cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պետական պարեգոտ
Օրինակներ
Եղիսաբեթ II-ի թագադրման պետական պատմուճանը պատրաստվել է Էդի և Ռեյվենսկրոֆի դերձակների կողմից ասեղնագործությամբ, որը նախագծվել և պատրաստվել է Ասեղնագործության թագավորական դպրոցի կողմից։ Օգտագործված կնգումը բերել են Կանադայից ։ Պարեգոտը բոսորագույն թավշյա է՝ կնգումե թիկնոցով, սև մորթյա պոչերով։ 5,6 մ երկարությամբ և 1,2 մ լայնությամբ. Ողջ թիկնոցը երեսպատված է կնգումով, իսկ դրսից մի քանի մատնաչափ հաստությամբ գնգումէ եզրագիծ է։ Կա նաև ոսկյա ժանյակի եզրագիծ և մի քանի ժանյակ ։ Եղիսաբեթ II-ի պատմուճանը Էդ և Ռեյվենսկրոֆթի ճշգրտումներից հետո օգտագործվել է 2023 թվականին իր հարսի՝ Քամիլա Պարկերի թագադրման ժամանակ ։
Ֆենիա Չերտկոֆ
Կենսագրություն
Չերտկոֆը ծնվել է Ռուսական կայսրության Խերսոնի նահանգի (ներկայիս Ուկրաինա) Օդեսա քաղաքում, 1869 թվականին։ Նրա քույրը՝ Մարիանան, Արգենտինայի սոցիալիստական կուսակցության հիմնադիր Խուան Բաուտիստա Խուստոյի կինն էր և Ադելան, որ ամուսնացավ սոցիալիստական տեսաբան Ադոլֆո Դիքմանի հետ ։ 1887 թվականին հայրենի քաղաքում ստացել է ուսուցչի որակավորւմ, սովորել է երաժշտություն, թատրոն և պար։ Քաղաքական ներգրավվածության պատճառով նա ստիպված էր աքսորվել ընտանիքի հետ։ Չերտկոֆին հրավիրվել են Լոզանի համալսարան, Շվեյցարիա, որտեղ 1897-1898 թվականներին մասնագիտացել է մանկավարժության մեջ, մեկ տարի անց ավարտելով իր ուսումնասիրությունները Սորբոնում։ Ամուսնացել է սոցիալիստ Գաբրիել Գուկովսկու հետ, որի հետ ունեցել է դուստր՝ Վիկտորյա Գուկովսկին ։ Ամուսինը մահացել է Եվրոպայում։
Արգենտինայում ապրել է Սանտա Կլարայում, Արևելյան Եվրոպայի հրեաների կողմից հիմնադրված մի գաղութում, որտեղ նա հիմնել է դպրոց և զարգացրել է գրադարանը։ Չերտկոֆը և նրա քույրերը դարձել են Արգենտինայի քաղաքացիներ։ Ֆենիա Չերտկոֆը տեղափոխվել է Բուենոս Այրես, որտեղ ապրել է Դիքմանի տանը, նախքան Սոցիալիստական կուսակցության անդամ Նիկոլա Ռեպետտոյի հետ ամուսնանալը ։ 1903 թվականին, որպես Սոցիալիստական կուսակցության պատվիրակ, մասնակցել է Կոնգրեսի քննարկումներին, որտեղ ի թիվս այլ հարցերի, առաջարկել է գենդերային հավասարություն, օրենքի հավասարություն օրինական և անօրինական երեխաների համար, ամուսնալուծության օրենքի վավերացում և հայրության քննություն։ Որպես սոցիալիստ՝ 1920 թվականին հիմնադրել է Կանանց սոցիալիստական կենտրոնը և Կանանց արհեստակցական միությունը, քույրերի և Գաբրիելա Լապերրիերի և Ռաքել Մեսինայի հետ։ Ֆենիա Չերտկոֆը մասնակցել է աշխատողների և արհեստակցական միություների առաջին գործադուլներին տարբեր ոլորտներում, ինչպիսիք են հեռախոսը, տեքստիլը, առևտուրը և գործարանները` նպաստելով, որ կիրակի օրն օրենքով լինի հանգստյան օր։ Նա նաև դատապարտել է անչափահասների աշխատանքային շահագործումը, գործարանների վատ սանիտարական պայմանները և երկար աշխատանքային ժամերը։ Վերջին 20 տարիների ընթացքում վատ առողջական վիճակի պատճառով մահացել է Բուենոս Այրեսում 1927 թվականին, 59 տարեկան հասակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի հրեաներ Կատեգորիա:Հրեա կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Արգենտինացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Արգենտինացի կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ
Լուկա Տոնի
Լուկա Տոնի (Luca Toni, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոն։
Ծնվել է Իտալիայի Մոդենա գավառի Պավուլլո նել Ֆրինյանո բնակավայրում։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է ծննդավայրում՝ Մոդենայում, ապա խաղացել է մի շարք իտալական ակումբներում, ձեռք բերելով Իտալիայի լավագույն հարձակվողներից մեկի համբավ։
2007 թվականից խաղում է Մյունխենի «Բավարիա» թիմում։ 2009 թ. դեկտեմբերի 31-ին «Բավարիայի» վարչությունը հայտարարեց, որ Տոնին 6 ամսվա պայմանագրով փոխանցվում է Իտալիայի «Ռոմա» ակումբին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ
Պոչամբար
Պոչամբար, հանքարդյունաբերության կից բնապահպանական կառույց, որտեղ առանձնացվում և ամբարվում են քիմիական վերամշակման հետևանքով առաջացած թունավոր, վտանգավոր քիմական թափոններ, հանքաջրեր։ Պոչամբարի թափոնները պիտանի են նաև հետագա օգտագործման։ Նրանք բացի թափոններից պարունակում են մեծ քանակությամբ օգտակար հանածոներ, որոնք հետագայում կարող են օգտագործվել այլ ոլորտներում։ Այստեղից էլ առաջացել է «ամբար» անվանումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնապահպանություն Կատեգորիա:Հանքային գործ Կատեգորիա:Աղբ
Բակլանովո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Բակլանովո (Бакланово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 195 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վերիորա
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 409 մարդ։
Յանուշ Կորչակ
Յանուշ Կորչակ (Janusz Korczak, իրական անունը՝ Հենրիկ Գոլդշմիտ, հայտնի է նաև որպես Ծեր Բժիշկ կամ Պարոն Բժիշկ, ), բժիշկ, մանկավարժ, գրող, լրագրող, հասարակական գործիչ, լեհական բանակի սպա։
Կորչակը նորարար մանկավարժ էր, կրթության մասին տեսական և գործնական հրապարակումների հեղինակ։ Նա առաջինն էր երեխաների իրավունքների և երեխաների ամբողջական հավասարության ոլորտում։ Որպես մանկատան տնօրեն՝ նա մյուսների հետ միասին հիմնադրել է երեխաների արբիտրաժային դատարան, որտեղ երեխաները կարող էին բարձրացնել իրենց հետաքրքրող հարցերը, նրանք այդտեղ նաև կարող էին հայցեր հարուցել իրենց ուսուցիչների դեմ։
Կորչակը ստեղծել է «Փոքրիկ շրջահայաց» վերնագրով առաջին ամսագիրը, որտեղ հրատարակել է երեխաների ուղարկած նյութերը, և որը նախատեսված էր առաջին հեթին երեխաների համար։ Նա առաջիններից մեկն էր, ով հետազոտեց երեխաների զարգացումը և հոգեբանությունը, ինչպես նաև տվեց նրանց դաստիարակչական ախտորոշումը։
Կորչակը լեհ հրեա էր և իր կյանքի ընթացքում հայտարարել է, որ պատկանում է երկու ազգերին։
Երիտասարդություն և կրթություն
Կորչակը ծնվել է Վարշավայում լեհացած հրեաների՝ իրավաբան Յուզեֆ Գոլդշմիտի (1844-1896) և Ցեցիլիա Գեմբիցկայի (1853/4-1920) ընտանիքում։ Նրա ծննդյան վկայականի բնօրինակը չի պահպանվել, այդ պատճառով նրա ծննդյան ամսաթիվն անորոշ է։ Գոլդշմիտ ընտանիքը ծագումով սերում է Լուբելսկի շրջանից, իսկ Գեմբիսկի ընտանիքը՝ Պոզնանի շրջանից։ Նրա նախապապ Մաուրիցի Գեմբիսկին և պապ Հերշ Գոլդշմիտը բժիշկներ են եղել։ Յանուշ Կորչակի հոր և մորական պապի գերեզմանները (մոր գերեզմանը չի գտնվել) գտնվում են Վարշավայի Օկոպովա փողոցի վրա գտնվող Հրեական գերեզմանատանը։
Գոլդշմիտ ընտանիքի սկզբնական լավ տնտեսական կարգավիճակը սկսեց վատանալ 1890-ականների սկզբին՝ հոր հոգեկան հիվանդության հետևանքով, ով հոգեբուժական հաստատություն ընդունվեց՝ հոգեկան խանգարում ախտորոշմամբ և մահացել է 1896 թվականի ապրիլի 26-ին։ Հոր մահից հետո Կորչակը, որն այդ ժամանակ 17/18 տարեկան ուսանող էր, սկսեց դասավանդել իր ընտանիքին օգնելու համար։ Նրա մայրը՝ Ցեցիլիա Գոլդշմիտը, ենթավարձակալության էր հանձնում Վարշավայի իրենց բնակարանը։ Կորչակը հանձնել է միջնակարգ դպրոցի իր վերջին քննությունը (մատուրան) և ավարտել է դպրոցը քսան տարեկանում։
Երբ Յանուշ Կորչակը երեխա էր, նա շատ էր կարդում։ Տարիներ անց գետտոյում գրած իր օրագրում նա նշել է. «Ես գժվում էի, խելագարվում էի կարդալու համար։ Աշխարհն անհայտանում էր աչքիս առաջ, միայն գիրքը գոյություն ուներ»։ 1898 թվականին նա ընդունվեց Վարշավայի կայսերական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1899 թվականի ամռանը նա առաջին անգամ մեկնեց արտերկիր՝ Շվեյցարիա, որտեղ ծանոթացավ Յոհան Հայնրիխ Պեստալոցցու գործունեությանը և մանկավարժական աշխատանքին։ Ավելի ուշ կարճ ժամանակով ձերբակալվեց Վարշավայի բարեգործական միության ընթերցասրահներում իր գործունեության համար։ Այնտեղ նա սովորել է վեց տարի, վերկրկնելով առաջին տարվա դասընթացը։ Նա սովորել է նաև Ավիացիոն համալսարանում։ Իր իսկ բնորոշմամբ այդ ընթացքում նա քաղաքի խարխուլ թաղամասերում ծանոթացել է պրոլետարիատի կյանքին։
Անդամակցել է «Մարդու իրավունքներ» միջազգային ֆեդերացիայի «Ծովի աստղ» մասոնական խմբավորմանը, որը հիմնադրվել է «կրոնի սահմաններով բաժանված բոլոր մարդկանց միավորելու համար, որոնք հետապնդում են ճշմարտությանը` ցուցաբերելով հարգանք ամբողջ մարդկության հանդեպ»։
Բժիշկ
1905 թվականի մարտի 23-ին ստացել է բժշկի աստիճան։ Նույն տարվա հունիսին նա զինվորագրվել է ցարական բանակ՝ որպես բժիշկ և մասնակցել է ռուս-ճապոնական պատերազմին (այդ ժամանակ Լեհաստանը շրջափակված էր)։ Ծառայել է Հարբինում։ Կորչակը չինարեն է սովորել Մանչուրիայի երեխաներից։ Վերադարձել է Վարշավա 1906 թվականի մարտի վերջերին։ 1905-1912 թվականներին որպես մանկաբույժ աշխատել է Բերսոնի և Բաումանի անվան մանկական հիվանդանոցում։ Հիվանդանոցի տված բնակարանի դիմաց և որպես, այսպես կոչված տեղամասային «բժիշկ», նա հիվանդանոցում մշտապես հերթապահում էր և կատարում իր աշխատանքը մեծ նվիրումով։ Իր բժշկական պրակտիկայում նա չէր խուսափում քաղաքի պրոլետարական հատվածներից։ Նա հաճախ սիմվոլիկ վճար էր վերցնում աղքատ հիվանդներից կամ նրանց գումար էր տալիս դեղերի համար, և չէր տատանվում բարձր վճարներ պահանջել հարուստներից, որը հեշտանում էր՝ որպես գրող իր համբավով։
1907-1911 թվականներին ճանապարհորդել է արտասահման ակադեմիական նպատակներով, հաճախել է դասընթացների, պրակտիկա է անցել մանկական հիվանդանոցներում, այցելել է հիվանդանոցային և սոցիալական հաստատություններ։ Նա մոտավորապես մեկ տարի անցկացրել է Բեռլինում (1907-1908 թվականներ), չորս ամիս Փարիզում (1910 թվական) և մեկ ամիս Լոնդոնում (1910 կամ 1911 թվական)։ Ինչպես ինքն է գրել տարիներ անց, Լոնդոնում նա որոշեց, որ ընտանիք չի կազմի, սակայն փոխարենը «կծառայի երեխաներին և նրանց կարիքներին»։ Սոցիալապես շատ ակտիվ է եղել այդ ժամանակ և անդամակցել է, շատերի պես, Վարշավայի հիգիենիկ միությանը և Ամառային ճամբար միությանը։ 1904, 1907 և 1908 թվականներին նա աշխատել է ամառային ճամբարներում, որոնք Ամառային ճամբար միության կողմից կազմակերպվել են հրեա և լեհ երեխաների համար։
1906 թվականին լույս տեսավ նրա «Հյուրասենյակի երեխան», որը շատ լավ ընդունվեց ընթերցողների և քննադատների կողմից։ Այդ ժամանակվանից հրատարակումներով ձեռք բերված հեղինակության շնորհիվ Կորչակը Վարշավայում դարձավ հայտնի և հեղինակավոր մանկաբույժ։ 1909 թվականին նա անդամակցեց «Օգնություն որբերին» հրեական միությանը, որը մի քանի տարի անց կառուցեց մանկատուն, և Կորչակը հետագայում դարձավ դրա տնօրենը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նորից զորակոչվել է ցարական բանակ։ Ծառայել է հիմնականում Ուկրաինայում` որպես դաշտային հիվանդանոցային բաժնի կրտսեր ղեկավար։ 1917 թվականին նա վերադարձել է բժշկական աշխատանքի Կիևի մոտ գտնվող ուկրաինացի երեխաների ապաստարաններում։ Դրանից երկու տարի առաջ Կիևում անցկացրած կարճ գործուղման ժամանակ Կորչակը հանդիպել է լեհական հասարակական և ազատագրական գործիչ Մարիա Ֆալսկային Ռոգովսկա տոհմից, ով այդ ժամանակ լեհ տղաների համար ապաստարանի կառավարիչ էր։ Ավարտելով ռուսական բանակում իր ծառայությունը կապիտանի կոչումով՝ նա վերադարձել է Վարշավա 1918 թվականի հունիսին։
Լեհաստանի անկախության հռչակումից հետո (1918 թվականի նոյեմբերի 11-ին) Կորչակը կրկին վերադարձավ լեհական բանակ։ Այս անգամ նա զինվորագրվեց նորաստեղծ լեհական բանակին։ Լեհ-բոլշևիկյան պատերազմի ընթացքում (1919-1921 թվականներ) նա ծառայել է` որպես ռազմական հիվանդանոցների բժիշկ Լոձում և Վարշավայում։ Նա տառապել է նաև տիֆով։ Իր աշխատանքի համար նա արժանացել է Լեհական բանակի մայորի կոչման։
Մանկատունը և «Մեր տունը»
Ստեֆանիա Վիլչինսկայի հետ միասին նա հիմնադրել և ղեկավարել է Կրոխմալնա 92 փողոցի վրա գտնվող մանկատունը (ներկայում՝ Յակտորովսկա փող., 6)։ Այն Վարշավայում հրեա երեխաների համար մանկատուն էր, հիմնադրված՝ «Օգնություն որբերին» հրեական համայնքի կողմից։ 1912 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Տունը սկսեց իր գործունեությունը, և Կորչակը դարձավ դրա տնօրենը։ Ստեֆանիա Վիլչինսկան (1886-1942 թթ.), ով հայտնի էր՝ որպես միսս Ստեֆա, դարձավ գլխավոր մանկավարժը։ Կորչակը ղեկավարել է մանկատունը 30 տարի։ 1940 թվականի հոկտեմբերի վերջին և նոյեմբերի սկզբին Մանկատունը տեղափոխվեց Խլոդնա փողոցի գետտո։ Կորչակն այցելել է պաշտոնական գրասենյակ՝ տեղափոխումը կանխելու համար միջամտելու նպատակով և տեղում ձերբակալվել է։ Նացիստները նրան բանտարկել են Պավիակ բանտում, սակայն նա ազատվել է գրավի դիմաց մի քանի շաբաթ անց։
1919 թվականից սկսած Կորչակը Մարիա Ֆալսկայի հետ հիմնադրեցին մեկ այլ հաստատություն՝ «Մեր տունը» մանկատունը՝ լեհ երեխաների համար, որը սկզբում գտնվել է Վարշավայի մոտ գտնվող Պրուշկով քաղաքում, իսկ 1928-ից՝ Վարշավայի Բիելանի թաղամասում։ Հայտնի շվեյցարացի հոգեբան Ժան Պիաժեն, որն այցելել է Կորչակի կողմից հիմնադրված և տնօրինվող մանկատունը, նրա մասին ասել է.
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ, գետտո, վերջին երթը
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո՝ որպես լեհական բանակի սպա Կորչակը ինքնակամ զինվորագրվել է զինվորական ծառայության, սակայն չի ընդունվել տարիքի պատճառով։ Գերմանական շրջափակման ընթացքում նա կրել է լեհական բանակի համազգեստ։ Նա չի կրել հրեաներին նացիստների կողմից պարտադրված խտրականացման նշանը՝ Դավթի աստղը, համարելով՝ այդ խորհրդանշանի սրբապղծում։ Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Վարշավայի գետտոյում։ Նեվերլին, ով հետագայում դարձել է Կորչակի կենսագիրը, փորձել է տալ նրան կեղծ փաստաթղթեր, քաղաքի արիական մասից, սակայն բժիշկը հրաժարվել է հեռանալ գետտոյից։ Սկսած 1939 թվականից գետտոյում շարունակել է գրական գործունեությունը՝ օրագիր գրելով։ Երկու տարի նա ոչինչ չի գրել, քանի որ իր ամբողջ էներգիան նվիրել է Մանկատան երեխաների խնամքին և այլ գործունեությանը, որը լայնորեն կապված էր գետտոյում երեխաների վիճակի հետ։ Օրագիրն առաջին անգամ հրատարակվել է Վարշավայում 1958 թվականին։ Վերջին գրառումը կատարվել է 1942 թվականի օգոստոսի 4-ին։
1942 թվականի օգոստոսի 5-ին կամ 6-ին առավոտյան Փոքր Գետտոյի տարածքը շրջապատվել է ՍՍ-ականների և ուկրաինական ու լատվիական ոստիկանների կողմից։ Այսպես կոչված «մեծ գործողության» ընթացքում՝ գերմանացիների կողմից Վարշավայի գետտոյի բնակչության հիմնական ոչնչացման փուլում, նա կրկին մերժեց օգնության առաջարկները՝ չցանկանալով թողնել Մանկատան երեխաներին և աշխատակազմը։ Գետտոյից դուրս հանման օրը Կորչակը տարել է իր երեխաների խումբը Ումշլագպլաց, որտեղից մեկնում էին մահվան ճամբարներ տանող փոխադրամիջոցները։ Երթին մասնակցեցին մոտավորապես 200 երեխա և մի քանի տասնյակ դաստիարակներ, այդ թվում Ստեֆանիա Վիլչինսկան։ Նրանց վերջին երթը դարձավ լեգենդ։ Այն դարձավ պատերազմի առասպելներից մեկը և հիշողությունների հաճախակի թեմա, որը ոչ միշտ է համապատասխանում իրականությանը իր մանրամասներով։ «Ես չեմ ուզում խռովարար կամ առասպելների բացահայտող լինել, սակայն ես պետք է ասեմ, թե ինչ եմ տեսել։ Մթնոլորտում իներցիա կար, մեխանիկական շարժումներ և հոգեկան անտարբերություն։ Ոչ մի տեսանելի խառնաշփոթ չկար, որ հաստատեր, որ Կորչակն այնտեղ է, ոչ մի ողջունում (ինչպես նկարագրում են որոշ մարդիկ), իհարկե չի եղել նաև յուդենրատի միջամտությունը, ոչ ոք չի մոտեցել Կորչակին։ Չեն եղել ձեռքերի շարժումներ, երգեր կամ հպարտորեն բարձրացված գլուխներ, ես չեմ հիշում, որ որևէ մեկը կրեր Մանկատան դրոշը, սակայն նրանք այդպես էին ասում։ Այնտեղ մի ահավոր, հյուծված լռություն էր տիրում ... Երեխաներից մի քանիսը բռնել էին Կորչակին, նրա շորերից, հնարավոր է ձեռքից, նրանք քայլում էին, կարծես տրանսում։ Ես ուղեկցել եմ նրանց ամբողջ ճանապարհին մինչև Ումշլագպլացի դարպասը...» : Մեկ այլ տարբերակի համաձայն, երեխաները քայլում էին չորս շարքով, պահելով ուսուցչի գրած վեպերից մեկի հերոս՝ Մաճիուշ Առաջին թագավորի դրոշը։ Երեխաներից յուրաքանչյուրն իր մոտ ուներ իր սիրած գիրքը կամ խաղալիքը։ Երթի սկզբում քայլող տղաներից մեկը ջութակ էր նվագում։ Ուկրաինացիները և ՍՍ-ականները խփում էին ճիպոտով և կրակում երեխաների ամբոխի վրա, չնայած երթը վարում էր մի տղամարդ, որն ակնհայտորեն սիրում էր երեխաներին։ Յանուշ Կորչակը սպանվել է իր երեխաների հետ միասին Տրեբլինկայի նացիստական մահապարտների ճամբարում ։
1933 թվականին գրականության և մանկավարժության ոլորտներում մեծ ավանդի համար Կորչակը պարգևատրվել է «Լեհաստանի վերածննդի արծաթե խաչ» շքանշանով ։
Գրող, հրապարակախոս, ռադիոլրագրող
1898-1901 թվականներին նա իր աշխատանքները հրատարակել է «Ընթերցասրահ յուրաքանչյուրի համար» ամսագրում։ 1900 թվականից նա սկսել է հրատարակել իր աշխատանքները Յանուշ Կորչակ անվամբ, նա նույնիսկ իր անձնական նամակներն էր ստորագրում այդ անվան տակ, սակայն օգտագործում էր նաև մյուս անունները։ Հեն-Րիկ գրական մականունով նա համագործակցել է «Կոլցե» երգիծական շաբաթաթերթի հետ։ 1901 թվականից նա սկսել է գրել հոդվածների շարք։ 1905 թվականին հրատարակվել է այդ հոդվածների ընտրանին «Կոլցե» շաբաթաթերթում՝ «Ֆիդլ-Ֆադլ» վերնագրով, ինչպես նաև մամուլում հրատարակվել է «Փողոցի երեխաները» վեպը (1901)։
Կորչակի ժառանգությունը՝ որպես գրող ընդգրկում է ընդհանուր առմամբ 24 գիրք և ավելի քան 1400 տեքստ, որոնք տպագրվել են տարբեր ամսագրերում։ Պահպանվել են շատ քիչ ձեռագրեր, տպագրություններ և փաստաթղթեր, այդ թվում նամակներ, միասին մոտավորապես 300 նյութ։
Մանկավարժական ամենակարևոր աշխատանքներն են համարվում՝ չորս մասից բաղկացած գրքաշարը՝ «Ինչպես սիրել երեխային» (1920 թվական), «Դաստիարակչական պահեր» (1924 թվական), «Երբ ես նորից երեխա դառնամ» (1925 թվական), «Հարգվելու երեխայի իրավունքը» (1929 թվական) և «Խաղային մանկավարժություն» (1939 թվական)։ Իր մանկական գրքերից են «Մաճիուշ առաջին թագավորը» և «Մաճիուշ թագավորը ամայի կղզում» (1923 թվական), որոնք մեծ տարածում գտան և թարգմանվել են ավելի քան 20 լեզվով։ Այլ հայտնի գրքերից են «Փոքր Ջեքի սնանկությունը» (1924 թվական), «Կյանքի կանոնները» (1930 թվական) և «Կայտեկ կախարդը» (1935 թվական)։ 1937 թվականին Կորչակն իր գրական աշխատանքի համար պարգևատրվել է Լեհական գրական ակադեմիայի «Ոսկե ակադեմիական ձիթենու տերևով»։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա օրագիր է վարել, որը շատ կարևոր է իր ստեղծման հանգամանքների շնորհիվ. այն պատերազմի ժամանակ հեղինակի ունեցած ապրումների մասին է։
Իր մանկավարժական աշխատանքում Կորչակն օգտագործել է այդ ժամանակահատվածի ժամանակակից գործիքները։ Նա ստեղծել է երեխաների և դեռահասների թերթը «Փոքրիկ շրջահայաց» վերնագրով (1926-1939 թվականներ)։ Թերթը հիմնադրվել է՝ որպես «Մեր շրջահայաց» Վարշավայի թերթի շաբաթական հավելում։ Առաջին համարը լույս է տեսել 1926 թվականի հոկտեմբերի 9-ին և համարվել է երեխաների կողմից ստեղծված լեհական առաջին ամսագիրը։ 1930 թվականից սկսած գրող Յեժի Աբրամովը, որը հայտնի է եղել պատերազմից հետո՝ որպես Իգոր Նեվերլի գրական կեղծանվամբ, եղել է նրա խմբագիրը, նա հայտնի է եղել նաև՝ որպես Կորչակի քարտուղար։ Թերթը գործել է, չնայած հակասեմիթականության, անհանդուրժողականության և ռասայական սեգրեգացիայի զարգացմանը 1930-ական թվականներին։ Վերջին համարը հրատարակվել է 1939 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։
Որպես հանրաճանաչ մանկավարժ՝ Ծեր բժիշկը իրականացրել է իր գործունեությունը ռադիո թողարկումների շարքի միջոցով։ Նա ստեղծել է երիտասարդ ռադիոունկնդիրների համար իր սեփական ոճը և պարզ լեզվով հաղորդել է նրանց կարևոր բաների մասին։ 1936 թվականին բժշկի կրթական ծրագիրը հանվել է ռադիոյից, չնայած ունկնդիրների ոգեշնչված կարծիքներին, քանի որ աճող հակասեմիթական և արտաքին ճնշումները վերաբերում էին դրան։ Կորչակը վերադարձել է ռադիո երկու տարի անց և հաղորդակցվել է լեհական ռադիոունկնդիրների հետ նաև պատերազմի սկզբին՝ 1939 թվականի սեպտեմբերի առաջին օրերին։
Տեսակետներ
Վաղ երիտասարդությունից սկսած Կորչակը հետաքրքրվել է երեխաների դաստիարակման հետ կապված հարցերով և նրա վրա մեծ ազդեցություն է թողել «նոր դաստիարակության» տեսությունը և պրակտիկան։ Նա ոգեշնչվել է նաև մանկավարժական առաջընթացի տեսությամբ, որը մշակվել է Ջոն Դյուիի և մյուսների կողմից, ինչպես նաև Դեքրոլիի, Մոնտեսորիի, Պեստալոցցու, Սփենսերի և Ֆրյոբելի աշխատանքներով։ Ծանոթացել է նաև Տոլստոյի մանկավարժական գաղափարախոսությանը։ Նա շեշտել է երեխաների հետ երկխոսություններ վարելու կարևորությունը։
Նա փորձ է ձեռք բերել, աշխատելով երեխաների հետ, առաջինը՝ որպես ուսուցիչ, հետո՝ որպես հասարակական գործիչ, և վերջապես՝ որպես մանկատան տնօրեն և «Մեր տունը» մանկատան համահիմնադիր։ Միջպատերազմյան ժամանակաշրջանում դասավանդել է երկրի տարբեր համալսարաններում, այդ թվում Հատուկ մանկավարժության ազգային ինստիտուտում (ներկայում՝ Մարիա Գրժեգոժևսկայայի անվան հատուկ մանկավարժության ակադեմիա), Ուսուցիչների ազգային ինստիտուտում, Հուդայականության ուսուցիչների պետական սեմինարիայում։
Կորչակը պաշտպանել է երեխաների էմանսիպացիան, ինքնահաստատումը և հարգանքը իրենց իրավունքների նկատմամբ։ Ժողովրդավարության սկզբունքը, որը Կորչակը կիրառել է հավասարապես երեխաների և մեծահասակների նկատմամբ, գործադրվել է նրա հաստատությունների ամենօրյա պրակտիկայում երեխաների ինքնակառավարման համակարգի միջոցով։ «Երեխան հասկանում և մտածում է, ինչպես մեծը` արդարն արդար է, նա ուղղակի չունի փորձի նույն քանակը» :
Կորչակը սեփական երեխայի պես էր վերաբերվում ցանկացած երեխայի, որին բուժել կամ մեծացրել էր։ Նրա հետագա գործունեությունը հաստատեց այդ վերաբերմունքը։ Նրա այլասիրական գաղափարները թույլ չէին տալիս աջակցել կամ առանձնացնել իր խնամքի տակ եղած ընտրյալ երեխաների մի խմբի միայն։ Նա չէր համարում, որ ավանդական ընտանիքի կառուցվածքն ամենակարևորն է և սոցիալական կապերի հիմնական օղակն է։ Չէր ընդունում այն դերը, որն ունեցել է պահպանողական քրիստոնյա կամ ավանդական հրեա շրջապատը։
Կորչակի դաստիարակչական գաղափարախոսության հիմնական տարրերն են եղել՝
Ներկա ընկալումը
Կորչակի մտածելակերպը երեխաների իրավունքների մասին ուղղորդիչ կետ է ժամանակակից շատ հեղինակների համար ։ «Բարեփոխել աշխարհը նշանակում է բարեփոխել դաստիարակությունը»,- կարծում էր Կորչակը ։
Մանկավարժական սիրո աջակիցները հիմնավորում են իրենց տեսությունը Կորչակի կողմից մշակված ուսուցիչ-աշակերտ հարաբերությունների մոդելի վրա։ Այլ հեղինակներ փնտրում են «կրոնական կրթության» միտումի սկիզբը Կորչակի և Մարտին Բուբերի գործունեության մեջ։ Կորչակի գաղափարներն օգտագործվում են մտավոր անկարողություններով երեխաների կրթության «նորմալիզացման գաղափարախոսության» մեջ։ Երեխաներ մեծացնելու իր մոտեցումն ազդել է երեխաների հետպատերազմյան օրենսդրական նախաձեռնության վրա։ Լեհաստանը մեծապես նպաստել է դրան և ակտիվորեն մասնակցել 1959 թվականի Երեխայի իրավունքների կոնվենցիայի պատրաստմանը, նաև նախաձեռնել է «Երեխաների իրավունքների համաձայնագրի» ստեղծումը, որը 1989 թվականին ընդունվել է Միավորված Ազգերի կազմակերպության Գլխավոր ասամբլեայի կողմից։
Ինքնություն
Յանուշ Կորչակը իրեն համարում էր և՛ հրեա, և՛ լեհ։ Նա աշխատել է սերտացնել լեհերին և հրեաներին։ Լեհերենը նրա մայրենի լեզուն էր, նաև այն լեզուն, որով գրել է իր աշխատանքները։ Նա սկսել է սովորել եբրայերեն միայն 1930-ականներին, երբ ավելի մոտ է ծանոթացել սիոնիստական շարժմանը և շնորհիվ գերմաներենի իր իմացության սկսել է մի քիչ հասկանալ իդիշ լեզուն, որով խոսում է Լեհաստանի հրեաների մեծամասնությունը։ Միայն 1930-ականներին սկսեց հետաքրքրվել հրեաների ազգային վերածննդով, համագործակցել է սիոնիստական երիտասարդական կազմակերպությունների ամսագրերի հետ, մասնակցել նրանց սեմինարներին։ Այդ ժամանակահատվածում նա ճգնաժամ ապրեց իր անձնական և մասնագիտական կյանքում։ Որոշ չափով երկու գործուղումը դեպի Պաղեստին` 1934 և 1936 թվականներին օգնեցին նրան հաղթահարել ճգնաժամը, ինչպես նա գրել է. «Խորասուզվել անցյալում, աջակցություն ստանալ ներկան լուծելու համար, և հասնել ապագային»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ բժիշկներ Կատեգորիա:Լեհ մանկագիրներ Կատեգորիա:Լեհ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Լեհ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհ սցենարիստներ
Տիխայա Ժուրավկա (Չերտկովսկի շրջան)
Տիխայա Ժուրավկա (Тихая Журавка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Նագիբինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Պոպերեչնայա (Չյորնայա Օսիպովայի վտակ)
Պոպերեչնայա (Поперечная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չյորնայա Օսիպովա գետի աջ ափին՝ 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ գետ սկսած քաղաք Նովոկուզնեցկից մինչև քաղաք Կեմերովո, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ցաո Յան
Ցաո Յան, չինացի ֆուտբոլիստ, «Տյանցզին Տենդ» ֆուտբոլային ակումբի և ազգային հավաքականի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
2000 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Յանը նշել է իր նորամուտը «Տյանցզին Տենդ» ֆուտբոլային ակումբում, խաղալով «Յուննան Հուտա» ակումբի դեմ ։ Հաջորդ մրցաշրջանում մասնակցել է 10 ֆուտբոլային հանդիպման ։ 2002 թվականի մրցաշրջանի վերջում կարողացել է հաստատել իր տեղը հիմնական կազմում։ Որոշ ժամանակ անց եղել է թիմի ավագ, Վան Սյաոյից հետո։ 2008 թվականին, Չինաստանի ազգային առաջնությունում, Ցաոն օգնեց իր թիմին գրավելով 4-րդ տեղը ։
Կարիերան ազգային հավաքականում
2002 թվականի դեկտեմբերի 7ին տեղի է ունեցել Ցաոյի նորամուտը դեպի ազգային հավաքական։ Դեբյուտային խաղը եղել է Սիրիայի դեմ ընկերական խաղը ։ Հիմնական կազմ է ընդգրկվել խաղալու Ասիայի առաջնությանը, որտեղ Չինաստանը իր պատմության մեջ առաջին անգամ հաղթեց և տարավ Չինաստան ոսկե մեդալը։ Մասնակցություն է ունեցել 2007 թվականի Ասիայի առաջնությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չինաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Inter Media Group
Inter Media Group., Ուկրաինական մեդիախումբ, հիմնված 2005 թվականին ։ 2013 թվականից մեդիախումբը պատկանում է «GDF Media limited» ընկերությանը, որի բաժնետոմսերի 80%-ը Դմիտրի Ֆիրտաշի սեփականությունն է, իսկ մնացած 20%-ը պատկանում է Սերգեյ Լյովոչկինին ։ Մեդիախմբի ղեկավարն է Աննա Բեզլյուդնայան ։
Մեդիախմբի կազմում են՝ «Ինտեր» հեռուստաընկերության բաժնետոմսերի 61%, «Կինո-ՏՎ» հեռուստաընկերության 90 %-ը («Էնթեր-ֆիլմ» հեռուստաալիք), «Մուզիկա-ՏՎ» հեռուստաընկերության 90 %-ը («Պիկսել» հեռուստաալիք), «Կ1», «Կ2», «Мега», «ՆՏՆ», «Zoom» և «Ինտեր+» հեռուստաալիքները։
Կուզմինովկա (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)
Կուզմինովկա (Кузьминовка, Кузьминовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 47 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մորիս Վիոի անվան ալտահարների միջազագային մրցույթ
Մորիս Վիոի անվան ալտահարների միջազագային մրցույթը (ֆրանս. Le Concours International d'Alto Maurice Vieux)ֆրանսիական մրցույթ է, որը կազմակերպվել է 1983 թվականին ֆրանսիացի մեծ ալտահար Մորիս Վիոյի պատվին։ Մրցույթը անցկացվում է Ֆրանսիայի տարբեր քաղաքներում։ Կազմակերպվում է ֆրանսիական «Ալտի ընկերները» կազմակերպության գլխավորությամբ։ Մրցույթի ժյուրիի անդամներն են Յուրի Բաշմետը, Տաբեա Ցիմմերմանը, Ժերար Կոսեն և այլ ալտահարներ։
Կատեգորիա:Երաժշտական մրցույթներ
Մոզրախալ
Մոզրախալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ֆեդորովկա (Չերտկովսկի շրջան)
Ֆեդորովկա (Федоровка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Օսիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռուդնյա-Բիստրայա
2001 թվականի տվյալներով Ռուդնյա-Բիստրայա գյուղում բնակվում էր 349 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 612,28 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1835 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քվանտային կետ
Քվանտային կետերը (ՔԿ) կիսահաղորդչային մասնիկներ են մի քանի նանոմետր չափսերով, ունեն օպտիկական և էլեկտրոնային հատկություններ, որոնք տարբերվում են ավելի մեծ մասնիկներից ՝ քվանտային մեխանիկայի շնորհիվ։ Դրանք նանոտեխնոլոգիայի հիմնական թեման են։ Երբ քվանտային կետերը ճառագայթվում են ուլտրամանուշակագույն լույսով, քվանտային կետի էլեկտրոնը կարող է գրգռվել անցնելով ավելի բարձր էներգետիկ մակարդակի։ Կիսահաղորդչային քվանտային կետի դեպքում այս գործընթացը համապատասխանում է էլեկտրոնի անցմանը վալենտային գոտուց դեպի հաղորդունակության գոտի։ Լույսի ճառագայթման արդյունքում, գրգռված էլեկտրոնը կորցնելով իր էներգիան կարող է հետ անցնել վալենտային գոտու մեջ։ Լույսի ճառագայթումը (ֆոտոլյումինեսցենս) պատկերված է աջ նկարում։ Լույսի գույնը կախված է հաղորդունակության և վալենտային գոտու էներգիաների տարբերությունից։
Քվանտային կետերը երբեմն անվանում են արհեստական ատոմներ, քանի որ ունեն կապված, տարբերվող էլեկտրոնային վիճակներ, ինչպես բնականորեն առաջացող ատոմները կամ մոլեկուլները ։ Ապացուցված է, որ քվանտային կետերում էլեկտրոնային ալիքի գործառույթները նման են իրական ատոմների ։ Երկու կամ ավելի նման քվանտային կետերը միացնելով կարելի է ստանալ արհեստական մոլեկուլ նույնիսկ սենյակային ջերմաստիճանում ։
Քվանտային կետերի հավանական կիրառումը ներառում է մեկ-էլեկտրոնային տրանզիստորներ, արևային բջիջներ, LED- եր, լազերներ, մեկ ֆոտոնային աղբյուրներ  , քվանտային համակարգիչներ , բջիջների կենսաբանական հետազոտություն և  այլն։
Արտադրություն
Քվանտային կետեր ստանալու մի քանի եղանակ կա։ Հնարավոր մեթոդները ներառում են կոլոիդային սինթեզ, ինքնահավաքում և էլեկտրական պատնեշ։
Կոլոիդային սինթեզ
Կոլոիդային կիսահաղորդչային նանոբյուրեղները ստացվում են լուծույթներից ավանդական քիմիական սինթեզի միջոցով։ Հիմնական տարբերությունն այն է, որ նյութը ոչ նստում է որպես զանգվածային պինդ նյութ, ոչ էլ լուծվում է։ Բարձր ջերմաստիճանում լուծույթի նախանյութերը(պրեկուրսորները) քայքայվում են առաջացնելով մոնոմերներ, որոնք այնուհետև առաջացնում են նանոկրիստալներ։ Ջերմաստիճանը կարևոր գործոն է նանոբյուրեղների աճի օպտիմալ պայմանները որոշելու համար։ Այն պետք է լինի այնքան բարձր, որ սինթեզի ընթացքում թույլ տա ատոմներին վերադասավորվել, մինչդեռ բավականաչափ ցածր՝ բյուրեղների աճին խթանելու համար։ Մոնոմերների կոնցենտրացիան ևս մեկ կարևոր գործոն է, որը պետք է խստորեն վերահսկվի նանոբյուրեղների աճի ընթացքում։ Նանոբյուրեղների աճի գործընթացը կարող է առաջանալ երկու տարբեր ռեժիմներում՝ «ֆոկուսացվելով» և «դեֆոկուսացնելով»։ Բարձր մոնոմերային կոնցենտրացիաներում կրիտիկական չափը (չափը, որտեղ նանոբյուրեղները չեն աճում և չեն նեղանում) համեմատաբար փոքր է, ինչը հանգեցնում է գրեթե բոլոր մասնիկների աճին։ Այս ռեժիմում ավելի փոքր մասնիկներն ավելի արագ են աճում, քան խոշորները (քանի որ ավելի մեծ բյուրեղները ավելի մեծ քանակությամբ ատոմների կարիք ունեն, քան փոքր բյուրեղները), ինչը հանգեցնում է չափի բաշխման կենտրոնացմանը՝ տալով գրեթե մոնոդիսպերսացված մասնիկների հավանական բաշխում։ Չափի կենտրոնացումը օպտիմալ է, երբ մոնոմերի կոնցենտրացիան պահպանվում է այնպես, որ ներկա նանոկրիստալի չափը միշտ մի փոքր ավելի մեծ լինի, քան կրիտիկական չափը։ Ժամանակի ընթացքում մոնոմերի կոնցենտրացիան նվազում է, կրիտիկական չափը դառնում է ավելի մեծ, քան առկա միջին չափն է և բաշխումը շեղվում է ։ Գոյություն ունեն կոլոիդային մեթոդներ `բազմապիսի կիսահաղորդիչներ արտադրելու համար։ Քվանտային կետերը պատրաստվում են երկուական միացություններից, ինչպիսիք են կապարի սուլֆիդը, կապարի սելենիդը, կադմիումի սելենիդը, կադմիումի սուլֆիդը, կադմիումի թելուրիդը, ինդիումի արսենիդը և ինդիումի ֆոսֆիդը ։ Կետերը կարող են պատրաստվել նաև երրորդական միացություններից, ինչպիսիք են կադմիումի սելենիդ սուլֆիդը։ Այս քվանտային կետերը կարող են պարունակել քվանտային կետի ծավալի ներսում 100-ից 100000 ատոմ, մոտ 10-ից 50 ատոմ տրամագծով։ Սա համապատասխանում է մոտ 2-ից 10 նանոմետրի, իսկ համեմատության համար նշենք, որ 10-նմ տրամագծով գրեթե 3 միլիոն քվանտային կետեր կարող էին ծայրից ծայր տեղավորվել մարդու բութ մատի լայնքով։
Պլազմայի սինթեզ
Պլազմայի սինթեզը համարվում է ամենատարածված գազաֆազային մոտեցումներից մեկը քվանտային կետերի, հատկապես կովալենտային կապեր ունեցողների արտադրության համար  Օրինակ, սիլիցիումի (Si) և գերմանիումի (Ge) քվանտային կետերը կարող են սինթեզվել օգտագործելով ոչ ջերմային պլազմա։ Քվանտային կետերի չափը, ձևը, մակերեսը և կազմը ամբողջությամբ կարող են վերահսկվել ոչ ջերմային պլազմայում  ։ Քվանտային կետերի համար բավականին դժվար թվացող դոպինգը նույնպես իրականացվել է պլազմայի սինթեզում   ։ Պլազմայի կողմից սինթեզված քվանտային կետերը սովորաբար ունենում են փոշու տեսք, որի համար կարող է իրականացվել մակերեսի փոփոխություն։ Սա կարող է հանգեցնել քվանտային կետերի գերազանց ցրման օրգանական լուծիչներում կամ ջրում ։
Գենետիկորեն մշակված M13 բակտերիոֆագի վիրուսները թույլ են տալիս պատրաստել կենսաքիմիական կառուցվածքներ քվանտային կետերից ։ Նախկինում ցույց էր տրվել, որ գենետիկորեն մշակված վիրուսները կարող են ճանաչել հատուկ կիսահաղորդչային մակերեսներ կոմբինատոր ֆագի ցուցադրմամբ ընտրելու մեթոդի միջոցով ։ Նաև հայտնի է, որ վայրի տիպի վիրուսների հեղուկ բյուրեղային կառուցվածքները (Fd, M13 և TMV ) կարգավորվում են լուծույթի կոնցենտրացիաների, լուծույթի իոնային ուժի և լուծույթների նկատմամբ կիրառվող արտաքին մագնիսական դաշտի վերահսկողության միջոցով։ Հետևաբար, վիրուսի հատուկ ճանաչման հատկությունները կարող են օգտագործվել անօրգանական նանոբյուրեղներ պատրաստելու համար։ Օգտագործելով այս տեղեկությունները 2000 թվականին ֆագի և ZnS պրեկուրսոր լուծույթից ստեղծվեց ինքնահավաք խմբեր, որոնք թույլ տվեցին փոխել ինչպես բակտերիոֆագի երկարությունը, այնպես էլ անօրգանական նյութի տեսակը գենետիկ փոփոխության և ընտրության միջոցով։
Ծանր մետաղից զերծ քվանտային կետեր
Աշխարհի շատ տարածաշրջաններում կա ծանր մետաղների օգտագործման սահմանափակում կամ արգելք, ինչը նշանակում է, որ կադմիումի վրա հիմնված քվանտային կետերի մեծ մասն անօգտագործելի է սպառողական ապրանքների կիրառման համար։
Առևտրային կենսունակության համար մշակվել է սահմանափակ, ծանր մետաղից զերծ քվանտային կետերի շարք, որոնք կարող են պայծառ ճառագայթել սպեկտրի տեսանելի և ինֆրակարմիրի մոտ տիրույթում և ունեն նմանատիպ օպտիկական հատկություններ ինչպես CdSe քվանտային կետերի հատկություններն են։ Այս նյութերից են InP / ZnS, CuInS / ZnS, Si, Ge և C :
Պեպտիդները հետազոտվում են որպես պոտենցիալ քվանտային կետի նյութ ։
Առողջություն և անվտանգություն
Որոշ քվանտային կետեր որոշակի պայմաններում վտանգներ են ներկայացնում մարդու առողջության և շրջակա միջավայրի համար  ։ Հատկանշական է, որ քվանտային կետերի թունավորության ուսումնասիրությունները կենտրոնացվել են կադմիում պարունակող մասնիկների վրա և դեռ պետք է փորձարկվեն կենդանիների վրա անցկացվող մոդելներում ֆիզիոլոգիապես համապատասխան չափաբաժին ստանալու համար։ Նրանց հավանական թունավորության գնահատումը բարդ է, քանի որ այդ գործոնները ներառում են այնպիսի հատկություններ, ինչպիսիք են ՔԿ-ի չափը, լիցքը, կոնցենտրացիան, քիմիական կազմը, օքսիդատիվ և մեխանիկական կայունությունը։
Շատ ուսումնասիրություններ կենտրոնացվել են ՔԿ-ի ցիտոտոքսիկության մեխանիզմի վրա ՝ օգտագործելով բջջային մոդելի սխեմաներ։ Ուցադրվել է, որ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթման ազդեցությունից կամ օդով օքսիդացումից հետո, CdSe Քկ- երն ազատում են ազատ կադմիումի իոններ ոչնչացնելով բջիջները ։ Հաղորդվում է, որ II-VI խմբի ՔԿ- երը լույսի ազդեցությունից հետո առաջացնում են ռեակտիվ թթվածնի տեսակների առաջացում, ինչը, իր հերթին, կարող է վնասել բջջային բաղադրիչները, ինչպիսիք են սպիտակուցները, լիպիդները և ԴՆԹ-ն ։ Որոշ ուսումնասիրություններ ցույց են տվել նաև, որ ZnS կճեպի ավելացումը խանգարում է ռեակտիվ թթվածնի տեսակների գործընթացին CdSe Քկ-երում։ ՔԿ-ի թունավորության մեկ այլ կողմն այն է, որ կան ՔԿ-ի չափից կախված ներբջջային ուղիներ, որոնք կենտրոնացնում են այդ մասնիկները բջջային օրգաններում, որոնք անմատչելի են մետաղական իոնների կողմից, ինչը կարող է հանգեցնել ցիտոտոքսիկության ։ Բջջային միջուկում ՔԿ-ի տեղայնացմամբ պայմանավորված կան թունավորության տարբեր եղանակներ, որ կարող են ԴՆԹ-ի մուտացիա առաջացնել, որն էլ իր հերթին կառաջացնի այլ հիվանդություններ բջիջների հետագա սերնդի միջոցով։
Կիրառությունները
Քվանտային կետերը հատկապես հեռանկարային են օպտիկական կիրառման համար` դրանց բեկման ցուցիչի բարձր գործակիցի շնորհիվ ։ Նրանք գործում են ինչպես մեկ էլեկտրոնային տրանզիստորները և արտահայտում են Կուլոնի շրջափակման էֆեկտը։ Քվանտային կետերը դիտարկվում են նաև որպես քուբիթներ, որոնք էլ օգտագործվում են քվանտային ինֆորմատիկայում, և կիրառվոմ են որպես ջերմային էլեկտրիկների ակտիվ տարրեր   ։
Հատկանշական է նաև քվանտային կետերի չափի փոփոխման հնարավորությունը։ Օրինակ, ավելի մեծ քվանտային կետերն ավելի փոքր սպեկտրի տեղաշարժ ունեն դեպի կարմիրը ավելի փոքր կետերի համեմատ և ունեն ավելի փոքր արտահայտված քվանտային հատկություններ։ Եվ ընդհակառակը, ավելի փոքր մասնիկները թույլ են տալիս օգտվել առավել նուրբ քվանտային էֆեկտներից։ աջից|մինի| Սարքը, որն արտադրում է [[Լույս|տեսանելի լույս քվանտային հորերի բարակ շերտերից շերտերի վերևում գտնվող բյուրեղներին էներգիայի փոխանցման միջոցով
]]
Մոդելներ
Քվանտային կետերի օպտիկական, էլեկտրոնային և կառուցվածքային հատկությունները մոդելավորելու համար գոյություն ունեն տեսական տարբեր մոդելներ՝ քվանտամեխանիկական, կիսադասական և դասական։
Քվանտամեխանիկական
Քվանտային մեխանիկական մոդելները և քվանտային կետերի մոդելավորումը հաճախ ներառում են էլեկտրոնների փոխազդեցությունը կեղծ-պոտենցիալային կամ պատահական մատրիցների հետ ։
Կիսադասական
Քվանտային կետերի կիսադասական մոդելները հաճախ պարունակում են քիմիական պոտենցիալներ։ Օրինակ, N- մասնիկների համակարգի ջերմոդինամիկական քիմիական պոտենցիալը տրվում է այսպես․
որի էներգիայի անդամները կարելի է ստանալ որպես Շրյոդինգերի հավասարման լուծումներ։ Հզորության սահմանումը,
որտեղ պոտենցիալային տարբերությունը որոշվում է․
սա կարող է կիրառվել քվանտային կետի վրա առանձին էլեկտրոնների ավելացման կամ հեռացման միջոցով,
Քվանտային կետի քվանտային հզորությունը որոշվում է․
Դասական մեխանիկա
Քվանտային կետերում էլեկտրոնների էլեկտրաստատիկ հատկությունների դասական մոդելներն իրենց բնույթով նման են սֆերայի վրա էլեկտրոնները օպտիմալ կերպով բաշխելու Թոմսոնի խնդրին ։
Պատմություն
Քվանտային կետ տերմինը ստեղծվել է 1986 թվականին ։ Դրանք առաջին անգամ սինթեզվել են ապակե մատրիցում Ալեքսեյ Էկիմովի կողմից 1981 թվականին  , այնուհետև, կոլոիդային կասեցման մեջ Լուի Բրուսի կողմից՝ 1983 թվականին  ։ Առաջին անգամ դրանք տեսականորեն ներկայացրել է Ալեքսանդր Էֆրոսին 1982 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զարգացող տեխնոլոգիաներ Կատեգորիա:Քվանտային քիմիա
Բելյանի (գյուղ, Չեռնևցիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բելյանի գյուղում բնակվում էր 1 818 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 41,37 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեռնևցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1384 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գաղթական մայրը (հուշարձան)
Գաղթական մայրը (Immigrant Mother), բրոնզե հուշարձան՝ տեղադրված ԱՄՆի Վիսկոնսին նահանգի Միլուոքի քաղաքի Մայր տաճարի հրապարակում։ Հուշարձանի պատվանդանը կարմիր գրանիտից է։ «Գաղթական մայրը» հուշարձանը, որի հեղինակն է խորվաթ քանդակագործ Իվան Մեշտրովիչը, ներկայացնում է իր երեխաների հետ կանգնած մորը։
Նկարագրություն
Մեշտրովիչի «Գաղթական մայրը» գտնվում է Միլուուկիի Սբ. Հովհաննես ավետարանչի տաճարի դիմաց։ Հուշարձանն ունի 2 մետր բարձրություն և կանգնած է 1,3 մետր բարձրություն ունեցող պատվանդանի վրա։ Կինն մի երեխային գրկել է, իսկ մյուս երեխան կանգնած է նրա կողքին։ Քանդակի կոշտ մակեսին նկատվում են գործիքի ակնհայտ հետքեր:Պատվանդանի առջև կա արձանագրություն.
Պատմական տեղեկատվություն
Վիլյամ Ջորջ Բրյուսը (1856-1949) այն մարդն էր, որի շնորհիվ իրականացավ «Գաղթական մայրը» ստեղծումը։ Գերմանացի ծնողների զավակ Բրյուսը թերթի բիզնեսի ղեկավար էր։ Նա ստեղծեց «Բրյուս» հրատարակչությունը և հայտնի է «Միլուոքիի լսարան» (այժմ «Miller High Life Theatre») կոչվող թատրոնի զարգացման և տնօրինման իր ջանքերով։ Հարգարժան գործարարը Միլուոքի նահանգի հանձնաժողովի նախագահն էր և ջանում էր Միլուոքին դարձնել համաշխարհային նավահանգիստ, ծովային գոտի։ Նա նույնիսկ հրատարակեց Միլուոքի քաղաքի երեք հատորանոց պատմությունը ։ «Ի շնորհիվ իր նվիրյալ հանրային ծառայությանը Բրյուսը արժանացել է «Պարոն Միլուոքի» պատվավոր կոչմանը։»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հուշարձաններ Կատեգորիա:Բրոնզե արձաններ Կատեգորիա:1960 քանդակներ Կատեգորիա:Կանանց հուշարձաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հուշարձաններ Կատեգորիա:1960 հիմնադրումներ
Վեռիոռամիիսա
Վեռիոռամիիսա (Verioramõisa), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռիոռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 64 մարդ։
9-րդ ալիք (Բանգլադեշ)
9-րդ ալիք, արբանյակային հեռուստաալիք Բանգլադեշից։ Հեռարձակվում է 2011 թվականի ապրիլի 8-ից բենգալի լեզվով։ Եվրոպայիում տարածվում է անվճար «Eutelsat» արբանյակից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բանգլադեշի հեռուստաընկերություններ
Նավթալին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արոմատիկ ածխաջրածիններ Կատեգորիա:Ինսեկտիցիդներ Կատեգորիա:Նավթալիններ
(2452) Լյոտ
(2452) Լյոտ (Lyot), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 30-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,164968 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7964 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5335 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2056,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175045 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,78° անկյուն։
Մատե Դոլենց
Մատե Դոլենց (Matjaž »Mate« Dolenc, ), սլովենացի գրող և թարգմանիչ։ Նա գրում է վեպեր, պատմվածքների ժողովածուներ, մանկական գրքեր, ճամփորդական նոթեր և հոդվածներ ։
Դոլենցը ծնվել է Լյուբլյանայում` 1945 թվականին։ Նա սկսել է պատմահամեմատական գրականություն ուսումնասիրել Լյուբլյանայի համալսարանում, բայց երբեք չի ավարտել իր ուսումը։ Նա մի քանի տարի աշխատել է Մլադինայում («Երիտասարդություն», շաբաթաթերթ)՝ 1970-ականների սկզբին։ 1973 թվականից աշխատում է որպես ազատ գրող։ Նա գրել է ավելի քան երեսուն գիրք, մի քանի կինոսցենարներ և բազմաթիվ հոդվածներ։ Նա հայտնի է նաև իր դեռահասային գրականությամբ։ Սկուբա դայվինգի հանդեպ նրա կիրքը հաճախ է արտացոլվում այն թեմայում, որը նա ընտրում է իր աշխատանքների համար ։ Ադրիատիկը և նրա կղզիները դարձել են նրա բազմաթիվ գրքերի թեման, որոնք նախատեսված են ինչպես մեծահասակների, այնպես էլ երիտասարդ ընթերցողների համար։ 2008 թվականին գեղարվեստական ֆիլմեր են նկարահանվել նրա երկու ամենահաջողակ վեպերի՝ «Վամպիր Գորյանչի» և «Ծովը խավարման ժամանակ» վեպերի հիման վրա ։
1986 թվականին նա արժանացել է Լևստիկ մրցանակի (Levstikova nagrada)՝ երիտասարդ ընթերցողների համար իր «Ծովային երկիր երկաթուղային կայարանում» (Morska dežela na železniški postaji) վեպի համար ։ 1995 թվականին նա ստացել է Պրեշերնի հիմնադրամի մրցանակն (Prešernova nagrada) իր «Շունն Ատլանտիսից» (Pes z Atlantide) վեպի և «Ռոմ և շախմատ» (Rum in šah)պատմվածքների ժողովածուի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովենացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Սլովենացի գրողներ
Աստերոիդների ցանկ (301101-301200)
Աստերոիդների ցանկ (301001-301100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (301201-301300)
Յուրի Կիրիլով
Յուրի Կիրիլով (Ю́рий Вячесла́вович Кири́ллов, ), ռուս ֆուտբոլիստ, ԿԱՄԱԶ ակումբի կիսապաշտպան։
Գործունեություն
Ուֆիմսկի Իսկրա դպրոցի և Մոսկովյան Ակադեմիկ ակումբի սան է ։ Պրոֆեսիոնալ մակարդակում հանդես գալը սկսել է Սպրոտկադեմկլուբ ակումբում։ 2008 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել է Ռուսիչի ակումբ ։
2009 թվականին Սպորտկադեմկլուբ ակումբի գլխավոր մարզչի Կոստանտին Սարանիսեյի պատճառով տեղափոխվել է Խիմկի ակումբ։ Կատարել է իր նորամուտը 2009 թվականի մայիսի 3-ին Խիմկի ակումբում կատարել է իր նորամուտը Կուբան ակումբի դեմ խաղում ։ Առաջին գոլը խփել է 2009 թվականի մայիսի 16-ին 9-րդ տուրի առաջնությունում Մոսկվայի դեմ խաղում ։
2009 թվականի դեկտեմբերին դարձել է հայտնի, երբ 2010 թվականին Կիրիլովը պետք է հանդես գար Մոսկովյան Դինամո ակումբում ։ 2010 թվականի մարտից նոյեմբերը վարձավճարային հիմունքներով հանդես է եկել Վլադիկավկազի Ալանիա ակումբում։ 2011 թվականի ձմռանը կնքել է պայմանագիր Կռիլյա Սովետով ակումբի դեմ խաղում։
2011 թվականի ապրիլի 2-ին կատարել է իր նորամուտը Կռիլյա Սովետով ակումբի կազմում տնային խաղում Ամկար ակումբի դեմ խաղում։ 2011/12 թվականի մրցաշրջանի ավարտին ՖԱԼ առաջնությանը, վարձավճարային հիմունքներով հանդես է եկել Ուրալ ակումբում ։ 2012 թվականի օգոստոսի 2-ին պաշտոնապես դարձել է Ուֆա ակումբի խաղացող ։
Բակլանովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Բակլանովո (Бакланово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լոուրենս Փաուեր
Լոուրենս Փաուեր (Lawrence Power, ), անգլիացի ալտահար։ Հանդես է գալիս որպես սոլո ալտահար և որպես կամերային երաժիշտ։
Կարիերա
Սկզբում Փաուերը ջութակ էր նվագում։ 11 տարեկանից նա սկսում է ուսումը Գիլդհոլի երաժշտական դպրոցում (ալտով)։ Այնուհետև նա սովորում է Ամերիկայի Ջուլլիարդ Համալսարանում՝ Քարեն Թութթլի դասարանում։ 1999 թվականին նա նվաճել է Վիլլիամ Փրիմրոուզի ալտահարների մրցույթի առաջին մրացանակը, 2000 թվականին Ֆրանսիայում անցկացվող Մորիս Վիոյի անվան ալտահարների մրցույթի 3-րդ մրցանակը։ Նա տարբեր երկրներում տալիս է վարպետության բազմաթիվ դասեր։ 2003 թվականին նրան առաջարկել են դառնալ Բեռլինի Ֆիլհարմոնիկ Նվագախմբի առաջին ալտահարը, բայց նա մերժել է առաջարկը։
Նա հանդես է գալիս տարբեր փայլուն նվագախմբերի հետ։ Կամերային երաժշտություն նվագում է աշխարհի շատ հայտնի կատարողների հետ։
Ֆիլիպպովսկի (Չերտկովսկի շրջան)
Ֆիլիպպովսկի (Филипповский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Մանկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Պորիվայկա
Պորիվայկա (Порывайка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի աջ ափին՝ 339 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Հարիսոն Բարնս
Հարիսոն Բրայս Ջորդան Բարնս (Harrison Bryce Jordan Barnes, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի «Գոլդեն սթեյթ Ուորիորս» ակումբում։ «Ուորիորսի» կազմում 2015 թվականին ճանաչվել է NBA-ի չեմպիոն։ 2010 թվականին Scout.com-ը և ESPNU-ն 100 լավագույն բասկեբոլիստների ցանկում Հարիսոն Բարնսին հտկացրել են առաջին, իսկ Rivals.com-ը՝ երկրորդ տեղը ։ 2016 թվականի հուլիսի 7-ին չորս տարով, 94 միլիոն ամերիկյան դոլարի պայմանագիր է կնքել «Դալլաս Մավերիքս»ի հետ ։ ԱՄՆ-ի օլիմպիական հավաքականի կազմում դարձել է 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Հույն Զոռբա (ֆիլմ)
«Հույն Զոռբա» (Zorba The Greek, Αλέξης Ζορμπάς),  1964 թվականին նկարահանված գեղարվեստական ​​ֆիլմ, որի ռեժիսորը Միխալիս Կակոյաննիսն է՝ նկարահանված Նիկոս Կազանձակիսի համանուն վեպի հիման վրա։
Ֆիլմը երեք անգամ ստացել է « Օսկար » մրցանակ։
Սյուժե
Հունաստան է գալիս հույն ծագմամբ երիտասարդ անգլիացի գրող Բազիլը։ Նա հանդիպում է Զոռբա անունով մի հույնի և ասում նրան, որ գնում է Կրետե, որտեղ հորից ժառանգել է հողամաս և հանք։ Նա երազում է վերածնել ածուխի արդյունահանումը և, հնարավոր է, հաղթահարել ստեղծագործական ճգնաժամը։ Զոռբան համոզում է Բազիլին, որ իրեն իր հետ տանի Կրետե։ Բազիլն ու Զոռբան բախվում են տեղացիների դաժան սովորույթներին, և միայն ընկերությունն է նրանց օգնում հաղթահարել ծագած բոլոր խնդիրները։
Սիրտակի
Սիրտակի պարին ուղեկցող մեղեդին, որը Զոռբան և Բազիլը կատարում են ֆիլմի վերջում, գրել է Միկիս Թեոդորակիսը հատուկ այս ֆիլմի համար։ Ինչպես մեղեդին, այնպես էլ պարը նախկինում հայտնի չէին Հունաստանում։ Էնթոնի Քուինը հիշում է, որ նախորդ օրը ոտքի կոտրվածք ես ստացել և թեև կարող էր դիմանալ առանց գիպսակապի, սակայն չէր կարող պարի ժամանակ ցատկել, ինչպես պահանջվում էր սցենարով։ Նա հանգստացրել է հուսահատ ռեժիսորին՝ ասելով․ Հետագայում Կակոյանիսը հարցրել է նրան, թե ինչպես է կոչվում այդ պարը, ինչին Քուինը պատասխանել է.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հունական ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր
Կուզմինովկա (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)
Կուզմինովկա (Кузьминовка, Кузьминовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 78 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1916 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր