cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անոթաակտիվ աղիքային պեպտիդ
Նշանակությունը
Հորմոնը հայտնաբերվել է նաև ուղեղում ու վեգետատիվ նյարդային համակարգի որոշ նեյրոններում։ Այն կարգավորում է պրոլակտինի արտադրությունը՝ խթանելով այն ։
ԱԱՊ-ն խթանում է հեշտոցային գեղձերի կոմղից արտադրությունը ։
Ալփաուտ (Ջևանշիրի գավառ)
Բնակչություն
1907 թվականին ուներ 280 ադրբեջանցի բնակիչ։
Անոթաակտիվ աղիքային պեպտիդ
Նշանակությունը
ԱԱՊ-ն հայտնաբերվել է նաև սրտում։ Այն լայնացնում է սրտի պսակաձև անոթները ։
Ալփաուտ (Ջևանշիրի գավառ)
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անսանապահությունն ու դաշտավարությունն էր ։
Անոթաակտիվ աղիքային պեպտիդ
Նշանակությունը
Հանդիսանում է սփռուն ներզատական համակարգի հորմոններից մեկը։ Պատկանում է էնտերինային հորմոնների շարքին։
Ալփաուտ (Ջևանշիրի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Մարկովկայի շրջան
Մարկովկայի շրջան (Марківський район), շրջան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մարկովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1200 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19002 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,84 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լուգանսկի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Բաղնիքում (պատմվածք)
«Բաղնիքում» (В бане), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1885 թվականին, որպես երկու ինքնուրույն պատմվածքներ «Բաղնիքում» և «Ուղեղների խմորում»։ Պատմվածքներն առաջին անգամ հրապարակվել են 1885 թվականի մարտի 9-ին «Օսկոլկի» ամսագրում, № 10 և № 42 Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ ։ Միավորելով «Բաղնիքում» պատմվածքը «Ամուսինների վերաբերյալ» վերամշակված երկու մասից բաղկացած պատմվածքի մեջ` Չեխովը ընդգրկել է այն Ադոլֆ Մարքսի կողմից հրատարակվող իր ստեղծագործությունների ժողովածուի մեջ։
Հրապարակումներ
1898 թվականի մայիսին Չեխովը գտնվում էր Բելինսկու համառուսաստանյան մեծարման իրադրության մեջ։ Այդ միջոցառման նախապատրաստությունը լուսաբանվել է բազմաթիվ գրական-հասարակական պարբերական հրատարակչություններում։ «Բաղնիքում» պատմվածքը նախապես գրվել է որպես երկու ինքնուրույն պատմվածք «Բաղնիքում» և «Ուղեղների խմորում», որոնք առաջին անգամ տպագրվել են «Օսկոլկի» ամսագրում, 1885 թվականի մարտի 9-ին, № 10, և «Զարթուցիչում», 1883, № 42 Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։ Խանդավառ երկարածամ և հազացող մարդը, որը շոգեբաղնիքում մաքրում է տգիտությունը և պահպանում լուսավորությունը («Բաղնիքում» պատմվածք), դժվար չէ ճանաչել Վիսարիոն Գրիգորևիչին։ «Բաղնիքում» պատմվածքն աննշան փոփոխություններով ընդգրկվել է «Վ. Գ. Բելինսկու հիշատակին» ժողովածուում ։ «Վ. Գ. Բելինսկու հիշատակին» ժողովածուում Ա. Չեխովը սափրիչի խոսքից հանում է հայհոյախառն բառերը։ Միավորելով «Բաղնիքում» պատմվածքը «Ամուսինների վերաբերյալ» վերամշակված երկու մասից բաղկացած պատմվածքի մեջ, Չեխովը ընդգրկել է այն Ա. Ֆ. Մարքսի կողմից հրատարակվող իր ստեղծագործությունների ժողովածուի մեջ։ 1899 թվականի մարտի 30-ին Լև Տոլստոյը իր ընտանիքում ընթերցում էր «Վ. Գ. Բելինսկու հիշատակին» ժողովածուում ընդգրկված Չեխովի պատմվածքները։
Հեղինակի կենդանության օրոք «Բաղնիքում» պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, սերբախորվաթերեն և շվեդերեն։
Սյուժե
Առաջին մասում պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում քաղաքային բաղնիքում։ Այստեղ շոգեբաղնիքում հավաքվել են հաստլիկ սպիտակամարմին պարոնը, վարսավիր Միխայլոն, ամբողջ մարմնի վրա ոսկորները դուրս ցցված, երկար մազերով նիհար մարդը։ Վարսավիրը խոսակցություն բացեց ամուսնության մասին, ընթացքում համեմատություն կատարելով ներկայիս և նախկին հարսնացուների միջև` գանգատվելով, որ «Նախկին հարսնացուն ցանկանում էր ամուսնանալ մի մարդու հետ, ով պատկառելի էր, խիստ, կապիտալով, դատողությամբ, հիշում էր կրոնը, իսկ ներկայիս հարսնացուները գայթակղվում են կրթությամբ»։
Վարսավիրը նույնպես գանգատվում էր, որ կրթությունը հաճախ բնորոշ է չունևորներին, որին էլ երկար մազերով նիհար մարդը առարկեց` «Չունևոր է, ազնիվ է», այնուհետև զրույցում հիշատակեցին գրողներին և եկեղեցու ծառայողներին։ Գրողների մասին երկարամազ մարդն ասաց. «Ես չնայած գրող չեմ, բայց չեմ կարող խոսել մի բանի մասին, որից չեմ հասկանում։ Ռուսաստանում գրողներ շատ են եղել և օգուտ են տվել, նրանք լուսավորել են երկիրը և այդ ամենի համար մենք նրանց մասին պետք է պատվով խոսենք։ Գրողների մասին ես խոսում եմ, որպես աշխարհիկների, բայց հավասարապես և հոգևորականների»։
Նրա այդ խոսքերը բերեցին նրան, որ վարսավիրը դուրս եկավ նախաբաղնիք, որ մարդ ուղարկի Նազար Զախարիչի ետևից, որպեսզի արձանագրություն կազմեն երկարամազի գաղափարական ճառի վերաբերյալ։ Պատմվածքի վերջում պարզվում է, որ երկար մազերով մարդը եկեղեցական սպասավոր է, եկեղեցու պատվավոր ծառայող։ Իմանալով այդ մասին, Միխայլոն խոնարհվեց սպասավորին, այն բանի համար, որ մտածել էր թե նրա «գլխում այլ մտքեր կան»։
Պատմվածքի երկրորդ մասի գործող անձիք են Նիկոդիմ Եգորիչ Պոտիչկինը և Մակար Տարասիչ Պեշկինը։ Նրանց միջև բաղնիքում խոսակցություն ծավալվեց ամուսնության վերաբերյալ, Մակար Տարասիչի աղջկա Դաշայի փեսացուների մասին, այն մասին, թե ինչպիսի փեսացուներ է նա ունեցել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1885 պատմվածքներ
Աշխարհի ամենաշատ այցելվող թանգարանների ցանկ (2014)
Աշխարհի ամենաշատ այցելվող թանգարանների ցանկում զետեղված են այցելուների կողմից առավել մեծ հետաքրքրություն ցուցաբերված 100 թանգարան և պատկերասրահ։
Ցանկը կազմվել է միջազգային ազդեցիկ The Art Newspaper գեղարվեստական ամսագրի տվյալների հիման վրա, որը հրատարակում է նմանատիպ ցուցակներ տարին մեկ անգամ հաճախականությամբ, այս ցանկը կառուցվել 2014 թվականի տվյալների հիման վրա։
Ցանկում այցելուների քանակով ամենաշատը ներկայացված են հետևյալ երկրների թանգարանները՝ ԱՄՆ - 18 և Մեծ Բրիտանիա -14, դրանցից հետո Իսպանիա (9), Ֆրանսիա (8), Բրազիլիա (5), Ռուսաստան (5) և Հարավային Կորեա (5)։ Ամենաշատ այցելուները տարվա կտրվածքով ունենում են Մեծ Բրիտանիայի թանգարանները՝ ավելի քան 30 000 000 մարդ։
Ցանկում ամենաշատը ներկայացված են Լոնդոնի -11 և Փարիզի — 7 թանգարանները, 4-ական թանգարան՝ Բեռլինում, Մադրիդու և Տոկիոյում։
Ցուցակում ամենաշատը ներկայացված թանգարանները գտնվում են Եվրոպայի տարածքում — 55, Հյուսիսային Ամերիկայում — 22 թանգարան, Ասիայում — 12 թանգարան, Հարավային Ամերիկայում — 6, Ավստրալիայում — 5 թանգարան։ Աֆրիկա մայրցամաքի թանգարանները ցուցակում առկա չեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Մշակույթ Կատեգորիա:Ցանկեր:Թանգարաններ Կատեգորիա:Թոփ ցանկեր
Ալփաուտ-Բոյահմեդլու
Ալփաուտ-Բոյահմեդլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։
Բնակչություն
1907 թվականին ուներ 1521 ադրբեջանցի բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անսանապահությունն ու դաշտավարությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ո՞ւմ կոներն են անտառում
Ո՞ւմ կոներն են անտառում, Միխայիլ Կոմենեցկու և Իվան Ուֆիմցևի խորհրդային կարճամետրաժ տիկնիկային մուլտֆիլմը, նվիրված սեփականատիրական հոգեբանության հանդեպ անհանդուրժողականության թեմային ։
Մրցավարների տեսաօգնության համակարգ
Համակարգի աշխատանքի սկզբունքներ
Տեսաօգնության համակարգը թույլ է տալիս դիտարկել չոր տեսակի վիճելի պահ և օգնել մրցավարին ճիշտ որոշում կայացնել. կանոնների խախտումով խփված գոլերի, տասնմեկմետրանոցների նշանամամբ դրվագների, կարմիր քարտի սխալ ցուցադրման (երկրորդ դեղինի դեպքերը չեն դիտարկվում) և սխալներ պատժված խաղացողների նույնականացման հետ կապված (թույլ է տալիս որոշել՝ ով է խախտում կատարել, որ որևէ քարտ ստանա) ժամանակ։ Այդպիսով, տեսաօգնության համակարգը պաշտոնապես թույլ է տալիս խաղի ընթացքում հայտնաբերել և հաստատել մրցավարի «ակնհայտ սխալները» ։
Ո՞ւմ կոներն են անտառում
Սյուժե
Հեքիաթը պատմում է մի ագահ գայլի մասին, ով հայտարարել էր, թե անտառում ամեն ինչ իրեն է պատկանում։ Կարգ ու կանոն պահելու համար նրան օգնության է վազում շողոքորթ աղվեսը։ Բայց վերջ ի վերջո ընկերասեր սկյուռիկը, նապաստակը, ոզնին և գորտը պատժում են չար և հիմար գայլին իր ագահության համար` հարվածելով նրան կոներով, կոծոծներով, փայտերով և ընկույզներով։
Մրցավարների տեսաօգնության համակարգ
Համակարգի աշխատանքի սկզբունքներ
Յուրաքանչյուր խաղի ժամանակ հատուկ տեսասենյակում (video operation room) աշխատում են տեսամրցավարը, նրա օգնականը և կրկնապատկերների օպերատորը, որոնք հետևում են խաղին մի քանի էկրաններով տարբեր կողմերից և ռադիոկապով կապ են պաշտպանում գլխավոր մրցավարի հետ։ Տեսամրցավարի պաշտոնին կարող է նշանակվել ինչպես գործող միջազգային մրցավար, այնպես էլ խաղային կարիերան ավարտած մրցավար ։ Տեսամրցավարը պարտավորվում է հետևել խաղի իրադարձություններին և տեղեկացնել ազգային հեռարձակողներին կրկնապատկերների կիրառման անհրաժեշտության մասին ։ Հանդիպման ընթացքում տեսամրցավարը կարող է օպերատորին խնդրել ցույց տալ խաղի ցանկացած վիճելի պահ, և եթե տեսաօգնության համակարգը հայտնաբերի «ակնհայտ սխալի» փաստ մրցավարի կողմից, ապա թիմը կհայտնի գլխավոր մրցավարին այդ մասին (եթե խախտումներ չեն եղել, ապա մրցավարին ոչինչ չեն հայտնում)։ Մրցավարը կարող է համակարգից օգնություն խնդրել, եթե կասկածում է ընդունած որոշման մեջ։ Նմանապես VAR-ը կարող է առաջարկել մրցավարի պահի կրկնակի դիտում։ Ընդհանուր առմամբ մրցավարը VAR հաղորդումից հետո կարող է ընտրել երեք տարբերակներից մեկը. թողել իր որոշումը ուժի մեջ, հայտարարել դադարի մասին՝ էկրանով դիտելու իրավիճակը կամ ընդունել տեսաօգնականի առաջարկությունը և չեղարկել սեփական որոշումը ։ Եթե թիմերից մեկն ունի խաղային առավելություն, մրցավարը իրավունք չունի կանգնեցնել խաղը տեսապատկեր դիտելու համար ։ Եթե դատավորը գնում է կրկնապատկեր դիտելու, ապա նա զգուշացնում է այդ մասին՝ օդում ցուցամատերով ուղղանկյուն՝ տեսաէկրանի խորհրդանիշ գծելով։ Իրենք՝ խաղացողները, իրավունք չունեն նման ժեստերով մրցավարից կրկնապատկերը դիտելու պահանջ ներկայացնել կամ մտնել այն գոտի, որտեղ մրցավարը դիտում է կրկնապատկերը. խաղացողները դրա համար պատժվում են դեղին քարտով, իսկ մարզչական շտաբի անդամներին հեռացնում են մինչև խաղի ավարտը ։
Ո՞ւմ կոներն են անտառում
Մրցանակ
1966-«Արծաթե հավալուսն» մրցանակ Մամայայի (Ռումինիա) առաջին անիմացիոն ֆիլմերի փառատոնում` «Լավագույն մանկական ֆիլմ» անվանակարգում։
Թողարկում DVD ձևաչափով
«Գնդիկ Բոքոնիկ», «Երեք փայտահատ», «Երեք արրջեր», «Պրյանիկ», «Ո՞ւմ կոներն են անտառում», «Տարբեր անիվներ», «Մաշան և արջը», «3 պարկ խորամանկություն», «Տատիկը մի այծ ուներ»
Մրցավարների տեսաօգնության համակարգ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Ո՞ւմ կոներն են անտառում
Թողարկում DVD ձևաչափով
«Անտառային հեքիաթ», «Աղվեսը և գայլը», «Ո՞ւմ կոնորն են անտառում», «Աղվեսն ու կեռնեխը», «Պոչեր», «Աղվեսը, արջը և սալյակով մոտոցիկլետը», «Անտառային արահետում», «Կենդանիների ձմեռում», «Անտառային համերգ», «Հին կաղնու հեքիաթը», «Անտառային ճանապարհորդներ», «Խիզախ եղնիկը», «Ուրիշի հետքեր», «Վագրիկն արևածաղկի վրա», «Քաջ նապաստակը», «Խաղաղ դաշտը», «Ներկված աղվեսը», «Որսորդական զենք», «Գայլը և այծիկը», «Տարբեր անիվներ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1965 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր գայլերի մասին Կատեգորիա:Իվան Ուֆիմցևի մուլտֆիլմեր
Քրիստոսի հայտնությունը Մարիամ Մագթաղենացուն հարությունից հետո
«Քրիստոսի հայտնությունը Մարիամ Մագթաղենացուն Հարությունից հետո», ռուս հայտնի նկարիչ Ալեքսանդր Իվանովի (1806—1858) կտավը՝ ավարտված 1835 թվականին։ Այն Սանկտ-Պետերբուրգում Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուի մաս է (Ж-5263): Կտավի չափերը՝  : Երբ կտավը պատրաստ էր, այն հաջողությամբ ցուցադրվել է սկզբում Հռոմում, ապա 1836 թվականի կեսերին՝ Պետերբուրգում։ Նրա համար Կայսերական գեղարվեստի Ակադեմիան Իվանովին ակադեմիկոսի կոչման արժանացրեց։ Այս կտավի հաջողությունը նկարչին թույլատրեց Իտալիայում իր բնակեցման ժամկետը երկաձգել, և հանդիսացավ կարևոր նախապատրաստական էտապ նրա գլխավոր ստեղծագործության՝ «Քրիստոսի հայտնությունը մարդկանց» կտավի ստեղծման համար, որի վրա Իվանովը աշխատել է 1837—1857-ական թվականներին։
Էսքիզներ և էտյուդներ
Ռուսական պետական թանգարանում է գտնվում նաև նույնանուն նկարի էսքիզը (կտավ, յուղ,, 1833-ից 1835, Ж-3857), այնտեղ բերված 1917 թվականին Միխայիլ Բոտկինի հավաքածուից։ Եվս մեկ նույնանուն էսքիզ, ձեռք բերված 1877 թվականին Պավել Տրետյակովի կողմից, գտնվում է Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահում(կտավ, յուղ,, 1834, 2510). Այստեղ են գտնվում այս նկարի համար արված երկու էտյուդ՝ «Քրիստոսի գլուխը» (կտավ, յուղ,, 1834, 7989) և «Մարիամ Մագթաղենացու գլուխը» (կտավ, յուղ, , 1834,  7975),  Կոզմա Սոլդատյոկովի հավաքածուից բերված 1901 թվականին, իր կտակի համաձայն  ։
Արձագանքներ և քննադատություն
Հագուստի և այլ մանրամասների պատկերման մեջ տալով տուրք տալով նկարչի բարձր վարպետությանը, քննադատները, այնուամենայնիվ, նշել են, կերպարների արձանակերպությունը, մասնավորապես Քրիստոսի, որի մարմինը համեմատելով Բերտել Տորվալդսենի ստեղծագործության հետ։ Մասնավորապես, նկարիչ և քննադատ Ալեքսանդր Բենուան « XIX դարի ռուսական գեղանկարչությունը» գրքում գրել է՝
Զոլանի Մկիվա
Զոլանի Մկիվա (Zolani Mkiva, ), հարավաֆրիկացի բանաստեղծ, երաժիշտ, դերասան և պրոդյուսեր, ՀԱՀ Դելֆի ազգային խորհրդի նախագահ, (National Delphic Council of South Africa) (NDCSA) և Աֆրիկյան Դելֆյան խորհրդի նախագահ (African Delphic Council) (ADC)  , համաաֆրիկյան Դելֆյան խաղերի կազմակերպման նախաձեռնող ։
Քրիստոսի հայտնությունը Մարիամ Մագթաղենացուն հարությունից հետո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոսը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:1835 նկարներ Կատեգորիա:Ռուսական պետական թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Իվանովի նկարներ Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ Կատեգորիա:Մարիամ Մագդաղենացին գեղանկարչության մեջ
Զոլանի Մկիվա
Կյանքի ուղին
Զոլանին ծնվել է Արևելյան Կապի նահանգի Դուտիվա քաղաքում։ Կոսա ժողովրդին պատկանող նրա ընտանիքը սերում էր հայտնի հռետորների և բանաստեղծների տոհմից և ժառանգել էր իր նախորդների բնական շնորհները։ Ավանդական աֆրիկյան հասարակությունում դրանց կոչում են իմբոնգներ, ի դեմս որոնց հանդես են գալիս կոմպոզիտորը և հռետորը, որոնք գովերգում են համաշխարհային ճանաչում ունեցող անձնավորության, կամ տեղական նշանավոր մարդկանց։ Իմբոնգները հավերժացնում են Աֆրիկայի ամենահին ավանդույթը, փառաբանող երգեցողությունը։ Հեռուստահարցազրույցի ժամանակ (2013 թվականի սեպտեմբերի 6-ին) Մկիվան պատմում էր, որ 1991 թվականին հասունության ատեստատ ստանալուց հետո, ինքը որպես իմբոգի լայնորեն ներգրավված էր հանրային նախագծերում` ջանալով կարճ բանաստեղծական խոսքով արտահայտել հանրության տրամադրությունները ։
Երկրում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների ընթացքում Զոլանի Մկիվան զգաց իր գիտելիքների ընդլայնման անհրաժեշտություն և որոշեց ուսումը շարունակել Արևմտյան Կապի համալսարանում։ 1994 թվականին նա ստացավ սոցիալական գիտությունների բակալավրի, իսկ 1996 թվականին բակալավրի աստիճան (գերազանցությամբ) ։ Նրա հետազոտությունները ընդգրկում են բանավոր ավանդույթները, ազգային մշակույթի պատմության հարցերը, նա դարձավ աֆրիկյան պոեզիայի, ավանդական երաժշտության, ծեսերի մշակույթի տեսաբան և գործնական կիրառող, բացահայտեց իր բանաստեղծությունների երաժշտական կոմպոզիցիաներում օգտագործման հնարավորությունները, մասնակցելով համերգներին ոչ միայն որպես իմբոնգա, այլ նաև ելույթավար ։ Մկիվան սովորաբար ստեղծագործում էր ջազային երաժիշտների օրինակով։ Նա սկզբունքորեն չէր հրապարակում իր բանաստեղծական ստեղծագործությունների տեքստերը, նախընտրելով, որ դրանք լսեն, ոչ թե կարդան։ Այս կանոնից երբեմն բացառություններ էին լինում ։
Ստեղծագործական նվաճումներ
Զոլանի Մկիվան առաջին անգամ լայն ճանաչում ստացավ 1990 թվականին, երբ որպես դպրոցական Տրանսկեյում վառ և տպավորիչ ձևով ողջունեց բանտից ազատված Նելսոն Մանդելային,  «Welcome Home» նրա տուն վերադարձի ճանապարհին։ 1991 թվականին Զոլանիին արդեն կոչում էին «ազգի բանաստեղծ» (Imbongi Yesizwe), իսկ մեկ տարի անց (1992 թվականին) նա մասնակցեց ՀԱՀ ճանաչված քաղաքական գործիչ Ուոլթեր Սիսուլուի պարգևատրման հանդիսավոր արարողությանը։ 1994 թվականին Զոլան Մկիվան մասնակցել է ՀԱՀ առաջին սևամորթ նախագահ Նելսոն Մանդելայի երդմնակալության արարողությանը, որը հեռարձակվում էր ամբողջ աշխարհի հեռուստաալիքներով ։
Զիմբաբվեի փառատոնում Մկիվան 1995 թվականին արժանացել է «աֆրիկյան պոեզիայի թագավոր» կոչմանը, նա պաշտոնապես ճանաչվել է Աֆրիկայի ազգային բանաստեղծ:
Զոլանի Մկիվան մոդեռնատոր էր աշխարհի մշակույթի բեռլինյան տանը կայացած գրողների միջազգային համաժողովի բացման արարողությանը։ Նա մասնակցել է բազմաթիվ տեղական և միջազգային միջոցառումների (օրինակ՝ «Աֆրիկայի պոեզիա 2000»)՝ հանդես գալով տարբեր երկրների երաժիշտների, Սալիֆ Քեյթի, Անժելիկա Կիջոյի, Պապ Բեմբի, Իսմաել Լոի, Բայետեի և այլոց հետ համատեղ։ Բացի «Նելսոն Մանդելայի պոետ-դափնեկրի» կոչումից, Մկիվան բազմիցս ստացել է նաև միջազգային մրցանակներ, 2001 թվականին  Ռոտերդամի ինտերնացիոնալ բանաստեղծական փառատոնում (Poetry International Festival), 2004 թվականին Անգլիայում քաղաքային մունետիկների միջազգային մրցաշարում (World Tournament of Town Criers) և այլն  ։ 2009 թվականի հոկտեմբերին Զոլանի Մկիվան (որպես «Makhonya Royal Trust» կազմակերպության նախագահ) 2010 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում ՀԱՀ-ի հաջողության համար առաջարկեց բոլոր 10 մարզադաշտերում կազմակերպել զոհաբերության արարողություններ, նախնիների օրհնությունը ստանալու համար ։ Յոհաննեսբուրգի գլխավոր մարզադաշտի օծման ծեսը կատարեցին 300 տեղական շամաններ, որոնք հագել էին կենդանիների մորթիներ ։
Զոլան Մկիվան իր ելույթներում գովերգում էր ոչ միայն Նելսոն Մանդելային, այլև մյուս նշանավոր անձանց ովքեր պայքարել են իրենց երկրի անկախության համար։ Դրանք էին Ֆիդել Կաստրոն Կուբայում, Ուգո Չավեսը Վենեսուելայում, Մուամմար ալ-Կադդաֆին Լիբիայում, Սիվուսագուր Ռամգուլամն Մավրիկիոսում, Քոֆի Անանը, ՄԱԿ-ում և այլն ։ Նելսոն Մանդելայի կենսագրականի հիման վրա 2013 թվականին նկարահանված Երկար ճանապարհ դեպի ազատություն ֆիլմում Զոլանի Մկիվան հանդես է եկել ապարտհեյդի դեմ պայքարի կողմնակիցներից մեկի, Ռայմոնդ Մհլաբի դերում ։
Հասարակական գործունեություն
Ներկայումս նա «Մկիվա հիմնադրամի» (Mkiva Foundation) կառավարիչն է, որը շնորհում է մարդասիրական մրցանակներ (Mkiva Humanitarian Awards) և սահմանափակ միջոցների պայմաններում օժանդակում է գյուղական շրջանների զարգացմանը։ Մկիվան շարունակում է ստեղծել իր երաժշտությունը և ակտիվորեն մասնակցում է բարոյական արժեքների վերածննդին  ։
2014 թվականի հունվարին Զոլանի Մկիվան նախաձեռնում է «Բանաստեղծական հարգանքի տուրք Նելսոն Մանդելային» (Poetry Tribute to Nelson Mandela) միջազգային նախագիծը, որը ընդհանուր առմամբ ընդգրկում է աշխարհի 95 երկրների, 95 բանաստեղծների, 95 բանաստեղծություններ ։
Զոլանի Մկիվան ընդգրկված է «Արևի երեխաները» Համաշխարհային հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի կազմում և մասնակցում է «Աշխարհի ծնունդը» Միջազգային խաղաղապահ ասամբլեայի գլոբալ ծրագրերի նախագծերին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Դելֆյան խաղեր Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Քևովիլե
Քևովիլե (Quevauvillers), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1034 մարդ, բնակչության խտությունը` 117.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.82 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 18 կմ հարավ-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 744 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 570-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 174։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 570 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 520 անձ (288 տղամարդ և 232 կին)։ Գործազուրկ են եղել 50 անձ (24 տղամարդ և 26 կին)։ 174 անաշխատունակներից 61-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 61-ը` թոշակառուներ, իսկ 52-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մասնավոր պրակտիկա
Մասնավոր պրակտիկա(Private Practice), ամերիկյան հեռուստասերիալ, որն ստեղծել է Շոնդա Ռայմսը ։ Սերիալի պրեմիերան կայացել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, ABC հեռուստաալիքով։ Սերիալը գոյություն է ունեցել վեց եթերաշրջան ։
Մասնավոր պրակտիկան «Գրեյի անատոմիա» հեռուստասերիալի սփին-օֆֆն է։ Սյուժեի կենտրոնում բժիշկ Էդիսոն Ֆորբ Մոնտգոմերին է, որի դերը կատարում է Քեյթ Վալշը. նա թողնում է «Սիէթլ Գրեյս» հիվանդանոցի իր աշխատանքը և սկսում է իր անձնական բժշկական պրակտիկան Լոս Անջելեսում։
Սյուժե
Սերիալի սյուժեն պտտվում է բժիշկ-նեոնատոլոգ Էդիսոն Մոնտգոմերիի (Քեյթ Վալշ) շուրջ, որը թողել է «Սիէթլ Գրեյս» հիվանդանոցը` «Օուշենսայդ Ուելնես Գրուպ» (Oceanside Wellness Group) մասնավոր կլինիկային միանալու համար, որը ղեկավարում է նրա ընկերուհին։
Սյուժեի յուրահատկությունը կառուցված է «Սիեթլ» հսկայական և առաջատար հիվանդանոցի, որը հանդիսատեսը տեսել է «Գրեյի անատոմիա» հեռուստասերիալում և փոքր հարմարավետ «Օուշենսայդ Ուելնեսի» հակադրության վրա, որտեղ աշխատում են վեց բժիշկ և մեկ ադմինիստրատոր։ «Պրակտիկայի» գլխավոր գաղափարն է` առավելագույն ուշադրություն յուրաքանչյուր այցելուի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Սփին-օֆֆ հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ
Ալփիր
Ալփիր, գյուղ Կիլիկիայի Քարամանի մարզի Նիկտեի գավառում։ Գտնվում էր Յոմերլու գյուղից քիչ հեռու ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի գյուղեր
Մելովոեի շրջան
Մելովոեի շրջան (Міловський район), շրջան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզում։
Մարիա Իսաբել
Մարիա Իսաբել (իսպ՝. María Isabel, ), իսպանացի երգչուհի, դերասանուհի, ֆոտոմոդել,. ով համբավ է ձեռք բերել Եվրատեսիլի 2004 թվականի մանկական մրցույթում «Antes muerta que sencilla» երգով հաղթելու շնորհիվ    ։
Մելովոեի շրջան
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մելովոե ։
Քիրի լը Սեկ
Քիրի լը Սեկ (Quiry-le-Sec), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Մարիա Իսաբել
Կենսագրություն
Մարիան վաղ մանկական հասակից փորձել է դաշնամուր նվագել սովորել, բայց կարճ ժամանակ անց ձանձրացել է ու թողել այդ պարապմունքները։ Նրան ավելի հոգեհարազատ էին երգն ու պարը, և սկսել է հաճույքով ու եռանդով խորամուխ լինել երգարվեստի ու պարարվեստի գաղտնիքների մեջ։ Արդյունքը երկար սպասեցնել չի տվել. իննամյա Մարիան, հիանալի կատարելով «Antes muerta que sencilla» երգը, հաղթանակ է տարել Եվրատեսիլի 2004 թվականի մանկական մրցույթում, ճանաչում ձեռք բերել՝ դնելով շնորհալի երգչուհու համբավի և իր կարիերայի հիմնաքարը։ Այդ նույն տարում նա թողարկել է իր առաջին երաժշտական ալբոմը՝ No me toques las palmas that me conozco-ն, որը մեծ հաջողությամբ տարածվել ու վաճառվել է ավելի, քան մեկուկես տասնյակ երկրներում, այդ թվում՝ Չինաստանում, Ճապոնիայում, Գերմանիայում, Շվեդիայում, Հունաստանում՝ արժանանալով պլատինե հինգ սկավառակի (վաճառված օրինակների քանակը գերազանցել է հինգ հարյուր հազարը)։ Հաջորդ տարում թողարկված Número 2 ալբոմի վաճառքի ցուցանիշը թեև զիջել է առաջինին, այնուամենայնիվ՝ դարձյալ եղել է բավականին տպավորիչ (ավելի, քան երկու հարյուր հազար օրինակ) և ամրապնդել է փոքրիկ երգչուհու համբավը՝ դարձնելով նրան Իսպանիայի պատմության մեջ եզակի շնորհալի մանուկներից մեկը, ում հաջողվել է այդքան մեծ քանակությամբ վաճառված ձայնասկավառակներ հեղինակել։ 2006-ին թողարկված Capricornio-ն և դրանից ուղիղ մեկ տարի անց թողարկված Ángeles S.A-ն թեև արդեն ոչ պլատինե, այնուամենայնիվ՝ շատ կարճ ժամանակամիջոցում մի շարք ոսկե ձայնասկավառակի հավաստագրեր են պարգևել Մարիային։ Ի դեպ,Ángeles S.A ալբոմում ընդգրկված Cuando no estás սինգլը հիմնական մեղեդին է Ángeles S.A կինոնկարի, որտեղ գլխավոր դերը կատարել է Մարիա Իսաբելան՝ առաջին անգամ հանդես գալով նաև կինոարվեստում։ Այդ ֆիլմը մրցանակի է արժանացել Գվադալահարայի միջազգային կինոփառատոնում։ Շնորհալի երգչուհին իր հաջորդ ալբոմը թողարկել է դրանից երկու տարի անց՝ 2009 թվականին, այնուհետև վրա է հասել բավական տևական (շուրջ վեց տարի տևած) մի ընդմիջում...2015 թվականին նա վերադարձել է բեմ որպես երգչուհի, թողարկել և՛ սինգլ, և՛ ալբոմ։
Մելովոեի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1000 կմ²։
Մարիա Իսաբել
Որպես ֆոտոմոդել
Մարիա Իսաբելը հանդես է եկել նաև որպես ֆոտոմոդել։ Առաջին անգամ նա պոդիում է դուրս եկել 2010 թվականին՝ International Flamenco Fashion Show (SIMOF)-ում ներկայացնելով տարազների անվանի մոդելավորող Կարմեն Վեգայի "Cerca del Arcoíris" հագուստի հավաքածուն; Ընդ որում՝ ցուցադրության ժամանակ նա նաև կատարել է այդ նույն խորագիրը կրող իր երգը։ Հետագայում ևս նա բազմիցս մասնակցել է Կարմեն Վեգայի տարբեր հավաքածուների ցուցադրություններին La Pasarela Flamenca de Jerez-ում կամ Flamenco Fashion Show (SIMOF)-ում ։ Այս ամենի հետ մեկտեղ՝ Մարիան իր ուժերը փորձել է օծանելիքի ստեղծման ասպարեզում։ 2005 թվականին Իսաբելը, երբ մեծ ժողովրդականություն էր վայելում նրա Número 2 երաժշտական ալբոմը, ստեղծել է աղջիկների համար իր առաջին օծանելիքը, որը նույնպես Número 2 անվանումն էր կրում։ Նորաստեղծ օծանելիքը լայնորեն սպառվել է Իսպանիայի գրեթե բոլոր բնակավայրերում, ընդ որում՝ վաճառվել է մի DVD-ի հետ մեկտեղ, որում տեսաձայնագրված էին երգչուհու կատարումները, լուսանկարները...
Քիրի լը Սեկ
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 304 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.88 կմ² տարածք։
Մարիա Իսաբել
Վաստակի գնահատում
Մարիա Իսաբելի հայրենի քաղաքի՝ Այամոնտեի քաղաքապետարանը տաղանդավոր երգչուհու անունով է կոչել նրա ծննդավայրի զբոսայգիներից մեկը, որտեղ նաև կանգնեցվել է երգչուհու արձանը (հեղինակը քանդակագործ Ալբերտո Ֆրանկոն է)։ Բացի այդ, համաքաղաքացիների կողմից նա հռչակվել է Hija Predilecta՝ «Սիրված դուստր»՝ ի գնահատումն այն ֆենոմենալ նվաճումների, որոնց Մարիա Իսաբելը հասել է երաժշտական արվեստի ու կինոարվեստի բնագավառներում՝ շատ վաղ հասակում և շատ կարճ ժամանակամիջոցում։
Սկավառակագրություն
No me toques las palmas que me conozco (2004)
Número 2 (2005)
Capricornio (2006)
Ángeles S.A. (2007)
Los Lunnis con Maria Isabel (2009) Yo decido (2015)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղթողներ Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ
Քիրի լը Սեկ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 26 կմ հարավ։
Մելովոեի շրջան
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17415 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,42 մարդ/կմ²։
Քիրի լը Սեկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մելովոեի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լուգանսկի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Միջին դպրոց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջին կրթություն‎
Պրեյսիշ Էյլաու դղյակ
Պրեյսիշ Էյլաու դղյակ (Замок Прейсиш-Эйлау), ժամանակակից Բագրատիոնովսկում գտնվող Տևտոնական միաբանության դղյակ։ Կալինինգրադի մարզային կառավարության 2007 թվականի մարտի 23-ի որոշմամբ Պրեյսիշ Էյլաուն ստացավ տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։
Պատմություն
1325 թվականին Տևտոնական միաբանության մեծ վարպետ Վերներ ֆոն Օրզելնի հրամանով վարպետ Առնոլդ ֆոն Էյլենշտայնը Իլում սկսեց դղյակի շինարարությունը, պրուսական Սուտվրիտ ամրոցի տեղում ։ Շինարարությանը պետք է հետևեր կոմտուրմ Բալգի Դիտրիխ ֆոն Ալտենբուրգը։ Պատվարը և ջրաղացը կառուցելուց հետո ասպետները արհեստականոեն բարձրացրին ջրի մակարդակը՝ գետում ստեղծելով կղզի դղյակով։ 1330 թվականին դղյակը կառուցվեց քառանկյան տեսքով՝ 41 մ х 43 մ չափերով, շրջապատված ջրով, բացվող կամրջով և ցանկապատով դարպասներով։  Արևելյան կողմում կառուցվեց մեծ ֆորբուրգ։ Նախապես դղյակը կոչվում էր «Իլե», հետո Իլադիա, բայց «Պրեյսիշ-Իլով» (Պրեյսիշ-էյլաու) անվանումը մնայուն էր։ Մինչև 1347 թվականը դղյակը համարվում էր միաբանության նստավայրը, այնուհետև այնտեղ տեղակայվեց կամմերատի վարչակազմը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ դղյակը լուրջ վնասներ չկրեց, և մինչև 1960-ական թվականների սկիզբը  բնակելի տարածքները շահագործվում էին։ 1961 թվականից դղյակը հատկացվեց շրջանային սպառողական կոպերացիային, որն էլ տարածքը օգտագործում էր որպես պահեստ։ 1964 թվականին գիտական վերականգնողական արհեստանոցի աշխատակիցները հետազոտեցին դղյակի ողջ տարածքը։  Դղյակը շատ վատ վիճակում էր, քանի որ պատերազմից հետո ոչ մի անգամ չէր վերանորոգվել։ Արևմտյան կողաշենքում տեղակայվել էր հրաձգարան, որը 1990-ական թվականներին քանդվեց։ Պահպանված ֆորբուրգում տանիքը սկսեց փտել, 1989 թվականին անցքեր առաջացան, 1990 թվականի օգոստոսին միջին հատվածում հրդեհ բռնկվեց։ 1990-ական թվականների սկզբին որոշում ընդունվեց աննշան պեղումներ իրականացնել  և ֆորբուրգը վերակառուցել որպես հյուրանոց իր բարով, սակայն վերջին փուլում այն մնաց բարձիթողի վիճակում։
2016 թվականի հունիսի 5-ին դղյակի տանիքում հրդեհ բռնկվեց, որի հետևանքով այրվեց 80 քառակուսի մետր տարածք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տևտոնական օրդենի դղյակներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:1330 հիմնադրումներ
Մաքս Էռնստ
Վաղ տարիներ
Ծնվել է կաթոլիկ ընտանիքում։ Հայրը՝ Ֆիլիպ Էռնստը, եղել է ուսուցիչ խուլ ու համր երեխաների դպրոցում և սիրողական նկարիչ։ Մայրը՝ Լուիզա Էռնստը, աղջ․՝ Կոպպ։ Ընտանիքում կար ինը երեխա։ Մաքսը երրորդ երեխան էր։ Նա ուներ Կարլ եղբայր և Էմիլի, Լուիզա, Էլիզաբեթ և Ապոլոնիա քույրերը։ Հինգերորդ քույրը՝ Մարիան, մահացել է վեց տարեկան հասակում։
Մաքս Էռնստը, առաջին դասերը հորից ստանալով, վաղ է սկսել նկարել։ Վաղ մանկությունից նա շատ տպավորվող էր և օժտված էր հարուստ երևակայությամբ։ Նրա առաջին հիշողություններից մեկը եղել է հոր հետ անտառ արշավը։ Տղան ապշել է բնության շքեղությունից․ «[…] մեծ հաճույք է մեծ տարածությունում խորը շունչ քաշել և միաժամանակ տագնապալի զգացողություն է շրջակա ծառերի կողմից թակարդում բռնված լինել»: Մանուկ հասակում նա շատ ժամանակ է անցկացրել բնության գրկում և արդյունքում իր աշխատանքներում հաճախ է անդրադարձել անտառի և բուսականության թեմային։ 1906 թվականին, գիշերը, երբ ծնվեց Էռնստի փոքրիկ քույր Ապոլոնիան, սատկեց իր սիրելի թութակը։ Այս երկու իրադարձությունների միաժամանակությունը խոցեց դեռահասին, նա վստահ էր, որ ծնված երեխան թռչունից վերցրեց կենսական կայծը։ Այդ իրադարձությունը թողեց մեծ հետք նկարչի ստեղծագործության վրա, նա բազմիցս պատկերել է մարդկանց թռչունների տեսքով։
1912 թվականին նա մի քանի աշխատանք ուղարկեց Բոննի ու Քյոլնի ոչ մեծ ցուցահանդեսներ և «Der Volksmund» ամսագրում գրեց մի քանի հոդվածներ, որտեղ պաշտպանում էր «Երիտասարդ Ռեյլանդի» Իդեալները։ Նրանց մեջ նա ծիծաղեց գեղարվեստական քննադատների վրա, ովքեր արվեստի գնահատման համար փոփոխել են «հմտություն» եւ «ճաշակ» հասկացությունները։ Հաջորդ տարվա ամռանը նրա աշխատանքները ներկայացված էին Բոննում կայացած Ռեյնի էքսպրեսիոնիստների ցուցահանդեսին, իսկ սեպտեմբերին՝ Բեռլինում առաջին գերմանական աշնանային սրահում։
1913 թվականին Ավգուստ Մակեն նրան ծանոթացրեց Ռոբեր Դելոնեի և Ապոլիների հետ։ Այդ նույն ժամանակ նա ուղևորվեց Փարիզ։1914 թվականին Քյոլնում Էռնստը հանդիպեց Հանս Արպի հետ, երկարատև ընկերություն սկսվեց։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մաքս Էռնսթը ծառայել է գերմանական բանակում։ 1915 թվականին բարձրացում ստացավ մինչև բրիգադիր։ Թնդանոթի վերադարձը վիրավորեց նրա գլուխն ու աջ թևը, և նրան համակրած լեյտենանտը տեղափոխեց նրան քարտեզագիրների մոտ, որտեղ Էռնստը նկարելու հնարավորություն ուներ։ Հաջորդ տարվա հունվարին Բեռլինի «Գրոհ» սրահում կայացավ ցուցահանդես երկու նկարիչների՝ Մաքս Էռնսթի և Գեորգ Մուխեի համար։1918 թվի գարնանը նա առաջադրվեց լեյտենանտ, իսկ հոկտեմբերին՝ պատերազմի ավարտից անմիջապես առաջ, նա ամուսնացավ արվեստի պատմաբան Լուիզ Շտրաուսի հետ, ում հետ նա ծանոթացել էր 1914 թվականին. Երկու տարի անց նրանց մոտ տղա ծնվեց, հետագայում նա ԱՄՆ֊ում հայտնի էր անունով, նկարիչ սյուրռեալիստ։ Ամուսնությունը, սակայն, շուտով քայքայվեց։
Դադան Քյոլնում
Զորացրվելուց հետո Էռնստը վերադարձել է Քյոլն։ 1919 թվականին նկարիչը ծանոթացել է Յոհաննես Բաառգելդի հետ, և Մյունխենում՝ Պաուլ Կլեեյի հետ. Այդ նույն ժամանակ Մաքս Էռնսթը իտալական «Վալորի Պլաստիչի» (Valori Plastici) ամսագրում հանդիպել է Ջորջո դե Կիրիկոյի մետաֆիզիկական նկարների վերարտադրությունը, տպավորությունների տակ նա թողարկել է «Fiat modes — pereat ars» ութ լիտոգրաֆների ալբոմը։ Նա նաև նկարազարդել է Յոհաննես Քուլմանի պոեմների հավաքածուն։ Երբ նա տեսել է Ֆրանսիս Պիկաբիայի «391» և Տրիստան Տցարայի «Դադա» ամսագրերը, նա հետաքրքրվել է այդ նոր հոսքով, որը ծնվել է 1916 թվականին Ցյուրիխում։ Հանս Առպը Ցյուրիխից նրան գրում էր դադաիստների ելույթից հետո առաջացած սկանդալների մասին։ Կարդալով Տցարայի «Դադայի մանիֆեստը», Էռնսթը զգաց, որ այդ շարժման ոգին մոտ է իր խառնվածքին, քան «Երիտասարդ Ռեյլանդ» պոեմի ոգին, և որ նա պատրաստ է դառնալ դադաիստների շարժման ակտիվ մասնակից.
Նա սկսեց փորձարկել տարբեր նյութերով, կոլաժների տեխնիկայով։ Էռնստի համար կոլաժը համաշխարհային իրադարձության վրա արձագանքի ձևերից մեկն էր․ «Ես փորձում էի դրա մեջ տեսնել անհամապատասխան պլանի վրա, երկու կամայական իրարից տարբեր իրականությունների մշակում (դա եթե ընդհանրացնել և բառափոխել Լոտռեմոնի հայտնի արտահայտությունը։ „Հրաշալի է ինչպես անատոմիական սեղանի հովանոցի և կարի մեքենայի պատահական հանդիպում“ […]» ). Էռնստը, ինչպես և արվեստանոցի իր գործընկերները, իր աշխատանքներին տալիս էր խրթին անուններ՝ գերմաներեն և ֆրանսերեն հոդվածների անհեթեթ նկարագրություններից։ Ավանդույթներն սկսեցին ստանալ նոր թեմատիկ անուն՝ մինիմաքս դադամաքս և այլն։
1919 թվականի նոյեմբերին Էռնստը և Բառգելդը կազմակերպել էին դադաիստական ցուցահանդես, որին կազմակերպիչների և Օտտո Ֆրեյնդլիխի աշխատանքներից բացի ներկայացված էր նաև սիրողական նկարիչների և հոգեբուժական հիվանդանոցի ռեզիդենտների աշխատանքները։ Ցուցադրության աֆիշաներն ու կատալոգները բռնագրավվեցին անգլիական օկուպացիոն իշխանությունների կողմից։ Ստեղծագործական երկյակին հաջորդ տարվա սկզբին միացվ Քյոլն եկած Հանս Առպը։ 1920 թվականի ապրիլին  հաջորդեց «Winter» գարեջրատանը կայացած «Դադայի վաղ գարուն» անունով ցուցահանդեսը (Dada-Vorfrühling),որը հանրության մոտ ագրեսիա առաջ բերեց՝ կատաղած հաճախորդները պահանջում էին վերացնել հանրային կարգ ու կանոնը խաթարող պատճառները. Խայտառակության հաջորդ օրը նկարիչը հորից ստացավ հեռագիր, որում նա հրաժարվում էր իրենից։ Դա բերեց ընտանիքի հետ կապերի վերջնական խզման, Էռնստը այլևս չհանդիպեց հոր հետ.
Ցուցահանդեսները աժիոտաժ առաջ բերեցին, նրա մասին լուրերը հասան մինչև Փարիզ, Թյուրիխ և Նյու Յորք, նամակներով, տեքստերով, աշխատանքներով ակտիվ փոխանակումներ սկսվեց։ Շուտով նկարիչն Անդրե Բրետոնից Փարիզում անհատական ցուցահանդեսի հրավերքով նամակ ստացավ և հաճելիորեն զարմացած պատասխանեց նամակին։ Ցուցահանդեսը բացվեց 1921 թվականի մայիսին, բացումը ուղեկցվում էր դադեիստների մեծ ներկայացմամբ, կատալոգը դուրս եկավ Բրետոնի նախաբանով։ Ինքը՝ Մաքս Էռնսթը, չկարողացավ գալ, նրան ֆրանսիական վիզա չէին տալիս։ Ցուցահանդեսը մեծ ռեզոնանս ուներ, նրա մասին նշումներ հայտնվեցին շատ ամսագրերում, ցուցահանդես այցելեցին փարիզյան ինտելիգենցիայի տարբեր ներկայացուցիչներ, բայց նկարչին ոչ մի անձնական շահույթ չբերեց։
Դադաիստ ընկերների կողմից իր ստեղծագործությունների ջերմ ընդունելությունը Էռնստին մտահղացում տվեցին, որ իր տեղը նրանց կողքին է, Փարիզում։ 1921 թվականի ամառը Էռնստը կնոջ հետ անցկացրեց Տարրենցում, որտեղ հանդիպեց Տրիստան Տցառի, Հանս Առպի և Սոֆի Տոյբեռի հետ։ Էռնստին նույնիսկ վերջապես հաջողվեց անձնապես տեսնել Անդրե Բրետոնին, որը Սիմոնայի հետ եկել էր ամուսնական ճանապարհորդության։ Սակայն տիկնոջ վիզայի վերջանալու պատճառով տիպված էր սեպտեմբերի վերջին գնալ և Պոլ Էլյուարի ու Գալայի հետ չհանդիպեցին։ Սեպտեմբերին Տցարան, Առպի և Էռնստի խմբագրության տակ հրատարակվեց «Դադան բաց երկնքում» ենթավերնագրով «Դադա» ամսագրի հատուկ համար, ուղղված Ֆրանսիս Պիկաբիայի հարձակումներին ։
Էլյուարի հետ հանդիպում, տեղափոխում Փարիզ
1921 թվականի աշնան վերջում Էլյուար զույգը Քյոլնում այցելում է նկարչին։ Հանդիպումը կարևոր նշանակություն ունեցավ։ Էլյուվերի հետ Էռնստի մոտ ձևավորվեց ամուր ընկերություն, իսկ Գալան նրա համար կեցվածք էր ընդունում։ Էլյուարը գնեց նկարչի փոքրիշատե ավարտած «Ցելեբես փիղ» (Celebes) կտավը և իր «Կրկնություն» (Répétitions) հավաքածուի նկարազարդման համար ընտրեց կոլաժների դյուժին։ 1922 թվականի մարտին, հենց որ հավաքածուն հրատարակվեց, պոետը որոշեց Էռնստին ինքը փոխանցել իր նմուշը։ Նրանք հանդիպեցին Դյուսելդորֆում։ Այդտեղից Տրիստան Տցառին ուղարկված բացիկում Էռնստը գրում էր, որ Էլյուարը «իր ընկերն ու կեսն է», իսկ Էլյուար, որ ինքը այլևս միակ որդին չէ. Նրանց հոգևոր հարազատությունը իր շարունակությունը գտավ նոր համատեղ նախագծում՝ Էռնստի կոլաժների վրա հիմնված պոեմների արձակ շարադրությունում։ Նրանք միմյանց ուղղումներով նամակներ էին ուղարկում, մինչև չէին գալիս տարբերակի, որը ձեռնտու լիներ երկուսին էլ։ Արդյունքը դարձավ «Անմահների դժբաղտություն» (Les malheurs des immortels) փոքրիկ գիրքը, որը հրատարակվել է Տերենցում կայացած ոչ մեծ խաղարկությունով, որտեղ Էռնստն ու Էլյուվերը իրենց կանանց հետ անցկացրել էին ամառը։ Նկարիչը ժամանակի մեծ մասը մնում էր Էլյուվերների վիլլայում, Գալան դարձավ իր սիրուհին ménage à trois ։
Ամառվա վերջում Էռնստը կնոջն ու տղային ուղարկեց Քյոլն և գնաց Փարիզ։ В конце лета Эрнст проводил жену с сыном в Кёльн и поехал в Париж. Ֆրանսիական վիզայի բացակայության պատճառով նա օգտվեց Պոլ Էլյուարի անձնագրից. Էռնստը կնոջ հետ միանգամից չբաժանվեց, Լուիզան տղայի հետ մի քանի անգամ հյուրընկալեցին ։ Մեկ ու կես տարի նկարիչը ապրում էր Էլյուվիրների մոտ, հետո Օբոննում, առավոտները գալիս էր Մոնպարնաս գնացքով։ Գերմանիայից անօրինական իմիգրանտի համար Փարիզում վրա հասան ծանր ժամանակներ, նա գոյատևում էր պատահական շահույթներով։
1922 թվականի վերջում, դադաիստ ընկերների հետ երկար սպասվող վերամիավորման տպավորությունների տակ, նա նկարեց «Ընկերների հանդիպում» նկարը (Au rendez-vous des amis)։ 1923 թվականին ցուցադրվում էր Անկախների սրահում։ Նրա աշխատանքները չգրավեցին քննադատների ուշադրությունը, բայց ստացան ջերմ կարծիքներ Ժորժ Բռակ, Խուան Գրիս և Լուի Մարկուս կուբիստների կողմից։ Այդ նույն սրահում ցուցադրվել է «Հիասքանչ այգեպանը» (La belle jardinière), մեկ տարի անց գնվեց Դյուսելդորֆի ցուցադրումների կենտրոնում, որտեղից հեռացվեց նացիստական իշխանությունների պահանջով։1937 թվականին նկարիչը իր նկարը տեսավ դեգենեռալ մշակույթի ցուցահանդեսի լուսանկարում, նա ամենայն հավանականությամբ ոչնչացվել էր։ Անդրե Բրետոնի ցուցումով Ժակ Դուսե կոլեկցիոները ձեռք բերեց «Ներքին հայացքով» կտավը (A l'intérieur de la vue)։ Չնայած ընկերների օգնության, ո՛չ հաջողությունը, ո՛չ փառքը նկարիչը չվայելեց։
Սիրային եռանկյունու գործերը վատանում էին, և 1924 թվականի մարտին Պոլ Էլյուարն անսպասելի մեկնեց Մոնակո, իսկ այնուհետև Վիետնամ։ Որպեսզի ճանապարհորդության համար գումար հավաքի, Էռնստը իր նկարները համեստ գներով վաճառեց գալերիստ Յոհաննե Էյին։ Գալան վերավաճառեց ամուսնու հավաքած հավաքածուն։ Փող հավաքելը տևեց երեք ամիս. Նրանք հանդիպեցին Սինգապուրում, հետո իրար հետ մի քանի շաբաթ անցկացրին Սայգոնում։ Վերջում Գալան մնաց Պոլի հետ, նրանք Փարիզ վերադարձան սեպտեմբերին։ Էռնստը դեռ մի քանի ամիս ճանապարհորդում էր Հարավ֊Արևելյան Ասիայով։ Փարիզ վերադառնալով նկարիչը պայմանագիր կապեց Ժակ Վիոյի մոտ և 1925 թվականին Մոնմարտում ստուդիա վարձեց «» (22, rue Tourlaque)։ Պայմանագիրը, իմիջիայլոց, վերջացավ հունիսին, Վիոյի խորհրդավոր անհետացմամբ։
Ֆրանսիական ժամանակաշրջան
Արձակուրդները անցկացրեց Պոռնիկում, Բրետանի ափին։ Այնտեղ, հին մանրատախտակները զննելիս, նրա մոտ ծնվեց Ֆրոտտաժի տեխնիկայի, տարբեր ֆակտուրաների տեղափոխման գաղափարը, որը թույլ է տալի ֆիքսել ակամա պատկերներ և հիշեցնում է սուրռեալիստների «մեքենայական նամակին»։ Հաջորդ տարի Ժաննա Բյուշեի հրատարակչությունում նա այդ տեխնիկայով հրապարակեց նկարների «Բնական պատմություն» (Histoire Naturelle) հավաքածուն, բացման խոսքը գրեց Հանս Արպը։ 1926 թվականին Փարիզի վան Լիրի պատկերասրահում անցավ առաջին մեծ էքսպոզիցիան։ Նախաբանի փոխարեն կատալոգում տպագրվել էին Պոլ Էլյուարի, Բենյամին Պերեի և Ռոբեր Դեսնոսի բանաստեղծությունները։
1926 թվականին Միրոյի հետ Սերգեյ Դյագիլևի թատերախմբի համար մշակեց «Ռոմեո և Ջուլիետա» ներկայացումը։ Ռուսական բալետների հետ աշխատանքը վրդովմունք առաջ բերեց իր համախոհ սուրռեալիստների շրջանում, մասնավորապես Բրետոնի մոտ, ով միջադեպ ստեղծեց բալետի պրեմյերայի ժամանակ։ Սուրռեալիստական հեղաշրջման հերթական համարում Բրետոնը և Արագոնը Էռնստի և Միրոյի հասցեին քննադատողական հոդված հրատարակեցին, որոնք «նվաստացնում էին սուրռեալիզմի գաղափարը» ։ Սակայն, արդեն հաջորդ համարում ներկայացված էին Էռնստի երկու աշխատանքներ, Պոլ Էլյուերի ջատագովական մեկնաբանությամբ։
1927 թվականի հունվարը նկարիչն անցկացրեց Մեժևում, այնտեղ նա գրատաժ նոր տեխնիկայով ստեղծեց մի քանի աշխատանքներ։ Հաջորդեցին ցուցահանդեսներ Փարիզում՝ վան Լիրի մոտ, և Բրյուսելում՝ Շվարցենբերիգի պատկերասրահում։ Այդ նույն տարում Մաքս Էռնսթն ամուսնացել է հետ, նրանք Մյոդոնում տուն վարձեցին։ 1929 թվականին դուրս եկավ «Կինը 100 գլուխների մասին» գրաֆիկական նովելը՝ նկարչի տեքստային ուղեկցությամբ և ընթերցողին Անդրե Բրետոնի դիմումով մոտ հարյուր հիսուն նկարներ։ Գրքի գործող անձանցից մեկը Լոպլոպն էր, թռչուններից գլխավորը, որը հաճախակի հայտնվում էր Էռնստի աշխատանքներում։ Հաջորդ տարում նա հրատարակեց երկրորդ «Rêve d’une petite fille qui voulut entrer au carmel» վեպ կոլաժը։ Այդ նույն տարում նկարիչը նկարահանվեց Բունյուելի «Ոսկե դար» ֆիլմում (ավելի ուշ Բունյուելը նրան նկարահանեց «Սիմեոն ճգնավորը» ֆիլմում, 1965)։
1931 թվականին տեղի ունեցավ Էռնստի առաջին անհատական էքսպոզիցիան Նյու Յորքում, Ժուլյեն Լևիի պատկերասրահում, ով գնեց Փարիզում, Պիերի պատկերասրահում, ցուցադրած կոլաժների մի մասը։ 1934 լույս տեսավ հերթական վեպ կոլաժը՝ «Une semaine de bonté»։ 1934 թվականի ամառը և 1935 Էռնստը անցկացրեց Մալոյում, քանդակագործների Ջակոմետի ընտանիքի հետ։ 1936 թվականին մասնակցել է «Ֆանտաստիկ արվեստ, Դադա, Սուրռեալիզմ» ցուցահանդեսին Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում և սուրռեալիստների մեծ ցուցահանդեսին Լոնդոնում։ Այդ նույն տարում Օսկար Դոմենգեսը ներկայացրեց նոր մեթոդ՝ դեկալկոմանիա, որը Էռնստ սկսեց օգտագործել յուղով գեղանկարչության մեջ։
1937 թվականին «Արվեստի տետրեր» (Cahiers d'art) ժուրնալի հատուկ համարում հրատարակվել էր Էռնստի «Au-delà de la peinture» տեքստը, նվիրված իր ստեղծագործությանը 1918–ից սկասած մինչև 1936 թվականները։ Նա նաև արել է Ալֆրեդ Ժարիի՝ Սիլվեն Իտկինի բեմադրմամբ, «Կսպանեմ շղթայված» պիեսի գեղարվեստական ձևավորումը։ Այդ նույն տարում Էռնստը Լոնդոնում հյուրընկալեց Ռոլանդ Պենռոուզին, այնտեղ նա հանդիպեց Լեոնորա Կարինգտոնի հետ, ում տպավորել էին նկարչի նկարները, որոնք նա տեսել էր մեկ տարի առաջ սուրռեալիստների ցուցահանդեսին։ Նկարիչը թողեց իր կնոջը և Լեոնորայի հետ ապրեց մի քանի տարի։ Նա Սեն Մարտեն դ'Արդեշում տուն գնեց և այնտեղ բազում որմնանկարներ ու քանդակներ արեց։ 1938 թվականին Պեգի Գուգենհեյմը գնեց Էռնսի աշխատանքների զգալի մասը և դրանք ցուցադրեց Լոնդոնում, իր թանգարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Բոննի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Նովայդարի շրջան
Նովայդարի շրջան (Новоайдарський район), շրջան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովայդար ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1500 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 28451 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լուգանսկի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Օսվալդ Ախենբախ
Օսվալդ Ախենբախ, (Oswald Achenbach, ), գերմանացի բնանկարիչ։
Կենսագրություն
Սովորել է Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության բաժնում, մեծ եղբոր՝ Անդրեաս Ախենբախի մոտ։ 1845 թվականին տեղափոխվել է Բավարիա, հետո Իտալիա։ Իտալիայում նա ստեղծում է իր լավագույն աշխատանքները՝ Հարավային Իտալիայի բնանկարը, երթեր, տոնական երթաշարեր, ազգային կյանքի դրվագներ։ Բնանկարներում մեծ ուշադրություն էր դարձնում ցայտագունանությունը։ 1863-1872 թվականներին դյուսելդորֆյան նկարիչների ակադեմիայում ստանում է լանդշաֆտային գեղանկարչության պրոֆեսորի կոչում։ Մահացել է 1905 թվականին՝ թոքերի բորբոքումից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ռոմանտիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Ռոմանտիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ
Don't Tell 'Em
«Don't Tell 'Em», ամերիկացի R&B երգիչ Ջերեմայի երգն է, համագործակցությամբ ռեփեր YG-ի հետ։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի հունիսի 26-ին, որպես Ջերեմայի «Late Nights» կոչվող երրորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլ։ Երգը գրվել է Ջերեմայի, Միք Շուլցի, YG-ի, DJ Mustard-ի, Snap! խմբի անդամներ՝ Մայքլ Մյունցինգի, Լուկա Անցիլոտի, Թեա Օսթինի և Բենիտո Բենիտեսի կողմից։
Պաշտոնական ռեմիքս
Երգի պաշտոնական ռեմիքս տարբերակում ռեփեր YG-ի փոխարեն իրենց մասնակցությունն ունեն Ty Dolla Sign-ը և Ֆրենչ Մոնտանան։ Ռեմիքս տարբերակի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ, որի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի հունվարի 13-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2014 սինգլներ Կատեգորիա:Ջերեմայի երգեր Կատեգորիա:YG երգեր Կատեգորիա:2014 երգեր
Քիվեր (Սոմի գավառ)
Քիվեր (Quivières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 175 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.83 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 117 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 88-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,2 %։ 88 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 65 անձ (37 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (13 տղամարդ և 10 կին)։ 29 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Կամենսկ-Շախտինսկի)
Սուրբ Կենսաստեղծ Երրորդություն եկեղեցի (Церковь Троицы Живоначальной), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկ-Շախտինսկի քաղաքում։ Ենթարկվում է Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Կամենսկի գործակալությանը։ Հինգ գմբեթով երկլուսավոր քառանիստ եկեղեցի է` XIX դարի վերջի ճարտարապետության դեկորի ոգով, սեղանատնով և ոչ բարձր զանգակատնով։
Պատմություն
Սուրբ Երրորդություն ծուխը ստեղծվել է քաղաքում 1997 թվականի ապրիլին։ 1998 թվականին նրան հատկացվեց շենք, որտեղ կահավորվեց աղոթքի տուն։ Տաճարը բացվել է 1998 թվականի հուլիսի 9-ին։ Հետագայում կառուցվեց գմբեթը, իսկ 2003 թվականին տաճարի զանգակատանը տեղադրվեցին զանգերը։ Եկեղեցում է գտնվում սուրբ Տիխոն Զադոնսկու մասունքների մասնիկը։
Տաճարին կից գործում է բարեգործական ճաշարան, ստեղծվել է երգչախումբ, աշխատում է կիրակնօրյա դպրոց։
Վանահայրն է քահանա Ալեքսանդրը (Ալեքսանդր Տելիչկին), քահանան՝ աբեղա Սերաֆիմը (Սերգեյ Սենչենկո)։
Եկեղեցու հասցեն՝ Ռոստովի մարզ, ք. Կամենսկ-Շախտինսկի, Յուժնի ավան, Ռոստովի փողոց, 10ա ։ Տաճարը բաց է ամեն օր ժամը 8:00-ից 17:00 ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Կարոլինա Ջինինգ
Կարոլինա Ջինինգ Նիլսոն (շվեդերեն՝ Carolina Gynning Nilsson, ), ազգությամբ շվեդ ֆոտոմոդել, դերասանուհի, երգչուհի, ժուռնալիստուհի, մարզական մեկնաբան, հեռուստահաղորդավարուհի, գրող, նկարչուհի։ Լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես American Idol հեռուստաշոուի շվեդական տարբերակին իր մասնակցության շնորհիվ։ Համարվում է ժամանակակից Շվեդիայի ամենահամբավավոր անհատականություններից մեկը։
Կենսագրություն
Ջինինգը ծնվել է Մալմյոյում, բայց մեծացել, հասակ է առել Ֆալստերբոյում։ Մանուկ հասակում չափազանց ամաչկոտ է եղել, բայց տարիների հետ փոխվել է, դարձել իսկական «վայրի աղջիկ»։ Հաճախել է Spyken դպրոցը, որտեղ խորացված կերպով սովորել է արվեստ և առաջին փորձերն է կատարել որպես ֆոտոմոդել։ Արվեստի նկատմամբ սեր նրան ներարկել է մայրը՝ Ագնետա Ջինինգը, որը նկարչուհի էր։ 2005 թվականին Ջինինգը հրատարակել է Ego Girl («Աղջկական Ես-ը») գիրքը, որտեղ նկարագրել է, թե ինչպես է ինքը՝ ընդամենը 17-ամյա մի պարմանուհի, սկսել ֆոտոմոդելի իր կարիերան՝ գլամուրի փայլի ու շքեղության և թմրամիջոցների միջավայրում։ 2008 թվականին ռեպորտաժներից մեկի ժամանակ նա ազդարարել է, որ պատրաստվում է գրել այդ գրքի շարունակությունը՝ Ego Woman («Կանացի Ես-ը») խորագրով ։
2007 թվականի հունվարին Ջինինգը հայտարարել է, որ արդեն հոգնել է իր ստինքների իմպլանտներից ու որոշել է առցանց առևտրային eBay համակարգի միջոցով վաճառքի հանել դրանք և ստացած գումարը ծախսել բարեգործական նպատակներով ։ Այդ նույն տարվա փետրվարի 16-ին, վերադառնալով Förkväll հեռուստաշոուն վարողի իր աշխատանքին, նա ցուցադրել է ստինքներից հանած իմպլանտները և հայտնել, որ որոշել է դրանց, որպես անցյալի խորհրդանիշերի, խորհրդանշական ձևով «թաղել» պլեքսիգլասից պատրաստված արկղիկում և միայն որոշ ժամանակ անցնելուց հետո հանել աճուրդի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոդելներ Կատեգորիա:Կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Շվեդ մոդելներ Կատեգորիա:Շվեդ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ երգչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ բլոգերներ
Հայերի մոռացված ցեղասպանությունը
Գիրքը լույս է տեսել Ճապոնիայում 2004 թվականին և նույն թվականին հանդիսավոր ներկայացվել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայում, որպես Ճապոնիայում հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ առաջին աշխատություն։ Հեղինակը Աիծի նահանգի արդյունաբերական համալսարանի պրոֆեսոր Հիրոյոսի Սեգավան իրավաբան-միջազգայնագետ է, ուստի հայոց ցեղասպանության խնդրին անդրադառնում է իրավաբանի տեսակետից՝ դիմելով միջազգային համաձայնագրերին։ Նա մեկ անգամ ևս ապացուցում է, որ 1915 թվականին Թուրքիայում երիտթուրքերը կազմակերպել և իրականացրել են հայերի ցեղասպանությունը, ինչի համար պետք է պատիժ կրեն ։