cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կրեմենեցի շրջան
Կրեմենեցի շրջան (Кременецький район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրեմենեց ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 918 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 73190 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 79,73 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տերնոպոլի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Միջազգային պայմանագիր
Միջազգային պայմանագիր, համաձայնություններ միջազգային իրավունքի սուբյեկտների միջև, որոնց միջոցով դրանք ստեղծում, փոփոխության են ենթարկում կամ դադարեցնում են փոխադարձ իրավունքներն ու պարտավորությունները ։ Այսինքն, պայմանագրի օրինականության համար անհրաժեշտ է, որ պայմանագիրը կնքող կողմերից յուրաքանչյուրը լինի միջազգային իրավունքի սուբյեկտ, այն է՝ միջազգայնորեն ճանաչված պետության օրինական կառավարության լիազոր ներկայացուցիչ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պայմանագրեր Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք
Տիեպվալ
Տիեպվալ (Thiepval), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 53-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,6 %։ 53 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 46 անձ (26 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 18 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Թախչալա Կայա
Թախչալա Կայա, լեռ Ադրբեջանի Բաբեկի շրջանում, Նախիջևան քաղաքից 20-22 կմ հյուսիս, Նախիջևան գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի ափին։ Բարձրությունը 1500 մ։ Լերկ է, բուսականությամբ աղքատիկ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի լեռներ Կատեգորիա:Բաբեկի շրջան
Յորիտ Հենդրիքս
Յորիտ Հենդրիքս (Jorrit Hendrix, )՝ նիդերլանդացի ֆուտբոլիստ, ՊՍՎ ակումբի և Նիդերլանդների հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան։
Ակումբային
Հենդրիքսը ՊՍՎ ակումբի սան է։ 2013 թվականին նա ընդգրկվել է մրցաշրջանի հայտացուցակում։ 2013 թվականի օգոստոսի 10-ին ՆԵԿ ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր առաջնաելույթը Էրեդիվիզիում, փոխարինման դուրս գալով երկրորդ խաղակեսում՝ Կարիմ Ռեկիկի հետ ։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Ուտրեխտ ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Հենդրիքսը խփել է իր առաջին գոլը ՊՍՎ ակումբում ։ 2015 թվականին Հենդրիքսը դարձել է Նիդերլանդների Սուպերգավաթի չեմպիոն։
Միջազգային կարիերա
2012 թվականին Հենդրիքսը մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը, որը կայացել էր Սլովենիայում։ Մրցաշրջանում նա խաղացել է Բելգիայի, Լեհաստանի , Վրաստանի և Գերմանիայի հավաքականների հետ խաղերում ։ Վրաստանի հավաքականի հետ խաղի ժամանակ Հենդրիքսը գոլ է խփել։
Ձեռքբերումներ
Աումբային
ՊՍՎ
Նիդերլանդների հավաքական (մինչև 17)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կախովի կամուրջ
Կախովի կամուրջ (Suspension bridge), կամուրջ, որի հիմնական կրող մասը կառուցված է առաձգական նյութից (ճոպան, շղթա և այլն)։ Աշխատում է գերձգումով, իսկ երթևեկելի հատվածը կլախված է։ Այս տեսակի կամուրջներն անվանում են կախովի, սակայն ճարտարապետական ու շինարարական մասնագիտական գրականության մեջ «կախովի կամուրջ» եզրը չի գործածվում։ Նմանատիպ կամուրջների ժամանակակից առաջին օրինակները կառուցվել են 1800-ական թվականներին։ Կախովի հասարակ կամուրջները, որտեղ բացակայում են ուղղահայաց կախոցները, երկար պատմություն ունեն և ստեղծվել են աշխարհի լեռնային շատ շրջաններում։
Կախովի կամուրջները հաջող կիրառություն ունեն կամրջի մեծ երկարության դեպքում, երբ հնարավորություն չկա կամ վտանգավոր է միջանկյալ հենասյուների տեղադրել (օրինակ` նավարկման վայրերում)։ Այս տեսակի կամուրջները շատ ներդաշնակ տեսք ունեն։ Կախովի կամրջի ամենահայտնի օրինակներից է Ոսկե դարպասները, որը տեղակայված է Սան Ֆրանցիսկոյի ծովախորշում։
Կոնստրուկցիայի կառուցվածք
Կախովի կամուրջներում հիմնական լարումը գլխավոր ճոպանների և հենասյուներում սեղմման լարումն է. հենց թռիչքում լարումը փոքր է։ Հենարանում գրեթե բոլոր ուժերն ուղղված են ուղղահայաց ներքև և կայունանում են ճոպանների հաշվին, այդ պատճառով հենարանները կարող են լինել շատ բարակ։ Ծանրաբեռնվածության համեմատաբար պարզ բաշխումը կոնստրուկցիայի տարբեր բաղադրիչների միջև պարզեցնում է կախովի կամուրջների հաշվարկը։
Սեփական ծանրության և կամրջի թռիչքի ծանրության ազդեցությամբ ճոպանները կախվում են՝ ձևավորելով աղեղ, որը նման է պարաբոլի։ Չծանրաբեռնված ճոպանը, որը կախվում է երկու հենասյուների միջև, ընդունում է շղթայական գծի տեսք, որը մոտ է պարաբոլին գրեթե հորիզոնական հատվածում։ Եթե ճոպանների քաշն անտեսվի և թռիչքի քաշը հավասարապես բաշխվի կամրջի երկարությամբ, ապա ճոպանները կընդունեն պարաբոլի տեսք։ Եթե ճոպանի քաշը համեմատենք ճանապարհի պաստառի քաշի հետ, ապա նրա ձևը կլինի շղթայական գծի ու պարաբոլի միջանկյալ տարբերակ։
Էիլենջեի լեռնանցք
Էիլենջեի լեռնանցք, լեռնանցք Թուրքիայում, Պոնտական լեռնահամակարգի Էիլենջե լեռներում։
Կախովի կամուրջ
Պատմական ակնարկ
Բուսական ծագում ունեցող ճկուն նյութերի (լիաններ, բամբուկ) կիրառումը գետերի ու կամուրջների վրա ակնհայտորեն գնում է դարերի խորքերը։ Կան պատմական բավական արժանահավատ տեղեկություններ այն մասին, որ այդպիսի կամուրջներ են կառուցվել Հին Եգիպտոսում, Հարավարևելյան Ասիայում, Ճապոնիայում, Կենտրոնական ու Հարավային Ամերիկաներում։
Էիլենջեի լեռնանցք
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Գյումյուշխանե նահանգ
Կախովի կամուրջ
Պատմական ակնարկ
Ինկերի կառուցած կախովի կամուրջների մասին բազմիցս հայտնել է Պեդրո Սիեսա դե Լեոնը (1553)։
Սիեսայի ճանապարհն անցել է Ինկերի ճանապարհներով (մոտ 3.000 կմ` Կուսկոյից մինչև Կիտո), որտեղ նա հանդիպել է կարծես անձեռակերտ, բայց մի գծով ձգվող ճարտարապետական հուշարձանների և կախովի կամուրջների, որոնց պատրաստման տեխնիկան մի քանի դարով կանխորոշել էր ժամանակի ճարտարագիտական միտքը ։
Կախովի կամուրջների հասարակ կոնստրուկցիաներից անցումը ժամանակակից համակարգին վերաբերում է 17-18-րդ դարերին և կապված է իսպանացիներ Վերանտիուսի, ֆրանսիացի Պոյեի և անգլիացի Ջեյմս Ֆինլիի անունների հետ։ Վերջինս ստացել է կախովի համակարգի արտոնագիրը 1801 թվականին ։
Կախովի առաջին կամուրջները, որոնք համապատասխանել են ժամանակակից պահանջներին, կառուցվել են Հյուսիսային Ամերիկայում 18-րդ դարի վերջին։ Առաջին կախովի կամուրջը կառուցվել է Ջեյմս Ֆինլիի կողմից 1796 թվականին Փենսիլվանիայում։ 19-րդ դարի սկզբին այդ նահանգում գոյություն են ունեցել այդպիսի բավական շատ կամուրջներ։ Դրանցից ամենամեծն անցել է Սքուլկիլ (Schuylkill) գետի վրայով (Ֆիլադելֆիայի մոտ)։ Բրիտանացի ինժեներները հետևել են ամերիկացիների օրինակին, ինչի արդյունքում 19-րդ դարի առաջին քառորդում Անգլիայում կառուցվել են շատ կամուրջներ։ Դրանցից ամենախոշորը Մենայ գետի վրա կառուցված կամուրջն էր, որը Ուելսը կապում էր Անգլսի կղզուն։ Այն ուներ մոտ 165 մ թռիչք և նախագծված էր Թոմաս Թելֆորդի կողմից։ Շինարարությունն ընթացել է 1822-1826 թվականներին։ Մայրցամաքային Եվրոպայի երկաթյա առաջին կախովի կամուրջներից մեկը կառուցվել է Վեսեկերե ամրոցի տարածքում (գտնվում է ներկայիս Բելգիայի տարածքում) ինժեներ Ժան Բատիստ Վիֆկենի նախագծով 1824 թվականին ։
20-րդ դարում կառուցվել են մեծ թվով կախովի կամուրջներ, որոնց տեխնիկական ձեռքբերումներն ու կառուցման տեխնիկան հետևալ պատկերն է ունեցել.
Ամենաերկար կախովի կամուրջներ
Մեսիանայի նեղուցի կամուրջը, որի կենտրոնական թռիչքը 3.300 մ է, միացնելու է Իտալիան և Սիցիլիան, սակայն նրա շինարարությունը դեռ չի սկսվել։ Նախատեսվում է կամուրջներ կառուցել Ջիբրալթարի նեղուցի և Սուդանի նեղուցի վրա, որտեղ թռիչքի երկարությունը կարող է հասնել մի քանի հազար կիլոմետրի։ Իզմիտ ծովախորշի կամուրջը (Մարմարա ծով, Թուրքիա), որի հիմնական երկարությունը 1668 մ է, կարող է դառնալ աշխարհում երկրորդ ամենաերկար կախովի կամուրջը, սակայն 2009 թվականի դրությամբ այն գտնվում է նախագծի մշակման փուլում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կախովի կամուրջներ Կատեգորիա:Կամուրջների տեսակներ
Հոբելյանական կամար (Կազան)
Հոբելյանական կամար (Юбилей аркасы, «Կարմիր դարպասներ»), հուշային կառույց, որն ընդգրկված է Կազան քաղաքի Պետրովի անվան այգու համալիրի կազմում։ Ունի հանրապետական  նշանակության պատմության և մշակույթի հուշարձանի կարգավիճակ (համաձայն Թաթարստանի նախարարների խորհրդի № 599, 601 որոշման ):
Պատմություն
Հոբելյանական կամարը կառուցվել է 1888 թվականին ճարտարապետ Կոտելովի նախագծով ։ Կամարի շինարարությունը նվիրված էր Կազանի վառոդի գործարանի 100-ամյակին։ Վերնաճակատին մակագրություն կա «1788 ЛѢТЪ 1888», ինչպես նաև Եկատերինա II-ի (որի իշխանության օրոք հիմնադրվել է գործարանը) և Ալեքսանդր III-ի (որի օրոք կառուցվել է գործարանը) անվանագրերը։ 1988 թվականին կամարը վերակառուցվել է ։
Նկարագրություն
Կամարը ստեղծվել է տոնական հաղթական ձևերով կարմիր-սպիտակ գույներով, ինչի պատճառով այն կոչվում է նաև Կարմիր դարպասներ։ Համարվում է Կիրովսկի շրջանի խորհրդանիշերից մեկը։ Կամարի տեսողական շարունակությունը ծառուղին է (այժմ `Բոգատիրյովի փողոց), որը տանում է դեպի գործարան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կազանի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Կամարներ Կատեգորիա:Կազանի շենքեր և կառույցներ
Զիվինի Ջերմուկ
Զիվինի Ջերմուկ, ջերմուկներ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Խորասանի շրջանի Զիվին գավառի մոտ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջերմուկներ
Դաշնամուրային սոնատ No. 11 (Մոցարտ)
Սոնատ դաշնամուրի համար No. 11, A մաժոր, կազմված է երեք մասից։ Հեղինակ՝ ավստրիացի կոմպոզիտոր Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ։ Երրորդ մասն առավել հայտնի է «Թուրքական մարշ» վերնագրով, սակայն կոմպոզիտորը երբեք այդպես չի անվանել այս ստեղծագործությունը։ Նա այն կոչել է «Ռոնդո՝ թուրքական ոճով»։ Հայտնի չէ, թե Մոցարտը որտեղ և երբ է գրել սոնատը, սակայն հրապարակվել է 1783 թվականին Վիեննայում։
Ավստրիացիները և թուրքական զինվորական նվագախումբը
Մոցարտի ապրած ժամանակաշրջանում Թուրքիան (կոչվում էր Օսմանյան կայսրություն) և Ավստրիան (Kaisertum Österreich, Արևելյան կայսրություն - հենց այսպես է թարգմանվում պետության անվանումը գերմաներենից) վաղեմի և ոխերիմ թշնամիներ էին և ընդմիջումներով միմյանց դեմ պայքարում էին XVI դարից մինչև XVIII-ի վերջը։ Թուրք-ավստրիական պատերազմները տեղի են ունեցել 1521, 1526, 1529, 1532-1533, 1540-1547, 1551-1562, 1566-1568, 1592-1606, 1660-1664, 1683-1699, 1716-1718, 1727-1739, 1788-1791 թվականներին, ընդ որում, 1529 և 1683 թվականներին թուրքերը նույնիսկ պաշարման մեջ առան Վիեննան։
Սակայն, չնայած այդպիսի մշտական թշնամությանը, ավստրիացիները մեծապես հետաքրքրված էին թուրքական մշակույթով, որն ներառել էր կայսրության տարածքում գտնվող տարբեր հնագույն ժողովուրդների մշակույթները, և թուրքական երաժշտությամբ՝ մասնավորապես։ Առաջին անգամ ավստրիացիներին 1699 թվականին բախտ վիճակվեց ծանոթանալ թուրքական երաժիշտների նվագին, երբ Վիեննա էր ժամանել թուրքական պատվիրակություն՝ տոնելու համար Կարլովիցկի հաշտության պայմանագրի կնքումը, որը վերջ դրեց երկու կայսրությունների միջև արդեն 16 տարի ընթացող պատերազմին։ Թուրքական պատվիրակության անվտանգությանը հսկում էին ենիչերիները։ Նրանց ուղեկցում էր ենիչերիական զինվորական նվագախումբը, որը մի քանի անգամ հրապարակային համերգ տվեց Վիեննայի բնակչության համար։
Ավստրիացիներն այնքան էին ոգևորվել ենիչերիական նվագախմբի կատարումերից, որ ավստրիացի շատ երաժիշտներ փորձում էին թուրքական երաժշտությունը հարմարեցնել եվրոպական նվագարաններին։ Նույնիսկ ի հայտ եկան կեղծ թուրքական նվագախմբեր, որտեղ բնիկ ավստրիացիները հագնում էին ենիչերիական զգեստներ և նվագում Թուրքիայից բերված նվագարաններով։ Եվ ոչ մի հերթական թուրք-ավստրիական պատերազմ ի զորու չեղավ նվազեցնել ավստրիացիների հետաքրքրությունը թուրքական երաժշտության նկատմամբ։ Բանը հասավ այնտեղ, որ 1741 թվականին ավստրիական կառավարությունը դիմեց թուրքական կառավարությանը՝ խնդրելով թուրքական նվագարաններ ուղարկել՝ կայսերական պալատական նվագախմբի համար։ Երաժշտական գործիքներն ուղարկվեցին։ Բացի դրանից, Ավստրիայում սկսել էին դաշնամուրները պատրաստել, այսպես կոչված, «ենիչերիական ոտնակով», որը թույլ էր տալիս մոտավորապես վերարտադրել թուրքական թմբուկի ձայնը։
Ենիչերիական նվագախմբի նվագարանները
Թուրքերի ենիչերիական նվագախմբի ոճը կոչվում է «մեհտեր», նվագախումբը՝ «մեհտեր թաքիմը»։ Նրանում ընդգրկված են հետևյալ նվագարանները. թուրքական մեծ թմբուկ, փոքր թմբուկներ, բորու (թուրքական պղնձափողային նվագարան), ծնծղաներ, կոս (հսկայական լիտավր), զուռնա (ֆլեյտայի արևելյան տարբերակը), եռանկյունի և չեվգեն (այն իրենից ներկայացնում է ձողիկ, որից կախված են տարբեր մեծության զանգեր)։ Այդ նվագախմբերի կազմում եղել են 9-ից մինչև 100 երաժիշտներ, իսկ 1453 թվականին, երբ սուլթան Մեհմեդ II-ն իր շքախմբի հետ հանդիսավորապես մտավ գրավված Կոստանդնուպոլիս, նրան ուղեկցում էր հսկայական նվագախումբ՝ կազմված 300 երաժիշտներից։
Ավստրիացիների հետաքրքրության պատճառը թուրքական երաժշտությամբ
Ի՞նչն էր ավստրիացիներին այդքան գրավել ենիչերիական երաժշտության մեջ. առաջին հերթին՝ իրենց համար անսովոր հնչողությամբ։ Եթե համեմատելու լինենք Մոցարտի «Թուրքական մարշը», որ շատ նման է իրական ենիչերիական մարշերին՝ քայլերգերին, իսկույն կնկատեք, որ դրանք ամենաքիչն են նման եվրոպական սովորական մարշերին։ Այն շատ աշխույժ, կենսուրախ ու զվարթ երաժշտություն է, և դժվար է պատկերացնել, որ նրա հնչյունների ներքո հնարավոր է անցնել շարային երթով։ Եվ հիրավի, ենիչերիները երբեք երաժշտության ներքո շարային երթով չէին քայլում։ Նրանք նվագում էին ճակատամարտից առաջ, դրա ընթացքում՝ բարձրացնելու համար զինվորների մարտական ոգին, հաղթական ավարտից հետո՝ տոնելու համար այն, ինչպես նաև հանդիսավոր ընդունելությունների ժամանակ։ Շքերթների ժամանակ ենիչերիները պարզապես քայլում էին՝ հաճախ բացականչելով «Ռահիմ Ալլահ, Քյարըմ Ալլահ» (Աստված գթասիրտ է, Աստված առատաձեռն է) և այդ կանչերին համապատասխան ռիթմով ոտքերը հարվածում գետնին։
Ի տարբերություն եվրոպական նվագախմբերի, ենիչերիականը երբեք չէր նվագում ընթացքի ժամանակ, այլ կանգնում էին շուրջանակի, կամ կիսալուսնաձև։ Ապա տեղի էր ունենում հետևյալ արարողակարգը. թմբուկի զարկերի ներքո ասպարեզ էր մտնում մեհտերբաշին (նվագախմբի ղեկավարը) և կանգնում կենտրոնում։ Թմբուկը լռում էր, և մեհտերբաշին աջ ձեռքը դնելով կրծքին, ողջունում էր «Մերհաբա, էյ մեհտերան» (Ողջույն, երաժիշտներ)։ Երաժիշտները նույնպես աջ ձեռքերը դնելով կրծքներին, կանչում էին. «Մերհաբա, մեհտերբաշի աղա» (Ողջույն, պարոն մեհտերբաշի)։ Դրանից հետո ղեկավարը արտասանում էր այն մեղեդու անունը, որը պետք է կատարվեր, ապա հրամայում էր. «Նվագել մաքուր, սկսել Աստուծով»։ Նվագախումբը կատարում էր առաջին մեղեդին, որից հետո ղեկավարը հատուկ աղոթք էր կարդում։ Եվրոպացու համար այս արտասովոր արարողությունը և անսովոր երաժշտությունը այնքան զորեղ տպավորություն էին թողնում ավստրիացիների ու մյուս եվրոպացիների վրա, որ նույնիսկ, երբ 1826 թվականին սուլթան Մահմուդ II-ը լուծարեց ենիչերիական կորպուսը՝ նվագախմբի հետ և արգելեց «մեհտեր» ոճի երաժշտությունը, Եվրոպայում շարունակում էին հանդես գալ ենիչերիական նվագախմբերը ընդհուպ մինչև XIX դարավերջ։
Մոցարտի ստեղծագործությունը
1783 Մոցարտը գրեց Սոնատ դաշնամուրի համար No. 11, A մաժոր ստեղծագործությունը, որը բաղկացած էր երեք մասից.
Այս վերջին մասում Մոցարտը փոխադրեց թուրքական զինվորական նվագախմբային երաժշտությունը դաշնամուրային հնչողության, ինչի շնորհիվ հնարավոր դարձավ թուրքական ոճով երաժշտությունը լսել ցանկացած տանը, որտեղ կար դաշնամուր՝ առանց հավաքելու ենիչերիական մեծ նվագախումբ։ Հասկանալու համար, թե ինչպիսի հնչողություն են ունեցել ենիչերիական մարշերը, պետք է պատկերացնել, թե ինչպես կհնչեր Մոցարտի այս ստեղծագործությունը ենիչերիական նվագախմբով։ Հենց որ ավստրիացի երաժիշտները սկսեցին նվագել այս ստեղծագործությունը, իսկույն դեն նետեցին սոնատի առաջին և երկրորդ մասերը ու շատ արագ մոռացան դրանց գոյության մասին՝ որպես ամպիտան գրվածքներ։ Փոխարենը երրորդ մասը՝ "Rondo Alla Turca"-ն ձեռք բերեց մեծ ժողովրդականություն։ Ուստի երաժիշտներն ու ունկնդիրները, կարծես գալով ընդհանուր համաձայնության (բայց առանց հեղինակին հարցնելու), սկսեցին այն անվանել «Թուրքական մարշ»։ Այդ անվանումը ձուլվեց Մոցարտի ստեղծագործությանը և ընդունվեց բոլորի կողմից։ Ավստրիացիները ջերմորեն ընդունեցին այս ստեղծագործությունը, քանի որ իրենց հիշեցնում էր ենիչերիական նվագախմբի կատարումները, որոնցով այնքան հետաքրքրված էին իրենք։
Հայտնի չէ, թե ինչպես կվերաբերվեր Մոցարտը, եթե իմանար, որ իր "Rondo Alla Turca" ստեղծագործությունը հետագայում անվանեցին «Թուրքական մարշ»։ Կյանքի վերջին տարիներին Մոցարտը շատ էր աշխատում՝ այդ ընթացքում ստեղծելով բազմաթիվ հրաշալի ստեղծագործություններ։ Եվ «Թուրքական ռոնդոն» նա երբեք չէր անվանում իր ամենանշանակալի ստեղծագործությունը։ Սա միայն մի փոքրիկ դրվագ էր նրա ահռելի ստեղծագործական ժառանգության մեջ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ
Մոնաստիրիսկայի շրջան
Մոնաստիրիսկայի շրջան (Монастириський район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մոնաստիրիսկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 558 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34537 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 61,89 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տերնոպոլի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Զերբե
Զերբե, գետ Միջերկրական ծովի ավազանում։ Հոսում է Ադանայի նահանգով։ Հիշատակվում է Թուրք հեղինակ Քյաթիբ Չելեբին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Զապուղ
Զապուղ, գետակ Կուրի ավազանում, հոսում է Ղարաբաղում։ Այլ տեղեկություններ չեն հաղորդվում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Բինդո Ալթովիտիի դիմանկար
Բինդո Ալթովիտիի դիմանկար (Ritratto di Bindo Altoviti), Ռաֆայել Սանտիի վրձնին պատկանող դիմանկար։ Նկարչի ուշ շրջանի ստեղծագործությունն է։ Բարձր Վերածննդի դարաշրջանի լավագույն դիմանկարներից մեկը Իտալիայում և ընդհանրապես դիմանկարների աշխարհում։
Պատմություն
Կտավը ստեղծվել է Ռաֆայելի կողմից 1512-1513 թվականներին կամ 1515 թվականին։ Մինչև XIX դարը աշխատանքը համարվում էր Ռաֆայելի ինքնադիմանկար։ Սակայն այսօր պատմաբանների ուսումնասիրությունների շնորհիվ հայտնի է դարձել, որ երիտասարդ Բինդո Ալթովիտին՝ պատկերված նկարին, Ֆլորենցիայի հարուստ բանկիրներից է, ով 17 տարեկանում Հռոմում բանկ է ունեցել, որը նա ժառանգել է հոր մահից հետո։ Այդ ժամանակահատվածում նա եղել է Իտալիայի հարուստ և ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը, և նրա բանկն է ներկայացրել Հռոմի պապի գումարները։ Նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ֆլորենցիայից Հռոմ՝ Մեդիչների ընտանիքի հետ կապված օպոզիցիայի պատճառով։ Բինդոն ծնվել է 1491 թվականին Հռոմում։ Գիտակցաբար օգտագործելով ֆինանսական և քաղաքական, գործնական կապերը՝ նա ձեռք է բերել Իտալիայի ամենամեծ կարողություններից մեկը։ 1530-ական թվականներին, երբ Պավել III-ը դառնում է Հռոմի պապ, Բինդոն ղեկավարում է ոչ միայն Պապի գումարը, այլև ողջ Հռոմին հացահատիկի մատակարարումը։
Բինդո Ալթովիտին կուլտուրական մարդ էր, սիրում էր արվեստը, ինչպես նաև մեծահոգի բարերար էր, եղել է Վերածննդի շատ հայտնի նկարիչների՝ ներառյալ Ռաֆայելի, Միքելանջելոյի, Բենվենուտո Չելինիի, և Ջորջո Վազարիի ընկերն ու հովանավորը։ Ռաֆայելը դիմանկարը ստեղծել է 20-22 տարեկան հասակում, նա նաև Ալթովիտիի համար կատարել է մի քանի պատվերներ, մասնավորապես՝ «Մադոննա դել Իմպաննատա» («Մարիամը Մանկան, Սուրբ Եղիսաբեթ, Հովհաննես Մկրտչի և անհայտ Սուրբի հետ»)։
Բինդո Ալթովիտին վերապրել է Ռաֆայելի մահը, Հռոմի խայտառակ թալանումը (1527) (Sacco di Roma), Իտալիայում Մաներիզմի ծնունդը։ Նա շփվում է մաներիզմի մի քանի վարպետների հետ։ Նկարիչ Ջիրոլամո դա Կարպին նույնպես պատկերել է Բինդո Ալթովիտիի դիմանկարը։ Ծեր հասակում նա Բենվենուտո Չելինիի ց պատվիրել է բրոնզե կիսանդրի ։
Կտավը մինչև 1808 թվականը եղել է Ալթովիտիի ժառանգների սեփականությունը, որից հետո վաճառվել Է Բավարիայի թագավոր Լյուդվիգ I-ին։ Մինչև 1936 թվականը նկարը պահպանվել է Մյունխենի հին պինակոտեկում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո նկարը հայտնվել է ԱՄՆ-ում, որտեղ նկարը գնել է գործարար և բարերար Սամուել Հենրի Քրեսը, ով նկարը նվիրաբերել է Վաշինգտոնի արվեստի ազգային պատկերասրահին։
Սյուժե
Պատկերված է գրեթե կանացի կազմվածք ունեցող Բինդոն՝ լույսի և ստվերի միջև ծանր հակադրության հետ։ Սա բնորոշ չի Ռաֆայելի աշխատանքներին, հատկապես դիմանկարներին, որը ցույց է տալիս նկարչի փորձերը՝ տարբեր ոճերի և ձևերի ստեղծագործությունները։ Լեոնարդո դա Վինչիի ստեղծագործությունների ազդեցությունը, որը Ռաֆայելը սովորել է իր կարիերայի մի փուլի ընթացքում, կոնկրետ այս դիմանկարում ակնհայտ է։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1515 նկարներ Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտիի նկարներ Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտի
Սուրբ Երրորդության եկեղեցի (Տարասկովո)
Սուրբ Երրորդության Համացարիցինյան վանք (Свято-Троицкий монастырь), Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Նիժնի Տագիլի թեմի եկեղեցի, որը գտնվում է Սվերդլովսկի մարզի Տարասկովո գյուղում։
Պատմություն
Քարե միաբեմ եկեղեցի Տարասկովո գյուղում, կառուցվել և օծվել է 1906 թվականին ։ Նախկինում նրա տեղում եղել է Սուրբ Հոգու փայտե եկեղեցին։ Նորակառույց աղյուսե եկեղեցին օծվել է Սուրբ Երրորդության անվամբ։ 1934 թվականին եկեղեցին փակեցին, 1989 թվականին այն վերադարձվեց Ռուս ուղղափառ եկեղեցուն։ 2002 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Սուրբ Երրորդության եկեղեցուն կից ստեղծվում է միանձնուհիների համայնք, իսկ 2003 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Սուրբ Սինոդի օրհնությամբ Տարասկովո գյուղում բացվում է արական վանական միաբանություն։
Սրբություններ
2000 թվականից Սուրբ Երրորդության եկեղեցում է գտնվում Աստվածամոր սրբապատկերը, որի հրաշագործության և գրավչության շնորհիվ ապահովվում է ուխտավորների մեծ հոսք Տարասկովո գյուղ։
Հավատացյալների շրջանում հայտնի են և մեծ հարգանք են վայելում Տարասկովո գյուղի բուժիչ աղբյուրները, որոնցից հատկանշական է ջրհորը, «Վսեցարիցա» սրբապատկերի պատվին, որը գտնվում է մենաստանի ցանկապատի տարածքում։ Այս աղբյուրի վրա 2004 թվականին արքեպիսկոպոս Վիկենտիի օրհնությամբ կառուցվեց փոքրիկ փայտե եկեղեցի նվիրված «Վսեցարիցա» սրբապատկերի պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի եկեղեցիներ
Դելիկիպոս
Դելիկիպոս (Δελίκηπος), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում։ Տեղակայված է Կորնոս գյուղից 4 կմ դեպի արևմուտք։ Գյուղը չնայած մշտական բնակչության քչության ունի ձիթենու այգիներ և երաժշտական վայրեր, որտեղ ամեն տարի անցկացվում են փառատոներ։ Կիպրոսի տարբեր վայրերից գալիս են կիպրացիներ՝ ներկա գտնվելու փառատոներին ։ Գյուղն ունի եկեղեցի՝ նվիրված Վարդավառ տոնին, որն այժմ էլ գործում է ։ Եկեղեցու կառուցումը սկսվել է 1722 տվականին, իսկ մեկ տարի անց 1723 թվականի մարտին ավարտվել է շինարարությունը։
Բնակչություն
Շատ գյուղերի նման Դելիկիպոսն էլ մինչ 1960 թ.-ը 1,955 բնակիչներից կեսը թուրք կիպրացիներ էին, իսկ մյուս կեսը հույն կիպրացիներ։ 1955-1959 թթ թուրքերը լքել են գյուղը հաստատվելով Հյուսիսային Կիպրոսում։ Մինչ այժմ պահպանվել է մի փոքր մզկիթ, որը թուրք կիպրացիների հետքն է այս գյուղում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 23 մարդ, որոնք հիմնականում հույն կիպրացիներ են։
Գյուղի անվանումը
Որոշ փաստերի համաձայն գյուղը իր անունը ստացել է նրա առաջին տիրոջ՝ Դելիս ֆերմերի անունից և այդ անունը մնացել է գյուղին “the garden (հունարեն` kipos) of Delis” արտահատության կրկնության շնորհիվ, որը նշանակում է Դելիսի այգի ։
Շումսկի շրջան
Շումսկի շրջան (Шумський район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շումսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 838 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 36511 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,57 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տերնոպոլի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Տիլուա լ'Աբբե
Տիլուա լ'Աբբե (Thieulloy-l'Abbaye), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 299 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.66 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 27 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 172 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 146-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,9 %։ 146 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 127 անձ (63 տղամարդ և 64 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (10 տղամարդ և 9 կին)։ 26 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Երիվարաց դաշտ
Երիվարաց դաշտ, դաշտ Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհում, հավանաբար Տոսպ գավառում, Լեզ գյուղի դիմաց, Վան քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։ Դաշտի մետ կա մի գոգահովիտ, որտեղ ըստ ավանդության կոտորվել է Շամիրամի զորքը։ Նկարագրել է Թ. Արծրունին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դաշտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վանի մարզի հարթավայրեր
Հայ վաճառական
«Հայ վաճառական», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1883 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1883 թվականին ։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 11) պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր, թվագրված՝ «1882 ամի, Տփխիս»։ Թվագրությոան կողքին, սակայն, Թումանյանը գրել է, «Դեռ Թիֆլիս չէի եկած, որ Ջալալօղլի այս ոտ‹անավոր› կարդացի»։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 430-431)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Չորտկովի շրջան
Չորտկովի շրջան (Чортківський район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չորտկով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 903 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 80861 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 89,55 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տերնոպոլի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Մեռ
Մեռ (Mayor Island), կղզի Նոր Զելանդիայում։ Վարչականորեն մտնում է նորզելանդական Բեյ օֆ Պլենտի շրջանի մեջ։
Աշխարհագրություն
Ըստ երկրաբանների Մեռ կղզին իրենից ներկայացնում է քնած վահանային հրաբուխ, որը գտնվում է Պլենտի ծոցում, Հյուսիսային կղզուց ոչ հեռու, մոտավորապես 35 կմ է այստեղից Տաուրանգա քաղաք։ Ենթադրվում է, որ կղզին ձևավորվել է 120-35 հազար տարի առաջ ։ Ցամաքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 12,77 կմ² ։ Մեռ կղզու մակերեսը բավականին անհարթ է։ Բարձր կետը Օպուախաու լեռն է, որի բարձրությունը 354 կմ է ։
Կղզում առկա են երկրաջերմային աղբյուրներ, ինչպես նաև երկու փոքր խառնարանային լճեր, Արոարոտամախինեն (նրա ջուրը կանաչ գույն ունի) և Տե-Պարիտուն (նրա ջուրը սև գույնի է) , գտնվում են երկու զուգահեռ կալդերաների մեջ, որոնք ձևավորվել են ժայթքման ժամանակ, մոտավորապես 36 000 և 6340 տարի առաջ։ Մեռում տեղի են ունեցել տարբեր տեսակի ժայթքումներ՝ լավա շատրվաններ, ստրոմբոլիտներ, պլինինյան ժայթքումներ ։ Լամայի վերջին արտահոսքերը տեղի են ունեցել մոտավորապես 500-1000 տարի առաջ ։
Կղզում բնակվում են թռչունների տարբեր տեսակներ, որոնցից առանձնացվում են մեդոսոս-մակոմակոն և նորզելանդական տուին։ Նույնպես առանձնացվում են նորզելանդական կական, արծաթե սպիտակաաչքը և այլ թռչուններ ։
Պատմություն
Մինչ եվրոպացիների այստեղ գալը կղզում բնակվում էին Նոր Զելանդիայի տեղաբնիկները, ովքեր մաորիներն էին, որի ներկայացուցիչները բարձր էին գնահատում տեղի վանակատները, որը նրանք օգտագործում էին որպես կտրող նյութ։ Մաորիներեն վանակատին անվանում են «տուխուա»; Այդպես էլ նրանք հնում անվանել են կղզին։ Բացի այդ մաորիի առասպելներու Տուխուա անվանել են նաև Մեետիա կղզուն, որը գտնվում է հայտնի Խավաիկում ։
Առաջին մարդը, ով բացահայտել է կղզին, դա եղել է բրիտանացի գիտնական Ջեյմս Կուկը, որը բացահայտել է կղզին 1769 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ Ծովագնացը կղզին անվանել է ի պատիվ լորդ-մեռի օրվա, որը պետք է անցկացվեր Լոնդոնում ։
1953 թվականից Մեռը համարվում է արգելանոց և գտնվում է «Tuhua Trust Board» հսկողության տակ։ 1993 թվականին ղզու հյուիսային ափին ստեղծվեց ծովային արգելանոց ։
Բնակչություն
Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կղզին համարվում է անմարդաբնակ, չնայած 2001 թվականին այնտեղ ապրում էր 3 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի կղզիներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի և Օվկիանիայի կղզիներ
Մաթնի շրջան
Մաթնի շրջան  (قضاء المتن), Լիբանանի 25 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է Լեռնային Լիբանանի մարզի կազմի մեջ։ Շրջանի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում Էլ-Ջուդեյդա քաղաքը։ Շրջանի բնակչությունը կազմում 511 200 մարդ։ Բնակչության խտությունը 511 մարդ/կմ² է։
Աշխարհագրություն
Շրջանը գտնվում է Լիբանանի արևմտյան մասում՝ 265 կմ² տարածքով։ Հյուսիսից սահամանակից է Քեսերվանին, հարավից՝ Բաաբդայի շրջանին, արևելքից Զահլեի շրջանին, հարավ-արևելքում Բեյրութ քաղաքին, իսկ արևմուտքից շրջանի ափերը ողողում է Միջերկրական ծովը։
Համայնքներ
Շրջանը բաժանվում է 48 համայնքների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբանանի շրջաններ Կատեգորիա:Լեռնային մարզ (Լիբանան)
Եղերովի լեռնանցք
Եղերովի լեռնանցք, լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Տավրոս լեռնաշղթայում, Վանա լճի հարավային կողմում, Եղերով և Արտոս լեռնագագաթնրի միջև։ Եղերովի լեռնանցքով կապ է պահպանվում Մոքս գյուղաքաղաքի և Ոստանի ավանի միջև։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնանցքներ
Ռոդելլո
Ռոդելլո  (իտալ․՝Rodello), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 971 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 110 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ջբեյլի շրջան
Ջբեյլի շրջան (قضاء جبيل), Լիբանանի 25 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է Լեռնային Լիբանանի մարզի կազմի մեջ։ Քաղաքի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում Ջբեյլ քաղաքը։ Բնակչությունը կազմում է 89 000 մարդ։ Բնակչության խտությունը հավասար է 234 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրություն
Շրջանը տեղակայված է Լիբանանի արևմտյան մասում և ունի 380 կմ² տարածք։ Հյուսիսից սահմանակից է Բաթրունի շրջանին, հարավից՝ Քեսերվանի շրջանին, արևելքից Բաալբեկի շրջանին, իսկ արևմուտքում նրա ափերն են ողողում Միջերկրական ծովի ջրերը։
Համայնքներ
Շրջանը բաժանվում է 35 համայնքների ։
Սեպուհ Աբգարյան
Սեպուհ Լևոնի Աբգարյան, հայազգի կոմպոզիտոր, երգիչ, դիրիժոր, ռադիոհաղորդավար, «Գոհար» սիմֆոնիկ նվագախմբի և երգչախմբի դիրիժոր, գեղարվեստական ղեկավար։
Կենսագրություն և ստեղծագործական կյանք
Ծնվել է Կիպրոսի Նիկոսիա քաղաքում, ուսուցչի ընտանիքում։ Հայրը ծնունդով սասունցի էր։ Ընտանիքը տեղափոխվել է Բեյրութ, որտեղ Սեպուհը սովորել է Սուրբ Նշան դպրոցում և աշակերտել Էդուարդ Տարոնյանին և Բարսեղ Կանաչյանին։ Նա միշտ երախտագիտությամբ է հիշել իր ուսուցիչներին, որոնք մեծ ազդեցություն են թողել նրա ձևավորման և կայացման վրա։ Երբ 13 տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվում է Հալեպ, որտեղ 1954 թվականին ավարտում է Մելգոնյան հայկական վարժարանը, իսկ այնուհետև ուսումը շարունակում Փարիզում ։ Փարիզում ուսուցանվելուց հետո վերադառնում է Կիպրոս և աշխատում տեղի վարժարանում։ Երկու այլ հայերի հետ Կիպրոսի հեռահաղորդակցության միությունում հիմնում է հայկական ռադիոհաղորդում, որտեղ աշխատել է շուրջ 46 տարի։ Միաժամանակ աշխատել է Մելգոնյան վարժարանում՝ որպես երգչախմբի ղեկավար ։
Հեղինակ է մի շարք երգերի, կամերային, սիմֆոնիկ երաժշտությունների, օրատորիաների, որոնք կատարվել են աշխարհի մի շարք երկրներում՝ Տոկիո, Փարիզ, Կիպրոս, Լիբանան, ԱՄՆ։ Սեպուհ Աբգարյանի ամենամեծ ձեռքբերումը «Գոհար» սիմֆոնիկ նվագախմբի և երգչախմբի ղեկավարումն էր, որը իր համերգներով հանդես է եկել Հայաստանում և սփյուռքի բազմաթիվ գաղթօջախներում։ Նա վերոհիշյալ համույթը ղեկավարել է հիմնադրման օրից մինչև կյանքի վերջը ։
Մահացել է Նիկոսիայում ։
Օգտագործել է Սասմա Մհեր ծածկանունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ երգիչներ
Լուկաս Տոռեյրա
Լուկաս Տոռեյրա (Lucas Torreira, ), ուրուգվայացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Արսենալի և Ուրուգվայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում ։
Պեսկարա
2013 թվականին Տոռեյրան միացավ Պեսկարայի ակադեմիային ։ Պեսկարայի առաջին թիմի կազմում առաջին անգամ հայտավորվեց 2014 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ Կարպիի դեմ խաղում, սակայն այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չեկավ ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2015 թվականի մայիսի 16-ին՝ Վարեզեի դեմ խաղում ։ Այս մրցաշրջանում նա անցկացրեց 5 հանդիպում՝ ներառյալ Սերիա B-ի փլեյ-օֆֆի խաղերը։
Սամպդորիա
2015 թվականի հուլիսի 1-ին Տոռեյրան տեղափոխվեց Սամպդորիա 1․5 միլիոն եվրոյի դիմաց, սակայն 2015-16 մրցաշրջանում վարձավճարով վերադարձավ Պեսկարա՝ խաղաժամանակ ստանալու համար։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց օգոստոսի 9-ին՝ Իտալիայի գավաթի Զյուդտիրոլի դեմ խաղում ։ Այս մրցաշրջանում նա անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի հեղինակ և օգնելով Պեսկարային նվաճել Սերիա A-ի ուղեգիր ։
2016 թվականի հուլիսի 1-ին Տոռեյրան վերադարձավ Սամպդորիա ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 14-ին՝ Իտալիայի գավաթի Բասանո Վիրտուսի դեմ խաղում ։ Սերիա A-ում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց օգոստոսի 21-ին՝ Էմպոլիի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում Տոռեյրան դարձավ Սամպդորիայի հիմնական թիմի խաղացող։ Իր առաջին գոլը խփեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ Կիևոյի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով դուբլի հեղինակ ։ Նոյեմբերի 19-ին նա գոլ խփեց Յուվենտուսի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով ։ Սամպդորիայի կազմում Տոռեյրան անցկացրեց 74 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի հեղինակ։
Արսենալ
2018-19 մրցաշրջան
2018 թվականի հուլիսի 10-ին Տոռեյրան 26 միլիոն ֆունտ ստերլինգի դիմաց տեղափոխվեց Արսենալ ։ Նա ակումբի հետ կնքեց 5 տարվա պայմանագիր ՝ ստանալով 11 համարի մարզաշապիկը , որը նախկինում կրում էր Մեսութ Օզիլը ։ Ջեք Ուիլշերի՝ Վեստ Հեմ տեղափոխությունից  հետո Օզիլը վերցրեց 10 համարի մարզաշապիկը  ։ Իր դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում Տոռեյրան նշեց օգոստոսի 12-ին՝ փոխարինելով Գրանիտ Ջակային Մանչեսթեր Սիթիի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց սեպտեմբերի 20-ին՝ մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Վորսկլայի դեմ խաղում ։
Իր առաջին գոլը Արսենալի կազմում Տոռեյրան խփեց 2018 թվականի դեկտեմբերի 2-ին՝ Տոտենհեմ Հոտսպուրի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 8-ին նա խփեց Հադերսֆիլդ Թաունի դեմ հանդիպման միակ գնդակը  ՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին և հինգերորդ խաղում անընդմեջ ճանաչվելով Արսենալի լավագույն ֆուտբոլիստ ։ 2019 թվականի մարտի 2-ին Տոռեյրան հեռացվեց խաղադաշտից Տոտենհեմ Հոտսպուրի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման վերջին րոպեին  ։ 2019 թվականի մայիսի 29-ին նա թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի եզրափակչի Չելսիի դեմ խաղում, սակայն Արսենալը պարտվեց 4-1 հաշվով ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Տոռեյրան անցկացրեց 50 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 2 գոլի և 5 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2019-20 մրցաշրջան
2019 թվականի օգոստոսի 24-ին Տոռեյրան գոլի հեղինակ դարձավ Լիվերպուլի դեմ խաղում, սակայն Արսենալը պարտվեց 3-1 հաշվով ։ Հոկտեմբերի 30-ին նա կրկին գոլ խփեց Անգլիայի լիգայի գավաթի Լիվերպուլի դեմ խաղում, իսկ հանդիպման հիմնական ժամանակը ավարտվեց 5-5 հաշվով և Արսենալը պարտվեց հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում  ։
Միջազգային կարիերա
Տոռեյրան առաջին անգամ Ուրուգվայի ազգային հավաքական հրավիրվեց 2018 թվականի մարտին ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականի կազմում նշեց մարտի 23-ին՝ Չեխիայի դեմ ընկերական խաղում ։
2018 թվականի մայիսին Տոռեյրան ընդգրկվեց Ուրուգվայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Նա փոխարինման դուրս եկավ խմբային փուլի Եգիպտոսի  և Սաուդյան Արաբիայի  դեմ խաղերում, և իր առաջին հանդիպումը թիմի մեկնարկային կազմում անցկացրեց հունիսի 25-ին՝ Ռուսաստանի դեմ խաղում  ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով  ։ Տոռեյրան թիմի մեկնարկային կազմում մասնակցեց նաև փլեյ-օֆֆի Պորտուգալիայի և Ֆրանսիայի դեմ խաղերին, սակայն Ուրուգվայը դուրս մնաց առաջնության քառորդ եզրափակչից  ։
2019 թվականի հունիսին Տոռեյրան մասնակցեց Կոպա Ամերիկային  ՝ անցկացնելով 3 հանդիպում։ Ուրուգվայը հասավ առաջնության քառորդ եզրափակիչ, որտեղ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվեց Պերուին  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի նոյեմբերի 22-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի նոյեմբերի 22-ի դրությամբ
Ակումբային
Արսենալ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պեսկարայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արսենալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Սիմֆոնիա № 9 (Շուբերտ)
Սիմֆոնիա № 9 Դո մաժոր, համարվում է ավստրիացի կոմպոզիտոր Ֆրանց Շուբերտի ամենահայտնի և ամենակատարվող ստեղծագործությունը։
Ստեղծման պատմություն
Իր վերջին սիմֆոնիան Շուբերտը գրել է 1825 թվականին, կոմպոզիտորը այն թվագրել է 1828 թվականի մարտին. Իր կառուցվածքով այն առավել ավանդական է քան «Անավարտը», սակայն տևողությամբ գերազանցում է անգամ Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիային, և հիմք է հանդիսանում Անտոն Բրուքների կողմից շարունակություն ստացած էպիկական սիմֆոնիայի համար ։ Հեղինակի կենդանության օրոք այն չի հրատարակվել և հանրային կատարում չի ունեցել։ Միայն Շուբերտի մահվանից տաս տարի անց, 1838 թվականին, Ռոբերտ Շումանը պարտիտուրան գտավ կոմպոզիտորի եղբոր թղթերի մեջ ։ Առաջին անգամ այն հնչեց Գևանդհաուզերի նվագախմբի կատարմամբ, Ֆելիքս Մենդելսոնի ղեկավարությամբ 1839 թվականի մարտի 21-ին Լայպցիգում ։
Ստեղծագործության կառուցվածքը
Սիմֆոնիան գրված է չորս մասից, դասական սիմֆոնիայի կառուցվածքին համապատասխան․
Թատրոնում
Սիմֆոնիայի վերջաբանի հիման վրա խորեոգրաֆ Ուիլյամ Ֆորսայթը բեմադրել է «Հրճվանք ճշմարտության գլխավերևում» նեոդասական մինի բալետը՝ երկու պորողի և երեք պարուհու համար։ Պրիմիերան կայացել է 1996 թվականի հունվարի 20-ին Ֆրանկֆուրտի բալետի արտիստների կատարմամաբ։ 2004 թվականին այն մտավ Մարինյան թատրոնի խաղացանկ Նոա Հելբերի բեմադրմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիմֆոնիաներ
Պոդգայցիի շրջան
Պոդգայցիի շրջան (Підгаєцький район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1991 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոդգայցի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 496 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տերնոպոլի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Էրվալ Գրանդի
Էրվալ Գրանդի (Erval Grande) քաղաք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էրեշինի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4 446 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 285,913 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 15,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Ջուլիա Բոնջորնո
Ջուլիա Բոնջորնո (Giulia Bongiorno, ), իտալացի փաստաբան և քաղաքական գործիչ, 2018 թվականի հունիսի 1-ից մինչև 2019 թվականի սեպտեմբերի 5-ն Իտալիայի պետական ծառայության նախարար։
Կենսագրություն
2006 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 14-ը եղել է խորհրդարանի 15-րդ և 16-րդ գումարումների պատգամավոր։ 2006-2008 թվականներին մտել է Ազգային դաշինքի խմբակցության, 2008-2010 թվականներին՝ Ազատության ժողովրդի խմբակցության, որից հետո՝ «Ապագան և ազատությունը երրորդ բևեռի համար» կազմում ։
Որպես փաստաբան ներկայացրել է Իտալիայի և Գերմանիայի 67 քաղաքացիների շահերը, որոնք տուժել էին 2012 թվականին «Կոստա Կոնկորդիայի» կործանման ժամանակ ։
2012 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ընտրվել է «Յուվենտուս» ֆուտբոլային ակումբի տնօրենների խորհրդի կազմում ։
2018 թվականի մարտի 4-ին ընտրությունների արդյունքում մտել է Սենատ՝ դառնալով Սիցիլիայի խորհրդարանի վերին պալատ ընտրված Հյուսիսային լիգա կուսակցության միակ ներկայացուցիչը ։
2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Ջուզեպպե Կոնտեն ձևավորել է իր երկրորդ կառավարությունը (պետական ծառայության նոր նախարար է դարձել Ֆաբիանա Դադոնեն, Բոնջորնոն ոչ մի նշանակում չի ստացել), և սեպտեմբերի 5-ին նոր կաբինետը երդում է տվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ Կատեգորիա:Իտալացի իրավագետներ Կատեգորիա:Իտալացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի Հանրապետության սենատորներ
Ֆիլիպ Ջոնսոն
Ֆիլիպ Ջոնսոն (Philip Johnson, ), XX դարի կեսերի ամերիկյան ճարտարապետության մեջ ինտերնացիոնալ ոճի հիմնադիրը և առաջատար ներկայացուցիչը։ Պրիտցկերովսկյան մրցանակաբաշխության առաջին մրցանակակիրը (1797)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ
Տիլուա լա Վիլ
Տիլուա լա Վիլ (Thieulloy-la-Ville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 100 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 32 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 86 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (29 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 21 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ոսկե շրջանակով պենսնեն
«Ոսկե շրջանակով պեսնեն» (The Adventure of the Golden Pince-Nez), անգլիացի գրող Արթուր Կոնան Դոյլի պատմվածքներից է Շերլոկ Հոլմսի մասին։ Ներառված է «Շերլոկ Հոլմսի վերադարձը» ժողովածուի մեջ, որը հրատարակվել է 1904 թվականին և կազմված է 13 պատմվածքներից, որոնք հրատարակվել են 1903-1904 թվականներին։
Սյուժե
1894 թվականի նոյեմբերի վերջին հերթական անգամ տեսուչ Սթենլի Հոփքինսը դիմում է օգնության։ Ոմն պրոֆեսոր Կորեմի քաղաքից դուրս գտնվող տանը տեղի է ունենում նրա քարտուղարի՝ պարոն Ուիլոուբ Սմիթի խորհրդավոր սպանությունը։ Գալով պրոֆեսորի կանչի վրա նրա աշխատասենյակ, ծեր տնտեսուհին՝ տիկին Մարկերը, հայտնաբերում է դանակի հարվածից մահացող Սմիթին։ Մահվանից առաջ Սմիթը հասցնում է շշնջալ. «Պրոֆեսոր, դա նա էր», իսկ մահացողի աջ ձեռքում ամուր բռնված էր ոսկե շրջանակով պեսննեն։
Հոլմսը մանրամասնորեն ուսումնասիրում է այդ հանցանշանը և գալիս եզրակացության, որ պեսնեն պատկանում է շատ կարճատես մի կնոջ։ Հետո Հոլմսը, Վատսոնի ուղեկցությամբ, ուղևորվում է հանցագործության վայր՝ Պրոֆեսոր Կորեմի տուն։ Հոլմսն ուսումնասիրում է տունը, տան շրջակայքը, իսկ հետո զրուցում է պրոֆեսորի հետ, ով ոչ մի կերպ չի կարողանում նկարագրել տեղի ուենցածը։ Հանկարծ Հոլմսը, տեսնելով, որ պրոֆեսորը մոլի ծխող է, նա նույնպես սկսում է ծխել, մեկը մյուսի ետևից այն սիգարները, որոնք բերում են հատուկ պրոֆեսորի համար։
Հաջորդ օրը Հոլմսը, Վատսոնը և Հոփքինսը գալիս են պրոֆեսորի մոտ, և Հոլմսը հայտնում է բոլորին, որ կինը, որի նպատակն էր գողանալ ինչ-որ թղթեր, սպանել է Սմիթին դժբախտ պատահարի արդյունքում։ Կորցնելով իր պեսնեն՝ նա, վախենալով ներս մտած Սմիթից, հարված էլ է նրան դանակով։ Գրեթե չտեսնելով, թե ուր է գնում, կինը գնացել է պրոֆեսորի ննջասենյակ, ով նրան ճանաչել է և թաքցրել պահարանի մեջ։ Դրա մասին վկայում են Հոլմսի սիգարի մոխիրի վրայի հետքերը, որը նա հատուկ թափ էր տվել հենց պահարանի կողքին։
Պահարանից դուրս է գալիս կինը, ներկայանալով որպես Աննա, և խոստովանում է ամեն ինչ՝ հաստատելով Հոլմսի ճշտությունը։ Պարզվում է, որ նա և իր ամուսին Սերգեյը եղել են ռուս հեղափոխականներ։ Ոստիկան աստիճանավորին սպանելուց հետո, հեղափոխականների մեջ ձերբակալություններ են սկսում, և որպեսզի փրկեն իրենց կյանքը, նրա ամուսինը մատնում է իր կնոջը, և իր մոտ ընկեր Ալեքսեյին։ Ընկերության ամբողջ փողերով և արխիվով փախչելով Անգլիա, Սերգեյը փոխում է իր անունը, դառնում է պրոֆեսոր Կորեմ և թաքնվում է։
Ռուսերեն թարգմանություններ
Ն. Գ. Սաննիկով, Օ. Կրավեց՝ վերը նշված անվանումով
Գ. Վեսնինա՝ «Ոսկե պեսնեի գործը».
Ա. Կուդրավցկի՝ «Ոսկե պեսնե».
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շերլոկ Հոլմս Կատեգորիա:1904 գրականությունում Կատեգորիա:Շերլոկ Հոլմսի վերադարձը Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Իմոջեն Փութս
Իմոջեն Գեյ Պուց (Imogen Poots, ), անգլիացի դերասանուհի է։ Նա հայտնի է Թեմի կերպարով, որը խաղացել է 28 շաբաթ անց պոստ-ապոկալիպտիկ գիտաֆանտաստիկ սարսափ հեռուստասերիալում 2007 թվականին, Լինդա Քեիթի կերպարով Ջիմի Հենդրիքսի մասին Ջիմի:Ամեն ինչ իմ կողքին կենսագրական ֆիլմում 2013 թվականին, Դեբի Ռայմոնդի կերպարով Պաուլ Ռայմոնդի մասին Սիրո տեսքը կենսագրական ֆիլմում 2013 թվականին և Ջուլիա Մադոնի կերպարով ամերիկյան Արագության ծարավ գեղարվեստական ֆիլմում 2014 թվականին։
Վաղ տարիներ
Պուցը ծնվել է Համերսմիթի Թագուհի Շարլոտի և Չելսի հոսպիտալում, որը գտնվում է Լոնդոնում, դուստրը՝ Թրեվոր Պուցը զբաղվում է Բելֆաստի, Հյուսիսային Իռլանդիայի և Ֆիոնա Գուդոլի հեռուստատեսությունների պրոդյուսերական գործերով։ Նա լրագրող և կամավոր աշխատող է Բոլտոնից ։ Նա ունի ավագ եղբայր՝ Ալեքսը, ով մոդել է  ։ Մեծանալով Չիսվիքում կրթություն է ստացել Արևմտյան Լոնդոնում՝ հաճախելով «Բյութի նախապատրաստական դպրոց աղջիկների համար», «Թագուհու դարպասներ» և Լեթիմերի ավագ դպրոցները, որոնք գտնվում են Համերսմիթում։ Քանի որ նա մտադրված էր զբաղվել անասնաբուժությամբ, սկսեց կիրակի օրերն անցկացնել վերապատրաստվելով Համերսմիթի Գետափնյա ստուդիայում։ Նա թողնում է իր իրական կարիերան այն բանից հետո, երբ հաճախ ուշագնաց էր լինում անասնաբուժական վիրաբուժությամբ զբաղվելու ընթացքում ։ Ստանալով երեք Ա գնահատականներ, Ա մակարդակում, նա տեղ է գրավել Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտում 2008 թվականին, սակայն այն հետաձգել է երկու տարով, որպեսզի շարունակի իր դերասանական կարիերան ։
Կարիերա
Պուցն առաջին անգամ էկրանին է հայտնվել Դժբախտ պատահար սերիալում իր կերպարով, խաղացել է համր դեր V նշանակում է Վենդետա ֆիլմում։ 17 տարեկան հասակում, երբ նա այնքան էլ հայտնի չէր Խուան Կառլոս Ֆրեսնադիլոն նրան նկարահանեց 28 շաբաթ անց ֆիլմում։ Այդ օրվանից սկսած նա հայտնվեց Ճեղքեր, Հարյուրապետ և Վախի գիշեր ֆիլմերում  ։ Չնայած նրան, որ Փութսը երբեք պաշտոնապես չի վերապատրաստվել որպես դերասանուհի, ըստ Ջայլս Հեթերսլի, նա սկսեց կատարելագործել իր դերասանական հմտությունները, որը նրա մոտ շատ լավ ստացվեց, որովհետև նա կարողանում էի իրեն բնական պահել տեսախցիկի առջև ։ 2011 թվականին նա ընտրվեց Քլոե նորաձևության տան կազմակերպած ցուցադրության համար, մասնակցելու համանուն օծանելիքի գովազդային արշավին, որը թողարկվել էր Ինես վան Լամսվերդի և Վինուդ Մատադինի կողմից ։ 2012 թվականին նա ընտրվեց Սոֆիա Կոպպոլայի կազմակերպած գովազդային արշավին մասնակցելու համար, որը նաև համագործակցություն էր Marni գործարանային ապրանքանիշի և H&M-ի հետ ։ 2012 թվականին Փութսը մարմնավորել է Ալեքսանդրա Գելբարտին «Ուշացած կվարտետը» ֆիլմում։ 2013 թվականին նա նկարահանվել է «Ողջույններ Թիմ Բաքլիից», «Կեղտ» և «Սիրո տեսքը» ֆիլմերում։ 2014 թվականին նկարահանվել է «Այդ վտանգավոր պահը» ռոմանտիկ կատակերգությունում և «Արագության ծարավ» մարտաֆիլմում։ 2015 թվականին Փութսը Ջենիֆեր Էնիսթոնի հետ նկարահանվել է «Նա ծիծաղելի այդ ձևով» ֆիլմում, Քեյթ Բլանշետի հետ՝ «Գավաթների ասպետը» ֆիլմում, որը հիմնված է Ջես Ուոլթերի «Գեղեցիկ ավերակներ» վեպի հիման վրա ։ Փութսը մարմնավորել է Լինդա Քեիթին «Ջիմի։ Ամեն ինչ իմ կողքին»՝ Ջիմի Հենդրիքսի մասին կենսարական ֆիլմում, Անդրե Բենժամինի հետ, ով մարմնավորեւմ էր Ջիմի Հենդրիքսին ։
Մրցանակներ և նոմինացիաներ
Փութսը ստացել է նոմինացիա Ամենախոստումնալից նորեկ անվանակարգում «28 շաբաթ անց» ֆիլմի համար։ «Սիրո տեսքը» ֆիլմի համար ստացել է Լավագույն դերասանուհի մրցանակը Բրիտանական անկախ ֆիլմի մրցանակաբաշխության ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Ռոքասպարվերա
Ռոքասպարվերա  (իտալ․՝Roccasparvera) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։