cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լուցիուս Աննեուս Սենեկա
Ստեղծագործությունները
Սենեկան ունեցել է բեղուն գրիչ, թողել է գրական բազմաբովանդակ ու հարուստ ժառանգություն, գրել է գիտական, փիլիսոփայական, գեղարվեստական աշխատություններ, որոնցից մի մասը մեզ չի հասել։
Սենեկայի պահպանված գործերն են՝
Գիտություն և գիտելիք
«Գիտություն եւ գիտելիքը», գիտական պատկերազարդ ամսաթերթ էր։ Լույս է տեսել 1928—29 թ․թ․-ին, Անտվերպենում (Բելգիա) և 1930—31 թ․թ․-ին՝ Ֆրումոազայում (Ռումինիա)։
Տպագրել է տեղեկություններ, հոդվածներ և ուսումնասիրություններ քիմիայի, ֆիզիկայի, բժշկության, ճարտարապետության, տիեզերական և երկրային երեւույթների, գյուղատնտեսության մասին։ Անդրադարձել է նաև արևի էներգիայի օգտագործման, անտառի պաշտպանության ու մշակման, էլեկտրականությունը նոր բնագավառներում կիրառելու խնդիրներին։ «Հանրագիտակ» բաժնում պատմել է կենցաղային իրերի և նյութերի պատրաստման, նրանց օգտագործման, պատասխանել ընթերցողների հարցերին։
Կատեգորիա:Բելգիայի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Սերգեյ Սերեդենին
Սերգեյ Բորիսովիչ Սերեդենին (Сергей Борисович Середенин, ), Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի Վ.Վ. Զակուսովի անվան դեղագիտության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Սերգեյ Բորիսի Սերեդենինը ծնվել է 1946 թվականի մարտի 15-ին, Մոսկվա քաղաքում։
Կենսագրություն
Նրա հայրը՝ Բորիս Վլադիմիրի Սերեդենինը, ծնվել է 1911 թվականին Լենինգրադում, մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին. ինժեներ-գնդապետ էր։ Մայրը՝ Թամարա Սերգեյի Ավակովան, ծնվել է Կիսլովոդսկում 1921 թվականին, մասնագիտությամբ բժիշկ-նյարդաբան էր։ Թամարա Ավակովայի հայրը՝ Սերգեյ Աղաբեկի Ավակովը, ծնվել է Շուշիում, իսկ մայրական կողմի պապիկը 1880 թվականից բնակություն էր հաստատել Մոսկվայում։ Նա ունեցել է հյուրանոց, որտեղ ապրել են Լազարյան ճեմարանի շատ սաներ և դասախոսներ։ 1969 թվականին Սերգեյ Սերեդենինը ավարտել է ադիոկենսաբանություն|ռադիոկենսաբանության]] ամբիոնի ասիստենտ։ 1973-1986 թվականներին նույն բուհում ղեկավարել է դեղագենետիկայի լաբորատորիան։ Սերգեյ Սերեդենինը համապատասխանաբար 1972 և 1983 թվականներին պաշտպանել է թեկնածուական և դոկտորական թեզերը։ 1986 թվականին նշանակվել է ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի դեղագիտության գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտական աշխատանքների գծով փոխտնօրեն և դեղագենետիկայի լաբորատորիայի վարիչ։ 1991 թվականին հունվարից նա զբաղեցրել է Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի դեղագիտության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնը։ 1993 թվականին Սերգեյ Սերեդենինը ընտրվել է Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, իսկ 1997 թվականից՝ ակադեմիկոս։
Գործունեությունը
Սերգեյ Սերեդենինը խոշոր դեղագետ գիտնական է։ Նա Ռուսաստանում առաջինն է զարգացրել ժամանակակից գիտական այնպիսի ուղղություններ, ինչպիսիք են փորձարարական ֆարմոգենետիկան, դեղագործության մուտագենեզը։ Նրա կողմից ստացված կարևորագույն արդյունք է հոգեմետ միջոցների դեղերի ֆարմակոլոգիական ազդեցության կախվածությունը ժառանգական հսկողության տիպից, որպես հուզական ներգործության ապացույց։ Սերեդենինը գիտականորեն հիմնավորել է նոր սերնդի ակտոպրոտեկտորների ստեղծման անհրաժեշտությունը որոնց ազդեցությունը պետք է ուղղված լինի որոշակի հուզական ներգործության վրա։ Սերգեյ Սերեդենինի ղեկավարությամբ իրականացվել են այդպիսի դեղամիջոցների մոլեկուլաֆարմակոլոգիական բազայի որոշման աշխատանքներ, ինչպես նաև կատարվել են ֆարմակոլոգիա-քիմիական և սկրինգային հետազոտություններ, որոնք թույլ են տալիս մշակել աշխարհում կրկօրինակը չունեցող նոր յուրահատուկ հոգեմետ միջոցներ։ Նա հետազոտել է հակամուտագենեզի խնդիրը և մշակել դեղագործական ազդեցության մեթոդներ՝ հիմնված կենսաքիմիական շղթաների մուտացիաների վրա։ Մեծ է նրա ներդրումը ռազմական հոգեդեղամիջոցների զարգացման, Ռուսաստանի զինված ուժերում ընդունված դեղամիջոցների օգտագործման մեթոդների մշակման և ստեղծման ասպարեզում։
2001 թվականին Սերգեյ Սերեդենինը Ռուսաստանի բժշկակական համալսարանում հիմնադրել է դեղագենետիկայի ամբիոն, որն իր բնույթով առաջինն էր Ռուսաստանում։ 2004 թվականին լույս է տեսել նրա «Դասախոսություններ դեղագենետիկայից» ուսումնական ձեռնարկը։ Վերջին տարիներին նրա ղեկավարությամբ մշակվել են մի շարք սկզբունքորեն նոր դեղամիջոցներ և կազմակերպվել է դրանց արտադրությունը Ռուսաստանի առաջատար դեղագործական կազմակերպություններում։
Գիտական աշխատությունները
Նրա գիտական հետազոտությունների արդյունքները հրատարակված են 400 գիտական աշխատանքներում, չորս մենագրություններում և երեք մենագրական ժողովածուներում։ Սերգեյ Սերեդենինը նաև հեղինակ է 27 հեղինակային իրավունքի և արտոնագրի, որոնցից երեքը՝ ԱՄՆ-ում, երկուսը՝ Գերմանիայում և մեկը՝ Ճապոնիայում։ Սերեդենինի նախաձեռնությամբ և ղեկավարությամբ պարբերաբար կազմակերպվում են միջազգային գիտաժողովներ «Биологические основы индивидуальной чувствительности к психотропным средам» թեմայով, որի նյութերը տպագրվում են ինչպես Ռուսաստանում, այնպես էլ արտերկրներում։ 1994 թվականին 26 ռուս և 28 արտասահմանյան մասնագետների մասնակցությամբ Սերեդենինի խմբագրությամբ «Biological Basis of Individual Sensitivity to Psychotropic Drugs» գիրքը տպագրվել է անգլիական «Grafham Press» հրատարակչության կողմից։
Սերեդենինը ղեկավարել է 11 դոկտորական և 18 թեկնածուական ատենախոսություն։ Նրա աշակերտներն այսօր աշխատում են Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում և Գերմանիայում։ Նրա ղեկավարած ինստիտուտը համագործակցում է նաև Երևանի բժշկական համալսարանի հետ, և այդ համագործակցության արդյունք են Երևանի բժշկական համալսարանի աշխատակիցների կողմից պաշտպանված ատենախոսությունները։ Նա բազմիցս զեկուցումներով և դասախոսություններով հանդես է եկել մի շարք միջազգային կոնգրեսներում, կոնֆերանսներում և սիմպոզիումներում, ինչպես նաև ղեկավարել դրանք։ Սերգեյ Սերեդենինի ղեկավարած Ինստիտուտը համագործակցում է արտասահմանյան խոշոր համալսարանների և դեղագործական ձեռնարկությունների հետ։
Սերգեյ Սերեդենինը Ռուսաստանի դեղագիտության գիտական խորհրդի և Ռուսաստանի դեղագետների գիտական ընկերության նախագահն է, ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից Ռուսաստանի տնտեսության արդիականացման և տեխնոլոգիական զարգացման հանձնաժողովի, «Медицинская техника и фармацевтика» աշխատանքային խմբի անդամ, ՌԴ կառավարության մրցանակաբաշխության հանձնաժողովի անդամ։ Նա «Collegium Internationale Neuro-Psychopharmacology (CINP)» միջազգային ընկերության անդամների և մրցանակների գծով հանձնաժողովի անդամ է։ Սերեդենինը միաժամանակ մի շարք ռուսական և արտասահմանյան գիտական ամսագրերի խմբագրական կոլեգիաների անդամ է. դրանցից են «Вестник РАМН», «Экспериментальная и клиническая фармакология», «Физически активные вещества» (Украина), «Functioanal Neorology» (Իտալիա) և նաև «Pharmacology, Biochemistry Behavior» (ԱՄՆ-Եվրոպա) ։
Նվաճումները
Գիտական նվաճումների համար Սերգեյ Սերեդենինը 1980 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի, 1998 թվականին՝ ՌԴ պետական մրցանակի։ Նա պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով և մեդալներով։ Հաշվի առնելով Սերգեյ Սերեդենինի միջազգային համբավը և սերտ կապերը Հայաստանի հետ, բարձր գնահատելով նրա ավանդը գիտության մեջ, ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիան 2008 թվականին նրան ընտրեց ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։
Այսօր էլ մեծանուն դեղագետը շարունակում է իր ազգանվեր գիտական գործունեությունը և համագործակցում ՀՀ գիտակրթական կազմակերպությունների հետ՝ իր գիտելիքները ի սպաս դնելով հայ գիտական մտքի զարգացմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:«Պատվո նշան» շքանշանի ասպետներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ
Բեխիխար
Բեխիխար (Begíjar), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խուան պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Լոմա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 43 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3174 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 43 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Ալբերտ Էյլեր
Ալբերտ Էյլեր (Albert Ayler; 1936 թվական, հուլիսի 13 — 1970 թվական, նոյեմբերի 25), ամերիկացի ֆրի-ջազային և ավանգարդային սաքսոֆոնիստ, երգիչ և կոմպոզիտոր ։
Լոպիկ (համայնք)
Լոպիկ (Lopik ), համայնք Նիդերլանդների Ուտրեխտ մարզում։ Տարածքը 75,78 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.017 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.300 եվրո է։
Կատեգորիա:Ուտրեխտի համայնքներ
Անգելիկա Նուսբերգեր
Անգելիկա Հելենա Աննա Նուսբերգեր (Angelika Helene Anna Nußberger, ծնյալ Անգելիկա Հելենա Աննա Յոաս (Angelika Helene Anna Joas),
), գերմանացի իրավաբան և սլավոնագետ։ 2011 թվականից պաշտոնավարում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում. մինչև 2017 թվականը՝ որպես դատավոր, իսկ այնուհետև՝ որպես այդ դատարանի փոխնախագահ։
Կենսագրություն
Անգելիկան մասնագիտական բարձրագույն կրթություն է ստացել Մյունխենի Լյուվիգ-Մաքսիմիլիանս համալսարանում, որտեղ 1982-1987 թվականներին ուսումնասիրել է սլավոնագիտություն և 1984-1989 թվականներին՝ իրավագիտություն։ 1988 թվականին Ստրասբուրգի համալսարանում ստացել է համեմատական իրավունքի մասնագետի դիպլոմ (diplôme en droit comparé): Իրավագիտության բարձրակարգ մասնագետի որակավորում ստանալու նպատակով 1989 թվականին առաջին պետական քննությունն է հանձնել Մյունխենում, 1993 թվականին էլ՝ երկրորդ պետական քննությունը Հայդելբերգում։ Այդ նույն տարում Վյուցբուրգում հաջողությամբ պաշտպանել է իր դոկտորական ատենախոսությունը անցումային ժամանակաշրջանում ԽՍՀՄ սահմանադրական իրավունքի վերաբերյալ։ 1993-1994 թվականներին գիտակրթական նպատակներով այցելել է Հարվարդ։ 1993-ից 2001 թվականներին եղել է միջազգային հասարակական իրավունքի Մաքս Պլանկի անվան ինստիտուտի գիտաշխատեղ։ 2001-2002 թթ. աշխատել է Ստրասբուրգում՝ Եվրոպայի խորհրդում, որպես իրավական հարցերով խորհրդական։
2002 թվականին արժանացել է բակալավրի աստիճանակարգի՝ Մյունխենում ատենախոսություն պաշտպանելով միջազգային իրավունքում հասարակական չափորոշիչների մասին։ Այդ նույն տարում դարձել է Քյոլնի համալսարանի պրոֆեսոր, իսկ 2002 թվականի հոկտեմբերի 1-ից գլխավորել արևելաեվրոպական իրավունքի և համեմատական իրավագիտության ինստիտուտը։ 2009 թվականին նշանակվել է Քյոլնի համալսարանի պրոռեկտոր ։
2010 թվականի հունիսի 22-ին Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը Նուսբերգերին ընտրել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատավոր, 2017 թվականի փետրվարի 1-ին՝ այդ դատարանի փոխնախագահ ։
2004-2010 թթ. նա եղել է Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (ԱՄԿ, Ժնև) Կոնվենցիաների և հանձնարարականների ու առաջարկների գործադրման կոմիտեի անդամ, 2006-2010 թթ.՝ Եվրոպայի խորհրդի վենետիկյան հանձնաժողովի տեղակալ։ Անգելիկա Նուսբերգերը Գերմանիայի իրավաբանների պալատի անդամ է, իրավական քաղաքականության ինստիտուտի , Շադերի հիմնադրամի սենատի ,միջազգային քրեական իրավունքի Մաքս Պլանկի անվան իրստիտուտի նախագահության , Գերմանիայի՝ իրավունք դասավանդողների պետական ընկերակցության ղեկավար մարմնի անդամ ։ 2010 թվականին նրան շնորհվել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։ 2015 թվականին Անգելիկա Նուսբերգերն արժանացել է Շադերի անվան մրցանակի , 2019 թվականին ընտրվել Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիայի գիտությունների ու արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Անգելիկա Նուսբերգերի աշխատություններից
Մենագրություններ
Խմբագրումներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ
Վլադիմիր Լևչև
Վլադիմիր Լյուբոմիրով Լևչև (Владимир Любомиров Левчев, ), բուլղարացի բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ, լրագրող, քաղաքական գործիչ և գիտնական։ Բանաստեղծ Լյուբոմիր Լևչևի որդին։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Լևչևը ծնվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Բլագոևգրադում։ 1976 թվականին Սոֆիայում ավարտել է Անգլերեն լեզվային առաջին գիմնազիան և ընդունվել է Գեղարվեստի ազգային ակադեմիա, որը ավարտել է 1982 թվականին՝ ստանալով «Արվեստագիտություն» մասնագիտություն։ 1982-1989 թվականներին խմբագիր է աշխատել «Ազգային մշակույթ» հրատարակչությունում, եղել է անկախ գրական-քաղաքական «Глас» ամսագրի հրատարակիչը։ 1991-ից մինչև 1994 թվականը աշխատել է որպես «Литературен вестник» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ Լևչևը «Екогласност» կազմակերպության գործադիր կոմիտեի անդամն ու Ազատ բանաստեղծական համայնքի գլխավոր համակարգողն է։
1994 թվականին Ֆուլբրայթի կրթաթոշակով (MFA) գնացել է ԱՄՆ։ Մինչև ուսուցիչ աշխատելը, եղել է հացթուխ և փոստարար։ 1996 թվականին Լևչևի մոտ MFA ծրագրի ժամկետը անցել է։ 1996-2007 թվականներին նա գրականություն է դասավանդել Մերիլենդի համալսարանում (Բալթիմոր), Մոնթոգոմերիի քոլեջում, Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանում և Ամերիկյան համալսարանում (Վաշինգտոն)։ Վաշինգտոնի ծայրամասային գիմնազիաներից մեկում վարել է ամերիկական գրականության դասընթաց։ Նաև ԱՄՆ Պետական դեպարտամենտի մոտ գտնվող նախապատրաստական կենտրոնում բուլղարերեն է դասավանդել։
2007 թվականի աշնանից գրականություն է դասավանդում Բլագոևգրադում գտնվող Բուլղարիայի ամերիկյան համալսարանում ։
Ստեղծագործություն
Վլադիմիր Լևչևի բանաստեղծությունների տասնչորս հավաքածուներ և չորս վեպեր հրապարակվել են Բուլղարիայում, իսկ բանաստեղծությունների հինգ հավաքածուներ՝ ԱՄՆ-ում։ Վլադիմիրը բուլղարերեն էր թարգմանում Թոմաս Սթեռնս Էլիոթի, Ալլեն Գինզբերգի, Սթենլի Կունիցի, Հենրի Թեյլորի և Վլադիմիր Վիսոցկիի բանաստեղծությունները։ Թարգմանել է նաև «Բհագավադգիտա»-ն։ Բուլղարական «Օրագիր» թերթի և այլ պարբերական հրատարակչությունների համար մշակույթի և թաղաքականության թեմայով գրել է հոդվածներ։
Պոեզիա
Բուլղարերենով
Անգլերենով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի բլոգերներ Կատեգորիա:Բուլղարացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Բուլղարացի լրագրողներ
Խըրճք
Խըրճք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Հոյլան
Հոյլան, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Մարտին Շլեյեր
Յոհան Մարտին Շլեյեր, (Johann Martin Schleyer, արտասանություն՝ [joˈhan ˈmartiːn ˈʃlaɪ̯ər]; ), գերմանացի կաթոլիկ քահանա, Վոլափյուք արհեստական լեզվի հեղինակ։ Նրա ծննդյան անունը եղել  է Մարտին Շլեյեր, այնուհետև նա ոչ պաշտոնապես իր անվանն ավելացրել է Յոհան անունը՝ ի պատիվ կնքահորը։
Կենսագրություն
Շլեյերը ծնվել է Օբերլաուդա քաղաքում (Բադեն)։ Ըստ իր իսկ զեկույցի ՝ միջազգային լեզվի գաղափարը ծագել է այն զրույցի արդյունքում, որը նա ունեցել է իր ծխականներից մեկի ՝ մի կիսագրագետ գերմանացի գյուղացու հետ, որի որդին արտագաղթել էր Ամերիկա և այլևս չէր կարողացել փոստով կապ պահպանել, քանի որ ԱՄՆ փոստային ծառայությունը չէր հասկացել հոր ձեռագիրը։
Նա ձեռնադրվել է 1856 թվականին։ 1867-1875 թվականներին եղել է հոգևոր հովիվ Կրումբախում՝ Մեսկիրխի մոտ։ Հետո Շլեյերը բանտարկվել է չորս ամսով Կուլտուրկամպֆի ընթացքում սոցիալիզմի դեմ քարոզի համարշ
Աշխատանք
1875-1885 թվականներին եղել է Սբ․Պետեր և Պաուլ ծխական համայնքների հոգևոր հովիվ Լիտցելշտետենում։ Ավելի ուշ նա գրեց, որ Լիտցելշտետենում անցկացրած առաջին 7 տարիները իր կյանքի ամենաերջանիկ շրջաններից էին։
Այդ ժամանակ նա խմբագրում էր «Սիոնի տավիղ» ամսագիրը, որը հիմնականում նվիրված էր կաթոլիկ պոեզիային։ 1879 թվականի մայիսին նա այդ ամսագրում հրապարակեց Վոլափյուք լեզվին նվիրված հոդված։ Այս համառոտ ակնարկին հաջորդեց մի ամբողջ գիրք՝ հրատարակված 1880 թվականին։ Լեզուն լայն տարածում գտավ, և Եվրոպայով մեկ նոր ակումբներ ի հայտ եկան։ 1885 թվականից հետո Շլեյերը ստիպված եղավ հրաժարվել իր՝ հոգևոր հովվի պարտականություններից վատառողջ լինելու պատճառով, չնայած նա դեռևս մի քանի տարի ներառված էր Վոլափյուք լեզվի տարածման համար սկսված շարժման մեջ։
Ամիանոս Մարկելլինոս
Ամմիանուս Մարցելինուսի գործում կարևորագույն տեղեկություններ են պահպանվել նաև Հայաստանի IV դարի պատմության վերաբերյալ, հատկապես Արշակ Բ և Պապ թագավորների մասին։
Մարտին Շլեյեր
Աշխատանք
1894 թվականին Հռոմի պապ Լեո XIII-ը նրան դարձրեց պապական առաջնորդ։
Ամիանոս Մարկելլինոս
Հղումներ
Կատեգորիա:Հին հռոմեացի պատմագիրներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հռոմեացիներ Կատեգորիա:Հռոմեական պատմիչներ
Մարտին Շլեյեր
Աշխատանք
Շլեյերը մահացել է Կոնստանցում, 1912 թվականին։
Նրա հիշատակին նվիրված արշավը սկսվեց 2001 թվականի հունիսին, իր հայրենի ծխական համայնք Լիտցելշտետենում ։ Նրա պատվին է անվանակոչվել Լաուդայում գտնվող Մարտին-Շլեյեր-Լիմա-Կյոնիգշոֆեն ավագ դպրոցը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեզվաբաններ ըստ ազգության Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Կաթոլիկ հոգևորականներ Կատեգորիա:Արհեստական լեզուներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հռոմի կաթոլիկ հոգևորականներ Կատեգորիա:19-րդ դարի գերմանացիներ
Էլ Պրատ դե Լյոբրեգատ
Էլ Պրատ դե Լյոբրեգատ (El Prat de Llobregat), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում՝ Կատալոնիա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Լյոբրեգատ շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 31,17 կմ²։ Բնակչությունը՝ 63434 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ավետարան ըստ Հովհաննեսի
Ավետարան ըստ Հովհաննեսի (Κατὰ Ἰωάννην, (բառացիորեն՝ «Հովհաննեսից»), Evangelium secundum Ioannem), Նոր Կտակարանի չորրորդ գիրքը, Ավետարաններից մեկը։ Համաձայն եկեղեցական ավանդության գրվել է I դ. վերջին (90-ական թթ.), Եփեսոս քաղաքում Հիսուս Քրիստոսի «սիրեցյալ աշակերտ» Հովհաննես առաքյալի կողմից, որն ընդառաջել է հավատացյալների խնդրանքին գրել այն, ինչ դուրս է մնացել Մատթեոսի, Մարկոսի և Ղուկասի ավետարաններից։ Ավետարանիչը հետևյալ կերպ է ներկայացնում երկի գրության պատճառը. «Այլ այսքանը գրվեց, որ դուք հավատաք, թե Հիսուս Քրիստոսն է՝ Աստծու Որդին. նաև՝ որպեսզի հավատաք ու նրա անունով հավիտենական կյանքն ընդունեք» (20.31)։
Հովհաննեսի ավետարանն ունի աստվածաբանական բացառիկ կարևորություն, քանի որ այնտեղ բացահայտորեն է արտահայտված Քրիստոսի Աստվածության գաղափարը։ Դա երևում է Ավետարանի հենց սկզբնական տողերից «Ի սկզբանէ էր Բանն եւ Բանն էր առ Աստուած եւ Աստուած էր Բանն»։
Ավետարանի կառուցվածքը
Ավետարանը բաղկացած է 21 գլխից։ Հովհաննեսի ավետարանի բովանդակությունը հիմնականում հետևյալն է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոր Կտակարան Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի գրքեր
Ժատոմլյա
Ժատոմլյա (Жатомля), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պիրևո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)
Պիրևո (Пырьево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։
Նետեշին
2010 թվականի տվյալներով Նետեշին քաղաքում բնակվում էր 36 005 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 70 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1542 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բանաստեղծը ծերացել է...
«Բանաստեղծը ծերացել է...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին ։
Նիկոլետա Մատեի
Նիկոլետա Մատեի (Nicoleta Matei, հայտնի է նաև որպես Նիկո (Nico), ), ռումինացի երգչուհի։ Նրա ձայնը համարվում է Ռումինիայի կանացի ամենալավ ձայներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1970 թվականի փետրվարի 1-ին Պլոեշտիում։ Նիկոլետան երգել սկսել է դեռ վաղ մանկուց։ 1990 թվականին ընդունվել է «The Popular Art School» ։ 1996 թվականին՝ այն ավարտելուց հետո, երգչուհին մասնակցել է ռումինական բազմաթիվ հայտնի երգի մրցույթների, բազմիցս դարձել է հաղթող։ Հիմնականում հայտնի է ռումինական հիփ-հոփ խմբերի հետ համագործակցություններով։ Այդպիսի խմբերից են՝ «Morometzii», «Carbon», «La Familia» և այլն։
Բանաստեղծը ծերացել է...
Պատմություն
Բանաստեղծությունը նվիրված  է Ռափայել Պատկանյանին ։
Բանաստեղծությունը գրված է 1892 թվականի փետրվարի 11-ին (նույն թվականի օգոստոսի 26-ին վախճանվել է Պատկանյանը)։
Նիկոլետա Մատեի
Եվրատեսիլ 2008
2008 թվականին Նիկոլետա Մատեին Վլադ Միրիցեի հետ դուետով հաղթել է Ռումինիայի ազգային ընտրական մրցույթում, որի արդյունքում ամեն տարի ընտրվում է Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Ռումինիայի մասնակիցը։
Բանաստեղծը ծերացել է...
Պատմություն
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի №88-ում պահվում է մեկ ինքնագիր՝ գրված Ռափայել Պատկանյանին լուսանկարի վրա, թվագրված՝ «92․11․11 Տփխիս» ։
Նիկոլետա Մատեի
Եվրատեսիլ 2008
Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթում դուետը «Pe-o margine de lume» երգը կատարել է 2 լեզուներով՝ իտալերեն և ռումիներեն։ Առաջին կիսաեզրափակչում Ռումինիայի մասնակիցներն ստացան բավականին բարձր միավորներ եզրափակիչ փուլ անցնելու համար, սակայն եզրափակիչ փուլում ելույթն անհաջող էր. 45 միավորով նրանք գրավեցին 20-րդ տեղը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինացի երգիչներ Կատեգորիա:Ռումինիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Բանաստեղծը ծերացել է...
Պատմություն
Տպագրվել է ինքնագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Լոպերսում (համայնք)
Լոպերսում (Loppersum ), համայնք Նիդերլանդների Խրոնինգեն մարզում։ Տարածքը 111,02 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.729 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.000 եվրո է։
Կատեգորիա:Խրոնինգենի համայնքներ
Խոսե Դիաս
Խոսե Դիաս Ռամոս (José Díaz Ramos, ), իսպանացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի կոմունիստական կուսակցության (ԻԿԿ) անդամ (1926)։
Եղել է Սևիլյայում համընդհանուր գործադուլի (1920 թվական) կազմակերպիչներից։ 1932 թվականին ընտրվել է ԻԿԿ գլխավոր քարտուղար, 1935 թվականին՝ Կոմինտերնի գործկոմի անդամ։ 1936-1939 թվականներին եղել է Իսպանիայում հակաֆաշիստական ճակատի կազմակերպիչներից և ղեկավարներից։ Դիասի ակտիվ գործակցությամբ ստեղծվել է հանրահայտ V գունդը։ Հանրապետության անկումից հետո ապրել է ԽՍՀՄ-ում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ
(4640) Հարա
(4640) Հարա (Hara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի ապրիլի 1-ին Յոշիո Կուշիդայի և Օսամու Մուրամացուի կողմից Յացուգատակեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,251752 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0102 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4933 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1234,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291691 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,21° անկյուն։
Հարա աստերոիդը պատկանում է Ամներիսի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Պիպույոլ
Պիպույոլ (Пипуёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի ձախ ափին՝ 58 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Աստերոիդների ցանկ (177201-177300)
Աստերոիդների ցանկ (177101-177200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (177301-177400)
|}
Գագիկ Ա
Տնտեսություն
Զարգացել է տնտեսությունը, մշակույթը, արհեստագործությունը, ներքին և արտաքին առևտուրը։ Բարգավաճել են Անին, Դվինը, Կարսը։ Սակայն երկրի ներսում չեն հաղթահարվել կենտրոնախույս ուժերը, սրվել են հասարակական ներհակությունները։ Գագիկ Ա Բագրատունու օրոք նաև տնտեսությունը մեծապես զարգացավ՝ ի շնորհիվ Պահլավունիների։ Նրանց ջանքերի արդյունքն են Բջնին, Ամբերդը, Մարմաշենը։
Գագիկ Ա-ի արձանը
Անիի պեղումների ժամանակ գտնվել է Գագիկ Ա–ի արձանը, որի գլխին կա լայն փաթաթած սպիտակ չալմա, հագին երկարավուն արաբական կարմիր խալաթ և մեջքի փաթաթան։ Արաբական տարազն այստեղ խալիֆայության կողմից ճանաչված լինելու նշան է։
Նրա կնոջ՝ Կատրամիդեի հովանավորությամբ 1001 թվականին կառուցվել է Անիի Կաթողիկե եկեղեցին։ Ճարտարապետը Տրդատն էր։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023 բարելավում
Արեգ Ազատյան
Արեգ Ազատյան, հայ արձակագիր, ռեժիսոր, ՀԳՄ անդամ 2007-ից։
Կենսագրություն
Արեգ Ազատյանը ծնվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Երևանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Խեյբիան
Խեյբիան կամ Խեյպան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 22 կմ հյուսիս-արևմուտք, Մշո դաշտում, Արածանիի աջ ափամեձ հովտում՝ Մուշ-Զիարեթ ճանապարհի վրա։
Պատմություն
Գյուղի մասին հիշատակվել է միջին դարերի հիշատակարաններում։
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Բնակչություն
1880 թվականին գյուղն ուներ 120 տուն՝ մոտ 1000 հայ բնակչով։ 1909 թվականին ուներ մոտ 100 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։
Կրթություն
Գյուղում կար դպրոց, որը 1870 թ.-ին բացվել էր Գարեգին Սրվանձտյանի ջանքերով։ Դպրոցում ուսանում էր 30 աշակերտ։
Անվանի մարդիկ
Խեյբիանում է ծնվել գրող և բանահավաք Մշո Գեղամը ։
Անհայտ զինվորի գերեզման
Անհայտ զինվորի գերեզման (Могила Неизвестного Солдата), հուշարձանային ճարտարապետական համալիր Մոսկվայի Ալեքսանդրովյան այգում՝ Կրեմլի պատի մոտ։
Նկարագրություն
Գերեզմանաքարի վրա տեղադրված է բրոնզե կոմպոզիցիա՝ զինվորական սաղավարտ ու դափնեպսակ, որ դրված են ռազմական դրոշի վրա։
Հուշարձանի մեջտեղում գրված է. «Քո անունն անհայտ է, քո սխրանքը՝ անմահ» («Имя твоё неизвестно, подвиг твой бессмертен»), որ առաջարկվել է Սերգեյ Միխալկովի, այլ տվյալներով՝ Միխայիլ Լուկոնինի, Սերգեյ Միխալկովի, Կոնստանտին Սիմոնովի ու Սերգեյ Սմիռնովի կողմից ։ Կենտրոնում բրոնզե հնգաթև աստղ է, որի մեջտեղում վառվում է փառքի Հավերժական կրակը։
Գերեզմանից ձախ Շոկշայի մորեգույն կվարցիտից պատ է, որի վրա գրված է. «1941 Հայրենիքի համար ընկածներին 1945» («1941 Павшим за Родину 1945»), աջից՝ գրանիտե ուղի, մուգ կարմիր պորֆիրից կարճասյուներով։ Ամեն մի կարճասյան վրա նշված է մեկ հերոս քաղաքի անուն և «Ոսկե աստղ» մեդալի դրոշմանկար։ Կարճասյուների մեջ տեղադրված են հերոս քաղաքներից բերված հող պարունակող կապսուլաներ (հերթականությամբ՝ սկսած Հավերժական կրակից).
Հերոս քաղաքների ծառուղուց աջ կարմիր գրանիտից կոթող է, որ նվիրված է զինվորական փառքի քաղաքներին։ Կոթողը տեղադրված է հերոս քաղաքների ծառուղու կարճասյուների նման գրանիտե պատվանդանի վրա, որն ունի շուրջ 10 մետր երկարություն։ Ձախ մասում պատ է, որի վրա գրված է. «Զինվորական փառքի քաղաքներ» («Города воинской славы»), իսկ աջում նշված են զինվորական փառքի 45 քաղաքների անունները՝ բաժանված սյուների, որոնցից յուրաքանչյուրի վրա նշված է չորս քաղաքի անուն.
Պատմություն
1966 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, երբ նշվում էր Մոսկվայի մոտ գերմանական զորքերի ջախջախման 25-ամյակը, անհայտ զինվորի աճյունը տեղափոխվել է Լենինգրադյան խճուղու 41-րդ կիլոմետրում (Զելենոգրադ քաղաքի մուտքի մոտ) գտնվող եղբայրական գերեզմանից և հանդիսավոր թաղվել Ալեքսանդրովյան այգում ։
1966 թվականի դեկտեմբերի 2-ին՝ ժամը 14 անց 30 րոպե, եղբայրական գերեզմանում հանգչող զինվորներից մեկի աճյունը տեղավորվել է սևանարնջագույն ժապավենով հյուսապատված դագաղում։ Երիտասարդ զինվորները, որ կանգնոմ են պատվո պահակ, փոխվում էին ամեն երկու ժամը մեկ ողջ երեկոյան, գիշերն ու հաջորդ օրվա առավոտյան։ Դեկտեմբերի 3-ին՝ ժամը 11 անց 45 րոպե, դագաղը տեղադրվել է բաց մեքենայում, որը շարժվել է Լենինգրադյան պողոտայով դեպի Մոսկվա։ Մանեժնայա հրապարակում տեղի է ունեցել միտինգ, և Անհայտ զինվորի աճյունով դագաղը հրետանային համազարկի ներքո իջեցվել է գերեզման։
1967 թվականի մայիսի 8-ին թաղման վայրում բացվել է «Անհայտ զինվորի գերեզման» ճարտարապետական հուշարձանային համալիրը, որ ստեղծվել է ճարտարապետներ Դ. Ի. Բուրդինի, Վ. Ա. Կլիմովի, Յուրի Ռաբաևի և քանդակագործ Նիկոլայ Տոմսկու նախագծով։ Հավերժական կրակը վառվել է Լեոնիդ Բրեժնևի կողմից, որը ջահն ընդունել է Սովետական Միության հերոս Ալեքսեյ Մարեսևի ձեռքից։ Անհայտ զինվորի գերեզմանի վրա Հավերժական կրակը վառվել է Մարսովո դաշտում գտնվող կրակից։
1997 թվականի դեկտեմբերի 12-ից Ռուսաստանի նախագահի հրամանի համաձայն պատվո պահակախմբի № 1 դիրքը տեղափոխվել է Լենինի դամբարանից Անհայտ զինվորի գերեզմանի մոտ։ Պատվո պահակ կանգնում են Նախագահական գնդի զինծառայողները, որոնք փոխվում են ամեն ժամը մեկ։
Նախագահի 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի № 1297 հրամանի համաձայն՝ հուշարձանին տրվել է Զինվորական փառքի համազգային հուշարձանի կարգավիճակ։
2009 թվականի դեկտեմբերի 27-ին զինվորական պատիվներով ժամանակավորապես (վերակառուցման ընթացքում) Հավերժական կրակը տեղափոխվել է Պոկլոննայա բլուր՝ Հաղթանակի այգի ։
2010 թվականի մայիսի 8-ին Զինվորական փառքի համազգային հուշարձանը Ռուսաստանի, Բելառուսի և Ուկրաինայի նախագահների ներկայությամբ հանդիսավոր բացվել է վերակառուցումից հետո։ Նրանում հայտնվել է նոր տարր՝ կոթող ի պատիվ զինվորական փառքի քաղաքների։ Կոթողի բացման պատիվը վերապահվել է Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս Միխայիլ Օդինցովին և Ռուսաստանի հերոս Վյաչեսլավ Սիվկոյին։ Կոթողը տեղակայված է «Սմոլենսկ» գրությունը կրող կարճասյունից հետո՝ և հասնում է գրեթե մինչև «Ավերակներ» այրին։ Ձախ կողմից ոսկեզօծ գրությունը է՝ «ԶԻՆՎՈՐԱԿԱՆ ՓԱՌՔԻ ՔԱՂԱՔՆԵՐ» («ГОРОДА ВОИНСКОЙ СЛАВЫ»), կարճասյան երկայնքով՝ 40 քաղաքների անվանումները՝ ըստ պատվավոր կոչմանն արժանանալու ժամանակի։ Ամեն սյան վրա նշված է չորս անվանում։ Կարճասյան վրա կա 48 քաղաքի անվանման տեղ, որոնց կարող է շնորհվել այդ պատվավոր կոչումը ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Ռուսաստանի Դաշնության Պետական դուման դեկտեմբերի 3-ը Ռուսաստանում հայտարարել է Անհայտ զինվորի օր։ Այդ ամսաթիվը նշանակվել է ի հիշատակ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին զոհված բոլոր անհայտ զինվորների և համընկնում է այն օրվա հետ, երբ անհայտ զինվորի աճյունը տեսափոխվել է եղբայրական գերեզմանից և հանդիսավորությամբ թաղվել Ալեքսանդրովյան այգում ։
Ամեն տարի Հայրենական մեծ պատերազմին նվիրված օրերին պսակնր են դրվում Անհայտ զինվորի գերեզմանին, և այդ միջոցառմանը մասնակցում են պետական գործիչներ, օտարերկրյա պետությունների ու կառավարությունների ղեկավարներ, Հայրենական մեծ պատերազմի վետերաններ, Պաշտպանության նախարարության մինչբուհական ուսումնական հաստատությունների սաներ։
Ավանդաբար հուշարձան են այցելում զբոսաշրջիկներ և նորապսակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հավերժական կրակ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ հուշարձաններ Կատեգորիա:1966 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Ներքին Հոռաթաղ
Ներքին Հոռաթաղ, գյուղ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում`500 մետր բարձրության վրա։ Գտնվում է հանրապետության արևելյան հատվածում, Մարտակերտ շրջկենտրոնից 7 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 59 կմ հեռավորության վրա։
Ռուբեն դե լա Ռեդ
Եվրոպայի 2008 թվականի չեմպիոն։
Ներքին Հոռաթաղ
Ներքին Հոռաթաղը Արցախյան ազատամարտին
1989 թ.-ին գյուղում կազմավորվել է կամավորական ջոկատ (հրամանատար՝ Ռ. Հայրապետյան), որը 1989-1994 թթ.-ին մասնակցել է Շահումյանի (Բուզլուխ, Մանաշիդ, Էրքեջ, Կարաչինար, Շահումյան), Մարտակերտի (գրեթե բոլոր գյուղերի) շևջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ 1992 թ.-ի հուլիսի 4-ին գյուղն ավերվել ու թալանվել է, բնակիչները տեղահանվել են։ 1993 թ.-ի հունիսին ազատագրվել է և վերաբնակեցվել ։
Բնակչություն
2015 թվականին Ներքին Հոռաթաղ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 840 մարդ, կա 279 տնտեսություն։ 2005 թվականին ուներ 776 բնակիչ։
Ռուբեն դե լա Ռեդ
«Ռեալ Մադրիդ»
Դե լա Ռեդը իր կարիերան սկսել է իսպանական «Ռեալ Մադրիդի» կազմում։ 1999-2004 թվականներին նա հանդես է եկել «Ռեալ Մադրիդի» ակադեմիայում։
Ներքին Հոռաթաղ
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ, կան նաև Մարտակերտի շրջանի հանքավայրերում աշխատողներ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ` եկեղեցի (1094 թ.), Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1904-1914 թթ.) գերեզմանոց (միջնադար)։ 2012 թ.-ի մարտի 20-ին գյուղում կատարվել է նոր՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցու հիմնարկերքը (ճարտ. Մանուշակ Տիտանյան) ։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 120 աշակերտներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի բնակավայրեր
Ռուբեն դե լա Ռեդ
«Ռեալ Մադրիդ»
Թիմի կազմում իր առաջին գոլը Դե լա Ռեդը խփել է 2006 թվականի նոյեմբերի 9-ին՝ «Էսիհա»-ի դեմ խաղում ։ 2007 թվականի հուլիսին Դե լա Ռեդը երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2011 թվականը ։
«Խետաֆե»
2007 թվականի օգոստոսի 31-ին Դե լա Ռեդը վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է «Խետաֆե» ։ Թիմի կազմում նա հիմնականում հանդես է եկել խաղարկողի դիրքում։
Միջազգային կարիերա
Մինչ Իսպանիայի ազգային հավաքականում հանդես գալը Դե լա Ռեդը խաղացել է Իսպանիայի երիտասարդական հավաքականում։ Իսպանիայի ազգային հավաքականում նա իր դեբյուտը նշել է Եվրո 2008 թվականի ընթացքում։
Իսպանիայի հավաքականի կազմում Դե լա Ռեդը իր առաջին գոլը խփել է 2008 թվականի հունիսի 18-ին՝ Հունաստանի հավաքականի դեմ խաղում ։
«Խետաֆե B»
2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Դե լա Ռեդեն դարձել է «Խետաֆե B»-ի գլխավոր մարզիչ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Մադրիդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խետաֆեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Knights of Honor
Նախընտրական փուլ
Խաղը բաժանվում է 3 ժամանակահատվածի ` Վաղ, միջին և ուշ Ք.Հ.։ Վաղ ժամանակահատվածը 1000 թ., միջին ժամանակահատվածը 1200 թ. և ուշ ժամանակահատվածը 1300 թ.։ Խաղացողը պետ է ընտիր այս ժամանակահատվածնեից որևէ մեկը, իր նախընտրած թագավորությունը, պետությունը, և ամեն մի պետություն ըստ իր աշխարհագրական տեղակայման ունի առավելություններ, թերություններ։ Պետությունները ձգվում են Եվրոպայից ընդգրկելով Աֆրիկա մայրցամաքի հյուսիսային հատվածը և ավարտվում ներկայիս Հայաստանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի արևմնտայն հատվածի, և Իրանի Իսլամանկան Հանրապետության հյուսիս արևելյան հատվածով։ Նախընտրական փուլում դուք կարողեք ընտերլ նաև խաղի բարդությունը հեշտ, միջին և դժվար աստիճաններից որևէ մկեը։
Նպատակը
Խաղի նպատակը, ինչպես մնացած ստրատեգիական խաղերը ասյտեղ նույնպես պետք է գրավել մնացած պետությունները։ Խաղի ընթացքում, որքան շատ պետություններ գրավեք և այնտեղ հաստատեք ձեր թագավորության, պետության պետական հավատքը այնքան քիչ հավանակոնություն կա, որ ձեր զորավարները կաբստամբեն ձեր դեմ, նույնիսկ ռազմական գործողություններ իրականացնեն ձեր, որևէ քաղաքի ամրոցի վրա։ Պահպանելով պետության ներքին հանգիստը դուք Եվրոպայում հնարավորություն ունեք դառնալու «արքաից արքա», դրա համար, որքան հնարավոր է պետք է մոտենալ Եվրոպային։
Խաղային փուլ
Ընտրելով պետությունը դուք ունենում եք ամրոց կամ ամրոցներ կախված պետության մեծությունից, սեղմելով ամրոցի վրա դուք կարող եք վարձել զինվորների, հետախույզների, հոգևոր առաջնորդի, զորահարամանատարների և այլն, սկայան նրանց թիվը անվերջ չե, ընդամենը ինն է, այդ իսկ պատճառով պետք է խելամիտ ընտրություն կատարել
Կառավարում
Պետությունը պահելու համար պետք են՝
Քաղաքական քարտեզ
Այս քարտեզի օգնությամբ դուք կարող եք, ստանալ տեղեկատվություն պետությունների տարածքային կորուստների, ձեռքբերումների մասին, և հատուկ կոճակների օգնությամբ դուք կարող եք տեսնել քարտեզի վրա տեղի ունեցող այլ իրադարձություններ։ Եթե պետության վրա ցույց է տալիս կրակ նշանակում է տվյալ մասում ապստամբություն է, իսկ գծավորությունը ցույց է տալիս, որ տվյալ պետությունը այլ պետության վասալն է։
Ռազմական քարտեզ
Սրա օգնությամբ դուք կարող եք տեղեկանալ, թե տվյալ տարածքում ինչ զորատեսակ կարող եք վարձել
Կրոնական քարտեզ
Ցույց է տալիս տվյալ տարածքը թե ինչ կրոնի է դավանում, և եթե մի պետության մեջ տարբեր կրոնանակ ուղղություններ են՝ հավանականությունը մեծ է, որ կբարձրանա ապստամբություն, դրանից խուսափելու համար անհրաժեշտ է հոգևոր առաջնորդին հրահանգել տվյալ տարածքներում իրականացնել հոգևոր բարեփոպումներ, սեղմելով համապատասխաղն կոճակները
Արտաքին քաղաքականության քարտեզ
Սրանք ցույց են տալիս թե պետությունները ինչ հարաբերությունների մեջ են՝ պատերազմ, խաղաղություն, հարաբերական պատերազմ, ընտանեկան մերձ կապեր և այլն։
Մարտեր
Հանդիպելով օտար զորքերին, կամ ամրոցը պաշարելիս դուք հնարավորություն ունեք ընտրելու մարտի ձևը՝ ինքնակառավորվող մարտեր, կառավարվող մարտեր, փախուստ
Ինքնակառավորվող մարտեր
Ընտրելով ձեր առջև հայտնվում է վահանակ որի վրա պատկերված են հակամարտող կողմերը։
Կառավորվող մարտեր
Այս ձևը կառավարվում է ձեր կողմից, առավելությունը այն է, որ սակավաթիվ զորքերով հնարավոր է սպանել հակառակորդի զորավարին և հաղթանակ տանել, զորատեսակների մարտակարգերը որոշվում են ձեր կողմից, որքան հնարամիտ լինեք այնքան բարձր է ձեր հաղթելու հավանականությունը
Փախուստ
Սա օգտագործվում է եթե չեք ցանկանում մարտի բռնվել թշնամու հետ, այս դեպքում զորքերը փախչում են։
Խաչակրաց արշավանք
Եթե ձեր ընտրած ժամանակահատվածում կա Հռոմի Պապը, ապա նա գլուխ բարձրացնելով սրբազան պատերազմ է հայտարարում նրանց ովքեր կաթոլիկ չեն, և նրան ենթարկվող պետույթունները միանում են դրան։
Խռովություններ
Գրաված տարածքներում բողոքներ ձեր կառավարությանը, և եթե միջոցներ չձեռնարկել՝ շատ հնարավոր է զինված ապստամբույթան վերածվի
Խաղի երաժշտություն
Հեղինակ Բորիս Սոլովյով
Կատեգորիա:2004 թվականի համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
Խռուճ
Խռուճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։
1909 թ.-ին ուներ 7 տուն՝ 32 հայ բնակչով։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը շերամապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պիրկովո
Պիրկովո (Пирьково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժար
Ժար (Жарь), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ավստրո-ռուսական դաշինք (1781)
Ավստրո-ռուսական դաշինք, Ավստրիական կայսրության և Ռուսաստանի միջև 1781 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին կնքված դաշնակցային պայմանագիր։ Նախորդիվ, Ռուսական կայսրությունը դաշնակցային պարտավորություններ էր ստանձնել Գերմանիայի վերամիավորման պայքարի «առաջամարտիկ» Պրուսիայի թագավորության հետ։ Այնուամենայնիվ, ժամանակի ընթացքում ռուսական կողմը առավել նպատակահամարմար է համարում իր վաղեմի թշնամի Օսմանյան կայսրության (հետագայում՝ Քեմալական Թուրքիայի) հետ համագործակցությունը ։
Ռուս պետական գործիչ, ֆիլդմարշալ Գրիգորի Պոտյոմկինի գործուն աջակցությամբ Ռուսաստանի կայսերական արքունիքը սկսում է նվազեցնել Պրուսիայի ռազմավարական արժեքը որպես դաշնակից տերություն՝ նախապատվությունը տալով առավել գրավիչ թեկնածու Ավստրիական միապետությանը։ 1777 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում սկսվել են ռուս-պրուսիական դաշինքի երկարաձգման կապակցությամբ բանակցություններ, որի ժամանակ էլ ռուս դիվանագետները՝ արտաքին ուժերի գործուն ազդեցությամբ, տապալել են պայմանագրային պարտավորությունների երկարաձգման հնարավորությունները։
Մարիա Թերեզայի մահվանից հետո՝ Ավստրո-ռուսական մերձեցման համար ստեղծվում եմ համեմատականորեն առավել բարենպաստ աշխարհաքաղաքական պայմաններ։ Ավստրիայի նոր գահակալ Յոզեֆ II-ն աչքի է ընկնում համեմատականորեն առավել ռուսամետ կեցվածքով, արդյունքում՝ 1781 թվականին Վիեննայում սկսվում են ռուս-ավստրիական համաձայնագրի կնքման բանակցությունները, որոնք ավարտվում են կողմերի միջև դաշնակցային պայմանագրի կնքմամբ։ Պրուս-ռուսական դաշինքն իր իրավազորությունը կորցնում է 1788 թվականին և այլևս չեն երկարաձգվում (գերակա պատճառը՝ պրուս-ավստրիական տարածքային հակասություններն ու վիճարկումներն էին)։ Ավստրո-ռուսական համագործակցությումը տեսականորեն արտահայտվում է 1787-1791 թվականների ավստրո-թուրքական և 1787-1792 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմներում։
Ավստրո-ռուսական դաշինքը կազմալուծվում է 1790-ական թվականներին, երբ կայսերական Ռուսաստանը հրաժարվում է միջամտել ավստրո-պրուսական հակամարտությանը և պահպանում է նետրալիտետ ։
Հայ քույրերի վարժարան
Հայ քույրերի վարժարան, մասնավոր դպրոց Ֆիլադելֆիայում՝ նախակրթարանից մինչև 8-րդ դասարան։
Ավստրո-ռուսական դաշինք (1781)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիայի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ
Հայ քույրերի վարժարան
Պատմություն
1967 թվականին հիմնադրել են Արուսյակ Սաջոնյան (մինչև 1969 թվականը՝ տնօրեն), Հռիփսիմե Չիֆթելյան, Վալենտին Ջենենյան կաթոլիկ քույրերը։ 1969 թվականից տնօրենն է քույր Լուիզա Քասարջյանը։ Ուսուցման հիմնական լեզուն անգլերենն է, դասավանդվում են հայերեն, ֆրանսերեն, պատմություն, երաժշտություն և այլ առարկաներ։ 1998 թվականին վարժարանն ուներ մոտ 200 աշակերտ։
Հրատարակում է «Արծվիկ» թերթիկը (տարին 4 համար) և «Արծվիկ» խորագրով տարեգիրքը։ Վարժարանի հովանավորն է Անարատ հղության հայ քույրերի միաբանությունը։
Հայ քույրերի վարժարաններ են գործում նաև Լոս Անջելեսում և Բոստոնում։
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Նորագույն շրջանի հայկական դպրոցներ
BookCrossing Armenia
BookCrossing Armenia, երիտասարդական շարժում է, որը Հայաստանում սկիզբ է առել 2011 թ. հունիսի 1-ից։
Բուքքրոսինգ (անգլ. bookcrossing-գրքապտույտ), գրքերի ազատման գործընթաց է։ Մարդը՝ գիրքը կարդալուց հետո, թողնում է («ազատում է») այն հասարակական վայրում (զբոսայգի, սրճարան, մետրոյի կայարան և այլն), որպեսզի մեկ այլ անծանոթ մարդ հնարավորություն ունենա գտնել և կարդալ այդ գիրքը։ Գտնողը իր հերթին պետք է կրկնի գործընթացը։ Գրքերի «ճամփորդությանը» հետևելը իրականանում է ինտերնետում հատուկ կայքերի օգնությամբ։
Պատմություն
Բուքքրոսսինգի գաղափարը առաջարկել է ինտերնետ-տեխնոլոգիաների մասնագետ՝ Ռոն Հորնբեկերը 2001 թվականի մայիսին։ Սկզբի համար նա թողել է 20 գիրք բացատրական գրառումներով իր հյուրանոցում։ Կես տարի անց իր կայքը մոտ 300 ակտիվ օգտվողներ ուներ, ովքեր «ազատում էին» գրքեր և ներգրավում նոր մասնակիցներ։
Բուքքրոսսինգը Հայաստանում
Հուլիսի 3-ին տեղի ունեցավ BookCrossing Armenia շարժման առաջին միջոցառումը, որը կրում էր «Կիրակի օրը իմ սիրած գիրքը կնվիրեմ ՔԵԶ» խորագիրը։ Միջոցառման ընթացքում բուքքրոսսերները փոխանակվում էին գրքերով, որոնք ընթերցելուց հերո ուղարկեցին «ճամփորդության»։ Հոկտեմբերի 2-ին տեղի կունենա երկրորդ միջոցառումը, որը իր մասշտաբներով կգերազանցի նախորդին։
Բուքքրոսսինգը այլ երկրներում
Ամենամեծ տարածումը բուքքրոսսինգը գտել է Իտալիայում, որտեղ իր մասնակցությունն են ունենում լուրջ կազմակերպություններ։ Օրինակ Ֆլորենցիայի կառավարությունը շարժմանը նվիրել է 4000 գիրք, որոնք ցրվել էին քաղաքի շուկաներում և քաղաքապետարանի շենքում։ Ջեննարո Կապուանոի շնորհիվ բուքքրոսսինգը ներխուժեց Ֆրանսիա։ Օֆիցիալ սկսել է գործել 2003 թվականից Փարիզի գրքի Սրահում։ Տարածվել է 2000 գիրք։ Բուքքրոսսինգը Ռուսաստանում հայտնվեց 2004 թվականին www.bookcrossing.ru կայքի ստեղծման հետ միարժամանակ։ Ակտրվ մասնակցություն ունեն հետևյալ երկրները. Մոսկվա, Սանկտ-Պետերբուրգ, Նովոսիբիրսկ և այլն։
Ինչպես Հայաստանում գիրքը դարձնել բուքքրոսսինգի մասնակից
Գիրքը «ճանապարհորդության» ուղարկելուց առաջ գրանցեք այն Ֆեյսբուքի BookCrossing Armenia էջում, տեղադրելով նկարը, կարճ բովանդակությունը, ցանկության դեպքում թողնելու վայրը BookCrossing Armenia-ի ընկեր-սրճարաններից (օրինակ ArtBridge Bookstore Cafe, Il Solo Gelato) վերցնում եք տարբերանշանը, գրությունները և փակցնում գրքին Նախապատրաստված գիրքը թողնում եք այն հասարակական վայրում, որտեղ կցանկանաք (զբոսայգի, սրճարան, մետրոյի կայարան և այլն)
Սերբիա և Եվրոպական միություն
Եվրամիությանը Սերբիայի անդամակցության գործընթացը սկսվել է 2005 թվականի նոյեմբերին, երբ Սերբիան մտնում էր Սերբիայի և Չեռնոգորիայի պետական միության կազմի մեջ։ 2006 թվականի մայիսին Չեռնոգորիան անկախության հանրաքվե անցկացրեց և առանձնացավ միությունից, իսկ Սերբիան ինքնուրույն շարունակեց բանակցությունները ԵՄ-ի հետ։ 2008 թվականի հուլիսի 29-ին Սերբիան և ԵՄ-ն համաձայնագիր են ստորագրել կայունացման և ասոցացման մասին ։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Սերբիան ԵՄ-ին անդամակցելու հայտ էր ներկայացրել ։ 2012 թվականի մարտի 1-ին Սերբիան ստացավ անդամակցության թեկնածու երկրի պաշտոնական կարգավիճակ : 2013 թվականի դեկտեմբերին Եվրամիության խորհուրդը հավանություն տվեց 2014 թվականի հունվարին ԵՄ-ին Սերբիայի անդամակցության շուրջ բանակցություններ սկսելու որոշմանը, և առաջին միջկառավարական խորհրդաժողովը տեղի է ունեցել հունվարի 21-ին Բրյուսելում ։ 2009 թվականի դեկտեմբերին Սերբիայի քաղաքացիները, որոնք կենսաչափական անձնագրեր ունեն, իրավունք են ստացել առանց վիզա ստանալու մեկնել շենգենյան գոտու երկրներ ։
BookCrossing Armenia
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երիտասարդական կազմակերպություններ
Սերբիա և Եվրոպական միություն
Ինտեգրման նախնական փուլ
2000 թվականի հունիսին Ֆեյրա քաղաքում կայացած նիստում Եվրոպական խորհուրդը հաստատել է, որ բոլոր երկրները, որոնք մասնակցում են կայունացման և ասոցացման մեխանիզմին, ԵՄ-ին անդամակցելու պոտենցիալ թեկնածուներ են։ Նույն թվականին ԵՄ-ն ինքնավար առևտրային միջոցառումների համակարգի շրջանակներում միակողմանիորեն չեղյալ է հայտարարել Սերբիայից միության երկրներ ներկրվող արդյունաբերական և գյուղատնտեսական ապրանքների մաքսատուրքերը։ Այդ պահին մաքսատուրքերի այդ չեղարկումը դարձել է առևտրի ոլորտում ամենախոշոր զիջումը, որն արվել է ԵՄ-ի կողմից որևէ երկրի կողմից։ Իր հերթին Սերբիան սկսել է չեղարկել ներմուծման տուրքերը 9 տարի անց, երբ Սերբիան սկսել է կատարել ասոցացման և կայունացման մասին համաձայնագրի առևտրային մասը ։ 2000 թվականի հոկտեմբերին Սերբիայում տեղի ունեցավ Բուլդոզերային հեղափոխություն, որը երկրին բացեց եվրոպական ինտեգրման հնարավորությունը։
2003 թվականի հունիսի 1-ին Սալոնիկում կայացած Եվրոպական խորհրդի նիստում հաստատվել է Բալկանյան թերակղզու արևմտյան մասում կայունացման և ասոցացման գործընթացի տարածումը, իսկ Սերբիան Արևմտյան Բալկանների հինգ այլ պետությունների հետ ստացել է պոտենցիալ թեկնածուի կարգավիճակ ։ Սերբիան ընդառաջեց։ 2004 թվականի մարտի 8-ին ստեղծվել է Սերբիայի կառավարության՝ Եվրոպական Միությանը միանալու գրասենյակը ։ Սերբիայի և ԵՄ-ի միջև Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրման և կայունացման մասին բանակցություններն սկսվել են 2005 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ։ 2006 թվականի մայիսի 3-ին ԵՄ-ն սառեցրեց բանակցությունները՝ դա բացատրելով Նախկին Հարավսլավիայի հարցով միջազգային տրիբունալի հետ Սերբիայի համագործակցության ոչ բավարար մակարդակով։ Այդ մասին հայտարարել է ԵՄ-ի գլխավոր քարտուղար Թերի Դևիսը։ Ավելի վաղ Եվրահանձնաժողովը Սերբիայից պահանջել էր մինչև ապրիլի 30-ը ձերբակալել և միջազգային դատարան հանձնել Ռատկո Մլադիչին, ինչը Սերբիայի կառավարությունը չկարողացավ իրականացնել։ Հաագայի տրիբունալի գլխավոր դատախազ Կառլա դել Պոնտեի հետ խորհրդակցությունից հետո Եվրահանձնաժողովը որոշում է կայացրել դադարեցնել համաձայնագրի շուրջ բանակցությունները ։
2007 թվականի հունիսի 13-ին բանակցությունները վերսկսվեցին մայիսի 31-ին ձերբակալվելուց և նախկին գեներալ Զդրավկո Տոլիմիրի արտահանձնումից հետո ։ Ասոցացման և կայունացման համաձայնագրի շուրջ բանակցությունների վերսկսումից 4 օր անց ձերբակալվել Է Սերբիայի անվտանգության ծառայության նախկին պետ Վլաստիմիր Ջորջևիչը, որը մեղադրվում է Կոսովոյի ալբանացիների դեմ հանցագործությունների մեջ ։
2007 թվականի նոյեմբերի 7-ին Սերբիայի փոխվարչապետ Բոժիդար Ջելիչը և ընդլայնման հարցերով եվրոպական հանձնակատար Օլի Ռենը նախաստորագրեցին Սերբիայի և ԵՄ-ի միջև Ասոցացման և կայունացման մասին համաձայնագիրը ։ Օլլի Ռենը հայտարարել է, որ համաձայնագրի լիարժեք ստորագրումը հնարավոր կլինի միայն Նախկին Հարավսլավիայի հարցով միջազգային տրիբունալի հետ Սերբիայի համապարփակ համագործակցության դեպքում։