cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հաննովեր 96
1935-1963
Այդ ժամանակաշրջանում «Հաննովեր 96»-ը երկու անգամ դարձել է երկրի չեմպիոն։ Ակումբի հաջողությունները 1930 թվականի կեսերին կապված է մարզիչ Ռոբերտ Ֆուկս և Գերմանիաի ազգային հավաքականի խաղացողներ Ֆրիզ Դայկե, Լյուդվիգ Պյոլեր , Էդմունդ Մալեցկի  և Հովհաննես Յակոբսի  անունների հետ։ Առաջին լուրջ արձյունքին «Հաննովեր» ստացել է 1936 թվականին, հասնելով Գերմանիաի առաջնության եզրափակչին, այդ ժամանակ ակումբի խաղացողները հետաքրքրված էին ազգային հավաքականով։ Երկու տարի անց, 1938 թվականին ակումբը ձևավորեց իր առաջին չեմպիոնությունը։ Եզրափակչում «Հաննովեր»-ը խաղում էր Շալկե 04-ի դեմ։ Առաջին եզրափակչի արդյունքը վերջացավ ոչ-ոքի ավելացված ժամանակում (3:3), դրա համար նշանակվել է ևս մեկ խաղ։ Երկրորդ խաղում դիտողների քանակը հասել էր 95000-ի, «Հաննովերը» կարողացավ հաղթել 4:3 հաշվով։ 1946 թվականին գելզենկիրխենցիները կարողացան վերցնել ռևանշ խաղում, որը նվիրված էր «Հաննովերի» 50 ամյակին։ Խաղը վերջացավ 6:1՝ հաղթանակ տարան գելզենկիրխենցինը։
1954 թվականին ակումբը չունենալով հայտնի խաղացողներ, երկրորդ անգամ հաղթեց առաջնությունը՝ եզրափակչում հաղթելով Կայզերսլաուտերնին 5:1 հաշվով, որի կազմում խաղում էին ազգային հավաքականի 5 ֆուտբոլիստ՝ ապագա աշխարհի չեմպիոններ։
1963-1990
1963 թվականին «Հաննովերը» չկարողացավ մտնել Բունդեսլիգա գերմանական քաղաքային ֆուտբոլային պաշտոնյաների ընդունած որոշմամբ, գտնվելով մեկ խավ ներգև և վերջին տեղը զիջելով Այնտրախտ Բրաունշվեյգին, գերելով ադմինիստրատիվ ռեսուրսին։ Հաջորդ տարի «Հաննովերը» մտավ Բունդեսլիգա և գրավեց 5-րդ հորիզոնականը։ Վերջին 10 տարին ակումբը օգտվում էր միջնեկի ռեպուտացիայով, ամեն անգամ գրավելով ավելի ցածր հորիզոնական, որը ի վերջո բերեց նրան, որ Հաննովերը դուրց մնաց Բունդեսլիգաից (1973-1974 մրցաշրջանում)։ Բայց հենց այդ տարիներին (1965-ից 1974) 96-ում էր խաղում Հանս Սիմենսմայրը, ով համարվում է Հաննովերի պատմության լավագույն ռմբարկուն։
Դուրս գալու հաջորդ տարին, 1974-1975 մրցաշրջանում, Հաննովերը մարզիչ Կրոնսբայնի գլխավորությամբ գրավեց առաջին հորիզոնականը երկրորդ դիվիզիայում և նորից մտավ բարձրագույն խումբ։ Ճիշտ է հետ գալով ակումբ նա նորից դուրց եկավ, ֆինանսկան խնդիրների պատճառով։ Ակումբը հաջորդ մրցաշրջաններում հիմնականում լուծում էր ֆինանսկան խնդիրները, որի պատճառով ակումբին սպասվում էր պրոֆեսիոնալ կարգավիճակի վերցնում։ Հաննովերյան հարձակվող Դիտեր Շատցշնայդերը այդ տարիներին դարձավ Երկրորդ Բունդեսլիգայի լավագույն ռմբարկու՝ 153 գոլով։ Թիմը Բունդեսլիգա վերադարձավ 1985 թվականին Վերներ Բիսկուպի (Werner Biskup) գլխավորությամբ, բայց այստեղ մնաց ընդամենը մեկ մրցաշրջան։ Ապագայում ակումբը տատանվում էր առաջին և երկրորդ դիվիզիոնների մեջ, դրանով հանդերձ շարունակում էր ունենալ ֆինանսական խնդիրներ։
1990-2005
1992 թվականին Հաննովերը հաղթեց Գերմանիայի գավաթը, պատմության մեջ դառնալով երկրորդ դիվիզիոնի առաջին ակումբը, որը հաղթել է այս մրցաշարը։ Դարպասապահ Յորգ Սիվերսը ետ մղելով Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի 11 մետրանոցները՝ դարձավ եզրափակիչ խաղի հերոս։ Այնուամենայնիվ, առաջնությունը ակումբի համար լավ չէր ընդանում՝ 1996 թվականին Հաննովերը դուրս մնաց շրջանային լիգա, այդ ձևով նշելով իր 100 ամյակը։
Հետո ակումբում փոխվեց տնօրինությունը, նախագահ դարձավ բիզնեսմեն Մարտին Կինդը, և 1998 թվականին Հաննովերը կարողացավ բարձրանալ բարձրանալ Երկրորդ Բունդեսլիգա։ Այդ կազմում խաղում էին Գերմանիայի հավաքականի ապագա խաղացողները՝ Ջերալդ Ասամոահն, Ֆաբիան Էրնստը, Սեբաստիան Կելը և այլք։ 2001-2002 մրցաշրջանում «կարմիրները» վերադարձան Բունդեսլիգա։ «96»-ը ցուցադրեց լուսավոր և գրավիչ հարցակողական ֆուտբոլ, որտեղ փայլում էին իրենց խաղով երիտասարդներ Յան Շիմակը, Հեբոշա Կրուպնիկովիչը և այլք։ Այդ ժամանակվանից սկսեց նոր սերունդ Բունդեսլիգայում հանդես գալու համար, որը շարունակվում է «Հաննովեր 96»-ի համար մինչև այս օրը։
1998 թվականին գրվել է ակումբի հիմնը՝ «96 — Alte Liebe» երգը («96, հին սերը»), որի բառերը գրել է Կայ Գոֆմանը ։
2005 թվականին 96-ը ունեցավ իր սեփական մարզադաշտը՝ ՀԴԻ Արենան, որում անցկացվեցին 2006 թվականի աշխարհի առաջնության որոշ խաղեր։
2005-2010
Բունդեսլիգա գալու հենց առաջին մրցաշրջանում հարցակողական ոճի մասին պահանջվեց մոռանալ, երկար տարիներ ակումբի գլխավոր խնդիրը դարձավ պաշտպանությունը։ Մտնելով Բունդեսլիգա ակումբը ծանր խաղեր տարավ Բունդեսլիգայում մնալու համար։ Թիի հիմնական հարձակվողներ էին Ֆրեդի Բոբիչը և Տոմաս Բրդարիչը, ովքեր խաղացել են նաև Գերմանիայի հավաքականում։ Այս ժամանակաշրջանում ակումբի ակադեմիան ունեցավ սեփական սաներ, որոնցից էր Գերմանիայի հավաքականի նախկին ֆուտբոլիստ Պեր Մերտեզակերը։
2010-ներկա
2011-2012 մրցաշրջանում Եվրոպայի Լիգայում «Հաննովեր 96»-ը մինչև քառորդ եզրափակիչ փուլ, որտեղ պարտվեց Ատլետիկո Մադրիդին։ Այս տարի Հաննովերը Բունդեսլիգայում զբաղեցրեց 7-րդ հորիզոնականը։ Հաջորդ մրցաշրջանում թիմը նույնպես հանդես եկավ Եվրոպայի Լիգայում՝ հասնելով 1/16 եզրափակիչ։
2015-2016 մրցաշրջանում Հաննովերը դուրս մնաց Բունդեսլիգայից՝ զբաղեցնելով վերջին հորիզոնականը, սակայն հաջորդ մրցաշրջանում նորից վերադարձավ։
Ներկա կազմ
2017 թվականի օգոստոսի 31-ի դրությամբ
Հայտնի խաղացողներ
«Հաննովերի» խաղացողները մեծ միջազգային առաջնություններում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:1896 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ
Ջորջիանա Մոլոյ
Ջորջիանա Մոլոյ, ի ծնե՝ Քենեդի (Georgiana Molloy, ), սիրողական բուսաբան, բույսեր հավաքող։
Կենսագրություն
Ջորջիանա Քենեդին ծնվել է 1805 թվականի մայիսի 23-ին Կարլայլում՝ Քեմբերլենդ կոմսությունում։ Ընտանիքում կար հինգ երեխա։ Ջորջիանան այդ ժամանակվա աղջիկներին համար բնորոշ կրթություն է ստացել․ նա գաղափար ուներ գրականությունից, զբաղվում էր երաժշտությամբ, կարող էր նկարել, ասեղնագործել։ Բուսաբանություն չի սովորել, բայց սիրում էր բույսերը։
Ջորջիանայի համար որպես սրտի մխիթարանք էր ծառայում նրա հին սիրած զբաղմունքը՝ ծաղիկների աճեցումը։ Նա իր հետ բերել էր եվրոպական բույսերի սերմեր, բայց շուտով սկսել է հետաքրքրվել տեղի բուսկան աշխարհի ուսումնասիրությամբ։ 1836 թվականին նրան գրել է բրիտանացի սիրողական բուսաբան Ջեյմս Մենգլսը, որը նրան խնդրել է իրեն ուղարկել ավստարլական բույսերի սերմեր։ Ջորջիանան հավաքել և ուղարկել է սերմեր և չորացված նմուշներ․ չիմանալով բույսերի անունները՝ նա դրանց կցել է նմուշներ՝ մանրամասն նկարագրությամբ։ Այսպես սկսվել է նրա և Մենգլսի նամակագրությունը, որը ապահովել է նրան ուղեցույցներով և անհրաժեշտ նյութերով, իսկ Ջորջիանան ուղարկել է նրան սերմեր և չորացված բույսեր, որոնք Մենգելսը իր հերթին փոխանցում էր բուսաբաններին և բուսաբանական այգիներին։ Ջորջիանայի ուղարկած բույսերից շատերը մինչ այդ ծանոթ չին բրիտանացի բուսաբաններին, բացի այդ, նա շատ մանրամասնորեն և զգուշորեն էր փաթեթավորում ուղարկվող նմուշները, նաև կցում էր դրանց մանրամասն նկարագրությունները։
1836 թվականին Օգաստեի շատ բնակիչներ սկսում են լքել այն՝ որոնելով ապրելու համար առավել նպաստավոր վայրեր։ 1839 թվականին հեռանում են նաև Մալոյները՝ տեղափոխվելով հարյուրավոր կիլոմետրեր դեպի հյուսիս։ Ջորջիանան ծանր էր տանում Օգաստեում գտնվող իր առաջին այգու հետ բաժանումը, բայց շուտով ստեղծում է երկրորդը՝ հայտնի դառնալով շրջակայքում և գրավելով բուսաբանների ուշադրությունը։ Նրան այցելել են մասնավորապես Ջեյմս Դրամոնդը՝ իռլանդիայի բուսաբանական այգու տնօրենը և գերմանացի բուսաբան Լյուդվիգ Փրայսը՝ Արևմտյան Ավստրալիա իր բուսաբանական արշավի ժամանակ։ Նա Մոլոյների մոտ հյուրընկալել է մի ամիս՝ այդ ընթացքում հարստացնելով իր հավաքածուն։ Ջորջիանա Մոլոյի անունը իրենց աշխատություններում հիշատակել այդ ժամանակների շատ բուսաբաններ, այդ թվում՝ Ջորջ Բենտամը իր «Flora Australiensis»-ում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անգլիացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի բուսաբաններ
Սալլի
Սալլի , գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձորի տարածաշրջանում ։
Աշխարհագրական դիրք
Հողատարածքները ձգվում են 1400-ից մինչև 2850 մետրի սահմաններում։ Գյուղը գտնվում է Սելիմագետի ափին, մարզկենտրոնից հեռու է 20 կմ, մայրաքաղաքից՝ 130 կմ։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 1540-1640 մ բարձրության վրա։
Անվանում
Ստեփանոս Օրբելյանի 13-րդ դարում կազմած Վայոց Ձորի գյուղաննունների ցանկում Սալլի անվանումը բացակայում է, սակայն պատճառն այն չէ, որ գյուղն այդ ժամանակ գոյություն չի ունեցել, այլ այն, որ գյուղն այդ ժամանակ այլ անուն է կրել, որն այժմ մոռացության է մատնվել։
Պատմություն
Սալլի գյուղը հիմնվել է շատ հին ժամանակներում։ Այդ մասին կա հիշատակություն Ստեփանոս Օրբելյանի «Պատմութիւն նահանգին Սիսիական» գրքում, որում հիշատակված է, որ Գրիգոր Լուսավորիչի հանձնարարությամբ Հայաստանի տարբեր վայրեր քրիստոնեության քարոզման նպատակով ուղարկված քարոզիչներն իջևանել են Սալլի գյուղում։ Գյուղի տարածքը շատ է դուր եկել նրանց և սրբերից մեկի՝ սուրբ Մամասի մասունքները թաղվել են նշված տարածքում։ Հետագայում նույն տեղում կառուցվել է եկեղեցի, որը ներկա պահին վերակառուցման կարիք ունի։
Գյուղի ներկա բնակչության մեծամասնությունը գաղթել է Խոյից և Սալմաստից։
Բնակչություն
Գյուղից փոքր ինչ հեռու՝ հին գյուղատեղիում գտնվող պատամական հուշարձանները փաստում են, որ Սալլին տարածաշրջանի ամենահին բնակավայրերից է։ Մինչ 19-րդ դարը գյուղը հայաբնակ է եղել։ Նույն դարում արդեն հայաթափ բնակատեղիում բնակություն են հաստատել թյուրքական ծագմամբ մուսուլման ցեղեր։ Նրաք բնակատեղին լքել են միայն մեկ դար անց և գյուղը նորից վերաբնակեցրել են հայերը։ Գյուղի նոր բնակիչները դարձել են մոտակա գյուղերից փոխադրված հայերը, որոնց նախնիները հիմնականում Պարսկաստանի Խոյ և Սալմաստ գավառներից էին։
Գյուղը ներկայումս ունի 285 բնակիչ, որի կազում տղամարդիկ կազմում են բնակչության 44%-ը։ Սալլիի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Տարածքը 1683 հեկտար է, որից 603 հեկտար՝ արոտ, 72 հեկտար՝ խոտհարք, 100 հեկտար՝ վարելահող։ Տարածքում մշակվում են բոլոր այն գյուղատնտեսական կուլտուրաները, որոնք տարածված են Հայաստանում։ Բնակչությունն զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ և անասնապահությամբ։
Գյուղը հեռախոսաֆիկացված է։
Շինություններ
Գյուղն ունի հիմնական դպրոց, սպորտային բաց հրապարակ, վարչական շենք, բուժկետ։
Տեսարժան վայրեր
Սալլի էքիներ (Սալլու այգիներ) գյուղից շուրջ 1 կմ հեռավորության վրա գտնվող այս վայրում են գտնվում երեք գեղաքանդակ խաչքարեր։ Դրանցից երկուսն արձանագիր են։
Սուրբ Մամասի եկեղեցին գտնվում է գյուղից 600-700 մ հեռավորության վրա՝ 1652 մ բարձրության վրա։ Այն իրենից ներկայացնում է միանավ հորինվածքով մի եկեղեցի, որից մի քանի մետր հեռավորության վրա է գտնվում ավելի փոքր չափեր ունեցող և մատուռ հիշեցնող մյուս եկեղեցին։ Այս երկուսի միջանկյալ հատվածում գտնվում է երրորդը, որն իր ճարտարապետությամբ նման է երկրորդին։ Վանքի հիմնադրումը կապվում է Սուրբ Մամաս ճգնավորի մասունքներն այստեղ ամփոփելու հետ։ Սուրբ Մամասի վանքի մերձակայքում գտնվող գերեցմանոցում կան 12-16-րդ դարերով թվագրվող ավելի քան երկու տասնյակ խաչքարեր ու բազմաթիվ տապանաքարեր, որոնցից մի քանիսը արձանագիր են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի գյուղեր
Կիտա Աբաշիձե
Կիտա Աբաշիձե (კიტა (ივანე) გიორგის ძე აბაშიძე, ), վրացի գրաքննադատ, գրականագետ, հրապարակագիր, հասարակական-քաղաքական գործիչ, Անդրկովկասյան հատուկ կոմիտեի՝ ОЗАКОМ-ի անդամ (1917 թ.)
Կենսագրություն
Ծնվել է 1870 թվականի հունվարի 16-ին (նոր տոմարով՝ հունվարի 28-ին), ռուսական կայսրության Քութայիսի նահանգի Օզուրգեթի գավառակի Լեսա գյուղում, ազնվականի ընտանիքում ։  Մանուկ հասակում զրկվել է հորից։
1889 թվականին ավարտել է Քութայիսի դասական գիմնազիան, ապա 10 ամիս ապրել է Փարիզում, որտեղ ունկնդրել է փիլիսոփայության, գրականության և արվեստի պատմության դասախոսություններ։ Օդեսայի համալսարանում 1890—1895 թվականներին իրավունք է ուսումնասիրել, վերադառնալով Թիֆլիս՝ աշխատանքի անցել Վարահսկիչ պալատում, ապա՝ Ռաչայի, իսկ այնուհետև՝ Ճիաթուրայի դատարանում։ 1893 թվականից վրացական պարբերական մամուլում հանդես է եկել գրականության վերաբերյալ քննադատական հոդվածներով։
1890-ական թվականների սկզբներին ներգրավվել է Ճիաթուրայում մարգանեցի արդյունահանման կառավարման աշխատանքներում, ավելի ուշ՝ ղեկավարել մարգանեցի արդյունահանման արդյունաբերական խորհուրդը։
Ապրել է Քութայիսում։ 1901 թվականին դարձել է սոցիալ-ֆեդերալիստների կուսակցության հիմնադիրներից մեկն ու առաջնորդը։
Ակտիվորեն մասնակցել է 1905—1907 թվականների ռուսական հեղափոխության իրադարձություններին, երկու անգամ կալանավորվել է, բայց ազդեցիկ հարազատների միջամտության շնորհիվ կարճ ժամանակ անց ազատվել։
1910-ական թվականների կեսերին Քութայիսում անդամակցել է Ռուսաստանի ժողովուրդների մեծ արևելքին։
Ռուսաստանում փետրվարյան հեղափոխությունից հետո՝ 1917 թվականի մարտի 9-ին Ժամանակավոր կառավարության հատուկ դեկրետով նշանակվել է Վրաստանում ժամանակավոր կառավարության իրավունքով գործող Անդրկովկասյան հատուկ կոմիտեի լուսավորության կոմիսար, բայց հիվանդության պատճառով գրեթե ոչ մի մասնակցություն չի ունեցել հատուկ կոմիտեի աշխատանքներին, և շուտով նրա պաշտոնը տրվել է մենշևիկ Ակակի Չխենկելուն ։
Կիտա Աբաշիձեն մահացել է 1917 թվականի նոյեմբերի 17-ին (նոր տոմարով՝ նոյեմբերի 30-ին), Թիֆլիսում, ողնաշարի տուբերկուլյոզից։ Թաղվել է Դիդուբեի պանթեոնում։
Գրական գործունեությունը
Գործադրելով պատմահամեմատական մեթոդը՝ Աբաշիձեն իրականացրել է վրացական նոր գրականության հիմնական դասակարգումը ըստ դպրոցների և ուղղությունների։ Նա մանրազնին կերպով ուսումնասիրել է վրացի յուրաքանչյուր գրողի ստեղծագործությունները և սկզբնաղբյուրների քննական վերլուծության հիման վրա հեղինակներին դասել այս կամ այն գրական խմբին կամ խմբակին ։
Ժամանակակից գրողների մասին մամուլում նրա հրատարակած հոդվածները զգալի ազդեցություն են գործել վրաց գրականության զարգացման վրա և հիմք են հանդիսացել քսաներորդ դարի վրացական արհեստավարժ, պրոֆեսիոնալ գրաքննադատության համար, իսկ «Էտյուդներ դարի վրաց գրականության պատմությունից» հիմնարար աշխատությունը դրել է վրաց գրականության պատմության՝ որպես գիտական դիսցիպլինի հիմքը։
Հունվարի 11
Հունվարի 11, տարվա 11-րդ օրն է։
Երուսաղեմի հոգեկան առողջության կենտրոն
Երուսաղեմի հոգեկան առողջության կենտրոն, բժշկական հաստատություն Երուսաղեմում ։
Կենտրոնը ծառայություններ է մատուցում Երուսաղեմի, Բեյթ Շեմեշի, Մաալե Ադումիմի և Մևասերեթ Ցիոնի բնակիչներին։
Հիմնադրվել է 2005 թվականին՝ միավորելով Էյթանիմի և Կֆար Շաուլի հոգեբուժարանները։ Կենտրոնը սպասարկում է Երուսաղեմի հիվանդներին, ունի 320 մահճակալ ։
Համագործակցում է Երուսաղեմի Հրեական համալսարանի բժշկական բաժանմունքի հետ ։
Կֆար Շաուլը հոգեբուժական կենտրոն է, որը գտնվում է Երուսաղեմի Գիվաթ Շաուլի և Հար Նոֆի միջև։ Էյթանիմը հոգեբուժական կենտրոն է, որը գտնվում է Երուսաղեմի մերձակայքում։ Այն հիմնադրվել է 1950 թվականին՝ որպես տուբերկուլյոզի հիվանդանոց։ Հիվանդանոցը ենթարկվում է Իսրայելի առողջապահության նախարարությանը, որը կապված է Երուսաղեմի Հրեական համալսարանի «Հադասա» կենտրոնի հետ։ Այն ունի երկու բաժանմունք՝ երեխաների և դեռահասների և մեծահասակների համար ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հիվանդանոցներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Հիվանդանոցներ ըստ տարեթվի
Ֆելիքս Յուսուպով
Ֆելիքս Ֆելիքսովիչ Յուսուպով, կոմս Սումարկով-Էլսթոն, ցարական իշխան, ազնվական և հուշագիր, Յուսուպովների տոհմի վերջին իշխանը։
Հայտնի է նրանով, որ մասնակցել է Գրիգորի Ռասպուտինի սպանությանը։ Նիկոլայ II ցարի զարմուհու՝ իշխանուհի Իրինա Ռոմանովայի ամուսինը։
Ծագում
Ֆելիքս Ֆելիքսովիչ Յուսուպովը ծնվել է 1887 թվականի մարտի 11-ին (նոր տոմարով՝ մարտի 23-ին) Պետերբուրգում՝ կոմս Ֆելիքս Սումարկով-Էլսթոնի և իշխանուհի Զինաիդա Յուսուպովայի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի կրտսեր որդին, նրա ավագ եղբայրը եղել է Նիկոլայ Յուսուպովը։
1885 թվականին նրա հայրը իրավունք է ստացել իրեն անվանել իշխան Յուսուպով։ Կնքվել է 1887 թվականի ապրիլի 11-ին Փոստերի և հեռագրերի գլխավոր վարչության մոտ գտնվող Սուրբ տասներկու առաքյալների եկեղեցում։ Նրա կնքահայրը դարձել էր պապը՝ Նիկոլայ Յուսուպով կրտսերը, ինչպես նաև նախատատը՝ Զինաիդա Յուսուպովան ու տատը՝ Ե. Ս. Սումարկովա-Էլսթոնը ։
Մանկություն և պատանեկություն
Ավարտել է Գուրևիչի մասնավոր գիմնազիան։ 1908 թվականին իր ավագ եղբոր՝ Նիկոլայի մահվանից հետո, որին մենամարտի ժամանակ սպանել էր կոմս Արվիդ Մանտեյֆելը (նրա կինը սիրավեպ է ունեցել Նիկոլայի հետ), Ֆելիքս Յուսուպովը դարձել է Յուսուպովների ընտանական կարողության միակ ժառանգորդը։
1909-1912 թվականներին սովորել է Օքսֆորդի համալսարանում (Համալսարանական քոլեջ), որտեղ հիմնել է Օքսֆորդի համալսարանի ռուսական ընկերակցությունը։ 1910-ական թվականներին գլխավորել է Ռուսական առաջին ավտոմոբիլային ակումբը, որը տեղակայված էր Ռուսական ապահովագրական առաջին ընկերակցության տանը։
Իր հուշերում Ֆելիքս Յուսուպովը հետաքրքրությամբ պատմում է այն մասին, որ իր երիտասարդ տարիներին, ավագ եղբոր Նիկոլայի հետ միասին լինելով թատերական արվեստի երկրպագուներ, խաղային բնույթի շրջանակներում տարված էին թատերական վարպետությամբ։ Յուսուպովն ուներ արտասովոր թատերական կարողություններ կերտելու թատերական տարբեր կերպարներներ՝ տղամարդկանց կողմից կանացի դերերի դասական կերտումից մինչև կարդինալ Արման Ժան դյու Պլեսսի Ռիշելյե ու «Վյազեմի լավրայի» աղքատի դերը ։ Պատանեկան տարիքի այդ իրադարձություններն ու էպատաժային վարքագիծը մի շարք հեղինակների մոտ առիթ հանդիսացան առաջ քաշելու իշխանի նույնասեռականության հնարավոր հանգամանքը։
1908 թվականին մենամարտի ժամանակ ավագ եղբոր մահը նրան դարձրեց ահռելի կարողության ժառանգորդ։
Ամուսնություն
«Բարձրահասակ, նիհար, ամրակազմ, բյուզանդական գրի սրբապատկերային դեմքով» (Ալեքսանդր Վերտինսկու բնութագիրը ) իշխան Ֆելիքս Յուսուպով կրտսերը, Նիկոլայ II ցարի համաձայնությամբ, 1914 թվականի փետրվարի 22-ին ամուսնացել է կայսերական արյամբ իշխանուհի Իրինա Ալեքսանդրովայի հետ, որը եղել է Նիկոլայ I-ի թոռան՝ մեծ իշխան Ալեքսանդր Միխայլովիչի ու Նիկոլայ II-ի քրոջ՝ մեծ իշխանուհի Քսենիա Ռոմանովայի դուստրը։
Ֆելիքս Յուսուպովի հուշերից.
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Առաջին համաշխարհային պատերազմն սկսվեց այն ժամանակ, երբ նորապսակները գտնվում էին հարսանեկան ճանապարհորդության մեջ։ Լոնդոնից Կիսինգեն հարազատներին այցի ժամանակ, որտեղ նրանք բուժում էին ստանում, Ֆելիքսը և Իրինան ձերբակալվեցին Գերմանիայում՝ կայզեր Վիլհելմ II-ի հրամանով։ Իրինան անընդհատ դիմում էր գերմանական կողմին՝ իր զարմուհի Ցեցիլիա Մեքլենբուրգ Շվերինսկայայի մոտ Ռուսաստան մեկնելու համար, որը կայզերի հարսն էր։ Ստեղծված արտակարգ իրավիճակից ելնելով՝ իշխան Ֆելիքս Սումարկով-Էլսթոնը, որպես դիվանագիտական միջնորդի, ներգրավեց Իսպանիայի դեսպանին։ Արտաքին գործերի նախարար Գոթլիբ ֆոն Յագովի հետ դիվանագիտական բանակցությունների ընթացքում ձեռք է բերվել պայմանավորվածություն տրամադրել ռուսական դեսպան Սերգեյ Սվերբեևին հատուկ գնացք՝ ռուսական դեսպանության անդամներին ու Գերմանիան լքելու ցանկություն ունեցող ռուսաստանցիներին հեռանալ այդ երկրից։ Երբ կայզեր Վիլհելմ II-ին զեկուցեցին Յուսուպովների փախուստի մասին, նա անմիջապես հրամայել ձերբակալել նրանց սահմանին, սակայն հրամանն ուշացել էր։ Յուսուպովներին հաջողվեց հատել չեզոք Դանիայի հետ սահմանը։ Կոպենհագենում Յուսուպովներին այցելել կայսրուհի Մարիա Ֆյոդորովնան, Դանիայի թագավորն ու թագուհին իրենց հարազատների հետ, որոնք գտնվում էին Դանիայի տարածքում։ Բոլորը ցնցված էին տեղի ունեցածով։ Կայսրուհին խնդրեց և կարողացավ ստանալ մի քանի գնացք՝ Գերմանիայից փախած բազմաթիվ ռուսաստանցիներին հայրենիք վերադառնալու համար, որոնցից շատերը չունեին հնարավորություն ինքնուրույն հասնելու համար։ Շուտով կայսրուհի Մարիա Ֆյոդորովնայի հետ միասին, անցնելով Ֆինլանդիան, նրանք հայտնվեցին Սանկտ Պետերբուրգում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ իշխան Ֆելիքս Յուսուպով կրտսերն ազատվեց բանակ զորակոչվելուց, քանի որ հանդիսանում էր ընտանիքի միակ զավակը։ Սակայն նա սկսեց զբաղվել հիվանդանոցների ստեղծմամբ ու դրանց կահավորմամբ։ Ծանր վիրավորում ունեցող զինվորականների համար առաջին հիվանդանոցը տեղակայվեց Սանկտ Պետերբուրգում՝ իշխանուհի Յուսուպովայի տանը։ Աշխատելով այնտեղ՝ նա որոշեց սպայական կուրսեր անցնել Պաժերի կորպուսում և 1915-1916 թվականներին արդեն ունենալ սպայական կոչում։
Ռասպուտինի սպանություն
Պետդումայի պատգամավոր Վլադիմիր Պուրիշկևիչի, պորուչիկ Սերգեյ Սուխոտինի և իր փեսա, մեծ իշխան Դմիտրի Պավլովիչի հետ միասին, իշխան Ֆելիքս Յուսուպով կրտսերը դարձել է Գրիգորի Ռասպուտինի սպանության կազմակերպման մասնակից։ Հանցավոր գործունեությանը Ֆելիքս Յուսուպովն իր մասնակցությունը մեկնաբանում էր հետևյալ կերպ. «Դեռ չպայմանավորված, յուրաքանչյուրս մեր մտքում, եկել էինք միասնական որոշման. Ռասպուտինին անհրաժեշտ է վերացնել, նույնիսկ եթե սպանության գնով »։ «Ռասպուտինի հետ իմ բոլոր հանդիպումներից հետո, բոլոր տեսածս ու լսածս միասին, ես վերջնականապես համոզվեցի, որ նրա մեջ թաքնված է ողջ չարիքը և Ռուսաստանի բոլոր անհաջողությունների գլխավոր պատճառը. չի լինի Ռասպուտինը, չեն լինի նաև այն սատանիստական ուժերը, որի ձեռքն էին ընկել Ցարն ու Կայսրուհին »։
Արտագաղթի մեջ
1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Յուսուպովները մեկնում են Ղրիմ, որտեղից էլ «Մալբորո» գծանավով մեկնում Մալթա, այնտեղից էլ, ավելի ուշ, դեպի Լոնդոն։ Ընտանեկան զարդերի և Ռեմբրանդի երկու կտավների վաճառքից գոյացած միջոցներով (դա այն էր, ինչ ընտանիքը կարողացել էր 1917 թվականին դուրս բերել Ցարական Ռուսաստանից), Յուսուպովները տուն են գնում Բուլոնյան անտառում։ Նրանք շարունակում են զբաղվել բարեգործությամբ՝ օգնելով ռուս ներգաղթյալներին։ Բիզնեսի անհաջող վարումը հանգեցնում է ֆինանսական խնդիրների և 1939 թվականին նրանք վաճառում են իրենց բնակարանը։ Յուսուպովները տեղափոխվում են Փարիզի 16-րդ շրջանում Pierre Guerin փողոցի վրա գտնվող փոքր բնակարան, որտեղ իշխան Ֆելիքս Յուսուպովն ապրում է մինչ իր մահը։ thumb|right|331x331px|Ֆելիքս Յուսուպովի կտավը, 1920-ական թվականներ։ Մասնավոր հավաքածուից։ Հեղինակը [[Յոհանես Լինսեն է։]] 1920-ական թվականներին Յուսուպով ամուսինները բացում են Irfé նորաձևության տունը, սակայն այն եկամտաբեր չէր և ֆինանսական կայունություն չէր ապահովում։ Ընտանեկան բյուջեն հաջողվեց լցնել Անգլիայում հոլիվուդյան Մետրո-Գոլդուին-Մայեր ընկերության դեմ տարած դատական հաղթանակը (25 000 ֆունտ)։ 1932 թվականին էկրաններին բարձրացավ «Ռասպուտինը և կայսրուհին» ֆիլմը, որտեղ պնդվում էր, թե իշխան Յուսուպովի կինը եղել է Ռասպուտինի սիրուհին։ Յուսուպովին դատարանում հաջողվեց ապացուցել, որ նման պնդումները հերհյուրանք են։ Հենց այդ պատահարից հետո Հոլիվուդում որոշեցին, որ բոլոր ֆիլմերից առաջ կգրվի այն մասին, որ ֆիլմում ցուցադրված գործողությունները մտացածին են, իսկ իրական անձանց հետ ցանկացած համընկնում պատահական է ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ իշխանը հրաժարվեց աջակցել նացիստներին և մերժեց Խորհրդային Միություն վերադառնալու առաջարկը ։
Մահ
1967 թվականին 80 տարեկան հասակում Փարիզում մահացել է Յուսուպովների տոհմի վերջին ներկայացուցիչը։ Թաղված է Սենթ Ժենևիև դե Բուայի ռուսական գերեզմանատանը։ Իրինա Յուսուպովան մահացել է 1970 թվականին և թաղված է նրա կողքը։
Սերունդներ
Յուսուպովների տոհմի սերունդներից են իշխանուհի Իրինա Յուսուպովայի (1915—1983) և կոմս Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Շերեմետևի (1904—1979) դուստրը՝ Քսենիա Նիկոլաևնա Սֆիրիսը ու նրա դուստրը՝ Տատյանան։ Վերջինս ծնվել է 1968 թվականին Աթենքում։ 1996 թվականից ամուսնացած է Ալեքսիս Յանակոպուլոսի հետ։ Նրանք ունեն երկու դուստր՝ Մարիլիան (ծնվ. 2004 թվականին) և Ժասմին-Քսենիան (ծնվ. 2006 թվականին) ։
Ամեն ինչ սկսվում է ճանապարհից
«Ամեն ինչ սկսվում է ճանապարհից» («Всё начинается с дороги»), 1959 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանվել է արտադրական դրամայի ժանրում։ Նատալյա Կրաչկովսկայան ֆիլմում կատարել է կինոյում իր առաջին դերը, իսկ Ալեքսանդր Դեմյանենկոն՝  երկրորդ դերը։ Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ ռեժիսոր Նիկոլայ Դոստալը մահացել է դժբախտ պատահարի հետևանքով։ Ֆիլմի վրա աշխատանքն ավարտել է ռեժիսոր Վիլեն Ազարովը ։
Սյուժեն
Շինարար-մոնտաժող Ստեպան Բոկովին լքում է կինը։ Հիասթափված Ստեպանը մենակ գնում է Սիբիր՝ հեռավոր Կոմսոմոլսկայա շինհրապարակ։ Գնացքում նա հանդիպում է Աննուշկային՝ մի երիտասարդ բետոնագործ, որը նույնպես գնում է նույն շինհրապարակ։ Աստիճանաբար նրանց միջև լուրջ հարաբերություններ են առաջանում։ Չնայած նրան, որ Ստեպանին չի հաջողվում աշխատանք գտնել Աննայի հետ, նա ժամանակ և հնարավորություն է գտնում հնարավորինս հաճախ այցելել նրա տեղամաս։ Բրիգադի աշխատանքների ավարտից հետո Ստեպանն ու Աննուշկան որոշում են չբաժանվել և հետագայում աշխատել միայն միասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Եգիպտացորենի յուղ
Եգիպտացորենի յուղ, ստանում են եգիպտացորենի սերմերից։ Այն օգտագործվում է հիմնականում խոհարարության մեջ, քանի որ տաքանալուց այն արագ ծխում է, զտված տարբերակը արժեքավոր է համարվում տապակի համար։ Այն նաև որոշ մարգարինների հիմնական բաղադրիչն է։ Եգիպտացորենի յուղը ընդհանուր առմամբ ավելի մատչելի է, քան բուսական յուղերի շատ տեսակներ։
Եգիպտացորենի յուղը նաև համարվում է հումք բիոդիզելի արտադորւթյան մեջ։ Եգիպտացորենի յուղը օգտագործում են նաև արդյունաբերության մեջ՝ օճառ, բալասան, ներկ, ռետին, չժանգոտվող նյութ մետաղյա մակերեսների համար, թանաքների, տեքստիլի, նիտրոգլիցերինի և միջատասպանների համար։ Այն երբեմն օգտագործվում է որպես դեղորայքի մոլեկուլների կրող` դեղագործական պատրաստուկներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յուղեր Կատեգորիա:Արտադրություն Կատեգորիա:Սննդամթերք
(312) Պիրետա
(312) Պիրետա (Pierretta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1891 թվականի օգոստոսի 28-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,782081 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3369 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2272 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պիրետա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3434 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1694,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,212398 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,03° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1891 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Օգյուստ Շառլուայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սիրիր նրանց բոլորին
«Սիրիր նրանց բոլորին» («Люби их всех»), ռուսական դրամատիկ թրիլլեր, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մարիա Ագրանովիչը։ «Կինոտավր-2019» մրցութային ծրագրի մասնակից    ։ Ֆիլմի պրեմիերան Ռուսաստանում տեղի է ունեցել 2019 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է մի աղջկա մասին, որը միաժամանակ սիրուհի է, գերազանց դերասանուհի և ճարպիկ խաբեբա, որը միշտ ծրագիր ունի, ինչպես նաև դրանից ժամանակին հրաժարվելու կարողություն և ունակ է սիրելու բոլոր նրանց, ում հետ կապվում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Մանկամարդ կինը (վեպ)
«Մանկամարդ կինը» (The Child Wife), Մայն Ռիդի վեպը, որը գրել է 1868 թվականին։ Հիմնված է Ամերիկայում և Եվրոպայում տեղի ունեցած իրական գործողությունների վրա։
Սյուժե
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում 19-րդ դարի քառասնական թվականների վերջերին և հիսնական թվականների սկզբին, երբ Եվրոպայում բռնկվել և դաժանորեն ճնշվել են հեղափոխությունները։
Ամերիկա-մեքսիկական պատերազմի հերոս, պաշտոնաթող կապիտան պարոն Մայնարդը գտնվում էր Նյուպորտի առողջարանում, որտեղ ճակատագրի բերումով ծանոթանում է երկու տիկնոջ՝ Ջուլիա Գիրդվուդի և Կոռնելիա Ինսկայպի հետ, ովքեր լողում էին ծոցում՝ բոլորից առանձին։ Հանկարծ մակընթացություն է սկսվում և Մայնարդը աղջիկներին և նրանց աղախնին փրկում է մահացու վտանգից։ Վերադառնալով իր իրերի մոտ, Մայնարդը գրեթե կորցնում է բաճկոնը, որի մեջ գումար կար։ Այն նավակում երկու երիտասարդների համար տարել էր շունը։ Մայնարդը հրապուրվեց Ջուլիայի գեղեցկությամբ և անհամբեր սպասում էր պարահանդեսին, որտեղ նա ակնկալում էր պարել աղջկա հետ և ավելի սերտ ծանոթություն հաստատեր նրա հետ, հատկապես, որ նա պետք է շնորհակալ լիներ իր կյանքը փրկելու համար։
Միևնույն ժամանակ հանգստավայրի հյուրանոցում հայտնվում է լորդ Ինկոգնիտոն (ինչպես նա է ներկայանում տիկին Գիրդվուդին) և նրա ծառա Ֆրանկը։ Տիկին Գիրդվուդը հարուստ էր, բայց անազգական, և նա երազում էր բարեկամանալ հերալդիկ տիտղոսի կրողին, բնականաբար, դստեր ամուսնության միջոցով։ Նա չգիտեր, որ իրականում «լորդ Ինկոգնիտոն» արկածախնդիր Ռիչարդ Սվինթոնն է, իսկ նրա ծառան իր կին Ֆրանցիսկան էր։ Նորապսակները, որոնք աղքատ էին և վատ էին վերաբերվում միմյանց, պատրաստ էին արկածախնդրության՝ հարուստ հարսնացու Դիկի հետ կեղծ ամուսնությանը՝ գումար ստանալու և բաժանելու նպատակով։ Չիմանալով իրենց նենգ ծրագրերի մասին՝ տիկին Գիրդվուդը պարահանդեսին խոչընդոտում է Մայնարդի պարելու հրավերին և իր դստերը պարելու համար տալիս է Դիկ Սվինտոնին։ Մայնարդը, սակայն, իմանում է այդ խաբեբաին, որը տգեղ պատմության համար վտարվել էր զինվորական ծառայությունից։
Մայնարդը հիասթափվել էր, և որոշ ժամանակ անց իջել էր խորտկարան՝ վիրավորանքը ուժեղ խմիչքին հանձնելու։ Արդեն այնտեղ էին գտնվում Սվինթոնը և նրա հանցակիցները։ Դրանք նավակի այն երկու երիտասարդներն էին՝ պարոն Լուի Լուկասը և պարոն Սփիլերը։ Սվինթոնը նրա մասին պատմում է «ընկերներին» ամբողջությամբ գլիվայր շրջած։ Նրա խոսքերով՝ այդ Մայնարդին էին վռնդել զինվորական ծառայությունից։ Մայնարդը վրդովված միջամտում է և շփոթված մի քանի ապտակ է հասցնում, ձեռնոց է նետում և փոխանցում իր այցեքարտը՝ որպես մենամարտին մարտահրավեր նետելուն պատրաստ լինելու նշան։
Գիշերը Մայնարդի սենյակ է ժամանում նրա վաղեմի ընկեր և զինակից Ռուպերտ Ռոզենվելդը։ Նա Մայնարդին է փոխանցում հեղափոխական պայքարի մի խումբ ընկերների նամակ֊կոչ, ովքեր Մայնարդին կոչ էին անում գլխավորել իրենց շարժումը։ Մայնարդին սպասում էին Եվրոպայում, անհրաժեշտ էր շտապ գնալ, որպեսզի հասցնել Նյու Յորքի շոգենավին և այնտեղից դեպի Եվրոպա շոգենավին։ Մայնարդը խոստովանում է ընկերոջը, որ նա սպասում է մենամարտի մարտահրավերին։ Ռոզենվելդը հայհոյում է, սակայն կարճ ժամանակ անց ելք է գտնում։ Պատվի և մենամարտի օրենսգրքի գործերում վարժված Ռոզենվելդը նամակ է գրում Սվինթոնին՝ կոչ անելով արագացնել մենամարտը։
Իսկ Սվինթոնը զղջում էր, որ հայտնվել է այդ տհաճ պատմության մեջ, քանի որ Մայնարդի հետ մենամարտ կարող էր բացահայտել պատահարը, ինչպես նաև սպառնում էր Գրիդուդի ընտանիքին։ Լինելով վախկոտ՝ նա մենամարտ չէր ցանկանում։ Առավոտյան ստանալով այդ ուղերձը, Սվինթոնը ուրախանում է և գտնում մենամարտից խուսափելու խորամանկ ծրագիր։ Ամբողջ օրը նա հիվանդ է ձևանում և սենյակից դուրս չի գալիս, իսկ Մայնարդը սպասում էր նրա զանգին։ Երեկոյան նրանք՝ չսպասելով մենամարտի կանչին, հեռանում են։ Սվինթոնը, դիտելով պատուհանից նրանց դուսր գալը, սպասում է որոշ ժամանակ, «ապաքինվում» է և կոչ է անում իր սկեոնդանտ Լուկասին մարտահրավեր ուղարկել, վստահ լինելով, որ դա կեղծ միջոցառում է։ Այդպես էլ տեղի է ունենում, Լուկասը տեղեկացնում է նրան, որ իրեն վիրավորողը լքել է հյուրանոցը։
Շուտով Մայնարդը բարձրանում է ինքնաթիռ, նկատում Բլանշին և սիրահարվում նրան առաջին հայացքից։ Ջուլիային մոռանալով՝ նա այդ աղջկան տեսնում է իր ապագա կնոջ դերում։ Պատասխան զգացումները բռնկվում են նաև Բլանշի մանկական գլխում։ Նրան նվաճում է այդ մարդը, երբ տեսնում է՝ ինչպես են երկրում նրան մեծարում։ Միմյանցով հիացած՝ երիտասարդները միասին ճանապարհորդում են Եվրոպայում։ Եվրոպա ժամանելուց հետո տեղի է ունենում տհաճ միջադեպ, երբ մոտորանավակը տեղափոխվում էր նավահանգիստ, ուղևորների անցման համար նախատեսված սեղանը անսպասելիորեն կորցնում է հենարանը հենց այն պահին, երբ այնտեղ էր գտնվում Բլանշը։ Մայնարդը փրկում է աղջկան։ Հայրը շնոհակալություն է հայտնում Մայնարդին և տալիս է իր այցեքարտը։
Պատմությունն այդտեղ ընդհատվում է և ընթերցողին տեղափոխում Թյուիլրի ֆրանսիական կայսեր թագավորական նստավայրը, որտեղ հավաքվում են նրա Անգլիայից, Ավստրիայից, Ռուսաստանից և Պրուսիայից ժամանած հյուրերը, որոնք պատրաստում և համաձայնեցնում են Եվրոպայում ազատության ճնշման չարաբաստիկ ծրագրերը։
Հաջորդ պատմությունն ընթերցողին տեղափոխում է Փարիզ՝ 1851 թվականի դեկտեմբերի 2-ի օրը (այստեղ Մայն Ռիդը հեռացել է ճշգրիտ ժամկետներ չտալու ավանդույթից, որը ակնհայտ է, քանի որ այդ ամսաթիվը պատմական է՝ այդ օրը լուծարվել են Ազգային ժողովն ու պետական խորհուրդը, իսկ 2 օր անց տեղի է ունեցել արյունալի սպանդը)։ Մայն Ռիդը մանրամասն լուսաբանում է պատմական իրադարձությունները, այդ սադրանքը և հարբած զինվորների այդ հրեշավոր հաշվեհարդարը փողոցներում՝ պատահականորեն հայտնված անմեղ մարդկանց նկատմամբ։
Այդ արյունալի օրը Փարիզում հայտնվել էին պատմվածքի բոլոր հերոսները՝ Մայնարդը, Գիրդվուդի ընտանիքը, նրանց միացած Սվինթոնը Սփայլերի և Լուկասի հետ, ինչպես նաև դիվանագետ Ջորջ Վեռնոնը՝ դստեր և սպասուհի Սաբինայի հետ։ Փողոցներում աներևակայելի բան էր կատարվում։ Ինչպես գրում է հեղինակը, «ինչ-որ տագնապալի սև ամպ էր կախված այդ ուրախ քաղաքի վրա։ Ես դա զգում եմ ամբողջ սրտով»։ Մեր հերոսը տեսնում է, թե ինչպես են հարբած զինվորները մոտենում անմեղ աղջկան, միջամտում է ու պաշտպանում նրան։ Դրա համար զինվորներն իրենց հրամանատարի հրամանով ձերբակալում են Մայնարդին։
Այդ ժամանակ Լոնդոն վերադարձած Սվինթոնը աղքատության մեջ է հայտնվում։ Նրան այցելում է Բարոնեթ սըր Ռոբերտ Քոթրելը, որին ավելի շատ հետաքրքրում էր Դիքի կինը, քան նրա ընկերը։ Դրանով կարելի է բացատրել Բարոնեթի առատաձեռնությունը, որը Սվինթոնին որոշակի գումար էր տրամադրել և հետո նրա վերաբերյալ հանձնարարական բնութագիր էր ուղարկել այն լորդ Ա.-ին, որում նա այդ բարձրաստիճան պաշտոնյաներին հայտնել է, որ իր երաշխավորած անձը «այն վիճակում չէ, որ հրաժարվի որևէ հանձնարարություն կատարելուց»։
Մայնարդը առաջին անգամ միայնակ է հայտնվում Բլանշի հետ, և որսորդը հրաժարվում է շարունակել փասիանի հետապնդումը։ Ֆրանկը հետևում է սիրահարներին և ամեն ինչի մասին զեկուցում հորը։ Հաջորդ օրը նշում են աղջկա 15-ամյակը։ Մայնարդը դառնում է գրող, և հենց այս օրերին լույս է տեսնում իր առաջին վեպը, որտեղ նա նկարագրում է հերոսուհուն՝ Զոյային, որը նման է իր սիրելիին։ Բլանշը պատվիրում և ստանում է այդ վեպը՝ ամբողջ գիշեր անցկացնելով ընթերցանության վրա։ Հաջորդ օրը, Մայնարդը և Բլանշը քննարկում են՝ փախչելով հյուրանոցից։
Մայնարդը աղջկան սեր է խոստովանում և սպասում է պատասխանի։ Այդ պահին դեպքի վայր է գալիս հայրը, որը, բնականաբար, իր տնից դուրս է քշում Մայնարդին։ Ինչպես և սպասվում էր, խանդոտ Սկադամորը դստեր մասին ամեն ինչ հայտնում է հորը։ Մայնարդը վերադառնում է Լոնդոն, սակայն Բլանշը հասցնում է Սաբինի միջոցով փոխանցել սիրո խոստովանությունը։ Սակայն այդ փաստը չի անցնում Սկադամորի կողքով, ինչը նշանակում է, որ հայտնի է դառնում հորը։ Ջորջ Վեռնոնը ծանր զրույց է ունենում դստեր հետ և աղջիկը խոստանում է դադարեցնել բոլոր շփումները Մայնարդի հետ։
Դիքն այդ ժամանակահատվածում լրջորեն տարվում է Ջուլիա Գիրդվուդով։
Իմանալով Միլանում ապստամբության մասին՝ հեղափոխականները պատրաստվում են մեկնել Իտալիա՝ Քոշութի համար «կեղծ անձնագրի» գումար ստանալու, որը դառնալու էր հանքագործի ծառան։ Ծրագիրն ամենավերջին պահին ձախողվում է։ Ռոզենվելդը, գաղտնալսելով լրտեսների խոսակցությունը, մերկացնում է ծուղակը և խափանում մեկնելու պլանները։ Անմիջապես գալիս է հերոս Տյուրը, որը հաստատում է Ռոզենվելդի խոսքերը։
Ջուլիայի հանդեպ կրքից այրված՝ Սվինթոնը հասկանում է, որ կինը լուրջ խոչընդոտ կարող է դառնալ իր համար։ Եվ նա, երեկույթի ժամանակ կնոջը հարբեցնելով, նրա հետ միասին գնում է ոչ թե տուն, այլ ջրանցքի վրայի կամուրջի մոտ, որտեղից նրան ջուրն է նետում։ Նա անպայման խեղդվելու էր, բայց այդ պահին ի երջանկութուն նրա՝ կամրջի տակով զբոսանավ էր անցնում, որը տանում էր նավավար Բիլ Բութլայի ընտանիքը։ Կպչելով պարանին և բռնվելով դրանից և նավավարը փրկում է աղջկան, և շուտով դուրս է հանվում։ Սթափվելով և հասկանալով, թե ինչ ոճրագործություն են գործել իր դեմ՝ Ֆրանցիսկան իր փրկարարներին խնդրում է վլռել, իսկ իր խնդրանքի դիմաց նրանց է տալիս ադամանդե մատանին և ոսկյա ժամացույցը։
Սեր Ջորջ Վեռնոնը անբուժելի հիվանդ էր։ Մահվան շեմին նա հասկանում է, որ խոչընդոտում է դստեր երջանկությանը և Մայնարդին ուղարկում է հաշտվության նամակ։ Կարդալուց հետո, Մայնարդը շտապում է Սևենոուս Քենթ, և նրանք քննարկում են առաջիկա հարսանիքը։
Մեկ օրում Սուրբ Մարիամ եկեղեցում միանգամից երեք ամուսնություն է նշանակվում, մեկը Մայնարդի և Բլանշի, մյուսը իր ընկերոջ Ռոզենվելդի և Կորնելիայի, երրորդը՝ Ջուլիա Գիրդվուդի և Դիք Սվինթոնի։
Դրանից հետո, ինչպես լինում է նման դեպքերում, լռություն տիրեց, սակայն, ի տարբերություն ավանդական արարողությունների, այն կարճ տևեց։ Լռությունն ընդհատվում է առարկությամբ։ Ձայնը պատկանում էր ոչ թե հարսին, ոչ էլ փեսային, այլ երրորդ անձին, որը անսպասելիորեն հայտնվել է բեմում։
Մայնարդը և նրա երիտասարդ կինը ձեռք են բերում իրենց երջանկությունը։
Հիշողություններ
Այս վեպը հիշատակվում և հակիրճ նկարագրվում է Ռ.Մ. Սամարինի «Կապիտան Մայն Ռիդը» հոդվածում, որը հրապարակվել է 1956-1958 թվականներին Մայն Ռիդի վեպերի հայտնի 6-հատորանոց հրատարակության շրջանակներում։
Հայերը Կրետեում
Հայերը Կրետեում (Αρμένιοι στην Κρήτη), Հունաստանի ամենամեծ կղզու՝ Կրետեի հայ համայնքը։
Պատմություն
Հայերը Հունաստանում զանգվածային բնակություն են հաստատել 5-6-րդ դարերից ։ Կրետեն եղել է Հունաստանում հայերի գլխավոր գաղթավայրերից մեկը։
10-րդ դարի 70-ական թվականներին Կրետեում ապրել է ավելի քան 20.000 հայ։ Հայկական համայնքներ են եղել Ռեթիմնոյում, Արմենոխորում, Հերակլիոնում և այլուր։ Հունաստանում հայկական առաջին առաքելական եկեղեցին բացվել է Կրետեում՝ Հերակլիոնում։ Այն եղել է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին, որը հիմնադրվել է 1646 թվականին և գործում է առ այսօր։
1711-1734 թվականներին Կրետեի հայերի հոգևոր առաջնորդն էր Աբրահամ Կրետացին։
Հունվարի 12
Հունվարի 12, տարվա 12-րդ օրն է։
Յասնայա Պոլյանա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
2012 թվականի տվյալներով Յասնայա Պոլյանա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 143 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,36 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրամատորսկի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Ուլիսե Մունարի
<!-- <div style="float:right; clear:right; height: 450px; width: 330px; overflow: auto; background-color: #FFFAF2; font-size: 100%; margin: 12px"> --> Ուլիսե Մունարի (Ulisse Munari, ), իտալացի աստղագետ և աստղակերպեր հայտնագործող, ինչպես նաև Պադովայի համալսարանի աստղագիտության պրոֆեսոր, ով 1990 թվականին սկսել է աշխատել Ասիագո աստղադիտարանում։ Մասնագիտացած է փոփոխական և նոր աստղերի, տարբեր կլաստերների, ինչպես նաև փոքր մոլորակների հետազոտության մեջ։ 1996-1998 թվականներին իտալացի այլ աստղագետների հետ համատեղ հայտնաբերվել է ընդհանուր առմամբ 55 աստերոիդ ։
Դեռևս ուսանողական տարիներին Իտալիայի ազգային սիրողական կազմակերպությունում կազմակերպել է Փոքր մոլորակների սեկտորը։ Հետագայում էլ շարունակել է կապ պահպանել շատ սիրողական աստղագետների հետ՝ նրանց հնարավորություն տալով օգտվել իտալական որոշ աստղադիտարանների խոշոր աստղադիտակներից ։
Ուլիսես Մունարին մասնակցում է «RAdial Velocity Experiment» (RAVE) հետազոտական ծրագրում ներգրավված թիմի աշխատանքին, որի նպատակն է չափել աստղերի ճառագայթային արագությունն ու մետաղների պարունակությունը՝ օգտագործելով Շմիդտի համակարգի աստղադիտակը՝ 1,2 մ հայելու տրամագծով, որը գտնվում է Ավստրալիայի աստղագիտական աստղադիտարանում (Australian Astronomical Observatory) ։
Ուլիսե Մունարին նաև եղել է այն աշխատանքային խմբի ղեկավարներից մեկը, որը մշակել և օպտիմիզացրել է սպեկտրոմետրը Gaia արբանյակի վրա, որը գործարկվել է 2013 թվականի դեկտեմբերին  ։
Որպես երախտագիտության նշան Մուներիի ավանդի համար՝ աստերոիդներից մեկին շնորհվել է նրա անունը՝ (7599) Մունարի (անգլ․՝ (7599) Munari) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի աստղագետներ
Եվգենյա Խյամյալյայնեն
Եվգենյա Իվանովնա Խյամյալյայնեն (Евгения Ивановна Хямяля́йнен, Յոուկի Խյամյալյայնեն, Ёуки Хямяляйнен, ), կարելացի ասացող, ունաների կատարող։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1953)։
Կենսագրություն
Եվգենյա Խյամյալյայնենը ծնվել է 1882 թվականին գյուղացիական ընտանիքում։ Հոր մահից հետո ութ տարի աշխատել է որպես բատրակ։
1907 թվականին ընդունվել է ազատ ունկնդիր Իմպիլախտիի ֆիննական ժողովրդական դպրոցում, ապա մոտ մեկ տարի ուսանել է Սերդաբոլսկի ուսուցչական սեմինարիային առընթեր շարժական դպրոցների ուսուցիչների դասընթացներում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է սևագործ բանվոր Մուրմանսկի երկաթուղու շինարարությունում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո եղել է ուսուցուհի Վոկնավոլոկ և Ուխտա գյուղերում։ 1926-1929 թվականներին աշխատել է որպես սանիտար հիվանդանոցում, 1929 թվականից աշխատել է կոլտնտեսությունում։
1951 թվականին մասնակցել է Մոսկվայում Կարելո-ֆիննական ԽՍՀ երգի, երաժշտության և պարի շաբաթվան ։
1979 թվականին լույս է տեսել բանաստեղծ Ռեյո Տակալի «Ուխուտսաարի» գիրքը՝ նվիրված բանաստեղծի տատի՝ ասացող Խյամյալյայնենի հիշատակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Մանկական Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթ
Մանկական Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթ (անգլ. Junior Eurovision Song Contest 2018, բելառուսերեն՝ Конкурс песні Дзіцячае Еўрабачанне 2018), 16-րդ Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթ, որը երկրորդ անգամ կանցկացվի Բելառուսի մայրաքաղաք Մինսկում։ Մրցույթի եզրափակիչ փուլը տեղի է ունեցել 2018 թվականի նոյեմբերի 25-ին։
Անցկացման վայր
2017 թվականի հոկտեմբերի 15-ին 2018 թվականի մրցույթի անցկացման վայրը հայտարարավեց Բելառուսի մայրաքաղաք Մինսկը ։ Սա երկրորդ անգամն է, որ մանկական եվրատեսիլը պետք է տեղի ունենա Բելառուսում, վերջին անգամ մրցույթը երկրում տեղի է ունեցել 2010 թվականին։
Նոյեմբերի 21-ին Բելառուսի փոխվարչապետ Վասիլի Ժարկոն հայտարարեց, որ մրցույթը տեղի կունենա Մինսկ Արենայում ։ Ավելի վաղ այստեղ էր անցկացվել «Մանկական Եվրատեսիլ 2010» երգի մրցույթը։
Մարտի 18-ին հայտնի դարձավ, որ մրցույթը տեղի կունենա 2018 թվականի նոյեմբերի 25-ին։
Մասնակիցները կբնակվեն «Նախագահ-հյուրանոց» հինգ աստղանի հյուրանոցային համալիրում, իսկ մրցույթի բացումը տեղի կունենա «Բել Էքսպո» ցուցահանդեսային կենտրոնում ։
Պատկերանիշ և կարգախոս
Այս տարվա կարգախոսը #LightUp հեշթեգն է։  Մրցույթի լոգոտիպը արևադարձային աստղն է, որը պատրաստվել է ուղղահայաց շրջադարձային երաժշտական ալիքներից։ Ոգեշնչման աղբյուրը երիտասարդ մասնակիցների գեղարվեստական ներուժն ու ստեղծագործական ձգտումն էր ։
Այլ մասնակիցներ
Երկրներ, որոնք մասնակցել են 2017 թվականի մրցույթին, սակայն չեն հաստատել իրենց մասնակցությունը 2018 թվականի մրցույթին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթն ըստ տարեթվի
Ֆարիդ Շաֆիև
Կենսագրություն
Ֆարիդ Շաֆիևը ծնվել է 1969 թվականին Բաքու քաղաքում: 1989-1994 թվականներին սովորել է Բաքվի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում: 2002-2003 թվականներին ստացել է մագիստրոսի կոչում Հարվարդի համալսարանի Քենեդիի անվան պետական ​​դպրոցում ՛ պետական ​​կառավարման :
(8750) Նիտարուֆինա
(8750) Նիտարուֆինա (Nettarufina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Ֆարիդ Շաֆիև
Կենսագրություն
2009-2015 թվականներին սովորել է Կարլթոնի համալսարանում և ստացել պատմության դոկտորի կոչում:
(8750) Նիտարուֆինա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,475252 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0285 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,922 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1422,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,25309 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,2° անկյուն։
Ֆարիդ Շաֆիև
Կարիերա
1996 թվականից աշխատել է Ադրբեջանի Հանրապետության Արտաքին գործերի նախարարության համակարգում:
1998-2001 թվականներին աշխատել է ՄԱԿ-ում Ադրբեջանի առաքելությունում:
2009 թվականի մայիսի 22-ից նա Ադրբեջանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպանն է : 2009-2014 թվականներին նա եղել է Ադրբեջանի արտակարգ և լիազոր դեսպանը Կանադայում :
2011 թվականի մայիսի 26-ից մինչև 2014 թվականի հուլիսի 9-ը նա եղել է Ադրբեջանի Հանրապետության մշտական ​​ներկայացուցիչը Քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպությունում :
2014-2019 թվականներին նա եղել է Ադրբեջանի դեսպանը Չեխիայում:
2019 թվականի փետրվարի 19-ին նա նշանակվել է Միջազգային հարաբերությունների վերլուծության կենտրոնի նախագահ :
Ֆարիդ Շաֆիևը դասավանդում է Ադրբեջանի դիվանագիտական ​​ակադեմիայում: Ֆարիդ Շաֆիևը հեղինակ է բազմաթիվ հոդվածների և մի շարք ակադեմիական հրատարակությունների, այդ թվում ՝ «Կարգավորման քաղաքականությունը և էթնիկական հակամարտությունը Հարավային Կովկասում» գրքի, որը լույս է տեսել 2018 թվականին McGill-Queen's University Press-ի կողմից:
(313) Խալդեա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,374533 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9435 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8056 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Խալդեա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9749 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1336,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269362 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,65° անկյուն։
Գրավիտացիոն ալիքների հայտնաբերում
Գրավիտացիոն ալիքների հայտնաբերումն իրականացվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 14-ին LIGO-ի և VIRGO-ի համագործակցության կողմից դրանց ուղղակի հայտնաբերմամբ։ Հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2016 թվականի փետրվարի 11-ին ։ Արդյունքները հրապարակվել են Physical Review Letters ամսագրում և մի շարք հետագա հոդվածներում։
(313) Խալդեա
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Գրավիտացիոն ալիքների հայտնաբերում
Իրադարձությունը ստացել է GW150914 նշանակումը ։
(313) Խալդեա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1891 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրավիտացիոն ալիքների հայտնաբերում
2017 թվականին գրավիտացիոն ալիքների փորձարարական հայտնաբերման համար Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ է շնորհվել՝ Ռայներ Վայսին, Բարի Բերիշին և Քիփ Թորնին ։
Գրավիտացիոն ալիքները և դրանց որոնման պատմությունը
Գրավիտացիոն ալիքների գոյությունն առաջին անգամ կանխատեսել է Ալբերտ Այնշտայնը 1916 թվականին ՝ հիմնվելով հարաբերականության ընդհանուր տեսության վրա ։ Այդ ալիքները իրենցից ներկայացնում են գրավիտացիոն դաշտի փոփոխությունները, որոնք տարածվում են ալիքների նման։ Երբ գրավիտացիոն ալիքն անցնում է երկու մարմինների միջև, նրանց միջև հեռավորությունը փոխվում է։ Այդ հեռավորության հարաբերական փոփոխությունը ծառայում է որպես ալիքի ամպլիտուդի չափ ։
Ճշգրտորեն ասած, դետեկտորի սեփական հաշվման համակարգում գրավիտացիոն ալիքը, առաջին մոտեցմամբ, կարող է դիտվել որպես նյուտոնյան ուժ, որը գործում է հեռավորության վրա գտնվող ազատ կախված զույգից երկրորդ մարմնի վրա, առաջինից տրված տիեզերական վեկտորով, առաջացնելով արագացում` ։ որտեղ h_{ij}^{TT}-ն մետրիկի բեկումն է, այսինքն՝ գրավիտացիոն ալիքի ամպլիտուդը, այսպես կոչված լայնակի զրոյական հետքի չափիչում, իսկ կետը նշանակում է ժամանակի ածանցյալ։ Z առանցքի երկայնքով տարածվող ω հաճախականությամբ մոնոխրոմատիկ ալիքի դեպքում՝  որտեղ h_+ и h_\times այն թվերն են, որոնք արտահայտում են հնարավոր գրավիտացիոն ալիքների երկու անկախ բևեռացումների ամպլիտուդը ։
Սկզբունքորեն, զանգվածի արագացված շարժմամբ ուղեկցվող գրեթե ցանկացած իրադարձություն առաջացնում է գրավիտացիոն ալիքներ (բացառություն են կազմում կատարյալ սիմետրիկ մարմնի պտույտը համաչափության առանցքի շուրջը, կենտրոնասիմետրիկ սեղմումը և գնդաձև մարմնի ընդլայնումը)։ Սակայն ձգողականությունը շատ թույլ ուժ է, հետևաբար, այդ ալիքների ամպլիտուդը չափազանց փոքր է։ Այսպիսով, 10,000 տոննա կշռող պողպատե սյունը, որը պտտվում է պողպատի առաձգական ուժով` 10 պտույտ վայրկյանում, կարձակի մոտ 10−24 վտ գրավիտացիոն ալիքներ ։
Կանխատեսված էֆեկտների ծայրահեղ թուլության պատճառով երկար տարիներ հնարավոր չէր հաստատել (կամ հերքել) դրանց գոյությունը։ Գրավիտացիոն ալիքների գոյության առաջին անուղղակի վկայությունը ստացվել է 1974 թվականին՝ շնորհիվ PSR B1913+16 երկու նեյտրոնային աստղերի սերտ համակարգի դիտարկման, այս հայտնագործության համար Ռասել Հալսը և Ջոզեֆ Թեյլորը ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ են ստացել 1993 թվականին։ Երբ կրկնակի աստղերը պտտվում են միմյանց շուրջ, նրանք ճառագում են գրավիտացիոն ալիքներ՝ կորցնելով էներգիա, ուղեծրերի չափերը փոքրանում են, իսկ պտույտի շրջանը փոքրանում է։ Արձանագրվել է նաև հարաբերականության ընդհանուր տեսության հաշվարկների հետ ճշգրիտ համաձայնությամբ պտույտի ժամանակաշրջանի նվազումը ։