cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջակոմո Կազանովա
Վերադարձ Վենետիկ
Սկզբից նա սրտաբաց ընդունելության է արժանանում և դառնում է հանրաճանաչ։ Նույնիսկ ինկվիզիտորներն են ցանկանում իմանալ, ինչպես է նա կարողացել փախչել իրենց բանտից։ Նրա երեք հովանավորներից միայն Դանդոլոն դեռևս ողջ էր և Կազանովան հրավիրվում է բնակվելու նրա մոտ։ Նա մի փոքրիկ նպաստ էր ստանում Դանդոլոյից և հույս ուներ ապրել իր ստեղծագործությունների վաճառքի հաշվին, սակայն դա չի բավարարում։ Եվ նա, վախը սրտում, շարունակում է լրտեսությամբ զբաղվել հօգուտ Վենետիկի կառավարության։ Նրա զեկույցները վճարվում էին գործարքային և վերաբերվում էին կրոնական, բարոյական և առևտրական հարցերին, մեծ մասամբ նրանք հիմնվում էին շշուկների և բամբասանքների վրա, ստացված ծանոթներից ։ Նա հիասթափված էր, քանի որ իր համար չէր տեսնում գրավիչ ֆինանսական հեռանկարներ և նրա համար բացված էին լոկ մի քանի դռներ, այնպես, ինչպես և նախկինում։
Երբ լրանում է Ջակոմոյի քառասունիննը տարին, նրա կերպարում հայտնվում են գծեր, որոնք խոսում են կյանքի անմիտ անցկացրած տարիների և նրա անցած հազարավոր մղոնների մասին։ Կնճիռները, կախված այտերը և կեռանման քիթը դառնում են ավելի նկատելի։ Նրա անբարո սովորույթները դառնում են ավելի զուսպ։ Իշխան Շառլ Ժոզեֆ դե Լինը, Կազանովայի ընկերը (և նրա ապագա գործատիրոջ քեռին), այսպես է նկարագրել նրան 1784 թվականին մոտ ժամանակաշրջանում.
Վենետիկը փոխվել էր Կազանովայի համար։ Այժմ նա մոլախաղերի համար ուներ քիչ գումար, քիչ են արժեք ներկայացնող կանայք, ովքեր ցանկանում են նրան, քիչ են ծանոթները, որպեսզի կենդանացնեն նրա ձանձրալի օրերը։ Նրան են հասնում լուրեր մոր մահվան մասին (Դրեզդենում, 1776 թվականի նոյեմբերին)։ Ավելի դառն զգացմունքներ նա զգում է, երբ այցելում է մահացող Բետինա Գոցիին, կին, ով մի ժամանակ ծանոթացրեց նրան ինտիմ գուրգուրանքին, այժմ մահանում է նրա ձեռքերի մեջ։ Նրա «Իլիական»-ը հրատարակվում է երեք հատորով (1775-1778 թվականներ), սակայն սահմանափակ քանակով բաժանորդների համար և բերում է քիչ գումար։ Կազանովան հանրային բանավեճ է կազմակերպում կրոնի հարցով Վոլտերի հետ, հրապարակելով «Խորհրդածություններ «Գովելի նամակներ պարոն Վոլտերին»-ի շուրջ» ։ Երբ նա հարցնում է. «Ենթադրենք, Ձեզ կհաջողվի կործանել սնահավատությունը։ Ինչո՞վ դուք այն կփոխարինեք» - Վոլտերը պատասխանում է. «Ինչպես է այդ ինձ դուր գալիս։ Երբ ես մարդկությունը ազատեմ այդ կատաղի հրեշից, որը կլանում է նրան, միթե՞ ինձ կհարցնեն այն մասին, թե ինչով ես կփոխարինեմ նրան»։ Ըստ Կազանովայի, եթե Վոլտերը «ճշմարիտ փիլիսոփա է եղել, ապա նա պետք է լռություն պահպաներ այդ առարկայի վերաբերյալ… երկրում համընդհանուր հանգստություն պահպանելու համար ժողովուրդը պետք է անգիտության մեջ մնա»։ 1779 թվականին Կազանովան հանդիպում է Ֆրանչեսկա Բուսկինիին, անուսում դերձակուհու, ով դառնում է նրա կենակիցը, տնային տնտեսուհին և ինքնամոռաց կերպով սիրահարվում է նրան։ Նույն թվականին ինկվիզիտորները նրան նշանակում են մշտական աշխատավարձ, հանձնարարություն տալով ուսումնասիրել Պապի շրջանի և Վենետիկի միջև առևտուրը։ Նրա մյուս գաղափարները, կապված իր ստեղծագործությունների հրատարակման և թատերական բեմադրությունների հետ, անհաջողության են մատնվում, հիմնականում, միջոցների անբավարարության պատճառով։ Ինչն ավելի վատ է, 1783 թվականի հունվարին Կազանովան նորից ստիպված է լինում լքել Վենետիկը, քանի որ նրան նախաշգուշացնում են, որ նրա գլխին կախված է պաշտոնական վտարման կամ ձերբակալման վտանգը՝ նրա կողմից հորինված մաղձոտ երգիծանքի համար, որը ծաղրում է վենետիկյան պատրիկներին (գլխավոր առումով, Կառլի Գրիմանիին, ով անազնիվ է վարվում Ջակոմոյի հանդեպ ): Այդ ստեղծագործությունը պարունակում է հեղինակի միակ հանրային խոստովանությունը այն մասին, որ նրա իրական հայրը, հնարավոր է, եղել է վենետիկյան պատրիկ Միկելե Գրիմանին (ով համարվում է նրան վիրավորող Կառլոյի հայրը ):
Ստիպված լինելով վերականգնել իր թափառումները, Կազանովան ժամանում է Փարիզ և 1783 թվականի նոյեմբերին, զեկույցի ժամանակ, նվիրված օդագնացությանը, հանդիպում է Բենջամին Ֆրանկլինի հետ։ 1784 թվականի փետրվարից մինչև 1785 թվականի ապրիլը Կազանովան քարտուղար է աշխատում Սեբաստիան Ֆոսկարինիի՝ Վիեննայում վենետիկյան դեսպանի մոտ։ Նա նաև ծանոթանում է Լորենցո դա Պոնտեի հետ՝ Մոցարտի լիբրրետիստը, ով Կազանովայի մասին գրում է. «Այդ անսովոր մարդը երբեք չէր սիրում հայտնվել անհարմար վիճակում»։ Կազանովայի գրությունները վկայում են այն մասին, որ, հնարավոր է, նա դա Պոնտեին խորհուրդներ էր տալիս Մոցարտի «Դոն Ժուան» օպերայի լիբրետոյի վերաբերյալ։
Մետա Ուորլդ Փիս
Մետա Ուորլդ Փիս (Metta World Peace, ծնված որպես` Ռոնալդ Ուիլյամ Արտեստ կրտսեր (Ronald William Artest, Jr., ), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ, ծանր և թեթև հարձակվող։
Ջակոմո Կազանովա
Վերջին տարիները Բոհեմիայում
1797 թվականին Կազանովային են հասնում լուրեր այն մասին, որ Վենատիկի Հանրապետությունը դադարեցրել է իր գոյությունը և գրավվել Նապոլեոն Բոնապարտի կողմից։ Սակայն շատ ուշ էր տուն վերադառնալու համար։ Կազանովան մահանում է 1798 թվականի հունիսի 4-ին, յոթանասուն երեք տարեկան հասակում։ Ինչպես հաղորդում են, նրա վերջին խոսքերն են եղել. «Ես ապրել են որպես փիլիսոփա և մահանում են քրիստոնյա»։
Մետա Ուորլդ Փիս
Մինչև 2011 թվականի սեպտեմբերը հայտնի է եղել որպես Ռոն Արտեստ, որից հետո օրինական կերպով անվանափոխվել է Մետա Ուորլդ Փիս ։
2004 թվականին արժանացել է NBA-ի տարվա պաշտպանի մրցանակին՝ անունը դրոշմելով լիգայի պատմության լավագույն պաշտպանական ունակություններ ունեցող մարզիկների ցուցակում։ Նույն թվականին Ուորլդ Փիսը աչքի է ընկել նաև կարգապահական խնդիրներով՝ «Փեյսերս»-«Փիստոնս» հանդիպման ժամանակ կռվի բռնվելով դետրոյթցի երկրպագուների հետ, ինչի համար որակազրկվել է մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Ողջ կարիերայի ընթացքում Ուորլդ Փիսն աչքի է ընկել բռնկուն բնավորությամբ։
Ջակոմո Կազանովա
Ընտանիք
Կազանովայի մայրը, Ձանետա Մարիա Կազանովան, ծնված Ֆարուսի (1708-1776 թվականներ), դերասանուհի էր։ Ջակոմո Կազանովայի եղբայրները՝ Ֆրանչեսկո (1727-1802 (1803?) թվականներ) և Ջովանի Բատիստա (1732-1795 թվականներ), դարձել են մշակույթի հայտնի գործիչներ։ Ֆրանչեսկոն նկարիչ-բնանկարիչ էր, իսկ Ջովանի Բատիստան զբաղվում էր դիմանկարային գեղանկարչությամբ և հնագիտությամբ։ Հնագույն մշակույթի մասին նրա գիրքը թարգմանվել է գերմաներեն։ Կրտսեր եղբայրը՝ Գաետանո Ալվիզո Կազանովան (1734-1783 թվականներ), եղել է հոգևորական Ջենովայում։ Դրեզդենի թատրոնի պարուհի Մարիա Մագդալինա Կազանովան (1732-1800 թվականներ), արքունական երաժիշտ Պետեր Ավգուստի կինը, Ջակոմոյի քույրն էր։
Մետա Ուորլդ Փիս
«Լոս Անջելես Լեյքերսի» կազմում մեկ անգամ դարձել է NBA-ի գավաթակիր (2010)։
Որպես ռեփեր՝ 2006 թվականի հոկտեմբերին թողարկել է իր առաջին և թերևս միակ հիփ-հոփ ալբոմը՝ «My World» անվամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Լեյքերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ինդիանա Փեյսերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ
Ջակոմո Կազանովա
Հուշագրություններ
Հուշագրութունները սկսվում են այսպես.
Կազանովան գրում է իր գրքի նպատակի մասին.
Նա նաև հայտնում է ընթերցողներին, որ պատմում է ոչ բոլոր իր արկածների մասին. «Ես բաց եմ թողել դրանցից նրանք, որոնք կարող են վերաբերել մարդկանց, ովքեր մասնակցություն են ունեցել դրանցում, քանի որ նրանք կներկայանային ոչ լավ լույսի ներքո։ Այնուամենայնիվ, կգտնվեն այնպիսիք, ովքեր կհամարեն, որ ես երբեմն անտակտ եմ, և ես ներողություն եմ խնդրում դրա համար»։ Վերջին գլխում տեքստը անսպասելիորեն ընդհատվում է, ակնարկելով չնկարագրված իրադարձությունները. «Երեք տարի անց ես հանդիպեցի նրան Պադուայում և այնտեղ վերսկսեցի ծանոթությունը նրա դստեր հետ շատ ավելի նրբորեն»։
Հուշագրությունների ձեռագիրը պահպանվում էր Կազանովայի ազգականների մոտ, մինչև Ֆ. Ա. Բրոքհաուզի հրատարակչությանը վաճառելը։ Առաջին անգամ այն հրատարակվում է զգալիորեն կրճատված գերմաներեն թարգմանությամբ 1822-1828 թվականներին, իսկ այնուհետև՝ ֆրանսերեն, Ժան Լաֆորգի մշակմամբ։ Լաֆորգի խմբագրությունում զգալիորեն կրճատված էին սիրային արկածների նկարագրությունները (մասնավորապես, տեքստից հանվել էին բոլոր հոմոսեքսուալ դրվագները), ինչպես նաև փոփոխվել էր հուշագրությունների քաղաքական երանգավորումը՝ կաթոլիկից և հեղափոխության համոզված ընդիմադրից, ինչպիսին էր Կազանովան իրականում, նա վերածվել է քաղաքական և կրոնական ազատամիտի։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ձեռագիրը Լայպցիգում ռմբակոծության է ենթարկվում դաշնակիցների կողմից։ Հուշագրությունները, հեղինակային իրավունքի խախտմամբ, թարգմանվում են մոտավորապես քսան լեզուներով։ Լիակատար ֆրանսերեն բնօրինակը հրատարակվում է միայն 1960 թվականին, իսկ ևս կես դար անց Ֆրանսիայի Ազգային գրադարանը գնում է ձեռագիրը և սկսում է թվային տարբերակի վերածելու գործընթացը։
Այլ ստեղծագործություններ
Ջակոմո Կազանովան հանդիսանում է ավելի քան քսան ստեղծագործությունների հեղինակ, ներառյալ «Մոլյուկեիդա» կատակերգությունը, եռահատոր «Լեհաստանի երկպառակության պատմությունը», հնգահատոր «Իկոզամերոն» ուտոպիական վեպը՝ ամենավաղ գիտա-ֆանտաստիկ ստեղծագործություններից մեկը, ինչպես նաև մի շարք թարգմանություններ, այդ թվում Հոմերոսի «Իլիական»-ը (1775-1778 թվականներ)։ Հետաքրքրություն են ներկայացնում արկածախնդրի նամակները և բարդ եռանկյունաչափական խնդիրների լուծման Կազանովայի յուրատեսակ առաջարկները։
Հարաբերությունները կանանց հետ
Կազանովայի համար, այդ ժամանակի բարձր խավի հաճոյասերների նման, սերը և ինտիմ հարաբերությունները հաճախ միայն պատահական բնույթ էին կրում, ծանրաբեռնված չէին այն լրջությամբ, որը հատուկ էր XIX դարի ռոմանտիզմին։ Սիրախաղերը, սիրային զվարճությունները, կարճատև կապերը սովորական էին ազնվական դասի ներկայացուցիչների համար, ովքեր ամուսնանում էին, առավելապես, օգտակար կապեր ձեռք բերելու համար, քան՝ հանուն սիրո։ Լինելով բազմանիստ և բարդ, Կազանովայի անձը գտնվում էր զգացմունքային կրքերի իշխանության տակ, ինչպես նա ինքն է պատմում. «Քաջալերել այն ամենը, ինչը բավականություն էր պատճառում իմ զգացմունքներին, միշտ եղել է իմ կյանքի գլխավոր գործը, ես երբեք ավելի կարևոր զբաղմունք չեմ գտել։ Զգալով, որ ծնվել եմ հակառակ սեռի համար, ես միշտ սիրել եմ կանանց և արել հնարավորինս ամեն ինչ, որպեսզի սիրելի լինեմ նրանց կողմից» ։ Նա հիշատակում է, որ երբեմն օգտագործել է «պահպանակներ», նախապես ստուգելով նրանց ամբողջականությունը փչելով, իր սիրուհիների հղիությունը կանխելու համար։
Կազանովայի համար իդեալական կապն իր մեջ ոչ միայն ինտիմ հարաբերություններ է ներառում, այլ նաև բարդ ինտրիգներ հերոսների և չարակամների հետ, նաև նրբակիրթ բաժանում։ Ըստ ծրագրի, որը նա հաճախ կրկնում էր, Կազանովան գտնում է գրավիչ կնոջ, ով տառապում է բիրտ կամ խանդոտ սիրեկանից (գործողություն առաջին), նրան ազատում է դժվարություններից (գործողություն երկրորդ), կինն արտահայտում է իր երախտագիտությունը, ինքը գայթակղում է կնոջը, սկիզբ է առնում կարճատև բուռն սիրավեպ (գործողություն երրորդ), զգայով մոտալուտ սիրային զգացմունքների կամ ձանձրույթ, սառեցում, նա խոստովանում է իր անկարողությունը և կազմակերպում է սիրուհու ամուսնությունը կամ նրան ծանոթացնում է որևէ հարուստ տղամարդու հետ, դրանից հետո լքելով բեմը (գործողություն չորրորդ)։ Ինչպես նկատում է Ուիլյամ Բոլիտոն «Տասներկուսն ընդդեմ Աստծու»-ում, կանանց մոտ Կազանովայի հաջողության գաղտնիքը «իր մեջ չէր պարունակում ոչինչ առավել ծածուկ, քան այն, ինչ պահանջում է իրեն հարգող յուրաքանչյուր կին, այն ամենը ինչ նա ուներ, ամենը ինչ նա եղել է, խոշոր դրամային գումարի տեսքով կուրացուցիչ նվեր (որպեսզի փոխհատուցի իրավական բացակայությունը) ցմահ խնամակալության փոխարեն»։
Կազանովան ուսուցանում է. «Չկա ոչ մի ազնիվ կին չվնասված սրտով, ում չկարողանա գրավել տղամարդը, օգտվելով նրա երախտագիտությունից։ Դա ամենահավանական և արագ տարբերակն է»։ Նրա համար ալկոհոլը և բռնությունը գայթակղման իրեն վայել միջոցներ չեն։ Ընդհակառակը, ուշադրությունը, փոքրիկ սիրալիրությունները և ծառայություններն է պետք կիրառել կանացի սիրտը փափկեցման համար, սակայն «տղամարդը, ով իր սիրո մասին խոսքերով է արտահայտվում, հիմար է»։ Բանավոր հաղորդակցությունը անհրաժեշտ է, «սիրո հաճույքն առանց խոսքերի կրճատվում է ոչ պակաս, քան երկու երրորդով», սակայն սիրո խոսքերը պետք է ենթադրվեն, այլ ոչ թե ճոռոմաբար հայտարարվեն։
Փոխադարձ համաձայնությունը կարևոր է, ըստ Կազանովայի կարծիքի, սակայն նա խուսափում էր հեշտ հաղթանակներից կամ չափազանց բարդ իրավիճակներից, համարելով նրանք անհարմար իր նպատակների համար։ Նա ձգտում էր լինել իդեալական ուղեկից՝ սրամիտ, հիասքանչ, հուսալի, սիրալիր, առաջին գործողությունում, նախքան տեղափոխվելը ննջարան՝ երրորդ գործողություն։ Կազանովան հայտարարում է, որ նա իրեն պահում էր գիշատիչի նման. «Իմ կանոնների մեջ երբեք չէր մտնում իմ հարձակումները ուղղել անփորձների դեմ կամ նրանց, ում նախապաշարմունքները, ավելի շուտ, կհանդիսանան արգելք»։ Սակայն նրա գայթակղած կանայք, մեծ մասամբ, ունեին անհաստատուն դիրք կամ հուզականորեն խոցելի էին։
Կազանովան գնահատում էր կնոջ խելքը. «Վերջ ի վերջո, գեղեցիկ, սակայն հիմար կինը թողնում է իր սիրեկանին առանց զվարճությունների այն բանից հետո, երբ նա ֆիզիկապես վայելում է իր գրավչությունը»։ Սակայն կրթված կանանց հանդեպ նրա վերաբերմունքն այն ժամանակների համար առանձնահատուկ էր. «Կնոջ համար ուսումը տեղին չէ, այն հարվածի տակ է դնում սեռի հիմնական որակները… ոչ մի գիտական բացահայտում չի կատարվել կանանց կողմից… դա պահանջում է եռանդ, որով օժտված չէ կանանց սեռը։ Սակայն պարզ դատողության և զգացմունքների նրբության հարցում մենք պետք է արժանին մատուցենք կանանց»։
Կազանովայի ռուսերեն հրատարկչության նախաբանում Ա. Ֆ. Ստրոևը գրում է.
Կազանովան և մոլախաղերը
Մոլախաղերը սովորական ժամանցի միջոց են եղել հասարակական-քաղաքական շրջանակներում, որոնցում շրջանառվում էր Կազանովան։ Իր հուշագրություններում նա դատողություններ է անում 18-րդ դարի բազմաթիվ մոլախաղերի մասին, ներառյալ վիճակախաղը, փարավոնը, բասետը, պիկետը, պրիման, տասնհինգը, վիստը, բիրիբին և նրանց նկատմամբ ազնվականության և հոգևորականության կրքի մասին։ Խաբեբաներին վերաբերվում էր մեծ հանդուրժողականությամբ, քան ներկա ժամանակներում և նրանք հազվադեպ էին ենթարկվում հասարակական պարսավանքին։ Խաղացողների մեծամասնությունը խուսափում էր խարդախներից և նրանց հնարքներից։ Բազմապիսի խարդախություններ էին կիրառվում, և Կազանովան զվարճանում էր նրանցով։
Կազանովան խաղացել է իր գիտակցական կյանքի ամբողջ ընթացքում, հաղթելով և պարտվելով խոշոր գումարներ։ Նրան սովորեցրել էին պրոֆեսիոնալները և նա «տիրապետում էր այն իմաստուն առավելագույնին, առանց որի մոլախաղերը կործանում են նրանց, ովքեր նրանցով տարվում են»։ Նա ոչ միշտ էր կարողանում հրաժարվել խարդախություններից և ժամանակ առ ժամանակ վաստակի համար միավորվում էր պրոֆեսիոնալ խաղացողների հետ։ Կազանովան հայտարարում է, որ նա միշտ եղել է «հանգիստ և ժպտացել է, երբ պարտվել է և չի եղել անկուշտ, երբ հաղթել է»։ Սակայն նա երբեմն զարմանալի կերպով խաբել է ինքն իրեն և այդ ժամանակ նրա վարքագիծը եղել է կատաղի, ընդհուպ մինչև մենամարտի հրավիրելը ։ Կազանովան խոստովանում է, որ բավական համբերություն չուներ, որպեսզի դառնա պրոֆեսիոնալ խաղացող. «Ես բավականաչափ զուրկ էի շրջահայացությունից, որպեսզի կանգ առնեի, երբ ճակատագիրը իմ դեմ էր և չէի վերահսկում ինձ, երբ հաղթում էի» ։ Նրան նաև դուր չէր գալիս պրոֆեսիոնալ ձևանալը. «Պրոֆեսիոնալ խաղացողները ոչնչով չեն կարող վավերացնել, որ ես եղել եմ նրանց դժոխային հանցախմբից»։ Չնայած Կազանովան երբեմն հաշվենկատորեն օգտվում էր խաղից իր նպատակների համար, որպեսզի արագ տիրանա դրամին, ֆլիրտի համար, կապերի հաստատման, գործելով որպես նրբակիրթ կավալեր կամ որպեսզի իրեն ցուցադրի որպես ազնվական բարձր խավի առջև, նա նաև կարող էր խաղալ մոլագար կրքով և առանց հաշվարկի, հատկապես գտնվելով նոր սիրային արկածի էյֆորիայում։ «Ի՞նչու էի ես այն ժամանակ խաղում, երբ ես սուր կանխազգում էի պարտությունը։ Անկշտությունն ինձ ստիպում էր խաղալ։ Ինձ դուր էր գալիս գումար ծախսել և իմ սիրտը լցվում էր արյունով, երբ այդ գումարները չէին շահվել թղթախաղում»։
Կազանովայի համբավը և հեղինակությունը
Ժամանակակիցները Ջակոմոյին համարում էին արտասովոր անձնավորություն, բարձր մտավոր զարգացածությամբ և հետաքրքրասեր մարդ։ Կազանովան եղել է իր դարաշրջանի ականավոր լրաբերներից մեկը։ Նա իրական արկածներ որոնող էր, ով հատել է Եվրոպան սկզբից մինչև վերջ՝ հաջողություն փնտրելով, արկածախնդիր, ով իր նպատակների իրականացման համար հանդիպում էր 18-րդ հարուրամայակի ականավոր մարդկանց հետ։ Ունևորների իշխանության ծառայող և, միևնույն ժամանակ, իր դարի համար նոր էսթետիկայի և բարոյականության կրողը, նա եղել է գաղտնի միությունների անդամ և ճշմարտություն փնտրել է ավանդական պատկերացումների շրջանակից դուրս։ Լինելով հավատացյալ մարդ, ջերմեռանդ կաթոլիկ, նա հավատում էր աղոթքին. «Հուսահատությունը սպանում է, աղոթքը ցրում է այն, աղոթքից հետո մարդը հավատում է և գործում»։ Բայց նաև, ինչպես աղոթքին, նա հավատում էր ազատ կամքին և բանականությանը և ակնհայտ համաձայն չէր այն պնդումներին, որ հաճույքներին ձգտումն արգելք կհանդիսանա դրախտի համար։
Ծնված լինելով դերասանների ընտանիքում, Ջակոմոն տիրապատում էր թատրոնին և թատերականացմանը, ինպրովիզացիայով լեցուն կրքոտ կյանքին։ Սակայն իր բոլոր տաղանդների հետ միասին նա ոչ հազվադեպ ընկնում էր զվարճությունների և մարմնական հաճույքների գիրկը, հաճախակի խուսափելով մշտական աշխատանքից և իր համար տհաճություններ գտնելով այնտեղ, որտեղ հնարավոր էր հաջողության հասնել, եթե զգուշավոր գործեր։ Նրա իրական կոչումը ապրելն էր, հենվելով սեփական հնարամտության, պողպատե նյարդերի, հաջողության, հմայքի և դրամի վրա, որը նա ստանում էր ի նշան շնորհակալության կամ խաբեության օգնությամբ։
Իշխան Շառլ Ժոզեֆ դե Լինը, ով դրական վերաբերմունք ուներ Կազանովայի նկատմամբ և ծանոթ էր իր դարաշրջանի ականավոր մարդկանց մեծամասնության հետ, նրան համարում էր ամենահետաքրքիր մարդկանցից, ում երբևիցե հանդիպել է. «Աշխարհում չկա ոչինչ, որին նա ունակ չլիներ»։ Ավարտելով արկածախնդրի դիմանկարը, դե Լինը վկայում է.
Դժվար է պատերացնել առավել բազմակողմանի անձնավորություն, քան Ջակոմո Կազանովան՝ իրավաբան և կղերական, զինվորական և ջութակահար, խաբեբա և կավատ, համադամասեր և գործարար մարդ, դիվանագետ և լրտես, քաղաքագետ և բժիշկ, մաթեմատիկոս, փիլիսոփա և կաբալիստ, դրամատուրգ և գրող։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունն իր մեջ է ներառում ավելի քան քսան ստեղծագործություն, այդ թվում պիեսներ և էսսե, ինչպես նաև բազմաթիվ նամակներ։
Կազանովան մշակույթում
Կազանովան նախ և առաջ զուգակցվում է իր սիրային արկածների պատկերացմամբ։ Նրա անունը, որը դարձել է անվանական, կանգնած է միևնույն շարքում գրական այնպիսի կերպարների հետ, ինչպիսիք են Դոն Ժուանը կամ Կազանովայի «ժամանակակիցներից» Լովելասը և Ֆոբլասը։ Իսկապես, Կազանովայի հուշագրությունները, որոնք համապատասխանում են լիբերտինիզմի փիլիսոփայությանը, չեն շրջանցում նրա ոդիսականի սիրային կողմը, ընդ որում, խեղաթյուրելով որոշ փաստեր։ Այսպես, հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Կազանովայի ակնարկները իբրև թե սեփական աղջիկների հետ տեղի ունեցած արյունապղծությանը, հանդիսանում են ժամանակագրապես անհնարին։ Սակայն Կազնովայի իրական անձը չի նվազեցնում նրա էրոտիկ արարքները, այն չափազանց բարդ է և հետաքրքիր։ XX դարի վերջին մի ամբողջական հետազոտություններում փորձ է արվում պատկերել Կազանովայի առավել ամբողջական կերպարը՝ կրթված, խելացի, դիտունակ և հնարամիտ արկածախնդիր։
«Իմ կյանքի պատմություններ»-ի անհավանական հաջողութունը, պայմանավորված արկածների առատությամբ և սիրային արկածախնդրությամբ, որոնք իրականցվում են 18-րդ դարի եվրոպական համայնքի ամենալայն հասարակությունների համայնապատկերային ցուցադրման ֆոնին, Կազանովայի կերպարը վերածում է համաշխարհային մշակույթի լեգենդներից մեկի։ Ստենդալը, Հայնեն, դը Մյուսեն, Դելակրուան, Սենտ Բյովը զմայլված էին նրա հուշագրություններով։ Ֆ. Մ. Դոստոևսկին, ով իր «Время» ամսագրում հրապարակել է Պյոմբի ամրոցից փախուստի պատմությունը, խմբագրային նախաբանում Կազանովային անվանում է իր դարի ամենահիանալի անձնավորություններից մեկը և բարձր է գնահատում նրա գրական շնորհը և հոգու ուժը. «Դա պատմություն է անհաղթահարելի արգելքների նկատմամբ մարդկային կամքի հաղթանակի մասին»։ Կազանովայի երկտողերի մասին զրուցում են այնպիսի գրական ստեղծագործությունների կերպարներ, ինչպիսիք են Ա. Ս. Պուշկինի «Պիկովայա դամա»-ն (1833 թվական) և Ֆ. Մ. Դոստոևսկու «Քեռու երազը» (1859 թվական)։
Հանրահայտ բախտախնդրին են նվիրված Ռ. Օլդինգթոնի վեպերը, Ա. Շնիցլերի, Մ. Ցվետաևայի, Վ. Կորկիայի և Ա. Լավրինի («Կազանովա. Սիրո դասեր») պիեսները, Ս. Ցվեյգի, Ռ. Վայանի, Ֆ. Մարսոյի էսսեները, Ֆ. Սոլերսի «Հիասքանչ Կազանովան» գրիքը (1998 թվական)։
Կազանովան Յոհան Շտրաուս-կրտսերի օպերետայի, Դոմենիկա Արջենտոյի օպերայի և «Pet Shop Boys» խմբի «Fundamental» ալբոմի «Casanova in Hell» (2006 թվական) երգի հերոսն է։ «Casanova» երաժշտական կոմպոզիցիան, բաղկացած ութ դրվագներից, թավջութակի և փողային նվագախմբի համար, գրված նիդեռլանդացի երգահան Յոհան դը Մեյեմի կողմից, գրավել է առաջին մրցանակը 1999 թվականի օգոստոսին Կորսիկայում կայացած երգահանների միջազգային մրցույթում։
Անդիմադրելի կնամոլի կերպարը կինոէկրաններին կերտել են Իվան Մոզժուխինը (1927 թվական), Լեոնարդ Ուայտինգը (1960 թվական), Դոնալդ Սազերլենդը (Ֆեդերիկո Ֆելինիի ֆիլմը, 1976 թվական), Մարչելո Մաստրոյանին («Նոր աշխարհ», 1982 թվական) և Հիթ Լեդջերը (2005 թվականի հոլիվուդյան կատակերգություն), հեռուստաէկրաններին՝ Ֆրենկ Ֆինլին (1971 թվական), Ռիչարդ Չեմբեռլենը (1987 թվական), Դևիդ Տենանտը և Պիտեր Օ'Թուլը (անգլիական հեռուստասերիալ, 2005 թվական)։
Խորհրդային և ռուսական փոփ- և ռոք-մշակույթում, հնարավոր է, ոչ առանց Ֆելինիի կինոժապավենի ազդեցության, հայտնվում են Կազանովայի մասին երգեր «Նաուտիլուս Պոմպիլիուս» խմբի, Վ. Կուզմինի, Վ. Լեոնտևի, Մ. Շչերբակովի, Օ. Արեֆևայի և Ս. Կալուգինի կատարմամբ։
(1694) Կայզեր
(1694) Կայզեր (Kaiser), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Հենրիկ վան Գենտի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,395425 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7772 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0136 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1354,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265846 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,1° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է G դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս G Կատեգորիա:1934 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրիկ վան Գենտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գավաթ (համաստեղություն)
Գավաթ կամ Թաս (լատիներեն՝ Crater), համաստեղություն երկնքի հարավային կիսագնդում՝ Հիդրա, Սեքստան, Առյուծ, Առյուծ, Ագռավ համաստեղությունների միջև։ Դա 2-րդ դարում Պտղոմեոսի նշած 48 համաստեղություններից մեկն է եղել, և ժամանակակից 88 համաստեղություններից մեկն է համարվում։ Ամենապայծառ աստղեր չորրորդ աստղային մեծության են։ Հյուսիսային միջին լայնություններից երևում են ձմռանն ու գարնանը։
Գավաթ համաստեղությունում են գտնվում NGC 3511 և NGC 3981 պարուրաձև գալակտիկաները և NGC 3887-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
Մարիանո Դիաս
Մարիանո Դիաս Մեխիա (Mariano Díaz Mejía, ), ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս Ռեալ մադրիդի և Դոմինիկյան Հանրապետության ազգային հավաքականի կազմում ։
2011-ին «Բադալոնայի» կազմում իր դեբյուտը կատարելուց անմիջապես հետո Մարիանոն միացավ «Ռեալին», որտեղ խաղաց C- թիմում, այնուհետև պահեստային կազմում։ 2015-16 թվականների մրցաշրջանում դարձավ Սեգունդա Դիվիզիոն Բ-ի լավագույն ռմբարկուն։ Այնուհետև նա սկսեց խաղալ առաջին թիմի հետ, այն կազմի ,որը 2016–17 թվականներին հաղթեց Լա Լիգան, ՈւԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգան և Ֆուտբոլի աշխարհի ակումբային առաջնությունը ։ Այնուհետև նա տեղափոխվեց «Օլիմպիկ Լիոն»՝ Լիգա 1, բայց մեկ տարի անց վերադարձավ Մադրիդ։
Մարիանոն ծնվել է Իսպանիայում,հայրը  իսպանացի է, մայրը՝ Դոմինիկյան հանրապետությունից։ 2013 թ.-ին Դոմինիկյան հանրապետության ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է ընկերական հանդիպման և գոլ խփել։ Այնուհետև դուրս է եկել հավաքականից Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական մտնելու հույսով
Վաղ շրջան
Մարիանոն, ծնվել է Կատալոնիայի Բարսելոնա քաղաքի Պրեմիա դե Մար քաղաքում, իր երիտասարդական կարիերան սկսել է տեղի Էսպանյոլում ։ 2009-ին նա միացավ Բադալոնայինին և իր դեբյուտը կատարեց 2011-ի օգոստոսի 21-ին,CD Teruel- ի դեմ Segunda División B մրցաշրջանի խաղում՝ փոխարինելով Iñaki Goikoetxea- ին ՝վերջին  21 րոպեներին,երբ պարտվում էին 1-0 հաշվով, նա այդպես փոխարինման մտնելով ևս երկու հանդիպում է անցկացրել :Ամսի  31-ին RB Linense- ի դեմ արքայական գավաթի խաղում նա առաջին անգամ ներառվեց մեկնարկային կազմում ։Խաղն ավարտվեց  3-1 հաշվով հօգուդ RB Linense- ի։ Մարիանոն խփեց իր թիմի միակ գոլը ։
Երիտասարդություն
Կարճ ժամանակ անց Մարիանոն պայմանագիր  ստորագրեց «Ռեալի» հետ ՝ վերադառնալով երիտասարդական ֆուտբոլ ։2012-ի օգոստոսին նա բարձրացավ մադրիդյան ակումբի C- թիմ:Այնտեղ իր երկրորդ մրցաշրջանում նա դարձավ որակյալ խաղացող  ՝ 26 խաղում խփելով 15 գոլ, այդ թվում ՝ հեթ-տրիկ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ՝ Sestao River Club-ի  նկատմամբ 5–2 տնային հաղթանակում ։ Նույն թվականի Հունվարի 18-ին Segunda División- ի առաջնության ժամանակ Մարիանոն արեց իր պրոֆեսիոնալ նորամուտը «Էստադիո Ալֆրեդո Դի Ստեֆանո»-ում ՝ հայտնվելով պահեստայինների կազմում Խիխոնի Սպորտինգից 1–2 հաշվով պարտության կրած խաղում։ Նա խաղադաշտ մտավ վերջին հինգ րոպեների ընթացքում ՝ Ռաուլ դե Տոմասի փոխարեն ։
2014–16: Կաստիլիա
2014–1515 թվականներին «Կաստիլիա»-յի հետ Մարիանոն մասնակցեց տասը հանդիպման(վեցի ժամանակ փոխարինման դուրս գալով)  և հինգ անգամ դարձավ գոլի հեղինակ։ Մարտի 29-ին Լաս Պալմաս Բ-ի դեմ խաղում,որտեղ թիմը 5-1 հաշվով տնային հաղթանակ տարավ, նա կրկին փոխարինեց Դե Թոմասին և երկու անգամ գոլ խփեց ,իսկ մեկ շաբաթ անց UB Conquense-ի դեմ խաղում 7 րոպեում երկու գոլ խփեց ։2015 թ.-ի հոկտեմբերի 24-ին Մարիանոն խփեց իր թիմի բոլոր գոլերը 3։ 1 հաշվով տնային հաղթանակ տանելով UD Socuéllamos- ի նկատմամբ և դա կրկնեց նոյեմբերի 8-ին ՝ 3-2 հաշվով տարած հաղթանակով CF Fuenlabrada- ի դեմ խաղում ։ Նույն տարվա ապրիլի 17-ին «Գերնիկա» ակումբի նկատմամբ սեփական հարկի տակ տարած հաղթանակի ժամանակ, որը բարձրացրեց Կաստիլյային առաջին հորիզոնական,նա խփեց մրցաշրջանի իր երրորդ հեթ տրիկը՝ խփելով խաղի բոլոր գոլերը ՝ երկուսը 11 մետրանոցից ։Նա մրցաշրջանի 25-րդ գոլը խփեց վերջին տուրում «La Roda CF»- ի դեմ տարած 6-1 հաշվով հաղթանակի ժամանակ՝ դառնալով մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկու ։
2016–17թթ. Մուտք առաջին կազմ
Մարիանոն տեղափոխվեց առաջին կազմ 2016-ի օգոստոսի 20-ին գլխավոր մարզիչ Զինեդին Զիդանի որոշմամբ  ՝ հարձակվող Կարիմ Բենզեմայի ստացած վնասվածքից հետո։Մեկ շաբաթ անց«Սելտա Վիգոյի» դեմ խաղում նա 77-րդ րոպեին փոխարինել է Ալվարո Մորատային, իսկ հանդիպումն ավարտվել է 2:1 հաշվով   ։ Հոկտեմբերի 26-ին Արքայական գավաթի Cultural Deportiva  Leonesa-ի դեմ խաղում, կրկին փոխարինման մտնելով,Ռեալի կազմում խփեց իր առաջին գոլը՝  վճռելով խաղի ելքը․7-1 հաշվով հաղթանակ ։ Երկրորդ խաղում նա ձևակերպեց հեթ-տրիկ ՝ հաղթելով խաղը ընդհանուր 13-2 հաշվով։ Իսկ խաղի 23-րդ վայրկյանի նրա գոլը գավաթի պատմության մեջ Ռեալի խփած ամենաարագ գոլն էր ։
Դեկտեմբերի 10-ին Մարիանոն խփեց իր առաջին գլխով գոլը ՝ հավասարեցնելով հաշիվը «Դեպորտիվո Լա Կորունիա»-ի նկատմամբ 2-3 հաշվով տարած հաղթական խաղում ։ 2016թ դեկտեմբերի վերջին Ճապոնիայում, որտեղ Ռեալը նվաճեց 2016թ-ի ՖԻՖԱ-ի Աշխարհի ակումբային առաջնության գավաթը,
Մարիանոն հայտավորված էր թիմի կազմում, բայց ոչ մի խաղի ժամանակ դուրս չեկավ փոխարինման ։
Լիոն
2017 թվականի հունիսի 30-ին տեղափոխվել է «Լիոն» 8 միլիոն եվրոյի դիմաց ։ Նա իր դեբյուտն անցկացրեց 2017-18թթ Լիգա 1-ի մրցաշրջանի առաջին խաղում՝ օգոստոսի 5-ին ՝  «Ստրասբուրգի» դեմ խաղում, երկու անգամ գրավելով մրցակցի դարպասը ՝ տոնելով 4-0 տնային հաղթանակ ։ Նա լիգայի մրցաշրջանում ընդհանուր 18 գոլ է խփել ՝ Մեմֆիս Դեպայի և Նաբիլ Ֆեկիրի հետ միասին կազմելով արդյունավետ հարձակողական եռյակ (համապատասխանաբար 19 և 18 գոլ) ։
Վերադարձ Ռեալ Մադրիդ
2018 թվականի օգոստոսի 29-ին «Ռեալը» հայտարարեց, որ Մարիանոյի հետ ստորագրել են հնգամյա պայմանագիր։ Քանի որ «Ռեալ»-ին էր պատկանում խաղացողի  խաղային իրավունքների 35% -ը,տրանսֆերի  վճարը իջեցվեց մինչև 23 միլիոն եվրո ։ Նրան տրվեց 7 համարի մարզաշապիկը, որը նախկինում հագել էր Կրիշտիանու Ռոնալդուն  ։ «Մադրիդում» իր երկրորդ տեղափոխությունից հետո Մարիանոն  ակումբի կազմում իր նորամուտը նշեց 2018-ի սեպտեմբերի 19-ին ՝ «Ռոմայի» դեմ ՈւԵՖԱ-ի 2018–19-ի չեմպիոնների լիգայի խմբային փուլի առաջին խաղում ,փոխարինման դուրս գալով 73-րդ րոպեին և գրավելով մրցակցի դարպասը տուգանային հրապարակից դուրս կատարած պտտեցված հարվածով,միևնույն ժամանակ խփելով  վերջին գոլը 3-0 հաշվով ավարտված խաղում ։ 2020 թվականի մարտի 1-ին, Լա լիգայի մրցաշրջանի իր առաջին խաղում, փոխարինման դուրս գալուց ընդամենը մեկ րոպե անց՝ 90-րդ րոպեին, կրկնապատկեց հաշիվը «Բարսելոնայի» դեմ 2-0 հաշվով հաղթանակ տարած խաղում ։ 2019-20թթ մրցաշրջանի ընթացքում ,որի ժամանակ «Ռեալը» նվաճեց  Լա Լիգան,Մարիանոն  հինգ հանդիպում անցկացրեց ։
Անձնական կյանք
2020 թվականի հուլիսի 28-ին Մարիանոն հաստատեց, որ COVID-19-ի իր հանձնած թեստի պատասխանը դրական է ։Թիմի բժշկական անձնակազմը նախորդ օրը թեստեր էր վերցրել բոլոր ֆուտբոլիստներից, և Մարիանոյի դեպքում այն դրական պատասխան է ունեցել, ուստի ֆուտբոլիստը ստիպված է եղել ինքնամեկուսանալ ։
Ակումբային վիճակագրություն
1 Ներառյալ Իսպանիայի սուպերգավաթը
Սոլոնովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)
Սոլոնովսկի (Солоновский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Նիժնեբիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Դոզմերա (Հյուսիսային Կելտմայի վտակ)
Դոզմերա (Дозмера), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Հյուսիսային Կելտմա գետի աջ ափին 132 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 64 կմ2։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տիպ 97 (հակատանկային հրացան)
Տիպ 97, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակների ճապոնական հակատանկային հրացան, որը մշակվել է ավիացիոն թնդանոթի հիման վրա։ Նշումը կապված է սպառազինության ընդունման տարվա հետ՝ 1937 (2597՝ ավանդական ճապոնական օրացույցով)։
Նկարագրություն
«Տիպ 97»-ն օգտագործում է գազային ավտոմատիկա երկու գազային մխոցներով։ Փողը փակվում է ուղղահայաց հարթության վրա շարժվող սեպով։ Կրակոցներն իրականացվում են բաց փակաղակից։ Հնարավոր է կրակել կրակահերթերով։ Յոթ փամփուշտների փամփշտատուփը միացել է վերևից։ Ինչպես մի շարք այլ հակատանկային հրացանների դեպքում (օրինակ՝ անգլիական Boys կամ գերմանական PzB-38), օգտագործվում է յուրօրինակ հրետասայլային սխեմա, երբ փողը փողային շրջանակի հետ կրակոցից հետո շարժվում է ետ զենքի մնացած կորպուսի համեմատ։ Ընդ որում՝ սեղմվում է զսպանակային թափարգելը, ինչի շնորհիվ հետդարձը նվազում է մոտ 60 տոկոսով։ Սակայն դա դեռ բավարար չէ. հրաձիգների շրջանում հաճախ են եղել անրակի կոտրվածքի դեպքերը ։
Զեքի զգալի զանգվածի պատճառով, որը կազմել է 68 կգ ամբողջական մարտական լրակազմի ու զրահավահանի հետ, նրա տեղափոխման համար օգտագործվել են հատուկ շարժական բռնակներ, որոնք թույլ են տվել «Տիպ 97» զենքը տեղափոխել երեքով կամ չորսով՝ բռնելով պատգարակի նման։
«Տիպ 97» հրացանից ուղիղ անկյան տակ կրակած զրահատանկային գնդակը ծակում է 30 մմ հաստությամբ զրահը 250 մ հեռավորության վրա (այլ տվյալներով ՝ միայն 100 մ հեռավորության վրա)։ Դա ճապոնացի զինվորներին թույլ է տվել բավականին արդյունավետ կերպով խոցել ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի թեթև զինտեխնիկան, սակայն անբավարար էր միջին տանկերի ոչնչացման համար, օրինակ՝ M4 Sherman։ Կենդանի ուժի դեմ պայքարելու համար օգտագործվել է բեկորային-ֆուգասային զինամթերք։
Հրաձգությունն իրականացվում է ըստ բարձրության կարգավորվող նեցուկների և հենարանների օգնությամբ (կոթի տակ տեղադրված)։ Կոթն ունեցել է ռետինե հարվածամեղմիչ, ուսակալ և կողերես։
Բացի այդ, զենքի վրա կարող են տեղակայվել զրահավահան և թեթև անվավոր հրետասայլ (այս դեպքում համակարգի ընդհանուր քաշը կազմել է 68 կգ) և օպտիկական նշանոց։
1942 թվականի մայիս-օգոստոսին՝ Սողոմոնի կղզիներում մարտական գործողությունների ընթացքում «Տիպ 97» հակատանկային հրացանները Ճապոնական բանակային ստորաբաժանումների կողմից կիրառվել են որպես հակադեսանտային միջոց, դրանցող կրակել են ափին դեսանտներ մոտեցնող կատերների վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հակատանկային հրացաններ Կատեգորիա:1937 հիմնադրումներ
(9563) Կիտի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,359213 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8316 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8868 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1323,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27199 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,57° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բոգդանովկա (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)
Բոգդանովկա (Богданівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոգդանովկա գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2524 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 107,77 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆոնտանիվա
Ֆոնտանիվա(Fontaniva), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 7630 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը 368,77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20,62 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35014։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Մարիամ Աստվածածինը։ Ամեն տարի տոնը նշվում է մարտի 1-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մեծամոր (համայնք)
Մեծամոր, համայնք Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում
Նկարագրություն
Մեծամորը համայնք է Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում 32․622,07 հա տարածքով և 80284 բնակչությամբ, որի կազմի մեջ  են ընդգրկվում 1 քաղաքային և 30 գյուղական բնակավայրեր։ Համայնքն իր մեջ ընդգրկող բնակավայրերի քանակով առաջինն է Արմավիրի մարզում և յոթերորդը՝ Հայաստանի Հանրապետությունում։
Բնակավայրեր
Մեծամոր համայնքն ընգրկում է հետևյալ բնակավայրերը՝ Մեծամոր քաղաքը, Ալաշկերտ, Ակնալիճ, Ամասիա, Այգեշատ, Արազափ, Արգավանդ, Արևիկ, Արմավիր, Արտաշար, Բամբակաշատ, Բերքաշատ, Գետաշեն, Եղեգնուտ, Երասխահուն, Զարթոնք, Հայկավան, Մարգարա, Մրգաշատ, Նալբանդյան, Նոր Արմավիր, Նոր Արտագերս, Նոր Կեսարիա, Նորապատ, Շենավան, Ջանֆիդա, Ջրաշեն, Վարդանաշեն, Տանձուտ, Տարոնիկ, Փշատավան գյուղերը ։
Մեծամոր խոշորացված համայնքի առաջին ղեկավար՝ օրենքի ուժով ընտրվեց Վահրամ Աշոտի Խաչատրյանը։
Համայնքում տարածքով ամենամեծ բնակավայրը՝ Եղեգնուտն է 2160,20 հա վարչական տարածքով, ամենափոքրը՝ Ջրաշենը 272,34 հա վարչական տարածքով, իսկ բնակչության թվաքանակով ամենամեծ բնակավայրը՝ ք․ Մեծամորն է 12,532 բնակիչ, գյուղական բնակավայրերից ամենամեծը բնակչության թվաքանակով Մրգաշատն է 5816 բնակիչ, ամենափոքը՝ Բերքաշատը 628 բնակիչ։ Մեծամոր համայնքում են ապրում նաև բարեկամ եզդի համայնքի մեծ թվով ներկայացուցիչներ շուրջ 8627 բնակիչ, որոնց դերը համայնքի կյանքում նշանակալի է։
Ենթակառուցվածքներ
Համայնքում գործում են 18 նախադպրոցական և 33 հանրակրթական հաստատություններ, 2 արվեստի, 4 երաժշտական դպրոց, 1 մարզադպրոց, 1 բժշկական կենտրոն, 20 բժշկական ամբուլատորիա։
Մեծամոր համայնքում գործում են պարի, երգի, ժողովրդական գործիքների, դաշնամուրի, ջութակի, կիթառի, նկարչության, ասեղնագործության և դիզայնի խմբակներ։
Համայնքում գտնվող պատմամշակութային արժեքավոր օբյեկտներից առանձնանում են՝ Տարոնիկ բնակավայրում գտնվող «Մեծամոր» պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանը, Արմավիր և Նոր Արմավիր գյուղերի միջև գտնվող Արգիշտիխինիլի քաղաքի փլատակները, ինչպես նաև ազգային փոքրամասնություն հանդիսացող եզդի ազգի կողմից Ակնալիճ բնակավայրում կառուցված  եզդիական տաճարը՝ Տաուսե Մալակի և յոթ հրեշտակների տաճարը։ Համայնքում գործում են նաև փոքր և միջին ձեռնարկություններ, մասնավորապես՝ «Պռոշյանի» գինու-կոնյակի գործարանի Արմավիրի մասնաճյուղը, «Ջրաղացպանյան վիների» գինու արտադրամասը Բամբակաշատում, գյուղմթերքի վերամշակման արտադրամասեր որոնցից է «ՍԱՆ ԼԵՆԴ» չրերի և պահածոների արտադրամասը Բամբակաշատում։ Համայնքում գործում են նաև տուֆի և ավազակոպճային խառնուրդի  հանքավայրեր։
Զբաղվածություն
Մեծամոր քաղաքի բնակչության զգալի մասը աշխատում է ՀԱԷԿ-ում, որոշ մասն էլ կրթության, առողջապահության, սոցիալական սպասարկման, պաշտպանության, առևտրի և սպասարկման ոլորտներում։ Գյուղական բնակավայրերում բնակչության մեծամասնությունը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ, համայնքում զարգացած է այգեգործությունը, խաղողագործությունը, պտղաբուծությունը և բանջարաբոստանային կուլտուրայի մշակումը։
Սիրո իրավունք (ֆիլմ)
«Սիրո իրավունք» («Право на любовь»), 1977 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անատոլի Սլեսարենկոն ։
Մեծամոր (համայնք)
Ծրագրեր
Համայնքի միջոցներով 14 գյուղում իրականացվել են փողոցային լուսավորության, 5 բազմաբնակարան շենքերի հարթ տանիքների նորոգման աշխատանքներ։ 2022 թվականի ընթացքում սուբվենցիոն ծրագրի շրջանակներում 10 բնակավայրերում լուծում տրվեց գազաֆիկացման, Մեծամոր քաղաքի 33 բազմաբնակարան շենքերում և Արտաշար գյուղում խմելու ջրամատակարարման, 12 գյուղում ոռոգման ջրի  խնդիրներին։ 4 նախադպրոցական հաստատություններ (Մեծամորի թիվ 2, թիվ 3, Տանձուտ Տարոնիկ ) և 2 մշակույթի տներ ( Մեծամոր, Արազափ) հիմնանորոգվեցին ,  1 մշակույթի տուն ( Նոր Կեսարիա) և 2 երաժշտական դպրոց ( Մրգաշատ , Նալբանդյան) ապահովվեցին ջեռուցման համակարգոմ ։ 2  բազմաբնակարան շենքերի տանիքներ վերանորոգվեցին,5 բազմաբնակարան շենքերի վերելակներ փոխարինվեցին նորով։
Սիրո իրավունք (ֆիլմ)
Սյուժե
Նույն կնոջ հանդեպ սերը, հեղափոխությունը և քաղաքացիական պատերազմը բաժանում է երկու հայրենակիցների՝ Հեռավոր Արևելքում ապրող ուկրաինացի վերաբնակների, որոնք հայտնվում են բարիկադներ տարբեր կողմերում։ Այդ տարիների իրադարձությունները հիշում է միստր Գիրսը, որը հաջողակ ամերիկացի գործարար է և նախկինում ունեցել է Յակով ազգանունը, որը իրադարձություններից շատ տարիներ անց որոշել է վերադառնալ, որպեսզի թաղվի Ռուսաստանում՝ կարծելով, որ ինքը «սիրո իրավունք» ունի հայրենի հողի նկատմամբ։
Մեծամոր (համայնք)
Ծրագրեր
2023 թվականի ընթացքում 6 ծրագրային հայտերի միջոցով նախատեսվում է իրականացնել 18 գյուղերում խմելու ջրամատակարարման ցանցի կառուցում, 17 գյուղերում 18 խորքային հորերի վերականգնում, 7800 գծամետր ճանապարհի հիմնանորոգում, 4 նախադպրոցական հաստատությունների ( Հայկավան, Շենավան, Բամբակաշատ, Ակնալիճ) կառուցում և վերանորոգում, 3 նախադպրոցական հաստատությունների ( Արազափ, Եղեգնուտ, Ջանֆիդա) ջեռուցման համակարգի կառուցում, Մեծամոր քաղաքի մշակույթի տան մեծ դահլիճի նորոգում, Մեծամոր քաղաքի Շառլ Ազնավուրի անվան արվեստի դպրոցի վերանորոգում, 8 բազմաբնակարան շենքերի վերելակների փոխարինում նորով։
Սիրո իրավունք (ֆիլմ)
Դերեր
Գլխավոր դերերում
Մեծամոր (համայնք)
Ծրագրեր
2024 թվականը Մեծամոր համայնքում հայտարարվել է խմելաջրի ցանցի արդիականացման տարի, որի իրականացման համար մեծ թվով ֆինանսական միջոցներ կուղղվեն գյուղական բնակավայրերում խմելաջրի խնդրի լուծմանը։
2023 թվականին 18 բնակավայրում լուծում կտրվի խմելաջրի խնդրին, որով կբարելավվի համայնքի բնակչության սոցիալ-կենցաղային վիճակը։
Սպիտակուցի դիմեր
Սպիտակուցի դիմեր, մակրոմոլեկուլային կոմպլեքս, որը ձևավորվում է երկու սպիտակուցային մոնոմերներից կամ առանձին սպիտակուցներից, որոնք սովորաբար կապված են ոչ կովալենտային կապով։ Շատ մակրոմոլեկուլներ, ինչպիսիք են սպիտակուցները կամ նուկլեինաթթուները, ձևավորում են դիմերներ։ Սպիտակուցային դիմերը սպիտակուցի չորորդային կառուցվածքի տեսակն է։
Սպիտակուցի հոմոդիմեր է ձևավորվում երկու նույն սպիտակուցներով, իսկ հետերոդիմեր ձևավորվում է երկու տարբեր սպիտակուցներով։
Կենսաքիմիայի մեջ սպիտակուցային դիմերների մեծ մասը կապված չեն կովալենտային կապերով։ Ոչ կովալենտային հետերոդիմերի օրինակ է հակադարձ տրանսկրիպտազ ֆերմենտը, որը կազմված է երկու տարբեր ամինաթթուների շղթաներից ։ Բացառություն են կազմում դիմերները, որոնք կապված են երկսուլֆիդային կամուրջներով ։
G-սպիտակուցով զուգակցված կաննաբինոիդային ընկալիչները կարող են ձևավորել և՛ հոմո-, և՛ հետերոդիմերներ մի քանի տեսակի ընկալիչների հետ, ինչպիսիք են μ-օփիոիդը, դոպամինը և ադենոզին A2 ընկալիչները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպիտակուցներ
Լյուբով Զաբաշտա
Լյուբով Վասիլևնա Զաբաշտա (Забашта Любов Василівна, ), ուկրաինացի բանաստեղծուհի, դրամատուրգ, արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Անդրեյ Մալիշկոյի կինը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1918 թվականի հունվարի 21-ին (փետրվարի 3) Պրիլուկի քաղաքում։ Դեռևս դպրոցում սովորելիս սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ 1935 թվականին Չեռնիգովում երիտասարդ գրողների տարածաշրջանային հանդիպման ժամանակ Պավլո Տիչինան լսել և բարձր է գնահատել նրա պոեզիան։ Լյուբով Վասիլևնայի բանաստեղծություններն առաջին անգամ տպագրվել են «Պրավդա Պրիլուչչինի» մարզային թերթում 1935 թվականին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է Օդեսայի ջրային ինստիտուտում, որն ավարտել է 1940 թվականին։ Պատերազմի ժամանակ աշխատել է Ռիբնինսկի նավաշինարանում որպես ինժեներ-նախագծող։ Պատերազմից հետո մնալով այրի՝ որդուն գրկին մեկնել է Կիևի «Լենինյան դարբնոց» գործարան։ Հեռակա ավարտել է Գորկու անվան մանկավարժական ինստիտուտի գրականության ֆակուլտետը (այժմ՝ Մ. Պ. Դրագոմանովի անվան ազգային մանկավարժական համալսարան)։ Հետագայում ղեկավարել է «Дніпро» գրական ամսագրի պոեզիայի բաժինը։
1956 թվականի դեկտեմբերին ամուսնացել է Անդրեյ Մալիշկոյի հետ։ Ապրել է Կիևում գրողների «Ռոլիտ» տանը, որի ճակատին 2003 թվականի մարտի 12-ին տեղադրվել է նրա բրոնզե հուշատախտակը (քանդակագործ Մ. Ի. Բիլիկ)։ Զաբաշտան մահացել է 1990 թվականի հուլիսի 21-ին Խմելնիկում (սրտի անբավարարություն) բուժման ժամանակ։ Թաղված է Կիևում՝ Բայկովի գերեզմանատանը, Անդրեյ Մալիշկոյի կողքին (թիվ 1 տեղամաս) ։
Ստեղծագործություն
Լյուբով Զաբաշտան մի քանի բանաստեղծական ժողովածուների, արձակ գրքերի, պիեսների և դրամատիկական պոեմների հեղինակ է։ Նրա մի շարք բանաստեղծությունների հիման վրա գրվել են երաժշտություններ, որոնք դարձել են հանրաճանաչ երգեր։ Հեղինակ է «Բռնչենու ողկույզ» (1956), «Ձարխոտի գույնը» (1960), «Հույսի ափը» (1974), «Կիևյան լեռներ» (1982) բանաստեղծական ժողովածուների, որոնք նվիրված են նավաշինարարների, հողագործների, հայրենիքի պաշտպանների աշխատանքին։ Նրա «Աղջիկը լեգենդից» (1968), «Ռոկսոլանա (Աղջիկը Ռոհատինից)» (1971), «Լեսյա Ուկրաինկա» (1973), «Կիևի Սոֆիա Կիևսկայա» (1982) դրամատիկական և քնարական-էպիկական բանաստեղծություններում արտացոլված են բանաստեղծուհու խորը հետաքրքրությունը Ուկրաինայի պատմության և մշակույթի նկատմամբ։ Զաբաշտայի ակտիվում են նաև «Այնտեղ, գետից այն կողմ՝ երիտասարդություն» (1970) վեպը, «Իմ մանկության տունը» (1983) գեղարվեստական վավերագրական վիպակը և մանկական քնարերգության մի շարք գործեր։ Նրա ստեղծագործությունը ներծծված է հումանիզմի, մարդու անձնուրացության և բարության հանդեպ հավատի գաղափարներով։ Բանաստեղծուհին Տարաս Շևչենկոյին է նվիրել «Փշոտ ճակատագիր» դրամատիկական պոեմը, «Փառավոր Բոյան երկիրը», «Շևչենկոյի խոսքի պես հզոր», «Շևչենկոն և Օլդրիջը» (1961) և այլ բանաստեղծությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Իսրայելի հայրենադարձների հարցերի նախարարություն
Իսրայելի կլանման (աբսորբցիայի) նախարարություն (המשרד לקליטת העלייה, «Միսրադ լե-Քլիթաթ հա-Ալիա»), իմիգրացիայի ոլորտում պետական քաղաքականության իրականացման համար պատասխանող կառավարական հաստատություն Իսրայելում։ Առաջին անգամ ստեղծվել է 1948 թվականին և գոյություն է ունեցել 3 տարի, որից հետո վերստեղծվել է 1968 թվականին՝ Վեցօրյա պատերազմի արդյունքում առաջացած իմիգրացիայի նոր ալիքից հետո։
Կլանման նախարարների ցանկ
Ցանկը կազմված է Իսրայելի կառավարության պաշտոնական տվյալների հիման վրա.
Ծանոթագրություններ
*
Սիռգովա
Սիռգովա (Sirgova), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։
Էգյուրլու
Էգյուրլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իտայտուբա II ազգային անտառ
Իտայտուբա II ազգային անտառ (Floresta Nacional de Itaituba II), ազգային անտառ Բրազիլիայի Պարա նահանգում։
Տեղագրություն
Իտայտուբա II ազգային անտառը գտնվում է Ամազոն բիոմում։ Ունի 427 366.56 հա տարածք ։ Այն ընդգրկում է Իտայտուբա և Տրայրան մունիցիպալիտետներից որոշ հատվածներ՝ Պարա նահանգում ։ Իտայտուբա I և Իտայտուբա II ազգային անտառները միասին ընդգրկում են 610 471.73 հա տարածք։ Երկու անտառների կառավարման պլանով սահմանվել է 432․628 հա տարածքով անտառային տնտեսությունների կայուն կառավարման գոտի ստեղծելու մասին, որից 295․000 հա հատկացվելու էր երեք անտառային տնտեսությունների փոխզիջման համար։
Պատմություն
Իտայտուբա II ազգային անտառը ստեղծվել է 1998 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ 2482 հրամանագրով։ Կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից ։ Այն դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության VI կատեգորիային (բնական ռեսուրսի կայուն օգտագործմամբ պահպանվող տարածք)։ Նպատակն է՝ աջակցել անտառային ռեսուրսների կայուն բազմակի օգտագործմանը և գիտական հետազոտությունների իրականացմանը՝ շեշտը դնելով հայրենի անտառների կայուն շահագործման մեթոդների վրա ։
Պահպանություն
Ազգային անտառը գտնվում է տարածաշրջանում, որտեղ կան 12 կայուն օգտագործվող պահպանման տարածքներ ու 6 լիարժեք պաշտպանված տարածքներ։ Վերջիններս՝ Ամազոնիա, Ժամանշին, Ռիո Նովո և Սերրա դու Պարդու ազգային պարկերը, ինչպես նաև Սերրա դու Կաշիմբու կենսաբանական արգելոցն ու Տերրա դու Մեյու էկոլոգիական կայանը ընդգրկում են 6670422 հա ։ Կայուն օգտագործվող տարածքները ներառում են Տապաժոս բնապահպանական տարածքը և Ալտամիրա, Ամանա, Ժամանշին, Տրայրան և Իտայտուբա I, Իտայտուբա II ու Տապաժոս ազգային անտառները, որոնք ընդհանուր ունեն 7555889 հա տարածք ։ Հարավային Ամազոն էկոլոգիական միջանցքը կմիանա տարածաշրջանի պահպանման միավորումների այլ պահպանվող և բնիկ տարածքների հետ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային անտառներ Կատեգորիա:Անտառներ Կատեգորիա:Անտառներ ըստ երկրի
Լեսոբուդա
Լեսոբուդա (Лісобуда), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեսոբուդա գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,509 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 161,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոլոնցովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)
Սոլոնցովսկի (Солонцовский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Սոլոնցովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Սադակբայ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կարգալա (գյուղ, Շեգարսկի շրջան)
Կարգալա (Каргала), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Շեգարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 728 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:16-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Շեգարսկի շրջանի բնակավայրեր
Բլոնդի (շուն)
Բլոնդի (Blondi; 1941 — ապրիլի 30 1945, Բեռլին, Նացիստական Գերմանիա), գերմանական հովվաշուն, որը պատկանում էր Ադոլֆ Հիտլերին։ Շանը ֆյուրերին նվիրել է Մարտին Բորմանը, 1941 թվականին և մնացել է նրա հետ նույնիսկ այն ժամանակ երբ Հիտլերը տեղափոխվել էր ֆյուրերբունկեր, 1945 թվականի ապրիլին ։ Բունկերում Բլոնդին ունեցավ հինգ ձագ՝ ճարտարապետ Պուլ Տրոստի Հարաս անունով գերմանական հովվաշնից    ։ Հիտլերը շան ձագերից մեկին իր պատվին («ազնվազարմ գայլ»՝ Ադոլֆ անվան նշանակությունը) անվանել է Վուլֆ («գայլ»)  ։ Մինչև ինքնասպան լինելը, ֆյուրերը հրամայել է իր բժշկին՝ Լյուդվիգ Շտումպֆեգերին սպանել շանը ցիանիդի դեղահաբերով։ Երբ Կարմիր բանակի զինվորները թափանցեցին բունկեր, նրանք տեսան Բլոնդիի և Վոլֆի դիակները, իսկ մյուս չորս ձագերի ճակատագիրը մնացել է անհայտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շներ Կատեգորիա:Ադոլֆ Հիտլեր
Ստոգովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)
Ստոգովսկի (Стоговской), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Տուբյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Աննա Պերեննա
Աննա Պերեննա (Anna Perenna, annus` տարի և perennis` հավերժ, անընդհատ, տևական բառերից), հռոմեական դիցաբանության մեջ գալիք նոր տարվա աստվածուհին։