cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիոլետա Պարրա
Կենսագրություն
Վիոլետա Պարրան ծնվել է 1917 թվականին Չիլիի Սան Կառլոս քաղաքում։ Եղել է բանաստեղծ Նիկանոր Պարրայի կրտսեր քույրը։ 12 տարեկանից սկսեց ստեղծագործել իր երգերը։ 1938 թվականից շրջագայել է ամբողջ Չիլիում, հավաքել ժողովրդական երգեր և հանդես եկել իր երգերով, որոնք հաճախ սուր սոցիալական էին։ 1954 թվականին ստացել է ազգային մրցանակ լավագույն ժողովրդական երգերի կատարման համար, նույն թվականին մասնակցել է Վարշավայի երիտասարդական և ուսանողական համաշխարհային փառատոնին։ 1961-1965 թվականներին ապրել է Փարիզում։ 1964 թվականի ապրիլի 18-ին Լուվրում բացվել է նրա անհատական ​​ցուցահանդեսը, որն այդ թանգարանում առաջինն լատինաամերիկացու հեղինակային ցուցահանդեսն էր։ Վերադառնալով Չիլի՝ Սանտյագոյի հեռավոր արվարձաններից մեկում բացել է  համայնքային կենտրոն։ Ինքնասպան է եղել սիրեցյալի հետ կապի խզման պատճառով:։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Չիլիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպան երաժիշտներ Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ Կատեգորիա:Կին ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բուր Շարանտ
Բուր Շարանտ (Bourg-Charente), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 739 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 61.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.02 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից՝ 110 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից՝ 30 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ՝ Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 469 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 358-ը, իսկ ոչ ակտիվները՝ 111։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 358 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 333 անձ (189 տղամարդ և 144 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (8 տղամարդ և 17 կին)։ 111 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 60-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լիտո Կրուզ
Լիտո Կրուզ (Lito Cruz, ), արգենտինացի բեմական ռեժիսոր, թատերագիր և դերասան։ Ծնվել է Արգենտինայի Բերիսո քաղաքում։ Կարիերան սկսել է 1968 թվականին։ Իր կարիերայի ընթացքում նա արժանացել է Martín Fierro Awards մրցանակի երկու անգամ` 2011 և 2014 թվականներին։ Հայտնի է դարձել El elegido և Solamente vos ներկայացումներում խաղացած իր դերերով ։
Կրուզը նշանակվել է Ազգային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար 1995 թվականին և օգտագործել է այս պաշտոնը Կոնգրեսին 1998 թվականին «Ազգային թատրոնի մասին» օրենքը ընդունել ստիպելու համար» ։
Օրենքի նախագիծը օգնել է պայքարել բեմերը քանդելու դեմ և երաշխավորել է տարեկան սուբսիդավորումներ արվեստի համար ։
Կրուզը եղել է Sueños de milongueros մյուզիքլի հեղինակն և պրոդյուսերը 2009 թվականին. մյուզիքլը գրվել է որպես հարգանքի նշան` ուղղված հեղինակներ Խորխե Լուիս Բորխեսին, Ալեխանդրո Դոլինային և ծաղրանկարիչ և երգիծաբան Ռոբերտո Ֆոնտանարոսային։
Կրուզը մահացել է Բուենոս Այրեսում, 2017 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, 76 տարեկան հասակում, սրտի կաթվածից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արգենտինացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Արգենտինացի դերասաններ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Պարգևողը
«Պարգևողը» (The Giver) 1993 թվականին հրատարակված հակաութոպիական վեպ է, որի հեղինակն է Լոիս Լոուրիին։ Այն արժանացել է 1994 թվականի "Նյուբերի" մեդալին և վաճառվել է ավելի քան 12 միլիոն օրինակով [1]:
Գիրքը նախատեսված է 12-ից բարձր տարիքի դեռահասների համար։
Գիրքը պատմում է տանսերկու տարեկան Ջոնասի մասին, որը ապրում է մի հասարակությունում, որտեղ չկան հուշեր, ցավ և տխրություն, որտեղ ամեն ինչ կանխորոշված է և իր համար արդեն ընտրված՝  ծնողներից սկսած մինչև ապագա աշխատանքը։ Երբ Ջոնասին ընտրում են որպես համայնքի «Հիշողություն ստացող», նա սկսում է ծանոթանալ վաղեմի անցյալի հետ և հասկանում, որ ցավալի հուշերի հետ մեկտեղ նրան զրկել են նաև գեղեցիկ հիշողություններից, հույզերից և սիրուց։ Այդ պահից Ջոնասն առաջին անգամ կյանքում սկսում է ինքնուրույն մտածել, հարցեր տալ և, ի վերջո, փորձում է ելք գտնել։
«Պարգևողը» վեպի հայերեն թարգմանությունը լույս է ընծայել "Արևիկ հրատարակչությունը, թարգմանիչ՝ Մարիա Սադոյան։
Բովանդակություն
Ջոնասը երիտասարդ տղա է, ով ապրում է ապագայի՝ իդեալական և մաքսիմալ կերպով զարգացած, քաղաքակիրթ հասարակության մեջ։ Նրա աշխարհում չկան մարդկային աչքին սովոր գույներ, կենդանիներ և նույնիսկ հիշողություններ։ Այստեղ ամեն մարդու համար հաստատված է կարգ ու կանոն, ըստ որի նա պետք է ապրի՝ առանց ընտրության որևէ հնարավորության։ Չնայած այս ամենին, մարդիկ այստեղ ապրում են խաղաղության և համաձայնության մեջ, որովհետև չգիտեն էլ, որ ամեն ինչ կարող է նաև այլ կերպ լինել։ Ջոնասը, Աշերը և Ֆիոնան մոտիկ ընկերներ են և անհամբեր սպասում են, թե երբ է Գերագույն խորհուրդը հայտարարելու նրանց մասնագիտությունները (նրանց մասնագիտությունները նույնպես որոշվում է նախօրոք)։ Վերջապես գալիս է այն օրը, երբ պետք է հայտարարվեին մասնագիտությունները։ Հայտարարվում են բոլորի անունները՝ բացի Ջոնասի անունից։ Գերագույն խորհուրդը որոշել է Ջոնասին նշանակել Հիշողությունների պահող և որոշում են ուղարկել Հիշողությունների նախկին պահողի մոտ, որպեսզի նա ծանոթացնի տղային այդ գործի նրբությունների հետ և փոխանցի մարդկության պատմության բոլոր հիշողությունները։
Գրախոսություն
«Պարգևողը» տասնամյակներ շարունակ դասվում է դեռահասների համար գրված լավագույն գրքերի շարքին, այդ պատճառով ընդգրկված է ԱՄՆ դպրոցների ուսումնական ծրարգրերում։ Այն հաճախ դառնում է գրքասերների ակումբներում քննարկումների առարկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմ-հակաուտոպիա Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Լյուդվիգ Բերգեր (ռեժիսոր)
Լյուդվիգ Բերգեր (Ludwig Berger, իսկական անունը՝ Լյուդվիգ Բամբերգեր (Ludwig Bamberger), ), գերմանացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, գրող, հուշավիպագիր, դերասան։ Հեռուստաներկայացումների պիոներներից մեկն է։
Կենսագրություն
Լյուդվիգ Բամբերգերը ծնվել է 1892 թվականի հունվարի 6-ին Մայնցում, հրեական ծագմամբ բանկիր Ֆրանց Բամբերգերի ընտանիքում։ Մյունխենի և Հայդելբերգի համալսարաններում սովորել է արվեստ և գերմանագիտություն։ 1914 թվականին գրել է ատենախոսություն «Յոհան Կոնրադ Զեեկաց։ Տասնութերորդ դարի գերմանացի նկարիչը» թեմայով (Հայդելբերգ, 1916)։ Պատերազմի սկզբում կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, սակայն տուն է ուղարկվել վերոսկրի բորբոքման պատճառով։
Լյուդվիգ Բերգերն զբաղվել է թատերական ռեժիսուրայով և 1916 թվականի մարտի 25-ին Մայնցի քաղաքային թատրոնում բեմադրել է իր «Սիրո այգեպանուհին» պիեսը՝ ըստ Մոցարտի «Թվացյալ այգեպանուհին»։ Հետագա տարիներին աշխատել է Բեռլինի թատրոններում՝ բեմադրելով բազմաթիվ դասական ստեղծագործություններ, հիմնականում Վիլյամ Շեքսպիրից։
1935 թվականին Լյուդվիգ Բերգերը մեկնել է Անգլիա՝ ճանապարհին լինելով Ֆրանսիայում ու Նիդերլանդներում։ Շուտով նա վերադարձել է Գերմանիա, որտեղ մեկուսի կյանք է վարել Շլանգենբադում։ Նա փորձել է պատվերներ ստանալ Փարիզից ու Լոնդոնից, սակայն արտասահմանում նկարահանել է միայն «Երեք վալս» և «Բաղդադի գողը» ֆիլմերը։ Ֆրանսիական գործողության ժամանակ Լյուդվիգ Բերգերը գտնվել է Նիդերլանդներում և խուսափել ձերբակալությունից՝ օգտագործելով կեղծ փաստաթղթեր։
Լյուդվիգ Բերգերը եղել է Բեռլինի 6-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ ։
Լյուդբիգ Բերգերը թարգմանել է Շեքսպիրի մի քանի պիեսներ, այդ թվում՝ «Ցիմբելին», «Համլետ» և «Տիմոն Աթենացի» ։
Լյուդվիգ Բերգերը մահացել է 1969 թվականի մայիսի 18-ին։ Թաղված է Մայնցի գլխավոր գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Գերմանացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի դերասաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ
Վերգելդ
Վերգելդ (գերմաներեն Wergeld—մարդու գին), բարբարոսական օրենսգրքերով նախատեսված դրամական հատուցում՝ ազատ մարդուն սպանելու համար։ Ծագել է որպես արյան վրեժի երկընտրանք և աստիճանաբար դուրս մղել դրան։ Վերգելդի չափը սահմանվում Էր կողմերի համաձայնությամբ՝ հաշվի առնելով տարիքը և սեռը։ Բարձր չափերով վերգլենդ Էր սահմանվում ազնվականների, հոգևորականների և պաշտոնյաների սպանության համար։ Սպանողը կամ նրա հարազատները վերգելդ որոշակի բաժիններով վճարել են տուժողի ընտանիքին, նրա հարազատներին և թագավորին։ Վերգելդի վճարումն վերականգնվել է տուժողի հարազատների արյան վրեժի իրավունքը։ Տարբեր ձևերով կիրառվել է մինչև 12-13-րդ դարերում։ Համապատասխանում է հին և միջնադարյան հայ իրավունքում օգտագործվող «արյան գին» (արնագին) հասկացությանը (տես Մխիթար Գոշ, Գիրք դատաստանի, 1975, գլուխ ԿԱ, Էջ 58, գլուխ ՄԼԳ, Էջ 144)։
Ճապոնիայի ամենաբարձր կառույցների ցանկ
Ճապոնիայի բարձր շենքերի ցանկը, առավել բարձր շենքերը։
Հայաստանի կաթնասունների ցանկ
Այս ցանկը ներառում է Հայաստանում (Եվրոպայի հարավ-արևելք, Արևմտյան Ասիա) գրանցված կաթնասունների տեսակները։ Գրանցված 95 (98 ) տեսակի կաթնասուն կենդաններից 1-ը գտնվում է կրիտիկական վիճակում, 3-ը՝ ոչնչացման, 5-ը՝ վտանգված, 10-ը՝ վտանգվածին մոտ, 72-ը՝ քիչ մտահոգող, իսկ 5-ը՝ տվյալների անբավարարությամբ կարգավիճակում ։ Կաթնասունների տեսակներից 29-ը ներառված են ՀՀ Կարմիր գրքում ։
Ստորև ներկայացված պիտակներն օգտագործվում են Բնության պահպանության միջազգային միության գնահատականներով կենդանիների պաշտպանության կարգավիճակը ընդգծելու համար։
Կաթնասունները ընդգրկում են հետևյալ ընտանիքները։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան Կատեգորիա:Ցանկեր:Կենդանաբանություն Կատեգորիա:Հայաստանի բնություն Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի կաթնասուններ
Էստրեբեֆ
Էստրեբեֆ (Estrébœuf), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 166 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 115 անձ (64 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 36 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ալեքսեյ Ավդիշև
Ալեքսեյ Ավդիշև (Алексе́й Ива́нович А́вдышев, ), նկարիչ-բնանկարիչ, գրաֆիկ, բանաստեղծ, Կարելիայի ԻԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, ՌԽՍԴՀ վաստակավոր նկարիչ ։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Ավդիշևը ծնվել է բանվորի ընտանիքում։ Դպրոցական տարիներին սովորել է Էրմիտաժին կից երիտասարդ արվեստաբանների ստուդիայում։
1942 թվականին պաշարված Լենինգրադից տարհանվել է դեպի Կուրգանի մարզ, որտեղ ավարտել է ութնամյա դպրոցը։
1945-1950 թվականներին սովորել է Լենիգրադի գեղարվեստա-գծանկարչական ուսումնարանում։ 1949 թվականին «Հերթափոխ» թերթում հրատարակվել են նրա բանաստեղծությունները։
1950-1952 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։
Զորացումից հետո, 1952 թվականին տեղափոխվել է Պետրոզավոդսկ, եղել է երիտասարդական թերթի գրական աշխատակից, Ժողովրդական ստեղծագործական տան մեթոդիստ։ 1956 թվականին լույս է տեսել բանաստեղծությունների առաջին «Հյուսիսային վերջալույս» ժողովածուն, Ա. Ավդիշևն ընդունվել է ԽՍՀՄ գրողների միության շարքերը։
Առաջին գունավոր փորագրությունները բարձր են գնահատվել 1957 թվականին, Մոսկվայի երիտասարդների և ուսանողների VI համաշխարհային փառատոնին, և Ա. Ավդիշևը ընդունվել է ԽՍՀՄ նկարիչների միություն։
Ալեքսեյ Ավդիշևը մահացել է 1997 թվականի դեկտեմբերի 31-ին, Պետրոզավոդսկում։
Որպես նկարիչ
Հայտնի աշխատանքներից են. «Ամպամած գիշեր» (1954 թվական), «Վասիլևսկու մատուռը» (1955 թվական), «Գիշերը» (1956 թվական), «Անքուն պատուհանը», «Պոդելնիկի մատուռը», «Ամպամած առավոտը» (1957 թվական), «Արվեստանոցի պատուհանից», «Ձկնորսի նավահանգիստը» (1958 թվական), «Քամոտ օր», «Անձրև։ Հրաժեշտ» (1958 թվական), «Նավահանգստի առօրյան» (1960 թվական), «Վալաամ. Մատուռ», «Նավահանգստում։ Մայրամուտին» (1961 թվական), «Հին հյուսիսային գյուղում» (1963 թվական), «Պայծառ Հյուսիս», «Վոլկոստրովյան մատուռը» (1964 թվական), «Իմ Զաոնեժյեն», «Ադրբևեռային ծովախորշում» (1965 թվական) կտավները, «Իմ Կարելիա» շարքը (1966—1969 թվական), «Կիժկի ալբոմ» (1966 թվական), «Վալաամ» (1971 թվական), «Կարելիա» (1986 թվական) փորագրությունների ալբմները, «Օնեժյան քամիների վրա» (1978 թվական), «Ուսինսկ» (1985-1986 թվական), «Իմ պայծառ Հյուսիս» (1986-1988 թվական) «Գարնանային վարարում» (1976 թվական) շարքերը, ջրաներկի շարքեր (1978 թվական)։
Երկարամյա ու բազմաշերտ ստեղծագործական կյանքի ընթացքում Ալեքսեյ Ավդիշևը թողարկել է մի շարք գրքեր, որոնցում բանաստեղծություններն ու փորագրությունները լրացնում են միմյանց։ Դրանցից են «Կարմիր ձյուներ», «Գարնան վերադարձը», «Իմ սիրտը», «Եվ լույս, և ստվեր» ժողովածուները ։
Հիշատակ
Պետրոզավոդսկ քաղաքի Կույբիշևի փողոցի 14-րդ բնակարանում, որտեղ ապրել է Ավդիշևը, տեղադրվել է հուշատախտակ։
Ընտանիք
Կինը` Վալենտինա Ավդիշևան (1931-1975 թվական), գեղանկարիչ էր, գրաֆիկ, բեմանկարիչ, եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության Կարելիայի կառավարման մարմնի նախագահը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս գրաֆիկներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Նրբակերտ գրականություն
Նրբակերտ գրականություն կամ Պաճուճագեղ գրականություն (précieux - «թանկարժեք, նրբին, նրբաճաշակ, պաճուճագեղ»), 17-րդ դարի ֆրանսիական բարոկկոյի գրականության արիստոկրատական ուղղություն։ Նման է իտալական մարինիզմին և իսպանական գոնգորիզմին։ Ծագել է ազնվականության սալոններում։ Պոետներից են՝ Վ. Վատյուր, Ի. դե Բենսերդ, Ֆ. Բուարոբեր և այլք։ Օգտագործել են պաճուճազարդ, ճոռոմ ու սեթևեթ մետաֆորներ, պայմանական ալեգորիաներ, պերիֆրազներ, դիմել են բառախաղերի։ Բանաստեղծական սիրված ձևերից էին մադրիգալը, սոնետը, ռոնդոն, ուղերձը։ Նրբակերտ գրականության արձակի ժանրերից էր գալանտ-հերոսական վեպը (Մ. Լ. դե Գոմբերվիլ, Գ. դե Կոստ դե լա Կալպրենեդ, Մադլեն Սկյուդերի և այլք)։ Իրենց երկերի համար թեմաներ էին վերցնում Հին Հունաստանի, Հռոմի և Արևելքի պատմությունից։ Նրբակերտ գրականությունը քննադատեց Ն. Բուալոն «Պոետական արվեստ»-ում, իսկ Մոլիերը ծաղրեց իր կատակերգություններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական ուղղություններ Կատեգորիա:Բարոկկոյի գրականություն Կատեգորիա:Ֆրանսիական գրականություն
Բուտվիլ
Բուտվիլ (Bouteville), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 336 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.07 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 24 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆիլադելֆիա (ֆիլմ)
«Ֆիլադելֆիա»  («Philadelphia»), ռեժիսոր Ջոնաթան Դեմիի իրավական դրաման, որն արժանացել է երկու մրցանակի՝ Թոմ Հենքսի դերասանական աշխատանքի և Բրյուս Սպրինգստինի «Streets of Philadelphia» երգի համար, ինչպես նաև արժանացել է միջազգային կինոփառատոնների մրցանակներին : «Ֆիլադելֆիան» առաջին ֆիլմերից մեկն էր համասեռամոլության, ՁԻԱՀ-ի և հոմոֆոբիայի վերաբերյալ:
Սյուժեի հիմքում ընկած է փաստաբան Ջեֆրի Բաուերսի իրական պատմությունը, որը 1987 թվականին դատական հայց է ներկայացրել ընդդեմ Baker & McKenzie ընկերությանը այն բանի համար, որ նա անարդարացիորեն հեռացվել է այնտեղից : Գլխավոր դերերը խաղացել են Թոմ Հենքսը և Դենզել Վաշինգտոնը:
Սյուժե
Առաջ գնացող երիտասարդ փաստաբան Էնդրյու Բեքեթը աշխատանքից ազատվում է «Վայլդ Վիվեր» իրավաբանական ընկերությունից իր «անիրազեկության» պատճառով: Աշխատանքից հեռացնելու իսկական դրդապատճառն այլ էր․ ղեկավարներն իմացել էին, որ նա ՁԻԱՀ-ով հիվանդ համասեռամոլ է: Էնդրյուն որոշում է դատի տալ նախկին գործատուներին և դատարանում ներկայացուցիչ է փնտրում: Բոլոր փաստաբաններին, որոնց նա դիմում է, հրաժարվում են օգնել: Նա սկզբում դիմում է սոցիալական հոմոֆոբ սևամթորփ փաստաբան Ջո Միլլերին, որը վախենում է ձեռքսեղման միջոցով ՄԻԱՎ-ով վարակվելուց: Էնդրյուն որոշում է ինքնուրույն պաշտպանել իր շահերը դատարանում: Նա գրադարանում գտնում է համապատասխան օրենք և հենց այստեղ էլ պատահաբար հանդիպում է Ջոյի հետ, որը հանուն օրենքի և արդարության համաձայնվում է վարել նրա գործը:
Ստեղծում
Ֆիլմը դարձել է Հոլիվուդի երկրորդ բարձրբյուջետային ֆիլմը, որում գեյերն ու լեսբուհիները ռեալիստական կերպով են պատկերված: Ֆիլմն ի սկզբանե պարունակել է Հենքսի և Բանդերասի հերոսների միջև մտերմության տեսարաններ՝ ներառյալ մեկ անկողնային տեսարան: Ֆիլմի որոշ DVD թողարկումներում այն ներառված է .: Ջեֆրի Բաուերսի ընտանիքը դատի է տվել ֆիլմն ստեղծողներին, որոնք առանց թույլտվության ֆիլմի հիմքում օգտագործել են Ջեֆրիի կյանքի պատմությունը: Ընտանիքի անդամները պնդում էին, որ ֆիլմի 54 տեսարաններն այնքան նման են Բաուերսի կյանքի իրադարձություններին, որ կասկած չկա, որ դա նրա պատմությունն էր, որը ռեժիսորներին հայտնի էր դարձել ընտանիքի անդամների հետ ունեցած հարցազրույցներից և դարձել սյուժեի հիմքը ։ Շուտով հայցադիմումը հետ է վերցվել պայմանավորվածության արդյունքում, որի մանրամասները հայտնի չեն : Ֆիլմի հեղինակները խոստովանել են, որ ֆիլմն իրապես հիմնված է Բաուերսի կյանքի իրադարձությունների վրա։
Դերի վրա աշխատելիս Թոմ Հենքսը գրեթե 12 կգ քաշ է կորցրել :
Ռեժիսոր Ջոնաթան Դեմեն ցանկացել է, որ ՁԻԱՀ-ի խնդիրներին անտեղյակ մարդիկ դիտեն նրա կինոնկարը: Դիտողներին գրավելու համար նա ֆիլմում ներառել է «Ֆիլադելֆիայի փողոցներ» երգը, որը նպաստել է ՁԻԱՀ-ի խնդիրների վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացմանը
Սաունդթրեք
Ֆիլմում հնչում են հետևյալ երաժշտական ստեղծագործությունները.
Քննադատություն
Ֆիլմը լավ է ընդունվել քննադատների կողմից՝ Rotten Tomatoes-ի կայքում ստանալով «թարմ» վարկանիշի 74%-ը, ինչպես նաև օգտվողների վարկանիշի 87%-ը ։ Ֆիլմը գրավել է 20-րդ տեղը 100 տարվա ընթացքում ամերիկյան ամենաոգեշնչող ֆիլմերի ցանկում, իսկ Էնդրյու Բեքեթը Ամերիկայի կինոարվեստի ինստիտուտի համաձայն 100 լավագույն հերոսների և չարագործների ցուցակում 49-րդ տեղում է:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ-ն մշակույթի և արվեստի մեջ Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Էստրե Դենիեկուր
Էստրե Դենիեկուր (Estrées-Deniécourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 287 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.45 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 209 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 167-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,9 %։ 167 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 147 անձ (82 տղամարդ և 65 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (9 տղամարդ և 11 կին)։ 42 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Համերգը (նկար, Վերմեեր)
Համերգը (Het concert), հոլանդացի նկարիչ Յան Վերմեերի մոտավորապես 1664 թվականին ստեղծած նկար, որտեղ պատկերված են նվագող տղամարդ և երկու կին։ Նկարը պատկանում է Բոստոնի Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանին, սակայն 1990 թվականին գողացել են թանգարանից և դեռևս չեն գտել ։ Ենթադրվում է, որ այն ամենաարժեքավոր գողացված և չբացահայտված կտավն է, որի արժեքը գնահատվել է մոտ 200 միլիոն դոլար ։
Նկարագրություն
Նկարում պատկերված են երեք երաժիշտներ. երիտասարդ կանանցից մեկը նստած է կլավեսինի մոտ, տղամարդը լյուտնյա է նվագում, մյուս կինը երգում է։ Կլավեսինի դեպի վեր բարձրացող փեղկը զարդարված է Արկադիայի բնատեսարանով, որի վառ գույներին հակադրվում են պատի աջ և ձախ կողմերում կախված նկարները։ Հատակին դրված է վիոլա։
Հետևի ֆոնի երկու նկարներից աջ կողմինը Դիք վան Բաբյուրենի «The Procuress» կտավն է, որն առկա է նաև Վերմեերի «Կինը նստած վիրջինալի մոտ» կտավում, որը նկարիչը ստեղծել է «Համերգ» կտավից վեց տարի հետո։ Ձախ կողմի նկարը պաստորալ բնապատկեր է։ Վերմեերի ժամանակաշրջանում հոլանդական գեղանկարչության մեջ երաժշտության թեման առնչվում էր սիրո և գայթակղության հետ ։
Սկզբնաղբյուր
Նկարի գտնվելու վայրը երկար տարիներ անհայտ է եղել։ 1696 թվականին կտավը վաճառվել է Ամստերդամում, սակայն մինչև 1780 թվականը դեռևս շարունակել է անհայտ մնալ ։ Փարիզյան աճուրդի ժամանակ 1892 թվականին կտավը 5000 դոլարով ձեռք է բերել Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդները, և 1903 թվականից կտավը ցուցադրվել է Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանում։ 1990 թվականի մարտի 18-ին ոստիկանների հագուստով ծպտված գողերը թանգարանից գողացել են 13 աշխատանքներ, այդ թվում նաև «Համերգը» կտավը, որը մինչև այժմ չի գտնվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յան Վերմեերի նկարներ Կատեգորիա:1664 նկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ Կատեգորիա:Արվեստի գողացված գործեր Կատեգորիա:Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանի նկարներ
Վինիպեգ (լիճ)
Վինիպեգ, (Ուինիփեգ՝ Winnipeg, հնդկացի կրի ցեղի լեզվով՝ «պղտոր ջուր»), խոշոր լիճ Կանադայի Մանիթոբա նահանգում, Վինիպեգ քաղաքից մոտ 55 կմ հյուսիս։ 1990-ական թվականներից Վինիպեգի ջրամբարի կազմում է։ Այն Կանադայի ամենամեծ  հարավային լիճն է։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 217  մ է ։
Աշխարհագրություն
Վինիպեգ լիճը Կանադայում տարածքով հինգերորդ ամենամեծ քաղցրահամ լիճն է, սակայն նա համեմատաբար փոքր է, միջին խորությունը ընդամենը 12 մ է, բացառությամբ լճի հյուսիսային և հարավային հատվածները  նեղ ու 60 մ խորությամբ իրար միացնող ջրանցքի։ Վինիպեգ լիճը աշխարհում քաղցրահամ ջուր ունեգող լճերի շարքում տարածքով 12-րդն է։ Լճի արևելյան մասում տարածվում է տայգան և շատ գետեր են հոսում, այս տարածքը հնարավոր է մտնի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկ։ Լճի ձևը երկարավուն է, երկարությունը հարավից հյուսիս  կազմում է 416 կմ ։ Լիճը երկար ավազի ափեր  ունի, խոշոր կրաքարային ժայռեր և չղջիկներով շատ քարանձավներ։ Լճի վրա կան մի քանի հարյուր կղզիներ, որոնց մեծ մասը չյուրացված ու անմարդաբնակ են։ Լճի ջրհավաք ավազանի մակերեսը մոտ  984200 կմ² է, որն իր մեջ ներառում է Կանադայի նահանգներն ու տարածքները՝ Ալբերտան, Սասկաչևանը, Մանիթոբան, Օնտարիոն, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի Մինեսոտա, և Հյուսիսային Դակոտա նահանգները։ Մի քանի գետեր, որոնք թափվում են Վինիպեգ լիճ՝ Սասկաչևան, Ռեդ Ռիվը (գետ, որը թափվում է Վինիպեգ լիճ) (որոշ աղբյուրներում կիրառում են թարգմանությունը՝ Կարմիր գետ), Վինիպեգ, Բլադվեյն, Պոպլար, Մանիգատոգան, Բերենս, Մուկուտավա, Բլեք Ռիվը։ Լճի ափին գտնվող բնակավայրերն են՝ Գրանդ Ռապիդսը, Բերենս Ռիվը,Գրանդ Մարեն,Հեկլան, Հիմլին, Ջեկհեդ Հարբորը։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ առաջին եվրոպացին, ով 1690 թվականին, առաջին անգամ այցելել է լճի ափ մորթու վաճառական Հենրի Քեսլին է եղել:Նա պահպանեց լճի տեղական հնդկական անունը՝ wīnipēk, որը նշանակում է «պղտոր ջրեր»։ Վինիպեգի առաջին ամրոցը կառուցվել է 1730-ական թվականներին։ Հետագայում Կարմիր գետի գաղութը, որը գտնվում էր ամրոցից հարավ, սկսվեց կոչվել Վինիպեգ և դարձավ Մանիթոբա նահանգի մայրաքաղաքը։
Տնտեսական օգտագործում
Նելսոն գետի վրա կառուցված է «»: Նելսոն գետը սկիզբ է առնելով լճից էլեկտրաէներգիայով բավարարում է նահանգի բնակչությանը։ Կասկադի էլեկտրակայանի ամենաբարձր պատնեշը` Ջենփեգը (Jenpeg), կառուցվել  է Խորհրդային ինստիտուտի « Հիդրոպրոյեկտի» կողմից։ Հագեցված լինելով խորհրդային նույն արտադրանքի տուրբիններով, պահպանվում է  լճի մակարդակը,փաստորեն այն վերածելով ջրամբարի, նման Բայկալ լճի վրա կառուցված Իրկուտսկի ջրաէլեկտրակայանին։ Սիրողական ձկնորսությունը՝ մասնագիտացված է սուդակի, հյուսիսային գայլաձկան և լճային թառափի ձկնորսությամբ,ինչպես նաև որսում են դեղին պերկես ։
Բնապահպանություն
Լճի ափին կան երկու բնապահպանական որսարգելավայրեր և գավառական զբոսայգիներ։ Լճի արևելյան ափին` Պոպլար որսարգելավայրն է՝ Նանովյան գետերի արգելոցը։ Լճի կենտրոնական մասում է գտնվում Ֆիշը Բեյ որսարգելավայրը, որը գտնվում է համանուն ծոցի և կղզիների վրա։ Լճի հարավային հատվածում Հեքլա Գրինգստոն գավառական պարկն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերկա լճեր
Ատավիզմ
Ատավիզմ (-հեռավոր նախնին, առհավություն, հետասերում) - հեռավոր նախնիներին բնորոշ հատկանիշների դրսևորումը կենդանական և բուսական օրգանիզմներում։ Ատավիզմ օրգանական աշխարհի միասնական ծագման և օրգանիզմների պատմական զարգացման ապացույց է։ Ատավիզմի օրինակներ են մարդու դեմքի և մարմնի վրա կենդանիների բուրդը հիշեցնող մազածածկը, պոչանման ելուստի զարգացումը, կովի կուրծի վրա երբեմն երրորդ զույգ պտուկների առկայությունը, հետագա սերունդների կառուցվածքում, վաղուց մեռած նախնիների կազմաբնախոսական և հոգեկան գծերի ի հայտ գալը։
Գեդսեմանիա
Գեդսեմանիա (გედსამანია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։
Ատավիզմ
Մարդու ատավիզմ
Ատավիզմի դրսևորում է համարվում օրինակ կույր աղիքի գոյությունը, որը վաղուց մարդու օրգանիզմում որևէ գործառույթ չի իրականացնում, սակայն շարունակում է իր գոյությունը։ Այդպես կարող է նաև մարդկանց վրա ի հայտ գալ օրինակ ավելորդ մատ, կամ մեկ այլ գոյացություն, որի գոյությունը ոչ միայն օգտակար չէ այլև տհաճ է ու անցանկալի։ Հայտնի գրականություններում ատավիզմն հաճախ անվանում են երևույթներ, որոնց համար ժամանակակից գիտությունը ստեղծել է ուրիշ բնություն, օրինակ միկրոցեֆալյուն և ճեղքված շուրթերը ։.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրգաններ Կատեգորիա:Էվոլյուցիոն կենսաբանություն
Ռեդփաֆ շաքարի գործարան
Ռեդփաֆ շաքարի գործարան (Redpath Sugar Refinery), շաքարի պահպանման, մաքրման թանգարանային շենք Կանադայի Օնտարիո նահանգի Տորոնտո քաղաքում։ Շենքը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից արևելք` Queens Quay-ի Ջարվիս փողոցի սկզբնամասում։
Շենք
2006 թվականին շենքի հյուսիսային կողմի լուսավոր կարմիր «Redpath Sugar» նշանը հանվել և փոխարինվել է «Tate & Lyle» նշանով նախկին սեփականատերերի կողմից (Redpath-ը ներկայումս պատկանում է American Sugar Refining Inc-ին)։ Շինության արևմտյան կողմում գտնվող Redpath նշանը դեռևս անփոփոխ է։ Raw Sugar Shed-ի հյուսիսային պատին նկարիչ Ռոբերտ Ուիլանդը պատկերել է կետ։
Ռեդփաֆ շաքարի թանգարան
1979 թվականից նույն շենքում գործում է Ռեդփաֆ շաքարի գործարանի թանգարանը, որը ներկայացնում է շաքարավազի վերամշակման և պատրաստման ցուցանմուշներ ։ Թանգարանը կապված է Կանադայի թանգարանների ասոցիացիայի, Կանադայի ժառանգության տեղեկատվական ցանցի և Կանադայի վիրտուալ թանգարանի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի թանգարաններ
Գեդսեմանիա
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 720 մետր բարձրության վրա՝ Ձիրուլա գետի ձախ ափին։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 45 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 313 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Համբարձում Լիմոնջյան
Համբարձում Լիմոնջյան, հայ երգահան, երաժշտագետ, նոր հայկական ձայնագրության հիմնադիրը։ Կոչվել է նաև Նոթաջի պապա Համբարձում։
Կյանքի վաղ շրջանը
Ծնվել, մեծացել և գործել է Կ. Պոլսում։ Ինքնակրթությամբ կատարելապես տիրապետել է հայ հոգևոր երաժշտությանը։ Կրթություն է ստացել ծննդավայրի Զենջիրլի խան թաղի հոգևոր դպրոցում, որտեղ աչքի է ընկել որպես լավ շարական երգող։ Երաժշտական կրթությունն ստացել է հույն երաժշտագետ Ոնոփրիոս Թաթավլեցու մոտ, հմտանալով հունական երաժշտական խաղերի մեջ։ Ապա աշակերտել է հայ երաժշտագետ Զեննե Պողոսին։ Խորապես ուսումնասիրել է հայկական, հունական, թուրքական և արաբական երաժշտությունը, ծանոթացել եվրոպական երաժշտությանը։ Ունեցել է նաև ինքնուրույն վոկալ ստեղծագործություններ, որոնցից են՝ «Ով ամենապայծառ», «Համեմատ քեզ ոչ գո նման», «Վեհ Հմայակ», «Գործք քաջության», «Զարթիր, զարթիր» և այլն, որոնցից միայն մեկն է հասել մեզ ։ Հիանալիորեն տիրապետել է թամբուր նվագարանին։ Երկար տարիներ աշխատել է դպրոցներում՝ իբրև երաժշտության դասատու, ինչպես նաև եղել է եկեղեցական դպիր։
Հայկական նոտագրության նոր համակարգի անհրաժեշտությունը
Համբարձում Լիմոնջյանը շուտով գալիս է այն համոզման, որ տիրացուների անճաշակ կատարումներով ազգային հոգևոր երգը, և հատկապես ծանր եղանակները, ենթարկվում են աղավաղումների ու շրջապատի օտար ազդեցությունների, ինչից և անհրաժեշտ էր խուսափել։ «Մեր եկեղեցական երաժշտությունը, - գրում է Լիմոնջյանը, - իր պարզությամբ վսեմ է ու գեղեցիկ։ Հարկ չկա նրանց մեջ ավելորդ գեղգեղանքներ մտցնել և իրենց ձայնին գեղեցկությունը ցուցադրելու նպատակով անվայելուչ ձևերով նմանությունն ընել այսինչ երգչին, գնչուին կամ հրեային»։ Ասվածն իբրև երևույթ վերաբերում է ողջ հայ երաժշտությանը, այդ թվում նաև գործիքային երաժշտությանը, որն իր հիմքում ամենից առաջ՝ երգ է, մեղեդի։ Լիմոնջյանն իբրև ստեղծված իրողությունից դուրս գալու ելք գտնում է, որ կորսված խազերի փոխարեն պետք է ստեղծել հայկական նոտագրության նոր համակարգ։ Տյուզյան ամիրաների նյութական օժանդակությամբ ձեռնարկում է հայկական նոտագրության ստեղծումը, հետևելով եվրոպական ձայնագրությանը։ 1813 թվականին աշխարհին հայտնի դարձավ «Լիմոնջյանի ձայնագրությունը»։
Լիմոնջյանի նոտագրության համակարգը
Լիմոնջյանի համակարգն ունի 7 հնչյուն և զուրկ է հնգագծից։ Դրանցով, ու մի քանի օժանդակ նշաններով, պարզ և կատարելապես նշանակվում են հնչյունի բարձրությունն ու տևողությունը, դրանց իջեցումներն ու բարձրացումները (ալտերացիա), երաժշտական զարդարանքները։ Գրաֆիկական որոշ նշանների նմանողությամբ, այս համակարգն աղերսվում է թե՛ խազային, թե՛ եվրոպական նոտագրությանը։ Վերջինս հատկապես կարևոր է, քանի որ հայերն էլ երաժշտության պատմական զարգացման ընթացքում, կոմպոզիտորական ստեղծագործության բնագավառում անցան եվրոպական երաժշտության նոտագրության, բոլորի նման հաղորդակցվեցին եվրոպական պրոֆեսիոնալ երաժշտությանն ու դրա մտածողությանը՝ երևույթի դրական ու բացասական կողմերով հանդերձ։ Այսպիսով հիմք դրվեց հայկական նոր ձայնագրությանը, որը հետագայում շարունակեցին նրա աշակերտները՝ Հովհաննես Մյուհենտիսյանը և այլք։
Իսկ Լիմոնջյանի աշակերտներից Արիստակես Հովհաննիսյանը, վերջինիս աշակերտ Գաբրիել Երանյանը մասնակի լրացումներ են արել իրենց մեծ ուսուցչի ստեղծած համակարգի մեջ։ Դրա կատարելագործմանը մասնակից է եղել նաև Կոմիտասը, որն իր ուսումնասիրական և հայկական ժողովրդական երաժշտության ուղևորություններում, հիմնականում օգտագործել է նոտագրության այս համակարգը։ Լիմոնջյանի համակարգը (ինչպես կրճատ անվանում են այն) մեծապես օգնեց հայ հոգևոր երգի պահպանմանը։ Սկսած 19-րդ դարից, այս նոտագրությամբ գրի են առնվել Պատարագը, Շարակնոցը, Ժամագիրքը, իսկ XX դարի սկզբից գրի են առնվել և կազմվել նաև ժողովրդական ու գուսանական, ազգային-հայրենասիրական ու քաղաքային երգերի այլևայլ ժողովածուներ, գործիքային նվագների հավաքածուներ։
Լիմոնջյանի նոտագրության համակարգը դեռ այսօր էլ պահպանում է իր գործնական նշանակությունը, մանավանդ միջնադարյան երաժշտություն ուսումնասիրելիս։ Ի դեպ, նրա ստեղծած ձայնագրությունը օգտագործվել է ոչ միայն հայկական, այլ նաև թուրքական և ընդհանրապես մերձավորարևելյան երաժշտության մեջ ։
Նոր հայկական ձայնագրությունը այժմ դասավանդվում է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում, Գևորգյան Ճեմարանում, և ուրիշ երաժշտական հիմնարկություններում։
Աղբյուրներ
Մարգարիտ Բրուտյան, «Հայ քաղաքային ժողովրդական երաժշտության կատարողական արվեստի պատմության էջեր», Երևան, 2001 թ.:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգահաններ Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ գյուտարարներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Թուրքական մուղամ երաժշտության կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երաժշտական տեսաբաններ Կատեգորիա:Օսմանյան դասական երաժշտության կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Ավետիսյանների ընտանիքի սպանություն Գյումրիում
Ավետիսյանների ընտանիքի սպանություն Գյումրիում, զանգվածային սպանություն, որը տեղի է ունեցել 2015 թվականի հունվարի 12-ին Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքի Մյասնիկյան 188 հասցեում  ։ Գյումրու բնակիչներ Ավետիսյանների ընտանիքի բոլոր 7 անդամները սպանվել են Գյումրիում տեղակայված Ռուսաստանի զինված ուժերի 102-րդ ռազմաբազայի ժամկետային զինծառայող Վալերի Պերմյակովի կողմից ։ Սպանությունների համար Վալերի Պերմյակովը Հայաստանի Հանրապետության դատարանի կողմից դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման, իսկ Ռուսաստանի Դաշնության դատարանի կողմից՝ 10 տարվա ազատազրկման և պատիժը կրելու նպատակով տեղափոխվել Ռուսաստանի Դաշնություն ։
Ավետիսյանների ընտանիքի սպանությունը մեծ վրդովմունք ու հակառուսական տրամադրություններ է ստեղծել Հայաստանում, տեղի են ունեցել քաղաքացիական հուզումներ, ոստիկանական ուժերի հետ բախումներ, այդ թվում՝ Գյումրիում տեղակայված ռուսական ռազմաբազայի մուտքի մոտ և Գյումրիում գտնվող Ռուսաստանի Դաշնության հյուպատոսության մոտ։ Քաղաքացիական հուզումներ են տեղի ունեցել նաև Հայաստանի այլ վայրերում  ։
Դեպքերի ընթացք
2015 թվականի հունվարի 12-ին՝ ժամը 6։20-ին, Ավետիսյանների ընտանիքի տան հարևանությամբ բնակվող բնակիչը պայթյուն կամ կրակոց է լսել, ինչպես նաև երեխայի լաց, մտածել է թե թեթև երկրաշարժ է ։ ժամը 10-ի կողմերը, հարևանուհու դուստրը նկատել է, որ Ավետիսյանների տան դուռը բաց է, իսկ պատուհանները՝ ջարդված։ Մտնելով ներս՝ տեսել է, որ ընտանիքի 6 անդամները գնդակահարված են, իսկ վեց ամսական երեխան՝ վիրավորված։ Վերջինին տարել են հիվանդանոց ։
Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեն հայտնում է, որ դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերվել են 5.45 մմ տրամաչափի պարկուճներ, 1 պահունակ՝ փամփուշտներով, զինվորական կոշիկներ, որոնց վրա գրված է եղել Պերմյակով ազգանունը ։ Հանցագործությունը կատարվել է վաղ առավոտյան, երբ բոլորը անկողնում են եղել։ Շարժառիթները պարզ չեն, տեսանելի վայրում դրված ոսկեղենը մնացել է ։ Իրավապահ մարմինները կարճ ժամանակ անց պարզել են ենթադրյալ հանցագործի ինքնությունը, ով հանդիսանում էր Գյումրիում տեղակայված ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի ժամկետային զինծառայող Վալերի Պավելի Պերմյակովը։ Նա, վերցնելով իրեն ամրագրված զենքը՝ ԱԿ-74 ինքնաձիգը, փախել է պահակակետից։ Ռուսական կողմի որոնումները արդյունք չեն տվել ։ Պերմյակովը հանցանքի վայրում զգեստափոխվել է, հանել զինվորական համազգեստը, հագել քաղաքացիական հագուստ և հեռացել։ Դեպքի վայրում հայտնաբերվել է 21 կրակված պարկուճ, ԱԿ-74 մակնիշի 1 ինքնաձիգ, սվին-դանակ, 1 ամբողջությամբ լիցքավորված՝ շուրջ 30 փամփուշտով փամփշտակալ և մեկ փամփշտակալ, որի մեջ մնացել է միայն 1 փամփուշտ ։
Ավելի ուշ քաղաքացիները հայտնել են, որ Պերմյակովին տեսել են Ալեք Մանուկյան կամրջի տակ գտնվող սեփական տներից մեկի տանիքին ։
Շիրակի մարզի դատախազ Րաֆֆի Ասլանյանը հայտնում է, որ հունվարի 12-ի լույս 13-ի գիշերը Շիրակի մարզի Բայանդուր գյուղի մոտակայքում ռուս սահմանապահների կողմից հայտնաբերվել է Վալերի Պերմյակովը։ Ըստ տեղեկությունների՝ նա փորձել է հատել հայ-թուրքական սահմանը ։
Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեի մամուլի պատասխանատու Սոնա Տռուզյանը հունվարի 13-ին հայտնում է, որ Պերմյակովն ընդունել է մեղքը, հայտնել, որ Գյումրիում տեղի ունեցած արարքն ինքն է կատարել։ Տռուզյանը հայտնում է, որ Պերմյակովին հայտնաբերել են ռուս սահմանապահները հայ-թուրքական շփման գիծն անցնելու փորձ կատարելիս, որից հետո տեղափոխվել է ռուսական զորամաս, որտեղ նրան հարցաքննել են Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեի ներկայացուցիչները, ինչպես նաև Հայաստանի քննչական կոմիտեի նախագահի տեղակալ Վահագն Հարությունյանը, ում մասնակցությամբ է տեղի ունեցել Պեմյակովի հարցաքննությունը ։
Հունվարի 14-ին Գյումրիում և Երևանում տեղի են ունենում զանգվածային բողոքի ցույցեր, որոնց հիմնական պահանջն է եղել սպանության մեջ մեղադրվող Պերմյակովին Ռուսաստանին չհանձնելը։
Հասարակական արձագանք
Հունվարի 15-ին հարյուրավոր ցուցարարներ հավաքվում են Գյումրիում գտնվող Շիրակի մարզի գլխավոր դատախազության շենքի դիմաց և հանդիպում են պահանջում Հայաստանի Հանրապետության գլխավոր դատախազ Գևորգ Կոստանյանի հետ, որին հաջորդում են բանակցությունները։ Կոստանյանի և ցուցարարների բանակցություններին մասնակցում են նաև պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանը, Հայ Առաքելական եկեղեցու Շիրակի թեմի առաջնորդ՝ Միքայել Աջապահյանը և մարզային դատախազ՝ Րաֆֆի Ասլանյանը (ինչպես նաև Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» ակումբ ՀԿ-ի նախագահ Լևոն Բարսեղյանը)։ Դատախազ Կոստանյանը պարտավորվում է նամակով դիմել Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր դատախազին, որպեսզի հանցագործին հանձնեն հայ իրավապահներին ։ Սակայն ցուցարարներին բանակցությունների արդյունքները չեն բավարարում և նրանց մի զգալի մասը շարժվում է դեպի Գյումրիում գտնվող Ռուսաստանի հյուպատոսություն։ Նրանց ճանապարհը փակում են ոստիկանական ստորաբաժանումները, ինչը հանգեցնում է ցուցարարների և իրավապահների միջև զանգվածային բախումների ։ Հանդարտվելու և ցույցը խաղաղ շարունակելու համար ցուցարարներին խնդրանքով դիմում ու համոզում են պատգամավորներ Մարտուն Գրիգորյանը, Զարուհի Փոստանջյանը և Շիրակի թեմի առաջնորդ Աջապահյանը։
Բախումների հետևանքով վիրավորվում են բազմաթիվ ցուցարարներ և ոստիկաններ  , 2 տասնյակից ավել անձ բերման է ենթարկվում ։
Բողոքի զանգվածային միջոցառումներ են տեղի ունենում նաև Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում ։ Երեկոյան և գիշերային ժամերին Երևանի Ազատության հրապարակից և հարակից տարածքներից ոստիկանական բաժիններ են բերման ենթարկվում տասնյակ քաղաքացիներ ։ Հետագայում բերման ենթարկվածները (այդ թվում՝ Գյումրիում) բաց են թողնվում, նրանց մի մասի նկատմամբ կազմվում են վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություններ։
Զոհեր
Տեղում սպանվել են ՝
Ընտանիքի յոթերորդ անդամը՝ վեց ամսական Սերյոժա Արմենի Ավետիսյանը, ծանր վիճակում տեղափոխվել էր հիվանդանոց, վիրահատվել, սակայն հունվարի 19-ին մահացել հիվանդանոցում (ժամը 17։02-ին երեխայի մոտ արձանագրվել է կենսաբանական մահ) ։
Հետաքննություն
Սպանության կապակցությամբ Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը հրատապ սելեկտորային խորհրդակցություն է անցկացրել իրավապահ մարմինների ղեկավարների հետ, որի ընթացքում շեշտվել է ամենակարճ ժամկետում դրա մանրամասները պարզելու, մեղավորներին հայտնաբերելու և օրենքի ողջ խստությամբ պատասխանատվության ենթարկելու կարևորությունը ։
Դեպքի վայր են ժամանել մարզի ոստիկանապետը, մարզի քննչական վարչության պետը, մարզի դատախազը և այլ պաշտոնատար անձինք։ Դեպքը քննվել է Հայաստանի քննչական վարույթում, քանի որ կատարվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում՝ Գյումրի քաղաքում ։ Փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ՝ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և 235-րդ հոդվածի հատկանիշներով ։
Քանի որ հանցագործության մեջ կասկածվել է ռուսական ռազմաբազայի զինծառայող, Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարարությունը զանգվածային սպանության հետաքննության համար հատուկ հանձնաժողով է ուղարկել Գյումրի։ Հանձնաժողովը ղեկավարել է Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարի տեղակալ, բանակի գեներալ Արկադի Բախինը ։ Հունվարի 13-ին Հայաստանի պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը մեկնել է Գյումրի՝ Մոսկվայից ժամանած քննչական հատուկ հանձնաժողովի անդամների հետ սպանության հանգամանքները քննելու համար ։
Գյումրիում հետաքննությունը իրականացրել են հայ ոստիկանները՝ ռուս զինվորականների հետ համատեղ ։
Հունվարի 20-ին Հայաստանի և Ռուսաստանի քննչական կոմիտեների նախագահներ Աղվան Հովսեփյանի և Ալեքսանդր Բաստրիկինի ստորագրած հուշագրով ստեղծվում է երկու երկրների փոխգործակցությունը համակարգող շտաբ, որի կազմում ընդգրկվում է 10 անձ՝ երկու երկրների քննչական կոմիտեների ներկայացուցիչներ, քրեագետներ ։ Ըստ Հայաստանի քննչական կոմիտեի նախագահի խորհրդական Սոնա Տռուզյանի՝ հունվարի 21-ին Վալերի Պերմյակովին մեղադրանք է առաջադրվում Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ սպանության համար։ Վալերի Պերմյակովն ընդունել է առաջադրված մեղադրանքը ։
Կասկածյալ
Սպանության մեջ մեղադրվել է Գյումրիում տեղակայված Ռուսաստանի զինված ուժերի 102-րդ ռազմաբազայի ժամկետային զինծառայող Վալերի Պավլի Պերմյակովը ։ Պերմյակովը ծնունդով Ռուսաստանի Դաշնության Չիտայի շրջանից է, որտեղ ավարտել է երեկոյան դպրոց։ Եղել է Չիտայի շրջանի Բալեյ քաղաքի «Փրկություն՝ Հիսուսով քրիստոնեական եկեղեցի» կազմակերպության հովիվ ։ Նախքան ծառայությունը Պերմյակովը եղել է ոստիկանության ուշադրության կենտրոնում, քանի որ եղբայրը սպանության համար դատապարտված է ։ Ռուսաստանում իր ժամկետային զինվորական ծառայության առաջին կես տարիների ընթացքում բանակից փախել է, քանի որ չի ցանկացել ծառայել զինված ուժերում։ Դեկտեմբերի 3-ին տեղափոխվել է Հայաստանի Հանրապետության Գյումրի քաղաքում տեղակայված ռուսական 102-րդ ռազմաբազա։ Պերմյակովի քույրը՝ Եկատերինա Միխայլովան, նշել է, որ իր եղբայրը չէր կարող այդքան մարդ, հատկապես՝ երեխա սպանել։ Նա ասել է, որ իրենք շատ մեծ և ամուր ընտանիք ունեն։ Եկատերինան նշել է, որ նա եղբոր ծառայության և այդ ընտանիքի հետ հնարավոր կապի մասին ոչ մի բանից տեղյակ չէ ։
Դատ և դատավճիռ
2015 թվականի օգոստոսի 12-ին Ռուսաստանի Դաշնության Հյուսիսկովկասյան օկրուգի զինվորական դատարանում լսվում է Վալերի Պերմյակովի՝ զենքով դասալքության, զինամթերք հափշտակելու և ապօրինի զենք կրելու փաստով հարուցված քրեական գործը։ Դատական նիստերը տեղի են ունենում Գյումրի քաղաքում տեղակայված ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի տարածքում ։ Հրապարակվում են Պերմյակովի նախաքննական ցուցմունքները, ըստ որոնց նա ընդունել է մեղքը։ Հայաստանի Հանրապետության դատարանը Վալերի Պերմյակովին դատապարտում է ցմահ ազատազրկման, իսկ Ռուսաստանի Դաշնության դատարանը՝ 10 տարվա ազատազրկման ։ Հետագայում նրան տեղափոխել են Ռուսաստանի Դաշնություն պատժի կրման համար։
Պաշտոնական արձագանք
Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուն ցավակցություն է հայտնել զոհվածների հարազատներին և աջակցություն խոստացել իր հայ պաշտոնակցին հետաքննության և հանցագործության բացահայտման գործում ։
Մոսկվայում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանատան դիմաց կազմակերպվել է մոմավառություն։ Տասնյակ մարդիկ ծաղիկներ են բերել դեսպանատան դիմաց՝ ի հիշատակ Հայաստանում զոհված ընտանիքի ։
Հունվարի 19-ին Շիրակի մարզպետ Ֆելիքս Ցոլակյանի մամուլի ասուլիսը ընդհատվել է 102-րդ ռուսական ռազմաբազայի գլխավոր հրամանատարի զանգով, որը հայտնել է, թե գումար են հավաքել և իրենց ֆինանսական աջակցություն են առաջարկում Ավետիսյանների հարազատներին։ Սակայն Ֆելիքս Ցոլակյանը մերժել է առաջարկը՝ նշելով, որ հարմար չի գտնում այս պահին որևէ ֆինանսական աջակցություն ռազմաբազայի կողմից ։
ԶԼՄ-ների անդրադարձ
Չնայած հայկական լրատվամիջոցների կողմից զանգվածային սպանության թեման լայնորեն լուսաբանվելուն՝ Հանրային հեռուստաընկերությունը սկզբնապես խուսափել է անդրադառնալ դեպքի հետաքննությանը և զանգվածային ցույցերին ։
Սկզբում լռել են նաև ռուսաստանյան լրատվամիջոցները։ Սպանությանը հաջորդած օրվա ընթացքում ռուսական երեք խոշորագույն հեռուստաալիքները («Ռոսիա 1», «Առաջին ալիք» և «ՆՏՎ») ընդհանրապես չեն հաղորդել կատարվածի մասին։ Երկրորդ օրվա ընթացքում «ՆՏՎ» հեռուստաալիքը հաղորդել է, որ Հայաստանի Հանրապետության Գյումրի քաղաքում տեղակայված 102-րդ ռազմաբազայից փախուստի է դիմել զինվոր, ով ավելի ուշ գտնվել է՝ ընդհանրապես չանդրադառնալով կատարված սպանություններին ։ Սպանության մասին ևս մեկ օր անց անդրադարձել է «Ռոսիա 24» հեռուստաալիքը՝ շեշտելով, որ զինվորական ծառայության ընթացքում Պերմյակովն աչքի է ընկել «բարձր առաջադիմությամբ» ։
Վեց ամսական Սերյոժայի մահվանից հետո ռուս լրագրող Վլադիմիր Սոլովյովը պահանջել է հրապարակայնորեն մահապատժի ենթարկել Պերմյակովին ։
Բարեմ
Բարեմ (Barrême), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարեմ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04022։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 481 մարդ։
Ծովի սպասումով
Այս ֆիլմով ավարտվում է Խուդոյնազարովի «Կենտրոնական Ասիա» եռագրությունը, որն սկսվում է «Լուսնային հայրը» (1999) ֆիլմով։ 2000 թվականին սկսվել է եռագրության երկրորդ մասի՝ «Կենդանի ձուկ» («Living Fish») տրագիկոմեդիայի վրա աշխատանքը, որի սցենարը գրել Է Օլեգ Անտոնովը ։ Նախագիծը չի ավարտվել 2008 թվականի ֆինանսական ճգնաժամի հետևանքով, ինչպես նաև 2014 թվականին պրոդյուսեր Կառլ Բաումգարտների մահվան պատճառով, իսկ 2015 թվականին մահացել է Խուդոյնազարովը ։
Բարեմ
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 298 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 216-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 82-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 72,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,8 %)։ 216 աշխատունակ բնակիչներից 185-ը աշխատում էին (103 տղամարդ և 82 կին), անաշխատանք էին 31-ը (11 տղամարդ և 20 կին)։ 82 անգործ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 32-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ծովի սպասումով
«Ծովի սպասումով» ֆիլմի արտադրությունն սկսվել է 2009 թվականին ։
Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունենում Աբաստա նավահանգստային քաղաքում (որը հիշեցնում է Մույնակը)՝ Արալյան ծովի հարավային ափին։ Մարատ անունով նավապետը գնում է ձկնորսության՝ չնայած փոթորկի մասին նախազգուշացմանը։ Հենց Նման օրերին է, որ հսկայական քանակությամբ ձուկ է մտնում ծոց։ Որոշակի երկմտությունից հետո նա իր հետ տանում է կնոջը՝ Դարիին և նրա կրտսեր քրոջը՝ Թամարային։ Սակայն ավելի ուշ Թամարային տուն է ուղարկում։ Նավը հայտնվում է ուժեղ փոթորկի մեջ, և փրկվում է միայն Մարատը։
Տասը տարի անց Մարատն ազատվում է բանտից և վերադառնում քաղաք։ Նա իմանում է, ծովն այժմ հեռու է, իսկ նավահանգիստը գտնվում է հսկայական ավազոտ անապատում՝ ժանգոտ նավերով։ Քաղաքի մարդիկ Մարատին թշնամանքով են վերաբերվում ռազմածովային աղետի ժամանակ իրենց հարազատների կորստի պատճառ դառնալու համար․ անձնակազմի անհետ կորած անդամներից ոչ մեկը չի գտնվել։ Մեղքի զգացումից տառապող Մարատը սկսում է քաշել իր նավը՝ փնտրելով ծովը։ Նրա կողքին կանգնած է միայն իր հին ընկեր Բալթազարը։ Թամարան՝ իր խեղդված կնոջ՝ Դարիի կրտսեր քույրը, մանկուց սիրել է Մարատին և այժմ հուսահատորեն փորձում է գրավել նրա սիրտը. Մարատը պնդում է, որ Դարին իր կինն է և ասում է նրան, որ «իր սրտում մոծիր է»։ Նա ապրում է միայն ծովը գտնելու համար։
Ի վերջո, Մարատը մահանում է հիվանդությունից և հյուծվածությունից։ Փոթորկի ժամանակ ծովը վերադառնում է, և Մարատի հոգին իր նավի վրա դուրս բերում բաց ծով։
Նկարահանումների վայր
Ֆիլմը նկարահանվել է Ղազախստանում՝ Մանգըշլակ թերակղզում՝ Կասպից ծովի լեռնային անապատներում և Ակտաու հին նավահանգստից ոչ հեռու ։ Նկարահանման ժամանակ օգտագործված Աբաստա քաղաքը պատկերող դեկորացիաները աշխատանքների ավարտից հետո մնացել են Ակտաու քաղաքից 104 կմ հյուսիս՝ Տաուչիկի մոտ և դարձել տեսարժան վայր ։
Քննադատություն
theguardian.com-ից Քսան Բրուքսը ֆիլմըին տվել է 5 աստղից 3 և գրել է. «Խուդոյնազարովի ֆիլմը մեծ, լայն, կախարդական իրատեսական ժողովրդական հեքիաթ է, որը վարակված է չափազանց շատ կոպիտ արքետիպերով (գեղեցկության օբյեկտ, իմաստուն ծեր ճգնավոր, roustabout best mate) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Գերմանական կինոկատակերգություններ
Գեորգե Պոպեսկու
Գեորգե Պոպեսկու (Gheorghe Popescu, ), ռումինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, ավարտել է խաղացողի կարիերան։
Կարիերա
Խաղացել է Ռումինիայի հավաքականում 15 տարի, այդ ընթացքում անցկացրել է 115 խաղ (Ռումինիայի հավաքականի պատմության 3-րդ արդյունքը)՝ խփելով 16 գոլ։ Եղել է լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը Ռումինիայի ֆուտբոլի պատմության մեջ։
Վեց անգամ ճանաչվել է Ռումինիայի լավագույն ֆուտբոլիստ, մասնակցել է աշխարհի երեք առաջնությունների և Եվրոպայի երկու առաջնությունների։
Պոպեսկուն խաղացել է առաջատար ակումբներում, եղել է «Բարսելոնա» ֆուտբոլային ակումբի թիմի ավագ։
Պոպեսկուն մեկ այլ հայտնի ռումինացի ֆուտբոլիստի՝ Գեորգե Հաջիի կնոջ եղբայրն է։
Ռումինիայի հավաքականի նախկին խաղացողը բանտում անցկացրել է մեկ տարի, ութ ամիս և 2015 թվականի նոյեմբերին ազատ է արձակվել պայմանական վաղաժամկետով ։
Ձեռքբերումներ
Անձնական