cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կուրայ
Ազգագրական և երաժշտագիտական հետազոտություններ
XX դարի 40-ական թվականներին իր նյութերն է հրապարակել ազգային մշակույթի սիրողական-բանահավաք Ի. Մուսինը։ Նա մի քանի տասնամյակում հավաքել է կուրայների եզակի հավաքածու։ Սակայն թաթարական կուրայական արվեստի վերածննդի անհրաժեշտության վրա իշխանության մարմինների ուշադրությունը հրավիրելու նրա փորձերն արդյունք չտվեցին։
Նկատենք, որ բանահյուսական արշավախմբերն արդեն մինչև XX դարի 30-ական թվականների վերջը ցույց են տվել, որ ժողովրդական գործիքային արվեստը անկում է ապրում։
XX դարի 70-80-ական թվականների արվեստագետ Ռ. Ֆ. Զելենսկին շարունակել է կուրայի ուսումնասիրությունները Բաշկիրիայում, իսկ արվեստաբան Ռ. Ֆ. Խալիտովը` Թաթարստանում։ Արվեստաբան Մ. Ն. Նիգմետզյանովը հրապարակել է Ի. Մուսինի կուրայների հավաքածուի նկարագրությունը։
Հետխորհրդային շրջանում կուրայով նվագելու հետազոտությունը շարունակել են Բաշկորտոստանի արվեստագետների աշխատություններում։ Դիտարկվել են կուրայի նվագակցությամբ երկձայնանի կոկորդային երգեցողության առանձնահատկությունները (արվեստաբան Հ. Ս. Իխտիսամով), կուրայահարների կատարողական դպրոցների ոճերի առանձնացման և ուսումնասիրման խնդիրները, (արվեստաբան Ֆ. Խ. Կամաև), ժողովրդական երաժշտության, այդ թվում կուրայի, ազդեցության գործընթացները կոմպոզիտորական ստեղծագործության և ակադեմիական երաժշտության ձևավորման վրա Բաշկորտոստանում (արվեստաբան Ե. Ռ. Սկուրկո)։ Իրականացվել են կուրայահարների կատարողական երգացանկին, կատարման ոճերին, գործիքային մեղեդիների և դրանց երաժշտագիտական վերլուծության երաժշտական ժանրերին նվիրված ուսումնասիրություններ (Ռ. Ֆ. Զելինկի)։
Դասական կուրայ
Դասական կուրայը բաց երկայնական ֆլեյտա է։ Երկարությունը սովորաբար կազմում է շուրջ 570-810 մմ, ըստ երկարության բնական չափերի, 8-10 ձեռքի ափ կամ ավելի, յուրաքանչյուր ափի լայնությունը, բռնելիս հավասար է 4 մատի։ Գործիքի տրամագիծը սովորաբար կազմում է շուրջ 20 մմ։ Կուրայն ունի 5 անցք 5-15 մմ տրամագծերով։ 4 անցքեր գտնվում են դիմացի կողմում, 1-ը` հետևի կողմում։ Դիմացի կողմի առաջին անցքը գտնվում է ստորին եզրից 4-5 մատ հեռավորության վրա։ Մնացած երեք անցքերը դասավորված են հաջորդաբար, առաջինից վերև` ամեն մի 2-2,5 մատ հեռավորության վրա։ Հինգերորդ անցքը գտնվում է չորրորդից բարձր` հակառակ կողմում։
Կուրայի անցքերի դասավորության մի փոքր այլ դիրքեր է նշում է Ս. Գ. Ռիբակովը։ Ըստ նրա նկարագրության, առաջին անցքը գտնվում է ստորին եզրից մոտ 3 մատ հեռավորության վրա, երկրորդը առաջինից 2,5 մատ հետ է մնում, երրորդը երկրորդից` 2 մատ, չորրորդը երրորդից 1,5 մատ։ Հինգերորդ անցքի փորվածքը կատարվում է մյուս կողմից, չորրորդից վերև։
Երբեմն, մանկավարժական նկատառումներից ելնելով, գործիքի վրա անցքերի կտրվածքները միանգամից չեն արվում և առաջին փուլում աշակերտը սովորում է տիրապետել միայն կուրայով ձայն հանելուն։ Գործիքին  տիրապետելուն զուգընթաց նախ արվում է առաջին և երրորդ փորվածքները, այնուհետև երկրորդ և չորրորդ, ապա արդեն վերջին` հինգերորդ փորվածքը։
Կոպշե կուրայ
Կոպշե կուրայը բաց երկայնական ֆլեյտա է։ Ի տարբերություն դասական կուրայի, ունի երկու անցք։ Դիմերեսին գտնվող առաջին անցքը ստորին եզրից 6 մատ հեռավորության վրա է, երկրորդը` 5 մատ բարձր։
Ագաչ կուրայ
Ագաչ կուրայը (փայտե կուրայ), սուլիչային երկայնական ֆլեյտա է։ Պատրաստվում է տիզենու, թխկու, բռնչու ճյուղերից։ Գործիքի երկարությունը 250-300 մմ է։ Նվագելու անցքերի թիվը ՝ չորսից վեց է։
Պղնձյա կուրայ
Պղնձյա կուրայը ճեղքավոր սուլիչային ֆլեյտա է։ Պատրաստված է արույրե ձողից, որի տրամագիծը 20-23 մմ է։ Գործիքի երկարությունը 260-265 մմ է։ Ունի յոթ խաղային անցք։ Երբեմն արույրի փոխարեն օգտագործում են այլ մետաղներ` արծաթ, ալյումին։ 1990-ական թվականներին կուրայահար Ի. Իլբակովը ստեղծել է վերակառուցված մետաղյա երաժշտական գործիք (14-15 փականով), որն ունի քրոմատիկ կառուցվածքով։
Կազան կուրայ
Կազան կուրայը (կազանյան կուրայ) սուլիչավոր երկայնական ֆլեյտա է։ Պատրաստված է կոնաձև մետաղական խողովակներից։ Գործիքի երկարությունը 580-800 մմ է։ Տրամագիծը գործիքի վերևում 20-30 մմ է, հիմքում` 10-15 մմ։ Նվագող անցքերի թիվը` երկու, հինգ, վեց, յոթ։
Նոգայական կուրայ
Նոգայական կուրայը սուլիչավոր երկայնական ֆլեյտա է։ Գործիքի երկարությունը 690-775 մմ է։ Նվագող անցքերը երկուսն են։ Առաջին անցքը դիմերեսին է գտնվում` ստորին եզրից 5 մատ հեռավորության վրա, երկրորդն առաջին անցքի եզրից 4 մատ բարձր է։ Համարվում է կանացի երաժշտական գործիք։
Ծղոտյա կուրայ
Ծղոտյա կուրայը լեզվական ենթախմբի աերոֆոն է։ Պատրաստման համար օգտագործվել են հացահատիկազգիների ծղոտի ցողունները։ Նյութից կախված էր գործիքի չափերը։ Գործիքի երկարությունը կազմում էր 120-180 մմ, տրամագիծը` 3-3,5 մմ։ Սուլիչ-լեզվակն ուներ 20-25 մմ երկարություն, լայնությունը` 2,5-3 մմ։ Կտրվածքն արվում էր ցողունի փակ մասից 8-10 մմ հեռավորության վրա։ Նաև արվում էր  նվագելու մի քանի անցքեր։
Դասական կուրայի պատրաստման տեխնոլոգիա
Դասական կուրայը պատրաստվում է ուրալյան կողասերմի (հովանոցավորներ ընտանիքի բույսերի տեսակ) ուղիղ, չոր, խոռոչավոր ցողունից։ Կան այլ հովանոցավորներ, որոնք պիտանի են կուրայի պատրաստման համար` անտառային բոխնի և Дягиль лекарственный։ Սակայն հենց կողասերմն է համարվում լավագույն նյութը։
Արտադրական գործընթացը ներառում է չորս փուլ.
Այլ տեխնոլոգիաներ
Գործիքների զանգվածային արտադրության անհրաժեշտությունից ելնելով 1976 թվականին վարպետ Վ. Շ. Շուգայուպովը առաջարկել է կտրատած նրբատախտակից պատրաստված կուրայ ստեղծել, իսկ երեք տարի անց այդ մեթոդը ստացվել է հեղինակային վկայագիր։ Կուրայի պատրաստման համար օգտագործվում է հաճարենու, բոխու, կեչու նրբատախտակի բարակ, նեղ թերթիկ, որը թերություններ չունի և որի հաստությունը 0,5-0,7 մմ է։ Նրբատախտակի թիթեղի վրա հատուկ մշակված կաղապարներով նշագրում է կատարվում և նախապատրաստվածքը կտրվում է։ Ստացված նախապատրաստվածքն իջեցվում է տաք ջրի մեջ, որտեղ նա սկսում է կակղել և պարուրաձև ոլորվել։ Ապա ստացված նախապատրաստվածքը կարճատև չորացման է ենթարկվում և, ցանկալի ձև ստանալու համար օգտագործելով կոնաձև մետաղական ձող` սոսնձվում է։ Որից հետո նախապատրաստվածքը մի քանի օր չորացվում է։ Այն բանից հետո, երբ սոսինձը չորանում է, սկսվում է նվագարանի անցքերի բացումը, որոնք արվում են էլեկտրական այրիչի միջոցով։ Մշակվում է վերևի մուտքը և ներքևի անցքը, որից հետո նախապատրաստվածքը մշակում են հղկաթղթով։ Ստացվածը լաքապատում են և չորացնում։ Դրանից հետո գործիքը պատրաստ է օգտագործման համար։
Ձայնային շարք
Կուրայի ոչ լրիվ դիոտոնիկական (օլիգոտոնիկ) ձայնաշարքը համապատասխանում է բնական  վեցլարային ձայնաշարքին` հեքսախորդին։ Երաժշտագետ-էթնոգրաֆների աշխատություններում բնական հեքսախորդը (կուրայի) մեկնաբանվում է որպես երկու (տարբեր տոնայնության) պենտատոնիկների համակցություն ։
Կուրայի դիապազոնը մոտ երեք օկտավա է։ Հնչեղությունը բանաստեղծական է ու վսեմ, տեմբրը մեղմ է, նվագելիս հաճախ ուղեկցվում է կոկորդային բուրդոնային ձայնով։ Ռուս ազգագրագետ Ս. Գ. Ռիբակովը գրել է. «Այս գործիքի հնչյունները հանգիստ են, մելամաղձոտ և հոգուն դիպչող, բավական լավ վերարտադրում են բաշկիրական մեղեդիների երազկոտությունը »։
Կուրայահարում
Մի կուրայով կարելի է մի քանի տոնայնությամբ նվագել։ Օրինակ, А կառուցվածքով կուրայների համար հասանելի են լյա մաժոր (A-dur), ռե մաժոր (D-dur), Cis - (դո դիեզ մաժոր` Cis-dur և դո դիեզ մինոր` cis-moll), սի մինոր (h-moll), մի մինոր (e-moll), ֆա դիեզ մինոր (fis-moll) տոնայնությունները։ Արտադրվում են վեց չափանի գործիքներ, որոնք տարբերվում են կառուցվածքային տարբեր չափերով։ Առավելապես օգտագործվում են դրանցին երեքը.
Շնորհիվ կուրայի վեց չափերի, կատարողները կարող են օգտագործել քվինտային հնգակի շրջանի  բոլոր տոնայնությունները, բացի fis` ֆա տոնայնությունից։
Վիրտուոզ կուրայահարները գործիքի վրա նվագելու ավանդական հնարքներից բացի դիմում են կատարման տեխնիկային, որը ստացել է ուզլյաու կամ տամակ-կուրայ (կոկորդային երգեցողություն) անվանումը։ Այս տեխնիկան տարածված է ոչ միայն բաշկիրների մոտ, այլև տուվացիների, ալթայցիների մոտ։ Ուզլյաու (երկձայնանանի երգեցողության տեսակ) նվագը, որի դեպքում կուրայով պահվում է դամը և միաժամանակ հնչում է բուրդոնային քվինտային բասը` օգտագործելով կրծքային, քթային, ըմպանային, ճակատային ռեզոնատորներ։ Ուզլյաուն տարածված է եղել շամանական պրակտիկայում։
Կուրայը կիրառվում է որպես սոլո և համույթային գործիք, որն ուղեկցում է վոկալիստների երգեցողությունը։ Կուրայով նվագում են ինչպես ուզուն-կյույ ձգվող քնարական երաժշտություն, այնպես էլ կիսկա-կյույ պարային, կարճ երաժշտություն։
Հասարակական կազմակերպություններ
1998 թվականին Ուֆայում ստեղծվել է Բաշկորտոստանի հանրապետության կուրայիստների միություն։ 2003 թվականին նրա գործունեությունը դադարեցվել է, և կրկին վերսկսվել է 2007 թվականին։ Միության գործունեությունն ուղղված է բաշկիր ժողովրդի մշակութային և հոգևոր ժառանգության, կուրայով և բաշկիրական այլ ավանդական երաժշտական գործիքներով նվագելու կատարողական վարպետության վերածնունդին և զարգացմանը, տարբեր ուղղությունների ու դպրոցների կատարողական ավանդույթներին աջակցելուն։ 1991 թվականից Բաշկորտոստան Հանրապետությունում գործում է նաև «Կուրայ» Հանրապետական մանկական միությունը։ Նրա գործունեությունն ուղղված է կուրայ նվագող աշակերտների ուսուցմանը, երեխաներին կուրայի արվեստի ավանդույթներով դաստիարակելուն, կուրայի ավանդական արվեստի քարոզչություն վարելուն և վերականգնման և զարգացման աշխատանքներին։
Կուրայահարներ
Այլ ուղղությունների երաժիշտներ, ովքեր կիրառում են կուրայ.
«Մոսկվայի վիրտուոզներ» Վլադիմիր Թեոդորովիչ Սպիվակով, Գարիկ Սուկաչով, Պելագեայի և Չայֆի հետ համատեղ , Նիկոլայ Նոսկով, Մարատ Ֆայզուլի (Taturas), ԴԴՏ (Օգոստոսյան բուք ալբոմ, և այլն)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկիրական երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Թաթարական երաժշտական գործիքներ
Մոխրագույն կաքավ
Մոխրագույն կաքավ, (Perdix perdix), փասիանների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, տարածված։
Ընդհանուր բնութագիր
Մարմնի երկարությունը՝ 29-31 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 45-48 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 350-600 գ։ Մարմինը վերևից մոխրագույն-դարչնագույն է, ներքևից՝ մոխրագույն, փորին կա սևավուն բիծ, դիմային մասը խամրած նարնջագույն է։ Պոչի եզրային փետուրները, մարմնի կողքերի ուղղահայաց շերտերը դարչնագույն-շիկակարմիր են։ Արուի դիմային մասի նարնջագույն հատվածն ավելի լայն է, փորի բիծը՝ ավելի խոշոր։ Երիտասարդի ընդհանուր գունավորումը մոխրագույն-նարնջագույն է, վերևից՝ մուգ պտերով ու խայտերով, ներքևից՝ նեղ խայտերով։ Սնվում է սերմերով, կանաչ խոտաբույսերով, միջատներով։
Բնակություն
Սովորաբար մոխրագույն կաքավները հանդիպում են ոչ մեծ երամներով։ Բնակվում է ենթալպյան մարգագետիններում, մշակովի դաշտերում, չոր լեռնատափաստաններում, գետի մացառներում, պտղատու այգիներւմ։ Վարքագծի որոշ հատկանիշների, նույնիսկ պարզ իրավիճակներում մեծ զոհեր տալու, նաև հացահատիկային մշակաբույսերի ցանքատարածքների կրճատման հետևանքով թվաքանակի նվազման միտումը շարունակվում է. 1990 թվականին Խոսրովի անտառ արգելոցում, Գառնու, Ողջաբերդի, Արզնու (Կոտայքի մարզ) տարածքներում, Երևանի շրջակայքում, Մարալիկ քաղաքի (Շիրակի մարզ) ծայրամասերում, Սևանի ավազանի ցանքատարածքներում հաշվվել է ընդամենը 225 թռչուն։ Լավագույն ձմեռանոցներ են ծառայում Արաքս գետի հովտի Բագարան և Երվանդաշատ գետերի (Արմավիրի մարզ) գետափնյա տարածքները, նաև Հայաստան - Թուրքիա սահմանի ողջ երկայնքով ձգվող կիսաանապատային բուսուտները։
Բնադրում
Առաջին բնադրազույգերը հայտնվում են ապրիլի վերջից, ձվադրման պատրաստ բները՝ մայիսի ընթացքում։ Բույնը ոչ խորը փորվածք է՝ գետնին, ցամքարը՝ խոտերից և այլ բույսերից։ Բնադրում է խոտաշատ դաշտերում ու ցանքատարածքների եզրամասերում։ Առաջին ձվերը կարող են հայտնվել մայիսի 1-ին տասնօրյակից հունիսին, երբեմն՝ հուլիսին։ Բների մեծ մասում ձվադրումն ավարտվում է մայիսի ընթացքում։ Դնում է 35 մմ տրամագծով, մոխրավուն 10-20 ձու։ Թխսակալում է էգը՝ 24-25 օր։ Ձագերը բնից դուրս են գալիս հունիսի վերջին։ Թռիչքին տիրապետող ձագերը հասունների հետ երամ են կազմում հուլիս-օգոստոսին և աստիճանաբար շարժվում դեպի ցածրադիր հարթավայրային ձմեռանոցներ։
Արժեքավոր որսատեսակ է, միսն ունի բարձր կարգի սննդային հատկանիշներ։ Մի շարք երկրներում բազմացվում է անազատ պայմաններում՝ ինկուբատորային եղանակով։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փասիաններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Մարիա Տաշնադի Ֆենկետե
Մարիա Տաշնադի Ֆեկետե (Mária Tasnádi Fekete, ավելի հայտնի որպես Մարիա Ֆոն Տաշնադի, Mária von Tasnády, ), հունգարացի երգչուհի, թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, լրագրող, գեղեցկության մրցույթների մասնակից, մոդել, գեղեցկության ազգային մրցույթի հաղթող, Միսս Հունգարիա (1931)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Տրանսիլվանիայում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո նա ընտանիքի հետ հայտնվել է Ռումինիայում, իսկ ավելի ուշ գաղթել է Հունգարիա։ Սովորել է Բուդապեշտի համալսարանում, որտեղ սովորել է գրականության պատմություն և գերմանական բանասիրություն։ 1931 թվականին մասնակցել է «Միսս Հունգարիա» գեղեցկության մրցույթին և դարձել հաղթող։ Գեղեցկության թագուհի դառնալուց հետո թողել է ուսումը համալսարանում։ Մրցույթի մրցանակը, որը նա շահել է, ուղևորություն էր Բեռլին (Վայմար Գերմանիա)։ Այստեղ Մարիան խաղացել է իր առաջին դերը «Մարիա ֆոն Տաշնադի» բեմական անունով։ 1932 թվականին նա իր դեբյուտը կատարել է թատրոնի բեմում, նկարահանվել է մի քանի գերմանական ֆիլմերում։ Բեռլինում նա հանդես է եկել որպես դերասանուհի և երգչուհի Օլդենբուրգի պետական թատրոնում, ապա՝ Բեռլինի Շիլլեր թատրոնում։ 1939 թվականին վերադարձել է Հունգարիա և խաղացել հունգարական և իտալական պիեսներում, նկարահանվել մոտ 25 հունգարական, իտալական, ֆրանսիական, գերմանական և իսպանական ֆիլմերում։
1948 թվականին լքել է Հունգարիան, ապրել Իտալիայում և Ֆրանսիայում, իսկ 1954 թվականից՝ Մյունխենում։ Այնտեղ նա 21 տարի աշխատել է որպես «Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի մամուլի քարտուղար։ Երբեմն ապրել է ԱՄՆ-ում։
Նրա երկրորդ ամուսինը կինոռեժիսոր Գեզա Ռադվանին (1907-1986) էր, որը մի քանի անգամ նկարահանվել է նրա ֆիլմերում։
Կյանքի վերջում նա տառապել է երկբևեռ խանգարումով։ Մահացել է Մյունխենում միայնակ, ծերանոցում։ Թաղված է Պլանեգի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հունգարացի երգիչներ Կատեգորիա:Գեղեցկության մրցույթի հաղթողներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Նիկոլաևկա (գյուղ, Նիկոլաևի գյուղական խորհուրդ)
Նիկոլաևկա (Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 805 մարդ։
Սրբանկարչություն
Սրբանկարչություն, կրոնական թեմաներով և սյուժեներով եկեղեցական-պաշտամունքային նկարչության տեսակ միջին դարերում։ Ի տարբերություն որմնանկարչության և մանրանկարչության՝ սրբանկարչության ստեղծագործությունները՝ սրբապատկերները, գեղանկարչական առանձին հորին վածքներ են՝ սկզբում մոմաներկերի, խճանկարի, ապա՝ 18-րդ դարից յուղաներկերի տեխնիկայով՝ փայտե տախտակի, կտավի, ավելի սակավ՝ մետաղյա թերթերի են վրա։ Այդ հանգամանքը սրբանկարչությունը մոտեցնում է հաստոցային գեղանկարչությանը, սակայն, այնուամենայնիվ, սրբապատկերն ամբողջովին հաստոցային գործեր համարել չի կարելի, քանի որ դրանք ճարտարապետության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի գործերի հետ միա սին գաղափարա-գեղարվեստական միասնական համալիրի օրգանական մաս են կազմել և սովորաբար ստեղծվել են որոշակի տեղի, օրինակ, պատկերակավի համակարգի համար։
Պատմություն
Սրբանկարչության հնագույն, պահպանված հուշարձանները Առաջավոր Ասիայից են (6-րդ դար)։ Ուշ հելլենիստական, մասամբ ֆայումյան դիմանկարների ավանդույթների հիման վրա ստեղծվել են սրբերի «դիմանկար»-պատկերներ, 10—11-րդ դարերից՝ սիմվոլիկ սյուժետային կոմ պոզիցիաներ, իսկ հետագայում (հիմնականում 14-րդ դարից) նաև պատմողական բնույթի պատկերներ։
Սրբանկարչությունը զարգացած է եղել Բյուզանդիայում, մեծապես ազդել այլ երկրների արվեստի վրա, Իտալիայից մինչև Եթովպիա։ 13-14-րդ դարերում սրբանկարչությունը Ռուսաստանում հասել է բացառիկ գեղարվեստական արտահայտչականության։ Հարավսլավոնական երկրներում, ինչպես նաև Վրաստանում, ստեղծվել են սրբանկարչության ինքնատիպ դպրոցներ։ Սրբանկարչությունը պայմանական և վերացական ձևով, կրոնական բնույթով, միջնադարյան աստվածաբանական աշխարհայացքի յուրահատկություններով հանդերձ եղել է աշխարհի գեղարվեստական ընկալման հիմնական միջոցներից։ Սրբանկարչության գեղագիտությունը, որ կազմավորվել է Բյուզանդիայում պատկերամարտության դեմ պայքարում (8-9-րդ դարեր), պահանջում էր «աստվածայինի», գերզգայական բովան դակության մարմնավորումը տեսանելի, զգայորեն ընկալելի կերպարներով։ Սակայն այդ կերպարները պետք է զուրկ լինեին իրենց նյութական կոնկրետությունից, քանի որ, ըստ եկեղեցականների հավաստման, «երկնայինի» գեղեցկու թյունը կարող է հաղորդել միայն իրական աշխարհի առարկայական ձեերի կատարյալ, իդեալականորեն վեհ ինչ-որ հոգեոր էությունը միայն։ Այդ պատճառով էլ սրբանկարչության գեղարվեստական պրակտիկայում մշակվել է իրականության վերարտադրման պայմանական եղանակների, համակարգային հարթային պատկերը տեղադրվում էր վերացական (ոչ սակավ «ոսկյա») ֆոնի վրա, բացակայում էին իրական ծավալ ներն ու եռաչափ տարածությունը, բնանկարի տարրերի և աքսեսուարների ընտ րությունը ենթարկվել է սիմվոլիկի կամ կոմպոզիցիայի պատմողական իմաստի դրսևորմանը, բայց ոչ բնականը հաղորդելու խնդրին․ Սրբանկարչության երկի կերպարային կառուցվածքի ձևավորման մեջ գլխավոր դեր էին խաղում կոմպոզիցիոն-ռիթմական սկզբունքը, գծի, գույնի արտահայտչականությունը։
Պալատական-արիստոկրատական արվեստում, որտեղ ուժեղ էին անտիկ ավանդույթները, գերակշռում էին կերպարի ազնիվ վեհությունը, ձևի նրբագեղությունը։ Կենդանի երևակայությամբ գունավորված հեքիաթի միամիտ բանաստեղծականությունը, սրտառուչ պատմողականությունը, մանրամասերի կոնկրետությունը բնորոշ էին հիմնակա նում Սրբանկարչության տեղական դպրոցներին։ հրա ժարվելով պատկերի կենսանմանությունից՝ սրբանկարչության մեջ նույնքան էլ մանրազնին ու բարդ կերպով ձևավորում էին կերպա րի զգայական արտահայտչականությու նը։ Սրբանկարչության էական նվաճումը ստեղծագործությունների հոգևոր բովանդակության ընդլայնումն էր։ Այն արվեստ ներմուծեց բարոյական և հոգեբանական մի շարք մոտիվներ, առաքինության, մայրական խանդաղատանքի, կարեկցանքի զգա ցում, ողբերգական վշտի և ուրախ ցնծու թյան տրամադրության։ Կենդանի մարդկային բովանդակությունը սրբանկարիչ ները կարող էին զարգացնել միայն եկե ղեցու պարտադրած պատկերագրության շրջանակներում, որ սահմանված էր այս պես կոչված սրբապատկերների նախատիպերում (օրինակելի գծանկարների ժողովածուներում)։ Վերածննդից և ռեալիստական արվեստի նվաճումներից հետո սրբանկարչությունըանկում է ապրել, հետզհետե վերածվել արհեստի։ Միջնադարյան Հայաստանում սրբանկարչության գոյության մասին որոշակի տվյալ ներ դեռևս չեն հայտնաբերվել, թեև եկեղեցու հայրերը և մատենագիրները (Մովսես Խորենացի, Վրթանես Քերթող, Մովսես Կաղանկատվացի, Ներսես Շնորհալի և այլք) գրել են Հայաստանում սրբապատկերային արվեստի մասին։ Մակայն միջնադարից սրբանկարչության ոչ մի նմուշ առայժմ մեզ չի հասել։ Հայկական կերպարվեստում պահպանվել են 17-18-րդ դարերի սրբանկարչության բազմաթիվ օրինակներ, որոնք 19-րդ դարում իրենց տեղը զիջել են ռեալիստական ստեղծագործություններին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Կերպարվեստ Կատեգորիա:Քրիստոնեական ժամերգություն
Հունիսի 22
Հունիսի 22, տարվա 173-րդ (նահանջ տարիներին՝ 174-րդ) օրն է։
Լուարայի դղյակներ
Լուարայի դղյակներ (châteaux de la Loire), Ֆրանսիայի Լուարա գետի հովտում տեղակայված ճարտարապետական կառույցներ։ Սրա տակ հասկանում են դղյակները (շատո), որոնք գտնվում են Լուարայի և նրա վտակներ՝ Մեն, Շեր, Էնդր, Վիենա և Լուար գետերի միջին հոսանքներում, երկու վարչական շրջանների՝ Կենտրոնի (Տուրենմ Օռլեանե և Բերի պատմական շրջաններ) և Լուարայի Հողերի (Անժու պատմական շրջան), և չորս դեպարտամենտների՝ Լուարե, Լուար և Շեր, Էնդր և Լուարա, Մեն և Լուարա, տարածքում։ Ֆրանսիայի այս հատվածի հոյակապ ճարտարապետա-պատմական հուշարձանների բազմաքանակությունը պայմանավորեց Սյուլի-սյուր-Լուարից մինչև Շալոն-սյուր-Լուար Լուարայի հովտի գրանցումը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում ։ Դղյակների մեծ մասը կառուցված է միջին դարերում, բայց նշանակալի մասը կառուցվել է ավելի ուշ՝ Վերածննդի դարաշրջանում, երբ ֆրանսիական թագավորները ապրում էին Լուարայի, նրա վտակների ափերին կամ դրանց մոտակայքում (15-16-րդ դարեր)։ Լուարայի դղյակների տակ լայն մտքով հասկանում են նաև գետի ավազանում տեղակայված և ազնվական ընտանիքներին երբեմնի պատկանած մի շարք պատմական այլ կառույցներ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մի քանի դղյակներ, օրինակ՝ Շենոնսոն, օգտագործվել են որպես դաշտային ռազմական հոսպիտալներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ
Պայերոլ
Պայերոլ (Pailherols), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 169 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.51 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.98 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 100 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 20 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 98 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 73 անձ (43 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 22 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մենասալբաս
Մենասալբաս (Menasalbas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտես դե Տոլեդո շրջանում։ Տարածքը կազմում է 176 կմ2, բնակչությունը` 3296 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 39 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Սեբաստիան ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Թագավորամարգ
Թագավորամարգ (հայտնի է նաև Դարգամարգ անունով), լքված միջնադարյան հայաբնակ բնակավայր ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Օրդուբադի շրջանում հյուսիս-արևմուտքում
Տեղադրություն
Թագավորամարգ գյուղը գտնվել է ներկայիս Օրդուբադի շրջանի հյուսիս-արևմուտքում՝ Շուռուտ և Հին Փորադաշտ գյուղերից 8-9 կմ հյուսիս արևելք, բավականին խոր ձորում ։
Պատմություն
Թագավորամարգ գյուղի մասին բավականին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Բազմադարյա պատմություն ունեցող հայկական բնակավայրից հայերը տեղահան են արվել 19-րդ դարի կեսերին։ Հետագայում գյուղում բնակվել են ադրբեջանցիներ։ 1950-ական թվականներից աստիճանաբար բնակչությունը հեռացել է, իսկ բնակավայրն ավերակների վերածվել ։
Բնակչություն
Թագավորամարգի բնակիչների մի մասը 18-րդ դարի սկիզբներին բնակություն են հաստատել Ռուսական կայսրության Խերսոնի մարզի Գրիգոպոլիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության բնակավայրեր Կատեգորիա:Երնջակ գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Որդուարի շրջանի լքված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ջուղայի շրջանի լքված բնակավայրեր
Պատարա Գորիջվարի
Պատարա Գորիջվարի (პატარა გორიჯვარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 4 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 47 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Միթրոբարզանես (այլ կիրառումներ)
Միթրոբարզանես, կարող է վերաբերել՝
Հունիսի 23
Հունիսի 23, տարվա 174-րդ (նահանջ տարիներին՝ 175-րդ) օրն է։
Նիկոլայ Պանին
Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Կոլոմենկին, ռուս սպորտսմեն, 1908 թվականի օլիմպիական չեմպիոն «հատուկ ձև» դիսցիպլինայում գեղասահքի Ռուսաստանի 6-ակի չեմպիոն (1901-1905, 1907), ատրճանակով հրաձգության Ռուսաստանի 12-ակի չեմպիոն (1906-1917), մարտական ատրճանակից հրաձգության Ռուսաստանի 11-ակի չեմպիոն (1907-1917). ԽՍՀՄ-ի սպորտի վաստակավոր վարպետ (1940): Ռուսաստանի պատմության առաջին օլիմպիական չեմպիոնը և Ռուսաստանի միակ օլիմպիական չեմպիոնը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչի հայրը - Վորոնեժի գյուղատնտեսական մեքենաների գործարանի տնօրեն Ալեքսանդր Նիկոլայևիչ Կոլոմենկին է։
Նիկոլայը վաղ մանկությունից սկսել է զբաղվել ինքնաշեն փայտե չմուշկներով երկաթե սահքով։ Ավելի ուշ մայրը նրան Մոսկվայից մի քանի իսկական չմուշկներ էր բերել։ 1882 թվականին ծնողները ամուսնալուծվել են, և Եվգենյա Վլադիմիրովնան, իր որդուն և նրա երկու քույրերին վերցնելով, մեկնել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ Կոլոմենկինը շարունակել է իր չմուշկային կրթությունը։ Նա հաճախ էր հայտնվել հունական պողոտայի պուրակի սահադաշտի վրա։
1893 թվականին Նիկոլայը դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի ուսանող (ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետի բնական գիտությունների բաժանմունքում), որը ավարտել է 1898 թվականին։ Կոլոմենկինիի անատոմիայի դասընթացը կարդացել է Պյոտր Ֆրանցևիչ Լեսգաֆտը։ Հենց նրա նախաձեռնությամբ է 1893 թվականին ստեղծվել «երեխաների և երիտասարդների ֆիզիկական զարգացման աջակցության միություն»-ը։
1901 թվականին Նիկոլայ Պանինը հայտ է ներկայացրել «գեղասահքի արվեստ» համառուսաստանյան առաջնությանը մասնակցելու համար։ Նա հաջողությամբ կատարել է բոլոր առաջադրանքները, ստացել է ոսկե մեդալ և Ռուսաստանի լավագույն գեղասահորդի կոչում։
1903 թվականին, Սանկտ Պետերբուրգի 200-ամյակի կապակցությամբ, կոնկոբեժցիների միջազգային միության կոմիտեն Սանկտ Պետերբուրգի չմշկավազքի սիրահարներին հանձնարարել է անցկացնել աշխարհի առաջնությունը։
Նիկոլայ Պանինը պետք է մրցեր մոլորակի լավագույն գեղասահորդների հետ, որոնց թվում են աշխարհի չեմպիոն շվեդ Ուլրիխ Սալխովը, աշխարհի նախկին չեմպիոն գերմանացի Հիլբերտ Ֆուկսը, Ավստրիայի չեմպիոն Մաքս Բոգաչը և Գերմանիայի չեմպիոն Էռնստ Լասանը։ Ուլրիխ Սալխովը գրավեց առաջին տեղը, իսկ երկրորդը՝ Նիկոլայ Պանինին։
1908 թվականի փետրվարի 2-ին և 3-ին Պետերբուրգում տեղի ունեցավ Ալեքսանդր Պանշինի հիշատակի գավաթի գեղասահքի միջազգային մրցումներ։ Մրցումներին մասնակցել են աշխարհի յոթակի չեմպիոն շվեդ Ուլրիխ Սալխովը, գերմանացիներ Հենրիխ բուրգերը և Մարտին Գորդանը։
Նիկոլայ Պանինը հաղթող է ճանաչվել՝ 344,4 միավորով, Սալխովը՝ երկրորդ, 328,2 միավորով։
1908 թվականի օլիմպիական խաղեր
1908 թվականին Լոնդոնի օլիմպիական խաղերին Նիկոլայ Պանինից բացի պարտադիր և ազատ սահքին մասնակցում էին աշխարհի յոթակի չեմպիոն և Եվրոպայի վեցակի չեմպիոն Ուլրիխ Սալխովը, աշխարհի առաջնությունների կրկնակի արծաթե մեդալակիր, Եվրոպայի առաջնությունների արծաթե և բրոնզե մեդալակիր գերմանացի Բուրգերը, աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների բրոնզե մեդալակիր շվեդ Պեր Տուրենը, ամերիկացի Իրվինգ Բրոկաուն, անգլիացի Արթուր Կամմինգը և Ջոն Հոլ-Սեյը։
1908 թվականի հոկտեմբերի 16 (28) ին Նիկոլայ Պանինը ճշգրիտ և հստակ կատարեց բոլոր պարտադիր ձևերը, սակայն նրան շնորհվեց երկրորդ տեղը։ Աշխարհի չեմպիոն Ու. Սալխովը հիստերիա էր դրսևորում Պանինի կատարած յուրաքանչյուր ֆիգուրից հետո, մրցավարները ստիպված էին նրան նախազգուշացում անել։ Դատավոր Հ. Գրենադերը, որը ներկայացնում էր Մեծ Բրիտանիան, շվեդ էր, դատավոր Գ. Հյուգելը Սալխովի անձնական ընկերն էր, այնպես որ այդ երկու դատավորները և շվեդ Հորլեն միտումնավոր, ինչպես պնդում են որոշ աղբյուրներ, նվազեցրել են Պանինի գնահատականները։ Արդյունքում Պանինը (1147 միավոր, տեղերի գումարը՝ 12) հայտնվել է Սալխովի ետևում (1172,5; 7), բայց առաջ է անցել Թուրենից (1094; 5) : Ի նշան բողոքի, նրա կարծիքով, մրցավարության դեմ Պանինը դուրս է եկել մրցումներից ՝ այդպես էլ չկատարելով չհիմնավորված ծրագիրը։
Հոկտեմբերի 17 (29) մասնակիցները կատարում էին հատուկ ֆիգուրներ, Ու. Սալխովը, հասկանալով, որ հնարավոր չէ հաղթել Պանինին, նախապես դուրս է եկել մրցումներից։ Պանինը դատավորներին այնքան բարդ նկարներ է ներկայացրել, որ նրանք չեն հավատացել սառույցի վրա դրանց կատարման հնարավորությանը։ Իսկ նրանց անբասիր կատարումից հետո, բացառիկ մաթեմատիկական ճշգրտությամբ, պարտված դատավորները միաձայն Պանինին տվեցին առաջին տեղը՝ սահմանելով պարտադիր ֆիգուրների պատմության մեջ ռեկորդային միավորներ (240 հնարավորից 219 միավոր, այսինքն՝ առավելագույնը 91,3 տոկոս), ինչը թույլ տվեց նրան ստանալ օլիմպիական ոսկե մեդալ։
Հաղթանակից հետո
Նիկոլայ Պանինը մասնակցել է Ստոկհոլմի 1912 թվականի Օլիմպիական խաղերին ատրճանակից հրաձգության մրցումներում։ Անհատական մրցումներում նա զբաղեցրել է ութերորդ տեղը, իսկ թիմայինում չորրորդ, նրա հետ թիմում հանդես են եկել Գրիգորի Վեցիկովը, Պավել Վոյլոշնիկովը, Նիկոլայ Մելնիցկին։
Սա առաջին դեպքն էր, որ ռուսաստանցի մարզիկը մասնակցում էր երկրորդ խաղերին և միանգամից մեկ այլ մարզաձևում։ Բացի այդ, Պանինը մնում է միակ մարզիկը, որը մրցում էր ձմեռային (գեղասահքի) և ամառային (հրաձգություն) մարզաձևերում միայն ամառային Օլիմպիական խաղերի շրջանակներում։
Օլիմպիական խաղերից հետո Պանինն անցել է մարզչական, իսկ ավելի ուշ՝ մանկավարժական գործունեության։
1915-1917 թվականներին եղել է Ռուսաստանի օլիմպիական կոմիտեի քարտուղար։
1919-1930 թվականներին աշխատել է Պետրոգրադի (Լենինգրադի) նահանգի և մարզի ֆինանսական մարմիններում, եղել է Վսևոբուչա կազմակերպության սպորտի գծով հրահանգիչ Պուշկին քաղաքում։
1928 թվականին ատրճանակից կրակելու համամիութենական սպարտակիադայի հաղթող է եղել։
1930 թվականից՝ եղել է գեղասահքի (Լենինգրադ) հրահանգիչների սեմինարի ղեկավարը։
1933 թվականից՝ Փ. Ֆ. Լեսգաֆտի անվան ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտին կից գեղասահքի վարպետների դպրոցի ղեկավարն է եղել։
1936-1938 թվականներին աշխատել է ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտի գեղասահքի բարձրագույն մարզչական դպրոցի ղեկավար։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին եղել է պարտիզանական ջոկատների մարտիկների ուսուցման հրահանգիչը։
1942 թվականի փետրվարին տարհանվել է շրջափակված Լենինգրադից։
1945 թվականին վերադարձել է Լենինգրադ և աշխատել ֆիզիկական կուլտուրայի գիտահետազոտական ինստիտուտում։
Նրան գրել են մի քանի դասագրքեր։ Ֆունդամենտալ գիտական նվաճումների և մանկավարժական գործունեության համար Պանինին շնորհվել է դոցենտի կոչում և մանկավարժական գիտությունների թեկնածուի աստիճան (1938)։
Պատմությունը Նիկոլայ Պանինին ճանաչում է ոչ միայն որպես տաղանդավոր մարզիկ, այլև որպես ականավոր մարզիչ և ուսուցիչ։ Նրա աշակերտների թվում են Ռուսաստանի և ԽՍՀՄ չեմպիոններ՝ Կ. Օլլոն, Կ.Ցեզարը, Պ. Չերնիչևը, Պ. Օռլովը, Ե. ի. Ալեքսեևան, ամուսիններ Ալեքսանդր և Ռաիսա Գանդելսմանները։
Պանին-Կոլոմենկինը մահացել է 1956 թվականին Լենինգրադում և թաղված է Սերաֆիմովսկի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
I Made
I Made, հարավկորեական գըրլ բենդ (G)I-DLE-ի երկրորդ մինի ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է թվային և ֆիզիկական տարբերակով 2019 թվականի փետրվարի 26-ին` CUBE Entertainment-ի միջոցով։ Ալբոմը պարունակում է հինգ երգ, ներառյալ գլխավոր «Senorita» երգը, որը գրվել է Չոն Սոյոնի և պրոդյուսեր Big Sancho-ի մասնակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 ալբոմներ
Վիլլաֆրանկա դի Վերոնա
Վիլլաֆրանկա դի Վերոնա (Villafranca di Verona), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 28 504 մարդ։ Խտությունը կազմում է 500 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 57,43 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Կաստել դ'Ացանո, Մոցեկանե, Պովելիանո Վերոնեզե, Սոմակամպանիա, Վալլեջո սուլ Մինչո, Վերոնա, Վիգազիո համայնքներին ։ Փոստային ինդեքս՝ 37069։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է Պետրոս առաքյալը։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Աղբյուրը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պաուլ Բրայտներ
Պաուլ Բրայտներ (Paul Breitner; ), գերմանացի ֆուտբոլիս, որը խաղացել է Գերմանիայի հավաքականում։ Ֆուտբոլի համաշխարհային պատմության լավագույն պաշտպաններից մեկը։ 1974 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության չեմպիոն, 1972 թվականի Եվրոպայի առաջնության չեմպիոն։
Ներկայում որպես մարզական լրագրող աշխատում է գերմանական հեռուստատեսությունում։
1970-1974 թվականներին Մյունխենի «Բավարիայի» կազմում մասնակցել է Բունդեսլիգային։ 1974 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո տեղափոխվել է «Ռեալ Մադրիդ»։ 1977 թ.-ին վերադարձել է Բունդեսլիգա՝ խաղալով մեկ մրցաշրջան «Այնտրախտ Բրաունշվայնգ», իսկ 1978 թվականին կրկին սկսել է հանդես գալ «Բավարիայում»։ 1983 թվականին ավարտել է իր կարիերան որպես ֆուտբոլիստ։ Նա խաղացել է հարձակողական ոճի պաշտպանի (1970-ական թվականների սկիզբ) և կիսապաշտպանի դիրքերում։
Ընդհանուր Բունդեսլիգա-յում անցկացրել է 285 խաղ և խփել 93 գոլ։
Գերմանիայի ազգային հավաքականում հաջող կարիերա է ունեցել։ Հավաքականում նրա փորձառու գործընկեր Բերտի Ֆոգտսը 1972 թվականի Եվրոպայի առաջնությունից հետ 20-ամյա Բրայտների մասին ասել է. «Պաուլը արդեն այսօր ինձնից ավելի լավն է»։
Ձեռքբերումները
Բավարիա Ռեալ Մադրիդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՖԻՖԱ 100 Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Հալվիլ թանգարան
Հալվիլ թանգարան (Hallwylska museet), ազգային թանգարան Շվեդիայում։ Տեղակայված է Ստոկհոլմի կենտրոնում գտնվող պատմական Հալվիլ տանը, Համնգատան փողոցի 4 հասցեում՝ Բերզելիի զբոսայգու դիմաց։ Տունը ժամանակին պատկանել է կոմս և կոմսուհի ֆոն Հալվիլներին, որոնք 1920 թվականին այն նվիրաբերել են Շվեդիային, և այն ի վերջո դարձել է թանգարան։ Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 1938 թվականին։
Պատմություն
Հալվիլ տունը (Hallwylska palatset) կառուցվել է 1893-1898 թվականներին ճարտարապետ Իսակ Գուստավ Կլասոնի նախագծով կոմս Վալթեր ֆոն Հալվիլի և նրա կնոջ՝ Վիլհելմինայի համար։ Այն ստեղծվել է կոմսի գրասենյակը և կոմսուհու գեղարվեստական հավաքածուն տեղավորելու համար։ Ձմռանը տեր և տիկին Հալվիլները մնացել են այս տանը։ Թեև շենքի արտաքին տեսքը և բակը կառուցվել են պատմական ոճով՝ փոխառելով միջնադարյան և վերածննդի ճարտարապետական տարրեր, ավարտելու պահին այն ուներ լիովին մոդեռն տեսք՝ ներառյալ էլեկտրաէներգիա, կենտրոնացված ջեռուցում, հեռախոս և լոգարան։ Վերելակն ավելացվել է հետագայում։
Միթրոբարզանես
Միթրոբարզանես (Μιθροβαρζάνης, ծնվել է՝ անհայտ, հավանաբար՝ Ծոփքի թագավորություն – մահացել է՝ մ․թ․ա․ 69 թվական, Տիգրանակերտ, Մեծ Հայքի թագավորություն), ընդունված է նաև անվանել Միթրոբարզանես Բ, Մեծ Հայքի արքայից արքա Տիգրան Բ-ի զորահրամանատարներից մեկը, որը սերում էր Երվանդունիների արքայական շառավղից։
Հալվիլ թանգարան
Պատմություն
Կոմսուհին արվեստի գործերը հավաքել է իր համաշխարհային ճամփորդությունների ընթացքում` թանգարան գտնելու համար։ Պալատը Շվեդիային է նվիրաբերվել 1920 թվականին, կոմսուհու մահից մեկ տասնամյակ առաջ։ Թանգարանը, ներառյալ սենյակներից շատերը, որտեղ նախկինում բնակվել են տանտերերը, հանրության առջև բացվեց 1938 թվականին ։
Միթրոբարզանես
Արտանես Երվանդականի գահընկեց արվելուց հետո Միթրոբարզանեսը Տիգրան Մեծի նշանակմամբ դառնում է Ծոփքի թագավորության ինքնակալ կառավարիչը (ըստ Կիրիլ Թումանովի), սակայն այդ տիտղոսը շուտով վերացվում է։ Ընդունված է համարել, որ Միթրոբարզանեսը Ծոփքի անկախ թագավորության վերջին կառավարիչն է։
Հալվիլ թանգարան
Պատմություն
Հալվիլ թանգարանը, Սկոկլոսթեր ամրոցի և Թագավորական գանձարանի հետ համատեղ հանդիսանում են Թագավորական գանձարան, Սկոկլոսթեր ամրոց և Հալվիլ թանգարան պետական գործակալության մի մասը (Livrustkammaren och Skoklosters slott med Stiftelsen Hallwylska museet (LSH)) ;
Միթրոբարզանես
Կենսագրություն
Տիգրան Մեծը իր կառավարման սկզբնական հատվածում ներխուժում է Ծոփքի թագավորություն։ Հայկական զորքերը կոտրում են Արտանես արքայի պաշտպանողական ուժերի դիմադրությունը և պաշարում Արկաթիակերտ մայրաքաղաքը։ Այս ամենից հետո Ծոփքում իշխող Արտանես Երվանդականը մահապատժի է ենթարկվում Տիգրան Մեծի կողմից։ Ամերիկացի պատմաբան Կիրիլ Թումանովը, որը Հայաստանի և Վրաստանի իշխանական տոհմերի պատմության ամենահեղինակավոր մասնագետներից մեկն է, գտնում է, որ Տիգրան Մեծի զորավարներից Միթրոբարզանեսը Արտանեսի սպանությունից հետո դառնում է Ծոփքի ինքնակալ կառավարիչը՝ Արտաշեսյանների փոխարքան ։
Հալվիլ թանգարան
Հավաքածուներ
Հալվիլ տունը Շվեդիայի պետությանը նվիրաբերվել է պայմանով, որ այն պետք է անփոփոխ մնա։ Տունն այսօր պահպանվել է այն տեսքով ինչպես կոմսուհի ֆոն Հալվիլը նվիրաբերել է տունը։ Թանգարանում ներկայացված են ուշ Վիկտորյական դարաշրջանի պահպանված սենյակներ, որոնք ներկայացնում են Ստոկհոլմի այն ժամանակվա ազնվականների ապրելակերպը ։
Միթրոբարզանես
Կենսագրություն
1-ին դարի հռոմեացի պատմիչ Ապպիանոսն իր «Հռոմեական պատմություն» երկասիրության մեջ անդրադարձել է Միթրոբարզանես գեներալի պատմությանը։ Հայ-հռոմեական պատերազմների սկզբնական փուլում Տիգրան Մեծի «փոքրամարմին այս զորավարին» է վստահում 3000-անոց հայկական հեծելազորի հրամանատարությունը։ Լուցիոս Լուկուլլոսը՝ 18 000 լեգեոնականներով և 3000 հեծյալներով շարժվում է Տիգրանակերտի ուղղությամբ։ Կողմերի միջև առճակատման ընթացքում էլ Միթրոբարզանեսը զոհվում է, իսկ նրա զորքը՝ ոչնչանում ։
Հալվիլ թանգարան
Հավաքածուներ
Հալվիլ հավաքածուն ներառում է մոտ 50000 նմուշ
Միթրոբարզանես
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիգրան Մեծի զորավարներ Կատեգորիա:Ծոփքի արքաներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 69 մահեր Կատեգորիա:Տիգրանակերտ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ-հռոմեական պատերազմ
Նիկոլաևկա (գյուղ, Նովոէկոնոմիչեսկի գյուղական խորհուրդ)
Նիկոլաևկա (Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 364 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հունիսի 25
Հունիսի 25, տարվա 176-րդ (նահանջ տարիներին՝ 177-րդ) օրն է։
Աստերոիդների ցանկ (86701-86800)
Աստերոիդների ցանկ (86601-86700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (86801-86900)
Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույց
Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույցը գիտաֆանտաստիկ կատակերգության շարք է, որի հեղինակն է Դուգլաս Ադամսը. Ի սկզբանե «Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույցը» ռադիո կատակերգություն էր, որը BBC-ով առաջինը հեռարձակվել է 1978 թվականին։ Այնուհետև այն ներկայացվել է այլ ձևաչափերով․ ֆիլմ է նկարվել, 1979-ից 1992-ը հինգ գրքով «եռապատում» է գրվել,1981-ին նկարվել է հեռուստանովել, 1984-ին դուրս է եկել համակարգչային խաղ։ «Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույցը» ֆիլմը արտադրվել է և նկարահանվել Միացյալ թագավորությունում, հրապարակվել 2005-ի ապրիլին իսկ 2004-ից 2005-ը հեռարձակվել է ռադիո շարքի նոր տարբերակը։
Սյուժե
Գոյություն ունեն զանազան տարբերակներ, որոնց հիմնական սյուժեները նույնն են, սակայն շատ տեղերում միմյանց հակասում են, քանի որ Ադամսը ամեն նոր ադապտացման համար պատմությունը վերարտագրում էր։ Բոլոր տարբերակներում ներկայացվում է ձախորդ անգլիացի Արթուր Դենթի արկածները, ինչպես նաև պատմությունը ներկայացնում է հիմնական կերպարների արկածները՝ Ֆորդ Պրեֆեկտ, որը անվանել էր իրեն Ֆորդ Պրեֆեկտ մեքենայի պատվին, ում անունը անհնար էր ասել, որը Բեթելջուս փոքրիկ մոլորակից օտար էակ էր, որը ուղեցույցի համար հետազոտություններ էր անում, Զափոդ Բիբլբրոքս, որը Ֆորդի կիսակուզենն է և Գալակտիկայի Նախագահը, Մարվին, որը ճնշված ռոբոտ է՝ Marvin the Paranoid Android և Տրիլիան, նախկինում հայտնի որպես Տրիշիա ՄաքՄիլլան, որին Արթուր Դենթը հանդիպել էր խնջույքին։
Կատեգորիա:Բրիտանական ֆանտաստիկ աշխատություններ
Պատարա Մեջվրիսխևի
Պատարա Մեջվրիսխևի (პატარა მეჯვრისხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 386 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
GameFAQs
GameFAQs, հայտի առցանց պորտալ, որտեղ հրապարակվում են պատասխաներ հաճախ տրվող հարցերին, կապված համակարգչային խաղերի հետ, ինչպես նաև հրապարակվում է տեղեկություններ խաղերի ընթացքի մասին, օգտակար խորհուրդներ և այլն ։ Կայքը ստեղծվել է Ջոզեֆ Վիզեյեի կողմից, սակայն այն գնվել է 2003 թվականին CBS Corporation ընկերության կողմից։ Արդյունքում կայքը գրանցեց անհավանական հաջողություններ։ Կայքում տեղադրված են տեղեկություններ բոլոր խաղային համակարգերի և անհատական համակարգիչների համար նախատեսված խաղերի մասին, սկսած Atari 2600-ից մինչև նորագույն համակարգեր։
GameFAQs-ում շփումն իրականացվում է ֆորումների միջոցով, ամեն խաղի համար բացվում է առանձին ֆորում, որտեղ այցելուները քննարկվում է խաղին վերաբերվող հարցեր։ 2004 թվականից որոշ էջեր միացված են GameSpot կայքի էջերին։ Հաճախ կայքում հայտնվում են տարբեր հարցումներ և մրցույթներ։
2022 թվականի հոկտեմբերի 3-ին GameFAQs և այլ առցանց նախագծեր, որոնք գնտվում էին Red Ventures-ի ղեկավարության տակ, վաճառվեցին Fandom ընկերությանը, գործարքը կազմեց 50 միլլիոն դոլար ։
GameFAQs-ին վերաբերվող դրական արձագանքներ գրվել են այնպիսի հայտնի հրատարակչությունների կողմից, ինչպիսիք են The Guardian  և Entertainment Weekly ։ Համաձայն Alexa Internet վիճակագրական ընկերության, կայքը 2009 թվականին գտնվել է 300 ամենայցելված կայքերի ցանկում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Կայքեր Կատեգորիա:Կայքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Առցանց ժամանց Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Ավանդական հիերոգլիֆներ
Ավանդական հիերոգլիֆները վերաբերվում են չինական հիերոգլիֆներին, որոնք ավելի շատ մասնիկներով համապատասխանում են գոյություն ունեցող պարզեցված հիերոգլիֆներին ։ Ավանդական չինական հերոգլիֆները մինչ այսօր լայնորեն օգտագործվում են Թայվանում, Հոնկոգում և Մակաոյում, ինչպես նաև Հարավարևելյան Ասիայի սահմաններից դուրս արտասահմանյան չինական համայնքներում ։ Ավանդական և պարզեցված հիերոգլիֆների շուրջ բանավեճը չինական համայնքների միջև երկարատև խնդիր է եղել ։ Ներկայումս շատ չինական առցանց թերթերի օգտատերերին թույլ են տալիս անցում կատարել երկու հիերոգլիֆների խմբերի միջև ։
Պատմություն
Ավանդական չինական հիերոգլիֆների ժամանականից ձևերեն առաջին անգամ ի հայտ են եկել Հան դինաստիայի ժամանակ և քիչ թե շատ կայուն են մնացել 5-րդ դարից (Հարավային և Հյուսիսային դինաստիաների օրոք)։
1932 թվականին Չինաստանի Հանրապետության կրթության նախարարությունը հրապարակեց ընդհանուր օգտագործման «Ավանդական արտասանության» բառարան, որը սահմանեց ժամանականից չինարեն ազգային լեզվի արտասանության ստանդարտ համակարգը։
1935 թվականի հունիսի 21-ին Չինաստանի Հանրապետության Կրթության նախարարությունը հրապարակեց 324 պարզեցված հիերոգլիֆների առաջին խմբաքանակակի աղյուսակ։
1936 թվականի հունվարի 15-ին Գոմինդան կենտրոնական կոմիտեն անցկացրեց իր հինգերորդ քաղաքական համաժողովը, որի ժամանակ Գոմինդանի Կենտրոնական կոմիտեի անդամ և քննության նախագահ Տայ Ծիտաոն ( 戴季陶, փինյին Dài Jìtáo) առաջարկեց կասեցնել պարզեցված նիշերը, այդ թվում կասեցնել պարզեցված հիերոգլիֆների առաջին խմբաքանակը ։
1956 թվականին Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության կառավարությունը հրապարակեց չինական հիերոգլիֆների պարզեցման ծրագիրը՝ հուսալով պարզեցված հիերոգլիֆների շնորհիվ աստիճանաբար վերացնել անգրագիտությունը ողջ երկրում, ինչն էլ մայրցամաքային Չինաստանում համարվում է անգրագիտության վերացման արշավի սկիզբը։
Մայրցամաքային Չինաստան
Չնայած պարզեցված հիերոգլիֆները հաստատված են Չինական կառավարության կողմից և ուսուցանվում են դպրոցներում, սակայն ավանդական հիերոգլիֆների օգտագործման արգելք չկա։ Ավանդական հիերոգլիֆները օգտագործվում են ոչ պաշտոնական ձևով, հիմնականւմ ձեռագիր գրություններում, ինչպես նաև արձանագրություններում և կրոնական տեքստերում։ Դրարնք հաճախ պահպանվում են լոգոների կամ գրաֆիկային մեջ՝ անցյալի հիշողություններ արթնացնելու համար։ Այնումենայնիվ, Չինաստանում լրատվամիջոցերի և հաղորդակցությունների ճնշող մեծամասնությունը օգտագործում է պարզեցված հիորոգլիֆներ։
Հոնկոնգ և Մակաո
Հոնկոնգում և Մակաոյում ավանդական չինարեն է եղել է պաշտոնական գրավոր ձևը սկսած գաղութատիրության ժամանակներից։ Սակայն վերջին տարիներին չինական պարզեցված հիերոգլիֆները օգտագործվում են մայրցամաքային Չինաստանից եկած զբոսաշրջիկների և ներգաղթյալների համար ։ Պարզեցված հիերոգլիֆների օգտագործումը ստիպել է բնակիչներին մտահոգվել իրենց տեղական ժառանգությունը պաշտպանելու համար ։
Թայվան
Թայվանը երբեք չի ընդունել պազեցված հիերոգլիֆների համակարգը։ Պետական փաստաթղթերում և ուսումնական հաստատություններում պարզեղցված հիերոգլիֆների օգտագործումը արգելված է Թայվանի կառավարության կողմից   ։ Այնումենայնիվ, պարզեցված հիերոգլիֆները սովորաբար կարող են հասկանալ կրթված թայվանացիները, քանի որ սովորելու համար քիչ ջանք է պահանջվում։ Որոշ պարզեցված հիերոգլիֆներ վաղուց եղել են ժողովրդական գրավոր խոսքում հին ժամանակներից՝ գոյություն ուեննալով արպես ոչ պաշտոնական տարբերակ ( 俗字, փինյին sú zì)  ։
Ֆիլիպիններ
Ֆիլիպիններում խոշոր պետական համալսարանները սովերեցնում են պարզեցված հիերոգլիֆներ, սակայն չինական կայացած դպրոցների զգալի մասը օգտագործում են ավանդական հիերոգլիֆներ։
Միացյալ նահանգներ
19-րդ դարի երկրորդ կեսին ներգաղթելով Միացյալ Նահանգներ՝ պարզեցված հիերոգլիֆներ շատ առաջ, չինացի ամերիկացիները վաղուց օգտագործում էին ավանդական հիերոգլիֆները։ Հետևաբար, հանրային ծանուցումները և ցուցանակները ԱՄՆ-ում գրված էին ավանդական չինարենով ։
Համակարգչով օգտագործումը
Համակարգիչների և թվային ցանցերի լայն կիրառման շնորհիվ չինական հիերոգլիֆների արդիականացման ժամանակակից ստանդարտների ուշադրությունը աստիճանաբար տեղափոխվեց համակարգիչներում և ցանցերում դեպի չինական հիերոգլիֆների ստանդարտներ, որոնք նաև հայտնի են որպես թվային չինական հիերոգլիֆներ ։
Օգտագործումը այլ երկրներում
Ճապոներեն կյուջիթայը (Kyūjitai) այժմ հնացած, ոչ պարզեցված ձևն է պարզեցված շինջիթայի (Shinjitai)։ Այս ոչ պարզեցված հիերոգլիֆները հիմնականում համընկնում են չինարենի ավանդական հիերոգլիֆներին, բացառությամբ մի քանի փոքր տարածաշրջանակին գրաֆիկական տարբերությամբ։
Կորեերենում ավանդական չինական հիերոգլիֆները նույնական են Հանջային։
Ավանդական չինական հիերոգլիֆները օգտագործվում են նաև ոչ չինական էթնիկ խմբերի կողմից, հատկապես Մանիկ ժողովուրդը, որը գտնվում է Թաիլանդի հարավային Յալա նահանգի և Մալազիայի հյուսիսարևելյան Կեդահ նահանգից՝ քենիսու լեզվով գրելու համար ։
Լեզվական տարբերություն
Թայվանի, Հոնկոնգի և մայրցամաքային Չինաստանի բնակիչների միջև 1949 թվականի Գոմինդանի և Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության միջև պատերազմից հետո, երկարաժամկետ հաղորդակցության բացակայության պատճառով չինական բառապաշարը և նեոլոգիզմները հաճախ տարբերվում էին։ 1980 թվականից սկսած սկսեցին առաջանալ տարբեր օտարերկրյա գիտատեխնիկական տերմիներ և գրական աշխատություններ՝ ավելի ակնհայտ դարձնելով այս երևույթը։ Մայրցամաքը օգտագործում է մանդարին/փութոնհուա (普通话 փինյին pǔtōnghuà) տառադարձություն, իսկ Հոնկոնգի և Մակաոյի բնակչությունը օգտագործում է կանտոներեն տառադարձություն, որի արդյունքում, որ մայրցամաքաում, Հոնկոնգում և Թայվանում թարգմանության շատ տարբեր մեթոդներ կան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզու Կատեգորիա:Չինաստան Կատեգորիա:Նշաններ
(8849) Բրայթոն
(8849) Բրայթոն (Brighton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 15-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,916859 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6105 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2232 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1819,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197848 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հունիսի 26
Հունիսի 26, տարվա 177-րդ (նահանջ տարիներին՝ 178-րդ) օրն է։
Ֆուտբոլի Նիդերլանդների Սուպերգավաթ 2016
Ֆուտբոլի Նիդերլանդների Սուպերգավաթ 2016 (Johan Cruijff Schaal 2016), Նիդերլանդների սուպերգավաթի 27-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2016 թ. հուլիսի 31-ին Ամստերդամի Ամստերդամ Արենա մարզադաշտում, որտեղ միմյանց դեմ մրցում էին առաջնության 2015/16 մրցաշրջանի հաղթող ՊՍՎ Էյնդհովենը և գավաթակիր Ֆեյենորդը:
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:2016 ֆուտբոլում
Պատարա Ղրոմի
Պատարա Ղրոմի (პატარა ღრომი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 900 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 30 կմ։
Հաֆելզե
Հաֆելզե (Havelsee), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարծքում։
Գտնվում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3503 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 66,60 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 69 270։
Կոմունան ներառում է 8 քաղաքային շրջան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Երնջակ (քաղաք)
Երնջակ, նախկինում վաղ միջնադարյան հայաբնակ քաղաք, որն այժմ քաղաքատեղի է ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Նախիջևանի Հանրապետության Ջուղայի շրջանի տարածքում։ Գտնվում է Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառի կենտրոնում, Երնջակ գետի միջին հոսանքում, համանուն բերդի մոտ ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում էր ներկայիս Ջուղայի շրջանի Պարոնտեր գյուղի տեղոմ և նրա մերձակայքում։ Ընդգրկում էր շուրջ 4-5 կմ² տարածություն ։
19-րդ դարի կեսերին Պարոնտեր գյուղի պարսիկ բնակիչները քաղաքատեղի ավերակները վեր են ածել մշակովի դաշտերի։ Այժմ քաղաքատեղի ծայրամասային շինությունների ավերակների աննշան հետքերը տեսանելի են Երնջակ գետի աջակողմյան ձորակներում ու բարձունքների վրա ։