cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կասպից ծով
Կասպից ծով (, Каспийское море, Hazar deňzi, Xəzər dənizi), լիճ Եվրոպայի և Ասիայի միջև։ Հանդիսանում է Երկրի մակերեսով խոշորագույն պարփակված ներքին ջրավազանը, տարբեր դասակարգուների համաձայն՝ աշխարհի խոշորագույն լիճը կամ ամբողջական ծով ։ Կասպից ծովի ջուրը աղի է։ Աղիության մակարդակը Վոլգայի գետաբերանում կազմում է 0,05 ‰, իսկ հարավ-արևելքում՝ 11-13 ‰։ Ջրի մակարդակը ենթարկվում է տատանումների։ Համաձայն 2009 թվականի հրապարակված տվյալների՝ այն կազմում է ծովի մակարդակից ցածր է 27,16 մ ։ Ներկա դրությամբ ծովի մակերեսը մոտավորապես 371․000 կմ² է, առավելագույն խորությունը՝ 1025 մ։ Ջրահավաք ավազանի մակերեսը կազմում է 3․626․000 կմ²։
Մերձկասպյան տարածաշրջանի երկրներն են հարավում Իրանը, հարավ-արևելքում՝ Թուրքմենստանը, արևելքում և հյուսիս-արևելքում՝ Ղազախստանը, հյուսիսում՝ Ռուսաստանի Դաշնությունը և արևմուտքում՝ Ադրբեջանը։
Անվանում
«Կասպից» անվանումը առաջացել է Կասպեր (կասպք) հինավուրց ցեղերից, որոնք բնակվում էի ծովի հարավ-արևմուտքում՝ ժամանակակից Հարավային Կովկաս տարածաշրջանում ։ Ստրաբոնն իր աշխատությունում գրել է, որ «Աղվանք երկրի բնակիչներին էր պատկանում նաև Կասպիանե երկիրը, որն այդպես էր կոչվում կասպեր անունով ցեղերի պատվին, ինչպես նաև համանուն ծովը» ։ Բացի այդ Կասպիական Դարպասը, որն Իրանի Թեհրանի նահանգի շրջանի պատմական անվանում է, հուշում է այն մասին, որ կասպք ցեղերը ժամանակին գաղթել են ծովից դեպի հարավ։ Ծովի արաբական անվանումն է Բահր ալ Ղազվին (Ղազվինյան ծով) ։
Հնում հունական, պարսկական և այլ աղբյուրներում Կասպից ծովը կոչվել է նաև Հիրկանաց ծով անվանումով ։ Հայտնի է նաև Վրկանց (Վրկանա) անվանումը ։ Նշված անվանումները առաջացել են ծովի ափին բնակություն հաստատած ժողովուրդների անունով ։
Հին սլավոնական աղբյուրներում հանդիպում են ծովի Խվալինյան և Խվալիսյան անվանումներին ։ Թյուրքական աղբյուրներում ծովին տրվել է Խազարական ծով  անվանումը
Ձևավորում
Կասպից ծովը, ինչպես նաև Սև ծովը, Նամակ և Ուրմիո լճերը հանդիսանում են կայնոզոյի դարաշրջանում գոյություն ունեցած Պարատեսիս ծովի ջրային մնացորդներ։ Կասպիցը դարձել է դեպի բաց ծով ելք չունեցող ջրավազան տեկտոնական վերելքի և ծովի մակարդակի նվազման հետևանքով մոտավորապես 5,5 միլիոն տարի առաջ։ Տաք և չոր կլիմայական ժամանակաշրջաններում դեպի բաց ծով ելք չունեցող Կասպիցը գրեթե ցամաքել է։
Կասպից ծովը գտնվում է Եվրոպայի և Ասիայի սահմանագծին։ Հյուսիսից դեպի հարավ երկարությունը մոտավորապես 1200 կմ (36°34'-47°13' հս․ երկ․), արևմուտքից դեպի արևելք՝ 195-ից մինչև 435 կմ, մեջտեղում՝ 310-320 կմ (46°-56° արև․ երկ․)։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական տեսանկյունից Կասպից ծովը բաժանվում է երեք պայմանական մասի՝
Հյուսիսային և Միջին Կասպյան հատվածների սահմանը անցնում է Չեչեն կղզի - Տյուբ Կարագան հրվանդան գծով, իսկ Միջին և Հարավային Կասպյան հատվածներինը՝ Չիլով կղզի - Գան Գուլու հրվանդան սահմանագծով ։
Ափամերձ տարածք
Կասպից ծովի ափամերձ տարածքները կոչվում են մերձկասպյան տարածաշրջաններ։ Ջրափնյա գծի երկարությունը գնահատվում է մոտավորապես 6500-6700 կմ, իսկ կղզիներով՝ 7000 կմ։ Ափամերձ գոտում հիմնականում գերակշռում են ցածրադիր և հարթ տարածքները։ Հյուսիսային հատվածում ափամերձ գոտին կտրտված է Ուրալ և Վոլգա գետերի ջրանցնքերով և կղզիներով, ափերը ցածրադիր են և ճահճցած, ջրային մակերեսը պատված է թփուտներով։ Արևելյան մերձկասպյան հատվածում գերակշռում են կրաքարային ափերը, որոնք հարակից են անապատային և կիսաանապատային տարածքներին։ Առավել որոր ափերը գտնվում են Ապշերոնյան թերակղզու շրջանում (արևմուտքում) և Ղազախյան ծովածոցի ու Կարա Բողազ Գյոլի շրջանում (արևելքում)։
Թերակղզիներ
Կասպից ծովում առկա են բազմաթիվ թերակղզիներ, որոնցից առավել խոշորներից են
Կղզիներ
Կասպից ծովում առկա են շուրջ 50 խոշոր և միջին մեծության կղզիներ, որոնց ընդհանուր մակերեսը կազմում է 350 կմ2
Առավել խոշոր կղզիներից են
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կասպից ծով Կատեգորիա:Ծովեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սահմանային լճեր
Օթերստալ
Օթերստալ (Ottersthal), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 767 մարդ, բնակչության խտությունը` 245.05 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.13 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 35 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 427 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 316-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 111: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %: 316 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 293 անձ (154 տղամարդ և 139 կին): Գործազուրկ են եղել 23 անձ (10 տղամարդ և 13 կին): 111 անաշխատունակներից 35-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 52-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ինքնանկար ժամացույցի և մահճակալի միջև
«Ինքնանկար ժամացույցի և մահճակալի միջև» (Selvportrett. Mellom klokken og sengen), նորվեգացի նկարիչ-էքսպրեսիոնիստ Էդվարդ Մունկի նկարներից ։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1940-ից 1943 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 1490 × 1200 սմ ։
Այսօր «Ինքնանկար ժամացույցի և մահճակալի միջև» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Մունկի թանգարանում (Օսլո, Նորվեգիա)։
Պատմություն
«Ինքնանկար ժամացույցի և մահճակալի միջև» ստեղծագործությունը Էդվարդ Մունկի վերջին տարիների՝ չափերով ամենամեծ ինքնադիմանկարներից մեկն է։ Հեղինակն այն վրձնել է 1940-ական թվականների սկզբներին։
Նկարագիր
Նորվեգացի նկարիչն ինքն իրեն այս ստեղծագործությունում պատկերել է որպես ապերջանիկ ու ծեր տղամարդ ։ Գլխավոր հերոսի թիկունքում հեղինակը նկարել է լուսավոր սենյակ, որի պատին բազմաթիվ նկարներ են փակցրած։ Մունկն իրեն նկարել է մահճակալի և ժամացույցի մեջտեղում՝ ողջ հասակով։ Ժամացույցը այլաբանորեն նշանակում է ժամանակի անխուսափելի վազքը, իսկ մահճակալը խորհրդանշում է այն, որ ծերունին վերջին անգամ է պառկելու այնտեղ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1940 նկարներ Կատեգորիա:Էդվարդ Մունկի նկարներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի արվեստ Կատեգորիա:Մունկի թանգարանի նկարներ
Մոկրոուս
Մոկրոուս (Мокроус), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6732 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1894 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Ֆյոդորովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գորկի (գյուղ, Վիրիցկոե քաղաքային բնակավայր)
Գորկի (Горки), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 105 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1676 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Անդրեյ Վոզնեսենսկի
Անդրեյ Անդրեևիչ Վոզնեսենսկի, ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, նկարիչ, ճարտարապետ։ Նշանավոր վաթսունականներից է։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1978 թ.) և ՌԴ կառավարության մրցանակի (2010 թ., հետմահու) դափնեկիր է։
14-ամյա հասակում բանաստեղծություններն ուղարկել է Բորիս Պաստեռնակին, ում հետ հետագայում մտերմացել է։ Առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1958 թ.։ Կրել է Մայակովսկու, Պաստեռնակի և Կիրսանովի ազդեցությունը։
Ավարտել է Մոսկվայի ճարտարագիտական ինստիտուտը (1957 թ.)։ Վոզնեսենսկու «Վարպետներ» (1959 թ.) պոեմն ուշադրության է արժանացել լեզվի թարմությամբ, արվեստի բարձր կոչման նկատմամբ համոզվածությամբ։ «40 քնարական շեղում «Եռանկյունի տանձ» պոեմից» (1962 թ.) ժողովածուն, որ գրված է բանաստեղծի ԱՄՆ կատարած ուղևորության տպավորության տակ, բանավեճ առաջացրեց «ժամանակակից ոճի» և արվեստագետի քաղաքացիական դիրքորոշման շուրջը։ Վոզնեսենսկի լավագույն գործերից են «Լոնժյումո» (1963 թ.), որը նվիրված է Վ․ Ի․ Լենինին, «Օզա» (1964 թ.) պոեմները։ Վերջինը խոհ է տեխնիկայի համընդհանուր «հարձակման» դարաշրջանում մարդ անհատի մասին։ Վոզնեսենսկու պոեզիան աչքի է ընկնում այժմեականության սուր զգացողությամբ, պատկերային և ռիթմական բարդացված համակարգով։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1978 թ.)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՌԴ կառավարության մրցանակի դափնեկիրներ մշակույթի բնագավառում Կատեգորիա:Ռուս փորագրիչներ
Մբոմբելա
Մբոմբելա (Mbombela), նախկինում՝ Նելսպրուիտ, քաղաք Հարավային Աֆրիկայի հյուսիս-արևելքում։ Մպումալանգա նահանգի մայրաքաղաքն է։ Գտնվում է Կոկորդիլոս գետի ափին, Մոզամբիկի սահմանից 100 կիլոմետր դեպի արևմուտք, Յոհանեսբուրգից 330 կիլոմետր դեպի արևելք։
Պատմություն
Նելսպրուիտը հիմնադրվել է 1905 թվականին Նել ազգանունով երեք հովիվ եղբայրների կողմից։ 2009 թվականի հոկտեմբերին Հարավաֆրիկյան Հանրապետության կառավարության որոշմամբ քաղաքը վերանվանվել է Մբոմբելա։
Այժմ քաղաքը Հարավային Աֆրիկայի հյուսիս-արևելքի արդյունաբերական և գյուղատնտեսական կարևոր կենտրոն է։ Այստեղ կենտրոնացված են փայտամշակման, թղթի և կահույքի արտադրության ձեռնարկությունները։ Պտղաբեր հողը և մերձարևադարձային կլիման իդեալական պայմաններ են ապահովում ֆերմերներին ցիտրուսային և արևադարձային մրգերի (մանգո, բանան, ավոկադո) աճեցման համար։
Ենթակառուցվածք
Քաղաքում կա երկու օդանավակայան՝ Մփումալանգի Քրյուգերի անվան միջազգային օդանավակայանը և Նելսպրեյտ օդանավակայանը։ Քաղաքում է գտնվում «Էմնոտվենի» խաղատունը։ Քաղաքում են գտնվում նաև Բուսաբանական այգին և Ցիտրուսային և մերձարևադարձային մրգերի պետական ​​հետազոտական ​​ինստիտուտը։ 2010 թվականի ՖԻՖԱ-ի Աշխարհի գավաթի համար քաղաքը կառուցեց Մբոմբելա մարզադաշտը 46,000 նստատեղով։ Դրա կառուցման համար ծախսվել է 1 միլիարդ ռանդ։
Նելսպրուտում քիչ մեծ հյուրանոցներ կան, բայց բնության սիրահարների համար կան շատ փոքր պանդոկներ, այդ թվում՝ մոտակա Կրուգեր ազգային պարկը։ Քաղաքի մոտակայքում են գտնվում մի շարք զբոսաշրջային վայրեր՝ Սադվալի քարանձավները և Սադվալի դինոզավրերի այգին, «Տառապանքների քաղաքը» Hudsprut hepard ֆերմայի հետ, ջրվեժների կիրճը, Դալստրումի ձկնաբուծարանները և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության քաղաքներ Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:20-րդ դարի հիմնադրումներ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում
Ուսիչի
Ուսիչի (Усичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1831 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուսիչի գյուղում բնակվում էր 537 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14224 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1831 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վլադիմիրովսկի գյուղական խորհուրդ (Սախնովշչինսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 698 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 56.75 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12.3 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Նադյա Կոմանեչի
Նադյա Ելենա Կոմենեչ , կամ Նադյա  Կոմանեչի (Nadia Elena Comăneci, ), ռումինացի մարմնամարզուհի, օլիմպիական խաղերի հնգակի չեմպիոն, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն, Եվրոպայի իննակի չեմպիոն, Ռումինիայի ամենատիտղոսակիր մարզիկն է Օլիմպիական խաղերի պատմության մեջ։
Մարզական կարիերա
Առաջին մարզուհին է եղել, որը ստացել է ամենաբարձր «10,0» բալը՝ 1976 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ տարբեր բարձրությունների բրուսիայի ելույթներից ։
1978 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն՝ մարզական գերանի վրա կատարած վարժություններում, իսկ աշխարհի թիմային առաջնությունում ոսկե մեդալ նվաճել է 1979 թվականին։
Նադյան միակ մարզիկն է, որը երկու անգամ (1984, 2004) պարգևատրվել է Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի շքանշանով և դարձել այդ մրցանակը կրող ամենաերիտասարդ մարզիկը։
Մարզական կարիերայի ավարտից հետո
Նադյա Կոմանեչին հրաժեշտ է տվել մարմնամարզությանը 1981 թվականին, նույն թվականին իր մարզչի՝ Բելա Կարոյի և նրա կնոջ Մարտայի հետ  մեկնել է ԱՄՆ՝ շրջագայության։ Շրջագայության ընթացքում մարզիչը և իր կինը փախել են՝ առաջարկելով Նադյային միանալ իրենց, սակայն Նադյան հրաժարվել էր։ Ռումինիայի կառավարությունը մտավախություն ուներ, որ վաղ թե ուշ  Նադյան նույնպես կփախչի ԱՄՆ, այդ պատճառով զրկեցին նրան  երկրից դուրս գալու բոլոր հնարավորություններից։
Միակ բացառությունը եղավ մասնակցությունը ԱՄՆ-ում անցկացվող 1984 թվականի օլիմպիական խաղերին. Նադյան ուղևորվեց այնտեղ որպես դիտորդ։ Ռումինիան սոցիալիստական ճամբարի երկրներից միակն էր, որը մասնակցել է ԱՄՆ-ի օլիմպիական խաղերին։ ԽՍՀՄ-ն ու սոցիալիստական  13 պետություն հրաժարվել են  մասնակցել  օլիմպիական խաղերին՝ հայտարարելով, որ մտավախություն ունեն իրենց մարզիկների կյանքի համար։ Ռումինիան նույնպես միացել է բոյկոտին, բայց թույլատրել է իր մարզիկներին մասնակցելու խաղերին։  Հետագայում Նադյան իր հուշերում գրել է, որ շատերը համարում էին, թե իբր  Ռումինիան մասնակցել է 1984 թվականի օլիմպիական խաղերին, քանի որ ԱՄՆ-ն  խոստացել էր վերջինիս չընդունել ռումինացի փախստակ հանձնվողներին։
Օլիմպիադայի ընթացքում նա գտնվել է հսկողության տակ, նրան արգելված էր հաղորդակցվել  իր նախկին մարզչի հետ։
1989 թվականի նոյեմբերին՝ Ռումինիայի հեղափոխությունից քիչ ժամանակ առաջ, Նադյան մի խումբ երիտասարդների հետ փախել է ԱՄՆ, այնուհետեւ արտագաղթել է Կանադա, որտեղ սկզբնական շրջանում աշխատել է Մոնրեալ քաղաքում, այնուհետև  իր ապագա ամուսնու առաջարկով տեղափոխվել է Օկլահոմա։ Դրանից հետո նա Ռումինիա է այցելել  Չաուշկսկու ռեժիմի անկումից հետո, որտեղ 1996 թվականին ամուսնացել է մարմնամարզությունից օլիմպիական կրկնակի չեմպիոն  ամերիկացի Բերտ Կոների հետ։ Նադյան ԱՄՆ քաղաքացի է դարձել 2001 թվականին՝ պահպանելով Ռումինիայի քաղաքացիությունը։
2003 թվականին հրապարակել է իր ինքնակենսագրությունը,  2006 թվականին որդի է ունեցել՝ Դիլան Պավել Կոներ ։
Նադյան իր ամուսնու հետ ապրում է ԱՄՆ-ում, նրանք Նորման քաղաքի «Bart Conner Gymnastics Academy»  մարմնամարզական ակադեմիայի սեփականատերերն ու ղեկավարերն են, ունեն նաև մի քանի սպորտային խանութ, ակտիվորն զբաղվում են բարեգործությամբ ։
Հիշատակում
1976 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Մոնղոլիայում թողարկել են  մի շարք փոստային նամականիշներ, որոնցից մեկի վրա պատկերված է Նադիայի նկարը։
2006 թվականին Ռումինիայում անցկացվել է «100 մեծագույն ռումինացիներ» սոցիոլոգիական հարցում, որի ժամանակ Նադյա Կոմանեչին զբաղեցրել է 10-րդ տեղը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:BBC 100 կին Կատեգորիա:Օլիմպիական մեդալակիրներ Կատեգորիա:Սպորտային մարմնամարզության աշխարհի չեմպիոններ
Շերբակ (Իշետկայի վտակ)
Շերբակ  (Щербак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նոլինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշետկա գետի աջ ափին՝ 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Վերին Կամայի բարձունքում, Զալազնա գյուղից 10 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք ապա հյուսիս-արևմուտք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լուչկի (ավան, Կրասնոկուտի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լուչկի ավանում բնակվում էր 8 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,016 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 500 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(3601) Վելիխով
(3601) Վելիխով (Velikhov), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,248121 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7684 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7278 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2138,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,168367 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,28° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Էրմելեկ
Էրմելեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում ։ Գտնվում էր փոքրիկ գետակի ափին, Կամախ քաղաքից 12-13 կմ հյուսիս, լեռնային վայրում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Էյդա շրջան (Այդահո)
Էյդա շրջան (Ada County), ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածքը 2.732 կմ² է։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով եղել է 300.904, 2020 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ 494.967 ,: Շրջանի խոշորագույն բնակավայրը և վարչական կենտրոնը Բոյսե քաղաքն է ։
Շրջանը կազմավորվել է 1864 թվականին։
Ժողովրդագրություն
2008 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 380 920. այդ ցուցանիշով Էյդան առաջին տեղն է գրավում նահանգի շրջանների մեջ։ Նրա բնակիչների գերակշիռ մասը՝ 93,4 %-ը սպիտակամորթներ են ։
Ներքևում տրված են շրջանի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները 1870-ից 2008 թթ. .
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Այդահոյի շրջաններ
Իզիլդ Լը Բեսկո
Իզիլդ Լը Բեսկո (Isild Le Besco ), ֆրանսիացի դերասանուհի, ռեժիսոր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Իզիլդը դերասանուհի և լրագրող Կատրին Բելհոջայի (Catherine Belkhodja) դուստրն է։ Մայրն ուզում էր, որ նա կամ նրա քույրը՝ Մայվեն, դառնան կինոասատղ, և այս գործում հաջողության է հասել վերջինս ։
Իզիլդը պաշտոնապես կինոյում առաջնաելույթ է ունեցել 13 տարեկանում՝ Էմմանուել Բերկոյի «Արձակուրդներ» (Les Vacandes, 1997) կարճամետրաժ ֆիլմում, որը ընտրված էր Կաննի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում ։ Այնուհետև Բերկոն կրկին կանչել է նրան, որպեսզի «La Puce» («Կույս», 1998 թվական) սկանդալային կարճամետրաժ ֆիլմում խաղա գլխավոր դեր ։ Այս ֆիլմով Իզիլդը որոշակի ճանաչում է ձեռք բերել ոչ միայն իր հայրենիքում, այլև Գերմանիայում (մեծ մասամբ Arte ֆրանկո-գերմանական հեռուստաալիքով ցուցադրվելու շնորհիվ)։
Դերասանուհուն իսկապես հայտնի է դարձրել Բենուա Ժակոյի «Մարկիզ դը Սադ» ֆիլմը, որտեղ նա խաղացել է Դանիել Օթոյի հետ հավասար։ Նաև շատ հաջողակ է եղել «Ռոբերտո Զուկո» ֆիլմը (2001 թվական, սերիական մարդասպան Ռոբերտո Զուկոյի մասին), և այս երկու ֆիլմերի համար նա առաջադրվել է «Սեզար» կինոմրցանակի՝ առավել խոստումնալից դերասանուհի անվանակարգում ։
2003 թվականին, երբ Լը Բեսկոն ընդամենը 21 տարեկան էր, առաջնաելույթ է ունեցել որպես «Մանկական տարիֆ» ֆիլմի ռեժիսոր ։ Ընդ որում, ֆիլմի սցենարը նա գրել էր 16 տարեկանում և դեռ այդ ժամանակ Փարիզի փառատոնում ստացել է պատանեկան մրցանակ լավագույն սցենարի համար ։
Ընտանիք և անձնական կյանք
Նրա չորս եղբայրները և քույրերը եղել են դերասաններ, որոնցից առավել հայտնի է նրա ավագ քույրը՝ Մայվեն, որը այնպիսի ֆիլմերի ռեժիսոր է, ինչպիսիք են «Դերասանների պարահանդեսը» և «Պոլիս» ։
Իզիլդ Լը Բեսկոն ապրում է Նիկոլյա Իդիրոգլուի (Nicolas Hidiroglou) հետ։ 2009 թվականին նրանք ունեցել են որդի՝ Ուիլսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Անձինք Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Գորկի (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)
Գորկի (Горки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Դար-նադեժդինսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Դար-նադեժդինսկի գյուղական խորհուրդ  (Дар-Надеждинська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Դար-նադեժդինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1384 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 81.38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17.01 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Freak
Պատմություն և թողարկում
«Freak»-ի վերաթողարկումից առաջ այն հայտնիություն է ձեռք բերել TikTok հարթակում, որտեղ օգտագործվել է ավելի քան 1,2 միլիոն հոլովակներում ։ 2020 թվականի հունիսի վերջին Դոջան իր ինստագրամյան ուղիղ եթերում մի քանի նոր երգեր է ներկայացրել, որոնք, ըստ նրա, թողարկվելու են նրա սպասվելիք նախագծում ։ «Freak»-ի թողարկման մասին հայտարարելու հետ մեկտեղ Դոջան գրել է, որ երգը թողարկել է «իր երկրպագուներին զսպեցնելու համար», մինչ նա աշխատում է իր «նոր անակնկալի վրա» ։ Մաքուր և պարզ տարբերակները թողարկվել են թվային տարբերակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2018 երգեր
Մոկրուշինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Մոկրուշինո (Мокрушино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Երգահանների, հեղինակների և հրատարակիչների ամերիկյան միություն
Երգահանների, հեղինակների և հրատարակիչների ամերիկյան միություն (The American Society of Composers, Authors and Publishers, ԵՀՀԱՄ), ամերիկյան ոչ առևտրային կազմակերպություն, որը պաշտպանում է իր անդամների հեղինակային իրավունքները և հավաքում հոնորարներ նրանց երաժշտության կատարման համար։ Հիմնադրվել է 1914 թվականին։
Պատմություն
ԵՀՀԱՄ-ը հիմնադրել է երգահան Վիկտոր Հերբերթը 1914 թվականի փետրվարի 13-ին Նյու Յորքում՝ իր անդամների երաժշտական ստեղծագործությունների հեղինակային իրավունքների պաշտպանման համար, հիմնականում այն հեղինակների և հրատարակիչների, որոնք գործում են Tin Pan Alley շրջանում։
ԵՀՀԱՄ-ի առաջին անդամների մեջ էին երգահաններ Իրվինգ Բեռլինը, Ջեյմս Ջոնսոնը, Ջերոմ Կերնն ու Ջոն Ֆիլիպ Սուզան, լիբրետիստ Օտտո Խարբախը։ 2009 թվականի հուլիսին ԵՀՀԱՄ-ի անդամներն էին ավելի քան 360,000 երգահաններ, հեղինակներ, երաժիշտներ ու հրատարակիչներ ։ Նրանց շարքում գրեթե բոլորը ռոք ու փոփ աստղեր, քանթրիի, բլուզի, հիփ հոփի, ջազի և դասական ստեղծագործությունների հեղինակ-կատարողներ էին։
2008 թվականին ԵՀՀԱՄ-ը հավաքել է ավելի քան 933 միլիոն ԱՄՆ դոլար երաժշտության լիցենզավորված կատարման համար և վճարել է իր անդամներին 817 միլիոն ԱՄՆ դոլար որպես հոնորար, թողնելով միայն 11,3% գործառնությունների համար ծախսերի համար։
Այսօր ԵՀՀԱՄ-ն ամբողջ աշխարհի խոշարագույն կազմակերպություներից մեկն է, որը հետևում է հեղինակների հեղինակային իրավունքների իրագործմանը։ ԵՀՀԱՄ-ը լիցենզավորում է ավելի քան 11,500 առևտրային ռադիոկայանների, 2000 ոչ առևտրային հեռարձակողների և նաև մոտ 100 օտարերկրյա նույնատիպ կազմակերպությունների տարբեր մայր ցամաքներից ։
Միացյալ Նահանգներում, ԵՀՀԱՄ-ը մրցակցում է երկու այլ հեղինակային կազմակերպությունների հետ՝ Broadcast Music Incorporated-ի (BMI) և Society of European Stage Authors and Composers-ի (SESAC)։
Պարգևներ
ԵՀՀԱՄ-ի հասարակությունը պարգևատրում է ամենամյա հատուկ շոուներում իր լավագույն անդամներին 7 երաժշտական կատեգորիաներում՝ փոփ երաժշտություն, ռիթմ ընդ բլյուզ և սոուլ, ֆիլմեր և հեռուստատեսություն, լատինոամերիկյան երաժշտություն, քանթրի, քրիստոնեական և համերգային երաժշտություն։ Նաև գոյություն ունի Ջազի փառքի պատը՝ նոր և պատվավոր անդամներին Սրահ ավելացնելու համար ։
ԵՀՀԱՄ-ի ղեկավարն ազատ մշակույթի դեմ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հեղինակային իրավունք Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի երաժշտություն Կատեգորիա:1914 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Երաժշտական կազմակերպություններ
Խոդունաևկա
Խոդունաևկա (Ходунаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զապսելիե (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)
Զապսելիե (Запсілля), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զապսելիե գյուղում բնակվում էր 657 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1680 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուրիշ ձայներ, ուրիշ սենյակներ
«Ուրիշ ձայներ, ուրիշ սենյակներ» (Other Voices, Other Rooms), Թրումեն Կապոտեի վեպը։
Ստեղծագործությունը տարբերվում է գոթական միջավայրի նկարագրությամբ և ինքնակենսագրական տարրերով։ Վեպն իր մեկնարկն սկսել է բեսթսելլերների ցանկի 9-րդ հորիզոնականում՝ ըստ The New York Times-ի վարկանիշի ։
Ստեղծման պատմություն
Թրումեն Կապոտեն գիրքն սկսել է գրել՝ ոգեշնչվելով Ալաբամայի անտառում զբոսանքից։ Նա անմիջապես մի կողմ է նետում «Summer Crossing» ձեռագրի սևագիրը և սկսում է աշխատել «Ուրիշ ձայներ, ուրիշ սենյակներ» գրքի վրա։ Ալաբամայից հեռանալուց հետո Կապոտեն ստեղծագործական աշխատանքը շարունակել է Նոր Օռլեանում՝ Լուիզիանա նահանգում։ Սկսնակ գրողի փառքը նպաստել է նրա ծանոթությանը հարավուհի գրողի՝ Կարսոն Մակկալերսի հետ։ Իբրև մտերիմ ընկեր՝ Կարսոնը Թրումենին օգնել է հրատարակչություն գտնելու հարցում (Random House): Կապոտեն շարունակել է աշխատել վեպի վրա Հյուսիսային Կարոլինայում և այն ավարտին է հասցրել Մասաչուսեթս նահանգում։ Վեպի ստեղծման համար Թրումենից պահանջվել է 2 տարի ։
Սյուժե
Պատմության կենտրոնում 13-ամյա պատանի Ջոուլ Հարրիսոն Նոքսն է, ով ոչ վաղ անցյալում կորցրել է մորը։ Ջոուլը Նոր Օռլեանից տեղափոխվում է հոր մոտ, որը լքել է ընտանիքը տղայի ծնվելուց հետո։ Հասնելով Սկալլիզ-Լեդդինգ՝ Ալաբամա նահանգի գյուղական շրջանում՝ ընդարձակ պլանտացիայի կենտրոնում, Ջոուլը գտնում է մեծ, ավերված առանձանատուն։ Նրան դիմավորում են խորթ մայրը՝ Էյմին, խորթ մոր հորեղբորորդին՝ պարոն Ռանդոլֆը և Այդաբելան՝ մի չարաճճի սանձարձակ աղջիկ, որն էլ շուտով մտերմանում է տղայի հետ։ Սակայն ոչ ոք չի պատասխանում Ջոուլի այն հարցին, թե որտեղ է նրա հայրը։ Իսկ երբ նրան թույլատրում են տեսակցել հորը, Ջոուլը մնում է ապշած՝ տեսնելով նրան անդամալույծ և կիսամեռ վիճակում, որն ի վիճակի էր միայն արտաբերել մի քանի բառ և շարժել մեկ ձեռքը։ Պարզվում է, որ ատրճանակից սխալմամբ նրա վրա կրակել է Ռանդոլֆը։ Ջոուլը և Այդեբալան փախչում են ծերերով բնակեցված տնից, սակայն հիվանդանում են թոքաբորբով և հետ են վերադառնում։
Թևավոր արտահայտություններ
Աշխարհը սարսափազդու վայր է, այո՛, նա գիտեր այդ մասին, աշխարհն անհուսալի է. ի՞նչն է նրա մեջ հավերժ։ Կամ, գուցե, այդպե՞ս է թվում։ Ժայռը հողմահարվում է, գետերը սառույցով են ծածկվում, խնձորը հոտում է. դանակի կտրածից միևնույն արյունն է հոսում թե՛ սևամորթից, թե՛ սպիտակամորթից. գիտնական թութակն ավելի ճշմարիտ մտքեր է հայտնում, քան շատ մարդիկ. և ո՞վ է ավելի միայնակ. բազե՞ն, թե՞ թրթուրը։ Ծաղիկը բացվում և չորանում է, թոշնում է, ինչպես խոտը, որի վրա աճել է, և ծերուկը նմանվում է պառաված օրիորդի, իսկ նրա կնոջ դեմքին մազեր են աճում. մի ակնթարթում, փոփոխություն փոփոխության հետևից, ինչպես սռնիի պտույտը սատանայի անիվում։ Խոտը և սերը ամենականաչն են. իսկ հիշու՞մ ես Փոքրիկ Երեքաչքանիին։ Երբ սիրում ես նրան, նույնիսկ խնձորները ոսկե երգ են երգում. սերը հաղթում է Ձյունե թագուհուն. սիրո միջոցով քեզ են ճանաչում՝ Ռումպելշտիլցխե՞նն ես, թե՞ ուղղակի Ջոուլ Նոքսը. ահա թե ինչն է հավերժ:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր
(3602) Լազարո
(3602) Լազարո (Lazzaro), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի փետրվարի 28-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,266526 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9671 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,566 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1246,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288844 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,58° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նացիստական Գերմանիայի տնտեսություն
Նացիստական Գերմանիայի տնտեսություն կամ Երրորդ Ռայխի տնտեսություն, Գերմանիայի տնտեսական պատմության մի փուլ 1933-1945 թվականներին։ Այդ ընթացքում երկրի ազգային տնտեսության կառավարումը և Աշխատանքի միջազգային բաժանման մեջ դրա ներառման եղանակը իրականացվել են Երրորդ Ռեյխի նացիոնալ-սոցիալիստական ուսմունքին համապատասխան։ Համակարգում կատեգորիաների տեսության նացիստական Գերմանիայի տնտեսությունը հանդիսանում է պետական-մոնոպոլիստական կապիտալիզմը, որի համաձայն լայնորեն օգտագործվել են տարրեր պլանավորման, տնտեսական ծրագրավորման և այլ գործիքներ ակտիվ է պետության միջամտությունը տնտեսական գործընթացներին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Նացիստական Գերմանիայի տնտեսությունը լայնորեն կիրառում էր համակենտրոնացման ճամբարներում ստրկատիրական աշխատանքի օգտագործումը և գրավյալ երկրների թալանը (նրանց ռեսուրսների դուրսբերումը հօգուտ Գերմանական տնտեսության) մինչև սարքավորումների ապամոնտաժումը և արտահանումը Գերմանիա, ինչը էական դեր խաղաց տնտեսական պարամետրերի կայունության պահպանման գործում ՝ չնայած ռազմական արտադրության հիպերտրոֆիկ մասշտաբներին։ Նացիստական Գերմանիայի տնտեսությունը, որպես կանոն, օգտագործում էր հատկապես կատաղի և անթաքույց կողոպուտով ԽՍՀՄ տարածքում։
Նացիստական Գերմանիայի առաջացման տնտեսական նախադրյալներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմում Կայսերական Գերմանիայի պարտությունից և Կայսր Վիլհելմ II-ի հրաժարումից հետո 1919 թվականին Վեյմարում Գերմանիայի Ազգային ժողովի կողմից ընդունվեց Սահմանադրություն և ստեղծվեց Հանրապետություն։  Պատերազմի արդյունքում կնքված Վերսալի պայմանագրի արդյունքում Գերմանիան կորցրեց իր բոլոր գաղութները, կորցրեց իր եվրոպական տարածքի 1/8 մասը, որի ընդհանուր մակերեսը կազմում էր մոտ 67,5 հազար կմ², որի վրա ապրում էր 5,5 միլիոն բնակիչ։ Բացի այդ, Գերմանիան պարտավորվել է 37 տարվա ընթացքում 132 մլրդ մարկ գումարի չափով փոխհատուցում վճարել։
Ոսկու ստանդարտին չկապելը և նամականիշի անվերահսկելի արտանետումը հանգեցրին ցնցող գնաճի։ 1923-ի կեսերին Գերմանիայի տնտեսությունը հասավ ստորին կետին, փոխհատուցման ծախսերը, գործազրկության նպաստների վճարումը և զորացրված զինվորների աշխատանքի տեղավորումը հանգեցրին բյուջեի դեֆիցիտի աճին, գործազրկությունը կազմում էր մոտ 30%, նամականիշի փոխարժեքը փոխվում էր ամեն ժամ, շրջանառության մեջ դրվեցին միլիարդանոց թղթադրամներ։ 1923 թվականի նոյեմբերին ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը կազմել է 4,2 տրիլիոն մարկի։
Գնաճի դեմ պայքարելու համար Գերմանիայում ստեղծվել է «Վարձույթի բանկ» (Rentenbank), որը գլխավորել է Յ. Շախտը։ Շախտի նախագծի համաձայն՝ նոյեմբերի 15-ին շրջանառության մեջ է դրվել վարձակալության մարկը, որը վճարման պաշտոնական միջոց է և ապահովված է հողով և անշարժ գույքով։ Փոխարժեքը վարձակալության մարկի է թղթի էր 1:1 000 000 000 000, իսկ թողարկումը նոր արժույթի խիստ սահմանափակ է։ 22 դեկտեմբերի Յ․ Շախտը դարձավ Ռեյխսբանկի ղեկավար, ստանալով վերահսկողություն դրամավարկային քաղաքականության։ Պետական ծախսերի նկատմամբ սահմանված խիստ վերահսկողությունը և եկամուտների ավելացումը թույլ տվեցին դադարեցնել գնաճը։
Հիպերինֆլյացիայի հաղթահարումը հնարավորություն տվեց իրականացնել գեներալ Չ․ Դաուեսի առաջարկած նախագիծը։ Գերմանիան հետաձգվեց փոխհատուցումների համար, իսկ ԱՄՆ-ը վարկեր տրամադրեց տնտեսության վերականգնման համար։ 1924-29 թվականների ընթացքում Գերմանիան ստացել է ավելի քան 5 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի վարկեր։ 1924 թվականին շրջանառության մեջ է դրվել ամբողջովին ռայխսմարկի արժույթւ փոխարկել, որը կապված է ոսկու ստանդարտի հետ։ Դրամավարկային համակարգի վերականգնումից հետո սկսվեց տնտեսության աստիճանական աշխուժացումը, կապված միջազգային առևտրի աճի հետ։
1927 թվականին Գերմանիան հասավ նախապատերազմյան արտադրության մակարդակին, իսկ արդյունաբերական արտադրության ընդհանուր ծավալով աշխարհում երկրորդ տեղն էր զբաղեցնում ԱՄՆ-ից հետո։ Գերմանական ապրանքների վաճառքի հիմնական շուկաները դարձան Բալկանյան թերակղզու երկրները՝ Հունգարիան, Ռումինիան, Բուլղարիան, որոնց հետ 1927 թվականին ստորագրվեցին առևտրատնտեսական համաձայնագրեր։
1929 թվականին Գերմանիայի դիրքն ամրապնդվեց, սակայն տնտեսության աճը նախկինի պես հիմնված էր արտաքին փոխառությունների վրա, հիմնականում կարճաժամկետ։ Փոխհատուցվող վճարումների անհրաժեշտության պատճառով բյուջեն մնացել է սակավ։ 1929 թվականի հունիսին Հաագայի փոխհատուցման համաժողովում ընդունվեց Յունգի ծրագիրը, որը մշակվել էր  Ջեներալ էլեկտրիկի  ղեկավար ամերիկացի ֆինանսիստ Օ.Յունգի կողմից։ Փոխհատուցումների գումարը նվազել է մինչև 112 միլիարդ ռեյխսմարկի, որոնք պետք է վճարվեին 58,5 տարվա ընթացքում։
1929 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայում տեղի ունեցավ ամերիկյան բաժնետոմսերի փոխարժեքի անկում։ Ֆոնդային շուկայի փլուզմանը հաջորդեց ԱՄՆ բանկային համակարգի ճգնաժամը։ Այս պայմաններում ամբողջությամբ դադարեցվեց Գերմանական տնտեսության վարկավորումը, ավելին, սկսվեց կապիտալի զանգվածային արտահոսք։ Միջազգային առևտրի ծավալների կրճատման հետևանքով Գերմանիայի արտահանմանն ուղղված տնտեսությունը սկսել է անկում ապրել։ Գերմանական ապրանքների պահանջարկի նվազումը հանգեցրել է գործազրկության աճի և բյուջեի դեֆիցիտի ավելացման։
1930 թվականի մարտին Ռեյխսբանկի ղեկավարի պաշտոնը լքեց Յալմար Շախտին, որը պահանջում էր կրճատել սոցիալական ծախսերը և հրաժարվել հատուցումների վճարումից։ 1931 թվականին ռայխսկանցլեր Հենրիխ Բրյունինգը փոխհատուցման միջազգային հանձնաժողովի նիստում հայտարարեց Գերմանիայի պետական դեֆոլտի հավանականության մասին։ ԱՄՆ նախագահ Հերբերտ Հուվերի նախաձեռնությամբ Գերմանիային տրվել է փոխհատուցման վճարման հետաձգում (սկզբում մեկ տարով, իսկ ավելի ուշ 15 տարով)։ Նույն թվականին սկսվեց գերմանական բանկերի և կոնցեռնների սնանկությունների շարքը, որոնց թվում էր Գերմանիայի խոշորագույն բանկերից մեկը՝ Dresdner Bank։ Խուճապը հաղթահարելու համար կառավարությունը հայտարարեց բանկային հանգստյան օրեր։ Դրանց ավարտին մորատորիում Է դրվել հաշվից գումար հանելու վրա։ Այնուհետև Ռայխսբանկը իջեցրել է վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքը և նվազեցրել է տոկոսադրույքը ընթացիկ փոխառությունների։ Պետությունը ստիպված էր վերակառուցել խնդրահարույց բանկերը։ Ֆինանսական ճգնաժամը դարձավ արտադրության ճգնաժամի։ 1929-1932 թվականներին ՀՆԱ-ն կրճատվել է 25%-ով, արդյունաբերական արտադրությունը՝ 40%-ով, գյուղատնտեսությունը՝ 30%-ով, իսկ գործազրկությունը հասել է 30%-ի։ Ամենուր տեղի է ունեցել աշխատավարձի կրճատում, ձեռնարկություններում սկսվել են արգելափակումներ և գործադուլներ։
Բրյունինգի վարած հակաճգնաժամային դեֆլյացիայի քաղաքականությունը ներառում է պետական հապավումը (առաջին հերթին սոցիալական) հատկացումների բյուջեից, հարկային բեռի ավելացումը, բանկային ոլորտի սանացիա։ Կառավարությանը հաջողվել է կանխել Գերմանիայի ֆինանսական համակարգի փլուզումը, շնորհիվ խոշոր խնդրահարույց բանկերի պարտավորությունների մարման, նրանց պարտքերի վերակազմավորման և մշտական բանկային վերահսկողության ներդրման։ Սակայն անցկացվող այլ միջոցառումները միայն խորացրել են գերմանական տնտեսության ճգնաժամը, անկումը շարունակվել է, իսկ սոցիալական լարվածությունն ու քաղաքացիների դժգոհությունը ստեղծված իրավիճակից կտրուկ աճել են։
1932 թվականի հունվարին Գերմանիան միակողմանիորեն հրաժարվեց փոխհատուցումների հետագա վճարումից, նույն թվականի ամռանը Լոզանում կայացած միջազգային խորհրդաժողովում հաղթող տերությունները համաձայնեցին այդ որոշման հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ըստ տարբեր գնահատականների, Գերմանիան վճարել է 12-ից 44 միլիարդ ռեյխսմարկ փոխհատուցում։
Տնտեսության ռազմականացում
Ադոլֆ Հիտլերի ռայխսկանցլերի պաշտոնը ստանձնելուց մի քանի օր անց նա հայտարարեց, որ տնտեսական ճգնաժամը հաղթահարելու համար գործողություններ կձեռնարկվեն։ Բացառությամբ զբաղվածության ծրագրից, որի համար 1933 թվականի բյուջեում դրվել է 3,1 միլիարդ ռեյխսմարկ։ Ռեյխի կողմից նոր տարածքներ ձեռք բերելու անհրաժեշտությունը նացիստական գաղափարախոսության հիմնական կետերից մեկն էր։ Բայց այս ձեռքբերման անխուսափելի բռնի բնույթի պատճառով անհրաժեշտ էր վերստեղծել զինված ուժերը։ Կենսատարածքի գաղափարախոսության իրականացումը և ավտարկիայի ծրագիրը պահանջում էին պետական միջոցների նպատակային և արդյունավետ օգտագործում։
Տարբեր ոլորտների տնտեսագետներ, ինչպիսիք են զինվորական ծառայությունը, հրապարակախոսությունը և տնտեսությունը, համաձայնեցին խաղաղ պայմաններում տնտեսության կարիքների հետ, որոնց թվում էին՝
Ֆինանսների նախարարության պետական քարտուղար Ֆրից Ռեյնգարդտի կողմից մշակված ծրագրի շրջանակներում առանձնացվել են աշխատատեղերի ստեղծման մի քանի ենթածրագրեր, այդ թվում՝
Հիտլերի իշխանության գալու պահին, հունվարի 30-ի դրությամբ այս բոլոր խմբերի ընդհանուր թիվը կազմում էր ընդամենը 258,321 ։
Հիմնական շեշտը դրվել է դեռևս 1929 թվականին սկսված ճանապարհների և կամուրջների կառուցման ծրագրի ակտիվացման, ինչպես նաև ավտոմոբիլային արդյունաբերության զարգացման վրա։ Ավտոբանների շինարարության կազմակերպիչն ու գլխավոր դիզայները Sager & Woerner ճանապարհաշինական ընկերության ինժեներ Ֆրից Թոդտն էր։ Միևնույն ժամանակ, ավտոբանների ռազմական և ռազմավարական նշանակությունը հարաբերական էր։ Չնայած Գերմանիայի ավտոմոբիլացման բարձր մակարդակին և մեքենա վարել իմացողների մեծ թվին, ավտոբանները քիչ նպաստեցին զորքերի և ծանր սպառազինության տեղափոխմանը ապագա ռազմական գործողությունների գոտիներ (դրա համար հիմնականում օգտագործվում էին երկաթուղիներ և ձիեր)։ Այնուամենայնիվ, ճանապարհաշինության ծրագիրը բավականին օգտակար էր ոչ որակավորված անձանց համար աշխատատեղեր ստեղծելու առումով, չնայած ավելի մեծ թվով աշխատատեղեր ստեղծվեցին ռազմածովային նավերի և մարտական ինքնաթիռների կառուցման ոլորտում։ 1935 թվականի մարտի 16-ին համընդհանուր զինվորական ծառայության ներդրումը նույնպես նպաստեց լիարժեք զբաղվածությանը.նույնի շնորհիվ ռազմական գործողությունների սկզբին զորքերի թիվը 100,000-ից հասավ մեկ միլիոն զինվորի։
1935-ի հունիսին, որպես կայսերական աշխատանքային ծառայության մաս, ներդրվեց պարտադիր աշխատանքային ծառայություն, որը տևեց մինչև 1941 թվականը, և որը աշխատողները հիմնականում իրականացնում էին գյուղատնտեսական և մունիցիպալ տնտեսության աշխատանքներ։ Նոր աշխատատեղերի ստեղծման նման մեթոդը համարվում էր բռնի։ Ծառայության ենթակա էին 19-ից 24 տարեկան պատանիները, իսկ 1939 թվականի սեպտեմբերի 1-ից նաև աղջիկները։ Երկրի տարածքը բաժանված էր 30 աշխատանքային գաուների (Նացիստական Գերմանիայի վարչական շրջան) , որոնցում 350,000 երիտասարդ ծառայեց մինչև 1938 թվականը։ Պատերազմի սկսվելուց հետո պարտականությունն ավելի ու ավելի էր դառնում ռազմական բնույթի, մասնավորապես, դրա շրջանակներում իրականացվում էր բունկերների կառուցում։
Գործազրկության դեմ պայքարի ընթացքում, որն իր հերթին առաջացրել է վարձու աշխատողների թվի աճ, տեղի է ունեցել աշխատողների և աշխատողների իրավունքների աստիճանական կրճատում։ 1933 թվականի մայիսի 2-ին Ազգային Աշխատանքի օրվա հաջորդ օրը, արհմիությունների տարածքները գրավվեցին, գույքը բռնագրավվեց, իսկ առաջատար գործիչները ձերբակալվեցին։ Մայիսի 10-ին ձևավորվեց գերմանական աշխատանքային ճակատը (Deutsche Arbeitsfront կամ DAF) ՝ Ռոբերտ Լեյի ղեկավարությամբ, որը հետագայում պաշտոնական միջնորդություն էր իրականացնում աշխատողների և ձեռնարկությունների միջև։ 1934 թվականի հունվարի 20-ի «Ազգային աշխատանքի կարգի մասին» օրենքը մտցրեց նոր հասկացություններ, ըստ որի գործատուն կոչվում էր արտադրության ղեկավար (Betriebsführer), իսկ վարձու աշխատողները՝ շքախումբ (Gefolgschaft)։ Հնարավորության դեպքում Գերմանական աշխատանքային ճակատը, խստորեն գծեց աշխատանքի արտադրողականությունը բարձրացնելու և շքախումբը գերիշխող գաղափարախոսությանը ծանոթացնելու գիծը։ Հաճախ օգտագործվող քարոզչական գործիքը «Ուժ՝ ուրախության միջոցով» միավորումն էր, որը զբաղվում էր բնակչության ժամանցի կազմակերպման և վերահսկման հարցերով։ 1936 թվականից ի վեր փոփոխություններ են տեղի ունեցել զբաղվածության կարգում, ինչպես նաև ներդրվել է ուղղիչ աշխատանքների հայեցակարգը։ Աշխատողների ավելի մեծ կառավարելիության նպատակով ներդրվեցին աշխատանքային գրքույկներ, ինչի կապակցությամբ աշխատանքի վայրը փոխելիս սահմանափակվեցին կարիերայի աճի հնարավորությունները։
Ոչ թե ամբողջ արդյունաբերության մեջ, այլ նրա արդյունաբերության մեջ, ոչ թե յուրաքանչյուր ձեռնարկությունում, ավտարկիայի և ռազմականացման գաղափարները ողջունեցին աջակցությունը։ Մինչև 1935 թվականը ռազմական կարիքների համար ուղղակի ծախսերը կազմում էին բյուջեի ընդամենը 18%-ը, աճող ավտոմոբիլացումը ծառայում էր որպես բնակչության բարեկեցության չափանիշ, իսկ գերմանական ավտոբանները նացիստական տնտեսության առավելությունները քարոզելու սիրված օբյեկտներից մեկն էին։ Մինչև 1936 թվականը թվում էր, թե խոստացված վերաճը տեղի է ունեցել, և վերադարձը Համաշխարհային տնտեսություն դեռ հնարավոր է։ Այնուամենայնիվ, նացիստները՝ Հիտլերի գլխավորությամբ, վերելքն օգտագործեցին որպես հաստատում այն փաստի, որ միջազգային հրեականության երևակայական մեքենայությունները համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի պատճառ են դարձել, և անհրաժեշտ է այն հաղթահարել ազգայնականության քաղաքականության միջոցով։ Ավտարկիայի և կենսատարածքի իրենց ներքաղաքական դրությունն ամրապնդած գաղափարների համար եկել է հաջորդ քայլն անելու ժամանակը՝ զավթողական պատերազմի անմիջական նախապատրաստության մասշտաբների մեծացումը։
Նացիստների բոլոր տնտեսական գործողությունները, սակայն, անբավարար էին, մասնավորապես, արտադրական կարողությունները ամբողջությամբ բեռնված չէին՝
Վառելիքի խնդիր
Գերմանիայում նավթի արդյունահանումը ծածկում էր նրա կարիքների 9%-ից պակաս։ 1939 թվականին ներմուծված նավթի միայն 11%-ն էր Գերմանիա գալիս ցամաքային հասանելի Ռումինիայից, ևս 1,7%-ը գալիս էր ԽՍՀՄ-ից, և նավթի գրեթե բոլոր այլ ներմուծումները կարող էին իրականացվել միայն ծովով և ծայրաստիճան խոցելի էին պատերազմի պայմաններում ։ 1939 թվականի օգոստոսի դրությամբ Գերմանիայում շարժիչային վառելիքի պաշարները կազմել են 2,2 միլիոն տոննա։ Միևնույն ժամանակ, 1943 թվականին, ըստ տարբեր աղբյուրների, շարժիչային վառելիքի և դրանց փոխարինիչների սպառումը կազմել է 9,5-ից 11,3 միլիոն տոննա։ Վառելիքի ամենամեծ աղբյուրը դա ջրածնացման մեթոդով ածխից հեղուկ վառելիք ստանալն էր։ Հեղուկ շարժիչային վառելիքի սինթեզի վերաբերյալ ուսումնասիրությունները սկսվել են Գերմանիայում նույնիսկ առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ։ 1936 թվականին հաստատվեց սինթետիկ վառելիքի արտադրությունը վեց անգամ ավելացնելու ծրագիրը։ 1938 թվականին սկսեցին գործել բերգինացման մեթոդով աշխատող առաջին 7 գործարանները (տարեվերջին նրանք տվեցին 1,6 միլիոն տոննա վառելիք), իսկ հաջորդ տարի ավելացան ևս 7 գործարաններ, որոնք աշխատում էին Ֆիշեր-Տրոպշի մեթոդով, շագանակագույն ածուխի վրա։ Բոլոր գործարաններն արագ հասան նախատեսված արտադրական հզորությանը։ Սինթետիկ վառելիքի մասնաբաժինը Գերմանիայի ընդհանուր վառելիքի հաշվեկշռում սկսեց արագորեն աճել, և արդեն 1940 թվականին սինթետիկ վառելիքի արտադրությունը ծածկեց Գերմանիայի վառելիքի ամբողջ պահանջարկի ավելի քան մեկ երրորդը։ 1941 թվականին սինթետիկ վառելիքի արտադրությունը սկսեց աճել մինչև 1950 թվականը։ Պատերազմի պայմաններում շարունակվել է նաև նավթամթերքի ներմուծումը, հիմնականում Ռումինիայից։ Բացի այդ, գազ արտադրող մեքենաները զանգվածաբար օգտագործվել են ։
Գերմանիայի տնտեսական շրջափակում
Ատլանտյան օվկիանոսում տրանսպորտային միջոցների դեմ հանդիպակաց ռազմական գործողությունները, որոնք դրանից հետո սկսվել էին երկու կողմից, սկզբունքորեն չէին կարող ցանկալի արդյունք բերել Անգլիային, քանի որ շահագրգիռ արտահանողները նախապես ձեռնարկել էին բոլոր միջոցները ռազմավարական բեռները չեզոք դրոշների տակ տեղափոխելու համար։ Հիմնական ապրանքը, որի մատակարարումները իսկապես կարող էին Նացիստական Գերմանիայի ռազմական մեքենան ճգնաժամի բերել, նավթն էր, և հենց այստեղ ուժի մեջ մտան ԱՄՆ շահերը։ Պատերազմի նախօրեին ամերիկացիները նավթային զիջումներ ստացան Սաուդյան Արաբիայում ։
Մեկ այլ հենակետ, որտեղ ԱՄՆ-ին հաջողվեց հաջողության հասնել Մեծ Բրիտանիայի հետ մրցակցությունում, Մեքսիկան էր, իր տարածաշրջանի առաջատար նավթարդյունահանող երկրներից մեկը։ Չեմբերլենը, ի պատասխան Մեքսիկայի նավթային արդյունաբերության ազգայնացման, 1938-ի մարտին պատասխանեց դիվանագիտական հարաբերությունների խզմամբ, իսկ ԱՄՆ նախագահ Ռուզվելտը՝ ճկունություն ցուցաբերեց։ Արդյունքում, արդեն 1938-ի ամռանը, ամերիկյան նավթարդյունաբերությունը, որը սերտ հարաբերություններ էր պահպանում Հ. Գյորինգը, կազմակերպեց Մեքսիկական նավթի արտահանումը Գերմանիա և ֆաշիստական Իտալիա։ 1938 թվականի հունիսից մինչև 1939 թվականի սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում Davis Oil Company-ն օվկիանոսով անցավ 3 միլիոն տոննա մեքսիկական նավթ, իսկ կեսից ավելին՝ Գերմանիա։ Արդյունքում, պատերազմից առաջ Մեքսիկայի մասնաբաժինը գերմանական նավթի ներկրման մեջ կազմել է 20% ։
Հակառակ Չեմբեռլենի և Դալադիեի սպասումներին, պատերազմի սկսվելուն պես Իտալիան պատերազմ չմտավ, այլ գրավեց Հիտլերի ոչ դաշնակից դիրքերը։ Արդյունքում բրիտանական ծովակալությունը ստիպված էր Միջերկրական ծովում գտնվող նավատորմին հրահանգել զգույշ լինել (այսինքն ՝ բաց թողնել իտալական նավերը), որպեսզի չհրահրեն Իտալիայի մուտքը պատերազմ ։
Հիտլերը Եվրոպայում նավթի ամենամեծ մատակարարը Ռումինիան էր։  1939 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Անգլիայի ռազմական կաբինետը որոշում կայացրեց գնել ռումինական ողջ նավթը։ Ռումինիայի կառավարության նավթի դիմաց դոլարով վճարելու պահանջը Անգլիայի համար անընդունելի էր։ Արդյունքում բանակցությունները դադարեցվեցին, և ռումինական նավթը մնաց Հիտլերին։ Հատկանշական է, որ դոլարով վճարում էր պահանջում ոչ այնքան Ռումինիայի կառավարությունը, որքան արտասահմանյան (այդ թվում ՝ բրիտանական) մասնավոր ընկերությունները, որոնց ձեռքում էր ռումինական նավթի արտահանման երեք քառորդը ։
Ժերոնիմու Մոնտեյրու
Ժերոնիմու Մոնտեյրու (Jerônimo MonteiroJerônimo Monteiro), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Կաշուեյրու դի Իտապեմիրանի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 143 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 162,164 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 68,7 մարդ/կմ²։