cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կալիդասա
Էպիկական
Կալիդասան հեղինակել է երկու էպիկական պոեմներ՝ Ռագհուվամշա («Ռագհուի դինաստիա») և Կումարասամբհավա («Կումարայի ծնունդը» կամ Սուբրահմանյա)։
Մեկնաբանություններ և գնահատականներ
Կալիդասայի աշխատանքների՝ նախաժամանակակից շրջանում գրված հարյուրավոր մեկնաբանություններից տպագրվել է միայն մի մասը։ Այդ մեկնաբանությունների շնորհիվ պարզ է դառնում, թե ժամանակի ընթացքում ինչ փոփոխությունների են ենթարկվել Կալիդասայի ստեղծագործությունները արտագրությունների և բանավոր փոխանցման ընթացքում։
Կալիդասայի «Աբհիջնյանաշակունտալամը» հնդկական գրականության առաջին նմուշներից է, որ ճանաչում է գտել Եվրոպայում։ Այն առաջինը թարգմանվել է անգլերեն, ապա անգլերենից գերմաներեն՝ այնտեղ արժանանալով հայտնի բանաստեղծների հիացմունքին, որոնց շարքում էին Յոհան Գոթֆրիդ Հերդերն ու Գյոթեն ։
Կալիդասայի աշխատանքները շարունակել են ոգեշնչել եվրոպական գրական շրջաններին 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբում, ինչպես վկայում է Կամիլ Կլոդելի «Շակունտալա» քանդակը։
Կուուդիյատտամի դերասան և Նատյա Շաստրայի գիտակ Մանի Մադհավա Չակյարը (1899-1990) բեմադրել (խորեոգրաֆիա) և ներկայացրել Կալիդասայի հայտնի պիեսները, ներառյալ՝ «Աբհիջնյանաշակունտալամ», «Վիկրամորվաշի» և «Մալավիկագնիմիտրամ» դրամաները։
Սուրենդրա Վերմայի «Ատհավան Սարգա» հինդիով պիեսը, որ հրատարակվել է 1976 թվականին, հիմնված է այն լեգենդի վրա, թե Կալիդասան չի կարողացել ավարտել «Կումարասամբհավա» էպիկական պոեմը, որովհետև անիծվել էր Պարվատի աստվածուհու կողմից իր ութերորդ կանտոյում նրա և Շիվա աստծու ամուսնական կյանքի անպարկեշտ նկարագրության համար։ Պիեսում Կալիդասան ներկայացվում է որպես Չանդրագուպտայի պալատական բանաստեղծ, որ կանգնում է դատարանի առաջ հոգևորականի և իր ժամանակի բարոյականություն քարոզող մի քանի մարդկանց պնդմամբ։
«Աստի Կաշչիդ Վագարտհիյամ» սանսկրիտով հինգ գործողությամբ պիեսը գրվել է Կրիշնա Կումարի կողմից 1984 թվականին։ Այդ պատմությունը Կալիդասայի մասին հայտնի լեգենդներից մեկի տարբերակն է, որում որպես Կալիդասայի վերափոխման պատճառ ներկայացվում է նրա կինը։ Կալիդասան, որ ոչ խելացի հովիվ էր, խաբեությամբ ամուսնանում է Վիդյոտտամայի՝ կրթված արքայադստեր հետ։ Իմանալով իր խաբված լինելու մասին՝ Վիդյոտտաման վտարում է Կալիդասային՝ նրան հանձնանարելով ձեռք բերել գիտելիք և ճանաչում, եթե ցանկանում է, որ իրենց հարաբերությունները շարունակություն ունենան։ Վերադարձին նա պետք է պատասխաներ «Աստի Կաշչիդ Վագարտհահ» («Կա՞ ինչ-որ արտասովոր բան արտահայտության մեջ»)։ Ժամանակի ընթացքում Կալիդասան ձեռք է բերում գիտելիքներ և ճանաչում որպես բանաստեղծ։ Կալիդասան սկսել է իր «Կումարասամբհավա», «Ռագհուվամշա» և «Մեգհադուտամ» ստեղծագործությունները Աստի («կա»), Կաշչիտ («ինչ-որ բան») և Վագարտհահ («ասված բառն ու դրա իմաստը») բառերով։
Բիշնուպադա Բհատտաչարյայի «Կալիդաս օ Ռոբինդրոնաթ» աշխատանքում համեմատվել են Կալիդասան ու բենգալի բանաստեղծ Ռաբինդրանաթ Թագորը։
«Աշադհ Կա Եկ Դին» պիեսը հիմնված է Կալիդասայի կյանքի գեղարվեստականացված դրվագների վրա։
Ազդեցություն
Կալիդասան մեծ ազդեցություն է ունեցել սանսկրիտով գրված մի շարք ստեղծագործություններ, ինչպես նաև ողջ հնդկական գրականության վրա ։ Նա մեծ ազդեցություն է թողել նաև Ռաբինդրանաթ Թագորի վրա։ Կալիդասայի՝ սանսկրիտով գրված պիեսները ազդեցություն են թողել 18-րդ դարի վերջի և 19-րդ դարի սկզբի Եվրոպական գրականության վրա ։ Ըստ Դեյլ Քարնեգիի՝ ժամանակակից բժշկության հայր սըր Ուիլյամ Օսլերն իր գրասեղանի վրա միշտ պահել է Կալիդասայի կողմից գրված պոեմը ։
Հիշատակ
Կալիդասայի պատվին կոչվել է խառնարան Մերկուրիի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:Սանսկրիտ Կատեգորիա:Դրամատուրգներ Կատեգորիա:Երգերի հեղինակներ
Էնիգմա
Էնիգմա ռազմական գաղտնագրման էլեկտրա-մեխանիկական մեքենան ստեղծվել է գերմանացի ինժեներ Արթուր Շերբյուսի կողմից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում։ Օգտագործելով Էնիգմա գաղտնագրման մեքենան՝ գերմանացիները բավականին հաջողություններ են ունեցել գաղտնագրման մեջ։ Բառացի թարգմանությամբ Էնիգմա նշանակում է «գլուխկոտրուկ» կամ «հանելուկ»։ Գաղտնագրման գաղափարը, որի հիման վրա կառուցված է Էնիգման, հայտնի է դեռ անտիկ ժամանակաշրջանից, երբ հայտնաբերված էր Կեսարի գաղտնագիրը։ 1930 թվականին գերմանացիներն սկսեցին աշխատել Էնիգմայի հատուկ մարտական տարբերակի վրա, որի արդյունքում բարդ մեքենան վերածվեց վտանգավոր զենքի։
Էնիգմայի կառուցվածքը
Էնիգմա մեխանիկական սարքը կազմված է.
Մեքենայի դիմային մասում՝ ստեղնաշարի ներքևում տեղադրված է կոմուտատիվ մասը։ Օգտագործման ժամանակ այն կարող է ունենալ 13 միացումներ։
Մեքենագրական ստեղնաշար
Ստեղնաշարը բաղկացած է 26 տառերից՝ անգլերեն այբուբենին համապատասխան։ Յուրաքանչյուր տառ կոդավորվում է յուրովի (նորովի), այսիքն նույն տեքստում օրինակ՝ U-ը տառը կարող է կոդավորվել տարբեր կերպ, որն էլ հանդիսանում է Էնիգմայի գլխավոր արժանիքը։
Անիվների համակարգ
Անիվների համակարգը բաղկացած է.
Էնիգմայի անիվը (ռոտորը) կազմված է հետևյալ մասերից.
Ռոտորը կարող է ընդունել 26 տարբերակերից յուրաքանչյուրը։ Այն կարելի է պտտել ձեռքով՝ օգտագործելով միացման օղակը, որը փակ վիճակում դորս է մնում ներքին մասից։
Աշխատանքի սկզբունքը
Կոմուտացիոն պանելից ազդանշանն անցնում է ստատորի մուտքին, որը բաց է թողնում ազդանշանը առաջին անիվին։ Անիվներից յուրաքանչյուրը ունի 26 միացումներ յուրաքանչյուր կողմում։ Ազդանշանի անցման բնույթը 3 անգամ փոփոխություն է կրում, քանի որ նա անցնում է 3 անիվներով, որոնցից յուրաքանչյուրն էլեկտրական կապի մեջ է գտնվում կից անիվի հետ։ Այս 3 անիվներն անցնելուց հետո ազդանշանը հասնում է անդրադարձիչին։ Անդրադարձիչը ազդանշանը հետադարձ կապով և 3 անիվներով հասցնում է ստատորի ելքին և լամպային պանելին, որտեղ վառվում է գաղտնագրված տառին համապատասխանող լամպը։
Էնիգման գաղտնագրումը կատարում է հետևյալ կերպ՝ հոսանքը անցնում է անիվների խմբի միջով, այնուհետև ռեֆլակտրի՝ ադրադարձող սարքի միջով և վերադառնում դարձյալ անիվերով։ Ստեղնաշարի հերթական ստեղնը սեղմելուն զուգընթաց Էնիգմա մեքենայի երկորդ պանելի՝ լամպային պանելի վրա վառվում է 26 լամպերից միայ մեկը, որը ցույց է տալիս թե ինչպես է գաղտագրվել հերթական տառը։
Արվեստում
2014 թվականին ռեժիսոր Մորտեն Տիլդումը նկարահանում է Իմիտացիայի խաղ ֆիլմը Ալան Թյուրինգի մասին, ով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում կոտրել էր Նացիստական Գերմանիայի Էնիգմայի ծածկագիրը և հետագայում ենթարկվել էր քրեական պատասխանատվության միասեռական լինելու պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գաղտնագրություն
Կովտունովո (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
Կովտունովո (Ковтунове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կովտունովո գյուղում բնակվում էր 491 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ատալ Բիհարի Վաջպայի
Ատալ Բիհարի Վաջպայի (अटल बिहारी वाजपेयी, ), հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ, երեք ժամկետ՝ որպես Հնդկաստանի 10-րդ վարչապետ, նախ՝ 1996-ին 13 օր ժամկետով, այնուհետև՝ 13 ամիս՝ 1998-ից մինչև 1999 թվականը, որին հաջորդել է ամբողջական ժամկետ՝ 1999 թվականի հոկտեմբերի 13-ից մինչև 2004 թվականի մայիսի 22-ը։
Կենսագրություն
Ատալ Բիհարի Վաջպային ծնվել է 1924 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Գվալիորում, որն այդ ժամանակ եղել է համանուն իշխանության մայրաքաղաքը (այժմ՝ Մադհյա Պրադեշ) ։ Հայրը եղել է տեղի միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ ։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղի միջնակարգ դպրոցում։
Եղել է 20-րդ դարի վերջի ականավոր հնդիկ քաղաքական գործիչներից մեկը։
1968 թվականից մինչև 1973 թվականը եղել է Ռաշտրիա սվայամսևեկան սանգհ կազմակերպության նախագահ։ 1957 թվականին առաջին անգամ ընտրվել է Հնդկաստանի խորհրդարան։ 1977 թվականի մարտից մինչև 1979 թվականի հուլիսը եղել է արտաքին գործերի նախարար։ 1980 թվականից մինչև 1984 թվականը և 1993 թվականից մինչև 1996 թվականը եղել է խորհրդարանական Բհարատիա ջանատա փարթի կուսակցության առաջնորդ։ Հնդկաստանի խորհրդարան ստորին պալատի՝ Լոկ սաբհայի 11-րդ համագումարի ընդդիմության առաջնորդ։
1996 թվականի Բհարատիա ջանատա փարթիի հաղթանակից հետո դարձել է վարչապետ, որում վերընտրվել է 1998 թվականին։
1999 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ազգային-դեմոկրատական միության հետ կազմել է խորհրդարանական մեծամասնություն։ Պաշտոնը զբաղեցնելու ընթացքում անցկացրել է առևտրային, աղքատության որոշման քաղաքականության և ՀՆԱ-ի աճի բարենորոգումներ և 1990-ական թվականների վերջի դրության սրացումից հետո փորձել է խաղխաղության բանակցություններ վարել Պակիստանի հետ։
Վաջհայիի վարչապետության ժամանակ Հնդկաստանը Ռաջաստան նահանգի տարածքում անցկացրել է երկրորդ ատոմային փորձը։
Ատալ Բիհարի 2015 թվականին Հնդկաստանի նախագահՊրանաբ Կումար Մուխերջիի կողմից արժանացել է Հնդկաստանի քաղաքացիական բարձրագույն մրցանակին՝ Բհարատ Ռատնային ։
Ատալ Բիհարի Վաջպային մահացել է 2018 թվականի օգոստոսի 16-ին Նյու Դելիում՝ 93 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի վարչապետներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պադմա Բհուշան շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հնդիկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:Կառավարության ղեկավարներ Կատեգորիա:Հնդիկ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդիկ լրագրողներ
Պոդսրեդնեե
2001 թվականի տվյալներով Պոդսրեդնեե ավանում բնակվում էր 844 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1375 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 613,82 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1832 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չայոնու թեփեսի
Չայոնու Թեփեսի, վաղ նեոլիթյան ամենահնագույն (մ․ թ․ ա․ VIII հազարամյակ) բնակավայրը Հայկական լեռնաշխարհում, Հայոց Աղձնիք նահանգի Անգեղտուն գավառում, Արևմտյան Տիգրիսի աջ վտակներից մեկի ափին [այժմ՝ Թուրքիայի Դիարբեքիրի վիլայեթի էրգանի (Արղանա) ավանի մոտ]։ 1963-ից ընդհատումներով պեղել է ամերիկաթուրքական արշավախումբը՝ Ռ․ Բրեյդվուդի և Հ․ Չամբելի ղեկավարությամբ։
Չայոնու թեփեսին 250 մ առավելագույն տրամագծով և 4,5 մ բարձրությամբ օվալաձև, արհեստական բլուր-բնակատեղի է։ Ունի 5 հաջորդական հորիզոնական մշակութային շերտ։ Ստորին՝ 2-րդ և 3-րդ շերտերում, հայտնաբերվել են ուղղանկյուն, կենտրոնական սենյակից ու կից փոքր խցերից բաղկացած, մինչև 5х10 մ2 մակերեսով քարակերտ տներ և 9Х10 մ2 չափի խոշոր կառույց, որի հատակը պատված է գունավոր խճաքարերով։ Վերին՝ 4-րդ և 5-րդ շերտերում բացվել են նույնպես ուղղանկյուն, սակայն հում աղյուսով կառուցված տներ։ 4-րդ շերտում պեղվել է նաև 6—7 փոքր սենյակից բաղկացած արհեստանոց և հայտնաբերվել տան կավե մոդել։ Չայոնու թեփեսին յուրացնողից արտադրող տնտեսության անցման ժամանակաշրջանի բնակավայր է։ Ստորին շերտերում հանդիպում են միայն շան ոսկորներ և հացահատիկի մնացորդներ, իսկ վերին շերտերում՝ մշակովի այլ բույսերի (2 տեսակի հացահատիկ, սիսեռ, ոսպ, գլուլ և այլն) ու ընտելացված կենդանիների (ոչխար, այծ, խոզ) տեսակներ։ Չայոնու թեփեսից գտնվել են նաև քարե ամանների ու նախնական խեցանոթների բեկորներ (գտնված է միայն 2-րդ շերտում, մյուս շերտերում բացակայում է), քարե (կայծքար, Բյուրակն բարձրավանդակից, Սիփան, Նեմրութ սարերից բերված օբսիդիան) ու ոսկրե բազմաթիվ գործիքներ, կավե փոքր արձանիկներ, ծովախեցիներ (վկայում են Միջերկրական ծովի ափերի հետ փոխանակային կապերի մասին)։ Խոշոր հայտնագործություններ են Արդանա֊ Մադենի հանք երից բերված պղնձի բնակտորներից կռմամբ ու գայլիկոնմամբ պատրաստված իրերը (ուլունքներ, հելուններ, ասեղներ են)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հնագույն բնակավայրեր
Պոկրովսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)
Պոկրովսկի գյուղական խորհուրդ  (Покровська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Պոկրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 946 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 52,30 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,09 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Սիրեն Լիգեյա
«Սիրեն Լիգեյա», անգլիացի նկարիչ-պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտի գունամատիտանկարը՝ ստեղծված 1873 թվականին։
«Սիրենա Լիգեիան» դարձել է Ռոսսետտիի շատ ստեղծագործություններից մեկը, որը ուսումնասիրում է վտանգավոր գեղեցկության տիպաժն ու ճակատագրական կնոջ կերպարը։ Գունամատիտանկարի վրա պատկերված է կերպար՝ վերցված հին հունական դիցաբանությունից՝ Սիրեն Լիգեյան ։ Աշխատանքը հիշեցնում է 1877 թվականի «Ծովային հմայություն» նկարը, որտեղ ևս ներկայացված է սիրենի կերպարը։ Հենրի Մարիլերը ենթադրում է, որ «Սիրեն Լիգեյան» որպես վաղ էսքիզ է ծառայել «Ծովային հմայություն»-ի համար ։ Այս կերպարներին նվիրված Ռոսսետտիի հեղինակային բանաստեղծությունում ասվում է, որ սիրենների երգը գրավում է տղամարդկանց և սպանում նրանց, իսկ կերպարի նկարագրությունում հղում կա Լիլիթի կերպարանքին, ինքը՝ սոնետը հիշեցնում է Ռոսսետտիի սոնետը, որը նվիրված է Լիլիթին և ուղղակիորեն վերցնում է նրա կերպարանքը ։ «Սիրեն Լիգեյա» նկարի ֆոնին պատկերված նավը հղում է անում Ոդիսևսի կերպարին և արկածախնդիր նավաստիների ավանդական լեգեդներին, որոնք գնում են դեպի իրական մահ՝ լսելով սիրենների երգը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Վինի Հառլոու
Վինի Հառլոու (ծնվ. Շանթել Բրաուն Յանգ, ), կանադացի ֆոտոմոդել և ակտիվիստ։ Հայտնի է դարձել շնորհիվ «Թոփ մոդել ամերիկյան ձևով» նախագծի 21-րդ եթերաշրջանին մասնակցությամբ, հայտնի է նրանով, որ դարձել է մոդել՝ ունենալով վիտիլիգո հիվանդություն։ Ներկայումս հանդիսանում է հանգուստի Desigual բրենդի դեմքը Բարսելոնայում՝ բրազիլացի սուպերմոդել Ադրիանա Լիմայի հետ միասին։
Ընտանիք և մանկություն
Հառլոուն ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 27-ին Տորոնտոյում, Օնտարիո, Լիզա Բրաունի և Վինդզոր Յանգի ընտանիքում, նա ունի ճամայական արմատներ, և ունի երկու քույր ։ Վինիի մոտ կանխորոշված է մաշկի մշտական վիճակ՝ վիտիլիգո, որը բնութագրվում է մարմնի առանձին մասին դեպիգմենտացիայով։ Չորս տարեկան հասակից Հառլոուն այլ երեխաների կողմից ծաղրանքի է ենթարկվել, նրան անվանել են «կով», «զեբր» և այլն ողջ մանկության ընթացքում ։ Հասակակիցների կողմից ծաղրանքի ենթարկվելու պատճառով շատ անգամներ լքել է դպրոցը և նույնիսկ մտածել է ինքնասպանության մասին ։
Մոդելային բիզնես
Վինի Հառլոուն իր բացահայտման համար պարտական է Թոփ մոդել ամերիկյան ձևով հեռուստաշոուի հաղորդավար և հեղինակ Թայրա Բենքսին, որը նկար էր տեղադրել Ինստագրամում։ Դրա հետևանքով Հառլոուն դարձավ Թոփ մոդել ամերիկյան ձևով հեռուստաշոուի եզրափակիչ անցած 14 մասնակիցներից մեկը 2014 թվականին ։ Դա նրա համար բեկումնային փուլ էր, և նա հարուստ դարձավ։
Շոուից դուրս մնալուց հետո (արդյունքում նա զբաղեցրեց 6-րդ հորիզոնականը), Հառլոուն նկարահանվեց Desigual հագուստի իսպանական բրենդի համար և դարձավ բրենդի պաշտոնական ներկայացուցիչը ։ Նա նաև նկարահանվեց նորաձևության մի շարք ամսագրերի համար, ինչպիսիք էին i-D-ն և Dazed-ը, ինչպես նաև Showstudio.com կայքը։ 2015 թվականին Հառլոուն նկարահանվեց Diesel հագուստի իտալական բրենդի 2015 թվականի գարուն-ամառ հավաքածուի համար. լուսանկարիչը ֆեշն-լուսանկարիչ Նիկ Նայթն էր Նա նկարահանվել է իսպանական և իտալական Glamour ամսագրերի համար և հայտնվել է Complex ամսագրի 2015 թվականի օգոստոս/սեպտեմբեր համարում ։ 2015 թվականի օգոստոսին նա նկարահանվել է Cosmopolitan-ի համար, ապա՝ Vogue Italia կայքի համար, որին նա նաև հարցազրույց է տվել ։ Նույն ամսվա ընթացքում նա հայտնվել է Ebony ամսագրի շապիկին ։ 2016 թվականին Հառլոուն նկարահանվել է Sprite-ի գովազդում ։
Այլ աշխատանքներ
Հառլոուն հայտնվել է JMSN «The One» տեսահոլովակում և Էմինեմի «Guts Over Fear»-ում, ինչպես նաև Բիյոնսեի Lemonade «վիզուալ ալբոմում» ։
Հանրային ելույթներ
2011 թվականի հուլիսին Հառլոուն YouTube-ում հոլովակ հրապարակեց «Վիտիլիգո. մաշկի վիճակ, բայց ոչ կյանքի խորտակում» վերնագրով, որտեղ նա պատմում էր ր պատասխանում հարցերի վիտիլիոգոյով կյանքի մասին ։ 2014 թվականի նոյեմբերին Հառլոուն հանդես եկավ TED ներկայացմամբ՝ պատմելով իր կյանքի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի մոդելներ Կատեգորիա:BBC 100 կին Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կանադացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ
(3957) Սուգիե
(3957) Սուգիե (Sugie), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի հուլիսի 24-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,079615 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4667 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6925 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1973,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182373 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,73° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1933 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռուզաննա Խաչատրյան
ՀՀ պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանի կինը։
Կենսագրություն
Ռուզաննա Խաչատրյանը ծնվել է 1968 թվականի հունվարի 5-ին ՀԽՍՀ -ում ։
1991 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանը՝ ստանալով բժիշկ-ստոմատոլոգի մասնագիտություն ։ 1992 թվականին ավարտել է նույն համալսարանի ինտերնատուրան ։ 2003 թվականին Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում գործող Paris VII համալսարանում ստացել է բժիշկ իմպլանտոլոգի գիտական աստիճան ։ 2013 թվականին Երևանում ստացել է Բժշկական գիտությունների թեկնածուի կոչում, 2015 թ. ՝ Բժշկական գիտությունների դոկտորի աստիճան. հեղինակել է 20-ից ավել գիտական հոդվածներ և 1 մենագրություն ։
Մասնագիտական գործունեությունը
1993 - 2012 թվականներին աշխատել է Էրեբունի բժշկական կենտրոնի «Ֆրանսիական ատամնաբուժական բաժնում» ։ 2012 թվականից զբաղեցնում է ԵՊԲՀ ռեկտորի խորհրդականի պաշտոնը ։ Նույն թվականից առ այսօր հանդիսանում է ՀՀ Առողջապահության նախարարի խորհրդական ։
Նշումներ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Չյորնայա (Մոլոմայի ստորին վտակ)
Գետի ակունքը գտնվում է հյուսիսում Կանաևշինա գյուղում, Օռլով գյուղից 32 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գետը հոսում է անմարդաբնակ անտառային վայրում, հյուսիս-արևմուտք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ահտո Լևի
Ահտո Լևի ((Ahto Levi), իսկական անունը՝ Լևի Լիպպու, Levi Lippu, ), էստոնացի խորհրդային գրող։ Ստեղծագործել է ռուսերեն։ «Գորշ գայլի նոթեր» վեպի հեղինակն է։
Կենսագրություն
Բանտից ազատվելուց հետո ապրել է Մոլդավիայում, 1965-1967 թվականներին երկրաբանական արշավախմբի հետ աշխատել է Կարպատներում, այնուհետև մինչև 1968 թվականը ձկնորսությամբ է զբաղվել Սախալինում ։
1968 թվականին լույս է տեսել նրա ինքնակենսագրական վեպը՝ «Գորշ գայլի նոթեր», որ գրել էր բանտարկության տարիներին։ Այդ վեպի հիման վրա 1972 թվականին կինոռեժիսոր Վլադիմիր Բասովը նկարահանել է «Վերադարձ կյանք» ֆիլմը։
Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են մի շարք լեզուներով։
Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Մոսկվայում ու Տարտուում։ Մահացել է 2006 թվականի հունվարի 20-ին Մոսկվայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնացի գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Աբդուլռահման
Աբդուլռահման, գյուղ Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում, այնուհետև Հայաստանի Անիի շրջանում։ Գտնվում է Մարալիկ քաղաքից մոտ 22 կմ հարավ-արևմուտք՝ Խարկով գյուղի և Անիպեմզա ավանների միջև ։
Բնակչություն
Գյուղն ապաբնակեցվել է 1949 թ.-ին՝ բնակավայրերի խոշորացման հետևանքով։ Բնակիչները տեղափոխվել են Էջմիածնի շրջանի Բաղրամյան սովխոզ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Յուխանովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լևոն Ասմարյան
Լևոն Աշոտի Ասմարյան (, թաղված է Արմավիր գյուղում), հայ գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1984)։
Կենսագրություն
Լևոն Ասմարյանը ծնվել է 1922 թվականին Էջմիածնի գավառի Արմավիր գյուղում։ 1945 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1959 թվականից եղել է ՀՀ ԳԱԱ գրականության ինստիտուտի գիտաշխատող։
Ասմարյանի ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ գրականության նոր և նորագույն շրջանին։ «Հայ նոր գրականության պատմություն» բազմահատորյակի հեղինակներից է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Մոլեխաղ
Մոլախաղ, փողի կամ արժեքավոր այլ բաների խաղարկության մի տեսակ, որի ելքն անորոշ է, և խաղի մեջ ընդգրկվածներից յուրաքանչյուրը ձգտում է հաղթել ու տիրանալ գումարի կամ նյութական այլ արժեքների (դրանց ընդհանուր անվանումն է՝ խաղադրույք)։
Հակիրճ տեղեկատվություն
Մոլախաղին բնորոշ է հետևյալ երեք տարրերի պարտադիր առկայությունը. 1. հաշվակը կամ հաշվենկատությունը, 2. ռիսկը (պատահականությունը), 3.շահումը ։ Խաղարկման արդյունքը հաճախ ակնհայտ է դառնում անմիջապես, օրինակ՝ զառերը նետելուց, բախտանիվի (ռուլետկայի) պտտվելուց, թղթախաղի մեկ շրջանն ավարտելուց, արշավի դուրս բերված ձիերի կողմից եզրագիծը հատելուց հետո։ Սակայն տարածում են գտել նաև ավելի տևական ժամանակային շրջանակներ, որոնք թույլ են տալիս խաղադրույք կատարելու գալիք մարզական մրցումների կամ նույնիսկ մարզական ողջ տարեշրջանի արդյունքների վրա։
Աշխարհի երկրների զգալի մասում մոլխաղերը կարգավորված են օրենքով, ստեղծված են դրանց նկատմամբ հսկողություն իրականացնող հատուկ մարմիններ ։ Օրինակ՝ Մեծ Բրիտանիայում այդ մարինը կոչվում է Gambling Commission, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում համանման գործառույթներ իրականացնում են Nevada Gaming Control Board-ը և մյուս նահանգների հարանման կառույցները ։
Միաժամանակ հարկ է նշել, որ մոլախաղերը միջազգային առևտրական գործունեության հիմնական տեսակներից մեկն են համարվում։ Բավական է հիշատակել, որ հենց միայն 2009 թվականին օրինական դաշտում գործած մոլախաղային շուկայի արժեքը գնահատվում էր 335 միլիարդ ամերիկյան դոլարի շրջանակներում ։
Մոլախաղը դասական գրականության մեջ
Մոլախաղին և դրանով տարված անձի ճակատագրին են իրենց որոշ երկեր նվիրել ռուս դասական մի շարք գրողներ։ Ալեքսանդր Պուշկինի «Պիկովայա դամա» վիպակի դիպաշարը հյուսված է թղթախաղի վրա։ Նիկոլայ Գոգոլի «Խաղամոլները» կատակերգությունում ծաղրի են ենթարկված նենգ խաղամոլները։ Միխայիլ Լերմոնտովը մոլախաղը որպես դիպաշարային հանգույց է օգտագործել իր «Դիմակահանդես» չափածո թատերգությունում, «Տամբովյան գանձապահուհին» պոեմում։ Ֆյոդոր Դոստոևսկին «Խաղամոլը» վեպում նկարագրում է, թե ինչպես է մոլախաղը մարդուն հասցնում հոգևոր կուրացման։ Ալեքսանդր Կուպրինի «Համակարգ» պատվածքի հերոսը մի խաղամոլ է, Մոնտե Կառլոյի խաղատների մշտական հաճախորդ, որը միշտ շահած է դուրս գալիս, և որին խաղատների տերերը ի վերջո արգելում են մուտք գործելու իրենց հաստատությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաղեր
Ժողովածու (737)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Մարիվելես լեռ
Տեղադրություն
Մարիվելես լեռը գտնվում է Բաթան թերակղզում գտնվող Զամբալես լեռների հարավում՝ Մանիլա ծովածոցի հյուսիսում։ Բաթանի թերակղզին պատկանում է Ֆիպիպինների Կենտրոնական Լուսոնին (III շրջան)։
Ֆիզիկական առանձնահատկություններ
Մարիվելես լեռը զանգվածային ստրատոհրաբուխ է, որն ունի 4 կմ երկարությամբ կալդերա՝ թեքված դեպի հյուսիս։ Ամենաբարձր գագաթը՝ Մարիվելեսը, ծովի մակարդակից բարձր է 1388 մետր։ Պանտինգան, Բաթան, Վինտանա և Տարակ լեռները հրաբխակալդերային համալիրի (ունի 22 կմ (14 մղոն) տրամագիծ) այլ գագաթներ են ։
Հյուսիսային լանջում գտնվող Սամաթ լեռը և արևելյան լանջում գտնվող Լիմայ լեռը հրաբխի հիմնական երիտասարդ պարազիտային կալդերաներն են։
Մարիվելեսը դեռ ջերմային ակտիվություն ունի, համալիրում են գտնվում Թիիս, Սայսային և Պուկոտ հիդրոթերմալ հանքավայրերը :
Ժայթքումներ
Պատմական ժայթքումներ չեն արձանագրվել Մարիվելես կալդերայից։ Ինչևէ, հնագետները զեկուցում են, որ ռադիոածխածնային ժամանակագրությամբ հայտնի է դարձել, որ վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել Հոլոցենի ընթացքում կամ մ.թ.ա. 2050 թվականին ։
Երկրաբանություն
Ժայռերը հիմնականում բիոտիտային, հոռնբլենդային և անդեզիտային տիպի են, որոնք Նաթիբ լեռան մոտ ունեն դացիտային հոսքեր և տուֆեր։
Մարիվելես լեռը Լուսոնի Արևմտյան Բաթանի հրաբխային շղթայի մի մասն է։ Շղթան ընդգրկում է Պինատուբո լեռը՝ 20-րդ դարի երկրորդ ամենամեժ ժայթքման տեղը ։
Ցուցակագրում
Ֆիլիպինների հրաբխագիտության և սեյսմոլոգիայի համալսարանը՝ Ֆիլիպինների կառավարության ճյուղը, որը զբաղվում է երկրի հրաբխագիտությամբ, Մարիվելեսը իր վերջին ժայթքման և ջերմային առանձնահատկությունների համար համարում է պոտենցիալ ակտիվ հրաբուխ ։
Մագլցումը Մարիվելես
Ալպինիստական համայնքին կան արդեն 3 ծանոթ գագաթներ՝ Տարակը, Պանտինգանը կամ Բանայան գագաթը և Մարիվելեսը։ Մնացած գագաթները դեռևս հայտնաբերման փուլում են։
Տարակ գագաթը Մարիվելես լեռան առավել հայտնի նպատակակետն է, որի ելակետը գտնվում է Բարանգայ Ալաս-Ասինում ։ Պանտինգան կարելի է հասնել Սիտիոյով, Դուհատով, Սայսայինով,։ Մարիվելես հնարավոր է մուտք գործել Սիտիո Պարցայով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Ֆիլիպինների կղզիներ
Գևորգ Աբաջյան
Գևորգ Համբարձումի Աբաջյան, հայ թատերագետ, գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու (1956 թ.), ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1972 թ.)։
Վլադիմիր Աբաջյանի եղբայրն է, Վարդուհի Վարդերեսյանի՝ ամուսինը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Շնող գյուղում (այժմ՝ Լոռու մարզում)։ Ավարտել է Լենինականի մանկավարժական ինստիտուտը (1941 թ.)։ 1945 թվականից՝ Լենինականի թատրոնի դերասան, 1957-1976 թթ. աշխատել է ՀԽՍՀ հեռուստառադիոպետկոմում, 1979-1989 թթ.՝ Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեում, 1995-2000 թթ.՝ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտում։
Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։
Աշխատությունները նվիրված են հայ թատրոնի պատմության և առանձին դերասանների ստեղծագործությունների հարցերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ թատերագետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Դոբրոլյոտ (գյուղ, Իրկուտսկի շրջան)
Դոբրոլյոտ (Добролёт), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Իրկուտսկի շրջանի կազմում։
POP3
Post Office Protocol (POP), ծրագրային շերտի համացանցային ստանդարտ հաղորդակարգ, օգտագործվում է էլեկտրոնային փոստի սպասառուի կողմից նամակները TCP/IP պրոտոկոլով սպասարկիչ համակարգչից (սերվեր) ստանալու համար ։ POP պրոտոկոլը տարիների ընթացքում մշակվել է մի քանի տարբերակներով։ Այժմյան ստանդարտը համարվում է 3-րդ տարբերակը (POP3)։
Բոլոր սպասառու և սպասարկիչ համակարգիչները վիրտուալ կերպով աջակցում են POP3, ինչպես նաև IMAP (Internet Message Access Protocol) ինտերնետային նամակների հասանելիության պրոտոկոլը նամակները ստանալու համար նախատեսված ամենատարածված ստանդարտ երկու պրոտոկոլներն են ։ Կան նաև մի շարք ծառայություններ մատուցողներ (Gmail, Outlook.com և Yahoo! Mail), որոնք նամակների բեռնման համար առաջարկում են և՛ IMAP, և՛ POP3 պրոտոկոլների հասանելիություն։
Ընդհանուր նկարագրությունը
POP պրոտոկոլը փոստարկղի մուտքի համար աջակցում է պարզ «բեռնել և ջնջել» պահանջը ։ Չնայած շատ փոստարկղեր հնարավորություն են ընձեռում թողնելու նամակները փոստարկղում դրանք բեռնելուց հետո ջնջելու փոխարեն, էլեկտրոնային փոստի սպասառուները հիմնականում POP տարբերակով միանում են, ստանում բոլոր նամակները, պահպանում դրանք համակարգչի մեջ որպես նոր նամակներ, ջնջում դրանք սպասարկիչ համակարգչից և ապա անջատում կապը։
Էլեկտրոնային փոստի ժամանակակից սպասարկիչները (կլիենտ) աջակցում էին POP, ժամանակի ընթացքում էլեկտրոնային փոստի ծառայությունների հայտնի մատուցողները սկսեցին առաջարկել նաև IMAP աջակցությունը։
POP3 սպասարկիչը (սերվեր) գործում է 110 միացքի (պորտ) վրա։ Կոդավորված POP3 հաղորդակցությունը կամ պահանջում է պրոտոկոլին միանալուց հետո, օգտագործելով STLS հրամանը, եթե աջակցվում է, կամ՝ POP3S, ինչը միանում է սպասարկիչ համակարգչին՝ օգտագործելով Transport Layer Security (TLS) կամ Secure Sockets Layer (SSL) TCP 995 միացքը (պորտ)։
Առկա նամակները ֆիքսվում են, երբ բացվում է POP սեսիան և նույնականացվում են նամակների չկրկնվող համարներով, որը հատկացվում է POP սպասարկիչի կողմից։ Այս չկրկնվող համարները մշտական են և տվյալ փոստարկղի համար չկրկնվող և թույլ են տալիս հասնել նամակին տարբեր POP սեսիաների միջոցով։ Նաամակները բեռնվում են և նշվում ջնջման համար ըստ իրենց համարների։ Երբ սպասառուն ավարտում է սեսիան, նամակները, որոնք նշվեծ էին հեռացման համար, հեռացվում են փոստարկղից։
Պատմություն
POP1 ներկայացվել է RFC 918 (1984) ստանդարտով,
POP2 ներկայացվել է RFC 937 (1985) ստանդարտով,
POP3 աղբյուրը հանդիսացել է RFC 1081 (1988) ստանդարտը։ Այժմյան ստանդարտն է՝ RFC 1939, ինչը հանդիսանում է ընդլայնումների մեխանիզմի թարմացված տարբերակը, RFC 2449 և նույնականացան մեխանիզմ՝ RFC 1734 ստանդարտով։
Օրիգինալ POP3 հատկանիշները աջակցում էին միայն USER/PASS չկոդավորված նույնականացման մեխանիզմ կամ Berkeley .rhosts մուտքի կառավարում։ POP3 ստանդարտը այժմ աջակցում է նույնականացման մի քանի մեթոդներ, որոնք ապահովում են տարբեր մակարդակների պաշտպանություն օգտագործողների փոստարկղեր անօրինակ մուտքից։ Հիմնական մասը իրականացվում է POP3 ընդլայնումների մեխանիզմով։ POP3 սպասառուները աջակցում են նույնականացման SASL մեթոդը AUTH ընդլայնման միջոցով։ Մասաչուսետսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի «Աթենա» պրոյեկտը ներկայցարել է կերբերացված տարբերակ։ RFC 1460 ստանդարտը APOP տարբերակը ներմուծեց միջուկ։ APOP տարբերակը իրենից ներկայանում է մարտահրավեր/պատասխան պրոտոկոլ, որը օգտագործում է MD5 հեշավորման գործառույթը՝ նպատակ ունենալով խուսափելու պատասխանների հարձակումներից և համօգտագործվող գաղտնիքի հայտնաբերման։
Սպասարկիչները, որոնք գործածում են APOP, հետևյալն են. Mozilla Thunderbird, Opera Mail, Eudora, KMail, Novell Evolution, RimArts' Becky!, Windows Live Mail, PowerMail, Apple Mail և Mutt.
RFC 1460 ստանդարտը նորացվել է RFC 1725, որը իր հերթին նորացվել է RFC 1939 ստանդարտով։
"POP4" պրոտոկոլը գոյություն ունի միայն որպես ոչ պաշտոնական միջոց՝ ավելացնելով պանակները պարզ կառավարում, նամակների դրոշակավորում, ինչպես նաև բազմամաս նամակների աջակցություն, սակայն այն զարգացում չի ապրել դեռևս 2003 թվականից ։
Ընդլայնումներ
Ընդլայնման մեխանիզմը ներկայացվել է RFC 2449 ստանդարտում, ինչը ուղղված էր գոյություն ունեցող ընդլայնումները հարմարեցնելու, ինչպես նաև կազմակերպված ձևով կամայական հրամանների պատասխանները ապահովելու համար, ինչպես օրինակ TOP և UIDL. RFC ստանդարտները նպատակաուղղված չեն ընդլայնումները խրախուսելու, և ևս մեկ անգամ ապացուցեցին, որ POP3 պրոտոկոլի դերը հիմնականում փոստարկղի համար պահանջում են նամակների «բեռնել և ջնջել» հրամանը։
STARTTLS
STARTTLS ընդլայնումը օգտագործում է Transport Layer Security (TLS) կամ Secure Sockets Layer (SSL) որպեսզի երկխոսություններ վարի STLS հրամանների միջոցով, POP3 ստանդարտ միացքի (պորտ) կամ այլընտրանքային միացքի միջոցով։ Որոշ սպասարկիչներ և սպասառուներ օգտագործում են այլընտրանքային միացքի մեթոդը, որը օգտագործում է TCP 995 (POP3S) միացքը։
SDPS
Demon Internet ընկերությունը ներկայացրեց POP3 ընդլայնում, որը թույլ է տալիս յուրաքանչյուր դոմեյնի վրա ունենալ բազում օգտագործողներ, և ճանաչվել է որպես Standard Dial-up POP3 Service (SDPS). Հասանելիությունը փոստարկղին կատարվում է օգտագործողներ անվամբ, որոնք ընդգրկում են նաև սպասարկչի անունը (hostname). օրինակ՝ john@hostname կամ john+hostname.
Google Apps ծրագրերը նույնպես օգտագործում են այս մեթոդը
Երկխոսության օրինակ
APOP տարբերակը RFC 1939 էջ 18 ստանդարտի ճշգրիտ օրինակն է։
RFC 1939 APOP աջակցում է <1896.697170952@dbc.mtview.ca.us>
S։ <wait for connection on TCP port 110> C։ S։ +OK POP3 server ready <1896.697170952@dbc.mtview.ca.us> C։ APOP mrose c4c9334bac560ecc979e58001b3e22fb S։ +OK mrose's maildrop has 2 messages (320 octets) C։ STAT S։ +OK 2 320 C։ LIST S։ +OK 2 messages (320 octets) S։ 1 120 S։ 2 200 S։. C։ RETR 1 S։ +OK 120 octets S։ <the POP3 server sends message 1> S։. C։ DELE 1 S։ +OK message 1 deleted C։ RETR 2 S։ +OK 200 octets S։ <the POP3 server sends message 2> S։. C։ DELE 2 S։ +OK message 2 deleted C։ QUIT S։ +OK dewey POP3 server signing off (maildrop empty) C։ S։
POP3 սպասարկիչները առանց APOP հրամանների պահանջում են սպասառուից մուտք գործել համակարգ օգտագործողի անվան (USER) և ծածկագրի (PASS) հրամաններով.
C։ USER mrose S։ +OK User accepted C։ PASS tanstaaf S։ +OK Pass accepted
Առավելություններն ու թերությունները
POP3 Առավելությունները POP 3 Թերությունները
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլեկտրոնային փոստ Կատեգորիա:Ինտերնետային պրոտոկոլներ
Պոպելնոե (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)
Պոպելնոե (Попельне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոպելնոե գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆլումինիմաջորե
Ֆլումինիմաջորե (Fluminimaggiore), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3314 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 28,96 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 108,21 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0781։
Ռուդկա (գյուղ, Մանևիչի շրջան)
Ռուդկա (Рудка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
Ֆլումինիմաջորե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռուդկա (գյուղ, Մանևիչի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ռուդկա գյուղում բնակվում էր 261 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պոպովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1368 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 60,81 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,50 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ախալսոփելի (Խոբի շրջան)
Ախալսոփելի (ახალსოფელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 35 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 12 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 713 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Հրազդանի ցեմենտի գործարան
Հրազդանի ցեմենտի գործարան, ցեմենտի գործարան ՀՀ Հրազդան քաղաքում։ Հիմնվել է 1970-ին։ Թողարկում է 500 և 400 մակնիշի ցեմենտ։ Ունի մանրացման, թաց հումքի պատրաստման, թրծման, չոր աղացման և այլ արտադրամասեր։ 1999-ին արտադրել է 1 միլիոն 112 հազար տոննա ցեմենտ։
Կատեգորիա:Հայաստանի ձեռնարկություններ ց
Զայիլ Սինգհ
Կենսագրություն
Զայիլ Սինգհը ծնվել է 1916 թվականի մայիսի 5-ին Սանդհվանում, Բրիտանական Հնդկաստան` գյուղացի արհեստավորի ընտանիքում։ Դավանել է սիկհականություն, այդ կրոնի համար ստացել է պատվավոր Giani մականունը, սակայն իր լեբերալական հայացքների արդյունքում հրաժարվել է դավանանքից։
1938 թվականին միացել է ազատագրական շարժմանը՝ միանալով Հնդկական ազգային կոնգրեսի տեղի բաժանմունքին, որի անդամն է համարվել ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Քաղաքական գործունեության պատճառով 1938 թվականից մինչև 1943 թվականն անցկացրել է բանտարակությունում։
Հնդկաստանի անկախության հռչակումից հետո կառավարությունում զբաղեցրել է նախարարական պաշտոններ, ինչպես նաև Փենջաբ նահանգի Հնդկական ազգային կոնգրեսի բաժանմունքում՝ ղեկավարական պաշտոններ։ 1972 թվականից մինչև 1977 թվականը համարվել է Փենջաբ նահանգի գլխավոր նախարարը ։ Բազմիցս դարձել է Հնդկաստանի խորհրդարանի պատգամավոր, Ինդիրա Գանդիի կողմնակից և սխրակից։
1980 թվականի հունվարից մինչև 1982 թվականի հունիսը եղել է Հնդկաստանի արտաքին գործերի նախարար։ 1982 թվականի հուլիսի 12-ի ընտրությունների արդյունքներում համաձայն՝ Սինգհը հավաքել էր 754 113 ձայն և ընտրողներից 72,7 %-ը ։ 1982 թվականիվ մինչև 1987 թվականը եղել է Հնդկաստանի նախագահ։ Եղել է առաջին սիկհը, որը դարձել է երկրի առաջնորդ։ Պաշտոնը զբաղեցնելու ընթացքում երկրում սիկհերի կողմից իրականացվել են հակակառավարական ելույթներ, ռազմական գործողություն ընդդեմ սիկհական միավորումների, ինչպես նաև հակասիկհական կոտորածներ, սակայն Զ. Սինգը, լինելով նրանց դավանակիցը, ոչնչով չի աջակցել նրանց՝ լինելով աշխարհականության կողմնակից։
1983-1986 թվականներին եղել է Չմիացած երկրների շարժման գլխավոր քարտուղար։
Հինդի և ուրդու լեզուներով բանաստեղծությունների հեղինակ։
Զայիլ Սինգհը ավտոճանապարհային վթարի արդյունքում ստացած վնասվածների պատճառով մահացել է 1994 թվականի նոյեմբերի 29-ին Չանդիգարհում՝ 78 տարեկան հասակում ։ Որպես ականավոր պետական գործիչ, դիակիզվել է Մահամթա Գանդիի հուշամատյանում   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Հնդկաստանի նախագահներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդկական ազգային կոնգրեսի անդամներ Կատեգորիա:Հնդիկ պետական գործիչներ
Ջիբութիի վարչական բաժանում
Ջիբութին պետություն է Արևելյան Աֆրիկայում։ Դրա տարածքը բաժանված է 5 երկրամասերի ևքաղաք Ջիբութիի, որը հավասարեցված է երկրամասի։
Հրազդանմեքենա ՓԲԸ
Հրազդանմեքենա ՓԲԸ, Հրազդանմաշ փակ բաժնետիրական ընկերություն։ Կազմակերպվել է 1994 թվականին՝ 1993 թվականին ստեղծված նույնանուն ԱՄ-ի հիմքի վրա։ Ներառում է Երևանի «Գոհար», «Էլբրուս», «Ռադիոնախագիծ», Գորիսի «Գեմա», Մարտունու «Անի» և «Սիգմա», Աբովյանի «Հատիս», Հադրութի (ԼՂՀ) «Գտիչ», Տավուշի «Ուտիք» բաժնետիրական ընկերությունները և Երևանի «Տեխնոմարկետ» դուստր ձեռնարկությունը։ Համատեղ ձեռնարկություններ է հիմնադրել Իրանի Իսլամական Հանրապետության, նախկին Հարավսլավիայի պետությունների, Ուկրաինայի համապատասխան ընկերությունների հետ։ Արտադրում է շինինդուստրիայի միջոցներ, գյուղատնտեսության փոքր մեքենայացման գործիքներ, բժշկական և կենցաղային սարքեր, պաշտպանական նշանակության հատուկ տեխնիկա և այլն (1999)։
Վալենայմ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 265 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 192-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 192 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 184 անձ (103 տղամարդ և 81 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 73 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 40-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ժողովածու (1149)
Ժողովածու (1149), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1149 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1684-1687 թվականներին Միքայել (որդի Բարաղամ գրչի)գրիչի կողմից, Նոր քաղաքում։ Ծաղկող՝ Միխայիլ։ Ստացողը եղել է Մինաս Համթեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24․5×18․8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 301 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 44բ, 119ա, 297բ, ծաղկողի՝ 117ա, կնիք՝ 51բ (Մինաս Համթեցի) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Յոհան Պաշ
Յոհան Պաշ (Johan Pasch, ), շվեդ նկարիչ։
Կենսագրություն
Յոհան Պաշը սովորել է Շվեդիայի գեղանկարչության ակադեմիայում, ապա Հոլանդիայում ու Փարիզում։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո աշխատել է որպես թագավորական ամրոցների դեկորատոր։ Դասավանդել է Շվեդիայի արվեստների ակադեմիայում։
1748 թվականից եղել է պալատական նկարիչ, 1758 թվականից՝ պալատի ինտենդանտ։
Ի տարբերություն իր դիմանկարիչ եղբոր՝ Յոհան Պաշը հայտնի է եղել որպես նկարիչ-դեկորատոր։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման եղել են ալեգորիկ աշխատանքները, որոնք պատկերել են տարվա չորս եղանակները կամ չորս մայրցամաքները, որ բնութագրական են ֆրանսիական ռոկոկոյի համար։ Հեղինակել է նաև մի քանի դիմանկարներ։
Յոհան Պաշի աշխատանքներից առավել հայտնի է «Գեղատեսիլ հավեր» («Hönstavlan», 1747) նկարը, որը պատկերում է պալատական կանանց ընտանի կենդանիների մարմիններով
Յոհան Պաշի նկարներ ներկայում ցուցադրվում են Ուպսալայի համալսարանի գրադարանում և Շվեդիայի ազգային թանգարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ Կատեգորիա:18-րդ դարի նկարիչներ
Բաշկիրական ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետություն
Բաշկիրական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն (Башкирская Автономная Советская Социалистическая Республика, Башҡорт Автономиялы Совет Социалистик Республикаhы, Başqortostan Avtonomijalь Sovet Sotsialistik Respublikahь), կամ ԲԻԽՍՀ, Բաշկիրիա, Բաշկորտոստան, ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետություն ՌԽԴՍՀ կազմում։ Ստեղծվել է 1919 թվականի մարտի 23-ին։ Տարածքը կազմում է 143,6 հազար կմ², բնակչությունը՝ 3828 (1975), Մայրաքաղաքը Ուֆա քաղաքն է։ Ունի 53 գյուղական շրջան, 17 քաղաք և 38 քաղաքատիպ ավան։
Պետական կարգ
Բաշկիրական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը բանվորների և գյուղացիների սոցիալիստական պետություն է, խորհրդային ինքնավար հանրապետություն։ Պետական իշխանության բարձրագույն մարմինը միապալատ գերագույն խորհուրդն է, կառավարությունը՝ Մինիստրների խորհուրդ։ Պետական իշխանության տեղական մարմինները բնակչության կողմից երկու տարի ժամանակով ընտրվող աշխատավորների դեպուտատների քաղաքային, շրջանային, ավանային և գյուղական խորհուրդներն են։ Գերագույն խորհուրդն ընտրում է գերագույն դատարան։ Բաշկիրական ԻՍՍՀ դատախազը նշանակվում է ՍՍՀՄ գլխավոր դատախազի կողմից՝ 5 տարի ժամանակով։
Բնություն
Բաշկիրիան գտնվում է Եվրոպայի և Ասիայի սահմանագծում, գրավում է Արևելա–Եվրոպական հարթավայրի արևելյան մասը, Հարավային Ուրալի և բարձրադիր հարթավայրային Անդրուրալի մի մասը։ Արմտյան մասը հարթավայրային է, արևելյանը՝ լեռնային։ Հարուստ է նավթով, գազով, ածխով, քարաղով, պղնձով և ցինկով։ Կլիման ցամաքային է։ Հունվարին միջին ջերմաստիճանը արևմտյան մասում -14 °C է, արևելյանում՝ -17,5 °C, հուլիսին՝ 20,5 °C և 16,5 °C։ Տեղումների տարեկան միջին քանակը 300-500 մմ է (լեռներում՝ 500-600 մմ)։ Գլխավոր գետը Կամայի վտակ Բելայան է, Անդրուրալը հարուստ է լճերով։ Հիմնականում տարածված են սև, մոխրագույն անտառային և ճմապոդզոլային հողերը։ Անտառներում տիրապետում են կաղնին, լորին, եղևինը և եղևնին։ Հարուստ է կենդանական աշխարհը։ Բաշկիրական արգելանոցը զբաղեցնում է 72 հզ․ հա  ։
Բնակչություն
Բաշկիրիայում բնակվում են բաշկիրներ, նաև` ռուսներ, թաթարներ, չուվաշներ, ուկրաինացիներ և այլն։ Քաղաքային բնակչությունը 48% է, 1970 թվականի տվյալներով` միջին խտությունը 1կմ² վրա կազմել է 26,6 մարդ։ Խոշոր քաղաքներն են Ուֆան, Ստեռլիտամակը, Սալավաթը, Օկտյաբրսկին, Բելորեցկը, Իշիմբայը։
Պատմական ակնարկ
Արաբական գրավոր աղբյուրներում բաշկիրները հիշատակվում են 9-10 դարերում, «բաշգիրդ» անունով։ 9-13 դարերում նրանք ապրում էին Նախաուրալում, Հարավային Ուրալում, Վոլգա և Յաիկ գետերի շրջանում, զբաղվում էին քոչվորական անասնապահությամբ, որսորդությամբ, ձկնորսությամբ։ 12 դարի վերջին և 13 դարի սկզբին սկզբնավորվում են ֆեոդալական հարաբերությունները։ 10-13-րդ դարերում արևմտյան Բաշկիրիան հպատակվում էր բուլղարներին։ 10-րդ դարից սկսած արևմտյան Բաշկիրիա է ներթափանցել իսլամը։ 13-րդ դարի 1-ին կեսին Բաշկիրիան ընկել է մոնղոլների տիրապետության տակ։ Ոսկե Հորդայի անկումից հետո Բաշկիրիան բաժանվել է տարբեր խանությունների։ Իվան 4-ի ժամանակ, Կազանը ռուսների գրավումից հետո, բաշկիրներն ընդունել են ռուսական հպատակություն։ 1557-ին Բաշկիրիայի մեծ մասը ինքնակամ մտել է Ռուսաստանի կազմի մեջ։ Որպես ազգություն բաշկիրները հիմնականում ձևավորվել են 16-րդ դարում։ Տեղական և ռուսական ֆեոդալների ճնշումը, դաժան հարկահանությունը պատճառ են դարձել հաճախակի ապստամբությունների, որոնք ճնշվել են ինքնակալության կողմից։ 1744 թվականից Բաշկիրիան վարչականորեն մտնում էր Օրենբուրգի նահանգի մեջ։ Սալավաթ Յուլաևի գլխավորությամբ բաշկիրները մասնակցել են Ե․ Ի․ Պուգաչովի գյուղացիական ապստամբությանը։ 1788 թվականին Ուֆան դարձել է Ռուսաստանի մուսուլմանների հոգևոր կենտրոններից մեկը։ 1861 թվականի ռեֆորմը որոշ փոփոխություն է մտցրել բաշկիրների վիճակի մեջ։ 1865 թվականին կազմվել է Ուֆայի նահանգը, ամրապնդվեց բաշկիրների նստակեցությունը, ընդարձակվեց հողագործությունը։ Ետռեֆորմյան շրջանում Բաշկիրիայում զարգացան կապիտալիստական հարաբերությունները։ 1885–1890-ին կառուցվել է Սամարա–Զլատոուստ երկաթգիծը։ Ուֆան վերածվել է առևտրա-վարչական կենտրոնի, սակայն Բաշկիրիան մնում էր հումքի աղբյուր ռուս կապիտալիստների համար։
Բաշկիրիայում առաջին սահմանադրական դատարանի խմբակներն առաջացել են Ուֆայում, 1895-97 թվականներին։ 1900 թվականին հիմնվել է առաջին մարքսիստական խմբակը։ 1900-ի փետրվարին և հունիսին Ուֆա է այցելել Վ. Ի. Լենինը։ 1903-ի հունվարին ստեղծվել է ՌՍԴԲԿ-ի Ուֆայի կոմիտեն։ 1905-ի մայիս–օգոստոս ամիսներին Ուֆայի և Օրենբուրգի նահանգներում տեղի է ունեցել 30-ից ավելի գործադուլ, հոկտեմբերին՝ 19 քաղաքական գործադուլ։ 1905-ի դեկտեմբերի 7-ին ստեղծվել է Ուֆայի բանվորական դեպուտատների խորհուրդը։ 1917-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Բաշկիրիայում առաջացել են բանվորագյուղացիական խորհուրդներ։ Հոկտեմբերի 26-ին Ուֆայում հռչակվել է խորհրդի իշխանություն։ 1918-ի հուլիսի սկզբին սպիտակ չեխերը և սպիտակգվարդիականները գրավել են Չելյաբինսկը, Ուֆան, Օրենբուրգը։ 1918-ի սեպտեմբերին Ուֆայում ստեղծվել է սպիտակ գվարդիական-էսեռական կառավարություն։ 1918-ի վերջերին սկսվել է կարմիր բանակի հարձակումը Կոլչակի զորքերի դեմ։ 1919-ի հունիսի 9-ին 25-րդ հեծյալ դիվիզիան ազատագրել է Ուֆան։ 1922-ի հունիսի 14-ին ստեղծվել է ԲԻԽՍՀ՝ Ուֆա մայրաքաղաքով ։
Սոցիալիստական շինարարության տարիներին Բաշկիրիան վերածվել է ինդուստրիալ-ագրարային հանրապետության։ 1932-ի մայիսին սկսել են գործել Իշիմբայի շրջանի նավթահորերը։ Բաշկիրիան դարձել է նավթարդյունաբերության նոր կենտրոն՝ «Երկրորդ Բաքու» անունով։ Ստեղծվել են արդյունաբերության նոր ճյուղեր։ Զարգացել է բազմաճյուղ գյուղատնտեսությունը։ Իրականացվել է կուլտուրական հեղափոխությունը. վերացվել է անգրագիտությունը, աճել են բանվորների և մտավորականության ազգային կադրեր, զարգացել բաշկիրական գրականությունն ու արվեստը։ Բաշկիրները համախմբվել են որպես սոցիալիստական ազգ։ 1935-ի մարտի 15-ին Բաշկիրիան պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին երկրի արևմտյան շրջաններից Բաշկիրիա են տեղափոխվել շուրջ 90 ձեռնարկություն, 250 հազար մարդ։ Ռազմաճակատներում ցուցաբերած խիզախության համար Խորհրդային Միության հերոսի կոչման են արժանացել Բաշկիրիայի 250 քաղաքացիներ։ Ետպատերազմյան տարիներին Բաշկիրիայի տնտեսությունը շարունակում էր արագ զարգանալ։ 1968 թվականին հանրապետության խոշոր արդյունաբերության համախառն արտադրանքի ծավալը 1913-ի համեմատությամբ ավելացել է 414 անգամ։ 1957-ի հունիսի 13-ին Բաշկիրիան պարգևատրվել է Լենինի երկրորդ շքանշանով, 1969-ի մարտի 21-ին, հանրապետության 50-ամյակի առթիվ՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության, 1972-ին՝ Ժողովուրդների բարեկամության շքանշաններով ։
Արդյունաբերություն
1970-ին Բաշկիրիան նավթի հանույթով ԽՍՀՄ–ում գրավում էր 2-րդ տեղը։ Նավթն արդյունահանվում էր Թույմազինի, Իշիմբայի, Շկապովի, Առլանի և Չեքմագուշևի հանքավայրերից։ Արդյունահանվում է բնական գազ։ Կան նավթավերամշակման և գազաբենզինի ձեռնարկություններ։ Հարավում կա գորշ ածուխ։ Բաշկիրիայի էներգետիկ համակարգը միավորված է Ուրալյան և Մերձվոլգյան համակարգերի հետ։ Աղի և կրի տեղական պաշարների հիման վրա գործում է Ստեռլիտամակի սոդայի–ցեմենտի խոշոր կոմբինատը։ Ոսկու հանքավայրեր կան Անդրուրալում։ Ունի սև մետաղների արտադրություն։ Զարգացած է մեքենաշինությունը և մետաղամշակությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի անտառարդյունաբերությունը, փայտամշակությունը, թեթև և սննդի արդյունաբերությունը։
Գյուղատնտեսություն
Գյուղատնտեսության համար օգտագործվում է ամբողջ տարածքի 1/2-ից ավելին։ 1968-ին կար 99 խորհրդային տնտեսություն և 651 կոլտնտեսություն։ Վարելահողերը գրավում են 4,9 մլն հա։ Մշակում են ցորեն, տարեկան, վարսակ, հնդկացորեն, կորեկ։ Պտուղները և հատապտուղները զբաղեցնում են 13,6 հազար հա։ 1969-ին կար 2035 հզ․ գլուխ խոշոր, 3095 հզ․ գլուխ մանր եղջերավոր անասուն, 904 հազար խոզ։ Զբաղվում են նաև ձիաբուծությամբ և մեղվաբուծությամբ։
Տրանսպորտ
Երկաթուղիների երկարությունը 1197 կմ է։ Գլխավորը Կույբիշև–Ուֆա–Չելյաբինսկ էլեկտրիֆիկացված երկաթուղին է։ Նավթամուղների երկարությունը 3259 կմ է, խճուղիների երկարությունը՝ 9,4 հազար կմ։