cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պանծալի հեղափոխություն
«Պանծալի հեղափոխություն» (Glorious Revolution), 1688-1689 թվականներին Անգլիայում տեղի ունեցած պետական հեղաշրջման ընդունված անվանում (ի հակակշիռ Անգլիական հեղափոխության 1640—1660)։ Հեղաշրջումը (Հակոբ II Ստյուարտի փոխարեն գահ բարձրացվեց նրա փեսան՝ Վիլհելմ III Օրանացին, որի կինը՝ Մարիա 2-րդ Ստյուարտը հայտարարվեց գահակից), վերջնականապես վերացրեց բացարձակապետությունը՝ որպես պետական կառավարման ձև և Անգլիայում հաստատեց սահմանադրական միապետություն, որի գերագույն իշխանությունը պառլամենտն էր։
Կատեգորիա:Հեղափոխություններ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմներ
Ex aequo et bono
Արբիտրաժ
Ex aequo et bono-ն թույլատրված է նաև Յունսիտրալի Արբիտրաժային կանոնագրքում։
Կատեգորիա:Հռոմեական իրավունքի եզրույթներ Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Իրավարություն
Հիշել (ֆիլմ)
Հիշել (Remember), 2015 թվականին կանադահայ ռեժիսոր Ատոմ Էգոյանի Բենջամին Ավգուստի սցենարով նկարահանած հոգեբանական դրամա-թրիլերը՝ Քրիստոֆեր Պլամմերի գլխավոր դերակատարմամբ։
Սյուժե
Նյու Յորքի մի ծերանոցում բնակվում է Աուշվիցի համակենտրոնացման ճամբարը վերապրած Մաքս Ռոզենբաումը՝ ծերունական հիշողության կորստով տառապող Զև Գութմանի հետ։ Մաքսն անընդհատ հիշեցնում է Զև Գութմանին, որ նրանց ընտանիքները ոչնչացվել են Աուշվիցում՝ բլոկֆյուրեր Օտտո Վալիշի կողմից, ով կեղծ փաստաթղթերով կարողացել է ԱՄՆ ներգաղթել և խուսափել պատժից։ Մաքսը համոզում է Զև Գութմանին, որ պետք է գտնել Վալիշին և վրեժխնդիր լինել նրանից՝ իրենց ոչնչացված ընտանիքների համար։ Մաքսը իր երկարատև պրպտումների շնորհիվ կարողացել էր գտնել չորս անձանց, որոնք համապատասխանում են Վալիշի նկարագրությանը և այս տվյալները հանձնում է Զևին, ով փախչում է ծերանոցից և ձեռնամուխ լինում իր առաքելության իրագործմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ատոմ Էգոյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Ալեքսանդր Հումբոլդտի անվան ազգային պարկ
Ալեքսանդր Հումբոլդտի անվան ազգային պարկ (իսպ.՝ Parque Nacional Alejandro de Humboldt), ազգային պարկ, որը գտնվում է Կուբայի Օլգին և Գուանտանամո պրովինցիաների կազմում ։
Այս ազգային պարկը իր անվանումը ստացել է հայտնի գերմանացի գիտնական Ալեքսանդր ֆոն Հումբոլդտի անունից։ 2001 թվականին Ալեքսանդր Հումբոլդտի անվան ազգային պարկը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ ։ Այս պարկը մյուսներից տարբերվում է հիասքանչ տեսարաններով, բազմապիսի լանդշաֆտներով, սուր կտրվածքներով և կտրուկ վայէջքներով։ Տարածքը կազմում է 71.140 հեկտար ։ Ազգային պարկում անցկացվում են տարբեր էքսկուրսիաներ՝ զբոսաշրջիկների համար։
Ժանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Կատեգորիա:Կուբայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Պայծառություն
Պայծառություն, լույսի աղբյուրի լուսարձակումը տվյալ ուղղությամբ բնութագրող մեծություն։ Նշանակվում է L տառով։ Լուսարձակող մակերևույթի dՏ տարրի պայծառությունը որևէ ուղղությամբ որոշվում է նույն ուղղությամբ այդ տարրի լույսի ուժի (dI) և դիտարկվող ուղղությանն ուղղահայաց հարթության վրա տարրի պրոյեկցիայի մակերեսի հարաբերությամբ․
որտեղ α-ն dS տարրի նորմալի և դիտարկվող ուղղության միջև կազմված անկյունն է։ Միավորների միջազգային համակարգում պայծառությունը չափվում է կդ/մ2 (նիտ) միավորով։
Էներգետիկական պայծառություն
Դիտարկվող ուղղությամբ միավոր մարմնային անկյան ներսում պարփակված ճառագայթման այն հոսքը, որ բաժին է րնկնում այդ ուղղությանն ուղղահայաց հարթության վրա լուսարձակող մակերևույթի պրոյեկցիայի միավոր մակերեսին․
որտեղ dΦ-ն լուսարձակող մակերևույթի dS մակերեսով տարրի ճառագայթման հոսքն է dΩ մարմնային անկյան ներսում, իսկ α-ն դիտարկվող ուղղության և dS մակերեսի նորմալի միջև կազմված անկյունն է։ Միավորների միջազգային համակարգում էներգետիկական պայծառությունը արտահայտվում է վտ/(ստեռ·մ2) միավորով։
Աստղագիտությունում
Աստղագիտության մեջ պայծառությունը երկնային մարմինների մակերևույթի ճառագայթման կամ անդրադարձման ունակության բնութագիրն է։ Երկնային թույլ աղբյուրների պայծառությունը արտահայտում են 1 քառակուսի վայրկյանի, 1 քառակուսի րոպեի կամ 1 քառակուսի աստիճանի հավասար մակերեսի աստղային մեծությամբ, այսինքն՝ այդ մակերեսի առաջացրած լուսավորվածությունը համեմատում են հայտնի աստղային մեծության աստղի առաջացրած լուսավորվածության հետ։
Սան Սեկոնդո դի Պիներոլո
Սան Սեկոնդո դի Պիներոլո (San Secondo di Pinerolo) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 3.403 մարդ։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 284 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10060։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0121։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Սուխայա Միշեգա
Սուխայա Միշեգա (Сухая Мышега), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Միշեգա գետի ձախ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Գետի ակունքը սկսվում է Կլիշինո գյուղում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բարաք Օբամայի ընտանիք
Բարաք Օբամայի ընտանիք, աֆրոամերիկացիներից, անգլոամերիկացիներից, ինդոնեզացիներից և քենիացիներից (լուո) կազմված ընտանիք։ Ճանաչման է հասել ԱՄՆ-ի 44-րդ նախագահ Բարաք Օբամայի շնորհիվ  ։ Նախկինում ընտանիքը եղել է «ԱՄՆ-ի առաջին ընտանիքը»։ Օբաման ԱՄՆ-ի առաջին աֆրոամերիկացի նախագահն է և ամենաերիտասարդ ընտանիքը՝ Քենեդու ընտանիքից հետո։ Մի լրագրող գրել է, որ «երիտասարդ, էներգիայով Օբամայի ընտանիքը վերադարձնում է Քամելոտի (Քենեդու) օրերը» ։
Ներկա կազմ
Մալիա Օբամա (Malia Obama, 1998 թվականի հուլիսի 4 ) և Սաշա (Նատաշա) Օբամա (Sasha (Natasha) Obama, 2001 Թվականի հունիսի 10), Բարաք Օբամայի դուստրերը։ Սաշան ամենափոքրիկ երեխան է Սպիտակ տանը Ջոն Քենեդի Կրտսերի ժամանակից, որը 1961 թվականին հոր նախագահական ելույթի ժամանակ նորածին էր ։ Ինչպես նաև Սաշան, որը Սպիտակ տան առաջին բնակիչն էր, որ ծնվել էր 21-րդ դարում։
Մինչև երդում կատարելու արարողությունը Բարաք Օբաման «Parade» ամսագրում բաց նամակ է հրապարակել իր դուստրերին, որտեղ մաղթել է նրանց և Ամերիկայի բոլոր երեխաներին.
Մեծանան աշխարհում, ուր երազանքներին սահմանափակումներ չկան, և չկան նպատակներ, որոնք դուք չեք կարող հասնել, և դառնալ կարեկցող, ունենալ հավատարիմ կանայք, ովքեր կօգնեն կառուցել այս աշխարհը:
Ապրելով Չիկագոյում՝ նրանք ապրում են խիստ զբաղված կյանքով, ինչպես տեղեկացնում է «Associated Press»-ը. «ֆուտբոլը, պարերը, թատերական շրջանակը Մալիի համար, մարմնամարզությունը և գլխարկի պարը՝ Սաշայի համար, դաշնամուրը և թենիսը՝ երկուսի համար» ։ 2008 թվականի հուլիսին ընտանիքը տվել է հարցազրույց Access Hollywood հեռուստահաղորդման համար, հետագայում Օբաման ափսոսացել է, որ թույլ է տվել դստրերին նկարահանվել ։
Ընտրությունների գիշերվա իր հաղթական խոսքի ժամանակ Բարաք Օբաման խոստացել է, որ կգնի շունը իր դուստրերի համար, երբ նրանք կբնակվեն Սպիտակ տանը ։ Շան ընտրությունը ձգձգվել է, քանի որ Մալին շան բրդից ալերգիա ուներ. վերջում նախագահը ասել է, որ շան ընտրությունը կայանալու է լաբրադորի և պորտուգալական ջրային շների միջև, ընդ որում, նրանք մտադիր էին եղել վերցնել շուն ապաստարանից : Արդյունքում ընտանիքին «պորտուգալացի» Բոյին են նվիրել՝ վերցնելով գործարանատիրոջից։
2015 թվականի մայիսին քենիացի փաստաբան Ֆելիքս Կիպրոնոն (Felix Kiprono) հայտնել է Մալիի հետ ամուսնանալու մտադրության մասին։ Որպես հարսնացուի գին նա առաջարկել է 70 ոչխար, 50 կով և 30 այծ ։
Մերիան Շիլդս Ռոբինսոն (Marian Shields Robinson, ավելի հայտնի է Մերիան Շիլդս անվամբ, 1937 թվականի հուլիս), Բարաք Օբամայի զոքանչը, Միշել Օբամայի մայրը։ Այրի է, ամուսինը՝ Ֆրեյզեն Ռոբինզոնը (Fraser Robinson III), որի հետ նա ամուսնացել է 1960 թվականին, մահացել է 1991 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընտանիքներ Կատեգորիա:Բարաք Օբամա Կատեգորիա:Ամերիկացիներ ծագումնաբանություն
Անդրե Անտուան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասաններ
Մուրման Լեբանիձե
Մուրման Լեբանիձե (მურმან ლებანიძე, ), վրացի բանաստեղծ, թարգմանիչ, ակնարկագիր։ Ռուսթավելի մրցանակի դափնեկիր (1973)։
Կենսագրություն
Մուրման Լեբանիձեն ծնվել է Ադրբեջանի Աղստև քաղաքում։ Սովորել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին, ծանր վիրավորվել է և վերադարձել Թբիլիսի։ 1948 թվականին ամուսանցել է Հելեն Ճավճավաձեի հետ։
1950 թվականին լույս է տեսել բանաստեղծությունների առաջին գիրքը։ Ավելի քան 30 գրքերի հեղինակ է։ Գրել է նաև մանուկների համար։ Վրացերեն է թարգմանել Նիկոլայ Նեկրասովի և այլ բանաստեղծների գործերը ։ Գրել է «Սևանի ափին» պոեմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Մարիա Պեդրասա
Կարիերա
Կինոռեժիսոր Էստեբան Կրեսպոն իմացել է Փեդրազայի մասին իր ինստագրամյան էջով և առաջարկել է նկարահանվել «Սեր» ֆիլմում ։ Փեդրազան ստացել է Լաուրայի դերը՝ միանալով դերասանական կազմին, որի անդամներն են նաև Փոլ Մոնենին, Նատալիա Տենան, Գուստավո Սալմերոնին և Նաչո Ֆրեսնեդին ։ Ֆիլմը թողարկվել է 2017 թվականին։
Որպես դերասանուհի մարմնավորել է Էլիսոն Փարքերի դերը «Թղթե տունը» (La Casa de Papel) հեռուստասերիալում։ Նեթֆլիքսի հեռուստասերիալներում նկարահանվելը նրան համաշխարհային ճանաչում է բերել ։ Նույն տարում նկարահանվել է RTVE հեռուստաալիքի թողարկած «Si fueras tú» (Եթե լինեիր դու) վեբ սերիալում՝ մարմնավորելով Ալբա Ռուիս Ալոնսոյի և Քրիստինա Ռոմերոյի դերերը ։
2018 թվականի սկզբին հայտարարվել է Նեթֆլիքս իսպանական երկրորդ օրիգինալ սերիալում Փեդրազայի մասնակցության մասին, որը կոչվում է «Էլիտա», ինչպես նաև «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում նկարահանվելու մասին, Միգել Էռանի և Խայմե Լորենտեի հետ միասին ։ «Էլիտա» հեռուստասերիալի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի հոկտեմբերին։ Նկարահանումների ավարտից հետո Atresmedia-ն հաստատել է, որ դերասանուհին դառնալու է Plano a Plano ընկերության կողմից արտադրված «Խաղալիք տղա» ֆիլմի գլխավոր հերոսուհին ։
Անձնական կյանք
2018 թվականից հանդիպում է Խայմե Լորենտեի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Սուխայա Ժալկա
Սուխայա Ժալկա (Сухая Жалка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Ժալկա գետի աջ ափին՝ 5,1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Գետի ակունքը սկսվում է անտառներում։ Գետի ակունքը հոսում է Մարինո գյուղում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լամա (բուդդիզմ)
Լամա (བླ་མ་, Վայլի։ bla ma), տիբեթական բուդդիզմում կրոնական ուսուցիչ։
Լամա անվանումը համապատասխանում է սանսկրիտական «Գուրու» հասկացությանը և կարող է օգտագործվել վանականին հարգանքով դիմելու համար, նրա համար, որ ընդգծվի նրա հոգևոր կատարելությունը ու հմտությունները or heads of monasteries. կամ կարող է լինել տիբեթցի լամաների հիերարխիայի կրոնական տիտղոսի բաղկացուցիչ մասը, ինչպես՝ Դալայ-լամա, Պանչեն-լամա, ինչպես նաև հյուսիսային բուդդիզմի հիերարխիայի տիտղոս (Բուրյաթիա, Տիվան, Ալթայ)՝ Համբո-լամա, Կամբը-լամա։
Հնարավոր է, որ տիբեթական բուդդիզմը ոչ ճիշտ ընկալման պատճառով, լամա տերմինը պատմականորեն, ինչպես նաև սխալմամբ օգտագործվել է բոլոր տիբեթական բուդդիզմի ներկայացուցիչներին արևմտյան գիտնականների կողմից։ Նաև տիբեթական բուդդիզմը հաճախ անվանվել է լաամիզմ, քանի որ արևմտյան գիտնականները և ճամփորդները չէին ընդունում այդ տեսակը, որպես բուդդիզմի մի մաս։ Այժմ լամաիզմ տերմինը համարվում է սխալ։
Նշանակություն
Անվանումը օգտագործվում է վանականերին պատիվ ցուցաբերելու համար Նյինգմա, Կագյու և Սակյա դպրոցներում։ Արևմուտքում լամաներին անվանում են նրանց, ովքեր զգալի ձեռքբերումներ են ունեցել հոգևոր կատարելագործման մեջ։
Լամայի դերը
Լամայի դերը աշակերտի բացահայտումն է, նրա ուսման պրակտիկան ։
«Բուդդիստ ուսուցիչը պետք է ունենա անկեղծ կարեկցանքի հատկանիշներ և Դհարմայի խորը գիտելիքներ։ Բացի այդ, լաման ոչ միայն կիսվում է իր գիտելիքներով, այլև նա պետք է գործարկի այն, ինչ սովորում է, վստահի և նրան, ինչ հաղորդում է մյուսներին» - նշում է Տրինլե Տհաե Դորջեն։
Ռինպոչէ
Ռինպոչէ (նաև ռիմպոչէ) (རིན་པོ་ཆེ་, վայլի՝ rin po che ), բառացի նշանակում է «թանկարժեք», հարգալից տիտղոս բարձրագույն լամաների համար Բոնում և տիբեթական բուդդիզմում։ Ռինպոչէ տիտղոսը ավելանում է լամայի անվանը։ Տիբեթում և Բութանում ռինպոչէ բառը, նշանակում է Պադմացամբխավու, որին անվանում են «Գուրու Ռինպոչէ»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասկետիզմ
Ֆլորիանոպոլիսի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Տաք երկրներում
«Տաք երկրներում» («В тёплых краях»), Ռուսաստանի Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության նկարիչ Նիկոլայ Յարոշենկոյի՝ 1890 թվականին Կիսլովոդսկում ստեղծված նկար։ Կտավը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուի մշտական ցուցադրության կազմում։ Կտավը թանգարանին է նվիրել նկարչի կինը 1898 թվականին՝ նրա մահից անմիջապես հետո :
Նկարում պատկերված է մանկագիր ու հրապարակախոս Աննա Կոնստանտինովա Չերտկովան՝ հրատարակիչ ու հասարակական գործիչ Վլադիմիր Գրիգորևիչ Չերտկովի կինը։ Վերջինս Լև Տոլստոյի մտերիմ ընկերն էր։ Նկարի ստեղծման ընթացքում Յարոշենկոն տառապել է կոկորդի տուբերկուլյոզ կոչվող ծանր հիվանդությամբ: Ավելի ուշ նա, Աննա Չերտկովային ուղղված նամակում, հայտնել է. «Մեկուկես ամիս ես ինձնից ներկայացնում էի գրեթե անշարժ ու ոչ պիտանի մարմին, որը կարողանում էր միայն պառկել կամ նստել բարձերով շրջապատված թիկնաթոռին... ինչպես Դուք այն նկարում, որը ես եմ նկարել»։ Նկարի ստեղծումից մեկ տարի առաջ Աննա Չերտկովան ծանր ցնցում է ապրել. ընդամենը երկու օր տևած հիվանդության հետևանքով վախճանվել էր նրա սիրելի երկամյա դուստրը։ Դրանից հետո երկար տարիներ նրա մոտ նկատվել է կենսունակության անկում և նա սկսել է հաճախակի հիվանդանալ: Պահպանվել են Չերտկով ամուսնական զույգի նկարչին այցելության լուսանկարները, ինչպես նաև՝ նկարի ստեղծման գործընթացին առնչվող Նիկոլայ Յարոշենկոյի, նկարիչ Միխայիլ Վասիլևիչ Նեստերովի և Վլադիմիր Չերտկովի ուրվանկարները:
Ժամանակակիցները միանգամից «ճանաչել և բարձր գնահատանքի են արժանացրել» «Տաք երկրներում» նկարը։ Այն բազմիցս գրավել է Նիկոլայ Յարոշենկոյի ստեղծագործությունների ուսումնասիրողների, մշակութագետների, պատմաբանների և գավառագետների ուշադրությունը ինչպես խորհրդային շրջանում, այնպես էլ հետխորհրդային Ռուսաստանում:
Նկարի ստեղծման պատմություն
1880–ական թվականների կեսերին դադարել է Նիկոլայ Յարոշենկոյի պետական ծառայության կարիերային վերելքը։ Երկար տարիներ նա եղել է «ավագ գնդապետ», ընդգրկվել է գվարդիական հետևակային հրետանում, եղել արտադրամասի պետ, այնտեղ կատարել «հատուկ հանձնարարականներ»։ Նա առողջական խնդիրներ է ունեցել (հատկապես 1890 թվականին նրա մոտ կտրուկ սրվել է կոկորդի տուբերկուլյոզը), հաճախ վերցրել երկարաժամկետ արձակուրդ (երբեմն՝ առանց խնայելու պետգանձարանից ստացվող աշխատավարձը՝ «սև օրվա համար»): Նկարիչն ակտիվորեն մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության գործունեությանը, պարբերաբար վերընտրվել նրա Վարչության կազմում, այնտեղ զբաղվել փոքրիկ, առօրյա գործերով (նկարների համար արկղերի նախապատրաստում, դրամարկղի տնօրինում)։ Կերպարվեստի տեսության և պատմության գիտահետազոտական համալսարանի աշխատակցուհին՝ Ֆրիդա Ռոգինսկայան, պնդել է, որ նա «Ընկերության ղեկավարի ողջ ծանրությունն իրապես կրել է իր ուսերին»։ 1880–ական թվականների երկրորդ կեսին Ռուսաստանում կերպարվեստն աստիճանաբար կորցրել է քաղաքացիական պաթոսը և փորձել փոխանցել իրականությունից ստացած հուզական տպավորությունը։ Այն առաջին պլան է մղել մասնագիտական վարպետության և դրա գնահատման առավել խիստ չափանիշները։ Դրա հետ կապված՝ Ընկերությունում ծագել են սուր տարաձայնություններ ավագ և կրտսեր սերունդներ, ինչպես նաև՝ հենց այդ ստեղծագործական շարժման հիմնախնդիրների միջև։ Յարոշենկոն փորձել է պահպանել ոչ միայն Ընկերության միասնականությունը, այլ նաև՝ նրա «կենսունակությունը»։
Աննա և Վլադիմիր Չերտկովները` Յարոշենկոյի Սպիտակ վիլլայում
Նիկոլայ Յարոշենկոն «Տաք երկրներում» կտավը նկարել է Կիսլովոդսկի Սպիտակ վիլլայում: Նա Կիսլովոդսկում առաջին անգամ եղել է 1875 թվականին։ 1885 թվականին Յարոշենկոյի կինը՝, այնտեղ ձեռք է բերել ամառանոց, բայց նա Սանկտ Պետերբուրգից վերջնականապես այնտեղ է տեղափոխվել միայն 1892 թվականին՝ առողջության կտրուկ վատթարացման պատճառով, պետական ծառայությունից դուրս գալուց հետո։ Կիսլովոդսկում գտնվող տունը, որտեղ ապրել է նկարիչը, իսկ հետո էլ բնակություն հաստատել, կանգնած էր բարձրության վրա. մի կողմից այն դուրս է եկել դեպի Տաճարի հրապարակ, մյուս կողմից սկսվել մրգատու ծառերի այգին։ Հենց ինքը՝ նկարիչն է պատկերել «Պոմպեյի ոճով» ծառուղին, որտեղ սովորաբար նրանց ընտանիքը ճաշել է, թեյ ըմպել, իսկ ամռանն ազատ ժամանակի մեծ մասն անցկացրել այդտեղ։ Այնտեղից բացվել է գեղեցիկ տեսարան դեպի Սոսնովկա լեռը։ Հատկապես այդտեղ է ստեղծվել «Տաք երկրներում» նկարը։ Տանը կազմակերպվել են երկույթներ Յարոշենկո ընտանիքի ծանոթների համար։ Պատշգամբում դերասանուհիները, երգիչներն ու երաժիշտները հյուրերին ցուցադրել են իրենց արվեստը։ Այնտեղ տեղի է ունեցել նկարիչ Միխայիլ Վասիլևիչ Նեստերովի դստեր՝ Օլգայի հարսանիքը։ Տան փոքր սենյակներից մեկը, որտեղ եղել է լայն լուսամուտ, նկարիչը որպես արվեստանոց է հարմարեցրել։
1890 թվականի ամռանը Սպիտակ վիլլայում հյուրընկալվել են հրատարակիչ և ընդդիմադիր հասարակական գործիչ Լև Նիկոլաևիչ Տոլստոյի հետևորդ և ընկեր Վլադիմիր Գրիգորևիչ Չերտկովն ու նրա կինը՝ Աննան, ով 1883 թվականին դարձել է Յարոշենկոյի՝ հասարակական լայն հնչեղություն ստացած «Ուսանողուհի» նկարի նախատիպը։ Նկարիչը նրանց ներկայությունն օգտագործել է իր օգտին։ Չերտկովների փոքրիկ տղան՝ Վլադիմիրը (ընտանիքում նրան Դիմա էին անվանում), «Քնած երեխան» նկարի համար բնատիպար է ծառայել (1890 թվական, եղել է Պոլտավայի գեղարվեստի թանգարանում, ոչնչացվել է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին): Իսկ Աննան բնօրինակ է եղել «Տաք երկրներում» կտավի համար։ Դրանից մեկ տարի առաջ մահացել էր Չերտկովների դուստր Օլգան (1887–1889 թվականի հուլիս 17)։ Լյուսյան (այդպես էին նրան անվանում տանը) «կենսաթրթիռ ու քնքուշ աղջնակ էր», Չերտկովների ողջ ընտանիքի և նրա տանեցիների սիրելին։ Նա մահացել է միայն երկու օր տևած դիզենտերիայից։ Աղջկա մահը ծանր հարված է եղել մոր համար։ Դրանից հետո Աննա Չերտկովան երկար տարիներ կենսունակության անկում է ապրել ու հաճախակի հիվանդացել։ Ընտանիքը տեղափոխվել է հարավ, որպեսզի նա վերականգնի ուժերը։ Նկարիչ Միխայիլ Նեստրովը, ով ևս այդ ժամանակ ապրել է Կիսլովոդսկում, գրել է, որ Յարոշենկոն Չերտկովների բնակության համար տրամադրել է մի ամբողջ կողաշենք, որը նույնիսկ ավելի մեծ է եղել, քան Սպիտակ վիլլան։ Նրա խոսքերով այդ կողաշենքում մի ժամանակ ապրել (Միխայիլ Լերմոնտովի իշխանադուստր Մերիի նախատիպը)։ Նեստրովը նշել է, որ Աննա Չերտկովան Յարոշենկոյի բնորդուհին է եղել, բայց նկարը նա անվանել է «Հիվանդ կինը», այլ ոչ թե «Տաք երկրներում»:
Ն. Ա. Յարոշենկոյի Հուշաթանգարան–դաստակերտի հավաքածուում առկա է լուսանկար, որտեղ դրոշմված են 1890 թվականին Սպիտակ վիլլայում ներկա եղած Վլադիմիր և Աննա Չերտկովները։ Այնտեղ պահպանվում են նաև նկարչի ուրվանկարները Աննա Չերտկովայի մասնակցությամբ՝ «Ա. Կ. Չերտկովան պատշգամբում» (թուղթ, իտալական գծագրական մատիտ, : Նկարի վրա Աննա Չերտկովայի որդին՝ Վլադիմիրը, ձեռագիր մակագրել է. «Յարոշենկոյի ուրվանկարը մայրիկիս հետ») և «Ընկերական ծաղրանկար Չերտկով ընտանիքի համար» (թուղթ, ստվարաթուղթ, գծագրական մատիտ, ): Չերտկով ընտանիքը՝ Սպիտակ վիլլայում (1890 թվական)
Ժամանակակիցները նկարի մասին
XIX Շրջիկ ցուցահանդեսի կատալոգում նշվել են Նիկոլայ Յարոշենկոյի՝ միանգամից չորս նկարները. «Ն. Ն. Գեի դիմանկարը» (№ 78, կտավ, յուղաներկ,, ներկայումս կտավը գտնվում է Ռուսական պետական թանգարանում), «Տաք երկրներում» (ըստ կատալոգի՝ № 79), «Քնած երեխան» (№ 80), «Ճամփա դրեց» (№ 81, կտավ, յուղաներկ, , Օմսկի Մ. Վրուբելի անվան կերպարվեստի մարզային թանգարանի հավաքածուում)։ Սովորաբար արդի արվեստագիտության մեջ երեք նկար է ասոցացվում այդ ցուցահանդեսի հետ՝ «Ն. Ն. Գեի դիմանկարը», «Տաք երկրներում» և «Ճամփա դրեց»։ Միայն ավագ գիտաշխատող Իրինա Պոլենովան, 2018 թվականին, իր գրքում մատնանշել է «Քնած երեխան» նկարի առնչությունը ցուցահանդեսի հետ։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ «Տաք երկրներում» նկարում բարձերին հենված, ծածկոցով փաթաթված, կիսլովոդսկյան ամառանոցի պատշգամբի թիկնաթոռին տխուր սպասող հիվանդ կնոջ դիմանկար է՝ ժամանակակից գրախոսներից մեկը կատակել է, թե երկրորդ նկարի հերոսը (նկարում պատկերված է ամայացած կառամատույցում կանգնած միայնակ ծերունի, կայարանի վերածածկի տակից կախված են զույգ թանձր քուլաներ, ճանապարհողները բաժանվում են գնացքների մեկնելուց հետո, բեռնակիրն ավլում է սալաքարերի աղբը, կողքին կանգնած է ամեն ինչի նկատմամբ անտարբեր ոստիկան՝ ձեռքերը մեջքին դրած) դեպի տաք երկրներ ճամփա է դրել հենց այդ ցավահար թոքախտավոր կնոջը, ով նստած է կիսլովոդսկյան պատշգամբի թիկնաթոռին։
Ժամանակակիցները, ովքեր ծանոթ էին Աննա Չերտկովայի հետ, «Ուսանողուհի» նկարում նրան չեն ճանաչել, իսկ «Տաք երկրներում» նկարը համարել են որպես ավանդական, սովորական դիմանկար (չնայած ըստ մշակութաբան և խորհրդային շրջանում լույս տեսած նկարչի կենսագրության հեղինակ Վլադիմիր Իլյիչ Պորուդոմինսկու՝ այնտեղ առկա է առավել բարդ սյուժե)։ Իլյա Ռեպինը Չերտկովային գրել է. «Այստեղ՝ ցուցահանդեսում, ապաքինվող Աննա Չերտկովայի նկարները (Յարոշենկոյի աշխատանքները) ինձ շատ դուր են եկել։ Տպավորիչ ու նրբանկատ կերպով է պատկերված։ Հրաշալի գործ է»։ Լև Տոլստոյը, տեսնելով «Տաք երկրներում» կտավը Յարոշենկոյի՝ հետմահու ցուցահանդեսում, այն անվանել է «Գալյան՝ Կիսլովոդսկում» (Չերտկովային հարազատ մարդիկ Գալյա էին անվանում)։ Շրջիկ ցուցահանդեսի այցելուները կարեկցել են գեղեցիկ կնոջը, որին, նրանց կարծիքով, վիճակված է լքելու երկրային աշխարհը։ Պորուդոմինսկին նշել է, որ այդ նկարում տառապանքները, որին, ըստ նրա, «ներքին բովանդակություն», «երկաթ» և «ֆոսֆոր» է պակասում, ոչ թե կարեկցանք է առաջացնում, այլ՝ խղճահարություն։ Նրա խոսքերով, մինչ հեղափոխությունը, հատկապես՝ «Տաք երկրներում» նկարի վերարտադրությունները, տպվել են տեղաբնակների համար նախատեսված ամսագրերում։
Բորիս Ռոզենֆելդն իր գրքում գրել է նկարչի Հուշաթանգարան–դաստակերտի մասին, նաև այն մասին, որ ժամանակակից քննադատները «Տաք երկրներում» նկարը «ընդունել և բարձր են գնահատել», համարել «Կիսլովոդսկում պատկերված լավագույն նկարներից մեկը»։
«Տաք երկրներում» նկարը՝ Ռուսական թանգարանի հավաքածուում
«Կիևի նկարների պատկերասրահ» ազգային թանգարանում են գտնվում նկարչի ալբոմը, որը վերաբերում է 80–ական թվականների վերջին և 90–ական թվականների սկզբին (շապիկը՝, 27 թերթ, որոնցից յուրաքանչյուրի չափսերը՝ , դրանցից 22-ը մատիտով արված նկարներ են, իսկ մնացածը՝ դատարկ)։ Այդ ալբոմի 12 թերթերը զբաղեցնում են «Տաք երկրներում» նկարի Էսքիզները։ Ձախ կողմի վերևում կա «Ն. Յա. Վիրոբ...» մակագրությունը։ Հաջորդ էջում գլխարկով տղամարդու դիմանկարն է։ Այդ էսքիզը ցուցադրվել է 1948 թվականին Կիևում՝ Յարոշենկոյի աշխատանքների ցուցահանդեսում։ Նկարին առնչվող ևս մեկ էսքիզ, որը չի նշվել արվեստագիտության թեկնածու Վլադիմիր Պրիտկովի՝ Յարոշենկոյի ստեղծագործությունների մասին մենագրության մեջ, գտնվում է Լև Տոլստոյի պետական թանգարանում (թուղթ, մատիտ,, AIG-858 / 21, հավաքածուում այն կրում է «Ա. Կ. Չերտկովայի դիմանկարի ուրվապատկեր» անվանումը։ Էսքիզի վրա մակագրված է. «Նկարի համար որպես բնորդուհի մասնակցել է Վլադիմիր Գրիգորևիիչի կինը՝ Չերտկովա Աննա Կոնստանտինովնան, ծննդյամբ՝ Դիտերիխս», ուրվապատկերը ստորագրված է նկարչի կողմից)։ Նրա նկարի կենտրոնական տեղը զբաղեցնում է ծածկապատշգամբի թիկնաթոռին նստած կինը՝ հենված բարձերին։ Թերթի հակառակ կողմում հենց իր՝ նկարչի դիմանկարն է պրոֆիլից ։
Լ. Ն. Տոլստոյի անվան Պետական թանգարանում պահպանվում է նաև Վլադիմիր Չերտկովի մատիտով արված նկարը (1890 թվական, թուղթ, մատիտ, գտնվում է Վլադիմիր Չերտկովի նկարների ալբոմում), որտեղ նա պատկերել է Նիկոլայ Յարոշենկոյին «Տաք երկրներում» նկարի վրա աշխատելիս։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու Նադեժդա Զայցևան իր հոդվածում հիշատակել է այն մասին, որ Չերտկովն այդ ժամանակ ստեղծել է այդ նկարի և իր կնոջ ուրվանկարները։ Նիկոլայ Յարոշենկոն՝ նկարի վրա աշխատելիս
Նկարը՝ խորհրդային ժամանակաշրջանի ուսումնասիրողների աշխատանքներում
Լև Տոլստոյի վերջին քարտուղար Վալենտին Բուլգակովը (հետագայում՝ հեղինակի շրջապատի և խորհրդային նկարիչների մասին հուշերի հեղինակ), ով լավ ծանոթ էր ինչպես Աննա Չերտկովայի, այնպես էլ Նիկոլայ Յարոշենկոյի հետ, իր հուշերի մասին գրել է միայն Հայրենական մեծ պատերազմից հետո. Այստեղ Աննա Կոնստանտինովնան ներկայացված է արդեն հասուն տարիքում՝ ամուսնությունից և մեկ ծանր հիվանդությունից հետո. տակավին երիտասարդ, պլեդով և շալով փաթաթված տիկինը պատկերված է ինչ-որ տեղ հարավում (հավանաբար՝ Ղրիմում)՝ վարդերով հյուսապատված բաց պատշգամբի թիկնաթոռին նստած։ Այստեղ գեղեցիկ է շալի տակից հանված և թիկնաթոռի հենակին ձգված ձեռքը։ Աննա Կոնստանտինովնային կարելի է ճանաչել միայն այդ ձեռքից… Բայց և դեմքն էլ է շատ նման… Դեմքի նմանությունը, սակայն, արդեն նկարի ավարտին Աննա Կոնստանտինովնայի և նրա հարազատների խնդրանքով միտումնավոր նվազեցվել է՝ ի նկատի ունենալով այն, որ նկարը պիտի ներկայացվեր պետերբուրգյան մեծ ցուցահանդեսին։ Բուլգակովը նկարն անվանել է «Ապաքինված կինը», և ոչ թե՝ «Տաք երկրներում»։ Նա նշել է, որ Յարոշենկոյին, ըստ երևույթին, հրապուրել է «կանացի համեստ արարածի վսեմաշունչ, նրբագեղ, և՛ ներքին, և՛ արտաքին առաքինության, գրավչության տեսակը», որին, նրա կարծիքով, պատկանել է Չերտկովան։
Գիտությունների թեկնածու Վլադիմիր Պրիտկովը Յարոշենկոյի ստեղծագործությունների մասին մենագրության մեջ գրել է, որ նկարիչը կտավում արտասովոր արհեստավարժություն է դրսևորել։ Կնոջ գլխի վրա գցված շարֆը համապատասխանում է բարձերի գույնին՝ «կիսաստվերում՝ կապտավուն, իսկ դեպի լույսը՝ դեղնավուն», «սև զգեստը համընկնում է վերևում՝ բաց դարչնագույն ազատորեն քսված կապտա-մանուշակագույն ընդհանուր երանգին և լավ ներդաշնակված է մանուշակագույն պլեդի հետ»։ Ըստ Պրիտկովի՝ անթերի կերպով պատկերվել են «գունատ, չափազանց նիհար դեմքը» և «նուրբ, արտահայտիչ… ձեռքերը»։ Մարմարյա բազրիքը և առջևի պլանը պատկերված են հարուստ նրբերանգներով, իսկ բաց երկնքի տակ եղած առարկաները՝ արևի լույսի ներքո։ Ընդհանուր առմամբ, պատկերված ետին պլանը առանձնանում է «նուրբ երանգավորմամբ». ձևավոր ճաղաշարքի հետևում մուգ կանաչ սաղարթներն են՝ «վարդերի հյութալի բծերով»։ Այն ներդաշնակ է կնոջ զգեստի և նրա ոտքերի տակ գտնվող գորգի հետ։ Կնոջ կազմվածքի, ձեռքերի շարժումների, գունատ դեմքի և սև աչքերի հայացքի մեջ զգացվում են կյանքից կառչելու պոռթկում և, միևնույն ժամանակ, դառը գիտակցում, որ «նրա մահից հետո էլ «Անտարբեր բնությունը շողալու է իր հավերժական գեղեցկությամբ»»:
«Տաք երկրներում» նկարը, Վլադիմիր Պրիտկովի կարծիքով, բացահայտում է կենցաղային ժանրի տարրերը ոչ թե կերպարի գործողությունների, այլ նրա ապրումների միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրողների տեսանկյունից, այն բնորոշ է ինչպես 80–ական, այնպես էլ 90–ական թվականների նկարիչների աշխատանքներին։ Պահպանվել է նաև նկարիչների կողմից 80–ական թվականներին գործածված, ետին պլանում տեղաբաշխված միակ կերպարի սկզբունքը։ Ընդ որում, Պրիտկովն ընդգծել է «Ուսանողուհի» նկարի՝ չափազանց լայն հասարակական բովանդակությունը, որը, համեմատած «Տաք երկրներում» նկարի հետ, ստեղծվել է նախորդ տասնամյակում հենց Աննա Չերտկովայի հետ»։ Խորհրդային և ռուս արվեստագետ Տատյանա Գորինան նույնպես գտել է, որ «Տաք երկրներում» նկարում Յարոշենկոն թուլացրել է սոցիալական և բարոյական պրոբլեմատիկան, ինչպես նաև՝ գեղարվեստական ամբողջականությունը։ Նրա կարծիքով՝ այնտեղ գերակշռում է վերացական հումանիզմի բովանդակությունը։ Արվեստագիտության թեկնածու Սոֆյա Գոլդշտեյնը նշել է նկարչի կողմից նկարում գործածված հատվածական կառուցվածքի սկզբունքները, որոնք առանձնահատուկ են Յարոշենկոյի՝ 80–ական թվականների վերջին և 90–ական թվականների սկզբին կենցաղային ժանրի ստեղծագործությունների շարքին. «Ճոճանակի վրա» (1888 թվական, ստվարաթուղթ, յուղաներկ,, Ռուսական պետական թանգարան), «Անրջողը» (1892 թվական, գտնվելու վայրն անհայտ է, «Երգչախումբ», 1894 թվական, սկզբում՝ Սանկտ Պետերբուրգում, Տ. Ն. Պավլովայի մասնավոր հավաքածուում, այժմ՝ Ն. Ա. Յարոշենկոյի Հուշաթանգարան–դաստակերտում) և այլն։ Դրանք բոլորը, բացառությամբ՝ «Վագոնում» նկարի (1880-ական թվականների վերջ, կտավ, յուղաներկ, , Գ. Պ. Բելյակովի մասնավոր հավաքածու, ներքևի աջ մասում՝ «Ն. Յարոշենկո» ստորագրություն), որոնք բնութագրվում են նաև նկարչական լուծման թարմությամբ, նրա կարծիքով, զրկված են «բովանդակությունից», որը հատուկ է նկարչի՝ 1870–1880–ական թվականներին ստեղծված լավագույն նկարներին։
Խորհրդային ժամանակաշրջանի արվեստագետ Վլադիմիր Պորուդոմինսկին «Տաք երկրներ» նկարում ընդգծել է անհույս հիվանդ կնոջ վիշտը, ով «առանձնահատուկ սրությամբ է զգում իր տեղը բնության մեջ...»: Կյանքի վերջին տարիներին Յարոշենկոն ևս տառապել է կոկորդային ծանր թոքախտից։ Աննա Չերտկովային ուղղված նամակում նա հայտնել է. «Մեկուկես ամիս ինձնից ներկայացրել եմ գրեթե անշարժ և անպիտան մարմին։ Կարողացել եմ միայն պառկել կամ նստել թիկնաթոռին, բարձերի մեջ... ինչպես Դուք՝ իմ ստեղծած նկարում»": Վլադիմիր Պորուդոմինսկին գրել է, որ նկարի հերոսուհին «գեղեցիկ տիկին է ստացվել՝ նրբին ու կանոնավոր դիմագծերով (որում արտահայվել է նրա կամ նկարչի ոչ այնքան տառապանքը, որքան «հուզիչ» ստացվելու ցանկությունը), նուրբ, գեղեցիկ ձեռքերով, որոնք նա պահում է փոքր––ինչ ցուցադրական։ Բնապատկերը արված է նուրբ երանգներով, նրա գծերն ու ներկերը հանդարտ են, խաղաղված։ Յարոշենկոյի նախընտրած հզոր, ահեղ բնապատկերներն իրենց տեղը զիջել են գեղեցիկ տեսարանին՝ նշանակալից մասը ծառերով և թփերով շրջապատից թաքնված պատշգամբ, պատշգամբի մարմարյա ճաղաշարերի երկարությամբ տեղադրված տակառներ՝ պարտեզի բույսերով։ Հաճելի վարդագույն երանգներն աչք են շոյում»։ Գրող և արվեստագետ Լեոնիդ Վոլինսկին նկարն անվանել է «Ծաղկող բնության մեջ մարելու վշտի մասին» կտավ։
Ժամանակակից ռուս ուսումնասիրողները նկարի մասին
Իրինա Պոլենովան անելանելիություն չի նկատել, թեև, նրա կարծիքով, նկարիչը խորհել է կյանքի անցողիկության մասին։ Նա նշել է սպիտակ բարձի ու կնոջ գլխաշորի հակադրությունը նրա՝ սև զգեստի հետ։ Սև գույնը, ըստ Պոլենավայի, «խաղաղ տեսարանում» միայն «սգո նոտա» է հնչեցնում։ Հատկապես բնապատկերին է պատկանում հիմնական հուզական և դատողական դերը։ Ոչ այնքան պայծառ արեգակը լուսավորում է լեռան կանաչ լանջերը, թեթև ստվերն ընկել է ծառերի սաղարթների և ավազապատ արահետի վրա։ Մեղմ գույները համապատասխանում են թարմ օդին։ Պոլենովան շեշտը դրել է այն բանի վրա, որ կտավում պատկերված կնոջ հայացքում «հուսահատություն կամ բողոք» չկա, այլ միայն՝ մտախոհություն և լրջություն։ Կինն իրեն որպես շրջապատող աշխարհի մասնիկ է ընկալում և ընդունում նրա օրենքները։ Նկարչի կողմից պատկերված խաղաղեցնող բնությունը համապատասխանում է նկարի հերոսուհու տրամադրությանը։ Պոլենավան նշել է, որ հասարակական բովանդակության բացակայության պատճառով նկարը չի կարելի քննադատել, քանզի նկարիչը ուղղակի նման խնդիրներ չի դրել։ Նա պնդել է, որ նկարիչը փորձել է ներկայացնել բնության ըմբռնումը՝ որպես վեհացնող և մարդկային գոյությանը իմաստ տվող սկիզբ։ Պոլենովան նշել է կտավի դրամատիզմը և հերոսուհու ապրումների նկատմամբ ուշադրությունը։
Պատմաբան Գրիգորի Վոլֆը նշել է տխրության և գեղեցկության զուգակցումը նկարում, ընդգծել հերոսուհու նրբին դիմագծերն ու բարակ, նրբագեղ ձեռքերը։ Ըստ նրա՝ նկարը փոխանցում է «մարդու տխուր տրամադրությունը, որն առանձնակի սրությամբ զգում է իր գոյության անցողիկությունը»։ Արվեստագիտության թեկնածու Ելենա Պետինովան կտավն անվանել է «փոքրիկ ժանրային նկար՝ պատկերված խիստ կենցաղային սյուժեով»։ Նա այնտեղ նշել է նկարչի վաղ շրջանի ստեղծագործություններին ոչ հատուկ ջերմություն և անկեղծություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1890 նկարներ Կատեգորիա:Ռուսական պետական թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Մինաս Պարսամյան
Հակոբ Պերպերյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Բարձրագույն բժշկական կրթություն է ունեցել։ 1914 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և Երզնկայի Ազիզիեի զինվորական հիվանդանոցում զինվորական բժիշկ ծառայել։
1915 թվականի հունիսի 30-ին մահացել է ժանտախտից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:Հունիսի 30 մահեր Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Ժանտախտից մահացածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ջեննի Վանդա Բարքման
Ջեննի Վանդա Բարքման (Jenny-Wanda Barkmann, ), Շտուտհոֆի կանանց համակենտրոնացման ճամբարի վերակացու, նախկին ֆոտոմոդել ։
Մանկություն
Ծնվել է 1922 թվականին։ Մանկությունն անց է կացրել Համբուրգում։
Մոդելային կարիերա
1940 թվականից մինչև 1943 թվականի դեկտեմբեր աշխատել է որպես ֆոտոմոդել։
Համակենտրոնացման ճամբար
1944 թվականի հունվարին սկսել է աշխատել որպես վերակացու՝ Շտուտհոֆի ոչ մեծ համակենտրոնացման ճամբարում։ Այստեղ նա դաժանորեն ծեծի էր ենթարկում բանտարկյալ կանանց, մի քանիսին անգամ մահվան է հասցրել։ Նա մասնակցում էր նաև գազախցիկներ կանանց և երեխաների ընտրության գործընթացին։ Եղել է շատ դաժան, դրա հետ զուգընթաց այնքան գեղեցիկ, որ բանտարկյալ կանայք նրան անվանել են «Գեղեցիկ ուրվական» ։
Մահապատիժ
Ջեննի Վանդա Բարքմանը հանրային մահապատժի է ենթարկվել (կախվել է) 1946 թվականի հուլիսի 4-ին Գդանսկից ոչ այնքան հեռու գտնվող Բիսկուպսկի Գորկե տեղանքում։ Նրա մարմինը այրել են, իսկ դիափոշին լցվել է այն տան զուգարանը, որտեղ նա ծնվել էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարդասպաններ Կատեգորիա:Հանցագործներ Կատեգորիա:Հոլոքոստ
Վանգաժի
Վանգաժի (Vangaži), քաղաք Լատվիայի Ինչուկալնսի շրջանում։ Քաղաքում բնակվում է 4,249 մարդ։ Քաղաքի մոտակայքով անցնում է Ռիգա - Պսկով կարևոր մայրուղին։ 1991 թվականին Վանգաժի քաղաքը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ Քաղաքից 3 կմ հեռավորության վրա հոսում է Գաուբա գետը։ Քաղաքում գործում է միակ դպրոցը, Մկրտիչ եկեղեցին, և ոչ հեռու գտնվում է նաև լյութերական եկեղեցին։
Երկաթուղային տրանսպորտ
Քաղաքի միջով անցնում է Ռիգա - Լուգաժի երկաթուղային գիծը։ Չորս կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է Վանգաժի կայանը։ Վանգաժի քաղաքում դադարեցվել է Ռիգա - Վալգա երկաթուղային գնացքը։
Ավտոմոբիլային տրանսպորտ
Քաղաքի հարավային հատվածով անցնում է Ռիգա - Սիգուլդա - Վեցլայցենե (Էստոնիայի սահմանի մոտ) մայրուղին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լատվիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1991 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատու (Բաիա)
Կատու  (Catu), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սալվադոր Ագլոմերացիայում։ Մտնում է Կատու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 49 138 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 439,573 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 111,8 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է նոյեմբերի 10-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1868 թվականի հուլիսի 26-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Շանշերեի գավառ
Շանշերեի  (Microrregião de Xanxerê), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 151 427 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 4805,755 կմ²։ Բնակչության խտությունը 31,5  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Աննեմարի Շվարցենբախ
Աննեմարի Շվարցենբախ (Annemarie Minna Renée Schwarzenbach, ), շվեյցարացի գրող, լրագրող, ճանապարհորդ և լուսանկարիչ։
Կենսագրություն
Աննեմարի Շվարցենբախը ծնվել է 1908 թվականին Ցյուրիխում՝ Շվարցենբախ-Վիլլե հարուստ արիստոկրատ ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ գործարանատեր Ալֆրեդ Էմիլ Շվարցենբախը, զբաղվում էր մետաքսե գործվածքների արտադրությամբ և աշխարհում մետաքսի խոշորագույն մատակարարողներից էր։ Աննեմարիի մայրը՝ Ռենե Շվարցենբախ-Վիլլեն, գեներալ Ուլրիխ Վիլլեի և կոմսուհի Կլարա ֆոն Բիսմարկի դուստրն էր, սերում էր կոմս Ֆրիդրիխ Վիլհելմ ֆոն Բիսմարկի հարազատ թոռնուհուց։ Վիլլե-ֆոն Բիսմարկի ընտանիքը լավ հայտնի էր գերմանացի և շվեյցարացի բազմաթիվ մտավորականների շրջանում, մասնավորապես, նրանց տուն հաճախ այցելել են Կոնրադ Ֆերդինանդ Մեյերը, Գոտֆրիդ Կելլերը, Ֆերենց Լիստը, Առնոլդ Բյոկլինը, Թեոդոր Մոմզենը և Ռիխարդ Վագները ։
Սովորել է աղջիկների մասնավոր պանսիոնատում, այնուհետև՝ Ֆետան առողջարանի բարձրագույն իգական դպրոցում։ 1927 թվականին ընդունվել է Ցյուրիխի համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1928 թվականին զարմուհու հետ մեկ տարով մեկնել է Սորբոն, որտեղ հաճախել է պատմության, փիլիսոփայության և հոգեբանության դասախոսությունների։ 1929 թվականի աշնանը վերադարձել է Ցյուրիխ և 1931 թվականին ավարտել համալսարանը՝ պաշտպանելով «Վերին Էնգանդինի պատմությունը միջնադարում և նոր ժամանակների սկզբին» թեմայով ատենախոսությունը և դառնալով գիտական աստիճանով առաջին կինը Շվարցենբախ-Վիլլե տոհմում։ Այդ ժամանակ նա հրատարակել է իր առաջին ամսագրային հոդվածները և սկսել զբաղվել գրական գործունեությամբ՝ գրելով իր առաջին՝ «Բերնգարդի ընկերները» վեպը ։
Համալսարանն ավարտելուց հետո Աննեմարին մեկնել է Գերմանիա. սկզբում՝ Մյունխեն, որտեղ ծանոթացել է աշխարհահռչակ գրող Թոմաս Մանի երեխաների՝ Էրիկա Մանի և Կլաուսի հետ, այնուհետև՝ Բեռլին, որտեղ նոր ընկերների հետ գլխովին ընկղմվել է 30-ական թվականների սկզբի բոհեմյան կյանքի մեջ։
1933 թվականին Էրիկա Մանի հետ մասնակցել է «Die Pfeffermühle» հականացիստական կաբարեի ստեղծմանն ու զարգացմանը։ Մոր հետ ունեցած վիճաբանությունից հետո որպես լրագրող մեկնել է իր առաջին ճանապարհորդությանը՝ Իսպանիայով և Ռուսաստանով Պարսկաստան։
1935 թվականին Իրանում ամուսնացել է միասեռական կողմնորոշմամբ ֆրանսիացի դիվանագետ Կլոդ-Ախիլլ Կլարակի հետ։ Ստանալով դիվանագիտական անձնագիր՝ սկսել է կատարել արտասահմանյան ճանապարհորդություններ։ Ճամփորդությունից վերադառնալով՝ գերմանական ընդդիմադիր ամսագրերում հրատարակել է ճանապարհորդական իր նշումները և լուսանկարները, իսկ այնուհետև սկսել է պայքարել մորֆինից ունեցած ուժեղացող կախվածության դեմ։ Ալպերի վերականգնողական կլինիկայում երկարատև բուժում է անցել, այնտեղ էլ ավարտել է «Երջանիկ հովիտ» վեպը։
1939 թվականի մայիսին Աննեմարի Շվարցենբախը, 2 տարի գտնվելով վերականգնողական կլինիկայում, իմացել է, որ շվեյցարացի հայտնի ճանապարհորդ, ազգագրագետ և մարդաբան Էլլա Մաիլլարը մտադիր է ուղևորվել Մերձավոր Արևելք։ Շվարցենբախը նրան նամակ է գրել, որով առաջարկել է իր Ֆորդ ավտոմեքենան և որ ինքն էլ ճամփորդությանը միանա որպես վարորդ և ուղեկից։ Ստանալով Էլլա Մաիլլարի համաձայնությունը՝ նա մեկ ամիս անց Էլլայի հետ մեկնել է Ցյուրիխ՝ մտադրություն ունենալով Ստամբուլով, Տրապիզոնով և Թեհրանով հասնել Աֆղանստանի մայրաքաղաք Քաբուլ, ապա՝ Հնդկաստան։
Ժամանելով Թեհրան՝ նրանք արժանացել են դիվանագիտական ընդունելության։ Այնտեղ Աննեմարին սիրահարվել է Թուրքիայի դեսպանի աղջկան, որը տուբերկուլոզով մահացու հիվանդ էր։ Մի քանի օր անց աղջիկը մահացել է, և Աննեմարին դիմել է թմրադեղերով մոռացության (այդ պատմությանն է նվիրված «Մահ Պարսկաստանում» գիրքը)։ Երբ Թեհրան է հասել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելու մասին լուրը, Էլլան թոքաբորբով հիվանդ Աննեմարիին թողել է Կլոդ-Ախիլլ Կլարակի մոտ և մենակ շարունակել ճամփորդությունը։
Շվեյցարիա վերադառնալուց հետո զբաղվել է լրագրությամբ՝ հրապարակելով ֆոտոռեպորտաժներ և ակնարկներ Չեխիայում ու Ավստրիայում նացիստական քաղաքականության հետևանքների մասին։
Աննեմարի Շվարցենբախը մահացել է 1942 թվականի նոյեմբերի 15-ին՝ 1 տարի անց այն դեպքից, երբ ընկել էր հեծանիվից և ստացել լուրջ գանգուղեղային վնասվածք։
Ստեղծագործություններ
Աննեմարի Շվարցենբախն ստեղծագործել է գերմաներեն։ Նրա աշխատանքները ստորև ներկայացվում են բնօրինակ լեզվով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրողներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Սելահաթին Յուլքումեն
Սելահաթին Յուլքումեն (Selahattin Ülkümen, ), թուրք դիվանագետ, որը փրկել է Հռոդոս կղզու հրեաներին՝ Հունաստանի նացիստական օկուպացիայի ժամանակ։
Կենսագրություն
Սելահաթին Յուլքումենը ծնվել է 1914 թվականի հունվարի 14-ին Անթաքիայում։ 1936 թվականից աշխատել է Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարությունում։ 1943 թվականին նշանակվել է Հռոդոսում Թուրքիայի գլխավոր հյուպատոս։ 1944 թվականին փրկել է Հռոդոսի 200 հրեաների, ում նացիստները ցանկանում էին տեղափոխել համակենտրոնացման ճամբարներ։
Յուլքումենի հղի կինը զոհվել է գերմանական ռմբակոծության արդյունքում։
Պատերազմի ավարտից հետո Յուլքումենը վերադարձել է Թուրքիա։ Մահացել է 2003 թվականի հուլիսի 7-ին Ստամբուլում՝ քնած ժամանակ։
Հռոդոսի հրեաների փրկություն
Հռոդոս կղզու հրեական համայնքը այդ պահին կազմված էր 2000 մարդուց, երբ 1943 թվականին՝ Իտալիայի կապիտուլյացիայից հետո, Հունաստանի իտալական օկուպացիան փոխարինվեց գերմանական օկուպացիայով։ Թուրքիան, որի հյուպատոսարանը տեղակայված էր կղզում, չեզոք երկիր էր։ Սելահաթին Յուլքումենը եղել է Հռոդոսում Թուրքիայի գլխավոր հյուպատոս։
1944 թվականի հուլիսի 19-ին գեստապոն հրամայեց հրեական համայնքի ներկայացուցիչներին հավաքվել իր շտաբ կայանի մոտ՝ համակենտրոնացման ճամբարներ ուղարկելու համար։ Յուլքումենը խառնվել է գործընթացին և պահանջել Թուրքիայի քաղաքացիների և նրանց բարեկամներին ազատումը։ Յուլքումենը գերմանացի հրամանատար գեներալ ֆոն Կլեմանին հայտարարել է, որ Թուրքիայի քաղաքացիների տարհանումը միջազգային սկանդալ կդառնա, իսկ Թուրքիայի բոլոր քաղաքացիները հավասար են օրենքի առջև։ Նրան հաջողվել է փրկել հրեական 42 ընտանիքների՝ մոտ 200 մարդու։ Հռոդոսի մյուս բոլոր հրեաները տեղափոխվել են Օսվենցիմ և ոչնչացվել։
Գործունեության գնահատում
Հռոդոսում մնացած 35 մարդուց բաղկացած համայնքի ղեկավար Մորիս Սարիանոն հայտարարել է, որ ինքը պարտական է թուրք հյուպատոսին, ով մեծ ջանքեր է ներդրել, որ փրկի իր և իր հայրենակիցների կյանքը։
1989 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Յադ Վաշեմի անվան աղետների և հերոսության ինստիտուտը Սելահաթին Յուլքումենին դասել է Աշխարհի արդարակյացների շարքում։ Նրա պատվին և նրա ներկայությամբ ծառ է տնկվել Երուսաղեմի արդարակյացների պուրակում։ 1990 թվականին Իսրայելը փոստային նամականիշներ է տպել՝ ի պատիվ Յուլքումենի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք դիվանագետներ Կատեգորիա:Աշխարհի արդարակյացներ
Արարատ-Արմենիա
Արարատ-Արմենիա, հայկական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Երևան քաղաքից, որը հիմնադրվել է 2017 թվականին։
Պատմություն
Ակումբը 2017 թվականին հիմնադրել է Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ Ռուբեն Հայրապետյանը «Ավանի Ակադեմիա ֆուտբոլային ակումբ» անունով։ Ակումբում խաղում էին Երևանի ֆուտբոլի ակադեմիայի և Փյունիկ ակումբի երիտասարդ ֆուտբոլիստները ։
Ակումբի անդրանիկ խաղը տեղի է ունեցել 2017 թվականի հուլիսին Էրեբունի ակումբի դեմ։ Ընկերական խաղն ավարտվել է Ավանի Ակադեմիայի հաղթանակով (3։1):
2018 թվականի սկզբին ակումբը ձեռք բերեց ռուսաստանաբնակ հայ գործարար Սամվել Կարապետյանը, որն ակումբն անվանափոխեց Արարատ-Մոսկվա։ Ակումբը շուտով միավորվեց ռուսաստանյան Արարատ-Մոսկվա ակումբի հետ և իրավունք ստացավ մասնակցելու Հայաստանի բարձրագույն խմբի 2018-19 մրցաշրջանին ։ Մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ ակումբը վերանվանվեց Արարատ-Արմենիա ։
Ներկա կազմ
2020 թվականի օգոստոսի 19-ի դրությամբ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:2017 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Երևանի ֆուտբոլային ակումբներ
Շապեկոյի գավառ
Շապեկոյի  (Microrregião de Chapecó), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 376 551 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 6045,917 կմ²։ Բնակչության խտությունը 62,3  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սանտա Կատարինա նահանգի գավառներ
Շարախ Պաչալիա
Շարախ Աբզեհովիչ Պաչալիա, աբխազ խորհրդային դերասան, ռեժիսոր և դրամատուրգ։ Վրացական ԽՍՀ և Աբխազական ԻՍՍՀ ժողովրդական արտիստ (1955)։
Ավարտել է Վ․ Դոմոգարովի դրամատիկական ստուդիան Սուխումում (1933 թ.) և Ռուսթավելու թատրոնի թատերական ստուդիան Թբիլիսիում (1939 թ.)։ Ազգային պրոֆեսիոնալ թատրոնի առաջին գործիչներից։
Դերերից են՝ Դաուր (Գուլիայի «Հերոսների ժայռը»), Դանակայ (Լակերբայի «Դանակայ»), Յագո (Շեքսպիրի «Օթելլո»), բեմադրություններից՝ Գուլիայի և Միկավայի «1866 թվականը» (1939 թ.), Շեքսպիրի «Օթելլո» (1955 թ.)։
Հեղինակ է «Գունդա» (1957 թ.), «Մեծ հարսանիք» (1942 թ.) պիեսների։
Անդերսոն Սիլվա
Անդերսոն դա Սիլվա (Anderson da Silva, ), բրազիլացի ընդհանուր մենամարտիկ, նախկին UFC միջինքաշային չեմպիոն։ «Ultimate Fighting Championship» (UFC) կազմակերպության պատմության միջինքաշային կարգի ամենաերկարակյաց տիտղոսակիրն է (16 անընդմեջ հաղթանակ և 10 տիտղոսային պաշտպանություն )։
«UFC» -ի նախագահ Դանա Ուայթի և բազմաթիվ այլ աղբյուրների կողմից բազմիցս հռրակվել է որպես բոլոր ժամանակների մեծագույն խառնամարտիկ ։
2015 թվականի հունվարի 16-ի դրությամբ UFC միջիքաշային չեմպիոնական տիտղոսի #1 հավակնորդն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ընդհանուր մենամարտիկներ
KARD
Առաջնաելույթից առաջ
2012 թվականից մինչ 2014 թվականը Սո Մինը համարվել է Puretty ճապոնական խմբի անդամ, DSP Media գործակալության առաջնորդությամբ, թողարկելով «Cheki Love» (2012), «Shuwa Shuwa BABY» (2013) սինգլները, հայտարարվել է, որ խումբը լուծարվում է 2014 թվականին, հետագա առաջնաելույթի ծրագրերով, որպես նոր խմբի անդամ ։ Սո Մինը հասել է «Kara Project» (հեռուստահաղորդում, որում 7 մասնակիցներ մրցել են միմյանց հետ «Kara» աղջիկների խմբում տեղ ունենալու համար) ծրագրի եզրափակիչ փուլը ։
2015 թվականի օգոստոսի 24-ին Սո Մինը առաջնաելույթ է կատարել APRIL խմբի կազմում, որպես խմբի լիդեր։ Նոյեմբերի 9-ին հայտարարել է, որ լքում է խումբը ։ She announced her departure from the group, on November 9.
2015 թվականի օգոստոսին, BM-ը ներգրավվել է Գո Հա Րայի «La-La-La» (նրա առաջնաելույթային Alohara («Can you fell it?») ալբոմից) երգում, նչպես նաև եղել է նրա զույգընկերը գլխավորող «Choco Chip Cookies» սինգլում ։
Ծրագրային սինգլներ
2016 թվականի դեկտեմբերի 13-ին խումբը թողարկել է իր առաջին ծրագրային սինգլը, «Oh, NaNa» անվանումով, Հո Յանգ Ջիի մասնակցությամբ, ով ընդգրկվել է «թաքնված» անդամների ցանկում։ Նրանք նախատեսել էին թողարկել երեք ծրագրային սինգլներ, մինչ խումբը պաշտոնապես առաջնաելույթ կաներ։ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին թողարկվել է  «Don’t Recall» սինգլը, ավելի ուշ՝ նույն թվականի մարտի 1-ին, թողարկվել է երգի անգլերեն տարբերակը։
Մարտի 21-ին հայտարարվել է, որ K.A.R.D-ը ծրագրում է իր առաջին շրջագայությունը Ամերիկայում։ Wild Card-ը տեղի է ունենալու Չիկագոյում, Հոսթոնում և Լոս Անջելեսում ամբողջ մայիսի ամսվա ընթացքում։ Համերգներ են անցկացվելու նաև Կանադայում և Բրազիլիայում, բայց պաշտոնական ամսաթիվը դեռ բացակայում է   ։ Նրանց վերջին՝ երրորդ ծրագիրը՝ «RUMOR» սինգլը թողարկվել է ապրիլի 24-ին, ինչպես նաև LG G6 ապրանքանիշի հետ համագործակցության շրջանակներում։ Թողարկումից հետո «RUMOR» սինգլը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը 13 երկրների (ԱՄՆ, Արգենտինա, Բրազիլիա, Վիետնամ, Ֆիլիպիններ, Մալազիա, Սինգապուր, Ինդոնեզիա, Սալվադոր, Չիլի, Նոր Զելանդիա, Ավստրալիա և Բոլիվիա) iTunes-ի հիթ շքերթում։
Անդամներ
Խմբի անվանումը բաղկացած է տառերից, որոնցից յուրաքանչյուրը խորհրդանշում է առանձին անդամին։
Հիմնական անդամներ
J.seph (제이셉), իսկական անունը՝ Կիմ Թե Հյոնգ (김태형)։ Ծնվել է 1992 թվականի հունիսի 21-ին (24 տարեկան) в Չինգյու, Հյուսիսային Չունգչոնգ, Հարավային Կորեա։ Նա ներկայացնում է А տառը և միավոր (Տուզ) խաղաթուղթը։
В.М (비엠), իսկական անունը՝ Մէթյու Կիմ (매튜김) կամ Կիմ Ջին Սոկ (김진석), ծնվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 20-ին (24 տարեկան) Լոս Անջելեսում, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ։ Նա ներկայացնում է К տառը և King (թագավոր) խաղաթուղթը։
Ջոն Ջի Ու (전지우) ծնվել է 1996 թվականի հոկտեմբերի 4-ին (20 տարեկան) Սեուլում, Հարավային Կորեա։ Նա ներկայացնում է R տառը և ColourJokeR (Գունավոր Ջոկեր) խաղաթուղթը։ Համարվում է FNC Entertainment-ի նախկին վերապատրաստվողը։
Թաքնված
Թաքնվածները երգի կամ մասնակցի տարատեսակություն է, որը մասնակցում է երգի ձայնագրմանը և առաջխաղացմանը, չի համարվում ինչ-որ խմբի անդամ։ Տվյալ մարդիկ ներկայացնում են D տառը անվան մեջ։
Հո Յանգ Ջի (허영지) ծնվել է 1994 թվականի օգոստոսի 30-ին (22 տարեկան) Հարավային Կորեայում ։ Համարվում է Kara խմբի նախկին անդամ։ Նա մասնակցել է, որպես թաքնված խաղաթուղթ «Oh NaNa» առաջին սինգլում։