, ինչպես նաև` Բուքինգհեմյան պալատում։ 1859-1866 թվականներին նա վերադարձել է Իտալիա` միանալու Գարիբալդինիին` Իտալիայի անկախության և միավորման պահանջով։ Ապա նա վերադարձել է Ֆլորենցիա և վերջապես Հռոմ` 1870-1871 թվականներին ։
Հռոմում նա Պիոս 9-րդ պապիի կողմից նշանակվել է քաղացիական պահակախմբի ղեկավար։ Պապական ուժերի` Իտալական միություն ներխուժելուց հետո նա շարունակել է աշխատել Հռոմում ։ Նա նկարել է Մեծ ֆլորենցիացիների բողոքող ոգիները օտարերկրյա արշավանքների դեմ կտավը Թուրինի քաղաքային թանգարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Ֆրենկ Շեփարդ Ֆեյրի
Ֆրենկ Շեփարդ Ֆեյրի (անգլ. Frank Shepard Fairey, ), ամերիկացի նկարիչ և դիզայներ։
Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է բժշկի ընտանիքում։ Դեռահաս տարիքում նա սկսել է հետաքրքրվել սքեյթբորդով, պանկ-ռոքով և արվեստով։ Նրա գեղարվեստական ​​կարիերան սկսվել է ընկերների մարզաշապիկների և սքեյթբորդերի վրա նկարելուց։ Ֆեյրին 1992 թվականին ավարտել է Ռոդ-Այլենդի Դիզայնի դպրոցը` Գեղարվեստի բակալավրիատում և սկսել գումար վաստակել գրաֆիկական դիզայնի և երաժշտության շնորհիվ։ Որոշ ժամանակ անց Բոստոնում անցկացվեց նրա առաջին ցուցահանդեսը։ Ֆեյրին այժմ ճանաչված տաղանդ է, որը կապված է ինչպես ընդհատակյա, այնպես էլ ժողովրդական մշակույթի հետ։ Նրա գործերը տեղակայված են Ժամանակակից արվեստի թանգարանում և Սմիթսոնյան ինստիտուտում։
Ապրում է Լոս Անջելեսում, ամուսնացած է և ունի երկու դուստր։
Ստեղծագործական կյանք
Ֆեյրին ամենից շատ հայտնի է իր Փոփ արտի ոճով երկու աշխատանքների շնորհիվ, որոնք խաղում են հանրաճանաչ լրատվամիջոցների պատկերներով։ Առաջինը, որը ստեղծվել էր 1986 թվականին և հայտնի էր երկու տարբերակով, ֆրանսիացի ըմբիշ Անդրե «Հսկա» Ռասիմոֆի դիմանկարն էր։ Ըմբիշի տակ դրված էր «GIANT HAS A POSSE» արտահայտությունը («Հսկան ունի ամբոխ»), երկրորդ տարբերակում`«OBEY» (Հնազանդվեք) բառը, որը կրում է «Նրանք ապրում են մեր մեջ» ֆիլմի հետ և դարձավ նկարչի կեղծանունը։ Պատկերը տարածվեց կպչուն պիտակների և պաստառների տեսքով։
Ֆեյրիի ամենահայտնի նկարը «Հույս» ստեղծագործությունն է, որը նվիրված է ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամային։ Ֆեյրին դա իրականացրեց 2008 թվականին՝ Օբամայի նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում։ Հեղինակը որոշ ժամանակ տատանվեց ստորագրության մի քանի տարբերակների միջև, բայց վերջում կանգ առավ «Հույսի» վրա։ Պաստառը ոչ միայն փառաբանում էր իր ստեղծողին, այլև ազդում ընտրողների տրամադրության վրա։ «Հույսի» մոտիվները օգտագործվել են քաղաքական պաստառների ստեղծման և ընտրություններից հետո։
Բացի այս երկու նկարներից, Ֆեյրին ունի արվեստի մի շարք պաստառներ՝ նվիրված սոցիալիզմին, կրոնին, երաժշտությանը և էկոլոգիային։
Դիզայն
Ֆեյրին գրաֆիկական ձևավորում է կատարել բազմաթիվ կորպորացիաների համար, ներառյալ ՊեպսիԿո-ն և Ադիդասը։ Նա նաև համագործակցել է երաժշտական ​​խմբերի հետ, նկարել ալբոմների շապիկներ Sepultura-ի, The Black Eyed Peas-ի և Smashing Pumpkins-ի համար։ Հարցազրույցներից մեկում Ֆեյրին շեշտում է, որ ինքը պարտավորվում է գովազդել միայն այն ընկերությունների արտադրանքները, որոնք իրեն բարոյական մերժում չեն պատճառում։
Դատական ​​գործեր
Նկարներում հայտնի պատկերների օգտագործումը չէր կարող չհանգեցնել հեղինակային իրավունքի վերաբերյալ վեճերի։ Այսպիսով, այն դարձավ ստորագրության փոփոխության պատճառներից մեկը Անդրե-Հսկայի դիմանկարի համար։ Բայց ամենավատ սկանդալը բխեց Ֆեյրիի հայցադիմումը Ասսոշեյթեդ պրես գործակալության հետ՝ «Հույսի» գործակալության կողմից գործակալության պատկերի օգտագործման վերաբերյալ։ Բացի այդ, նկարիչը ձերբակալվել է հասարակական վայրերում գրաֆիտի ոճով նկարելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատկերազարդողներ Կատեգորիա:Փողոցային նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ժամանակակից արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրաֆիկական դիզայներներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ
Կալդարոլա
Կալդարոլա (Caldarola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1832 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 59 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Դոքուզլար
Դոքուզլար, կղզիախումբ Ուրմիա լճում։ Բաղկացած է 9 կղզյակներից, այստեղի էլ Դոքուզլար անունը։ Անմշակ և անմարդաբնակ են։ Արևմտահայերեն տառադարձությամբ՝ Տոքուզլար ։
Ժայռային 9 (այստեղից էլ նրա Դոկուզլար անունը, որը նշանակում է 9) փոքրիկ կղզիներ են, շարված մեկ գծի վրա՝ արևմուտքից արևելք ուղղությամբ։ Երբեմն ուղղակի կոչում են Դոկուզլար քարեր (ժայռեր) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհ
Ռոմովիցա
Ռոմովիցա (Ромовица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Մարի Էլ հանրապետությունում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիզմա գետի աջ ափին՝ 6,4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է, ավազանի տարածքը 187 կմ։
Ստորերկրյա գազացում
Լեռնային ճնշման ներգործությամբ շերտի առաստաղի ապարները նույնպես տեղաշարժվում են և լցնում գազազերծված տարածությունը։ Դրա շնորհիվ գազացման ուղիների չափերը և կառուցվածքը երկար ժամանակ համեմատաբար անփոփոխ են մնում, որը պայմանավորում է ստացվող գազի բաղադրության կայունությունը։ Օդափչման միջոցով ստացվող գազի այրման ամենացածր ջերմությունը կազմում է 3,2-5 Մշ/մ3, թթվածնով (60-65%) հարստացված փչման դեպքում՝ 7,6 Մշ/մ3։ Ըստ քիմիական կազմի՝ գազը կարելի է օգտագործել ամոնիակ և ածխաջրածիններ սինթեզելու համար։ Վառելիքի օգտագործումը ածխի ստորգետնյա գազացմանման մեթոդով հնարավոր է նաև այն դեպքում, երբ ածխի հանքավայրերի արդյունահանումը հանքահորային եղանակով շահավետ չէ։
Կատեգորիա:Քիմիական պրոցեսներ Կատեգորիա:Գազի արդյունաբերություն Կատեգորիա:Ածուխի արդյունաբերություն
Վան կամավորական ջոկատ
«Վան» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1990 թվականին Հրազդանի շրջանում (Կոտայքի մարզ)։ 1990-1994 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի Արարատի (Երասխ), Նոյեմբերյանի (Ոսկեպար, Այգեպար), Կապանի, Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի (Մարտակերտ, Սարսանգի հիդրոհանգույց), Ֆիզուլիի, Քարվաճառի (Օմարի լեռնանցք) ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ջոկատի հրամանատարն է եղել Վ. Պողոսյանը։
Նիկիշինո
Նիկիշինո (Нікішине), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
Շայկե Օֆիր
Իեշայահու (Շայկե) Օֆիր (ישעיהו (שייקה) אופיר, իսկական ազգանունը՝ Գոլդշտեյն, ), իսրայելական թատրոնի և կինոյի դերասան, մնջախաղի վարպետ, ռեժիսոր և սցենարիստ։ Մարսել Մարսոյի աշակերտը, մնջախաղի ստուդիայի և «Կամերի» թատրոնի հիմնադիր։ Որպես կինոդերասան՝ առավել հայտնի է  «Ոստիկան Ազուլայը» կինոկատակերգությունից, որտեղ հանդես է գալիս գլխավոր դերում։ Ազգային թատրոնի և կինոյի մի շարք մրցանակների դափնեկիր, այդ թվում՝ «Դավիդի ջութակը» մրցանակի եռակի դափնեկիր։ 2004 թվականից Իսրայելական կինոակադեմիայի սահմանած մրցանակը կրում է Շայկե Օֆիրի անունը։
Նիկիշինո
2001 թվականի տվյալներով Նիկիշինո գյուղում բնակվում էր 884 մարդ։
Շայկե Օֆիր
Կենսագրություն
Իեշայահու Գոլդշտեյնը ծնվել է 1928 թվականին աշկենազյան ընտանիքում, որոնց երեք սերունդները բնակվել են Երուսաղեմի Էվեն-Իեհոշուա  ուղղափառ թաղամասում։ Մանկության տարիներին սովորել է իդիշ, լադինո, ֆրանսերեն և արաբերեն, որով խոսում էին նրա շրջապատի երեխաները, տիրապետել է նաև եբրայերենի սեֆարդյան արտասանությանը, որպեսզի չտարբերվի համադասարանցիներից ։
Նիկիշինո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կրթությունն Իսրայելում
Կրթությունն Իսրայելում և երկրի մշակույթում ունի կարևոր դեր։ Միջնակարգ կրթության համակարգում նկատվում է ժամանակակից կրթական միտումները հաշվի առնելու հակվածություն։ Կրթության ծախսերը կազմում են Համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ) մոտավորապես 10 %-ը, դպրոցների մեծ մասը դրամական նպաստ է ստանում պետության կողմից։
Խրիստո Պիմպիրև
Խրիստո Ցանև Պիմպիրև (Христо Цанев Пимпирев, ) - բուլղար գիտնական, բևեռախույզ, Անտարկտիդայի հետազոտող, որը բարձրացրել է Բուլղարիայի դրոշը Հարավային բևեռում։ Սոֆիայի «Սուրբ Կլիմենտ Օխրիդսկի» համալսարանի պրոֆեսոր։
Շայկե Օֆիր
Կենսագրություն
Սովորել է Համաշխարհային հրեական միության դպրոցում։ 1946 թվականին ընդունվել է «Պալյամ» («Պալմախի» ռազմածովային ջոկատ)։ 1948 թվականից աշխատել է «Հա-Օհել» թատրոնին կից ստուդիայում։ Առաջին ելույթն ունեցել է այդ թատրոնի բեմում՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու «Ամպրոպ» ներկայացման մեջ խաղալով էպիզոդիկ դեր։ Իսրայելի անկախության պատերազմի ժամանակ պաշարված Երուսաղեմ մեկնող ավտոշարասյանը ուղեկցելիս ծառայակիցների համար կազմակերպում էր հանպատրաստից համերգներ, որոնցից մեկին ներկա է գտնվել «Պալմախի» հրամանատար Յիգալ Ալոնը։ Ալոնի հանձնարարականով և Շայկեի ակտիվ մասնակցությամբ՝ ստեղծվեց «Չիզբատրոն» բանակային համույթը, որը գոյություն ունեցավ մինչև 1950 թվականը։ Այս համույթի կազմում Շայկեն հանդես էր գալիս որպես մենակատար, ռեժիսոր և կարճ կատակային համարների հեղինակ ։ Զինվորական ծառայության ընթացքում համույթի ընկերներից մեկի՝ բանաստեղծ Հաիմ Հեֆերի խորհրդով, Շայկե Գոլդշտեյնը փոխեց իր անունն ավելի հրեական սփյուռքում հնչեղ «Օֆիր» անունով ։
Խրիստո Պիմպիրև
Կենսագրություն
1978 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետը՝ ստանալով երկրաբանության մագիստրոսի աստիճան։ 1981 թվականին նշանակվել է ասիստենտ], 1984 թ.՝ ավագ ասիստենտ, 1988 թ.՝ գլխավոասիստենտ։ 1987 թվականին նրան շնորհվել է երկրաբանական գիտությունների դոկտորի, 1994 թ.՝ դոցենտի, 2005 թ.՝ պրոֆեսորի կոչում։
Կրթությունն Իսրայելում
Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության տվյալներով` 2011 թվականին Իսրայելում բնակչության 45 %-ն ունեցել է բարձրագույն կրթություն։ Տվյալ կազմակերպության անդամ պետությունների մեջ Իսրայելն զբաղեցնում է 2-րդ հորիզոնականը։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ընդհանուր ֆինանսավորման 78 %-ը գանձվում է պետական բյուջեից ։ Չափահաս իսրայելացիների 58 %-ը կարծում են, որ կյանքում հաջողության հասնելու համար շատ կարևոր է բարձրագույն կրթություն ունենալը, իսրայելացի ծնողների 77 %-ը ցանկանում են, որ իրենց երեխաներն ստանան բարձրագույն կրթություն ։
Շայկե Օֆիր
Կենսագրություն
1950 թվականին, ծառայությունն ավարտելուց հետո, Օֆիրը մեկնում է Ֆրանսիա, որտեղ անցկացնում է երեք ու կես տարի։ Փարիզում նա մնջախաղի արվեստ է սովորում Էթիեն Դեկրուի և Մարսել Մարսոյի մոտ և հանդես է գալիս Մարսոյի «Միմոսների համագործակցություն» խմբի կազմում։ Վերադառնալով Իսրայել՝ նա միանում է «Կամերի» թատերախմբին, որին կից ստեղծում է մնջախաղի ստուդիա ։ Օֆիրի ստուդիան հասցրեց իրականացնել երկու բեմադրություն 1954 և 1955 թվականներին, որից հետո թատրոնի ղեկավարության կողմից լուծարվեց ։ Օֆիրը, միաժամանակ, խաղում էր «Կամերի» հիմնական խմբի ներկայացումներում, այդ թվում՝ 1956 թվականին բեմադրված և Էժեն Լաբիշի «Ծղոտե գլխարկը» պիեսում ։
Խրիստո Պիմպիրև
Կենսագրություն
Բուլղարական անտարկտիկական հետազոտությունների նախաձեռնող-սկզբնավորողն է, 1987-1988 տարեշրջանում կազմակերպել է բուլղարական առաջին անտարկտիկական արշավախումբը։ Բուլղարական ամենամյա գիտարշավների ղեկավարն է, բուլղարական անտարկտիկական ինստիտուտի հիմնադիրն ու նախագահը, 2007 թվականից՝ բևեռային հետազոտությունների ազգային կենտրոնի տնօրենը։
Շայկե Օֆիր
Կենսագրություն
1956 թվականի Սինայական արշավանքի ընթացքում Օֆիրը ռազմաճակատային համերգներով հանդես եկավ ԻՊԲ-ի զինվորների առաջ։ Նույն տարվա վերջում նա մեկնեց ԱՄՆ, որտեղ հրավիրվել էր ամերիկացի երգիչ և կատակերգու Լեո Գուլդի կողմից՝ նյույորքյան գիշերային ակումբում ելույթ ունենալու համար։ Օֆիրն ԱՄՆ-ում մնաց մինչև 1961 թվականը՝ այդ ընթացքում դուետով ելույթ ունենալով Մառլեն Դիտրիխի հետ, հյուրախաղերով հանդես գալով ողջ երկրում, մասնակցեց նաև ՄԱԿ-ի հոբելյանին նվիրված համերգներին ։
Իսրայելում Օֆիրը շարունակեց թատերական կարիերան՝ ելույթներ ունենալով «Համամ» թատերական կաբարեում («Մարդը, որը ծիծաղում է»), «Հա-Օհել» (Մոլիերի «Երևակայական հիվանդը») և «Հաբիմա» թատրոններում (պրոֆեսոր Հիգգինս՝ «Իմ Գեղեցիկ լեդի» մյուզիքլում) ։ 1964 թվականից մինչև 1968 թվականը Օֆիրը եղել «Հա-հաշաշ հա-հիցեր» («Դալկադեմ հետախույզը») կատակերգական ներկայացման առաջին ռեժիսորը, տեքստերի հեղինակը և մամուլի քարտուղարը ։ 1960-ական թվականների կեսերից սկսեց ակտիվորեն նկարահանվել իսրայելական կինոֆիլմերում, որոնցից ամենահաջողվածը դարձավ 1971 թվականին նկարահանված Էֆրիամ Կիշոնի «Ոստիկան Ազուլայը»։ Ֆիլմը, որտեղ Օֆիրը խաղում էր դմբո ոստիկան Աբրահամ Ազուլայի գլխավոր դերը, նվաճեց «Ոսկե գլոբուս» և Մոնտե Կառլոյի կինոփառատոնի միջազգային հեռուստատեսային մրցանակը, ինչպես նաև ներկայացվեց «Օսկար» մրցանակի ։ 1977 թվականին Օֆիրը հանդես եկավ որպես «Հինգ հարյուր հազար սևով» ֆիլմի սցենարիստ և ռեժիսոր, սակայն այն կինովարձույթին չհասավ ։ Ընդհանուր առմամբ նկարահանվել է 28 կինոֆիլմերում ։
Կրթությունն Իսրայելում
Կրթության մոդել
Կրթության համակարգը բաղկացած է 3 մակարդակներից` տարրական կրթություն (1-6-րդ դասարաններ, մոտավորապես 6-12 տարեկան), միջնակարգ դպրոց (7-9-րդ դասարաններ, մոտավորապես 12-15 տարեկան) և ավագ դպրոց (10-12-րդ դասարաներ, մոտավորապես 15-18 տարեկան)։ Մանկապարտեզի ավագ խմբից (5 տարեկանից) մինչև 12-րդ դասարան կրթությունը պարտադիր է։
Խրիստո Պիմպիրև
Կենսագրություն
Պիմպիրևը մասնակցել է Հիմալայների Ամա-Դամբլամ լեռնագագաթի հետազոտման, Տիբեթի չինական մասի քարանձավագիտական գիտարշավներին։ Բացի այդ, գիտարշավների է մասնակցել Վիետնամում, Կոլումբիական Անդերում, Կանադական Արկտիկայի Էլսմիր կղզում։
Կրթությունն Իսրայելում
Կրթության մոդել
Ուսումնական տարին Իսրայելում սկսվում է սեպտեմբերի 1-ին և տարրական դպրոցում ավարտվում է հունիսի 30-ին, իսկ միջնակարգ և ավագ դպրոցում` հունիսի 20-ին։
Հասունության վկայական
Միջնակարգ կրթությունը դպրոցականներին նախապատրաստում է հասունության վկայագիր (բագրութ) հանձնելու։ Դրանք ընդգրկում են տարբեր ակադեմիական առարկաներ, որոնք գնահատվում են աճող ծավալի ուսումնասիրության նյութով և բարդության 1-ից մինչև 5 գնահատականով։ Պարտադիր առարկաներից (եբրայերեն, անգլերեն, մաթեմատիկա, տանախ և գրականություն) անցողիկ միավոր ստացած աշակերտները, որոնք հանձնել են ընդհանուր 21 կամ ավելի միավոր ունեցող և 5-րդ դժվարության առնվազն մեկ քննություն, ստանում են հասունության վկայական։ 2007 թվականին իսրայելացի տասներկուերորդ դասարանցիների 74.4 %-ն է հանձնել քննություններ, և միայն 46.3 %-ն է ստացել վկայական։ Արաբական և դրուզական դպրոցներում արդյունքները համապատասխանաբար եղել են 35,6 % և 43,7%։
Խրիստո Պիմպիրև
Կենսագրություն
Իբրև մանկավարժ՝ դասավանդել է պատմական երկրաբանություն ու հնագիտական աշխարհագրություն, դասախոսություններով հանդես եկել ԱՄՆ-ի, Պորտուգալիայի, Ուրուգվայի, Չիլիի, Կոլումբիայի, Գերմանիայի, Իսպանիայի, Արգենտինայի, Կանադայի, Հարավային Կորեայի և այլ երկրների համալսարաններում։ Այս ամենի հետ մեկտեղ՝ հեղինակել է հինգ գիրք, հարյուր հիսունից ավելի գիտական հոդվածներ, ստեղծել վեց փաստավավերագրական կինոնկար։
Կրթությունն Իսրայելում
Հասունության վկայական
Իսրայելի սոցիալական խնդիրները վերլուծող «Ադվա կենտրոնի» տվյալներով՝ քննությունը հանձնողների մոտավորապես 15 %-ի արդյունքը չի համապատասխանում իսրայելական բուհերի պահանջներին ։
Խրիստո Պիմպիրև
Կենսագրություն
2013 թվականի հունվարի 8-ին Խրիստո Պիմպիրևը դարձավ բուլղարացի առաջին բևեռախույզը, ով Հարավային բևեռում առաջին անգամ բարձրացրեց Բուլղարիայի դրոշը։ Այդ սխրանքը նա կատարեց մի գիտարշավի ընթացքում, որը նվիրված էր Ռուալ Ամունդսենի և Վալտեր Սքոթի անտարկտիկական արշավի հարյուրամյակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Բուլղարացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորներ