cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիթ վարչական շրջան (Վիրջինիա)
Պատմություն
81 և 77 միջպետական ճանապարհների կառուցմամբ Վիթ վարչական շրջանն սկսեց զարգանալ արդյունաբերության և զբոսաշրջության բնագավառներում։ Վերջերս այնտեղ են տեղակայվել Գեդըրեյդ և Պեպսի արտադրական օբյեկտները։ Վիթ վարչական շրջանում կարելի է գտնել զբոսաշրջության բնագավառում բազմաթիվ հետաքրքրություններ։ Կան բազմաթիվ հնարավորություններ նրանց համար, ովքեր սիրում են դրսի զվարճանքները՝ զբոսանք, արշավներ։ 2006 թվականին այստեղ բացվել է առաջին գինու գործարանը, 2007 թվականին՝ երկրորդը։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ-ի մարդահամարի բյուրոյի տվյալների համաձայն՝ շրջանն ունի 1200 քառակուսի կիլոմետր տարածք, որի ընդամենը 7․3 քառակուսի կիլոմետրն է կազմում ջրային տարածքը ։ Շրջանը հատվում է Նյու գետով։ Ցամաքային տարածքը հիմնականում բարձրավանդակ է, որը հարավում տեղակայված է Այրըն և հյուսիս֊արևմուտքում՝ Վոլքեր լեռների միջև։ Հողը հիմնականում բերրի է։ Այն հարուստ է երկաթով, արճիճով, բիտումային ածուխով, կրաքարով և գիպսով։ Արճիճի հանքավայրերում հանդիպում է նաև արծաթ ։
Ազգային արգելոցներ
Ջեֆերսոն ազգային պարկ
Հանգստյան գոտի Ռոգեր լեռան տարածքում
Մարդահամար
Ըստ 2000 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ վարչական շրջանում բնակվում է 27․599 մարդ, 11․511 տնային տնտեսություն և 8103 ընտանիք։
Թոյբլից
Թոյբլից (Teublitz), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 7353 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 38,25 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 3 76 170։
Վարաններ
Վարաններ,, մողեսների ենթակարգի սողունների ընտանիք։ Հայտնի է վարանների 1 սեռ, 24 տեսակ՝ տարածված Աֆրիկայում (Մադագասկարում չկան), Հարավային Ասիայում, Ավստրալիայում, Մալայան կղզեխմբիում։ Մարմինը բարեկազմ է, 0, 2-ից մինչև 4 մետր երկարությամբ, ծածկված կլոր կամ օվալաձև թեփուկներով։ Ոտքերը լավ են զարգացած, պոչը երկար է, շարժուն։ Վազում են արագ։ Վարում են հիմնականում ցամաքային, մանր տեսակները՝ երբեմն նաև ծառաբնակ կենսաձև։ Շատ տեսակներ ապրում են գետերի և այլ քաղցրահամ ջրամբարների շրջակայքում, լավ լողում և սուզվում են։ Գիշատիչ են, սնվում են մողեսներով, օձերով, մանր անողնաշարավորներով, թռչուններով, միջատներով, ջրամերձ տեսակները՝ գորտերով, ձկներով, փափկամորթներով և այլն։ Միջին Ասիայում, հանդիպում է անապատային կամ մոխրագույն վարանը, այս տարածքի ամենախոշոր մողեսը, երկարությունը՝ մինչև 1, 5 մետր, քաշը՝ 3, 5 կիլոգրամ։ Ապրում է սովորաբար այլ կենդանիների գետնափոր բներում, երբեմն ինքն է բուն փորում։ էգը դնում է 10—20 ձու և թաղում ավազի մեջ։ Խաղաղ օվկիանոսի Կոմոդո և երեք շրջակա կղզիներում հանդիպում է հսկա կամ կոմոդյան վարանը, ժամանակակից ամենա խոշոր մողեսը (մարմնի երկարությունը՝ մինչև 3, 7 մետր, քաշը՝ մինչև 100 կիլոգրամ)։ Սնվում է թռչուններով, վայրի խոզերով, այծյամներով, կապիկներով և այլն։ Վարանների մաշկն օգտագործվում է տարբեր արտադրանքներ պատրաստելու համար, միսը որոշ երկրներում օգտագործվում է սննդի մեջ։
Ջեֆերսոն Լերմա
Ջեֆերսոն Լերմա (Jefferson Lerma, ), կոլումբիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բորնմութի և Կոլումբիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում ։
Ատլետիկո Ուիլա
Լերման Ատլետիկո Ուիլայի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2013 թվականի մարտի 14-ին՝ Կոլումբիայի գավաթի Ֆորտալեսա Սիպակիրայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Կոլումբիայի առաջնությունում անցկացրեց մարտի 30-ին՝ Միլյոնարիոսի դեմ խաղում ։ Առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2014 թվականի փետրվարի 7-ին՝ Ֆորտալեսա Սիպակիրայի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով դուբլի հեղինակ ։ Լերմայի առաջին գոլը դարձավ 1000-րդը Ատլետիկոյի պատմության մեջ։ Ակումբի առաջին թիմի կազմում կոլումբիացին անցկացրեց 93 հանդիպում՝ դառնալով 7 գոլի հեղինակ։
Լևանտե
2015 թվականի օգոստոսի 13-ին Լերման 1 տարվա վարձավճարով միացավ Լևանտեին ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 30-ին՝ փոխարինման մտնելով Լաս Պալմասի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Լևանտեի մեկնարկային կազմում անցկացրեց սեպտեմբերի 20-ին՝ Բարսելոնայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Լա Լիգայում խփեց դեկտեմբերի 7-ին՝ Էսպանյոլի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի մարտի 20-ին՝ Լևանտեի կազմում 25 հանդիպում անցկացնելուց հետո Լերման 4 տարվա պայմանագիր կնքեց ակումբի հետ ։
2015-16 մրցաշրջանում Լա Լիգայից դուրս մնալուց հետո, 2016-17 մրցաշրջանում Լևանտեն Լերմայի հետ հաղթեց Սեգունդան ՝ վերադառնալով Իսպանիայի բարձրագույն դիվիզիոն ։ 2017-18 մրցաշրջանում Լերման անցկացրեց 26 հանդիպում ՝ ստանալով 16 դեղին քարտ՝ ամենաշատը Լա Լիգայում ։
Բորնմութ
2018 թվականի օգոստոսի 7-ին Լերման 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բորնմութի հետ ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 25 միլիոն ֆունտ ստերլինգ  ՝ դարձնելով Բորնմութի պատմության ամենաթանկ ֆուտբոլիստը  ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 28-ին՝ Անգլիայի լիգայի գավաթի Միլթոն Քինս Դոնսի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Պրեմիեր Լիգայում Լերման անցկացրեց սեպտեմբերի 1-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Չելսիի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը Բորնմութի կազմում կոլումբիացին խփեց նոյեմբերի 10-ին՝ Նյուքասլ Յունայթեդի դեմ խաղում  ։ 2019 թվականի մայիսի 12-ին նա գոլ խփեց Քրիսթալ Փելասի դեմ խաղում, սակայն Բորնմութը պարտվեց 5-3 հաշվով  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Լերման անցկացրեց 32 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
2016 թվականին Լերման Կոլումբիայի կազմում մասնակցեց ամառային օլիմպիական խաղերին ։ Այստեղ նա անցկացրեց 3 հանդիպում, իսկ Կոլումբիան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչից՝ 2-0 հաշվով պարտվելով Բրազիլիային  ։
Իր դեբյուտը Կոլումբիայի ազգային հավաքականի կազմում Լերման նշեց 2017 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ փոխարինման մտնելով Հարավային Կորեայի դեմ ընկերական խաղում ։ Առաջին հանդիպումը ազգային հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց նոյեմբերի 14-ին՝ Չինաստանի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի մայիսին Լերման ընդգրկվեց Կոլումբիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Առաջնությունում նա անցկացրեց 4 հանդիպում, իսկ Կոլումբիան դուրս մնաց 1/8 եզրափակչում  ՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Անգլիային  ։
2019 թվականի հունիսին Սանչեսը Կոլումբիայի կազմում մասնակցեց Կոպա Ամերիկային  ՝ անցկացնելով 2 հանդիպում և դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։ Կոլումբիան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչից  ՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Չիլիին  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի դեկտեմբերի 18-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի դեկտեմբերի 18-ի դրությամբ
Ակումբային
Լևանտե
Արգայուկո
Արգայուկո (Аргаюко), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բակսան գետի աջ ափին 78 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է, ավազանի տարածքը 27,7 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Խորհրդարանական ընտրությունները Էստոնիայում (այլ կիրառումներ)
Խորհրդարանական ընտրությունները Էստոնիայում, կարող է վերաբերել՝
Խորձոր (այլ կիրառումներ)
Խորձոր, կարող է վերաբերել՝
Խորոշևո (այլ կիրառումներ)
Խորոշևո, կարող է վերաբերել՝
Խորտիցա (այլ կիրառումներ)
Խորտիցա, կարող է վերաբերել՝
Խութ (այլ կիրառումներ)
Խութ, կարող է վերաբերել՝
Վարանգեր ֆյորդ
Վարանգեր ֆյորդ (Varanger Fjord;  Варангер-фьорд, Варяжский залив; Varanginvuono; Várjavuonna), ծոց Բարենցի ծովում, Եվրոպայի հյուսիսային ափին, Ռիբաչի և Վարանգեր (Նորվեգիա) թերակղզիների միջև։ Երկարությունը 120 կիլոմետր է, լայնությունը մուտքի մոտ՝ 50 կիլոմետր, խորությունը՝ մինչև 420 մետր։ Խստաշունչ ձմեռներին սառցակալում է։ Մակընթացությունը կեսօրյա է (բարձրությունը՝ մինչև 2, 2 մետր)։ Նավահանգիստներն են Վարդյոն, Վադսյոն (Նորվեգիա)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծոցեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի ծոցեր Կատեգորիա:Նորվեգիայի ֆյորդեր Կատեգորիա:Բարենցի ծովի ծոցեր‎
Խումար (այլ կիրառումներ)
Խումար, կարող է վերաբերել՝
Խուլիկ (այլ կիրառումներ)
Խուլիկ, կարող է վերաբերել՝
Արգուդան (գետ)
Արգուդան (Аргудан), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տերեկ գետի ձախ ափին 434 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 60 կմ է, ավազանի տարածքը 176 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տերեկ գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Խումարլի (այլ կիրառումներ)
Խումարլի, կարող է վերաբերել՝
Խունկ (այլ կիրառումներ)
Խունկ, կարող է վերաբերել՝
Հակոբ Տեր-Հովհաննեսյան
Հակոբ Տեր-Հովհաննեսյան (5 փետրվարի, 1886/1890, Էոդեմիշ, Կիլիկիա- 1915, Իսլահիե), հայ բժիշկ, քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
1913 թվականի նո­յեմ­բե­րին Բեյ­րութի սբ. Նշան եկե­ղե­ցում կա­տա­րել է ՀՅԴ հիմ­նա­դիր­նե­րից մե­կի՝ 1913 թվականի հոկ­տեմ­բե­րի 27-ին մա­հա­ցած Սիմոն Զավարյանի սգա­հան­դե­սի ատե­նա­պե­տի պար­տա­կա­նու­թյու­նը։ Եղել է բժիշկ Գաբրիել Անսուրյանի մտե­րիմ ըն­կե­րը։ Ճար­տա­սան, բե­մա­խոս, աշ­խա­տա­սեր, մի քիչ ջղագր­գիռ անձ­նա­վո­րու­թյուն է եղել։
1915 թվականի գար­նա­նը ձեր­բա­կալ­վել է ու շղթա­յա­կապ տե­ղա­փոխ­վել է Զմյուռնիայի (Իզմիր) բան­տը և կու­սակ­ցա­կան գաղտ­նիք­ներ կոր­զե­լու նպա­տա­կով անա­սե­լի չար­չա­րանք­նե­րի են­թարկ­վել։ 1915 թվականի դեկ­տեմ­բե­րի 3-ին, ի թիվս 60 բան­տարկ­ված հայ մտա­վո­րա­կան­նե­րի ու կու­սակ­ցա­կան­նե­րի, աք­սոր­վել է Իսլահիե։ 1915 թվականին սպան­վել է Իսլահիե­ում՝ թուր­քե­րի բար­բա­րո­սա­կան տան­ջանք­նե­րին են­թարկ­վե­լուց հե­տո՝ մոտ 27 տա­րե­կա­նում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Էոդեմիշ ավանում ծնվածներ Կատեգորիա:Փետրվարի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Իսլահիե քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:1915 մահեր
Թուրքիայի տոներ
Ժամանակակից Թուրքիայում առավել կարևոր շանակություն ունեն հետևյալ տոները.
Կատեգորիա:Տոների ցանկեր Կատեգորիա:Թուրքիայի տոներ Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Եղիշե Փափանյան
Եղիշե Փափանյան (Փափանեսյան, ), հայ դեղագործ, բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1875 (1877) թվականին, Կա­րին նահանգի կենտրոն Կարին քաղաքում։ Ավարտել է Կոնստանդնուպոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանի դեղագործական բաժինը։ 1902 թվականին Կարինում սեփական դեղատուն է բացել և դեղագործ աշխատել։ Պատրաստել է «փուդ­րափա­փան» (Փափանյանի փոշի) հազի դեղը։ Իտա­լի­այի Պա­լեր­մո քաղաքի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետից ոսկե մեդալ և պատվո նշան է ստացել։ Մելիտինեում սեփական դեղատուն է ունեցել և դեղագործ աշխատել։
Մամբո (պար)
Մամբոյի ծագում
1940-ականների կեսերին խմբի ղեկավար Դամասո Պերես Պռադոն մշակեց մի պար երաժշտական նոր ձևաչափով՝ հայտնի որպես մամբո, վերցնելով նրա անունը 1983 թվականին Առկանոն և նրա հրաշքները խմբի կողմից ստեղծված «Մամբո» երգից, մի խումբ, որը ստեղծեց դանսոնի մի նոր ձև՝ հայտնի որպես դանսոնի նոր ռիթմը կամ դանսոն-մամբո։ Դա դանսոնի մի հապավում էր, քիչ կոպիտ ձև, որը թույլ տվեց պարողներին իրենց ավելի ազատ արտահայտել վերջին հատվածում՝ հայտնի որպես մամբո հատված։ Պերես Պռադոն տեղափոխեց իր երաժշտությունը Հավանայից Մեխիկո, որտեղ ընդունվեց իր պարն ու երաժշտությունը։ Իսկական Մամբո պարը բնութագրվում է ազատությամբ և բարդ ոտնաքայլերով։ Որոշ Մեքսիկացի հանդիսավարներ դարձան հայտնի պարողներ ինչպես Տոնգոլելեն, Ադալբերտո Մարտինեսը, Ռոզա Կարմինան, Տին Տանը և Լիլիա Պռադոն։ Նրանցից շատերը ուղեկցեցին Պերես Պռադոին կենդանի ներկայացումներում կամ նկարահանվեցին Մեքսիկական ֆիլմերում։
Եղիշե Փափանյան
Կենսագրություն
1915 թվականին Մելիտինեում թուրք խաժամուժը նրան կացնահար է արել՝ 39 տարեկանում։
Մամբո (պար)
Մամբոյի ծագում
Մամբո պարը, որի սկիզբը դրել է Պերես Պռադոն և 1940-ականներին և 50-ականներին հայտնի էր Կուբայում, Մեխիկոյում և Նյու Յորքում, ամբողջությամբ տարբերվում է այն ժամանակակից պարից, որը Նյու Յորքի բնակիչներն հիմա անվանում են «մամբո», և որը հայտնի է նաև սալսա «երկուսում»։ Իսկական մամբոն բոլորովին չունի կտրուկ կամ հիմնական քայլեր։ Կուբական պարը չի ընդունվել շատ պրոֆեսիոնալ պարուսույցների կողմից։ Կուբայի պարողները մամբոն նկարագրում են որպես «երաժշտության զգացում», որի մեջ ձայնն ու շարժումը միաձուլվում են մարմնի միջոցով ։ Միացյալ Նահանգներում պրոֆեսիոնալ պարուսույցները այս մոտեցումը պարին համարեցին «ծայրահեղ»,«անբավարար» և այսպիսով անհրաժեշտ համարեցին պարը  հարմարեցնել ստանդարտներին, որպեսզի այն ներկայացվի որպես վաճառվող ապրանք սոցիալական և պարահանդեսային շուկայի համար ։
Եղիշե Փափանյան
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Մամբո (պար)
Պարի Ազգայնացում
Նյու Յորքի ժամանակակից մամբո պարը հայտնի դարձավ 1960-ականների վերջին 1970-ականների սկզբին Նյու Յորքի Բրոնքս շրջանից Ջորջ Վասկոնեսի կողմից, ով պարային խմբի նախագահն էր՝ հայտնի որպես լատինական սիմվոլիկա։ Ջորջ Վասկոնեսը շարունակեց մամբո պարային ավանդույթը, որը սկսվել էր երկու տասնամյակ առաջ «Արվեստի ոսկե դարաշրջանում»։ Դրան հետևեցին 1980-ական թվականներին Էդի Տորեսը, Անժելա Ռոդրիգեսը Ռազ էմ Տազ մամբո պարային ընկերությունից և ուրիշներ։ Այս ոճը երբեմն պարում են մամբո երաժշտության ներքո, բայց ավելի հաճախ սալսա դուրայի ներքո (հին դպրոցական սալսա)։ Այն կոչվում է «մամբո 2-ում», քանի որ կտրուկությունը կամ ուղղութան փոփոխությունը հիմնական քալում տեղի է ունենում երկրորդ հաշվարկում։ Էդի Տորես և Ռազ էմ Տազ դպրոցներից յուրաքանչյուրը ունեն տարբեր հիմնաքայլեր, նույնիսկ եթե նրանք կիսում են նույն հիմնական առանձնահատկությունը։ Էդի Տորեսը իր տարբերակը նկարագրում է որպես «փողոցային» ոճ, նա զարգացրեց այն ինչ տեսել էր Բրոնքսի փողոցներում։ Ռազ Էմ Տազի տարբերակը ավելի մոտ է արվեստի ոսկեդարյան մամբոին, ու հիմնական քայլերը իր հերթին վերցված է Կուբաական ժողովրդական ոճից, ինչի հետ այն կիսում է իր ժամանակաշրջանը, (234 - 678, դադարներով մեկում և հինգում) երկու ոճերն էլ վերցված է Ամերիկյան մամբոից ազատ ոճի քայլերով՝ հինված ջազի և թեթև քայլի վրա ։
Ռալֆ Շումախեր
Ռալֆ Շումախեր (Ralf Schumacher; ), Ֆորմուլա 1-ի գերմանացի ավտոարշավորդ։ Աշխարհի 7-ակի չեմպիոն Միխայել Շումախերի կրտսեր եղբայրը ։
Մամբո (պար)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պար
Ռալֆ Շումախեր
Կենսագրություն
Ռալֆ Շումախերը ծնվել է 1975 թվականի հունիսի 30-ին՝ Գերմանիայի ֆեդերատիվ հանրապետության մեջ գտնվող Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա երկրի Հյուրթ քաղաքում։
Կարտինգով սկսել է զբաղվել վաղ տարիքից։ Կարիերան Ֆորմուլա 3-ում սկսել է 1994 թվականին՝ WTS թիմի կազմում։ 1995 թվականին Ֆորմուլա 3-ի գերմանական առաջնության ժամանակ զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը՝ զիջելով միայն Նոբերտո Ֆոնտանային։ Դրանից հետո մասնակցել է ճապոնական Ֆորմուլա Նիպոն մրցույթին, որտեղ հաղթանակներ է տարել բոլոր երեք մրցարշավներում և դարձել առաջնության հաղթող։
1997 թվականին Jordan թիմի կազմում սկսել է ելույթ ունենալ Ֆորմուլա 1-ում։ Նա լավ, բայց անկանոն արագություն է ցույց տվել, չնայած դա եղել է նրա երրորդ Գրան Պրի առաջնությունը։ Այդ տարի Ռալֆը մրցարշավների ժամանակ 10 անգամ դուրս է եկել ուղեգծից։ Դրա հիմնական պատճառը եղել են ուղեգծի վրա տեղի ունեցած բախումները։
1998 թվականի մրցաշրջանի ժամանակ Ռալֆ Շումախերը ցույց է տվել, որ իր ավագ եղբոր նման բավականին հաջողությամբ կարող է հաղթահարել թաց ուղեգիծը։ Սիլվերսթոունի թաց ուղեգծով մրցարշավի ժամանակ Ռալֆը իր թիմին բերել է առաջին միավորը, իսկ Բելգիայի Գրան Պրի առաջնության ժամանակ վերջնագիծը երկրորդն է հատել։
1999 թվականին տեղափոխվել է Williams, որտեղ շուտով գերազանցել է իր թիմակից, CART առաջնության նախկին չեմպիոն Ալեսանդրո Ձանարդիին։
Ֆորմուլա 1-ում առաջին անգամ հաղթել է 2001 թվականին Սան Մարինոյի Գրան Պրի առաջնության ժամանակ։ Նա ելույթ է ունեցել BMW մակնիշի մեքենայով՝ Williams թիմի կազմում։ Դրանով նա չի սահմանափակվել։ Նա հաղթել է ևս երկու մրցարշավներում և դարձել տարվա լավագույն ավտոարշավորդներից մեկը։ Հաջորդ հաղթանակը տարել է 2002 թվականին, երկու հաղթանակ էլ ունեցել է 2003 թվականին։ Սակայն իր կարիերայում նա բազմաթիվ անգամներ էլ անհաջողությունների է ունեցել։ Այդ պատճառով էլ երբեք չի կարողացել նվաճել չեմպիոնի տիտղոսը։
2004 թվականը անաջող է եղել ամբողջWilliams թիմի համար։ Սակայն Ռալֆը կարողացել է հաջողություն ունենալ Կանադայի Գրան Պրի առաջնության ժամանակ։ Նա վերջնագիծը երկրորդն է հատել, բայց մրցաշրջանի ավարտին թիմի արդյունքները չեղյալ են հայտարարվել անհամապատասխանությունների պատճառով։ ԱՄՆ-ի մրցաշարի տասներորդ շրջափուլում Շումախերը լուրջ վթարի է ենթարկվել, որի պատճառով ստիպված է եղել բաց թողնել 6 մրցավազք։
2005 թվականին տեղափոխվել է «Toyota» թիմ։ Պայմանագիրը ստորագրվել է 2005-2007 թվականների մրցարշավների համար։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հայտարարել է, որ թողնում է «Toyota» թիմը։
2008 թվականին դարձել է Մյուկե Մոտոսպորտի թիմի անդամ։
Ներկայումս նա DWM շարքի HWA թիմի մարզական տնօրենն է։
Անձնական կյանք
2001 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Ավստրիայի Հալվանգ քաղաքում ամուսնացել է Կորե Բրինկմանի հետ (ծնվ. 1976 թվականի դեկտեմբերի 6-ին) ։ Վերջինս եղել է մոդել, իսկ այժմ աշխատում է գերմանական առաջատար հեռուստատեսությունում և մրցարշավային մրցումների մասնակից է ։ 2001 թվականի հոկտեմբերի 23-ին զույգը 3 շաբաթ վաղաժամ որդի է ունեցել, որին կոչել են Դավիթ ։ Դավիթը նույնպես զբաղվում է մրցարշավներով ։ 2014 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի մարզիկներ Կատեգորիա:Ավտոարշավորդներ ըստ ազգության
Խուստուփ (այլ կիրառումներ)
Խուստուփ, կարող է վերաբերել՝
Խուտոր (այլ կիրառումներ)
Խուտոր, կարող է վերաբերել՝
Բաշ Կոլ
Բաշ Կոլ (Баш-Кол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տիզիլ գետի աջ ափին 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 5,9 կմ է, ավազանի տարածքը 10,2 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Խուր (այլ կիրառումներ)
Խուր, կարող է վերաբերել՝
Խվորոստովո (այլ կիրառումներ)
Խվորոստովո, կարող է վերաբերել՝
Խև (այլ կիրառումներ)
Խև, կարող է վերաբերել՝
Կաալի (այլ կիրառումներ)
Կաալի, կարող է վերաբերել՝
Լի Հոնգ Բին
Լի Հոնգ Բին (հանգըլ՝ 이홍빈, ), առավել հայտնի որպես Հոնգբին (հանգըլ՝ 홍빈), հարավկորեացի երգիչ և դերասան, հանդես է գալիս Jellyfish Entertainment գործակալության ներքո։ Հոնգբինը, որպես VIXX բոյ բենդի անդամ, դեբյուտ է կատարել 2012 թվականի մայիսին, իսկ 2014 թվականին նկարահանվել է SBS-ի « Հիանալի օր » դորամայում՝ Յու Ջի Հոյի դերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Սեուլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասաններ
Ձյունամաքրիչ
Ձյունամաքրիչ, երկաթուղային և ավտոմոբիլային ճանապարհները, հրապարակները, մայթերը ձյուևից մաքրելու մեքենա։ Երկաթուղային ձյունամաքրիչները կարող են լինել գութանային, սարանային և ռոտորային, մոնտաժվում են վագոնի վրա և տեղաշարժվում լոկոմոտիվով։
Գոյություն ունեն նաև ռեակտիվ շարժիչով ձյունամաքրիչներ։ ճանապարհները մաքրելու և ձյունը հավաքելու համար ձյունամաքրիչներից բացի օգտագործում են քերիչներ, ձյունահավաքման մեքենաներ, ձյունահալիչներ։
Ավտոճանապարհներից, հրապարակներից և մայթերից ձյունը հավաքելու համար ձյունամաքրիչները մոնտաժվում են ավտոմոբիլային կամ հատուկ շասսիի վրա։ Ըստ աշխատանքային օրգանի տարբերում են գութանային, խոզանակային, ֆրեզերային, ռոտորային և համակցված ձյունամաքրիչներ։ Ձյունը տրանսպորտի միջոցներին բարձում են ձյունաբարձիչներով կամ ունիվերսալ բարձիչներով։
Կատեգորիա:Մեքենաներ
Վիոլա
Վիոլա (իտալերեն viola), միջին դարերում ռոմանական երկրներում տարածված լարային աղեղնավոր գործիքների ընդհանուր անվանումը։ Վիոլաները ունեցել են հարթ հատակ, թեք կողեր, լայն՝ լադերով գրիֆ, 5—7 լար, լարվել են կվարտաներով (միջում՝ տերցիայով)։ Նվագելիս պահել են ուղղաձիգ դիրքով։ Վիոլան տարածում է գտել XVI դարում Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում։ Տարբերվել են դիսկանտային, ալտային, տենորային (փոքր բասային, անվանական նաև վիոլա դա գամբա կամ ուղղակի գամբա), մեծ բասային և կոնտրաբասային վիոլաներ։ Կիրառվել է որպես մենակատարային, անսամբլային և նվագախմբային գործիք։ 17-րդ դարում վիոլաները դուրս են մղվել ջութակի ընտանիքի գործիքների կողմից։ Միաժամանակ հայտնվել են վիոլաների նոր տարատեսակներ՝ ռեզոնանսային լարերով (վիոլա-բաստարդա, վիոլա դ’ ամորե կամ վիոլ դ’ ամուր, վիոլա դի բարդոնե կամ բարիտոն)։
Կատեգորիա:Աղեղնավոր երաժշտական գործիքներ
Սպիտակ գիշերներ (վիպակ)
«Սպիտակ գիշերներ» (Белые ночи), XIX դարի ռուս գրող Ֆեոդոր Միխաելովիչ Դոստոևսկու պատմվածքը։
Ստեղծման պատմություն
Դոստոևսկին գրել է պատմվածքը 1848 թվականի սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին։ Այդ ժամանակ Դոստոևսկին ընկերացել էր բանաստեղծ և գրող Ալեկսեյ Նիկոլաևիչ Պլեշչեևի հետ, որի հետ միասին նրանք հաճախում էին Նիկոլայ և Անդրեյ Բեկետովների գրական-փիլիսոփայական խմբակը, իսկ ավելի ուշ նաև Միխաիլ Պետրաշևսկու խմբակը։
1848 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Պետերբուրգի գրաքննադատական կոմիտեն տալիս է թույլտվություն պատմվածքի հրատարակության համար։ Առաջին անգամ տպագրվել է «Отечественные записки»(«Հայրենական գրառումներ») ամսագրում և նվիրված էր Պլեշչեևին։
Հետագայում պատմվածքը ենթարկվել է վերախմբագրման։ 1860 թվականին իր երկերի ժողովածուի ստեղծման ժամանակ Դոստոևսկին հստակեցրեց գլխավոր հերոսի ռոմանտիկ մոտիվները նրա մենախոսությունների փոփոխման և պուշկինյան կերպարների ներառման ճանապարհով։ Հետազոտողները ուշադրություն են դարձնում նաև նրան, որ գրողը տաժանավայրից վերադառնալուց հետո հեռացրել է հետևյալ արտահայտությունը. «Ասում են, որ պատժի մոտ լինելը ստեղծում է հանցագործի մեջ իրական զղջում և արթնացնում է երբեմն ամենաչորացած սրտում խղճի խայթ։ Ասում են, որ դա վախի ազդեցությունն է»։ Ենթադրվում է, որ տաժանակրության տարիներին Դոստոևսկին դադարել է հավատալ այդ պնդմանը։ Հեռացվեցին որոշ սենտիմենտալ-ռոմանտիկ արտահայտություններ, այնպիսին ինչպիսին է. «և ողողվեց արցունքներով», «զսպելով արցունքները, որոնք պատրաստ էին հորդել իմ աչքերից»:1860 թվականի հրատարակության մեջ Պլեշչեևին նվիրումը դեռ կար, սակայն 1865 թվականի հրատարակության մեջ այն արդեն հանված էր։
Սյուժե
Պատմվածքի գլխավոր հերոսը երազողն է, միայնակ և երկչոտ մարդ։ Սպիտակ գիշերին երազողը պատահաբար ծանոթանում է աղջկա, Նաստենկայի հետ և սիրահարվում է նրան, իսկ նա տեսնում է նրա մեջ հարազատ հոգու, եղբորը։ Նաստենկան պատմում է նրան իր պատմությունը:Բոլոր վաղ տարիները նա ապրել է իր կույր տատիկի հետ,ընկնելով նրա մոտ ծնողների մահվանից հետո։ Տատիկը Նաստենկաին իր մոտից երկար ժամանակով չէր թողնում և ամրացնում էր նրա զգեստը իր զգեստին քորոցով։ Նաստիայի կյանքը միօրինակ էր տխուր։ Բայց ամեն ինչ փոխվեց, երբ որ նրանց մոտ եկավ վարձով բնակվող, որը խղճաց աղջկան։ Նաստյան սիրահարվեց և պատրաստվում էր գնալ նրա հետ, սակայն տղամարդը շատ աղքատ էր և խոստացավ վերադառնալ մի տարի անց։ Ժամկետը լրացավ, և նա քաղաքում է, Նաստյան գիտի դրա մասին, նա սպասում է, իսկ տղան չի գալիս նրա մոտ և չի պատասխանում նրա նամակին։ Որոշելով, որ սիրեցյալը իրեն լքել է, Նաստենկան որոշում է պատասխանել երազողի զգացմունքներին։ Սակայն անսպասելիորեն հանդիպելով սիրեցյալին, Նաստյան փախչում է երազողից և ներողություն է խնդրում նամակի մեջ դավաճանության համար։ Գլխավոր հերոսը ներում է նրան և մեկ է շարունակում է սիրել։ Նաստենկան իր կյանքի ամենավառ իրադարձությունն է։ Իսկ նա միայն հենարան էր դժվար րոպեների համար։ Նրա երջանկությունը չիրականացավ, նա նորից միայնակ է։
Գլխավոր հերոսներ
Պատմվածքի գլխավոր հերոսը երազողն է։ Երազողի թեման արդեն հայտնվել էր Դոստոևսկու ստեղծագործություններում՝ պատմվածքներ «Տիրուհին» և «Թույլ սիրտ», ինչպես նաև «Պետերբուրգյան տարեգրություն»(«Петербургская летопись») ֆելիետոնների շարքում, որտեղ լրագրային քրոնիկան «վերածնվում էր գրական ժանրի խոստովանության բնույթով»։ Դոստոևսկին այդ հայտնված երազողի տեսակը համարում էր իր ժամանակի խորհրդանշանը. «բնավորություններում՝ ժլատ գործունեության, ժլատ բնական կյանքի, ժլատ իրականության, բայց թույլ, կանացի, նուրբ, քիչ-քիչ ծնվում է այն, ինչը կոչվում է երազկոտություն, և մարդը դառնում է, ի վերջո, ոչ մարդ, այլ ինչ որ միջին սեռի տարօրինակ էակ՝ երազող»։ Նմանատիպ տեսակի գոյության պատճառը գրողը համարում էր Ռուսաստանում միավորող հանրային հետաքրքրությունների բացակայությունը և «գործունեության ծարավը» հագեցնելու անկարելիությունը։ Դոստոեվսկու ստեղծագործական կյանքի ուսումնասիրողները նշում էին, որ «Պետերբուրգյան տարեգրության» չորրորդ ֆելիետոնը դարձել է «Սպիտակ գիշերների» սևագրային տարբերակը:Արդեն այդ ստեղածագործության մեջ, մեկ ու կես տարի առաջ մինչ «Սպիտակ գիշերների» ստեղծումը, մանրակրկիտ նկարվում է երազողի պատկերը։ Նույն տեղում էլ գրողը բերում է նմանատիպ պետերբուրգյան ամառային եղանակի նկարագրություն, որը առաջին անգամ հայտնվել էր ավելի վաղ երրորդ ֆելիետոնում։ Հետագայում երազողը Դոստոևսկու ստեղծագործություններում հանդես է գալիս որպես «ժողովրդի հետ ահռելի մեծամասնության մեր կրթված դասի խզման» արդյունք։ Նրա 1860-1870 թվականների ստեղծագործությունների գլխավոր հերոսների մեջ կարելի է տեսնել երազողի գծեր, որը ձգտում է գտնել իրական, կենդանի կյանք։
Որպես գլխավոր հերոսի նախատիպ որոշ չափով ծառայել է հենց Դոստոեվսկին:«Պետերբուրգյան տարեգրության» չորրորդ ֆելիետոնի վերջում գրողը նշում է. «...մենք բոլորս էլ քիչ թե շատ երազողներ ենք»։ Ավելի ուշ նա հիշատակում է իր «ոսկե և բորբոքված պատրանքները», որոնք մաքրում են հոգին և անհրաժեշտ են արվեստագետին:Ինչպես նաև երազողի նկարագրի մեջ նկատվում են Ալեկսեյ Պլեշչեևի բնավորության գծերը, որի հետ Դոստոևսկին ընկերացել էր պատմվածքը գրելու ընթացքում։ Երազողի խոստովանության մեջ Դոստոևսկու ստեղծագործությունների ուսումնասիրողները նշում են որոշ պլեշչեևյան լիրիկայի մոտիվներ։ Երազողի գրականական նախատիպերի շարքում են գոգոլյան Պիսկարյովը «Նևսկի պողոտայից»-ից («Невский проспект»), Գոֆմանի ստեղծագործությունների հերոսները, որոնց Երազողի հետ կապում է շրջապատող կյանքի հանդեպ անբավարարվածությունը և ձգտումը գնալ կատարյալ աշխարհ։
Արձագանք և գրախոսություն
1849 թվականի հունվարին «Современник»(«Ժամանակակից»)ամսագրում հայտնվում է Ալեկսանդր Դրուժինինի կարծիքը գրքի մասին, որտեղ քննադատը գրում է, որ «Սպիտակ գիշերներ» պատմվածքը «բարձր է «Գոլյադկինից», բարձր է «Թույլ սրտից», էլ չասելով «Տիրուհու» և մի քանի այլ ստեղծագործությունների մասին, որոնք մութ, շատախոս և ձանձրալի են»։ Դրուժինինի կարծիքով ստեղծագործության գաղափարը «և հիասքանչ է, և ճշմարիտ է», իսկ երազկոտությունը բնորոշ է ոչ միայն Պետերբուրգի բնակիչներին։ Մի ամբողջ «երիտասարդ մարդկանց տեսակ» դառնում է երազող «հպարտությունից, ձանձրույթից, մենակությունից»[5]: Որպես պատմվածքի գլխավոր թերություն Դրուժինինը մատնանշում է Երազողի ոչ հստակորեն նշված տեղն ու ժամանակը, որի զբաղմունքները և համակրությունները մնում են անհայտ ընթերցողի համար։ Քննադատը գրում է, որ «եթե «Սպիտակ գիշերների» Երազողի անհատականությունը ավելի պարզ ցույց տրված լիներ, եթե նրա պոռթկումները ավելի հասկանալի փոխանցված լինեին, պատմվածքը շատ կշահեր»։ Ինչպես նաև Դրուժինինը ուշադրություն դարձրեց պատմվածքի հապշտապ գրվելուն, «որի հետքերը աչքի են ընկնում ամեն էջին»։
Ստեփան Դուդիշկինը «Отечественные записки» ամսագրում իր գրախոսության մեջ դասեց «Սպիտակ գիշերները» 1848թվականի լավագույն ստեղծագործությունների շարքին, նշելով Դոստոևսկու ստեղծագործություններում հոգեբանական վերլուծության առաջատար դերը։ Դուդիշկինը գրում է «Հեղինակին մի անգամ չէ, որ նախատել են նույն բառերը կրկնելու հանդեպ յուրահատուկ սիրո, բնավորություններ դուրս բերելու, որոնք հաճախ շնչում են անտեղի հուզավառությամբ, չափից շատ խեղճ մարդկային սիրտը հերձելու համար։ «Սպիտակ գիշերներում» հեղինակը այդ առումով համարյա թե անթերի է։ Պատմվածքը թեթև է, աշխույժ է, և, եթե ինքը հերոսը չլիներ մի քիչ յուրօրինակ, այս ստեղծագործությունը կլիներ գեղարվեստորեն հիասքանչ»։
1860 թվականի վերահրատարակումից հետո հայտնվեցին նոր արձագանքներ։ 1861 թվականին Նիկոլայ Դոբրոլյուբովը «Ծեծված մարդիկ» («Забитые люди») հոդվածում արտահայտեց կարծիք, որ Երազողի մեջ կանխագուշակվում են «Նվաստացածները և անարգվածները» («Униженные и оскорблённые») ստեղծագործության հերոս Իվան Պետրովիչի բնավորության գծերը։ Քննադատը ձգտում էր արթնացնել ընթերցողի մեջ «մարդու կյանքի և երյանկության իրավունքի» զգացումը, որի համար նա տվել է գործող անձանց հեգնական մեկնաբանում. «Ես խոստովանում եմ՝ բոլոր այս պարոնները, որոնք հասցնում են իրենց հոգեկան վեհությունը նրան, որ համբուրվեն իրենց հարսնացուի սիրեկանի հետ և նրա համար մանր հանձնարարություններ կատարեն, ինձ ընդհանրապես դուր չեն գալիս։ Նրանք կամ ընդհանրապես չեն սիրել, կամ էլ սիրել են միայն գլխով։ Իսկ եթե այդ ռոմանտիկ անձնազոհները հաստատ սիրում էին, ապա այդ ինչպիսի քրջե սիրտ նրանք պետք է ունենաին, ինչպիսի հավի զգացմունքներ»։ Նույն թվականին կարճ և դրական արձագանքներ պատմվածքի մասին հայտնվեցին «Հայրենիքի որդի» («Сын отечества») և «Հյուսիսային մեղու»(«Северная пчела») ամսագրերում։
Պատմվածքը բարձր է գնահատել գրող Եվգենիյա Տուռը «Ռուսական խոսք» («Русская речь») հոդվածում 1861թվականին, անվանելով ստեղծագործությունը «ամենապոետիկներից մեկը» ռուս գրականության մեջ, «յուրօրինակ մտքով և միանգամայն նրբագեղ կատարումով»։ 1880-ական թվականների սկզբին պատմվածգի գեղարվեստական արժեքը մատնանշվեցին Նիկոլայ Միխայլովսկիի կողմից։
Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
Պատմվածքում նկատելի են պուշկինյան մոտիվները, հատկապես 1860-ական թվականների վերախմբագրումից հետո։ Այսպիսով, գլխավոր հերոսը իր խոստովանության մեջ հիշատակում է «Եգիպտական գիշերները» («Египетские ночи») և «Տնակը Կոլոմնայում» («Домик в Коломне»): 1860-ական թվականների սկզբին Դոստոևսկին մանրամասն ուսումնասիրում էր Պուշկինի դերը ռուս մշակույթի մեջ, անվանելով նրան «ռուս ոգու և ռուսական իմաստի հզոր մարմնացում», իսկ «Եգիպտական գիշերները»՝ «ռուս գրականության մեծագույն ստեղծագործություն», «մեր պոեզիայի ամենալի, ամենաավարտուն ստեղծագործությունը»։ «Պղնձե հեծյալի» («Медный всадник»)և «Տնակը Կոլոմնայում»-ի մթնոլորտը նկատվում է հենց միայնակ, ինտելիգենտ հերոսի կերպարի, որը օտար է մեծ աղմկոտ քաղաքին, Նաստենկայի պատմության, Պետերբուրգի նկարագրության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1848 պատմվածքներ Կատեգորիա:Դոստոևսկու պատմվածքներ Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
PPAP
Պատմություն
Ձայնագրմանը երգիչը ծախսել է 100 հազար ճապոնական իեն (մոտավորապես $1000).
Երգը թողարկվել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում № 77 հորիզոնականը և ստացել է ամենակարճը շքերթի պատմության մեջ (45 վայրկյան)։ Երգը գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում ։
2016 թվականի նույեմբերի 4-ին Տոկիոյում բացել են նոր Pen-Pineapple-Apple-Pen սրճարան, որտեղ մատուցում են ուտելիքներ, որոնց բաղադրամասերի մեջ է մտնում արքայախնձորներ, խնձորներ և բուրգերներ, որոնց անունն է PPAPan ։
Տեքստ
PPAP (Pen-Pineapple-Apple-Pen) I have a pen, I have an apple, Ugh! Apple pen!
I have a pen, I have pineapple, Ugh! Pineapple pen!
Apple-pen, Pineapple-pen, Ugh! Pen-pineapple-apple-pen! Pen-pineapple-apple-pen! ԳԱԽԳ (Գրիչ-արքայախնձոր-խնձոր-գրիչ) Ես ունեմ գրիչ, Ես ունեմ խնձոր, Ըհ, խնձոր գրիչ,
Ես ունեմ գրիչ, Ես ունեմ արքայախնձոր, Ըհ, արքայախնձոր գրիչ,
Խնձոր-գրիչ, Արքայախնձոր-գրիչ, Ըհ, գրիչ-արքայախնձոր-խնձոր-գրիչ, Գրիչ-արքայախնձոր-խնձոր-գրիչ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2016 թվականաի օգոստոսի 25-ին։ Ջասթին Բիբերը տարածել է տեսահոլովակով իր Թվիթթերի էջում, անվանելով այն իր ամենասիրելի հոլովակը համացանցում ։ Ինչպես նաև այդ նույն ալիքում՝ Piko Taro կա ավելի երկար տարբերակ՝ 159 վայրկյան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2016 սինգլներ Կատեգորիա:Երաժշտական մեմեր
Էդիթ Գրյոն
Էդիթ Գրյոն (Edith Grøn, ), դանիական ծագումով նիկարագուացի քանդակագործ։ Համարվում է Նիկարագուայի 20-րդ դարի ամենանշանավոր քանդակագործներից մեկը։ Նրա աշխատանքները կարելի է տեսնել հասարակական վայրերում, Նիկարագուայում և արտասահմանում։
Կենսագրություն
Էդիթ Դորտե Գրյոնը ծնվել է 1917 թվականի փետրվարի 19-ին, Կոպենհագենում, Սոֆի (ծննդյամբ` Ռասմուսսեն) և Վիլհելմ Անդերսեն Գրյոնների ընտանիքում։ 1923 թվականին, երբ նա 6 տարեկան էր, նրա ընտանիքը, այդ թվում եղբայրը Նիլսը, տեղափոխվել են Նիկարագուա, քանի որ նրա մորը խորհուրդ էին տվել բնակվել ավելի տաք կլիմա ունեցող երկրում արթրիտի պատճառով։ Բացի նրա մոր հիվանդությունից, Կենտրոնական Ամերիկա տեղափոխվելու պատճառը նաև տնտեսական ճգնաժամն էր, որ գոյություն ուներ Դանիայում Առաջին աշխարհամարտից հետո։ Նրանց ընտանիքը ժամանել է ներգաղթային ընկերության հետ, որը պայմանագիր է կնքել Նիկարագուայի կառավարության հետ մինչև 2000 դանիական ընտանիքների վերաբնակեցման համար։ Գրյոնի ընտանիքը 100 միգրանտների խմբում էր, որոնք ի սկզբանե բնակություն էին հաստատել Մատագալպա քաղաքի մոտակայքի լեռներում գտնվող ֆերմայում։ Երկրի ներսում մի քանի տեղափոխություններից հետո նրանց ընտանիքը վերջապես բնակություն է հաստատել Մանագուա քաղաքում, որտեղ Վիլհելմը տնօրինել և ղեկավարել է «Դանիական տուն» (La Casa Dinamarca) ռեստորանը ։ Դեռևս վաղ տարիքից Էդիթը սիրում էր ստեղծել արվեստի գործեր, նախ ներկերով, այնուհետև կավով։
Գրյոնը տարրական և միջնակարգ կրթությունը ստացել է Կոլեխիո Բաուտիստայում և Մանագուայում։ 1931 թվականին նա լուրջ ավտովթարի է ենթարկվել, երբ հայրը կորցրել է մեքենայի կառավարումը, և նա դուրս է նետվել առջևի դիմապակուց` կոտրելով դեմքի բոլոր ոսկորները։ Հյուսիսային Ամերիկայից ժամանած բժիշկ-միսիոներների կողմից կատարված բազմաթիվ վիրահատություններից հետո նա ապաքինվել է, բայց մնացել է սպիներով պատված։ 1942 թվականին ընդունվել է Գեղարվեստի ազգային դպրոց (Escuela Nacional de Bellas Artes), որտեղ սովորել է Խենարո Ամադոր Լիրայի ղեկավարության ներքո, ինչպես նաև այլ ուսանողների հետ, ինչպիսիք են Ռոբերտո դե լա Սելվան և Ֆերնանդո Սարավիան։ 1943 թվականին Գրյոնը ստացել է Ռուբեն Դարիոյի արվեստի մրցանակ «Մահացած տերը» (Amo Muerto) աշխատանքի համար, որն այնուհետև ցուցադրվել է Մանագուայի մշակույթի ազգային պալատում։ Այս քանդակը պատկերված էր սգացող շունը իր երիտասարդ տիրոջ գերեզմանի մոտ։ Իր արվեստը բարելավելու և շարունակելու նպատակով Գրյոնը 1944 թվականին տեղափոխվել է Մեխիկո և սովորել Սան Կառլոսի ակադեմիայում` Ֆիդիաս Էլիսոնդոյի մոտ։ Այնտեղ նա ուսումնասիրել է դասական արվեստ և ճարտարապետություն, նույն թվականին ցուցադրել է իր El Puntigado-ն, որի մասին գրել է մեքսիկական մամուլը և նրան հատկացվել է կրթաթոշակ Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանում սովորելու համար։ Քանդակը իրենից ներկայացնում է լաց լինող երեխայի պատկեր, որին որպես պատիժ քոթակել են մտրակով։ 1946 թվականին ընդունվել է Կոլումբիայի համալսարան, որտեղ սովորել է կերամիկա և քանդակագործություն, իսկ 1948 թվականին ավարտել է ուսումը և վերադարձել Նիկարագուա։
Կարիերա
1940-1952 թվականներին Գրյոնը հարաբերություններ է պահպանել Սիլվիո Տուրիոսի հետ, որը հայտնի է որպես Բիլ։ Նա բռնցքամարտիկ և հրշեջ էր, և իր մարմնի կազմվածքի շնորհիվ ծառայել է որպես բնորդ նրա մի քանի քանդակների, այդ թվում «Էստաֆետա» (El Relevo) կոմպոզիցիայում մկանուտ մարզիկներին պատկերելու համար։ Ըստ նրա կենսագիր Խոսե Վիվոյի` «Էստաֆետա»-ն ամբողջ աշխարհում հայտնի է որպես իմաստության և գիտելիքների փոխանցման խորհրդանիշ։ Գրյոնն իր առաջին անհատական ցուցահանդեսը անցկացրել է 1953 թվականին Մշակույթի ազգային պալատում, որտեղ ցուցադրվում էին նրա մեծ թվով կոստումբրիստական գործեր և մի քանի մերկ պատկերներ։ Սան Հասինտոյի ճակատամարտի հարյուրամյակը նշելու համար նա քանդակել է Անդրե Կաստրո Էստրադային, որը 1956 թվականին տեղադրվել է Հակիդեա Սան Հասինտո քաղաքում։ 1958 թվականին Գրինը ստեղծել է լրագրող Գաբրի Ռիվասի կիսանդրին և նույն թվականին Նիկարագուայի կառավարության կողմից պարգևատրվել է Ռուբեն Դարիոյի շքանշանով։ Հաջորդ տարի նա ավարտել է պատմաբան Խուլիան Ն. Գուերերոյի պատվերով մայրերին նվիրված հուշարձանի պատրաստումը։ Monumento a la Madre-ի արձանը տեղադրված է Բոակոյում։
Գրինը աշխատել է կավով, քարով և փայտով, ինչպես նաև օգտագործել է բետոն և տարբեր մետաղներ։ Նրա սկզբնական աշխատանքները ռեալիստական էին, և նա ձգտում էր կատարելության այդ ուղղությամբ, բայց նրա վրա ազդել է ռումինական մոդեռնիստ Կոնստանտին Բրանկուզին, որն էլ նրան տեղափոխել է դեպի ավելի ոճավորված ձևերի։ 1960 թվականին ավարտել է Նիկարագուայի գրողների և նկարիչների ասոցիացիայի համար նախատեսված գեներալ Խոսե Դոլորես Էստրադայի արձանի աշխատանքները։ Նա հայտնի էր Ռուբեն Դարիոյի իր քանդակներով, ինչպես նաև պատկերում էր այնպիսի անհատականությունների, ինչպիսիք են Խոսեֆա Տոլեդո դե Ագուերին, Պաբլո Անտոնիո Կուադրան և ուրիշներ։ 1958 թվականին կերտած նրա Դարիոյի քանդակը տեղադրվել է Ֆլորիդայի նահանգի Մայամի քաղաքի զբոսայգում, 1961 թվականին։ Նույն թվականին Գրյոնը կերտեց Դարիոյի քարե գլուխը` այն անվանելով La Cartuj: 1962 թվականին, ի հիշատակ Նիկարագուայի բնիկ ժողովրդի իսպանացի նվաճող Հիլ Գոնսալեսի դեմ ապստամբության 350-ամյակի, Գրյոնը քանդակել է կասիկ Դիրյանգենի արձանը, հարգանքի տուրք մատուցելով դիմադրության կազմակերպչին։ 1964 թվականին նա կերտեց Դարիոյի կիսանդրին գվատեմալական  սպիտակ մարմարից, որը դարձավ բանաստեղծի պաշտամունքային կերպարը]: 1970-ականներին Գրյոնի մոտ հայտնաբերվեց  բերանի քաղցկեղ, և նա քիմիաթերապիայի բուժումներ էր ստանում Հյուսթոնի Մ. Դ. Անդերսոնի անվան Ուռուցքաբանության կենտրոնում։ Նա սկսեց կորցնել տեսողությունը և 1981 թվականից ստիպված էր անցնել նկարչության և փայտի դրվագազարդման աշխատանքներ կատարելուն։ Նրա ամենահայտնի կտավներն են՝ «Աղջիկը ցանցաճոճի մեջ» (Muchacha en la hamaca), «Անմեղը» (Cándida), «Մերկը» (Desnudo) և «Արցունքներ աղետից հետո» (Llanto después del desastre), վերջինը նվիրված էր 1972 թվականի Նիկարագուայի երկրաշարժին։
Գրյոնի բազմաթիվ քանդակները զարդարում են Նիկարագուայի հասարակական վայրերը, ինչպիսիք են «Էստաֆետա»-ն (El Relevo), որը գտնվում է Մանագուայի փոստային բաժանմունքի դիմաց, Անդրե Կաստրո Էստրադայի հուշարձանը, որը պատվիրվել է 1956 թվականին ուսանողների և ուսուցիչների կողմից, որոնք վերապատրաստվել են ուսուցիչ Միգել Ռամիրես Գոյենի կողմից, Խոսե Դոլորես Էստրադայի քանդակը, որը կանգնեցված է Մասայա քաղաքի մուտքի մոտ Լագունա Տիսապա արգելոցում, «Նիկարագուայի աստղը» (La Estrella de Nicaragua), Դիրյանգենի արձանը, որը զարդարում է Մանագուայի Լաս Պիդրեսիտաս զբոսայգին, Ռուբեն Դարիոյի քանդակը, որը գտնվում է Նիկարագուայի կենտրոնական բանկում, որը երկրում բանաստեղծի ամենահայտնի գործերից է, ինչպես նաև Դարիոյի կիսանդրին, որն ավարտվել էր 1964 թվականին և զարդարում է նրա անունը կրող Ազգային թատրոնը։ 1959-1980 թվականներին Գրյոնը ստեղծեց ավելի քան 300 քանդակագործական աշխատանքներ։ Դրանք տեղադրված են ոչ միայն Նիկարագուայում, այլև Բելգիայում, Կոլումբիայում, Կոստա Ռիկայում, Դանիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Մեքսիկայում, Պերուում, Իսպանիայում և այլ երկրներում։ 1989 թվականին նրան շնորհվել է Ռուբեն Դարիոյի շքանշան` մշակութային անկախության համար։
Մահ և ճանաչում
Գրյոնը մահացել է կոկորդի քաղցկեղից 1990 թվականի մարտի 15-ին, Մանագուայում։ 2007 թվականին Իսպանիայի դեսպանության Իսպանական մշակույթի ինստիտուտում անցկացվել է քանդակագործի և նրա աշխատանքների ու լուսանկարների ցուցահանդեսը։ 2010 թվականին իսպանացի գրող Ժոզեֆ Մ. Վիվոն հրատարակել է «Էդիթ Գրյոն, քանդակագործի կենսագրությունը» (Edith Grön, Biografía de una Escultora) գիրքը։
Մատենագիտություն
Կատեգորիա:Դանիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Դանիացի կին քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Մեխակ Շաբո
Պարտեզային Շաբո մեխակ (Dianthus caryophyllus var. schabaud), մեխակների դասի հիբրիդային ծագման բազմամյա ծաղկային բույս։ Մեխակների ծաղկաբուծությունում այն ամենաշատ տարածված տեսակներից է։ Ունի մեծ քանակությամբ տեսակներ։
Մեխակն ստացվել է թուլոնական դեղագործ Շաբոյի կողմից Ֆրանսիայում Dianthus caryophyllus L. և Dianthus suffruticossus Willd տեսակների խաչասերումից։
Բուսաբանական նկարագրություն
Ցողունային և արմատային համակարգով բույսը տեղավորվում է 10-20 սմ խորության վրա։ Գլխավոր արմատը կարճ է, ծայրին ճյուղավորվում է, տալիս են արմատներ, որոնք փնջվում են։ Կողային արմատները քիչ են ճյուղավորվում։
Թփի ձևը նման է շրջած բուրգին վառ արտահայտած գլխավոր ցողունով։ Բարձրությունը 30-ից 60 սմ է։ Ցողունները կլորավուն են, հանգուցավոր, մերկ, մոխրականաչ գունավորմամբ։ Տերևները նեղ են, 4-12 սմ երկարությամբ և 0,4-0,7 սմ լայնությամբ։
Ծաղիկները հասարակ են, բազմաթեր կամ կիսաբազմաթեր են, խոշոր են 4-7 սմ տրամագծով, բուրավետ, բազմագույն գունավորմամբ՝ սպիտակ, կրեմագույն, մաշկագույն, դեղին, վարդագույն և կարմիր։ Բազմաթերերի մոտ թերթիկները հաճախ լինում են գեղեցիկ կորությամբ, ծալվածքով, ծալքավոր, խորը մասնատված։ Առէջները սովորաբար 10-ն են, բազմաթերերի մոտ առէջները երբեմն լինում են 30 և ավել։ Նրանց մեջ կարելի է գտնել չզարգացած փոշանոթներով առէջներ։
Պտուղը գլանաձև է՝ ծայրին սրված բազմասերմանոց սերմնատփիկ, որը վերևում բացվում է 5 ատամներով։
Սերմերը սև, տափակ, փոքր (2-3 մմ երկարությամբ և 2 մմ լայնությամբ) են, կլորացված ձև ունեն և ալիքային ծայրեր։ Սերմերի մակերեսը անհարթ է փոքրիկ տափակ պալարներից։
Կենսաբանական հատկություններ
Շաբո մեխակը պատկանում է բազմամյա բույսերի շարքին, բայց աճեցվում է որպես միամյա, տարբերվում է դանդաղ զարգացումով, ցանելուց մինչև ծաղկումը տևում է 4-6 ամիս։
Այդ բույսը լուսասեր և ջերմասեր է։ Ձմեռում է բաց հողում միայն հարավային շրջաններում։ Կոկոմները ցրտահարությունը տանում են 2-3°-ում, իսկ տերևները՝ ավելի ցածր ջերմաստիճաններում։ Ծածկելու դեպքում ձմեռում են Ռուսաստանի միջին գծի բաց հողում։
Մեխակը ամենից լավ աճում է պտղաբեր, ջրաթափանց հողերում կրաքարի խառնուրդի հետ, ծանր հողերում իր աճը դանդաղանում է։ Չի տանում թարմ գոմաղբը և անձրևաջրերի լճացումը։
Ծաղկումը սկսում է հուլիսի սկզբին և շարունակվում է մինչև ցրտերը։ Մերձարևադարձային տարածքներում ծաղկումը շարունակվում է տաք եղանակներին ամբողջ ձմռան ընթացկում՝ անձրևոտ օրերին ընդմիջում անելով։ Մեկ ծաղկի ծաղկման տևողությունը հավասար է 5-10 օրերի։ Ինչքան չոր է ու շոգ, այնքան արագ են ծաղկում ծաղիկները։ Վառ արևի տակ ծաղիկները շատ արագ են չորանում, հատկապես վարդագույն երնագավորմամաբ մեխակները։ Շարունակական անձրևներից ծաղկի բաժակը ճաքում է և թերթիկները ծալվում և թոշնում են, այդ իսկ պատճառով մեխակի սերմերի արտադրությունը հնարավոր է միայն այնպիսի վայրերում որտեղ աշնանը տաք է և չոր։ Ծաղիկները Պրոտերադրիկ են։
Յան Թիման
Յան Թիման (Jan Hendrik Timman, ), ), նիդերլանդցի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1974): Նիդեռլանդների իննապատիկ չեմպիոն (1974, 1975, 1976, 1978, 1980, 1981, 1983, 1987 և 1996), արևմտյան ուժեղագույն շախմատիստներից մեկը 1980-ական թվականներին կեսին ։
Մեխակ Շաբո
Կենսաբանական հատկություններ
Սերմերը հասունանում են ծաղկելու սկզբից 1,5—2 ամիս անց։ Հասունացած սերմերը հեշտությամբ թափվում են սերմնատփիկից։ Մեկ բույսի բերքը հավասար է 2—2,5 գրամ։ Սերմերը պահպանում են ծլունակությունը 3—4 տարի։ Մեկ գրամում հաշվվում է 500—600 հատ սերմ։
Յան Թիման
Աշխարհի չեմպիոն հաղթող Միխայիլ Չիգորինի խորհրդանշական ակումբի անդամ (մարտի 3-ից 1978 թվական)։
Մեխակ Շաբո
Օգտագործումը դեկորատիվ այգեգործության մեջ
Շաբո մեխակն աճեցնում են հիմնականում կտրելու համար, ծաղկով ձևավորում են ծաղկաթմբերը, ծաղկյա եզրածուները, խառնուրդները, օգտագործվում են պատշգամբները և սյունասրահները կանաչապատելու նպատակով։ Հին տեսակները օգտագործվում են հիմնականում կտրելու համար։ Ծաղիկները կտրելուց հետո հեշտությամբ տեղափոխվում են և կարողանում են մնալ ջրի մեջ 5-10 օր։
Յան Թիման
«New In Chess» ( 1984թվականից ) ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Մեխակ Շաբո
Օգտագործումը դեկորատիվ այգեգործության մեջ
Ներկա պահին Շաբո մեխակն ունի F1-հիբրիդների նոր խումբ, որոնք օգտագործվում են պարտեզների ձևավորման համար։ Նրանք ունեն ոչ մեծ երկարություն (15-20 սմ), հարմարավետ թուփ, փարթամ ծաղկում են բազմաթեր ծաղիկներով։ Այս տեսակների զարգացման ընթացքը՝ ցանելուց մինչև ծաղկումը, տևում է շուրջ 12 շաբաթ
Յան Թիման
Կենսագրություն
Վաղ տարիքից Թիմանը հակում ուներ մաթեմատիկայի հանդեպ և շուտով նա կարողացել է հաջողության հասնել շախմատում։ Նրա հայրը, մաթեմատիկոս Ռայներ Թիմանը, շախմատի հանդեպ ունեցած հակումը խրախուսում էր, և 12 տարեկան Թիմանը հաղթել է Նիդեռլանդների պատանիների առաջնությանը։ Արդեն այդ ժամանակ, Յանը ապացուցեց, որ մասնավորապես ռազմավարական հոտառությամբ և սիրում է վերլուծությունը։ 15 տարեկանում (1967) Թիմանը Երուսաղեմում, պատանիների Աշխարհի առաջնությունում գրավեց երրորդ տեղը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Թիմանը ընդունվել է Դելֆետսկիի համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետ, որտեղ աշխատել է նրա պրոֆեսոր հայրը։ Բայց, նա հասկացել է, որ մաթեմատիկան իր համար ձանձրալի է, թողել է ուսումը , և նվիրել է իր կյանքը շախմատին։
1971 թվականին լրացրել է միջազգային վարպետի կոչումը, իսկ երեք տարի անց նա դարձել է գրոսմայստեր և Մաքս Էյվեյից հետո Նիդեռլանդներում համարվեց երկրորդ շախմատիստը։
Մեխակ Շաբո
Օգտագործումը դեկորատիվ այգեգործության մեջ
Գրականությունում այդ խումբը նշվում է որպես F1 Dwarf mixture: Կա տեսակների շարք, որոնք ունեն շատ խոշոր, ալիքաձև ծայրով թերթիկներով ծաղիկներ, որոնց միավորում է է Դիտյա Նիցցայի անունը։
Յան Թիման
Կենսագրություն
1970-80-ական թվականներից Թիմանը համարվում էր լավագույն գրոսմայստերներից մեկը աշխարհում, ինչպիսիք էին Կարպովը,Կորչնոյը,Սպասկին և այլք։
Նա միակ խաղացողն է աշխարհում,որը հաղթել է մրցաշարի 3 խաղերում՝ (Բուգոյնո, 1978 ; Բուենոս Այրես, 1980 ; Մար դել Պլատա, 1982 ) աշխարհի չեմպիոն (3 ապրիլի 1975 — 9 նոյեմբերի 1985) Անատոլի Կարպովին։
Ամստերդամի մրցաշարերում Թիմանի հիմնական հաղթանակների շարքն է (1973, 1981, 1983), Մար դել Պլատա(1982), Վեյկ ան Զեյի (1985),Լինարես (քաղաք) (1988), Լոնդոն (1973), Ռոտերդամում Աշխարհի գավաթի խաղերի համար (1989)։ Նա 9 անգամ հաղթել է Նիդեռլանդիայի առաջնությանը, նույնիսկ Մաքս Էյվեյին հաղթել է 8 անգամ։
1993 թվականին ՖԻԴԵ-ում Թիմանը՝ Կարպովի և Շորտի աղմկահարույց «ապահարզանից» հետո, պարտված նախկինում հավակնորդների Շորտի ցիկլում, ստացել է իրավունք խաղալ համաշխարհային տիտղոսի համար Կարպովի դեմ, բայց պարտվել է։
Յան Թիմանը խաղացել է Նիդերլանդների հավաքականում 13-րդ համաշխարհային շախմատային օլիմպիադաներին 1972 թվամանից մինչև 2004-ը։ 1976 թվականին նա առաջնորդել է իր ազգային թիմը,և վաստակել են արծաթե մեդալ, հաղթել է մրցաշարը 1-ին խաղատախտակով։ XXI դարում Թիմանը շարունակեց ակտիվ մասնակցությունը շախմատի մրցումներում։ 2004 թվականին, նա խաղացել է Ռեյկյավիկում և Ամստերդամում, իսկ հաջորդ տարի մասնակցել է Գետեբորգում, իսկ մեկ տարի անց մասնակցել է Շվեդիայի և Լոնդոնի խաղերին։
Իր կարիերայի ընթացքում Յանը անցկացրել է 3448 պարտի, և վաստակել է 62% միավորներ սպիտակ խաղաքարերով, և 51% սև խաղաքարերով։ Բոլոր ժամանակներում, Թիմանը տարբերվում է հետաքրքրական, յուրօրինակ խաղաոճով։
Յան Թիմանը նաև հայտնի է որպես շախմատի կոմպոզիտոր, որը ամբողջ կյանքի ընթացքում կազմել է ավելի քան 50 էտյուդներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:XXI դարի շախմատի կոմպոզիտոր Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակից
Մեխակ Շաբո
Բազմացման եղանակներ և գյուղատնտեսական տեխնոլոգիա
Շաբո մեխակը բազմանում է սերմերով։ Կարելի է ցանել բնահողում, բայց ավելի հաճախ նրան աճեցնում են տնկիներով։ Սերմերը ցանվում են հունվար-փետրվար ամիսներին, ծիլերը հայտնվում են 4—5 օրից հետո։ Սածիլում են 3—4 շաբաթ անց։ Ցանքը պետք է լինի 12 °C ջերմաստիճանի, որպեսզի տնկիները չձգվեն։ Սածիլումը իրականացնում են երկու անգամ։ Նախքան բնահողում ցանելը բույսը էտում են թփակալության ուժեղացման համար։ Բնահողում բույսը տնկում են 30-40 սմ հասնելուց հետո։
Մեխակները գերադասում են բաց, արևային և ավազակավային, խոնավ վայրեր՝ առանց հողի մեջ օրգանական պարարտանյութեր ավելացնելու։ Երկարատև ու փարթամ ծաղկելու համար բույսը պարբերաբար սնուցում են հանքային պարարտանյութերով և ապահովում են առատ ոռոգում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեխակազգիներ
Էշակ Մեյդան (այլ կիրառումներ)
Էշակ Մեյդան, կարող է վերաբերել՝
Բրոնտե քույրեր
Բրոնտե քույրեր (Brontë), Շառլոթ (21 ապրիլի, 1816 — 31 մարտի, 1855), Էմիլի (30 հուլիսի, 1818 — 19 դեկտեմբեր, 1848) և Էնն (17 հունվարի, 1820 — 28 մայիսի, 1849), XIX դարի 40-ական և 50-ական թվականների անգլուհի գրողներ։ Հրատարակման պահից իսկ նրանց վեպերը մեծ տպավորություն գործեցին և հետագայում ճանաչվեցին որպես անգլիական գրականության դասական գործեր։
Երեք քույրերի հայտնվելը
Քույրերը մեծացել են Հոերտ գյուղում, Կիթլիից ոչ հեռու, Արեւմտյան Յորքշիրում (տարածաշրջանը հայտնի դարձավ որպես Բրոնտե երկիր), որտեղ և կորցրել են իրենց մորն ու երկու ավագ քույրերին։ 1824 թվականին Բրոնտեի չորս ավագ դուստրերը ընդունվել են Քավանի կամրջի հոգևորական աղջիկների դպրոցը։ Սակայն մեկ տարի անց երկու ավագ դուստրերը՝ Մարիան և Էլիզաբեթը, հիվանդացել և մահացել են, իսկ Շառլոթը եւ Էմիլին վերադարձել են տուն։
Վաղ մանկությունից նրանք տարված էին գրողի աշխատանքով, և առաջին անգամ 1846 թ.-ին սեփական միջոցներով տպագրեցին իրենց ստեղծագործությունները՝ որպես բանաստեղծներ՝ Քարրեր, Էլլիս և Ակտոն Բելլեր։ Գիրքը չաւժանացավ ընթերցողների ուշադրությանը, վաճառվեց միայն երկու օրինակ։ Դրանից հետո քույրերը վերադարձան արձակին, և մեկ տարի անց նրանցից յուրաքանչյուրը գրեց մեկական վեպ. Շառլոթի «Ջեյն Էյրը», Էմիլիի «Մոլեգին հողմերի դարավանդը» և Էննի «Ագնես Գրեյը» հրատարակվեցին 1847 թվականին՝ վստահելի հրատարակչի երկար փնտրտուքներից հետո։ «Ջեյն Էյրը» աննախադեպ հաջողություն ունեցավ, գիրքը վաճառվեց է մեծ տպաքանակով, և հետաքրքրություն առաջացավ նաև մյուս վեպերի նկատմամբ։ Իսկ արդեն քույրերի մահից հետո «Մոլեգին հողմերի դարավանդը» ճանաչվեց որպես այդ ժամանակաշրջանի ամենահայտնի գործերից մեկը։