cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մասիմենո
Մասիմենո (Massimeno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 108 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 5 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38086։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արևմտյան Թրակիա
Արևմտյան Թրակիա (Δυτική Θράκη, Беломорска Тракия, Batı Trakya), կամ պարզապես Թրակիա (Θράκη), պատմա-աշխարհագրական երկրամաս Հին աշխարհում, Բալկանյան թերակղզու տարածաշրջանի բաղկացուցիչ մասերից մեկը ։
Ներկայուսմ Արևմտյան Թրակիայի երկրամասը մտնում է Հունաստանի Հանրապետության Արևելյան Մակեդոնիա և Թրակիա վարչատարածքային միավորի կազմի մեջ ։
Աշխարհագրություն
Արևմտյան Թրակիան Բալկանյան թերակղզում գտնվող Թրակիա պատմա-աշխարհագրական շրջանի հարավարևմտյան հատվածն է։
Այն գտնվում է Հունաստանի և Բուլղարիայի տարածքում հոսող երկու գետերի՝ Մեստայի և Մարիցայի մեջտեղում։ Այն ձևավորում է նաև Հունաստանի և Բուլղարիայի ցամաքային սահմանը։ Ներկայումս Արևմտյան Թրակիայի մաս են կազմում հունական երեք նոմոսներ, որոնք են Քսանթին, Ռոդոպին և Եվրոսը։
Տարածաշրջանի տարածքը կազմում է մոտավորապես 8578 քառակուսի կիլոմետր, իսկ բնակչությունը՝ 368 993 մարդ` ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների։
Արևմտյան Թրակիայի ամենամեծ քաղաքն է Կոմոտինին՝ 63 774 մարդ բնակչությամբ։
Պատմություն
Արևմտյան Թրակիայի, ինչպես նաև ընդհանուր Թրակիայի պատմությունը ունեցել է շատ դժվարություններ, հատկապես 13-14-րդ դարերում և 20-րդ դարի սկզբին։
Հին և միջնադարյան պատմություն
Մ.թ.ա. 6-րդ դարում Արևմտյան Թրակիայի տարածքում կազմավորվել է Օդրիսյան թագավորությունը, որը իր հզորության գագաթնակետին է հասել 5-6-րդ դարերում։
Այդ ժամանակահատվածը նաև Թրակիայի պատմության մեջ հայտնի է, որպես հունականության դարաշրջան։ Մ.թ.ա. 45 թվականին ամբողջ Թրակիան և շրջակա հողերը փոխանցվել է Հռոմեական կայսրությանը։
395 թվականից այն կազմում է Բյուզանդիայի հունական կայսրության մաս։ 4-9-րդ դարերի ընթացքում Թրակիայի մեծ մասը նվաճել են Կամա-վոլգյան Բուլղարիայից հարավ ներթափանցած սլավոնական ցեղերը, որոնք էլ հանդիսանում են ժամանակակից բուլղարների նախնիները։
Արևմտյան Թրակիայի հույն բնակչությունը պահպանել է հիմնականում Եգեյան ծովի ափին և Մարիցա գետի հովտում։ Խաչակրաց արշավանքների շրջանում տարածաշրջանը կարճ ժամանակով մտել է Լատինական կայսրության կազմի մեջ և ապա վերադարձել Բյուզանդիային։
Դրանից հետո անկախության կռիվներ են սկսում բուլղարները և սերբերը, որին էլ հաջորդում է 14-րդ դարում թուրքերի կողմից տարածաշրջանի գրավումը։
Այս շրջանում Օսմանյան կայսրությունը Թրակիայում վարում էր քրիստոնեահալած քաղաքականություն, որի արդյունքում շատ հույներ և բուլղարներ 15-16-րդ դարերում դարձան իսլամադավան։
Բալկանյան պատերազմների նախօրեին Արևմտյան Թրակիայի բնակչության 70 %-ը կազմում էին մուսուլմանները, իսկ 17 %-ը՝ հույն ուղղափառ եկեղեցու հետևորդները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թրակիա Կատեգորիա:Բալկանյան թերակղզի Կատեգորիա:Հունաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Բուլղարիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Հունաստանի պատմություն Կատեգորիա:Բուլղարիայի պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն
Սոփեստներ
Իմացաբանության մեջ սոփեստները հակված էին ոելյատիվիզմին։ Այդ տեսակետից հատկանշական է Պրոտագորասի այն գաղափարը, որ մարդն ամեն ինչի չափանիշն է, որից բխում էր, որ օբյեկտիվ ճշմարտություն չկա, յուրաքանչյուր մարդ ունի իր ճշմարտությունը, և այդ առումով ամեն կարծիք էլ ճշմարիտ է։ Քսենիադեսը, ընդհակառակը, պնդում էր, որ բոլոր կարծիքներն էլ կեղծ են։ Պրոտագորասը շրջանառության մեջ դրեց սոփեստությունները։ Ս-ի երևան գալը պայմանավորված էր ժամանակի հասարակական մշակութային զարգացման պահանջմունքներով, ստրկատիրական դեմոկրատիայի ծաղկումը, կուսակցությունների պայքարը, դատական, քաղաքական, գիտական հրապարակային վեճերի ծավալումը, հռետորության դերի մեծացումը պահանջում էին համապատասխան գիտելիքների, հմտությունների մշակման և ուսուցման ընդունակ մարդիկ, որպիսիք եղան սոփեստները, ովքեր որոշակի դեր խաղացին տրամաբանության, որպես գիտության, սկզբնավորման մեջ՝ տրամաբանական պրոբլեմատիկան մշակելով որպես «համոզելու արվեստ»՝ հարմարեցված հռետորության և էրիստիկայի (վիճաբանության արվեստի) կարիքներին։
Սոփեստները, մասնավորապես կրտսեր, վիճաբանության, ապացուցման մեջ հաճախ գործադրում էին սոփեստություններ, որը նրանց անունով կոչվեց սոփեստաբանություն (այդպես է կոչվում նաև նրանց ուսմունքը)։ Կրտսեր Ս-ի հայացքներում հետզհետե ետին գիծ մղվեցին իմացաբանական լուրջ հարցադրումները, սկսեցին գերակշռել բառախաղերն ու անպտուղ վեճերը։ Արիստոտելը նրանց անվանում էր «կեղծ իմաստության ուսուցիչներ»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Նախասոկրատեսյան փիլիսոփաներ
NBA սլեմ դանք մրցույթ
NBA սլեմ դանկ մրցույթը, պաշտոնապես հայտնի է որպես սփրայթ սլեմ դանկ հովանավորությամբ, ամենամյա բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) մրցույթը անցկացվում է NBA բոլոր աստղերի ուիքենդ։ Մրցույթը բացվել է ամերիկյան բասկետբոլի ասոցիացիայի (ABA) իր NBA բոլոր աստղերի խաղ 1976-ին Դենվեռում, նույն թվականին սլեմ դանկ օրինականացվել է NCAA-ի կողմից։ Որպես արդյունքում ABA-ն NBA-ը միաձուլվեցին. ավելի ուշ չէր լինի ևս մեկ սլեմ դանկ մրցույթ պրոֆեսիոնալ մակարդակով, մինչև 1984 թ.։ Մրցույթը ներկայումս օգտագործում ֆան քվեարկության միջոցով տեքստային հաղորդագրությունների, որոշելու հաղթողին վերջնական փուլում։
Անցած NBA սլամ դանք մրցույթի չեմպիոնները
NBA-ում եղել են 20 խաղացողներ ովքեր պարգևատրվել են ամենալավ դանկ անողները NBA-ում։ Նեյթ Ռոբինսոնը միակ խաղացոն է ով պարգևատրվել այդ մրցանակով երեք անգամ։ Երկու անգամ հաղփել են չորս խաղացողներ՝ Դոմինիկ Վիլկինս, Մայքլ Ջորդան, Հառլոդ Մայներ և Ջեյսոն Ռիչարդսոն.
Սլամ դանք մրցույթի չեմպիոնները ըստ այբենակարգի
1980s
1984
1985 աԸրվինգը և Նանսը հրաժեշտ տվեցին առաջին փուլին, քանի որ նրանք նախորդ տարվա ֆինալիստներն են։
1986 աՎիլկինսը հրաժեշտ տվեց առաջին փուլին, քանի որ նա նախորդ տարվա հաղթողն է։ բՍտանսբարի հաղթեց Կերսեյին դանկ օֆի ժամանակ, որպեսզի կոտրի նրանց ոգին։
1987
1989
1990s
1990
1991
1992
1993 Երեքի մեջ ամենալավ երկու դանքերը յուրաքանչյուր փուլում կազմում է մասնակցի ընդհանուր հաշիվը։ Շավն Քեմփ (Սիեթլ)-ը պլանավորել էր վերջացնել մրցույթը, բայց չկարողացավ քանի որ վնասվածք էր ստացել։
1994 Առաջին փուլում մասնակիցները պետք է իննսուն վայրկյանում կատարել դանքեր ընդհանուր հաշիվը կլինի բոլոր կատարած դանքերի միավորների գումարը։ Եզրափակիչ փուլում ընդհանուր հաշիվը երկու լավագույն դանքերի միավորների գումարը։
1996 Այդ տարին սկսելով առաջին փուլում յուրաքանչյուր մասնակից պետք է իննսուն վայրկյանում կատարի դանքեր և ընտրելով մեկը որպես վերջնական դանք։ Երկու լավագույն դանք կատարողները անցնում են եզրափակիչ փուլ։
1997
1998 Մրցույթը անց չի կացվել։
1999 Մրցույթը անց չի կացվել։
2000s
2001
2003
2005
2006
2008 Եզրափակիչ փուլ որոշվել է երկրպագուների քվեարկությամբ տեքստային հաղորդագրությունների միջոցով։
2010s
2011 Եզրափակիչ փուլ որոշվել է երկրպագուների քվեարկությամբ տեքստային հաղորդագրությունների միջոցով։
2012 Այդ մրցաշրժանում յուրաքանչյուր մասնակից պետք է կատարի երեք դանք և արդյունքը որոշվում է օնլայն քվարկության, տեքստային հաղորդագրությունների և Թվիթթերի միջոցով։
2013 Եզրափակիչ փուլ որոշվել է երկրպագուների քվեարկությամբ տեքստային հաղորդագրությունների միջոցով։
2014 Այդ տարի ընդունվել թմային ֆորմատը։ Առաջին փուլը ազատվոճի փուլն է, հաղթող թիմը որոշում էր դանք կատարողների կարգը պայքարի փուլում։ Պայքարի փուլը կազմված է "մեկը մեկի դիմաց" խաղից և առաջին թիմը ով տանում է երեք հաղթանակ այդ թիմն էլ համարվում է հաղթող։
Վոլոդիմիր Յացենկո
Վոլոդիմիր Վիկտորովիչ Յացենկո (Володимир Вікторович Яценко, դեկտեմբերի 10, 1977, Ուկրաինա), ուկրաինացի կինոպրոդյուսեր։
Ավարտել է Կիևի ազգային տնտեսական համալսարանը տնտեսագիտական կրթությամբ և Կիևի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային համալսարանը պրոդյուսերի մասնագիտությամբ (գերազանցության դիպլոմ), այնուհետև հայտարարեց, որ այս համալսարաններից երկրորդը պետք է այրվի ։
Աստերոիդների ցանկ (257401-257500)
Աստերոիդների ցանկ (257301-257400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (257501-257600)
Վոլոդիմիր Յացենկո
2000 թվականից մինչ 2005 թվական աշխատել է Մոսկվայում՝ նկարահանելով հիմնականում գովազդային տեսահոլովակներ։ 2004 թվականին եղել է «Գիշերային վաճառողը» ֆիլմի ռեժիսորը (ռեժիսոր Վալերի Ռոժնով, պրոդյուսեր Սերգեյ Սելյանով) ՝ ըստ անձամբ Յացենկոյի հուշերի."Մի օր Սելյանովն ինձ ուղարկեց մի սցենար, որն ինձ շատ է դուր եկել՝ «Գիշերային վաճառողը», ինձ 300 հազար դոլար հանձնեց և ասաց. «Գնա նկարի»։ Ես աստղեր ունեի՝ Վիկտոր Սուխորուկով, Ինգեբորգա Դապկունայտե։ Ես բռնեցի գլուխս՝ ի՞նչ անել այս փողի հետ, ինչպե՞ս կազմակերպել ամեն ինչ։ Մենք նկարահանեցինք ֆիլմը, բարեբախտաբար։ Սելյանովը ժամանել է միայն առաջին օրը և ավարտից հետո ։"Վերադառնալով Կիև՝ նա հիմնում է «Limelite» պրոդյուսերական կենտրոնը, որը զբաղվում էր գովազդային նկարահանումներով։ Պրոդյուսերների և համապրոդյուսերների հետ արտադրել է մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմեր, այդ թվում՝ «Ծնողների օրը» (Family hour, ռուսերեն՝ Родительский день, 2018) ռեժիսոր՝ Մարիա Պոնոմարևա ։
2018 թվականին նա դարձավ  «Վայրի դաշտ» գեղարվեստական ֆիլմի պրոդյուսերը, որը հիմնված է Սերգեյ Ժադանի «Վորոշիլովգրադ» վեպի հիման վրա։ Ֆիլմը, ըստ Յացենկոյի, դարձավ «համարձակ փորձ» և հավաքեց հակասական ակնարկներ ։ 2019 թվականին նա որպես պրոդյուսեր աշխատել է Նարիման Ալիևի « Դեպի տուն » ֆիլմում։ 26-ամյա ռեժիսորի դեբյուտը ընտրվել է Կաննի կինոփառատոնի «Un Certain Regard» ծրագրում , ստացել Օդեսայի միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը ։ Ուկրաինայի կողմից առաջադրվել է Օսկարի ։ Յացենկոյի հաջորդ արտադրական աշխատանքը Վալենտին Վասյանովիչի «Ատլանտիս» ֆիլմն էր (2019), որը նույնպես առաջադրվել է Օսկարի Ուկրաինայից և ստացել է մի շարք միջազգային և ազգային մրցանակներ, այդ թվում՝ Վենետիկի 76-րդ ֆիլմի « Հորիզոններ» ծրագրի առաջին մրցանակը։ Փառատոն (ինչպես բացատրեց ռեժիսորը, փառատոնին մասնակցությունը պայմանավորված էր Յացենկոյի աշխատանքով )։
2017 թվականից մինչ 2019 թվական ղեկավարել է Ուկրաինայի կինոարդյունաբերության ասոցիացիան ։ 2019 թվականին ընտրվել է որպես Եվրոպական կինոակադեմիայի անդամ ։
Յացենկոն իր գլխավոր հանձնարարությունն է համարում ուկրաինական կինոյի միջազգային ապրանքանիշի ստեղծումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոգործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոռեժիսորներ
Սրբի և պոռնիկի բարդույթ
Ֆրոյդական հոգեվերլուծության (փսիխոանալիզ) մեջ, Տիրամայր-պոռնիկի բարդույթ կամ Մադոննա-պոռնիկի կոմպլեքսը տղամարդու մեջ առաջացող հոգեբանական բարդույթ է։ Տերմինն օգտագործվում է նաև առօրյա կյանքում, հաճախ՝ տարբեր նրբերանգներով։
Առօրյայում այս տերմինն օգտագործվում է կանանց՝ որպես սեքսուալ էակների մեջ այս երկու հատկանիշների տարանջատվածությունը նկարագրելու համար։ Կինը կարող է լինել կամ կուսական Տիրամայր, այսինքն՝ կին, որին բացարձակապես չեն հետաքրքրում սեռական հարաբերությունները, և նա դրանց գնում է միայն սերունդ տալու համար, և պոռնիկ, որը սեռական հարաբերությունների մեջ է մտնում միայն հաճույքի համար և առանց խղճի խայթի կարող է բազմաթիվ սեռական զուգընկերներ ունենալ։ Տիրամայրը սուրբ է, պոռնիկը՝ կեղտոտ։ Մարդկանց որոշակի շրջանակների համար սա այլևս չի ընկալվում որպես բարդույթ, այլ, ավելի շուտ, կիրառվում է նկարագրելու այն կանանց, որոնք կամ չափազանց շատ են սեռական հարաբերություններ ունենում, կամ ոչ բավականաչափ։
Ասպետ-անառակի բարդույթ
«Ասպետ-անառակի բարդույթ»-ը նույն «տիրամայր-անառակի բարդույթ»-ն է, սակայն՝ կանանց մոտ։ Ինչպես և տղամարդկանց մոտ հանդիպող «տիրամայր-անառակի բարդույթ»-ը, «ասպետ-անառակի» բարդույթը ներքին հակասություններ է առաջացնում, որն արտահայտվում է կնոջ կողմից «ասպետ»-ին և «անառակ»-ին ներկայացվող պահանջների տարբերության մեջ։ «Ասպետ»-ից (սովորաբար՝ կյանքի մշտական ուղեկցից, ամուսնուց) ակնկալվում է կնոջ համար անվտանգ և բարեկեցիկ կյանքի ապահովում, իսկ սեռականորեն փչացած, ցոփ ու շվայտ «անառակ»-ից (սովորաբար՝ սիրեկանից) ակնկալվում է միջինից բարձր սեռական գրավչություն /հիպերսեքսուալություն/, ուժ, կրքոտություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրոյդական հոգեբանություն Կատեգորիա:Հոգեբանական բռնություն
Պլատերեսկո
Պլատերեսկո, ճարտարապետական ոճ, որ տարածված է եղել 16-րդ դարի իսպանական մշակույթում։ Անվան ծագումը երբեմն կապում են հարթ բառի հետ, սակայն ավելի ճիշտ կլինի այն բացատրել platero` ոսկերչական բառի հետ, որ առաջացել է plata` արծաթ բառից։ Այն մատնանշում է շենքի` ոսկերչական աշխատանքի նման նուրբ աշխատանքը։ Ոճն ունեցել է զարգացման երկու փուլ։ Այն Վերածննդի ճարտարապետության իսպանական տարբերակն է։
Վաղ շրջանն ընդգրկում է 15-րդ դարի վերջը։ Այն կոչվում է իսաբելինո` ի պատիվ Ֆերդինանդ II արքայի կնոջ` Իզաբել I-ի։ Այս ոճը չպետք է շփոթել 19-րդ դարի համանուն ոճի հետ, որն առաջացել է Իզաբել II-ի անունից։ Այս շրջանում ուժեղ են գոթական ավանդույթները, առկա է մավրիտանականը, բայց ընդհանուր առմամբ այն ձևավորվել է տարբեր ոճերի միախառնումով։ Այդ ժամանակ Պիրենեյան թերակղզում ավելի վառ էր դրսևորվում երկու ժողովուրդների ու նրանց մշակույթների փոխազդեցության քաղաքական ու կրոնական անտագոնիզմները։ Հետագայում Իսպանիայի վրա ազդեցություն է գործել իտալական դասական արվեստը։ 15-16-րդ դարերում Իսպանիայում հիմնականում կառուցվում էին ոչ մեծ եկեղեցիներ, թագավորական դամբարաններ, գոթական փառահեղ հին տաճարներին ավելացվում էին կապելլաներ։ Նոր ոճի առաջին դրսևորումները նկատվում են Տոլեդոյի Սան Խուան դե լոս Ռեյես (1476) եկեղեցու ինտերիերում։ Ճարտարապետ Խուան դե Գուասը ինտերիերի մեջ մտցնում է մավրիտանական մոտիվը` ութաթև աստղը, չնայած արտաքուստ եեղեցին խիստ է և համապատասխան գոթական ճարտարապետությանը։
Սան Պաբլո եկեղեցին և Սան Գրեգորիո կապելլան Վալյադոլիդում (15-րդ դարի վերջ) ունեն հարթ պատեր, զարդարված են մանր ժանեկանման փորվածքներով, պորտալն ունի գոթական ձև, բակի ներսում կա մավրիտանական ոճի զարդաքանդակներով կամարաշար։ Մեկ այլ օրինակ է հերցոգ Իֆանտադոյի պալատը (1480-1493) Գվադալախարայում, որի հեղինակը Խուան դե Գուասն է։
Պլատերեսկոյի ուշ շրջանը 16-րդ դարն է։ Նրա բնորոշ գծերն են ճակատային կոմպոզիցիայի փոփոխությունները։ Ճակատային հատվածները հագեցած են դասական ճարտարապետական ձևերով ու քանդակներով, բարձրաքանդակներով, կիսանդրիներով, անտիկ աստվածների արձաններով։ Այս ոճը ներկայացնող նշանավոր կառույցներից են Սալամանկայի համալսարանը (1515-1533), Խեցիներով տունը (1493-1517), Ալկալա դե Էնարեսի համալսարանը (1540-1559), Սևիլյայի քաղաքապետարանի շենքը (1527)։ Ճարտարապետներն են Ռոդրիգո Խիլ դե Օնտանյոնը, Դիեգո դե Ռիոլյոն։ Ի տարբերություն վաղ պլատերեսկոյի շրջանի գեղանկարչական դեկորներին` այս օրինակներում ընդգծված են կոմպոզիցիայի հորիզոնական և ուղղահայաց հատվածների հստակ համակարգերը, որի ամեն հարկում առանձնացված է կենտրոնը։ Հավասարակշռությունն ու զուսպ ձևերը համադրվում են ճոխ ու բազմազան ձևերին։ Գավառներում այս ոճը կրել է տեղական ավանդույթների դրոշմը, սակայն ընդհանուր առմամբ այն իսպանական մշակույթի ամենավառ դրսևորումներից է։ Պլատերեսկոյի ավանդույթներն արտահայտվել են նաև քանդակագործության մեջ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իսպանիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր
Վեսա-Մատի Լոյրի
Վեսա-Մատի Լոյրի (Vesa-Matti Loiri, ), ֆին կինոդերասան, երգիչ, ֆլեյտահար, ներկայացրել է Ֆինլանդիան 1980 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։ Որպես դերասան առավել հայտնի է Ուունո Տուրհապուրոյի կատակերգական դերով։
Կենսագրություն
Վեսա-Մատին որպես կինոդերասանի իր կարիերան սկսել է 1962 թվականին, երբ խաղացել է «Երեխաներ» ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկում։ Ընդհանուր առմամբ, դերասանը նկարահանվել է ավելի քան 30 ֆիլմում, որոնցից վեցը ընդգրկվել է Ֆինլանդիայի «Լավագույն հայրենական ֆիլմերի TOP 20»-ում։ 1966 թվականին նա ավարտել է Ֆինլանդիայի թատերական ակադեմիան։
Որպես երաժիշտ Լոիրին երկար ժամանակ կատարել է Պերտու Հիետանենի երգերը։ Բացի այդ նա եղել է ֆլեյտահար։ 1980 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթում նա ներկայացրել է Ֆինլանդիան։ Նրա մրցակցային կազմը վաստակել է ընդամենը վեց միավոր և գրավել տասնիններորդ (վերջին) տեղը։ Չնայած դրան, նրա երաժշտությունը մինչ հիմա մեծ ժողովրդականություն է վայելում, նա վաճառել է իր դեբյուտային ալբոմի մոտ մեկ միլիոն օրինակ, որի համար ստացել է նաև մի քանի հեղինակավոր մրցանակներ։
Վեսա-Մատի Լոյրին նաև սպորտի (հատկապես բիլիարդի) սիրահար է եղել։ Նա մի քանի տարի զբաղեցրել է Ֆինլանդիայի բիլիարդի ասոցիացիայի նախագահի պաշտոնը ։
Վեսա-Մատի Լոյրին մահացել է 2022 թվականի օգոստոսի 10-ին քաղցկեղից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինն երգիչներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ջազմեններ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Զաքարի խաչքար (Հռիփսիմե, Վաղարշապատ)
Զաքարի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի արևելյան մասում, Մեսրոպ Մաշտոց - Գրիգոր Նարեկացի փողոցների խաչմերուկ մոտ գտնվող Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցում, որն ընդգրկված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (4.2/17.9.3) ։
Խաչքարի վիմական արձանագրություն
Խաչքարի քիվին 2 տող վիմական արձանագրություն.
Համաձայն արձանագրության՝ խաչքարը նվիրված է Հովհաննեսի որդուն՝ Զաքարին։
Պատվանդանի նկարագրություն
Պատվանդանն ունի 0.98 X 0.70 չափերը, որի արևմտյան երեսին փորագրված գիրն առնված է ուղղանկյուն, իսկ վերին հատվածը՝ եռակամար կիսաշրջանակում, որն առանձնանում է իր տեսակի մեջ։ Հետաքրքիր է նաև արձանագրության թվականի քանդակային լուծման եղանակը, որը փորագրված է կենտրոնական կամարագծի աջ և ձախ անկյուններում՝ պարկանման քանդակների մեջ, որոնք ևս եզակի են որպես այդպիսիք։
Պատվանդանի պատմություն
Սուրմալուի գավառի Խալֆալու գյուղի Վանքատեղ կոչված վայրում 1874 թվականի գտնվել է պատվանդանը.
Ըստ Բասմաջյանի վկայության՝ Վանքատեղը, որտեղից գտնվել է պատվանդանը.
Ալեքսանդր Զբրուև
Ալեքսանդր Վիկտորի Զբրուև (Алекса́ндр Ви́кторович Збру́ев, ), խորհրդային և ռուսական կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1989 թ.):
Զաքարի խաչքար (Հռիփսիմե, Վաղարշապատ)
Պատվանդանի վիմական արձանագրություն
Պատվանդանին առկա է 8 տող վիմական արձանագրություն.
Ալեքսանդր Զբրուև
Կենսագրություն
Ծնվել է 1938 թվականի մարտի 31-ին Մոսկվայում։ Հայրը՝ Վիկտոր Ալեքսանդրի Զբրուևը, ԽՍՀՄ-ի Ժողկոմի կապերի փոխտնօրենն էր, մայրը՝ Տատյանա Ալեքսանդրի Ֆյոդորովնան, սերում էր ազնվական ընտանիքից, ստացել էր դերասանի կրթություն, աշխատում էր Չայկովսկու անվան կինոստուդիայում։ 1937 թվականին հայրը կալանավորվում է և 1938 թվականին գնդակահարվում, իսկ մայրը դեռևս կրծքով կերակրվող Ալեքսանդրի հետ աքսորվում է Ռիբինսկ։ Իրենց բնակարանը, որը Արբատում էր գտնվում, այդ տարիներին դառնում է հանրակացարան, որտեղ վերադառնում են 1943 թվականին։ Դպրոցում Զբրուևն այնքան էլ լավ չէր սովորում, երկու անգամ մնացել է նույն դասարանում. հաճախում էր բռնցքամարտի՝ պատանեկան նվաճումներում առաջին տեղն էր գրավել, խուլիգան պատանի էր և ստացել էր «Ինտիլիգենտ» մականունը։ 1958 թվականին ավարտում է դպրոցը և մոր ընկերուհու՝ Նադեժդա Վախթանգովնա՝ հանրահայտ Եվգենի Վախթանգովի այրին, խորհրդով ընդունվում է Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը՝ Վլադիմիր Էտուշի կուրսը։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո 1961 թվականին Զբրուևին վերցնում են Լենինյան կոմերիտմիության անվան թատրոն, որտեղ նա սկսում է հաջողությամբ խաղալ Անատոլի Էֆրոսի և Մարկ Զախարովի բեմադրություններում ։ Կինոյում դերասանը սկսեց խաղալ Ալեքսանդր Զարխայի «Իմ փոքրիկ եղբայրը» ֆիլմում՝ ժամանակակից կերպարի՝ Դիմկայի դերում։ Կինոֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրվեց 1962 թվականին և դարձավ գլխավոր դերակատարների՝ Ալեքսանդր Զբրուևի, Անդրեյ Միրոնովի, Օլեգ Դալի առաջին հաջողության գրավականը։ 1966 թվականին դերասանին հաջողություն բերեց Հերբերտ Ռապպապորտի դետեկտիվ ֆիլմում «Երկու տոմս ցերեկային սեանսի համար» Ալյոշինի դերը, իսկ հաջողությունը եռապատկեց հոկեյիստ Վոլգինի դերը «Ռոմանս սիրահարների մասին» ֆիլմում։ 1986 թվականին Զբրուևը Իրինա Կուպչենկոյի հետ գլխավոր դերում խաղաց Վ.Կրիշտոֆովեչի «Միայնակ կինն ուզում է ծանոթանալ» մելոդրամայում։ Զբրուևը սկսեց նկարահանվել Սերգեյ Սոլովյովի «Սպիտակ գիշերվա մեղեդին», «Ուղղակի ժառանգորդուհի», «Սև վարդը՝ դժբախտության,կարմիր վարդը՝ սիրո խորհրդանիշեր» կինոֆիլմերում, Դմիտրի Աստրախանի «Դու իմ միակն ես», «Ամեն ինչ լավ կլինի» կինոֆիլմերում։ 1991 թվականին Նկարահանվեց «Մտերիմ շրջապատ» ֆիլմում՝ Ստալինի դերում։ 1997 թվականին՝ դետեկտիվ կոմեդիայում «Խեղճ Սաշան»։ 1995-2005 թվականներին նկարահանումներին զուգահեռ նա զբաղվում էր բիզնեսով՝ բացելով ռեստորան Լենկոմի նկուղում «ТРАМ» անվամբ, որը հապավում էր՝ Մոսկվայի դերասանների թատերական ռեստորան։ 1999 թվականին այլ դերասանների և կոմպոզիտոր Եվգենի Բեդնենկոյի հետ հանդես եկավ Վիկտոր Մերեժկոյի նախագծում «Երգում են կինոյի եվ թատրոնի դերասանները», որտեղ նա հաջողությամբ երգեց համերգներին։ ԱՄՆ-ում թողարկվեց այդ համերգի երաժշտական երիզը։ 2000-2004 թվականներին Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանում դասավանդում էր դերասանական արվեստ և կուրսի ղեկավարն էր։ Դա նրա միակ կուրսը դարձավ, որովհետև նա այլևս հրաժարվեց։ 2004 թվականին Զբրուևը հանդես եկավ վերջին գլխավոր դերում և գնաց ստեղծագործական երկար հանգստի՝ պարբերաբար հանդես գալով կամեո-կերպարներում ։
Զաքարի խաչքար (Հռիփսիմե, Վաղարշապատ)
Պատվանդանի վիմական արձանագրություն
Համաձայն վիմագրության` Վահրամը «կսկծալին» խաչքար է կանգնեցրել իր զավակների` Շնոհորիկի և Թամամի հիշատակին, որոնք կյանքից հեռացել են երիտասարդ հասակում` կսկիծ թողնելով ծնողների սրտում։ Արձանագրությունում հիշատակվում է նաև Վահրամի կնոջ` Սևաստի անունը։ Հր. Աճառյանն այդ անձնանվան հիշատակությանը հանդիպում է միայն մեկ անգամ` այն էլ հիշյալ վիմագրում։
Ալեքսանդր Զբրուև
Հայացքները
Զբրուևը կողմ է հանդես եկել կենդանիների պաշտպանության օրենքին ։ 2008 թվականին բաց նամակով հանդես է եկել Սվետլանա Բախմինային կալանքից ազատելու համար  ։ Քննադատաբար հանդես է եկել Ժողովրդական միաբանության տոնական օրվա համար ։
Զաքարի խաչքար (Հռիփսիմե, Վաղարշապատ)
Պատվանդանի թվագրության ճշտում
Ղ. Ալիշանը նշում է, որ այս տապանագիրը տասնչորս տարի անց՝ 1888 թվականին, իրեն է ուղարկել Վրաստանի Հայոց առաջնորդ Արիստակես եպիսկոպոս Սեդրակյանը, ով հավելել է նաև հույժ կարևոր մի ծանոթություն.
Ալեքսանդր Զբրուև
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտության ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:«Կինոտավրի» դափնեկիրներ
Զաքարի խաչքար (Հռիփսիմե, Վաղարշապատ)
Պատվանդանի թվագրության ճշտում
«Բանասէր» հանդեսում հրատարակած «Մեր հնությունները» հոդվածում Կարապետ Բասմաջյանը անդրադառնում է նաև հիշյալ արձանագրությանը՝ նշելով.
Բասմաջյանը նշում է նաև, որ արձանագրությունն Ալիշանի մոտ հրատարակված է թերի ու սխալաշատ, և եթե թվականն իրոք կարդանք ԼԱ (= 582), ապա գործ կունենանք բավականին հին արձանագրության հետ։ Սակայն կասկածից վեր է, որ թվականը ընդգրկող քանդակից դուրս՝ քիչ վեր, փորագրված է փոքրիկ «Չ», ինչն էլ հուշում է, որ արձանագրությունն ունի ոչ թե «ԼԱ» (582), այլ «ՉԼԱ» (1282) թվականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռիփսիմե եկեղեցու խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ Կատեգորիա:Տեղահանված խաչքարեր
Աստերոիդների ցանկ (75201-75300)
Աստերոիդների ցանկ (75101-75200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (75301-75400)
Վեսյոլայա Գորա (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)
Վեսյոլայա Գորա (Весела Гора), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլայա Գորա գյուղում բնակվում էր 652 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Bethesda Softworks
Bethesda Softworks, ամերիկյան ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի հրատարակչությամբ։ Հիմնադրվել է 1986 թվականին Քրիստաֆոր Ուիվերի կողմից Բետեսդա քաղաքում ։ 1999 թվականին այն մտավ ZeniMax Media մեդիաընկերության կազմի մեջ և տեղափոխվեց Ռոքվիլ քաղաք։
2020 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Microsoft ընկերությունը գնեց ZeniMax Media-ն 7,5 միլլիարդ դոլարով ։
Պատմություն
Bethesda Softworks հիմնադրվել 1986 թվականին, Քրիտսափոր Ուիվերի կողմից, ինչպես Media Technology Limited ենթաբաժին, որտեղ նա ստացավ տնօրեն։ Նա հիմնադրեց այս ընկերություն, հասկանալու համար, արդյոք համակարգչային խաղերի մշակումը «կյանք» ունի թե ոչ։ Վլատկո Անդոնովը՝ Bethesda Softworks-ի տնօրենը, հիշում է, որ Ուիվերը սկզբնական շրջանում ցանկանում էր անվանել ընկերությունը «Softworks», սակայն պարզվել է որ այդ անվանումն արդեն զբաղված է։
Նույն թվականին ընկերությունը թողարկեց իր առաջին խաղը՝ Gridiron!, որը իրենից ներկայացնում էր ամերիկյան ֆուտբոլի սիմուլյատոր։ The Escapist-ը 2007 թվականին հայտարարեց, որ սա առաջին խաղին արդիական սպորտային, համակարգչային խաղն է ։ Electronics Arts-ը տպավորվեց այս խաղից և վարձեց Ուիվերի թմին, որպեսզի ավարտի John Madden Football շարքի առաջին խաղը, ինչպես նաև գնեց Gridiron! խաղի հաջորդ տարբերակների հրապարակման թույլատվությունը։ Սակայն, երբ արդեն հաջորդ տարի չթողարկվեց Gridiron! խաղի նոր տարբերակը այլ պլատֆորմների համար, Bethesda դադարեցրեց John Madden Football-ի վրա կատարավող աշխատանքները և Electronics Arts-ին դատի տվեց, հայտարարելով, որ ընկերությունը կասեցրել է խաղի թողարկումները, դրանք Madden էլեմենտներ ավելացնելու համար ։ Հայցը բավարարվեց դատարանի կողմից ։
1992 թվականին ընկերությունը սկսեց աշխատանքներ տանել The Elder Scrolls: Arena խաղի վրա, որ action RPG ժանրի էր, չնայած այ հանգամանքին, որ 6 տարվա ընթացքում ընկերությունը թողարկել էր միայն սպորտային խաղերը։ Խաղը մեծ հաջողություն գրանցեց չնայած այն բանի, որ քննադատները ծաղրում էին խաղը թողարկման սկզբնական հատվածում ։
Երկու տարի անց թողարկվեց The Elder Scrolls: Arena խաղի շարունակությունը՝ The Elder Scrolls Chapter II: Daggerfall։ Խաղացողի համար հասանելի էր բաց աշխարհ, որը չափերով երկու անգամ մեծ էր Մեծ Բրիտանիայից։ Այնտեղ հնարավոր էր այլցել 15000 քաղաք և շփվել 700 000 խաղային կերպարների հետ։ Սակայն որոշակի թերությունների պատճառով շատ խաղացողներ չէին կարողանում մեկնարկել խաղը։ Չնայած գրանցած մեծ հաջողությանը, խաղը ուներ վատ կոդով խաղի կարգավիճակ։
1999 թվականին ZeniMax Media մեդիաընկերությունը գնեց Media Technology ընկերությունը, որին էլ պատկանում էր Bethesda Softworks-ը։
Այս գործարքը չէր կարող աննկատ մնալ Microsoft-ի համար, և The Elder Scrolls խաղի երրորդ տարբերակը, որն արդեն իսկ մշակվել էր Bethesda Game Studios կողմից, ստացավ տարբերակներ նաև Windows օպերացիոն համակարգի և Xbox խաղային համակարգերի համար։
2011, 2014 և 2015 թվականներին թողարկվեց The Elder Scrolls և Fallout խաղերի հաջորդական տարբերակները։ Ընդհանուր առմամբ հաջողություն գրանցվեց խաղերի կողմից ։
2009 թվականից սկսած ZeniMax Media կատարել է մի քանի խոշոր գնումներ՝ 2009 թվականին՝ id Software, 2010 թվականին Arkane Studios, Tango Gameworks և MachineGames ընկերությունները, իսկ 2017 թվականին Escalation Studios-ը   ։ Վերը նշված ֆրանշիզաներով խաղեր թողարկվեցին համապատասխանաբար 2016, 2014 և 2010 թվականներին։ Ինչպես նաև 2009 թվականին գնվեց Prey և մշակման փուլում գնտվող Prey 2 խաղը ։
2015 թվականից սկսած ընկերությունը անց է կացնում իր սեփական ցուցադրումներ E3-ի ժամանակ ։
2020 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Microsoft ընկերությունը գնեց ZeniMax Media-ն 7,5 միլլիարդ դոլարով և ղեկավարություն ստացավ ընկերության բոլոր դուստր ընկերությունների վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ստուդիաներ Կատեգորիա:Խաղեր Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Նատրիումի հեքսանիտրոկոբալտատ(III)
Ֆիզիկական հատկությունները
Առաջացնում է դեղին բյուրեղներ։ Լավ լուծվում է սառը ջրում։ Փոխազդում է տաք ջրի հետ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ազոտային միացություններ Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ Կատեգորիա:Կոբալտի կոմպլեքսային միացություններ Կատեգորիա:Անօրգանական միացություններ
Վիսոկոպոլիե (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)
Վիսոկոպոլիե (Високопілля), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկոպոլիե գյուղում բնակվում էր 461 մարդ։
Ռոնկի Վալսուգանա
Բնակչությունը կազմում է 414 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 41 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 38051։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Վիսոկոպոլիե (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռոնկի Վալսուգանա
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստալկեր (ֆիլմ)
«Ստալկեր», ռեժիսոր Անդրեյ Տարկովսկու կողմից 1979 թվականին նկարահանված խորհրդային ֆանտաստիկ ֆիլմ-առակ։ նկարահանվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1979 թվականին, ըստ Ստրուգացկի եղբայրների բնօրինակ սցենարի, գրված «Պիկնիկ ճամփեզրին» պատմվածքի հիման վրա :
Համարվում է Անդրեյ Տարկովսկու ամենանշանակալից գործերից մեկը։ Ֆիլմի արտադրությունն ուղեկցվել է բազմաթիվ խնդիրներով և տևել մոտ երեք տարի։
Ֆիլմը 1980 թվականի Կաննի կինոփառատոնին արժանացել է ժյուրիի էկումենյան մրցանակին։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում երևակայական ժամանակի և տարածության մեջ, որտեղ հերոսներն անուններ չունեն` միայն մականուններ։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը վերջերս ազատ արձակված բանտարկյալն է, որին կոչում են «Ստալկեր» (Ալեքսանդր Կայդանովսկի)։ Նա ապրում է աղքատության մեջ` կնոջ (Ալիսա Ֆրեյնդլիխ) և հիվանդ դստեր հետ։ Ստալկերը գումար վաստակում է ապօրինի արշավախմբեր կազմակերպելով դեպի Գոտի` չնայած կնոջ բողոքներին։ Ըստ Ստալկերի` Գոտին այն վայրն է, որտեղ ֆիլմից մոտավորապես 20 տարի առաջ երկնաքար է ընկել, ինչի հետևանքով այդտեղ տեղի են ունենում անբացատրելի անոմալ երևույթներ։ Տեղն անվանել են «Գոտի», և լուրեր են տարածել մի խորհրդավոր սենյակի մասին, որտեղ ամենանվիրական, ամենանկեղծ, ամենատառապալից ցանկությունները կարող են իրականանալ։ Գոտին նախ պատել են փշալարերով, այնուհետև` ռազմական լարերով։ Սենյակ մուտք գործելու համար Պրոֆեսորն ու Գրողը Ստալկերին վարձում են որպես ուղեցույց։
Գրոտե
Բնակչությունը կազմում է 6027 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 254 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0922։
Ստալկեր (ֆիլմ)
Սյուժե
Թակարդների վտանգը ֆիլմում չի բացահայտվում, սակայն ճանապարհորդության ավարտին Գրողը, բախվելով որոշ անոմալիաների հետ, այլևս չի վիճում Ստալկերի հետ։ Հմտորեն խուսափելով Գոտու բոլոր թակարդներից` ներառյալ «մսաղաց» կոչվող ամենավտանգավորից, հերոսները հասնում են Սենյակ։ Ինչպես հետագայում պարզվում է Պրոֆեսորի նպատակը ոչ թե ցանկություն պահելն էր, այլ` Սենյակը պայթեցնելը։ նա իր հետ ուսապարկով բերել էր գործընկերների հետ ստեղծած 20 կիլոտոննա պայթուցիկը։ Իր մտադրությունը նա մեկանաբանում է այսպես․ կանխել վտանգավոր ենթագիտակցական ցանկությունների իրականացումը, որոնք կարող են հանգեցնել մարդկության ոչնչացմանը։ Ստալկերը համոզում է նրան, որ չի կարելի ոչնչացնել Սենյակը, հակառակ դեպքում մարդիկ կկորցնեն իրենց հույսը, որը նա է Գոտի տանելիս տալիս նրանց։ Գրողը հրաժարվում է ցանկություն պահելուց՝ դա բացատրելով այն փաստով, որ ոչ ոք ի զորու չէ լիովին հասկանալ և ընդունել իր ամենանվիրական երազանքները, և հետևաբար, ոչ ոք չի կարող նպատակին ծառայեցնել Սենյակը։ Հասկանալով, որ ինչպես Գոտի գնալն է անիմաստ, այնպես էլ սենյակը քանդելը, պրոֆեսորը հավաքում և դեն է նետում ռումբը։ Սենյակի նախաշեմից առանց ցանկություն պահելու հերոսները վերադառնում են։
Գրոտե
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Վեներան։
Ստալկեր (ֆիլմ)
Սյուժե
Ստալկերը տուն է վերադառնում կնոջ և աղջկա մոտ։ Նա կնոջն ասում է, որ մարդկանց մեջ չկա հավատ, որն անհրաժեշտ է ինչպես Գոտի գնալու, այնպես էլ ապրելու համար։ Եզրափակիչ մենախոսության մեջ Ստալկերի կինն ասում է, որ իր ամուսինը օրհնյալ է։ Դիտողի համար տպավորությունն է ստեղծվում, որ Գոտու բոլոր վտանգները Ստալկերի երևակայության արդյունքն է։ Ֆիլմի վերջին դրվագում ցույց է տալիս, որ Ստալկերի հաշմանդամ դուստրն օժտված է հոգեբանական կարողություններով։
Գրոտե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Ստալկեր (ֆիլմ)
Նախապատմություն
1973 թվականին` դեռ «Հայելի» կինոնկարի վրա աշխատելու ժամանակ, Անդրեյ Տարկովսկին իր օրագրում գրում է, որ իրեն հետաքրքրում է Ստրուգացկի եղբայրների նոր պատմվածքը` «Պիկնիկ ճամփեզրին»։ 1974-ին նա կապ է հաստատում գրող եղբայրների հետ և ասում, որ ցանկանում է նկարահանել ֆիլմ "Պիկնիկ ճամփեզրին» ։ Այդ ժամանակ Տարկովսկին նաև ծրագրեր էր կազմում ֆիլմ նկարահանել Դոստոևսկու «Ապուշ»ի և Տոլստոյի «Իվան Իլյիչի մահը "գրքերի հիման վրա։ Ստանձնել էր գրել սցենար` «Արիէլ» վեպի հիման վրա։ Բայց 1975 թվականին նա վերջնականապես որոշում է, որ աշխատելու է Ստրուգացկի եղբայրների գրած պատմվածքի սցենարի վրա. 1976-ի փետրվարին Տարկովսկին պաշտոնապես ԽՍՀՄ Գոսկինոյի Ֆիլիպպ Երմաշից նկարահանման համար համաձայնություն է ստանում։ Այդ ժամանակ գրողները ավարտել էին սցենարի երկրորդ տարբերակը` «Ցանկությունների մեքենա» աշխատանքային վերնագրով, որը ռեժիսորին չէր գոհացնում։ Տարկովսկին այդ առաջին էսքիզները համարեց շատ «խճճված» և «խայտաբղետ»։ Գրողները համբերատար էին վերաբերվում սցենարի անվերջ փոփոխություններին։
«Մեզ բախտ է վիճակվել աշխատել հանճարի հետ », -ասացինք միմյանց։ Սա նշանակում է, որ մենք պետք է բոլոր ջանքերը գործադրենք այնպիսի սցենարի ստեղծման համար, որը հնարավորինս սպառիչ կերպով բավարարի մեր հանճարին։ Արկադի և Բորիս Ստուգացկիներ
Գրոտե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստալկեր (ֆիլմ)
Նախապատմություն
Չնայած նրան, որ Տարկովսկին որպես սցենարի հեղինակ մակագրերում չէր երևում, նա համարվում էր երեք համահեղինակներից մեկը, և նրա դերը հիմնականում նյութը մշակելու մեջ էր։ Բորիս Ստրուգատսկին հիշում է, որ «Ցանկությունների մեքենա»-յի սցենարի համեմատ, ոչ մի այլ աշխատանքի վրա նրանք այդքան ջանք չեն գործադրել և այդ աշխատանքը անվանել է «սիրտմաշուք»։ Ստալկերի պատճառով «Բզեզը մրջնաբնում» պատմությունը անընդհատ հետաձգվել է ։ Ֆիլիպ Երմաշը նախքան վերջնական հաստատումը նախազգուշացրեց Տարկովսկուն, որ եղբայրները ունեն «չէկրանավորված» լինելու հեղինակություն, հատկապես վերջին Դժոխքից տղան պատմվածքի էկրանավորման ձախողումից հետո։ Սակայն Տարկովսկին իր որոշումը չփոխեց ։
Ֆիլմի մեկնարկը կարող էր ավելի երկար տևել, և Տարկովսկին ստիպված էր նամակ գրել XXV ԽՄԿԿ-ի համագումարին։ 1976-ի հոկտեմբերին ընտրվեց դերասանական կազմը և նկարահանման վայրը։ Նկարահամնման անձնակազմում ընդգրկվում են այնպիսի դերասաններ, ովքեր Տարկովսկու հետ հաճախ են աշխատել` Գեորգիի Ռեռբերգ, Էդուարդ Արտեմև, Լյուդմիլա Ֆեյգինովա, Նիկոլայ Գրինկո, Անատոլի Սալոնիցին։
Նկարահանման վայրը
Սկզբնական նկարահանման վայրը Տարկովսկին գտել էր Տաջիկստանի մոտակայքում գտնվող Իսֆարա քաղաքը, բայց 1979 թ. Հունվարի 31-ին քաղաքը ավերվեց երկրաշարժի հետևանքով։ Այս հանգամանքը չէր խանգարել նկարահանումներին, բայց նկարահանող խումբն ապրելու տեղ չուներ։ 1977-ի ապրիլին կատարված երկարատև որոնումից հետո Գեորգի Ռեռբերգը գտավ նոր բնություն Էստոնիաում, Տալլինում ինչպես նաև Տալլինից 25 կմ հեռավորության վրա, Յագալա գետի վրա ՝ հին քանդված էլեկտրոկայանի տարածքում ։ Գոտու ապոկալիպսիս լանդշաֆտները հարմար էին նաև այն պատճառով, որ վայրից ոչ հեռու գտնվող ցելյուլոզային և թղթե ֆաբրիկայի թափոնները լցվում էին գետը՝ այն մեծապես աղտոտելով։ Այնտեղ, որտեղ նկարահանվել է ՄԱԿ-ի դրվագը, Տալլինի Ռոտերմանն թաղամասում գտնվող հին կաթսայատան խողովակի վրա մինչև հիմա դեռ մնում է «ՄԱԿ» մակագրությունը։ 2006-ին խողովակի վրա էստոներեն և անգլերեն լեզուներով գրված հուշատախտակ փակցվեց, որ այս վայրում նկարահանվել է «Ստալկեր» ֆիլմը :. Առանձին տեսարաններ նկարահանվել են Լենինգրադ-ից ոչ հեռու, իսկ տաղավարի նկարահանումները տեղի են ունեցել «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։ Եզրափակիչ տեսարանում, երբ Ստալկերը ուսերին տանում է դստերը, ինչպես նաև բարի բաց դռնից երևում են արդյունաբերական տեսարանները նկարահանվել են Մոսկվայում ՝ Загородное шоссе տարածքում։ Հետին մասում տեսանելի են նաև ՀԷԿ-20 խողովակները ։
Ֆիլմի ճակատագիրը պրեմիերիայից հետո
Ֆիլմը բավականին երկար ժամանակ թույլ չէին տալիս վարձույթի։ Սակայն, ի տարբերություն Տարկովսկու մյուս շատ ֆիլմերի, «Ստալկերը» գործնականում համարյա չի ենթարկվել գրաքննության, և ԽՍՀՄ-ում ունեցել է բավականին հաջող վարձույթի ճակատագիր։ 1979 թ.-ի մայիսի 25-ին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում տեղի ունեցավ առաջին փակ ցուցադրությունը «յուրայինների համար»։ Ֆիլմի պրեմիերան հեռուստադիտողի համար տեղի ունեցավ 1979-ի հուլիսին Տոմսկի երեք կինոթատրոններում ։ Մոսկվայի պրեմիերան տեղի է ունեցել միայն 1980-ի մայիսին «Միր» կինոթատրոնում ցվետնոյ բուլվարի վրա ։ Մոսկվայում ֆիլմը ցուցադրվել է ընդամենը երեք կինոթատրոններում, իսկ ամբողջ երկրում ֆիլմի 196 պատճեններ են տարածվել։ Պրեմիերայից հետո առաջին երեք ամիսների ընթազքում սովետական ​​մամուլում չի նշվել Տարկովսկու ֆիլմի թողարկման փաստի մասին։ Եվ ընդամենը 1981թվականին Կաննի կինոփառատոնում ներկայացված ֆիլմի ցուցադրությունից հետո հայտնվեցին առաջին ակնարկներն ու հոդվածները «Պռավդա (թերթ)» և «Գրական թերթ»-ում։ 1980-ին Տարկովսկին ստացավ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում, բայց «Ստալկերը» ԽՍՀՄ-ում նկարահանված նրա վերջին ֆիլմն էր, այնուհետև նա շարունակում է աշխատել արտասահմանում։ Ֆիլմի նկատմամբ հետաքրքրությանն ևս մեկ մեծ ալիք բարձրացավ՝ Չեռնոբիլի աղետից և 1986-ին Տարկովսկու մահից հետո։ Ֆիլմը հաճախ ճակատագրական են անվանել իր ստեղծողների համար։
Քննադատություն
Նման ծանր պայմաններ հաղթահարած ֆիլմը ռեժիսորի յոթ խոշորագույն գործերից հինգերորդն է, որը բացում է հանդիսատեսի առջև ավելի հասուն Տարկովսկուն։ Ֆիլմը քննադատողների կողմից գնահատվեց որպես նրա ամենանշանակալի գործերից մեկը և առհասարակ համաշխարհային կինոյի ուշագրավ երևույթներից մեկը:։ Մայա Տուրովսկայան գրել է, որ «ֆիլմն ամփոփում է ռեժիսորի կողմից կուտակված բոլոր հմտությունները»։ Քննադատ The New York Times Վինսենտ Կենբին նրան նկարագրում էր որպես «վառ գեղեցկություն» և առանձին նշում է օպերատորի գերազանց աշխատանքը։ Առաջին ակնարկներում, 1980-ականների սկզբի արևմտյան քննադատները ֆիլմը դիտում էին այդ ժամանակ ԽՍՀՄ-ի կյանքի քաղաքական և պատմական ենթատեքստի պրիզմայով։ Մեկ այլ տեսակետով ֆիլմը այսպես կոչված էկոլոգիական թեմային կապելու փորձ է, որն կանխատեսում է Չեռնոբիլի պատմությունը։ Հետագայում վերլուծությունները բացահայտեցին ֆիլմի բազմաչափ և խորը փիլիսոփայական համատեքստը : Տարկովսկին «Ստալկերում» շեղված է սիմվոլիզմից, որը տարածված է նախորդ ժապավեններում՝ թռիչքի շարժառիթը, մանկության պատկերներ, մոր և հոր պատկերներ, կենդանիներ (հատկապես ձիեր), այնքան սիրելի անձրև։ Իր կարիերայի վերջին փուլում Տարկովսկին գալիս է մինիմալիզմի։ Ֆիլմը ավելի հակիրճ և ամբողջական է՝ հեռուստադիտողին մղելով «մաքուր կինոյի» ավանդույթներին։ Ասկետիկ սցենարի հաջորդականությունը, ուղիղ հեռանկար է հիմնական կադրերի, գունային սանդղակ օգտագործելով մոնոխրոմի - ամեն ինչ ենթակա է մեկ նպատակին։ Գործողությունների անընդհատությունը՝ չշտապող, պարադոքսալ անվերջ, ընդգծվում է Ստալկերի խոսքերով, որ Գոտու ուղիղ ճանապարհը ամենակարճը չէ։ Էդուարդ Արտեմևի երաժշտությունը, ընդգծում է սյուժեի առանձնացված մոտիվները դարձնելով էկրանին էկզիստենցիալիզմը գործողության կարևոր բաղադրիչ ։ «Ստալկերի» առօրեական աշխարհի սակավությունը, բացառումը բերվում է միասնության և լարվածության այն աստիճանի, երբ այն գրեթե դադարում է լինել «արտաքին» աշխարհ և խոստովանությունից հետո հայտնվում է որպես հոգու բնապատկեր։ Նույնիսկ թվում է, որ մշտական ​​թեմաների և պատկերագրական դրդապատճառների բարդույթ, որը երկար տարիներ ճնշել է ռեժիսորին, իր կողմից մինչև վերջ գիտակցված, սպառված և էկրանին տրված, հանվել է Ստալկերից։ Դրա շնորհիվ «Ստալկեր»-ը շատ ավելի ամբողջական, համապարփակ և համախմբված տեսք ունի, քան «Հայելին»։ Մայա Տուրովսկայա
Սցենարի առաջին տարբերակներում տեղի է ունեցել միջուկային պայթյուն, ժամանակի հանգույց և սենյակի փոխարեն ոսկե գունդ։ Սցենարի հետ երկար աշխատելուց հետո Տարկովսկին հետևողականորեն ճզմել է դրանից այն բոլորը գիտա-ֆանտաստիկական սկիզբը, որը հասանելի էր «Պիկնիկ ճամփեզրում»։ Հերոսների ճանապարհորդությունը Գոտում արկածախնդրությունից դառնում է փիլիսոփայական վեճ` վերածվելով ապոկալիպսիս հուսահատության։ Սովորական աշխարհից դեպի Գոտու փոխաբերական աշխարհը շարժվում է՝ իրականից դեպի իդեալական, և ի վերջո, ուղղու նպատակին` Սենյակ և ցանկությունների իրականացում ահա ամբողջ ֆիլմի իմաստը։ Հերոսների անցման ուղղու նույնականացումը և ինքն իրեն որոնելը` նկարի հիմնական փիլիսոփայական հաղորդագրություններից մեկն է ։ Ֆիլմի հենց սկիզբը երկաթուղային ճանապարհ է, նկարահանված որպես այլ ճանապարհորդություն` սյուրռեալիզմական աշխարհ։ Գոտում բոլոր ծանոթ կողմնորոշումները փլուզվում են` այն ինչ վտանգավոր է սովորական կյանքում, այստեղ անիմաստ մետաղակույտ է։ Գոտու դաժան «թակարդներ»-ը ոչ թե ֆիզիկական թակարդներ են,այլև հոգևոր և հոգեբանական ։
Տարկովսկուն հետազոտողները առանձնացնում են մի տեսակ եռերգություն`«Սոլյարիս», «Հայելի» և «Ստալկեր»։ Ամբողջ երեքը` սեփական անձի և ներքին աշխարհի որոնում է։ Այս կամ այլ ​​կերպ, նրանց մեջ հերոսները ունեն հնարավորություն իրենց ամենանվիրական ցանկությունները կատարելու։ Այս բոլոր նկարները ուսումնասիրում են մի կողմից իրատեսություն և գիտություն, մյուս կողմից` հավատք։ Սարտորիուսի կերպարը «Սոլյարիս»-ից շատ մոտ է Ստալկերի Պրոֆեսորին, ով որոնում է այն երևույթների բանական բացատրությունը, որին նա ստիպված է հետևել։ Քրիստոնեության սիմվոլիզմը և հոգևոր դրդապատճառները, որոնց Տարկովսկին բազմիցս դիմել է, հստակ դրսևորվում է նաև «Ստալկեր»-ի սյուժեի մեջ։ Այն վայրում, երբ հերոսները հատում են ջրվեժը, կինոքննադատներ Ջոնսոնը և Պետրիեն բացահայտ ակնարկ տեսան Ղուկասի ավետարանի Էմմաուսի իրադարձություններին, որտեղ երկու առաքյալները չճանաչեցին Հիսուսին, երբ հանդիպեցին նրան։ Հաճախակի հերոսները կամ կադրից դուրս ձայնը ցիտում է բիբլիական տեքստեր։ Ջրի վրա տեսախցիկի երկար թռիչքի ժամանակ հեռուստադիտողը կարող է տեսնել Խուբերտ Վան Էյկի Գենտական խորանը։ Սակայն ինքը Տարկովսկին չի կարծում, որ ֆիլմում այդքան կարևոր են քրիստոնեական թեման և սկիզբը։ Ըստ նրա շատ ավելի նշանակալից է ռացիոնալի և իռացիոնալի, նյութականի և հոգևորի բախումը, որն ակնհայտորեն դրսևորվում է Ստալկերի և նրա երկու ուղեկիցների բախման մեջ։ Ֆիլմի սյուժեն հիմնականում կենտրոնանում է երեք հերոսների շուրջ, նրանց վեճերի ու գործողությունների։ Նրանց կերպարներից յուրաքանչյուրն ունեն իրենց փիլիսոփայական սկիզբը։ Պրոֆեսորը - գիտական ​​մատերիալիզմ, Գրողը - նկարչի աշխարհայացք, վերակերպված ցինիզմի, իսկ ինքը` Ստալկերը, հավատն է։ Երեք հիմնական հերոսների հավատքը ենթարկվում է դաժան փորձության։ Եվ նրանք, կանգ առնելով սենյակի նախաշեմին, չեն պահում նրան։ Ստալկերը հիասթափված մարդկանցից Գոտուց վերադառնում է կնոջ և հիվանդ դստեր մոտ։ Նկարում դերասանական աշխատանքը այնքան էլ նկատելի չէ և երկրորդական իմաստ է ստանում. հեռուստադիտողին ավելի շատ գրավում է տեսողական բաղադրիչը։ Ֆիլմում Տարկովսկին նկարահանել է իր սիրված դերասաններին՝ Գրինկոյին և Սոլոնիցինին, բայց քննադատները առանձին նշել են նոր դեմք՝ Ալեքսանդր Կայդանովսկի, ով այնքան համոզիչ է թվում «սուրբ հիմար» Ստալկերի դերում։ Ռեժիսորի օգնական Եվգենի Ցիմբալը հիշում է, որ համարյա բոլոր դերասաններն իրենց դերի նկատմամբ պետք է գտնեին բոլորովին անբնական մոտեցում, ստիպեն իրենց տարբերվել։ Դա հատկապես վերաբերում էր Կայդանովսկուն, ով կյանքում իրեն տեսնում էր Ստալկերի կերպարի լրիվ հակառակը` հետևողական, ամուր և կոշտ անձնավորություն ։
Ինքը՝ Տարկովսկին հարցազրույցի ժամանակ ֆիլմի մասին ասել է. «Ինչ վերաբերում է «Ստալկերի» գաղափարին, այն չի կարող բանավոր ձևակերպվել։ Ես ասում եմ ձեզ անձամբ, որ սա այն մարդու ողբերգությունն է, որը ցանկանում է հավատալ, ցանկանում է ստիպել իրեն և մյուսներին հավատալ ինչ-որ բանի։ Դրա համար նա գնում է Գոտի։ Հասկան՞ում ես։ Այս պրագմատիկ աշխարհում նա ուզում է ստիպել ինչ-որ մեկին ինչ-որ բանի հավատալ, բայց դա նրա մոտ չի ստացվում։ Նա ոչ մեկին պետք չէ, և այդ վայրը` Գոտին, նույնպես ոչ մեկին պետք չէ։ Այսինքն՝ ֆիլմը նյութապաշտության հաղթանակ է ... » Տարկովսկի ։
Մեկ այլ հարցազրույցում նա բնութագրում է ֆիլմի հիմնական գաղափարը հետևյալ կերպ`
Ինձ համար կարևոր է այս ֆիլմում հիմնել մասնավորապես մարդկայինը, անլուծելին, անթափանցելին, որը բյուրեղանում է բոլորի հոգում և կազմում արժեք։ Չնայած այն ամենի, որ հերոսները կարծես թե ձախողվում են, բայց իրականում նրանցից յուրաքանչյուրը ձեռք է բերում անգնահատելի մի բան, որն ավելի կարևոր է` հավատք, ամենակարևորի զգացողություն։ Այն գլխավորը, որ ապրում է յուրաքանչյուր մարդու մեջ ։
Մշակութային ազդեցություն
«Ստալկերը» դարձավ Տարկովսկու կարիերայի կարևոր հանգրվանը և մեծապես ազդեց այն մարդկանց վրա, որոնց հետ միասին աշխատել է, կինեմատոգարֆիական լեզվին, հիմնադրեց յուրօրինակ ավանդույթներ։ «Ստալկերի» նկարահանման հրապարակում Տարկովսկու կողքին սովորում էին ապագա ռեժիսորներ Եվգենի Ցիմբալը և Կոնստանտին Լապուշանսկին։ Ստալկերի դերը արմատապես փոխեց Ալեքսանդր Կայդանովսկու կյանքը և ստեղծագործական ճակատագիրը։ Տարկովսկու մոտ նկարահանվելուց հետո նա ընդունվեց ռեժիսուրայի դասընթացների, բայց համատեղ աշխատել հետագայում չհաջողվեց. «Թիկնապահ» ֆիլմը նկարահանվել է որպես «Ստալկեր» ֆիլմի տիպիկ նմանակում և շատ առումներով նույն թիմի կողմից, բայց ամբողջությամբ իրականացնել մտահղացումը չի ստացվել։ 1981-1982 թվականներին Արկադի Ստրուգացսկին և Անդրեյ Տարկովսկին բազմիցս հանդիպել են, միասին գրել «Զգուշացե՛ք։ Օձեր!» ֆիլմի սցենարը, կազմել ծրագրեր «Բզեզը մրջնաբնում» ֆիլմի էկրանավորման համար։ Ըստ Ստրուգացկի եղբայրների կենսագիր Անտա Սկալանդիսի, Տարկովսկու վերջին «Զոհաբերություն» ֆիլմի սցենարը հիմնականում Տարկովսկու և Արկադի Ստրուգացկու համատեղ աշխատանքն է. Ֆիլմի վիզուալ լուծումը կեղտոտ ու ձանձրալի բնապատկերներն են, խալխլված տները, ինքը Գոտին սովետական ​​և ռուս ռեժիսորներից շատերը փորձել են նմանակել։ «Ստալկերի» ազդեցությունը կրում են այնպիսի ֆիլմեր ինչպիսիք են` «Երրորդ մոլորակ», «Ռոյ», «Կին-դզա-դզա!» և այլն . Ֆիլմը մեծապես ազդել է եվրոպական և համաշխարհային կինոյի վրա։ Քննադատները խոստովանում են, որ Տարկովսկու ֆիլմի մթնոլորտը և ազդեցությունը զգացվում են այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Հանցագործության տարրեր» Լարս ֆոն Թրիերի 1984 թվական և Օսի Մամորիի հայտնի ֆանտաստիկ «Ավալոն» ֆիլմում Լ։ Որպես կինեմատոգարֆիկական, մշակութային և փիլիսոփայական երևույթ բազմաթիվ գիտական ​​աշխատություններ են նվիրվել ֆիլմին ։ Բրիտանական հայտնի երաժիշտ Բրայն Ուիլյամսը (Lustmord), ոգեշնչված Տարկովսկու ֆիլմով, 1995 թվականին Ռոբերտ Ռիչի հետ միասին ձայնագրեց «Ստալկեր» ալբոմը». Հայտնի դիջեյ Ռիչի Խոտինը «We (All) Search» տեսահոլովակում օգտագործել է այն հատվածը, որտեղ Ստալկերը աղջկա հետ է. Տեսահոլովակը «The Tunnel» Ռիչիի մասնակցությամբ նույնպես հիշեցնում է նշված հատվածը աղջկա մասնակցությամբ։ Ի հիշատակ Տարկովսկու ֆիլմի՝ որպես համաշխարհային մշակույթի երևույթի, 1995 թվականից ի վեր Մոսկվայում անցկացվում է կինոփառատոն «Ստալկեր».
Ի տարբերություն գրքի
Իրականում Պիկնիկ ճամփեզրին գրքից ֆիլմում մնացել է միայն Գոտին (նույնպես Տարկովսկու կողմից յուրովի մեկնաբանված) և Ստալկեր հասկացությունը, որպես Զոնայի ուղեկցող։
Գոտին մահացու թակարդների շատ բարդ համակարգ է։ Այստեղ չեն վերադառնում նույն ճանապարհով, ինչով գնացել են։ Ամեն ինչ այստեղ ամեն րոպե փոխվում է։ Տեսական կառույցներ գոտում չեն գործում, պետք է հույսը դնել միայն ինտուիցիայի վրա։ Գոտին ընդունում է միայն նրանց, ովքեր կորցրել են հույսը։ Որպես հիմնական ծուղակ, ինչպես նաև «Պիկնիկ ճամփեզրին», նշվում է «մսաղացը»։ Այն անցնելու համար, իբր, անհրաժեշտ է զոհաբերել մարդու կյանքը։ Թակարդների թվում հանդիպում են բարձր գրավիտացիայով վայրեր։ Նրանց հայտնաբերելու համար Ստալկերն օգտագործում է վիրակապով կցված մանեկներ։ Այս տեխնիկան օգտագործում է նաև «Ռեդ Շուխարտը»՝ «Պիկնիկի» գլխավոր հերոսը։ Սկզբնական եղանակով սցենարը ուներ «կանաչ լուսաբաց» Գոտում - ծուղակը, որը կապված էր ժամանակի հետ, բայց վերջնական սցենարին նրանք չկային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:1979 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անդրեյ Տարկովսկու ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Աշխարհի արդարակյացները Նորվեգիայում
Աշխարհի արդարակյացները Նորվեգիայում (List of Norwegian Righteous Among the Nations), նորվեգացիներ, ովքեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին տեղի ունեցող հրեական հոլոքոստի ժամանակ փրկել են հրեաների։ Իսրայելի Աղետի ինստիտուտի և «Յադ վա Շեմ» թանգարանի կողմից նրանց շնորհվել է «Աշխարհի արդարակյացներ» կոչումը։
2016 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ այդ կոչումը ստացել են թվով 62 նորվեգացիներ ։ Նորվեգիայի դիմադրության շարժման ժամանակ նորվեգացիների անձնազոհ գործունեության համար, 1977 թվականին, Երուսաղեմում գտնվող «Յադ վա Շեմ» թանգարանի կողմից բոլոր մասնակիցներին շնորհեցին «Աշխարհի արդարակյացներ» կոչումներով ։