cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էդուարդ II
Գավեստոնի մահ
Հյուսիսից Փեմբրոքի ճանապարհին նրանք կայանեցին Միդլանդի Դեդինգթոն գյուղում՝ թողնելով Գավեստոնի պահակախմբի մոտ և այցելեցին Փեմբրոքի կնոջը ։ Վարվիքի կոմսը, օգտվելով առիթիվ, առևանգեց Գավեստոնին՝ տանելով Վարվիք ամրոց, որտեղ Լանկեստերի կոմսը և նրա համակիրները ժողով հրավիրեցին հունիսի 18-ին ։ Կարճ դատավարությունից հետո Գավեստոնը ճանաչվեց մեղավոր և մահապատժի ենթարկվեց հաջորդ օրը Լանկեստերի ներկայությամբ ։ Գավեստոնի մարմինը չհուղարկավորվեց մինչև 1315 թվականը ։
Պիեռլուիջի Գոլինի
Միջազգային կարիերա
Գոլինին ներկայացրել է Իտալիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Իտալիայի ազգային հավաքական նա առաջին անգամ հրավիրվեց 2019 թվականի մայիսի 27-ին՝ Հունաստանի ու Բոսնիա և Հերցեգովինայի դեմ խաղերի համար  , սակայն այս հանդիպումներում խաղադաշտ դուրս չեկավ  ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց նոյեմբերի 15-ին՝ փոխարինելով Ջանլուիջի Դոննարումմային Բոսնիա և Հերցեգովինայի դեմ խաղում  ։
Էդուարդ II
Լանկեստորի և Ֆրանսիայի հետ հարաբերություններ
Գավեստոնի մահվան արձագանքները տարբեր էին ։ Էդուարդը շատ զայրացած էր և խորը վիրավորված՝ տեսնելով Գավեստոնի սպանությունը, նա նվիրաբերություններ արեց Գավեստոնի ընտանիքին և խոստացավ վրեժ լուծել ներքաշված բարոններից ։ Փեմբրոքի և Սուրիի կոմսերը նույնպես զայրացած էին Վարվիքի գործողություններից և առաջարկեցին իրենց աջակցությունը Էդուարդին ։ Լանկեստորը և նրա աջակիցները համարում էին, որ մահապատիժն անհաժեշտ էր թագավորությունում կայունության հասնելու համար ։ Մոտ էր քաղաքացիական պատերազմի բռնկվելուն, սակայն դեկտեմբերին Փեմբրոկի կոմսը երկու կողմի հետ բանակցելով հասավ խաղաղության պայմանագրի կնքման, համաձայն որի ընդդիմադիր բարոնները ներողություն պիտի խնդրեին Գավեստոնին սպանելու համար և աջակցեին դեպի Շոտլանդիա նոր արշավանքին ։ Լանկեստերն ու Վարվիքը, այնուամենայնիվ, անմիջապես չհամաձայնվեցին պայմանագրի հետ և շարունակեցին քննարկումները 1313 թվականի ընթացքում ։
Պիեռլուիջի Գոլինի
Ակումբային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 14-ի դրությամբ
Էդուարդ II
Լանկեստորի և Ֆրանսիայի հետ հարաբերություններ
Միևնույն ընթացքում Փեմբրոքի կոմսը բանակցում էր Ֆրանսիայի հետ Գասկոնի շուրջ անհամաձայնությունների լուծման համար և որպես համաձայնության մաս Էդուարդը և Իզաբելլան համաձայնվեցին ճամփորդել Փարիզ 1313 թվականի հունիսին և հանդիպել Ֆիլիպ IV-ի հետ ։ Էդուարդը հավանաբար հույս ուներ լուծել Ֆրանսիայի հարավի խնդիրները և ստանալ Ֆիլիպի աջակցությունը բարոնների դեմ պայքարում, Ֆիլիպի համար սա հնարավորություն էր տպավորելու փեսային իր հզորությամբ և հարստությամբ ։ Այցը շատ տպավորիչ էր, ներառյալ գլխավոր արարողությունը, երբ երկու թագավորները ասպետի կոչում շնորհեցին Ֆիլիպի որդիներին և 200 այլ անձանց Փարիզի Աստվածամոր տաճարում, մեծ թվով խնջույքներ Սեն գետի վրա և հրապարակային հայտարարում իրենց թագուհիներին, որ միանալու են խաչակրաց արշավանքին դեպի Լևանտ ։ Ֆիլիպը մեղմացրեց Գասկոնի խնդիրները և իրավիճակը փչացրեց միայն Էդուարդի բնակարանում հրդեհը ։
Պիեռլուիջի Գոլինի
Միջազգային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 14-ի դրությամբ
Էդուարդ II
Լանկեստորի և Ֆրանսիայի հետ հարաբերություններ
Վերադառնալով Ֆրանսիայից՝ Էդուարդը հասկացավ, որ քաղաքական դիրքն ուժեղացել է ։ Երկար բանակցություններից հետո, ներառյալ Վարվիկը և Լանկեստերը եկան համաձայնության 1313 թվականի հոկտեմբերին, պայմանագիրը ընդհանուր առմամբ նման էր նախորդ դեկտեմբերի պայմանագրին ։ Էդուարդի ֆինանսական վիճակը բարելավվեց շնորհիվ խորհրդարանի համաձայնության բարձրացնել հարկերը, բացի այդ ստացավ 160,000 ֆլորին Հռոմի պապից և նոր վարկեր իտալական բանկերից ։ Առաջին անգամ իր կառավարման ընթացքում Էդուարդը ֆինանսական խնդիրներ չուներ ։
Պիեռլուիջի Գոլինի
Ակումբային
Ատալանտա
Էդուարդ II
Բանոքբըրնի ճակատամարտ
1314 թվականի դրությամբ Ռոբերտ Բրյուսը վերանվաճել էր Շոտլանդիայի ամրոցների մեծ մասը, որոնք նվաճել էր Էդուարդը և ասպատակություններ էր գործում հյուսիսային Անգլիայի վրա մինչև Կարլայլ ։ Փոխարենը Էդուարդը նախատեսում էր մեծ ռազմական արշավանք Լանկեստերի և բարոնների աջակցությամբ՝ հավաքագրելով 15,000-ից 20,000 բանակ ։ Նույն ընթացքում Ռոբերտը պաշարել էր Սթիրլինգ ամրոցը, որը Շոտլանդիայի կարևորագույն ամրություններից էր։ Ամրոցի անգլիացի հրամանատարը հայտարարել էր, որ մինչև հունիսի 24-ը կպաշտպանի ամրոցը, մինչև Էդուարդը ժամանի, հակառակ դեպքում կհանձնվի ։ Այս նորությունը հասավ թագավորին մայիսի վերջին և նա որոշեց արագորեն սկսել արշավանքը, որպեսզի պաշտպանի ամրոցը ։ Ռոբերտն ուներ 5,500-ից 6,500 զինվոր, հիմնականում նիզակավոր, որոնց նախապատրաստեց Էդուարդի դեմ ճակատամարտին ։
Պիեռլուիջի Գոլինի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վերոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Աստոն Վիլլայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատալանտայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Էդուարդ II
Բանոքբըրնի ճակատամարտ
Ճակատամարտն սկսվեց հունիսի 23-ին երբ անգլիական բանակը փորձեց հասնել Սթիրլինգ Բանոք Բուրնի բարձունքով ։ Այստեղ սկսվեցին բախումները երկու կողմերի միջև, արդյունքում զոհվեց սըր Հենրի դը Բոհունը, ում սպանեց Ռոբերտ Բրյուսին անձնական մենամարտում ։ Էդուարդը շարունակեց իր գրոհը հաջորդ օրը և առերեսվեց շոտլանդական բանակի հիմնական մասի հետ, որը դուրս եկավ Նյու պարկի անտառից ։ Էդուարդը չէր սպասում, որ շոտլանդացիների հետ կճակատամարտի այստեղ և զորքը գտնվում էր ոչ մարտական դիրքում, նետաձիգները բանակի վերջում, սակայն պետք է լինեին առջևում ։ Հեծելազորին դժվար էր գործել նման պայմաններում և նրանց հետ հեշտությամբ հաշվեհարդար տեսան Ռոբերտի նիզակավորները ։ Անգլիական բանակն ընկավ քաոսի մեջ և ղեկավարները չկարողացան վերահսկողության տակ վերցնել ։
Էդուարդն անձամբ մարտին չմասնակցեց, սակայն երբ Փեմբրոքի կոմսին պարզ դարձավ, որ պարտված են, նա արագորեն մարտի դաշտից դուրս բերեց թագավորին շոտլանդացիների ճնշման ներքո ։ Հազիվ փրկված Էդուարդը երդվեց հիմնադրել կարմելիթյան կրոնական տուն Օքսֆորդում, եթե փրկվի ։ Պարտությունից հետո Էդուարդը նահանձեց Դունբար, որից հետո նավով գնաց Բարվիք, որից հետո վերադարձավ Յորք։ Նրա բացակայությամբ Սթիրլինգի ամրոցն արագորեն ընկավ ։
Սով և քննադատություն
Էդուարդի խնդիրները մեծացան, երբ անկում ապրեց Անգլիայի գյուղատնտեսությունը, որը Եվրոպայում հայտնի Մեծ սովի մասն էր։ Այն սկսվեց հորդառատ անձրևներով 1314 թվականի վերջից, ինչին հաջորդեց շատ ցուրտ ձմեռը և առատ անձրևները գարնանը, ինչը սպանեց ոչխարների և խոշոր եղջրավոր անասունների մեծ մասին։ Վատ եղանակը շարունակվեց գրեթե մինչև 1321 թցականը, երբ բերքը շատ քիչ էր ։ Բրդի արտահանումից եկամուտները նվազեցին և սննդամթերքի գինը բարձրացավ, չնայած Էդուարդի ջանքերին գները հսկողության տակ պահելուն ։ Էդուարդը կոչ արեց ցորենի պահեստներից հանել ցորենը և խթանել ներքին առևտուրը, սակայն քիչ հաջողություն ունեցավ ։ Սովի տարիներին թագավորական արքունիքի կողմից խիստ միջոցների կիրառումը միայն ավելացրեց լարվածությունը ։
Այդ ընթացքում Ռոբերտ Բրյուսը ընդլայնեց իր հաջողությունը Բանոքբըրնի հաղթանակից հետո՝ ասպատակելով հյուսիսային Անգլիա, սկզբում գրոհելով Կարլասլ և Բերվիք ամրոցների վրա, որից հետո ավելի հեռու հարավ գնաց դեպի Լանկաշիր և Յորքշիր, անգամ մոտեցավ Յորքին ։ Էդուարդը փորձեց նոր արշավանք կազմակերպել, սակայն վրա հասած սովը անիրական դարձրեց նրա մտահղացումը ։ Նույն ընթացքում Ռոբերտի եղբայր Էդուարդ Բրյուսը հաջողությամբ ներխուժեց Իռլանդիա 1315 թվականին։ Էդուարդ Բրյուսը իրեն հռչակեց Իռլանդիայի թագավոր ։ Վերջապես նա պարտության մատնվեց 1318 թվականին Էդուարդ II-ի կողմից նշանակված Էդմունտ Բատլերից Ֆուգհարթի ճակատամարտում և Էդուարդ Բրյուսի գլուխն ուղարկվեց Էդուարդ II-ին ։ Ապստամբություններ եղան Լանկաշիրում և Բրիստոլում 1315 թվականին ու Ուելսի Գլամորգանում 1316 թվականին, սակայն ճնշվեցին ։
Սովը և Շոտլանդացիների քաղաքականությունը համարվում էին աստծո պատիժ և Էդուարդն ուներ տարբեր բացատրություններ։ Այս ժամանակները բնորոշվում էին «Էդուարդ II-ի դժողքային ժամանակներ» պոեմում ։ Շատերը քննադատում էին Էդուարդի անտարբերությունը գյուղացիների նկատմամբ ։ Ընդդիմությունը Էդուարդի շուրջ նույնպես ուժեղացավ՝ վնասելով նրա ազգականներին ։
Էդուարդը կարողացավ պահպանել իր նախկին խորհրդականներից մի քանիսին, չնայած բարոնները փորձում էին նրանց հեռացնել և Կլարեի կալվածքները բաժանեց իր երկու մտերիմների Հյու Օդլիի և Ռոջեր Դամորիի միջև՝ դարձնելով նրանց անասելի հարուստ ։ Միջնորդներից շատերը, որոնք կարողացել էին փոխզիջումների հասնել 1318 թվականին, այժմ դուրս եկան Էդուարդի դեմ՝ բռնությունը ավելի հավանական դարձնելով ։
Դեսպենսերի պատերազմ
Երկար սպասված քաղաքացիական պատերազմ վերջապես բռնկվեց Անգլիայում 1321 թվականին, երբ սրվեցին շատ բարոնների և թագավորական մտերիմների, Դեսպենսերի ընտանիքի միջև հարաբերությունները ։ Հյու Դեսպենսեր ավագը ծառայել է Էդուարդին և նրա հորը, մինչդեռ Հյու Դեսպենսեր Կրտսերը ամուսնացել էր հարուստ Կլարե ընտանիքի ներկայացուցչի հետ, դարել թագավորի ճամբարական և ստացել Գլամորգանը Ուելսում 1317 թվականին ։ Դեսպենսեր կրտսերն ընդարձակել էր իր տարածքները Ուելսում մյուս լորդերի հաշվին ։ Լանկեստերները Դեսպենսերների վաղեմի թշնամիներն էին, թշնամանք կար նաև Դեսպենսերի հարևաններ Հերֆորդի կոմսի, Մորտիմոր ընտանիքի և վերջերս հարստացած Հյու Օդլիի և Ռոջեր Դամորիի նկատմամբ ։ Էդուարդը այնուամենայնիվ բացահայտորեն պաշտպանում էր Դեսպենսերներին, մասնավորապես շատ մոտ էր Հյու Դեսպենսեր Կրտսերի հետ ։
Լանկեստերը 1321 թվականի սկզբին համախմբեց Դեսպենսերների թշնամիներին որպես դաշինք ։ Էդուարդը և Դեսպենսեր կրտսերը տեղյակ էին այս պլանների մասին մարտին և շարժվեցին արևմուտք՝ հույս ունենալով համոզել Փեբրոքի կոմսին լուծել այս ճգնաժամը ։ Փեմբրոքը մերժեց նրանց և պատերազմը բռնկվեց մայիսին ։ Դեսպենսերների հողերն արագորեն նվաճեցին դաշնակիցները և հաջողությունից ոգեշնչված նրանց միացան այլ բարոններ և հոգևորականներ հունիսին ։ Էդուարդը փորձեց հարթել իրավիճակը, սակայն ընդդիմությունը հուլիսին նվաճեց Լոնդոնը և կոչ արեց խորհրդարանին հեռացնել Դեսպենսերներին ։ Իմանալով, որ իրեն կարող են գահընկեց անել, եթե հրաժարվի, Էդուարդը համաձայնվեց արտաքսել Դեսպենսերներին և բաժանեց նրա հողերը բարոնների միջև ։
Էդուարդը սկսեց պլանավորել իր վրեժը ։ Փեմբրոքի օգնությամբ նա ձևավորեց փոքր կոալիցիա իր խորթ եղբայրներից և մի քանի կոմսերից ու հոգևորականներից և պլանավորեց նոր պատերազմ ։ Էդուարդը սկսեց Բադլեսմերի բարոնից և Իզաբելային ուղարկեց բարոնի Լիդս ամրոց՝ նպատակ ունենալով ստեղծել կազուս բելլի ։ Բարտոլոուի կին Նարգարետը կուլ տվեց խայծը և հրամայեց սպանել Իզաբելլայի սպասավորներին՝ Էդուարդին առիթ տալով ներխուժել ։ Լանկեստերը հրաժարվեց օգնել Բարտոլոուին իր սեփական բանակով և Էդուարդն արագորեն վերահսկողության տակ առավ Անգլիայի հարավ արևելքը ։ Տագնապած Լանկեստերը արդեն մոբիլիզացրեց իր սեփական բանաը Անգլիայի հյուսիսում, իսկ Էդուարդը տեղակայված էր հարավ արևմուտքում ։ Դեսպենսերները վերադարձան արտաքսումից և ներում շնորհվեց թագավորի կողմից ։
Դեկտեմբերին Էդուարդը իր բանակի գլխավորությամբ անցավ Սևեռն գետը և շարժվեց դեպի Ուելս, որտեղ գտնվում էր ընդդիմության բանակը ։ Դաշնակիցները ջախջախվռցին և Մորտիմերը հանձնվեց Էդուարդին, սակայն Դեմորին, Աուդլին և Հերֆորդի կոմսերը տեղափոխվեցին հյուսիս միանալու Լանկեստերին, ով պաշարել էր թագավորական Թիքհիլ ամրոցը ։ Նոր համալրումներ ստանալով Ուելսից՝ Էդուարդը ճնշեց նրանց՝ հանդիպելով Լանկեստերի բանակին մարտի 10-ին Բարտոն օն Թրենթում։ Լանկեստերը, ունենալով ավելի փոքրաթիվ բանակ, նահանջեց առանց կռվի՝ փախնելով հյուսիս ։ Էնդրյու Հարքլին ծուղակը գցեց Լանկեստերին Բորոբրիջի ճակատամարտում և գերեվարեց կոմսին ։ Էդուարդը և Դեսպենսեր կրտսերը հանդիպեցին Լանկեստերի հետ Պոնտեֆրակտ ամրոցում, որտեղ ձևական դատավարությունից հետո մեղավոր ճանաչեցին Լանկեստերին և գլխատեցին ։
Էդուարդը և Դեսպենսերները
Էդուարդը պատժեց Լանկեստերի աջակիցներին երկրով մեկ հատուկ ձևավորված դատարանների միջոցով, հատուկ ընտրված դատավորներով, որոնք չէին թույլատրում, որպեսզի պաշտպանվող կողմը ելույթ ունենա ։ Լանկեստերի շատ կողմնակիցներ պարզապես մահապատժի ենթարկվեցին, մյուսները բանտարկվեցին կամ ունեզրկվեցին ։ Փեմբրոքի կոմսը, որին Էդուարդը չէր վստահում, գրավադրեց իր ողջ ունեցվածքը որպես երաշխիք իր հավատարմության ։ Էդուարդը կարողացավ պարգևատրել իր հավատարիմներին, հատկապես Դեսպենսեր ընտանիքին, որին շնորհեց կալվածքներ և տիտղոսներ ։ Բռնագանձումները և ունեզրկումները Էդուարդին հարստացրին։ Առաջին մի քանի ամիսներին նրա գանձարանը ավելացավ մոտ £15,000-ով և 1326 թվականի դրությամբ Էդուարդի գանձարանը կազմեց £62,000 ։ 1322 թվականի մարտին Յորքում գումարվեց խորհրդարան, որը պաշտոնապես չեղարկեց բարոնների խորհուրդը և նոր հարկեր համաձայնեցրեց շոտլանդացիների դեմ նոր արշավանքի համար ։
Հյու Դեսպենսեր Կրտսերը ապրում և կառավարում էր ճոխությամ մեջ՝ Էդուարդի կառավարության մեջ խաղալով գլխավոր դերը և վերացնում էր իր ընտանիքի բոլոր թշնամիներին ։ Աջակցություն ունենալով կանցլեր Ռոբերտ Բալդոքի և գլխավոր գանձապես Վալտեր Ստապլեդոնի կողմից Դեսպանսերները բազմապատկում էին իրենց հողերը և հարստությունը՝ օգտագործելով իրենց պաշտոնական դիրքը ։ Նույն ընթացքում մեծանում էր Էդուարդի ընդդիմությունը։ Օրինականությունը և կանոնները սկսեցին չգործել և քաոսը մեծացավ հողերի բռնագանձման ժամանակ ։ Ուելսի լորդերի ընդդիմությունը փորձեց ազատել Էդուարդի կողմից բանտարկվածներին Վոլինգֆորդ ամրոցից և նրանցից ամենահայտնին, Ռոջեր Մորտիմերը կարողացավ փախչել Ֆրանսիա ։
Ֆրանսիայի դեմ պատերազմ
Անհամաձայնություններն Էդուարդի և Ֆրանսիայի արքունիքի միջև կապված Գասկոնի դքսության հետ բերեցին Սեն-Սարդոսի պատերազմին 1324 թվականին ։ Էդուարդի զարմիկ Կառլը դարձավ Ֆրանսիայի թագավոր 1322 թվականին և ավելի ագրեսիվ էր քան իր նախորդները ։ 1323 թվականին նա կոչ արեց Էդուարդին գալ Փարիզ և խոնարհվել իր առաջ Գասկոնի համար և պահանջեց, որ Գասկոնում կատարվեն ֆրանսիացի պաշտոնյաների հրամանները ։ Իրավիճակն ավելի սրվեց հոկտեմբերին, երբ Էդուարդի զինվորները կախաղան բարձրացրեցին ֆրանսիացի մի սերժանտի, ով ցանկանում էր կառուցել նոր ամրություն Գասկոնի սահմանին ։ Էդուարդը հրաժարվեց որևէ պատասխանատվությունից այս պատահարի համար և Էդուարդի ու Կառլի հարաբերությունները վերջնական սրվեցին ։ Իրավիճակը հարթելու համար Էդուարդը ուղարկեց Փեմբրոքի կոմսին Փարիզ, սակայն նա հանկարծամահ եղավ ճանապարհին։ Կառլը հավաքեց զորքը և հրամայեց ներխուժել Գասկոն ։
Գասկոնում Էդուարդի զորքը մոտ 4․400 էր, իսկ ֆրանսիական զորքը Կառլ Վալուայի հրամանատարությամբ՝ 7,000 էր ։ Վալուան վերջրեց Աժենոն և շարժվեց առաջ՝ շրջափակելով գլխավոր քաղաք Բորդոն ։ Փոխարենը Էդուարդը հրամայեց ձերբակալել յուրաքանչյուր ֆրանսիացում Անգլիայում և բռնագանձեց Իզաբելլայի հողերը, քանի որ նա ուներ ֆրանսիական արմատներ ։ 1324 թվականի նոյեմբերին նա հանդիպեց լորդերի և եկեղեցու առաջնորդների հետ, որոնք խորհուրդ տվեցին Էդուարդին 11․000 զորքով շարժվել Գասկոն ։ Էդուարդը որոշեց չգնալ անձնապես՝ ուղարկելով Սուրիի կոմսին ։ Նույն ընթացքում Էդուարդը նոր բանակցությունները սկսեց ֆրանսիայի թագավորի հետ ։ Կառլը որոշ պահանջներ դրեց, այդ թվում Էզաբելլան և արքայազն Էդուարդը պետք է մեկնեին Փարիզ և արքայազնը խոնարհվեր Կառլի առաջ, ինչից հետո Կառլը կդադարեցներ պատերազմը և վերադառնար Աժենո ։ Էդուարդը և իր խորհրդականները որոշեցին կատարել բոլոր պահանջները բացի արքայազնին ուղարկելուց, սակայն ուղարկեց Իզավելլային 1325 թվականի մարտին ։
Վեճ Իզաբելլայի հետ
Իզբելլան Էդուարդի կողմից ուղարկվեց Ֆրանսիա մարտի վերջին համաձայն պայմանավորվածության ։ Բանակցությունը դյուրին չէին և դրական ընթացք ունեցան միայն Իզաբելլայի ժամանելուց հետո ։ Պայմանագրի կետերը գոհացուցիչ էին Ֆրանսիայի համար, հատկապես Գասկոնի մասով Էդուարդը պետք է խոնարհվեր Կառլի առջև ։ Բանակցությունների ընթացքում վտանգ կար, որ պատերազմը նորից կսկսի և Էդուարդը որոշեց Գասկոնը փոխանցել իր որդուն արքայազն Էդուարդին, ում ուղարկեց որպեսզի խոնարհվի Կառլի առջև ։ Էրիտասարդ արքայազն Էդուարդը անցավ Լա Մանշը և հասավ Ֆրանսիա սեպտեմբերին ։
Դրանից հետո Էդուարդը սպասում էր, որ իր որդին և կինը կվերադառնան Անգլիան, սակայն նրանք մնացին Ֆրանսիայում և ցույց տվեցին, որ չեն պատրաստվում վերադառնալ ։ Մինչև 1322 թվականը Էդուարդի և Իզաբելլայի ամուսնությունը համարվում էր հաջող, սակայն երբ Իզաբելլան մեկնեց Ֆրանսիա 1325 թվականին, բոլորին պարզ դարձավ, որ այն հաջող չէր ։ Իզաբելլան չէր ընդունում Հյու Դեսպանսեր կրտսերին հենց սկզբից ոչ միայն նրա համար, որ նա Էդուարդի սիրեցյալն էր ։ Իզաբելլային դուր չեկավ, որ Շոտլանդիա արշավանքներին իր հետ տանում էր և մեղադրում էր Դեսպենսերին անհաջողությունների մեջ ։ Երբ Էդուարդը զինադադար կնքեց Ռոբերտ Բրյուսի հետ և շատ ազնվական ընտանիքներին ունեզրկեց, որոնք ունեին կալվածքներ Շոտլանդիայում, այդ թվում Բեմոնթսները, որոնք Իզաբելլայի հետ մոտ էին ։ Նա նաև զայրացավ, որ Էդուարդը հրամայեց ձերբակալել իր տնային տնտեսվարին և բռնագանձեց նրա հողերը։ Վերջապես Էդուարդը իրեն հեռու էր պահում երեխաներից և նրանց գույքը նվիրում Դեսպենսերի կնոջը ։
1326 թվականի փետրվարի դրությամբ պարզ էր, որ Իզաբելլան բարեկամական կապի մեջ էր արտաքսված լոր Ռոջեր Մորտիմերի հետ ։ Պարզ չէր, թե նրանք երբ են առաջին անգամ հանդիպել և երբ է սկսվել նրանց բարեկամությունը, սակայն երկուսն էլ ցանկանում էին հեռացնել Էդուարդին և Դեսպենսերներին իշխանությունից ։ Էդուարդը պահանջեց վերադարձնել երեխային, սակայն ապարդյուն ։
Էդուարդի հակառակորդները սկսեցին հավաքվել Իզաբելլայի և Մորտիմերի շուրջ Փարիզում և Էդուարդը չափազանց զայրացավ, երբ իմացավ, որ հնարավոր է Մորտիմերը ներխուժի Անգլիա ։ Իզաբելլան և Մորտիմերը դիմեցին Հենոյի կոմս Վիլհելմ I-ին և խոստացան ամուսնացնել արքայազն Էդուարդին Վիլհելմի դստեր Ֆիլիպայի հետ ։ Այս խոստման դիմաց ցանկացան դաշնակություն Անգլիայի թագաժառանգի հետ և մեծաքանակ նավատորմ։ Վիլհելմն առաջարկեց 132 տրանսպորտային նավ և ութ ռազմանավ Անգլիա ներխուժման համար ։ Արքայազն Էդուարդը և Ֆիլիպան նշանադրվեցին օգոստոսի 27-ին և Իզաբելլան ու Մորտիմերը սկսեցին պլանավորել իրենց արշավանքը ։
Ներխուժում
1326 թվականի օգոստոս սեպտեմբեր ամիսներին Էդուարդը իր պաշտպանական զորքերը Անգլիայի ափերին, որպեսզի կանխեն Ֆրանսիայից հնարավոր ներխուժումը ։ Նավատորմը տեղակայվեց Պորտսմութի նավահանգստում հարավում և Օրուել գետի նավահանգստում արևելքում և 1․600 դիվերսիոն խումբ Լա Մանշով ուղարկվեցին Նորմանդիա, դիվերսիոն հարձակումների համար ։ Էդուարդը ազգայնական կոչով դիմեց հասարակությանը, որպեսզի պաշտպանեն երկիրը, սակայն գրեթե հաջողություն չունեցավ ։ Իշխող ռեժիմի պայմաններում Դեսպանսերների հզորությունը լայնորեն չէր ընդունվում, շատերը չօգնեցին Էդուարդին Դեսպանսերների պատճառով ։ 2,000 մարդու հրամայվեց Օրուելում պատրաստվել ներխուժմանը դիմակայելու համար, սակայն միայն 55 մարդ ժամանեցին ։
Ռոջեր Մորտիմերը, Իզաբելլան և տասներեքամյա արքայազն Էդուարդը Էդուարդ թագավորի զարմիկ Էդմունդ Վուդսթոքի ընկերակցությամբ սեպտեմբերի 24-ին իջևանեցին Օրուելում փոքրաթիվ զորքով և դիմադրության չհանդիպեցին ։ Դեսպենսերների թշնամիներն արագորեն շտապեցին միանալ նրանց, ներառյալ Էդուարդի զարմիկ Թոմաս Բրադերթոնը։ Լանկեստերի 3-րդ կոմս Հենրին, ով ժառանգել էր կոմսությունը իր եղբայր Թոմասից, և մեծ թվով ավագ հոգևորականներ նույնպես միացան ներխուժողներին ։ Պատսպարվելով լավ ամրացված Լոնդոնի Թաուերում՝ Էդուարդը փորձեց ստանալ աջակցություն մայրաքաղաքի ներսում։ Լոնդոնը դուրս եկավ նրա կառավարության դեմ և հոկտեմբերի 2-ին Էդուարդը լքեց քաղաքը՝ իր հետ տանելով Դեսպենսերներին ։ Լոնդոնը դարձավ անկառավարելի, անբոխը գրոհեց Էդուարդի մնացած պաշտոնյաների վրա՝ սպանելով նախկին գանձապետ Վալտեր Ստապլեդոնին և գրավելով Թաուերը ու ազատելով բոլոր ձերբակալվածներին ։
Էդուարդի հեղինակությունն ընկավ իր բացակայության ժամանակ և Իզաբելլան արագ իշխանությունը վերցրեց իր ձեռքը եկեղեցու օգնությամբ ։ Իզաբելլայի զորքերը շրջափակեցին Բրիստոլը, որտեղ գերի վերցվեց Հյու Դեսպենսեր ավագը և սպանվեց ։ Էդուարդը և Դեսպենսեր կրտսերը փախան իրենց ամրոցից նոյեմբերի 2-ին՝ թողնելով զարդերը, որոնք արժեին մոտ £13,000, հույս ունենալով հասնել Իռլանդիա, սակայն նոյեմբերի 16-ին նրանց բռնեցին Քաերֆիլլիի նավահանգստում ։ Էդուարդին սկզբում ուղեկցեցին Մոնմութ ամրոց, որտեղից տեղափոխեցին Անգլիա, որտեղ նրան պահեցին Լանկեստերներին Կենիլվորթ ամրոցում ։ Էդուարդի վերջին զորքերը պաշարվեցին Քաերֆիլլի ամրոցում և հինգ ամիս անց հանձնվեցին ։
Գահընկեցություն
Իզաբելլան և Մորտիմերը արագորեն իրենց ձեռքը վեցրեցին իշխանությունը։ Հյու Դեսպենսեր կրտեսերը դատապարտվեց և մեղավոր ճանաչվեց և մահապատժի ենթարկվեց 1326 թվականի նոյեմբերի 24-ին ։ Էդուարդի նախկին կանցրել Ռոբերդ Բալդոքը մահացավ բանտում, Արունդելի կոմսը գլխատվեց ։ Էդուարդի իրավիճակը այնուամենայնիվ խնդրահարույց էր։ Նա դեռ ամուսնացած էր Իզաբելլայի հետ և պահպանում էր թագավորի կարգավիճակը, սակայն ներկա իշխանությունը պետք է աներ ամեն ինչ, որպեսզի նա չվերականգնի իշխանությունը ։
Վախճան և հետևանքներ
Նոր կառավարության ընդդիմախոսները սկսեցին պլանավորել Էդուարդի ազատումը, և Ռոջեր Մորտիմերը որոշեց տեղափոխել նրան ավելի ապահով Բերքլի ամրոց Գլոստերշիրում, ուր Էդուարդը ժամանեց 1327 թվականի ապրիլի 5-ին ։ Ամրոցը գտնվում էր Մորտիմերի ապօրինածին որդի Թոմաս դը Բերքլիի և Ջոն Մալտրավերսի պահպանության ներքո, որոնց օրական £5 էր փոխանցվում Էդուարդին հսկելու համար ։
Էդուարդի ազատման աշխատանքները շարունակվեցին, որում ներգրավված էին Դոմինիկյան տոհմը և նախկին ասպետներ, անգամ նրանք կարողացան ներխուժել ամրոցի ներսի բանտ ։ Այս փորձերի արդյունքում Էդուարդը ժամանակավորապես տեղափոխվեց գաղտնի վայր, որից հետո վերադարձվեց ամրոց 1327 թվականի ամռանը ։ Երկրում քաղաքական իրավիճակը մնում էր անկայուն, նոր փորձեր ձեռնարկվեցին նրան ազատելու համար ։
Սեպտեմբերի 23-ին Էդուարդ III-ը տեղեկացրեց, որ իր հայրը մահացել է Բերքլի ամրոցում սեպտեմբերի 21-ի գիշերը ։ Շատ պատմաբաններ համաձայն են, որ իսկապես Էդուարդը մահացել է այդ օրը Բերքլի ամրոցում, սակայն փոքրամասնությունը կարծում է, որ նա մահացել է շատ ավելի ուշ։ Որոշ պատմաբանների կարծիքով նրա մահը ձեռնտու էր Մորտիմերին և համարում են, որ նա սպանվել է նոր իշխանության հրամանով, սակայն անհնար է ապացուցել ։ Որոշ անձինք, որոնք կասկածվում էին նրա մահվան մեջ, այդ թվում Սըր Թոմաս Գարնին, Մալտրավերսը և Վիլյամ Օքլին, հետագայում փախուստի դիմեցին ։ Եթե Էդուարդը մահացած լիներ բնական հիվանդությունից, ապա նրա մահը հնարավոր է արագացված էր բանտարկության ժամանակ ։
Իզաբելլայի և Մորտիմերի կառավարումը երկար չտևեց Էդուարդի մահվան լուրից հետո։ Նրանք հաշտություն կնքեցին շոտլանդացիների հետ Նորթոմփթոնի պայմանագրով, սակայն այս քայլը չընդունվեց մեծամասնության կողմից ։ Իզաբելլան և Մորտիմերը ցոփ ու շվայլ կյանքով էին ապրում և դառնում քննադատությունների առարկա ։ Մորտիմերի և Էդուարդ III-ի հարաբերությունները վատացան և 1330 թվականին թագավորը կանխեց հեղաշրջում Նոթինգեմ ամրոցում ։ Նա հրամայեց ձերբակալել Մորտիմերին և հետո մահապատժի ենթարկել տասնչորս մեղադրանքներով, այդ թվում Էդուարդ II-ի սպանության համար ։ Էդուարդ III-ի կառավարությունը բոլոր վերջին խնդիրների մեղավորությունը բարդեց Մորտիմերին՝ արդարացնելով Էդուարդ II-ին ։ Էդուարդ III-ը ներեց Իզաբելլային՝ տալով նրան ճոխ նպաստ և շուտով նա վերադարձավ հասարակական կյանքին ։
Հուղարկավորություն և պաշտամունք
Էդուարդի մարմինը զմռսվեց Բերքլի ամրոցում, որտեղ այն ուսումնասիրեցին Բրիստոլի և Գլոստերի ղեկավարները ։ Հոկտեմբերի 21-ին այն տարան Գլոստերի աբբայություն և դեկտեմբերի 20-ին հուղարկավորեցին բարձր խորանում, հուղարկավորությունը հավանաբար հետաձգվեց, որպեսզի Էդուարդ III-ը անձամբ ներկա գտնվի ։ Գլոստերը հավանաբար ընտրվել էր, քանի որ այլ աբբայություններ հրաժարվել էին ընդունել թագավորի մարմինը և քանի որ այն մոտ էր Բերքլիին ։ Հուղարկավորությունը ընդհանուր արժեցավ £351, ամբողջական ոսկեզօծ առյուծներով, ոսկե տերևով ներկված ստանդարտներով և կաղնու պատնեշներոց՝ սպասվող ամբոխները կառավարելու համար ։ Էդվարդ III-ի կառավարությունը, հավանաբար, հույս ուներ կայունության շղարշ գցել վերջին քաղաքական իրադարձությունների վրա` բարձրացնելով երիտասարդ թագավորի հեղինակությունը ։
Հուղարկավորության համար պատրաստվել է ժամանակավոր փայտե դիմանկար պղնձե պսակով. սա Անգլիայում սգո արարողության ժամանակ առաջին հայտնի օգտագործումն է և հավանաբար անհրաժեշտ էր թագավորի մարմնի վիճակի պատճառով, քանի որ նա երեք ամիս առաջ էր մահացել ։ Էդուարդի սիրտը հանվել էր և տեղը դրվել արծաթե իր և հետագայում սիրտը հուղարկավորվեց Իզաբելլայի հետ Լոնդոնի եկեղեցում ։
Էդուարդ II-ի շիրիմը արագորեն դարձավ հայտնի վայր այցելուների համար։ Այցելուները հանգանակություն էին կատարում աբբայությունում, ինչը թույլ տվեց կառուցել եկեղեցի 1330-ական թվականներին ։ Ավելի շատ այցելուներ ներգրավելու համար հայտարարվում էր, որ գերեզմանի մոտ տեղի են ունեցել հրաշքներ ։ Պատմագիր Ժոֆրի դը Բակերը բնորոշում էր Էդուարդին որպես նահատակված սուրբ և Ռիչարդ II թագավորին առաջարկեց դասել նրան սրվերի կազմում, սակայն անհաջող ։ Դամբարանը պաշտոնապես բացվեց 1855 թվականին՝ հայտնաբերելով փայտե դագաղ, որը դեռ գտնվում է լավ վիճակում, և դրա ներսում կնքված կապարի դագաղ ։ Դամբարանը դեռ մնում է ներկայիս Գլոստեր տաճարում և վերանորոգվել է 2007 և 2008 թվականներին և արժեցել է մոտ £100,000 ։
Վարկածներ
Էդուարդի մահվան հետ կապված արագորեն շրջանառվեցին տարվեր վարկածներ ։ 1330 թվականի Մորտիմերի մահապատժից հետո, սկսվեց շրջանառվել վարկած, որ Էդուարդը սպանվել է Բերքլի ամրոցում։ Այն տեղեկությունները, որ նա սպանվել է շիկացած երկաթի միջոցով դանդաղորեն սկսեցին շրջանառվել, հնարավոր է դիտավորյալ քարոզչության արդյունքում։ 1330-ականների կեսերին և 1340-ական թվականներին այս վարկածը սկսվեց ավելի լայն տարածվել Ժոֆրի լը Բեքերի գունեղ պատմությունների արդյունքում ։ Այս վարկածը տարածվեց նաև հետագայում պատմաբանների կողմից՝ կապելով նրա սպանությունը նրա հնարավոր հոմոսեքսուալիզմի հետ ։ Ներկայիս պատմաբանների մեծ մասը հերքում է այս վարկածը ։
Բնավորություն, կառավարում և իրավունք
Էդուարդը հիմնականում ձախողվեց որպես թագավոր։ Պատմաբան Մայքլ Պրեստվիչը բնորոշում էր նրան որպես ծույլ և անաշխատունակ, անկարևոր հարցերի շուրջ զայրույթի բռնկումով, հանգիստ կարևոր հարցերի շուրջ։ Ռոյ Հայնեսը նրան բնորոշում էր «անգործունակ ու արատավոր», նաև «ոչ գործունյա մարդ» ։ Էդուարդը ոչ միայն ընթացիկ կառավարումը հանձնեց իր ենթականերին, այլ նաև ավելի բարձր մակարդակի որոշումների կայացումը, և Պիեռ Շապլայը պնդում էր, որ նա «ոչ այնքան անգործունակ թագավոր էր, որքան դժկամ»՝ նախընտրելով կառավարել մի հզոր տեղակալի միջոցով, ինչպիսին էր Պիրս Գավեստոնը կամ Հյու Դեսպենսեր Կրտսերը ։ Էդուարդի պատրաստակամությունը գովերգել իր սիրելիներին լուրջ քաղաքական հետևանքներ ունեցավ, չնայած նա նաև դրամաշնորհների միջոցով փորձեց գնել ազնվականների ավելի մեծ խմբի հավատարմությունը ։ Նա, այնուամենայնիվ, կարող էր ավելի մեծ հետաքրքրություն ցուցաբերել վարչարարության մանրուքների վրա, քան Անգլիայի կամ այլ տիրույթների ավելի լայն խնդիրների վրա ։
Իր կառավարման մեծ մասի ընթացքում Էդվարդի ամենամեծ մարտահրավերներից մեկը փողի սղությունն էր. պարտքերը, որոնք նա ժառանգել է իր հորից, շուրջ 60,000 ֆունտ ստեռլինգ դեռ մնում էր 1320-ականներին ։ Էդվարդն աշխատում էր շատ գանձապետների և ֆինանսական այլ պաշտոնյաների միջով, որոնցից քչերն էին երկար աշխատում հաճախակի ոչ պոպուլյար հարկերի միջոցով եկամուտներ հավաքելով և իր բռնագանձման իրավունքը օգտագործելու պատճառով ։ Նա նաև շատ վարկեր է վերցրել նախ Ֆրեսկոբալդի ընտանիքից, ապա նաև իր բանկիր Անտոնիո Պեսանյոյի միջոցով ։ Իր թագավորության ավարտին Էդուարդը մեծ հետաքրքրություն էր ցուցաբերում ֆինանսական գործերի նկատմամբ ՝ չվստահելով իր իսկ պաշտոնյաներին և ուղղակիորեն կրճատելով իր անձնական ծախսերը ։
Էդուարդը պատասխանատու էր իր դատավորների և պաշտոնատար անձանց միջոցով թագավորությունում արդարադատության իրականացման համար ։ Անհասկանալի է, թե որքանով է Էդուարդը անձնական շահագրգռվածություն ունեցել արդարադատության մեջ, բայց նա կարծես որոշ չափով ներգրավվել է իր թագավորության առաջին մասում, և ավելի շատ է անձամբ միջամտել 1322 թվականից հետո ։ Էդուարդը հիմնականում նախընտրում էր Հռոմեական իրավունք իր կառավարման ընթացքում, որով պաշտպանում էր իր մտերիմներին և սիրեցյալներին, ինչը քննադատության էր արժանանում Անգլիական ընդհանուր իրավունքի կողմնակիցներից ։ Էդուարդին նաև քննադատում էին, որ թույլ էր տվել Դեսպենսերներին օգտագործել թագավորական արդարադատությունը սեփական շահերի համար։ Դեսպենսերները իհարկե չարաշահել էին համակարգը, բայց ինչքան լայնորեն են դա արել, անհայտ է ։ Էդուարդի օրոք Անգլիայի տարածքում տարածված քաղաքական խառնաշփոթությունը, զինված խմբավորումների առկայությունը և բռնությունները ապակայունացնում էին շատ ազնվականների դիրքեր։ Իռլանդիայի մեծ մասը նույնպես վեր էր ածվել անարխիայի ։
Էդվարդի կառավարման ներքո խորհրդարանի կարևորությունն աճեց որպես քաղաքական որոշումներ կայացնելու և խնդրագրերին պատասխանելու միջոց ։ 1311 թվականից հետո խորհրդարանում բացի բարոններից մասնակցում էին ասպետները, որոնք հետագայում ձևավորեցին Անգլիայի համայնքների պալատը ։ Չնայած խորհրդարանը հաճախ ընդդիմանում էր նոր հարկերին, Էդուարդի ակտիվ ընդդիմությունը գալիս էր բարոններից, քան խորհրդարանից, չնայած բարոնները օգտագործում էին խորհրդարանի հանդիպումները իրենց քաղաքական պահանջների համար ։ Երկար տարիներ դրան դիմադրելուց հետո, Էդուարդը սկսեց միջամտել խորհրդարանին իր թագավորության երկրորդ կեսին՝ իր քաղաքական նպատակներին հասնելու համար ։
Արքունիք
Էդվարդի արքունիքը շրջիկ էր՝ նրա հետ շրջելով երկրով մեկ ։ Երբ տեղակայված էր Վեստմինսթերյան պալատում, արքունիքը զբաղեցնում էր երկու դահլիճ, յոթ շինություն և երեք տաճար, փոքր սենյանկներով, սակայն շոտլանդական հակամարտության ժամանակ արքունիքը իր ժամանակի մեծ մասն անցակցրեց Յորքշիրում և Նորթումբրիայում ։ Արքունիքի սիրտը Էդուարդի թագավորական նստավայրն էր, որը բաժանված էր դահլիճից և շինությունից, նստավայրի մեծությունը տարբեր էր ժամանակի ընթացքում, սակայն 1317 թվականին այն 500 տեղանոց էր, ներառյալ ասպետներիը, սպասավորները, խոհանոցը և տրանսպորտային անձնակազմը ։ Նստավայրը շրջապատված էր մեծ քանակով պահակախմբերից, որոնք պաշտպանում էին տարբեր քրեական տարրերից ։
Երաժշտությունն ու մինետտրերը շատ տարածված էին Էդուարդի արքունիքում, իսկ որսը շատ ավելի քիչ կարևոր գործունեություն էր, նաև ասպետական ​​իրադարձությունների վրա քիչ էր շեշտը դրվում ։ Էդուարդը հետաքրքրված էր շինություններով և նկարներով, սակայն քիչ հետաքրքրված գրական աշխատություններով, ինչը քիչ էր ֆինանսավորվում արքունիքի կողմից ։ Լայն տարածում ունեին ոսկյա և արծաթյա ձուլակտորները, զարդերը արքունիքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիայի միապետներ Կատեգորիա:13-դարի անգլիացիներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Ուելսի արքայազններ Կատեգորիա:14-րդ դարում սպանված միապետներ
Ղազարոս
Ղազարոս, տղամարդու տարածված հայկական անձնանուն է։ Ծագել է եբրայերեն אֶלְעָזָר (Էլ ազար) անունից, որը Աստծո օգնություն է նշանակում, հունարեն՝ Lazaros։ Այս անունը տարածված է բոլոր քրիստոնյա ազգերի մեջ։ Եկել է Ավետարանից։ Մինչև օրս գործածական անուն է հայերի մեջ։ Փաղաքշական ձևերն են Ղազար, Ղազիկ, Ղազո, որոնցից կազմվում են ազգանուններ՝ Ղազարյան, Ղազարոսյան, Ղազոյան, Ղազիկյան ազգանունը ։
Անձնանվան այլ տարբերակներ են․ Էղիասար, Լազար։
Գաալ (երգիչ)
Քրիստիան Էյվինդ Էսպեդալ (Kristian Eivind Espedal, առավել հայտնի է Գաալ (Gaahl) բեմական կեղծանվամբ, ), նորվեգացի երաժիշտ, 1998-2009 թվականներին Gorgoroth բլեք մետալ խմբի վոկալիստը, տարբեր երաժշտական նածագծերի հիմնադիր և անդամ։
Trelldom
1992 թվականին Գաալը մեկ այլ բլեք մետալ երաժշտի հետ հիմնում է Trelldom խումբը։ 1994 թվականին երաժիշտները թողարկում են առաջին դեմո ձայնագրությունը, իսկ մեկ տարի անց՝ Til Evighet… դեբյուտային ալբոմը՝ Head Not Found լեյբլով։ 1998 թվականին Hammerheart Records-ով թողարկում են երկրորդ ալբոմը՝ Til et Annet… ։
Gorgoroth
1998 թվականին Գաալը դառնում է Gorgoroth-ի վոկալիստը։ Destroyer ալբոմում նա կատարում է գլխավոր ստեղծագործույթունը, իսկ հետագա երեք ալբոմներում Գաալը տեքստերի հիմնական հեղինակն էր։ 1998—2000 թվականներին ձայնագրվում էր նաև Gaahlskagg և Sigfader նախագծերում։ Վերջին երկու խմբերի երկրորդ անդամը Gorgoroth-ի սեսիոն կիթառահար Սկագն էր (Ստիան Լեգրեյդ), Sigfader-ի հարվածայինների վրաԿվիտրաֆն էր (Էյնար Սելվիկ)։
2001 թվականին Գաալը մեղավոր է ճանաչվում մի տղամարդու դաժանաբար ծեծի ենթարկելու մեջ և դատապարտվում մեկ տարի ազատազրկման և 158 հազար նորվեգական կրոն դրամական պատժի՝ ի պգուտ տուժածի։ Դատական գործի վարույթի ժամանակ դատավորը Գաալի գործողությունները որակում է որպես ծայրաստիճան դաժան և չպատճառաբանված ։ Երաժշտի բանտարկության մասին լուրից հետո խումբը ստիպբած է լինում հետաձգել Twilight of the Idols ալբոմի ձայնագրման աշխատանքների ընթացքը (թողարկվում է 2003 թվականին) ։ 2004 թվականի մայիսին Գաալը մեղադրվում է ևս մի հանցագործության մեջ․ 41-ամյա տղամարդու դաժան ծեծ։ Դեպքը տեղի էր ունեցել 2002 թվականի փետրվարին։ Տուժածը պնդում էր, որ Գաալը սպառնացել է զոհաբերել և խմել իր արյունը։ 2005 թվականի փետրվարին բողոքարկումներից հետո նախկին 18-ի փոխարեն սահմանվում է 14 ամսվա ազատազրկում, իսկ տուժածի փոխհատուցումը 100 000 կրոնի փոխարեն դառնում է 190 000 ։ Գաալն այնուամենայնիվ բանտում անց է կացնում 9 ամիս՝ 2006 թվականի մայիսից մինչև 2007 թվականի հունվար ։
Գաալը փոքրիկ հարցազրույց է տալիս 2005 թվականին նկարահանված Metal: A Headbanger’s Journey վավերագրական ֆիլմում։ Նա պատմում է 1990-ական թվականներին Նորվեգիայում տարածված հակաքրիստոնեական ակցիաների, եկեղեցիներ այրելու և նմանատիպ այլ բաների մասին, ներկայացնում իր կարծիքը սատանիզմի մասին։ Ֆիլմի հեղինակ Սեմ Դանի հարցին, թե ինչ գաղափարախոսություն է կանգնած Gorgoroth-ի երգերի հետևում, Գաալը պատասխանում է․«Սատանա»։
God Seed
2009 թվականի ապրիլին տված հարցազրույցներից մեկում Քինգ օվ Հելլը հաստատում է, որ խմբի երաժշտական նյութն արդեն պատրաստ է, սակայն Գաալը դեռ չի գրել երգերի տեքստերն ու չի ձայնագրել վոկալային հատվածները ։ Ամռանը God Seed-ը ելույթներ է ունենում երկու փառատոններում, որոնց ժամանակ կատարում է Gorgoroth-ի այդ պահի դրությամբ վերջին երկու ալբոմների ստեղծագործություններից։ Նույն թվականի օգոստոսին հայտնի է դառնում, որ Գաալը հեռանում է God Seed-ից և առհասարակ լքում է մետալ երաժշտության ասպարեզը, բայց շարունակում է Trelldom նախագիծը ։ Քինգ օվ Հելլը God Seed է հրավիրում նոր վոկալիստ Շագրաթին և խումբը վերանվանում Ov Hell։
Wardruna
Այժմ Գաալը որպես բեք վոկալիստ աշխատում է Wardruna նորվեգական ֆոլկ խմբում, որի առաջնորդը Gorgoroth-ում և Sigfader-ում Գաալի նախկին գործընկեր Էյնար Սելվիկն է։
Gaahls Wyrd
2012 թվականին Գաալը վերադառնում է God Seed և խմբի հետ ձայնագրում I Begin ալբոմը, որը թողարկվել է նույն թվականի հոկտեմբերի 30-ին Indie Recordings լեյբլով։ Գրախոս Pitchfork-ը ալբոմը բնութագրել է, որպես նորվեգական բլեք մետալի ավանդույթներից դուրս և սթոուներ մետալին ու քրաութ ռոքին «իրենց տեղը ցույց տվող» գործ ։ 2015 թվականի սեպտեմբերին God Seed-ը հանդես է գալիս իր վերջին համերգով, որից հետո նույն ամսվա մեջ Գաալը հայտարարում է իր նոր խմբի՝ Gaahls Wyrd-ի հիմնադրման մասին ։
Համոզմունքներ
Գաալն իրեն համարում է սկանդինավյան շամանիզմի հետևորդ ։ ОGorgoroth-ի երգերում սատանիստական սիմվոլիզմի կիրառումը բացատրում է քրիստոնեության դեմ իր թշնամանքը ի ցույց դնելու ցանկությամբ ։ 2005 թվականին նկարահանված «Մետալիստի ճանապարհորդությունը» վավերագրական ֆիլմում Գաալը իր աջակցությունն է հայտնում 1990-ական թվականներին Նորվեգիայի հակաքրիստոնեականների և մասնավորապես բլեք մետալիստների շրջանում տարածված եկեղեցիներ այրելու ակցիային։
Պատանեկության շրջանում Գաալը մոտ էր ուլտրաաջ նորվեգական խմբավորումներին։ 2008 թվականին «Rock Hard»-ին տված հարցազրույցում նա բացատրում է, որ դրանց մասնակցում էր ոչ թե քաղաքական հայացքների համար, այլ քանի որ «ինքնապաշտպանության համար անհրաժեշտ էր հայտարարել այս կամ այն խմբի անդամ լինելու մասին։ Կարծում եմ իմ և իմ բոլոր ընկերների դեպքում ամեն ինչ հենց այսպես էր, չնայած նրանցից շատերը այժմ բավականին ռադիկալ քաղաքական խմբավորումների անդամներ են» ։
Անձնական կյանքը
2008 թվականի հուլիսին հայտնի դարձավ, որ Գաալը մոդելային գործակալ Դան Դե Վերոյի հետ մասնակցում է կանանց հագուստի հավաքածուի ստեղծմանը, իսկ ինքը՝ Դե Վերոն հարցազրույցում ասում է, որ իրենց մոտ «մտերմիկ հարաբերություններն են» ։ Նույն թվականին «Rock Hard»-ի նոյեմբեր ամսի համարում հրապարակված հարցազրույցում Գաալը խոստովանել է, որ նույնասեռական է ։
2010 թվականի փետրվարին Գաալը ստանում է Bergen Gay Galla ամենամյա մրցանակաբաշխության առաջին մրցանակը։ Նա դառնում է «տարվա նույնասեռականը» (Homosexual Of The Year) Նորվեգիայում ԼԳԲՏ համայնքի զարգացման մեջ իր ներդրման համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի երգիչներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ-ն երաժշտության մեջ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Նորվեգացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Նորվեգացի դերասաններ
Պատրիսիա Մակքիլիպ
Պատրիսիա Մակքիլիպ(Patricia Anne McKillip, ), ամերիկացի գրող, գրել է ֆենտեզի և գիտական ֆանտաստիկա ժանրերում։ Մակքիլիպը Ֆենտեզի համաշխարհային մրցանակի, Լոկուսի, Միֆոպոետիկ մրցանակների դափնեկիր է։ 2008 թվականին նա դարձել է ֆենտեզի համաշխարհային մրցանակի դափնեկիր է` «Ժանրում ունեցած նեդրման համար»։
Կենսագրություն
Ըստ Fantasy Book Review-ի Պատրիսիա Մակքիլիպի մանկությունը անց է կացել Օրեգոնում, Անգլիայում և Գերմանիայում։ 1971 թվականին ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան, իսկ 1973 թվականին ստացել է մագիստրոսի աստիճան Կալիֆոռնիայի նահանգի համալսարանում, Սան Խոսեում ։ Ամուսնացած է բանաստեղծ Դեյվիդ Լանդի հետ, որի հետ ներկայումս ապրում է Օրեգոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիա
Կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիան (collaborative filtering) առաջարկման համակարգերի մարտավարություններից ամենատարածվածն է ։
Կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիայի միջոցով կանխագուշակվում են օգտատիրոջ հետաքրքրությունները՝ տվյալներ հավաքելով մեծաքանակ օգտատերերի նախընտրությունների և ճաշակների մասին։ Այս մեթոդի հիմքում ընկած է այն ենթադրությունը, որ, եթե Ա մարդը Բ մարդու հետ կիսում է նույն կարծիքը որևէ հարցի շուրջ, ավելի հավանական է, որ այլ հարցի վերաբերյալ Ա-ն իր կարծիքը կկիսի Բ-ի,և ոչ պատահական ընտրված այլ մարդու հետ։ Օրինակ` ֆիլմերի առաջարկման համակարգը կարող է կանխաագուշակում իրականացնել նրա մասին, թե ինչ ֆիլմ կհավանի տվյալ օգտատերը՝ հիմնվելով նախկինում վերջինիս հավանած և չհավանած ֆիլմերի ցուցակի վրա։
Ավելի լայն իմաստով, կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիան ինֆորմացիան ֆիլտրելու և օրինաչափություններ գտնելու գործընթացն է։
Նկարագրություն
Տեղեկատվական դարաշրջանում շատ կարևոր է անհրաժեշտ ինֆորմացիայի արդյունավետ դուրս բերումը ամբողջ հնարավոր թվային տեղեկատվությունից, ինչպես նաև անհատականացված առաջարկություններ անելու մեթոդներ ստեղծելը, քանի որ նույնիսկ նույն կատեգորիայում (ինչպես ֆիլմեր, երգեր, գրքեր, նորություններ) օբյեկտների քանակն այնքան մեծ է, որ առանձին մարդն ի վիճակի չէ դիտարկել դրանք բոլորը։
Կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիայի համակարգերը սովորաբար գործածում են հետևյալ սխեման ՝
Կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիայի տիպերը
Գոյություն ունի 2 հիմնական մեթոդ, որոնք օգտագործվում են առաջարկման համակարգեր ստեղծելու համար `կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիա և կոնտենտի վրա հիմնված առաջարկություններ։ Բացի այդ, գործնականում կիրառվում է նաև առաջարկներ կառուցելու հիբրիդային մեթոդը, որը իրենից ներկայացնում է վերը նշված մեթոդների խառնուրդը։ Կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիան, իր հերթին, նույնպես բաժանված է 3 հիմնական մոտեցումների (տիպերի) ՝
Կիրառումը սոցիալական ցանցերում
Վիկիպեդիան մեկ այլ օրինակ է, որտեղ տարրերը ֆիլտրվում են այս մեթոդի միջոցով։
ВКонтакте-ն և Ֆեյսբուքը օգտագործում են կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիա `«խելացի լրահոսի» հետ աշխատելու համար, որտեղ գրառումները ձևավորվում են ոչ թե դրանց հրապարակման ժամանակագրական հաջորդականությամբ, այլ կախված օգտատիրոջ հետաքրքրվածության աստիճանից ։
Կիրառման մյուս ձևը կայանում է օգտատիրոջ համար անհատականացված առաջարկությունների ստեղծման մեջ, նախկինում նրա ակտիվության և նախընտրությունների, ինչպես նաև նման հետաքրքրություններ ունեցող այլ օգտատերերի նախընտրությունների հիման վրա։ Այս աղբյուրները թույլ են տալիս կոնտենտ առաջարկել օգտատեր-առ-օգտատեր։ Որքան ավելի շատ է օգտատերը կիրառում տվյալ համակարգը, այդքան ավելի ճշգրիտ են դառնում նրա համար կատարված առաջարկները, քանի որ այն ավելի շատ տվյալ է ստանում։ Այս մեթոդի կիրառման վառ օրինակներ են Amazon-ը, Last.fm-ը և Spotify-ը ։
Խնդիրներ
Համատեղ ֆիլտրման համակարգը միշտ չէ, որ հաջողվում է կոնտենտը ավտոմատ համապատասխանեցնել նախասիրություններին։ Եթե հարթակը չհասնի անսովոր բարձր մակարդակի բազմազանության և կարծիքների անկախության, որևէ համայնքում մի տեսակետը միշտ կգերակայի մյուսի նկատմամբ։ Ինչ վերաբերում է անհատականացված առաջարկությունների սցենարին, նոր օգտատերերի մուտքը կամ նոր տարրերի ներդրումը կարող է առաջացնել «սառը մեկնարկի» խնդիր, քանի որ վերջիններիս վերաբերյալ բավարար տվյալներ չեն լինի կոլլաբորատիվ ֆիլտրացիայի ճշգրիտ աշխատանքի համար։ Նոր օգտատիրոջը համապատասխան առաջարկություններ անելու համար համակարգը նախ պետք է «սովորի» նրա նախասիրությունները` վերլուծելով անցած գնահատման գործողությունները։
Համատեղ ֆիլտրացիայի համակարգը պահանջում է զգալի թվով օգտատերերի գնահատականներ նոր տարրի մասին, նախքան այն առաջարկվելը այլ օգտատերերի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլեկտիվ բանականություն Կատեգորիա:Սոցիալական տեղեկության մշակում Կատեգորիա:Ինֆորմացիոն համակարգեր Կատեգորիա:Մեքենայական ուսուցում
Աննա Ռիվկին-Բրիկ
Աննա Ռիվկին-Բրիկ (Anna Riwkin-Brick, ), շվեդ լուսանկարիչ և լրագրող։
Կենսագրություն
Աննա Ռիվկինը ծնվել է 1908 թվականին Սուրաժ քաղաքում (տարբեր աղբյուրներում Սուրաժը նշվում է Վիտեբսկի գավառի տարածքում, իսկ որոշ աղբյուրներում Սուրաժը Չեռնիգովի նահանգի կազմում է)։ Նրա հայրը՝ Շոլոմ-Շենդեր Վոլֆովիչ Ռիվկինը (Ռիվկին, 1878-1930), ծնունդով՝ Գոմելից, փիլիսոփայություն է ուսանել Հայդելբերգի համալսարանում, պատմություններ և էսսեներ տպագրել իդիշերեն և ռուսերեն պարբերականներում ։ Մայրը` Ֆրեյդա Նաֆտոլևնա Պերելմանը (Ֆրիդա Ռիվկին, 1881-1944), ծագումով Կոբրինից ։ Ծնողներն ամուսնացել են 1902 թվականի հուլիսի 4-ին Գոմելում ։ 1912 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Գոմել, իսկ 1915 թվականին՝ Ստոկհոլմ։ 1919 թվականից Աննան ու նրա մայրը, եղբայրներն ու քույրերը ապրել են Գերմանիայում՝ Սվինեմյունդում։ 1922 թվականին նրանք վերադարձել են Շվեդիա։ Աննան սովորել է Ստոկհոլմի Ուիտլոքի դպրոց, ինչպես նաև հաճախել է Վերա Ալեքսանդրովայի բալետի դպրոց։ Սակայն հետագայում ոտքի վնասվածքը ստիպել է նրան հրաժարվել պարային կարիերայից։
1927 թվականին Աննա Ռիվկինն ամուսնացել է լրագրող և թարգմանիչ Դանիել Բրիկայի հետ։ Նույն թվականին նա սկսելլ է ուսումնասիրել լուսանկարչություն, իսկ 1929 թվականին բացել է իր սեփական լուսանկարչական ստուդիան, մասնագիտացել դիմանկարային լուսանկարչության բնագավառում և ի թիվս այլոց, ստեղծել շվեդ գրողների լուսանկարներ, ինչպիսիք են Կարին Բոյեն և Հարի Մարտինսոնը։ Բացի այդ, Ռիվկին-Բրիկը լուսանկարել է պարողների և պարային տեսարաններ։ 1932 թվականին լույս է տեսել այս ժանրում նրա լուսանկարների ալբոմը՝ «Svensk Danskonst»-ը։
Աննայի եղբայրն ու քույրը՝ Էժեն և Յոսեֆը, համագործակցել են շվեդական ավանգարդիստական Spektrum ամսագրի հետ՝ ընդգրկելով թեմաների լայն շրջանակ՝ գրականությունից և երաժշտությունից մինչև ճարտարապետություն և հոգեվերլուծություն։ 1932-1935 թվականներին Յոսեֆ Ռիվկինը ղեկավաել է նաև համանուն հրատարակչությունը։ Աննան, իր հերթին, մոտ է եղել ամսագրի շուրջ ձևավորված շրջանակների հետ և նկարել է հեղինակների դիմանկարները, ովքեր գրել են նրա համար, այնուհետև դրանք օգտագործվել են գրքերի նկարազարդման նպատակով։ 1933 թվականին Աննան մեկնել է Փարիզ, որտեղ լուսանկարել է փողոցային տեսարաններն ու ճարտարապետությունը։ Բացի այդ, նա պատրաստել է սյուրռեալիստ գրողների և նկարիչների մի շարք դիմանկարներ, այդ թվում՝ Անդրե Բրետոնի, Ժան Արպի, Սալվադոր Դալիի, Մաքս Էռնստի և Ման Ռեյի։
Շոքոլար
Շոքոլար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Աննա Ռիվկին-Բրիկ
Կենսագրություն
1940 թվականից Աննա Ռիվկին-Բրիկը զբաղվել է վավերագրական լուսանկարչությամբ։ 1942 թվականին նա ուղեկցել է լրագրող Էլլի Յաննեսին Լապլանդիայում և նրանք համատեղ հրատարակել են «Renarna visar vägen» գիրքը։ 1955 թվականին նա Իվար Լո-Յոհանսոնի հետ համատեղ հրատարակել է «Zigenarväg» գիրքը, Շվեդիայում բնակվող գնչուների կյանքի մասին։ Սակայն նրան ամենամեծ հաջողությունը բերել են լուսանկարչական նկարազարդումներով մանկական գրքերը (նրանցից իննի համար տեքստերը գրել է Աստրիդ Լինդգրենը): Նրանցից շատերը պատմում են տարբեր երկրների, այդ թվում՝ Եթովպիայի, Ֆինլանդիայի, Նիդեռլանդների, Ճապոնիայի, Հարավսլավիայի, Նորվեգիայի և Թաիլանդի երեխաների մասին։
Լինելով ծնունդով հրեա՝ Աննա Ռիվկին-Բրիքը հենց սկզբից հետաքրքրվել է Իսրայել պետությամբ։ 1948 թվականին նա հրատարակել է «Պաղեստին» գիրքը, որի տեքստը գրել է Դանիել Բրիկը, իսկ 1955 թվականին լույս է տեսել նրանց համատեղ «Իսրայել» գիրքը։ Իսրայելում է նկարվել Աննա Ռիվկինի ամենահայտնի լուսանկարներից մեկը, որը Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում «Մարդկային ցեղը» ցուցահանդեսի համար նկարել է բարձրացված ձեռքով մի պառավ կնոջ, որը Էդվարդ Սթայհենը ընտրել է տարբեր երկրների 500 լուսանկարներից։ Այդ ցուցահանդեսի տպավորության ներքո Աննան 1962 թվականին հրատարակել է «Medmänniskor» գիրքը, որտեղ ընդգրկված են որպես լուսանկարիչ իր կարիերայի բոլոր տարիների դիմանկարների ընտրանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ Կատեգորիա:Շվեդ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Կին լուսանկարիչներ
Մլինկի (գյուղ, Կոտելվայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Մլինկի գյուղում բնակվում էր 175 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Չաբիշուր
Չաբիշուր (Чабишур), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Շոքոլար
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Չաբիշուր
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։
(1274) Դելպորտիա
(1274) Դելպորտիա (Delportia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1932 թվականի նոյեմբերի 28-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,230444 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9792 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4817 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1216,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295881 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,4° անկյուն։
Դելպորտիա աստերոիդը պատկանում է Ամներիսի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:Ամներիսի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1932 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էժեն Դելպորտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վերադրման սկզբունք
Վերադրման սկզբունք, ֆիզիկայում՝ դասական և քվանտային տեսություններում դիտարկվող դաշտերի հիմնարար հատկություն։
Էլեկտրադինամիկայում
Դասական էլեկտրամագնիսական դաշտի համար վերադրման սկզբունքը ձևակերպվում է այսպես. եթե լիցքերի և հոսանքների որևէ բաշխում ստեղծում է \vec E_1 էլեկտրական և \vec H_1 մագնիսական վեկտորներով (լարվածություններով) բնութագրվող դաշտ, իսկ մյուսը՝ \vec E_2 և \vec H_2 լարվածություններով դաշտ, ապա երկու բաշխումները միասին ստեղծում են մի դաշտ, որը բնութագրվում է և  վեկտորներով։ Սկզբունքի ավելի ընդհանուր ձևակերպումը հետևյալն է, եթե \vec E_k և \vec H_k վեկտորները բազմապատկենք կամայական հաստատուններով և գումարենք՝,      ապա ստացված \vec E և \vec H վեկտորներով բնութագրվող դաշտերը նույնպես կարող են գոյություն ունենալ բնության մեջ։
Վերադրման սկզբունքին ենթարկվող դաշտերն ունեն մի կարևոր առանձնահատկություն. դրանց վիճակը նկարագրող դիֆերենցիալ հավասարումները գծային են (օրինակ՝ Մաքսվելի հավասարումները վակուումում էլեկտրամագնիսական դաշտի համար)։
Խախտումները
Էլեկտրամագնիսական ինտենսիվ դաշտերում վերադրման սկզբունքը խախտված է։ Այն չի բավարարվում և ուժեղ ձգողության դաշտում, որովհետն վերջինս նկարագրվում է Էյնշտեյնի ոչ գծային հավասարումներով։
Դասական ֆիզիկայում
Դասական ֆիզիկայում վերադրման սկզբունքը մոտավոր, ոչ համընդհանուր սկզբունք է։ Այսպես, նյութում մակրոսկոպիկ էլեկտրամագնիսական դաշտը ոչ միշտ է ենթարկվում վերադրման սկզբունքին, քանի որ նյութի դիէլեկտրիկ և մագնիսական թափանցելիությունները հաստատուն մեծություններ չեն, այլ կախված են արտաքին դաշտերի լարվածություններից (օրինակ, ֆեռոմագնի սևերում)։
Քվանտային մեխանիկայում
Քվանտային մեխանիկայում վերադրման սկզբունք հիմնարար սկզբունք է, տեսության հիմնական վարկածներից մեկը։ Համաձայն այդ սկզբունքի, եթե քվանտային համակարգը կարող է գտնվել վիճակներում, որոնք իրարից տարբերվում են որոշակի ֆիզիկական մեծության f_k արժեքներով, ապա դրանց գծային  կոմբինացիան (c_k-երը կամայական հաստատուններ են) նույնպես նկարագրում է դիտարկվող համակարգի բնության մեջ գոյություն ունեցող վիճակը։ Սակայն \psi վիճակում f ֆիզիկական մեծությունն արժեզրկված է, իսկ |ck|2-ն ցույց է տալիս fk արժեքն ունենալու հավանականությունը։ Քվանտային ռելյատիվիստական տեսությունում վերադրման սկզբունք տեղի ունի, եթե դիտարկվող պրոցեսների դեպքում մասնիկների փոխադարձ փոխակերպումը բացառվում է։
Էլեկտրատեխնիկայում
Էլեկտրատեխնիկայում, գծային էլեկտրական շղթայում էլշուների գործողության անկախության սկզբունքը։ Գծային շղթայի ցանկացած տեղամասում հոսանքի ուժը հավասար է նույն տեղամասում էլշուներից յուրաքանչյուրի գործողության ժամանակ առաջացող հոսանքի ուժերի գումարին, եթե մյուս էլշուներն այդ դեպքում բացակայում են։
Կատեգորիա:Ֆիզիկա Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա Կատեգորիա:Էլեկտրադինամիկա
Պուհտալեիվա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 72 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Չադ (գյուղ, Ասկինսկի շրջան)
Չադ (Чад, Сат), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։
Չաթալլի
Չաթալլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր