cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆրից Պֆեֆֆեր
Հեղինակությունը մահվանից հետո
Շարլոտա Կալետան Պֆեֆֆերի ձերբակալության մասին իմացել է հաջորդ օրը՝ 1944 թվականի օգոստոսի 5-ին։ Նրան այդ մասին հայտնել է Յան Գիզը։ 1953 թվականի ապրիլի 9-ին նա, Օտտո Ֆրանկի մասնակցությամբ, հետմահու ամուսնացել է Ֆրից Պֆեֆֆերի հետ։ Ընդորում, ամուսնության վկայանը ուժի մեջ էր մտել դեռևս 1937 թվականի մայիսի 31-ին։ Ֆրիցի որդու՝ Վերների հետ հարաբերությունները այնքան էլ լավ չէին, սակայն 1947 թվականին օրագրի հրատարակությունից անմիջապես հետո, նրանք միավորել են իրենց ուժերը՝ դառնալով Պֆեֆֆերի մոլի պաշտպաններ։ Երկուսն էլ կարծում էին, որ Պֆեֆֆերի կերպարը, որը նկարագրել էր Աննան, որևէ կապ չի ունեցել այն Պֆեֆֆերի հետ, որին ճանաչել են իրենք։ Հատկապես քննադատության էր ենթարկվում Պֆեֆֆերի համար Աննայի կողմից ընտրված Դյուսել ազգանունը, որը գերմաներենից թարգմանած նշանակում է «հիմար» կամ «անբան»։ Հավանական է, որ Աննան այդ ազգանունը դրել է մտածված։ Օտտո Ֆրանկը փորձել է հանգստացնել նրանց, հիշեցնելով, որ Աննան եղել է անցումային տարիքում և ապաստարանի մյուս բնակիչներին նույնպես տվել է «ոչ նախանձելի բնութագրեր»։ Կալետան կատաղել է, երբ 1955 թվականին Ֆրենսիս Գուդրիչը և Ալբերտ Հեքեթը գրեցին «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» պիեսը։ Հեղինակներն այս աշխատության համար ստացել են Պուլիցերյան մրցանակ։ 1959 թվականին պիեսի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմ։ Կատաղության պատճառն այն էր, որ ֆիլմում Ալբերտ Դյուսելը (պիեսի բոլոր հերոսները կրել են անունները, որոնք տվել էր Աննան) չէր տիրապետում հրեական ավանդույթներին և սովորույթներին։ Կալետան կապ է հաստատել զույգի հետ և պահանջել փոխել կերպարի բնութագիրը, որը, ըստ նրա, բավականին հեռու էր Պֆեֆֆերից։ Ըստ Կալետայի, Ֆրիցը գիտեր եբրայերեն և եղել է հավատացյալ։ Զույգը մերժել է՝ նշելով, որ պիեսի սյուժեն ամբողջությամբ չի արտացոլում իրական դեպքերը և որ ոչ հրեա դիտողներին հասկանալի լինեն հրեական ավանդույթները, ներդրվել է մի կերպար, ով չգիտեր այդ ավանդույթներն ու սովորույթները։
Չհասնելով որևէ արդյունքի՝ Շարլոտա Կալետան կտրել է կապը Օտտո Ֆրանկի և Միպ Գիզի հետ, իսկ երբ պատերազմից 10 տարի անց Աննա Ֆրանկի հեղինակությունը աճեց, Շարլոտան հրաժարվեց ցանկացած տիպի հարցազրույցներից և Պֆեֆֆերի մասին հիշողությունների հրապարակումից։ Վերներ Պֆեֆֆերը 1946 թվականին տեղափոխվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և փոխել իր անունը Փիթեր Պեպպերի։ Ի տարբերություն Շարլոտայի նա կապը պահպանել է Օտտո Ֆրանկի հետ, իսկ մահվանից ոչ շատ առաջ՝ 1995 թվականին հանդիպել է Միպ Գիզի հետ և շնորհակալություն հայտնել իր հորը օգնելու փորձի համար։
Շարլոտա Կալետան մահացել է 1985 թվականին։ Նրա մահից հետո՝ Ամստերդամի աճուրդի տանը ունեցվածքի հետ միասին գնվել է նաև Պֆեֆֆերի հետ նամակագրությունը և նրա լուսանկարները։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Բեռլինում Պֆեֆֆերի Լիտցենբուրգերշտրասե 20b հասցեում գտնվող տան հարակից ասֆալտի վրա տեղադրվել է հուշատախտակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Աննա Ֆրանկ Կատեգորիա:Հրեա բժիշկներ Կատեգորիա:Հոլանդացի բժիշկներ
Լոզինե
Լոզինե  (Losine), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։ Բնակչության թիվը կազմում է 557 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայան։ Բնակչության խտությունը կազմում է 835 ըստ 2008 թվականի տվյալներով մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25040։ Հեռախոսի կոդ՝ 0364։
Բնակավայրի հովանավորն են համարվում Սուրբ՝ Սան Մաուրիզիո Մարտիրեն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռոդերիկ Իմպի Մուրչիսոն
Ռոդերիկ Իմպի Մուրչիսոն կամ Մերչիսոն (Roderick Impey Murchison, ), անգլիացի երկրաբան, Էդինբուրգի համալսարանի երկրաբանության և միներալոգիայի պրոֆեսոր (1871), Լոնդոնի երկրաբանական ընկերության նախագահ (1831)։
Կենսագրություն
Սովորել է Դարեմում և Գրեյթ-Մառլոուի ռազմական կոլեջում։ Աշխատությունները նվիրված են պալեոզոյի շերտագրության հարցերին։ Առանձնացրել է սիչուրի ժամանակաշրջանը (1835), դեոնի ժամանակաշրջանը (1839, Ա․ Սեջվիքի հետ) և պերմի ժամանակաշրջանը (1841)։ Ռուսաստանում ճանապարհորդելուց հետո (1840—1841) ռուս հնէաբան Ա․ Կեյզերլինգի և ֆրանսիացի հնէաբան Ֆ․ Վերնյոյլի հետ տվել է Ռուսաստանի եվրոպական մասի և Ուրալի երկրաբանության ռեգիոնալ նկարագրությունը (1845)։ Եղել է մի շարք գիտական ընկերությունների և ակադեմիաների, այդ թվում՝ Պետերբուրգի ԳԱ անդամ (1845)։ Լոնդոնի երկրաբանական ընկերությունը Մուրչիսոնի պատվին սահմանել է մեդալ երկրաբանության բնագավառում աչքի ընկնող աշխատանքների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Երկրաբաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Անգլիացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի հնէաբաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Բավարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի աշխարհագետներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գիտնականներ
Կիրովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)
Կիրովսկի գյուղական խորհուրդ  (Кіровська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կիրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1289 մարդ։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Դոլգովո (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)
Դոլգովո (Долгово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Օմանի դրոշ
Օմանի ազգային դրոշ (արաբերեն` علم عُمان‎), Օմանի պաշտոնական պետական խորհրդանիշներից մեկը։ Օմանի դրոշն ընդունվել է 1995 թվականին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օմանի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1995 դրոշներ
Սաֆիա բինթ Հույայյի
Սաֆիա բինթ Հույայյի (صَفيَّة بِنْت حُيَي, ), Մուհամմադ մարգարեի կանանցից մեկը։ Եղել է հրեական բանու նադիր ցեղի առաջնորդի դուստրը։
Ծագում
Սաֆիա բինթ Հույայյին ծնվել է մոտավորապես 610 թ․-ին։ Նրա հայրը Հույայ իբն Ախտաբն էր (արաբ․ حيي بن أخطب; եբր․ ‏חי בן אחיטוב)՝ Մուհամմադի երդվյալ թշնամին։ Սաֆիայի հայրը արտաքսվել էր Մեդինայից, քանի որ խախտել էր պայմանագիրը։ Հեռացվելուց հետո նա տեղափոխվել էր Խայբար, սակայն այնտեղ էլ շարունակել դավեր նյութել մարգարեի դեմ, նաև ցուցադրաբար հրաժարվել հարկ վճարել։
Սաֆիայի մայրը Բառռա բինթ Սամաուլն էր (արաբ․ بَرَّة بِنْت سَمَوْأَل; եբր․ ברה בת שמואל)։ Նա բանու իզրաիլ ցեղից էր։
Ամուսնությունները մինչև Մուհամմադը
Չափահաս դառնալուց հետո Սաֆիան ամուսնանում է մարտիկ և բանաստեղծ Սալյամ իբն Մաշկամ ալ Կուրայզայի հետ, որը նույնպես իր ցեղից էր։ Նրանց ամուսնությունը երկար չի տևում և որոշ ժամանակ անց նա ամուսնանում է Քինանա իբն ալ Ռաբիի (արաբ․ كِنَانَة ٱبْن ٱلرَّبِيع) հետ, որը հայտնի և հարուստ հրեա էր ։
Խայբարի ճակատամարտ
Երբ Մեդինայի հրեական ցեղերը (բանու կայնուկա, բանու նադիր և բանու կուրայզա) խախտեցին մուսուլմանների հետ պայմանագիրը, նրանք արտաքսվեցին․ բանու նադիր ցեղը հաստատվեց Խայբարում։ Արտաքսումից հետո Սաֆիայի հայրը չէր դադարեցնում թշնամությունը մարգարեի հետ։ 628 թ․-ին նա արաբական այլ ցեղերի հետ պայմանավորվեց Մեդինայի վրա հարձակվելու համար, սակայն մուսուլմաններն իմանալով այդ մասին՝ որոշեցին առաջ անցնել նրանցից և շարժվեցին դեպի Խայբար։ Խայբարի ճակատամարտում մահացան Սաֆիայի և՛ հայրը, և՛ ամուսինը, իսկ ինքը իր ցեղի շատերի հետ միասին գերի ընկավ։
Տեսնելով Սաֆիային՝ Մուհամմադը նրան որպես հարճ վերցրեց, իսկ հետո ազատեց ստրկությունից։ Ազատությունից հետո նրան ընտրության հնարավորություն տրվեց՝ կամ պահել իր կրոնը և հեռանալ, կամ մնալ Մուհամմադի հետ։ Սաֆիան ընտրեց մարգերի հետ մնալու տարբերակը։
Մուհամմադի հետ ամուսնության պահին Սաֆիան 18 տարեկան էր։
Կյանքի վերջին տարիներ
Քաղաքացիական պատերազմի (ֆիթնա) ժամանակ, որը սկսվել էր երրորդ բարեպաշտ խալիֆ Ուսման իբն Աֆֆանի կառավարման ժամանակ, Սաֆֆիան պաշտպանում է խալիֆի դիրքորոշումը և փորձում պաշտպանել նրան։ Նա ուտելիք և ջուր էր բերում խալիֆ Ուսմանի տուն, երբ ապստամբները պաշարել էին այն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մուհամմադ մարգարե Կատեգորիա:Իսլամ Կատեգորիա:Արաբ կանայք
Սամարիա
Սամարիա (‏שומרון‏‎‎‎)՝ Իսրայելի պատմական շրջան։ Շրջանի անունը ծագում է՝ Սամարիա (Շոմրոն) քաղաքի անունից, որը համարվում է Իսրայելական թագավորության ՝ մ.թ.ա 875-722 մայրաքաղաքը։ Սամարիան սահմանակից է հյուսիսից՝ Իսրայելական հովտին, արևելքից՝ Հորդանանյան հովտին, հարավում՝ Հուդդայական սարերին և արևմուտքում՝ Շարոն շրջանին։ Սամարիայի տարածքը հիմնականում կազմված է սարերից և բլուրներից։ Սամարիայում եղանակային պայմանները բավականին բարենպաստ են։ Հին Իսրայելի ժամանակներից այստեղ ծաղկում էր ձիթենու և խաղողագործության մշակույթը։ Նոր Կտակարանում Հիսուս Քրիստոսը պատմում է Առակ բարի սամարացու մասին՝ Սամարիայի բնակչի, ով տեսնելով հրեայի, որը ավազակների կողմից կողոպտվել և թողնվել էր ճանապարհին մեռնելու, փրկեց նրան չնայած ավանդական միջէթնիկական երկպառակության։ Ներկայումս Սամարիայի խոշորագույն քաղաքներ են համարվում՝ Նաբլուսը, Ջենին, Կալկիլիան, Թուլ-Կարեմը, Արիելը։
Պատմություն
Գ.Թագ.16:24- ում ասվում է, որ Իսրայելի թագավոր Ամրին (մոտավորապես մ.թ.ա 875) երկու տաղանդ արծաթով Սամեր (Շեմեր) անունով մի մարդուց գնեց սար և նրա վրա կառուցեց Սամարիա (Շոմրոն) քաղաքը և դարձրեց այն թագավորանիստ, Իսրայելի մայրաքաղաքը Թերսայից տեղափոխվեց Սամարիա, բայց Իսրայելում հոգևոր կենտրոն մնացին երկրի հարավում գտնվող՝ Բեյթ-Էլը և հյուսիսում գտնվող՝ Դանը։ Նոր մայրաքաղաքը արագ էր զարգանում, այնտեղ կառուցվել էր Իսրայելի թագավորների համար հարուստ պալատ, որի ներքին պատերը փորագրված էին փղոսկրով։ Սամարիան համարվում էր տարածաշրջանում ամենաուժեղ ամրոցներից մեկը, քաղաքի պաշտպանողական համակարգը մասամբ պահպանվել է մինչ այսօր։ Սամարիայի պաշարումը ասորեստանցիների կողմից շարունակվել է մոտ չորս տարի (մ.թ.ա 726-722 թթ)։
Մ.թ.ա. 722 թվականին Իսրայելը գրավվեց ասորեստանցիների կողմից։ Նրանք աքսորեցին իսրայելացիներին, իսկ նրանց տեղը բերեցին ոչ հրեա բնակիչների՝ Միջագետքից և Սիրիաիյից՝ կուտիների, խալդիների, արամեացիների (ԴԹագ.17:24)։ Այդ վերաբնակիչները կոչվեցին սամարացիներ։ Ժամանակի ընթացքում նրանք Նաբլուսում Իսրայելի Աստծո համար տաճար կանգնեցրին, հակադրելով այն Երուսաղեմում Հուդդայական Տաճարին, որով ի հայտ բերեցին Հուդայի հրեաների թշնամական վերաբերմունքը։ Աստվածաշնչի վկայությամբ՝ Իսրայելի Աստծո հետ մեկտեղ սամարացիները շարունակեցին խոնարհվել իրենց սեփական աստվածություններին (ԴԹագ.17:29-31)։ Սամարացիների վարկածով (որոնք ընդունում էին Աստվածաշնչի գրքերից միայն Թորան՝ Մովսեսի Հնգամատյանը) նրանք համարվում են Եփրեմի և Մանասեի (Հովսեփի որդիների) իսրայելական ցեղերի հետնորդները, որոնք ասորեստանցիների կողմից չեն արտաքսվել և պահպանել են բուն իսրայելական հավատքը։ Սամարացիների մնացորդները (ոչ ավել 1000 մարդ) այսօր էլ ապրում են Խոլոնում և Նաբլուսում և կատարում են ժամերգություն Իսրայելի Աստծուն՝ քաղաքի վրա խոյացող Գարիզին լեռան վրա։ 20-րդ դար Սամարիայի մեծ մասը արաբա-իսրայելական պատերազմի ժամանակ (1947-1949 թվականներին) գրավված է եղել Անդրհորդանանյան էմիրաթների զորքերի կողմից, որը գտնվում էր Հորդանան գետից արևելք։ Էմիրաթը հայտարարեց իրենց կողմից զբաղեցրած հողերի անեքսիայի մասին, որոնց տրվեց «Հորդանան գետի արևմտյան ափ» անվանումը, իր կարգավիճակի բարձրացումը մինչև թագավորություն և իր անվանման փոփոխությունը Անդրհորդանանով։ Վեցօրյա պատերազմի (1967) հետևանքով այդ տարածքները Իսրայելի կողմից զավթվեցին։ Սամարիայում առաջացան տասնյակ հրեական բնակավայրեր, այդ թվում Արիել, Էմանուել քաղաքները։ 1990-ական թվականներին Սամարիայում, Հուդայում և Գազայի հատվածում ձևավորվեց Պաղեստինյան ինքնավարությունը, որին հանձնվեց հողերի մեծ մասը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստվածաշնչյան վայրեր Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
(3977) Մաքսին
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,64173 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1992 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0842 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1568,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229547 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սոլոտվինո (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
Սոլոտվինո (Солотвине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոտվինո գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բուդարկի (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Բուդարկի (Бударки), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բուդարկի գյուղում բնակվում էր 253 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 50,6 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1762)
Ժողովածու (1762), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1762 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17֊րդ դարում Աստվածատուր գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,3X11,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 413 թերթից։ Գրված է բոլորգիր, նոտրգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 267բ․ հետագայում՝ 338բ (1634 թվական), 413բ (1677 թվական), 411բ (17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գորտնուկ մազոտ
Գորտնուկ մազոտ, գորտնուկազգիների ընտանքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Բազմամյա խոտաբույս է, որն ունի 30-80 սմ բարձրություն և ծածկված է երկար չռված մազիկների խավոտությամբ։ Արմատամերձ տերևները կլորավուն, հնգանկյուն են, եռաբաժան, ոչ խոր հատված լայն ատամնասղոցաեզր սեգմենտների։ Ծաղիկները դեղին են ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Զանգեզուրի ֆլորիստիկական շրջանում (Ճակատեն գյուղի շրջակայք, Խուստուփ լեռ)։ Աճում է նաև Արևելյան Կովկասում, Ղարաբաղում, Թալիշում, Հյուսիսարևմտյան Իրանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-1300 մ բարձրությունների վրա, կաղնու և բոխու անտառներում, մարգագետիններում։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է, որի տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Պահպանության գործողու­թյուններ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Գորտնուկազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Մերկուշյոլ (Բելայա Կեդվայի վտակ)
Մերկուշյոլ (Меркушъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Բելայա Կեդվայ գետի ձախ ափին՝ 72 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կուրիտիբայի ագլոմերացիա (մեզոշրջան)
Կուրիտիբայի ագլոմերացիա (Mesorregião Metropolitana de Curitiba) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում։ Մտնում է Պարանա նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5595 հազար մարդ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 823,708 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը 157,5 մարդ/կմ²։
Մոզոշրջանի կազմ
Այս մեզոշրջանի մեջ են մտնում հետևյալ միկրոշրջանները՝
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Տեղերի վանք
Տեղերի վանք, հայ առաքելական վանական համալիր Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակի ենթաշրջանի Աղցք և Օրգով գյուղերի միջակայքում, շովի մակերևույթից 1691 մետր բարձրության վրա։ Ընդգրկված է Տեղերի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։ Անվանման վերաբերյալ գիտական մեկնաբանություն չկա, հայտնի է 18-րդ դարում գրառված հրաշապատում-ավանդազրույցն այն մասին, թե իբր Գրիգոր Լուսավորչին երևացել է Աստվածածինը բազում հրեշտակներով և իսկույն չքացել է։ Գյուղի բնակիչներն էլ իբր վկաներ են եղել այդ ժամանակ և մատնացույց են արել ինչ որ տեղ։ Վանքի պատերին պահպանվել են 13-րդ դարի վիմագրեր, որտեղ հիշատակվում է Տեղեր, Տեղերավանք անվանումը։ Ավելի ուշ շրջանում՝ 17-րդ դարից վանքը կոչվել է Լրջակապույտ Ս. Նշան, նաև՝ Դըղր կամ Դղեր, որն ավելի շատ գործածական է եղել այլազգիների մեջ։
Պատմություն
Ի տարբերություն միջնադարյան այլ հայտնի վանքերի, որոնց մասին կան մատենագիտական աղբյուրներ, Տեղերի վանքի մասին տեղեկություններ ենք քաղում միայն վանքի որմերին պահպանված վիմագրերից։ Համաձայն գավթի մուտքի ճակատակալ քարի արձանագրության՝ այն կառուցել է Արարատյան կողմնակալության կողմնակալ իշխանաց-իշխան Վաչե Ա Վաչուտյանի կինը՝ Մամախաթունը 1232 թվականին։ Ենթադրվում է, որ կառուցման ընթացքում վանքի որմերի մեջ դրվել են ավելի վաղ թվագրվող վիմագիր քարեր։ Խաչիկ վարդապետ Դադյանը հիշատակում է, որ Տեղերի վանքը հիմնադրվել է 1231 թվականին Մամախաթունի կողմից իբրև շիրիմ կամ դամբարան ։ Գարեգին Հովսեփյանը վանքի կառուցումը հասցնում է 1213 թվականը, իսկ ճարտարապետ Աղբայրիկ վարդպետը հիշատակում է, որ կառուցումը սկսել է 1232 թվականից։ Ակնհայտ է դառնում, որ տաճարն ու ժամատունը կառուցվել են իրար հետևից։ Վերջին տարիների ուսումնասիրությունների արդյունքում վանքի կառուցումը թվագրվում է 1213 թվականով, որի մասին են վկայում չորս վիմագրերը։ Հիմնական վիմագրերը թվագրվում են 13-րդ դարով, ավելի հազվագյուտ են 15-րդ և հետագա դարերի հիշատակությունները։ 18-րդ դարում վանքը հիշատակվում է  Երևանի խանին հարկատու եկեղեցիների շարքում։ 1766 թվականին վանք է այցելում ամենայն հայոց Սիմեոն Երևանցի կաթողիկոսը, ով տեսնելով վանքի անմխիթար վիճակը փորձում է որոշ բարեկարգումներ կատարել վանքում։ 1830 թվականին վանքը թեև կանգուն էր, սակայն կիսավեր վիճակում էր։ 1911 թվականին տեղերցի Իսրայել Գրիգորյանի նվիրատվության շնորհիվ բարելավվում է վանքի տնտեսական դրությունը։ 1948 թվականի երկրաշարժից հետո շարունակվում էր վանքի քայքայումը։ 1950-1953 թվականներին սկսվում է վանքի վերանորոգման աշխատանքները՝ ճարտարապետ Հ. Հակոբյանի նախագծով։ 1975 թվականից սկսվեց վանքի վերանորգման երկրորդ փուլը՝ ճարտարապետ Ա. Ավետիսյանի նախագծով։ Այսօր վանքը կանգուն է, թեև որոշ հատվածներում խախտվել են ծածկասալերը։ Համալիրը բաղկացած է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուց, գավթից, պաշտպանական պարսպից։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի
Տեղերի վանքի ճարտարապետությունն առանձնահատուկ է ողջ պատմական Հայաստանի տարածքում պահպանված կենտրոնագմբեթ եկեղեցիների շարքում։ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ըստ գմբեթի թմբուկի հարավային կողի վրա պահպանված արձանագրության կառուցվել է 1213 թվականին։ Պատկանում է գմբեթավոր սրահատիպ եկեղեցիների տիպին։ Ունի ներքուստ խաչաձև, չորս անկյուններում երկհարկ ավանդատներով, արտաքուստ ուղղանկյուն հորինվածք։ Եկեղեցին առանձնանում է ճարտարապետական զուսպ ոճով։ Համալիրը կառուցված է ոչ մեծ բլրի վրա, մուգ մոխրագույն բազալտից։
Գավիթ
Եկեղեցուն արևմուտքից կից է գավիթը (ըստ սյուներից մեկի վրա պահպանված արձանագրության շինարարությունը տևել է 11 տարի և ավարտվել 1232 թվականին)։ Այն իր չափերով գերազանցում է եկեղեցուն։ Սկզբունքային նորություն և բացառիկ երևույթ են գավթի ծածկի վրա հյուսիսարևմտյան և հարավարևմտյան անկյուններում առկա գմբեթավոր մատուռները (մուտքերը բացվում են գավթի ծածկի վրա), որոնք խիստ յուրօրինակ ուրվագիծ են հաղորդում կառույցին։ Երկրորդ հարկի այդ մատուռներն անմիջականորեն առնչվում են գավթում թաղված ննջեցյալների հիշատակի հավերժացման հետ և զուգահեռներ ունեն այդ դարաշրջանում զգալի տարածում գտած երկհարկ դամբարան-եկեղեցիների ընդհանուր հորինվածքի հետ։
Պաշտպանական նկատառումներից ելնելով՝ վանքը պարսպապատվել է։ 1468 թ. Սարգիս Բյուրականցու կողմից վերակառուցվել է, XVIII դ. վերջում վերանորոգվել է։
Վանքը մեծապես վնասվել է 1948 թվականի երկրաշարժից։ Նոր վերանորոգումներ են կատարվել 1950-1953 թթ. և 1975-1976 թթ. ։
Տեղեր գյուղը հնում հռչակված է եղել իր շրջակայքում աճող դեղաբույսերով և անվանվել էր Դեղեր։ Վանքի պատերի մոտ մինչ օրս կանգուն է հին դղրատան շինությունը, որտեղ ապաքինվում էին հայ փառապանծ մարտիկները։
Վիմագրերը
Վիմական արձանագրությունների ուսումնասիրումը սկսվել է 1830-ական թվականներից։ 1922 թվականին այստեղ մեծ աշխատանքներ են տարել Ե. Տեր-Մինասյանը և Գարեգին Հովսեփյանը, ովքեր գրի են առել շուրջ 35 վիմագիր։ Ընդհանուր առմամբ վանքի որմերից գրառվել է 57 վիմագիր, որոնցից ամենավաղը 1213 թվականով է թվագրվում, իսկ ամենաուշը՝ 1494 թվականով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Տեղեր
Բենեստարե
Բենեստարե  (Benestare) քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2425 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 135 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18,57 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89030։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքիներ
Տգիտություն
Տգիտություն, անտեղյակություն, անգիտություն, անտեղյակ լինելու վիճակն է, գիտելիքի բացակայությունը ։ Տգետ բառը ածական է, որով նկարագրում են այն անհատները, որոնք մտացածին կերպով խուսափում են կամ հաշվի չեն առնում կարևոր տեղեկատվությունը կամ փաստերը։ Տգիտությունը պետք է տարբերել հիմարությունից, չնայած երկուսով էլ կարող են նկարագրվել ոչ տրամաբանական քայլերը։
Բացատրություն
Հայերենում ըստ Աղայանի «Արդի հայերենի բացատրական բառարանի»՝ «տգիտություն» բառն ունի հետևյալ բացատրությունը՝ տգետ լինելը, տգետի հատկությունը՝ վիճակ, գիտության և ուսման բացակայությունը, մտավոր խավար, հետամնացություն ։
Հետևանքներ
Մարդիկ, որոնք մակերեսային պատկերացում ունեն թեմայի մասին կարող են ավելի վատը լինել, քան ոչինչ չիմացողները։ Ինչպես Չարլզ Դարվինը նշել է՝ «տգիտությունը շատ հաճախ ավելի շատ է վստահություն առաջացնում, քան գիտելիքը» ։
Տգիտությունը կարող է խանգարել ուսուցմանը, հատկապես, երբ տգետ մարդը հավատում է, որ ինքը տգետ չէ։ Այն մարդը, որը սխալմամբ հավատում է, թե ինքը գիտելիքներ ունի, երբեք չի կարող բացատրություն գտնել իր հավատալիքների համար և միշտ հիմնվելու է իր սխալ դիրքորոշումների վրա։ Նա կարող է նաև մերժել ճշմարիտ, բայց հակասական տեղեկատվությունը, երբեք չգիտակցելով դա հասկանալու կարևորությունը։ Այս ամենը բերված է Ջասթին Կրյուգերի և Դեյվիդ Դյունինգի աշխատանքում և հայտնի է Դյունինգ-Կրյուգերի էֆեկտ անվանումով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրթություն Կատեգորիա:Էթիկա Կատեգորիա:Հակաինտելեկտուալիզմ
Յուշկովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Յուշկովո (Юшково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Սկելետոն
Սկելետոն (skeleton), ձմեռային սպորտաձև, որտեղ մարզիկը փորձարկում է արագության զգացումը` բարձր արագությամբ սահելով թեք սառցե ուղու վրա՝ պառկած դիրքով, գլուխը առաջ պահելով սահնակին։ Ձգողականության ուժը, որ ստանում է մարզիկը վայրէջքի ժամանակ, հասնում է մինչև 5 ձգողականության հաստատունի։
Սկելետոնը ծագել է Շվեյցարիայի Սանկտ Մորից քաղաքում 1800-ական թվականներին՝ որպես Կրեստա Ռան բրիտանական սպորտաձևի տարբերակ։ Թեև երկու մարզաձևերի համար նախատեսված սահնակի սարքավորումները նման են, Կրեստա Ռանը տարբերվում է նրանով, որ այն օգտագործում է յուրահատուկ տիպի հատուկ ուղի, մինչդեռ սկելետոնը օգտագործում է նույն ուղին, ինչ բոբսլեյը և սահնակային սպորտը։ Բացի այդ, չկա ոչ մի սարք, որը կարող է կարգավորել սկելետոնի սարքավորումների ուղղությունը կամ արագությունը, սակայն Կրեստա Ռանում ուղղության կառավարումը և դանդաղացումը հնարավոր են ոտքերին ամրացված չմուշկների միջոցով։
Պատմություն
Սկելետոնի ծագումը թվագրվում է 1882 թվականին, երբ Շվեյցարիայում տեղակայված անգլիացի զինվորները կառուցեցին սահնակային ուղին երկու քաղաքների՝ Դավոսի և Կլոստերսի միջև։ Այն ժամանակ, ստանդարտացված սահադաշտի ուղու տեխնիկական բնութագրերը դեռ գոյություն չունեին։ Այս ուղին տարբերվում էր Կանադայում և Անգլիայում գոյություն ունեցող ուղուց նրանով, որ ավելացնում էր ոլորաններ և թեքություններ՝ դժվարությունը մեծացնելու համար ։
Սանկտ Մորից ձմեռային մարզաձևերի քաղաքում անգլիացի տղամարդիկ վաղուց փորձարկում էին սահնակների մրցավազքը կոր ուղիներով։ 1884 թվականին Բուլփեթսը ձմեռային սպորտաձևերի որոշ սիրահարների և Կուլմ հյուրանոցի սեփականատեր Կասպար Բադրուդի աջակցությամբ կառուցեց Կրեստա Ռան ուղին, որը Սանկտ Մորիցում կառուցված սահնակներով սպորտի առաջին ուղին էր ։ Երթուղին ձգվում էր մոտ 1,2 կմ՝ Սանկտ Մորիցից մինչև Սելերինա և ներառում էր 10 ոլորաններ, որոնք կիրառվում են նաև այսօրվա ուղու վրա։ Կրեստա Ռանը ներառվել է որպես պաշտոնական մարզաձև Սանկտ Մորիցում անցկացված 1928 և 1948 թվականների ձմեռային օլիմպիական խաղերում։ Սկելետոնը մշտական ​​պաշտոնական սպորտաձև է դարձել 2002 թվականից ։
1892 թվականին անգլիացի Լ․Պ Չայլդը փոփոխել է սկելետոնում օգտագործվող սահնակը։ Այս մոդիֆիկացված սահնակը նման էր մարդու կմախքին, այստեղից էլ առաջացել է ժամանակակից անունը՝ Սկելետոն։ Այսօր շատ երկրներում և՛ սկելտոնը, և՛ տոբոգոն սահնակն առանց տարբերության անվանում են տոբոգոն ։
1923 թվականին Բոբսլեյի և սկելետոնի միջազգային ֆեդերացիան (FIBT) ստեղծվեց որպես սպորտի կառավարող մարմին։ Դրանից անմիջապես հետո՝ 1926 թվականին, Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն (ՄՕԿ) ընդունեց բոբսլեյն ու սկելետոնը որպես օլիմպիական պաշտոնական մարզաձև և որոշեց օգտագործել Սանկտ Մորիցում օգտագործվող մրցումների կանոնները որպես պաշտոնական կանոններ ։ Սկելետոնի դեպքում այն ժամանակին որպես պաշտոնական մարզաձև մշտապես ընդունված չէր, ուստի այն որպես պաշտոնական մարզաձև գործարկվեց միայն 1928 և 1948 թվականների ձմեռային օլիմպիական խաղերում։ 2002 թվականի Սոլթ Լեյք Սիթիի խաղերից ի վեր այն եղել է մշտական պաշտոնական մարզաձև։
2002 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերում որպես պաշտոնական մարզաձև ընդունվելու շնորհիվ սկելետոնի միջազգային ժողովրդականությունը կայունորեն բարելավվեց։ Այսօր սկելետոն են փորձարկում նույնիսկ այն երկրներում, որտեղ կլիմայական, աշխարհագրական կամ տնտեսական խնդիրների պատճառով ուղի չի կարող կառուցվել։ Այս երկրները՝ Հարավային Աֆրիկան, Նոր Զելանդիան, Մեքսիկան, Բերմուդան, Բրազիլիան, Արգենտինան, Ավստրալիան, Իրաքը, Իսրայելը և վերջերս նույնիսկ Վիրջինյան կղզիները մասնակցել են սկելետոնի մրցույթներին։
Սակայն ձմեռային օլիմպիական խաղերում սկելետոնի դեպքում Բոբսլեյի և սկելետոնի միջազգային ֆեդերացիան խստորեն սահմանափակում է մասնակցությունը, և առայժմ մասնակցում է ընդամենը մոտ 10 երկիր։ Մասնակցում է նաև Հարավային Կորեան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ձմեռային սպորտաձևեր Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզաձևեր Կատեգորիա:Վազք Կատեգորիա:Անհատական մարզաձևեր Կատեգորիա:Ձմեռային օլիմպիական մարզաձևեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Կաչամակ
Կաչամակ, բաքրդան կամ բաքրդանիկ (կիրիլիցա՝: качамак; ալբաներեն՝: Kaçamaku),, հայտնի է նաև pura (Cyrillic: пура) անվանումով, ավանդական յուրօրինակ կերակրատեսակ, որը պատրաստվում է եգիպտացորենի ալյուրից ։
Տարածված է Մակեդոնիայում, Սերբիայում, Մոնտենեգրոյում, Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Բուլղարիայում, Թուրքիայում։ Կաչամակին կարելի է հավելել տարբեր բաղադրատարրեր, ինչպես, օրինակ, ճերմակ պանիր, տապակած խոզաճարպ, տապակած մսակտորներ, կաթ, շաքարափոշի, սերուցք (կայմակ) :Ալյուրի ծախսը նվազեցնելու նպատակով կարելի է խառնել լավ եփված ու տրորված կարտոֆիլ։
Բալկանյան երկրներում այս կերակրատեսակը հայտնի է զանազան անվանումներով. մամալիգա, ժգանցի, պուրա, պալենտա կամ պոլենտա ։ Իտալիայում և եվրոպական մի շարք այլ երկրներում ևս օգտագործում են համանման մի կերակրատեսակ, որը նույնպես անվանվում է palenta կամ polenta: Իսկ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հարավում այն հայտնի է grits անվանումով։
Կաչամակը ժամանակին համարվել է աղքատների կերակուր։ Մեր օրերում օգտագործում են հասարակության բոլոր խավերը։ Կաչամակը մատուցվում է նաև ռեստորաններում։
Մատուցում
Բուլղարիայում կաչամակը ավանդաբար մատուցում են տապակած խոզաճարպով կամ արևածաղկի ձեթով, խորոված կծու պղպեղով։ Հաճախ հավելում են նաև խոզի մսի տապակած կտորներ։
Մոնտենեգրոյում, Ալբանիայում և Հերցեգովինայում կաչամակը պատրաստում են նաև լավ եփված ու տրորված կարտոֆիլով և պանրով. խառնում ու տրորում են այնքան, որ ստացվի համասեռ թանձր զանգված ։
Կենտրոնական Սերբիայում կաչամակը մատուցում են ճերմակ պանրով ու կայմակով, աղացված ու կարագով տապակված մսագնդիկներով, խաղողի եռացված հյութով, կաթով, յոգուրթով,մեղրով, թթվասերով, երբեմն՝ նաև տավարի մսի տապակած կտորներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբական խոհանոց Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց Կատեգորիա:Չեռնոգորական խոհանոց Կատեգորիա:Բուլղարական խոհանոց Կատեգորիա:Ազգային ուտեստներ Կատեգորիա:Մակեդոնական խոհանոց
Զբոսայգիներ և հանգստի գոտիներ
«Զբոսայգիներ և հանգստի գոտիներ» (Parks and Recreation), ամերիկյան հեռուստասերիալ, սիթքոմ, ստեղծված Գրեգ Դենիելսի և Մայքլ Շուրի կողմից։ Եթեր է հեռարձակվել 2009 թվականի ապրիլի 9-ից մինչև 2015 թվականի փետրվարի 24-ը՝ ունենալով 7 եթերաշրջան և 125 էպիզոդ, ինչպես նաև մեկ հատուկ թողարկում (ապրիլի 30, 2020) ։ Միացյալ Նահանգների ծածկույթում հեռարձակվել է «NBC» հեռուստացանցով։
Հեռուստասերիալի սյուժեն պատրաստելիս, սցենարիստներն ուսումնասիրել են Կալիֆորնիա նահանգի քաղաքական անցուդարձը, ինչպես նաև խորհրդակցել բազմաթիվ քաղաքաշինության մասնագետների և պաշտոնայաների հետ։ Առաջին եթերաշրջանից հետո Լեսլի Նոուփի կերպարը լուրջ փոփոխությունների ենթարկվեց՝ ի պատասխան հանդիսատեսի կարծիքին, թե իբր կերպարն անմակարդակ և մռայլ էր թվում։ Ցուցադրված բազմաթիվ սերիաներում սցենարիստական թիմն ընդգրկել է նաև ընթացիկ իրադարձություններ, ինչպիսիք էին Փաունիում պետական կառույցների ժամանակավոր փակումը, որը ոգեշնչված էր 2007–08 թվականների իրական համաշխարհային ֆինանսական ճգնաժամով։ Կամեո ձևաչափով հեռուստասերիալում հանդես են եկել քաղաքական գործիչներ Ջոն Մաքքեյնը, Միշել Օբաման և Ջո Բայդենը։
Սերիալի առաջին եթերաշրջանն արժանացել է հակասական կարծիքների (այդ թվում բազմիցս համեմատվել «Օֆիս» սիթքոմի հետ, որը նույնպես արտադրվում էր Դենիելսի և Շուրի կողմից), սակայն տոնայնության և ձևաչափի վերանայումից հետո երկրորդ և հետագա եթերաշրջանները լայնորեն դրական գնահատանքի արժանացան։ Ցուցադրության ընթացքում հեռուստասերիալը ստացել է մի քանի մրցանակներ և առաջադրվել բազմաթիվ անվանակարգերում (այդ թվում առաջադրվել է 14 Փրայմթայմ էմմի մրցանակի, որոնցից երկուսը՝ լավագույն կատակերգական սերիալի համար, 1 Ոսկե գլոբուս մրցանակի՝ լավագույն կատակերգություն / մյուզիքլ ժանրի հեռուստասերալի անվանակարգում)։ Գլխավոր դերակատար Էմի Փոլերը մեկ անգամ արժանացել է Ոսկե Գլոբուսի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան սիթքոմներ
Մուլան (մուլտֆիլմ)
Մուլան (Mulan), լիամետրաժ մուլտֆիլմ, ստեղծվել է 1998 թվականի հունիսի 19-ին Walt Disney Pictures-ի կողմից։ Ֆիլմը հիմնված է միջնադարյան չինական պոեմի վրա, համաձայն որի մի կին, որի անունը Հուա Մուլան էր, գնում է բանակ։ Մուլտֆիլմը Disney-MGM Studios-ի կողմից Ֆլորիդայում նկարահանված երեք մուլտֆիլմերից մեկն է։ Մուլտֆիլմի ռեժիսորներներն են Թոնի Բենկրոֆտը և Բարրի Կուկը։ Այս մուլտֆիլմը համարվում է Դիսնեյի վերածննդի ֆիլմերից, 1989 թվականից հետո։
Տեխնիկական առանձնահատկություններով այն Դիսնեյի առաջին մուլտֆիլմն է, որ ձայնը ապահոված է DTS և SDDS-ի կողմից։
Սյուժեն
Քոչվոր խուները ներխուժում են Չինաստան, և կայսրը հայտարարում է զորահավաք, ամեն ընտանիք մեկ զինվոր պետք է տրամադրի բանակին։ Երիտասարդ աղջկա՝ Ֆա Մուլանի ընտանիքում միակ տղամարդը իր հայրն է՝ Ֆա Զուն։ Ինքը՝ Մուլանը, երբեք չէր կարող պատիվ բերել իր ընտանիքին, որպես հարսնացու։ Կայսեր խորհրդատուն՝ Չի Ֆուն, ժամանում է հայտնելու բանակի համախմբման մասին։ Մուլանի հայրը, հնում կռվել էր, ծեր էր և հիվանդ, բայց նրան պետք է տանեին։ Մուլանը գիշերը հարազատներից գաղտնի, հագնելով տղամարդու հագուստ, ինքն է գնում կռվելու հայրենիքի թշնամիների դեմ։
Նախնիների հոգիները քննարկում էին փրկություն Մուլանի համար ևՄուշու վիշապիկին հանձնարարում են արթնացնել Մեծ Քարե Վիշապին։ Սակայն նա ի վիճակի չէր իրականացնելու պահանջը, և ինքը խաբելով նրանց, գնում է օգնելու Մուլանին, որ ծառայի բանակում։ Գեներալ Լին տալիս է իր որդուն Լի Շանգին երեք շաբաթ, որպեսզի պատրաստվի պայքարին։ Չնայած նրան, որ կապիտանի մոտ ամեն ինչ կստացվեր, Չի Ֆուն չի ցանկանում ուղարկել զինվորին կռիվ։ Գրոհայինները անցնում են Տան-Շաոն։ Ժամանելով, նրանք տեսնում են, որ այրված բանակը և գյուղացիների հետ մահացած բանակը։ Կապիտանը որոշում է հուննաներին կանգնեցնել, և նրանք ուղարկվում են իրենց հետևից։
Գնալու ժամանակ Մուշուն պատահաբար սահմանում է կրակել, այնպես, որ ջոկատը տեղեկացնի հոններին։ Սկսվում է պայքար։ Երբ մնում է վերջին արկը, Մուլանը առաջ է անցնում, շարժվելով դեպի հոներ, որպեսզի կազմակերպի փլուզումը։ Ջոկատը փրկվում է, թշնամու ուժերը սպառվում են, իսկ Մուլանը փրկում է Շանգին մահից, իր վրա վերցնելով կրակոցը։ Բժիշկը զննում է նրան, արդյունքում Մուլանի գաղտնիքը բացահայտվում է։ Օրենքի համաձայն Շանգը պետք է մահապատժի ենթարկեր Մուլանին, բայց խնայում է նրա կյանքը։ Այդպիսով իր կյանքը փկելու համար Մուլանին թողնում է գնալ։
Ժամանակի ընթացքում Մուլանը տեսնում է, թե ինչպես ողջ մնացած հոների վերնախավը ելնում են ձյան միջից։ Նա գնում է Կայսերական մայրաքաղաք, որպեսզի նախազգուշացնի Շանգին և մնացածին։ Նրան ոչ ոք չի հավատում, և նա սկսում է փնտրել ինչ-որ մեկին, ով իրեն կլսի։ Բայց արդեն ուշ էր, հոները գրավում են պալատը և կայսրին գերի են վերցնում։ Զինվորներ Յաոն, Չեն-Պոն և Լինգը հագնվում են ինչպես հարճերը։ Մուլանը Շանգի հետ միասին խաբեությամբ հաղթում են խուններին և փրկում՝ կայսրին։
Պարտությունից հետո Շան-Յուն որոշում է սպանել կապիտան Շանգին, բայց Մուլանը կանգնեցնում է նրան, ցույց տալով, որ ինքը զինվոր է լեռնանցքում և առաջացրել է ձյունակույտ։ Զայրույթի պահին Շան-Յուն փորձում է բռնել Մուլանին և սրով հարվածել։ Սակայն Մուլանը Մուշուի օգնությամբ կարողանում է նրան պարտության մատնել։ Կայսրը աղջկան պարգևատրում է մեդալով և նրան է հանձնում սուրը։ Մուլանը վերադառնում է տուն, իսկ Մուշուն նորից դառնում է ընտանիքի պահապանը։
Տեղեկություն հայկական կրկնօրինակման մասին
Մուլտֆիլմը հայերեն հնչունավորվել է երկու անգամ, առաջին անգամ 2012 թվականին Շանթ ՀԸ կողմից, որպես նվեր Ամանորին։ Դերերը ձայնագրել են Լուսինե Հարությունյանը, Վահագն Հարությունյանը և Հովհաննես Դավթյանը։ Երկրորդ անգամ մուլտֆիլմը ստացել է պրոֆեսիոնալ կրկնօրինակում հայերեն «Արդինի» ստուդիայի կողմից «Հանրային Հեռուստաընկերության» պատվերով 2016 թվականին. (2016)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն արկածային ֆիլմեր
Կոմենդանտովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)
Կոմենդանտովսկի գյուղական խորհուրդ  (Комендантівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կոմենդանտովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1486 մարդ։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Անդրիասյան
Անդրիասյան, հայկական ազգանուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ
Բամբերգ (շրջան)
Բամբերգ  (Landkreis Bamberg), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Բամբերգ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1.167,37 կմ2։ Բնակչությունը՝ 144 788 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 124 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 4 71։ Շրջանում 36 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բավարիայի շրջաններ
Դոլգովսկի (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)
Դոլգովսկի (Долговский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1991 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Օստրովկի (գյուղ, Մանևիչի շրջան)
Օստրովկի (Островки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օստրովկի գյուղում բնակվում էր 233 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12,95 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սպիրովկա
Սպիրովկա (Спировка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սլոբոդսկոյ շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վյատկա գետի աջ ափին՝ 767 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Սլոբոդսկոյ քաղաքից 5 կմ արևմուտք։ Գետը հոսում է արևելք ապա թեքվում հարավ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սահմանադրական իրավունք միություն
Սահմանադրական իրավունք միություն (կրճատ ՍԻՄ) քաղաքական կուսակցություն Հայաստանում։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1989 թվականին Հրանտ Խաչատրյանի կողմից, 1988 թվականի հունիսին կազմավորված Երևանի 26 կոմիսարների շրջանի Սահմանադրական խմբի հիման վրա։ Առաջնորդը 2008 թվականից՝ Հայկ Բաբուխանյանն է։
1990 թվականին մասնակցել է Հայաստանի Գերագույն խորհուրդ -ի ընտրություններին, ունեցել 1 պատգամավոր։
1999 թվականի Հայաստանի Ազգային ժողովի ընտրություններին մասնակցել է «Իրավունք և միաբանություն» դաշինքի կազմում, ունեցել 2 պատգամավոր։
2012 թվականին ընտրված Հայաստանի ազգային ժողովում ուներ 1 պատգամավոր (Հայկ Բաբուխանյան)՝ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության խմբակցության կազմում։
2020 թվականին կուսակցությունը հավանություն է տվել Հայրենիքի փրկության շարժմանը։
Գաղափարախոսություն
Կուսակցությունը դեմ է և՛ կոմունիզմին, և՛ լիբերալիզմին։ Կուսակցության նպատակն է, որ Հայաստանը դառնա Ռուսաստանի, Վրաստանի, Իրանի և արաբական երկրների համագործակցության կենտրոն։ Բաբուխանյանը հայտարարել է, որ լիովին աջակցում է Հայաստանի անդամակցությանը Եվրասիական միությանը և նշել է, որ «Եվրասիական միությունը տնտեսական ցուցանիշներով գերազանցում է Եվրամիությանը»։ Բաբուխանյանը հայտնի է իր ռուսամետ դիրքորոշմամբ և նույնիսկ կոչ է արել արգելել Հայաստանում Բրիտանական խորհուրդը։
2018 թվականի հայկական թավշյա հեղափոխության ժամանակ Բաբուխանյանը պնդում էր, որ Ջորջ Սորոսի ղեկավարած հիմնադրամները նպաստել են Հայաստանում վերջին անկարգություններին։
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ
Աստերոիդների ցանկ (162001-162100)
Աստերոիդների ցանկ (161901-162000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (162101-162200)
|}
Ժողովածու (1288)
Ժողովածու (1288), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1288 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1612-1613 թվականներին Հակոբ Կամենեցի, Աստուածատուր Թոխաթեցի գրիչների կողմից, ենթադրաբար Կամենում։ Ստացողը եղել է Հովսեփ պարոնտերը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.8×16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 512 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրդիրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթիի վրա՝ լատիներենով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 411բ, 506բ, հետագայի՝ 507ա (1684 թ)։ 509ա (1696 թ․), 508բ (1700 թ․), 503բ, 509բ (18-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ուզբեկստանի դրոշ
Ուզբեկստանի ազգային դրոշ (ուզբեկերեն՝ Oʻzbekiston davlat bayrogʻi), Ուզբեկստանի Հանրապետության պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Ուզբեկստանի դրոշն ընդունվել է 1991 թվականին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1991 դրոշներ
Յուսկի
Յուսկի (Юськи, Юсь), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 970 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Երջանիկ Հակոբյան
Երջանիկ Մանվելի Հակոբյան, հայ քաղաքական գործիչ, իրավագետ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր ։
Կրթություն
1995-2005 թվականներին սովորել է Երևանի թիվ 171 հիմնական դպրոցում։ 2005-2009 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում` ստանալով բակալավրի աստիճան։ 2011-2014 թվականներին սովորել է նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։
2009-2011 թվականներին ծառայել է ՀՀ Զինված Ուժերում։
Աշխատանքային գործունեություն
2018 թվականի հունիսից մինչև նոյեմբեր զբաղեցրել է ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի ներքին անվտանգության վարչության պետի տեղակալի, այնուհետև վարչության պետի պաշտոնը։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացած Ազգային Ժողովի ընտրություններում պատգամավոր է ընտրվել «Իմ քայլը» դաշինքի համապետական ցուցակով ։
Մաքսային ծառայության մայոր է։
Ընտանիք
Ամուսնացած չէ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ իրավագետներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ
Ժողովածու (2179)
Ժողովածու (2179), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2179 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1750 թվականին, Լուսավորչի վանքում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 258 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Ունի 23 տող։ Հիշատակարաններ՝ 173բ, կնիք՝ 3բ (Յոհվաննէս վրդ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բենգալերեն
Բենգալերեն, կամ բենգալի (বাংলা Bāṇlā), բենգալացիների լեզուն, պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի հնդիրական ճյուղին։ Տարածված է Հնդկաստանի Արևմտյան Բենգալիա նահանգում և Բանգլադեշում։
Խոսողների ընդհանուր թիվը կազմում է շուրջ 250 միլիոն, որի շնորհիվ այն համարվում է աշխարհում 6-րդ ամենախոսվող լեզուն։
Բենգալարենում օգտագործվում է բենգալական այբուբենը։ Առաջացել է սանսկրիտից։
Աշխարհագրական տարածում և կարգավիճակ
Բենգալերենը պատմականորեն տարածված է հարավային Ասիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Բենգալիա անվամբ հայտնի շրջանում։ Այն Բանգլադեշի պաշտոնական լեզուն է, ինչպես նաև Հնդկաստանի 23 պաշտոնական լեզուներից մեկը։ Հնդկական մարզերի շրջանում լեզուն պաշտոնական կարգավիճակ ունի Արևմտյան Բենգալիայում, որտեղ այդ լեզվով խոսողները կազմում են մարզի բնակչության 85%-ը, և Տրիպուրում, որտեղ այդպիսիների քանակը կազմում է 67%։ Խոսողների հիմնական մասն ապրում է Ասսամ մարզում՝ մարզի բնակչության 28%-ը, Անդամանյան և Նիկոբարյան կղզիներում` 26%, Ջարկհանդում` մոտ 10%, Արունաչալ-Փրադեշում և Միզորամում` ավելի քան 9%, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքում ու արևմտյան երկրներում` ներգաղթածների շնորհիվ։ Բենգալերենը մոլորակի վրա ապրող ավելի քան 200 մլն. մարդկանց համար մայրենի լեզու է և խոսողների քանակով աշխարհում 6-րդն է։
Շվեդիայի վարչական բաժանում
Շվեդիայի Թագավորությունը բաժանված է 21 շրջանի, որոնք կոչվում են լեն (län)։ Լյոները բաժանված են 290 կոմունաների։
Լեները, փոխարիներլով Շվեդիայի բաժանումը պատմական շրջանների (landskap), հիմնադրված են եղել 1634 թվականին ռիքսկանցլեր Աքսել Օքսենշերնայի նախաձեռնությամբ տարածքի ավելի արդյունավետ կառավարման նպատակով։ Այդ ժամանակ «լեն» բառը ուներ «հայրենակալվածք» իմաստը։
Ամենը լենը ունի Շվեդիայի կառավարության կողմից նշանակվող սեփական վարչություն (länsstyrelse (sv) ), որը լենի, ինչպես նաև խորհրդարանի՝ ռիքսդագի, ներկայացուցիչ է հանդիսանում։ Լենի վարչության գլխավոր նպատակն է տեղական կառավարման կոորդինացումը համաձայն Շվեդիայի կառավարության և Ռիքսդագի քաղաքականության հետ մեկ կողմից, և տեղական յուրահարտկությունների և պահանջների մյուս կողմից։ Բացի այդ, ամեն լենում կա տեղական կառավարման իր ընտրովի մարմինը՝ լանդստինգը (landsting (sv) ), որի գլխավոր նպատակներից է լենում սոցիալական և բժշկական սպասարկման ապահովումը։
Կրասնենսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)
Կրասնենսկի գյուղական խորհուրդ  (Красненська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում ։
Շվեդիայի վարչական բաժանում
Լյոների քարտեզը
Ամեն լենը բաժանվում է կոմունաների (kommuner), որոնց գոյությունը մասմաբ գտնվում է կենտրոնական կառավարության իրավասության ներքո։ 2004-ից կոմունաների թիվը կազմում է 290, իսկ միջին չափով ամեն լենում կա 13.8 կոմունա (տես՝ Շվեդիայի կոմունաներ)։
Բուզովո
Բուզովո (Бузове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1685 թվականին։
Կրասնենսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կրասնենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1069 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Շվեդիայի վարչական բաժանում
Լյոների քարտեզը
Մինչև 1968 թվականը Ստոկհոլմ քաղաքը ուներ իր լենի կոդը՝ A, որը այժմ որևԷ համատեքստերում օգտագործվում է AB կոդի հետ փոխարինելով մեկը մյուսի։ Ստոկհոլմի լենը ունի B կոդը։
Բուզովո
2001 թվականի տվյալներով Բուզովո գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,278 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 255,4 մարդ/կմ²։
Շվեդիայի վարչական բաժանում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Բուզովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1685 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կրասնենսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Իլյա Գինցբուրգ
Իլյա Յակովլևիչ Գինցբուրգ (Илья́ Я́ковлевич Ги́нцбург, իսկական անուն ազգանունը՝ Էլիաշ Գինզբուրգ Элиаш Гинзбург), ռուս քանդակագործ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս, գեղարվեստական արվեստանոցի պրոֆեսոր (1918)։
Կենսագրություն
Իլյա Գինցբուրգըտ ծնվել է 1859 թվականին Գրոդնոյում (այժմ՝ Բելառուսի Հանրապետություն)։ Մանկությունն անցել է Վիլնոյում, որտեղ նրա վրա ուշադրություն է դարձրել քանդակագործ Մարկ Անտոկոլսկին։ 1870 թվականից նա սովորել է Մարկ Անտոկոլսկու Սանկտ Պետերբուրգի արվեստանոցում, ուղեկցել է նրան Իտալիա կատարած ուղևորությունների ընթացքում։ Վերադառնալուց հետո ընդունվել է ռեալական ուսումնարան, այնուհետև (1878) Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի քանդակագործության բաժինը, որտեղ սովորել է Ալեքսանդր ֆոն Բոկի, Նիկոլայ Լավերեցկու  և Իվան Պոդոզերովի մոտ։ 1886 թվականին «Երեմիա մարգարեի ողբը Երուսաղեմի ավերակների վրա» աշխատանքի համար ստացել է փոքր ոսկե մեդալ և դասական նկարչի աստիճանի կոչում։ 1918 թվականից Պետրոգրադի պետական ազատ արվեստի քանդակագործական արվեստանոցի պրոֆեսոր ղեկավարն էր։ 1921-1923 թվականներին եղել է Բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական արվեստանոցի քանդակագործական ֆակուլտետի դեկանը։
Մահ
Իլյա Գինցբուրգը մահացել է 1939 թվականի հունվարի 31-ին Լենինգրադում։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Ալեքսանդրո-Նևսկի մայրավանքի արվեստի վարպետների գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Նա ստեղծել է Նիկոլայ Գոգոլի (Սորոչինցի), Իվան Այվազովսկու (Թեոդոսիա), Ալեքսանդր Պուշկինի (Եկատերինոսլավ) հուշարձանները։ Վլադիմիր Ստասովի շիրմաքարի հեղինակն է (Սանկտ Պետեբուրգի քաղաքային քանդակի թանգարան)։ Խորհրդային տարիներին Լենինգրադում ստեղծել է Գեորգի Պլեխանովի (Տեխնոլոգիական ինստիտուտի շենքի դիմաց Մատվեյ Խարլամովի համահեղինակությամբ) և Դմիտրի Մենդելեևի հուշարձանները։
Գինցբուրգը հայտնի է որպես փոքր կերտարվեստի վարպետ (Իվան Շիշկինի, Վասիլի Վերեշչագինի, Իլյա Ռեպինի, Վասիլի Սուրիկովի, Լև Տոլստոյի, Դմիտրի Մենդելեևի և այլոց արձանները)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ
Վետբրուկ
Վետբրուկ (Weitbruch), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 20 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների