cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ագաթա Քրիստիի անհետացում
Որոնումներ
Որոշակի փուլում Քրիստիի հետախուզմամբ զբաղվում էր ոստիկանության ավելի քան հազար աշխատակից և մինչև տասնհինգ հազար կամավոր։ Դրան մասնակցում էին նաև մի քանի գրական հեղինակություններ։ Այսպես, Արթուր Կոնան Դոյլը, որը զբաղվում էր սպիրիտիզմով, մեդիումին ծանոթ Լիֆին փոխանցել է Քրիստիի ձեռնոցները՝ նրա գտնվելու վայրը որոշելու նպատակով ։ Նա, գրողի հավաստմամբ, չիմանալով, թե ում են պատկանում, հստակ որոշել է տիրուհու անունը և հայտարարել, որ նա ողջ է և մոտ ժամանակներս իրեն տեղյակ կպահի։ «Կարելի է ենթադրել, որ դա ինչ-որ իմաստով գոյություն չունեցող կամ անտեսանելի դառնալու փորձ է»։ Նրա կարծիքով Ագաթան որոշ ժամանակ գտնվում էր ծանր վիճակում և մտածում ինքնասպանության մասին, որից հետո որոշել է անհետանալ։ Իր բոլոր գիշերային արկածներից հետո նա, հավանաբար, որոշել է հանգստանալ մի հյուրանոցում, որտեղ մնացել է մինչև կիրակի՝ երբ նրանով սկսել են հետաքրքրվել ԶԼՄ-ները։ Նա չէր էլ ենթադրում, թե ինչ աղմուկ կբարձրանա իր բացակայության հետ կապված։ «Եթե Ագաթա Քրիստին չի մահացել ցնցումից և նյարդային գերլարումից, ապա նա, հավանաբար, կենդանի է և լիովին մեղսունակ և, հնարավոր է, գտնվում է Լոնդոնում։ Կորցնելով հիշողությունը՝ ոչ մի տեղ ճանապարհ չես գտնի»։
Դեկտեմբերի 12-ին կազմակերպվել են ամենամասշտաբային որոնողական միջոցառումները, որոնց մեջ ներգրավված են եղել մեծ թվով կամավորներ։ Նրանց թվում էր նաև մեկ այլ հայտնի դետեկտիվ գրող՝ Դորոթի Սայերսը։ Ըստ «Իվնինգ նյուզի» լրագրողների սահմանման՝ այդ իրադարձությունները մտել են պատմության մեջ «Տիկին Քրիստիի մեծ որոնումները» անվանմամբ։ Դրագայի օգնությամբ հետազոտել են լճակի հատակը, իսկ դրա շրջակայքը հետազոտել են շների օգնությամբ։ Դրանից հետո որոշում է կայացվել տարածքը բաժանել հատվածների և մաս-մաս որոնել։ Սակայն նման միջոցառումները չեն հստակեցրել իրավիճակը և արդյունք չեն տվել։
Դրանից հետո կրկին հակասություններ են ի հայտ եկել հարևան կոմսությունների ոստիկանության ղեկավարության մոտեցումներում, որտեղ հետաքննություն էր ընթանում։ Գոդդարդը սատարել է Արչիին այն բանում, որ Ագաթան ինքնասպանություն չի գործել, և հստակ ու պարզ արտահայտվել է. «Ես կողմ կլինեի այդ տեսությանը, եթե հիմք ունենայի կարծելու, որ նա մեռած է»։ Ի տարբերություն իր գործընկերոջ՝ ավագ տեսուչ Քենուորդը կարծում էր, որ «տիկին Քրիստին մեռած է, և նրա մարմինը գտնվում է Նյուլենդս Քորներից ոչ հեռու։
Անհետացման պատճառներ և վարկածներ
Մորգանը ենթադրում է, որ Ագաթան, ընտանեկան խնդիրների պատճառով ընկճված վիճակում գտնվելով, «ճնշված և ծայրահեղ դեպրեսիայի հասած», «բնազդաբար փախուստի է դիմել», սակայն չի մտածել ինքնասպանության մասին։ Նրա կարծիքով չնայած մամուլի ուշադրությանը՝ հնարավոր չէ լիովին վերականգնել դեկտեմբերի 3-ին տեղի ունեցած իրադարձությունների ընթացքը։ Ագաթային հետազոտած հոգեբույժը կարծում էր, որ նա ուղեղի ցնցում է տարել, իսկ Ագաթան հիշել է, որ իր դեմքը մինչև արյան հասցման կոտրված էր։ Հյուրանոցում նրան սպասարկող սպասուհին պնդում էր, որ տիկին Նիլը առավոտյան մինչև մազերը հարդարելը փակում էր ճակատը։ Մորգանը եկել է այն եզրակացության, որ գրողի ցնցումն ու շոկային վիճակը պայմանավորված են եղել ճանապարհատրանսպորտային պատահարի ժամանակ ստացած գլխի վնասվածքի հետևանքներով։ Չնայած Ագաթան իսկապես իրեն խորապես վիրավորված էր զգում ամուսնու պահվածքից, նրա «անպարկեշտ» գործողություններից, Մորգանը պնդում էր, որ Ագաթայի գործողությունները հազիվ թե թելադրված լինեին ամուսնուն ուղղված վրեժով, քանի որ մեքենան հայտնաբերվել է ձորակում տեխնիկական անսարքության հետևանքով, ինչից հետո նա հայտնվել է Հարոգեյթայի հյուրանոցում, ամենայն հավանականությամբ, անգիտակցաբար։
Գրողի մտերիմներն ու հարազատները հերքել են, որ նրա անհետացումը թելադրված է եղել ուշադրություն գրավելու և գրքերի տպաքանակը բարձրացնելու ձգտումով, մատնանշել են նրա ամաչկոտությունն ու չափազանց համեստ, ոչ քմահաճ բնույթը։ Այսպես, նրա թոռը՝ Մեթյու Պրիչարդը, որին նա շատ էր սիրում, և որը հետագայում դարձավ Ագաթա Քրիստիի հիմնադրամի ղեկավար, ասում էր, որ չի հավատում այդ ճանապարհով փառաբանվելու իր մտադրության մասին տեսությանը ։ Նա հիշում էր, որ ընտանիքում նրբանկատ նկատառումներով երբեք չեն քննարկել Ագաթայի կյանքի այդ շրջանը։
Մեթյուի մայրը՝ Ռոզալինդան, նույնպես հետևողականորեն հավատարիմ էր Ագաթայի հայտնաբերումից հետո իր հոր կողմից արված «պաշտոնական» վարկածին։ Ըստ նրա՝ նա «հիվանդ է եղել 1926 թվականին և դեկտեմբերի 3-ի լույս 4-ի գիշերը ինչ-որ տրավմատիկ պահի կորցրել հիշողությունը»։
1996 թվականին լույս է տեսել Ջարեդ Քեյդի «Ագաթա Քրիստի. Տասնմեկ օր բացակայություն» գիրքը, որը հիմնված է դեպքի վարկածների հիման վրա։ Հայտնի անհետացման ժամանակ փոքրը միայն տասը տարեկան էր, և նա ներկայացրել է այս պատմության տարբերակը իր մոր խոսքերով, որը, իբր, օգնել է Ագաթային Արչիի նկատմամբ վրեժխնդրության ծրագրի իրականացման համար։ Փախուստի օրը՝ 21:45, գրողը մեկնել է Նյուլանդզ Քորներ, մեքենան հրել բլուրից, ոտքով հասել Ուեսթ Քլենդոն կայարան Սուրեյում, որտեղ նստել է Լոնդոն տանող հաջորդ գնացքը։ Թոմփսոնը քննադատում է նաև Ագաթա Քրիստիի ընտանիքի և հիմնադրամի կողմից աջակցվող «պաշտոնական» վարկածը, սակայն գտնում է որոշ ռացիոնալ հոգեբանական պահեր։ Նա կարծում է, որ Արչիի արտահայտած վարկածը առաջ է քաշվել ոչ թե «ցածր» դրդապատճառներից, այլ «թույլ կնոջը պաշտպանելու համար, որն անսահման տառապանքներ է ունեցել, չափազանց բարդ, որպեսզի հնարավոր լինի ներառել որևէ տեսության մեջ»։ Նա նաև կարծում է, որ այդ դեպքում ընտանեկան պնդումներն ավելի մոտ են ճշմարտությանը, քան մտածված «հնարքների» և «մտահղացումների» մասին հորինվածքները»։ Ֆրանսիացի գրող Ֆրեդերիկ Բեգբեդերը հայտնի անհետացման կապակցությամբ պատկերավոր նկատել է, որ «խորհրդավոր տիկինը» «Ռոջեր Էկրոյդի սպանությունը» վեպի հրապարակումից հետո զգացել է, որ փոքր-ինչ խորացել է դրա մեջ՝  «Վիպասանները չեն կարող հանդուրժել ընթերցողներին, գրելով իրենց գիրք-հանելուկները։ Ագաթա Քրիստին որոշել է ինքն էլ դառնալ նման հանելուկներից մեկը՝ ևս մեկ անգամ ապացուցելով, թե ինչ վտանգավոր խաղ է գրականությունը»։
Հետագա իրադարձություններ
Չնայած հարաբերությունների սկզբում փոխադարձ կապվածությանն ու սիրուն՝ Արչիբալդի և Ագաթա Քրիստիի ամուսնությունն ավարտվել է ամուսնալուծությամբ 1928 թվականին, ընդ որում, Ագաթան ստիպված է եղել մեղքը վերցնել իր վրա։ Երեք շաբաթ անց Արչին և Նենսին ամուսնացել են, նրանց ամուսնությունը հաջող և երկարատև էր։ Չնայած ամուսնալուծության սկանդալային գործընթացին, Ագաթան որոշել է թողնել ամուսնու ազգանունը, որով հայտնի է դարձել որպես գրող։ Մոր մահից հետո Քրիստին երկար ժամանակ ոչինչ չի գրել, բայց առանց ամուսնու ֆինանսական աջակցության ստիպված է եղել հույսը դնել միայն իր վրա, և կատարելով իր հրատարակչի առջև ստանձնած պարտավորությունները՝ կրկին դիմել է գրական աշխատանքին։ Սկզբում իր դեվեր Քեմփբել Քրիստիի օգնությամբ նա 12 պատմվածք է վերամշակել «Մեծ Քառյակ» գրքում, որը հաջողություն է ունեցել, ինչն էլ ամրացրել է նրա գրելու ցանկությունը։ Ցավալի և սկանդալային ամուսնալուծությունից հետո Ագաթան Ռոզալինդայի և Շառլոտի հետ Անգլիայից ուղևորվել է Կանարյան կղզիներ, որտեղ, ցուցաբերելով կամքի ուժ, ավարտել է իր «Կապույտ գնացքի գաղտնիքը» վեպը, որը հետագայում անհաջող է համարվել, հնարավոր է՝ իր ստեղծման պատմության հետ կապված ցավալի հիշողությունների պատճառով։ «...Անձնական դրամաերն ու հանգամանքները, որոնք քանդեցին վիկտորիանական կնոջ սովորական աշխարհը, նպաստեցին գրող Ագաթա Քրիստիի ծննդին, որին վիճակված էր դառնալ «դետեկտիվի թագուհին»։ Նման սկանդալային իրադարձություններից հետո շատ ծանոթներ ու ընկերներ փորձում էին խուսափել նրա հետ շփվելուց, իսկ ոմանք, ընդհակառակը, ձգտում էին նրան օգնել, ցույց տալ իրենց նվիրվածությունը ։ Այդ կապակցությամբ նա Կարլայի հետ յուրօրինակ դասակարգում է կատարել՝ «պարգևատրելով» նրանց, ովքեր շարունակել են բարյացակամորեն վերաբերվել նրան, «Հավատարիմ ընկերների շքանշանով», իսկ նրանց, ովքեր հեռացել են ռազմադաշտից՝ «Առնետների շքանշանով» ։ Ունենալով ամաչկոտ ու համեստ բնավորություն՝ Ագաթան էլ ավելի է փակվել կողմնակի անձանցից ու մամուլից՝ չափազանց հազվադեպ համաձայնություն տալով հարցազրույցի։ Այս առիթով Քեյդը նկատել է, որ իր անհետացմանը հաջորդած սկանդալային հայտնիությունը առաջացրել է նրա մեկուսի կենսակերպը։
1928 թվականի աշնանը ծանոթների խորհրդով Ագաթան «Արևելյան Էքսպրես» գնացքով ուղևորվել է դեպի Ստամբուլ, որտեղից Դամասկոսով հասել Իրաք՝ Բաղդադ։ Այնտեղ այցելել է Ուրայում Լեոնարդ Վուլիի ղեկավարությամբ հնագիտական արշավախմբին։ 1930 թվականին, երկրորդ ճամփորդությունն իրականացնելով Իրաքով, Ուրի պեղումների ժամանակ նա ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ հնագետ Մաքս Մալլովանի հետ։ Վերջինս 15 տարով փոքր էր իրենից։ Չնայած լուրջ հարաբերությունների վերսկսման որոշ կանխակալությանը, ինչպես նաև հարազատների մտավախություններին՝ նա, այնուամենայնիվ, տրվել է զգացմունքներին և ընդունել ամուսնության առաջարկը։ Նրանք ամուսնացել են 1930 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Էդինբուրգում։ Ամուսնությունը պահպանվել է Քրիստիի ողջ կյանքի ընթացքում՝ մինչև 1976 թվականը ։
Նրա մահից հետո հրապարակված մանրամասն «Ինքնակենսագրության» մեջ անհետացման հանգամանքների մասին գրվել է միայն հետևյալը. «Այսպիսով, հիվանդությունից հետո կարոտը և հուսահատությունը եկան։ Իմ սիրտը կոտրված էր։ Բայց չարժե երկար կանգ առնել դրա վրա։ Ես մեկ տարի հանդուրժել եմ՝ հուսալով, որ Արչին կփոխվի։ Նա չի փոխվել։ Այդպես ավարտվեց իմ առաջին ամուսնությունը» ։ Ջարեդ Քեյդը, որը Քրիստիի անհետացմանը նվիրված գիրք է գրել («Ագաթա Քրիստի. Տասնմեկ օր բացակայություն»), նշել է, որ նա նույնիսկ չի ցանակացել կենսագրության մեջ նշել իր անհետացման մասին, քանի որ դրա հետ կապված որոշ ընթերցողներ խաբված էին զգում։ «Որոշ մեկնաբաններ նույնիսկ զարմանում էին, թե արդյոք դա մամուլի վրեժխնդրության ակտ չէ, որը բոլոր տարիների ընթացքում անընդհատ հետևում էր Ագաթային։ Ես կարծում եմ, որ դա ոչ մի կապ չունի Ագաթայի հետ»։
Մշակույթում
Հետազոտողները կարծում են, որ գրողի անհետացումը և նրա հետագա վարքագիծը, որն ուղղված է այդ իրադարձությունների մասին տեղեկատվության թաքցմանը, արտացոլվել է նրա ստեղծագործության մեջ։ Քեյդի կարծիքով՝ «իր կյանքի ամենասարսափելի գիշերը» տեղի ունեցածը նրան հանգեցրել է իր գրքերում ստացած փորձի խորացմամբ։ Նա եկել է այն եզրակացության, որ իր կյանքի ամենահայտնի իրադարձությունների շուրջ առեղծվածը մշտապես ուշադրություն է գրավում, քանի որ անմիջական կապ ունի իր գրական ստեղծագործությունների հետ։ «Այն, ինչը հայտնի է, կնոջ հետաքրքիր պատմություն է, որը նրան պատճառել է տանջանքների հասցրած ծայրահեղ հուսահատության, այն կնոջ, որը վերադարձել է, որպեսզի դառնա քսաներորդ դարի ամենասիրելի պատմողներից մեկը» ։ «Անավարտ Դիմանկար» կիսահաղորդչային վեպում, որը հրապարակվել է 1934 թվականին Մերի Վեստմակոթ (Mary Westmacott) կեղծանունով, Քրիստին նկարագրել է իր անհետացման պատմությանը նման շատ իրադարձություններ։ Գրականագետների կարծիքով Քրիստիի՝ բարձր արձագանքի արժանացած ամուսնալուծությունից հետո կյանքի մի քանի տարվա գեղարվեստական նկարագիրը արտացոլում է իրական հանգամանքները։ Դրանում նա «վերստեղծում է սեփական դիմանկարը, հնարավոր է՝ փորձելով հասկանալ ինքն իրեն և սեփական արարքները»։ Մալովանը, ծանոթանալով նրա «Ինքնակենսագրությանը», գրել է, որ «Սելիայի գլխավոր հերոսուհու կերպարը այդքան էլ Ագաթայի ամենաճիշտ դիմանկարը չէ» ։ Ենթադրվում է, որ գրողի որոշ փաստեր և փորձառություններ, որոնք կապված են այդ իրադարձությունների հետ, արտացոլվել են նրա «Այբուբենի սպանությունները» վեպում (1936)։ Հետազոտողները նաև նմանություններ են տեսնում Ագաթայի կյանքի վերապրած կոլիզիաների և նրա «Հինգ խոզ» վեպի (1942) հետ, որտեղ ցուցադրվում են կնոջ տառապանքները՝ կապված ամուսնու դավաճանության հետ կապված ։ Գրքի սյուժեի համաձայն՝ Էրկյուլ Պուարոյին դիմում է երիտասարդ կինը՝ Կառլա Լեմարշանը, որի մայրը տասնվեց տարի առաջ դատապարտվել էր սեփական ամուսնուն՝ Կարլայի հորը սպանելու համար։ Մահվանից առաջ մայրը նամակ էր գրել Կարլաին, որում խոստովանել էր անմեղությունը. աղջիկը պնդում էր, որ մայրը երբեք չէր ստի իրեն, որպեսզի քողարկի անհրապույր ճշմարտությունը: Բացի այդ, նշվում է, որ քանի որ վեպը գրվել և հրատարակվել է 1942 թվականին, ապա տասնվեցամյա ժամանակավոր հղումը կարող է մատնանշել 1926 թվականը, երբ տեղի է ունեցել գրողի սենսացիոն անհետացումը։ Չնայած իրական իրավիճակի և վեպի սյուժեի անհամապատասխանությանը, որտեղ ամուսինը սիրում է կնոջը և չնայած բազմաթիվ դավաճանություններին, Ռիչարդ Քոլդերի հետազոտության արդյունքների համաձայն՝ Ագաթայի որոնումների հետ կապված հասարակական լայն ռեզոնանսում մեղավոր են ոստիկանության և մամուլի ոչ ադեկվատ գործողությունները։ Այս վարկածը գրքում արտացոլվում է ինչպես գերինտենդանտ Քենուորդի կողմից որոնման գործընթացի կազմակերպման, այնպես էլ լայն «հասարակական հնչեղության» տեսքով։
Ըստ Քեյդի՝ հայտնաբերումից հետո Ագաթան թիրախ է դարձել տարբեր ծաղրանկարիչների, կոմիկների և հասարակ մարդկանց համար։ «Ուրախ կադետներ» համույթի մասնակիցները բեմադրել են «բակենբարդի պապիկը» հանրահայտ երգը՝ իր տարբերակում հեգնական ներկայացնելով գրողի կյանքի փաստերը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստի Կատեգորիա:1926 թվականը Միացյալ Թագվորությունում
Վինսադի
Բնակչությունը 2016 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9090 մարդ ։ 2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով այստեղ բնակվում են հետևյալ ազգությունները ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստավրոպոլի երկրամասի Նախալեռնային շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1932 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լապեդոնա
Լապեդոնա  (Lapedona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Ֆերմո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1159 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 78 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0734։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Գունային խորհրդանիշներ
Գունային խորհրդանիշներ, հոգեբանության և մշակույթի մեջ գույների նշանակություն և ազդեցություն։ Գույները միշտ հրապուրել են մարդկանց թե էսթետիկ և թե սոցիալական պատճառներով։ Սակայն պետք է հիշել, որ գույնի զգացումը կախված է ֆիզիոլոգիական, հոգեբանական և սոցիալ-մշակութային համակարգերից, այսինքն՝ գույնի հոգեբանական ընկալումը սուբյեկտիվ է, և կարելի է միայն ընդհանրական մեկնաբանություններ անել նրանց հատկանիշների և գործածման մասին։ Հիմնական գույներն են կարմիրը, կանաչը և կապույտը։ Հիմնական գույները, ինչպես նաև սևը և սպիտակը (որոնք գույներ չեն համարվում), իրար խառնելով, կարող ենք ստանալ ցանկացած գույնի ցանկացած երանգ ։
Գունային խորհրդանիշները մարդաբանության համատեքստում
Գույները համընդհանուր չեն. որոշ լեզուներ չեն տարբերակում կապույտն ու կանաչը կամ դեղինն ու նարնջագույնը, մինչդեռ օրինակ Էսկիմոսները սպիտակ գույնի համար 17 բառ ունեն` կախված ձյան պայմաններից։
Հուզական ասոցիացիաներից ելնելով, գործոնները, որոնք ազդում են գույների ընկալման վրա, ներառում են դիտորդի տրամադրությունը, տարիքը և հոգեկան առողջությունը։ Մարդիկ, ովքեր հստակ անհատական կարողություններ ունեն, հաճախ կիսում են գունավոր ընկալումներն ու անձնական նախասիրությունները։
Օրինակ հայտնի է, որ շիզոֆրենիայով հիվանդ մարդիկ գույների աննորմալ ընկալում ունեն։ Կամ օրինակ երեխաները երբ նոր են սկսում տարբերել գույները, հաճախ շփոթում են կարմիրն ու նարնջագույնը։ Բազմաթիվ հոգեբաններ կարծում են, որ վերլուծելով անհատի ընկալումները գույների մասին, կարելի է բացահայտել տեղեկատվություններ անձի հոգեբանական վիճակի մասին։ Եվ յուրաքանչյուրի համար մի գույն կարող է ունենալ բուժական հատկություն ֆիզիկական և մտավոր արատներով մարդկանց համար ։
Գույնը թերապիայի առաջին տեսակն է, որից օգտվել են Ադամն ու Եվան։ Նրանք մեղք գործեցին` ուտելով խնձորը, ինչը կարմիր գույնի էր, որը խթանում է և ակտիվացնում արյան շրջանառությունը` մարդուն տալով էներգիա։
Գույնը ազդում է նաև աշխատունակության վրա, նաև կախված է աշխատանքի բնույթից ու մարդու բնավորությունից։
Այժմ արդեն ապացուցված է, որ գույները ազդում են սրտի աշխատանքի, շնչառության, արյան ճնշման և մկանների լարվածության վրա։ Օրինակ` դեղին սենյակում մարդու պուլսի աշխատանքը նորմայի մեջ է, կապույտում` դանդաղում է, իսկ կարմիր սենյակում` արագանում։ Եթե աչքերը փակ մարդու դեմքին կարմիր լույս ուղղել, ապա նա հակված կլնի ձեռքեր դեպի կողք տարածել, իսկ կապույտ լույսի դեպքում, ավելի հաճախ, ձեռքերը միացնում է իրար։
Գունային օղակ
Գունային օղակը ամենալավ միջոցն է գունային կողմնորոշման համար։ Այն առաջին անգամ ստեղծել է անգլիացի ֆիզիկոս, մաթեմատիկոս, աստղագետ, ալքիմիկոս, փիլիսոփա և աստվածաբան Իսահակ Նյուտոնը և հետագայում բարելավվել այլ մասնագետների կողմից։ Գունային օղակը ցույց է տալիս, թե ինչպես են հիմնական գույները խառնվում՝ ստեղծելով այլ ակնառու երանգներ։
Գունային օղակը բաղկացած է.
Գունային օղակը օգնում է մեզ առավել լավ հասկանալ, ինչպես են գույները կապված միմյանց հետ, և որ կոմբինացիայի դեպքում է ստացվում հարմոնիկ համակցություն ։
Գույների նշանակությունը հոգեբանության և մշակույթի մեջ
Հոգեբանության մեջ յուրաքանչյուր գույն ունի իր կարևորությունը եւ ազդում է գիտակցության վրա տարբեր ձեւով։ Գույների ազդեցության տակ մարդիկ ենթագիտակցորեն որոշակի ընտրություն են անում, քանի որ տեսնելով որեւէ գույն՝ մենք ունենում ենք որոշակի հուզական ապրումներ։ Սև գույնը արտաքնապես ամենաանհունչ գույնն է, որի ֆոնի վրա ցանկացած այլ գույն երևում է ուժեղ, ճիշտ ու արտահայտիչ։ Խորհրդանշում է վիշտ, տխրություն, պաշտոնականություն։ Սովորաբար դիտվում է որպես իշխանության, ուժի և կայունության խորհրդանիշ։ Միևնույն ժամանակ, սև գույնը դիմացինին փոխանցում է ինչ-որ հնարավորություն պարունակող գաղտնիք կամ անհանգստանալու տեղիք չտվող անորոշության զգացում։ Սեւը ենթադրում է հավակնոտություն։ Այն հեղինակություն եւ ծանրակշռություն է ներկայացնում, երբեմն նաև ագրեսիվություն ։ Սևը ամենամուգ գույնն է, լույսի բացակայության կամ ամբողջական կլանման արդյունքը։ Սևը արվեստում օգտագործված առաջին գույներից մեկն է։ Ֆրանսիայի Լասկո քարանձավում կան պալեոլիթի նկարիչների կողմից 18 000 - 17 000 պատկերված ցուլեր և այլ կենդանիներ։ Սկզբում օգտագործվել է ածուխը, իսկ հետո ավելի հագեցած սևի համար՝ վառված ոսկորներ, մագնեզիումի օքսիդի փոշի։
Չինաստանում այն երիտասարդ տղաների գույնն է։
Արևմուտքում խորհրդանշում է թաղում, մահ, ապստամբություն։
Հին Եգիպտոսում սևը ասոցացվում էր դրական երևույթների հետ։ Այն Նեղոսի բերած հագեցած սև գույն ունեցող բերրի հողի գույնն էր։ Այն Անուբիսի՝ ստորգետնյա երկրի աստծո գույնն էր, ով ուներ շնագայլի դեմք և պատշտպանում էր չարից և մահից։
Հին հույների համար սևը նույնպես ստորգետնյա աշխարհի գույնն էր, որը աշխարհի մյուս մասից առանձնանում էր Աքերոն գետով, որի ջուրը սև էր։ Ամենածանր մեղք գործած մարդիկ ուղարկվում էին Տարտարոս, ստորգետնյա աշխարհի ամենախոր և մութ մակարդակը։ Տարտարոսի կենտրոնում Հադեսի՝ ստորգետնյա աշխարհի աստծո պալատն էր, որտեղ նա նստում էր էբենոսի փայտից պատրաստված գահին։
Նկարչության մեջ սև գույնը ասոցացվում է «Սև քառակուսի» նկարի հետ։ Այն ռուս նկարիչ, ռուսական ավանգարդի դրոշակակիր, կոնստրուկտիվիստ, սուպրեմատիզմի հիմնադիր Կազիմիր Մալևիչի նշանավոր ստեղծագործություններից մեկն է, որում նկարիչը ուսումնասիրել է գույնի և կոմպոզիցիայի հիմնային հնարավորությունները։ Մտահղացմամբ համարվում է տրիպտիխի մասը, որի մեջ մտնում են Սև շրջանը և Սև խաչը ։
Սպիտակը խորհրդանշում է մաքրություն, պարզություն, անմեղություն, հստակություն, ինչպես նաև իմաստություն։ Այն նաև որևէ այլ գույն չլինելու այլընտրանքն է և, այս իմաստով, արտահայտում է չեզոքություն։ Սպիտակ գույնն ունի տարածության ընդլայնման տեսողական առանձնահատկություն։ Որպես կանոն, այն դրական ազդեցություն ունի. սպիտակ աղավնին խորհրդանշում է խաղաղություն, սպիտակ դրոշը՝ հաշտություն (հաշտության կամ կապիտուլյացիայի միջազգային խորհրդանիշ), հաճախ փրկարար է հանդիսանում սպիտակ ձիով ասպետը։ Հին հույները կարծում էին, որ եթե սպիտակ շորով քնես, երազները հաճելի կլինեն։
Հիվանդանոցների բոլոր աշխատակիցները հագնում են ճերմակ խալաթներ, հավանաբար այն պատճառով, որ սպիտակ գույնը մաքրության հետ է ասոցացվում։ Սպիտակը խորհրդանշում է կատարելություն, հնարավորությունների ազատություն եւ արգելքների վերացում։ Սպիտակը նաեւ հավասարության խորհրդանիշ է, քանի որ նրանում են համատեղվում բոլոր գույները։
Սպիտակ ագռավը բնության հազվագյուտ դրսևորում։ Այդպես բնորոշում են հազվագյուտ, անսովոր հատկություններով մարդկանց՝ շրջապատի մարդկանցից կտրուկ տարբերվող։
Միջերկրածովյան որոշ երկրներում, ինչպես նաև Հնդկաստանում սպիտակը սգո գույն է ։
Մոնղոլական բուդդայականության մեջ «Սպիտակ ծերուկը» կապված է երկարակեցության և պտղաբերության աստվածության հետ։
Ավստրալիայում թաղման ծիսակատարության ժամանակ տախտակամածի վրա կանայք եւ տղամարդիկ ներկում էին իրենց սպիտակ կավով, «որովհետեւ սպիտակ գույնը հանդերձյալի հոգու գույնն է։
Սպիտակ մեխակը Ճապոնիայում խորհրդանշում է մահ։ Արևելյան մշակույթում՝ թաղումներ։ Արևմտյան մշակույթում այն ասոցացվում է հարսնացուների, հրեշտակների, հիվանդանոցի, բժիշկների և խաղաղության հետ։ Սպիտակ գույնը Մոզամբիկի պետական դրոշի վրա խորհրդանշում է խաղաղություն։
Մոխրագույնը չեզոք գույն է։ Մոխրագույն, սևի և սպիտակի խառնուրդ գույնը։ Գույնի մեջ կա նաև կանաչ և կարմիր։ Այն խորհրդանշում է գործնական հարաբերություններ և շարունակական գործընթաց։ Մոխրագույնը չի շեղում կարեւոր գործից, այդ պատճառով գործարար մարդիկ նախընտրում են այն։ Սովորաբար նրանք, ովքեր նախընտրում են մոխրագույնը, նախապատվությունը տալիս են բանականությանը, այլ ոչ թե զգացմունքին։
Հնում և միջնադարում մոխրագույնը չներկված բուրդի գույնն էր, այդ պատճառով էլ հիմնականում կրում էին գյուղացիները և աղքատ մարդիկ։ Այն նաև կրում էին Ֆրանցիսկյան և Ցիստերցյան միաբանության վանականները՝ որպես ազքատության և խոնարհության խորհրդանիշ ։ Կարմիր գույնի ալիքներն ամենաերկարն են։ Այն համարվում է խթանող և ուշադրությունը գրավող գույն, որն իր մեջ պարունակում և դիմացինին փոխանցում է էներգիա, ոգևորություն եւ ինքնավստահություն։ Կարմիրը նաև կյանքի եւ աշխուժության խորհրդանիշն է։ Պարզվում է, որ կարմիրը խթանում է մարդու և՛ միտքը, և՛ մարմինը (օրինակ, ակտիվացնում է արյան շրջանառությունը)։ Այն գրգռող է, տաք, ակտիվացնող, ասոցացնում է վտանգը եւ ագրեսիան։ Կարմիր գույնով հեշտությամբ է ուշադրություն հրավիրվում ցանկացած գովազդի վրա։ Սրտի զարկերակային եւ արյան ճնշումը կարող է բարձրանալ, եթե երկար ժամանակ նայեն կարմիր գույնին։ Կարմիրը շատ արագ հոգնեցնում է։
Մարդիկ, ովքեր նախընտրում են կարմիրը, հիմնականում սիրում են լինել առաջնորդներ։
Կարմիրը զինանշանի հիմնական գույնն է։ Դրոշների վրա այն խորհրդանշում է խռովությունը, հեղափոխությունը, պայքարը, անկախությունը։ Կարթագենցիները և սպարտացիները պատերազմի ժամանակ կրում էին կարմիր զգեստներ։ Հին Չինաստանում ապստամբներն իրենց անվանում էին «կարմիր զինվորներ», «կարմիր նիզակներ», «կարմիր հոնքեր»։ Կարմիրը նշանակում է նաև իշխանություն։ Բյուզանդիայում միայն կայսրուհին էր կրում կարմիր ճտքակոշիկներ, իսկ կայսրը ստորագրում էր ծիրանագույն թանաքով և բազմում կարմիր գահին։
Հին Եգիպտոսում կարմիր գույնն ասոցացվում էր կյանքի, առողջության և հաղթանակի հետ։
Հարավային Աֆրիկայում կարմիրը խորհրդանշում է վիշտ և սուգ։
Ռուսաստանում այն կոմունիզմի և հեղափոխության խորհրդանիշն է։
Չինաստանում հարսնացուները կրում են կարմիր հարսանեկան զգեստ։ Այն խորհրդանշում է հաջողություն և բարի բախտ։
Շատ երկրներում (Եգիպտոս, Հնդկաստան) օգտագործում էին տորոնի արմատը ալիզարին ներկանյութ ստանալու համար ։
Կանաչը բնական, հանգստացնող եւ թուլացնող գույն է։ Կանաչ գույնն ունի ապաքինող հատկություն, կարգավորում է արյան բարձր ճնշումը։ Մարդիկ, ովքեր նախընտրում են կանաչ գույնը, հստակ ու ողջամիտ ձևով ընտրում են իրենց կյանքի ուղին։ Կյանքի ցանկացած խնդրի շատ լրջորեն են վերաբերվում։ Սիրում են օգնել ուրիշներին։ Նրանց ներքին աշխարհը հարուստ է, բայց բացել այն նրանք չեն շտապում։
Մարդկանց կողմից ընդունելի լինելու առումով զիջում է միայն կապույտին։ Այն կենդանի բնության եւ թարմության, հավասարակշռության, իսկ որոշ երկրներում նաև փողի խորհրդանիշն է (ԱՄՆ դոլար)։ Մուգ կանաչը պահպանողականության, հզորության և հարստության նշան է, որին հակառակ, բաց կանաչը (սալաթագույն) ունի հանգստացնող և տագնապամարիչ ազդեցություն։ Կանաչ երանգները դիմացինին փոխանցում են խաղաղության, ներդաշնակության և հարմարավետության զգացումներ։
Կանաչ գույնը մարմնավորում է քլորոֆիլը։ Դրա հիմնական հատկանիշը օրգանիզմը մաքրելու ընդունակությունն է։ Այն լուծում է արյան մակարդունակները, խթանում և ակտիվացնում հիպոֆիզը, որը ղեկավարում է մեր օրգանիզմի բոլոր գեղձերը և օրգանները։
Կանաչը ասոցացվում է բնության, առողջության և հզորության հետ։ Շրջակայքով և բնապահպանությամբ զբաղվող ընկերություններն ու կազմակերպությունները հիմնականում օգտագործում են կանաչ գույնը։
Հին Հունաստանում կանաչ և կապույտ գույները երբեմն համարում էին նույն գույնը, և այն անվանում էին ծովերի և ծառերի գույն։
Ջամալ Թադևոսյան
Ջամալ Մակիչի Թադևոսյան (ծնված 2 փետրվարի, 1938, գյուղ Կոճողոտ, ԼՂ Մարտակերտի շրջանում)՝ հայ բանասեր, հրապարակախոս, խմբագիր, լրագրող։ Արցախի ժուռնալիստների միության անդամ ։
Գունային խորհրդանիշներ
Գույների նշանակությունը հոգեբանության և մշակույթի մեջ
Հին Եգիպտոսում կանաչը վերածնության գույնն էր համարվում։
Ջամալ Թադևոսյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Կոճողոտի յոթնամյա, Հարությունագոմերի միջնակարգ (1960 թ.) դպրոցները, Երևանի Խ. Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։
Աշխատել է որպես ավագ մեթոդիստ՝ ԼՂԻՄ ժողովրդական ստեղծագործության տանը, որպես խմբագիր՝ Մարտակերտի շրջանային «Բարեկամություն», Ղարմետաքսկոբինատի «Մետաքսագործ», թողարկու խմբագիր՝ «Սովետական Ղարաբաղ» թերթերում, ԼՂԻՄ պատմաերկրագիտական թանգարանի ավագ գիտաշխատող, ԼՂԻՄ ժողովրդական ստեղծագործության տան տնօրեն, Ստեփանակերտի բնակշահագործման գրասենյակի մանկավարժ-կազմակերպիչ, հուշարձանների պահպանության ԼՂԻՄ ընկերության գործադիր տնօրեն։
Գունային խորհրդանիշներ
Գույների նշանակությունը հոգեբանության և մշակույթի մեջ
Միջին դարերում և Վերածնունդի ժամանակաշրջանում հագուստի գույնը ցույց էր տալիս մարդկանց գրաված դերը հասարակության մեջ։ Կանաչ հագուստ կրում էին առևտրականները, բանկիրները և ջենտրիները։
Ջամալ Թադևոսյան
Կենսագրություն
Եղել է ԼՂԻՄ դատարանի ատենակալ, քաղաքային խորհրդի անչափահասների հանձնաժողովի անդամ, «Գիտելիք» մարզային և քաղաքային միավորումների դասախոս, ժողովրդական վերահսկողության քաղաքային կոմիտեի ու դրուժինայի խորհրդի անդամ։
Հանս Մակարտ
Հանս Մակարտ (Hans Makart, ), ավստրիացի նկարիչ, դեկորատոր, կահույքի և ինտերիերի դիզայներ, կոստյումների դիզայներ, ակադեմիզմի ներկայացուցիչ։
Ջամալ Թադևոսյան
Կենսագրություն
Իր հայրենասիրական ձգտումներն արտահայտել է դեռևս 60-ական թվականներից։ Արցախյան ազգային ազատագրական շարժմանն իր բոլորանվեր մասնակցությունն է բերել սկսած 1986-1987 թվականներից։
Հանս Մակարտ
Կենսագրություն
Հանս Մակարտը ծնվել է 1840 թվականի մայիսի 28-ին, Զալցբուրգում։ Գեղանկարչություն ուսանել է Մյունխենում Կարլ Թեոդոր ֆոն Պիլոտիի մոտ։ 1861-1865 թվականներին Մակարտը մշակեց իր սեփական ոճը։ Նրա առաջին նկարը՝ «Լավուազյեն բանտում», նվիրված էր ֆրանսիացի մեծ ֆիզիկոսի, յակոբինյան տեռորի զոհի վերջին օրերին։
Գունային խորհրդանիշներ
Գույների նշանակությունը հոգեբանության և մշակույթի մեջ
Վերածննդի իտալացի գեղանկարիչ, քանդակագործ, ճարտարապետ, երաժիշտ, գրող, մաթեմատիկոս, մեխանիկ, քաղաքագետ և գյուտարար Լեոնարդո դա Վինչիի «Մոնա Լիզա» (La Gioconda) ստեղծագործության մեջ Մոնա Լիզան պատկերաված է կանաչ հագուստով, ինչն էլ նշանակում է, որ նա պատկանում է ջենտրիների խավին։
Ջամալ Թադևոսյան
Կենսագրություն
Բազմաթիվ բանաստեղծությունների, հոդվածների, ակնարկների ու դիմանկարների հեղինակ է։ Տպագրվում է դպրոցական տարիքից։
Հանս Մակարտ
Կենսագրություն
Հանս Մակարտը բազմաթիվ պատմական կոմպոզիցիաների, դիմանկարների հեղինակ է։ Կյանքի ընթացքում ստացել է մեծ ճանաչում և ունեցել բազմաթիվ երկրպագուներ։ Նրա ստուդիան 1870-1880 թվականներին վիեննական հասարակության մշակութային կյանքի կենտրոնն էր։
Ջամալ Թադևոսյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոճողոտ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Արցախի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Գունային խորհրդանիշներ
Գույների նշանակությունը հոգեբանության և մշակույթի մեջ
Կապույտը խաղաղության, հանգստության, վստահության խորհրդանիշն է։ Հենց այդ պատճառով էլ գրեթե բոլոր սոցիալական կայքերը օգտագործում են այն՝ որպես բրենդի հիմնական գույն։ Օրինակ՝ Facebook, Twitter և LinkedIn սոցիալական ցանցերը։
Հանս Մակարտ
Կենսագրություն
Ազդեցություն է ունեցել եվրոպական նկարիչ-մոդեռնիստների վրա, ինչպիսիք են Գուստավ Կլիմտը և Ալֆոնս Մուխան։
Նրա աշխատանքների մեծ մասը գտնվում են Վիեննայի թանգարաններում։
Գունային խորհրդանիշներ
Գույների նշանակությունը հոգեբանության և մշակույթի մեջ
Չիրոկի ցեղի հնդկացիների մոտ (Հյուսիսային Ամերիկա) կապույտ գույնը նշանակում է պարտություն պատերազմում և ցույց է տալիս Հյուսիսի հոգիներին։
Հանս Մակարտ
Հիշողություն
Մակարտի դիմանկարը պատկերված է 1932, 1948 և 1990 թվականների ավստրիական փոստային նամականիշների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Վիեննայի կենտրոնական գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դիզայներներ
Գունային խորհրդանիշներ
Քրոմոֆոբիա
Գոյություն ունի հազվագյուտ, կայուն և իռացիոնալ վախ, որոշակի գույների նկատմամբ, որը կոչվում է քրոմոֆոբիա կամ քրոմատոֆոբիա։ Այդպիսի շեղումներով որոշ մարդկանց մոտ առաջ է գալիս ուժեղ ռեակցիա որոշակի երանգների նկատմամբ, իսկ որոշներն էլ ընդհանրապես փորձում են հեռու մնալ որոշակի գույներից։ Այս ֆոբիան ունեցող մարդկանց մոտ այնպիսի ախտանշաններ են ի հայտ գալիս, ինչպիսիք են՝ սրտխառնոց, գլխապտույտ, շնչառության դժվարացում, խուճապի զգացողություն, արագանում է սրտի աշխատանքը նաև բարձրանում է արյան ճնշումը։ Այդ ֆոբիան բուժվում է պսիխոթերապիայի տարբեր մեթոդներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գույներ Կատեգորիա:Սիմվոլիզմ Կատեգորիա:Էթոլոգիա
Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաները (ԻՏ, ինչպես նաև՝ Ինֆորմացիոն տեղեկատվական, հաղորդակցական տեխնոլոգիաներ ) ստեղծված են ինֆորմացիայի ստացման, պահպանման, մշակման և փոխանցման գործընթացներ իրականացնելու համար, ինչպես նաև այդ գործընթացների մեթոդների մշակման համար ։
Եզրաբանության աճը
Համացանցի և, մասնավորապես, համաշխարհային սարդոստայնի երևան գալը, որպես զանգվածային լրատվության միջոցներ, ինչպես նաև բլոգների, վիքիների, կամ Peer to Peer տեխնոլոգիաների հաջողությունը ՏՀՏ-ներին հասարակայնության չափեր են հաղորդում։ ժերար Այաշն իր «Մեծ շփոթմունքում» խոսում է «հիպերտեղեկատվության» մասին՝ ընդգծելու համար նոր տեխնոլոգիաների մարդաբանական բախումը։ Ինտերնետի բազմաթիվ օգտագործողներ դիտարկում են այն որպես հարաբերման տեխնոլոգիա (ՀՏ)։ ժոել դը Ռոսնեյը նորից օգտագործեց այս արտահայտությունը Պրոլետարիատի ապստամբությունում. զանգվածային լրատվական միջոցների փոխարեն զանգվածային լրատվամիջոցներ։
Որոնողական համակարգ
ծրագրային ապահովման և ապարատային համալիր՝ վեբ ինտերֆեյսով, որն ապահովում է ինտերնետում տեղեկատվություն որոնելու հնարավորությունը։ Սովորաբար որոնողական են բոլոր կայքերը, որոնց վրա գտնվում է համակարգի միջերեսը։ Որոնողական համակարգերի մեծ մասը տեղեկատվություն է որոնում Համաշխարհային ցանցում, բայց կան նաև համակարգեր, որոնք կարող են ֆայլեր որոնել FTP սերվերներում, ապրանքներ՝ առցանց խանութներում և տեղեկություններ՝ Usenet լրատվական խմբերում։ Որոնման կատարելագործումը ժամանակակից ինտերնետի գերակա խնդիրներից մեկն է։ Համաձայն Net Applications ընկերության դիտարկումների, 2011 թվականի նոյեմբերին որոնիչների օգտագործումը բաշխվել է հետևյալ կերպ.
Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների էվոլյուցիան
ՏՏ ոլորտում առաջընթացի և դրա գլոբալ ընդլայնման հետ մեկտեղ տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաները (ՏՀՏ) առաջացել են հեռահաղորդակցության ոլորտի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ռեսուրսների սերտաճումից՝ ինտեգրելով ապարատային, ծրագրային և հաղորդակցական տեխնոլոգիաները, որոնք ընդգրկելով մի շարք մեթոդներ, թույլ են տալիս ստեղծել կապի համակարգեր։ Նման համակարգերը մշակվել են տարիների ընթացքում և ապահովում են փոխազդեցություն և հաղորդակցություն համակարգիչների միջև, որոնք սկսեցին աշխատել անչափելի քանակությամբ տվյալների և տեղեկատվության հետ։ 1971թ.-ին տեղի ունեցավ ՏՏ-ի համար նշանակալից իրադարձություն՝ առաջին էլեկտրոնային հաղորդագրությունն ուղարկվեց երկու հիմնական սարքերի միջև ։
ՏՏ զարգացումը կարելի է բաժանել չորս տարբեր փուլերի.
Տվյալների մշակում (1960-ական թթ.),
Նորարարություն և մրցակցային առավելություն (1980-ականներ),
Բիզնեսի ինտեգրում և վերակառուցում (1990-ականներ)։
Համակարգիչների հայտնվելով ՏՀՏ-ները հայտնվել են ընկերություններում և կազմակերպություններում ։ Նախկինում տեղեկատվության մշակման գործընթացն իրականացվում էր նշումների, աղյուսակների և ներդիրների ձևաչափերով, որոնք տպվում և բաժանվում էին աշխատակիցներին փաթեթների միջոցով։
Գուչի
Գուչի (Gucci) (ինչպես նաև Տուն Գուչի (House of Gucci), իտալական նորաձևության տուն, հագուստ, օծանելիք, աքսեսուարներ և տեքստիլ արտադրող։ Պատկանում է ֆրանսիական կոնգլոմերատ Kering-ին և հանդիսանում է վաճառքի ծավալով երկրորդ խոշոր նորաձև ապրանք արտադրող ընկերությունը՝ LVMH-ից հետո։
Պատմություն
«Gucci» նորաձևության տունը հիմնադրվել է 1904 թվականին Ֆլորենցիայում Գուչո Գուչիի կողմից (Guccio Gucci, 1881-1953): Երիտասարդ տարիներին Գուչոն ապրել է Լոնդոնում, որտեղ աշխատում էր մատուցող «Սավոյ» հյուրանոցում։ Հաճախորդների կաշվե պայուսակները և ճամպրուկներն այնպիսի տպավորություն թողեցին, որ վերադառնալով Ֆլորենցիա նա սկսեց զբաղվել փոկագործական վարպետությամբ և բացեց արհեստանոց, որը զբաղվում էր թամբերի, ձիավարության համար երկարաճիտ կոշիկների և ճամպրուկների պատրաստմամբ։ 1938 թվականին Գուչոն Հռոմում բացեց իր ֆիրմային խանութը։ 1947 թվականին ստեղծվել են բամբուկե բռնակներով պայուսակները, 1950-ական թվականներին հայտնվեցին ժապավենները միահյուսված նախշերով կտորներ և մետաղյա ճարմանդներով զամշե մոկասինները, որոնք դարձան ընկերության «ֆիրմային» արտադրանքը։
1953 թվականին Գուչոյի մահից հետո նրա հիմնադրած գործն անցավ իր որդիներին՝ Ալդո և Ռոդոլֆոյին, որոնցին յուրաքանչյուրը ստացավ ընկերության եկամուտի 50 %-ը։ Ալդոն Իտալիայից տեղափոխվեց ԱՄՆ, որտեղ կարողացավ լայնացնել գործը, Նյու-Յորքում, Լոնդոնում, Փարիզում, իսկ հետո 1960-ականների վերջում՝ Հոնկոնգում, Տոկիոյում և Սեուլում խանութներ բացելով։
Այդ ժամանակ հայտնվեց ընկերության ժամանակակից պատկերանիշը՝ միահյուսված GG տառերը (Գուչո Գուչի անվան սկզբնատառերը)։
Ալդո Գուչին լայնացրեց ընկերության հետաքրքրությունները, պայմանագիր կապելով American Motors ընկերության հետ։ 1972 թվականի Hornet մեքենան, համալրված Sportabout ֆուրգոնով, դարձավ ամենաառաջին ամերիակական մեքենաներից մեկը, որը թողարկվել է հատուկ կոմպլեկտավորումով՝ ստեղծված նորաձևության աշխարհից դիզայներով։ Վաճառասրահը շրջակարված էր բեժագույն կտորով՝ կանաչ, կարմիր շերտագծերով և «Gucci» պատկերանիշերով։
1977 թվականին Ալդոն իր որդուն՝ Պաոլոյին նշանակեց փոխնախագահ և Gucci Shops Inc-ի և ամերիկական ստորաբաժանման Gucci Parfums օծանելիքի արտադրության գլխավոր տեսուչ։ Իտալիայում ապրող եղբոր  քիչ ուշադրության դարձնելու պատճառով՝ օծանելիքի ստորաբաժանման հիմնական կառավարումը անցավ նրա ընտանիքին, իսկ Ռոդոլֆոյին մնաց միայն 20% արժեթղթերի փաթեթը։
1970-ականների վերջում մի շարք սխալ գործնական որոշումներ և ընտանեկան կռիվերը բերեցին ընկերության սնանկացմանը։ 1979 թվականին Ալդոն ցանկանալով պահպանել Gucci Parfums օծանելիքի շարքը, թողարկեց Gucci Accessories Collection շարքը, որը իր մեջ ներգրավվում էր այնպսի փոքր աքսեսուարներ ինչպես կոսմետիկ պարագաների տուփեր, գրիչներ, լուցիչներ, որոնք ավելի էժան են, քան հիմնական աքսեսուարները։ Gucci-ի Gucci Accessories Collection շարքի ապրանքները ավելի լավ էին վաճառվում, քան ֆիրմայի թանկ արտադրանքը։ Այդ փաստը դարձավ անկման հիմնական պատճառներից մեկը։ Ընկավ բացառիկ արտադրանքի վաճառքի տոկոսը, այն ժամանակ մինչ ուրիշ խանութներ ողողում էին «Գուչիի» էժան մանրուքները։ Ընկերության համբավը ընկած էր։
1980-ականների սկզբում Պաոլո Գուչին ցանկացավ արտադրանք թողարկել իր անվան տակ։ Որպեսզի ստանա այդ իրավունքը, նա ստիպված էր դատարան դիմել։ Ի պատասխան դրան Ալդոն հեռացրեց որդուն բոլոր դիրքերից, որից հետո Պաոլոն տեղեկացրեց ԱՄՆ-ի հարկային ծառայությանը իր հոր ֆինանսական խարդախությունների մասին։ Արդյունքում 1986 թվականին Ալդո Գուչին մեղադրվեց օֆշորային ընկերությունների օգտագործման մեջ՝ եկամուտներ թաքցնելու և հարկերը 7 միլիոն $-ի չափով չճարելու համար։ Նա բանտարկված էր 1 տարով և 1 օրով (իր հերթին, 1994 թվականին Պաոլոն ճաղերի հետևում անց էր կացրել 5 շաբաթ՝ իր երկրորդ կնոջը՝ Ջեննի Հարվուդին իր աղջկան Ջեմմային պահելու համար ալիմենտը կես միլիոն գումար չվճարելու համար)
1987 թվականին որոշ տվյալների համաձայն Պաոլոն իր բաժինը վաճառեց Investcorp ընկերությանը 41 միլիոն $ գումարով։ Այդ ժամանակ էլ նա հայտարարեց իր պարտքերի մասին (90 միլիոն $): Փորձելով խուսափել սնանկացումից և ցանկանալով մարել պարտքերը՝ մահից մի շաբաթ առաջ նա ստորագրեց սեփական պարտքերի վերանայման պլանը։ Նրա հանկարծամահ լինելը դարձավ ժառանգության համար կռվի պատճառ (առանձնատուն, ախոռ՝ զտարյուն արաբական ձիերով, Արևմտյան Սուսսեկս (Մեծ Բրիտանիա), գնահատված մոտավորապես 3 միլիոն ֆունտ)։
1983 թվականին Ռոդոլֆոյի մահից հետո նրան պատկանող ընկերության բաժինն անցավ որդուն՝ Մաուրիցիոյին (Maurizio Gucci), որը վեճ առաջացրեց երկու ընտանիքների միջև։
Մաուրիցիոն Պաոլոյի և Ալդոյի հետ որոշեց մեծացնել իր ազդեցությունը ընկերության տնօրենների խորհուրդում և Նիդեռլանդներում կազմավորեց Gucci Licensing-ի համար առանձին արտոնագրեր։ Նրանից հետո, որ մնացած ընտանիքը թողեց ընկերությունը, վերջին տերիների ընթացքում առաջին անգամ միայն մի հոգի էր կանգնած Gucci-ի ընկերության ղեկին։ Մաուրիցիոն վերջացրեց ընտանեկան կռիվները, որոնք վնասում էին ընկերությանը և որոշեց փնտրել ուրիշ տաղանդներ ապագա Gucci-ի համար։
Կորպորացիա Gucci
1980-ականներին վերջում տեղի ունեցած փոփոխությունները Gucci-ն դարձրին աշխարհում ամենաազդեցիկ և եկամտային նորաձևության տներից մեկը։ 1995 թվականին հոկտեմբերին ընկերությունը դարձավ հրապարակային և թողարկեց արժեթղթեր AEX և NYSE-ում, յուրաքանչյուրը $22: 1997 թվականը նույնպես հաջողվակ էր ընկերության համար, քանի որ նրա կողմից ձեռք բերվեց Severin-Montres ընկերությունը, վերանվանված Gucci Timepieces-ի։
Նոր կառավարում
1989 թվականին Մաուրիցիո Գուչին համոզում է Դոուն Մելոյին (Dawn Mello) միանալ վերակազմավորված Gucci Group, որպես գործադիր փոխ-նախագահ և կրեատիվ տնօրեն։ Gucci America-ն գլխավորեց Դոմինիկո դե Սոլ իրավաբանը (Domenico De Sole), որը 1987-1989 թվականներին օգնել է Մաուրիցիոյին ընկերության վերակազմավորմանը։
Gucci տան համար աշխատում էին Ջոֆրի Բին և Քելվին Քլայն մոդլեագործները։ 1990 թվականին Մելոյի պահանջով, կանացի հագուստի ստեղծման համար հրավիրվեցին երիտասարդ և համարյա անհայտ Թոմ Ֆորդը, որը մինչև այդ աշխատել է Էլիս Փերրիի ընկերությունում։ 1990-ականների սկիզբը ամբողջ պատմության մեջ դարձան ընկերության ամենավատ տարիները։ Մաուրիցիոյի գործողությունների շնորհիվ իջավ աքսեսուարների վաճառքի թափը, մինչև այդ միայն ԱՄՆ-ում բերում էին 110 միլիոն դոլար։ Ընկերությունը կրում էր վնասներ և սնանկացման եզրին էր։ Այդ ամենը դժգոհություն էր առաջացնում Gucci America-ի և Investcorp-ի բաժնետերերի մոտ։ Մի քանի տարի անց կառավարիչները ձայների մեծամասնությունից ելնելով հեռացրին Մաուրիցիոյին ղեկավարությունից։ 1993 թվականի օգոստոսից նա ստիպված էր վաճառել Investcorp ընկերության իր բաժինը։ Ավելի քիչ քան 1 տարվա ընթացքում Մաուրիցիոյի հեռանալուց հետո, Դոուն Մելոն վերադարձավ Bergdorf Goodman: Թոմ Ֆորդը դառնալով կրեատիվ տնօրեն, ցանկացավ ստեղծել ընկերության համար բոլորովին նոր ոճ և Դոմենիկո դե Սոլը, որը Gucci Group NV-ում զբաղեցրել է նախագահի և գլխավոր գործադիր տնօրենի տեղը, օգնել է նրան։
1997 թվականի մարտի 27-ին Մաուրիցիոն գնդակահարված էր վարձու մարդասպանով, որը վարձել է իր նախկին կինը՝ Պատրիցիան ։ Այդ ժամանակ Դոմենիկո Դե Սոլը տնօրենների խորհուրդում մերժում է Arnault ընկերության հրավերը, որտեղ նա ցանկանում էր մուտք ստանալ ընկերության գաղտնի ինֆորմացիային աշխատավարձի, ստրատեգիական ժողովների և դիզայներական կոնցեպտների մասին։ Դե Սոլը հակազդում է նոր արժեթղթերի թողարկմանը, որպեսզի թուլանա Arnault-ի արժեթղթերի փաթեթի նշանակությունը։ Նաև նա մոտենում է ֆրանսիական Pinault-Printemps-Redoute (PPR) ընկերությանը՝ հնարավոր ստրատեգիական կապի կազմավորման համար։ Ընկերության հիմնադիր՝ Ֆրանսուա Պինոն համաձայնվում է այդ մտքի հետ և ձեռք է բերում 37 միլիոն արժեթղթեր կամ բաժնի 40%-ը։ Arnault-ի բաժինը ջրիկացված էր մինչև 20%-ը։ Իրավաբանական կռիվը շարունակվում էր պահանջելով դնել հարցականի տակ Gucci-PPR-ի նոր գործնկերների օրինակությունը։ Այնուամենայնիվ Նիդեռլանդների դատը վերջնական աջակցեցին PPR-ի գործարքին, քանի որ նա չի խախտում երկրի գործնական օրենքները։ Այս պահին PPR-ին է պատկանում խմբի 68 %-ը։ Երկրորդ խոշոր բաժնետեր է հանդիսանում Crédit Lyonnais-ը 11 %-ով։ 2001 թվականին սեպտեմբերին համաձայնությունը բաժանված էր Gucci Group-ի, LVMH-ի և PPR-ի միջև։ 2001 թվականը Gucci Group-ի համար նույնպես դարձավ անհավանական տարի Bottega Venetta-ի, Di Modolo-ի, Balenciaga-ի տոկոսների ձեռք բերմամբ և Stella McCartney-ի հետ համագործակցություն հաստատելով։
2003 թվականին PPR-ը Թոմ Ֆորդի և Դե Սոլի հետ պայմանագիրը վերականգնելու անհաջող փորձից հետո որոշում են հեռանալ Gucci Group-ից։ Ֆորդի վերջին շոուն Gucci-ի համար եղել է վերադարձ իր առաջին հաջողված հավաքածուի արմատներին՝ հայտնիի պաշտամունքին։ Գովազդային պատճենների վրա արտացոլվում էին հասարակ, ողորկ զգեստերով մոդելներ, ոգևորված 1920-ական թվականների համր ֆիլմի աստղերի գլամուրով։ Ֆորդի հեռանալու մասին հայտարարությունը ուղեկցվում էր Նյու-Յորքի խանութների ապրանքների լրիվ վաճառքով, իսկ նրա վերջին աքսեսուարները սպասողների ցուցակները կազմված էին Միլանի հավաքածուի ցուցադրումից հետո միայն մի քանի օրվա ընթացքում։ 2005 թվականին Թոմ Ֆորդին սկսեց մշակել Estee Lauder-ի համար կոսմետիկայի շարքի դիզայնը և պլանավորել իր սեփական պրետ-ա-պորտե և աքսեսուարների շարքը Tom Ford լեյբլի տակ։
Գուչին այսօր
Համաձայն BusinessWeek ամսագրի տվյալներին՝ 2008 թվականին Գուչի բրենդը աշխատել է €2.2 միլիարդ։
Բրենդներ
Համաշխարհային օֆիսները և գլխադասային գրասենյակները տեղաբաշխված են Ֆլորենցիայում, Փարիզում, Լոնդոնում և Նյու-Յորքում։ PPR գլխադասային գրասենյակները՝ Փարիզում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1921 հիմնադրված ընկերություններ
Յուղ
Յուղ (նաև՝ ճարպեր), բնության մեջ լայնորեն տարածված կենդանական, հանքային կամ բուսական ծագում ունեցող նյութեր, կամ սինթետիկ միացություններ։ Յուղերը սովորաբար հեղուկ են, ճարպերն ընդհանրապես կարծր են կամ կիսակարծր՝ սովորական ջերմաստիճանի տակ։ Երկուսն էլ յուղալի են՝ շոշափելիս և յուղերի ու ճարպերի շատ տեսակները զանազան կերակուրների բաղկացուցիչ մաս են կազմում։
Տեխնիկական յուղերը օգտագործվում են արդյունաբերության և գյուղատնտեսության մեջ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Յուղեր Կատեգորիա:Քսանյութեր
Ուլյանդի
Ուլյանդի (Улянды, Үләнде), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 90 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆի (տառ)
Ֆին (հունարեն` φι), հունական այբուբենի քսանմեկերորդ տառն է։ Թվային արժեքն է` 500։ Այս տառից են առաջացել կիրիլիցայի և հայկական այբուբենի Փ տառերը։
Ստամբուլի տեխնիկական համալսարան
Ստամբուլի տեխնիկական համալսարան ( İstanbul Teknik Üniversitesi), թուրքական բուհ, աշխարհի երրորդ ամենամեծ համալսարանն է՝ ըստ ինժեներական գիտությունների ։
Համալսարանում գործում է բակալավրի 39, իսկ մագիստրատուրայի 144 ծրագրեր, աշխատում է 13 քոլեջներ (ֆակուլտետներ), 346 լաբորատորիաներ և 12 հետազոտական կենտրոններ ։
Պատմություն
1847 թվականին սկսել են պատրաստել ճարտարապետության ոլորտի մասնագետներ։ 1883 թվականին բուհը կոչվել է քաղաքացիական շինարարության Դպրոց, իսկ հետագայում՝ Ինժեներական ակադեմիա, որի գլխավոր նպատակը այնպիսի մասնագետների պատրաստումն էր, ովքեր կկարողանան պլանավորել և իրականացնել ազգային ինֆրոկառուցվածքային նախագծեր։
1928 թվականին՝ կայսրության անկումից և հանրապետության հիմնումից հետո Ինժեներական ակադեմիան ստացել է համալսարանի կարգավիճակ։ Իսկ 1944 թվականին կոչվել է Ստամբուլի տեխնիկական համալսարան։
Ինստիտուտներ և հետազոտական կենտրոններ
Քոլեջներից բացի գործում են նաև հետևյալ դեպարտամենտները․
Հայտնի շրջանավարտներ և ուսուցիչներ
Համալսարանում դասավանդողների թվում են Կարլ Տերցագը (գրունտների մեխանիկայի հիմնադիր), Ջահիթ Արֆը (մաթեմատիկոս), Ռուդոլֆ Բելինգը (գերմանացի քանդակագործ), Այկութ Բարկան (երկրաշարժագետ), Մուստաֆա Ինանը (ինժեներ) և ուրիշներ։
Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանի տարբեր տարիների շրջանավարտներից են Թուրքիայի ութերորդ և իններորդ նախագահներ Թուրգութ Օզալը և Սուլեյման Դեմիրելը, վարչապետ Նեջմեթին Էրբականը, Turkish Airlines–ի տնօրեն Թեմել Կոտիլը և ուրիշներ։
Գյուլսյուն Սահլամերը 1996–2004 թվականներին համալսարանի ռեկտորն էր՝ դառնալով Թուրքիայի առաջին կին ռեկտորը։
Պեսչանկա (գյուղ, Նովոմոսկովսկի շրջան)
Պեսչանկա (Піщанка), գյուղ Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Նովոմոսկովսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Չյորնենկայա։ Հիմնադրվել է 1734 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պեսչանկա գյուղում բնակվում էր 4 228 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,62 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Նովոմոսկովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1734 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Տողնիան)
Տողնիան գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Տողնիան գյուղում։
Պատմություն
1818 թվականից կա արձանագրություն Տողնիան գյուղի փայտաշեն հայկական եկեղեցու մասին։ Այն կառուցվել է գյուղի հայերի կողմից ։ 1839-1840 թվականների վավերագրերում եկեղեցին հիշատակվում է Նոր Կիրակի անվամբ ։ 1841 թվականից հետո վավերագրերում եկեղեցին հիշատակվում է Սբ. Թովմա անվամբ ։ Եկեղեցին Սուրբ Աստվածածին է հիշատակվում 1878 թվականի և դրանից հետո վավերագրերում ։
Եկեղեցու անվանափոխությունն առհասարակ տեղի է ունենում միայն օծումից հետո, իսկ օծման հանդես կատարվում է հին շենքը վերակառուցելուց կամ նորոգելուց հետո։ Հավանական է, որ եկեղեցին 19-րդ դարում ամենաքիչը երկու անգամ վերանորոգվել է։
1818 թվականին գյուղին հովվել է Թելավի քահանա Տեր Մարտիրոս Տեր-Սահակյանը ։
Գործվածքներ
Գործվածքները պատրաստվում են մանրաթելերից, թելերից ու մանվածքներից. լինում են բամբակե, վուշե, բրդե և մետաքսե։ Հաստոցային գործվածքների արտաքին տեսքի և հատկությունների բարելավման համար դրանք սպիտակեցնում, ներկում կամ նախշում են։ Գործվածքները լինում են կենցաղային և տեխնիկական։
Կենցաղային գործվածքները բաժանվում են հագուստի (սպիտակեղեն, շրջազգեստ, կոստյում և այլն), գեղազարդային (կահույքի, վարագույրի և այլն), խոնավաներծծիչ (սրբիչ և անձեռոցիկ) տեսակների։ Այս տեսականու մեջ մեծ բաժին ունեն բամբակե, մետաքսե, վուշե և բրդե գործվածքները։
Բամբակե գործվածքներ են չիթը, բատիստը, մարկիզետը, սատինը, բյազը, բումազեն։ Բամբակե գործվածքները դեռևս մ.թ.ա. հայտնի են եղել Հնդկաստանում և Չինաստանում։ Հայկական լեռնաշխարհում նույնպես բամբակ մշակել են հնագույն ժամանակներից։ Այն մանել են իլիկներով, իսկ գործվածքները պատրաստել դազգահներով։ Բամբակե գործվածքների մեքենայական արտադրությունը սկսվել է Անգլիայում (առաջին ֆաբրիկան կառուցվել է Մանչեստրում 1781 թվականին)։
Մետաքսե գործվածքները պատրաստում են բնական մետաքսից կամ քիմիական մանրաթելերից։ Դրանք Չինաստանում պատրաստվել են դեռևս մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակում։ Միջին Ասիայում, Իրանում, Կովկասում և Բյուզանդիայում մետաքսագործությունը հայտնի է դարձել 5-7-րդ դարերում։ Վաճառքի նպատակով մետաքսե գործվածքները Չինաստանից տարվել են Առաջավոր Ասիա, ապա՝ Եվրոպա, իսկ ճանապարհը, որով տեղափոխվել է մետաքսը, կոչվել է «Մետաքսի ճանապարհ»։ Այն, ի միջի այլոց, անցել է նաև Հայաստանով և գործել է մ.թ.ա. 2-րդ դարից մինչև մ.թ. 16-րդ դարը։ Հին Հայաստանում նույնպես մշակվել է բնական մետաքս, որից պատրաստված մետաքսաթելն ու մետաքսե գործվածքները եղել են գեղեցիկ, նուրբ, փափուկ, դիմացկուն։