cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մանկական ֆիլմ
Մանկական և ընտանեկան ֆիլմեր
Ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ` Եվրոպայում մանկական ֆիլմերի գաղափարը հարաբերականորեն զարգացել է 1930-ական թվականներին։ Ըստ Բեզլգեդի և Ստեպլզի, «ընտանեկան ֆիլմը» տերմինն օգտագործվում է ամերիկացիների հիմնական մասի մոտ, իսկ «մանկական ֆիլմը» տերմինն օգտագործվում է Եվրոպայում։
Տարբերվում է նաև գլխավոր հերոսների ընտրության մոտեցումը։ Ամերիկյան ֆիլմերի համար ընտրում են երեխաների, որոնք համապատասխանում են արտաքինի հատուկ պահանջներին, այն ժամանակ, երբ եվրոպացիներն իրենց ֆիլմերում դերակատարման համար ներառում են «սովորական» երեխաների։ Նմանապես, մեծահասակների դերերի համար ամերիկական ֆիլմերում հրավիրում են հայտնի դերասանների և դերասանուհիների, որքան հնարավոր է լայն հանդիսատես ներգրավելու նպատակով, միևնույն ժամանակ` սյուժեի շարադրանքն արվում է մեծահասակների`, այդ թվում և` ծնողների տեսանկյունից։ Այդպիսի մոտեցումն ազդում է դերասանների ընտրության, սյուժեի կառուցման, և անգամ` միզանսցենների վրա։ Բեզլգետը և Ստեպլզը ֆիլմերի հանդեպ ամերիկյան մոտեցման լավ օրինակ է համարում 1989 թվականին նկարահանված «Սիրելի՛ս, ես փոքրացրել եմ երեխաներին» ֆիլմը. եթե դա լիներ նմանատիպ սյուժեով եվրոպական ֆիլմ, ապա անվանումը կլիներ «Քույրի՛կ, հայրիկը մեզ փոքրացրել է», այսինքն ֆիլմը կներկայացվեր ոչ թե ծնողների, այլ երեխաների տեսանկյունից և զգացումներից։
Այսպիսով, ամերիկական ֆիլմերը լավ վաճառվում են ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ միջազգային կինոշուկայում, այն դեպքում, երբ եվրոպական մանկական ֆիլմերն ավելի են համապատասխանում տեղական լսարանին։
Գերմանիա
Գերմանիայում 1930-ականներից մինչև 1940-ական թվականների կեսը մանկական ֆիլմերին ուշադրությունն էին դարձնում նաև գաղափարախոսության տեսանկյունից. դրանք կոմունիզմին դեմ էին և կողմ էին նացիոնալ-սոցիալիզմին։ Այդ տեսակի առաջին ֆիլմերից է «Երիտասարդ հիտլերական Կվեքսը», որը նկարահանվել է 1933 թվականին և նվիրված է եղել կոմունիստ հոր և նրա` նացիստներին համակրող որդու դիմակայությանը։ Հիտլերական ռեժիմի անկումից հետո առաջացել են երկու` արևմտյան (կապիտալիստական) և արևելյան (սոցիալիստական) Գերմանիաները, և համապատասխանաբար, երկու կինեմատոգրաֆ։ Չնայած կապիտալիստական և սոցիալիստական համակարգերի հայտնի հակամարտությանը` թե՛ արևմտագերմանական, թե՛ արևելագերմանական կինեմատոգրաֆի հիմնական խնդիրը դարձել է ապանացիստականացումը։
ԱՄՆ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո «Ուոլթ Դիսնեյ» ընկերությունը ստեղծել է «Գրիմ եղբայրների հեքիաթը» ստեղծագործության միլտիպլիկացիոն տարբերակը` սկսած 1937 թվականի «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» մուլտֆիլմից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից անմիջապես հետո և առաջ ԱՄՆ-ում թողարկվել է երեք նշանակալի ընտանեկան ֆիլմ։ Դրանք են եղել արդեն հիշատակված Դիսնեյի «Սպիտակաձյունիկը...», 1939 թվականին Ֆլեյշերի ստուդիայում նկարահանված «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը» և 1940 թվականին Դիսնեյ ստուդիայում նկարահանված «Պինոկիոն», որը գրական աղբյուրների միանգամայն ազատ վերարտադրությունն էր։
Պատերազմի ժամանակ Դիսնեյը շարունակել է իր աշխատանքը` 1940 թվականին թողարկելով «Ֆանտազիա» լիամետրաժ ընտանեկան մուլտֆիլմը, և 1941 թվականին` «Դամբո» մուլտֆիլմը։
Պատերազմից հետո Դիսնեյը շարունակել է թողարկել անիմացիոն ֆիլմեր, որոնք կարելի է դասակարգել որպես «ընտանեկան»։ Ըստ Վոյցիկի, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո մանկական գրականության առավել նշանակալի խաղարկային վերամշակումներն են եղել 1959 թվականին ռեժիսիոր Ջորջ Սթիվենսի նկարահանած «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» ֆիլմը, 1950 թվականին ռեժիսոր Բայրոն Հեսկինի կողմից նկարահանված ֆիլմն ըստ «Գանձերի կղզին» գրքի և 1952 թվականին ռեժիսոր Լուիջի Կոմենչինիի նկարահանած «Հայդի» ֆիլմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Կինոյի ժանրեր
Փառքի օղակներ
Փառքի օղակներ, 1962 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։
Սյուժե
Գյուղական դարբինը, հաղթահարելով մարզաշխարհ տանող դժվարին ուղին, աշխարհահռչակ մարզիկ է դառնում։ (Հերոսի նախատիպն աշխարհի բազմակի չեմպիոն, մարմնամարզիկ Ալբերտ Ազարյանն է, որը և նկարահանվել է ֆիլմում) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1962 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Յուրի Երզնկյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կամունյանո
Կամունյանո  (Camugnano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 2132 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 96 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40032։ Հեռախոսային կոդը՝ 0534։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Shaed
Shaed (ոճավորվում է` SHAED, արտասանվում է` Shade, Ստվեր), ամերիկյան ինդի փոփ տրիո, հիմնված Վաշինգտոնում։ Խումբը կազմված է գլխավոր վոկալիստ Չելսի Լիից և բազմագործիքավորողներ Սպենսեր և Մաքս Էռնստներից։ Նրանց բեկումնային` «Trampoline» սինգլը թողարկվել է 2018 թվականի հունիսին։
Պատմություն
Երկվորյակներ Մաքս և Սպենսեր Էռնստները մեծացել են Սիլվեր Սփրինգում և երաշտությամբ հետաքրքրվել են շատ վաղ տարիքից։ Միջնակարգ դպրոցում, նրանք և մի քանի ընկերներ կազմավորել են Upslide անվամբ ռոք խումբը։ Խումբը մի քանի տարիների ընթացքում ելույթ է ունեցել Վաշինգտոնում, որը հանգեցրեց նրան, որ երկվորյակներին նկատեց նյույորքյան Magus Entertainment-ը, որը նրանց հետ պայմանագիր կնքեց Cherry Lane Music լեյբլում։ Ավագ դպրոցում նրանք կազմեցին Trust Fall փոփ դուոն և սկսեցին շրջագայել երկրի տարբեր մասերում ։ Ավագ դպրոցում, 2006 թվականի կեսերին, նրանք առաջին անգամ հանդիպեցին վոկալիստ Չելսի Լիին։ 2009 թվականին Լին և Սպենսերը սկսեցին հանդիպել, և Լին, որպես սոլո արտիստ, պայմանագիր կնքեց Atlantic Records լեյբլի հետ ։
Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո նրանք հետաձգեցին քոլեջի հաճախումը, հույս ունենալով, որ պայմանագիր կկնքեն Epic Records լեյբլի հետ։ Արդյունքում պայմանագիրը կնքվեց, և նրանք երկուսով գարնանը մեկնեցին Մերիլենդի համալսարան։ Քոլեջում սովորելու ժամանակ նրանք ստեղծեցին ֆոլկ ռոք դուո The Walking Sticks անվամբ։ Դուոն իր դեբյուտային` «World So Bright» անվամբ մինի ալբոմը թողարկել է 2012 թվականի հունիսի 27-ին, երբ երկվորյակները սովորում էին քոլեջի ավագ կուրսերում ։ Ալբոմի բոլոր երգերը կենդանի են ձայնագրվել և ունեն ակուստիկ ռոք հնչողություն։
2016 թվականի մարտին The Walking Sticks-ը փոխել է իր անվանումը Shaed-ով ։ 2016 թվականի հունիսին նրանք պայմանագիր են կնքել Photo Finish Records լեյբլի հետ և աշնանը շրջագայել են Marian Hill-ի և Vérité-ի հետ։ Սեպտեմբերին խումբը թողարկել է իր դեբյուտային ալբոմը նոր` «Just Wanna See» անվամբ ։ Նրանց «Name On It» սինգլը հայտնի երգ էր Victoria's Secret-ի գովազդում ։ 2017 թվականի ապրիլին խումբը մեկնել է Բիշոփ Բրիգսի շրջագայությանը ։
2017 թվականի սեպտեմբերին խումբը միասին տեղափոխվեց տնային ստուդիա և սկսեց ձայնագրել հինգերորդ` «Melt» ալբոմը։ 2018 թվականի մայիսի 18-ին խումբը թողարկեց ալբոմի առաջին` «Trampoline» սինգլը ։ Ալբոմը թողարկվել է սեպտեմբերի 21-ին Photo Finish Records լեյբլում։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Apple-ը թողարկեց իր MacBook Air-ը «Trampoline» երգի ուղեկցությամբ ։ Լին և Սպենսերը ամուսնացել են 2018 թվականի հոկտեմբերին Արլինգտոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2011 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Փոփ երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Ինդի երաժշտական խմբեր
Իջեցվող սարք
Իջեցվող սարք, տիեզերանավ, որը վայրէջք է կատարում աստղագիտական մարմնի մակերևույթին ։ Ի հակադրություն հարվածային սարքերի, որոնք կատարում են կոշտ վայրէջք և վնասվում են կամ ոչնչանում, և արդյունքում դադարեցնում են աշխատել վայրէջքից հետո, իջեցվող սարքերը կատարում են փափուկ վայրէջք, որից հետո սարքը շարունակում է աշխատունակ մնալ։
Փափուկ վայրէջք է կատարվում սարքի անկման արագության նվազեցման միջոցով, վայրէջքի պահին զրոյական կամ սարքի վնասման համար փոքր արագության ապահովման շնորհիվ։ Արագության նվազեցման համար կիրառվում են շարժիչներ և պարաշյուտներ, կամ դրանց համադրությունը։ Մթնոլորտ ունեցող մարմինների վրա վայրէջք կատարելիս սովորաբար օգտագործվում է պարաշյուտ։ Երբեմն սարքերի վրա տեղադրվում են փոքր հրթիռային շարժիչներ, որոնք աշխատում են վայրեջքի վերջում, մեղմելով իջեցվող սարքի հպումը մակերևույթի հետ։ Այս տեսակի վայրէջքի մեխանիզմ է կիրառվում «Սոյուզ» տիեզերանավերի իջեցվող պարկուճների վայրէջքի ժամանակ։ Որոշ տիեզերական առաքելությունների ժամանակ վայրէջքի ժամանակ հարվածի մեղմման համար կիրառվում են գազերով փչվող բարձիկներ (օրինակ՝ Լունա 9 և Մարս Փաթֆայնդեր)։
Որոշ դեպքերում բախման հետևանքների հետազոտության նպատակով իջեցվող սարքերը բախվում են մակերևույթի հետ բարձր արագությամբ, այս դեպքում սարքերը անվանում են հարվածային ։
Արեգակնային համակարգի մարմիններից որոշների վրա կատարվել են փափուկ կամ կոշտ վայրէջքներ՝ դրանցից են Երկիրը, Լուսինը, Վեներան, Մարսը, Մերկուրին, Սատուրնի արբանյակ Տիտանը, որոշ աստերոիդներ և գիսաստղեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիեզերագնացության հասկացություններ Կատեգորիա:Իջեցվող սարք Կատեգորիա:Խորհրդային հայտնագործություններ
Կոտյոլ (Օսկոլի վտակ)
Կոտյոլ (Котёл), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օսկոլ գետի ձախ ափին 373 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Սալտիկովների-Չերտկովների դաստակերտ
Չերտկովի դաստակերտ (Усадьба Черткова), դաստակերտ Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Մյասնիցկայա փողոց, տուն 7։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար՝ 7735278000) ։
Պատմություն
XVI դարում այս վայրում գտնվում էր Վոլինսկիների դաստակերտը։ XVII դարից կալվածքը պատկանել է Կասիմովյան խանության արքայորդիներին, սակայն մոտ 1728 թվականին նրանց ցեղն ընդհատվել է։ Քարե ապարանքով դաստակերտի հաջորդ տերն է դարձել իշխան Ալեքսեյ Գրիգորևիչ Դոլգորուկովը, սակայն կարճ ժամանակով. կայսրուհի Աննա Յոհանովնան թագադրումից հետո նրան ընտանիքի հետ աքսորել է Բերյոզով։ Դաստակերտի գլխավոր տունը կառուցվել է XVIII դարի կեսերին նոր սեփականատերեր Սալտիկովների կողմից։ XIX դարի կեսերի որոշ փոփոխություններով այն պահպանվել է մինչև օրս ։
Դաստակերտը հայտնի է դարձել շնորհիվ Ալեքսանդր Դմիտրիևիչ Չերտկովի, որը կողաշենքերով և այգիով տունը գնել է 1831 թվականին։ Չերտկովը հավաքում էր Ռուսաստանի պատմության հետ կապված ամեն ինչ. մետաղադրամներ, ձեռագրեր, հրովարտակներ, քարտեզներ, դիմանկարներ։ Սակայն նրա հավաքածուի հիմնական արժեքը եղել է Ռուսաստանի պատմությանը նվիրված գրադարանը, որն այդ պահին եղել է ամենամեծը։ Այն ժամանակվա շատ գրողներ ընկերություն էին անում Չերտկովի հետ և աշխատում էին նրա հավաքածուի հետ։ Նրանց մեջ էին Պուշկինը, Պոգոդինը, Ժուկովսկին, Գոգոլը և այլք։ Տիրոջ որդին՝ Գրիգորին, հոր գրադարանը դարձրեց հանրամատչելի, նրա համար կահավորվել էր հատուկ հակահրդեհային կցակառույց, որը դուրս էր գալիս Ֆուրկասովյան նրբանցք, և 1863 թվականին դաստակերտում բացվել է Ռուսաստանում առաջին անվճար մասնավոր գրադարանը՝ «Մոսկվայի քաղաքային Չերտկովյան հանրային գրադարանը»։ 1871 թվականին Գ. Ա. Չերտկովը գրադարանը նվիրել է քաղաքին ։
1871 թվականին Չերտկովից դաստակերտը գնել է Ն. Ա. Գագարինան, 1880 թվականին նոր սեփականատեր է դարձել Կ. Ն. Օբիդինան։ 1880-ական թվականների կեսերին շենքում ընթացել են Մոսկվայի ճարտարապետական ընկերության նիստերը, այնուհետև այնտեղ հավաքվում էին Գրական-արտիստական ակումբը և Գրական-արտիստական խմբակը, որի այցելուներից էին Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի հիմնադիրները։ 1914 թվականին շենքը ձեռք է բերել Գ. Ա. Կեպպենը, որը պատրաստվում էր նրա փոխարեն կառուցել հինգհարկանի եկամտաբեր տուն, սակայն նոր սեփականատիրոջ մտադրություններին միջամտեց սկսված պատերազմը ։
Բոլշևիկների իշխանության գալուց հետո դաստակերտը լքվեց, սակայն 1922 թվականին այնտեղ բացվեց «Գործարար ակումբը», որի նպատակն էր հին մասնագետների փորձի հաղորդումը նոր իշխանություններին ։ 1927 թվականից այն կոչվում էր «Ժողովրդական տնտեսության աշխատողների ակումբ», 1936 թվականից՝ «Ինժեների և տեխնիկի տուն», 1955 թվականից՝ «Գիտատեխնիկական քարոզչության տուն» ։
Վերջին վերականգնման ժամանակ շենքի ճակատը զարդարվել է անհայտ ծագման և «Հավատ ու պատիվ» գրությամբ զինանշանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Վենդա (լեզու)
Վենդա (չիվենդա), վենդա ժողովրդի լեզուն, ՀԱՀ պաշտոնական լեզուներից մեկը։ Տարածված է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հյուսիս- արևելքում, առավելապես Լիմպոպո գավառի հյուսիսում, ինչպես նաև Զիմբաբվեի հարավում (ՀԱՀ-ի հետ սահմանին)։ Այս լեզվով խոսողների ընդհանուր թիվը կազմում է 1,152 միլիոն մարդ, որից ՀԱՀ-ում` 1,022 միլիոն (2001 թվականի մարդահամար), Զիմբաբվեում, 130 հազար մարդ։ Վենդան համարվում է բանտուստան Վենդայի պաշտոնական լեզուն։ Ներկայումս այն համարվում է Լիմպոպո գավառի Վխեմբե շրջանի բնակչության մեծամասնության լեզուն։
Դասակարգում
Վենդան բանտու լեզուներից մեկն է։ Ըստ Մալկոմ Գարսիի (1948 թ., 1967-1971 թթ.) դասակարգման և 1978 թվականն Ի. Բաստենի ճշգրտման` այն վերաբերվում է S գոտու, վենդա խմբին (S.20) և ունի S.21 պայմանական ինդեքսը։ Ամենամեծ բարբառներն են`պհանին, տավհացինդին, իլաֆուրին, մբեձին, մանդան, գուվհուն, լեմբետուն։
Բնութագիր
Կառուցվածքը տիպիկ բանտուական է, կցական արհեստական թեքվածության տարրերով։ Հնչյունաբանական առանձնահատկություններից է հարուստ բաղաձայնական համակարգը, որին բնորոշ է կրկնակի հնչյունաբանական արտաբերման առկայությունը։ Ամբողջությամբ ներկայացված է անվանական (համահնչյունական) դասակարգման համակարգը (17 դաս և 2 ենթադաս)։
Գրելաձև
Գրերը ստեղծվել են 19-րդ դարի վերջերին լատինական տառագրական հիմքի վրա։ C, J և Q տառերը օգտագործվում են միայն օտարալեզու փոխառություններում։
Վիկիպեդիան վենդա լեզվով
Գոյություն ունի Վիքիպեդիա վենդա լեզվով բաժին («Վիկիպեդիա վենդա լեզվով»), որտեղ առաջին սրբագրումները կատարվել են 2004 թվականին։ 2018 թվականի օգոստոսի 29-ի դրությամբ բաժինը պարունակում է 266 հոդված (էջերի ընդհանուր քանակը կազմում է 1631), այնտեղ գրանցված են 4466 մասնակիցներ, որոնցից ոչ մեկը ադմինիստրատորի կարգավիճակ չունի, վերջին  30 օրվա ընթացքում որոշակի գործողություններ են կատարել 11 մասնակիցներ, բաժնի գոյության ընթացքում կատարված սրբագրումների թիվը կազմում է 16 813 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանտու լեզուներ Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի լեզուներ Կատեգորիա:Զիմբաբվեի լեզուներ
Սամիրա Էֆենդի
Սամիրա Էֆենդիևա (Samirə Azər qızı Əfəndiyeva, առավել հայտնի է որպես Սամիրա Էֆենդի, ), ադրբեջանցի երգչուհի։ Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում, որը կայանալու է Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում, «Cleopatra» երգով ներկայացնելու է Ադրբեջանը ։
Վաղ գործունեություն
Էֆենդիևան հռչակ է ձեռք բերել իր երկրում մի շարք երաժշտական մրցույթներին մասնակցելուց հետո, այդ թվում` «Yeni Ulduz» (2009), «Böyük Səhnə» (Ադրբեջանի նախընտրական փուլ) (2014) և «The Voice of Azerbaijan» (2015-2016, երրորդ հորիզոնական) ։ 2017 թվականին «Silk Way Star» միջազգային երգի մրցույթում, որն անցկացվել է Ղազախստանի Ալմաթի քաղաքում, եղել է Ադրբեջանի ներկայացուցիչը և զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը ։ Էֆենդիևան «Նուր-Սուլթանի ձայնը» փառատոնում նորից ներկայացրել է իր երկիրը, որն անցկացվել է Ղազախստանի մայրաքաղաք Նուր-Սուլթանում (2019)։
Եվրատեսիլ 2020
2020 թվականի փետրվարի 28-ին ադրբեջանական ITV հեռուստաընկերությունը հայտարարել է, որ Էֆենդիևան ներքին ընտրությամբ ընտրվել է` որպես Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում Ադրբեջանի ներկայացուցիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթ
Մոշենի
Մոշենին, վարդազգիների ընտանիքի բազմամյա խոտաբույս է կամ թուփ։
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունը փշոտ է, բարձրությունը՝ 100–150 սմ։ Տերևները պարզ կամ բարդ են, կոթունավոր։ Ծաղկաբույլը կիսահովանոց է կամ կարճ ողկույզ, ծաղիկները՝ երկսեռ սպիտակ։ Պտուղը սև, մուգ կարմիր հյութալի բազմակորիզ հատապտուղ է։
Տարածում
Հայտնի է 600 տեսակ՝ տարածված Հյուսիսային Ամերիկայում և Եվրասիայում։ Հայաստանի Հանրապետությունում հանդիպում է 11 տեսակ՝ անատոլիական, հայկական, սպիտակավուն, եղևնուտային, ցեզիուս և այլն՝ տարածված Տավուշի, Լոռու, Սյունիքի մարզերում։ Աճում է թփուտներում, գետերի, առուների, ջրանցքների ափերին, անտառների ու ճանապարհների եզրերին և այլն։
Մոշենու Թախտաջյանի, Զանգեզուրի և կովկասյան տեսակները բնաշխարհիկներ են և տարածված են Սյունիքի մարզում. աճում են կիրճերի լանջերին, կավոտ, քարքարոտ վայրերում և այլուր։
Քիմիական կազմ
Պտուղները պարունակում են սպիրտներ, մինչև 7,5% շաքար, ֆլավոնոիդներ, դաբաղանյութեր, ֆիլլոխինոն, պեկտինային նյութեր, ազատ կիտրոնաթթու, վիտամիններից` B1, B2, PP, C, E, կարոտին, քիմիական տարրերից` Na, K, Ca, Mg, P, Fe, Mn, Cu։ Տերևներում հայտնաբերվել են դաբաղանյութեր, խնձորաթթու, թրթնջկաթթու և կաթնաթթու, սերմերում՝ մինչև 13% ճարպայուղ։
Բուժիչ նշանակություն
Իբրև դեղամիջոց՝ ժողովուրդն օգտագործել է մոշի տերևները, ծաղիկները, դեռահաս շիվեր, պտուղները և արմատները։ Հիմնականում օգտագործվել է որպես արնահոսությունը դադարեցնող և հակալուծային միջոց։ Բույսն օգտագործվել է նաև մրսածության ժամանակ որպես ջերմիջեցնող միջոց։
Մոշն օգտակար է նյարդային համակարգի հիվանդությունների, աթերոսկլերոզի, արյան բարձր ճնշաման, շաքարախտի, բերանի խոռոչի, լնդերի և աղեստամոքսային հիվանդությունների ժամանակ։
Թարմ տերևներից պատրաստած թուրմն օգտագործում են դաշտանադադարի շրջանի նևրոզի և երկարատև ու առատ ամսականի, արնազեղումների, անքնության, իսկ հղիների մոտ՝ շաքարախտի ժամանակ։
Արմատի փոշին (եփած գինու մեջ) օգտագործում են միզաքարային հիվանդության բուժման համար։
Պտուղների օգտագործումը թեթևացնում է հոդային ցավերը ռևմատիզմի դեպքում։ Օգտակար է երիկամների և միզապարկի բորբոքման ժամանակ;
Պտուղների հյութն օգտագործում են գինեկոլոգիական հիվանդությունների, փորլուծության, սակավարյունության նաև որդերի դեպքում ։
Նշանակություն և կիրառում
Պարունակում է շաքարներ, օրգանական թթուներ, աղաղանյութեր, վիտամիններ։ Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված (մուրաբա, հյութ, կոմպոտ և այլն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարդազգիներ
Կոնստանտին Չույչենկո
Կոնստանտին Անատոլևիչ Չույչենկո (Константи́н Анато́льевич Чу́йченко, ), ռուս պետական գործիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության արդարադատության նախարար՝ 2020 թվականի հունվարի 21-ից։ Ռուսաստանի Դաշնության անվտանգության խորհրդի անդամ՝ 2020 թվականի փետրվարի 3-ից ։ Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի իսկական պետական խորհրդական (2008)։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի օգնական՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի վերահսկողական վարչության պետ (2008-2018)։ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի տեղակալ՝ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության աշխատակազմի ղեկավար (2018-2020)։
Կենսագրություն
1987 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, սովորել է Դմիտրի Մեդվեդևի հետ նույն խմբում։
Գնահատականներ
2008 թվականի փետրվարի 4-ի ռուսական SmartMoney ամսագրի (№ 3 (93) համարում հրապարակված համակուրսեցիների հիշողությունների համաձայն՝ Չույչենկոյի համալսարանում ուսանելու ժամանակ եղել է գլխավորը ընկերական միջավայրում, որոնք Վսեվոլոժսկում իր բնակարանում հաճախ էին հավաքվում։ Ընդ որում նա շատ պատասխանատու էր, գնահատում էր բարեկամությունը և միշտ պատրաստ էր օգնել ։ Նույն հոդվածում նշված է, որ հենց Մեդվեդևը դարձավ Գազպրոմի տնօրենների խորհրդի նախագահ, Չույչենկոն աշխատանքի անցավ Գազպրոմում և անմիջապես գլխավորեց գազային կոնցեռնի իրավաբանական դեպարտամենտը։ Նշվում էր, որ նա հանդիսանում է գազի շուրջ ռուս-ուկրաինական բանակցությունների առանցքային բանակցողը։
Միջադեպեր
2010 թվականի փետրվարի 26-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևն ընդհատել է իր խոսքը Մայենդորֆ պետական ներկայացուցչությունում գործարարների հետ հանդիպման ժամանակ՝ ուշադրություն հրավիրելով պետաիրավական վարչության պետ Լարիսա Բրիչևայի հետ զրուցող Չույչենկոյին։ Մեդվեդևն ընդգծել է իր ելույթի ժամանակ կողմնակի խոսակցությունների անթույլատրելիությունը՝ նկատելով, որ նման վարքագիծ իր կողմից առաջին անգամ չէ, որ նկատվում է ։
Սեփականություն և եկամուտներ
Ռուսաստանի նախագահի պաշտոնական կայքում հրապարակված տվյալների համաձայն՝ Չույչենկոյի 2008 թվականի եկամուտը կազմել է 368,5 մլն ռուբլի (ներառյալ հողամասերի և այլ անշարժ գույքի վաճառքից ստացված եկամուտները)։
Պաշտոնական տվյալների համաձայն՝ 2011 թվականին Չույչենկոյի եկամուտը կազմել է 32,49 մլն ռուբլի, կնոջ եկամուտը՝ 33,27 մլն ռուբլի։ Չույչենկոյի կնոջ հետ միասին պատկանում են 95 ակր ընդհանուր մակերեսով 4 հողամաս, 350 և 900 մ² մակերեսով երկու բնակելի տուն, Cadillac, Land Rover, Chrysler և Nissan մակնիշի 4 ավտոմեքենա, Grandezza մոտորանավակ և ինքնագնաց մեքենա։ Բացի այդ, ընտանիքի կողմից օգտագործվում են 95 ակր ընդհանուր մակերեսով 2 հողամաս ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է Քրիստինա Տիխոնովայի հետ։ Ունի երեք դուստր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի իրավաբաններ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ՊԱԿ սպաներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի նախարարներ
1920-1930-ական թվականների հայ գրականություն
1920-1930-ական թվականների հայ գրականություն
Զարգացման նոր շրջան
Հայ գրականությունը զարգացման նոր շրջան թևակոխեց Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո։ Քսանական թվականների հենց սկզբից ծայր առավ գրականության բովանդակության ու ձևերի հարստացման, իրականության արտացոլման գեղարվեստական նոր սկզբունքների մշակման բարդ ընթացք։
Ժողովրդի կյանքում կատարված արմատական հեղաշրջումը թելադրում էր սոցիալիստական գրականության գաղափարական բովանդակության ու գեղարվեստական որոնումների մի նոր ընթացք։ Հոգևոր կյանքի ամենակարևոր խնդիրներից մեկը դարձավ գեղարվեստ, գրականության նոր դիմագծի ձևավորումը։ Մինչ որոշ տեսաբաններ, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ Հայաստանը գերազանցապես գյուղացիական երկիր է, ժխտում էին պրոլետարական գրականության զարգացման հնարավորությունը, գրականության կենդանի ընթացքը ի հայտ էր բերում իր նոր կառուցվածքի ներքին ու հարուստ պաշարները։
Հայ խորհրդային գրականությանյան սկզբնավորման շրջանի ամենահրատապ խնդիրը, ինչպես և պետք էր սպասել, նրա ստեղծագործական անձնակազմի խնդիրն էր, մասնավորապես, «Անցյալի գրողների»՝ դասականների վերաբերմունքը նոր իրականության հանդեպ։
Լավագույն ստեղծագործողներ։ Նախահեղափոխական շրջանի գրողներ
Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Հովհաննես Թումանյանը, Նար–Դոսը և այլք ողջունեցին «մուրճ ու մանգաղի» իշխանությունը, նրա մեջ տեսնելով հարազատ ժողովրդի վերածննդի և հայրենի մշակույթի բարգավաճման գրավականը։ Տարագրությունից հայրենիք վերադարձան Ալեքսանդր Շիրվանզադեն և Ավետիք Իսահակյանը։ Դասականների կողքին էին նախահեղափոխական տարիներին ճանաչման հասած գրողներ Դերենիկ Դեմիրճյանը, Խնկո–Ապերը (1875–1935), Վահան Թոթովենցը (1894–1938), Ստեփան Զորյանը, որոնք հետագայում մկրտվեցին «ուղեկիցներ» անունով։ Նորագույն գրականության անձնակազմի առաջին ներկայացուցիչները 1905-ի հեղափոխության բոցերում կոփված գրողներն ու հրապարակախոսներն էին՝ Հ․ Հակոբյան, Շ․ Կուրղինյան, Մ․ Արագի, Մ․ Պետրոսյան, Ա․ Վարդանյան և ուրիշներ։
Քաղաքացիական կռիվների բովով անցած գրողներ
Մյուս խումբը քաղաքացիական․ կռիվների բովով անցած գրողներն էին Եղիշե Չարենց, ԱզատՎշտունի, և այլք։ Եվ, վերջապես, հիմնական զանգվածը գործարաններից, գյուղերից, որբանոցներից եկած երիտասարդությունն էր՝ Ակսել Բակունց (1899–1937), Գուրգեն Մահարի (1903–1969), Վահրամ Ալազան (1903–1966), Նաիրի Զարյան (1900–1969), Գեղամ Սարյան (1902–1976), Հմայակ Սիրաս (1902–1984), Սարմեն (1901–1984), Արաքս (1903–1978), Սողոմոն Տարոնցի (1905–1971), Մկրտիչ Արմեն (1906–1972)։
Պրոլետարական գրականություն
Հեղափոխությունից անմիջապես հետո Հայաստանում և հայաշատ քաղաքներում (Թիֆլիս, Բաքու, Մոսկվա, Դոնի–Ռոստով) ծավալվում է պրոլետարական գրական լայն շարժում, որը կյանքի է կոչում պրոլետարական գրական խմբակցություններ։ Մինչ դրանց ձևավորումը հայ իրականության մեշ արդեն կազմավորվել էին կուլտուր–լուսավորական հիմունքներով գործող օջախներ՝ Թիֆլիսի Հայարտունը կից «Հայ գրչի մշակների միությունը» (1921–1923), Երևանի «Հայ գեղարվեստական գրականության աշխատավորների միությունը» (1921–22)։
Շարժման ամենանշանակալից երևույթ
Պրոլետարական գրական շարժման ամենանշանակալից երևույթը «Երեքի»՝ Չարենցի, Աբովի, Վշտունու խմբակն էր․ այն 1922 թ․ հունիսի 14-ին «Խորհրհրդային Հայաստան» օրաթերթում հրապարակեց իր գեղագիտական հանգանակը՝ «Դեկլարացիա երեքի»-ն, որը խիստ քննադատվեց գեղագիտական մի շարք սխալ դրույթների համար։ «Երեքի» հիմնական սխալն այն էր, որ, ինչպես պրոլետկուլ-տականներն ու ձախ ֆուտուրիստները, նրանք ևս խաչ էին քաշում անցյալի գեղարվեստական ժառանգության վրա։
Դեկլարացիայի «Ռացիոնալ հատիկը» գեղարվեստը հեղափոխական այժմեականությանը՝ կյանքին ի սպաս դնելու միտումն էր։ «Երեքի» պառակտվելուց հետո պրոլետարական գրական շարժումն արդեն հունավորվեց պրոլետկուլտական խմբակներում, որոնք համախմբվեցին «Մուրճ» (Երևան, 1922– 1923), «Դարբնոց» (Թիֆլիս, 1922–1923), «Քուրա» (Մոսկվա, 1923), «Վիշկա» (Բաքու, 1925), «Մուրճ և մանգաղ» պարբերականների շուրջը։ Այս խմբակները ռուս իրականության մեջ հայտնի «Кузница» պրոլետկուլտական խմբակցության հայկական․ տարատեսակներն էին, արտահայտում էին գեղարվեստի ինքնավարության և «Ցեխային» հոգեբանության դավանանքը։
Գրական խմբակներ
Պրոլետարական գրողների ասոցիացիան դառնում է մասսայական կազմակերպություն՝ իր բաժանմունքները ստեղծելով Լենինականում, Ղարաքիլիսայում (այժմ՝ Կիրովական), Ալավերդիում, էջմիածնում և Հայաստանի այլ բնակավայրերում։ 1925-ին ստեղծվեց պրոլետարական նոր միություն՝ «Նոյեմբերը» (գլխավոր դեմքերն էին Եղիշե Չարենցը, Ակսել Բակունցը, Գուրգեն Մահարին, Մկրտիչ Արմենը), իսկ 1926 թ․ դեկտեմբերին՝ Հայաստանի պրոլետարական գրողների միությունը։ Այդ միությանը զուգահեռ գործում էին «Հայ գրական ընկերությունը» (1926 թվականից) և «Հայ աշխատավորական գրողների միությունը» (1927 թվականից)։
Հայաստանի խորհրդային գրողների ֆեդերացիա
1929 թվականին ձևավորվեց Հայաստանի խորհրդային գրողների ֆեդերացիան (պաշտոնական օրգանն էր «Նոր ուղի» ամսագիրը)։ 1920–1930-ական թվականներին խմբակային ինքնամեկուսացումը դարձել էր գրականության զարգացման լուրջ արգելակ։ Այս իրադրության մեջ հրապարակվեց գրական–գեղարվեստական կազմակերպությունների վերակառուցման վերաբերյալ ՀամԿ(բ)Կ Կենտկոմի 1932-ի ապրիլի 23-ի որոշումը, որի համաձայն Հայաստանում ևս գրողները միավորվեցին մի միասնական կազմակերպության մեջ։
1934 թվականի օգոստոսի 1–ից 8-ը կայացավ Հայաստանի գրողների առաջին համագումարը, որտեղ ձևավորվեց գրողների միությունը։ Խորհրդային բազմազգ գրականության գաղափարական միասնության համար բացառիկ կարևոր նշանակություն ունեցավ խորհրդային գրողների համամիութենական I համագումարը (1934-ի օգոստոս), որի պատմական նշանակությունը Մաքսիմ Գորկին գնահատեց իբրև «Բոլշևիզմի հաղթանակ»։
Հայ ժողովրդի կյանքին ու մշակույթին ծանոթանալու նպատակով 20–30-ական թվականներին Հայաստան են գալիս նաև արտասահմանյան մի շարք առաջադեմ գրողներ։ 30-ական թվականների սկզբին որոշ շրջադարձ է նկատվում գրական ժառանգության գնահատման հարցում։ Անցյալի գեղարվեստ, հուշարձանների գնահատման բարձրակետը եղավ «Սասունցի Դավիթ» էպոսի 1000-ամյակի տոնակատարությունը (1939)՝ համամիութենական շրջագծով։ Հայ մշակույթի տարեգրության նշանակալից իրադարձություններ էին նաև հայ արվեստի (1939) և հայ գրականության (1941) տասնօրյակները Մոսկվայում։
Կատեգորիա:Հայ գրականություն
Գրոս Վոնսդորֆի դղյակ
Գրոս Վոնսդորֆի դղյակ (Burg Groß Wohnsdorf), 13-րդ դարի տևտոնական օրդենի դղյակ, որը գտնվում է համանուն բնակավայրում (այժմ՝ Կալինինգրադի մարզի Կուրորտնոե ավան)։ 1830 թվականի հրդեհից հետո ավերվել է և չի վերականգնվել։ Պահպանվել են 1356 թվականին կառուցված աշտարակի ավերակները։
Պատմություն
Գրոս Վոնսդորֆի փայտե և հողե դղյակը կառուցվել է Տևտոնական միաբանության կողմից 13-րդ դարում, նվաճված հին պրուսական Կապոստետե (Capostete) ամրոցի տեղում։
1319 թվականին դղյակն ավերվեց լիտվական զորքերի կողմից։ Մեկ տարի անց դղյակը վերականգնվեց նախկին տեսքով, սակայն նորից նվաճվեց և հրդեհվեց լիտվացիների կողմից 1347 թվականին, որից հետո էլ որոշվեց այն վերակառուցել քարից։ 1348 թվականին Գրոս Վոնսդորֆը դարձավ կամմերմատի կենտրոնը, Ինստերբուրգի կոմտուրի ենթակայությամբ։ Քարե դղյակի շինարարությունը սկսվեց 1356 թվականին և ավարտվեց 1372 թվականին։ 1391 թվականին Գրոս Վոնսդորֆը կրկին վերակառուցվեց ։ 1450 թվականին դղյակ այցելեց Տևտոնական միաբանության մագիստր Լյուդվիգ ֆոն Էրլիխսհաուզենը ։
Շուտով Տասներեքամյա պատերազմի ավարտից հետո 1468 թվականին միջոցների բացակայության պատճառով միաբանությունը դղյակը հանձնեց Հանս ֆոն Վոյրին։  1525 թվականին  դուքս  Ալբրեխտը հայտարարեց Տևտոնական միաբանության աշխարականացման մասին և դղյակը հանձնեց Էդելման Գրեյնո ֆոն Դյոբերիտցին։ 1552 թվականին դղյակն անցավ Անդրեաս ֆոն Ֆլանսին։ 1590 թվականին իրականացվեց կապիտալ վերակառուցում ։
1688 կամ 1702 թվականին ամրոցը համարվում էր Ֆոն Շրյոտտեր ընտանիքի կալվածքի մի մասը ։ Այստեղ իր մանկությունն է անցկացրել Պրուսիայի գավառի ապագա նախարար և պետական խորհրդի անդամ Ֆրիդրիխ Լեոպոլդ ֆոն Շրյոտտերը։ Դղյակ հաճախակի էր այցելում ընտանիքի բարեկամ Իմանուիլ Կանտը։
1790 թվականին դղյակում մեծ հրդեհ է բռնկվում, որից հետո ճարտարապետ Ֆրիդրիխ Ժիլլին վերակառուցում է այն, վերականգնվում է նաև աշտարակը ։ 1830 թվականին դղյակում ավելի խոշոր չափերի հրդեհ է բռնկվում, որից այն ամբողջությամբ ավերվում է բացի աշտարակից։
Մանիկ փիքսի երազների աղջիկ
Օրինակներ
ՄՓԵԱ-ները անփոփոխ հերոսներ են, որոնք ունեն էքսցենտրիկ բնավորության գծեր։ Նրանք միշտ պրոտագոնիստի, որը շատ հաճախ ընկճված է, սիրային հետաքրքրությունն են։
Գրոս Վոնսդորֆի դղյակ
Ներկայիս վիճակ
Կալինինգրադի մարզի կառավարության 2007 թվականի մարտի 23-ի № 132 որոշմամբ դղյակի ավերակներին շնորհվում է տարածքային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Մանիկ փիքսի երազների աղջիկ
Հրաժարումը տերմինից
2014 թվականի հուլիսին Ռեբինը առաջարկեց տերմինից հրաժարվել։ Նա պնդում էր, որ ՄՓԵԱ-ներին անորոշ և ընդհանուր բացատրություն տալու պատճառով մարդիկ տերմինը սկսել էին վերագրել չափազանց շատ հերոսների, չնայած, որ նրանք ՄՓԵԱ-ների բացատրությանը համապատասխանում են միայն ինքնատիպ և աշխույժ լինելով։
Գրոս Վոնսդորֆի դղյակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի դղյակներ Կատեգորիա:13-րդ դարի հիմնադրումներ
Մանիկ փիքսի երազների աղջիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արխետիպներ
Այծի հուշարձան
Պատմություն
Հուշարձանը Ռուսաստանի Ուրյուպինսկ քաղաքում պատահական չի հայտնվել։ Տեղադրվել է քաղաքի 382-ամյա տարելիցի կապակցությամբ ։ Այս քաղաքում բուծվում է ավելի քան 120000 այծ, որոնց մորթուց հյուսում և գործում են գլխաշորեր, գուլպաներ, մորթին օգտագործում են տրիկոտաժի պատրաստման համար։ Այծի մորթուց ստացված արտադրանքը Ուրյուպինսկի բնակիչներից շատերի համար եկամտի միակ աղբյուրն է։ Մորթու այս տեսակը բնորոշ է Վոլգոգրադի մարզի այծերին։
Քաղաքի գլխավոր հրապարակում կազմակերպվում է Այծի օր ամենամյա տոնը, որի ընթացքում որպես մրցանակներ հանձնվում են տեղական տեքստիլ գործարանի արտադրանքից, որոնք կրում են «Մոսկվա-Փարիզ-Ուրյուպինսկ», «Ամն ինչ կթողնեմ, կգնամ Ուրյուպինսկ» և այլ գովազդային կարգախոսներ։ Քաղաքում տեղադրվել է նաև «Ձեռագործություն» բրոնզե քանդակային կոմպոզիցիան, որը հավերժացնում է Ուրյուպինսկի վարպետ-մորթեգործներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:2000 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կորովին եղբայրներ (այլ կիրառումներ)
Կորովին եղբայրներ, ռուս նկարիչներ։
Միխիլ վան Մյուսսեր
Միխիլ վան Մյուսսեր (Michiel van Musscher), ), հոլանդացի գեղանկարիչ և գրաֆիկական արվեստի ներկայացուցիչ։ Մեկն է հոլանդացի խոշորագույն գեղանկարիչներից, որ ստեղծագործել է բարոկկո ոճով։ Նկարչի աշակերտներն են եղել Գաբրիել Մետսյուն, Ադրիան վան Օստադեն և Աբրահամ Լամբերտսոնը։ Ստեղծագործել սկսել է դեռևս Ռոտերդամում, իսկ 1678 թվականից ապրել և ստեղծագործել է Ամատերդամում։ Նրա կտավները գտնվում են Ամստերդամի Պետական թանգարանում, Մաուրիցհեյսում և Ռոտերդամի Բոյմանս վան Բյոնինգենի թանգարանում։
Տես նաև
= Ծանոթագրություններ ==
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Պորտիկո է Սան Բենեդետո
Պորտիկո է Սան Բենեդետո (Portico e San Benedetto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆորլի Չեզանա գավառում ։
Արթուր Բեմբրիջ
Արթուր Լեոպոլդ Բեմբրիջ (Arthur Leopold Bambridge, ), անգլիացի նախկին ֆուտբոլիստ։ Խաղացել է անգլիական վեց ակումբներում և Անգլիայի ազգային հավաքականում։
Պորտիկո է Սան Բենեդետո
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է՝ 802 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 61 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 47010։ Հեռախոսային կոդը` +39 0543:
Արթուր Բեմբրիջ
Ծնվել է Վինձորում (Բերկշիրի կոմսություն)։ Միսիոներ և Վիկտորյա թագուհու լուսանկարիչ Ուիլյամ Սեմյուել Բեմբրիջի վեցերորդ զավակն էր։ Ավարտել է Վինձորի Ս. Մարկոսի դպրոցը։
Պորտիկո է Սան Բենեդետո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Արթուր Բեմբրիջ
Նրա երրորդ և վերջին խաղն Անգլիայի հավաքականում կայացավ 1884 թվականին Իռլանդիայի հավաքականի դեմ։ Այս խաղում Արթուրը խփեց իր միակ գոլը հավաքականում։
Պորտիկո է Սան Բենեդետո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Արթուր Բեմբրիջ
Նրանց ավագ եղբայր Էռնեստ Բեմբրիջը 1876 թվականին Անգլիայի հավաքականում անցկացրեց մեկ խաղ։ Այսպիսով, նրանք միակ երեք եղբայրներն էին, որ երբևէ հանդես են եկել Անգլիայի հավաքականում։
Հետֆուտբոլային գործունեություն
1884 թվականին Արթուր Բեմբրիջն ավարտեց իր կարիերան վնասվածքի պատճառով։ Դրանից հետո նա ճամփորդեց աշխարհով մեկ, սովորեց կերպարվեստ և հեղինակեց մի քանի կտավներ։
Կատեգորիա:1861 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:1923 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 27 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Վեներա Բորգեզե
Վեներա Բորգեզե (Borghese Venus), Վեներայի հռոմեական մարմարե քանդակ, Աֆրոդիտեի կրկնօրինակ։ Գտնվում է Բորգեզե պատկերասրահում։
Պատմություն և նկարագրում
Անհայտ հեղինակի այս աշխատանքը թվագրվում է մ.թ. 2-րդ դարին։ Սկզբնապես հայտնվելով Բորգեզեի ընտանիքի հավաքածուի մեջ, Նապոլեոն III-ը ձեռք է բերել 1861 թվականին և 1863 թվականին տեղավորվել է Լուվրում։ Քանդակի գույքագրման համարը MR 369 (Ma 335): Վեներայի մյուս երեք քանդակները ձեռք են բերվել Բորգեզեի հավաքածուից՝ Լուվրի համար միևնույն ժամանակ՝ «Աֆրոդիտեն սյուների մոտ» («Aphrodite au pilier»), «Զինված Վեներան» («Vénus en armes») և «Աֆրոդիտե Կնիդսկայա»։
Վեներայի 1,8 մետր բարձրությամբ քանդակը մարմարից է պատրաստված։ Լիովին մերկ աստվածուհու ձախ կողմում գտնվող Էրոսը և դելֆինը Վեներայի դասական ատրիբուտներներ են, սակայն, հավանաբար, համարվում են հռոմեական քանդակագործի լրացում ։
Նման քանդակ կա Անթալիայի թանգարանում, որտեղ կոտրվել են Էրոսի երկու ձեռքերն ու ձախ ոտքը ։ Բրիտանական թանգարանում ցուցադրվում է 17-րդ դարի երկրորդ կեսի անհայտ հեղինակի նկարը, որը պատկերել է այդ քանդակը (գույքագրման համարը 2010,5006.1875) :
Թրևանթե Ռոդս
Թրևանթե Նեմոր Ռոդս (Trevante Nemour Rhodes, ), ամերիկացի դերասան և նախկին թեթևատլետ, ով մասնագիտացված է եղել կարճ վազքուղիներում։
Վաղ կյանք և կարիերայի սկիզբ
Նախքան դերասանական կարիերան սկսելը, Ռոդսը եղել թեթևատլետ՝ մասնագիտացված կարճ վազքուղիներում։ 2009 թվականին մասնակցել է Պանամերիկյան պատանեկան աթլետիկայի առաջնությանը, որտեղ 100 մետր վազքուղում նվաճել է ոսկե մեդալ ։
2012 թվականին համալսարանն ավարտելուց հետո, Ռոդսը տեղափոխվեց Լոս Անջելես և սկսեց իր դերասանական կարիերան ։ Նա նկարահանվեց մի քանի ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, որոնցից են` «Բաց պատուհաններ», «Այդքան էլ ուշ գիշեր չէ» և «Եթե քեզ սիրելը սխալ է» ։
Ճանաչում
Ռոդսն մեծ ճանաչում ձեռք բերեց 2016 թվականին էկրան բարձրացած «Լուսնի լույս» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո, որը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում՝ Ոսկե գլոբուս «Լավագույն դրամա ֆիլմ», Օսկար «Տարվա լավագույն ֆիլմ» և «Լավագույն ադապտացված սցենար» անվանակարգերում ։ Այդ ֆիլմում նա մարմնավորում է գլխավոր հերոս Շայրոնին, ով առնչվում է իր սեռական կողմնորոշման և ինքնության հետ կապված դժվարությունների ։ Հարցազրույցներից մեկում խոսելով այդ ֆիլմի մասին, նա ասել է. «Սևամորթ լինելը Ամերիկայում դժվար է, գեյ լինելը ևս դժվար է Ամերիկայում, իսկ սևամորթ գեյ լինելը որոշ մարդկանց համար ամենասարսափելին է։ Այդ պատճառով էլ ես ուզում եմ, որ մարդիկ դիտեն «Լուսնի լույս» ֆիլմը։ Ես չեմ կարծում, որ մեր խնդիրներին լուծում կա, սակայն այս ֆիլմը միգուցե կփոխի մարդկանց» ։ 2017 թվականի փետրվարին Ռոդսն այդ ֆիլմի դերասաններ Մահերշալալհաշբազ Ալիի, Էշթոն Սենդերսի և Ալեքս Հիբերթի հետ նկարահանվեց «Քելվին Քլայն» ապրանքանիշի անդրավարտիքի գարնանային հավաքածուի գովազդում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1904/1905
1904/1905 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը քսաներկուերորդն էր։ Երրորդ անգամ անընդմեջ հաղթող դարձավ հավաքականը։ Չնայած անգլիացիներից կրած պարտությանը, երկրորդ տեղում էր  հավաքականը, ինչը թիմի նվաճումների շարքի մեկնարկային հանգրվանն էր։
Մրցաշարի ելքը ավանդաբար վճռվեց Լոնդոնում կայացած - խաղում, ուր անգլիացիները հաղթեցին նվազագույն հաշվով և անկախ մրցաշարի վերջին խաղի արդյունքից ապահովեցին չեմպիոնական տիտղոսը։
Մրցաշարային աղյուսակ
Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։
Ռմբարկուներ
<div style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; -o-column-count: 3; -ms-column-count: 3; column-count: 3;">
Ինքնագոլ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Միացյալ Թագավորության տնային առաջնություն
Լամոտ Բրեբեր
Լամոտ Բրեբեր (Lamotte-Brebière), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 225 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.25 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 7 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 155 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 112-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,3 %։ 112 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 96 անձ (53 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (7 տղամարդ և 9 կին)։ 43 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լուիս Կոմպանիս
Լուիս Կոմպանիս ի Ժովեր (Lluís Companys i Jover, ), կատալոնացի քաղաքական գործիչ, 1933 թվականի Իսպանիայի կառավարության նախարար, Կատալոնիայի կառավարության ղեկավար 1933-ից 1934 և 1936-ից 1940 թվականներին։ Եղել է Եվրոպայի պատմության մեջ ժողովրդավարական ընտրություններում ընտրված գնդակահարված միակ գործող նախագահը ։
Երիտասարդ տարիներ
Լուիս Կոմպանիսը ծնվել է ազնվական ծագում ունեցող գյուղացու ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի 10 երեխաներից երկրորդ տղան։ Նրա ծնողներն էին Ժոզեպ Կոմպանիսն ու Մարիա Լուիզա դե Ժովերը ։ Բարսելոնայի համալսարանում իրավաբանի դիպլոմ ստանալուց հետո Կոմպանիսը սկսեց մանսակցել Կատալոնիայի քաղաքական կյանքին։ 1906 թվականին զինվորականների կողմից կատալոնյան «Cu-Cut!» և «La Veu de Catalunya» թերթերի գրասենյակների հրդեհման և «Իրավասությունների օրենքի» («Ley de Jurisdicciones») հաստատումից հետո Իսպանիայի դեմ հանդես եկավ ելույթով, մասնակցեց «Համերաշխություն» կատալոնյան ազգային շարժման ստեղծման աշխատանքներին և որդեգրեց ձախ ազատական հայացքներ։
Ավելի ուշ դարձավ «Դաշնային ազգայնական հանրապետական միության» (Unió Federal Nacionalista Republicana) անդամ, որտեղ նշանակվեց երիտասարդական թևի նախագահ։ Երիտասարդական միջոցառումների համար ձերբակալվել ու բանտ է ուղարկվել 15 անգամ։ 1917 թվականին Բարսելոնայում տեղի ունեցած ողբերգական շաբաթից հետո ոստիկանական արձանագրություններում որակավորվել է որպես «վտանգավոր մարդ»։
Ֆրանցիսկ Լայերտի հետ Կոմպանիսը ներկայացնում էր Կատալոնյան հանրապետական կուսակցության ձախ ֆրակցիան։ 1916 թվականին ընտրվել է Բարսելոնայի քաղաքային խորհրդի խորհրդական։ 1920 թվականի նոյեմբերին Սալվադոր Սեգի (հայտնի որպես Էլ Նոյ դել Սուկրե), Մարտին Բարերայի, Ժոզեպ Վիադուի և արհմիութենական կազմակերպությունների ակտիվ ներկայացուցիչների հետ միասին ձերբակալվել է, այնուհետև արտաքսվել Մենորկա կղզու Մաոն քաղաքի Կաստել դե լա Մոլա։ Դրանից հետո Լայերտը սպանվում է։
Չնայած իր արտաքսմանը՝ 1920 թվականին տեղի ունեցած Իսպանիա խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով Լուիս Կոմպանիսը Սաբադելյա քաղաքից ընտրվում է ժողովրդական պատգամավոր՝ զբաղեցնելով այն տեղը, որը պետք է զբաղեցնել Լայերտը։ Այդ փաստը նրան շնորհեց պատգամավորական անձեռնմխելիություն, ինչի արդյունքում նա ազատվեց բանտից։
1922 թվականի Լուիս Կոմպանիսը եղել է Կատալոնիայի գյուղացիների միության (Unió de Rabassaires) հիմնադիրներից մեկը։ Պրիմո դե Ռիվերայի կառավարման ժամանակաշրջանում նա միությունում աշխատում էր որպես իրավաբան և «La Terra» պարբերականի տնօրեն։
1933 թվականին Լուիս Կոմպանիսը ընտրվում է Կատալոնիայի գեներալիտետի ղեկավար (գործնականում՝ Կատալոնիայի կառավարության նախագահ)։ Չնայած այն հանգամանքին, որ 1934 - 1936 թվականներին պաշտոնապես Կատալոնիայի կառավարությունը չէր գործում, իսկ 1939 թվականից վերջնական ոչնչացված էր՝ Լուիս Կոմպանիսը մնաց Կատալոնիայի գեներալիտետի ղեկավարի պաշտոնում մինչև 1940 թվականին տեղի ունեցած իր մահապատիժը։
Կատալոնական պետության հռչակում
1934 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Լուիս Կոմպանիսը ղեկավարեց կենտրոնական իշխանությունների և հանրապետական կառավարության աջ թևի դեմ սկսված ազգայնական կատալոնյան ապստամբությունն ու հռչակեց Կատալոնյան պետությունը (Estat Català) : Այդ կապակցությամբ նա ձերբակալվում է և դատապարտվում երեսուն տարվա բանտարկության ։ Այնուամենայնիվ, 1936 թվականին տեղի ունեցած համընդհանուր խորհրդարանական ընտրություններում ձախերի հաղթանակից հետո նա նոր կառավարության կողմից ազատ արձակվեց։
Քաղաքացիական պատերազմ
Շուտով Իսպանիայում սկսվեց քաղաքացիական պատերազմ։ Լուիս Կոմպանիսը միացավ Իսպանիայի երկրորդ հանրապետությանն ընդեմ խռովարարների։ Նա մեծ դեր կատարեց հակաֆաշիստական ոստիկանության հետ համագործակցության գործում, որը կազմակերպվել էր իր կառավարության, Մարքսիստական միավորման աշխատավորական կուսակցության, Հեղափոխական հակաստալինյան կոմունիստական կուսակցության, ինչպես նաև «Confederación Nacional del Trabajo» համադաշնության և անարխիստական սինդիկալիստական արհմիութենական կազմակերպության կողմից ։
Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Լուիս Կոմպանիսը փորձում էր պահպանել իր քաղաքական դաշինքի միասնականությունը, սակայն, այն բանից հետո, երբ Խորհրդային Միության հյուպատոս Վլադիմիր Անտոնով-Օվսեենկոն սպառնաց, որ ԽՍՀՄ-ը կդադարեցնի Կատալոնիային մատակարարել օգնություն, 1936 թվականի դեկտեմբերին աշխատանքից հեռացրեց Մարքսիստական միության աշխատավորական կուսակցության ղեկավար, Արդարադատության նախարար Անդրեյ Նինին։
Ձերբակալություն և մահապատիժ
Քաղաքացիական պատերազմից հետո՝ 1939 թվականի փետրվարին Ֆրանսիա մեկնած Լուիս Կոմպանիսը 1940 թվականի օգոստոսի 13-ին Նանտի մոտ գտնվող Լա Բոլ լե Պենում ձերբակալվում է։ Այնուհետև Կոմպանիսը արտաքսվում է Իսպանիա, 1940 թվականի սեպտեմբերին հանձնվում Մադրիդի ազգայնական կառավարությանը և բանտարկվում պետական անվտանգության ծառայության (Dirección General de Seguridad) շտաբակայանի նկուղում։ Կոմպանիսն այնտեղ է պահվում շուրջ 5 շաբաթ, որի ընթացքում ենթարկվում է կտտանքների ու ծեծի։ Ֆրանկոյի վարչակարգի բարձրաստիճան գործիչները այցելում էին նրա խուց, վիրավորում և նրա ուղղությամբ նետում մետաղդրամնեեր ու հացի փշուրներ ։ 1940 թվականի հեկտեմբերի 15-ին ընդամենը մեկ ժամ տևած ռազմական դատարանի նիստից հետո «զինված ապստամբության» մեղադրանքով Լուիս Կոմպանիսը Բարսելոնայում գտնվող Մոնժուիկի ամրոցում գնդակահարվում է
Հիշատակ
Լուիսս Կոմպանիսի հիշատակի պատվին նրա անունով է կոչվել Բարսելոնայի Օլիմպիական մարզադաշտը։ 1998 թվականին, ի հիշատակ Կոմպանիսի, Բարսելոնայի Պասեո դե Լուիս Կոմպանիս պողոտայում գտնվող Հաղթական կամարի մոտ տեղադրվել է հուշարձան:Նրա ընկերը՝ գրող Կոնչիտա Ժուլիան, հուշարձանի վրա պատկերված է նրա կողքին։
Լուիս Կոմպանիսի աճյունը ամփոփված է Բարսելոնայի Արական գերեզմանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի քաղաքապետներ Կատեգորիա:Կատալոնիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանիայի ծովային նախարարներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
Լամոտ Բուլե
Լամոտ Բուլե (Lamotte-Buleux), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 330 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.16 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 225 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 168-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 57։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,7 %։ 168 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 153 անձ (84 տղամարդ և 69 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (8 տղամարդ և 7 կին)։ 57 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Իտալիայի լեզուներ
Իտալիայում իտալերենի և նրա տարածաշրջանային տարատեսակների հետ մեկտեղ տարածված է նաև ուրիշ արտահայտություններ՝ մի շարք ռոմանական բարբառներ, դիտարկվող առանձին լեզուներ, ինչպես նաև փոքրամասնությունների լեզուներ, չի վերաբերում ռոմանական խմբին   ։ Ընդ որում, «իտալական բարբառներ» անվանումը վերաբերում է ոճական արտահայտություններին, որոնցից մի քանիսը նույնիսկ չեն պատկանում իտալա–ռոմանական խմբին։
Հյուսիսային
Հյուսիսային բարբառները սովորաբար պարունակում են ոճական արտահայտություններ, տարածված է հյուսիսային Լա Սպեցիա–Ռիմինի ուղղությամբ։ Պատմական զարգացման իր կառուցվածքով և առանձնահատկություններով նրանք մոտ են գալլո-ռոմանական լեզուներին և հաճախ կոչվում են գալլո-իտալական։ Այդ բարբառներից շատերը հաճախ դիտարկվում են որպես առանձին լեզուներ։
Հարավ-կենտրոնական
Ի․ Ի․ Չելիշևըն այս գոտին բաժանում է երկու ենթաբաժինների՝
Ռետորոմանյան լեզուներ
Այս խմբի տեղաբաշխումը հակասական է։ Տարբեր գիտնականներ վերագրում են այս արտահայտությունները իտալո—ռոմանական կամ գալլո–ռոմանական խմբերին կամ ռոմանական խմբերի շրջանակներում դրանց համար առանձնացվել է ենթախումբ։ Կա նաև կարծիք, որ նրանք չեն ձևավորում հատուկ միասնություն, բայց պահպանում են մի շարք հնաոճ հատկություններ, ինչը հաճախ բնորոշ է ծայրամասային բարբառներին։
Սլավոներեն
Իտալիայում տարածված է մի շարք սլավոնական բարբառներ։ Կան դրանց մշակման փորձեր որպես գրական միկրոլեզուներ։
Ռեսիան միկրոլեզու Մոլիզ-խորվատական միկրոլեզու
Գրականություն
Կատեգորիա:Իտալիայի լեզուներ
Աուշրա Մալդեյկենե
Աուշրա Սեյբուտիտե Մալդեյկենե (Aušra Seibutytė-Maldeikienė, ), լիտվացի պետական գործիչ, քաղաքագետ, տնտեսագետ, մանկավարժ և գրող։ Լիտվայի Սեյմի 2016-2019 թվականների անդամ։ Եվրոպական խորհրդարանի անդամ 2019 թվականից ։
Կենսագրություն
1976 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի Անտանաս Վենուոլիսի անվան միջնակարգ դպրոցը (այժմ Վիտովտ Մեծի անվան միջնակարգ դպրոց)։ Ընդունվել է Վիլնյուսի Վինցաս Միցկյավիչուս-Կապսուկասի անվան պետական համալսարանի տնտեսագիտական համալսարանը, այնուհետև ուսանել է Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետում՝ ավարտելով այն 1982 թվականին։ Ստացել է «տնտեսագետի, քաղաքատնտեսության դասավանդողի» որակավորում։ 1982-1984 թվականներին դասավանդել է Վիլնյուսի պետական համալսարանում և Լիտվայի գյուղատնտեսական ակադեմիայում։ 1984-1987 թվականներին եղել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ասպիրանտ։ Գիտությունների թեկնածուի դիսերտացիան պաշտպանել է «Սոցիալիզմի հիմնական տնտեսական օրենքը ինտենսիվ տնտեսության պայմաններում»՝ ստանալով տնտեսական գիտությունների թեկնածուի աստիճան (Լիտվայի կրթական համակարգի համաձայն հասարակագիտական փիլիսոփայության դոկտոր)։ 2007 թվականին Վիլնյուսի համալսարանի ուսումնասիրությունների կենտրոնում դարձել է կրոնագիտության մագիստրոս։
Աուշրա Մալդեյկենեն տնտեսագիտության դպրոցական դասագրքերի հեղինակ է, նաև գրել է տնտեսագիտության, ֆինանսների և բիզնեսի մասին գրքեր։ Օտարերկրյա հեղինակներից լիտվերեն է թարգմանել ութ գիրք, սակայն ճանաչման է հասել իր «Ստի տնտեսություն» գրքով, որտեղ լիտվական տնտեսությունը համեմատել է խորհրդայինի հետ և առաջ է քաշել տեսակետ, որ խորհրդային տնտեսական համակարգը «կոտրվել է» ԽՍՀՄ անկումից մոտավորապես քառորդ դար առաջ, և որ Լիտվան կարող է կրկնել դա, երբ դադարեցվի Եվրամիությունից ֆինանսական ներհոսքը ։ Գիրքը բեսթսելլեր է դարձել Լիտվայում ։ Եղել է «Կարգուկանոն և արդարացիություն» կուսակցության անդամ, 2009 թվականին Եվրոպական խորհրդարանում փորձել է անցնել Քաղաքացիական դեմոկրատական կուսակցությանը։ 2015 և 2016 թվականներին տեղական և խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրվել է «Լիտվական ցուցակի» կողմից։