cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սիլվեստր Շչեդրին
Կենսագրություն
1800-1812 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում (1818 թվականից՝ ակադեմիայի թոշակառու Իտալիայում)։ Ի տարբերություն նախորդների, իր բնանկարային էտյուդներում («Կոլիզեում», 1819, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա) հետևել է լույսի և գույնի հարաբերակցությանը։ Ձգտելով արտահայտել բնապատկերի վավերականությունն ու ամբողջականությունը՝ Սիլվեստր Շչեդրինը դիմել է Էցչեներին, որոնել տոնային միասնականության արտահայտչամիջոցներ («Կապրի կղզում», 1826, Տրետյակովյան պատկերասրահ)։ 1828-1830-ական թվականներին բնանկարներում («Նեապոլի լուսնկա գիշերը», 1828-1829, Ռուս, թանգարան, Լենինգրադ) առկա են ռոմանտիկական ոգեշնչվածությունը, լուսագունային էֆեկտները։ Սիլվեստր Շչեդրինի «Նեապոլի շրջակայքում» (1825), «Ծածկապատշգամբ Սորենտոյում» (1827)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Ժողովածու (4464)
Արձանագրութիւնք Անի քաղաքի, գաւառացն, Շիրակայ եւ Արշարունեաց (4464), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4464 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում 1853-ական թվականներին։ Վարդան Օձնեցիր գրիչ-հավաքողի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22×18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 30 թերթից։ Գրված է միասյուն, շղագրով։ Հիշատակարաններ՝ 3ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նունե
Նունե (հայտնի է նաև որպես սուրբ Նունե կույս, վրացական աղբյուրներում՝ սուրբ Նինո (წმინდა ნინო), մոտ 296 – մոտ 340, Վիրք), III դարի վերջի – IV դարի 1-ին կեսի ճգնավոր, տոնելի սրբուհի, Հայաստանում և Վրաստանում քրիստոնեություն քարոզիչ։ Ըստ ավանդության, նրա քարոզչությամբ և Հիսուս Քրիստոսի անունով կատարած հրաշագործությունների շնորհիվ քրիստոնեություն է ընդունել վրաց թագավոր Միհրանը, արքունիքը և ապա՝ ամբողջ ժողովուրդը։ Ըստ հայկական աղբյուրների, Նունեն եղել է ս. Հռիփսիմյանց կույսերից մեկը, նրանց հետ Հռոմից հասել է Հայաստան։ Վարագ լեռան մոտ առանձնացել է ընդհանուր խմբից և մեկնել Վիրք, ճգնողական կյանքը շարունակել Մցխեթ քաղաքի մոտակայքում։ Այստեղ քրիստոնեություն է քարոզել և «Սուրբ Հոգու զորությամբ» կատարել բժշկումներ։ Ըստ ավանդության, կույսը բուժել է Վրաց Միհրան թագավորի հիվանդ զավակին՝ նրան խաչակնքելով, ապա բժշկել նաև հիվանդացած Նանա թագուհուն։
Դրանից քիչ անց, Միհրանը, մի անգամ որսորդության գնալիս, հանկարծակի շրջափակվել է մութ մառախուղով։ Որոշել է աղոթք հղել Նունեի քարոզած Աստծուն, ինչից հետո խավարը փարատվել է։ Վերադառնալով պալատ՝ թագավորը հրաման է արձակում՝ ընդունել Հիսուս Քրիստոսին որպես Բարձրյալ Աստծո Որդու, իսկ Նունեին՝ որպես առաքելուհու։ Թագավորի գործակցությամբ Նունեն քանդել է տվել Կուր (Քուռ) գետի ափին՝ բլրի վրա կանգնեցված Արամազդի (Արմազի) արձանը և փոխարենը կանգնեցրել Քրիստոսի խաչի նշանը ։
Նունեի խորհրդով Վրաց թագավորը պատգամավորներ է ուղարկել Կոստանդիանոս կայսրին (ըստ վրաց վկայաբանության) կամ Գրիգոր Ա Լուսավորչին (ըստ հայկական վկայաբանության), որպեսզի հոգևորականներ առաքվեն Վիրք։ Կուր գետում տեղի է ունեցել ժողովրդի մկրտություն, ապա Մցխեթում կառուցվել է Սուրբ Խաչ եկեղեցին։ Սուրբ Նունեն նաև շրջել է Վիրքի մյուս գավառներում՝ քարոզելով քրիստոնեական հավատը։
Ըստ վրացական աղբյուրների՝ սուրբ Նունեն դեպի Վիրք իր ուղևորության սկզբում եղել է Ջավախքում, Փարվանա լճի մոտ։ Այստեղ նա մնացել է 2 օր, կերակուր խնդրել ձկնորսներից, հովիվների հետ խոսել հայերեն։ Վրաստանում սուրբ Նունեի հիշատակի տոնը տոնվում է հունվարի 14-ին։ Հայ եկեղեցին ներկայումս այն նշում է Տոն Կաթողիկեին (Տոն Ս. Էջմիածնի) հաջորդող երեքշաբթի օրը՝ Սուրբ Մանե կույսի հիշատակի հետ միասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական սրբեր Կատեգորիա:4-րդ դարի քրիստոնեական սրբեր Կատեգորիա:Կապադովկիայի հույներ
Ռիու Նովու դու Սուլ
Ռիու Նովու դու Սուլ (Rio Novo do Sul), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գուարապարիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11.626 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 203,721 կմ2 տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 59,9 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1893 թվականի նոյեմբերի 23-ին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էսպիրիտու Սանտու նահանգի բնակավայրեր
Գարո Թավիջյան
Կենսագրություն
Գարո (Կարո) Թավիջյանը ծնվել է 1982 թվականի հունիսի 24-ին, Հյուսիսային Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Սկոպիեում։ Նա թմբկահար Գարաբեթ Թավիջյանի որդին է և դաշնակահար Դիրան Թավիջյանի եղբայրը, որի հետ հանդես է գալիս որպես «Թավիջյան եղբայրներ» դուետով։ Վաղ հասակից սկսել է տիրապետել հարվածային գործիքների և նվագել է դաշնամուր։ Գարոն հայտնի է նաև վիրտուոզ և սեփական իմպրովիզ կատարումներով, հատկապես մակեդոնական ժողովրդական երաժշտության ասպարեզում։ Ուսում է ստացել Սկոպիեի երաժշտական դպրոցում` որպես դաշնակահար և թմբկահար։ Բազմաթիվ ելույթներով հանդես է եկել Սկոպիեյի երաժշտական ակադեմիայի, նվագախմբի, ջազ անսամբլի և մի շարք փոփ խմբերի հետ։ Ուսման տարիների ընթացքում մասնակցել է մի շարք մրցույթների, փառատոների, հանդես եկել մենահամերգներով և արժանացել մի շարք մրցանակների, այդ թվում նաև Մակեդոնիայի մշակույթի նախարարության «Անկախ արտիստ» կոչման (2002թ.): Դպրոցն ավարտելուց հետո դարձել է Բոստոնի Բերքլիի երաժշտական բարձրագույն դպրոցի կրթաթոշակառու։
Գարո Թավիջյանը նաև գրել է երաժշտություններ մի շարք ֆիլմերի և թատերական ներկայացումների համար, որոնցից է «Ալեքսանդր Մակեդոնացի» ներկայացումը։ 2012 թվականին եղբոր հետ միասին, արժանացել են «Մակեդոնիայի երաժշտության դեսպաններ» կոչմանը։
2013 թվականին առաջին անգամ այցելել է Երևան, որտեղ համերգով հանդես է եկել եղբոր հետ՝ հայկական ջազի 75-ամյակի համերգի ժամանակ ։
Ալեքսանդր Բոգոմոլեց
Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Բոգոմոլեց, ռուս խորհրդային ախտաբան-ֆիզիոլոգ։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1932), փոխնախագահ (1942), Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ (1929), ԲԽՍՀ ԳԱ (1939), ԽՍՀՄ ԲԳԱ ակադեմիկոս (1944), Վրացական ԽՍՀ ԳԱ պատվավոր անդամ (1944), ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1935), խորհրդային աշխատանքի հերոս (1944)։ 1906 թվականին ավարտել է Օդեսայի համալսարանը։ Բոգոմոլեցի աշխատանքները նվիրված են ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի, էնդոկրինոլոգիայի, արյան փոխներարկման, ուռուցքաբանության, ծերաբուժության և ծերաբանության տարբեր հարցերին։
Յակտի-Յալան (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Յակտի-Յալան (Якты-Ялан, Яҡтыялан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 42 մարդ։
Պրավդա (ավան, Պերվոմայսկի շրջան)
Պրավդա (Правда), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրավդա ավանում բնակվում էր 960 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,423 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2269,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1929 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գիշին
Գիշին (Гішин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գիշին գյուղում բնակվում էր 380 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,51 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 251,66 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դանկովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Դանկովո (Даньково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Ժողովածու (4193)
Ժողովածու (4193), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» ձեռագրերի ցանկում ներկայացված է 4193 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Էջմիածնում։ Ձեռագիրը կազմված է 131 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիր։ Ունի տերունական և ս. Գրոց մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ կնիք՝ 4ա (1871թ., Մատթէոս վրդ.) :
Դանկովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 752 մարդ։
Ժողովածու (4193)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դանկովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1654 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գագիկ Աղեկյան
Գագիկ Վորոշի Աղեկյան, հայ մաթեմատիկոս, Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, Ռուս-Հայկական (Սլավոնական) համալսարանի դասախոս, «Նորարար ուսուցիչներ 2010»-ի մրցանակակիր ։
Աղբյուրներ
Գագիկ Աղեկյանի մասին
Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գիտությունների թեկնածուներ
Մարդակերոց
Մարդակերոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Կոսիորի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Կոսիորի փողոց (Улица Косиора), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Սկելևատկա միկրոշրջանում։ Անվանվել է խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ Ստանիսլավ Վիկենտևիչ Կոսիորի (1889-1939) պատվին։ Սկիզբ է առնում Մեժևայա և Կիրովի փողոցների հանգույցից՝ Գնիլուշա գետի վրայով անցնող Սկելևատսկի կամրջից, և ավարտվում քաղաքի ծայրամասում՝ «Շախտոչկա» տեսարժանության մոտակայքում։ Երկարությունը 2100 մետր է։
Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Կոսիորի փողոցը սկսվում է Մեժևայա և Կիրովի փողոցների հանգույցից՝ Գնիլուշա գետի վրայով անցնող Սկելևատսկի կամրջից, հատում Սևեռնայա փողոցը, 1-ին Սկելևատսկի, 4-րդ Սկելևատսկի, Ուչիտելսկի, 2-րդ Շկոլնի, 8-րդ Սկելևատսկի նրբանցքները, Կրասնոպարտիզանսկայա փողոցը և ավարտվում քաղաքի ծայրամասում՝ «Շախտոչկա» տեսարժանության մոտակայքում։ Երկարությունը 2100 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 180 շինություն։
Կոսիորի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346360։
Փողոցն անվանվել է խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ Ստանիսլավ Վիկենտևիչ Կոսիորի (1889-1939) պատվին։ Ստանիսլավ Կոսիորը 1928-1934 թվականներին եղել է Ուկրաինայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի գլխավոր, ապա՝ մինչև 1938 թվականը՝ առաջին քարտուղարը։ 1938 թվականի հունվարին նշանակվել է ԽՍՀՄ կառավարության նախագահի տեղակալ, սակայն նույն թվականի մայիսին զրկվել է բոլոր կոչումներից ու պաշտոններից և ձերբակալվել։ 1939 թվականին դատապարտվել է գնդակահարության։ 1956 թվականին նա արդարացվել է ։ 2010 թվականին Կիևի վճռաբեկ դատարանը Կոսիորին ճանաչել է 1932-1933 թվականների Հոլոդոմորի՝ Ուկրաինայում արհեստական սովի կազմակերպիչներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Վիլլանովաֆորու
Վիլլանովաֆորու  (Villanovaforru), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 700 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 64 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9020։ Հեռախոսային կոդը՝ 070։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օլշանսկի գյուղական խորհուրդ (Նեդրիգայլովսկի շրջան)
Օլշանսկի գյուղական խորհուրդ  (Вільшанська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Օլշանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2746 մարդ։ Խորհրդում կա 9 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Հեդվիգ Դոհմ
Մարիան Ադելաիդ Հեդվիգ Դոհմ (Hedwig Dohm, ), գերմանացի ֆեմինիստ և հեղինակ։ Նա առաջին ֆեմինիստ մտածողներից էր, որ գենդերային դերերը դիտարկել է որպես ոչ թե կենսաբանական, այլ սոցիալական խտրականության արդյունք։
Ընտանիք
1853 թվականին դարձել է գրող և դերասան, Kladderadatsch երգիծական ամսագրի գլխավոր խմբագիր Էռնստ Դոհմի (1819-1883) կինը, ումից ունեցել է հինգ երեխա.
Դուստրերից Գերտրուդ Հեդվիգը նրան թոռնիկ է պարգևել` Կատերինա «Կատյա» Փրինգշեյմին, որը եղել է Թոմաս Մանի և երաժիշտ Կլաուս Փրինգշեյմի կինը։
Կյանք
Հեդվիգն ու իր ամուսինը կապված էին Գերմանիայի ապագա մայրաքաղաք Բեռլինի մտավորական շրջանակների հետ։ 1867 թվականին նա հրատարակել է իր առաջին աշխատությունը` իսպանական ազգային գրականության պատմական զարգացման մասին։ 1870-ականների սկզբից սկսած նա ֆեմինիստական տրակտատներ է հրապարակել` պահանջելով իրավական, սոցիալական ու տնտեսական հավասարություն, ինչպես նաև` կանանց ընտրական իրավունք։ Այս հոդվածները նրան հայտնի են դարձրել, սակայն միևնույն ժամանակ նա հակառակորդներ է ձեռք բերել այն ֆեմինիստների կողմից, որոնք կենտրոնացած էին երիտասարդ կանանց ավելի լավ կրթական հնարավորությունների վրա։ 1870-ական թվականների վերջին Հեդվիգը մի քանի թատերական ներկայացումներ է գրել, որոնք բոլորը նշանակալի հաջողությամբ բեմադրվել են Բեռլինի դրամատիկական թատրոնում։
Այն բանից հետո, երբ նրա ամուսինը 1883 թվականին մահացել է, նա սկսել է նովելներ գրել մինչև 1880-ական թվականների վերջը, երբ նա վերսկսել է տրակտատներ տպագրել ֆեմինիստական շարժման վերաբերյալ։ Հեդվիգ Դոհը հիմնադրել է Ռեֆորմ ընկերությունը, որի նպատակն էր պաշտպանել կանանց կրթական իրավունքները։ Նա միացել է Կանանց բարեկեցություն ասոցիացիային, որը հիմնադրվել էր Միննա Քաուերի կողմից։
Հեդվիգ Դոհմը մահացել է Բեռլինում, 87 տարեկան հասակում։ Թաղված է Շյոնեբերգ թաղամասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին գրողներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Խորեզմի մարզ
Խորեզմի մարզ (Xorazm viloyati, Хоразм вилояти, خارەزم ۋىلايەتى), վիլայաթ (մարզ) Ուզբեկստանի Հանրապետությունում։ Կազմվել է 1938 թ.-ի հունվարի 15-ին։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում, Ամուդարյա գետի ստորին հոսանքի ձախ ափին։ Տարածությունը մոտ 6500 կմ² է։ Բաժանվում է 9 շրջանի, ունի 3 քաղաք, 2 քտա։ Կենտրոնը՝ Ուրգենչ։
Բնություն
Մակերևույթը հարթ է (մոտ 100 մ բարձրությամբ), արևմուտքում և հարավ-արևմուտքում հարում է Կարակումի անապատին։ Կլիման խիստ ցամաքային է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը —5 °C է, հուլիսինը՝ 27, 3 °C, տարեկան տեղումները՝ 50—100 մմ, անսառնամանիք շրջանը՝ 240 օր։ Խոշոր գետը Ամուդարյան է։ Կան աղի փոքր լճեր, ճահիճներ և աղուտներ։ Տարածության մեծ մասը զբաղեցված է կուլտուրացված ոռոգվող հողերով։ Բնական բուսականությունը պահպանված է Ամուդարյայի ողողատում և ավազուտներում։ Ջրամբարներում կլիմայավարժեցվում են մշկամուկ, ճահճակուղբ։
Բնակչություն
Բնակչության 92, 1%-ը (1970) ուզբեկներ են, բնակվում են նաև ռուսներ, ղազախներ, թաթարներ և այլք։ Քաղաքներն են Ուրգենչը, Իփվան, Դրուժքան։
Տնտեսություն
Խորեզմի մարզը Ուզբեկստանի բամբակագործական հիմնական շրջաններից է՝ զարգացած անասնապահությամբ, բրնձամշակությամբ, մետաքսագործությամբ և արդյունաբերությամբ։ Թեթև և սննդի արդյունաբերությունը տալիս է համախառն արտադրանքի 80%-ը։ Առավել զարգացած է բամբակազտիչ արդյունաբերությունը։ Ուրգենչում են գտնվում մետաքսաթելի և կարի ֆաբրիկաները, Խիվայում՝ գորգագործական կոմբինատը։ Սննդի արդյունաբերությունը ներկայացված է ձիթհան, գինեգործական, հրուշակեղենի, կաթնայուղագործական ձեռնարկություններով։ Զարգանում է շինանյութերի արդյունաբերությունը։ Նորոգման գործարան և կահույքի ֆաբրիկա կա Ուրգենչում, կահույքի կոմբինատ՝ Խիվայում։
Էլեկտրաէներգիայի հիմնական մասը Խորեզմի մարզը ստանում է Տախիատաշի ՊՇԷԿ-ից, գազը՝ Բուխարայից։ Ցանքատարածությունը 165, 3 հզ. հա է, որի 67, 2%-ն զբաղեցնում է բամբակենին։
Անասնապահությունը մասնագիտանում է կարակուլային ոչխարաբուծության ուղղությամբ։ Օդային ուղիներով կապված է Մոսկվայի, Տաշքենդի և այլ քաղաքների հետ։
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի մարզեր
Գամբիա (գետ)
Գամբիա, գետ Գվինեայում, Սենեգալում և Գամբիայում։ Սկիզբ է առնում Ֆուտա-Ջալոն սարավանդից, թափվում է Ատլանտյան օվկիանոսը՝ առաջացնելով էստուարիա։ Երկարությունը 1200 կմ. նավարկելի է գետաբերանից 350 կմ։ Գետաբերանում է Բանջուլ նավահանգիստը։
Անվանման (Gambia) հիմքում ընկած է բնիկների լեզվի գամբու «գետ» բառը, որը պորտուգալացիների կողմից ձևափոխվելով (ավելացվել է երկրի իմաստ արտահայտող -իա մասնիկը) իբրև հատուկ անուն օգտագործվել է ոչ միայն գետը, այլև նրա ավազանում ընկած երկիրը նշելու համար ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գվինեայի գետեր Կատեգորիա:Սենեգալի գետեր Կատեգորիա:Գամբիայի գետեր Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Աֆրիկայի գետեր
Գալվեստոն շրջան (Տեխաս)
Պատմություն
Շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1838 թվականին Բրազորիա, Լիբերթի և Հարիս շրջանի որոշ հատվածից։ Իր անվանումը ստացել է Լուիզիանայի տարածքի նահանգապետ Բերնանրդո դե Գալվեսի պատվին։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Գալվեստոն շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2260 կմ², որից 980 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 1280 կմ²-ն կամ 57 %-ը՝ ջրային տարածքները ։
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 291 309 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 297 մարդ/կմ²։
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 250 158 մարդ։ Առկա էր 94 782 տնային տնտեսություն և 66 157 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 242 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 111 733 բնակելի շինություն՝ 108 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 72,69 %, աֆրոամերիկացիներ – 15,44 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) - 0,47 %, ասիացիներ – 2,10 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ - 0,04 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 7,18 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 2,08 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 17,96 %-ը (անկախ ռասայից)։ Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 26,70 % - մինչև 18 տարեկան, 8,70 % - 18-24 տարեկան, 30,20 % - 25-44 տարեկան, 23,30 % - 45-64 տարեկան և 11,10 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 36 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 95,90 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 93,10 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Ժողովածու (4008)
Ժողովածու (4008), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4008 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է Յակոր Կամենցի գրիչի։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 305 թերթից։ Գրված է երսկյուն, նոտրգիր։ Հիշատակարաններ՝ 1ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռադոմիսլովկա
Ռադոմիսլովկա (Радомислівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռադոմիսլովկա գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,142 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 70,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1700 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դասական կոստյում
Կոստյում (Costume— հագուստ, հանդերձ, զգեստ), ավանդական վերնահագուստ (հագուստ),որպես կանոն պատրաստված  մեկ ամբողջական կտորից, ավանդաբար տղամարդու։ Իր մեջ ներառում է պիջակ, անթև բաճկոն (ժիլետ) և տաբատ։ 20-րդ դարի կեսերից արդեն նաև  կանացի զգեստ, սովորաբար իր մեջ ներառում է  ժակետ և կիսաշրջազգեստ, սակայն կան նաև կանացի կոստյումներ ՝ բաճկոնով և տաբատով (քիչ տարածված) ։
Դասական կոստյումի մեջ ամենից հաճախ մտնում են պիջակը և տաբատը, ավելի քիչ  անթև բաճկոնը, այն լրացնում է  վերնաշապիկը, փողկապը կամ փողկապ-թիթեռնիկը և դասական կոշիկները, երբեմն գլխարկը, կրծքի թաշկինակը, ճարմանդները  կամ գրպանի ժամացույցը, շղթան, որն անցնում է անթև բաճկոնի(ժիլետ) կոճակների  միջով։ Կոստյումների բազմազնությունը պայմանավորված էր գունային գամմայով (առավել տարածված գույներ էին սևը, մոխրագույնը, սպիտակը, մուգ կապույտը, մուգ կանաչը, մուգ կարմիրը, կապույտը և այլն), վերնահագուստի տեսքով (դա կարող է լինել պիջակ, սերթուկ, այցեզգեստ, ֆրակ, սմոքինգ, վերարկու, թիկնոց), կոճակների շարքով (միաքղանցք կամ երկքղանցք), ժիլետի առկայությամբ կամ բացակայությամբ,  աքսեսուարների առկայությամբ  (գրպանի ժամացույց, կրծքի թաշկինակ, ճարմանդներ), դարձածալի ձևով և այլ պարամետրերով։
Դասական կոստյումը ծնվել է դեռևս 17-րդ դարի կեսերին ՝ Լյուդովիկոս 14-րդ թագավորի Վերսալյան Բակում։ Ֆրանսիական նորաձևությունն ընդունել են  նաև այլ երկրներ, մասնավորապես Մեծ Բրիտանիան, որտեղ 19-րդ դարի սկզբին արդեն հայտնվում է ժամանակակից կոստյումի նախատիպը։  Շուրջ չորս դար այն ամենօրյա հագուստ էր։ 17-րդ դարում այն պարունակում էր  սերթուկ, վերնաշապիկ, բաճկոնակ, բրիջիներ, զուգագուլպաներ և կոշիկներ։ 18-19-րդ դարերում կոշիկները կարող էին լինել ճտքակոշիկ կամ  կիսակոշիկ(արդյունքում ամրապնդվեցին վերջինները), ժանյակը փոխարինեց պարանոցի թաշկինակին, վերնաշապիկը ստացավ ժամանակակից, ավելի նեղ տեսք, տաբատները դարձան երկար։ Մինչև 20-րդ դարի սկիզբը հանրաճանաչ էին ձեռնափայտն ու  գլանագլխարկը(ցիլինդր), իսկ մինչ Առաջին աշխարհամարտը սպիտակ ձեռնոցներ կրելը պարտադիր էր արիստոկրատների համար։ Այնուհետև մինչև 1960-ական թվականները, որպես կանոն, կոստյումը ներառում էր բաճկոն և գլխարկ, ավելի ուշ այն դարձավ ավելի քիչ հայտնի։ 1960-ական թվականներից նորաձևության մեջ ամրապնդվեցին  կրկնակի կոստյումները` միաքղանցք  բաճկոններով, որոնք մինչև հիմա պահպանում են իրենց դիրքերը։
Ավանդաբար դասական կոստյում կրել են միայն տղամարդիկ, սակայն 20-րդ դարում հասարակության մեջ կնոջ դերի ամրապնդմանը զուգընթաց այն սկսեցին կրել նաև կանայք։ Սկզբում դասական կոստյումը ամենօրյա հագուստ էր,  սակայն 50-60-ական թվականներից այն սկսեց զիջել դիրքերը և դարձավ  հագուստի օրինակ դասական ոճի սիրահարների համար կամ հատուկ դեպքերի համար` հեղինակավոր աշխատանք, պաշտոնական միջոցառում, տոն, այցելություն մշակութային հաստատություններ, ելույթ հանրության առջև և այլն։
Նախկինում դերձակները կոստյումները կարում էին պատվիրատուի պատվիրած գործվածքներից, սակայն արդյունաբերական հեղաշրջումից հետո սկսվում է զանգվածային արտադրություն, և բացվում են բազմաթիվ խանութներ, որտեղ վաճառվում էին ապրանքների լայն տեսականի։ Այժմ կոստյումի ձեռքբերման մի քանի հիմնական եղանակներ կան` պատվիրել սեփական գործվածքներից, պատվիրել կատալոգից, ձեռք բերել պատրաստի կոստյումներ, ինչպես նաև առանձին-առանձին ձեռք բերել կոստյումի տարրերը։
Տղամարդու կոստյումի պատմություն
Կոստյումը տարբեր փոփոխություններով արդեն չորս հարյուր տարի է համարվում է տղամարդկանց հագուստը։ Նա շատ անգամ է փոփոխվել, բայց ընդհանուր կանոնները մնացել են նույնը։
Ծնունդ
Ժամանակակից կոստյումը Ֆրանսիայում հայտնվեց 17-րդ դարում։ Այդ ժամանակ այն կազմված էր  կեղծամից, սերթուկից (այն տարբերվում էր 19-րդ դարի սերթուկից), բարձր օձիքով սպիտակ վերնաշապիկից, ժաբոյից, ժիլետից, մինչև ծնկները հասնող կարճ տաբատ-բրիջիից, սպիտակ զուգագուլպաներից և կիսակոշիկներից։ Այն ներմուծեց Լյուդովիկոս 14-րդ թագավորը` ժամանակի նորաձևության «օրենսդիրը»։
19-րդ դարի կոստյում
Հաջորդ փոփոխությունները տեղի են ունենում Մեծ Բրիտանիայի ռեգենտության ժամանակաշրջանում (1811—1820): Բրիտանացի դենդի Ջորջ Բրամմելը խիստ ժամանակակից տղամարդու  կոստյում է ստեղծում։ Այդ ժամանակ այն իր մեջ ներառում էր մուգ, սովորաբար սև ֆրակ, սպիտակ վերնաշապիկ, պարանոցի սպիտակ թաշկինակ, նուրբ երանգի ժիլետ և տաբատ, սև երկարաճիտ կոշիկներ։ Նոր պարզությունն ու համեստությունը արմատապես տարբերվում էին նախորդ դարերին բնորոշ շքեղությունից և վառ  գունապնակից։
Սկսած Վիկտորյական դարաշրջանից Մեծ Բրիտանիայում փոխվեց նաև նորաձևությունը։ 19-րդ դարի կեսերին հայտնի դարձան սերթուկն ու այցեզգեստը։ Վերջինն առջևում լայն կտրվածք ուներ, ինչը նրան ձիավարության համար ավելի հարմար էր դարձնում։ Այն հագնում էին ցերեկը և պաշտոնական միջոցառումների ժամանակ, և ֆրակը այդ ժամանակից ի վեր դառնում է երեկոյան զգեստ և պահպանում է իր դիրքերը ևս մեկ հարյուրամյակ։ ժիլետ կրում էին ցանկացած տեսակի վերնահագուստի տակից։ Կոստյումի անբաժանելի տարրերն էին գլխարկ-ցիլինդրը և ձեռնոցները։ Անգլիայից կոստյումը տարածվեց ամբողջ Եվրոպան, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի արևելյան հատվածները։ Աշխարհի գաղութացումը բերեց  նոր նորաձևություն իր բոլոր հեռավոր անկյուններում։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին ծնվում է ուղիղ բաճկոնը, որը տաբատների և ժիլետների հետ ձևավորում է այն կոստյումը, որն այսօր կոչվում է դասական։ Այնուհետև նորաձևություն մտան ֆետրե գլխարկն ու կատելոկը սառը եղանակների համար, և ծղոտե գլխարկ-կանոտյեն ամառային տապի համար։ Նոր գլխարկներին աստիճանաբար փոխարինելու են գալիս գլանագլխարկները`ցիլինդրները։
Երեկոյան ընդունելությունների համար սովորաբար կրում էին ֆրակ և սպիտակ փողկապ, սակայն դարավերջին նորաձևություն մտավ սմոքինգը, որը սովորաբար կրում էին սպիտակ փողկապով։ «Սմոքինգ» անվանումը կոստյումը ստացել Է ԱՄՆ-ում հայտնվելով։ Սկզբում այն ծխելու կոստյում էր, մոխիրը թափելը քաղաքակիրթ չէր, իսկ ատլասե դարձածալերից այն հեշտ էր մաքրել։ Ամերիկացիներն այն ավելի վաղ են սկսել կրել, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո համատարած տարածում է ստանում։
20-րդ դարի կոստյում
20-րդ դարի սկիզբը Մեծ Բրիտանիայում նշանավորվեց այսպես կոչված Էդվարդյան դարաշրջանով։ Սերթուկները դարձան ավելի քիչ ժողովրդականություն վայելող, պահպանողական հագուստ, մարդիկ հիմնականում նախընտրում էին այցեզգեստներ կամ բաճկոններ։ Հայտնի են դառնում սև փողկապները, դրանք կրում էին մասնավոր միջոցառումներին, որոնք, որպես կանոն, անցկացվում էին առանց կանանց։ Ֆրակը սկսեցին օգտագործել սմոքինգի հետ։ Վերջինս համատարած տարածում ստացավ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, պահպանողական անգլիացիները այն վերջնականապես ճանաչեցին միայն 1920-ական թվականներին։ Հյուսիսային Ամերիկայում մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերում կոստյում-«սակե»ն։ Այնուամենայնիվ, սովորական գործնական կոստյումի համեմատ այն համարվում էր ոչ պաշտոնական, քանի որ ամուր էր նստում ուսերին`չունենալով կողմնակի ներսակարեր։ Գիրությանը հակված ամերիկացիները ըստ արժանվույն գնահատեցին կոստյումի ազատ հատվածնեը։
Լուսանկարում պատկերված են Վերսալյան պայմանագրի առաջնորդները։ Ոչ պաշտոնական հանդիպումների ժամանակ, ինչպես օրինակ տվյալ իրավիճակում, նրանք հագնում էին այցեզգեստներ և բաճկոններ։ Պաշտոնական հանդիպումներին նրանք երկար սերթուկներով էին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, 1920-ական թվականներին այցեզգեստը դառնում է պաշտոնական հագուստ, առօրյա կյանքում հայտնի են դառնում բաճկոնները։ Հասարակության ավելի պահպանողական մասը երկար սերթուկներ էր կրում, կամ, ինչպես իրենք էին անվանում, «Արքայազն Ալբերտի վերարկուն»։ Հայտնի էին մուգ երանգների փողկապները։ Նորաձևության մեջ մտան լայն, ուղիղ տաբատները։ Սովորական լայն տաբատները անվանում էին «Օքսֆորդյան պարկեր»:Դրանք,ի նշան բողոքի, կրում էին Օքսֆորդի համալսարանի ուսանողները, որոնց արգելել էին կրել բրիջներ։ 20-40 ական թվականներին բարձր գոտկատեղով տաբատներ կրելու միտում կար։ 20-ական թթ. բոլորը կրում էին միաքղանցք կոստյումներ, երկքղանցք նախընտրում էին պահպանողական և տարեց մարդիկ։ Միևնույն ժամանակ 20-ական թթ. նորաձև էր համարվում երկքղանցք ժիլետը`յուրաքանչյուր կողմում չորս կոճակով և միաքղանցք կոստյումը։
1930-ական թվականները նշանավորվեց հզոր, կարող տղամարդու, գանգստեր-մաֆյոզներիի կերպարով` լայն դարձածալերով,հսկա ուսերով, լայն տաբատով։ 1930-ական թթ. (հետո նաև 1970) նորաձև էին երկար բաճկոններն ու ժիլետները։ 1940-ական թվականներից սկսեցին արտադրվել նոր, անհարմար բաճկոններ, և շատ տղամարդիկ սկսեցին բողոքել դրանցից։ Այն ձգվում էր, երբ նրանք նստում կամ կռանում էին։ Շուրջ երկու տասնամյակ նորաձևության մեջ ամրապնդվել էին երկքղանցք բաճկոնները։
1940-1950-ական թվականները բնութագրվում են տարատեսակ կոստյումներով և նրանց պարզեցմամբ։ Վերարկուները, սերթուկներն ու բաճկոնները ուղիղ էին, իսկ 1960-ական թվականներին երկքղանցք կոստյումները դուրս եկան նորաձևությունից։
1960-ականների վերջից և 1970-ականների սկզբից որոշ չափով ժողովրդականություն էր վայելում Неру ոճի բաճկոնը(կոկորդի տակ կոճկվող, բարձր օձիքով։ ԱՄՆ-ում այն կրում էր, օրինակ, Ջոննի Կարսոն)։
1970-ական թթ. նորաձևություն են վերադառնում երկար վերարկուներն ու ժիլետները` «Շաբաթ երեկոյան տենդը» հանրաճանաչ ֆիլմի ազդեցության տակ։ Կոստյում-եռյակները նույնպես ասոցացվում էին դիսկո-մշակույթի հետ։
Ուշ 70-ականներին շատ ընկերություններ, առաջին հերթին ՝ Haggar-ը, հանրահռչակեցին կրկնակի կոստյումները, ինչպես նաև առաջին անգամ ներկայացրին կոստյումի տարրերը առանձին-առանձին գնելու հնարավորությունը ։
1980-ականներին արտադրողների մեծ մասը պատրաստում էր կրկնակի կոստյումներ, իսկ այն քչերը, որոնք շարունակում էին ժիլետներ պատրաստել, դրանք դարձնում էին միաքղանցք և 4 կոճակներով։
1985-1986 թթ. կոստյում-եռյակների համար նորաձևությունն աստիճանաբար սպառում է իրեն ՝ տեղը զիջելով երկքղանցք և միաքղանցք կոստյումներին։
21-րդ դարի կոստյում
20-րդ դարի 90-ական թվականներին և 21-րդ դարի սկզբին երկքղանցք կոստյումների ժողովրդականության պոռթկում էր, բայց շուտով այն մարեց։
Ներկայումս կրկնակի կոստյումները ավելի հայտնի են, քան կոստյում-եռյակները։ Բաճկոնը և տաբատը սովորաբար պատրաստվում են մեկ նյութից, գործնական կոստյումի համար դա հաճախ բուրդ (նյութ) է։ Անցած տասնամյակում հանրաճանաչ էին երեք կոճակներով միաքղանցք բաճկոնները, այժմ նորաձև են երկու կոճակներով բաճկոնները` նեղ դարձածալերով և կարճեցված փեշերով։ Սակայն վաճառքում հանդիպում են ընդհուպ չորս կոճակ ունեցող տարբերակները։ Ներկայումս դասական կոստյումները կրում են կամ դասական ոճը գնահատողները, կամ հատուկ առիթներով։ Նորաձևություն են մտնում նաև դասական ոճի առարկաներ, բայց ժամանակակից մշակմամբ, ինչպես նաև վառ գույներով և նկարներով բաճկոններ, գունավոր ջինս-տաբատներ և այլն։
Կանացի կոստյումի պատմություն
Կանացի կոստյումը ծնվել է 1660-ական թթ., երբ ձիավարության համար կանացի կոստյումի մեջ հայտնվեց բաճկոնի/ժիլետի և կիսաշրջազգեստի համադրությունը:Նման հագուստ, որը կապված չէր ձիարշավի հետ, հայտնվում է 19-րդ դարի վերջում։ Այստեղ անհրաժեշտ է լեզվական տեղեկություն։ Կոստյումը անվանում էին costume, բայց ոչ suit: Երկու բառերն էլ ռուսերենում  թարգմանվում են «կոստյում»։ Բայց առաջին դեպքում  կոստյումը որպես հագուստի պարագաների համադրություն, իսկ երկրորդը նշանակում է կոստյում` որպես դասական հագուստ, որը նման է տղամարդու կոստյումին։ Այսպիսով, կոստյումի այս ձևը դառնում է դասական կոստյում միայն Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ։
Դերձակները կանացի կոստյումներ պատրաստելիս օգտագործում էին փափուկ գործվածքներ և ձգտում ընդգծել կանացիությունն իրենց աշխատանքներում։ Կիսաշրջազգեստով կոստյումը դառնում է ամենօրյա կանացի հագուստ, այն հագնում էին, երբ գնում էին աշխատանքի կամ քաղաքից դուրս։ Ոչ պաշտոնական միջոցառումներին հագնում էին կոկտեյլային զգեստներ։
20-րդ դարի կեսերին հայտնվում են կանացի գործնական կոստյումները, որոնք սովորաբար կազմված էին ժակետից և կիսաշրջազգեստից, հիմնականում մուգ երանգների։ Նրա տակ սովորաբար հագնում էին բաց երանգի վերնաշապիկ, զուգագուլպաներ և կոշիկներ, ավելի քիչ էին պարանոցի զարդարանքներն ու կրծքի թաշկինակները։ 1964 թվականին դիզայներ André Courrèges-ը ներդնում է կանացի տաբատով կոստյումները։ Դրանք սկսում են օգտագործվել կիսաշրջազգեստի հետ միասին:Թե' դրանք, թե' մյուսները 1970-1980-ական թվականներին ամրապնդվում են որպես կանացի մշտական պաշտոնական հագուստ։ Դրան մասամբ նպաստում է բեսթսելլեր Dress for Success-ը։
Կոստյումի տարրեր
Կոստյումները կարող են լինել շատ բազմազան` կախված ոճի ընտրությունից և հագուստի հատուկ տարրերից։
Ձև
Կախված ձևից` կոստյումը (բաճկոնակ, սմոքինգ կամ սերթուկ) կարող է լինել միաքղանցք և երկքղանցք։ Առաջին տիպի կոստյումները առավել տարածված են, դրանցում ձախ և աջ կողմերը փոքր-ինչ համընկնում են, իսկ կոճակները գտնվում են աջ կողմում։ Երկքղանցքները համարվում են պահպանողական ոճի կոստյումներ։ Պարբերաբար տեղի են ունենում դրանց ժողովրդականության բռնկումներ, բայց դրանք մի քանի տարուց ավելի չեն շարունակվում։ Երկքղանցք կոստյումների ձախ մասը լավ ծածկում է աջը, իսկ կոճակները գտնվում են երկու սիմետրիկ շարքերում։ Հաճախ հեռու ընկած շարքը պարզապես դեկորատիվ է, սակայն կան նաև երկու շարքերը կոճկելու տարբերակներ։ Երկքղանցք կոստյումները ավելի պաշտոնական են և նրբագեղ, դրանք միշտ կրում են փողկապի հետ միասին։ Միևնույն մոդելը կարող է համալրվել նաև միաքղանցք ժիլետով, սակայն հանդիպում են նաև երկքղանցք մոդելներ։
Բացի այդ, կոստյումները կարելի է բաժանել երեք հիմնական կատեգորիաների ։
Անգլիական ձև
Նման մոդելների համար թույլատրելի են միաքղանցք և երկքղանցք բաճկոնները` համապատասխանաբար 2-3 և 4-6 կոճակներով։ Բաճկոնները պարտադիր պիտի ունենան թեթևակի հարված ուսեր, ուղղանկյուն կամ սրածայր դարձածալեր` կոճականցքերով, ձգված իրան, երկու արտաքին փակվող գրպաններ և հետևի կողմում երկու բացվածք։ Նաև աջ կողմում կարող է ունենալ լրացուցիչ գրպան` «տոմսերի» համար։ Տաբատները, որպես կանոն, նեղ են, կարող են ունենալ նաև մանժետներ։ Նման ձևը թույլ է տալիս ընդգծել ուսերի գիծը և գոտկատեղը` ստեղծելով ավելի ագրեսիվ և հզոր կերպար։ Հարմար է ատլետիկ կամ նիհար կազմվածք ունեցողներին։ Անգլիական կոստյումի դասական նախշեր են քառակուսին («Ուելսի արքայազնը», «Գլեն», «Թարթան») և «եղևնին»։
Իտալական ձև
Բնութագրվում է ավելի ազատ ձևով և ֆիգուրի ոչ այնքան ցայտուն նստեցվածքով։ Բաճկոնը ուղիղ է և նույնիսկ թեթևակի կարճ, առանց ուսի վառ արտահայտված բարձիկների։ Հետևի կողմից կենտրոնում ունի մեկ բացվածք։ Տաբատները ազատ են, իրենց լայնությամբ պայմանավորված` ներքևի մասում պարտադիր ունեն ամբողջական ծալվածք։
Տղամարդու գործնական կոստյում
Գործնական կոստյումը փաստացի համարվում է բիզնեսի և պաշտոնական միջոցառումների հագուստ։ Սովորաբար բաղկացած է բաճկոնից և տաբատից` կարված մեկ տեսակի գործվածքից, և նախատեսված է միասին կրելու համար :.
Կոստյումը կարելի է ձեռք բերել ինչպես պատրաստի, այնպես էլ պատվերով։ Անհատական կարը նույնպես բաժանվում է, այսպես կոչված, Made-to-Measure-ի և Bespoke-ի։ Առաջին դեպքում դերձակն աշխատում է արդեն պատրաստի գործարանային շաբլոններով` հարմարեցված հաճախորդի համար։ Այսօրվա դրությամբ Made-to-Measure կոստյումներ առաջարկում են բազմաթիվ բրենդներ, ինչպես նաև վաճառում են արդեն պատրաստի մոդելներ (Henderson, Massimo Dutti, Gucci, Emporio Armani և այլն)։ Երկրորդ դեպքում արտադրանքը կարվում է հաճախորդի չափսերով։ Առավել նախընտրելի տարբերակը երկրորդն է, քանի որ դա թույլ է տալիս կոստյում կարել  կատարյալ համապատասխան կոնկրետ անձի։ Այս մեթոդը, միևնույն ժամանակ, առավել թանկ է։ Նաև վտանգ կա, որ հաճախորդի պարամետրերը կարող են կփոխվեն այն պահից, երբ նրանից վերցրել էին չափսերը։
Կոստյումների որակը որոշվում է կարերով, որոնք պետք է լինեն հարթ և ուղիղ, փոքր դետալներով (ինչպես նաև կոճակների որակը, նյութի հարմարեցումը նկարին, թևերի կոճակները արձակելու հնարավորությունը և այլն), և ընդհանուր տեսքով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հագուստի պատմություն Կատեգորիա:Հագուստ Կատեգորիա:Նորաձևության պատմություն Կատեգորիա:Հագուստի ոճեր Կատեգորիա:Նորաձևություն Կատեգորիա:Տղամարդկանց հագուստի դիզայներներ
Ալժիր (այլ կիրառումներ)
Ալժիր կարող է վերաբերել՝
Վաղարշակ Մելիք-Հակոբյան
Վաղարշակ Մելիք-Հակոբյան, հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
1898 թվականին մեկնել է Սանկտ-Պետերբուրգ, սովորել Շտիգլիցի տեխնիկական գծագրության կենտրոնական ուսումնարանի քանդակի բաժանմունքում։ 1902 թվականին վերադարձել է ծննդավայր, աշխատել որպես նկարչության ուսուցիչ։ 1909 թվականին նորից մեկնել է Ռուսաստան, սովորել է Մոսկվայի Յուոնի և Դուդինի նկարչական դպրոցում։ 1914 թվականին ավարտել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանը՝ աշակերտելով քանդակագործ ակադեմիկոս Սերգեյ Վոլուխինին։ Ուսման տարիներին մասնակցել է Մոսկվայի ցուցահանդեսներին։ Քանդակել է Ալեքսանդր Ծատուրյանին։ 1915 թվականից Երևանում շարունակել է մանկավարժական և ստեղծագործական աշխատանքը։ Պատրաստել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի նորակառույց շենքի ներսի հայկական ոճի քանդակազարդերը, Գևորգ կաթողիկոսի կիսանդրին (1914) և այլն։ Խորհրդային տարիներին պատրաստել է Կառլ Մարքսի, Լենինի, Ալեքսանդր Մյասնիկյանի, Հովհաննես Աբելյանի և այլ գործիչների կիսանդրիները։ Մասնակցել է ցուցահանդեսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Վահագնաձոր
Վահագնաձոր (նախկին անվանումը` Շահալի կայարան), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանում։ 2021 թվականին ընդգրկվել է Փամբակ համայնքի կազմում։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Փամբակ գետի ափին՝ ծովի մակերևույթից 1040 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է մարզկենտրոն Վանաձորից մոտ 10 կմ հյուսիս-արևելք և Վանաձոր-Ալավերդի ճանապարհի 20-րդ կմ-ի վրա։ Գյուղի կենտրոնով հոսում են Փամբակ գետը, ինչպես նաև Զամառլու և Սիսի կոչվող փոքրիկ գետերը։ Փամբակ գետը համայնքը բաժանում է երկու թաղամասերի։ Գետի վրա կառուցված երեք կամուրջները թաղամասերը կապում են միմյանց հետ։ Կլիման ձմռանը մեղմ է, ամռանը՝ զով։
Համայնքը սահմանակցում է Վահագնի, Եղեգնուտ և Փամբակ գյուղերին ։
Պատմություն
Նախկին Շահապի կայարան գյուղը բնակեցվել է 1980 թվականին։ Սակայն գյուղը ավելի հին հիմքեր ունի, որի մասին է խոսում գյուղում կառուցված երկաթգծի Զամառլու կոչվող կամուրջը։ Համայնքը նախկինում միացված է եղել Վահագնի գյուղին։ 1990 թվականից համարվել է առանձին համայնք ։
Նախկինում եղել է երկաթուղային կայարանին կից ավան ։ Վերանվանվել է Վահագնաձոր 1978 թվականի հունվարի 25-ին ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Գյուղում գտնվում է 19-րդ դարի կամուրջ։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ձեռամբ Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանի օծվել է Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին, որը կառուցվել է համայնքաբնակ Արտուշ Փարեմուզյանի և նրա ընտանիքի բարերարությամբ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թվական մարդահամարի արդյունքների` Վահագնաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 300, առկա բնակչությունը` 295 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Ֆուրմ-դ'Ամբեր
Ֆուրմ-դ'Ամբեր (Fourme d'Ambert)` ֆրանսիական պանիր կովի կաթից` բորբոսի բծերով։ Պանիրը ծածկված է մոխրագույն կամ կարմրավուն բարակ չոր կեղևով։ Ֆուրմ-դ'Ամբերը համարվում է «կապույտ պանիրներ»ի ամենանուրբ պանիրներից մեկը ։
Պատմություն
Պանրի անվանումը ծագում է forme (ձև) բառից։ Ֆուրմ-դ'Ամբեր պանիրը պատրաստում էին արդեն իսկ Հռոմեական կայսրության ժամանակներին ։ 1972 թվականի մայիսի 9-ին Ֆուրմ դը Մոնբրիզոն և Ֆուրմ-դ'Ամբեր պանիրներն ստացան AOC սերտիֆիկատը։ 2002 թվականի ֆետրվարի 22-ին պանիրներն ստացան առանձին իսկական հսկվող անվանումները և ճանաչվեցին նրանց արտադրման տարբերությունները։
Պատրաստում
Ֆուրմ-դ'Ամբերը պատրաստում են վեց փուլով։ Արտադրման ժամանակահատվածը` հունիսից հոկտեմբեր։ Այն հասունանում է 28 օրից ոչ պակաս։ File:Fourme d'Ambert.JPG
Ֆուրմ-դ'Ամբերն արտադրում են մեծ տարածքում`
Նկարագրություն
Պանրի գլուխը գլանաձև է` 19-20 սմ բարձրությամբ և 13 սմ տրամագծով, քաշը ~2 կգ։
Ֆուրմ-դ'Ամբերն մատուցում են աղանդերից առաջ և օգտագործում նախուտեստների, աղցանների, սուֆլեների պատրաստման համար և որպես նրբաբլիթի լցոնում։ Պանրի հետ ամենից լավ են գնում Chinon, Saint Nicolas de Bourgueil, Coteaux du Layon գինիները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կովի կաթից պանիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական պանիրներ Կատեգորիա:Կապույտ պանիրներ Կատեգորիա:AOC պանիրներ
Ստեպնոե (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Ստեպնոե (Степне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յուկարի-Կարալեզ։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպնոե գյուղում բնակվում էր 763 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յակտի-Յուլ (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Յակտի-Յուլ (Якты-Юл, Яҡты Юл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 58 մարդ։
Թուվե Լու
Էբբա Թուվե Ալսա Նիլսոն (Ebba Tove Elsa Nilsson, ), առավել հայտնի Թուվե Լու (Tove Lo) բեմական կեղծանվամբ, շվեդ երգչուհի։
Պատանեկան տարիներից հեղինակել է բանաստեղծություններ և կարճ պատմվածքներ։ Սովորել է «Rytmus Musikgymnasium» երաժշտական դպրոցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ Կատեգորիա:Շվեդ սոպրանոներ Կատեգորիա:Էլեկտրոփոփ երաժիշտներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
(3798) դե Ջագեր
(3798) դե Ջագեր (de Jager), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,167735 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9997 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3358 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1165,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,308813 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,43° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռուբանսկի գյուղական խորհուրդ (Նեդրիգայլովսկի շրջան)
Ռուբանսկի գյուղական խորհուրդ  (Рубанська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ռուբանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 410 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Մուրադ II
Մուրադ II Խոջա կամ Ամուրաթես II (օսմ․` مراد ثانى Murād-ı s ānī, II. Murat, ), եղել է Օսմանյան կայսրության Սուլթան 1421 թ.-ից 1451 թվականները (բացառությամբ 1444 թ.-ից 1446 թվականները, երբ կառավարել է նրա որդին` Մեհմեդ II-ը)։
Մուրադ II-ի կառավարումը նշանավորվել է երկարատև պատերազմներով քրիստոնյա ֆեոդալական լորդերի դեմ Բալկաններում և Թուրքական Բեյլիկ ցեղերի դեմ Անատոլիայում, որը տևեց մոտ 25 տարի։ Նա մեծացել է Ամասիայում և սուլթան է դարձել իր հոր` Մեհմեդ I-ի մահից հետո։ Նրա մայրը եղել է Էմինե Խաթունը (Սուլեյման բեյի աղջիկը, ով Դուլկադիրիդսի կառավարիչն էր), իր հոր երրորդ կինը։ Նրա հոր և մոր ամուսնությունը դաշնության բերեց Օսմանյան կայսրության և այս կիսանկախ տարածքի հետ։
Վաղ կյանք
Մուրադը ծնվել է 1404 թվականի հունիսին սուլթան Մեհմեդ I-ի և նրա կին Էմինե Խաթունի ընտանիքում և ամբողջ մանկությունը անցկացրել է Ամասիայում։ 1410 թվականին Մուրադը տեղափոխվեց Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաք Ադրիանապոլիս։ Երբ նրա հայրը գահ բարձրացավմ Մուրադը դարձավ Ամասիայի նահանգապետ։ Մուրադը մնաց Ամասիայում մինչև հոր մահը 1421 թվականին։ Նա դարձավ Օսմանյան կայսրության սուլթան 16 տարեկանում։
Սուլթան
Մուրադի կառավարումը հենց սկզբից անհանգիստ էր։ The Բյուզանդիայի կայսր, Մանուել II-ը, ճանաչեց Մուստաֆա Չելեբիին, որպես Բայազիդ I-ի (1389–1402) ժառանգ և սուլթանության իրական հավակնորդ։ Բյուզանդիայի առաջնորդը Մուստաֆայից խոստովանություն էր կորզել, որ գահին տիրանալու դեպքում Բյուզանդիային կանցնեն մեծ թվով քաղաքներ։ Մուստաֆան Բյուզանդական նավերով իջևանեց Օսմանյան կայսրության եվրոպական տարածներում և որոշ ժամանակ հաջողություններ ունեցավ։ Շատ թուրք զինվորներ միացան նրան և սպանեցին վետերան Բեյազիդ փաշային, ում ուղարկել էր Մուրադը։ Մուստաֆան հաղթեց Մուրադի բանակին և հռչակեց իրեն Ադրիանապոլսի տիրակալ։ Նա այնուհետև անցավ Դարդանելի նեղուցը դեպի Ասիա մեծ բանակով, սակայն երիտասարդ սուլթանը ցույց տվեց որ լավագույնս է տիրապետում ռազմական արվեստին ինչպես իր նախնիները։ Մուստաֆան չկարողացավ օգտվել հակառակորդի սխալներից և արդյունքում կորցրեց վստահությունը իր զորքի մոտ, որի մեծ մասը անցավ Մուրադի կողմը։ Մուստաֆան ապաստան գտավ Գալիպոլի քաղաքում, սակայն սուլթանը Գենոացի հրամանատար Ադորնոյի օգնությամբ գրավեց քաղաքը և սպանեց Մուստաֆային։ Այս հակամարտությունը օսմանցիները որպես զենք օգտագործեցին Բյուզանդիայի դեմ, որի արդյունքում թշնամությունը երկու կայսրությունների միջև աճեց։
Մուրադ II-ը այնուհետև պատերազմ հայտարարեց Վենետիկի, Կարամանիդ Էմիրաթի, Սերբիայի և Հունգարիայի դեմ։ Կարամանիդները պարտվեցին 1428 թվականին, իսկ Վենետիկը` 1432 թվականին։ 1430-ականներին Մուրադը մեծ տարածներ նվաճեց Բալկաններում և կայսրությանը միացրեց Սերբիան 1439 թվականին։ 1441 թվականին Սրբազան Հռոմեական կայսրությունը և Լեհաստանը միացան սերբ-հունգարական դաշնությանը։ Մուրադը հաղթեց Վառնայի ճակատամարտում 1444 թվականին։
Մուրադը 1444 թվականին գահը զիջեց իր որդուն` Մեհմեդ II-ին, սակայն Ենիչարների ապստամբությունից հետո նա նորից բազմեց գահին։
1448 թվականին Մուրադը պարտության մատնեց քրիստոնյա դաշնակիցներին Կոսովոյի երկրորդ ճակատամարտում։ Բալկանյան ճակատում հաղթանակի հասնելուց հետո Մուրադը տեղափոխվեց արևելք, պարտության մատնելու Լենկ Թեմուրի որդուն` Շահ Ռոխին և Կարամանիդ ու Չորում-Ամասիա Էմիրատներին։ 1450 թվականին Մուրադը Ալբանիայում անհաջող պաշարեց Կրուժը և պարտություն կրեց Սկանդերբերգից։ 1450-1451 թվականների ձմռանը Մուրադը հիվանդացավ և մահացավ Ադրիանապոլսում։ Նրա գահը ժառագեց Մեհմեդ II-ը (1451–81):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան արքայատոհմ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Թյուրք կառավարիչներ
Տեոդորո Ռիբերա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չիլիի արդարադատության նախարարներ
Դաշկովկա (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Դաշկովկա (Дашковка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Երկրաչափական պրոգրեսիա
Երկրաչափական պրոգրեսիա, թվերի (պրոգրեսիայի ոչ զրոյական անդամների) այնպիսի հաջորդականություն, որտեղ յուրաքանչյուր անդամ (բացի առաջինից) հավասար է նախորդ անդամի և միևնույն q \quad թվի (պրոգրեսիայի հայտարարի) արտադրյալին՝
b_1\not=0, q\not=0։
Հատկություններ
Երկրաչափական պրոգրեսիայի ցանկացած անդամ ստացվում է հետևալ բանաձևի միջոցով՝
Եթե b_1>0 և q>1, պրոգրեսիան կոչվում է աճող, իսկ 0<q<1 դեպքում՝ նվազող, իսկ q=1 —ի դեպքում հաստատուն
Ապացույց.
Դիցուք w_n-ը հաջորդականություն է՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Թվաբանություն
Մուսկավա
Մուսկավա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Միխայիլ Շչեպկին
Միխայիլ Սեմյոնովիչ Շչեպկին, ռուս դերասան։ Ռուսական բեմարվեստում ռեալիզմի հիմնադիրը։
Կենսագրություն
Ծնվել է ճորտ գյուղացու ընտանիքում։ Դեռևս ուսումնառության տարիներին հրապուրվել է թատրոնով, հանդես եկել ներկայացումներում։ Պրոֆեսիոնալ բեմական գործունեությունն սկսել է 1805 թ., Բարսով եղբայրների թատերախմբում (Կուրսկ), 1816 թ.՝ տեղափոխվել Ի․ Շտեյնի և Օ․ Կալինովսկու թատերախումբը (խարկով), ուր եղել է կատակերգակ առաջին դերասանը։ 1822 թ. ազատագրվել է ճորտությունից։ Գավառական բեմում Շ․ խաղացել է բազմազան դերեր։ Նրա խաղը տարբերվել է վառ տեմպերամենտով, հումորով, կենսական ճշմարտությամբ։ 1823 թվականին Շ․ ընդունվել է Մոսկվայի թատրոն (1824 թվականից՝ Փոքր թատրոն)։
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ
Տաղարան (4529)
Տաղարան (4529), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4529 թվի տակ։ Գրված է ստվարաթղթի վրա, որը ունի 18x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 20 թերթից։
Բովանդակություն
Տաղր Ստեփաննոս, Խաչիկ վրդ․ Գր․ Ախթամարցի, Յովհ․ Դաշտեցի, Սէֆիլ Թաթոս, Յովնաթան Նաղաշ, Զաքարիա, Վարդ․ Թավրիզեցի․ Աւետիք վրզ․, Յակոբ, Սարգիս, Պետր․ Ղափանցի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Վիլլանովաֆրանկա
Վիլլանովաֆրանկա  (Villanovafranca), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1491 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 54 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9020։ Հեռախոսային կոդը՝ 070։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
1954 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլներն ըստ Billboard ամսագրի
1954 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլները (անգլ.՝ Billboard Year-End Hot singles of 1954), Billboard ամսագրի ամենահայտնի սինգլների վերջնական ցուցակը, ըստ 1954 թվականի վաճառքի տվյալների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Billboard-ի չարթեր
Take Back the Night
«Take Back the Night», ամերիկացի երգիչ Ջասթին Թիմբերլեյքի երգը։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի հուլիսի 12-ին՝ որպես նրա «The 20/20 Experience – 2 of 2» կոչվող չորրորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլ։ Երգը գրվել է Թիմբերլեյքի, Թիմբալենդի, J-Roc-ի և Ջեյմս Ֆաունտլերոյի կողմից։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Մարկ Կլասֆելդը, նկարահանվել է 2013 թվականի հուլիսի 18-ին Նյու Յորքում, իսկ հուլիսի 30-ին այն ներկայացվել է ։ Տեսահոլովակում Ջասթին Թիմբերլեյքը սև-սպիտակ հանդերձանքով, երեկոյան քայլում և երգում է Չայնա թաուն փողոցի մայթով։ Երեկոյի ընթացքում նա նաև վարում է դասական մեքենա, իսկ մեկ այլ կադրում նա հայտնվում է ակումբում։ Տեսահոլովակում նաև օգտագործվել են կադրեր նրա Legends of the Summer համերգային շրջագայությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Ջասթին Թիմբերլեյքի երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր