cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հոբիթը
«Հոբիթ»-ը առաջին անգամ լույս տեսավ 1937 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Մեծ Բրիտանիայում։ Սա առաջին գործն է, որտեղ պատմվում է Միջերկրի մասին։ Հետագայում, մոտ քսան տարի շարունակ Թոլքինն իր ստեղծագործություններում օգտագործեց այն։ Այն դրական արձագանք է ստանում քննադատների կողմից և մեծ հաջողություն է բերում խմբագրությանը, որը և խնդրում է Թոլքինին շարունակել վեպը։ Թոլքինը գրում է շարունակությունը՝ Մատանիների տիրակալը, որը առավել լուրջ և մռայլ ստեղծագործություն էր, քան «Հոբիթ»-ը։ Համաձայնեցման համար հեղինակը փոփոխություններ է մտցնում «Հոբիթ»-ի տեքստի մեջ, որոնք վերաբերվում է Գոլլումի կերպարին։
«Հոբիթ»-ը տարածվեց և շատ սիրվեց ընթերցողների կողմից։ Գրքի հիման վրա ստեղծվեցին ֆիլմեր, մուլտֆիլմեր, սեղանի և համակարգչային խաղեր և այլն։ Էկրանավորումը, որը բաղկացած է երեք մասից, նկարահանեց Փիթեր Ջեքսոնը։
Ստեղծման պատմությունը
Թոլքինը սիրում էր իր երեխաներին հեքիաթներ պատմել և նրա տանը գոյություն ունեին մի շարք ավանդույթներ ՝ կապված դրանց հետ։ Օրինակ Սուրբ Ծննդին երեխաները ստանում էին նկարազարդ և գունազարդ նամակներ, որոնք պատմում էին Ձմեռ պապիկի և նրա ընկերների՝ Էլֆերի, գոբլինների, Սպիտակ Արջի մասին։ Նաև ամեն տարի տեղի էին ունենում «ձմեռային ընթերցումներ». գրողը նստում էր բուխարու մոտ և պատմում այս կամ այն հերոսի մասին։ Իր հեքիաթներում չխճճվելու համար Թոլքինը սկսեց գրել դրանք։ Մի օր, մաքուր թուղթ տեսնելով, նա վերցրեց այն և գրեց. «Ժամանակով գետնի տակ, իր բնում մի հոբիթ էր ապրում ։ Հենց այսպես էլ ծնվեց հայտնի հեքիաթի գաղափարը։ Թոլքինը բազմաթիվ անգամ փոփոխեց և մշակեց հեքիաթի տեքստը։
Այսպես, պատմությունը գրվում էր զվարճանքի համար։ Թոլքինը սկզբում չէր ուզում միավորել Բիլբո Բեգինսի հարմարավետ աշխարհը և մռայլ, առասպելական «Սիլմարիլիոն»-ը, բայց շուտով «Հոբիթ»ում սկսում են երևալ առասպելական գծեր։ Շուտով պարզ դարձավ, որ Բիլբոն և իր համախոհները ճանապարհորդում են հենց այն Միջերկրով, որը նկարագրված է «Սիլմարիլիոն»-ում։ Երբ նա մտածեց հեքիաթի ավարտը, գրեց այն և ցուցադրեց իր ընկերներից մի քանիսին։ Այդ փոքրաթիվ մարդկանցից մեկը Թոլքինի նախկին աշակերտուհի Էլեյն Գրիֆիտսն էր։
Թոլքերի խնդրանքով «Ջորջ Ալլեն և Արվին» ընկերությունը վարձում է նրան, որպեսզի նա խմբագրի «Բեովուլֆ»-ի թարգմանությունը ։ Եվ մի օր, 1936 թվականին, երբ Թոլքինը կիսատ էր թողել «Հոբիթ»-ը, «Ջորջ Ալլեն և Արվին»-ի աշխատակիցներից մեկը գալիս է Էլեյն Գրիֆիտսի մոտ։ Դա Սյուզեն Դագնալն էր։ Էլեյնից նա իմացավ անավարտ հեքիաթի մասին և խնդրեց Թոլքինին իրեն տալ ձեռագիրը։ Կարդալով այն՝ նա որոշեց ցույց տալ այն խմբագրությանը, բայց այդ ժամանակ հեքիաթը հասնում էր մինչև Սմոգի մահը։ Սյուզենը ձեռագիրը հետ ուղարկեց Թոլքինին՝ խնդրելով ավարտել այն։
Թոլքինը սկսեց աշխատել։ Նա խնդրեց իր որդի Մայքլին՝ օգնել տպել։ Հոկտեմբերի առաջին շաբաթին աշխատանքն արդեն ավարտված էր։ տեքստը, որը Թոլքինը վերնագրեց «Հոբիթ կամ գնալն ու գալը» ետ ուղարկվեց խմբագրություն։
Խմբագրության նախագահ Սթենլի Անվինն ասաց, որ մանկական գիրքը երեխաներից լավ ոչ ոք չի կարող գնահատել։ Եվ նա գիրքը տվեց իր տասնամյա որդուն՝ Ռեյներին։ Տղան կարդաց գիրքը և գրեց նրա մասին հետևյալը.
Այս գրվածքից հետո գիրքը հրատարակեցին։
Նախապատմություն
Էրեբոր ամրոցը, որը գտնվում էր Միայնակ լեռան ներսում, կառուցել էր Տրաին I արքան Արևի Երրորդ Դարաշրջանում, 1999 թվականին։ Արքան իր ժողովրդի հետ փախավ Մորիա, երբ արթնացավ Բալռոգներից մեկը։ 6 դար անց Սմոգ անունով վիշապը, իմանալով Էրեբորի գանձերի մասին, հարձակվեց թագավորության վրա։ Թզուկների մեծ մասը զոհվեց, փրկվեցին միայն Տրորը, նրա որդի Տրաին II-ը, նրա թոռ Տորինը և մի խումբ թզուկներ։ Թզուկներին վտարելուց հետո նա մտավ գանձերի մեջ։
Որոշ ժամանակ անց թզուկների արքա Տրաին II-ը որոշեց վերադառնալ Էրեբոր, բայց բանտարկվեց Դոլ Գիլդուրում։ 9 տարի անց Գենդալֆը գտավ նրան այնտեղ, որը մահից առաջ նրան հանձնեց մի քարտեզ և Միայնակ լեռան բանալին։ Գենդալֆը հասկացավ, որ Դոլ Գիլդուր է վերադարձել Սաուրոնը և կախարդը փորձում է զգուշացնել դա Սպիտակ Խորհրդին, բայց խորհրդի գլխավորը լուրջ չի ընդունում նրան։
Սյուժե
Իրադարձությունները սկսվում են Շիրում, հոբիթների բնակավայրում։ Այդ օրը հոբիտ Բիլբո Բեգինսի տուն են գալիս Գենդալֆը և մի խումբ թզուկներ՝ Տորին կաղնեվահանի գլխավորությամբ։ Այդ թզուկներն էին՝ Բալինը, Գլոինը, Բիֆուրը, Բոֆուրը, Բոմբուրը, Դվալինը, Նորին, Դորին, Օրին, Օինը, Կիլին և Ֆիլին։ Թզուկներին անհրաժեշտ էր խմբի ևս մեկ անդամ, որը կիրականացներ արշավի գլխավոր պլանը՝ կբարձրանար Միայնակ լեռ, կկռվեր վիշապի հետ և կվերականգներ Էրեբորի երբեմնի հեղինակությունը։ Գենդալֆը առաջարկում է Բիլբոյին գալ իրենց հետ և նա համաձայնվում է։
Մառախլապատ լեռների ճանապարհին նրանք գերվում են երեք տրոլների՝ Տոմուի, Բերտուի և Ուիլյամի կողմից։ Կախարդն, իմանալով այս արաարածների թույլ կողմը, ժամանակ շահեց մինչև արևածագը և արևածագի ժամանակ նրանք վերածվեցին քարերի։ Նրանց կացարաններում ընկերները գտան հազվադեպ հանդիպող թրեր, իսկ Բիլբոն ստացավ մի դաշույն, որն անվանեց Ժալո։ Որոշ ժամանակ անց խումբը հասավ Ռիվենդել, որտեղ Էլրոնդ իմաստուն էլֆը օգնեց նրանց կարդալ գաղտնի քարտեզը։
Մառախլապատ լեռներում հայտնվելով՝ փոթորիկը ստիպում է խմբին թաքնվել քարանձավներում, որտեղ նրանց առևանգում են գոբլինները և տանում են իրենց արքայի մոտ։ Գենդալֆը փրկում է թզուկներին։ Միայն Բիլբոն՝ փախչելով գոբլիններից մոլորվում է քարայրներում։ Այնտեղ նա գտնում է մի խորհրդավոր մատանի, իսկ հետո հանդիպում է Գոլլումին, որը առաջարկում է նրան հանելուկների գուշակում խաղալ։ Եթե հաղթեր Բիլբոն, ապա Գոլլումը նրան դուրս պետք է բերեր քարայրից, իսկ եթե հաղթեր Գոլլումը՝ նա կուտեր Բիլբոին։ Բիլբոն հաղթում է, բայց Գոլլումը կասկածում է նրան մատանու գողացման մեջ և որոշում է սպանել։ Հոբիթը, պատահաբար կրելով մատանին, դառնում է անտեսանելի և հետևելով Գոլլումին կարողանում է դուրս գալ քարանձավից։ Շուտով նա հանդիպում է իր խմբին, բայց նրանց վրա նորից հարձակվում են գոբլինները։ Միայն արծիվների միջամտությունն է կարողանում փրկել ընկերներին։
Թռչուննները նրանց իջեցնում են Բեորնի տնից ոչ հեռու։ Նա օգնում է խմբին հասնել Լիխոլեսիե։ Անտառի ծայրին Գենդալֆը հեռանում է ընկերներից։ Անտառի մեջ թզուկները երկու անգամ գերի են ընկնում. առաջին անգամ հսկայական սարդերի, իսկ երկրորդ անգամ՝ էլֆերի մոտ։ Բայց երկու անգամ էլ Բիլբոն իր մատանու օգնությամբ կարողանում է ազատել թզուկներին։
Մոտենալով Միայնակ լեռանը, ճանապարհորդները Լճաշեն Քաղաքում հանդիպում են մարդկանց, որոնք կարծում են, թե թզուկները կիրականացնեն գուշակությունն ու կսպանեն Սմոգին։ մատանու օգնությամբ Բիլբոն մտնում է վիշապի մոտ և վերցնում այնտեղից ոսկե գավաթը։ Երբ Բիլբոն հետ է գալիս վիշապի մոտ, իմանալու համար նրա թույլ կողմը, Սմոգն արթնանում է և զրուցում հոբիթի հետ։ Բիլբոին խորամանկությամբ հաջողվում է իմանալ վիշապի թույլ կողմը։ Երբ Սմոգն իմանում է, որ թզուկներին օգնել են Լճաշեն Քաղաքի բնակիչները, նա զայրանում է և գնում կործանելու քաղաքը։ Բարդը հատուկ նետով կարողանում է սպանել վիշապին։
Երբ թզուկները վերջնականապես տիրացան լեռանը, Բիլբոն գտավ Արկինստոնը՝ Տորինի տոհմի թանկարժեք քարը և վերցրեց այն։ Այդ ժամանակ ծեր ագռավը հայտնեց Տորինին, որ էլֆերը և քաղաքի բնակիչները գալիս են Էրեբոր, որպեսզի ստանան իրենց բաժին հարստությունը։ Տորինը հրաժարվում է կիսել հարստությունը և պատվիրում է ագռավին թռչել իր եղբայր Դաինի մոտ և օգնություն խնդրել։ Բիլբոն արկինստոնի օգնությամբ փորձում է խաղաղությամբ լուծել հարցը, սակայն Տորինը մնում է անդրդվելի և վռնդում է Բիլբոին։ Կռիվը դառնում է անխուսափելի։
Երբ Դաինն իր զորքով գալիս է, թզուկերը սկսում են հարձակումը։ Այդ ժամանակ հայտնվում է Գենդալֆը, որպեսզի զգուշացնի բոլորին մոտեցող գոբլինների և վարգերի զորքի մասին։ Թզուկները, էլֆերն ու մարդիկ միավորվում են նրանց հետ կռվեն հինգ զորքերի ճակատամարտում։ Եվ ահա, երբ արդեն հաղթանակի հույս չէր մնացել, հայտնվում են հսկայական արծիվները և ինքը՝ Բեորնը։ Սարսափը տիրեց գոբլիններին և ելֆերը, թզուկներն ու մարդիկ արդեն իրենց ձեռքերում ունեին հաղթանակը։ Բայց հաղթանակը նրանց վրա ծանր է նստում. մահանում են մեծ թվով զինվորներ, այդ թվում նաև՝ Ֆիլին, Կիլին և Տորինը։ Հոբիթը ստացավ հարստության շատ փոքրիկ մասը, բայց տուն վերադարձավ բավականին հարուստ։
Գրքի հերոսները
Գրքում կան նաև մի շարք երկրորդական հերոսներ։ Դրանցից են Տորինի խմբի 12 թզուկները՝ Բալինը, Գլոինը, Բիֆուրը, Բոֆուրը, Բոմբուրը, Դվալինը, Նորին, Դորին, Օրին, Օինը, Կիլին և Ֆիլին։
Մոտիվները և հիշատակումները
Գերմանա-սկանդինավյան դիցաբանությունը «Հոբիթ»-ում ավելի շատ է օգտագործված, քան «Մատանիների տիրակալ»-ում։ Որպես լրացում սկանդինավյան դիցաբանությանը, հեղինակը բոլոր հերոսներին՝ էլֆերին, թզուկներին և տրոլներին անուններ է տվել։
Գենդալֆի կերպարի նախատիպ դարձավ բացիկի վրա պատկերված երկարամորուս ծերունին՝ լայնեզր գլխարկով։ Սկզբում կերպարի համար ընտրված էր Բլադորտին անունը, իսկ Գենդալֆ էին կոչում թզուկների արքային։ Ավելի ուշ հեղինակն այդ անունը տվեց կախարդին։ Անվան թարգմանությունը ևս համապատասխանում էր. «gandr» - «կախարդական անձնակազմ», alfr - «ալվ» (էլֆ կամ թզուկ)։ Սյուժեում օգտագործված են նաև հին հեքիաթներ և առասպելներ։
Ի տարբերություն «Մատանիների տիրակալը» եռագրության՝ «Հոբիթ»-ը ոչ այնքան ֆենտեզի է, որքան գրական կախարդական հեքիաթ, որը կառուցված է ըստ հայտնի սխեմայի՝ նկարագրված է հերոսի «սեփական» աշխարհը, որտեղ նա ապրում է և «օտար» աշխարհը՝ ուր նա գնում է ճամփորդելու։ Սյուժեն ներառում է երկու արկածի տեսակ՝ վիշապի սպանություն և գանձի գտնում։
«Հոբիթ»-ն առաջին հայացքից թվում է մանկական հեքիաթ երեխաների համար, բայց այն իրականում ընթերցող ավելի լայն շրջանների համար է։
Թարգմանություններ
«Հոբիթ»-ը թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով, իսկ 2012 թվականին նաև լատիներեն ՝ վերնագրվելով «Hobbitus Ille»։ Առաջին թարգմանությունները կատարվեցին շվեդերեն և իսպաներեն։ Գիրքը ցանկանում էին հրատարակել նաև գերմաներենով, բայց հեղինակից պահանջեցին ապացուցել, որ նա հրեա չէ։ Թոլքինն իրականում չուներ հրեական արմատներ, բայց ասաց, որ շատ կուզեր կապ ունենալ այդ տաղանդավոր ժողովրդի հետ ։ Եվ տարածումը Գերմանիայում դարձավ անհնարին։ Առաջին անգամ «Հոբիթ»-ը թարգմանվեց գերմաներեն միայն 1957 թվականին։ Գիրքն առաջին անգամ ռուսերեն թարգմանվեց 1976 թվականին «Մանկական գրականություն» հրատարակչությունում ։ ԽՍՀՄ-ում ևս մի քանի անգամ թարգմանվեց և հրատարակվեց գիրքը, բայց ոչ թե բնագրից, այլ ռուսերենից, մասնավորապես հայերեն, մոլդովերեն և այլն։
Հայերեն թարգմանվել է ռուսերենից Էմմա Մակարյանի կողմից և հրապարակվել է «Սովետական գրող» հրատարակչության կողմից 1984 թվականին ։
Էկրանավորում
1966 թվականին ստեղծվեց Ջին Դեյչի կարճամետրաժ մուլտֆիլմը, որը ԱՄՆի և Չեխոսլովակիայի համատեղ աշխատանքն էր։ Այս մուլտֆիլմում հիմնական սյուժեն մի փոքր փոփոխված է. չկան թզուկներ, բայց կա Արքայադուստր և գեներալ։ Այնտեղ հիմնականում խոսում է հեղինակը, կերպարները չեն խոսում։
1977 թվականին ստեղծվեց Արթուր Ռենկինի և Ժյուլ Բեսսի «Հոբիթ» լիամետրաժ մուլտֆիլմը։ Այն նոմինացվեց մի քանի մրցանականաբաշխություններում և ստացավ Պիբոդի մրցանակ։
Խորհրդային Միությունում երկու անգամ փորձ կատարվեց էկրանավորել գիրքը։ 1985 թվականին Լենինգրադյան հեռուստատեսությունում ցուցադրվեց «Հոբիթ Բիլբո Բեգինսի հեքիաթային ճանապարհորդությունը» հեռուստաթատրոնը։
1991 թվականին ԽՍՀՄում սկսվեց «Լեռան միջի գանձը» վերնագրով մուլտֆիլմի ստեղծումը, բայց այն մնաց անավարտ ։
«Մատանիների տիրակալը» եռագրության էկրանավորումից հետո ռեժիսոր և սցենարիստ Փիթեր Ջեքսոնը դարձավ «Հոբիթ» ֆիլմի պրոդյուսերը, ինչը հայտարարվեց 2004 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։
Իգոր Կովալենկո
Իգոր Վիկտորի Կովալենկո, լատիշ շախմատիստ, Գրոսմայստեր (2011 թ.): Լատվիայի շախմատի առաջնությունների հաղթող՝ 2013 և 2014 թվականներին։ Ներկայացնում էր Լատվիան  Շախմատային օլիմպիադայում (2014, 2016 թթ.):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Կիմ Սուն Ջու (արտիստ)
Կիմ Սուն Ջու, հարավկորեացի երգիչ և դերասան։ Կիմի առաջնաելույթը տեղի է ունեցել 2014 թվականին՝ UNIQ կորեա-չինական խմբի կազմում։ Կիմը առաջին անգամ հեռուստաէկրաններիին է հայտնվելԿախարդական տաարածք-ժամանակ (2016) չինական ռոմանտիկ դորամայում և MBA-ի գործընկերներ ֆիլմում (2016)։ Նա նաև հայտնի է Live Up to Your Name (2017) և Տերիուսը իմ հետևում (2018) հեռուտասերիալներում խաղացած իր երկրորդական դերերով։
Մինչև դեբյուտ
Կիմը ինտերն է եղել YG Entertainment-ում։ Նա եղել է Winner-ի բնօրինակ կազմի անդամ, սակայն այն այդպես էլ չշարունակեց իր գործունեությունը։ Նա այժմ էլ լավ հարաբերությունների մեջ է գտնվում Ջինույի և Սնյունի հետ։
Նոր հնարավորություն ընձեռնվեց և նա միացավ UNIQ կորեա-չինական խմբին, որը գտնվում էր Yuehua-ի ղեկավարության ներքո։ Նա դեռ շարունակում էր մնալ որպես ինտերն YG Entertainment-ում, քանի որ երկու ընկերությունները համագործակցում էին խմբի հետ։ Մինչև իր պաշտոնական դեբյուտը նա 5 տարի մարզվել է YG Entertainment-ում  ։
2014․ Կարիերայի սկիզբ
Կիմի առաջնաելույթը տեղի է ունեցել 2014 թվականին՝ UNIQ կորեա-չինական խմբի կազմում՝ «Falling in Love» երգով։
Կիմի առաընթացը UNIQ խմբի հետ տևել է 5 տարի, որտեղ 2016 թվականին ստացավ իր առաջին դերը MBA-ի գործընկերները չինական ֆիլմում։ Ֆիմում խաղացին նաև խմբի մյուս անդամները, որտեղ Կիմը և Վանգ Յիբոն խաղացին գլխավոր դերերը, իսկ Զոու Զիհուանի, Լի Ունհանի և Չո Սուն Յոն դերերը կամեոներ էին ։
Մինչ Սպանիր ինձ, խնդրում եմ երկրորդ ֆիլմում նկարահանվելը, նա նկարահանվեց նաև Կախարդական տարածք-ժամանակ չինական դորամայում։
2017-ներկա․ Հեղինակության աճ
Կիմը նկարահանվել է Ստախոսը և նրա սիրեցյալը ֆիլմում, որտեղ խաղացել է Յու Սի Հյուի դերը, որը դորամայում հայտնի Crude Play խմբի առաջնորդն ու վոկալիստն է։ Նա նաև նկարահանվել է Live Up to Your Name tvN-ի դորամայում։
2018 թվականի սեպտեմբերին հայտնի դարձավ, որ Կիմը կխաղա MBC-ի Տերիուսը իմ հետևում դորամայում։ Նա խաղալու էր ըմբոստացող հանճարեղ հաքերի՝ Ռա Դո Ուի դերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փետրվարի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:1994 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Չինացի դերասաններ
Ջովանի Սիմեոնե
Ջովանի Սիմեոնե (Giovanni Simeone, ), արգենտինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վերոնայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում ։ Նախկին ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ Դիեգո Սիմեոնեի որդին է ։
Ռիվեր Փլեյթ
Սիմեոնեն Ռիվեր Փլեյթի ակադեմիայի սան է ։ 2011 թվականի նոյեմբերին նա 3 տարվա պայմանագիր կնքեց ակումբի հետ ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2013 թվականի օգոստոսի 4-ին՝ Խիմնասիա ի Էսգրիմա Լա Պլատայի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի վերջում նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը մինչև 2016 թվականը ։ Իր առաջին գոլը խփեց սեպտեմբերի 8-ին՝ Տիգրեի դեմ խաղում ։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Սիմեոնեն գոլի հեղինակ դարձավ Հարավամերիկյան գավաթի Լիբերտադի դեմ խաղում ։ Նա գոլ խփեց նաև Լիբերտադի դեմ պատասխան խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթահարել պարագվայական թիմի արգելքը։ Այս մրցաշրջանում նա Ռիվեր Փլեյթի հետ նվաճեց Հարավամերիկյան գավաթը, ինչպես նաև՝ հաղթեց Արգենտինայի առաջնությունը։ 2015 թվականին Սիմեոնեն նվաճեց Լիբերտադորեսի գավաթը և Ռեկոպա Սուդամերիկանան՝ չանցկացնելով ոչ մի հանդիպում այս մրցաշարերում։
Վոլնովախայի շրջան
Վոլնովախայի շրջան (Волноваський район), շրջան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզում։
Ջովանի Սիմեոնե
Ռիվեր Փլեյթ
2015 թվականի հուլիսի 6-ին Սիմեոնեն 1 տարվա պայմանագիր կնքեց Բանֆիլդի հետ ։ Իր դեբյուտը նշեց հուլիսի 12-ին՝ Կիլմեսի դեմ խաղում՝ այս խաղում խփելով խաղի միակ գոլը ։ Օգոստոսի 4-ին՝ Արսենալ Սարանդիի դեմ խաղում նա դարձավ դուբլի հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 4-1 հաշվով ։ Բանֆիլդի կազմում Սիմեոնեն անցկացրեց 29 հանդիպում՝ դառնալով 12 գոլի հեղինակ ։
Վոլնովախայի շրջան
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վոլնովախա ։
Ջովանի Սիմեոնե
Ջենոա
2016 թվականի օգոստոսի 18-ին Սիմեոնեն 3 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Ջենոա ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 18-ին՝ Սասուոլոյի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց սեպտեմբերի 25-ին՝ Պեսկարայի դեմ խաղում  ։ Նոյեմբերի 27-ին՝ Յուվենտուսի դեմ խաղում նա դարձավ դուբլի հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-1 հաշվով  ։ Դեկտեմբերի 18-ին՝ Պալերմոյի դեմ խաղում Սիմեոնեն դարձավ 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ, սակայն Ջենոան պարտվեց 3-4 հաշվով ։ 2017 թվականի հունվարի 29-ին նա դուբլ ձևակերպեց Ֆիորենտինայի դեմ խաղում՝ փրկելով իր թիմին պարտությունից ։ 2016-17 մրցաշրջանում Սիմեոնեն անցկացրեց 36 հանդիպման՝ դառնալով 13 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Վոլնովախայի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1850 կմ²։
Ջովանի Սիմեոնե
Ֆիորենտինա
2017 թվականի օգոստոսի 16-ին Սիմեոնեն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ֆիորենտինայի հետ   ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 20-ին՝ Ինտերի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց սեպտեմբերի 10-ին՝ Վերոնայի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի ապրիլի 29-ին Սիմեոնեն հետ-տրիկ հեղինակեց Նապոլիի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Ֆիորենտինայի կազմում արգենտինացին մասնակցեց 40 հանդիպման՝ դառնալով 14 գոլի հեղինակ ։
Վոլնովախայի շրջան
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 83812 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,3 մարդ/կմ²։
Ջովանի Սիմեոնե
Միջազգային կարիերա
Արգենտինայի Մ20 հավաքականի կազմում Սիմեոնեն մասնակցեց 2015 թվականի Հարավային Ամերիկայի առաջնությանը՝ դառնալով առաջնության լավագույն ռմբարկուն խփած 9 գոլով և օգնելով Արգենտինային իր պատմության մեջ 5-րդ անգամ հաղթել մրցաշարը ։ Մ20 հավաքականի կազմում նա մասնացկեց նաև 2015 թվականի աշխարհի առաջնությանը, սակայն այստեղ Արգենտինան դուրս մնաց խմբային փուլից ։
Վոլնովախայի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնեցկի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ջովանի Սիմեոնե
Միջազգային կարիերա
Արգենտինայի օլիմպիական հավաքականի կազմում Սիմեոնեն մասնակցեց 2016 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին ։ Նա փոխարինման դուրս եկավ թիմի բոլոր 3 խաղերում, սակայն Արգենտինան չկարողացավ հաղթահարել խմբային փուլի արգելքը ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի հունիսի 20-ի դրությամբ
Շոկոլադե բանկ
Շոկոլադե բանկ (Հանգըլ․ 초코 뱅크), հարավկորեական վեբ սերիալ։ Այն ստեղծվել է Cheil Worldwide Inc.-ի կողմից Ֆինանսական ծառայությունների հանձնաժողովի (FSC) համար։ Սերիալը բաղկացած է 6 սերիաներից, որոնք վերաբերվում են սկսնակ բիզնեսի ֆինանսկան կառավարմանը։ Ըստ cons TV-ի վեբ դրաման 2016 թվականի փետրվարի 15-ից 21-ը գրանցել է 2 519 849 դիտում ։
Սյուժե
Շոկոլադե բանկը Կիմ Ուն Հենգի (Կիմ Ջոնգ Ին) մասին է, որը ավարտել է քոլեջը և պատրաստվում է աշխատել։ Նրա հայրը ցանկանում էր, որ նա հաջողակ սկսի իր կյանքը, և տվեց նրան մի անուն, որը կորեերեն նշանակում է բանկ։ Նա ցույց կտա 20 տարեկան երիտասարդների իրական խնդիրը, որոնք սկսում են իրենց կարիերան ։ Նա 5 տարի եղել է գործազուրկ։ Ավելի ուշ նա հանդիպում է Հա Չո Չո (Պակ Ուն Բին) անունով մի աղջկա, որը նախապատրաստվում է բիզնես սկսել։ Դորաման նաև ուշադրություն է հրավիրում ֆինանսական մենեջմենթին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2019 հեռուստասերիալներ
Էսպլուգաս դե Լյոբրեգատ
Էսպլուգաս դե Լյոբրեգատ (Esplugas de Llobregat, Esplugues de Llobregat ), քաղաք Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Բախո Լոբրեգատ շրջանում։ Զբաղեցնում է 4,6 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 46649 մարդ (2010 թվական)։
Վահան Ստեփանյան (այլ կիրառումներ)
Վահան Ստեփանյան, կարող է վերաբերել՝
Վահկա (այլ կիրառումներ)
Վահկա, կարող է վերաբերել՝
Գրիկուր
Գրիկուր  (Gricourt), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Կանտենի շրջան։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 869 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 582 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 425-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 157-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը - 73,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71.5 %)։ 425 աշխատունակ բնակիչներից 383-ը աշխատում էին (202 տղամարդ և 181 կին), անաշխատանք էին 42 -ը (19 տղամարդ և 23 կին)։ 157 անգործունակ մարդկանցից 46-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 64-ը թոշակառու, 47-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Վաղավեր (այլ կիրառումներ)
Վաղավեր, կարող է վերաբերել՝
Վայդինգ (այլ կիրառումներ)
Վայդինգ, կարող է վերաբերել՝
Վոլոդարսկի շրջան (Դոնեցկի մարզ)
Վոլոդարսկի շրջան (Володарський район), շրջան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վոլոդարսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1221 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 83812 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 68,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնեցկի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Վայի սյուր Էն (այլ կիրառումներ)
Վայի սյուր Էն, կարող է վերաբերել՝
Բեռնարդո Բերտոլուչի
Բեռնարդո Բերտոլուչի (Bernardo Bertolucci, ), իտալացի կինոռեժիսոր, դրամատուրգ, սցենարիստ, պրոդյուսեր և բանաստեղծ։ 1960-ական թվականներին համարվում էր Ժան Լյուկ Գոդարի և Պիեռ Պաոլո Պազոլինիի հետևորդ, հետաքրքրություն է դրսևորել կոմունիզմի և ֆրեյդիզմի նկատմամբ, իր ֆիլմերում նրբորեն միաձուլել է սոցիալականը` ինտիմ կապերի հետ։ Շատ ֆիլմերում դիմել է մարդկային սեքսուալության արգելքի տակ գտնվող թեմաներին` ինցեստ, եռակողմ սեքս և համասեռականություն։ Արժանացել է «Օսկար» մրցանակի` «Վերջին կայսրը» (1987 թ.) կենսագրական ֆիլմի համար։ Մշտապես համագործակցել է օպերատոր Վիտտորիո Ստորարոյի հետ, ում իտալացի քննադատներն անվանում են «լուսաստվերի արքա»։
Կենսագրությունը
Բեռնարդո Բերտոլուչին համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերեց 1970 թվականին` «Կոնֆորմիստը» կինոնկարի շնորհիվ։ Այն նկարահանվել էր Ալբերտո Մորավիայի համանուն վիպակի հիման վրա և հետազոտում էր ֆաշիզմի հոգեբանական ակունքները։ 1972 թվականին Բեռնարդո Բերտոլուչին ստեղծել է «Վերջին տանգոն Փարիզում» մեծ աղմուկ հանած կինոնկարը, որտեղ նկարահանվել էին Մառլոն Բրանդոն և Մարիա Շնայդերը։ Ֆիլմը ժամանակակից ռոմանտիկ սիրո ողբերգության մասին էր։
1976 թվականին Բեռնարդո Բերտոլուչին նկարահանել է «Քսաներորդ դար» կինոնկարը, որտեղ գլխավոր դերերով հանդես էին եկել Ժերար Դեպարդիեն և Ռոբերտ Դե Նիրոն։ «Լուսին» (1979 թ.) և «Ծիծաղելի մարդու ողբերգությունը» (1981 թ.) կինոնկարները քննադատների կողմից ընդունվեցին սրերով, որից հետո Բեռնարդո Բերտոլուչին երկար ժամանակով դադարեց ֆիլմեր նկարահանել իտալական թեմաներով։ Տեղափոխվելով Անգլիա, սկսվեց նրա ստեղծագործությունների աշխարհաքաղաքացիական փուլը։ 1987 թվականին նա նկարահանել է «Վերջին կայսրը» կինոնկարը, որը բարձր է գնահատվել և արժանացել է «Օսկար» մրցանակի` որպես տարվա լավագույն ֆիլմ։ 1990 թվականին Փոլ Բոուլզի համանուն վեպի հիման վրա նկարահանել է «Երկինքների քողի ներքո» («Թեյ անապատում») կինոնկարը, իսկ 1993 թվականի նոյեմբերին, Փարիզում կայացել է «Փոքրիկ Բուդդան» կինոնկարի առաջին ցուցադրությունը, միակ հանդիսատեսի` Դալայ լամայի ներկայությամբ։
Անձնական կյանքը
Բեռնարդո Բերտոլուչիի ավագ եղբայրը պրոդյուսեր Ջովաննի Բերտոլուչին է, իսկ կրտսերը` ռեժիսոր Ջուզեպե Բերտոլուչին։
Բեռնարդո Բերտոլուչին մահացել է 2018 թվականի նոյեմբերի 26-ին՝ Հռոմում, թոքերի քաղցկեղից    ։
Պանամերիկյան ֆուտբոլային խաղեր 1959
Պանամերիկյան ֆուտբոլային խաղեր 1959, երրորդ պանամերիկյան ֆուտբոլային մրցաշարը, որը տեղի է ունեցել Չիկագոյում՝ 1959 թվականի օգոստոսի 21-ից սեպտեմբերի 5-ը։ Հաղթողի տիտղոսին տիրանալու համար պայքարում էին 7 հավաքականներ։ Մրցաշարում հաղթանակ է տարել Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի մրցություններ Կատեգորիա:1959 ֆուտբոլում
Parrot Security OS
Parrot Security OS (կամ ParrotSec), համակարգչային անվտանգության թեքումով, Debian-ի վրա հիմնված Linux դիստրիբուտիվ ։ Նախատեսված է համակարգի ներթափանցման թեստեր անցկացնելու, խոցելիությունների գնահատման և դրանց հետևանքների լուծարման, համակարգչային քրեաբանության և վեբ-էջերի անանուն դիտման համար։ Մշակված է Frozenbox թիմի կողմից։
Համակարգի ճարտարապետություն
ParrotOS-ը հիմնված է Debian-ի թեստային ճյուղի վրա (stretch)՝ Linux 4.16 անհատականացված միջուկով։
2017 թվականի հունիսին ParrotSec-ը հայտարարել է, որ նրանք դիտարկում են Debian-ից դեպի Devuan անցնելու հարցը՝ հիմնականում systemd-ի հետ կապված խնդիրների պատճառով ։
Թողարկումներ
Մշակողների թիմը չի նշում որևէ պաշտոնական թողարկման գրաֆիկ, բայց թողարկումների և դիիստրիբուտիվի պաշտոնական ակնարկի ծանոթագրությունների փոփոխման հիման վրա՝ պրոյեկտը թողարկվում է ամիսը մեկ անգամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր Կատեգորիա:Լինուքս
Էսպունյոլա
Էսպունյոլա  (Espunyola, L'Espunyola), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Բերգեդա շրջանում ։ Զբաղեցնում է 35,46 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 262 մարդ (2010 թվական)։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կարմիր թավշյա տորթ
Կարմիր թավշյա տորթ (Red Velvet Cake), անգլալեզու երկրներում՝ սև-կարմրային, վառ կարմիր կամ կարմիր ու շագանակագույն գույների։ Ավանդաբար պատրաստվում է ինչպես շերտավոր խմորը՝ սերուցքային պանրի գլազուրով։ Կարմիր սննդային ներկի շնորհիվ այն ստանում է կարմիր գույն։
Բաղադրատարրերը՝ սերուցքային կարագը, կակաոն, ալյուրը, կարմիր սննդային ներկը և ճակնդեղը, ինչպես օրենք, լցվում են թանի մեջ։ Սովորաբար օգտագործվում է սերուցքային պանրից կամ զուտ կրեմային գլազուր։
Պատմություն
1975 թվականին լույս տեսած American Cookery գիրքը (Ջեյմս Բյորդ) նկարագրում է կարմիր թավշյա տորթի 3 տարբեր տեսակ, որոնք միմյանցից տարբերվում էին ճարպի և սերուցքային կարագի քանակությամբ։ Բոլորում օգտագործվել էր կարմիր սննդային ներկը, բայց թթու քացախի և թանի ազդեցության ներքո, ինչպես օրենք, կակաոյի վրա ավելի լավ է երևում կարմիրը։ Հենց կարմիր գույնի առկայության հետ է կապված տորթի «կարմիր թավշյա» անվանումը ինչպես նաև շոկոլադային տորթերին երբեմն վերնագրվող «Սատանայի ուտեստ» անվանումը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ երբ չափակարգում էին ապրանքներն, հացթուխները օգտագործում էին եփած ճակնդեղ՝ տորթերի գույնն ավելացնելու համար։ Եփած ճակնդեղը դեռ կարող է հանդիպել որոշ բաղադրատոմսերում։ Այս տորթն եղել է հայտնի ուտելիք Մեծ ճգնաժամի ժամանակ ։
Կանադայում տորթը հայտնի էր դարձել որպես աղանդեր ռեստորաններում և Eaton հացաբուլկեղենի խանութների ցանցում 1940-ական և 1950-ական թվականներին։ Տորթը համարվում էր Eaton-ի միօրինակ բաղադրատոմս, իսկ աշխատակիցները լռում էին։ Այդ լռության հետևանքով մարդկության մեծ մասը կարծում էր, որ բաղադրատոմսի ստեղծումը պատկանում է այդ խանութների ցանցին, տիկին Eaton ։
Տորթի ճանաչումը նաև կապված է 1989 թվականին նկարահանված «Պողպատե մագնոլիաներ» ֆիլմին, որտեղ փեսայի տորթը (հարավային ավանդույթ) լինում է կարմիր թավշյա տորթը՝ զրահակիր նավի տեսքով ։ Վերջին տարիների ընթացքում տորթը դարձել է ավելի հայտնի և հեշտությամբ գտնվելի շատ հացաբուլկեղենի խանութներում։
Տես նաև
Գազարով տորթ
Կատեգորիա:Ամերիկյան խոհանոց Կատեգորիա:Տորթեր
Գրանադայի պատերազմ
Գրանադային պատերազմ (Guerra de Granada), Իբերական թերակղզում ռեկոնկիստայի ավարտական փուլը, որն ավարտվել է քրիստոնյաների հաղթանակով ու ռեկոնկիստայի ավարտով։ Իրադարձությունները սկսվել են 1482 թվականի փետրվարի 28-ին և ավարտվել 1492 թվականի հունվարի 2-ին։ Տասնամյա պատերազմն իրենից չէր ներկայացնում անդադար գործընթաց, այլ արշավների շարք, որոնք սովորաբար սկսվում էին գարնանն ու ավարտվում ձմռան ամիսներին։ Ներքին հակամարտության և քաղաքացիական պատերազմի պատճառով Գրանադայի բնակիչները ցրված էին, մինչդեռ քրիստոնյաները, որպես կանոն, միասնական էին։ Այս պատերազմը բնութագրվում է նաև քրիստոնյաների կողմից հրետանու արդյունավետ կիրառմամբ, ինչը նրանց հնարավորություն էր տալիս արագորեն նվաճել քաղաքներ։ Պատերազմի գագաթնակետը դարձավ 1492 թվականին Գրանադայի անկումը։ Պատերազմը  Ֆերդինանդ II Արագոնացու և Իզաբելլա I Կաստիլիուհու համատեղ նախագիծն է։ Քանի որ պատերազմի վարման համար զորքերի և միջոցների մեծ մասը գալիս էր Կաստիլիայից, Գրանադան միացվեց կաստիլյական հողերին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Գրանադայի ամիրայությունը դադարեց գոյություն ունենալ՝ վերջինի մուսուլման բնակչության զգալի մասը (շուրջ կես միլիոն մորիսկներ)՝ մնաց Իսպանիայում, ինչը շարունակում էր կրոնական հողի վրա բախումների հանգեցնել ընդհուպ մինչև 16-րդ դարում մորիսկների հեռացումը   ։
Իբերիան և Ալ Անդալուսը 15-րդ դարում
15-րդ դարի վերջերին Գրանադայի ամիրայությունը հանդիսանում էր Ալ-Անդալուսի (Իբերիայի արաբական անվանումը) միակ իսլամադավան պետությունը։ Կորդովայի խալիֆայության մնացած տայֆաներն արդեն նվաճվել էին քրիստոնյաների կողմից։ Միևնույն ժամանակ Գրանադայի ապագայի վերաբերյալ հոռետեսությունը ձևավորվել էր դեռևս անկումից շատ առաջ ։ Այնուամենայնիվ, այդ ժամանակ Գրանադան դեռևս հարուստ և հզոր էր, իսկ քրիստոնեական պետությունները բաժանված էին ու պատերազմում էին միմյանց դեմ։ Գրանադայի շուրջ տիրող իրավիճակը սկսեց վատթարանալ 1417 թվականին էմիր Յուսուփ III-ի մահից հետո։ Այդ ժամանակվանից սկսած գրանադան մշտապես գտնվում էր ահագնացող քաղաքացիական պատերազմի մեջ։ Տեղացի մուսուլմանների ազգակցական կապերը ավելի ուժեղ էին քան հավատարմությունը էմիրին, ինչը է ականորեն դժվարացնում էր իշխանության կենտրոնացումը։ Երբեմն էմիրի վերահսկողության ներքո գտնվող միակ տարածքը մնում էր Գրանադա քաղաքը։ Մերթ ընդ մերթ էմիրը նույնիսկ չէէր կարողանում վերահսկել ամբողջ քաղաքը և զբաղեցնում էր միայն Ալ-Համբրա ամրոցն ու Գրանադայի առավել կարևոր շրջանը՝ Ալբայսինը ։
Ներքին պայքարը տեսանելի կերպով թուլացրել էր պետությունը։ Տնտեսությունը փլուզվեց, երբ նախկինում աշխարհում հայտնի Գրանադայի ճենապակու հետ սկսեց մրցակցել Վալենսիայից ոչ հեռու գտնվող Մանիսեսի ճենապակին։ Չնայած տնտեսության թուլացմանը՝ հարկերը առաջվա նման բարձր էին, ինչը պայմանավորված էր մեծ բանակ պահելու հսկայական ծախսերի հետ։ Քաղաքի հասարակ բնակիչները երեք անգամ ավելի շատ հարկ էին վճարում, քան կաստիլիացիները ։ Աբու լը Հասան Ալիի (1464 - 1485 թթ.) սահմանած բարձր հարկերը իրեն հասարակության շրջանում հեղինակազրկեցին։ Միևնույն ժամանակ հարկերը հնարավորություն էին տալիս բարձր պահել բանակի հզորության մակարդակը, մասնավորապես, Հասանը հաջողությամբ կարողանում էր իրեն ենթակա տարածքներում քրիստոնեական ապստամբությունները ճնշել ։
Սադրանքներ և պատասխան գործողություններ
1478 թվականի զինադադարը դեռևս տեսականորեն գործում էր, երբ 1481 թվականի դեկտեմբերին, ի պատասխան քրիստոնեական արշավանքների, Գրանադան ձեռնարկեց անսպասելի հարձակում Զահարի ուղղությամբ ։ Քաղաքը ավերվեց, իսկ բնակչությունը ստրկության տարվեց։ Այդ հարձակումը առիթ դարձավ պատերազմի սկսման համար. Կաստիլիայի մերզզինվորական ուժերը այդ միջադեպն օգտագործեցին, որպես պատասխան վճռական գործողությունների քարոզչամիջոց։ Քրիստոնեական ջոկատների կողմից Ալհամայի գրավումը ու դրան հաջորդած Կաստիլիայի թագավորական վերնախավի համաձայնությունը սովորաբար ներկայացվում է որպես պատերազմի սկիզբ ։ Աբու լը Հասանը մարտին փորձեց վերադարձնել Ալհաման, սակայն անհաջողության մատնվեց։ Կաստիլիայից ու Արագոնայից եկած համալրումը կանխեց Ալհամայի հնարավոր հանձնումը նաև 1482 թվականի ապրիլին։ 1482 թվականի մայիսի 14-ին Ֆերդինանդ թագավորը անձամբ ստանձնեց Ալհամայում տեղակայված բանակի հրամանատարությունը։
Քրիստոնյաները փորձեցին պաշարել Լոխան, սակայն չկարողացան այն նվաճել:Պաշարումը հանելու օրը Աբու լը Հասանի որդին՝ Աբու Աբդուլահը (Բոաբդիլ) ապստամբեց հոր դեմ և իրեն հռչակեց էմիր Մուհամադ XII : 1483 թվականին պատերազմը շարունակվում էր, երբ Աբու լը Հասանի եղբայր ազ Զագալը Մալագայից արևելք գտնվող Ահարկիա բլրին ջախջախեց քրիստոնեական մեծ բանակը։ Այնուամենայնիվ, քրիստոնեյաները կարողացան հաղթել Լեսունայում և գերևարել Բոաբդիլին։ Ֆերդինանդ II-ն ու Իզաբելլա I-ը նախկինում մտադրված չէին նվաճել Գրանադայի ամիրայության ամբողջ տարածքը։ Բոաբդիլի գերևարումը Ֆերդինանդը որոշեց օգտագործել որպես Գրանադան նվաճելու միջոց։ 1483 թվականի օգոստոսին նամակում նա գրում է. - «որպեսզի նվաճվի Գրանադան և ոչնչացվի, Մենք որոշեցինք ազատել նրան... Նա [Բոաբդիլ] պատերազմ է վարում հոր դեմ» ։ Բոաբդիլի ազատումով, սակայն արդեն քրիստոնյաների հետ գաղտնի միությամբ Գրանադայում քաղաքացիական պատերազմը շարունակվեց։ Գրանադյան վավերագիրը նշել է, որ Բոաբդիլի գերևարումը դարձավ «հայրենիքի քանդման պատճառ» ։
1485 թվականին Աբու լը Հասան ազ Զգլիլի կողմից Բոաբդիլը արտաքսվում է Ալբայսինից, որը հանդիսանում էր Գրանադայում նրա իշանության կենտրոնը։ Ազ Զագիլը իրեն հռչակեց էմիր և արտաքսեց եղբորը, ով որոշ ժամանակ անց մահացավ ։ Բոաբդիլը ստիպված էր փախչել և հովանավորություն խնդրել Ֆերդինանդից ու Իզաբելլայից։ Մուսուլմանների շրջանում շարունակվող բաժանումները թեթևացրեց քրիստոնյաների կողմից ամիրայության արևմտյան տարածքների գրավումը։ 1485 թվականին ընդամենը 15 օրվա ընթացքում ընկավ Ռոնդան, ինչն էլ կանխորոշեց Գրանադայի գրանադյան նավատորմի ռազմաբազա հանդիսացող Մարբելյայի ճակատագիրը, որը կարճ ժամանակ անց անցավ քրիստոնյաների ձեռքը ։
Բոաբդիլը շուտով կրկին հայտարարեց Գրանադայի նկատմամբ իր իրավունքների մասին։ Հաջորդ երեք տարիների ընթացքում նա դե ֆակտո հանդես եկավ որպես Ֆերդինանդի և Իզաբելայի վասալ ։ Նա խոստացավ ճանաչել Գրանադայի կախվածությունը Կաստիլիայից կոմսի տիտղոսի դիմաց ։
Մալագայի նվաճում
Գրանադայի ամիրայության գլխավոր նավահանգիստ հանդիսացող Մալագան 1487 թվականին դարձավ քրիստոնեական զորքերի հիմնական թիրախը։ Էմիր ազ Զագալը շարժվում էր բավականին դանդաղ, որպեսզի կարողանա կանխի քաղաքի պաշարումը և և քաղաքացիական պատերազմի պատճառով ի վիճակի չէր հետապնդել քրիստոնեական բանակներին։ Նույնիսկ այն բանից հետո, երբ նա լքեց Գրանադան, նա ստիպված էր զորքեր թողնել Ալհամբրայում, որպեսզի պաշտպանվի Բոաբդիլից ու նրա կողմնակիցներից ։
1487 թվականի ապրիլի 27-ին ընկավ Վելես Մալագան՝ Բոաբդիլի տեղացի կողմնակիցների ազդեցությամբ կապիտուլացիայի ենթարկվելով ։ Մալագայի պաշարումը սկսվեց 1487 թվականի մայիսսի 7-ին և շարունակվեց մինչև 1487 թվականի օգոստոսի 18-ը։ Տեղական կայազորի հրամանատար Համադ ալ Տագրին կապիտուլացիայի փոխարեն նախընտրեց մահը, իսկ աֆրիկյան կայազորն ու քրիստոնեական դավանափոխները կատախի կերպով կռվում էին՝ վախենալով պարտության հետևանքներից։ Պաշարման ավարտին մոտ Մալագայի բնակիչները առաջարկեցին հանձնվել, բայց Ֆերդինանդը հրաժարվեց՝ ակընկալելով առավել շռայլ զիջումներ ։ Երբ քղաքը վերջնականապես ընկավ, Ֆերդինանդը քաղաքի գրեթե բոլոր բնակիչներին իրենց անկոտրում դիմադրության համար պատժեց՝ մատնելով ստրկության, իսկ դավանափոխները կենդանի այրվեցին:Սակայն, Մալագայի հրեաները ազատվեցին պատժից, քանի որ կաստիլյան հրեաները նրանց որպես ստրուկների գնեցին ։
Ակիմովկայի շրջան
Ակիմովկայի շրջան (Якимівський район), շրջան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ակիմովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1850 կմ²։
Գրանադայի պատերազմ
Մալագայի նվաճում
Պատմաբան Ուիլյամ Պրեսկոոտը կարծում է, որ Մալագայի համար մղված ճակատամարտը Գրանադայի պատերազմի առավել նշանակալի դրվագն էր։ Մալագան հանդիսանում էր Գրանադայի գլխավոր նավահանգիստը, և ամիրայությունը չէր կարող շարունակել իր անկախ գոյությունն առանց դրա ։
Ակիմովկայի շրջան
Բնակչություն
2008 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35700 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,3 մարդ/կմ²։
Գրանադայի պատերազմ
Բասայի նվաճում
Մալագայի անկումից պատճառով ազ Զագալի հեղինակությունը նկատելիորեն նվազեց, և 1487 թվականին Բոաբդիլը վերցրեց Գրանադայի բոլոր քաղաքները։ Նա նաև վերահսկում էր ամիրայության հյուսիս-արևելքը (Վելես Ռուբիո, Վելես Բլանկո, Վերա)։ Ազ Զագլիը նախկինի պես վերահսկում էր Բասա, Գուադիս և Ալմերիա քաղաքները։ Բոաբդիլը ոչ մի գործողություններ չձեռնարկեց, երբ քրիստոնեական զորքերը զբաղեցրեցին իր որոշ տարածքներ։ Հնարավոր է նա ենթադրում էր, որ դրանք մոտ ժամանակներում կվերադարձվեն իրեն ։
Ակիմովկայի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զապորոժիեի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Գրանադայի պատերազմ
Բասայի նվաճում
1489 թվականին քրիստոնեական զորքերը սկսեցին ազ Զագիլի ամենակարևոր հենակետը հանդիսացող Բասայի տանջալի և երկարատև պաշարումը։ Պաշարումը երկարեց, քանի որ հրետանին արրդյունավետ չէր գործում, իսկ բանակի մատակարարումը հանգեցրեց կաստիլիացիների բյուջեյի հսկայական դեֆիցիտի։ Իզաբելլան անձամբ ժամանեց պաշարողների ճամբար, ոորպեսզի օգնի պահպանել ազնվականների ու զինվորների ռազմական ոգին։ Վեցամսյա պաշարումից հետո ազ Զագիլը հանձնվեց՝ չնայած որ իր կայազորի մեծ մասը ամբողջական էր։ Նա համոզվեց, որ քրիստոնյաները իրապես ցանկանում են ավարտին հասցնել պաշարումը, և հաշվարկեց, որ փրկության ոչ մի հնարավորույթյուն չկա ։ Ի տարբերություն Մալագայի՝ Բասային առաջարկվեցին կապիտուլացիայի ընդարձակ պայմանններ։
Գրանադայի անկում
1490 թվականին Բասայի անկումից և ազ Զագիլի գերևարումից հետո թվում էր, թե պատերազմը պետք է ավարտվի։ Ֆերդինանդն ու Իզաբելլան այդպես էին նախատեսել։ Այնուամենայնիվ, Բոաբդիլը Ֆերդինանդի ու Իզաբելլայի հետ միությունից ստացված իր օգուտներից դժգոհ էր, հավանաբար նաև այն պատճառով, որ իրեն խոստացված հողերը դեռևս գտնվում էին Կաստիլիայի իշխանության ներքո։ Նա հետ վերցրեց իր վասալական երդումը և ապստամբեց կաթոլիկ միապետների դեմ՝՝ չնայած այն հանգամանքից, որ վերահսկում Ալպուհարի լեռը ։ Ակնհայտ էր, որ այդպիսի դիրքը երկարատև պայքարի համար անհեռանկարային էր, այդ իսկ պատճառով Բոաբդիլը արտաքին օգնություն ստանալու համար ճարահատյալ խնդրագրեր էր ուղարկում։ Եգիպտոսի սուլթան ան Նասիր Մուհամադը Գրանադայի պատերազմի համար թեթևորեն նախատեց Ֆերդինանդին, բայց Եգիպտոսը կառավարող մամլուքները թուրքերի հետ պատերազմի սպասողական վիճակում էին գտնվում։ Կաստիլիան և Արագոնը թուրքերի թշնամիներն էին, այդ իսկ պատճառով սուլթանը չէր ցանկանում հրահրել նրանց անցումը Ստամբուլի կողմը։ Բոաբդիլը օգնություն էր խնդրել նաև Ֆազի թագավորությունից չստանալով պատասխան ։ Հյուսիսային Աֆրիկան դեռևս ցորեն էր վաճառում Կաստիլիային և այդ իսկ պատճառով գնահատում էր այդ պետության հետ լավ առևտրային հարաբերությունները։ Ամեն դեպքում Գրանադան այլևս չէէր վերահսկում առափնյա գիծը՝ այդպիսով հնարավորություն րունենալով ընդունել արտաքին որևէ օգնություն ։
1491 թվականի ապրիլին սկսվեց Գրանադայի վեցամսյա պաշարումը։ Քաղաքի պաշտպանների համար իրադրությունը գնալով ավելի էր բարդանում. նրանց շարքերը նոսրանում էին, իսկ տեղական պաշտոնյաները միմյանց դեմ էին սադրում։ Պաշտոնյաների կաշառակերությունը բացասաբար ազդեց պաշտպանության կազմակերպման վրա. Բոաբդիլի ամենաքիչը մեկ խորհրդական աշխատում էր Կաստիլիայի համար ։ 1491 թվականի նոյեմբերի 25-ին կնքվեց խաղաղության պայմանագիր, որի իրագործումը սկսվեց միայն երկու ամիս անց։ Այդքան ժամանակով հետաձգումը կապված էր ոչ այնքան քաղաքի պաշտպանների անհաշտ պայքարի, որքան քաղաքում սկսված անկարգությունների ու հուզումների ժամանակ Գրանադայի կառավարության կողմից իր գործողությունները կառավարել չկարողանալու հանգամանքի հետ։ Կապիտուլաիցայի պայմանների ընդունումից հետո՝ 1492 թվականի հունվարի 2-ին քաղաքը հանձնվեց, և քրիստոնեական զորքերը մտան Ալ-Համբրա դղյակ ։ Այդպիսով Պիրենեյան թերակղզում մուսուլմանների վերջին հենարանը՝ Գրանադայի ամիրայությունը, դադարեցրեց իր գոյությունը։
Պատերազմի մարտավարություն ու տեխնոլոգիա
Գրանադայի պատերազմի ամենանշանակալի հանգամանքը հզոր պայթյունանետիչների ու հրետանու ակտիվ կիրառումն էր, ինչը էականորեն նվազեցնում էր քաղաքների պաշարման ժամանակահատվածը ։ Կաստիլիցիներն ու արագոնացիները պատերազմը սկսեցին միայն մի քանի հրետանային հրանոթներով, բայց Ֆերդինանդը կապեր ուներ ֆրանսիական ու բուրգունդյան հրետանային մասնագետների հետ, և քրիստոնյաներն արագորեն ավելացնում էին իրենց հրետանին ։ Մուսուլմանները, ընդհակառակը, բավականին հետ էին մնացել հրետանու կիրառման հարցում և, որպես կանոն, օգտագործում էին միայն գրավված հրանոթները ։ Պատմաբան Ուեստոն Կուկ կրտսերը գրել է. - «Բարութն ու հրետանին հաղթեցին Գրանադայի պատերազմը, իրականում այլ հանգամանքները երկրորդական էին» ։ 1495 թվականի Կաստիլիան ու Արագոնը ընդհանուր հաշվով ունեին 179 հրետանային զենքեր ։
Պարզունակ պատրույգավոր հրացանները նույնպես կատարեցին իրենց դերը, սակայն ավելի քիչ նշանակալիությամբ։ Ասպետների ծանր հեծելազորը նույնպես որևէ էական դեր չունեցավ պատերազմի ելքի որոշման հարցում ։ Քիչ թե շատ նշանակալի էր թեթև հեծելազորը ։
Արդյունք
Գրանադայի անկումն ընդունվեց որպես իսլամին հասցված լրջագույն հարված և քրիստոնյաների տոնախմբություն։ Քրիստոնեական այլ երկրներ իրենց ջերմ բարեմաղթանքներն ուղարկեցին Ֆերդինանդին ու Իզաբելլային։ Կաստիլիայում ու Արագոնում կազմակերպվեցին տոնախմբություններ ու ցլամարտեր ։
Գրանադայի կապիտուլացիայի ենթարկվելու պայմանները մուսուլմանների համար բավականին մեղմ էին ։ Հետագա երեք տարիների ընթացքում նրանք իրավունք ունեին ազատորեն տեղափոխվել և կրկին վերադառնալ քաղաք։ Նրանց թույլատրված էր ունենալ զենք, բայց ոչ հրազեն։ Այդ պայմանը չեղյալ հայտարարվեց կապիտուլացիայից մեկ ամիս անց։ Ոչ ոք պարտադրված չէր փոխել կրոնը։ Դա վերաբերվում էր նույնիսկ այն քրիստոնյաներին, ովքեր բռնի ձևով ընդունել էին իսլամ։ Բոաբդիլին առաջարկեցին գումար և Ալպուհարայի լեռներում փոքր իշխանության ղեկավարում ։
Կարճ ժամանակ անց Բոաբդիլն իր կարգավիճակը համարեց անընդունելի և 1493 թվականի հոկտեմբերին մեկնեց Մարոկկո, որտեղ մոտավորապես 40 տարի անց մահացավ ։ Վերջիվերջո, Կաստիլիան սկսեց աստիճանաբար հետ վերցնել կապիտուլացիայի պայմանագրով սահմանված առավել հանդուրժողական պայմանները։ Այդ գործընթացը նախաձեռնվել էր արքեպիսկոպոս Ցիսներոսի կողմից, ով հրամայեց այրել արժեքավոր արաբական ձեռագրերն ու իրականացրեց մի շարք այլ միջոցառումներ, որոնք վնաս էին հասցնում մուսուլմաններին ու հրեաներին ։
Այդ գործողությունները հանգեցրեցին մորիսկների կողմից կազմակերպված Ալպուհարյան ապստամբության, որոնց առջև դրված էր դավանափոխության, արտաքսման կամ մահապատժի ենթարկվելու պայման։ Այդ պահից սկսած Կաստիլիան սկսեց հսկայական ռազմական ուժեր պահել Գրանադայում, որպեսզի կանխարգելի ապագա ապստամբությունները։ Իզաբելլան նաև ամրապնդեց իսպանական ինկվիզիցիան, իսկ Ֆերդինանդը ինկվիզիցիա կազմակերպեց Արագոնում։
Գրականություն
Կատեգորիա:15-րդ դարի պատերազմներ Կատեգորիա:Իսպանիայի պատմություն Կատեգորիա:Ռեկոնկիստա
Պաժա (Պեկշայի վտակ)
Պաժա (Пажа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոլչուգինսկի շրջանում, Վլադիմիրի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կլյազմա գետի ձախ ափին՝ 85 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է՝ Օրեխովո-Զուևոի հիդրոհանգույցից մինչև Վլադիմիրի հիդրոհանգույց։ Գետի գետային ավազանը Օկի գետն է՝ մինչև Մոշկի ջրամբար։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սվետլանա Գրիգորյան (բժիշկ)
Սվետլանա Վիկտորի Գրիգորյան, հայ բժիշկ, սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1989), պրոֆեսոր (1989)։
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են սիրտանոթային հիվանդությունների ախտորոշման ու բուժման ժամանակ սրտի ռիթմի և հաղորդականության խանգարումներին, առանձին հակաառիթմային դեղանյութերի արդյունավետությանը և առաջացրած կողմնակի երևույթներին, շուրջօրյա ռիթմերի ազդեցությանը և հեռաբժշկության հարցերին։ Հեղինակ է շուրջ 120 գիտական աշխատանքների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Պանդե
Պանդե (Pendé), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 720 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 478-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 242։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,4 %։ 478 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 438 անձ (250 տղամարդ և 188 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (13 տղամարդ և 27 կին)։ 242 անաշխատունակներից 52-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 91-ը` թոշակառուներ, իսկ 99-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Դրինո
Դրինո (Drino, Δρίνος), գետ Ալբանիայի հարավում և Հունաստանի հյուսիս-արևմուտքում, Վյոսայի ձախ վտակը։ Ձևավորվել է Կուարայի և Իյֆտոպատամոսի  միաձուլումից հյուսիս-արևմուտքում հունական Կտիզմատա գյուղի Պագոնի համայնքում Յանինայի ծայրամասային միավոր և Էպիրոսի ծայրամասում  Իֆտոպոտամոսի անցնում է Կուվարայի կամրջից, որը անցնում է Դրինոյի ձախ ափից։ Կուվարայի ակունքը գտնվում է Ստավրոսկովյան  գյուղի մոտակայքում, իսկ Իֆտոպոտամոսի ակունքը՝ Լավանիի  գյուղի մոտ։ Պետական սահմանը հատում է հունական Խրիսոդուլ գյուղից արևմուտք և ալբանական Կականիա գյուղից հյուսիս-արևմուտք Գիրոկաստրա շրջանում։ Ալբանական տարածքում արևելքում հոսում է Դրոպուլի(Fush’ e Dropullit) հարթավայրով՝ արևելքում Լյունդջերլիս (Mali i Lunxhërisë)  և արևմուտքում՝ Գերա լեռնաշղթաների միջև (Mali i Gjerë)։ Դրինո գետն ունի բազմաթիվ վտակներ, որոնցից խոշորներն են՝
Տեպելենա քաղաքից հարավ-արևելք թափվում է Վյոսա գետ։ Ձախ ափին են գտնվում Երգուցատի(Jergucat), Տերիխատի (Terihat), Դերվիչանի (Derviçan) գյուղերը և Գիրոկաստրա քաղաքը։Աջ ափին են գտնվում Դրինոյի հովիտը, լեռներում է գտնվում հին քաղաք Անտիգոնիայի ավերակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի գետեր Կատեգորիա:Էպիրոսի գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Վան Բուրեն շրջան (այլ կիրառումներ)
Վան Բուրեն շրջան, կարող է վերաբերել՝
Քրիստո դե լա Կոնկորդիա
Քրիստո դե լա Կոնկորդիա (Christ of Peace), Հիսուս Քրիստոսի արձանը, որը գտնվում է Սան Պեդրոյի բլրի վրա, Քոչաբամբայի արևելյան մասում, Բոլիվիայում։ Արձանին հասնելու համար կամ պետք է նստել ճոպանուղի, կամ էլ ոտքով բարձրանալ 2000 աստիճան։ Արձանի բարձրությունը 34.2 մ (112 Ֆուտ) է, որն էլ գտնվում է 6.24 մ բարձրությամբ պատվանդանի վրա։
Կառուցում
Արձանի կառուցումը սկսվել է 1987 թվականի հունիսի 12-ին և ավարտվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Այն ստեղծվել է Սեսար և Վալտեր Տերրասաս Պարդոների կողմից և մոդելավորվել է Հիսուս Քրիստոսի արձան (Ռիո Դե Ժանեյրո)ից։ Քոչաբամբա քաղաքից գտնվում է 265 մ (869 Ֆուտ), իսկ ծովի մակարդակից 2,840.00 մ (9,317.59 Ֆուտ) բարձրության վրա։ Կառուցման ավարտից հետո այն դարձել է Հիսուս Քրիստոսի երկրորդ ամենամեծ արձանն աշխարհում` գերազանցելով այն արձանին, որից մոդելավորվել էր ։ Արձանը կշռում է մոտավորապես 2,200 տոննա (2,200,000 կգ)։ Արձանի գլուխը 4.64 մ (15.2 Ֆուտ) է և կշռում է 11,850 կիլոգրամ։ Թևերը տարածվում են 32.87 մ (107.8 Ֆուտ)։ Ընդհանուր արձանը զբաղեցնում է 2,400 քառակուսի մետր տարածք։ 1,399 աստիճանները տանում են դեպի դիտարկման տարածք` արձանի թևերի ներսում, սակայն այցելուներին թույլատրվում է բարձրանալ այնտեղ միայն կիրակի օրերին։
Կառուցվածք
Քրիստո դե լա Կոնկորդիա արձանը մի քիչ փոքր է, քան Հիսուս Քրիստոսի արձանը (Սվեբոձին, Լեհաստան) և ավելի բարձր է քան Հիսուս Քրիստոսի արձանը (Ռիո Դե Ժանեյրո)։ Այսպիսով այն Հիսուս Քրիստոսի երկրորդ ամենամեծ արձանն է աշխարհում ։ Այն երրորդ ամենամեծ արձանն է Հարավային Կիսագնդում, որի ձախ ձեռքը մատնանշում է դեպի հարավ, իսկ աջ ձեռքը դեպի հյուսիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աշխարհի ամենաբարձր արձանների ցանկ
Ինովրոցլավ
Ինովրոցլավ (Inowrocław, Inowrazlaw, 1904—1920 թթ. և 1939—1945 թթ.՝ Hohensalza, հնացած անվանաձևը՝ Jungleslau) ), քաղաք Լեհաստանի հյուսիսային մասում, Կույավիա-Պոմորյան վոևոդությունում։ Նույնանուն շրջանի (գավառի, պովիատի) և համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Առողջարանային քաղաք է՝ ընկած Նոտեց գետի ափին, Ինովրոցլավյան դաշտավայրում։ Մեծությամբ 49-րդ բնակավայրն է Լեհաստանում. 2018 թվականի հունիսի 30-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 73.318 : 2019-ին այդ ցուցանիշը նվազել է՝ հասնելով 72 786-ի։ Զբաղեցնում է 30,42 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 2392,7 մարդ յուրաքանչյուր քառակուսի կիլոմետրի վրա população    = 72 786  : Վոևոդության վարչական կենտրոն և խոշորագույն քաղաք Բիդգոշչից հեռավորությունը մոտավորապես 40 կիլոմետր է։
Արալի ծովի մակարդակի իջեցում
Արալի ծովի մակարդակի իջեցում, բնապահպանական, կենսաբանական, կլիմայական ու սոցիալական երևույների ամբողջություն` կապված Արալի ծովի ցամաքմամբ ու նրա տեղում Արալկում անապատի առաջացմամբ։
Ինովրոցլավ
Ինովրոցլավն արդյունաբերական քաղաք է (առաջին հերթին հայտնի է իր աղի հանքերով), ինչպես նաև՝ երկաթուղային կարևոր հանգույց, որտեղ արևմուտք-արևելք (Պոզնան-Տորուն) երկաթգիծը խաչվում է Խոժուվից Գդինյա ձգվող լեհական ածխային մայրուղուն։
Արալի ծովի մակարդակի իջեցում
Պատճառներ և չորացման ընթացք
Արալի ծովը մինչ չորացումը համարվում էր մակերեսով ամենամեծ չորրորդ լիճը Կասպից ծովից, Վերին լճից (Հյուսիսային Ամերիկա), Վիկտորիա լճից (Աֆրիկա) հետո։ Արալի ծովի դեգրադացումը սկսվել է 1960-ական թվականներին, երբ Սիրդարյա ու Ամուդարյա գետերի հոսանքի մեծ մասը ջրանցքների միջոցով ուղղվել է Թուրքմենիայի, Ուզբեկստանի ու հարավային Ղազախստանի տնտեսական նպատակներին։ Արդյունքում լիճը սկսել է ցամաքել, բացվել է նրա հատակը` ծածկված ծովային աղով, պեստիցիդներով ու այլ քիմիկատներով։
Ինովրոցլավ
Բնակավայրի հովանավորը, քաղաքային խորհրդի ընդունած որոշման համաձայն, Յադվիգա թագուհին է ։
Արալի ծովի մակարդակի իջեցում
Պատճառներ և չորացման ընթացք
1960-2007 թվականներին Արալն արդեն կորցրել էր մոտ 1.000 կմ³ ջուր։ 1989 թվականին ծովը բաժանվել է երկու առանձին ջրամբարների` Հյուսիսային (Փոքր) ու Հարավային (Մեծ)։ 2003 թվականին Արալի ծովի մակերեսը մակերևույթում կազմել է սկզբնական մասի մեկ քառորդ մասը միայն, իսկ ջրի ծավալը` մոտ 10 %-ը։ 2000-ական թվականների սկզբին ջրի բացարձակ մակարդակը իջել է մինչև 31 մ, ինչը 22 մ-ով ցածր էր 1950-ականներին գրանցված նախնական մակարդակից։
Ինովրոցլավ
Ժողովրդագրություն
Ինովրոցլավի բնակչության թվաքանակը, Լեհաստանի վիճակագրական կենտրոնական բյուրոյի (Główny Urząd Statystyczny|GUS) տվյալների համաձայն, 1997 թվականին եղել է 79 571, 2015-ին՝ 74 258, 2019-ի հունիսի 30-ի տվյալներով՝ 72.786 :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր