cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
1937 թվական
Անարխիստա-սինդիկալիստների ու Կատալոնիայի կառավարության միջև լարվածությունը աստիճանաբար մեծանում էր։ Մայիսի 3-ին ազգային գվարդիայի գվարդիականները հարձակվեցին Բարսելոնայի հեռախոսային կայանի վրա, որը գտնվում էր Աշխատանքի ազգային համադաշնության վերահսկողության ներքո։ Գվարդիականները ցանկանում էին այն վերցնել իրենց վերահսկողության ներքո ։ Այդ քայլը հանգեցրեց քաղաքի փողոցներում անարխիստա-սինդիկալիստների ու Մարքսիստական միության աշխատավորների կուսակցության անդամների և մյուս կողմից կոմունիստների ու կառավարական զորքերի միջև դիրքային կռիվների ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության հաջորդ կոմիտեն հայտարարում է համընդհանուր գործադուլ։ Բարսելոնայի տարածքի մեծ մասը գտնվում էր անարխիստա-սինդիկալիստների և Մարքսիստական միության աշխատողների կուսակցության անդամների վերհսկողության ներքո։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության ոստիկանական միավորումներն իրենց բարիկադների մոտ զինաթափել էին կառավարական ուժերի շուրջ 200 աճակցի ։ Ի պատասխան Աշխատանքի ազգային համադաշնության առաջնորդների կրակը դադարեցնելուն ուղղված կոչերի՝ կառավարությունը ռազմաճակատից Բարսելոնա է տեղափոխում զորքեր, ինչպես նաև զինվորական ստորաբաժանումներ, որոնք տեղակայված էին Վալենսիայում։ Մայիսի 5-ին «Դուրուտիի ընկերներ» խմբի կողմից տարածվում են թերթոններ, որոնց վրա գրված էր ռազմականացված ոստիկանությունը զինաթափելու, քաղաքական կուսակցությունները ցրելու կոչեր, ինչպես նաև՝ «Կեցցե՜ սոցիալական հեղափոխությունը»։ Այդ քայլն անմիջապես դատապարտվեց Աշխատանքի ազգային համադաշնության ղեկավարության կողմից ։ Հաջորդ օրը կառավարությունը համաձայնվեց Աշխատանքի ազգային համադաշնության և Իբերիայի աշխատավորների ֆեդերացիայի առաջնորդների առաջարկներին, որոնք իրենցից ներկայացնում էին ազգային գվարդիայի ուժերի հետ քաշում և լիբերտարների նկատմամբ կտտանքների դադարեցում, որոնք մասնակցել են հակամարտությունը։ Մյուս կողմը պարտավորվում էր դադարեցնել գործադուլն ու բարիկադները հեռացնել։
Նուրլան Սաբուրով
Մանկություն և պատանեկություն
Նուրլան Սաբուրովը ծնվել և մեծացել է Ղազախստանի Ստեպնոգորսկ քաղաքում։ Փոքր տարիքում զբաղվել է բռնցքամարտով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Եկատերինբուրգ, որպեսզի բարձրագույն կրթություն ստանա Ուրալյան պետական համալսարանի ֆիզկուլտուրայի ֆակուլտետում։ Ելույթ է ունեցել ՈւՀԱ-ում, որտեղ հանդես է եկել համալսարանի կազմում, զբաղվել է սթենդ ափով։
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
1937 թվական
Մայիսի 7-ին Բարսելոնա մտան կառավարական զորքերը, որի ճանապարհին նրանք զինաթափեցին Աշխատանքի ազգային համադաշնության և Մարքսիստական միասնության աշխատավորական կուսակցության ջոկատներին, ավերեցին վերջինների կենտրոնակայանները և նույնիսկ իրականացրեցին գնդակահարություններ։ Կառավարական զորքերի ժամանումից հետո շուրջ 300 անարխիստա-սինդիկալիստներ և տրոցկիստներ ձերբակալվեցին։ Մայիսյան իրադարձությունների հետևանքը դարձավ 500 սպանված և հազարավոր վիրավորներ, ինչպես նաև Իսպանական հեղափոխության շրջադարձայն փոփոխությունները ։
Նուրլան Սաբուրով
Գործունեություն
Եկատերինբուրգում Նուրլանը ծանոթացել է կոմիկ Դմիտրի Ռոմանովի հետ, որը նրան խորհուրդ է տվել հայտ ներկայացնել «Открытый микрофон» շոուին մասնակցելու համար։ 2014 թվականին Սաբուրովը ընտանիքի հետ Եկատիրենբուրգից տեղափոխվել է Մոսկվա։ Այդ ժամանակ նա արդեն հանդես էր գալիս որպես «ՏՆՏ» ալիքի «Stand Up» հեռուստաշոուի ռեզիդենտ ։
2017 թվականին ուղևորվել է «IQ» շրջագայության դեպի Ռուսաստանի և Ղազախստանի քաղաքներ։
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
1937 թվական
1937 թվականի մայիսյան իրադարձությունները շուտով հանգեցրեցին Աշխատանքի ազգային համադաշնության փլուզման։ Օգոստոսին կառավարության կողմից լուծարվեց Արագոնայի պաշտպանուոթյան խորհուրդը և ռազմաճակատից հեռացվեցին գեներալ Լիստերի տանկային զորամասերը, որոնք ուղարկվել էին անարխիստական համայնքների դեմ։ Լուծարվեցին նաև «կոլեկտիվների» մեկ երրորդ մասը, հարյուրավոր անարխիստներ ձերբակալվեցին ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության գրասենյակների մեծ մասը լուծարվեցին, իսկ ամբողջ սարքավորումները, որոնք պատկանում էին «կոլեկտիվներին», փոխանցվեցին հողատերերին ։ Միևնույն ժամանակ Աշխատանքի ազգային համադաշնության ղեկավարները ոչ միայն խանգարեցին համադաշնության ռազմական միավորումներին հեռանալ ռազմաճակատից և մասնակցել թիկունքում տեղի ունեցող իրադարձություններին, այլև չդատապարտեցին արագոնյան համայնքների դեմ կառավարության գործողությունները, ինչը հագնեցրեց անարխիստաական-սինդիկալիստական արհմիությունների ղեկավարության և շարքային անդամների միջև սուր հակամարտության ։
Նուրլան Սաբուրով
Գործունեություն
2018 թվականի դեկտեմբերին նկարահանել է իր անհատական սթենդ ափ համերգը հեռուստատեսությամբ։
2019 թվականի ապրիլի վերջից YouTube-յան LABELCOM ալիքում թողարկվել է «Что было дальше?» հումորային հաղորդման առաջին եթերը, որի հաղորդավարն է Նուրլան Սաբուրովը։
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
1938 - 1939 թվականներ
1938 թվականի ապրիլի 6-ին Խուան Նեգրինայի կառավարություն մտավ Աշխատանքի ազգային համադաշնության ներկայացուցիչ Սեհունդո Բլանկոն, ով նշանակվեց կրթության և առողջապահության նախարար ։ Քանի որ Սեհունդո Բլանկոն կառավարությունում միակ անարխիստա-սինդիկալիստն էր, Աշխատանքի ազգային համադաշնության առաջնորդների մեծ մասը կառավարության հետ համագործակցությանը քննադատությամբ էր վերաբերում՝ նրան համարելով իշխանության ենթակա ստալինիստ։ Անարխիստա-սինդիկալիստների ակնառու ղեկավարները Բլանկոյին անվանեցիին «ազատական շարժման ողորմություն» և «ևս մեկ նեգրիստ» ։ Մյուս կողմից Բլանկոն ապահովեց Աշխատանքի ազգային համադաշնության այլ ներկայացուցիչների մուտքը կրթության նախարարություն, ինչպես նաև նախարարության կողմից «կոմունիստական քարոզչության» տարածմանը ։ Բացի այդ կառավարությունում նրա ներկայությունը նպաստեց անարխիստա-սինդիկալիստների դեմ բռնաճնշումների սահմանափակմանը ։
Նուրլան Սաբուրով
Գործունեություն
2020 թվականի մայիսին Forbes-ը Սաբուրովին ներառել է մինչև 30 տարեկան ամենահեռանկարային ռուսների ցանկի մեջ՝ 28-ամյա կոմիկին ներառելով «Նոր մեդիա» կատեգորիայի «30-ից 30» վարկանիշում ։ Ըստ պարբերականի՝ Սաբուրովի ելույթի հոնորարը գնահատվում է 10,000 դոլար ։
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
1938 - 1939 թվականներ
1939 թվականի մարտին՝ պատերազմի ավարտին, Աշխատանքի ազգային համադաշնության ղեկավարները մասնակցեցին Ազգային պաշտպանության խորհրդի կողմից Խուան Նեգրինայի կառավարության տապալմանը ։ Այդ իրադարձություններին մասնակցեցին ազգային համադաշնության անդամներ Էդուարդո Վալը և Խոսե Մանուել Գոնսալես Մարին, ով աշխատում էր խորհրդում այն դեպքում, երբ Սիպրանո Մերի 14-րդ դիվիզիան ապահովում էր ռազմական աջակցություն, իսկ Մալեչոր Ռոդրիգեսը դարձավ Մադրիդի քաղաքապետ ։ Խորհուրդը փորձում էր Ֆրանկոյի հետ համաձայնեցնի խաղաղության պայմանագրի կնքում, սակայն ապարդյուն։
Նուրլան Սաբուրով
Անձնական կյանք
Նուրլանն ամուսնացած է Դիանայի հետ, որի հետ ծանոթացել է Եկատերինբուրգում ուսանողական տարիներին ։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ դուստրը՝ Մադինան (ծնվել է 2012 թվականին), և որդին՝ Տագիրը (ծնվել է 2017 թվականին)։
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
1938 - 1939 թվականներ
Մարտի 27-ին ֆաշիստները անցան համընդհանուր հարձակման, իսկ մարտի 28-ին իրենց վերահկսողության ներքո վերցրեցին Մադրիդը։ Ապրիլի 1-ին ամբողջ Իսպանիան արդեն գտնվում էր ֆրանկոնյան զորքերի վերահսկողության ներքո ։
Նուրլան Սաբուրով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս հումորիստներ
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը Ֆրանկոյի բռնապետության ժամանակաշրջանում
1939 թվականի քաղաքական պատասխանատվության օրենքով (Law of Political Responsibilities) Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը հայտարարվեց օրենքից դուրս, իսկ կազմակերպության ակտիվները բռնագրավվեցին ։ Այդ ժամանակ Աշխատանքի ազգային համադաշնությանը անդամակցում էին շուրջ մեկ միլիոն մարդ, և գործում էին ընդարձակ ենթակառուցվածքներ։ Համաձայն որոշ գնահատականների՝ Ֆրանկոյի ղեկավարման տարիներին սպանվել է Աշխատանքի ազգային համադաշնության մոտավորապես 160.000-ից 180.000 անդամ ։
Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի ղեկավարման տարիներին Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը շարունակում էր գործել անօրինական կարգավիճակով։ Կազմակերպության բազմաթիվ ակտիվիստներ, ովքեր գտնվում էին աքսորում, նույնպես գործունեույթուն էին ծավալում։ Միևնույն ժամանակ ազգային համադաշնության ակտիվիստների մի մասը շարունակում էին զինված պարտիզանական պայքարն ընդդեմ Ֆրանկոյի բռնապետության ընդհուպ մինչև 1948 թվականը։ Այդ տարիներին Աշխատանքի ազգային համադաշնության տարբեր ճյուղերի միջև նկատվում էին բազմաթիվ հակասություններ։ Գլխավոր բաժանումը տեղի ունեցավ այն բանից հետո, երբ Իսպանիայի ազգային կոմիտեն որոշեց սատարել հանրապետական վտարանդի կառավարությանը այն դեպքում, երբ Ազատական շարժման վտարանդի անդամները (MLE) հանդես էին գալիս ընդդեմ կառավարության հետ հետագա համագործակցությանը։ Նույնիսկ հանրապետության առողջապահության նախկին նախարար Ֆրեդերիկ Մոնստենին համագործակցության վերաբերյալ փոխել էր իր դիրքորոշումը ։ «MLE»-ն կազմավորվել է 1960-ական թվականներին Աշխատանքի ազգային համադաշնության և Իբերիայի անարխիստական ֆեդերացիայի անդամների կողմից։ Հաջորդ տարվա սեպտեմբերին Լիմոժում տեղի ունեցավ համաժողով, որի ժամանակ ստեղծվեց «Sección Defensa Interior»-ը։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության բազմաթիվ վտարանդի ակտիվիստներ դժգոհ էին քաղաքական գործողություններից, և «Sección Defensa Interior»-ի հիմնական նպատակներից մեկը Ֆրանկոյի սպանությունն էր ։
Այս բոլոր տարածայնությունները թուլացրեցին Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը, հատկապես երբ այդ հակասություններն ու վիճաբանությունները տեղի էին ունենում ակտիվիստների նկատմամբ բռնաճնշումների համատեքստում։ Ազգային համադաշնությունը սկսեց աստիճանաբար կորցնել իր ազդեցությունը Իսպանիայի աշխատավորների նկատմամբ ։ 1961 թվականին անարխիստա-սինդիկալիստները սկսեցին վերադարձնել կորցրած դիրքերը՝ ամրապնդվելով 1960-ական և 1970-ական թվականներին ի շնորհիվ այն հանգամանքի, որ անարխիստական-սինդիկալիստական գաղափարախոսությունը ներթափանցեց հակաֆրանկիստական կատալոնյան կազմակերպություններ, ինչպեսիք «Hermandad Obrera de Acción Católica»-ը («Կաթոլիկ գործողության աշխատավորական եղբայրություն») և «Juventud Obrera Católica»-ը («Կաթոլիկ աշխատավորական երիտասարդություն»)։
Աշխատանքի ազգային համադաշնության նորագույն պատմություն
1975 թվականի նոյեմբերին Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից հետո, երբ սկսվեց Իսպանիայի ժողովրդավարայնացումը, Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը օրինականացվեց։ Նրա անդամները քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո առաջին անգամ հնարավորություն ունեցան բացահայտ կերպով հավաքներ անցկացնել՝ առանց վախենալու բռնաճնշումներից։
1977 թվականին Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը դարձավ միակ սոցիալական շարժումը, որը հանդես էր գալիս այսպես կոչված Մոնկլոայի պայմանագրի (Moncloa Pact) կնքման դեմ, որն իրենից ներկայացնում է անցումային ժամանակահատվածում տնտեսության կառավարման վերաբերյալ քաղաքական գործիչների, քաղաքական կուսակցությունների և արհմիությունների միջև համաձայնագրի կնքում։ 1979 թվականին ազգային համադաշնությունը անցկացրեց 1936 թվականից հետո իր առաջին համաժողովը, ինչպես նաև անցկացվեցին մի քանի մասսայական հավաքներ։ Համաժողովում ներկայացված տեսակետները ձևավորեցին Աշխատանքի ազգային համադաշնության հետագա տարիների ուղղին, այն է՝ ձեռնարկությունների կոմիտեների արհիմութենական ընտրությւոններին մասնակցություններից հրաժարվելուն, պետական սուբսիդավորումից հրաժարում , աշխատանքային հանձնախմբերի ճանաչումից հրաժարում և արհմիութենական խմբերի սատարում։
Մադրիդում անցկացված առաջին համաժողովի ժամանակ Աշխատանքի ազգային համադաշնության փոքրամասնությունը, որոնք հանդիսանում էին արհմիութենական ընտրություններին մասնակցելու կողմնակից, առանձնացան համադաշնությունից։ Սկզբնական շրջանում նրանք իրենց անվանում էին Աշխատանքի ազգային համադաշնության Վալենսիայի կոնգրես (հիմնվելով այդ քաղաքում անցկացված այլընտրանքային համաժողովին), սակայն հետագայում ընտրեցին «Աշխատանքի համընդհանուր համադաշնություն» («Confederación General del Trabajo», հակիրճ՝ CGT), ինչը տեղի ունեցավ 1989 թվականի ապրիլին ընդունված դատական վճռի ընդունումից հետո, որն իրենից ենթադրում էր, որ նրանք իրավունք չունեն օգտագործել Աշխատանքի ազգային համադաշնության անվանման առաջին տառերը ։ 1990 թվականին Աշխատանքի համընդհանուր համադաշնության անդամների մի խումբ լքեց արհմիությունը, որպեսզի հնարավորություն ունենա ստանալ պետական այն նույն սուբսիդավորումը, ինչը որ ստանում են արհմիութենական կազմակերպությունների մեծ մասը, և հիմնեցին «Solidaridad Obrera» կազմակերպությունը։
Դրանից մի քանի տարի առաջ Սկալայում տեղի ունեցած իրադարձությունը Բարսելոնայում ցնցեց Աշխատանքի ազգային համադաշնությանը։ Բարսելոնայի գիերային ակումբում տեղի ունեցավ պայթյուն, որը խլեց երեք մարդու կյանք ։ Իշխանությունները պնդում էին, որ գործադուլավոր աշխատավորները «պայթեցրել են իրենց»։ Կենդանի մնացած գործադուլավորներին ձերբակալեցին՝ մեղադրելով այդ ահաբեկչության իրականացման մեջ ։ շխատանքի ազգային համադաշնության անդամները հայտարարեցին, որ այդ դատական գործընթացի նպատակը իրենց կազմակերպությունը քրեականացնելն է ։
Օրինականացումից հետո Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը սկսեց ակտիվորեն ձգտել վերադարձնել 1939 թվականի օրենքով իրենից բռնագրավված գույքը։ Գույքի վերադարձման հիմք ներկայացվել էր 4/1986 թվականի օրենքը, որը պահանջում էր վերադարձնել զավթված ունեցվածքը և արհմիությունների իրավունքը օգտագործել կամ վարձակալությամբ տալ սեփական ունեցվածքը։ Այդ ժամանակվանից սկսած Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը պահանջում էր պետությունից վերադարձնել իր ունեցվածքը։
1996 թվականին Տնտեսական և սոցիալական խորհրդի՝ Մադրիդում տեղակայված շինությունը գրավվեց Աշխատանքի ազգային համադաշնության 105 անդամի կողմից ։ Այդ կառույցը պատասխանատու էէր արհմիությունների ունեցվածքի վերադարձման համար։ 2004 թվականին Աշխատանքի ազգային համադաշնության և Շրջանային դատախազի գրասենյակի (District Attorney’s Office) միջև համաձայնություն ձեռք բերվեց, որի համաձայն 1996 թվականի գրավման մասնակցիներից հանվեցին բոլոր մեղադրանքները։
Ընթացիկ դրություն
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը հանդես է գալիս ձեռնարկություններում աշխատավորական կոմիտեների ընտրություններին մասնակցելու դեմ և խիստ բացասաբար է վերաբերում իսպանական հիմնական արհմիութենական կազմակերպություններին, ինչպիսիք են «Աշխատանքի ընդհանրական համադաշնությունը» և Աշխատավորական հանձնաժողովները, աշխատավորական բարեփոխումներին ։ Միևնույն ժամանակ նրանք առաջարկում են իրենց իրավունքների պաշտպանություն, սոցիալական հեղափոխություն ։
2005 թվականին Իսպանիայի կառավարությունը շարունակեց հետ վերադարձնել քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում և դրանից հետո Աշխատանքի ազգային համադաշնության և Աշխատավորների համընդհանուր միության բռնագրավված գույքը։ Համաձայն որո սոցիալական դիտորդների հայտնած տեղեկությունների և լրատվամիջոցների հրապարակումների՝ բռնագրավված ունեցվածքի վերադարձը հանդիսանում է Աշխատանքի ազգային համադաշնության նկատմամբ համակրանքի արդյունք, քանի որ 1936 թվականին անարխիստական-սինդիկալիստական արհիմություններն ունեին ավելի շատ անդամներ, քան մյուս արհմիութենական կազմակերպությունները, այնուամենայնիվ կառավարությունը Աշխատանքի ազգային համադաշնությանը վճարեց մոտ 4 միլիոն եվրո այն դեպքում, երբ Աշխատավորների հմընդհանուր միությանը ստացավ ավելի շատ գումար։ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը շարունակում էր պահանջել իրենից բռնագրավված ունեցվածքը ։
2006 թվականի հուլիսին նշվում էր իսպանական հեղափոխության 70-ամյակը, և այդ իրադարձության շրջանակներում Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը և Իբերիայի անարխիստների ֆեդերացիան կազմակերպել էին հոբելյանական տոնակատարություն, որն ընդգրկում էր ելույթներ, բանավեճեր, կինոդիտումներ, ցուցադրություններ և երաժշտական կատարումներ ։ Նմանատիպ միջոցառումներ կազմակերպվեցին նաև 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպության 100-ամյակի առթիվ։
Խորհրդանիշներ և մշակույթ
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը ձգտում է հասարակության արմատական վերափոխման, որպեսզի գիտության և մշակույթի նվաճումները հասանելի լինեն բոլորին։ Այդ գաղափարները զարգանում և տարածվում են ազատական ատենեոյին աջակցմամբ։ Ազատական ակտիվիստների դպրոցը (Escuela de Militantes Libertarios) հիմնվում էր ազատական դասավանդման վրա՝ ձգտելով հասնել այն բանին, որ անչափահասները կարողանան ստանալ գիտելիք և անձնական պատասխանատվության զգացում, որպեսզի աշխատեն այնպիսի կոլեկտիվներում, ինչպիսիք են էստրադային դերասաններն ու հաշվապահները։ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը ղեկավարում է իր մշակութային ժառանգությունը  Անսելմո Լորենսոյի ազատական ուսումնասիրությունների հիմնադրամի միջոցով։ Այն հրատարակում և խմբագրում է գրքեր, կազմակերպում է համաժողովներ և այլն։ Բացի այդ, Աշխատանքի ազգային համադաշնության որոշ անդամներ սատարում են Էսպերանտոյի տարածմանը։
Աշխատանքի ազգային համադաշնության դրոշն իրենից ներկայացնում է անարխիստական-սինդիկալիստական ավանդական շեղանկյուն սև-կարմիր դրոշ։ Կարմիրը խորհրդանշում է աշխատավորական շարժումը, իսկ սևը՝ ավանդական անարխիստականությունը, որը մերժում է ազգայնականությունը ի օգուտ ինտերնացիոնալիզմի։
Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Աշխատանքի ազգային համադաշնությանը թողարկել է մի քանի փոստային նամականիշներ ։ Պատերազմի ժամանակներից պահպանվվել են նաև ցուցապաստառներ, կինոթատրոնի տոմսեր և այլ իրեր, որոնք կապված են եղել 1936 թվականի իսպանական հեղափոխության արշավի հետ։
Անգլիացի գրող, լրագրող Ջորջ Օրուելը մասնակցել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմին Մարքսիստական միասնության աշխատավորական կուսակցության ոստիկանական կազմավորումների շարքերում։ Մարքսիստական միասնության աշխատավորական կուսակցությունն իրենից ներկայացնում էր մարքսիստական հեղափոխական կուսակցություն, որի անդամները հեղափոխության ժամանակ միացել են Աշխատանքի ազգային համադաշնությանը, որի անդամ նախկինում հանդիսացել է իրենց առաջնորդ Անդրես Նին Պերեսը (հանդիսացել է Աշխատանքի ազգային համադաշնության գլխավոր քարտուղար)։ Անարխիստական Բարսելոնայի մասին Օրուելը նկարագրել է ստացած տպավորություններն իր «Կատալոնիայի նշումներ» գրքում։ Այդ գրքի իններորդ գլխում նա գրել է հետևյալը՝ «հետևելով իմ սեփական նախընտրություններին՝ ես առանց վարանելու կմիանայի անարխիստներին» ։
Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Ռոբերտ Կապան լուսանկարել է «Դուրուտիի շարասյուների» անդամ Ֆրեդերիկ Բորել Գարսիային։ Այդ լուսանկարը հայտնի դարձավ հետևյալ անուններով՝ «Ոստիկանի մահը», «Լոյալիստ ոստիկանը մահվան պահին, Կերո Մուրանո, 1936 թվականի սեպտեմբերի 5», «Հանրապետական զինվորի մահը» ։
1936 թվականին կինոարտադրությունը կոլեկտիվացվում է, ինչի հետևանքով սկսեցին նկարահանվել կարճրամետրաժ ֆիլմեր, որոնցից է 1937 թվականին նկարահանված «En la brecha» : Ավելի ուշ նկարահանվեցին քաղաքացիական պատերազմի մասին ֆիլմեր, մասնավորապես, Վիսենտե Արանդայի «Անարխիստուհիները» (1996 թվական), որում ներկայացվում են Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ արագոնյան ռազմաճակատում կռվող ոստիկանների խումբ (մեծ մասամբ կանայք)։
Անդամությունն արհիմությունում
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը բաց է ցանկացած աշխատավորի և ուսանողի համար, բացի ոստիկանության, բանակի և այլ տիպի պետական ուժային կառույցների ներկայացուցիչների, ինչպես նաև գործատուների և ուրիշին շահագործող անձանց ։ Արհմիության անդամը պարտավոր չէ ստորագրել որևէ հստակ գաղափարախոսության տակ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության անդամները կարող են անդամակցել քաղաքական կուսակցություններին, սակայն յուրաքանչյուրը, ով կզբաղեցնի կուսակցությունում որևէ պաշտոն, կզրկվի արհմիությունում պաշտոն զբաղեցնել։ Այս օրենքը ներդրվել է Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը որևէ կուսակցության շանտաժից զերծ պահելու համար։
Նպատակներ
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը, լինելով արհմիութենական կազմակերպություն, ձգտում է զարգացնել համերաշխությունն աշխատավորների շրջանում։ Բացի այդ, ազգային համադաշնությունը ձգտում է օգնել մարդկանց իրենց դրությունը բարելավելուն ուղղված ամենօրյա պայքարում ժամանակակից սոցիալական համակարգի պայմաններում և նրանց նախապատրաստել հետագայում ազատագրման, երբ արտադրության միջոցները կհայտնվեն աշխատավորների ձեռքերում։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության նպատակներից են հանդիսանում կազմակերպության ներսում փոխադարձ օգնությունը և հարաբերությունների պահպանումն աշխատավորական այլ կազմակերպությունների հետ, որոնք մոտ են իրենց գաղափարներով և հանդես են գալիս պետական և կապիտալիստական իշխանությունից աշխատավոր դասակարգի ազատագրման օգտին ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը ձգտում է պայքար մղել ոչ միայն աշխատավայրերում, այլ նաև դրանցից դուրս՝ նպատակ ունենալով վերափոխել հասարակությունը անարխիստական հեղափոխական սինդիկալիստական գաղափարներով ։ Հասարակության սոցիալ-հեղափոխական վերափոխման նպատակով փաստաթղթերում ընդհանրական կերպով նկարագրվում է տնտեսական համակարգը, որը հիմնվում է անարխիստական կոմունիզմի կոնֆեդերատիվ հիմնարար սկզբունքների վրա ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը հիմնվում է անարխիստական գաղափարների վրա և այդպիսով իսկ նույնականացվելով տարբեր սոցիալական շարժումների դեմ պայքարողների հետ։
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը հանդիսանում է ինտերնացիոնալիստական արհմիութենական կազմակերպություն, բայց սատարում է տարբեր համայնքների ինքնորոշման իրավունքն ու արտապետական ինքնուրույնությունը։ Այն դեմ է պետության կողմից էթնիկ, կրոնական, լեզվական և մշակութային հողի վրա բնակչության ճնումներին։ Այն հանդես է գալիս այն բանի համար, որ ցանկացած տարածքի բնակիչները հնարավորություն ունենան ինքնուրույն որոշեն իրենց ճակատագիրը, բնակվեն որտեղ որ կամենան, օգտվեն հասարակական բարիքներից, դաշինքներ կստեղծեն և դառնան պետությունից անկախ։ Միևնույն ժամանակ այն կտրուկ դեմ է արտահայտվում «ազգային ինքնորոշմանը» և սեփական բանակ, ոստիկանություն, դրամական միավոր, կառավարություն և բռնաճնշումների գործիքներ ունեցող ազգային կամ բազմազգ պետությունների ստեղծմանը։
Կառուցվածք
Աշխատանքի ազգային համադաշնության կազմակերպչական կառուցվածքը հիմնված է անարխիզմի սկզբունքների վրա ։ Այն կոչված է ապահովել բյուրոկրատականության և հիերարխիայի հակադրությունը։
Աշխատավորական միություն և պաշտոնների դասավորություն
Աշխատանքի ազգային համադաշնության կառուցվածքի հիմնաքարն են հանդիսանում ոլորտային արհմիութենական կազմակերպությունները։ Յուրաքանչյուր ոլորտային արհմիություն միավորում է արդյունաբերության մեկ ոլորտի, արտադրության կամ տնտեսության որևէ ճյուղի շուրջ տարբեր մասնագիտությունների աշխատավորների։ Որևէ վայրում ոլորտային արհմիություն (sindicato unico de ramo) ստեղծելու համար անհրաժեշտ է 25 մարդ։ Եթե անդամների թվաքանակը փոքր է, ապա ստեղծվում է միջմասնագիտական արհմիություն (sindicato de oficios varios): Այդպիսի արհմիությունը կարող է ընդգրկել տարբեր մասնագիտությունների և արդյունաբերության տարբեր ոլորտների աշխատավորների։ Այն ստեղծելու համար անհրաժեշտ է ոչ պակաս քան 5 մարդ ։ Եթե աշխատողների թվաքանակը քիչ է, ապա նրանք կարող են ձևավորել կոնֆեդերացիոն խումբ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության թվային հզորության հետ կապված՝ վերջինիս արհմիությունների մեծ մասը իրենցից ներկայացնում են միջմսնագիտական արհմիություններ ։
Ոլորտային և միջմասնագիտական արհմիություններում որոշումների կայացումը կատարվում է արհմիութենական ժողովների կամ այսպես կոչված աշխատավորական հավաքների ժամանակ։ Որոշման ընդունմանը մասնակցում են բոլոր աշխատավոր անդամները ուղիղ ժողովրդավարության և կոնսենսուսի սկզբունքով։ Այդպիսի հավաքների ընթացքում քննարկվում է ցանկացած հարց (տեղական, տարածաշրջանային, ազգային, միջազգային ։
Մասնագիտական բաժիններ
Արհմիութենական բաժիններն են այն արհմիության աշխատավոր-անդամների հավաքները, ովքեր աշխատում են միևնույն ձեռնարկությունում, միևնույն միավորումում կամ ֆիրմայում։ Մասնագիտական բաժինները ընտրվում են պատվիրակները, որոնք ներկայացնում են բաժնի կարծիքը տարբեր տեսակի իրավաբանական մարմինների հետ հանդիպումներում, սակայն միևնույն ժամանակ նրանք չունեն հստակ որոշումների կայացման իրավունք։
Կոմիտեներ և քարտուղարներ
Վարչական պարտականությունների կատարումը, որը չի պահանջում ամբողջ համայնքի կարծիքը հարցնել, ընտրում է կոմիտեն։ Այդ կոմիտեն չունի որոշումներ կայացնելու իրավասություն։ Կոմիտեները կարող են ձևավորել տարբեր բնույթի բաժիններ, այդ թվում՝ քարոզչության, մշակութային աշխատանքի և արխիվի պահպանության, հրատարակության և տեղեկատվության, ֆինանսական և տնտեսական, իրավաբանական և ձերբակալվածների պահպանության, արհմիութենական գործունեության, հասարակական գործառության և ընդհանուր հարցերի քարտուղարության։ Քարտուղարների թվաքանակը կարող է փոփոխվել։ Սովորաբար քարտուղարները լինում են երկու կամ ավելի։ Նրանք աշխատում են միասին, եթե դրա անհրաժեշտությունը կա։ Արհմիութենական բաժինների պատվիրակները նույնպես մտնում են կոմիտեների կազմում։
Դաշնություն և համադաշնություն
Ի տարբերություն կազմակերպության, որը կազմակերպված է վերևից ներքև սկզբունքով՝ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը կազմակերպված է անարխիստական սկզբունքների հիման վրա, այսինքն՝ ներքևից վերև, համադաշնության տարբեր մակարդակներով և դաշնային սկզբունքներին խստորեն հետևելով։ Այդպիսի կառուցվածքը նպատակ ունի սահմանափակել միավորումը կոմիտեներում և թույլ չտալ նրանց հայտնվել որևէ քաղաքական ազդեցության ներքո։ Բացի այդ, այն հնարավորություն է տալիս նվազագույնի հասցնել այն մարդկանց իշխանությունը, որոնք կազմակերպությունում հանդես են գալիս առավել ակտիվ ։
Տեղական և շրջանային դաշնություններ
Տարբեր մունիցիպալիտետների արհմիութենական և միջմասնագիտական միությունները ձևավորում են դաշնություն ։ Այդ արհմիությունները կազմակերպում են գործունեությունը տեղական կոմիտեների միջոցով, որոնք ունեն այն նույն իրավասություններն ու բնութագիրը, ինչ արհմիությունների կոմիտեները։ Տեղական կոմիտեն ընտրվում է տեղական լիագումար նիստում, որին յուրաքանչյուր մասնագիտական և միջմասնագիական միություն կարող է ուղարկել պատվիրակների գրավոր ձևակերպված որոշումով, որը նախօրոք ընդունվել է իրենց հավաքի ժամանակ։ Հարևան մունիցիպալիտետների արհմիություններն իրենց հերթին կարող են միավորվել շրջանային դաշնություններում։
Տարածաշրջանային համադաշնություններ
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունն ունի նաև տարածաշրջանային համադաշնության կարգավիճակ։
Տարածաշրջանային համադաշնությունը կազմված է աշխարհագրական շրջանային տարածքի տեղական արհմիություններից։ Կառուցվածքը նույն է։ Տարածաշրջանային կոմիտեն գլխավոր քարտուղարով և այլ անդամներով ընտրվում է տարածաշրջանային լիագումար համաժողովի ժամանակ, որին տեղական արհմիություններն ուղարկում են պատվիրակներ գրավոր ձևակերպված որոշումներով, որոնք նախօրոք ընդունվել են արհմիութենական ժողովների ժամանակ։ Ժամանակի ընթացքում Աշխատանքի ազգային համադաշնության կառուցվածքը ենթարկվել է փոփոխությունների։ Ժամանակակից վարչական բաժանումը չի համապատասխանում իսպանական ինքնավարությունների պաշտոնական բաժանման հետ։
Ազգային համադաշնություն
Նույն սկզբունքների համաձայն՝ տեղական համադաշնությունները ազգային հավաքի են ուղարկում պատվիրակ-ներկայացուցիչներ, որոնք էլ իրենց հերթին ձևավորում են ազգային համադաշնությունը։ Տեղական համադաշնությունների ազգային լիագումար նիստը ընտրում է ազգային գլխավոր քարտուղարին, ով Աշխատանքի ազգային համադաշնության շտաբակայանը տեղափոխում է այն վայրը, որտեղ ինքը բնակվում է։ Այսպիսով Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը չունի գլխավոր շտաբակայանի հիմնական վայր։
Այն վայրի արհմիությունների ֆեդերացիայի լիագումար համադաշնությունը, որտեղ ընտրվել է շտաբակայանը, հավաքվում են, որպեսզի ընտրեն մնացած քարտուղարներին։ Գլխավոր քարտուղարն ու մնացած քարտուղարները յուրաքանչյուր շրջանի գլխավոր քարտուղարների հետ միասին ձևավորում են Աշխատանքի ազգային համադաշնության Ազգային կոմիտեյի մշտական քարտուղարությունը (SP CN): Ինչպես Աշխատանքի ազգային համադաշնության յուրաքանչյուր կոմիտեյում, այնպես էլ նրանց իրավասությունները սահմանափակվում է տեխնիկական և վարչական գործառութներով։ Նրանք չունեն մյուսներին ղեկավարելու իշխանությունը։
Աշխատանքի ազգային համադաշնության վեհաժողով
Ոլորտային և միջմասնագիտական արհմիությունների ուղղակի պատվիրակները ժամանում են Աշխատանքի ազգային համադաշնության վեհաժողով իրենց ժողովների գրավոր հանձնարարությամբ՝ անկախ տեղական կամ շրջանային մակարդակ ունենալուց։ Վեհաժողովի պարտականությունների մեջ են մտնում  Աշխատանքի ազգային համադաշնության ընդհանուր քաղաքականության գծի որոշումը, նոր Ազգային կոմիտեների նշանակումը։ 1910 թվականին Աշխատանքի ազգային համադաշնության հիմնադրումից և 1911 թվականի սեպտեմբերին տեղի ունեցած հիմնադիր համագումարից սկսած տեղի է ունեցել 9 վեհաժողով, որոնցից 5-ը տեղի են ունեցել նախքան 1936-1939 թվականների քաղաքացիական պատերազմը և 4-ը՝ Ֆրանկոյի մահից հետո։ Ազգային հանձնաժողովը հայտարարում է Վեհաժողովի հրավիրման մասին այն տեղի ունենալուց մեկ տարի առաջ, այն դեպքում, եթե առկա է անհետաձգելի անհրաժեշտություն կամ եթե առկա են քննարկման կարիք ունեցող խնդիրներ։ Օրվա ընթացակարգը ձևակերպվում է ազգային ժողովում պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո։ Այնուհետև Վեհաժողովից յոթ ամիս առաջ բոլոր արհմիությունների անդամները անցկացնում են բանավեճեր, որոնք ավարտվում են Վեհաժողովին սեփական դիրքորոշումը հայտնելով։
Լիագումար նիստ
Տարբեր հանձնաժողովների հավաքները (տեղական, շրջանային, ազգային) կոչվում են լիակազմ ժողովներ (լիագումար նիստեր)։ Լիագումար նիստերում չի կարող ընդունվել որևէ որոշում, այլ միայն սահմանվում են տեխնիկական և վարչական խնդիրները, քանի որ դրանք կազմակերպվում են այն կոմիտեների կողմից, որոնք չունեն որոշում կայացնելու իրավունք։
Որոշում կայացնելու մեկ այլ տարբերակ է տեղական և տարածաշրջանային լիագումար համաժողովների միջոցով, ինչպես նաև վեհաժողովների, որոնց գրավոր որոշմամբ մասնակցում են ոլորտային և միջմասնագիտական արհմիությունների պատվիրակները։ Ազգային լիագումար համաժողովը չի ենթարկվում նշված որոշումներին, քանի որ այդ դեպքում պատվիրակները գրավոր տեսքով իրենց որոշումները ներկայացնում են տարածաշրջանային համադաշնություններ։
Կոնֆերանսներ
Աշխատանքի ազգային համադաշնության կոնֆերանսները իրենցից ներկայացնում են բաց ձևաչափով հանդիպումներ, որոնց ընթացքում քննարկվում են առաջարկված թեմաներ և հարցեր։ Դրանք ծառայում են ընդհանուր կարծիք կազմելուն ցանկացած ժամանակահատվածում։ Հետագայում բանավեճերը տեղափոխվում են տեղական արհմիությունների քննարկմանը։ Այն անձինք, ովքեր ներկայացնում են իրենք իրենց կամ այլ խմբեր ու արհմիություններ կարող են ներկա գտնվել, բայց չեն իրավունք չունեն ներկայացնել բանաձև։
Ոլորտային ֆեդերացիաներ
Ոլորտային ֆեդերացիաներ կազմակերպվում են ըստ արդյունաբերության ոլորտների, այլ ոչ թե աշխարհագրական դիրքով պայմանավորված։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության արդյունաբերության տարբեր ոլորտների արհմիությունները ձևավորում են համընդհանուր ոլորտային ֆեդերացիա, որը տարբերվում են տեղական ու շրջանային ֆեդերացիաներից ու արհմիությունների համադաշնությունից։ Ոլորտային ֆեդերացիաներ գործում են նաև շրջանային մակարդակով։ Այդպիսի ֆեդերացիաները նախատեսված են զբաղվել այն հարցերով, որոնք գտնվում են իրենց իրավասությունների ներքո։ Նրանք ազգային և շրջանային համաժողովներ ու կոնֆերանսներ են ուղարկում պատվիրակների, որոնք լիազորված են խորհրդակցական ձայնով։
Ներկա դրությամբ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունում գործում են հետևյալ ոլորտային ֆեդերացիաները՝
Հարաբերությունները Աշխատավորների միջազգային ասոցիացիայի հետ
Աշխատավորների միջազգային ասոցիացիան (МАТ) հանդիսանում է անարխիստական-սինդիկալիստական արհմիութենական կազմակերպությունների միավորում։ Անարխիստական-սինդիկալիստական կազմակերպությունները, որոնցից յուրաքանչյուրը գործունեություն է իրականացնում որևէ երկրում, հանդիսանում է Աշխատավորների միջազգային ասոցիացիայի բաժիններ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը հանդիսանում է Աշխատավորների միջազգային ասոցիացիայի իսպանական բաժինը ։ Աշխատավորների միջազգային ասոցիացիան անցկացնում է միջազգային համաժողովներ ։
Զանգվածային լրատվության միջոցներ
Աշխատանքի ազգային համադաշնության տպագիր մարմինը հանդիսանում է «CNT» թերթը, որը գործում է որպես ազատ մամուլ։ Թերթի խմբագրության կազմն ու շտաբակայանը ընտրվում է համաժողովում կամ ազգային լիագումար նիստում։ Խմբագրական խորհուրդը ղեկավարում և կազմակերպում է տպագրական, վաճառքի և բաժանորդագրության, ինչպես նաև խմբագրություն ուղարկված հոդվածների ընտրության գործերը։ Ընտրված խմբագիրը այցելում է Աշխատանքի ազգային համադաշնության ազգային կոմիտե խորհրդատվական ձայնի իրավունքով։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության գլխավոր քարտուզարը պատասխանատու է թերթի բովանդակության համար։ «CNT» թերթը հրատարակվում է ամիսը մեկ անգամ Creative Commons արտոնագրի սկզբունքի հիման վրա։ Հասանելի է տպագիր և էլեկտրոնային տարբերակներով։
Աշխատանքի ազգային համադաշնության մեջ ընդգրկված բոլոր կազմակերպություններն ու սինդիկատները կարող են ունենալ սեփական զանգվածային լրատվամիջոցներ։ «Աշխատանքային համերաշխություն» (բնօրինակը՝ «Solidaridad Obrera») թերթը հանդիսանում է Կատալոնիայի աշխատավորական տարածաշրջանային համադաշնության պարբերականը և անարխիստական-սինդիկալիստական արհմիությունների ամենահին թերթը։ Հիմնվել է 1907 թվականին ։ Պոլիգրաֆիայի աշխատողների ազգային համակարգման տեղեկագիրն է հանդիսանում «La tira de papel» պարբերականը։ Աշխատանքի ազգային համադաշնության արտասահմանյան տարածաշրջանային թերթն է հանդիսանում «Cenit»-ը։ Անսելմո Լորենցոյի ազատական հետազոտությունների հիմնադրամը թողարկում է իր սեփական պարբերականը՝ «BICEL», որը հիմնադրվել է 1987 թվականին ։ Էստրեմադուրա շրջանի կազմակերպությունը հրատարակում է «Extremadura libre» թերթը։
Անսելմո Լորենցոյի հիմնադրամ
Աշխատանքի ազգային համադաշնության գործունեության նպատակներից մեկն է հանդիսանում իսպանական անարխիզմի պատմական հիշողությունը, որը ամրագրված է Գրանադայում տեղի ունեցած 8-րդ համաժողովի որոշումներում։ Այս ոլորտում Աշխատանքի ազգային համադաշնության աշխատանքները կատարվում են հիմնականում Անսելմո Լորենցոյի ազատական հետազոտությունների հիմնադրամի միջոցով, որն առավել հայտնի է Անսելմո Լորենցոյի հիմնադրամ կամ FAL անվանումներով։
Անսելմո Լորենցոյի հիմնադրամը գործում է ինքնակառավարման սկզբունքով, որի տնօրենն ընտրվում է շրջանների ազգային համագումարում կամ համաժողովում։ Հիմնադրամն իրականացնում է հետևյալ գործառույթները՝
Քվեարկության համակարգ
Ընդհանուր առմամբ, Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը փորձում է խուսափել քվեարկության համակարգի կիրառումից՝ նախընտրելով ընդհանուր համաձայնության ձեռքվբերումը, ինչը համարվում է անարխիստական սկզբունքներին առավել մոտ։ Ընդհանուր համաձայնության ձեռքբերումը արդյունավետ աշխատում է որոշ արհմիություններում, բայց առավել բարձր մարմիններում հաճախ հնարավոր չի լինում քվեարկության համակարգի կիրառումից։ Քվեարկությունը պարտադիր անցկացվում է բաց եղանակով՝ ձեռքերը բարձրացնելու ձևաչափով ։
Հենրի IV (այլ կիրառումներ)
Հենրի IV, կարող է վերաբերել՝
Աշխատանքի ազգային համադաշնություն
Քվեարկության համակարգ
Քվեարկության հետ կապված խնդիրներ կարող են առաջանալ այն դեպքում, երբ որոշումները պետք է ընդունվեն տեղական կամ շրջանային նիստերում կամ համագումարներում։ Ինչպես արդեն նշվել է Աշխատանքի ազգային համադաշնության հիմնական կառուցվածքը ձևավորում են ոլորտային կամ միջմասնագիտական արհմիությունները։ Այստեղից հետևում է, որ քվեարկության համակարգի կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել որոշումների ընդունման կատարյալ ձևաչափ։
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը փորձում է առաջացող խնդիրները հասցնել նվազագույնի՝ օգտագործելով սահմանափակ համամասնական ընտրակարգի համակարգ։ Այնուամենայնիվ, այս համակարգն էլ հնարավոր է լիարժեքորեն չծառայի մեծ թվականակով անդամների ունեցող արհմիությունների օգտին։
Որպես օրինակ, 25 անդամ ունեցող 10 արհմիությունները ունեն ընդհանուր 250 անդամ և 10 ձայն։ Այն տալիս է ավելի շատ ձայներ, քան 2500 անդամ ունեցող 1 արհմիությանը, որը, ունենալով 10 անգամ ավելի շատ անդամներ, ունի ընդամենը 7 ձայն ։ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը այդ հանգամանքը համարում է մեծ խնդիր և կազմակերպության ղեկավարությունը երկարատև բանակցությունների ու քննարկումներից հետո փորձում է գալ ընդհանուր հայտարարի ։
Մեթոդոլոգիա
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը խստորեն առաջնորդվում է կազմակերպության երեք հիմնարար սկզբունքներով, որոնք են՝ աշխատավորների ինքնակառավարում, ֆեդերալիզմ և փոխօգնություն ,ինչը ենթադրում է, որ գործատուի և աշխատավորի միջև աշխատանքային հակասություններն ու խնդիրները պետք է լուծվեն առանց միջնորդների, ինչպիսիք են օրինակ պետական ինստիտուտները կամ արհմիութենական պաշտոնյաները։ Այդ պատճառով է, որ Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը քննադատում է այսպես կոչված ձեռնարկությունների կոմիտեների ընտրությունները։ Համադաշնությունը դիտարկում է այդ մարմինները որպես վերահսկողության գործիք ձեռնարկությունների ղեկավարների ձեռքում ։ Բացի այդ, Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը հնարավորության դեպքում նախընտրում է խնդիրները լուծել առանց դատական համակարգի օգնությանը դիմելու։ Արհմիությունում վարչական պաշտոններ զբաղեցնողները չեն վարձատրվում և կարող են հետ կանչվել ցանկացած պահի ։ Ձգտելով հասնել աշխատավարձի բարձրացմանը՝ համադաշնությունը հանդես է գալիս ի շահ հավասարության հաստատման։
Բացի գործադուլների իրականացումից Աշխատանքի ազգային համադաշնության գործողությունների տարածված ձևերից են թիրախ կազմակերպության գլխավոր գրասենյակի շենքի դիմաց ցուցապաստառներով հանրահավաքները, կազմակերպության արտադրանքի բոյկոտի կոչերը և այլն։ Գործադուլների ընթացքում ձևավորվում են դիմադրության հիմնադրամներ, որոնց նպատակն է գործադուլավորներին և նրանց ընտանիքներին ֆինանսապես աջակցությունը։
Աշխատանքի ազգային համադաշնությունը կազմակերպված է այս կամ այն մասնագիտությունների միությունների միասնության հիման վրա, այլ ոչ թե այս կամ այն ատեսակի աշխատանք կատարող աշխատավորների միությունների։ Այդ գործելաոճը որդեգրվել է 1918 թվականի դասակարգային պայքարի աճի ժամանակաշրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անարխո - Սինդիկալիզմ Կատեգորիա:Անարխիստական շարժումներ Կատեգորիա:Իսպանիայի արհմիություններ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:1910 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պատերազմ Իսպանիայում
Սավոյարդի
Սավոյարդի (savoiardi «Գանգրակաղամբ» և «կանացի մատները»), թխվածքաբլիթներ ձգված հարթ ձևավորումով, վերևի մասը ծածկված է շաքարի հատիկներով։ Սավոյարդին հեշտությամբ կլանում է հեղուկ, և այն դառնում է շատ փափուկ։ Սավոյարդին կարևոր բաղադրիչ է ֆրանսիական բազմաթիվ աղանդերներում, մասնավորապես, այդ թխվածքաբլիթներն օգտագործվում են պաղպաղակի տորթի նախապատրաստման համար, տիրամիսուում և ռուսական շառլոտկայում։
Սավոյարդին հորինել են դատարանի իշխանները գանգրակաղամբ անունով, վերջում 15-րդ դարում Ֆրանսիայի թագավորի մասնակցությամբ, և շուտով ստացել է անվանում, «պաշտոնական» տորթ գանգրակաղամբ։
Օսեր
Օսեր (օսերեն՝ Ирон адæм կամ Ирæттæ), Կովկասում ապրող ազգ, ապրում են մասամբ ճանաչված Հարավային Օսիայում և Ռուսաստանի կազմում գտնվող Հյուսիսային Օսիայում, ինչպես նաև Ռուսաստանի այլ վայրերում, Վրաստանում, Թուրքիայում և այլուր։ Խոսում են օսեթերեն, որը հնդեվրոպական լեզվախմբի իրանական խմբին է պատկանում։ Համարյա բոլոր օսերը երկլեզու են (օսերեն և ռուսերեն, օսերեն և վրացերեն, նաև օսերեն և թուրքերեն)։ Մոտավորապես 720,000 հազար մարդ խոսում է օսերեն ։
Բորիս Ապրելև
Բորիս Ապրելև (Борис Петрович Апрелев, ), ռուս ծովային սպա, գրող։
Կենսագրություն
Բորիս Ապրելևը ծնվել է Նովգորոդի նահանգի Զնամենսկ ավանում` հինավուրց ազնվականական ընտանիքում։ Գրող Ելենա Ապրելևայի որդին է։ 1906 թվականին զրկվել է հորից, որին սպանել էին Սոչիի մոտ գտնվող իր կալվածքում հեղափոխական իրադարձությունների ժամանակ։ 1907 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Ծովային կադետական կորպուսը։ Ծառայել է «Ալմազ» և «Շտանդարտ» կայսերական զբոսանավերում։ Ուսուցում է անցել Սպայական հրետանային դասարանում, որից հետո «Կայսր Պավել I» գծանավում եղել է կրտսեր հրետանային սպա։ 1913-1914 թվականներին ծառայել է Ծովային Գլխավոր Շտաբում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից է, ծառայել է ֆրանսիական ռազմաճակատում որպես սպա։ Եղել է Ճապոնիայի ծովային գործակալի օգնական, այնուհետև ադմիրալ Կոլչակի ծովային գործակալ Իտալիայում և Հարավսլավիայում։ Վտարանդիության մեջ ապրել է Հարավսլավիայում, այնուհետև Փարիզում, եղել է Կայուտ-ընկերության անդամ (1925-1929)։ 1928-1929 թվականներին տեղեկատվական ելույթներ է ունենում Կայուտ-ընկերությունում և Մեդոնում (Փարիզի տակ), Քրիստոսի Հարության եկեղեցու ծխականների հավաքույթներում։
Վերաբնակվում է Չինաստանում, ղեկավարում Խարբինում Կազանյան-Բոգորոդինյան մենաստանի գրասենյակը, համագործակցում «Երկնային Հաց» մենաստանային ամսագրի հետ։ 1931 թվականին փոխադրվում է Շանհայ, որտեղ ծառայում է ֆրանսիական դեսպանային ոստիկանությունում որպես արխիվի ղեկավար։
Ծովային պատմվածքների և պատմական ակնարկների հեղինակ է, Շանհայում հրատարակել է մի քանի գիրք։ 1947 թվականին եղել է Ռուսական վտարանդիական միության «Ռուսական խոսք» թերթի խմբագիրը ։
Մահացել է 1951 թվականի մարտի 5-ին Սան Ֆրանցիսկոյում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Տուլայի քաղցրաբլիթ
Տուլայի քաղցրաբլիթ, քաղրցաբլիթ տեսակ, ռուսական ամենահայտնի քաղցրաբլիթներից մեկն է։
Սովորաբար Տուլայի քաղցրաբլիթը ունի ուղղանկյան տեսք։ Այժմ այդ քաղցրավենիքի մեջ խտացրած կաթ են լցնում։
Քաղցրաբլիթները հայտնի են Տուլայում XVII դարից սկսած։ Առաջին հիշողությունները քաղցրաբլիթի մասին ներառված են 1685 թվականի գրքում։ Այս պահին տուլայի քաղցրաբլիթները պատրաստվում են Տուլայի քաղցրաբլիթները պատրաստվում են Հին Տուլա և Պարզ Տուլա։
Տուլայի քաղցրաբլիթին նվիրված է Տուլայի քաղցրաբլիթ թանգարանը, որը բացվել է 1996 թվականին Տուլայում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ Կատեգորիա:Տուլա Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ
Միայն դու (ֆիլմ)
«Միայն դու» («Только ты»), ռեժիսոր Եվգենի Շերստոբիտովի գեղարվեստական ֆիլմը Իսահակ Դունաևսկու «Սպիտակ ակացիա» օպերետի մոտիվներով (որն իր հերթին, բեմադրվել է Վլադիմիր Մասսի և Միխայիլ Չևինսկու պիեսի հիման վրա)։
Քննադատություն
Կինո- և թատերագետ Վալերի Կիչինը, ընդգծելով «գույների պայծառությունը», «խորեոգրաֆիայի վարպետությունը» և «շքեղ ստորջրյա նկարահանումները» ֆիլմում, քննադատել է այն էկրանավորմանը ռեժիսորի մոտեցման համար, որը ոչ միայն օպերետային բնորոշ պայմանականություններ և «դրամատուրգիայի ավանդական թուլությունները» չի հանգեցրել կինոյի ավելի իրատեսական չափորոշիչների, այլև «դրել է քառակուսու մեջ» ։
Հղումներ և լրացուցիչ գրականություն
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Ադրբեջանի պետական տիկնիկային թատրոն
Դերասաններ
Վաստակավոր արտիստներ
Դերասաններ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ադրբեջանի թատրոններ Կատեգորիա:Տիկնիկային թատրոններ Կատեգորիա:1931 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:Բաքվի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Բաքվի տեսարժան վայրեր
Ռիփինգ
Ռիփինգ (ripping — կարքանդ) — տեսալսողական կրիչի տեղեկատվության քաղվածք առանձին ֆայլի մեջ։
Երբեմն տերմինը օգտագործվում է և հակադարձ գործողությանը, հաճախ այն կոչում են «յուրացում» կամ «մասթերինգ» (ինչպես, օրինակ, DVD-յուրացման) կամ «հետյուրացում» կամ «րեմասթերինգ»։
Սովորաբար ռիփի ստեղծման տվյալների աղբյուր են հանդիսանում Cd, DVD-սկավառակները, տեսագրությունները, հոսքային տեսալսողական հեռարձակումը (ինչպես թվային, այնպես էլ անալոգային ձևաչափով)։ Ռիփի հիմնական հատկանիշն է — ձևաչափի անհարմար պահպանումը և փոխանցումը ինչի պատճառով այն վերածվում է ֆայլի, որը նվազագույն է կախված նվագարկիչ և դեկոդացման սարքից։
Սմ. նաև
Կատեգորիա:Հեղինակային իրավունք Կատեգորիա:Տեսանյութի կրիչներ
Որդեգրում
Որդեգրում', ծնողական խնամքից զրկված երեխայի ընտանեկան դաստիարակության ձև, որի շրջանակներում որդեգրողի և որդեգրվողի միջև հաստատվում են ծնողի և երեխայի միջև գոյություն ունեցող (անձնական և ունեցվածքի) իրավական հարաբերություններ։ Որդեգրումը իրականանում է դատարանով՝ երեխա որդեգրելու ցանկություն ունեցող կողմի դիմումի համաձայն, քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության հատուկ կարգով ։
Որդեգրման նշանակությունը
Ծնողական խնամքից զրկված երեխաների համար ընտանիքում տեղ գտնելու ձևերից՝ որդեգրում և խնամակալություն, որդեգումը լավագույնն է, քանի որ որդեգրողի և որդեգրվողի միջև ոչ միայն ձևավորվում է մոտ հարազատական կապեր, այլև տեղի է ունենում այդ հարաբերությունների իրավաբանական ամրապնդում, երբ որդեգրված երեխան իր իրավունքներով և պարտականություններով ամբողջությամբ հավասարվում է արյունակցին, իսկ որդեգրողները իրենց վրա են վերցնում ծնողական բոլոր իրավունքներն ու պարտականությունները ։
Որդեգրումը թույլ է տալիս երեխային զգալ իրեն ընտանիքի լիարժեք անդամ։ Միայն որդեգրման դեպքում է երեխան ձեռք բերում նոր ծնողների նկատմամբ ժառանգության իրավունք։ Որդեգրողը կարող է տալ երեխային իր ազգանունը, ինչպես նաև փոխել երեխայի անունն ու հայրանունը։
Որդեգրման ընթացքում քույրերի և եղբայրների բաժանումը անթույլատրելի է, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ այդ բաժանումը բխում է երեխայի շահերից (օրինակ, երեխաները տեղյակ չեն ազգակցական կապի մասին, չեն ապրել և չեն դաստիարակվել միասին, երբ նրանք գտնվում են տարբեր մանկատներում, չեն կարող ապրել և դաստիարակվել միասին առողջական խնդիրների պատճառով) ։
Ծնողական խնամքից զրկված ոչ բոլոր երեխաներին կարելի է որդեգրել։ Որդեգրվել կարող են, օրինակ, այն երեխաները, որոնց ծնողները կամ միակ ծնողը որդեգրման համաձայնություն է տվել, որոնց ծնողները հայտնի չեն կամ մահացած են, որոնց երկու ծնողներն էլ զրկված են ծնողական իրավունքից, չեն ապրում երեխայի հետ և խուսափում են կերակրել ու դաստիարակել նրան վեց ամսից ավել։
Տասը տարեկանից մեծ երեխային որդեգրելու համար անհրաժեշտ է նրա համաձայնությունը։
Որդեգրումը կարելի ձևակերպել մեկ անձի կամ ամուսինների համար։ Որդեգրման համար տարիքի վերին սահման գոյություն չունի։ Սակայն միայնակ որդեգրողը պետք է մեծ լինի որդեգրվող երեխայից 16 տարուց ոչ պակաս։ Ի տարբերություն խնամակալության, որի դեպքում որոշումները կայացվում է խնամակալության մարմինների  կողմից, որդեգրման մասին որոշումը կայացվում է դատարանով և գրանցվում է քաղաքացիական կացության ակտերում։ Երեխայի դաստիարակման և ապրուստի միջոցների ապահովման վիճակի ստուգումը պետք է իրականացվի խնամակալական մարմինների կողմից տարին մեկ անգամ առաջին երեք տարիների ընթացքում, որից հետո կարող է հանվել։
Որդեգրումը ունի առավելություն խնամակալության նկատմամբ։ Այն դեպքում, երբ մեկ երեխային դաստիարակելու ցանկություն ունեն մի քանի ընտանիքներ, առավելությունը տրվում է այն ընտանիքին, որը պատրաստ է նրան որդեգրելու, քան նրան, որը միայն խնամակալություն է ուզում ձևակերպել։ Խնամակալության տակ գտնվող երեխաների որդեգրման համար անհրաժեշտ է խնամակալների գրավոր թույլտվությունը։
Որոշ երկրներում երեխայի որդեգրման դեպքում վճարվում է միանվագ նպաստ տեղական բյուջեից ։ Նման նյութական հետաքրքրվածությունը երբեմն մտահոգություն է առաջացնում որդեգրող և խնամակալ ծնողերի մոտիվների վերաբերյալ ։ ԱՄՆ-ում, ինչպես նաև աշխարհի մի շարք այլ երկրներում որդեգրողները չեն ստանում ոչ մի նպաստ պետությունից, ընդհակառակը, որդեգրման ընթացքը նրանց համար արժենում է տասնյակ հազարավր դոլարներ (որդեգրողներին առաջադրվում է հարկային հանուրդ т, մինչև 12650 դոլար 2012 թվականի համար), ինչը այնուամենայնիվ  չի պակասեցնում  երեխա որդեգրելու ցանկություն ունեցող ամերիկացիների քանակը, ընդ որում՝ նրանք որդեգրում են երեխաներ ոչ միայն իրենց, այլև ուրիշ երկրներից։<!--
Որդեգրման կարգը
Երեխաների որդեգրման կարգը (ընթացքը,փաստաթղթերի հանձնումը և ժամկետները) հաստատվել է ՌԴ Կառավարության 2000 թվականի  մարտի 29 –ի  № 275 որոշմամաբ «Երեխաների  որդեգրման կանոնների և նրանց որդեգրող ընտանիքների կյանքի և դաստիարակության պայմաների  մասին օրենք ՌԴ–ի տարածքում».
Ռուսաստանի քաղաքացիների որդեգրման գործընթացի հիմնական կետերը հանդիսանում են՝
Ռուսաստանի քաղաքացիների համար որդեգրման բոլոր գործողությունները, ներառյալ բուժզննումը և անհրաժեշտ բոլոր տեղեկանքների ստացումը ամբողջությամբ անվճար է. Госпошлина в суде не взимается.
2016 թվականի հունիսի 1–ից երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը,  «Որդեգրիր Մոսկվա .Ru»–ի շքամուտքին հրապարակվեց մուլտֆիլմ,այն մասին,թե ինչպես որդեգրել երեխայի ։ Մուլտիպլիկացիոն հոլովակում բանաստեղծական ձևով տրվել էր մանրամասն հրանգներ որդեգրման գործընթացի քայլերի մասին։ Աշխատանքի հեղինակը՝ Որդեգրիր․ռու և Որդեգրիր Մոսկվա․ռու–ի ղեկավար Արմեն Պապովն է։ Մուլտֆիլմի ստեղծման աշխատանքներում մասնակցություն են ունեցել բանաստեղծ Իլյա Ռեզնիկը,դերասան Ալեքսանդր Օլեշկոն,մանկական թատրոն «Դոմիսոլկան» ։ Հոլովակը պատրաստվել է Մոսկվա քաղաքի Սոցիալական ծրագրերի զարգացման կենտրոնի կողմից՝ աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության դեպարտամենտի պատվերով ։ -->
Որբ երեխաներին ընտանիքում տեղավորելու ձևեր
Որդեգրումը չի համարվում առանց խնամքի մնացած երեխայի՝ ընտանիքում տեղավորելու միակ ձևը։ Երեխաները կարող են նաև հանձնվել խնամակալության, որը հնարավոր է անհատույց կամ հատուցման ձևով ։ Վերջին ձևին են վերաբերվում երեխաների հանձնումը խնամակալ ընտանիքի, հովանավոր ընտանիքի կամ  հատուցվուղ խնամակալության այլ ձևերը ։
Որդեգրումը հանդիսանում է որբ երեխաներին արտասահմանյան ընտանիքներում տեղավորելու միակ ձևը։