cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նարցիստիկ անձնային խանգարում
Սիմպտոմները
Նարցիսիզմը միտում է՝ սեփական անձին օգտագործելու որպես հաշվարկային կետ, որի շուրջը կազմակերպվում է փորձը։ Նրանք խիստ անհանգստացած են, թե ինչ են մտածում ուրիշներն իրենց մասին։ Նրանք կարող են հաջողության հասնել ամենատարբեր ոլորտներում՝ քաղաքականություն, արվեստ և այլն։ Նրանցով կարող են հիանալ, բայց հեշտ հիասթափվել առավել մոտ շփման դեպքում։ Նարցիստական անձնային խանգարմամբ մարդիկ շրջապատող աշխարհն ընկալում են ռանգավորված՝ «ո՞ր դպրոցն է հեղինակավոր», «ինչպիսի՞ մարդկանց հետ պետք է ծանոթանալ շրջապատողների վրա առավել մեծ տպավորություն թողնելու համար», «ո՞ր մասնագիտությունն առավել հայտնի» և այլն։ Խոսքում շատ են օգտագործում անձնական դերանուններ։ Նարցիստիկ անձանց հիմնական բնութագրերից է հույզերի ժխտումը, ինչն էլ բացատրում է նրանց կողմից այլ մարդկանց շահագործման անխղճությունը։ Սեփական հույզերի ժխտումը հանգեցնում է և ուրիշների հույզերի ժխտմանը։ Նարցիսի կարգախոսն է. «լինել ճանաչված, հանճար», որը մետաֆորիկ արտահայտվում է «աստվածների կողմից ընտրյալի» զգացման մեջ։ Գերզգայուն են քննադատության և մերժման նկատմամբ, ամեն ինչում ձգտում են առավելագույնին։ Նրանք չեն արտահայտում շնորհակալության զգացում, հատուկ չէ զղջումը, չեն ընդունում իրենց սխալները։ Նրանց դժվար է ցույց տալ, որ ինչ-որ բանի կարիք ունեն։ Հատուկ չէ խղճի խայթը, ինքնասահմանափակումը, տանջանքը։ Նրանց համար ամենագլխավորն իրենց իսկ ընտրած կյանքի ոճն է։ Նրանց առանձնացնում է ակտիվությունն՝ ուղղված իրենց կերպարի ստեղծմանը և պահպանմանը ինչպես խոսքում, այնպես էլ գործում։ Նրանք բավարար ուշադրություն չեն դարձնում շրջապատող մարդկանց, քանի որ իրենց հետաքրքիր չեն։ Նարցիստիկ անձնանց նպատակը հաջողության հասնելն է և հեղինակության ձգտումը։ Յուրաքանչյուրն իր պատկերացումն ունի այդ ձգտումների իրացման միջոցների մասին։ Նպատակին հասնելու ճանապարհին անողոք են թե՛ իրենց, թե՛ շրջապատի մարդկանց նկատմամբ, իրենց զրկում են շատ հաճույքներից և հրաժարվում այն ամենից, ինչը խանգարում է խնդիրների լուծմանը։ Նարցիստիկ անձնանց բնորոշ է իրենց ձեռքբերումների, ընդունակությունների և տաղանդների գերչափազանցումը։ Գերբարձր կարծիք ունեն իրենց մասին։ Նրանք ապրում են ապագա հաջողություններով՝ ամբողջությամբ չզգալով ներկան։ Բնորոշ է քրոնիկ նախանձը, որը խանգարում է նրանց ապրել։ Յուրահատուկ վերաբերմունք ունեն իրենց անցյալի նկատմամբ, որն ակտիվ դուրս է մղվում գիտակցությունից։ Նրանք չեն ցանկանում մտածել անցյալի մասին, հիշել ինչ-որ իրադարձություններ, իրավիճակներ։
Բոլորին նայում են «վերևից». հատուկ է մեծամտությունը, ինքնահավանությունը։ Խիստ մանիպուլյատիվ են։ Դինամիկ զարգացման ընթացքում նարցիստիկ անձինք մեկուսանում են։ Այս առանձնահատկությունն առավել ակնհայտ է դրսևորվում, եթե հետևում ենք այսպիսի մարդու վարքին մի քանի տարիների ընթացքում։ Դիտվում է մեկուսացման աճ, հարաբերությունների քանակի նվազում։
Հաճույք ստանալու պահանջմունքը թույլ է ներկայացված։ Հաջողության հասնելով՝ նրանք պետք է հաճույք ստանան, բայց, որպես կանոն, դա տեղի չի ունենում։ Հաճույքի զգացումը մակերեսային է, կարճատև բնույթ է կրում։ Դիտվում է մարմնական զգայությունների մակարդակի նվազում, ծագում է որոշակի օտարում սեփական մարմնից։
DSM-5
DSM-5 դասակարգման համաձայն՝ նարցիստիկ անձնային խանգարման սիմպտոմներն են.
Ա. Նշանակալի խոտաններ անձի ֆունկցիաների մեջ, ներառյալ. 1. ինքնագիտակցման ֆունկցիաների խոտաններ. 2. միջանձնային ֆունկցիաների խոտաններ։ Բ. Պաթոլոգիական ինքնահավանություն, Գ. Ժամանակի երկար հատվածում սիմպտոմների ստաբիլ պահպանում Դ. Պահվածքի և մտածելակերպի տվյալ ձևերը չեն դիտարկվում որպես նորմատիվ անձի տվյալ սոցիալ-մշակութային և տարիքային կոնտեքստում Ե. Սիմպտոմների պատճառ չեն հանդիսանում առողջական խնդիրները, ինչպես գլխուղեղի որոշակի հատվածների տրավման, կամ որոշակի նյութերի ֆիզիոլոգիական ազդեցությունը, ինչպես թմրանյութերի չարաշահումը, դեղորայքի անպատեհ կիրառությունը։
DSM-IV-TR
DSM-IV-TR-ի համաձայն՝ այս անձնային խանգարումը բնութագրվում է հետևյալ սիմպտոմներով.
DSM-IV
DSM-IV-ի համաձայն(1994 թվական)` նարցիստիկ անձնային խանգարումը կարող է ախտորոշվել 5 կամ ավելի սիմպտոմների հաստատման դեպքում, որոնց շարքում առանձնանում են.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Անձնային խանգարումներ Կատեգորիա:Հոգեբուժական ախտորոշում Կատեգորիա:Հոգեախտաբանություն Կատեգորիա:Նարցիսիզմ
Ալեքսանդր Սվանիձե
Ալեքսանդր «Ալյոշա» Սվանիձե (ალექსანდრე სვანიძე, Александр Семёнович Сванидзе, 1886, Բաջի, Վրաստան, Ռուսական կայսրություն - 20 օգոստոսի, 1941), վրացի հին բոլշևիկ և պատմաբան, աշխատել է ԽՍՀՄ կառավարական օրգաններում։ Եղել է Իոսիֆ Ստալինի ընկերն ու նրա առաջին կնոջ՝ Քաթո Սվանիձեի եղբայրը ։ Ձերբակալվել է 1930-ականների բռնաճնշումների ժամանակ (1937) և գնդակահարվել բանտում 1941 թվականին ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Սվանիձեն ծնվել է 1886 թվականին արևմտյան Վրաստանում՝ Քութայիսի նահանգի Բաջի գյուղում, ազնաուրի ընտանքիում։ Ծնողները Ալեքսանդր Սվանիձեին լավ կրթություն են տվել նախ Թբիլիսիում, ապա Ենայում, որտեղ նա սովորել է գերմաներեն ու անգլերեն և ուսումնասիրել հին քաղաքակրթությունների պատմությունը։
Սվանիձեն Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական աշխատանքային կուսակցությանը միացել է 1901 թվականին, եղել է ընդհատակյա աշխատող, բոլշևիկ։ 1919 թվականին ստիպված է եղել լքել Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Սվանիձեն 1920-1921 թվականներին աշխատել է Արտաքին գործերի ժողկոմատում, ապա 1921-1922 թվականներին որպես ֆինանսական հարցերով ժողովրդական կոմիսար ծառայել է Վրացական ԽՍՀ-ում և Անդրկովկասի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետությունում։ 1924 թվականին նշանակվել է Գերմանիայում ԽՍՀՄ արևտրական դեսպանորդ, իսկ ԽՍՀՄ վերադառնալուց հետո՝ 1935 թվականին, դարձել է ԽՍՀՄ Արտաքին առևտրի բանկի նախագահի տեղակալ։ Այդ ժամանակ Սվանիձեն շարունակել է զբաղվել նաև գիտական գորժունեությամբ. նա հիմնադրել ու խմբագրել է ԽՍՀՄ «Հնագույն պատմության լրաբեր» ամսագիրը, ուսումնասիրել դաղստանյան լեզուները, ինչպես նաև ռուսերեն է թարգմանել միջնադարյան վրացի բանաստեղծ Շոթա Ռուսթավելու «Ընձենավորը» պոեմը։
Անաստաս Միկոյանը հիշում է, որ Ալեքսանդր Սվանիձեն այնքան մտերիմ էր Ստալինի հետ, որ երբեմն մնում էր գիշերելու նրա տանը (1930-ական թվականներ) ։
Պատմում են, թե «գնդակահարությունից առաջ Սվանիձեին են փոխանցում Ստալինի խոսքերը, որ եթե նա ներողություն խնդրի, ապա նրան կներեն։ Սվանիձեն հարցրել է. «Ինչի՞ համար պիտի խնդրեմ։ Չէ՞ որ ես ոչ մի հանցանք չեմ գործել»»։ Պատմում են նաև, թե Ստալինը, լսելով նրա պատասխանը, իբր ասել է. «Տես, թե ինչքան հպարտ է, մեռավ, բայց ներողություն չխնդրեց» ։
Ալեքսանդր Սվանիձեն հետմահու արդարացվել է 1956 թվականի հունվարի 19-ին ։
Ալեքսանդր Սվանիձեն ամուսնացած է եղել օպերային երգչուհի Մարիա Կորոնայի հետ ։ Գալինա Սերեբրյակովան իր հուշերում գրել է, որ Սվանիձեն եղել է «միջին հասակի, խարտյաշ, ուղղամիտ, համակրելի անձնավորություն, հիանալի կրթված», իսկ նրա կինն ուներ բացառիկ գեղեցկություն, սիրալիր ու համակրելի կին էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Վրացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
Ամբերդ (այլ կիրառումներ)
Ամբերդ անվանումը կարող է վերաբերվել Հայաստանի հետևյալ աշխահագարական օբյեկտներին
Գագիկ Ստեփանյան (քանդակագործ)
Գագիկ Վարազդատի Ստեփանյան (, ՀՀ Վայոց ձորի մարզ, գյուղ Զառիթափ), հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
1963-1967 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1968 թվականին ավարտել է Լենինգրադի գեղարվեստի ուսումնարանը և 1974 թվականին՝ գեղարվեստի ինստիտուտը։
1995 թվականից դասավանդում է Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում, 2003 թվականից, միաժամանակ՝ Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայում։
1996 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության քանդակի մասնաճյուղի նախագահ ։
Ստեղծագործություններ
Հեղինակ է Հակոբոս Առաքյալի (Զեբեդյան) հարթաքանդակի (2001, Երևանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի), Հ. Շահինյանի հուշաքանդակի (2002, Երևան), Իսրայել Օրու հուշարձանի (2004, Ջերմուկ), Գարեգին Նժդեհի հուշարձան (Երևան, 2016) և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Ռեչետո
Բնակչությունը կազմում է 897 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 112 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0321։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Դոմինիկը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գաղթ (հուշարձան, Նյու Յորք)
Գաղթ, Հայ ժողովրդի գոյատևմանը, ուժն ու ճկունությունը խորհրդանշող կոթող ԱՄՆ Նյու Յորք քաղաքի Սուրբ Վարդան եկեղեցու բակում։
Պատմություն
Հուշարձան-քանդակը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին, ստեղծվել է ԱՄՆ Հայկական եկեղեցու արևելյան թեմի համար։ Տեղադրվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ Նյու Յորքի Սուրբ Վարդան եկեղեցու բակում ։ Կոթողն օծել է ԱՄՆ Արևմտյան թեմի առաջնորդ Արքեպիսկոպոս Խաժակ Բարսամյանը։
Տվյալներ
Կոթողը կերտելիս հեղինակը ոգեշնչվել է հայկական խաչքարի տեսքով։ 10 ոտնաչափ բարձրությամբ պողպատե կոթողի խոցված, բաց հատվածից վեր են հառնում հազարավոր բրոնզաձույլ կռունկներ, լքում իրենց պատմական հայրենիքը, որոնք, սակայն, ըստ քանդակագործի՝ միշտ կգտնեն իրենց տան ճանապարհը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Հենրի Հոլմս
Հենրի Հոուվարդ Հոլմս, պաշտոնապես գրանցված առաջին ամերիկացի սերիական մարդասպանը։
Կենսագրություն
Հերման Մաջեթը ծնվել է 1861 մայիսի 16-ին Նյու Հեմփշիր փոքրիկ գյուղում։ Նրա հայրը Լևի Հորթոն Մաջեթն (Levi Horton Mudgett) է, իսկ մայրը՝ Թեոդեյթ Փեյջ Փրայս (Theodate Page Price): Մաջեթների ընտանիքը եղել է Նյու Հեմփշիրի տարածքի առաջին վերաբնակիչների ժառանգները։ Հայրը եղել է խիստ կարգապահության ջատագով, դրա համար Հերմանին հաճախ էին հասցնում։ Հերմանը հայտարարել է, որ մանկության տարիներին դասընկերները ծաղրում էին նրան, իսկ երբ իմացել են որ նա վախենում է հանգուցյալներից (իսկ նա իրականում վախենում էր), նրան ստիպել են շոշափել բժշկի աշխատասենյակում գտնվող մարդկային կմախքին։ Նրանք նրան բերել են, որ վախեցնեն, բայց դրա փոխարեն Հերմանը հիցած է եղել իր տեսածով։
1871 թվականին Չիկագոյի մեծ հրդեհը ոչնչացրել է Չիկագոյի 30 %-ը։ Իմանալով հրդեհի մասին, տղան երկար ժամանակ անցկացրել է երևակայություններով, նա պատկերացնում էր, թե ինչես էր հրդեհի կրակը կլանել իր ծնողներին։ Բնավորության պաթոդոլոգիական հատկանիշները, այդպիսով ի հայտնի են եկել արդեն 11 տարեկան հասակից։ Երևակայության տվյալ հակումները, նաև բացատրվում է՝ շրջապատի հասակակից տղաների վախից։
Մանկուց նրա հետ ընտանիքում վերաբերվել են դաժան, իսկ ինքը սիրում էր կենդանիների վրա փորձեր կատարել։ Նա Վերմոնտի քոլեջում սովորել է մեկ տարի, իսկ հետո ընդունվել է Էն Արբոր քաղաքում գտնվող Միչիգանի համալսարան, որը 1884 թվականին ավարտելուց հետո ստացել է բժշկի դիպլոմ։
Ուսման ընթացքում նա համալսարանի լաբարատորիայից գողացել է դիակներ, կերպարանափոխել է նրանց և բեմադրել է մահացու դժբախտ պատահարներ նրանց մասնակցությամբ։ Դրանից հետո տալով նրանց որպես անձանց (իրենց հորինված), որոնց վրա նախապես ձևակերպվել են ապահովագրական պայմանագրեր, Մեջեթը ստացել է ապահովագրական վճարներ։ Համալսրանը ավարտելուց հետո նա տեղափոխվել է Չիկագո և դարձել դեղագործ ։ Նա ուներ նաև մի շարք կասկածելի գործեր՝ անշարժ գույքի խաբեություններ, պրոմոութերական գործ «H. H. Holmes» անվամբ։
1878 թվականի հուլիսի 4-ին նա ամուսնացել է իր ընկերուհի Կլարե Լավրինգի հետ (Clara A. Lovering) ծագումով Նյու Հեմփշիր նահանգից։ Ավելի ուշ նա ամուսնացել է մի քանի կանանց հետ, նախորդների հետ առանց ամուսնալուծվելու։ Մի քանի տարի անց նա բաժանվել է իր առաջին կնոջից։
Սպանություններ
Չնայած նրան, որ Հենրի Հոլմսն իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր քաղաքում՝զբաղվելով բիզնեսով, նրա ընտանիքը բնակվում էր Չիկագոյի ծայրամասում գտնվող հարգի Վոլմետ շրջանում։ Երկրորդ ամուսնությունից հետո նա բաժանման դիմում է խնդրում առաջին կնոջից, բայց գործն այդպես էլ ավարտին չի հասել։ 1894 թվականի հունվարի 9-ին Հոլմսը երրորդ անգամ ամուսնացել է Ջորջիանա Յոուկի (Georgiana Yoke) հետ։ Նա նույնպես ամուսնացած էր իր ենթակա Ջուլիա Սմիթի հետ (Julia Smythe), որը հետագայում անհետացավ Չիկագոյում՝ դառնալով Հոլմսի զոհերից մեկը։
Մաջեթը եղել է ակտիվ խաբեբա. սպանություններ կատարելուց հետո նա կապվում էր ապահովագրական ընկերությունների հետ, հաշիվ էր բացում հնարովի մարդու մասին և հետո հանձնում դիակը՝ ընկերությանը համոզելով, որ դա նույն մարդն է՝ արդյունքում ստանալով լավ վճարներ։
Հոլմսը գնել է դեղատան շրջակայքի գույքը, միավորել շենքերը և դրանից դարձրել հյուրանոց, որը տեղացիներն անմիջապես անվանեցին «Ամրոց»։ Հյուրանոցը կառուցվել է 1893 թվականին Կոլումբիայի Համաշխարհային ցուցահանդեսի համար։ Շենքի մի մասն օգտագործվել է մանրածախ տարածքի համար։ «Ամրոց»-ի առաջին հարկում եղել է դեղատուն և տարբեր խանութներ, իսկ վերևի երկու հարկերում եղել է նրա գրասենյակը և լաբիրինթոս՝ բաղկացած մի քանի տասնյակ առանց պատուհանի սենյակներից, աղյուսե պատերով միջանցքներից, ոչ մի տեղ չտանող սանդուղքներից, դռներից, որոնք կարող էին միայն դրսից բացվել։ «Ամրոցի» կառուցման ընթացքում Հոլմսն անընդհատ փոխում էր կապալառուներին, այս եղանակով միայն նա կարող էր լիովին հասկանալ շենքի դասավորությունը, դրանով նա նաև իջեցրեց ոստիկանության կողմից կասկածվելու հավանականությունը։
Երբ ավարտվել է հյուրանոցի շինարարությունը, Հոլմսը ամբողջությամբ ձեռնամուխ է եղել իր հանցավոր գործերին։ Մեծամասամբ Հոլմսի զոհերը դառնում էին նրա մոտ աշխատող կանայք (նրանց մի մասն աշխատանքի է ընդունվել մահվան ապահովագրությամբ), նրանց սիրեկանները և հյուրանոցի հյուրերը, որոնց նա տանջում էր և սպանում։ Որոշ զոհեր փակված են եղել գազի մատակարարման համակարգով պատրաստված ձայնամեկուսիչ սենյակներում, ինչը ցանկացած պահի թույլ էր տալիս խեղդել նրանց։ Մնացածները փակված են եղել ձայնամեկուսիչ պահեստներում, որտեղ էլ մահացել են։ Հոլմսը մարմինները խողովակով ցած է նետվել նկուղ, որտեղ նրանց դիահերձել է կմախքի մոդել ստանալու համար և վաճառել բժշկական դպրոցներին, որոնց հետաքրքիր չէին իրենց գնածի հետ կատարվածը։ Որոշ զոհերի Հոլմսը դիակիզել է կամ նետել փոսը, որտեղ նրանք լիովին քայքայվել են։ Հոլմսի զինանոցում եղել են երկու հսկայական թթվային բաքերով վառարան, տարբեր թույներից բաղկացած շշեր և նույնիսկ գելարան։ Նա կմախքների և օրգանների վաճառքն իրականացնելու համար օգտագործում էր իր համալսարանական կապերը։
1893 թվականին Չիկագոյի տոնավաճառի ժամանակ Հոլմսը զբոսաշրջիկներին սենյակներ էր վարձով տալիս։ Ապացույցներ կան, որ այդ ժամանակ անհայտ կորած են եղել մոտ 50 զբոսաշրջիկներ։
Ձերբակալություն
Տնտեսությունը անկում է ապրել և համաշխարհային տոնավաճառից հետո Հոլմսը հեռացել է Չիկագոյից։ Նա բնակություն է հաստատել Տեխասում։ Այնտեղ նա յուրացրել է երկու աղջիկ քույրերի ունեցվածքը, որոնցից մեկի հետ խոստացել է ամուսնանալ, և հետագայում երկուսին էլ սպանել է։ Նա պլանավորել է կառուցել ևս մեկ ամրոց, բայց շուտով հրաժարվել է այդ մտքից. ինչպես պարզվել է, Տեխասում օրենքների խստագույն պահպանումը խանգարել է Հոլմսի հանցավոր նախագծի մշակմանը։ Նա շարունակաբար ճանապարհորդել է ԱՄՆ-ում և Կանադայում՝ շարունակելով սպանել։
1894 թվականի հուլիսին Սենտ-Լուիս քաղաքում Հոլմսը ձերբակալվել է և բանտարկվել կարճ ժամկետով։ Նրան մեղադրել են ձիերի հետ կապված խարդախության մեջ։ Բանտում գտնվելիս նա հանդիպել է գնացքների հայտնի ավազակ Մարիո Հաջեպետոմին` դատապարտված 25 տարվա ազատազրկման։ Այս ծանոթությունը նրա համար նոր կապեր է բացել քրեական աշխարհում։ Հոլմսը մշակել է պլան, թե ինչպես խաբել ապահովագրական ընկերությանը 20000 դոլարով։ Նա Մարիոնին խոստացել է 500 դոլար՝ իրեն ապահովելու այնպիսի փաստաբանով, որին կարող է վստահել։ Հոլմսին ուղարկել են գնդապետ Ջեփթա Հոուի` հանրային պաշտպանի եղբոր մոտ, որը Հոլմսի պլանը համարել է հոյակապ։ Բայց, չնայած դրան, Հոլմսի ծրագիրը ձախողվել է, և ապահովագրական ընկերությունը գումար չի վճարել՝ կասկածելով, որ ինչ-որ բան այն չէ։ Հոլմսը չի պաշտպանել նրան, ընդհակառակը, նման խաբեբայությունը շրջել է իր բանտակից` Բենջամին Պիցելի վրա։
Պիցելը համաձայնել է ձևացնել սեփական մահը, որպեսզի նրա կինը կարողանա ստանալ 10000 դոլար աշխատավարձ, որը նա պետք է բաժաներ Հոլմսի և փաստաբան Հոուի հետ։ Դեպքը քննության է ենթարկվել Ֆիլադելֆիայում։ Դրանից հետո Հոլմսը սպանել է Պիցելին։ Դատավարության ընթացքում ապացույցներ են ներկայացվել, որ Պիցցելի արյան մեջ կա քլորոֆորմի առկայություն։ Հոլմսը հավանաբար փորձել է այս ամենը ներկայացնել որպես ինքնասպանություն (Պիցելը ալկոհոլիկ է եղել, տառապել է քրոնիկ դեպրեսիաներից)։ Հոլմսը, ավանդույթի համաձայն, վերջին օգուտն էլ է ստացաել Պիցելի դիակից՝ վաճառելով վերջինիս կմախքը։ Այնուհետև նա սկսել է մանիպուլյացնել Պիցելի կնոջը, որպեսզի նա թույլ տա իր հինգ երեխաներից երեքին (Ալիսին, Նելլին և Հովարդին) թողնել իր խնամքի տակ։ Ավագ դուստրն ու կրտսեր երեխան մնացել են մոր հետ։ Նա երեխաների հետ ճանապարհորդել է Միացյալ Նահանգների հյուսիսային շրջաններում և Կանադայում։ Միևնույն ժամանակ, նա տարել է տիկին Պիցելին զուգահեռ ճանապարհներով` օգտագործելով զանազան հորինված անուններ և ստեր` կապված իր ամուսնու ճակատագրի (օրինակ, այն, որ պարոն Պիցելը թաքնվել է Լոնդոնում) և իր երեխաների գտնվելու վայրի հետ։
Ֆիլադելֆիայի դետեկտիվ Ֆրենկ Գեյերը, որին հանձնարարվել է հետաքննել Հոլմսին և փնտրել երեք անհայտ կորած երեխաների, Տորոնտոյի տան նկուղում գտել է Պիցելի երկու դուստրերի քայքայված մարմինները։ Այնուհետև նա հետևել է Հոլմսին Ինդիանապոլիսում, որտեղ Հոլմսը տուն է վարձել։ Վկաները պատմել են, որ նրանք տեսել են, թե ինչպես է նա դեղեր գնել դեղատնից, որով նա սպանել է Հովարդ Պիցելին, իսկ վերանորոգման խանութում նա սրել է դանակները, որոնցով կտրել է դիակները, նախքան դրանք այրելը։ Հոլմսի կողմից վարձակալած տան բուխարիում հայտնաբերվել է ատամներ, ոսկրերի կտորներ։ 1894 թվականին Հոլմսի նախկին բանտակիցը ոստիկանությանը պատմել է նրա մասին, քանի որ Հոլմսը հրաժարվել է վճարել նրան փաստաբան Հոուին գտնելու գործում իր օգնության համար։ Հոլմսի սպանությունների շարքը ավարտվել են նրա ձերբակալությամբ` Բոստոնում 1894 թվականի նոյեմբերին։ Նրան հետքը գտել է Պինկերտոնի ազգային դետեկտիվ գործակալությունը, որը հետապնդում էր Հոլմսին Ֆիլադելֆիայից։
Նրան ձերբակալել են Տեխասում ձիեր գողանալու համար։
Այն բանից հետո, երբ «Ամրոցի» պահակը հայտնել է ոստիկանությանը, որ իրեն երբեք թույլ չեն տվել մաքրել վերին հարկերը, քննիչները սկսել են ստուգել այս տեղեկատվությունը՝ պարզելով դոկտոր Հոլմսի դիակներ սպանելու և դրանցից ձերբազատվելու նոր եղանակներ։ 1895 թվականի օգոստոսին «Ամրոցում» հրդեհ է բռնկվել։ Շուտով այս վայրը դարձել է Միացյալ Նահանգների փոստային գրասենյակը։
Զոհերի թիվը գնահատվել է 20-350 մարդ՝ ելնելով այդ ժամանակ անհայտ կորածների թվից և Հոլմսի հարևանների վկայությունից։ Զոհերի թվի անհամապատասխանությունները կարելի է բացատրել այն փաստով, որ շատ մարդիկ ժամանել են Չիկագո՝ համաշխարհային տոնավաճառին մասնակցելու համար, բայց ինչ-որ կերպ տուն չեն վերադարձել։ Հոլմսը խոստովանել է 27 սպանություն, չնայած, ըստ ոստիկանության, որոշ մարմիններ նկուղում այնքան սարսափելի վիճակում են եղել, որ հնարավոր չէ եղել որոշել դրանց իրական թիվը։ Հիմնականում Հոլմսի զոհերը եղել են շիկահեր կանայք, բայց եղել են նաև տղամադրիկ երեխաների հետ։
Դատավարություն
Մինչ դեռ Հոլմսը գտնվում էր Փենսիլվանիայի բանտում, ոչ միայն Չիկագոյի ոստիկանությունն էր հետաքննում նրա հանցագործությունները, այլ Ֆիլադելֆիայի իրավապահ մարմինները ևս փորձում էին բացահայտել Փիթլզի գործը և այդ ընտանիքի երեք երեխաների ճակատագիրը։ Գործը վարում էր դետեկտիվ Ֆրենկ Գեյրը։ Նրա գործերը միշտ ստանում էին լայն հասարակական հնչեղություն։ Երեխաների մնացորդների հայտնաբերումից հետո Հոլմսը հայտնվում է բարդ դրության մեջ։
Ready at Dawn
Ready at Dawn Studios, ամերիկյան տեսախաղեր մշակող ընկերություն, որը տեղակայված է Իրվայնում և այն կազմված է Naughty Dog-ի և Blizzard Entertainment-ի անդամներից։ Ստեղծվել է 2003 թվականին, և հիմնականում աշխատել է PlayStation Portable (PSP)-ի համար նախատեված խաղերի վրա։ Ընկերությունը հիմա արբայնակային ուսումնարաններ ունի Պորտլենդ (Օրեգոն), որը նախատեսված է ԱՀ-ների և խաղային համակարգերի խաղերի զարգացմանը։
Հենրի Հոլմս
Դատավարություն
Հոլմսը մեղադրվեց Փիթլզ ընտանիքի սպանության մեջ, որից հետո նա խոստովանեց Չիկագոյում, Ինդիանապոլիսում և Տորոնտոյում կատարած 27 սպանության և 6 սպանության փորձի մասին։ Հերսթ լրատվականը 7500 $ (ներկայումս մոտ 200 հազար դոլար) վճարեց Հոլմսին իր խոստովանության համար։ Նա իր կյանքի մասին տվեց հակասական վկայություններ նախ հայտարարելով անմեղության մասին, իսկ հետո հայտնեց, որ իրեն առաջնորդում էր սատանան։ Նրա կեղծ ցուցմունքները ստեղծեցին ճշմարտությունը հաստատելու խնդիր։
Մահապատիժ
1896 թվականի մայիսի 7-ին Հոլմսը դատապարտվում է մահապատժի «Մոյամենսինգ» բանտում, բանտը այլ կերպ հայտնի որպես Ֆիլադելֆիայի շրջանային բանտ։ Մինչև իր մահը Հոլմսը իրեն դրսևորում էր շատ հանգիստ, տագնապներ և դեպրեսյաներ չուներ։ Կախաղանի վրա Հոլմսի վիզը միանգամից չկոտրվեց, նա մահացավ 15 րոպեի ընթացքում։ Նա մահից առաջ խնդրեց, որ իրեն թաղեն բետոնի տակ, որպեսզի ոչ ոք չկարողանա բացել գերեզմանը և մասնատել մարմինը, քանի որ նա մասնատել էր իր զոհերի մարմինները։
Ready at Dawn
Պատմություն
2009 թվականի հոկտեմբերին, Ready At Dawn սկսեց աշխատել նոր խաղային շարժիչի վրա։ Ասվում է, որ Ready At Dawn Engine-ը ամբողջովին կենտրոնացված է խաղային համակարգերի համար և նրանում ներառված են այլ գործիքների փաթեթներ, որոնք չեն պահանջում հավելյալ լիցենզիաներ։ Այդ գործիքները իրենց մեջ են կրում են, 3D պատկերների խմբագրում, աուդիո, օգտատիրոջ միջերես և ակտիվների օգտագործման ղեկավարում ։ 2010 թվականի հուլիսին, հայտարարվեց, որ Ready At Dawn-ը հեռացրել է 13 աշխատակիցների, նշելով, որ դժվարություններ են առաջացրեկ նախագծերի միջև ֆինանասավորում գտնելու համար ։ 2012 թվականին, ընկերությունը սկսեց մշակել խաղային շարժիչ, որը նախատեսված էր խաղային համակարգերի համար ։
Հենրի Հոլմս
Մահապատիժ
1910 թվականին Մերիոն Հեջեփեթը, ով պարգևատրման փոխարեն Հոլմսին հաղորդում էր անհրաժեշտ ինֆորմացիա Չիկագոյում ձերբակալության ժամանակ սպանվեց։
Ready at Dawn
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համակարգչային խաղերի արտադրողներ Կատեգորիա:2003 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Հենրի Հոլմս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտներ
Ջիվոլետո
Ջիվոլետո (Givoletto), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 2.958 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 182 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10040։ Հեռախոսային կոդ՝011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սեկոնդո Վենտիմիլիացին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 26-ին։
Ժողովրդագրոթյուն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Յամասակի թորման գործարան
Յամասակի թորման գործարանYamazaki jōryūsho (山崎蒸溜所), ճապոնական վիսկիի գործարան։ Տեղակայված է Ճապոնիայում՝ Օսակա վարչական շրջանի Սիմամոտո քաղաքում։ Բացվել է 1923 թվականին և պատկանում է «Suntory» ընկերությանը։ Այն վիսկի արտադրող առաջին ճապոնական ընկերությունն է։ Գործարանի «վիսկիի գրադարանում» ցուցադրված է յոթ հազար շիշ չխառնած վիսկի։
Վիսկիի տարբերակներ
Յամասակիի վիսկիի հիմնական տարբերակները երեքն են․
ԱՄՆ-ի տարածքից դուրս կան նաև այնպիսի առաջարկներ, ինչպես 10, 25, 35 և 50 տարվա հնեցմամբ վիսկիներ։ Որոշ առաջարկներ թվագրվում են 1980, 1984, 1993 թվականներին։
Գնահատում
Սպիրտային խմիչքների գնահատման մի շարք կազմակերպություններ, ինչպես «Beverage Testing Institute»-ը և «San Francisco World Spirits Competition»-ը, դրական են արտահայտվել Յամասակիի առաջարկների մասին։ Մասնավորապես, 2008-2013 թվականներին 18-ամյա վիսկին արժանացել է «San Francisco Spirits Competitions»-ի վեց հաջորդական կրկնակի ոսկե մեդալի։ «Proof66.com» գնահատման ագրեգատորը Յամասակիի 18-ամյա հնեցմամբ վիսկին իր գնահատածների շարքում ընդգրկում է 97 տոկոսանոցների դասում ։
2013 թվականի Վիսկիի համաշխարհային մրցանակաբաշխության ժամանակ Յամասակիի 25-ամյա վիսկին արժանացել է «Ճապոնական լավագույն ոչ թունդ խմիչք» կոչմանը ։ Ջիմ Մյուրեյի «Whisky Bible 2015»-ը տարվա լավագույն վիսկի մրցանակով պարգևատրել է «Yamazaki Single Malt Sherry Cask 2013»-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գործարաններ Կատեգորիա:Ըմպելիքներ Կատեգորիա:Ճապոնական ապրանքանիշեր
Տենրեկներ
Տենրեկներ,, միջատակերների կարգի կաթնասուն կենդանիների ընտանիք։ Մարմնի երկարությունը 4 սանտիմետրից մինչև 40 սանտիմետր է, պոչինը՝ 1-16 սանտիմետր է։ Դունչը սուր է, վերջանում է նուրբ, շարժուն քթով։ Ջրային տենրեկի ետին վերջավորություններն ունեն լողաթաղանթներ։ Տենրեկների մարմինը պատված է փշերով, քիստամազերով կամ փափուկ մորթով, և այդ պատճառով տենրեկը նմանվում են ոզնու, պարկամկան կամ սրնչակի։ Հայտնի են տենրեկների 30 տեսակ՝ տարածված Մադագասկար և Կոմորյան կղզիների խոնավ անտառներում, թփուտների մացառուտներում, տափաստաններում (բացի ջրային տենրեկներից), որոշ տեսակներ կլիմայավարժեցվել են Հնդկական օվկիանոսի առանձին կղզիներում։ Ակտիվ են գիշերը։ Սնվում են կենդանական, հազվադեպ՝ բուսական կերով։ Բազմանում են տարին մեկ անգամ, ծնում 1-4, երբեմն մինչև 25 ձագ։ Խոշոր տեսակները տեղացիներն օգտագործում են սննդի մեջ։
Կատեգորիա:Միջատակերներ
Հենրիկ Նիկոյան
Հենրիկ Սուրենի Նիկոյան, հայ նկարիչ-դիզայներ։
Կենսագրություն
Հենրիկ Նիկոյանը ծնվել է 1936 թվականին Լենինականում։ Սովորել է Գյումրիի գեղարվեստի դպրոցում՝ Հակոբ Անանիկյանի և Շանթ Սարգսյանի դասարաններում։ 1962 թվականին ավարտել Է Լենինգրադի Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանի գեղարվեստական ապակեգործության և խեցեգործության բաժինը։ 1963-1958 թվականներին և 1970-1973 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ տեխնիկական գեղագիտության ԳՀԻ Հայաստանի մասնաճյուղի բաժնի վարիչ։ 1966 թվականից դասավանդում Է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում, պրոֆեսոր` 1992 թվականից ։
Ստեղծագործություններ
Գեղարվեստական ապակու, գեղանկարչության, դիզայնի բնագավառներում ստեղծել է ուշագրավ կոմպոզիցիաներ, հաստոցաշինական դիզայնի բարձրարժեք նախագծեր։
1985-1995 թվականներին մի շարք աշխատանքներ կատարված են փորձարարական եղանակով, նոր տեխնոլոգիական հնարավորություններով։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ արծաթե, բրոնզե մեդալներով (1978)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1936 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ դիզայներներ
Ատյան
Ատյան՝
Կատեգորիա:Տերմիններ
Բոբրույսկ
Բոբրույսկ (Бабру́йск), մարզային ենթակայության քաղաք Բելառուսում, Մոգիլևսկի մարզի Բոբրույսկի շրջանի վարչալամ կենտրոն։ Բելառուսում բնակչության և տարածքի թվով յոքերորդ քաղաքն է, մարզային ենթակայության ամենախոշոր կենտրոնը։ Քաղաքը տեղակայված է Բերեզինա գետի վրա (Դնեպրի ավազան), Մինսկից 150 կմ հեռավորության, Մոգիլևից 110 կմ հեռավորության, Կիևից 414 կմ հեռավորության և Մոսկվայից 706 կմ հեռավորության վրա։
Հնագույն ժամանակներ
Ըստ հնագիտական տվյալների՝ մարդիկ Բոբրույսկի տարածաշրջանում սկսել են բնակվել դեռևս բրոնզե դարում (մ․թ․ա․ 3-րդ հազարամյակի վերջ-2-րդ հազարամյակի սկիզբ)։ Մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի կեսերից Բերեզինայի մոտ առկա է դրեգովիչների բնակավայր ։
Բերեզինա գետի նավահանգստում աշխատելիս գտնվել է սաղավարտ, որը 10-րդ դարի հայտնի չերնիգովյան սաղավարտների հետ ունի նմանություն ։ Որոշ պատմաբաններ կասկածի տակ են դնում գտածոյի իսկությունը ։ Նաև հայտնաբերվել է շատ հազվագյուտ տեսակի մարտական կացին, որը թվագրվում է 10-րդ դարի առաջին կեսով։ Սակայն որոշ բոբրույսկեցիներ վիճարկում են այդ առարկաների ծագումը՝ պնդելով, որ դրանք հայտնաբերվել են տնամերձ հողատարածքում ։ Ըստ Իգոր Մարզալյուկի  ` այստեղ է մահացել Պոլոցկ իշխանատան հիմնադիրը, որդին՝ Ռոգնեդին և Վլադիմիր Իզհասլավը։ Այնուամենայնիվ, այս վարկածը ապացուցող ոչ մի ապացույց չի ներկայացվել ։ Բոբրույսկյան սաղավարտը պետք է դիտարկել այնպիսի գտածոների համատեքստում, ինչպիսիք են 9-րդ դարի Բրիլևսկյան գանձը  ։
Տարածաշրջանում հայտնաբերվել են նաև քարե գործիքների գտածոները, ինչից կարելի է ենթադրել, որ մարդիկ կարող էին ապրել այդ կողմերում դեռ քարե դարում։
Քաղաքը ավանակոչվել է Բոբրույկա գետի անունից, որի անունը լեզվաբանները համարում են բալթյան ծագում ունեցող․ նախնական ձևը հնչում է որպես Bebrauja կամ Babrauja :
12-18-րդ դարեր
Ենթադրվում է, որ 11-13-րդ դարերում Բոբրույսկը ենթարկվում էր Մինսկի իշխանությանը։ Առաջին անգամ Բոբրույսկը հիշատակվում է լիտվացի մեծ իշխան Յագայլոյի գրության մեջ, որը հասցեագրված է նրա եղբայր Սկիրգայլոյին և թվագրվում է 1387 թվականի ապրիլի 28-ին։
Բոբրույսկը նշվում է Բազելում լույս տեսած Եվրոպայի քարտեզի վրա, որը ստեղծվել է 1540 թվականին։ 1565 թվականին Բոբրույսկյան իշխանությունը Մինսկի վոյեվոդության մասն էր։ Քաղաքը պատկանում է Ռադզիվալները, Գաշտոլդները և Տրիզները։ 1584 թվականի ապրիլի 14-ին Սիգիզմունդ III-ը Բոբրույսկին շնորհեց ավանի կարգավիճակ։
Ըստ 1620 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Բոբրույսկում եղել է 409 տուն, 75 խանութ, ջրաղաց, վանք, ամրոց։ Քաղաքի բնակիչների զբաղմունքը հիմնականում եղել էարհեստագործությունն ու առևտուրը։
16-17-րդ դարերում քաղաքը առևտրի շնորհից աճել և հարստացել է։ 14-18-րդ դարերում միջնադարյան Բոբրույսկի պաշտպանության կենտրոնը եղել է Բոբրույսկի ամրոցը, իսկ ամբողջ քաղաքը շրջապատված պաշտպանական ամրություններով, փայտե պատերով և 10 աշտարակներով։ Քաղաքի մուտքն ու ելքը իրականացվել է չորս պահակակետով ։
Խմելնիցկու ապստամբության ընթացքում՝ 1648 թվականին, Բոբրույսկը գրավվել է կազակական-գյուղացիական զորքերի կողմից։ Հաջորդ տարի այն նվաճվել է լեհ-լիտվական զորքերի կողմից, որոնց ղեկավարում էր Յանուշ Ռադզիվիլը։ Ի պատասխան այն բանի, որ Բաբրույսկն ապստամբների կողմից նվաճվելուց հետո աջակցելէր նրանց, Ռադզիվիլը այստեղ զանգվածային կոտորածներ է կազմակերպել։
1655 թվականին Բոբրույսկի ամրոցը կարճ ժամանակով գրավվել է Իվան Զոլոտարենկոյի կազակների կողմից, որոնք կրակի տվեցին այն։ 1793 թվականին, երբ տեղի է ունեցել Ռիչ Պոսպոլիտայի երկրորդ բաժանումը, Բոբրույսկը միացվել է Ռուսական կայսրությանը ։
Ռուսական կայսրության և ԽՍՀՄ-ի կազմում
1792 թվականին մտել է Ռուսական կայսրության կազմ որպես ավան։ 1795 թվականից դարձել է Մինսկի նահանգի գավառական քաղաքը։ Քաղաքի զինանշանը հաստատվել է 1796 թվականի հունվարի 22-ին։
1810 թվականին Կառլ Օպերմանի ղեկավարությամբ կառուցվել է Բոբրույսկի ամրոցը։ 1812 թվականի հուլիսին ամրոցում իր բանակին եռօրյա հանգիստ տվեց Պյոտր Բագրատիոնը, որը այնտեղ թողեց նաև հիվանդներին և վիրավորներին։ Դրանից հետո 330 զենք ունեցող 7 հազարանող կայազոր ունեցող ամրոցը շրջափակվել էր ֆրանսիական զորքերի կողմից։ Շրջափակումը սկզբում ղեկավարում էր Լատուր-Մոբուրը, իսկ հետո Դոմբրովսկին։ Շրջափակումը տևել է մինչև նոյեմբեր, երբ ամրոցը ազատագրվել է Տորմասովի բանակի կողմից։ Այստեղ ծառայել են ապագա դեկաբրիստներ Բեստուժև-Ռյումինը, Սերգեյ Մուրավյով-Ապոստոլը, Վասիլի Նորովը և ուրիշներ։ Այդ իրադարձությունների արդյունքում որոշվել է ամրոցը դարձնել I կարգի, իսկ հետագայում ամրացնել, ինչն էլ 1818 թվականին հանձնարարվել է նույն Օպերմանին։ Ամրոցի ամրացումը շարունակվել է մինչև 19-րդ դարի կեսերը, սակայն հետագայում արագորեն կորցրել է իր նշանակությունը և 1897 թվականին լուծարվում ։
Մինչև 1860-ական թվականները Բոբրույսկում գործում էր ամրոցի սահմաններից դուրս քարե և աղյուսե շենքերի կառուցման արգելքը։ 1880 թվականին Բոբրույսկում կար ընդամենը 8 քարե և 1982 փայտե տուն։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին քաղաքում գործում էին 1 չորսամյա վարժարան, 1 մեկամյա դպրոց, 1 հրեական դպրոց, զինվորական հոսպիտալ և հրեական հիվանդանոց։
Ըստ 1897 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմել է 28 700 բնակիչ (առանց 7 արվարձանների), հիմնականում՝ հրեաներ (20,4 հազար կամ 71%)։ Քաղաքում գործում էր 40 սինագոգ  ։
1902 թվականի ապրիլի 19-ին առավոտյան ժամը 10-ին մեծ հրդեհ է բռնկվել։ Կայծերը, որոնք դուրս են թռել շոգեքարշի վառարանից և թափվել Բերեզինի երկաթուղային կայարանում, քամու հետևանքով հայտնվել են կայարանի մոտ գտնվող գոմի տանիքին։ Մի քանի րոպե անց բոլոր հին տները կրակի մեջ են հայտնվել, կրակը տարածվել է կայարանի հարևանությամբ գտնվող տների վրա, իսկ այնտեղից՝ դեպի քաղաք։ Հրշեջները չեն կարողացել կանգնեցնել հրդեհը և ստիպված են եղել նահանջել։ Հրդեհը առանց խոչընդոտների տարածվել է և 5 ժամում ծածկել է քաղաքի մեծ մասը։ Հատկապես տուժել է քաղաքի կենտրոնական մասը, որը բնակեցված էր հրեաներով։ Շուրջ հազար տուն, որտեղ ապրում էր 2,5 հազար ընտանիք, այրվել է, այդ թվում՝ 650 փոքր ձեռնարկություն, ամբողջ շուկան, բազմաթիվ բանկեր, ինչպես նաև հասարակական հաստատությունների շենքեր, բարեգործական կազմակերպությունները, հրեական հիվանդանոցը, քաղաքային գրադարանը, էժան խոհանոցը և այլն։ Այրվել են 15 սինագոգներ և ուսումնավարժական տներ։ Այրված գույքը հիմնականում ապահովագրված չի եղել․ այն գնահատվել է 7 միլիոն ռուբլի։ Հրդեհից անմիջապես հետո ստեղծվել է օգնության կոմիտե՝ ազնվականության առաջնորդ Կոլոգրիվովի գլխավորությամբ։ 1902 թվականի հրդեհը քանդել է Հին Բոբրույսկը և հանգեցրել նոր և ավելի գեղեցիկ քաղաքի առաջացմանը։
1905 թվականի վերջին քաղաքը ցնցվել է ամրոցում տեղակայված 800 նավաստիների և «կարգապահական գնդի» խիստ ռեժիմի զինվորների ապստամբության մասին լուրից։ 1906 թվականի հունվարին տեղի է ունեցել 13 գլխավոր մեղադրյալների զինվորական դատավարությունը, որոնցից 10-ը ապստամբության ղեկավարի հետ միասին դատապարտվեցին մահվան։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո քաղաքը ենթարկվել է գերմանական օկուպացիայի (1918 թվական), այնուհետև մտել է Բելառուսական ԽՍՀ-ի (1919 թվականից), ավելի ուշ՝ ԽՍՀՄ-ի (1922 թվականից) կազմ։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ 1941 թվականի հունիսի 28-ին, քաղաքը զբաղեցվել է գերմանական զորքերի կողմից։ Այն ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին, Բոբրույսկի շրջակայքում տեղի ունեցավ ճակատամարտը, որը դարձավ Սմոլենսկի ճակատամարտի մի մասը։ Բոբրույսկի պարետն է դարձել նախկին պարետ Ադոլֆ Գամանը ։
Բոբրույսկն ազատագրվել է գերմանա-ֆաշիստական զավթիչներից 1944 թվականի հունիսի 29-ին՝ Բոբրույսկյան գործողության հաջող իրականացման արդյունքում, որը Բելառուսական գործողության («Բագրատիոն գործողություն») մի մասն էր և որը խորհրդային զորքերի լայնածավալ հարձակողական գործողություն էր և իրականացվել է 1944 թվականի օգոստոսի 23-ից 29-ը։
Բելառուսի Հանրապետության կազմում
1991 թվականին Բելառուսը դուրս եկավ ԽՍՀՄ-ի կազմից և Բոբրույսկը հայտնվեց նոր պետության՝ Բելառուսի Հանրապետության կազմում։
Ինչպես 2014 թվականին, այնպես էլ 2017 թվականին Բելառուսում տեղի ունեցած զանգվածային ցույցերին իրենց մասնակցությունն են ցուցաբերել նաև քաղաքի բնակչությունը։ Փետրվարի 26-ին Լենինի հրապարակում հավաքվել է մոտ 1500 մարդ , իսկ մարտի 12-ին Հաղթանակի հրապարակում՝ մոտ 1000 ցուցարարներ ։
Խորհրդանիշ
Բոբրույսկն իր առաջին զինանշանը ստացել 1796 թվականի հունվարի 22-ին կայսրուհի Եկատերինա II-ի հրամանով։ Այդ զինանշանը դարձել է քաղաքի անբաժանելի մասը և լավ է ընդունվել տեղացիների կողմից, քանի որ այն հասկանալի է և հստակ խորհրդանշել է քաղաքի և գյուղի տարբերությունը։ Զինանշանի սյուժեն արտացոլել է տեղի բնակիչների հիմնական արհեստները (Սև և Բալթիկ ծովերում նավատորմ կառուցելու համար անտառի խառնուրդ) և քաղաքում կայսրուհու դիրքը ։
1988 թվականին Բոբրույսկի ժողովրդական պատգամավորների քաղաքային խորհրդի № 9-7 որոշմամբ հաստատվել է նոր զինանշանը՝ Յու. Ա. Միխայիլովի հեղինակությամբ։
2005 թվականի հունվարի 3-ին Բելառուսի Հանրապետության նախագահի հրամանով քաղաքին վերադարձվել է պատմական զինանշանը, ինչպես նաև ստեղծվել է դրոշ, որը ներկայացրել է կենտրոնում սպիտակ կտավով զինանշանի պատկեր։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագիր
Քաղաքը տեղակայված է է Մոգիլյովից 110 կմ հարավ-արևմուտք՝ Բերեզինե գետի վրա (Դնեպրի ավազան) ։
Բոբրույսկը և Բոբրույսկի շրջանը գտնվում են Մոգիլևսկի շրջանի հարավարևմտյան մասում, շրջանային կենտրոնից 110 կմ, Մինսկից 150 կմ հեռավորության վրա։ Տարածքը սահմանակից է Գոմելի մարզի Ռոգաչևսկի և Ժլոբինսկի, Մոգիլևսկի մարզի Գլուսկի, Օսիպովիչի, Կիրովի շրջաններին։
Ռելիեֆը կիսափակ հարթավայր է (Կենտրոնական-Բերեզինսկայա), տեղ-տեղ թուլացած է, կտրատված գետերի խիտ ցանցով և ցամաքեցնող ջրանցքներով, միջին բարձրությունը ծովի մակերևույթից 165 մ է։
Նստվածքային ծագման օգտակար հանածոներն են կավը, շինարարական ավազները, տորֆ, սապրոպելը։ Ունի հանքային ջրի աղբյուր։
Թվաքանակ
217546 մարդ (2018 թվականի հունվարի 1-ին) (Մոգիլևսկի մարզում բնակչության թվաքանակով երկրորդն է և ընդհանուր առմամբ 7-րդը՝ Բելառուսում, երկրի ամենախոշոր քաղաքը, որը տարածաշրջանային կենտրոն չէ)։
{| style="clear:center"
Ծնելիություն և մահացություն
2017 թվականին Բոբրույսկում ծնվել է 2208 և մահացել 2438 մարդ։ Ծնելիության գործակիցը 1000 բնակչի հաշվով կազմել է 10.1, մահացության գործակիցը՝ 11.2։ Մոգիլյովի մարզի ծնելիության և մահացության միջին ցուցանիշները կազմել են համապատասխանաբար 10,5 և 13,6, Բելառուսի Հանրապետությանը՝ համապատասխանաբար 10,8 և 12,6 ։ Ծնելիության մակարդակով քաղաքը Պոլոցկի և Սվետլոգորսկի հետ կիսում է 14-16-րդ տեղերը 50 հազարից ավելի բնակչություն ունեցող 23 քաղաքների շարքում, մահացության մակարդակով 6-7-րդ տեղերը բաժանում է երիտասարդ տարիքում, բնակչության բնական աճի/նվազման մակարդակով (-1,1) զբաղեցնում է 18-րդ տեղը ։
{| style="clear:center"
Տնտեսություն
Միջին ամսական անվանական աշխատավարձը (մինչև եկամտահարկի և ապահովագրական մասհանումների երկրորդ մասի հաշվումը) 2017 թվականին քաղաքում կազմել է 691 ռուբլի (մոտ 345 դոլար)։ Սա մոտավորապես համապատասխանում է Մոգիլևսկի շրջանի միջին աշխատավարձին (690 ռուբլի), բայց զգալիորեն ցածր է երկրի միջին աշխատավարձից (823 ռուբլի)։ Բոբրույսկը 33-րդն է աշխատավարձի մակարդակով Բելառուսի Հանրապետության 129 շրջանների և քաղաքների շրջանում ։
Քաղաքում աշխատում են ավելի քան 50 տարբեր արդյունաբերական ձեռնարկություններ։
Լայնորեն զարգացած է մասնավոր ձեռներեցությունը, մասնավորապես, քաղաքում գրեթե ողջ առևտուրը գտնվում է մասնավոր ձեռքերում, դա վերաբերում է նաև կենցաղային ծառայությունների ոլորտին։
2016 թվականի հունվար-մայիս ամիսներին քաղաքի խոշորագույն հարկատուները եղել են «Հայնեկեն Պիվովարնի», «Օազիս Գրուպ», «Կարմիր պիշչեվիկ», «Կորոնա» հիպերմարկետը և Բոբրույի խմիչքների գործարանը ։
Բնակարան
2000-2017 թվականներին ընդհանուր քաղաքի բնակարանային ֆոնդի մակերեսը աճել է 4472,3 հազար մ² (աճը կազմել է 20%) ։
Բոբրույսկում բնակարանները համեմատած երկրի մյուս խոշոր քաղաքների հետ, ամենաէժաններից մեկն է  ։
Իշխանություններ
Իշխանության ներկայացուցչական մարմինը Բոբրույսկի քաղաքային խորհուրդն է։ Այն բաղկացած է 40 մարդուց և ընտրվում է քաղաքի բնակիչների կողմից միամանդատ շրջաններում։ Լիազորությունների ժամկետը 4 տարի է։ 28-րդ գումարման պատգամավորների քաղաքային խորհուրդն ընտրվել է 2018 թվականի փետրվարի 18-ին։ Քաղխորհրդի նախագահն է Միխայիլ Վիկտորովիչ Ժելուդովը։
Բոբրույսկի քաղաքային գործադիր կոմիտեն իշխանության գործադիր մարմինն է։ Նախագահը նշանակվում և հաստատվում է քաղխորհրդի պատգամավորների կողմից։ Բոբրույսկի քաղգործկոմի նախագահն Ալեքսանդր Ստուդնևն է։
Ջրային տրանսպորտ
Բոբրույսկում կա բերեզինա գետի նավահանգիստը և երկաթուղային հանգույցը (Բերեզինի կայանը` բեռնաուղևորատար, Շիննայա` բեռնատար կայարան, Բոբրույսկ կայարան` բեռնաուղևորյան, Կիսելևիչի կայարան` ուղևորային)։
Հասարակական տրանսպորտ
Քաղաքացիները տեղաշարժվում են ավտոբուսներով, երթուղային տաքսիներով և տրոլեյբուսներով։
«Մոգիլեվոբլավտոտրանս» հանրապետական ունիտար Մոգիլևյան ավտոտրանսպորտային ձեռնարկության Բոբրույսկի ավտոկայանը կառուցվել է 1987 թվականին։ Ուղիղ ավտոբուսային չվերթներով քաղաքը կապվում է Մոսկվայի, Մինսկի, Մոգիլևի, Վիտեբսկի, Օրշայի և Բելառուսի և Ռուսաստանի այլ տարածաշրջանների հետ։
Ներքաղաքային ավտոբուսով և երթուղային տաքսիներով ուղևորների փոխադրումն իրականացվում է ավելի քան 50 երթուղիներով։
Ավտոբուսներով և երթուղային տաքսիներով անհատ ձեռնարկատերերին և մասնավոր ձեռնարկություններին, որոնք աշխատում են քաղաքային ուղևորափոխադրումների ժամանակ, ամսական փոխադրվում է ավելի քան 700 հազար ուղևոր։
«Բելշինա» ֆուտբոլային ակումբ
Քաղաքում կա սեփական ֆուտբոլային ակումբ «Բելշինա» (հիմնադրվել է 1977 թվականին, 1993-1995 թվականներին կոչվում էր «Շիննիկ»)։ Տնային խաղերն անցկացնում է «Սպարտակ» ստադիոնում (3700 տեղ)։ Բելառուսի չեմպիոնն ու արծաթե մեդալակիր, ինչպես նաև Բելառուսի առաջնության կրկնակի բրոնզե մեդալակիր, Բելառուսի եռակի գավաթակիր։ Հանդես է գալիս Բելառուսի ֆուտբոլի առաջին լիգայում։
Հոկեյի ակումբ
2008 թվականին «Բոբրույսկ-Արենա»-ի բացման կապակցությամբ հիմնադրվել է «Դինամո Շիննիկ» հոկեյի ակումբը։ 2008-2009 թվականների մրցաշրջանից սկսած հանդես է եկել Բելառուսի Արտալիգայում, կանոնավոր առաջնության արդյունքներով զբաղեցրել է 10-րդ տեղը։ Ավելի ուշ ակումբն ընդգրկվել է «Դինամո-Մինսկ» ՀԿ-ում՝ դառնալով ՄԽԼ-ում նրա ներկայացուցիչը։ 2016 թվականի գարնանը «Դինամո-Մինսկ» ԽԿ-ի ֆինանսական օպտիմալացման պատճառով որոշում էր կայացվել «Դինամո-Շիննիկում» ներկայացուցչից հրաժարվելու մասին։
2017 թվականին կազմավորվել է «Բոբրույսկը», որը հանդես է գալիս Բելառուսի բարձրագույն լիգայում։
Կրթություն
Բոբրույսկում կա միջնակարգ կրթության 34 հաստատություն, որից 3-ը՝ գիմնազիա, 1-ը՝ արվեստի գիմնազիա-քոլեջ, 1-ը հիմնական դպրոց, 2-ական մանկական երաժշտական դպրոց, մանկական արվեստի դպրոց, 12 մանկապատանեկան մարզադպրոց (ՄՊՄԴ) և ակումբ, երեխաների և պատանիների համար գեղարվեստական ստեղծագործության կենտրոն, «Բաբրանյա» ճամփորդությունների և երկրաբանության մանկապատանեկան կենտրոն, պատանի բնագետների կայան, ուղղիչ-զարգացնող ուսուցման և վերականգնողական կենտրոն, մանկական սոցիալական ապաստարան, «Росквіт» դաստիարակչական աշխատանքի կենտրոն։
Քաղաքում լայնորեն ներկայացված է միջին մասնագիտական և մասնագիտական կրթությունը։ Քաղաքում կա 10 քոլեջ (ավտոտրանսպորտային, ագրարային-տնտեսական, առևտրատնտեսական, մեքենաշինական, տեխնոլոգիական, բժշկական, շինարարական, գեղարվեստական, մեխանիկա-տեխնոլոգիական և անտառատեխնիկական).
Մշակույթ
Բոբրույսկում անցկացվում է տարեկան ավելի քան հինգ հարյուր մշակութային միջոցառում։ Առավել հայտնի փառատոններից կարելի է նշել ժողովրդական արվեստի «Բարեկամության պսակ» (միջազգային) և «Պարի ակունքներում» (տարածաշրջանային) փառատոնները, ինչպես նաև «Art-Жыжаль» կերամիկայի միջազգային պլեները։
Բացի այդ, Բոբրույսկի շատ ստեղծագործական խմբեր մասնակցում են տարբեր միջազգային փառատոների, ինչպիսիք են «Мэрцишор», «Каліново літо на Дніпрі», «Спивограй», «Крымская волна», «Словения»։
2011 թվականին սահմանվել է գրող Միխայիլ Լինկովի անվան քաղաքային գործադիր կոմիտեի հատուկ մրցանակը ։
Դրամատիկական և կոմեդիայի թատրոն
2008 թվականին նշվում էր գրողի ծննդյան 200-ամյակը և դրա պատվին Բոբրույսկում անցկացվել է ազգային դրամատուրգիայի միջազգային փառատոնը, որին մասնակցել է 12 թատրոն Բելառուսից, Ռուսաստանից, Ուկրաինայից, Մոլդովայից և Լատվիայից։
Բոբրույսկի գավառագիտական թանգարան
Քաղաքում կա Բոբրույսկի գավառագիտական թանգարան, որի ցուցադրությունը պատմում է գավառի հնագիտության, Լիտվական մեծ իշխանության, Ռեչ Պոսպոլիտայի և Ռուսական կայսրության կազմում պատմական զարգացման, մինչխորհրդային շրջանում գավառի առևտրային և արդյունաբերական զարգացման, 1917 թվականի հեղափոխության, ՆԷՊ-ի, կոլեկտիվացման և ինդուստրացման ժամանակաշրջանների, Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած իրադարձությունների, գավառի վերականգնման և հետպատերազմյան զարգացման, ժամանակակից ժամանակաշրջանում քաղաքի պատմության, ազգագրության, մշակույթի և բնության մասին։
Գրադարաններ
Բոբրույսկում կա քաղաքային տասը գրադարան՝ Մաքսիմ Գորկու անվան կենտրոնական քաղաքային, Ալեքսանդր Պուշկինի անվան քաղաքային գրադարան, Բ․ Միկուլիչի անվան № 4 քաղաքային գրադարան, Ալի Շոգենցկուրովի անվան № 7 քաղաքային գրադարան, Ե․ Պոլոցկու անվան № 8 քաղաքային գրադարան, № 16 քաղաքային գրադարան, № 12 քաղաքային գրադարան, Ն․ Օստրովսկիի անվան № 6 մանկական գրադարան, № 5 մանկական գրադարան, Արկադի Գայդարի անվան կենտրոնական մանկական գրադարան և շրջանային գրադարան։
Կինոթատրոններ
Քաղաքում կա երկու կինոթատրոն ՝ երկու դահլիճ ունեցող «Товарищ»-ը (500 տեղ) և «Мир»-ը (276 և 220 տեղ)։
Տեսարժան վայրեր
Բելառուսի Հանրապետության պատմամշակութային արժեքների պետական ցուցակում ընդգրկվել է Բոբրույսկի 14 օբյեկտ։
Հուշարձաններն են ՝
Խորհրդային տարիներին քաղաքի փողոցներում եղել է Լենինի 24 հուշարձան և կիսանդրի։
Քույր քաղաքներ
Ստորև ներկայացված է Բոբրույսկի քույր քաղաքների և տարածքների ցանկը ․
Պատվավոր քաղաքացիներ
Բոբրույսկ քաղաքի պատվավոր քաղաքացիներն են ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ Կատեգորիա:Մոգիլյովի մարզ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված քաղաքներ Կատեգորիա:1387 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գայզելվինդ
Գայզելվինդ (Geiselwind), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում ։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների կազմում է 2380 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 48,77 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 2443 կմ² ։ Պաշտոնական համարը 09 6 75 127։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Չիկո Ֆլորես
Խոսե Մանուել Ֆլորես Մորենո (José Manuel Flores Moreno, ), առավել հայտնի է որպես Չիկո Ֆլորես (Chico Flores), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։
Կարիերա
Համարվում է «Կադիս» ակումբի սան։ 2005-2006 մրցաշրջանից նա սկսեց հանդես գալ ակումբի երկրորդ թիմում։ 2006-2007 մրցաշրջանում նա հայտնվեց ակումբի հիմնական կազմում։ 2007 թվականի ամռանը նա վարձակալության հիմունքներով տեղափոխվեց Պորտուենսե» ակումբ, իսկ հետո «Բարսելոնա Բ», որում խաղաց 13 խաղ և խփեց 2 գոլ։
2008 թվականին Չիկոն տեղափոխվեց «Ալմերիա», իսկ գործարքը կազմեց 700 հազար եվրո ։ Պաշտպանը արագ դարձավ հիմնական կազմի խաղացող, առաջին մրցաշրջանում անցկացրեց 20 խաղ։ Հաջորդ մրցաշրջանում անցկացրեց 27 խաղ՝ չնայած մարտին ստացած վնասվածքին ։
2010 թվականի հուլիսի 21-ին Չիկոն տեղափոխվեց իտալական «Ջենոա», գործարքը կազմեց 5 միլիոն եվրո ։ Պայմանագիրը կնքվեց 5 տարով ։ Այնտեղ տեղափոխվելուց հետո Չիկոն նշեց, որ Իտալիա տեղափոխվել է բարձր աշխատավարձի համար ։ Սեպտեմբերի 19-ին նա դեբյուտեց Սերիա Ա-ում՝ խաղալով «Պարմայի» դեմ ոչ ոքի՝ 1-1 խաղում ։
2011 թվականի հուլիսի 22-ին Չիկոն 1 տարվա վարձակալության հիմունքներով տեղափոխվեց «Մալյորկա» ։
2014 թվականի օգոստոսի 9-ին նա տեղափոխվեց կատարյան «Լեխվիա» ակումբ ։
Միջազգային կարիերա
2008-2009 թվականներին նա հանդես է եկել Իսպանիայի երիտասարդական հավաքականում։ 2009 թվականին մասնակցել է Երիտասարդական աշխարհի առաջնությանը։
Ատրիպալդա
Ատրիպալդա (Atripalda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Չիկո Ֆլորես
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալմերիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալյորկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սուոնսի Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեխվիա ՖԱ-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կադիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գրանադայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնա B-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Ատրիպալդա
Բնակչությունը կազմում է 11 336 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1393 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8,5 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83042, հեռախոսային կոդ՝ 00825։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Սաբինոն, տոնը նշվում է ամեն տարվա փետրվարի 9-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մաննիկ Պերպերյան
Մաննիկ Ռեթեոսի Պերպերյան, հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանչուհի։
Ռեթեոս Պերպերյանի դուստրն է, քույրը՝ Շահան և Օննիկ Պիպեռյանների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ամենհոթեպ Կրտսեր
Ամենհոթեպ Կրտսեր (եգ․՝ Imn ḥtp wr, մոտավորապես մ. թ. ա. 1460 —1357 թթ., ), հին եգիպտացի ճարտարապետ,«փարավոնի բոլոր աշխատանքների պետ»։
Լուքսորում կառուցել է Ամոն-Ռա աստծո տաճարը (Գորի և Սութի ճարտարապետ եղբայրների հետ), Կառնակում՝ Ամոն-Ռայի տաճարի գլխավոր դահլիճի կենտրոնական սյունաշարերը, տաճարներ՝ Սոլեբում և Սեդեինգում. վերակառուցել է Մուտ աստվածուհու տաճարը Կառնակում։
Ենթադրվում է, որ մահացել է Ամենհոտեպ III-ի կառավարման 34-րդ տարում (մեր թվականությունից առաջ մոտավորապես 1357 թվականին), 80 տարեկան հասակում ։ Մահվանից հետո սրբացվել է և պաշտվել որպես իմաստության աստվածություն։
Մեծ Շումիխա
Մեծ Շումիխա (Большая Шумиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իրկուտսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափին։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։ Խոշորագույն վտակ՝ Մալայա Շումիխա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգարա Բալկանյան ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բայկալ գետն է։ Գետի գետային ավազանը Բայկալ գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տարգալակտուց
Տարգալակտուց, արագիլների կարգի, քաջահավերի ընտանիքի թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։