cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պուլկոգի
Ստուգաբանություն
Պուլկոգին բառացիորեն կորեերեն նշանակում է «կրակոտ միս», անունը ծագում է բաց կրակի վրա պատրաստելու ձևից։ Գոյություն ունեն զանազան տարբերակներ, օրինակ՝ տակ պուլկոգի (닭불고기, dalg bulgogi)՝ հավով պուլկոգի, կամ տվեջի պուլկոգի (돼지 불고기, dwaeji bulgogi)՝ խոզի պուլկոգի ։
Պատմություն
Ընդունված է, որ պուլկոգին առաջացել է Գոգուրեո պետությունում (մ․թ․ա․ 37-668), որտեղ այն անվանել են մեկչոկ (맥적)՝ խորոված միս ։ Մեծ Չոսոն դինաստիայում այս ուտեստը անվանում էին նոբիանի (너비아니)՝ «բարակ կտրտած» (միս) ։ Այն պատրաստում էին հարուստները ։
Պատրաստում և մատուցում
Պուլկոգին պատրաստվում է մսեղիկի փափկամսից կամ այլ բարձրորակ մասերից ։ Մինչ պատրաստումը միսը մարինացնում են սոյայի սոուսի, շաքարավազի, քունջութի ձեթի, սխտորի, կարմիր պղպեղի և ուրիշ բաղադրիչների (կանաչ սոխի, գլուխ սոխի կամ սնկերի (հատկապես շամպինյոնը կամ էլ շիիտակեն), տանձի) խառնուրդի մեջ։ Ուտեստում կարելի է ավելացնել ֆունչոզա ։
Պուլկոգին կարելի է պատրաստել թավայի մեջ, սակայն սովորաբար խորովում են գրիլի վրա։ Սխտորի պճեղները, կտրտած պղպեղը և սոխը մսի հետ միասին են խորովում ։ Երբեմն պուլկոգին մատուցում են տերևավոր բանջարեղենների հետ, օրինակ՝ կաղամբի, որի մեջ միս են փաթաթում ։
Միջազգային մշակույթում
Պուլկոգին մատուցում են Հարավային Կորեայի ռեստորաններում, նաև կա պուլկոգիով համբուրգերների տեսակներ։ Այդպիսի համբուրգերներում դնում են լոլիկներ, կաղամբ, երբեմն պանիր  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կորեական խոհանոց Կատեգորիա:Մսով ուտեստներ Կատեգորիա:Ազգային ուտեստներ Կատեգորիա:Ուտեստներ խոզի մսից
Մոդան
Մոդան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գենջի շրջանի համայնքներ
Լատա Մանգեշկար
Լատա Մանգեշկար (մարաթհի` लता मंगेशकर, Lata Mangeshkar, ), հնդիկ երգչուհի, Հնդկաստանի արտակադրային ամենահայտնի և հարգված երգչուհիներից մեկն է ։ Նա երկրորդ հնդիկ երգչուհին է Մ. Ս. Սուբբուլակշմիից հետո, ով ստացել է Հնդկաստանի բարձրագույն քաղաքացիական Բհարատ Ռատնա պարգևը ։ 1989 թվականին արժանացել է Հնդկաստանի ամենաբարձրագույն` Դադասահեբ Փհալկեի անվան պարգևին։ Նրա երեք քույրերը նույնպես երգչուհիներ են (Աշա Բհոսլե, Ուշա Մանգեշկար և Մինա Խադիկար), երգիչ և կոմպոզիտոր է նաև եղբայրը` Հրիդայնաթհ Մանգեշկարը։
Կենսագրություն
Լատա Մանգեշկարի երգչական կարիերան սկսվել է 1942 թվականին և շարունակվում է արդեն իսկ յոթ տասնամյակ։ Նրա հայրը` Պանդիտ Դինանաթհ Մանգեշկարը, թատրոնի դերասան և դասական երգերի կատարող էր։ Լատան երեխաներից ավագն էր։ Նրանից հետո հերթականությամբ գալիս էին Մինա, Աշա և Ուշա քույրերը, իսկ վերջում եղբայրը` Հրիդայնաթհը։
Իր առաջին երգի դասերը Լատան ստացել է հորից։ Հինգ տարեկանում արդեն աշխատում էր իր հոր երաժշտական ներկայացումներում` որպես դերասանուհի։ Դպրոցական առաջին իսկ օրերին երգել էր սովորեցնում մյուս երեխաներին։ Երբ նա 13 տարեկան էր, հայրը մահացել է և նրանց ընտանիքի բարեկամ, ռեժիսոր Վինայակ Դամոդար Կարնատակին օգնել է Լատային` երգչուհու և դերասանուհու ուղին բռնելու գործում։
Լատա Մանգեշկարը ձայնագրել է երգեր` հազարից ավելի բոլիվուդյան ֆիլմերի համար, որոնք ներառում են երգեր` Հնդկաստանի շուրջ 36 տարբեր լեզուներով։ Նրա ձայնով երգել են հնդկական կինոյի բազմաթիվ հերոսուհիներ։ Լատան հայտնվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում` ձայնագրությունների առավելագույն քանակի համար։ Համաձայն Գինեսի ռեկորդների գրքի 1974 թվականի գրառման, 1948-1974 թվականներին, նա կատարել է 25 հազար ձայնագրություն` 20 հնդկական լեզուներով (համաձայն 1987 թվականի հրատարակության` արդեն 30 հազար ձայնագրություն)։ Այդ փաստը մի շարք աղբյուրների կողմից ենթարկվեց քննադատության, որոնք կարծում էին, որ երգերի քանակը չափազանցված է։ Այդ կարծիքին էր նաև նրա աշխատանքային ընկեր Մոհամեդ Ռաֆին, ով 1977 թվականին գրել էր, որ եթե Լատան կատարել է 25 հազար ձայնագրություն, ապա ես կատարել եմ 28 հազար ։ Ավելի ուշ երգչուհու երկրպագուները հաշվել էին նրա ձայնագրությունների քանակը` կոնկրետ անվանումներով և ստացել մինչև 6,5 հազար, որն իրականում ավելի քիչ էր, քան Մոհամեդ Ռաֆիի կատարումները ։
Ներկայումս, Գինեսի ռեկորդների գրքի համաձայն, առավելագույն ձայնագրություններ ունի Լատա Մանգեշկարի կրտսեր քույրը` Աշա Բհոսլեն (գրանցման պահին երգերի քանակը կազմել է մոտ 11 հազար)։
Լատա Մանգեշկարը հանդես է եկել նաև որպես դերասանուհի, երգահան և պրոդյուսեր։
Մասնակի ֆիլմագրությունը
Դերասանուհի
Կոմպոզիտոր
Պրոդյուսեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկ երգիչներ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պադմա Բհուշան շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Մարկ Տայմանով
Կենսագրություն
Տայմանովը ծնվել է Խարկով քաղաքում, որտեղ այդ ժամանակ սովորում էին նրա ծնողները, հայրը՝ պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, մայրը՝ կոնսերվատորիայում։ Մարկի հայրը եղել է հրեա, ընտանիքն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Սմոլենսկից փախել է Խարկով։ Երբ լրացել է Մարկի վեց ամսականը, ընտանիքը տեղափոխվել է Լենինգրադ ։ Մարկի երաժշտության առաջին դասատուն եղել է մայրը՝ Սերաֆիմա Իվանովնա Իլյինան, որը եղել է ուղղափառ ռուս ընտանիքից, սովորել է Խարկովի Կոտլյարևսկու անվան ազգային արվեստի համալսարանում  ։
Դրանից հետո Մարկը հրավիրվել է Լենինգրադի պիոներ պալատի հանդիսավոր բացմանը, որտեղ նրան հնարավորություն են տվել ընտրելու իր ուզած խմբակը։ Մարկն ընտրել է շախմատի խմբակը, բայց շարունակել է զբաղվել երաժշտությամբ։ Տայմանովն իր ապագա կնոջ՝ Լյուբով Բրուկի հետ սովորել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժնում։
Լենինգրադի պաշարման գործողությունները սկսվելուց որոշ ժամանակ առաջ Մարկը հոր հետ տեղափոխվել է Տաշքենդ։ 1943 թվականի մարտին Տայմանովը Լյուբով Բրուկի հետ Տաշքենդում մասնակցել է կոնսերվատորիայի 80֊ամյակի շրջանակներում երիտասարդ երաժիշտների մրցույթին ։
1946-1956 թվականներին Տայմանովի անունը դասվել է աշխարհի 10 ուժեղագույն շախմատիստների ցանկում։ Նա 14 անգամ՝ 1945-1998 թվականներին մասնակցել է Լենինգրադի առաջնություններին, 5 անգամ դարձել է չեմպիոն, ԽՍՀՄ առաջնություններում խաղացել է 23 անգամ, 1956 թվականին դարձել է Խորհրդային Միության չեմպիոն։
1952 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Տայմանովնն ընդգրկվել է Միխայիլ Չիգորինի խորհրդանշական ակումբի կազմում ։
Մոտ 40 տարի Մարկ Տայմանովը հաջողությամբ հանդես է եկել միջազգային մրցաշարերում, եղել է մոտ 40 մրցաշարի հաղթող և մրցանակակիր։ Նա հաղթել է Լիվերպուլում, Ռեյկյավիկում, Դրեզդենում և Լենինգրադում, Դորտմունդում, Լյուքսեմբուրգում, Բուխարեստում, Վրոցլավում, Հելսինկիում և Վեյկ ան Զեում։ Տայմանովը երկու անգամ մասնակցել է հավակնորդների մրցաշարին, 1953 թվականին կիսել է մրցաշարային աղյուսակի 8֊9֊րդ տեղերը, 1971 թվականին առաջին խաղում 0։6 հաշվով պարտվել է աշխարհի ապագա չեմպիոն Ռոբերտ Ֆիշերին։ Այդ պարտությունից հետո արժանացել է Խորհրդային Միության շախմատային և ողջ մարզական ղեկավարության սուր քննադատությանը։ Վանկուվեր քաղաքի մաքսատանը, վերադառնալու ճանապարհին, Տայմանովից առգրավվել է Ալեքսանդր Սոլժենիցինի արտասահմանում տպագրված, ԽՍՀՄ-ում արգելված գիրքը և 1100 չհայտարարագրված գիլդեր (սովորաբար շախմատիստները չէին ստուգվում)։ Դա ևս լրացուցիչ պատճառ է հանդիսացել գրոսմայստերի նկատմամբ բռնաճնշումների ․ Տայմանովին հեռացրել են ԽՍՀՄ հավաքականից, զրկել են ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի կոչումից (1991 թվականին կոչումը վերականգնվել է), պետական կրթաթոշակից, միջազգային մրցաշարերին մասնակցելուց։ Շուտով պարզվել է, որ Ֆիշերը նոր է սկսել իր ջախջախիչ հաղթանակների շարքը՝ նրա «զոհերն» են դարձել Բենտ Լարսենը (6:0, կիսաեզրափակիչ), Տիգրան Պետրոսյանը (6,5:2,5, եզրափակիչ) և Բորիս Սպասկին (12,5:8,5, Շախմատի աշխարհի առաջնություն 1972)։
Տայմանովը նաև հայտնի շախմատային տեսաբան և բազմաթիվ գրքերի հեղինակ Է։ Մեծ է նրա ներդրումը սկզբնախաղերում, հատկապես՝ Սիցիլիական (Տայմանովի տարբերակ) և Նիմցովիչի (Տայմանովի տարբերակ) պաշտպանություններում, զբաղվել է շախմատային լրագրությամբ, հեռուստատեսությամբ մեկնաբանել է աշխարհի առաջնության խաղերը, 1983 թվականից եղել է ռուսական «Օգոնյոկ» ամսագրի շախմատային սյունակագիրը ։
1972 թվականին խաղացել է «Գրոսմայստեր» ֆիլմում ։
2016 թվականի նոյեմբերի 28-ին, մեկուկես ամիս բուժումից հետո՝ Սանկտ Պետերբուրգի հիվանդանոցներից մեկում մահացել է Մարկ Տայմանովը։
Ընտանիք
Մարկի քույրը՝ Իրինա Եվգենիևնա Տայմանովան (ծն. 1941), եղել է օպերային ռեժիսոր, Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ։ Նրա ամուսինը եղել է կոմպոզիտոր Վլադիսլավ Ուսպենսկին ։ Մարկի եղբայր՝ Ռոալդ Եվգենիևիչ Տայմանովը (ծն. 1933), եղել է ֆիզիկոս և չափագիտության մասնագետ ։
Մարկ Տայմանովն ամուսնացել է 4 անգամ, առաջին կինը՝ Լյուբով Բրուկը, եղել է դաշնակահարուհի, երաժշտության ուսուցիչ։ Նրանք մոտ 25 տարի հանդես են եկել դուետով։ 1947 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Իգորը։ Նա դաշնակահար է, մասնակցել է Լենինգրադի շախմատի առաջնություններին ։ Նա 1973-1996 թվականներին մոր հետ դուտով հանդես է եկել տարբեր երկրներում ։
1971 թվականին Ֆիշերի հետ խաղին նախապատրաստվելիս Մարկ Տայմանովը սիրահարվել է Լյուդմիլա Սլեպյանին։ Լյուբով Բրուկից ամուսնալուծվելուց հետո նրանք ամուսնացել են։ 1982 թվականին քառասունհինգ տարեկան հասակում մահացել է Լյուդմիլա Տայմանովան։ Հետագայում Տայմանովը նշել է, որ կյանքում առաջին անգամ մենակ է մնացել ։
Լյուդմիլայի մահից հետո Մարկն ամուսնացել է Յուրի Ավերբախի դստեր՝ դերասանուհի Եվգեյնա Ավերբախի հետ։ Վերջինս եղել է ամուսնալուծված։
Մարկ Տայմանովն իր կյանքի վերջին 30 տարիներին ապրել է Նադեժդա Ալեքսանդրովնա Տայմանովայի (Բախտինա, 1961 թ․) հետ։ 78 տարեկանում Մարկ Տայմանովը դարձել է երկվորյակներ՝ Մարիայի և Դմիտրիի հայրը ։
Մարզական արդյունքներ
1956 թվականին ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում Տայմանովը դարձել է շախմատի օլիմպիադայի հաղթող, 4 անգամ՝ Եվրոպայի առաջնության հաղթող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի հրեաներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Հրեա դաշնակահարներ Կատեգորիա:Խորհրդային երաժիշտներ
(6176) Հորիգան
(6176) Հորիգան (Horrigan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հունվարի 16-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,252285 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9039 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6007 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1234,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291588 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Զդենկա Վավրովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սապինդուս Դրումոնդի
Սապինդուս Դրումոնդի, Օճառազգիներ ընտանիքի, Սապինդուս ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափի ծառ է՝ մինչև 15 մ բարձրությամբ և 30 սմ բնի տրամագծով, կարմրագորշավուն, թեփուկավոր կեղևով։ Ճյուղերը մոխրագույն են, ծածկված ոսպնյակներով։ Ընձյուղները ծածկված են սպիտակավուն թավշանման մազմզուկներով, որոնք վաղ են թափվում։ Ծաղկակիր ընձյուղների վրա տերևների երկարությունը հասնում է 15֊20, վեգետատիվ ընձյուղների վրա մինչև 40 սմ-ի, կազմված 12֊18 (հազվադեպ՝ 8) տերևիկներից։ Տերևի առանցքը սկզբում աղվամազապատ է, ավելի ուշ՝ մերկ։ Տերևիկների դասավորությունը հերթադիր է կամ հակադիր, առանց կոթունի, միջին չափով 6 սմ երկարությամբ և 2,5 սմ լայնությամբ, երբեմն՝ գծանշտարաձև, 1֊1.5 սմ լայնությամբ, հոռաշիվերի վրա մինչև 14 սմ երկարությամբ և 4 սմ լայնությամբ, անհավասարակողմ, ձգված սրածայր, վերևի կողմից՝ մերկ, փայլուն, ներքևի կողմից՝ անփայլ, ծածկված սպիտակավուն մազմզուկներով։ Ծաղկաբույլերը նոսր են, ծայրային հուրաններ են, 15֊25 սմ երկարությամբ, մազմզուկապատ ճյուղիկներով։ Ծաղիկները դեղնասպիտակ են, բաժակաթերթիկները սրավուն են, թարթիչաեզր, պսակաթերթիկները հակառակ ձվաձև են, բաժակաթերթիկներից զգալի չափով երկար, ներսի կողմից՝ մազմզուկապատ։ Սկավառակը և վարսանդը մերկ են։ Սռնակը կարճ է։ Կորիզապտուղը համարյա գնդաձև է, 1.2 սմ տրամագծով, սկզբում դեղին, հասունանալիս' սև, կպչուն պտղամսով։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում է սեպտեմբեր-հոկտեմբերին։ ==
Տարածվածություն
Տարածված է ԱՄՆ-ում (Արկանզաս, Լուիզիանա, Տեխաս, Մխաուրի, Կանզաս, Նյու Մեքսիկո, Արիզոնա), Հյուսիսային Մեքսիկայում։ Մինչև 1970-ական թվականները մշակվել է Բագրատաշենում։ Ոչնչացել է անհայտ պատճառներով (հաջողությամբ է դիմացել 1963֊64 թվականների ցուրտ և երկարատև ձմռանը)։ Խորհուրդ է տրվում մշակել հանրապետության մերձարևադարձային շրջաններում, ծ. մ. մինչև 1 000 մ բարձրության վրա։
Կիրառություն
Էկոլոգիական խումբը՝ I: Մշակության հավանական շրջանները՝ 9.32: :
Զեյլանդ
Զեյլանդ (Zeeland, զեյլանդերեն, Zeêland), Նիդերլանդների տասներկու մարզերից (պրովինցիաներից) մեկը։ Գտնվում է երկրի հարավարևմտյան հատվածում. հյուսիսից ու արևելքից սահմանակցում է Նիդերլանդների Զաուդ-Հոլլանդ և Նորդ-Բրաբանտ մարզերին, իսկ հարավից Բելգիայի Վեստ-Ֆլամանդ, Օստ-Ֆլամանդ և Անտվերպեն մարզերին։ Ունի 381.477 բնակիչ (2009 թ. նոյեմբերի 30), գլխավոր քաղաքը Միդելբուրխ քաղաքն է։ Զեյլանդի բնակիչներիբնիկ լեզուն զեյլանդերենն է, որը հոլանդերեն մի բարբառ է ու հաճախ առանձին լեզու է համարվում. զելյանդացիները հոլանդերեն լեզվով կոչվում են զեյուվներ, որ կարելի է թարգմանել «ծովայիններ» կամ «ծովային երկրի բնակիչներ»։
Պատմություն
Իր կտրտված մակերեսի պատճառով, զեյլանդացիները հնուց ի վեր ստիպված են եղել պայքարել ծովի դեմ. ինչպես ջրհեղեղներից պաշտպանվելու համար, այնպես էլ ծովին թույլ չտալու համար կլանել իրենց հողակտորները և նույնիսկ այն ընդարձակելու համար։ Այսպես փոքրիկ կղզյակները ժամանակի ընթացքում մեծացել են ու միացել իրար և Զեյլանդի սահմանները հաճախակի են վերագծվել։
Վերջին մեծ բնական աղետը Զեյլանդում տեղի է ունեցել 1953 թվականի հունվարի 31-ի լույս փետրվարի 1-ի գիշերը, որի ժամանակ ջրհեղեղը խլեց 1.800 կյանք, իսկ 100.000 մարդ մնացին անօթևան։
Աշխարհագրություն
Զեյլանդը բաղկացած է մեծ և փոքր թերակղզիներով, որոնք նախկինում եղել են կղզիներ։ Այստեղից էլ ծագել է «Զեյլանդ» անվանումը, որը նշանակում է ծովային երկիր։
Միայն Զեյլանդի հարավային մասը՝ Զեյուվս-Ֆլամանդն է, որ թերակղզի չէ։ Այն Զեյլանդի մյուս շրջաններից հասանելի է միայն Վեստերշխել ծովախորշի տակով անցնող թունելի միջոց կամ բելգիական ցամաքի վրայով։
Զեյլանդի տարածքի մեծ մասը օգտագործվում է երկրագործության նպատակով, զարգացած են պտղաբուծությունը և ծաղկաբուծությունը։
Ինքնակառավարում
Նիդերլանդների բոլոր մարզերի նման, Զեյլանդի ինքնակառավարումը կատարվում է Պրովինցիալ Շտատերի կողմից, որի 37 անդամները ընտրված են անմիջական ժողովրդական քվեարկությամբ։ Պրովինցիա Շտատերը ձևավորում են գործադիր իշխանությունը՝ Դեպուտատային Շտատերը, որը նախագահում է Թագուհու կոմիսարիսը։ Վերջին պաշտոնը ներկա դրությամբ զբաղեցնում է Կարլա Պեայսը։ Դեպուտատային Շտատերը 2007-2013 թթ. կառավարվել և կառավարվելու է ՔԴՄ, ՔՌԿ, ՔրիստոնեաՄիություն և ԿանաչՁախ կուսակցությունների կոալիցիայիով։
Ենթաբաժանում
Զեյլանդը բաժանված է տասներեք համայնքների, որոնք են. (փակագծերում նշված է բնակչությունը)
Լեզու
Քանի որ Զեյլանդը նախկինում բաղկացած է եղել մեկուսի կղզիներից, ուստի ամեն մի շրջանն ունի իր ենթաբարբառը, որոնց մեծ մասը մտնում են զեյլանդերեն լեզվի կամ բարբառի մեջ։ Զեյլանդերենն իր հատկանիշներով միջին տեղ է զբաղեցնում հոլանդերենի ու ֆլամանդերենի միջև։ Զեյլանդում նաև խոսվում են մի քանի ֆլամանդական բարբառներ։ Զեյլանդերեն բարբառը կենդանի պահպանված է շատ գյուղերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1012 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կապիչ
Կապիչ, նախապատրաստուկները կամ կտրող գործիքները մետաղահատ, փայտամշակող հաստոցների վրա ամրակապելու հարմարանք։ Կապիչները լինում են.
Կատեգորիա:Գործիքներ
Քրիստոսի Փշե պսակ
Քրիստոսի Փշե պսակ (στέφανον ἐξ ἀκανθῶν) փշեր ունեցող բույսերից պատրաստված պսակ, որը Ավետարանի համաձայն   Հիսուս Քրիստոսի դատավարության ժամանակ դրվել է նրա գլխին։
Ավետարանի պատմություն
Քրիստոսի գլխին փշե պսակ դնելու մասին գրել են երեք ավետարանիչներ․ "…և, Նրա գլխին դրեցին փշե պսակը և Նրա աջ ձեռքին դրեցին գավազան և Նրա առաջ ծնկի իջնելով, ծաղրեցին Նրան՝ ասելով․ ուրախացիր հրեաների արքա (Աստվածաշունչ Մֆ 27:29")}} "…Նրան հագցրեցին ծիրանի և փշե պսակը դրեցին Նրա գլխին (Աստվածաշունչ Մկ 15:17")}} "Եվ զինվորները, փշե պսակը դրեցին Նրա գլխին, և նրան ծիրանի հագցրին (Աստվածաշունչ Ին 19:2)"
Այն մասին, թե երբ են հանել  փշե պսակը կանոնական Ավետարանում գրված չէ։ Որոշ նկարիչներ նկարել են  Հիսուս Քրիստոսին խաչի վրա՝ փշե պսակով։
Միջին դարեր
Սկզբում փշե պսակը գտնվել է Երուսաղեմում, բայց 1060 թվականին այն  տարվել է Կոստանդնուպոլիս ։  Եփեսոսի եկեղեցական  թեմի առաջնորդ  աստվածաբան, եկեղեցական և պետական գործիչ Նիկոլայ Մեսարիտը (1163/4 -1216) նշել է, որ  1201 թվականին Կոստանդնուպոլսի  Աստվածամոր տաճարի փարոսի մոտ ամենօրյա պատարագի  ժամանակ կայսեր և նրա ընտանիքի անդամների ներկայությամբ, ինչպես նաև  տոնական միջոցառումների ժամանակ՝ տարվա առաջին օրը, մայիսի 1-ը,  Ավագ հինգշաբթին, Ավագ շաբաթը,  պահպանվել են հետևյալ մասունքների գործածությունը․ Քրիստոսի փշե պսակը, Քրիստոսի թիկնոցը, Քրիստոսի գավազանը, նրա խարազանման մտրակը, Տիրոջ խաչի մեխերը, Լոնգինի գեղարդը, Քրիստոսի ոտնամանի մասնիկները (որը  հայազգի զորավար, պետական գործիչ, Բյուզանդիայի կայսր Հովհաննես Ա Չմշկիկը  բերել է Պաղեստինից՝ 975 թվականին) ։ Չորրորդ խաչակրաց արշավանքի ժամանակ՝ 1204 թվականին Կոստանդնուպոլիսը թալանվել է։ Այնտեղ գտնվող մասունքները տարել են խաչակիրները, դրանց թվում էր նաև Փշե պսակը։ 1239 թվականին Սուրբ Լյուդովիկը ձեռք է բերել Պսակը, որոշ տվյալներով, այդ ժամանակների համար խոշոր գումարով՝ 135 հազար լիվրով՝ լատինացի կայսր Բալդուին II դը Կուրտենեից։ Ավելի կոնկրետ Բալդուին II-ը Փշե պսակը գրավ էր դրել  վենետիկցիների մոտ, որոնց մոտից էլ այն գնել է Լյուդովիկոս Սրբազանը։ 1239 թվականին Սանսի երթի ժամանակ  Լյուդովիկոս Սրբազանը իր եղբոր՝ Ռոբերտ դը Արտուայի հետ, ոտաբոբիկ, հասարակ վերնաշապիկներով տարել են Փշե պսակով մասունքների տապանակը ։ Այնուհետև Փշե պսակը տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ավելի ուշ տարել  են նաև  Տիրոջ խաչի մասնիկները, Լոնգինի գեղարդը և  Հին ու Նոր կտակարանների վկայությամբ այլ ապացույց առարկաներ։ Սուրբ մասնիկների պահպանման համար  Լյուդովիկոս  Սրբազանը հրամայել է Փարիզում կառուցել հատուկ եկեղեցի՝ Սենտ Շապել (թագավորական պալատի մատուռը, հիմնադրվել է  1242 թվականին) և նույն՝ 1239 թվականին ժամանակավոր Փարիզի Աստվածամոր տաճարում է պահել Փշե պսակը ։ 1246 թվականին Փշե պսակը տեղափոխվել է Սենտ Շապելի մատուռ ։
Փշեր այլ վայրերում
«Մասունքների մասին տրակտատ» աշխատությունում, որը 1543 թվականին գրել է բողոքական, կալվինիզմի հիմնադիր Ժան Կալվինը  և  հետագայում այն բազմիցս հրատարակվել է։ Աշխատությունում  նշվում է, որ Փշե պսակի մասնիկներն այնքան շատ են եղել, որ եթե դրանք հավաքեն, ապա կստացվի ավելի քան չորս պսակ։ Պսակի մեկ երրորդ մասը գտնվել է Փարիզի Սենտ Շապելում, երեք փուշը՝ Սանտա Կրոչե ին Ջերուսալեմե եկեղեցում, ավելի շատ փշեր՝ Հռոմի  Սուրբ  Եվստաթեոսի   եկեղեցում և  Սիենա քաղաքում, մեկ փուշ՝ Վիչենցայում, հինգ փուշ՝ Բուրժում, Բեզանսոնում, Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում պահպանվում է երեք փուշ, նույնքան էլ՝ Օվիեդոյի Մայր տաճարում, Սանտյագո դե Կոմպոստելայի տաճարում՝ երկու, Ալբիում՝ երեք։ Փշեր կան նաև այլ քաղաքի թանգարաննրում և եկեղեցիներում ։
Ժամանակագրություն
Մասունքը, որ համարվում է որպես Տիրոջ Փշե պսակ, իրենից ներկայացնում է ամբողջական պսակ, մշտապես գտնվում է Փարիզի Աստվածամոր տաճարում։ Երկրպագության համար մասունքները դուրս են բերվում յուրաքանչյուր ամսվա առաջին ուրբաթ օրերին, Մեծ պահքի յուրաքանչյուր ուրբաթ և Ավագ ուրբաթ օրերին ։
2019 թվականի ապրիլի 15-ին Փարիզի Աստվածամոր տաճարում տեղի ունեցած հրդեհի ժամանակ Փշե պսակը տաճարից դուրս է բերվել և տեղափոխվել Փարիզի քաղաքապետարան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Անհատական թագեր Կատեգորիա:Հիսուս Քրիստոս
Վոյբոկալո (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)
Վոյբոկալո (Войбокало), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիկոլաս (փողոց)
Նիկոլաս (փողոց) (Nicholas Street), խոշոր ավտոմոբիլային երթուղի Օտտավա քաղաքի կենտրոնական մասում։ Գտնվում է Սենդի Հիլլ շրջանի արևմտյան մասում։ Կապում է 417 մայրուղին քաղաքի կենտրոնի հետ։
Փողոցի տեղադրություն
Ձգվում է հյուսիսից դեպի հարավ։ Սկիզբ է առնում Ռիդո փողոցից (Rideau Street), որտեղ տեղակայված է Nicholas Street One անվանումով հայտնի բիզնես կենտրոն-երկնաքերը։ Ռիդու փողոցը Նիկոլաս փողոցի հյուսիսային վերջնակետն է։ Բնապատկերներին զուգահեռ այս ճանապարհը ներառում է Ռիդու փողոցի Առևտրի կենտրոնը և Օտտավայի համալսարանը։ Այնուհետև, մինչև Լուրիեր պողոտա ձգվելով, Նիկոլաս փողոցն իրենից ներկայացնում է դեպի հարավ տանող միակողմանի փողոց (Լուրիեր պողոտայից դեպի հարավ ուղևորվելու համար պետք է շարժվել Ուոլլեր փողոցով (Waller Street))։ Հարավից դեպի Լորիե փողոց (Laurier Avenue) ձգվելովˋ վերածվում է մայրուղու, որտեղով հոսում է Ռիդու ջրանցքը։ Ջրանցքին զուգահեռ դեպի արևմուտք է ձգվում Նիկոլաս փողոցը։ Colonel By Drive զբոսայգին տեղակայված է ջրանցքի և Նիկոլաս փողոցի միջև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օտտավայի փողոցներ
Մանրակերտ այգի
Մանրակերտ այգի, յուրահատուկ պուրակ-թանգարան բաց երկնքի տակ, թեմատիկ այգի, որտեղ ցուցադրվում են ճարտարապետական կառույցների (նախագծերի) փոքրացված կրկնօրինակները (մանրակերտներ ու մոդելներ), ինչպես նաև տեխնիկական և բնական (օրինակ սարեր) օբյեկտներ։ Որոշ պուրակներում դինամիկ (շարժվող մասերով) մոդելներ և մակետներ կան։
Պատմություն
Առաջին մասնավոր մանրակերտ պուրակները ստեղծվել են XX դարի սկզբին։ Սովորաբար կառույցների մանրակերտերը ծառայել են, որպես զբոսայգիներում երկաթգծի ճանապարհների դեկոր ։
Առաջին հանրաճանաչ մանրակերտ պուրակը դարձել է Բեկոնսկոտ (Bekonscot) պուրակը, որը բացվել է 1929 թվականին ։ Սկզբում մանրակերտ պուրակները հայտնի էին միայն Մեծ Բրիտանիայում, բայց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո դրանք սկսեցին հայտնվել Մայրցամաքային Եվրոպայում։ Մանրակերտ պուրակների առաջիններից մեկը եղել է Նիդերլանդների Մադյուրոդամ այգին։ Խորհրդային Միությունում 30-ական թվականներին Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկ քաղաքի տարածքում նախատեսված է եղել ԽՍՀՄ ուրվագծի տեսքով մանրակերտ պուրակ կառուցել, սակայն նախագիծը չի իրականացվել Հայրենական Մեծ պատերազմի պատճառով։
Հետխորհրդային հանրապետություններում ստեղծված մանրակերտ պուրակներից հայտնի են՝ «Կիևը մանրակերտում» այգին Կիևում, Հին Ուկրանիայի դղյակների և պաշտպանական կառույցների այգին (պուրակ) Լվովում, Բախչիսարայի «Ղրիմը մանրակերտում» այգին Ալուշտայում և Եվպատորիայում Ուկրաինա, Ղազախստանի քարտեզ «Ատամեկեն» Ղազախստանի Նուր-Սուլթանում։
Հետխորհրդային Ռուսաստանում Սանկտ Պետերբուրգի Ալեքսանդրովյան այգում կա քաղաքին նվիրված մանրակերտ պուրակ, իսկ Կալինինգրադում՝ ռուսական ճարտարապետական գլուխգործոցների մանրակերտ պուրակ։ Ղրիմի բռնակցումից հետո ռուսական զբոսայգիների շարքին ավելացվեցին Բախչիսարայի մանրակերտ պուրակը և Ալուշտայի և Եվպատորիայի «Ղրիմի մանրակերտում» զբոսայգիները։
Տարատեսակներ
Մանրակերտ զբոսայգիները տարբեր են մասշտաբով և թեմայով։ Մեծ Բրիտանիայում և անգլո-սաքսոնական այլ երկրներում առավե մեծ հեղինակություն են վայելում խոշոր չափերով մանրակերտերը՝ 1: 9 (Ուիմբորնի մոդել քաղաք) մինչև 1։ 12 մասշտաբ։ Մայրցամաքային Եվրոպայում ամենատարածված մասշտաբը 1:25 է: Նման մասշտաբով են պատրաստվում այնպիսի հայտնի զբոսայգիներ, ինչպիսիք են Մինի Եվրոպան Բելգիայում,  Մադյուրոդամը Նիդերլանդներում, Մինի Մունդուսը Ավստրիայում և այլն։ Հայտնի են շատ մեծ չափերի չինական մանրակերտ զբոսայգիներ, որտեղ մասշտաբը միատեսակ չէ և մեծապես տարբերվում է առարկայից առարկա՝ հասնելով 1։ 3, ներառյալ նաև խոշոր նախատիպերի համար (ինչպես Էյֆելյան աշտարակը)։
Տարբերվում է նաև զբոսայգիների թեմայի նկատմամբ մոտեցումը։  Մեծ Բրիտանիայի այգիները, հատկապես նախապատերազմյան, սովորաբար պատկերում են մեկ փոքրիկ բնակավայր (ավան, գյուղ)։  Նման զբոսայգիներն անվանում են նաև գյուղ-մոդել (model-village):  Միևնույն ժամանակ, մայրցամաքային Եվրոպայի զբոսայգիները կառուցվում են այլ տարբերակման վրա։  Նման զբոսայգիներում սովորաբար ցուցադրվում են տվյալ երկրի ամենահայտնի ճարտարապետական ​​կառույցների և այլ օբյեկտների պատճենները։  Եվրոպական այս զբոսայգիներից ամենամեծը մանրակերտ Ֆրանսիան է՝ Փարիզի արվարձանում։  Բրյուսելի Մինի Եվրոպա զբոսայգում ԵՄ յուրաքանչյուր երկիր ներկայացված է առնվազն մեկ մոդելով։  Արևելյան (Չինաստանում, Ճապոնիայում, Թաիլանդում և այլն) մանրակերտ այգիներում, այդ երկրի օբյեկտներից բացի, սովորաբար ներկայացվում են աշխարհի ամենահայտնի տեսարժան վայրերի կրկնօրինակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Այգիներ Կատեգորիա:Տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Զվարճանքի այգիներ Կատեգորիա:Մանրակերտ այգի Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ժամանցի ոլորտ Կատեգորիա:Քաղաքաշինություն
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 2010
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 2010, պաշտոնապես հայտնի են որպես XXI օլիմպիական ձմեռային խաղեր        (Les XXIes Jeux olympiques d'hiver) սովորաբար հայտնի է որպես Վանկուվեր 2010, 21-րդ ձմեռային օլիմպիական խաղերը, որը տեղի է ունեցել փետրվարի 12-ից մինչև 28-ը Վանկուվերում։ Որոշ միջոցառումներ անցկացվել են շրջակա արվարձաններում Ռիչմոնդում, Արևմտյան Վանկուվերում և մոտակայքում գտնվող Ուիստլերում։
82 երկրներից մոտ 2600 մարզիկ մասնակցել են տասնհինգ մարզաձևերում անցկացվող 86 միջոցառումներին ։ Ե՛վ օլիմպիական, և՛ պարալիմպիկ խաղերը կազմակերպել էին Վանկուվեր կազմկոմիտեն (ՎԱՆՈԿ), որը ղեկավարում էր Ջոն Ֆուրլոնգը։ 2010 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերը Կանադայում անցկացվող երրորդ օլիմպիական խաղերն էին, իսկ առաջինը՝ Բրիտանական Կոլումբիայի նահանգում։ Կանադայում տեղի են ունեցել 1976 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերը Մոնրեալիում և 1988 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերը Կալգարի քաղաքում։
Օլիմպիական ավանդույթից հետո, Վանկուվեր քաղաքի գործող քաղաքապետ Սեմ Սալիվանը ստացավ օլիմպիական դրոշը Իտալիայի Թուրին քաղաքում 2006 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի փակման արարողության ժամանակ։ Դրոշը բարձրացվել է 2006 թվականի փետրվարի 28-ին, հատուկ արարողությամբ, և ցուցադրվել է Վանկուվերի քաղաքապետարանում մինչև Օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունը։ Միջոցառումը պաշտոնապես բացել է գեներալ նահանգապետ Միկաել Ժանը, որին ուղեկցում էին Կանադայի վարչապետ Ստիվեն Հարբերը և Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Ժակ Ռոգենը ։
Առաջին անգամ Կանադան պաշտոնական մարզաձևում ոսկե մեդալ է նվաճել տանը անցկացվող օլիմպիական խաղերում, չէր հաջողվել դա անել ինչպես Մոնրեալի 1976 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերում, այնպես էլ 1988 թվականին Կալգարիում անցկացվող ձմեռային օլիմպիական խաղերում (չնայած Կանադան հաղթել էր Կալգարիում անցկացվող կանանց Կյոռլինգի մրցաշարը, սակայն այն դեռ միայն ցուցադրական մարզաձև էր) ։ Մրցույթի երկրորդ օրը Կանադան նվաճեց առաջին ոսկե մեդալը և խաղերի վերջին օրը Կանադան գլխավորեց մեդալների աղյուսակը,իսկ մեդալիների թվով առաջատարը Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներն էր։ Սլովակիան և Բելառուսը նվաճեցին իրենց ձմեռային օլիմպիական առաջին ոսկե մեդալը։
Քաղաքի ընտրություն
Կանադայի օլիմպիական ասոցիացիան ընտրեց Վանկուվերին որպես երկրի ներկայացուցիչ քաղաքային ընտրություններում, հետևում թողնելով Կալգարին ով ցանկանում էր երկրորդ անգամ անցկացնել խաղերը և Քվեբեկին ով հայտ էր ներկայացրել նաև 1995 թվականին։ 1998 թվականի նոյեմբերի 21-ին կայացած քվեարկության առաջին փուլում հաղթեց 26 ձայնով՝ Վանկուվերը, երկրորդ տեղում էր՝ Քվեբեկը 25 ձայնով և երրորդը Կալգարինն էր 21 ձայնով։ 1998 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, երկու առաջատար թեկնածուների միջև թեկնածու քաղաքի ընտրության երկրորդ և վերջին փուլում, Վանկուվերը ընտրվեց Կանադայի թեկնածու քաղաք։ Քաղաքը սկսեց պատրաստվել միջազգային մրցույթի` Խաղերը հյուրընկալելու իրավունքի համար։
2002 թվականի Սոլթ Լեյք Սիթի խաղերի ժամանակ տեղի ունեցած կոռուպցիոն սկանդալից հետո, որը Քվեբեկին ստիպեց դատական հայց ներկայացնել՝ պահանջելով փոխհատուցել 8 միլիոն դոլար քվեարկության կանոնները զգալիորեն փոխվեցին, օրինակ՝ արգելվեցին ՄՕԿ-ի անդամներին տալ նվերներ և նրանք շրջում էին քաղաքով որպեսզի տեսնեն թե արդյոք քաղաքը կարող է հյուրընկալել խաղերը թե ոչ։
Վանկուվերում բնակչության շրջանում հարցում է անցկացվել՝ պարզելու համար, թե արդյոք նրանք կողմ են, որ քաղաքում անցկացվի խաղերը։ Եվ արդյունքում 64%-ը կողմ էին խաղերի անցկացմանը։
Վանկուվերն իրավունք ստացավ հյուրընկալել խաղերը 2003 թվականի հուլիսի 2-ին Չեխիայի Պրահա քաղաքում կայացած Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի 115-րդ նիստում։ Արդյունքները հայտարարեց Ժակ Ռոգը, սա նրա առաջին պաշտոնական հայտարարությունն էր, որպես ՄՕԿ-ի նախագահ ։
Ֆինանսավորում
2004 թվականին 2010 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի գործառնական արժեքը գնահատվեց Կանադական 1.354 միլիարդ դոլար (մոտ 828,499,787 ֆունտ, 975,033,598 եվրո կամ 1,314,307,896 ԱՄՆ դոլար)։ 2009 թվականի դրությամբ այն, ըստ կանխատեսումների, կկազմեր 1,76 մլրդ դոլար,ամբողջ գումարը երկրի բյուջեյից չէր հատկացվելու այլ հիմնականում հովանավորչության միջոցով և ազգային դրամահավաքի միջոցով ։ 580 միլիոն դոլար հարկ վճարողի կողմից` Վանկուվերում և Ուիստլերում հատուկ վայրեր կառուցելու կամ նորոգելու համար էր։ PricewaterhouseCoopers-ի կողմից 2010 թվականի դեկտեմբերին հայտարարեց, որ խաղերը կազմակերպելու ընդհանուր արժեքը կազմել է 1,84 միլիարդ դոլար։ Խաղերը հանգեցրել են 45.000 հազար աշխատատեղի ստեղծմանը։
200 միլիոն դոլար ծախսվենլ են անվտանգության համար, որը կազմակերպվել է հատուկ մարմնի՝ Անվտանգության ինտեգրված ստորաբաժանման միջոցով, անվտանգության ապահովմանը մասնակցեն են Կանադայի Թագավորական հեծյալ ոստիկանությունը (RCMP), ոստիկանության Վանկուվերի բաժինը, Կանադայի սահմանային ծառայության գործակալությունը, Կանադական ուժերը և ոստիկանության գործակալությունները ողջ Կանադայում։ Կանադական անվտանգության հետախուզական ծառայությունը (CSIS) նույնպես դեր է խաղացել։
Խաղեր
2010 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում 82 ազգային օլիմպիական կոմիտեներ (ՀԱՕԿ) մասնակցել են խաղերին ։ Կայմանյան կղզիները, Կոլումբիան, Գանան, Չեռնոգորիան, Պակիստանը, Պերուն և Սերբիան անցկացան իրենց ձմեռային Օլիմպիական խաղերը։ Ճամայկան, Մեքսիկան և Մարոկկոն վերադարձան Խաղերին Թուրինյան խաղերը բաց թողնելուց հետո։ Տոնգան ցանկանում էր իր ձմեռային օլիմպիական խաղերի դեբյուտը աներ սակայն չստացավ իրավունք մասնակցելու ։ Լյուքսեմբուրգը ներկայացնելու էին երկու մարզիկ բայց չմասնակցեցին, քանի որ մարզիկներից մեկը չէր համապատասխանում ՀԱՕԿ-ի սահմանած չափանիշներին, իսկ մյուսը վնասվածք է ստացել Խաղերից առաջ։ Ստորև ներկայացված է մասնակից պետությունները, փակագծերում նշված են մրցակիցների քանակը ։
Մեդալների աղյուսակ
Արծաթե և բրոնզե մրցանակների քանակի անհամապատասխանությունը պայմանավորված է նրանով, որ տղամարդկանց բիաթլոնի անհատական մրցավազքում նորվեգացի Ուլե-Էինար Բյորնդալենը և բելառուս Սերգեյ Նովիկովը ցույց տվեցին ճիշտ նույն ժամանակը, և երկուսն էլ արժանացան արծաթի, իսկ բրոնզը ոչ ոքի չարժանացավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 բազմասպորտային իրադարձություններում Կատեգորիա:Ձմեռային օլիմպիական խաղեր ըստ տարեթվի
Բնակարանի անձեռնմխելիություն
Բնակարանի անձեռնմխելիություն մարդու հիմնական և անօտարե­լի անձնական իրավունքներից։ Նշանա­կում է, որ մարդու կամքին հակառակ ոչ ոք չպետք է մուտք գործի նրա բնակարան։ Այն կարող է խուզարկվել միայն դա­տարանի որոշման հիման վրա։ Մնացած դեպքերում ինքնակամ ներխուժում բնա­կարան թույլատրվում է միայն հասարակության անվտանգությանը, ինչպես նաև մարդկանց կյանքին ու առողջությանը սպառնացող լուրջ և ակնհայտ վտանգը կանխելու համար։ Բնակարանի ան­ձեռնմխելիության երաշխիքները կարող են սահմանափակվել արտակարգ կամ ռազմական դրության գործողության ժա­մանակահատվածում։ Հայաստանի Հանրապետությունում բնակարանի ան­ձեռնմխելիությունը երաշխավորվում Լ ՀՀ Սահմանադրությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իրավաբանություն
Էֆենդի Կապիև
Էֆենդի Մանսուրովիչ Կապիև, լակ սովետական արձակագիր, գրականագետ, հրապարակախոս, պոետ, թարգմանիչ, ստեղծագործել է ռուսերեն, լակերեն, կումիկերեն։
Կենսագրություն
1928 թվականից՝ Բույնակի մանկավարժական տեխնիկումն ավարտելուց հետո, Աքսայի յոթամյա դպրոցում դասավանդում էր ռուսերեն։ 1929 թվականի ապրիլին ձերբակալվեց՝ տեղի բնակիչներից մեկի՝ ցարական նախկին սպա Բուդայ խանի հետ կապ ունենալու կասկածով ։
1930 թվականին կոմերիտմիության ուղեգրով սովորել է Լենինգրադի մեքենաշինական ինստիտուտում, սակայն հիվանդության պատճառով կիսատ է թողել ուսումը և վերադարձել Դաղստան։ Աշխատել է կումիկական «Ընկեր» թերթում, ավելի ուշ՝ «Դաղստանի շինարարություն» և «Հանուն կոմունիստական լուսավորչության» ամսագրի պատասխանատու քարտուղար։
1935 թվականին տեղափոխվեց Պյատիգորսկ, որտեղ աշխատում էր «Երիտասարդ լենինական» թերթի խմբագրությունում։ Նույն թվականին նա եղավ Աշաղա Ստալում՝ Դաղստանի ժողովրդական պոետ Սուլեյման Ստալսկու տանը, որտեղ երկու գրողների համագործակցությունը սկսվեց (գրողներն այդ ժամանակ արդեն ծանոթ էին, քանի որ երկուսն էլ Դաղստանի և խորհրդային գրողների առաջին համագումարների պատվիրակներ էին )։
1937 թվականից պրոֆեսիոնալ կերպով զբաղվում էր գրական գործունեությամբ, շատ էր ճանապարհորդում Դաղստանում՝ հավաքելով և գրի առնելով դաղստանցի պոետների, բանավոր պոեզիայի ներկայացուցիչների ստեղծագործություններն ու ժողովրդական նյութերը։
1938 թվականի դեկտեմբերին Մոսկվայի գրողների ակումբում՝ վիպասանների տասնօրյակին կարդացել է «Պոետ» ձեռագրի գլուխներից մեկը։ 1940 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է Բանահավաքների համամիութենական համագումարին․ նոյեմբերին Մախաչկալայի Պատմության, լեզվի և գրականության ինստիտուտում կայացած ստեղծագործական մտավորականության հետ հանդիպման ժամանակ կարդացել է «Պոետ» ձեռագրի գլուխներ, որի գլխավոր հերոսի նախատիպը դարձավ Ստալսկին։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ հիվանդության պատճառող չզորակոչվեց Կարմիր բանակ։ Պատերազմի առաջին օրերից Պյատիգորսկի պաշտպանության քաղկոմիտեի հանձնարարությամբ հանդես էր գալիս հիվանդանոցներում, հակաֆաշիստական հանրահավաքներին, ռազմաճակատ մեկնող զինվորների, պաշտպանական կառույցների շինարարների առջև՝ ընթերցելով իր ստեղծագործությունները։
1942 թվականի հունվարին Սեմյոն Բաբաևսկու հետ գործուղվեց Հարավային ռազմաճակատ՝ Ստավրոպոլի հեծելազորի դիվիզիա՝ զինվորների և նրանց հերոսական սխրանքների մասին գիրք գրելու նպատակով։ «Ռազմաճակատի կազակները» գիրքը հրատարակվեց Պյատիգորսկում, բայց ընթերցողին այն չհասավ․ ողջ տպաքանակը ոչնչացվեց զավթիչների կողմից։
1942 թվականի աշնանը որպես «Դաղստանի ճշմարտություն» թերթի հատուկ թղթակից՝ գտնվում էր Մոզդոկի մոտ գործող զորքում։ Շուտով թերթի էջերում հայտնվեցին նրա ակնարկները՝ «Կարա Կարաևի ջոկատում», «Գերմանացիների նամակները Կովկասից» և այլն։
1942 թվականի նոյեմբերի 27-ից աշխատում էր Հյուսիս-կովկասյան ռազմաճակատի «Առա՜ջ, հանուն հայրենիքի» թերթում՝ որպես ազատավարձու թղթակից։
1944 թվականի հունվարի 21-ին հոսպիտալացվեց Պյատիգորսկի № 5430 հիվանդանոց, որտեղ մահացավ հունվարի 27-ին՝ ստամոքսի խոցի վիրահատությունից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային հրապարակախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Զորկինո (գյուղ, Նիժնեգորսկի շրջան)
Զորկինո (Зоркіне, Dulat), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դուլատ։
2001 թվականի տվյալներով Զորկինո գյուղում բնակվում էր 1 478 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժագուարասու
Ժագուարասու (Jaguaraçu), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Ռիու Դոսիի մարզում։ Մտնում է Իպատինգայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2936 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 161,964 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 18,1 մարդ/կմ2։ Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 30-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Մեեբե (գյուղ, Տոռգու շրջան)
Մեեբե (Mäebe), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Տոռգու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Տոռգու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հեյվուդ շրջան (Թենեսի)
Հեյվուդ շրջան (Haywood County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.380 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.797 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բրաունսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1823 թ.։
Կատեգորիա:Թենեսիի շրջաններ
Աննա-Լիսա
Աննա-Լիսա (Anna Lisa Ruud, ), նորվեգացի դերասանուհի, որը հիմնականում նկարահանվել է ամերիկյան ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։
Անձնական կյանք
Աննա-Լիսան ծնվել է Օսլոյում, Նորվեգիա, աղջկական անունը՝ Աննա-Լիսա Ռուուդ, աշխատել է Օսլոյի Կենտրոնական թատրոնում։ 1954 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ եղբորը այցելության, որը տուրիստական գործակալ էր Հոլիվուդում, Կալիֆոռնիա ։
Կարիերա
1954 թվականին Աննա-Լիսան գլխավոր դերակատարումով նկարահանվել է արևմտյան այնպիսի հեռուստասերիալներում, ինչպիսիք են Sugarfoot -ը, Maverick-ը և Bronco-ն, որոնք բոլորն էլ հեռարձակել են ABC-ն և Warner Bros.ը ։ Նկարահանվել է 1960 թվականի The Islanders արկածային-դրամատիկական հեռուստասերիալում, ինչպես նաև Bonanza -ում և Gunsmoke-ում։
Մահը
Աննա-Լիսան մահացել է Օսլոյում 2018 թվականի մարտի 21-ին, իր 85-ամյակից 9 օր առաջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Մուրդարիկ
Մուրդարիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սլոբոդա (գյուղ, Պիոներսկոե գյուղական բնակավայր)
Սլոբոդա (Слобода), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Դորիան Գրեգորի
Դորիան Գրեգորի (Dorian Gregory, ), ամերիկյան կինոյի և թատրոնի դերասան։
Ֆիլմագրություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կինոքննադատություն
Կինոքննադատություն` Ֆիլմերի վերանայում և ժամանակակից կինոնկարի վերլուծություն:Զբաղվում է կինոյի ստեղծագործությունների սպառողական և մեկնաբանական գնահատմամբ (վերանայում, գնահատում), լրագրողական տեսանկյունից (կապ սոցիալական և հոգևոր կյանքի հրատապ խնդիրների հետ) և կինեմատոգրաֆիայի և կինոյի տեսության տեսանկյունից։
Տեսակետ կա, որ լրատվամիջոցներում կինոարդյունաբերության արտադրանքի վերանայումը, այսպես կոչված, օպերատիվ կինոքննադատությունն իրականում կինոքննադատություն չէ, և այս անվանը արժանի է միայն ակադեմիական կինոքննադատությունը, որը հիմնված է կինեմատոգրաֆիայի և կինոյի տեսության վրա, և վերլուծելով կինոն որպես արվեստի օբյեկտ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Կինոյի տեսություն
Վոյնինո
Վոյնինո (Войнино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նարդոս հասկավոր
Նարդոս հասկավոր, շրթնածաղիկների ընտանիքի, նարդոս ցեղի բույս։
Ժոզեֆինա Ալվարիս դե Ազևեդու
Ժոզեֆինա Ալվարիս դե Ազևեդու (Josefina Álvares de Azevedo ), բրազիլացի լրագրող, գրող և վաղ շրջանի ֆեմինիստուհի։ Գրել է թերթեր, թատերական պիեսներ, բանաստեղծություններ և եղել է բրազիլացի կանանց ընտրական իրավունքի պաշտպանը ։
Նարդոս հասկավոր
Նկարագրություն
Մշտադալար կիսաթփեր են` 0,2-1 մ բարձրությամբ, խիստ ծռմռված ու ոլորված փայտացած առանցքներով։ ճյուղավորված բազմաթիվ երիտասարդ ընձյուղները ծածկված են մոխրագույն աստղաձև մազմզուկներով, հետագայում` գորշավուն կեղևով, որը շերտերով անջատվում է։ Տերևները գծանման են, կամ գծանշտարաձև, 2-6 սմ երկարությամբ և 0,2-0,6 սմ լայնությամբ, նստադիր, երկու ծայրերից սեղմված, բութ գագաթով, դեպի ցած ոլորված եզրերով, երիտասարդները` մոխրաթաղիքանման, աստղաձև մազմզուկներով ծածկված, որոնց միջև կան թեփուկանման գեղձեր և գլխիկավոր մազիկներ։ Ծաղիկները 5-10-ական հավաքված են կեղծ օղակներում, որոնք իրենց հերթին առաջացնում են հասկանման բազմաթիվ ծաղկաբույլեր` 1 0-1 5 սմ երկարությամբ։ Հասուն բույսերը կրում են մինչև 1 000 ծաղկաբույլեր։ Ծաղկակիցը ռոմբաձվաձև է, սրածայր, 3-5 մմ երկարությամբ։ Բաժակը ձվաձև խողովակաձև է, 4-5 մմ երկարությամբ, մոխրամանուշակագույն, ներսի կողմից ծածկված գեղձային մազմզուկներով։ Ընկուզիկները դեղնագորշավուն են, հարթ, փայլուն մակերեսով։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին (Իջևանում` մինչև հոկտեմբեր)։
Ժոզեֆինա Ալվարիս դե Ազևեդու
Ըստ Ավգուստո Բլեյքի Dicionário Bibliográfico Brasileiro-ի՝ Ժոզեֆինան ծնվել է Իտաբորաիում։ Նա գրող Ալվարիս դե Ազևեդուի խորթ քույրն է։ Սակայն նա ասել է, որ Ժոզեֆինան իր զարմիկն է և ծնվել է  Ռեսիֆիում, որտեղ ապրել է մինչև քսանվեց տարեկանը։ 1877 թվականին նա տեղափոխվել է Սան Պաուլո, որտեղ 1888 թվականին հիմնել է A Família թերթը։ Հաջորդ տարի տեղափոխվել է Ռիո դե Ժանեյրո և շարունակել հրատարակվել մինչև 1897 թվականը, երբ ստիպված է եղել ընդհատել այն՝ վերսկսելով թերթի հրատարակումը 1898 թվականին ։
Նարդոս հասկավոր
Տարածվածություն
Տարածված է Միջերկրածովյան ֆլորիստիկական մարզի արևմուտքում, արևելքում հասնում է մինչև Ալբանիա և Հունաստան։ Աճում է չոր, տաք լանջերում, 400 մ բացարձակ բարձրությունից ցած չի իջնում։ Երաշտադիմացկուն և ցրտադիմացկուն բույս է։ Լավ է աճում սննդանյութերով հարուստ, լավ ջրաթափանց և օդաթափանց, կրակավային հողերում։ Լուսասեր է, Իջևանի պայմաններում ոռոգում չի պահանջում։ Եթերայուղատու է։ Ամենաշատ հումքը պարունակվում է ծաղիկներում (10,5-11,3 %), ավելի պակաս` տերևներում։ Ցողունում միայն հետքեր կան։ Օգտագործվում է օծանելիքի արտադրության և բժշկության մեջ։ Ներկայումս մեր հանրապետությունում մշակվում է միայն Իջևանում, այն էլ խիստ սահմանափակ քանակությամբ, որպես դեկորատիվ բույս։ Անհրաժեշտ է լայնորեն մշակել հյուսիսարևելյան շրջաններում, Մեղրիում ու Զանգեզուրում։ Կարելի է Փորձել աճեցնել նաև Վայքում ու Արարատյան դաշտում, որպես արժեքավոր եթերայուղատու և դեկորատիվ բույս։ Էկոլոգիական խումբը` III :
Ժոզեֆինա Ալվարիս դե Ազևեդու
Ժոզեֆինան պաշտպանել է կանանց կրթության իրավունքը՝ որպես նրանց ազատագրման կարևոր գործոն։ Նա ձգտել է ընդլայնել իր թերթի տպաքանակը ողջ երկրում՝ ճանապարհորդելով Բրազիլիայի հյուսիսային և հյուսիսարևելյան շրջաններով։ Նա առաջ է քաշել կանանց ընտրական իրավունքը 1890 թվականին հրատարակված O Direito ao Voto («Ընտրելու իրավունք») հոդվածում, Բրազիլիայի Հանրապետության հռչակումից մեկ տարի անց։ Նույն թվականին նա գրել է O Voto Feminino կատակերգությունը («Կանանց քվեարկություն»), որը բեմադրվել է Teatro Recreio Dramático-ում։ 1890 թվականին նա հավաքել է թերթում տպագրված մի շարք ստեղծագործություններ, այդ թվում բանաստեղծությունները և դրանք խմբագրել Retalhos ժողովածուում ։
Թերթի աշխատակիցներ
Ստորև ներկայացվում է A Família թերթի աշխատակիցների ցուցակը՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի կին գրողներ Կատեգորիա:Բրազիլացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Բրազիլացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի հասարակական գործիչներ
Վացլավ Շիմանովսկի
Վացլավ Շիմանովսկի (Wacław Szymanowski, ), լեհ քանդակագործ, նկարիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1859 թվականի օգոստոսի 23-ին լեհ գրող Վացլավ Շիմանովսկու ընտանիքում։ 1875-1879 թվականներին քանդակագործություն է ուսանել Ցիպրիան Գոդեբսկու դասարանում, նկարչություն է սովորել Փարիզի «École des Beaux-Arts» գեղարվեստի դպրոցում։ 1880-1882 թվականներին սովորել է Մյունխենում։ Նույն ժամանակահատվածում համագործակցել է նկարիչ Ստանիսլավ Գրոխոլսկու հետ։ 1889 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում մրցանակ է ստացել «Kłótnia Hucułów» նկարի համար։ 1895 թվականից սկսել է զբաղվել քանդակագործությամբ։ Մինչև 1905 թվականը ապրել է Փարիզում։
Ամուսնացել է ԱՄՆ-ի քաղաքացի Գաբրիելե Տուրների հետ։ Որդին` Վացլավ Շիմանովսկին, եղել է քաղաքական գործիչ, գիտնական ։
Մահացել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Վարշավայում, թաղվել Կրակովի` Ռակովիցկու գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություն
Շիմանովսկին եղել է բազմաթիվ մահարձանների, այդ թվում հոր մահարձանի (Վարշավա, Պովոնզկի գերեզմանոց) հեղինակ։ Քադակել է հուշարձաններ, հեղինակել է Ֆրեդերիկ Շոպենի արձանը Վարշավայում։
1984 թվականին Վրոցլավում կանգնեցվել է Յուլիուշ Սլովացկու արձանը, որը քանդակել էր Անջեյ Լենտովսկին Վացլավ Շիմանովսկու մեկուկես մետրանոց քանդակի հիման վրա. Շիմանովսկին այն քանդակել էր 1905 թվականին։
Վացլավ Շիմանովսկու չիրականացված նախագծերից մեկը մոնումենտալ քանդակագործական կոմպոզիցիայի ստեղծումն էր` «Ուղևորություն Վավել», որը նախատեսված էր կանգնեցնել Վավելի հոսպիտալի մոտ։ Այս կոմպոզիցիան բաղկացած պետք է լիներ 52 կերպարից, որոնք ներկայացնելու էին լեհ թագավորներին և հասարակական նշանավոր գործիչներին։ Ներկայումս «Ուղևորություն Վավել» կոմպոզիցիայի մանրակերտը ներկայացված է Կրակովի ազգային թանգարանում։
Կրակովյան Պլանտի քաղաքային այգում տեղադրված է Վացլավ Շիմանովսկու` Արթուր Գրոտերին պատկերող արձանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ քանդակագործներ Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Հայաստանի թվային գրադարանների ասոցիացիա
«Հայաստանի թվային գրադարանների ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպությունը (կրճատ՝  «ՀԹԳԱ» ՀԿ) ոչ առևտրային կազմակերպություն է, որը ստեղծվել է Հայաստանի գրադարանների, բուհերի, գիտահետազոտական և այլ ոչ առևտրային կազմակերպությունների համար էլեկտրոնային գիտական շտեմարանների հասանելիությունն ապահովելու համար ։
Պատմություն
«Հայաստանի էլեկտրոնային գրադարանների կոնսորցիում» ԻԱՄ-ը հիմնադրել է Տիգրան Զարգարյանը։
Այժմ «Հայաստանի թվային գրադարանների ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպության նախագահն է Հայաստանի ազգային գրադարանի տնօրեն Աննա Չուլյանը։
Գործունեությունը
«ՀԹԳԱ» ՀԿ-ի նպատակն է հայաստանյան գրադարաններին, համալսարաններին, գիտահետազոտական և նմանատիպ այլ ոչ-առևտրային կազմակերպություններին ընձեռել բարձր վարկանիշ ունեցող գիտական էլեկտրոնային-տեղեկատվական աղբյուրներից օգտվելու հնարավորություն՝ աջակցելով դրանց աշխատանքի մակարդակի և օգտվողների սպասարկման որակի բարձրացմանը։
«ՀԹԳԱ» ՀԿ-ն աջակցում է Հայաստանի գիտությանը՝ տեղեկատվական աջակցության տրամադրելով գիտական հանրությանը՝ սատարելով առաջավոր գիտահետազոտական մշակումների, նոր տեխնոլոգիաների ներդրմանը։ Այն նպատակ ունի աջակցել Հայաստանում բարձրագույն կրթության արդիականացմանն` ուսուցման էլեկտրոնային նորարարական մեթոդների, սեմինարների, սիմպոզիումների, գիտաժողովների, մանկավարժական կադրերի վերապատրաստման արդյունավետ մոդելների մշակման, ինչպես նաև Հայաստանում առաջատար տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրման միջոցով։
«ՀԹԳԱ» ՀԿ-ն կապող օղակ է հանդիաստնում մի շարք ազգային և միջազգային կազմակերպությունների համար։ Այն նպաստում է էլեկտրոնային տեղեկատվական ծառայությունների ստեղծմանը, օգտվողներին տեղեկատվության տրամադրմանը և վիրտուալ գրադարանների գործարկման փորձի տարածմանը։
«ՀԹԳԱ» ՀԿ-ն ապահովում է մասնագիտական աջակցության տրամադրում հայաստանցի գրադարանավարներին, կազմակերպում և անցկացնում է վերապատրաստման դասընթացներ, սեմինարներ, ինչպես նաև տեղեկացնում նմանատիպ միջոցառումների անցկացման մասին այլ տեղական և միջազգային կազմակերպությունների կողմից ։
Միջազգային համագործակցություն
«ՀԹԳԱ» ՀԿ-ն մասնակցում է EIFL -ի «Գիտելիքի հասանելիության շահերի պաշտպանություն. հեղինակային իրավունք և գրադարաններ» ծրագրին, որը հայտնի է որպես EIFL-IP ծրագիր։ EIFL-IP-ի նպատակն է պաշտպանել և առաջ մղել գրադարանների և նրանց օգտվողների հեղինակային իրավունքը և մտավոր սեփականության շահերը EIFL-ի անդամ երկրներում։
EIFL-ի հետ համագործակցության շնորհիվ «ՀԹԳԱ» անդամ կազմակերպություններն ունեն անվճար և զեղչված մուտք դեպի միջազգային գիտական առցանց ռեսուրսներ, ինչպիսիք են՝ ASTM Compass, e-Duke Journals Scholarly Collection, Edward Elgar Publishing e-books and journals, European Respiratory Journal, Sage Publication Ltd's IMechE Journals և SAGE Premier, IWA Publishing Journals, MSP Journals, OpenEdition Journals, Royal Society Journals Collection, The Company of Biologists' Journals, Polpred.com, CNKI Express և այլն։
Մեե-Կիոկյուլա
Մեե-Կիոկյուլա (Mäe-Kõoküla), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։