cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չարլզ Ալբերտ Գոբաթ
Կենսագրություն
1884 թվականից Գոբաթը եղել է Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդի անդամ, իսկ 1890 թվականին դարձել է Ազգային խորհրդի անդամ։ 1889 թվականին մասնակցել է Միջխորհրդարանական միության առաջին համաժողովին, որի նպատակն է եղել ակտիվացնել համատեղ գործողությունները բոլոր խորհրդարանների անդամների միջև՝ խաղաղության և համագործակցության ամրապնդման համար։
Խարաբա (Ալաշկերտի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Չարլզ Ալբերտ Գոբաթ
Կենսագրություն
1892 թվականին Չարլզ Ալբերտ Գոբաթը նախագահել է միության չորրորդ համաժողովը, որտեղ ընտրվել է միջխորհրդարանական բյուրոյի միության կենտրոնակայանի տնօրեն։
1902 թվականին Գոբաթը, Էլի Դյուկոմմենի հետ միասին, ստացել են Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ միջազգային արբիտրաժում ջանքեր գործադրելու համար ։ 1906 թվականին Դյուկոմմենի մահից հետո, Գոբաթը փոխարինել է նրան որպես Խաղաղության միջազգային բյուրոյի տնօրեն։ Վերջին տարիներին, իր գործունեության ընթացքում, հատուկ ուշադրություն է դարձրել սպառազինությունների մրցավազքի խնդրին և նույնիսկ կազմակերպել է Ֆրանսիայից և Գերմանիայից ժամանած խորհրդարանականների հանդիպում, որը, սակայն, ոչ մի էական արդյունք չի տվել ։
Խարաբա (Ալաշկերտի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Չարլզ Ալբերտ Գոբաթ
Կենսագրություն
Չարլզ Ալբերտ Գոբաթը մահացել է սրտի կաթվածից 1914 թվականի մարտի 16 Բեռնում և թաղված է Բրեմգարդենի գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բեռնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Էսպերանտիստներ Կատեգորիա:Եվրոպացի պացիֆիստներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Իշտվան Բիբո
Իշտվան Բիբոն ձերբակալվել է 1957 թվական մայիսի 23-ին և դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման, 1958 թվականի օգոստոսի 2-ին, սակայն ազատ է արձակվել 1963 թվականի համաներմամբ։
Ընտանիք
Իշտվան Բիբոն ծնվել է 1911 թվականի օգոստոսի 7-ին, Բուդապեշտում, մտավորականի ընտանիքում։ Հայրը ծառայել է կրթության և կրոնի նախարարությունում, ապա Սեգեդի համալսարանական գրադարանի տնօրենն է եղել։
Կրթություն
Ավարտել է Սեգեդի վարժարանը և Սեգեդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, 1933-1935 թվականներին Վիեննայում և Ժնևում ուսումնասիրել է իրավունք ու քաղաքական գիտություն, ապա վերապատրաստվել է Հաագայի Միջազգային իրավական ակադեմիայում։
Գիտական և քաղաքական գործունեություն
1930-ական թվականներին ծառայել է դատական մարմիններում, արդարադատության նախարարությունում։ Միաժամանակ զբաղվել է գիտական գործունեությամբ, գրել է իրավունքի սոցիոլոգիայի և փիլիսոփայության, իրավական էթիկայի, միջազգային իրավունքի խնդիրների մասին աշխատություններ։ 1938 թվականին դարձել է Հունգարիայի փիլիսոփայական հասարակության անդամ։ Մասնակցել է Մարտյան ճակատի գործունեությանը, որը Միկլոշ Հորթիի դեմ ձախ ընդդիմադիր թև էր։
1940 թվականից եղել է Սեգեդի համալսարանի պրիվատ-դոցենտ, 1941 թվականից Կոլոժվարի համալսարանում ։ 1944 թվականին օգնել է թաքցնել Բուդապեշտի հրեաներին, որոնց հաշվեհարդար էր սպառնում։ 1944 թվականի հոկտեմբերին ձերբակալվել է նացիստամետ առաջնորդ Ֆերենց Սալաշիի կողմնակիցների կողմից, շուտով ազատ է արձակվել զրկվելով պետական ծառայության և դասախոսական գործունեության իրավունքից։ Ստիպված է եղել ընդհատակ անցնել։
Հունգարիայում Սալաշիստական ռեժիմի (Ազգային միաբանության կառավարություն (Հունգարիա)) տապալումից հետո եղել է ներքին գործերի նախարարությունում բաժնի պետ (1945 թվականի մարտ-1946 թվական հուլիս)։ Այդ պաշտոնի առաջարկը ստացել է ՆԳՆ նախարարի կողմից, իր նախկին գործընկերոջ՝ հակաֆաշիստական «Մարտյան ճակատի» (1938) անդամ, ձախ կողմնորոշում ունեցող Ազգային գյուղացիական կուսակցության (НКП) առաջնորդներից մեկի՝ Ֆերենց Էրդեիի կողմից։ 1945 թվականի մայիսին մտել НКП, մասնակցել է մի շարք օրինագծերի մշակմանը, հանդես է եկել վարչատարածքային համակարգի (մասնավորապես, համայնքային) կառավարման ժողովրդավարական վերակազմակերպման օգտին։
1946-1950 թվականներին եղել է Սեգեդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Միաժամանակ եղել է արևելաեվրոպական հետազոտություններով զբաղվող Պալ Տելեկիի անվան ինստիտուտի ղեկավարներից մեկը։ 1946 թվականից եղել է Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ։ Այդ շրջանում գրել է զգալի թվով գիտական աշխատանքներ պատմության, քաղաքագիտության, իրավունքի խնդիրների մասին։ Եվրոպական ինտեգրման, Եվրոպայում միջազգային պայմանագրերի կայուն համակարգի ստեղծման կողմնակիցներից է եղել։ Նա ազգայնականության հակառակորդ էր ։ Բարձրացրել է գերմանական բնակչության նկատմամբ թույլ տրված անարդարության հարցը. նրանք արտաքսվել էին Արևելյան Եվրոպայից, այդ թվում՝ Հունգարիայից (դեռևս պետական ծառայող եղած ժամանակ առաջարկել է այդ գործընթացը մեղմելու միջոցներ ձեռնարկել, որոնք սակայն չեն իրականացվել)։ Հակված էր ձախ լիբերալական ժողովրդավարական քաղաքական հայացքներին (սոցիալ-լիբերալիզմ), որոնք անհամատեղելի էին ձևավորվող տոտալիտար ռեժիմի հետ։
1949 թվականին Գիտությունների ակադեմիայի վերակազմակերպման ժամանակահատվածում նրան հեռացրել են ակադեմիայից։ Այդ ժամանակ, փաստորեն, դադարեցրեց իր գործունեությունը նաև Պալ Տելեկիի անվան ինստիտուտը, НКП-ն լուծարվեց։ 1950 թվականին ստիպված էր դադարեցնել դասավանդումը, 1951 թվականից Բուդապեշտի համալսարանական գրադարանում գրադարանավար է աշխատել։
1956 թվական գործունեություն և բանտարկություն
1956 թվականի աշնանը տոտալիտար կարգի ճգնաժամի և Հունգարիայի քաղաքացիների զանգվածային ելույթների պայմաններում քաղաքականություն է վերադարձել։ 1956 թվականի հոկտեմբերին պատրաստել է Կոնսպեկտ։ 1956 թվականի հոկտեմբեր ձեռագիրը, քաղաքական ծրագրային տեքստի ուրվագիծ, որում քննադատել է մարքսիզմ-լենինիզմի բազմաթիվ պոստուլատներ (այդ թվում, պրոլետարիատի դիկտատուրայի դրույթները), հանդես է եկել հօգուտ երկրի ժողովրդավարական զարգացման։ Խոշոր մասնավոր սեփականության վերականգնման հակառակորդներից է եղել, համարելով, որ այն պետք է փոխանցվի բանվորական կոլեկտիվներին։ НКП վերականգնման նախաձեռնողներից մեկն է եղել, 1956 թվականի հոկտեմբերի վերջին ստեղծելով Պետեֆիի կուսակցությունը։ 1956 թվականի նոյեմբերի 3-ին Պետեֆիի կուսակցության քվոտայով ընդգրկվել է Իմրե Նաձի կառավարության մեջ որպես պետական նախարար ։
Պարտքի զգացում
Արդեն նոյեմբերի 4-ին խորհրդային զորքերը տապալեցին կառավարությունը։ Այն պայմաններում, երբ հունգարիայի ղեկավարության շատ ներկայացուցիչներ երկրից փախչելով քաղաքական ապաստան գտան Հարավսլավիայի դեսպանատանը, Իշտվան Բիբոն Բուդապեշտում Հունգարիայի խորհրդարանի իր պաշտոնը չի լքել, կարճատև ձերբակալությունից հետո ազատ է արձակվել։ Հունգարիայի ժողովրդին դիմել է խորհրդային ռազմական վարչակազմը և խոհրդայնամետ կառավարությունը օրինական չճանաչելու կոչով, «նրանց նկատմամբ կիրառել պասիվ դիմադրության բոլոր ձևերը բացառությամբ այն դեպքերի, երբ խոսքը Բուդապեշտի պարենային ապրանքների մատակարարման և կոմունալ սպասարկմանն է վերաբերվում»։ Այնուհետև առաջարկել է «Հունգարական հարցի կարգավորման փոխզիջումային տարբերակ». առաջարկելով Հունգարիայում պահպանել սոցիալիստական կարգերը, եթե Ի պաշտոնե իր պարտքը կատարելուց հետո միայն, նոյեմբերի 6-ին դուրս է եկել խորհրդարանի շենքից։ Սակայն այդ ժամանակ ԽՍՀՄ արդեն խաղադրույք էր կատարել. հրաժարվել Նաձի կողմնակիցների հետ որևէ փոխզիջումների գնալուց։ 1956 թվականի դեկտեմբերին «Հունգարիայի պետական, հասարակական և տնտեսական համակարգի հիմնական սկզբունքների և քաղաքական ճգնաժամի հաղթահարման ուղիների մասին հռչակագրի» հեղինակն է, որը նա պատրաստել է կուսակցության այլ Պետեֆիի կուսակցական ղեկավար գործիչների և Անկախ փոքր հողատերերի կուսակցության անդամների հետ միասին։ 1957 թվական մայիսի 23-ին ձերբակալվել է Արպադ Գյոնցի հետ միասին և 1958 թվականին 1956 թվական իրադարձություններին մասնակցելու համար դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման (մահապատժից խուսափել է իբրև թե Ջավահարլալ Ներուի միջամտության շնորհիվ)։ Բանտում շարունակել է ընդդիմանալ իշխանությունների քաղաքականությանը։ 1963 թվականի մարտին ազատվել է համաներմամբ, ավելի ուշ, քան Իմրե Նաձի զինակից շատ քաղաքական գործիչներ։
Ազատ արձակվելուց հետո
1963-1971 թվականներին Բիբոն աշխատել է որպես Հունգարիայի Կենտրոնական վիճակագրական վարչության գրադարանի գիտաշխատող, վերադարձել է գիտական աշխատանքի, զբաղվել արտաքին քաղաքական խնդիրների ուսումնասիրությամբ և թարգմանչական գործունեությամբ։
Կյանքի վերջին տարիներ
1972 թվականին Հունգարիայում հրատարակվել է նրա մենագրությունը, Պետությունների միջազգային հանրության անգործունակությունը և դրա հաղթահարումը (1976 թվականին կրճատված թարգմանությունը լույս է տեսել Մեծ Բրիտանիայում)։ 1971 թվականին թոշակի է անցել։ Մահացել է Բուդապեշտում 1979 թվականի մայիսի 10-ին։ Թաղված է Օբուդա պուրակում։
Մատենագիտություն
1980-ականներին Հունգարիայում հրատարակվել է Բիբոյի ստեղծագործությունների ժողովածուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքագետներ Կատեգորիա:Հունգարացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իրավաբաններ Կատեգորիա:Փաստաբաններ Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ Կատեգորիա:Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Սինյակ (այլ կիրառումներ)
Սինյակ, կարող է վերաբերել՝
Աստերոիդների ցանկ (15501-15600)
Աստերոիդների ցանկ (15401-15500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (15601-15700)
Միության բանակ
Միության բանակ (Դաշնային բանակ, Հյուսիսային բանակ) (Union Army Federal Army, Northern Army) - ռազմական կազմավորում, որը պայքարում էր Միությունը պահպանելու համար 1861-1865 թվականների Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։
Այն ներառում էր Միացյալ Նահանգների կանոնավոր բանակը, որը համալրվել էր մեծ թվով ժամանակավոր ստորաբաժանումներով՝ բաղկացած կամավորներից և ժամկետային զինծառայողներից։ Միության բանակը կռվել և ջախջախել է Համադաշնության բանակին քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Պատերազմի ողջ ընթացքում միության բանակում ծառայած 2,129,000 մարդկանցից ավելի քան 94%-ը կամավորներ էին։ Պատերազմի արդյունքում միութենական բանակում զոհվել է մոտ 360 000 զինվոր, 280 000 000՝ վիրավորվել, 200 000՝ դասալքվել։
Պատմություն
Երբ սկսվեց Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմը, 1861 թվականի ապրիլի սկզբին, ԱՄՆ կանոնավոր բանակում կար ընդամենը 16,367 մարդ, այդ թվում՝ 1108 սպա։ Սպայական կորպուսի մոտավորապես 20%-ը հրաժարական տվեց և միացավ Համադաշնության բանակին։ Վեստ Փոյնթի շուրջ 200 շրջանավարտներ, ովքեր նախկինում լքել էին բանակը, պատերազմի սկզբին վերադարձան զինվորական ծառայության. նրանցից 92-ը միացան Համադաշնության բանակին, 102-ը՝ միության բանակին։
ԱՄՆ բանակը բաղկացած էր հետևակի տասը գնդից, չորս հրետանուց, երկու հեծելազորից, երկու վիշապային ստորաբաժանումներից և երեք հեծյալ հետևակային ստորաբաժանումներից։ 1861 թվականի հուլիսի 22-ին Կոնգրեսը լիազորեց ստեղծել 500 000-անոց կամավորական բանակ։ Ավելի քան 10 000 գերմանացի Նյու Յորքում և Փենսիլվանիայում արձագանքեցին զորակոչին, ֆրանսիացիները նույնպես արագ կամավոր ներկայացան։ Սակայն նրանք դեռ պետք է դիմեին զինվորականներին տրվող դրամական վճարներին և հարկադիր զորակոչին։ Այնուամենայնիվ, 1861 թվականի ապրիլից մինչև 1865 թվականի ապրիլը առնվազն 2,129,000 տղամարդ ծառայում էին Միության բանակում, որոնց մեծ մասը կամավորներ էին։ 1863 թվականի հուլիսին միության բանակի չափը հասավ առավելագույնը 698,000 մարդու և մնաց մոտավորապես նույն մակարդակի վրա հաջորդ 2 տարիների ընթացքում, երբ դրան հակադրվող Համադաշնության բանակի չափը, հասնելով իր գագաթնակետին1862 թվականի ապրիլին, այնուհետև սկսեց միայն կայուն անկում ապրել։
Ուլիսես Գրանտի և Ուիլյամ Շերմանի վճռական հաղթանակները հանգեցրին Համադաշնության բանակի հանձնմանը։ Բեկումնային պահը Հյուսիսային Վիրջինիայի բանակի հանձնումն էր Ռոբերտ Լիի հրամանատարությամբ և Ջոնսթոն Ջոզեֆի պարտությունը, որը ղեկավարում էր Թենեսիի բանակը։ Հետագա շաբաթներին համադաշնության մյուս բանակները հանձնվեցին։
Ամերիկյան պատմության մեջ ամենաարյունալի պատերազմն ավարտվեց, և սկսվեց Վերակառուցման դանդաղ գործընթացը։
Բանակի կազմավորում
Դաշնակից բանակը բաղկացած էր տարբեր դիվիզիաներից (միավորներից), որոնք ընդհանուր առմամբ կազմակերպված էին աշխարհագրորեն.
Բանակի զինվորական անձնակազմը կազմակերպված էր ըստ ծառայության ճյուղերի և ներառում էր հետևակ, հեծելազոր, հրետանի և այլ ստորաբաժանումներ, ինչպիսիք են ծովային հետևակային կորպուսը և Կապի կորպուսը, որն առաջին անգամ ստեղծվեց և գործարկվեց գեներալ Ալբերտ Մայերի ղեկավարությամբ։. Բանակներում զինվորները հիմնականում բաժանվում էին գնդերի, որոնց հրամանատարներն էին գնդապետի, փոխգնդապետի և, հնարավոր է, մայորի կոչում ունեցող սպաները։ Ըստ W. J. Hardee-ի «Հրաձգային և թեթև հետևակային մարտավարության» ( Rifle and Light Infantry Tactics, 1855), յուրաքանչյուր գնդում սովորաբար տասը ընկերություն կար կապիտանի հրամանատարությամբ։ Որոշ գնդեր ունեին ընդամենը չորսից ութ ընկերություն, որոնք սովորաբար կոչվում էին գումարտակներ ։ Գնդերը սովորաբար ձևավորվում էին միևնույն նահանգում և սովորաբար կոչվում էին նահանգի հերթական համարով և անվանմամբ, օրինակ՝ Մասաչուսեթսի 54-րդ կամավորական հետևակային գունդ, Մեյնի 20-րդ հետևակային գունդ։ Գնդերը սովորաբար խմբավորվում էին բրիգադների՝ բրիգադի գեներալի հրամանատարությամբ։ Սակայն բրիգադները հեշտությամբ փոխվում էին՝ կախված իրավիճակից։
Հրամանատարներ
Միության բանակի հրամանատարներն էին․ (հետագայում հայտնի դարձան որպես բանակի շտաբի պետեր)
1862 թվականի մարտի 11-ից հուլիսի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում ղեկավարում էր անմիջականորեն Նախագահ Աբրահամ Լինքոլնը պատերազմի քարտուղար Էդվին Սթենթոնի և ոչ պաշտոնական Պատերազմական խորհուրդի հետ, որը ստեղծվել էր 1862 թվականի մարտի 17-ին։ Խորհուրդը կազմված էր բարձրաստիճան սպաներից։<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"><div class="mw-collapsible mw-collapsed ts-Скрытый_блок ts-Скрытый_блок-gray ts-Скрытый_блок-rightHideLink ts-oq" style="border:none;">
Էթնիկ կազմը
Միութենական բանակը կազմված էր բազմաթիվ էթնիկ խմբերից, այդ թվում՝ մեծ թվով ներգաղթյալներից։ Միության բանակում ծառայած սպիտակամորթների մոտ 25%-ը օտարերկրացիներ էին։ Մոտ 1 600 000 զինվորներ և նավաստիներ եղել են Միացյալ Նահանգների բնիկները, այդ թվում՝ մոտ 200 000 աֆրոամերիկացիներ։ Մոտ 200 000 զինվոր ծնվել է գերմանախոս երկրներում, նույնքան էլ՝ Իռլանդիայում։ Միության կողմից կռվածների թվում էին ներգաղթյալներ Կանադայից, Անգլիայից, Շոտլանդիայից, Մալթայից, Իտալիայից, Հնդկաստանից և Ռուսաստանից։ Նրանց շարքերում էին մեքսիկացիներ և հրեաներ։
Ընդհանուր առմամբ, պատերազմի ողջ ընթացքում միության բանակում ծառայում էին մոտ 900.000 էմիգրանտներ և մոտ 210.000 աֆրոամերիկացիներ։
(5486) 1991 UT2
(5486) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,604419 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4438 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7651 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1535,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234497 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,21° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վլադիմիրովկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Վլադիմիրովկա (Володимирівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովկա գյուղում բնակվում էր 1 384 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18259 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 75,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խիյդենսելգա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1500 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պիտկյարանտսկի շրջանի բնակավայրեր
Գերմանական կայսրություն
Գերմանական կայսրությունը (գերմաներեն։ Deutsches Kaiserreich, թարգմանաբար՝ Գերմանական կայսրերի տերություն, պաշտոնապես` Գերմանական Ռայխ)  նաև հայտնի որպես Կայսերական Գերմանիա ,, եղել է Գերմանական ազգային պետություն, որը գոյություն է ունեցել 1871 թվականի Գերմանիայի վերամիավորումից մինչև 1918 թվականի Վիլհելմ II-ի գահընկեցությունը։
Այն հիմնադրվել է 1871 թվականին, երբ հարավ գերմանական պետությունները միավորվեցին Հյուսիսգերմանական կոնֆեդերացիայի հետ։ 1871 թվականի հունվարի մեկին ուժի մեջ մտավ նոր սահմանադրությունը, որով փոխվեց դաշնային պետության անվանումը և ներդրվեց կայսրի տիտղոսը, որը տրվեց Պրուսիայի թագավոր Վիլհելմ I-ին Հոհենցոլերնների տոհմից ։ Բեռլինը մնաց մայրաքաղաք։ Օտտո ֆոն Բիսմարկը մնաց կանցլեր և կառավարության ղեկավար։ Չնայած այս իրադարձություններին Պրուսիայի ղեկավարությամբ Հյուսիսգերմանական կոնֆեդերացիան և նրա հարավային գերմանական դաշնակիցները դեռ պատերազմում էին Ֆրանսիայի դեմ։
Գերմանական կայսրությունը բաղկացած էր 26 պետությունից, որոնցից շատերը ղեկավարում էին ազնվական ընտանիքները։ Այն ներառում էր չորս միապետություններ, վեց մեծ իշխանություններ, հինգ դքսություններ (վեց մինչև 1876 թվականը), յոթ իշխանություններ, երեք ազատ կայսերական քաղաքներ և մեկ կայսերական տարածք։ Չնայած Պրուսիայի թագավորությունը մեկն էր մի շարք պետություններից, այն ներառում էր Գերմանիայի բնակչության ու տարածքի մոտ երկու երրորդը։ Պրուսիայի առավելությունները ամրագրվել էին նաև սահմանադրությամբ։
1850 թվականից հետո Գերմանական պետությունները արագորեն արդյունաբերացվեցին, հիմնական ճյուղերն էին ածուխը, երկաթը, քիմիական նյութերը և երկաթգծերը։ 1871 թվականին Գերմանիայի բնակչությունը 41 միլիոն էր, իսկ 1913 թվականին այն դարձավ 68 միլիոն։ 1815 թվականի հետամնաց գյուղական բնակչությամբ գերմանական պետությունները այժմ միավորված արդյունաբերական և ուրբանիզացված պետություն էին դարձել ։ 47 տարվա գոյատևման ընթացքում Գերմանիան որպես արդյունաբերական, տեխնոլոգիական և գիտական հսկա, ունեցել էր գիտության բնագավառում ավելի շատ Նոբելյան մրցանակներ, քան որևէ այլ երկիր ։ 1900 թվականի դրությամբ Գերմանիայի տնտեսությունը խոշորագույնն էր Եվրոպայում, առաջ անցնելով անգամ Միացյալ Թագավորությունից` դառնալով երկրորդը աշխարհում ԱՄՆ-ից հետո ։
1867-ից 1878/9 թվականներին Գերմանիայի առաջին և մինչ օրս ամենաերկար կառավարած կանցլերն էր Օտտո ֆոն Բիսմարկը, որը սկբնական շրջանում լիբերալ էր, սակայն հետագայում դարձավ ավելի պահպանողական։ Նրա ղեկավարման շրջանում իրականացվեցին բազմաթիվ բարեփոխումներ և Կուլտուրկամպֆը։ Հետագայում Բիսմարկի կանցլերության վերջում, նրան հակառակ, գերմանիան սկսվեց ներքաշվել գաղութատիրության մեջ։ Գաղութականացնելով դեռևս չգաղութականացված տարածքներ` այն դարձավ երրորդ ամենամեծ գաղութատիրական կայսրությունը Բրիտանիայից և Ֆրանսիայից հետո ։ Որպես գաղութատիրական պետություն Գերմանիան ժամանակ առ ժամանակ բախվում էր մյուս Մեծ տերությունների հետ, հատկապես Բրիտանիայի հետ։
Գերմանիան դարձավ գերտերություն` կառուցելով զարգացած երկաթուղային ցանց, աշխարհի ուժեղագույն բանակը և արագորեն աճող արդյունաբերություն ։ Մեկ տասնամյակից քիչ ժամանակահատվածում Գերմանիայի նավատորմը դարձավ երկրորդը Բրիտանական նավատորմից հետո։ Բիսմարկի հեռացումից հետո 1890 թվականին Վիլհելմ II-ի օրոք Գերմանիան վարեց ավելի ագրեսիվ քաղաքականություն, ինչը դարձավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառներից մեկը։ Ի հակառակ Գերմանիայի ագրեսիվ քաղաքականությանը, Եվրոպայի տերությունները միմյանց հետ սկսեցին ձևավորել դաշինքներ և վերջին հաշվով մեկուսացրեցին Գերմանիային։ Այս շրջանում կայսրի որոշումների վրա ազդեցություն ունեցան տարբեր գործոններ, որոնք հաճախ հանրության կողմից դիտվում էին իրարամերժ կամ անկանխատեսելի։ 1879 թվականին Գերմանական կայսրությունը կնքեց դաշինք Ավստրո-Հունգարիայի հետ, դրան հաջորդեց Եռյակ դաշինքը Իտալիայի միացմամբ 1882 թվականին։ Նաև ջերմ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվեցին Օսմանյան կայսրության հետ։ Երբ սկսվեց 1914 թվականի մեծ ճգնաժամը, Իտալիան դուրս եկավ դաշինքից, փոխարենը Օսմանյան կայսրությունը պաշտոնապես դաշինք կնքեց Գերմանիայի հետ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմում Գերմանիան պլանավորել էր արագորեն գրավել Փարիզը 1914 թվականի ամռանը, սակայն անհաջող։ Արևմտյան ռազմաճակատում պատերազմը դարձավ նստակյաց։ Դաշնակիցների նավատորմի շրջափակումը բերեց սննդամթերքի դիֆիցիտի։ Այնուամենայնիվ Գերմանիան հաջող էր գործում Արևելյան ճակատ և Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրով Գերմանիային անցան լայնարձակ տարածքներ։ 1917 թվականի սկզբին Գերմանիան հատարարեց անսահմանափակ սուզանավային պատերազմ, ինչը հրահրեց ԱՄՆ-ին ներքաշվել պատերազմում։
Բարձր հրամանատարությունը Պաուլ ֆոն Հինդենբուրգի և Էրիխ Լյուդենդորֆի գլխավորությամբ վերահսկում էին երկիրը, սակայն 1918 թվականի գարնանը երբ չհաջողվեց գրոհը, գերմանական բանակները նահանջեցին, իսկ նրա դաշնակից Ավստրո-Հունգարիան և Օսմանյան կայսրությունը փլուզվեցին, Բուլղաիան հանձնվեց։ Գերմանական կայսրությունը փլուզվեց 1918 թվականի նոյեմբերի հեղափոխության արդյունքում և պաշտոնանկ եղան ղեկավարները։ Փոխարենը ստեղծվեց հետպատերազմական դաշնային հանրապետություն, որը արդեն սնանկացած էր և հանրության դժգոհությունները հող հանդիսացան հետագայում Ադոլֆ Հիտլերի և Նացիզմի վերելքին։
Նախապատմություն
Գերմանական կոնֆեդերացիան կազմավորվեց Վիեննայի վեհաժողովի արդյունքներով 1815 թվականի հունիսի 8-ին, Նապոլեոնյան պատերազմներից հետո ։
Գերմանական ազգայնականացումը արագորեն զարգացավ` դուրս մղելով լիբերալ և ժողովրդական արժեքներին և 1848 թվականին Պան-Գերմանիզմը դարձավ Պրուսիայի վարչապետ Օտտո ֆոն Բիսմարկի քաղաքականության գլխավոր ուղղությունը։ Բիսմարկը օգնեց մեծացնել Հոհենցոլերնների ազդեցությունը գերմանական պետություններում, որը բերեց գերմանական պետությունների միավորմանը և Պրուսիայի հիմնական գերմանական հակառակորդ Ավստրիայի դուրս մղմանը ապագա Գերմանական կայսրությունից։ Նա նախագծեց պահպանողական, Պրուսիայի առաջնորդությամբ Գերմանիա։ Երեք պատերազմների հաջողությունները և գերմանացիներին համոզումը օգնեցին իրականացնել դա։ Երեք ապատերազմներն էին Երկրորդ Շլեզվիգյան պատերազմը Դանիայի դեմ 1864 թվականին, Ավստրո-պրուսական պատերազմը 1866 թվականին և Ֆրանս-պրուսական պատերազմը 1870-71 թվականներին։
Գերմանական կոնֆեդերացիան փլուզվեց 1866 թվականին Ավստրո-պրուսական պատերազմի պատճառով, որի անդամ Ավստրիական կայսրությունն ու նրա դաշնակիցները պատերազմի մի կողմում էին և Պրուսիայի թագավորությունն ու իր դաշնակիցները` մյուս։ Պատերազմի արդյունքում 1867 թվականին ձևավորվեց Հյուսիսգերմանական կոնֆեդերացիա, որի մեջ ներառված էին Մայն գետի հյուսում գտնվող 22 պետություն։ Հայրենասիրական մղումները բերեցին Ֆրանս-պրուսական պատերազմին, քանի որ Ֆրանսիան դեմ էր միավորված Գերմանիային և 1870 թվականին Մայնից հարավ գտնվող ևս երկու պետություն միացան Հյուսիսգերմանական կոնֆեդերացիային պայմանագրի միջոցով ։
Հիմնադրում
1870 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Հյուսիսգերմանական կոնֆեդերացիայի Ռայխստագը անվանափոխեց Կոնֆեդերացիան Գերմանական կայսրություն և Գերմանիայի կայսրի տիտղոսը տվեց Պրուսիայի թագավոր Վիլհելմ I-ին ։ Կենֆեդերացիայի նոր սահամանադրությամբ կայսրի նոր տիտղոսը ուժի մեջ մտավ 1871 թվականի հունվարի 1-ին։ 1871 թվականի հունվարի 18-ին Փարիզի պաշարման ժամանակ Վիլհելմը համաձայնվեց որ կայսր հռչակվի Վերսալի պալատի Հայելիների դահլիճում ։
Երկրորդ սահմանադրությունը ընդունեց Ռայխստագը 1871 թվականի ապրիլի 14-ն և հաստատվեց կայսրի կողմից ապրիլի 16-ին ։ Քաղաքական համակարգը մնաց նույնը։ Կայսրության խորհրդարանը նորից կոչվեց Ռայխստագ, որն ընտրվում էր արական սեռի համընդհանուր ընտրությամբ։ Սակայն 1871 թվականի սահամանադրությունը երբեք չէր ենթադրում ուրբանիզացված տարածքների աճ։ Արդյունքում տեղի ունեցավ գերմանական քաղաքների վերելք 1890-ական տավականներին և 20-րդ դարի առաջինտասնամյակին։
Ստեղծվեց նաև օրենսդիր պալատ, որը կոչվում էր Բունդերսրատ դաշնային խորհուրդ, որը կազմված էր 27 մարզերի պատգամավորներից։ Գործադիր իշխանությունը պատկանում էր կայսրին, ում օգնում էր կանցլերը, ով հաշվետու էր միայն կայսրին։ Կայսին գործադիր իշանությունը պատկանում էր սահամանադրութւյամբ։ Նա միայնակ էր կայացնում կանցլերի նշանակման կամ ազատման որոշումը, նա նաև զինված ուժերի գերագույն հրամանատարն էր, բոլոր արտաքին հարաբերությունների վերջին հաստատողը և վերջապես կարող էր լուծարել Ռայխստագը և նշանակեր նոր ընտրություններ։ Պաշտոնապես կանցլերը չուներ աշխատակազմ և իրականացնում էր երկրի պետական քարտուղար դերը։ Ռայխստագը իրավունք ուներ վերվնել, երկարացնել մերժել պարտքերը և նախագծեր օրենքներ։ Այնուամենայնիվ պրակտիկորեն ամբողջ իշխանությունը գտնվում էր կայսրի ձեռքում, ով այն իրագործում էր կանցլերի միջոցով։
Չնայած այն դաշնային կայսրություն էր և հավասարների լիգա, պրակտիկորեն կայսրությունում գերիշխում էր ամենամեծ և ամենահզոր երկիր Պրուսիան։ Պրուսիան կազմում էր նոր Ռայխի երկու երրորդը բնակչությամբ և տարածքով։ Պրուսիայում երկար տարիներ կառավարել էին կայերական ընտանիքի ներկայացուցիչներ Հոհենցոլերնները։ Բացառությամբ 1872-1873 և 1892-1894 թվականների կայսրը նաև Պրուսիայի վարչապետն էր։ Պրուսիան ուներ 17 պատգամավոր Բունդեսրատ-ում ընդհանուր 58-ի մեջ։
Մյուս պետությունները թողեցին իրենց սեփական կառավարությունները, սակայն միայն ինքնիշանության սահմանափակ իրավունքներով։ Օրինակ` փոստային նամականիշները և արժույթները թողարկվում էին ամբողջ կայսրության համար։ Մինչև մեկ մարկ մետաղադրամները թողարկվում էին կայսրության անվանումով, մինչդեռ ավելի մեծ արժեք ունեցող մետաղադրամները` մարզի։ Այնուամենայնիվ այս մեծ արժեքով մետաղադրամները հիմնականում հուշանվերներ էին և ունեին սահմանափակ շրջանառություն։
Մարզերից որոշները ունեին սեփական բանակները, սիկ ավելի փոքրերի զինված ուժերը գտնվում էին Պրուսիայի վերահսկողության ներքո։ Ավելի մեծ մարզերը, ինչպիսիք էին Բավարիան և Սաքսոնիան, իրենց բանակների գործողությունները կորդինացնում էին Պրուսիայի հետ և պատերազմի ժամանակ անցնում էին դաշնային կառավարության վերահսկողության տակ։
Գերմանական կայսրության զարգացումը նման էր զուգահեռ զարգացող Իտալիային, որը դարձավ միավորված ազգային պետություն տասնամյակ առաջ։ Գերմանական կայսրության քաղաքական համակարգի որոշ տարրերի համար հիմք են ծառայել ավտորիտար Ճապոնական կայսրության մոդեռնիզացիան Մեյդզի կայսրի օրոք։
Չնայած շատ ավտորիտար գործոնների, կայսրությունն ուներ որոշ ժողովրդավարական տարրեր։ Բացի համընդհանուր ընտրությունների, զարգանում էին նաև քաղաքական կուսակցությունները։ Բիսմարկի առաջարկով ստեղծվել էր սահմանադրական պատ, որը սահմանադրության շղարշի ներքո պետք է փակեր ավտորիտար քաղաքականություն։ Ընթացքում նա ստեղծեղ համակարգ, որն ուներ լուրջ բացթողում։ Կար մեծ տարբերություն պրուսական և գերմանական ընտրական համակարգերի միջև։ Պրուսիայում գործում էր երեք դասանաի ընտրական համակարգը, որը նշանակում էր որ ամենահարուստներն ընտրում էին օրենսդիրի 85%-ը։ Համընդհանուր ընտրությունները ավելի քիչ արդյունավետ էին գյուղական տարածքներում սկսած 1890-ական թվականներից։ 20-րդ դարից գյուղացի-քաղաքացի հաշվեկշիռն արդեն մեծացել էր քաղաքացիների օգտին և կայսրության երկու երրորդը ապրում էր արդեն քաղաքներում։
Վարչական բաժանում
Մինչև միավորումը, Գերմանիայի տարածքը (չհաշված Ավստրիան և Շվեյցարիան) կազմված էր 27 պետություններից։ Այս պետությունների մեջ կային թագավորություններ, մեծ իշխանություններ, դքսություններ, իշխանություններ, ազատ քաղաքներ և մեկ կայսերական տարածք։ Ազատ քաղաքներն ունեին կառավարման հանրապետական ձև, չնայած կայսրությունը ինքնին միապետություն էր։ Պրուսիայի թագավորությունն ամենամեծ պետությունն էր, որը զբաղեցնում էր կայսրության տարածքի երկու երրորդը։
Այս պետություններից շատերն անկախություն ձեռք բերեցին Սրբազան Հռոմեական կայսրության անկումից հետո և դե ֆակտո ինքնիշխան էին 17-րդ դարի կեսերից։ Մյուսները դարձան ինքնիշխան պետություններ 1815 թվականի Վիեննայի վեհաժողովից հետո։ Որոշ պետություններ, հատկապես Հանովերը կազմալուծվել էր և բռնակցվել Պրուսիային 1866 թվականի պատերազմի արդյունքում։
Գերմանական կայսրության ամեն վարչական միավոր իր ներկայացուցիչն էր ուղարկում Դաշնային խորհրդին (Բունդեսրատ) և Կայսերական ժողովին (Ռայխստագ)։ Հարաբերությունները կայսրության կենտրոնի և կայսրության միավորների հետ զարգացող գործընթաց էր։ Օրինակ կայսրի միջամտություն որէ ներքին պետության գործին քննարկվում էր ըստ իրադարձության։
Լեզուներ
Բնակչության 92%-ի համար գերմաներենը առաջին լեզուն էր։ Մեծ թվով այլ լեզվով փոքրամասնություն էր միայն լեհերենը (5.4%) (թիվը կազմում է 6%, եթե ներառենք նաև սերտորեն կապված կաշուբերեն և մազուրյան լեզուները)։
Ոչ գերմաներեն Գերմանական լեզուներով (0.5%), ինչպիսիք էին դանիերենը, հոլանդերենը և ֆրիզերենը, խոսում էին կայսրության հյուսիսում և հյուսիս արևելքում, Դանիայի, Նիդերլանդների, Բելգիայի և Լյուքսեմբուրգի սահմանին մոտ։ Ստորին գերմաներենով խոսում էին կայսրության հյուսիսում, և չնայած այն լեզվաբանորեն բաժանված էր Բարձր գերմաներենից (Hochdeutsch), ինչպես հոլանդերենից և անգլերենից, այն համարվում էր «գերմաներեն։ Դանիերենով և Ֆրիզերենով հիմնականում խոսում էին Պրուսիայի հյուսիսի Շլեզվիգ Հոլշտայն մարզում, իսկ հոլանդերեն` Պրուսիայի արևմտյան սահմանամերձ տարածքներում (Հանովերի մարզ, Վեստֆալիայի մարզ և Հռենոսի մարզ).
Լեհերնով և այլ Սլավոնական լեզուներով (6.28%) խոսում էին հիմնականում արևելքում
Վելի քիչ (0.5%) խոսում էին ֆրանսերենով, հատկապես Էլզաս-Լոթարինգիայում, որտեղ ֆրանսախոսները կազմում էին բնակչության 11.6%-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախկին կայսրություններ Կատեգորիա:Գերմանական կայսրություն Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:1918 կազմալուծված պետություններ և տարածքներ
Տաթևիկ Մանուկյան
Տաթևիկ Մանուկյան, հայ նախկին ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է որպես կիսապաշտպան ։ 2007 թվականին նա իր առաջին ելույթն է ունեցել միջազգային ասպարեզում՝ երեք խաղ անցկացնելով Հայաստանի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում։ Հաջորդ երկու մրցաշրջանում նա ևս 4 խաղ է անցկացրել Հայաստանի մինչև 19 տարեկանների հավաքականում։ Նա երկու խաղ է անցկացրել Հայաստանի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում։ Այդ խաղերում նա գոլեր չի խփել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կին ֆուտբոլիստներ
Բաթիկ
Բաթիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն բադ բառի փաղաքշական ձևից, սակայն հնչում ու գրվում է Բաթիկ։ Ամիրդովլաթն իր «Անգիտաց անպէտ»-ում (էջ 106) բադ թռչունի անունը գրում է թ-ով՝ բաթ։ Այս անունից է առաջացել Բաթիկյան ազգանունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Արվեստներ
Արվեստը հասարակության և մշակույթների մեջ ստեղծագործական տեսության և ֆիզիկական արտահայտման ձև է։ Արվեստի հիմնական բաղադրիչները ներառում են գրականություն, այդ թվում պոեզիա, արձակ և դրամա, կատարողական արվեստ, որոնց թվում երաժշտություն, պար և թատրոն․ ինչպես նաև նկարչություն, լուսանկարչություն, կերամիկա, քանդակագործություն և ճարտարապետություն ` շենքերի նախագծման և կառուցման արվեստը։
Արվեստի ձևերը միավորում են մի տեսողական տարր, ներկայացում (օրինակ, կինեմատոգրաֆիա) կամ արվեստի ստեղծագործություն՝ գրավոր տեսքով (օրինակ, կոմիքս)։ Նախապատմական, քարանձավային պատկերներից մինչև ժամանակակից ֆիլմեր, արվեստը ծառայել է որպես ակունք պատմության և մարդկային հարաբերությունների՝ շրջակա միջավայրի փոխանցման գործում։
Սահմանումներ
Ըստ արվեստի ամենակարևոր տարբերակված սահմանման ՝արվեստը վավերացված արտահայտություն է ընդունվում է մարդու միջոցով ՝հասանելի միջավայրում, որպեսզի յուրաքանչյուրը կարողանա դիտել, լսել կամ փորձել այն։ Գործառույթը ստեղծելու  ձևը կարող է նաև կոչվել որպես որոշակի արվեստ, կամ ընդհանրապես արվեստ։ Թե այս  քարացած արտահայտությունը կամ այն ​​արտադրելու ձևը «լավ» է կամ արժեք ունի, կախված է այն մարդկանցից, ովքեր հասականում  գնահատում են այն, և այդ հրապարակային վարկանիշը կախված է տարբեր սուբյեկտիվ գործոններից։ Մարիամ Վեբստերը «արվեստը» սահմանում է որպես «նկարչություն, քանդակ, երաժշտություն, թատրոն, գրականություն և այլն», որոնք համարվում են հմտություն և երևակայություն ունեցող մարդկանց կողմից իրականացվող գործողությունների խումբ ։ Նմանապես, ԱՄՆ Կոնգրեսը Արվեստի և  հումանիտար օրենքների ազգային հիմնադրամում սահմանել է «արվեստը» հետևյալ կերպ.
«Արվեստ» տերմինը ներառում է, բայց չի սահմանափակվում, երաժշտություն (գործիքային և վոկալ), պար, դրամա, ժողովրդական արվեստ, ստեղծագործական գրականություն, ճարտարապետություն և հարակից ոլորտներ, գեղանկարչություն, քանդակագործություն, լուսանկարչություն, գեղարվեստական ​​արվեստ, արդյունաբերական նմուշ, կինոնկարներ, հեռուստատեսային, ռադիո կինոնկար, վիդեո ժապավեն և ձայնային ձայնագրություն, արվեստի ներկայացում, կատարում, արվեստի  նման ցուցահանդեսային ձևեր և  արվեստի բոլոր այն ավանդական տեսակները, որոնք կիրառվում են մարդկանց կողմից։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
«Մետրոպոլ» հյուրանոց (Гостиница «Метрополь»), երկու շենքից բաղկացած նախկին հյուրանոց Ղրիմի Յալթա քաղաքի կենտրոնական մասում` Բոտկինի փողոցում։ Հյուրանոցի հիմնական շենքը կառուցվել է 1902 թվականին և ունի 3 հարկ, երկրորդը շենքը ևս երեքհարկանի է։ Այժմ այն մասնավոր սեփականություն է և ունի հիմնանորոգման կարիք ։
Արվեստներ
Դասակարգումները
Արվեստն ունի յոթ ճյուղ։ Գրականությունը, նկարչությունը, քանդակագործությունը և երաժշտությունը հիմնական չորս արվեստներն են որոնցից երեքը ածանցյալ են․ դրաման՝ գրականություն է ներկայացման միջոցով, պարը՝ շարժման միջոցով արտահայտված երաժշտություն ,իսկ երգը `գրականություն և  ձայն ։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Պատմություն
Նախկին «Մետրոպոլ» հյուրանոցը կառուցվել է 19-րդ դարում` հայտնի ճարտարապետ Օսկար Էմիլևիչ Վեգեների նախագծով։ Օսկար Վեգեները Յալթայում հայտնվել է 1890-ական թվականներից սկսած` Մասանդրայի Ալեքսանդր III-ի պալատի շենքը կառուցելու ժամանակ որպես պետերբուրգցի ճարտարապետ Մաքսիմիլիան Մեսմախերի օգնական ։
Արվեստներ
Նկարչություն
Նկարչությունը պատկերներ ստեղծելու միջոց է, որի ընթացքումօգտագործվում են տարբեր գործիքներ և տեխնիկա։ Այն, ընդհանուր առմամբ, ներառում է մակերեսի վրա նշաններ կատարել, գործիք  բռնելն ու գործիքը մակերևույթի վրա շարժելը։ Ընդհանուր գործիքներն են գրաֆիտե մատիտները, գրիչը և թանաքը, ներկոտ վրձինները, մոմի գույն ունեցող մատիտները, նկարչական ածուխը, փայտածուխը, գունամատիտներն ու մարկերները։ Օգտագործվում են նաև թվային գործիքներ, որոնք կարող են նմանեցնել դրանց  էֆեկտները։Նկարչության ժամանակ  օգտագործվող հիմնական տեխնիկան գծային նկարչությունն է , նախագծում ուրվագծում, պատահական  ստվերագծագրում և  գունավորում. Այն նկարիչը, ով գերազանց է նկարում, կոչվում է գեղարվեստական ճարտարագետ կամ գեղանկարիչ։ Նկարչությունը կարող է օգտագործվել մշակույթի մեջ օգտագործվող արվեստի ստեղծման համար, օրինակ ` նկարազարդումներ, և անիմացիա ։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Պատմություն
Յալթայի «Մետրոպոլ» հյուրանոցը «Վիլլա Ելենա» և «Օրեանդա» հյուրանոցների հետ մեկտեղ ժամանակին եղել է քաղաքում լավագույն հյուրանոցներից։ Հենց «Մետրոպոլ» հյուրանոցում է տրվել հրավիրովի ճաշկերույթը, որին մասնակցել են Լիվադիական թագավորական պալատի հիմնարկեքի հանդիսավոր արարողության մասնակիցները։ Մինչ օրս անհայտ են այս տաղանդավոր ճարտարապետի կենսագրության շատ մանրամասներ, անհայտ է, թե որտեղ են նրա գծագրերն ու նախագծերը։ Օսկար Վեգեները մահացել է 1920-ական թվականների վերջերին` չպարզված հանգամանքներում ։
Արվեստներ
Գունազարդում
Ժամանակակից արվեստագետները զգալիորեն ընդլայնել են նկարչության պրակտիկան, ընդգրկելով, կոլաժը։ Սա սկսվեց կուբիզմով և չի նկարագրվում խիստ իմաստով ։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Պատմություն
1913 թվականի գարնանը հյուրանոցում կանգ է առել ռուսական ժողովրդական երգերի հայտնի կատարող Նադեժդա Պլևիցկայան։ 1917 թվականի աշնանը այնտեղ բնակվել է մետալուրգիայի, մետաղագիտության, մետաղների ջերմային մշակման բնագավառի ռուս գիտնական Դմիտրի Չեռնովը ։
Արվեստներ
Գունազարդում
Ժամանակակից նկարիչները օգտագործում են տարբեր նյութեր, ինչպիսիք են ավազը, ցեմենտը, ծղոտը, փայտը կամ նույնիսկ մազերը, իրենց  աշխատանքների համար։ Դրանց օրինակներն են Էլիտո Սիրկայի, Ջին Դուբուֆետի կամ Անսելմ  Կիֆերի ստեղծագործությունները։Ժամանակակից արվեստը հեռացել է գեղարվեստի պատմական արժեքից, հօգուտ հայեցակարգի. Սա հանգեցրել է, (ինչպես ոմանք ասում են) որ գեղանկարչությունը, որպես լուրջ արվեստի ձև, մեռած է, թեև դա չի խոչընդոտում արվեստագետների մեծամասնությանը`շարունակել այն գործել որպես ամբողջություն կամ ամբողջական աշխատանք։ Ինդիգենուիզմը XX դարի սկզբին համարվել է որպես  ժամանակակից արվեստ։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Պատմություն
1920-ական թվականների սկզբին հյուրանոցը վերանվանվել է «Պարիժսկայա կոմունա» («Փարիզյան կոմունա») ։
Արվեստներ
Կերամիկա
Կերամիկական արվեստը արվեստի գործ է ​​կերամիկական նյութերից (ներառյալ կավ) որը կարող է ընդունել խեցեղենի, կղմինդրո, պատկերազարդ քանդակի, և սպասքի ձևեր։ Թեև որոշ կերամիկական ապրանքատեսակներ համարվում են գեղանկարչություն, կան տեսակներ որոնք  դեկորատիվ, արդյունաբերական կամ կիրառական արվեստի օբյեկտներ են ։ Կերամիկայի միջոցով կարելի  է նաև հնագիտական ​​ուսումնասիրություն կատարել։ Այն կարող է կատարվել մեկ անձի կամ մի խումբ մարդկանց կողմից։ Կավագործության կամ կերամիկական գործարանում մի խումբ մարդիկ նախագծում, արտադրություն և զարդարում են խեցեղենը։ Կերամիկական նյութերը  երբեմն կոչվում են «արվեստի կավագործություն»։ Մեկ անձի կավագործական ստուդիայում, կերամիսները կամ գորգագործները զբաղվում  են ստուդիայի կավագործությամբ։ Ժամանակակից կերամիկական տեխնիկայի օգտագործման ժամանակ «կերամիկան», ոչ մետաղական նյութերից օբյեկտների պատրաստման արվեստն ու գիտությունն են ՝ ջերմության գործողությամբ։ Այն ընդգրկում է ապակին և մոզաիկը, որոնք պատրաստված են ապակե տեսերայից։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Պատմություն
1920-ական թվականների կեսերին շենքը վերակառուցվել է և այնտեղ բացվել է «Ուկրաինա» հյուրանոցը ։
Արվեստներ
Լուսանկարչություն
Ֆոտոարվեստը որպես արվեստի ձև, վերաբերում է լուսանկարչի ստեղծագործական ոճին համապատասխան ստեղծված լուսանկարներին։ Արվեստի լուսանկարչությունը տարբերվում է ֆոտոլրագրության տարբերակներից, որոնք արտացոլում են նորությունների միջոցառումների և առևտրային լուսանկարներ, որոնց հիմնական խնդիրն է գովազդել ապրանքները կամ ծառայությունները:]]
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Ճարտարապետություն
«Մետրոպոլ» հյուրանոցը 19-րդ դարի վերջում ճարտարապետության մեջ ծագած և Ռուսաստանում արագորեն տարածված մոդեռն ոճի մաքրագույն օրինակն է ։
Արվեստներ
Լուսանկարչություն
Երաժշտությունը արվեստի ձև է, որի միջավայրը ձայնն ու լռությունն են, որը ձևավորվել է  ժամանակի ընթացքում։ Երաժշտության ընդհանուր տարրերն են հնչյունը (որը կարգավորում է մեղեդու ներդաշնակություն), ռիթմը (և դրա հետ կապված հասկացությունների տեմպը, չափը և դիալեկտիկան), դինամիկան և  տեմբրի հնչյունային հատկությունները։ Երաժշտության ստեղծումը, կատարումը, նշանակությունը և նույնիսկ երաժշտության սահմանումը տարբերվում են մշակույթի և սոցիալական համատեքստից։ Երաժշտությունը տարբերվում  է խիստ կազմակերպված ստեղծագործություններից (և դրանց վերարտադրումը  ներկայացման մեջ), իմպրովիզացիոն երաժշտությամբ, ալեատորիաներով։ Երաժշտությունը կարելի է բաժանել ժանրերի և ենթաճյուղերի, չնայած երաժշտության ժանրերի բաժանման գծերը և հարաբերությունները հաճախ աննկատ են, երբեմն բաց են անհատական մեկնաբանության համար  երբեմն  էլ հակասական են։ «Արվեստի» մեջ երաժշտությունը կարող է դասակարգվել որպես կատարողական արվեստ,  կատարողական և լսողական արվեստ։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Ճարտարապետություն
Այս ոճի հիմնարար սկզբունքն էր բնակելի տարածքների «ներսից դեպի դուրս» նախագծումը. ճարտարապետը շարժվում է ինտերիերի օպտիմալ նախագծումից դեպի շենքի անսովոր արտաքին տեսքը։ Ճակատի անհամաչափ տարրերը թաքցնում են հարմարավետ ներքին տարածքները։ Հյուրանոցի պատուհաններում օգտագործվել է այդ ճարտարապետական ոճի հաճախակի օգտագործվող հնարքը. անհամաչափ կառուցվածքներ, ծռմռվող և շրջահոսուն ձևեր ու գծեր։ Դրանցում ամփոփված է որոշակի շփոթություն, որը տարօրինակ ներդաշնակությամբ գրավում է ուշադրությունը։ Արտասովոր գծերը սահուն կերպով վերափոխվում են ճակատի դեկորատիվ տարրերի. ալիքաձև ուղղահայաց գծերը, զարդանախշերը, գույների հակապատկերը ստեղծում են նոր գեղագիտական տպավորություններ, որոնք կապված չեն Յալթայի այլ հայտնի շենքերի հետ ։
Արվեստներ
Թատրոն
Թատրոն կամ թատրոն (հունական theatron- ից (θέατρον), theasthai- ից, «ահա») կատարողական արվեստի ենթաճյուղ է, որը ներառում է խոսքը, ժեստը, երաժշտությունը, տեսարանը և այլ կատարողական արվեստի մեկ կամ մի քանի տարրեր։ Բացի ստանդարտ պատմողական երկխոսության ոճից, թատրոնը  ներկայացնում է այնպիսի ձևեր, ինչպիսիք են օպերա, բալետ, մնջախաղ, կաբուկի, դասական հնդկական պար, չինական օպերա և երաժշտական համարների ներկայացում։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Ճարտարապետություն
Ներկա պահին շենքը վաճառվում է 4,5 մլն դոլարով։ Վաճառքի դեպքում երևի թե չպահպանվի սկզբնական ոճը։ Ամենայն հավանականությամբ, կավելացվի ևս մեկ հարկ ։
Արվեստներ
Պար
Պարը (հին ֆրանսերեն պարող, անհայտ ծագումից), ընդհանուր առմամբ, վերաբերում է մարդկային շարժմանը, որը օգտագործվում է որպես արտահայտման ձև ներկայացված սոցիալական, հոգևոր կամ կատարողական միջավայրում։ Պարը նաև օգտագործվում է մարդկանց կամ կենդանիների միջև ոչ բանավոր հաղորդակցման մեթոդների (մարմնի լեզուն) նկարագրության համար (անիվի պար, ցնցող պար), անթույլատրելի օբյեկտների շարժում (քամու պարը պարող տերևներ) և որոշ երաժշտական ձևեր կամ ժանրեր ներկայացնելիս։ Խորեոգրաֆիան պարերի կատարման արվեստ է, և այն մարդը, ով դա անում է, կոչվում է բալետմեյստեր։ Մարդիկ պարում են սթրեսը թեթևացնելու համար։ Պարերի սահմանումները կախված են սոցիալական, մշակութային, գեղագիտական, արվեստից և բարոյական սահմանափակումներից և տարբեր ֆունկցիոնալ շարժումներից (օրինակ, ժողովրդական պարերից) ինչպես համակցված , վիրտուոզ տարրը՝  բալետը։ Սպորտում, մարմնամարզության, գեղասահքի և սինխրոն լողի պարերը պարային տեսակներ են, մարտական արվեստը «կատա» -ն  նույնպես հաճախ համեմատվում է պարերի հետ։
Մետրոպոլ (հյուրանոց, Յալթա)
Տես նաև
Կատեգորիա:Յալթայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1902 հիմնադրումներ
Արվեստներ
Բազմատեսակ գեղարվեստական ​​ստեղծագործություններ
Գոյություն ունեն այն տեսակներ, որտեղ գեղարվեստական ​​ստեղծագործությունները ներառում են բազմաթիվ գեղարվեստական ​​ոլորտներ, ինչպիսիք են ֆիլմը, օպերան և կատարողական արվեստը։ Թեև օպերան հաճախ դասակարգվում է երաժշտության կատարողական արվեստում, բառը ինքնին իտալերեն է «ստեղծագործությունների համար», քանի որ օպերան միավորում է արվեստի մի քանի տեսակ մեկ տեսակի տակ։ Հատուկ ավանդական օպերայում ամբողջ աշխատանքն օգտագործվում է հետևյալ կերպ. Հավաքածուներ (տեսողական արվեստներ), բեմական հագուստ (նորաձևություն), գործող (դրամատիկական կատարողական արվեստ), լիբրետտոյի կամ բառերի պատմության (գրականության), երգիչների և նվագախմբի երաժշտություն)։ Կոմպոզիտոր Ռիչարդ Վագները ճանաչել է այդքան շատ  տեսակների միաձուլումը մի օպերայի մի ստեղծագործության մեջ, որը ներկայացված է իր «Նիբելունգի մատանին» («Ring of the Nibelung») օպերայի  մեջ։ Նա  իր գործերում չօգտագործեց օպերա տերմինը, այլ փոխարենը Gesamtkunstwerk («արվեստի սինթեզ»), երբեմն կոչվում է «երաժշտական ​​դրամա»`անգլերենով, ընդգծելով գրական և թատերական բաղադրիչները, որոնք կարևոր էին երաժշտության համար։ Դասական բալետը մեկ այլ ձև է, որը ստեղծվել է XIX դարում, երբ նվագախմբային երաժշտությունը համադրվել է պարայինին։
XIX, XXև XXI դարերի այլ աշխատանքները միաձուլվեցին այլ յուրօրինակ և ստեղծագործական ձևերին, ինչպիսիք են կատարողական արվեստը։ Կատարողական արվեստը ժամանակին համընթաց կատարումն է, որը միավորում է ցանկացած գործիքների, առարկաների և արվեստի նախադրյալ, որոնցից մի քանիսը կարող են իմպրովիզացվել։ Կատարողական արվեստը կարող է լինել գրված ,չգրված, անկանոն կամ  մեծ  հետաքրքրությամբ կազմակերպված․ նույնիսկ կարող է մասնակցել նաև հանդիսատեսը։ Ջոն Քեյջը շատերի կողմից համարվում է որպես արտիստ, այլ ոչ թե կոմպոզիտոր, թեև նա նախընտրում էր  վերջին տարբերակը։ Նա ավանդական համույթների համար  երգեր չէր գրում։ Cage-ի կազմը Living Room Music-ը 1940 թվականին կազմված երաժշտական «քառյակը» չճանաչված գործիքների, իսկապես ոչ մելոդիկ օբյեկտների համար է, որը  լսելի  է միայն տիպիկ տան հյուրասենյակում,  որտեղից էլ գալիս է անվանումը։
Այլ արվեստներ
Արվեստի և մշակույթի միջև հստակ սահմանագիծ չկա։ Գաստրոնոմիայի նման մշակութային ոլորտները երբեմն համարվում են արվեստ ։
Կիրառական արվեստներ
Կիրառական արվեստը դիզայնի և ձև ավորման կիրառությունն է ամենօրյա, ֆունկցիոնալ, առարկաների վրա, դրանք գեղագիտորեն հաճելի դարձնելու համար ։ Կիրառական արվեստը ներառում է այնպիսի ոլորտներ, ինչպիսիք են արդյունաբերական նմուշը, պատկերազարդումը և առևտրային արվեստը ։ «Կիրառական արվեստ» տերմինը կիրառվում է կերպարվեստի տարբերակում, որտեղ վերջինը սահմանվում է որպես արվեստ, որը նպատակ ունի արտադրել գեղեցիկ կամ ինտելեկտուալ խթանման օբյեկտներ, առանց առաջնային առօրյա գործառույթների։ Գործնականում, դրանք հաճախ համընկնում են։
Տեսանյութերը, որպես արվեստի ձև
Կերպարվեստի և վիդեո խաղերի շուրջ շատ բանավեճեր են եղել, թե արդյոք վիդեո խաղերը կարելի է համարել որպես արվեստի ձև ։ Խաղի դիզայներ Հեյդե Կոժիման պնդում է, որ տեսախաղերը ծառայողական տեսակներ են, այլ ոչ թե արվեստի ձև, քանի որ դրանք նախատեսված են հնարավորինս շատ մարդկանց ներգրավելու և շահարկելու, այլ ոչ թե մեկ գեղարվեստական ​​անձի համար (չնայած Կոժիման ինքն իրեն համարում էր խաղային  հեղինակ և իր խաղերը սովորաբար ստանում են խառը կարծիքներ)։ Այնուամենայնիվ, նա խոստովանեց, որ քանի որ վիդեո խաղերը կազմված են գեղարվեստական ​​տարրերից (օրինակ, տեսողական), խաղային դիզայներներին կարելի է համարել թանգարանային անդամներ`ոչ գեղարվեստական ​​ստեղծագործություններ ստեղծման, այլ դրանք այնպես կազմակերպել, որ ցուցադրեն իրենց արվեստը և վաճառեն տոմսերը։
Հասարակական գիտությունների շրջանում մշակութային գործիչները ցույց են տալիս, թե ինչպես են վիդեո խաղերը նպաստում ավանդական արվեստի ձևերի և մշակութային պրակտիկայի ներգրավմանը, ինչը վկայում է խաղերի և արվեստի միջև փոխլրացման մասին ։
2011 թվականի մայիսին Արվեստի ազգային հիմնադրամը դրամաշնորհի կիրառման ժամանակ ներառեց տեսաֆիլմեր, ինչի համար էլ  համարվեց «արվեստի գործ»։ 2012 թվականին Սմիթսոնյան ամերիկյան արվեստի թանգարանը ցուցադրեց «Վիդեո խաղերի արվեստը» ցուցահանդեսը։ Ցուցահանդեսի դիտորդները խառնվեցին, հարցականի տակ դնելով, թե արդյոք  խաղերը պատկանում են արվեստի թանգարանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արվեստ
Իգարապե Գրանդի
Իգարապե Գրանդի (Igarapé Grande), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում   ։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9 090 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 374,283 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 24,3 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը կազմավորվել է 1962 թվականի հունվարի 20-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Ձկան ապուր
Ձկան ապուր, տաք հեղուկ ուտեստ ձկնամթերքից, ինչպես նաև բանջարեղենից և ձավարեղենից։ Ձկան արգանակով պատրաստում են թափանցիկ ապուրներ և պյուրե-ապուրներ։ Ձկան ապուրները մաքրող ազդեցություն ունեն մարդու մարսողական համակարգի վրա՝ դրանով իսկ հեշտացնելով սննդի յուրացումը և մարմինը նախապատրաստելով հաջորդ ուտեստների ամբողջական և հեշտ ընդունմանը։ Ձկան ապուրը համարվում է մատչելի ուտեստ, քանի որ հիմնական բաղադրիչը՝ ձուկը, կարող է օգտագործվել երկրորդ ուտեստներ պատրաստելու համար։ Ձկան ապուրները պատրաստում են ինչպես թարմ ձկներից, այնպես էլ պահածոյացված ձկներից ։ Չեխական խոհանոցում գետածածան ձկան ապուրը կարագի մեջ եփված արմատապտուղներով համարվում է ավանդական Սուրբ ծննդյան ուտեստ ։ Հին ռուսական խոհանոցում ոչ մի ճաշ չի ավարտվել առանց ապուրի, և ռուսական տարեգրություններից մեկը պնդում է, որ «ձկան ապուրը համարվում է առավել սննդարար և առողջ սնունդ»։ Հին Ռուսաստանում բացի հայտնի ուխայից, ձկից պատրաստում էին նաև բորշչեր, կաղամբով ապուր, կալյաներ, ռասսոլնիկներ, սոլյանկաներ։ Թափանցիկ ձկան ապուրները թունդ ուտեստներ են, դրանց մեջ լցվող պարագաները պատրաստվում են առանձին և միացվում են ուղղակիորեն մատուցվող ափսեի մեջ, իսկ ռուսական գաստրոնոմիական ավանդույթում տոնական մատուցման մեջ թափանցիկ ձկան ապուրի կամ ձկան արգանակի հետ մատուցում են մի շարք կարկանդակներ, ռաստեգայիներ, կուլեբյականեր։ Մեկ այլ տեսակի ձկան ապուրների բաղադրիչները եփում են նույն արգանակի մեջ, իսկ պյուրեով ձկան ապուրների համար նախապես պատրաստված լցոնման պարագաները ճզմվում են։
Արդյունաբերական պատրաստման ձկան ապուրները բաժանվում են պահածոյացված (թիթեղյա տարայի մեջ) և չոր (խտանյութ-ապուրներ)։ Ձկան ապուրներ պատրաստելու համար հիմնականում օգտագործվում են ծովային ձկների տեսակներ՝ մակրուրուս, պոլոկ, պիկշա, ստավրիդ, ծովային բաս, մերլուզ, սայդա, ինչպես նաև սաղմոնի գլուխներ, թառափներ և չաստիկային ձկներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ապուրներ Կատեգորիա:Ռուսական խոհանոց Կատեգորիա:Ձկնային ուտեստներ
Բանյոս դե Էբրո
Բանյոս դե Էբրո (Baños de Ebro), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ալավա նահանգի մեջ, ինչպես նաև Բասկերի երկիրի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ռիոխա Ալավեսա շրջանում։ Տարածքը՝ 9,46 կմ²։ Բնակաչությունը 296 մարդ, (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի կենտրոնից կազմում է 45 կմ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1666 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Նոր Ջուղա)
Սուրբ Գևորգ, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի Սպահանի նահանգում՝ Նոր Ջուղա քաղաքում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Սպահանի թեմին։ Անցյալում եկեղեցու փողոցը կոչւում էր Ղարիբենց փողոց և հաճախ էլ եկեղեցին «Ղարիբենց ժամ»։ Եկեղեցին կոչվել է նաև «Մեծ Խոջենց եկեղեցի», որովհետև կառուցվել է Խոջա Նազարի կողմից։ Ըստ Առաքել Դավրիժեցու, այս եկեղեցին, Ջուղայի հայտնի ուխտատեղի եկեղեցիներից է, քանի որ շահ Աբբասի հրամանով Էջմիածնից այստեղ են 15 կտոր քարեր բերվել, որպեսզի հայերը դրա սիրուց չլքեն Ջուղան և չվերադառնան Հայաստան ։
Պատմություն
Եկեղեցու սեղանի ներքևում եղած քարերի արձանագրությունները, որպես խաչքարերի հիշատակարաններ, ցույց են տալիս, որ եկեղեցին կառուցւել է 1611 թվականին։ Սեղանը թվագրվում է 1962 թվականի։ Դրա ներքևում գտնվում են Էջմիածնից բերված երեք սյունաքարեր, որի պատճառով որոշ գրչագրերում հիշատակվել է որպես սուրբ Էջմիածին, ինչպես նաև «Ընդ հովանեաւ Ս. Էջմիածնի»։
1892 թվականին եկեղեցու հյուսիսային կողմում կառուցվել են յոթ սենյակներ։ Սուրբ Գևորգն արևմտյան դռան վերևում ունի մի զանգակատուն, որը կառուցվել է 1920-ական թվականներին։ 1954 թվականին եկեղեցին հիմնապես վերանորոգվել է։