cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նեֆրիտ (միներալ)
Նեֆրիտ (νεφρός — երիկամ, հնացած՝ երիկամաքար ), տրեմոլիթ-ակտինոլիթ շարքի ամֆիբոլների խճճված թելիկավոր ստրուկտուրայով մոնոմիներալային ագրեգատ։ Այս հանքատեսակի նշանավոր առանձնահատկությունն այն է, որ ունի բացառիկ ամրություն, նեֆրիտի կտորները շատ դժվար է բաժանել մասերի։ Գույները լինում են տարբեր՝ սպիտակավունից մինչև կանաչի բոլոր երանգները (դեղնավուն, խոտի կանաչ, զմրուխտի գույն, ճահճագույն), դարչնագույն և համարյա սև։ Հանդիպում են նաև սպիտակ, երկնագույն և կարմիր նեֆրիտներ, բայց այդ տարատեսակները շատ հազվագյուտ են և շատ թանկարժեք։ Գունավորումը կախված է երկաթի, քրոմի և մանգանի պարունակությունից։ Ավելի բարձր են գնահատվում միագույն նմուշները, քան անհավասարաչափ գունավորվածները (զոլավոր, բծավոր, «ամպոտ»)։ Նեֆրիտն օգտագործում են որպես շինվածքային քար, նաև որպես եզակի քար օգտագործվում է ոսկերչության մեջ և դեկորատիվ արվեստում։
Արևելյան Կանադան համարվում է առաջատարը նեֆրիտի ժամանակակից փորագրության բնագավառում :
Պատմություն
Նեֆրիտն օգտագործվել է դեռևս նեոլիթի դարաշրջանում։ Մարդիկ այն օգտագործում էին շատ ամուր զենքեր ու աշխատանքի գործիքներ պատրաստելու համար, ավելի ուշ նրանից սկսեցին պատրաստել տարբեր զարդեր։ Հիշարժան են ստորև թվարկած օրինակները.
Ըստ Ա. Ֆերսմանի և Մ. Բաուերի դասակարգման նեֆրիտը պատկանում է առաջին կարգի կիսաթանկարժեք շինվածքային քարերի դասին։ Համեմատության համար կարելի է նշել, որ նույն առաջին կարգին են պատկանում այնպիսի միներալներ, ինչպիսիք են լազուրիտը, վեզուվիանը, սոդալիտը, ամազոնիտը, լաբրադորը, ռոդոնիտը, գլաուկոնիտը, մալաքիտը, ավենտուրինը, քվարցը, ծխագույն քվարցը, լեռնային բյուրեղապակին, ագաթն իր տարատեսակներով, յաշման, հրեական քարը և վարդագույն քվարցը ։
Լենկթեմուրի սարկոֆագ
Լենկթեմուրի մահից հետո Սամարղանդում կառուցվեց գերեզման՝ Գուր Էմիրի վեհասքանչ դամբարանը, որտեղ տեղադրված են Լենկթեմուրի աճյունով նեֆրիտե սարկոֆագը և ավելի փոքր չափերի երկու մարմարե սարկոֆագներ՝ Լենկթեմուրի սիրելի կանանց աճյուններով։ Սամարղանդ այցելած իշխան Ի.Ս. Վասիլչիկովը հիշում էր.
Նեֆրիտը Չինաստանում
Նեֆրիտը, որը հաճախ ոչ ճշտորեն թարգմանվում է որպես յաշմա (հասպիս), ավանդաբար բարձր է գնահատվում Չինաստանում, որտեղ այն ստացել է կյանքի քար անվանումը և համարվում է չինացիների ազգային քարը։ Չինաստանում նեֆրիտը գնահատվում էր ոսկուց ու արծաթից ավելի թանկ, քանի որ համարում էին, որ այն ունի բուժիչ ազդեցություն, բարեհաջողություն է բերում և խորհրդանշում է մարդու առաքինությունը ։
Չինացի փիլիսոփաները նեֆրիտին վերագրում էին հինգ հիմնական արժանիքներ, որոնք պատասխանատու են մարդու վեց առաքինությունների համար.
Հնեաբանական պեղումները վկայում են, որ նեֆրիտը Չինաստանում հայտնի էր դեռևս նեոլիթի ժամանակաշրջանից (Հունշան և Լիանչժու մշակույթներ)։ Ակնհայտ է, որ արդեն այն ժամանակ նեֆրիտին վերագրում էին միստիկական հատկություններ։ Նրանից պատրաստված իրերը զարդանախշում էին միայն խազերով և պարզունակ ռելիեֆային պատկերներով, պատճառը նեֆրիտի ամրությունն էր, լավորակ հղկանյութերի բացակայությունը և գործիքների պրիմիտիվությունը։ Ավելի ուշ նեֆրիտն օգտագործվեց ոչ միայն պաշտամունքի առարկաներ պատրաստելու համար, այլ նաև զենք կամ զենքի մասեր (կացիններ, սայրեր, թրերի բռնակոթեր), մարդկանց և կենդանիների արձանիկներ, անոթներ ու զարդեր, ինչպես նաև նեֆրիտե ձվեր (դաոսյան սեռական պրակտիկայում օգտագործվող առարկա) պատրաստելու նպատակով։
Կրոնական ծեսերի ժամանակ օգտագործվում էին նեֆրիտից պատրաստած սկավառակներ Երկինքը անձնավորելու համար, իսկ Երկիրը անձնավորելու համար օգտագործում էին քառակուսու ձև ունեցող նեֆրիտե սկավառակները։ Կենդանիների խորհրդանշական կերպարներով զարդարված սկավառակներն օգտագործում էին չար ուժերից պաշտպանվելու համար՝ հագնելով այն կրշքավանդակին կամ գոտկատեղին ։ Շան և Չժոու դարաշրջանի գերեզմաններում բացի նեֆրիտե զարդերից գտնվել են նաև նեֆրիտից պատրաստած ոչ մեծ իրեր՝ ցիկադի և գլանի տեսքով, որոնք ըստ հին չինական հավատալիքների, օգտագործվում էին մարմինը քայքայումից պաշտպանելու համար։ Ընդհուպ մինչև Ք.ա. 10-11 դարերը Հոտան և Յարկենդ շրջանների ամբողջ նեֆրիտը ներմուծվում էր Չինաստան։ Միայն Ցյանլուն կայսրի օրոք այդ շրջանները գրավվեցին և դարձան Չինաստանին մի մասը։ Այդ նեֆրիտը արդյունահանվում էր գլաքարերի և ոչ մեծ քարերի ձևով, այդ պատճառով այդ ժամանակաշրջանի նեֆրիտե իրերը որպես կանոն ունեն փոքր չափեր։ Քարեր կտրելու, ծակելու և տաշելու համար ոտնակով սարքը հայտնագործվեց Խան դինաստիայի դարաշրջանում։ Քար կտրելու և ձևավորելու համար երկաթե սկավառակները սկսեցին օգտագործել Վեց դինաստիաների դարաշրջանում։ Որպես հղկանյութ հարյուրամյակներ շարունակ օգտագործվել է քվարցային ավազը, որին հաջորդեց մանրացրած նռնաքարը («կարմիր ավազ»), իսկ 13-րդ դարում՝ մանրացրած կորունդ («սև ավազ)», որը անհամեմատ ավելի մեծ ամրություն ունի և կտրուկ մեծացնում է քարի մշակման արագությունը։
«Չժոու լի» հնագույն աշխատության մեջ Չժեն Չժունը (մահ. 83) և Չժեն Սյուանը (127—200) նշում են, որ մանրացրած նեֆրիտն օգտագործվում էր սննդի մեջ որպես բժշկող միջոց։ Բայց Սուն Իժանը (1848—1908) պնդում է, որ խոսքը միայն նեֆրիտե սպասքի մասին է ։
Չինական մշակույթում նեֆրիտի նշանակությունը ընդգծում է նաև այն փաստը, որ այն օգտագործվում է չինական բազմաթիվ առածներում ու ասացվածքներում։
Չինաստանում նեֆրիտի ամենահայտնի տեսակներ
Հոտան, չինացիների համար նեֆրիտի ամենաարժեքավոր տեսակը, արդյունահանվում է Հոտանի շրջանում։ Այստեղից է բերվում ամենաարժեքավոր սպիտակ նեֆրիտը, որն անվանում են «ոչխարի ճարպ» նույն գույնի պատճառով, ունի մածուցիկ խեժի անթափանց փայլ։ Հնագույն ժամանակներում այս նեֆրիտից պատրաստված իրեր կարող էր օգտագործել միայն ինքը՝ կայսրը։
Սյույան, նեֆրիտ, որը արդյունահանվում է Լյաոնին շրջանի Սյույան գավառում, ունի սպիտակ կամ բաց կանաչ գունավորում, որպես կանոն կիսաթափանցիկ է։ Նեֆրիտը հազվադեպ է թափանցիկ լինում։
Լանտյան, այս նեֆրիտը արդյունահանվում է Շանսի շրջանի Լանտյան գավառում։ Այն դեղնավուն է, տեղ-տեղ կանաչ երանգներով, երբեմն կանաչի ամպաձև պատկերներով։
Նանյան, ամենատարածված նեֆրիտը, անվանում են նաև դուշան նեֆրիտ : Այն արդյունահանում են Նանյան շրջանում։ Այս կիսաթափանցիկ նեֆրիտը որպես կանոն ունի դեղնավուն կամ սպիտակ երանգներ՝ տեղ-տեղ վարդագույն կամ դեղին գունավորումներով, պարունակում է տարբեր խառնուրդներ հետևաբար բաղադրությունը համասեռ չի։ Այն ավելի հաճախ օգտագործում են քանդակագործության մեջ ։
Նեֆրիտը Մաորիների մշակույթում
Նեֆրիտը Նոր Զելանդիայում մաորիական լեզվով հայտնի է որպես pounamu, այն շատ բարձր է գնահատվում և մեծ դեր ունի մաորիների մշակույթում։ Այն համարվում է գանձ և հետևաբար պաշտպանված է Վայտանգի պայմանագրով։ Նեֆրիտի շահագործումը սահմանափակված է և խստորեն վերահսկվում է ։ Հանքավայրերը գտնվում են Նոր Զելանդիայի հարավում գտնվող Te Wai Pounamu կղզում, որի անունը թարգմանաբար նշանակում է Կանաչ Քարի Երկիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրաբանություն Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Սիլիկատներ (միներալներ) Կատեգորիա:Կալցիումի միներալներ Կատեգորիա:Մագնեզիումի միներալներ Կատեգորիա:Երկաթի միներալներ Կատեգորիա:Չինաստանի մշակույթ
Կիհլևեռե
Կիհլևեռե (Kihlevere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Կադռինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 165 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Կադռինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ալեքսանդր Լազուրսկի
Վ. Մ. Բեխտերևի աշակերտը, Մ. Յ. Բասովի և Վ. Ն. Մյասիշևի ուսուցիչը։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Ֆեոդորի Լազուրսկին ծնվել է 1874 թվականին Պոլտավա նահանգի Պերեյասլավլ քաղաքում՝ ոչ ունևոր ընտանիքում։ Ոսկե մեդալով ավարտել է Լուբյանյան գիմնազիան և ընդունվել Ս. Մ. Կիրովի անվան ռազմա-բժշկական ակադեմիա, որտեղ ակտիվորեն զբաղվում էր հոգեբանությամբ։ 1897 թվականին ուսումն ավարտելով՝ մնացել է Սանկտ Պետերբուրգի գիտահետազոտական հոգենյարդաբանական ինստիտուտում, որի ղեկավարը Ո. Մ. Բեխտերևն էր։ Ակադեմիան ավարտելու ժամանակից ակտիվ մասնակցություն է ունեցել «Պետերբուրգյան հոգեբուժների ու նևրոպաթոլոգների ընկերությունում», իսկ 1899 թվականին ընտրվել է որպես նրա գործող անդամ ։
Լազուրսկին գիտական գործունեությունը համատեղում էր բուժական պրակտիկայի հետ։ Աստիճանաբար նրա հետաքրքրությունները մտքի անատոմիայից և ֆիզիոլոգիայից տեղափոխվել են հոգեբանական հետազոտությունների ոլորտ։ Դրան մեծապես նպաստել է 1895 թվականին Բեխտերևի կողմից Սանկտ Պետերբուրգի գիտահետազոտական հոգենյարդաբանական ինստիտուտում Հոգեբանական լաբորատորիայի բացումը։ 1897 թվականին Բախտերևն այդ լաբորատորիայի ղեկավարումը հանձնել է Լազուրսկուն ։
1900 թվականի նոյեմբերի 30-ին Լազուրսկին պաշտպանել է դիսերտացիա՝ «Մկանային աշխատանքի ազդեցությունը ուղեղի արյան շրջանառության վրա» թեմայով։ Հետազոտություններն իրականացվում էին յուրահատուկ փորձարարական մեթոդով, դրա արդյունքները, որպես բժշկական դիսերտացիա, մեծ հաջողությամբ պաշտպանվել են դիսպուտի ժամանակ, որին մասնակցել են պաշտոնական ընդդիմադիրներ Իվան Պավլովը, Բեխտերևը և Մ. Ս. Դոբրոտվորսկին։ Պավլովը բարձր է գնահատել աշխատանքը՝ նշելով «թեմայի երևելի հետաքրքրությունը» տեսական և գործնական հարաբերություններում, իսկ Բեխտեևն ընդգծել է անցկացված հետազոտության կարևորությունը կլինիկայի համար ։
1903 թվականին Լազուրսկին վերադարձել է Պետերբուրգ և ընտրվել պրիվատ-դոցենտ Ռազմա-բժշկական ակադեմիայում՝ հոգեկան և նյարդային հիվադությունների գծով, որտեղ հետագայում կարդացել է ընդհանուր հոգեբանության կուրս։ «Սովորական և ախտաբանական հոգեբանության ռուսական ընկերության» անդամները նրան ընտրել են որպես իրենց գիտական քարտուղար։ Զբաղեցնելով այդ պաշտոնը՝ նա մեծ դեր է խաղացել Սանկտ-Պետերբուրգի հոգենյարդաբանական ինստիտուտի ստեղծման մեջ և գլխավորել դրա ընդհանուր հոգեբանության ամբիոնը ։
1904 թվականից Լազուրսկին համագործակցում էր Ալեքսանդր Նաչաևի հետ նրա փորձարարական մանկավարժական հոգեբանության լաբորատորիայում, ղեկավարում էր այդ լաբորատորիայի հատուկ հանձնաժողովը՝ հոգեբանության փորձարարական մեթոդների մշակման գործով։ Այնտեղ էլ սկսել է անցկացնել հստակ բնութագրական հետազոտություններ ։
Սալացգրիվայի շրջան
Սալացգրիվայի շրջան (Salacgrīvas novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության հյուսիսային մասում՝ Վիդզեմե տարածաշրջանում։ Շրջանը բաղկացած է երեք վոլոստից, և երկու քաղաքներից՝ Այնաժի և Սալացգրիվա, վերջինը հանդիսանում է շրջանի վարչական կենտրոնը։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։ Տարածքը կազմում է 637,6 կմ² ։ Սահմանակից է Լատվիայի Լիմբաժիի և Ալոյայի շրջանների, ինչպես նաև Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի հետ։
Բնակչություն
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը կազմում էր 9408 մարդ ։
Ալեքսանդր Լազուրսկի
Կենսագրություն
Լազուրսկու առաջին հոգեբանական աշխատանքներն ի հայտ են եկել 19-րդ դարի 90-ական թվականներին։ Արդեն վաղ աշխատանքներն իրենց վրա էին գրավել գիտական հասարակության ուշադրությունը։ Նրան չափազանց հետաքրքրում էր ոչ թե առանձին հոգեկան գործընթացների, այլ ամբողջական անձի հետազոտման խնդիրը։ 1906 թվականին 1000 օրինակով հրատարակվել է Լազուրսկու առաջին խոշոր աշխատությունը՝ «Գիտության ակնարկ բնավորության մասին»։
Սալացգրիվայի շրջան
Բնակչություն
2011 թվականի Լատվիայի բնակչության մարդահամարի արդյունքներով ազգային կազմն էր ՝
Ալեքսանդր Լազուրսկի
Կենսագրություն
Լազուրսկին մահացել է 1917 թվականին՝ տևական հիվանդությունից հետո։
Սալացգրիվայի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ
Ալեքսանդր Լազուրսկի
Գիտական գործունեություն
Ուսումնասիրելով հոգեբանության զարգացումը հնագույն ժամանակներից՝ Լազուրսկին ցույց է տվել նրա պատմության փուլերի կախվածությունը բնագիտության հաջողություններից ընդհանրապես։ Նա հատուկ նշանակություն էր տալիս ֆիզիոլոգիային և, մասնավորապես, գլխուղեղի ֆիզիոլոգիային ։
Իր գիտափորձնական հոգեբանական հետազոտություններում Լազուրսկին ձգտում էր ստանալ այնպիսի տվյալներ, որոնք բնութագրում էին հետզոտվող մարդկանց անհատականությունը։ Նա առաջարկել և լայնորեն օգտագործել է սիստեմատիկ դիտումների մեթոդը՝ համատեղելով այն փորձարարական հոգեբանության հատուկ ընտրված մեթոդների հետ։ Լազուրսկու մեթոդային որոնումների գագաթնակետը համարվում է իր կողմից ստեղծված բնական գիտափորձի մեթոդը, որի շնորհիվ հեռացվում է լաբորատոր գիտափորձի արհեստականությունն, ու զգալիորեն մեծանում է դիտարկման տվյալների արժեքը, քանի որ փորձարկվողը չի հեռանում իր համար սովորական միջավայրից, բայց միաժամանակ ներգրավվում է կազմակերպված և վերահսկվող պայմանների մեջ ։
Լազուրսկու բնութագրաբանության կարևոր հասկացություններից են էնդոպսիխիկան և էկզոպսիխիկան, որոնք նրա կողմից սահմանվել են 1916 թվականին։ Էնդոպսիխիկան նա համարում էր անձի ներքին մեխանիզմները, որոնք միավորում են բնավորությունը, մտավոր օժտվածությունն ու խառնվածքը, իսկ էկզոպսիխիկան անձի վերաբերմունքն է դեպի արտաքին օբյեկտներն ու միջավայրն ընդհանրապես։ Այստեղ միջավայր հասկացությունը ներառում է բնությունը, մարդկանց, տարբեր սոցիալական խմբերը, գիտությունը, արվեստը, ինչպես նաև անհատի ներքին կյանքը ։
Այդ հիմնական հասկացությունները սահմանելուց հետո Լազուրսկին ձեռնարկել է անձի դասակարգման ևս մեկ փորձ։ Դրա հիմքում դրել է շրջակա միջավայրին անհատի ակտիվ հարմարվողականության սկզբունքը, ընդ որում՝ պահպանելով մակարդակների ու տիպերի նախկին բաժանումը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ Կատեգորիա:Հոգեբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ
Ադիջե (գետ)
Ադիջե (Adige), գետ Իտալիայի հյուսիսում։ Սկիզբ է առնում Ալպերից, թափվում Ադրիատիկ ծովը՝ Պո գետի հետ առաջացնելով ընդհանուր դելտա։ Երկարությունը 410 կմ է, ստորին հոսանքում նավարկելի է։ Ադիջեի ափին է գտնվում Վերոնա քաղաքը։
Անվանումն առաջացել է անունից, որի հիմքում ընկած է հնդեվրոպական՝ «արագ շարժվել, հոսել» նշանակող արմատը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի գետեր Կատեգորիա:Ադրիատիկ ծովի ավազանի գետեր
Վերխովցի (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)
Վերխովցի (Верхівці), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերխովցի գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օնեգա լիճ
Օնեգա լիճ (Օնեգո, Änine, Oniegu, Ääninen, Äänisjärvi), լիճ Ռուսաստանի Դաշնության Եվրոպական հատվածի հյուսիս-արևմուտքում, մեծությամբ երկրորդ քաղցրահամ ջրամբարն է Եվրոպայում Լադոգա լճից հետո ։
Տեղակայված է Կարելիայի Հանրապետության, Լենինգրադի և Վոլգոգրադի մարզերում։ Պատկանում է Ատլանտյան օվկիանոսի Բալթիկ ծովի ջրավազանին։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Լճի շուրջ 80 %-ը տեղակայված է Կարելիայի Հանրապետությունում, 20 %-ը՝ Լենինգրադի և Վոլոգդայի մարզերում:
Լճի մակերեսը առանց կղզիների կազմում է 9 690 կմ², իսկ կղզիներով՝ 9 720 կմ², ջրավազանի ծավալը 285 կմ³ է, երկարությունը հարավից հյուսիս՝ 245 կմ, առավելագույն լայնությունը՝ 91,6 կմ է։ Միջին խորությունը 30 մ է, իսկ առավելագույնը՝ 127մ ։
Լճի գոգահովիտը տեղակայված է խոշոր երկրաբանական կառուցվածքների եզրերին՝ լճի հյուսիսում Բալթյան պատնեշի, Ռուսական պլատֆորմայի և հարավային մասում։
Օնեգա լճի ափերին տեղակայված են Պետրոզավոդսկ, Կոնդոպոգա և Մեդվեժեգորսկ քաղաքները։ Օնեգա լիճ են թափվում շուրջ 50 գետեր, իսկ սկիզբ է առնում միայն մեկը՝ Սվիրը։
Անվան ստուգաբանություն
Վաղ ռուսական գրավոր արձանագրություններում այն հիշատակվում է որպես Օնեգո: Անվան ծագումնաբանությունը հայտնի չէ։ Շատ հավանական է լճի անվան վաղ, ֆիննական ծագումը :
Գոյություն ունեն լճի անվան ծագումնաբանության մի քանի վարկածներ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լճեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի լճեր Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Բանալի թատրոն
Բանալի թատրոն, 1998 թվականին Իսրայելում հիմնադրված մանկական վիզուալ թատրոն։
Պատմություն
Թատրոնը համագործակցություն է թատրոնի դերասան Ավի Զլիչայի և Դիկլա Կատզի միջև։ Առաջինը նախկինում խաղացել է Հայֆայի թատրոնում և տարիների ընթացքում մասնագիտացել է Ժակ Լեկոկի մեթոդով, իսկ երկրորդը դրամատուրգ է և տիկնիկավար, որը գրում էր իսրայելական մանկական Արութզ Հայելադիմ ալիքի համար։ Նրանց երկուսն էլ ավարտել են Թել Ավիվի համալսարանի Թատրոնի ֆակուլտետի Ֆիլմերի և հեռուստատեսության բաժինը։ Համադրելով ֆիլմերն ու թատրոնը` նրանք ստեղծել են մի կազմակերպություն, որտեղ թատերական տարբեր արտահայտչամիջոցներ են կիրառվում յուրաքանչյուր ներկայացման համար։
Տարիների ընթացքում Բանալի թատրոնը համագործակցային նախագծեր է իրականացրել Իսրայելի կամերիայի նվագախմբի, Ռենեսանս փառատոնի, Հայֆայի փառատոնի, Ազգային առափնյա թանգարանի, Թել Ավիվի գեղարվեստի թանգարանի և մի շարք այլ հաստատությունների հետ։ Այն ASSITEJ-ի և UNIMA-յի անդամ է։ 2015 թվականին Դիկլա Կատզը առաջադրվել է որպես Իսրայելում UNIMA-յի պաշտոնական ներկայացուցիչ ։
Բանալի թատրոնը նաև ներկայացումներ է ունենում ամբողջ աշխարհում։ Այն ներկայացրել է «Բարոն Մյունխհաուզենը» Վիետնամում և Ղազախստանում (2012), «Երբ ամեն ինչ կանաչ էր» բեմադրությունը Հյուսիսային Մակեդոնիայում, Սենեգալում, Հարավային Կորեայում , Բուլղարիայում (2014), Հայաստանում , Իտալիայում , Թայվանում, Սլովենիայում, Ճապոնիայում, Կոսովոյում , Նորվեգիայում , Լեհաստանում (2015), Բելառուսում , Սլովակիայում, Թաիլանդում, Մյանմայում, Հնդկաստանում , Մոնտենեգրոյում, Խորվաթիայում և Ռումինիայում (2016)։
Պարգևներ
Բոլոր պարգևներին թատրոնն արժանացել է «Երբ ամեն ինչ կանաչ էր» ներկայացման համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Իսրայելում Կատեգորիա:Իսրայելի թատրոններ
Դարբնոց (ամսագիր)
Դարբնոց, խորհրդային վաղ շրջանի գրական-գեղարվեստական, քննադատական ամսագիր։ Հանդիսացել է Վրաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի հրատարակությունը։
Լույս է տեսել 1922-1923 թվականներին, Թիֆլիսում։ Տպագրել է բանաստեղծություններ և արձակ գործեր, գրախոսել հայ գրողների երկերը։ Լուսաբանել է գրականության և գեղարվեստի հարցեր։ Լայն տեղ է հատկացրել ֆուտուրիզմին։ Անդրադարձել է Վրաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի հայկական մասնաճյուղի աշխատանքներին։
Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Քինին
Քիմիական կառուցվածքով քինինը բարդ բազմացիկլիկ միացություն է։ Հիմք է, վատ է լուծվում ջրում, լավ՝ սպիրտում, եթերում, քլորոֆորմում։ Բուժիչ դեղաչափերով ազդում է օրգանիզմի տարբեր համակարգերի վրա. ընկճում է ջերմակարգավորման կենտրոնները, իջեցնում սրտամկանի դրդողականությունը, նվազեցնում կծկողունակությունը, դրդում է արգանդի մկանունքը և ուժեղացնում կծկումները։
Քինինը հակամալարիային դեղամիջոց է։ Թունավոր դեղաչափերով քինինը ճնշում է գլխուղեղի կեղևի գործունեությունը, առաջացնում շշմածություն, գլխապտույտ, փսխումներ և թունավորման այլ ախտանշաններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալկալոիդներ Կատեգորիա:Խինոլիններ
Ճըն Ծյունլի
Ստեղծագործական ուղի
Ճըն Ծյունլին ծնվել է Շանհայում 1911 թվականին։ Նրա ծնողներ Գուանդուն նահանգի Ճոնշան քաղաքից էին։ Նրանք դեռ տարիներ առաջ էին եկել Շանհայ ՝ օրվա ապրուստը վաստակելու համար։ Այդ ժամանակ Կանտոնացիները հավաքվել էին Շանհայի Հոնկու քաղաքում գտնվող թիանթոն  ճանապարհին՝ մրգերի կրպակներ տեղադրելու։ Ճըն Ծյունլիի հայրը նրանցից մեկն էր և իր սուղ եկամուտով պահում էր իր ընտանիքը։ Երբեմն, տարվա վերջին, պարտատերը գալիս էին, որպեսզի իրենց պարտքերը հետ պահանջ էին։ Նրա հայրը խնդրում էր Ճըն Ծյունլիին, որ նա  ամբողջ ընտանիքի համար հյուրասենյակում ծնկի իջներ և խնդեր պարտատիրոջից, որ նրանց մի փոքր էլ ժամանակ տային։ Ճըն Ծյունլին իրեն շատ վիրավորված զգաց ։
Ճըն Ծյունլին մանկուց մեծացել է աղքատ ընտանիքում, ուստի նա սովորել է անվճար դպրոցում։ 1928 թվականին նա ընդունվեց Նանգուոի գեղարվեստի քոլեջի դրամատիկական բաժին ։ Նանգուո արվեստի քոլեջը հիմնադրվել է Թիանհանը Շանհայում ։ 1929 թվականի ամռանը Ճըն Ծյունլին մասնակցեց «Սալոմե», «Կարմեն» և այլ դրամատիկական ներկայացումներին Նանգուո ակումբում և Չեն Բայչենի և այլոց հետ հիմնեց «Ժամանակակից» դրաման։ 1931 թվականին նա միացավ չինական ձախ թատերագետների միությանը և կազմեց «վերջին գործողությունների ծրագիրը՝ «Առաջատարության ծրագիր սպիտակ տարածաշրջանային դրամատիկական շարժման համար ներկա փուլում » »։ Միևնույն ժամանակ, նա նաև մասնակցում էր ժամանակակից դրամատիկական ակումբին, Ավենյու դրամատիկական ակումբին, «Մուրացկաններն ու արքան» ներկայացմանը, «պատահական ժամացույցը», «արյան հագուստը» և այլ պիեսներին ։ 1932 թվականին Ճըն Ծյունլին միացավ «Լիանհուա» կինոընկերությանը՝ որպես հիմնական դերասան։ Նա հաջորդաբար խաղացել է կարևոր դերեր գրեթե 20 ֆիլմերում, ինչպիսիք են «հրաբխի արյունը», «պայքարը», «ճանապարհը», «նոր կին» և «կորած գառը»։ Նա նաև մասնակցել է Շանհայի սիրողական դրամատիստների ասոցիացիային և կատարել Իբսենի «Նորա»-ն և Օստրովսկու «Ամպրոպ» -ը։ Էկրանին և բեմում Ճըն Ծյունլին հայտնի է իր ճկուն մարմնով, լավ տիրապետում է հերոսների հույզերին և լի է գեղարվեստական հմայքով ։ Հայտնի կինոընկերությունում Ճըն Ծյունլին և Ռուան Լինյուն համապատասխանաբար համար 1 դերասան էին։ Այդ ժամանակ կինոարտադրության մեջ մի ասացվածք կար, որ Ծինյանը կինոնկարի կայսրն էր, իսկ Ճըն Ծյունլին՝ ֆիլմի վագրը ։《Լու Սունը Ճըն Ծյունլիի խաղը առաջին անգամ տեսավ այն ժամանակ, երբ Շանհայի Գրանդ թատրոնում կայացավ «Նալա»- ի պրեմիերան և այն նրան շատ դուր եկավ։ Նույն օրը Ճըն Ծյունլին առաջին անգամ կուլիսներում հանդիպեց Շանհայի Քիքսիուի ավագ դպրոցի աշակերտուհի Հուանչենին։ Նա շատ էր սիրում դրաման։ Հետագայում նրանք ամուսնացան ։
1930-ական թվականներին Ճըն Ծյունլին և Գուէրը գնացին Ծիանսու նահանգի Նանտոն քաղաք։ Այնտեղ Ճըն Ծյունլիին ասացին, որ կա մի տեղացի երեխա ՝ Ճաո Ֆենտաո անունով (իսկական անունը Ճաոտան), ով շատ լավ էր խաղում։ Ճաոտանի հայրը տեղական թատրոնի մենեջեր էր, ով հավաքել էր տեղացի երեխաներ «փոքր դրամատիկական ակումբ» ովքեր սիրում էին խաղալ։ Ճըն Ծյունլին հետ վերադարձավ, որպեսզի բացատրի իրավիճակը կինոընկերությանը։ Ավելի ուշ Ճաո Տանը դարձավ Չինաստանի հայտնի կինոաստղերից ։
Հակաճապոնական պատերազմի բռնկումից հետո Ճըն Ծյունլին Շանհայի երրորդ ազգային փրկության դրամայի թիմի ղեկավարն էր։ 1940 թվականին նա միացավ Չոնցինում գտնվող չինական կինոստուդիային և երկու տարի ծառայեց որպես նոր կինոնկարների բաժնի տնօրեն։ Այդ ընթացքում նա գնաց Չինաստանի հյուսիս-արևմուտք և հարավ-արևմուտք՝ նկարահանելու բոլորի միասնության և հակաճապապոնական պատերազմի մասին պատմող «Կեցցե ազգը» վավերագրական ֆիլմը։ 1943 թվականին նա միացավ չինական գեղարվեստական դրամատիկական հասարակությանը և բեմադրեց այնպիսի դրամաներ, ինչպիսիք են՝ «գարուն և աշուն» և «մայր հայրենիք» ։ «Կեցցե ազգը» վավերագրական ֆիլմը նկարահանելիս՝ Ճըն Ծյունլին նկարահանեց տիբեթցի հայրենակիցների հակաճապոնական գործունեությունները պատմող ֆիլմ Հայբեյի արոտավայրում՝ Ցինհայ լճի ափին։ Վանգ Լուոբինը, որն այդ ժամանակ միայն կրտսեր մշակույթի սպա էր, Ճըն Ծյունլիի կոզմից ընտրվեց, որպես մասսայական դերասան։ Նկարահանող խմբի հետ նա գնաց Հայբեյի արոտավայրեր և հանդիպեց տիբեթական ընտանիքների ղեկավարի դստերը՝ Ճոու Մային։ Ասում են, որ «Այդ հեռավոր վայրում» երգը գրել է Վան Լյուբինը՝ Ճոու Մայի համար ։
Ռեժիսորական կարիերա
Հակաճապոնական պատերազմի հաղթանակից հետո Ճըն Ծյունլին վերադարձավ Շանհայ՝ որպես «Կունլուն» կինոընկերության խմբագրական խորհրդի անդամ ։ Կունլուն կինոընկերությունը գրական և գեղարվեստական գործ էր՝ Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության ֆոնին։ Նրա ղեկավարը Ռեն Ճոնդեն էր։ Ռեն Ճոնդեի կինը Չինաստանի ժողովրդական հանրապետության հիմնադրումից հետո աշխատել էր ՉԿԿ կենտրոնական կոմիտեի հետաքննության բաժնում ։ 1947 թվականին Ճըն Ծյունլին և Ցաի Չուշենը խմբագրեցին և ուղղորդեցին «դեպի արևելք հոսող գետը» (մաս I և մաս II): 1948 թվականին նա մասնակցել է «ագռավ և ճնճղուկ»  կինոնկարի կոլեկտիվ ստեղծմանը, և ֆիլմը ղեկավարել է առանձին։ Նա առաջին անգամ էր միայնակ ֆիլմ նկարահանում։ Ֆիլմը 1949-1955 թվականներին ստացել է գերազանց ֆիլմի առաջին մրցանակ 1957 թվականին մշակույթի նախարարության կողմից  ։
1949 թվականի մարտին Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության յոթերորդ կենտրոնական կոմիտեի երկրորդ լիագումար նիստում Մաո Ձեդունը նշեց որոշ խնդիրներ, երբ ՉԿԿ շատ կադրեր մտան քաղաք։ Ի պատասխան Մաո Ձեդունի նշած խնդիրներ, Ճըն Ծյունլին ստեղծեց մեր միջև ֆիլմը (հարմարեցված Սյաո Եմուի համանուն վեպից), որում խաղում էին Ճաոտանը և Ծիան Տիանլիուն։ Նա գրեց մի «կմախքի» մասին, որը քաղաք մտնելուց հետո տապալվեց «շաքարով պատված փամփուշտներից», գյուղում թողեց կնոջը և քաղաքում ամուսնացավ մի աղջկա հետ։ Բայց ֆիլմը «չեղարկվեց» մինչ թողարկումը ։
Որպես Շանհայի կինոստուդիայի «Արվեստի կոմիտեի» անդամ՝ Ճըն Ծյուն Լին ակտիվորեն նպաստում էր «Ու Սունճուանի» կենսագրությունը պատմող ֆիլմի նկարահանումներին։ «Ու Սունճուան» ֆիլմի խիստ քննադատությունից հետո քննադատվեց նաև «Մեր միջև» ֆիլմը։ Այս երկու ֆիլմերի քննադատությունը հոգեբանական մեծ ճնշում էր առաջացրել Ճըն Ծյունլիի սերնդի արտիստների վրա։ «Ու Սունճուանի»  մասին պատմող ֆիլմի քննադատելու համար Ծիանցինը մի խումբ մարդկանց առաջնորդեց Շանդոն՝ «հետաքննություն անցկացնելու» համար և գտավ Սոն Ծինշիին, որն առաջնորդել էր «Սև դրոշի բանակին» ապստամբել այնտեղ։ Ու Սունճուանին քննադատելու և Սոն Ծինշիին և սև դրոշի բանակի դրական կերպարը հաստատելու համար, Ծիանցինը 1955 թվականին նախատեսում էր նկարահանել Ծիանցինին։ Սոն Ծինշիի մասին կինոնկարի ստեղծման ժամանակ Ճըն Ծյունլին բախվեց մի բարդ խնդրի. Իրական պատմության մեջ Սոն Ծինշին ի վերջո հանձնվեց Ցինի արքունիք, բայց ներկայիս քաղաքական կարիքներից ելնելով `նա ստիպված էր ձևափոխել նրան որպես հաստատուն հեղափոխական։ Վերջապես, Ճըն Ծյունլին պետք է զբաղվեր Սոն Ծինշին Ցինին արքունիքին հանձնվելու հարցով` որպես պայքարի ռազմավարության անհրաժեշտություն ։
Քանի որ մատնանշվել էր «Ու Սունճուանի» դիրքի մասին, Շանհայի կինոստուդիան հույս ուներ օգտագործել «Սոն Ծինշին»-ին «Ու Սունճուան»-ի «քաղաքական սխալները» «լվանալու» համար։ Ցուիվեյը, ով արդեն Կինոբյուրոյի փոխտնօրենն էր, անձամբ խաղում էր Սոն Ծինշինին, բացի Տաոծինից, Ճանյիից, Շիհուաից, Ույինից, Շալիից, և այլ հայտնի դերասաններ պատրաստ էին  այդ կինոնկարում փոքր դերեր խաղալ։ Բայց քանի որ Սոն Ծինշինը հանձնվել էր Ցին արքունիքին  Սոն Ծինշինի մասին պատմող կինոնկարի ավարտից չորս կամ հինգ տարի անց, այն թողարկվեց միայն կարճ ժամանակով, այնուհետև այն այլևս չթողարկվեց ։
1950–ական թվականներից Ճըն Ծյունլինի կինոռեժիսորական արվեստը մտեավ պիկ շրջան։ Սոն Ծինշինի մասին պատմող կինոնկարը, որը նկարահանվել էր Սանյուի կողմից, ուներ մի հոյակապ տեսարան։ Ռեժիսոր Ճըն Ծյունլիի «Լին Ծըսյու»-ն և «Նիեէր»-ը հայտնի են որպես «սոյայի սոուսի մեջ շոգեխաշելու սկիզբ և ավարտ»։ Դրանք Շանհայի կինոստուդիայի նվեր ֆիլմերն են Չինաստանի ժողովրդական հանրապետության ազգային օրվա 10-ամյակին ։ «Լին Ծըսյու»-ն և «Նյուէր»-ը այդ ժամանակ արժանացան բարձր գնահատանքի  և սերունդների հիշողության մեջ դարձան դասական։ Ճաոտանը երկու ֆիլմերի աստղն էր ։ 1961 թվականին Ճըն Ծյունլին նկարահանեց համանուն դրամայից հարմարեցված «Վերածնունդ» ֆիլմը, որը նկարագրում էր ծայրահեղ հիվանդությունից վերածնված շիստոսոմիոզով  հիվանդի քրոջ դառը պատմությունը և ընտանիքի վշտերն ու ուրախությունները հին ու նոր հասարակություններում ։
Ճըն Ծյունլին շատ լուրջ էր ֆիլմեր նկարահանելու հարցում։ «Լին Ծըսյու»-ի նկարահանումը համընկավ «մեծ թռիչք դեպի առաջ» շրջանի հետ։ Ամբողջ երկիրը մոլեռանդ ու պարծենկոտ էր։ Շանհայի կինոստուդիան նախատեսում էր, որ ամեն օր պետք էր նկարահանվեր առնվազն 60 տեսարան, մինչդեռ Ճըն Ծյունլին ամեն օր նկարահանում էր ընդամենը երեք-չորս տեսարան։ Ուստի Ճըն Ծյունլին նույնպես բնութագրվում էր որպես «գլուխ պահող»։ Բայց նա համառ էր, այւ լուրը հասավ Ճոու Են Լային, Ճոու Էնլայը ասաց. «Սա նվեր ֆիլմ է, մենք պետք է լավ ստեղծենք»։ Ավելի ուշ Շանհայի կինոստուդիան նույնպես օգնեց Ճըն Ծյունլիին նկարահանել ֆիլմը ։
Դեռ Չոնցինյան շրջանում ձախ կինոարտադրողների գրական և գեղարվեստական գործունեությունն ամբողջությամբ անցնում էր Ճոու Էնլայի անմիջական ղեկավարությամբ։ Ճըն Ծյունլին այդ ժամանակ այցելում էր ութերորդ երթուղու բանակի Չոնցինի գրասենյակ։ Այդ ժամանակ Ճըն Ծյունլին ապրում էր Շի Դոնշանի, Հոնշենի, Գուո Մորուոյի, Հուֆենի և այլոց հետ։ Ճոու Էնլայը հաճախ էր զանգահարում նրանց ՝ խոսելու իրավիճակի մասին և առաջարկելու, որ նրանք դիտեն սովետական ֆիլմեր։ Չոնցինում Ճըն Ծյունլին և Հուանչենը սերտ կապեր են ունեցել Ճոու Էնլայի գրականության և արվեստի քարտուղար Հանյինի հետ (Չինաստանի ժողովրդական Հանրապետության նախկին արտաքին գործերի փոխնախարար Ճան Վենծինի կինը)։ Չինաստանի ժողովրդական հանրապետության հիմնադրումից հետո Ճըն Ծյունլիի գրեթե բոլոր ֆիլմերն ուղղակիորեն մշակվել են Ճոու Էնլայի կողմից։ Երբ Ճըն Ծյունլին ժամանեց Պեկին, նրան հատուկ ավտոբուսով ուղիղ տեղափոխեցին Ճոննանհայ ՝ ներկայանալու Ճոու Էնլային։ Երբ նա վերադարձավ Շանհայ, նրան անմիջապես տարան Շանհայի քաղաքային կուսակցության կոմիտեի և Շանհայի կինոստուդիայի քարոզչության վարչություն ՝ Ճոու Էնլայի նոր ցուցումները փոխանցելու համար։ Ճաոդանը, Ճան Րուիֆանը և այլ արվեստագետներ ունեին նույն կարգավիճակը ինչ Ճըն Ծյունլին ։
«Վերածնունդ»-ը նույնպես Ճոու Էնլայի պատվերով նկարահանված Ֆիլմ էր, որը հարմարեցված էր համանուն դրամայից և պատմում էր Ծիանսի նահանգի Յուչյան շրջանում ՝ շիստոսոմիազի վերացման մասին։ Դրա համար Մաո Ձեդունը գրել է «Վերջ ժանտախտին» բանաստեղծությունը։ Ֆիլմը պետք է ցույց տար Մաո Ձեդունի Յուզիան շրջան կատարած այցի պատմական փաստերը, բայց այն չէր կարող ուղղակիորեն ցույց տալ Մաո Ձեդունի տեսարանները։ Ճըն Ծյունլին օգտագործում է պատուհանները մեկ առ մեկ բացելու փոխաբերությունը և, վերջապես, տեսնում է Մաո Ձեդունի փոքրիկ տունը, որի սենյակում լույսը դեռ միացված է։ Այս ֆիլմում Ճըն Ծյունլին օգտագործել էր շատ ավանդական չինական արվեստ, ինչպիսիք են թուղթը կտրելը, նկարելը և այլն, ինչպես նաև հին չինական գեղագիտական տեսությունը։ Ճըն Ծյունլին նաև խնդրեց Յու Հոնսիանին Շանհայ Պինթանի հետ երգել «Վերջ ժանտախտին», որը շատ նման էր հետագա MTV-ին ։
Ճըն Ծյունլին բազմաթիվ ֆիլմերի սցենարներ գրել, ինչպիսիք են «Լի Բայ և Դու Ֆու», «Ցիլիան լեռներից ստորոտը» (Դանհուանգին պահապան Չանգ Շուհոնգի մասին), «Ռուան Լինյու», «Լու Սուն», «Իմաստության ուղեցույց» և այլն։ Չնայած որոշ ֆիլմեր նախատեսվել էին, որպեսզի նկարահանեին, բայց դրանցից ոչ մեկը չի նկարահանվել ։
1964 թվականին Ճըն Ծյունլին Ճոու Էնլայի քաղաքական առաքելություն ստացավ՝ նկարահանել «Կարմիր քարոզիչ» ֆիլմը։ «Կարմիր քարոզիչը» ֆիլմ է, որը նկարահանվել էր Կորեայի ժողովրդադեմոկրատական Հանրապետությում 1962 թվականին։ Ֆիլմի սկզբնական անունն էր «Լի Շանզի»։ Ֆիլմը պատմում է, Լի Շանցինի ՝ գյուղի կին նախագահի մասին, ով խորանում է իր աշխատանքի մեջ և հետամնաց տարրերը վերափոխում նորերով։  Հաշվի առնելով Հյուսիսային Կորեայի հետ հարաբերությունները, Ճոու Էնլայի ասաց. «Մենք նաև պետք է լ«Լի Շանզի»-ի մասին ֆիլմ նկարենք»։ Ճոու Էնլայը խնդրեց Ճըն Ծյունլիին լինել ֆիլմի ռեժիսոր, իսկ Ճան Ռուիֆանին ՝ խաղալ  Լի Շանզիի դերը։ Ֆիլմի նկարահանումները կարող էին լավ բանակցությունների պատճառ լինել Կիմ Իլսենի և Ճոու էնլայիի միջև։ Նկարահանող խումբը մեկնել էր Հյուսիսային Կորեա ՝ խորանալու այնտեղի կյանքի մեջ, և նկարահանումները նույնպես  իրականացվել էին Հյուսիսային Կորեայում։ Կիմ Իլսենը նաև հատուկ հարցազրույց  ունեցավ անձնակազմի հետ։ Ֆիլմի ավարտից հետո այն չեղարկվեց, քանի որ այդ ժամանակ Չինաստանը սկսել էր խոսել «դասակարգային պայքարի» մասին, մինչդեռ Հյուսիսային Կորեան պաշտպանում էր «մարդկային իրավունքները»։ Ֆիլմը դիտելուց հետո Ճոու Էնլայը ասաց Ճըն Ծյունլիին. «Մոռացիր, այս ֆիլմը առայժմ չի թողարկվի, հետ վերադարձիր»։ Ավելի ուշ Ճըն Ծյունլին հիշեց. «Սա այն է, ինչ ասաց ինձ տնօրենը, երբ մոտենում էր մշակութային հեղափոխությունը» ։
Մշակութային հեղափոխություն
1966 թվականի մշակութային հեղափոխությունից առաջ և հետո ՝ Շանհայում, գրական և գեղարվեստական շտկումները և չորս Ցին դինաստիաները, ռեժիսոր Լի Ճընծյուն և դերասաններից Ճաոտանը առաջինը պայքարեցին դրա համար։ Քանի որ նրանք ամենահայտնին էին, նրանց ամենից շատն էին գնահատում, և 1930-ական թվականներին  նրանք սերտ կապեր ունեին Շանհայի հետ։  Մեյ անգամ Ճըն Ծյունլին ասաց. «Եթե ես գրականության և արվեստի աշխարհում սև գիծ եմ, ապա այսօր չեմ սկսել, ես սև գիծ եղել եմ դեռ 17 տարեկանից» ։
Քննադատության ժամանակահատվածում Ճըն Ծյունլին ամեն օր արթնանաում էր առավոտյան ժամը 3-ին, երեք խոստովանություն գրում, ժամը 6:30-ին դուրս էր գալիս աշխատանքային բարեփոխումներին մասնակցելու և երեկոյան 8:30-ին վերադառնում էր տուն։ Ավելի ուշ նրան ուղարկեցին Շանհայի կինոստուդիայում գտնվող կալանավայր և նա չէր կարողանաում հանդիպել  ընտանիքին։  Կալանավայրում  նա քաղցած էր մնում։ Նրան մի քանի անգամ ծեծեել էին և կապտուկների մեջ հետ ուղարկել տուն։  Մեմ անգամ մի հայտնի ռեժիսոր դաժան ծեծի ենթարկեց նրան։ Այդ ռեժիսորը իր բերած ձախ-թևի  կինոռեժիսորներից մեկն էր։ Նրանք  ժամանակին մտերիմ ընկերներ էին ։
Ճըն Ծյունլիին ճակատագրական հարված պատճառեց նրա հարաբերությունները Ծիանցինի հետ 1930-ական թվականներին։ Ճըն Ծյունլիին, Ճաոտանը և Ծիանցինը, բեմական անունը Լանփին լավ հարաբերություններ են ունեցել, երբ 1930-ական թվականներին Շանհայում էին։ Լանփինը Շանհայում խաղացել է «Ամպրոպ»-ի հերոսու կերպարը Ճաոտանի, Շու Սյուվենի և Ճըն Ծյունլիի հետ միասին։ Ճըն Ծյունլին ղեկավարում էր Ճաոտանի ու Ե Լյուսիի, Թան Նայիի ու Լանփինի և Գուո Էրի ու Դու Սիաոծիանի հարսանեկան արարողությունը վեց ներդաշնակությունների «աշտարակ»-ի ներքո որին ականատես էր նաև Շեն Ծունրուն ։ Ճըն Ծյունլին նաև Թան Նայի և Լանփինի հարսանիքի քավորն էր ։ Չինաստանի ժողովրդական հանրապետության հիմնադրումից հետո Ճըն Ծյունլին և Ծիանցին դեռ մոտ կապեր էին պահպանում։ Ծիանցինի ամուսինը ՝ Մաո Ձեդոնը, գիտեր, որ Ճըն Ծյունլին սիրում է ծխել, և մի անգամ ասաց Ծիանցինին. «Իմ ծխախոտի մի քանի տուփ տար Ծյուն Լիին։ Սրանք բոլորը ամերիկյան «gehlick» ապրանքանիշի ծխախոտներ են։ Այս սերտ կապը պահպանվել էր մինչև մշակութային հեղափոխության վաղ փուլը։ Մշակութային հեղափոխության սկզբում ՝ 1960-ական թվականներին մեկ օր, Ծիանցինը եկավ Ճըն Ծյունլիի և Հուանգ Չենի տուն, որպեսզի Հուանգ Չենի հետ մեկ-երկու ժամ զրուցեցն ։
«Մշակութային հեղափոխության» սկզբում Ճըն Ծյունլին դարձավ «սև ցուցակի» համար առաջին դեմքը։ Ճան Չունցիաոն նրա հետ զրույցում ասաց. «Ծիանցինը այժմ ուրիշ կարգավիճակում է։ Նա նախկինում ձեր տանը ուներ որոշ նամակներ և այլ իրեր։ Տեղին չէ դրանք ձեր տանը պահել։ Ավելի լավ է դրանք հանձնեք իրեն, և թող նա ինքը տեր կանգնի դրանց»։  Տուն վերադառնալուց հետո Ճըն Ծյունլին և նրա կինը ՝ Հուան Չեն,  արկղերը փորփրելուց, հավաքում մի մեծ պայուսակ լուսանկարներ, թերթերի կտորներ, ձեռագրեր, նամակներ և այլ նյութեր Ծիանցինի մասին և մի նամակ, որը ուղղված էր Ծիանցինին և դրանք հանձնում են ՔՊԿ կենտրոնական կոմիտեի Շանհայի քաղաքային գրասենյակին ՝ Ճան Չունցիաոին փոխանցելու համար։ Բայց Ծիանցինը չկարդաց այն ինչ ցանկանում էր։ Այդ ժամանակ Ծիանցինը երկու նամակ էր ուզում, մեկը սիրային նամակ էր, որը Լանփինը գրել էր Թան Նային 1936 թվականի հունիսին, իսկ մյուսը `մի նամակ, որում  նա խնդրում էր  Ճըն Ծյունլիին, օգնել կապվել արտերկրում կորած Թան Նայի հետ ։
1966 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Ծիանցինը այցելեց Լին Բիաոյի նստավայրը ՝ Մաո Ծիավան, և գաղտնի զրույց ունեցավ կնոջ ՝ Յու Ցունի հետ։ Նա խնդրեց Յու Ցունին օգնել գտնել այդ երկու նամակները։ Հաջորդ օրը Յու Ցունը խնդրեց Չինաստանի ժողովրդական ազատագրական բանակի ռազմաօդային ուժերի հրամանատար Ու Ֆասյանին քննարկել և ուսումնասիրել իրականացման կոնկրետ ծրագիրը։  Ու Ֆասյանն անձամբ զանգահարեց Շանհայի Նանծին ռազմական շրջանի ռազմաօդային ուժերի կոմիսարի տեղակալ Ծիան Թենծիաոյին  ՝ խնդրելով նրան «հանձնարարություն ընդունել» Պեկինում և խնդրեց, որ գաղտնի պահի հանձնարարության մանրամասները։ Ծիան Թենծիաոն մեկնեց Պեկին ՝ նախ Վու Ֆասյանից հանձնարարություն ստանալու, ապա հանդիպելու Յու Ցունին։ Յու Ցունը նրան ասաց, որ Ծիանցինը մի նամակ ուներ Ճըն Ծյունլիի, Գու Էրյիի, Ճաոդանի և այլոց մոտ։ Պարզ չէր, թե որտեղ է գտնվում այդ նամակը,  ուստի նրանց բոլորին պետք է հետախուզեին։ Նա հետագայում օգտվեց ներկա քաոսային իրավիճակից, հավաքեց հուսալի մարդկանց մի խումբ, ովքեր կարմիր պահակախմբի անվան ներքո, հետախուզեցին Ճըն Ծյունլիին, Գու Էրյիին, Ճաոդանին և այլոց։ Բոլոր «տեքստային նյութերը» `լինեն դրանք նամակներ, գրառումներ, լուսանկարներ, օրագրեր և այլն, բոլորը պետք է առգրավվեին, ոչ մի թղթի  կտոր պետք չէր անտեսել։ Յու Ցուն մեկ անգամ ևս կրկնեց, որ «այս ամենը  պետք է գաղտնի պահել» ։
Շուտով անհայտ անձինք եկան Ճըն Ծյունլիի բնակարան, որպեսզի հետախուզեն նրա բնակարանը։ Միևնույն ժամանակ, հետախուզում էին նաև Ճաոդանը, Ճոու Սինֆանգը, Թոն Ճիլինը և Չեն Լիթինը։ Նրանց մեջ ամենաշատը հետախուզվել էր Ճըն Ծյունլիի բնակարանը, մոտ  երկու բեռնատար տեքստային նյութ։ Հետախուզությունից հետո Ճըն Ծյունլին ասաց. «Չնայած այդ մարդիկ կրում են կարմիր պահակախմբի թևկապներ, նրանց հետախուզման տեխնիկան շատ արհեստավարժ է։ Նրանք հաստատ կարմիր պահակախմբից չեն»։ Ավելի ուշ պարզ դարձավ, որ  Ճըն Ծյունլիի բնակարանը հետախուզած մարդիկ չորրորդ օդուժից էին ։ 1967 թվականի նոյեմբերի 26-ին, Ճան Չունցիաոի ցուցումով, 18 մարդ, այդ թվում ՝ Ճըն Ծյունլի, Գու Էրյին, Ճաոդանը, մեկուսացվեցին և հարցաքննվեցին ։
Ճըն Ծյունլին և Հուան Չենը մեկուսացված էին։ Նրանց ավագ որդին ծառայում էր Հարավչինական ծովային նավատորմում։ Ընտանիքում մնացել են միայն կրտսեր որդին` Ճըն Դալին և Հուան Չենի քույրը։ Ճըն Ծյունլի հաջորդաբար ձերբակալվել է Շանհայի համար 1 կալանավայրում, համար 2 կալանավայրում և Շանհայի անչափահասների կալանավայրում։ Այդ ժամանակ Շանհայի անչափահասների կալանավայրը ոչ թե անչափահաս հանցագործների, այլ քաղբանտարկյալների համար էր։ Շանհայի տապալված առաջնորդներ Չեն Պիսիանը, Ցաո Դիիցյուն, Վեյ Վենբոն և Յան Սիգուանը բոլորը այնտեղ էին կալանավորված ։
1969 թվականին Ճըն Ծյունլին ծանր հիվանդ էր և տեղափոխվել էր հիվանդանոց։ Աշխատանքային խումբը ծանուցում ուղարկեց Ճըն Ծյունլիի բնակարան`տեղեկացնելու Ճըն Դալիին և նրա եղբորը, ովքեր վերադարձան Շանհայ` իրենց հորը այցելելու։ Նրանք մեկ տարուց ավելի չէին տեսել Ճըն Ծյունլիին։ Ծանուցումը ստանալուց հետո Հուան Չենը «Շանհայ» կինոստուդիայի մեկուսարանից նույնպես գնաց հիվանդանոց Ճըն Ծյունլիի մոտ և չորս հոգանոց ընտանիք «վերամիավորվեց» հիվանդանոցում։ Այդ ժամանակ նրա որդին ՝ Ճըն Դալիին, հաճախակի էր շփվում մի խումբ տապալված առաջնորդների երեխաների հետ, և լսում էր, որ Շանհայի կինոստուդիան կարող է վերաբացել միայն Ճըն Ծյունլին։ Այդ ժամանակ կար մի խոսք «մեկ քննադատություն երկուսի համար», ինչը նշանակում էր, որ ինչ-որ մեկին օգտագործելուց առաջ մենք պետք է մանրակրկիտ քննադատություն կատարենք։  ՝ Ճըն Դալիին նայեց Ճըն Ծյունլիին և ասաց. . «Խնդրում եմ, լավ բացատրեք, վստահ եմ, որ ելք կլինի»։ Բայց Ճըն Ծյունլին այլևս ուժ չուներ u Ճըն Դալիի առաջարկը հասկանալու համար. Նա միայն թույլ պատասխանեց. «Ես արդեն բացատրեցի ...» Նա բռնեց Ճըն Դալիի ձեռքը և հուսահատորեն սեղմեց այն իր որովայնին։ Այդ ժամանակ Ճըն Ծյունլին արդեն տառապում էր լյարդի քաղցկեղից, բայց նրա նախնական ախտանիշը ստամոքսացավն էր։ Բժիշկներըը նրան ցավազրկող և այլ դեղեր էին տալիս։ Հետագայում արդեն շատ ուշ էր, երբ նրա մոտ ախտորոշեցին լյարդի քաղցկեղը ։
Ճըն Դալիի տուն վերադառնալու հաջորդ օրը (1969 թվականի Ապրիլի 22) առավոտյան ժամը 9-ին աշխատանքային խումբը կրկին ծանուցում ուղարկեց Ճըն Դալիին և խնդրեց պատրաստվել Շանհայի Ճոնշան հիվանդանոցում իր հոր հետ հանդիպելուն։ Ճըն Դալիին շտապեց հիվանդանոց կեսօրին ժամը 11-ին։ Հիվանդանոց մտնելուց առաջ աշխատանքային խումբը խնդրեց Ճըն Դալիին երաշխավորագիր գրել. Հիվանդանոց մտնելուց հետո նա ոչ ոքի չի ասեր, թե ով է ինքը, չպետք է խոսիր որևէ մեկի հետ հիվանդի կարգավիճակի մասին, և նրան թույլ չեն տալիս հայտնել, թե ով է հիվանդը։ Ինչ-որ մեկը նրան պետք է ուղեկցի զուգարան և ընթրիքի։ Այդ ժամանակ Ճըն Ծյունլին մահանում էր։ Ճըն Դալին գաղտնի ասաց Ճըն Ծյունլիին. «Լավ հանգստացեք,Դուք շատ եք տանջվել»։ Ճըն Ծյունլին թեթև շարժեց գլուխը։ Բժիշկ գաղտնի կանչեց Ճըն Դալին և ասաց, որ Ճըն Ծյունլին տառապում է լյարդի քաղցկեղով և այլևս չի կարող բուժվել ։
1969 թվականի ապրիլի 23-ի վաղ առավոտյան Ճըն Ծյունլին մահացավ լյարդի քաղցկեղից Շանհայի Ճոնշանի հիվանդանոցում ։ Հուղարկավորության տանը Ճըն Ծյունլին պառկած էր անմիջապես երկաթե մեքենայի վրա, որն օգտագործվում էր դիակը այրելու համար ՝ առանց ներքնակի։ Նրա ընտանիքը նրան ուղարկել է մոխրագույն չինական տունիկային կոստյում։ Երկու աղյուս դրվեց նրա գլխի տակ, իսկ մարմնը ծածկվեց սպիտակ կտորով։ Հուանգ Չենը, նրա երկու որդիները և նրա քույրը շտապում էին։ 10 րոպե սպասելուց հետո Ճըն Ծյունլին անմիջապես հեռացրեցին դիակիզման համար ։
Ճըն Ծյունլիի մահից հետո նրա կինը ՝ Հուան Չենը, Ճըն Ծյունլիի մահվան լուրը հայտնեց Ճոու Էնլային և Դեն Յինչաոյին ում հետ Չունցինում էր ծանոթացել՝ հույս ունենալով, որ Ճըն Ծյունլիին արդարացի եզրակացություն կտան։ Բայց նամակը  ընկավ Ծիանցինի ձեռքը։ 1980 թվականին, երբ Չինաստանի ժողովրդական Հանրապետության Գերագույն դատարանի Հատուկ դատարանում Լին Բիաոյի և Ծիանցինի հակահեղափոխական խմբին դատեցին, Հուանգ Չենը, Թոնգ Ճիլինը և Ցին Գուիճեն դատավարությանը մասնակցում էին որպես վկա։ Հուանգ Չենի հարցաքննության ժամանակ ՝ Ծիանցինի հերքեց իրեն առաջադրված մեղադրանքները՝ ասելով, որ ինքը ընդհանրապես չի ճանաչում Ճըն Ծյունլիին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինացի դերասաններ Կատեգորիա:Չինացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Չինացի կինոռեժիսորներ
Հակաքրիստոս (ֆիլմ, 2009)
Հակաքրիստոս (Antichrist), 2009 թ. դանիական էքսպերիմենտալ սարսափ ֆիլմ, որի սցենարիստն ու ռեժիսորը Լարս ֆոն Թրիերն է, իսկ գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Վիլլեմ Դեֆոն եւ Շառլոտ Գեինսբուրը  ։ Ֆիլմը պատմում է մի զույգի պատմություն, ովքեր իրենց երեխայի մահվանից հետո բնակություն են հաստատում անտառում կորած մի խրճիթում, ուր տղամարդը սկսում է տարօրինաակ տեսիլքներ ունենալ, իսկ կինը ագրեսիվ սեռական վարք ու սադոմազոխիզմ է դրսեւորում։ Պատմությունը բաժանված է նախաբանի, չորս գլուխների և վերջաբանի։ Ֆիլմը հիմնապես դանիական արտադրության է, սակայն վեց եվրոպական պետություններում տեղակայված մի շարք կազմակերպություններ մասնակցել են արտադրության պրոցեսին։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Գերմանիայում եւ Շվեդիայում։
2009 թ. Կաննի կինոփառատոնին տեղի ունեցած պրեմիերայից հետո, ուր Գեինսբուրը նվաճեց «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակը, ֆիլմը պատճառ հանդիսացավ հակասությունների, որի հիմնական հարցը նրանում էր, որ քննադատները կարեւորում էին ֆիլմի արտիստիկ լուծումները, սակայն բաժանվում էին երկու բանակի՝ կապված թեմայի եւ մեթոդների ընտրության նպատակահարմարության վերաբերյալ։ Ֆիլմը ստացել է մի շարք այլ մրցանակները, որոնցից են Ռոբերտի Մրցանակը լավագույն դանիական ֆիլմի համար, Հյուսիսային Խորհրդի Ֆիլմերի Մրցանակը լավագույն սկանդինավյան ֆիլմի համար եւ Եվրոպական Ֆիլմերի Մրցանակը լավագույն կինեմատոգրաֆիայի համար։ Ֆիլմը նվիրված է խորհրդային կինոռեժիսոր Անդրեյ Տարկովսկուն։
Հակաքրիստոսը Թրիերի ոչ պաշտոնական «Դեպրեսսիա եռապատումի» առաջին ֆիլմն է, որին հետեւում են Մելանխոլիան և Նիմֆոմանուհին ։
Նախաբան
Ամբողջ հատվածը ուղեկցվում է Հենդելի «Ռինալդո» օպերայի «Lascia ch'io pianga» արիայով։ Մի զույգի փոքրիկ որդին՝ Նիքը, ընկնում է պատուհանից եւ մեռնում, երբ նրա ծնողները սիրով են զբաղվում մեկ այլ սենյակում։
Գլուխ Առաջին.Վիշտ
Նիքի թաղման ժամանակ կինը ուշագնաց է լինում։ Մյուս սգացողները հավաքվում են նրա շուրջը, նրանց դեմքերը վատ տեսանելի են դառնում։ Անցկացնելով հաջորդ ամիսը հիվանդանոցում՝ գիտակցության գալով եւ կորցնելով այն, ինչպես նաեւ ժամանակի թույլ զգացողությամբ, նա արթնանում է խորը վշտի զգացողությամբ։ Նրա ամուսինը, ով թերապիստ էր, կասկածանքով է վերաբերում այն հոգեբուժական խնամքի հանդեպ, որն իր կինը ստանում է, եւ որոշում է ինքնուրույն բուժել կնոջը հոգեթերապիայի միջոցով։ Կարճ ժամանակ անց, որի ընթացքում կինը փորձում էր ազատել ինքն իրենց ցավից ու հոգեմետ դեղերի ազդեցությունից, տղամարդը որոշում է իրականացնել առերեսման թերապիայի միջոցով։ Անառում, որը ֆիլմում հատուկ անվանվում է Եդեմ, զույգը բնակություն է հաստատւմ մի իզոլացված խրճիթում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լարս ֆոն Թրիերի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր Կատեգորիա:Դանիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Վոլոդիևցի (այլ կիրառումներ)
Վոլոդիևցի, կարող է վերաբերել՝
Ստենովայա
Ստենովայա  (Стеновая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դարովսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոլմանգա ետի աջ ափին՝ 51 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վյատկա գետն է, գետի ենթաավազանը Վյատկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Կամա գետն է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ստամոքս
Ստամոքս (ventriculus, ), մարսողական ուղու խոռոչավոր օրգան։ Կերակրափողով անցած ուտելիքը հավաքվում է ստամոքսի մեջ, որտեղ տեղի են ունենում մարսողության պրոցեսի առաջին փուլերը, երբ կերակրանյութի կոշտ մասերը վերածվում են հեղուկ կամ շիլայանման խառնուրդի։ Ստամոքսն ունի առաջային (paries anterior) և հետին (paries posterior) պատեր։ Ստամոքսի գոգավոր, վեր ու աջ դարձած եզրը կոչվում է փոքր կորություն (curvatura minor), իսկ ցած ու ձախ դարձած կոր եզրը՝ մեծ կորություն (curvatura major)։ Փոքր կորության վրա, ավելի մոտ ստամոքսի ելքին, քան մուտքին, նկատվում է մի կտրուճ՝ incisura angularis, որտեղ փոքր կորության երկու հատվածները միանում են՝ կազմելով սուր անկյուն (angulus ventriculi)։
Ստամոքսը բաժանում են հետևյալ մասերի՝ որկորի բացվելու տեղը կոչվում է ստամոքսամուտք (ostium candiaca), նրան հարակից շրջանը՝ pars cardiaca, տասներկումատնյա աղիքի սկսման տեղը՝ ստամոքսաելք (pilorus), իսկ հարակից շրջանը՝ pars pilorica ։ Ստամոքսամուտքից ձախ ընկած գմբեթաձև մասը կոչվում է հատակ (fundus) կամ թաղ (fornix)։ Կենդանի մարդկանց ստամոքսի հատակից մինչև ֆիզիոլոգիական սեղմիչն ընկած տարածությունը կոչվում է ստամոքսի մարմին (corpus ventriculi)։
Ստամոքսը տեղավորված է ստոծանու տակ. նրա մեծ մասը (5/6) գտնվում է միջին գծից ձախ։ Իր երկար առանցքով ստամոքսն ուղղված է վերից վար, ձախից աջ և հետևից առաջ։ Ընդ որում ստամոքսամուտքը գտնվում է ողնաշարից ձախ՝ կրծքային IX կամ X ողնի մակարդակին, իսկ ստամոքսաելքը՝ կրծքային XII կամ գոտկային I մակարդակին։ Լցված վիճակում ստամոքսը վերևից հպվում է լյարդի ձախ բլթի ստորին երեսին և ստոծանու ձախ գմբեթին, հետևից՝ ձախ երիկամի վերին բևեռին, մակերիկամներին, փայծաղին, ենթաստամոքսային գեղձի առաջային երեսին, ներքևից՝ բարակ և հաստ աղիներին, առջևից՝ աջ կողմից լյարդի ու ձախ կողմից՝ կողերի միջև ընկած որովայնի այտին։ Երբ ստամոքսը դատարկ է պատերի կծկման հետևանքով գնում է խոր և ազատված տարածությունը գրավում է հորիզոնական հաստ աղիքը, այնպես որ նա կարող է պառկել ստամոքսի առջևում անմիջապես ստոծանու տակ։ Ստամոքսի մեծությունը խիստ ձևափոխվում է ինչպես անհատականորեն, այնպես էլ նրա լցվածությամ աստիճանից կախված։ Միջին աստիճանի ձգվածության դեպքում նրա երկարությունը մոտ 20-25 սմ է։ Նրա տարողությունը զգալիորեն կախված է անհատի սննդակարգից և կարող է տատանվել մեկից մինչև մի քանի լիտրի սահմաններում։ Նորածնի ստամոքսի չափերը շատ մեծ չեն (երկարությունը 5 սմ)։
Կլինիկական տեսակետից մեծ նշանակություն ունի ռենտգենաբանական հետազոտությամբ ստամոքսի ձևի և դիրքի ուսումնասիրումը։ Ուղղաձիգ դիրքով կանգնած մարդու ստամոքսը մեծ մասամբ լինում է կարթաձև, հազվադեպ նաև` եղջյուրաձև (հորիզոնական) ու գուլպայաձև (ուղղաձիգ դիրքով)։
Ստամոքսը ներսից պատող լորձաթաղանթը նույնպես բազմաթիվ ծալքեր ունի։ Այն ունի նաև այսպես կոչված ստամոքսային դաշտեր, որոնցում գտնվող  փոսիկներում  բացվում  են ստամոքսահյութ արտադրող գեղձերը։ Մարմնի ու հատակի շրջանում գտնվող գեղձերն արտադրում են աղաթթու և մարսողությանը նպաստող ֆերմենտներով հարուստ լորձ։
Ստամոքսի հարթ մկաններից կազմված մկանաշերտի թելերը տարբեր ուղղություններ ունեն։ Դրանք ապահովում են ստամոքսի տարատեսակ կծկումները։ Օղակաձև մկանաթելերը ստամոքսաելքում հաստանալով, կազմում են ելքի սեղմանը (սֆինկտեր), իսկ լորձաթաղանթն առաջացնում է շրջանաձև ծալք, որը ստամոքսի ելքի փականն է։ Սրանք ստամոքսաելքի անցքը փակ են պահում այնքան ժամանակ, մինչև ստամոքսում ավարտվում է մարսողության պրոցեսը։
Մարսողության ապահովման գործում կարևոր դեր է կատարում ստամոքսահյութը, որն անգույն, թափանցիկ, խիստ թթու ռեակցիայով հեղուկ է, պարունակում է մոտավորապես 0,5 տոկոս աղաթթու։ Վերջինով ստեղծված թթվային միջավայրն ակտիվացնում է ֆերմենտների գործունեությունը, խթանում ստամոքսի կծկումները, ինչպես նաև ունենում մանրէասպան ներգործություն։ Ստամոքսահյութում եղած ուժեղ ֆերմենտների (պեպսին, խիմոզին, գաստրիքսին, ռենին, լիպազա և այլն) ազդեցությամբ սպիտակուցներն ու ճարպերը տարրալուծվում և տրոհվում են ավելի փոքր մոլեկուլների։
Օրվա ընթացքում մարդու ստամոքսում արտադրվում է 1,5-2,5 լ ստամոքսահյութ։ Նրա այդքան մեծ քանակության շնորհիվ կերակրանյութը վերածվում է ջրալի խյուսի։ Դատարկ ստամոքսում սովորաբար հյութ չի արտադրվում։ Հյութազատության բնույթը, հյութի քանակը և բաղադրությունը պայմանավորված են սննդի տեսակով, որակով ու չափով։ Ամենաշատ ստամոքսահյութ արտադրվում է միսը, մսեղենը, ավելի քիչ` կաթը, կաթնամթերքը և ամենաքիչը` հացը մարսելու համար։
Ստամոքսի կառուցվածքը
Ստամոքսի պատը կազմված է 4 շերտից՝ Լորձաթաղանթը կազմված է ստամոքսի հիմնական ֆունկցիային համապատասխան (սննդանյութի քիմիական մշակումը թթվային միջավայրում)։ Դրա հետ կապված լորձաթաղանթում կան հատուկ գեղձեր, որոնք արտադրում են աղաթթու պարունակող ստամոքսային հյութ(succus gastricus)։ Լինում են երկու տեսակի գեղձեր՝ Փոքր կորության երկայքով դասավորված ծալքերն ունեն երկայնաձիգ ուղղություն և կազմում են Վալդեերի ստամոքսային ճանապարհը, որը ստամոքսի մկանների կծկման ժամանակ կարող է դառնալ խողովակ, որի միջով հեղուկ կերակրամասերը (ջուր, աղային լուծույթներ) կարող են որկորից անմիջապես անցնել ստամոքսաելքի մեջ՝ շրջանցելով ստամոքսի կարդիալ մասը։ Բացի ծալքերից, լորձաթաղանթը ծածկված է կլորավուն բարձիկներով (1-6մմ տրամագծով), որոնք կոչվում են ստամոքսային դաշտեր (areae gastricase). վերջիններիս մակերեսին երևում են ստամոքսային փոսիկների (foveolae gastricae) բազմաթիվ անցքերը (0.2մմ տրամագծով)։ Այդ փոսիկներում էլ բացվում են ստամոքսի գեղձերը։ Ստամոքսի լորձաթաղանթը կարմրա-մոխրավուն է, ընդ որում որկորի մուտքի շրջանում նույնիսկ չզինված աչքով նկատվում է որկորի տափակ էպիթելի (մաշկային տիպի էպիթել) և ստամոքսի գլանաձև էպիթելի (աղիքային տիպի էպիթել) որոշակի սահմանագիծը։