cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պյուկլեր Մուսկաու
Կենսագրություն
Դրանից հետո Պյուկլերը ապրել է Բեռլինում և Մուսկաուում, որտեղ շատ ժամանակ է անցկացրել մինչ այժմ գոյություն ունեցող Մուսկաու պարկի մշակման և բարելավման վրա։ 1845 թվականին նա վաճառել է այս կալվածքը, և չնայած հետագայում ևս ժամանակ առ ժամանակ ապրել է Գերմանիայի և Իտալիայի տարբեր մասերում, նրա հիմնական նստավայրը Կոտբուսի մոտակայքում գտնվող Բրանեց ամրոցն էր, որտեղ կառուցել է մեկ այլ հոյակապ պուրակ։
Քաղաքական առումով եղել է լիբերալ, աջակցել է Հենրիխ Ֆրիդրիխ Շտայնի պրուսական բարեփոխումներին։ Սակայն նրա պանթեիզմի և շքեղ կենսակերպի հետ միասին սա մի փոքր կասկածելի է դարձրել Պյուկլերի հեղինակությունը Բիդերմայերի շրջանի հասարակությունում։
1863 թվականին Պյուկլերը դարձել է պրուսական լորդերի պալատի տոհմիկ անդամ, իսկ 1866 թվականից մինչև ութսուն տարեկան, եղել է Պրուսիայի գլխավոր շտաբում Ավստրո-պրուսական պատերազմի ժամանակ։ Նա պարգևատրվել է Սադովայի ճակատամարտում իր «գործողությունների» համար, չնայած որ 80-ամյա արքայազնն ամբողջ օրը քնում էր։
Մահ
Պյուկլերը մահացել է 1871 թվականին, Բրանիցում։ Քանի որ այդ ժամանակ մարդու դիակիզումը անօրինական էր՝ կրոնական նկատառումներից ելնելով, նա, ավանդական հուղարկավորությունից խուսափելու համար, դիմել է հնարամիտ քայլի՝ պատգամելով, որ իր սիրտը պետք է լուծվի ծծմբական թթվի մեջ, իսկ մարմինը պետք է ընկղմվի կաուսիկ սոդայի, կծու պոտաշի և կծու կրաքարի մեջ։ Այդպիսով, 1871 թվականի փետրվարի 9-ին նրա մարմնի մնացորդները թաղվել են Բրանիցեր ամրոցի այգում, գերեզմանաթմբում, որը գտնվում է լճով շրջապատված հողային տարածքում։
Քանի որ Պյուկլերն անզավակ էր, դղյակն ու կալվածքն անցել են իշխանական տիտղոսի ժառանգորդին՝ նրա եղբորորդուն` Հայնրիխ ֆոն Պյուկլերին, գումարն ու գույքը՝ իր զարմուհուն` Մարի ֆոն Պաչելբլ-Գեհագին։ Իշխանի գրական ունեցվածքը ժառանգել է գրող Լյուդմիլա Ասինգը, ով գրել է նրա կենսագրությունը և հետմահու հրատարակել նամակագրություններ և օրագրեր, որոնք չէին տպագրվել Պյուկլերի կենդանության օրոք։
Նկարիչ
Պյուկլերը, որպես լանդշաֆտային այգեպան, եվրոպական նշանակություն ունի։ Իսկ որպես ճանապարհորդական գրող՝ մեծ հեղինակություն է վայելել սուր դիտողականության, պարզ, աշխույժ և սրամիտ ոճի շնորհիվ։ Դա առավել ակնհայտ է նրա առաջին աշխատության մեջ՝ Briefe eines Verstorbenen (4 հատոր, 1830-1831), որում արտահայտել է բազմաթիվ անկախ դատողություններ Անգլիայի և 1820-ականների վերջին իր այցելած այլ երկրների և հայտնի մարդկանց մասին։ Հաջորդ ճանապարհորդական գրքերն են Semilassos vorletzter Weltgang (3 հատոր, 1835), Semilasso in Afrika (5 հատոր, 1836), Մուհամմադ Ալի փաշա (3 հատոր, 1844) և Die Rückkehr ( 3 հատոր, 1846-1848)։ Andeutungen über Landschaftsgärtnerei (1834, «Դիտողություններ լանդշաֆտային այգեգործության մասին») միակ գիրքն է, որը նա հրատարակել է իր իսկ անվան տակ և մեծ ճանաչում ունեցել։
2016 թվականին Բոնը և Բունդեսկունստալլեն էքսցենտրիկ իշխանին նվիրել են ցուցահանդես՝ Die Gartenlandschaften des Fürsten Pückler: Նրա երկու պարտեզները գրանցված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում. Մեկը Մուսկաու պարկը, մյուսը Բաբելսբերգի՝ Պոտսդամի մերձակայքում, և երկուսն էլ համարվում են 19-րդ դարի եվրոպական լանդշաֆտային դիզայնի գագաթնակետեր։
Կան նաև նրա ձեռքով արված նկարներ և ծաղրանկարներ, որոնք սակայն չեն հրապարակվել։
Ֆյուրստ Պյուկլեր պաղպաղակ
Պյուկլերի անունն այսօր էլ օգտագործվում է գերմանական խոհանոցում․ կա «Ֆյուրս Պյուկլեր Այս» անվամբ պաղպաղակ ( Fürst-Pückler-Eis - արքայզն Պյուլերի պաղպաղակ), որը ելակի, վանիլի և շոկոլադե պաղպաղակի նեապոլիտանական համադրություն է։ Անունը 1839 թվականին շնորհել է Պրուսական թագավորական արքունիքի շեֆ-խոհարար Լուի Ֆերդինանդ Յունգիուսը։
Ռոբերտո Բոլանոյի «2666» վեպում Ֆյուրեսթ Պյուկլերի անունով աղանդերը նշվել է որպես օրինակ այն բանի, թե ինչպես է անձի հեղինակությունը անսպասելիորեն որոշվում ավելի փոքր նշանակության նվաճումներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի ազնվականություն Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Նևիրապին
Նևիրապին (առևտրային անվանումը՝ Viramune), օգտագործվում է, որպես հակավիրուսային միջոց՝ ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի կանխարգելման համար, մասնավորապես առավել արդյունավետ է ՄԻԱՎ-1-ի ժամանակ ։ Սովորաբար Նևիրապինը խորհուրդ է տրվում կիրառել այլ հակավիրուսային միջոցների հետ համատեղ ։ Հղիության ընթացքում, ևս կարելի է օգտագործել այս դեղը, քանի որ այս կերպ կարող ենք կանխել մորից պտղին վիրուսի փոխանցումը ։ Ընդունման եղանակը՝ պեր օս(բերանի խոռոչով) ։
Ընդհանուր կողմնակի ազդեցությունները ներառում են ցան, գլխացավ, սրտխառնոց, հոգնածության զգացում և լյարդի հետ կապված խնդիրներ :Լյարդի և մաշկի հետ կապված կողմնակի ազդեցությունները հաճախ հանդիպող լուրջ խնդիրներ են, ուստի դեղի կիրառման առաջին ամիսներին պետք է ուշադրություն դարձնել այս խնդրին ։ Նևիրապինը համարվում է ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրասկրիպտազայի արգելակիչ և արգելակելով տրանսկրիպտազա ֆերմենտը ընկճում է վիրուսի կենսագործունեությունը ։
Բժշկական կիրառման դրվել է ԱՄՆ-ում 1996 թվականին ։Այն ընդգրկված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղերի ցանկում և հասանելի է որպես ջեներիկ դեղ ։
Բժշկական կիրառում
Նևիրապինը կիրառվում է ՄԻԱՎ 1-ի կանխարգելման համար; Ցուցված է 6 տարեկանից բարձր անձանց և կիրառվում է հիմնականում զուգակցված ձևով, քանի որ մոնոթերապիան այդքան էլ արդյունավետ չէ։ Պարզվել է, որ եռակի համակցված թերապիայի մեջ Նևիրապինը արդյունավետորեն ճնշում է վիրուսի կենսագործունեությունը, երբ օգտագործվում է որպես նախնական հակառետրովիրուսային թերապիա: Կլինիկական հետազոտությունները ցույց են տվել ՄԻԱՎ-ի ճնշող ազդեցությունը Նևիրապին կապող հատվածի վրա, պայմնավորված պրոթեզերոնի ինհիբիտորով կամ էֆավիրենցով։
Դեղը կիրառելի է այն դեպքում, երբ CD4 բջիջների քանակը քիչ է։
Թեև բարձր վիրուսային ծանրաբեռնվածությամբ կամ ցածր CD4 քանակով թերապիան սկսողների մոտ Նևիրապինի ազդեցության վերաբերյալ մտահոգություններ են առաջացել, որոշ վերլուծություններ ցույց են տալիս, որ Նևիրապինը կարող է արդյունավետ լինել այս դեպքում։
Վիրուսային թերապիայում չցուցաբերելով արդյունք, Նևիրապինը այնուամենայնիվ կարող է համատեղ կոմպլեքս առաջացնել PI-ների, ինչպես նաև նուկլեոտիդային հակադարձ տրանսկրիպտազի ինհիբիտորի (NRTIs) հետ, հատկապես նրանց մոտ, ովքեր նախկինում ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչ դեղեր(NNRTI) չեն ընդունել:
Երեխաների դեղաչափը հիմնված է մարմնի մակերեսի վրա (BSA), սակայն, քաշի վրա հիմնված դեղաչափման ալգորիթմներ ևս թողարկվել են: Սրանք ներառում են դեղաչափի ալգորիթմներ նորածին երեխաների համար:
Անբարենպաստ ազդեցություններ
Նևիրապինի ամենատարածված կողմնակի ազդեցությունը մեղմ կամ չափավոր ցանի առաջացումն է ։ Հիվանդների 1,5%-ի մոտ նկատվել են ծանր կամ կյանքին սպառնացող մաշկի ռեակցիաներ, այդ թվում՝ Սթիվենս-Ջոնսոնի համախտանիշ, թունավոր էպիդերմալ նեկրոլիզ և գերզգայունություն : Նևիրապինը կարող է առաջացնել լյարդային ինտոքսիկացիա, որը սովորաբար ի հայտ է գալիս բուժման առաջին վեց շաբաթվա ընթացքում ։ 2000 թվականին ԱՄՆ-ում Սննդի և դեղերի վարչությունը հրապարակեց Նևիրապինի վերաբերյալ սև արկղի նախազգուշացում՝ նախազգուշացնելով, որ այն կարող է առաջացնել կյանքին սպառնացող լյարդի թունավորություն և մաշկի ռեակցիաներ ։ ԱՄՆ-ում առաջարկվել է սահմանափակել Նևիրապինի օգտագործումը և կիրառել միայն այն ժամանակ, երբ օգուտը հիվանդի համար ակնհայտորեն գերազանցում է ռիսկը ։ Գերզգայնության ռեակցիաներից խուսափելու համար որոշվել է CD4 բջիջների հստակ շեմ, ըստ որի Նևիրապինը կլինի արդյունավետ ։ Կանանց մոտ այն մեծ է 250-ից, իսկ տղամարդկանց դեպքում մեծ՝ 450-ից։ ԱՄՆ-ի հանրային առողջության ծառայության աշխատանքային խումբը հորդորում է զգույշ լինել հղիության ընթացքում Նևիրապինի օգտագործման հարցում՝ թունավորության հետ կապված խնդիրների պատճառով, որոնք կարող են սրվել հղիության ընթացքում ։
Այսպես ԱՄՆ-ում Սննդի և դեղերի վարչությունը խորհուրդ է տալիս դադարեցնել Նևիրապինի օգտագործումը, եթե առկա է
Բացի այդ, ԱՄՆ-ում Սննդի և դեղերի վարչությունը FDA-ն խորհուրդ է տալիս թերապիայի առաջին 6 շաբաթվա ընթացքում ուշադիր մոնիտորինգ անցկացնել վերը նշված ախտանիշների համար, քանի որ այս ընթացքում բարձր ռիսկ կա: Շարունակական մոնիտորինգը խորհուրդ է տրվում իրականացնել բուժման առաջին 18 շաբաթվա ընթացքում: Եթե հիվանդի մոտ նկատվում է հեպատիտ, ցան կամ այլ համակարգային ախտանիշներ՝ ինչպիսիներից է գերզգայունությունը Նևիրապինային թերապիան չպետք է շարունակվի ։
Դեղային փոխազդեցություններ
Նևիրապինը լյարդի CYP3A և CYP2B6 ֆերմենտների սուբստրատ է: Այս ֆերմենտների ինհիբիտոր հանդիսացող դեղի միաժամանակյա ընդունումը կարող է զգալիորեն բարձրացնել Նևիրապինի մակարդակը շիճուկում։ Օրինակներ են՝ Ռիտոնավիրը, Ֆոսամպրենավիրը և Ֆլուկոնազոլը: Մյուս կողմից, դեղերը, որոնք հանդիսանում են այս ֆերմենտների մակածիչները, ինչպիսին է Ռիֆամպիցինը, կարող են նվազեցնել շիճուկում Նևիրապինի մակարդակը :
Նևիրապինը ցիտոքրոմ P450 համակարգի CYP3A4 և CYP2B6 իզոֆերմենտների ինդուկտոր է: Այն կարող է համակցված թերապիայում իջեցնել մի քանի դեղերի ակտիվությունը, ինչպիսիք են՝ Էֆավիրենցը, Ինդինավիրը, Լոպինավիրը, Նելֆինավիրը և Սաքվինավիրը, ինչպես նաև Կլարիթրոմիցինը, Կետոկոնազոլը, հակաբեղմնավորիչները և Մեթադոնը :
Ազդեցության մեխանիզմ
Նևիրապինը դասվում է ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչների դասին ։ Ե՛վ նուկլեոզիդային, և՛ ոչ նուկլեոզիդային հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչները արգելակում են նույն թիրախը՝ հակադարձ տրանսկրիպտազ ֆերմենտը, որը էական նշանակության վիրուսային ֆերմենտ է, քանի որ վիրուսային ՌՆԹ-ն փոխակերպում է ԴՆԹ-ի: Ի տարբերություն նուկլեոզիդային հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչների, որոնք կապվում են պոլիմերազի ակտիվ վայրում, ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրասնկրիպտազի արգելակիչները(NNRTI) կապվում են p66-ի ենթատիրույթում գտնվող հիդրոֆոբ գրպանին, որը մոտ 10 անգստրեմ հեռավորության վրա է ակտիվ վայրից (հայտնի է որպես NNRTI գրպան) : Հետևաբար կապվելով այս հատվածի հետ ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչները կանխում են վիրուսի հետագա զարգացումը։
Նևիրապինը արդյունավետ չէ ՄԻԱՎ-2-ի դեմ, քանի որ ՄԻԱՎ-2 հակադարձ տրանսկրիպտազի գրպանն ունի այլ կառուցվածք, որը ներքին դիմադրություն է ցույց տալիս ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչների(NNRTI) դեմ ։
Նևիրապինի նկատմամբ կայունություն արագ է զարգանում, եթե վիրուսի կենսագործունեությունը ամբողջովին չի ճնշվում ։ Նևիրապինով բուժումից հետո նկատված ամենատարածված մուտացիաները Y181C և K103N են, որոնք նկատվում են նաև այլ NNRTI-ների (ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչներ) հետ: Քանի որ բոլոր NNRTI-ները (ոչ նուկլեոզիդային բնույթի հետադարձ տրանսկրիպտազի արգելակիչները) կապվում են միևնույն գրպանում, վիրուսային շտամները, որոնք դիմացկուն են Նեվիրաապինի նկատմամբ, սովորաբար նաև դիմացկուն են մյուս NNRTI-ների՝ էֆավիրենցի և Դելավիրդինի նկատմամբ: Այնուամենայնիվ, երկրորդ սերնդի NNRTI-ները, ինչպիսիք են Ռիլպիվիրինը և էտրավիրինը, արդյունավետ են ՄԻԱՎ-ի շտամների բուժման համար, որոնք դիմացկուն են Նևիրապինի և այդ նույն դասի առաջին սերնդի դեղերին:
Սերդար Ազմուն
Սերդար Խալիլ Ազմուն , իրանցի ֆուտբոլիստ, Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբի և Իրանի հավաքականի հարձակվող։
Ակումբային կարիերա
Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է ինը տարեկանում։ 11 տարեկան հասակում առաջին անգամ հրավիրվել է Իրանի մինչև 12 տարեկանների հավաքական։
Ազմունը 15 տարեկանում սկսել է խաղալ Սպահանի «Սեպահան» ակումբում, որը հանդես էր գալիս Իրանի առաջնության բարձրագույն լիգայում։ 2012 թվականի դեկտեմբերին 17-ամյա Ազմունը տեղափոխվել է Կազանի «Ռուբինի» կազմ՝ դառնալով ակումբի երկրորդ իրանցին նույն թվականի հունվարին ակումբի հետ պայմանագիր կնքած դարպասապահ Ալիրեզա Հագիգիից հետո ։ Ազմունը դարձել է իրանցի ամենաերիտասարդ խաղացողը պատմության մեջ, որ հանդես է եկել արտասահմանյան ակումբի կազմում ։
Առաջին պաշտոնական խաղը «Ռուբինի» կազմում անցկացրել է 2013 թվականի հուլիսի 25-ին՝ մասնակցելով Եվրոպայի լիգայի շրջանակներում անցկացված խաղին ընդդեմ Սերբիայի «Յագոդինա» ակումբի։ Օգոստոսի 29-ին Եվրոպայի Լիգայի՝ «Մոլդե» ակումբի դեմ խաղում դուրս է եկել փոխարինման և 84-րդ րոպեին աչքի է ընկել գոլով ։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 6-ին կատարել է իր նորամուտը Ռուսաստանի առաջնությունում՝ դուրս գալով փոխարիման «Անժիի» դեմ տնային խաղի 73-րդ րոպեին և երկրորդ խաղակեսի ավելացված ժամանակի երկրորդ րոպեին խփել իր առաջին գոլը «Ռուբինի» կազմում անցկացրած պաշտոնական խաղերում, ինչպես նաև վաստակել 11 մետրանոց ։
2015 թվականի փետրվարին մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով տեղափոխվել է «Ռոստով», որտեղ իր նորամուտը կատարել է մարտի 8-ին «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղում ։ Մարտի 16-ին խփել է առաջին գոլը «Ռոստովի» կազմում, որը դարձել է հաղթական «Կուբանի» դեմ խաղում ։ 2015 թվականի հուլիսին վարձավճարային նոր պայմանագիր է կնքել «Ռոստովի» հետ, որը նախատեսվել է մինչև 2015/16 մրցաշրջանի ավարտը ։ 2015/16 մրցաշրջանում թիմի հետ միասին նվաճել է Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալ։ Անցկացնելով 25 խաղ՝ խփել է 9 գնդակ ։
2016 թվականի ամռանը ինքնակամ հեռացել է «Ռուբինից» և մասնակցել է փորձնական խաղի «Ռոստովի» կազմում։ Հուլիսի 22-ին Լոզանի Մարզական ալբիտրաժային դատարանը որոշում է կայացրել «Ռոստովի» ակումբի և Ազմունի բողոքի հիման վրա ՌՖՄ-ի և ՌՖՊԼ-ի դեմ ժամանակավոր միջոցներ ձեռք առնելու վերաբերյալ ֆուտբոլիստին Ռոստովի ակումբի կազմում հայտագրելը մերժելու պատճառով։ Դատարանը «Ռոստովին» թույլ է տվել ֆուտբոլիստին ընդգրկել ընթացիկ մրցաշրջանի իր հայտացուցակում ։ Հուլիսի 25-ին Ազմունն ընդգրկվել է «Ռոստովի» հայտացուցակում՝ մասնակցելու Չեմպիոնների Լիգային ։
2019 թվականի փետրվարի 1-ին Ազմունը 3,5 տարով պայմանագիր է կնքել «Զենիթի» հետ. տրանսֆերի արժեքը կազմել է 12 միլիոն եվրո   ։ «Զենիթի» կազմում իր նորամուտը կատարել է փետրվարի 12-ին՝ դուրս գալով փոխարինման Եվրոպայի Լիգայի 1/16 եզրափակչի առաջին խաղում ընդդեմ «Ֆեներբահչեի» (0:1)։ 2019 թվականի փետրվարի 21-ին պատասխան խաղում (3:1) առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել հիմնական կազմում՝ կատարելով գոլային փոխանցում Մագոմեդ Օզդոևին և խփելով երկու գոլ  ։ Փետրվարի 22-ին ճանաչվել է շաբաթվա ֆուտբոլիստ Եվրոպայի Լիգայում ։ Մարտի 2-ին ՊՖԼում նորամուտային՝ «Ուրալի» դեմ արտագնա խաղում Ազմունը խաղադաշտ է դուրս եկել մեկնարկային կազմում և խփել հաղթական գնդակը (1:0) ։ Մարտի 7-ին Եվրոպայի Լիգայի 1/8 եզրափակչի տնային խաղում ընդդեմ «Վիլյառեալի» աչքի է ընկել գոլով (1:3)։ Ապրիլի 24-ին Ռուսաստանի առաջնության խաղում Ազմունը գրավել է «Դինամոյի» դարպասը (2:0)։ Ապրիլի 28-ին Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբի դեմ խաղում ձևակերպել է դուբլ և օգնել թիմին հաղթել (4:2)։
Կարիերան հավաքականում
Հանդես է եկել (մինչև 20 տարեկան) Իրանի հավաքականում։ Նրա կազմում 2012 թվականին դարձել է Համագործակցության գավաթի լավագույն ռմբարկու (7 գոլ վեց խաղում) ։
2013 թվականի հոկտեմբերին առջին անգամ հրավիրվել է Իրանի ազգային հավաքական, որտեղ նորամուտը կատարել է 2014 թվականի մայիսի 26-ին Չեռնոգորիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում՝ դուրս գալով փոխարինման հանդիպման 60-րդ րոպեին ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին Կորեայի Հանրապետության դեմ ընկերական խաղի 68-րդ րոպեին խփել է առաջին գոլը հավաքականում ։
2015 թվականի հունվարին ընդգրկվել է հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու 2015 թվականի Ասիայի գավաթի խաղարկությանը։ Բահրեյնի հավաքականի դեմ առաջին խաղում Ազմունը դուրս է եկել փոխարինման հանդիպման 75-րդ րոպեին և չի հասցրել ցույց տալ իրեն, բայց Իրանի հավաքականը հաղթել է 2:0 հաշվով ։ Իր խաղով ֆուտբոլիստը իրավունք է ստացել դուրս գալ Կատարի հավաքականի դեմ խաղի մեկնարկային կազմում, որտեղ գոլ է խփել 52-րդ րոպեին ՝ թիմին օգնելով դուրս գալ առաջնության փլեյ-օֆֆ ։
2018 թվականի հունիսի 28-ին Ազմունն Ինստագրամի իր էջում նշել է, որ դադարեցնում է ելույթները ազգային հավաքականում՝ հայտարարելով, թե քննադատությունը, որին ինքը ենթարկվում է, վատ է ազդում իր հիվանդ մոր վրա։ Սակայն 2018 թվականի աշնանը Ազմունը մեկնել է Իրանի հավաքականի մարզական ճամբար ։
Ձեռքբերումներ
Անձնական
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի մայիսի 12-ի տվյալներով
Ելույթներ հավաքականում
Ընդհանուր՝ 46 խաղ / 28 գոլ, 30 հաղթանակ, 12 ոչ-ոքի, 4 պարտություն
Անձնական կյանք
Ծնվել է վոլեյբոլիստների ընտանիքում։ Հայրը՝ վոլեյբոլիստ Խալիլ Ազմունը, հանդես է եկել Իրանի հավաքականում, քույրը նույնպես խաղացել է Իրանի վոլեյբոլի հավաքականում, մայրը եղել է վոլեյբոլի մարզիչ ։ Ունի թուրքմենական արմատներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իրանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոստովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Արարիպինայի գավառ
Արարիպինայի գավառ (Microrregião de Araripina), գավառ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է Սերտան Պարանամբուկու նահանգ (գավառ)ի մեջ։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պերնամբուկու նահանգի գավառներ
Լեսնոե (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Լեսնոե (Лісне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բորովայա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Բորովայա (Боровая), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Մայգազա
Մայգազա (Майгаза, Майғаҙы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բորովայա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։
Մայգազա
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 839 մարդ։
Բորովայա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Մայգազա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի բնակավայրեր
Գալերա (Գրանադա)
Գալերա (Galera) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ուեսկար շրջանում։ Տարածքը կազմում է 117 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1057 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 150 կմ հեռավորության վրա։
Սերչեմ
Սերչեմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արմուտք, Սերչեմ գետի աջափնյա տարածքում, նրա վտակներից մեկի ափին։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 57 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օկնինո (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)
Օկնինո (Вікнине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1925 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օկնինո գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,14 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 100 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1925 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բրեժու Պերնամբուկանուի գավառ
Բրեժու Պերնամբուկանուի գավառ (Microrregião do Brejo Pernambucano), գավառ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է Պերնամբուկու նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ի մեջ։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պերնամբուկու նահանգի գավառներ
Ռենատ Դուբինսկի
Ռենատ Վյաչեսլավովիչ Դուբինսկի , ռուսական և ղազախական ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Ակումբային
Ակտաուի ֆուտբոլի սան է ։ Կարիերան սկսել է «Ագիդել» ակումբում, որի կազմում խաղացել է երկրորդ լիգայում և Ուֆայի առաջնությունում ։ Հետագայում խաղացել է «Բալթիկա», Չերկեսկի «Նարտ» և Ստավրոպոլի «Դինամո» ակումբներում։ 2001-2005 թվականին խաղացել է «Շիննիկ» ակումբում ։ 2005 թվականին տեղափոխվել է «Ուրալ» ակումբ։ 2006 թվականին խաղացել է «Ակտոբեում», 2007 թվականին՝ Բալթիկայում, իսկ մրցաշրջանի ավարտից հետո ներկայացվել է տրանսֆերի ։ 2008 թվականի սեպտեմբերին վերադարձել է «Շիննիկ» որպես Զավոլժսկի և Ձերժինսկի շրջանների ՄՊՄՄԴ մասնաճյուղերի 2001 թվականին ծնված երեխաների սկզբնական պատրաստության խմբի մարզիչ ։ 2009 թվականին խաղացել է «ՄԱԶ-Սերվիս» սիրողական ակումբում ։
Թիմային
Ղազախստանի հավաքականում 2003-2006 թվականներին անցկացրել է 13 խաղ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղազախ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Դուքս Անտոն Ուլրիխի թանգարան
Դուքս Անտոն Ուլրիխի թանգարան (Herzog Anton Ulrich-Museum), հին վարպետների պատկերասրահ, գտնվում է գերմանական Բրաունշվայգ քաղաքում՝ Ստորին Սաքսոնիայի հարավ–արևելքում ։ Եվրոպայի հնագույն թանգարաններից է։ 2004 թվականին նշվել է թանգարանի հիմնադրման 250-ամյակը։
Թանգարանի հավաքածուի զգալի մասը հավաքագրել է Անտոն Ուլրիխ Բրաունշվեյգ Վոլֆենբյուտացին (1633—1714)՝ առաջին «լուսավորյալ բռնապետներից» մեկը, Պետրոս II կայսեր նախապապը։ Նա գումար չի խնայել քաղաքամերձ Զալցադալում գտնվող կալվածքը նկարներով և արձաններով զարդարելու համար (այն ավերվել է XIX դարում՝ վեստֆալյան արքա Ժերոմ Բոնապարտի հրամանով)։
Էրլանգենի համալսարանի հիմնադիր ֆիզիկոս Դանիել դե Սուպերվիլի առաջարկով թանգարանը դարձել է հանրային։ Հասարակական այցելությունների համար այն բացվել է 1754 թվականին՝ Բրիտանական թանգարանի հիմնադրումից մեկ տարի անց։ Հավաքածուն ներառում է Հյուսիսային Եվրոպայի հանրահայտ վարպետների՝ Կրանախի, Հոլբայնի, Անտոնիս վան Դեյքի, Ռուբենսի, Ռեմբրանդի, Վերմեերի, Յոախիմ Լունի գործերը։ Վելֆերի դինաստիայի մայոլիկայի հավաքածուն համարվում էր ամենահարուստը տվյալ ժամանակի համար։ Թանգարանի յուրօրինակ ցուցանմուշներից է Մաթեուս Շվարցի ձեռագիր «Նորաձևության գիրքը» ։
Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ ֆրանսիացիները նրբանկատ չեն գտնվել Գերմանիայի իշխանների հավաքածուների նկատմամբ և իրենց հավանած գլուխգործոցները տեղափոխել են Լուվր։ Ռազմական գործողությունների ավարտից հետո Վելֆերի դինաստիային հաջողվել է հասնել կորսված արժեքների ռեստիտուցիայի։ XIX դարում համաեվրոպական հռչակ էր ձեռք բերել փորագրությունների հարուստ հավաքածուն, իսկ դուքս Ուլրիխի հավաքածուի մի մասը դարձել է Բրաունշվեյգի բնագիտական թանգարանի հիմքը։
1887 թվականից թանգարանի գեղարվեստի հավաքածուն ցուցադրվում է նեոռենեսանսի ոճով կառուցված շենքում, որը հատուկ նախագծել է ճարտարապետ Օսկար Զոմերը։ Միջնադարյան ցուցանմուշները ցուցադրվում են Դանկվարդերոդե ամրոցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Գերմանիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1754 հիմնադրված թանգարաններ
Մակաբույծ բառեր
Մակաբույծ բառեր (նույնպես՝ դադարների լրացումներ), լեզվաբանական երևույթ, որն արտահայտված է տվյալ համատեքստում ավելորդ և անիմաստ բառերի օգտագործմամբ։
Շարահյուսորեն «մակաբույծ բառերի» մեծամասնությունը ներածական բառեր են։ «Մակաբույծ բառերի» շարքին չեն դասվում ինքնաբերական խոսքի արտադրության ժամանակ ծագող դադարների լրացումները, որոնք արտահայտվում են երկարատև հնչյուններով («է-է․․․», «ը-մ․․․», «ա-ա․․․» և այլն) և նպատակ ունեն ժամանակ շահել համապատասխան բառը գտնելու համար։
Մյուս կողմից` լեզվաբանների մի մասը (Վ.Ա. Պլունգյան, Ս. Բուրլակ և այլն) ներառում են «մակաբույծ բառերը» դիսկուրսիվ բառերի հասկացության մեջ։
Առաջացման պատճառներ
Լեզվաբանների մեծ մասն այն կարծիքին է, որ «մակաբույծ բառերն» օգտագործվում են բառապաշարի աղքատության և դրա հետ կապված կանոնավոր հապաղումների պատճառով, սակայն մի շարք դեպքերում այդ բառերի վրա, այսպես կոչված, «նորաձևություն» է առաջանում ։ Հետևաբար, դրանք կարող են գործածել նաև խոսքի հետ խնդիրներ չունեցող մարդիկ։
Որպես կանոն՝ մակաբույծ բառերն առաջանում են սոցիալապես ցանկալի պատասխանի ձևակերպման ժամանակ, խոսողի անկեղծության բացակայության և/կամ հարցի պատասխանի մասին անտեղյակության դեպքում ։
«Մակաբույծ բառերը» նույնպես կարող են խոսքի մեջ հայտնվել լոգոֆոբիայի պատճառով։ Երբ մարդը հրապարակային ելույթի պահին գտնվում է հոգեկան սթրեսի վիճակում, ապա անհարմարավետությունից խուսափելու համար ցանկացած ձայնարկություն է օգտագործում ժամանակ շահելու և մտքերը հավաքելու համար։ Հետագայում այդ բառերը կարող են երկար ժամանակ ամրագրվել խոսքի մեջ, ինչպես կակազության դեպքում։
Մակաբույծ բառերը հայերենում
Հայերենում հաճախ ենթակայից հետո անտեղի ավելացնում են «դա» ցուցական դերանունը։ Օրինակ՝ ասում են՝ «Վիքիպեդիան դա ազատ հանրագիտարան է»։ Այս «դա»-ն հայերենին անցել է ռուսերենից՝ շարահյուսական պատճենման միջոցով (википедия – это свободная энциклопедия), սակայն հայերենում դրա գործածությունը միանգամայն ավելորդ է, քանի որ նախադասությունն արդեն ենթակա ունի։ Հետևաբար, պետք է ասել՝ «Վիքիպեդիան ազատ հանրագիտարան է» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն Կատեգորիա:Բառարանագրություն Կատեգորիա:Շփում Կատեգորիա:Հանրալեզվաբանություն
(3182) Շիմանտո
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,614998 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2443 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9857 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1544,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233076 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վալի դու Իպանեմայի գավառ
Վալի դու Իպանեմայի գավառ (Microrregião do Vale do Ipanema), գավառ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է Պերնամբուկու նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ի մեջ։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պերնամբուկու նահանգի գավառներ
Պաչոտնու տրտունջը
«Առաջ մեր գյուղում պաչոտնի մարդը…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից ։ Գրվել է 1898 թվականի օգոստոսին, Շուլավերում։
Ստեղծման պատմություն
Գրվել է 1898 թվականի օգոստոսին, Շուլավերում, ինչը երևում է Փիլիպոս Վարդազարյանին և Արիստակես Զարգարյանին հեղինակի գրած նամակներում։
Բանաստեղծության ստեղծման շարժառիթներ
Բանաստեղծության ստեղծման շարժառիթների մասին Թումանյանը գրում է․
Սակայն ներկայացման ժամանակ այդ բանաստեղծությունը չի կարդացվել։ Այդ առիթով Թումանյանը գրել է․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Մայգաշլյա
Մայգաշլյա (Майгашля, Мәйгәшле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
Բորովեց (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Բորովեց (Боровец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վատինեց
Վատինեց (Ватинець), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օկոպ (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)
Օկոպ (Окіп), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1700 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիշտ
Վիշտ, ուժեղ հույզ, որ ապրում է մարդը հարազատ մեկի մահվան պատճառով։ Մի կողմից այն դիտարկվում է որպես շրջադարձային պահ բացասական իմաստով, սակայն մյուս կողմից օրգանիզմի համար այն անհրաժեշտություն է դադար տալու և նոր վիճակին հարմարվելու համար։
Վիշտ և տխրություն
Գիտնականների, հետազոտողների, տեսաբանների մեծ մասը համաձայնվում է այն բանի հետ, որ վշտի մեջ գերակայող հույզ է հանդիսանում տխրությունը, և որ վշտի գլխավոր պատճառ է հանդիսանում կորուստը։ Կորուստը կարող է լինել ժամանակավոր կամ մշտական, իրական կամ երևակայական, ֆիզիկական կամ հոգեբանական։
Վշտի դետերմինանտները կարող ենք պայմանականորեն բաժանել կենսաբանական, հոգեբանական և սոցիոմշակութայինի, չնայած որ այդ գործոնները սերտորեն փոխկապակցված են և անընդհատ փոխհարաբերվում են։ Դրանցից ոմանք ոչ պակաս կարևոր դեր են խաղում «վիշտ-կոգնիտիվ գործընթաց-վարք» ինտերակցիայում, որ բնորոշում է կոնկրետ անհատին կամ վշտի սոցիալական մատրիցան։
Մշակութային գործոններ
Վերլուծելով կորստի ապրման հետ կապված վարքային կոմպլեքսը, Էյվրիլը առանձնացնում է նրանում երկու կոմպոնենտ՝ վիշտ և սուգ։ Նա սահմանում է սուգը, որպես կոնվենցիոնալ վարք, որը դետերմինացվում և պայմանավորվում է նախ և առաջ սոցիոմշակութային նորմերով։ Տարբեր մշակույթներում սգի արարողակարգն ունի իր սպեցիֆիկ առանձնահատկությունները։ Այսպես, օրինակ ճապոնացիները, սիրած մարդու մահը սգալիս, օտարներին ժպտում են, իրենց վիշտը վերջիններիս չփոխանցելու նպատակով։ Ամերիկացու կամ եվրոպացու տեսակետից որոշ ազգերի սգո արարողակարգերն ավելի շուտ տոն են հիշեցնում, սակայն առավել ուշադիր դիտարկման պարագայում մենք կբացահայտենք, որ այդ առանձնահատկությունները պայմանավորված են որոշակի մշակութային նորմերով և սովորույթներով։
Վշտի հետ կապված ապրումները և մոտիվացիոն ֆենոմենները մասամբ պայմանավորված են տվյալ մշակույթի սպեցիֆիկայով, համենայն դեպս այնչափ, որչափ տվյալ մշակույթի սպեցիֆիկան ուժեղացնում կամ թուլացնում է տխրության ինտերակցիան այս կամ այն ֆունդամենտալ հույզերի հետ։ Բլոկը, ուսումնասիրելով մեղքի զգացման և վշտի փոխկապակցվածությունը, բացահայտեց, որ ամերիկյան ընտրանքում դրանք օրթոգոնալ են։ Սոցիոմշակութային գործոնները նաև ազդում են վշտի դրսևորման ինտենսիվությոան ու տևողության վրա։ Նման գործոնների օրինակ կարող է ծառայել միկրոնեզյան մշակույթներից մեկում երեխաների դաստիարակման համակարգը։ Իֆալուկների մշակույթում երեխաների դաստիարակությունը իրականանում է ոչ միայն ծնողների, այլև շատ այլ մարդկանց կողմից, ովքեր ընտանիքի անդամ չեն համարվում, այդ իսկ պատճառով վիշտը, որ ապրում է այս մշակույթում մարդը, կորցնելով իր ընտանիքի անդամին, անհամեմատ ավելի կարճատև է ապրվում, թեև ուժեղ ինտենսիվությամբ։ Նմանատիպ երևույթ դիտարկվել է նաև պրիմատների որոշ տեսակների մոտ։ Օրինակ մակակները, ռեզուսները բնորոշվում են մայր-ձագ առավել սերտ կապերով, այդ իսկ պատճառով նրանց բաժանման ժամանակ նկատվում են վշտի հատկանիշներ ի տարբերություն այլ մակաների, որոնց մոտ ընդունված է մայրական ֆունկցիաները բաժանել մի քանի սերունդների մեջ։
Հնարավոր է, որ վշտի մշակութային ամենակարևոր դետերմինանտներից մեկը դերի կորուստն է։ Հոր, մոր, երեխայի, ամուսնու և այլ դերերը վերագրվում են մշակույթի կողմից և սիրած մարդու կորուստը հաճախ նշանակում է համապատասխան դերի կորուստ։ Ըստ Էյվրիլի դերի կորուստն ըստ էության նշանակում է նշանակալի մարդու կորստով ֆունկցիոնալ կապերի քայքայում։ Վիշտն առավել սրվում է ինքնագնահատականի իջեցման պարագայում։ Մարդու համար վշտի տեղիք կարող է հանդիսանալ ցանկացած հանգամանք, որ իրեն կզրկի իր համար նշանակալի փոխհարաբերություններից։
Հոգեբանական գործոններ
Վշտի հոգեբանական պատճառները սկիզբ են առնում աֆֆեկտիվ կախվածությունից, մարդկանց, առարկաների, գաղափարների նկատմամբ կախվածությունից։ Կախվածության օբյեկտի կորուստը կամ նրանից բաժանումը անհատի համար նշանակում է ուրախության աղբյուրի կորուստ, իսկ տարիքով և օբյեկտի բնույթով պայմանավորված նաև սիրո, անվտանգության, բարեկեցության կորուստ։ Բոլոր հոգեբանական պատճառների հիմքում ընկած է մեկ ընդհանուր գործոն՝ ուժեղ աֆֆեկտիվ կապվածության օբյեկտի, արժեքավորի և սիրելիի կորստի զգացումը։
Վշտի ապրումն ու էքսպրեսսիան
Վշտի հիմնական միմիական դրսևորում է համարվում տխրության հույզի արտահայտումը։ Սակայն վշտի արտահայտումն այդքան միանշանակ չէ, քանի որ բացի տխրությունից այն ներառում է նաև այլ ֆունդամենտալ հույզեր։ Վշտի ապրումը համահունչ է տխրության ապրմանը, բայց այլ հույզերի ներառման հետ մեկտեղ նրա փորձը բարդանում է։ Բլոկն, ուսումնասիրելով վշտի վիճակը սեմանտիկ դիֆֆերենցիալի սանդղակի օգնությամբ, բացահայտեց, որ վշտի ապրումը բնորոշվում է մեղքի հույզի ներառման վառ արտահայտված տենդենցիայով։ Բլոկի հետազոտությունները նաև ցույց տվեցին, որ «վիշտ» հասկացությունը դրականորեն է կորելացվում այնպիսի հասկացությունների հետ, ինչպիսիք են «անհանգստություն» և «նախանձ», և բացասականորեն՝ «բավարարվածություն» հասկացության հետ։ Հետաքրքիր կապ է բացահայտվում նաև վշտի ու զայրույթի, վախի հույզերի միջև։ Այսպես, այրին կարող է զայրույթի հույզ ապրել ամուսնու նկատմամբ, ով իրեն լքել է, իսկ երեխան, մնալով առանց հոր, կարող է վախ զգալ իր ապագայի համար։
Վշտի ասպեկտները, որ կապված են միջէմոցիոնալ և էմոցիոնալ-կոգնիտիվ ինտերակցիաների հետ տարբեր մշակույթներում տատանվում են։ Բլոկը առաջ քաշեց վշտի ինտերակտիվ կապերի բնույթի էական տարբերությունները ամերիկյան ու նորվեգական մշակույթների միջև։ Նա բացահայտեց այս մշակույթների ներկայացուցիչների միջև եղած էական տարբերությունները և վշտի՝ անհանգստության, նախանձի ու բավարարվածության հետ կապերի բնույթի տարբերությւնները։ Ինչպես Բլոկը, այնպես էլ Իզարդը համակարծիք են այն պնդման վերաբերյալ, որ բազային էմոցիաների փոխհարաբերությունները, հետևաբար նաև այդ փախհարաբերությունների հաճախականությունը տարբեր են տարբեր մշակույթներում։
Վշտի ֆունկցիաներ
Վիշտն իրականացնում է կենսաբանական և սոցիալական ֆունկցիաներ՝ նպաստելով սոցիալական կապերի ոի խմբային կապակցության ամրապնդմանը։ Ինչպես ցանկացած հույզ կամ հուզական կոմպլեքս վիշտը վարակիչ է և այս հատկանիշի շնորհիվ է, որ վիշտը ծնում է էմպատիա, ամրապնդում կապերը այն մարդկանց միջև, ովքեր տարել են ծանր կորուստ։ Այս էֆֆեկտը տարածվում է առավել լայն մասսաների վրա, քանի որ սոգի արարողակարգերը, որպես կանոն, իրականացվում են հասարակայնորեն։ Վշտի վերոնշյալ ֆունկցիան հանդիսանում է թե' սոցիալական, թե' կենսաբանական, սակայն վիշտն ունի նաև հոգեբանական ադապտացիայի իմաստով։ Ինչ-որ իմաստով վիշտը նաև հնարավորություն է տալիս մարդուն հավերժ հեռացող իր հարազատին տալ վերջին պարտքն այդ կերպ։ Վշտի ապրումը իրենից միշտ սթրես է ենթադրում և այն դրդում է մարդուն անձնային ավտոնոմիայի վերականգնման։ Բոուլբիի համաձայն, (Bowlby, 1960, 1961, 1963), վշտի ադապտատիվ նշանակությունը նրանում է, որ այն մարդուն մոտիվացնում լրացնել տարած կորուստը։ Բացի այդ վշտի որոշ արտաքին դրսևորումներ կարող են իրականացնել կոմունիկատիվ ֆունկցիա, մարդկանց մեջ ծնելով աջակցելու ցանկություն և էմպատիա։ Եվ վերջապես, ապրելով և արտահայտելով սեփական վիշտը, անհատը մարդկանց հայտնում է այն մասին, որ ինքը սիրող և հոգատար է։
Վիշտը կապվածության և բաժանման կոնտեքստում
Բոուլբին (Bowlby 1969, 1973) իր մոնումենտալ երկհատորանոց աշխատությունում ներկայացրեց կապվածության և բաժանման տեսությունները և տվեց հոգեբանական այն խնդիրների վերլուծությունը, որ կապված են այս երևույթների հետ։ Բոուլբին մոտենում է վշտի վերլուծությանը մոր և նորածնի միջև եղած կապի ու դրա քայքայման կոնտեքստում, ռեակտիվ սեպարացիոն համախտանիշի կոնտեքստում։ Նա պնդում է, որ այն երեխան, ով ուներ սոցիալական զարգացման համար անհրաժեշտ բոլոր հնարավորությունները և կապված էր մոր հետ, ենթարկվում է սթրեսի, երբ նրան բաժանում են մորից։ Բաժանումից հետո նորածնի կամ փոքր երեխայի վարքն անցնում է տիպիկ փուլերի շարք՝
Ըստ Բոուլբիի ռեակտիվ սեպարացիոն համախտանիշի բողոքի փուլը բնորոշվում է վախի հույզի գերակայմամբ։ Բաժանում նշանակում է մենակություն, և Բոուլբին բերում է ծանրակշիռ փաստարկումներ, որ հաստատում են նրա պոստուլատն այն մասին, որ մենակությունն հանդիսանում է հասունացած վտանգի բնական ազդանշաններից մեկը, ահա թե ինչու է այն վախ հարուցում։ Վախի հույզը դրդում է մարդուն փախչել վտանգից, նորածնի մոտ այդ դրդումն արտահայտվում է գլխավորապես մոր հետ մերձեցումը վերականգնելու փորձերում։ Երբ վախը սկսում է նահանջել, նորածինը կարող է զայրույթ ցուցաբերել, այդպիսով նախատելով մորը բաժանման համար և փորձելով կանխել նման իրավիճակի կրկնությունն ապագայում։
Ռեակտիվ սեպարացիոն համախտանիշի հուսահատության փուլը բնորոշվում է նրանով, որ երեխան ցուցաբերում է վշտի ու սգի հատկանիշներ։ Բոուլբիի համակարգում վիշտը գլխավորապես սահմանվում է հուսահատության և տխրության տերմիններում, վշտի մեջ ներառված այլ հույզերը դիտարկվում են առանձին, տվյալ համախտանիշի այլ փուլերի շրջանակներում։
Օտարման փուլում երեխայի մոտ ձևավորվում են զանազան պաշտպանական մեխանիզմներ։ Նորածնի և փոքր երեխայի մոտ մորից բաժանման արդյունքում առաջացած հոգեկան տրավմայի բուժման հիմնական միջոցն այլ մարդու հետ առողջ, աֆֆեկտիվ կապվածության ձևավորումն է։ Ավելի մեծ տարիքի երեխաները, դեռահասները, մեծահասակները կարող են կիրառել ցանկացած պաշտպանական մեխանիզմ, որոնցից ամենահաճախը թերևս ռեգրեսսիան կամ ճնշման մեխանիզմը։ Մարդը կարող է ճնշել բոլոր հիշողություններն ու պատկերացումները, որ կապված են իրեն ցավ պատճառող, տխուր ապրումների հետ։ Ինչպես նշում է Պերեցը (Peretz, 1970), անհատը կարող է կիրառել նաև այնպիսի պաշտպանական մեխանիզմներ, ինչպիսիք են աֆֆեկտի մեկուսացումը, արտամղումը, տեղափոխումը և ժխտումը։
Վիշտ և տխրություն
«Ավագ դասարաններում Լյուկին հաճախ կարելի էր տեսնել դպրոցի բակում ծխախոտը ձեռքին։ Երբ ես վիճում էի ընկերոջս հետ Լյուկը ինձ լսելու ժամանակ միշտ գտնում էր։ Լյուկն ուներ լուծում ցանկացած իրավիճակի համար։ Նա իսկական ընկեր էր, առաջ երբեք նման ընկերներ չէի ունեցել։ Նման մարդիկ հազվադեպ են հանդիպում։ Մի անգամ, երբ մենք արդեն քոլլեջի առաջին կուրսում էինք սովորում, գիշերը ես արթնացա հեռախոսազանգից։ Զանգում էր իմ ընկերներից մեկը՝ Կրիսը։ Ես զանգին մեծ նշանակություն չտվեցի, քանզի նա սովորություն ուներ գիշերներն հենց էնպես զանգելու, սակայն ես սխալվում էի։ Կրիսն ասաց, որ ցերեկը ժամը երեքին Լյուկն ինքնասպան է եղել։ Նա կրակել էր ատրճանակից և մահը միանգամից վրա էր հասել։ Կրիսն ասաց, որ տնօրենը բռնացրել էր Լյուկին թմրադեղեր օգտագործելիս և սպառնացել հայտնել ոստիկանություն, եթե նա չխոստովանի։ Լյուկն համաձայնել էր, սակայն տնօրենն, հակառակ խոստմանը, դիմել էր ոստիկանություն, և Լյուկի հայրը ստիպված էր եղել դուրս բերել նրան։ Հետո երևի նրանք վիճել էին, և Լյուկը, վերադառնալով տուն, ինքնասպան էր եղել։
Ես կախեցի լսափողը պատմությունը լսելուն պես։ Ողջ գիշեր ես արտասվում էր և արթնացա արցունքներով։ Թաց էին անգամ մազերս ու բարձս։ Օրն ինձ համար շատ ծանր անցավ։ Ես դասի չգնացի, ամբողջ օրը տանը նստած ես հարցնում էի ինձ, թե ինչու նա ինձ մոտ չի եկել, եթե այդքան վատ էր։ Մենք ամեն ինչ կքննարկեինք, ինչպես հաճախ էինք անում և անպայման մի ելք կգտնեինք։ Հաջորդ օրերն համեմատաբար առավել թեթև էին, մինչև չեկավ թաղման օրը։ Առաջ երբևէ ներկա չէի եղել թաղման արարողակարգի. դա սարսափելի էր։ Ամենավատն այն էր, որ ես չէի կարողանում ոչ գոռալ, ոչ հեկեկալ։ Ինձ թվում էր, որ եթե ես նետվեմ ու բացեմ դագաղը Լյուկը կկանգնի ու կգրկի ինջ, ամեն ինչ լավ կլինի։ Բայց ես հասկանում էի, որ դա անհնար է, որ առաջվա պես այլևս չի լինի։ Այսուհետ Լյուկն ինձ համար կենդանի կլիներ միայն նկարներում և հիշողություններում։»
Աղջկա ռեակցիան ի պատասխան դպրոցական ընկերոջ անժամանակ վախճանին մեզ ևս մեկ անգամ ցույց է տալիս, որ վշտի գլխավոր բաղադրիչն է տխրության հույզը, որ ապրվում է թանկ մարդու կորստի պատճառով։ Սակայն սուգն ու վիշտը ներառում են ինչպես այլ հույզեր, այնպես էլ մտքեր, հիշողություններ, կերպարներ։ Վշտի ապրումն առաջանում է տխրության և այլ աֆֆեկտների փոխհարաբերության և աֆֆեկտիվ-կոգնիտիվ ինտերպրիտացիաների արդյունքում։ Որքան ամուր են եղել մարդկանց կապող հանգույցները, որքան շատ են նրանց կիսած ապրումներն անցյալում, այնքան մեծանում է վշտում տխրության դոմինանտման հավանականությունը։ Չնայած այն բանին, որ վշտում ելակետային հույզը տխրությունն է, տարօրինակ չէ նաև այն, որ մարդը ապրելով վիշտ զգում է նաև զայրույթ և թշնամանք։ Տոմկինսը կարծում է, (Tomkins, 1963) որ տխրության երկարատև ապրումը ակտիվացնում է զայրույթ, իսկ վշտի ժամանակ մարդը բավականին երկար է տխրում։ Անհատը կարող է նաև զայրանալ, քանի որ մեղադրում է հանգուցյալին իրեն մենակ թողնելու համար, կամ մեղադրում է մեկ այլ անձի կորստի համար։ Ըստ Էյվրիլի կորուստը կարող է դառնալ չափազանց ֆրուստրացնող իրադարձություն, անհատի համար այն նշանակում է հուզականորեն նշանակալի կապերի կորուստ, հանգուցյալի հետ կապված երազանքների անիրագործելիություն։ Մարդու մոտ զայրույթ կարող են հարուցել կենսական կարծրատիպերի կտրուկ փոփոխումը, հույսերի ու սպասումների ավերումը։
Վշտի ապրումն առավել բարդանում է այլ հույզերի ներառման ժամանակ, որոնք բացատրելը բավականին դժվար է, իսկ կառավարելը՝ բարդ։ Եթե հանգուցյալի հետ հարաբերությունները կոնֆլիկտային էին և գոյություն ունեցող հակասությունները մնացել են անլուծելի, ապա մարդուն սկում են կեղեքել ամոթի և մեղքի զգացումները։ Այս պարագայում զայրույթն ուղղվում է ինքն իրեն։ Ըստ էության նա կարող է իրեն մեղադրել հարազատի մահվան մեջ, անգամ եթե ինքն անկարող էր այն կանխել։ Նրա ամոթն ավելի է ուժեղանում, եթե շրջապատողներն ինչ-որ կերպ ակնարկում են, որ ինքը հոգ չէր տանում հանգուցյալի մասին նրա կենդանության օրոք։ Ծանր դեպրեսիային բնորոշ է հենց ամոթի, մեղքի, տխրության և սեփական անձին ուղղված զայրույթի ապրման միառժամանակությունը, առաջինը հաճախ ուղեկցում է վշտի ապրմանը։
Այսպիսով վշտի առավել խոր, լայնածավալ ապրումն առաջանում է սիրելի ու թանկ մարդու կորստի հետևանքով։ Սակայն Պերեցն (Peretz, 1970) իր աշխատությունում առանձնացրել է կորստի երեք այլ տեսակներ։
Պերեցն ընդգծում է, որ ցանկացած կորուստ հանդիսանում է միառժամանակ և' իրական, և' պերցեպտիվ-հոգեբանական իրադարձություն, քանզի անհատի համար ունի սիմվոլիկ, անձնային նշանակություն։ Այսպես, անհատի գիտակցությունում իրական կորուստը կարող է սիմվոլիզացնել բարի անվան, պատվի, արժանապատվության կորուստը։ Պերեցը նաև նշում է, որ լուրջ, նշանակալի կորուստները մարդու համար սպառնալիք են ներկայացնում, քանզի հաճախ իրենց հետևից բերում են նաև լրացուցիչ կորուստներ։
Վիշտ և հոգեգարություն
Ըստ Շոնբերգի և համահեղինակների(Schoenberg, Carr, Peretz, Kutscher, 1970) կատարած էքսպերիմենտալ և տեսական հետազոտությունների ավելի հաճախ հիվանդությունն ու մահը մարդուն վրա են հասնում տարած կորստից հետո։ Այսպես, Կարրը և Շոնբերգը, խոսելով սոմատիկ սիմպտոմների ձևավորման մեջ կորստի դերի մասին, արտահայտում են ենթադրություն, որ սիրո օբյեկտի կորուստն ընկած է այնպիսի սոմատիկ հիվանդությունների հիմքում, ինչպիսիք են քաղցկեղն ու գլոսալգիան։ Նրանց տվյալներով արիացած մարդիկ առավել հաճախ են դիմում բժշկական օգնության և նրանց շրջապատում մահվան ցուցանիշն առավել մեծ է։ Հեղինակները դիտարկում են տարատեսակ թերապևտիկ պրոցեդուրաների կիրառման հնարավորությունը նմանատիպ ռեակցիաների և դրանց հետևանքների դեմ պայքարելու նպատակով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հույզեր Կատեգորիա:Էմոցիաներ
Ռազմական համազգեստների թանգարան
Ռազմական համազգեստների թանգարան (Музей военной формы одежды), ռուսական ռազմական-պատմական ընկերության կազմի մեջ մտնող մոսկովյան թանգարան։
Գտնվում է Պետրովերիգյան նրբանցքում։ Բացումը տեղի է ունեցել 2017 թվականին՝ նախկին Տուրգենևյան-Բատկինյան դաստակերտի տեղում՝ վերականգնված 2014-2017 թվականներին։ Ցուցահանդեսը նվիրված է զինվորական համազգեստի էվոլյուցիային և կազմված 18-20-րդ դարերի ավելի քան երեք հարյուր տեսակի հագուստներից ։
Շենք
1803 թվականին շենքը ձեռք է բերել Մոսկվայի համալսարանի տնօրեն Իվան Տուրգենևը և ապրել է այդտեղ մինչև իր մահը՝ 1807 թվականը։ Նրա օրոք դաստակերտը դառնում է Մոսկվայի գրական կյանքի կենտրոն։ Հաճախ այստեղ հյուրընկալվում էին Նիկոլայ Կարամզինը, Միխայիլ Հերասկովը, Վասիլի Ժուկովսկին և այլ գրականագետներ ։
1812 թվականին գանձարանը վնասվեց ֆրանսիական բանակի կողմից արված հրդեհի պատճառով, իսկ 1832 թվականին շենքի մնացորդները ձեռք է բերել առևտրական Պիտեր Բոտկինը։ Նոր սեփականատիրության ներքո տունը վերակառուցվել է վերջին կայսրության ոճով, իսկ ճակատը զարդարված էր իոնային կապիտալներով, ժապավենային ծաղկեպսակներով, որմնասյուներով ծեփակերտ հնագույն ոճով։ Այս ընթացքում դաստակերտի բակի տարածքում կառուցվում են 2 զույգ շենքեր։ Բատնիկի օրոք այստեղ այցելում են Ալեքսանդր Գերցենը, Նիկոլայ Օգարյովը, Վ. Բելինսկին, Նիկոլայ Գոգոլը և Լև Տոլստոյը ։
1917 թվականի Հեղափոխությունից հետո շենքը պետականացվում է, իսկ մի քանի տարի անց այնտեղ ստեղծում են համայնքային բնակարաններ։ 1935 թվականինին բակային տարածքների մի մասը կառուցվել է։ 2014-2017 թվականներին գլխավոր մասնաշենքի վերանորոգում են կատարում։ Հետագայում վերականգնման ծրագիրը դառնում է Մոսկվայի կառավարության «Մոսկովյան վերականգնում» մրցույթի դափնեկիր «Լավագույն վերականգնման նախագիծ» և «Լավագույն վերանորոգման և վերականգնման աշխատանքների կազմակերպություն» անվանակարգերում :
Թանգարան
2000-ականների սկզբին Պաշտպանության նախարարության մշակույթի վարչության տնօրեն Անտոն Գուբանկովը առաջարկել էր ստեղծել զինվորական համազգեստի թանգարան՝ այնտեղ տեղադրելով վերականգնված իրեր Ռուսական ռազմական-պատմական ընկերության պահեստի տարածքներից։ Բացումը տեղի է ունեցել 2017 թվականին ։
Թանգարանի հավաքածուի հիմքը Պյոտր Առաջինի «Նմուշների խանութ» հավաքածուն է, որտեղ ցուցադրվել են ռուս և օտար բանակների հագուստի համազգեստներ, ինչպես նաև զինվորական համազգեստների նկարներ։ Հետագայում խանութի հավաքածուն ձևավորեց Իմպերիալ եռամսյակային թանգարանը, որը գոյություն ուներ մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը։ Սովետմիության իշխանությունից հետո այն ուղարկում են Պետրոպավլովյան ամրոցի ներքնահարկ։ Հավաքածուի որոշ մաս հետագայում դառնում է հրետանու, ինժեներական զորքերի և կապի ռազմապատմական թանգարանի մի մասը ։
«Փրկված մասունքների» առաջին մշտական ցուցահանդեսը նվիրված էր 2016 թվականին Սոչիի մոտ տեղի ունեցած ինքնաթիռի վթարի հետևանքով զոհված Անտոն Գուբանկովին։ Մի քանի ամիս անց տեղի է ունենումցուցահանդեսի երկրորդ մասի բացումը «Փրկված մասունքները՝ փառքի երկու դար»։ Ցուցանմուշների շարքում սկսեցին ցուցադրել 18-20-րդ դարերի զինվորական համազգեստների նմուշներ՝ ամենօրյա և տոնական հագուստ, ինչպես նաև զիվորական հանդեձանք՝ գլխարկներ, ճտքավոր կոշիկներ, գոտիներ, պայուսակներ, սպայական գոտի  ։ Հավաքածուի կենտրոնական ցուցանմուշներից մեկը հանդիսանում է Թենինսկիի հակառակորդի գնդի սպայի վերականգնված համազգեստ, որտեղ իր ծառայությունն է անցկացրել Միխայիլ Լերմոնտովը։ Ցուցահանդեսի կարևոր մաս են կազմում մանրանկարները, որոնք ցույց են տալիս 1906-1917 թվականների կայսերական Գվարդիայի ձևը, որոնց լիարժեք նմուշները գրեթե չեն պահպանվում ։
Բացի դրանից, 2017 թվականին թանգարանի տարածքում բացվում է ռուս գերիների ծառուղի՝ կազմված 33 ռուսական իշխանների կիսանդրիներից (հեղինակ՝ Զուրաբ Ծերեթելի ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թանգարաններ ըստ քաղաքի Կատեգորիա:2017 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Վալի դու Իպոժուկայի գավառ
Վալի դու Իպոժուկայի գավառ (Microrregião do Vale do Ipojuca), գավառ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է Պերնամբուկու նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ի մեջ։
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պերնամբուկու նահանգի գավառներ
Սոգյութլու (Էրզրումի գավառ)
Սոգյութլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 15 կմ արևմուտք, սարահարթի վրա։
Պատմություն
Հայերի մի մասը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի կոտորածներից փախել և բնակությւոն է հաստատել Ախալցխայի գավառի Ծիրա և Ախալքալաքի Սաթխա գյուղերում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 326 հայ և 155 թուրք բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Սոգյութլուն ուներ Ս. Հարություն անունով եկեղեցի ։
Բորովիկի (գյուղ, Պերեսուդովսկոե գյուղական բնակավայր)
Բորովիկի (Боровики), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիա Էլիզաբետա Հեսելբլադ
Մարիա Էլիզաբետա Հեսելբլադ (Maria Elisabeth Hesselblad, ), շվեդ բուժքույր, կաթոլիկ միանձնուհի, Հռոմի Պիացա Ֆարնեզ քաղաքում Սալվատորե դի Սանտա Բրիգիտտա վանքի միաբանության մայրապետ։ Դասվել է երանելիների շարքին Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս Երկրորդի կողմից (2000 թվական) և կանոնականացվել է Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսի կողմից (2016 թվականին)։ Աշխարհի արդարակյացներից է։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆոլգավիկեում՝ լյութերականների ընտանիքում, տասներեք երեխանեից հինգերորդն էր։ 1888 թվականին մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ Նյու Յորքի Ռուզվելտի անվան հիվանդանոցում սովորել է բուժքույրություն։ Ավելի ուշ նա աշխատել է այս ոլորտում ամերիկյան կաթոլիկների հետ, ինչը դրդել է նրան՝ կաթոլիկ հավատքի անցնելու։ 1902 թվականի օգոստոսին նա մկրտվել է Վաշինգտոնում գտնվող Այցի մենաստանի մատուռում ։
1904 թվականի մարտի 25-ին նա բնակություն է հաստատել Հռոմում, իսկ 1906 թվականին միացել Սալվատորե դի Սանտա Բրիգիտտայի միաբանությանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ Իտալիայի կողմից գերմանական օկուպացիայի ընթացքում, զբաղեցնելով մայրապետի պաշտոնը, նա վանքում ապաստանել է հրեաներին և քաղաքական փախստականներին ։
Մահացել է 1957 թվականի ապրիլի 24-ին Հռոմում։
Երանելիների շարքին է դասվել 2000 թվականի ապրիլին Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս Երկրորդի կողմից։ 2004 թվականի օգոստոսի 9-ին Յադ Վաշեմ Իսրայելի աղետի և հերոսության ինստիտուտը Էլիզաբեթ Հեսելբլադին շնորհել է Աշխարհի արդարակյացի պատվավոր կոչմանը՝ Հոլոքոստի ժամանակ հրեաներին օգնելու համար ։