cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեորգի Կորոլյով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Խնուշինակ
Խնուշինակ, գյուղական համայնք Արցախի Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 16 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 43 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Համայնքը լեռնային է, ունի 1243,59 հա տարածք, որից 893,14 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 21,34 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 9 աղբյուներ ՝ «Շենին ճուր» «Ծլլօկ» «Վարար» «Վէտած» «Բյալունց ճուր» «Սնգզբուլաղ» «Շյաթունց աղբյուր» «Շլօրուն աղբյուր» և «Քիրիզին ծյօր»։
Ստուգաբանություն
Դարեր առաջ գյուղում բնակություն են հաստատել Սպահանից և Ջուղայից (Նախիջևանից) գաղթած յոթ հայ ընտանիք (Մօղդուսոնց, Քյուղանց, Բագունց,Իդինանց,Օհանանք,Էրզանունց,Մերսալանց)։ Գյուղն անվանել են Իսպահանջուղ սակայն հարկ եղավ այն փոխել ավելի բարեհունչ անունով՝ Խնուշինակ այսինքն Խանի շեն։
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
2023 թվականի դրությամբ գյուղում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում է 85 աշակերտ։ Խնուշինակում է գտնվում նաև մի քանի դպրոցակաների կողմից ստեղծված «Բուլդի» ստարտափը։ ։
Հայտնի անձինք
Խնուշինակում են ծնվել՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարտունու շրջանի բնակավայրեր
Հարություն Շամշինյան
Հարություն Իսահակի Շամշինյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
1874-1877 թվականներին սովորել է Գեղարվեստը խրախուսող կովկասյան ընկերության նկարչական դպրոցում, 1877-1882 թվականներին՝ Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1883 թվականին կատարելագործվել է Փարիզում, Մյունխենում, Վենետիկում։
1884 թվականից հաստատվել է Թիֆլիսում, դասավանդել Ներսիսյան, Գայանյան և Սուրբ Նշան դպրոցներում, մշակել նկարչության դասավանդման ծրագրեր, կազմել և հրատարակել գծագրության ու հեռանկարի ձեռնարկ։
Շամշինյանի արվեստին (կենցաղային ժանրի կտավ, բնանկար, դիմանկար) բնորոշ է իրականության հավաստի վերարտադրումը («Հին Թիֆլիս», 1887, «Շեյթան բազար», 1890, «Սանահինի կամուրջը», 1899, «Լեռնցիների դադարը», 1902, «Նկարչի մոր դիմանկարը» և այլն։ Շամշինյանի հայ իրականության մեջ առաջիններից է, որ ստեղծել է օֆորտի տեխնիկայով գրաֆիկ, թերթեր (Պ. Պ. Չիստյակովի, Խ. Աբովյանի դիմանկարները, «Փոստատան բակում» բնանկարը)։
Անհատական ցուցահանդեսներ՝ Թիֆլիսում (1913), մահվան 40-րդ տարելիցին՝ Երևանում (1954)։ Շամշինյանի գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում (նաև Շամշինյանի դիմանկարը, գործ՝ Մ. Վռուբելի, 1883), Թբիլիսիի պատմաազգագրական և թատերական թանգարաններում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1856 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:1914 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 1 մահեր Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խոջիվանքի գերեզմանատանը թաղվածներ
Սանտերվաս դե լա Վեգա
Սանտերվաս դե լա Վեգա (իսպ.` Santervás de la Vega), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Լեոն պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Վեգա Վալդավիա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 517 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Խնուս (գետ)
Խնուս, Խնունիս, Վարաժնունիք, Քիլիսա, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Արածանիի աջ վտակը։ Երկարությունը մոտ 127 կմ է։ Սկիզբ է առնում Բյուրակն լեռնազանգվածի լանջերից, մոտ 3000 մ բարձրությունից, հոսում հարավ, անցնում Խնուսի դաշտով, ապա թեքվում դեպի արևելք, խառնվում Արածանուն։ Սնումը՝ մթնոլորտային տեղումներից և ստորերկրյա ջրերից։ Հորդանում է հունիսին։
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Արածանի գետի վտակներ
Պադակյուլա
Պադակյուլա (Padaküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ռի
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 485 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.59 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 24 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 337 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 234-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %։ 234 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 211 անձ (113 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (14 տղամարդ և 9 կին)։ 103 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Մենեսո (Դուշեթի շրջան, Ճարթլի)
Մենեսո (მენესო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Ռի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մենեսո (Դուշեթի շրջան, Ճարթլի)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1950 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 41 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 96 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Տյուլյուկ
Տյուլյուկ (Тюлюк), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կատաև-Իվանովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կատաև-Իվանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սափորանկարչություն
Սափորանկարչություն - անտիկ խեցե անոթների նկարազարդում։ Զարգացել է դեռևս Կրետե-Միկենյան մշակույթում։ Մ․թ․ա․ XX-XVI դարերում ազատորեն նկարազարդվել է (բույսեր, ձկներ, ծովաստղեր) անոթի ողջ մակերեսը։ «Պալատական ոճի» (մ․թ․ա․ XV դարի վերջ) սափորների նկարազարդումը աչքի է ընկնում զուսպ կոմպոզիցիայով, երկրաչափականացված բուսազարդերով։ Ուշ միկենյան արվեստում (մ․թ․ա․ XIV-XII դարերում) նկարազարդումները (մարդկանց, կենդանիների սխեմատիկ պատկերներ, երկրաչափական մոտիվներ, գալարագծեր) լակոնիկ են ու չոր։
Սափորանկարչությունը առանձնահատուկ կատարելության է հասել հին հունական արվեստում։ Այն որոշ պատկերացում է տալիս հին հունական գեղանկարչության մասին, որը գրեթե չի պահպանվել։ Սափորը պատում էին այսպես կոչված սև լաքով, սպիտակ, ծիրանագույն, հազվադեպ՝ ոչ դիմացկուն «ջրաներկային» ներկերով (երկնագույն, վարդագույն, կարմիր, մոխրագււյն, դեղին) և ոսկու նուրբ շերտով։ Նկարազարդման կոմպոզիցիան օրգանապես ենթարկվել է անոթի ձևակազմությանը։ Հունական սափորանկարչության զարգացման պատմությունը ունեցել է տարբեր շրջափուլեր․ մերձմիկենյան սափորանկարչությունը, որ խարսխվել է ուշ միկենյան ավանդույթների վրա (մ․թ․ա․ XI դարի 1-ին կես, զարդապատկերը կազմված է շրջագծերից, ալիքավոր գծերից, եռանկյունիներից), նախաերկրաչափական ոճ (մ․թ․ա․ XI դարի 2-րդ կես-X դար), երկրաչափական ոճ (մ․թ․ա․ IX-VIII դարեր, սափորի տեկտոնիկան ընդգծող հորիզոնական զարդագոտիներ և երկրաչափականացված պատկերներ), «գորգային ոճ» (մ․ թ․ ա․ VII դ․, բուսական նախշերի հետ համադրված կենդանիների և ֆանտաստիկ էակների բազմագույն պատկերներ)։ Ատտիկայում մ․թ․ա․ VI դարում ծաղկում է ապրել սև ֆիգուրներով ոճը (դեղին կամ կարմիր ֆոնի վրա սև լաքով պատկերված ֆիգուրներ, սպիտակ և ծիրանագույն ներկերով՝ հագուստի մանրամասեր, զարդանկարներ են)՝ ուրվագծերի երաժշտականությամբ, սև, հարթ, ընդհանրացված ուրվապատկերներով, տեսարանների (հիմնականում՝ դիցաբանական) նուրբ հուզականությամբ (մեծ վարպետներն էին՝ Կլիտիոսը, Էքսեկիասը, Ամասիսը)։ Մ․թ․ա․ մոտ 530 թվականին անցում է կատարվել կարմրաֆիգուր սափորանկարչությանը (սև ֆոն և կավագույն ֆիգուրներ, օժանդակ դեր կատարող զարդապատկեր, կենցաղային և դիցաբանական տեսարանների առատություն)։ «Խիստ ոճի» կարմրաֆիգուր սափորանկարչություն (մ․թ․ա․ VI դարի վերջին քառորդ - V դարի սկիզբ) առանձնանում է հատուկ ու նրբագեղ գծանկարով (մեծ վարպետներ էին՝ Եվֆրոնիոսը, Դուրիսը, Բրիգոսը)։ Մ․թ․ա․ V դարի 2-րդ քառորդից «ազատ ոճի» սափորանկարչության զարդապատկերը դարձել է առավել ծավալային ու բարդ։ Մ․թ․ա․ V դարի վերջ - IV դարը սափորանկարչությանը բնորոշ է դեկորատիվ ճոխությունը (Միդիայի նկարազարդ անոթների «շքեղ ոճ»-ը), կոմպոզիցիայի ծանրաբեռնվածությունը, հեռանկարի արտահայտման փորձը, անոթի ձևի և նկարազարդման միասնության խախտումը։ Բուն Հունաստանից բացի սափորանկարչությունը ծաղկում է սպրել Հարավային Իտալիայում։ Հունական սափորանկարչությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել Էտրուսկների սափորանկարչության վրա։
Կատեգորիա:Դեկորատիվ-կիրառական արվեստ
Ստանկովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Ստանկովո (Станьково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Ռետրովիրուսներ
Ռետրովիրուսներ, ՌՆԹ պարունակող վիրուսների ընտանիք, որոնք վարակում են գլխավորապես ողնաշարավորներին։ Հայտնի ներկայացուցիչը մարդու իմունային անբավարարության վիրուսն է։ Վարակվելուց հետո ռետրովիրուսների բջիջների ցիտոպլազմայում սկսվում է վիրուսային ԴՆԹ-ի գենոմի սինթեզը՝ վիրիոնային ՌՆԹ-ն օգտագործելով որպես մատրիցա (կաղապար)։ Բոլոր ռետրովիրուսները իրենց գենոմի ռեպլիկացիայի համար օգտագործում են հետադարձ տրանսկրիպցիայի մեխանիզմը՝ վիրուսային ֆերմենտ հետադարձ տրանսկրիպտազան վիրուսային ՌՆԹ-ի մատրիցայի վրա սինթեզում է ԴՆԹ-ի մեկ շղթան, այնուհետև սինթեզված ԴՆԹ-ի շղթայի մատրիցայի վրա սինթեզվում է երկրորդ՝ կոմպլեմենտար շղթան։ Առաջանում է ԴՆԹ-ի երկշղթա մոլեկուլը, որը բջջի բաժանման ժամանակ ներկառուցվում է քրոմոսոմային ԴՆԹ-ի մեջ, երբ բացակայում է կորիզաթաղանթը (բացառությամբ ՄԻԱՎ-ի, որի ԴՆԹ-ն ակտիվ կերպով թափանցում է կորիզի մեջ) և հետագայում ծառայում է որպես մատրիցա վիրուսային ՌՆԹ-ների մոլեկուլների սինթեզի համար։ Այդ ՌՆԹ-ները դուրս են գալիս բջջակորիզից և բջջի ցիտոպլազմայում փաթեթավորվում են որպես վիրուսային մասնիկներ, որոնք ընդունակ են վարակել նոր բջիջների։
Ենթադրվում է, որ ռետրովիրուսները կարող են առաջացած լինել ռետրոտրանսպոզոններից (էուկարիոտ օրգանիզմների գենոմի շարժուն մասերից)։
Կառուցվածք
Գնդաձև վիրիոններ են (վիրուսային մասնիկներ՝ կազմված նուկլեինաթթուներից և կապսիդից), 80-100 նմ մեծությամբ, ծածկված լիպոպրոտեինային թաղանթով, ունեն 8-10 նմ երկարության ելուստներ։ Կապսիդի ներսում գտնվում է պարուրաձև ռիբոնուլեինապրոտեինը (ռիբոնուկլեինաթթվի և սպիտակուցի ամբողջություն)։ Վիրիոնի լայնական կտրվածքում արտաքին թաղանթը, կապսիդային մեմբրանը և նուկլեոիդը դասավորված են կոնցենտրիկ (համակենտրոն) ձևով։ Զգայուն են եթերների նկատմամբ, ջերմության նկատմամբ անկայուն են, հարաբերականորեն ռեզիստենտ են ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների նկատմամբ։ Ռետրովիրուսներին բնորոշ առանձնահատկությունը վիրիոնի կառուցվածքի մեջ մտնող ՌՆԹ-կախյալ ԴՆԹ-պոլիմերազայի առկայությունն է, որը այլ կերպ անվանում ենք հետադարձ տրանսկրիպտազա։ Վիրիոններն ունեն վեց կապսիդային սպիտակուցներ։ Կապսիդային սպիտակուցները կրում են հատուկ միջտեսակային հակածիններ և հանդիսանում են վիրուսների բաժանմանը ցեղերի և ենթացեղերի։ Գլիկոպրոտեինները հանդիսանում են տիպային հատուկ հակածիններ, մասնակցում են չեզոքացման ռեակցիաներին։ Ռետրովիրուսների գենոմը ներկայացված է միաշղթա ՌնԹ-ով, որի մոլեկուլային զանգվածը կազմում է 7 մեգադալտոն և կազմված է երկու կրկնօրինակներից, որոնցից յուրաքանչյուրը հանդիսանում է ամբողջական գենոմ և պարունակում է միատեսակ գենետիկական տեղեկատվություն, սակայն հայտնի չէ, արդյոք երկուսն էլ գործում են։ Ռետրովիրուսների ընտանիքին պատկանող մի շարք վիրուսներ առաջ են բերում կենդանիների քաղցկեղային հիվանդություններ՝ լեյկոզ, սարկոմա։
Կյանքի ցիկլ
Ռետրովիրուսը կիսում է իր գենետիկական նյութի գործառույթը․ ինֆեկցիոն ֆունկցիան, այսինքն՝ ինքնատարածման ֆունկցիան կատարում է վիրուսային ՌՆԹ-ն, իսկ վիրուսային գեների էքսպրեսիան և ՌՆԹ-ի մոլեկուլների սինթեզը, որոնք այնուհետև գենետիկական տեղեկատվությունը կտեղափոխեն մյուս բջիջներ, կատարում է վիրուսային ԴՆԹ-ն։
Վիրուսային ինֆեկցիայի հետևանքով, ընկնելով բջջի ներսը, ռետրովիրուսային ՌՆԹ-ն ծառայում է որպես մատրիցա ԴՆԹ-ի սինթեզի համար հետադարձ տրանսկրիպցիայի ճանապարհով։ Այդ ԴՆԹ-ն ներկառուցվում է գենոմային ԴՆԹ-ի մեջ և դառնում է բջջի գենոմի անբաժանելի մասը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիրուսներ Կատեգորիա:Վիրուսների ընտանիքներ
Ժուրովկա (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)
Ժուրովկա (Журівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուրովկա գյուղում բնակվում էր 96 մարդ։
Շապուհ I
Նվաճողական քաղաքականությունը
Շապուհ I-ը շարունակում էր իր հոր կողմից վարած շարունակական պատերազմները Հռոմի հետ և նրա զավթողական քաղաքականությունը, նվաճելով Մծբինը (Հայոց Միջագետքում) և Խառանը (Օսրոենեում), իսկ հետագայում ներխուժելով Ասորիքի խորքերը։ 243 թ Եդեսիայի մոտակայքում հռոմեական զորքերից պարտություն կրելուց հետո Շապուհին այնուամենայնիվ հաջողվեց հաշտության նպաստավոր պայմանագիր կնքել Հռոմի հետ 244-ին։ 252 թ, օգտվելով Հայաստանում տեղի ունեցող ներքին պառակտումներից, նա միջամտեց և աջակցեց իր դաշնակցին՝ Արտավազդ Արշակունուն, որն այդ թվականին Շապուհի օգնությամբ իրեն հռչակեց Հայոց արքա (Արտավազդ Ե)։ Արտավազդի պարսկամետ կողմնորոշումը երկար չտևեց և շուտով նա սկսեց մտերմանալ Հռոմի հետ, ինչն առիթ ծառայեց Շապուհի կողմից ռազմական միջամտության։ Հաշվի առնելով ստեղծված իրավիճակը և միաժամանակ օգտվելով Հռոմեական կայսրության մեջ տիրող ներքին քաղաքական քաոսից, Շապուհ I-ը 256 թ անսպասելիորեն հարձակվեց Հայաստանի, Ասորիքի և Կենտրոնական Անատոլիայի վրա, գրավեց և ամբողջովին թալանեց Անտիոքը, բայց ապա հակահարվածների ենթարկվեց հռոմեական կայսր Վալերիանոսի կողմից։ Սակայն քիչ անց Շապուհը վճռական հաղթանակ կրեց Վալերիանոսի զորքերի վրա՝ Ուռհայի մոտակայքում (260 թ), որտեղ պարսից բանակի կողմից մասնակցում էին նաև նորից դաշնակից դարձած Արտավազդ Արշակունու հայկական զորամասերը։ Պարտությունից հետո Վալերիանոսը ուղղվեց Շապուհի հետ բանակցություններ վարելու, բայց Շապուհը նրան դավադրորեն ձերբակալեց և ցմահ կալանքի ենթարկեց։ Հայոց Արտավազդ արքան Շապուհին նամակ գրեց՝ Վալերիանոսին ազատ արձակելու առաջարկով, սակայն Շապուհը նրա միջամտությանը չարձագանքեց։ Վալերիանոսի գերևարության փաստը հետագայում կարևոր սյուժե դարձավ Շապուհ I-ին նվիրված մի շարք հայտնի բարձրաքանդակների համար։
Ներքին կառավարումը
Շապուհն առանձնապես շահագրգռված չէր Հռոմեական կայսրության արևելյան տարածքներին վերջնականապես տիրանալու մեջ, նա բավարարվում էր իր նվաճումներից գոյացած ավարով (թանկարժեք իրեր, ինչպես նաև մարդկային ուժ)։ Անտիոքից բերված գերիները կառուցեցին Գունդի Շահփուր քաղաքը, որը խորհրդանշանն էր Շապուհի հաղթանակների և որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես ուսման կենտրոն Սասանյան Պարսկաստանում։ Շահագործելով նույն գերիների աշխատատանքը, նա կառուցեց այն ժամանակների համար ինժեներական գլուխգործոց համարվող Շուշթարի ամբարտակը, որի ավերակները պահպանվել են մինչև օրս և հայտնի են «Բանդե-Ղեյսար» («Կեսարի ամբարտակ») անունով։
Շապուհին այլևս չէր բավարարում Արտաշիրից ժառանգած «Արյաց արքայից արքա» կոչումը, և ինքն իր համար ավելի փառավոր և տիեզերական իմաստ ունեցող տիտղոս ընտրեց՝ «Արյաց և անարյաց արքայից արքա» (šāhān šāh ērān ud anērān)՝ շեշտելով նաև ոչ իրանական ազգերի վրա իր գերիշխանության տարածման փաստը։ Երևի պատճառը հենց իր տիեզերակալական հակումներն էին, որ Շապուհը փորձում էր իր կայսրությունում հաստատել մի այնպիսի կրոն, որն ընդունելի կլիներ իր բոլոր հպատակների համար։ Դրանով է բացատրվում իր հատուկ վերաբերմունքը Մանիի՝ մանիքեության հիմնադրի և ջատագովի նկատմամբ, թեև իր ժամանակի վիմագրերն ու այլ աղբյուրները նշում են, որ Շապուհը շարունակում էր կառուցել զրադաշտական ատրուշաններ ամբողջ երկրի տարածքում։
Թեև իր հորը՝ Արտաշիրին է պատկանում Սասանյան կայսրությունը հիմնադրելու փառքը, սակայն Շապուհն էր, որը կենտրոնացրեց և ամրապնդեց այդ պետության կառավարման ապարատը, ընդլայնեց երկրի տարածքը և ապահովեց նրա սահմանները՝ հաստատելով ռազմական ուժի գերազանցություն այդ ամբողջ տարածքաշրջանում։ Նա այդ նոր տիրությունը պատկերացնում էր որպես բազմազգ պետություն, որտեղ մանիքեականությունը կարող էր ծառայել որպես միավորող գործոն։ Դա իհարկե չիրականացվեց և զրադաշտականությունը պահպանեց, իսկ հետագայում՝ էլ ավելի ամրապնդեց իր դիրքը Պարսկաստանում՝ որպես պետական միակ կրոն։
Շապուհ I-ի մահից հետո իրեն հաջորդեց իր ավագ որդին՝ Որմիզդ I-ը։
Կատեգորիա:Իրանի շահեր Շապուհ I Կատեգորիա:Սասանյան Պարսկաստան
Շեյխ-Չոբան
Շեյխ-Չոբան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գենկ ՖԱ
«Գենկ» (Koninklijke Racing Club Genk) — բելգիական պրոֆֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ է համանուն քաղաքից։ Հիմնադրվել է 1988 թվականի հուլիսի 1-ին միաձուլվելով երկու ակումբները «Վինտերսլագը» և «Կոնտինկլեկե Վատերսհեյ Ս. Վ. Տոպ Գենկը»։ Ակումբի տնային մարզադաշտն է «Կրիստալ Արենան», որը տեղավորում է 25,000 հանդիսական։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիական ֆուտբոլային ակումբներ
Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղ
Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղը (երբեմն կրճատված իբրև ԲԹՋ նավթամուղ) 1768 կմ ընդհանուր երկարության խողովակաշար է՝ Կասպից ծովից մինչև Միջերկրական ծով։ Նավթամուղը Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքուն Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի միջոցով միացնում է Թուրքիայի հարավարևելյան նավահանգիստ Ջեյհանին։ Այն աշխարհի երկրորդ ամենաերկար նավթամուղն է՝ Դրուժբա նավթամուղից հետո, և գործարկվում է անգլիական Բրիթիշ Փեթրոլիում կամ ԲիՓի (անգլերեն՝ BP) ընկերության կողմից ։
Առաջին փոխադրված նավթը 2005 թվականի մայիսի 10-ից Բաքվից հասել է Ջեյհան 2006 թվականին մայիսի 28-ին ։ Նավթամուղի կառուցումն արժեցել է 4 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։ Երբ նավթամուղն սկսեց ամբողջ հզորությամբ նավթ փոխադրել, Ադրբեջանը մոտ 20 միլիարդ ԱՄՆ դոլար եկամուտի առջև կանգնեց, որն սկզբնական տարիներում ավելին էր ռեկորդային նավթային գների պատճառով ։
Հայաստանի սահմանը փակ է Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ Արցախի պատերազմի և Հայոց Ցեղասպանության չլուծված հարցերի վրայից։ Այս պատճառներով, Հայաստանը դիտմամբ դուրս է թողնվել ԲԹՋ նավթամուղի ճանապարհից՝ երկիրը մեկուսացնելու նպատակով ։
Բաժնետերերը
Խողովակաշարի սեփականատերն է 11 էներգետիկ ընկերություն միավորող և BP ընկերության կողմից կառավարվող կոնսորցիումը։
Բաժնետերերն են՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Նավթամուղներ Կատեգորիա:Կովկաս Կատեգորիա:Էներգիա Ադրբեջանում
Գևորգ Սարգսյան (հեղափոխական)
Գևորգ Գրիգորի Սարգսյան, հայ բոլշևիկ հեղափոխական, Հարավային Կովկասում և Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1919)։
Գործունեությունն սկսել է 1903 թվականից՝ Բաքվում, որտեղ և ներգրավվել է հեղափոխական շարժման մեջ։ 1919 թվականից աշխատել է Ալեքսանդրապոլի երկաթուղային դեպոյում, մասնակցել երկաթուղայինների ելույթներին։ 1920 թվականի Մայիսյան ապստամբությանը մասնակցելու համար բանտարկվել է։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո Սարգսյանը պետական և տնտեսական ղեկավար աշխատանքներ է վարել արդեն Խորհրդային Հայաստանում։ Եղել է Ալավերդու պղնձաձուլական կոմբինատի տնօրենի տեղակալ, «Հայպղինձ»-ի նախագահ, ՀԽՍՀ առևտրի ժողկոմի տեղակալ, Երևանի մեխանիկական գործարանի տնօրեն, Հայաստանի երկրաբանական-հետախուզական բազայի, Երևանի օպերային թատրոնի շենքի շինարարության պետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Հայ կոմունիստներ
Չանդրա Շեկհար Սինգհ
Չանդրա Շեկհար Սինգհ (चन्द्रशेखर सिंह, ), հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ, 1990 թվականի նոյեմբերի 10-ից մինչև 1991 թվականի հունիսի 21-ը եղել է Հնդկաստանի վարչապետ ։
Կենսագրություն
Չանդրա Շեկհար Սինգհը ծնվել է 1927 թվականի հուլիսի 1-ին Իբրահիմպատի գյուղում, Բրիտանական Հնդկաստան՝ աղքատ գյուղական ընտանիքում ։ Դպրոցն ավարտել է գերազանց, իսկ 1951 թվականին ավարտել է Ալահաբադի համալսարանը՝ դառնալով քաղաքագիտության մագիստրոս ։ Եղել է ուսանողական շարժման ակտիվիստ, իսկ ինստիտուտի ավարտից հետո դարձել է սոցիալիստական կողմնորոշման քաղաքական գործիչ, Ռամանոհար Լոհիայի կողմնակիցը։
Սկսել է մասնակցել սոցիալիստական շարժմանը և ընտրվել է Ժողովրդա-սոցիալիստական կուսակցության շրջանային բաժանմունքի քարտուղար։ Հետագայում ընտրվել է Ժողովրդա-սոցիալիստական կուսակցության Ուտար Պրադեշ նահանգի պետքարտուղար։ 1955 թվականից մինչև 1956 թվականը եղել է կուսկացության գլխավոր քարտուղարը։ 1962 թվականին Ուտար Պրադեշ նահանգից ընտրվել է Հնդկաստանի խորհրդարանի վերին պալատի՝ Ռաջյա սաբհայի պատգամավոր՝ սկսելով պատգամավորի կարիերան։
Չանդրա Շեկհարը եղել է ականավոր սոցիալիստ առաջնորդ։ 1964 թվականին ընդունվել է Հնդկական ազգային կոնգրես, սակայն 1975 թվականին հեռացել է կուսակցությունից ։ 1977 թվականից մինչև 1988 թվականը եղել է Ջանատա կուսակցության անդամ, իսկ 1988 թվականից մինչև 1990 թվականը՝ Ջանատա դալ կուսակցության անդամ ։ 1962-1967 թվականներին եղել է Նահանգների խորհրդի՝ Ռաջյա սաբհայի անդամ։ 1967 թվականին ընտրվել է Լոկ սաբհա։ Որպես Հնդկական ազգային կոնգրեսի անդամ, կատաղաբար քննադատել է Ինդիրա Գանդիի վարած գործունեությունը։ 1975 թվականին դա բերել է կուսակցության պառակտմանը։ Արտակարգ իրավիճակի ժամանակ ձերբակալվել է և ուղարկվել բանտ ։
Այն բանից հետո, երբ դադարեցվել է արտակարգ իրավիճակը, դարձել է Ժողովրդական կուսակցության նախագահ։ Խորհրդարանակն ընտրությունների Ժողովրդական կուսակցությունը լավ արդյունք է ցույց տվել և կազմավորվել է կոալիցիոն կառավարություն, որը գլխավորել է Մորարջի Դեսային ։ 1988 թվականին նրա կուսակցությունը, որը կազմավորել էր Ջանատա դալում, միավորվել է այդ կուսկացությունների հետ և Վիշվանատ Պրատապ Սինգհի գլխավորությամբ կազմավորել կառավարություն։ Կոլացիայի հետ հարաբերությունները վատանումէին և նա ստեղծել է սոցիալիստների կուսակցական խմբակ։ Կոնգրեսի աջակցությամբ՝ Ռաջիվ Գանդիի գլխավորությամբ, թոշակի է ուղարկել իշվանատ Պրատապ Սինգհին ։
1990 թվականի նոյեմբերի 10-ի ընտրությունների արդյունքում դարձել է Հնդկաստանի վարչապետ ՝ խորհրդարանում քվերակության ժամանակ հավաքելով 269 կողմ և 204 դեմ ձայն և միաժամանակ զբաղեցնելով արտաքին գործերի նախարարի և պաշտպանության նախարարի պաշտոնները ։ Հնդկական ազգային կոնգրեսը որոշել էր մեծացնել ներքին աջակցությունը նրա կառավարությանը, որպեսզի չլինեին վաղաժամկետ ընտրություններ։ Հարաբերությունները շուտ են վատացել, քանի որ Կոնգրեսը նրան մեղադրեց Ռաջիվ Գանդիի հանդեպ լրտեսության մեջ։ Կոնգրեսը բոյկոտել է խորհրդարանը և 1991 թվականի մարտի 6-ին Չանդրա Շեկհարը հայտարարել է պաշտոնից հեռանալու մասին։ Շեկհարը զբաղեցրել է վարչապետի պաշտոնը մինչև ընտրությունները  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Հնդիկ սոցիալիստներ Կատեգորիա:Հնդկական ազգային կոնգրեսի անդամներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի վարչապետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Հնդիկ պետական գործիչներ
(6618) 1936 SO
(6618) , աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Քլայդ Տոմբոյի կողմից Ֆլագստաֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,875165 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7924 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,9579 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 937,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,383835 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,83° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1936 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Քլայդ Տոմբոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Ջեյհան (քաղաք)
Ջեյհանը (թուրքերեն՝ Ceyhan) ամենախիտ բնակեցված քաղաքներից է Դաշտային Կիլիկիայում, Թուրքիայի Ադանայի մարզում, և կարևոր նավահանգիստ՝ Միջերկրական ծովի ափին (բնակչությունը՝ 108 602)։ Ջեյհանը գտնվում է Ջեյհան գետի ափին, «Չուքուրօվա» կոչվող դաշտի արևելյան կողմում՝ 43 կմ արևելք Ադանա քաղաքից։
Ջեյհանը վերջին կետն է Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղի, որը Կասպից ծովից նավթ է հասցնում Ջեյհանի նավահանգիստ։
Կատեգորիա:Ադանայի նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի Միջերկրածովյան տարածաշրջան Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ջեյհանի շրջանի համայնքներ
Նահեդ Շերիֆ
Նահեդ Շերիֆ (ناهد شريف, իսկական անունը՝ Սամիհա Զաքի Ալ Նիալ, ), եգիպտացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Սամիհա Զաքի Ալ Նիալը ծնվել է 1942 թվականի հունվարի 1-ին Ալեքսանդրիայում (Եգիպտոս), սակայն հետո տեղափոխվել է Կահիրե։
1962 թվականին Նահեդ Շերիֆն ամուսնացել է ռեժիսոր Հուսեյն Հելմ Էլ-Մոհանդեսի հետ, սակայն կարճ ժամանակ անց նրանք ամուսնալուծվել են։ Հուսեյնից բաժանվելուց հետո Նահեդ Շերիֆն ամուսնացել է դերասան Քամալ էլ-Շեննավիի (1921-2011) հետ, բայց հետագայում նրանից նույնպես բաժանվել է։ Դրանից հետո նա տեղափոխվել է Լիբանան և այնտեղ շարունակել նկարահանվել կինոյում։ Երրորդ անգամ Նահեդ Շերիֆն ամուսնացել է լիբանանահայ նկարիչ Էդվարդ Ջերեջյանի հետ, որի հետ ամուսնացած է եղել մինչև իր կյանքի վերջը։ Այդ ամուսնության ընթացքում Նահեդ Շերիֆն ունեցել է իր միակ երեխային՝ Պատրիսիա Ջերեջյանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կրծքագեղձի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Ալեքսանդրիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Եգիպտացի կինոդերասանուհիներ
Ռաշիդ Իբրահիմով
Ռաշիդ Իբրահիմով (Раши́д Абду́лович Ибраги́мов, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1994 թվականի դեկտեմբերի 5) ։
Կենսագրություն
1968 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ամհարերենին և անգլերենին։
1971 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Ժոնզակ
Ժոնզակ (Jonzac), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ եերկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ժոնզակ շրջանում։ Մտնում է Ժոնզակ կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17197։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 3480 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մայա Փանջիկիձե
Մայա Փանջիկիձե (მაია ფანჯიკიძე, ), վրացի պետական գործիչ և դիվանագետ։ 2012 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2014 թվականի նոյեմբեր զբաղեցրել է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։ Ավելի վաղ եղել է Վրաստանի դեսպանը Գերմանիայում (2004-2007 թվականներ) և Նիդերլանդներում (2007-2010 թվականներ)։
Վաղ կյանք
Մայա Փանջիկիձեն ծնվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 16-ին, Թբիլիսիում, նրա հայրը` Գուրամ Փանջիկիձեն, ֆանտաստ գրող էր, Վրաստանի գրողների միության նախագահն է եղել 1992-1997 թվականներին։ Բանասիրական կրթություն է ստացել Թբիլիսիի պետական համալսարանում և Ենայի համալսարանում։ Մինչև դիվանագիտական գործունեությանն անցնելը Փանջիկիձեն Թբիլիսիում աշխատել է որպես գերմաներենի ուսուցչուհի։ Նրա դիվանագիտական գործունեության մի նշանակալի շրջան կապված է Բեռլինում վրացական դեսպանատան հետ։ 2004 թվականին նա դարձել է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ և Գերմանիայում Վրաստանի դեսպան (մինչև 2007 թվական)։ 2007-2010 թվականներին Մայա Փանջիկիձեն եղել է Վրաստանի դեսպանը Նիդերլանդներում։ 2010 թվականին, դիվանագիտական ծառայությունից հեռանալուց հետո նա հայտարարել է, որ դա արվել է քաղաքական դրդապատճառներով, քանի որ նրա ամուսնու եղբայրը` Իրակլի Ալասանիան ՄԱԿում Վրաստանի դեսպանի պաշտոնից հրաժարվելուց հետո, 2008 թվականին անցել է Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլիի աշխատակազմի ընդդիմության շարքերը ։
Ընդդիմության մեջ
2012 թվականին Մայա Փանջիկիձեն անցել է ընդդիմության շարքերը` դառնալով միլիարդատեր գործարար Բիձինա Իվանիշվիլիի ներկայացուցիչը, ով նույն տարվա մայիսին հիմնել է «Վրացական երազանք» կուսակցությունը` 2012 թվականի Վրաստանի խորհրդարանական ընտրություններում հակադրվելով այն ժամանակ իշխող «Միացյալ ազգային շարժում» կուսակցությանը։ Փանջիկիձեն հանդես է եկել որպես Իվանիշվիլիի ղեկավարած կոալիցիայի խոսնակ և շտաբի ղեկավար` ընտրական ծանր արշավի ժամանակ ։
Արտաքին գործերի նախարար
2012 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «Վրացական երազանքի» հաղթանակից հետո Մայա Փանջիկիձեն 2012 թվականի հոկտեմբերի 25-ից զբաղեցրել է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։ Այս պաշտոնում իր առաջին հայտարարություններում նա նշել է, որ Վրաստանի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթություններն են ինտեգրումը Եվրամիության և ՆԱՏՕյի հետ, ռազմավարական համագործակցությունը ԱՄՆի հետ և հարևանների հետ լավ հարաբերությունների պահպանումը ։ Փանջիկիձեն նաև նշել է, որ նոր կառավարությունը կձգտի հարաբերությունները կարգավորել Ռուսաստանի հետ, սակայն Վրաստանը չի վերականգնի դիվանագիտական հարաբերություններն այնքան ժամանակ, քանի դեռ Ռուսաստանը, որպես օկուպանտ երկիր, պահպանում է իր դեսպանատները Աբխազիայում և Հարավային Օսիայում ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 5-ին Մայա Փանջիկիձեն հրաժարվել է Արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնից` որպես բողոքի նշան Իրակլի Ալասանիայի` Պաշտպանության նախարարի պաշտոնից հեռացման։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի վրացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վրաստանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Վրացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Վրաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Տյուխմենևո
Տյուխմենևո (Тюхменево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Պադառի
Պադառի (Padari), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վասցե-Կուուստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վասցե-Կուուստե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վադո կայի
Վադո կայի (ճապոներեն|和道流|, վադո կայ, «ներդաշնակության դպրոց»), ճապոնական ամենախոշոր ոճն է Դուե֊կարատեի մեջ։ Խորհրդանշանի վրա պատկերված է սպիտակ աղավնի և սեղմված բռունցք։ Ստեղծվել է 1939 թ ֊ին Հիրոնորի Օցուկոյի (1892֊1982 թթ.) կողմից, ով մասնագիտությամբ բժիշկ էր։
Տեխնիկա
Եթե համեմատենք Վադո կային՝ տեխնիկան մյուս ոճերի հետ, այն մեծ տպավորություն չի թողնի։ Վադո կայը բնական, հարմար, տրամաբանորեն (ռացիոնալ) շարժումներ է` ուղղված ամենակարճ ճանապարհով դեպի նպատակը։ Դիրքերն ավելի բարձր են քան Շոտոկանում, ինչը լավագույնս ապահովում է տեղաշարժում։ Շատ են տարբեր գցումները, որոնք վերցված է Սինտո Յոշինրյու Ջու Ջուցու-ից։ Մարտի նպատակը ոչ այնքան հարվածների ուժն է, որքան արագությունը, ճշտությունը և ճիշտ ընտրված ժամանակը։ Վադո կայը բնորոշվում է շարժումների հետևյալ սկզբունքներով.
Ինասու – հակառակորդի հարվածի ուղղությունը փոխելը և միաժամանակ հակահարված հասցնելը (համադրելով Նագասիի հետ)։
Նոռու – հարձակման դեմ դիմաց չգնալ, այլ ձուլվել նրա հետ և օգտագործելով սեփական քաշը, ուղեկցել և ուղղել հակառակորդի ուժը այնպես, որ նա կորցնի հավասարակշռությունը։ Այդ բոլոր սկզբունքները սերտ կապված են միմյանց հետ։
Իրիմի – մուտք։
Կոբո իչի – պաշտպանությունը և հարձակումը մեկ ամբողջական շարժում է։
Սանմի Իտտայ – երեք շարժումների միասին օգտագործում։
Տեն Ի – դիրքի փոփոխություն։
Տեն Տայ – մարմնի տեղի փոփոխում։
Տեն Գի – տեխնիկայի փոփոխություն։
Մա Այ – ճիշտ հեռավորության ընտրում։
Սեն – հարձակման ճիշտ ժամանակի ընտրություն (թայմինգ)։ Թայմինգի երեք տեսակը.
Սեն – հակահարձակումը հակառակորդի հարձակման հետ միաժամանակ։
Սեն նո Սեն – անցկացնել հարձակում մինչև հակարակորդի հարձակում սկսելը։
Գո նո Սեն – անհապաղ հակահարձակում մինչև հակարակորդի հարձակման իրականացումը։
Կատա֊Օցուկան իր ոճը կառուցել է 9 կատայի շուրջը՝ 5 Պինանի, Նայհանտի, Կուսամկու, Սեյսան և Չինտո։ Ավելի ուշ` ոճի գրանցման ժամանակ, ավելացվեցին Նիսեյշի, Բասսայ, Վանշու, Ջիոն, Ռոհայ և Ջիտտե, բայց Օցուկան պնդում էր, որ Վադոկայի տեխնիկայի ընկալման համար ամեն ինչ կա այդ 9 կատայում և ուսումնասիրման համար բավական է ամբողջ կյանքը։ Վադոկայի կատաները հիմնադրույթային չեն, ինչպես մյուս ոճերում։ Ավելի ճիշտ կլինի ասել, որ կատան այս ոճում ավելի շատ ծառայում է մարմնի բազային շարժումների և տեխնիկաների (կիհոն) մարզումների ժամանակ, և ավելի քիչ պաշտպանության հնարքների հիմք է։ Եթե ասել երկրորդ կողմի մասին, նշենք որ Կիհոն, Կումիտեն, Տանտո Դորին, Ի Դորին և Օհյո Կումիտեն նույնպես կատա են։ Չնայած, որ Վադոկայի կատաներում չկա բունկայ, կա միայն Կայսեցու հասկացողությունը, կատան, կիհոն և կումիտե ուսուցման միջև հանդիսանում է կարևորագույն փուլ։ Կիհոն Կումիտե֊Այսօր Վադոկայի աշխարհի բոլոր կազմակերպություններում ուսումնասիրվում են 10 կիհոն կումիտե, որոնք ուսուցման կարևորագույն բաժին են` ցուցադրելով վերընշված սկզբունքները։
Տանտո Դորի֊նույնատիպ բաժին է, ինչպիսին Կատա և Կիհոն Կումիտե բաժինները, այլ ոչ թե դանակի դեմ հարձակման ինքնապաշտպանման կիրառական հնարք։ Նրանում ներկայացված է այն հիմնական սկզբունքները, որոնք կան նաև կիհոն կումիտեում։ Բայց, քանի որ հակարակորդը արդեն զինված է դանակով, պաշտպանվողը ավելի բարդ գործողության պիտի դիմի, ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ մենտալ?
Ի Դորի - ևս մի զույքով աշխատելու բաժին, սեյձա դիրքից (ծնգներին նստած)։ Հնարավոր է իդորին սկիզբ է առնուն Սինտո Յոշինրյու Ջյու Ջյուցու-ից։ Շատերը կասեն, որ մեր ժամանակներում, ոչ ոք չի նստում ծնկների վրա, նամանավանդ, որ արևմտյան մարդու համար այդ վարժությունից օգուտ չկա։ Բայց իդորիի նպատակը նույնն է, ինչը որ կիհոն կումիտեն է, տանտո դորին է։ Այսինքն, մարմնի շարժման հիմնական սկզբունքների ուսումնասիրումն է և զարգացումը։ Անգամ ավելի խորացված, քանի որ կիրառողը ի սկզբանե սահմանափակ է շարժումների մեջ։ Պահանջվում է արագություն և տեխնիկայի մեծ հմտություն ցուցաբերել` հարձակումից խուսափելու համար։ Օհյո Կումիտե֊Այս բաժինը Սենսեյ Սուզուկին ստեղծել է Եվրոպայում, որտեղ նա պատրաստում էր ինստրուկտորներին, սկսած անցյալ դարի 60-աններից։ Չնայած այն բանին, որ օհյո կումիտեն Ճապոնիայում չի դասավանդվում, Եվրոպական Վադոկայի բոլոր դոդձյոներում այն ուսումնասիրում են։ Օհյո կումիտեն հանդիսանում է Կատա և Կումիտե կապող շղթա։
Սիայ կումիտե – կումիտեի մրցակցական ձևն է` սպորտային կանոններով, երբ մենամարտի նպատակն է շատ միավորներ վաստակելը։
Ջյու կումիտե – ազատ մենամարտ (անգլերենով՝ free fighting): Ի տարբերություն սիայ կումիտեից, ջյու կումիտեում թույլատրվում է օգտագործել կառատեի բոլոր տեխնիկաները։ Շատ ակումբներում նկատվում է հասկացուցյունների փոփոխություն և ջյու կումիտեն նմանվում է սիայ կումիտեի։ Այս դեպքում կումիտեում չի նկատվի առաջընթաց, ոճի տեխնիկայի կատարելագործման մեջ։
Պատմություն
1938 թվականին Հիրոնորի Օցուկոն ստեղծում է իր ոճը կարատեի ճապոնական ֆեդերացիայում այն անվանելով Վոդո ռույի կարատե ջուսու, հետագայում անունը կրճատվում է դառնալով վոդո ռույ։
1952 թվականին Տոկիոյում բացվում է վոդո կայի դպրոցներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարատեի ճյուղեր Կատեգորիա:Կարատե
Շքյասթիկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կրոզոն
Կրոզոն (Crozon), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Բրետան երկրամասի Ֆինիստեր դեպարտամենտի Շատոլեն շրջանում, որի կազմի մեջ մտնող նույնանուն կանտոնի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին, Կրոզոն թերակղզում, ֆրանսիական Բրեստ քաղաքից 58 կիլոմետր դեպի հարավ, ազգային N165 ավտոմայրուղուց 28 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Զբաղեցնում է 80,37 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2019 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 7 386։
Քաղաքի մերձակա նավահանգստում է տեղակայված Ֆրանսիայի ռազմավարական ատոմային սուզանավերի բազան։
Տնտեսություն
2007 թվականին աշխատունակ (15-64 տարեկան) 4600 բնակիչներից տնտեսապես ակտիվ են եղել 3143-ը, ոչ ակտիվ՝ 1457—ը (ակտիվության ցուցանիշը՝ 68,3 %, 1999 թվականին եղել է 62,9 %): Ակտիվ 3143 բնակիչներից աշխատել են 2846-ը (1651 տղամարդ և 1195 կին), գործազուրկի կարգավիճակ են ունեցել 297-ը (125 տղամարդ և 172 կին)։ Ոչ ակտիվ 1457 բնակիչներից 286-ը եղել են սովորողներ, 649—ը՝ թոշակառուներ, 522-ը ակտիվ չեն եղել այլ պատճառներով ։
Գործազրկության մակարդակը 2018 թվականին կազմել է 13,0 % (ամբողջ Ֆրանսիայում՝ 13,4 %, Ֆինեստեր դեպարտամենտում՝ 12,1 %):
Մեկ մարդու միջին տարեկան եկամուտը հասել է 22 330 եվրոյի (ամբողջ Ֆրանսիայում՝ 21 730, Ֆինեստեր դեպարտամենտում՝ 21 970):
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Մշակույթ
Համայնքում տարվա ընթացքում կազմակերպվող բազմազան մշակութային միջոցառումների մեջ առանձնանում է կենդանի երաժշտության Du Bout du Monde-ը («Աշխարհի վերջի փառատոնը»), որն անց է կացվում օգոստոս ամսվա առաջին հանգստյան օրերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կառիոն դե լոս Կոնդես
Կառիոն դե լոս Կոնդես (Carrión de los Condes), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Պալենսիա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տիերա դե Կամպոս շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 63,37 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 2279 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանները համարվում են Սուրբ Սայլոն ու Սուրբ Մարիա դե Բալենը։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Մարիա Ամալյա Նեապոլիտանցի
Մարիա Ամելի Թերեզա դե Բուրբոն (Marie Amélie Thérèse de Bourbon, ), Նեապոլի և Սիցիլիայի արքայադուստր, Օռլեանի դքսուհի, Լուի Ֆիլիպ 1-ինի կինը։ 1830-1848 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի թագուհին ։
Կյանք
1809 թվականի նոյեմբերի 25-ին 27 տարեկան հասակում Պալերմո քաղաքում ամուսնացել է Շարտրի դուքս 36-ամյա Լուի Ֆիլիպ I-ի (1773-1850) հետ։ Վերջինս գլխատված Ֆիլիպ Էգալիտեի և Մարիա Ադելաիդա դե Բուրբոնի (Պենտևրայի դքսի դուստրը և Լյուդովիկ XIV թագավորի ծոռը) ավագ որդին էր։
1830 թվականին Հուլիսյան հեղափոխության արդյունքում Լուի Ֆիլիպը դարձավ Ֆրանսիայի թագավոր, իսկ նրա կինը՝ Մարիա Ամալյան՝ թագուհի։ Նա քաղաքականության մեջ ակտիվ դեր չի խաղացել։
Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո թագավորական ընտանիքը տեղափոխվեց Անգլիա։ Երկու տարի անց Լուի Ֆիլիպ I-ը մահացավ։ Ամուսնու մահից հետո Մարիա Ամալյան ապրել է Անգլիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ և կայսրուհիներ
Ստանովլյանովկա
Ստանովլյանովկա (Становляновка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Տերբունսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:20-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Տերբունսկի շրջանի բնակավայրեր
Մեջիլաուրնի
Մեջիլաուրնի (მეჯილაურნი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 52 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Ռեդվուդ (ազգային պարկ)
Ռեդվուդ-ազգային պարկ (Redwood National and State Parks), ազգային պարկ, որը գտնվում է ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգում, Սան Ֆրանցիսկոյի հյուսիսում։
Ստեղծվել է 1968 թվականի հոկտեմբերի 2-ին, երբ նախագահ Լինդոն Ջոնսոնը ստորագրեց ազգային արգելոց ստեղծելու հրամանը։ Ընդհանուր մակերեսը 23500 հա է։ Այգու տարածքը ընդգրկում է սեկվոյաների 3 հիմնական այգիներ (Ջեդեդի Սմիթ, Դել Նորտե և Պրերի Քրիք)։ 1978 թվականին ազգային կոնգրեսը ընդունեց որոշում՝ ազգային այգին ընդլայնել շուրջ 19400 հեկտարով։
«Աստղային պատերազմներ» ֆիլմի մոլորակ Էնդորի տեսարանները նկարահանվել են Ռեդվուդ ազգային պարկում, հատկապես լանդշաֆտների տեսարանները։
Այգում աճում են հնագույն սեկվոյանների անտառներ։ Այս ծառերը համարվում են աշխարհի ամենահզոր ծառատեսակները։ Բացի սեկվոյայի անտառներից, պարկում պահպանվում են նաև յուրահատուկ ֆլորա և ֆաունա, մոխրահողերի արոտավայրերը, քաղաքակրթության հետքեր, գետերի և առվակների մասերը, ինչպես նաև 60 կմ երկարություն ունեցող չօգտագործված ափեզրերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Սափոր
Սափոր, վազ, վազա (ֆրանսերեն vase, լատիներեն vas — անոթ, աման)
Սափոր են կոչվում նաև հին հունական կավե անոթները, որոնք ըստ ձևի և նշանակության ունեցել են տարբեր անվանումներ։
Սափորների ստեղծումն ու նկարազարդումը եղել է անտիկ արվեստի կարևոր բնագավառ։ Կառուցվածքային պարզությամբ, ձևերի ֆունկցիոնալ արդարացվածությամբ, ներդաշնակ համամասնություններով հին հունական սափորները եվրոպական արվեստի հաջորդ դարաշրջանների համար դարձել են դասական նմուշներ։ Բազմազան ու բազմաբնույթ են տարբեր ժողովուրդների դեկորատիվ և կիրառական գեղարվեստական անոթները (ապակյա, խեցեղեն, մետաղյա և այլ նյութերից սափորներ, գավաթներ, սկահակներ, թասեր, սկիհներ, աղամաններ ևն), որոնց ձևն ու դեկորը ստեղծված է հուզական-կերպարային սկզբունքով։ Ինչպես և դեկորաաիվ-կիրառական արվեստի այլ գործերը, դրանք ծառայում են ինտերիերի պլաստիկական և գունային հարստացմանը, երբեմն նաև՝ որպես մոնումենտալ-դեկորատիվ արվեստի ստեղծագործություններ (օրինակ, ցանկապատի կամ շենքի ճակատի սկահակները), կրում են տվյալ դարաշրջանի գեղագիտական ըմբռնումների, իսկ երբեմն էլ՝ քաղաքական և սոցիալան նշանակալից իրադարձության և գաղափարի կնիքը։
Կատեգորիա:Խեցեգործություն
Բեռնուլիի հավասարում
Բեռնուլիի հավասարում, հիդրոդինամիկայի հիմնական հավասարումներից. կապ է հաստատում հեղուկի ստացիոնար շարժման v արագության, p ճնշման և հաշվարկի հարթությունից հեղուկի դիտարկվող տարրի և բարձրության միջև։ Արտածել է Դանիել Բեռնուլին (1738)։
Ծանրության ուժերի ազդեցության տակ գտնվող հաստատուն \rho խտությամբ իդեալական անսեղմելի հեղուկի ստացիոնար շարժման համար Բեռնուլիի հավասարումն ունի
տեսքը, որտեղ g-ն ազատ անկման արագացումն է։ Բեռնուլիի հավասարումն այս տեսքով արտահայտում է էներգիայի պահպանման օրենքը։ Հավասարման առաջին անդամը հեղուկի ծավալի միավորի կինետիկ էներգիան է, իսկ մյուս երկու անդամների գումարը ճնշմամբ ու կշիռով պայմանավորված պոտենցիալ էներգիան է։ Փոփոխական խտությամբ միջավայրի համար Բեռնուլիի հավասարում զանգվածի անփոփոխելիության և վիճակի հավասարումների հետ կազմում է գազային դինամիկայի հիմքը։
Բեռնուլիի հավասարումն օգտագործվում է հիդրավլիկայում և տեխնիկական հիդրոդինամիկայում։
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի օրենքներ Կատեգորիա:Հիդրավլիկա Կատեգորիա:Հիդրոդինամիկա
Լիկա Կավժարաձե
Լիկա Վիսարիոնովնա Կավժարաձե (ლიკა ბესარიონის ასული ქავჟარაძე, ), խորհրդային և վրացի դերասանուհի ։
Կենսագրություն
1973 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի Վանո Սարաջիշվիլիի անվան պետական կոնսերվատորիան, ֆորտեպիանոյի դասարանը։ Կինոյում նրա առաջին դերը եղել է ծաղիկներով աղջկա դերը «Երբ ծաղկում է նշենին» քրեական դրամայում։ Հայտնի է դարձել Թենգիզ Աբուլաձեի «Ցանկությունների ծառ» ֆիլմում խաղացած Մարիտայի դերով։ Իր ամբողջ կարիերայի ընթացքում դերասանուհին խաղացել է 32 ֆիլմում ։ Լիկայի հետաքրքրություններից է եղել նաև նկարչությունը։ Կավժարաձեի նկարները ցուցադրվել են մի քանի պատկերասրահներում։ Դերասանուհին ամուսնացած էր Սանդրո Տակտակիշվիլիի հետ։ Նրանց որդին` Լևանը, ապրում է ԱՄՆ-ում և աշխատում է որպես իրավաբան ։ Մահացել է իր սեփական բնակարանում, Թբիլիսիում։ Մահվան պատճառ է դարձել սրտի կաթվածը ։ Հոգեհանգստի արարողությունն անցել է Սամեբա տաճարում։ Նրա հիշատակը հարգելու են եկել քաղաքական գործիչներ, նրա արվեստի երկրպագուներ, ընկերներ և գործընկերներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացի մոդելներ Կատեգորիա:Վրացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Սրտի կաթվածից մահացածներ
Գտնել մարդուն
«Գտնել մարդուն» («Найти человека»), Ագնիա Բարտոյի վավերագրական գիրքը, որը գրվել է 1968 թվականին։ Ստեղծագործության հիմքում ընկած են գրողի հուշերը «Մայակ» ռադիոկայանում աշխատելու մասին, որտեղ Բարտոն ութ տարի շարունակ վարել է նույնանուն հաղորդումը՝ նվիրված պատերազմի տարիներին բաժանված մարդկանց որոնմանը։ Ռադիոյին ուղարկված նամակ-հուշերի, ինչպես նաև կամավորների օգնության շնորհիվ մի քանի հարյուր մարդ գտել է իր հարազատներին։
Վիպակն առաջին անգամ հրատարակվել է «Զնամյա» ամսագրում (1968, № 8)։
Ստեղծման պատմություն և հրատարակում
Գրքի հայտնվելը ուղղակիորեն կապված է Ագնիա Բարտոյի մեկ այլ ստեղծագործության՝ «Զվենիգորոդ» պոեմի թողարկման հետ, որը գրվել է 1947 թվականին։ Դրանում խոսվում է Զվենիգորոդի մանկատան մասին, որտեղ հավաքել են անհայտ երեխաների, որոնք պատերազմի տարիներին գտնվել են կայարաններում, գնացքներում և ռմբապաստարաններում։ Շատ երեխաներ տարիքի պատճառով չեն կարողացել իրենց մասին որևէ տեղեկություն հաղորդել (նրանց ծննդյան տարին և օրը երբեմն պատահական էին գրում)։ 1954 թվականին «Օգոնյոկ» ամսագիրը հրատարակել է գրող Մաքս Պոլյանովսկու «Մայրն ու դուստրը հանդիպել են» («Мать и дочь встретились») հոդվածը, որում պատմվում էր, թե ինչպես է «Զվենիգորոդը» ազդել մի ընտանիքի ճակատագրի վրա։ Սոֆյա Գուդևան, որը պատերազմի տարիներին կորցրել էր իր դստերը՝ Նինային, կարդացել է պոեմը, որից հետո նամակ է գրել նրա հեղինակին, որում նշել է աղջկա տարիքն ու նշանները։ Ագնիա Բարտոն մի քանի հարցումներ է գրել, այդ թվում՝ հետախուզությամբ զբաղվող ատյանների. արդյունքում մայրը և դուստրը գտել են միմյանց։
1965 թվականին Ագնիա Բարտոն «Մայակ» ռադիոկայանում սկսել է վարել «Գտնել մարդուն» հաղորդումը, որն ուղղված էր պատերազմի պատճառով բաժանված մարդկանց որոնմանը։ Գրողը հետագայում խոստովանել է, թե ինքը գիտակցում էր, որ այդ ժամանակ պատերազմական տարիների երեխաներն արդեն մեծացել են։ Այդ պատճառով շեշտը դրվել է ոչ այնքան արտաքին նշանների, որքան մարդկանց հիշողության մեջ պահպանված անձնական մանրամասների վրա․ աշխատանքի հիմք է դարձել Ֆեոդոր Դոստոևսկու արտահայտությունն այն մասին, որ երբեմն երեխայի կյանքի ամենավաղ տպավորությունները պահպանվում են «որպես հսկայական նկարից պատռված անկյուն, որն ամբողջությամբ մարել ու անհետացել է, բացառությամբ միայն այդ անկյան»։ Դիտարկելով հարյուրավոր նամակներ, որոնք նա ստացել էր ռադիոկոմիտեից, Բարտոն նշումներ է արել․ «Հիշողությունները մշուշոտ են, բայց կոնկրետ», «իրականությունը միահյուսվում է գեղարվեստական մտքի հետ» և այլն։ Հաղորդման տևողությունը եղել է քսանհինգ րոպե, և այդ ընթացքում Բարտոն հասցրել է պատմել ոչ պակաս, քան տասը ճակատագրերի մասին։
Ծրագիրը, որի օգնությամբ մոտ հազար մարդ գտել է հարազատներին (այլ տվյալներով՝ մոտ 900 ընտանիք), «Մայակ» ռադիոկայանում պարբերաբար եթեր է հեռարձակվել ութ տարի և փակվել 1973 թվականին հետաքրքրության անկման պատճառով։ Այդ պահին ունկնդիրների նամակների և հիշողությունների հոսքը նկատելիորեն նվազել է, ինչի կապակցությամբ ռադիոկայանի ղեկավարությունը որոշում է ընդունել հաղորդումը թողարկել միայն անհրաժեշտության դեպքում։ 1968 թվականին Ագնիա Բարտոն գրել է փաստագրական նյութի վրա հիմնված «Գտնել մարդուն» վիպակը, որը հրապարակվել է «Զնամյա» ամսագրում (1968, № 8).
Առաջին հրատարակության մեջ ես ստիպված էի հետաձգել էջատումը, քանի որ որոնումներից մեկը, որի մասին գրքում խոսվում էր, թե այն սխալմունքի է հանգեցրել, անսպասելիորեն հաջող ավարտ է ունեցել։ Երկրորդ հրատարակությունում նույնպես ես չկարողացա վերջակետ դնել։ Եվ ոչ միայն այն պատճառով, որ միավորված ընտանիքների թիվը գնալով աճում էր, այլ փոխվում էին նաև գրքում հիշատակված մարդկանց ճակատագրերը։ Իսկ շատերը, արդեն առանց իմ օգնության, գրքի շնորհիվ են ճանաչել իրենց կամ իրենց հարազատներին։ Բայց ժամանակն անցնում էր, եթերում դադարել են հնչել ռադիորոնման կոչեչ, և վերահրատարակման մեջ վերջակետ է դրվել։
Բովանդակություն
Վիպակը, որը պատմում է «Մայակում» որոնման աշխատանքների մասին, բաղկացած է Ագնիա Բարտոյի օրագրային գրառումներից, որոնց հաջորդում են օգնության համար դիմած մարդկանց պատմությունները։ Ռադիոհաղորդումը վարողի առջև շատ բարդ խնդիր էր դրված՝ գտնել ունկնդիրների նամակներում (որոնցից շատերը ոչինչ չգիտեին ոչ իրենց ծնողների, ոչ էլ բնակության վայրի մասին) այնպիսի մանրուքներ, որոնք կօգնեն նրանց մտերիմներին իմանալ մեծացած որդուն կամ դստերը։ Երբեմն հաջողության հասնելու «բանալի» է դարձել հիշողությունն ընտանիքով հատապտուղ հավաքելու գնալը («Մենք հանդիպեցինք արջի, ես վազեցի ու կորցրեցի կոշիկս») կամ հուշը բակում աղավնիներ պահող ավագ եղբոր մասին։ Ագնիա Բարտոն հետևողականորեն ներկայացնում է որոնումների ընթացքը, պատմում հաջողության և սխալների մասին․ երբեմն անհրաժեշտ օղակի բացակայության պատճառով ամբողջ երկար կառուցված շղթան քանդվում էր, և աշխատանքը պետք է նորից սկսվեր։ Վիճելի, ոչ միանշանակ իրավիճակների համար գրողն ունեցել է հատուկ «Կասկածների թղթապանակ» («Папка сомнений»)։
Յուրաքանչյուր հաղորդման սկզբում հաղորդավարուհին ունկնդիրներին խնդրել է իրենց առջև թղթեր ու մատիտներ դնել, որպեսզի գրեն այն մարդկանց անունները, ում փնտրում են իրենց հարազատները։ Լսարանի հետ նման անմիջական կապը հանգեցրել է նրան, որ որոշակի պահից որոնումներին միացել են հազարավոր կամավոր օգնականներ։ Ռադիոկոմիտե են գնացել ուսանողներ, որոնք պատրաստ էին արձակուրդի ժամանակը տրամադրել փոստը դասավորելուն և հարցումներ ուղարկելուն (նրանք անձնուրաց աշխատել են ամեն օր «առավոտից երեկո, ինչպես հաստիքային աշխատակիցներ»), տարբեր քաղաքներից նամակներ և զանգեր էին ստանում ունկնդիրներից, որոնք ցանկություն էին հայտնում իրենց վրա վերցնել աշխատանքի որևէ մասը։ Մարդիկ դիմել են Ագնիա Բարտոյին հետևյալ խոսքերով․ «Հանձնարարեք ինձ, ես ամբողջ քաղաքը տակնուվրա կանեմ» (ռուս․՝ «Поручите мне — я весь город перерою!»)։