cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քարվինգ
Պատմություն
Քարվինգի հայրենիքը Հյուսիսարևելյան Ասիան է։ Հին ժամանակներում Ճապոնիայում ուտելիքը մատուցել են կավե սպասքով, որը ծածկել են սպասքավորման համար նախատեսված տերևներով։ Ավելի ուշ խոհարարները հասկացան, որ տերևների գեղեցիկ դասավորումը և կտրտումը կարող են ուտեստին լրացուցիչ գրավչություն հաղորդել։ Տերևների ձևավորման արվեստը ստացավ «մուկիմոնո» (剥き物) անվանումը։ Այն պաշտոնապես ընդունվեց XVI դարում, երբ Տոկիոն դարձավ երկրի մայրաքաղաքը։ Համաձայն տարածված լեգենդի՝ 1240֊1350 թվականներին (այլ տվյալներով՝ 1364 թվականին) Լոյկրատխոնգ թագավորական փառատոնին մի աղջիկ՝ Նանգ Նոպամար (Nang Noppamart) անունով, ցուցադրել է լողացող լամպ՝ զարդարված ծաղիկներով և բանջարեղենից ու մրգերից ձևավորված թռչնակով։ Թագավորին այնքան շատ է դուր եկել կոմպոզիցիան, որ նա հայտարարել է, որ յուրաքանչյուր կին պետք է տիրապետի այդ արվեստին։ Ավելի ուշ մրգերի և բանջարեղենի ձևավորման արվեստը՝ «կեսալա»-ն (թայ.՝ แกะสลัก), տարածվեց ամբողջ Հեռավոր Արևելքում և դարձավ ավանդական՝ շատ երկրների համար։ 1932 թվականի հեղափոխությունից հետո կարվինգի համբավը այլևս նախկինը չէր։ Անհետացման եզրին գտնվող արվեստին աջակցելու համար սկսեցին անցկացնել դասեր։ Ներկայումս Թայլանդի դպրոցներում դասավանդվում է կարվինգ՝ 11 տարեկանից բարձր աշակերտների համար։
Մթերք
Սովորաբար կարվինգի համար օգտագործվում են բանջարեղենի բոլոր տեսակները՝ կարտոֆիլ, դդում, բողկ, վարունգ, դդմիկ և այլն։ Մրգերից առավելապես կիրառելի են խնձորը, կիտրոնը, նարինջը, ձմերուկը, ավոկադոն և այլն։ Բազմաթիվ խոհարարական գրքերի հեղինակ Իրինա Բրատուշևան խորհուրդ է տալիս օգտագործել սեզոնային մրգեր։ Պարտադիր չէ մթերքի ձևավորումն անել մատուցելուց անմիջապես առաջ։ Որոշ մթերքներ կարող են պահպանվել մի քանի օր սառը ջրում կամ հատուկ տարաներում։ Բանջարեղենի և մրգի այն տեսակները, որոնք գունափոխվում են կտրելուց հետո, անհրաժեշտ է ցողել կիտրոնի հյութով։ Որոշ սահմանափակումներ վերաբերում են կոնկրետ մթերքների և կտրելու եղանակներին։ Պետք է ընտրել գազարը չառանձնացող միջուկով, որպեսզի քանդակները շերտերի չբաժանվեն։ Նախընտրելի է գործածել միջին չափի լոլիկներ՝ միատեսակ միջուկով և սերմերի սակավաթիվ քանակությամբ։ Անհրաժեշտ է, որ կաղամբը ամուր ցողուն ունենա, իսկ կաղամբի գլուխը պետք է խիտ լինի։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև գունային գամման։ Ընտրելով վարունգները՝ պետք է ուշադրություն դարձնել կանաչ գույնի նրբերանգին, իսկ կանաչ սոխի ցողունը պետք է առանձնանա իր մարգարտափայլ սպիտակությամբ։ Կարվինգի համար հրաշալի բանջարեղեն է բուլղարական պղպեղը՝ իր հարուստ գույներով։
Գործիքներ
Կարվինգի պարզ աշխատանքներ կատարելու համար անհրաժեշտ չէ ունենալ հատուկ գործիքներ։ Շատ ձևավորումներ կարելի է անել սովորական դանակով, որն ունի սուր և ճկուն սայր։ Սակայն կան նաև հատուկ դանակներ։ Առաջնային աշխատանքներն իրականացվում են ունիվերսալ դանակի օգնությամբ։ Հիմնական գործիքը թայլանդական դանակն է, որի օգնությամբ կարելի է ստեղծել ցանկացած նախշ։ Զարդանախշ ստանալու համար օգտագործում են ձևավոր դանակներ (սուր, V-աձև, քառակուսաձև, կլոր, լայն, նեղ)։ Քանդակի նեղ եզրերը ձևավորում են մկրատով։ Գնդիկներ պատրաստելու համար օգտագործում են կիսաշրջանաձև գոգավոր դանակներ։ Բանջարեղենը երկար և բարակ շերտերով կտրելու համար կարելի է օգտագործել բանջարեղեն մաքրելու դանակներ։ Կարվինգի համար կիրառում են նաև փորագրության տարբեր դանակներ։ Դետալների ամրացման համար օգտագործում են փայտիկներ։
Կարվինգի առանձնահատկությունները տարբեր երկրներում
Կարվինգի հիմնական տեխնիկական քայլերը ունեն էական առանձնահատկություններ տարբեր երկրներում։ Չինաստանում և Ճապոնիայում օգտագործվում են մեծ քանակությամբ կաղապարներ, որոնց օգնությամբ ստեղծում են հիերոգլիֆներ, մարդկանց և կենդանիների պատկերներ։ Նախշերը հիմնականում պատկերում են վիշապներ, պատերազմի դրվագներ, շնորհավորական գրառումներ։ Թայլանդի վարպետները օգտագործում են թայլանդական դանակ և տարբեր կտրիչներ, որոնց օգնությամբ ստեղծում են ծաղկային կոմպոզիցիաներ։ Ասիական կարվինգի վարպետները մթերքներից հիմնականում օգտագործում են ձմերուկ, դդում, պապայա, որոնցից ստեղծում են ծաղիկներ և քանդակներ։ Իսկ եվրոպական կարվինգի վարպետները ձևավորման համար օգտագործում են բողկ, բազուկ, գազար, բուլղարական և կծու պղպեղներ, դդմիկ, դդում, սմբուկ, սոխ, կաղամբ, վարունգ, ձմերուկ, սեխ։
Ժամանակակից կարվինգ
Վերջին ժամանակներում կարվինգը դարձել է ակտուալ ամբողջ աշխարհում։ Տոնական սեղաններին անպայման օգտագործում են մրգերի և բանջարեղենի ձևավորումներ։ Այս արվեստը պահանջում է համբերատարություն, ուշադրության կենտրոնացում, լավ աչքաչափ և ամուր ձեռքեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մրգերով ուտեստներ Կատեգորիա:Աղանդեր
Հունգարա-թուրքական բարեկամության զբոսայգի
Հունգարա-թուրքական բարեկամության զբոսայգի (Magyar-Török Barátság Park, Macar-Türk Dostluk Parkı), Հունգարիայի հարավ-արևմուտքում գտնվող զբոսայգի։ Նվիրված է Սիգետվարի ճակատամարտի հիշատակին, որի ժամանակ Օսմանյան կայսրությունը նվաճել է Սիգետվարի՝ խորվատների և հունգարացիների կողմից պաշտպանվող ամրությունը։ Այգին բացվել է 1994 թվականին հունգարա-թուրքական պաշտանյաների համատեղ ջանքերով։
Պատմություն
1566 թվականի ամռանը օսմանյան մոտ 80 հազարանոց բանակը, որը առաջնորդում էր անձամբ սուլթան Սուլեյմանը, պաշարում է Սիգենտվար ամրոցը՝ փակելով Հաբսբուրգյան միապետություն խոշորագույն քաղաքներից մեկի Վիեննայի ճանապարհը, որի պաշարումը արշավի գլխավոր նպատակն էր։ Ամրոցը պաշտպանում էին 2,500 զինվոր, որոնց հրամանատարն էր Միկրոշ Զրինին։ Պաշարումը տևել է օգոստոսի 6-ից մինչև սեպտեմբերի 8-ը ։
Սեպտեմբերի 6-ին Սուլեյման I սուլթանը 72 տարեկան հասակում բնական պատճառներով վախճանվում է իր վրանում։ Նրա մահը թաքցնում են, իսկ զորքերին առաջնորդում է Սակալու Մեհմեդ փաշան։ Դրանից որոշ ժամանակ անց սպանվում է ամրոցի պաշտպանության հրամանատարը՝ Միկլոշ Զրինին և ամրոցը ընկնում է։ Չնայած դրան, Վիեննայի դեմ արշավը դադարեցվում է և վերադառնում են հետ՝ այդպես էլ չիմանալով սուլթան Սուլեյմանի մահվան մասին ։
«Օսմանյան շրջանում» քաղաքում կառուցվել են մզկիթներ, թուրքական բաղնիքներ և դպրոցներ։ Այդ ժամանակ կառուցված շինությունների մի մասը պահպանվել են մինչ օրս, բայց մի մասը ավերվել է Համբուրգների՝ քաղաք վերադառնալուց անմիջապես հետո ։
Բարեկամության զբոսայգի
Ըստ լեգենդի՝ Սուլեյման սուլթանի մահից հետո նրա ներքին օրգանները թաղվել են Սիգետվարի շրջակայքում ինչ-որ տեղ, իսկ մարմինը զմռսվել և տեղափոխվել է կայսրության մայրաքաղաք ։
Սուլթան Սուլեյմանի ծննդյան 500-րդ տարելիցին թուրքական կառավարության նախաձեռնությամբ և նրա փողերով, այն վայրում, որտեղ ենթադրաբար թաղված էր սուլթանի սիրտը, կառուցվել է Բարեկամության պուրակը ։ Բացման արարողությանը, որը տեղի է ունեցել է 1994 թվականի սեպտեմբերին, ներկա են եղել Հունգարիայի կրթության նախարար Գաբոր Ֆոդորը և Թուրքիայի նախագահ Սուլեյման Դեմիրելը  ։
Տուրբոկոմպրեսոր
Տուրբոկոմպրեսոր,
Հունգարա-թուրքական բարեկամության զբոսայգի
Բարեկամության զբոսայգի
Պուրակը գտնվում է քաղաքից 2-3 կմ հյուսիս-արևելք և այնտեղ կարելի հասնել ավտոբուսով ։ Պուրակը բաց է ողջ տարին։
Տուրբոկոմպրեսոր
Կատեգորիա:Ներքին այրման շարժիչ Կատեգորիա:Տուրբիններ
Հունգարա-թուրքական բարեկամության զբոսայգի
Բարեկամության զբոսայգի
1996 թվականին պուրակում կառուցվել է օսմանյան ճարտարապետական ոճով խմելու շատրվան, աղյուսները և մարմարը բերվել են Թուրքիայից ։
Քննադատություն
Երբ այգին նոր էր բացվել հունգարական ԶԼՄ-ներում այն քննադատվում էր այն բանի համար, որ այգում սուլթան Սուլեյմանի դեմքի հսկայական պատկերն էր տեղադրված։ 1997 թվականին դրա կողքին ստեղծվել է Միկլոշ Զրինիի դեմքի համանման պատկերը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1994 հիմնադրումներ Հունգարիայում Կատեգորիա:Սուլեյման I
Գերխոժան Սու
Գերխոժան Սու (Герхожан-Су), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բակսան գետի աջ ափին 124 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 76,3 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կաթ (այլ կիրառումներ)
Կաթ, կարող է վերաբերել՝
Թրկնա
Թրկնա (თირკნა), հայաբնակ գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ախալքալաքի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1830 թվականին։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 112 մարդ ։ Ապրում են հիմնականում հայեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր
Գիժգիտ
Գիժգիտ (Гижгит), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բակսան գետի ձախ ափին 112 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է, ավազանի տարածքը 151 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ավտոխթոններ
Ավտոխթոններ, (αὐτόςχθών - բնիկ), օրգանիզմներ, որոնք էվոլյուցիայի ընթացքում առաջացել են տվյալ վայրում և, ի տարբերություն ալոխթոնների, այժմ էլ ապրում են այնտեղ։
Օրինակներ
Ավտխթոնների օրինակներ են՝
Կատեգորիա:Մարդաբանություն
Ստանիսլավ Օգոստոս Պոնյատովսկի
Ստանիսլավ II Օգոստոս Պոնյատովսկի (Stanisław August Poniatowski, ), Լեհաստանի վերջին թագավորը և Լիտվայի մեծ իշխանը 1764-1795 թվականներին։
Վաղ տարիներ
Կրակովյան Ստանիսլավ Պոնիտովսկու (1676-1762) և նրա կնոջ՝ ամենահարուստ մագնատ Կազիմիր Չարթորիյսկու դստեր՝ Կոնստանցիայի (1696-1759) չորրորդ որդին է։ Ծնվել է 1732 թվականի հունվարի 17-ին հոր կալվածքում՝ Վոլչինում (այժմ՝ Կամենեցկի շրջան, Բրեստի մարզ, Բելառուսի Հանրապետություն)։
Ռեչե Պոսպոլիտայի գահին
Օգոստոս III թագավորի մահից հետո Չարթորիական կուսակցության կողմից առաջադրվել է Ռեչ Պոսպոլիտայի գահի թեկնածու։ 1764 թվականին Եկատերինա II-ի փոքրաթիվ մասնակցությամբ և վճռական աջակցությամբ ընտրվել է թագավոր։
Կառավարման առաջին տարիներին Ստանիսլավ Օգոստոս Պոնոմարովսկին սկսել է վերափոխումները գանձապետարանում, դրամահատարանում, բանակում՝ ներդնելով նոր զինատեսակներ և փոխարինելով հեծելազորը հետևակայինի, պետական պարգևների և օրենսդրական համակարգերում։ Ձգտում էր չեղարկել liberum veto-ն, որը Սեյմի ցանկացած անդամի թույլ էր տալիս արգելք դնել ցանկացած որոշման վրա։
1764 թվականին ոչ թե Կրակովում, այլ Վարշավայում թագադրման խախտված ավանդույթի շնորհիվ նորընտիր թագավորը որոշել է ներողություն խնդրել Լեհաստանի հովանավոր Սուրբ Ստանիսլավից, այլ կերպ՝ 1765 թվականին հիմնադրելով Սուրբ Ստանիսլավի շքանշանը։ Այս շքանշանը դարձել է Ռեչ Պոսպոլիտայի՝ Սպիտակ արծվի շքանշանը, Լեհաստանի պետական պարգևի երկրորդ շքանշանը։
1767 թվականից սկսած՝ Ռուսաստանի և Պրուսիայի հարևան տերությունների աջակցությամբ Շլյախտայի Պոնիտական խմբավորման քաղաքականությունից դժգոհները միավորվել են կոնֆեդերացիայում։ Այսպես կոչված Ռեպնինյան Սեյմը (այսպես է կոչվել Եկատերինա II-ի ներկայացուցիչ Ն. Վ. Ռեպնինի անունով, որը փաստորեն թելադրում էր որոշումները) 1767 թվականի վերջին 1768 թվականի սկզբին հաստատել է «արմատական իրավունքները», որոնք երաշխավորում են շլյխեթյան ազատություններն ու արտոնությունները, և հռչակել է ուղղափառ և բողոքականների իրավունքների հավասարումը կաթոլիկների հետ։ Պահպանողական շլյախտան, որը դժգոհ է այդ պոստուլատներից և Պեչատովսկու ռուսամետ կողմնորոշումից, միավորվել է զինված միության՝ Բարայի կոնֆեդերացիայի մեջ։ Սկսված քաղաքացիական պատերազմը առաջացրել է հարևան տերությունների ներխուժումը և 1772 թվականին հանգեցրել է Ռիչ Պոսպոլիտայի առաջին բաժինը նրանց միջև։ 1791 թվականի մայիսի 3-ին՝ նոր սահմանադրության ընդունումից հետո, Տարգովիցկի Համադաշնության և ինտերվենցիայի ելույթով, կոնֆեդերատների, ռուսական զորքերի խնդրանքով, սկսվել է ռուս-լեհական պատերազմը։
Լուսավորության դարաշրջանի Սան լեհ թագավորը, չնայած բավականին դժվար կացության, ամեն ինչ անում էր իր մայրաքաղաքը զարդարելու համար։ Նա նույնիսկ ցանկացել է Վարշավայում ստեղծել արվեստի թանգարան, որը չի զիջում Էրմիտաժին։ Նրա համար նկարների ձեռքբերումը հանձնարարվել է Լոնդոնի գալերիստին և ընթանում էր ամբողջ թափով, երբ Պոկրատովսկին կորցրել է գահը։ Այս հավաքածուն հիմք է հանդիսացել Լոնդոնի արվարձանում գտնվող Գալիչյան պատկերասրահի համար։ 1767-1780 թվականներին պալատական նկարիչ Ստանիսլավ Օգգուստոն եղել է հայտնի նկարիչ Բեռնարդո Բելոտտոն։
1795 թվականին Թադեուշ Կոստյուշկոյի ապստամբության ճնշումից հետո Ստանիսլավ Օգոստոս Պոնյատովսկին թողեց Վարշավան և 120 ռուսական դրուժինաների ուղեկցությամբ և ռուս փոխանորդի խնամակալության ու վերահսկողության ներքո ժամանեց Գրոդնո, որտեղ էլ 1795 թվականի նոյեմբերի 25-ին ստորագրեց Ռեչ Պոսպոլիտայի գահից հրաժարվելու ակտը։
Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Սանկտ Պետերբուրգում։ Հանկարծամահ է եղել Մարմարյան դարպասներում՝ իր նստավայրում։ Թագավորական պատիվներով թաղվել է Նևսկի պողոտայում գտնվող սուրբ Եկատերինա Ալեքսանդրիայի տաճարում։
Անձնական կյանք և սերունդ
Կան բաստարդների մասին չհաստատված լուրեր  ։ Նրա պալատական տիկին Աննա Մարիա Լյուբոմիրսկայան պնդում էր, որ թագավորը իր արտամուսնական որդու հայրն է (որի անունը նամակագրության մեջ հիշատակվում է միայն կեղծանվան ներքո), սակայն թագավորը հերքել է այդ փաստը։ Ենթադրվում էր, որ որդուն ծննդաբերել է Յադվիգ Ցեխանովեցկայան, որը հետագայում ամուսնացել է Նիկոլայ Մանուցիի հետ (Jadwiga Ciechanowiecka ze Strutyńskich, Manuzzi, մոտ 1736-1778) ։
1760-ականներից մինչև 1770-ական թվականները թագավորի սիրո համար մրցել են Մագդալենա Լյուբոմիրսկայան և Էլժբետա Բրանիցկայան (Սապեգա), որը համարվել էր նրա առաջին սիրուհիներից մեկը ։ Նաև նշվում է, որ նա սիրավեպեր է ունեցել զարմիկների՝ հայտնի Իզաբելա Չարթորիսկայի և Ալեքսանդրա Լյուբոմիրսկայայի հետ։ Լայն տարածում ունի այն կարծիքը, որ Իզաբելլայի Մարիա Աննա անունով դուստրը, որը դարձել է Վյուրտեմբյուրգի արքայադուստր, իրականում Ստանիսլավ Օգոստոսի դուստրն էր։ Սապեգ ցեղի մեկ այլ ներկայացուցիչ, որը եղել է նրա ալկովում՝ Իոաննան է (Joanna z Sułkowskich Sapieżyna, 1736-1800): Հիշատակվում է Դորոթեյա Բիրոնի, փարիզյան գրասրահի տիրուհի Մարիա Ժոֆրենի, ճենապակու գործարանի տնօրեն Բարոն Շյուտտերի (Franciszek Schütter), իտալացի երգչուհի Բենինի հետ նրա սիրավեպերը ։
Մահից հետո
1938 թվականին Ստալինը թույլատրել է բավարարել լեհական կառավարության խնդրանքը և թագավորի աճյունները հանձնել լեհական կողմին։ 1938 թվականի հուլիսի 30-ին թագավորի աճյունը տեղափոխվել է Լեհաստան։ Մնացորդները պահպանում են Տրոիցկյան վանքում՝ Բրեստից 35 կմ հեռավորության վրա գտնվող Պուլվե գետի Վոլչին ավանում, որտեղ ավելի վաղ գտնվում էր Ստանիսլավ Պեչատովսկու տոհմական կալվածքը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Վոլչինը հայտնվել է Բելառուսական ԽՍՀ-ին միացած տարածքների կազմում ։ 1950-ական թվականների կեսերին եկեղեցին հանվել է պատմաճարտարապետական հուշարձանների պետական գրանցամատյանից և օգտագործվել որպես պահեստ։ Ստանիսլավ Ավգուստոս Պոնիտովսկու գերեզմանը թալանվել է։
1988 թվականին հոկտեմբերին լեհական կառավարությունը դիմեց Գորբաչովին՝ խնդրելով հնարավորություն տալ վերաթաղել Ստանիսլավ Օգոստոսի աճյունը Վարշավայում։ Խորհրդային հնագիտական արշավախումբը թաղման վայրում հայտնաբերել է միայն թագավորի հագուստի և կոշիկի բեկորներ, ինչպես նաև թագադրման թիկնոցի մասեր։ Այն մասին, թե ինչ է եղել ոսկեզօծ մարմնը, բրոնզե թագը, կան միայն ասեկոսեներ ։ Այն ամենը, ինչ պահպանվել է, 1988 թվականի դեկտեմբերին վերադարձվել է լեհական կողմին։ Թագավորի աճյունը տեղավորվել Է Վարշավայի սուրբ Հովհաննես եկեղեցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Լեհ դիվանագետներ Կատեգորիա:Լեհ կալանավորներ և ձերբակալվածներ Կատեգորիա:Լեհ մանկավարժներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Կաթնաջուր (այլ կիրառումներ)
Կաթնաջուր, կարող է վերաբերել՝
Լեբես գամիկոս
Լեբես գամիկոս (λέβης γαμικός, բառացիորեն նշանակում է ամուսնական սկիհ, սկահակ, վազ), հին հունական կավե անոթի տեսակ, որին բնորոշ էին մեծ չափերը, կլորավուն ձևը, գլանաձև, երկարուկ բուկը և երկու կանթերը։ Այդպիսի անոթներ օգտագործվել են հարսանեկան արարողությունների ժամանակ. ամենայն հավանականությամբ, դրանց մեջ պահված հեղուկով հարսանիքից առաջ ցայել են հարսնացուներին, իսկ հարսանյաց հանդեսի վերջում անոթները ընծայել են նրանց։ Լեբես գամիկոսներ ընծայաբերվել են նաև պտղաբերության աստվածություններին։ Անոթները կամ դրանց կանգնակները (ի դեպ՝ վերջիններս կարող էին լինել ինչպես երկարուկ, այնպես էլ՝ կարճ) պատկերազարդված են։ Ամենահին լեբես գամիկոսներից մեկը, որ հայտնաբերվել է պեղումների արդյունքում, նկարազարդված է Սոֆիլոսի հետևորդ մի նկարչի կողմից, մ.թ.ա. մոտավորապես 580-570 թվականներին ։ Նկարազարդումներում, որպես կանոն, պատկերված են հարսանեկան տեսարաններ, այդ թվում՝ առասպելական մոտիվներով, ինչպես, օրինակ, Պելևսի ու Թետիսի հարսանիքը կամ Հոմերոսի «Իլիական»-ից քաջածանոթ Հեղինեի ու Մենելայոսի հարսանեկան արարողությունը՝ մարտակառքերի, հարսնեղբայրների ուղեկցությամբ ։ Լեբես գամիկոսներ հայտնաբերվել են նաև դամբարանադաշտերի պեղումների ժամանակ։
Աղբյուրներ
Fatás Cabeza, Guillermo; Borrás, Gonzalo (1993). Diccionario de Términos de Arte. Madrid: Anaya. p. 197. ISBN 84-7838-388-3.
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի արվեստ
Կաժիմ (այլ կիրառումներ)
Կաժիմ, կարող է վերաբերել՝
Կաթնատու (այլ կիրառումներ)
Կաթնատու անունը կարող է վերաբերել
Կաիու (այլ կիրառումներ)
Կաիու, կարող է վերաբերել՝
Միասնության արձան
Արձանի կառուցման ծրագրերի մասին հայտարարվել է 2003 թվականին ։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 31-ին այն բացել է Հնդկաստանի վարչապետ Նարենդրա Մոդին ։ Կառույցն արժեցել է 430 մլն դոլար ։ Արձանն իր շրջակա կառույցների հետ զբաղեցնում է 20 հազար քառ․ մ տարածք և շրջապատված է 12 քառ․ կմ մակերես զբաղեցնող արհեստական լճով։
.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 հիմնադրումներ Հնդկաստանում Կատեգորիա:Հսկայական արձաններ Կատեգորիա:Հնդկաստանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Գուջարաթ
Կալա (այլ կիրառումներ)
Կալա, կարող է վերաբերել՝
Կալակ (այլ կիրառումներ)
Կալակ, կարող է վերաբերել՝
Շորապան
Շորապան, (შორაპანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։
Պատմություն
1938 թվականին գյուղը ստացել է քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ։ Խորհրդային ժամանակահատվածում Շորապան գյուղում տեղակայված է եղել էլեկտրոէլեմոնտների և շինանյութների գործարան։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1258 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զեստափոնի շրջան
Ջանջորջո Տրիսինո
Ջանջորջո Տրիսինո, (իտալերեն՝ Gian Giorgio Trissino, ), իտալացի գրող, լեզվաբան։ Վերածննդի դարաշրջանի կլասիցիզմի ներկայացուցիչ։ «Մոֆոնիսբա» (1515 թ., հրատարակվել է 1524 թ.) ողբերգության և «Սիմիլիմներ» (հրատարակվել է 1548 թ.) կատակերգության մեջ Տրիսինոն օգտագործել է հին հույն, դրամայի ժանրային ու տաղաչափական առանձնահատկությունները։ Կլասիցիստական պոեմ ստեղծելու նրա փորձը որոշակի հաջողություն չի ունեցել։ «Գոթերից ազատագրված Իտալիան» (գիրք 1-27, հրտատարակվել է 1547-1548 թթ.) հերոսական պոեմը գրված է Հոմերոսի հետևությամբ, հեկզամետրիկ չափով։ Տրիսինոյի փորձը մեծապես յուրացրել են իտալացի կլասիցիստները։ Իր լեզվաբանական աշխատություններում Տրիսինոն պաշտպանել է իտալական գրական լեզվի կանոնացման անհրաժեշտությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իտալացի դրամատուրգներ
Շապել Վալոն
Շապել Վալոն (Chapelle-Vallon), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 201 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.24 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 16 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 148 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 121-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,8 %։ 121 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 112 անձ (59 տղամարդ և 53 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 27 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գնիլուշկա (Արգուբլիի վտակ)
Գնիլուշկա (Гнилушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում, Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Արգուբլի գետի աջ ափին 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տերեկ գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Becoming (գիրք)
Becoming, նախկին ԱՄՆ առաջին տիկին Միշել Օբամայի հուշագրությունը, որը հրատարակվել է 2018 թվականի նոյեմբերի 13-ին ։ Հեղինակը գրքում պատմել է իր անձնական փորձի, ծագման, Սպիտակ տունը կառավարելու տարիների, հանրային առողջության իր արշավի և որպես մայր՝ իր դերի մասին ։ Գիրքը հրատարակել է «Crown» հրատարակչությունը և թարգմանվել 24 լեզուներով ։ Մեկ միլիոն օրինակ նվիրաբերվել է երեխաներին գրքեր մատակարարող «First Book» շահույթ չհետապնդող կազմակերպությանը ։ Այն ավելի շատ է վաճառվել, քան 2018 թվականին ԱՄՆ-ում հրատարակված մյուս բոլոր գրքերը՝ ռեկորդ գրանցելով ընդամենը 15 օրում։
Նախադրյալներ
Հուշագրությունը հրատարակվել է 2018 թվականի նոյեմբերի 12-ին ։ Համաձայն «The Atlantic»  ամսագրի համանուն աղբյուրի՝ Բարաք Օբաման հայտնել է, որ Միշելը գիրքը գրելիս օգտվել է գրպանային գրողի ծառայություններից ։
Ընդհանուր տեսություն
Գրքի 24 գլուխները (ներածական մասը և վերջաբանը ներառյալ) բաժանված են երեք մասի՝ «Becoming Me», «Becoming Us» և «Becoming More»:  «Becoming Me»  մասում նկարագրվում է Օբամայի վաղ կյանքը, մասնավորապես՝ Չիկագոյի հարավային մասում ծնողների (Ֆրասեր և Մարիան Ռոբինսոնների) հետ անցկացրած տարիները։ Ընտանիքը ապրել է երկհարկանի առանձնատան երկրորդ հարկում, որտեղ Օբաման իր ննջասենյակը կիսել է եղբոր՝ Քրայգի հետ ։  Այնուհետև ներկայացվում է Փրինսթոնի համալսարանում և Հարվարդի իրավունքի դպրոցում ուսանելու, «Sidley Austin» իրավաբանական կազմակերպությունում որպես իրավաբան աշխատելու տարիները, որտեղ էլ նա հանդիպել է Բարաք Օբամային։ «Becoming Us»  մասում նկարագրվում է նրանց սիրային հարաբերությունները, ամուսնությունը, Բարաք Օբամայի քաղաքական գործունեության սկիզբը՝ Իլինոյս նահանգի Սենատում։ Գրքում պատմվում է Օբամայի՝ որպես աֆրոամերիկուհի ԱՄՆ առաջին տիկին կատարած գործունեության, մոր դերի և ամուսնական պարտականությունների մասին ։  Բաժինն ավարտվում է 2008 թվականի ընտրություններով, երբ Բարաք Օբաման ընտրվում է ԱՄՆ նախագահ։ «Becoming More» բաժնում նկարագրված է Բարաք Օբամայի նախագահությունը, Միշել Օբամայի «Let's Move» արշավը և իր դուստրերին՝ Մալիա և Սաշա Օբամաներին դաստիարակելու գործընթացը, և Օբամաների ընտանիքի կյանքի այլ կողմերը՝ որպես երկրի Առաջին ընտանիք ։
Վաճառք
Գիրքը՝ կոշտ կազմով, աուդիո և էլեկտրոնային տարբերակները ներառյալ, լույս ընծայման առաջին իսկ օրը ԱՄՆ-ում և Կանադայում վաճառվել է 725,000 օրինակով՝ այն դարձնելով 2018 թվականին հրատարկված երկրորդ բեսթսելլերը ։  Առաջին տեղում Բոբ Վուդվարդի «Fear:Trump in the White House»  գիրքն է, որը հրատարակման առաջին օրը վաճառվել է 900,000 օրինակով  ։  Այնուամենայնիվ, գրքերի վաճառքով զբաղվող «Barnes & Noble»  ընկերությունը հայտնել է, որ «Becoming»-ը գերազանցել է «Fear»-ին՝ առաջին շաբաթվա ընթացքում վաճառված օրինակների թվով։
Այդպիսով՝ այն դարձել է մեկ շաբաթում այդքան շատ օրինակներով վաճառված երկրորդ գիրքը՝ 2015 թվականին լույս ընծայված «Go Set a Watchman» գրքից հետո ։ Գիրքը առաջին շաբաթում վաճառվել է 1.4 միլիոն օրինակով ։ 15 օր անց այն դարձել է 2018 թվականին ԱՄՆ-ում վաճառված լավագույն բեսթսելլերը ։
2019 թվականի մարտի 26-ին արդեն «Becoming» -ը վաճառվել էր 10 միլիոն օրինակով ։
Արձագանք
Գրաքննությունների «Book Marks»  վեբ կայքի տվյալներով՝ քննադատների 18 տոկոսը բացասական, իսկ 73 տոկոսը դրական արձագանք է տվել այդ գրքին։ Այս տվյալները ստացվել են 22 գրաքննադատությունների վերլուծության հիման վրա ։ Գիրքը ստացել է 42.000 վարկանիշ, 41.000 գրաքննադատություն՝ «Goodreads» կայքում և 5 աստղից հավաքել 4.55-ը  ։  «The Atlantic»-ի խմբագիր Հաննա Գիոգրիսը գիրքն անվանել է «գրավիչ» և «թարմացնող» ։
Գրքի աուդիո տարբերակը արժանացել է մրցանակի՝ 2020 թվականի «Grammy Award for Best Spoken Word Album» անվանակարգում ։
Սաունդթրեք
Ամերիկացի երաժիշտ Questlove -ը այս գրքի համար սաունդթրեք է ստեղծել, որն անվանել է «The Michelle Obama Musiaqualogy» :
Ֆիլմ
2020թ. մայիսին Netflix ընկերությունը գրքի սյուժեի հիման վրա նկարահանեց գեղարվեստական ֆիլմ՝ ներկայացնելով գլխավոր հերոսուհու անցած ուղին ըստ հուշագրությունում պատկերված դրվագների ։ Ֆիլմում տեղ են գտել տեսագրություններ Միշել Օբամայի «կուլիսների հետևում» կատարած ուղեվորություններից, ինչպես նաև դրվագներ Օփրահ Ուինֆրիին և Սթիվեն Քոլբերին տված հարցազրույցներից ։
Շրջագայություն
2018 թվականի նոյեմբերին Միշել Օբաման իրականացրել է ազգային գրքի շրջագայություն, որը սկսվել է Չիկագոյում՝ United Center կենտրոնում ։  Օբաման գիրքը և շրջագայությունը նախադիտել է Չիկագոյի «Windy City Live»  հեռուստաշոուի ժամանակ, որը անց է կացվել Չիկագոյի Near West Side -ում՝ իր մայր բուհում՝  Whitney M. Young Magnet High School on Chicago's -ում ։
Սկզբնապես շրջագայությունն ընդգրկելու էր 10 քաղաք, բայց 2019 թվականի փետրվարին ավելացավ ևս 21 քաղաք, որոնցից վեցը՝ Եվրոպայում և չորսը՝ Կանադայում ։Ծանոթագրություններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինքնակենսագրություններ Կատեգորիա:2018 գրքեր Կատեգորիա:Newmag հրատարակչության գրքեր
Տուրբինանավ
Տուրբինանավ, շոգե կամ գազատուրբինի օգնությամբ շարժման մեջ դրվող նավ։ Առաջին շոգետուրբինանավը (երեք շոգետուրբինով անգլ․ «Տուրբինիա» Տ․) կառուցվել է 1894 թվականին։ Շոգեաուրբինային տեղակայանքներով են հանդերձված խոշորագույն ծովային հեղուկանավերը, մարդատար ու ռազմական նավերը են։ 1975 թվականի տվյալներով ծովային տրանսպորտային նավերի գրեթե մեկ երրորդը հանդերձվում էր շոգետուրբիններով, որոնց առավելագույն միավոր հզորությունը ավելի քան 40 մվտ էր։ Գազատուրբինանավերն առաջին անգամ կիրառվել են ռազմածովային նավատորմում 1943-1948 թվականներին։ Տրանսպորտային ծովային նավերում գազային տուրբինների օգտագործումն սկսվել է 1951 թվականից (անգլ․ «Սուրիս» հեղուկանավը)։ Գազային տուրբինները սովորաբար կիրառում են բարձր հզորության գլխավոր շարժիչներ ունեցող նավերում։
Սեն Ժերմեն դը Սալ
Սեն Ժերմեն դը Սալ (Saint-Germain-de-Salles), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Շանտել կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03237։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 437 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 287 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 210-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 77-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,3 %)։ 210 աշխատունակ բնակիչներից 190-ը աշխատում էին (105 տղամարդ և 85 կին), անաշխատանք էին 20-ը (13 տղամարդ և 7 կին)։ 77 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 31-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պոսինտհան
Պոսինտհան (Ապուր շան մսից (보신탕; 補身湯), կամ Կեջանհուկ (개장국)), Կորեական խոհանոցի ավանդական ճաշատեսակներից, որի հիմնական բաղադրիչը համարվում է շան միսը ։ Պնդում են, որ այդ ապուրը ամրապնդում է առնականությունը ։
Պատմություն
«Պոսինտհան» անվանումը բառացի նշանակում է «ապուր, որն ամրապնդում է օրգանիզմը»։ Այն, ըստ էության, հայտնվել է 20-րդ դարի կեսերին, մինչդեռ «Կեջանհուկ» եզրույթն առավել հին ծագում ունի և թարգմանաբար նշանակում է «շան մսից ապուր սոյայի սոուսով»։
Պատրաստման եղանակ
Ճաշատեսակի պատրաստման համար շան միսը եփում են կանաչ սոխով, պերուլլայի և խատուտիկի տերևներով և զանազան համեմունքներով՝ սոյայի մածուկ, կոչհուջան, պերուլլայի սերմերի փոշի ։
Քննադատություն
Ճաշատեսակը համարվում է կորեական խոհանոցի ամենատարածված ուտեստներից մեկը, ունի հին պատմություն Կորեայի մշակութում։ 20-րդ դարում ապուրի մասին մարդկանց վերաբերմունքը դառնում է խիստ հակասական ինչպես Կորեայում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս՝ կապված կենդանիների իրավունքների հետ։ Աշխարհահռչակ դերասանուհի Բրիժիտ Բարդոն այս կերպ է արտահայտվել. «Այն ազգը, որն ուտում է շան միս՝ վայրենիների ազգ է»։ Այս արտահայտությունից հետո մի շարք երկրների կառավարություններ արգելեցին շան մսի կիրառումը։
Հատկանշական է, որ Կորեայում պատմականորեն շունը չի համարվում որպես «մարդու ընկեր», սակայն նրա կարգավիճակը բավականին բարձր է, որպես Չինական հորոսկոպի 12 կենդանիներից մեկը։ Բացի դրանից, շան միսը չի համարվում ամենօրյա սնունդ, այլ սեզոնային կամ բուժիչ ճաշատեսակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կորեական ապուրներ Կատեգորիա:Շներ
Ֆաթ Ալի
Ֆաթ Ալի, բերդ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում, պատմական Քաշունիք (Բարգուշատ) գավառում, Մամարք գյուղի հարավային մասում, Բարգուշատ և Հագարի գետերի միախառնման տեղից ոչ հեռու , Բարգուշատ գետի աջ ափին ։ Բերդից քիչ բան է պահպանվել։ Բերդը պատկանել է Բարգուշատ գավառի տեր Ֆաթ-Ալի խանին։ Խանը հիշվում է 18-րդ դարի Սյունիքի ազգային ազատագրական պատերազմների ժամանակ տեղի ունեցած իրադարձությունների կապակցությամբ և հայ մատնենագրության մեջ հայտնի է Բաթալի սուլթան անունով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արցախի ամրոցներ Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջան Կատեգորիա:Սյունիքի ամրոցներ Կատեգորիա:Քաշունիք
Ջերարդ Սեկոտո
Ջերարդ Սեկոտո (Gerard Sekoto, ), հարավաֆրիկացի նկարիչ, երաժիշտ, քաղաքային սև արվեստի և սոցռեալիզմի հիմնադիրներից։ 1947 թվականից բնակվել է Ֆրանսիայում վտարանդիության մեջ։
Կենսագրություն
Ջերարդ Սեկոտոն ծնվել է Արևելյան Տրանսվաալում (այժմ հայտնի է որպես Մպումալանգա) գերմանական լյութերական եկեղեցու միսիայում։ Մանկությունն անցկացրել է Միդդելբուրգի մոտ գտնվող մեկ այլ միսիայում, որտեղ տեղափոխվել էր նրա հայրը որպես քահանա և քարոզիչ։ Սեկոտոն սովորել է Վոնդերհուկի դպրոցում, այնուհետև 1930 թվականին հաճախել է Գրաս-Դյոյի ինստիտուտ, հետագայում սովորել Պիտերսբուրգի մոտ գտնվող քոլեջում և ստացել ուսուցչի դիպլոմ։ 1934 թվականից մինչև 1938 թվականը դասավանդել է Պիտերսբուրգի մոտ գտնվող դպրոցում։
Վաղ տարիքից է սկսել նկարել, բայց գեղանկարչությամբ վերջնականապես սկսել է զբաղվել1930- ականների կեսերից, քոլեջն ավարտելուց հետո։ 1938 թվականին նա ստացավ ազգային գեղարվեստական մրցույթի երկրորդ կարգի մրցանակ։ 1939 թվականին նա որոշեց թողնել ուսուցումը և մասնագիտորեն զբաղվել արվեստով։ Դրանից հետո Սեկոտոն տեղափոխվեց Յոհաննեսբուրգ, հետագայում ավերված Սոֆիաթաուն թաղամաս։ Այստեղ նա սկսեց աշխատել յուղաներկով, այդ տեխնիկան սովորելով նկարիչներ Ալեքսիս Պրելլերից և Յուդիթ Գլյուկմանից։ Ավելի ուշ նա բնակվում է Քեյփթաունի, հետագայում ավերված թաղամասում և Պրետորիայում, որտեղ ստեղծել է քաղաքային կյանքը պատկերող գունագեղ նկարներ։
1947 թվականին Սեկոտոն որոշեց արտագաղթել և այլևս չվերադառնալ Հարավային Աֆրիկա։ Այդ որոշումը հիմնականում պայմանավորված էր քաղաքական ազատությունների և նրա ստեղծագործական զարգացման հեռանկարների բացակայությամբ։ Հարավաֆրիկյան ժամանակաշրջանի նրա աշխատանքները համարվում են Սեկոտոյի ստեղծագործության գագաթնակետը։ Փարիզյան առաջին տարիները դժվարին էին, և Սեկոտոն պատահականորեն որպես դաշնակահար է աշխատել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո բիզնեսի վերածված l'Echelle de Jacob («Հակոբի սանդուղք») գիշերային ակումբում։ Այստեղ նա ջազ է նվագել և երգել «սպիրիչուելս», ժամանակաշրջանի հայտնի ֆրանսիական երգեր և Հարրի Բելաֆոնտե որոշ երգեր։ Երաժշտությունը դարձավ այն միջոցը, որով նա կարող էր վճարել իր կենսակերպի և արվեստի դպրոցի ծախսերը։
Առաջին անգամ Ջերարդ Սեկոտոն հայտնվեց միջազգային արվեստագետների ուշադրության կենտրոնում, երբ մասնակցեց Թեյթ պատկերասրահում կազմակերպված հարավաֆրիկյան նկարիչների ցուցահանդեսին։ 1953 թվականից սկսած նրա աշխատանքները պարբերաբար ցուցադրվում էին Փարիզում, 1963 թվականից՝ ՀԱՀ-ում։ Իր մեկնելուց հետո առաջին անգամ 1966 թվականին նա վերադարձավ Աֆրիկա՝ շուրջ մեկ տարի անցկացնելով Սենեգալում։ Հենց այդ ժամանակ էլ նա զրկվեց հարավաֆրիկյան քաղաքացիությունից։ 1970-ական թվականների վերջերից նկարչի առողջությունը վատացավ և նրա աշխատանքները սկսեցին քիչ ցուցադրվել։ 1989 թվականին նա ստացավ Հարավային Աֆրիկայի Վիտվատերստանդի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում ։
Իր բոլոր ստեղծագործություններն ու գույքը Սեկոտոն նվիրաբերել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության երեխաների գեղարվեստական կրթության աջակցությանը։ Նվիրաբերության իրականացման նպատակով Ֆրանսիայի և ՀԱՀ կառավարությունների ջանքերով ստեղծվեց Ջերարդ Սեկոտոյի ֆոնդը։ 1998 թվականին Ֆրանսիայի կառավարությունը համաձայնվեց չհարկել նվիրաբերված գույքը և ողջ հավաքածուն, որը կազմում էր շուրջ 3000 նկար հանձնվեց Քեյփթաունի ազգային պատկերասրահին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի երաժիշտներ
Էմիտանս
Էմիտանս (emittance — ճառագայթում), լիցքավորված մասնիկների արագացված փնջի թվային բնութագիրն է, որը հավասար է ֆազային տարածության (ընդհանուր դեպքում 6-չափ) մեջ փնջի զբաղեցրած ծավալին։ Յուրաքանչյուր տարածական ուղղության համար կան ֆազային տարածության երկու փոփոխականներ։ Մասնիկի համար ֆազային տարածության փոփոխականներն են՝   և ժամանակը որպես անկախ փոփոխական։ Այս կոորդինատները համապատասխանում են մասնիկների դիրքին և դրանց իմպուլսի կոմպոնենտներին։
Էմիտանսի մեծության վրա ազդում են ինչպես փնջի չափսը կոորդինատային տարածությունում, այնպես էլ փնջի մասնիկների ցրվածությունն ըստ արագությունների (կամ իմպուլսների, ինչը համարժեք է)։ Էմիտանսն արագացուցչում փնջի կարևորագույն բնութագիր է հանդիսանում, քանի որ որոշում է փնջի հետագա օգտագործման էֆեկտիվությունը։
Փնջի շարժումն ըստ մեկ կոորդինատի դիտարկելիս էմիտանսը երկչափ է, ըստ երկու կոորդինատի (սովորաբար լայնական)՝ քառաչափ, ըստ երեք կոորդինատի՝ 6-չափ։
Էմիտանսը լինում է լայնական և երկայնական։ Ընդ որում, լայնական էմիտանսի դեպքում հիմնականում մասնիկների՝ կոորդինատների և իմպուլսների տարածությունում դիտարկումից  (x,p_x) անցնում են կոորդինատների և տարածման անկյունների  տարածություն։ Այսպիսով, լայնական էմիտանսը մեկ կոորդինատի երկայնքով չափվում է  մմ·միլիռադիանով։
Ընդունված է էմիտանսը պատկերել էլիպսի տեսքով։ Ընդ որում, քանի որ փունջը գաուսյան է, հաշվարկների ժամանակ հաճախ վերցվում է բաշխվածության այն մասը, որտեղ մասնիկների խտությունն ամենամեծն է։
Էմիտանսի ինվարիանտությունը
Էմիտանսի կարևորագույն հատկություններից մեկը դա նրա պահպանումն է, երբ փունջն անցնում է ֆոկուսացնող համակարգի միջով, որը բաղկացած է գծային դաշտով մագնիսական տարրերից (դիպոլ մագնիս, քվադրուպոլ ոսպնյակ)։ Այսպիսով, փնջի ֆոկուսացման ժամանակ փոքրանում է ցրվածությունն ըստ կոորդինատների, բայց մեծանում է ցրվածությունն ըստ իմպուլսների։ Տեղափոխման անցագծի երկայնքով փնջի չափսն արտահայտվում է էմիտանսի և Թվիսի բետա ֆունկցիայի միջոցով։ : Ֆազային տարածության պահպանումը բացատրվում է Լիուվիլի թեորեմով։ Էմիտանսը դադարում է պահպանվել, եթե փնջի մասնիկների վրա ազդում են ոչ գծային մագնիսական դաշտեր (սեքստուպոլ ոսպնյակ) կամ դիսիպատիվ ուժեր (ռադիացիոն շփում, ներփնջային ցրումներ և այլն)։
Էմիտանսն էլեկտրոնային սինքրոտրոնում
Թեթև ռելյատիվիստիկ մասնիկների համար շրջանային արագացուցչում մեծ դեր է խաղում սինքրոտրոնային ճառագայթումը։ Հենց դա է որոշում փնջի ձևն ու չափսն էլեկտրոնային սինքրոտրոններում։ Հատուկ ժամանակահատվածում (սովորաբար տասնյակ միկրովայրկյաններ) ներմուծված փունջը ձեռք է բերում գաուսյան բաշխում ըստ բոլոր երեք կոորդինատների, որը հավասարակշռում է տատանումների ռադիացիոն մարումը և սինքրոտրոնային ճառագայթման քվանտային ֆլուկտուացիաները, որոնց պատճառով տատանվում է էմիտանսը:Հավասարակշիռ հորիզոնական ռադիացիոն էմիտանսը որոշվում է հետևյալ արտահայտությամբ  ։
Հղումներ
__INDEX__
Կատեգորիա:Արագացուցչային ֆիզիկա
Հայոց դրամբյանիզմն ու ես
«Հայոց դրամբյանիզմն ու ես», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№№ 128, 129 և 135) մայիսի 12-ի, մայիսի 13-ի և մայիսի 21-ի համարներում ։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 260-270), և 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 260-269) ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Իրժի Տրնկա
Իրժի Տրնկա (Jiří Trnka, ), չեխ կինոռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր։ ՉԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1963)։ Ստեղծագործական գործունեությունն սկսել է 1928 թվականին, տիկնիկների թատրոնում՝ Յն. Մկուպայի ղեկավարությամբ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին աշխատել է Պրագայի Ազգային թատրոնում որպես նկարիչ։ Պատերազմից հետո Տրնկան եղել է տիկնիկային կինոյի առաջին ստեղծողներից։ Լավագույն մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերից են՝ «Արքայազն Բայայան» (1950, ըստ Նեմցովայի), «Քաջարի զինվոր Շվեյկի արկածները» (1955, ըստ Հաշեկի), «Գուր-վինեկի կրկեսը» (1955), «Ձեռք» (1966)։ ճանաչվել է նաև որպես մանկական գրքեր պատկերազարդող։ ՉԽՍՀ պետական (1954), ՉԽՍՀ խաղաղության (1958) մրցանակներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ ռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Չեխ մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Չեխ սցենարիստներ Կատեգորիա:Չեխ նկարիչներ Կատեգորիա:Չեխ մանկավարժներ Կատեգորիա:Չեխ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Չեխ քանդակագործներ
Համաճարակ
Համաճարակ, էպիդեմիա, միատեսակ վարակիչ հիվանդությունների իրար հաջորդող պրոցես, որն արտահայտվում է որևէ կոլեկտիվում, բնակավայրում, շրջանում կամ երկրում դրանց նշանակալի տարածմամբ։ Համաճարակի բռնկմանը նպաստող նախադրյալներն են սանիտարական կանոնների խախտումը, վարակի աղբյուրների, փոխանցողների և բնակչության ընկալունության առկայությունը, առողջապահական օրգանների անբավարար կանխարգելիչ աշխատանքը և այլն։ Տվյալ վայրի և տվյալ պատմական պայմանների համար սովորական (նվազագույն) հիվանդությունը կոչվում է սպորադիկ, երբ արձանագրվում են հիվանդության իրար հետ կապ չունեցող առանձին դեպքեր։ Ոչ մեծ տերիտորիայում (մեկ բնակավայր, քաղաքի կամ ավանի մի մաս, հանրակացարան, զորանոց) հիվանդության տարածումը, որն ընթանում է կարճ ժամանակամիջոցում, անվանում են համաճարակային բռնկում, իսկ մեծ տերիտորիաներում, երբեմն մի քանի երկրներում կամ մայրցամաքներում, բնակչության զանգվածային ախտահարումը՝ աշխարհավարակ (պանդեմիա)։ Երբ վարակիչ հիվանդությունը որոշակի տերիտորիայում գրանցվում է մշտապես և շատ տարիների ընթացքում, անվանում են տեղաճարակ (էնդեմիա) կամ հիվանդության տեղաճարակայնություն, իսկ որոշակի տերիտորիայում երկարատև գրանցվող և վատ պայմանների հետ կապված հիվանդությունը (որովայնային տիֆ, դիզենտերիա, բծավոր տիֆ)՝ վիճակագրական համաճարակայնություն։ Եթե հիվանդությունը կապված է բնական որոշակի պայմանների առկայության հետ (օրինակ, ժանտախտի հարուցիչի մշտական շրջանառությունը ավազամկների, արջամկների, գետնասկյուռների միջև), անվանում են իսկական տեղաճարակայնություն։ Տվյալ բնակավայրին ոչ բնորոշ, այլ երկրներից ներմուծված վարակիչ հիվանդությունները կոչվում են էկզոտիկ՝ տարաշխարհիկ։ Նկատվում են վարակիչ հիվանդությունների քանակական տատանումներ՝ կապված տարվա եղանակների հետ (սեզոնականություն), որոնք պայմանավորված են փոխանցողների ակտիվության սեզոնային տատանումներով, վարակի աղբյուր հանդիսացող որոշ կենդանիների կյանքի առանձնահատկություններով (օրինակ, արջամկների և գետնասկյուռների ձմեռային քունը ընդհատում է դրանց շփումը մարդկանց հետ, և կանխվում է ժանաախտի տարածումը)։ Ամռան ամիսներին, մրգի և բանջարի օգտագործման հետ կապված, մեծանում է աղիքային վարակիչ հիվանդությունների թիվը։ Համաճարակ կենդանիների, էպիզոոտիա, համաճարակային պրոցեսների ինտենսիվության բարձրացում, որն արտահայտվում է վարակիչ հիվանդությունների (դաբաղ, ժանտախտներ, խոշոր եղջերավորների պերիպննմոնիա են) առավել լայն տարածմամբ։ Այն կարող է ընդգրկել տնտեսությունը, շրջանը, մարզը կամ երկիրը։ Համաճարակը բնորոշվում է հիվանդությունների զանգվածային բռնկումներով, վարակի աղբյուրների ընդհանրությամբ, գաղտնի շրջանի տևողության սահմաններում հիվանդության միաժամանակյա կամ հաջորդական առաջացմամբ և հիվանդության առանձին դեպքերի տարածքային մոտիկությամբ։
Կատեգորիա:Համաճարակներ
Խաչիկ Խաչեր
Կենսագրություն
Խաչիկ Խաչերը ծնվել է 1946 թվականին Թեհրանում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Թեհրանի հայոց ազգային Քուշեշ վարժարանի (նախկին Հայկազյան-Դավթյան) դպրոցում, այնուհետև կրթությունը շարունակելու նպատակով մեկնել է Գերմանիա, 1966-1978 թվականներին սովորել Ախեն քաղաքի Տեխնիկական համալսարանի (1974) և արդյունաբերական տնտեսություն և կառավարում բաժինների (1978) մագիստրատուրայի դիպլոմ ։
Ստեղծագործություններ
Պատմվածքների ժողովածուներ հայերենով
Կարճ պատմվածքների ժողովածուներ պարսկերենով
Լյաոնին Ֆլայինգ Լեոպարդս
«Լյաոնին Ֆլայինգ Լեոպարդս» (չին.` 辽宁飞豹, անգլ.` Liaoning Flying Leopards), չինական պրոֆեսոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA) հյուսիսային դիվիզիոնում։ Տեղակայված է Յինգկու քաղաքում (Լյաոնին երկրամաս)։ Տան հանդիպումներն ակումբն անցկացնում է «Տեսի գիմնազիում» մարզապալատում։
Հիմնադրվել է 1995 թվականին։ Մինչև 2008 թվականը կրել է «Լյաոնին Հանթերս» անվանումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինական բասկետբոլային ակումբներ
Հիպողիտոս
Հիպողիտոս, վաղ քրիստոնեական հեղինակ, հակապապ և նահատակ (217/218 — 235)։ Արևմուտքում նրա տոնը նշվում է օգոստոսի 13-ին, իսկ ուղղափառներն այն նշում են հունվարի 30-ին (փետրվարի 12-ին)։
Կենսագրություն
Աշխատել է Հռոմում, սակայն գրել է հունարենով։ Նրա կրթությունը հելլենիստական է եղել։ Ենթադրվում է, որ նա ունեցել է հունական ծագում, սակայն կա նաև վարկած, որ նա արևելք եկել է հասուն տարիքում։ Եղել է կաթոլիկ եկեղեցու ջատագովը և թե՛ խոսքով, թե՛ գործով պայքարել է հերետիկոսների դեմ։
Որոշելով, որ Զեփյուռինոս պապն ընդունում էր հերետիկոսներին, Հիպողիտոսն առանձնանում է նրանից և ստեղծում իր համայնքը։ Նրա ընդդիմադիր տրամադրվածությունն առավել ուժեղանում է այն ժամանակ, երբ Կալիստոս I-ը ընտրվում է պապ, և այդուհետ Հիպողիտոսը մնում է հակապապ նաև Ուրբանոս I-ի և Պոնտիանոսի օրոք։ Վերջինիս հետ աքսորվում է Սարդինիա, որտեղ նրանք հաշտվում են և որոշում, որ հաջորդ պապը լինելու է Անտերոսը։
Հիպողիտոսը մահվան է դատապարտվել քառատվելով։
Փաբիանոս պապը հանդիսավոր կերպով հողին է հանձնել Պոնտիանոսի և Հիպողիտոսի մասունքները։
Սերգեյ Լազարև
Սերգեյ Վյաչեսլավի Լազարև, ռուս երգիչ, թատրոնի և կինոյի դերասան։ Նախկին Smash!! խմբի մասնակից։ Ռուսաստանի ներկայացուցիչն է «Եվրատեսիլ-2016» երգի մրցույթում։
Կենսագրություն
Սերգեյ Վյաչեսլավի Լազարևը ծնվել է 1983 թվականի ապրիլի 1-ին Մոսկվայում։ Չորս տարեկանից զբաղվել է սպորտային մարմնամարզությամբ։ Ծնողները Վյաչեսլավ Յուրիի և Վալենտինա Վիկտորի Լազարևները ամուսնալուծվել են, երբ նա դեռ փոքր էր, եւ նրան իր եղբոր Պավելի հետ դաստիարակել է մայրը ։ Աստիճանաբար Լազարևը դադարեցրել է այցելությունը սպորտային սեկցիաներում և շարունակեց պարապմունքները տարբեր մանկական երաժշտական համույթներում։ 9-ից մինչեւ 11 տարեկանը երգիչը երգում էր Վլադիմիր Լոկտևաի անվան համույթում իր եղբոր հետ միասին։ Այդ նույն ժամանակ խաղացել է նա Բորիս Պոսկովսկոի անվան թատրոնում։ 1995 թվականին դարձել է "Непоседы" անսամբլի մասնակիցներից մեկը։ "Непосед" կազմում մասնակցել է հայտնի հեռուստատեսային ծրագրերում ու փառատոններում։ Նույն թվականին նկարահանվել է հեռուստատեսային հումորային "ամսագրում -Ералаш":
Կրթություն
Ավարտել է (սովորել է սկսած հինգերորդ դասարանից) մոսկովյան №1061 դպրոցը։ Դպրոցում ստեղծել են թանգարան, որը նվիրված է նրան :1999 թվականին Սերգեյ Լազարևը դարձել է թատերական բուհի դպրոց-ստուդիայի (ՄԽԱՏ) ուսանող, իսկ 2003 թվականին ավարտել է այն։
«Եվրատեսիլ-2016» երգի մրցույթ
2015 թվականի դեկտեմբերին Սերգեյ Լազարևը ընտրվել է համառուսաստանյան պետական հեռուստաընկերությունում Ռուսաստանի Եվրատեսիլ-2016 -ի ներկայացուցիչ Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:«Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ճայ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ
Նյու Հեմփշիր
Նյու Հեմփշիր (New Hampshire), ոչ մեծ նահանգ ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևելքում՝ Նոր Անգլիա շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1 318 194 մարդ (2011 թ.)։ Ոչ պաշտոնական անվանումը «Գրանիտե նահանգ» է։ Նահանգի մայրաքաղաքը Կոնկորդն է, ամենախոշոր քաղաքը՝ Մանչեսթերը։ Մեծ Բրիտանիայից անկախացած առաջին նահանգն է երկրում։ Նահանգի նշանաբանն է. «Ապրիր ազատ կամ մահացիր։» (Live free or die)։
Պատմություն
Նյու Հեմփշիր գավառը հիմնվել է 1623 թվականին բրիտանացի կապիտան Ջոն Մեյսոնի կողմից։ Նահանգն իր անունն ստացել է ի պատիվ անգլիական Հեմփշիր կոմսության։ Անկախության համար պատերազմի ժամանակ Նյու Հեմփշիրը դարձավ 13 սյուներից մեկը, որոնք դրվեցին բրիտանական տիրապետության դեմ, և առաջին նահանգը, որը անկախ հռչակվեց։ Նահանգի մայրաքաղաք Կոնկորդն անցյալում հայտնի էր Ռամֆորդ և Պենակուկ անուններով։
Աշխարհագրություն
Նյու Հեմփշիրն ավանդաբար մտցնում են Նոր Անգլիա պատմա-մշակութային շրջանի կազմի մեջ։ Հյուսիսից նահանգը սահմանակից է կանադական Քվեբեկ գավառին, արևելքից՝ Մեն նահանգին և Ատլանտյան օվկիանոսին, հարավից՝ Մասաչուսեթսին, արևմուտքից՝ Վերմոնտին։ Նյու Հեմփշիրի մակերեսը 24 217 կմ² է (46-րդը երկրում)։ Նահանգի՝ Ատլանտյան օվկիանոսին ափամերձ հատվածը 29 կիլոմետր է։
Հյուսիսում են գտնվում Սպիտակ լեռները, որը հայտնի զբոսաշրջական կենտրոն է, իսկ Նյու Հեմփշիրի միջնամասում տեղակայված է Նորանգլիական բարձրությունը, հարավ-արևելքում՝ մերձօվկիանոսյան ցածրավայրը։ Կլիման ունի մայրցամաքային բնույթ՝ տաք, կարճատև ամառ, և ցուրտ, բավականին խստաշունչ, ձնառատ ու քամոտ ձմեռ։ Նահանգի գլխավոր գետերն են Կոնեկտիկուտը և Մերիմակը, որոնց էներգիան օգտագործվում է ՋԷԿ-երի կողմից։
Խոշորագույն լիճը Ուիննիպեսոկին է։
Տնտեսություն
Ավանդույթի համաձայն՝ նահանգի արդյունաբերությունը հիմնվում է ՋԷԿ-երի էներգիայի վրա։ 19-րդ դարում, երբ Նյու Հեմփշիրում սկսվեց ինտենսիվ արդյունաբերությունը, խոշոր կապիտալն ուղղվեց դեպի ալրաղացը, տեքստիլ և կաշվե կոշկեղենի արտադրությունը։ 20-րդ դարի վերջին դրանց փոխարինեց մեքենաշինությունը, ինչպես նաև էլեկտրոնիկայի արտադրությունը։ Այսօր Նաշուա քաղաքը մասնագիտանում է օպտիկայի, Պորթսմութը` ավտոմասերի և ծովային նավերի արտադրության վրա։
Գյուղատնտեսության մեջ գերակշռում են անասնաբուծությունը, թռչնաբուծությունը, ջերմոցային տնտեսությունը` մասնագիտանալով լոռամրգիի և հապալասի արտադրությամբ։
Միակ օվկիանոսային նավահանգիստը Պորթսմութն է։ Բնակչության զգալի մասը (մինչև 15 %) զբաղված է սպասարկման և զբոսաշրջության ոլորտում։
Ռասայական կազմ
Բնակչության բաշխումն ըստ ռասայական հատկանիշի.
Կրթություն և գիտություն
Հանովերում է գտնվում ԱՄՆ-ի ամենահին բուհերից մեկը։
Սեն Ժերմեն դե Ֆոսե
Սեն Ժերմեն դե Ֆոսե (Saint-Germain-des-Fossés), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Վարեն սյուր Ալյե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03236։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 3667 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ակաուրթա
Ակաուրթա (აკაურთა), գյուղ Վրաստանի Բոլնիսի շրջանում։ Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1174 մարդ ։
Գյուղը հիմնականում ադրբեջանաբնակ է։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ադրբեջանցիներն են, իսկ տարածված կրոնը՝ իսլամն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Սեն Կապրե (Ալյեի գավառ)
Սեն Կապրե (Saint-Caprais), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03222։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 56 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 44-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 75,9 %)։ 44 աշխատունակ բնակիչներից 41-ը աշխատում էին (21 տղամարդ և 20 կին), անաշխատանք էին 3-ը (տղամարդ)։ 12 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ