cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քաղաքագլխի տուն (Տագանրոգ)
Պատմություն
Առանձնատունը 1806 թվականին կառուցել է աստիճանավոր տիկին Սիվերեն։ 1816 թվականին շենքը վերակառուցվել է ճարտարապետ Ֆ. Մոլլի նախագծով և վաճառվել քաղաքին որպես քաղաքագլխի բնակարան։ Առանձնատունը տարբեր ժամանակահատվածներում պատկանել է տարբեր տերերի։ Նրանցից առավել ազդեցիկը եղել է Տագանրոգի քաղաքագլուխ Պյոտր Պապկովը, որը գնել է տունը կառուցվելուց չորս տարի հետո ։ Ալեքսանդր I կայսրը այստեղ կանգ է առել երկու անգամ` 1818 և 1825 թվականներին։ Վերջին այցը նրա համար դարձել է ճակատագրական։ Ալեքսանդր I-ը մահացել է այստեղ նոյեմբերի 19-ին տենդից։ Նրա մահից հետո տունը գնել է այրացած կայսրուհի Ելիզավետա Ալեքսեևնան։ Այստեղ ստեղծվել է Ռուսաստանում առաջին հուշաթանգարանը, որը նվիրված է եղել կայսրին։ Ալեքսանդր I-ի պալատ այցելել են Ալեքսանդր II-ը և Ալեքսանդր III-ը, բանաստեղծներ Վասիլի Ժուկովսկին և Ալեքսանդր Պուշկինը` նրան աքսոր ուղեկցող գեներալ Նիկոլայ Ռաևսկու և նրա դստեր՝ Մարիա Վոլկոնսկայայի հետ, նկարիչ Հովհաննես Այվազովսկին, լուսավորության ժողկոմ Անատոլի Լունաչարսկին, որը հյուրերի հուշամատյանում կատարել է հետևյալ գրառումը. «Այս հնագույն անկյունն անհրաժեշտ է պահպանել որպես պատմական կենցաղային հուշարձան, գլխավորապես, ուսումնական նպատակներով...», և բազմաթիվ այլ անվանի գործիչներ։
Սկսած 1864 թվականից, 12 տարվա ընթացքում, դիրիժոր Պավել Չեխովի (Անտոն Չեխովի հոր) սիրողական երգչախումբը հանդես է եկել տան Խաչվերաց եկեղեցում, որը կառուցվել է առանձնատանը կայսեր հիշատակին։ 1860-ականների վերջում - 1870-ականների սկզբին Ալեքսանդր, Նիկոլայ և Անտոն Չեխովները նույնպես երգել են այդ երգչախմբում։ 1928 թվականին թանգարանը փակվել է, իսկ որոշ ցուցանմուշներ տեղափոխվել են Ալֆերակիի պալատ։
Ճարտարապետություն
Մեկհարկանի առանձնատան ճակատն ունի 13 պատուհան։ Շենքը չունի սյունաշար, բայց իր մեջ կրում է ռուսական կլասիցիզմի հիմնական հատկանիշները։ Հարթ ճակատի անկյունները զարդարված են կոպտատաշ քարերով, քիվը զարդարում են օրդերային ատամնիկները։ Կողպեքային քարերն ավարտում են բոլոր պատուհանների կոմպոզիցիան, թեև ոչ բոլորն են պարակալված։ Նրանց ռիթմը փոքր-ինչ խախտված է։ Պատուհանների մի մասի վերևում կան եռանկյունաձև զարդաքիվեր, մյուսների վրա` ուղղանկյուն խորշեր, բայց առանց դեկորի։ Կոմպոզիցիոն առանցքն արտահայտված է ոչ հստակ։ XIX դարի առաջին կեսի Տագանրոգին բնորոշ շենք է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Կոֆյորդ
Կոֆյորդ (Kåfjord), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Օլերդալեն բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուներն են Բուկմոլը, Հյուսիսսաամերենը։ Զբաղեցնում է 991.16 կմ² տարածք ։
Պատմություն
1991 թվականին ընդունվեց որոշում, որ 1992 թվականի հունվարի 1-ից կոմունայի տարածքում գործելու է երկրորդ պաշտոնական լեզուն՝ հյուսիսսաամերենը։ Կոմունայի նորվեգացի բնակիչների մի մասը դժգոհություն հայտնեց նոր պաշտոնական լեզվի ընդունման մասին, ինչին ի պատասխան, տեղացի սաամները Նորվեգիայի սաամական կազմակերպությունների օգնությամբ 1991 թվականի վերջին կազմակերպեց սաամական մշակութային միջոցառումներ «Րիդու-Րիդու» փառատոնի շրջանակներում ։ Աստիճանաբար «Րիդու Րիդու» փառատոնը աստիճանաբար դարձավ հյուսիսի բնիկ ժողովուրդների փառատոն։ Իսկ ավելի ուշ փառատոնի շրջանակներում սկսեցին ներկայացվել այլ մշակութային շերտեր :.
Կոֆյորդի զինանշանը
Կոֆյորդ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է սպիտակ գույնի նավի ղեկավարման վահանակ ։
Բնակչություն
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կոֆյորդ կոմունայում բնակվում է 2248 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում նվազում է գրանցվել ։
Kinder Bueno
Kinder Bueno (անունը կազմված է Kinder, երեխաներ և bueno՝ լավ, համեղ, բառերից), իտալական Ferrero հրուշակեղենի ընկերության կողմից արտադրված հրուշակեղենի ապրանքանիշ։ Kinder Bueno-ն, որը Kinder Chocolate ապրանքանիշի շարքի մի մասն է, պնդուկով և կրեմով լցված Վաֆլի է, որը պատված է կաթնային շոկոլադով և մուգ շոկոլադե փայլով ։
Kinder Bueno-ն հայտնվել է 1990 թվականին և Վաճառվում է 60 երկրներում ։ Հասանելի է երկու, երեք, վեց տուփերով և տասներկու բարերի տուփերով։
Արտադրություն
Kinder Bueno բարը արտադրվում է Ֆրանսիայի և Լեհաստանի Վարշավայի գործարաններում։ 2022 թվականից ի վեր Իլինոյս նահանգի Բլումինգթոն քաղաքում կառուցվում է նոր արտադրական ձեռնարկություն՝ Հյուսիսային Ամերիկայի շուկաներում վաճառքի համար։
Հանքային յուղի արոմատիկ ածխաջրածիններով աղտոտում
Սննդամթերքի անվտանգության եվրոպական մարմինը պարզել է, որ շոկոլադը պարունակում է մեծ քանակությամբ հանքային յուղի անուշաբույր ածխաջրածիններ (MOAH)՝ հավանական քաղցկեղածին ։Ածխաջրածինների աղտոտումը հաճախ առաջանում է հացահատիկի մշակման մեթոդներով կամ սննդի մեջ է մտնում արտադրանքի փաթեթավորման հետ միասին։ Kinder Ferrero-ի մայր ընկերությունը չհամաձայնեց EFSA-ի եզրակացության հետ և ասաց, որ բոլոր ապրանքների պարունակությունը ցածր է առավելագույն թույլատրելի մակարդակից։ Պարզվել է, որ այլ սովորական շոկոլադե արտադրանքները պարունակում են աղտոտման նման կամ ավելի բարձր մակարդակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրանքանիշներ Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Շոկոլադ Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1990 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց Կատեգորիա:Հրուշակեղեն
Արամ Խաչատրյանի դիմանկար (Սարյան)
«Արամ Խաչատրյանի դիմանկարը», հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1963 թվականին ստեղծած կտավն է (կտավ, յուղաներկ, 49 х 43.5 սմ), որը ցուցադրվում է Արամ Խաչատրյանի տուն–թանգարանում։ Սարյանի հեղինակած Արամ Խաչատրյանի թվով երրորդ դիմանկարն է։
Նկարագրություն
Դիմանկարը (կտավ, յուղաներկ, 49 х 43.5 սմ) Մարտիրոս Սարյանը ստեղծել է 1963 թվականին Դիլիջանի ստեղծագործական տանը։ Սա Սարյանի հեղինակած Արամ Խաչատրյանի թվով երկրորդ դիմանկարն է։ Կոմպոզիտորը իր ծննդյան 60–ամյակին նվիրված հոբելյանական համերգներով գտնվում էր Երևանում։ Դիմանկարում արդեն հասուն, ճանաչված և աշխարհահռչակ կոմպոզիտորն է։
Կտավի բնօրինակը Մարտիրոս Սարյանի ընտանիքը ի պահ է հանձնել Արամ Խաչատրյանի տուն–թանգարանին։ Դիմանկարը իր արժանի տեղն է գտել Արամ Խաչատրյանի տուն–թանգարանի մշտական ցուցադրությունում։ Այն ներկայացված է Կոմպոզիտորի տանը՝ թանգարանի հուշային հատվածում։
Պատմություն
Մարտիրոս Սարյանի և Արամ Խաչատրյանի առաջին, խորհրդանշական հանդիպումը տեղի է ունեցել 1921 թվականին, Բալաջարի կիսակայարանում, երբ արդեն ճանաչված նկարիչն իր ընտանիքով գալիս էր Հայաստան ապրելու և ստեղծագործելու, իսկ 19-ամյա Արամ Խաչատրյանը Մոսկվա էր մեկնում նոր կյանքի որոնումներով։ Հետագայում, իր ողջ կյանքի ընթացքում, առաջին հանդիպումից սկսած, Արամ Խաչատրյանը որդիական առանձնակի հիացումով, հարգանքով և խոնարհումով էր վերաբերվում Մարտիրոս Սարյանին։
Այդ նպատակների շարքում էր նաև, անպայման, այցելություն Մարտիրոս Սարյանի տուն:
«Հասկանում եք, ես կարծես տաճար եմ մտնում» -, ամեն անգամ ոտքը տան շեմին դնելիս կրկնում էր կոմպոզիտորը։
Մարտիրոս Սարյանը հոգևոր հոր նման հետևում էր կոմպոզիտորի ստեղծագործական ուղուն։ Խաչատրյանի արվեստի նկատմամբ ունեցած իր վերաբերմունքը արտացոլված է Վարպետի երեք դիմանկարներում․ 1944 թվականին՝ առաջին երկու դիմանկարը, 1963 թվականին՝ երրորդ դիմանկարը։
Մարտիրոս Սարյանի դիմանկարային գեղանկարչության մեջ, բացի ընտանիքի անդամներից, հազվադեպ է նույն բնորդի մեկից ավել պատկերումը:
Սարյանը ստեղծագործելիս ամենից առաջ փորձել է հնարավորին չափ խոր թափանցել պատկերվողի էության մեջ։ (…) «Ես միշտ աշխատում եմ դիմանկարում հաղորդել իմ հերոսի ներքին կյանքը, դիմանկարը ստեղծել այնպես, որ այն հագենա շարժմամբ։ (․․․) Որոշակի մարդու բնավորության էությունը գտնելը, զգալն ու հստակորեն արտահայտելը թերևս ամենադժվարն է մեր գործում»,– նշում էր Մարտիրոս Սարյանը ։
«Նկարիչը մարդուն տեսնում է ոչ միայն ֆիզիկապես, այլև հոգեպես։ Վարպետությունն էլ հենց այն է, որ կարողանաս իմանալ, որոշել, թե այդ դեմքն ինչ է արտահայտում և ինչ թաքցնում։ Դժվարը սա է։ Իսկ ֆիզիկապես նման նկարելը հեշտ է, նույնիսկ շատ հեշտ։ (…) Այնինչ դիմանկարում ամենակարևորը ներքին նմանությունն է», – ընդգծում է Վարպետը ։
Հոգու և գույների նկարիչը վարպետորեն պատկերել է Արամ Խաչատրյանի բուռն խառնվածքը՝ կոմպոզիտորի ներքին նմանության, ներդաշնակության, հայկականության, երաժշտականության բոլոր երանգներով։
Դիմանկարի բովանդակությունը ամբողջացնում է նկարի ֆոնը՝ գորգի (կարպետի) հայկական գույների հագեցվածությամբ։ «Սա ջութակի և դաշնամուրի կոնցերտների, « Գայանե » բալետի, առաջին, և մանավանդ Երկրորդ սիմֆոնիաների հեղինակն է»,– նշում է Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ, Մարտիրոս Սարյանի որդու՝ կոմպոզիտոր Ղազարոս Սարյանի կինը՝ երաժշտագետ Արաքսի Սարյանը։
1963 թվականին ստեղծված դիմանկարում հասուն, ստեղծագործական լուրջ ձեռքբերումներ ունեցող, հռչակ և սեր վայելող կոմպոզիտորն է հայական վառ արտահայտված դիմագծերով, որոնք ավելի են ընդգծվում Սարյանական ներկապնակի գույներով։
Մարտիրոս Սարյան–Արամ Խաչատրյան
Երբ գույների Վարպետի ներկայությամբ Արամ Խաչատրյանի անունը տալիս էին հանճար որակումով, նա, գրեթե բոլոր դեպքերում ու շատ կտրուկ միջամտում էր. «Կրկնակի՜ հանճարեղ․․․ Սովորել և ստեղծագործել սոցռեալիզմի բուն կենտրոնում, ճեղքել արյունարբու պետական հարկադրանքով պարտադրվող այդ ահռելի պատնեշը և հասնել այդպիսի՜ արդյունքի` անպայման կրկնակի հանճարեղ պետք է լինել» ։
Այս խոսքերը գրվել են 1970 թվականին, իննսունամյա նկարչի կողմից ։
Մարտիրոս Սարյանի մահվան մասին ցավակցական առաջին հեռագրերից մեկը Արամ Խաչատրյանի ընտանիքինն էր։ Հաջորդ օրվա երկրորդ կեսին Արամ Իլյիչն իր ընտանիքի լրիվ կազմով Երևանում էր՝ անձամբ մասնակցելու նկարչի հրաժեշտին։ Ժողովուրդը մեծ արժանապատվությամբ վերջին ճանապարհն էր ուղեկցում Վարպետին, ձեռքերի վրա, օպերայից մինչև պանթեոն։
Ահա այդ օրը, հայ արվեստի մշակույթի գործիչների պանթեոնում,1972 թվականի մայիսի 11-ին Արամ Իլյիչը դիմում է կոմպոզիտորների միության նախագահ Էդվարդ Միրզոյանին․ «Էդվարդ, կարելի է, որ կողքը տեղ թողնեք ինձ համար...» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արամ Խաչատրյանի դիմանկարներ Կատեգորիա:Արամ Խաչատրյան Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի նկարներ
ՀՀ ԳԱԱ փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և իրավունքի ինստիտուտ
Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և իրավունքի ինստիտուտ, ՀՀ ԳԱԱ ՓՍԻԻ փիլիսոփայության, իրավագիտության և սոցիոլոգիայի գիտահետազոտական հաստատություն Երևանում։
Պատմություն
1944 թվականին ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտին առընթեր ստեղծվել է փիլիսոփայության բաժին, որը 1947 թվականին դարձել է ՀԽՍՀ ԳԱ նախագահությանն առընթեր փիլիսոփայության բաժին, 1959 թվականին իրավագետների առանձին հետազոտական խմբի ստեղծման հետևանքով վերանվանվել է փիլիսոփայության և իրավունքի բաժին, որի հիմքի վրա 1969 թվականին ստեղծվել է Փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և իրավունքի ինստիտուտը ։
Ղեկավարություն
Ինստիտուտի գիտական ղեկավարներ և տնօրեններ են եղել`
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գիտահետազոտական ինստիտուտներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ինստիտուտներ ու կազմակերպություններ
Հանս-Վիլհելմ Շթեյնֆելդ
Հանս-Վիլհելմ Շթեյնֆելդ (Hans-Wilhelm Steinfeld, ), նորվեգացի լրագրող, պատմաբան, գրող և ռադիոհաղորդավար։ Նա աշխատել է Նորվեգական հեռարձակողների միությունում (NRK) և մասնագիտացել է Ռուսաստանում։ Շթեյնֆելդը 1980—1984, 1988—1994, 2000—2003 թվականներին և կրկին 2010 թվականից աշխատել է որպես NRK թղթակից Մոսկվայում։ Աչքի է ընկել և ճանաչվել միջազգային կարգի լրագրող, հատկապես հայտնի է դարձել Մ. Ս. Գորբաչովի, Բ. Ն. Ելցինի և Ն. Ի. Ռիժկովի հետ հարցազրույցների շնորհիվ, որոնք վերցրել է 1991-1994 թվականների ընթացքում ։ Հանս-Վիլհելմ Շթեյնֆելդի գործունեությունը որպես պատմաբան կապված է լայն առումով հրեատեցություն թեմայի հետ, զբաղվել է նաև ֆաշիզմի մարգինալացման քննարկման պատմությամբ։ Ստացել է լիտվական Հունվարի 13-ին հիշատակի մեդալ իր լրագրողական գործունեության համար՝ կապված 1991 թվականի Վիլնյուսի դեպքերի հետ։
Կրթություն
1970 թվականին Բերգենի մայր տաճարի դպրոցն ավարտելուց հետո շարունակել է կրթությունը Բերգենի համալսարանում պատմության մասնագիտությամբ՝ զուգահեռ սովորելով նաև ռուսերեն և հասարակագիտություն։ 1977 թվականին ավարտելուց հետո ստացել է փիլիսոփայության թեկնածուի (candidatus philologiæ) աստիճան։ Սովորել է նաև Օքսֆորդում, Մոսկվայում և Հյուսիսային Կովկասում, որտեղ էլ ծանոթացել է Միխայիլ Գորբաչովի հետ ։
Գործունեություն
1976 թվականից Շթեյնֆելդն աշխատել է երեկոյան նորությունների «NRK Dagsrevyen» հաղորդման մեջ, 1980 թվականին առաջին անգամ ուղարկվել է Մոսկվա որպես թղթակից, որտեղ մնացել է մինչև 1984 թվականը։ Հաջորդ չորս տարիների ընթացքում «Dagsrevyen»-ի համար աշխատել է որպես արտասահմանյան թղթակից՝ մասնագիտացված Արևելյան Եվրոպայի առումով։ 1988—1994 թվականներին Շթեյնֆելդը կրկին աշխատել է Մոսկվայում, հատկապես հայտնի դառնալով օգոստոսյան խռովարարության ժամանակ Ելցինի հետ հարցազրույցի և 1991 թվականի հունվարին Լիտվայում կատարված դեպքերի լուսաբանման շնորհիվ, որոնց անմիջական ականատեսն էր եղել ինքը։
1994-1999 թվականներին Շթեյնֆելդն աշխատել է հաղորդավար, համախմբագիր, նորությունների խմբագրի օգնական և ապա NRK-ի նորությունների խմբագիր՝ այդ թվում գլխավորելով նորությունների «NRK Dagsrevyen» հաղորդումը։ 1999 թվականին Կոսովոյի պատերազմի հետ կապված՝ որոշ ժամանակ գտնվել է Բալկաններում։ Երրորդ անգամ Մոսկվայում լինելուց հետո (2000—2003 թվականներ) նա սկսել է աշխատել NRK ռադիոյում, նաև վարել է ամենշաբաթյա «Dagsnytt Atten» նորությունների հաղորդումը՝ երբեմն հանդես գալով նաև որպես լրահողորդ։ 2004 թվականի դեկտեմբերին իր ռեպորտաժում նկարագրել է, թե ինչպես է իր ընտանիքի հետ Թաիլանդում փրկվել ցունամիից, երբ հանգստանում էին այնտեղ։
2005 թվականի հունվարին «Aftenposten» նորվեգական թերթում Շթեյնֆելդը հրատարակեց «Հրեատեցություն՝ լեհական պատմության մութ հետքը» վերնագրով հոդված ։ Դա պատասխան էր Նորվեգիայում Լեհաստանի դեսպանի բողոքագրին, որը հրատարակվել էր նույն թերթում մի քանի օր ավելի վաղ։ Պատասխան հոդվածում, որը նա հետագայում ընդլայնեց և հավելեց աղբյուրներով, լրագրողը գրել է Լվովում «լեհական ֆաշիստների» գործունեության և Յուզեֆ Պիլսուդսկու մասին՝ որպես «ֆաշիստական բռնակալի և հրեատյացի»։ Հոդվածը ոչ միանշանակ արձագանք ունեցավ, իսկ հեղինակը վիրավորանքների արժանացավ ոչ միայն Լեհաստանում, այլև հենց Նորվեգիայում։
2010 թվականի ամռանը Շթեյնֆելդը որպես թղթակից կրկին ուղարկվեց Մոսկվա։
Անձնական կյանք
Ծնվել է մենեջեր Գերման Շթեյնֆելդի (ծնված 1921 թվականին) և գրասենյակային աշխատող Օգոտ Յոհանե Հոլանի (ծնված 1921 թվականին) ընտանիքում։ 1986 թվականին սեպտեմբերի 1-ին ամուսնացել է Յուլիա Ֆերկիսի (ծնված 1963 թվականին) հետ։ Հայտնի բերգենյան փաստաբան Դագ Շթեյնֆելդի եղբայրն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի լրագրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Բերգենի համալսարանի շրջանավարտներ
(8686) Ակենսայդ
(8686) Ակենսայդ (Akenside), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հուլիսի 26-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,278324 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0657 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4909 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1256,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286603 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,7° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սանտա Լուչիա դի Պիավե
Սանտա Լուչիա դի Պիավե (Santa Lucia di Piave), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 7226 մարդ, խտությունը՝ 380 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31025, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օքսանա Իգնաշչենկո
Օքսանա Անատոլևնա Իգնաշչենկո (կեղծանունը՝ Օքսանա Գնատ, ), խորհրդային և ուկրաինացի նկարիչ, մանկական գրքերի նկարազարդող։ Ուկրաինայի նկարիչների միության անդամ, միջազգային ցուցահանդեսների մասնակից ։
Կենսագրություն
Նկարազարդող նկարիչ Օքսանա Իգնաշչենկոն ծնվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Կիևում՝ ճարտարապետ Անատոլի Ֆեդորովիչ Իգնաշչենկոյի ընտանիքում ։ Ավարտել է Տարաս Շևչենկոյի անվան հանրապետական արվեստի դպրոցը, 1984 թվականին՝ Կիևի արվեստի ինստիտուտը, սովորել է գրաֆիկայի ֆակուլտետում, պրոֆեսոր Տիմոֆեյ Լյաշչուկի արվեստանոցում  ։ 1984-1986 թվականներին աշխատել է Կիևի հանրապետական արվեստի դպրոցում որպես գեղանկարչության և կոմպոզիցիայի ուսուցչուհի ։ 1985 թվականից անցել է ստեղծագործական աշխատանքի ։ 1988 թվականին ընդունվել է Ուկրաինայի նկարիչների միություն ։ Համագործակցել է Կիևի «Վեսելկա» (1984 թվականից) և «A-ba-ba-ha-la-ma-ga» (1993 թվականից) հրատարակչությունների հետ ։
Ամենահայտնի նկարները՝ «Ձմեռը Անդրեևսկու զառիվայրի վրա», «Հետքեր ավազի վրա» (1996), «Մեխանիկական թռչուն» (1997), «Քամի», «Հին ամրոց» (1998), «Հին ամրոցի ստվերները» (1999), «Սպիտակ ձի» (2000), «Ստեպլ-չեզ» (2001), «Հետքեր ավազի վրա» (2006), «Սպիտակ վարդեր» (2007) ։
Աշխատանքների մի մասը պահվում է Ուկրաինայի գրքի և տպագրության պետական թանգարանում (Կիև) և Ալեքսանդր Պուշկինի տուն-թանգարաններում (Մոսկվա) ։
Մասնակցություն ցուցահանդեսներին
1990-ականներին մասնակցել է միջազգային ցուցահանդեսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Ռոբինզոն Կրուզո (ֆիլմ, 2003)
Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն ունի էական տարբերություններ Դանիել Դեֆոյի օրիգինալ գրքից։
Ռոբինզոնը ծնողների հետ ապրել է մինչև 18 տարեկանը։ Նա երկար ժամանակ համոզում էր հորը, որ իրեն թողնեն գնալ շուրջերկրյա նավարկություն, քանի որ դա Կրուզոյի ամենամեծ երազանքն էր։ Դրանից հետո նրան թույլ են տալիս։ Ռոբինզոն Կրուզոն Բրազիլիայում շաքարի պլանտացիայի 60-ամյա սեփականատեր է։ Նավի վրա խռովություն է բարձրանում, և ինչից հետո նրան ափ են իջեցնում անմարդաբնակ կղզում։ Հաջորդ օրը նավը ընկնում է փոթորկի մեջ և խորտակվում նույն կղզու մոտ։ Նավի մնացորդների մեջ Ռոբինզոնը գտնում է իրեն անհրաժեշտ կենցաղային իրեր և Վեներա շանը, որը նավով ճամփորդում էր իր հետ։
Ռոբինզոնը կարգավորում է իր կենցաղը։ Շունը սատկում է ուժեղ ջրհեղեղի ժամանակ։
Որոշ ժամանակ անց կղզի են ժամանում վայրենիներ, որպեսզի այնտեղ ուտեն ուրիշ ցեղի ռազմիկի։ Ռոբինզոնը փրկում է վայրենուն և նրան սովորեցնում իր լեզուն՝ տալով նրան Ուրբաթ անունը։
Ի տարբերություն գրքի բուն սյուժեի՝ այս ֆիլմում Ռոբինզոնը գտնվել է կղզում ոչ թե 28, այլ ընդամենը 15 տարի։
Թողարկում տեսաերիզով
Արտոնագրված DVD-ով ֆիլմը թողարկել է «CP Digital» ընկերությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Գիլանցիներ
Գիլանցիներ (գիլաքիներ, ինքնանվ.` գիլանի, գիլակի, գիլաներեն` گیلک)` իրանալեզու ժողովուրդ Իրանի հյուսիսում, Գիլան նահանգում։ Հասնում են 1.2 միլիոն մարդու։ Գիլանի լեռնային շրջաններում առանձնանում է գալեշների էթնիկական խումբը։ Կան հիպոթեզներ, որոնց համաձայն հնում հիշատակվող կադուսիների ժողովուրդը այսօրվա գիլյանցիներն են։
Լեզուն գիլաներենն է, որը պատկանում է իրանական լեզուների հյուսիսարևմտյան խմբի մերձկասպյան ենթախմբին։ Լեզուն ունի արևմտյան և արևելյան դիալեկտներ։ Շատերը խոսում են նաև պարսկերեն, որն այսօր ջահելության հիմնական առօրյա լեզուն է։
Հավատացյալները շիա-իսլամի հետևորդներ են։
Հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է, գալեշների մոտ` կիսաքոչվոր անասնապահությունը։ Հիմնական աճեցվող մշակաբույսը բրինձն է։ Լեռների լանջերին աճեցնում են նաև ցորեն, գարի, քենաֆ, թեյ, ծխախոտ, ցիտրուսայիններ։ Հիմնական աշխատող կենդանին զեբուն է։ Կասպից ծովի ափին տարածված է ձկնորսությունը։ Գիլանը հանդիսանում է Իրանի շերեմաբուծության հիմնական կենտրոնը։ Այստեղ զարգացած է նաև ապակեգործությունը, գորգագործությունը, մանածագործությունը։
Տները հիմնականում փայտից են. տանիքը հաճախ հասնում է գետնին։
Հիմնական ուտելիքը բրինձն է, հաց քիչ են օգտագործում։ Ջրեղենից տարածված է թեյը։
Ժողովրդի մեջ պահպանվում է պաշտամունքը դեպի սուրբ քարերը, ծառերը և այլն։
Բանահյուսության հիմնական մասը զբաղեցնում են դյուցազներգությունը ու քնարերգությունը։
Կատեգորիա:Իրանի ազգեր Կատեգորիա:Իրանական ազգեր
Քիարան Հայնդս
Կենսագրություն
Ծնվել է Բելֆաստում՝ կաթոլիկի ընտանիքում, ամենափոքր և միակ տղան է բազմազավակ ընտանիքում (հինգ երեխա)։ Հայրը բժիշկ է, իսկ մայրը՝ դպրոցական ուսուցչուհի։ Հայնդը ստացել է միջնակարգ կրթություն St Malachy’s College-ում։ Դերասանի վարպետություն ուսումնասիրել է թատերական արվեստի թագավորական ակադեմիայում։
Անձնական կյանք
Ապրում է Փարիզում ֆրանսիացի դերասանուհի Էլեն Պատարոյի հետ, ում հետ ծանոթացել է «Մահաբհարաթա» էպոսի մեկնաբանությունների ժամանակ՝ 1987 թվականին։ Նրանք ունեն մեկ աղջիկ՝ Սոֆին (ծնվել է 1991 թվականին)։
(231) Վինդոբոնա
(231) Վինդոբոնա (Vindobona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1882 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,919124 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4652 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,373 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1821,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197617 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1882 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կարլսյո
Կարլսյո (Karlsøy), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Հանսեն բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 1046.92 կմ² տարածք ։
Կարլսյոի զինանշանը
Կարլսյո կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է սպիտակ գույնի արծվի գլուխ ։
Բնակչություն
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կարլսյո կոմունայում բնակվում է 2404 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում նվազել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թրոմս ֆյուլքեի կոմունաներ
Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթ
2007 թվականի մրցույթում հաղթեց Սերբիան ներկայացնող Մարիա Շերիֆովիչը իր Molitva երգով։
Հայաստանը ներկայացնում էր երգիչ Հայկո "Anytime You need" երգով, եզրափակչում նա հավաքել էր 138 միավոր և գրավել 8-րդ տեղը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2007 Ֆինլանդիայում
Ադիգենի շրջան
Ադիգենի շրջան (ადიგენის მუნიციპალიტეტი՝ ադիգենիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Սամցխե-Ջավախեթի մարզի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Ադիգեն քաղաքն է։
Բնակավայրերի ցանկ
Ադիգենի շրջանի կազմի մեջ մտնում է 57 բնակավայր, այդ թվում 2 քաղաք։
Կատեգորիա:Ադիգենի շրջան Կատեգորիա:Վրաստանի շրջաններ
Լիդիա Տարան
Լիդիա Անատոլևնա Տարան (Лідія Анатоліївна Таран, սեպտեմբերի 19, 1977, Կիև, Ուկրաինայի ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն), ուկրաինացի հեռուստահաղորդավար։ Նա խոսում է անգլերեն։
Վաղ կյանք
Լիդիա Անատոլիևնա Տարանը ծնվել է 1977 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ուկրաինայի մայրաքաղաքում՝ Կիևում ։  Նա լրագրողների ընտանիքի անդամ էր ։  Մանկության տարիներին նա չէր սիրում լրագրությունը, քանի որ հազվադեպ էր տեսնում իր ծնողներին, ովքեր հաճախ էին զբաղված և բացակայում էին իրենց աշխատանքի  բնույթի պատճառով ։  Դպրոցում նա ձանձրանում էր, քանի որ դասերը շատ հեշտ էին տրվում նրան ։  Նա հաճախ էր բաց թողնում դասերը գրադարանում գրքեր ուսումնասիրելու համար ։   Դպրոցական վերջին երկու տարիները նա անցկացրել է Ուկրաինայի հումանիտար ճեմարանում ։  Լիցեյն ավարտելուց հետո նա դիմել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտ ընդունվելու նպատակով, սակայն մերժում է ստացել ։  Ապա դիմեց Ժուռնալիստիկայի ինստիտուտ, որտեղ ընդունվեց իր ընտրած բաժին և ստացավ բակլավրի աստիճան  ։
Կարիերա
Նա սկսեց իր լրագրողական կարիերան ռադիոյում, սակայն հեռուստատեսությունը նրան իրոք մեծ հանդիսատեսին հայտնի դարձրեց։ Բացի իր հիմնական մասնագիտությունից, Տարանը հաջողությամբ զբաղվում է նաև իր սոցիալական նախագծով՝ «Իրականացնել երազանքը», որի նպատակն է իրականացնել Ուկրաինայում ծանր հիվանդ երեխաների երազանքները։
Տարանը մասնակցել է նաև «I Dance for You» նախագծի երրորդ եթերաշրջանում։
Տարանն ուկրաինական « Ինչպես վարժեցնել վիշապին 3․ Թաքնված աշխարհ » (2019) ֆիլմի ձայնային դերասանուհին էր Գրիսելդա Ողբերգականի դերում ։
Պարգևներ
2003 թվականին Տարանը դարձավ առաջին կինը, ով արժանացավ Teletriumph մրցանակին «Սպորտային մեկնաբան» անվանակարգում ։
Անձնական կյանքի
Մինչև 2010 թվականի օգոստոսը Տարանն ամուսնացած էր հաղորդավար Անդրեյ Դոմանսկիի հետ, որի հետ նա ունի մեկ դուստր՝ Վասիլինա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Articles with hCards Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Ուկրաինացի կանայք ըստ մասնագիտության
Իդա Քամմինգս
Իդա Քամմինգս (Ida R. Cummings, ), ամերիկացի ուսուցչուհի, ակումբների անդամ։ 1910-ական թվականներին եղել է Սևամորթ կանանց ակումբների ազգային ընկերակցության (National Association of Colored Women's Clubs) աշխատակից։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Իդա Ռեբեկա Քամմինգսը մեծացել է ԱՄՆ-ի Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր քաղաքում, Հենրի և Էլիզա Ջեյն Դավաջ Քամմինգսների ընտանիքում։ Նրա հայրը խոհարար է եղել, մայրն աշխատել է գիշերօթիկ տանը  ։
Իդան իր եղբայրների և քույրերի հետ ակտիվ մասնակցում են Բալթիմորի հասարակական կյանքին։ Նրա եղբայրը՝ Հենրի Սայթ Քամմինգսը, աշխատել է Քաղաքային խորհրդում որպես վերջինիս առաջին սևամորթ խորհրդի անդամ. 1904 թվականին իր թեկնածությունն է պաշտպանել Թեոդոր Ռուզվելտի Հանրապետական Ազգային Կոնվենցիայի ժամանակ ։ Նրանց քույրը՝ Էսթելլան, ամուսնացել է Բալթիմորի խորհրդի մեկ այլ անդամի՝ Ժոզեֆ Ս. Ֆեննելլի հետ, իսկ մյուս եղբայրը՝ Շառլ Գլիմոր Քամմինգսը, եղել է քաղաքի նշանավոր հոգևորականներից մեկը ։
Իդա Ռ. Քամմինգսն ուսանել է Մորգանի քոլեջում, ապա մասնակցել է ուսուցիչների համար նախատեսված Կոլումբիայի համալսարանի ամառային դպրոցին ։ Ավելի ուշ որպես առաջին կին հոգաբարձու աշխատել է Մորգանի քոլեջում ։
Կարիերա
Իդա Ռ. Քամմինգսն Բալթիմորի մանկապարտեզի առաջին սևամորթ ուսուցիչն էր ։ Նա աշխատել է Բալթիմորի հատուկ դպրոցներում։ Նախ աշխատել է Սթարոուի համայնքում, ապա նոր քաղաքներում ։ 1902 թվականին ընտրվել է Մերիլենդի սևամորթ ուսուցիչների ասոցացիայի գործադիր կոմիտեի անդամ ։
1912 թվականին ընտրվել է Սևամորթ կանանց ասոցացիա ակումբների թղթակից քարտուղար, իսկ 1916 թվականին ընտրվել է որպես փոխնախագահ ։ Նա 1917 թվականին դարձել էր Բալթիմորում անցկացված գյուղացի կանանց կոնֆերանսի և ֆերմերային կանանց առաջին աշխատակիցներից մեկը ։
Իդա Ռ. Քամմինգսն ակտիվ էր նաև Բալթիմորի եկեղեցական աշխատանքներում ։ Նա գրել է էսսե, որը ներառված է Methodism and the Negro-ի մեջ (1910) ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա նշանակվել է Կանանց պաշտպանության խորհրդի բաժանմունքի նախագահ ։
Անձնական կյանք
Իդա Քամմինգսը մահացել է 1958 թվականի նոյեմբերին, 91 տարեկան հասակում։ Նրա եղբոր թոռնուհու՝ Շարլին Հոդգես Բերդայի հավաքած փաստաղթղերում կան որոշ նամակներ, որոնք վերաբերում կամ հասցեավորված են Իդա Քամմինգսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ուսուցչուհիներ
(8687) Կոսոլ
(8687) Կոսոլ (Caussols), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի օգոստոսի 8-ին Էրիկ Էլստի կողմից Կոսոլում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սան Ֆիոր
Սան Ֆիոր  (San Fior), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 6153 մարդ, խտությունը՝ 362 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31020, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էսկորայ
Էսկորայ (Escorailles), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 74 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.79 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 29 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աքվիտանիա (նավ)
[[Պատկեր:Aquitania 06.jpg|200px|մինի|աջից|Աքվիտանիա նավը,
1914 թ. լուսանկար]] «Աքվիտանիա»», RMS Aquitania, բրիտանական «Cunard Steamship Line Shipping Company» ընկերությանը պատկանող մարդատար շոգենավ։ Ջուր է իջեցվել 1913 թվականի ապրիլի 21-ին ։
Համարվում է ամենագեղեցիկ քառատուրբին շոգենավերից մեկը ։ Այն միակ շոգենավն է, որ օգտագործվել է առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին, ծառայել է որպես հոսպիտալային նավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական նավեր
Մանագուա
Մանագուա (Managua), Նիկարագուայի մայրաքաղաքը և խոշորագույն քաղաքը, նաև համարվում է երկրի համանուն դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է պետության արևմուտքում, Մանագուա լճի հարավային ափին։
Պատմություն
Մանագուան հիմնադրվել է իսպանացիների կողմից XVI դարից հայտնի հնդկացիական բնակավայրի տեղում։ 1855 թվականին քաղաքը դարձել է պետության մայրաքաղաք։ Իր պատմության ընթացքում քաղաքը բազմիցս տուժել է տարերային աղետների արդյունքում՝ 1876 թվականին ուժեղ ջրհեղեղ է տեղի ունեցել, 1885, 1931 և 1972 թվականներին ավերիչ երկրաշարժեր, 1936 թվականին՝ ուժեղ հրդեհ։
1979 թվականին Ազգային ազատագրական Սանդինիստյան ճակատի (ԱԱՍՃ) և բռնակալ Անաստասիոս Սոմոսայի զորքերի միջև քաղաքային պատերազմ (գերիլիա) էր ընթանում։ 1979 թվականի հունիսի 4-ին սկսվեց համազգային գործադուլը, իսկ հունիսի 9-ին՝ զինված ապստամբությունը։ Ապստամբության 19-րդ օրը ԱԱՍՃ-ի ստորաբաժանումները և ապստամբները (ընդամենը 6 հազար մարդ) սկսեցին նահանջել մայրաքաղաքից։ Նրանց հետ միասին մայրաքաղաքը լքեցին նաև փախստականները։ Հուլիսի 14-ին ԱԱՍՃ-ի շարասյունը կրկին հարձակվեց Մանագուայի վրա։ Քաղաքում սկսվեց բարիկադների կառուցումը։ Նախագահ Ա. Սոմոսան սկսեց պատրաստվել երկրից փախչելուն և հուլիսի 17-ին Նիկարագուայի կոնգրեսի դիմաց հրաժարական տվեց և մեկնել ԱՄՆ։ 1979 թվականի հուլիսի 19-ին ԱԱՍՃ ջոկատները հանդիսավոր կերպով մուտք են գործել երկրի մայրաքաղաք։
2009 թվականի հուլիսի 1-ին Մանագուայի քաղաքապետ, նախկին բռնցքամարտիկ Ալեքսիս Արգուելյոին իր նստավայրում մահացած են հայտնաբերել ։ 2009 թվականի հուլիսի 8-ին քաղաքապետի պաշտոն է ստանձնել Դեյսի Տոռեսը ։
2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին տեղական ժամանակով ժամը 23:04-ին Մանագուա օդանավակայանի մոտակայքում երկնաքար է ընկել՝ առաջացնելով 12 մետր տրամագծով և 5,5 մետր խորությամբ խառնարան։
Տնտեսություն
Քաղաքը համարվում է երկրի արդյունաբերական և ֆինանսական կենտրոնը։ Մանագուայում են տեղակայված տեքստիլ, կաշվե կոշիկի, ցեմենտի, նավթամշակման արդյունաբերությունները ։
Քույր-քաղաքներ
Մանագուան ունի 19 քույր-քաղաքներ. • 2
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիկարագուայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերիկայի երկրների մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:1819 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սպիտակ վիշապը
«Սպիտակ վիշապը» («The White Dragon»), ամերիկացի գրող Էնն Մաքքեֆրիի «Պեռնի հեծյալները» ֆանտաստիկ էպոպեայի երրորդ գիրքը, որն ավարտում է հիմնական եռերգությունը։ 1979 թվական վեպը առաջադրվել է Հյուգո մրցանակի, ինչպես նաև մի քանի այլ մրցանակների։ Արժանացել է Եվրոկոնի մրցանակի լավագույն սիրավեպի (1980) և «Դիտմար» մրցանակի որպես արտասահմանյան սիրավեպի (1979) համար։
Սյուժե
Երիտասարդ հոլդի տիրակալ Ռութա Ջեքսոնը պահում է սպիտակ վիշապ Ռութին։ Բոլորը որոշել են, որ տարօրինակ գույն ունեցող թույլ ու փոքրիկ վիշապը չի գոյատևի։ Նա, սակայն, ոչ միայն մեծանում է և բավական ուժեղանում, որպեսզի օդ բարձրացնի իր հեծյալին, ինչպես նաև բացահայտում է մի քանի յուրօրինակ տաղանդներ։ Իր վիշապի օգնությամբ երիտասարդ լորդ Ջեքսոնը կարողանում է կանխել պատերազմը ձիավորների և վտարանդիների միջև, որոնք գողացել են Ոսկե ձուն։ Դրանից բացի Ռութը կարող է ճանապարհորդել ժամանակի մեջ, որն օգնում է նրանց կանխել աճող ճգնաժամը Վեյրերի միջև։ Գնալով  Հարավային մայրցամաք՝ Ջեքսոնը հիվանդանում է։ Այդ հանգամանքը նրան ստիպում է մնալ Ծովախորշում և կարևոր բացահայտումներ անել Պեռնի պատմության մեջ։
(232) Ռուսիա
(232) Ռուսիա (Russia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1883 թվականի հունվարի 31-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,555183 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1092 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0012 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1491,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241308 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,06° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1883 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մոնիկա Լովինեսկու
Մոնիկա Լովինեսկու (moˈnika loviˈnesku, ), ռումինացի էսսեիստ, կարճ պատմվածքների հեղինակ, գրաքննադատ, թարգմանիչ և լրագրող, հայտնի է որպես Ռումինիայում կոմունիստական ռեժիմի հակառակորդ։ Նա մի քանի աշխատանք է հրապարակել Մոնիկա Սենտ-Քամ և Կլոդ Պասկալ կեղծանունների ներքո։ Նա եղել է գրական գործիչ Էուջեն Լովինեսկուի դուստրը և գրաքննադատ Վիրջիլ Իերունկայի կինը։
Կենսագրություն
Մոնիկա Լովինեսկուն ծնվել է Բուխարեստում։ Ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի գրականագիտության ֆակուլտետը։ Իր գրական նորամուտը կատարել է Vremea ամսագրում, պարբերաբար հրատարակել է իր արձակ ստեղծագործությունները Revista Fundaţiilor Regale պարբերականում և Democraţia թատերական հրատարակությունում։ Ռումինիայում խորհրդային կարգերի հաստատման ուղղությամբ տարվող աշխատանքների պատճառով նա ստիպված է եղել հեռանալ Ֆրանսիա։ Այնտեղ գնալու համար նա ստացել է կրթաթոշակ Ֆրանսիայի կառավարության կողմից 1947 թվականի սեպտեմբերին, այնուհետև խնդրել է քաղաքական ապաստան (1948 թվականի օգոստոս) Ռումինիայի՝ ժողովրդական հանրապետություն դառնալուց հետո։
Նա հրատարակել է ստեղծագործություններ իր հայրենիքում տիրող կոմունիզմի, ինչպես նաև ռումինական գրականության մասին։ Նրա հոդվածները հաճախ հրատարակվել են այնպիսի հեղինակավոր ամսագրերում, ինչպիսիք են՝ Kontinent, Les Cahiers de l'Est և L'Alternative։ Նա տպագրել է էսսեների ժողովածու Histoire des spectacles  խորագրով (հրատարակվել է Éditions Gallimard-ի կողմից)։
1951 թվականից մինչև 1974 թվականը Մոնիկա Լովինեսկուն եղել է Radiodiffusion Française-ի ռումիներեն ռադիոհաղորդումների մասնակից, ինչպես նաև Արևելյան Եվրոպայի համար նախատեսված ռադիոկայանի անդամ։ 1960-ական թվականներից եղել է Radio Free Europe-ի լրագրող՝ պատրաստելով երկու ամենշաբաթյա հաղորդումներ, որոնք նպաստել են Նիկոլաե Չաուեշեսկուի վարչակարգի դեմ ներքին ընդդիմության ձևավորմանը։ Նրանց գլխավոր նպատակն էր ռումինացիներին իրազեկել ազատ աշխարհում տիրող մշակութային և քաղաքական միտումների մասին։ Ելույթների մի մասը թողարկվել է որպես Unde Scurte («Կարճ ալիքներ») Մադրիդում (1978)։
Նա եղել է հարձակումների թիրախ Ռումինիայի կոմունիստական ​​մամուլում, դրանցից ամենահայտնիների հեղինակները եղել են Էժեն Բարբուն և Կորնելիու Վադիմ Թյուդորը։ 1977 թվականին նա ծեծի է ենթարկվել Պաղեստինի ազատության կազմակերպության երեք անդամների կողմից (որոնցից մեկը ծպտված էր որպես ֆրանսիական փոստատար) Նիկոլա Չաուշենսկուի հանձնարարությամբ ։
Լովինեսկուն ֆրանսերեն է թարգմանել ռումինական գրականության որոշ նմուշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռումինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի էսսեիստներ Կատեգորիա:Ռումինացի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Լուգա (ընձուղտ)
Լուգա, էգ ընձուղտ, լենինգրադյան կենդանաբանական այգու դիտարժան գլխավոր օբյեկտներից մեկը։ Ծնվել է Լենինգրադի կենդանաբանական այգում, որտեղ էլ ապրել է 35 տարի (չնայած այն բանին, որ անազատության մեջ ընձուղտներն ապրում են առավելագույնը 25 տարի) ։ Եղել է անազատության մեջ ամենածեր ընձուղտն աշխարհում ։
Կենսագրություն
Լուգայի ցեղի սկզբնավորումը պաշտոնապես սկսվում է 1956 թվականից։ Այդ նույն թվականին Հարավային Աֆրիկայից բերվել է երեքամյա ընձուղտների մի զույգ։ Նրանց անուններն էին Տղա և Ժուլետտա։ Լուգան Տղայի և Ժուլետտայի թոռնուհին է։ Ընձուղտն իր անունը ստացել է Լուգա քաղաքի պատվին ։
2016 թվականին Լուգան յոթ ընձուղտների մայր է դարձել, նրա ձագերից մեկը Սամսոն Համլետի Լենինգրադովն է։ Նրա ձագերի մեծ մասը բաշխվել են տարբեր կենդանաբանական այգիներին, մոր հետ մնացել է միայն դուստրը՝ Սոֆիան։ Լուգան տաքարյուն է, նա սիրում է սնունդ ընդունել այցելուներից, երբեմն խուլիգանություններ է անում։ Չնայած իր առաջացած տարիքին, ընձուղտի լավ տեսք ունի և լավ է զգում իրեն։ Ըստ կենդանաբանական այգու աշխատակցի՝
Բջնիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Բջնի գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 143 հուշարձան (49 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ուոլթեր Թևիս
Ուոլթեր Սթոուն Թևիս (Walter Stone Tevis, ), ամերիկացի ֆանտաստ գրող։
Կենսագրություն
Ուոլթեր Թևիսը ծնվել է Սան Ֆրանցիսկոյում և մեծացել Սանսեթ շրջանում։ Տասը տարեկանում ծնողները ստիպված են եղել նրան մեկ տարով հանձնել Սթենֆորդի մանկական առողջարան, իսկ իրենք գնացել են Կենտուկի նահանգի Մեդիսոն շրջան, որտեղ ընտանիքը հողամաս է ստացել։ Երբ Ուոլթերը 11 տարեկան էր, նա ինքնուրույն գնացքով եկել է ծնողների մոտ։
Երկրորդ աշխարհամարտի ավարտին 17-ամյա Թևիսը Խաղաղ օվկիանոսում ծառայել է որպես ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի «Գամիլտոն» նավակողի հյուսնի օգնական։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո՝ 1945 թվականին, ավարտել է դպրոցը և ընդունվել Կենտուկիի համալսարան։ Այնտեղ նա ստացել է անգլերեն գրականության բակալավրի և մագիստրոսի աստիճան։ Ուսման ժամանակ Թևիսն աշխատել է բիլիարդի սրահում և նույնիսկ պատմվածք գրել բիլիարդի մասին՝ «The Big Hustle», որը հրատարակվել է 1955 թվականին «Collier's» ամսագրում։
Թևիսի պատմվածքները հայտնվել են նաև «Cosmopolitan», «Esquire», «Galaxy Science Fiction», «Playboy», «Redbook» և «Saturday Evening Post» ամսագրերում։
Թևիսի անդրանիկ վեպը՝ «The Hustler», լույս է տեսել 1959 թվականին։ Դրան հաջորդել է 1953 թվականին հրատարակված «The Man Who Fell to Earth» վեպը։ 1965 թվականից մինչև 1978 թվականը Թևիսն Օհայոյի համալսարանում դասավանդել է անգլերեն գրականություն և ստեղծագործական գրարվեստ։
Թևիսի վեց վեպերից երեքն էկրանավորվել է։ 2020 թվականին Նեթֆլիքս սթրիմինգային ծառայությունն էկրանավորել է 1989 թվականին գրված «Թագուհու գամբիտը» վեպը և նկարահանել 7 սերիայից բաղկացած մինի սերիալ։
1984 թվականին Թևիսը մահացել է թոքի քաղցկեղից և թաղվել Ռիչմոնդում (Կենտուկի նահանգ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Նյու Յորք նահանգում մահացածներ Կատեգորիա:Օհայոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Կամպանիա Մերիդիունալի գավառ
Կամպանիա Մերիդիունալի գավառ (Microrregião da Campanha Meridional) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզը։ Բնակչությունը կազմում է 179 093 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 14 259,907 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 12,6 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի գավառներ
Վիլամակոլում
Վիլամակոլում (Vilamacolum), բնակավայր և մունիցիպալիտետ։ Գտնվում է Իսպանիայում, Ժիրոնա նահանգի ինքնավար համայնք՝ Կատալոնիայում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Ալտ Էմպորդա շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 6 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 328 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կվեֆյորդ
Կվեֆյորդ (Kvæfjord), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Բորկենես քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 512.7 կմ² տարածք ։
Կվեֆյորդի զինանշանը
Կվեֆյորդ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված դեղին գույնով ներկված ելակի թուփ ։
Բնակչություն
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կվեֆյորդ կոմունայում բնակվում է 3036 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում նվազել է ։
Բորկհայդե
Գտնվում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1857 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 6,73 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 67 05220։
{|
Խուզդուլ
Խուզդուլն Արդայի պատմության մեջ
«Սիլմարիլիոն» գրքում նկարագրված լեգենդի համաձայն, խուզդուլը հորինել է Աուլեն՝ վալարներից մեկը։ Աուլեն քարից թզուկներ է ստեղծում ու նրանց սովորեցնում իրենց համար ստեղծված լեզուն ։ Դա տեղի է ունեցել դեռ այն բանից առաջ, երբ թզուկները քնեցին, մինչև կգար իրենց արթնանալու ժամանակը։ Եվ այն բանից առաջ երբ Միջերկիր եկան Էրուի երեխաները՝ մարդիկ ու էլֆերը։ Այնպես որ, կարելի է ասել, որ Խուզդուլը Միջերկրի ամենահին լեզուն է (չհաշված Վալարինն ու, հավանաբար, Էնթերի լեզուն)։
Լեզվական փոփոխություններ
Նրանք արթնացումից հետո այդ լեզուն (ինչպես բոլոր լեզուներն ու ամեն ինչն Արդայում) ժամանակի ընթացքում աստիճանաբար փոխվեց, ու արդեն տարբեր հատվածներում ապրող թզուկների լեզուները որոշ տարբերություներ ունեին։ Բայց փոփոխություններն այնքան դանդաղ էին ընթանում ու տարբերություններն այնքան փոքր էին, որ անգամ երրորդ էպոսում տարբեր տարածաշրջանների թզուկները հասկանում էին միմյանց։ Խուզդուկը հազվադեպ ու դժվարությամբ սովորում էին նաև այլ ռասաներ։ Հավանաբար պատճառն այն էր, որ թզուկների լեզուն շատ բարդ էր ու դժվարարտասանելի։
Լեզվի գաղտնիությունը
Իրենք՝ թզուկները, այնքան էլ հակված չէին ուրիշներին իրենց լեզուն սովորեցնելու։ Նրանց լեզուն «գաղտնիք էր, որը նրանք ինքնակամ չէին ասում անգամ իրենց ընկերներին» ։ Թզուկների անձնանուններն այնպիսին են, ինչպիսին մենք տեսնում ենք Տոլկինի ստեղծագործություններում, այսինքն, մարդկային լեզվով։ Իրենց գաղտնի «ներքին» անունները թզուկները չեն ասում ոչ մեկի։ Այդ անունները չեն գրում անգամ գերեզմանաքարերի վրա։ Մատանիների տիրակալում ու Տոլկինի այլ ստեղծագործություններում խուզդուլը հիմնականում օգտագործվում է տեղանուններում։ Խուզդուլով ասված քիչ թվող արտահայտություններից է Գիմլիի մարտական ճիչը, Հորնբուրգի պաշարման ժամանակ. Բարուկ Խազադ. Խազադ աի-մենու! (Baruk Khazad! Khazad ai-menu!)՝ «Թզուկների կացինները։ Թզուկները (գալիս են) ձեր վրա»։
Բացառություն
Սակայն, առաջին դարաշրջանում, երբ Հադորի Տան Մարդիկ եկան Բելերիանդ և հանդիպեցին Երկարամորուք ցեղի թզուկների, երկու ժողովուրդների միջև ընկերություն առաջացավ, քանի որ Մարդիկ, լինելով հմուտ հեծյալներ, կարող էին թզուկներին իրենց օգնությունը տրամադրել Օրկերի դեմ պայքարում։ Եվ թզուկները մարդկանց ծանոթացրին իրենց լեզվի հետ, բայց Մարդիկ խուզդուլը դժվար համարեցին ու դանդաղ յուրացրեցին ոչ ավելի, քան առանձին բառեր, որոնց մի մասը ժամանակի ընթացքում փոփոխվելով մտավ նրանց լեզու ։ Կարծիք կա, որ Խուզդուլը Մարդկանց սկզբնական լեզվի՝ Թալիսկայի կառուցվածքի վրա մեծ ազդեցություն է թողել։
Խուզդուլի ստեղծման պատմությունը
Տոլկինը գրում է, որ Խուզդուլը «ստեղծվել է կառուցվածքի փոքր միավորներով ու շատ փոքր բառարանով» ։ Դա անկասկած տեղի է ունեցել 30-ական թվականներին։ Խուզդուլ լեզվի Khazaddûm և Gabilgathol բառերը ի հայտ են գալիս «Սիլմարիլիոնի» վաղ շրջանի հատվածներում ։ Ակնհայտ է, որ դրա համար որպես հիմք են ծառայել սեմական լեզուները։ Սակայն, Տոլկինը լեզվի մասին մանրամասն նյութեր չի թողել, այնպես որ, այն ինչ հայտնի է ընդամենը մի քանի արտահայտություն է։ Մենք գիտենք մի քանի անուն, անվանում, գրությունը Բալինի գերեզմանին՝«Balin Fundinul uzbad Khazaddûmu» — «Բալին, Ֆունդինի որդի, Մորիայի տիրակալ» և Գիմլիի մարտական կոչը. «''Baruk Khazâd! Khazâd ai-mênu!''» — «Թզուկների կացիննե՛ր։ Թզուկները (հարձակվում են) ձեր վրա»։
Կա վարկած, որի համաձայն Տոլկինի սևագրություններում կա խուզդուլի ամբողջական քերականությունը, սակայն դա չի հրապարակվել և այժմ գտնվում է տոլկինական ամսագրերից մեկի մոտ։
Խուզդուլի կառուցվածքը
Խուզդուլ լեզվի հայտնի բառերում կան հետևյալ համաձայնությունները. երկու պայթական ասպիրանտներ՝ kh և th, այսինքն, «կ» и «տ» ներշնչմամբ։ Խուզդուլում կան նաև неаспирированные բաղաձայներ, որոնք նման են հայերեն «կ»-ին և «տ»-ին, բայց, ի տարբերություն հայերենի ու անգլերենի k-ն ու t-ն ինքնուրույն ֆոնեմներ են, որոնք պետք է տարբերել kh-ից ու th-ից։ Խուզդուլում հանդիպում են նաև ձայնեղ պայթականներ՝ b, d, g, խուլ սպիրանտներ՝ f, sh և s, ձայնեղ սպիրանտներ՝ z և gh, կողային՝ l, վիբրանտ՝ r, քթային՝ n, m, կիսաձայներ՝ w և y, կկորդային՝ h և կոկորդային պայթական `։
Կարճ ձայնավորները ձևավորում են դասական համակարգը հինգ ձայներից՝ a, i, e, o, u: Կան նաև երկար ձայնավորներ՝ â, ê, î, û, ô: Կա երկձայն ai: Նաև կան а և е ձայնավորների կրճատված տարբերակներ, որոնք նշանակվում են ə:
Բացի այդ, դատելով Անհերտաս Մորիայի ռունագրերի աղյուսակից, խուզդոլում կան նաև այլ հնչյուններ։ Բաղաձայներ՝ j, ch, v, mb, hw, dh, nj, ng, kw, gw, ghw, ngw, nw, rh, lh, nd, ps, ts, կարճ ձայնավորներ՝ ö, ü: Նաև, հավանաբար, կա oi և այլ երկհնչյուններ, որոնք կիսաձայներ w-ի ու y-ի նման են։ Կան նաև +h սիմվոլը, որն առանձին ռունագիր ունի, որը հավանաբար նշանակում է խլացում բաղաձայների մոտ։
Նմանությունը սեմական լեզուներին
Խուզդուլի հիմնական կառուցվածքը նման է սեմական լեզուներին։ Արմատները, որոնցից կազմվում են բառերը, ինքնուրույն արտասանվող բառեր չեն, այլ կազմված են միայն բաղաձայներից։ Գոյականները, բայերը, ածականները և այլն կազմվում են բաղաձայների արանքում համապատասխան ձայնավորները տեղադրելով (Khuzd(ul) — Khazâd — Khizd(in) հավանական Kh-Z-D արմատից), իսկ երբեմն բաղաձայներից մեկի կրկնակեցմամբ։
Խուզդուլում, ինչպես և սեմական լեզուներում, արմատը հիմանականում կազմված է երեք բաղաձայնից։ Որոշ այդպիսի արմատներ հիշատակվում են TI:174-ում և RS:466-ում։ B-R-Z՝ կարմիր, B-N-D՝ գագաթ, K-B-L՝ արծաթ, N-R-G՝ սև։ Երկու բաղաձայնից կազմված արմատի օրինակ է Z-N-ն՝ «մուգ, գորշ, մշուշոտ» ։ Հնարավոր են մի բաղաձայնից կազմված արմատներ (-L-) Ul՝«գետակներ», բառում, (-Y-) aya՝ "վրա" բառում։
Բառաձևավորման մեջ օգտագործում են նար ածանցներ ու վերջավորություններ։ ai՝ («վրա»), -ul (ածականի վերջավորություն), -ûn (հավանաբար, որոշակի մասնիկ), -în (ածականների հոգնակի թիվը ցույց տվող մասնիկ), -u (ցույց է տալիս սեռական հոլովը) և այլն։ Հնարավոր են բառարմատների փոփոխություններ (M-B-R-ը Barazinbar բառում)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջերկր‏‎ի լեզուներ Կատեգորիա:Լեզուներ այբբենական կարգով
Ագոլի Ագբո
Ագոլի Ագբո (Agoli-Agbo, ), Դագոմեայի վերջին թագավոր (1894 - 1900)։
Լինելով Բեհանզին թագավորի կրտսեր եղբայրը Ագոլի Ագբոն թագավոր ընտրվեց նրա պարտությունից հետո Երկրորդ ֆրանսա-դագոմեյական պատերազմում։ Մինչ այդ նա դագոմեական բանակի գլխավոր շտաբի պետն էր։
Աստերոիդների ցանկ (83101-83200)
Աստերոիդների ցանկ (83001-83100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (83201-83300)
Զոմբի ապոկալիպսիս (ֆիլմ)
Զոմբի–ապոկալիպսիս (Zombie apocalypse),  սարսափ ֆիլմերի, սարսափ գրականության և համակարգչային խաղերի ֆանտաստիկ աղետալի ժանր. համաճարակ, որը մարդկանց վերածում է կենդանի–դիակ մարդակերների և տանում քաղաքակրթության փլուզմանը։ Զոմբիների և զոմբի–ապոկալիպսիսի մասին գաղափարները 2000-ականների սկզբից սկսեցին գոյություն ունենալ ոչ միայն որպես որոշակի ժանրի ֆիլմերի սխեմա, այլ նաև որպես մի տեսակ ունիվերսալ մոդել, որը կիրառելի է ժողովրդական մշակույթի բազմաթիվ ժանրերի և ուղղությունների համար ։