cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անդրհորդանան
Պատմություն
Ասորեստանի թագավոր Թիգլաթպալասար Երրորդը մ. թ. ա. 732 թվականին նվաճել է այս տարածաշրջանի զգալի մասը։
Պտղոմեոս XII Աուլետը մ. թ. ա. 63 թվականին իր տիրապետությունն է հաստատել այստեղ՝ միայն Փերուն թողնելով հրեաների իշխանության ներքո։ Մեր թվականության 68 թվականին՝ հրեա-հռոմեական առաջին պատերազմի արդյունքում Փերուն նույնպես հայտնվել է հռոմեացիների տիրապետության տակ։
106 թվականին, երբ կայսր Տրայանոսը նվաճեց Նաբաթեան և միացրեց Հռոմին, Անդրհորդանանում հնագույն վերջին թագավորություն էլ վերացավ։
Բյուզանդական տիրապետության շրջանում այստեղ լայնորեն տարածվեց քրիստոնեությունը։ 629 թվականին ներկայիս Քարաք քաղաքի մերձակայքում տեղի ունեցավ առաջին ճակատամարտը բյուզանդացիների և արաբների միջև, որը պատմության մեջ է մտել Մութահայի ճակատամարտ անվանումով։ Երեք տարի անց տեղի ունեցավ ևս մեկ ճակատամարտ, որի պատճառը Մուհամեդ մարգարեի սպանությունն էր;
Յարմուքի 636 թվականի ճակատամարտում արաբների տարած հաղթանակից հետո նրանց գերիշխանությունը տարածաշրջանում վճշորոշ դարձավ։
1119-1191 թթ. Երուսաղեմի թագավորության օրոք Վատիկանն այստեղ հիմնել էր Անդրհորդանան պետությունը։ Խաչակիրների և արաբների ու սելջուկների միջև կռիվներն այստեղ բռնկվել ու հանդարտվել են մինչև տասնչորսերորդ դարի սկիզբները;
15-րդ դարում տարածաշրջանն ընկել է Օտտոմանյան կայսրության տիրապետության տակ և այդպես մնացել մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիները՝ մտնելով Սիրիայի վիլայեթի կազմի մեջ։ 1900-1908 թթ. թուրքերը կառուցել են Դամասկոս-Մադինա 1200 կիլոմետրանոց ճանապարհը, որի մեծ մասն անցնում էր Անդրհորդանանով։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին արաբները ապստամբել են թուրքերի դեմ և բրիտանական զինվորականների օգնությամբ ազատագրվելով՝ Հուսեին բին Ալիին ու վերջինիս որդուն բերել իշխանության, սակայն իրական իշխանությունը բրիտանացիների ձեռքում էր կենտրոնացված։
Կահիրեի 1921 թվականի խորհրդաժողովը, որի նպատակն էր լուծել Սայքս-Պիկոյի համաձայնությունից հետո ծայր առած քաղաքական կոնֆլիկտներն ու վեճերը, Ուինսթոն Չերչիլի գլխավորությամբ որոշեց Անդրհորդանանի էմիրությունում հաստատել բրիտանական պրոտեկտորատ՝ Հուսեին բին Ալիի երկրորդ որդու՝ Աբդուլլա իբն ալ-Հուսեինի գլխավորությամբ։ Ձևականորեն՝ այն անկախություն ստացավ 1923 թվականի մայիսի 15-ին։
1946 թվականի մարտին էմիրությունը հռչակվեց անկախ պետություն՝ Տրանսիլվանիայի հաշեմիթյան թագավորություն անվամբ։ Անվանումը 1948 թվականի մարտի 1-ին փոխվեց՝ ստանալով ներկայիս ձևակերպումը՝ Հորդանանի հաշեմիթյան թագավորություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորդանան
Զլատկո Բուրեկ
Զլատկո Բուրեկ (խորվաթերեն՝ Zlatko Bourek,   ), խորվաթ ակադեմիկոս, նկարիչ, քանդակագործ, ռեժիսոր, սցենարիստ, ծաղրանկարիչ, բեմանկարիչ, տարազների նկարիչ, տիկնիկավար, անիմացիոն և խաղարկային ֆիլմեր ստեղծող, հրեական մշակույթի փորձագետ  ։ Արժանացել է Վլադիմիր Նազորի անվան մրցանակի՝ ստեղծագործական ողջ կյանքի ընթացքում իր ձեռք բերած նվաճումների համար։ Լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես «Պրոֆեսոր Բալթազար» կինոնկարի շնորհիվ։
Կենսագրություն
Զլատկո Բուրեկը ծնվել ու մեծացել է հրեայի ընտանիքում   ։ Կյանքի վաղ շրջանն անց է կացրել սկզբում՝ Պոժեգա քաղաքում, ապա՝  Օսյեկում, ուր իր հրեա մոր և սերբ խորթ հոր հետ տեղափոխվել է չորս տարեկան հասակում։ Բուրեկը նկարչության և քանդակագործության գաղտնիքների ու նրբությունների մեջ խորամուխ է եղել Զագրեբի դրամատիկական արվեստի ակադեմիայում և Զագրեբի համալսարանում, որն ավարտել է 1955 թվականին։ Իր ստեղծագործական գործունեության ընթացքում իրականացրել է մի շարք ներկայացումների նկարչական ձևավորումը, մասնակցել բազմաթիվ կոլեկտիվ ցուցահանդեսների, ինչպես նաև կազմակերպել անհատական ցուցահանդեսներ մի շարք հեղինակավոր պատկերասրահներում ու թանգարաններում՝ Նյու Յորքում, Դույսբուրգում, Դուբրովնիկում, Զագրեբում, Օսյեկում... 1959 թվականից անցել է գրաֆիկական աշխատանքներ ստեղծելուն և 1963-ին դրանք ներկայացրել է ցուցահանդեսում։ Այդ աշխատանքներում հումորի, գրոտեսկի, ժողովրդական բանահյուսության տարրերի, սյուրռեալիզմի ոգու միահյուսումով, ակնառու ինքնատիպությամբ պատկերել է իր արվեստի և ստեղծագործական գորունեության զանազան կողմերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ արվեստագետներ Կատեգորիա:Խորվաթ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Նկարիչներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ Կատեգորիա:Խորվաթ ակադեմիկոսներ
Նիկոլայ Հովհաննիսյան (գեներալ-մայոր)
Նիկոլայ Ալեքսանի Հովհաննիսյան (մայիսի 2, 1899, գ. Բահարլու - հունվարի 28, 1945 նախկին Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում), հրետանու գեներալ-մայոր Նոյեմբեր 18, 1945։ ԽՄԿԿ անդամ 1920 թ.։
Կենսագրություն
1920 թվականի դեկտեմբերից ծառայել է կարմիր բանակում։ Ավարտել է Մոսկվայի հրետանային դպրոցը և աշխատել դասակի՝ մարտկոցի հրամանատար, ապա՝ դիվիզիայի հրամանատարի օգնական։ 1936 թվականին ավարտել է Մ. Ֆրունզեի անվան ռազմա-քաղաքական ակադեմիան և աշխատանքի անցել 76-րդ Հայկական լեռնահրաձգային դիվիզիայում՝ որպես օպերատիվ բաժնի պետի տեղակալ, ապա՝ պետ, դիվիզիայի շտաբի պետ և ժամանակավոր հրամանատար։ Հովաննիսյանը, որպես դիվիզիայի հրամանատար, մասնակցել է Արևմտյան Բելառուսիայի ազատագրմանը, սովետա-ֆիննական պատերազմին 1939-1940 թթ.։ 1940-1941 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գլխավոր շտաբի ակադեմիայում, որն ավարտելուց հետո նշանակվել է Պոդոլսկ քաղաքի հրետանային ուսումնարանի պետ։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1944 թվականի փետրվարի 20-ին գնդապետ Հովաննիսյանը նշանակվել է 3-րղ գվարդիական տանկային բանակի հրետանու հրամանատար, մասնակցել Կուրսկի ճակատամարտին, Դեսնայի, Դնեպրի ու Պրիպյատի գետանցմանը, Լվով, Պերեմիշլ, Ցարոսլավլ քաղաքների ազատագրմանը, Վերին Սիլեզիայի մարտերին, որտեղ և ընկել է հերոսի մահով։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի, Հայրենական պատերազմի 1-ին, Սուվորովի 2-րդ աստիճանի, Կարմիր դրոշի 4, Կարմիր աստղի շքանշաններով ու մեդալներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գեներալներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
ՄաքՔուեյի շախմատ
ՄաքՔուեյի շախմատ. Գլինսկու շախմատի տարբերակ է հանդիսանում ՄաքՔուեյի վեցանկյուն շախմատը, որի հեղինակներն են Դեյվ ՄաքՔուեյը և Ռիչարդ Հոնեյկուտը։
Այս շախմատում գործածվում են նույն՝ Գլինսկու շախմատի տախտակը, խաղաքարերն ու կանոնները՝ հետևյալ տարբերություններով.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շախմատ Կատեգորիա:Շախմատի տեսակներ
Մոնտինի Լանգրեն
Մոնտինի Լանգրեն (Montigny-Lengrains), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02514։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 668 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 462 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 342-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 120-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,0%, 1999 թվականին եղել է 71,1%)։ 342 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 301-ը (176 տղամարդ և 125 կին), գործազուրկ էին 41 մարդ (14 տղամարդ և 27 կին)։ 120 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը՝ թոշակառուներ 45-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սերգեյ Սազոնով
Սերգեյ Դմիտրևիչ Սազոնով  (Сергей Дмитриевич Сазонов, ), ոուս պետական գործիչ, դիվանագետ։
Քեթի Ռայխ
Քեթլի (Քեթի) Ջոան Ռայխ կամ Ռայքս (Kathy Reichs,), ամերիկացի դետեկտիվ ժանրի գրող, դատական մարդաբան և գիտնական։ Հյուսիսային Կարոլինայի Շառլոթ քաղաքում աշխատել է մարդաբան, սակայն ներկայումս  գտնվում է անորոշ ժամանակով արձակուրդում։ Հանդիսացել է Ամերիկյան դատական մարդաբանների ակադեմիայի կողմից հավաստագրված 82 դատական մարդաբաններից մեկը։ Ռայխը հանդիսանում է Ոսկորներ հեռուստասերիալի պրոդյուսերը ։
Սերգեյ Սազոնով
Դիվանագիտական պաշտոններ է վարել Լոնդոնում, Վաշինգտոնում, Վատիկանում։ 1909 թվականից՝ արտգործնախարարի օգնական (տեղակալ), 1910 թվականից՝ նախարար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին ձգտել է ամրապնդել Անտանտը և սերտացնել նրա կապերը Ռուսաստանի հետ, գործուն մասնակցություն է ունեցել հայկական հարցի նոր արծարծման և 1914 թվականին Ռուս-թուրքական համաձայնագրի կնքման, 1913 թվականի անգլո-ֆրանս-ոուսերեն գաղտնի համաձայնագրի (նախատեսում էր սևծովյան նեղուցների, Կ. Պոլսի և հարակից շրջանների հանձնումը Ռուսաստանին), ինչպես նաև դրա շարունակությունը կազմող 1916 թվականի Սայքս-Պիկոյի համաձայնագրի նախապատրաստմանն ու ստորագրմանը, որով Ռուսաստանին էին անցնելու Թուրքիայի հայկական նահանգներն ու Հյուսիսային Քրդստանը («դեղին գոտի»)։ Չբաժանելով Գերմանիայի հետ անջատ հաշտություն կնքելու ցարի կարծիքը՝ 1916 թ. Սազոնովը հրաժարական է տվել։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո մտել է Կոլչակի և Դենիկինի սպիտակգվարդիական կառավարությունների մեջ, դրանք ներկայացրել 1919-20 թվականների Փարիզի հաշտության կոնֆերանսում։
Քեթի Ռայխ
Ակադեմիական գործունեություն
1971 թվականին Ռայքսը ստացել է Ամերիկյան համալսարանի արվեստի բակալավրի աստիճան՝ մարդաբանի մասնագիտությամբ։ Նա 1972 թվականին ավարտել է Հյուսիս-արևմտյան համալսարանի ֆիզիկական մարդաբանություն բաժինը և ստացել մագիստրոսի աստիճան, իսկ երեք տարի անց նաև փիլիսոփայության դոկտորի կոչում։ Դրանից հետո Ռայքսը դասավանդել է Հյուսիսային Իլինոյսի, Փիթսբուրգի, Կոնկորդիայի, ՄաքԳիլի համալսարաններում։ Այժմ Հյուսիսային Կարոլինա համալսարանի մարդաբանության պրոֆեսոր է։ Դրանից առաջ Ռայքսը եղել է Հյուսիսային Կարոլինայի բժշկական փորձաքննության գրասենյակի ղեկավարի գլխավոր խորհրդականը ։
2007 թվականին Ռայքսը ցուցմունք է տվել Ռուանդի Միջազգային տրիբունալի հարցով ։ Ինչպես նաև նա օգնություն է ցուցաբերել բժիշկ Կլայդ Սնոյին և «Գվատեմալայի դատական մարդաբանության ֆոնդին»՝ Գվատեամալայի լեռնային շրջանների և Ատիտլան լճի տարածքում գտնվող մարմինների արտաշիրիմման գործում։ 2001 թվականին Քեթի Ռայքսը ճանաչել է Նյու Յորքի Համաշխարհային առևտրի կենտրոնի փլատակների տակ մնացած մարմինների ինքնությունը։
Սերգեյ Սազոնով
Գրել է հուշեր, որտեղ լայն տեղ է հատկացրել հայկական հարցին ու հայկական բարենորոգումների շուրջ տեղի ունեցած դիվանագիտական բանակցություններին ։
Քեթի Ռայխ
Վեպեր և էկրանավորում
Ռայքսը, բացի մասնագիտական տեքստերից, գրել է ընդհանուր առմամբ 32 վեպ, որոնք թարգմանվել են 30 լեզուներով ։ Նրա առաջին վեպը «Déjà Dead», 1997 թվականին ստացել է «Արթուր Էլիսի մրցանակ» ։ Գլխավոր հերոսը հանդիսացել է դատական մարդաբան Տեմպերանս Բրեննան, որի կերպարը Ռայքսն ինքն է կերտել ։ 2005 թվականին Fox հեռուստաալիքը վեպերի հիման վրա թողարկել է «Ոսկորներ» հեռուստասերիալը ։
Սերգեյ Սազոնով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Քեթի Ռայխ
Պատկերասրահ
2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Քեթի Ռայխսը ամերիկյան կենտրոնում քննարկումներ է անցկացրել չեխ ընթերցողների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Գրիգոր Եղիկյան (հասարակական գործիչ)
Գրիգոր Եղիկյան, հայ հրապարակագիր, լրագրող, դրամատուրգ, հասարակական, քաղաքական գործիչ, նախկին Հնչակյան գործիչ։
Կենսագրություն
Գրիգոր Եղիկյանը ծնվել է 1880 թվականին Սեբաստիայի նահանգի Կերասուն քաղաքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է հայտնի Հնչակյան ուսուցիչ Անտոնի հսկողութության ներքո։ 1809 թվականին տեղափոխվել է հոր մոտ՝ Կոստանդնուպոլիս, որտեղ ականատես է եղել Պոլսի ցույցերին, Գում Գափուի դեպքերին, հեղափոխական ելույթներին և դրանց հաջորդող համիդիական ջարդերին։ 1896 թվականին անցել է Կովկաս։ 1897 թվականին Թիֆլիսի «Տարազ» հանդեսում լույս է տեսել նրա առաջին հոդվածը։ 1898 թվականին Եղիկյանը հաստատվել է Բաքվում։ Գրիգոր Եղիկյանի վրա խորը ազդեցություն է ունենում 1902 թվականի մայիսի 26-ին Բաքվի Պարապետ հրապարակում կայացած բանվորական ցույցը, որը կազմակերպվել էր ՍԴՀԿ-ի և Բաքվի Սոցիալ դեմոկրատական բանվորական կուսակցության կողմից։ Նույն տարում նա մեկնել է Պարսկաստան և մտել Հնչակյան կուսակցության շարքերը։ 1904 թվականին հիմնել է ՍԴՀԿ Ռաշթի մասնաճյուղը, որի հետ մեկտեղ աշխատացրել է «Նոր Դար», «Մշակ», «Տարազ» և «Երիտասարդ Հայաստան» թերթերը, Ռաշթի հայկական դպրոցում աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Ռաշթում լույս է տեսել Եղիկյանի առաջին գիրքը՝ «Ինչ են ասում սոցիալ-դեմոկրատները և Իրանի վիճակի մասին սոցիալ-դեմոկրատների ժամանակակից հայացքներով» վերնագրով։
Նույն տարում կուսակցական աշխատանքների համար մեկնել է Բաթում, մեկ տարի մնացել այնտեղ, ապա կրկին վերադարձել Պարսկաստան։ 1906 թվականին Գրիգոր Եղիկյանին հրավիրել են ԱՄՆ` որպես «Երիտասարդ Հայաստան» թերթի գլխավոր խմբագիր և շուրջ մեկ տարի աշխատել է այնտեղ։ 1905-1906 թվականներին գրել է «Արեան ճանապարհով, Ի՛նչ ժառանգեցին որդիները իրենց հայրերէն» երեք գործողութեամբ դրաման։ 1907 թվականին մեկնել է Փարիզ, ապա՝ Պարսկաստան, որտեղ կարճ ժամանակ մնալուց հետո մեկնել է Բաքու և նշանակվել ՍԴՀԿ Ռուսաստանի և Անդրկովկասի Գործադիր հանձնախմբի նախագահ։
1908 թվականին Երևանում ամուսնացել է Աստղիկ Սարգյանի հետ։
1910 թվականին, որպես ՍԴՀԿ Կենտրոնական վարչության լիազոր-ներկայացուցիչ, Եղիկյանը վերադարձել է Պարսկաստան` Բանդարե Անզալի, պարսկական միջնակարգ դպրոցում շուրջ 5 տարի եղել է տեսուչ։ Այդ շրջանում գրել է «Պարսկաստանի յեղափոխական շարժուսները» պատմությունը։
Եղիկյանը բազմաթիվ անգամներ եղել է Միրզա Քուչեք խանի թարգմանիչը՝ Ռուսաստանի հետ բանակցություններում։ Պարտիզանական շարժման պարտությունից և 1928 թվականին պետական ուժերի կողմից Գիլանի գրավումից հետո, Ռաշթում տպագրել է «Իրանե քաբիր» (Մեծ Իրան) թերթը։ Երբ արգելվում է թերթի տպագրությունը, Եղիկյանը մեկնել է Թեհրան, 1934 թվականին ձեռք բերել «Իրանի քոնունի» (Ժամանակակից Իրան) թերթի կոնցեսիան, որը ղեկավարել է մինչև 1948 թվականը ։
Գրական գործունեություն
Բացի լրագրությունն ու քաղաքականությունը, զբաղվել է նաև թատերական գործունեությամբ, համագործակցել է տարբեր թատերախմբերի հետ, հեղինակել է մի քանի պիեսներ՝ «Արդարադատ Անուշիրվան և Մազդակը», «Դարեհ 3-ը», «Արևելքի և Արևմուտքի պատերազմ» ։ Նա ինքը բեմադրել և կնոջ հետ խաղացել է այդ ներկայացումներում։
Եղիկյանի ուշագրավ ստեղծագործություններից է Միրզա Քուչեք խան Ջանգյալիի ղեկավարած շարժման մասին նրա հուշերը, որոնք տպագրվել են Թեհրանում «Խորհրդային միությունը և Ջանգյալիի շարժումը» վերնագրով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իրանահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իրանահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանահայ լրագրողներ Կատեգորիա:Իրանահայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակագիրներ
Բեքփեքինգ
Բեքփեքինգ, էժան, անկախ զբոսաշրջության ձև։ Այն ենթադրում է ճանապարհորդություն ուսապարկով, որը կարելի է տանել երկար ճանապարհ և երկար ժամանակ, հասարակական տրանսպորտով։ Գիշերակացը լինում է ոչ թանկարժեք կացարաններում, ինչպես օրինակ երիտասարդական հոսթելներում։ Համեմատած պայմանական արձակուրդների հետ՝ ավելի երկարաժամկետ է և ներառում է տեղացիների հետ շփում և այցելություն տեսարժան վայրեր։
Բեքփեքինգը կարող է ներառել վայրի արկածներ, տեղական ճանապարհորդություն և այցելություն մոտ գտնվող երկրներ։ Այս տեսակի զբոսաշրջությանը մասնակցում են ճանապարհորդներ տարբեր մշակույթներից և տարածաշրջաններից, և այն դառնում է հանրահայտ, որի պատճառով առաջացել է հատուկ սահմանում բեքփեքերի համար ։ Բեքփեքինգը՝ որպես կենսակերպ և բիզնես, աճել է 2000-ական թվականներին էժան ավիաուղիների, հոսթելների և էկոնոմ դասի կացարանների շնորհիվ ։
Շատ երկրներում, ինչպիսիք են օրինակ Իռլանդիան, Ավստրալիան, Կանադան, Նոր Զելանդիան և Միացյալ թագավորությունը, վիզա կանոնները բեքփեքերներին տրամադրում են սահմանափակ վիզա՝ այդ երկրներում աշխատելու և իրենց կարիքները բավարարելու համար ։
Պատմություն
17-րդ դարի իտալացի ճանապարհորդ Ջիովաննի Ֆրանչեսկո Ջեմելլի Կարերին համարվել է աշխարհի առաջին բեքփեքերը ։
Չնայած մարդիկ հարյուրավոր տարիներ ճանապարհորդել են՝ իրենց ունեցվածքը մեջքների կրելով, բեքփեքինգի ժամանակակից գաղափարը ծագել է 1960-ականների և 70-ականների Հիպիների ընտրած ճանապարհից, որը իր հերթին հետևել է հին Մետաքսե ճանապարհի որոշ հատվածներին։ Այժմ բեքփեքերներից շատերը շարժվում են հենց այդ երթուղով ։
Նախորդ տասնամյակների ընթացքում մեծ թվով բեքփեքերներ այցելել են Հարավարևելյան Ասիա, որտեղ հայտնի են որոշ քաղաքներ Թաիլանդում, Կամբոջայում և Լաոսում, որոնք լիովին կերպարանափոխվել են ճանապարհորդների մեծ ներհոսքից։ Բեքփեքինգը Եվրոպայում, Հարավային Ամերիկայում, Կենտրոնական Ամերիկայում, Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում նույնպես ավելի հանրահայտ է դարձել, և այս վայրերում կան մի քանի ճանապարհներ, որոնցով զբոսաշրջիկներն ամենաշատն են ճանապարհորդում։
Տեխնոլոգիական զարգացումը և առաջընթացը բեքփեքինգում առաջ են բերել փոփոխություններ։ Ավանդականորեն, բեքփեքերները չէին ճանապարհորդում թանկարժեք էլեկտրական սարքավորումներով, ինչպիսիք են նոութբուքերը, թվային լուսանկարչական ապարատները և հեռախոսները, քանի որ վախենում էին գողությունից, դրանց հասցված վնասից և հավելյալ բեռի ծանրությունից։ Հաղորդակցման հնարավորություն ունենալու ցանկությունը և էլեկտրոնիկայի դյուրակիր լինելը առաջացրել են մի երևույթ, որը կոչվում է «ֆլեշփեքինգ» ։
Մշակույթ
Շատ բեքփեքերների համար կարևոր է իրականության զգացումը ։ Բեքփեքինգը ընկալվում է որպես ոչ միայն արձակուրդ, այլև կրթվելու միջոց։ Բեքփեքերները ցանկանում են զգալ «իրական» դեստինացիան, այլ ոչ թե մասսայական զբոսաշրջության հետ նույնացվող տուր-փաթեթները, որոնք բավականին սահմանափակ են, ինչն էլ բերել է այն համոզմունքին, որ բեքփեքերները զբոսաշրջիկներ չեն ։ Հյուսիսային Եվրոպայում, Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում և Իսրայելում ապրող շատ մարդկանց համար բեքփեքինգը ծիսական արարողություն է։ Կանադայում երիտասարդների և ուսանողները հաճախ են այցելում Եվրոպա։
Բեքփեքերներ քիչ են հանդիպում Չինաստանից, Հնդկաստանից, ԱՄՆ-ից, Ճապոնիայից և Հարավային Կորեայից, եթե հաշվի առնենք այդ երկրների մեծաքանակ բնակչությունը։ Սակայն այդ երկրներում նույնպես բեքփեքինգը զարգանում է հարուստների շրջանում։
Նախկինում բեքփեքինգ տուրերը իրականացվում էին ավագ դպրոցն ավարտելու և համալսարան ընդունվելու միջև ընկած ժամանակաշրջանում, կամ էլ համալսարանն ավարտելուց անմիջապես հետո։ Սակայն բեքփեքերների միջին տարիքը գնալով մեծանում է, և հաճախ հանդիպում են 30, 40-ամյա կամ էլ ավելի մեծ տարիքի բեքփեքերներ։
Քննադատություն
Բեքփեքինգը քննադատվել է, մասնավորապես Հիպիների շարժման ժամանակ ճանապարհորդների վարքագծի պատճառով ։ Օրինակ՝ հյուրընկալող երկրները կամ այլ ճանապարհորդներ համաձայն չեն բեքփեքերների մտածելակերպի և արարքների հետ։ Ինչևէ, բեքփեքերների ընկալումը որոշակիորեն փոխվել է, քանի որ բեքփեքինգը դարձել է զբոսաշրջության առանձին ոլորտ ։ Մեկ այլ քննադատություն է այն, որ նույնիսկ եթե բեքփեքերների հիմնական նպատակն է փնտրել «իրականը», նրանցից շատերը հաղորդակցվում են միմյանց հետ, և տեղացիների հետ շփումը մղվում է երկրորդ պլան ։
Պլանավորում և ուսումնասիրություն
Պլանավորումը և ուսումնասիրությունը բեքփեքինգի կարևոր մասն է, որում օգնության են հասնում տարբեր ընկերություններ, ինչպիսիք են Lonely Planet-ը և Rough Guides-ը, գրքերը՝ գրված ճանապարհորդային գրողների կողմից և բազմաթիվ առցանց սկզբնաղբյուրները, օրինակ՝ Wikivoyage-ը։ Սկզբնաղբյուրները տրամադրում են ինֆորմացիա լեզվի, մշակույթի, խոհանոցի մասին, ինչպես նաև էժան կացարանների և սննդի կետերի մասին։ Այդ կայքերում կարելի է գտնել նաև քարտեզներ։ Կան նաև հեռախոսի միջոցով գործող ծրագրեր, որոնք օգնում են զբոսաշրջիկներին հեշտ կողմնորոշվել և գտնել տեսարժան վայրերը, դեպի դրանք տանող ճանապարհները, կացարանները և այլ հարմարություններ։
Տարբերակներ
Ավելի թանկ և բարձրակարգ բեքփեքինգը նկարագրող տերմիններեն ֆլեշփեքինգը, որը էլեկտրական սարքավորումներով բեքփեքինգն է, և փոշփեքինգը, որը նշանակում է բարձր դասի բեքփեքինգ ։
Վերջերս առաջացել է մեկ այլ թրենդ, որը կոչվում է բեգփեքինգ (անգլերեն begging և backpacking բառերից), որի ժամանակ ճանապարհորդները փողոցում գումար են մուրում իրենց ճանապարհորդության ծախսերը հոգալու համար։ Այս թրենդը սակայն արժանացել է մեծ քննադատության ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զբոսաշրջության տեսակներ
Stay (այլ կիրառումներ)
Stay, կարող է վերաբերել՝
Strange Days (այլ կիրառումներ)
Strange Days, կարող է վերաբերել՝
Stripped (այլ կիրառումներ)
Stripped, կարող է վերաբերել՝
Մեդիալ գործողություններ
Մեդիալ գործողությունները են կոչվում այն գործողությունները, որորնք բավարարում են  նույնությանը։
Դիցուք որևէ դրական երկարությամբ միջակայք է (փակ, բաց, կիսաբաց, վերջավոր կամ անվերջ)։
Կասենք, որ երկտեղ գործողությունը ինքնահամընկնող (իդեմպոտենտ)  է, եթե տեղի ունի հետևյալ նույնությունը՝ xx=x: Կասենք, որ երկտեղ գործողությունը տեղափոխական է, եթե տեղի ունի հետևյալ նույնությունը՝ xy=yx:
Եթե երկտեղ գործողությունը անընդհատ է և խիստ մոնոտոն ըստ երկու փոփոխականների, և տեղի ունի հետևյալ պայմանները՝
(Մեդիալություն)
x\circ x=x              (Ինքնահամընկնում)
(Տեղափոխականություն),
ապա գոյություն ունի անընդհատ և խիստ մոնոտոն ֆունկցիա այնպիսին, որ, որտեղ  ֆունկցիան որոշվում է հետևյալ կերպ՝ :
Եթե երկտեղ գործողությունը մեդիալ է, իդեմպոտենտ, անընդհատ և խիստ մոնոտոն ըստ երկու փոփոխականների, ապա գոյություն ունի այնպիսի  անընդհատ և խիստ մոնոտոն ֆունկցիա և այնպիսի a,b\in R,  իրական թվեր, որ ։
Եթե երկտեղ գործողությունը մեդիալ է, անընդհատ և խիստ մոնոտոն ըստ երկու փոփոխականների, ապա գոյություն ունի այնպիսի  անընդհատ և խիստ մոնոտոն ֆունկցիա և այնպիսի  իրական թվեր, որ ։
ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՄԵԴԻԱԼ ԶՈՒՅԳԵՐ
Դիցուք ենթաբազմությունը որևէ դրական երկարությամբ միջակայք է (փակ, բաց, կիսաբաց, վերջավոր կամ անվերջ), իսկ  երկտեղ գործողությունները որոշված են միևնույն I բազմության վրա։ Կասենք, որ M և N երկտեղ գործողությունների (M,N) զույգը մեդիալ է, եթե տեղի ունի հետևյալ նույնությունը՝ ։
Դիցուք երկտեղ գործողությունների զույգը մեդիալ է, ընդ որում, M-ն ու  N-ն անընդհատ են և խիստ մոնոտոն ըստ երկու փոփոխականների և M-ը մեդիալ է։ Այդ դեպքում N-ը ևս մեդիալ է։
Դիցուք կամայական երկտեղ գործողություն է։ Կասենք որ \cdot  գործողությունը նախամեդիալ է, եթե տեղի ունի հետևյալ նույնությունը՝
Դիցուք երկտեղ գործողությունների զույգը մեդիալ է, ընդ որում այդ գործողությունները անընդհատ են, խիստ մոնոտոն և նախամեդիալ, իսկ \circ գործողությունը  ինքնահամընկնող է։ Այդ դեպքում \circ և \cdot գործողությունները մեդիալ են։
Լրացուցիչ
Կատեգորիա:Մեդիալ Գործողություններ Կատեգորիա:Հանրահաշիվ
Աննաբել Լի (բանաստեղծություն)
«Աննաբել Լի», ամերիկացի գրող Էդգար Ալլան Պոյի վերջին ամբողջական բանաստեղծությունը ։ Ինչպես Պոյի բանաստեղծությունների մեծ մասում, այնպես էլ այստեղ հիմնական թեման գեղեցիկ կնոջ մահն է ։ Հեղինակը սիրահարվել է Աննաբել Լիին, երբ նրանք երկուսն էլ դեռ երիտասարդ էին։ Նրանց սերն այնքան ամուր է, որ անգամ հրեշտակներն են նախանձում։ Հեղինակը հավատարիմ է մնում իրենց սիրուն անգամ Աննաբելի մահվանից հետո։ Կան մի շարք վարկածներ, թե ով է եղել իրականում «Աննաբել Լի»-ի ոգեշնչման աղբյուրը։ Ամենահավանական տարբերակը Պոյի կին Վիրջինիա Էլիզա Քլեմ Պոն է։ Բանաստեղծությունը գրվել է 1849 թվականին, սակայն հրապարակվել է միայն Պոյի մահվանից հետո` նույն տարում։
Համառոտագիր
Բանաստեղծության հեղինակը նկարագրում է իր` Աննաբել Լիի նկատմամբ ունեցած սերը, որը սկսել է տարիներ առաջ ծովափնյա թագավորությունում։ Չնայած որ նրանք երիտասարդ էին, այդ սերն այնքան անսահման և անկեղծ էր, որ նույնիսկ հրեշտակներն էին նախանձում։ Այդ պատճառով է, որ հեղինակը հավատացած է, թե սերովբեները Աննաբելի մահն են հրահրել։ Նույնիսկ մահվանից հետո նրանց սերն այնքան ամուր է, որ դուրս է տարածվում գերեզմանի սահմաններից, և հեղինակը համոզված է, որ իրենց հոգիները հավերժ կապված են։ Ամեն գիշեր նա երազում Աննաբել Լիին է տեսնում և պատկերացնում նրա պայծառ աչքերը` երկնքի աստղերին նայելիս։ Ամեն գիշեր նա պառկում է Աննաբելի կողքին` նրա շիրիմի մոտ։
Վերլուծություն
Ինչպես Պոյի շատ բանաստեղծություններ, օրինակ «Ագռավը», «Ուլյալում»-ը, «Նրան, ով դրախտում է», «Աննաբել Լի»-ն էլ շարունակում է հեղինակի սիրելի թեման` գեղեցիկ կնոջ մահը ։ Ըստ Պոյի՝ դա «աշխարհի ամենապոետիկ թեման է» ։ Աննաբել Լիի հերոսուհին էլ ծանր հիվանդ է և ամուսնանում է երիտասարդ տարիքում ։ Բանաստեղծության հիմնական գաղափարը իդեալական սերն է, որը զարմանալիորեն ամուր է։ Ի դեպ, հեղինակի արարքները ցույց են տալիս, որ նա ոչ միայն սիրում է Աննաբելին, այլև պաշտում է նրան անգամ մահվանից հետո ։ Հեղինակը խոստովանում է, որ ինքն ու Աննաբել Լին դեռ երեխաներ էին, երբ միմյանց սիրահարվեցին ։ Նա անընդհատ կրկնում է, որ հրեշտակներն էին մեղավոր Աննաբելի մահվան մեջ` այդպիսով փորձելով բացատրել, միգուցե անգամ արդարացնել կորստի սարսափելի ցավը ։
Ի տարբերություն «Ագռավը» բանաստեղծության, որում բանաստեղծը չի հավատում, որ երբևիցե կմիանա իր սիրեցյալի հետ, Աննաբել Լիում նշվում է, որ նրանք կրկին միասին կլինեն, քանի որ «ո՛չ երկնքի հրեշտակները, ո՛չ խավարի դևերը չեն կարող բաժանել» նրանց հոգիները։
Բանաստեղծական կառուցվածք
«Աննաբել Լի»-ն բաղկացած է վեց ստանցաներից, երեքը ներառում է վեց տող, մեկը` յոթ, երկուսը` ութ ։ Իսկ հանգերը տարբեր հատվածներում տարբեր են։ Չնայած որ ստեղծագործությունն այդքան էլ բալլադի տեսք չունի, Պոն հենց այդպես էր անդրադառնում դրան ։ Ինչպես բալլադում, այնպես էլ այստեղ որոշ բառեր և արտահայտություններ կրկնվում են` բանաստեղծությանը ավելի հուզիչ և ողբերգական երանգներ հաղորդելով ։ «Լ» տառը շատ հաճախ է հանդիպում Պոյի ստեղծագործությունների կանացի կերպարների անվանումներում, օրինակ` «Լինոր»-ում, «Ուլյալում»-ում և այլուր ։
Ոգեշնչման աղբյուր
Հայտնի չէ, թե իրականում ո՞վ է Աննաբելի Լիի կերպարի նախատիպը ։ Կենսագիրներն ու քնադատնները նշում են, որ Պոյի՝ գեղեցիկ կնոջ մահվան թեման հաճախակի օգտագործելը կապված է նրա հետ, որ նա կորցրել ՝է իր կյանքի կարևոր կանանց մեծ մասին՝ ներառյալ մորը՝ Էլիզա Պոյին, խորթ մորը՝ Ֆրենսիս Ալլանին, կնոջը՝ Վիրջինիային ։ Նա միակն էր, ում Պոն սիրում էր երեխայի նման, միակը, ով դարձավ նրա հարսնացուն, սակայն մահացավ շատ շուտ ։
Կա վարկած, որ Պոն և Վիրրջինիան երբեք սեռական կապ չեն ունեցել, քանի որ անգամ բանաստեղծությունում նշվում է, որ Աննաբելը կույս էր ։
Չարլսթոնում (Հարավային Կարոլինա) կա մի լեգենդ, ըստ որի մի նավաստի հանդիպում է Աննաբել Լի անունով կնոջ։ Վերջինիս հայրը հավանություն չի տալիս նրանց միությանը, և սիրահարները գաղտնի հանդիպում են գերեզմանատանը։ Երբ նավաստին վերադառնում է ծովագնացությունից, իմանում է, որ Աննաբելը մահացել է դեղնախտից։ Սակայն աղջկա հայրը չի թույլատրում նրան մասնակցել հուղարկավորությանը։ Քանի որ նա չգիտեր, թե որտեղ է թաղված իր սիրեցյալը, ամեն օր հերթապահում է գերեզմանատան այն տեղում, որտեղ նրանք հանդիպում էին։
Հայտնի չէ՝ արդյո՞ք Պոն լսել է այս լեգենդը, թե ոչ։ Սակայն տեղացիները պնդում են, որ հենց այս լեգենդն է նրա ոգեշնչման աղբյուրը եղել՝ հատկապես հաշվի առնելով այն փաստը, որ 1827 թվականին Պոն կարճ ժամանակահատվածով բնակութուն է հաստատել Չարլսթոնում ։
Stronger (այլ կիրառումներ)
Stronger, կարող է վերաբերել՝
Sugar (այլ կիրառումներ)
Sugar, կարող է վերաբերել՝
Լյո (Էնայի գավառ)
Լյո (Liez), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնիե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02431:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 435 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 290 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 194-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 96-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66, 9%, 1999 թվականին եղել է 64,1%)։ 194 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 169-ը (90 տղամարդ և 70 կին), գործազուրկ էին 25 մարդ (11 տղամարդ և 14 կին)։ 96 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը՝ թոշակառուներ, 24-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ավարեի գավառ
Ավարեի (Microrregião de Avaré), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 178 609 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 5928,430 կմ²։ Բնակչության խտությունը 30,1  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Դիմիտրի Արակիշվիլի
Դիմիտրի Իգնատիի Արակիշվիլի (Արակիչև) (დიმიტრი ეგნატეს ძე არაყიშვილი, ), վրացի խորհրդային կոմպոզիտոր, մանկավարժ ու երաժշտական-հասարակական գործիչ։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1926), Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1950) :
Կենսագրություն
Դիմիտրի Արակիշվիլին սովորել է Մոսկվայի ֆիլհարմոնիայի երաժշտական-դրամատիկական ուսումնարանում (1901) և Մոսկվայի հնագիտության ինստիտուտում (1918)։ 1908 թվականին հիմնադրել է «Երաժշտությունն ու կյանքը» (Музыка и жизнь) ամսագիրը։ Մասնակցել է Մոսկվայի ժողովրդական կոնսերվատորիայի ստեղծմանը։ Հավաքել է վրացական ժողովրդական երաժշտության նմուշներ. նա շրջել է երկրում և 1901-1908 թվականներին հավաքել է ավելի քան 500 ժողովրդական երգեր։ Դիմիտրի Արակիշվիլին գրել է պրոֆեսիոնալ բեմում ներկայացված վրացական առաջին օպերան՝ «Ասք Շոթա Ռուսթավելու մասին» (1919), ինչպես նաև «Կյանքն ուրախություն է» («Դինարա», 1927) (երկուսն էլ բեմադրվել են Թբիլիսիի Զաքարիա Փալիաշվիլու անվան օպերայի և բալետի թատրոնում), «Ջուրգայի վահանը» ֆիլմի երաժշտությունը և երաժշտական այլ ստեղծագործություններ։ 1902 թվականից զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ, 1918 թվականից Թբիլիսիի Վանո Սարաջիշվիլիի անվան պետական կոնսերվատորիաի պրոֆեսոր։ Արվեստագիտության դոկտոր (1943) է և Վրացական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ (1950)։
Օպերաները
«Ասք Շոթա Ռուսթավելու մասին» օպերան վրացական ազգային առաջին օպերաներից մեկն է։ Այդ ժամանակ վրացական բեմում առավելապես ցուցադրվում էին իտալական օպերաներ։ Ազգային օպերաներ սկսել են բեմադրել 1918-1919 թվականներին։ 1918 թվականին Թիֆլիսի թատրոնում ցուցադրվել է Ռ. Գոգնիաշվիլիի «Քրիստինե» օպերան, 1919 թվականին բեմադրվել են Զաքարիա Փալիաշվիլիի «Աբիսողոմ և Էթերի», Վիկտոր Դոլիձեի «Քեթո և Կոտե» և Արակիշվիլիի «Ասք Շոթա Ռուսթավելու մասին» օպերաները։ Վերջինս վրացական առաջին կամերային-լիրիկական օպերան է։ Օպերան բեմադրել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Ցուցունավան, ով կրկին բեմադրեց այն 1947 թվականին։ Օպերայի առաջին բեմադրության դիրիժորը Սամուիլ Ստոլերմանն էր։ «Ասք Շոթա Ռուսթավելու մասին» օպերայի առաջին բեմադրությանը մասնակցել են վրացի հայտնի երգիչներ Եկատերինե Սոխաձեն (Նինո), Օլգա Բախուտաշվիլի-Շուլգինան (Գուլչինա), Վանո Սարաջիշվիլին (Շոթա), Ալեքսանդր Ինաշվիլին (Աբուլ Արաբ)։
Վրաստանի թատերական կյանքում նշանակալի իրադարձություն էր նաև «Ասք Շոթա Ռուսթավելու մասին» օպերայի բեմադրությունը Թբիլիսիի Զաքարիա Փալիաշվիլիի անվան օպերայի և բալետի թատրոնում 1923 թվականին։ Բեմադրությունն իրականացրել է Կոնստանտին Մարջանիշվիլին ռեժիսոր Ալեքսանդր Ախմետելիի հետ համատեղ։ Օպերայի հետագա բեմադրություններին մասնակցել են բալետմեյստեր ու պարող Իլյա Սուխիշվիլին (1930), բալետի պարուհի Նինա Ռամիշվիլին, դիրիժոր Եվգենի Միքելաձեն, երգիչներ Ելիզավետա Գոստենինան (Ռուսուդանա) և Գրիգորի Վենաձեն (Աբուլ Արաբ)։
«Դինարա» («Կյանքն ուրախություն է») օպերան ստեղծվել է Վալիկո Գունիայի լիբրետոյի հիման վրա (1924)։ Օպերան բեմադրվել է Զաքարիա Փալիաշվիլիի անվան օպերայի և բալետի թատրոնում 1927 թվականին Կոնստանտին Մարջանիշվիլիի կողմից ռեժիսոր Իվան Փալիաշվիլիի մասնակցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Վրացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
System of a Down (այլ կիրառումներ)
System of a Down, կարող է վերաբերել՝
Քեմերոն Բոյս
Քեմերոն Բոյս (Cameron Boyce, ), ամերիկացի դերասան և պարող, հայտնի է «Հայելիներ», «Արծվի աչք», «Համադասարանցիները», «Հետնորդները», «Հետնորդները 2» գեղարվեստական ֆիլմերում և Disney ալիքի «Ջեսի» սերիալում կատարած դերերով։
Կենսագրություն
Քեմերոնն ապրում է Լոս Անջելեսում մոր՝ Լիբի Բոյսի ու կրտսեր քրոջ՝ Մայայի հետ։ Հետաքրքրվում է հիփ-հոփով, բրեյք դանսով, խաղում է բասկետբոլ։ Իր չորս ընկերների հետ կազմել է բրեյք դանսի X-MOB խումբը ։ 2017 թվականին Քեմերոնն ավարտել է դպրոցը Կալիֆոռնիայում։
Կարիերա
2008 թվականի մայիսին Բոյսն առաջին անգամ հայտնվել է հեռուստաէկրանին Panic! At the Disco ռոք խմբի «That Green Gentleman (Things Have Changed)» սինգլի (Pretty. Odd. ալբոմից) տեսահոլովակում։ Նույն թվականի հուլիսին նա կատարել է երկրորդական դեր «Գլխավոր հոսպիտալ։ Գիշերային հերթափոխ» գիշերային օճառային օպերայում ։ Օգոստոսին նա խաղացել է «Հայելիներ» սարսափ ֆիլմում և նկարահանվել «Արծվի աչք» ֆիլմում ։ 2010 թվականի հունիսին Բոյսը կատարել է Քեյթի Ֆեդերի դերը «Համադասարանցիները» կատակերգությունում ։
2011 թվականի ապրիլին որպես հյուր հայտնվել է Disney ալիքի «Բռնվիր, Չարլի սերիալում։ Նույն ամսում նա՝ որպես պարողներից մեկը, Արքայազն Ուիլյամի և Քեյթ Միդլթոնի հարսանյաց հանդեսի օրը ելույթ է ունեցել American Broadcasting Company ալիքի «Պարեր աստղերի հետ» շոուում ։ Նույն թվականի հունիսին նա կատարել է ոչ մեծ դեր «Ջոդի Մոդին ու ոչ ձանձրալի ամառը» ընտանեկան կատակերգությունում՝ մարմնավորելով Ջուդիի դասընկերներից մեկին։ Մեկ ամիս անց նա եղել է պարողներից մեկը Disney ալիքի «Պարային համաճարակ» սերիալում (մեկ սերիա) ։ 2011 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2015 թվականը Բոյսը կատարել է գլխավոր դերերից մեկը (Լյուկ Ռոս) Disney ալիքի «Ջեսի» հեռուստասերիալում ։ 2013 թվականի հուլիսին թողարկվել է «Համադասարանցիները» ֆիլմի երկրորդ մասը, որում նույնպես խաղացել է Քեմերոնը։ Նա նկարահանվել է նաև Disney ալիքի «Հետնորդները» ֆիլմում՝ կատարելով Սթերվելլա դե Վիլի որդու՝ Կառլոսի դերը։ 2017 թվականին թողարկվել է ֆիլմի երկրորդ մասը, որում նույնպես նա մարմնավորել է Կառլոսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Ֆորտ Թյունգեն
Ֆորտ Թյունդեն ամրոց (Trois glands, Drei Eicheln) համարվում է Լյուքսեմբուրգի պատմական ամրության մի մասը։ Այն տեղակայված է Երեք կաղնի կոչվող զբոսայգում, քաղաքի հարավ-արևմտյան մասում։ Ամրոցը ունի երեք մեծ աշտարակ, որոնցից յուրաքանչյուրի տանիքին տեղադրված է կաղնի, ինչի պատճառով էլ ստացել է այս անվանումը։ Ինչպես նաև ամրոցը ունի մեկ այլ անուն ՝ Թյունգեն (Thüngen), ի պատիվ ամրոցի հրամանատար ՝ Ադամա Զիգմունդա Ֆորտ Թյունգենի (Adam Sigmund von Thüngen):
Ըստ 1867 թվականին կնքված Լոնդոնյան պայմանգրի ամրոցի մեծ մասը դիտավորյալ քանդվեց։ Այժմ տարածքում գտնվում է միայն երեք աշտարակները և մնացած աշտարակների հիմքերը։ 1990 թվականին Մուդամի ժամանակակից արվեստի թանգարանի շինարարության զուգահեռ իրականցվել է ամրոցի ամբողջական վերակառուցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի ամրոցներ Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի թանգարաններ
Ռուր
Ռուր (Ruhrgebiet ), արդյունաբերական խոշոր շրջան Գերմանիայում, Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա երկրամասում։ Տարածքը 3,3 հզ կմ² է, բնակչության թվաքանակը՝ 5,6 մլն, խտությունը՝ 2.800 մարդ/կմ2։ Ամենամարդաշատ քաղաքներն են Դորտմունդը (մոտավորապես 588.000 բնակիչ), Էսսենը (շուրջ 583.000), Դույսբուրգը (մոտավորապես 497.000 բնակիչ)։ Երկրի ածխամետալուրգիական շրջանն է։ Տալիս է ԳՖՀ-ի ածխի 85%-ը (այդ թվում ամբողջ կոքսացվող ածուխը), պողպատի 70%-ը։ Ծանր արդյունաբերության հիմքն են կազմում էլեկտրաէներգետիկ, գազի տնտեսությունը, կոքսաքիմիան, ծանր մեքենաշինությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա Կատեգորիա:Ռուր Կատեգորիա:Գերմանիայի մերձքաղաքային շրջաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի տարածաշրջաններ Կատեգորիա:Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ածխային ավազաններ
The Doors (այլ կիրառումներ)
The Doors, կարող է վերաբերել՝
The Beatles (այլ կիրառումներ)
The Beatles, կարող է վերաբերել՝
Կատեգորիա:Բիթլզ
Եդեմի թռչուններ
Եդեմի թռչուններ (Birds of Eden), աշխարհի ամենախոշոր ավիարիան։ Գտնվում է Էդենի շրջանում (Արևմտյան Կապի նահանգի, ՀԱՀ)։
Նկարագրություն
Ավիարիան բացվել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Այն իրենից ներկայացնում է ցանցով ծածկված 2,3 հեկտար կուսական անտառի մի հատված (ցանցով ծածկված մակերեսը կազմում է 3,2 հեկտար), որտեղ ապրում են ավելի քան 200 տեսակի շուրջ 3500 թռչուններ (2014 թ.): Տարածքում կառուցված է 1,2 կմ հետիոտնային արահետ, այդ թվում դրա երեք քառորդը կառուցված է ծովի մակարդակից բարձր, այնպես որ այցելուները կարող են ուսումնասիրել թռչուններին նրանց կյանքի տարբեր մակարդակներում։ Ցանցը պահում են 2-ից 34 մետր բարձրությամբ հենասյուներ, ամենաբարձր մակարդակը հասնում է 55 մետրի։ Ցանցի քաշը կազմում է 80 տոննա, ավիարիայի ծավալը 375372 մ³ : Ավիարիայի տարածքում կա փոքրիկ բնական կիրճ ջրվեժով և 200 տեղանոց ամֆիթատրոն։ Հաստատությունը բաց է ամեն օր ժամը 08-00-ից մինչև 17-00 : Ավիարիայից մոտավորապես 700 մետր հյուսիս- արևմուտք անցնում է N2 ավտոմայրուղին։ Մոտակա բնակավայրերն են` Կուրլենդը (1,5 կմ հյուսիս-արևելք), Կյուրբոմշտրանդը (5 կմ հարավ- արևմուտք) և Նոյչերս-Վալլին (6,5 կմ հարավ- արևելք), բոլոր հեռավորությունները նշված են ուղիղ գծով։
Կարբօքսիսոմներ
Կարբօքսիսոմներ (պոլիէդրալ մարմնիկներ)՝ բակտերիաների բջջում միկրոբաղադրիչներ՝ պարունակող ածխածինը ֆիքսող ֆերմենտներ ։ Դրանք բազմանկյուն միաշերտ սպիտակուցային մարմնիկներ են, ունեն 80-ից 140 նանոմետր տամագիծ։ Նրանք  CO2-ի կուտակման մեխանիզմի հիմնական մասն են, և դա օգնում է հաղթահարել ռիբուլոզոբիֆոսֆատկարբօքսիլազի (Ռուբիսկո) անարդյունավետությունը։ Ռուբիսկոն գլխավոր ֆերմենտն է, որը սահմանափակում է ածխածնի ֆիքսացիայի արագությունը Կալվինի ցիկլում։ Քլորոսոմները հայտնաբերվել են բոլոր ցիանաբակտերիաներում և շատ հեմատոտրոֆ բակտերիաներում, որոնք ֆիքսում են  CO2 :
Կարբօքսիսոմները միկրոկոմպարտմենտների մեծ խմբի օրինակ են, ունեն տարբեր ֆունկցիաներ, սակայն նմանատիպ կառուցվածք, որը հիմնված է մեմբրանային սպիտակուցների երկու ընտանիքների հոմոլոգիայի վրա ։
Բացահայտման պատմություն
Առաջին անգամ կարբօքսիսոմները հայտնաբերվել են էլեկտրոնային մանրադիտակի օգնությամբ 1956 թվականին  Phormidium uncinatum ցիանաբակտերիայի մոտ, իսկ ավելի ուշ 1960-ականներին նմանատիպ բազմանկյուն օբյեկտներ հայտնաբերվել են նաև այլ ցիանաբակտերիաների մոտ ։1961 թվականին (օրնակ, Halothiobacillus[en], Acidithiobacillus[en], Nitrobacter[en] և Nitrococcus)։  Կարբօքսիսոմները նման էին ֆագային մասնիկներին, և գիտնականները երկար ժամանակ  թերհավատորեն  էին վերաբերբում այն մտքին, որ դրանք կարող էին լինել բակտերիալ բջջի գործառական օրգանելներ։ Սակայն, այս թերահավատությունը արագորեն վերացավ, երվ 1973 թվականին Ջեսապ Շիվլին (Jessup Shively) և նրա գործընկերները առանձնացրեցին կարբօքսիսոմները  Thiobacillus neapolitanus-ից, որից հետո ցույց տրվեց նրանցում Ռուբիսկոյի առկայությունը և ԴՆԹի բացակայությունը ։ Հեղինակները առաջարկեցին այդ օրգանոիդները անվանել կարբօքսիսոմներ, քանի որ նոր օրգանոիդները ներգրավված էին ածխածնի ֆիքսման գործընթացում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆոտոսինթեզ
The Soft Parade (այլ կիրառումներ)
The Soft Parade, կարող է վերաբերել՝
Toxicity (այլ կիրառումներ)
Toxicity, կարող է վերաբերել՝
Ֆրանց Մեյերի թանգարան
Ֆրանց Մեյեր թանգարան (Museo Franz Mayer), 1986 թվականին Մեխիկոյում բացված Լատինական Ամերիկայի դեկորատիվ արվեստի ամենամեծ հավաքածուն ներառող թանգարան, որն ստեղծվել է բորսային միջնորդ, ֆինանսիստ, հավաքորդ Ֆրանց Մեյերի՝ ավելի քան հիսուն տարիների ընթացքում ձեռք բերած արվեստի աշխատանքների հիման վրա՝ դեկորատիվ արվեստի նմուշներ, գրքեր, կահույք, կերամիկա և այլն։ Հավաքածուն ներառում է 15-20-րդ դարերի նմուշներ Ասիայից, Եվրոպայից, իսկ հիմնական մասը՝ Մեքսիկայից։
Թանգարանը տեղակայված է Մեխիկոյի պատմական կենտրոնում՝ նախկին Սան Խուան դե Դիոս վանքի և հիվանդանոցի շենքում. այն 18-րդ դարի կառույց է, որը վերակառուցվել է թանգարանի համար։ Ի լրումն Մեյերի հավաքածուի, որի միայն մեկ քառորդն է ցուցադրվում, թանգարանն ունենում է նոր ձեռքբերումներ, կազմակերպվում են դասընթացներ, ցուցահանդեսներ։ Կենտրոնական այգում գործում է սրճարան։
Կառույց
Թանգարանը հիմնադրվել և շարունակում է գործել որպես մի վայր, որտեղ ցուցադրվում է Ֆրանց Մեյերի՝ ավելի քան 50 տարիների ընթացքում ձեռք բերած հավաքածուն։ 1975 թվականին՝ նախքան մահը, Մեյերը Մեխիկոյի բանկում ստեղծել է հիմնադրամ, որը կոչվել է Ֆրանց Մեյերի հոգաբարձուների մշակութային հիմնադրամ։ Թանգարանը բացվել է 1986 թվականին՝ նրա մահից 11 տարի հետո, նախկին վանական համալիրի և հիվանդանոցի շենքում, որը նվիրաբերվել էր թանգարանային հիմանդրամին ։
Մշտական ցուցադրությունն ընդգրկում է Մեյերի հավաքածուն, չնայած թանգարանը փորձում է ունենալ նաև նոր ձեռքբերումներ ։ Թանգարանի ամենամեծ ձեռքբերումներից է արծաթե գանգը Գվատեմալայից ։ Ցուցադրվում է ամբողջ հավաքածուի միայն մեկ քառորդը, իսկ հավաքածուի մնացած մասը հաճախ ուղարկվում է այլ թանգարաններում ցուցադրվելու։ Թանգարանը պլանավորում է ընդլայնել տարածքը ։
Թանգարանն ուսումնասիրում է անցած դարի դեկորատիվ արվեստի նմուշներ՝ ժամանակակից դիզայնի վրա դրա ազդեցությունը տեսնելու համար։ Թանգարանը համագործակցում է կերամիկայի վարպետների և արծաթագործների հետ, նրանց թույլատրում է ուսումնասիրել հավաքածուի ցուցանմուշները, ինչպես նաև թույլատրում է ցուցադրել նոր դիզայններ և նմուշներ ։ Թանգարանն իր անդամների համար կազմակերպում է շրջայցեր, դասընթացներ, համերգներ, մանկական դասընթացներ և այլն ։
Թանգարանում կազմակերպվում են նաև ժամանակավոր ցուցադրություններ, ինչպիսիք են 20-րդ դարի շուրջ 70 լուսանկարիչների աշխատանքների ցուցադրությունը, ինժեներ Սալվադոր Վելես Գարսիայի կողմից վերականգնված ձայն վերարտադրող սարքավորումների ցուցադրությունը, 2011 թվականին թանգարանի հիմնադրման 25-ամյակի առթիվ կազմակերպված “Susurros” («Շշունջներ») ժամանակավոր ցուցադրությունը և այլն ։ Թանգարանի գլխավոր տնօրենն է Հեկտոր Ռիվերո Բոռելը ։
Հավաքածու
Թանգարանի հիմնական հավաքածուն հիմնականում հավաքվել է Ֆրանց Մեյերի կողմից և համարվում է Լատինական Ամերիկայի դեկորատիվ արվեստի ամենամեծ հավաքածուն ՝ 9,500 արվեստի նմուշներ, 1,400 կերամիկական նմուշներ, 10,000 գրքեր, որոնց միայն 28% է ցուցադրվում թանգարանում ։ Հավաքածուն ներառում է նաև արծաթե, կերամիկական աշխատանքներ, կահույք, մանածագործվածքներ, գեղարվեստական նմուշներ, նախաիսպանական շրջանի դեկորատիվ փետուրե աշխատանքներ, լաքապատ իրեր, փղոսկրյա իրեր, խեցեղեն, ապակե, ջնարակե իրեր, որոնք թվագրվում են 16-19-րդ դարեր ։ Նմուշների մեծ մասն առօրյա կյանքում կիրառվող իրեր են ։ Հավաքածուի նմուշները Մեյերը ձեռք է բերել Եվրոպայից, Ասիայից, Մեխիկոյից, Պուեբլայից, Գուանախուատոյից։ Մանածագործվածքների հավաքածուն համարվում է երկրի կարևորագույն հավաքածուներից և ներառում է 15-20-րդ դարերի շուրջ 260 նմուշ։ Նմուշներից շատերը ենթակա էին արագ անհետացման, քանի որ առօրյա կեցաղային իրեր են ։
Իր բազմազանությամբ կահույքի հավաքածուն համարվում է Մեքսիկայի ամենահարուստ հավաքածուն, որը ներառում է 16-20-րդ դարերի 710 նմուշ, որոնք Մեքսիկայի գաղութային շրջանի, ինչպես նաև Եվրոպայից և Ասիայից բերված նմուշներ են ։
Մալզի
Մալզի (Malzy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։
Ֆրանց Մեյերի թանգարան
Հավաքածու
Արծաթեղենի հավաքածուն ներառում է 15-19-րդ դարերի 1,300 գրաֆֆիտո, ֆիլիգրան, թանկարժեք, կիսաթանկարժեք քարերից, էմալից ու ոսկուց նմուշներ, կրոնական արարողակարգի իրեր՝ բուրվառներ, գինու գավաթներ, լամպեր, մոմակալներ, խաչեր, մասնատուփեր, ինչպես նաև ծխախոտի ոսկե տուփեր, դանակ-պատառաքաղներ, սկուտեղներ ։
Մանածագործվածքների հավաքածուն խիստ բազմազան է, աչքի է ընկնում եզակի նմուշներով։ Ներկայիս հավաքածուն, բացի Մեյերի «ռեբոսոների», Սալտիլյոյից բերված ծածկոցների, ֆլամանդական գոբելենների, Մանիլայից բերված շալերի, հագուստների, կրոնական զգեստների հավաքածուն, ներառում է նաև նոր ձեռքբերումներ ։
Մալզի
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 194 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 127 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 90-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 37-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,9 %, 1999 թվականին եղել է 60,7 %)։ 90 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 78-ը (44 տղամարդ և 34 կին), գործազուրկ էին 12 մարդ (7 տղամարդ և 5 կին)։ 37 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը՝ թոշակառուներ, 15-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ֆրանց Մեյերի թանգարան
Հավաքածու
Հյուսիսային Եվրոպայի նկարիչներից ներառված են Յակոբ Գրիմերի, Բարդուղիմեոս Բրեյնի աշխատանքներից, մեքսիկական գործերը հիմնականում գաղութային շրջանի են և ներառում են նկարիչներ Խուան Կոռեայի, Միգել Կաբրերայի, Խուան և Նիկոլաս Ռոդրիգեսների և այլոց գործեր, որոնք հիմնականում կրոնական բնույթի են, մի քանիսը 18-րդ դարի դիմանկարներ են։ Հետգաղութային շրջանի գործերը ներառում են Խոսե Մարիա Վելասկո Գոմեսի բնանկարներից և Դիեգո Ռիվերայի վաղ շրջանի գործերից ։
1920-ական թվականներին Մեյերը սկսել է հավաքել տալավերա խեցեղեն Պուեբլայից։ Տեղացիների համար խորթ էր Մեյերի կողմից այդ հնաոճ իրերի գնումը։ Թանգարանն ունի Պուեբլայի տալավերա խեցեղենի ամենամեծ հավաքածուն 726 նմուշներով, որոնք թվագրվում են 17-19-րդ դարերով, իսկ որոշ նմուշներ 20-րդ դարի են ։
Թանգարանի կարևոր մաս է կազմում Rogerio Casas-Alatriste H. գրադարանը, որն անվանվել է ի պատիվ առաջին տնօրենի։ Այստեղ է գտնվում Մեյերի գրքերի հավաքածուն ։ Գրադարանը տեղավորված է կամարակապ սրահում, ունի 14,000 կտոր գրականություն, այդ թվում Դոն Կիխոտի 800 տարբեր հրատարակություններ, 1493 թվականին հրատարակված Նյուրեմբերգի քրոնիկները ։ Գրադարանի ներքին հարդարանքներն արված են դասական ոճով՝ մայրու փայտից՝ գրքերի պահպանության համար։ Հատակը, տերարիումը, մոմակալները Մեյերի տան բնօրինակներն են ։
Ֆրանց Մեյեր
Ֆրանց Մեյերը ծնվել է 1882 թվականին Գերմանիայի Մանհայմ քաղաքում։ Մեքսիկայում է հաստատվել 1905 թվականից։ Մեքսիկական հեղափոխության ժամանակ հեռացել է երկրից, սակայն 1913 թվականին կրկին վերադարձել է Մեքսիկա։ Ամուսնացել է Մարիա Անտոնիետա դե լա Մակոռայի հետ, ով մի քանի տարի անց մահացել է ։ Մեյերն այլևս չի ամուսնացել և ժառագներ չի ունեցել ։ Հաջողակ բիզնեսմեն է դարձել՝ աշխատելով ֆինանսական բորսաներում և այլ ֆինանսական կազմակերպություններում։ Մեքսիկայի քաղաքացիություն է ստացել 1933 թվականին   ։
Մեյերը ունեցել է տարբեր նախասիրություններ, այդ թվում լուսանկարչություն, ճամփորդել է Մեքսիկայում և արտերկրում ։ Հիացել է Հյուգո Բրեհմեի գործերով, հավաքել է լուսանկարներ, որոնք համալրել են նրա հավաքածուն ։
Մեյերն ավելի հայտնի է դեկորատիվ արվեստի իր հավաքածուով, որը զարդարել է նրա` Լոմաս դե Չապուլտեպեկ շրջանի տունը։ Հավաքածուն առաջին անգամ գրանցվել է 1953 թվականին հնաոճ իրերի դիլեր Գոնսալո Օբրեգոնի կողմից ։ 1905 թվականից Մեյերն սկսել է հավաքել մանածագործվածքներ, որոնք ձեռք է բերել ընտանիքին կամ եվրոպացի ընկերներ որպես նվերներ ուղարկելու համար ։ Որպես հավաքորդ ունեցել է շուրջ 10,000 արվեստի նմուշներ, գրքեր։ 1933 թվականից սկսած Մեյերն արվեստի գործեր ձեռք է բերել աճուրդներից։ Թանգարանը ներառում է նաև Մեյերի՝ մասնագետներին արվեստի նմուշերի վերաբերյալ գրված նամակները ։ Մեյերը ունեցել է նաև խոլորձների, լեռնավարդերի, կակտուսների հավաքածու, որոնք խնամել է այգեպանը՝ Ֆելիպ Խուարեսը ։
1963 թվականին Մեյերն ստեղծել է հավատարմագրային հիմնադրամ՝ իր հավաքածուն նվիրաբերելու նպատակով։ Որպես հոգաբարձու է ընտրվել Մեքսիկայի բանկը։ Նվիրատվությունը կատարվել է Մեյերի մահից հետո 1975 թվականին։ Թանգարանը բացվել է 1986 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի թանգարաններ Կատեգորիա:Մեքսիկայի արվեստ Կատեգորիա:Մեխիկոյի պատմություն
Բահիայի պալատ
Բահիայի պալատը, 19-րդ դարի վերջի պալատ է, որը գտնվում է Մարաքեշում, Մարոկկոյում։ Քաղաքի գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկն է։
Պատմություն
Պալատի շինարարության ճշգրիտ ժամկետներն անհայտ են։ Այն կառուցվել է երկու փուլով 1859-1867-ական թվականներին, Սուլթան Մարոկկո Մուհամմեդ IV-ի նախկին ստրուկ՝ Սի Մուսայի հրամանով։ Մարաքեշի մեդինայի հարավ-արևելյան մասում, կառուցվել է պալատի հյուսիսային մասը։
1894-1900 թվականներին Սայի Մուսայի որդին, Բա Ահմեդը, ով հոր մահվանից հետո դարձավ Սուլթան Աբդ ալ-Ազիզ IV-ի մեծ վեզիրը, կատարեց շինարարության երկրորդ փուլը` ընդարձակելով պալատական համալիրի հարավային մասը ։ Բահ Ահմեդը շատ հարուստ ու հզոր էր, ինչը դուր չէր գալիս Սուլթանին, և 1900 թվականին Վեզիրի մահից անմիջապես հետո պալատը թալանում է։ Տասներկու տարի անց ֆրանսիական գեներալ Մարշալ Լյոտը, ով ղեկավարում էր Մարոկկոյի ֆրանսիական գաղութը, վերակառուցեց պալատը և դարձրեց իր նստավայրը Մարաքեշում։
Ներկայումս շենքը բաց է այցելուների համար։ Կան համերգներ արաբա-անդալուզյան երաժշտության և արվեստի ցուցահանդեսներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարոկկոյի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Իսլամական ճարտարապետություն
TV5 (այլ կիրառումներ)
TV5, կարող է վերաբերել՝
Wings (այլ կիրառումներ)
Wings, կարող է վերաբերել՝
Wish You Were Here (այլ կիրառումներ)
Wish You Were Here, կարող է վերաբերել՝
Volkswagen (այլ կիրառումներ)
Volkswagen, կարող է վերաբերել՝
Work (այլ կիրառումներ)
Work, կարող է վերաբերել՝
Եդդի Կարդաշ (այլ կիրառումներ)
Եդդի Կարդաշ, կարող է վերաբերել՝