cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռիդերզաալ
Ռիդերզաալ (Ridderzaal), ամրոց է Նիդերլանդների Հաագա, որը օգտագործվում է Նիդերլանդների միապետի Ազգային ժողովի նստաշրջանի բացման հանդիսավոր խոսքի, միջպառլամենտական համաժողովների և այլ պաշտոնական միջոցառումների համար։ Բինենհոֆ համալիրի մի մասն է։
Պատմություն
1230 թ-ին Հոլանդիայի կոմս Ֆլորիս IV-ը հողատարածք է գնել, որտեղ, նրա թոռ Վիլեմ II-ը 1247 այս տարածքում կառուցել է որսորդական ամրոց, իսկ թոռան Ֆլորիս V-ի օրոք Գերարդ վան Լեյդենի նախագծով կառուցվել է Ռիդերզաալ ամրոցը (Ridderzaal, բառացի «Ասպետների դահլիճ»)։ Սկսած XVII դարից ամրոցը ծառայել էտարբեր նպատակների, եղել է հիվանդանոց, գրքերի վաճառքի տարածք, պետական վիճակախաղի գրասենյակ և այլն։ XVI դարի վերջին Մորից Օրհանացին Ռիդերզաալը վերածում է Նիդերլանդների շտատհալտերների նստավայր։ Այժմ Ռիդերզաալը ծառայում է տոնակատարությունների և պաշտոնական միջոցառումների իրականացմանը։ 1898-1904 թթ. կատարվել են վերականգնողական աշխատանքներ, և շենքը սկսել է ծառայել պետական խնդիրների։
Ճարտարապետություն
Ռիդերզաալը եռանկյունի ճակտոնով և կողքերին երկու աշտարակով գոթական ոճի շենք է։ Մուտքի վերևում մեծ կլոր վարդակ պատուհան է, որը զարդարված է Նիդերլանդները ղեկավարած հարստությունների զինանշաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նիդերլանդների ամրոցներ Կատեգորիա:Ղեկավարների նստավայրեր Կատեգորիա:Խորհրդարանների շենքեր Կատեգորիա:Հաագա
Նորնորվեգերեն լեզվով մանկական գրականության համար (մրցանակ)
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի գրական մրցանակներ Կատեգորիա:Մանկական գրականություն
Բահարլու (Սուրմալուի գավառ)
Բահարլու, Բահարլш, Բահրլու, Պահարլու - գյուղ Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում, Իգդիր Մավա գյուղից հյուսիս։
1829—32 թթ. ուներ շուրջ 200 բնակիչ, 1906–ին 1153 հայ բնակիչ, զբաղվում էին երկրագործությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ Այստեղ են ծնվել հայ հեղափոխական, մայիսյան ապստամբության ակտիվ կազմակերպիչ ու ղեկավար Բագրատ Ղարիբջանյանը (1890—1920), հրետանու գեներալ-մայոր Ն. Ա. Հովհաննիսյանը (1899—1945), գեղանկարիչ Հ. Ս. Ղարիբջանյանը (1902) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցոլակերտի մարզի բնակավայրեր
Քաաբա
Քաաբայի տաճար (الكعبة), խորանարդաձև կառույց Մեքքայի կենտրոնում, մուսուլմանների գլխավոր սրբավայրը ։ Վաղ ժամանակներից սկսած ողջ աշխարհի մուսուլմանները աղոթելիս ուղղվում են դեպի Քաաբա։ Ըստ մուսուլմանների՝ Քաաբան Ալլահի առաջին տունն է, որ խորհրդանշում է մուսուլմանների միասնությունը և մուսուլմանները դեպի Մեքքա են ուղղում իրենց սրտերն ու մարմինները։ Քաաբան մուսուլմանները կոչում են ալ-բեյթ ալ հարամ ( المسجد الحرام ), որ թարգմանաբար նշանակում է Սուրբ տուն։ Մեկ այլ անուանում ևս ունի Բեյթուլ Ալլահ՝ Աստծու տուն։ Ինչ վերաբերում է Քաաբա բառին, այն արաբերէն է և թարգմանաբար նշանակում է ուղղանկիւն (الكعب‎ )։
Ի սկզբանե եղել է հեթանոսական տաճար, որտեղ եղել են արաբական տարբեր կուռքեր։ Մուհամմադ մարգարեի՝ Մեքքայից Մադինա (Յասրիբ) փախուստի ժամանակ՝ 622 թվականից, մուսուլմաններն աղոթելիս ուղղվում էին Երուսաղեմ, իսկ Մեքքայի ազատագրումից հետո՝ Քաաբա։
Պատմություն
Ավանդության համաձայն՝ երբ ծնվեց Աբրահամի և Հագարի որդի Իսմայիլը, նրա մյուս կինը՝ Սառան, խանդեց ու խնդրեց Աբրահամին, որ նրանց իրենից հեռու ուղարկի։ Այդ ժամանակ ամենազոր Ալլահը լուսավորեց Աբրահամին (արաբերեն՝ Իբրահիմ), որ նա տանի նրանց Մեքքա։ Նրանց այնտեղ թողնելուց հետո Աբրահամը ժամանակ առ ժամանակ այցելում էր նրանց։ Որոշ ժամանակ անց Աբրահամը այցելության գնաց այնտեղ և տեսավ Իսմայիլին, որ նետեր էր արձակում Զամզամ աղբյուրի մոտ։ Նրան տեսնելիս Աբրահամը փաթաթվեց նրան հարազատ հոր պես ու ասաց, որ Ալլահը հրամայել է, որ այստեղ մի տուն կառուցի։
Այսպիսով՝ Աբրահամը և Իսմայիլը կառուցում են Ալլահի Տան պատերը։ Իսմայիլը քարեր էր հավաքում, և Աբրահամը կառուցում դրանցով պատերը։ Երբ պատը հասավ որոշ բարձրության, Աբրահամը իր կանգնած տեղը մի քար տեղադրեց, և իր որդու հետ միասին Աղաչեցին Ալլահին` ասելով, որ ընդունի տունը։ Դրանից հետո Իսմայիլի սերունդները շարունակեցին ապրել այդ տարածքներում` հայտնի դառնալով որպես «հագարացի»՝ իր մոր անունով, կամ «արաբ»՝ անապատաբնակ, քոչվոր։
Մեկ այլ ավանդության համաձայն՝ Քաաբան կառուցել էր Ադամը, իսկ Իբրահիմն ու Իսմայիլը միայն վերակառուցել են այն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաբական դիցաբանություն Կատեգորիա:Մեքքայի մզկիթներ Կատեգորիա:Իսլամի սրբավայրեր Կատեգորիա:Իսլամ Կատեգորիա:Իսլամական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Սաուդյան Արաբիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մեքքայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Արաբական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Իսլամի պատմություն Կատեգորիա:Իսլամը Սաուդյան Արաբիայում Կատեգորիա:Կրոնական խորհրդանիշներ Կատեգորիա:Ուխտագնացության վայրեր
Տարտալյա (կոմեդիա դել արտե)
Տարտալյա (Tartaglia), դիմակավոր կերպար իտալական դել արտե կատակերգությունից։ Իրենից ներկայացնում է հարավային կամ նեապոլյան դիմակների կվարտետը՝ Կովյելոյի, Սկարամուչայի և Պուլչինելայի հետ։
Տարտալյայի դիմակը ի հայտ է գալիս Նեապոլում, 1610 թվականին։ Նրա առաջին մեկնաբանությունների հեղինակ դարձան ժամանակի հայտնի դերասաններ Օտտավիո Ֆերարեզեն և Բալտրանի դա Վեռոնան։
Պիցցայի պատմություն
Պիցցայի (կամ` պիցայի) պատմությունն սկսվում է հնագույն ժամանակներից։ Այս ուտեստի առաջին տեսակը եղել է միջուկով խմորը։ Հավանաբար, պիցայի նախորդը եղել է ֆոկաչան, կամ տափակ հացը, որը հռոմեացիներին հայտնի էր որպես panis focacius, որին հետո ավելացնում էին միջուկ ։ Առաջին ժամանակակից պիցան պատրաստվել է Նեապոլում, 18-րդ դարում, ֆոկաչային պոմիդոր ավելացնելով։ Պիցա բառը լայն ճանաչում է գտել 997 թվականին, Գաետայում, և ժամանակի ընթացքում լայնորեն տարածվել է Կենտրոնական և Հարավային Իտալիայում։ Պիցան դարձել է այս երկրի ամենահայտնի ուտեստներից մեկը, ինչպես տեղացիների, այնպես էլ` ներգաղթյալների համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Իտալիայում գտնվող ամերիկյան զորքերը պիցայի բաղադրատոմսը տարել են ԱՄՆ, որտեղից էլ այն տարածվել է աշխարհի տարբեր երկրներում։
Տարտալյա (կոմեդիա դել արտե)
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կատակերգություն Կատեգորիա:Դիմակներ
Պիցցայի պատմություն
Պատմություն
Պիցային նման ուտելիքն առաջին անգամ հայտնվել է նոր քարե դարում։ Հիմնականում դա լոշ էր, որին հնագույն մարդիկ ավելացնում էին տարբեր բաղադրամասեր` այն ավելի համեղ դարձնելու համար։ Գիտնականներից մեկն առաջարկել է, որ ժամանակակից պիցան «առաջին անգամ պատրաստվել է ավելի քան 2000 տարի առաջ, երբ հռոմեացի զինվորները մացային ավելացնում էին պանիր և ձիթապտղի յուղ» ։ Միջերկրածովային հին աշխարհից մինչև մեր օրերը հասած պիցայի այլ օրինակ են ֆոկաչան, հունական պիտան, բալկանյան լոշիկը ։ Ամբողջ Եվրոպայում գոյություն ունեն այս թխվածքի տարբեր ձևեր, որոնց ընդհանուր գաղափարը մեկն է. խմորի տափակ շերտը ծածկված է պանրով, մսով, բանջարեղենով և համեմունքներով։ 16-րդ դարում Նեապոլում խմորն առաջին անգամ հիշատակվել է որպես «պիցա» ։ Այս ուտելիքը էժան էր համարվում, պատրաստվում էր աղքատ մարդկանց համար։ Այն վաճառվում էր փողոցներում և որևէ որոշակի բաղադրատոմս չուներ. յուրաքանչյուրը թխում էր այն ըստ իր հնարավորությունների ։ Երբ Եվրոպան սկսում է համագործակցել ԱՄՆ-ի հետ, հայտնվում են որոշակի բաղադրատոմսեր, առանց որոնց «պիցան» չէր կարող կրել այս անվանումը։ Հիմնականում դրանք էին տոմատը, միսն ու ձուկը։ 1843 թվականին Ալեքսանդր Դյուման նկարագրել է այս ուտեստի բոլոր հնարավոր միջուկները։ Նեապոլի բնակչությունը հավատում է մի պատմության, ըստ որի 1889 թվականի հունիսի 11-ին խոհարար Ռաֆայելե Էսպոզիտոն, ցանկանալով իր երախտագիտությունը հայտնել թագուհի Մարգարիտա Սավոյացուն, ստեղծել է «մարգարիտա» պիցան` զարդարելով այն տոմատով, մոցառերայով և ռեհանով` այդպիսով զարդարելով ուտեստն թագավորության ազգային գույներով  : Այսօր պիցան տարբեր տեսակի խմորով թխված հաց է` ծածկված տոմատով, պանրով և կանաչեղենով ։ Մինչև 19-րդ դարի վերջերը ուտեստը ոչ թե աղի էր լինում, ինչպես մեր օրերում, այլ` քաղցր։ Գիտնականները պարզել են այդ մասին` կարդալով խոհարարներից մեկի` Պելեգրինո Արտուզիի, օրագիրը։ Այդ օրագրում եղել են պիցայի բաղադրատոմսեր, որոնք բոլորն էլ քաղցր են եղել ։
Ժամանակակից պիցա
Մինչև 1830 թվականը պիցան ուտում էին բաց երկնքի տակ։ Որոշ պիցերիաներ մինչև այժմ էլ հետևում են այդ ավանդույթին։ Կարելի է թղթով փաթաթված պիցան վայելել որևէ ըմպելիքի հետ։ Առաջին պիցերիան համարվում է «Antica Pizzeria Port'Alba»-ն ։ Մինչև մեր օրերը պահպանված առաջին պիեցրիաներից մեկը համարվում է «Da Michele»-ն, որը հիմնադրվել է 1870 թվականին ։ Այժմ այս հաստատությունը վաճառում է երկու տեսակի պիցա` «մարինարա» և «մարգարիտա»։ Այս երկու պիցաները, որոնք իտալացիներն անվանում են «մաքուր», ամենատարածվածն են Իտալիայում։ «Մարինարան» երկու տեսակներից ավելի հինն է. խմորի վրա դրվում է պոմիդորի երկու մեծ կտոր, օրեգանո, սխտոր և ձիթապտղի յուղ` ձիթապտղի հետ։ Պիցան այսպես է կոչվել, քանի որ ուտեստը պատրաստվել է ծովայինի կնոջ կողմից այն բանից հետո, երբ նա վերադարձել է Նեապոլիտանական ծոցից։ Այս ուտեստը պատրաստող կնոջը կոչել են la marinara: «Մարգարիտան» պարունակում է տոմատ, մոցառելա պանիր և թարմ ռեհան։ Սա հստակորեն բացատրվում է հացթուխ Ռաֆայելե Էսպոզիտոյի կողմից, ով աշխատում էր 1880 թվականին հիմնադրված «Պիցերիա դի Պիետրո»-յում ։ Որոշ գիտնականներ կասկածի տակ են դնում այն փաստը, որ «մարգարիտա» պիցան կոչվել է հենց իտալական թագուհու անունով, սակայն այդ փաստի հերքում այդպես էլ չի գտնվել ։
Նեապոլում կան շատ հայտնի պիցերիաներ, որտեղ կարելի է գտնել իտալական ավանդական պիցաներ ։ Այդ վայրերից շատերը պատմական են և գտնվում են քաղաքի հենց կենտրոնում։ Որոշ պիցերիաների սեփականատերեր իրենք են աճեցնում պոմիդոր, իսկ ձիթապտուղները պիցայի մեջ ավելացնում են խստորեն ըստ ժամացույցի սլաքի։ 1962 թվականին Սեմ Պանոպուլիսը հայտնաբերել է հայտնի «հավայան» պիցան, որի մեջ ավելացնում էին անանաս և վետչինա ։ 2012 թվականին աշխարհի ամենամեծ պիցան պատրաստվել է Հռոմում` 1261.65 քմ չափսերով ։
Պիցան ԱՄՆ-ում
Պիցան ԱՄՆ-ում առաջին անգամ հայտնվել է իտալացի ներգաղթյալների հետ, 19-րդ դարի կեսին, և շատ տարածված էր Նյու Յորքի, Չիկագոյի, Ֆիլադելֆիայի և Սենթ Լուիսի իտալացիների շրջանում։ 19-րդ դարի վերջին պիցան սկսել են վաճառել փողոցներում երկու ցենտով։ Փոքրիկ սրճարաններն իրենց իտալացի համայնքներին սկսել են պիցա առաջարկել միայն 20-րդ դարի սկզբին ։ Մինչև 1940-ական թվականները պիցան տարածված էր միայն իտալացի ներգաղթյալների ու նրանց սերունդների շրջանակներում։ Մեծ տարածումն սկսվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ։ Իտալիան շրջափակած դաշնակից զորքերը, հոգնելով իրենց ուտելիքից, մշտապես լավ ուտելիք էին փնտրում։ Տեղական հացթուխները բավարարում էին զինվորների պահանջները։ Ամերիկացի զինվորները, գնահատելով ուտելիքը, այն տանում են իրենց հայրենիք ։
ԱՄՆ-ում կան բավականին մեծ թվով պիցերիաներ, ինչպիսիք են «Pizzeria Uno», «Shakey's Pizza, Happy Joe's», «California Pizza Kitchen», «Godfather's Pizza»: Այս հաստատություններից շատերի ղեկավարումը փոխանցվում է ժառանգությամբ ։ Երբ մահացել է ամերիկացի հայտնի պիցա պատրաստողներից մեկը` Սալ Կոնսիլիոն, նրա հոգեհանգստի արարողությանը եկել էր ավելի քան 2000 մարդ։ Սալի աղջիկը հոր հիշատակին պիցա է ստեղծում, իսկ The New York Times թերթն այս մասին հոդված է հրապարակում։ Այս իրադարձության վերաբերյալ 1960 թվականին թողարկվել է մուլտֆիլմ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց
Ռոբերտ Չարտոֆ
Ռոբերտ Չարտոֆ (Robert Chartoff, ), ամերիկացի կինոպրոդյուսեր։ Առաջին խոշոր հաջողությանն արժանացել է «Ռոկկի» ֆիլմի շնորհիվ, որի գլխավոր դերակատարն ու սցենարի հեղինակը եղել է Սիլվեստր Ստալոնեն։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Չարտոֆը ծնվել է 1933 թվականի օգոստոսի 26-ին Նյու Յորքում, հրեական ընտանիքում ։ Հայրը՝ Ուիլյամ Չարտոֆը, եղել է պրոֆեսիոնա երաժիշտ, նվագել է Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիայում։ Մայրը եղել Բեսի Ռապապորտը։ 1955 թվականին Ռոբերտ Չարտոֆն ավարտել է Յունիոն քոլեջը, ապա իրավունքի դպրոց Կոլումբիայի համալսարանում։
Կարիերա
Ռոբերտ Չարտոֆը հանդես է եկել որպես ավելի քան 40 ֆիլմի պրոդյուսեր, մեծ մասամբ՝ Իրվին Ուինքլերի հետ միասին։
Անձնական կյանք
Ռոբերտ Չարտոֆն ամուսնացած է եղել երեք անգամ։ Ֆիլիս Ռաֆայելի հետ առաջին ամուսնությունից ունեցել է երեք երեխա՝ Ջենիֆերը, Ուիլյամն ու Ջուլին։ Երկրորդ անգամ ամուսնացել է բրիտանացի դերասանուհի Վանեսա Հովարդի (1948-2010) հետ։ Նրանք ամուսնացած են եղել 1970-1983 թվականներին և ունեցել են մեկ որդի՝ Չարլին։ Երրորդ կնոջ՝ Ջեննի Ուեյման Քոքլի (Jenny Weyman-Cockle) հետ Ռոբերտ Չարտոֆն ապրել է 1992 թվականից մինչև իր մահը։ Այդ ամուսնության ընթացքում ծնվել է նրա դուստրը՝ Միրանդան ։
Ռոբերտ Չարտոֆի որդին՝ Ուիլյամ Չարտոֆը (ծնվել է 1963 թվականի մարտի 15-ին) նույնպես դարձել է պրոդյուսեր։ Հոր հետ միասին նա մասնակցել է «Raging Bull», «Ռոկկի Բալբոա», «Մեխանիկ» ֆիլմերի ստեղծմանը։ Մահացել է 2015 թվականի հունիսի 10-ին ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղից Սանտա Մոնիկայում գտնվող իր տանը (Կալիֆոռնիա նահանգ, ԱՄՆ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ռոկկի Կատեգորիա:Օսկարակիրներ
Սան Տոմե (քաղաք)
Սան Տոմեն, Սան Տոմե և Պրինսիպիի մայրաքաղաքն է, նույնանուն մարզի և Ագուա Գրանդե շրջանի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի անվանումը թարգմանվում է պորտուգալերենից որպես «Սուրբ Թովմաս»։ Այդպես է անվանվել Թովմաս առաքյալի պատվին ։
Երկրի բնակչության մեկ երրորդից ավելին ապրում են մայրաքաղաքում։ Բնակչությունը՝ : Ինչպես ետգաղութատիրական շրջանի Աֆրիկայի երկրների մեծ մասում, այստեղ նույնպես արձանագրվել է բնակչության թվաքանակի կտրուկ աճ՝ տնտեսության ու ենթակառուցվածքների զգալի հետամնացության և մինչև անգամ ետընթացի խորապատկերի վրա ։ Բնակչության ընդհանուր թվաքանակի մեջ մինչև 25 տարեկանները շուրջ 65% են կազմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:1485 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զեմո Խվիթի
Զեմո Խվիթի (ზემო ხვითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 835 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 31 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 627 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Սեն Իփոլիտ (Կանտալի գավառ)
Սեն Իփոլիտ (Saint-Hippolyte), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 112 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.92 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 70 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 64 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 47-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 47 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 46 անձ (26 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 17 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(8746) 1998 FL68
(8746) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,1644 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6506 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6782 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2056,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175092 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,82° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սամվել Ալեքսանյան (գործարար)
Սամվել Լիմինդրի Ալեքսանյան (, առավել հայտնի է որպես Լֆիկ Սամո), Հայաստանի Ազգային Ժողովի նախկին պատգամավոր, օլիգարխ , բարերար։
Կենսագրություն
Սամվել Ալքեսանյանը ծնվել է 1968 թ.-ի օգոստոսի 19-ին Երևանում ։ Հաճախել է Երևանի թիվ 112 դպրոցը։ Ս. Ալեքսանյան մի առիթով դպրոցի մասին արտահայտվել է հետևյալ կերպ՝ «Դպրոց չէի ուզում վաբշե գնայի»։ 1988-1990 թթ.-ին ծառայել է խորհրդային բանակում ։ 2002 թ.-ին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիան՝ ստանալով տնտեսագետի մասնագիտություն ։
Բիզնես գործունեություն
Չնայած Հայաստանի Սահմանադրությունը արգելում է Հայաստանի Ազգային Ժողովի պատգամավորին զբաղվել բիզնես գործունեությամբ, այնուամենայնիվ Սամվել Ալեքսանյանը հանդիսանում է մի շարք խոշոր ընկերությունների սեփականատեր ։ 2013 թ.-ի Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի հանձնաժողովի կողմից հրապարակված «Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց հայտարարագրած դրամական միջոցների հայտարարագրում» Ս.Ալեքսանյանը համարվում է միլիարդատեր՝ հայտարարագրելով 4,123,000,000 դրամ սեփականություն, իսկ նրա կինը՝ 15, 103,450,000 դրամ գրանցված սեփականություն։ Որոշ թերթեր կասկածի տակ են դնում այս թվերը՝ համարելով դրանք բավականին ցածր ։
«Ալեքս Գրիգ» ընկերություն
«Ալեքս Գրիգ» ընկերությունը Հայաստանում ոչ պաշտոնապես ունի Հայաստանի առաջին անհրաժեշտության պարենային ապրանքների՝ շաքարավազի, կարագի, ձեթի և այլ ապրանքների ներկրման բացարձակ մենաշնորհ ։ «Ալեքս Գրիգին» բաժին է ընկնում Հայաստան ներկրվող շաքարավազի 99,9%-ը։ Այս փաստը 2014 թվականի հունվարի 29-ին Պրահայում հայ համայնքի հետ հանդիպման ժամանակ հաստատել է Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը։ Նախագահը մասնավորապես ասել է. «Բա ինչ ես ուզում, մի փոքր երկրում տասը հոգով շաքար ներկրե՞ն» ։
Առաջին անհրաժեշտության պարենային ապրանքների ներկրման մենաշնորհը ունենալով և չունենալով մրցակիցներ՝ Ս.Ալեքսանյանը հաճախակի բարձրացնում է այդ սննդամթերքների գները, այդպիսով խախտելով Հայաստանի «Տնտեսական մրցակցության մասին» օրենքը ։
«Երևան Սիթի» սուպերմարկետների ցանց
Սամվել Ալեքսանյանին է պատկանում «Երևան Սիթի» և վերջինիս դուստր ձեռնարկություն համարվող «Կայզեր» սուպերմարկետների ցանցը ։ Սամվել Ալեքսանյանին պատկանող սուպերմարկետների ցանցերը պատճառ են հանդիսացել փոքր և միջին բիզնես համարվող խանութների և կրպակների փակմանը, ինչի հետևանքով Հայաստանում մեծացել է գործազրկության և հետևաբար՝ աղքատության մակարդակը, ինչն էլ իր հերթին ազդել է երկրի բնակչության արտագաղթի աճի վրա  ։
Դեղագործարաններ ու դեղատների ցանց
Ըստ ռուսական The Moscow post պարբերականի՝ Ս.Ալեքսանյանին է պատկանում 7 դեղագործական ֆիրմա ։ Նրան է պատկանում նաև «Նատալի Ֆարմ» դեղատների խոշոր ցանցը, որտեղ վաճառվում են բազմաթիվ կեղծված դեղեր։ Ընկերությունը Հայաստանի կառավարությունից ստացել է նաև թմրանյութերի և հոգեմետ դեղերի ներկրման և իրացման թույլտվություն ։
Օղու արտադրություն և կեղծ պիտակավորում
Սամվել Ալեքսանյանը հայտնի է նաև անորակ օղիների արտադրության իրականացմամբ, ինչպես նաև օղու միջազգային շուկայում հայտնի ապրանքատեսակներ հանդիսացող օղիների կեղծմամբ։ Նման գործունեություն նա իրականացնում է «Ա և Գ» ՍՊԸ-ի միջոցով, որը չունի գրանցում, սակայն Հայաստանի Կառավարության կողմից ստացել է հարկային արտոնություններ  ։
Ձկնաբուծարաններ
Լրագրողական հետաքննության արդյունքում պարզվել է, որ Ալեքսանյանին են պատկանում բազմաթիվ ձկնաբուծարաններ, այդ թվում՝ Հայաստանի Արարատի մարզի Սիփանիկ գյուղի վարչատարածքում գտնվող 11-12 հա զբաղեցնող ձկնաբուծարանը, որոնց գործունեության հետևանքով գրեթե ամբողջովին ցամաքել է Արարատյան դաշտի ստորգետնյա ջրային համակարգը ։
Չնայած նրան, որ փաստերն ակնհայտ են, և դա մի քանի անգամ հաստատել է հենց ինքը՝ գործարարը, սակայն, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սահմանադրությամբ պաշտոնատար անձանց արգելվում է զբաղվել գործարարությամբ, Ալեքսանյանը հաճախ հերքում է բիզնես ունենալու մասին լուրերը  ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Ալեքսանյանը հարցազրույցի ժամանակ ասել է. «Չէ, չէ, ազզ ջան, ես բիզնեսով չեմ զբաղվում։ Ազիզ, ես պալիտիկայով եմ զբաղվում։ Պալիտիկայից հարց կա՞, տվեք ընձի, չկա՝ մի տվեք»։
Ռեստորանային բիզնես
Սամվել Ալեքսանյանին են պատկանում մի շարք ռեստորաններ և սննդի մատուցման ու տոնական միջոցառումներ կազմակերպելու սրահներ, որոնցից առավել հայտնին է Հրազդանի ձորում գտնվող Փարվանա ռեստորանը ։ Այստեղ հաճախ են այցելում Իրանից ժամանած զբոսաշրջիկները ։ Այն նաև դպրոցականների համար հանդիսանում է Վերջին զանգի միջոցառման անցկացման վայր։ Կազմակերպվում են նաև հարսանյաց հանդիսություններ, որոնց ժամանակ տեղի ունեցող հրավառության հետևանքով երբեմն հարակից անտառում հրդեհ է բռնկվում ։
Քաղաքական գործունեություն
Սամվել Ալեքսանյանը հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության ԱԺ խմբակցության անդամ ։ 2003-2007 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր թիվ 14 ընտրատարածքից՝ ընդգրկվելով Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային եւ տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովում ։ 2007 թվականի մայիսի 12-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 7 ընտրատարածքից ։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին կրկին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր թիվ 7 ընտրատարածքից ։ 2017 թվականի ապրիլի 2-ին ընտրվել է պատգամավոր ՀՀԿ ռեյտինգային ցուցակով։ 2018 թ․ հեղափոխությունից հետո դադարեցրել է անդամակցությունը ՀՀԿ-ին, դուրս եկել նաև խմբակցությունից, հեռացել քաղաքականությունից։
Հասարակական գործունեություն
Սամվել Ալեքսանյանը 2011 թ.-ի դեկտեմբերի 17-ին «Նիգ Ապարան» հասարակական կազմակերպության 5-րդ համագումարում ընտվել է կազմակերպության նախագահ ։
Ս.Ալեքսանյանը հանդիսանում է նաև Երկրապահ կամավորական միություն հասարակական կազմակերպության վարչության անդամ ։
Արցախյան ազատամարտ
2014 թվականին տեղի ունեցած Երկրապահ կամավորական միություն ՀԿ-ի համագումարից հետո լրագրողների հարցերին ի պատասխան ԵԿՄ նախագահ Մանվել Գրիգորյանի ասելով Սամվել Ալեքսանյանը 5-րդ բրիգադի կազմում մասնակցել է Արցախյան պատերազմին ։ Մ․Գրիգորյանի շրջապատի ներկայացուցիչներից մի քանի մարդ նշել է, որ Ս․Ալեքսանյանը եղել է թիկունքի գծով տեղակալ, մյուսների պնդմամբ՝ կռվել է Շահումյանում, Ֆիզուլիում, զենք է մատակարարել ։ Իսկ նշված բրիգադի շտաբի պետը, որին զինակիցները կոչել են «Պալկովնիկ», հայտարարել է, որ ինքը կարող է հրամանի թուղթը ցույց տալը, որը փաստում է, որ Ս.Ալեքսանյանը կռվել է իր ղեկավարած ստորաբաժանման կազմում։
Սակայն 5-րդ բրիգադի շարքային անդամները, ովքեր կռվել են առաջին գծում, հերքում են այն տեղեկատվությունը, ըստ որի Սամվել Ալեքսանյանը մասնակցել է Արցախյան պատերազմին ։
Լրագրողական շրջանակներում և հասարակության մոտ այս տեղեկությունը հեգնանքի է արժանացել․ «Լրագիր» լրատվամիջոցը նույնիսկ «Լֆիկ Սամոն զոհված ազատամարտիկ. 5-րդ բրիգադի արծիվը» վերնագրով ծաղրական հոդված է հրապարակել ։
Քրեական և վարչական խախտումներ
Սամվել Ալեքսանյանի անունը հաճախ է շրջանառվում տարբեր տեսակի հանցագործությունների համատեքստում ։ Բացի այն, որ նա բիզնես գործունեություն իրականացնելիս ֆինանսատնտեսական բնույթի բազմաթիվ խախտումներ է կատարել, որոնք ենթակա են քրեական և վարչական պատասխանատվության, նաև մասնակից է եղել տարբեր տեսակի հանցավոր միջադեպերի, այդ թվում՝ սպանություններ, մարմնական վնասվածքներ, առևանգումներ ։
Բարեգործություններ
Սամվել Ալեքսանյանը բացի պատգամավորական ու բիզնես գործունեություն ծավալելուց, հանրությանը ներկայանում է նաև բարեգործի կերպարով։ Նա հանրության որոշակի շրջանակների մոտ հայտնի է իր կատարած բարեգործություններով, որոնք ընդգրկում են տարբեր ոլորտներ
Ս. Ալեքսանյանի կատարած բարեգործությունները հիմնականում ընդգրկում են Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանը, որտեղից էլ նա ընտրվել է Հայաստանի ԱԺ պատգամավոր։ Նա պարբերաբար օգնություն է տրամադրում համայնքի դպրոցներին ինչպես դասարաններ վերանորոգելու և նոր գույք գնելու, այնպես էլ վերջին զանգի միջոցառումները ֆինանսավորելու տեսքով ։
Սամվել Ալեքսանյանը նաև անվճար լավաշ է բաժանում Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի անապահով այն բնակիչներին, ովքեր լավաշի ստացման վայր են ներկայանում անձնագրով։
Հասարակական տրամադրություններ
Սամվել Ալեքսանյանին պատկանող Երևանի Մաշտոցի պողոտայում գտնվող պատմաճարտարապետական հուշարձան համարվող Փակ շուկան Երևան սիթի սուպերմարկետ դարձնելու կողմնակիցները ի պաշտպանություն գործարարի շուկայի վերանորոգման ընթացքում հաճախակի հավաքվում էին շինության դիմաց և իրենց աջակցությունը հայտնում իրենց գործատուի։ Նրանք վանկարկում էին՝ «Ալեքսանյան բարերար» և կրում էին կարմիր գլխարկներ։ Շուրջ 1000 հոգուց կազմված այդ խմբին ղեկավարում էին ԽՍՀՄ վերաստեղծմանն կողմնակից ու ռուսական կողմնորոշվածություն ունեցող Ռոբերտ Ահարոնյանը և «Հանրապետություն» կուսակցության նախկին անդամ, քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավորներ
Վլադիմիր Խոդով
Վաղ տարիներ
Վլադիմիր Խոդովը (ի ծնե Սամոշկին) ծնվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Ուկրաինայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Զապորոժիեի մարզի Բերդյանսկ քաղաքում ։ Նրա մայրը եղել է բուժքույր Ալեքսանդրա Սամոշկինան, որը ծնունդով Վորոնեժի մարզից էր  ։ Հայրն անհայտ է ։
1979 թվականին Ալեքսանդրան ամուսնացել է ինժեներ Անատոլի Խոդովի հետ։ Միասին նրանք տեղափոխվել են Էլխոտովո գյուղ, որտեղ Խոդովի մայրը աշխատանքի է ընդունվել տեղի հիվանդանոցում՝ որպես բուժքուրյ, իսկ խորթ հայրը դարձել է «Կովկաս» կոլխոզի էլեկտրիկ ։ Անատոլի Խոդովը որդեգրել է Վլադիմիրին։ Մեկ տարի անց ընտանիքում ծնվել է երկրորդ որդին՝ Բորիսը ։ Վլադիմիր Խոդովը եղել է հիվանդոտ և չշփվող երեխա։ Դպրոցում նրա սիրելի առարկաները եղել են ռուսաց լեզուն գրականությունը ։ Արձակուրդների ժամանակ մեկնել է Բերդյանսկ՝ պապի մոտ։ Վերջինիս մահվանից հետո, 1990-ական թվականների կեսերին, Ազատության փողոցի N 18 շենքի բնակարանն անցել է Վլադիմիրին ։
Երբ 1996 թվականին Բորիս Խոդովը հարևանին սպանելու համար դատապարտվել է 8 տարի ազատազրկման, բանտում Վլադիմիրն սկսել է հաճախ այցելել եղբորը։ Նմանատիպ հերթական այցերից մեկի ժամանակ Խոդովը Մայկոպում կատարել է բռնաբարություն և առաջին անգամ հայտնվել դաշնային հետախուզման մեջ ։
2000 թվականին Վլադիմիր Խոդովը վերջին անգամ այցելել է Բերդյանսկ։ Իր ծանոթներին խոստովանել է, որ բռնաբարության պատիժը կրելուց հետո սկսել է ատել կանանց և, ակնարկել, որ այսուհետ նախընտրում է տղամարդկանց ։ Այլ տվյալներով՝ այդ շրջանում Խոդովը ծառայել է Ռուսաստանի զինված ուժերում ։
Կովկասյան ավազակային խմբերի կազմում
Փոքր եղբոր ազդեցության տակ Խոդովը ընդունել է իսլամ և ուսումնառություն ստացել Չերկեսկ քաղաքի մեդրեսեներից մեկում ։ Ավելի ուշ, Ադիգեայում դարձել է վահաբիզմի կողմնակիցներից մեկը և անցել զինված անկանոն ստորաբաժանումների շարքը։ Օպերատիվ տվյալների համաձայն՝ սկզբում Վլադիմիր Խոդովը եղել է Ռուսլան Գելաևի ջոկատում, որտեղ կատարել է խոհարարի պարտականությունները, այնուհետև անցել Իլյաս Գորչհանովի ենթակա խմբի կազմ։ 2002 թվականի վերջում Խոդովը ժամանել է գրոհայինների «Թալիբան» անունը կրող մարզաբազա, որը գտնվում էր ինգուշական Գալաշկի գյուղի մոտ՝ լքված պիոներական ճամբարի տարածքում։ Ճամբարում նորեկներին սովորեցրել են զենքի և պայթուցիկների հետ աշխատանք։ Այնտեղ Խոդովն իրենց վերցրել է «Աբդուլլա» մականունը ։
2003 թվականի հուլիսին Վլադիմիրը վերադարձել է Էլխոտովո՝ մասնակցելու եղբոր թաղմանը ։ Բորիս Խոդովը, որը նույն տարվա սկզբին ազատվել էր բանտից, ցանկացել է գողանալ համագյուղացի Սվետլանա Գաբիսովային, փորձելով, առանց վերջինիս կամքի, ամուսնանալ նրա հետ ։ Երբ Բորիսն ատրճանակով հայտնվել է Գաբիսովների տան մոտ, Սվետլանայի եղբայրներից մեկը խլել է նրա զենքը և կրակել Բորիսի վրա ։ Վլադիմիրը հայտնվել է եղբոր թաղման արարողությանը՝ մուսուլմանական հագուկապով և աղոթքի համար նախատեսված փոքր գլխարկով։ Նա կտրուկ դեմ է եղել գյուղի բնակիչների՝ Բորիսին քրիստոնեական կարգով թաղելու ցանկությանը, հանել է նրա մարմինը դագաղից և վերցրել իր հետ, որպեսզի իսլամական կարգող կազմակերպի նրա թաղումը ։ Հոգեհացի ժամանակ Վլադիմիրը փորձել է շուռ տալ ալկոհոլային խմիչքներով լի սեղանը, սպառնալով սպանել ներկաներին, իսլամական հավատքի նորմերի խախտելու համար ։
2003 թվականի հոկտեմբերի վերջին, Գալաշկամայի մոտ տեղակայված ռազմաբազայում ուսումն ավարտելուց հետո, Վլադիմիր Խոդովն ուղարկվել է Հյուսիսային Օսիա, ահաբեկչություններ կազմակերպելու նպատակով ։ 2004 թվականի փետրվարի 3-ին Վլադիկավկազում, բանկի մոտ կայանված ավտոմեքենաներից մեկում, պայթել է 120 մմ տրամաչափ ունեցող հրետանային արկ ։ Պայթյունի պահին ականապատված մեքենայի մոտով անցնելիս է եղել ներքին զորքերի ուսումնարանի կուրսանտներ տեղափոխող բեռնատարը։ Պատահական անցորդը մահացել է տեղում, իսկ կուրսանտներից մեկը ծանր վիրավորվել է և հաջորդ օրը մահացել հիվանդանոցում  ։ Տասնյակ վիրավորների շարքում եղել է նաև մեկ տարեկան երեխա ։ Իրավապահ մարմիններն անմիջապես կարողացել են պարզել Խոդովի կապն այս հանցագործության հետ ։ Նրան ֆիքսել էին փողոցային տեսախցիկները ։
Հաջորդ ահաբեկչությունը, որի պատասխանատվությունը դարձյալ մնացել է Խոդովի վրա, եղել է «Մոսկվա-Վլադիկավկազ» գնացքի պայթեցումը, որը տեղի է ունցել 2004 թվականի մայիսի 29-ին, Էլխոտովո կայարանի շրջանում ։ Առավոտյան ժամը 07։27-ին գնացքի երկու վագոնների տակ գործարկվել են պայթուցիկ սարքավորումները, որոնց հզորությունը կազմել է 800 գրամ երկվալենտ տրատիլ։ Պայթյունի արդյունքում 18 վագոններից 10-ը դուրս են եկել գծերից։ Այդ հատվածում գնացքն ընթանում էր փոքր արագությամբ՝ կայարանների միջև առկա փոքր հեռավորությունների պատճառով։ Այդ էր պատճառը, որ հնարավոր է եղել խուսափել զոհերից ։
Վլադիմիր Խոդովը 2004 թվականի հունիսի 21-ից 22-ը մասնակցել է գրոհայինների Նազրանի վրա հարձակմանը  ։ Նա ղեկավարել է գրոհայինների խմբերից մեկը, որը գրոհով պետք է վերցներ ոստիկանության շրջանային բաժանմունքը և հափշտակեր այնտեղ գտնվող զենք-զինամթերքը ։
Էլխոտովոյի բնակիչների փոխանցմամբ՝ 2004 թվականի ամռանը Խոդովը բնակվել է գյուղի իր գրանցման հասցեում՝ չթաքնվելով ոստիկանության աշխատակիցներից, չնայած այն բանին, որ նրա նկատմամբ հայտարարվել էր հետախուզում ։ Վլադիմիրը չի ունեցել աշխատանք և անց է կացրել իր օրերը մզկիթում աղոթելով։ Իր հարևաններին Խոդովն ասել է, որ ապագայում երազում է դառնալ մոլլա, ինչպես նաև մեկնել Մեքքա հաջի ։
Մասնակցություն Բեսլանի թիվ 1 դպրոցում պատանդների գերեվարմանը
Վլադիմիր Խոդովը եղել է գրոհայինների ղեկավարներից մեկը, որոնք 2004 թվականի սեպտեմբերի 1-ին պատանդառել են Բեսլանի թիվ 1 դպրոցում Գիտելիքի միջազգային օրվան նվիրված տողանի մասնակիցներին ։ Դպրոցի գրավման ժամանակ նա ձեռքից վիրավորվել է ։ Գերեվարված բժշկուհի Լարիսա Մամիտովան վիրակապել է Խոդովի ձեռքը, ինչպես նաև ցուցաբերել բժշկական օգնություն՝ գրոհի ժամանակ վիրավորված այլ գրոհայինների ։
Խոդովի գլխավորած ահաբեկիչների խումբն վերահսկել է դպրոցի սպորտդահլիճում գտնվող պատանդներին ։ Գրավման առաջին օրը նա անձամբ տղամարդկանց առանձնացրել է պատանդներից և հրամայել բարիկադավորել կառույցը ։
Ողջ մնացած բազմաթիվ պատանդներ նշում էին Վլադիմիր Խոդովի առանձնակի դաժանությունը ։ Նրանց վկայությամբ՝ նա մի քանի անգամ ծաղրել է կանանց և երեխաներին , մասնավորապես, Խոդովը ստիպել է գլխի մոտ դնել ձեռքերի ափերը՝ ընդունելով նապաստակի ականջների ձև և երկար մնալ այդ դիրքում ։ Երբ պատանդները սկսել են ուժեղ աղմկել, Վլադիմիրը սպառնացել է սպանել մի քանի մարդկանց՝ սրահում լռություն ապահովելու համար  ։ Պատանդ Լարիսա Կուձիևան խնդրել է տրամադրել վիրակապ՝ ծանր վիրավոր Վադիմ Բոլոևին վիրակապելու համար, ինչին Խոդովը կտրուկ մերժել, այնուհետև հրամայել մահացող Բոլոևին հեռացնել դահլիճից։ Ընդորում, Կուձիևային ասել է, որ այդ պատանդը տեղափոխվում է «հիվանդանոց» ։ Բացի այդ, Խոդովը ծեծել է պատանդներին։ Նադեժդա Բադոևային նա հարվածել է կոթով, այն բանի համար, որ նա որոշել է ձգել ոտքերը, որոնց վրա երկար ժամանակ նստելուց հետո, այտուցվել էին ։ Խոդովը հարձակվել է զուգարանից դուրս եկող չորրորդ դասարանի աշակերտներ, 10-ամյա երկվորյակներ Ասլան և Սոսլան Տոկմաևների վրա և ծեծել նրանցից մեկին ։
Պատանդ Սվետլանա Վլասովան լսել է Խոդովի զրույցը Իբրահիմ անունով ահաբեկչի հետ։ Խոդովը նրան հրամայել է սպանել պատանդներին, եթե դաշնային ուժերն սկսեն դպրոցի գրոհը և սպառնացել, որ անձամբ կսպանի նրան՝ հրամանը չկատարելու պարագայում ։
«Московский комсомолец» թերթի տվյալներով՝ Խոդովի մայրը՝ Ալեքսանդրա Սամոշկինան հատուկ ջոկատայինների կողմից ներառվել է ահաբեկիչների հետ բանակցությունների գործընթացում և հեռախոսով մի քանի անգամ խոսել որդու հետ՝ փորձելով համոզել ազատ արձակել պատանդներին։ Վլադիմիրը կտրականապես մերժել է բավարարել մոր խնդրանքը և ասել, որ նա էլ երբեք չզանգահարի իրեն ։
Այն բանից հետո, երբ 2004 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, ԶԼՄ-ները տարածել են տեղեկատվություն այն մասին, որ գերեվարված դպրոցում պահվում են 354 պատանդներ (առավել մանրամասն տե՛ս «354 պատանդներ»), կատաղած Խոդովը պահանջել է պատանդներին հաշվել մեկը մյուսին՝ ճշգրիտ քանակությունը հասկանալու համար ։ Նույն օրը, մահվան վախի տակ, արգելել է պատանդներին ջուր խմել լվացարաններից ։
Երբ 2004 թվականի սեպտեմբերի 3-ին սպորտդահլիճում տեղի են ունեցել պայթյուններ, Վլադիմիր Խոդովը, մյուս ահաբեկիչների հետ միասին, կենդանի պատանդներին սկսել է տեղափոխել դպրոցական ճաշասրահ ։ Ճաշասրահում Խոդովն ստիպել է կանանց և երեխաներին բարձրանալ պատուհանագոգերի վրա, իսկ ինքը նրանց արանքներից սկսել է կրակել՝ մարդկանց դարձնելով «կենդանի վահան» ։ Պատանդ Նադեժդա Գուրիևայի խոսքերով՝ այդ պահին, երբ հատուկ ջոկատայինները կարողացել են պոկել դպրոցական ճաշասրահի լուսամուտներից մեկի ճաղավանդակը, Խոդովը կրակել է արձակել սենյակում գտնվող մարդկանց ուղղությամբ՝ գնդացիրով սպանելով երկու երեխաների ։
Գրոհի ընթացքում Խոդովը սպանվել է ։ Նրա մարմինը հայտնաբերվել է երկրորդ հարկում գտնվող դահլիճում ։
Բելսանի թիվ դպրոցի գրավման առաջին տարելիցին չեչեն գրոհայինների առաջնորդ Շամիլ Բասաևը հանդես է եկել հայտարարությամբ, որտեղ նշել է, որ Խոդովը եղել է ռուսական հատուկ ծառայությունների լրտես ։ Բասաևի խոսքերով՝ Խոդովն իրեն խոստովանել է, որ գրոհայինների մոտ է ուղարկվել է՝ լրտեսական գործունեություն ծավալելու համար։ Այնուհետև, Բասաևն առաջարկել է դառնալ երկակի լրտես և օգտագործել այդ իրավիճակը՝ Բեսլանում ահաբեկչություն իրագործելու համար։ Սակայն այս փաստերը կտրականապես հերքվել են իրավապահ մարմինների ներկայացուցիչների կողմից։ Մասնավորապես, Հարավային դաշնային շրջանի գլխավոր դատախազի տեղակալ Սերգեյ Պրոկոպովը Շամիլ Բասաևի հայտարարությունն անվանել է «աբսուրդային» և «Բեսլանի քրեական գործով անցնող նյութերին չհամապատասխանող» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բեսլանի ահաբեկչական հարձակում Կատեգորիա:Ռուս ահաբեկիչներ
Սատանայի կղզու թագավորը
Սատանայի կղզու թագավորը (Kongen av Bastøy), նորվեգացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ Մարիուս Հոլստի ֆիլմը, որը էկրան է բարձրացել 2010 թվականին։ Ֆիլմը հիմնված է իրական դեպքերի վրա, որոնք տեղի են ունեցել Բաստեյ կղզու (Bastøy fengsel) բանտում։
Սյուժե
Ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում 1915 թվականին Բաստեյ կղզում գտնվող անչափահասների բանտում։ Բանտը կառավարում է խիստ տնօրենը (Ստելլան Սկարսգորդ) և սադիստ-մանկավարժ Բրոտենը (Քրիստոֆեր Յոներ)։ Կառույցից դուրս կարելի է գալ միայն տնօրենի թույլտվությամբ։ Օլավը (Թրոնդ Նիլսեն), որը հայտնի է որպես C1, վեց տարի է արդեն կղզում է, համակերպվել է տեղի կարգ ու կանոնին, և մոտենում է բանտից ազատվելու նրա ժամկետը։ Կղզի են գալիս նորեկներ Էրլինգը (Բենյամին Հելստադ) և Իվարը (Մագնուս Լանգլետե)։ Եվ եթե վերջինս շուտով դառնում է մանկավարժ Բորտենի զոհը, առաջինը չի կարողանում հանդուրժել մշտական ​​նվաստացումները։
(308) Պոլոքսիո
(308) Պոլոքսիո (Polyxo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1891 թվականի մարտի 31-ին Ալֆոնս Բորելիի կողմից Մարսելում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,752704 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6488 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8566 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պոլոքսիո աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,637 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1668,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215807 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,36° անկյուն։
Պոլոքսիո աստերոիդը պատկանում է Լիդիայի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է T դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս T Կատեգորիա:Լիդիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1891 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ալֆոնս Բորելիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յոա (նավ)
«Յոա» (Gjøa), մարդկության պատմության առաջին նավն է, որն անցավ Հյուսիսարևմտյան ծովային ուղով՝ Ատլանտյան օվկիանոսից նավարկելով դեպի Խաղաղ օվկիանոս՝ Ամերիկա աշխարհամասի հյուսիսային վերջավորությունը։ «Յոան» նորվեգացի բևեռախույզ Ռուալ Ամունդսենի գիտարշավային նավերից մեկն է եղել 1903 թվականից մինչև 1906 թվականները ։
Պատմություն
Արհեստագործական փայտյա զբոսանավը կառուցվել է 1872 թվականին նավեր կառուցող վարպետ Կուրտ Յոհանեսոն Սկաալեի կողմից (Kurt Johannesson Skaale) Ռոզենդալենեում։
1900 թվականին «Յոան» գնեց Ռուալ Ամունդսենը. նա նպատակադրվել էր երեք տարում ուսումնասիրել Արկտիկայի հյուսիսային լայնությունները։ Նավն իր չափերով զգալիորեն զիջում էր Ամունդսենի նախորդ գիտարշավների նավերին։ Սակայն Ամունդսենը ենթադրում էր, որ փոքր անձնակազմով ավելի հեշտ կլինի, կկարողանա անհրաժեշտ ռեսուսներ ստանալ որսորդությամբ ու ձկնորսությամբ։ Ըստ ծովագնացի, այս նավը ավելի լավ կհասներ խնդրո առարկա վայրեր Հյուսիսարևմտյան ծովային ուղով, քան առավել մեծ նավերը։ Քանի որ դեռև պատկերացումներ չկային Կանադական Արկտիկական կղզեխմբի նեղուցների խորության վերաբերյալ, նավը պետք է ունենար փոքր թաղվածք և հարթ հատակ։ «Յոան» համապատասխանում էր վերոնշյալ բոլոր պահանջներին։ 1901 թվականին Ռուալ ամունդսենը իր նոր նավով փորձնական արշավ կազմակերպեց դեպի Բարենցի ծով։ Այս ուղևորությունը տևեց ավելի քան 5 ամիս։ Նավի նավապետը դարձավ Հանս Քրիստիան Յոհանեսենը՝ «Յոայի» նախկին սեփականատերը։ Նավը բարեհաջող դիմակայեց բոլոր փորձություններին, հատկապես սառույցներին։ Մեկ տարի անց, 1902 թվականի ձմռանը «Յոա» նավի վրա տեղադրեցին կերոսինային շարժիչ 13 ձիաուժ հզորությամբ։ Շարժիչի հետ տեղադրվեցին նաև խարսխային փաթանիվ և առագաստային կարապիկ՝ վերհան հարմարանք։ Սա աշխարհում առաջիններից մեկն էր, երբ մեքենայացվեց վերոնշյալ հարմարանքները։ Շարժիչը հարմար չէր նավի շարժման համար, սակայն օգտավետ էր մանևրումներ իրականացնելու համար։
Անձնակազմ
«Յոա» նավի արշավախմբի անձնակազմի ներկայացուցիչներն էին՝
Ամունդսենը անցավ Ատլանտյան օվկիանոսի հյուսիսային հատվածը, Բաֆֆինի ծովը, Լանկաստեր, Բարրոու, Փիլ, Ֆրանկլին, Ջեյմս Ռոսս նեղուցները և սեպտեմբերի սկզբին կանգ առավ ձմեռելու նատակով Քինգ Վիլյամի՝ ներկայիս Յոա Հեյվեն գյուղում։ 1904 թվականի ամռանը հրվանդանը չազատվեց սառցի կապանքներից և Ռուալ Ամունդսենը մնաց երկրորդ տարին ձմեռելու այստեղ։ Ձմեռումն անցավ խիստ դժվար պայմաններում։ Անձնակազմի երկու անդամներ՝ Ամունդսենն ու Գ. Հանսենը մնացին նավի վրա, իսկ մնացածը ափամերձ տնակում, որը կառուցել էին արդյունաբերական արկղներից և պատված էր ավազի շերտով։ Ձմռանը կացարանի ներքին հատվածներում ջերմաստիճանը չէր բարձրանում +5 °C-ից։ Կերոսինային գազալամպերը շարքից դուրս եկան կամ էլ չաշխատեցին և Ամունդսենն ու իր անձնակազմը բևեռային գիշերներն անցկացրին խավարի մեջ։
Անձնակազմի հիմնական զբաղմունքը գեոմագնիսականության ուսումնասիրումն էր։ Ինչպես նաև այդ վայրերում ապրող էսկիմոսների ազգագրական հետազոտությունները։ Դեպի հարավային բևեռ ուղևորության նախապատրաստակա աշխատանքների համար այս նյութերն անգնահատելի էին։
Նավ վերադառնալուց հետո Ռուալ Ամունդսենը իմացավ անձնակազմի ամենափոքր անդամի՝ Վիկի հիվանդության մասին։ Շուտով վերջինս կնքում է իր մահկանացուն։ Անձնակազմի անդամների շարքում չկային բժիշկներ, ուստի հիվանդության պատճառները մնացին անհայտ։ Բարրոու հրվանդանի մոտ «Յոա» նավը հազիվ փրկվեց նավաբեկությունից, քանի որ ուժեղ փոթորիկ էր սանձազերծվել։ Ի դեպ փոթորկի ժամանակ կոտրվեց միակ նավակայմը։ Այն փոխարինվեց միայն Ալյասկայում՝ Նոմայում։ Տեղացի ատաղձագործներից մեկը անվճար փոխարինեց կայմը։ Իսկ կոտրված հին կայմը մասերի բաժանեց և որպես հուշանվեր վաճառեց յուրաքանչյուրը 10 ամերիկյան դոլարով։
«Յոա» նավով գիտարշավը իր ավարտին հասավ 1906 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ Դրանից հետո այն նավարկեց դեպի Սան Ֆրանցիսկո՝ երկրաշարժից քիչ առաջ։ Ամունդսենը նպատակադրվել էր անցնել Հոռն հրվանդանը և անցնել հայրենիք՝ Նորվեգիա։ Սակայն Կալիֆորնիայի նորվեգական համայնքը համոզեց, որպեսզի վաճառի նավը։ Նեղվելով ֆինանսական դրությունից, Ամունդսենը համաձայնում է և վաճառքի է հանում այն։ Նավը տեղադրվում է բաց երկնքի տակ Գոլդեն Գեյթ զբոսայգում։ Բայց ժամանակի ընթացքում, եղանակային անբարենպաստ պայմանների պատճառով նավը քիչ-քիչ փուլ է գալիս։ 1939 թվականին նավը ենթարկում են կապիտալ վերանորոգման։ Սակայն սկսվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմն ու այդ գործը մնում է կիսատ։
1972 թվականին «Յոա» նավը վերադարձվում է Նորվեգիային։ Հետո դառնում է Օսլոյի ծովային թանգարանի ցուցանմուշներից մեկը։ 2005 թվականին օգտագործվել է Ամունդսենի գիտարշավի մասին վավերագրական ֆիլմի նկարահանման ժամանակ։ 2012 թվականին «Յոա» նավի վրա կառուցվում է պաշտպանիչ վրան։ Մինչ այդ նավը տեղադրված էր բաց երկնքի ներքո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի նավեր Կատեգորիա:Նավ-թանգարաններ Կատեգորիա:Նավեր այբբենական կարգով
Հիրաչ Յագան
Հիրաչ Յագան (Hiraç Yagan, ), հայկական ծագմամբ բելգիացի ֆուտբոլիստ, շվեյցարական «Ստադ Նյոն (ֆուտբոլային ակումբի)» կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Դեռ երիտասարդ տարիներին խաղացել է լյեժի « Ստանդարտ (ֆուտբոլային ակումբում»։ 2009 թվականից խաղերին մասնակցելու հայտ է ներկայացրել, սակայն չեն շտապել նրան խաղադաշտ հանելու։  2010 թվականին Յագանին վարձավճարով  խաղալու են ուղարկել առաջին դիվիզիոնի «Տյուբիզ (ֆուտբոլային ակումբ)»։ Իր առաջնելույթը նշել է  22-րդ փուլում՝  «Տուրտունի» դեմ մրցախաղում ։ Բայց այստեղ էլ խաղալով երեք խաղ, վերադարձել է հետ՝ «Ստանդարտ», որի հետ ստորագրել է մեկ տարվա պայմանագիր ։ Ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնից  Լասլո Բյոլյոնի մեկնելուց հետո Յագանը երկար ժամանակ մնացել է պահեստայինների  նստարանին, քանի որ նոր  մարզչային թիմը նրա ծառայությունների կարիքը չի զգացել ։
2012 թվականի գարնանը Յագանը ժամանել է Հայաստան՝ պատմական հայրենիք, որտեղ պայմանագիր է կնքել Կապանի Գանձասար ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Թիմի հետ աշխատելով մի քանի ամիս՝ չի կարողացել հիմնական կազմում տեղ զբաղեցնել, ինչի արդյունքում ակումբի ղեկավարությունը հրաժարվել է նրա ծառայություններից ։
Կարիերան հավաքականում
Հանդիսանալով Բելգիայի քաղաքացի՝ Հիրաչը Հայաստանի Ֆուտբոլի ֆեդերացիայի հրավերով ընդունել է Հայաստանի քաղաքացիություն և խաղացել է Հայաստանի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականի կազմում, երիտասարդականի կազմում իր առաջին գոլը  Յագանը խփել է 2011 (մինչև 21) թվականը Եվրոպայի առաջնության նախընտրական խաղում Շվեյցարիայի երիտասարդական հավաքականի դարպասին, այդ խաղն ավարտվել է 1:3 հաշվով՝ հայերի պարտությամբ։  Հայաստանի ազգային հավաքականում Յագանի առաջնելույթը տեղի է ունեցել 2009 թվականի  օգոստոսի  12-ին՝ Հայաստան-Մոլդովա ընկերական խաղի ժամանակ, հայկական թիմը այդ խաղում պարտվել է 1:4  հաշվով, քանի որ մարզիչ Վարդան Մինասյանի նպատակը եղել է նորեկների, այդ թվում նաև՝ Յագանի խաղին հետևելը։ Յագանը խոսում է անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներով, աստիճանաբար կատարելագործում է հայերենը։
2016 թվականի ամռանը ConIFA  աշխարհի առաջնության ժամանակ խաղացել է Արևմտյան Հայաստանի հավաքականի կազմում։ Չագոս կղզու հետ կայացած խաղի ժամանակ  73-րդ րոպեին գոլ է խփել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Թարգմանություն անգլերենից
«Թարգմանություն անգլերենից» («Перевод с английского»), 1972 թվականի խորհրդային հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ինեսա Սելեզնյովան ։
Հեռուստատեսային ֆիլմերի 5-րդ համամիութենական փառատոնում արժանացել է հատուկ մրցանակի «երեխաների դաստիարակության թեմայի գեղարվեստական մարմնավորման համար» հատուկ մրցանակը։
Սյուժե
Մանկավարժական ինստիտուտի շրջանավարտ-պրակտիկանտ, մաթեմատիկայի ուսուցիչ Վիտալի Պավլովիչը փոխարինում է վեցերորդ դասարանի դասղեկին՝ անգլերենի փորձառու ուսուցչուհուն։ Բայց վեցերորդը «դժվար» դասարան է, և «Համարիչը» (նոր դասղեկին այդ մականունն են տվել դասարանի աշակերտները) ստիպված է լուծել ոչ թե իր առարկայի խնդիրները, այլ նաև դասարանի երեխաների միջև եղած տարաձայնությունները. Բայց պարզվում է, որ մարդկային հարաբերությունները շատ ավելի բարդ են մաթեմատիկայից… Նա նաև սովորում է աշակերտների հետ խոսել «իրենց լեզվով» և հասկանալ երեխաներին, ինչպես նրանց հասկանում է անգլերենի փորձառու ուսուցիչը։
Նկարահանումներ
Ֆիլմը նկարահանվել է Մոսկվայում, փողոցային տեսարանները նկարահանվել են Նոր և Հին Արբատում, արբատյան նրբանցքներում, «Ударник» կինոթատրոնի դիմաց գտնվող պուրակում։
Թեև դպրոցը, որտեղ նկարահանումներ են կատարվել, դրսից չի ցուցադրվում, բայց տեսարաններից մեկում ուսուցչուհին, դուրս նայելով պատուհանից, տեսնում է դպրոցի բակում գտնվող հուշարձանը. դա Հերոս-դպրոցականների հուշարձանն է, որը բացվել էր ֆիլմի նկարահանումներից մեկ տարի առաջ (ֆիլմում ցուցադրվում է հուշարձանը նախքան դրա ոչնչացումը 1993 թվականին, ոչ թե ներկայիս փոքրացված պատճենը)։ Այդ հուշարձանը գտնվել է Չե Գևարայի անվան թիվ 110 դպրոցի բակում։
Քննադատություն
Կան պատասխանների ֆիլմեր։ Նրանք սովորաբար առաջացնում են անհապաղ և գրեթե ուղղակի արձագանք։ Եվ կան հարցերի ֆիլմեր, որոնցից հետո դուրս ես գալիս մտածմունքների մեջ։ Պահանջվում է հոգեկան աշխատանքի շարունակություն, որն սկսվել, արթնացել է նման ֆիլմից։ Այդպիսին է «Թարգմանությունը անգլերենից»-ը։ Այդպիսին է «Մենախոսությունը»։ Անհասկանալի, ընդունված, նկարիչների կողմից առաջարկված։ Ոչ, սկզբնաղբյուրում դրված էր նրանց՝ արվեստագետների լարված մտորումները, ճշմարտության որոնման խնդրում խորանալը։ Պատասխան մտորումը այն շնորհակալ արդյունք է, որն իրավասու են ակնկալել այդ հեղինակները։
Ֆիլմը բարձր է գնահատվել նաև ուսուցիչների կողմից։ Օրինակ, Մոսկվայի № 254 դպրոցի ուսուցիչ, մանկավարժական գիտությունների թեկնածու Ֆ. Նոդելը մասնագիտական ամսագրում գրել է․
«Թարգմանություն անգլերենից» հեռուստաֆիլմի սցենարիստները լավ գիտեն երեխաների հոգեբանությունը, ինչպես և ինչով են նրանք ապրում, ինչ է բնորոշ է ներկայիս դեռահասներին, և որ ամենակարևորն է, թե ինչն է որոշում նրանց մարդկային, բարոյական էությունը. Նրանց առաջին հերթին հետաքրքրում են երեխաների բնավորության այն գծերը, նրանց այն արարքները, որոնք ձևավորում են «տղայի մեջ տղամարդ»։
Գրականություն
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն
Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն (ԱԺՀ) (Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti (AXC), آذربایجان جومهوریتی), Անդրկովկասի մուսուլմանների ժամանակավոր ազգային խորհրդի (Ադրբեջանական ազգային խորհրդի ) կողմից Անդրկովկասյան Ժողովրդավարական Ֆեդերատիվ Հանրապետության գոյության ավարտի ժամանակ Թիֆլիսում (Տփղիսում) 1918 թվականի մայիսի 28-ին հռչակված անկախ պետություն ։
Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետությունը հռչակված է եղել մուսուլմանների կողմից բնակեցված նախկին Կովկասյան կուսակալության, այդ թվում՝ Բաքվի և Ելիզավետպոլի նահանգների, ինչպես նաև Զաքաթալայի շրջանի տարածքներում ։ 1918 թվականի հոկտեմբեր-մայիս ժամանակաշրջանում ԱԺՀ տարածքի մեծամասնությունում թուրքական զորքեր էին տեղակայված, իսկ 1918 թվականի նոյեմբերի մինչև 1919 թվականի օգոստոսը Բաքվում և երկրի արևելյան մասում գտնվում էր բրիտանական բանակը։
1920 թվականի ապրիլի 27-ին ԲԳԿԲ 11-րդ բանակի ստորաբաժնումները հատել են ԱԺՀ սահմանը և ապրիլի 28-ին Բաքու մտել։ ԱԺՀ դադարել է իր գոյությունը և հռչակվել է Ադրբեջանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը (ԱԽՍՀ)։
Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն իսլամադավան աշխարհի առաջին աշխարհիկ ժողովրդավարական պետությունն է, ինչպես նաև առաջին իսլամադավան պետությունը, որտեղ կանայք ընտրական իրավունք են ստացել։
Ծանոթագրություններ
4․ https://geo.1sept.ru/article.php?ID=200102809 Կատեգորիա:Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն Կատեգորիա:1918 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:1920 կազմալուծված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:1918 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:1920 կազմալուծումներ Ադրբեջանում
Երկրպագություն (կրոնական)
Երկրպագություն, կրոնական նվիրվածություն, որը սովորաբար ուղղված է աստվածությանը։ Երկրպագման գործողությունը կարող է իրականացվել անհատապես, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական խմբերով կամ էլ հատուկ նշանակված առաջնորդի կողմից։ Այս տեսակ գործողությունները կարող են ներառել նաև պաշտամունքի արարողություններ ։
Ստուգաբանություն
Երկրպագություն (Worship) բառը ծագել է Հին անգլերեն weorþscipe բառից, որը նշանակում է մեծարել, երկրպագել, այսինքն` ցույց տալ մեծ հարգանք ինչ-որ օբյեկտի նկատմամբ ։