cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վլադիմիր Ժաբոտինսկի
Մասոնական շարժման մասնակցություն
Նինա Բերբերովայի հավաստիացմամբ ՝ 1932 թվականին Փարիզում Ժաբոտինսկին մտել է ռուսական մասոնական ժողովարան՝ «Ազատ Ռուսաստան», բայց այնտեղ մնացել է ընդամենը մի քանի ամիս։ Ըստ ժամանակակից հետազոտող Սերկովի՝ նա մտել է արևելյան Ֆրանսիայում գտնվող «Հյուսիսային աստղ» խմբավորման մեջ ։ Այնտեղ նա հասել է վարպետի աստիճանի և այն լքել է 1935 թվականին՝ իր «բազմազբաղ» լինելու պատճառով։ Ժաբոտինսկու մասոնական անձնական գործերը հրապարակվել են 2006 թվականին։
Ընտանիք
Որդին՝ Արի Ժաբոտինսկին (1910 թվականի դեկտեմբերի 26՝ Օդեսա, 1969 թվականի հունիսի 6, Իսրայել), Իսրայելի հասարակական-քաղաքական գործիչ, ընտրվել է Քնեսեթի առաջին գումարմանը՝ Խերուտի ցուցակով։
Թոռը՝ Զեև Ժաբոտինսկին, մաթեմատիկայի դոկտոր է, բիզնեսմեն, նախկինում եղել է ռազմական օդաչու։
Մահ
1940 թվականի օգոստոսի 4–ին Ժաբոտինսկին ընկերների հետ ավտոմեքենայով գնալիս է եղել Բեյթարի ամառային ճամբար, որտեղից մինչև Նյու–Յորք 3 ժամվա ճանապարհ է։ Սրտի նոպան սկսվել է ճանապարհին։ Դեղահաբերը չեն օգնել։ Երբ նրանք հասել են ճամբար, մթնելիս է եղել։ Ժաբոտինսկին շատ դժվարությամբ է դուրս եկել մեքենայից, հարգանքի տուրք մատուցել իրեն դիմավորող բեյթարցիներին, ողջունել նրանց ավանդական «Թել–հայով» (բեյթարցիների կարգախոսը՝ ի հիշատակ Իոսիֆ Տրումպելդորի վերջին ճակատամարտի), դանդաղ անցել է մարտիկների շարքով, կարճ ելույթ է ունեցել, լուսանկարվել է … Նա, ճիգ գործադրելով, բարձացել է իր սենյակ, նոպան ուժեցացել է, նրան փրկելն այլևս անհնարին է եղել։ Ժաբոտինսկու վերջին խոսքերը հետևյալն են եղել՝ «հանգսիստ, միայն  հանգիստ, հանգիստ եմ ուզում »։ 22անց 45–ին նրա սիրտը կանգնել է։ Նրան հուղարկավորել են Լոնգ–Այլենդում՝ Նյու–Յորքի արվարձանում գտնվող «Նյու-Մոտեֆիորի» գերեզմանատանը։
Ի հիշատակ Ժաբոտինսկու
2005 թվականի մարտի 23-ին Քնեսեթը Ժաբոտիսկու հիշատակը հավերժացնելու մասին օրենք է  ընդունել։ Դրա նապատակը իսրայելցիների հաջորդող սերունդներին  Ժաբոտինսկու հոգևոր ժառանգությունը փոխանցելն է։ Իսրայելում հրեական թամուզ ամսվա  29-րդ օրը, որը Ժաբոտինսկու մահվան օրն է, հռչակվել է Ժաբոտինսկու օր ։ Այդ օրը Գերցլ լեռան գագաթին  անց է կացվում Ժաբոտինսկու հիշատակին նվիրված արարողություն։ Այդ օրը պետությունը դպրոցներում անց են կացվում կրթական միջոցառումներ՝ նվիրված Ժաբոտինսկու հիշատակին։ Թել–Ավիվում կա Ժաբոտինսկու անվան ինստիտուտ։ Այդ նույն շինությունում է «Լիկուդ» խմբավորման շտաբ–կայանը(Ժաբոտինսկու տունը)։
Իսրայելի քաղաքներից շատերում կան Ժաբոտինսկու անունով փողոցներ, այդ թվում՝ № 481–ը Պետախ Տիկվայում և Թել–Ավիվում և իր հայրենի Օդեսայում։
2016 թվականի սեպտեմբերի 28–ին, Օդեսայում Իսրայելական մշակութային կենտրոնի անցկացրած «Ժաբոտինսկու օրերը Օդեսայում» միջոցառման շրջանակներում Ինֆորմատիկայի և եբրայերենի խորացված ուսուցմամբ  № 94  դպրոցին  տրվեց Վլադիմիր Ժաբոտինսկու անունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության անձինք Կատեգորիա:Սիոնիզմ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Հրեա հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ
Խրոնիկական մնայուն հեպատիտ
Խրոնիկական մնայուն հեպատիտ, հեպատիտի ավելի հաճախ հանդիպող տեսակ է։ Հայտնի է նատ պերսիսվող հեպատիտ անունով։ Ախտահարում է լյարդը։ Ունի առաջացման բնորոշ պատճառներ, սպեցիֆիկ կլինիկա և կոորդինացված բուժում։
Պատճառները
Հիմնական պատճառները համարվում են`
Կլինիկան
Հիվանդության սրացման ժամանակ կլինիկան նմանվում է Բոտկինի հիվանդության սուր շրջանին։ Հիվանդները նշում են ցավեր կամ ծանրություն աջ թուլակողում և վերորովայնային շրջանում։ Դա կապվում է լեղուղիների մեջ վարակի ներթափանցման կամ դրանց դիսկինեզիայի հետ։ Հաճախ հանդիպում են նաև դիսպեպտիկ երևույթներ` Այս սիմպտոմները դեպքերի մեծ մասում կապված են լինում մարսողական օրգանների ախտահարման հետ։ Հաճախակի արտահայտություններից են նաև աթենո-վեգետատիվ երևույթները։ Երբեմն հիվանդները գանգատվում են նաև`
Պերսիսվող հեպատիտի ժամանակ լյարդը, հազվադեպ նաև փայծաղը մեծ են լինում, երբեմն առաջանում են «անոթային աստղիկներ», մաշկի գորշադեղնավուն գունավորում, «լյարդային ափեր»։ Լյարդի ֆունկցիոնալ խանգարումներ քիչ են նկատվում։ Հիվանդության սրացման շրջանում ընդհանուր բիլիռուբինը 1-3 մգ% է լինում, հաճախ ազատ ֆրակցիայի հաշվին։ Դեպքերի ⅓-ում տրանսամինազայի և ալդոզների ակտիվությունը աննշան բարձրանում է, խոլինէստերազայինը` չափավոր իջնում, իսկ հիմնային ֆոսֆատազան մնում է նորմայի սահմաններում։ Ավելի ուշ շրջաններում արյան շիճուկում բարձրանում է նաև ֆիբրինոգենի և երկաթի քանակը։ Դանդաղում է բրոմսուլֆալեինի և բենգալյան կարմիր աղի դուրս բերումը։ Լեղու B և C բաժիններում հայտնաբերվում են մեծ քանակով լեյկոցիտներ, լորձ, շերտազատված էպիթել, խոլեստերինի բյուրեղներ։ Հայտնաբերվում է նաև լեղապարկի պատերի կծկողականության թուլացում, տոնուսի իջեցում խոլեցիստոգրաֆիայի միջոցով։ Ռեոհեպատոգրաֆիան և ռադիոհեպատոգրաֆիան ցույց են տալիս ներլյարդային հեմոդինամիկայի թուլացում։
Խրոնիկական պերսիսվող հեպատիտը միապաղաղ ընթացք ունի, տարիներով բորբոքային պրոցեսի առաջընթաց չի նկատվում, ստացումները հազվադեպ են։ Հեպատիտի այս ձևը հետագայում կարող է ավարտվել լյարդի ֆիբրոզի կազմափոխումով։
Բուժումը
Խրոնիկական պերսիսվող հեպատիտը սրացման շրջանում պետք է բուժել ստացիոնար պայմաններում։ Հիվանդներին անհրաժեշտ է կազմակերպել օպտիմալ հանգստի ռեժիմ, ֆիզիկական և նյարդային լարվածության թուլացում։ Դեղորայքային բուժման մեջ պետք է ընդգրկել նյութափոխանակությունը խթանող դեմորայք, լեղու արտահոսը լավացնող միջոցներ, սիմպտոմատիկ և այլ դեղորայք։ Ուղեկցող հիվանդությունների դեպքում նշանակվում է համապատասխան բուժում։
Opeth
Opeth, շվեդական հևի մետալ խումբ` Ստոկհոլմից, ձևավորվել է 1990 թվականին։ Չնայած նրան, որ խումբը ունեցել է մի քանի անձնակազմային փոփոխություններ, երգիչ, կիթառահար և երգերի հեղինակ Միքայել Օկերֆելդտը մնացել է Opeth-ի հիմնադիրներից միակը և տարիների ընթացքում հիմնական շարժիչ ուժը։ Opeth-ը հետևողականորեն ներառված է պրոգրեսիվ, ֆոլկ, դասական և ջազ ազդեցությունների մեջ, ինչպես նաև ուժեղ ազդեցություն ունի դեթ մետալը` հատկապես իրենց վաղ աշխատանքներում։ Շատ երգերում ներառված է հատվածներ ակուստիկ կիթառով և հզոր դինամիկ տեղաշարժեր, ինչպես նաև դեթ գրոուլ ու մաքուր վոկալ։ Opeth-ը հազվադեպ ստեղծել է կենդանի ելույթներ` իրենք առաջին չորս ալբոմների օժանդակությամբ, բայց քանի որ 2001 թվականից հետո անցկացնում են իրենց առաջին համաշխարհային շրջագայությունը` Blackwater Park-ի թողարկումից հետո, նրանք առաջնորդվում են մի քանի համաշխարհային շրջագայություններով։
Opeth-ը թողարկել է տասնմեկ ստուդիական ալբոմներ, երեք կենդանի DVD, երեք կենդանի ալբոմ (երկուսը գտնվում են DVD-ի հետ համատեղ) և երկու հավաքածու։ Խումբը թողարկում է իր Orchid ալբոմը` 1995 թվականին։ Չնայած նրան, որ իր ութերորդ ստուդիական ալբոմը` Ghost Reveries-ը, բավականին հանրաճանաչ է եղել ԱՄՆ-ում, Opeth-ը չի փորձում խոշոր ամերիկյան առևտրային հաջողության հասնել, մինչև 2008 թվականը, երբ թողարկվեց իններորդ ստուդիական ալբոմը` Watershed-ը, որը Billboard 200 ամսագրում հասավ մինչև 23-րդ հորիզոնական և գլխավորել է ֆիննական ալբոմների աղյուսակը` իր թողարկման առաջիկա շաբաթների ընթացքում։ Opeth-ը վաճառել է ավելի քան 1,5 միլիոն ալբոմ և DVD, ներառյալ 300000 ամբողջական SoundScan իր ալբոմներից` Blackwater Park, Damnation և Deliverance` ԱՄՆ-ում ։
Հիմնադրում (1990-1994)
Opeth-ը հիմնադրվել է որպես դեթ մետալ խումբ` Ստոկհոլմում` 1990 թվականի աշնանը, վոկալիդտ Դեվիդ Իսբերգի կողմից ։ Իսբերգը Eruption խմբի հիմնադիր Միքայել Օկերֆելդտին ասում, որ նա միանա խմբին (այդ ժամանակ նա ընդամենը 16 տարեկան էր), որպես բասիստ։ Երբ Օկերֆելդտը գործնականում ցույց տվեց իր կարողությունները Իսբերգը հաջորդ օրը նրան խումբ հրավիրեց, բայց պարզ դարձավ, որ նա խմբի մնացած անդամների չէր ասել դրա մասին, սակայն խմբի կազմի մեջ ներառնվեց նաև ընթացիկ բասիստը։ Դրան հաջորդող վեճերը խմբի անդամների միջև, բայց Իսբերգը ու Օկերֆելդտը լքեցին խումբը` նոր նախագիծ ստեղծելու համար ։ Խումբը ստացավ "Opet" անունը` Ուիլբուր Սմիթի The Sunbird վեպից ։ Այս վեպում Opet-ը Հարավային Աֆրիկայում գտնվող Փյունիկիա քաղաքի գեղարվեստական անվանումն էր, որը թարգմանաբար նշանակում էր «Լուսնի քաղաք»։
Իսբերգը ու Օկերֆելդտը նոր անդամներ են վերցնում խմբի համար` թմբկահար Անդերս Նորդինին, բասիստ Նիկ Դորինգին և կիթառահար Անդրեաս Դիմեոյին։ Չբավարարվելով Opeth-ի դանդաղ առաջընթացով Դորինգը ու Դիմեոն լքեցին խումբը` իրենց առաջին կատարումից հետո, իսկ նրանց փոխարինեցին կիթառահար Կիմ Պետերսոնը ու բասիստ Յոհան դե Ֆարֆալան։ Հաջորդ ներկայացումից հետո դե Ֆարֆալան լքեց խումբը` ժամանակը ծախսելով իր ընկերուհու հետ Գերմանիա մեկնելու վրա, իսկ նրան փոխարինեց Մատիաս Անդերը, հետո Օկերֆելդտի ընկերը` Պետեր Լինդգրենը, ստանձնեց բասիստի պաշտոնը։ Իրենց հաջորդ կատարման ժամանակ Լինդգրենը` ձախից հետևելով համերգին, անջատում է Կիմ Պետերսոնի կիթառը, որից հետո բասիստի դերը ստանձնում է Ստեֆան Գուտեկլինթը։ Հաջորդ տարի Դեվիդ Իսբերգը լքում է խումը` հղելով «ստեղծագործական տարբերություններ» ։
Հետևելով Իսբերգի մեկնելուն Օկերֆելդտը ստանձնում է վոկալային պարտականությունները, իսկ Լինդգրեը ու Նորդինը հաջորդ տարին ծախսում են գրելու և փորձեր են անում նոր նյութ գտնելու համար։ Բասիստ Գուտեկլինթը 1994 թվականին հեռացվում է խմբից` Candlelight Records-ի հետ իրենց առաջին գործարքը ստորագրելուց հետո։ Opeth-ը ի սկզբանե խմբի հիմնադիր անդամ դե Ֆարֆալային ընդումնում է խումբ, որպես բասիստ` իրենց դեմո ալբոմների թողարկման համար, և նա ուզում էր ժամանակավոր միանալ խմբին` Opeth-ի "Orchid" դեբյուտային ալբոմի թողարկման համար` 1995 թվականին ։
1994 թվականի ապրիլին` պրոդյուսեր Դեն Սվանոյի հետ, թողարկվել է նրանց դեբյուտային ալբոմը` Orchid-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1990 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Հիդրավլիկական տուրբին
Հիդրավլիկական տուրբին, հիդրոտուրբին, ռոտացիոն շարժիչ, որը ջրի հոսքի մեխանիկական էներգիան փոխակերպում է աշխատանքային անվի պտտման էներգիայի։ Ըստ գործողության սկզբունքի հիդրավլիկական տուրբինները լինում են ակտիվ և ռեակտիվ։ Ակտիվ հիդրավլիկական տուրբիններից լայն տարածում ունի շերեփավոր տեսակը։ Ակտիվ հիդրավլիկական տուրբինում ջուրը աշխատանքային անվին է մատուցվում փողրակներով, ռեակտիվում՝ ուղղորդիչ ապարատով։ Ակտիվ հիդրավլիկական տուրբինում աշխատանքային անվի առջևում և ետևում ջրի ճնշումը հավասար է մթնոլորտայինին, ռեակտիվում ՝ աշխատանքային անվի առջևում մթնոլորտայինից բարձր է, իսկ ետևում կարող է լինել ինչպես բարձր, այնպես էլ ցածր։ Հիդրավլիկական տուրբինի զարգացումն ընթանում Է նրանց միավոր հզորության և ճնշման մեծացման, կոնստրուկցիայի կատարելագործման ու նոր տեսակների ստեղծման ուղղությամբ։
Կատեգորիա:Տուրբին Կատեգորիա:Հիդրոտուրբին
Նիկոլա Մաքսիմովիչ
Նիկոլա Մաքսիմովիչ (Никола Максимовић, ), սերբ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Նապոլիի և Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Նովա Իտարանա
Նովա Իտարանա (Nova Itarana), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ժեկիե գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6560 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 456,256 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,4 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Հիգեա
Հիգեա (աստվածուհի), Հիգիեա, Հիգիա (հին հունարեն՝ Ὑγιεία, Ὑγεία), հին հունական դիցաբանության մեջ առողջության աստվածուհին , Ասկլեպիոսի և Էփիոնայի կամ էլ Աթենասի դուստրը։
Նիկոլա Մաքսիմովիչ
Ցրվենա Զվեզդա
2012 թվականի ձմռանը Մաքսիմովիչը 300․000 եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Ցրվենա Զվեզդա։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց մարտի 3-ին՝ Սպարտակ Սուբոտիցայի դեմ խաղում ։ Մայիսի 16-ին նա թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Սերբիայի գավաթի եզրափակչի Բորաց Չաչակի դեմ խաղում ՝ օգնելով Ցրվենա Զվեզդային հաղթել 2-0 հաշվով և նվաճել գավաթը։ 2011-12 մրցաշրջանում Մաքսիմովիչը անցկացրեց 28 հանդիպում՝ ընդգրկվելով Սերբիայի առաջնության խորհրդանշական հավաքականում ։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 20-ին սերբը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Բորչայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 7-0 հաշվով ։ Ցրվենա Զվեզդա յի կազմում Մաքսիմովիչը անցկացրեց 35 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 1 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Հիգեա
Ըստ օրփեոսականների՝ Հիգեան Ասկլեպիոսի կինն էր ։ Նրանք առանձնացնում են երկու Հիգեաների, ավելին՝ ավագը Էրոսի և Պեիթոյի դուստրն էր ։
Նիկոլա Մաքսիմովիչ
Տորինո
2013 թվականի հուլիսի 23-ին Մաքսիմովիչը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Տորինոյին ։ Իր դեբյուտը նշեց հոկտեմբերի 6-ին՝ փոխարինելով Դանիլո Դ'Ամբրոզիոյին Սամպդորիայի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը թիմի մեկնարկային կազմում անցկացրեց դեկտեմբերի 15-ին՝ Ուդինեզեի դեմ խաղում ։ 2014 թվականի մայիսի 27-ին Մաքսիմովիչը լրիվ տրանսֆերով տեղափոխվեց Տորինո՝ ակումբի հետ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր ։ Իր առաջին հանդիպումը Եվրոպայի Լիգայում անցկացրեց սեպտեմբերի 18-ին՝ Բրյուգգեի դեմ խաղում ։ Տորինոյի կազմում անցկացրեց 3 մրցաշրջաններում Մաքսիմովիչը անցկացրեց 76 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Հիգեա
Հիգեայի պաշտամունքը կատարվում էր Օրոպում, արձանը գտնվում էր Մեգարայում ։ Նրան էր նվիրված LXVIII օրփեոսական հիմնը։
Նիկոլա Մաքսիմովիչ
Նապոլի
2016 թվականի օգոստոսի 31-ին Մաքսիմովիչը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Նապոլիին , ապա ակումբը գնեց նրա լրիվ տրանսֆերը 20 միլիոն եվրոյի դիմաց  ։ Իր դեբյուտը Նապոլիի կազմում նշեց սեպտեմբերի 28-ին՝ Բենֆիկայի դեմ Չեմպիոնների Լիգայի խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց հոկտեմբերի 23-ին՝ Կրոտոնեի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի հունվարի 26-ին Մաքսիմովիչը մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով միացավ Մոսկվայի Սպարտակին  ։ Իր դեբյուտը Ռուսաստանի առաջնությունում նշեց մարտի 4-ին՝ Լոկոմոտիվ Մոսկվայի դեմ խաղում ։ Սպարտակի կազմում Մաքսիմովիչը անցկացրեց 11 հանդիպում ։
Հիգեա
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աստվածուհիներ
Նիկոլա Մաքսիմովիչ
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 19-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 19-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սլոբոդա Ուժիցեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ցրվենա Զվեզդայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տորինոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Գրիգոր Ամիրյան
Գրիգոր Ամիրյան, հայ հեղափոխական գործիչ, մասնակցել է Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության ստեղծմանը։
Վաղ տարիներ
Գրիգոր Ամիրյանը ծնվել է 1888 թ. հունիսի 20-ին Թուրքիայի Բայբուրթ քաղաքում։ Ամիրյանների ընտանիքը բավական ազդեցիկ էր Բայբուրթում։ Գրիգորը մեծացել է համիդյան ջարդերի ընթացքում, որը հայոց պատմության ցավոտ դրվագներից էր։ 1895 թ. սկզբին սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ը հրամայեց ոչնչացնել Օսմանյան կայսրության մեջ հայկական շրջանները՝ իրագործելով հայերի համատարած ջարդեր։ Նա հրաման տվեց, որ թուրքական զորքի մեծաքանակ մի մաս հսկողության տակ պահի Բայբուրթը, քանի որ այն Օսմանյան կայսրության արևելյան մասում առավել խիտ բնակեցված հայկական քաղաքներից էր։ Երբ թուրքական զորաբանակը մտավ քաղաք, զանգվածային ապստամբություններ բռնկվեցին 1895 թ. հոկտեմբերի 26-ին։ Անողոք պայքարից հետո ինքնապաշտպանության հայ մարտիկները ցանկացան խաղաղության դաշն կնքել ոտնձգիչների հետ։ Եղիա Ամիրյանը՝ Գրիգորի հայրը, ընտրվեց քաղաքի ներկայացուցիչ, որպեսզի օսմանյան պաշտոնյաների հետ զինադադարի բանակցություններ վարի։ Դրա փոխարեն նրա վրա կրակեցին և թողեցին ճանապարհի մոտ ընկած՝ մեռնելու։ Հաջորդ օրը նա ի վերջո գտնվեց և պատշաճ կերպով հողին հանձնվեց։
Գրիգոր Ամիրյանը կրթություն է ստացել տեղի հայկական դպրոցում, ապա և գնացել ուսանելու Թուրքական բանակի ռազմական ակադեմիա։ 1908 թ. նա ավարտել է ակադեմիան և ստացել լեյտենանտի (աղա) կոչում։ Ծառայել է Բալկանյան առաջին պատերազմի ընթացքում, որը տևել է 1912 թվականից մինչև 1913 թ.: Վաղ 1913 թ.-ին Ամիրյանը ձերբակալվել է բուլղար զինվորների կողմից և բանտ նստել։ 1913 թ.-ի կեսերին Լոնդոնի դաշնագրի կնքումից հետո Ամիրյանը և շատ ուրիշներ ազատ են արձակվել։
Առաջին համաշխարհային պատերազմ
1914-1915 թթ. Ամիրյանը ծառայել է որպես զորավար Անդրանիկ Օզանյանի անձնական թիկնապահ և օգնական։ Նա նաև Դրաստամատ Կանայանի (առավել հայտնի որպես Զորավար Դրո) մոտ ընկերն էր։ 1914 թ. հունիսի 28-ին Գավրիլո Պրինցիպը որոշում է կայացնում, որն առմիշտ փոփոխություն է մտցնում Եվրոպայի քարտեզի մեջ՝ սպանելով ավստրոհունգարական գահի ժառանգորդ էրցհերցոգ Ֆրանց Ֆերդինանդին։ Գավրիլո Պրինցիպը «Սև ձեռք» կազմակերպության անդամ էր, որն ի կատար էր ածում նման ահաբեկչական գործողություններ, որպեսզի նպաստեր Բոսնիայի և Հերցեգովինայի ազատագրմանը։ Մեկ ամիս անց Եվրոպայում բռնկվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմը։ 1915 թվականից պատերազմը հասնում է Օսմանյան կայսրություն և առիթ դառնում Հայոց Ցեղասպանության, որի արդյունքում զոհ են գնում ավելի քան 1.5 միլիոն հայեր։ Ամիրյանը ջախջախիչ ապրումներ է ունենում կոտորածների պատճառով։ Նրա ընտանիքը տեղահանվում է Բայբուրթից և ստիպված աքսորի մեկնում, մինչ վրա կհասներ մահը։ Երբ Ամիրյան ընտանիքը և հազարավոր այլ ընտանիքներ հասնում են Երզնկա, Գրիգորի մայրը՝ Վարդանուշը, իրեն նետում է Տիգրիս գետը։ 50 անձից բաղկացած ընտանիքը ոտքով կտրում-անցնում է ողջ Օսմանյան կայսրությունը, մինչ բոլորն էլ զոհվում են։ Միակ ողջ մնացածը Ամիրյանների ընտանիքից Հեղանուշն էր՝ Գրիգորի ավագ քույրը։ Հեղանուշին հաջողվում է փախչել՝ նախքան օսմանյան զինվորները կհասնեին Բայբուրթ։ 1916 թ. ապրիլի 17-ին ռուս գեներալ Վ. Պ. Լյախովը զանգվածային հարձակում է գործում Բայբուրթի վրա, որպեսզի քաղաքից դուրս քշի այնտեղ տեղակայված թուրք և գերմանացի զիվորներին, ինչը նրան հաջողվում է։ Նույն ժամանակ Ամիրյանը ծառայում էր Առաջին հայկական կամավորական գնդում։ Վերջինս կռիվներ էր մղում Ռուսաստանի, Պարսկաստանի և Թուրքիայի ողջ սահմանամերձ շրջաններում, կազմված էր 1200 տղամարդուց։ Ամիրյանը հրետանային դիվիզիայի հրամանատարն էր և ծառայել է սպարապետ Թովմաս Նազարբեկյանի, Դրաստամատ Կանայանի, Անդրանիկ Օզանյանի գլխավորությամբ։ Նիկոլայ II ցարի հրաժարականից և Բրեստ-Լիտովսկու հաշտության պայմանագրի կնքումից հետո Առաջին հայկական կամավորական գունդը կազմալուծվում է։ Այս ամենի պատճառն այն էր, որ հայկական ուժերը համալրվում էիր Ռուսական կայսրության կողմից ու հաշտության պայմանագրի կնքումից հետո Ռուսական կայսրությունն արդեն պաշտոնապես պատերազմից դուրս էր, և կամավորական գնդի բոլոր պաշարները սպառվեցին։ Չնայած Ռուսաստանի կողմից գնդի պաշտոնական արձակմանը՝ Ամիրյանը և կամավորական գունդը շարունակեցին իրենց գործն առանց Ռուսաստանի աջակցության՝ փոխարենն ապավինելով Բրիտանական կայսրության օգնությանը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո 1918 թ. Ամիրյանը վերադարձավ Սուկրաթի՝ Ստամբուլի հայկական թաղամաս, որտեղ նա Հայկական որբանոցի տնօրեն էր։ 1920-ականների սկզբին և՛ Ամիրյանը, և՛ Դրոն փախան Ռումինիա։ Դրոն նշանակվում է պատասխանատու Ղուկասյանի նավթի վերամշակման գործարանում, իսկ Ամիրյանը՝ կառավարման ղեկավար։ Ղուկասյանի նավթի վերամշակման գործարանը, առավել հայտնի որպես Լումինա գործարան, տարածված էր ամբողջ Պլոեշտիով։ 1923 թ. զորավար Դրոն ներկայացնում է Ամիրյանին Սիրանուշ Կարապետյան անունով երիտասարդ բուլղարահայ աղջկա։ Այդ տարվա վերջում Ամիրյանն ու Սիրանուշն ամուսնացան։ Մեկ տարի անց ծնվեց Ամիրյանի առաջին երեխան՝ Քրիստինեն։ Ավելի ուշ նա ունեցավ նաև երկու որդի՝ Սեպուհը 1925 թ. և Դրոն 1928 թ.: Նրանց հետ ապրում էին նաև ավագ քույր Հեղանուշը և քրոջ աղջիկ Ալենը։ Հեղանուշը Գևորգ Մարտիկյանի մայրն էր, իսկ Ալենը՝ փոքր դուստրը։ Գևորգ Մարտիկյանը հայտնի հայ բարեգործ էր։ 1951 թ. նախագահ Հարրի Թրումենը Մարտիկյանին պարգևատրել է «Ազատության մեդալով» Երկրորդ համաշխարհային և Կորեական պատերազմի ընթացքում կոալիցիոն ուժերին սնունդով ապահովելու համար։ Նա նաև պատասխանատու էր Երկրորդ համաշխարհայինի ժամանակ գերմանական փախստականների ճամբարներից 5000 հայերի ԱՄՆ տեղափոխման համար։ 1938 թ. նա բացեց իր սեփական «Օմար Խայամ» անունով ռեստորանը։ 1935 թ. Հեղանուշը և նրա աղջիկ Ալենը փախան ԱՄն։ Մեկ տարի անց Հեղանուշը մահացավ թոքաբորբից։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ամիրյանը և նրա ընտանիքը բաժին հասան նավթային պաշարների նացիստական օկուպացիային։ Այն բոլոր մարդիկ, ովքեր ղեկավարում էին նավթամշակման գործարան, դեմ էին նացիստական ռեժիմին, այդ թվում և Ամիրյանը։ Նրանք ստիպված էին մատակարարել նացիստ ղեկավարներ Էրվին Ռոմելի, Ֆրիդրիխ Պաուլյուսի, Հանս-Յուրգեն ֆոն Արնիմի և Ալբերտ Կեսելրինգի բանակներին հիմնական պաշարներ՝ ինչպես նավթ, գազ, ուտելիք և ջուր։ Նավթամշակման գործարաններն են բանակին «պարգևել» նաև տխրահռչակ ռումինական բռնապետ Իոն Անտոնեսկուին։ Նրանք նաև գերմանական և ռումինական ուժերին պարենով էին ապահովում Ստալինգրադի ճակատամարտի ժամանակ։ Գերմանիայի կանցլեր Ադոլֆ Հիտլերը ստանում էր Լեհաստանի Պլոեշտի քաղաքի նավթի և գազի պաշարների ավելի քան 80%-ը։ Ղուկասյանի նավթի վերամշակման գործարանի և հարակից այլ գործարանների՝ պատերազմում մեծ կարևորությունը հաշվի առնելով ԱՄՆ նախագահ Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտը և Բրիտանիայի վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլը, աշխատելով գեներալ Ջեյքոբ Է. Սմարթի հետ, Կասաբլանկայի համաժողովի ժամանակ քննարկեցին «Մակընթացային ալիք» գործողությունը։ Վերջինս իրենից ներկայացնում էր Պլոեշտիի գործարանների համատարած օդային ռմբակոծում բրիտանական և ամերիկյան ուժերի կողմից։ Վարչապետ Չերչիլը Պլոեշտիի նավթամշակման գործարաններն անվանեց «Գերմանիայի հզորության հիմնական արմատը»։ Գործողությունն ամբողջությամբ իրականացավ Պլոեշտիի լիակատար ոչնչացմամբ։ Մեկ օրվա ընթացքում 200 բրիտանական ռմբակոծիչներ հարձակվեցին քաղաքի վրա, իսկ գիշերը պիտի հասնեին 178 ամերիկյան ռմբակոծիչներ։ Մոտ 100-ը այլևս տուն չվերադարձան։ Մյուս կողմից Ամիրյանը և նրա ղեկավարած թիմը ստիպված էր զբաղվել շրջանների ավելի քան 40% զանգվածային ավերածությամբ։ Դաշնակից ուժերի կողմից անողոք ռմբակոծությունից հետո Հիտլերն իր ուշադրությունն սկսեց բևեռել Բաքվի նավթամշակման գործարանների վրա։ Սակայն ի վերջո գերմանացիները կարողացան վերակառուցել նավթագործարանները։ Հուսահատ փորձ կատարելով՝ ոչնչացնելու գերմանական պատերազմական մեքենան, Արքայական օդային ուժերը տեղակայեցին 700 ռմբանետիչ՝ հողին հավասարեցնելու քաղաքը։ Բրիտանական կայսրությանը հաջողվեց վերջնականապես վերացնել գործարանները։ Այս գործողությունը տեղի ունեցավ Յասսի-Քիշնև հարձակումից մի քանի օր առաջ։
1944 թ. օգոստոսի 20-ին գործի դրվեց Յասսի-Քիշնև հարձակումը։ Գործողության նպատակն էր ազատագրել Ռումինիան ֆաշիստական օկուպացիայից և տապալել Իոն Անտոնեսկուի բռնապետությունը։ Օգոստոսի 23-ին խորհրդային զորքերը Բուխարեստի դարպասների մոտ էին, ձևական կառավարող Ռումինիայի Նորին Մեծություն Միխայիլ I-ը գահընկեց արավ և ձերբակալեց Անտոնեսկուին։ Օգոստոսի 24-ին Ռումինիան, որտեղ և գտնվում էր Ղուկասյանի նավթի վերամշակման գործարանը, ազատագրվեց։ Դա չէր գործում մինչև 1989 թ. դեկտեմբերի 22-ը, երբ Ռումինիան վերջնականապես ազատություն ձեռք բերեց ԽՍՀՄ-ից։
1941 թ. զորավար Դրոն ստիպված էր թողնել Ղուկասյանի նավթի գործարանը, որպեսզի Վերմախտում կազմավորի Հայկական լեգեոնը։ Հայկական լեգեոնը ճյուղ էր Վերմախտում և հիմնականում կազմված էր պատերազմի հայ նախկին բանտարկյալներից։ Նրանք պայքարում էին ԽՍՀՄ-ից Հայաստանի անկախացման համար։ Երբ Դրոն գնաց Հայկական լեգեոնի կազմավորման համար, նա Ղուկասյանի նավթավերամշակման գործարանի ղեկավարումը տվեց Ամիրյանին և Ալեքսանդր Շարաֆյանին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո
Պատերազմի ավարտից հետո Ամիրյանը և նրա ընտանիքը փախավ Ավստրիա և վերջապես Իտալիա։ Երբ Ամիրյանը հասավ Հռոմ, վերամիավորվեց իր քրոջորդի Գևորգ Մարտիկյանի հետ։ Ամիրյանն ի վերջո 1950 թ. մեկնեց ԱՄՆ իր կին Սիրանուշի և փոքր որդու՝ Դրոյի հետ։ Նրա երկու մյուս զավակները՝ Քրիստինեն և Սեպուհը, սպասեցին 5 տարի մինչ վերջապես ընդունվեց առաջին օրենքը բռնի տեղահանվածների վերաբերյալ և մինչ Միացյալ Նահանգները կընդուներ նրանց անձնագրերը։ Ամիրյանը վերջնականապես ԱՄՆ քաղաքացիություն է ստացել 1957 թ. մայիսի 7-ին։
Հետագա կյանք
Ամիրյանը դեռևս շարունակում էր իր նվիրյալ աշխատանքը Հայկական համայնքում և Հայ հեղափոխական դաշնակցությունում, հատկապես իր զարմիկ Գևորգ Մարտիկյանի միջոցով։ Նա աշխատում էր Մարտիկյանի ռեստորան «Օմար Խայամում», նաև մեքենագրող էր աշխատում Գևորգ Մարտիկյանի ձեռնարկությունում Սողոմոն Թեհլերյանի հետ։ Սողոմոն Թեհլերյանը հայ հայտնի հեղափոխական էր, ով գնդակահարել էր նախկին Օսմանյան Թուրքիայի Ներքին գործերի նախարար, երիտթուրքերի կազմակերպության ղեկավար և Հայոց Ցեղասպանության գլխավոր կազմակերպիչ Թալեաթ փաշային։ Թեհլերյանը գերմանական դատարանի կողմից անմեղսունակ էր ճանաչվել։ Ամիրյանների երեք երեխաները ևս աշխատում էին «Օմար Խայամում»։ 1957 թ. Ամիրյանը հեռացավ Գևորգ Մարտիկյանի ձեռնարկությունից և ընտանիքով տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որտեղ և անց կացրեց մնացած ողջ կյանքը երեք երեխաների և վեց թոռների հետ։ Նա հեղինակ է ամբողջ երկրում տարածվող Հայկական թերթի հարյուրավոր հոդվածների։ Գրիգոր Ամիրյանը մահացել է 1964 թ. օգոստոսի 1-ին։
Հիշատակումներ
Ամիրյանի հայանպաստ գործունեության մասին կարելի է հիշատակումներ գտնել ինքնակենսագրական «Հուշեր» (Memories) (1986), Հայաստանի վարչապետ Սիմոն Վրացյանի «Կյանքի ճանապարհներով» (1960), Անդրանիկ Չալաբյանի «Դրո» (1988), Գևորգ Մարտիկյանի ինքնակենսագրական «Ամերիկայի երգը» (1955) գրքերում, Մանուկ Կրզուլյանի «Դրո. հայ ազատագրական պայքարի անմահ զինվորը» հոդվածում (2002) և Միսաք Թորլաքյանի «Օրերուս հետ» երկում (1963)։ Ամիրյանը ապրեց իր երեք զավակներից երկուսի, վեց թոռների և տասնմեկ ծոռների հետ։ Ամիրյանը միշտ հիշվում է որպես նվիրյալ հայ, ով կռվել է ի նպաստ հայկական գործի։
Տես նաև
Կատեգորիա:1888 ծնունդներ Կատեգորիա:1964 մահեր Կատեգորիա:Հունիսի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 1 մահեր Կատեգորիա:Թուրքահայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Թուրքահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ‎ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Շնեքենլոե
Շնեքենլոե (Schneckenlohe), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Կրոնախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1112 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 9,31 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 76 171։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կաստիյոն ան Կուզրան
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09085։
Եգեյան համալսարան
Եգեյան համալսարան (Πανεπιστήμιο Αιγαίου), Հունաստանի համալսարաններից, որի մասնաշենքերը գտնվում են Լեսբոս, Խիոս, Սամոս, Հռոդոս, Սիրոս և Լեմնոս կղզիների վրա։ Համալսարանը պաշտոնապես հիմնադրվել է 1984 թվականին, չնայած նրա պատմական արմատները հասնում են 1920-ական թվականներ` Սմիրնայի Հոնիական համալսարան, որը ստեղծվելուց ի վեր գրեթե չի գործել ։
Կաստիյոն ան Կուզրան
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 402 մարդ։
Եգեյան համալսարան
Եգեյան համալսարանը Հունաստանի միջին մեծության համալսարաններից և երկրի պետական 24 համալսարաններից մեկն է։ Այն կոչված է նորարարական և սոցիալական ուղղվածությամբ կրթություն ապահովելուն։ Հունաստանի բարձրագույն հաստատություններից միակն է, որը տեղակայված է Եգեյան ծովի հյուսիսային մասում։ Համալսարանը հիմնադրվել է 1984 թվականի մարտի 20-ին թիվ 83/1984 նախագահական հրամանով։ Հաստատության գլխավոր վարչական մասնաշենքը գտնվում է Լեսբոս կղզու Միտիլինի քաղաքում։ 2010-ական թվականների սկզբին համալսարանում ուսանում էին մոտ 10000 ուսանողներ     և աշխատում էին մոտ 300 դասախոսներ։
Համալսարանի առաջին ֆակուլտետը բիզնես-վարչական ֆակուլտետն է եղել, որը բացվել էր Խիոս կղզում 1984-1985 ուսումնական տարում։ Առաջին հինգ տարիների աշխատանքի ավարտից հետո համալսարանում կար 7 ֆակուլտետ և ասպիրանդուրա ։ Այսօր համալսարանն ունի 5 ֆակուլտետ և 17 բաժիններ։ Վերջին ուսումնական մասնաշենքը կառուցվել է 2009 թվականին Լեմնոս կղզում։
Կաստիյոն ան Կուզրան
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 208 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 146-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 62-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,6 %)։ 146 աշխատունակ բնակիչներից 116-ը աշխատում էին (65 տղամարդ և 51 կին), անաշխատանք էին 30-ը (11 տղամարդ և 19 կին)։ 62 անգործունակ մարդկանցից 17-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 24-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Եգեյան համալսարան
Համալսարանը հիմնականում զբաղվում է կրթական գործունեությամբ և ոչ մեծ գիտական հետազոտություններով։ Գիտահետազոտական գործունեությունն իրականացվում է պետական ֆինանսավորման հաշվին, ինչպես նաև տարբեր մասնավոր հիմնադրամների միջոցներով։
Կաստիյոն ան Կուզրան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Եգեյան համալսարան
2014 թվականից համալսարանը ֆինանսական սուղ վիճակում է հայտնվել պետության վարած կոշտ տնտեսական քաղաքականության պատճառով ։
Պատմություն
Եգեյան համալսարանի կամպուսների մեծամասնությունը գտնվում են հնագույն և ժամանակակից հույն փիլիսոփաների և մաթեմատիկոսների, ինչպիսիք են Պյութագորասը և Թեոփրաստեսը, պատմական ծննդավայրերում։
Եգեյան համալսարանի պատմությունը սկիզբ է առել 1918 թվականի հոկտեմբերից, երբ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Հունաստանն իր աշխարհագրական սահմաններն ընդարձակել էր մինչև Սմիրնա։ Այդ ժամանակ Աթենքը տարածաշրջանի միակ խոշոր կրթական կենտրոնն էր և սահմանափակ ներուժ ուներ, որը չէր կարող բավարարել Եգեյան ծովի և Բալկանների արևելյան մասի բնակչության աճող կրթական պահանջները։ Կոնստանտին Կարատեոդորին, որը Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր էր, առաջարկեց նոր համալսարան ստեղծել ։ Սակայն Կոստանդնուպոլիսում հունական համալսարանի կառուցման բարդությունները նրան ստիպեցին այդ նպատակի իրականացման համար երեք այլ քաղաքներ դիտարկել` Սալոնիկ, Խիոս և Սմիրնա (ներկայուս` Զմյուռնիա) ։ Չնայած Սմիրնա քաղաքի շուրջ տիրող բուռն քաղաքական իրավիճակին, հայտնի մաթեմատիկոսը 1919 թվականի հոկտեմբերի 20-ի առաջարկել է «Հունաստանում նոր համալսարան կառուցելու պլանը», որն անվանել է «Հոնիական համալսարան» ։ Սմիրնա քաղաքը Սամոս և Խիոս կղզիների հետ միասին հոնիական քաղաքակրթության հնագույն կենտրոններից է եղել և հրաշալի  մշակութային ժառանգություն է ստացել մեծ հունական փիլիսոփաների և մաթեմատիկոսների ինչպիսիք են Հերոդոտոսը և Պյութագորասը։
Խորհրդանշան
Եգեյան համալսարանի խորհրդանշանը Սֆինքսն է։
Ֆակուլտետներ և բաժիններ
Համալսարանը կազմված է 5 ֆակուլտետներից և 17 բաժիններից, որոնք տեղակայված են Եգեյան ծովի վեց կղզիներում` Լեսբոս, Խիոս, Սամոս, Հռոդոս, Սիրոս և Լեմնոս։ Բակալավրական կրթությունը տևում են 4 - ից 5 տարի, իսկ մագիստոսական դասընթացները` 1-ից 2 տարի։
Կրթական բարեփոխումներ
Հունաստանի Կրթության նախարարությունը 2013 թվականի բարեփոխումների պլան է առաջարկել, ըստ որի 2013-2014 ուսումնական տարուց սկսած Եգեյան համալսարանի բոլոր բաժինները խմբավորել է հինգ ֆակուլտետների մեջ` հումանիտար, բնագիտկան, տնտեսագիտական, հասարակագիտական և բնապահպանական։ Հունաստանի սենատը 2013 թվականին հաստատել է Կրթության նախարարության առաջարկած նախագիծը   ։
Հեղինակություն
Ստեղծման օրվանից Եգեյան համալսարանն ունեցել է բնապահպանական, բիզնես-կառավարման, ինֆորմատիկայի, մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ուղղվածություն։ Եվ այն համարվում է Հունաստանում «ոչ ավանդական, բազմաճյուղ» դասընթացներ առաջարկող հաստատությունների պիոներներից մեկը։
Համալսարաը Հունաստանի 30 բարձարգույն ուսումնական հաստատություններից մեկն է։ 2007 թվականի հետազոտական հարցումների համաձայն Հունաստանի համալսարանների թվում 9-րդ տեղն է գրավում և 5-րդ տեղը հղումների թվով ։ Համալսարանը գրավել է նաև 7-րդ տեղը Հունաստանում (և 1106-րդ տեղը աշխարհում) Իսպանիայի «Գիտական հետազոտությունների գլխավոր խորհուրդ» (Consejo Superior de Investigaciones Científicas, CSIC) պետական գիտահետազոտական կենտրոնի գնահատականով ։ Համալսարանի կրթական ծրագրերը համապատասխանում են համաշխարհային գիտական հասարակության, ժամանակակից բիզնեսի և ԵՄ կրթական չափանիշների պահանջներին։ Ուսանողները կրթական աստիճան են ստանում ECTS ստանդարտներին համապատասխան (European Credit Transfer and Accumulation System, Եվրոպական կրեդիտների կուտակման և փոխանցման համակարգ), որը  միջազգային կրթական ծրագրերում ներգրավվելու հնարավորություն է տալիս։ Համալսարանը համագործակցում է աշխարհի մի շարք առաջատար հաստատությունների հետ։ Եվրոպական համալսարանների ասոցիացիայի (European University Association, EUA) գնահատմամբ համալսարանը 2005 թվականին ունեցել է «տպավորիչ» հետազոտական արդյունքներ ։
Գնահատականների մեջ ընդգծվում է նաև Եգեյան համալսարանի կարևոր թերությունները, որոնք կապված են ոչ միայն պետական կադրային քաղաքականության հետ, այլև համալսարանի կաղզիների վրա բաշխվածության հետ։ Հիմնական դասախոսներից շատերի համար դժվար է կենտրոնանալ աշխատանքի վրա, քանի որ ճանապարհորդությունների վրա ծախսած ժամանակը լուրջ մտահոգության տեղիք է տալիս և աշխատակիցները պետք է ընտրություն կատարեն մասնագիտական և անձնական կյանքի միջև։ Սա ենթադրում է կամ կղզիներում մնալով համակերպվել ավելի ցածր կենսմակարդակին, կամ մի կերպ հարմարվել քաղաքից կղզի անընդհատ տեղափոխվելով անձնական կյանք և մասնագիտական աշխատանք կատարելուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի համալսարաններ Կատեգորիա:1984 հիմնադրումներ
Էյսա Բաթերֆիլդ
Էյսա Մաքսվել Թորնթոն Ֆար Բաթերֆիլդ (Asa Bopp Farr Butterfield, ), անգլիացի դերասան։ Առավել հայտնի է դարձել «Մերլին», «Զոլավոր գիշերազգեստով տղան», «Միսս Պերեգրինի տան տարօրինակ երեխաները», «Ժամանակի պահապանը», «Էնդերի խաղը» և «Տիեզերքը մեր միջև» ֆիլմերում մասնակցություն ունենալուց հետո։
Կենսագրություն
Էյսա Բաթերֆիլդը ծնվել է 1997 թվականի ապրիլի 1-ին, Մեծ Բրիտանիայում, Ժակլին Ֆարի և Սեմ Բաթերֆիլդի ընտանիքում ։
Բաթերֆիլդը իր դերասանական կարիերան սկսել է յոթ տարեկանից՝ դպրոցի բեմի վրա ։ 2006 թվականին կայացել է Էյսայի դեբյուտը՝ կինոյում, Էյսան կատարում էր Էնդրուի դերը Սամյոն Շորի հեռուստատեսային դրամայում՝ «Թոմասից հետո»։
2011 թվականին Էյսան՝ Մարտին Սկորսեզի արկածային Ժամանակի պահապանը ֆիլմում, կատարել է Հյուգո Կարբեի դերը, որտեղ իր խաղընկերը եղել է Բեն Քինգսլին և Քլոե Մորեցը։ Կինոնկարը բարեհաճորեն ընդունվել է քննադատների կողմից և հաջողության է հասել աշխարհի մասշտաբով ։
2013 թվականին Բաթերֆիլդը մասնակցություն է ունեցել Գևին Հուդի «Էնդերի խաղը» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում, որտեղ նա կատարել է գլխավոր՝ շնորհալի Էնդեր Վագինի դերը ։
2015 թվականին Մացեկ Շերբովսկու և Քրիս Լավիսի «Սպիտակ կրկես» ֆիլմում կատարել է գլխավոր դերը, իսկ 2016 թվականին Թիմ Բարթոնի «Միսս Փերեգրինի տան տարօրինակ երեխաները» ֆիլմում, որը նկարահանվել է Ռենսոմ Ռիզգի համանուն վեպի հիման վրա, կատարել է գլխավոր դերերից մեկը։
2017 թվականին նկարահանվել է «Տիեզերքը մեր միջև» ֆիլմը, որտեղ Էյսան կատարել է գլխավոր դերը։
2018 թվականին նկարահանվել է «Սեռական դաստիարակություն» հեռուստասերիալում, որտեղ կատարել է գլխավոր դեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Պանչո Գեդես
Գեդեսը “Team 10”-ի անդամ էր։ Դա ճարտարապետների խումբ էր, որ հիմնադրվել էր 1953 թվականի հուլիսին՝ Մոդեռնիստական ճարտարապետության 9-րդ միջազգային կոնգրեսի ժամանակ և նոր մոտեցում է ցույց տվել ուրբանիզմի վերաբերյալ։ Բացի իր լայնամասշտաբ ճարտարապետական նախագծերից՝ նա նաև եղել է քանդակագործ և նկարիչ։ Լիսաբոնում՝ Բերարդոյի թանգարանում և այլ վայրերում տեղի են ունեցել նրա վիզուալ արվեստի վերաբերյալ ցուցահանդեսներ։ Լիսաբոնում մեխակների հեղափոխության իրադարձություններից հետո նա լքեց նորանկախ Մոզամբիկը 1974 թվականին։ Նրա արագ մեկնումը Մոզամբիկից 1974 թվականին 24/20-ի հայտարարությունից հետո (մարդկանց հեռանալու համար 24 ժամ և 20 կգ-ի չափով իրեր վերցնելու թույլտվություն տալու մասին հայտարարություն) նա թողեց իր ընտանիքին գրեթե անփող ։ Իր հռչակի շնորհիվ նա Յոհանեսբուրգի համալսարանի ճարտարապետի ազատ աթոռը զբաղեցնելու հրավեր ստացավ ։
Գեդեսը մահացել է 2015 թվականի նոյեմբերի 7-ին՝ 90 տարեկան հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Մոդեռն ճարտարապետություն Կատեգորիա:Պորտուգալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Քանդակագործներ
Յուլդուզկա
Յուլդուզկա (Юлдузка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Իզյաշկի գետի ձախ ափից 9,2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետի ենթաավազանը Բիրսկ գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Aerosmith (ալբոմ)
Aerosmith՝ Aerosmith խմբի ամերիկական դեբյուտային ստուդիային ալբոմ, լույս է տեսել 1973 թվականի հունվարի 13-ին Columbia Records լեյբլում։
Ալբոմի մասին
Aerosmith ձայնագրվել է երկու շաբաթվա ընթացում Բոստոնյան Intermedia Sound Studio։ Ամերիկայի Billboard 200 վարկանշային աղյուսակում ալբոմը զբաղեցրել է 21-րդ հորիզոնականը ։
Ստեղծագործությունների ցանկը
Ալբոմի բոլոր երգերը պատկանում են Սթիվեն Թայլերին բացի մի քանիսից՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Մարիա Գոլդինա
Մարիա Սոլոմոնովնա Գոլդինա (Мари́я Соломо́новна Го́льдина,  ), ռուս երգչուհի, երաժշտության ուսուցչուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ  (1941)։
Կենսագրություն
Մարիա Գոլդինան ծնվել է 1899 թվականին Ռուսական կայսրության Սմոլենսկի մարզի Պոչինոկ քաղաքում։ 1916 թվականին սովորել է Պետրոգրադի կոնսերվատորիայում (չի ավարտել միջոցների բացակայության պատճառով) ։ 1924 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ ընկերության Երաժշտա-դրամատիկական ուսումնարանը` Եվգենիա Զբրուևայի դասարանը։
Եղել է Կ. Ս. Ստանիսլավսկու օպերային ստուդիայի (1923 թվականից) և Մոսկվայի Ստանիսլավսկու և Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան երաժշտական թատրոնի (1941 թվականից) մեներգչուհի ։
Ելույթներ է ունեցել կամերային համերգներում, Մոսկվա, Լենինգրադ և ԽՍՀՄ մի շարք քաղաքներում։ 1941-1945 թվականներին մեկնել է ռազմաճակատ մոսկովյան արտիստների կազմում ։
ՀամԿ(բ)Կ անդամ էր 1941 թվականից։  1949 թվականից Մոսկվայի Ստանիսլավսկու և Նեմիրովիչ Դանչենկոյի անվան երաժշտական թատրոնի մանկավարժ էր և ռեժիսոր  ։
Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (3 տեղամաս, 65-րդ շարք) ։
Ընտանիք
Ամուսինը` Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Սեմաշկոն է։
Ստեղծագործություններ
Նրա կատարումները առանձնանում էին խանդավառությամբ և բնական խաղով, բարձր վոկալ մշակույթով։ Առաջին օպերային երգչուհիներից էր, որ հաստատեց Կ. Ս. Ստանիսլավսկու համակարգը օպերային բեմում ։
Օպերային դերեր Օպերետային դերեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Եկատերինա Շպիցա
Եկատերինա Անատոլևնա Շպիցա (Екатерина Анатольевна Шпица, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, հեռուստահաղորդավարուհի ։
Կենսագրություն
Եկատերինա (Կատերինա) Շպիցան ծնվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Ռուսաստանի Պերմ քաղաքում։ Մայրը՝ Գալինա Ֆեոդորովնա Կարպովսկայան, իրավաբան է, իսկ հայրը՝ Անատոլի Վասիլևիչ Շպիցան, հանքափոր։
Մինչև 13 տարեկանը Եկատերինա Շպիցան ապրել է Ինտայում (Կոմի Հանրապետություն)։ Սովորել է օտար լեզուների խորացված ուսուցմամբ Ֆրանսիական փորձարարական դպրոցում։
2005 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա, նկարահանվում է ֆիլմերում, աշխատում Մոսկվայի Ազգային արվեստի պետական երաժշտական թատրոնում Վլադիմիր Նազարովի ղեկավարությամբ։ Համագործակցում է Ազատ արտիստների ընկերության հետ։
Անձնական կյանք
Եկատերինա Շպիցան 2010 թվականին ամուսնացել է դերասան և կասկադյոր Կոնստանտին Ադաևի հետ։ 2012 թվականի փետրվարի 25-ին ծնվել է նրանց որդին՝ Գերմանը։ Որդու ծնունդից որոշ ժամանակ անց նրանք բաժանվել են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ
Հովվուհին և ծխնելույզ մաքրողը (մուլտֆիլմ)
«Հովվուհին և ծխնելույզ մաքրողը» («Пастушка и трубочист»), նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված ռեժիսոր Լև Ատամանովի կողմից Հանս Քրիստիան Անդերսենի համանուն հեքիաթի (1845) հիման վրա։ Առաջին տարին չէ, որ հանդիսատեսի շրջանում մեծ սեր են վայելում տաղադավոր ռեժիսոր-հեքիաթասաց Լև Ատամանովի մուլտֆիլմերը՝ «Ոսկե այծքաղ» (հնդկական հեքիաթի մոտիվներով), «Ձյունե թագուհին» և «Հովվուհին ու ծխնելույզ մաքրողը» ըստ Հ. Ք. Անդերսենի, «Ալվան ծաղիկը» ըստ Ս. Ակսակովի։
Ստեղծողներ
Ստեղծողների ցանկը կազմվել է ըստ մուլտֆիլմի տիտրերի։
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը սովորաբար թողարկվել է PAL համակարգի տեսակրիչներով։ 1990-ական թվականների կեսերին Studio PRO Video-ն թողարկել է մուլտֆիլմը VHS-տեսաերիզներով խորհրդային լավագույն մուլտֆիլմերի հավաքածուում։ 1990-ական թվականների կեսերին մուլտֆիլմը թողարկվել է VHS-ով նաև «Союз» ստուդիայի կողմից «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի մուլտֆիլմերի հավաքածուում, վերաթողարկվել է 1990-ական թվականների վերջին և 2000-ական թվականների սկզբին «Ամենասիրելի մուտֆիլմերը» («Самые любимые мультики») հավաքածում այնպիսի մուլտֆիլմերի հետ, ինչպիսին է՝ «Ինչպես աղվեսը հասավ նապաստակին» («Как лиса зайца догоняла»)։ 2002 թվականին նույն ստուդիայի կողմից թողարկվել է VHS և DVD կրիչներով «Հեքիաթներ արքայադուստրերի մասին» հավաքածուում, որում ընդգրկվել են նաև «Ոսկե փետուր» («Золотое пёрышко»), «Նարգիս» («Наргис»), «Կամակոր արքայադուստրը» («Капризная принцесса»), «Մոխրոտը» («Золушка»), «Ինչպես Նինոչկան թագուհի դարձավ» («Как Ниночка царицей стала») մուլտֆիլմերը։ «Крупный план» ստուդիան մուլտֆիլմը թողարկել է նաև DVD-ով Անդերսենի ստեղծագործությունների հիման վրա ստեղծված մուլտֆիլմերի հավաքածուում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1965 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Իվան Մատվեիչ (պատմվածք)
«Իվան Մատվեիչ» (Иван Матвеич),  Անտոն Չեխովի պատմվածքը` գրված  1886 թվականին։ Առաջին անգամ լույս է տեսել Պետերբուրգյան թերթում  № 60, 1886 թվականի մարտի 3-ին։
Հրապարակումներ
Անտոն Չեխովի «Իվան Մատվեիչ» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել Պետերբուրգյան թերթում № 60, 1886 թվականի մարտի 3-ին,  Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։ Խմբագրված տարբերակով պատմվածքը ընդգրկվել է «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուի մեջ։ 1899 թվականի մարտի 24-ին Պյոտր Պերցովը, իմանալով առաջիկա հրատարակման մասին, Չեխովին առաջարկում է իր պատմվածքների հավաքածուում ընդգրկել մի քանի ստեղծագործություններ «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուից։ Այդ պատմվածքներից նա նշում էր  «Իվան Մատվեիչ» պատմվածքը, որը Պերցովն անվանել է «շատ լավ»։ Չեխովը, հավանաբար, արձագանքում է խնդրանքին և ընդգրկում է պատմվածքը իր ստեղծագործությունների ժողովածուի առաջին հատորում, որը հրատարակվում է Ադոլֆ Մարքսի կողմից  1899-1901 թվականներին։ Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, գերմաներեն, սերբախորվաթերեն։
Ֆոն
Իվան Մատվեիչ պատմվածքում նկարագրված պատմությունը մասնակիորեն տեղ է գտել գրողի կենսագրությունում։ Միխայիլ Չեխովը հիշում է.
Սյուժե
Հանրահայտ գիտնականին (նախատիպը գրող) խիստ զայրացնում էր Պյոտր Դանիլիչը, որը երաշխավորել էր երիտասարդ գրագրին։  Գրագիր Իվան Մատվեիչը մշտապես երկու- երեք ժամ ուշանում էր։ Գիտնականը ցանկանում է հանդիմանել գրագրին, չվճարել աշխատավարձը և դուրս գցել նրան։  Գալիս է գրագիրը և բացատրում, որ եղել է մորաքրոջ ծննդին, իսկ մորաքույրն այստեղից վեց վերստ հեռու է ապրում։ Գիտնականը թեյ է տալիս գրագրին և նստեցնում աշխատանքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1886 պատմվածքներ Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Վեսթսայդյան պատմություն
Վեսթսայդյան պատմություն (West Side Story), 1957, մյուզիքլ՝ գրված ըստ Արթուր Լոուրենսի գրքի։ Երաժշտությունը՝ Լեոնարդ Բերնսթայնի, բառերը՝ Ստեֆան Սոնդհեյմի։ Բեմադրությունը՝ Ժերոմ Ռոբինսի։ Սցենարի ստեղծման աղբյուր է հանդիսացել Վիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգությունը ։ Գործողությունները տեղի են ունենում 1950-ականներին, Նյու-Յորքի մոտակայքում գտնվող Ափփըր Վեսթ Սայդ (Upper West Side) բնակավայրում ։
Մյուզիքլը բացահայտում է տարբեր էթնիկ նախապատմություններ ունեցող երկու փողոցային գանգստերային խմբերի՝ Ջեթերի և Շարքերի (շնաձկներ) միջև առկա մրցակցությունը։ «Շնաձկներ»-ը Պուերտո-Ռիկոյից են։ Ջեթերը նրանց հանգիստ չեն տալիս։ Գլխավոր հերոսը՝ Թոնին, Ջեթերի խմբի նախկին անդամն ու խմբի ղեկավար Րիֆի մտերիմ ընկերը, սիրահարվում է Մարիային՝ Շնաձկների ղեկավար Բերնարդոյի քրոջը ։ Խճճված թեման, բարդ երաժշտությունը, ընդարձակ պարային տեսարաններն ու սոցիալական խնդիրների վրա բևեռացումը կարևոր հետք թողեցին ամերիկյան երաժշտական թատրոնի վրա։ Մյուզիքլի մեջ հնչում են "Something's Coming", "Maria", "America", "Somewhere", "Tonight", "Jet Song", "I Feel Pretty", "A Boy Like That", "One Hand, One Heart", "Gee, Officer Krupke", "Cool" կատարումները։ 1957 թվականին "Winter Garden" (Ձմեռային այգի) թատրոնի բեմում ներկայացվեց մյուզիքլի բրոդվեյան առաջնախաղը․ բեմադրիչը Ժերոմ Ռոբբինսն էր։ Մինչև համաշխարհային շրջագայության մեկնելը՝ մյուզիքլը բեմադրվեց 732 անգամ։ Ներկայացումը 6 անգամ նոմինացվեց Tony Awards մրցանակաբաշխությանը։ 1957 թվականին այն ներկայացվեց Լավագույն Մյուզիքլ անվանակարգում, բայց այդ տարի չշահեց գլխավոր մրցանակը ։ Ռոբբինսը Թոնի մրցանակ ստացավ բեմադրության, իսկ Օլիվեր Սմիթը՝ բեմական ձևավորման համար։ Ներկայացումն արժանացել է Theatre World Award թատերական մրցանակին։ 1961 թվականին ստեղծվեց նույնանուն ֆիլմը։ Ռեժիսորը Ռոբերտ Վայսն ու Ռոբբինսն էին, գլխավոր դերերում խաղում են Նատալի Վուդը, Ռիչարդ Բեյմերը, Ռիտա Մորենոն, Ջորջ Չակիրիսն ու Ռասս Թամբլինը։ Ֆիլմը 11 անգամ ներկայացվել է Օսկարի մրցանակաբաշխությանն ու 10 անգամ մրցանակներ է ստացել, այդ թվում և՝ Լավագույն ֆիլմ անվանակարգում։
Էկրանավորում
1961 թվականի հոկտեմբերի 18-ին հրապարակվեց մյուզիքլի ֆիլմային տարբերակը։ Այն գնահատվեց քննադատների ու հանրության կողմից։ Ֆիլմը 10 Օսկար է ստացել, այդ թվում և՝ Լավագույն ֆիլմ անվանակարգում։ Ինչպես նաև՝ հատուկ մրցանակ է ստացել Ռոբբինսը։ Այն ամենաշատ Օսկար ստացած երաժշտական ֆիլմն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Լավագույն երաժշտության համար Օսկարի մրցանակակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Մյուզիքլներ Կատեգորիա:1957 երաժշտությունում Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոմեո և Ջուլիետ Կատեգորիա:Բրոդվեյան մյուզիքլներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի մշակույթ
Սոխ թալիշյան
Սոխ թալիշյան, սոխազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Սոխուկավոր բույս է, որի ցողունի բարձրությունը հասնում է 10-30 սմ-ի։ Տերևները տափակ են։ Ծաղկաբույլը՝ գլխիկանման։ Ծաղկապատը՝ գնդաձև–զանգականման, մասերը՝ սպիտակ, ամուր, ծիրանագույն ջղով ։ Սոխուկները փոքրաթիվ են, մանր, դեղնավուն, փայլուն, գրեթե հարթ ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Դարեղեգիսի ֆլորիստիկական շրջանում՝ Խաչիկ և Գնիշիկ գյուղերի միջև։ Աճում է նաև Թալիշում ։
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է, որի տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²–ից պակաս է։ Այն համարվում է Անդրկովկասի էնդեմիկ։ Հայաստանում հայտնի է մեկ պոպուլյացիա։ Տեսակին ներքին գործոնների, պատահականության և արածեցման պատճառով սպառնում է միակ աճելավայրի կորուստ։ GITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Սոխազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Վալդի Շթայնբախ
Վալդի Շթայնբախ (Steinbach am Wald), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Կրոնախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 3345 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 35,47 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 76 175։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 9 գյուղական շրջանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Աստղաձոր (գետ, Սյունիքի մարզ)
Աստղաձոր, Աստաձոր, Աստազուր, Շրվանիձոր, Շվանիձոր, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Մեղրու լեռներից և Շվանիձոր գյուղից ներքև ձախից միախառնվում Արաքս գետին։ Երկարությունը 17 կմ է։ Ղ. Ալիշանը հիշատակում է Շրվանիձոր անվամբ։ Հայտնի է ուժեղ հեղեղումներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Արաքս գետի վտակներ
Ռոկուր Սեն Մարտեն
Ռոկուր Սեն Մարտեն  (Rocourt-Saint-Martin), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է էնա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տիերիի։ Համայնքի INSEE կոդը՝ 02649:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 321 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 220 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 170-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 50-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,3 %, 1999 թվականին եղել է 70,9%)։170 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 156-ը (82 տղամարդ և 74 կին), գործազուրկ էին 14 մարդ ( 10 տղամարդ և 4 կին)։ 50 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 16- ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը՝ թոշակառուներ, 21-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր