cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գլան
Ծանոթություն
Մենք ուսումնասիրելու ենք միայն «ուղիղ շրջանային գլանը»։ Նրա մակերևույթը կազմված է երկու հիմքերից և կողմնային մակերևույթից։ Ուղիղ շրջանային գլանի հիմքերը երկու հավասար շրջաններ են, որոնք տեղադրված են զուգահեռ հարթություններում այնպես, որ նրանց կենտրոններով անցնող ուղիղը ուղղահայաց է այդ հարթություններին։ Այդ ուղիղը կոչվում է գլանի առանցք։ Գլանի կողմնային մակերևույթը կազմում են նրա հիմքերին ուղղահայաց բոլոր այն հատվածները, որոնց ծայրերը պատկանում են հիմքերի շրջանագծերին։ Այդ հատվածները կոչվում են գլանի ծնորդներ, իսկ հիմքերի կենտրոնները միացնող հատվածը՝ գլանի բարձրություն։ Դրանք իրար հավասար հատվածներ են։ Ծնորդի երկարությունը հավասար է բարձրությանը։ Եթե գլանի կողմնային մակերևույթը կտրենք ծնորդով, նրա փռվածքը կլինի ուղղանկյուն, որի կողմերից մեկը հավասար է գլանի ծնորդին, իսկ մյուսը՝ գլանի հիմքի շրջանագծի երկարությանը։ Ուստի եթե h–ով նշանակենք գլանի բարձրությունը, իսկ r–ով՝ հիմքի շառավիղը, ապա գլանի կողմնային մակերևույթի մակերեսը՝
S=2πrh
իսկ լրիվ մակերևույթի մակերեսը՝
S=2πrh+2πr^2\,։
Հատկություն 1
Եթե հատող հարթությունն ուղղահայաց է գլանի առանցքին, ապա այն գլանի կողմնային մակերևույթը հատում է մի շրջանագծով, որը հավասար է գլանի հիմքի շրջանագծին։
Ապացույց
Այս փաստը անմիջապես բխում է տարածության մեջ զուգահեռ տեղափոխության այն հատկությունից, ըստ որի ցանկացած հարթություն անցնում է իրեն զուգահեռ հարթության կամ ինքն իրեն։ Դիցուք ß_ն գլանը հատող և նրա հիմքին զուգահեռ հարթությունն է։ Գլանի առանցքի ուղղությամբ զուգահեռ տեղափոխությունը, որը համատեղում է ß հարթությունը գլանի հիմքի հարթության հետ, համատեղում է կողմնային մակերևույթի հատույթը հիմքի շրջանագծի հետ։
Հատկություն 2
Գլանի առանցքին զուգահեռ հարթությունը գլանը հատում է ուղղանկյունով (ենթադրվում է, որ այդ հարթության հեռավորությունը գլանի առանցքից փոքր է R–ից)։
Ապացույց
Դիցուք M N–ը գլանի O O_1 առանցքին զուգահեռ a հարթության և գլանի հիմքի հատման գիծն է։ M և N կետերով տանելով գլանի M M_1 և N N_1 ծնորդները՝ կստանանք M M_1 N_1 N ուղղանկյունը, որի հարթությունը զուգահեռ է O O_1–ին, որովհետև M M_1||O O_1։ Քանի որ M N և O O_1 խաչվող ուղիղներից մեկով(M N–ով) անցնում է մյուսին զուգահեռ միայն մեկ հարթություն, ապա M M_1 N_1 N հարթությունը համընկնում է a հարթության հետ։
Կատեգորիա:Երկրաչափական մարմիններ
Հեռավոր կղզու գաղտնիքը
«Հեռավոր կղզու գաղտնիքը» («Тайна далекого острова»), 1958 թվականի խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որ ստեղծել են Վալենտինա և Զինաիդա Բրումբերգները ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է պիոներ Պետյայի, կղզեբնակ Դումի և խորհրդային գիտական սուզանավի արկածների մասին հարավային ծովերում։
Իոսիպովկա (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)
Իոսիպովկա (Йосипівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
Հեռավոր կղզու գաղտնիքը
Սյուժե
Դումն ապրում է կղզում և ծովում որոնում է մարգարիտներ։ Պապը նրան ցույց է տալիս իրենց նախնի առաջնորդ Բատուալոյի դանակը։ Դրա կոթին փորագրված է կղզի, իսկ նրա վրա՝ երկու գագաթներով լեռ։ Պապն ասում է, որ այդ կղզու շուրջը շատ մարգարիտներ կան, և Դումը լողում է որոնելու։ Սկսվում է որոտ, և Դումի նավակը քշում է հենց այդ կղզու մոտ, բայց այնտեղ նրա վրա հարձակվում է մեծ շնաձուկը։ Տղային փրկում են խորհրդային գիտական սուզանավի նավաստիները, որոնք միջազգային գիտական ուսումնասիրությունների ծրագրի համաձայն հետազոտում են Խաղաղ օվկիանոսի հարավային հատվածի բուսական ու կենդանական աշխարհը։ Օվկիանոսագիտական արշավախմբի ղեկավարը՝ պրոֆեսոր Բոբրովը, իր հետ նավարկության էր վերցրել նաև թոռանը՝ Պետյային։ Արշավախումբն իջնում է կղզում, և այնտեղ գտնում խրճիթ, որտեղ կա իսպաներենով ձեռագիր ու մարգարիտ, որն իսպանացի ծովահենները խլել էին Բատուալո ցեղից, երբ փորձում էին ցեղի անդամներին տանել ստրկության։ Բայց կղզեբնակները կարողացել են ազատվել և տախտակամածից դուրս նետել իսպանացիներին, իսկ Բատուալո ցեղի կարավելլան հոսանքը տանում է մեկ այլ կղզու մոտ։ Խորհրդային նավաստիները Դումին տանում են տուն և նրան տալիս իր նախնի Բատուալոյի մարգարիտը։
Պոպով (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)
Պոպով (Попов), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Լակտաշի (համայնք)
Լակտաշի համայնք (Општина Лакташи), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսային հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Լակտաշի քաղաքը։
Պոպով (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։
Լակտաշի (համայնք)
Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 36 848 մարդ ։
Պոպով (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Լակտաշի (համայնք)
Բնակավայրեր
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 37 բնակավայրեր, որոնց թվում է Լակտաշի քաղաքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության համայնքներ
Հեռավոր կղզու գաղտնիքը
Վերաթողարկում տեսաերիզով
Մուլտֆիլմը վերաթողարկվել է VHS-ով և DVD-ով մուլտֆիլմերի տարբեր հավաքածուներում՝ «Լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմեր», Studio PRO Video, VHS, 1990-ական թվականներ, «Սիրելի մուլտֆիլմերի ոսկե հավաքածու», 2003 թվականի DVD-հրատարակություն, «Հեռավոր կղզիների գաղտնիքները», «Սոյուզմուլտֆիլմ», տեղայնացնող՝ «Союз»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1958 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Վալենտինա և Զինաիդա Բրումբերգների մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Իոսիպովկա (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Իոսիպովկա գյուղում բնակվում էր 390 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,235 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1659,57 մարդ/կմ²։
Նուրբ տարիք
«Նուրբ տարիք» («Нежный возраст»), ռեժիսոր Սերգեյ Սոլովյովի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նա նկարահանել է «ТриТэ» ստուդիայում 2000 թվականին։
Սյուժե
Մի մարդու հասունացման պատմությունն է շուկայական-մաֆիոզ հասարակական նոր կյանքի պայմաններում, նրա սիրո պատմությունը իր ծնողների ընկերների դստեր հանդեպ, որը դառնում է հայտնի փարիզյան թոփ-մոդել, որի հետ փոխհարաբերություններն շարունակվում են հերոսի ողջ կյանքի ընթացքում։
Մրցանակներ
Երկրորդ պլանի իր դերի համար Սերգեյ Գարմաշն արժանացել է «Նիկա» և «Ոսկե խոյ» մրցանակների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սերգեյ Սոլովյովի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Կինոտավր» մրցանակի արժանացած ֆիլմեր
Իսկրա (գյուղ, Ռյազանսկի շրջան)
Իսկրա (Искра), գյուղ Ռուսաստանի, Ռյազանի մարզի Ռյազանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռյազանսկի շրջանի բնակավայրեր
Հրդեհ նավթագործարանում
Հրդեհ նավթագործարանում, հայ գրող Շիրվանզադեի պատմվածքներից։ Առաջին անգամ տպագրվել է «Մշակում» 1883 թվականին։
Նավթարդյունաբերական կյանքը Շիրվանզադեի գրվածքներում
Ուշադրության է արժանի այն կապը, որ կա Շիրվանզադեի՝ «Մշակում» գրած հոդվածների և «Հրդեհ նավթագործարանում» պատմվածքի միջև։ Հոդվածների մեջ խոսում է նա որպես հրապարակախոս, տարբեր փաստեր է բերում, համատեղում միմյանց։ Նա աշխատում է համոզել գործարանատերերին, որ բարվոքեն բանվորների դրությունը։ Այս բոլորին նա տվել է գեղարվեստական ձև՝ գրելով պատմվածքը ։ Ընդհանրացնելով իր տեսածը՝ Շիրվանզադեն ստեղծեց մի ցնցող դրամա, սոցիալական ողբերգությանը բնորոշ պատկեր՝ հարուստ բովանդակությամբ լի ։
Սյուժե
Այրվում է Իվան Գրիգորիչ Մարությանցի նավթագործարանը։ Չնայած իր արտաքին եվրոպականությանը, «սև հագուստին և սափրված երեսին»՝ նա նմանվում է մի հրեշի, երբ լսում է գործարանի հրդեհի մասին։ Նրան այդ մասին է հայտնում լրաբեր Մեհրաբը, ով, մոռանալով իր մերձավորներին, առաջին իսկ րոպեին վազում է տիրոջ մոտ։ Մարությանցը կառքով շտապում է դեպի գործարան՝ Մեհրաբին թողնելով հետ վերադառնալ ոտքով։ Գործարանատերը անդադար հայհոյում է բոլոր մշակներին նրան այս վիճակին հասցնելու համար․
Նրա համար մշակի կյանքը գրոշի արժեք չուներ։ Այրվում են հայ և պարսիկ բանվորները, իսկ նա միայն մտածում է իր գործարանի մասին։ Թեև նա մշակներին էր մեղադրում հրդեհի համար, բայց բոլորին էլ արդեն հասկանալի էր, որ մեղավորը միայն իրենց աղան է։ Լինում են այնպիսիները, ովքեր մեղադրական խոսքեր են ուղղում աղա Մարությանցին, որ նա ժամանակին ձեռք չի բերել հակահրդեհային միջոցներ։ Աղան միայն հրդեհի պահին է դիմում Նոբելի գործարանին՝ նրանցից հրդեհամարիչներ խնդրելու։ Սակայն մոտակա գործարանատերերը մտածում էին ոչ թե մարդկանց կյանքերի, այլ դարձյալ գործարանների մասին, քանի որ հրդեհը կարող էր հասնել նաև իրենց գործարաններին։ Այն պահին, երբ աղա Մարությանցը մարդկանց կյանքերի դիմաց առևտուր է կազմակերպում, մեկ այլ տեղ այրվում են մարդիկ, կորչում ընտանիքներ։ Սոսկալի իրավիճակում էր նաև լրաբեր Մեհրաբը․ կորցրել էր իր եղբորը՝ Գասպարին, որդին՝ Սարգիսը, և եղբորորդին՝ Բեյբութը, ծանր այրվածքներ ստացել։ Այդ ցավի մեջ նա կատաղած գազանի նման պատրաստ էր հարձակվել «իր թշնամու վրա», բայց գիտակցությունը տեղն է գալիս։ Նրա մեջ բանվորի հոգեբանությունը հաղթում է մարդկային ցավին և կարծես մեխանիկորեն ասում է․
Գաղափարական բովանդակություն
Շիրվանզադեի ստեղծագործություններում էականը սոցիալական հակասություններն են, որոնցից էլ ծնվում է մարդու ողբերգությունը։ Նա տեսել է միևնույն հասարակության մեջ բնակվող երկու տարբեր դասակարգ, երկու աշխարհ, որոնք իրենց շահերով և հոգեբանությամբ գտնվում էին հակադիր բևեռներում։ Հեղինակը, թեև չի կարողացել գտնել այս հակասությունների լուծման ուղիները, բայց արտացոլել է այս երկու աշխարհների հոգեբանությունը և անողոք սատիրայով ոչնչացրել կապիտալիստական աշխարհի հակամարդկային արատները։ Նա ցույց է տվել, որ այդ աշխարհի գոյությունը մարդկային չէ, որ այդ աշխարհը քաոս է՝ կործանման արժանի։ Գրողը այս հումանիստական գաղափարն է արտահայտել իր առաջին «Հրդեհ նավթագործարանում» պատմվածքում։ Այս փոքր պատմվածքը նոր խոսք էր գրականության մեջ։ Առաջին անգամ պատկերվում է արդյունաբերական մեծ քաղաքը, առաջին անգամ են ստեղծվում նաև հայ կապիտալիստի և բանվորների կերպարները։ Այս գործով Շիրվանզադեն հիմք է դնում կապիտալիստական հասարակության քննադատությանը, որը առավել մանրամասնորեն պատկերվեց նաև նրա հետագա գործերում, հատկապես հռչակավոր « Քաոս » վեպում։ Այս երկում արդեն իսկ երևում է ապագա մեծ գրողն իր ստեղծագործական սկզբունքների և աշխարհայացքի գրեթե բոլոր տարրերով, իհարկե, դեռևս սաղմնային վիճակում։ Շիրվանզադեն եղել է նկարագրվող աշխարհի կազմավորման ու ծննդի ահավոր պատմության առաջին ականատեսներից մեկը։ Այս պատմվածքի ներքին ընդհանրացումը և ընդգրկումը շատ ավելի լայն է։ Բանվորության ողբերգական վիճակը ընթերցողին տեղափոխում է գյուղեր ու գավառներ, որտեղ վաշխառուների ձեռքում խեղդվող բազմաթիվ ընտանիքներ սպասում են իրենց զավակներին ու հայրերին։ Հեղինակը ներկայացնում է մի թշվառ աշխարհ, գյուղից մինչև քաղաք, հարստահարվող մի ժողովուրդ։ Բանվոր դասակարգը դեռևս չունի կազմակերպված սոցիալական ինքնագիտակցություն, անլսելի է նրա բողոքի ձայնը՝ կապիտալիստական աշխարհի դեմ ։
Կերպարային առանձնահատկություններ
Դեռևս ութսունական թվականների սկզբին Շիրվանզադեն նկատել էր Մարությանցների սոցիալական հոգեբանությունը և դրան ուղղել իր քննադատ ռեալիստի հայացքը։ Վիպասանը կարողացել է ցույց տալ՝ եվրոպացու շորեր հագած ասիացու կերպարով դասակարգային ընհանուր գիծը։ Նա այդպիսով նշել է կապիտալիզմի շահագործական բնույթը, մասնավոր սեփականության բարոյական դիմագիծը և հակամարդկայնությունը։ Հետամնաց գործարանատիրոջ շահամոլական դեմքը և բարոյական նկարագիրը երևում է պատմվածքի այն էջերում, երբ հրդեհի ժամանակ մտածում է միայն իր մասին, իր գրպանի և սեփականության մասին։ Ականջներին բամբակներ խրելով՝ խլացնում է աղետի ձայները, չի լսում զոհերի աղեկտուր հառաչանքները։ Բանվոր դասակարգի փոխարեն հանդես է գալիս Մեհրաբը։ Նա տարիքով մարդ է։ Աչքերի մեջ պահում է մի «անսովոր վշտի» արտահայտություն, որ նշան է նրա ծանր աշխատանքի, անմխիթար դրության և ամեն րոպե փողոց նետվելու և գործազուրկ մնալու վախի։ Մեհրաբը հավաքական կերպար է։ Այս կերպարի միջոցով Շիրվանզադեն ցույց է տալիս նաև անկազմակերպ բողոքի արտահայտությունը, որ լսվում է հրդեհը շրջապատող բանվորական բազմության մեջ։ Այդ զայրույթը մեկ օր պետք է դառնար կազմակերպված և ահարկու կերպարանք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրվանզադեի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1883 ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Գմբեթավոր դահլիճ
Գմբեթավոր դահլիճ, գմբեթավոր սրահ, պաշտամունքային կառուցվածքի ճարտարապետական տիպ, որն ստեղծվել է Հայաստանում, 6-րդ դարում։ Այն արևելքից արևմուտք ձգված ուղղանկյուն դահլիճ է՝ ընդերկայնական պատերից դուրս եկող երկու զույգ որմնամույթերով։ Նրանց կապող կամարներով ստացվում է գմբեթատակ քառակուսին, որից տրոմպների կամ առագաստների միջոցով իրականացվում է անցումը դեպի գմբեթի թմբուկը։ Արևելքից աղոթասրահը ավարտվում է ավագ խորանով։ Այդ տիպի մեզ հայտնի առաջին օրինակը Հայաստանում Զովունիի Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցին է, որը հնագույն բազիլիկից գմբեթավոր դահլիճի վերակառուցվել է 5—6-րդ դարերում։ 6—7-րդ դարերում ձևավորվել է գմբեթավոր դահլիճի դասական հորինվածքը, որով կառուցված են Պտղնավանքի (6-րդ դար), Գդմաշենի՝ Սուրբ Թադևոս Առաքյալ և Արուճի՝ Սուրբ Գրիգոր տաճարները (7-րդ դար)։ Այս հուշարձաննևրում գմբեթը բարձրացել է ամբողջ շենքի (աղոթասրահը և աբսիդը միասին վերցրած) կենտրոնում՝ ողջ կառույցի հետ օրգանական ամբողջություն կազմելով։ Բեմի երկու կողմերում ուղղանկյուն հատակագծով ավանդատներ են ավելացվել, որոնց աբսիդների և բեմի աբսիդի միջև, արևելյան ճակատում, եռանկյունաձև խորշեր են թողնվել։ Գմբեթավոր դահլիճի տիպը լայն տարածում է ստացել 10-րդ դարից հետո, երբ Հայաստանում վանքային համալիրների եկեղեցիների մեծ մասը կառուցվել է այդ հորինվածքով։ Այն զգալի ձևափոխություննևր է կրել, կրճատվել է շենքի ընդհանուր երկարությունը, խորշերով մշակվել են մյուս ճակատները ևս, վերացել է բեմի և արևելյան զույգ որմնամույթերի միջև եղած տարածությունը, որի հետևանքով դրանք համատեղվել են բեմի աբսիդի համապատասխան մշակված եզրերի հետ։
Կիրյաթ Մալախի
Կիրյաթ Մալախի (קִרְיַת מַלְאָכִי «հրեշտակի քաղաք»), քաղաք Իսրայելի հարավային մարզում, Աշդոդից 10 կմ դեպի հարավ-արևելք։
Հիմնված է 1950 թվականին որպես ռեպատրիանտների (մա'աբարա) ժամանակավոր ճամբար Կաստինա անվանմամբ։ 1958 թվականին ստացել է տեղական խորհրդի կարգավիճակ, 1998-ին՝ քաղաքի։
Առաջին բնակելի տների կառուցմումն ֆինանասավորել է Լոս Անջելեսի հրեական համայնքը։ Տարածաքը՝ մոտ 300 հա, բնակչությունը՝ ։, որոնցից 50 %-ը՝ Ասիայի և Աֆրիկայի երկրներից ներգաղթածներ են, 15 %-ը՝ Արևելյան Եվրոպայի և 35 %-ը՝ անմիջապես Իսրայելում ծնվածներ են կամ հնաբնակ։
Իսրայելի նախկին նախագահ Մոշե Կացավի կացավայրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքներ Կատեգորիա:Զարգացման քաղաքներ Կատեգորիա:1951 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էեռիկսաառե
Էեռիկսաառե (Eeriksaare), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ապրիլ (այլ կիրառումներ)
Ապրիլ անվանումն են կրում.
Հայ-իրանական սահման
Հայաստան–Իրան սահման, Հայաստանը և Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը բաժանող միջազգային սահման, որը անցնում է Արաքս գետով, ձգվելով ընդհանուր հաշվով 35 կմ երկարությամբ ։ Սա ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ Իրանի Իսլամական Հանրապետության ամենակարճ պետական սահմանն է։
Այնուամենայնիվ, այս սահմանը կարևոր նշանակություն ունի հայ-իրանական հարաբերություններում։ Երկու երկրները միմյանց հետ կապված են գազատարով և Արաքսի կամրջով ։ Հայ-իրանական սահմանի հայաստանյան հատվածում Սյունիքի մարզի Մեղրի և Ագարակ քաղաքներն են։ Հայաստանի սահմանագծում է տեղակայված «Կարճևան» անցակետը, որի միջոցով իրանցի զբոսաշրջիկներն այցելում են Հայաստան։ Իրանի Իսլամական Հանրապետության սահմանագծում է գտնվում «Նորդուզ» անցակետը։
Աշխարհագրություն
Հայաստան–Իրան սահմանն սկսվում է Հայաստան-Նախիջևան-Իրան եռանկյունուց և անցնում է Արաքսի հունով, շուրջ 40 կմ շարունակվելով դեպի արևելք, և հասնում մյուս եռանկյունուն՝ Հայաստան-Արցախ-Իրան։ Այդ կետից հայ-իրանական սահմանի Արցախ-Իրան հատվածը նույնպես շարունակվում է Արաքս գետի հունով շուրջ 100 կմ մինչև Հորադիզ կայարան, որտեղից սկիզբ է առնում Ադրբեջան-Իրան սահմանը։
Պատմություն
Հայ-իրանական սահմանագիծը գծվել է 1828 թվականին՝ Թուրքմենչայի հաշտության պայմանագրով, երբ ռուս-պարսկական պատերազմից հետո Արևելյան Հայաստանը վերջնականապես հայտնվեց Ռուսաստանի տիրապետության տակ։ Այդ օրվանից ընդունված է հայ-պարսկական բաժանարար սահմանը համարել Արաքս գետը։
Ռուսական կայսրության և Անդրկովկասյան սեյմի փլուզումից հետո հայկական անկախ պետականության պայմաններում բանակցություններ են ընթացել սահմանի բացման վերաբերյալ, սակայն դրանք հետաձգվել են Հայաստանի խորհրդայնացման պատճառով։ Խորհրդային Միության մեկուսացման քաղաքականության պատճառով Հայկական ԽՍՀ-ի և Իրանի միջպետական սահմանները եղել են անանցանելի։
Հայ-իրանական սահմանը բացվել է դեռևս ԽՍՀՄ-ի գոյության վերջին տարիներին։ 1992 թվականին Հայաստանը և Իրանը բացեցին դեսպանատներ, սկսելով զարգացնել երկկողմ հարաբերությունները։ Դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման հետ սկսեցին զարգանալ նաև տնտեսական կապերը։ Հատկապես Հայաստանի համար կարևոր էր Իրանի հետ ցամաքային կապի հաստատումը, Արաքս գետի վրայով։ 1992 թվականի մայիսի 6-ին նախագահներ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի և ալի Աքբար Ռաֆսանջանիի Արաքս գետի վրա բացվեց ժամանակավոր կամուրջը։ Այդ ժամանակ Թուրքիան և Ադրբեջանե սկսել էին Հայաստանի շրջափակումը, իսկ Վրաստանը ներքաշվել էր քաղաքացիական պատերազմի։ 2007 թվականի մարտի 19-ին Սյունիքի մարզի ծայրամասային Ագարակ քաղաքում՝ հայ-իրանական սահմանի ոլորտում, տեղի է ունեցել Հայաստանն ու Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը միմյանց կապող գազատարի գործարկման հանդիսավոր արարողությունը, որին ներկա են գտնվել երկու երկրների նախագահները՝ Ռոբերտ Քոչարյանը և Մահմուդ Ահմադինեժադը ։
Սահմանի վերահսկողություն
1992 թվականին Հայաստանը և Ռուսաստանը ստորագրել են պայմանագիր, համաձայն որի Հայաստան-Իրան և Հայաստան-Թուրքիա պետական սահմանին հայ սահմանապահների հետ միասին հաստատվել են ռուս սահմանապահներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ-իրանական սահման Կատեգորիա:Հայաստանի սահմաններ Կատեգորիա:Իրանի սահմաններ
Սպիտակ լեգեոն
Սպիտակ լեգեոն (თეთრი ლეგიონი), վրացական անկանոն զինված խմբավորում, որը մասնակցել է աբխազական հակամարտությանը։ Այն դիվերսիոն գործողություններ է իրականացրել Աբխազիայում։ 1995 թվականին Աբխազիայի տարածքից վրացական կանոնավոր զիված ստորաբաժանումների դուրս բերումից հետո Սուխումիի կառավարության դեմ շարունակել է պարտիզանական պատերազմ ։ 1998 թվականին մասնակցել է աբխազական վեցօրյա պատերազմին ։ 2005 թվականին լուծարվել է ։ Ռազմական կազմակերպության ղեկավարը Զուրաբ Սամուշիան էր։
2005 թվականին Զուրաբ Սամուշիան հայտարարել էր, որ պատրաստվում են վերսկսել ռազմական գործողություններն Աբխազիայում ։ 2008 թվականին նա իրենց գլխավոր թիրախ հռչակեց Ռուսաստանի Դաշնության Սոչի քաղաքում 2014 թվականին նախատեսված Ձմեռային օլիմպիական խաղերը ։ Ներկա դրությամբ Ռուսաստանի կողմից Աբխազիայի անկախության ճանաչումով և այնտեղ ռուսական զինված ուժերի ուժեղացված ստորաբաժանումների տեղակայումով գործնականում անհնարին է դարձել Սպիտակի լեգեոնի գործունեությունը Աբխազիայի տարածքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաց-աբխազական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Վրաստանի զինված ուժեր
Մանուել I (Պորտուգալիայի թագավոր)
Մանուել I, հաջողակ (պորտ. o Afortunado), Պոտուգալիայի և Ալգարվեի թագավոր։
Վիսեուի դուքս Ֆերդինանդի և նրա կին Բեատրիսի որդին։
Նրա անվան հետ է կապված իր ժամանակներում պորտուգալական քաղաքակրթության վերելքի հետ, որը առանձնանում է քաղաքականության և արվեստի մեջ նշանակալից ձեռքբերումներումներով։ Նրա օրոք տարածով և բնակչությամբ փոքր Պորտուգալիան դարձավ հզոր գաղութատիրական տերություն։
Վաղ կյանք
Մանուելի մայրը Պորտուգալիայի թագավոր Խուան I-ի թոռնուհին է, իսկ հայրը` Պորտուգալիայի թագավոր Էդվարդի երկրորդ որդին է և Պորտուգալիայի թագավոր Աֆոնսո V-ի կրտսեր եղբայրն էր։ 1495 թվականին Մանուելը գահին փոխարինեց իր զարմիկ Խուան II-ին, ով նաև Մանուելի քրոջ ամուսինն էր։ Մանուելը մեծացել է թագավոր Խուան II-ի դեմ ազնվականության կողմից կազմակերպված դավադրությունների ժամանակ։ Նա ականատես է եղել մեծ թվով մարդկանց սպանության և արտաքսման։ Նրա եղբայր Դիեգոն նույնպես մահապատժի է ենթարկվել թագավորի հրամանով։
Այսպիսով Մանուելը ուներ շատ պատճառնել վախենալու թագավորից, երբ նրան 1493 թվականին ներկայացրեցին թագավորին, սակայն վախենալը իզուր էր, քանի որ Խուանը ցանկանում էր նրան կարգել ժառանգորդ իր որդի Աֆոնսոյի մահից հետո։ Արդյունքում Մանուելին տրվեց հաջողակ մականունը։
Կայսրության հզորացում
Մանուելի կառավարման օրոք կատարվեցին հետևյալ հայտնագործությունները` 1498 — Հայտնագործվեց դեպի Հնդկաստան ծովային ճանապարհը Վասկո դա Գամայի կողմից։ 1500 — Հայտնագործվեց Բրազիլիան Պեդրո Ալվարես Կաբրալի կողմից։ 1505 — Ֆրանցիսկո դե Ամեյդան տարավ առաջին հաղթանակը Հնդկաստանում։ 1503–1515 — Աֆոնսո դե Ալբուկերկեի ջանքերով Պորտուգալիան մենաշնորհային դիրք գրավեց Հնդկական օվկիանոսի և Պարսից ծոցի ծովային առևտրային ճանապարհների վրա։
Նվաճելով Մալական, ներկայիս Մալայզիան 1511 թվականին իրականություն դարձավ Մանուելի ծրագիրը չեզոքացնելու մուսումանների առևտուրը Հնդկական օվկիանոսում, նվաճելով Ադենը, փակեց առևտուրը դեպի Ալեքսանդրիա, Նվաճելով Օրմուզը փակեց առևտուրը դեպի Բեյրութ և նվաճելով Մալական վերահսկեց առևտուրը դեպի Չինաստան ։
Այս բոլոր դեպքերի արդյունքում Պորտուգալիան դարձավ գաղութատիրական հարուստ և հզոր կայսրություն։ Մանուելը այս հարստությունները օգտագործեց` կառուցելով թագավորական բազմաթիվ շինություններ և հովանավորեց գիտությունը և արվեստը։ Առևտրային պայմանագրեր կնքեցին Չինաստանի և Պարսկական կայսրության հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի թագավորներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
(4904) Մակիո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոշիկանե Միզունոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դե, սպասիր
«Դե, սպասիր» (Ну, погоди!), խորհրդային մուլտֆիլմ՝ արտադրված Սոյուզմուլտֆիլմի կողմից։ Մուլտֆիլմի սյուժեի հիմքում ընկած է գայլի ու նապաստակի հակամարտությունը. քաղցած գայլը հետապնդում է նապաստակին, բայց ոչ մի կերպ չի կարողանում բռնել նրան։ Յուրաքանչյուր սերիայի վերջում գայլն ասում է. «Դե, նապաստակ, դե, սպասիր» («Ну, Заяц, ну, погоди!»)։
Գայլը ներկայացված է որպես բացասական կերպար՝ վանդալ, որ ավերում է թանգարանային նմուշները, աղբը թափում փողոցում, ծաղրում մարդկանց և այլն։ Նա խախտում է հասարակական կարգը, նեղացնում թույլերին, բայց երբեմն նապաստակի հետ կատարում է բարի գործեր։
Նապաստակը ներկայացված է որպես հարաբերականորեն դրական կերպար։ Նա խորհրդային տարիների իդեալական դպրոցական է, ով վարում է ակտիվ կյանք. զբաղվում է սպորտով (ջրային դահուկներ, հեծանիվ, վազք, բադմինտոն, օդապարիկ), նկարչությամբ, պատանի տեխնիկ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Դե, սպասիր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր գայլերի մասին Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր նապաստակների մասին Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Ջոն Մեյջոր
1997 թ. ընտրություններում պարտություն կրելուց հետո Մեյջորին վարչապետի պաշտոնում փոխարինել է լեյբորիստ Թոնի Բլեերը, իսկ Պահպանողական կուսակցության առաջնորդի պաշտոնում՝ Ուիլյամ Հեյգը։
Ջոն Մեյջորը ծնվել է 1943 թ. Լոնդոնում։ Բարձրագույն հեռակա կրթություն է ստացել Ռութլիշի քերականության դպրոցում (Rutlish Grammar School)։ Մոտ երկու տասնամյակ աշխատել է բանկային ոլորտում։ Քաղաքականությամբ սկսել է զբաղվել դեռ երիտասարդ հասակից՝ լինելով Պահպանողական կուսակցության երիտասարդական թևի ակտիվ անդամ։
1979 թ. ընտրվել է Համայնքների պալատի պատգամավոր։ 1981 թվականից եղել է պառլամենտի քարտուղար, ապա կուսակցության պառլամենտական կազմակերպիչ՝ սկսած 1983 թվականից։ 1985-1986 թթ. Մեյջորը եղել է սոցիալական հարցերով փոխնախարար։ 1987 թ. նշանակվել է ֆինանսների փոխնախարար, իսկ 1989 թ.՝ արտգործնախարար՝ զբաղեցնելով այդ պաշտոնը ընդամենը երեք ամիս, որից հետո նշանակվել է ֆինանսների նախարար։ 1990 թ. աշնանը ընտրվել է Պահպանողական կուսակցության առաջնորդ և նույն թվականի նոյեմբերի 27-ին նշանակվել վարչապետ (մինչև 1997 թ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության վարչապետներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Աստերոիդների ցանկ (4101-4200)
Աստերոիդների ցանկ (4001-4100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (4201-4300)
Բարբարա Կվյատկովսկայա-Լաս
Բարբարա Կվյատկովսկայա-Լաս (Barbara Kwiatkowska-Lass, Barbara Lass) լեհ պարուհի և կինոդերասանուհի։
Կենսագրություն
Բարբարա Կվյատկովսկայան ծնվել է 1940 թվականի հունիսի 1-ին Պատրովո գյուղում։ Սովորել է Վարշավայի բալետի դպրոցում։ «Սկոլիմուվ» երգի-պարի անսամբլի պարուհի։ Կինոյում իր դեբյուտը կայացել է 1957 թվականին։ 1959 թվականին նա Լեհաստանից տեղափոխվեց Արևմուտք և շուտով նկարահանվեց մի քանի խոշոր ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Միլիոնավոր պատուհաններ» և «Կենդանի կյանքը»։ Նա համագործակցում էր լեհական «Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի հետ, ինչպես նաև եղել է Յուլիուշ Մերոշևսկու անվան Անկախ քաղաքական մտքի ակումբի ակտիվ անդամ։
Նրա ամուսիններն էին Ռոման Պոլանսկին (1959-1962), Կառլհայնց Բյոմը (1963-1980) և Սաքսոֆոնիստ Լեշեկ Զադլոն (1980-1995) ։ Բյոմից ծնված դուստրը՝ Կատարինան, նույնպես դերասանուհի է դարձել։
Բարբարան կորցրել է գիտակցությունը և մահացել կաթվածից 1995 թվականի մարտի 6-ին Ֆատերշտետենում՝ լեգենդահար Ալ Պորչինոյի համերգի ժամանակ։ Բարբարան թաղված է Կրակովի Ռակովիցյան գերեզմանատանը։ Նրա տապանաքարը ստեղծել է Մարյան Կոնեչնին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լեհեր
Լուիշ
Լուիշ (Luís)` պորտուգալական արական անուն է, գերմանական Լուդվիգ (Ludwig) անվան ռոմանականացված ձևերից մեկն է։
Բրաժնիկի (այլ կիրառումներ)
Բրաժնիկի, կարող է վերաբերել՝
Տանձուտ (Բաբերդի գավառ, Ճորոխից աջ)
Տանձուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում է Բաբերդ քաղաքից 8 կմ հյուսիս, Ճորոխ գետի աջ կողմում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 21 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Արտեմ Օհանով
Արտեմ Օհանով, ռուս և ամերիկացի բյուրեղագետ, քիմիկոս, ֆիզիկոս, նյութագետ ։ Առավել հայտնի է նոր նյութերի համակարգչային դիզայնի մեթոդների և բյուրեղային կառուցվածքների ստեղծման աշխատանքներով։ Օհանովը ակտիվորեն զբաղվում է գիտության հանրայնացմամբ։
Արտեմ Օհանովը ծնվել է 1975 թվականին Դնեպրոպետրովսկ քաղաքում, տնտեսագետ Ռոման Օհանովի և լրագրող, հոգեբան Գալինա Բիրչանսկայայի հայ-հրեական ընտանիքում ։ Դպրոցը ոսկե մեդալով ավարտելուց հետո, 1997 թվականին գերազացության դիպլոմով ավարտում է Մոսկվայի պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետը ստանալով "բյուրեղագետ և բյուրեղաքիմիա" մասնագիտություն։ 2002 թ․-ին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ (PhD) բյուրեղագիտւթյունից Լոնդոնի Համալսարանական քոլեջում, 2007 թվականին ստանում է գիտությունների դոկտորի կոչում (հաբիլիտացիա) Ցյուրիխի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, որը համարժեք է ռուսական տեխնիկական գիտությունների դոկտորի աստիճանին։
Օհանովը 2008 թվականից Սթոուն-Բրուկի համալսարանի պրոֆեսոր է և նյութերի համակարգչային դիզայնի լաբորատորիայի վարիչ։ 2013 թվականին նմանատիպ լաբորատորիաներ ե հիմնել Ռուսաստանում ( Մոսկվայի ֆիզ-տեխ ինստիտուտ) և Չինաստանում։ 2015 թվականից Սկոլկովոյի գիտության և տեխնոլոգիաների ինստիտուտի պրոֆեսոր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եվրոպական ակադեմիայի անդամներ
Իսկրա (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)
Իսկրա (Искра), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Օտարներն այստեղ չեն գալիս
«Օտարներն այստեղ չեն գալիս» («Чужие здесь не ходят»), ռեժիսորներ Անատոլի Վեխոտկոյի և Ռոման Երշովի խորհրդային արկածային ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ա. Ռոմովի «Հանցակից» վեպի հիման վրա:
Իսկրա (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի բնակավայրեր
Օտարներն այստեղ չեն գալիս
Սյուժե
Միլիցիայի երիտասարդ լեյտենանտ Կոսիրյովը հետաքննում է ձկնորսական կոլտնտեսության վարչության չհրկիզվող պահարանից գումար գողանալու գործը: Գլխավոր կասկածյալը կրկնահանցագործ Չուման է, որը թաքնվում է անտառային արգելավայրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:1985 թվականի խորհրդային ֆիլմեր
Բրեյ
Բրեյ (իռլ.՝ Bré — բլուր, Bray, նախկին անվանում՝ Բրի Հուալան [Brí Chualann]), քաղաք Իռլանդիայի Ուիքլոու կոմսության հյուսիսում, Իռլանդական ծովի ափամերձ տարածքում։ Հանդիսանում է երկրի մեծությամբ 9-րդ ամենախիտ բնակեցված քաղաքային համայնքը։ 2011 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 31 872։ Մայրաքաղաք Դուբլինից գտնվում է 20 կմ դեպի հարավ-արևելք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իռլանդիայի քաղաքներ
Խուան Խոսե Գամես
Խուան Խոսե Գամես Ռիվերա (Juan José Gámez Rivera, )՝ կոստառիկացի, եղել է ֆուտբոլային մարզիչ և կիսապաշտպան։
Ալախուելենսեի կազմում երկրի առաջնությունում անց է կացրել ավելի քան 200 հանդիպում, իսկ միջազգային ասպարեզում՝ 121 հանդիպում։ Կոստա Ռիկայի հավաքականի կազմում անց է կացրել 45 հանդիպում և խփել 7 գոլ։
Որպես մարզիչ առավել հայտնի է Ալախուելենսե, Կարտախինես ակումբներում և Կոստա Ռիկայի հավաքականում աշխատանքով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Կոստառիկացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Կոստառիկացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Լորա Կարմայքլ
Լորա Էլիզաբեթ Կարմայքլ (Laura Elizabeth Carmichael, ), բրիտանացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Կարմայքլը ծնվել է Սաութհեմփթոնում՝ ճառագայթաբան Սառայի և ծրագրային ապահովման խորհրդատու Էնդի Կարմայքլների ընտանիքում։ Նա երեք դուստրերից միջնեկն է։ Նրա քույրը՝ Էմին, աշխատում է ծրագրային ապահովման սկսնակ ընկերությունում, իսկ մյուս քույրը՝ Օլիվիան, բարեգործական դրամահավաքիչ է NHS-ի հետ ։
Տարրական կրթությունը Լորան ստացել է Շիրլիի մանկա-պատանեկան դպրոցում, միջնակարգը՝ Մաունբաթեն դպրոցում, իսկ ավելի ուշ ավարտել է Փիթեր Սիմոնդսի քոլեջը։ 2007 թվականին Լորա Կարմայքլը ավարտել է Բրիստոլի Օլդ Վիկ (Bristol Old Vic) թատերկան դպրոցը, երբ ավարտելուց առաջ երկու տարի տարբեր տեղերում էր աշխատում (ուսուցչի օգնական, ընդունարանի աշխատող և դայակ) մինչդեռ նաև գնում էր լսումների ծայրամասային թատրոններում։
Կարիերա
2011 թվականին Լորան ստացել է ոչ հիմնական դեր «Լրտես, դուրս եկ» ֆիլմում, որտեղ նրա գործընկերը դարձել է Բենեդիկտ Քամբերբեչը։
Անձնական կյանք
Կարմայքլը ապրում է Լոնդոնում, Քեմդենում։
2016 թվականից Կարմայքլը հարաբերությունների մեջ է Դաունթոնի աբբայության համաստղ Մայքլ Ս. Ֆոքսի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Կապաղակ
Կապաղակ, հնագույն քաղաք, Աղվանքի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է ներկայիս Ադրբեջանի Կուտկաշեն քաղաքի մոտակայքում։ Եղել է Աղվանից մարզպանության կենտրոնը։ Այստեղ էին նստում Աղվանքի միացյալ թագավորության առաջին գահակալները մինչև 1-ին դարի երկրորդ կեսը, երբ երկրի թագավորությունն անցավ Չողում հիմնադրված Մազքութական Արշակունի հարստությանը։ Մինչև 15-րդ դարը առևտրական խոշոր կենտրոն էր։ 16-րդ դարում ավերեցին Սեֆյանները ։ Այժմ պահպանվել են ամրոցի և քաղաքի ավերակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Աղվանք
Արդարադատություն (հանդես)
«Արդարադատություն» պարբերականը (այսուհետ՝ պարբերական) հիմնադրվել է 2008 թվականին «Իրավական կրթության և վերականգնողական ծրագրերի իրականացման կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության (նախկինում՝ «Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության իրավաբանական ինստիտուտ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպություն) կողմից։
Պարբերականն 2010 թվականից ընդգրկված է ՀՀ ԿԳՆ բարձրագույն որակավորման կոմիտեի կողմից հաստատված ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթերի հրատարակման համար ընդունելի պարբերականների ցանկում։
Պարբերականի խմբագրական խորհրդի կազմում ներառված են ինչպես Հայաստանի Հանրապետության գիտության տարբերի ոլորտի ներկայացուցիչներ (գիտությունների թեկնածուներ, դոկտորներ), այնպես էլ օտարերկրյա, մասնավորապես՝ Ռուսաստանի Դաշնության, Ուկրաինայի, Բելառուսի, Ֆինլանդիայի Հանրապետության գիտության տարբերի ոլորտի ներկայացուցիչներ
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Պոպով Կուստ
Պոպով Կուստ (Попов Куст), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Իրշիկի
Իրշիկի (Іршики), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իրշիկի գյուղում բնակվում էր 600 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1987 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 301,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1601 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գայ (Արմավիրի մարզ)
Գայ (նախկինում՝ Խաթունարխ), գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանում։ Հեռավորությունը Վաղարշապատից՝ 6 կմ, մարզկենտրոնից՝ 36 կմ, ՀՀ պետական սահմանից՝ 9 կմ։
Գայ է վերանվանվել 1978 թ-ին։
Անվան ստուգաբանություն
Նախկինում ունեցել է Խաթունարխ անվանումը։ Հիմնադրվել է 1670-1680 թվականներին և կոչվել է Խաթունարխ՝ Երևանի Սեֆի խանի կնոջ՝ Խաթունի անունով, որը ամուսնու հետ այստեղ կառուցել է իր անունով ջրանցք, իսկ այդտեղ գտնվող 2 գյուղերը կոչվել են Վերին և Ներքին Խաթունարխ։ (Վերին Խաթունարխը ներկայիս Ակնաշեն գյուղն է)։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղադրված է միջինարաքսյան հարթավայրում՝ ծովի մակարդակից 843 մ բարձրության վրա։ Կլիման չոր է, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝42 °C ։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վեր են ածվել կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։ Հարուստ է արտեզյան ջրերով, որոնք օգտագործվում են որպես խմելու ջուր։
Բնակչություն
Գյուղի բնակչության նախնիների մի մասը 1828-1829 թթ. տեղափոխվել էՊարսկահայաստանից` Խոյ և Սալմաստ գավառներից։ 1831 թ-ին գյուղն ունեցել է 870, 1926 թ-ին` 354, 1939 թ-ին՝ 395, 1959 թ-ին՝ 596, 1979 թ-ին՝ 2705 հայ բնակիչ։ Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների՝ 2005 թ-ին համայնքն ունեցել է 3528 առկա բնակիչ, որից տղամարդիկ կազմում են 49%, կանայք՝ 51%։ Ըստ տարիքային կազմի՝ բնակչությունը բաշխված է հետևյալ կերպ. մինչաշխատունակներ՝ 22%, աշխատունակներ՝ 65%, հետաշխատունակներ՝ 13%։
Գայի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Գյուղն ունի 1251 առկա տնտեսություն։ Գյուղատնտեսական հողահանդակները ոռոգվում են Ախուրյանի ջրանցքի ջրերով։ Զբաղվում են պտղաբուծությամբ, բանջարաբուծությամբ, այգեգործությամբ, թռչնաբուծությամբ, խոշոր եղջերավոր անասնապահությամբ։
Պատմամշակությաին կառույցներ
Գայն ունի սբ. Սարգիս եկեղեցի (1894 թ.)։ Գյուղի տարածքում հայտնաբերվել են մ.թ.ա. III հազարամյակի բնակավայրի մնացորդներ։
Հասարակական կառույցներ
Գյուղն ունի դպրոց, գրադարան, բուժկետ, հիվանդանոց, կապի հանգույց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի գյուղեր
Մորդեխայ Արդոն
Մորդեխայ Արդոն (ծննդյամբ՝ Մաքս (Մորդհե Էլիէզեր) Բրոնշտեյն, מרדכי ארדון, ), իսրայելցի նկարիչ։
Կյանք և ստեղծագործություն
Մաքս Բրոնշտեյնը ծնվել է հավատացյալ հրեական ընտանիքում, ներկայիս Լեհաստանի տարածքում։ 1921-1925 թվականներին նա սովորել է Դեսաուի Բաուհաուզի դպրոցում, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Պաուլ Կլեեն, Վասիլի Կանդինսկին, Լիոնել Ֆեյնինգերը և Յոհաննես Իտտեն։ Արդոնի աշխատանքների վրա հատկապես մեծ ազդեցություն են ունեցել Պաուլ Կլեեի ստեղծագործությունները։ 1926 թվականին Արդոնն ընդունվում է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիա և Մաքս Դյորների ղեկավարությամբ ծանոթանում է հին վարպետների նկարելու տեխնիկային։ Մասնավորապես նկարիչը գտնվել է Ռեմբրանդտի և Էլ Գրեկոյի գեղանկարչական ստեղծագործությունների ազդեցության ներքո։ 1933 թվականին, Գերմանիայում ԱՍԳԲԿ-ի իշխանության գալուց հետո, Արդոնն արտագաղթում է Բրիտանական Պաղեստին ։ Այստեղ նա դասավանդում է 1906 թվականին հիմնադրված Բեցալել արվեստի դպրոցում (այժմ՝ Բեցալելի անվան արվեստի և դիզայնի ակադեմիա)։ Նրա աշակերտներից է եղել կինետիկական արվեստի հիմնադիրներից մեկը Յակով Ագամը։ 1936 թվականին ստացել է պաղեստինյան քաղաքացիություն և փոխել է անունը՝ դառնալով Մորդեխայ Արդոն ։ 1959 թվականին Մորդեխայ Արդոնը մասնակցել է Կասսելում կազմակերպված ժամանակակից արվեստի documenta II միջազգային ցուցահանդեսին։ 1963 թվականին նրան շնորհում են Իսրայելի Պետական մրցանակ։
Մորդեխայ Արդոնի գեղարվեստական ոճը հիմնականում հետաքրքիր է նրանով, որ իր ստեղծագործություններում նա փորձում է հերքել այն թեզը, որ ժամանակակից աբստրակտ արվեստն անհամատեղելի է «հին վարպետների» տեխնիկայի հետ։ Դասական գեղանկարչության ուսումնասիրության ընթացքում ձեռք բերված գիտելիքներն ու հմտությունները Մորդեխայ Արդոնի ստեղծագործություններին տալիս են պատկերման ձևի խորություն և հարստություն։ Մորդեխայ Արդոնը համարվում է հասարակական և քաղաքական ազդեցություններից դուրս գտնվող «մաքուր արվեստի» գաղափարների կողմնակից։ Նա կոչ էր անում իր ստեղծագործությունների մասին դատել միայն զուտ ստեղծագործական որակներով, կոմպոզիցիայով, գուներանգներով և դիտողի վրա ունեցած ներքին ազդեցությամբ։ Նկարիչը մերժում էր այդ ազդեցության վրա սիմվոլիկ, գրական և այլ տարրերի օգտագործումը։ Միաժամանակ նա չէր կարողանում ամբողջությամբ հետևել իր «արտաքաղաքական» կանոններին, իր ստեղծագործություններում (մասնավորապես՝ 1955-1988 թվականների 8 լայնածավալ եռածալիկ նկարներում)՝ առաջին հերթին հանդես գալով պատերազմի սարսափի և սոցիալական անարդարության դեմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի նկարիչներ Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իսրայելի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Իսրայելցի արվեստագետներ
Յոհան Բայշտայներ
Կենսագրություն
Յոհան Բայշտայները սկսել է երաժշտություն սովորել իննամյա տարիքում Յոզեֆ Մաթիաս Հաուերի անվան երաժշտական դպրոցում՝ Վիներ Նոյշտադտում։ 1992 թվականին նա ընդունվել Է Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարան՝ ավարտելով այն կիթառի դասով։ Բացի այդ, Բայշտայներն ուսումնասիրել է երաժշտագիտությունը և 2005 թվականին այնտեղ պաշտպանել է նույն դոկտորական ատենախոսությունը՝ «Դասական երաժշտությունը գեղասահքի, սինխրոն լողի և գեղարվեստական մարմնամարզության մեջ» (Kunstmusik in Eiskunstlauf, Synchronschwimmen und rhythmischer Gymnastik):
Յոհան Բայշտայները ունի լայն ռեպերտուար ռենեսանսից մինչև մեր օրերը։ Մասնավորապես, նրա կատարմամբ տեղի են ունեցել կոմպոզիտորներ Ռոբերտ Գուլիի, Ռուբեն Պաչեի և Էդուարդ Շաֆրանսկու ստեղծագործությունների համաշխարհային պրեմիերաները ։ Կիթառահարը նաև ստեղծում է սեփական ստեղծագործությունները։ Բայշտայները համագործակցել է Սոչիի սիմֆոնիկ նվագախմբի, Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի, Հունգարական ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի, Գրացի կամերային ֆիլհարմոնիայի, Բուդապեշտի լարային կամերային նվագախմբի, դիրիժորներ Օլեգ Սոլդատովի, Միշել Կաստելետտիի, Բելա Դրախոշի, Ախիմ Գոլուբի, արգենտինական տանգոյի պարող Ռաֆայել Ռամիրեսի հետ։
Dangerous Woman (այլ կիրառումներ)
Dangerous Woman, կարող է վերաբերել՝
Յոհան Բայշտայներ
Կենսագրություն
Յոհաննա Բայշտայները նվագում է Մադրիդի վարպետ Պաուլինո Բերնաբեի համերգային կիթառի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դասական կիթառահարներ
Սիրո պատրանք (ֆիլմ)
Սիրո պատրանք (Mal de pierres), ֆրանսիական դրամատիկ ֆիլմ է, նկարահանվել է ռեժիսոր Նիկոլ Գարսիայի կողմից, Միլենա Ագուսի համանուն վեպի հիման վրա ։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի մայիսի 15-ին, Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ։
Սյուժե
Ֆիլմը մի կնոջ մասին է, ով դժբախտ ամուսնության մեջ սիրահարվում է ուրիշին։ Գործողությունները ծավալվում են Ֆրանսիայի հարավում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետ։ Գլխավոր հերոսուհին ընտանիքի ճնշման տակ ամուսնանում է չսիրած մարդու հետ, չնայած ամուսնու` համատեղ կյանքը երջանիկ դարձնելու պատրաստակամությանը, նա չի կարողանում փոխադարձ պատասխանել նրա զգացմունքներին։ Ալպերի առողջարաններից մեկում գտնվելու ժամանակ նա ծանոթանում է այնտեղ բուժվող պատերազմի վետերանի հետ, ում սիրահարվում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Էեռիկվեռե
Էեռիկվեռե (Eerikvere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պալամուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պալամուսե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Արցախի պետական համալսարանի գիտական տեղեկագիր
Արցախի պետական համալսարանի գիտական տեղեկագիր, ընդգրկված է Հայաստանի բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Բրայդուել
Բրայդուելը (Bridewell Palace) խիստ կանոնակարգով բանտ է Լոնդոնում։ Բանտը հայտնի է նրանով, որ այստեղ ընկնողները էլ այլևս դուրս չէին գալիս։ Բանտը գործել է մինչև 1864 թվականը ։
Պատմություն
Ի սկզբանե այս կառույցը օգտագործվել է որպես ամրոց Հենրի VIII-ի համար, որը կառուցվել էր միջնադարյան St Bride’s Inn հյուրանոցի փոխարեն։ Անվանումը ստացել է մոտակայքում գտնվող շինության անունից, որը նվիրված է եղել Սուրբ Բրիգիտեյին։ Շենքի մեծ մասը այրվել էր Լոնդոնյան մեծ հրդեհի ժամանակ և վերակառուցվել է 1666-1667 թվականներին։ 2003 թվականին նշվեց կառույցի հիմնադրման 450-ամյակը։
(4905) Հիրոմի
(4905) Հիրոմի (Hiromi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի մայիսի 15-ին Ացուշի Տակահաշիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Բրայդուել
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական շինություններ
(4905) Հիրոմի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,601884 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1664 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0373 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1532,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23484 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,41° անկյուն։
Ժակ-Պիեռ Բրիսսո
Ժակ-Պիեռ Բրիսսո (Jacques-Pierre Brissot de Warville, որոշ աղբյուրներում՝ Ժան-Պիեռ,  հայրենի գյուղում հայտնի է Վարվիլսկիյ մականունով),  , ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, ժիրոնդիստ, Ֆրանսիական հեղափոխության հայտնի գործիչներից մեկը։
Կենսագրություն
Պանդոկապանի որդի է։ Փարիզում ուսումն ավարտելուց հետո Բրիսսոն ծառայության է անցել նույն դատախազի մոտ, ում մոտ պարապել է Ռոբեսպիեռը, սակայն շուտով այն փոխարինում է տարատեսակ հոգսերով լի և կտրուկ բնույթի գրական գործունեությամբ։ Նա արժանացրել է նրան Վոլտերի հավակնությանը, սակայն դատապարտվեց իշխանության հետապնդմանը և  ստիպված եղավ փախչել  Լոնդոն։ Ինչպես այստեղ, այնպես էլ հետագայում  Ֆրանսիայում, Բրիսսոն նվիրվեց ստրկության վերացման և ստրկավաճառության դեմ գաղափարախոսությանը։ Անգլիայից վերադառնալուց հետո՝ 1784 թվականին, հայտնվում է Բաստիլիայում, սակայն արագ հեռանում է այդտեղից և տեղ է զբաղեցում իր լիբերալ հայացքներով հայտնի դուքս Օրլեանսկիյի մոտ։
Իր իսկ կողմից հիմնադրած Սևամորթ ընկերների հասարակությունը 1778 թվականին նրան ուղարկեց Հյուսիսային Ամերիկա։ Երբ վերադառնում է այնտեղից, վրա հասավ Հեղափոխությունը։ Նա ամեն կերպ օգնություն էր ցուցաբերում նրա հանդեպ՝ «Le patriote français»թերթի աշխատանքների ուղղությամբ։
Շարունակվող հեղափոխությունը նրան արագ առաջ մղեց և դրեց շարժման կենտրոնում։ Ընտրվելով Փարիզ քաղաքի համայնքային խորհրդական՝ նա դարձավ նրա ներկայացուցիչը Օրենսդիր ժողովում, որտեղ դարձավ կուսակցության նախագահ, այն կուսակցության, որը երբեմն իր անունով կոչվում էր բրիսսոյան, սակայն առավել հայտնի է ժիրոնդիստներ անունով։ Թագավորական իշխանության անկումը ոչ ոք այնքան եռանդով չի խթանել, որքան Բրուսսոն և իր ընկերները։ Նա հանրապետության բուռն կողմնակիցն էր և պատերազմ էր քարոզում բոլոր «թագադրված բռնակալների» դեմ ՝ ամբողջ Եվրոպան հանրապետություն դարձնելու համար։ 1792 թվականի աշնանը նա հայտարարեց.
Քաղաքական վերջին նշանակալից գործունեությունը, որին նա մասնակցեց, 1793 թվականի գարնանը Անգլիայի և Հոլանդիայի միջև պատերազմ հայտարարելն էր։ Բրիսսոն արագ հեռացավ յակոբիններից, իսկ 1792 թվականի սեպտեմբերյան սպանությունների ժամանակ այդ բաժանումը դարձավ վերջնական։
Բրիսսոյի ամենահայտնի ասույթը՝ «Սեփականությունը կողոպուտ է» (La propriété, с 'est le vol) (1780), հետագայում հանրահռչակվեց անարխիստ-սոցիալիստական տեսաբան Պիեռ Ժոզեֆ Պրուդոնի կողմից։
Թագավորի դատավարության ժամանակ Բրիսսոն քվեարկեց մահապատժի օգտին, թեկուզ ժողովրդի դիմումի համաձայն։ Շուտով, սակայն, նա մեղադրվեց դատարանի հետ համաձայնության մեջ, ձերբակալվեց Մուլինում և բերվեց Փարիզ, որտեղ, նախազգալով իրեն սպասվող մահապատժի դատավճիռը, գրեց իր հուշերը «Legs а mes enfants» վերնագրի ներքո (լույս է տեսել Փարիզում 1829-1835թթ.): 1793 թվականի հոկտեմբերի 31-ին 20 ժիրոնդիստների հետ գնդակահարվեց նաև Բրիսսոն և թաղվեց Մադլենի գերեզմանատանը։
Հետաքրքիր փաստ. հեղափոխությունից առաջ Բրիսսոն սերտ ընկերական հարաբերությունների մեջ էր իր ապագա քաղաքական հակառակորդի՝ Ժան Պոլ Մարատի հետ։ Բրիսսոն Մարատին համարում էր չբացահայտված հերոս, նրան վերաբերվում էր կենսաբան Մարատ Մանֆրեդի խոսքերի համաձայն՝ «ներքևից վերև»։ Բրիսոոն վիճեց ֆրանսիական ակադեմիայի հետ՝ Մարատին չընդունելու։
Իսմագիլովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Իսմագիլովո (Исмагилово, Исмәғил), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 905 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լեհահայոց դատաստանագիրք
Ժողովածուն կազմվել է Մխիթար Գոշի Դատաստանագրքի և տեղական իրավունքի առանձնահատկությունների համադրման ու համակարգման հիման վրա։ Հայերեն նախնական խմբագրությունն (չի պահպանվել) օգտագործվել է Հվ. և Արմ. Ռուսիայի հայկ. գաղութներում դեռևս XIII դ. և XIV-ի առաջին կեսում։ Տեղական իշխանությունների և հայ համայնքների իրավա–դատական վեճերին հակազդելու համար լեհ թագավոր Սիգիզմունդ I-ի պահանջով Լվովի հայ ավագների խորհուրդը 1518-ին ժողովածուն թարգմանել է լատ., որը որոշ փոփոխություններից հետո վավերացվել է 1519-ին, Պյոտրկով քաղաքում հրավիրված սեյմում։ Այնուհետև այն շրջանառության մեջ է մտել «Լվովյան դատաստանագիրք», իսկ հայ գիտական գրականության մեջ՝ «'Լեհահայոց դատաստանագիրք» պայմանական անվանումով։ 1528-ին 'Լեհահայոց դատաստանագիրք թարգմանվել է հայատառ–ղփչաղերեն ու լեհերեն և մինչև XVIII դ. վերջն օգտագործվել դատական ինքնավարությունը պահպանած բոլոր հայ գաղութներում (Զամոսցում՝ մինչև 1730-ը, Լվովում՝ 1784-ը, Կամենեց–Պոդոլսկում՝ 1787-ը ևն)։ 10 գլխից և 124 հոդվածից բաղկացած 'Լեհահայոց դատաստանագիրքը ընդգրկել է քաղաքացիական (անձնական, ընտանեկան, ժառանգության, պարտավորության, առ ու վաճառքի ևն) ու քրեական (անձի դեմ ուղղված, գույքային, քաղ. հանցագործություններ ևն) իրավունքի տարբեր բնագավառներ ու խնդիրներ՝ նախատեսելով համապատասխան պատիժներ (տուգանք, բռնագրավում, անդամահատում, բանտարկություն, մահապատիժ ևն)։ 'Լեհահայոց դատաստանագրքում մեծապես արտացոլվել է ապրանքա–դրամային հարաբերությունների զարգացումը։ Որպես հայ իրավաբանական մտքի յուրահատուկ արտահայտություն՝ 'Լեհահայոց դատաստանագիրքը կարևոր դեր է խաղացել լեհահայոց դատավարական ինքնավարության և ազգային ինքնապահպանման գործում։ 'Լեհահայոց դատաստանագրքի լատ. բնագիրը (1519-ին վավերացված օրինակը) պահպանվում է Լվովում՝ Ուկր. ՍՍՀ կենտրոնական պետ. պատմական արխիվում։ 'Լեհահայոց դատաստանագրքի գիտ. ուսումնասիրություններն սկսվել են XIX դ. կեսից (Ֆ. Բիշոֆ, Լ. Մատվիյովսկի և ուրիշներ)։ Լավագույն հրատարակություններն են Օ. Բալցերինը (1906, լատ. և լեհ.) և Տ. Լեվիցկունն ու Ռ. Կոնովոյինը (1957, հայատառ–ղփչաղերեն)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայ իրավունքի ժողովածուներ Կատեգորիա:Լեհահայ իրավունք
Ինոսենսիա
Ինոսենսիա  (Inocência), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 7.588 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով ։ Գրավում է 5 776,261 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 1,5 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի նոյոմբորի 10-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Echo (այլ կիրառումներ)
Echo, կարող է վերաբերել՝
Թելուկ
Թելուկ, թալ, թախտիկ, թելուկազգիների ընտանիքի միամյա, երկամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի, երբեմն՝ կիսաթփերի, թփերի ցեղ։
Տարածվածություն
Տարածված է գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է գետերի, գետակների, առվակների խճոտափերին, ճամփեզրերին, աղբոտում է ցանքերը, խաղողի ու պտղատու ծառերի այգիները։