cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայրենիքի դրոշը
Սյուժե
Ծովահենները տանում են նրանց Բեկ Կապ խուլ կղզին, որը մտնում է Բերմուդյան կղզիների խմբի մեջ ։ Կոմս դ՛ Արտիգասը պարզվում է Կեր Կարրաջն է՝ ծովահենների ղեկավարը, որոնք ցանկանում են խլել Թոմա Ռոքից նրա հայտնագործությունը, որպեսզի նրա օգնությամբ դառնան անխոցելի՝ ցանկացած զինվորական ուժի համար։ Նրանք կաշառում են նրան իրենց գանձերով և Ռոքը պատրաստում է իր հայտնագործությունը։ Սիմոն Հարտին հաջողվում է աշխարհին տեղյակ պահել սպասվող վտանգի մասին։ Կղզուն աննկատ մոտենում է անգլիական ստորջրյա ռազմական «Սուորդ» նավը՝ լեյտենանտ Դէվոնի հրամանատարությամբ։ Նրանք վերցնում են Սիմոն Հարտին, հափշտակում են Թոմա Ռոքին և ցանկանում են աննկատ հեռանալ, բայց ծովահենների ստորջրյա նավը նկատում է նրանց և խորտակում՝ խոյահարելով իր ծանր մարմնով։ Փրկվել հաջողվում է միայն Ռոքին և Հարտին։ Մի քանի ռազմական նավեր մոտենում են Բեկ Կապին, որպեսզի նրան ենթարկեն ռմբակոծման և դեսանտ իջեցնեն այնտեղ, բայց Թոմա Ռոքը իր զենքը գործի է գցում և ոչնչացնում է անգլիական հածանավը։ Այդ ժամանակ առաջ է գալիս ֆրանսիական նավը, դրոշ է բարձրացնում և զինվորական նվագախումբը սկսում է նվագել ֆրանսիական հիմնը։ Թոմա Ռոքը, որը ծնունդով ֆրանսիացի էր, տեսնելով իր երկրի դրոշը, զգում է աշխարհի և հայրենիքի առջև իր մեղքը։ Նա պայթեցնում է կղզյակը՝ ծովահենների հետ միասին։ Երբ զինվորները իջնում են կղզյակի մնացորդների վրա, այնտեղ գտնում են միակ կենդանի մնացածին՝ Սիմոն Հարտին։
Ստեղծման պատմություն
1897 թվականին Տուրպենը դատական հայց է ներկայացնում՝ մեղադրելով Ժյուլ Վեռնին այն բանում, որ նա իր «Հայրենիքի դրոշը» վեպում՝ Թոմա Ռոքի կերպարում, օգտագործել է իրեն և իր մելինիտ հայտնագործությունը։ Ժյուլ Վեռնի պաշտպանն էր հանդիսանում Ռայմոնդ Պուանկարեն, գրողը արդարացվեց, քանի որ դատարանը այդպես էլ չգտավ մեղադրանքի ապացույցներ ։ Բայց և այնպես, հեղինակի և իր եղբայր Պոլի նամակագրությունում կան բազմաթիվ մանրամասն քննարկումներ Տուրպենի մասին՝ որպես Թոմա Ռոքի նախակերպար։
«Հայրենիքի դրոշը» և «Բեգումի հինգ հարյուր միլիոնը» վեպը շատ նման են միմյանց։ Երկու վեպում էլ միայնակ հայտնագործողը փորձում է տիրանալ աշխարհին իր ջախջախիչ զենքի օգնությամբ, բայց վերջ ի վերջո, այդ նույն զենքը ոչնչացնում է իր ստեղծարարին։ Այդ նույն բանը կարելի է տեսնել նաև «Աշխարհի տիրակալը» վեպում, որտեղ հանճարեղ ինժեներ Ռոբուրը արդյունքում դառնում է ոճրագործ (նայիր նաև «Ռոբուր նվաճողը» վեպը)։
Այս վեպում Թոմա Ռոքի զենքը՝ իր գործողության մեխանիզմով, հանդիսանում է հրթիռի նախահայրը՝ սարքը շարժվում է առաջ և պայթում՝ հարվածվելով թիրախին։ Նույնպես, ինչ-որ չափով, վեպում կանխագուշակվում է ատոմային ռումբը՝ այնտեղ, որտեղ Թոմա Ռոքը ասում է, որ պայթյունի շառավիղը կազմում է մի քանի կիլոմետր, ավելի թափանցիկ այն հիմնավորվում է Կարլ Զեմանի «Բեկ Կապ կղզու գաղտնիքը» էկրանավորումում։
Ստորջրյա նավեր
Վեպում գործում են երկու ստորջրյա նավեր։ Նրանցից մեկը ստորջրյա քարշակ է՝ ինչպես անվանում էր նրան Սիմոն Հարտը, որը ճոպանի օգնությամբ իր ետևից քաշում է ծովահենների «Էբբա» առագաստանավը։ Երկրորդ սուզանավը հանդիսանում է անգլիական ռազմական ստորջրյա նավ «Սուորդ»-ը, որը ղեկավարվում էր լեյտենանտ Դէվոնի կողմից։ «Սուորդ»-ը բաղկացած էր երկու բաժանմունքից՝ առաջնային (հրամանատարական խցիկ) և ետնային, որտեղ գտնվում էր շարժիչը։
Մարտական տեսակետից ստորջրյա քարշակը էապես գերազանցում է «Սուորդ»-ին։ Բեկ Կապ կղզու ներքին ջրերում տեղի ունեցած սուզանավերի ճակատամարտի ժամանակ նա խորտակում է չափերով փոքր այդ սուզանավը և նրա հետ միաժամանակ զոհվում են Դէվոնը և նրա նավաստիները։ Որպես զենք քարշակը օգտագործում է ստորջրյա խոյահարումը։
Նավեր
Վեպի վերջում հայտնվում են ևս վեց հածանավեր՝ տարբեր ազգությունների։ Ամենամեծը նրանցից անգլիական ծանր հածանավն էր, որը ոչնչանում է Թոմա Ռոքի զենքից, այնուհետև ֆրանսիական հածանավը, որի նավաստիները խիզախորեն առաջ են շարժվում՝ բարձրացնելով ազգային դրոշը և նվագելով ֆրանսիական հիմնը։
Հեղուկացիր Ռոք
Թոմա Ռոքի մահաբեր զենքը կարելի է անվանել հրթիռի նախատիպը։ Այն բաղկացած է մի քանի մասերից՝ պայթուցիկ նյութից, խթանիչից (ռուս. детонатор)՝ հեղուկ վիճակում և գործարկող սարքից, որի մեջ լցվում է խթանիչը։ Ռեակցիայի սկսվելուց հետո արկը երկինք է բարձրանում և պայթում է՝ թիրախին բախվելուց հետո։ XIX դարի վերջի համար դա բավականին հզոր զենք էր և այդ պատճառով բոլոր տիրությունները ցանկանում էին տիրանալ դրան։ Սակայն Ռոքը զենքի համար պահանջում է այնքան մեծ գումար, որ ոչ մեկը չի խիզախում այն գնել՝ վստահելով գյուտարարի խոսքին։
Էկրանավորում
Վեպի հիման վրա 1958 թվականին Կարել Զեմանի կողմից նկարահանվել է «Բեկ Կապ կղզու գաղտնիքը» ֆիլմը։ Ֆիլմի սյուժեն տարբերվում է գրքի սյուժեից ավելի արկածային և ռոմանտիկ դրվածքով՝ ավելացված են նոր հերոսներ։ Չնայած որ հեղուկացիրը ունի բացահայտ նմանություն ատոմային ռումբին, ընդհանուր առմամբ, ֆիլմը ներկայանում է հեգնական հնչերանգով։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Բելգիայում։ Ֆիլմը նախատեսված է երեխաների դիտման համար։
Գոգիբիկ շրջան (Միչիգան)
Գոգիբիկ շրջան (Gogebic County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3,823 կմ² է, բնակչությունը՝ 16,427 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բեսեմեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1887 թ.։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Կոնոպլյանկա (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Կոնոպլյանկա (Коноплянка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնոպլյանկա գյուղում բնակվում էր 233 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1262 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 184,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էլ (Մահվան տետրը)
Էլ Լոութայթը, որը հայտնի է բացառապես Էլ մականվամբ, Մահվան տետրը մանգայի ու անիմե-սերիալի գեղարվեստական կերպար է։ Նա էքսցենտրիկ հանճար է և աշխարհի ամենալավ դետեկտիվի համբավն ունեցող միջազգային մասնավոր դետեկտիվ է, որը զբաղվում է այնպիսի դեպքերով, երբ անելանելիության մեջ են ազգային անվտանգությունն ու Ինտերպոլը։ Նա ընդդիմանում է Յագամի Լայտի հանցագործություններին, ով հայտնի է նաև մասսայական մարդասպան Կիրա անունով։ Էլը հնչունավորվել է Կապպեյ Յամագուչիի և Ալլեսանդրո Ջուլիանիի կողմից համապատասխանաբար ճապոներենով ու անգլերենով։ Կերպարը գովասանքի է արժանացել մի քանի անիմե ու մանգա վերլուծողների կողմից։
Էլը շատ է օգտագործում դրամատիկ ռազմավարություններ՝ իր ախոյաններին խառնաշփոթի մեջ գցելու ու սխալ գործել ստիպելու համար։ Նա միայն քաղցրեղեն է ուտում և հիմնականում՝ մրգեղեն կամ խմորեղեն, կամ խմում է քաղցր սուրճ ու թեյ (ոչ միաժամանակ)։ Էլի վարքը նույնպես ինքնատիպ է. նա նստում է տարօրինակ կեցվածքով և միշտ նույն հագուստն է կրում։ Բռնում է իրերը չափազանց զգուշությամբ՝ ծայրերից, և ունի իր բութ մատը կրծելու սովորություն։ Նա ունի ամենաքիչը 3 կեղծանուն՝ ներառյալ այն անունները, որոնցով հայտնի են աշխարհի այսպես կոչված երկրորդ ու երրորդ ամենալավ լրտեսները՝ Էրալդո Քոյլն ու Դենուվը։ «Այլ տետր» լայթ-նովելում ասվում է, որ Էլը հաղթել է դրանք «լրտեսների պատերազմում»՝ իրական Քոյլի ու Դենուվի հետ։
Ստեղծումն ու գաղափարը
Ցուգումի Օբան ստեղծեց Էլին՝ որպես երիտասարդ մեծահասակի, քանի որ համարում էր, որ պատմությունը մեծ հետաքրքրություն չի առաջացնի, եթե Էլը տարիքով զգալիորեն մեծ լինի իր հակառակորդից՝ Լայտից։ Էլի անվան համար նա ուզում էր օգտագործել միայն մի տառ, որը կպարունակեր մեծ իմաստ. նա ենթադրում էր ընտրել «I» կամ «J», բայց մանրամասն քննարկումից հետո վերջնականապես ընտրեց «L»։
Օբան ասում էր, որ թողել էր Էլի կերպարի դիզայնին վերաբերող ամեն ինչը Տաքեշի Օբատային։ Օբատան հարցրել էր Օբային, թե կարող էր արդյոք Էլը լինել «ոչ գրավիչ»։ Դրանից հետո Օբան ներառել էր իր էսքիզների մեջ մի քանի մտահղացումներ՝ ներառյալ Էլի նստելու ոճը, «Նա անգլիացի է»-ն և «Նա անտարբեր է»-ն։ Օբան ավելացրել է որոշ դետալներ Էլի անբնականության ու իր քաղցրասիրության մասին։ Օբան վարկավորում է Օբատային կերպարի դիզայնի համար։ Օբատան մեկնաբանել է, որ Էլի էսքիզները՝ կատարված Օբատայի կողմից, պարունակում էին կապտուկներ աչքերի տակ և այն, որ նա ուներ «պարզ դեմք՝ առանց որևէ էմոցիայի», ինչը շատ օգտակար էր։ Օբատան նկարեց Էլին` որպես «գրավիչ երիտասարդ» մինչև 11-րդ գլուխը, երբ կերպարը հայտնվեց անձնապես։ 11-րդ գլխից հետո Օբատան ու Օբան համաձայնության եկան հակադրել նրա կերպարը Լայտի կերպարի հետ։
Մանգայի առաջին մասերի զարգացման հետ Օբատան վախենում էր, որ Էլը կլինի «այնպես կասկածելի, որ Լայտը մի ակնթարթում կիմանար` դա Էլն է, եթե նրանք երբևէ հանդիպեին»։ Երբ Օբատայի խմբագիրը նրան ասաց, որ նա ուզում էր, որ Էլը դեմք ունենար, որը «թույն կերևար, կախված անկյունից», Օբատան Էլի աչքերի տակ կապտուկներ ավելացրեց։ Օբատան ցիտեց Devilman-ի Աքիրա Ֆուդոյին, երբ նա հայտարարեց, որի աչքերի տակ կապտուկները գրավիչ էին։ Ի հավելում՝ Օբատան մտածում էր «մեռյալ աչքերի» գաղափարի մասին, որը նշանակում էր, որ Էլն ունենալու էր «լրիվ սև աչքեր» և «համարյա չէին լինելու ունքեր»։ Օբատան համարում էր, որ սև աչքերը սովորաբար դարձնում են կերպարին ավելի հիմար, բայց կապտուկները «ընդգծում են կերպարի հայացքը»։ Օբատան համարում է, որ դիզայնն արթնացնում է «առեղծվածային զգացողություն» ու որ ընթերցողը չի կարող վճռել Էլի իրական մտքերը։ Օբատան նաև ասաց, որ Էլի աչքերի տակի կապտուկները օգտակար էին ոգեշնչելու համար շահարկումը դեպի իր ապրելակերպը և անցյալը։ Էլի համար Օբատայի կողմից դիզայնավորված արտաքին տեսքն էր «նմուշային» սպիտակ, երկարաթև շապիկ ու ջինսեր, ընդգծելու համար, որ Էլին չի հուզում իր հագուստի ընտրության հարցը։ «Մահվան Տետր 13։ Ինչպես ընթերցել»-ում Օբան ներկայացրեց Էլի կերպարի նախնական կոպիտ սևագրություն և ասաց, որ իր «թույն կատարման մեջ» ու առանց կապտուկների, Էլն ուներ լրիվ այլ մարդու տեսք։
Էլի պայքարելու ոճը նկարագրվել է որպես մոտ կապոէրիային։ Համենայն դեպս, Օբատան ժխտել է այս միտքը՝ Էլի պայքարը նկարելիս, ասելով, որ նա մտածում էր ձեռնաշղթաներում լինելով մեկին ծեծելու ամենաէֆեկտիվ ճանապարհները։ Նա ավելացրեց, որ եթե ոճը հիշեցնում է կապոէրիա, ուրեմն սա «նոր տարր է ավելացնում դրան» և «դա ինձ ուրախացնում է»։ Գունավոր գրքի շապիկը դիզայնավորելիս Օբատան համապատասխանեցրել է կերպարներին գույներ՝ «մթնոլորտը ճիշտ ստանալու համար». ոսկեգույնը տրված էր Էլին։
Արտաքինը
Նա երբեք չի ցուցադրում իր դեմքն աշխարհին՝ ներկայացնելով իրեն որպես Cloister Black տառատեսակի Լ տառ։ Նրա իրական անունը, Էլ Լոութայթ, հիշատակվում է միայն «Մահվան տետր 13։ Ինչպես ընթերցել»-ում։ Երբ Օբատային հարցրին Էլի էթնիկ պատկանելության մասին, նա պատասխանեց՝ ասելով. «Ես կարծում եմ, որ նա քառորդ չափով ճապոնացի է, քառորդ չափով՝ Անգլիացի, քառորդ չափով՝ ռուս և քառորդ չափով՝ Ֆրանսիացի կամ իտալացի, այսպես»։ Կիրայի փնտրման թիմին հանդիպելուց հետո նա պահանջում է, որ թիմն իրեն դիմի որպես Րյուզակի՝ հանգստության համար։ Օբան ասել է, որ Էլը Մահվան տետր ամբողջ սերիալի ամենախելացի կերպարն է, քանի որ «գաղափարն էր դա պահանջում»։ Նա ավելացրեց, որ հանձին ինքն Էլին դիտում է որպես «լուռ չարիք»։
Էլի գզգզված ու անկենդան արտաքինը ծածկում է իր դեդուկցիայի հսկայական կարողություններն ու ներաշխարհը։ Նա ձգտում է կանխագուշակել այն ամենը, ինչին առնչվում է, և չափազանց բծախնդիր է և վերլուծող։
Նա ունի մի շարք սովորություններ, ինչպես օրինակ այն, որ գերադասում է նստելուն պպզելը, ուտում է միայն քաղցրեղեն և իրերը բռնում է շատ տարօրինակ ձևով։ Էլն ապրել է Անգլիայում հինգ տարի, և այս ժամանակվա ընթացքում եղել է թենիսի Անգլիայի մանկական գավաթի չեմպիոն, և պահպանել իր կարողությունները։ Ենթադրվում է, որ նա շարունակում է զբաղվել այս սպորտով։ Նա թենիս է խաղում Լայտի հետ, որն ինքն էլ չեմպիոն է եղել։ Մանգայի 38-րդ մասում Էլն ենթադրում է, որ չնայած նա ուտում է միայն քաղցրեղեն, նա շարունակում է նիհար մնալ, որովհետև իր ուղեղն օգտագործում է իր մյուս օրգանների կալորիաների մեծ մասը։ Նա նաև ասում է, որ եթե նորմալ նստի, նրա մտածելու կարողությունը կընկնի մինչև 40%։ Երբ նա առաջարկում է մարդուն որևէ հանցագործության մեջ իր կասկածների արտահայտումը տոկոսներով, օրինակ «հինգ տոկոս», իրականում նա ենթադրում է շուրջ 90%.
Էլը բավականին վաղ կասկածում է, որ Յագամի Լայտը Կիրան է, բայց չի կարողանում դա հիմնավորել ու ապացույցներ վրա բերել։ Մի քանի իրադրություններում, թվում է, որ ապացուցվում է Լայտի անմեղությունը, բայց Էլը մնում է սկեպտիկ։ Եթե Լայտը լիներ Կիրան, դեպքը կբացահայտվեր, և Էլը խնդիրներ ուներ իր անթերի ու պարզ լուծումից հրաժարվելու հետ, գտնելով Լայտին «շատ անթերի» և համարում էր, որ ոչինչ այդքան մոտ չի համապատասխանում իր տարիքին ու խելքին, որը նա նախատեսում էր Կիրայի համար։ Էլը կարող էր ցանկացած պահին հեշտությամբ ներկայացներ իր եզրակացությունները հանրությանը, և իր հեղինակության շնորհիվ այդ ամենը լուրջ է ընդունվում։ Նա նաև մտադիր էր ասել Լայտին, որ «պատրաստ է անցնել հարձակման»։ Այն մարդուց գերեվարելուց հետո, ով նույնպես Մահվան տետր ուներ, Լայտը խաբում է Ռեմին՝ Միսային տրված Մահվան տետրի իրական տիրոջը, և ստիպում սպանել Էլին իր հայեցողությամբ՝ հավատացնելով, որ նա պետք է սպանի Էլին՝ Միսային փրկելու համար։ Էլի վերջին տեսարանը մահվանից առաջ Լայտի գոհունակ ժպիտն էր, և վերջին պահին Էլն իր համար վերջնականապես հստակեցնում է, որ Լայտն էր Կիրան։ Հետո Լայտը իրեն է վերցնում Էլի անձը և այն օգտագործում իր օգտին։ Համենայն դեպս՝ Էլի իրական հետևորդներից մեկը՝ Նիան, սկսում է կասկածել, որ Լայտը Կիրան է, Լայտը շարունակում է իրեն զգալ Էլի հայացքի տակ և զգում է, որ կարծես նա շարունակում էր պայքարել Էլի դեմ ամեն անգամ, երբ նա հաղորդակցվում էր Նիայի հետ։ Անիմե սերիալում, երբ Լայտը մահանում է, երևում է Էլի ուրվականը՝ կանգնած իր առաջ՝ ցույց տալով Լայտին, կանգնած Էլին դեմ-հանդիման իր մահվան պահին։
«Մահվան տետրը 13։ Ինչպես ընթերցել»-ը նկարագրում է Էլին Մահվան տետր յոնկոմայում, որպես «աշխարհի ամենահզոր մտքի կրիչ» և «հիմարի նման իրեն պահելու ուժեղ կարողության» տեր։ Գիրքն ավելացնում է, որ յոնկոմայում «այնպես է, որ կարծես Էլը ծնվել էր՝ ծաղրի ենթարկվելու համար»։
Ֆիլմում
Կենիչի Մացույամայի մանգայի ադապտացիաներում՝ կենդանի էքշն ֆիլմերի տեսքով՝ Էլը պահպանում է հատկանիշների մեծ մասը։ Ի տարբերություն մանգայի ու անիմեի՝ երկրորդ ֆիլմում նրա «մահը»՝ նրա անունը մահվան տետրում գրելու միջոցով, չի աշխատում, քանի որ Էլը իր իրական անունը Միսայի տետրում գրել էր ավելի շուտ։ Նրա անձնազոհությունը նրան թույլ է տալիս կենդանի մնալ ավելի երկար ժամանակ (քանի որ նա կանխատեսում էր, որ Կիրան կսպանի նրան այդ օրը), և թույլ է տալիս լրտեսական թիմին ձերբակալել Լայտին։ Նա տխրում է, երբ իմանում է, որ Վատարին նույնպես սպանվել է։ Րյուկի՝ Լայտին սպանելուց հետո նա առաջարկում է Էլին Մահվան տետրը, սակայն վերջինս հրաժարվում է։ Մահվան տետրում իր անունը գրելուց 23 օրից՝ Մահվան տետրին վերաբերող ամեն ինչը վառելուց ու Սոիչիրոյի հետ խոսակցություն ունենալուց հետո, Էլը մահանում է խաղաղության մեջ՝ շոկոլադ ուտելով։
Բաբինո (գյուղ, Ձեռժինսկ քաղաքային օկրուգ)
Բաբինո (Бабино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Ձեռժինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Էլ (Մահվան տետրը)
Ֆիլմում
«Էլ։ Փոխել աշխարհը» ֆիլմում, որում իրադարձությունները տեղի են ունենում Էլի մահվանից 23 օր առաջ, նա որոշում է բացահայտել վերջին դեպքը։ Նա պատասխանատու է ամբողջ աշխարհով ընդարձակվող մահացու դեպքերը կանգնեցնելու համար։ Էլը հանդիպում է մի բժիշկի աղջկա, որը ձգտում էր գտնել անտիդոտը և մի տղայի, որը վիրուսի պատճառով փլուզված գյուղի միակ վերապրողն էր։ Դեպքը բացահայտելուց հետո նա բերում է տղային Վամմի հաուս և տալիս նրան Նիա անունը։
Էլը հանդես է գալիս Մահվան տետրի հատուկ ֆիլմում, որը ցուցադրվել է միայն ճապոնական հեռուստատեսությունում, որտեղ իրադարձություններն տեղի եմ ունենում Լայտի մահից հետո. այդտեղ Տոտա Մացուդան պետք է համակերպվի Էլի հնարավոր մահվան հետ։
Հիդեո Նակատան՝ «Էլ։ Փրկել աշխարհը» ֆիլմի ռեժիսորը, ասել է The Daily Yomiuri-ին, որ նա ուզում էր ցույց տալ Էլի «մարդկային կողմը», որը չէր բացահայտվում անիմեում։
Կորոբինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Կորոբինո (Коробино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բաբինո (գյուղ, Ձեռժինսկ քաղաքային օկրուգ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Ձեռժինսկ քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Կորոբինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Էլ (Մահվան տետրը)
«Մահվան տետր։ Այլ տետր»-ում
«Մահվան տետր։ Այլ տետր։ Լոս Անջելեսյան BB մարդասպանի դեպքը» լայթ-նովելում Էլն ուղղորդում է ՀԴԲ-ի լրտես Նաոմի Միսորային սերիական սպանությունների դեպքը քննելու մեջ։ Պատմությունը ներառում է մի քանի հեռախոսային խոսակցություններ նրա հետ, իսկ Էլն անձնապես հայտնվում է միայն նովելի վերջում, երբ ներկայանում է «Րյուզակի» անունով՝ կեղծանուն, որը նա յուրացրել է նովելի հանցագործից՝ Բեյոնդ Բըրդեյից, ով կեղծավորվում է, որպես Էլ՝ «Րյուզակի Րյու» անունով։
Կորոբինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլ (Մահվան տետրը)
«Էլ։ Փոխել աշխարհը»-ում
Իրադարձությունները, որոնք տեղի են ունենում նովելում՝ ֆիլմի ադապտացիայում, շատ մոտ են կանգնած ֆիլմին՝ մի քանի ստեղծարար տարբերություններով։ Օրինակ, իր վերջին 23 օրվա ընթացքում իր ժառանգորդին հայտարարելու փոխարեն, Էլը վաղուց էր ճանաչել Նիային։ Ավելին՝ Էլի կերպարը նովելում բացահայտվում է ավելի խորությամբ՝ իր և Վատարիի հարաբերությունների ու Էլի ներքնաշխարհի մասին խոսելու միջոցով։ Սյուժեի ընթացքը միայն Նիային Վամմի Հաուս հանձնելով ավարտելու փոխարեն՝ նովելն ավարտվում է այն դրվագով, երբ Էլը պատկերացնում է Վատարիի հետ շախմատ խաղալու լուսավոր ժամանակները, մինչ այն պահը, երբ Մահվան տետրը երևան եկավ։
Ընդունելությունը
The Hyper stuff-ն ու Mania Entertainment-ի Ջուլի Րոսատոն համաձայնեց Մարտինի հետ, նաև մեկնաբանելով, որ Էլի ու Լայտի թշնամանքը սերիալի ամենալավ մասն է և որ այն մանգան դարձնում է «յուրահատուկ»։ Չնայած PopCultureShock-ի գրող Կառլոս Ալեքսանդրեն նույնպես գովեց նրանց հակամարտությունը, նա գտնում էր, որ Էլն «չափից ավելի խելացի» է, և գրել է, որ ուշադիր դիտորդը, որն ունի քննադատական մտածելակերպ, միանգամից կտեսնի Էլի գերմարդկային տրամաբանության մեջ բացեր, որոնք, կերպարի բնավորությունը հաշվի առնելով, պետք է չլինեին»։
Մանգայի երրորդ գլուխը աչքի անցկացնելիս՝ Րոսատոն ավարտում է հոդվածը, ասելով, որ Էլը «հաղթում է այս գլուխը. նա իրոք առաջ է անցել»՝ համաձայն նրան, թե որքան մոտ է նա հասնում Լայտին այդքան փոքր ժամանակում, ինչն էլ Լայտին ստիպում է կորցնել հավասարակշռությունը Էլին հանդիպելուց հետո, չնայած նրան, որքան հանգիստ է նա հիմնականում։ Պեպիրիումն ավելացնում է, որ Ալլեսանդրո Ջուլիանին՝ Էլին հնչունավորող դերասանը, ցույց է տալիս նրա քրթմնջյունը քաղցրավենիք ուտելիս «մի տեսակ առանց նյարդայնացնելու»։ Թերոն Մարտինը նաև բազմիցս գովում էր Ջուլիանիի աշխատանքը, ասելով, որ «նա բռնել է Էլի էքսցենտրիկ շքեղությունը»։ IGN-ը դասել է նրան իր բոլոր ժամանակների անիմեի ամենալավ կերպարներից 19-րդ տեղում, ասելով, որ «Ցանկացած լավ առաջնորդ կերպար կարիք ունի ախոյանի, և Էլը ընդունել է ընդդիմությունն այնպես, որ գրավի ֆաներին»։
2007 թվականի հունվարին Oricon-ը կատարել է հարցում, որում ճապոնացի անիմեի ու մանգայի ֆաներին հարցրել են, թե ցանկացած սերիալից որ կերպարին նրանք կցանկանային տեսնել spinoff սերիաներում։ Բոլորից հաղթող ճանաչվեց Էլը, ով առաջին տեղ գրավեց կանանց հարցման մեջ և երկրորդը՝ տղամարդկանց հարցման մեջ։ 2008 թվականի Japanese Animation Awards-ի (SPJA) Society for the Promotion-ում Ալեսսանդրո Ջուլիանին հաղթող էր «Ամենալավ հնչունավորող (անգլերեն)» Էլի վրա աշխատանքի համար։ Կապպեյ Յամագուչին «Ամենալավ հնչունավորող (ճապոներեն)»-ի հաղթողն էր՝ 2009 SPJA Industry Awards-ի կարծիքով՝ Էլի վրա աշխատանքի համար։ Էլը նաև հաղթեց «Ամենալավ տղամարդ-կերպար» կատեգորիան։ NEO Awards 2007 թվականի կողմից նա ճանաչվեց «Ամենալավ մանգայի կերպար»։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հորինված հանճարներ Կատեգորիա:«Մահվան տետրը» կերպարներ
Ալբերտ թագավորական սրահ
Լոնդոնի Ալբերտի անունով արվեստի և գիտության սրահը (Royal Albert Hall of Arts and Sciences) կամ Ալբերտ Հոլլը, Մեծ Բրիտանիայի և Լոնդոնի ամենամեծ համերգային սրահն է։ Այն կառուցվել է ի պատիվ Արքայազն Ալբերտի` Վիկտորիա թագուհու կողմից։ Գտնվում է Լոնդոնի Հարավային Կենսինգտոն շրջանում, որտեղ գտնվում են վիկտորյանական դարաշրջանի նշանավոր մշակութային հաստատությունները։ Սրահը կառուցվել է 1861 թվականին։
Պատմություն
1861 թվականին արքայազն Ալբերտի մահվանից հետո Վիկտորիա թագուհին որոշում է հավերժացնել նրա հիշատակը՝ ի պատիվ նրա կառուցելով Ալբերտ հոլլը, որի բացման արարողությունը տեղի է ունենում 1871 թվականին՝ արքայազնի մահվանից տասը տարի անց։ Բացման արարողությանը թագուհին այնքան է հուզվում, որ չի կարողանում մեկ խոսք անգամ արտասանել և նրա փոխարեն ստիպված ելույթ է ունենում արքայազն Էդուարդը, ասելով. «Թագուհին հայտարարում է այս դահլիճը բացված» ։
Ճարտարապետություն
Սրահը կառուցվում է Լուկաս Բրադերսի (Lucas Brothers) նախագծով ։ Դիզայներներն աշխատել են սրահի վրա՝ ներշնչվելով անտիկ ամֆիթատրոնով և Գոդֆրիդ Զեմպերի գաղափարներով, որն այն ժամանակ կառուցում էր Քենսինգտոնի Հարավային թանգարանը։ Տվյալ ժամանակաշրջանում համերգասրահը ամենաամբիցիոզ նախագծերից էր։ Ջեռուցման համակարգը աներևակայելի էր. տասը վայրկյանի ընթացքում 11000 գազային ջահեր էին վառվում, իսկ երգեհոնն աշխարհում ամենամեծն էր տվյալ ժամանակաշրջանում ։
83 մ. -72 մ. չափերի օվալաձև այս կառույցի պատերը զարդարված են որմնաքանդակներով, որոնցից նշանավոր է հատկապես «Մշակույթի և գիտության հաղթանակը» որմնաքանդակը, իսկ առանձին քանդակներ խորհրդանշում են գիտության և մշակույթի առանձին ճյուղեր։ Սրահը կարող է տեղավորել մոտ 8000 մարդ, թեպետ անվտանգության ժամանակակից չափանիշները պահանջում են կրճատել այդ թիվը մինչև 5544 –ի, ներառյալ՝ պատկերասրահում կանգնածները։
Հյուսիսային մասից շարժվելով ժամացույցի սլաքին հակառակ ուղղությամբ՝ կարելի է տեսնել 16 օբյեկտ՝ աշխարհի տարբեր երկրներ, որոնք նվերներ են բերում 1851 թվականի ցուցահանդեսին, երաժշտություն, քանդակագործություն, կերպարվեստ, արքայազներ, նկարիչներ, քարագործներ, ճարտարապետներ, իմաստուններ, փիլիսոփաներ և այլն։
Միջոցառումներ
Իր պատմության ընթացքում Ալբերտ հոլլն ընդունել է բազում միջոցառումներ և լեգենդար մարդկանց ։ Ալբերտ հոլլում յուրաքանչյուր տարի անցկացվում է մշակույթի ամենատարբեր բնագավառների մոտ 350 միջոցառում՝ դասական և ռոք համերգներ, օպերա և բալետ, պարային ելույթներ, պոեզիայի երեկոներ, դպրոցական և հասարակական միջոցառումներ, բարեգործական ակցիաներ և այլն։ Ալբերտ հոլլում մի շարք արտիստներից զատ, ելույթ են ունեցել նաև Եղիսաբեթ թագուհին և Ուինսթոն Չերչիլը, Նելսոն Մանդելան և Դալայ Լաման։
Մարիզոպոլիս
Մարիզոպոլիս (Marizópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Սոզայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5415 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 63,609 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 85,1 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի բնակավայրեր
Կրասինա (Կաշարսկի շրջան)
Կրասինա (Красина), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆոմինո-Սվեչնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Շուշիի թեմական հոգևոր դպրոց
Շուշիի թեմական հոգևոր դպրոց, միջնակարգ ուսումնական հաստատություն Շուշիում՝ 9 ուսումնական տարվա տևողությամբ։ Ընդհատումներով գործել է 1838-1920 թվականներին։
Պատմական ակնարկ
Բացվել է 1838 թվականի հունիսի 22-ին ։
Ներսես Աշտարակեցու կարգադրությամբ՝ 1852 թվականի նոյեմբերին փակվում է նաև այս դպրոցը։ Դպրոցի վերաբացումը կաթողիկոսը թույլատրում է երեք տարի անց՝ 1855 թվականի նոյեմբերին։ 1860 թվականին դպրոցը հանձնվում է Շուշիի հասարակության կողմից ընտրված հոգաբարձությանը։ Հոգաբարձությանը հաջողվում է զգալի չափով բարելավել դպրոցի նյութական դրությունը։
Դպրոցը մեծ փոփոխությունների է ենթարկվում, երբ Մաթեոս կաթողիկոսը, շուշեցիների խնդրանքով, 1863 թվականին դպրոցի տեսուչ է նշանակում Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում տարիներ առաջ հռչակված Պետրոս Շանշյանին։ Վերջինիս օգնականն է եղել Պերճ Պռոշյանը, որն այնտեղ դասավանդել է հայոց լեզու, հայ գրականություն և ազգային պատմություն։ Շանշյանի և Պռոշյանի ջանքերով թեմական դպրոցը սկսում է ծաղկել, դառնում է եռդասյան՝ իր երկու ծխական դպրոցներով։ Փոխվում է նաև դպրոցի անունը։ Այն կոչվում է «Եղիշյան ազգային հոգևոր դպրոց»՝ 5-րդ դարի պատմիչ Եղիշեի անունով։
1877-1878 ուստարում Շուշիի թեմական տեսուչ է եղել փիլիսոփայության դոկտոր, հետագայում Երևանում հրատարակվող «Պսակ» թերթի խմբագիր և հասարակական գործիչ Վասակ Պապաջանյանը։
1903 թվականին դպրոցը փակվում է, վերաբացվում է 1905 թվականի աշնանը։ Այն ավելի բարեկարգ տեսք է ստանում 1908-1910 թվականներին՝ տեսուչ Ավետիք Տեր-Պողոսյանի ջանքերով ։ Շուշիի թեմական դպրոցը դադարեցնում է իր գոյությունը 1920 թվականին։
Հայտնի դասավանդողներ
Պետրոս Շանշյան, Պերճ Պռոշյան, Խորեն Ստեփանե, Ղազարոս Աղայան (1881-1882), Սեդրակ Մանդինյան, Սահակ Մանվելյան և այլն։
Առարկաներ
Դասավանդվել են հայոց լեզու, ռուսաց լեզու, պարսկերեն, թվաբանություն, կրոն, պատմություն և երգեցողություն։ Սեդրակ Մանդինյան, առաջին անգամ դասավանդել է մանկավարժություն, իսկ չորրորդ դասարանն ավարտողներից կազմվել է մանկավարժական հատուկ դասարան, որը տեղի ծխական դպրոցի համար պատրաստել է ուսուցիչներ։
Հայտնի աշակերտներ
Արամ Մանուկյան, Արշակ Աթայան, Բախշի Իշխանյան, Գարեգին Ա Հովսեփյան, Գրիգոր Ներսիսյան, Լեո, Հակոբ Խանլարյան, Հակոբ Հովհաննիսյան, Մուրացան, Նիկոլ Դուման, Սողոմոն Մելիք-Շահնազարյանց, Ստեփան Աղաջանյան, Վաղարշ Վաղարշյան, Վարդան Աբովյան, Տմբլաչի Խաչան, Վանա Իշխան և այլն։
Մամուլ
Կատեգորիա:Շուշիի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Հայկական թեմական դպրոցներ Կատեգորիա:Հայկական հոգևոր դպրոցներ Կատեգորիա:Ցարական Ռուսաստանի տիրապետության ներքո գործած հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Նոր շրջանի հայկական դպրոցներ
Օգիևկա (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)
Օգիևկա (Огіївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1622 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օգիևկա գյուղում բնակվում էր 663 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2314 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 286,52 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1622 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիլյակառալոն
Վիլյակառալոն (Villacarralón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայի Կաստիլիա ի Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա դե Կամպոս շրջանում։ Տարածքը կամզում է 17.54 կմ2, բնակչությունը՝ 81 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 81 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալյադոլիդ պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաստիլիա և Լեոնի բնակավայրեր
Գրանդ Թրավերս շրջան (Միչիգան)
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Ալիկուլաղ (Բուլանըխի գավառ)
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մինիստե (Էստոնիայի շրջան)
Մինիստե շրջան (Mõniste vald), շրջան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Մինիստե գյուղը։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1021 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 5,84 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Չիչերին (Ցելինսկի շրջան)
Չիչերին (Чичерин), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Սրեդնեեգորլիկսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
T-killah
Ալեքսանդր Իվանովիչ Տարասով (Александр Иванович Тарасов, ) (հայտնի է T-Killah և Taras կեղծանուններով), ռուսական հիփ հոփեր, ռեփեր և R&B կատարող։
Կենսագրություն
Ալեքսանդրը ծնվել է Մոսկվայում 1989 թվականի ապրիլի 30-ին։ Ծնողները Իվան Տարասովը և Ելենա Տարասովան են։
1980-ականներին հայրը գլխավորել է «ԶԻԼ» գործարանը, իսկ հետագայում զբաղվել՝ շինարարական բիզնեսով ։
Մասնակցել է «Դաժան խաղեր» շոուի 3-րդ եթերաշրջանին ։ Ամուսնացած է Մարիա Բելովայի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռեփերներ Կատեգորիա:Ռուս փոփ երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Պետրոպավլովյան ամրոց
Պետրոպավլովյան ամրոց, ամրոց Սանկտ Պետերբուրգում՝ տեղակայված Զայաչի կղզում, քաղաքի պատմական միջուկն է։ Պաշտոնական անվանում է՝ Սանկտպետերբուրգյան, 1914-1917 թվականներին՝ Պետրոգրադյան ամրոց։
Պատմություն
Ամրոցը հիմնադրվել է 1703 թվականի մայիսի 27-ին Պետրոս I-ի և ֆրանսիացի ինժեներ Լամբերի համատեղ նախագծով. 6 բաստիոններ՝ միացված բերդաթմբերով, 2 ռավելին, ամրաբուրգ (ի սկզբանե փայտահողային, իսկ 1730-1740 և 1780-ական թվականներին քարապատվեցին)։ 1703 թվականին Զայաչի կղզին Պետրոգրադյան կողմից կապվեց Իոանյան կամուրջով։
1704 թվականին Կրոնշլոտ ֆորտի կառուցումով ապահովվեց ամրության լրացուցիչ պաշտպանությունը։ Այն ժամանակ Վասիլևսկի կղզին տրամագծով լցված էր հողապատնեշով, որի վրա տեղակայված էր հրետանին, իսկ Ադմիրալտեյստվոն դաշտի կողմից ուներ հողային բաստիոնային ամրություն։ Ընդհանուր առմամբ սրանք երիտասարդ մայրաքաղաքի առաջին պաշտպանական կառույցներն էին։
1731 թվականին Նարիշկին բաստիոնում կառուցեցին Դրոշակային աշտարակը, որի վրա բարձրացնում էին դրոշը՝ նավադրոշը (ի սկզբանե դրոշը բարձրացվում էր Միապետի բաստիոնի վրա)։ Դրոշը բարձրացվում էր արշալույսին և իջեցվում մայրամուտին։ 1917 թվականից դրոշը Միապետի բաստիոնի վրա չբարձրացվեց, բայց 1990-ական թվականներին ավանդույթը վերականգնվեց (սկզբում դրոշը բարձրացնում և իջեցնում էին, բայց արդյունքում սկսեցին մշտապես բարձրացրած պահել)։
1730-ական թվականներին ավանդույթ դարձավ կեսօրը նշել Նարիշկինի բաստիոնից արձակվող թնդանոթային համազարկով։ Համազարկը նաև ազդանշում էր աշխատանքային օրվա սկիզբն ու ավարտը։ Կրակոցը մշտապես սկսեցին կատարել 1873 թվականից։ 1934 թվականին համազարկերը դադարվեցին, բայց 1957 թվականին այդ ավանդույթը վերականգնեցին։ 19-րդ դարում ամրոցի տարածքում առավոտյան ժամը 11-12-ը նվագում էր նվագախումբը։ 1762-1766 թվականներին ամրոցում Պետրոս I-ի միակայմանավի՝ Ռուսական նավատորմի պապիկի համար կառուցվեց տուն (նավը Մոսկվայից տեղափոխվեց 1723 թվականին և ի սկզբանե դրա համար կառուցվել էր սովորական ծածկ)։
1779-1785 թվականներին Պետրոպավլովյան ամրոցի մի մասը երեսպատեցին գրանիտով։ 1784-1787 թվականներին հանդիսավոր տեսք տրվեց Նևյան դարպասներին և Պարետային կացարանին։ Նևյան դարպասների կամարի տակ ձևավորվեց «Աղետալի հեղեղումների տարեգրություն»։ Դրանում նշված են 1752, 1777, 1788, 1824, 1924 և 1975 թվականների ջրի ամենամեծ բարձրացումները։
1798-1806 թվականներին կառուցվեցին Սանկտ Պետերբուրգի դրամահատարանի շինությունները (Մոսկվայից Սանկտ Պետերբուրգ տեղափոխվեց 1724 թվականին և մինչ հատուկ շինության կառուցումը դրամները հատում էին Տրուբեցյան և Նարիշկինի բաստիոնների շինություններում)։ Պետրովյան դարպասներից աջ 1801-1802 թվականներին կառուցվեց զինապահեստ (հրետանային զինանոց)։
Պետրոպավլովյան ամրոցը երբևէ անմիջական մասնակցություն չի ունեցել ռազմական գործողություններում։ Իր գոյության ամենասկզբից այն սկսեց օգտագործվել որպես Ռուսաստանի գլխավոր քաղաքական բանտ։ Առաջին բանտարկյալը դարձավ արքայազն Ալեքսեյը (մահացել կամ գաղտնի սպանվել է 1718 թվականին ամրոցում)։ Այստեղ էր բանտարկված իշխանուհի Տարականովան։ 1790-ական թվականներին ամրոցում էր պահվում Ալեքսանդր Ռադիշչևը՝ «Ճանապարհորդություն Պետերբուրգից Մոսկվա» գրքի հեղինակը։
Ալեքսեևյան ռավելինի «Գաղտնի սենյակում» պահվում էին դեկաբրիստները, պետրաշևականները և Ազգային կամքի հետևորդները, ինչպես նաև Սերգեյ Նեչաևը։ 1849 թվականի ապրիլի 24-ից դեկտեմբերի 24-ն այստեղ բանտարկվել է Ֆ. Դոստոևսկին։ 1851-1854 թվականներին այստեղ իր պատիժն էր կրում Միխայիլ Բակունինը։ 1862-1864 թվականներին ռավելինում պահվում էր Նիկոլայ Չեռնիշևսկին, իսկ 1862-1865 թվականներին՝ Միքայել Նալբանդյանը, որին նվիրված է Եղիշե Չարենցի «Անակնկալ հանդիպում Պետրոպավլովյան ամրոցում» բանաստեղծությունը։ 1872 թվականին կառուցվեց Տրուբեցկի բաստիոնի բանտը, որտեղ մինչ 1917 թվականը պահվել են շուրջ 1500 քաղբանտարկյալներ։ 1882 թվականին լցոնվեց Զայաչի կղզին հատող Սանկտ Պետերբուրգ ամրոցի ջրանցքը։
Հոկտեմբերյան հեղափոխության ժամանակ ամրոցի զորաջոկատը սատարեց բոլշևիկներին, որոնք դեմ էին Ռուսաստանի ժամանակավոր կառավարությանը, ամրոցի պատերից անգնդակ հրետանային կրակոցներ կատարվեցին Ձմեռային պալատի գրոհի ժամանակ, իսկ Տրուբեցկյան բաստիոնում պահվում էին Ժամանակավոր կառավարության ձերբակալված նախարարները ։ Այս օրերին Պետրոպավլովյան ամրոցի Կրոնվերյան զինանոցում ՌՀԿ-ի կոմիսար էր Միքայել Տեր-Հարությունյանցը։
Տրուբեցկյան բասիոնի բանտն ու մեկուսարանները 1917 թվականից մտավ Համառուսաստանյան հակահեղափոխական արտակարգ հանձնախմբի համակարգի մեջ։ 1919 թվականին ամրոցում գնդակահարվեցին 4 մեծ իշխան (Նիկոլայ Միխայլովիչ և Գեորգի Միխայլովիչ եղբայրները, Պավել Ալեքսանդրովիչը և Դմիտրի Կոստանդինովիչը)։ Կարմիր տեռորի տարիներին (1917—1921) Պետրոպավլովյան ամրոցի տարածքում գնդակահարություններն իրականացվում էին Գոլովկին բաստիոնի ձախ դիմամասի շրջանում՝ պարսպապատի և Կրոնվերկյան նեղուցի միջև։ 2009 թվականի վերջին ամրոցի տարածքում հայտնաբերվեցին Կարմիր տեռորի զոհերի զանգվածային գերեզմաններ ։ Պետրոպավլովյան ամրոցի տարածքում բոլշևիկյան գնդակահարումների առաջին զոհը, որի մնացորդները մասնագետները կարողացան նույնականացնել, Սուրբ Գեորգիի շքանշանի ասպետ, Պորտ Արթուրի պաշտպանության հերոս Ադմիրալության գեներալ-մայոր Ալեքսանդր Ռիկովը։
1924 թվականին ամրոցը դարձավ թանգարան։ Չնայած 1925 թվականի նոյեմբերի 8-ին Լենինգրադի խորհուրդը որոշեց քանդել Պետրոպավլովյան ամրոցն ու դրա տեղը կառուցել մարզադաշտ, բայց այդ որոշումը շուտով չեղարկվեց։
1925-1933 թվականներին Իոանովյան ռավելինում գտնվում էր Գազադինամիկ լաբորատորիան, որտեղ հավաքված էր հայրենական տիեզերագնացության և ռազմական հրթիռային տեխնիկայի գիտապրակտիկ ընտրանին։ 1973 թվականին Գազադինամիկ լաբորատորայի տեղում բացվեց Տիեզերագնացության և հրթիռային տեխնիկայի թանգարանը։
Ներկայիս վիճակ
Ամրոցը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի պատմության թանգարանի կազմի մեջ։ Նարիշկինի բաստիոնից ամեն օր ժամը 12:00-ին կատարվում է ազդանշանային թնդանոթի համազարկը։
1991 թվականին Պետրոպավլովյան ամրոցի տարածքում կանգնեցվեց քանդակագործ Մ. Շեմյակինի հեղինակած հուշարձանը՝ նվիրված Պետրոս Մեծին։
21-րդ դարասկզբից Պետրոպավլովյան ամրոցի ծովափում տեղի են ունենում տարբեր ժամանցային միջոցառումներ։ Անցկացվում են էքսկուրսիաներ։ Նախկինի պես գործում է Տիեզերագնացության և հրթիռային տեխնիկայի թանգարանը։
2005 թվականին դրոշակային աշտարակում տեղադրվեց դաշնամուր և ժամանակ առ ժամանակ այստեղ են հրավիրվում հայտնի երաժիշտների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ամրոցներ Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետություն Կատեգորիա:1703 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կլեկոտինա
Կլեկոտինա (Клекотина), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլեկոտինա գյուղում բնակվում էր 3 872 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14121 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 274,2 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալբիոն
Ալբիոն (Albion, կելտական ծագմամբ բառ), Բրիտանական կղզիների հնագույն անվանումը, որը հայտնի էր դեռևս հին հույների մոտ։ Առավել հաճախ կիրառվել է Պտղոմեոս Կլավդիոսի աշխատություններում։ Ներկայումս բառը կիրառվում է՝ որպես Անգլիայի ածական։ Ռուսական գրականության մեջ հաճախ կիրառվում է «դաժան Ալբիոն» տերմինը, որը բնորոշում է Մեծ Բրիտանիայի երկակի քաղաքականությունը և դիվանագիտությունը ։ Եվ շատ հաճախ «Ալբիոն» ասելով՝ մենք ի նկատի ունենք հենց Մեծ Բրիտանիան։ Գործածվում է նաև «Ամպամած Ալբիոն» տերմինը, որը բնորոշում է Բրիտանիայի անձրևոտ կլիման։
Բալետ սառույցի վրա
Թիմեր
Սպորտային այս բալետը կազմված է խիստ որոշակի կարգուկանանով։ Համաձայն միջազգային կանոնների, յուրաքանչյուր թիմ կարող է ունենալ 10 - 24  գեղասահորդներ։ Սովորաբար օպտիմալ թիմը բաղկացած է լինում 16-20 հոգուց։ Թիմերը մրցում են մի քանի կատեգորիաներում, հիմնականում տարիքային փուլով և  ըստ մասնակիցների սահմանված քանակի մակարդակի։
Թիմային կառուցվածքներ
Միջազգային մրցույթի կանոնները սահմանում են թիմերի չորս հիմնական կատեգորիաներ` Novice, Junior, Senior, Adult: Որոշ երկրներում կան նաև լրացուցիչ կատեգորիաներ` Preliminaries (Նախնական) և Open (Բացարձակ)։
Ոլորտի հայտնի մարդիկ
՞ Ալեքսեյ Դանդուրյան - «Բալետ սառույցի վրա» պետական անսամբլի գլխավոր նկարիչ, ՞ Եվգենի Չանգա - լատիշ խորհրդային բալետմայստեր։ Լատվիական ԽՍՀ (1956 թ.) և Հայկական ԽՍՀ (1963 թ.) արվեստի վաստակավոր գործիչ, ՞ Լյուդմիլա Սմիռնովա - խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել զուգասահքում, ՞ Ալեքսանդր Գորելիկ - խորհրդային գեղասահորդ, 1967 թվականի ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մրցանակակիր, 1967 թվականի աշխարհի առաջնության և 1967 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից զուգասահքում, ՞ Անատոլի Եվդոկիմով - 1967 թվականի աշխարհի առաջնության և 1967 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից զուգասահքում, ՞ Մարինա Պեստովա - խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել զուգասահքում, 1997 թվականից` «Disney on ICE» սառույցի վրա բալետի մենապարուհի, ՞ Ալեքսեյ Ուլանով - 1972 թվականի Օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի և Եվրոպայի քառակի չեմպիոն (1969-1972 թթ.), ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1970, 1971 թթ.), ՞ Օլեգ Պրոտոպոպով - ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1962 թվական զուգասահքում, զրկվել է 1979 թվականին), կրկնակի օլիմպիական չեմպիոն, ՞ Ելենա Չայկովսկայա - գեղասահքի խորհրդային և ռուս մարզիչ, հեղինակ է գեղասահորդի դաստիարակությանը վերաբերող մի քանի գրքերի:
Գազ կիսալուսնաձև
Գազ կիսալուսնաձև, լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Երկծայր մազիկներով ծածկված բազմամյա բույս է։ Ցողունները ճյուղավորված են, մինչև 60 սմ բարձրությամբ։ Տերևիկները 9-15-ական զույգ են, 5-13 մմ երկարությամբ, 1,5-2,5 մմ լայնությամբ։ Ծաղկաբույլը խիտ է, ծաղկելիս նոսրացող։ Պսակը կարմիր է։ Ունդերը կախվող են, երկարավուն-գծային, խիտ թավամազ, ուղիղ կամ թեթևակի աղեղնաձև կորացած՝ աննկատելի երկար և թավամազ կտուցի անցնող ։
Տարածվածություն
Հանդիպում է Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Վանաձորի շրջակայք)։ Աճում է նաև Դաղստանում և Իրանում (լեռնագագաթ՝ Էլբուրս) ։
Էկոլոգիա
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակրդակից 1400 մ բարձրության վրա, խճաքարոտ լանջերին, ժայռերի միջև։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին ։
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Աճում է ինտենսիվ տնտեսական գործունեության գոտում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Լոբազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Գրաշիոտ շրջան (Միչիգան)
Գրաշիոտ շրջան (Gratiot County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,481 կմ² է, բնակչությունը՝ 42,476 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Իթակա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Կողմնակի ազդեցություն
Բժշկության մեջ կողմնակի ազդեցությունը թերապևտիկ կամ կողմնակի ազդեցություն է, որը նախատեսվածից երկրորդական է․ չնայած տերմինը հիմնականում կիրառվում կողմնակի ազդեցությունը նկարագրելու համար, այն կարող է նաև կիրառվել դեղամիջոցի օգտագործման օգտակար, բայց չնախատեսված հետևանքների դեպքում։ Դեղերի առաջընթացը բարդ գործընթաց է, քանի որ ոչ մի երկու մարդ լիովին իրար նման չեն, այնքան նույնիսկ դեղերը որոնք վիրտուալ կողմնակի ազդեցություններ չունեն, որոշ մարդկանց համար կարող են լինել բարդ։ Ինչպես նաև դժվար սարքել դեղ, որը թիրախավորում է մարմնի մի մասը, բայց չի ազդում այլ մասերի վրա, այն փաստը, որը մեծացնում է կողմնակի ազդեցությունների վտանգը ոչ նպատակային հատվածներում։
Երբեմն դեղեր են նշանակվում կամ կատարվում են պրոցեդուրաներ՝ իրենց կողմնակի ազդեցությունների համար․ այդ դեպքում նշված կողմնակի ազդեցությունը դադարում է լինել կողմնակի ազդեցություն և այժմ նախատեսված էֆֆեկտ է։ Օրինակ ռենտգենյան ճառագայթները պատմականորեն (և այժմ) օգտագործվում են որպես պատկերային տեխնիկա․ նրանց օնկոլիտիկ կարողության բացահայտումը հանգեցրեց նրանց աշխատանքին ռադիոթերապիայի մեջ (չարորակ ուռուցքների աբլացիա)։
Կողմնակի ազդեցությունների հաճախականություն
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը և այլ առողջապահական կազմակերպություններ բնութագրում են կողմնակի ազդեցությունների հավանականությունը կամ փորձի հնարավորությունը, ինչպես ․ Եվրոպական հանձնաժողովը խորհուրդ է տալիս, որ ցանկը պետք է պարունակի միայն այն ազդեցությունները, երբ «առնվազն ողջամիտ հավանականություն» կա, որ այն առաջացել է դեղամիջոցի կողմից, և հաճախականությունը «պետք է ներկայացնի անմշակ դեպքերի ցուցանիշները (և ոչ թե տարբերությունները կամ հարաբերական ռիսկերը, որոնք հաշվարկվում են պլացեբոյի կամ այլ համեմատականի նկատմամբ)» ։ Այն է, հաճախականությունը նկարագրում է ինչքան հաճախ են ախտանիշները առաջացել դեղի ընդունումից հետո, բայց ոչ դեղամիջոցի հետևանքով։ Ե՛վ բուժաշխատողները, և՛ սովորական մարդիկ սխալ են մեկնաբանում կողմնակի ազդեցությունների հաճախականությունը՝ նկարագրելով դեղամիջոցի կողմից առաջացած հաճախականության աճը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դեղագիտություն
Բաբինո (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)
Բաբինո (Бабино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1826 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ամիր Յարոն
Ամիր Յարոն (Amir Yaron, ), իսրայելցի և ամերիկացի տնտեսագետ,, պրոֆեսոր, Իսրայելի բանկի կառավարիչ։
(2365) Ինտերկոսմոս
(2365) Ինտերկոսմոս (Interkosmos), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում ։
Ամիր Յարոն
Կենսագրություն
Ամիր Յարոնը ծնվել է Իսրայելում 1964 թվականին և իր մանկությունն անցկացրել է Ռամաթ ՀաՇարոնում և Ռամաթ Գանում։ 1985 թվականից մինչև 1989 թվականը ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակում՝ որպես NHS-ի ֆինանսական խորհրդատուի բաժնի սպա։ Թել Ավիվի համալսարանում ստացել է բակալավրի, ապա մագիստրոսի կոչում տնտեսագիտության ոլորտում, ավարտել է այն գերազանցությամբ 1989 թվականին։ Ուսումը շարունակել է Չիկագոյի համալսարանում, որտեղ 1994 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան։
(2365) Ինտերկոսմոս
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,545277 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2489 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8417 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1483,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242718 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,34° անկյուն։
Ամիր Յարոն
Կենսագրություն
Ավարտելուց հետո զբաղվել է հետազոտություններով և դասավանդել ԱՄՆ տարբեր համալսարաններում, նրա մասնագիտական կարիերայի մեծ մասը կապված է Փենսիլվանիայի համալսարանի հետ։ 2009 թվականից Ուորթոնի բիզնեսի դպրոցի ֆինանսների պրոֆեսոր է։ Աշխատել է Ֆիլադելֆիայի Դաշնային պահուստային բանկի գիտական խորհրդատու։
2018 թվականի հոկտեմբերի 9-ին վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուն հայտարարեց, որ ինքը ընտրել է Ամիր Յարոնին որպես Իսրայելի բանկի հաջորդ կառավարչի թեկնածու։ Նա այդ պաշտոնին պաշտոնապես հաստատվել է 2018 թվականի դեկտեմբերի 24-ին՝ փոխարինելով Կարնիտ Ֆլուգին, որի լիազորությունների ժամկետը լրացել է նոյեմբերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ
Աստերոիդների ցանկ (298201-298300)
Աստերոիդների ցանկ (298101-298200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (298301-298400)
Կորոբլևո
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնոշչեկով (Կաշարսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Էնթոնի Աթկինսոն
Սըր Էնթոնի (Թոնի) Բարնս Աթկինսոն (Sir Anthony Barnes "Tony" Atkinson, ), բրիտանացի տնտեսագետ։
Կենսագրություն
1974 թվականին դարձել է էկոնոմետրիկ ընկերության անդամ՝ 1988 թվականին նախագահ։ 1989-1992 թվականներին եղել է Միջազգային տնտեսական ընկերակցության նախագահ։ Մյունխենի տնտեսական հետազոտությունների կենտրոնի պատվավոր անդամ։ Թագավորական տնտեսական ընկերության նախագահ 1995-1998 թվականներին։ 1984 թվականից եղել է Բրիտանական ակադեմիայի անդամ։ 1994 թվականից՝ Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի օտարերկրյա պատվավոր անդամ։ Սթիրլինգի համալսարանի պատվավոր դոկտոր (1992)։
Ներդրում գիտության մեջ
Աթկինսոնի աշխատանքները հիմնականում նվիրված են սոցիալական հարստության անհավասար բաշխմանը։ Նրա անունով է կոչվել Աթկինսոնի ինդեքսը՝ սոցիալական անհավասարության ցուցանիշներից մեկը։ Ինդեքս, որն օգտագործվում է Միացյալ Նահանգների մարդահամարի բյուրոյի կողմից ։
Աթկինսոնը զգալի ազդեցություն է ունեցել ձախ տնտեսագետների՝ Թոմաս Պիկետիի և Ջոզեֆ Ստիգլիցի աշխատանքների վրա ։
Քաղաքական հայացքներ
Աթկինսոնը հետևողականորեն պաշտպանում էր կառավարության միջամտությունը՝ անհավասարությունը նվազեցնելու համար՝ միաժամանակ ներկայացնելով բավականին արմատական ​​գաղափարներ։ Այսպիսով, իր վերջին «Անհավասարությունը» գրքում նա պաշտպանում էր համընդհանուր եկամտի վճարումը նրանց, ովքեր զբաղվում են սոցիալապես օգտակար աշխատանքով և հարստության հարկ ի ներդրմամբ, որը նախատեսված է «ժառանգության վճարները» ֆինանսավորելու համար բոլոր քաղաքացիների՝ 18 տարեկան դառնալը։ Հետևողականորեն դեմ էր հարկերի կրճատմանը և կարծում էր, որ գնաճի իջեցումն ավելի կարևոր է, քան գործազրկության մակարդակի իջեցումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի տնտեսագետներ
Հունայկա (գետ)
Հունայկա (Гунайка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասով։ Գետաբերանը գտնվում է Պշիշ գետի աջ ափից 226 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 24 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 155 կմ² ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրի կառավարական բաժինը Պշիշն է, գետի գետային ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կուբանն է ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Ադըղեայի գետեր
Բերյոզովկա (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)
Բերյոզովկա (Березівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզովկա գյուղում բնակվում էր 223 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5088 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վենդռա (քաղաքատիպ ավան, Վենդռա շրջան)
Վենդռա (Vändra), քաղաքատիպ ավան Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2355 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի քաղաքատիպ ավաններ
Բրերա աստղադիտարան
Բրերա աստղադիտարան (Osservatorio Astronomico di Brera), աստղադիտարան Իտալիայի Միլան քաղաքի Բրերա թաղամասում։ Կառուցվել է պատմական Բրերա պալատում 1764 թվականին ճիզվիտ Ռուջեր Իոսիպ Բոշկովիչի կողմից ։ 1773 թվականին աստղադիտարանն անցել է պետական ենթակայության ներքո։ Այժմ գտնվում է Աստղաֆիզիկայի ազգային ինստիտուտի ենթակայության ներքո։
Պատմություն
Աստղադիտարանի կառուցման պլանավորման աշխատանքների մասնակցել է Ռուջեր Իոսիպ Բոշկովիչը։ Բրերա պալատն ու աստղադիտարանն անցել են ավստրիական Հաբսբուրգ միապետության ենթակայության ներքո Կլիմենտ XIV կողմից ճիզվիտների հասարակության ճնշումից հետո ։ Այդուհանդերձ գտնվել է պետական ենթակայության ներքո։
20-րդ դարի սկզբին Միլանում աստղագիտական կլիմայի աստիճանաբար վատթարացման պատճառով 1923 թվականին Լեքո գավառի Մերատե կոմունայում հիմնադրվել է նոր Մերատե աստղադիտարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Իտալիայում Կատեգորիա:Միլանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Միլանի թանգարաններ
Վենդյան բաժին
«Վենդյան բաժին» կամ «Վենդյան բաժանմունք» (Wendenabteilung, առաջացել է Wenden բառից, որը սորբերի գերմանական անվանումներից մեկն է ), Նացիստական Գերմանիայի պետական մարմիններից մեկը, որն զբաղվում էր սորբերի և նրանց միավորումների գործունեության հսկողությամբ ։ Մարմինը գործել է 1920-1945 թվականներին ։
Գործել է Բաուտցենում։ Համաձայն պահպանված փաստաթղթերի, բաժնի գործունեության հիմնական նպատակը «վենդերի (սորբերի) գերմանականացման խթանումն էր»։ Այդ փաստաթղթերից հստակ պարզ է դարձել, որ «վենդյան ազգային ինքնագիտակցման ցանկացած դրսևորում պետք է որակվեր որպես թշնամական գործողություն գերմանական պետության դեմ» ։ 1936 թվականին «Վենդյան բաժինը» դիմել է «Դոմովինա» կազմակերպությունը՝ առաջարկելով ընդունել նոր կանոնադրություն, որը կազմվել էր գերմանացիների կողմից։ Սորբերի հրաժարվելուց հետո՝ գերմանական իշխանությունները սկսել են բռնաճնշումներ գործադրել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայմարյան հանրապետություն Կատեգորիա:Գերմանիայի պետական կառուցվածք Կատեգորիա:Էթնիկությունը քաղաքականությունում Կատեգորիա:Հոլոքոստը Գերմանիայում