cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ամեն ինչ լավ է, սա սեր է
Սյուժե
Ջանգ Ջե Յոլը խորհրդավոր դետեկտիվ գրող և ռադիո դիջեյ է, ով տառապում է օբսեսիվ-կոմպուլսիվ խանգարմամբ։ Ջի Հե Սուն նորեկ է համալսարանական հիվանդանոցի հոգեբուժական բաժանմունքում։ Նա ընտրել է հոգեբուժությունն այն պատճառով, որպեսզի գիշերն արտաժամյա չաշխատի և ինչ-որ վիրահատություններ չանցկացնի։ Սակայն նրա կյանքը փոխվում է հայտնի գրողի հետ հանդիպումից հետո, ում էլ փորձում է օգնել ...
Վարկանիշ
Նշում․ - Ամենացածր դիտողականությամբ դրվագ; - Ամենաբարձր դիտողականությամբ դրվագ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2014 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Նովա Օլինդա դու Նորտի
Նովա Օլինդա դու Նորտի (Nova Olinda do Norte), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կենտրոնական նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Իտակոատիարա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 30 357 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։
Պատմություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ամազոնաս նահանգի բնակավայրեր
Հայկ Ազատյան (այլ կիրառումներ)
Հայկ Ազատյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝
Խեժափիճի ճապոնական
Խեժափիճի ճոպանական, սոճազգիների ընտանիքի, խեժափիճի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Խոշոր ծառ է՝ մինչև 30-35 մ բարձրությամբ և 50-100 սմ բնի տրամագծով։ Երիտասարդ ընձյուղները ձմռան սկզբում բաց գորշադեղնավուն են, կապտավուն խավով, խիտ աղվամազով ծածկված կամ մերկ։ Երկամյա շիվերը կարմրագորշավուն են։ Բնի կեղևը համեմատաբար բարակ է, երկարավուն ճաքերով, անջատվում է բարակ շերտերով։ Փշատերևները բութ են, 15 մմ (հազվադեպ 50) երկարությամբ, կապտավուն, կապտականաչ, աշնանը դեղին։ Տերևաթափը տեղի է ունենում նոյեմբերի սկզբին (ավելի ուշ՝ քան սիբիրյան խեժափիճունը)։ «Ծաղկաբույլերը» դեղնավուն և կարմրականաչավուն են։ Պտղաբերում է 15-20 տարեկան հասակում։ Ծաղկում է ապրիլի վերջին՝ տերևների բացման հետ միասին։ Կոները կլորա-օվալաձև են, 20-35 մմ երկարությամբ, կազմված 45-50 (երբեմն 70) թեւիուկներից, որոնք դասավորված են 5-6 շարքերով։ Սերմնային թեփուկները նուրբ են, փխրուն, դեպի դուրս թեքված եզրով, բաց կարմրաշագանակագույն, ծածկված կարճ աղվամազով։ Ծածկող թեփուկները կիսով չափ կարճ են սերմնայիններից, ձվաձև են, սրածայր, դարչնակարմրավուն։ Սերմերը ունեն 3-5 մմ երկարություն, փայլուն, դարչնագույն թևիկով։ 1000 սերմի քաշը կազմում է 3,7-4,6 գ։
Տարածվածություն
Տարածված է Հոնդոյի լեռներում, անտառի վերին գոտում, 1600-2700 մ բարձրության վրա։ Աճում է լեռնալանջերին, որպես մաքուր տնկարկ կամ անտառներ է կազմում տարատերև թսուգայի, սոճիների, եղևինների, կեչիների և այլ ծառատեսակների, իսկ ավելի ցածր գտնվող անտառներում՝ կաղնու, բոխու, հաճարենու հետ։ Անտառի վերին գոտում ցածրաաճ է։ Մասսայական կարգով մշակվում է ճապոնիայում, Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։ Չափազանց արագաաճ տեսակ է։ Լավ է աճում ցուրտ և չոր պայմաններում։ Ուշ գարնանային սառնամանիքներից չի տուժում։ Ստվերավորումը ավելի լավ է տանում, քան խեժափիճու մնացած տեսակները։
Կիրառություն
Հատկապես լավ է աճում խոնավ, հզոր կավային և ավազային հողերում։ Ճապոնիայում մշակվում է նաև որպես սենյակային թզուկ բույս։ Հայաստան է ներմուծված 1950 թվականին։ Ներկայումս հատուկենտ օրինակներ կան Վանաձորում, Իջևանում և Երևանում։ Օգտագործվում է նաև կանաչապատման նպատակներով։ Որպես դիմացկուն և քչապահանջ ծառատեսակ լայն կիրառում պետք է ստանա ոչ միայն կանաչապատման, այլ նաև անտառապատման բնագավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սոճազգիներ Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ
Ազգալդյան
Ազգալդյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառ
Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառ (Microrregião de Euclides da Cunha), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 305 605 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 19 505,728 կմ²։ Բնակչության խտությունը 15,7 մարդ/կմ²։
Տուվր
Տուվր (Touvre), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառ
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Բաիա նահանգի գավառներ
Տուվր
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1109 մարդ, բնակչության խտությունը` 122.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 8 կմ արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 748 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 547-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 201։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,1 %։ 547 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 507 անձ (263 տղամարդ և 244 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (15 տղամարդ և 25 կին)։ 201 անաշխատունակներից 59-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 105-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սառույցի և կրակի երգ (գիրք)
Սառն և հուրի երգ, էպիկական ֆենտեզի ժանրի վեպերի շարք, հեղինակ՝ ամերիկացի վիպասան և կինոսցենարիստ Ջորջ Մարտին։ Շարքի առաջին գիրքը՝ «Գահերի խաղ»-ը, հեղինակը սկսել է գրել 1991 թվականին, իսկ առաջին անգամ գիրքը հրատարակվել է 1996-ին։ Ի սկզբանե Մարտինը նախատեսել էր եռագրություն գրել։ Իսկ այսօր պլանավորված յոթ գրքերից հինգն արդեն հրատարակվել են։ Մարտինից հինգ տարի պահանջվեց վերջին` հինգերորդ գիրքը՝ «Պար վիշապների հետ»-ը գրելու համար, որը հրատարակվել է 2011-ին։ Վեցերորդ վեպը՝ «Ձմռան քամիները», դեռ գրվում է։
Սառույցի և կրակի երգ-ի գործողությունները տեղի են ունենում հորինված մայրցամաքներում՝ Վեստերոսում և Էսսոսում։ Վեպը պատմվում է հերոսների դեմքից, ովքեր առաջին գրքում ինն են, իսկ վերջինում՝ երեսունմեկը։ Երեք հիմնական պատմությունները հյուսված են մի քանի արքայատոհմերի միջև Վեստերոսին տիրելու համար մղվող պատերազմի, Վեստերոսի ամենահյուսիսում գերբնական Սպիտակ քայլողների աճող վտանգի և գահընկեց արված թագավորի դստեր՝ Դեյեներիս Թարգերիենի՝ Երկաթե գահին տիրելու ձգտումների շուրջ։
Սյուժե
«Սառույցի և կրակի երգ» շարքի իրադարձությունները կատարվում են հորինված աշխարհում, որը հիշեցնում է միջնադարյան Եվրոպան։ Այս աշխարհում ամառն ու ձմեռը տևում են մի քանի տարիներ, և դրանով էլ ավարտվում է տասնամյա պատերազմը։
Սյուժետային գծերի շարքը կապված է Երկաթե՝ Վեստերոսի գահի համար մղվող կռվի հետ։ Առաջին գրքում թագավոր Ռոբերտ Բարատեոնի մահից հետո վերսկսվում է իշխանության համար կռիվ ազդեցիկ ընտանիքների և նրանց աջակիցների միջև, որը սկիզբ է առնում պալատական խարդավանքներով, իսկ հետո վեր է ածվում քաղաքացիական պատերազմի։ Որոշ երկրների համայնքներ առանձնանում են՝ հայտարարելով իրենց անկախ պետություններ։
Սյուժեի գլխավոր գիծը, որի կենտրոնում Ջոն Սնոուն է, կապված է Վեստերոսի հյուսիսում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ, որտեղ հսկայական պատնեշը պաշտպանում է մարդկանց հարավային թագավորությունները վայրի հողերից։ Այստեղ ամառվա վերջին հայտնվում են Ուրիշները՝ չար էակներ՝ կապված սառույցի և մահվան հետ։
Երկի մի մասը նկարագրում է Վեստերոսի տարածքներից դուրս տեղի ունեցող իրադարձությունները՝ արևելյան Էսսոս մայրցամաքում։ Թարգերիենների արքայատոհմի վերջին ներկայացուցիչ Դեյեներիս Թարգերիենը փորձում է գտնել իր համար դաշնակիցներ, որպեսզի ետ բերի իր նախապապերին պատկանող Երկաթե Գահը։ Դեյեներիսը դառնում է երեք վիշապների տիրուհի։
Շարքի գրքեր
Ներկայումս հրատարակվել են նախատեսված յոթ գրքերի հինգը․
Բացի դրանից գոյություն ունի «Դունկի և Էգի մասին» պատմվածքների շարքը (անգլ․՝ Tales of Dunk and Egg), որի իրադարձությունները տեղի են ունենում նույն աշխարհում 90 տարի ավելի առաջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 գրքեր Կատեգորիա:Ֆենտեզի գրքեր Կատեգորիա:Մահը հորինվածքներում Կատեգորիա:Սառույցի և կրակի երգը Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ռամոնի շրջան
Ռամոնի շրջան (Рамонский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռամոն ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 28221 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,03 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վորոնեժի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լիմոնե Պիեմոնտե
Լիմոնե Պիեմոնտե (Limone Piemonte), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1564 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 71 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12015։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ շղթաներով Պետրոս Առաքյալն է։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ազգալդրյան
Ազգալդրյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Ազգելդյան
Ազգելդյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Ռեպյովսկի շրջան
Ռեպյովսկի շրջան (Репьёвский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռեպյովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 934 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16455 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վորոնեժի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Տրունովի առանձնատուն (Դոնի Ռոստով)
Տրունովի առանձնատուն (Особняк Трунова), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Տան ժամանակակից հասցեն՝ Տեմեռնիցկայա փողոց, 13 ։
Պատմություն
1880-ական թվականներին այն հողային տարածքը, որտեղ այժմ տեղակայված է Ռոստովի տեսարժանիքներից մեկը՝ Տրունովի առանձնատունը, ունեցել է այլ հասցե՝ Տեմեռնիցկայա փողոց, 33։ Հողամասի և այնտեղ կառուցված շինությունների սեփականատերը եղել է Երեմեյ Այվազովը, որը Նոր Նախիջևանում զբաղվել է գինու առևտրով։ 1888 թվականից գույքը դարձել է քաղքենի Գեորգի Տրունովի սեփականությունը։ Ըստ պատմական տվյալների՝ 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին տնատիրությունն արդեն նշվում էր այլ հասցեով՝ Տեմեռնիցկայա փողոց, 37։
Մոտավորապես այդ ժամանակ հայտնվել է առանձնատունը։ Այս տնատիրության բակում հնարավոր է եղած լինի թիթեղի երկհարկանի արհեստանոց՝ Գեորգի Տրունովի եկամտի աղբյուրներից մեկը։ 1907 թվականին կալվածքը դարձել է նրա եղբոր՝ Իվան Վասիլևիչ Տրունովի սեփականությունը։ Մի քանի տարի անց նա գրավադրել է գույքը Ռոստովի քաղաքային հասարակական բանկում՝ 2,5 հազար ռուբլու չափով վարկ ստանալու նպատակով։
1914 թվականի ամռան սկզբին Տրունովի առանձնատան սեփականատեր է դարձել Եվդոկիա Ռուդուխինան՝ տունը գնելով 5000 ռուբլով։ Եվդոկիա Ռուդուխինան Դոնի մարզի Չերկասկի շրջանի Ակսայսկայա ստանիցայի կազակի կին էր։ Շենքի մակերեսը եղել է 32,25 սաժեն։
21-րդ դարում այս շենքում փաստաբանների աշխատասենյակներ են ։
Պունյի (կոմունա)
Պունյի (Pougny)՝ կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Կոլլոնժ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Ժեկսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01308։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 410 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 100 կմ է և 60 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Ռոնա գետը։
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 523 մարդկանցից 396-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 127-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,7% է, 1999 թվականին՝ 67,8%)։ 396 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 366-ը (202 տղամարդ, 164 կին), գործազուրկ է եղել 30 մարդ (10 տղամարդ և 20 կին)։ 127 պասիվներից 37 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 37-ը՝ թոշակառու, 53 մարդ պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ազգոշյան
Ազգոշյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Ազգուլյան
Ազգուլյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Ազդայան
Ազդայան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Չյոբսարա (գետ)
Չյոբսարա (Чёбсара), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի հանրապետություն ում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուգլա գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Ազդարյան
Ազդարյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Ազիզխանյան
Ազիզխանյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Գիծ A (Հռոմ)
Գիծ A (Linea A), Հռոմի մետրոպոլիտենի գծերից մեկը։ Գիծ B-ի հետ գնացքափոխումը «Տերմինի» կայարանի վրա է։ Հատում է քաղաքը հյուսիս-արևմուտքից դեպի հարավ-արևելք և ներառում է 27 կայարան։ Վերջին կայարաններն են «Բատտիստինի»-ն և «Անանյայինա»-ն։ Նշանակվում է նարնջագույնով։
Պատմություն
Նախագծումն սկսվել էր 1959 թվականին, պլանավորված էր, որ գիծը պետք է ուղղահայաց լիներ արդեն գոյություն ունեցող B գծին։ Գծի վրա աշխատանքները շարունակվեցին 1964 թվականին Տուսկոլանի շրջակայքում, բայց աշխատանքների թույլ կազմակերպությունը կատարեց հետաձգումների շարք։ Սկզբնական շինարարության մեթոդը ստեղծեց վերգետնյա տրանսպորտի համար խնդիրներ քաղաքի հարավ-արևերլքում։ Աշխատանքը նորից վերսկսվեց հինգ տարուց արդեն թունելների օգտագործմամբ, որոնք թույլ տվեցին լուծել տրանսպորտային խնդիրները, բայց բերեցին բողոքների ալիք, որոնք կապված էին տատանումների հետ, որոնք առաջանում էին փորող մեքենաներից։ Աշխատանքները նաև հաճախ դադարեցվում էր հնէաբանական պեղումների պատճառով, հատկապես Պիացցա դելլա Ռեպուբլիկայի շրջանում։
Գիծն աշխատանքի անցավ 1980 թվականի փետրվարին։ 90-ականների վերջերին այն երկարացվել էր մինչև «Բատտիստինի» կայարանը։
Հատվածների շինարարության ավարտներ՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Իտալիայի մետրոպոլիտեններ Կատեգորիա:Մետրոպոլիտենի գծեր
Տասներկու առաքյալներ (Ավստրալիա)
Տասներկու առաքյալներ (The Twelve Apostles), կրաքարային ժայռերի խումբ օվկիանոսում, Փորտ Քեմպբելլ ազգային պարկի հարևանությամբ, տեղակայված է այսպես կոչված Մեծ օվկիանոսային ճանապարհին Ավստրալիայի Վիկտորիա նահանգում։ Նրանց արտաքին տեսքը և միմյանցից ոչ մեծ հեռավորության վրա գտնվելը այս վայրը դարձրել են հայտնի զբոսաշրջային վայր։ Ժայռերից որոշների բարձրություն մոտ 45 մ է։ Սկզբում տեղանքն անվանում էին Սոու էնդ Փիգլետս («Խոզը և խոճկորները»), այն 20-րդ դարում վերանվանվել է՝ կոչվելով «The Twelve Apostles» («Տասներկու առաքյալներ»), ընդ որում խմբում կար միայն ինը ժայռ։ Սոունը («Խոզ») կզղին էր, իսկ Փիգլետսը՝ («խոճկոր») առանձնացված ժայռերը։ Ներկայումս ժայռերը ութն են, քանի որ նրանցից մեկը 2005 թվականին փլվել է՝ չդիմանալով էրոզիայի ազդեցությանը ։
Տասներկու առաքյալները գտնվում են Մեծ օվկիանոսային ճանապարհին՝ Պորտ Քեմբել և Պրինստոն քաղաքների միջև ։ Տասներկու առաքյալները Վիկտորիա նահանգի գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկն է և ամենաշատ այցելվողներից մեկը Ավստրալիայում։ 2000-ական թվականների սկզբին այս ճանապարհին կառուցվել է զբոսաշրջային կենտրոն։ Զբոսաշրջիկների շրջանում տարածված է նաև ժայռերի շուրջ ուղղաթիռով թռչելը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի տեսարժան վայրեր
Ռոսոշի շրջան
Ռոսոշի շրջան (Россошанский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռոսոշ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2371 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 92226 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 38,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վորոնեժի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պաուինի
Պաուինի  (Pauini), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հարավային նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Բոկա դու Ակրի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 43 447 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Տոնն ամեն տարի նշվում է մարտի 19-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1956 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ամազոնաս նահանգի բնակավայրեր
Days Before Rodeo
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Միքսթեյփեր
Գեդեոն Ռիխտեր
Գեդեոն Ռիխտեր (Gedeon Richter, ), հունգարացի դեղագործ, Գեդեոն Ռիխտեր ընկերության հիմնադիր և հունգարական ժամանակակից դեղագործական արդյունաբերության պիոներ ։
Կենսագրություն
Գեդեոն Ռիխտերը ծնվել է Հունգարիայի Էչիդ (Ecséd) ոչ մեծ գյուղում, բայց ծնողների մահվան հետևանքով 1873 թվականից հետո նա մեծացել է Գյոնգյոշ քաղաքում։ 1890 թվականից նա աշխատել է այնտեղ որպես դեղագործի ստաժոր։ 1895 թվականին Ռիխտերն ավարտել է իր կրթությունը  Բուդապեշտի համալսարանում ստանալով դեղագետի աստիճան։ Երկու տարի անց նա ճամփորդել է լինելով եվրոպական մի քանի դեղատներում և դեղագործական ընկերություններում, ուսումնասիրելով նրանց դեղերի արտադրության մեթոդները։
1901 թվականին Գեդեոն Ռիխտերը գնել է Բուդապեշտի Ուլուի Ութ (Üllői út) և Մարթոն փողոցների անկյունում գտնվող Eagle անունով դեղատունը, որն արտադրում էր օրգանական թերապևտիկ պատրաստուկներ։ 1907 թվականին Քյուբանյայի (Kőbánya) Չերքեզ փողոցի 63 հասցեում նա կառուցել և գլխավորել է առաջին դեղագործական գործարանը Հունգարիայում։ Ֆաբրիկան իր առաջին խոշոր հաջողությունն ունեցել է Կալմոպիրին կոչվող ասպիրինանման դեղանյութով և Hyperol կոչվող ջրածնի պերոքսիդի ախտահանիչ հաբեր արտադրելով, որոնք արտոնագրվել են 1912 թվականին և շարունակել են կարևոր դերակատարում ունենալ Առաջին համաշխարհային պատերազմում։ Պատերազմից առաջ նա արդեն ուներ 24 դեղագործական արտոնագրեր։
Նրա անունով 2008 թվականից սկսած Հայաստանում գործում է խոշոր դեղատների ցանց։
Ազդեցություն
Պատերազմից հետո Քյուբանյայում գործարանը վերականգնվեց Ռիխտեր դեղագործական գործարան անվամբ։ 1972 թվականին Ռիխտերի ծննդյան 100-ամյակին կապակցությամբ հուշամեդալ դրոշմվեց, և հուշատախտակ փակցվեց Eagle դեղատան պատին։
Ռիխտերն առաջինն է եղել, որ պատրասել է օրգանակա թերապևտիկ բաղադրությամբ հաբեր, որոնցից են արյան ճնշումը բարձրացնելու հաբերը, ադրենոկորտիկոտրոպ հորմոնի միզվածքը (ադրենալին), և Կալմոպրին և Էպինեֆրին (դեղամիջոց)  սուպրա-երիկամային էքստրակտը, որն այսօր էլ բժշկության մեջ կիրառություն ունի։
Նրա Էչիդի ընտանեկան տունն այժմ ծառայում է որպես դպրոց և կրում է Ռիխտեր Գեդեոն տարրական դպրոց անունը։ Այն սենյակը, որտեղ նա ծնվել է, ծառայում է որպես մարզասրահ այսօր։
Անձնական կյանք
1902 թվականին նա ամուսնացել է Աննա Ուինկլերի հետ։ Նրա կինը եղել է Հունգարիայի Սեգեդում անտառանութ արտադրողի դուստրը։ Զույգն ունեցել է մեկ որդի, որի անունն էր Լասլո և որը ծնվել է 1903 թվականին։ Նա Ցյուրիխի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցում սովորել է քիմիա և հետևել է հոր օրինակին` աշխատելով դեղագործական արդյունաբերությունում ։
Ծնողները հրեաներ էին, բայց Լասլոն հավատափոխ է եղել դառնալով քրիստոնեա` իր հարսնացու Լոբմայեր Իլոնայի օրինակով, նախքան 1932 թվականին նրանց ամուսնանալը ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Հրեաներ ըստ մասնագիտության Կատեգորիա:Հոլոքոստը Հունգարիայում Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Դեղագործներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Ազիզբեկյան
Ազիզբեկյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արաբերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Տրիակ Լոտրե
Տրիակ Լոտրե (Triac-Lautrait), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 1999 թվականի դրությամբ կազմում է 454 մարդ, բնակչության խտությունը` 70.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.4 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 23 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 308 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 205-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,6 %։ 205 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 190 անձ (106 տղամարդ և 84 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 103 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նասկա մշակույթ
Նասկա, հին քաղաքակրթություն, որը ծաղկում է ապրել մ. թ. ա. 100 - մ. թ. 800 թվականներին Պերու ի հարավային ափի մոտ՝ Ռիո Գրանդե և Իկա գետերի հովտում ։ Այս մշակույթի վրա մեծ ազդեցություն է թողել դրան նախորդող մշակույթը՝ Պարակաս ը, որը հայտնի էր բարդ մանածագործությամբ։ Նասկա ժողովուրդը արտադրում էր խեցեղեն և կտորեղեն։ Նրանք նաև կառուցել են տպավորիչ ստորգետնյա ջրամուղ համակարգ, որ գործում է մինչ այսօր։ Նասկա մշակույթն այժմ առավել հայտնի է Նասկայի գեոգլիֆներ ով։
Ժամանակաշրջան
Նասկա քաղաքակրթությունը զարգացել է Վաղ անցումնային ժամանակաշրջանում և ընդհանուր առմամբ բաժանված է Նախա-Նասկա (փուլ 1, մ.թ.ա. 100 թ.- մ.թ. 1 թ.), Վաղ Նասկա (փուլեր 2-4, 1-450 թթ.), Միջին Նասկա (փուլ 5, 450-550 թթ.) և Ուշ Նասկա (փուլեր 6-7, 550-750 թթ.) մշակույթների ։
Քաղաքակրթության անկումը
500 թվականից սկսած Նասկա մշակույթը սկսել է անկում ապրել և արդեն մինչև 750 թվականը լիովին վերացել է։ Ոմանք կարծում են, որ սա տեղի է ունեցել այն պատճառով, որ Էլ Նինյո ցիկլոնը առաջ է բերել ավերիչ ջրհեղեղ։ Կա նաև վկայություն այն մասին, որ Նասկա ժողովուրդը սրացրել է ջրհեղեղների վնասաբեր ազդեցությունը՝ աստիճանաբար կտրելով Prosopis pallida ծառերը եգիպտացորեն ի և բամբակ ի արդյունաբերության համար տարածք ազատելու նպատակով։ Այս ծառերը չափազանց կարևոր դեր են խաղում որպես այս լանդշաֆտի էկոլոգիական հիմնաքար. դրանք անհրաժեշտ են խափանելու համար ջրային և քամու էրոզիա ն։ Նասկա ժողովրդի կողմից ծառերի վերացումը լանդշաֆտը խոցելի է դարձրել կլիմայական փոփոխությունների նկատմամբ, ինչն էլ պատճառ է դարձել էրոզիայի, ինչպես նաև ոռոգման համակարգերի չորացման համար ։
Հասարակական կառուցվածք
Վաղ Նասկա հասարակությունը բաղկացած էր տեղական առաջնորդներից և կրոնական իշխանություններից, որոնք կենտրոնացած էին Կաուաչի կոչվող վայրում ։ Կաուաչիում իրականացրած բազմաթիվ պեղումների արդյունքում գիտնականները եկել են այն եզրակացության, որ վայրը նախատեսված է եղել անցկացնելու համար ծեսեր և փառատոններ, որոնք վերաբերում էին գյուղատնտեսության ը, ոռոգման ը և բերքառատությանը։ Այս բոլոր ծեսերը սկսել են իրականացվել այն ժամանակ, երբ շրջակա միջավայրը կլիմայական կտրուկ փոփոխությունների պատճառով սկսել է ավերվել։ Կաուաչին Նասկա մշակույթի ուսումնասիրության համար ամենակարևոր հնագիտական վայրերից է։ Կաուաչիում կատարված ուսումնասիրությունները գիտնականներին լավ պատկերացում են տվել Նասկա մշակույթի մասին։ Տեղանքում գտնվել են քաղաքակրթությանը պատկանող բազմաթիվ իրեր, այդ թվում ներկված խեցեղեն, կտորեղեն և ոսկյա իրեր։ Կաուաչիում գտնված խեցեղենը հնագետներին բերել է այն եզրակացության, որ այդ վայրը չի ծառայել որպես բնակավայր, այլ նախատեսված է եղել միայն ծիսական արարողություններ անցկացնելու համար ։
«Գլուխներ՝ որպես ռազմավար»
Գիտնականները մինչ օրս բանավիճում են այն հարցի շուրջ, թե արդյոք մարդկային գլուխները զուտ եղել են ռազմավար, թե գործածվել են նաև ծիսական նպատակներով։ Նասկա մշակույթի արվեստի գործերում գլխատողները պատկերված են ռազմական հագուստով և զենքերով, սակայն զինվորական համազգեստ կրում էին նաև ծիսական արարողությունների ժամանակ ։ Հետազոտողները նկատել են, որ գլուխները ունեն մեկ ընդհանուր հատկանիշ. նրանց ճակատների վրա արված են անցքեր, որոնց միջով անցկացված է պարան՝ հավանաբար դրանք հեշտությամբ բռնելու և տեղափոխելու համար ։ Նասկա մշակույթում շատ են հանդիպում «մասամբ» թաղված մարդկանց գերեզմաններ։ Շատ դեպքերում թաղված են լինում միայն մարդու վերջույթները կամ էլ մարմնի այլ մասեր։ Երբեմն հանդիպում են գերեզմաններ, որոնցում բացակայում է միայն մարդու գլուխը։ Այս դեպքում այն փոխարինված է լինում հատուկ խեցեղենով, որը կոչվում է «գլխի անոթ»։ Դրա վրա պատկերված է լինում մարդկային գլուխ, որի միջից աճում են բույսեր և ծառեր։
Տնտեսություն
Նասկա ժողովրդի ապրուստի միջոցը գյուղատնտեսությունն էր։ Խեցեղենի վրա արված պատկերագրեր ից երևում է, որ հասարակության սննդակարգը բազմազան է եղել։ Այն ընդգրկել է եգիպտացորեն, կարտոֆիլ, հացարմատ և ձկնեղեն։ Նասկա ժողովուրդը նաև աճեցրել է բամբակ, կոկայենի, կակտուս և դդում։ Վերջինս մշակույթում ուներ դեկորատիվ բնույթ։ Ինչ վերաբերում է կենդանիներին, Նասկա ժողովուրդը Կաուաչիում զոհաբերել է լամա ների և ծովախոզուկ ների։ Լամաները օգտագործվել են նաև որպես բեռնակիր կենդանիներ։ Օգտագործվել է նաև նրանց բուրդը և միսը։
Ինչպես երևում է հնագիտական ուսումնասիրություններից, Միջին Նասկայի ժամանակաշրջանում Նասկա ժողովուրդը չորային կլիմայի պայմաններում կյանքը բարելավելու նպատակով ստեղծել է ջրանցույց համակարգ, որը կոչվել է պուկիոս ( puquios, կեչուա լեզվով՝ աղբյուր) ։ Դեռևս չի հաջողվել պարզել այս համակարգի կառուցման ճշգրիտ ժամանակը : Պուկիոսները ստորգետնյա ջրանցքեր էին, որոնք կազմում էին ոռոգման մի ամբողջ համակարգ։ Դրանք օգտագործվում են մինչ օրս։
Խեցեղեն
Նասկա մշակույթի խեցեղենը գեղեցիկ է և բազմագույն՝ ներկված ամենաքիչը 15 տարբեր երանգներով։ Պարակաս մշակույթի ավարտից հետո արդեն Նասկա մշակույթում ռետինե ներկերին փոխարինելու եկան կավային ներկերը։ Վերջինիս օգտագործման դեպքում անհրաժեշտ էր կատարել որոշ փորձարկումներ՝ նախընտրած գույնը ստանալու համար։ Նասկա ժողովրդի խեցեղենում շատ են հանդիպում բաժակներ, երկբերան կժեր, թասեր, ծաղկամաններ և արձանիկներ։ Հնագետները պեղել են մեծ քանակությամբ խայտաբղետ խեցեղեն, որ պատկանել է ոչ միայն բարձր խավին, այլ նաև սոցիալական այլ դասերին։ Հասարակ ժողովուրդը հնարավորություն է ունեցել ձեռք բերել խեցեղենը Կաուաչի ում տեղի ունեցող ուխտագնացությունների կամ էլ խնջույքների ժամանակ ։ Նասկա մշակույթի խեցեղենի պատրաստումը ժամանակագրորեն բաժանվում է ինը փուլերի։ Առաջին փուլի կամ Նախա-Նասկայի խեցեղենի վրա պատկերված են ռեալիստական առարկաներ, օրինակ՝ մրգեր, բույսեր, մարդիկ և կենդանիներ։ Հաջորդ երեք փուլերում ռեալիզմի կարևորությունը է՛լ ավելի է աճել։ Այս փուլերի խեցեղենում գերիշխում են մուգ կարմիր, սև և սպիտակ գույները։
5-րդ փուլի խեցեղենում նկատվում են նոր տարրեր՝ ճառագայթներ, գալարազարդեր և այլ «ծաղկող» զարդանախշեր։ Այս փուլը կոչվում է անցումային, քանի որ այն կապող օղակ է հանդիսանում ոճական փոփոխությունների միջև։ 6-րդ և 7-րդ փուլերում կրկնվում են նախկինում գործածված զարդանախշերը, սակայն այստեղ շեշտն արդեն դրվում է ռազմական նշանակություն ունեցող տարրերի վրա։ Զարդանախշերում նկատվում են վերացական տարրեր, առեղծվածային առարկաներ։ Այս փուլերի խեցեղենի ոճը նման է Մոչե մշակույթի խեցեղենի ոճին։ 8-րդ փուլում զարդանախշերում գործածվել են ոչ կապակցված, երկրաչափական պատկերներ, որոնք դժվար է վերծանել ։ Նասկան, ինչպես նաև Հարավային Ամերիկա յի նախակոլումբոսյան այլ հասարակությունները՝ ներառյալ Ինկերի քաղաքակրթություն ը, չուներ գրային համակարգ՝ ի տարբերություն Մեզոամերիկա յի Մայաների քաղաքակրթության։ Խեցեղենի վրա արված պատկերագրերը և նշանները ծառայում էին որպես հաղորդակցման միջոց։ Նասկա մշակույթի խեցեղենի վրա պատկերված զարդանախշերը բաժանվում են երկու խմբի՝ սուրբ և պիղծ։ Նասկա ժողովուրդը հավատում էր հզոր բնության ոգիների, որոնք, նրանց կարծիքով, կառավարում էին կյանքի տարբեր ոլորտները։ Նասկաները բնության այս ոգիներին պատկերել են առեղծվածային էակների տեսքով, որոնք մարդու և որևէ կենդանու խառնուրդ են ։
Մանածագործություն
Նասկա մշակույթը հայտնի է տեխնիկապես բարդ մանածագործությամբ։ Կտորեղենը կանայք գործում էին մանած բամբակից և բրդից՝ օգտագործելով ջուլհակահաստոց։ Գործվածքները հյուսվում էին տարբեր զարդանախշերով։ Այդ նույն զարդանախշերը կարելի է տեսնել նաև խեցեղենի վրա։ Չորային կլիմայի շնորհիվ Նասկա և Պարակաս մշակույթների գործվածքները լավ են պահպանվել։
Կաուաչիում և այլ վայրերում իրականացված պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են գլխաշորեր, զգեստներ, պարեգոտներ, գոտիներ և պայուսակներ։ Նասկա մշակույթին պատկանող գործվածքները հիմնականում հագուստներ են, որոնք հանգուցյալների հետ թաղված են գերեզմանատեղերում։ Հաճախ հանդիպում են հագուստի մեջ փաթաթված մարդկային ոսկորներ ։ Հայտնաբերված գործվածքների մեջ կան և՛ բարձր և՛ ցածր որակի, ինչպես հասարակ, այնպես էլ բարդ և ճոխ զարդանախշերով գործվածքներ ։ Կաուաչիում հայտնաբերված հագուստների ուսումնասիրությունից երևում է, որ Նասկա մշակույթի կանանց հասանելի են եղել ցանկացած որակի և տեսակի գործվածքներ՝ անկախ նրանց դիրքից հասարակության մեջ։
Նասկայի գեոգլիֆներ
Նասկայի գեոգլիֆներ ը երկրաչափական պատկերների, գծերի և կենդանիների տեսքով գեոգլիֆների խումբ են, որոնք գտնվում են Նասկայի բարձրավանդակի վրա ։ Այս առեղծվածային գեոգլիֆ ների մասին կան տարբեր տեսություններ։ Ոմանք կարծում են, որ դրանք կարող էին ստեղծել մեծ թվով մարդիկ որոշակի ժամանակամիջոցում։ Հետազոտողները եկել են այն եզրակացության, որ գեոգլիֆները ստեղծելիս հավանաբար օգտագործվել է երկար պարան՝ պատկերի որևէ հատվածի երկու կետերը միացնելու համար։ Այնուհետև հեռացվել են պարանի ամբողջ երկայնքով ձգվող կարմիր քարերը, ինչի շնորհիվ ստեղծվել է երանգային հակադրություն բաց գույնի գծերի և շրջապատող կարմիր քարերի միջև։ Քանի որ գեոգլիֆները ունեն բավականին պարզ կառուցվածք, անձրևները կարող էին հեշտությամբ ջնջել դրանք հողի վրայից, սակայն չորային կլիմայի շնորհիվ դրանք պահպանվել են հարյուրավոր տարիներ։
Դեռևս գիտնականները բանավիճում են այն հարցի շուրջ, թե ինչ նպատակի են ծառայել գեոգլիֆները։ Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ Նասկա ժողովուրդը ստեղծել է գեոգլիֆները՝ երկնային աստվածների ուշադրությունը գրավելու համար։ Մյուսներն այն կարծիքին են, որ գեոգլիֆները օրացույցի դեր են տարել և գործածվել են աստղագիտական նպատակներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պերուի պատմություն
Սեմիլուկիի շրջան
Սեմիլուկիի շրջան (Семилукский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սեմիլուկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1582 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 67149 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 42,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վորոնեժի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բարսելոնայի ահաբեկչություն (2017)
Բարսելոնայի ահաբեկչություն տեղի է ունեցել 2017 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ սպիտակ Տալենտո Ֆիատ մակնիշի մեքենան Լա Ռամբլա փողոցում մխրճվել է մարդկանց խմբի մեջ։ 13 մարդ զոհվել է, մի քանի տասնյակը վիրավորվել։ Հանցագործները մեքենայից դուրս են եկել և մտել թուրքական ռեստորան և պատանդներ վերցրել ։
Դեպքերի ժամանակագրություն
Տեղական ժամանակով մոտավորապես ժամը 16:30-ին Տալենտո Ֆիատ մակնիշի մեքենան Բարսելոնայի հետիոտների համար նախատեսված Լա Ռամբլա փողոցի մայթ է բարձրացել և Պլասա դե Կատալունյա հրապարակի ու Լիսեո օպերայի շենքի արանքվում մխրճվել հետիոտների ամբոխի մեջ ։
Վարորդը թաքնվել է։ Սկսվել է հակաահաբեկչական ոստիկանական գործողություն։ Սկզբից ոստիկանությունը հանցագործության շարժառիթի մասին չի հայտարարել ։ Ըստ առաջին հայտարարությունների զոհվել է երկու մարդ, մի քանի տասնյակ մարդ վիրավորվել ։
Ներքին
Քաղաքային ոստիկանությունը հանցագործներին հայտնաբերելու նպատակով սկսել է Gàbia գործողությունը։ Բարսելոնայում հայտարարված բոլոր խոշոր միջոցառումները հետաձգվել են։ Կատալոնիայի նախագահ Կառլոս Պուչդեմոնդը և Բարսելոնայի քաղաքապետ Ադա Կոլաուն ընդհատել են արձակուրդները և վերադարձել քաղաք միջադեպը կարգավորելու համար ։
Միջազգային
Մի շարք երկրների առաջնորդներ արձագանքել են Բարսելոնայի միջադեպին, իրենց աջակցությունը հայտնել Իսպանիայի ժողովրդին և կառավարությանը      ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Իսպանիայում Կատեգորիա:2017 ահաբեկչություններ Կատեգորիա:2017 զանգվածային սպանություններ
Ազիզյան
Ազիզյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Արաբերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Ազիկյան
Ազիկյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Հակառուսականությունը Հայաստանում
Հակառուսականությունը Հայաստանում կամ ռուսատյացությունը Հայաստանում, Ռուսաստանի, ռուսների, ռուսերենի, Ռուս ուղղափառ եկեղեցու նկատմամբ Հայաստանում և հայերի մոտ տարածված կասկածելի, անբարյացակամ, թշնամական վերաբերմունք։
Ռուսական Արդիական տնտեսության ինստիտուտի տնօրեն Նիկիտա Իսաևի վկայությամբ, 2016 թվականի ամառվա դրությամբ ռուսատյացությունը Հայաստանում բարձրացել է մինչև 82% ։
Պատմություն
Ըստ պատմաբան Բաբկեն Հարությունյանի և քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանի համահեղինակությամբ հրատարակված հետազոտության Հայաստանում հակառուսական ուղղվածության աշխատություններ շատ քիչ են լույս տեսել։ Ըստ իրենց դրա պատճառն այն բանի մեջ է, որ Ռուսաստանից Վրաստանով անջատված երկրում «ռուսական վտանգի» գաղափարը ընդհանրապես չի ընկալվում ոչ հասարակության, ոչ էլ հայկական պետության կողմից (ի տարբերություն, օրինակ, նույն Վրաստանի կամ Բալթյան երկրների)։ Հարությունյանի և Իսկանդարյանի վկայությամբ, վերջին շրջանում հակառուսական նյութերը Հայաստանում լույս են տեսել 1980-ականներին վերջում-1990-ականների սկզբում՝ Արցախի հյուսիսային այդ թվում նաև խորհրդային բանակի ձեռքերով իրականացրած հատվածում էթնիկ մաքրումների ժամանակ ։
Առաջին տեսակետ. Հայաստանում հակառուսականության բացակայություն
Հայ քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանի կարծիքով, Հայաստանին և հայ ժողովրդին արհեստականորեն կպցրել են ռուսամոլության պիտակը։ Ամենից բացի նաև նման արհեստականորեն ձևավորված պատրանքային նկարագրության պատճառով «հիմա ամբողջ աշխարհում մեր նկատմամբ ստեղծվում է չափազանց վատ վերաբերմունք այն ուժերի շրջանում, որոնք կարող էին Հայաստանին օգնել ճգնաժամը հաղթահարելու հարցում։ Այսինքն ռուսները մեզ կրկնակի վնաս են տալիս» ։
Առաջացման պատճառները
Որոշ հեղինակերի կարծիքով, հակառուսականությունը Հայաստանում կապված է հիմնականում երեք պատմական իրադարձության հետ.
1. Առաջին համաշխարհային պատերազմը և Ռուսաստանի դիրքը Հայաստանի և հայերի նկատմամբ
Ինչպես նշում է Իշխանյանը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հենց սկզբից հայկական բազմաթիվ կազմակերպություններ նախաձեռնում են կամավորական շարժում ռուսական բանակի կազմում Օսմանյան կայսրության դեմ պատերազմելու համար, քանի որ հայկական վերնախավը հույս ուներ, թե միանալով դաշնակիցներին ու նրանց բանակներում կռվելով` հաղթանակի դեպքում նրանք կօգնեն անկախություն հռչակել Հայաստանի այն տարածներում, որոնք գտնվում են Օսմանյան կայսրության վերահսկողության տակ։ Այդպիսով, Ռուսական բանակի կազմում ձևավորում են 5-8 հազար մարտիկներով հայ կամավորական ջոկատներ, իսկ 1916 թվականից հետո նաև ֆրանսիական բանակում ձևավորվում է հայ կամավորներից բաղկացած լեգիոն ։
Որսորդական դանակ
Որսորդական դանակ, որսի ժամանակ օգտագործվող դանակների լայն տեսականի, որն իր մեջ կարող է ներառել այնպիսի տեսակներ, ինչպիսին են որսը սպանելու համար նախատեսված դանակը, որսի կաշին հանելու համար նախատեսված դանակը (սքիներ), ճամբարային դանակը։
Հակառուսականությունը Հայաստանում
1. Առաջին համաշխարհային պատերազմը և Ռուսաստանի դիրքը Հայաստանի և հայերի նկատմամբ
1914 թվականի նոյեմբերի 1-ին բացվում է ռուս-թուրքական ճակատը և 1914 դեկտեմբերի 22-ից մինչև 1915 հունվարի 17-ը տեղի ունեցած Սարիղամիշի ճակատամարտում ռուսական բանակը, որի կազմում պատերազմում էին հինգ հայկական կամավորական ջոկատներ, պարտության է մատնում օսմանյանի զորքերին։ Այդ ճակատամարտից հետո ռուսական զորքերը հարավային ճակատում կանգ են առնում։ Այդ ժամանակ էլ սկսում են Օսմանյան կայսրությունում հայերի ջարդերը։ Մի քանի ամիս անց ռուսական զորքերը շարժվում և գրավում են Վանը։ Բազմաթիվ հայ մտավորականներ վստահ են, որ եթե ռուսական զորքերը էլի առաջ շարժվեին, ապա կփրկվեին Մուշի և մյուս շրջանների հայերը, բայց փոխարենը ռուսները հետ են նահանջում և ռուսական բանակի հետ գաղթում է թուրքական ջարդերից ինքնապաշտպանությամբ փրկված Վանի և ամբողջ Վասպուրականի բնակչությունը։ Այդ դեպքերի կապակցությամբ հայ պատմաբան Լեոն գրել էր. Ինչ նպատակ ուներ այդ նահանջը, բացատրում էին զանազան եղանակներով։ Բայց այդ նպատակներից մեկն էր և հայերի բնաջնջումը, որ և իրականացվեց ամենասարսափելի հաջողությամբ : Ըստ որոշ պատմաբանների, Թուրքիայն և Ռուսաստանը հատուկ գործարքի մեջ են մտել և ռուսական զորքեր հատուկ առաջ չեն շարժվել, որպեսզի թուրքական զորքերը հեշոտւթյամբ իրականացնեն հայեիր ջարդերը։ Հենց այդ ժամանակահատվածին է վերագրվում ռուս դիվանագետ Ալեքսանդր Լոբանով Ռոստովսկուն (1824-1896) խոսքը՝ «Հայաստանը մեզ պետք է առանց հայերի»։ Սակայն այդ պնդումը որևէ կերպ չի հիմնավորվում ։ Պատմաբան Աշոտ Ներսիսյանը հետևյալ կերպ է մեկնաբանում այդ «նահանջները». Ռուսական կայսրության երազանքն էր Բոսֆորի ու Դարդանելի նեղուցներին տիրանալը։ Թեև Անտանտի դաշնակիցների միջև պայմանավորվածություն եղել է, որ պատերազմի արդյունքում նեղուցներն անցնելու են Ռուսաստանին, բայց կողմերը իրար չէին վստահում ու դրա հիմքերն ունեին։ Արևմուտքից Թուրքիայի հետ պատերազմում էին Անգլիան և Ֆրանսիան (Դարդանելի օպերացիան), և եթե հարավից Ռուսաստանը առաջ գնալով վերջնական ջախջախեր թուրքական բանակը, թուրքերը չէին կարողանա դիմադրել Անգլիային ու Ֆրանսիային և նեղուցները կանցնեին դաշնակիցներին, իսկ հետո դրանք հետ բերելը Ռուսաստանի համար անհնար կլիներ։ Ռուսաստանը, առաջ չգնալով ու կեղծ նահանջներով, հնարավորություն էր տալիս թուրքական բանակին վերակազմավորվել ու դիմադրել Ֆրանսիային ու Անգլիային, որ նեղուցները նրանց ձեռքը չանցնեին» :
Որսորդական դանակ
Կիրառություն
Դանակն, ի տարբերություն դաշույնի, որսի ժամանակ երբեմն է օգտագործվում որպես զենք։ Դրանով, ծայրաստիճան անհրաժեշտությունից բացի, կենդանիներին չեն սպանում։ Սակայն որսից հետո անհրաժեշտություն է առաջանում փորոտիքը հանել, կաշին հանել, կտրատել միսը։ Ճամբարի ժամանակ հաճախ պետք է լինում հյուղակի պատրաստման համար կտրել ճյուղեր, խոտ քնելու տեղ պատրաստելու համար, կտրատել միս ճաշ եփելու համար։ Այս ամենի համար անհրաժեշտ է որսորդական դանակը։ Այնպես է ստացվել, որ որսորդական դանակը հիմնականում նախատեսված է կտրելու համար։ Այդ պատճառով հավասարակշռությունը, որպես կանոն, շեղված է դեպի բռնակը։ Շեղբը հիմնականում հարթ է լինում, համեմատաբար հաստ կռնակով։ Բազմաթիվ մոդելների սայրի երկարությունը լինում է մինչև 12-15 սմ։ Բռնակը նախընտրելի է, որ լինի փայտից, ոչ լաքապատ, այդ դեպքում սառնամանիքին այն չի կպչի ձեռքերին և դուրս չի պրծնի ձեռքից։ Չափավոր կլիմայական գոտում որսորդական դանակների կռնակները պատրաստում են կեչեկեղևից։ Այստեղ սովորաբար բացակայում են վառ արտահայտված մատնատակի հենարանները և դաստապանը։ Պատյանն ապահովում է անվտանգությունը դանակը տեղափոխելու ընթացքում, ինչպես նաև պաշտպանում է դանակը հնարավոր վնասվածքներից և կորստից։ Հին ժամանակներից պատյանի պատրաստման համար օգտագործվել է կաշին և փայտանյութը։ Բազմաթիվ դանակների տեսակներ կռնակի վերին մասում դաստապանածոպ անցկացնելու համար անցք ունեն, որի օգնությամբ դանակը պատյանով հնարավոր է լինում ամրացնել գոտուն  ։
Որոշ որսորդներ որսի են վերցնում ընդամենը մեկ դանակ, իսկ մյուսները մի քանի հատ՝ կենդանուն սպանելու, կտրատման համար՝ կախված ճաշակից և նախասիրություններից։
Հակառուսականությունը Հայաստանում
1. Առաջին համաշխարհային պատերազմը և Ռուսաստանի դիրքը Հայաստանի և հայերի նկատմամբ
Ինչպես վկայում էր Ռուբեն Տեր-Մինասյանն 1924 թվականին հրատարապակած իր հանրահայտ «Հայ-թուրքական կնճիռը» աշխատությունում, Ռուսաստանը «...զգում և գիտակցում էր, թե լա՛յն ինքնավարությամբ թուրքահայ վիլայեթներում ոտքի կանգնած հայ ժողովուրդը՝ իր շարժումները պիտի ծավալի նաև Անդսրկովկասում և հայկական ինքնավարության պատնեշները ցցի Ռուսիայի առաջխաղացության առջև» ։ Նման հեռանկարն, ըստ Տեր-Մինասյանի, չէր կարող Ռուսաստանի հավանությանն արժանանալ, քանի որ Ռուսաստանին ''«անհրաժեշտ էին թուրքահայ հողերը, բայց միայն... առանց հայերի» ։ Բացի այդ, ըստ Տեր-Մինասյանի, Թուրքիայում «հայկական կոտորածներից մի քանիսը կատարվել են թուրքական ձեռքերով և ռուսական ներշնչումով» ։ Տեր-Մինասյանի կարծիքով, Ռուսաստանը թուրքական իշխանության միջոցով «առանց իր ձեռքերը արյունոտելու, հարվածում, թուլացնում և կոտորում էր հայերին, և այսպիսով, իր թիկունքն ապահովելով Անդրկովկասում, ճանապարհ բանում դեպի հայկական ամբողջ բարձրավանդակը, դեպի Միջերկրական»'' ։
Ազիլազյան
Ազիլազյան, հայկական ազգանուն ։
Հակառուսականությունը Հայաստանում
2. Բոլշևիկյան Ռուսաստանի դաշինքը Քեմալական Թուրքիայի հետ՝ Հայաստանի դեմ
1920 թվականի ապրիլին Թուրքական Հանրապետության հիմնադիրը և առաջին նախագահը Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը հիմնում է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովը, որը դառնում երկրի խորհրդարանը։ Ատաթուրքի կառավարությունը մերժում և չէր ճանաչում էր դաշնակիցների կողմից Օսմանյան կայսրությանը պարտադրած պայմանագրերը և ձգտում էր վերականգնել փլուզված կայսրության գոնե որևէ հատվածը։ Դրա համար նրանց անհրաժեշտ էին դաշնակիցներ և, ինչպես նշում է Իշխանյանը, տվյալ պահին ամենահարմարն էր այդ դերի համար Բոլշևիկյան Ռուսաստանը, որը կարող էր թուրքերին օգնել դիմադրել անգլաֆրանսիական դաշինքին և Հունաստանին։ Բանակցությունների արդյունքում Բոլշևիկյան Ռուսաստանը Թուրքիային է ուղարկում 6 հազար հրացան, 5 միլիոն փամփուշտ, 17 600 ական և 200 կիլոգրամ ոսկի։ Այդ թուրք-ռուսական միության համատեքստում Հայաստանի Հանրապետությանը ոչ միայն չի հաջողվում ազատագրել Արևմտյան Հայաստանը, այլ նաև հայ-թուրքական պատերազմի ընթացքում Թուրքիան ռուսական զենքի օգնությամբ գրավում է Արևելյան Հայաստանի որոշ հատվածներ ։
Որսորդական դանակ
Կիրառություն
Որսորդական դանակներն ըստ իրենց պատրաստման եղանակի առանձնացնում են հետևյալ տեսակների. Գոյություն ունեն բազմաթիվ ձեռնարկություններ, որոնք արտադրում են որսորդական դանակներ։ Որպես կանոն, դրանք վաճառվում են մասնագիտացված խանութներում։ Սակայն դրանց ձեռք բերումը կախված է երկրի օրենսդրությունից և դրանց օրենքները կարող են խիստ տարբերվել։
Որսորդական դանակն որպես սառը զենք
Որսորդական դանակը կարող է սառը զենք համարվել միայն հետևյալ հատկանիշների առկայության դեպքում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանակներ Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով
Հակառուսականությունը Հայաստանում
3. Ռուսաստանի կողմից հայկական հողերի բռնակցումը Խորհրդային Ադրբեջանին
Հայաստանում ռուսատյացության ծագման կարևորագույն պատճառներից մեկը նաև այն էր, որ 1920 թվականի ապրիլի 28-ին Ադրբեջանը արդեն ենթարկվել էր խորհրդայնացման և արդեն Խորհրդային Ադրբեջանը Հայաստանի Հանրապետությունից տարածքներ էր պահանջում, և որպես խորհրդային երկիր Ռուսաստանի օգնությամբ ուզում էր իշխել նաև Նախիջևանում, Սյունիքում և Արցախում։ Ներխուժելով Հարավային Կովկաս Կարմիր բանակն էլ իր կողմից գրաված հայկական տարածքները միացնում այդ տարածաշրջանում միակ խորհրդային պետությանը՝ Ադրբեջանին։ Հատկանշական է նաև, ինչպես նշում է Իշխանյանը, որոշ հետազոտողների գնահատմամբ, որ տարածաշրջանի հայ բոլշևիկները փաստացի նույնպես ծառայում էին Ադրբեջանի շահերին՝ որպես սոցիալիստական երկրի ։
1920 թվականի սեպտեմբերին կոմունիստական ինտերնացիոնալը Բաքվում կազմակերպում է Արևելյան ժողովուրդների համագումար, որը նույնպես, ըստ Իշխանյանի, փաստացի ծառայում է Ադրբեջանի շահերին, հետագայում էլ 1920 թվականի Ալեքսանդրապոլի, 1921 թվականի՝ Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերով ստանում է Նախիջևանը, ապա Կավբյուրոյի 1921 թվականի հուլիսի 4-ի որոշմամբ տիրանում է նաև Արցախին։ Հատկանշական է, որ Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի տակ ստորագրվել էին նաև հայ բոլշևիկները ։
Որոշ հետազոտողների կարծիքով, հենց Հայաստանի առաջին Հանրապետության կործանման ժամանակ էլ Հայաստանում առաջացավ հակառուսականության առաջին խոշորագույն ալիքը։ 1920 թվականին Հայաստանի արդարադատության նախարար Ռուբեն Դարբինյանը հրատարակում է իր «Ռուսական վտանգը» գիրքը, որտեղ ցույց է տալիս, որ Հայաստանի քաղաքական հիմնական վտանգը գալիս է Ռուսաստանից։ 1991 թվականին գիրքը վերահրատարակվել է Երևանում՝ «Ազատ խոսք» հրատարակությունում ։ 1924 թվականին էլ հայ քաղաքական գործիչ Ռուբեն Տեր-Մինասյանը հրատարակում է «Հայ-թուրքական կնճիռը» աշխատությունը, որի մեջ գալիս է այն եզրակացության, որ Հայաստանին հարկավոր է դաշինքի մեջ մտնել Թուրքիայի հետ՝ ընդդեմ Ռուսաստանի։
4. Օղակ գործողություն
1991 թվականի ապրիլի 30-ին Գանձակում տեղակայված խորհրդային 4-րդ բանակի 2-րդ դիվիզիան շրջափակման մեջ է վերցնում Ադրբեջանական ԽՍՀ Խանլարի շրջանի, Գետաշեն և Մարտունաշեն գյուղերը։ Այս գործողությանը ժամեր անց հետևում է Ադրբեջանի ՆԳՆ զորքերի հատուկ նշանակության ջոկատների մուտքը հայկական այդ գյուղերի տարածք։ Ադրբեջանցիները անձնագրային ռեժիմի ստուգման պատրվակով հայկական այդ գյուղերի բնակիչներին բռնի կերպով ուղղաթիռներով տարհանում են Ստեփանակերտ կամ Գանձակ, ապա՝ Հայաստան։ Անհավասար մարտում զոհվում են Գետաշենի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանության ղեկավար Թաթուլ Կրպեյանը, Արթուր Կարապետյանը, Սիմոն Աչիկգյոզյանը (ով ապրիլի 19-ին ստանձնել էր Արաբո ջոկատի հրամանատարությունը), Հարազդանի ջոկատի հրամանատար Հրաչ Դանիելյանը։ Շուրջ մեկ շաբաթ տևած գործողությունների ընթացքում տասնյակից ավելի խաղաղ բնակիչներ են գնդակահարվում ու կացնահարվում։ Շուրջ հարյուր տղամարդկանց ադրբեջանցիները որպես գերի տանում են Գանձակ։ Ականատեսների վկայությամբ, գործողության առաջին օրվանից շրջակա գյուղերի ադրբեջանցիները ներխուժում են Գետաշեն ու Մարտունաշեն և սկսում թալանել ։ Այդ գործողությունը, ինչպես նշում են մասնագետներ, Ռուսաստանի ռազմական գործողությունն էր, որի արդյունքում ռուսական բանակի աջակցությամբ Ադրբեջանը գրավել է Գետաշենի ենթաշրջանը և դատարկել հայերից ։
Հակառուսականությունը ժամանակակից Հայաստանում
2016 թվականի ապրիլին վրացական ԶԼՄ-ներից մեկը արձանագրել է, որ Հայաստանում հակառուսական տրամադրությունները բուռն աճումը են ապրում ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Ռուսաստանի կոմունիստական կուսակցության առաջնորդ Գենադի Զյուգանովը «Մոսկվա-Բաքու» առանցք համաժողովի ժամանակ Հայաստանում հակառուսական տրամադրությունների վերաբերյալ հարցին նշել է, որ Ռուսաստանից հեռացողների համար վատ վիճակ է ստեղծվում, և Հայաստանն ու հայ ժողովուրդը շատ լավ գիտեն դա.
Ռուսաստանից բոլոր հեռացողների համար վատ վիճակ է ստեղծվում։ Հայաստանը և հայ ժողովուրդը դա բոլորից լավ գիտեն։ Ինչ վերաբերվում է հիստերիային, ապա նաև մեզ մոտ, Մոսկվայում, կան բազմաթիվ մարդիկ, որոնք երգում են ամերիկյան դուդուկի տակ։ Այդ մարդիկ չեն ծառայում Ռուսաստանին, այլ անում են ամեն ինչ իրավիճակի ապակայունացման համար։ Հայաստանում այդ ուժերին պետք չէ ազատություն տալ։ Թույլ չենք տա նրանց ազատություն ստանալ։
Հայ քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանի կարծիքով, ով մեկնաբանել է Զյուգանովի այդ հայտարարությունը, Հայաստանում ուժեղանում են ոչ թե հենց հակառուսական, այլ ուժեղանում են հայաստանամետ տրամադրությունները ։ Շիրինյանը հավելել է. Հայաստանում հակառուսական տրամադրություն ասածը ես չեմ հասկանում, բայց պրոհայաստանյան տրամադրություններն են ուժեղանում։ Սա պատմության մեջ եզակի դեպք է, ու ես դա չէի անվանի հակառուսական տրամադրություն։ Բայց քանի որ իրենք են ուզում այդ արտահայտությունն օգտագործել, թող օգտագործեն։ Բայց սա մեր ժողովրդի համար է շատ կարևոր, որ պրոհայաստանյան (ոչ պրոհայկական, որովհետև Վլադիվոստոկում ապրող հայն էլ է հայ) տրամադրություններն ուժեղանում են, և դա շատ նկատելի էր հատկապես ապրիլյան պատերազմի օրերին և դրանից հետո։ Այսինքն՝ հայ ժողովուրդն իր պատմական արմատներին է վերադառնում, հատկապես միջին և ավելի բարձր տարիքի մարդիկ։ Հայաստանում չկա հակառուսական տրամադրություն, իսկ պրոհայաստանյան տրամադրությունները արձագանք են ռուսների ճնշմանը ։
Բնական է, որ այս բոլոր տարիների ընթացքում արտաքին քաղաքականությունում քիչ թե շատ ակնհայտ էր կայսերական-ազգայնական ուղղվածությունը։ Այսօր Մոսկվան նորից փորձում է իրեն ենթարկել ողջ հետխորհրդային տարածությունը։ Ռուսաստանում ստեղծված Համակարգի համար ընդհանուր առմամբ անընդունելի է Ուկրաինայի, Բելառուսի, Մոլդովայի, Վրաստանի կամ Հայաստանի՝ որպես սուվերեն ժամանակակից եվրոպական պետությունների կայունացումը՝ ղեկավարության կանոնավոր փոփոխությմբ, իրական ընտրություններով, անկախ դատական համակարգով, իշխանության բաժանումով, մասնավոր սեփականության անձեռնմխելիությամբ, և ամենակարևորը, մարդու իրավունքների և ազատությունների պահպանմամբ։
Մարգարիտս Սիմոնյան՝
Ի՞նչ էր անում Ռուսաստանը։ Ռուսաստանը իրեն էր միացնում ազգեր, երկրներ, բացակայող պետականությամբ ցեղերի որոշ թանձրուկներ, այդ թվում և իմ էթնոսը՝ հայկական, և թողնում էր այդ էթնոսին զարգանալ ըստ իր մշակույթի, իր արժեքների, իր լեզվի։