cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քեմալլի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Rai 3
Rai 3՝ Իտալիայի RAI ազգային հեռուստառադիոընկերության երրորդ հանրային հեռուստաալիքն է։ Հեռարձակումը սկսել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Հեռուստաալիքի ազդանշանները հասանելի են Իտալիայի ողջ տարածքում, նաև հեռարձակվում է Եվրոպայում՝ կաբելային և արբանյակային տիրույթներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Իտալալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:RAI
Տաքսիսներ
Տաքսիսներ ( — դասավորություն, տեղադրություն), ազատ շարժվող մանրէների և միաբջիջ բույսերի, ինչպես նաև բազմաբջիջ օրգանիզմների առանձին բջիջների (զոոսպորներ, սպերմատոզոիդներ, լեյկոցիտներ) և բջիջների առանձին մասերի (կորիզներ, պլաստիդներ) շարժողական ռեակցիաներ։ Առաջանում են միակողմանի գրգիռի ազդեցությունից։ Տարբերում են լույսի (ֆոտոտաքսիս), ջերմաստիճանի (թերմոտաքսիս), խոնավության (հիդրոտաքսիս), հեղուկի հոսքի (ռեոտաքսիս), էլեկտրական հոսանքի (գալվանատաքսիս), վնասվածքի (տրավմատաքսիս), քիմիական (քեմոտաքսիս), մեխանիկական (բարոտաքսիս) և այլ գրգռիչների ազդեցությամբ պայմանավորված տաքսիսներ։ Ըստ ռեակցիայի բնույթի տարբերում են դրական (շարժում դեպի գրգռիչը), բացասական (շարժում գրգռիչի հակառակ ուղղությամբ) տաքսիսներ և գրգռի աղբյուրի նկատմամբ որոշակի ուղղություն չունեցող ֆոբոտաքսիսներ («վախի» շարժումներ)։ Տաքսիսի բնույթը կարող է փոփոխվել կախված գրգռի ինտենսիվությունից և օրգանիզմի վիճակից։ Տաքսիսներն անհրաժեշտ է տարբերել տրոպիզմներից՝ անշարժ (ամրացրած) բույսի առանձին օրգանների կամ ամբողջական բույսի միակողմանի գրգիռով պայմանավորված շարժումներից։
Կատեգորիա:Շարժողական ռեակցիաներ Կատեգորիա:Բջջաբանություն
Շապին Գարահիսարի գավառակ
Շապին Գարահիսար, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։
Պատմություն
Գավառակի հայաբնակ ավանների և գյուղերի թիվը 49 էր։ Այդ գյուղերն էին. Ածպեր Վերին, Ածպտեր Վերին, Ակշահր, Աղվանիս, Անդրիաս, Բուրգ, Թոմարզան, Կարթանոց (Քրդանոց), Էսկիշեհր, Մշկանոց, Մուշկենց և այլն։
Տեղի հայերի մեծ մասը թուրքերի կոտորվեցին 1895-1896 թվականների ջարդերի և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածները տարագրվեին տարբեր երկրներ։
Տնտեսություն
Հայերի հիմնական զբաղմունքը արհեստներն էր։ Լայն տարածում ուներ գորգագործությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Ալիքային փաթեթ
Ալիքային փաթեթ քվանտային մեխանիկայում, տարածության սահմանափակ տիրույթում տեղափակված ալիքային դաշտ։ Իրական ալիքային դաշտերը սահմանափակ են թե տարածության, թե ժամանակի մեջ։
Բնության մեջ
Բնության մեջ պատահում են նաև համեմատաբար փոքր տարածական չափերի ալիքային դաշտեր, որոնք կոչվում են ալիքային փաթեթներ։ Ալիքային փաթեթը կարելի է ներկայացնել որպես նույն ուղղությամբ տարածվող անթիվ մոնոքրոմատիկ ալիքների վերադրում։
Ալիքային փաթեթը բնորոշվում է այնպիսի ալիքային ֆունկցիայով, որին համապատասխանող վիճակում (մասնիկը տեղափակված է ծավալի որոշակի տարրում) մասնիկի թե կոորդինատները և թե իմպուլսները չունեն ճշգրիտ արժեքներ։
Ալիքային փաթեթի կենտրոնը շարժվում է այնպես, ինչպես համապատասխան դասական մասնիկը։ Վակումում մասնիկի վիճակը պատկերող փաթեթը կազմող առանձին մոնոքրոմատիկ ալիքները տարածվում են տարբեր փուլային արագությամբ, որի հետևանքով ալիքային փաթեթը ժամանակի ընթացքում ճապաղվում է տարածության մեջ։ Էլեկտրամագնիսական ալիքներից կազմված փաթեթը ճապաղվում է միայն անհամասեռ միջավայրում։
Կատեգորիա:Ալիքային երևույթներ Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա
(1632) Զիեբյոհմե
(1632) Զիեբյոհմե (Siebohme), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1941 թվականի փետրվարի 26-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,655345 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2978 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0129 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1580,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227784 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,71° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1941 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալսիդես Գիջջա
Ալսիդես Էդգարդո Գիջջա Պերեյրա (, հայտնի է որպես Ալսիդես Գիջջա (, Դեկտեմբերի 22, 1926, Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ - Հուլիսի 16, 2015, Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի և իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, ով առավելապես աչքի է ընկել ուրուգվայական Պենյարոլի և իտալական Ռոմայի կազմում։ Հանդես է եկել նաև Ուրուգվայի և Իտալիայի ազգային հավաքականներում։
Կարիերա
Ուրուգվայի ազգային հավաքականում հանդես է եկել 1950-ից մինչև 1952 թվականը, որի կազմում անցկացրած 12 խաղում դարձել է 4 գոլի հեղինակ, ինչպես նաև հավաքականի հետ միասին 1950 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն, եզրափակիչ խաղում բրազիլացիների դարպասը խփելով հաղթական գնդակը։ 1957-ից մինչև 1959 թվականը հանդես է եկել Իտալիայի ազգային հավաքականում, որի կազմում անցկացրել է 5 հանդիպում և դարձել 1 գոլի հեղինակ։
Կյանքի վերջին տարիները և մահը
2012 թվականի հունիսի 30-ին Գիջջան ավտովթարի մեջ ընկավ, որից հետո մի քանի որ մնաց կոմայի մեջ ։
2013 թվականի դեկտեմբերի 6-ին մասնակցեց Բրազիլիայում անցկացվելիք աշխարհի 2014 թվականի առաջնության վիճակահանությանը։
Ալսիդես Գիջջան մահացավ 2015 թվականի հուլիսի 16-ին սրտամկանի ինֆարկտից ։ Մինչ իր մահը Գիջջան մնում էր 1950 թվականի Ուրուգվայի հավաքականի չեմպիոնական կազմի միակ կենդանի մնացած ֆուտբոլիստը ։ Իսկ նա մահացավ վերոհիշյալ հաղթանակի 65-րդ տարեդարձի օրը, որում նա խփել էր հաղթական գոլը ։
Ալսիդես Գիջջան համարվում է Ռոմայի «Փառքի Սրահի» ֆուտբոլիստներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1926 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատյուշկինո
Կատյուշկինո (Катюшкино), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018
ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2018, ՖԻՖԱ Աշխարհի 21-րդ առաջնություն, որն անցկացվել է Ռուսաստանում 2018 թվականի հունիսի 15-ից հուլիսի 15-ը ։ Ռուսաստանը Արևելյան Եվրոպայում աշխարհի առաջնությունների պատմության մեջ առաջին կազմակերպիչ երկիրն է ։ 2018 թվականի Աշխարհի առաջնությունն անցկացվում է Ռուսաստանի 11 քաղաքի 12 մարզադաշտերում ։ Առաջնության հաղթողը կմասնակցի ՖԻՖԱ Կոնֆեդերացիաների գավաթ 2021-ին, որը կանցկացվի Կատարում։ Եզրափակիչը տեղի ունեցավ հուլիսի 15-ին Մոսկվայի Լուժնիկի մարզադաշտում, որտեղ Ֆրանսիան և Խորվաթիան վիճարկեցին Աշխարհի գավաթը։ Ֆրանսիան հաղթեց 4-2 հաշվով և երկրորդ անգամ դարձավ Աշխարհի չեմպիոնը, իսկ եվրոպական հավաքականները չորրորդ անգամ անընդմեջ նվաճեցին աշխարհի գավաթը։
Ընդունող երկրի ընտրություն
2018 և 2022 ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնությունների հայտերի ներկայացումը սկսվեց 2009 թվականի հունվարին և մինչև 2009 թվականի փետրվարի 2-ը հետաքրքրություն ունեցող երկրները պետք է գրանցեին իրենց հայտերը ։ Սկզբում ինը երկիր ներկայացրեցին հայտ 2018 թվականի Աշխարհի գավաթի համար, սակայն Մեքսիկան շուտով հրաժարվեց և Ինդոնեզիայի հայտը մերժվեց ՖԻՖԱ-ի կողմից 2010 թվականի փետրվարին, երբ Ինդոնեզիայի կառավարությունը պատշաճ ձևով չներկայացրեց հայտի հաստատման նամակը ։ Հայտերի քննարկման ժամանակ երեք ոչ ՈՒԵՖԱ անդամներ (Ավստրալիա, Ճապոնիա և ԱՄՆ) կենտրոնացան 2022 թվականի հայտի վրա։ Այսպիսով հիմնական պայքարում մնացին չորս հայտեր, որոնցից երկուսը միասնական հայտեր` Անգլիա, Ռուսաստան, Նիդերլանդներ/Բելգիա և Պորտուգալիա/Իսպանիա։
ՖԻՖԱ հատուկ կոմիտեի քսաներկու անդամներ 2010 թվականի դեկտեմբերի 2-ի Ցյուրիխում կայացած ժողովում ընտրեցին 2018 և 2022 թվականների առաջնությունների ընդունող երկրներին ։ Քվեարկության երկրորդ փուլում Ռուսաստանը հաղթեց 2018 թվականի առաջնությունը ընդունելու իրավունքը։ Պորտուգալիա/Իսպանիա հայտը երկրորդն էր, Բելգիա/Նիդերլանդներ` երրորդը և Անգլիան` դուրս էր մնացել առաջին փուլից ։
Քվեարկության արդյունքները հետևյալն են `
Գործընթացը չանցավ առանց քննադատման. Ռուսաստանի կողմից կաշառք տալու և ՖԻՖԱ անդամների կորումպացված լինելու մասին բարձրաձայնեց հատկապես Անգլիայի ֆուտբոլային միությունը։ Չնայած 2014 թվականի Գարսիայի հաշվետվությունը բացառեց Ռուսաստանի մեղավորությունը, Անգլիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան հրաժարվեց համաձայնվել դրա հետ և Գրեգ Դայկը պահանջեց վերաքննություն իրականացնել, իսկ Դեյվիդ Բերնշայնը պահանջեց բոյկոտել Աշխարհի գավաթը։
Որակավորում
Պատմության մեջ առաջին անգամ որակավորմանը մասնակցեցին 209 ՖԻՖԱ անդամներ, չհաշված Ռուսաստանի հավաքականը, որը որակավորվեց ավտոմատ որպես ընդունող երկիր ։ Զիմբաբվեն և Ինդոնեզիան ավելի ուշ որակազարկվեցին, մինչև կանցկացնեին իրենց առաջին հանդիպումները, մինչդեռ Ջիբրալթարը և Կոսովոն, որոնք միացել էին ՖԻՖԱ-ին 2016 թվականի մայիսին, միացան որակավորմանը ։ Առաջնության տեղերը բաժանվեցին կոնֆեդերացիաների միջև, մասնակիցների թվի փոփոխություն տեղի չունեցավ 2014 թվականի Աշխարհի գավաթից հետո ։ Որակավորման փուլի առաջին հանդիպումը տեղի ունեցավ Արևելյան Թիմորի Դիլի քաղաքում 2015 թվականի մարտի 12-ին ԱՖԿ որակավորման շրջանակներում , հիմնական որակավորման վիճակահանությունը տեղի ունեցավ Սանկտ Պետերբուրգում 2015 թվականի հուլիսի 25-ին   ։
Որակավորված 32 հավաքականներից քսանը մասնակցել էր նաև 2014 թվականի Աշխարհի գավաթի եզրափակիչ փուլին։ Պանաման և Իսլանդիան որակավորվեցին առաջին անգամ ։ Մի շարք հավաքականներ վերադարձան նվազագույնը երեք մրցաշրջան բաց թողնելուց հետո։ Եգիպտոսը վերադարձավ 28 տարի հետո, նրա վերջին առաջնությունը եղել էր 1990 թվականը, Մարոկկոյինը` 1998 թվականը, Պերուինը 1982 թվականը, իսկ Սենեգալը կմասնակցի երկրորդ անգամ, նախորդ անգամ 2002 թվականին դուրս էր եկել քառորդ եզրափակիչ։ Առաջին անգամ առաջնությանը որակավորվեցին երեք Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներ (Դանիա, Իսլանդիա և Շվեդիա) և չորս արաբական երկրներ (Եգիպտոս, Մարոկկո, Սաուդյան Արաբիա և Թունիս) ։
Որակավորման փուլը չանցած նշանավոր հավաքականներից են քառակի չեմպիոն Իտալիան (առաջին անգամ 1958 թվականից հետո) և եռակի եզրափակչի մասնակից Նիդերլանդներ։ Չորս մայրցամաքային չեմպիոններ նույնպես չորակավորվեցին, Աֆրիկայի չեմպիոն Կամերունը, Կոպա Ամերիկայի հաղթող և Կոնֆեդերացիաների գավաթի եզրափակչի մասնակից Չիլին, ՕՖԿ գավաթի հաղթող Նոր Զելանդիան և ԿՈՆԿԱԿԱՖ Ոսկե գավաթ 2017 հաղթող Միացյալ Նահանգները (առաջին անգամ 1986 թվականին)։ Չորակավորվեցին նաև նախկինում լավ արդյունքներ ցոցադրած Գանան և Կոտ դ'Իվուարը, որոնք մասնակցել էին նախորդ երեք առաջնություններին։
Վիճակահանություն
Վիճակահանությունը կայացավ 2017 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Մոսկվայում ։ 32 Հավաքականներ բաժանվեցին ութ խմբի, յուրաքանչյուրում չորս հավաքական։
Վիճակահանության համար հավաքականները բաժանվեցին չորս զամբյուղի համաձայն 2017 թվականի հոկտեմբերի ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակի։ Առաջին զամբյուղում ավտոմատ հայտնվեց Ռուսաստանը, որպես ընդունող երկիր և լավագույն յոթ հավաքականները, երկրորդ զամբյուղում մյուս ութ հավաքականները և այդպես շարունակ ։ Սա նախորդ մրցաշարի հետ համեմատած միակ նորամուծությունն էր, այն ժամանակ միայն առաջին զամբյուղն էր որոշվում ըստ դասակարգման, մյուսները բաշխվում էին ըստ աշխարհագրական դիրքերի։ Այնուամենայնիվ մնաց պայմանը, որ նույն կոնֆեդերացիայից նույն խմբում չպետք է լինեին երկու հավաքականներ, բացառությամբ ՈՒԵՖԱ-ի, որտեղից առավելագույնը երկու հավաքական կարող էր հայտնվել միևնույն խմբում։
Մրցավարներ
2018 թվականի մարտի 16-ին ՖԻՖԱ խորհուրդը հավանություն տվեց վիդեո օգնական մրցավարի կիրառումը առաջին անգամ ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններում ։
2018 թվականի մարտի 29-ին ՖԻՖԱ-ն հայտարարեց 36 մրցավարների և 63 մրցավարների օգնականների անունները, ովքեր կվարեն Աշխարհի առաջնության խաղերը ։
Մարզադաշտեր
Ռուսաստանը նախապատրաստել է հետևյալ ընդունող քաղաքները` Կալինինգրադ, Կազան, Կրասնոդար, Մոսկվա, Նիժնի Նովգորոդ, Դոնի Ռոստով, Սանկտ Պետերբուրգ, Սամարա, Սարանսկ, Սոչի, Վոլգոգրադ, Յարոսլավլ և Եկատերինբուրգ ։ Բոլոր քաղաքները Եվրոպական Ռուսաստանում են կամ հենց կողքին, որպեսզի հավաքականների ճանապարհորդությունը հեշտ լինի հսկայական երկրում։ Ռուսաստանի մասնակցության հայտում գրված էր, որ խաղերը տեղի կունենան 13 քաղաքներում և 16 մարզադաշտերում` այսպիսով բավարարելով ՖԻՖԱ նվազագույն պահանջներին։ 16 մարզադաշտերից երեքը կվերանորոգվեին, 13-ը` պետք նոր կառուցվեին ։
2011 թվականի հոկտեմբերին Ռուսաստանը կրճատեց մարզադաշտերի թիվը 16-ից 14։ Մոսկվայի շրջանի Պոդոլսկի մարզադաշտի կառուցումը չեղարկվեց մարզային իշխանությունների հրամանով, բացի այդ մայրաքաղաքի Օտկրիտիե Արենան փոխարինվեց Դինամո մարզադաշտով, քանի որ վերջինս կառուցվեց ավելի շուտ ։
Ընդունող քաղաքների վերջնական ցանկը հայտարարվեց 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։ Վերջնական ցուցակով քաղաքները դարձան 11, իսկ մարզադաշտերը` 12, քանի որ Կրասնոդարը և Յարոսլավլը դուրս մնացին ցուցակից ։
Զեպպ Բլատերը 2014 թվականի հուլիսին հայտարարեց, որ հնարավոր է մարզադաշտերը կրճատվեն 12-ից 10 ։
2014 թվականի հոկտեմբերին ՖԻՖԱ ստուգող անձնակազմը առաջին անգամ պաշտոնապես այցելեց Ռուսաստան, նրանք եղան Սանկտ Պետերբուրգում, Սոչիում, Կազանում և Մոսկվայում։ Նրանք գոհ էին գործընթացից ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ՖԻՖԱ-ն և Տեղի կազմակերպչական կոմիտեն համաձայնեցրեցին առաջնության ընթացքում մարզադաշտերի պաշտոնական անվանումները ։
12 մարզադաշտերից Մոսվայի Լուժնիկի մարզադաշտը և Սանկտ Պետերբուրգ մարզադաշտը (Ռուսաստանի ամենախոշոր մարզադաշտերը) ամենաշատը կօգտագործվեն, այստեղ կկայանան յոթական հանդիպում։ Սոչիում, Կազանում, Նիժնի Նովգորոդում և Սամարայում տեղի կունենան վեցական հանդիպում և Մոսկվայի Օտկռիտիե և Դոնի Ռոստովի մարզադաշտերում հինգական հանդիպում։ Մնացած քաղաքներում տեղի կունենան չորսական հանդիպում։
Խաղացանկ
Խաղացանկը ՖԻՖԱ կողմից ազդարարվել է 2015 թվականի հուլիսի 24-ին (առանց հանդիպքումների ժամանակների, որը համաձայնեցվել է ավելի ուշ) ։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, վերջնական վիճակահանությունից հետո հայտարարվեց խաղային ժամերը ՖԻՖԱ կեղմից ։ Ռուսաստանը որպես ընդունող երկիր հայտավորված է A1 դիրքում և խղաղա բացման հանդիպումում հունիսի 14-ին Մոսկվայի Լուժնիկի մարզադաշտում Սաուդյան Արաբիայի դեմ, երկու հավաքականները ունեն առաջնության մասնակիցների մեջ ամենացածր վարկանիշները ։ Լուժնիկի մարզադաշտում տեղի կունենա նաև երկորդ կիսաեզրափակիչը հուլիսի 11-ին և եզրափակիչը հուլիսի 15-ին։
Խմբային փուլ
Յուրաքանչյուր խմբում առաջին երկու հորիզոնականները զբաղեցրած հավաքականներն անցնում է 1/8 եզրափակիչ։ Խմբի յուրաքանչյու հավաքական հանդիպելու է խմբի մյուս հավաքականների հետ մեկական անգամ։
Բոլոր ժամանակները տեղի ժամանակով են ։
Հավասարության դեպքում
Եթե մեկ կամ մի քանի հավաքականներ խաղերից հետո ունենան հավասար միավորներ, ապա կգործեն հետևյալ պայմանները. Չորս լավագույն երրորդ տեղ զբաղեցրած հավաքականների հավասարության դեպքում գործում են հետևյալ պայմանները։
Փլեյ օֆֆ փուլ
Փլեյ օֆֆ փուլը առաջնության եզրափակիչ փուլն է, որը հաջորդելու է խմբային փուլին։ Այն կսկսվի հունիսի 30-ին 1/8-րդ եզրափակչից և կավարտվի հուլիսի 15-ին եզրափակիչ հանդիպումով, որը կկայանա Մոսկվայի Լուժնիկի մարզադաշտում ։ Լավագույն երկու հավաքականները ամեն խմբից (ընդհանուր 16 հավաքական) դուրս կգան փլեյ-օֆֆ փուլ, որից հետո յուրաքանչյուր պարտված հավաքական կլքի պայքարը։ Կիսաեզրափակչի երկու պարտված հավաքականները կվիճարկեն երրորդ տեղը միմյանց միջև ։
Մրցանակային ֆոնդ
2018 թվականի ֆուտբոլի աշխաարհի առաջնության համար ՖԻՖԱ-ն տրամադրել է 657 միլիոն ԱՄՆ դոլար, ինչը 181 միլիոն դոլարով (կամ 38 %) ավելի է քան 2014 թ․ ՖԻՖԱ 2014-ի մրցանակային ֆոնդից։.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Կատեգորիա:2018 ֆուտբոլում Կատեգորիա:2018 Ռուսաստանում
Լետկի (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լետկի գյուղում բնակվում էր 699 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1665 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջուղայի շրջան (Նախիջևան)
Ջուղայի շրջանը (Culfa rayonu, Ջուլֆայի շրջան) շրջանի կարգավիճակով վարչատարածքային միավոր Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում։ Վարչական կենտրոնը Ջուղա քաղաքն է
Ժամանակակից պատմություն
Ջուղայի շրջանը ձևավորվել է 1930 թվականի օգոստոսի 8-ին ։
Վարչատարածքային նկարագիր և տեղադրություն
Ջուղայի շրջանը հյուսիս-արևելքում սահմանակից է Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզին, հարավում՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Արևելյան Ադրբեջան նահանգին ։
Մակարդախոտ կպչուն
Մակարդախոտ կպչուն, տորոնազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։
Ջուղայի շրջան (Նախիջևան)
Լեռնագրություն
Շրջանի տարածքը զբաղեցնում են Զանգեզուրի լեռները, Ջուղայի և մերձարաքսյան սարահարթերը։ Շրջանի ամենաբարձր կետը Երնջակ լեռն է, որն ունի 3664 մ բարձրություն ։
Ջրագրություն
Ջուղայի շրջանի տարածքով հոսում են Արաքս, Երնջակ և այլ գետեր։ Շրջանի տարածքում է գտնվում Բանանիարի ջրամբարը ։
Մակարդախոտ կպչուն
Տարածվածություն
Որպես մոլախոտ աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների ճանապարհների եզրերին և ցանքսերում։ Հանդիպում է Շիրակի, Սյունիքի, Կոտայքի, Արմավիրի, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի մարզերում և Երևանում ։
Ջուղայի շրջան (Նախիջևան)
Ջրագրություն
Շրջանը հարուստ է հանքային ջրերով։ Դրանցից են Դարիդաղ, Նահաջիր և այլ հանքային ջրերի աղբյուրները ։
Մակարդախոտ կպչուն
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով ծաղկման շրջանում օգտագործվում են խոտային մասը, երբեմն էլ արմատները։ Բույսը պարունակում է դաբաղանյութեր, սապոնիններ, իրիդոիդներ, ֆլավոնոիդներ, C, K վիտամիններ, կիտրոնաթթու, կարմիր ներկանյութ և այլն։ Թարմ հյութը արտաքին օգտագործման եղանակով կիրառում են մաշկային ցաների, թութքի, ֆուրունկուլների, որքինի, պսորիազի և այլ մաշկային հիվանդությունների բուժման համար ։
Ջուղայի շրջան (Նախիջևան)
Կլիմա
Տարվա եղանակով պայմանավորված՝ Ջուղայի շրջանի կլիման փոփոխական է։ Ամռանը կլիման չոր է, իսկ ձմռանը՝ ցուրտ ։
Մակարդախոտ կպչուն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Տորոնազգիներ Կատեգորիա:Միամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Ասիայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Աֆրիկայի բուսականություն
Ջուղայի շրջան (Նախիջևան)
Բնակչություն
2017 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը 46,100 է ։
Մշակույթ
Շրջանում գործում է մեկ թանգարան, «Ալինջա» կինոթատրոնը ։
Առողջապահություն
Շրջանն ունի առողջապահական մի շարք հաստատություններ, այդ թվում՝ շրջանի կենտրոնական հիվանդանոց, 1 տարածքային հիվանդանոց, 15 բժշկական ամբուլատորիա, 8 ֆելդշերա-մանկաբարձական կենտրոններ, հիգիենիկ և համաճարակաբանական կենտրոն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջուղայի շրջան
Վիլարզել դյու Ռազես
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 89 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.06 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.6 կմ² տարածք։
(9490) Գյոսեմեյեր
(9490) Գյոսեմեյեր (Gosemeijer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 25-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Վիլարզել դյու Ռազես
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 145 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 15 կմ հարավ-արևմուտք։
(9490) Գյոսեմեյեր
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,9435 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6639 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2231 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1844,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,195168 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,58° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիլարզել դյու Ռազես
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 67 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 52-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 52 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 46 անձ (30 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 15 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալբերտ Ասիրյան
Ալբերտ Միքայելի Ասիրյան, հայ ճարտարագետ-շինարար։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2000), պրոֆեսոր (2001)։
Կենսագրություն
Ալբերտ Ասիրյանը ծնվել է Գանձակում։ 1956 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1959-1968 թվականներին աշխատել է Շինանյութերի և կառուցվածքների հայկական ԳՀԻ-ում, 1968-1990 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանում, 1990 թվականից՝ Երևանի պետական ճարտարապետաշինարարական համալսարանում, 1993 թվականից՝ շինարարական տեխնոլոգիայի ֆակուլտետի դեկան ։
Աշխատանքները վերաբերում են կոնստրուկտիվ թեթև բետոնների, նախահարված երկաթբետոնե կառուցվածքների, բարձր ամրության բետոնների տեխնոլոգիաներին։ Հեղինակ է ուսումնական և մեթոդական ձեռնարկների, 80 գիտական աշխատանքի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ շինարարներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Նշանակման վայրն անհայտ է
«Նշանակման վայրն անհայտ է» («Destination Unknown»), Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվ վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է Մեծ Բրիտանիայում Collins Crime Club հրատարակչության կողմից 1954 թվականի նոյեմբերի 1-ին և ԱՄՆ-ում Dodd, Mead and Company հրատարակչության կողմից 1955 թվականին՝ «Այնքան շատ քայլեր մինչև մահ» («So Many Steps to Death») ։
Սյուժե
Հիլարի Քրեյվենը՝ լքված կինն ու մահացած երեխայի մայրը, մտադիր է ինքնասպանություն գործել Մարոկկոյի հյուրանոցում։ Սակայն քնաբեր դեղահաբերի մեծ չափաբաժնով թունավորվելու փոխարեն նրան առաջարկել են կատարել վտանգավոր առաքելություն. պետք է օգնել գտնել կորած միջուկային գիտնականին, որը, հնարավոր է, փախել է «երկաթե վարագույրից» այն կողմ։ Շուտով նա հայտնվում է զբոսաշրջիկների խմբում, որոնց տանում են անհայտ ուղղությամբ։
Ալիքային հավասարում
Ալիքային հավասարում, վերջավոր v արագությամբ տարածվող տատանողական տարբեր պրոցեսներ նկարագրող մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարում։ Օրինակ, լարի տատանումը նկարագրվում է՝
ալիքային հավասարումով (a հաստատուն է և կախված է լարի ձգվածությունից և խտությունից)։ Ալիքային հավասարումը երկչափ և եռաչափ միջավայրերի համար համապատասխանաբար կլինի՝
և
Ալիքային հավասարման լուծումը կախված է սկզբնական պայմաններից (U-ի և –ի արժեքներից, երբ t=0) և եզրային պայմաններից (ալիքային հավասարման ուսումնասիրման տիրույթի եզրում U ֆունկցիայի կամ նրա ածանցյալների արժեքից)։
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի հասկացություններ Կատեգորիա:Մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումներ
Սաուստե
Սաուստե (Sauste), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Հալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Հալյալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հուշկապարիկ (բարձրաքանդակ, Երևան)
«Հուշկապարիկ» բարձրաքանդակ, գտնվում է Երևանի Անգլիական այգում, Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնի շենքի առջև, տեղադրվել է 1976-ին ։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Տվյալներ
Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնի քանդակային անսամբլի (թատրոնի մուտքի և Գաբրիել Սունդուկյանի հուշարձանի հետ մեկտեղ) մի մասն է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Արա Հարությունյանի քանդակներ
Լոզովատայա (գյուղ, Լիպովեցի շրջան)
Լոզովատայա (Лозувата), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լոզովատայա գյուղում բնակվում էր 561 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3087 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 181,73 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1600 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կրուս Ալտա (դեպարտամենտ)
Կրուս Ալտա (Departamento de Cruz Alta), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Տուկուման պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 1255 կմ2։ բնակչությունը՝ 162.2 հազար մարդ։ Բնակչության խտությունը՝129,3 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Բանդե դել Րիո Սալի
Աշխարհագրություն
Դեպարտամենտը գտնվում է Բանդե դել Րիո Սալի պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝.
Խոշոր բնակավայրեր
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Քեմեր
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գիսակ
Գիսակ (Գաբրիել Հովսեփի Հովհաննիսյան, ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ, երգիչ, մանկավարժ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ Օգտագործել է նաև Կիսլանջ ծածկանունը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Թիֆլիսում։ Ավարտել է Ներսիսյան դպրոցը ու Թիֆլիսի կոնսերվատորիան։ Այնուհետև երկար տարիներ զբաղվել է մանկավարժությամբ։ Գրել սկսել է 1913 թվականից։ Նրա առաջին գործերը տպագրվել են «Հասկեր» և «Կարմիր ծիլեր» մանկական ամսագրերում։
Հովհաննես Թումանյանի «Գիքորը» առաջին անգամ Գիսակ Հովհաննիսյանն է վերածել պիեսի, որի բեմադրությունը հավանել է ինքը՝ Թումանյանը։
Նա որպես մեներգիչ (տենոր) մասնակցել է բազմաթիվ երաժշտական համերգների։ Մահացել է 1949 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ երգիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Մորարջի Դեսայի
Մորարջի Դեսայի (मोरारजी देसाई, ), հնդիկ քաղաքական գործիչ։ 1977 թվականից մարտի 24-ից մինչև 1979 թվականի հուլիսի 15-ը զբաղեցրել է Հնդկաստանի չորրորդ վարչապետի պաշտոնը։ Մահաթմա Գանդիի դաշնակից, 10 տարի անցկացրել է բրիտանական բանտերում։ Ինդիրա Գանդիի ընդդիմության առաջնորդ, գտնվել է մեկուսի բանտարկությունում։ 1977 թվականին դարձել է Հնդկաստանի վարչապետ, բայց 1979 թվականին հրաժարական է տվել։
Կենսագրություն
Մորարջի Դեսային ծնվել է 1896 թվականի փետրվարի 29-ին Բհադելիում, Բրիտանական Հնդկաստան՝ գյուղական ուսուցչի ընտանիքում։ 1918 թվականից պաշտոններ է զբաղեցրել Բոմբեյի գաղութային վարչությունում։ 1930 թվականին միացել է Մահաթմա Գանդիի շարժմանը։ Դրա համար Դեսային մոտ 10 տարի ազատազրկության մեջ է գտնվել։ 1959-1964, 1967-1969 և 1977-1979 թվականներին եղել է ֆինանսների նախարար, իսկ 1967-1969 թվականներին՝ վարչապետ։ 1966 թվականին անհաջող փորձել է դառնալ ՀԱԿ-ի առաջնորդ։
1969 թվականին նա կազմավորել է Ջանաթա կուսակցությունը։ Իր քաղաքական ակտիվության պատճառով 1975-1977 թվականներին մեկուսի բանտարկության մեջ է գտնվել։ Ազատ արձակվելուց հետո, 1977 թվականին հաղթել է ընտրություններում՝ դառնալով վարչապետ ։ Կուսակցությունում պառակտման համար 1979 թվականին ստիպված է եղել պաշտոնաթող լինել, իսկ 1980 թվականին ավարտել է իր կուսակցական կարիերան։
Մորարջի Դեսային մահացել է 1995 թվականի ապրիլի 10-ին Մումբայում՝ 99 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի վարչապետներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բուսակերներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի ֆինանսների նախարարներ
Քերեմքերի
Քերեմքերի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կատունինո (գյուղ, Պրիմորսկի շրջան)
Կատունինո (Катунино), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պրիմորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3443 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պրիմորսկի շրջանի բնակավայրեր
Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ
«Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ» (Xalq artisti), Ադրբեջանի Հանրապետության պատվավոր կոչում, որը շնորհվում է ադրբեջանական մշակույթի զարգացման գործում ունեցած առանձնահատուկ վաստակի համար։
Շնորհում
Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահը պատվավոր կոչում է շնորհում իր նախաձեռնությամբ, ինչպես նաև Ազգային ժողովի և Նախարարների կաբինետի առաջարկությամբ։
Պատվավոր կոչումը շնորհվում է միայն Ադրբեջանի Հանրապետության քաղաքացիներին։ Համաձայն հրամանագրի՝ «Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ» պատվավոր կոչումը չի կարող վերահանձնվել նույն անձին։
Պատվավոր կոչման արժանացած անձը կարող է պատվավոր կոչումից զրկվել հետևյալ դեպքերում.
Հիմնադրման մասին հրամանագիրը
«Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ» պատվավոր կոչումը սահմանվել է Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահի 1998 թվականի մայիսի 22-ի հրամանագրով՝ մի շարք այլ կոչումների հետ միասին ։
Նկարագրություն
Ադրբեջանի Հանրապետության «Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ» պատվավոր կոչմանն արժանացած անձինք ստանում են Ադրբեջանի Հանրապետության պատվավոր կոչման վկայական և կրծքանշան։ Պատվավոր կոչման կրծքանշանը պետք է կրել կրծքի աջ կողմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի պատվավոր կոչումներ
Լիպնիկի (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)
Լիպնիկի (Липники), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1648 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիպնիկի գյուղում բնակվում էր 1 643 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 432,37 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1648 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1618 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պետրովցի (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Պետրովցի (Петрівці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովցի գյուղում բնակվում էր 1 685 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սաուստի
Սաուստի (Sausti), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիիլի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 161 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գրիգոր-Միհրդատ Պըյըգլյան
Գրիգոր-Միհրդատ Հակոբի Պըյըգլյան (Պուիկլիուի) (1812 դեկտեմբերի 12, Յասսի - 1912, Ռումինիա), հայ իրավաբան։
Կենսագրություն
Գրիգոր-Միհրդատ Պըյըգլյանը ծնվել է Ռումինիայի Յասսի քաղաքում 1812 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Յասսիի Հայկազյան վարժարանում, ապա ուսանել Փարիզի Մուրադյան վարժարանում (1847)։ Ավարտել է Յասսիի համալսարանի իրավաբանական բաժիմնը, ստացել իրավաբանի բարձրագույն մասնագիտություն։ Որոշ ժամանակ աշխատելով մասնագիտությամբ՝ նա 1869 թվականին նշանակվում է Յասսի քաղաքային դատախազ։ 1847 թվականին ընտրվում է Ռումինիայի խորհրդարանի պատգամավոր, 1889-ին՝ Սենատի անդամ։
1894 թվականին Պըյըգլյանին ընտրում են ռումինական բարձրագույն վճռաբեկ ատյանի անդամ, ապա նշանակավում է խորհրդական, ընտրվում է խորհրդարանի պատգամավոր, Սենատի անդամ։ Նա ակտիվ մասնակցել է երկրի գրական, մշակութային, հասարական կյանքին։ Արժեքավոր են նրա կողմից հայ-ռումինական կապերի ուսումնասիրությունը, որը երկու ժողովուրդների, բարեկամական կապերի դարավոր պատմության լուսաբանումն էր։ Պըյըգլյանը նամակագրական կապետի մեջ է եղել մեծն Ալիշանի հետ, նաև Ք. Պատկանյանի, Ա. Չոպանյանի և հայ ազգային խոշոր այլ գործիչների հետ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1812 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1912 մահեր Կատեգորիա:Ռումինահայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Ռումինահայ քաղաքական գործիչներ
Մուկդենի ճակատամարտ
Մուկդենի ճակատամարտ, Мукденское сражение, Battle of Mukden, խոշորագույն ցամաքային ճակատամարտերից մեկը, որը տեղի է ունեցել Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ։ Մուկդենի ճակատամարտը ռուս-ճապոնական պատերազմի վերջին և ամենավճռական խոշոր ցամաքային ճակատամարտը, տեղի է ունեցել 1905 թվականի փետրվարի 20-ից մինչև նույն թվականի մարտի10-ը՝   Ճապոնիայի և Ռուսաստանի միջև Մանջուրիայի Մուկդեն քաղաքի մոտ։ Քաղաքն այժմ կոչվում է Շենյան։ Այն հանդիսանում է Չինաստանի Լյաոնինգ կամ Լյաոնին նահանգի մայրաքաղաքը։
Ճապոնացիները ցույց տվեցին իրենց գերազանցությունը մի ճակատամարտի ընթացքում, որտեղ ռուսներն ավելի շատ կենդանի ուժ, զենք ու զինամթերք, սպառազինություն ունեին (ռուսական զորքերըը՝ 350.000 զինվոր և սպա, ճապոնական զորքերը՝ 270.000 զինվոր և սպա) ։ Մուկդենի ճակատամարտը ցույց տվեց, որ եվրոպական տիպի բանակները, ինչպիսի բանակ է, մասնավորապես համարվում ռուսական կայսերական բանակը, այլևս ինքնաբերաբար չէին գերազանցում այլ ազգերի բանակներին և կարող էին նույնիսկ ճակատարատում վճռական պարտություն կրել ոչ եվրոպական բանակից, ինչպիսին էր ճապոնականը։
Նախապատմություն
Լյաոյանի կամ Լյաոյանգի ճակատամարտից հետո (այդ ճակատամարտը տեղի էր ունեցել 1904թ. օգոստոսի 24-ից սեպտեմբերի 4-ը), ռուսական զորքերը նահանջել էին մինչև Շա Հո գետը, որը գտնվում է Մուկդենից հարավ։ Ահա այդտեղ ռուսական զորքերը վերախմբավորվեցին։ Այնուհետև ռուսենրը փորձում էին կասեցնել ճապոնացիների առաջխաղացումը, սակայն անհաջողության մատնվեցին։ Մասնավորապես, 1904 թվականի հոկտեմբերի 5-ից մինչև 1904 թվականի հոկտեմբերի 17-ը Շահոյի ճակատամարտի ժամանակ ռուսները անհաջող հակահարձակման անցան, բայց կարողացան ժամանակավորապես դանդաղեցնել ճապոնական առաջխաղացումը։ Ռուսական երկրորդ հակահարձակումը ` Սանդեպուի ճակատամարտը, որը տեղի ունեցավ 1905 թվականի հունվարի 25-ից 29-ը, նույնպես անհաջող էր։
Թեև գեներալ Ալեքսեյ Կուրոպատկինի գլխավորած ռուսական միացյալ բանակը պատրաստվում էր համալրումներ ստանալ անավարտ Անդրսիբիրյան երկաթուղով, Արյունոտ կիրակիի հետևանքները և այժմ շարունակվող ներռուսական խռովությունները՝ այսպես ասած անկարգությունները տանը, նույնքան ծանրաբեռնեցին ողջ կայսերական բանակին և դրանով իսկ սահմանափակեցին համալրումների հնարավորությունը, մասնավորապես՝ կենդանի ուժը։ Բնականաբար, ռուսական կողմն իր ռեսուրսներն այժմ պետք է հատկացվեր ապստամբությունները ճնշելուն իր ներքին տարածքներում։ Հետևաբար, սպասվում էր, որ ռուսական զորքերը իրենց երկրի ներսից քիչ կամ ընդհանրապես չեն ստանար համալրումներ և մատակարարումներ։ Իսկ ռազմական պատմությունից հայտնի է, որ ռուսական բանակները սովորաբար հաղթանակները տանում էին թվային մեծ գերազանցություն ապահովելու հաշվին։
Ուժերի տեղաբաշխում
Մուկդենից հարավ գտնվող ռուսական գիծը 90 մղոն, այսինքն 140 կմ երկարություն ուներ՝ 90 mi: Սակայն ռուսների պաշտպանական գիծը փոքր խորություն ուներ։ Ռուսական Մանջուրական զորաբանակի պաշտպանական գիծը ուներ կենտրոնական ռեզերվային զորք։
Ռուսների պաշտպանական ռազմաճակատը կազմում էին հետևյալ զորքերը.
Գեներալ Կուրոպատկինն այսպիսով իր ուժերը տեղակայել էր էր զուտ պաշտպանական դասավորության մեջ, որտեղից դժվար և նույնիսկ անհնար կլիներ հարձակում իրականացնել առանց զորքերի պաշտպանական գծեերի միջև մեծ բացվածք առաջացնելու։
Ճապոնական կողմում ( ճապոնական մանջուրական բանակ ), մարտի պատրաստ վիճակում գտնվում էին հետևյալ ուժերը՝
Յալու գետի բանակը համեմատաբար թույլ կազմ ուներ և բաղկացած էր միայն IJA-ի 11-րդ դիվիզիայից (Պորտ Արթուրից) և պահեստազորայիններից։ Չնայած նրան, որ այս այսպես կոչված բանակը տեխնիկապես ոչ թե ճապոնական մանջուրական բանակի, այլ ուղղակիորեն կայսերական գլխավոր շտաբի ենթակայության տակ էր՝ նպատակ ունենալով Ռուսական կայսրության Պրիմորսկի երկրամասի վրա քաղաքական հարձակում իրագործելը, սակայն, ըստ էության, ճապոնական մանջուրական բանակի շտաբի ենթակայության ներքո էր՝ այդ բանակի հրամանատարի հրամաններին պատրաստ։
Գեներալ Կուրոպատկինը համոզված էր, որ ճապոնական հիմնական հարվածը կգա լեռնային արևելյան կողմից, քանի որ ճապոնացիներն ապացուցել էին իրենց արդյունավետությունը նման տեղանքում, և այդ տարածքում Ճապոնիայի նախկին 3-րդ բանակի վետերանների առկայությունը, որոնք գտնվում էին ճապոնական 11-րդ դիվիզիայում, ամրապնդեց ռուս զորահրամանատարի այդ համոզմունքները։
Ֆելդմարշալ Ույամայի ծրագիրն էր՝ իր բանակները կիսալուսնի ձևով դասավորել՝ Մուկդենը շրջապատելու համար՝ կտրելով ռուսների փախուստի հնարավորությունը։ Ֆելդմարշալ Ույաման հստակորեն նշում էր իր հրամանում, որ պետք է խուսափել մարտերից հենց Մուկդեն քաղաքում։ Պատերազմի ամբողջ ընթացքում ճապոնացիները վարում էին բծախնդիր քաղաքացիական քաղաքականություն, որն ուղղված էր քաղաքացիական զոհերից խուսափելուն և չինացիներին իրենց կողմը պահելու համար, ինչը կտրուկ հակադրվում էր նախորդ առաջին չին-ճապոնական պատերազմին և հաջորդ երկրորդ չին-ճապոնական պատերազմին ճապոնացիների դրսևորած քաղաքականությանը։
Ճակատամարտ
1905 թվականի մարտի 1-ին արևելյան և կենտրոնական ճակատներում գործողությունները հիմնականում ստատիկ էին։ Ճապոնացիները փոքր առաջխաղացումներ էին կատարել, բայց ծանր կորուստների գնով։ Այնուամենայնիվ, մարտի 7-ին գեներալ Կուրոպատկինը սկսեց ուժերը դուրս բերել արևելյան ճակատից՝ հակազդելու ճապոնական 3-րդ բանակի առաջխաղացմանը՝ Մուկդենի արևմտյան թեւում։ Ռուսական գՄանջուրական բանակի գլխավոր հրամանատարը այնքան անհանգստացած էր գեներալ Նոգիի զորաշարժերից, որ վճռեց անձամբ ինքը ղեկավարել ռուսական զորքերի հակահարձակումը։ Սակայն զորքերի տեղափոխումն արևելքից արևմուտք լավ համակարգված չէր ռուսների կողմից, ինչի հետևանքով ռուսական 1-ին և ռուսական 3-րդ մանջուրական բանակները քաոսի մեջ ընկան և քայքայվեցին։ Այնուհետև Կուրոպատկինը որոշեց դուրս բերել իր զորքերը դեպի հյուսիս՝ դեպի Մուկդեն, որպեսզի դեմ առ դեմ կանգնի ճապոնական զորքերին քաղաքի հարավ-արևմուտքում և քաղաքի հարավ-արևելքում գտնվող Հուն գետի ափերին։
Այնուհետև ճապոնացի զորահրամանատարի ժամն եկավ։ Ահա այստեղ էր, որ ֆելդմարշալ Ույաման օգտվեց այն հնարավորությունից, որին նա սպասում էր, և նրա «հարձակման» հրամանները փոխվեցին «հետապնդելու և ոչնչացնելու» հրամանների։ Ճապոնացիների բախտն ավել բերեց, որ եղանակը ուշ տաքացավ։ Ուստի սառույցը ու էր հալվում։ Հուն գետը, որը պաշտպանում էր ռուսական ձախ եզրը՝ գեներալ-մայոր Միխայիլ Ալեքսեևի հրամանատարությամբ, մնում էր սառած և խոչընդոտ չէր ճապոնական հարձակմանը։ Այնուամենայնիվ, երբ ճապոնական զորքերը կտրեցին, անցան սառած Հուն գետը, ճապոնական հարձակումը խոչընդոտվեց, երբ նրանք հանդիպեցին կոշտ դիմադրության և ծանր հրետանու կրակի, որը գալիս էր ռուսական զորքերի կողմից, որոնք այժմ ղեկավարվում էին գեներալ Պոլ ֆոն Ռենենկամպֆի կողմից, ինչը հանգեցրեց ավելի մեծ զոհերի հարձակվող ճապոնական զորքերի կազմում։ Ծանր մարտերից հետո ճապոնացիներին հաջողվեց գրավել գետի հյուսիսային ափը, ինչի հետևանքով ափը պաշտպանող ռուսական պաշտպանական գծերը փլուզվեցին, իսկ ձախ եզրի ծայրը մասամբ կտրվեց Կուրոպատկինի բանակի հիմնական մասից։ Միևնույն ժամանակ Մուկդենից ընդամենը 15 կիլոմետր դեպի արևմուտք ձևավորվեց մի իրավիճակ, որը ճապոնացիներին հնարավորություն տվեց հետագայում ամբողջությամբ շրջապատել ռուսներին աջ թևում։ Գրեթե շրջապատված և հաղթանակի հույս չունենալով, գեներալ Կուրոպատկինը մարտի 9-ին ժամը 18:45-ին հրաման տվեց նահանջել դեպի հյուսիս։ Ռուսական զորքերի նահանջը բարդացավ գեներալ Նոզուի կողմից Հուն գետի վրայով ռուսական թիկունքային գծերի խախտմամբ և արագ վերածվեց անկազմակերպ երթուղու։ Խուճապի մատնված ռուսական ուժերը լքում էին իրենց վիրավորներին, զենքերն ու պաշարները՝ փախչելով դեպի հյուսիս՝ դեպի Թիելինգ կամ Թյելին։
Մարտի 10-ի առավոտյան ժամը 10:00-ին ճապոնական զորքերը գրավեցին Մուկդենը։ Մուկդենը գրավելուց հետո ճապոնացիները շարունակեցին ռուսների նկատմամբ իրենց կոշտ հետապնդումը, բայց դա խանգարվեց, երբ Ույաման իմացավ, որ իր բանակի մատակարարման գծերը չափազանց բարակ էին։ Այնուամենայնիվ Ույամայի զորքերը շարունակեցին խուճապահար փախչող թշնամու հետապնդումը, թեև արդեն ավելի ծույլ, դանդաղ ձևով։ Հետապնդումը դադարեցվեց Մուկդենից 20 կիլոմետր հեռավորության վրա, բայց ռուսներն արդեն արագ տեմպերով փախչում էին Թիելինգից ավելի հյուսիս դեպի չին-ռուսական սահման, և դրանով իսկ ճակատամարտն ավարտվեց։ Ավարտվեց ճապոնացիների բացահայտ հաղթանակով։ Սա ճապոնացիների փայլուն հաղթանակն էր ռուսների դեմ։ Համեմատաբար ավելի փոքրաքանակ ուժերով՝ 270 հազար ճապոնացի զինվոր ու սպա, ֆելդմարշալ Ույամայի բանակը վճռական հաղթանակն տարավ քանակապես զգալիորեն գերազանցող՝ 340 հազարանոց ռուսական բանակի դեմ։
Ճակատամարտի ընթացքում բազմաթիվ օտարերկրյա ռազմական դիտորդներ ներկա էին, որպեսզի հետևեին, և պարզեին, թե ինչպես կարող է տեղի ունենալ հաջորդ մեծ պատերազմը։ Ուստի կարող ենք ասել, որ Մուկդենի ճակատամարտը մեծապես նախանշեց Առաջին համաշխարհային պատերազմում կիրառվելիք մարտավարությունը։
Եզրակացություն
Ռուսական կորուստները կազմել են մոտ 90 հազար։ Ռուսները կորցրել էին նաև իրենց մարտական պաշարների մեծ մասը, ինչպես նաև իրենց հրետանու և ծանր գնդացիրների մեծ մասը։ Վախենալով հետագա ճապոնական առաջխաղացումից, ռուսական Մանջուրական բանակի գլխավոր հրամանատարը՝ գեներալ Կուրոպատկինը հրամայեց, որ Թյելին քաղաքը՝ Թիելինգ,  Tieling, ջահերով վառվի։ Հյուսիսային Մանջուրիայի այդ քաղաքը հրի մատնվեց, իսկ ռուսական պարտված գեներալը իր զորքերի մնացորդներով  10 օր շարունակեց նահանջը դեպի ավելի հյուսիս՝ դեպի նոր պաշտպանական գիծը Սփինգքայ կամ Hspingkai քաղաքի մոտ (ժամանակակից Սիպին քաղաքը՝ Siping, Ծիլին Jilin նահանգ, Չինաստան)։ Հենց Սիպին քաղաքում էլ ռուսական կայսերական բանակի Գեներալ Միխայիլ Բատյանովը (ով փոխարինեց գեներալ ֆոն Բիլդերլինգին որպես Երրորդ մանջուրական բանակի հրամանատար) կազմակերպել էր պաշտպանություն ճապոնական հնարավոր վերսկսվելիք հարձակման դեմ։ Այնուամենայնիվ, Ռուսաստանի բարոյալքված Մանջուրական բանակի գլխավոր հրամանատարը՝ գեներալ Կուրոպատկինը շատ երկար չպահեց այս գիծը և շուտով կազմակերպեց ռուսական ուժերի ամբողջական դուրսբերում տարածաշրջանից՝ Մանջուրիայից։ Ճապոնական ուժերը այս ճակատարտում տվեցին 75000 զոհ , որը ներառում էր սպանվածների և վիրավորների ավելի մեծ տոկոս՝ համատած ռուսների հետ։ Դա բացատրվում է նրանով, որ ճապոնական կողմը հարձակվում էր, իսկ ռուսականը՝ պաշտպանվում։ Բացի այդ, ճապոնացիները ցուցաբերեցին ոչ դաժան վերաբերմունք փախչող թշնամու նկատմամբ, թեպետ կարող էին հեշտությամբ ավելի մեծ կորուստներ պատճառել նրանց՝ հատկապես խուճապահար փախուստի ժամանակ։ Սակայն ճապոնացիները տվել են ընդամենը 2000 գերի, իսկ ռուսները ամենաքիչը 22000-ից մինչև 29000, ինչը նշանակում է որ ռուս գերիների թիվը 10-15 անգամ գերազանցում էր ճապոնացի գերիների թվին։ Դա խոսում է երկու բանակների բարոյահոգեբանական վիճակի մեծ տարբերության մասին։ Դա է երևում  նաև այն հանգամանքից, որ Ճապոնացիները գրավել են 58 ռուսական հրանոթ։
Այս ճակատամարտից հետո ցամաքում լուրջ կռիվներ տեղի չունեցան, քանի որ և՛ ռուսական, և՛ ճապոնական բանակները հյուծված էին հակամարտությունից։
Հետևանք
Հաղթանակը ցնցեց Եվրոպայի կայսերական տերություններին, քանի որ ճապոնացիները ցույց տվեցին իրենց գերազանցությունը մի ճակատամարտի ընթացքում, որտեղ ռուսներն ավելի շատ կենդանի ուժ, զենք ու զինամթերք, սպառազինություն ունեին։ Մուկդենի ճակատամարտը ցույց տվեց, որ եվրոպական տիպի բանակները, ինչպիսի բանակ է, մասնավորապես համարվում ռուսական կայսերական բանակը, այլևս ինքնաբերաբար չէին գերազանցում այլ ազգերի բանակներին և կարող էին նույնիսկ ճակատարատում վճռական պարտություն կրել ոչ եվրոպական բանակից, ինչպիսին էր ճապոնականը։ Ցար Նիկոլայ II- ը հատկապես ցնցվեց, երբ լուրը հասավ Սանկտ Պետերբուրգի նրա պալատ, որ ասիական փոքրիկ կղզային երկիրը՝ Ճապոնիան, որի տարածքը կազմում է Ռուսաստանի կայսրության ցամաքային տարածքի մոտավորապես 2%-ը, կարող է հաղթել հզոր և հսկայական ռուսական կայսրությանը։ Ցարական կառավարությունը նյարդայնացած էր ճակատամարտի ժամանակ իրենց զորահրամանատարների ցածր ռազմագիտական պատրաստվածությունից, ապիկարությունից և ապաշնորհությունից։ Գեներալներ Ալեքսանդր Սամսոնովը և Պոլ ֆոն Ռենենկամպֆը սկսեցին փոխադարձ ատելության և գզվռտոցի մի պայքար միմյանց դեմ, քանի որ Սամսոնովը շատ հրապարակայնորեն մեղադրեց ֆոն Ռենենկամպֆին իրեն չօգնելու մեջ։ Ի դեպ, Առաջին համաշխարհային պատերազմում այս հենց երկու գեներալները կդառնային այն երկու զորաբանակների հրամանատարները, որոնք ներգրավված էին Ռուսական կայսերական բանակի համար ավելի աղետալի Տանենբերգի ճակատամարտում։
Հղումներ և հետագա ընթերցում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Պատմություն ըստ երկրների
Metrojet
Metrojet ռուսական ավիաընկերություն, իրականացնում է չարտերային թռիչքներ։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Մոսկվայում ։ Հիմնված է Դոմոդեդովո օդանավակայանում։ Գլխավոր տնօրենն է Սերգեյ Մորդվինցևը ։
Պատմություն
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1993 թվականի մայիսի 17-ին։ Հիմնականում ավիաընկերությունը իրականացնում է կանոնավոր և չարտերային թռիչքներ, ինչպես նաև ապահովված է ուղղաթիռի շահագործումը ավիաընկերության կողմից։ Ավիաընկերությունը չվերթներ է իրականացնում հիմնականում հետևյալ երկրներում՝ Մոսկվա, Անապա, Բաքու, Վոլգոգրադ, Կիև, Դոնի Ռոստով, Սանկտ Պետերբուրգում, Սիմֆերոպոլ, Սոչի և այլն։ Ավիաընկերությանը պատկանող մի քանի ինքնաթիռները վարձակալված են, և չվերթներ են իրականացնում դեպի Իրան։ Ավիաընկերությունը շահագործում է Տու-154 և Տու-134 ինքնաթիռները, ինչպես նաև մի քանի տեսակի ուղղաթիռներ։ 2009 թվականից ավիաընկերությունը իրականացրել է համատեղ թռիչքներ S7 Airlines-ի հետ միասին։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 26-ին ավիաընկերությունը իրականացրել է կանոնավոր չվերթ Անապայից Մոսկվա։ 2012 թվականի մայիսի 1-ին ավիաընկերությանը տվեցին նոր անվանում՝ Metrojet, որը մինչ այժմ պահպանվել է ։ 2012 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 733 691 ուղևոր, իսկ 2013 թվականին 1 187 785 ուղևոր։
Չվերթի պատմությունը
Մինչև 2011 թվականի վերջը ավիաընկերությունը շահագործում էր Տու-154Մ Տու-154Բ2 և Տու-134 ինքնաթիռները։ Նույն թվականի սեպտեմբերին ավիաընկերությունը սկսեց թարմացնել իր նավատորմը, գնվեց երկու ինքնաթիռ Airbus A320 արտադրության։
Տու-154-ի ավիավթար Մաշհադում
2010 թվականի հունվարի 24-ին Մաշհադի օդանավակայանից թռիչք է իրականացնում Տու-154Մ ինքնաթիռը։ Սակայն ինքնաթիռը վթարային վայէջք է կատարում։ Վթարի պատճառը հանդիսացել է վատ եղանակային պայմանները։ Վթարի հետևանքով 40 մարդ վիրավորվել է։
Տու-154-ի ավիավթար Սուրգութում
2011 թվականի հունվարի 1-ին Տու-154Բ ինքնաթիռը իրականացնում էր չվերթ Սուրգութից դեպի Մոսկվա։ Սակայն թռիչքի ընթացքում ինքնաթիռը դուրս է գալիս թռիչքուղուց, այնուհետև ինքնաթիռը հրդեհվում է։ Ավիավթարի հետևանքով երեք մարդ զոհվում է։
A321-ի ավիավթար Սիանյի թերակղզում
2015 թվականի հոկտեմբերի 31-ին վթարի է ենթարկվում Airbus A321 ինքնաթիռը, որը չվերթ էր իրականացնում Շարմ Էլ Շեյխից դեպի Սանկտ Պետերբուրգ։ Ինքնաթիռում գտնվում էր 224 մարդ (217 ուղևոր, այդ թվում 25 երեխա և 7 անձնակազմի անդամները)։ Վթարը տեղի է ունեցել Սինայի թերակղզու տարածքում։ Բոլոր 224 մարդիկ զոհվում են։ Պատճառը եղել է ահաբեկչական հարձակում, օգտագործելով ռումբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ավիաընկերություններ Կատեգորիա:1993 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգ
(1633) Շիմեյ
(1633) Շիմեյ (Chimay), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի մարտի 3-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,195393 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7981 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5927 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2086,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172551 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,68° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1929 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիլվեն Արենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ստալինա Ասրյան (ազատամարտիկ)
Ստալինա Խորենի Ասրյան (սեպտեմբերի 11, 1973, Բաքու- մարտի 20, 1993, Հակոբ Կամար գյուղ Մարտակերտի շրջան), բուժքույր, արցախյան պատերազմի մասնակից։