cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալ-Ջահիզ
Ալ-Ջահիզ (776 / 159 հիջրա – 869 / 255 հիջրա) ամբողջական անուն՝ أبو عثمان عمرو بن بحر الكناني البصري, Աբու 'Օսման 'Ամր իբն Բահր ալ-Քաննանի ալ-Բասրի, արաբ մուսուլման մութազիլիական արձակագիր և գիտնական, ով իր ոչ գեղեցիկ արտաքինի համար ստացել է Ալ-Ջահիզ (արաբերեն՝ الجاحظ, չռված աչքերով, բվաչք) մականունը։ Նա ծնվել է Բասրայում։ Արաբական գեղարվեստական արձակի պատմության և «ադաբ» գրական ժանրի ստեղծման մեջ ահռելի է նրա դերը։ Ալ-Ջահիզը ձևավորեց ադաբի ամենակարևոր օրենքներից մեկը՝ գիտական և բարոյագիտական իրողությունները մատուցել զբաղեցնելով և զվարճացնելով ընթերցողին։
Ստեղծագործություններ
9-րդ դարում արաբական հռետորական արվեստի մեջ թափանցեց գեղարվեստական արձակը։ Ջահիզը մշակեց արձակի նոր ձև, կենդանացրեց ոճը, հաղորդեց գեղեցկություն և ավարտունություն։ Նա փորձել է սովորական արձակին հաղորդել պոեզիայի համաչափություն՝ չնայած գերադասում էր ազատ արձակը, որն ավելի մեծ հնարավորություն էր տալիս իր բազմաբնույթ գաղափարների արտահայտելու համար։ Նրա առաջին ստեղծագործությունները վերաբերում էին իմամաթին։ Ալ-Ջահիզի թողած հսկայածավալ ժառանգությունից մեղ են հասել ընդամենը 30 աշխատություն փիլիսոփայության, աշխարհագրության, պատմության, բնական գիտությունների մասին։ Նրա ստեղծագործությունները ընդգրկում են այն ժամանակի աշխարհի մասին գիտելիքների ողջ շրջանակը։
Ալ-Ջահիզի ապրած շրջանում, երբ արաբական գիտությունը նոր էր զարգանում, նա փորձեց համախմբել ինչպես արաբական ծագման, այնպես էլ հունական գիտական և փիլիսոփայական մտքի արգասիքներ համարվող շատ գիտելիքներ։ Նա ինչպես բնական երևույթների, այնպես էլ մետաֆիզիկական հարցերի ուսումնասիրության ժամանակ ձգտել է հենվել միայն տրամաբանական փաստերի վրա։ Նրան շատ անհանգստացնում էր խալիֆայության ապագան, որի միասնությունը վտանգված էր Աբբասյանների հակառակորդ Օմայյանների, պարսիկների, սուննիների հակառակորդ շիաների և շուուբիների կողմից։ Նա մութազիլիական ուղղության ակտիվ գործիչ էր, սակայն նրա փիլիսոփայական և քաղաքական գաղափարները երբեք իրար չէին հակասում։ Ցավոք կրոնական հարցերի շուրջ նրա գրքերից մեզ չեն հասել, բայց հայտնի է, որ նա հանդիսացել է մութազիլիականության մեջ մի նոր ուղղության հիմնադիր, որը նրա անունով կոչվել «ջահիզիյա»։
Նրա գրական ժառանգությունը կարելի է երկու մասի բաժանել՝ մեծ մտածողի հայտնի ստեղծագործություններ և ադաբ ժանրի ստեղծագործություններ։ Անկախ ստեղծագործության բնույթից նա միշտ հանդես է գալիս խրատողի դերում, նրա գործերը դիդակտիկ են։ Նրա՝ մեզ հասած ստեղծագործություններից առանձնանում են «Գիրք կլորության և քառակուսիության մասին», «Կենդանիների գիրք» և «Ժլատների գիրք» աշխատությունները, որոնք վերաբերում են ադաբ ժանրին։
Գիրք կլորության և քառակուսիության մասին
Այս ուղերձում ծաղրանքի է ենթարկվում սուննի աստվածա-ավանդապաշտ Ահմադ իբն ալ-Վահհաբը։ Հեղինակը ծիծաղում է նրա անքաղաքավարի պահվածքի և մեծամտության վրա, պատմում է նրա մասին տարբեր անեկդոտներ, նկարագրում է նրա այլանդակ արտաքինը։ Օրինակ, մատնանշելով Ահմադի կարճ հասակը և գիրությունը՝ նա տեքստ է ներմուծում ավանդություններ՝ կլորության և քառակուսիության ձևով։
Նմանատիպ մեջբերումներով նա նպատակ ուներ զբաղեցնել ընթերցողին, նախքան նրա առջև գիտական նոր հարցերի շարան դնելը։ Սակայն շուտով հեգնանքից հետո նա սկսում է գովաբանել նրան։ Նմանատիպ պարսավանքը գովաբանության քողի տակ Ջահիզի գերադասելի մեթոդն էր, որը նա կիրառում էր սատիրիկ գործերում։ Ալ-Ջահիզը քննադատում է իր ժամանակի գիտական տրակտատների ոճը՝ ապացուցելով լուրջ պատմության մեջ հումորային էլեմենտների ներմուծման անհրաժեշտությունը։
Երգիծանքը գիտական զրույցի ձև ունի, որն ալ-Ջահիզը տանում է Ահմադի հետ նրան տալով բնագիտական, փիլիսոփայական և պատմական բնույթի հարցեր, որոնք ունեն ճարտասանական բնույթ։ Չփորձելով տալ ուղերձում առաջ քաշված որևէ հարցի լուծում և շարադրելով դրանք ոչ համակարգված ձևով՝ նա փորձում է հետաքրքրել ընթերցողին և նրան ներքաշել գիտության բազմաբնույթ պրոբլեմատիկայի մեջ։
Ժլատների գիրք
Գրական առումով նրա ամենաարժեքավոր ստեղծագործությունը ժլատության և առատաձեռնության մասին ուղերձների, ժլատ մարդկանց, նրանց խոսքի ու արարքների մասին պատմությունների ու անեկդոտների համատեղումն է անկանոն ձևով։ Նրա պատմությունների հերոսները սովորաբար վաճառականներ են, իսկ ծաղրվող հերոսները հիմնականում խալիֆայության արևելյան շրջանների բնակիչներն էին։
«Ժլատների գիրքը» (كتاب البخلاء՝ քիթաբ ալ-բուխալա) սատիրիկ ստեղծագործություն է, հանդիպում են տարբեր հասարակական խմբերի պատկանող մարդիկ։ Գրքի հերոսներից մեկը՝ Ահմադը, ուրախ է, որ ինքը մեծ հռչակի է հասել իր ժլատությամբ և այդ փառքը նրան կպաշտպանի համառ դրամ խնդրողներից։ Նա ասում է, որ Ահմադը իրեն շատ շնորհակալ կլինի գրքի դուրս գալուց հետո, քանի որ նրա համար լավագույն ընկերը նա է, ով ամենապերճախոս ձևով մարդկանց մեջ սպանում է իր հարստությունից օգտվելու հույսը։ Իր ժլատ հերոսներին նա հակադրում է բեդվին արաբներին, որոնք հայտնի են իրենց առատաձեռնությամբ։
Ալ-Ջահիզը մասնատվածության մեջ է տեսնում արաբների կործանամն վտանգը և հաղորդում է Օմար խալիֆի մասին ավանդույթը, որը գալով հարսանիք և տեսնելով, որ յուրաքանչյուր արաբական ցեղ եփում է իր առանձին ուտելիքը հրամայում է խառնել բոլոր կաթսաների պարունակությունը։ Դեռևս լիովին չտիրապետելով արձակի ամբողջական ձևին, ալ-Ջահիզը կազմում է իր գիրքը բազմաբնույթ անեկդոտներից և պատմություններից՝ ամբողջ նյութը դասավորելով թեմատիկ սկզբունքով։
Հեղինակը շոշափում է էթիկայի, քաղաքական կյանքի, հոգեբանության շատ հարցեր։ Գրքի սկզբում նա խոստանում է զվարճեցնել ընթերցողին զավեշտալի պատմություններով և ժլատների հնարամիտ փաստարկներով։ Եվ իրոք շատ դեպքերում ծաղրվում է ոչ այնքան ժլատների արատները, քան նրանց տրամաբանությունը, նրանց քննարկումները և փաստարկները։
Կենդանիների գիրք
Շատ հայտնի է նաև «Կենդանիների գիրքը» (كتاب الحيوانات՝ քիթաբ ալ-հայուանաթ), որն իր թե բովանդակությամբ, թե կառուցվածքով ադաբի դասական ստեղծագործություն է։ Այստեղ դեռևս չկա կառուցվածքային ամբողջականություն։ Առաջին մասում հեղինակը հաղորդում է նախկինում իր գրած գրքերից և բանավիճում մի ինչ–որ անհայտ, անբարյացակամ քննադատի հետ։ Հետո, առանց նախորդ նյութի հետ ինչ-որ կապի նա անկանոն պատմում է կենդանիների, թռչունների, սողունների և տարբեր երկրային բնակիչների մասին։ Այդ բոլոր պատմությունները հագեցած են տեղին, պատշաճ մեջբերումներով Ղուրանից և հադիսներից, նախաիսլամական և միջնադարյան արաբ գրողների գործերից, կան արաբական ասացվածքներ։
Կենդանիների, թռչունների վարքագծի նկարագրություն գրքի միակ թեման չէ։ Նա նաև շոշափում է բնագիտական, փիլիսոփայական ու աստվածաբանական ամենատարբեր հարցեր, կիսում է իր պատկերացումները էթիկայի և բժշկության մասին, պատմում է բեդվինական սովորույթների մասին։ Նա մեկնաբանում է Ղուրանը, քննադատում է կենդանիներին վարժեցնելու սովորությունը։
Գրքի վերջին՝ 7-րդ մասում ի մի է բերվում ողջ պատմությունը և հաջողվում է այն նպատակը, ինչի համար գրել էր գիրքը։ Չնայած նրա շոշափած հարցերի շրջանակը շատ լայն է և դրանք մատուցված են քաոսային ձևով, այն զուրկ չէ գիտական արժեքից։ Նրանում շատ են բանաստեղծական հատվածներ և նույնիսկ ամբողջական պոեմներ, որոնք կենդանիների մասին տեղեկությունների աղբյուր են։ Նա չի մտածում շարադրվող նյութի տրամաբանական հաջորդականության մասին՝ հետևելով ադաբի գրականության կարևոր օրենքներից մեկին՝ մատուցել գիտական ու բարոյական իսկությունները զվարճացնելով ընթերցողին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբ արձակագիրներ Կատեգորիա:Արաբ գիտնականներ Կատեգորիա:9-րդ դարի արաբներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Իպոլիտ Ֆիզո
Արման Իպոլիտ Լուի Ֆիզո (Armand-Hippolyte-Louis Fizeau),, հայտնի ֆրանսիացի ֆիզիկոս, Ֆրանսիայի ԳԱԱ անդամ (1860)։
Կենսագրություն
Իպոլիտ Ֆիզոն սովորել է Սուրբ Ստանիսլավ քոլեջում, հաճախել է Արագոյի աստղագիտության և Ռենյոյի օպտիկայի դասերին։
19 տարեկան հասակում զբաղվել է դագերոտիպիայով։ Առաջին աշխատությունները հրապարակվել են Փարիզի գիտությունների ակադեմիայի հաշվետվություններում 1840-1841 թթ.։
Մտնում է Ֆրանսիայի գիտնականների ցանկում, որը տեղադրված է Էյֆելյան աշտարակի առաջին հարկում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարագետներ
Մաուգլի
Մաուգլի (Mowgli), Ռեդյարդ Քիփլինգի «Ջունգլիների գիրքը» և «Ջունգլիների երկրորդ գիրքը» ստեղծագործությունների, ինչպես նաև մի շարք ֆիլմերի ու մուլտֆիլմերի գործող անձ։
Ռեդյարդ Քիփլինգը երկար տարիներ ապրել է Հնդկաստանում, տեղացիներից լսել շատ ավանդույթներ, որոնց թվում և այն տղայի մասին, որն ապրել է գայլերի ոհմակում։ Հենց այդ ավանդությունն էլ Քիփլինգն օգտագործել է «Մաուգլի» հեքիաթը գրելիս։ Գրքում Մաունգլին սկվսում է այն պահից, երբ նա մտնում է գայլի որջը և ահեղ մայր գայլ՝ Ռաքշայի ձագուկների հետ սկսում ծծել նրա կաթը։ Այսպես նա դառնում է Ռաքշայի հոգեզավակը։ Հայր գայլը Մաուգլիին որսորդություն է սովորեցնում, իսկ Բալու արջը բացատրում է Ջունգլիների օրենքները։ Գայլ-տղան սկսում է հասկանալ թռչունների և օձերի լեզուն, խոտերի և տերևների ամեն մի շարժման իմաստը։ Նա սովորում է հովազի պես ծառ մագլցել, ձկան պես լողալ ու կապիկի պես ճյուղից ճյուղ ցատկոտել։
Գրքի հերոսները կենդանիներ են, բայց մարդու նման են իրենց պահում՝ սիրում են, ատում, դավեր նյութում, նույնիսկ առասպելներ պատմում։ Մարդ Մաուգլին և վայրի կենդանիները ապրում են միևնույն արդարացի օրենքներով։ Այդ օրենքները խախտում էր միայն շերտավոր հրոսակը՝ վագր Շերխանը։ Շերխանը Մաուգլիի մահացու թշնամին էր։ Դեռ փոքրիկ տղա էր Մաուգլին, որ Շերխանը սկսեց հետապնդել նրան՝ ամենուրեք կտրելով նրա ճանապարհը։ Բայց Մաուգլին կարողանում էր պաշտպանվել, և ի վերջո սպանել շերտավոր թշնամուն, և նրա մորթին փռել Խորհրդի ժայռին։ Շերխանին Մաուգլին չէր կարողանա հաղթել, եթե նրան չօգնեին իր բարեկամները, առաջին հերթին՝ նրա եղբայր-գայլերը, ապա իմաստուն Բալու արջը, ջունգլիների սարսափ Բագիրա սև հովազը, Ակելա գայլը, Կաա վիշապը։ Ստացվում է, որ ջունգլիների ամենահզոր բնակիչը մարդն է։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Մաուգլին հեռանում է ապրելու իր ցեղակիցների՝ մարդկանց հետ, դարձյալ մնում է ջունգլիների տերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեղարվեստական կերպարներ Կատեգորիա:Մանկական գրականության կերպարներ
Պետքական բաներ
«Պետքական բաներ» (նաև «Ամենաանհրաժեշտը», կամ «Անհրաժեշտ իրերը»; Needful Things), ամերիկացի գրող Սթիվեն Քինգի վեպը։ Այս վեպի գործողությունները, ինչպես և մյուս ստեղծագործություններում, տեղի են ունենում ամերիկյան երևակայական Կասլ Ռոկ քաղաքում։
Իր անավարտ «Մարդակերներ» (The Cannibals) վեպի մասին իր պաշտոնական էջում պատմելով, որի միտքը դրդեց նաև «Գմբեթի տակ» (Under the Dome) վեպի գրմանը, Քինգն անվանեց «Պետքական բաները» սոցիալական կատակերգություն ։ «The Complete Stephen King Universe: A Guide to the Worlds of Stephen King» գրքում տրված է վեպի հետևյալ նկարագրությունը. «Սա և դրամա է, և երգիծաբանություն, ամերիկյան սպառողի քննադատությունը և ագահությունը, և ընդհանրապես փոքր քաղաքում կյանքի մասին» ։
Ստեղծման պատմություն
Ըստ Քինգի, նա ցանկանում էր գրել վեպ 1980-ական թվականների մասին, քանի որ այն համարում էր «բավականին զվարճալի» (really funny) ժամանակաշրջան։ Նա համարում էր, որ այդ ժամանակներին ագահությունը, երկերեսանությունը, կյանքի ոչ առողջ ապրելակերպը վկա դարձան այն բանին, թե ինչպես «վաճառվեց սիրո և խաղաղության» սերունդը, և դրա վրա միայն կարելի էր ծիծաղել, քանի որ հակառակ դեպքում պետք էր լացել։ Նա համեմատում է տասնամյակը «վաճառքի դարի» հետ և պատմում, թե ինչպես մի անգամ նա մտածեց «վերածել ութսունական թվականները «Պետքական բաներ» տարօրինակ գավառական խանութի, և տեսնել թե ինչ դուրս կգա» ։
Հրատարակում և թարգմանություններ
Առաջին անգամ 1991 թվականին հրատարակվել է ԱՄՆ-ում «Viking» հրատարակչության կողմից.
Ռուսերեն լեզվով վեպը 1993 թվականին հրատարակվել է երկու անգամ. Լ. Կուրլյանդսկայի թարգմանությամբ «Պետքական բաներ»՝ «Տիմուր» հրատարկչության կողմից և Լ. Ա. Գրիդինի, Օ. Վ. Բեյմուկի, Ե. Յ. Խարիտոնովայի թարգմանությամբ որպես «Անհրաժեշտ իրեր»՝ «Քրոնոս տեղեկատվական գործակալություն» հրատարակչության կողմից ։ 1995 թվականին հրատարակվել է որպես «Անհրաժեշտ իրեր» («Կեդմեն» ընկերության թարգմանությունը ) «Սիգմա» հրատարկչության կողմից ։ 1997 թվականին «Ամենաանհրաժեշտ» անվանումով Ֆ. Սարնովի թարգմանած գիրքը հրատարակել է «ԱՍՏ» հրատարակչությունը, հետագայում այս թարգմանությունը բազմաթիվ անգամներ հրատարակվել է։ 2003 թվականին ԱՍՏ հրատարակչությունը թողարկեց Ա. Վ. Առաքելովի և Տ. Յ. Պոկիդաևի թարգմանած «Պետքական բաներ» անվանումով վեպը, որը նույնպես բազմաթիվ անգամներ հրատարակվել է։
Սյուժե
Վեպի իրադարձությունները տեղի են ունենում աշնանը Մեն նահանգի Կասլ Ռոկ քաղաքում։ Բրայան Ռասկը, դպրոցից տուն գնալով և երազելով իր ուսուցչուհի Սալլի Ռեթքլիֆի հետ համբույրի մասին, ճանապարհին մտնում է դեռ չբացված «Պետքական բաներ» խանութ։ Տղան հանդիպում է ոմն Լիլանդ Գոնտային՝ վաճառողին, ով առաջարկում է Բրայանին գնել ինչ-որ բան. տղան հրաժարվում է, քանի որ նա չուներ գումար։ Բայց վաճառողն ասում է, որ տղան կարող է ինչ-որ բան գնել, որը նա ամենից շատն է ուզում, մեկ առաջադրանքի դիմաց. Կասլ Ռոկի մեկ այլ բնակչի՝ Վիլմա Երժիկի հետ խաղալով անմեղ կատակ։ Տղան վաճառողից խնդրում է բեյսբոլի քարտ՝ հայտնի Սենդի Կուֆաքսի նկարով։ Գոնտը գտնում է իր մոտ Կուֆաքսի ստորագրությամբ քարտ և տալիս է տղային։ Դրանից հետո Բրայանը գնում է տուն, բայց մոռանում է Գոնտի առաջադրանքի մասին։
Բրայանը «Պետքական բաներ» խանութի մասին պատմում է մորը, իսկ վերջինս խանութի մասին պատմում է իր ընկերուհիներին, և այդպես խանութը հաճախորդներ է ձեռք բերում։ Կորա Ռասկը՝ Բրայանի մայրը, մտնում է «Պետքական բաներ» խանութը, որտեղ նա տեսնում է իր կուռքի՝ ռոքն'ռոլի արքա Էլվիս Փրեսլիի նկարը, բայց չի համարձակվում այն գնել։ Երեկոյան խանութ է մտնում տեղի կարի արհեստանոցի աշխատողը՝ Նետիշիա Կոբը, ում բոլորն անվանում են ուղղակի Նետտի։ Այնտեղ նա գնում է գունավոր ապակի՝ խոստանալով նույնպես կատակ անել Կասլ Ռոկի բնակիչներից մեկի հետ, իսկ հետո նա վեճ է ունենում Վիլա Երժիկ անունով հարևանի հետ, քանի որ Նետտիի շունը՝ Բանդիտը, իբրև թե շատ բարձր է հաչում։ Բրայանը սկսում է խելագարվել՝ օրվա մեջ մի քանի անգամ ստուգելով իր բեյսբոլի քարտը։ Լիլանդ Գոնտը, գալով Բրայանի երազում, հիշեցնում է նրան առաջադրանքի մասին։ Այդ ժամանակ Բրայանը հեծանիվով գնում է Վիլմայի բակ և ցեխով կեղտոտում է նրա մաքուր սպիտակեղենը։ Վիլման մտածում է, որ դա Նետտին է արել, և դրանից հետո սպառնում է նրան, որ կսպանի նրա շանը։ Վիլմայի ամուսինը՝ Փիթ Երժիկը, ոչինչ չի կարողանում անել, որովհետև վախենում էր կնոջից։ Տեղի հարբեցող Հյու Ալբերտ Պրիստը «Պետքական բաներ» խանութից գնում է աղվեսի պոչ, որը նրան հիշեցնում էր նրա երիտասարդության մասին, և Գոնտի առաջադրանքի համաձայն մտնում է Նետտիի տուն, մինչ նա գնացել էր Լիլանդի առաջադրանքն անելու։ Դրանից հետո Հյուն դանակ է վերցնում և սպանում է Նետտիի շանը։ Երբ Նետիշիան տուն է վերադառնում, հայտնաբերելով մահացած շանը, ով նրա համար մեծ արժեք ուներ, միանգամից մտածում է Վիլմայի մասին, վերցնում է ուրագը և աֆեկտի ազդեցության տակ գնում է նրանից վրեժ լուծելու։ Այդ ժամանակ Բրայան Ռասկը կատարում էր իր երկրորդ առաջադրանքը. տղան իր հետ վերցնում է քարեր, որոնցից յուրաքանչյուրը փաթաթում է թղթի մեջ, որոնց վրա գրված էր, որ Վիլմա Երժիկը հանգիստ թողնի իրենց, հակառակ դեպքում ավելի վատ կլինի։ Գնում է Վիլմայի բակ և սկսում է քարեր նետել նրա պատուհանի վրա։ Երբ Վիլման աշխատանքից տուն է գալիս, հայտնաբերում է, որ բոլոր պատուհանները կոտրված են, և ներսում նույնպես ամեն ինչ քաոսի է վերածված։ Վիլման վստահ է, որ դա Նետտին է։ Նա վերցնում է դանակը և գնում է Նետիի մոտ։ Փողոցում Նետտին և Վիլման հանդիպում են և հարձակվում են միմյանց վրա։ Դաժան մարտում երկու կանայք էլ մահանում են։
Կորա Ռասկը պատրաստվում է գնել նկարը, սակայն երբ գնում է խանութ, իմանում է, որ նկարը վաճառել են. Լիլանդը վաճառել է այն Կորայի ընկերուհուն՝ Մայրի Էվանսին, ով նույնպես Էլվիսի երկրպագուն էր։ Այդ ժամանակ Գոնտը վաճառում է Կորային իբրև թե Էլվիսի աչքերը։ Կորան կախվածություն է ձեռք բերում այդ աչքերից, որոնք նրա մոտ առաջացնում էին տեսիլքներ։ Վերջիններում նա հանդիպում է Էլվիսի հետ, և արդեն նրան չի անհանգստացնում, թե ինչ է կատարվում շուրջը։
Կարի արհեստանոցի տեր Պատրիսիա Չալմերսը, ում բոլորն անվանում են Պոլլի, այժմ քաղաքային շերիֆ Ալան Պանգբորնի սիրելին է, ում կին Էննին և փոքրիկ որդին մեկ տարի առաջ մահացել էին ավտովթարում։ Նա տառապում է հոդաբորբով, ինչպես նաև անհանգստանում է իր ընկերուհի Նետտիի մահվան համար։ Մի անգամ Պոլլին որոշում է մտնել «Պետքական բաներ», որտեղ Գոնտը համոզում է նրան գնել ինչ-որ հմայագիր, որը կբուժի նրան ցավերից և հիվանդություններից։ Պոլլին այն վերցնում է ուղղակի կրելու համար, բայց ցավն իրականում անհայտանում է։ Նետտի և Վիլմայի թաղման արարողությունից հետո նա պատմում է այդ մասին Ալանին, բայց վերջինս թերահավատորեն է մոտենում դրանց, որն էլ տխրեցնում է Պոլլիին։
Կասլ Ռոկ է վերադառնում նախկին տեղացի խուլիգան Ջոն Մերիլլը՝ Տուզ մականվամբ, ով Շոուշենկի բանտ էր նստել գողության համար։ Այնտեղ նրան բանտարկել էր Ալան Պանգբորնը։ Այժմ Տուզը զբաղվում է թմրանյութերի առևտրով և զենքով, բայց վերջերս մեծ գումար է պարտքով վերցրել մեծ մարդկանցից և փորձում է լուծում գտնել այդ իրավիճակից։ Տուզ Մերիլլը մտնում է «Պետքական բաներ», որտեղ Գոնտը նրան գիրք է ցույց տալիս գանձերի մասին, որոնք իբր թե գրվել էին նրա հարուստ հորեղբայր Ռեդջինալդ Մերիլլի կողմից, ով արդեն մահացել է։ Գրքում Տուզը գտնում է Կասլ Ռոկի շրջակայքի քարտեզը, որտեղ որոշ տեղամասեր նշված են խաչով։ Լիլանդը համոզում է Տուզին, որ այդ քարտեզը գծագրել է նրա հորեղբայրը, իսկ նշված տեղերից մեկում նա թաքցրել է իր գումարները։ Մերիլլը գնում է գիրքը և քարտեզը՝ Գոնտի համար աշխատելու դիմաց։
Դպրոցական լոգոպեդ Սալլի Ռեթքլիֆը օգտվում է իր ամուսնու՝ ֆիզկուլտուրնիկ Լեսթեր Փրաթի ավտոմեքենայից, քանի որ նրա ավտոմեքենան վերանորոգման է։ Անսպասելի Սալլին հայտնաբերում է Լեսթերի ավտոմեքենայի մեջ վերջինիս նախկին ընկերուհու նամակը, որից էլ պարզ է դառնում, որ Լեսթերը շարունակում է նրա հետ հանդիպել Սալլիի մեջքի ետևում։ Սակայն իրականում նամակը կեղծ էր. դա դրել էր Էվերետ Ֆրանկելը՝ Գոնտի առաջադրանքի համաձայն, սակայն Սալլին նրան հավատում է և թողնում Փրաթին՝ առանց որևէ պարզաբանումների։
Տուզ Մերիլլը Գոնտի առաջադրանքով գնում է Բոստոն, որտեղից պետք է ինչ-որ բեռ վերցներ և բերեր Կասլ Ռոկ։ Քաղաքի գրեթե անմարդաբնակ ետնախորշային թաղամասում Մերիլլը գտնում է իրեն անհրաժեշտ լքված ավտոտնակը, որի դուռը բացվում է այն ժամանակ, երբ Տուզը սկսում է ազդանշան տալ, իսկ ներսում լույսը վառվում է։ Սակայն ավտոտնակում ոչ-ոք չկար, միայն «տակեռ» մակնիշի ավտոմեքենա և արկղ դետոնատորով, ավտոմատ ատրճանակներ և փամփուշտներ։ Վախենալով՝ Տուզը ցանկանում է փախչել, բայց հանկարծ, ավտոտնակում դրված կոճային մագնիտոֆոնը ինքն իրեն միանում է, և Գանտի ձայնն ասում է Մերիլլին, որ նա չանի այդպիսի բան, հակառակ դեպքում՝ ավելի վատ կլինի։ Տուզը ենթարկվում է, արկղերը դնում է Գոնտի «տակեռի» մեջ ըստ հրահանգների և նրանով էլ գնում է։ Ճանապարհին Մերիլլը նկատում է, որ Գոնտի ավտոմեքենան անտեսանելի է ոստիկանների համար և որ նրան բենզին հարկավոր չէ։ Շուտով Տուզը հասնում է Կասլ Ռոկ, հանձնում է մեքենան Գոնտին և ճանապարհվում է փնտրելու գանձը, որը թաքցրել էի իր հորեղբայրը։
Իսկ Կասլ Ռոկում իրադարձությունները զարգանում են։ Նկարի դիմաց վճարելու համար, Մայրա Էվանսը ծակում է Հերի Բոֆորտի ավտոմեքենայի անիվները, ով «Խմած վագր» բարի տնօրենն էր։ Մայրան նաև նամակ է թողնում, որտեղ ասվում էր որ դա Հյու Պրիստի գործն է, ում հետ Բոֆորտը միշտ կռում էր։ Նորրիս Ռիջվիկը Գոնտից կարթ է գնում, այն կարթի կրկնօրինակը, որից մի ժամանակ իր հայրն ուներ և վճարում է նրանով, որ վնասում է Հյու Պրիստի ավտոմեքենան՝ թողնելով նամակ, որ դա Հենրի Բոֆորտն է։ Սալլի Ռեթքլիֆը, վերանորոգելով «Պետքական բաներից» գնած փայտը, որն իբրև թե Նոյան տապանից էր, որն էլ իր մոտ հաճելի տեսիլքներ էր առաջացրել, մտնում է դպրոցի տնօրեն Ֆրենկ Ջուիտայի աշխատասենյակ և կոտրում է նրա սեղանի արկղը։ Ջուիտտը թաքնված մանյակ է և նրա արկղերում պահվում են մերկ տղաների լուսանկարները, որոնք Սալլին իր ամբողջ աշխատասենյակով է սփռում։ Հետո Ռեթքլիֆը թողնում է նամակ և հեռանում։ Չալմերսը կրկին գնում է Գոնտի մոտ, ով հմայակի դեմ վճարման համար առաջարկում է նրան խաղալ Տուզ Մերիլլի հետ։ Պոլլին տատանվում է, բայց Գոնտը շանտաժի է ենթարկում այն հարցով, որ հմայակը կարող է դադարել օգնել և ցավը կվերադառնա։ Որպես լրացում Լիլանդը նաև սպառնում է բարձրաձայնել այն, թե ինչ է կատարվել իր տղայի հետ Սան Ֆրանցիսկոյում, ով մահացել է հրդեհի մեջ, որը կազմակերպել էր Պոլլիի վարձած դայակ-թմրամոլը։ Պոլլին համաձայնվում է՝ չհասկանալով, թե որտեղից է դա հայտնի Գոնտին։ Ֆրենկ Ջուիտը մտնում է աշխատասենյակ իր կոլեգաների հետ և այնտեղ տեսնում է իր նկարները, և որ ավելի վատ է, այն տեսել էին և ուրիշները, և լուրերը շուտով կտարածվեն ամբողջ դպրոցով։ Ջուիտը գտնում է իբր իր ընկերոջ՝ տեխնոլոգիայի ուսուցիչ Ջորջ Տ. Նելսոնի նամակը, ով գիտի Ֆրենկի հակումների մասին։ Նամակում Նելսոնն ասում էր, որ նրան շտապ գումար է անհրաժեշտ, և եթե Ջուիտը չվճարի գումարը, ապա այն որ նա մանյակ է, կիմանա ողջ Կաս Ռոկ քաղաքը։ Ըստ Գոնտի հրամանի Սլոպի Դոդը նետում է ոստիկան Ջոն Լապուտանի դրամապանակը Լեսթեր Պրատի ավտոմեքենա։ Հետո, երբ Պրատը գտնում է դրամապանակը, Սլոպին գնում է նրա մոտ և ստում, որ տեսել է նրա հարսնացու Սալլիին Լապոանտի հետ համբուրվելուց այդ ավտոմեքենայի մեջ։ Հիմա Լեսթերը մտածում է, որ Սալլին բաժանվել է նրանից Լապուտանի պատճառով։ Էդդի Վարբերտոնը՝ քաղաքապետարանի շենքի գիշերվա հավաքարարը Գոնտից նամակ է տալիս Պոլլիին, որում Չալմերսին զգուշացնում են, որ ոմն Ալան Պանգբորնը նրա մասին դուրս է բերում տեղեկություն։ Պոլլիին դա շատ է բարկացնում, և նա հայտնում է Ալանին, որ լքում է նրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:1991 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
The Karate Guard
Սյուժե
Թոմը հանկարծ արթնանում է իր տանը տիրող կողմնակի աղմուկից։ Պարզվում է, որ ձայները գալիս են Ջերիի բնից, որն զբաղվում է կարատեով։ Երբ Ջերին ավարտում է իր մարզումները, գալիս է նրա մարզիչը, և նրանք իրենց գործնական գիտելիքը կիրառում են կատվի վրա։ Առաջին անգամ նրանք ձախողվում են, սակայն մարզիչը ազդանշան է տալիս, և օգնության է գալիս սումոիստ Սփայքը։ Նրա օգնությամբ մրցակիցը բազմիցս հաղթում է հակառակորդին։
Իր թշնամուն պատժելու համար Թոմը զանգում է Բուտչին, որն իր ընկերների հետ պետք է վռնդի Սփայքին և բռնի Ջերիին։ Կատուներն անհաջող կրակում են Սփայքի վրա փեյնբոլի գնդակներով, սակայն վերջինս նրանց հաղթում է Թոմի օգնությամբ, որին դարձրել էր գնդակ։ Դրվագի վերջում Ջերին և շունը հեռուստացույց են նայում, և Թոմը կատարում է նրանց ցանկությունները։
Փաստեր
Այս դրվագը մուլտսերիալի վերջին սերիան է։ Մուլտսերիալը չի ցուցադրվել այն բանից հետո, երբ նկահարանվել է ամբողջական «Թոմը և Ջերին»։ Վերջին սերիայի էկրանավորումը եղել է ամերիկյան «Metro-Goldwyn-Mayer» ստուդիայում, ինչպես նախորդ` 1940-2001 թվականներին նկարահանված սերիաները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2005 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Թոմ և Ջերի Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Ֆամեշոն (Սոմի գավառ)
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 232 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.93 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.84 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 25 կմ հարավ-արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 160 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %: 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 124 անձ (63 տղամարդ և 61 կին): Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին): 30 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ապագայաբանություն
«Ֆուտուրոլոգիա» եզրը 1943 թվականին մուծել է գերմանացի սոցիոլոգ Օսիպ Ֆլեխտհայմը՝ նկատի ունենալով գաղափարախոսությանը և ուտոպիային հակադիր մի ինչ-որ վերդասակարգային «ապագայի փիլիսոփայություն»։ 60-ական թթ․ սկզբին այդ հասկացությունը տարածվել է Արևմուտքում «ապագայի պատմության», «ապագայի մասին գիտության» իմաստով, որը կոչված էր իր մենաշնորհը տարածելու բոլոր գիտակարգերի կանխատեսման ֆունկցիաների վրա։ 60-ական թթ․ վերջին տերմինը դուրս է մղվել «ապագայի հետազոտություն» տերմինի կողմից, որը ընդգրկում է կանխատեսման տեսությունը և պրակտիկան։ Նույն 60-ական թթ․ գերիշխել է բուրժուական ֆուտորոլոգիայի ջատագովական հոսանքը, որը առաջադրել է «պոստինդդուստրիալ հասարակության» տեսությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հասարակական գիտություններ Կատեգորիա:Ապագայաբանություն Կատեգորիա:Էներգիայի տնտեսություն
Եղեգնուտ (լիճ)
Եղեգնուտ, լիճ Արարատյան դաշտում։ Եղեգնուտից սկիզբ է առում Սև ջուր գետի վտակներից մեկը։ Ծանծաղ է․ խորությունը մինչև 2 մ։ Ձկնառատ է։ Այստեղ հաջողությամբ աճում է Կրասնոդարի երկրամասից բերված խեցգետինը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի լճեր
Լորդի սկավառակագրություն
Նորզելանդացի երգչուհի և երգահան Լորդի (Էլլա Յելիչ-Օ'Քոննոր) սկավառակագրությունն ներառում` երկու ստուդիական ալբոմ, երեք մինի ալբոմ, ինը սինգլ և յոթ երաժշտական տեսահոլովակ։ 13 տարեկան հասակում նա պայմանագիր է կնքել Universal Music Group (UMG) լեյբլի հետ և սկսել է երգեր գրել ։ 2012 թվականի նոյեմբերին, երբ նա 16 տարեկան էր, թողարկել է «The Love Club EP» մինի ալբոմը SoundCloud-ում ։ 2013 թվականի մարտին ալբոմը թողարկվել է UMG լեյբլում ։ 2013 թվականին, ալբոմի «Royals» երգը հայտնի դարձավ Նոր Զելանդիայում։ Նույն տարում երգը գլխավորել է տարբեր երկրների, ներառյալ ամերիկյան Billboard Hot 100 չարթը։ Ամբողջ աշխարհում վաճառվել է երգի տաս միլիոն օրինակ, որը դարձնում է նրան բոլոր ժամանակների ամենավաճառված երգերից մեկը ։
2013 թվականի նոյեմբերին Լորդը թողարկել է իր դեբյուտային` «Pure Heroine» ստուդիական ալբոմը, որը ներառում է «Royals» երգը։ Այն գլխավորել է Նոր Զելանդիայի և Ավստրալիայի չարթերը, նաև հավաստագրվել է տարբեր երկրներում։ 2017 թվականի մայիսի տվյալներով ամբողջ աշխարհում վաճառվել է ալբոմի չորս միլիոն օրինակ ։ «Pure Heroine» ալբոմին աջակցելու համար թողարկվել է երեք սինգլ` «Tennis Cour», «Team» և «Glory and Gore»: 2014 թվականի սեպտեմբերին Լորդը թողարկել է «Yellow Flicker Beat» երգը, որը «Քաղցած խաղեր։ Ճայ-Ծաղրասարյակ - Մաս 1» ֆիլմի սաունդթրեք ալբոմի գլխավոր սինգլն է։
Նրա երկրորդ` «Melodrama» ստուդիական ալբոմը թողարկվել է 2017 թվականի հունիսին և գլխավորել է Նոր Զելանդիայի, Ավստրալիայի և ԱՄՆ-ի չարթերը։ Ալբոմին աջակելու համար թողարկվել է երեք սինգլ` «Green Light», «Perfect Places» և «Homemade Dynamite» երգի ռեմիքս տարբերակը Քալիդի, SZA-ի և Post Malone-ի մասնակցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Էդվարդ Քրտիս
Էդվարդ Շերիֆ Քրտիս (Edward Sheriff Curtis, ), ամերիկացի լուսանկարիչ։ Վայրի արևմուտքի և հնդիկների լուսանկարների եզակի հավաքածուն, որը ստեղծվել է Կյորտիսի կողմից, ունի մի քանի հազար նկարներ։ Պատկերների մեծ մասը ձեռք է բերվել ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանի կողնից, մի մասն էլ գտնվում է մասնավոր հավաքածուներում ։
Երիտասարդություն
Քերթիսի հայրը ԱՄՆ-ի քաղաքացիական պատերազմի քահանան էր, նաև՝ վետերան, իսկ մոր ծնողները սերում էին Անգլիայից։
Մոտ 1874 թվականին ընտանիքը Վիսկոնսինից տեղափոխվել է Մինեսոտա, որտեղ Կյորտիսն ինքն է պատրաստել իր սեփական լուսանկարչական սարքը։ 1880 թվականին ընտանիքով կրկին տեղափոխվում են Մինեսոտայի Կորդովա քաղաք, որտեղ հայրն աշխատում էր որպես կանաչի վաճառող ։
1885 թվականին, 17 տարեկանում Մինեսոտա նահանգի Սեյնթ Փոլ քաղաքում Կյորտիսը դարձավ լուսանկարչի աշակերտ։ 1887 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Սիեթլ, որտեղ Էդվարդը գնել է նոր տեսախցիկ և դարձել Ռասմուս Ռոութիի (Rasmus Rothi) գոյություն ունեցող լուսանկարչական ստուդիայի գործընկերը՝ 50% բաժնեմասի դիմաց վճարելով 150 դոլար։ Մոտ կես տարի անց Կյորտիսը բաժանվել է Ռոութիից և եզրափակել համագործակցությունը Թոմաս Գապտիլի (Thomas Guptill) հետ ։
1892 թ. Էդվարդն ամուսնացել է Կլարա Ջ. Ֆիլիպսի հետ (1874-1932), ծնունդով Փենսիլվանիա նահանգից էր։ Նրա ծնողները Կանադայից էին։ Ամուսնության ընթացքում ծնվեց չորս երեխա՝ Գարոլդը (1893 -?), Էլիզաբեթը (1896-1973), Ֆլորեսը (1899-1987) և Կետրինը (1909-?)։
Կյորտիսը լուսանկարում է հնդիկներին
1895 թ. Կյորտիսը լուսանկարել է Կիկիսոմլոյին (մոտ 1800-1896)՝ Սիեթլ Առաջնորդի դստերը, որն ավելի հայտնի Է Սիեթլի բնակիչների շրջանում՝ Անջելինա Արքայադուստր մականունով։ Դա իր առաջին լուսանկարն էր հնդկական թեմայով։ 1898 - ին լուսանկարելով Ռեյնիրի լեռը Կյորտիսը հանդիպել է մի խումբ հետազոտողների, որոնցից մեկը եղել է Ջորջ Բյորդ Գրինելը, ով հայտնի բնագետ էր (en:George Bird Grinnell)։ Գրինելը հետաքրքրվել է Կյորտիսի լուսանկարներով և նրան 1900-ին հրավիրել է միանալ արշավախմբին, Մոնտանայ պիկանի ցեղին լուսանկարելու համար ։
1906 թվականին Ջոն Պիրպոնտ Մորգանը Կյորտիսին առաջարկել է 75 000 դոլար, որպեսզի նա ստեղծի հյուսիսամերիկյան հնդկացիների դիմանկարների շարք ։ Նախատեսվում էր պատրաստել 20 հատորանոց հրատարակություն, որը կպարունակեր շուրջ 1500 լուսանկար։ Իր ծախսերի փոխհատուցման համար Մորգանը պետք է ստանար 25 հավաքածու և 500 բնագիր լուսանկար։ Ընդհանուր հրատարակված էր 222 հավաքածու։ Կյորտիսի նպատակն էր՝ ինչպես նա գրել է իր 1-ն նախաբանում, ոչ միայն լուսանկարելն, այլ նաև այն փաստագրելը, որքան հնարավոր է ամբողջովին ներկայացնել ամերիկյան հնդիկների ամենօրյա կյանքը քանի դեռ նրանք չեն անհետացել։
Կյորտիսը արել է 80 ցեղերի ավելի քան 40 000 լուսանկարներ։ Բացի լուսանկարներից, Կյորտիսը հնդկական խոսքի և երաժշտության նմուշներ է ձայնագրել ավելի քան 10 000 մոմե գլանների վրա, հավաքել տեղական լեգենդներ և ավանդություններ, իր գրքերում նկարագրել է հնդկացիների ավանդական սնունդը, նրանց կացարանները, հագուստները, ժամանցի և թաղման արարողությունները։ Նա նաև կազմել է ցեղային առաջնորդների կենսագրական ակնարկներ և նրա նյութը շատ դեպքերում միակ գրավոր աղբյուրն էր մինչև 20-րդ դարասկզբի պատմության մեջ համապատասխան ցեղերի մասին ։
Հոլիվուդ
Մոտ 1922 թվականին Կյորտիսը Լոս Անջելես է տեղափոխվել դստեր՝ Բետի հետ, որտեղ հիմնել է նոր ֆոտոստուդիա։ Գումար վաստակելու համար նա աշխատել է որպես կինոօպերատոր Սեսիլ դե Միլլի ասիստենտ, 1923 թվականի մասնակցել է «տասը պատվիրանները» ֆիլմի նկարահանումներին։ 1924 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կյորտիսը իր «գլուխ որսորդների երկրում» պատմության ազգագրական ֆիլմի իրավունքները վաճառել է ամերիկյան բնագիտական թանգարանին 1500 դոլարով, չնայած ֆիլմի նկարահանումները նրան արժեցել են 20000 դոլար ։
Անկում
1927 թվականին, դստեր՝ Բետի հետ Ալյասկայի ճանապարհորդությունից Սիեթլ վերադառնալու ժամանակ Կյորտիսին ձերբակալեցին վերջին 7 տարվա ընթացքում ալիմենտ չվճարելու համար։ Ընդհանուր պարտքը կազմել է 4500 ԱՄՆ դոլար, սակայն ժամանակի ընթացքում պարտքերի քանակը կրճատվել է։ Ամուսնալուծությունից հետո առաջին անգամ ՝ 1927 թվականին, ամբողջ ընտանիքը ՝ Կյորտիսը, նախկին կինը և բոլոր երեխաները Սուրբ ծնունդը միասին անցկացրին Օրեգոնի Մեդֆորդ քաղաքի դստեր՝ Ֆլորենսիայի տանը։
1928 թվականին, փողի կարիք ունենալով, Կյորտիսը իր նախագծի բոլոր իրավունքները վաճառեց Մորգան կրտսերին։ 1930-ին նա հրապարակեց The North American Indian ալբոմների շարքի վերջին հատորը։ Վաճառվել է ալբոմի 280 ամբողջական հավաքածու։
1932 թվականին նրա նախկին կինը ՝ Կլարան, որը շարունակում էր խանութը վարել մինչև իր օրերի ավարտը, խեղդվեց Պյուջեթ ծովածոցում նավարկելիս և նրա դուստր Կետրինը տեղափոխվեց Կալիֆոռնիա ՝ ավելի մոտ ապրելու հոր և քրոջ ՝ Բետի հետ։
The North American Indian ալբոմի իրավունքի կորուստ
1935 թվականին ալբոմի նկատմամբ իրավունքը և մնացած չհրապարակված նյութերը վաճառվեցին Բոստոնի Չարլզ Լորիատի (Charles E. Lauriat Company) կազմակերպության՝ Մորգան տան կողմից ՝ 1000 դոլարով, գումարած հետագա վաճառքի տոկոսները։ Ալբոմի վաճառքը ներառում էր The North American Indian ալբոմի 19 կազմած կոմպլեկտ, հազարավոր տպված լուսանկարներ, չհրապարակված տպագիր էջեր և օրիգինալ ապակե սևանկարներ։ Իր հերթին Լորիատը կազմեց մնացած չհրապարակված էջերը և դրանք վաճառեց ալբոմի կոմպլեկտների հետ։ Այլ նյութեր անձեռնմխելի մնացին Լորիատի տանը, որտեղ էլ պատահաբար հայտնաբերվել են 1972 թվականին։
1952 թվականի հոկտեմբերի 19-ին, 84 տարեկան հասակում, Կյորտիսը մահացավ սրտի կաթվածից իր դստեր Բետի տանը և թաղվեց Հոլիվուդում գտնվող գերեզմանոցում։
Վիճելի հարցեր
Կյորտիսը հաճախ ստանում էր հիացմունքներ իր լուսանկարների վարպետության համար, բայց միևնույն ժամանակ նրան քննադատում էին պրոֆեսիոնալ ազգախոսներ՝ նրա պատկերները կամ դրանց առարկաները մեքենայացնելու համար։ Քննադատությունն այն էր, որ Կյորտիսի լուսանկարները աղավաղում էին ամերիկացի հնդիկների մասին պատկերացումը՝ ժամանակի հայտնի ստերիոտիպների կարծիքով։ Չնայած 19-րդ դարի վերջը և 20-րդ դարի սկիզբը հնդիկների պատմության մեջ ամենաողբերգական շրջանն էր, երբ սպիտակամորթների, հիվանդությունների և մի շարք այլ պատճառների հետևանքով բազմաթիվ ցեղեր անցան ոչնչացման եզրին, միևնույն ժամանակ, շատ հնդիկներ հաջողությամբ հարմարվեցին սպիտակ մշակույթին։ Կյորտիսը հնդիկների լուսանկարներում ջանում էր վերացնել սպիտակ մշակույթի ցանկացած հետք ։
Այսպես, շատ լուսանկարներում Կյորտիսը ռետուշավորել է այնպիսի «ոչ հնդկական» առարկաներ, ինչպիսիք են անձրևանոցները, սայլերը և արևմտյան նյութական մշակույթի այլ հետքերը։ Օրինակ, Tthe North American Indian ալբոմում հրապարակված «Պեգանի տանը»«Պեգանի տանը» լուսանկարի վրա Կյորտիսը ռետուշավորել է հնդկացի առաջնորդի և նրա որդու միջև հատակի ժամացույցը ։
Հայտնի է նաև, որ Կյորտիսը հնդկացիներին վճարել է տեսախցիկի առջև դիրքավորելու համար, ընդ որում, դիրքավորողները երբեմն պետք է պատմականան սխալ հագուստներ կրեին, պարեին կամ մասնակցեին բեմադրված արարողություններին ։ Օրինակ, Կյորտիսի «Օգլալայի հնդիկները գնում է պատերազմ»«Օգլալայի հնդիկները գնում է պատերազմ» լուսանկարում պատկերված են բլրից ձիերով իջնող, փետուրե գլխաշորերով, օգլալա ցեղի 10 հնդկացիները։ Կյորտիսը հնդիկներին վճարել է մարտիկների կեցվածքի համար այն ժամանակ, երբ նրանք շատ քիչ իրավունքներ, ազատություններ և անձնական արժանապատվություն ունեին։
Մկրտիչ Ջանան
Մկրտիչ Ջանան (Մկրտիչ Միհրանի Ջանանյան, ), հայ դերասան, դրամատուրգ, ռեժիսոր, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1932 թվական), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1936 թվականից։
Էդվարդ Քրտիս
Վիճելի հարցեր
Չնայած վերը նշված թերություններին, ԱՄՆ-ի շատ պատմաբաններ գնահատում են Կյորտիսի ներդրումը անհետացող հնդկական մշակույթի մնացորդների պահպանման գործում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճանապարհորդներ
Մկրտիչ Ջանան
Կենսագրություն
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիսում։ Պատանեկան հասակից իր կյանքը կապել է հայ բեմի հետ։ Նա իր գործունեությունն սկսել է 1910 թվականից, Կ. Պոլսի Վարիեթե թատրոնում աննշան մի դերի կատարումով։ Հետո հանդես է գալիս Ա. Ազյանի և Հ. Զարիֆյանի թատերախմբերում (1913 թվական և 1914 թվական)։ Մեծ եղեռնից, առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ Պոլսում մի կարճ ժամանակով վերստին կենդանություն առավ հայ մշակութային կյանքը, «Պոլսո հայ դրամատիկ ընկերությունը» բեմադրում էր տալիս պիեսներ, որոնց մասնակցում էր նաև Ջանանը՝ գտնելով և՛ հաջողություն, և՛ մամուլի գնահատություն։ 1920 թվականին երիտասարդ դերասանը եղել է Փարիզում։ Եթե այստեղի հայկական թատերախմբերում խաղացած դերերն էական նշանակություն չունեցան նրա առաջադիմության համար, ապա այդպիսի նշանակություն ունեցավ շփումը գեղարվեստական մեծ կյանքի հետ։ Մի որոշ ժամանակ լինում է Լոնդոնում, Շեքսպիրի հայրենի քաղաք Ստրեդֆորդում, ապա և եվրոպական ուրիշ երկրներում։ 1921 թվականին Ջանանը վերադառնում է Պոլիս և ոգևորությամբ մասնակցում հայ թատերական միության ներկայացումներին։ Պոլսահայ թատրոնի այս վերջին առկայծման մեջ շատ որոշակի էր անսպառ եռանդի տեր երիտասարդ դերասանի կատարած դերը։ Որքան էլ ուշագրավ էր դերասանի գործունեությունն այս շրջանում, որի մեջ պետք է նշել «Օթելլոյի» նրա բեմադրությունը և Յագոյի դերակատարումը, հայկական գեղարվեստական կյանքը Պոլսում այլևս չուներ հեռանկար։ Երևույթը դառնում է ավելի ու ավելի ակներև։ Եվ Մկրտիչ Ջանանը, 1922 թվականի վերջին, Վահրամ Փափազյանի, Հրաչյա Ներսիսյանի և մի քանի ուրիշների հետ բռնում է Խորհրդային Հայաստանի ճամփան։
Շատ ժամանակ պետք չեղավ Ջանանին նոր հասարակարգի նոր արվեստի սկզբունքները ոչ միայն հասկանալու և ընդունելու, այլև դրանց կրողն ու կենսագործողը դառնալու համար։ 1923 թվականին Ամո-Խարազյանի հետ նա «Կոլեկտիվ թատրոնի» նախաձեռնողն էր, 1928 թվականին՝ Հայաստանի ադրբեջանական թատրոնի հիմնադիրը, հետագայում՝ Երևանում Պատանի հանդիսատեսի և Հայաստանի քրդական թատրոնների հիմնադրման գործի մասնակիցը։ Կազմակերպման գործերի հետ՝ ռեժիսորական աշխատանք, որի հետաքրքիր արտահայտությունն էր «Պաղտասար աղբարի» բեմադրությունը Բանվորական թատրոնում, ապա և Առաջին պետթատրոնում։ Ռեժիսորական գործերի հետ՝ թատերագրությունը, որ ունեցավ այնպիսի արդյունք, ինչպիսին «Շահնամեն» էր։ թատերագրության հետ՝ եռանդուն լրագրող, ակնարկների ու արվեստաբանական հոդվածների հեղինակ ։
Նրա լավագույն դերերից են Յագո («Օթելլո»), Բարխուդար («Նամուս»), Սեյրան («Նամուս»), Գիժ Դանիել («Չար ոգի»), Էլիզբարով («Պատվի համար»), Լորենցո («Վենետիկի վաճառականը»), Մակբեթ («Մակբեթ»)։
Նկարահանվել է «Խասփուշ» (Սեիդ), «Քրդեր-Եզդիներ» (Խանո), «Երկու գիշեր» (պրեմիեր-մինիստր) կինոնկարներում։
Վահան Թոթովենցի հետ գրել է Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկանների» ինսցենիրովկան։ 1932 թվականին բեմադրվել է նրա «Սիրելն արվեստ է» պիեսը։ Գրել է «Շահնամե» և «Բանվոր քեռին Արևելքում» (մանկական) պիեսները։ Անհիմն բռնադատվել և գնդակահարվել է 1938 թվականին՝ ստալինյան մաքրագործումների օրերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ստալինյան բռնաճնշումների հայ զոհեր Կատեգորիա:Ստալինյան բռնաճնշումների զոհեր Հայաստանում Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Դեյվի Ջոնս (Կարիբյան ծովի ծովահենները)
Դեյվի Ջոնս (Davy Jones)՝ հորինված կերպար է, որը հայտնվել է «Կարիբյան ծովի ծովահենները» ֆիլմերի շարքում՝ Բիլ Նայի կատարմամբ։ Նա հանդես է եկել ֆրանշիզի երկրորդ և երրորդ՝ «Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Մեռյալի սնդուկը» ու «Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Աշխարհի ծայրին» ֆիլմերում, ինչպես նաև հինգերորդ ֆիլմի՝ «Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Մեռյալները հեքիաթներ չեն պատմում» տիտրներից հետո եզրափակիչ տեսարանում։ Նա հանդիսանում է, որպես «Թռչող հոլանդացու» նավապետ։ Ըստ Entertainment Weekly ամսագրի, Դեյվի Ջոնսը դարձել է երկրորդ առավել համոզիչ բնույթը, ստեղծված համակարգչային տեխնոլոգիաներով, 2007 թվականի Քինգ Քոնգից հետո։ Industrial Light & Magic ստացել է Օսկար լավագույն վիզուալ էֆեկտների համար՝ «Թռչող հոլանդացու» նավապետի կերպարանքի աշխատանքի համար։ Կերպարը ստեղծված է եղել Դեյվի Ջոնսի Սնդուկի սնապաշտությունից։ Ի տարբերություն իր պատմական նախատիպի, ֆիլմերում Ջոնսը հանդես է գալիս որպես անտագոնիստ։
Կոնցեպցիա և ստեղծում
Դեյվի Ջոնսի դերը, բացի նրա կատարած Բիլ Նայից, փորձել էին նաև Ջիմ Բրոդբենտը, Իեն Գլենը և Ռիչարդ Հրանտը ։ Ինչպես նաև «Թռչող հոլանդացու» ամբողջ թիմը (բացի «Շրխկ» Բիլից), Դեյվի Ջոնսը հանդիսանում է 3D-մոդելով, ստեղծված համակարգչային տեխնոլոգիաներով, սակայն աչքերն ու շուրթերը՝ գրիմավորված Բիլ Նային է։ Անիմացիան ստեղծվել է Motion Capture տեխնոլոգիայով։ Երրորդ ֆիլմում Ջոնսը 20 վայրկյանով հայտնվում է, որպես մարդ։
Արտաքին տեսք
Դեյվի Ջոնսի տեսքը պատրաստվել էր ֆիլմի ստեղծողներից, ինչպես տարբեր ծովային կենդանական աշխարհի և ծովահեն նավապետի ինչ-որ շաբլոնության, մասնավորապես, Բարտոլոմյու Ռոբերթսի ու Սև Մորուքի խառնուրդ։ Ջոնսի ամենահետաքրքիր առանձնահատկությունը՝ իր գլուխն է և առաջին հերթին մորուքը, որը կազմված է շոշափուկներից։ Գլխարկի տակ գտնվում է ութոտնուկի մարմին։ Ամենայն հավանականությամբ նա քիթ չունի, բայց ձախ այտոսկրում կա մի անցք, որի միջոցով նա շնչում է։ Ձախ ձեռքի փոխարեն նրա մոտ օմարի չանչ է, աջ ձեռքի ցուցամատի փոխարեն՝ երկար շոշափուկ, իսկ աջ ոտքը՝ ծովախեցգետնյա է։ Ջոնսը խոսում է պարզ արտահայտված շոտլանդական ակցենտով։ Նաև նրա դեմքը նման է Քթուլհուի դեմքին, Հովարդ Ֆիլիպս Լավքրաֆտի ստեղծագործություններից։ Կալիպսոյի հետ խոսկցության ժամանակ, Ջոնսը ընդունել է իր «մարդկային դեմքը». սպիտակ մորուքով միջին տարիքի տղամարդու։
Բնավորություն
Ջոնսն անողորմ և անխիղճ է բոլորի, հատկապես իր թիմի և ենթակաների նկատմամբ։ Նա ասում է. «Կյանքը այնքան դաժան է, ի՞նչու կյանքը դագաղի մեջ պիտի ուրիշ լինի»։ Նա խորամանկ է, նենգ, չի հանդուրժում պայմանագրերի խախտումներ, որոնք նրա հետ կնքում են, չնայած ինքն էլ հաճախ չի կատարում տրված խոստումները։ Այնուամենայնիվ ցուցաբերում կապվածության զգացմունքներ ու սեր։ Երբեմն սենտիմենտալ է։
Նախապատմություն
Երբեմն Դեյվի Ջոնսը մարդ էր, սովորական ծովահեն։ Բայց մի օր նա հանդիպեց և կրքոտ սիրեց մի կնոջ, որը հայտնվել էր աստվածուհի Կալիպսոն, նավաստիների պաշտպանողը։ Կալիպսոն պատասխանեց նրան փոխադարձությամբ։ Նա հանձնարարել է Ջոնսին տեղափոխել դեպի այն լույս ծովում մեռած մարդկանց հոգիները, ինչի համար օժտել է նավապետին և բոլոր նրանց, ում նա կստանձնի թիմ՝ անմահությամբ և միայն տասը տարին մեկ, նա իրավունք ուներ իջնել ափ։ Բայց մի օր Կալիպսոն դավաճանել է Ջոնսին, չհայտնվելով հանդիպմանը, ծովում տասնամյա ժամկետի ծառայության ավարտից հետո։ Ջոնսը դադարել է կատարել իր պարտավորությունները և, որպես վրեժ հանձնեց Կալիպսոյին ծովահեն բարոնների առաջին միությանը, ովքեր որոշել են գերել նրան, կնքելով մահկանացու կնոջ մարմնում։ Ջոնսը հանել է իր կրծքավանդակից սիրտը և դրել սնդուկի մեջ, հավերժ դառնալով «Թռչող հոլանդացու» նավապետ։ Նա չգիտեր, որ Կալիպսոն անիծել է նրան։ Նզովքը, որը տվել է Ջոնսին և նրա թիմին հավերժական կյանք, դիմել է նրանց դեմ։ Դեյվի Ջոնսը և «Թռչող հոլանդացու» ողջ թիմը պատիժ կռեցին՝ նրանց բնույթը սկսվեց ներկայացվել մարդկանց և տարբեր ծովային արարածների միջին ինչ-որ բան։
Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Մեռյալները հեքիաթներ չեն պատմում
Տիտրներից հետո եզրափակիչ սցենայում, թվում է, թե հարություն առած Դեյվի Ջոնսը այցելում է քնած Ուիլ Թյորներին և Էլիզաբեթ Սուոնին։ Ուիլը զգում է նրա ներկայությունը, և արթնանում է, սակայն չի բացահայտում մոտակայքում ոչ ոքու։ Այն ժամանակ, երբ նա գալիս է այն եզրակացության, որ դա երազ է, հատակին մնում են ծովային ջրի ջրփոս և կակղամորթեր, ակնարկելով Ջոնսի վերադարձը։
Ունակություններ
Ինչպես «Թռչող հոլանդացու» նավապետ և «Ծովային դև», Ջոնսը, ստեղծողների կողմից օժտված է եղել տարբեր գերբնական կարողություններով։ Նա կարող է տելեպորտացվել - այդպես նա տեղափոխել է իրեն «Սև մարգարիտ» կոտրված նավի վրա - և անցնել սեփական նավի պատերի միջով։ Սովորաբար Ջոնսը ապավինում է իր նավի, թիմի և Կրակենի վրա, բայց երրորդ մասի վերջնական ճակատամարտում, նա, նաև ցուցադրվել է, որպես լավ սուսերամարտիկ, հավասար կռվելով Ջեք Ճնճղուկի հետ։ Նրա հատված շոշափուկները կարող են շարժվել անկախ տիրոջից, ինչպես բանալիի հետ դրվագում, և նա օգտագործում է դրանք, որպես զենք Մերսերի սպանության սցենայում։ Ջոնսը կարող է հետևել ցանկացած զոհին «սև նշանով»։ Նշանը կարող է դնել իր թիմի ցանկացած անդամ, բայց վերցնել այն կարող է միայն Ջոնսը։ Ի տարբերություն իր թիմի, Ջոնսը կարող է դուրս գալ ցամաք, միայն տասը տարին մեկ անգամ։ Վերջապես, Ջոնսը կարող է կանչել Կրակենին և կառավարել նրան, ստիպելով նրան ոչնչացնել նավեր։
Քննադատություն և արձագանքներ
Ըստ Entertainment Weekly ամսագրի կարծիքի, Դեյվի Ջոնսը դարձել է երկրորդ առավել համոզիչ բնույթը, ստեղծված համակարգչային տեխնոլոգիաներով, Կինգ կոնգից հետո ։
«Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Մեռյալի սնդուկը» ֆիլմում, Դեյվի Ջոնսի կերպարի վրա աշխատանքը արժանացել է Օսկար լավագույն վիզուալ էֆեկտների համար։
Այս դերի համար Բիլ Նային ստացել է անվանակարգ՝ MTV կինոմրցանակ լավագույն չարագործ կատեգորիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ
Ուղեղը կրակում (ֆիլմ)
«Ուղեղը կրակում» (Brain On Fire), սպասվող ամերիկա֊կանադա֊իռլանդական կենսագրական դրամա, որը գրել և նկարահանել է Ժերարդ Բերեթը։ Այն հիմնված է Սյուզաննա Կահալանի «Ուղեղը կրակում. իմ խելագարության ամիսը» ինքնակենսագրական վեպ-հիշողությունների վրա։ Ֆիլմի աստղերն են Քլոյե Գրեյս Մորեցը, Ջենի Սլեյթը, Թոմաս Մանը, Թայլեր Փերին, Քերրի-Էն Մոսը և Ռիչարդ Արմիտաժը։ Հիմնական նկարահանումները սկսել են 2015 թվականի հուլիսի 13-ին, Բրիտանական Կոլումբիայի Վանկուվեր քաղաքում։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի կունենա 2016 թվականին։
Արտադրություն
2014 թվականի մայիսի 1֊ին Deadline-ը հայտարարեց, որ Շարլիզ Թերոնը գնել է Սյուզաննա Կահալանի 2012 թվականի ինքնակենսագրական գրքի հեղինակային իրավունքները ։ Դակոտա Ֆանինգը նշանակված էր, խաղալու Կահալանի դերը, մի երիտասարդ կին, ով արթնանում է հիվանդանոցում՝ մոռանալով, թե ինչ է կատարվել նախորդ ամիս ։ Թերոնի պրոդյուսերական կելոգաներն են Բեթ Կոնոն և Էյ․ Ջի․ Դիքսը։ Ֆիլմարտադրության զբաղվում է Denver and Delilah Productions֊ը ։ 2015 թվականի հուննվարի 22-ին Ժերարդ Բերեթն ընտրվեց որպես սցենարիստ և ռեժիսոր ։ Ուիլ Պուլտերն ավելացվեց դերասանական կազմում 2015 թվականի փետրվարի 4-ին, ով կխաղա Կահալանի ընկերոջ դերը ։ 2015-ի մայիսի 26-ին Թոմաս Մանը և Ջենի Սլեյթը հաստատեցին, որ միանում են ֆիլմին, որտեղ Մենը կխաղա Կահալանի ընկերոջ դերը, փոխարինելով Պուլտերին ։ 2015 թվականի հունիսի 26֊ին հայտարարվեց, որ Ֆանինգը լքել է ծրագիրը, որին կփոխարինի Քլոյե Գրեյս Մորեցը ։ 2015֊ի հուլիսի 7-ին Broad Green Pictures֊ը դարձավ ֆիլմի տեղայնացնողը և ֆինանսական հարցերի պատասխանատուն Միացյալ Նահանգներում ։ 2015 թվականի հուլիսի 16-ին Քերրի-Էն Ռոսը և Ռիաչրդ Արմիտաժը ավելացվեցին կազմում, որպես Կահալանի ծնողներ՝ Ռոնա Նեքը և Թոմ Կահալանը ։ Հուլիսի 20-ին Թայլեր Փերին միացավ ֆիլմին, որպեսզի խաղա Ռիչարդի՝ Կահալանի տնօրենի դերը New York Post հրատարակությունում ։
Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումները սկսեցին 2015 թվականի հուլիսի 13-ին, Բրիտանական Կոլումբիայի Վանկուվեր քաղաքում ։ Մորեցն իր առաջին նկարահանումները սկսեց Վանկուվերի հիմնական հիվանդանոցում Հուլիսի 18-ին Մորեցին նկատվել են Վանկուվերից Մանհեթեն տանող ճանապարհին՝ տաքսու ավտոմեքենայի մոտ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր Կատեգորիա:Netflix-ի արտադրության ֆիլմեր
Վոտեն
Վոտեն (Vauxtin), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02773։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 51 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 35 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 20-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 15-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 57,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,8 %)։ 20 աշխատունակ բնակիչներից 17-ը աշխատում էին (10 տղամարդ և 7 կին), անաշխատանք էին 3 տղամարդ։ 15 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 6-ը թոշակառու, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ալֆրեդ Ռիդ
Ալֆրեդ Ռիդ (Alfred Reed, ), ամերիկացի կոմպոզիտոր, նոր-դասական երաժշտական ուղղության ներկայացուցիչ, երաժշտական խմբերի, նվագախմբերի, երգչախմբերի և կամերային նվագախմբերի համար գրված ավելի քան երկու հարյուր հրատարակված ստեղծագործության հեղինակ։ Նաև հրավիրվել է որպես դիրիժոր մի քանի նվագախմբերի կողմից՝ տարբեր համերգային շրջագայությունների ընթացքում՝ հանդես գալով Հյուսիսային Ամերիկայում, Լատինական Ամերիկայում, Եվրոպայում և Ասիայում։
Կյանքը
Ալֆրեդ Ռիդը ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 25-ին Նյու Յորքում, իսկ երաժշտությամբ լրջորեն սկսել է զբաղվել տասը տարեկանից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ծառայել է 529-րդ բանակի օդուժի նվագախմբում։ Ելնելով ծառայողական պահանջներից, Ռիդը հաճախում է Նյու Յորքի Ջուլիարդյան երաժշտական դպրոց՝ ուսանելով Վիտտորիո Ջիանինիին, որից հետո նա դառնում է նախ NBC-ի (Ազգային հեռարձակող ընկերության), ապա ABC-ի (Ամերիկյան հեռարձարկող ընկերության) կոմպոզիտորն ու գործիքավորողը։ 1953 թվականին Ալֆրեդ Ռիդը դառնում է Բեյլորի համալսարանի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորը։ Այստեղ նա ստացավ բակալավրի (1955 թ.) ապա մագիստրոսի (1956 թ.) աստիճան։ Իր մագիստրոսական թեզը՝ Ռապսոդիա ալտի և նվագախմբի համար, արժանացավ Լուրիա մրցանակի 1959 թվականին։
1955 թվականից 1966 թվականներին Ալֆրեդ Ռիդը եղել է Հանսեն երաժշտական հրատարակչության գլխավոր խմբագիրը։ Նաև եղել է Մայամիի համալսարանի երաժշտագիտության պրոֆեսոր, որտեղ աշխատել է կոմպոզիտոր Քլիֆթոն Վիլիամսի հետ 1966 թվականից մինչև վերջինիս մահը՝ 1976 թվականը։ Մայամիի համալսարանի երաժշտական դպրոցում Վիլիամսի և Ռիդի աշխատասենյակները մոտ էին միմյանց, և Ռիդը Երաժշտության մեդիայի ամբիոնի վարիչն էր։ 1966 թվականին Ռիդը հիմնադրեց երաժշտական շոու-բիզնեսի ուսումնական ծրագրով առաջնորդվող առաջին քոլեջը Մայամիի համալսարանում, որի օրինակին հետևեցին ուրիշ քոլեջներ ու ինստիտուտներ։
«Հայկական պարեր» ստեղծագործությունը
«Հայկական պարեր»-ի Երկրորդ մասը նույնպես նվիրված է Հարրի Բեգյանին։ Սրա պրեմիերան կայացել է 1976 թվականի ապրիլի 4-ին՝ դարձյալ Իլինոյզի համալսարանի սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարմամբ և Հարրի Բեգյանի ղեկավարմամբ։ Երկրորդ մասը բաղկացած է երեք առանձին բաժնից, որոնցից յուրաքանչյուրը հրիմնված է մեկ հայկական ազգային երգի վրա. «Հով արեք, սարեր ջան», «Խումար պառկե» և «Լոռվա հորովել»։
Ստեղծագործությունները և մշակումները
Ստեղծագործություններ նվագախմբի համար
Ստեղծագործություններ անսամբլների համար
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Վրենի
Վրենի  (Vregny), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սուասոն-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02828։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 91 մարդ։