cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կաբրերա ամրոց (Բալեարյան կղզիներ)
Համարվում է պատմական արժեքներ ներկայացնող հուշարձան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Բալեարյան կղզիներ
Ղարաչայիր
Ղարաչայիր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Քլեր Հոլինգվորթ
Կարիերա
Առաջին ռազմական թղթակիցն է եղել, որը հաղորդել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելու մասին` տեղի ունեցողը նկարագրելով որպես «դարի սենսացիա» ։ 1939 թվականին որպես «Daily Telegraph»-ի թղթակից Լեհաստանից Գերմանիա գնալիս հաղորդել է գերմանական զորքերի մասին, որոնք հավաքված են եղել Լեհաստանի հետ սահմանում. երեք օր անց նա առաջինն է եղել, որ հաղորդել է գերմանական ուժերի` Լեհաստան ներխուժման մասին ։
Նրա լրագրողական փորձը հաշվվում է ավելի քան 40 տարի, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աշխատել է Ռումինիայում, Թուրքիայում, Հունաստանում և Արևելյան Աֆրիկայի երկրներում։ Հետպատերազմյան շրջանում Քլերը հեռու չի մնացել երկրագնդի թեժ կետերից` լինելով Պաղեստինում, Չինաստանում, Իրանում, Իրաքում, Վիետնամում։ Նրա հետ հանդիպել են արաբ շեյխերն ու սաուդյան արքայազնները, որոնք ավելի վաղ իրենց մոտ չեն թող կին լրագրողների։ Նրան իր վերջին հարցազրույցն է տվել Իրանի վերջին շահ Մոհամմադ Ռեզա Փահլավին, որն անգլուհուն անվանել է «միակ մարդը, ում հետ ինքն ուզել է խոսել»։ Իսկ Բեյրութում նա հետևել է խորհրդային լիազոր ներկայացուցիչ Քիմ Ֆիլբիին։ Թոշակի է անցել 1981 թվականին և հաստատվել է Հոնկոնգում։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ 1936 թվականին ամուսնացել է Վանդելեր Ռոբինսոնի հետ, որն աշխատում էր Միացյալ Ազգերի լիգայում, 1951 թվականին նրանք բաժանվել են։ Այնուհետև ամուսնացել է «Times»-ի մերձավորարևելյան շրջանի թղթակից Ջեֆրի Հոարի հետ։ Վերջինս մահացել է 1965 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Հոնկոնգցիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երկարակյացներ Կատեգորիա:Ռազմական թղթակիցներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ
Լևոն Խաչերյան
Լևոն Գևորգի Խաչերյան, հայագետ և լեզվաբան։
Կենսագրություն
Լևոն Խաչերյանը ծնվել է 1924 թվականին Կիպրոսի մայրաքաղաք Նիկոսիայում։ Հետագայաում տեղափոխվել է Սիրիա, Լիբանան, իսկ 1946-1981 թվականներին բնակություն է հաստատել Հայաստանում։ 1981 թվականին բնակություն է հաստատել ԱՄՆ-ում։ Աշխատել է Մատենադարանում և ԵՊՀ–ում ։
Գիտական գործունեություն
Ուսումնասիրել է հայկական վանքերի պատմությունը, հայ գիտնական վարդապետների գործունեությունը։ Խաչերյանը ունի նաև ուսումնասիրություններ հայոց լեզվի պատմության վերաբերյալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայ հայագետներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Մաշոնաներ
Մաշոնաներ, ժողովուրդ։ Բնակվում են առավելապես Հարավային Ռոդեզիայում և Մոզամբիկի սահմանակից շրջաններում։ Ընդհանուր թիվը՝ 17,6 միլիոն (2019)։ Խոսում են բանտու լեզվաընտանիքի չիշոնա լեզվով։ Մեծամասնությունը պահպանում է հավատալիքների տեղական ավանդույթները (նախնիների, բնության ուժերի պաշտամունք և այլն), մնացածները քրիստոնյաներ են։ Զբաղվում են հիմնականում հողագործությամբ, մասամբ՝ անասնապահությամբ։ XIX դարի վերջից նրանց հողերը խլել են գաղութարարները, և նրանք ստիպված են եղել գնալ աշխատելու քաղաքներում ու հանքերում։
Կատեգորիա:Զիմբաբվեի ազգեր Կատեգորիա:Մոզամբիկի ազգեր
Ալեն Սիմոնյան
Ալեն Ռոբերտի Սիմոնյան, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի 8-րդ գումարման խորհրդարանի նախագահ, Հայաստանի Ազգային ժողովի 7-րդ գումարման խորհրդարանի փոխխոսնակ ։ Հայաստանի Ազգային ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավոր (2018 մայիսի 16-ից), Հանդիսացել է «Արարատ» ամսագրի և araratnews.am կայքի գլխավոր խմբագիրը։ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության վարչության անդամ է։
2022 թվականի փետրվարի 1-ից մինչև մարտի 13-ը իրականացրել է Հայաստանի Հանրապետության նախագահի լիազորությունները ։
Կրթություն
1996-2000 թվականներին սովորել է Երևանի Պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։
2008 թվականին ուսանել է European Education & Research Center-ի կողմից կազմակերպած PR և քաղտեխնոլոգիայի (Political Technologies) դասընթացներին։
2013-2015 թվականներին սովորել է Հայաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի քաղաքագիտության ֆակուլտետի մագիստրատուրայում։
Ծառայություն
2000-2002 թթ․ ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում, ունի սերժանտի կոչում։
Դերասանական գործունեություն
1995-1996 թվականներին խաղալով Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ՈՒՀԱ թիմում՝ դարձել է Հայաստանի լիգայի չեմպիոն։ 2004-2008 թվականներին նկարահանվել է "Փախուստ բանտից" հեռուստասերիալում, "Հիպոկրատի երդվյալները" հեռուստասերիալում, մասնակցել է տարբեր հեռուստանախագծերում որպես դերասան, պրոդյուսեր, նախագծի տնօրեն։ Հանդիսացել է "Ալաբալանիցա" Ֆիլմի գծային պրոդյուսեր, "Նո Քոմմենթ" ներկայացման տնօրեն։
Աշխատանքային գործունեություն և բիզնես
Աշխատել է Աջափնյակ-Դավիթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանում՝ որպես նախագահի օգնական, գրասենյակի քարտուղար։
2003 թվականին աշխատանքի է անցել «Կոնվերս» բանկում՝ որպես մարդկային ռեսուրսների կառավարիչ։
2004 թվականին հիմնել է Հայաստանում առաջին՝ «Սիցիլիա» բաց մաֆիա ակումբը։ 2004-2010 թվականներին եղել է վերջինիս սեփականատերը։
Ռադիո
«Սիթի FM» կայանում վարել է «Ֆելիչիտա» և «Չի կարող պատահել» ռադիոնախագծերը։
Հեռուստատեսություն և շոու բիզնես
2007-2012 թվականներին համագործակցել է «Արմենիա», «TV5», «Երկիր մեդիա» հեռուստաընկերությունների հետ՝ որպես տնօրեն, դերասան, հաղորդավար, ինչպես նաև զբաղվել է երաժշտական պրոդյուսերությամբ։ Որպես պրոդյուսեր՝ նկարահանել է մի շարք երաժշտական, քաղաքական, նախընտրական տեսահոլովակներ։
Քաղաքական-հասարակական գործունեություն
2008 թվականի մարտի 1-ից զբաղվել է հրապարակային, հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ։ Հանդես է եկել մի շարք հրապարակումներով։
Քաղաքական գործունեություն
2013 թվականին կայացած նախագահական ընտրություններում սատարել է «Ժառանգություն» կուսակցության ղեկավար Րաֆֆի Հովհաննիսյանին ։
2013 թվականի մայիսի 5-ին կայացած Երևանի ՏԻՄ ընտրություններին մասնակցել է որպես ավագանու թեկնածու՝ ընդգրկված լինելով «Բարև Երևան» դաշինքի նախընտրական ցուցակում ։
2013 թվականից հանդիսանում է Նիկոլ Փաշինյանի հիմնադրած «Քաղաքացիական պայմանագիր» քաղաքական միավորի կառավարման խորհրդի անդամ :2015 թվականի մայիսի 30-ին ընտրվել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության վարչություն անդամ։
2015 թվականի հունիսի 17-ին Ալեն Սիմոնյանը ընտրվել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության խոսնակ։
2017-2018թթ․՝ Երևանի ավագանու անդամ («ԵԼՔ» դաշինք)։
2018 թվականի մայիսի 16-ից ԱԺ պատգամավոր է
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նորք–Մարաշ, Էրեբունի Նուբարաշեն վարչական շրջաններն ընդգրկող թիվ 4 ընտրատարածքում լինելով «Իմ քայլը» դաշինքի ռեյտինգային թեկնածուներից մեկը՝ ստացել է 21 949 ձայն ։
2019 թվականի հունվարի 10-ին ստացել է պատգամավորական մանդատը  ։
2019 թվականի հունվարի 15-ին տեղի ունեցած ՀՀ 7-րդ գումարման Ազգային ժողովի նիստի ժամանակ ընտրվել է ՀՀ ԱԺ փոխնախագահ ։
2019 թվականի հունիսի 16-ին տեղի ունեցած «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության 5-րդ համագումարի ժամանակ ընտրվել է ՔՊ վարչության անդամ     ։
2021 թվականի հունիսի 20-ի Հայաստանի Ազգային ժողովի արտահերթ ընտրություններին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության կազմում ։
Հասարակական գործունեություն
2013 թվականի հուլիսին ակտիվորեն մասնակցել է տրանսպորտի ուղեվարձի թանկացման դեմ ցույցերին Երևանում և հանդիսացել է տրանսպորտի թանկացման դեմ ուղղված Car free քաղաքացիական ակցիայի կազմակերպիչ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երևանի ավագանու 3-րդ գումարման անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավորներ
Եգուտ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սպիտակ ծով, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մանկական ուղեղային կաթված
Մանկական ուղեղային կաթվածը՝ ՄՈՒԿ, կենտրոնական նյարդային համակարգի հիվանդություն է, որի ժամանակ ախտահարվում են գլխուղեղի շարժողական գոտիները և շարժումն իրականացնող ուղիները։ Ախտահարվում է նաև կամային և ոչ կամային շարժումները կարգավորող մեխանիզմների փոխազդեցությունը։ Մկանային կառավարման նման խանգարումը դժվարություններ է առաջացնում շարժման և մարմնին որոշակի դիրք տալու ժամանակ։ Հիվանդության պատճառը գլխուղեղի որոշակի հատվածի վնասումն է մինչև ծնվելը կամ վաղ մանկական հասակում։ Ընդ որում մկանները պարալիզացված չեն։ Գլխուղեղի վնասվածքը չի զարգանում, բայց տարիքի հետ ավելի ակնհայտ է դառնում։ Ուղեղային պարալիչը յուրաքանչյուր երեխայի ախտահարում է յուրովի։ Հիվանդության թույլ արտահայտման դեպքերում երեխաները սովորում են քայլել երերուն հավասարակշռությամբ (ճոճվելով քայլք)։ Մեկ այլ դեպքում կարող են առաջանալ ձեռքերի օգտագործման հետ կապված խնդիրներ, իսկ ծանր դեպքերում երեխաները չեն կարողանում ինքնուրույն նստել և հոգալ ամենօրյա կարիքները։ ՄՈՒԿ-ը սովորաբար առաջանում է ներարգանդային վնասվածքների կամ ուղեղի թերզարգացման արդյունքում։ Այդ խանգարումների պատճառները տարբեր կարող են լինել. Երբեմն ՄՈՒԿ-ը առաջ է գալիս երեխայի կյանքի առաջին տարիներին՝ նեյրոինֆեկցիաների, գանգի ծանր վնասվածքների պատճառով։ Բնածին կամ ձեռքբերովի ուղեղային կաթվածը հանդիպում է 300 նորածիններից մեկի մոտ։ ՄՈՒԿ-ը որպես կանոն ժառանգական հիվանդություն չէ։
ՄՈՒԿ-ի հիմնական դրսևորումներ
ՄՈՒԿ-ով երեխաների մոտ նկատվում է շարժողական բոլոր ֆունկցիաների ձևավորման խանգարում։ Նրանց մոտ ուշ է ձևավորվում գլուխը պահելու, նստելու, կանգնելու, քայլելու կարողությունը։ Շարժողական խանգարումները բացասաբար են անդրադառնում երեխայի հոգեֆիզիոլոգիական ֆունկցիաների ձևավորման վրա։ Չեն ձևավորվում շարժման մասին ճիշտ պատկերացումները, մեծ դժվարությամբ են զարգանում տարածական պատկերացումները։ Շարժողական խանգարումների պատճառով տուժում է երեխայի ինքնասպասարկման հմտությունը, որի հետևանքով էլ այս երեխաները կյանքի առաջին տարիներից սկսած գրեթե լիովին կախվածության մեջ են լինում իրենց շրջապատող մեծերից։ Անկախ շարժողական խանգարման աստիճանից այս երեխաների մոտ կարող են նկատվել հուզակամային ոլորտի, վարքի խանգարումներ, դիտվում են ինտելեկտի իջեցում, տեսողության խանգարումներ (ավելի հաճախ՝ շլություն), լսողության թուլացում։ Նպատակաուղղված գործունեության ընթացքում նրանք արագ են հոգնում կամ դառնում են գրգռված, մեծ դժվարությամբ են կենտրոնանում տրված առաջադրանքի շուրջ։ Որոշ երեխաների մոտ հոգնելու արդյունքում առաջ է գալիս շարժողական անհանգստություն, ավելանում են ժեստիկուլյացիոն, հարկադիր շարժումները, առաջանում է առատ թքարտադրություն։ Այս երեխաների մեծ մասը գերզգայուն է, խռովկան, հիվանդագին է արձագանքում ձայնի տոնին, դիտողություններին։ Նրանց մոտ առաջանում են վախեր, սակամամիզություն, փսխում և այլ խանգարումներ։ Շատ հաճախ երեխայի հանդեպ գերխնամքը հանգեցնում է նրան, որ երեխայի մոտ չի ձևավորվում ինքնուրույն գործելու և խոսքային հաղորդակցման պահանջմունք, բացի այդ երեխան դառնում է անվստահ, պասիվ։ ՄՈՒԿ-ի ժամանակ դրսևորվող խոսքի խանգարումների բնույթն ու արտահայտման աստիճանն առաջին հերթին կախված են ուղեղի ախտահարման ծանրությունից և տեղայնացումից։ ՄՈՒԿ-ի ժամանակ խոսքի զարգացման շեղումները պայմանավորված են նաև երեխայի առարկայապրակտիկ գործունեության անբավարարությամբ և սոցիալական շփումների սահմանափակմամբ։
ՄՈՒԿ-ով երեխաների խոսքի առանձնահատկություններ
ՄՈՒԿ-ով երեխան ոչ միայն դժվարությամբ ու սահմանափակ ծավալով է կատարում շարժումները, այլ նաև շատ թույլ է զգում իր վերջույթների և արտաբերական օրգանների դիրքն ու շարժումները։ Այս ամենը բերում է նրան, որ երեխան դժվարանում է կատարել նպատակաուղղված գործողություն և ուժեղանում է հնչարտաբերման խանգարումը։ ՄՈՒԿ-ի ժամանակ արտաբերական ապարատի շարժունակության խանգարումը ոչ միայն աղավաղում է երեխայի խոսքի արտասանական կողմը, այլ նաև հաճախ բերում է հնչութային ընկալման (խոսքի ընկալման) խանգարման։ Վերջինիս հետևանքով էլ այս երեխաները զգալի դժվարություններ են ունենում բառը հնչունային վերլուծության ենթարկելիս, մասնավորապես այն հնչյունների դեպքում, որոնք սխալ են արտասանվում իրենց կոցմից։ ՄՈՒԿ-ով երեխաների համար բնութագրական է բառերի կառուցվածքի, խոսքի քերականական կողմի յուրացման դժվարությունները։
Չնայած այս ամենին, հիվանդության ազդեցությունը երեխայի վրա կարելի է թուլացնել՝ կախված այն բանից, թե որքանով է վնասված ուղեղը, և որքան վաղ են սկսել օգնել երեխային։
Տես նաև՝
Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Հոգեբուժական ախտորոշում
(1235) Շորիա
(1235) Շորիա (Schorria), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,910365 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6154 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2054 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 964,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,373276 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 25° անկյուն։
Շորիա աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1931 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Սոլեդադ Ակոստա
Սոլեդադ Ակոստա (Soledad Acosta, ), կոլումբիացի գրող և լրագրող։ Եղել է նրբաճաշակ, ճամփորդող և շփվող կին, ավելի բարձր և ավելի համապարփակ կրթություն է ստացել, քան իր ժամանակի և երկրի կանանց մեծ մասը և վայելել է սոցիալական բարձր հեղինակություն ոչ միայն իր ընտանեկան ծագման, այլև իր սեփական գրական ջանքերի շնորհիվ։ Աշխատել է տարբեր թերթերում, այդ թվում՝ El Comercio, El Deber, Revista Americana և այլ պարբերականներում։ Օգտագործելով իր աշխատանքները՝ եղել է ֆեմինիստ՝ առաջ անցնելով իր ժամանակից։ Ակոստան լոբբինգ է արել կանանց հավասար կրթության համար և գրել հասարակության մեջ և ընտանիքում կանանց մասնակցության հետ կապված տարբեր թեմաների շուրջ՝ խրախուսելով մյուսներին առաջնորդություն ստանձնելով աշխատանքում և հասարակության վերակառուցման գործում   ։
Կենսագրություն
Սոլեդադը ծնվել է 1833 թվականի մայիսի 5-ին, Բոգոտայում, Թոմաս Խոակին դե Ակոստայի ի Պերես դե Գուզմանի և Քերոլայն Քեմբլ Ռոուի ընտանիքում ։ Նրա հայրը բնիկ Գուադուասից է եղել, իսպանացի ներգաղթյալների որդի, եղել է գիտնական, դիվանագետ և գեներալ։ Մայրը եղել է Յամայկայի Քինգսթոն քաղաքից, ամերիկացի- շոտլանդացի և Քինգսթոն նավահանգստի կոլեկցիոներ Գեդեոն Քեմբլի և նրա կնոջ՝ Թոմասի (ծննդյամբ՝ Ռոու) դուստրը ։ 1855 թվականի մայիսի 5-ին Սոլեդադն ամուսնացել է հայտնի գրող և լրագրող Խոսե Մարի Սամպեր Ագուդելոյի հետ։ Նրանք ունեցել են չորս դուստր․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Կոլումբիացի կին լրագրողներ
Գլեն Ջոնսոն
Գլեն Մակլաուդ Կուպեր Ջոնսոն, (Glen McLeod Cooper Johnson, ), անգլիացի ֆուտբոլիստ։ «Սթոք Սիթիի» և Անգլիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։ Պատանեկան տարիներին հանդես է եկել՝ «Վեսթ Հեմ Յունայթեդ»-ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Մաքոք
Մաքոք, 1․ ջուլհակահաստոցի աշխատանքային գործիք, նախատեսված է միջնաթելի անցկացման համար և պարունակում է այնպիսի քանակությամբ թել, որ բավարարի հաստոցի երկարատև աշխատանքին։ Մաքոք պատրաստում են փայտի ամուր տեսակներից, մամլած փայտանյութից։ Մաքոքը կարելի է պատրաստել փայտից, պլաստմասսայից կամ մետաղից։ Այն պետք է լինի թեթև և ողորկ։
2․ Մաքոք երկթել (մաքոքային), կարման կարի մեքենաներում, թելը կարի մեջ մտցնող աշխատանքային գործիք։
Կատեգորիա:Ձեռագործություն Կատեգորիա:Տնտեսություն
Նժդեհ (գյուղ)
Պուսյակ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Սիսիանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Նժդեհի մշտական բնակչությունը կազմել է 92, առկա բնակչությունը` 62 մարդ ։ Գյուղը մինչև 1988 թվականը բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, որոնց արտագաղթից հետո, 1989-1992 թթ. գյուղում բնակություն են սկսել հաստատել Ադրբեջանից բռնագաղթված և Սիսիանի տարածաշրջանի այլ բնակավայրերից տեղափոխված հայերը, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գյուղեր
Ղուկաս Բադրուպանյան
Ղուկաս Բադրուպանյան կամ Լուկաչ Պատրուբանի (Patrubány Lukács, ), հունգարական լեզվաբան, բանասեր, ազգությամբ հայ։
1884 թվականին ավարտել է Բուդապեշտի համալսարանը։ 30 տարի ուսուցչություն է արել տեղի վարժարաններում, դասախոսել Բուդապեշտի համալսարանում։ Գրել է ազգագրական, պատմագիտական, բանահյուսական և լեզվաբանական հոդվածներ։ Շատ է զբաղվել հայերենի ստուգաբանությամբ, սակայն նրա մեկնությունները գիտական արժեք չեն ներկայացնում։
1897 թվականին հիմնադրել է «Շպրախվիսսենշաֆտլիխե Աբհանդլունգեն» («Sprachwissenschaftliche Abhandlungen», «Լեզվաբանական հոդվածներ») գերմաներեն ամսագիրը
Հայագիտական նյութերով թղթակցել է «Հանդես ամսօրյա»-ին, «Բանասեր»-ին, Կեռլայում հրատարակվող «Արմենիա» հունգարերեն պարբերականներին և այլ պարբերականների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարահայեր Կատեգորիա:Սփյուռքահայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ բանասերներ
Ղարաջա
Ղարաջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հակոբ Վարդանյան (ջութակահար)
Հակոբ Վարդանյան, հայ ջութակահար, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։
Մարտիրոս Սարյան
Մարտիրոս Սարգսի Սարյան, հայ նկարիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1960), ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1947), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1956) , Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1965), ՀԽՍՀ նկարիչների միության նախագահ (1945-1951)։
Կենսագրություն
Սարյանի նախնիները եղել են Անիից, որ գաղթել են Ղրիմ, մասնակցել տեղի հայկական գաղթավայրի հիմնադրմանը։ Նրանց շառավիղները Ղրիմից տեղափոխվել և մասնակցել են Նոր Նախիջևանի հայկական գաղութի ստեղծմանը։ 1895 թվականին Սարյանը ավարտել է տեղի հանրակրթական երկլեզվյան (հայերեն, ռուսերեն) ուսումնարանը։ Հ. Արծաթպանյանի ղեկավարությամբ մասնագիտական նախնական գիտելիքներ ստանալուց հետո, 1897-1904 թվականներին սովորել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ Վերադառնալով ուղևորություններից՝ Սարյանը ակտիվորեն մասնակցել է «Ոսկե Գեղմ» («Золотое руно»), «Արվեստի աշխարհ» («Мир искусства») և այլ ընկերություններիտության ուսումնարանի գեղանկարչության բաժնում։ 1901 թվականին, առաջին անգամ, մեկնել է Կովկաս, եղել Երևանում, Աշտարակում, Վաղարշապատում, Սևանում, 1902 թվականին՝ Անիում։ Ճամփորդության ընթացքում, ինչպես և հետագա տարիներին, հափշտակությամբ ուսումնասիրել է իր ժողովրդի պատմությունը, նիստուկացը, մշակույթը, ճարտարապետության, քանդակագործության, որմնանկարչության և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի հուշարձանները, որը վճռական ազդեցություն է ունեցել Սարյանի աշխարհայացքի և ստեղծագործական մեթոդի ձևավորման ու զարգացման վրա։ 1903 թվականին ավարտել է ուսումնարանի հիմնական դասընթացը և մոտ երկու տարի կատարելագործվել նույն հաստատությանը կից Վ. Ա. Սերովի և Կ. Ա. Կորովինի «Դիմանկարի արվեստանոցում»։ Ուսումնառության տարիներին մոտիկից շփվել է ռուս մտավորականության լավագույն ներկայացուցիչներից շատերի հետ, ինչը զգալի նշանակության է ունեցել նրա՝ առաջադեմ մտավորականի և քաղաքացի արվեստագետի դիրքորոշման մեջ։
Արդեն ինքնուրույն դիմագիծ ու ոճ ունեցող արվեստագետը հաճախ է ճանապարհորդել. 1910 թվականին եղել է Կոստանդնուպոլսում, 1911 թվականին՝ ցուցահանդեսներին։ «Գլիցինիաներ», «Մրգեղենի կրպակ», «Փողոց Կոստանդնուպոլսում» (երեքն էլ՝ 1910) նկարները առաջին անգամ գնել է Տրետյակովյան պատկերասրահը։ 1915 թվականին, Մեծ Եղեռնի օրերին Սարյանը աշխատել է «Հայերին օգնող մոսկովյան կոմիտեում»։ Մեկնել է Էջմիածին՝ թուրքական սրից հալածական հայ գաղթականներին տեղում օգնություն ցույց տալու համար։ Հովհաննես Թումանյանի, Գ. Հովսեփյանի և հայ այլ մտավորականների հետ, մոլեգնող համաճարակի պայմաններում, բոլոր ջանքերը գործադրել է Արևելյան Հայաստանում ապաստանած արևմտահայերի վերջին մնացորդներին մահվան ճիրաններից փրկելու համար։ Անքուն գիշերների հետևանքով և տեսածի ծանր տպավորության տակ հոգեկան ցնցում է ստացել։ Հովհաննես Թումանյանի հանձնարարությամբ Սարյանին տեղափոխել են Թիֆլիս՝ հիվանդանոց։ 1916 թվականին, Վարդգես Սուրենյանցի, Փանոս Թերլեմեզյանի, Եղիշե Թադևոսյանի և այլոց հետ մասնակցել է Հայ արվեստագետների միության ստեղծմանը, Վարդգես Սուրենյանցի հետ ձևավորել Վալերի Բրյուսովի «Հայ պոեզիան հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը» անթոլոգիան, 1919 թվականին Նոր Նախիջևանում հիմնել է գավառագիտական թանգարան։
Հայաստանում սովետական կարգերի հաստատումից հետո Սարյանը 1921 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել և մշտական բնակություն է հաստատել Երևանում, որտեղ էլ 1972 թվականի մայիսի 5-ին վախճանվել է։ Թաղված է Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնում։ 1967 թվականին Երևանում բացվել է Սարյանի տուն-թանգարանը, ուր գտնվում է նրա ստեղծագործական ժառանգության մի զգալի մասը։ Սարյանի գործերը կենտրոնացված են Հայաստանի պետական պատկերասրահում և նրա մասնաճյուղերում, ինչպես և Տրետյակովյան պատկերասրահում, ԱՊՀ երկրների տարբեր թանգարաններում, ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների մասնավոր հավաքածուներում։
Ստեղծագործական գործունեություն
Սարյանը ստեղծել է դիմանկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ, պաննոներ, ձևավորել գրքեր, կատարել բեմանկարչական գործեր։ Նրա համար չեն եղել կարևոր ու երկրորդական ժանրեր։ Գեղարվեստական որակը նկարչի համար դարձել է հիմնանպատակ։ Նրա 1896-1903-ի երկերում («Մոր դիմանկարը», 1898, «Կովեր», 1899, «Ուստիան Սարյանի դիմանկարը», 1900, «Ինքնադիմանկար», «Մաքրավանք», երկուսն էլ՝ 1902, «Սոֆյա Միանսարյան», 1903) տրված է օբյեկտների ռեալիստական, «քանդակային» կառուցվածքը։ Կոլորիտը աքրոմատիկ է ու «թանգարանային»։ Գերակշռող մոխրաշագանակագույնը կատարում է լույսի ու ստվերի աստիճանավորումն իրացնող դեր։ Ձևը սահմանափակվում է իրականի արտաքին-ֆիզիկական հավաստիությունը վերարտադրելով ։
Առաջին շրջան
Ստեղծագործության առաջին շրջանում (1904 - 1909) Սարյանը հրաժարվել է ավանդական մտածելակերպից՝ ստեղծելով մի նոր ու նորարարական արվեստ, որը ժամանակի առաջադեմ մտավորականությունն ընդունել ու կոչել է «սարյանական»։ Այդ տարիներին նա ծանոթացել է ֆրանսիական նորագույն շրջանի գեղանկարչությանը (ըստ Ի. Ս. Շչուկինի հարուստ հավաքածուի և «Ոսկե գեղմ» ամսագրի ցուցահանդեսների), առավել ևս համոզվել իր ստեղծագործական որոնումների ճշմարտացիության մեջ։ 1907 թվականին մասնակցել է «Երկնագույն վարդ» («Голубая роза»)՝ ներկայացնելով «Հեքիաթներ և երազներ» ֆանտաստիկ պատկերների մեծ շարքը («Լուսնկա գիշեր», 1904, «Հեքիաթ։ Արարատի ստորոտում», 1904, «Ծաղկած սարեր», 1905, «Փերիների լիճը», 1905, «Լուսնի կախարդանքը», 1906, «Համբույր», 1906, «Հովազներ», 1907, «Գիսաստղ», 1907, «Հովազը և կանայք», 1908, «Տապ։ Վազող շուն», 1909)։ «Հեքիաթներ և երազներ»–ում Սարյանը մերժել է ավանդական, «թանգարանային» մութկեկ կոլորիտը։ Սակայն նրան խորթ էր նաև գունալուսային անցողիկ տպավորությունների, առարկաների արտաքինի վրա թրթռացող ելևէջների իմպրեսիոնիստական ֆիքսումը։ Նա ստեղծագործել է գունընկալման առօրյա փորձի տվյալների անմիջական վերարտացոլումը բացասելով։ Պատկերվող բոլոր առարկաներն ու արարածները մեկնաբանել է որպես լիովին պայմանական, գունալուսաճառագման ներքին զորությամբ օժտված ոգի էակներ։ Սարյանի մոտիվները բնույթով պատմողական չեն։ Դրանք ծառերով, գազելներով, սարերով, մարդկանց ու այլազան կենդանիների կերպարանքներով կազմակերպված ֆանտաստիկ իրադրություններ են, որ բացառում են ավանդական «գրական» սյուժեն։ «Հեքիաթներ և երազներ»–ում միահյուսվել են մանկական անմիջականությունը և իմաստունի խոհը։ Էությամբ յուրովի պանթեիստական շարքը դիտողին ներշնչում է կյանքի առօրյայից բարձրանալու և մայր բնության, տիեզերքի անսահմանության մեջ հավերժանալու բերկրալից ձգտումը։
Երկրորդ շրջան
Սարյանի ստեղծագործության երկրորդ շրջանի (1910-ական թվականներ) երկերը («Կ. Պոլիս։ Փողոց։ Կեսօր», 1910, «Ի. Ս. Շչուկինի դիմանկարը», 1910, «Փյունիկյան արմավենի, 1911, «Եգիպտական գիշեր», 1911, «Բանաններ», 1911, «Գ. Լևոնյան», 1912, «Պարսկական նատյուրմորտ», 1913, «Քաղաքիկի ծաղիկները», 1914, «Ա. Ծատուրյան», 1915, «Ծաղիկներ», 1916, «Դաշտային ծաղիկներ», 1918) ի տարբերություն «Հեքիաթներ և երազներ»–ի՝ թեմատիկայով ֆանտաստիկ չեն։ Դրանք մոտիվներով արդեն կոնկրետ-իրական են։ Բայց կերպավորման ընդհանուր-էսթետիկական մի քանի սկզբունքներով դարձյալ, ճիշտ է յուրովի, զարգացնում են նախորդ շրջանի գործերի տեսիլքային կողմնորոշումը։ Լինեն ծաղիկներ թե մրգեր, մարդիկ թե կենդանիներ, բնապատկերներ թե կենցաղի առարկաներ՝ նկարչի 1910-ական թթ. կտավներում ստացել են ընդհանրացված բնութագրություն, վերածվել հավաքական, մոնումենտալ-էպիկական կերպարների։ Ընդգրկված կոնկրետ նյութի եզակիորեն հատկանշական գծերը բացահայտելով ու դրանք երևակայաբար վերամիավորելով, Սարյանը ստեղծել է էությամբ մտահայեցողական տեսիլքներ, որոնք նշանաբանում են բնությունը հավիտենական շարժման մեջ պահող համատիեզերական կենսաուժի գոյության նկարչի պանթեիստական հավատամքը, անմահության, երջանկության և ազատության գաղափարները։ 1910-ական թթ. նրա գործերը, հագեցած ու հնչեղ, հակադիր ու համագիր գույների, սինթետիկ գծերի, լուսաստվերների և հարթությունների այդ զմայլելի աշխարհները, արտահայտում են կյանքի հավերժության խորհրդավոր ներզգայումը։ Այդ գործերում Սարյանը համաձուլել է Պոլ Գոգենի դեկորատիվ գունամտածողությունը, եռաչափ ծավալաձևի սեզանյան ըմբռնումը, Վինսենթ Վան Գոգի շեշտված գունագծային տեսակետը և հայ միջնադարյան մանրանկարչության, որմնանկարչության, ճարտարապետության մի շարք սկզբունքները՝ ստանալով մի նոր, բացարձակապես սարյանական արժեք ու որակ։ Եվ դա նրան լիակատար հնարավորություն է տվել վճռելու երանգների ենթակարգության, «գրաֆիկական» գծի ու համասեռ մակերեսների, տարանջատված լույսի ու ստվերի փոխհարաբերման, առարկայի ու տարածության կոնստրուկտիվ-երկրաչափական կառուցման, կոմպոզիցիայի բաղադրամասերի միջև դինամիկ ու ստատիկ հավասարակշռության ստեղծման, Արևելքի ու Եվրոպայի գեղարվեստական մտածելակերպի լծորդման բարդ պրոբլեմները, կարևորագույն պրոբլեմներ, որոնք զբաղեցրել են Սարյանի սերնդի ու Սարյանի մասշտաբի բոլոր մեծություններին (Մարկ Շագալ, Պաբլո Պիկասսո, Անրի Մատիս, Ժ. Բրաք, Ժ. Ռուո, Վ. Կանդինսկի), և որոնցով էլ պայմանավորվել է 10-րդ դարի նորարարական գեղանկարչական ըմբռնումների զարգացումը։
Երրորդ շրջան
Հայաստանում սովետական կարգերի հաստատումից հետո Սարյանը 1921 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել և մշտական բնակություն է հաստատել Երևանում։ Սկսվել է նրա բեղմնավոր կյանքի նոր՝ երրորդ (1920 - 72) շրջանը։ Աշխարհի տարբեր վայրերից հայրենիք վերադարձած գիտնականների, արվեստագետների, գրողների հետ լծվել է նորագույն ժամանակի հայ մշակույթի և մշակութային մի շարք օջախների ստեղծմանը։ 1921-ին նշանակվել է նոր կազմակերպվող Հայաստանի պետական թանգարանի վարիչ։ Իր նպաստն է բերել Հայաստանի հնությունների ու գեղարվեստի պահպանման կոմիտեի (նախագահ), Հայաստանի կերպարվեստի աշխատողների միության, Երևանի գեղարվեստական ուսումնարանի կազմակերպմանը։ 1921 թվականին Հակոբ Կոջոյանի հետ ստեղծել է խորհրդային Հայաստանի գերբը, ընտրվել Հայաստանի կերպարվեստի աշխատողների միության առաջին նախագահ։ 1924 թվականին մասնակցել է Վենետիկի Բիենալեի XIV ցուցահանդեսին։ 1928-ին Փարիզում «Ժիրար» պատկերասրահում բացվել է Սարյանի անհատական ցուցահանդեսը։ Այդտեղ ցուցադրված աշխատանքները հայրենիք տեղափոխող «Ֆրիժի» նավի վրա հրդեհ է առաջացել, այրվել է նկարների մեծ մասը։ 1937-ին Փարիզում բացված համաշխարհային ցուցահանդեսի ՍՍՀՄ-ի տաղավարի դեկորատիվ պաննոյի համար ստացել է Մեծ մրցանակ (Grand prix)։ 1923 թվականից ստեղծել է հայրենասիրական ոգով տոգորված պաննոներ, դիմանկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ («Հայաստան», «Լեռներ։ Հայաստան», «Եղիշե Չարենցի դիմանկարը», «Արևոտ բնանկար», չորսն էլ՝ 1923, «Աշնանային մառախլապատ օր», 1928, «Զանգվի ափը», 1930, «Ծաղիկներ», 1945, նկարիչ Ս. Աղաջանյանի, 1930, Թորոս Թորամանյանի, 1934, Ակսել Բակունցի մոր, 1935, Ս.Մալխասյանի, 1943, դիմանկարները, «Երանոսի լեռները», 1951, «Բակի անկյուն», 1953)։ Այս շրջանում արմատապես կերպարանափոխվել են Սարյանի պոետիկայի ու տեխնիկայի մի շարք սկզբունքներ։ Իրականության հետ խիստ միջնորդավորված այն հարաբերությունը, որ բնորոշ էր նրա նախորդ շրջանի երկերին, այժմ դարձել է անհամեմատ ավելի անմիջական։ Ֆանտաստիկան ու կյանքի իդեալական-երկրաչափական մոդելավորումը տեղի են տվել շոշափելի առարկայական և առօրյա-բնական պատկերացումներին։ Իր ակնթարթային արագությամբ արած պատկերներում Սարյանը նորովի հետազոտել է Հայաստանը՝ աշխատելով որքան կարելի է մոտ ու հարազատ լինել նրան, նրա ներքին ու արտաքին բազմակերպ դրսևորումներին։ Քառասունից ավելի տարիների ընթացքում ստեղծած բազմաքանակ երկերում անմիջապես կարելի է տարբերակել Արարատյան հովտի, Սևանի ավազանի, Արագածի փեշերի, Լոռվա, Զանգեզուրի և այլ վայրերի բնապատկերները։ Մոտիվի կոնկրետությունը առկա է այն աստիճան, որ թվում է թե գործ ունես «նկարիչ-երկրաբանի», «նկարիչ-աշխարհագրագետի», «նկարիչ-բուսաբանի» հետ։ Սարյանի ստեղծագործություններում բնականության այդ միտումն ունի որոշակի պատմաբարոյական ատաղձ. արվեստագետը նպատակ է ունեցել Հայաստանը ցույց տալ «իր շոշափելի գոյությամբ» (Սարյան)։ 1961-ին «Իմ հայրենիքը» (1952 - 1958) նկարաշարի համար նա արժանացել է լենինյան մրցանակի։
Գրքարվեստ և բեմանկարչություն
Սարյանը խոշոր ներդրում է կատարել 20-րդ դարի հայկական գրքարվեստի և բեմանկարչության ասպարեզներում։ Շատ չեն Սարյանի գրքային ձևավորումները, սակայն դրանք ունեն նույն որակը, ինչ նկարչի մյուս ժանրերի երկերը։ Դրանց ձևաբանական, տեխնիկական հնարքները ևս ճկուն ու բազմազան են։ Չնայած իր նկարազարդումներում խստորեն հետևել է գրական երկի սյուժետային գործողությանը, մոտիվներին ու բովանդակությանը, դրանք ունեն նաև ինքնուրույն կերպարվեստային արժեք (Ավետիք Իսահակյանի «Բանաստեղծություններ»–ի (1929), Հ. Թումանյանի «Հեքիաթներ»–ի (1930), «Հայկական հեքիաթներ»–ի (1930), Ե. Չարենցի «Երկիր Նաիրի»–ի (1933), Ֆիրդուսու «Ռուստամ և Սոհրաբ»–ի (1934) նկարազարդումները և այլն։ Սարյանի բեմանկարչական երկերը արվեստի իսկական գլուխգործոցներ են։ 1923 թվականին ստեղծել է Հայաստանի Առաջին պետթատրոնի վարագույրը, որով խորհրդանշել է հայ ժողովրդի կենսունակությունը։ Սարյանի բեմանկարչական գործերը նույնպես բնորոշվում են մոնումենտալությամբ, ներթափանցված են էպիկական հզոր շնչով, ճարտարապետորեն կառուցիկ են և ունեն խորապես ազգային նկարագիր։ Նա հոգեհարազատ է մնացել բեմադրվող երկի ոգուն և դարձել բեմադրող ռեժիսորի համահեղինակ։ Ձևավորել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ» (1930, Օդեսայի օպերայի և բալետի թատրոն, 1933, Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոն, 1939 թվականին՝ Մոսկվայում Հայ արվեստի և գրականության առաջին տասնօրյակի առթիվ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941), Ռիմսկի-Կորսակովի «Ոսկե աքլորիկ» (1932, Մոսկվայի Ստանիսլավսկու անվան օպերային թատրոն, 2-րդ արար), Հ. Ստեփանյանի «Քաջ Նազար» (1935, Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոն), Է. Դե Ֆիլիպոյի «Ֆիլումենա Մարտուրանո» (1956, Մոսկվայի Վախթանգովի անվան թատրոն), Արմեն Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ» (1956, Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոն, IV. Եսայանի և Ա. Միրզոյանի մասնակցությամբ) բեմադրությունները։
Պարգևներ և ցուցահանդեսներ
Սարյանը 1901 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Մոսկվայում (1907, 1956, 1961, 1964), Լենինգրադում (1956), Թբիլիսիում (1955, 1970), Փարիզում (1928, 1980, ետմահու), Երևանում (1936, 1955, 1961, 1964, 1970) և այլ քաղաքներում։ ԽՍՀՄ II–IV գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ ՀՍՍՀ պետական մրցանակ (1965)։ Պարգևատրվել է Լենինի 3 և երկու այլ շքանշաններով։
Ժառանգություն
Սարյանը նորագույն շրջանի հայկական գեղանկարչության ազգային դպրոցի հիմնադիրն է։ Արդիականությամբ տոգորված նրա արվեստը հայ բազմադարյան մշակույթի (կերպարվեստ, ճարտարապետություն, դեկորատիվ-կիրսաական արվեստ) հատկանշական գծերը կամրջել է նորօրյա խնդիրներին՝ ստեղծելով ձևով ու բովանդակությամբ նոր, հումանիստական, «սարյանական» արվեստ, ուր գույնի, գծի, կոմպոզիցիայի, գեղանկարչական ժանրերի սահմաններն ընդլայնվել են ամբողջ լայնքով ու խորքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Անձինք թղթադրամների վրա Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Կոմիտասի անվան պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Նոր Նախիջևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության նախագահներ Կատեգորիա:Գյումրու պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Ուրենգոյ
Ուրենգոյ (Уренгой), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Պուրովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1966 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Պուրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վոլտմետր
Վոլտմետր ( վոլտ և մետր), հաստատուն և փոփոխական հոսանքի շղթաներում էլեկտրական լարումներն ու ԷլՇՈւն չափելու էլեկտրական սարք։ Շղթա է մտցվում բեռնվածքին կամ էլեկտրական էներգիայի աղբյուրին զուգահեռ։ Տարբերում են հիմնականում էլեկտրաստատիկ, էլեկտրամագնիսական, մագնիսաէլեկտրական վոլտմետրեր։ Ամենապարզ, էժան և հուսալի սարքերն էլեկտրամագնիսական վոլտմետրերն են, որոնք կիրառվում են գլխավորապես էլեկտրակայանների և արդյունաբերական ձեռնարկությունների բաշխիչ վահանակներում․ թերություններից են՝ սեփական զգալի էներգասպառումը (3–7 Վտ), փաթույթի մեծ ինդուկտիվությունը։ Առավել զգայուն և ճշգրիտ են մագնիսաէլեկտրական վոլտմետրերը, որոնք, սակայն, պիտանի են միայն հաստատուն հոսանքի շղթաներում։ Փոփոխական հոսանքի ջերմաէլեկտրական, կիսահաղորդչային կամ էլեկտրոնալամպային փոխակերպիչների զուգակցությամբ, մագնիսաէլեկտրական վոլտմետրերը կիրառվում են նաև փոփոխական հոսանքի շղթաներում։ Այդպիսի վոլտմետրերը, որոնք համապատասխանաբար կոչվում են ջերմաէլեկտրական, ուղղիչային և էլեկտրոնային, օգտագործվում են գլխավորապես լաբորատոր չափումներում։ Այս սարքերի թերությունը չափվող լարման կորի ձևի էական ազդեցությունն է ցուցմունքների ճշգրտության վրա։ Էլեկտրոնային վոլտմետրերը լինում են անալոգային և թվանշանային։ Վոլտմետրերով կատարվող չափումների սահմանները կարելի է ընդարձակել՝ լրացուցիչ դիմադրություններ, լարման տրանսֆորմատորներ ու բաժանարարներ միացնելով։
Մկրտիչ Մաշուրյան
Մկրտիչ (Մակիչ) Մանուչարի Մաշուրյան (1897, Գորիս - 1920, Գորիսի մոտ), Հայաստանում Մայիսյան խռովության և քաղաքացիական կռիվների մասնակից, ՌԿ(բ)կ անդամ (1917)։
Հոկտեմբերյան հեղափոխության հաղթանակից հետո ներգրավվել է հեղափոխական գործունեության մեջ և շուտով դարձել Զանգեզուրի բոլշևիկյան կազմակերպության ղեկավարներից։
1919 թվականին Մաշուրյանի մասնակցությամբ ստեղծվել է ՌԿ(բ)կ Զանգեզուրի գավառային ընդհատակյա կոմիtե։ Եղել է Զանգեզուրում գործող կարմիր պարտիզանների ջոկատի հրամանատարը։ Մասնակցել է 1920 թվականի սեպտեմբերին Բաքվում գումարված Հայաստանի կոմունիստական կազմակերպությունների կոնֆերանսին։
Գիտելիքի և դպրության օր
Գիտելիքի և դպրության օր, պետական տոն, որը նշվում է սեպտեմբերի 1-ին՝ նոր ուսումնական տարվա առաջին օրը։ Նշվում է 1984 թվականից, հաստատվել է ԽՍՀՄ Բարձրագույն խորհրդի նախագահության՝ հունիսի 15-ի № 373-11 «Սեպտեմբերի 1-ը համաժողովրդական տոն՝ Գիտելիքի օր հայտարարելու մասին» հրամանագրով ։ Պետական տոն է Հայաստանում, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում , Բելառուսում և Ղազախստանում ։
Մկրտիչ Մաշուրյան
Սպանվել է դաշնակցական զորքերի դեմ մղված մարտերում։
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Գիտելիքի և դպրության օր
Պատմություն
Սեպտեմբերի 1-ին ուսումնական տարին սկսելու ավանդույթը հին ակունքներ ունի։ 4-րդ դարում՝ 325 թվականի մայիսի 20-ին, Բյութանիայի Նիկիա քաղաքում բյուզանդական կայսր Կոստանդիանոս Ա Մեծի հրամանով գումարվել է Նիկիայի Ա տիեզերական ժողովը, որտեղ որոշում կայացվեց նոր տարին սկսել սեպտեմբերի մեկից։
Ըստ ավանդության Արիստակեսը Հայաստան է բերում Նիկիական ժողովի որոշումները և ներկայացնում Գրիգոր Լուսավորչին։ Վերջինս դրանք ներմուծում է Հայ եկեղեցու դավանաբանության և ծիսակարգի մեջ։ Եվ քանի որ այդ ժամանակաշրջանում բոլոր դպրոցները գործում էին եկեղեցիներին կից, նոր ուսումնական տարին ևս սկսեցին նշել սեպտեմբերի մեկին։ Իսկ Ռուսաստանում այն սկսում են նշել 15-րդ դարի վերջին՝ 1492 թվականին, Հովհաննես III-ի հրամանով։ Բայց շատ պատմիչներ գտնում են, որ եկեղեցին Հովհաննեսի ցուցումով մինչ այդ տարվա սկիզբը արդեն սկսել էր տոնել սեպտեմբերին։
1699 թվականին Պետրոս Մեծի հրամանով Ռուսաստանում Նոր տարին սեպտեմբերի 1-ից տեղափոխվեց հունվարի մեկ։ Ստացվեց, որ 1699 թվականը ունեցավ ընդամենը 4 ամիս՝ սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր, իսկ հունվարի 1-ից սկսվեց 1700 թվականը։ Սակայն երեխաները գնացին դպրոց սեպտեմբերի 1-ից։ Ուսումնական գործընթացը արագացնելը և չորս ամսում ամբողջ տարվա ծրագիրը յուրացնելը անհնար էր, ուստի սեպտեմբերի 1-ից նոր ուսումնական տարին սկսելու ավանդույթը մնաց անփոփոխ։ Մյուս պատճառն էլ այն էր, որ այդ օրերին դպրոցը սերտ կապված էր եկեղեցու հետ, իսկ եկեղեցին չէր շտապում փոխել իր ամանորյա օրացույցը, որտեղ Նոր տարին նշվում էր սեպտեմբերի 1-ին։
Սեպտեմբերի 1-ը՝ որպես Գիտելիքի օր, սկսել է նշվել ԽՍՀՄ-ում։ Մինչ XX դարի 30-ական թվականները ԽՍՀՄ-ում ուսումնական տարվա սկիզբը պաշտոնապես հաստատված չէր։ Դասերը տարբեր ուսումնական հաստատություններում սկսվում էր տարբեր օրերի։ Օրիանակ՝ գյուղերում ուսումնական տարին սկսվում էր խոր աշնանը, երբ ավարտվում էին գյուղատնտեսական աշխատանքները, բայց ահա քաղաքներում գիմնազիաները սկսում էին գործել դեռևս օգոստոսի կեսերից։ 1930 թվականի օգոստոսի 14-ին Ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը որոշեց, որ 8-10 տարեկան բոլոր երեխաները պիտի դպրոց ընդունվեն աշնանը։ 1935 թ. սեպտեմբերի 3-ին Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի ու ԽՄԿԿ կենտրոնական կոմիտեի համատեղ որոշմամբ սեպտեմբերի 1-ը հայտարարվեց ուսումնական տարվա սկիզբ։ Հենց այդ ժամանակ էլ որոշվեց ուսումնական տարվա և արձակուրդների մոտավոր տևողությունը։
1980 թ. հոկտեմբերի 1-ին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի որոշման համաձայն սեպտեմբերի 1-ը պաշտոնապես հայտարարվեց Գիտելիքի օր։
Այլ երկրներում
ԽՍՀՄ- ի փլուզումից հետո Գիտելիքի օրը շարունակել է նշվել որպես պաշտոնական տոն նրա կազմում եղած պետություններում, այդ թվում՝ Հայաստանում, Բելառուսում, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում, Մոլդովայում, Ղազախստանում, Թուրքմենիայում, ինչպես նաև Չեխիայում և մերձբալթյան երկրներում։ Այդ երկրներում նոր ուսումնական տարին շարունակում է սկսվել աշնան առաջին օրվանից՝ սեպտեմբերի 1-ից։
Գիտելիքի օրը համարվում է միջազգային տոն։ Բայց ոչ բոլոր երկրներում է, որ նոր ուսումնական տարին սկսվում է սեպտեմբերի մեկից։
ԱՄՆ-ում և եվրոպական բազմաթիվ երկրներում, ինչպես օրինակ Իսպանիայում, Իսլանդիայում, ուսումնական տարվա մեկնարկի հստակ օր չկա։ Այս երկրներում ուսումնական տարին սկսվում է օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին, իսկ հստակ օրը որոշում է տվյալ վարչատարածքային միավորի ղեկավարությունը։
Գերմանիայում աշակերտները գնում են դպրոց հոկտեմբերի կեսերից, երբ վերջնականապես ավարտվում է ամառային շոգը։ Ճապոնիայում և Հնդկաստանում էլ նոր ուսումնական տարվա սկիզբը նշում են ապրիլի 1-ին և ավարտում հաջորդ տարվա մարտին։ Ավստրալիայում առաջին զանգը հնչում է փետրվարին։
Որպես տոն
Օրը տոն է բոլոր աշակերտների, ուսանողների, ծնողների, ուսուցիչների, դասախոսների ու բոլոր այն մարդկանց համար, ովքեր ինչ-որ կերպ առնչվում են ուսումնական հաստատությունների հետ։ Սովորողները տոնական տեսք ընդունած գնում են դպրոց՝ նշելով իրենց ուսումնական տարվա առաջին օրը։
Օրվա խորհուրդը պահպանելու, սովորողների մուտքը տոնական և հիշարժան դարձնելու նպատակով դպրոցներում անցկացվում են տոնական հանդիսություններ՝ նվիրված Գիտելիքի, գրի և դպրության օրվան։ Բարձրաստիճան պաշտոնյաները օրվա կապակցությամբ իրենց շնորհավորական ուղերձն են հղում սովորողներին։
Պիռգա
Պիռգա (Põrga), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։
(9098) Տոշիհիկո
(9098) Տոշիհիկո (Toshihiko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հունվարի 27-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,911961 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4681 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3558 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1815 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198347 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,33° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սոլոնիցա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
Սոլոնիցա (Солониця), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոնիցա գյուղում բնակվում էր 801 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Անըճըգ (Զեյթունի գավառակ)
Անըճըգ, Անեցիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Զեյթունի գավառակում։ Ըստ ավանդության, Անըճըգի բնակիչները XIII–XIV դդ. եկել են Անիից, որի համար էլ գյուղը կոչվել է նաև Անեցիք։
XX դարի սկզբին ուներ 80 տուն՝ 385 հայ բնակիչներով, որոնք զբաղվում էին երկրագործությամբ ու անասնապահությամբ։ Գյուղի շրջակայքում կային միջնադարյան ամրոցի և բնակավայրի ավերակներ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(1236) Թաիս
(1236) Թաիս (Thais), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի նոյեմբերի 6-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,429488 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8395 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0194 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1383,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260275 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,16° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է T դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս T Կատեգորիա:1931 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Գրիգորի Նեույմինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ղարաջալար (Մարզվանի գավառ)
Ղարաջալար, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Մարզվանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Ուրբելի ամրոց
Ուրբելի (Castillo de Úrbel), ամրոց Իսպանիայի Բուրգոս տարածաշրջանում ։ Գտնվում է տարածքից անջատված մի անհարթ բլրակի վրա։ Պատկանել է Իսպանիայում հայտնի Ցունիգա տոհմին և թվագրվում է որպես 9-րդ դարի շինություն։
Ճարտարապետություն
Ժայռի վերնամասում է գտնվում Ուրբելի ամրոցից ամենալավ պահպանված հատվածը՝ աշտարակը։ Այն ունի երկարավուն հինգանկյուն տեսք։ Առաջին հարկի երկու դռները նայել են դեպի արևելք և արևմուտք։ Աշտարակի վերնամասի ատամիկները ունեցել են եռանկյունի տեսք։
Աշտարակից 8 մ ցած գտնվում է բացօթյա պատշգամբը, որի արևելյան կողմում ժայռի մեջ դեռ պահպանվել արհեսականորեն փորած անցք, իսկ կենտրոնական հատվածում նկատվում է դռան տեղադրման հետքը։ Ժայռի վրա առկա են նաև սյունների վերացած անցքերը։ Սակայն աստիճանների հետքը, որով բարձրացել են դեպի աշտարակ չի պահպանվել։
Ժայռի հիմքում պահպանվել է հսկա պատի մի հատված։ Ենթադրվում է որ այն եղել է հսկա պահեստ զինվորների զենք զինամթերքի պահպանման համար, իսկ մի մասը կատարել է մառանի դերը։ Նշմարվում են աստիճանների հետքեր, որոնք կապում են «պահեստը» աշտարակի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Արևելյան Ֆինլանդիայի համալսարան
Արևելյան Ֆինլանդիայի համալսարան (Itä-Suomen yliopisto, Östra Finlands universitet, University of Eastern Finland, UEF), գտնվում է Ֆինլանդիայի արևելքում։ Մասնաճյուղեր ունի Յոենսուում, Կուոպիոյում (մինչև 2018 թվականը՝ Սավոնլինայում)։
Պատմություն
Համալսարանը ձևավորվել է 2010 թվականի հունվարի 1-ին Կուոփիո և Յոենսու Համալսարանները միավորելու շնորհիվ։
2012 թվականի նոյեմբերին համալսարանը սկանդալի մեջ է ներքաշվում համալսարանի կողմից մի շարք բժշկական դեղորայքների բաղադրության մեջ վիտամին D-ի հետազոտություն իրականացնելու հետևանքով ։
2015 թվականին 7-9 միլիոն եվրոյով պետական ֆինանսավորման կրճատման հետևանքով համալսարանի տնօրինությունը վերանայում է 200 անձնակազմի կրճատման հարցը, որի արդյունքում 2016 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին համալսարանի 54 աշխատակիցներ հեռացվում են աշխատանքից ։
Ուսուցում
Համալսարանն ունի ընդամենը 4 մեծ ֆալուլտետներ՝ Փիլիսոփայության ֆակուլտետ, Բնագիտության և անտառային գործի ֆակուլտետ, Առողջության մասին գիտությունների ֆակուլտետ, Բիզնեսի և հասարակական գիտությունների ֆակուլտետ, որտեղ ուսուցանումն իրականացվում է ավելի քան 100 մասնագիտություններով։ Արևելյան Ֆինլանդիայի համալսարանի ամենաուժեղ կողմերն են անտառտնտեսության և շրջապատող միջավայրի, առողջապահության ուսումնասիրությունները, նոր տեխնոլոգիաների և նյութերի մշակումները, անգլիական բանասիրությունը։ Բացի այդ, համալսարանը առաջատար դիրքեր է զբաղեցնում Ռուսաստանի մասին գիտելիքների և որոշ ոլորտներում ուսուցիչների վերապատրաստման լայն շրջանակում։
Փիլիսոփայության ֆակուլտետ
Գտնվում է Յոենսուուի մասնաշենքում (մինչև 2018 թվականը մանկավարժական բաժինը գործում է Սավոնլինայում, որից հետո գրադարանի հետ ամբողջությամբ կտեղափոխվեն Յոենսուուի)։ Կազմված է մի քանի ինստիտուտներից՝
Բացի այդ ֆակուլտետն ընդգրկում է Յոենսուուի և Սավոնլինայի տեղական հանրակրթական դպրոցներում մանկավարժական պրակտիկայի երկու հիմունքներ («Նորմաալիկոուլութ» (Joensuun normaalikoulu, Savonlinnan normaalikoulu), որտեղ իրականացվում են ուսանողների պրակտիկան և մանկավարժական հետազոտությունները։
Համբավ
2012 թվականին համալսարանը QS համալսարանների համաշխարհային վարկանիշում զբաղեցրեց 302-րդ հորիզոնականը, ինչպես նաև ըստ Times Higher Education-ի՝ ընդգրկվեց աշխարհի համալսարանների ցուցակի չորրորդ հարյուրյակի առաջին կեսում՝ եզրափակելով Եվրոպայի ամենավարկանիշային հարյուրավոր համալսարանների ցանկը ։ 2013 թվականին հեղինակավոր բրիտանական QS Quacquarelli Symonds կազմակերպության վարկանիշում համալսարանը զբաղեցրեց 291-րդը աշխարհի լավագույն համալսարանների շարքում ։
Միջազգային գործունեություն
Սպասվում է, որ համապատասխան համաձայնության ստորագրումից հետո, 2013 թվականից համալսարանը կրթական ծառայություններ կիրականացնի Ղազախստանում, որն իր մեծ ներառում է երկամյա մագիստրոսական ծրագիր բիոէներգիայի և տեխնոլոգիայի ոլորտներում։ Ըստ ծրագրի կուսուցանվեն 20 ղազախական ուսանողներ, իսկ ուսուցման մի մասը կանցնի Ֆինլանդիայում ։
Ամերիկյան ժողովրդական արվեստի թանգարան
Պատմություն
Ժամանակավոր կանոնադրությունը ստանալուց հետո 1961 թվականին, ժողովրդական արվեստի թանգարանը մշտապես ընդլայնել է իր առաքելությունը և ցուցահանդեսը։ Իր գոյության սկզբում թանգարանը չուներ մշտական հավաքածու և շենք։  Չնայած դժվարություններին, Joseph B. Martinson և Adele Earnest հիմնադիրները և հոգաբարձուները հասկացան, որ ճանաչման համար ամերիկյան ժողովրդական արվեստի համար անհրաժեշտ է նման հաստատություն։