cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prima Love
Prima Love, չեխական թվային հեռուստաալիք։ Սկսել է հեռարձակվել 2011 թ. մարտի 8-ից։ Հեռուստաալիքը հասանելի է թվային հեռուստատեսային կայանների, նաև ալեհավաքային և կաբելային հեռուստատեսությամբ։ Հաղորդումները ուղղված են 15-44 տարեկան հեռուստադիտողների համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Չեխալեզու հեռուստաալիքներ
Ալեքսինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Ալեքսինո (Алексино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարպիլովկա (գյուղ, Նարոդիչի շրջան)
Կարպիլովկա (Карпилівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջալալ Աբդե
Բժիշկ Ջալալ Աբդե, իրանցի դիվանագետ և քաղաքական գործիչ։ 1956-60 թվականներին Միավորված ազգերի կազմակերությունում Իրանի մշտական ներկայացուցիչը։ 1960 թվականին կարճ ժամանակ զբաղեցրել է Իրանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։ 1962-63 թվականներին՝ ՄԱԿ-ի ժամանակավոր գործադիր իշխանության մշտական ադմինիստրատոր Արևմտյան Իրիանում։
Կենսագրություն
Ջալալ Ամդեն ծնվել է 1909 թվականին Բորուջերդ քաղաքում։ Նա շեյխ Մուհամեդ Աբդեի եղբայրն էր և Ալի Աբդենի որդին։ Նրա հայրը երկար տարիներ եղել է իրավաբանական դպրոցի դատավոր և ուսուցիչ։ Ջալալը սովորել է Սորբոնում, որտեղ իրավունքի ոլորտում ստացել է դոկտորական աստիճան։ Մոհամմեդ Ռեզա Փահլավիի կառավարման առաջին տարիներին նա ստացել է քրեական դատարանի դատախազի պաշտոնը։ 1945 թվականին ընտրվել է Իրանի Ազգային ժողովի դեմոկրատական կուսակցության պատգամավոր։ 1949 թվականին Արդարադատության նախարարությունից տեղափոխվել է արտաքին գործերի նախարարություն ։ Նշանակվել է Հնդկաստանի դեսպան։ Որոշ ժամանակ եղել է ՄԱԿ-ում Իրանի ներկայացուցիչը։ 1955 թվականի ապրիլի 18-24-ը ներկայացրել է Իրանը Բանդունգի կոնֆերանսում։ Որպես ՄԱԿ-ի ներկայացուցիչ ուղարկվել է Կամերուն։ 1960 թվականի հունիսի 22-ից մինչև 1960 թվականի օգոստոսի 11-ը Ջալալ Աբդեն զբաղեցրել Է Իրանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը, սակայն պաշտոնաթող Է եղել շահի ճնշման պատճառով։ Այն բանից հետո, երբ 1962 թվականի օգոստոսի 15-ին Նյու Յորքում համաձայնագիր ստորագրվեց Նիդեռլանդական Նոր Գվինեայի տարածքները Ինդոնեզիայի վերահսկողության տակ հանձնելու մասին, արևմտյան Նոր Գվինեայի տարածքները հանձնվեցին ՄԱԿ-ի ժամանակավոր վարչությանը։ ՄԱԿ-ի ԱՆԳ-ում ձևավորված վարչակազմը ստացել Է ՄԱԿ-ի ժամանակավոր գործադիր իշխանության անվանումը։ Նաև ձևավորվել է խաղաղապահ զորակազմ, որը հայտնի է որպես Արևմտյան Նոր Գվինեայում ՄԱԿ-ի անվտանգության ուժեր ։ Կառավարչի պաշտոնակատար է դարձել Գվատեմալայի ներկայացուցիչ Խոսե Ռոլզ-Բենեթը, այնուհետև, որպես մշտական ադմինիստրատոր նրան փոխարինել է Ջալալ Աբդեն։ Նա այդ պաշտոնը զբաղեցրել է ընդհուպ մինչև 1963 թվականի մայիսի 1-ը, երբ ՄԱԿ-ի ժամանակավոր գործադիր իշխանությունը վայր է դրել իր լիազորությունները՝ արևմտյան Նոր Գվինեայի կառավարումը փոխանցելով ինդոնեզական իշխանություններին ։
Ջալալ Աբդեն գրել «Քառասուն տարի դատական համակարգում, քաղաքականությունում և դիվանագիտությունում։ Իրանում և աշխարհում» գիրքը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թեհրան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Իրանցիներ Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ
Տիպու (գյուղ, Կիպու շրջան)
Տիպու (Tipu), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիպու շրջանում։
Հալսբախ
Հալսբախ (Halsbach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Սպեղանի (երգչախումբ)
«Սպեղանի» երգչախումբ, 1996 թվականի Երևանում հիմնադրված երգչախումբ (հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար՝ Սարինա Ավթանդիլյան ), որի անդամ են դարձել Արցախյան ազատագրական պատերազմում զոհված մարտիկների զավակները։
Տիպու (գյուղ, Կիպու շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիպու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հալսբախ
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ալտյոտինգի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 948 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը 22,08 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 71 119։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Սպեղանի (երգչախումբ)
Պատմություն
«Սպեղանի» երգչախումբը 1996 թվականին հիմնադրել է Սարինա Ավթանդիլյանը, որի ամուսինը՝ Գագիկ Օսիպյանը, 1992 թվականին զոհվել էր Շուշիի ազատագրման ժամանակ, իսկ նույն թվականի հուլիսի 4-ին Մարտակերտի տեղահանության ժամանակ անհետ կորել էին նրա մայրը, տատն ու պապը։ Զինկոմիսարիատների պատերին փակցրած նրա հայտարարություններին արձագանքել են ավելի քան հարյուր երեխաներ, որոնցից Սարինան ընտրել է ութսունին (բոլորը՝ մինչև տասը տարեկան, որոնցից ամենակրտսերը եղել է իր դուստրը՝ հնգամյա Մարինան) ։
2007 թվականից երգչախմբում գործում են մանկական և երիտասարդական խմբեր։ Վերջինը բաղկացած է աղջիկներից, որոնք Երևանի պետական կոնսերվատորիա շրջանավարտներ կամ ուսանողներ են (կամ երգել են մանկական խմբում)։
Համերգներով շրջագայել է Հայաստանում, Արցախում, Ռուսաստանում, Լիբանանում, Լիտվայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Ավստրիայում, Շվեյցարիայում, մասնակցել միջազգային փառատոների, արժանացել մրցանակների։
2004 թվականին Իտալիայի Արեցո քաղաքում անցկացված Concorso Polifonico Internationale հեղինակավոր ավանդական փառատոնում «Սպեղանի» երգչախումբն արժանացել է երկրորդ մրցանակի ։ 2010 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում արժանացել է «Հոգևոր երաժշտություն», «Ազգային երաժշտություն» անվանակարգերում 1-ին մրցանակների, «Ժամանակակից երաժշտություն» անվանակարգում՝ Հատուկ մրցանակի։
«Սպեղանի» երգչախումբն ինձ հիացնում է իր կատարողական արվեստով։ Սիրում եմ լսել այս երգչախմբին, քանի որ նրա երգեցողության մեջ ներկա է խոստովանանքի, ներհայաց երգեցողության երանգը, որն այնքան բնորոշ է հայ երգին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտական խմբեր
Կոլտնտեսուհին հանգստի ժամին (Արփենիկ Նալբանդյան)
«Կոլտնտեսուհին հանգստի ժամին», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի 1947 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի հավաքածուում ։
Կտավն ունի 128 սմ բարձրություն, 104 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ, յուղաներկ։
Նկարագրություն
Արփենիկ Նալբանդյանի դիմանկարային կոմպոզիցիաներից է 1947 թվականին ստեղծված «Կոլտնտեսուհին հանգստի ժամին» կտավը։
Նկարչուհին երիտասարդ կոլտնտեսուհու կերպարն ստեղծել է կոնկրետ և խիստ բնորոշ գծերով։ Արփենիկ Նալբանդյանը իր կտավներում գովերգում է աշխատանքը։ Կոլտնտեսուհին հանգստի ժամին կտավում դիտողը տեսնում է բարոյական ու հոգեկան բավարարում ստացած մարդու կերպարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արփենիկ Նալբանդյանի նկարներ Կատեգորիա:1947 նկարներ Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Մ29 (ականանետ)
Մ29, 81-միլիմետրանոց ԱՄՆ թեթև ականանետ։
Պատմություն
Մ29-ը մշակվել է ԱՄՆ զինված ուժերի պատվերով՝ հետիոտնային վաշտերի կրակային հզորության մեծացման նպատակով և ընդգրկվել ԱՄՆ բանակի սպառազինության մեջ 1951 թվականին։
Սակայն Վիետնամի պատերազմի ժամանակ պարզվել է, որ Մ29-ով զինված ականանետային ստորաբաժանումները չունեն բավարար շարժունակություն մարտի դաշտում նրա մեծ զանգվածի և հրաձգության համեմատաբար փոքր հասողության պատճառով։ Օրինակ՝ ռազմական բախման պայմաններում Մ29 ականանետի տեղափոխման համար պահանջվել է նրա գրեթե ամբողջ անձնակազմը, ինչի պատճառով կրվող մարտական լրակազմը կրճատվել է 40-ից մինչև 18 ականի։ Արդյունքում Վիետնամում ԱՄՆ բանակի շարային զորամասերում Մ29 ականանետները փոխարինվել են Մ19 ականանետներով։
1980-ական թվականների սկզբին ԱՄՆ զինված ուժերում սկսվել է Մ29-ի համատարած փոխարինումը ավելի ժամանակակից 60-միլիմետրանոց М224 վաշտային ականանետով։
Կառուցվածք
Կառուցվածքն ունի դասական սխեմա, ընդ որում՝ զենքի տեղափոխման համար թույլատրելի է նրա ոչ լրիվ քանդումը։ Ականանետը կազմված է հարթ փողից, երկոտանի-հրետասայլից, նշանոցից և պտտման կենտրոնական հանգույցով հենասալից, որը թույլ է տալիս վարել շրջանային հրաձգություն առանց սալի դիրքը փոխելու։ Փողի արտաքին մակերևույթն ունի օղակային ճախարակումներ ինտենսիվ հրաձգության ժամանակ սառեցման լավացման համար։ Մարտական լրակազմի անվանացուցակը կազմված է երեք տիպի բեկարյին-ֆուգասային, մեկ տեսակի լուսավորող և երկու տեսակի ծխային ականներից։ Այս ականանետի համար հատուկ մշակվել է Մ374 բեկորաֆուգասային ականը, որը տիրապետում է մինչև 4,5 կմ ավելացված հրաձգության հասողությամբ և ուժեղացված պայթուցիկ բաղադրությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ ականանետներ
Սայաթ-Նովա (երգչախումբ)
«Սայաթ-Նովա», երգչախումբ, որն ստեղծվել է Ստամբուլում 1972 թվականի ապրիլի 24-ին՝ Բոյաջը գյուղի Սբ. Երից մանկանց եկեղեցում՝ որպես դպրաց դաս երգչախումբ։ 1990 թվականից ունի նաև մանկական երգչախումբ, 1992 թվականից՝ նվագախումբ։ Խմբավարը Մելիքջան Զամանն է (մանկական երգչախմբի նախկին սաներից)։
Երգչախումբը հավաքում, ուսումնասիրում և ներկայացնում է Սիփանից Մուսալեռ, Ստամբուլից Բինգյոլ տարածքներում ապրած հայերի երգն ու երաժշտությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտական խմբեր
Հայ Մշակութային Արարատ Կազմակերպություն
Պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում իրանահայ մշակութային կյանքը նոր թափ ստացավ. վերաբացվեցին ազգային դպրոցները, հիմնվեցին նոր ազգային դպրոցներ, հրապարակ իջան նոր հրատարակված գրքեր։ Այս համընդհանուր աշխուժության հետ մեկտեղ հիմնվեցին նաև միություններ, որոնք իրականացնում էին մշակութային ծրագրեր։ Այդ միություններից էին՝ «Բժշկական և ատամնաբուժական համալսարանի հայ ուսանողների միությունը», «Թեհրանի համալսարանի ճարտարապետական մասնաճյուղի հայ ուսանողների միությունը», «Հայ կին» միությունը, մի փոքր ուշ հիմնվեց «Միտք և արվեստ» միությունը։
Այս շարժումն իր արձագանքը գտավ պատանիների շրջանում, որոնց ջանքերով հիմնվեցին «Լույս և միտք», «Արշալույս», «Րաֆֆի», «Շանթ» և «Կայծ» միությունները, որոնց անդամների թիվը յուրաքանչյուր միությունում հասնում էր 10-40 հոգու։
Սկզբնական շրջանում այս միությունների աշխատանքները ներքին բնույթ ունեին։ Հավաքվում էին անդամների տներում և զրույցներ, քննարկումներ էին ունենում։ Սակայն այս կարգի աշխատանքները բավարար չէին պատանիների համար, այժմ նրանք հասարակական բնույթի միջոցառումներով հանդես գալու կարիք էին զգում, իսկ միությունների հնարավորությունները բավարար չէին այդ կարիքները հոգալու համար։ Անցյալի փորձն էլ ցույց էր տվել, որ միությունները առանձին չունեին անհրաժեշտ նյութական և մարդկային ռեսուրսներ՝ նման ձեռնարկների իրականացնելու համար։ Այսպիոսվ, պատանեկան միությունները միավորելու պահանջ կար, հատկապես որ միությունների միավորումը արդյունավետ էր եղել, որի արդյունքում ստեղծվել էր «Հայ համալսարանականների ընդհանուր միությունը»։
1944 թվականի հուլիսի 4-ին «Մեհր» դպրոցի սրահում գումարած ընդհանուր ժողովում մի խումբ դեռահաս իրանահայեր ստեղծում են «Հայ պատանեկան մշակութային միությունը»։ Միությունը սկզբում ուներ 12 անդամ։ Իր հիմնադրման առաջին օրերին միությունը վարձեց գրասենյակ՝ Հաֆեզ պողոտայի վրա, որտեղ գումարվում էին վարչական և բաժանմունքների ղեկավար մարմինների ժողովները, իսկ միութենական հավաքների համար շաբաթական մեկ անգամ օգտագործվում էր «Մեհր», ապա՝ «Սան Լուի» դպրոցների սրահները։
Այսպիսով, «Հայ պատանեկան մշակութային միությունը» սկսեց իր գործունեությունը։ Միությունում բացվեց 4 բաժանմունք՝ երաժշտական, թատերական, մարզական և գրական, իսկ մանուկների համար՝ «Օժանդակ» անունով միավորը։ Յուրաքանչյուր բաժանմունք սկսեց կազմել և գործի դնել իր ծրագրերը, որոնք սկզբնական շրջանում ներքին ձեռնարկներ էին՝ միութենականների համար, ապա նաև՝ արտաքին՝ հասարակության համար։ Սկզբնական շրջանում աշխատանքները տարվում էին անդամների բնակարաններում, որը շատ դժվարություններ էր առաջ բերում։ Սակայն, արդեն 2 ամիս անց Ղավամ Սալթանե (ներկայիս՝ Սիյե Թիր) պողոտայում միությունը վարձակալեց երեք սենյակից բաղկացած մեկ հարկաբաժին, որը ծառայում էր որպես միության կենտրոնատեղի։
Թեհրանահայությունը, ով երկար տարիներ զրկված էր մշակութային ձեռնարկներից, մեծ խանդավառությամբ էր արձագանքում միության աշխատանքներին։ Այսպիսով, աստիճանաբար աճում էր միության անդամների թիվը, միության միջոցառումները սկսեցին ավելի հաճախակի բնույթ կրել, և որ ամենակարևորն էր, միջոցառումները ունենում էին լեցուն սրահներ։
Գրանցած հաջողությունների շնորհիվ միության կենտրոնատեղիի պայմանները բարելավելու անհրաժեշտություն առաջացավ։ Այդ պատճառով 1945 թվականի դեկտեմբերի 7-ին գումարվեց խորհրդակցական ժողով, որի ընթացքում կյանքի կոչվեց գործադիր հանձնախումբ, որն անմիջապես գործի անցավ՝ հանգանակելով շուրջ 50 հազար ռիալ։ Հանգանակած գումարի շնորհիվ հնարավորություն առաջացավ 1946 թվականի հունվարին վարձել իտալական նախկին ակումբի շենքը։ Կենտրոնատեղին անվանվեց «Մշակույթի տուն», որը հանդիսավոր կերպով բացվեց 1946 թվականի մարտի 15-ին։
Սակայն մինչ այդ՝ 1946 թ. մարտի 11-ին, գումարվեց միության ընդհանուր ժողովը, որը միության անունը փոխեց «Հայ երիտասարդական մշակութային միության»։ Միության վերելքը տևեց 3-4 տարի և իր գագաթնակաետին հասավ 1947 թ.-ին։ Որից հետո, սակայն, անկում ապրեց թեհրանահայ մշակութային կյանքն ընդհանրապես, որի մեջ նաև՝ «Հայ երիտասարդական մշակութային միությունը»։ Անկման պատճառներից էին՝ մշակութային միջոցառումների հաճախակի կրկնությունը, որի պատճառով հասարակությունը այլևս նախկինի պես չէր աջակցում ձեռնարկներին։ Այս իրավիճակը պայմանավորված էր Իրանի հետպատերազմյան շրջանի տնտեսական անկումով, ինչն ավելի սաստկացավ 1950-ական թվականներին։ Անկման մեկ այլ պատճառ էր 1947 թ. սկսված ներգաղթը, որը ժողովրդի ուշադրությունը կենտրոնացրեց իր վրա։
Որոշ դժվարությունների միջով անցնելով՝ 1949 թ. միությունը մեծ շուքով տոնեց միության գործունեության 5-ամյակը։ Սակայն այդ ժամանակաշրջանում մշակութային միությունները ընդհանուր անկում էին ապրում։ Այդ պատճառով մշակութային և միութենական կյանքին նոր թափ տալու նպատակով որոշվեց միավորել միությունները։ 1950 թվականի աշնանը ամիսների բանակցություններից հետո իրականացվեց «Միտք և արվեստ», «Հայրենիք», «Իրանահայ երիտասարդական միության» և «Հայ երիտասարդական մշակութային միության» միավորումը, և նորաստեղծ միությունն անվանվեց Հայ Մշակութային Արարատ միություն։
Նոր կենտրոնատեղին կենդանության շունչ հաղորդեց միության կյանքին. ավելացան միջոցառումների թիվը, բարձրացան դրանց որակը, որոնց շնորհիվ էլ աճեց միության անդամների թիվը։
Մեծ կենտրոնատեղին, սակայն, մեծ բյուջե էր պահանջում, որի պատճառով միության երիտասարդ անդամները չէին համարձակվում ստանձնել այդ ծանր պատասխանատվությունը։ Այս իրավիճակը բացասաբար ազդեց միության աշխատանքների վրա, որը շարունակվեց մինչև 1962 թվականը։
1962 թվականի ապրիլի 6-ին Ընդհանուր ժողովում որոշվեց միությունը վերածել կազմակերպության։ Կազմակերպությունը կազմվեց մի քանի միություններից ու խմբակներից, որոնց աշխատանքները համադրելու էր Կենտրոնական վարչությունը։ Յուրաքանչյուր միություն ունի իր ներքին կանոնադրությունը, ընտրում է իր վարչությունը և հայթայթում իր տարեկան բյուջեն, որից Պատգամավորական ժողովի սահմանած գումարի չափով հարկ է վճարում Կենտրոնական վարչությանը։ Միության ընդհանուր բյուջեն հայթայթում է Կենտրոնական վարչությունը։ Յուրաքանչյուր միության աշխատանքները վարում է միության վարչությունը, որն ընտրվում է միության ընդհանուր ժողովից։
Այս նոր կառույցը զարգացման մեծ հնարավորություն տվեց միությանը։ 1964 թ. Կազմակերպությունը մեծ շուքով տոնեց իր հիմնադրման 20-ամյակը։ Քսանամյակից հետո Կազմակերպության աշխուժացման հետևանքով անհրաժեշտություն առաջացավ սեփական կենտրոնատեղի ունենալու, ինչը 1974 թվականին հանգեցրեց «Արարատ» մարզավանի կառուցմանը։
1979 թ. Իրանի Իսլամական հեղափոխությունից հետո նոր իշխանությունները կրոնական և ազգային փոքրամասնություններին որոշ իրավասություններով օժտեցին։ Դրա շնորհիվ «Արարատ» կազմակերպությունը շարունակեց իր աշխատանքները, վերամշակեց իր կանոնադրությունը՝ ավելի շեշտելով ազգային-մշակութային իր գործունեությունը։
1991 թ. Հայաստանի անկախացումը և Իրանի հետ Հայաստանի հարաբերությունների սերտացումը նոր շունչ հաղորդեցին իրանահայության կյանքին։ «Արարատ» կազմակերպությունը համագործակցելով Հայաստանի համապատասխան ոլորտի մասնագետների հետ՝ կարողացավ նոր որակ ստեղծել մարզական և մշակութային բնագավառներում։
Ներկայումս կազմակերպությունում աշխատում են 4 միություններ՝ սկաուտական, մարզական, արվեստների և երեցների, ինչպես նաև՝ 4 մասնաճյուղեր՝ Թավրիզի, Ուրմիայի, Գյայարդաբադի և Շիրազի։
2014 թ. Հայ Մշակութային «Արարատ» Կազմակերպությունը նշում է իր հիմնադրման 70-ամյակը։
Կառուցվածք
Հայ Մշակությաին Արարատ Կազմակերպությունը բաղկացած է չորս միությունից՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ մշակութային կազմակերպություններ
Գոլենդրի
2001 թվականի տվյալներով Գոլենդրի ավանում բնակվում էր 307 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,273 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1124,54 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Վերին Պեզա
Վերին Պեզա (Верхняя Пеза), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պուդոժսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չոր Վոդլա գետի ձախ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոդլա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Խաջալիա
Խաջալիա (ხაჯალია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լանչխութից հեռու է 17 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1018 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լանչխութի շրջան
Հյուսնենց
Հյուսնենց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ճալովանի (Սաչխերեի շրջան)
Ճալովանի (ჭალოვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 696 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 34 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 594 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սաչխերեի շրջան‎‎
Մայա Կեուչ
Մայա Կեուչ (սլովեներեն` Maja Keuc, ծնվ. Հունվարի 16, 1992, Մարիբոր, Սլովենիա), սլովենացի երգչուհի։
2010: Սլովենիան փնտրում է տաղանդրներ
Մայայի երաժշտական կարիերան սկսվել է 2010 թվականին, երբ նա մասնակցում է Սլովենիան փնտրում է տաղանդներ (Slovenija ima talent) նախագծին։ Նա մրցույթում զբաղեցնում է 2-րդ հորիզոնականը՝ զիջելով իր դիրքերը միայն 7-ամյա Լինա Կուդուզովիչին։
Մրցույթում հաջողության հասնելուց հետո Մայան համագործակցում է Papir խմբի հետ։
2011: Եվրատեսիլ և առաջին ձայնասկավառակ
2011 թվականին Մայան No One երգով ներկայացրել է Սլովենիան Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում։ Նա, մասնակցելով մրցույթի երկրորդ կիսաեզրափակչին, եզրափակիչ է անցնում 3-րդը՝ 112 միավորով, իսկ եզրափակիչ փուլում Մայան զբաղեցնում է 13-րդ հորիզոնականը 96 միավորով։
2011-ի դեկտեմբերի 1-ին Մայան թողարկում է իր առաջին ստուդիական ալբոմը, որը անվանված է` Indigo
Հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Ալբինոնիի Ադաջիո
Ալբինոնիի Ադաջիո (Ադաջիո սոլ մինոր), Ռեմո Ջիազոտտոյի ստեղծագործությունն է, որը առաջին անգամ հրապարակվել է 1958 թվականին։
Պիեսի առաջին հրատարակումը վերնագրված էր հետևյալ կերպ. «Ռեմո Ջիազոտտո, Ադաջիո սոլ մինոր լարայինների և երգեհոնի համար, Թոմազո Ալբինոնիի թեմայի երկու հատվածների և թվայնացված բասի հիման վրա» (Remo Giazotto: adagio in sol minore per archi e organo su due spunti tematici e su un basso numerato di Tomaso Albinoni)։
Գրաքննադատների տեսանկյունից, այս պիեսը բարոկկո ոճից և մասնավորապես Ալբինոնիի ոճից տարբերվում է։ 1998 թվականին հայտնի երաժշտագետ և Լյուներբուրգյան համալսարանի պրոֆեսոր Վուլֆ Դիտեր Լուգերտը Ֆոլկ Շյուտցի հետ համահեղինակել է մի հոդված, որը հրապարակվել է «Praxis des Musikunterrichts» ամսագրում։ Հոդվածում քննարկվել է «Ադաջիո»-ի հեղինակման հարցերը և մասնավորապես Սաքսոնիայի գրադարանում նրանց պնդմամբ չկա և երբեք չի հայտնաբերվել Ալբինոնիի նմանատիպ ստեղծագործություն, այսինքն տվյալ պիեսը Ջիազոտտոյի միստիֆիկացիայի արդյունք է ։
«Ադաջիո» ստեղծագործությունը համարվում է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամենատարածված երաժշտական կատարումներից մեկը։
2000 թվականին ռուս անիմատոր Գարրի Բարդինի ղեկավարությամբ ստեղծվեց «Ադաջիո» մուլտֆիլմը, որի տևողությունը 10 րոպե է և ամբողջ մուլտֆիլմի ընթացքում հնչում է Ադաջիո երաժշտությունը (Լյուբլյանա քաղաքի Ռադիո սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարմամբ, 1979 թվականի ձայնագրություն) ։
Ստեղծագործություն
Որքան էլ որ Թոմազո Ալբինիոնին վայելում էր մեծ համբավ ու հանրաճանաչություն կենդանության օրոք, մահից հետո նրա անունը շատ արագ մոռացության մատնվեց՝ կրկնելով Անտոնիո Վիվալդիի և Յոհան Սեբաստիան Բախի ճակատագիրը։ Բայց եթե վերջիններիս ստեղծագործությունները հայտնաբերվեցին ու հրապարակվեցին 19-րդ դարում, ապա Ալբինիոնիի անունը երկար ժամանակ հայտնի էր միայն երաժշտագետների նեղ շրջանակին և հին շրջանի երաժշտության սիրահարներին։ Այսպես շարունակվեց մինչև 20-րդ դարի կեսը, ինչպես տեսանք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1958 երաժշտությունում
(1928) Սումմա
(1928) Սումմա (Summa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,477328 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9799 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9747 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1424,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,252772 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,57° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1938 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Իրյո Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
(9809) Ջիմդարվին
(9809) Ջիմդարվին (Jimdarwin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 13-ին LONEOS ծրագրի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LONEOS ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մեղմ քամի, պարզ առավոտ
Նկարագրություն
Աշնան սկզբին, ինչպես և վերնագիրն է հուշում, հարավային տաք քամու և պարզ երկնքի ու ծագող արևի ուղկեցությամբ Ֆուձի լեռը կարող է կարմրել։ Հոքուսայը պահը նկարագրում է կոմպոզիցիոն վերացականությամբ, բայց հավելում է օդերևութաբանական առանձնահատկությամբ և հատկապես, երբ համեմատությունը տարվում է շարքի մնացած մասերի հետ։ Երկնքի թանձրացող կապույտի երեք երանգները արտացոլում են լեռան երեք գույները։ Լեռան գագաթին մնացած  ձյան հետևանքները, և ստորոտում՝ անտառը շրջապատող մութ ստվերները, համադրվում են բացառիկ ճշգրտությամբ։ Ֆուձի լեռան եռակյունաձև համաչափ կառուցվածքը նկարի աջ մասում հավասարակշռվում է ձախ մասում պատկերված ջինջ ամպերի հետ՝ ստեղծելով պատկերի զարմանալի համադրություն ։
Այնուամենայնիվ, ի տարբերություն իր մյուս աշխատանքների, այստեղ հստակ տեղանքի անվանումը բացակայում է, այդ է պատճառը, որ այն վայրը, որտեղից վերցված է տեսարանը, մնում է առեղծված։
Փորագրություններ
Փորագրության այլընտրանքային դրոշմներ պատրաստվեցին բոլորովին այլ գունային համակցությամբ։ Այս տարբերակում ամպերը միայն տեսանելի են վերին հատվածից։ Երկինքը հիմնականում պատկերվում է միօրինակ լուրթ երանգով, վերևում՝ մոխրագույնի բարակ մի շերտ, և հորիզոնի երկայնքով, աստիճանական շարքով ձգվում է Պրուսական կապույտը, որը տարածվում է լեռան լանջին ։
Պատմական տեղեկատվություն
«Մեղմ քամի, պարզ առավոտ»-ը, ինչպես նաև Հոքուսայի հայտնի այլ փորագրությունները «Ֆուձի լեռան 36 տեսարան» շարքից՝ «Կանագավայի մեծ ալիք»-ը, հավանաբար ճապոնական արվեստի ամենալայն ճանաչում գտած գործերն են աշխարհում ։ Երկուսն էլ ճապոնական ուկիյո-է արվեստի կամ՝ «լողացող աշխարհի նկարներ»-ի սքանչելի օրինակներ են։ Չնայած նրան, որ «ուկիյո-է»-ն կարող է պատկերել ցանկացած բան՝ սկսած ժամանակակից քաղաքային կյանքից մինչև դասական գրականություն, և Հոքուսայի հուշատետրերն էլ ցույց են տալիս, որ իր հետաքրքրությունների սահմանը հավասարապես է բաշխված, այնուամենայնիվ, այս բնապատկերն էին, որ նրան այդ համբավը բերեցին։ Նման փորագրություններում վառ գույներն ու ոճավորված ձևերը տասնամյակներ անց նպաստեցին իմպրեսիոնիստական և հետիմպրեսիոնիստական շարժման ոգեշնչմանը ։ «Կարմիր Ֆուձին» Ճապոնիայում մեծապես գնահատվում և արժևորվում է, և ավելին, քան «Մեծ ալիքը», որն աշխարհում շատ ավելի մեծ տարածում ունի։
Փորագրությունները կարելի է գտնել աշխարհի տարբեր թանգարաններում, այդ թվում ՝ Բրիտանական թանգարանում, Մետրոպոլիտենի արվեստի թանգարանում և Ինդիանապոլիսի գեղարվեստի թանգարանում ։
2019 թվականի մարտին, «Մեղմ քամի, պարզ առավոտ»-ը Նյու Յորքի աճուրդում վաճառվեց 507,000 դոլարով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փորագրություն
Աջիրա
Աջիրա (Agira), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզում՝ Էննա գավառում։ Բնակչությունը 8358 մարդ (31.05.2007 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 51,24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 163,09 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 94011։ Հեռախոսային կոդ՝ 0935։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Filippo d'Agira: Ամեն տարի քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 12-ին և օգոստոսի 12-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ
Կլեպիկի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Կլեպիկի (Клепики), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զարուհի Բաթոյան
Զարուհի Վալերիանի Բաթոյան, հայ հասարակական և պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար (2019-2020)։ ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավոր, «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության անդամ, Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
Կենսագրություն
Որպես հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրավունքների հարցերով փորձագետ՝ աշխատել է ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի, «Հայկական կարիտասի», «Առաքելություն Արևելք» դանիական մարդասիրական կազմակերպության հայաստանյան մասնաճյուղի, ՕՔՍՖԱՄ բրիտանական կազմակերպության հայաստանյան մասնաճյուղի և այլ կազմակերպությունների հետ ։
Քաղաքական գործունեություն
2016 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ընտրվել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության վարչության անդամ։ 2017 թվականին «ԵԼՔ» խմբակցության ցուցակով ընտրվել է Երևանի ավագանու անդամ ։ 2018 թվականի հունիսի 11-ին նշանակվել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի տեղակալ ։ ՀՀ Նախագահ Արմեն Սարգսյանի հրամանագրի համաձայն՝ 2019 թվականի հունվարի 19-ին նշանակվել է ՀՀ Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի պաշտոնում ։ 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին ազատվել է պաշտոնից։ 2021 թվականի հունիսի 20-ին կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքով ընտրվել է ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավոր «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ցուցակով։ ԱԺ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է։
Պարգևներ
2016 թվականին արժանացել է Համընդհանուր իրավունքների մրցանակին՝ «Ներառման խթանում» անվանակարգում, որը շնորհվել է ԵԱՀԿ-ի, ԱՄՆ դեսպանատան, ԵՄ պատվիրակության, Բրիտանական դեսպանատան, Եվրոպայի խորհրդի, ՄԱԿ-ի գրասենյակի կողմից ։
Հետազոտություններ
«Հաշմանդամության խնդիրը և զանգվածային լրատվության միջոցները» (2009 թվական) և «Վերարտադրողական առողջության ծառայությունների ներառականությունն ու հասանելիությունը հաշմանդամություն ունեցող կանանց համար Հայաստանում» հետազոտությունների (2014 թվական) հեղինակն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի ավագանու 3-րդ գումարման անդամներ Կատեգորիա:Հաշմանդամություն ունեցող անձինք Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավորներ
Տիռբիկու
Տիռբիկու (Tirbiku), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Կադռինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Կադռինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կլոչկի (գյուղ, Նարոդիչի շրջան)
Կլոչկի (Клочки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլոչկի գյուղում բնակվում էր 297 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1068 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 278,09 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վերջին արձակուրդը
«Վերջին արձակուրդը» («Последние каникулы»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վալերի Կրեմնյովը «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի «Յունոստ» ստեղծագործական միավորումում Ալեքսանդր Կորինի սցենարով 1969 թվականին ։ Պրեմիերան կայացել է 1970 թվականի ապրիլի 27-ին ։
Սյուժե
Իր դպրոցական մանկության վերջին արձակուրդի ժամանակ իններորդ դասարանցի Բորիսը որոշում է աշխատել ձկնորսական նավահանգստում։ Դանիլան՝ Բորիսի կրտսեր եղբայրը, որը հայտնի է իրենց փոքրիկ քաղաքում որպես երիտասարդ նկարիչ, հայտնի անձնավորություն է։ Բորիսը ստիպված է համակերպվել այն բանի հետ, որ բոլորն իրեն ընդունում են ոչ թե որպես առանձին անձ, այլ որպես վունդերկինդի եղբայր։
Բորիսի՝ տանից հեռու անցկացրած ժամանակը նրան թույլ է տալիս նորովի նայել ծնողներին, դասընկերուհուն և իր հայտնի եղբոր հետ փոխհարաբերություններին։ Ինչպես պարզվում է, պարզապես լավ մարդ լինելու համար նույնպես տաղանդ է պետք, երբեմն ոչ պակաս, քան նկարչի տաղանդը։
Ֆիլմը նկարահանվել է Ղրիմում, մասնավորապես, Յալթայում և Սուդակի շրջակայքում՝ Ալչակ հրվանդանի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1969 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Քրիս Փեն
Քրիստոֆեր Շենոն Փեն (Christopher Shannon Penn, ), ամերիկացի հեռուստատեսության և կինոյի դերասան։ Հանդես է եկել մի շարք հայտնի ֆիլմերում, ներառյալ՝ «Վայրի կյանքը», «Կատաղած շները», «Ստարսկին ու Հատչը», «Պիկ Ժամը» և այլն։ Հայտնի դերասան Շոն Փենի հարազատ եղբայրն է։
Վաղ կյանքը
Փենը ծնվել է 1965 թ.-ին՝ Լոս Անջելեսում՝ դերասանների ընտանիքում։ Փենի հորական տատն ու պապը եղել են Ռուսաստանից ու Լիտվայից գաղթած հրեաներ։ Նրա ավագ եղբայրներն են դերասան Շոն Փենը և երաժիշտ Մայքլ Փենը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Կլաուդիո Մարկիզիո
Կլաուդիո Մարկիզիո, իտալացի ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս Թուրինի «Յուվենտուս»ում և Իտալիայի ազգային հավաքականում։
Մանկություն
Մարկիզիոն ծնվել է և մեծացել է Թուրինի արվարձաններից մեկում։ Նրա ամբողջ ընտանիքը եղել է «Յուվենտուս»ի երկրպագու։ Հետագայում նրա հետաքրքրությունը ֆուտբոլի հանդեպ ավելի ու ավելի է մեծանում։ Եվ նա ընդունվում է «Յուվենտուս»ի ակադեմիա(7 տարեկան հասակում)։
Յուվենտուս
Ակադեմիայում երկար ժամանակ նա խաղացել է որպես ենթահարձակվող։ Այդ ժամանակ նա հնարավորություն է ունելցել շփելու իր կուռքի` Ալեսանդրո Դել Պիերոյի հետ։ 16 տարեկան հասակում նա սկսել է ավելի շատ հանդես գալ կիսապաշտպանությունում, որն էլ հետագայում դառնում է նրա հիմնական դիրքը։ 2005-2006 մրցաշրջանում Ֆաբիո Կապելլոյի հրահանգով նա տեղփոխվում է առաջին թիմ։ Եվ իր առաջին հանդիպումը անցկացնում «Կալիարի»ի հետ խաղում։ Հաջորդ մրցաշրջանի սկզբում նա նույնպես հանդես էր գալիս Բ թիմում, սակայն տեղափոխվեց առաջին թիմ և ստացավ 15 համարը։ Սեպտեմբերի վերջին օգնել է թիմին հաղթել «Ինտեր»ի հետ սկզբունքային խաղում(5:1)։
Էմպոլի
2007 թվականի հուլիսի 25-ին նա վարձավճարով տեղփոխվել է «Եմպոլի»։ Այստեղ նա անցկացնելու էր 2007-2008 մրցաշրջանը։ Նա իր դեբյուտը այստեղ նշել է օգոստոսի 26-ին «Ֆիորենտինա»յի հետ խաղում։ Իսկ եվրոպական մրցաշարերում իր դեբյուտը նշել է «Ցյուրիխ»ի հետ խաղում։ Մարկիզիոն «Եմպոլի»ում հանդիսանում էր առանցքային խաղացող։
Իտալիայի հավաքական
2009 թվականի օգոստոսի 12-ին նա իր դեբյուտն է նշել Շվեցարիայի հետ ընկերական խաղում(0։0)։ Առաջին անգամ միջազգային խաղերում դաշտ է դուրս եկել 2010 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում՝ Բուլղարիայի հետ խաղում։ Իր առաջին գոլը ազգային հավաքականի կազմում խփել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 7-ին՝ Սերբիայի հավաքականի դարպասը, հետաքրքիրն այն է որ խաղի նախօրեին Մարկիզիոն նշել է, որ ցանկանում է բացել իր գոլերի թիվը ազգային հավաքականի կազմում։ Եվրոպայի 2012 թվականի առաջնության ժամանակ Մարկիզիոն թիմի հիմանկան խաղացողներից մեկն էր։ Նա իր թիմին օգնեց հասնել մինչև եզրափակիչ, որտեղ Իտալիայի հավաքականը պարտվեց Իսպանիայի հավաքականին (0։4)։
Ելույթների վիճակագրություն
2016 թվականի մայիսի 14-ի տվյալներով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Աննա Բանտի
Աննա Բանտի (իսկական անունը՝ Լուսիա Լոպրեստի, ), իտալացի գրող, արվեստի պատմաբան, քննադատ և թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Երիտասարդ տարիներն Աննան անց է կացրել Հռոմում, սովորել Հռոմի և Բոլոնյայի համալսարաններում, նախքան՝ Ֆլորենցիայում մշտական բնակություն հաստատելը։ Համալսարանում նա ստացավ արվեստի պատմաբանի աստիճան։ Նա իր կեղծ անունը փոխառեց «բացառիկ գեղեցիկ կնոջից», որին նա ճանաչեց երիտասարդ տարիներին։ Նա ամուսնացավ արվեստի քննադատ Ռոբերտո Լոնգիի հետ և 1950 թվականին նրանք հիմնեցին և հրատարակեցին «Paragone» արվեստի ամսագիրը։ Հաջորդ մի քանի տասնամյակների ընթացքում նա գրեց մի քանի պատմություններ և աշխատություններ, սակայն նա հայտնի դարձավ իր պատմական նովելի շնորհիվ, որն նվիրված էր իտալացի նկարչուհի Արտեմիզիա Ջենտիլեսկիին ։ Մի թերթ նույնիսկ վերնագրեց Բանտիի մահվան լուրը գրելով՝ Հաջողություն, Արտեմիզիա ։ Այդ աշխատությունը վերածնեց Արտեմիզիայի աշխատանքները և հետաքրքրությունը նրա կյանքի հանդեպ ։
Բանտիի Un Grido Lacerante ինքնակենսագրական աշխատանքը տպագրվեց 1981 թվականին և արժանացավ Անտոնիո Ֆելտրինելլիի մրցանակին ։ Լինելով հաջողակ հեղինակ՝ Բանտին ճանաչվեց գրականության, արվեստի և կինոյի քննադատ։ 1970 թվականին Լոնգիի մահից հետո նա դարձավ Paragone-ի գլխավոր խմբագիրը ։
Բանտին վախճանվեց 1985 թվականի սեպտեմբերի 2-ին և թաղվեց Ֆլորենցիայի Cimitero degli Allori գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի կին գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Իտալացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ
Աշխարհի բնակչություն
Ժողովրդագրության մեջ աշխարհի բնակչությունը ներկայումս ապրող մարդկանց ընդհանուր քանակն է և ըստ հաշվարկների 2019 թվականի ապրիլին կազմում էր 7,7 միլիարդ ։ Մարդկության պատմությանը պահանջվել է ավելի քան 200.000 տարի, որպեսզի աշխարհի բնակչությունը հասնի 1 միլիարդի և դրանից հետո միայն 200 տարի, որպեսզի հասնի 7 միլիարդի ։
Աշխարհի բնակչությունը շարունակաբար աճում է 1315-1317 թվականների Մեծ սովից և 1350 թվականի Սև մահից հետո, երբ բնակչությունը մոտ 370 միլիոն էր ։ Բնակչության աճի գլոբալ մակարդակը ամենաբարձր արժեքը ստացել է 1955-ից 1975 թվականներին և կազմել է միջինը 1.8 տոկոս, իսկ 1965-ից 1970 թվականներին եղել է 2,1 տոկոս ։ Աճը դանդաղել է 2010-ից 2015 թվականներին` կազմելով 1,2 տոկոս և ըստ կանխատեսումների կշարունակի դանդաղել 21-րդ դարի մնացած հատվածում ։ Այնուամենայնիվ գլոբալ բնակչությունը շարունակում է աճել և կանխատեսվում է, որ կհասնի 10 միլիարդի 2050 թվականին և ավելի քան 11 միլիարդի 2100 թվականին ։
Ընդհանուր տարեկան ծնունդների ամենաբարձր մակարդակը եղել է 1980-ական թվականների վերջին, մոտ 139 միլիոն և 2011 թվականի դրությամբ կանխատեսվում է, որ կմնա հաստատուն՝ 135 միլիոնի սահմաններում, մինչդեռ մահերը հաշվվում են 56 միլիոն և 2040 թվականին կանխատեսվում է կդառնա մոտ 80 միլիոն ։ Աշխարհի բնակչության միջին տարիքը 2018 թվականի դրությամբ կազմել է 30.4 տարեկան ։
Աշխարհի բնկաչություն ըստ տարածաշրջանի
Երկիր մոլորակի յոթ աշխարհամասերից վեցը մեծ մասամբ բնակեցված են։ Ասիան ամենամեծ բնակչություն ունեցող աշխարահամասն է, 4,54 միլիարդ բնաչկությամբ կազմում է աշխարհի բնակչության մոտ 60%-ը։ Բնակչությամբ աշխարհի խոշորագույն պետություններն են Չինաստանը և Հնդկաստանը, որոնց ընդհանուր բնակչությունը կազմում է աշխարհի բնակչության 36%-ը։ Աֆրիկան բնակչությամբ երկրորդ խոշոր մայրցամաքն է մոտ 1,28 միլիարդ բնակչությամբ կամ աշխարհի բնակչության 16%-ը։ Եվրոպայի բնակչությունը 2018 թվականի դրությամբ կազմում է 742 միլիոն կամ աշխարհի բնակչության 10%-ը, մինչդեռ Լատինական Ամերիկա և Կարիբյան ավազան տարածաշրջանների բնակչությունը կազմում է 651 միլիոն (9%)։ Հյուսիսային Ամերիկայում բնակչությունը մոտ 363 միլիոն է (5%) և Օվկիանիայի բնակչությունը, որը ամենաքիչ բնակեցված տարածաշրջանն է, կազմում է 41 միլիոն (0.5%) : Չնայած Անտարկտիդան չունի մշտական բնակչություն, այստեղ ապրում են միջազգային հետազոտական կայանների անձնակազմերը։ Այս բնակիչների քանակը աճում է ամռան ամիսներին և նվազում ձմռանը, քանի որ հետազոտողները վերադառնում են իրենց հայրենիք ։
Պատմություն
Աշխարհի բնակչության թվի հաշվարկը հնարավոր է դարձել միայն Աշխարհագրական հայտնագործությունների ժամանակաշրջանից սկսած։ Աշխարհի բնակչության ամենավաղ հաշվարկները եղել են 17-րդ դարում. Ուիլյամ Պետտիի հաշվարկով 1682 թվականին աշխարհի բնակչությունը եղել է 320 միլիոն (ժամանակակից հաշվարկներով մոտ երկու անգամ ավել է կազմել), 18 րդ դարի դրությամբ աշխարհի բնակչությունը կազմել է մոտ մեկ միլիարդ (հավասար ժամանակակից հաշվարկներին )։ Ավելի ճշգրիտ հաշվարկներ իրականացվել են 19-րդ դարում։ 1800-ականներին աշխարհի բնակչությունը կազմել է 600 միլիոնից մեկ միլիարդ և 1840-ական թվականներին մոտ 800 միլիոնից մեկ միլիարդ ։
Հաշվարկների դժվարությունը կայանում էր անճշտությունների մեծությունը, անգամ ներկայիս հաշվարկների մեջ անճշտությունները կազմում են 3%-ից 5% ։
Հին և հետդասական պատմություն
Աշխարհի բնակչության հաշվարկները գյուղատնտեսական ժամանակաշրջանում մոտ մ.թ.ա. 10,000 թվականին տատանվում էր 1-ից 15 միլիոն ։ Անգամ կան ավելի վաղ հաշվարկներ, ըստ որոնց բնակչության թիվը մ.թ.ա. 70.000 թվականին կազմել է 1,000-ից 10,000 մարդ։ 4-րդ դարում արևելյան և արևմտյան Հռոմեական կայսրությունում ապրել է 50-60 միլիոն մարդ ։
Հուստինիանոսի ժանտախտը, որը առաջին անգամ բռնկվել է Հռոմի կայսր Հուստինիանոսի կառավարման տարիներին, դարձել է Եվրոպայի բնակչության մոտ 50%-ի մահվան պատճառ 6-ից 8-րդ դարերում ։ Եվրոպայի բնակչությունը 1340 թվականին կազմել է ավելի քան 70 միլիոն ։ 14-րդ դարի Սև մահ համաճարակը նվազեցրեց աշխարհի բնակչությունը 1340 թվականի 450 միլիոնից մոտ 350-400 միլիոն 1400 թվականի դրությամբ, մարդկությանը պահանջվել է 200 տարի թվականակը վերականգնելու համար ։ Չինաստանի բնակչությունը 123 միլիոնից 1200 թվականին նվազեց 65 միլիոնը 1393 թվականին , մոնղոլների արշավանքների, սովի և համաճարակի հետևանքներով ։
Սկսած մեր թվարկության 2 թվականից Հին Չինաստանի Հան դինաստիան սկսեց ընտանիքների գրանցումը, որպեսզի իրականացնի գույքահարկը և վերահսկի տնային տնտեսությունների աշխատանքային պարտավորությունները ։ Այդ տարում Արևմտյան Հանի բնակչությունը գրանցվել էր 57,671,400 անձ 12,366,470 տնային տնտեսությունում, նվազելով 47,566,772 անձի 9,348,227 տնային տնտեսությունում 146 թվականին Հան դինաստիայի ավարտին ։ 1368 թվականին Մին դինաստիայի հիմնադրմամբ Չինաստանի բնակչությունը կազմել է մոտ 60 միլիոն և 1644 թվականին դինաստիայի ավարտին այն կազմել է մոտ 150 միլիոն ։ Անգլիայի բնակչությունը 1650 թվականին հաշվվում էր 5,6 միլիոն 1500 թվականի 2,6 միլիոնի փոխարեն ։ Նոր ցանքատեսակները, որոնք պորտուգալացի և իսպանացի գաղութարարները բերեցին Ամերիկայից և Ասիայից, ըստ որոշ հետազոտողների բերեցին բնակչության աճին 16-րդ դարում  ։
Մինչկոլումբոսյան Ամերիկայի բնակչության թիվը անհայտ է, պատմաբան Դեյվիդ Հենիջը այն կոչել է «ամենաանպատասխան հարցը աշխարհում» ։ 20-րդ դարի վերջում գիտնականները համաձայնության եկան 55 միլիոն մարդու շուրջ, սակայն տարբեր աղբյուրներ նշում են տարբեր թվեր 10-ից մինչև 100 միլիոն ։ Ըստ ամենահամարձակ գիտական թեզերի, Ամերիկայի բնիկների մոտ 90%-ը մահացել է Հին Աշխարհի բերված հիվանդություններից, ինչպիսիք են բնական ջրծաղիկը, կարմրուկը և գրիպը ։ Դարերի ընթացքում եվրոպացիները ձեռք էին բերել իմունիտետ այս հիվանդություններից, մինչդեռ բնիկ ամերիկացիները չունեին այդպիսի իմունիտետ ։
Ժամանակակից պատմություն
Եվրոպական Գյուղատնտեսական և Արդյունաբերական հեղափոխությունի ընթացքում երեխաների կյանքի միջին տևողությունը անհամեմատ աճեց ։ Լոնդոնում ծնված երեխաների, որոնք մահացան մինչև հինգ տարեկանը, տոկոսային հարաբերակցությունը 1730-1749 թվականների 74.5%-ից նվազեց 1810-1829 թվականներին կազմելով 31.8% : 1700-ից 1900 թվականներին Եվրոպայի բնակչությունը 100 միլիոնից աճեց 400 միլիոն ։ Ընդհանուր բոլոր տարածքները, որոնց բնակչությունը ուներ եվրոպական ծագում կազմում էր աշխարհի բնակչության 36% 1900 թվականի դրությամբ ։
Բնակչության աճը Արևմուտքում ավելի արագացավ պատվաստումների ներդրմամբ և այլ բժշկական նորամուծությունների ու սանիտարիայի ներդրմամբ ։ Նյութական ապահովվածության բարձրացման շնորհիվ Բրիտանիայի բնակչությունը 19-րդ դարում 10 միլիոնից դարձավ 40 միլիոն ։ Միացյալ Թագավորության բնակչությունը հասավ 60 միլիոնի 2006 թվականին ։ Միացյալ Նահանգների բնակչությունը 1800 թվականի 5,3 միլիոնից դարձավ 106 միլիոն 120 թվականին և 307 միլիոն 2010 թվականին ։
Զարգացող երկրների մեծ մասում տեղի է ունենում բնակչության արագ աճ սկսած 20-րդ դարի սկզբից, ինչը բացատրվում է տնտեսական զարգացմամբ և բնակչության կենսամակարդակի աճով։ Չինաստանի բնակչությունը 1850 թվականին եղել է 430 միլիոն, իսկ արդեն 1953 թվականին մոտ 580 միլիոն և այժմ կազմում է 1,3 միլիարդ։ Հնդկաչին թերակղզու բնակչությունը, որը 1750 թվականին կազմում էր 125 միլիոն, 1941 թվականին հասավ 389 միլիոնի, իսկ այժմ Հնդկաստանի, Պակիստանի և Բանգլադեշի բնաչկությունները միասին կազմում են մոտ 1,63 միլիարդ ։ Ճավան, որը նախկին Ինդոնեզիան էր, 1815 թվականին ուներ 5 միլիոն բնակչություն, այժմ ունի ավելի քան 140 միլիոն բնակչություն ։ Ընդամենը մեկ դարում Բրազիլիայի բնակչությունն ավելացել է տասն անգամ 1900 թվականի 17 միլիոնից 2000 թվականին կազմել է 176 միլիոն, որը 21-րդ դարում կազմել է աշխարհի բնակչության մոտ 3%-ը։ Մեքսիկայի բնակչությունը 1900 թվականին կազմել է 13,6 միլիոն, իսկ 2010 թվականին` 112 միլիոն ։ 1920-ականների և 2000-ականների միջակայքում Կենիայի բնակչությունը 2,9 միլիոնից հասել է 37 միլիոնի ։
Միլիարդների ժամանակաշրջան
Համաձայն ներկայիս հաշվարկների, աշխարհի բնակչությունը կդառնա ութ միլիարդ 2024 թվականին և ինը միլիարդ` 2042 թվականին։ Տարբեր սցենարներով 205 թվականին աշխարհի բնակչությունը 2050 թվականին ամենաքիչը կլինի 7,4 միլիարդ, և ոչ շատ 10,6 միլիարդից ։ Հաշվարկները մեծ կախվածություն ունեն տարբեր վիճակագրական տվյալներից, հատկապես ծնելիության մակարդակից։ Ավելի երկար կանխատեսումներից սցենարով 2150 թվականին բնակչությունը կնվազի 3,2 միլիարդի վատագույն դեպքում և կհասնի 24,8 միլիարդի լավագույն դեպքում ։ Ըստ մեկ համարձակ սցենարի, 2150 թվականին բնակչությունը կդառնա 256 միլիարդի` ենթադրելով, որ ծնելության մակարդակը կմնա 1995 թվականի 3,04 երեխա յուրաքանչյուր կնոջը մակարդակին, սակայն 2010 թվականին այս մակարդակը նվազեց 2,52-ի ։
Գլոբալ ժողովրդագրություն
[[File:Expectancy of life.svg|thumb|400px| 2012 թվականի դրությամբ գլոբալ սեռերի հարաբերակցությունը մոտավոր 1,01 տղամարդուն ընկնում է 1 կին։ Սեռերի տարբերությունը հօգուտ տղամարդկանց ավելի մեծ է Հնկաստանում և Չինաստանում ։ Աշխարհի բնակչության մոտ 26,3% 15 տարեկանից փոքր է, 65,9%-ը 15-ից 64 տարեկան է և 7,9%-ը` 65 և ավելի ։ Ածշխարհի բնակչության միջին տարիքը 2014 թվականի դրությամբ հաշվարկվել է 29,7 տարեկան և կանխատեսվում է, որ կդառնա 37,9 տարեկան 2050 թվականին ։
Ըստ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հաշվարկների, աշխարհի բնակչության կյանքի միջին տևողությունը 2015 թվականի դրությամբ կազմել է 71,4 տարի, որից կանանցը` 74 տարի և տղամարդկանցը` 69 տարի ։ 2010 թվականին գլոբալ ծնելիության մակարդակը հաշվվում է 2,52 երեխա մեկ կնոջը ։ 2012 թվականին բրիտանացի հետազոտողների հաշվարկներով Երկիր մոլորակի բնակչությունը կշռում է մոտ 287 միլիոն տոննա, մեկ անձի միջին քաշը` 62 կգ ։
Ըստ ԿՀՎ 2013 թվականի հաշվարկների համախառն համաշխարհային արդյունքը կազմել է $74,31 տրիլիոն ԱՄՆ դոլար, իսկ մեկ շնչին ընկնող մեծությունը` $10 500 ԱՄՆ դոլար ։ Մոտ 1,29 միլիարդ մարդ (աշխարհի բնակչության 18,4%) ապրում է ծայրաստիճան աղքատ` վաստակելով օրական $1,25 ԱՄՆ դոլար և քիչ, մոտ 870 միլիոն մարդ (12,25%) ունի թերսնուցում ։ Աշխարհի բնակչության 83%-ը համարվում է տառաճանաչ ։ 2014 թվականի հունիսի դրութմաբ 3,03 միլիարդ մարդ օգտվում է համացանցից, որը կազմում է աշխարհի բնակչության 42,3%-ը ։
Հան չինացիները աշխարհում ամենախոշոր էթնիկ խումբն են, կազմում են աշխարհի բնակչության 19%-ը 2011 թվականի դրությամբ ։ Աշխարհում ամենաշատ խոսվող մայրենի լեզուներն են մանդարին չիներենը (խոսում է աշպարհի բնակչության 12.44%-ը), իսպաներենը (4.85%), անգլերենը (4.83%), արաբերենը (3.25%) և Հինդի-ուրդուն (2.68%) : Աշխարհի խոշորագույն կրոնը Քրիստոնեությունն է, որի հետևորդները կազմում են աշխարհի բնակչության 31%-ը, երկրորդը` Իսլամն է մոտ 24,1% և երրորդը` Հինդուիզմը մոտ 13,78% ։ 2005 թվականի դրութմաբ աշխարհի բնակչության մոտ 16%-ը իրենց համարում են աթեիստներ ։
10 ամենաշատ բնակչությամբ երկրներ
Այս տասը երկրում ապրում է մոտ 4.38 միլիարդ մարդ, կամ աշխարհի բնակչության 57% 2018 թվականի հուլիսի դրությամբ։
Ամենախիտ բնակեցված երկրներ
Հետևյալ աղյուսակներում ամենախիտ բնակեցված երկրներն են բացարձակ և հարաբերական արժեքներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մշակութային գլոբալացում Կատեգորիա:Ժողովրդագրություն
Հնձան (Վանի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տիրամայր Լիտտա
«Տիրամայր Լիտտա» (Madonna Litta), վերածննդի ժամանակաշրջանի իտալացի նկարիչ Լեոնարդո դա Վինչիի վրձնին պատկանող նկար, որը նա ստեղծել է 1490 թվականին։ Նկարն այսօր պահպանվում ու ցուցադրվում է Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժ թանգարանում։
Ստեղծման պատմություն
Լեոնարդո դա Վինչին այս աշխատանքը ստեղծվել է Միլանի կառավարիչների համար։ Հետագայում այն անցնում է միլանյան արիտոկրատական ընտանիքներից մեկին՝ Լիտտաներին։ Մի քանի հարյուրամյակ այս ստեղծագործությունը պահպանվեց Լիտտաների անհատական հավաքածուում։
Նկարը հենց սկզբում կոչվում էր ուղղակի «Տիրամայրը մանկան հետ»։ Ժամանակակից անվանումը (ըստ Էրմիտաժի քարտագրացուցակի) առաջացել է նկարի վերջին տիրոջ՝ հերցոգ Անտոնիո Լիտտայի (1819-1866) ազգանունից։ Վերջինս Միլանի՝ իրենց ընտանեկան պատկերասրահի տերն էր համարվում ։
1864 թվականին Անտոնիո Լիտտան դիմել է Էրմիտաժին, որպեսզի սա և մի քանի այլ նկարներ վաճառի թանգարանին։ 1865 թվականին երեք այլ նկարների հետ միասին («Ապոլլոնի և Մարսի հակամատությունը»՝ Բրոնզինո, «Ամուրն կերակրող Վեներան»՝ Լավինի Ֆոնտանա) «Տիրամայր Լիտտան» Էրմիտաժը հերցոգ Լիտտայից գնեց 100 հազար ֆրանկով ։