cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յարոսլավ Կվապիլ
Կենսագրություն
1900-1918 թվականներին եղել է Պրահայի Ազգային թատրոնի ռեժիսոր, 1918 թվականից՝ նույն թատրոնի դրամատիկ խմբի ղեկավարը, 1921-1928 թթ.՝ Վինոգրադիի Քաղաքային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը։ Դրել է «Աղջամուղջ» (1895 թ.), «Հեքիաթ արքայադուստր Խատուտիկի մասին» (1899 թ.), «Ամպեր» (1903 թ.), «Անդերսեն» (1914 թ.) և այլ պիեսներ, օպերաների (այդ թվում՝ Ա. Դվորժակի օպերաների) լիբրետոներ, թարգմանել Հ. Իբսեն ի և այլոց պիեսներ։ Բեմադրություններից են՝ Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Վալլենշտայն», Իրասեկի «Ցան Հուս», «Լապտեր», Շեքսպիրի «Օթելլո», «Համլետ», «Ձմեռային հեքիաթ», «Մակբեթ», «Հուլիոս Կեսար»։
Թշնամիներ (պատմվածք)
«Թշնամիներ» (Враги), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1887 թվականին։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի հունվարի 20-ին «Նոր ժամանակ» թերթի № 3913 համարում` Ան. Չեխով ստորագրությամբ։
Հրապարակումներ
Ա. Պ. Չեխովի «Թշնամիներ» պատմվածքը գրված  1887 թվականին, առաջին անգամ հրապարակվել է «Նոր ժամանակ» թերթում,  № 3913, 1887 թվականի  հունվարի  20-ին,  Ան. Չեխով ստորագրությամբ, նույն տարում տպագրվել է «Աղջամուղջում» ժողովածուում, ընդգրկվել է Ադոլֆ Մարքսի հրատարակման մեջ։
Պատմվածքը գրվել է Ն. Ի. Պիրոգովի հիշատակին նվիրված ռուս բժիշկների Երկրորդ համագումարի տպավորությունների ներքո, որն անցկացվել է Մոսկվայում 1887 թվականի հունվարի 4-ից 11-ը, որին մասնակցել է նաև գրողը։
Քննադատություն
Ժամանակակից քննադատությունը նշում է պատմվածքում բարձրացված թեմայի արդիականությունը։ Կ. Կ. Արսենևը գրում է. «Թշնամիներում» գործող անձանցից մեկի համար տեղի է ունենում իրադրությունների անհավանական զուգադիպություն, մահանում է նրա միակ որդին, մյուսին նույն ժամանակահատվածում լքում է կինը, իրենով ամբողջությամբ չի կարողանում  խափանել երկու հակամարտող կողմերի ներկայացուցիչների  միջև եղած հակամարտությունը, որոնց միջև առկա  թաքնված ատելությունը  մշտապես պատրաստ է բոցավառվել և դուրս ժայթքել» ։ Քննադատ Գ. Պ. Զադյորը նշում է, որ «Թշնամիներ» պատմվածքում նկարագրվում է  բժշկի և բուժվող հիվանդի միջև  եղած հակամարտությունը։  Սաստիկ ցավ պատճառող այս թեման ունի լուրջ հասարակական նշանակություն։ Հասարակությունը  բողոքում է բժիշկների ձևականություններից, նրանց մոտ մարդասիրության պակասից, իսկ բժիշկները  մեղադրում են հասարակությանը  իրենց աշխատանքի շահագործողական մտադրությունների,  ազատությունից զրկված լինելու և այլնի մեջ» ։
Ֆ. Ե. Պակտովսկին «Թշնամիներ» պատմվածքը դասում էր այն ստեղծագործությունների շարքին, որում հեղինակը բացահայտում է  «այն միջավայրը, պայմանները և անձանց, որոնք հերոսին դարձնում են անօգնական և մռայլված»։ Պատմվածքի գեղարվեստական կողմն արժանացել է հավանություն չստացած գնահատականների ։ «Աղջամուղջներում» ժողովածուում նշվում է «Թշնամիների» անհաջող կոմպոզիցիայի մասին, «ձգձգված և շինծու» ։
Սյուժե
Աշնանային մի երեկո դիֆթերիայից մահանում է 44 տարեկան տեղացի բժիշկ Կիրիլովի միակ յոթնամյա որդին` Անդրեյը։ Այն ժամանակ, երբ նրա հիվանդ կինը նստած էր որդու անկողնու մոտ, զանգը հնչեց և ներս մտավ Աբոգինը, որի «կինը վտանգավոր հիվանդ էր»։ Աբոգինը պատմեց, որ կնոջ մոտ սաստիկ նոպաներն առաջացել են այն ժամանակ, երբ իրենց մոտ է եկել Ալեքսանդր Սեմենովիչ Պապչինսկին։
Աբոգինը խնդրում է բժշկին գալ կնոջ մոտ և օգնություն ցուցաբերել նրան։ Բժիշկը երկար ժամանակ հրաժարվում էր գնալ, պատճառաբանելով, որ իր որդին նոր է մահացել և ինքն այս պահին ոչ մեկին չի կարող օգնել։ Բայց վերջապես համաձայնվում է, և երբ գալիս է Աբոգինի տուն, հիվանդն այնտեղ չի լինում։ Աբոգինն անմիջապես հասկանում է,  թե բանը ինչում է։  Նրա կինը ձևացրել էր, իբր հիվանդ է, որ փախչի իր սիրեկանի հետ։ Բժիշկը իրեն վիրավորված է զգում, նա զարմանում է և նույնիսկ այցելության համար գումար չի պահանջում։  Բժիշկն ատում է Աբոգինին, նրա կնոջը և Պապչինսկուն։ Իր նկատմամբ ցուցաբերած անարդարությունը, «մարդկային սրտին անարժան վերաբերմունքը» մինչև կյանքի վերջ չի մոռացվի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1887 պատմվածքներ
Արդարադատության միջազգային դատարան
Արդարադատության միջազգային դատարան, (կրճատ ԱՄԴ,  սովորաբար անվանում են Համաշխարհային Դատարան)  ՄԱԿ-ի ( Միավորված ազգերի Կազմակերպություն) հիմնական դատական մարմիններից մեկն է։ Այն լուծում է անդամ պետությունների միջև ծագած իրավական վեճերը և տալիս է խորհրդատվական եզրակացություններ ՄԱԿ-ի լիազորված մարմիններին և մասնագիտացված գործակալություններին։ Այն բաղկացած է 15 դատավորներից, որոնք ընտրվում են ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի և Անվտանգութան Խորհրդի կողմից ինը տարի ժամկետով։ Դատարանը տեղակայված է Հաագայում՝ Խաղաղության պալատում (Նիդեռլանդներ) ։
Գործունեություն
Դատարանը հիմնադրվել է 1945 թվականին ՄԱԿ-ի Կանոնադրությամբ և 1946 թվականին սկսել է իր գործունեությունը որպես Միջազգային արդարադատության մշտական պալատի իրավահաջորդ։ Միջազգային դատարանի կանոնադրությունը, որը նմանակում է նախորդին` սահմանադրական հիմնական կարգավորող փաստաթուղթն է ։
Դատարանի աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունը ընդգրկում է դատական գործունեության լայն շրջանակ։ Այն բանից հետո, երբ դատարանը վճռեց, որ ԱՄՆ-ի գաղտնի պատերազմը ընդդեմ Նիկարագուայի խախտում է միջազգային իրավունքի նորմերը (Nicaragua v. United States ), 1986 թվականին ԱՄՆ-ն հրաժարվեց դատարանի պարտադիր իրավասությունից, որպեսզի ճանաչի դատարանի իրավասությունը միայն անհատական հիմքի վրա ։ ՄԱԿ-ի Կանոնադրության XIV Գլուխը լիազորում է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդին պարտադրել դատական որոշումների կատարումը։ Սակայն նմանատիպ կատարման վրա տարածվում է Խորհրդի հինգ մշտական անդամների վետոյի իրավունքը, որը Միացյալ Նահանգները օգտագործեց Նիկարագուայի գործում ։
Կազմ
ԱՄԴ-ն կազմված է տասնհինգ դատավորներից, որոնք ընտրվում են ինը տարի ժամկետով ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի և Անվտանգության խորհրդի կողմից այն մարդկանց թվից, ովքեր առաջադրված են ազգային խմբերի կողմից Արբիտրաժի մշտական պալատում։ Ընտրությունների գործընթացը ամրագրված է ԱՄԴ-ի ստատուտի 4-19-րդ հոդվածներում։ Դատարանի ներսում շարունակականությունը ապահովելու նպատակով 15 դատավորներից հինգը փոփոխվում են երեք տարին մեկ։ Եթե դատավորը մահանում է պաշտոնավարման ընթացքում, ապա, որպես կանոն, պաշտոնը թափուր չթողնելու նպատակով անց են կացվում արտահերթ ընտրություններ։
Գոյություն ունի ոչ պաշտոնական պայմանավորվածություն այն մասին, որ տեղերը բաշխվում են ըստ աշխարհագրական տարածաշրջանների այնպես, որ հինգ տեղ հատկացվում է Արևմտյան երկրներին, երեք տեղ՝ Աֆրիկյան պետություններին (որոնց թվում՝ ֆրանսախոս քաղաքացիական իրավունքի մեկ դատավոր, անգլախոս ընդհանուր իրավունքի մեկ դատավոր և մեկ արաբ դատավոր), երկու տեղ՝ Արևելյան Եվրոպայի պետություններին, երեք տեղ Ասիական պետություններին և երկուսը` Լատինոամերիկյան և Կարիբյան երկրներին ։ Դատարանի պատմության մեծ մասի ընթացքում ՄԱԿ-ի հինգ մշտական անդամները (Ֆրանսիա, Ռուսաստան, Չինաստան, Միացյալ Թագավորություն և Միացյալ Նահանգներ) միշտ դատարանի կազմում ունեցել են իրենց երկրից դատավորներ, որոնք զբաղեցրել են երեք արևմտյան տեղերը, ասիական տեղերից մեկը և արևելաեվրոպական տեղերից մեկը։ Բացառություն էր կազմում Չինաստանը, որը դատավոր չի ունեցել 1967-1985 թվականներին, և բրիտանացի դատավոր Քրիստոֆեր Գրինվուդը, ով 2017 թվականին երկրորդ անգամ չընտրվեց և այդ պատճառով էլ այդ այդ ընթացքում Միացյալ Թագավորությունը դատավոր չունեցավ ։ Ունենալով ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի աջակցությունը՝ Գրինվուդը չկարողացավ ստանալ ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի մեծամասնության ձայները ։ Նրան փոխարինեց հնդիկ դատավոր Դալվեր Բհանդարին ։
Կանոնադրության 6-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորները ընտրվում են անկախ իրենց քաղաքացիությունից, բարձր բարոյական արժեքների տեր մարդկանցից, ովքեր բավարարում են այն պահանջներին, որոնք ներկայացվում են իրենց երկրներում բարձրագույն դատական պաշտոններին նշանակվելիս, կամ նրանցից, ովքեր հանդիսանում են միջազգային իրավունքի ասպարեզում հեղինակություն վայելող իրավաբաններ։ Դատական իշխանության անկախությանը մասնավորապես անդրադարձ է կատարվում 16-18 հոդվածներում։ ԱՄԴ-ի դատավորները իրավունք չունեն զբաղեցնել այլ պաշտոն կամ իրականացնել իրավաբանական գործունեություն։ Գործնականում դատարանի անդամները սեփական ձևով են մեկնաբանում այս կանոնները՝ հանդես գալով արտաքին արբիտրաժի դերում և զբաղեցնելով այլ մասնագիտական պաշտոններ, քանի դեռ չկա շահերի բախում։ Դատավորը կարող է աշխատանքից ազատվել միայն դատարանի այլ անդամների գաղտնի քվեարկությամբ ։ Անկախ այս դրույթիների գոյությանը, եղել է դեպք, երբ ԱՄԴ-ի դատավորների անկախությունը կասկածի տակ է դրվել։ Օրինակ` Նիկարագուայի գործը քննելու ընթացքում Միացյալ Նահանգները հրապարակեց կոմյունիկե, որում ասվում էր, որ ինքը չի կարող դատարանին գաղտնի նյութեր տրամադրել, քանի որ Արևելյան դաշինքի պետությունների դատավորները ներկայացված են դատարանում ։
Դատավորները կարող են համատեղ որոշումներ ներկայացնել կամ արտահայտել իրենց առանձին կարծիքը։ Որոշումները և խորհրդատվական եզրակացություններն ընդունվում են ձայների մեծամասնությամբ, իսկ ձայների հավասար բաշխման դեպքում որոշիչ է դառնում նախագահի ձայնը, ինչը տեղի ունեցավ պետությունների կողմից զինված հակամարտություններում միջուկային զենքի օրինական կիրառման հարցը քննարկելիս (1996 թվական, ԱՄԴ-ի թիվ 66 զեկույց)։ Դատավորները որոշման հետ չմահաձայնվելու դեպքում կարող են արտահայտել իրենց առանձին, տարբերվող կարծիքը։
Ad hoc դատավորներ
Ստատուտի 31-րդ հոդվածը սահմանում է ընթացակարգ, ըստ որի ad hoc դատավորները վիճահարույց գործեր են քննում դատարանում։ Այս համակարգը թույլ է տալիս վիճահարույց գործերի մասնակից ցանկացած կողմին (եթե, իհարկե, այդ կողմը արդեն ազգային ներկայացուցիչ չունի դատարանում) ընտրել մեկ հավելյալ անձի որպես դատավոր միայն տվյալ գործով։ Այսպիսով` հնարավոր է, որ գործով կարող են մասնակցել մինչև տասնյոթ դատավոր։
Եթե համեմատենք ներպետական դատական գործընթացների հետ այս համակարգը կարող է տարօրինակ թվալ, սակայն այն նպատակ ունի խրախուսել պետություններին դատարանին դիմելու հարցում։ Օրինակ` եթե պետությունը գիտի, որ նա կունենա դատական ներկայացուցիչ, որը կարող է մասնակցել քննարկմանը, այլ դատավորներին ներկայացնել գործին առնչվող գիտելիքներ և օգնի հասկանալ պետության տեսանկյունը, այն կարող է ավելի պատրաստակամ լինել դատարանի իրավասությանը ենթարկվելու հարցում։ Չնայած այս համակարգը այդքան էլ չի համապատասխանում մարմնի դատական բնույթին, գործնական լուրջ հետևանքներ չեն արձանագրվել։ Սովորաբար (բայց ոչ միշտ) ad hoc դատավորները քվեարկում են հօգուտ այն պետության, որը նշանակել է իրենց, և փաստացի միմյանց ձայները այդ երկու դատավորները զրոյացնում են ։
Ակր
Ակր (անգլերեն acre), հողի չափման մակերեսի միավոր, գործածվում է միավորների անգլիական չափման միավորներ կիրառող երկրներում, մասնավորապես Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ավստրալիայում և այլն։
Արդարադատության միջազգային դատարան
Պալատներ
Որպես կանոն դատարանը նիստեր է գումարում ամբողջ կազմով, բայց վերջին տասնհինգ տարիների ընթացքում եղել են դեպքեր, երբ այն գումարվել է նաև պալատներով։ Ստատուտի 26-29 հոդվածները թույլ են տալիս գործերը քննելու նպատակով ձևավորել փոքր պալատներ, որոնք սովորաբար բաղկացած են լինում երեք կամ հինգ դատավորներից։ 26-րդ հոդվածը նախատեսում է երկու ձևի պալատների ստեղծում։ Առաջինը՝ պալատներ, որոնք նախատեսված են հատուկ կատեգորիայի գործեր քննելու համար, և երկրորդը` ad hoc պալատներ, որոնք ստեղծվում են հատուկ տվյալ վեճը լսելու նպատակով։ Ստատուտի 26-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ 1993 թվականին ստեղծվեց հատուկ պալատ, որը պետք է զբաղվեր բնապահպանական հարցերով (սակայն այն երբեք չի օգտագործվել)։
Ակր
1 ակր
Արդարադատության միջազգային դատարան
Պալատներ
Аd hoc պալատները ավելի հաճախ են գումարվում։ Օրինակ` հատուկ պալատ ստեղծվել է Մեն ծովածոցի գործը քննելու նպատակով (Կանադա/ԱՄՆ) ։ Այս գործում կողմերը հասկացրեցին, որ նրանք հետ կվերցնեն գործը, եթե դատարանը չընդգրկի պալատում այն դատավորներին, որոնք ընդունելի են կողմերի համար։ Պալատի որոշումները կարող են կամ պակաս հեղինակավոր լինել, քան ամբողջական դատական որոշումները, կամ նվազեցնել միջազգային իրավունքի պատշաճ մեկնաբանումը՝ հիմնված տարբեր մշակութային և իրավական ասպեկտրենի վրա։ Մյուս կողմից, պալատների օգտագործումը կարող է նպաստել ավելի հաճախ դատարան դիմելուն և միջազգային վեճերի լուծմանը ։
Ներկայիս կազմ
2018 թվականի հունիսի 22-ի դրությամբ դատարանի կազմը հետևյալն է ՝
Իրավասություն
Ինչպես նշված է ՄԱԿ-ի Կանոնադրության 93-րդ հոդվածում, ՄԱԿ-ի անդամ բոլոր 193 անդամ պետությունները ինքնաբերաբար հանդիսանում են դատարանի Ստատուտի անդամներ։ Համաձայն 93-րդ հոդվածի 2-րդ կետի՝ ՄԱԿ-ի ոչ անդամ երկրները նույնպես կարող են Ստատուտի անդամ դառնալ։ Օրինակ` մինչև ՄԱԿ-ի անդամ դառնալը, Շվեյցարիան 1948 թվականին անդամ դառնալու համար կիրառել է այդ գործընթացը, իսկ Նաուրուն այդ ճանապարհով դարձել է անդամ 1988 թվականին։ Դառնալով դատարանի ստատուտի անդամ՝ պետությունը իրավունք է ձեռք բերում մասնակցել գործի քննությանը դատարանում։ Սակայն լինելով դատարանի ստատուտի անդամ դատարանը ինքնաբերաբար կողմերի վեճերը լուծելու իրավասությամբ չի օժտվում։ Իրավասության հարցը դիտարկվում է երեք տեսակի գործերում` վիճահարույց հարցեր, հատուկ իրավասություն և խորհրդատվական եզրակացություններ։
Վիճահարույց հարցեր
Վիճահարույց գործերում (մրցակցային գործընթաց, որն ուղղված է վեճի կարգավորմանը) ՄԴ-ն կայացնում է պարտադիր բնույթ կրող որոշումներ այն պետությունների հարցով, որոնք համաձայնվել են ենթարկվել դատարանի որոշումներին։ Վիճահարույց գործերում որպես կողմեր կարող են հանդես գալ միայն պետությունները։ Անհատները, կորպորացիաները, դաշնային պետությունների սուբյեկտները, հասարակական կազմակերպությունները, ՄԱԿ-ի մարմինները և ինքնորոշված խմբերը չեն կարող անմիջական մասնակցություն ունենալ գործերի քննմանը, չնայած դատարանը կարող է տեղեկատվություն ստանալ միջազգային կազմակերպություններից: Սակայն դա չի խոչընդոտում նրան, որ ոչ պետական շահերը հանդիսանան քննության առարկա այն դեպքում, երբ  պետություններից մեկը գործ է հարուցում մեկ այլ պետության դեմ։ Օրինակ` «դիվանագիտական պաշտպանության»  դեպքում պետությունը կարող է գործ հարուցել իր քաղաքացիներից մեկի կամ ընկերություններից մեկի անունից ։
Վիճահարույց գործերում դատարանի իրավասության հարցը հաճախ կարևորագույն խնդիրներից մեկն է։ Հիմնական սկզբունքն այն է, որ ՄԴ-ն իրավասություն է ձեռք բերում միայն կողմերի համաձայնության հիման վրա։ 36-րդ հոդվածում թվարկված են դատարանին իրավասությամբ օժտելու չորս հիմքերը․
Ակր
= 4 ռուդ
Արդարադատության միջազգային դատարան
Կողմնակի իրավասություն
Մինչ վճռի ընթերցումը, դատարանն իրավունք ունի պահանջել ժամանակավոր միջոցների կիրառում դատավարության մեջ ներառված կողմերից մեկի իրավունքները պաշտպանելու նպատակով։ Կողմերից մեկը կամ երկուսն էլ կարող են դիմել Արդարադատության միջազգային դատարան նմանատիպ ժամանակավոր միջոցներ կիրառելու խնդրանքով ։ «Սահմանային վեճ» գործում երկու կողմերն էլ՝ Բուրկինա Ֆասոն և Մալին, դիմում էին ներկայացրել դատարանին ժամանակավոր միջոցների կիրառման խնդրանքով։ Դատարանի կողմնակի իրավասությունը ամրագրված է Ստատուտի 14-րդ հոդվածում ։ Ինչպես վերջնական վճիռը, այնպես էլ ժամանակավոր միջոցներ կիրառելու հրամանը պարտադիր են երկու կողմերի համար։ Դատարանն իրավասություն ունի կիրառել ժամանակավոր միջոցներ այն դեպքում, երբ prima facie իրավասությունը ապահովված է։
Խորհրդատվական եզրակացություններ
Խորհրդատվական եզրակացություն տրամադրելը դատարանի գործառույթներից է, որը իրականացվում է միայն ՄԱԿ-ի որոշ մարմինների և գործակալությունների համար։ ՄԱԿ-ի կանոնադրությունը Գլխավոր Ասամբլեային և Անվտանգության խորհրդին օժտում է որևէ օրինական հարցի մասին խորհրդատվական եզրակացություն ստանալու նպատակով դատարանին դիմելու իրավասությամբ։ ՄԱԿ-ի մյուս մարմինները չեն կարող դիմել նմանատիպ եզրակացություն ստանալու համար դատարանին, եթե Գլխավոր Ասամբլեան նրանց չի լիազորել։ Այդ մարմինները կարող են խորհրդատվական եզրակացություն ստանալու նպատակով դիմել դատարանին միայն իրենց գործունեություն շրջանակներում ներառվող խնդիրներին առնչվող հարցերով ։ Դիմումը ստանալուց հետո դատարանը որոշում է, թե որ երկրներն ու կազմակերպությունները կարող են տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվությունը և նրանց հնարավորություն է տալիս գրավոր կամ բանավոր պնդումներ ներկայացնել։ Խորհրդատվական եզրակացությունները ընկալվում են որպես միջոց, որի շնորհիվ ՄԱԿ-ի գործակալությունները փորձում են լուծել այն բարդ իրավական խնդիրները, որոնք առնչվում են իրենց գործունեությանը։
Սկզբունքորեն դատարանի խորհրդատվական եզրակացությունները միայն խորհրդատվական բնույթ ունեն, բայց դրանք ազդեցիկ և շատ տարածված են։ Ի սկզբանե որոշակի գործիքների և կարգավորումների շնորհիվ հնարավոր է համաձայնության գալ այն հարցի շուրջ, որ այդ եզրակացությունը պարտադիր է որոշ գործակալությունների և երկրների համար, սակայն դրանք չեն կարող պարտադրվել Արդարադատության միջազգային դատարանի կանոնադրությամբ։ Եզրակացությունների չպարտավորեցնող բնույթը դեռ չի նշանակում, որ դրանք չունեն օրինական ազդեցություն, քանի որ դրանցում ներառված իրավական հիմքերը արտացոլում են միջազգային իրավունքի կարևորագույն հարցերի առնչությամբ այս դատարանի հեղինակավոր կարծիքը։ Այդ կարծիքը ներկայացնելով դատարանը հիմնվում է այն նույն օրենքների և գործընթացների վրա, որոնք իրականացվում են այդ մարմնի կողմից պարտադիր վճիռների ընդունման ժամանակ։
Ակր
= 4046,86 մ² ≈ 1/250 կմ²
Արդարադատության միջազգային դատարան
Խորհրդատվական եզրակացություններ
Խորհրդատվական եզրակացությունները ունեն նման կարգավիճակ և հեղինակություն, քանի օր նրանք պաշտոնապես հրապարակվում են ՄԱԿ-ի դատական մարմնի կողմից ։
Խորհրդատվական եզրակացությունները հաճախ հակասական են, քանի որ հակասական են քննարկվող հարցերը։ Հայտնի խորհրդատվական եզրակացության օրինակ է Միջուկային զենքի գործը։
Արդարադատության միջազգային դատարան և Անվտանգության խորհուրդ
94-րդ հոդվածը սահմանում է ՄԱԿ-ի բոլոր անդամների դատարանի կայացրած այն որոշումները բողոքարկելու պարտականությունները, որոնցում այդ մարմիններին անդրադարձ կա։ Եթե կողմերը չեն բողոքում, այդ հարցը քննարկվում է Անվտանգության խորհրդի կողմից՝ այդ որոշումը պարտադրելու միջոցների հարցը քննարկելու նպատակով։ Որոշումների պարտադրման այս մեթոդի կիրառման շուրջ ակնհայտ խնդիրներ են առաջանում։ Եթե այդ որոշումը Անվտանգության խորհրդի մշտական հինգ անդամների կամ նրանց դաշնակիցների դեմ է ուղղված, ցանկացած որոշման դեպքում այդ 5 երկրները կարող են կիրառել իրենց վետոյի իրավունքը։ Այսպիսի դեպք տեղի ունեցավ Նիկարագուայի գործի ժամանակ, երբ Նիկարագուան բողոքում էր ԱՄՆ-ի կողմից Անվտանգության խորհրդի առջև դատարանի որոշումը չկատարելու համար ։ Ավելին, եթե Անվտանգության խորհուրդը մերժում է որևէ երկրի նկատմամբ դատարանի կայացրած որոշումը պարտադրել, այդ երկրին պարտադրելու այլ մեթոդներ չկան։ Ավելին, Անվտանգության խորհրդի համար գործունեության ամենաարդյունավետ միջոցը ՄԱԿ-ի կանոնադրության 7-րդ հոդվածի համաձայն հարկադիր գործողությունների կիրառումն է, որը արդարացվում է այն դեպքում, երբ վտանգված են միջազգային խաղաղությունն ու անվտանգությունը։ Այդ հոդվածը Խորհրդի կողմից դեռևս չի կիրառվել։
Օսլոյի նոր թատրոն
Օսլոյի նոր թատրոն (Oslo Nye Teater), Նորվեգիայի ամենահայտնի և ամենաշատ հանդիսատես ունեցող թատրոններից մեկը։
Գտնվում է մայրաքաղաք Օսլոյի Ռոզենկրանցե փողոցում։
Աշոտ Սալնազարյան
Աշոտ Բորիսի Սալնազարյան (հունվարի 21, 1958, Փանիկ, Արթիկի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Հոկտեմբերի 31, 2020, Երևան, ՀՀ), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (2003), պրոֆեսոր (2005):
Օսլոյի նոր թատրոն
Հիմնադրվել 1929 թ.-ին և կազմված է 4 բեմերից։ Թատրոնի շենքին հարակից գտնվում է Օսլոյի հայտնի ռեստորաններից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսլոյի թատրոններ Կատեգորիա:Թատրոններ հիմնված 1929 թվականին
Աշոտ Սալնազարյան
Կենսագրություն
2009-ից՝ հիմնադրման օրվանից մինչև 2020 թթ․հանդիսացել է Ֆինանսական համակարգի հաշտարարի գրասենյակի խորհրդի անդամ։
2007-2020 թթ․ «ԱՐՄՍՎԻՍԲԱՆԿ» ՓԲԸ-ի խորհրդի անդամ։
Ակր
= 888,97 քառակուսի սաժեն
Աշոտ Սալնազարյան
Կենսագրություն
Ա. Սալնազարյանը բազմիցս մասնակցել է Կենտրոնական Եվրոպայի մի շարք երկրներում, ԱՄՆ-ում, ինչպես նաև Հնդկաստանում ֆինանսական և արժեթղթերի շուկայի վերաբերյալ դասընթացներին, սեմինարներին, գիտաժողովներին և ստացել դիպլոմներ ու հավաստագրեր։ Ա. Սալնազարյանը հեղինակ է ավելի քան 80 գիտական աշխատանքների, այդ թվում մենագրություններ, ուսումնական ձեռնարկներ, բաժիններ դասագրքերում, գիտական հոդվածներ և այլն։ Նրա ղեկավարությամբ հաջողությամբ իրենց թեկնածուական թեզերն են պաշտպանել 33 ասպիրանտ և հայցորդ։
Ակր
= 0,37 դեսյատին
Աշոտ Սալնազարյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՊՏՀ շրջանավարտներ
Ակր
= 0,405 հա
= 40,46856 ար
Սալուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Սալուտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (2 միավոր)։
Ակր
= 1/30 հողային յարդ
Արդարադատության միջազգային դատարան
Արդարադատության միջազգային դատարան և Անվտանգության խորհուրդ
Դատարանի մեծամասնությունը չէր ցանկանում մասնակցություն ունենալ այն գործերի քննարկումներին, որտեղ կարող էին բացահայտ հակասություններ առաջ գալ Անվտանգության Խորհրդի հետ։ Նիկարագուայի գործում դատարանը պնդում էր, որ Անվտանգության խորհրդի գործողությունների և Դատարանի որոշման միջև ակնհայտ անհամապատասխանություն չկար։ Այնուամենայնիվ, եթե նմանատիպ հակասություններ ի հայտ են գալիս, խնդիրը լուծվում է ի օգուտ Անվտանգության խորհրդի։
Ակր
= 1/640 քառակուսի մղոն
Սալուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Արդարադատության միջազգային դատարան
Արդարադատության միջազգային դատարան և Անվտանգության խորհուրդ
Եթե կողմերից որևէ մեկը չի կատարում Դատարանի կայացրած որոշման արդյունքում իրեն վերաբերող պարտավորությունները, Անվտանգության Խորհրդին կարող են դիմել այս հարցում խորհրդատվություններ տալու կամ միջոցների մասին որոշումներ կայացնելու նպատակով, եթե ԱԽ-ն նմանատիպ գործողությունը անհրաժեշտ համարի։ Գործնականում, դատարանի իշխանությունը սահմանափակվում է պարտվողի կողմից դատարանի որոշումը իրականացնել չցանկանալով և Անվտանգության Խորհրդի կողմից այդ ամենի արդյունքում անհրաժեշտ հետևանքների պարտադրման անպատրաստակամությամբ։ Այնուամենայնիվ, տեսականորեն, գործում ընդգրկված կողմերի համար դատարանի վճիռը պարտադիր է, վճռական և ենթակա չէ բողոքարկման, և ստորագրելով կանոնադրությունը՝ ՄԱԿ-ի անդամ երկրները պարտավորություն են ստանձնում ենթարկվել Արդարադատության դատարանի վճիռներին, եթե դատական գործում ներառված են։
Օրինակ՝ ԱՄՆ-ն նախկինում՝ 1946 թվականին, ճանաչել էր դատարանի պարտադիր իրավասությունը, սակայն Նիկարագուան ընդդեմ Միացյալ Նահանգների գործից հետո հրաժարվեց այդ համաձայնությունից, քանի որ դատարանի որոշմամբ ԱՄՆ-ին կոչ էր արվում դադարեցնել և ձեռնպահ մնալ ուժի անօրինական կիրառումից Նիկարագուայի կառավարության դեմ։ Դատարանը որոշեց (միայն ամերիկացի դատավորն էր դեմ քվեարկել), որ ԱՄՆ-ն խախտել է Նիկարագուայի հետ բարեկամության պայմանագիրը, որով նախատեսվում էր ուժ չգործադրել Նիկարագուայի դեմ, և այդ վճռով ԱՄՆ-ին պարտադրվում էր ռազմական փոխհատուցում վճարել ։
Կիրառվող օրենքներ
Գործերը քննելիս դատարանը առաջնորդվում է միջազգային իրավունքով, ինչպես նշվում է Դատարանի ստատուտի 38-րդ հոդվածում ( Article 38), որում ասվում է, որ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է առաջնորդվի միջազգային կոնվենցիաներով, միջազգային սովորույթով և քաղաքակիրթ ազգերի կողմից ճանաչված իրավունքի ընդհանուր սկզբունքներով։ Սա վերաբերում է նաև ակադեմիական աշխատություններին (հանրային իրավունքի հարցերով առավել որակյալ մասնագետների դոկտրիններ) և դատական վճիռներին, որոնք օգնության են հասնում օրենքի մեկնաբանության ժամանակ, չնայած որ դատարանը պաշտոնապես պարտավորություն չունի սահմանափակվել նախկինում կայացրած իր որոշումներով՝ ըստ stare decisis-ի դոկտրինի։ 59-րդ հոդվածը ( Article 59) հստակեցնում է, որ նախադեպային կամ stare decisis ընդհանուր իրավունքի հասկացությունների վրա դատարանի որոշումները չեն ազդում։ Նրանք պարտադիր են միայն տվյալ գործում ներառված կողմերի համար։ 38-րդ հոդվածով Դատարանը կարող է վերանայել իր նախկին որոշումները։
Ակր
Ըստ լեգենդի, որպես ակրի մակերեսի չափման միավոր, ընտրվել է մեկ գյուղացու մեկ եզան միջոցով վարվող հողի մակերեսը։
Արդարադատության միջազգային դատարան
Կիրառվող օրենքներ
Եթե կողմերը գալիս են համաձայնության, նրանք կարող են նաև ազատություն տալ դատարանին ընդունել ex aequo et bono (համաձայն հավասարության և խղճի կամ համաձայն բարու և արդարության) որոշումներ, ինչը ազատություն է տալիս դատարանին ընդունել այնպիսի որոշում, որը արդար է տվյալ իրավիճակում։ Դատարանի պատմության ընթացքում այս կետը դեռ չի կիրառվել։ Մինչ օրս այս դատարանում քննվել է մոտ 130 գործ։
Գործընթաց
Արդարադատության միջազգային դատարանը օժտված է սեփական կանոնները սահմանելու ուժով։ Դատական գործընթացի իրականացումը սահմանված է 1978 թվականի Միջազգային դատարանի դատական կանոններով (ինչպես նշված է 2005 թվականի սեպտեմբերի 29-ի փոփոխությունների մեջ) ։
Ակր
= Տես նաև =
Արդարադատության միջազգային դատարան
Գործընթաց
Արդարադատության միջազգային դատարանի կողմից քննվող գործերը քննվում են սովորական ընթացակարգով։ Գործը ներկայացվում է հայցվորի կողմից, ով գրավոր հուշագիր է կազմում, որտեղ նշված են դատարանի իրավասության հիմքերը և իր պահանջների էությունը։ Պատասխանողը կարող է ընդունել դատարանի իրավասությունը և ներկայացնել տվյալ գործի վերաբերյալ սեփական հուշագիրը՝ նշելով գործի վերաբերյալ իր տեսակետը։
Ակր
Կատեգորիա:Չափման միավորներ Կատեգորիա:Մակերեսի չափի միավոր
Արդարադատության միջազգային դատարան
Նախնական առարկություններ
Պատասխանողը, որը չի ցանկանում գործը Դատարանի իրավասությանը հանձնել, կարող է նախնական առարկություններ ներկայացնել։ Ցանկացած նմանատիպ առարկություն պետք է ուսումնասիրվի նախքան գործի բուն էության քննության սկսելը։ Հաճախ նախնական առարկությունների հարցով հանրային լսումներ են անցկացվում, և դատարանը որոշում է կայացնում։ Պատասխանողը սովորաբար առարկություն է ներկայացնում կա՛մ Դատարանի իրավասության կա՛մ գործի ընդունելի լինելու դեմ։ Անընդունելի լինելը վերաբերում է մի շարք փաստարկներին այն գործոնների մասին, որոնք պետք է հաշվի առնել իրավասությունը որոշելու ժամանակ։ Այդպիսի գործոն է այն փաստը, որ տվյալ գործի քննությունը արդարացված չէ կամ այն չի հանդիսանում իրավական վեճ։
Նախնական առարկություններ կարող են արվել նաև այն դեպքում, երբ բոլոր անհրաժեշտ կողմերը դատարանում ներկայացված չեն։ Եթե գործը պարտադրում է, որ Դատարանը որոշում կայացնի այն երկրի իրավունքների և պարտականությունների մասին, որը Դատարանի իրավասությունը չի ճանաչել, դատարանը այս հարցով որոշում չի կարող կայացնել։
Գործը ներկայացվելուց հետո կողմերից ցանկացածը (սովորաբար դիմողը) կարող է դիմել Դատարանին՝ գործի լսումների ընթացքում ստատուս քվոն պահպանելու հարցով։ Այսպիսի հրամանները հայտնի են ժամանակավոր (միջանկյալ) միջոցներ անվամբ և նույնական են Միացյալ Նահանգների օրենսդրության մեջ առկա միջնորդական կարգադրություններին։ Ստատուտի 41-րդ հոդվածը հնարավորություն է տալիս Դատարանին նմանատիպ կարգադրություններ անել։ Դատարանը նմանատիպ ժամանակավոր միջոցներ առաջարկելուց առաջ պետք է համոզվի, որ նման իրավասություն ունի։
Միջամտության հայց
Այն դեպքերում, երբ երրորդ երկրի շահերը շոշափվում են, այդ երկրին կարող է հնարավորություն տրվել միջամտել գործին և մասնակցել որպես լիիրավ կողմ։ 62-րդ հոդվածի համաձայն՝ իրավական բնույթ կրող շահեր ունեցող երկիրը կարող է դիմել, սակայն Դատարանի հայեցողությանն է թողնված այդ երկրի միջամտությունն ընդունելը կամ մերժելը։ Նմանատիպ հայցեր հազվադեպ են ներկայացվում, և առաջին հաջողություն ունեցած նմանատիպ հայցը ներկայացվել է 1991 թվականին։
Դատ և իրավական պաշտպանության միջոցներ
Քննարկումներից հետո Դատարանը հարցնում է մեծամասնության կարծիքը։ Դատավորները որպես անհատներ կարող են համընկնող (եթե նրանց կարծիքը համընկնում է մեծամասնության կարծիքի հետ, սակայն համաձայն չեն հիմնավորմանը) կամ հակասող (երբ համաձայն չեն մեծամասնության որոշման հետ) կարծիք հայտնել։ Բողոքարկումն անհնար է, բայց կողմերից յուրաքանչյուրը կարող է դիմել Դատարանին՝ խնդրելով պարզաբանել, թե արդյոք կա տարաձայնություն վճռի իմաստի և ծավալի միջև ։
Քննադատություններ
Միջազգային դատարանը ենթարկվում է քննադատությունների իր կողմից ընդունված որոշումների, գործընթացների և իր իրավասությունների համար։ Ինչպես և ՄԱԿ-ի քննադատության դեպքում, այս դեպքում էլ այս քննադատությունների մեծ մասը ավելի շատ վերաբերում է Դատարանի ընդհանուր իրավասություններին, որը այս մարմնին շնորհել են հենց անդամ երկրները, այլ ոչ թե դատավորների կազմին և նրանց ընդունած որոշումներին առնչվող առանձին դեպքերին։ Քննադատությունները սովորաբար ներառում են հետևյալը.
Պահանջ
Ժամանակավոր միջոցների դիմումի և խնդրանքի հիման վրա և դրա բանավոր հայցադիմումներով Հայաստանը պահանջել է՝
Եզրակացություն
2021 թվականի դեկտեմբերի 1-ի որոշմամբ դատարանը կիրառել է հետևյալ ժամանակավոր միջոցները. «Ադրբեջանը պարտավոր է միջազգային կոնվենցիայի համաձայն իր պարտավորությունների ներքո ձեռնպահ մնալ բռնությունից և մարմնական վնաս պատճառելուց բոլոր այն անձանց, որոնք գերեվարվել են 2020 թվականի հակամարտության առնչությամբ և մնում են ազատությունից զրկված, ապահովել օրենքի առաջ նրանց հավասարությունն ու անվտանգությունը։ Միջոցներ կիրառել կանխելու ռասայական խտրականության և ատելության սերմանումը, այդ թվում՝ պետական կառույցների, պաշտոնատար անձանց կողմից՝ մասնավորապես հայերի նկատմամբ…» ։
Պահանջ
2022 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Հայաստանի Հանրապետությունը պահանջ է ներկայացրել՝ պայմանական միջոցների կիրառության վերաբերյալ։ Հայաստանը նշել է, որ Ադրբեջանը կազմակերպել է Արցախում 120 հազար հայազգի անձանց՝ արտաքին աշխարհին կապող միակ ճանապարհի արգելափակումը։ Հայաստանը պնդել է, որ Ադրբեջանի վարքագիծը կարող է անուղղելի վնաս պատճառել՝ վտանգելով մարդու շարժման և ընտանիքի ու մտերիմների հետ լինելու, սնունդ և բժշկական օգնություն ստանալու, խնամք, կրթություն, ցրտաշունչ ձմռան պայմաններում ջերմություն և էլեկտրականություն ունենալու իրավունքները ։
Հայաստանը պահանջել է, որ դատարանը կիրառի հետևյալ երկու ժամանակավոր միջոցները՝ Ադրբեջանը պետք է դադարի աջակցել ու կազմակերպել ենթադրյալ բողոքի ցույցը, որով արգելափակվել է Լաչինի միջանցքով անխափան տեղաշարժը և Ադրբեջանը պարտավոր է դադարեցնել միջանցքի շրջափակումը՝ ապահովելով մարդկանց, տրանսպորտային միջոցների և բեռների անխափան ու ազատ տեղաշարժը երկու ուղղություններով ։
Եզրակացություն
2023 թվականի Արդարադատության միջազգային դատարանը համաձայն Հայաստանի պահանջի՝ Լաչինի միջանցքի ապաշրջափակման վերաբերյալ ժամանակավոր միջոց կիրառելու որոշում է կայացրել։ Դատարանն արձանագրել է, որ Ադրբեջանի նախագահի, Հայաստանի վարչապետի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությունը նախատեսում է, որ Լաչինի միջանցքը պետք է ապահովի կապ՝ Արցախի և Հյասատանի Հանրապետության միջև և պետք է մնա ՌԴ խաղաղապահ ուժերի վերահսկողության ներքո։ Դատարանը եզրակացրել է, որ Ադրբեջանը պարտավոր է իր՝ կոնվենցիայով ստանձնած պարտավորությունների համաձայն՝ ձեռնարկել իրենից կախված բոլոր միջոցները, որպեսզի ապահովի անձանց, տրանսպորտային միջոցների և բեռների անխափան տեղաշարժը Լաչինի միջանցքով երկու ուղղությամբ ։
Դատարանը գտել է, որ Հայաստանը բավարար ապացույցներ չի ներկայացրել, որ Ադրբեջանը խաթարում է բնական գազի մատակարարումը և այլ կոմունալ ծառայություններ Լեռնային Ղարաբաղի բնակիչներին։ Ըստ այդմ պահանջը հիմնավորված չէ ։
Գեդիքլի
Գեդիքլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Ազգային բեմ
Ազգային բեմադրություն (Den Nationale Scene), Նորվեգիայի հնագույն թատրոնը՝ տեղակայված Բերգեն քաղաքում։ Թատրոնի շենքի դիմաց տեղադրված են դրամատուրգ Բյոռնստեռնե Բյոռնսոնի և Նուրդալ Գրիգի հուշարձանները։
Պատմություն
Թատրոնը բացվել է 1850 թ.-ին կոմպոզիտոր և ջութակահար Բյուլ Ուլեի կողմից։ 1863թ.-ին թատրոնը ֆինանսական խնդիրների պատճառով դադարել է գործունեությունը։ Թատրոնի գործունեության ընթացքում Բյուլը հրավիրել է այն ժամանակ դեռևս անհայտ Հենրիկ Իբսենին, ով 1851 1857 թթ.-ին «Ազգային բեմ» թատրոնում որպես ռեժիսոր և բեմադրությունների ցուցակագրող։ Իբսենից հետո գեղարվեստական ղեկավար դարձավ Բյոռնսոնը (1857—1859) :
1876թ.-ին ստեղծվեց Ազգային բեմադրություն ֆոնդը և թատրոնի աշխատանքները վերսկսվեցին։ 1895թ.-ին հատուկ կոմիտեի կողմից որոշում կայացվեց թատրոնի համար կառուցել նոր շենք, որի բացումը տեղի ունեցավ 1909թ.-ի փետրվարի 19-ին։ Նոր շենքի ճարտարապետն էր Էինար Օսկար Շոուն։
1940թ.-ին թատրոնի շենքը վնասվեց արկի պայթյունից, այնուամենայնիվ բազմաթիվ վերականգնողական աշխատանքներից հետո այն շարունակեց գործել։ 1993 թվականին «Ազգային բեմի» շենքը ընդգրկվեց Նորվեգիայի պատմաճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։
Թատրոնը ունի 150 աշխատող, որից 40-ը դերասաններ։ Մեծ դահլիճը հնարավորություն է տալիս 450 հանդիսատեսի դիտել ներկայացումներ։ Տարեկան կազմակերպվում է ավելի քան 550 բեմադրություններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի թատրոններ Կատեգորիա:Բերգենի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Շենքեր և կառույցներ կառուցված 1909 թվականին Կատեգորիա:Թատրոններ հիմնված 1850 թվականին
Բուդա-Օրլովեցկայա
Բուդա-Օրլովեցկայա (Будо-Орловецька), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Գորոդիշչեի շրջանում։
2010 թվականի տվյալներով Բուդա-Օրլովեցկայա գյուղում բնակվում էր 417 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18386 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սանտ Անյեզե ին Ագոնե
Սանտ Անյեզե ին Ագոնե (Basilica Sant’Agnese in Agone, ), (նաև անվանում են Պիացցա Նավոնայի Սանտ Անյեզե) 17-րդ դարի բարոկկո ոճով կառուցված եկեղեցի Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Եկեղեցու մուտքը ուղղված է դեպի Նավոնա հրապարակ, քաղաքի պատմական կենտրոններից մեկը և այն վայրը, որտեղ նահատակվել է վաղ քրիստոնեական դարաշրջանի սուրբ Ագնեսան (նախկին Դոմիցիանոսի մարզադաշտում)։ Կառուցումը սկսվել է 1652 թվականին ճարտարապետներ Ջիրոլամո Ռայնալդիի և նրա որդի Կառլո Ռայնալդիի գլխավորությամբ։ Բազմաթիվ վեճերից հետո մեկ ուրիշ ճարտարապետ է ընդգրկվում շինարարության մեջ՝ Ֆրանչեսկո Բորրոմինին ։
Պատմություն
Եկեղեցու կառուցումը սկսվել է 1652 թվականին Իննոկենտիոս X Պապի դրդմամբ։ Վերջինիս ընտանեկան պալատը՝ Պալացցո Պամֆիլին գտնվում էր եկեղեցուն կից։ Եկեղեցին պետք է որ լիներ արդյունավետ ընտանեկան մատուռ, քանի որ կցված էր նրանց բնակավայրին (պալատից մուտք էր բացված դեպի գմբեթի սրահ, որպեսզի ընտանիքը կարողանար մասնակցել կրոնական ծառայություններին) ։
Կենտրոնացված հունական խաչաձև եկեղեցու պաես արված առաջին ձևավորումների հեղինակներն էին Պամֆիլիների պալատական ճարտարապետ Ջիրոլամո Ռեյնալդին և նրա որդի Կառլո Ռեյնալդին (1652 թվական)։ Նրանք հիմնական մուտքը նախատեսել էին Վիա Սանտա Մարիա դելլ՛ Անիմա փողոցի կողմից, որը գտնվում էր հրապարակից հեռու գտնվող թաղամասում։ Մտադրություն կար նոր եկեղեցին կառուցել հին եկեղեցու վրա, որը կմնար որպես նորի նկուղ։ Սա նշանակում էր, որ նոր եկեղեցին պետք է բարձրացվեր հրապարակի մակարդակին։ Սակայն, երբ սկսվեց եկեղեցու շինարարությունը, այդ մտքից հրաժարվեցին։ Նախագծի բնօրինակները կորել են, սակայն համարվում է, որ դեպի Պիացցա Նավոնա ուղղված ճակատամասի ձևավորումը իրենից ներկայացնում էր երկու աշտարակների միջև ներառված գավիթ և լայն աստիճաններ, որոնք կտանեին դեպի հրապարակ ։
1655 թվականին մահացավ Իննոկենտիոս Պապը, և նրա մահից հետո զարմիկը՝ Կամիլլո Պամֆիլին այլևս չհետաքրքրվեց եկեղեցու կառուցմամբ։ Եվ Բորոմինին հուսալքվեց։
Տիտղոսկիր եկեղեցի
Սանտ Անյեզե ին Ագոնե եկեղեցին տիտղոսակիր եկեղեցի է։ 2014 թվականի փետրվարի 22-ից եկեղեցու կարդինալ քահանան գերմանացի Գերհարդ Լյուդվիգ Մյուլլերն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցիներ
Մայամի Մարլինս
Մայամի Մարլինս (Miami Marlins), բեյսբոլի ամերիկյան ակումբ (Մայամի, Ֆլորիդա), hանդես է գալիս Բեյսբոլի Բարձրագույն Լիգայի (MLB) Ազգային Լիգայի Արևելյան դիվիզիոնում։ Մայամի Մարլինսը իր տնային խաղերն անցկացնում է «LoanDepot Park» մարզադաշտում։
1993 թվականի մրցաշրջանից առաջ Բեյսբոլի Բարձրագույն Լիգայի Ազգային Լիգան համալրվեց 2 նոր թիմերով, որոնցից մեկը Կոլորադո Ռոքիսն էր, իսկ մյուսը՝ Մայամի Մարլինսը, որը մինչև 2012 թվականի մրցաշրջանը հանդես է եկել Ֆլորիդա Մարլինս անվանումով։ Մարլինսը իր խաղերը սկսել է անցկացնել «Hard Rock Stadium» մարզադաշտում, որտեղ իր խաղերն էր անցկացնում նաև Ֆուտբոլի ազգային լիգայի (NFL) «Մայամի Դոլֆինս» թիմը։ 2012 թվականին թիմը տեղափոխվել է «Marlins Park» մարզադաշտ, որը նախագծվել էր որպես բեյսբոլի մարզադաշտ ։ Մարզադաշտի սեփականատիրոջ հետ ունեցած համաձայնությամբ թիմը փոխեց նաև իր անվանումը և 2012 թվականի մրցաշրջանից առաջ դարձավ «Մայամի Մարլինս» ։
Մարլինսը 3 անգամ կարողացել է որակավորվել հետմրցաշրջանային խաղերին. կարողացել է հաղթել 2 դեպքում՝ 1997 և 2003 թվականների Համաշխարհային Սերիայում (World Series): Բոլոր 3 դեպքերում Մարլինսը հնարավորություն է ստացել խաղալու ուայլդ քարդի շնորհիվ. Մարլինսը և Ռոքիսը չեն կարողացել հաղթել իրենց դիվիզիոններում։ Մարլինսը առաջին թիմն է, որ կարողացել է հաղթել Համաշխարհային Սերիայում ուայլդ խաղերի փուլում ունեցած հաղթանակից հետո։
Պատմություն
Ուեյն Հայզինգան՝ «Blockbuster» ընկերության գործադիր տնօրենը, ստացավ Ազգային Լիգայում համալրում կատարելու իրավունք 95 միլիոն դոլար վճարով, և թիմը 1993 թվականին սկսեց իր մրցաշրջանը Ֆլորիդա Մարլինս անվանումով։ Մինչ այդ մի քանի ամիս առաջ Բեյսբոլի Բարձրագույն Լիգան հայտարարել էր այն մասին, որ նախատեսվում է Ազգային Լիգան համալրել 2 թիմերով։ Որոշում էր կայացվել նաև, որ թիմերից մեկը պիտի լինի Ֆլորիդա նահանգում. միակ հարցն այն էր, թե կկարողանա արդյոք Հայզինգան հաղթել Օռլանդոյի և Տամպա Բեյի մրցակցող խմբերին։ 1991 թվականի հունիսի 10-ին Ազգային Լիգան հավանություն տվեց Հայզինգային։ Թիմը ստացավ «Մարլինս» մականունը փոքր լիգայում հանդես եկող նախորդ թիմերից. «Մայամի Մարլինս» թիմը հանդես էր եկել Միջազգային Լիգայում 1956-1960 թվականներին, մեկ այլ «Մայամի Մարլինս» անվանումով թիմ հանդես է եկել Ֆլորիդա Նահանգի Լիգայում 1982-1988 թվականներին։
1997 թ. առաջին հաղթանակը Համաշխարհային Սերիայում
1997 թվականի մրցաշրջանից առաջ թիմը Մարլինսը գլխավորելու է գալիս Ջիմ Լեյլանդը, ով մինչ այդ գլխավորում էր Փիթսբուրգ Փայրեթսը։
1997 թվականի մրցաշրջանից հետո Մարլինսը կարողանում է դիվիզիոնում գրավել երկրորդ տեղը իրենից առաջ թողնելով Ատլանտա Բրեյվսին, ով կարողացել էր 9 հաղթանակ ավելի ունենալ, քան Մարլինսը, սակայն Մարլինսին տրվեց ուայլդ քարդ։ Թիմին իրենց փորձով կարողացան օգնել Մոյզես Ալուն, Բոբբի Բոնիլլան, Դարրեն Դալթոնը, Ջիմ Այզենրայքը, իսկ տաղանդավոր երիտասարդ խաղացողներ Լուիս Կաստիլլոն և Էդգար Ռենտերիան Ազգային Լիգայի լավագույն զույգերից մեկն էին, ովքեր հիանալի կերպով իրականացնում էին դաբլ փլեյներ (double play): Մարլինսը կարողացավ Ազգային Լիգայի Դիվիզիոնի Սերիայում 3-0 հաշվով հաղթել Սան Ֆրանցիսկո Ջայենթսին, այնուհետև կարողացավ 4-2 հաշվով հաղթել Ատլանտա Բրեյվսին և հնարավորություն ստացավ խաղալու Համաշխարհային Սերիայում։ Համաշխարհային Սերիայում Մարլինսի մրցակիցը Քլիվլենդ Ինդիանսն էր. Մարլինսը 7 խաղերի արդյունքով կարողացավ 4-3 հաշվով հաղթել Ինդիանսին։ Վերջին 7-րդ խաղում 9 իննիննգների արդյունքով խաղի հաշիվը հավասար էր՝ 2-2, և լրացուցիչ 2 իննինգների անցկացումից հետո՝ 11-րդ իննինգում Մարլինսը կարողացավ վաստակել 3-րդ միավորը և առաջ անցնել հաշվի մեջ ։
2003 թ. երկրորդ հաղթանակը Համաշխարհային Սերիայում
Մրցաշրջանի ընթացքում հաջող մրցելույթներով աչքի էր ընկնում Միգել Կաբրերան, ով իր առաջին իսկ խաղում, երբ թիմը «Hard Rock Stadium» մարզադաշտում մրցում էր Տամպա Բեյ Դևիլ Ռեյսի հետ, կարողացավ հոմ ռան հարվածով հաղթանակ պարգևել իր թիմին։ Մրցաշրջանից առաջ Բալթիմոր Օրիոլսից վերադարձել էր Ջեֆֆ Քոնինը, Տեխաս Ռեյնջերսից՝ Ուգեթ Ուրբինան։ Թիմը կարողացավ մրցակցության մեջ մնալ իրենից առաջ թողնելով միայն Ատլանտա Բրեյվսին, որը 10 հաղթանակ ավելին ուներ, սակայն Մարլինսին կրկին ուայլդ քարդ է տրվում։
Հոկտեմբերի 15-ին Մարլինսը ընդհանուր հաշվի մեջ հետ լինելով 1-3 հաշվով, կարողանում է տանել երեք անընդմեջ հաղթանակ և 4-3 ընդհանուր հաշվով առավելության հասնել Չիկագո Քաբսի դեմ խաղում։
Համաշխարհային Սերիայում Մարլինսը կարողացավ 6 խաղերում հաղթել Նյու Յորք Յանկիսին. վեցերորդ խաղում Մարլինսը կարողացավ հաղթել իր մրցակցին «Yankee Stadium» մարզադաշտում։ Թիմերի միջև կայացած 4-րդ խաղում Ալեքս Գոնսալեսի հոմ ռանի շնորհիվ Մարլինսը կարողանում է հաղթանակ տոնել խաղի 12-րդ իննինգում։
2012 թ. - մինչ հիմա
2012 թվականին թիմը տեղափոխվում է «Marlins Park» մարզադաշտ ։ Տեղափոխության պայմաններից ելնելով թիմը փոխեց իր անունը, դարձավ «Մայամի Մարլինս», փոփոխվեցին նաև թիմի լոգոն և գույները։
1993–2002
Ֆլորիդա Մարլինսը իր խաղերը սկսել է անցկացնել երեք տարբեր համազգեստներով։ Տնային խաղերի հիմնական և այլընտրանքային համազգեստները ունեին նմանատիպ դիզայն. «Marlins» գրվածքը փիրուզագույն էր սև եզրագծումներով, «S» տառից հետո գրվածքը ունի նաև եզրագծում, համազգեստի վրայի գրված խաղահամարները սև գույն ունեին փիրուզագույն եզրագծումներով, ամբողջ համազգեստը զարդարված էր փիրուզագույն բարակ գծերով։ Արտագնա խաղերի համազգեստի «Florida» գրվածքը ևս փիրուզագույն էր սև եզրագծումներով, բացակայում էր գրվածքի ընդգծումը, խաղահամարները ևս սև գույն ունեին փիրուզագույն եզրագծումներով։ Համազգեստների ձախ թևի հատվածում ավելացված էր թիմի լոգոն։
2012–2018
Թիմը իր անունը փոխելուց հետո ներկայացրեց նաև իր նոր գույները. նարնջագույն, սև և կապույտ։ «Miami» գրվածքի «M» տառը ուներ նարնջագույն, դեղին, կապույտ եզրագծումներ, որի վերևում նկատելի էր նաև աբստրակտ մարլին։ Այս լոգոն կարելի էր տեսնել նաև գլխարկների վրա, համազգեստների ձախ թևի հատվածում։ Տնային, արտագնա, այլընտրանքային խաղերի համազգեստների վրա կարելի էր տեսնել նույն «Miami» գրվածքը նույնպիսի «M» տառի դիզայնով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեյսբոլի բարձրագույն լիգայի (MLB) ակումբներ
Դենիս Գոլդբերգ
Վաղ տարիներ
1950 թվականի մարտին 16-ամյա Գոլդբերգն սկսել է ուսումնասիրել քաղաքացիական շինարարությունը Քեյփթաունի համալսարանում։ Վերջին կուրսում նա հանդիպել է Էսմե Բոդենշտեյնին, ով նույնպես ծնվել էր Կոմունիստական կուսակցության ակտիվ ներկայացուցիչների ընտանիքում, և նրանք ամուսնացել են 1954 թվականի հունվարին։ Նրանց դուստրը՝ Հիլարին, ծնվել է 1955 թվականին, իսկ որդին՝ Դևիդը՝ 1957 թվականին։
Ժամանակակից երիտասարդության միություն
Բոդենշտեյնը ժամանակակից երիտասարդության առանց ռասայական սեգրեգացիայի միության (MYS) կոմիտեի անդամ էր, որի շնորհիվ Գոլդբերգը ընկերացել է Անդիմբա Տոյվոյի հետ, որը հետագայում դարձել է Հարավարևմտյան Աֆրիկայի ժողովուրդների կազմակերպության հիմնադիրներից և անկախ Նամիբիայի առաջնորդներից մեկը։ MYS-ի գործունեությունն ուղղված էր տարբեր միջոցներով իրազեկվածության և համերաշխության բարձրացմանը, այդ թվում՝ «New Age» թերթի տարածմանը, տներում քարոզչությանը և աշխատավորների լուսավորության ու քաղաքականացման համար երեկոյան դասերի անցկացմանը։ Գոլդբերգները նաև դարձել են դեմոկրատների կոնգրեսի մասնակիցներ։ Չնայած նրան, որ այդ գործողությունները չեն եղել ապօրինի՝ այն ժամանակվա օրենսդրության համաձայն, զույգը և մյուս ակտիվիստները մշտապես ենթարկվել են հետապնդումների անվտանգության ոստիկանության կողմից, որը փաստեր է հավաքել մասնակիցների դեմ։
1955. ժողովրդի կոնգրես
1953 թվականին ականավոր սևամորթ գիտնական Զ. Կ. Մեթյուզն առաջարկել է կազմակերպել «Ժողովրդական կոնգրես»՝ ժողովրդի պահանջները հավաքագրելու և փաստաթղթավորելու համա։ Ամբողջ Հարավային Աֆրիկայում ստեղծվել են կազմակերպչական հանձնաժողովներ, և Գոլդբերգը միացել է Քեյփթաունի կոմիտեին։ Նրան հանձնարարվել է կազմակերպել Սայմոնսթաունի ծայրահեղ աղքատ ոչ ֆորմալ Լոյոլո բնակավայրի բնակիչներին։ Ամեն շաբաթ նա այցելել է Լոյոլո՝ օգնելու համայնքին ընտրել իր ներկայացուցչին։ Այն բանից հետո, երբ նրան այնտեղ նկատել է անվտանգության ոստիկանությունը, նա ազատվել է աշխատանքից Հարավաֆրիկյան երկաթուղում։
1960: Առաջին բանտարկություն
1957 թվականին Գոլդբերգը միացել է Կոմունիստական կուսակցությանը (որն արգելվել էր 1950 թվականին)։ Նա ձերբակալվել է 1960 թվականի մարտի 30-ին Շարպևիլում 1960 թվականի մարտի 21-ին գնդակահարությունից հետո գործադուլավորներին աջակցելու համար։ Իր մոր հետ Նա չորս ամիս անցկացրել է բանտում, առանց դատավարության և հետաքննության, այնուհետև կորցրել է աշխատանքը (աշխատել է Ատլանտայի էլեկտրակայանի կառուցման վրա), ինչը մեծացնում է Էսմայի ծանրաբեռնվածությունը։ Բախվելով նման հանգամանքների՝ մի քանի ընկերներիով հեռացել են երկրից ։
1961-1963: Զնված դիմադրություն
Այն բանից հետո, երբ կառավարությունն սկսել է ավելի ու ավելի դաժան մեթոդներ կիրառել խաղաղ ցույցերը ճնշելու համար, Գոլդբերգը և մյուսները հանդես են եկել զինված պայքարի անցնելու օգտին։ Երբ 1961 թվականի դեկտեմբերին ստեղծվել է ՀԱԿ-ի ընդհատակյա զինված թևը՝ «Ումկոնտո վե Սիզվե» («Ազգի նիզակը», ՄԿ), Գոլդբերգը դարձել է նրա տեխնիկական սպան։ Նպատակը եղել է գործել միայն այնպիսի օբյեկտների դեմ, ինչպիսիք են էլեկտրահաղորդումների հիմքերը, և խուսափել մարդկանց վնասելուց կամ սպանելուց ։ Գոլդբերգն օգնել է կազմակերպել մարզումային ճամբար Մամրայում՝ Քեյփթաունից ոչ հեռու, 1962 թվականի դեկտեմբերին։ Ավելի ուշ ճամբարը Հարավային Աֆրիկայում ճանաչվել է ՄԿ-ի առաջին ուսումնական կենտրոնը, սակայն անվտանգության ոստիկանության հետաքրքրության պատճառով ստիպված են եղել նրանից հրաժարվել ժամանակից շուտ։ Ճամբարին Գոլդբերգի մասնակցությանն է վերաբերել այն մեղադրանքների մի մասը, որոնց նա հետագայում բախվել էր Ռիվոնիայի դատավարության ժամանակ ։
Դիվերսիոն հարձակումների ալիքից հետո կառավարությունը երկու օրենք է ընդունել։ 1963 թվականի 90-օրյա կալանքի մասին օրենքը ոստիկանությանը թույլ էր տալիս 90 օրով ձերբակալել մարդուն՝ առանց մեղադրանք առաջադրելու և առանց փաստաբանի մատչելիության, իսկ 1962 թվականի սաբոտաժի մասին օրենքը փոխել է ապացուցման պարտավորությունը՝ մեղադրյալից պահանջելով ապացուցել իր անմեղությունը։ ՄԿ-ն որոշել է, որ Գոլդբերգին անհրաժեշտ է հեռանալ երկրից՝ մի որոշ ժամանակ այլ տեղ սովորելու համար, բայց սկզբում նա պետք է ուղևորվեր Յոհանեսբուրգ, որպեսզի թույլտվություն ստանա ՄԿ-ի Գերագույն հրամանատարությունից ։
Յոհանեսբուրգում հունիսի 26-ին՝ Ազատության օրը, Գոլդբերգն օգնել է ռադիոհաղորդման ժամանակ քննության տակ գտնվող Ուոլթեր Սիսուլուի ելույթին, որպեսզի մարդկանց ցույց տա, որ ՀԱԿ-ը դեռ գործում է՝ չնայած բռնաճնշումներին։ Ռադիոհաղորդիչը նախագծել է Լայոնել Գեյը՝ Վիտվատերսրանդի համալսարանի ֆիզիկայի դասախոս ։
1963 թվականի հուլիս։ Կալանք Լիլիսլիֆում
1963 թվականի հուլիսի 11-ին անվտանգության ոստիկանությունը հարձակում է գործել Յոհանեսբուրգի հյուսիսային արվարձանում՝ Ռիվոնիայում գտնվող Լիլիսլիֆ ֆերմայի վրա։ Գոլդբերգը ֆերմայում ձերբակալվել է մի քանի այլ ակտիվիստների հետ, այդ թվում՝ Ուոլթեր Սիսուլուի, Գովան Մբեկի, Ռայմոնդ Մխլաբայի և Ռաստի Բերնսթայնի հետ ։
Գոլդբերգին բազմիցս ագրեսիվ հարցաքննության են ենթարկել, երբեմն սպառնացել են կախաղանով, երբեմն էլ առաջարկել են մատնել իր ընկերներին։ Նրան պատմել են բանտում իր ընկերոջ՝ Լուկսմարտ Նգուդլեի մահվան մասին։ Էսմեն նույնպես կալանավորվել է և կալանքի տակ է պահվել 90-օրյա կալանքի մասին օրենքին համապատասխան՝ 38 օրվա ընթացքում՝ արժանանալով դաժան վերաբերմունքի։ 1963 թվականի հոկտեմբերի 8-ին՝ կալանքի տակ պահելու 90-օրյա ժամկետը լրանալուց հետո, Գոլդբերգին և մյուսներին մեղադրանքներ են ներկայացվել սաբոտաժի մասին օրենքին համապատասխան իրավախախտումների համար։ Նելսոն Մանդելան գտնվել է բանտում հարձակման ժամանակ, սակայն Լիլիսլիֆում հայտնաբերված փաստաթղթերը թույլ են տվել իշխանություններին ավելացնել նրան որպես համամեղադրյալի։ Հետագա դատաքննությունը հայտնի է դարձել որպես «Ռիվոնիայի դատավարություն» ։
1963-1964: Ռիվոնիայի դատավարություն
Մեղադրանքի առաջադրման հաջորդ օրը Գոլդբերգը և նրա համախոհները հանդիպել են իրենց փաստաբանների՝ Բրամ Ֆիշերի, Ջոել Յոֆեի, Արթուր Չասկալսոնի և Գեորգիոս Բիզոսի հետ, որոնք հայտնել են մահվան դատավճռի բարձր հավանականության մասին ։ Գոլդբերգը, փորձելով պաշտպանել Մանդելային և այլ առաջնորդներին, առաջարկել է պատասխանատվություն ստանձնել՝ հայտարարելով, որ նա գերազանցել է զենքի արտադրության վերաբերյալ իր հրահանգները։ Այս առաջարկը մերժվել է նրա ընկերների կողմից ։ Քննարկվել է փախուստի ծրագիրը, և Գոլդբերգը պնդել է, որ Էսմեն ու երեխաները արտաքսվեն՝ վախենալով նրանց կյանքի համար (նրանք Մեծ Բրիտանիա են մեկնել 1963 թվականի դեկտեմբերին, բայց Գոլդբերգին չի հաջողվել փախչել) ։
Այն բանից հետո, երբ երկու մեղադրյալները փախել են, 1964 թվականի հունիսի 12-ին դատավճիռ է կայացվել․ Բեռնսթայնն արդարացվել է, իսկ Բոբ Հեփփլը՝ ազատ արձակվել, մնացած բոլորը մեղավոր են ճանաչվել։ Դատավորը հրաժարվել է մահվան դատավճիռ կայացնել, փոխարենը դատապարտյալներից 8-ը դատապարտվել են յուրաքանչյուրը չորս ցմահ ազատազրկման։ 31 տարեկան Գոլդբերգը եղել է դատապարտյալներից ամենաերիտասարդը և նրանցից միակ սպիտակամորթը։ Նրա մայրը, որը դատարանում էր դատավճիռ կայացնելու համար, չի լսել դատավորին, և նրա հարցին, թե ինչ է ասել դատավորը, Գոլդբերգը պատասխանել է․ «Կյանքը, և կյանքը գեղեցիկ է» ։
Հունիս 1964։ Պրետորիայի կենտրոնական բանտ
Գոլդբերգին ուղարկել են Պրետորիայի կենտրոնական բանտի սպիտակամորթների բաժանմունք, իսկ մյուսներին ուղարկել են Ռոբեն կղզի։ Ինչպես և մյուսները, նա չի բողոքարկել դատավճիռը ։ Հիմնականում նա մենակ է եղել իր խցում օրական 16-18 ժամ։ Բանտարկյալներին արգելվել է խոսել միմյանց հետ, իսկ ծանր պայմանները հաճախ հանգեցրել են հիվանդությունների և հոգեբանական սթրեսի ։
Չորս տարի անց Էսմեին առաջին անգամ թույլատրվել է այցելել ամուսնուն, բայց սահմանափակվել են հինգ կես ժամանոց այցերով։ ԵՎս չորս տարի անց նրան կրկին թույլ են տվել այցելել, բայց դրանից հետո երբեք թույլ չեն տվել՝ առանց պատճառները բացատրելու։ Ութ տարի անց Գոլդբերգի երեխաներին թույլ են տվել այցելել նրան և թույլ են տվել ֆիզիկական շփումը նրա հետ, մինչև նրանց 16 տարին լրանալը։ Բացի նրանցից, այլ անձանց հետ ֆիզիկական շփումը արգելված էր ։