cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիոլա Դևիս
Վիոլա Դևիս (Viola Davis, ), ամերիկացի դերասանուհի և պրոդյուսեր։ Առաջին անգամ նկարահանվել է 1996 թվականին։ Առավել հայտնի է դարձել՝ կատարելով Էյբլին Կլարկի դերը «Սպասուհի» ֆիլմում։ իր դերասանական կարիերայի ընթացքում հասցրել է արժանանալ է ամերիկյան կինոակադեմիայի հեղինակավոր «Օսկար» մրցանակի, «Էմմի» մրցանակի (Primetime Emmy Award), երկու Թոնի մրցանակի։ Դերասանական արվեստի եռակի թագի արժանացած ամենաերիտասարդ դերասանն է և այդ պարգևների եռյակը նվաճած առաջին աֆրոամերիկացին : Թայմ ամսագիրը նրան երկու անգամ՝ 2012 թ. և 2017 թ., ներառել է իր կազմած «Աշխարհի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկ»-ում ։ 2017 թվականին Հոլիվուդի փառքի ճեմուղում հանդիսավորությամբ բացվել է Վիոլա Դևիսի աստղը ։ 2020 թվականին The New York Times-ը նրան 9-րդ տեղն է հատկացրել իր պատրաստած «21-րդ դարի 25 մեծագույն դերասանների ցանկ»-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:1965 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Օնտիկա
Օնտիկա (Ontika), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Կոհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Կոհտլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Եվա Դիքսոն
Եվա Դիքսոն (Eva Dickson ), շվեդացի ճանապարհորդուհի, օդաչու, ավտոմրցարշավորդ և գրող։ Առաջին կինը,  որը մեքենայով հատել է Սահարա անապատը։
Կենսագրություն
20 տարեկանում Եվան ամուսնանացել է ավտոմրցաշավորդ Օլոֆ Դիքսոնի հետ, բայց 7 տարի անց ամուսնալուծվել։ Ամուսնալուծության պատճառն այն էր, որ Օլոֆը դեմ էր նրա ճանապարհորդություններին։
Եվայի ճանապարհորդությունները գրավեցին հանրության ուշադրությունը։ Նա իր փորձի մասին մի քանի գիրք և ճանապարհորդական ուղեցույցներ հրատարակեց։ Ճանապարհորդությունների համար Եվան գումար էր վաստակում՝ գրազ գալով բարձրաշխարհիկ հարուստ մարդկանց հետ։
1932 թվականին նա գրազ է եկել և մեքենայով անցել է Նայրոբիից մինչև Ստոկհոլմ՝ դառնալով առաջին կինը, որը մեքենայով կարողացել է հաղթահարել ամբողջ Սահարա անապատը։ 1932 թվականին Եվան ծանոթացել է բարոն Բլիքսենի հետ, որը եղել էր գրող Կարեն Բլիքսենի նախկին ամուսինը։ Նրանց սիրային կապը սկսվել է Քենիայից։ Այնտեղ էլ՝ Քենիայում, 1932 թվականին Եվան մասնակցել է տարբեր գիտարշավների։ Իսկ հաջորդ տարի նրանք Բլիքսենի հետ ուղևորվել են  Եթովպիա, որտեղ Դիքսոնը՝ որպես շվեդական թերթի (The Weekly Journal) ռազմական թղթակից, գրել է եթովպական ճգնաժամի մասին։ Եթովպիայից նրանք վերադարձել են  Քենիա՝ ջորիների վրա նստած անցնելով 2000 կիլոմետր։
1937 թվականի հունիսի 3-ին Դիքսոնը ուղևորվել է ճանապարհորդության Ստոկհոլմից դեպի Պեկին՝ նպատակադրվելով իրականցանել իր վաղեմի երազանքը և դառնալ առաջին մարդը, որը միայնակ կարողացել է մեքենայով հաղթահարել մետաքսի ճանապարհը։ Նա միայնակ շրջանցել է Գերմանիան, Լեհաստանը, Ռումինիան, Թուրքիան, Սիրիան և Իրանը։ Երբ Եվան հասավ Աֆղանստան, նրան խորհուրդ տվեցին անցնել Հնդկաստանով, որովհետև նրա նախընտրած ճանապարհը կնոջ համար համարվում էր շատ վտանգավոր։ Հասնելով մինչև Կալկաթա (քաղաք Հնդկաստանում, Գանգեսի դելտայում)՝ Եվան անսպասելի հիվանդացավ։ Հիվանդանոցում նրան բուժում էին մկնդեղով, որից նրա վիճակը ավելի վատացավ։ Կալկաթայում նրա դրամական միջոցները սպառվում էին։ Իսկ երբ Դիքսոնը  լսեց Ճապոնա-չինական պատերազմի մասին լուրը, հասկացավ, որ իրեն չի հաջողվի հասնել նպատակակետին։ Անտեսելով հիվանդությունը՝ նա վճռեց նորից վերադառնալ Եվրոպա։ Նրան հաջողվեց հասնել մինչև Բաղդադ (այդ ժամանակ նրա ճանապարհորդության տևողությունը արդեն 9 ամիս էր), որի ճանապարհներին նա կորցրեց ղեկի վերահսկողությունը և վթարի ենթարկվեց։ Հենց այդ վայրում էլ Եվա Դիքսոնը մահացավ։
Կուլյար
Կուլյար (Cúllar), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Գրանադայի մարզի մեջ։ Համայնքը գտնվում է Բասա շրջանում։ Զբաղեցնում է 427 կմ2 տարածքը։
Եվա Դիքսոն
Գրականություն
Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Կին օդաչուներ Կատեգորիա:Շվեդ ճանապարհորդներ
Կուլյար
2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 4703 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից կազմում է 22 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Երմոլովկա (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)
Երմոլովկա (Єрмолівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սոլդատսկոե։ Հիմնադրվել է 1910 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Երմոլովկա գյուղում բնակվում էր 350 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1910 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1892 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Թուրքիայի ռազմական կոչումներ
Այս հոդվածը ներկայացնում է Թուրքիայի զինված ուժերի ռազմական կոչումները և դրանց համապատասխանող տարբերանշանները։
Բարձրագույն սպայակազմ (գեներալիտետ)
Թուրքիայի ցամաքային զորքերի (բանակի) բարձրագույն սպայակազմի ուսադիրների վրա, ինչպես և Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի և Թուրքիայի ժանդարմերիայի բարձրագույն սպայակազմի ուսադիրների վրա, առկա է ոսկեգույն պսակ՝ խաչված սուսերներով։ Պսակի գագաթին լուսնի մահիկն ու փոքր աստղն են, որոնք խորհրդանշում են Թուրքիայի հանրապետության պետական զինանշանը ։
Կրտսեր սպայակազմ
Կրտսեր սպայակազմի ուսադիրների վրա չկա ոսկեգույն պսակ՝ կան միայն աստղեր (կրտսեր լեյտենանտի ուսադիրի վրա՝ երկար ուղղանկյուն)։ Կապիտանի ուսադիրի վրա առկա է երեք ոսկեգույն աստղ։ Ավագ լեյտենանտի ուսադիրի վրա առկա է երկու ոսկեգույն աստղ։ Լեյտենանտի ուսադիրի վրա առկա է մեկ ոսկեգույն աստղ։ Կրտսեր լեյտենանտի ուսադիրի վրա աստղի փոխարեն երկար ուղղանկյուն է։
Ենթասպաներ և շարքային կազմ
Թուրքիայի ցամաքային զորքերի ենթասպայական և շարքային կազմի կոչումները ներկայացված են հետևյալ աղյուսակում.
Թուրքիայի ցամաքային զորքերում ենթասպայական և շարքային անձնակազմը ուսադիրներ չի կրում, այլ միայն թևնիշներ, որոնց վրա ներկայացված է նրանց ռազմական կոչումը։ Թևնիշների ՛՛դաշտը՛՛ կանաչ գույնի է։ Գալունները՝ արհեստավարժ կամ կադրային ենթասպայական կազմի համար ոսկեգույն են, իսկ ժամկետային պարտադիր զինծառայության զինծառայողների (շարքային կազմի) համար՝ կարմիր գույնի են։
Թուրքիայի ռազմաօդային ուժեր
Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի զինծառայողները (սպաները) կրում են ուսադիրներ, որոնց ՛՛դաշտի՛՛ գույնը կապույտ է, իսկ այդ դաշտում դասավորված աստղերը՝ ոսկեգույն։ Աստղերի մեծությունը նույնն է՝ անկախ նրանից, թե բարձագո՞ւյն հրամկազմի կոչում է, թե՞ ավագ կամ կրտսեր սպայակազմի ։
Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի զինադրոշի կապույտ պաստառի վրա պատկերված է կենտրոնում՝ սպիտակ արծիվ, նրա գլխից վեր՝ չորս սպիտակ աստղ։ Այդ 4 աստղը նշանակում է, որ Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր հրամանատարը 4-աստղանի զորավար է, այսինքն՝ ՛՛օրգեներալ՛՛ կամ բանակի գեներալ։
Սակայն ռազմաօդային ուժերում ևս կա մարշալ (mareşal) կոչումը, որի ուսադիրի ՛՛դաշտը՛՛ ամբողջությամբ ոսկեգույն է։ ՛՛Մարշալի՛՛ կոչումն ամենաբարձրն է Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերում։ Խաղաղ ժամանակ ոչ ոքի չի շնորհվում. այս կոչումը շնորհվում է միայն պատերազմի ժամանակ։
Բարձրագույն սպայակազմ (գեներալիտետ)
Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի Բարձրագույն սպայակազմի ուսադիրների վրա, ինչպես և Թուրքիայի ցամաքային զորքերի և Թուրքիայի ժանդարմերիայի բարձրագույն սպայակազմի ուսադիրների վրա, առկա է ոսկեգույն պսակ՝ խաչված սուսերներով։ Պսակի գագաթին լուսնի մահիկն ու փոքր աստղն են, որոնք խորհրդանշում են Թուրքիայի հանրապետության պետական զինանշանը ։
Ավագ սպայակազմ (շտաբս-սպաներ)
Ավագ սպայակազմի ուսադիրների վրա առկա է ոսկեգույն պսակ՝ առանց խաչված սուսերների։ Գնդապետի ուսադիրի վրա առկա է երեք ոսկեգույն աստղ։ Փոխգնդապետի ուսադիրի վրա առկա է երկու ոսկեգույն աստղ։ Մայորի ուսադիրի վրա առկա է մեկ ոսկեգույն աստղ ։
Կրտսեր սպայակազմ
Կրտսեր սպայակազմի ուսադիրների վրա չկա ոսկեգույն պսակ՝ կան միայն աստղեր (կրտսեր լեյտենանտի ուսադիրի վրա՝ երկար ուղղանկյուն)։ Կապիտանի ուսադիրի վրա առկա է երեք ոսկեգույն աստղ։ Ավագ լեյտենանտի ուսադիրի վրա առկա է երկու ոսկեգույն աստղ։ Լեյտենանտի ուսադիրի վրա առկա է մեկ ոսկեգույն աստղ։ Կրտսեր լեյտենանտի ուսադիրի վրա աստղի փոխարեն երկար ուղղանկյուն է ։
Ենթասպաներ և շարքային կազմ
Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերում ենթասպայական և շարքային անձնակազմը ուսադիրներ չի կրում, այլ միայն թևնիշներ, որոնց վրա ներկայացված է նրանց ռազմական կոչումը։ Թևնիշների ՛՛դաշտը՛՛ կապույտ գույնի է։ Գալունները՝ արհեստավարժ կամ կադրային ենթասպայական կազմի համար ոսկեգույն են, իսկ ժամկետային պարտադիր զինծառայության զինծառայողների (շարքային կազմի) համար՝ կարմիր գույնի են։
Թուրքիայի ռազմածովային ուժեր
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի զինծառայողներից ուսադիրներ են կրում Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի ավելի ցածր ռազմական կոչումներ ունեցող զինծառայողները ուսադիրներ չեն կրում։ Նրանց կոչումները ներկայացված են միայն թևնիշներով։ Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի զինծառայողների տարբերանշաններին նույնական են Թուրքիայի առափնյա պահպանության զինծառայողների տարբերանշանները։
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի զինադրոշի կարմիր պաստառի վրա պատկերված է կենտրոնում՝ սպիտակ խարիսխ և չորս սպիտակ աստղ՝ յուրաքանչյուր անկյունում՝ 1-ական։ Այդ չորս աստղը նշանակում են, որ Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի գլխավոր հրամանատարը 4-աստղանի ծովակալ է, այսինքն՝ ՛՛օրամիրալ՛՛։
Սակայն ռազմածովային ուժերում ևս կա ցամաքային և օդային ուժերի մարշալ (mareşal) կոչումներին համարժեք կոչում, որը կոչվում է Բյույուքամիրալ 	(Büyükamiral) կամ Մեծ Ծովակալ։ Վերջինիս ուսադիրի ՛՛դաշտն՛՛ ամբողջությամբ ոսկեգույն է։ ՛՛Բյույուքամիրալ՛՛ կամ ՛՛Մեծ ծովակալ՛՛ կոչումն ամենաբարձրն է Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում։ Խաղաղ ժամանակ ոչ ոքի չի շնորհվում. այս կոչումը շնորհվում է միայն պատերազմի ժամանակ։
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի բարձրագույն սպայակազմը (ծովակալները)
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում բարձրագույն սպայակազմը կրում է ծովակալական կոչումներ՝
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի ավագ սպայակազմը (նավապետները)
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում ավագ սպայակազմը կրում է նավապետական կոչումներ՝
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի կրտսեր սպայակազմը (նավային սպաները)
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում կրտսեր սպայակազմը կրում է նավասպայական կոչումներ՝
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի ենթասպայական և շարքային կազմը (նավազներ և նավաստիներ)
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի ենթասպայական և շարքային կազմի կոչումները ներկայացված են հետևյալ աղյուսակում.
Ենթասպաներ և շարքային կազմ
Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում ենթասպայական և շարքային անձնակազմը ուսադիրներ չի կրում, այլ միայն թևնիշներ, որոնց վրա ներկայացված է նրանց ռազմական կոչումը։ Թևնիշների ՛՛դաշտը՛՛ սև գույնի է։ Գալունները՝ արհեստավարժ կամ կադրային ենթասպայական կազմի համար ոսկեգույն են, իսկ ժամկետային պարտադիր զինծառայության զինծառայողների (շարքային կազմի) համար՝ կարմիր գույնի են։
Ժանդարմերիայի գլխավոր հրամանատարություն
Թուրքիայի ժանդարմերիայում ռազմական կոչումները հար և նման են Թուրքիայի ցամաքային զորքերում առկա ռազմական կոչումներին։ Տարբերությունը կայանում է նրանում, որ ժանդարմերիայում ամենաբարձր ռազմական կոչումը բանակի գեներալն է։ Սպաների ուսադիրները և ենթասպայական ու շարքային կազմի թևնիշները ևս նման են ցամաքային զորքերի ուսադիրներին ու թևնիշներին։ Սակայն կան նաև ժանդարմերիայի հատուկ թևնիշներ, որոնք տարբերակում են ժանդարմական զորքերի զինծառայողներին բանակի, այսինքն՝ ցամաքային զորքերի զինծառայողներից։
Ժանդարմերիայի ենթասպաների և շարքային կազմի կոչումները և թևնիշները
Թուրքիայի ժանդարմերիայի ենթասպայական և շարքային կազմի կոչումները ներկայացված են հետևյալ աղյուսակում.
Ենթասպաներ և շարքային կազմ
Թուրքիայի ժանդարմերիայում ենթասպայական և շարքային անձնակազմը ուսադիրներ չի կրում, այլ միայն թևնիշներ, որոնց վրա ներկայացված է նրանց ռազմական կոչումը։ Թևնիշների ՛՛դաշտը՛՛ կանաչ գույնի է։ Գալունները՝ ՛՛Ավագ ենթասպայից՛՛ մինչև ՛՛Սերժանտ՛՛ ոսկեգույն են, իսկ ՛՛Կրտսեր սերժանտից՛՛ կամ ՛՛Մասնագետ տասնապետից՛՛ մինչև ՛՛Շարքայինը՛՛ կարմիր գույնի են։
Առափնյա պահպանության հրամանատարություն
Թուրքիայի առափնյա պահպանության զինծառայողների տարբերանշանները նույնական են Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի զինծառայողների տարբերանշաններին։ Այստեղ սպայակազմը և ավագ ենթասպաները կրում են և՛ ուսադիրներ, և՛ թևնիշներ, որոնց վրա պատկերված են նրանց կոչումներին համապատասխան տարբերանշաններ, իսկ սերժանտական և շարքային կազմը կրում է միայն թևնիշներ՝ իրենց կոչումներին համապատասխան տարբերանշաններով ։
Թուրքիայի առափնյա պահպանության զինադրոշի նարնջագույն պաստառի վրա պատկերված է աջ վերին անկյունը ձախ ստորին անկյունին միացնող սև երիզ և մյուս երկու անկյուններում՝ 2 սպիտակ աստղ։ Դա նշանակում է, որ Թուրքիայի առափնյա պահպանության գլխավոր հրամանատարը 2-աստղանի ծովակալ է, այսինքն՝ ՛՛թյումամիրալ՛՛, ինչը համարժեք է ցամաքային զորքերի կամ ռազմաօդային ուժերի ՛՛դիվիզիայի գեներալին՛՛ կամ ՛՛գեներալ լեյտենանտին՛՛։
Թուրքիայի առափնյա պահպանության բարձրագույն սպայակազմը (ծովակալները)
Թուրքիայի առափնյա պահպանությունում, ինչպես և Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում բարձրագույն սպայակազմը կրում է ծովակալական կոչումներ, սակայն այստեղ բարձրագույն ռազմական կոչումը սկսվում է ՛՛թյումամիրալից՛՛.
Թուրքիայի առափնյա պահպանության ավագ սպայակազմը (նավապետները)
Թուրքիայի առափնյա պահպանությունում, ինչպես և Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում ավագ սպայակազմը կրում է նավապետական կոչումներ ՝
Թուրքիայի առափնյա պահպանության կրտսեր սպայակազմը
Թուրքիայի առափնյա պահպանությունում, ինչպես և Թուրքիայի ռազմածովային ուժերում կրտսեր սպայակազմը կրում է նավասպայական կոչումներ ՝
Թուրքիայի առափնյա պահպանության ենթասպայական և շարքային կազմը (նավազներ և նավաստիներ)
Թուրքիայի առափնյա պահպանությունում սերժանտական և շարքային անձնակազմը ուսադիրներ չի կրում, այլ միայն թևնիշներ, որոնց վրա ներկայացված է նրանց ռազմական կոչումը։ Թևնիշների ՛՛դաշտը՛՛ սև գույնի է, ինչպես ռազմածովային ուժերում։ Գալունները՝ արհեստավարժ կամ կադրային ենթասպայական կազմի համար ոսկեգույն են, իսկ ժամկետային պարտադիր զինծառայության զինծառայողների (շարքային կազմի) համար՝ կարմիր գույնի են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի զինված ուժեր
Ղևոնդ Փիրղալեմյան
Ղևոնդ Փիրղալեմյան (1830, Վան - 1891, Երուսաղեմ), հայ բանասեր, ձեռագրագետ, բանաստեղծ, հրապարակախոս, եկեղեցական գործիչ։
Կենսագրություն
Սկզբնական կրթությունն ստացել է Վանի Արարաց դպրոցում։ 1857 թվականին, Լիմ անապատում ավարտելով ուսումնառությունը, նշանակվել է Վարագա ժառանգավորաց վարժարանի ուսուցիչ։ 1866 թվականին կարգվել է Աղթամարի կաթողիկոսի քարտուղար, 1867 թվականին՝ Զեյթունի առաջնորդ, 1870 թվականին՝ Ղալաթիայի և Սամաթիայի եկեղեցիների քարոզիչ, 1873-1878 թվականներին եղել Մանչեստրի հայ գաղութի հոգևոր առաջնորդ։ 1886 թվականին մեկնել է Կ․ Պոլիս, ապա բնակվել Երուսաղեմում, ընկերակցելով այնտեղ աքսորում գտնվող Մ․ Խրիմյանին։ «Ճանապարհորդություն ի Մայր աթոռն Արարատյան և անտի ի Կ․ Պոլիս» (1871), «Չորս ընկերք, որ է ճանապարհորդություն Վանա մինչև Կոստանդնուպոլիս» (1882), «Տաղերգություն բարոյական և ազգային» (1872), «Նոտարք հարց» (1888) աշխատություններում ներկայացված են Հայաստանի բազմաթիվ գավառները՝ իրենց ազգագրությամբ, ժողովրդական խաղերով, ինչպես նաև հայ պանդուխտների կյանքն ու կենցաղը։ Փիրղալեմյանի ձեռագրերի մեծ մասը՝ «Պատմական նշխարքներ» վերտառությամբ, պահպանվում է Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ ձեռագրագետներ Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ
Տո Նգոք Վան
Տո Նգոք Վան (Tô Ngọc Vân), (նաև հայտնի որպես Տո Տու, ), վիետնամցի նկարիչ։ Նրա նկարներից մի քանիսը ցուցադրվում են Վիետնամի գեղարվեստի ազգային թանգարանում ։ Նա ֆրանսիացիների հետ պատերազմի ընթացքում հյուսիսային գոտում դասավանդել է դիմադրության արվեստի դասընթաց։ Նա մահացել է Դենբենֆու ճակատամարտի ժամանակ ստացած վնասվածքների հետևանքով ։ Նա առաջիններից էր, որ ստացել է Հո Շի Մին մրցանակը 1996 թվականին։
Նա Bưởi դպրոցում աշխատել է որպես նկարչության ուսուցիչ, Հնդկաչինի գեղարվեստի դպրոցում՝ որպե պրոֆեսոր և Việt Bắc արվեստի դպրոցում՝ որպես տնօրեն։ Նա նշանակալի ազդեցություն է ունեցել Վիետնամի արվեստագետների բոլոր սերունդների վրա ։
Վանը թղթակցել է Tự Lực văn đoàn (Ինքնազարգացման գրական խումբ) կոչվող ամսագրերին՝ նկարելով ծաղրանկարներ ներկա իրադարձությունների, սոցիալական խնդիրների և առօրյա կյանքի մասին ։
Տո Նգոք Վան խառնարանը Մերկուրի մոլորակի վրա անվանվել է նրա պատվին ։
Կյանք և կարիերա
Նգոք Վանը ծնվել է 1906 թվականի դեկտեմբերի 15-ին (չնայած որոշ աղբյուրների նշում են 1908 թվականը) Հունգ Յեն նահանգի Վան Գյան շրջանի Սուան Կաու գյուղում։
Նգոք Վանը աղքատ ընտանիքում էր ծնվել, նա ավագ դպրոցի երրորդ տարում դպրոցից դուրս է եկել՝ հետևելու նկարիչ դառնալու իր երազանքին։ 1926 թվականին՝ Վիետնամի գեղարվեստի համալսարանի ստեղծման առաջին իսկ տարում, Նգոք Վանը կարողացել է հանձնել ընդունելության քննություն և համալսարանն ավարտել է երկու տարի անց։ Նգոք Վանը իր արվեստի գործերում շատ վայրեր է նկարել, այդ թվում՝ Բանգկոկը, Հուեն և Պնոմպենը։ Նա նաև եղել է գրող ու արվեստի քննադատ արվեստի մամուլում։ Նա համագործակցել է Վիետնամական Phong Hóa và Ngày Nay և Thanh Nghị ամսագրերի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիետնամցի նկարիչներ
Վարազդատ Ավոյան
Վարազդատ Մկրտիչի Ավոյան, Հայաստանի խորհրդարանի և Գերագույն խորհրդի նախկին պատգամավոր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1947 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հոգեբաններ
Նատալյա Սաց
Նատալյա Իլյինիչնա Սաց, սովետական ռեժիսոր, թատերական գործիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1975)։ Կոմպոզիտոր Ի․ Ա․ Սացի դուստրը։
Կենսագրություն
Ավարտել է Ա․ Ն․ Սկրյաբինի անվան երաժշտական տեխնիկումը (1917) և Թատերարվեստի պետական ինստիտուտի թատերագիտական բաժինը (1953)։ Մանկական առաջին մշտական թատրոնի նախաձեռնողը (Մոսսովետի մանկական թատրոն, 1918), մանկական երաժշտական արվեստի ակտիվ պրոպագանդողներից։
1921-1936 թվականներին եղել է Մոսկվայի մանկական թատրոնի (1936 թվականից՝ Կենտրոնական մանկական թատրոն) տնօրենը և գեղարվեստական ղեկավարը։ 1964 թվականից գլխավորում է Մոսկվայի մանկական երաժշտական թատրոնը (բացվել է 1965 թվականին)։ Մեծ ներդրում ունի մանկական թատրոնի և մանուկների գեղարվեստական դաստիարակության զարգացման գործում։ Պիեսների, մանկական օպերաների և բալետների լիբրետոների, երաժշտական դաստիարակության հարցերի մասին գրքերի, հոդվածների հեղինակ է։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական (1972), Լենինյան (1982) մրցանակների։ Պարգևատրվել է 3 շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Կոմունիստ կին գրողներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Պոն դ'Ույի
Պոն դ'Ույի (Pont-d'Ouilly), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1040 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.50 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
(6564) Աշեր
(6564) Աշեր (Asher), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունվարի 25-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Պոն դ'Ույի
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
(6564) Աշեր
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,881778 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,3813 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3822 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 942,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,381814 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 45,29° անկյուն։
Պոն դ'Ույի
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 603 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 428-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 175։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,0 %։ 428 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 348 անձ (184 տղամարդ և 164 կին)։ Գործազուրկ են եղել 80 անձ (41 տղամարդ և 39 կին)։ 175 անաշխատունակներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 87-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
(6564) Աշեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Պոն դ'Ույի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սվետլայա (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)
Սվետլայա (Светлая, Светлая), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 95 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Տիշինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Տիշինո (Тишино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 64 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կանտո (տարածաշրջան)
Կանտո (関東地方)՝ Հոնսյու կղզու տարածշրջան, Ճապոնիայի ամենազարգացած և ուրբանիզացված մասը։ Կանտո տարածաշրջանում գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Տոկիոն, որը Ճապոնիայի կայսրի և կառավարության նստավայրն է։
Տարածաշրջանը 7 պրեֆեկտուրա է ընդգրկում՝ Գումմա, Իբարակի, Կանագավա, Սայտամա, Տիբա, Տոտիգի և Տովիո։ Ըստ 2010 թվականի ապրիլի 1 մարդահամարի տարածաշրջանի բնակչությունը կազմում է 42 335 080 մարդ, իսկ բնակջության միջին խտությունը՝ 1299, 17 մարդ կմ²։
Ծանոթագրություններ
* Կատեգորիա:Ճապոնիայի տարածաշրջաններ
Աշոտ Պետրոսյան (ռազմական գործիչ)
Աշոտ Սեդրակի Պետրոսյան, ՀՀ բանակի գեներալ-մայոր (1995 թ.)։
Կենսագրություն
Աշոտ Պետրոսյանը ծնվել է 1956 թվականին Շահնազար գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Լոռու մարզի Մեծավան գյուղ)։ 1963-1973 թվականներին ընդունվել և ավարտել է Մեծավանի միջնակարգ դպրոցը։ 1979 թվականին ավարտել է Նովոսիբիրսկի բարձրագույն ռազմաքաղաքական ուսումնարանը, 1989 թվականին՝ Մոսկվայի Վ. Ի. Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան։ 1979-1991 թվականներին ծառայել է Հունգարիայում տեղակայված ԽՍՀՄ զորախմբում,Հեռավորարևելյան, Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգներում։ 1990-1991 թվականներին եղել է Երևանի մայրաքաղաքային գնդի հրամանատարի տեղակալ։ 1991-1992 թվականներին՝ «Հատուկ գնդի», 1992-1993 թվականներին՝ դեսանտագրոհային գնդի, բրիգադի հրամանատար, 1993-1995 թվականներին՝ ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ. 1995-1996 թվականներին՝ գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ. 1996-1997 թվականներին՝ ռազմական ուսումնարանի (ապա՝ ինստիտուտի) պետ, 1999-2001 թվականներին՝ «Հայփոստի» գործադիր տնօրեն, 2001 թվականից՝ ՀՀ առևտրի և տնտեսական զարգացման նախարարության աշխատանքների անվտանգ կատարման և լեռնային հսկողության վարչության պետ, 2008 թվականի մայիսի 15-ից՝ ՀՀ արտակարգ իրավիճակների նախարարության «Տեխնիկական անվտանգության ազգային կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն։
1991-1994 թվականներին մասնակցել է ՀՀ Նոյեմբերյանի, Տավուշի, Գորիսի, Կապանի, Մեղրիի և ԼՂՀ Շահումյանի, Լաչինի (հարավային սահմաններ) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին, ինչպես նաև ՀՀ բանակաշինությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ
Խիմնաստիկ Տառագոնա
«Խիմնաստիկ Տառագոնա» ֆուտբոլային Ակումբ, պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ, որը հանդես է գալիս Տառագոնա քաղաքում։
Պատմություն
«Խիմնաստիկ Տառագոնա» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 1914 թվականին, Տառագոնա քաղաքում։
Գուլազյան
Գուլազյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պարսկերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Կուլյար Վեգա
Կուլյար Վեգա (Cúllar Vega), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Գրանադայի մարզի մեջ։
Համայնքը գտնվում է Վեգա դե Գրանադա շրջանում։ Զբաղեցնում է 4 կմ2 տարածքը։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 6914 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից կազմում է 4 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Սվետլայա (գյուղ, Բատեցկի շրջան)
Սվետլայա (Светлая), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բատեցկի շրջանի կազմում։
Կինկի (տարածաշրջան)
Կինկի (近畿地方), տարածաշրջան Ճապոնիայի արևմտյան մասում, Հոնսյու կղզի։ Տարածաշրջանի ուրիշ անվանումն է Կանսայ (関西地方): Կինկիի վարչական կենտրոնը Կիոտո քաղաքն է։
Սվետլայա (գյուղ, Բատեցկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բատեցկի շրջանի բնակավայրեր
Կինկի (տարածաշրջան)
Կինկի տարածաշրջանում գտնվում է 7 պրեֆեկտուրա՝ Վակայամա, Կիոտո, Միե, Նարա, Օսակա, Սիգա և Հյոգո։
Կատեգորիա:Կինկի տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի տարածաշրջաններ
Գուլակյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պարսկերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Զելյոնի Յար (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)
Զելյոնի Յար (Зелений Яр), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1909 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1909 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լենարդ Մալթին
Լենարդ Մայքլ Մալթին (Leonard Michael Maltin,), ամերիկացի կինոքննադատ և կինոյի պատմաբան։ Կինեմատոգրաֆիայի մասին բազմաթիվ գրքեր է գրել, հաճախ՝ նոստալգիկ (կարոտախտային) մոտիվներով։
Կենսագրություն
Մալթինը ծնվել է Նյու Յորքում, հրեական արմատներ ունեցող ընտանիքում։ Կարիերան սկսել է 15 տարեկանում՝ Հոլիվուդի «ոսկե դարաշրջանի» ֆիլմերին նվիրված Film Fan Monthly-ի հրատարակությամբ։ Ամենամեծ հաջողությունը, որպես կինոքննադատի, նրան բերել է Leonard Maltin Movie Guide հավաքածուն, որն սկսել է ստեղծել 1987 թվականին և թողարկել 1989 թվականի սեպտեմբերին։ Դա տարբեր ֆիլմերի մասին ակնարկների և գրախոսությունների մեծ հավաքածու է։
Մալթինի մյուս խոշոր գործերից են՝ Behind the Camera գիրքը կինոնկարչության տեխնիկական կողմի վերաբերյալ, Leonard Maltin’s Movie Encyclopedia, Of Mice and Magic: A History of American Animated Cartoons: 90-ական թվականների վերջին Մալթինը դարձել է Լոս Անջելեսի կինոքննադատների ասոցիացիայի նախագահը։ Դասավանդում է մի շարք կինոդպրոցներում և համալսարաններում։ Այս պահին նա նաև վարում է Secret’s Out  հեռուստաշոուն ReelzChannel հեռուստաընկերության համար։
Հրատարակություններ ռուսերեն լեզվով
2018 թվականին «Of Mice and Magic: A History of American Animated Cartoons» գիրքը հրատարակվել է Ռուսաստանում՝ «Մկների և մոգության մասին։ Ամերիկյան նկարված ֆիլմի պատմությունը» (ISBN: 978-5-6040967-0-3) Ֆյոդոր Խիտրուկի թարգմանությամբ ։
Օոկատկու
Օոկատկու (Ookatku), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանում։
Լենարդ Մալթին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոքննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ոչ գեղարվեստական գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Օոկատկու
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հարավային մոա
Հարավային մոա, հարթակուրծք թռչունների ենթակարգին պատկանող անհետացած թռչուն։
Հարավային մոան ապրել է Նոր Զելանդիայի Հյուսիսային և Հարավային կղզիներում և առանձնացված Ստյուարտ կղզում։ Բնակվել են Նոր Զելանդիայի անտառներում և մարգագետիններում։ Ինչպես մյուս մոա թռչունները, այնպես էլ նորզելանդական կամ հարավային մոան սնվել է տերևներով, ընձյուղներով և պտուղներով։
2009 թվականի գենետիկական հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ Euryapteryx curtus և Euryapteryx gravis կենդանիները պատկանում են միևնույն տեսակին։
2010 թվականի հետազոտությունների արդյունքում բացատրվեց կենդանիների չափսերի ակնհայտ տարբերությունը և սեռական երկձևության արտահայտված լինելը։
Նոբուսուքե Քիշի
Նոբուսուքե Քիշի ( ճապոներեն` 岸 信介, ), ճապոնացի քաղաքական գործիչ և Ճապոնիայի 56-րդ ու 57-րդ վարչապետը։ Ճապոնացիները նրան ասում էին` "Շովա նո յոքայ" (昭和の妖怪 կամ "Շովայի ժամանակի դև")։
Կենսագրություն
Ծնվել է Յամագուչի տարածամասի Թաբուսե քաղաքում։ Ծնված ժամանակ ազգանունը եղել է Սաթո, սակայն, հետո երիտասարդ տարիքում փոխելով դարձրել է Քիշի։ Նրա կենսաբանական եղբայր Էյսաքու Սաթոն նույնպես դարձել է վարչապետ և 1974 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։
Ավարտելով Տոկիոյի կայսերական համալսարանը, 1920 թվականին աշխատանքի է անցել Առևտրի և արդյունաբերության նախարարությունում։ 1935 թ. նա դարձավ Մանչուքոյի արդյունաբերական զարգացման մեջ ներքաշված բարձրաստիճան պաշտոնյաներից մեկը, ովքեր մեղադրվեցին չինական աշխատուժ օգտագործելու մեջ ։
1942 թ. ընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր։
Ճապոնիայի նախկին կառավարության անդամների նման, Քիշին նույնպես եղել է Սուգամոյի բանտի կալանավոր, որպես պատերազմի հանցագործի կասկածյալ։ Հետագայում, 1948 թվականին արդարացվել է։
Պատերազմից հետո
Պատերազմից հետո սկսել է զբաղվել գործարարությամբ։ Քաղաքականություն է վերադարձել 1952 թ. և հաջորդ տարի ընտրվել է խորհրդարանի անդամ։ Այնուհետև դառնում է Դեմոկրատական կուսակցության գլխավոր քարտուղար, հետո աշխատում է որպես արտգործնախարար։
Նոբուսուքե Քիշին վարչապետ է դարձել 1957 թվականի հունվարի 31-ին։ Վարել է ընդգծված ամերիկամետ քաղաքականություն։ Պաշտոնավարել է մինչև 1960 թ. հուլիսի 19-ը՝ վերընտրվելով 1958 թվականի հունիսի 12-ին։
Քեյթ Պերուջինի
Քեթրին Էլիզաբեթ Մաքրեդի Պերուջինի, Վիկտորյական դարաշրջանի նկարչուհի, Քեթրին և Չարլզ Դիքենսների դուստրը ։
Կենսագրություն
Իսկական անունը Քեթրին Դիքենս է, մականունը՝ Քեյթ կամ Քեյթի, նա Չարլզ Դիքենսի կրտսեր դուստրն էր, և ըստ քույրերի՝ ամենասիրելին ։ Դիքենսը նրան անվանել է իր ընկերոջ՝ դերասան Ուիլյամ Մաքրեդիի պատվին ։ Իր տաքարյունության համար նա ստացել էր «Lucifer Box» մականունը ։
Նա փոքր տարիքում շատ է ճամփորդել ընտանիքի հետ և խաղացել է հոր մշակած սիրողական թատերական բեմադրություններում, ներառյալ 1857 թվականին Ուիլկի Քոլինզի «The Frozen Deep»-ում՝ Վիկտորյա թագուհու առջև ։ 1858 թվականին ծնողները բաժանվեցին, և երեխաները մնացին իրենց հոր հետ։ Բաժանման պատճառը մնում է անհայտ, թեև, ըստ բամբասանքների, պատճառը Դիքենսի և իրենից շատ փոքր դերասանուհի Էլեն Թերնանի և/կամ  Ջորջինա Հոգարթի սիրային հարաբերություններն էր ։
Նրա առաջին ամուսինը եղել է արվեստագետ և գրող Չարլզ Օլսթըն Քոլինզը՝ Ուիլկի Քոլինզի կրտսեր եղբայրը։ Նրանք ամուսնացել են 1860 թվականի հուլիսի 17-ին։ Քոլինզի հետ ամուսնության ժամանակ Պերուջինին սիրային կապ է ունեցել Վալենտին Պրինսեպի հետ ։ 1873 թվականին՝ ամուսնու մահվանից հետո, Քեյթն ամուսնացել է արվեստագետ Չարլզ Էդվարդ Պերուջինիի հետ։ 1873 թվականին զույգն ամուսնացել է գաղտնի, իսկ 1874 թվականին տեղի է ունեցել պաշտոնական արարողությունը։ Նրանք ունեցել են մեկ որդի՝ Լեոնարդ Ռալֆ Դիքենս Պերուջինին։ Նա մահացել է 1876 թվականի հուլիսի 24-ին՝ յոթ ամսականում։ Պերուջինիները ակտիվ էին գեղարվեստական հասարակության մեջ և պահպանում էին ընկերական կապերը Ջեյմս Մեթյու Բարրիի և Ջորջ Բեռնարդ Շոուի, ինչպես նաև դարարջանի այլ հայտնի մարդկանց հետ ։ Ինչպես իր առաջին ամուսինը, նա էլ նկարչության հետ մեկտեղ զբաղվել է գրական գործունեությամբ   ։
Քեյթը կենսագիր Գլադիս Սթորիի «Դիքենս և դուստր» գրքի հիմնական տեղեկատվական աբյուրն էր։ Գրքում հաստատվում է Դիքենսի և Էլեն Թերնանի սիրային կապը ։ Չարլզ Դիքենսի աջակիցները գիրքը համարել են անվստահելի, հատկապես Էլեն Թերնանի և երեխայի ծննդի մասին հատվածները։ Սակայն Ջորջ Բեռնարդ Շոուն գրել է «The Times Literary Supplement»-ը, որտեղ ասում էր, որ Քեյթը գրքում գրվածի մասին իրեն պատմել է քառասուն տարի առաջ ։
Չարլզ Պերուջինին մահացել է 1918 թվականին և թաղվել՝ որդու կողքին։ Քեյթն ապրել է ևս տասը տարի և մահացել՝ 89 տարեկանում։ Մահվան պատճառներից մեկն էլ, ինչպես նշված էր վկայականում, եղել է գերհոգնածությունը։
Կարիերա
12 տարեկանում Քեյթ Դիքենսն սկսել է սովորել արվեստ Բեդֆորդ քոլեջում՝ Բրիտանիայի՝ կանանց համար նախատեսված առաջին բարձրագույն ուսունական հաստատությունում։ Նա դարձավ հաջողակ դիմանկարչուհի և ժանրային գեղանկարչուհի, երբեմն համագործակցելով իր ամուսնու՝ Չարլզ Պերուջինիի հետ։ Քեյթը ձգտում էր տարբերվել հորից՝ չցանկանալով ճանաչվել միայն նրա փառքի շնորհիվ ։
Պերուջինին հատկապես հայտնի է իր մանկական դիմանկարների շնորհիվ, դրանցից են՝ «Փոքրիկ տիկինը» (1879), «Ճագարներին կերակրողը» (1884), «Դորոթի դը Միշել»-ը (1892) և «Ծաղկավաճառը» ։
(6565) Ռեյջի
(6565) Ռեյջի (Reiji), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 23-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,170979 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1054 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2365 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1168,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30812 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տիշինո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Տիշինո (Тишино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջրարջեր
Ջրարջ, լուղարջ, (Procyon), կաթնասուն, գիշատիչների ենթակարգի, ջրարջերի ընտանիքի մեջ դասվող ցեղ։ Բնակվում են Ամերիկայում։ Եվրասիայի տարածքում, հաճախ՝ Ռուսաստանում, հանդիպում է միայն մեկ տեսակ՝ Procyon lotor:
Նկարագիր
Նրանք ամենակեր են։ Համարվում են խելացի և վնասակար կենդանի։ Իրենց խելացիության և ճարպկության շնորհիվ կարողանում են ապրել տարբեր միջավայրերում։
Նրանց ոտնաթաթերը նման են մարդկանց և արջերի ոտքերին։ Երբեմն համարվում են վնասատու և անախորժություններ առաջացնող կենդանիներ։ Նրանք հեշտ հարմարվում են քաղաքային միջավայրին, որտեղ կան բավարար սննդի աղբյուրներ, օրինակ աղբամանները։
Թեև նրանց մարմնի չափերը տարբեր տեսակների մոտ տարբեր է, միջինում նրանց մարմնի երկարությունը կազմում է 20-40 դյույմ (51-102 սմ)՝ այդ թվում նաև պոչը, և կշռում է 4.5-15.9 կգ։ Նրանց պոչի երկարությունը տատանվում է 51–102 սմ-ի սահմաններում։ Արուներն ավելի մեծ են, քան էգերը։
Տեսակներ
Ջրարջերի ցեղը (Procyon) բաժանված է 3—4 տեսակների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջրարջեր (ընտանիք)
Գուլակսզյան
Գուլակսզյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ
Կյուսյու (տարածաշրջան)
՝ տարածաշրջան Ճապոնիայում, որը ներառում է Կյուսյու և Օկինավա կղզիները։ Կյուսյու տարածաշրջանի տարածքը կազմում է 44 466,91 կմ², բնակչությունը՝ 14 572 444 մարդ (2009 նոյեմբերի 1), իսկ բնակչության խտությունը՝ 327,7 մարդ/կմ²։
Տարածաշրջանի կազմի մեջ մտնում է 8 պրեֆեկտուրա՝ Կագոսիմա, Կումամոտո, Միյաձակի, Նագասակի, Օիտա, Օկիանավա, Սագա և Ֆուկուոկա։
Կատեգորիա:Կյուսյու տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի տարածաշրջաններ
Տիգրան Կարախանով
Կենսագրություն
1967 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, արաբերենին և անգլերենին։
1967 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել, ունեցել երկու որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Բելառուս)
Տօնապատճառ (2771, Հովհաննես Գանձակեցի)
Ժողովածու (2771), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1703 թվականին Գրիգոր գրիչի կողմից Բաղեշում։ Ստացողը եղել է Վարդան վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22×16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 549 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝12ա, 544բ O :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սվետլայա (գյուղ, Ռժևսկի շրջան)
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 223 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռժևսկի շրջանի բնակավայրեր
Օոլա
Օոլա (Oola), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գուլամիրյան
Գուլամիրյան, հայկական ազգանուն ։
Բագրատ Ուլուբաբյան
Բագրատ Արշակի Ուլուբաբյան (դեկտեմբերի 9, 1925, Մուշկապատ, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 19, 2001, Եղվարդ, Կոտայքի մարզ, Հայաստան), հայ գրող, պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1950 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1947 թվականից։ Հայտնի է Արցախի պատմության վերաբերյալ աշխատանքներով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1925 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Մուշկապատ գյուղում։ Սովորել է Շուշիի Մանկավարժական ինստիտուտում, որն ավարտել է 1944 թվականին, այնուհետև կրթությունը շարունեկել Բաքվի Մանկավարժական ինստիտուտի Հայոց լեզվի և գրականության բաժնում, որն ավարտել է 1946 թվականին։ Այնուհետև հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Մարտունու շրջանի Գիշի գյուղի դպրոցում և Ստեփանակերտի ուսուցչական ինստիտուտում։ 1949-1967 թվականներին գլխավորել է ԼՂԻՄ֊ի գրողների միությունը։ Միաժամանակ եղել է «Սովետական Ղարաբաղ» թերթի խմբագիր, մշակույթի մարզային վարչության պետ, Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի գործադիր կոմիտեի փոխնախագահ։ 1957 թվականին Ստեփանակերտի Մաքսիմ Գորկու անվան հայկական պետական դրամատիկական թատրոնը բեմադրել է Բագրատ Ուլուբաբյանի «Հողի լեզուն», 1963 թվականին՝ «Ում հետ ես դու» պիեսները։
1968 թվականին տեղափոխվել է Խորհրդային Հայաստան։ 1969 թվականին «Արցախի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև 10-րդ դարը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1973 թվականին «Խաչենի իշխանության պատմությունը (9-ից 10-րդ դարեր)» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել պատմական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Պատմության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող։ Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակից է եղել։ Մահացել է 2001 թվականի նոյեմբերի 19-ին Եղվարդում 76 տարեկան հասակում։ Թաղված է Երևանում։
Գիտական գործունեություն
Բագրատ Ուլուբաբյանը զբաղվել է ինչպես պատմագիտությամբ, այնպես էլ գրականությամբ։ Եղել է Հայաստանի Գրողների միության անդամ։ Հրատարակել է բանաստեղծությունների 2 ժողովածու, պատմվածքների և վիպակների 5 ժողովածու («Այգեստան», «Թարթառ», «Լեռնաստան», «Հատիկը չի մահանում», «Կանթեղ»), 4 վեպ («Հայրենի հող», «Մարդը», «Ոսկե շղթա», «Սարդարապատ»)։ Գրաբարից արդի հայերենի է թարգմանել Ղազար Փարպեցու «Հայոց պատմություն» կոթողային աշխատությունը։ Պատմագիտական աշխատությունները գլխավորապես նվիրված են Արցախի պատմությանն ու մշակույթին, նրա պատմաճարտարապետական հուշարձաններին, գործիչներին և Հայաստանի զարգացած ֆեոդալիզմի պատմությանը։
Երկերի մատենագիտություն
Պատմագիտական աշխատություններ
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Կովկասագետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Գաոսյուն
Գաոսյուն (高雄 Gāoxióng), քաղաք հարավարևմտյան Թայվանում։ Կղզու մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է։ Բնակչությունը մոտ 2.9 միլիոն մարդ ։ Խոշոր նավահանգիստ է և արդյունաբերական կենտրոն։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 25–ին քաղաքը միացվել է Գաոսյուն վարչաշրջանին և ստեղծվել է մեծ մունիցիպալիտետ ։
Պատմություն
Մին կայսրության ժամանակներում տեղի նավահանգիստը հաճախ օգտագործվում էր որպես ծովահենների ապաստարան։ 1684 թվականին Ցին կայսրության զորքերի կողմից Թայվանը նվաճելուց հետո ստեղծվեց Ֆենշան գավառը (鳳山縣), և այդ վայրերը մտան դրա կազմի մեջ։ Ափիենի երկրորդ պատերազմում կրած պարտությունից հետո Ցին կայսրությունը ստիպված էր բացել Թայվանի սահմանը օտարերկրացիների հետ առևտուր անելու համար, և 1863 թվականին պաշտոնապես հիմնվեց Դագոու նավահանգիստը (打狗港):
1895 թվականին չին-ճապոնական առաջին պատերազմում Ցին կայսրության պարտությունից հետո Թայվան կղզին զիջվեց Ճապոնիային։ Ճապոնացիները որոշեցին տեղական ծովածոցը (ամենամեծը Թայվանում) վերածել ժամանակակից նավահանգստի, և 20-րդ դարի սկզբին սկսվեց Դագոու նավահանգստի ինտենսիվ զարգացումը (ճապոնական ընթերցմամբ՝ Տակաո)։
1920 թվականին ճապոնացիները փոխեցին Թայվանի վարչական բաժանումը՝ բաժանելով այն պրեֆեկտուրաների։ Նոր պրեֆեկտուրաներից մեկը դարձավ Տակաոյի պրեֆեկտուրան։ Քանի որ հիերոգլիֆների սեփական նշանակությունը, որով նախկինում գրում էին նավահանգստի անվանումը, նշանակում է «շներին ծեծել», ճապոնացիները որոշեցին, որ դրանք ոչ գեղագիտական ​​են, ուստի հիերոգլիֆները փոխարինվեցին 高雄-ով, այսինքն ՝ «բարձրահասակ» և « հերոս » իմաստով; ճապոներեն, այս հիերոգլիֆները կարդում են այնպես, ինչպես «Տակաո»-ն, բայց դրանց չինական հնչողությունը «Գաոսյուն» է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Տակաոն դարձավ ռազմածովային և ռազմաօդային ուժերի կարևոր հենակետ, և 1944-1945 թվականներին բազմիցս ենթարկվեց ամերիկյան օդային հարվածների։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Ճապոնիայի պարտությունից հետո Թայվան կղզին վերադարձվեց Չինաստանին։ Նախկին ճապոնական Տակաո պրեֆեկտուրան չինական իշխանությունների կողմից վերափոխվեց Գաոսյուն գավառի (高雄 縣), իսկ Տակաո քաղաքը, որի անունն այժմ արտասանվում է նաև չինարեն, 1947 թվականի մայիսին դարձավ գավառական քաղաք։
2010 թվականի դեկտեմբերին Գաոսյուն քաղաքը լուծարվեց, իսկ դրա տարածքները մտան Գաոսյուն քաղաքի կազմի մեջ։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Քաղաքը գտնվում է Թայվանի նեղուցի հարևանությամբ։ Կենտրոնական տարածքները կենտրոնացված են Թայվանի ծովածոցի շուրջը, որը ծառայում է որպես բնական ծովապատնեշ։ Քաղաքի կենտրոնական շրջաններով է անցնում Հայ գետը և թափվում Թայվանի ծովածոցը։ Ծովածոցից հյուսիս գտնվում է Գաոսյուն քաղաքի Ջոնգ նավահանգիստը։
Կլիման արևադարձային է, միջին ջերմաստիճանը՝ 18.6 °C մինչև 28, 7 °C և միջին խոնավությունը 60 մինչև 81%։ Տարեկան միջին տեղումները 1785 մմ է, այն հիմանակնում նվազում է մայիսից սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։
Տնտեսություն
Քաղաքը կարևոր նավահանգիստ և խոշոր արդյունաբերական կենտրոն է։ Լինհաի արդյունաբերական գոտին զբաղեցնում է 2200 հեկտար տարածք, գտնվում է ծովափին, կառուցվել է 1970-ական թվականներին, ներառում է պողպատե և նավաշինական գործարաններ, նավթաքիմիական արդյունաբերության և այլ արդյունաբերական գործարաններ։ Քաղաքն ունի նաև մշակվում է ալյումին, արտադրվում են ցեմենտ, պարարտանյութեր, շաքար, աղյուս, սալիկներ, թուղթ և այլն։ Գաոսյունի նավահանգստը Թայվանում ունի ամենամեծ բնական ծովածոցը։ Կղզու ամենամեծ նավահանգիստն է և աշխարհում վեցերորդ խոշորագույն է նավահանգիստն է 2007 թվականին նավահանգստի կարողությունը կազմում էր 10.2 միլիոն միավոր ։
Ինգուլկա
Ինգուլկա (Інгулка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բոգդանովկա։ Հիմնադրվել է 1802 թվականին։
Գաոսյուն
Տրանսպորտ
Գաոսյունի միջազգային օդանավակայանը երրորդ ամենամեծ օդանավակայանն է Թայվանում, օդանավակայանի հաշիվները կազմում է մինջինը 15% բոլոր միջազգային չվերթներում։ Չվերթներ լինում են դեպի Բանգկոկ, Պեկին, Հոնգ Կոնգ, Կուալա Լումպուր, Սինգապուր, Տոկիո, Մակաո և այլն։ Այստեղ է Գաոսյունի մետրոն, որի շինարարությունը սկսվել է 2001 թվականին, և առաջին երկու գծերը սկսել են գործել 2008 թվականից։ Բացի այդ, կա թեթև երկաթուղային համակարգ, զարգացած ավտոբուսային ցանց։
Ինգուլկա
2001 թվականի տվյալներով Ինգուլկա գյուղում բնակվում էր 2 025 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1802 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գաոսյուն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Չինաստանի բնակավայրեր
Քրոմել
Քրոմել (քրոմ և (նիկ) ել), նիկելի, 9-10% քրոմի և 1% կոբալտի համաձուլվածք։ Կիրառվում է որպես ջերմազույգի դրական էլեկտրոդ՝ ալյումելի զուգակցությամբ, ինչպես նաև որպես կոմպենսացիոն հաղորդալար։ Քրոմելի արդիական արտադրությունն սկսվել է 20-րդ դարի 20-ական թվականներին։ Տեսակարար էլեկտրական դիմադրությունը մոտ 1 մկօհմ·մ է, սահմանային աշխատանքային ջերմաստիճանը՝ 1000°С։
Կատեգորիա:Նիկելի համաձուլվածքներ Կատեգորիա:Քրոմի համաձուլվածքներ
Գրիգոր Առաքելյան (երաժիշտ)
Գրիգոր Աշոտի Առաքելյան, հայ երաժիշտ, կոմպոզիտոր , թավջութակահար, քեմանիահար «Օշական» համույթի հիմնադիր և ղեկավար  ։
Կենսագրություն
Գրիգոր Առաքելյանը ծնվել է 1963 թվականի հունիսի 15-ին Երևանում ։ 1975-1980 թվականներին սովորել է Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցում։ Այնուհետև ուսումը շարունակել և ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի և թավջութակի բաժինները։ Ավարտելուց հետո նա իր գործունեությունը շարունակել է հայ հոգևոր և ժողովրդական երաժշտության ժանրերում։ Գրիգոր Առաքելյանի մշակումները և ստեղծագործությունները հնչում են տարբեր երկրներում՝ բազմաթիվ հայկական համույթների կատարմամբ։
2000-2004 թվականներին նա հանդես է եկել Ֆրանսիայում՝ Radio France, Institut du Monde arabe, Դիժոնի «Աշխարհի հոգևոր երաժշտություն», «Saint-Florent-le-vieil» փառատոններում, ինչպես նաև Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Բելգիայում, Նիդերլանդներում, Պորտուգալիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Իրանում և Մարոկկոյում ։
2005 թվականին Գրիգորը հիմնել է հայ միջնադարյան երաժշտության «Օշական» համույթը, որն իր մեջ ընդգրկում էր 8 երգիչ և 4 նվագող։ 2007 թվականին ստեղծել է նաև «Օշական» տրիոն։ Գրիգոր Առաքելյանի երաժշտական գործիքը իր գաղափարով ստեղծած հայկական վիոլան է։
1993 թվականին Գրիգոր Առաքելյանը՝ վինագործ Մարտին Երիցյանի օգնությամբ ստեղծել է հայ միջնադարյան ջութի մի նոր տարատեսակ՝ հայկական վիոլա (տենոր ջութ), որը մեկնաբանվում է նաև իբրև եվրոպական վիոլա դ՛գամբայի հայկական տարբերակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ թավջութակահարներ
Սոսե Միջազգային կինոփառատոն
Սոսե Միջազգային կինոփառատոն ( Sose International Film Festival): Ամենամյա միջազգային կինոփառատոն, որն անցկացվում է Երևան քաղաքում։ Կինոփառաոնը առաջին անգամ անցկացվել է 2014 թ-ի ապրիլի 18-ին։ Կինոփառատոնը կազմակերպվել է Զիս Մշակույթի Կենտրոն հասարակական կազմակերպության կողմից։
Սիրոնե
Սիրոնե (Sirone), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։ Բնակչության թիվը կազմում է 2199 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 733 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 3 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ 031։ Փոստային ինդեքս՝ 23844։
Սոսե Միջազգային կինոփառատոն
Կինոփառատոնը կրում է հայոց պատմության վառ անհատականություններից մեկի՝ Սոսե Մայրիկի անունը։ Հայուհի, ով հերոսաբար ապրեց իր կյանքը, թե՛ որպես մայր, թե՛ որպես կին, և թե՛ որպես իր ազգի նվիրյալ։
Սիրոնե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր