cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆայաս (Վալենսիա)
Հատուկ սեսիա
Ֆայասի տոնակատարության ծրագիրը կենտրոնացած է ամենալավ Նինոտի մրցույթի շուրջ։ Շաբաթվա վերջում ընտրվում է մրցույթում հաղթած տիկնիկը` Ninot Indultat, որը միակն է, որ այրման ենթակա չէ։ Այդպիսով Վալենսիայի բնակիչները ընդունում են, որ Նինոտը կարող է դառնալ արվեստի գործ։ Հատուկ սեսիան շնորհում է մրցանակներ և մեկ պարգևատրում քաղաքապետարանի կողմից։ Առաջին մրցանակը առավել հեղինակավոր մրցանակն է, որին կարող է արժանանալ ցանակացած ֆայա։ Մնացած Նինոտներն արժանանում են տարբեր կարգի մրցանակների (18 ըստ 2017 թվականի տվյալների), որը որոշվում է տվյալ ֆայայի ներդրած գումարներին համապատասխան։
Բոլոր տարիների հաղթած Նինոտները տեղափոխվում են Վալենսիայի Ֆայերո (Fallero) թանգարան։
Ի գիտություն
Իսպանիայում հրավառությունների վերաբերյալ գործող օրենքը չի սահմանում հատուկ խստություններ, ինչպես այլ երկրներում է ։ Փառատոնի ժամանակ կարելի է այս ու այնտեղ տեսնել հրշեջների, որոնք փութաջան հետևում են կրակներին և փորձում են հսկել այն ու մաքրել խարույկների մնացորդները։ Ցանկացած տեղ կարող է հանկարծակի հնչել պայթյուն կամ հրդեհ բռնկվել։
Ստուգաբանություն
Փառատոնի Falles անվանումը դա վալենսերեն falla (լատիներեն` ջահ) բառի հոգնակին է։ Իսպանացիներն ասում են Ֆայես կամ Լաս Ֆայես։ Բառածանցումը հետևյալն է.
Վերխնեկամսկի շրջան
Վերխնեկամսկի շրջան (Верхнекамский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրս ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 10370 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բասկունչակ
Բասկունչակ, աղի լիճ Աստրախանի մարզում, Վոլգայից 50 կմ արևելք (ՌՍՖՍՀ)։ Մակերեսը՝ 106 կմ2, օվկիանոսի մակարդակից ցածր է 19, 5 մ՝․ Բասկունչակի գոգավորությունը կոմպենսացիոն մուլդ է՝ ընկած Մեծ Բողդո աղագմբեթից հարավ։ Այլ տվյալներով առաջացել է աղագմբեթի տեղում, որը քայքայվել է Կասպից ծովի վերջին տրանսգրեսիայի հետևանքով։ Սնվում է աղի աղբյուրներից ու տեղումներից։ Այստեղ արդյունահանվում է մեծ քանակությամբ կերակրի աղ (տարեկան մոտ 4 մլն տ), հանույթը մեքենայացված է։
Կատեգորիա:Աղի լճեր
Դորա Լաբետ
Դորա Լաբետ (Dora Labbette, ), անգլիացի սոպրանո։ Զբաղվել է և՛ համերգային, և՛ օպերային գործունեությամբ։ Համագործակցելով սըր Թոմաս Բիչեմի հետ՝ Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում հանդես է եկել Լիզա Պերլի կեղծանունով՝ որպես իտալացի երգչուհի։ Բացի մասնագիտական հարաբերությունները, Բիչեմի հետ նաև սիրավեպ է ունեցել ու մեկ որդի։
Կենսագրություն
Դորոթի Բելլա Լաբետը ծնվել է Լոնդոնի Պերլի արվարձանում և երկաթուղային բեռնակրի դուստր էր ։ Սովորել է երաժշտության ու թատրոնի Գիլդհոլյան դպրոցում, որտեղ արժանացել է Մելբայի կրթաթոշակին, տարվա լավագույն ուսանող տիտղոսին ու նաև Հեյլբութի կրթաթոշակին ։ Դասերի է հաճախել Լիզա Լեհմանի մոտ, որը նրան ծանոթացրել է իմպրեսարիո Վիլյամ Բուզեի հետ, որն էլ նրա հետ «պարահանդեսներին ու կիրակի երեկոյան համերգներին» երգելու պայմանագիր է կնքել ։ Լոնդոնի Վիգմոր Հոլ համերգասրահում դեբյուտը կատարել է 1917 թվականին, իսկ 1918 թվականի ապրիլին՝ ամուսնացել Թագավորական ինժեներների կորպուսի զինվոր, կապիտան Դեյվիդ Ռոջերսոն Ստրանգի՝ նկարիչ Վիլյամ Ստրանգի որդու հետ ։ Զույգն ունեցել է մեկ երեխա՝ 1919 թվականի ապրիլի 18-ին ծնված Ջոան Ստրանգը։ Ամուսինը ցանկանում էր, որ կինը թողնի երաժշտական կարիերան, սակայն վերջինս հրաժարվել է ու տասնինը ամսվա ամուսնությունից հետո հեռացել ամուսնուց՝ երգելը շարունակելու համար ։ Ունեցել է մենահամերգային ու օրատորիայի երկար կարիերա, որի ընթացքում հանդես է եկել Լոնդոնում և գավառներում ։ 1933 թվականին Ֆրեդերիկ Դիլիուսի «Idyll »-ի առաջին ներկայացման սոպրանո մենակատարն էր ։
1934 թվականին Օքսֆորդում Ժան Ֆիլիպ Ռամոյի «Կաստոր և Պոլուքս» օպերայում դեբյուտով հանդես գալուց հետո 1935 թվականին Պուչինիի «Բոհեմ» օպերայում ստանձնել է Միմիի դերը՝ օգտագործելով «Լիզա Պերլի» իտալական անունը (ի պատիվ իր ծննդավայրի)։ Սակայն մամուլն ու հանդիսատեսը երկար ժամանակ չեն խաբված մնացել, քանի որ շատ արագ նրան ընդունել են որպես օպերային երգչուհու ։
Հետագայում մի հարցազրույցի ժամանակ պարզաբանել է, որ անհնար է եղել համերգային երգացանկից անցնել օպերայի։ «Ինչ վերաբերում է «Մեսիային», «Աշխարհի արարմանը» և «Էլիջային», դրանց գլխավոր հատվածները օրատորիաներում երգել եմ հարյուրավոր անգամներ, մինչև հասկացել եմ, որ կպայթեմ, եթե ինձ նորից խնդրեն դրանք երգել։ Միանգամայն անհույս ու բոլոր ավանդույթներին դեմ էր, որ համերգային բեմերում հանդես եկած երգչուհին երազի հայտնվել օպերային բեմում» ։ Քննադատ Նևիլ Կարդուսը նրա մասին գրել է․ «Լիզա Պերլին լավագույնն է մեր Միմիների մեջ և փակման տեսարանում կարող է համառ քննադատի կոկորդը հուզմունքով լցնել» ։
Օպերային այս հաջողությունից հետո մեկնել է Փարիզ և վարպետացել Կլոդ Դեբյուսիի «Պելեաս և Մելիսանդե» օպերայում, հետագայում Մելիսանդեի դերերգով հանդես գալով Վիշի և Բորդո քաղաքներում ու հաջորդ ամռանը՝ Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում։ 1937 թվականի աշնանը Միմիի դերակատարմամբ հանդես է եկել Բեռլինում, Մյունխենում ու Դրեզդենում։ Բեռլինում առաջին ներկայացումից հետո նրան հանձնարարվել է «Մինյոն» օպերան երգել գերմաներեն ։ Օպերային նրա այլ կատարումների թվում էին՝ Դեզդեմոնան «Օթելլո» օպերայից, Ջուլիետը «Ռոմեո և Ջուլիետ» օպերայից , Մարգուերիտը «Ֆաուստ» օպերայից ։
«New Grove Dictionary of Opera » բառարանում Լաբետի մասին գրված է․ «Նրա ձայնն անկեղծ է, մաքուր ու երիտասարդ, նա հրաշալի դերասանուհի է»։ Կատարել է գրամոֆոնային բազմաթիվ ձայնագրություններ, այդ թվում «Մեսսիան» ամբողջությամբ՝ դիրիժոր Թոմաս Բիչեմի ղեկավարությամբ, որի հետ տասներեք տարվա սիրավեպ է ունեցել, որի արդյունքում ծնվել է Պոլ անունով որդին ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմն ընդհատել է նրա լոնդոնյան կարիերան և վերջին օպերային ներկայացումները եղել են «Carl Rosa Opera Company» ընկերության հետ շրջագայությունների ընթացքում։ Վերջին անգամ համերգային կատարմամբ հանդես է եկել «Աշխարհի արարումը» օպերայում 1940 թվականին Սիդնեյում Բիչեմի հետ ։
Նշումներ
Lucas, John. Thomas Beecham – An Obsession with Music, Boydell Press, 2008, ISBN 978-1-84383-402-1
Մերի Բելոու
Մերի Բելոու (Mary Balogh,), բրիտանացի ժամանակակից գրող, 19-րդ դարի Անգլիայի պատմության թեմայով սիրային վեպերի հեղինակ։
Կենսագրություն
Մերին ծնվել է Սուոնսիում՝ հետպատերազմյան Ուելսում՝ Արթուր և Միլդրեդ Ջենկինսների ընտանիքում։ Մեծ քրոջ՝ Մոյրիի հետ առաջվա պես պահպանվել են ընկերական և ջերմ հարաբերությունները։ Քույրն ընդամենը երկու տարով է մեծ Մերիից։ Երկուսն էլ մանուկ հասակից եղել են ֆանտազյոր, հորինող և գրքամոլ։ Քույրերը մեծացել են սիրո և քնքշության մթնոլորտում, և ծնողների շնորհիվ ստացել լավ կրթություն, չնայած նրան, որ այդ ժամանակ Բրիտանիայում կրթությունը կարևոր չէր համարվում աղջկա համար։
Գրող դառնալը Մերի Բելոուի բաղձալի երազանքն էր դեռ մանուկ հասակից, երբ նա և քույրը հորինում էին բազմաթիվ պատմվածքներ։ Բայց ուսուցչուհու աշխատանքը, այնուհետև ընտանեկան հոգսերը նրանից շատ ժամանակ էին խլում, և միայն այն ժամանակ, երբ կրտսեր դուստրը դարձավ վեց տարեկան, նա զգաց, որ արդեն բավականաչափ ժամանակ ունի սիրելի գործով զբաղվելու համար։
Մերի Բելոուն շատ էր սիրում Ջորջետ Հեյերի վեպերը ։ Նա լիակատար երանությամբ էր ընկղմվում այն աշխարհի մեջ, որը մինչ այդ իրեն հայտնի էր միայն Ջեյն Օստինի վեպերից։ Բելոուն գիտեր, որ եթե երբևէ ձեռնամուխ լինի գրելու, ապա իր գրքերում կվերստեղծի ռեգենտության ժամանակաշրջանի Անգլիայի ռոմանտիկ աշխարհը։
Գործունեություն
Կրթություն ստանալուց հետո Մերին Կիպլինգում (Կանադայի Սասկաչևան նահանգ) համաձայնագիր ստորագրեց ուսուցչուհու աշխատանքի համար։ Այստեղ նա հանդիպեց իր ապագա ամուսնուն՝ ֆերմեր Ռոբերտ Բելոուին (այնուհետև դարձել է շտապ օգնության վարորդ)։ Նրանք ունեն երեք երեխա։ Ավագ դուստրը՝ Ժակլինը, մոր քարտուղարուհին է ։ Մերին իր առաջին վեպը՝ «A Masked Deception»-ը («Խաբուսիկ դիմակ»), գրել է խոհանոցի սեղանի մոտ, երբ ընտանիքը ընթրիքից հետո պտտվում էր նրա շուրջը։ Գիրքն ավարտել է երեք ամիս անց, և տպագրել 1985 թվականին։ Այս վեպի համար Մերի Բելոուն արժանացել է «Romantic Times» պատվավոր մրցանակին՝ որպես տարվա լավագույն նոր գրող։
1988 թվականին ավարտեց ուսուցչուհու աշխատանքը՝ կենտրոնանալով գրական կարիերայի վրա։ Դրան հաջորդեցին շատ վեպեր և տարատեսակ մրցանակներ, և ներկայումս Մերի Բելոուն ավելի քան ութսուն վեպերի հեղինակ է և ժանրի ճանաչված դասական։
Ջորջետ Հեյերի ստեղծագործությունների հանդեպ սերը չէր կարող չարտացոլվել նրա ստեղծագործություններում, որոնցում հաճախ է անդրադարձել տղամարդու և կնոջ միջև ֆիզիոլոգիական և սեռական հարաբերություններին։ Բելոուի նախընտրած սյուժետային սխեման բռնի կամ ֆիկտիվ ամուսնությունն է, որի մեջ մտնելով՝ զույգը սկզբում օտարացում է զգում, այնուհետև տոգորվում է փոխադարձ զգացմունքներով։
Մրցանակներ
«Romantic Times Career Archivement Award» մրցանակ (լավագույն հեղինակ) Հաղթող
«Romantic Times Rewiewer’s Choice Award» մրցանակ (լավագույն վեպ ) Հաղթող
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ
Շևչենկոյի փողոց (Տագանրոգ)
Շևչենկոյի փողոց (Улица Шевченко), փողոց ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական պատմական մասում։ Անվանված է ուկրաինացի անվանի բանաստեղծ Տարաս Շևչենկոյի պատվին։
Աշխարհագրություն
Փողոցն ամբողջությամբ գտնվում է քաղաքի պատմական կենտրոնում։ Սկսվում է Չեխովի և Հունական փողոցների խաչմերուկից, այնուհետև ձգվում է դեպի արևմուտք` հատվելով Գարիբալդիի, Նեկրասովի, Դոբրոլյուբովի, Ուկրաինական, Տուրգենևի և այլ նրբանցքների հետ։ Դոնի նրբանցքը հատելուց հետո, փողոցը թեքվում է դեպի հյուսիս-արևմուտք, հատում Կրասնի, Կոմսոմոլսկի, Գոգոլի և Սմիռնովի նրբանցքները, որից հետո ավարտվում է Լագերնի նրբանցքի հետ խաչմերուկում։
Երկարությունը 3610 մ է։
Պատմություն
Անվանված է ուկրաինացի անվանի բանաստեղծ Տարաս Շևչենկոյի պատվին 1923 թվականին։ Նախկին անվանումը` Միխայլովյան փողոց, տրված է եղել Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցու (նախկին Սուրբ Երրորդություն) պատվին, որը գտնվել է փողոցի սկզբնամասում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Թավշե արջուկ
Թավշե արջուկ, 20-րդ դարի և 21-րդ դարասկզբի ամենասիրված ու տարածված խաղալիքներից է փափուկ նյութից խաղալիք արջուկը։ Արևմտյան Եվրոպայում ու Ամերիկայում այն հայտնի է հիմնականում «Թեդդի» անունով (teddy bear, Teddybär)՝ ավանդաբար նույնականացնելով ԱՄՆ նախագահ Թեոդոր Ռուզվելտի հետ։
Պատմություն
1902 թվականին ԱՄՆ նախագահ Թեոդոր Ռուզվելտը որսի ժամանակ խնայեց ծառին կապված ամերիկական սև արջին, որին ուժասպառ էին արել որսաշները։ Ռուզվելտին հրավիրել են կրակել որսի վրա։ Նա հրաժարվեց կրակել՝ մեկնաբանելով, որ դա «ոչ սպորտային է», բայց հրամայեց կրակել արջի վրա, որպեսզի դադարեցվեն նրա տառապանքները։ Պատմությունը լուսաբանվեց լրագրային ծաղրանկարներում, բայց ժամանակի ընթացքում հարմարեցվեց, և արջը վերածվեց արջուկի։
Ռուսերենում հաստատվել է «Թավշե արջուկ» անունը, թեև հիմա ոչ բոլոր խաղալիք արջերն են պատրաստվում թավիշից։ 20-րդ դարի սկզբի ⟨մինչև երկրորդ համաշխարհային պատերազմի արտադրության⟩ տարբեր եվրոպական և ամերիկյան ընկերությունների արջուկները հավաքածուների տարածված նմուշներ են։ Մի անգամ փոքրացված չափսերով արջուկի ծաղրանկարներից մեկը տեսավ Մորիս Միչտենի՝ Ռուսաստանից արտագաղթած կինը ⟨իսկական անունը՝ Միխայիլ Միշիմ⟩ :
Մյուս վարկածի համաձայն՝ առաջին արջուկը պատրաստել է Մարգարիտա Ստայֆը՝ իր զարմիկ Ռիչարդի մտահղացմամբ, որը 1902 թվականին նախագծել է առաջին թավշյա արջուկը՝ թավշյա թևերով։ 1903 թվականին Լեյպցիգի խաղալիքների ցուցահանդեսում մի ամերիկացի պատվիրեց միանգամից երեք հազար օրինակ, իսկ 1904 թվականին Սենտ-Լուիսի ցոցւահանդեսում վաճառվել էր արդեն տասներկու հազար արջուկ, ինչի համար Մարգոն և Ռիչը ստացել են ոսկե մեդալ։
Թեդդիների հավաքածուների ստեղծում
Այժմ աշխարհում հաշվվում է շուրջ 20 թանգարան, որոնք նվիրված են թավշե արջուկներին, և այդ խաղալիքի մի քանի տասնյակ հազարավոր կոլլեկցիոներ։ Հատուկ նրանց համար թողարկվում են սահմանափակ քանակությամբ թավշե արջուկներ, օրինակ՝ «Steiff», «Dean’s», «Merrythought» ընկերությունները, կամ ժամանակակից նկարիչ-թեդդիստների յուրահատուկ արջուկները, որոնք ստեղծվում են եզակի օրինակով։ «Christie's» ընկերությունը պարբերաբար անցկացնում է աճուրդներ, որոնցում ցուցադրվում են միայն թավշյա արջուկներ։ Ամենաթանկ Թեդդի արջուկը անգորական այծի մորթուց պատրաստված խաղալիքն է, որը պատրաստվել է 1929 թվականին։ Այն վաճառվել է 90 հազար ԱՄՆ դոլարով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաղալիքներ ըստ տասնամյակի Կատեգորիա:Խաղալիքներ
Իպոմեա խոշորածաղիկ
Իպոմեա խոշորածաղիկ, արտակարգ արագաճ միամյա լիանա՝ 2-3 մ բարձրությամբ և լայն սրտաձև տերևներով։ Տարբեր գունավորում ունեցող ձագարաձև ծաղիկները բացվում են միայն առավոտյան։ Սովորաբար ծաղկում է հուլիսից մինչև սեպտեմբեր-հոկտմբեր ամիսներ։ Ծագում է Հարավային Ամերիկայից։ Պատկանում է պատատուկազգիների ընտանիքին։ Իպոմեան լավ է աճում տաք, արևոտ քամիներից պաշտպանված վայրերում։ Գերադասում է հզոր, սննդանյութերով և կրով հարուստ, ստրուկտուրային սևահողերը։ Լավ է աճում առատ ոռոգման և օժանդակ սնուցում տալու դեպքում։ Ունի բազմաթիվ տեսակներ, որոնք միմյանցից տարբերվում են ծաղիկների գույնով, ձևով, տերևների չափերով։ Մշակության մեջ հաճախ է հանդիպում նաև ծիրանագույն իպոմեան, որն ունի նաև լիաթերթիկ ծաղկավոր և խայտաբղետ տերևավոր այլատեսակներ։ Հատկապես բարձր է գնահատվում լազուրային իպոմեան (ռուբրոցերուլեա), որի երկնագույն ծաղիկները արտակարգ գեղեցիկ են։ Սերմերը ցանում են ապրիլի վերջին-մայիսին սկզբին՝ կիսաստվերոտ ջերմոցներում։ Սերմաբույսերը վերատնկում են թաղարներում, 3-ական միասին։ Սածիլները հողագնդով դաշտ են տեղափոխում ուշ գարնանային ցրտահարությունների վտանգն անցնելուց հետո։ Օգտագործվում է ուղղաձիգ կանաչապատման նպատակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պատատուկազգիներ
Եվգենիա Կոնրադի
Կենսագրություն
Ծնվել է ազնվականի ընտանիքում։ Ստանալով տնային լավ կրթություն՝ 1858 թվականին աշխատանքի է անցել Մոսկվայի կանանց դպրոցում որպես դասարանի դասղեկ և անգլերենի ուսուցիչ։
Գրական և լրագրողական գործունեություն
Սկզբում Կոնրադին զբաղվել է ֆրանսերեն և գերմաներեն լեզուներով ստեղխագործությունների թարգմանություններով։ 1865 թվականին ռուսերենով լույս է տեսել նրա առաջին բնօրինակ հոդվածը «Ստրկության զարգացումը Ամերիկայում» վերնագրով։
Որոշ ժամանակ անց Կոնրադին միացել է ակտիվ աշխատող լրագրողների շարքին։ 1866 թվականից սկսած եղել է «Կանանց տեղագիր» նոր ամսագրի ակտիվ աշխատակից։
1868 թվականից զբաղվել է «Նեդելյա» շաբաթաթերթի խմբագրմամբ։ Հրապարակել է օտար հասարակության կյանքի մասին մի շարք ակնարկներ։
1869 թվականին Պավել Գայդեբուրովի և Յուրի Ռոսելի հետ դարձել է այդ թերթի սեփականատերը։ Նա հոդվածներ է հրապարակել դաստիարակության, կանանց հավասար իրավունքների և աշխատանքային հարցերի վերաբերյալ`«Ծնողների և դաստիարակության տեղեկագրում» և «Հյուսիսային պարբերականում»։ 1872 թվականին գրականագետ Պավել Գայդեբուրովի հետ համատեղ թողարկել է «Ռուսական հասարակական հարցեր» ժողովածուն։
19-րդ դարի 60-ական թվականների կանանց շարժման ընթացքում հանդես է եկել որպես ձախ ուղղության առաջնորդներից մեկը։ 1868 թվականի հունվարի 2-ին Կոնրադին կանանց խմբակի անունից նամակով դիմել է Սանկտ Պետերբուրգում հավաքված ռուս բնագետների առաջին համագումարին և հրապարակավ բարձրացրել կանանց համակարգված կրթության անհրաժեշտության հարցը։
Նրա մահից հետո, 1899 թվականին, Կոնրադիի ստեղծագործությունները հրատարակվել են երկու հատորներում։ Առաջին հատորում նրա գլխավոր աշխատությունն է՝ «Մոր խոստովանությունը»։
Վերխոշիժեմյեի շրջան
Վերխոշիժեմյեի շրջան (Верхошижемский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վերխոշիժեմե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2415 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9200 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վլադիմիր Զույկով
Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Զույկով (Владимир Николаевич Зуйков, ), խորհրդային ռուս բեմադրող նկարիչ և նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, գրաֆիկ, նկարազարդող։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1989)։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Զույկովը ծնվել է 1935 թվականի հունվարի 27-ին Մոսկվայում։ 1956 թվականին Մոսկվայի Վլադիմիր Պոտյոմկինի անվան քաղաքային մանկավարժական ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ուսուցիչ դպրոցում, զբաղվել է նկարազարդմամբ տարբեր հրատարակություններում, ամսագրերում և թերթերում։
Բրեմենի ռատուշա
Բրեմենի ռատուշա (Bremer Rathaus), գոթական նշանավոր կառույց Գերմանիայի Բրեմեն քաղաքում, այսպես կոչված «վեզերյան վերածննդի» (Վեզեր գետի անունից) ամենավառ օրինակներից մեկը։ 2004 թվականի հուլիսին քաղաքի մեկ այլ խորհրդանիշի՝ Ռոլանդի արձանի հետ ընդգրկվել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Ռատուշայի շենքը սենատի նստավայրն է. այստեղ են գտնվում Սենատի նախագահի և հանզայական ազատ քաղաք Բրեմենի բուրգոմիստրի (քաղաքապետ) աշխատասենյակները։
Վլադիմիր Զույկով
Կենսագրություն
1967 թվականին սկսել է աշխատել «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում որպես բեմադրող նկարիչ։
Շո (Արդենների գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 766 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.08 կմ² տարածք։
Բրեմենի ռատուշա
Բրեմենի ռատուշան գտնվում է Հին քաղաքի կենտրոնում։ Նրա դիմաց է գտնվում Շյութինգը, իսկ անմիջապես շենքի առաջ Ռոլանդի արձանն է։ Ռատուշայի աջ կողմում են տեղակայված Բրեմենի տաճարը, Բիսմարկ արձանը և քաղաքային խորհրդարանի ժամանակակից շենքը։
Շո (Արդենների գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 38 կմ հյուսիս։
Բրեմենի ռատուշա
Ռատուշայի ձախ կողմում Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի եկեղեցին է։ Կառույցի արևմտյան պատի մոտ տեղադրված է Գերհարդ Մարքսի հեղինակած Բրեմենյան երաժիշտների քանդակը։
Շո (Արդենների գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Բրեմենի ռատուշա
Պատմություն
1400-ական թվականներին օրավուր ծաղկող Բրեմեն քաղաքի իշխանությունները ռատուշայի շենքի կառուցման որոշում են ընդունել։ Գոթական երկհարկ շինությունը՝ Վերին և Ներքին մեծ սրահներով, կառուցվել է 1405-1410 թվականներին։ Շենքի հյուսիսային մասում եղել են առանձին սենյակներ։ Ռատուշայի նոր շենքի հետ Շուկայի հրապարակում հայտնվել են կայսեր և յոթ կուրֆյուրստների քանդակները, իսկ ռատուշայի արևելյան ու արևմտյան պատերի մոտ՝ մարգարեների ու իմաստունների քանդակները։ Աշտարակի ատամնավոր աշտարակը և պաշտպանական բաց սրահը չեն պահպանվել։
Վլադիմիր Զույկով
Կենսագրություն
Աշխատել է նկարված մուլտիպլիկացիայի բնագավառում։ Ֆիլմերի մեծ մասն ստեղծել է ռեժիսորներ Ֆեոդոր Խիտրուկի, Վալերի Ուգարովի, Վլադիմիր Մորոզովի, Նատալյա Գոլովանովայի, Գենադի Սոկոլսկու, Նաթան Լերների և այլոց հետ միասին։ Մասնակցել է ավելի քան 30 անիմացիոն ֆիլմերի ստեղծմանը։
Շո (Արդենների գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 524 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 387-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 137։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 387 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 349 անձ (202 տղամարդ և 147 կին)։ Գործազուրկ են եղել 38 անձ (13 տղամարդ և 25 կին)։ 137 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 49-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Բրեմենի ռատուշա
Պատմություն
1600 թվականին Բրեմենի սենատը հաշվարկել է, որ գոթական ռատուշայի համեստ արտաքինը չի համապատասխանում ներկայացուցչական պահանջներին, և որոշում է ընդունել այն վերակառուցելու մասին, որն իրականացվել է վեզերյան վերածննդի ոճով 1608-1612 թվականներին։ Նախագծի հեղինակն է եղել բրեմենցի ճարտարապետ Լյուդեր ֆոն Բենտհայմը։ Շինության պատուհանները մեծացվել են, իսկ շինության միջին հատվածը՝ քանդվել։ Վերակառուցման արդյունքում շենքում հայտնվել է ապակյա էրկե՝ պսակված ֆլամանդական ճակատամասով։ Ռատուշայի՝ վեզերյան վերածննդի ոճով ճակատամասը զարդարված է բազմաթիվ բարձրաքանդակներով և մարդկանց, հրեշտակների ու հեքիաթային կենդանիների քանդակներով։ Ճակատամասի դեկորատիվ տարրերը ստեղծվել են վերածննդի շրջանի նեդերլանդցի վարպետների՝ Հանս Վրեդեման դե Վրիսի, Հենդրիկ Գոլցիուսի և Յակոբ Ֆլորիսի նախագծերով։
Շո (Արդենների գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Բրեմենի ռատուշա
Պատմություն
Ժամանակի հետ շենքին կից ի հայտ են եկել տարբեր կառույցներ։ 1909-1913 թվականներին հին շենքի մոտ կառուցվել է Նոր ռատուշան՝ նեովերածննդի ոճի պղնձե տանիքով։
Վլադիմիր Զույկով
Կենսագրություն
1972 թվականից զբաղվել է գրքերի նկարազարդումներով։ 1996-2005 թվականներին դասավանդել է Անիմացիոն արվեստի մանկական դպրոցում։
Բրեմենի ռատուշա
Պատմություն
Շնորհիվ բրեմենցիների անձնազոհության՝ Բրեմենի ռատուշայի շենքն ամբողջովին պահպանվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ռմբակոծությունների ժամանակ այն դեպքում, երբ քաղաքի շինությունների 60 %-ն ավերվել է։ Պատմական շենքի վերջին վերականորոգումն իրականացվել է 2003 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում Կատեգորիա:Գոթական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Գերմանիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի շենքեր և կառույցներ ըստ քաղաքի
Վլադիմիր Զույկով
Կենսագրություն
2002 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում՝ անիմացիոն կինոյի ռեժիսուրայի ամբիոնում։
Երկար տարիներ համագործակցել է հրատարակչությունների հետ, նկարազարդել է մանկական գրքեր, որոնց շարքում եղել են Կիր Բուլիչովի, Աստրիդ Լինդգրենի, Ալան Ալեքսանդր Միլնի, Գրիգորի Օստերի, Օտֆրիդ Պրոյսլեր, Օսկար Ուայլդի, Աննի Շմիդտի ստեղծագործությունները։ Շատ է աշխատել «Знание — сила» և «Химия и жизнь» գիտահանրամատչելի ամսագրերի հետ։
Վլադիմիր Զույկովի աշխատանքները պահվում են թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում և արտասահմանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ
Ավստրիայի Անշլյուսի հանրաքվե
Դեռևս ռեֆերենդումից մեկ ամիս առաջ՝ մարտի 12-ին, գերմանական ծայրահեղական զորքերը գրավել էին Ավստրիան՝ այնտեղ հաստատելով իրենց վարչակարգը և քաղաքական նման պայմաններում հանրաքվեի անցկացումը կրում էր ձևական բնույթ։
Հանրաքվեի արդյունքները հայտարարվել են հաջորդ օրը՝ ապրիլի 13-ին։ Արդյունքում՝ հանրաքվեի մասնակիցների ճնշող մեծամասնությունը (99.73%) քվեարկում են Գերմանիային միանալու օգտին ։
Նախապատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Հաբսբուրգների կողմից կառավարվող Ավստրո-Հունգարական հսկայածավալ կայսրությունը հիմնահատակ կործանվում է։ Որպես վերջինիս իրավահաջորդ գլխավոր պետություն սկսում է հանդես գալ Ավստրիայի Հանրապետությունը, որը նպատակ ուներ վերականգնել իր նախնինների փառքը՝ միավորելով գերմանական բոլոր պետություններին։
Սակայն ի հակադրություն սրա 1919 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Ավստրո-Հունգարիան, Մեծ Բրիտանիան, Հունգարիան, Իտալիան, Միացյալ Նահանգները և Ճապոնիան Սեն Ժերմենում ստորագրեցին հաշտության պայմանագիր, որը վերջնականապես կազմալուծեց Ավստրո-Հունգարիան և արգելեց Ավստրիայի միացումը Գերմանիային։ Այն սահմանափակում էր Ավստրիայի զինված ուժերը և պարտավորեցնում նրան վճարել մեծաթիվ ռեպարացիաներ։
Քարոզարշավ
Սեն Ժերմենի պայմանագիրը մեծ դժգոհություններ առաջացրեց Ավստրիայում։ Գերմանիայի հետ միավորման կողմնակիցները Վիեննայում, Լինցում, Զալցբուրգում և այլ քաղաքներում դուրս եկան բողոքի ցույցերի՝ ընդդիմադիր պաստառները վեր պարզած ։
Քարոզարշավի մասնակիցները Ավստրիայի փողոցներում վանկարգում էին «ո՛չ, ընդդիմություն հանրաքվեին»։ Հանրաքվեն հավանություն էր ստացել Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության և վերջինիս առաջնորդի՝ Կառլ Ռենների կողմից, իսկ Ավստրիական կաթոլիկ եկեղեցու առաջնորդն իր անմիջական աջակցությունն էր առաջարկել նացիոնալ սոցիալիզմի գաղափարախոսության հեղինակ Ադոլֆ Հիտլերին ։
Արդյունքներ
Նացիստական Գերմանիայի հետ Ավստրիայի Անշլյուսի հանրաքվեի քվեաթերթիկների վրա գրված էր հետևյալ հարցը ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանրաքվեներ Ավստրիայում Կատեգորիա:1938 հանրաքվեներ Կատեգորիա:Ավստրիայի պատմություն
Մոնեզիլյո
Մոնեզիլյո (իտալ․՝ Monesiglio) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը 765 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 63 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 12 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 12077։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ առաքյալ Անդրեյը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Եվա Դեմարչիկ
Եվա Մարիա Դեմարչիկ (Ewa Maria Demarczyk, ), լեհ երգչուհի ։
Կենսագրություն
Եվա Դեմարչիկը ծնվել է 1941 թվականի հունվարի 16-ին Կրակովում։ Ավարտել է Կրակովի Թատերական բարձրագույն պետական դպրոցը՝ ստանալով դերասանի ու դաշնակահարի մասնագիտություն։ 1962 թվականից ելույթներ է ունեցել Կրակովի ամենահայտնի կաբարեում՝ Piwnica pod Baranami։ Ճանաչման է արժանացել Օպոլեում Լեհական երգի առաջին փառատոնում (1963) և Սապոտեում Երգի միջազգային փառատոնում (1964, երկրորդ մրցանակ) ունեցած ելույթներից հետո, որոնց հաջորդեցին հյուրախաղերը աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։ 1986 թվականին Դեմարչիկը Կրակովում հիմնադրում է իր սեփական երաժշտական-պոետական թատրոնը։
Ստեղծագործական կյանք
Եվա Դեմարչիկը հանդես է եկել այն ժանրում, որը Լեհաստանում կոչվում է «երգվող պոեզիա» (poezja śpiewana) և ենթադրում է, որ գլխավոր դերում լինելու է բանաստեղծական տեքստը, իսկ դրան ուղեկցելու է պարզ, կամերային երաժշտություն։ Եվա Դեմարչիկը համագործակցել է կոմպոզիտոր Զիգմունդ Կոնեչնիի հետ, իսկ 1972 թվականից ՝ Անջել Զարիցկու հետ։ Նրա երգերի տեքստեր են դարձել, որպես կանոն, լեհ բանաստեղծներ Յուլիան Տուվիմի, Բոլեսլավ Լեսմյանի, Կշիծտոֆ Կամիլ Բաչինսկու, Միրոն Բյալոշևսկու ստեղծագործությունները։ Եվա Դեմարչիկը նաև երգել է Օսիպ Մանդելշտամի ու Մարինա Ցվետաևայի մի քանի բանաստեղծությունների (Ե. Պոմյանովսկու թարգմանությամբ) հիման վրա գրված երգեր։ ԽՍՀՄ-ում կատարած համերգային շրջագայությունների համար նա նախապատրաստել է ռուսերեն ծրագիր (լեհ բանաստեղծների նույն ստեղծագործությունների ռուսերեն թարգմանությունները)։ Քննադատներն ու հանդիսատեսը բարձր են գնահատել նրա դերասանական տաղանդը, իսկ միշտ սև զգեստով ելույթ ունենալու նրա սովորությունը պատճառ է դարձել, որ նրան կոչեն Լեհական երգի Սև Հրեշտակ («Սև հրեշտակներ» (Czarne anioły) երգը Եվա Դեմարչիկի ամենահայտնի երգերից մեկն է)։
Ճանաչում
Եվա Դեմարչիկը Լեհաստանի Վերածննդի շքանշանի լիակատար ասպետ է։ Արժանացել է նաև բազմաթիվ այլ մրցանակների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ երգչուհիներ
Սուռյու (այլ կիրառումներ)
Սուռյու, կարող է վերաբերել՝
Վլադիմիր Արիստով
Վլադիմիր Արիստով (Владимир Владимирович Аристов, ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, էսսեիստ, մաթեմատիկոս։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտը, դոկտորի կոչում ստացել այդ ասպարեզում։ Բանաստեղծական հինգ ժողովածուների, մեկ վեպի, պոեզիայի փիլիսոփայության վերաբերյալ տասնյակ Էսսեների հեղինակ է։ Ուսումնասիրություններ ունի տարբեր բանաստեղծների, մասնավորապես, Բորիս Պաստեռնակի, Կոնստանտինոս Կավաֆիսի մասին։ Ապրում է Մոսկվայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Կեմեշնիցա (Լեջայի վտակ)
Կեմեշնիցա (Камешница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեջա գետի աջ ափում՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վյատկոպոլյանսկի շրջան
Վյատկոպոլյանսկի շրջան (Вятскополянский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վյատսկիե Պոլյանի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 907,71 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31618 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
2017 թվականը կինոյում
Այստեղ ներկայացված է ֆիլմերի ցանկ, որոնք թողարկվելու են 2017 թվականին։ Որոշ ֆիլմեր արդեն ստացել են թողարկման ամսաթիվը, մի մասի նկարահանումները դեռ չեն սկսել։ Այլ ֆիլմեր արդեն գտնվում են նկարահանման մեջ, բայց թողարկման ժամանակը չի հայտարարվել։
Մուլտֆիլմեր
Տե՛ս 2017 թվականի լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմերի ցանկ
Ոսկե գլոբուս
74-րդ ամերիկյան կինոմրցանակների հանձնման «Ոսկե գլոբուս» պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունվարի 9-ին ԱՄՆ-ի Լոս Անջելես քաղաքի «Բևերլի Հիլթոն» հյուրանոցում։ Մրցանաբաշխության հաղորդավարն եղել է ամերիկացի կատակերգու Ջիմի Ֆլոն։ Սեսիլյա Բ. Դե Միլյա մրցանակաբաշխության պատվավոր կինեմատոգրաֆիաում կարևորագույն հաջողությունը հանձնվել է դերասան Մերիլ Սթրիպին։
Սպիտակ փիղ
19-րդ «Ռուսաստանի կինոգետների և կինոքննադատների գիլդիա» կինոմրցանակաբաշխություն «Սպիտակ փիղը» տեղի է ունեցել հունվարի 13-ին Մոսկվայի կինոյի Տանը։
Ոսկե արծիվ
15-րդ կինոմրցանակների հանձման «Ոսկե արծիվ» պրեմիան տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունվարի 27-ին առաջին տաղավար «Մոսֆիլմ» կինոկոնցեռն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր ըստ ժանրի
Խորդենի խոշորածաղիկ
Խորդենի խոշորածաղիկ, խորդենազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա բույս, որը մեր պայմաններում աճեցվում է ջերմատանը, գարնան վերջում տեղափոխվում բաց գրունտ և աշնանային առաջին սառնամանիքները սկսվելուց առաջ կրկին տեղափոխվում ջերմատուն։
Ունի ուղղահայաց ցողուն, կլորավուն, ատամնաեզր տերևներ և ալ կարմիր, խոշոր ծաղիկներից կազմված կոմպակտ ծաղկաբույլեր։ Բազմանում է կտրոններով՝ ամռանը և գարնանը։ Ամառային կտրոնավորումը կատարում են հունիս–օգոստոսին։ Կտրոնները տնկում են տորֆահումուսային հողախառնուրդով լցված 6-7 սմ թաղարներում` դրանք տեղավորելով կիսատաք ջերմոցներում՝ ապակուց հեռու։ Որպեսզի կտորները հեշտ արմատակալեն, հողը և օդը մշտապես պետք է պահել խոնավ վիճակում։ Գարնանային կտրոնավորման դեպքում տնկումը կատարում են անմիջապես արկղերում կամ ջերմատան ստելաժներում։ Ամառային կտրոնավորումը նախընտրելի է, քանի որ հաջորդ տարվա գարնանը արդեն առատորեն ծաղկող բույսեր ենք ստանում։ Երբ կտրոններն արմատակալում են, դրանք տնկում են ավելի խոշոր թաղարներում։ Որպեսզի կոմպակտ թուփ ստացվի։ Խորհուրդ է տրվում գլխավոր ընձյուղը ծերատել։ Անհրաժեշտ է գրունտում (ծաղկային ձևավորումներում) տնկել թաղարներով, որպեսզի բույսի աճն ու զարգացումը շարունակվի բնականոն ձևով։ Խոշորածաղիկ խորդենին սովորաբար ծաղկում է մայիսի սկզբից մինչև ուշ աշուն, իսկ ջերմատանը՝ գրեթե կլոր տարվա ընթացքում։ Հայտնի են ինչպես հասարակ, այնպես էլ լիաթերթիկ ծաղիկներով տեսակները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծաղկաբույսեր Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Խորդենազգիներ
Դևիդ Հոկնի
Դևիդ Հոկնի (David Hockney;), անգլիացի նկարիչ, գրաֆիկ և լուսանկարիչ, իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է ԱՄՆում։
Կրթություն
Դևիդ Հոկնին 1953—1957 թվականներին սովորել է Բրեդֆորդի գեղարվեստի դպրոցում, իսկ 1959—1962 թվականներին՝ Լոնդոնի արվեստի թագավորական քոլեջում։
Գործունեություն
1963 թվականին Հոկնին Մեծ Բրիտանիայից տեղափոխվեց ԱՄՆ, Լոս Անջելես, հանուն ավելի ազատական քաղաքական մթնոլորտի ։ 1960-ակնների Փոփ արտի նշանավոր ներկայացուցիչը, համարվեց 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ նկարիչներից մեկը։ Մեկը 45-ից, ով արժանացավ «Ասպետի շքանշան» շքանշանին։ 1968 թվականից Հոկնին սկսեց աշխատել ֆոտոռեալիստական նկարչության ոճով և մշակեց նկարչության նոր ոճ։ 1982 թվականին Դևիդն սկսեց աշխատել ակնթարթային տեսախցիկով ։ Հաջորդ երկու տարիներին Հոկնին ստեղծեց շատ նկարներ, որոշ դեպքերում՝ մեծ ֆորմատի ակնթարթային լուսանկարներ (պոլարոիդներ) և լուսանկարների կոլաժներ, թեև այդ մեթոդը նա ստեղծել էր մեկ տարի առաջ և անվանել «Joiners» ։
2008 թվականի ապրիլին Դևիդ Հոկնին իր ամենամեծ նկարը՝ «Ուոթերի մոտակայքի բարձր ծառերը», նվիրեց Լոնդոնի Թեյթ բրիտանական պատկերասրահին (կտավի չափը՝ 4,6-12 մետր)։ 2007 թվականին Նկարն առաջին անգամ ցուցադրվեց Արվեստի թագավորական ակադեմիայում ։
Սուս (այլ կիրառումներ)
Սուս անունը կարող է վերաբերել
Նաև՝
Դևիդ Հոկնի
Թեզ Հոկնի-Ֆալկո
Ֆիզիկոս Չարլզ Մ․ Ֆալկոյի հետ միասին (en:Charles M. Falco, р. 1948) մշակեց թեզ օպտիկական գործիքների ազդեցության մասին (օպտիկական սարքեր, կոր հայելիներ), դասական եվրոպական արվեստում պատկերված իրատեսական տեխնիկայի մասին։
Մյուրե (շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Դևիդ Հոկնի
Թեզ Հոկնի-Ֆալկո
Հետազոտությունը հրապարակվել է 2001 թվականին (գիրք Secret Knowledge: Rediscovering the Lost Techniques of the Old Masters) և առաջացրեց բանավեճ արվեստի շրջանակներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի լուսանկարիչներ
Սուստ (այլ կիրառումներ)
Սուստ, կարող է վերաբերել՝
Կարիցա (գետ)
Կարիցա (Карица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոլշմա գետի աջ ափում՝ 89 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կարեն Մուրադյան (ֆուտբոլիստ)
Կարեն Ռաֆիկի Մուրադյան (Karen Muradyan, նոյեմբերի 1, 1992, Գյումրի, Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս հայկական «Ալաշկերտի» և Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում։
«Շիրակ»
2011 թվականից սկսկած կարեն Մուրադյանը հանդես է եկել «Շիրակի» կազմում։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը Մուրադյանը նշել է 2011 թվականի հուլիսի 24-ին՝ «Միկայի» դեմ խաղում ։
Հայաստանի գավաթի խաղարկությունում Մուրադյանը իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ «Բանանց»-ի դեմ խաղում ։
«Ալաշկերտ»
2015 թվականին Կարեն Մուրադյանը տեղափոխվել է «Ալաշկերտ»։
Միջազգային կարիերա
Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Մուրադյանը նշել է 2013 թվականի փետրվարի 5-ին՝ Լյուքսեմբուրգի հավաքականի դեմ խաղում ։
Կոպենհագենի համալսարան
Կոպենհագենի համալսարան, Դանիայի ամենահին և ամենամեծ կրթական և հետազոտական հաստատություններից մեկը։ Հիմնադրվել է Քրիստիան առաջինի կողմից՝ 1479 թվականին։ Սկզբում համալսարանում գործում էր միայն աստվածաբանական ֆակուլտետը, իսկ 1736 թվականին ստեղծվեց նաև իրավաբանական ֆակուլտետ,(որը 1848 թվականին ընդլայնվեց և ստացավ իրավունք և քաղաքագիտություն անվանումը)։ Համալսարանում 1788 թվականին ստեղծվեցին նաև Փիլիսոփայություն և Բժշկություն ֆակուլտետները, իսկ 1850 թվականին՝ Բնագիտություն և Մաթեմատիկա ։
Ըստ «TIME» ամսագիր Կոպենհագենի համալսարանը աշխարհում զբաղեցնում է 66-րդ տեղը, իսկ Եվրոպայում՝ 20-րդը։ Հետազոտությունները ցույց են տվել նաև, որ համալսարանի Հումանիտար կրթություն ֆակուլտետը աշխարհում զբաղեցնում է 18-րդ տեղը, իսկ սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետը համարվում է 50 լավագույններից մեկը։ Համալսարանն ունի շուրջ 100 տարբեր ինստիտուտներ, ֆակուլտետներ, լաբորատորիաներ, վերապատրաստման կենտրոններ և թանգարաններ։
Պատմություն
Կոպենհագենի համալսարանը պաշտոնապես բացվել է 1479 թվականի հունիսի 1-ին, այն բանից հետո, երբ Սիքստոս IVը Քրիստիան առաջինի կողմից ստացավ հավանություն։ Համալսարանն ունեցել է չորս ֆակուլտետ՝ աստվածաբանության, իրավաբանական, բժշկագիտության և փիլիսոփայության։ 1771 թվականին համալսարանը կորցրեց իր իրավասությունը։ Իսկ 20-րդ դարի վերջում կորցնում է իր «պրոֆեսորական ուժը»։ 1479 թվականից մինչև 2004 թվականը համալսարանը ղեկավարվել է ռեկտորի և խորհրդի կողմից։ 1788 թվականին համալսարանն ուներ դասախոսական կազմ՝ 20 մշտական դասախոսներ և 1000 ուսանող, իսկ 21-րդ դարի սկզբին՝ 35000 ուանող և 7000 դասախոս։
Ուսուցում
Համալսարանի վեց ֆակուլտետները ուսանողներին առաջարկում են 200 ծրագիր, այդ թվում՝ հումանիտար և բնագիտական առարկաներ, իրավագիտություն, առողջապահություն և աստվածաբանություն։ Կոպենհագենի համալսարանն առաջարկում է դասընթացներ տարբեր ոլորտներից։ Կրթությունն ընթանում է 3 մակարդակով՝ երեք տարի ուսանելու ընթացքում, հիմնական բուհական դասընթացից հետո ուսանողը ստանում է բակալավրի աստիճան, իսկ ևս 2 լրացուցիչ տարի հետո՝ մագիստրոսի աստիճան։ Այս ձևաչափից տարբեր է միայն աստվածաբանության, բժշկության, ատամնաբուժության բնագավառում գիտական աստիճան ստանալու գործընթացը։ Կոպենհագենի համալսարանում մագիստրոսի աստիճան ունեցող ուսանողները հնարավորություն են ստանում շարունակել իրենց կրթությունը համալսարանում ևս երեք տարի՝ դոկտորի աստիճան ստանալու համար։ Օտարերկրյա ուսանողների համար համալսարանը նաև առաջարկում է մի շարք դասընթացներ, որտեղ դասավանդումը անցկացվում է անգլերեն լեզվով։
Ֆակուլտետներ և ուսումնական կենտրոններ
Բաժիններ՝
Թխկի վրացական
Թխկի վրացական , ցածրաճ ծառ է՝ մինչև 6-8 մ բարձրությամբ և 50-60 սմ բնի տրամագծով։
Կենսաբանական նկարագիր
Տերևները կոշտ են, եռբլթականի, որով և հեշտությամբ տարբերվում են Հայաստանում տարածված մյուս տեսակներից։ Պտուղները հասունանում են հուլիս-օգոստոս ամիսներին, որոնք մեծ մասամբ վնասվում են տարբեր վնասատուների կողմից և կորցնում կենսունակությունը։ Ինքնացանքը մեծ մասամբ բացակայում է։ Չափազանց չորադիմացկուն է, լուսասեր, ոչ պահանջկոտ հողի նկատմամբ։
Տարածվածություն
Երկարակյաց է՝ ապրում է մինչև 300 տարի։ Տարածված է Կովկասում և Իրանում, հանդիսանում է քսերոֆիլ բուսականության տիպիկ ներկայացուցիչ։ Հայաստանում հանդիպում է արիդային բոլոր տարածաշրջանների ստորին և միջին լեռնային գոտիներում՝ մինչև 1600 (1800) մ բարձրությունները։ Հանդիպում է լուսավոր անտառների (լայնատերև սաղարթվոր և գինու տեսակների) կազմում, մաքուր ծառուտներ գրեթե չի կազմակերպում։ Հեռանկարային է չոր, քարքարոտ, էրոզացված լեռնալանջերի անտառապատման համար։ Հայաստանի կանաչապատման մեջ, տարբեր տիպի ու կատեգորիայի տնկարկներում օգտագործվում են նաև թխկու բազմաթիվ ներմուծված տեսակներ։ Դրանցից լայն տարածում ունեն հատկապես կեղծ սոսիատերև (A.pseudoplatanus L.), թաթարական (A.tataicum L.), հովհարանան (A.palmatum Thunb.) և հացենատերև (A.negundo L.) թխկիները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թխկազգիներ
Շուֆիյի Ռոշ
Շուֆիյի Ռոշ (Chuffilly-Roche), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 89 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.67 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 60 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 37 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 41-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 41 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (22 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 13 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Տուժայի շրջան
Տուժայի շրջան (Тужинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1530 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8568 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,6 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Շանթարամ (վեպ)
«Շանթարամ» (Shantaram), 2003 թվականին Գրեգորի Դևիդ Ռոբերթսի գրած վեպը, որում ավստրալիական բանկի կողոպուտի համար դատապարտված և հերոինից կախվածություն ունեցող մարդը Պենթրիջի բանտից փախչում է Հնդկաստան։ Վեպը գովասանքի է արժանանացել շատերի կողմից Բոմբեյի բուռն կյանքը պատկերավոր նկարագրելու համար։
Նշվում է, որ վեպը հեղինակի կյանքում տեղի ունեցած իրական իրադարձությունների արդյունքն է, չնայած որ Ռոբերթսի մի շարք պնդումներ վիճարկում են պատմության մեջ այլոց ներգրավվածությունը։
Սյուժե
1978 թվականին Ռոբերթսը Ավստրալիայում դատապարտվեց 19 տարվա ազատազրկման այն բանից հետո, երբ նրան մեղադրանք առաջադրվեց շինարարական խնայբանկի, վարկային միությունների և խանութների մի շարք զինված կողոպուտների համար։ 1980 թվականի հուլիսին նա ցերեկով փախավ Վիկտորիայի Պենտրրիջի բանտից՝ դրանով իսկ դառնալով հաջորդ տասը տարիների ընթացքում Ավստրալիայում ամենից շատ հետապնդման մեջ գտնվող տղամարդկանցից մեկը։ Գլխավոր հերոսը՝ Լինդսին (գրքում Ռոբերթսի կեղծ անունը) ժամանում է Բոմբեյ կեղծ անձնագրով՝ Լինդսի Ֆորդ անունով։ Նախատեսված էր, որ Մումբայը պետք է լիներ ճանապարհորդության միակ կանգառը, որից հետո նա պետք է Նոր Զելանդիայով գնար Գերմանիա, բայց որոշում է մնալ քաղաքում։ Լինդսին շուտով հանդիպում է Պրաբաքար անունով մի տեղաբնիկի, որին վարձում է որպես գիդի։ Պրաբաքարը շուտով դառնում է նրա ընկերը և նրան անվանում Լին (Լինբաբա)։ Երկու տղամարդիկ այցելում են Պրաբաքարի հայրենի գյուղ՝ Սունդեր, որտեղ Պրաբաքարի մայրը որոշում է Լինին տալ նոր Մահարաշտրիան անունը, ինչպես կոչում էին իրեն։ Քանի որ նա կարծում էր, որ նրա էությունը պետք է օրհնվի խաղաղ երջանկությամբ, որոշում է նրան անվանել Շանթարամ՝ նկատի ունենալով մարդ, որին Աստված խաղաղություն է շնորհել։ Մումբայ վերադառնալու ճանապարհին Լինին և Պրաբաքարին թալանում են։ Կորցնելով իր ողջ ունեցվածքը՝ Լինը ստիպված է լինում ապրել ետնախորշերում, որը նրան որպես ապաստարան տալիս են իշխանություները։ Իր փլատակ գալու օրը զանգվածային հրդեհից հետո նա վերականգնողական անվճար կլինիկա է հիմնում՝ համայնքի կյանքում իր ներդրումն ունենալու նպատակով։ Նա այս խճճված միջավայրում սովորում է տեղական մշակույթը և սովորույթները, ծանոթանում և սկսում է սիրել իր հանդիպած մարդկանց և նույնիսկ տիրապետում է մարաթիին՝ տեղի լեզվին։ Նա նաև ականատես է լինում խոլերայի և հրդեհների բռնկումներին, մասնակցություն է ունենում բորոտների հետ առևտրի մեջ, և իր փորձով տեսնում է, թե ինչպես են լուծվում էթնիկական և ամուսնական բախումները այս բազմամարդ և բազմազան համայնքում։
Վեպում նկարագրվում են տարբեր ծագմամբ մի շարք օտարերկրացիներ, ինչպես նաև տեղի հնդիկներ՝ կարևորություն տալով Մումբայում կյանքի հարուստ բազմազանությունը։ Լինը սիրահարվում է շվեյցարացի-ամերիկացի մի կնոջ՝ Կարլային, ընկերանում է տեղի նկարիչների և դերասանների հետ` այդպիսով Բոլլիվուդի ֆիլմերում երկրորդական դերեր ստանալով, և նա տարբեր հանցավոր գործողությունների, այդ թվում թմրանյութերի և զենքի առևտրի հետևանքով հայտնվում է Մումբայի հանցավոր աշխարհում։ Ի վերջո, Լինը ընկնում է Մումբայի Արթուր-ռոուդ բանտը։ Այնտեղ, հարյուրավոր այլ բանտարկյալների հետ միասին կարողանում է դիմակայել պահակների դաժան ֆիզիկական և հոգեկան բռնություններին, մինչդեռ մյուսները գտնվում էին ծայրահեղ դաժան պայմաններում։ Այնուամենայնիվ, շնորհիվ աֆղանական մաֆիայի առաջնորդ Աբդել Խադեր Խանի՝ Լինը, ի վերջո, ազատ է արձակվում և սկսում է աշխատել սև շուկայում՝ արտարժույթի փոխանակում և անձնագրային կեղծիքներ կատարելով։ Մաֆիայի հանձնարարականով Աֆրիկա գործուղվելուց հետո Լինը մեկնում է Աֆղանստան՝ մուսուլման արմատականների ազատության մարտիկների համար մաքսանենգ ճանապարհով զենք մատակարարելու նպատակով։ Երբ իր ուսուցիչ Խանին սպանում են, Լինը հասկանում է, որ դարձել է այն, ինչ ամբողջ կյանքի ընթացքում ատել է, և հնդկաստան վերադառնալուց հետո ընկնում է դեպրեսիայի մեջ։ Նա որոշում է, որ պետք է պայքարի հանուն այն ամենի, ինչը ճիշտ է գտնում և կառուցի ազնիվ կյանք։ Պատմությունն ավարտվում է նրանով, որ նա որոշում է մեկնել Շրի Լանկա, որը հիմք է հանդիսանում այս գրքի շարունակության համար։
Ռոբերթսի դիրքորոշումը իր հարցազրույցների հիման վրա
«Բնավ, Շանթարամը ինքնակենսագրական չէ․ այն վեպ է։ Եթե գիրքը կարդացվում է որպես ինքնակենսագրություն, ես դա ընդունում եմ որպես շատ լավ հաճոյախոսություն, քանի որ ստեղծել եմ հորինված պատմություն, որը կարդացվում է որպես գեղարվեստական գրականություն, բայց ընկալվում՝ որպես փաստ։ Ես ցանկանում էի, որ վեպը գեղարվեստական գրականության մեջ լինի շրջադարձային էջ, բայց տեղեկություններ հաղորդի իրական փորձի այնպիսի հզոր հոսքի մասին, որը կստեղծի իրական փաստի զգացողություն» ։
«Ինչպես «Շանթարամ» վեպում, այնպես էլ «Լեռան ստվերը» գրքում իրադարձությունները բխում են իմ կյանքի փորձից, իսկ կերպարները, երկխոսությունն ու պատմողական կառուցվածքը բոլորը մտացածին են» ։
Ռոբերթսը բազմիցս գրքի պաշտոնական կայքում հայտարարել է.
"Շանթարամ վեպի բոլոր կերպարները հորինված են։ Կերպարներից ոչ մեկը նույնիսկ հեռավոր նմանություն չունի որևէ իրական մարդու հետ, որին ես երբևէ ճանաչել եմ։ Կապ ունենալով աքսորի թեմայի հետ՝ բոլոր կերպարները ներկայացնում են աքսորի փորձի այս կամ այն կողմը։ Կերպաներից ոչ մեկը, բացի Ջոնի Սիգարից, որի հայրը ինչ-որ քաղաքից անհետացածներից (աքսորվածներից) մեկն էր, չի ծնվել Բոմբեյում ։"
Շարունակություն
Գրեգորի Ռոբերթսը հայտարարել է, որ Շանթարամը պլանավորված քառյակի առաջին գիրքն է։ Հաջորդ գիրքը՝ «Լեռան ստվեր» վերնագրով թողարկվել է 2015թ․-ի հոկտեմբերի 13-ին՝ Լիթըլ Բրաուն հրատարակչության կողմից ։ Երկար սպասված այս գրքում Լինը ձգտում է գոյատևել նոր Բոյբեյում, որը ղեկավարվում է նոր մաֆիայի կողմից։
Կինոէկրանավորում
Երբ 2003 թվականին լույս տեսավ Շանթարամը վեպը, մի շարք ընկերություններ, ինչպես նաև դերասան Ռասսել Քրոուին, հետաքրքրություն հայտնեցին գրքի էկրանավորման վերաբերյալ։ Չնայած նրան, որ Քրոուիի անունը մի որոշ ժամանակահատված կապված էր առաջարկի հետ, Warner Bros–ը 2 միլիոն դոլար առաջարկեց, որը հիմնականում կապված էր դերասան Ջոնի Դեփի կողմից ստուդիայի գործադիր տնօրեն Բրեդ Գրեյի գրքի հանդեպ սիրո արտահայտման հետ։ Հեղինակային իրավունքներ ձեռք բերելուց հետո Դեփը ստացավ աստղի կոչում այն ֆիլմում, որը պետք է հիմնված լիներ գրքի հեղինակ Գրեգորի Դեյվիդ Ռոբերթսի գրած սցենարի վրա ։ Ռոբերթսը հավանեց քասթինգի ընտրությունը, և որպես հեղինակ խոսեց իր սցենարի վերաբերյալ. «Իմ գրած սցենարը կլինի նույնքան բարդ և կունենա բազմաշերտության և բարդության նույն զգացողությունը։ Թեմատիկորեն, այն կարտացոլի այն ամենը, ինչ ընկած է գրքի հիմքում, և այդ է աքսորյալի փորձը և սիրո ուժը՝ մարդու սիրտը նորովի վերափոխելու գործում։ Բայց գիրքը մնում է գիրք, իսկ կինոնկարը՝ կինոնկար։ Դրանք արվեստի տարբեր ձևեր են, ուստի ֆիլմը կունենա անկախ կյանք» ։ 2005 թվականի հոկտեմբերին Warner Bros.-ը վարձեց սցենարիստ Էրիկ Ռոթին՝ Ռոբերթսի գրած նախնական տարբերակը վերաշարադրելու համար ։ Հաջորդ տարվա նոյեմբերին ռեժիսոր Փիթեր Վեյրը ստուդիա էր վարձել` Շանթարամի նկարահանման աշխատանքները ղեկավարելու և Ռոթի հետ սցենարի վրա աշխատելու համար։ Ի սկզբանե ստուդյան ֆիլմի արտադրությունը նախատեսել էր 2006 թվականի վերջին ։
2006 թվականի հունիսին Ուեյրը ստուդիայի խոսնակի հետ հեռցավ նախագծից, նշելով, որ տարբեր մեկնաբանություններ են եղել ռեժիսորի, ստուդիայի և պրոդյուսերների միջև ։ 2007 թվականի հունվարին ռեժիսոր Միրա Նաիրը փոխարինեց Վեյրին իր պաշտոնում։ Ստուդիան ակնկալում էր, որ արտադրությունը կսկսվի մինչև 2007թ-ի աշունը` 2008թ-ին թողարկելու նպատակով ։ Ռոթը սկսեց վերաշարադրել սցենարը` նախագծային ծախսերը նվազեցնելու համար, և դերասան Ամիթաբհ Բաչչանը Դեպպի կողքին ստացավ աստղի կոչում։ 2007 թվականի նոյեմբերին սպասվող փետրվարյան արտադրության մեկնարկը չեղյալ հայտարարվեց Warner Bros.-ի կողմից, որը մեջբերեց 2007–2008 թվականների սցենարիստների գիլդիայի գործադուլի միջամտությունը սցենարի նախապատրաստական աշխատանքներին, Հնդկաստանում սպասվող մուսոնի սեզոնը և Դեփի ժամանակային բարդություններըը Հնդկաստանում և ԱՄՆ Նոր Մեքսիկայում նկարահանվելու ընթացքում ։ Ստուդիան ակնկալում էր, որ արտադրությունը ի վերջո կսկսվի 2008թ․-ի սեպտեմբերից, բայց քանի որ մինչև 2009թ․-ի նոյեմբեր արտադրությունը չսկսվեց, The Independent-ը հայտնեց, որ նախագիծը չեղյալ է հայտարարվել ։
2013թ․-ի մայիսին Mumbai Mirror-ը հաղորդեց, որ Warner Bros.-ը բանակցություններ է վարել ֆիլմի նկարահանման հեղինակային իրավունքները պահպանելու համար մինչև 2015 թվականը՝ հարուցելով ենթադրություններ, որ «Շանթարամի» էկրանավորումը ընթացքի մեջ է ։ Հաջորդ հոկտեմբերին հայտարարվեց, որ գլխավոր դերում կխաղա Ջոել Էդգերթոնը, Էրիկ Ռոթը կզբաղվի սցենարով, իսկ Ջոնի Դեփը այժմ ներգրավված է որպես պրոդյուսեր։ Warner Bros.-ը վաղուց բանակցություններ էր վարվում Emmy-ի արժանացած Top of the Lake-ի համահեղինակ Գարթ Դեյվիսի հետ՝ որպես ռեժիսոր առաջին անգամ ֆիլմում հանդես գալու համար  ։
Հեռուստաէկրանավորում
2018թ․-ի հունիսի 7-ին հայտարարվեց, որ Էփլը մշակում է Apple TV + վեպի համար նախատեսված հեռուստատեսային էկրանավորումը, որը պետք է գրեր Էրիկ Ուարրեն Սինգերը, որը նաև հեղինակային արտադրանք կներկայացնի Դեյվիդ Մանսոնի, Նիկոլ Քլեմանսի, Սթիվ Գոլինի և Անդրեա Բերոնի հետ միասին։ Պրոդյուսերական ընկերությունները, որոնք ներգրավված կլինեն հնարավոր սերիալում, ներառում են Anonymous Content-ը և Paramount Television-ը ։ 2019թ․-ի օգոստոսին հայտարարվեց, որ արտադրությունն առաջ է շարժվում դեպի նկարահանումները, որոնք կսկսվեն 2019թ․-ի հոկտեմբերին։ Սերիալը նկարահանվելու է Ավստրալիայի Վիկտորիա նահանգում, որի տեսարանները նկարահանվել են Docklands Studios Melbourne-ում և HM Prison Pentrid-ում։ Հայտնի է դարձել նաև, որ սերիալը Ավստրալիայի կառավարության կողմից կստանա 7.4 միլիոն ավստրալիական դոլար։ Սերիալը պետք է բաղկացած լինի 10 տեսարանից, որոնցից չորսի ռեժիսորը Ջասթին Կուրցելն է       ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեպեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:2003 գրքեր Կատեգորիա:Ինքնակենսագրական վեպեր Կատեգորիա:21-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:2003 վեպեր