cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իմ տարեդարձը
Գրականություն
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Ջենգիզ Ունդեր
Ջենգիզ Ունդեր (Cengiz Ünder, ), թուրք պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ռոմայի և Թուրքիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ վինգերի դիրքում ։
Բաշակշեհիր
Ունդերը իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան սկսել է Ալտինորդուում ։ 2016 թվականին միացավ Իստանբուլ Բաշակշեհիրին։ Իր պաշտոնական դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց 2016 թվականի հուլիսի 28-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման 3-րդ փուլի Ռիեկայի դեմ խաղում ։ Թուրքիայի Սուպեր Լիգայում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց օգոստոսի 21-ին՝ Ֆեներբահչեի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը ակումբի կազմում խփեց 2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝ Ալանյասպորի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 30-ին՝ Ակխիսար Բելեդիեսպորի դեմ խաղում Ունդերը դարձավ 1 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2017 թվականի ապրիլի 26-ին՝ Թուրքիայի գավաթի Ֆեներբահչեի դեմ խաղում նա դուբլ ձևակերպեց, իսկ խաղն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ 4 օր անց՝ ապրիլի 30-ին՝ նա դուբլ ձևակերպեց Բեշիկթաշի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-1 հաշվով ։ 2016-17 մրցաշրջանում Ունդերը Բաշակշեհիրի կազմում անցկացրեց 43 հանդիպում՝ դառնալով 9 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Ռոմա
2018 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Ունդերը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ֆրոզինոնեի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 2-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի Վիկտորիա Պլզենի դեմ խաղում թուրքը դարձավ գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 5-0 հաշվով ։ Դեկտեմբերի 2-ին Ունդերը գոլ խփեց Ինտեր Միլանի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ Դեկտեմբերի 29-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Պարմայի դեմ խաղում՝ 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Ռոմային  ։ 2018-19 մրցաշրջանում Ունդերը անցկացրեց 33 հանդիպում՝ դառնալով 6 գոլի և 9 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2019 թվականի օգոստոսի 25-ին Ունդերը գոլ խփեց Ջենոայի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 3-3 հաշվով ։
Միջազգային կարիերա
Ունդերը ներկայացրել է Թուրքիան մինչև 18, մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։ Թուրքիայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի նոյեմբերի 12-ին՝ Կոսովոյի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2017 թվականի մարտի 27-ին՝ Մոլդովայի դեմ ընկերական խաղում ։ 2018 թվականի մարտի 27-ին Ունդերը գոլ խփեց Չեռնոգորիայի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ 2018 թվականին նա ճանաչվեց տարվա լավագույն թուրք ֆուտբոլիստ ։ 2019 թվականի մայիսի 30-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Հունաստանի դեմ խաղում՝ օգնելով Թուրքիային հաղթել 2-1 հաշվով ։
Ակումբային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Թուրք ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալտինորդուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իստանբուլ Բաշակշեհիրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքիայի երիտասարդական միջազգային կարգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի միջազգային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Մաջենտա (քաղաք)
Մաջենտա (Magenta), կոմունա Իտալիայում, որը գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը 23 361 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 1071 մարդ/կմ²։ Ընդգրկում է 22կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 20013։ Հեռախոսայիին կեդը՝ 02։
Քաղաքի հովանավորներն են՝ սուրբ Մարտին Տուրսկին, տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին, Ռոխը, տոնը նշվում է օգոստոսի 16-ին, և Սուրբ Վլասը, տոնը նշվում է փետրվարի 3-ին։
Պատմություն
Մինչև ք.ա. 222 թվականը՝ հռոմեացների այստեղ հայտնվելուց առաջ, Մաջենտեյի տարածքում ապրել են կելտական հին ցեղեր՝ Ինսուբրերը։ Կոմունայի ժամանակակից անվանումը ակնհայտորեն ծագել է լատիներեն castrum Maxentiae, որը թարգմանաբար նշանակում է Մակսենցիի ճամբար։ 1398 թվականին Միլանի հերցոգ Ջանգալեցո Վիսկոնտին տարածքը փոխանցում է Մաջենտայի մոնարխներին։
Համաշխարհային ճանաչում ստացել է 1859 թվականին տեղ ունեցած Մաջենտայի մեծ ճակատամարտից հետո։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ջեյն Ջեքոբս
Ջեյն Ջեքոբս (Jane Jacobs, ), կանադացի-ամերիկացի գրող, ակտիվիստ, քաղաքաշինության տեսաբան և քաղաքաշինության նոր շարժման հիմնադիրներից մեկը։ Հայտնի է որպես «Ամերիկյան մեծ քաղաքների մահը և կյանքը» գրքի հեղինակ ։
Վաղ կյանք
Ծնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Սքրանթոն քաղաքում, մայրը՝ Բես Ռոբիսոն Բուցները եղել է ուսուցչուհի և բուժքույր, իսկ հայրը՝ Ջոն Դեքեր Բուտցները, աշխատել է որպես բժիշկ։ Նրանք բողոքական ընտանիք էին խիստ կաթոլիկ քաղաքում։ Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Ջոն Դեքեր Բուցները, ծառայել է որպես դատավոր Միացյալ Նահանգների չորրորդ շրջանի Վերաքննիչ դատարանում։ «Scranton High School»-ը ավարտելուց հետո մեկ տարի աշխատել է «Scranton Tribune» ամսագրումորպես աղջիկների համար սյունակի խմբագրի օգնական-կամավոր ։
Նյու Յորք
1935 թվականին՝ Մեծ ճգնաժամի ժամանակ քրոջ՝ Բեթիի հետ տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Ջեյն Բուզներն անմիջապես սիրահարվել է Մանհեթենի Գրինվիչ գյուղին, որը չէր համապատասխանում քաղաքային ցանցի կառուցվածքին։ Քույրերը շուտով Բրուքլինից տեղափոխվել են այնտեղ։
Կյանքի առաջին տարիներին Ջեքոբսն աշխատել է որպես սղազրիչ և ֆրիլանսեր գրող, գրել է քաղաքի աշխատանքային շրջանների մասին։ Նրա առաջին գործը եղել է առևտրի ամսագրում՝ որպես քարտուղար, այնուհետև որպես խմբագիր։ Նա իր հոդվածները վաճառել է «Sunday Herald Tribune», «Cue» և «Vogue» ամսագրերին։
Կրթություն է ստացել Կոլումբիայի ընդհանուր ուսումնասիրությունների դպրոցում (Columbia University School of General Studies), Կոլումբիայի համալսարանում երկու տարի շարունակ՝ ուսումնասիրել է երկրաբանություն, կենդանաբանություն, իրավագիտություն, քաղաքագիտություն և տնտեսագիտություն:
Քաղաքների տնտեսագիտություն
Այս գրքում Ջեքոբսը նկարագրում է քաղաքների տնտեսական գործունեության հիմնական սկզբունքները և սահմանում է քաղաքային ներմուծման փոխարինման սկզբունքը։ Ջեքոբսը պնդում է, որ նեոլիթի ժամանակներից ի վեր հենց քաղաքներն են եղել մարդկության գիտատեխնիկական զարգացման շարժիչ ուժը, և որ քաղաքում, այլ ոչ թե գյուղում առաջին անգամ կարող էին նախադրյալներ ստեղծվել կենդանիների և հացահատիկային բույսերի ընտելացումը սկսելու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կանադացի վավերագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Կին ճարտարապետներ Կատեգորիա:Կանադացի ճարտարապետներ
Լեոնիդ Սոբինով
Լեոնիդ Վիտալևիչ Սոբինով (Собінов Леонід Віталійович, ), խորհրդային երգիչ (քնարական տենոր)։ Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1923)։
Կենսագրություն
Լեոնիդ Սոբինովը ծնվել է վաճառական ծառայող յարոսլավյան քաղքենի Վիտալի Վասիլևիչ Սոբինովի ընտանիքում։ 1881 թվականին ընդունվել է գիմնազիա։ Գիմնազիայի երգչախմբում երգել է սովորել։ 1888 թվականին նրա առաջին հաջող ելույթը տեղի է ունեցել գիմնազիայի բարեգործական երեկոյին (երգչախմբի մենակատար Վիլբոայի «Նատաշա, կամ Վոլգայի ավազակները» օպերայում)։ 1890 թվականին, գիմնազիան արծաթե մեդալով ավարտելուց հետո, Սոբինովն ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Համալսարանում սովորելու ընթացքում մասնակցել է ուսանողական երգչախմբի ելույթներին։ 1892 թվականի աշնանը Պյոտր Շոստակովսկու հրավերով ընդունվել է երաժշտա-դրամատիկական ուսումնարան (հետագայում՝ Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան (ԳԻՏԻՍ)), որտեղ մինչ 1897 թվականը վոկալ է սովորել Ալեքսանդր Դոդոնովի և Ալեքսանդրա Սանտագանո-Գորչակովայի մոտ)։ Այդ տարիներին նա ելույթներ է ունեցել իտալական օպերային երգչախմբի հետ։ 1893 թվականին երգիչն ամուսնացել է այդ ուսումնարանի աշակերտուհի Մարիա Կարժավինայի հետ (1898 թվականին նրանք բաժանվել են)։
Ուսումնարանում սովորելուն զուգահեռ Սոբինովը ուսումը շարունակել է համալսարանում։ 1894 թվականին հաջողությամբ ավարտել է համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, ապա մեկ տարի ծառայել որպես յունկեր Մոսկվայի հետևակային ուսումնարանում։ Դրանից հետո աշխատել է որպես հայտնի փաստաբան Ֆեոդոր Նիկիֆորովիչ Պլևակոյի օգնական։ 1897 թվականին ուսումնարանում քննությանը մասնակցել է Մեծ թատրոնի դիրիժոր Իպոլիտ Ալտանին, ով Սոբինովին հրավիրել է Մեծ թատրոն լսումների։ Նույն տարում նա դառնում է Մեծ թատրոնի մենակատար։ Լեոնիդ Սոբինովն իր նորամուտը նշեց Մեծ թատրոնում Անտոն Ռուբինշտեյնի «Դևը» օպերայով։ Մեծ թատրոնում իր ողջ ծառայության ընթացքում երգիչն ունեցել է 35 դեր, նա բեմում երգել է 623 անգամ։ 1899 թվականի աշնանը Սոբինովը հրաժարվել է փաստաբանական գործունեությունից և ամբողջովին նվիրվել երաժշտությանը։ Սոբինովն իր մասին ասել է․
1900-ականներին Սոբինովը հյուրախաղերով հանդես է եկել մի շարք բեմերում՝ Միլանի «Լա Սկալա» թատրոնում (1904-1906), որտեղ երգել է իտալական ավանդական երգացանկով, ելույթներ է ունեցել Մոնտե Կառլոյում, Մադրիդում, Լոնդոնում, Բեռլինում, Փարիզում (1909) և Ռուսաստանի մի շարք քաղաքներումում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում համերգային հյուրախաղերի միջոցով նա հավաքել և նվիրաբերել է ավելի քան 200 հազար ռուբլի վիրավորներին օգնելու և բարեգործական նպատակների համար։ Երկու անգամ եղել է Մեծ թատրոնի տնօրեն՝ 1917-1918 թվականներին և 1921 թվականին։ 1917 թվականի հոկտեմբերից եղել է Մոսկվայի թատերական խորհրդի կոմիսար, իսկ 1919 թվականին ընտրվել է Մեծ թատրոնի Դիրեկտորիայի անդամ։
1920 թվականի նոյեմբերին ղեկավարել է Սևաստոպոլի ժողովրդական կրթության բաժնի արվեստի ենթաաբաժինը։ 1921 թվականի ապրիլին առաջարկել է Սևաստոպոլում ստեղծել կոնսերվատորիա ։
Բնակվել է Մոսկվայում՝ Կամերգերսկի նրբանցքի, թիվ 5/7 շենքի No 23 բնակարանում (տան վրա տեղակայված է հուշատախտակ)։ Ողջ կյանքի ընթացքում Սոբինովը անընդհատ հանդես է եկել կամերային վոկալ երգացանկով։ Կոռնեյ Չուկովսկին իր հուշերում նշում է, որ Սոբինովը շատ բարեգործություններ է կատարել, մասնավորապես օգնել է ուսանողներին, այդ թվում՝ ապագա գրող Լեոնիդ Անդրեևին և նվիրաբերություններ է կատարել տարբեր կարիքավոր ընկերությունների և կազմակերպությունների։
1934 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Ռիգայում գտնվելու ընթացքում Սոբինովը մահացել է սրտի կաթվածից գիշերը` «Սանկտ Պետերբուրգ» հյուրանոցում քնած ժամանակ։ Սոբինովի մարմինը հատուկ հուղարկավորության գնացքով տեղափոխել են Մոսկվա։ Թաղված է Նովոդևիչևյան գերեզմանատանը։ Որոշ աղբյուրներում նշում են Լեոնիդ Սոբինովի մահվան տարօրինակ հանգամանքներ ՝ այն կապելով Ռիգայի արքեպիսկոպոս Իոհանի (Պոմմեր) մեկ օր առաջ կատարված սպանության հետ։
Ստեղծագործական ուղի
Բեմելը կայացել է 1897 թվականին Մեծ թատրոնի բեմում Մինոդալի (Ռուբինշտենի «Դև») դերերգով։ Երգել է նաև Պետերբուրգի (հիմնականում՝ Մարիինյան), 1905-1911 թվականներին Արևմտյան Եվրոպայի օպերային թատրոններում (այդ թվում՝ Միլանի «Լա Սկալա»-ում), համաշխարհային ճանաչման արժանացել։ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո զբաղվել է նաև երաժշտական-հասարակական գործունեությամբ։ 1917-1918 թվականներին եղել է Մեծ թատրոնի տնօրեն։ Սոբինոսը ռուսական դասական վոկալ դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչներից է։ Օժտված է եղել արծաթավուն տեմբրի գերող ձայնով, դրամատիկական տաղանդով, արտիստական բարձր կուլտուրայով։ Սոբինոսին բնորոշ էր երաժշտական կերպարի բանաստեղծականացումը։ Նորովի է մեկնաբանել օպերային շատ դերերգեր։ Նրա լավագույն կերպավորումներից է Լենսկին (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»), որ հետագա սերնդի կատարողների համար դարձել է դասական օրինակ։ Դերերգերից են՝ Բայան (Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա»), Լևկո, Բերենդեյ (Ռիմսկի- Կորսակովի «Մայիսյան գիշեր», «Ձյունանուշիկը»), Լոհենգրին (Վագների «Լոհենգրին»), Ռոմեո (Գունոյի «Ռոմեո և Զուլիետ»), Վերթեր, դե Գրիե (Մասնեի «Վերթեր», «Մանոն»), Ցոնտեկ (Մոնյուշկոյի «Հալկա»), Հերցոգ, Ալֆրեդ (Վերդիի «Ռիգոլետտո», «Տրավիատա»)։ Սոբինոցը կամերային վոկալ ժանրի խոշոր վարպետ էր, Միխայիլ Գլինկայի, Չայկովսկու, Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի, Սերգեյ Ռախմանինովի ռոմանսներ նուրբ մեկնաբան։
Պարգևներ
1933 թվականի մայիսի 7-ին նա պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Հիշատակ
1937-1994 թվականներին Մոսկվայի Մալի Կիսլովսկու նրբանցքը կրել է նրա անունը։ Երգչի անունով փողոցներ կան Իվանովում, Կիևում, Մինսկում, Պոլտավայում, Խարկովում, Դոնեցկում, Յարոսլավլում, նրա հայրենիքում և ԱՊՀ այլ քաղաքներում։
Ներկայումս Սոբինովի անունն են կրում Սարատովի կոնսերվատորիան, Յարոսլավլի երաժշտական ուսումնարանը (քոլեջ) և ամենամյա երաժշտական փառատոնը։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Յարոսլավլում (Մաքսիմովա և Տրեֆոլև փողոցների խաչմերուկում) բացվել է Սոբինովի հուշարձանը։ 1969-1993 թվականներին Մոսկովյան գետային նավարկային շոգենավը կրել է նրա անունը ։
Բացի այդ, Սոբինովի անունն է կրում Խորհրդային (կառուցվել է Մեծ Բրիտանիայում) օվկիանոսային տուրբինանավը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Քնարական տենորներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Թերբազեկ
Թերբազեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դե լյա Ռեժանս (սրճարան)
«Դե լյա Ռեժանս» (Café de la Régence), Փարիզի առաջին սրճարաններից մեկը, որը բացվել է 1681 թվականին և հայտնի է դարձել որպես շախմատի կենտրոն։ Այդ սրճարանի այցելուներն են եղել այդ ժամանակի ամենատաղանդավոր ու հայտնի շախմատիստները։
Պատմություն
Սրճարանը բացվել է 1681 թվականին և կրել «Cafe de la Place du Palais-Royal» անունը։ 1715 թվականից հետո՝ Ֆրանսիայում ռեգենտության ժամանակաշրջանում, սրճարանը կրել է «Café de la Régence» անունը։
Մոտ 1740 թվականին Պրոկոպ սրճարանից այդտեղ են տեղափոխվել Փարիզի շախմատիստները։ Սրճարանի մշտական այցելուները եղել են այնպիսի հայտնի մարդիկ, ինչպիսիք են Դենի Դիդրոն, Ժան-Ժակ Ռուսոն, Ֆրանսուա Անդրե Ֆիլիդորը, Նապոլեոն Բոնապարտը և Բենջամին Ֆրանկլինը։ Սրճարան հաճախ են այցել և շախմատ խաղացել հայտնի շախմատիստներ Լեգալը, Լիոնել Կիզերիցկին, Դանիել Հարվիցը։
1769 թվականին սրճարանի սեփականատեր է դարձել նախկին ատենակալ Ռեյը ։ Այնուհետև սրճարանը ղեկավարել են Ֆրանսուա Ակվինը և նրա կինը՝ Մարի Անտուանետ Բրիսեթը, իսկ ավելի ուշ՝ Մարի Հեսսեն ;
Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ Մաքսիմիլիեն Ռոբեսպիեռը յակոբինյան ակումբի նիստերի ընդմիջումների ժամանակ հաճախ է եղել սրճարանում։ Չցանկանալով տեսնել նրան՝ շախմատասերները լքել են սրճարանը։
Տարիներ շարունակ սրճարանն աչքի է ընկել մարմարի շախմատի սեղանով, որի վրա 1798 թվականին շախմատ է խաղացել Նապոլեոնը։ Շախմատից բացի սրճարանում խաղացել են շաշկի և բիլիարդ։
Մոտ հարյուր քսան տարի սրճարանը հանդիսացել է Ֆրանսիայի և Եվրոպայի շախմատային խաղի կենտրոն։
1844 թվականի օգոստոսի 28-ին Կառլ Մարքսը և Ֆրիդրիխ Էնգելսը հանդիպել են սրճարանում (մինչ այդ նրանք հանդիպել են Քյոլնում) և դարձել ընկերներ ։
1852 թվականին՝ Պալե-Ռոյալ փողոցի վերակառուցման ընթացքում, որոշ ժամանակով սրճարանը տեղափոխվել է Ռիշելյեի փողոցի Դոդուն հյուրանոց։ 1854 թվականից մինչև հիմա սրճարանը գտնվում է Սեն-Օնորե 161 հասցեում։
1910 թվականին սրճարանի տերը փոխվել է և այն վերածվել է ռեստորանի։ Շախմատիստների մեծ մասը տեղափոխվել են «Café de l 'Univers» սրճարան։ Ռեստորանը գործել է մինչև 1950-ականների կեսերը։ Այն պահպանել է դեկորացիայի որոշ տարրեր, որոնք հիշեցրել են սրճարանի փառահեղ անցյալի մասին։
Շախմատային մրցաշարեր
1858-1859 թվականներին Եվրոպա կատարած ճանապարհորդության ժամանակ ամերիկացի շախմատիստ Պոլ Մորֆին հաճախ է եղել սրճարանում, այնտեղ նա  5,5֊2,5 հաշվավ հաղթել է գերմանացի շախմատիստ Դանիել Հարվիցին։ Սրճարանում հետագայում անցկացվել է նշանավոր շախմատային միջոցառումներ։
Գրականությունում
Սրճարանի անունը հիշատակվում է մի քանի գրական ստեղծագործություններում՝ Ալեքսանդր Կոտով՝ «Սպիտակ և սև», Սեսար Վալյեխո՝ «Գլխարկ, վերարկու, ձեռնոցներ», Դենի Դիդրո՝ «Ռամոյի եղբորորդին» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի պատմություն Կատեգորիա:Սրճարաններ
Սոմիտներ
Սոմիտներ ( - մարմին), առաջնային հատվածներ, զույգ մետամեր գոյացություններ որոշ անողնաշարավորների (օղակավոր որդեր, միջատներ), բոլոր քորդավոր կենդանիների և մարդու սաղմում։ Սաղմնային զարգացման ընթացքում Սոմետների է բաժանվում (հատվածավորվում) միջին սաղմնային թերթիկը՝ մեզոդերմը։ Սոմիտները տեղադրված են մարմնիեր կայնական առանցքով և սահմանակից են նյարդային խողովակին ու քորդային։ Հատվածավորվում է անողնաշարավոր կենդանիների ամբողջ մեզոդերմը, իսկ քորդավորների և մարդու մեզոդերմի միայն ետին՝ մեջքային (դորզալ) բաժինը (մնացած մասն առաջացնում է կողմնային թիթեղիկներ)։ Հատվածավորումն սկսվում է մարմնի առջևի մասից և աստիճանաբար տարածվում ետին մասը։ Զարգացման ընթացքում Սոմիտները տարբերակվում են միոտոմի, կերոտոմսի և դերմատոմի, որոնցից ձևավորվում են համապատասխանաբար իրանային մկանունքը, առանցքային կմախքը և մաշկի շարակցական հյուսվածքն իր ածանցյալներով։
Կատեգորիա:Սաղմնաբանություն Կատեգորիա:Ոսկրային համակարգ
(7726) Օլեգբիկով
(7726) Օլեգբիկով (Olegbykov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի օգոստոսի 27-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,2482 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8437 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6527 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292383 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մելեսովկա
Մելեսովկա (Мелесівка), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Մելեսովկա գյուղում բնակվում էր 516 մարդ։
Պյուտո ան Բեսեն
Պյուտո ան Բեսեն (Putot-en-Bessin), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 393 մարդ, բնակչության խտությունը` 111.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.51 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 13 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 278 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 204-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 74։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 204 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 196 անձ (102 տղամարդ և 94 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 74 անաշխատունակներից 35-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոնդոլիզա Ռայս
Կոնդոլիզա Ռայս (Condoleezza Rice, ), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 66-րդ պետքարտուղար (2005 թվականի հունվարի 26-ից մինչև 2009 թվականի հունվարի 20), հաջորդել է Կալինա Պաուլլային։
Ռայսն առաջին աֆրոամերիկուհին էր և երկրորդ կինը այս պաշտոնում՝ Մադլեն Օլբրայթից հետո։ Ջորջ Բուշ կրտսերի նախագահության առաջին ժամանակաշրջանում (2001-2005) Ռայսը գլխավորում էր նախագահի պետական անվտանգության կոմիտեի խորհրդակցի պաշտոնը։ Մինչ Բուշի թիմին անդամակցելը՝ 1993 թվականից մինչև 1999 թվականը՝ նա Ստենֆորդի համալսարանի պռոռեկտոր, պրոֆեսոր և քաղաքականության դոկտոր էր։
ԽՍՀՄ-ի անկման և Գերմանիայի միաձուլման ժամանակաշրջանում, Ջորջ Բուշ Ավագի կառավարման ընթացքում, Ռայսը աշխատում էր որպես ԽՍՀՄ-ի և Արևմտյան Եվրոպայի հարցերին վերաբերող նախագահի խարհրդական։
Ռայսի դերը՝ որպես նախագահի խորհրդական և գլխավոր քննադատող հակառակորդ վիճելի էր ընդունվում ԱՄՆ-ի «ահաբեկչության դեմ պայքարի» խտրականությունների վերաբերյալ, բայց որոշ ժամանակ անց նա ունեցավ հավանության և վստահության բարձր վարկանիշ ԱՄԲ-ի ադմինիստրացիայի բոլոր պաշտոնական անձանց մոտ ։
Բարաք Օբամայի ադմինիստրացիայի կողմից պատրաստված Սենատի հաշվետվության համաձայն՝ Կոնդոլիզա Ռայսը անձամբ հավանություն է տվել ահաբեկիչների համար (de facto տանջանք) նախատեսված հարցաքնման «այլընտրանքային մեթոդների» թուլացմանը ։
2004 թվականից մինչև 2005 թվականը Կոնդոլիզա Ռայսը «Ֆորբս» ամսագրի կողմից ճանաչվել է որպես աշխարհի ամնեաազդեցիկ կինը, իսկ 2006 թվականին՝ երկրորդ ամենաազդեցիկը։ Բացի դրանից նա (նեգրոիդ ռասայի երկու ներկայացուցիչներից մեկը), ըստ «Թայմս» ամսագրի, միայն մեկ անգամ չէ, որ ներառվել է հարյուր ազդեցիկ մարդկանց ցանկում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:1954 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նախագահի խորհրդականներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պետքարտուղարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին դիվանագետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Եկատերինա Զղուլաձե
Եկատերինա (Էկա) Զղուլաձե (ეკატერინე ზღულაძე, ), Վրաստանի և Ուկրաինայի քաղաքական, պետական գործիչ։
Երիտասարդ տարիներ
Եկատերինա Զղուլաձեն ծնվել է 1978 թվականին Թբիլիսիում։
Մանկությունը անցկացրել է Մթածմինդայում, սովորել է Չիտաձե փողոցի վրա գտնվող թբիլիսյան համար 47 դպրոցում ։
1992 թվականին Freedom Support Act ծրագրի կողմից ստացել է կրթաթոշակ և մեկ տարի սովորել Օկլահոմա նահանգի ամերիկյան դպրոցում։ Ուսումը շարունակել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում ։ Համալսարանն ավարտելուց հետո միջազգային կազմակերպություններում աշխատել է որպես թարգմանիչ։
2004-2005 թվականներին աշխատել է ամերիկյան կառավարական Millenium Challenge Corporation գործակալության վրացական բաժանմունքում՝ «Հազարամյակի մարտահրավերներ - Վրաստան» կազմակերպությունում։
Աշխատանքը Վրաստանի կառավարությունում
2005 թվականին 27 տարեկանում նշանակվել է Վրաստանի ներքին գործերի նախարարի տեղակալ, իսկ հետո դարձել է ներքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ. այդ պաշտոնն զբաղեցրել է մինչև 2012 թվականը։ Աշխատելով փոխնախարարի պաշտոնում՝ Զղուլաձեն բազմիցս մամուլում և ժողովրդի հայտարարել է Վրաստանի ՆԳՆ-ի պաշտոնական տեսակետը  ։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Վրաստանի ոստիկանության կրճատման և վերակառուցման գործում Սաակաշվիլիի ու Բենդուկիձեի բարեփոխումների շրջանում ։
Գլդանսկի բանտում խոշտանգումների սկանդալի պատճառով նախարար Բաչո Ախալայայի թոշակի անցնելուց հետո՝ 2012 թվականի սեպտեմբերի 20-ից մինչև հոկտեմբերի 25-ը, Զղուլաձեն կատարել է Վրաստանի ոստիկանության և հասարակական կարգի պահպանման նախարարի պարտականությունները ։ Պաշտոնը թողել է Մերաբիշվիլիի կառավարության հետ 2012 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ընդդիմության հաղթանակից հետո։
Աշխատանքը Ուկրաինայի կառավարությունում
2014 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Զղուլաձեն ստացել է Ուկրաինայի քաղաքացիություն Պետրո Պորոշենկոյի հրամանով ։ Քաղաքացիություն ստանալը կապեցին նրա հետ, թե հնարավոր է, որ նա նշանակվի Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարի տեղակալ ։ Միաժամանակ լուրեր են տարածվել այն մասին, որ այդ փաստի հետ համաձայն չէ Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարար Արսեն Ավակովը, սակայն ներքին գործերի նախարարի խորհրդական Անտոն Գերաշենկոն հերքել է այս տեղեկությունը ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի նիստում Զղուլաձեն նշանակվեց Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ ։ Նշանակմանը բացասական արձագանք տվեց Վրաստանի վարչապետ Իրակլի Գարիբաշվիլին ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ներքին գործերի նախարարությունում տեղի ունեցած ճեպազրույցի ընթացքում Զղուլաձեն հայտնեց ոստիկանության հնարավոր անվանափոխության և պարեկային ծառայության առաջնահերթ բարեփոխումների ունոր տիպի ոստիկանական դպրոցի ընդունելության մասին ։ 2015 թվականի հունվարի 21-ին, մեկնաբանելով պարեկային ծառայության հայտերի ընդունման նախանական արդյունքները, հայտնել է, որ հավաքի առաջին երկու օրվա ընթացքում ստացվել է գրեթե 11 000 հայտ, որոնց ավելի քան 30 %-ը ներկայացրել են կանայք ։ Առաջին ստորաբաժանումը ստեղծելու համար պահանջվեց կես տարի, և 2015 թվականի հունիսի 13-ին Զղուլաձեն ներկայացրեց Կիևի ոստիկանության պարեկային ծառայության նոր կազմը ։ Ծառայությունը բաժանված է չորս գումարտակի, գումարտակների հրամանատարների պաշտոնում նշանակվեցին Ուկրաինայի ՆԳՆ «Сокол» հատուկ ստորաբաժանման սպաներ ։
«Foreign Policy» ամսագրի վարկածով՝ 2015 թվականին Զգուլաձեն ընդգրկվել է մարտահրավերների դեմ պայքարող աշխարհի թոփ-100 մտածողների շարքում ։ Լրագրողները և փորձագետները Էկա Զղուլաձեին ներառեցին «հատուկ բարեփոխումներ» թիմում. դրանք այն օտարերկրացի բարենորոգիչներն էին, ովքեր աշխատում էին Ուկրաինայի պետական առանցքային պաշտոններում Արսենի Յացենյուկի կառավարությունում 2014-2016 թվականներին։
2016 թվականի մայիսի 11-ին Զղուլաձեն դիմում է ներկայացրել ներքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալի պաշտոնից ազատվելու մասին ։ Ուկրաինայի նախարարների կաբինետը ընդունել է որոշում, որ Էկա Զղուլաձեն ազատվել է պաշտոնից իր խնդրանքով ։ Հենց այդ օրը Էկա Զղուլաձեն հայտարարել է, որ մնում է Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարության բարենորոգիչների խմբում և գլխավորելու խորհրդականների հատուկ խումբը ։
Անձնական կյանք
20 տարեկանում ամուսնացել է վրացի հայտնի շոումեն Գեորգի Պալավանդիշվիլիի հետ, 12 տարի անց ամուսնալուծվել է ։ 2011 թվականին ամուսնացել է ֆրանսիացի հայտնի լրագրող և ռեժիսոր Ռաֆայել Գլյուկսմանի հետ, ով Միխաիլ Սահակաշվիլու խորհրդականն էր ։ Զղուլաձեն երկրորդ ամուսնությունից ունեցել է մեկ որդի՝ Ալեքսանդրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Ուկրաինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վրաստանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վրաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Nokia tune
Nokia tune (նաև հին Nokia բջջայիններում հայտնի է որպես Grande Valse), երաժշտական ​​արտահայտություն սոլո կիթառի համար գրված Gran Vals կոմպոզիցիայից, որի հեղինակն է իսպանացի դասական կոմպոզիտոր և կիթառահար Ֆրանսիսկո Տառեգան 1902 թվականին ։
1993 թվականին Nokia-ի գործադիր փոխնախագահ Անսիի Վանյոկին Gran Vals կոմպոզիցիան առաջարկեց լսել Լաուրի Կիվինենին (հիմա կորպորատիվ հարցերի ղեկավար), և նրանք միասին ընտրեցին այդ ստեղծագործությունից մի հատված, որն անվանեցին «Nokia tune» ։
Տակտերով հատվածը 13-ից 16-ն է Gran Vals կոմպոզիցիայից։
Մեղեդին, որը Nokia-ն համարում է իր աուդիոբրենդը, եղել է առաջին երաժշտական զանգը բջջային հեռախոսների վրա ։
Այդ մեղեդին ամբողջ աշխարհում օրական փոխանցվում է մոտավորապես 1,8 միլիարդ անգամ և մոտավորապես 20 000 անգամ մեկ վայրկյանում ։
Հետաքրքրաշարժ փաստեր
2012-ի հունվարին սլովակ ալտահար Լուկաշ Կմիտը համերգի ժամանակ ընդհատեց իր ելույթը, երբ դահլիճում հնչեց հանդիսականներից մեկի Nokia tune հեռախոսազանգը։ Փոքր դադարից հետո Կմիտը ժպտալով նվագեց Nokia tune-ը՝ գոհացնելով դահլիճում հավաքվածներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բջջային կապ Կատեգորիա:Nokia
Պարո (քաղաք)
Պարո (སྤ་རོ་), քաղաք Բութանի արևմուտքում, 15 000 բնակչությամբ, գտնվում է 2400 մետրի վրա։ Պարոն համարվում է Պարո վարչաշրջանի կենտրոնը։
Պատմություն
XVII դարից բութանցիները սկսել են ամրապնդվել, պաշտպանվելով Տիբեթից եկող հարձակումներից։ Ընդ որում Պարոն շատ մեծ դեր է ունեցել, քանի որ Պարոյով է անցնում միակ հարմար ճանապարհը Տիբեթ՝ Չումբի և Սիկկիմե արահետով։ Պարո քաղաքը համարվել է Պարո մարզի մայրաքաղաքը։
Պարոյի առաջնորդը ակտիվորեն մասնակցել է Բութանի իշխանության համար պայքարին 19-րդ դարի վերջում։ Ուգյեն Վանգչուկին հաջողվել է երկիրը միավորել, և 1907 թվականին Պունկխանում նա իրեն նշանակում է Բութանի թագավոր։
Տրանսպորտ և տնտեսություն
Դեռ 1958 թվականին Ջավահառլալ Ներուն իր դստեր՝ Ինդիրա Գանդիի հետ գնացել է Պարո յակերով։ Սահմանային Պխունչոլինգ և Թհիմփհու քաղաքների ճանապարհաշինությունից հետո, 60-ական թվականների քարավաններով փոխադրումը դարձավ մեքենաներով։
Պարոում է գտնվում երկրի երկու օդանավակայաններից մեկը՝ Պարոյի օդանավակայանը, որը մտնում է աշխարհի 10 ամենավտանգավոր օդանավակայանների մեջ ։
Պարոյի սարահարթում աճեցնում են բրինձ, խնձոր, կարտոֆիլ։
Զբոսաշրջություն
Զբոսաշրջիկների այստեղ գալու ժամանակը համընկնում է ցեչու տոնին, որի ժամանակ հյուրերի թիվն անցնում է մի քանի հազարից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Նովոմալտինսկ
Նովոմալտինսկ (Новомальтинск), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուսոլսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուսոլսկի շրջանի բնակավայրեր
Մեծ Չերնամ
Մեծ Չերնամ (Большой Чернам), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կոնո Պոլոյ գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։ Զուգահեռաբար մի քանի կիլոմետր հյուսիս հոսում է գետ՝ Փոքր Չերնամ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նատալյա Խերշե
Նատալյա Անատոլևնա Խերշե (ծննդյամբ՝ Նատալյա Անատոլևնա Կասյան, Наталля Хершэ; Natallia Hersche / Natalie Hersche, ), նախկին բելառուս-շվեյցարացի քաղբանտարկյալ ։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Բելառուսի դատարանի կողմից դատապարտվել է 2,5 տարվա ազատազրկման՝ նույն տարվա սեպտեմբերին Մինսկում տեղի ունեցած բողոքի ցույցերից մեկին մասնակցելու ժամանակ Ոստիկանության հատուկ նշանակության ջոկատի սպայի գլխարկ-դիմակը մասամբ պատռելու և վնասելու համար ։ 2021 թվականի սեպտեմբերից  պատիժը կրել է Մոգիլյովի տղամարդկանց բանտում։ Ազատ է արձակվել 2022 թվականի փետրվարի 18-ին՝ 17 ամիս բանտարկությունից հետո, թեև նրա ժամկետը լրանում է 2023 թվականի հունվարին ։
Կենսագրություն
Նատալյան ծնվել է Օրշայում, ավարտել է Բելառուսի պետական տնտեսագիտական համալսարանը, որից հետո աշխատել է հայրենի քաղաքում։ Մոտավորապես, 2009 թվականին նա ամուսնացել է շվեյցարացու հետ և տեղափոխվել Սանկտ Գալլեն։ Սկզբում աշխատել է գարեջրի գործարանում, այնուհետև սպասքի արտադրության ընկերության որակի հսկողության բաժնում։ Ամուսնու մահից հետո նորից է ամուսնացել։ Նատալյան երկու երեխա ունի իր առաջին ամուսնությունից ։
2020 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Խերշեն կարճ ժամանակով մեկնել է Մինսկ և ծրագրել է վերադառնալ սեպտեմբերի 21-ին։ Սեպտեմբերի 19-ին Մինսկում ընկերուհու հետ հանդիպելուց հետո նա մասնակցել է «կանանց երթին» ։ Երթի ընթացքում բելառուսական ուժայինները սկսել են բերման ենթարկել մասնակիցներին, իսկ Նատալյան դիմադրել է Ոստիկանության հատուկ նշանակության ջոկատի սպա Սերգեյ Կոնչիկին՝ բռնելով նրա գլխարկ-դիմակից։ Սկզբում Նատալյան կալանավորվել է Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 23.34-րդ հոդվածով՝ «Մասնակցություն չարտոնված զանգվածային միջոցառմանը», բայց հետո նրա դեմ քրեական գործ է հարուցվել Բելառուսի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածով՝ «Ոստիկանության աշխատակցին դիմադրություն ցուցաբերելը» ։ Խերշեն որոշ ժամանակ անցկացրել է նույն բանտախցում բասկետբոլիստ Ելենա Լևչենկոյի հետ, ով ազատ արձակվելուց հետո խոսել է գերբնակեցված խցերի մասին, որոնք ստիպել են որոշ բանտարկյալների քնել հատակին, մաքուր ջրի և հիգիենայի պարագաների բացակայության մասին ։ Ձերբակալության պատճառով նա չի կարողացել վերադառնալ Շվեյցարիա։ Դատավարության ժամանակ Սերգեյ Կոնչիկը հայտարարել է, որ ինքը ֆիզիկական և հոգեկան տառապանքներ է կրել և իր վնասը գնահատել է 500 բելառուսական ռուբլի (մոտ 200 դոլար), այնուհետև վնասի չափը հասցրել է 1000 ռուբլու (մոտ 400 դոլար)։ Խերշեն չի հերքել, որ փորձել է հանել դիմակը, սակայն պնդել է, որ ինքը չի դիպել Կոնչիկի դեմքին ։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Մինսկ քաղաքի Խորհրդային շրջանի դատավոր Սերգեյ Շատիլոն Խերշեին դատապարտել է 2,5 տարվա ազատազրկման ընդհանուր ռեժիմի գաղութում ։ Ըստ բելառուս իրավապաշտպանների՝ Խերշեի գործողություններում չեն եղել դիմադրության ակնհայտ նշաններ, և պատիժը անհամաչափ է նրա գործողություններին ։ Անդրադարձ է կատարվել նաև ԵԱՀԿ-ի առաջարկություններին, ըստ որոնց՝ իշխանությունները պետք է պաշտպանեն խաղաղ հավաքները ։
Խերշեի բանտարկությունը ազդել է բելառուս-շվեյցարական հարաբերությունների վրա և շվեյցարական խոշոր հրատարակությունները սկսել են պարբերաբար հրապարակել նրա մասին նյութեր   ։ Շվեյցարացի պատգամավորները և «Libereco»  իրավապաշտպանական կազմակերպությունը արշավ են սկսել նրա ազատ արձակման համար ։
Սկզբում Նատալյա Խերշեն պատիժը կրել է Գոմելի կանանց գաղութում։ Նա հրաժարվել է հագուստ կարել ոստիկանության և բանակի համար և 2021 թվականի սեպտեմբերին նրան տեղափոխել են Մոգիլյովի տղամարդկանց բանտ, ինչը հազվադեպ դեպք է, երբ կնոջը տեղափոխում են տղամարդկանց ուղղիչ հաստատություն ։ Բելառուսի իշխանությունները փորձել են համոզել Նատալյային ներման խնդրագիր գրել Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի անունով, սակայն նա հրաժարվել է դա անել՝ հայտարարելով իր անմեղության մասին ։ 2021 թվականի սեպտեմբերին Նատալյայի ամուսինը որոշել է խզել նրա հետ ամուսնական հարաբերությունները ։
Խերշեն ազատ է արձակվել 2022 թվականի փետրվարի 18-ին՝ 17 ամիս բանտարկությունից հետո, թեև նրա ժամկետը լրանալու էր 2023 թվականի հունվարին  ։ Նույն օրը նա Ստամբուլով մեկնել է Շվեյցարիա։ Նրա եղբոր՝ Գենադիի խոսքով, Նատալյան ներման խնդրագիր չի գրել։ Ոչ նա, ոչ էլ Գենադին չգիտեն, թե ինչ որոշումների կամ պայմանավորվածությունների արդյունքում է նա ազատ արձակվել։ Ավելի վաղ նա ասել է, որ քրոջը մի քանի անգամ համոզել են ներման խնդրագիր գրել, սակայն նա հրաժարվել է դա անել։ Մինչ այդ Շվեյցարիան երկար ժամանակ ձգտել է ազատ արձակել իր քաղաքացուն։ Ենթադրաբար, դա հնարավոր է դարձել այն բանից հետո, երբ Շվեյցարիայի նոր դեսպանը ժամանել է Բելառուսի Հանրապետություն և իր հավատարմագրերի պատճենը հանձնել արտաքին գործերի նախարար Վլադիմիր Մակեյին  ։ Նատալյայի ազատ արձակման օրը Շվեյցարիայի Համադաշնության նախագահ Ինյացիո Կասիսն իր Twitter-ում գրել է․ «Ուրախ եմ, որ Շվեյցարիայի դիվանագիտական ջանքերն արդյունք տվեցին։ Բելառուսում Շվեյցարիայի դեսպանատան հետ միասին մենք շարունակում ենք կոչ անել ազատ արձակել բոլոր նրանց, ովքեր ձերբակալվել են քաղաքական և քաղաքացիական իրավունքների իրականացման համար» ։
Նատալյան իր բանտային կյանքը նկարագրել է հետևյալ կերպ․ «Այն, ինչի միջով ես անցա, խոշտանգումներ էին, դա այլ կերպ ես չեմ կարող կոչել» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս կալանավորներ և ձերբակալվածներ
Սովորական քարաթռչնակ
Սովորական քարաթռչնակ, կեռնեխների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, տարածված։
Կենսակերպ
Քարերին նստած՝ հետևում է միջատներին, դրանց որսում մանրավազքով կամ քայլելով։ Երգում է 15-30 մ բարձր թռչելիս։ Բնակվում է բաց քարքարոտ հարթավայրերում (կիսաանապատներից մինչև բարձրադիր լեռներ, գետաձորեր), չուի ընթացքում՝ դաշտերում և խոտածածկ տարածքներում։ Գարնանային վերադարձը և բնադրազույգերի ձևավորումը՝ ապրիլի 2-րդ կեսին։ Չափազանց ցուցադրական են արուների հարսանեկան խաղերը, որոնք ուղեկցվում են կոշտ և նուրբ երանգներից բաղկացած անընդմեջ երգով (այդ ընթացքում էգը թաքնվում է)։
Բնադրում
Սնվում է անողնաշարավորներով, հատապտուղներով։
Բույնը պատրաստում է էգը՝ ապրիլի 2-րդ կես-մայիսին կամ մինչև հունիսի վերջը։ Բույնը գավաթաձև է՝ խոտաբույսերից։ Բնադրում է ժայռերի, պատերի ճեղքերում, բնակելի տարածքներում՝ բետոնե սալերի խոռոչներում։ Դնում է 22 մմ տրամագծով, բաց կապույտ 4-7 ձու։ Թխսակալում է էգը, արուն պաշտպանում է բույնը և էգին։ Ձագերը բնից դուրս գալուց հետո ևս 1 շաբաթ մնում են ծնողների խնամքի տակ՝ մինչև լավ թռչելու ունակություն են ձեռք բերում։ Հուլիսից սեպտեմբեր ձևավորվում են չուի պատրաստ խմբերը (20-25 թռչուն)։ Այլ տեսակների համակարգում սովորական քարաթռչնակը որոշակի դեր ունի վնասատու բզեզների և կիսակարծրաթևների ոչնչացման գործում։ Աչքի է ընկնում բավական կայուն թվաքանակով։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Կեռնեխներ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ
Սպիտակաչք որոր
Սպիտակաչք որոր կամ կարմիրծովյան որոր (Ichthyaetus leucophthalmus), թռչունների դաս, որորների ընտանիք (Laridae) : Տարածվածությունը սահմանափակվում է համեմատաբար փոքր տարածքով՝ Կարմիր ծովով և Ադենի ծոցով, որտեղ տեսակները բույն են դնում առափնյա կղզիներում։
Բնութագիր
Սպիտակաչք որորները դրանք բարակ, միջին մեծության են։ Մարմնի երկարությունը 39-43 սմ, թևերի երկարությունը՝ 100-109 սմ։ Այս տեսակը մոտավորապես նույն չափի է, ինչ մոխրագույն որորը։ Զուգավորման շրջանում գլուխը, վիզը սև է, աչքերի վերևում և ներքևում լայն սպիտակ կիսալուսին է։ Կրծքավանդակը և ուսերը բաց մոխրագույն են, հետևի և վերին ծածկոցները՝ մուգ մոխրագույն, մնացած ողնաշարն ու պոչը՝ սպիտակ։ Թևերի հիմքերը մոխրագույն են, իսկ մնացած մասերը՝ սև։ Երկար և բարակ կտուցը երկգույն է՝ կարմիր հիմքով և սև գագաթով։ Ծիածանաթաղանթը մուգ է, ոտքերը բաց դեղնականաչավուն։
Տարածվածություն
Տեսակի տարածվածությունը սահմանափակվում է համեմատաբար փոքր տարածքով՝ Կարմիր ծովի ափին և Ադենի ծոցով։ Բնի շրջանից դուրս, սպիտակաչք որորներ կարելի է գտնել նաև Աքաբայի ծոցում և բաց ծովում։ Թռչունները նկատվում են նաև Թուրքիայում, Միջերկրական ծովի իսրայելական ծովափին, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Օմանում և Իրանում։
Ավել Ենուկիձե
Ավել Ենուկիձե ( აბელ ენუქიძე, Авель Сафронович Енукидзе, կուսակցական ծածկանունները` Ավել, Աբդուլ, Զոլոտայա ռիբկա, (19) 1877, գյուղ Ցխադիս (Քութայիսի նահանգում)- հոկտեմբերի 30, 1937, Մոսկվա), վրաց բոլշևիկ հեղափոխական («հին բոլշևիկ»), խորհրդային քաղաքական գործիչ։ ԽՄԿԿ անդամ (1898), ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի անդամ (1900)։
Մասնակցել է «Նինա» ընդհատակյա տպարանի հիմնադրմանն ու աշխատանքներին։ Կուսակցական գործունեությամբ է զբաղվել Բաքվում, Դոնի Ռոստովում, Մոսկվայում, Պետերբուրգում։ Բազմիցս ձերբակալվել է։ Փետրվարյան հեղափոխության (1917) ժամանակ մասնակցել է Պետրոգրադի զորքերի ելույթներին։ 1917 թվականի հունիսին ընտրվել է Պետրոգրադի խորհրդի գործադիր կոմիտեի անդամ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո մինչև 1918 թվականի հոկտեմբերը եղել է Համառուսաստանյան ԿԳԿ-ի զինվորական բաժնի վարիչ, 1918 թվականի հոկտեմբերից՝ Համառուսաստանյան ԿԳԿ-ի նախագահության անդամ և քարտուղար, ԽՍՀՄ Խորհուրդների 1-ին համագումարից (1922 թվականի դեկտեմբեր) սկսած՝ ԽՍՀՄ ԿԳԿ նախագահության անդամ և քարտուղար։
Գնդակահարվել է խորհրդային բռնաճնշումների շրջանում՝ 1937 թվականին։
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:1877 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 մահեր Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 30 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Գանձակ)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար Արևելյան Հայաստանում, ներկայումս՝ Ադրբեջանական Հանրապետության տարածքում գտնվող Գանձակ քաղաքում։
Պատմություն
Գանձակի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին կառուցվել է 1869 թվականին շրջանի հայ բնակիչների հավաքված գումարով։ 1988 թվականին տեղի ունեցած հայերի վտարումից հետո փորձեր էր արվել քանդել եկեղեցին, սակայն նույնիսկ 1918 թվականին հրետանու հրաձգության ժամանակ կանգուն մմնացած շինությունը նույնպես չի քանդվել 1988 թվականին։ Դրանից հետո եկեղեցուց հանել են բոլոր քրիստոնեական խորհրդանիշերը, իսկ տաճարը հայտարարվել է իբր "աղվանական"։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գանձակի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ գ Կատեգորիա:1869 հիմնադրումներ Հայաստանում
Վարդաքարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Վարդաքար գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան (9 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Չապաևկա (գյուղ, Զոլոտոնոշայի շրջան)
Չապաևկա (Чапаєвка), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում։
Քվիդիչ
Քվիդիչ (Quidditch), հորինված մարզական խաղ, որը խաղում են Հարրի Փոթերի մասին Ջոան Ռոուլինգի գրած վեպերի հերոսները։ Քվիդիչ խաղում են ցախավելի վրա նստած։ Այն ամենատարածված և ճանաչված խաղն է կախարդների շրջանում, և ինչպես Ռուբեուս Հագրիդն է ասում, համարժեք է մագլների ֆուտբոլին։
Չապաևկա (գյուղ, Զոլոտոնոշայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քվիդիչ
Խաղի իմաստը խաղի ընթացքում ավելի շատ միավորներ հավաքելն է քան հակառակորդը։
Պատմություն
Քվիդիչն իր անունը ստացել է Քուիդիտչ ճահճուտի տեղանունից, որտեղ առաջին անգամ խաղացել են Քվիդիչ։ Գերթիե Քեդլ անունով կախարդը 1050 թվականներին ապրելիս է եղել այդ ճահճուտի մոտակայքում և իր օրագրում ներկայացրել է Քվիդիչի առաջին խաղը, ապա նաև խաղի զարգացումը` էվոլյուցիան։
Նրա առաջին գրառումը իր զայրույթին առժանացած կախարդների մասին էր, ովքեր ցախավելներին նստած թռչում էին և գնդակով ինչ֊որ խաղ խաղում ճահճուտի մոտակայքում։ Երբ գնդակը առաջին անգամ ընկավ նրա կաղամբի արտի մեջ, նա բռնագրավեց այն և կապարդեց խաղացողներից մեկին, ով համարձակվել էր հետ խնդրել գնդակը։
Երկրորդ անգամ նրա օրագրում Քվիդիչի մասին հիշատակվում է, երբ նրանք թևաթափ չեն լինում և պատրաստում են իենց համար այլ գնդակ ու սկսում խաղալ օգտագործելով ճահճուտի վերջում գտնվող ծառերը որպես դարպաս֊օղակներ։ Սա Քուոֆլի և դարսպաս֊օղակների նախատիպն էր։ Երրորդ անգամ հիշատակվում է կախարդված ժայռերի կտորներ, որոնց նպատակը ցախավելի վրայից խաղացողների գցելն էր։ Սա ներկայացվում է որպես Բլաջերների նախատիպ։
Ժամանակագրությունը 100 տարով ընդհատվում է և շարունակվում միայն 1150 թվականին, երբ Գուդվին Կնին անունով կախարդը իր նամակում պատմում է մի խաղի մասին, որը այդ ժամանակ կոչվում էր Կվիդիչ։ Նշվում է նաև արդեն ձևավորված թիմերի, հանդերձանքի և տիտղոսների մասին, որոնք տրվում էին խաղացողներին և թիմերին։ Նրա նմակում նշված տեղեկություններից պարզ է դառնում, որ Որսորդները (անգլերեն` Chasers) նախնական շրջանում հայտնի էին որպես «Cathers», իսկ Բլաջերը` (անգլերեն` Bludger) «Blooder»։
Ինչպես հայտնի է դառնում նամակից 1150 թվականին խաղը արդեն շատ նման թր այսօրվա Քվիդիչին, միակ բանը եր պակասում էր դա Ոսկե Սնիչն էր։
Ոսկե Սնիչը դարձավ խաղի մաս միայն 1269 թվականին։ Այս տեղեկությունը մեզ հայտնի է դառնում Բարբերուս Բրաջից, ով Wizards' Council֊ի (մոգական համայնքի հարցերի լուծման համար նախատեսված մարմին) առաջնորդն էր։ Այնքան մեծ էր խաղի հանդեպ հետաքրքրությունը, որ Wizards' Council֊ը տրամադրում էր 150 գալեոն այն խաղացողին, ով կբռներ թռչունին` Ոսկե Սնիչը։
Կազմակերպություններ
«Կախարդական խաղերի և սպորտի վարչություն» տեղակայված է Մեծ Բրիտանիայոի և Իռլանդիայի Քվիդիչի կենտրոնակայանում, որը համագործակցում է մի շարք, միջազգային կազմակերպություններկ հետ։
«Քվիդիչի կոմիտե, Կախարդների միջազգային կոնֆեդերացիա» միջազգային կախարդական կազմակերպություն է, որը կարգավորում է Քվիդիչի խնդիրները, և վերահսկում է այս խաղի բոլոր մրցույթները։ Կոմիտեն կազմակերպում է Քվիդիչի աշխարհի Առաջնությունը։ Մասնավորապես հանդիպումների համար հարմար վայր է գտնում, վերահսկում է հանդիսատեսի անդօրրը, և կազմակերպում կախարդական տրանսպորտով հանդիսատեսի անվտանգ տեղափոխումը։
Հանձնաժողովը զբաղվում է նաև միջազգային դատավորների (հավանաբար նաև նրանց վերապատրաստման) ընտրությամբ։ «Քվիդիչի միջազգային ասոցացիա» միջպետական կախարդական կազմակերպություն որը ստեղծված է համաձայնագրերի միջոցով հասնել որոը նպատակների իսկ ավելի կոնկրետ, Քվիդիչ խաղի ավելի ու ավելի բարելավմանը։ Ասոցիացիան կազմակերպում է խոշոր կախարդական սպորտային միջոցառումներ միջազգային մակարդակով։ Այսպիսով 1994թվականին Քվիդիչի Աշխարհի գավաթի համար, ասոցացյաին օգնում են բազմաթիվ կախարդական խաղեր և սպորտներ, Ինչպես նաև Մոգության նախարարությունը Բրիտանիայում։ « Քվիդիչի Միջազգային Ասոցացիաների Ֆեդերացիա» որը կազմակերպում է Քվիդիչի Աշխարհի Գավաթը չորս տարին մեկ անգամ։
Հանդերձանք
Միչև խաղը կսկվի խաղացողների յուրաքանչյուրը պետք է ունենա որոշակի հանդերձանք։ Յուրաքանչհյուր խաղացող պետք է ունենա.
Խաղացողների մեծ մասը իր համազգեստը գնում է «Որակյալ Քվիդիչ Առարկաներ» խանութից, որը գտնվում է Շեղաձիգ նրբանցքում։
Օրենքներ
Խաղադաշտում խաղում են 7 հոգի ամեն թիմից։ Պահեստային խաղացողներ չկան։ Թիմերը թռչում են ցախավելների վրա՝ օվալաձև դաշտում, որոնց վերջնամասում կան 3 կլոր դարպասներ՝ օղակների տեսքով։
Ամեն գոլը թիմին բերում է 10 միավոր։ Խաղի նպատակն է հավաքել որքան հնարավոր շատ միավոր։ Խաղը ավարտվում է, երբ թիմի որսացողը բրնում է ոսկե սնիտչը, այդ իսկ պատճառով խաղը շատ երկար կարող է տևել։
Սնիտչ որսալը թիմին բերում է 150 միավոր և շատ դեպքերում հենց հաղթանակ։
Օրենքներ, որոնք ընդունվել են Մոգական սպորտի և խաղերի բաժնում՝ 1750 թվականին։
Իրական քվիդիչ
2005 թվականին ԱՄՆ-ի Վերմոնտ նահանգի Միդլբերի քոլեջում ստեղծվել է իրական Քվիդիչ խաղը, որի հիմքում ընկած են նույն կանոնները։
Հայտնի խաղացողներ
Այդ յոթ խաղացողներից երեքը կոչվում են հարձակվողներ։
Հարձակվող խաղացողները խաղում են քվոֆլներով։ Նրանց աշխատանքն է քվոֆլով գրավել դարպասները, Գրիֆֆինդորի հարձակվողներից մեկը Անջելիկան էր։
Երկու թիմում կա ևս մեկ խաղացող՝ դարպասապահը, որը պետք է հսկի իր թիմի դարպասները։ Հարրի Փոթեր վիպաշարում Գրիֆֆինդորի թիմի դարպասապահը Օլիվիեր Վուդն էր, ապա Ռոն Ուիզլին։
Երկու թիմում կան նաև պաշտպաններ, որոնք պետք է ամբողջ թիմին պաշտպանեն բլաջերներից։ Բլաջերները փոքրիկ մականի տեսք ունեցող գնդակներն են։ Հարրի Փոթեր վիպաշարում Գրֆֆինդորի թիմի պաշտպանները Ֆրեդ և Ջորջ Վիզլիներն էին։
Եվ վերջին ամենափոքր ու ամենակարևոր գնդակը ոսկե սնիչն է։ Ով որ բռնում է ոսկե սնիչը վաստակում է 150 միավոր։ Ոսկե սնիչներին բռնելու պարտականությունը որսկանինն է։ Նա չպետք է խառնվի ընդհանուր խաղին։ Գրիֆֆինդորի որսկանը Հարրի Փոթերն էր, իսկ Սլիզերինինը՝ Դրակո Մալֆոյը։
Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր Կատեգորիա:Հորինված մարզաձևեր
Begriffe der Harry-Potter-Romane
Անդրկովկասյան բազմագույն մողեսիկ
Անդրկովկասյան խայտաբղետ մողեսիկ, իսկական մողեսների ընտանիքի, անապատային մողեսիկների (Eremias) ցեղի սողուն։ Որոշ հետազոտողների կողմից դասվում է Ommateremias ենթացեղին կամ ցեղին։ Արևմտյան Անդրկովկասի էնդեմիկ ենթատեսակ է։ Հայաստանում տարածված է Գեղարքունիքի մարզում։ Բնակվում է լեռնատափաստանային բուսականությամբ ծածկված ավազուտային ու քարքարոտ վայրերում։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 2,5-9,6 սմ է, պոչը՝ գրեթե նույն երկարության։ Գլուխը բարձր է՝ ծածկված խոշոր վահանիկներով, դիմային հատվածը՝ նեղ։ Որովայնային մակերեսը ծածկված է մանր վահանիկների բազմաթիվ երկայնակի շարքերով։ Մեջքը գորշամոխրագույն է՝ սև եզրագծով և բաց գույնի կենտրոնական հատվածներով խոշոր խալերով, որոնք կազմում են 6-8 երկայնակի զոլեր։ Խալերը, միմյանց ձուլվելով, առաջացնում են լայնակի զոլերից բաղկացած խայտաբղետ նախշ։ Բաց գույնի կլորավուն խալեր կան նաև վերջույթների վրա։ Որովայնային մակերեսը սպիտակավուն է կամ բաց դեղնավուն։
Սննդառություն
Անվում է մանր հոդվածոտանիներով։ Ձմեռում է սեպտեմբերի վերջից ապրիլի սկիզբ։
Բազմացում և զարգացում
Զուգավորումը տեղի է ունենում ապրիլ-հունիսին։ Ձվադրում է 1-2 անգամ՝ մայիսի վերջից հուլիս, դնում 4-6 ձու (13-14x8 մմ)։ Ձագերը ծնվում են հուլիսի կեսից սեպտեմբերի սկիզբ։
Օգտակար է՝ կարգավորում է միջատների թվաքանակի աճը։
Տարածվածություն
Տեսակը լայնորեն տարածված է Հյուսիսարևելյան Ռումինիայից՝ արևմուտքում, մինչև Հարավարևմտյան Մոնղոլիա և Հյուսիսարևմտյան Չինաստան՝ արևելքում, ինչպես նաև մինչև Թուրքիա և Իրան՝ հարավում։ Հյուսիսային Եվրասիայի սահմաններում հանդիպում է Մոլդովայում, Ուկրաինայում, Ռուսաստանի եվրոպական մասում, Ղազախստանում, Միջին Ասիայի երկրներում, Հյուսիսային Կովկասում և Անդրկովկասում։
Հայաստանում միակ հայտնի պոպուլյացիան գտնվում է Սևանա լճի հարավային ափին և Նորադուզ գյուղի շրջակայքում ։
Պահպանություն
Խիստ սակավաթիվ և հիմնական արեալից կտրված, միայն Հայաստանում հանդիպող անհետացող ենթատեսակ է, որը ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
1961 թվականին Մարտունի գյուղի շրջակայքում պահպանված վերջին 27 հասուն մողեսիկները որսվել են նեղ հողաշերտում՝ դաշտերի և Սևանա լճի ափի միջև և բաց են թողնվել Նորադուզ գյուղի մոտակայքում։ Այդ առանձնյակներն առաջացրել են նոր պոպուլյացիա, որն աստիճանաբար լայնացնում է իր սահմանները։ Ներկայումս դրանց թվաքանակը կազմում է 80-150 առանձնյակ։