cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արամ Հայրապետյան
Կարիերա
Արամ Հայրապետյանն սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել Ադլեր քաղաքում ։ Հետագայում Հայրապետյանը սիրողական առաջնությունում սկսել է ներկայացնել Կոստրոմայի Սպարտակի երկրորդ թիմը։ 2008 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Ռուսաստանի երկրորդ լիգայում հանդես եկող Սոչի-04։ Հաջորդ մրցաշրջանում հանդես է եկել սիրողական Ադլեր ակումբի կազմում։ 2010—2012 թվականներին պաշտպանել է Կեմերովոյի Կուզբաս, իսկ 2012—2014 թվականներին` Ամուրի Կոմսոմոլսկի Սմենա ակումբի դարպասը ։
Արամ Հայրապետյանը 2014 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և սկսել է հանդես գալ Բանանց ակումբում։ Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում իր առաջին խաղը Հայրապետյանն անցկացրել է 2014 թվականի օգոստոսի 17-ին Արարատ ակումբի դեմ խաղում ։ Ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը դարձել է Հայաստանի սուպերգավաթակիր։ Խաղաշրջանի կեսից Հայրապետյանը տեղափոխվել է Արարատ։ Այդտեղ նա անցկացրել է երկու տարի և եղել է թիմի ավագը ։ 2017 թվականին ֆուտբոլիստը վերադարձել է Բանանց։ 2016/17 մրցաշրջանում Արամ հայրապետյանը հետ է մղել 3 տասնմեկ մետրանոց հարված ։
Արամ Հայրապետյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում առաջին անգամ հայտարարագրվել է 2017 թվականի հունիսի 4-ի Սենթ Քիթս և Նևիսի հավաքականի դեմ խաղում, սակայն հավաքականի կազմում որևէ խաղ չի անցկացրել ։
Մրցանակներ և տիտղոսներ
Բանանց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսահայ ֆուտբոլիստներ
Մերիս շրջան (Միսսուրի)
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Արջենտինա Մենիս
Արջենտինա Մենիս (Argentina Menis, ), ռումինացի թեթևատլետ, սկավառականետորդուհի, 1972 թվականի Մյունխենի ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։
Կենսագրություն
Արջենտինա Մենիսը ծնվել է 1948 թվականին, Դոլջ շրջանի Չերնելե գյուղում։ Ավագ դպրոցում սովորելու տարիներին սկսել է նետել սկավառակ։ 1967 թվականին ընդգրկվել է Բուխարեստի «Դինամոյի» կազմում և ինն անգամ դարձել երկրի չեմպիոն ։
1971 թվականին Հելսինկիում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Արջենտինա Մենիսը զբաղեցրել է 4-րդ տեղը։ 1972 թվականի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ նա զիջել է միայն խորհրդային ռեկորդակիր Ֆաինա Մելնիկին և նվաճել արծաթե մեդալ։
Օլիմպիական խաղերից երկու շաբաթ անց Արջենտինա Մենիսը նոր համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել Կոնստանցայում՝ 67,32 մ նետումով։ Նրա ռեկորդը պահպանվել է մոտ մեկ տարի։
1973 թվականին ուսանողական մարզական խաղերին մարզուհին նվաճել է արծաթե մեդալ։ Մեկ տարի անց՝ 1974 թվականին նա դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ սկավառակ նետելով 64 մ 62 սմ։ 1976 թվականին մասնակցել է Մոնրեալի օլիմպիական խաղերին, որտեղ զբաղեցրել է 6-րդը, իսկ 1978 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում՝ 9-րդ տեղը։
2000 թվականին պարգևատրվել է «Հավատարիմ ծառայություն» առաջին աստիճանի ազգային մեդալով, իսկ 2004 թվականին ստացել է Մարզական վաստակի առաջին աստիճանի շքանշան ։
Արջենտինա Մենիսը մահացել է 2023 թվականի մարտի 3-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինացի մարզիկներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Լևոն Ասլամազյան
Լևոն Ասլամազյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
Լևոն Ասլամազյանը ծնվել է Թիֆլիսում։ 1903-1909 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում, 1913-ին՝ Կ. Ֆ. Յուոնի ստուդիայում (Մոսկվա), 1910-1911 թվականներին՝ Գեղարվեստը խրախուսող կովկասյան ընկերության Թիֆլիսի գեղանկարչության և քանդակագործության դպրոցում։ 1924-1927 թվականներին դասավանդել է Թիֆլիսի Հայարտանը։
Հեղինակ է ինքնատիպ բնանկարների և նատյուրմորտների ։ Հիմնական աշխատանքներից են՝ «Շոգ օր» (1917), «Հին Մանգլիսը»,«Բուսաբանական այգին», «Օրթաճալա» (1917), «Նատյուրմորտ խնձորներով», «Բակ», «Տներ» (1920-ական թթ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Լազարյան ճեմարանի սաներ
Մոնաչիլ
Մոնաչիլ (Monachil) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Գրանադա շրջանում՝ Անդալուզյաի ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վեգա դա Գռանադա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 7294 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։ Տարածքը՝ 90,13 կմ²։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 8 կմ։
Գիյոմ (կոմունա)
Գիյոմ (Guillaumes), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Վանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Գիյոմ լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 87.02 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 697 մարդ, 2012 թվականին՝ 689 մարդ , բնակչության խտությունը՝ 7.9 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 690 մարդ, 2012 թվականին՝ 689 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 406 բնակիչներից 295-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 111-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.7 %, 1999 թվականին եղել է 68.9 %: Աշխատունակ տարիքի 295 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 278-ը (156 տղամարդ և 122 կին), 17 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (2 տղամարդ և 15 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 111 ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 34-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
(5147) Մարույամա
(5147) Մարույամա (Maruyama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունվարի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,6175 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0782 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1568 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1546,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232742 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,32° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Երկուսը մեկ անձրևանոցի տակ
«Երկուսը մեկ անձրևանոցի տակ» «Двое под одним зонтом», երաժշտական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Աբրամովի վեպի հիման վրա։
Սյուժե
Երաժշտական էքսցենտրիկ հեքիաթ է կրկեսի արտիստների կյանքից։ Դանը աճպարար է, որը պատրաստում է նոր ներկայացումը։ Նա պետք է անի անհնարինը, որ ծրագիրն արժանի լինի հանդիսատեսին ներկայացնելուն։ Կրկեսային ներկայացման տնօրեն Տիլը պահանջում է, որ համարը կատարվի հեշտությամբ և անհոգորեն։ Վարպետական անհոգության հասնելու համար անհրաժեշտ է երկուսից մեկը՝ ամենօրյա աշխատանք կամ հրաշք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1983 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Աստերոիդների ցանկ (188301-188400)
|} Աստերոիդների ցանկ (188201-188300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (188401-188500)
Իռու (գյուղ, Յիելեհտմե շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 450 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սեն Կլոդ (շրջան)
Սեն Կլոդի շրջան (ֆր․՝ Arrondissement de Saint-Claude), վարչական շրջան Ֆրանսիայի արևելքում՝ Բուրգունդիա-Ֆրանշ-Կոնտե երկրամասի Ժուրա դեպարտամենտում։ Ունի 55 համայնք։ Զբաղեցնում է 957,8 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 49.749 ։ Շրջանի սուպրեֆեկտուրան (վարչական կենտրոնը) Սեն Կլոդ քաղաքն է, որը նաև շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է (2017 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 9279)։ Խոշոր համայնքներից են Մուարան ան Մոնտայնը, Մորբիերը, Սեն Լորան ան Գրանվոն, Բուա դ'Ամոնը։
Պատմություն
Սեն Կլոդի շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին ։ 2017 թվականի հունվարին Ժուրայի դեպարտամենտի վերակազմավորման շրջանակում նրա համայնքներից չորսը փոխանցվել է Լոնս լը Սոնիեի շրջանին ։
2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Սեն Կլոդի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները.
Ժողովածու (2373)
Ժողովածու (2373), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2373 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում Ստեփանոս (Ա) գրիչի կողմից Սպահանում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13x9 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 240 թերթից։ Գրված է միսյունով, բոլորագիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 154ա (14-րդ դար), 211ա, 240ա (1633 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
21 գրամ
21 գրամ (21 Grams), ֆիլմ՝ նկարված ռեժիսոր Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտուի կողմից։
Սյուժե
«21 գրամ» ֆիլմը համարվում է Ինյարիտուի և Արիագայի «Մահվան եռագրության» երկրորդ ֆիլմը, «Amores perros» դրամայի շարունակությունը, սակայն այս ֆիլմերում ներկայացվող պատմությունները միմյանցից տարբեր են։ «21 գրամ» կինոնկարում գործողությունների ողբերգական զուգակցումը միահյուսում է այնպիսի մարդկանց ճակատագրեր, որոնք նախկինում բացարձակ անծանոթ էին։
Ֆիլմի սյուժետային գծերը
Ջեքը չի կարողանում հասկանալ՝ ինչպես պիտի շարունակի ապրել և հանուն ինչի. հենց այն ժամանակ, երբ նա սկսել էր հավատալ Աստծուն, վերջինս նրան այդպես դաժան պատժեց։ Սպանությունը (թեկուզ և ոչ դիտավորյալ) ծանր մեղք է, իսկ սպանվածների մեջ երկու անմեղ երեխաներ կային։
Փոլը չգիտի՝ ինչպես ապրել Քրիստինի մահացած ամուսնու սրտով, որի նկատմամբ նա սկսում է խորը զգացմունքներ տածել։ Չէ՞ որ նրա կյանքը, ճակատագրի հեգնանքով, շարունակվել է Քրիստինի դժբախտության հաշվին։
Քրիստինը չի գիտակցում` ինչպես կարելի է ապրել առանց ընտանիքի։ Ինչո՞ւ հենց այն ժամանակ, երբ նա հասկացել էր՝ ինչ է ընտանեկան երջանկությունը, ճակատագիրը խլեց նրանից ամեն ինչ։
Հերոսներից յուրաքանչյուրը ներկայացված է հուզական, տագնապալից իրավիճակում (ռեժիսորը փոխանցում է այս վիճակը քաոսի, ժամանակի և գործողությունների կտրուկ փոփոխության միջոցով)։
Մրցանակներ
Մրցանակներ 2003 թվականին տեղի ունեցած Վենետիկի կինոփառատոնից
Մրցանակ հանդիսատեսի համակրանք.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեխանդրո Խոդորովսկու ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ինքնասպանության մասին ֆիլմեր
Լեոնիդ Զարուբին
Լեոնիդ Սեմյոնովիչ Զարուբին (Зарубін Леонід Семенович, ), տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի խորհրդային և ուկրաինացի ռեժիսոր  ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1926 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Կոբելյակի շրջանի Ռադյանսկոե գյուղում (ներկայում՝ Պոլտավայի մարզ)։
1949 թվականին ավարտել է Դնեպրոպետրովսկի պետական թատերական ուսումնարանի դերասանական ֆակուլտետը։
1957 թվականին ավարտել է Կիևի Կարպենկո-Կարիի անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը՝ ստանալով դրամատիկական թատրոնի դերասանի մասնագիտություն։
1949 թվականից մինչև 1952 թվականն աշխատել է Կրիվոյ Ռոգ քաղաքի դրամատիկական թատրոնում որպես դերասան։
1957 թվականից մինչև 1965 թվականը եղել է Կիևի տիկնիկային հանրապետական թատրոնի գլխավոր տնօրեն։
1965 թվականից աշխատել է «Կիևնաուչֆիլմ» կինոստուդիայում՝ որպես տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն կինոյի ռեժիսոր։
Մահացել է 2003 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Կիևում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Աստերոիդների ցանկ (8201-8300)
Աստերոիդների ցանկ (8101-8200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (8301-8400)
Լեշինո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Լեշինո (Лешино), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիոն շրջան (Միսսուրի)
Մարիոն շրջան (Marion County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.134 կմ² է, բնակչությունը՝ 28.781 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փալմայերա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1826 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Ամենամեծ առավելությունների սկզբունք
Ամենամեծ առավելությունների սկզբունք, միջազգային պայմանագրերով սահմանված իրավական ռեժիմ, ըստ որի կողմերը պարտավորվում են իրենց տերիտորիաներում միմյանց տրամադրել այնպիսի իրավունքներ, արտոնություններ ու առավելություններ, որոնցից օգտվում է կամ կօգտվի որևէ երրորդ պետություն։
Կիրառում
Ամենամեծ առավելությունների սկզբունքը կիրառվում է պետությունների առևտրական և տնտեսական հարաբերությունների բնագավառներում։ Հայտնի են ամենամեծ առավելությունների սկզբունքը անպայման կամ անհատույց և պայմանական կամ հատուցանելի (փոխհատուցման կամ համարժեքի) ձևերը։
Ինչպես սոցիալիստական պետությունների, այնպես էլ նրանց ու կապիտալիստական պետությունների առևտրական հարաբերություններում, որպես կանոն, կիրառվում է ամենամեծ առավելությունների սկզբունքի անպայման կամ անհատույց ձևը։
Կատեգորիա:Իրավաբանություն
Կոմպրեսոր
Կատեգորիա:Սարքեր
Ջրահարսներ (նկար, Կրամսկոյ)
«Ջրահարսներ» (Русалки), ռուս գեղանկարիչ, ռուսական դեմոկրատական գեղարվեստական շարժման գաղափարական առաջնորդ Իվան Կրամսկոյի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1871 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 88 × 132 սմ ։ Նկարը երբեմն հիշատակվում է նաև «Տեսարան Գոգոլի «Մայիսյան գիշեր»-ից» և «Մայիսյան գիշեր» վերնագրերով։
Այսօր «Ջրահարսներ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։
Պատմություն
«Ջրահարսներ» նկարը Իվան Կրամսկոյը վրձնել է ըստ Նիկոլայ Գոգոլի «Մայիսյան գիշեր կամ ջրահեղձ աղջիկը» պատմվածքի մոտիվների։
Կտավը հեղինակն ավարտել է 1871 թվականին ներկայիս Ուկրաինայի Սումիի մարզի Խոտեն գյուղում՝ Պավել Ստրոգանովի տանը ։
Առաջին անգամ նկարը հանրությանը «Տեսարան Գոգոլի «Մայիսյան գիշեր»-ից» վերնագրով ներկայացվել է 1871 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում՝ Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության առաջին ցուցահանդեսին ։
1872 թվականին Կրամսկոյը որոշ փոփոխություններ է կատարել նկարի վրա ։
Նկարագիր
«Ջրահարսներ» ստեղծագործությունում հեղինակը պատկերել է գետափ, որի մոտ լուսնկա գիշերին ջրահարս-ջրահեղձ աղջիկներն են հավաքվել։ Աղջիկների ֆիգուրները անէական են և կտրված արտաքին աշխարհից։ Նրանք լցված են ներքին կենտրոնացվածությամբ, անվերջանալի թախծով և խորը տխրությամբ։ Նկարի բանաստեղծականությունը պայմանավորված է լուսնի թույլ լույսի պատկերմամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1871 նկարներ Կատեգորիա:Իվան Կրամսկոյի նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ
Լուսագյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Լուսագյուղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 25 հուշարձան (4 միավոր)։
|}
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Զելյոնի Գայ (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)
Զելյոնի Գայ (Зелений Гай), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնի Գայ գյուղում բնակվում էր 1891 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պրոբա (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)
Պրոբա (Проба), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 165 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1885 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դվորկովշչինա
Դվորկովշչինա (Двірківщина), գյուղ Ուկրաինայի Կիևի մարզի Յագոտինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1911 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Դվորկովշչինա գյուղում բնակվում էր 390 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 780 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1911 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1684 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լեոնիդ Բլյումեր
Լեոնիդ Բլյումեր (Блюммер, Леонид Петрович ), ռուս գրող և լրագրող, գործարար, իրավաբան (իրավաբանական գիտությունների թեկնածու)։
Վաղ տարիներ
Լեոնիդ Բլյումերը ծնվել է ազնվական ընտանիքում։ Սովորել է նախ Սիմֆերոպոլի գիմնազիայում, այնուհետև Ղրիմի պատերազմի ժամանակ Խարկովի գիմնազիաներում։ Չավարտելով ուսումնական տարին՝ յոթերորդ դասարանից հետո նա թողեց գիմնազիան՝ Պոլտավայի նահանգի Կոնստանտինգրադի շրջանի Կրուտոյարովկա գյուղի դպրոցում աշխատանքի ընդունվելով որպես ուսուցիչ։ Այստեղից տասնվեցամյա ուսուցիչն արդեն հոդվածներ էր ուղարկում «Օդեսսկի վեստնիկ» թերթին։ 1859 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի Արևելյան ֆակուլտետը (չինարեն լեզու), բայց սովորել է ընդամենը մեկ տարի։ Ապրելով Սանկտ Պետերբուրգում՝ նա շատ է համագործակցել թերթերի հետ՝ տեղադրելով հոդվածներ և գրախոսություններ։
Արտասահմանյան ճանապարհորդություն և աքսոր
Նրա կենսագրության կարևոր դրվագը սկսվել է այն բանից հետո, երբ Լ.Պ. Բլյումերը, 1861 թվականին հանձնելով Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական գիտությունների թեկնածու դառնալու համար քննությունը, մեկնեց արտերկիր, որտեղ էլ մտերմացավ Ալեքսանդր Գերցենի և Նիկոլայ Օգարյովի հետ, բայց չնայած դրան չդարձավ նրանց զինակիցը։ Արտասահմանում նա հրատարակում էր «Ազատ խոսք» ամսագիրը, «Լուր և «Եվրոպացի» թերթերը, այդ իսկ պատճառով կառավարական մարմինների «կասկածի տակ» էր։ 1865 թվականին ցարական կառավարության կողմից Լեոնիդին կանչել են Ռուսաստան  և վերջինս զղջացել է իր քաղաքական «սխալ նկատառումների» համար։ Այնուամենայնիվ, նրան դատեցին և դատապարտեցին աքսորի Տոմսկի նահանգում։ Այստեղ նա մնաց չորս տարի՝ ծառայելով որպես ոսկու հանքերի կառավարիչ Ալթայում և Արևելյան Սիբիրում։
Հենց այդ տպավորությունների ազդեցության տակ էլ ծնվեց «Ոսկու մոտ» վեպի գաղափարը, որը պետք է ներկայացներ սիբիրյան իրականութունը, ոսկի արդյունաբերողների և հանքերում աշխատողների կյանքն ու կենցաղը։ Այնուամենայնիվ, այս ծավալուն վիպական ստեղծագործությունը կիսատ մնաց, միայն գրքի առաջին մասը ավարտին հասցվեց, որը որպես առանձին հրատարակություն 1885 թվականին լույս տեսավ Սանկտ Պետերբուրգում «Ալթայում» վերնագրով։ Վերջինիս գործողություններըը տեղի են ունենում Կովալսկ քաղաքում (Կուզնեցկ)։ Ալթայի տպավորություններն արտացոլվել են նաև «Առանց հետք» (1887 թվական) ժողովածուում ընդգրկված «Կեղծ թուղթ» և «Ծառա» պատմվածքներում։
Աքսորից հետո
Սիբիր աքսորվելուց հետո Լ.Պ. Բլյումերը բնակություն հաստատեց սկզբում Վորոնեժում, այնուհետև Սարատովում։ Նա զբաղվում էր իրավաբանությամբ, եղել է խոշոր գործարար, ակտիվորեն համագործակցել է տեղական («Սարատովսկի Լիստոկ») և կենտրոնական մամուլում։
Եղել է Սարատովի երկաթուղու հիմնադիրներից ։
Ընտանիք
Բլյումերի քույրը Անտոնինա Պետրովնա Բլյումեր-Կրավցովան հեղափոխական է, «Նարոդնայա Վոլյա» կազմակերպության անդամ։
Մշակույթի և հանգստի զբոսայգի (Վոլգոգրադ)
Պատմություն
2013 թվականի ապրիլին ադրբեջանական պատվիրակության Վոլգոգրադ կատարած պաշտոնական այցի ընթացքում պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել Մշակույթի և հանգստի զբոսայգու տարածքում «Բաքու» պուրակի կառուցման և այնտեղ Հեյդար Ալիևի հուշարձանը տեղադրելու մասին, ինչը դժգոհությունների ալիք է բարձրացրել ։ Ռուս ճարտարապետ Անդրեյ Չույկովը Վոլգոգրադի կենտրոնում օտարերկրացի առաջնորդի հուշարձանը տեղադրելու որոշումն անհեռատես քայլ է որակել ։
Ենթակառուցվածքներ
Ներկայումս այգու հրապարակը գտնվում է Վոլգոգրադի գեղատեսիլ վայրերից մեկում, Վոլգա գետի ափին, զբաղեցնում է 29 հեկտար տարածք, որտեղ աճեցվում են 50 տեսակի  մոտ 10 հազար հատ ծառեր։ Այգու տարածքում գործում են ավելի քան 20 ատրակցիոններ, որոնցից 16-ը մեխանիկական, այդ թվում 2-ը հատուկ բարդության, «Դիտման անիվ» և «Օրբիտա» կարուսել։ Այգու ծառուղիների ընդհանուր երկարությունը կազմում է ավելի քան 6 կմ ։ 2013 թվականի դրությամբ այգու տարածքում բացի վերը հիշատակված ատրակցիոններից, այլ նշանակալի որևէ բան չկա։ Այգու ողջ տարածքը բարձիթողի վիճակում է, որը անթույլատրելի է նման խոշոր քաղաքի իշխանությունների համար։
Շինարարությունը այգու տարածքում
Այգու տարածքում կառուցվել են վեց բարձրահարկ բնակելի շենքեր։ 2013 թվականի հունիսի դրությամբ իրականացվում է ևս մեկ շենքի շինարարություն։
2018 թվականի աշխարհի առաջնության շրջանակներում նախատեսվում է այգու տարածքում կառուցել հյուրանոցներ։
Արտաքին հղումներ
www.volganet.ru — В День народного единства в Волгоградской области высадили Аллею Дружбы
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի զբոսայգիներ
Այգածաղիկ
Այգածաղիկ, ցայգածաղիկ, պատատուկազգիների ընտանիքի միամյա, բազմամյա խոտաբույսերի, կիսաթփերի, թփերի, հազվադեպ՝ ջրային բույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 500, Հայաստանում մշակության մեջ՝ այգածաղիկ ծիրանագույնը (I. purpurea), որն ունի բազմաթիվ տարատեսակներ։
Արտաքին կառուցվածք
Փաթաթվող կամ փռվող բույս է, բարձրությունը՝ մինչև 3 մ։ Տերևները հասարակ են, սրտաձև, ձվաձև, փետրաձև, ամբողջական կամ մատնաձև բլթակավոր։ Ծաղիկները մեկական են, ձագարաձև, ագիտակ, վարդագույն, կարմիր, մանուշակագույն, կապույտի գրեթե բոլոր երանգներով։ Ծաղկում է հուլիսից մինչև ուշ աշուն։ Ծաղիկները բացվում են վաղ առավոտյան և երեկոյան ժամերին։ Պտուղը եռաբուն տուփիկ է, սերմերը՝ բաց դեղնավուն կամ սև, եռանկյունաձև։
Նշանակություն
Որոշ տեսակներ դեղաբույսեր են օրինակ՝ այգածաղիկ լուծողականը (I. pyrga)։ Սննդի մեջ օգտագործում են այգածաղիկ ջրային (I. aquatica) և այգածաղիկ բատատ (բատատ) (I. batatus) տեսակները։ Վերջինս հարուստ է օսլայով և կոչվում է քաղցր կարտոֆիլ։
Կատեգորիա:Պատատուկազգիներ Կատեգորիա:Դեղաբույսեր
Ժողովածու (2650)
Ժողովածու (2650), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2650 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում Յարութիւն գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26.3X19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 187 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի տերունական մանրանկարներ։ Կազմը` կաշի։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 112ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Արթուր Յակուբեց
Արթուր Յակուբեց (լեհ.՝ Artur Jakubiec, ), լեհ շախմատիստ, գրոսմայստեր։ Արթուրը 2 անգամ դարձել է Լեհաստանի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն։ 2008 թվականին ամուսնացել է Էդիտա Յակուբեցի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ շախմատիստներ Կատեգորիա:Լեհ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Մակ-Դոնալդ շրջան (Միսսուրի)
Մակ-Դոնալդ շրջան (McDonald County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.399 կմ² է, բնակչությունը՝ 23.083 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փայնվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1847 թվականին։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Առինջ (Մշո գավառ)
Առինջ, Առինք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում, Տարոնում, Մուշ քաղաքից 2—3 կմ հյուսիս՝ հարթավայրում՝ թաղված պարտեզների մեջ։ Գյուղը բաժանված էր վերին և ներքին թաղերի՝ իրարից սահմանազատված մրգատու այգիներով։
Անվան ստուգաբանություն
Ըստ Հովհան Մամիկոնյանի գյուղի անվանումը առաջացել է Պարսից զորքերին ուղղված հետևյալ խոսքերից.
"Առ ի՞նչ դարձայք անդրէն ի պատերազմ, ով ավելախօսք։"
Պատմություն
Առինջը եղել է Գայլ Վահան Մամիկոնյանի հայրենի կալվածքը։ Այնուհետև պատկանել է կաթողիկոսական աթոռին։ Եղել է գրչության կենտրոն։ Առինջում ընդօրինակվել են մի քանի ձեռագրեր։
Բնակչության մի մասը զոհվել է Մեծ եղեռնի ժամանակ, մյուս մասը տարագրվել տարբեր երկրներ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 150 տուն՝ 2400-2600 հայ բնակչով։ Բնակիչնեչն ունեին բավականին բարեկեցիկ կյանք։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ և այգեգործությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Առինջն ուներ '''Ս. Աստվածածին''' անունով հնագույն փոքրիկ եկեղեցի։ Եկեղեցին ուներ 3 խորան։
Շրջակայքում պահպանվել էին երկու հին բնակավայրերի մնացորդներ և գերեզմանոց։
Կրթություն
XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին Առինջն ուներ հարմարավետ և նորաշեն դպրոց։ Դպրոցը բաղկացած է եղել 8 սենյակներից։ Վերջին գործունեության 16 տարիներին դպրոցը եղել է երկսեռ։ Դպրոց էին հաճախում նաև մոտակա Առինջավանք և Բգլից գյուղերի երեխաները։
Առինջի երիտասարդների 2/3-ը գրել ու կարդալ գիտեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մուշի շրջանի համայնքներ
Իռուստե (գյուղ, Պյոիդե շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պյոիդե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պավել Յարաչ
Պավել Յարաչ (լեհ.՝ Paweł Jaracz, ), լեհ շախմատիստ, գրոսմայստեր։ 2010 թվականին դարձել է Արվիեում կայացած Շախմատի Բաց Առաջնության չեմպիոն ։ Ամուսնացած է շախմատիստ Բարբարա Յարաչի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ շախմատիստներ Կատեգորիա:Լեհ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Միլդրեդ Քոդինգ
Միլդրեդ Բ․ Քոդինգ (Mildred B. Codding, ), ամերիկացի բժշկական նկարազարդող, որի աշխատանքներն ընդգրկված են բազմաթիվ դասագրքերում և ակադեմիական ամսագրի հոդվածներում ։
Կենսագրություն
Համալսարանում մեկ տարի ուսանելուց հետո տեղափոխվել է Բոստոն՝ Հարվարդի բժշկական դպրոցի վիրաբուժության ամբիոնում ամերիկացի նյարդավիրաբույժ Հարվի Ուիլյամ Կուշինգի հետ աշխատելու, ինչպես նաև Բրիգամի և կանանց հիվանդանոցում որպես գլխավոր վիրաբույժ աշխատելու նպատակով ․ Բրյոդելն էր նրան երաշխավորել Կուշինգի մոտ աշխատելու համար ։ Կուշինգի մոտ աշխատել է 1928 թվականից մինչև վերջինիս թոշակի անցնելը 1932 թվականին՝ պատկերազարդելով նյարդավիրաբույժի շատ հայտնի հրատարակումները։ 1938 թվականին Կուշինգի և Լուիզ Այզենհարդտի համահեղինակած «Meningiomas: Their Classification, Regional Behavior, Life History, and Surgical End Results» գրքի համարյա յուրաքանչյուր էջում կարելի է տեսնել Միլդրեդի վիրահատական գծագրերը և անատոմիական գծապատկերները ։
Քոդինգը շարունակել է աշխատել Բրիգամի և կանանց հիվանդանոցում ու պատկերազարդումներ անել բազմաթիվ հանրահայտ հրատարակությունների համար։ Իր ներդրումն է ունեցել Էլիոթ Քաթլերի և Ռոբերտ Զոլինգերի հեղինակած «Atlas of Surgical Operations» (1939) գրքում, որը համարվում է վիրաբուժական կրթության հիմնական նյութը և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում օգտագործվել է որպես ամերիկյան ռազմական բժշկական անձնակազմի մասնագիտական ուղեցույց։ Նրա նկարներն ընդգրկված են նաև Լանգդոն Փարսոնիսի և Հովարդ Ուլֆելդերի հեղինակած «Atlas of Pelvic Operations» (1953) գրքում, որն իր ակնառու նկարազարդումներով հավանության է արժանացել Գրաֆիկական արվեստի ամերիկյան ինստիտուտի կողմից ։
Ածխածնի փոշով նկարչության տեխնիկայի մասնագետ էր, որը սովորաբար օգտագործվել է 20-րդ դարի բժշկական և գիտական նկարազարդումներում։ Նաև վիրահատական լուսանկարչություն է արել։
Քոդինգը կարևոր տեղ է զբաղեցրել բժշկական և գիտական նկարազարդման պատմության մեջ։ Հեղինակ Քրիստի դի Ֆրանսեզի համաձայն՝ "Քոդինգի վիրաբուժական էսքիզներն, անկասկած, կարող են ենթատեքստային տարբերակ լինել` որպես բազմակի մակարդակներով անցնող սահմանային անցումներ. դրանք կնոջ եզակի ներդրումներ են տղամարդկանց գերակշռող բնագավառում, նկարիչ-գիտնականի աշխատանքներ, որը գործել է ճնշող քանակական միջավայրում, և մի պրոֆեսիոնալի ախշատանքներ, որը նկարչությամբ զբաղվել է մի դարաշրջանում, որտեղ լուսանկարչությունն ու կինոնկարը հզոր ազդակներ էին։ Նրա աշխատանքը տևում է տասնամյակներ և խախտում է դարաշրջանի սոցիալական, ինչպես նաև ակադեմիական նորմերը։ Այն համատեղում է գիտական հստակությունը հումանիստական հատկանիշների հետ, այս ամենով հանդերձ ստեղծելով փիլիսոփայական հետաքննության հետաքրքրաշարժ ենթատեքստ, որն այնքան պերճորեն փոխանցվում է արվեստի միջոցով ։"
Արտաքին հղումեներ
Կատեգորիա:Կանայք արվեստի մասնագիություններում
Լեշինո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)
Լեշինո (Лешино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մայա Հայ-Արտյան
Մայա Արտաշեսի Հայ-Արտյան, հայ թարգմանչուհի, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1970 թվականից։
Կենսագրություն
Մայա Հայ-Արտյանը ծնվել է 1939 թվականի մայիսի 2-ին, Երևանում։ 1956-1957 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսաց լեզվի և գրականության բաժնում։ 1962 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի թարգմանչական բաժինը։ 1963-1964 թվականներին աշխատել է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի թարգմանչական սեկտորում, 1969-1971 թվականներին՝ «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի սցենարական բաժնում։ 1973 թվականին փոխադրվել է Մոսկվա և նույն թվականից աշխատել ԱՊՆ-ի «Սպուտնիկ» ամսագրում որպես ավագ խմբագիր։ Մայա Հայ-Արտյանի թարգմանությամբ (հայերենից) ռուսերեն լույս են տեսել Խաժակ Գյուլնազարյանի «Եռագրություն» (Մոսկվա, 1965), Միքայել Շաթիրյանի «Նվագախմբի տղաները» (Մոսկվա, 1970), Կարեն Սիմոնյանի «Ցտեսություն, Նաթանայել» (Մոսկվա, 1974) գրքերը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Յագոտին
Յագոտին (Яготин), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Յագոտինի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1552 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Յագոտին քաղաքում բնակվում էր 23 556 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 57,5 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1552 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իգոր Իլյինսկի
Իգոր Վլադիմիրովիչ Իլյինսկի, ռուս խորհրդային դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1949)։
Կենսագրություն
Բեմական գործունեությունն սկսել է 1918 թվականից։ 16 տարեկանում ընդունվել է Վ. Կոմիսարժևսկայայի ղեկավարած թատերական ստուդիան և մեկ տարի անց բեմահարթակ է բարձրացել։ Իլյինսկու կինոգործունեությունը սկսվել է լրտես Կրավցովի դերով Յակով Պրոտազանովի «Աելիտա» ֆիլմում։ Հանդես է եկել մոսկովյան օպերետում, «Չղջիկ» կաբարեում և այլուր, 1920 թվականից՝ ՌԽՖՍՀ առաջին և Մեյերխոլդի անվան թատրոններում։ Վ. Մեյերխոլդի բեմադրություններում խաղացել է Պրիսիպկին (Մայակովսկու «Փայտոջիլ»), Սչաստլիվցև (Ա. Օստրովսկու «Անտառ»), Ռասպլյուև (Սուխովո-Կոբիլինի «Կրեչինսկու հարսանիքը») և այլ դերեր։ 1938 թվականից Մոսկվայի Փոքր թատրոնի դերասան։ Ստեղծել է և՛ կոմիկական, և՛ հոգեբանական խոր ու նուրբ կերպարներ՝ Խլեստակով (Գոգոլի «Ռևիզոր»), Շմագա, Յուսով (Ա. Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ», «Եկամտաբեր պաշտոն»), Ակիմ (Լ. Տոլստոյի «Խավարի իշխանությունը»)։ Եղել է կոմիկական դերերի նշանավոր կատարող կինոյում («Տորժոկի դերձակը» (1925), Ֆեոդոր Օցեպի «Միսս Մենդ» (1926), Սերգեյ Կոմարովի «Մերի Պիկֆորդի համբույրը» (1927) և «Միլիոնով տիկինը» (1928), ինչպես նաև մի շարք հնչունային կինոնկարներում, որոնց թվում Գրիգորի Ալեքսանդրովի («Վոլգա-Վոլգա», 1938), Վիկտոր Դոբրոնիցկու «Համերգ ռազմաճակատին» (1942), Էլդար Ռյազանովի («Կառնավալային գիշեր», 1956, այս կինոնկարում Օգուրցովի դերակատարման համար, Իլյինսկին 1958 թվականին մոսկովյան առաջին համամիութենական կինոփառատոնում արժանացավ առաջին միցանակին) և «Հուսարական բալլադ» (1962), Ալեքսանդր Տուտիշկինի «Խելակորույս օր» (1956), Իլյա Գուրինի «Հանդիպում Իգոր Իլյինսկու հետ (1965) և այլն։ Հանդես է եկել նաև «Խելքից պատուհաս» (1952) և «Գայլեր և ոչխարներ» (1953) կինոնկար-ներկայացումներում, ինչպես նաև «Փոքր թատրոնը և նրա վարպետները (1952) գիտա-մասսայական կինոնկարներում։ Անտոն Չեխովի յոթ պատմվածքների մոտիվներով նկարահանած «Այդ տարբեր, տարբեր, տարբեր դեմքերը» հեռուստատեսային կինոնկարում (1971) Իլյինսկին մարմնավորել է քսանչորս բոլորովին տարբեր հերոսների։ 1975 թվականին Իլյինսկին նկարահանվում է ռուս դրամատուրգ Ալեքսանդր Օստրովսկու կյանքի և ստեղծագործական ուղու մասին պատմող «Իմ տունը թատրոնն է » (ռեժիսոր Բորիս Երմոլաև) կինոնկարում, ուր մարմնավորում է Մ. Շչեպկինին։
Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակների (1941, 1942, 1951)։
Վիլհելմ Տելլ (օպերա)
Վիլհելմ Տելլ (Guillaume Tell), իտալացի երգահան Ջոակինո Ռոսսինիի օպերա չորս գործողությամբ։ Ֆրանսերեն լիբրետտոն Էտիեն դը Ժուիի և Իպոլիտ Բիի ըստ Ֆրիդրիխ Շիլլերի համանուն պիեսի։ Համարվում է Ռոսինիի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ «Վիլհելմ Տելլը» իտալացի երգահանի վերջին օպերան է, գրվել է ֆրանսիական կառավարության պատվերով։
Իգոր Իլյինսկի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ
Վիլհելմ Տելլ (օպերա)
Առաջնախաղը կայացել է Փարիզի Երաժշտության թագավորական ակադեմիայում (Օպերա Գառնիե) 1829 թ. օգոստոսի 3-ին։ Օպերան արտահայտված հաջողություն չի ունեցել, ինչի հետևանքով Ռոսսինին հետագայում այն կրճատել է՝ նվազեցնելով գործողությունների թիվը երեքի։ Այս տեսքով օպերան մնացել է Փարիզի օպերային թատրոնի մշտական խաղացանկում մինչև 1932 թ., իսկ 1868 թ. Ռոսսինիի ներկայությամբ տեղի է ունեցել օպերայի 500-րդ ներկայացումը ։
Ստեղծման պատմությունը
Օպերայի երաժշտության ստեղծման համար երգահանին պահանջվեց 6 ամիս։ Ռոսսինիի հայրենասիրական-հերոսական ժանրի ստեղծագործությունների գագաթնակետը ընդունված է համարել «Վիլհեմ Տելլ» օպերան։
«Վիլհեմ Տելլ» օպերայի առավել հայտնի և ճանաչվող հատվածներից մեկը համարվում է նախերգանքը։ Ըստ Ե. Բրոնֆինի խոսքերի` «... նախերգանքը ապշեցնում է իր անսովորությամբ։ Այն ազատ ծրագրային սիմֆոնիկ պոեմ է, որտեղ միմյանց հաջորդում են քնարերգական-էպիկական, հովվերգական և դրամատիկական-գեղանկարչական, ժանրային-ազդիչ իրադարձությունները։ Երգահանը նախերգանքի մեջ չի ներմուծել պոեմի թեմաները։ Սակայն նախերգանքի իմաստային և բանաստեղծական կապը պոեմի հետ ակնհայտ է։»
Օպերան բարձր գնահատականի արժանացավ Ռիհարդ Վագների կողմից, ով օպերայի հեղինակի հետ զրույցի ժամանակ ասել է. «Ինձ անհրաժեշտ է ազատ, անկախ, կապանքներ չճանաչող երաժշտություն; այնպիսի երաժշտություն, որ հստակ մատնանշում է ոչ միայն հերոսներին բնորոշ ուրվապատկերները, որոնց անհնար էր խառնել ուրիշների հետ, այլև ցանկացած փաստ, դրվագ, որոնք հյուսված են դրամայում; հասարակ երաժշտություն, որը ճկուն և բազմազանորեն արձագանքելով բանաստեղծական տեքստի իմաստին` կկարողանար ծավալվել, սահմանափակվել, ընդլայնվել, հետևելով երաժշտական արտահայտության պահանջներին։ Ինչ վերաբերում է այդպիսի երաժշտության, դուք ինքներդ, մաեստրո, ստեղծել եք լավագույն օրինակը «Վիլհեմ Տելլ»-ի «Անշարժ կանգնիր» տեսարանում, որտեղ ազատ կատարումը` շեշտադրելով յուրաքանչյուր բառը և թավջութակի հուզումնալից ուղեկցումը, հասնում է օպերային էկսպրեսիայի գագաթնակետին։ ... Դուք, մաեստրո, այդ օպերայում ստեղծել եք բոլոր ժամանակների երաժշտությունը, և այն լավագույնն է։»
«Վիլհեմ Տելլ»-ը եզակի օպերաներից է, որի նոր դրվածքը հայտնվեց Մեծ թատրոնում Հայրենական Մեծ պատերազմի սկզբին` նախքան 1943 թվականը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1829 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն օպերաներ
Սառցե օրիորդ (հեքիաթ)
«Սառցե օրիորդ» (Iisjomfruen, Ледяная дева), Հանս Քրիստիան Անդերսենի կողմից 1861 թվականին գրված և «Նոր հեքիաթներ և պատմություններ» շարքում զետեղված պատմվածք–հեքիաթ։ Ստեղծագործության այլ անվանումներից են «Սառույցների օրիորդը», «Սառցուհին»։
Հեքիաթը գրվել է Անդերսենի՝ Շվեյցարիայում եղած ժամանակ։ Էպիզոդների մի մասը՝ մասնավորապես երիտասարդ արծվին որսալու պատմությունը, ստեղծվել է բավարական ժողովրդական բանահյուսության հիման վրա ։
Իգոր Ստրավինսկու «Փերու համբույրը» բալետի հիմքում ընկած է հեքիաթի սյուժեն (1928 թվական)։
Սյուժե
Կյանքը բարեհաճ չէր գտնվել Ռուդիի հանդեպ։ Երբ բոլորել էր տղայի մեկ տարին, զոհվել էր նրա հայրը։ Մայրը, որոշելով երեխայի հետ վերադառնալ հարազատների մոտ՝ Բեռնյան լեռնաշխարհ, չի կարողացել հաղթահարել ձյունածածկ լեռնաշղթան, գլորվել է կիրճը և վախճանվել։ Ռուդին, ում մայրը պահել էր գրկում, հրաշքով ողջ է մնում։ Տեղաբնակներն ասում էին, որ կիրճում տղային համբուրել է այդ տարածքի տիրուհին՝ Սառցե օրիորդը։ Այդ ժամանակվանից ի վեր տղան զրկվում է մանկական ուրախությունից։
Մինչև ութ տարեկանը, Ռուդին դաստիարակվում է պապի մոտ, ապա տեղափոխվում Ռոնի լեռնահովտում ապրող հորեղբոր ընտանիք։ Հորեղբայրը զարմիկին տանում էր որսի, սովորեցնում քայլել ապառաժոտ արահետներով և ճիշտ կողմնորոշվել ձնահյուսքի ժամանակ։ Քսան տարեկանում Ռուդին դարձել էր Վալե կանտոնի լավագույն հրաձիգը և ամենավստահելի ուղեկցորդը լեռներում։ Պարերի ժամանակ աղջիկները հաճույքով հետևում էին համակրելի արևառ երիտասարդին։ Սակայն Ռուդիի երազանքը հարուստ ջրաղացպանի դուստր Բաբետան էր։ Աղջկա հայրը, տեղեկանալով երիտասարդ որսորդի մտադրության մասին, պայման է դնում․ նա իր աղջկան կնության կտա միայն այն դեպքում, եթե Ռուդին նրանց համար բերի երիտասարդ արծվին։ Առաջադրանքը բարդ էր, բայց Ռուդիին հաջողվում է հասնել արծվի բնին։ Ջրաղացպանը, ստանալով կենդանի թռչունին, համաձայնվում է ամռանը կազմակերպել հարսանիքը։
Մինչ հարսանիքը, հարսնացուն և փեսացուն բավական փորձություններ են հաղթահարում․ Բաբետային փորձում է սիրահետել նրա հորեղբորորդին, լեռներում Ռուդին հանդիպում է Սառցե օրիորդի հետ, սիրահարների հարաբերությունները երբեմն խզման եզրին են հասնում։ Պսակադրության նախօրյակին նրանք ուղևորվում են Վիլնյով։ Քաղաքում զբոսանքի ժամանակ Բաբետան ցանկություն է հայտնում գնալ կղզյակ, որի արտաքին տեսքը հիշեցնում էր ջրի վրա լողացող ծաղկեփնջի։ Ափին մակույկ կար, և Ռուդին նստում է թիավարելու։ Հասնելով կղզուն՝ սիրահարները միանգամից չեն նկատում, որ մակույկն արձակվել և հեռացել է ափից։ Ռուդին նետվում է մակույկի հետևից և կրկին ընկնում Սառցե օրիորդի գիրկը։ Այս անգամ պարզվում է, որ նրա համբույրները մահացու էին. պատանին անհետանում է ջրի մեջ։
Բաբետան տեսնում է՝ ինչպես է սպանվում իր փեսացուն։ Նա ողջ գիշեր կղզում լաց է լինում։ Հաջորդ առավոտյան նրա հուսահատ ճիչերը գրավում են փրկարարների ուշադրությունը։ Չկայացած հարսանիքից հետո աղջիկը մնում է ապրելու հոր հետ։ Երեկոյան նա նայում էր ձյունապատ բարձունքներին և մտածում Ռուդիի մասին։
Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
«Սառցե օրիորդը» «Ձյունե թագուհին» հեքիաթի թեմայով գրված ավելի ուշ տարբերակն է՝ ստեղծված ավելի իրական ձևով։ Եթե Կայի և Գերդայի դեպքում առկա է կախարդական հայելի, որի բեկորները խոցում են տղայի սիրտը, ապա «Սառցե օրիորդ» հեքիաթում Ռուդին և Բաբետան ենթարկվում են չար ուժերի ազդեցությանը ։ «Ձյունե թագուհին» հեքիաթի վերջում Գերդային հաջողվում է փրկել եղբայրացուին՝ իր անշահախնդիր սիրով և ջերմ արցունքներով։ Նմանատիպ իրավիճակում Բաբետան անկարող է գտնվում, քանի որ նրա և Ռուդիի զգացմունքները ադքան էլ անվարան չէին։ Արտաքին հաջողությունները նրանցից յուրաքանչյուրի համար երբեմն ավելի մեծարժեք էր, քան միմյանց սրտերի կապվածությունը ։
Գրականագետ Թամարա Սիլմանի կարծիքով Սառցե օրիորդի կերպարը մոտ է ոչ միայն Ձյունե թագուհուն, այլև անդերսենյան «Ջրահարսին».
Այլ գրական կերպարների` Հոֆմանի Մուռա Կատվի հետ նմանությունը դրսևորվում է նրանով, որ հերոսների կյանքի մասին շատ իրադարձություններին ընթերցողը տեղեկանում է ջրաղացում ապրող ընտանի կենդանիներից։ Որոշակի պահից Անդերսենը պատմությունը «ճեղքում է» երկու մասի. Ռուդիի և Բաբետայի փոխհարաբերության պատմությունը ներկայացնում է հեղինակը. առավել «գետնամերձ» շրջանի նորությունների մասին միմյանց հետ կիսվում են ջրաղացպանի տանն ապրող կատուները։ Երկրորդ կենցաղային ծրագիրը հեքիաթի մեջ ներմուծում է «հումորով նրբերանգված սոցիալական սատիրայի տարր» ։
Մարիա Բեկետովան Անդերսենի ստեղծագործության մասին ակնարկում նշել է, որ այդ գրողի համար չափազանց կարևոր է եզրափակիչ արտահայտությունը.
Ադապտացիա
1928 թվականի նոյեմբերին Գրանդ օպերայում տեղի է ունեցել Իգոր Ստրավինսկու «Փերու համբույրը» բալետի պրեմիերան, որը ստեղծվել է «Սառցե օրիորդ» հեքիաթի մոտիվներով (լիբրետոյի հեղինակ՝ Իգոր Ստրավինսկի, նկարիչ՝ Ալեքսանդր Բենուա, բեմադրող՝ Բրոնիսլավա Նիժինսկայա)։ Խորագրին նախորդում է հեղինակային ճշգրտումը. «Այլաբանական բալետ՝ չորս պատկերներով՝ ներշնչված Պյոտր Չայկովսկու երաժշտությամբ» : Բալետի առաջին և չորրորդ պատկերները, որոնց ժամանակ տեղի է ունենում Պատանու և Փերու հանդիպումը, հագեցած են լիրիկայով ։ Երկրորդում և երրորդում (իրենցից ներկայացնում են գյուղական խնջույք և հարսանիքի նախապատրաստում) ներառված են մեջբերումներ Չայկովսկու այնպիսի ստեղծագործություններից, ինչպիսիք են «Գյուղացին նվագում է շրթահարմոն», Հումորեսկա, «Քնած գեղեցկուհի» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթներ
Այծակն
Այծակն, քարախոտ, դաշտավլուկազգիների (հացազգիներ) ընտանիքի միամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 20-25, ՀՀ-ում՝ 8 տեսակ՝ այծակն ցցամազ (A. tauschii), այծակն գլանաձև (A. cylindrica), այծակն եռաքիստ (A. triaristata), այծակն սովորական (A. trivialis) և այլն։
Ձևաբանություն
Արմատային համակարգը փնջաձև է։ Ցողունը ծղոտ է, բարձ.՝ 20-50 սմ, տերևները՝ գծանշտարաձև։ Ծաղկաբույլը բարդ հասկ է, պտուղը՝ հատիկ։ Ծաղկում են գարնանը և ամռան սկզբին։
Տարածվածությունը Հայաստանում
Հայաստանում հայտնի է 8 տեսակ՝ այծակն ցցամազ (A. tauschii), այծակն գլանաձև (A. cylindrica), այծակն եռաքիստ (A. triaristata), այծակն սովորական (A. trivialis) և այլն։ Տարածված է Արարատի, Սյունիքի մարզերում, Երևանի շրջակայքում (500-2150 մ բարձրություններում)։ Աճում է չոր, քարքարոտ լանջերին, դաշտերում, դրանց միջնակներում, ճամփեզրերին, աղբոտ վայրերում։ Ցորենի մոտ ազգակիցն է. էվոլյուցիայի ընթացքում մասնակցել է ցորենի տեսակների առաջացմանը։
Այծակն հաստը (A. crassa) հանդիպում է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում, գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հացազգիներ Կատեգորիա:Դաշտավլուկազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Գողթան երգեր
Գողթան երգեր, հայ ժողովրդական վեպի՝ վիպասանքի երգերի և զրույցների շարք, որ երգել ու պատմել են Գողթն գավառի երգիչ վիպասանները։ Գոթղան երգերի և երգիչների մասին առաջին վկայությաները պահպաևվել են Մովսես Խորենացու «Պատմություն Հայոց»-ի մեջ (V դար)։ Խորենացու վկայած «Հայոց երգք վիպասանաց», Թվելյաց երգեր, «Ի վիպասանացն, որ պատմին ի Գողթան» տերմինները հանդես են գալիս իբրև հոմանիշներ, այսինքն՝ միևնույն իրողության տարբեր անվանումներ։ Ենթադրվում է, որ Գողթանի երգիչ-վիպասանները երգել ու պատմել են Տիգրանի, Երվանդի, Արտաշեսի վիպական ճյուղերն իրենց մանրամասներով, այսինքն՝ վիպասանքն ամբողջությամբ։ Այնուամենայնիվ, ըստ Մովսես Խորենացու, եթե վիպասանքը ոչ ամբողջությամբ, ապա նրա Արտաշիսյան շարքը (Արտաշատի շինարարությունը, Արտաշեսի ամուսնությունը, վիշապազունների պատերազմը, Արտաշեսի զավակների թշնամությունը Սմբատի և միմյանց դեմ, Արտաշեսի մահն ու անեծքն Արտավազդին) պատմել ու երգել են երգիչները։ Բանասիրության մեջ գողթան երգեր անվանումն ունի ավելի նեղ նշանակություն, դրա տակ սովորաբար հասկանում են վիպասանքի Արտաշիսյան շարքի չափածո հատվածները («Քեզ ասեմ, այր քաջ Արտաշէս», «Եւ ուստի՛ տացէ քաջն Արտաշէս», «Տեղ ոսկի տեղայր», «Տենչայ Սաթենիկ տիկին», «Մինչ դու գնացեր»), ինչպես նաև Վահագնի ծննդյան երգը ու Գրիգոր Մագիստրոսի ավանդած՝ «Ո՝ տայր ինձ զծուխ ծխանի» վիպական երգը։ Գողթան երգերը հին, հիմնականում Մովսես Խորենացու հաղորդած վիպական և առասպելական երգերն են, ազգային վիպական բանաստեղծության՝ մեզ հասած հնագույն նմուշները՝ հորինված պարզոտնյա խառն, ազատ ոտանավորով, գեղեցիկ մակդիրներով, նվազական փաղաքշական որոշիչներով։
Կատեգորիա:Ժողովրդական բանահյուսություն
Տաջիկստան
Տաջիկստան (Тоҷикистон), պետություն Կենտրոնական Ասիայում։ Սահմանակցում է Ուզբեկստանին, Ղրղզստանին, Չինաստանին և Աֆղանստանին։ Նախկին խորհրդային հանրապետություն, անկախացել է 1991 թվականին։ ԱՊՀ անդամ պետություն է։
Աշխարհագրական նկարագիր
Ունի խիստ լեռնային մակերևույթ, որի մոտ կեսի բարձրությունը գերազանցում է ծովի մակարդակի 3000 մ-ը։ Երկրի արևելյան մասը խիստ նոսր է բնակեցված. այս շրջանում գտնվում է Պամիր լեռնաշղթան, որի Իսմիաիլ Սամանի գագաթը նախկինում Խորհրդային Միության ամենաբարձր կետն էր (կոչվում էր Կոմունիզմի պիկ)։ Երկրի արևելյան հատվածում է գտնվում Բադախշան ինքնավար շրջանը, որտեղ բնակվում են բազմաթիվ փոքր ազգություններ։
Մայրաքաղաք Դուշանբեն գտնվում է երկրի արևմտյան շրջանում, Հիդոր լեռնաշղթայի ստորոտում, որտեղով հոսում են Ամուրդարյա և Սիրդարյա գետերը։ Տաջիկստանի արևմտյան շրջանը նեղ միջանցքով կապված է Սոգդիա շրջանի հետ։ Վերջինում գտնվում է երկրի բնակչության թվով երկրորդ քաղաքը՝ Խոջանդը։
Տաջիկստանի մաս են կազմում նաև մի քանի էքսկլավներ, որոնցից խոշորագույնը՝ Վորուխը աշխարհրագրորեն ընկած է Ղրղզստանի տարածքում։
Տարածքային բաժանում
Վարչականորեն բաժանված է 4 մարզերի, որոնք են՝
Ազգագրություն
Ազգաբնակչությունը կազմում է 7.349.145 (2009 թ. տվյալներով), որոնց գերակշիռ մասը տաջիկներ են։ Տաջիկերենը իրանական լեզու է և մեծ ընդհանրություններ ունի պարսկերենի հետ, որի պատճառով համարվում է պարսկերեն լեզվի տարբերակ։ Տաջիկստանից բացի պետական լեզու է Իրանում և Աֆղանստանում։
Տնտեսություն
Արտաքին առևտրի կարևոր բաղադրիչներն են մետաքսի և ալյումինի արտահանումը (վերջինս հիմնականում Տուրսունզոդա քաղաքից) և ավելի նվազ չափով՝ արծաթը, ոսկին, ուրանը և վոլֆրամը։ Տաջիկստանի տնտեսությունը ծանր կացության մեջ է հայտնվել վեց տարի տևած քաղաքացիական պատերազմի հետևանքով։
Աղքատություն
Տաջիկստանը նախկին խորհրդային հանրապետություններից ամենաաղքատն է և աշխարհի ամենաաղքատ պետություններից մեկը։ ՄԱԿ-ի տվյալների համաձայն՝ բնակչության 44,4%-ն ապրում է աղքատության շեմից ցածր մակարդակում ։
(5148) Ջիորդանո
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,115159 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6655 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5648 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2008,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17926 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,13° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դմիտրո Դիկուսար
Դիկուսար Դմիտրո Պետրովիչ (ուկրաիներեն` Дікусар Дмитро Петрович, հոկտեմբերի 24, 1985, Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի պարող և պարուսույց ։
Կենսագրություն
2006 թվականին Դմիտրո Դիկուսարը ստացել է պարահանդեսային պարերի սպորտի վարպետի թեկնածուի կոչում։ Նա բազմիցս հասել է միջազգային մրցումների եզրափակիչներ և Ուկրաինայի առաջնության գավաթակիր դարձել։
Լրատվամիջոցներում հայտնիություն է ձեռք բերել 2007 թվականին՝ « 1+1 » հեռուստաալիքի «Պարեր աստղերի հետ» նախագծի երկրորդ եթերաշրջանին մասնակցելուց հետո ։ Նա պարել է երգչուհի Իրինա Բիլիկի հետ միասին։ Այնուհետև նրանք սկսեցին իրենց հարաբերությունները, և շուտով նրանք հարսանիք խաղացին՝ հանդիսավոր արարողություն անցկացնելով Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Սակայն 2010 թվականին զույգը ի վերջո բաժանվել է։
Անդրանիկ Կիլիկյան
Անդրանիկ Երվանդի Կիլիկյան, հայ գեղանկարիչ, գրաֆիկ։
Դմիտրո Դիկուսար
Կենսագրություն
2011 թվականին մասնակցել է ռուսական «Պարեր աստղերի հետ»։ Այնուհետև նա աշխատել է նաև այս շոուի վրացական տարբերակում։
Անդրանիկ Կիլիկյան
Կենսագրություն
Անդրանիկ Կիլիկյանը ծնվել է 1939 թվականին Բեյրութում։ Հայրենադարձել է 1946 թվականին։ 1953-1955 թվականներին աշակերտել է Հարություն Կալենցին։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1970 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը, 1975 թվականին Մոսկվայի պոլիգրաֆիական ինստիտուտը։ 1982-1986 թվականներին եղել է «Ծիծեռնակ» ամսագրի գեղարվեստական խմբագիր։ 1984 թվականից դասավանդել է ԵԳԹԻ-ում (1992 թվականից՝ ԵԳԱ-ում, պրոֆեսոր՝ 1996 թվականից, ամբիոնի վարիչ՝ 2002 թվականից)։ 1998 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության գրաֆիկայի բաժանմունքի նախագահը ։
Դմիտրո Դիկուսար
Կենսագրություն
2012 թվականին Դմիտրոն հարաբերություններ սկսեց պարուհի Օլենա Շոպտենկոյի հետ, ում նա հանդիպեց նաև «Պարեր աստղերի հետ» հաղորդաշարի եթերաշրջանի ընթացքում։ 2013 թվականին զույգն ամուսնացել է։ Բայց նույնիսկ այս ամուսնությունը երկար չտևեց՝ 2016 թվականին զույգը խզեց իր կապերը ։