cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աննա Կարենինա
Սյուժե
Աննայի պատմությանը զուգահեռ զարգանում է նաև Կոնստանտին Լևինի պատմությունը, որին Տոլստոյն օժտել է մարդկային լավագույն որակներով, նրան է վստահում իր ամենանվիրական մտքերը։ Լևինը բավական հարուստ մարդ է, ունի ընդարձակ կալվածք, որի բոլոր գործերն ինքն է վարում։ Այն, ինչը Վռոնսկու համար զվարճանք է ու ժամանակ սպանելու միջոց, Լևինի համար գոյության իմաստ է։ Վեպի սկզբում Լևինը ցանկանում է ամուսնանալ Կիտի Շչերբացկայայի հետ։ Ժամանցի համար վերջինիս սիրահետում է նաև Վռոնսկին։ Կիտին, սակայն, լրջորեն տարվում է Վռոնսկիով և մերժում Լևինին։ Վռոնսկու՝ Աննայի հետևից Պետերբուրգ մեկնելուց հետո Կիտին ստորացումից ու վշտից հիվանդանում է, սակայն արտասահման ուղևորությունից հետո ապաքինվում է ու համաձայնում ամուսնանալ Լևինի հետ։ Լևինի ու Կիտիի ամուսնության, ընտանեկան կյանքի տեսարանները լի են լուսավոր զգացմունքներով․ դրանցում հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես պիտի կառուցվի ընտանեկան կյանքը։
Կալվածքում դրությունը լարվում է։ Վռոնսկին հաճախ է մեկնում գործնական հանդիպումների ու բարձրաշխարհիկ ընդունելությունների, որոնցում Աննան չի կարող ուղեկցել նրան։ Վռոնսկին ձգտում է դեպի նախկին ազատ կյանքը, իսկ Աննան ախալմամբ կարծում է, թե նա տարվել է այլ կնոջով։ Նա մշտապես խանդի տեսարաններ է սարքում, և հաճախ է օգտագործում մորֆին։ Ամուսնալուծության գործն ավարտելու նպատակով Աննան մեկնում է Մոսկվա։ Չնայած Ստիվա Օբլոնսկու խնդրանքներին՝ Լևինը որոշում է իր մոտ թողնել որդուն, որին արդեն չի սիրում, քանի որ նա հիշեցնում է ատելի կնոջը։ Այդ որոշմանն սպասելու վեց ամիսների ընթացքում Աննան գտնվում էր լարված դրության մեջ և մշտապես վիճում էր Վռոնսկու հետ, որը փորձում էր ավելի շատ ժամանակ անցկացնել տնից դուրս։
Մայիսին Աննան պնդում է, որ անմիջապես մեկնեն գյուղ, սակայն Վռոնսկին ասում է, որ հրավիրված է մոր մոտ գործնական կորևոր հարցերով։ Աննան ենթադրում է, որ Վռոնսկու մայրը ցանկանում է նրան ամուսնացնել իշխանուհի Սորոկինայի հետ։ Վռոնսկին, չկարողանալով Աննային համոզել այդ մտքի անհեթեթ լինելը, մեկնում է մոր կալվածք։ Աննան, գիտակցելով, թե որքան ծանր ու անիմաստ է իր կյանքը և ցանկանալով հաշտվել Վռոնսկու հետ, շտապում է կայարան։ Աննան հիշում է իր առաջին հանդիպումը Վռոնսկու հետ և այն, թե ինչպես այդ օրը մի մարդ զոհվեց գնացքի անիցժվների տակ։ Աննան մտածում է, որ այդ դրությունից կա շատ պարզ ելք, որը կօգնի մաքրել իր խայտառակությունը և միևնույն ժամանակ կլինի Վռոնսկուց վրեժ լուծելու հիանալի եղանակ։ Աննան նետվում է գնացքի տակ։
Անցնում է երկու ամիս։ Ստիվան կայարանում հանդիպում է Վռոնսկուն, որ մեկնում է ռազմաճակատ։ Վիշտը Վռոնսոկուն ստիպում է կամավոր մեկնել պատերազմ։ Կարենինը, որ գնացել էր Աննայի թաղմանը, իր մոտ է վերցնում նրա դստերը և դաստիարակում որդու հետ միասին։ Լևինն ու Կիտին դաստիարակում են իրենց առաջնեկին։ Լևինը գտել է կյանքի իմաստը բարության ու մտքերի մաքրության մեջ։
Վեպի կառուցվածքը
Լև Տոլստոյի շրջապատը Աննա Օբլոնսկայա-Կարենինայի ժամանակակից հասարակությունն է։ Իրական մարդկանց զգացմունքների ու մտքերի ուսումնասիրություններն էլ հիմք են դարձել վեպի կերպարների «կյանքի գեղարվեստական պատկերման» համար ։
Տոլստոյի վեպում զուգադիպություններ չկան։ Պատմությունն սկսվում է երկաթուղուց, առանց որի հաղորդակցությունն անհնար կիներ։ Պետերբուրգից Մոսկվա գնալու ճանապարհին իշխանուհի Վռոնսկայան Աննա Կարենինային պատմում է իր որդու՝ Ալեքսեյի մասին։ Աննան Մոսկվա է գնում Դոլլին իր եղբոր՝ Ստիվայի հետ հաշտեցնելու համար, քանի որ բացահայտվել էր վերջինիս սիրային կապը նախկին դաստիարակուհու հետ։ Վռոնսկին դիմավորում է մորը, Ստիվան՝ քրոջը։ Երկաթուղու գծերի վրա՝ գնացքի անիվների տակ, զոհվում է պահակը։
Դեպքերի թվացյալ կարգավորվածությունը միայն բացահայտում և ցույց է տալիս հերոսների ներքին քաոսի ու հուզմունքը․ «ամեն ինչ խառնվել է»։ «Շոգեքարշի թանձր սուլոցը» հերոսներին չի արթնացնում իրենց մտացածին քնից, չի լուծում հանգույցը, այլ ընդհակառակը, ավելի է ուժեղացնում հերոսների կարոտը, որոնք հետագայում հատում են վերջին հուսահատության սահմանը
Գնացքի անիվների տակ պահակի զոհվելը դառնում է «չարագուշակ նշան», որ խորհրդանշում է ընտանիքի շուտափույթ կործանումը։
Հետագա շարադրանքից պարզ է դառնում, թե ինչքան ծանր է Աննայի վիճակը, որից երես է թեքել հասարակությունը, որի ներկայացուցիչները չեն համարձակվում շփվել «հանցավոր կնոջ» հետ։ Սիրուց կուրացած Վռոնսկին «ստվերի» պես հետևում է Աննային, ինչը նույնպես քննարկման առարկա է դառնում Բետսի Տվերսկայայի տանը։ Ամուսնացած Աննան կարող է առաջարկել միայն ընկերություն և հավանության չի արժանացնում Վռոնսկու արարքը Կիտի Շչերբացկայայի նկատմամբ։
Ոչինչ չէր կանխատեսում մեծ աղետ։ Բարձրաշխարհիկ իշխանուհին խորհուրդ է տալիս Աննա Արկադևնային․ «Գիտեք ի՛նչ, միևնույն բանի վրա կարելի է նայել ողբերգորեն ու այն դարձնել տանջանքի աղբյուր, և նայել պարզ, նույնիսկ ուրախ աչքերով։ Գուցե դուք հակամետ եք՝ իրերին նայելու չափազանց ողբերգորեն։»։
Աննայի համար անտանելի է բաժանումը որդուց, որ պետք է ապրի խիստ հոր տանը և մեծանա մորն ատելով։ Նա երազում է անհնարինը՝ մեկ տան մեջ համատեղ ապրել իր երկու ամենաթանկ մարդկանց՝ Ալեքսեյ Վռոնսկու և Սերյոժայի հետ։ Ալեքսեյ Կարենինի բոլոր արարքները պայմանավորված են բարձրաշխարհի հասարակության մեջ ընդունված օրենքներով, կոմսուհի Լիդիա Իվանովնայի նկատմամբ ստորաքարշությամբ ու կրոնով։
Ընտրությունը հետևյալն էր՝ մեծահոգաբար ներման երջանկությունը կամ սիրելու ու ապրելու ցանկությունը։
Լև Տոլստոյը քննադատում է հին ավանդույթը, ամուսնալուծության գործընթացի օրենսդրական դժվարությունները, որը դառնում է գործնականում անհնար և քննադատվում է հասարակության կողմից։
Տոլստոյն ինքնասպանությունը ներկայացնում է որպես տառապանքից ազատվելու միջոց։ Ինքնասպանության մասին մտքերը մշտապես ուղեկցում են Լևինին, որ թաքցնում է քուղն ու հաղթահարում «հուսահատության վտանգը», ինչպես նաև Վռոնսկուն, ր կրակում է ինքն իր սրտին Կարենինի ստորացուցիչ ու սրտահույզ խոսքերից հետո։ Բայց միայն Աննա Կարենինան է հայտնվում անելանելի ու իսկապես անհույս դրության մեջ։ Վրա է հասնում փակուղի Աննայի համար․ նա խանդում է Վռոնսկուն իշխանուհի Սորոկինայի հանդեպ։ Աննան որոշում է․ «Ես կպատժեմ նրան»։ Նա տանջվում է Կարենինի որոշման անտանելի սպասմամբ և վեց ամիս Մոսկվայում անցկացնելուց հետո ստանում է նրա մերժումը։
««Այնտե՜ղ,- ասում էր նա ինքն իրեն, նայելով վագոնի ստվերին, կոճերի վրա լցված ածխախառն ավազին,- այնտե՜ղ, ճիշտ մեջտեղը, և դրանով կպատժեմ նրան ու կազատվեմ ամենքից և ինքս ինձնից»․․․
Խորհրդային տարիներին գաղափարական տեսանկյունից ընդունելի էր այն, թե ինչպես է Տոլստոյը վեպում նկարագրում «այս աշխարհի ուժեղներին» ի դեմս Ալեքսեյ Կարենինի, «ոսկե երիտասարդությանը», որի ներկայացուցիչն էր համարվում Ալեքսեյ Վռոնսկին, ինչպես նաև «Լևինի կարեկցությունը ժողովրդական կյանքի նկատմամբ, որ ներկայացվում է գյուղական կյանքի պատկերներում» ։
Լև Տոլստոյն այդ ժամանակաշրջանը նկարագրել է որպես «հին քաղաքակրթության անկում», նա կանխազգացել է փոփոխություններ ազնվական հասարակության կյանքում, սակայն չի կարողացել կանխատեսել, թե ինչպիսի արմատական փոփոխություններ տեղի կունենան կես դարից էլ պակաս ժամանակ անց։
Վերջին՝ ութերորդ մասում Լև Տոլստոյը ցույց է տալիս «Պետականության հիմունքների ու ձևերի տեսության փորձը Եվրոպայում և Ռուսաստանում» աշխատանքի նկատմամբ հետաքրքրության բացակայությունը։ Գիրքը, որի վրա Սերգեյ Իվանովիչ Կոզնիշևը (Լևինի եղբայրը) աշխատել էր վեց տարի, գրախոսվում է երիտասարդ տգետ ֆելիետոնիստի կողմից և արժանանում ծաղրանքի։ Գրքի անհաջողության պատճառով Կոզնիշևը նվիրվում է սլավոնական հարցի ուսումնասիրմանը։
Նա ընդունում էր, որ թերթերը տպագրում են շատ անպետք ու չափազանցրած բաներ մի նպատակով միայն՝ ուշադրության արժանանալու և ուրիշներին ձայնախեղդ անելու համար։ Նա տեսնում էր հասարակության տրամադրության այդ ընդհանուր բարձրացման պայմաններում առաջ էին վազում և մյուսներից ավելի բարձրաձայն բղավում բոլոր ձախողակ ու անհատապես վիրավորված մարդիկ․ գլխավոր հրամանատարներ՝ առանց բանակների, մինիստրներ՝ առանց մինիստրությունների, ժուռնալիստներ՝ առանց ամսագրերի, պարտիզանական խմբերի պետեր՝ առանց պարտիզանների։ Նա տեսնում էր, որ այդտեղ կար թեթևամիտ ու ծիծաղելի շատ բան։
Միացյալ Գերմանիայի ստեղծումը
Վիեննայի վեհաժողովի որոշմամբ Գերմանիան մնացել էր պառակտված, իսկ 1848-1849 թվականներին հեղափոխությունը չլուծեց նրա վերամիավորման խնդիրը։ Սակայն ակնառու դարձավ, որ առանց դրա անհնար է երկրի հետագա զարգացումը։
Վերամիավորման նախադրյալները
Վերամիավորման նախադրյալներն առկա էին։ Նախ՝ 1850-1860-ական թվականներին Գերմանիայում ավարտվեց արդյունաբերական հեզաշրջումը։ Աշխուժացել էին տնտեսական կապերը առանձին շրջանների միջև, ձևավորվել էր համազգային շուկա։ Այսինքն՝ Գերմանիան տնտեսապես միավորված էր։ Բուռն ծաղկում էին ապրում համագերմանական մշակույթն ու գիտությունը։ Դրանցով էր պայմանավորված գերմանացիների համազգային ինքնագիտակցության ձևավորումը։ Գերմանացիները համոզված էին, որ ունեն նույն հայրենիքը, լեզուն, մշակույթը և ազգային շահերը։
Վերամիավորման նախաձեռնողը Պրուսիան էր։ Պրուսիական թագավորությունը դարձել էր գերմանական հողերի սիրտը։ Այստեղ շարունակվեցին բարենորոգումները։ Հակառակ Ավստրիայի` Պրուսիան ձգտում էր բարենորոգել նաև Գերմանական միությունը։ Ոգեշնչողը Պրուսիայի վարչապետ Օտտո Բիսմարկն էր։ Նա կարճ ժամանակում Եվրոպայում դարձավ հայտնի քաղաքական դեմք։ Բիսմարկը կարծում էր, որ Գերմանիան պետք է վերամիավորվի զենքի միջոցով` ասպարեզից հեռացնելով բոլոր հակառակորդներին։ «Դարաշրջանի հիմնահարցերը վճռվում են ոչ թե ճառերով և քվեարկությամբ, այլ երկաթով և արյամբ». ահա նրա հավատամքը։ Դա ուղղված էր առաջին հերթին Ավստրիայի և Ֆրանսիայի դեմ։
Իրադարձությունները
1870-1871 թվականներին ընթացավ ֆրանս-պրուսական պատերազմը։ Այս անգամ ևս պրուսական բանակի հաղթանակը կատարյալ էր։ Կնքված հաշտությամբ Ֆրանսիան ճանաչեց Գերմանիայի վերամիավորումը և վճարեց մեծ ռազմատուգանք։
1871 թվականի հունվարի 18-ին Փարիզից ոչ հեռու գտնվող Վերսալի դղյակում հանդիսավորությամբ հռչակվեցգերմանական կայսրության ստեղծումը։ Հետագայում ընդունվեց Սահմանադրություն, որով ամրագրվում էր նրա դաշնային կառուցվածքը` 22 պետություն և երեք ազատ քաղաք։ Դրանցից յուրաքանչյուրն ուներ իր տեղական սահմանադրությունը։ Համագերմանական միակ նախարարի՝ Կանցլերի միջոցով։ Տերության բարձրագույն օրենսդիր մարմինը խորհրդարանն էր՝ Ռայխստագը։ Այլ խոսքով՝ Գերմանիան դարձավ սահմանադրական միապետություն։
Արդյունքները
Գերմանական միասնական պետության ստեղծումը մեծապես նպաստեց երկրի զարգացմանը։ Ընդունվեցին բազմաթիվ օրենքներ, որոնք ամրապնդում էին երկրի ազգային և պետական միասնությունը։ Բարելավվեց հասարակական կյանքը։ Մտցվեց ընդհանուր ընտրական իրավունք (չափահաս տղամարդկանց համար)։ Գործում էին բազմաթիվ կուսակցություններ և հասարակական կազմակերպություններ։ Կրճատվեց աշխատանքային օրը։ Աշխարհում առաջինը Գերմանիայում մտցվեց ապահովագրություն ծերության, հիվանդության և դժբախտ պատահարների համար։
Վերամիավորումն առաջ բերեց տնտեսության աննախընթաց զարգացում հատկապես ծանր արդյունաբերության մեջ։ Ներդրվում էին գիտության նորագույն նվաճումները։ 1913 թվականին արդյունաբերական զարգացմամբ Գերմանիան աշխարհում զբաղեցնում էր երկրորդ տեղը՝ ԱՄՆ-ից հետո։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն
Թրոսթբերգ
Թրոսթբերգ (Trostberg), քաղաք Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 488 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Զբաղեցնում է 51,36 կմ2 տարածք, պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 157։
Տաուժնոե
Տաուժնոե (Таужне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տաուժնոե գյուղում բնակվում էր 2 006 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ, Հայաստանի պատվավոր կոչում։ Հիմնադրվել է 2002 թ. ընդունված «Գիտության, կրթության, ժուռնալիստիկայի, մշակույթի, արվեստի, առողջապահության, ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի բնագավառներում Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումների մասին» Հայաստանի օրենքով։ Վերասահմանվել է 2004 թ. հունիսի 11-ին Հայաստանի Ազգային ժողովի կողմից ընդունված, 2004 թ. հուլիսի 10-ին Հայաստանի Նախագահի կողմից ստորագրված և 2004 թ. օգոստոսի 2-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումների մասին» Հայաստանի օրենքով (օրենքն ուժը կորցրել է 2014 թ. օգոստոսի 9-ին)։ Կրկին վերասահմանվել է 2014 թ. հունիսի 21-ին Հայաստանի Ազգային ժողովի կողմից ընդունված, 2014 թ. հուլիսի 18-ին Հայաստանի Նախագահի կողմից ստորագրված և 2014 թ. օգոստոսի 9-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների մասին» Հայաստանի օրենքով։
Կոչման կարգավիճակը և կոչում ստացողները
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչումը շնորհվում է գիտնականներին, գիտական աշխատողներին՝ արժեքավոր գիտական աշխատությունների, հատկապես կարևոր գիտական հայտնագործությունների և գյուտերի, գիտության և կրթության բնագավառների զարգացման գործում ունեցած մեծ վաստակի համար։
2014 թ. օրենսդրական փոփոխությունների արդյունքում այս կոչման կարգավիճակը չի փոփոխվել ։
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 55-րդ հոդվածի 16-րդ կետի՝ կոչումը շնորհում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Պարգևատրման վերաբերյալ Նախագահը հրապարակում է հրամանագիր։
2002-2014 թթ.
2014 թ. օգոստոսի 9-ից Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը շնորհում է պատվավոր կոչումներ անձնական նախաձեռնությամբ, նաև պատվավոր կոչումներ շնորհելու վերաբերյալ պաշտոնատար անձանց միջնորդությունների հիման վրա։ Այլ կերպ ասած, միջնորդություն ներկայացնել կարող է ոչ թե Կառավարությունը, այլ պաշտոնատար անձինք։
Ներկայումս
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչում շնորհելու միջնորդությանը ներկայացվող պահանջները և միջնորդությունը ներկայացնելու կարգը, պատվավոր կոչումներ շնորհելու միջնորդություն ներկայացնելու իրավասություն ունեցող պաշտոնատար անձանց ցանկը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ ՀՀ Նախագահի 2014 թ. սեպտեմբերի 16-ի ՆՀ-396 հրամանագրի համաձայն, կոչումը շնորհելու միջնորդությունները ներկայացնում են Հայաստանի Հանրապետության վարչապետը, Հայաստանի Հանրապետության պետական մարմինների ղեկավարները, Երևանի քաղաքապետը՝ տվյալ մարմինների և Երևանի քաղաքապետարանի գործունեության ոլորտին առնչության դեպքում։ Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ղեկավարները Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու միջնորդությունները ներկայացնում են համապատասխան միջնորդություն ներկայացնելու իրավասություն ունեցող պաշտոնատար անձանց միջոցով ։
2002-2014 թթ.
2002-2014 թթ. կոչմանն արժանացած անձանց շնորհվում էին Հայաստանի Հանրապետության կառավարության սահմանած պատվավոր կոչումը հավաստող համապատասխան ձևի շնորհագիր և կրծքանշան։ «ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ» կրծքանշանը՝ պատրաստված բրոնզափառ պղնձից, բաղկացած է 2 տարրից՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական դրոշի պատկերով ալիքաձև զոլակից և դրան կապօղակով ամրացված ալիքաձև շրջանից։ Զոլակն ունի 25 մմ երկարություն ու 10 մմ լայնություն և պատված է եռագույն սառը արծնով։
Շրջանի տրամագիծը 36 մմ է։ Կրծքանշանի միջին մասում՝ անփայլ մակերեսի վրա զետեղված է տվյալ գործունեության ասպարեզը խորհրդանշող ցայտաքանդակ՝ փայլեցված ողորկ մակերեսով։ Վերին մասում Արարատ լեռան ոճավորված ուրվագիծն է, ստորին հատվածում պատկերված է դափնու ճյուղ՝ ներքևում՝ «ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ» գրությամբ։ Խորհրդանիշից ձախ դաջված է լատիներեն «PER ASPERA AD ASTRA» ասացվածքը, որը թարգմանաբար նշանակում է «Փշերի միջով՝ դեպի աստղեր»։
Ներկայումս
2014 թ. օգոստոսի 9-ից հետո հանձնվող շնորհագրի և կրծքանշանի նկարագրությունը և նմուշը, դրա վկայականի նմուշը, մեդալի շերտաձողիկի նկարագրությունը և նմուշը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։
ՀՀ գիտության վաստակավոր գործչի կրծքանշանը պատրաստված է բրոնզապատ պղնձից, բաղկացած է 2 տարրից՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական դրոշի պատկերով ալիքաձև զոլակից և դրան կապօղակով ամրացված ալիքաձև շրջանից։ Զոլակն ունի 25 մմ երկարություն և 10 մմ լայնություն, պատված է եռագույն սառը արծնով։ Շրջանի տրամագիծը 36 մմ է։ Կրծքանշանի միջին մասում՝ անփայլ մակերեսի վրա զետեղված է տվյալ գործունեության ասպարեզը խորհրդանշող ցայտաքանդակ՝ փայլեցված ողորկ մակերեսով։ Խորհրդանիշից ձախ դաջված է լատիներեն «PER ASPERA AD ASTRA» ասացվածքը, որը թարգմանաբար նշանակում է «Փշերի միջով՝ դեպի աստղեր»։ Վերին մասում Արարատ լեռան ոճավորված ուրվագիծն է, ստորին հատվածում պատկերված է դափնու ճյուղ՝ ներքևում «ՀՀ ԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՎԱՍՏԱԿԱՎՈՐ ԳՈՐԾԻՉ» գրությամբ ։
Կոչման շնորհման վիճակագրությունը
ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր) կոչումը շնորհվել է 59 անձի։
Կոչում ստացած 59 անձանցից 55-ը տղամարդ են, 4-ը՝ կին։ Ըստ տարեթվերի կոչումը շնորհվել է.
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչներ
Հիմնական հոդված Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչների ցանկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պատվավոր կոչումներ
Բերդ (Բերկրի-Աբաղայի գավառ)
Բերդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ուկրաինա-Եվրոպական միություն հարաբերություններ
Ուկրաինան Եվրամիության «Արևելյան գործընկերություն» ծրագրի մասնակից է (2009 թվականից)։ 2014 թվականին Ուկրաինան և Եվրամիությունը ստորագրել են Ասոցացման համաձայնագիր, որը փոխարինել է Եվրոպական համայնքների և Ուկրաինայի միջև գործընկերության և համագործակցության նախկին համաձայնագրին։
Եվրամիությունը Ուկրաինայի համար կարևոր տնտեսական գործընկեր է։ 2015 թվականին Եվրամիությանը բաժին է ընկել Ուկրաինական արտահանման 34 %-ը և ուկրաինական ապրանքների ներմուծման 41 %-ը ։
2019 թվականի փետրվարին Գերագույն ռադան Ուկրաինայի Սահմանադրության մեջ իրավաբանորեն ամրագրել Է ՆԱՏՕ-ին և Եվրամիությանը անդամակցելու շրջանը ։ Սահմանադրության նախաբանում ամրագրվել է «ուկրաինացի ժողովրդի եվրոպական ինքնության և Ուկրաինայի եվրոպական և եվրատլանտյան կուրսի անշրջելիության» մասին ձևակերպումը, իսկ 102-րդ հոդվածում պետության ղեկավարի լիազորություններն ընդլայնվել են. այն դարձել է «Եվրոպական միությանը և Հյուսիսատլանտյան պայմանագրի կազմակերպությանը լիիրավ անդամակցության ձեռքբերման պետության ռազմավարական ուղեգծի իրագործման երաշխավորը» ։
2022 թվականի հունիսի 23-ին Եվրոպական խորհուրդը Ուկրաինային շնորհեց Եվրամիությանն անդամակցելու թեկնածուի կարգավիճակ ։
Եվրոպական հանրություն և հետխորհրդային պետություններ
1980-ական թվականների երկրորդ կեսից Եվրոպական հանրությունը սկսել է պատրաստվել միասնական Եվրոպայի շրջանակներում փոխգործակցության նոր մակարդակի՝ Եվրոպական միության ստեղծմանը։ 1980-ական թվականների վերջից սկսվեց համաշխարհային խնդիրների նկատմամբ եվրոպական միասնական մոտեցումների ակտիվ ձևավորումը, այդ թվում՝ Արևելյան Եվրոպայի և ԽՍՀՄ սոցիալիստական երկրներում ժողովրդավարական բարեփոխումների և արևելյան հարևանների հետ քաղաքական երկխոսության զարգացման նկատմամբ ։
1991 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Եվրահանձնաժողովը ճանաչել է համաուկրաինական հանրաքվեի ժողովրդավարական բնույթը, իսկ Եվրախորհուրդը, որը դեկտեմբերի 9-10-ը հավաքվել էր Մաաստրիխտում (Բելովեժյան համաձայնագրերի ստորագրումից հետո), ցանկություն է հայտնել զարգացնել հարաբերությունները Բելառուսի, Ուկրաինայի և Ռուսաստանի հետ, որոնք «ազատ և խաղաղ արտահայտել են լիակատար ինքնիշխանության իրենց կամքը» ։
1991 թվականի դեկտեմբերի 23-ին արևմտաեվրոպական միությունը ողջունել Է ԱՊՀ-ի ստեղծումը և հավաստել է բոլոր նոր անկախ հանրապետությունների ինքնիշխանությունը ԵՄ Խորհրդի կողմից մշակված հատուկ չափանիշների պահպանմամբ, ներառյալ միջուկային զենքի զինաթափման և չտարածման պարտավորությունների ընդունումը ։
Միևնույն ժամանակ, նախկին ԽՍՀՄ տարածքում ծագած պետությունների շարքում միջազգային հանրության հետ հարաբերություններում հիմնական գործընկեր էր համարվում Ռուսաստանի Դաշնությունը։ ԽՍՀՄ իրավահաջորդ հանդես գալու Ռուսաստանի պատրաստակամությունը դրական գնահատական տվեց միասնական Եվրոպային։ Ընդ որում, եվրոպական հանրությունն առաջնային է համարել Արևելյան Եվրոպայի պետությունների՝ սոցիալիստական բլոկի նախկին մասնակիցների հետ ինտեգրվելու խնդիրը։ Ինչ վերաբերում է հետխորհրդային տարածքի Եվրոպական հատվածին, ապա դրա վրա տարածվել է եվրոպական մայրցամաքում իրադրության կայունացման նպատակը տեխնիկական և ֆինանսական օգնության ծրագրերի իրականացման միջոցով (նախևառաջ ՏԱՍԻՍ ծրագիրը, որը նախաձեռնել էր 1991 թվականին) ։
Եվրոպական քաղաքական գործիչները չէին ձգտում երկարաժամկետ քաղաքական որոշումներ կայացնել նախկին խորհրդային հանրապետությունների նկատմամբ։ Իր հիշողություններում Ուկրաինայի այն ժամանակվա արտգործնախարար Անատոլի Զլենկոն այսպես էր նկարագրում Լեոնիդ Կրավչուկի նախագահության շրջանում ստեղծված իրավիճակը. «Ուկրաինայի եվրոպական ապագայի վերաբերյալ քննարկումների որոշակի փուլում ինձ մոտ տպավորություն է ստեղծվել, որ շատ եվրոպացիների, այդ թվում՝ քաղաքական գործիչների համար «Բեռլինյան» պատը չի անհետացել, այն միայն տեղափոխվել է Ուկրաինայի հետ սահման» ։
1992 թվականի գարնանը Եվրահանձնաժողովը որոշում ընդունեց Բելառուսի, Ղազախստանի, Ռուսաստանի և Ուկրաինայի հետ համագործակցության մասին համաձայնագրերի նախապատրաստման շուրջ բանակցություններ սկսելու մասին ։
Ուկրաինայի ղեկավարությունը հենց սկզբից հայտարարել էր, որ եվրաինտեգրումը դիտարկում է որպես երկրի արտաքին քաղաքականության գերակա ուղղություն։ Արդեն Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի 1993 թվականի հուլիսի 2-ի «Ուկրաինայի ներքին և արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունների մասին» որոշման մեջ հաստատվել է եվրոպական վեկտորի գերակայությունը և Եվրամիությանն անդամակցելու ձգտում ։
Սակայն Ուկրաինայի նկատմամբ համաեվրոպական քաղաքականությունը մինչև 1994 թվականը աչքի էր ընկնում դեկլարատիվությամբ և ձևակերպումների ծայրահեղ լղոզվածությամբ։ Դրանում արտացոլվել են եվրոպացի քաղաքական գործիչների մտավախություններն այնպիսի խնդիրների շուրջ, ինչպիսիք են Ուկրաինայի ղեկավարության՝ ուկրաինական տարածքում միջուկային զենքի վերաբերյալ փոխզիջման չգնալը, Չեռնոբիլի ԱԷԿ-ի փակման հարցում առաջընթացի բացակայությունը, հետխորհրդային տարածքում Եվրոպայի հիմնական գործընկեր Ռուսաստանի հետ Ուկրաինայի առճակատման աճը, Ուկրաինայում տնտեսական անկայունության բարձր աստիճանը ։
Միայն 1994 թվականին, այն բանից հետո, երբ տարեսկզբին լուծվեց անկախ Ուկրաինայի տարածքից նախկին ԽՍՀՄ միջուկային զենքի արտահանման և որպես ոչ միջուկային պետություն միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրին միանալու սկզբունքային հարցը, միասնական Եվրոպան առաջին կոնկրետ քայլն արեց Ուկրաինայի հետ հարաբերությունների զարգացման գործում։ 1994 թվականի հունիսի 14-ին Ուկրաինայի և Եվրամիության միջև ստորագրվեց գործընկերության և համագործակցության մասին բազային համաձայնագիր ։
Այս տեղաշարժին նպաստել է Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնում Լեոնիդ Կուչմայի ընտրվելը, որը կուսակցական նոմենկլատուրայի ներկայացուցիչ Լեոնիդ Կրավչուկի համեմատ Եվրոպայում ընկալվել է որպես երիտասարդ էներգետիկ քաղաքական գործիչ և խոշոր ղեկավար-արտադրական գործիչ։ Ակտիվ բարեփոխական գործունեությունը, որը Լեոնիդ Կուչման ծավալել է նախագահի պաշտոնում, նպաստել է այդ իմիջի պահպանմանը։ Կարևոր չէ, որ նոր նախագահը խոստացել է նվազեցնել ռուս-ուկրաինական հարաբերություններում դիմակայության մակարդակը, ինչը Եվրոպայի համար զգալի հետաքրքրություն էր ներկայացնում ։
Կամանյա Մոնֆերատո
Կամանյա Մոնֆերատո (իտալ.՝ Camagna Monferrato), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Վոլֆգանգ Ռիմ
Կենսագրություն
Ռիմը մանկուց տարված է եղել նկարչությամբ, երաժշտությամբ և գրականությամբ։ Նա սկսում է ստեղծագործել 1963 թվականից։ Մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերում Վիեննական երկրորդ դպրոցի կոմպոզիտորական հիմունքների և դրա հիմնական կոմպոզիտորների (Առնոլդ Շյոնբերգ, Ալբան Բերգ և Անտոն Վեբերն) նկատմամբ։ Նա նվագախմբի համար փոխադրում է Առնոլդ Շյոնբերգի դաշնամուրի համար գրված պիեսները (օպուս 19)։ 1972-1973 թվականներին ուսուցանում է Կառլհայնց Շտոքհաուզենին։ Քլաուս Հյուբերի մոտ սովորում է կոմպոզիցիա։
Կամանյա Մոնֆերատո
Բնակչությունը կազմում է՝ 543 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 58 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0142։
Ուկրաինա-Եվրոպական միություն հարաբերություններ
Գործընկերության և համագործակցության համաձայնագիր (1994-2008)
Երկար ժամանակ Ուկրաինայի և Եվրամիության միջև հարաբերությունների իրավական հիմքը եղել է 1994 թվականի գործընկերության և համագործակցության մասին համաձայնագիրը, որն ուժի մեջ է մտել 1998 թվականին և գործել մինչև 2008 թվականը։ Այս համաձայնագիրը սկիզբ դրեց քաղաքական, առևտրատնտեսական և հումանիտար հարցերի լայն շրջանակի շուրջ համագործակցությանը։
Կամանյա Մոնֆերատո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վոլֆգանգ Ռիմ
Կենսագրություն
1973 թվականից վարում է նաև տարբեր կոնֆերանցիաներ։ 1982 թվականից Գերմանիայի կոմպոզիտորների միությունում։ 1986 թվականից Բեռլինի արվեստների ակադեմիայի անդամ է։
Ուկրաինա-Եվրոպական միություն հարաբերություններ
Գործընկերության և համագործակցության համաձայնագիր (1994-2008)
1994 թվականի նոյեմբերի 28-ին Եվրամիության խորհուրդը ընդհանուր դիրքորոշում ընդունեց Ուկրաինայի վերաբերյալ։ Որպես առաջնային ուղղություններ ուկրաինական պետության հետ հարաբերություններում նշվել է Ուկրաինայի հետ սերտ քաղաքական փոխհարաբերությունների զարգացումը և նոր մակարդակի ուկրաինա-եվրոպական փոխգործակցության դուրս բերումը, Ուկրաինայում «ժողովրդավարության պահպանումը»՝ նոր օրենսդրության մշակման և ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման գործում գործնական աջակցության հարցերի շուրջ խորհրդատվության միջոցով, շուկայական բարեփոխումների աջակցումը և ուկրաինական տնտեսական համակարգի կայունացմանը օգնություն ցուցաբերելը։
Վոլֆգանգ Ռիմ
Անձնական կյանք
Վոլֆգանգ Ռիմը ունի մեկ տղա և մեկ աղջիկ։
Ուկրաինա-Եվրոպական միություն հարաբերություններ
Գործընկերության և համագործակցության համաձայնագիր (1994-2008)
1995 թվականին ԵՄ-ի տնտեսական և սոցիալական կոմիտեն ընդունել և հրապարակել է եզրակացություն Ռուսաստանի, Ուկրաինայի և Բելառուսի հետ ԵՄ-ի հարաբերությունների վերաբերյալ։ Այս փաստաթղթում պարունակվում էին առաջարկություններ և դիտողություններ այդ պետությունների նկատմամբ եվրոպական քաղաքականության վերաբերյալ, առաջին հերթին՝ Միասնական Եվրոպայի կազմի մեջ մտնելու նրանց ձգտման վերաբերյալ։ Փաստաթղթի հեղինակները խոստովանել են, որ, իրոք, Եվրոպական միության մասին պայմանագրին համապատասխան, ցանկացած «եվրոպական» պետություն կարող է հավակնել անդամակցությանը, սակայն պարզաբանել են, որ «տվյալ արտահայտությունը ներառում է աշխարհագրական, պատմական և մշակութային տարրեր, որոնցից ձևավորվում է եվրոպական ինքնությունը», ուստի հավակնորդ պետությունները պետք է գիտակցեն այն խնդիրները, որոնք կարող են ստեղծել Եվրամիությանը միանալը։ Բացի այդ, Եվրամիությանը ժամանակ էր հարկավոր նոր պայմաններին հարմարվելու համար։ Այդ կապակցությամբ կոմիտեն չի պաշտպանել արևելք արագ ընդլայնման և Եվրամիությունում նոր անդամների զանգվածային ընդունման կոչերը՝ առանց անհրաժեշտ պայմանների առկայության։
Վոլֆգանգ Ռիմ
Ստեղծագործություն
Գրել է նաև 12 լարային կվարտետ, տարբեր մասեր լարային կվարտետի համար։
Գրել է տարբեր սոլո ստեղծագործություններ դաշնամուրի համար, ստեղծագործություններ նվագախմբի համար, բազմաթիվ վոկալ ստեղծագործություններ։ Նա նաև գրել է 3 ֆանտազիա երգեհոնի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Գերմանացի երաժշտագետներ
Ուկրաինա-Եվրոպական միություն հարաբերություններ
Եվրաինտեգրումը Ուկրաինայի ղեկավարության արտաքին քաղաքական ծրագրերում
2002 թվականի հուլիսին Ուկրաինան ստացել է «հարևանի հատուկ կարգավիճակ», որը նախատեսում է վերահսկվող միգրացիայի ռեժիմի թեթևացում ։ 2002 թվականի նոյեմբերի 27-28-ը Հռոմում Իտալիա կատարած այցի ժամանակ Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կուչման կոչ էր արել Եվրամիությանը որոշել Ուկրաինայի տեղն ու դերը ապագա Եվրոպայում,- նրա խոսքով՝ «երկիրը անորոշության պայմաններում չի կարող ապրել» ։ Եվրահանձնաժողովի այն ժամանակվա նախագահ Ռոմանո Պրոդին հայտարարել է, սակայն, որ Ուկրաինային ընդլայնված ԵՄ-ում տեղ չկա, նույն փաստը, ըստ Պրոդիի, որ ուկրաինացիները կամ Հայերը եվրոպացիներ են իրենց զգում, նրա համար ոչինչ չի նշանակում, քանի որ նույն եվրոպացիներն են իրենց զգում նորզելանդացիները ։
2002 թվականին Ուկրաինայի նախագահ Կուչման նախանշեց ԵՄ-ի հետ Ուկրաինայի ասոցացման համաձայնագրի ստորագրման նպատակը և այդպիսով ձևականորեն սկսեց եվրաինտեգրման գործընթացը ։ 2004 թվականին Ուկրաինան սկսել է կատարել «եվրոպական ինտեգրման ճանապարհով» ծրագիրը, որը նախատեսված է մինչև 2015 թվականը և ուղղված է ԵՄ-ին անդամակցելու համար պայմանների ստեղծմանը։ 2004 թվականին Եվրոպական հանձնաժողովն ընդունել է ԵՄ-Ուկրաինա համագործակցության խորացման գործողությունների ծրագիր, մասնավորապես, էներգետիկայի, տրանսպորտի, շրջակա միջավայրի, վիզային ռեժիմի դյուրացման և այլ ոլորտներում ։
2005 թվականի սկզբին Վիկտոր Յուշչենկոյի իշխանության գալով եվրաինտեգրացիոն գործընթացները նախանշվեցին որպես Ուկրաինայի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթություններ առաջիկա տարիներին, սակայն գործընթացը տեղից շարժվեց միայն 2007 թվականին, երբ հարց առաջացավ Ուկրաինայի և ԵՄ-ի միջև ավելի լայն համաձայնագրի կնքման մասին ։
2007 թվականից Եվրահանձնաժողովը բանակցություններ է սկսել Ուկրաինայի հետ «Ուկրաինայի և Եվրամիության ասոցացման մասին» նոր բազային համաձայնագրի շուրջ։ 2008 թվականին սկսվեցին բանակցությունները Խորը և համապարփակ ազատ առևտրի համաձայնագրի (DCFTA)՝ որպես Ասոցացման համաձայնագրի մասի նախապատրաստման շուրջ ։
2009 թվականի մայիսին Ուկրաինան, հինգ նախկին խորհրդային հանրապետությունների հետ մեկտեղ, սկսեց մասնակցությունը Եվրամիության «Արևելյան գործընկերություն» նոր նախաձեռնությանը, որի գլխավոր նպատակը «Եվրամիության և շահագրգիռ գործընկեր երկրների միջև քաղաքական և տնտեսական ինտեգրումն արագացնելու համար անհրաժեշտ պայմանների ստեղծումն է» Արևելյան գործընկերության մասնակից երկրներում քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումներին աջակցելու միջոցով։ Գործընկեր երկրներում բարեփոխումների և ԵՄ-ի հետ նրանց համագործակցության հիմնական առաջնահերթությունները նշված են հետևյալ ոլորտները․
Վիկտոր Յանուկովիչը, որը 2010թվականի մարտին ստանձնել էր Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնը, շարունակել է Ուկրաինայի շարժումը դեպի եվրաինտեգրում։ Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի քարտուղար Անդրեյ Կլյուևը հավաստիացրել է, որ «ԵՄ-ի հետ լայնամասշտաբ մերձեցման ձգտումը մնում է անփոփոխ Ուկրաինայի զարգացման ռազմավարական առաջնահերթությունը և ազգային անվտանգության հանգուցային հարցերից մեկը» ։
«Ուկրաինա-ԵՄ» գագաթաժողովում 2010 թվականի նոյեմբերին ստորագրվեց Եվրամիության ծրագրերին մասնակցելու հիմնական սկզբունքների շուրջ գործընկերության և համագործակցության մասին համաձայնագրի արձանագրությունը, որը նախատեսում էր, որ Ուկրաինայի ներկայացուցիչները կկարողանան մասնակցել ԵՄ ծրագրերին դիտորդների կարգավիճակով, ինչպես նաև ընդգրկվել այն ծրագրերի ղեկավար կոմիտեների կազմում, որոնց Ուկրաինան ֆինանսական աջակցություն կցուցաբերի ։ 2011 թվականի փետրվարին Ուկրաինան դարձավ եվրոպական էներգետիկ հանրակցության լիիրավ անդամ, որի նպատակն է ԵՄ և Հարավարևելյան Եվրոպայի երկրների էլեկտրաէներգիայի և գազի միասնական շուկայի ստեղծումը ։
Հետագայում, սակայն, Ուկրաինայի ընդդիմության առաջնորդ Յուլիա Տիմոշենկոյի ձերբակալությունը 2011 թվականի օգոստոսին և նրա դեմ գործով դատավճիռը, որը հրապարակվել էր նույն տարվա հոկտեմբերին, միանշանակ բացասական արձագանք են ստացել ինչպես ԱՄՆ-ի, այնպես էլ Եվրամիության կողմից ։
2012 թվականի հուլիսին Ուկրաինան և ԵՄ-ն պայմանավորվել են վիզային ռեժիմի պարզեցման մասին համաձայնագրում լրացումներ կատարելու մասին ։ 2013 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին Ուկրաինայի Գերագույն ռադան և Եվրախորհրդարանը վավերացրել են այդ պայմանավորվածությունները։
Չնայած Ուկրաինայի իրադրության քննադատությանը, որը Եվրամիության կողմից հնչել է ամբողջ տարվա ընթացքում, 2012 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Եվրամիության արտաքին գործերի խորհուրդը հավանություն տվեց Ուկրաինայի վերաբերյալ եզրակացությանը, որում պատրաստակամություն էր հայտնել 2013 թվականի նոյեմբերին Վիլնյուսում «Արևելյան գործընկերության» գագաթնաժողովում ստորագրել Ուկրաինայի և ԵՄ-ի միջև ասոցացման համաձայնագիրը՝ պայմանով, որ Կիևը վճռական գործողություններ և զգալի առաջընթաց ցուցաբերի ընտրական օրենսդրության բարեփոխման, ընտրական արդարադատության խնդրի լուծման և բարեփոխումների ։
2013 թվականի նոյեմբերի 18-ին տեղի ունեցավ Եվրամիության խորհրդի նիստը արտաքին գործերի նախարարների մակարդակով, որտեղ պլանավորվում էր վերջնական որոշում կայացնել, արդյոք ստորագրել Ուկրաինայի հետ Ասոցացման համաձայնագիրը նոյեմբերի 28-29-ին Վիլնյուսում կայանալիք գագաթնաժողովում։ Խորհուրդը չի կարողացել որոշում ընդունել, քանի որ Ուկրաինան չի կատարել իրեն ներկայացվող պահանջները, ընդ որում, նշվել է, որ Ուկրաինայի համար դռները բաց են մնում ։
2013 թվականի նոյեմբերի 21-ին Ուկրաինայի նախարարների կաբինետը հայտնել էր Ուկրաինայի և ԵՄ-ի միջև ասոցացման համաձայնագրի կնքման նախապատրաստական աշխատանքների դադարեցման մասին ։
Ուկրաինայի փոխվարչապետ Յուրի Բոյկոն հայտարարել է, որ Ասոցացման մասին բանակցությունները կդադարեցվեն այնքան ժամանակ, քանի դեռ չի լուծվել Եվրամիության կողմից Ուկրաինայի կորուստներից փոխհատուցումներ տրամադրելու հարցը, որոնք կարող են տեղի ունենալ ՌԴ-ի և ԱՊՀ-ի մյուս երկրների հետ առևտրի նվազեցումից Ուկրաինայի կողմից այդ համաձայնագրի ստորագրման դեպքում։ Հակառակ դեպքում Ուկրաինայի տնտեսությունը շատ լուրջ կտուժի, և դա կանդրադառնա բնակչության կենսամակարդակի վրա ։
Նոյեմբերի 29-ին, ելույթ ունենալով «Արևելյան գործընկերության» Վիլնյուսի գագաթնաժողովում, Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը հայտարարել է, որ Ուկրաինան հավատարիմ է եվրաինտեգրման գաղափարներին և մտադիր է մոտ ապագայում ստորագրել ԵՄ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագիրը, սակայն մինչ այդ Եվրամիության ղեկավարներից և նրա հետ կապված կազմակերպություններից ակնկալում է «վճռական քայլեր Ուկրաինային ֆինանսատնտեսական օգնության ծրագրի մշակման և իրականացման հարցում՝ օգտագործելով ինչպես ինստիտուտների, այնպես էլ ԵՄ անդամ պետությունների առկա բոլոր մեխանիզմներն ու ռեսուրսները»։ Նման քայլերի թվում Վիկտոր Յանուկովիչը նշել է ԵՄ-ի և ԱՄՀ-ի կողմից բյուջետային օգնության ծրագրերի կազմակերպումը, ուկրաինական արտադրանքի ներմուծման առևտրային սահմանափակումների վերանայումը, ԵՄ-ի մասնակցությունը ուկրաինական գազատրանսպորտային համակարգի վերակառուցմանը և ԵՄ-ի անդամ երկրների հրաժարումը՝ Ուկրաինան շրջանցող գազի փոխադրման համակարգերի կառուցման նախագծերին մասնակցելուց, Ինչպես նաև Ռուսաստանի և Մաքսային միության մյուս երկրների հետ խնդիրների և հակասությունների կարգավորումը։ Ամփոփելով՝ Յանուկովիչը հույս է հայտնել, որ Ուկրաինան կկարողանա ԵՄ-ի հետ ասոցացման համաձայնագիր ստորագրել արդեն «Արևելյան գործընկերության» հաջորդ գագաթնաժողովում ։
Նախարարների կաբինետի որոշումը զանգվածային բողոքներ է առաջացրել Կիևում և Ուկրաինայի մի շարք շրջաններում, ինչը հանգեցրել է Նիկոլայ Ազարովի կառավարության հրաժարականին, իսկ հետագայում՝ ամբողջական իշխանափոխության։
2014 թվականի մարտի 2-ին Ուկրաինայի նոր ղեկավարությունը կարգադրել է վերսկսել համաձայնագրի ստորագրման նախապատրաստման գործընթացը։
Ուկրաինայի և Եվրամիության միջև ասոցացման համաձայնագիր (2014 թվականից)
Մարտի 21-ին ԵՄ-ի և Արսենի Յացենյուկի ներկայացուցիչները ստորագրել են համաձայնագրի քաղաքական բլոկը՝ փաստաթղթի այն մասը, որը վերաբերում է քաղաքական փոխգործակցությանը, անվտանգության հարցերին և ահաբեկչության դեմ պայքարին ։ Ստորագրված փաստաթղթի համաձայն՝ քաղաքական երկխոսությունը պետք է ընթանա ասոցիացիայի խորհրդի շրջանակներում՝ արտգործնախարարների և փորձագետների մակարդակով։ Արտաքին քաղաքականության ոլորտում նախատեսվում է համագործակցություն ոլորտում տարածաշրջանային հակամարտությունների կարգավորման, Ուկրաինայի մասնակցությունը քաղաքացիական և ռազմական գործողություններին ԵՄ-ն հաղթահարելու ճգնաժամային իրավիճակներում, ինչպես նաև զորավարժությունների և մարզումների ժամանակ։
2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Գերագույն ռադան հավանություն տվեց Ուկրաինայի և Եվրամիության միջև Ասոցացման համաձայնագրի վավերացման մասին օրինագծին, որը նույն օրը ստորագրվեց նախագահ Պետրո Պորոշենկոյի կողմից։
Եռակողմ բանակցություններ
2014 թվականի հուլիսին Բրյուսելում սկսվել են ՌԴ-ի, ԵՄ-ի և Ուկրաինայի եռակողմ բանակցությունները Եվրամիության և Ուկրաինայի ասոցացման համաձայնագրի իրականացման շուրջ, որոնց ընթացքում կողմերը ձեռնամուխ են եղել Ասոցացման համաձայնագրի տնտեսական բլոկի մեջ մտնող ազատ առևտրի մասին համաձայնագրի իրագործման գործնական հարցերի քննարկմանը՝ Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև առևտրի վրա դրա ազդեցության համատեքստում։
2014 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ուկրաինա-Ռուսաստան-ԵՄ եռակողմ բանակցություններում պայմանավորվածություն ձեռք բերվեց հետաձգել ԵՄ-ի հետ Ուկրաինայի ասոցացման շրջանակներում Խորը համապարփակ ազատ առևտրի գոտու ստեղծման համաձայնագրի իրագործումը մինչև 2015 թվականի առնվազն ավարտը և այդ ընթացքում ԱՊՀ շրջանակներում ազատ առևտրի ռեժիմի պահպանման մասին։ Մինչ այդ Եվրամիությունը կպահպանի ուկրաինական ապրանքների համար եվրոպական շուկա անմաքս մուտքի իրավունքը, իսկ Եվրոպական արտահանումն Ուկրաինա կշարունակի տուրքեր գանձել։ Եռակողմ կոնսուլտացիաները կշարունակվեն, Ռուսաստանն ու Ուկրաինան ԱՊՀ շրջանակներում կպահպանեն ազատ առևտրի ռեժիմը։ Ռուսաստանը պնդում էր, որ ԵՄ-ի հետ Ուկրաինայի ասոցացման համաձայնագրի իրականացումը հետաձգելու մասին պայմանավորվածությունը ձևակերպվի Գերագույն ռադայի և Եվրահանձնաժողովի ակտերով։ Ռուսաստանը նախազգուշացրել է, որ Ուկրաինա-ԵՄ համաձայնագրի «սողացող» իրագործման դեպքում դա կդիտարկվի որպես պայմանավորվածությունների խախտում, և ՌԴ-ն իրեն իրավունք է վերապահում հանել Ուկրաինայի հետ արտոնյալ առևտրի ռեժիմը ։
Եռակողմ բանակցություններն ու կոնսուլտացիաները շարունակվել են մինչև 2015 թվականի դեկտեմբերը, սակայն դրանք այդպես էլ չեն հանգեցրել Հատուկ իրավաբանական փաստաթղթի ստորագրմանը, որը կհաներ ռուսական մտահոգությունները՝ կապված 2016 թվականի հունվարի 1-ից Ուկրաինայի և ԵՄ-ի միջև ասոցացման մասին համաձայնագրի ամբողջական ծավալով մտնելու հետ։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը հրամանագիր է ստորագրել 2016 թվականի հունվարի 1-ից Ուկրաինայի նկատմամբ ԱՊՀ-ի ազատ առևտրի գոտու մասին պայմանագրի գործողությունը դադարեցնելու մասին՝ «ՌԴ շահերին և տնտեսական անվտանգությանը վերաբերող բացառիկ հանգամանքների կապակցությամբ, որոնք պահանջում են անհապաղ միջոցներ ձեռնարկեл»: Հրամանագիրն ուժի մեջ է մտել ստորագրման օրվանից ։ Ռուսաստանը կարծում է, որ ԵՄ-ի հետ Ուկրաինայի ազատ առևտրի ռեժիմի սահմանումը Ռուսաստանի հետ Ուկրաինայի ազատ առևտրի գործող ռեժիմի պայմաններում պայմաններ կստեղծեր դեպի Ռուսաստան եվրոպական արտադրանքի անվերահսկելի վերաարտահանման համար, ինչը բացասաբար կազդի ներքին արտադրության վրա՝ ԵՄ-Ռուսաստան ազատ առևտրի մտածված և հստակ կանոնակարգված ռեժիմի բացակայության պայմաններում, որը Ռուսաստանը ներկայումս մտադիր չէ ներմուծել ։ Դեկտեմբերի 30-ին Վլադիմիր Պուտինը օրենք է ստորագրել Ուկրաինայի նկատմամբ ԱԱԳ-ի մասին պայմանագրի գործողությունը կասեցնելու մասին (2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ընդունվել է Պետական դումայի կողմից և Դաշնության խորհրդի հավանությանն է արժանացել 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին) և Ուկրաինայի նկատմամբ ԱԱԳ-ի մասին պայմանագրի գործողությունը 2016 թվականից մասնակի վերսկսելու մասին հրամանագիրը՝ Ուկրաինա արտահանվող բնական գազից մաքսատուրքի մասով      ։
Առանց վիզայի ռեժիմի ներմուծում
Առաջին անգամ պաշտոնական մակարդակով անայցագիր ռեժիմի գործողությունների ծրագիրը համաձայնեցվել էր 2010 թվականի նոյեմբերին Ուկրաինա-ԵՄ գագաթնաժողովում։ Մի քանի տարվա ընթացքում այդ պլանը լրամշակվել և փոփոխվել է, և անայցագիր ռեժիմի տրամադրման մասին սկսել են խոսել 2014 թվականի մարտին Ասոցացման համաձայնագրի քաղաքական մասի ստորագրումից հետո ։
2015 թվականի դեկտեմբերին Եվրահանձնաժողովը խոստովանել էր, որ Ուկրաինան կատարել է առանց վիզայի ռեժիմ սահմանելու բոլոր հիմնական պայմանները։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Եվրոպական հանձնաժողովը հավանություն է տվել Ուկրաինայի կողմից Եվրամիության հետ վիզային ռեժիմի ազատականացման գործողությունների ծրագրի կատարման վերաբերյալ դրական հաշվետվությանը ։
ԵՄ-ում, սակայն, ընդգծել են մի քանի սկզբունքային կետեր, օրինակ, որ ԵՄ մուտք գործելիս Ուկրաինայի քաղաքացիների համար վիզաների չեղարկումը չի տարածվի արտագնա աշխատանքի մեկնողների վրա։ «Վիզային ռեժիմի բացառությունները կվերաբերվեն կարճաժամկետ այցին, և դա չի վերաբերում այն անձանց, ովքեր զբաղվում են վճարովի գործունեությամբ։ Դա վերաբերում է, օրինակ, տուրիստական այցերին, կարճ ստաժավորումներին, ուսմանը, գործնական ուղևորություններին, տոնավաճառներին և կոնֆերանսներին մասնակցությանը», - ասել Է Միգրացիայի, ներքին գործերի և քաղաքացիության հարցերի եվրակոմիսար Դիմիտրիս Ավրամոպուլոսը ։
2016 թվականի ապրիլին Նիդեռլանդներում անցկացված խորհրդատվական հանրաքվեում հոլանդացիների 61 տոկոսը դեմ է արտահայտվել Ուկրաինայի հետ Ասոցացման համաձայնագրի վավերացմանը։ Այդ կապակցությամբ անայցագիր ռեժիմի քննարկումը որոշ ժամանակով դադարեցվել էր։
2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Եվրամիության գագաթնաժողովում Նիդեռլանդների պահանջով իրավաբանորեն պարտավորեցնող որոշում է ընդունվել Ուկրաինայի և ԵՄ-ի միջև ասոցացման համաձայնագրի վերաբերյալ։ Այդ որոշման համաձայն՝ Ասոցացման համաձայնագիրն Ուկրաինային չի տրամադրում ԵՄ-ին անդամակցելու թեկնածու երկրի կարգավիճակ և չի պարտավորեցնում ԵՄ-ին այդ կարգավիճակն ապագայում տրամադրել Ուկրաինային, չի պարունակում Ուկրաինային ուղղակի ֆինանսական և ռազմական օգնություն հատկացնելու պարտավորություն և չի նախատեսում Ուկրաինայի քաղաքացիների ազատ ապրելու և ազատ աշխատանքի տեղավորման իրավունք ԵՄ անդամ երկրներում ։
Այդ ժամանակ էլ Եվրախորհրդարանը համաձայնեցրել էր «երրորդ երկրների» քաղաքացիների համար առանց վիզայի ռեժիմի անհապաղ դադարեցման կանոնները՝ հաշվի առնելով հոլանդացիների անհանգստությունը։ Մեխանիզմը կարող է գործի դրվել չորս դեպքերում՝ այդ երկրների քաղաքացիների՝ Եվրամիություն մուտք գործելու մերժումների թվի աճ, փախստականի կարգավիճակի չհիմնավորված հայտերի թվի աճ, «երրորդ երկրների» իշխանությունների՝ հայրենադարձության հարցերում համագործակցելու մերժում, Եվրամիության ներքին անվտանգության համար ռիսկեր՝ կապված այդ երկրների քաղաքացիների հետ ։
Արդյունքում, մի քանի ամիս քննարկումից հետո Եվրախորհրդարանի և Եվրախորհրդի ներկայացուցիչները 2017 թվականի փետրվարի 28-ին սկզբունքային համաձայնություն են տվել ուկրաինացիների համար վիզաների չեղարկման վերաբերյալ, ապրիլի 6-ին Եվրախորհրդարանը պաշտպանել է առանց վիզայի ռեժիմի սահմանումը։ Մայիսի 11-ին համապատասխան կանոնակարգը հավանության է արժանացրել Եվրոպական միության խորհուրդը  ։
Մայիսի 17-ին Ստրասբուրգում Պետրո Պորոշենկոյի Եվրախորհրդարան կատարած աշխատանքային այցի ընթացքում ստորագրվել է Ուկրաինայի քաղաքացիների՝ Եվրոպա մուտք գործելու համար առանց վիզայի ռեժիմ սահմանելու մասին փաստաթուղթ։ Փաստաթուղթն ուժի մեջ է մտել 2017 թվականի հունիսի սկզբին ։
Առանց վիզայի ռեժիմի սահմանումը Ուկրաինայի քաղաքացիներին իրավունք է տալիս ազատ տեղաշարժվել 30 պետությունների տարածքով։  Դրանք 22 երկրներ են, որոնք մտնում են ԵՄ-ի և Շենգենյան համաձայնագրի մեջ, Շենգենյան համաձայնագրի չորս երկրներ, որոնք ընդգրկված չեն Եվրամիությունում (Շվեյցարիա, Իսլանդիա, Նորվեգիա, Լիխտենշտայն) և Եվրամիության չորս երկրներ, որոնք չեն մտնում Շենգենյան համաձայնագրի մեջ (Կիպրոս, Ռումինիա, Բուլղարիա, Խորվաթիա)։ Բացառություն են կազմում Մեծ Բրիտանիան և Իռլանդիան։ Առանց վիզայի ռեժիմը Ուկրաինայի քաղաքացիներին Եվրոպայում գտնվելու իրավունք կտա յուրաքանչյուր 180 օրվա ընթացքում 90 օր ժամկետով։ ԵՄ-ում բնակության, աշխատանքի տեղավորման կամ ուսուցման իրավունք փաստաթուղթը չի տալիս ։
2018 թվականի դեկտեմբերին Եվրահանձնաժողովը պահանջել էր Ուկրաինայից վերացնել առանց վիզայի ռեժիմի մասին համաձայնագրի խախտումները ։
Վլադիմիր Զելենսկիի նախագահություն
Նախագահական լիազորությունների ավարտից մեկ օր առաջ իր պաշտոնը լքող նախագահ Պետրո Պորոշենկոն, ելույթ ունենալով Կիևում՝ Եվրոպայի օրվան նվիրված միջոցառմանը, Ուկրաինայի ապագա ղեկավար Վլադիմիր Զելենսկուն մի շարք խորհուրդներ է տվել Ուկրաինայի արտաքին քաղաքականության վարման վերաբերյալ։ Պորոշենկոյի կարծիքով՝ այդ պաշտոնում Զելենսկու հիմնական խնդիրը պետք է դառնա Ուկրաինայի շարժումը դեպի Եվրամիություն։ Անհրաժեշտ է «շարունակել և արդյունավետ կյանքի կոչել ԵՄ-ի հետ Ուկրաինայի ասոցացման համաձայնագիրը» ։
Էներգետիկայի միության հարցերով Եվրոպական հանձնաժողովի փոխնախագահ Մարոշ Շեֆչովիչի հետ հանդիպմանը, որը տեղի է ունեցել երդմնակալությունից հետո, Զելենսկին հայտարարել է, որ «ակնկալում է Եվրահանձնաժողովի հետագա աջակցությունը Ուկրաինայի, ԵՄ-ի և ՌԴ-ի միջև բանակցային գործընթացի շրջանակներում՝ 2019 թվականից հետո Ուկրաինայի գազատարների կողմից ռուսական բնական գազի տարանցման մասին պայմանագիր կնքելու նպատակով»,- ասել է Զելենսկին ։
Եվրամիությանը Ուկրաինայի անդամակցության հեռանկարներ
2022 թվականի հունիսի 17-ին Եվրահանձնաժողովը Եվրախորհրդին առաջարկեց Ուկրաինային տրամադրել Եվրամիության անդամ դառնալու հեռանկար և անդամակցության թեկնածուի կարգավիճակ  ։ Թեկնածուի կարգավիճակը հաստատելու հանձնարարականի հետ միաժամանակ Բրյուսելը Կիևում բարեփոխումներ պահանջեց՝ տրամադրելով յոթ կետերից բաղկացած ցուցակ ։
Այս պահանջները պետք է կատարվեն, որպեսզի Ուկրաինան պահպանի իր թեկնածուի կարգավիճակը, քանի որ 2022 թվականի հունիսին թեկնածուի կարգավիճակ տալը վերջնական չէ, և ԵՄ-ն կարող է վերացնել այն, եթե պաշտոնական Կիևը անտեսի բարեփոխումների օրակարգը ։ 2022 թվականի հունիսի 23-ին Եվրախորհրդարանը բանաձեւ է ընդունել, որը կոչ է անում անհապաղ Ուկրաինային տրամադրել Եվրամիության անդամության թեկնածուի կարգավիճակ։ 2022 թվականի հունիսի 23-ին Եվրոպական խորհուրդը Ուկրաինային շնորհեց Եվրամիությանն անդամակցելու թեկնածուի կարգավիճակ ։