cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եղբայր (1997, ֆիլմ)
Սյուժե
Հասնելով Սանկտ Պետերբուրգ և տանը չգտնելով եղբորը՝ Դանիլան շրջում է քաղաքում և գիշերում ձեղնահարկում։ Հաջորդ օրը շուկայում նա ականատես է լինում հին իրերի դիլերի և ռեկետի միջև կոնֆլիկտի։ Շշմեցնելով ռեկետավարին և խլելով նրա ձեռագործ ատրճանակը՝ Դանիլան հանդիպում է փրկվածներին՝ տարեց ռուս գերմանացի Հոֆմանին, տիպիկ քաղաքային լյումպենին։ Հոֆմանը Դանիլային բերում է Սմոլենսկի լյութերական գերեզմանատուն՝ դամբարանը, որտեղ նա ներկայացնում է իր անօթևան ընկերներին, նրանք խմում և ուտում են տնական կարկանդակ, որը Դանիլան բերել է եղբորը։ Դրանից հետո Դանիլան նստում է տրամվայը և տեսնում, թե ինչպես են երկու կովկասցիներ, առանց ուղեվարձը վճարելու, ծաղրում են երկչոտ հսկիչին։ Սպառնալով նախապես ընտրված ատրճանակով, նա «նապաստակներին» ստիպում է տուգանք վճարել՝ իր պահանջն ուղեկցելով «Դու իմ եղբայրը չես, սև էշիկ» կրկնօրինակով։ Վախեցած կովկասցիները փողով դրամապանակ են տալիս՝ աղաչելով չսպանել նրանց։ Դանիլան, հաշվել անհրաժեշտ գումարը, դրամապանակը գցում է հատակին, իսկ կովկասցիները, վերցնելով այն, փախչում են։ Այնուհետև Դանիլան գնում է ռոք երաժշտության խանութ՝ գտնելու Wings սկավառակը, որի մոտ նա հանդիպում է Քեթին՝ մի խնջույքի աղջկա, նա անմիջապես նկատում է նրա Sony Discman նվագարկիչը։
Ի վերջո, Դանիլան հանդիպում է իր եղբոր՝ Վիկտորին, մարդասպանին, որը հայտնի է Թաթարին մականունով, ով, փորձելով պատկառելի գործարարի տեսք ունենալ իր կրտսեր եղբոր առաջ, նրան փող է մատակարարում. ժամանակ.
Նախօրեին Կրուգլի մականունով մի ավազակ, իր հորինած ասացվածքները բղավելով, Թաթարինին հրամայեց սպանել Չեչեն մականունով հանցագործ ղեկավարին, որը գրավել էր շուկան։ Թաթարը համաձայնել է կատարել պատվերը, սակայն սովորականից ավելին է պահանջել՝ քսան հազար դոլար։ Սա դուր չեկավ Կրուգլոյին, և նա հրամայեց իր ժողովրդին հսկել շուկան և՛ չեչեն, և՛ թաթար։ Վիկտորը, բողոքելով եղբորը, որ չեչենը, իբր «նախկին չեչեն ահաբեկիչ», իրենից փող է շորթում և ճնշում է ռուսներին, Դանիլային ներքաշում է հանցավոր բախման և «պատվեր» է տալիս Չեչենին՝ խոստանալով վճարել երկու հազար դոլար։ Դանիլան համաձայնվում է, բայց հրաժարվում է վեց հարյուր դոլարով առաջարկվող ատրճանակից ։
Հոֆմանի ընկերների միջոցով Դանիլան նաև իր համար սենյակ է վարձում[3] տարեց հարբեցողի՝ պատերազմի վետերանի բնակարանում։ Հին անձրևանոցով, բերետով և ակնոցով ուսանողի տեսքով, թիկնապահների ուշադրությունը շեղելու համար շուկա ժամանած Դանիլան պայթեցնում է մի քանի ինքնաշեն պայթուցիկ փաթեթներ և, օգտվելով իրարանցումից, սպանում է չեչենին, բայց Կրուգլիի մարդիկ հետապնդում են Դանիլան և կարողանում են։ նրան վիրավորել։ Դանիլան հազիվ է փախչում հետապնդումից՝ ցատկելով բեռնատար տրամվայի մեջ, և փոխհրաձգության ժամանակ վիրավորում է ավազակներից մեկին, որը հետագայում մահանում է։ Մեքենայի վարորդ Սվետլանան օգնություն է առաջարկում վիրավոր Դանիլային, սակայն նա հրաժարվում է՝ խոստանալով հետագայում գտնել նրան ու շնորհակալություն հայտնել։
Հոֆմանի խնամքի շնորհիվ Դանիլան ապաքինվում է և մեկնում է փնտրելու Սվետային, ով փրկել է նրան։ Նրանց միջև հարաբերություններ են ձևավորվում, չնայած այն հանգամանքին, որ Սվետլանան ունի ամուսին, ով հազվադեպ է տանը և ումից անընդհատ ծեծի է ենթարկվում։ Այդ ընթացքում Կրուգլին գտնում է տրամվայը, որով փախել է Դանիլան և հարցնում Սվետային նրա մասին։ Կինը ավազակներին կեղծ հետքի վրա է դնում. Ռաունդը խոստանում է պատժել նրան, եթե նա խաբի նրանց։ Դանիլան և Սվետան միասին գնում են Nautilus Pompilius խմբի համերգին, որտեղ նրանք անսպասելիորեն հանդիպում են Քաթին։ Նա պատահաբար Սվետային «մամա» է կանչում և Դանիլային տալիս իր հեռախոսահամարը՝ ակնարկելով, որ նա տեղ գիտի «թույն գանջուբայով»։
Վիկտորը եղբորը տալիս է կատարված «պատվերի» համար համաձայնեցված գումարն ու առաջարկում համատեղ բիզնես սկսել, ինչպես նաև ակնարկում է, որ լավ կլիներ գործ ունենալ իր գլխավոր մրցակցի՝ Կրուգլիի հետ։ Դանիլան գնում է Սվետային այցելության՝ նրան նվեր գնելով մագնիտոֆոն։ Սենյակում մենակ մնալով՝ նա բախվում է Սվետայի ամուսնուն, ով անսպասելիորեն եկել է։ Դանիլան նրանից վերցնում է սենյակի բանալիները և արգելում է ապագայում հայտնվել։ Նույն օրը երեկոյան, որոշելով նոր զվարճանք փորձել, նա զանգահարում է Կաթին և հայտնվում է զառանցանքի մեջ, որտեղ իրեն անծանոթ շատ մարդիկ, այդ թվում՝ օտարերկրացիներ, պարում են անհասկանալի բառերով երաժշտության ներքո և ծխում մարիխուանա։ Երեկույթին ներկա ֆրանսիացու հետ խոսելուց և նրան ամերիկացու հետ շփոթելուց հետո Դանիլան ուրախությամբ Ամերիկային խոստանում է արագ «կիրդիկ»։
Որոշ ժամանակ անց Դանիլայի կուռք Վյաչեսլավ Բուտուսովը (կամեո) սխալմամբ բնակարան է կանչում. Դանիլան ճանաչում է նրան, և դա փրկում է երաժշտին։ Գլխացավի հաբ ստանալու պատրվակով Դանիլան Բուտուսովի հետևից գնում է վերևի հարկի բնակարան, այնտեղ շփվում հայտնի ռոք երաժիշտների հետ և լսում նրանց երգերը։ Վերադառնալով բնակարան և տեսնելով, որ ավազակները սպանել են տիրոջը, նրա հյուրին և արդեն պատրաստվում են գործ ունենալ Ստեփանի հետ, Դանիլան ասում է, որ ինքը դա կանի, հրացանը վերցնում է ավազակներից մեկից, բայց անսպասելիորեն կրակում է իր հանցակցին, իսկ հետո. ինքն իրեն։ Ստեփանի օգնությամբ նա դիակները թաքցնում է գերեզմանոցում և խնդրում Հոֆմանին թաղել դրանք։ Հոֆմանը, որի առջև Դանիլան արդարացնում էր իր արարքը հետևյալ խոսքերով. «Ես փրկեցի լավ մարդկանց», չի համարձակվում դատապարտել նրան և միայն մրմնջում է. «Աստված քո դատավորն է…»:
Իր ժողովրդի հետ կլոր սկսվում է Դանիլայի որսը։ Նրանք գալիս են Սվետլանայի մոտ, ծեծում ու բռնաբարում, բայց Դանիլայի մասին ոչինչ չեն կարողանում պարզել։ Մոլ անունով ավազակը դարանակալում է Դանիլային, կրակում նրա վրա, սակայն գնդակը դիպչում է խաղացողին, և դա փրկում է Դանիլայի կյանքը, ով պատասխան կրակոցներով սպանում է Մոլին։ Գալով Սվետա և տեսնելով նրան ծեծված՝ Դանիլան սպառնում է սպանել իր բռնակալ ամուսնուն, բայց իր պատմությունից հետո նա հասկանում է, որ դա Կրուգլիի գործն է։
Կրուգլին պատանդ է վերցնում Վիկտորին և, սպառնալով հաշվեհարդար տեսնել, պահանջում է արտահանձնել Դանիլային և վերադարձնել գումարը, մինչդեռ մտածում է, թե ինչպես կարող է այս «շտաբի աշխատակիցը» սպանել չորս ավազակների։ Այդ պահին Դանիլան կանչում է եղբորը և նրա վախեցած ձայնից կռահում է դարանակալման մասին։ Պապից, ով իրեն սենյակ է վարձում, նա որսորդական հրացան է գնում, դրանից սղոցված որսորդական հրացան է պատրաստում և, գալով եղբոր մոտ, հարվածում է Կրուգլիին և նրա բանդային։ Վիկտորը հիստերիկ է. նա վախենում է, որ իր եղբայրը դավաճանության համար գործ կունենա իր հետ, բայց Դանիլան հանգստացնում է նրան՝ կրկնելով.
Դանիլան բնակարանից փողով գործ է վերցնում և եղբորը խորհուրդ է տալիս վերադառնալ տուն՝ մոր մոտ և աշխատանքի անցնել ոստիկանությունում։ Հետո նա գալիս է Սվետայի մոտ (հավանաբար պատրաստվում է իր ճակատագիրը կապել նրա հետ), բայց, ականատես լինելով ամուսնու հերթական ծեծին, սղոցված որսորդական հրացանով կրակում է նրա ոտքերին։ Դանիլայի համար անսպասելիորեն Սվետան շտապում է օգնելու իր խոշտանգող ամուսնուն՝ բղավելով Դանիլային, որ նա չի սիրում իրեն և պահանջելով հեռանալ։
Հեռանալով Սվետայից՝ հիասթափված Դանիլան գնում է Հոֆմանի մոտ, նրա հետ քննարկում մեծ քաղաքի բնակիչների վրա վնասակար ազդեցության մասին և վերջապես գումար է առաջարկում, բայց նա հրաժարվում է։ Այնուհետև Դանիլան հանդիպում է Քեթին, հայտարարում է նրա հեռանալու մասին և նրան տալիս է մի տուփ դոլար «Պենկին գնալու համար»։
Գրիգոր Գերգերյան
Գրիգոր Գերգերյան (արևմտ․հայ․՝ Գրիգոր Կերկերյան, անգլ․՝ Krikor Guerguerian, մայիսի 12, 1911, Կյուրին, Օսմանյան կայսրություն - մայիսի 7, 1988, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հայ եկեղեցական գործիչ, կաթոլիկ եպիսկոպոս։ Նա հայտնի է իր «Krikor Guerguerian Archive» աշխատությամբ՝ Հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող փաստաթղթերի ժողովածուով։
Կենսագրություն
Գերգերյանը իր ընտանիքի տասնվեց երեխաներից ամենակրտսերն էր։ Նա ուներ ութ քույր և յոթ եղբայր։ Միայն վեցն են կարողացել փրկվել Հայոց ցեղասպանությունից։ Ցեղասպանության ժամանակ նա իր ծնողների սպանության ականատես է եղել ։ 1916 թվականին Գրիգորը իր եղբոր հետ փախչում է Բեյրութ, որտեղ նրան ընդունում է որբանոցը։
1925 թվականին նա ընդունվել է Լիբանանի Զմմառ կաթոլիկ վանք-դպրոց։ 1930-ական թվականների սկզբին նա հոգևորական կոչում է ստացել Բեյրութի Սուրբ Ջոզեֆ համալսարանում, և հետագայում նա գնաց Հռոմ, որ ընդունվի Լևոնյան համալսարան, աստվածաբանություն սովորելու նպատակով։ Նա կաթոլիկ վանական է դարձել 1937 թվականին։
Նույն թվականին նա պաշպանեց իր դոկտորի կոչումը Հայոց ցեղասպանության թեմայով ։
Գործունեություն
Վանական դառնալուց հետո նա բնակություն է հաստատել Կահիրեում, որտեղ ապրել և աշխատել է նրա քահանա կրտսեր եղբայրը։ Մոտ 1952 թվականին, Կահիրեում, ծանոթացել է Կյուրտ Մուստաֆա փաշայի հետ։ Մուստաֆա փաշան Ստամբուլի առաջին զինվորական տրիբունալի նախկին դատավորն էր, ով վճիռ էր կայացրել Միություն և առաջադիմությոան անդամների դեմ դատավարություններում։ Մուստաֆան նրան ասել է, որ դատական փաստաթղթերի պատճեններն ուղարկվել են Հայ եկեղեցու Կոստանդնուպոլսի պատրիարքարան ։ Գերգերյանը փորձել է հասկանալ, թե որտեղ են ուղարկվել այդ փաստաթղթերը։ Նա գտել է և լուսանկարել է թղթերը Երուսաղեմի Հայ եկեղեցու պատրիարքարանում ։  Ավելի ուշ նա տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ աշխատել է որպես քահանա։ Այս փաստաթղթերի պատճենները պահվում են Մասաչուսեթս նահանգի Վուսթեր քաղաքի Քլարկ համալսարանի «Krikor Guerguerian Archive» ժողովածուում։
Հրապարակումներ
Յոզղատի Հայասպանության Վավերագրական Պատմություն (Վավերագրական պատմություն Յոզղաթի Հայոց)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածներ Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ աստվածաբաններ Կատեգորիա:Հայ եպիսկոպոսներ
Դոնելա Մեդոուզ
Դոնելա (Դանա) Մեդոուզ (Donella H. Meadows, ), շրջակա միջավայրի պահպանության ամերիկացի հետազոտող մասնագետ, գիտնական և գրող։ Համաշխարհային ճանաչում է ստացել որպես հանրահայտ «Աճի սահմանները» գրքի համահեղինակ, որը գրվել է Հռոմի ակումբի պատվերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Կուրմիշ (Մեզենի վտակ)
Կուրմիշ  (Курмыш), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի աջ ափին 428 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 67 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կիոտո
Կիոտո (ճապոներեն` 京都), քաղաք Ճապոնիայում, Հոնսյու կղզու կենտրոնական մասում, Բիվա լճի մոտ։ Կառուցվել է 792-794 թվականներին, 794-1192 թվականներին կոչվել է Հեյան։ Կիոտոն համարվում է իր համանուն պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի տարածքը կազմում է 827,90 կմ2, բնակչությունը՝ 1 469 848 մարդ, խտությունը՝ 11775.39 մարդ/կմ2։ 794 թվականից մինչև 1868 թվականը եղել է Ճապոնիայի մայրաքաղաքը՝ կայսրերի աթոռանիստը։
Աշխարհագրություն
Կիոտոն գտնվում է Կիոտոյի իջվածքի, համանուն սարի և շրջակայքի տարածքում։ Իջվածքը հանդիսանում է երկայնական գրաբեն՝ ձգված հյուսիսից հարավ։ Շրջակա սարերի իջվածքները համարվում են սահման քաղաքի համար։ Կիոտոյի հյուսիսային հատվածում գտնվում են Կիտայամա սարերը, որոնց բարձրությունը հասնում է 500-700 մետրի։ Ամենաբարձր գագաթը հանդիսանում է Ագատոն՝ 924 մետր բարձրությամբ։ Այն գտնվում է հյուսիս-արևելքում։ Քաղաքի արևելյան հատվածում գտնվում են Նիսայամա սարերը, որոնք բաժանում են Կիոտոն Կամեոկա քաղաքից։
Կիոտոյի կլիման չափավոր ներմայրցամաքային է։ Այն պայմանավորված է քաղաքի՝ իջվածքում գտնվելով և ծովի անհասանելիությամբ։ Կիոտոյում ամառը խոնավ է և շոգ։ Միջին բարձր ջերմաստիճանը օգոստոսին 32,9 °C է։ Ի հակադրություն այդ փաստին՝ ձմեռները չոր են և ցուրտ։ Միջին ջերմաստիճանը հունվարին 0.3 °C է։ Հունիսից սեպտեմբեր ամիսներին Կիոտոյում շարունակվում է անձրևային եղանակը։ Տեղումների միջին քանակը տարում կազմում է 1581 մմ։
Քաղաքականություն և կառավարություն
2013 թվականից Կիոտոյի քաղաքապետ է հանդիսանում Դաիսակու Կադոկավան, ով չի պատկանում ինչ-որ կուսակցության, սակայն նրան աջակցում են Ճապոնիայի դեմոկրատական կուսակցությունը, Ազատական դեմոկրատական կուսակցությունը, Նոր Կոմեիտո կուսակցությունը, Քո կուսակցությունը և Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը։ Օրենսդրական քաղաքը ունի ընտրական 69 անդամ։
Մշակույթ
Չնայած Կիոտոյում շատ պատերազմներ, հրդեհներ, երկրաշարժեր են տեղի ունեցել այն 11 դարերի ընթացքում, որ Կիոտոն կայսրերի մայրաքաղաք է՝ Կիոտոն դիմակայել է շատ ավերումների Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ Այն հեռացվել է ատոմային ռումբի վտանգավոր գոտուց Հենրի Սթիմսոնի անձնական միջամտությամբ, քանի որ Սթիմսոնը ցանկանում էր պահպանել մշակութային կենտրոնը, որի մասին նա տեղյակ էր իր մեղրամիսից և դիպլոմային այցելություններից ։
2000 կրոնական կառույցներով, 1600 բուդդայական տաճարներով և 400 շինտո սրբատեղիներով, ինչպես նաև պարտեզներով, ճարտարապետական շինություններով այս քաղաքը ամենաայցելվածներից է Ճապոնիայում։ Քաղաքը հայտնի է իր քարերի այգիով։ Քաղաքում երեք տեսարժան վայրեր կան, որ կապված են արքայական ընտանիքի հետ՝ Կյոտո Գյոնի տարածքը՝ ներառյալ Կյոտոյի արքայական պալատը և Սենտոյի արքայական պալատը, Ճապոնիայի կայսրերի տները, որ վերագրվում են տարբեր տարեթվերի։
Մարկովո (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Մարկովո (Маркове, Mamat Şaqul), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շակուլ։
Կիոտո
Մշակույթ
Կիոտոյի այլ տեսարժան վայրերից են Արաշիյաման, որ ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՈ-յի ցուցակում՝ որպես համաշխարհային ժառանգություն։ Սա նաև ներառում է Կամոյի սրբատեղին, Կյո-օ-Գոկոկուջին, Կիյոմիզու-դերան, Դաիգո-ջին, Նիննա-ջին, Սաիհո-ջին, Թենրյու-ջին, Ռոկուն-ջի, Ջիշո-ջին։
Մարկովո (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Մարկովո գյուղում բնակվում էր 446 մարդ։
Կիոտո
Մշակույթ
Կիոտոն հայտնի նաև իր խոհանոցով և ճապոնական կերակուրներով։
Մարկովո (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կիոտո
Տնտեսություն
Կիոտոյի տնտեսության ամենատարածված և ամենազարգացած ճյուղը տեղեկատվական տեխնոլոգիան է և էլէկտրոնիկան. Քաղաքում են գտնվում այնպիսի հայտնի ընկերությունների շտաբներ, ինչպիսիք են Նինթենդո, Intelligent Systems, Dainippon Screen, TOSE, OMRON, Kyocera, Shimadzu Corp., Rohm, Horiba, Nidec Corporation, Nichicon, Nissin Electric , և GS Yuasa ընկերությունները։
Զբոսաշրջությունը նույնպես մեծ հիմք է կիոտոյի տնտեսության համար։ Քաղաքի մշակութային ժառանգությունը այցելվում են Ճապոնիայի մի շարք դպրոցական խմբերի կողմից ։ 2014 թվականին քաղաքի կառավարությունը քաղաք այցելած զբոսաշրջիկների քանակի ռեկորդ է գրանցել և այն ընտրվել է որպես աշխարհի ամենալավ զբոսաշրջային քաղաք «U.S. travel» ամսագրի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սամուիլ Նևելշտեյն
Սամուիլ Նևելշտեյն (Самуил Григорьевич Невельштейн, ), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ, ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ ։
Սորենտո
Սորենտո (իտալերեն՝ Sorrento ; Surriento, արտասանություն՝ surˈrjendə), քաղաք Հարավային Իտալիայում, Նեապոլի ծավածոցի հարավային ափին։ Զբոսաշրջային կարևոր վայր է, որը հրապուրում է անտիկվարային բազմազան ու բազմաթիվ փոքր խանութներով, հանրահայտ Ամալֆի լողափի ընձեռած գրավիչ պայմաններով։ Խանութները զբոսաշրջիկներին առաջարկում են գեղեցիկ խեցեղեն, ժանյակե գործվածքներ, փայտից պատրաստված տնային գործածության առարկաներ, հուշանվերներ ։ Սորենտո կարելի է հեշտությամբ հասնել Նեապոլից և Պոմպեյից, ավտոմեքենայով, նավով, գնացքով։ Դիմացը, ոչ մեծ հեռավորության վրա, գտնվում են Վեզուվ հրաբուխը, Կապրի կղզին, ուր կարելի է հասնել աշխուժորեն երթևեկող նավերով ու նավակներով։ Սորենտոյի տեսարժան վայրերը, բնակլիմայական հրաշալի պայմանները, շքեղ հյուրանոցները հրապուրել են բազում անվանի մարդկանց, նրանց թվում՝ Էնրիկո Կարուզոյին, Լուչիանո Պավարոտիին և շատ ու շատ ուրիշների։
Սամուիլ Նևելշտեյն
Կենսագրություն
Սամուիլ Նևելշտեյնը ծնվել է 1903 թվականի մարտի 22-ին Խերսոնում։ Վաղ տարիքում կորցնելով հորը՝ արդեն տասներեք տարեկան հասակում աշխատել է գործարանում որպես ձուլորդի օգնական։ 1919 թվականին  զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Զորացրվելուց հետո վերադարձել է Խերսոն և աշխատել է յուղագործական գործարանում որպես բանվոր։ 1923 թվականին գործարանի ուղեգրով գնացել է Մոսկվա և ընդունվել Վխուտեմասի բանֆակ։
Սորենտո
Այստեղ արտադրվում են լիմոնչելո լիկյոր, գինիներ, ալկոհոլային այլ խմիչքներ, շաքար, ջրեղեն, ցիտրուսային մրգեր, ձիթապտուղ, ընդեղեն։ Կան տեքստիլ արդյունաբերության ձեռնարկություններ։ Բնակիչներն զբաղվում են նաև այգեգործությամբ ու ձկնորսությամբ։
Սամուիլ Նևելշտեյն
Կենսագրություն
1927 թվականին Նևելշտեյնը ավարտել է Մոսկվայի Վխուտեմասը և մեկնել Լենինգրադ, որտեղ առանց մրցույթի ընդունվել է Վխուտեինի գեղանկարչության բաժինը։ Սովորել է Վասիլի Սավինսկու և Արկադի Ռիլովի մոտ։ 1931 թվականին Նևելշտեյնը ավարտել է Պրոլետարական կերպարվեստի ինստիտուտը (1930-1932 թվականներին այդպես է կոչվել նախկին Վխուտեինը, իսկ 1932 թվականից՝ Լենինգրադի գեղարվեստի, քանդակագործության, ճարտարապետության ինստիտուտ) և ստացել է «Զանգվածային-կենցաղային գեղանկարչության նկարչի» կոչում ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Մանկական արձակուրդ» նկարը ։
Ինստիտուտը ավարտելուց հետո Նևելշտեյնը շարունակում է ուսումը ասպիրանտուրայում։ Միաժամանակ 1934 թվականից նա ներգրավված էր մանկավարժական աշխատանքներում Երիտասարդ տաղանդների դպրոցում, որը կազմակերպվել էր Սերգեյ Կիրովի նախաձեռնությամբ, և որը շուտով վերափոխվել է Համառուսական արվեստի ակադեմիային առընթեր Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցի։ Դպրոցը ուղղորդում էր ԽՍՀՄ-ում մանկական գեղարվեստական կրթության զարգացումը. նրա փորձը լայնորեն քարոզվում էր Նևելշտեյնի կողմից, և վերջինս զեկույցներ էր ներկայացնում մի շարք տարբեր հանդիպումների ընթացքում, այդ թվում 1940 թվականին Գեղարվեստի միջնակարգ կրթության համառուսական համաժողովում։
Բրաժինո (այլ կիրառումներ)
Բրաժինո, կարող է վերաբերել՝
Սորենտո
Քաղաքը, վաղուց ի վեր հայտնի լինելով իր մեղմ կլիմայով ու փարթամ բուսականությամբ, բնակեցվել է դեռևս վաղ քարե դարի ժամանակներից սկսած (մեր թվականությունից շուրջ 50 հազար տարի առաջ)։
Սամուիլ Նևելշտեյն
Կենսագրություն
1935 թվականին Նևելշտեյնը դարձել է Լենինգրադի նկարիչների խորհրդային միության անդամ
Սորենտո
Պատմություն
Սորենտոն եղել է փյունիկյան առաջին գաղութը, որից հետո վերածվել է նավահանգստի, ուր հաճախակի հոյներ էին այցելում, որպեսզի առևտուր անեին Նեապոլի և հարավային այլ քաղաքների հետ։ Հույներն այդ բնակավայրն անվանել են «Սիրեոն», այսինքն՝ «սիրենների երկիր» (սիրենները առասպելաբանական էակներ են, կիսով չափ՝ կին, կիսով չափ՝ ձուկ. նրանց մասին գրել է Հոմերոսը իր նշանավոր «Ոդիսական» պոեմում)։ Հին հույները Սիրեոնը դիտարկել են իբրև իրենց առաջնագծային ամրոց,թեև այն ժամանակներում նրա բնակչությունը կազմված էր ոչ միայն հույներից, այլ նաև էտրուսկներից, սամնիտներից։
Սամուիլ Նևելշտեյն
Կենսագրություն
Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելուց հետո Նևելշտեյնը միացավ ժողովրդական աշխարհազորին և մինչև 1942 թվականը մնացել է շրջափակված Լենինգրադում։ 1942 թվականի մարտի վերջին տարհանվել է Կիշտիմ (Ուրալ)։ Կիշտիմում նա ստեղծեց մի շարք գրաֆիկական դիմանկարներ և ջրաներկային բնանկարներ, որոնք ցուցադրվել են 1944 թվականին Լենինգրադից վերադառնալուց հետո Լենինգրրադի նկարիչների միությունում։
Սորենտո
Պատմություն
Սամնիտներից հետո քաղաքն անցել է հին հռոմեացիների տիրապետության տակ, որոնք արժևորելով բնակավայրի գեղեցկությունն ու հրաշալի պայմանները, այն դարձրել են պատրիկների հանգստավայր. այդ է վկայում բազմաթիվ վիլլաների առկայությունը։
Հռոմում Սուլլայի սկսած քաղաքացիական պատերազմի ժամանակներում (մ. թ. ա. 90 — 89 թթ.) մունիցիպիումի կարգավիճակ ստացած քաղաքը բնակեցվել է պատերազմի վետերաններով, որոնք որպես ռենտա՝ հողակտոր (parcelle) էին ստացել այստեղ։ Պատմական վկայություններ կան, որ հետագայում նրանցից այդ հողակտորները խլել են ու իրենց տեղափոխել նոր բնակավայր՝ Surrentum, որն արդեն մեր թվականության 5-րդ դարում հիշատակվել է որպես եպիսկոպոսի նստավայր։
Իտալիայում Բյուզանդական կայսրության ճգնաժամի ժամանակաշրջանում (VII դ.) Սորենտոն հասել է ինքնավարության, կոչվել Սորենտոյի հերցոգություն, որը ենթակա էր Նեապոլին։ Միջնադարում այստեղ փոխնիփոխ տիրապետել են գոթերը, բյուզանդացիները, լանգոբարդները, սարացինները։ X դարում այստեղ գոյություն է ունեցել ծովային հանրապետություն, որին 1137 թվականին տիրել են նորմանները (Ռոժեր II-ը)։ Դրանից հետո քաղաքն ընկել է արագոնցիների, 16-րդ դարում՝ թուրքերի տիրապետության տակ։ Այնուհետև դարձել է Նեապոլիտանական թագավորության տիրույթ և, ի վերջո, 1860 թվականին, Նեապոլի կազմում, միացել միավորված Իտալիային։
Նոր ու նորագույն ժամանակներում Սորենտոն ժամանակավոր բնակության վայր է ծառայել Գյոթեի, Ռիխարդ Վագների, Նիցշեի, Գորկու, Հենրիկ Իբսենի, Բայրոնի, Ստենդալի, ռուս անվանի բնանկարիչ Սիլվեստեր Շչեդրինի, իտալացի նկարիչներ Ջակոմո դի Կաստրոյի, Էդոարդո դե Մարտինոյի, Էնրիկո Գարֆի, նեապոլիտանական սիրված երգերի հեղինակ Անիելո Կալիֆանոյի, քաղաքական գործիչ և գրող Ռաֆաելե Լաուրոյի   և նշանավոր բազմաթիվ այլ մարդկանց համար։
Քաղաքի կենտրոնական հրապարակում 1870 թվականին կանգնեցվել է նրա մեծ զավակի՝ Վերածննդի դարաշրջանի համբավավոր բանաստեղծ Տորկվատո Տասսոյի հուշարձանը (հեղինակ՝ քանդակագործ Ջուզեպե Գալի)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Սամուիլ Նևելշտեյն
Կենսագրություն
Մահացել է 1983 թվականի նոյեմբերի 16-ին Լենինգրադում, կյանքի 81-րդ տարում։
Ս. Նևելշտեյնի աշխատանքները գտնվում են տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում` Ռուսաստանում, Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Պետրոպավլովկա (Կարսի գավառ)
Պետրոպավլովկա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լիլիթ Երնջակյան
Կենսագրություն
1968 թվականին ավարտել է Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական տասնամյա դպրոցը, 1973 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիան՝ ստանալով «երաժշտագետ-հետազոտողի» որակավորում (պրոֆեսոր Ռոբերտ Աթայանի դասարան)։ 1976 թվականին ընդունվում է Արվեստի ինստիտուտի ասպիրանտուրա և 1980 թվականին ավարտում է ասպիրանտուրան։ Այնուհետև աշխատանքի է անցնում Արվեստի ինստիտուտում։ 1980 թվականից ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող է ։ 1982 թվականից դասավանդում է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։
1982 թվականին Լիլիթ Երնջակյանը Տաշքենդի Համզայի անվան արվեստագիտության ինստիտուտում պաշտպանում է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Մուղամաթի արվեստը հայ-իրանական երաժշտական կապերի» թեմայով և ստանում արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։
2004 թվականին Լիլիթ Երնջակյանը Երևանում պաշտպանում է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Աշուղական սիրավեպը հայ-արևելյան երաժշտական փոխառնչությունների համատեքստում» թեմայով և ստանում արվեստագիտության դոկտորի գիտական աստիճան, 2009 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։ 2004 թվականից Լիլիթ Երնջակյանը ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող է։ 2005 թվականից՝ ինստիտուտի գիտական խորհրդի և արվեստագիտության գծով գիտական աստիճանաշնորհման 016 մասնագիտական խորհրդի անդամ։ Լիլիթ Երնջակյանը Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ է 1985 թվականից, 2013 թվականից՝ Վարչության անդամ։ 2015 թվականից Կոմիտասի նորաստեղծ թանգարան-ինստիտուտի գիտական խորհրդի անդամ է։
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են Արևելքի ավանդական երաժշտական ժանրերին, հայ աշուղական և հոգևոր երաժշտության խնդիրներին, մշակութային կապերին ։
Աշխատություններ
Տարիներ շարունակ լրջորեն ուսումնասիրելով Արևելքի դասական, ավանդական երաժշտության ժանրային համակարգը, գիտականորեն հիմնավորելով հայ մոնոդիկ երաժշտության և Մերձավոր ու Միջին Արևելքի ավանդական, ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտարվեստի պատմատեսական ու գործնական - կատարողական հարցերը, ինչպես նաև առաջադրելով Մերձավոր Արևելքի մշակութային փոխառնչություններին վերաբերող կարևոր դրույթներ՝ Լիլիթ Երնջակյանը հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով լույս է ընծայել 3 գիրք ու ավելի քան 70 գիտական հոդված, որոնց առանցքը հայ-իրանական և հայ-թուրքական երաժշտական փոխառնչությունների լուսաբանությունն է։
Լիլիթ Երնջակյանի ղեկավարությամբ պաշտպանվել են մագիստրոսական թեզեր և թեկնածուական ատենախոսություններ։
«Հայ-իրանական երաժշտական կապերի պատմությունից»
1991 թվականին Հայաստանի ԳԱ հրատարակչությունը լույս է ընծայել Լիլիթ Երնջակյանի «Հայ-իրանական երաժշտական կապերի պատմությունից» աշխատությունը՝ նվիրված երկու հարևան երկրների՝ Հայաստանի և Իրանի երաժշտական արվեստների հնագույն ավանդույթների արժեքավորման, դրանց դրսևորման տարբեր ձևերի ու կառուցվածքային առանձնահատկությունների լուսաբանման հարցերին։ Աշխատասիրությունն Արևելքի ժողովուրդների երաժշտական փոխառնչությունները լուսաբանող առաջին նշանակալից ուսումնասիրություններից է, որտեղ կարևորված են մշակութային ժառանգության, ազգային ինքնության և կատարողական ավանդույթի պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության մեջ քննարկված է դեռևս միջնադարյան հայ երաժշտական մշակույթում արմատավորված, ազգային ինքնատիպ երանգավորում և մեկնաբանում ստացած մուղամաթի արվեստը, ուրվագծված է հայ - իրանական երաժշտական կապերի ընդհանուր պատկերը։
«Հիմն Արևին. «Սահարին» հայ երաժշտական մշակույթում»
Հայոց ավանդույթում հնագույն ժամանակներից մինչև այսօր հնչող «Սահարի» կոչվող նվագարանային խորհրդանիշ֊մեղեդու համապարփակ քննությանն է նվիրված Լիլիթ Երնջակյանի (Հռիփսիմե Պիկիչյանի համահեղինակությամբ ) «Հիմն Արևին. «Սահարին» հայ երաժշտական մշակույթում» էթնոերաժշտագիտական երկլեզու՝ հայերեն և անգլերեն, հետազոտությունը, որը լույս է ընծայել ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչությունը 1998 թվականին։ Աշխատության մեջ լուսաբանված են Արևին ձոնված այս ինքնատիպ հիմնի խորհրդանշական ու ծիսական֊արարողական էությունը, դրա բազմաշերտ ակունքների գեղարվեստական մեկնաբանությունները ժողովրդապրոֆեսիոնալ և սիմֆոնիկ երաժշտարվեստում։ Չափազանց ուշագրավ են Սահարու դիտարկումները ծիսական-պաշտամունքային համատեքստում և առավել հետաքրքիր՝ խորհրդանիշ-մեղեդու երաժշտաիմաստային փոխարկումները հայ ժողովրդի կյանքի բեկումնային իրավիճակներում։
«Աշուղական սիրավեպը մերձավորարևելյան երաժշտական փոխառնչությունների համատեքստում»
Լույս է ընծայվել 2009 թվականին և նվիրված է Լիլիթ Երնջակյանի հոր՝ արևելագետ Վարդգես Երնջակյանի հիշատակին։ Մենագրության մեջ հանրագումարի են բերված երաժշտական արևելագիտության բնագավառում հեղինակի երկարամյա գիտական գործունեության արդյունքները, էթնոերաժշտագիտական քննությամբ պարզաբանված են հայ երաժշտապատմողական ավանդույթի ակունքները, զարգացման ուղին, տեղն ու դերը մերձավոր արևելյան մշակութային փոխառնչությունների խառնարանում։
Միաժամանակ հեղինակն անդրադարձել է Արևելքի էպիկական երգաստեղծության պատմատեսական խնդիրներին, աշուղական սիրավեպերի կրոնամշակութային հիմքերին, դրանց կառույցներում ընդգրկված ծիսաառասպելական մոտիվներին։ «Քյոռօղլի» և «Աշուղ Ղարիբ» սիրավեպ-դաստանների ազգային մեկնակերպերի համեմատական քննությամբ Լիլիթ Երնջակյանը հաստատել է հայ երաժշտապատմողական ավանդույթի վաղեմի արմատների գոյությունը Հայաստանի արևելյան ու արևմտյան հատվածներում, ինչպես նաև հայ աշուղների, սազանդարների, հավասարապես և մուղամաթահարների անուրանալի ավանդն Արևելքի ժողովրդապրոֆեսիոնալ արվեստի զարգացման գործում։
Աշխատության մեջ առաջին անգամ աշուղական արվեստի ակունքներն ուսումնասիրվել են իսլամական Արևելքի և քրիստոնյա Հայաստանի մշակույթներին բնորոշ ու բաղդատվող երևույթների համատեքստում, իսկ երաժշտաբանաստեղծական սիրավեպ-դաստանները՝ ժանրի ծագումնաբանական, ձևակառուցվածքային, կատարողական և կրոնահավատալիքային բովանդակության դիտակետից։
Ջիվանու փոխադրությունների և մի շարք այլ հեղինակային ու անհեղինակ սիրավեպերի երաժշտաբանաստեղծական կառույցներն առաջին անգամ են դիտարկվել տեքստ-երաժշտություն, տեքստ-մշակույթ և տեքստ-էթնոիրականություն խորագրի ներքո։ Բացահայտվել է հետազոտվող ժանրի ծագումնաբանական կապը հարևան ժողովուրդների՝ պարսիկների և թուրքերի երաժշտապատմողական արվեստի հետ, որտեղ սիրային դաստաններն առ այսօր մշակութային խորհրդանիշի համարում ունեն։
Հեղինակի հետազոտությունները և փաստագրական նյութը վկայում են, որ աշուղական մրցույթի ավանդույթը զարգացել է պատմական Հայաստանի Կարս և Էրզրում նահանգներում, որոնց, ինչպես նաև այլ հայաբնակ շրջանների՝ Իգդիր, Անի, Սեբաստիա, երաժշտական ավանդույթները տարրալուծվել են մերձավորարևելյան աշուղական երգարվեստում։ Աշխատության գիտական արժանիքներից է աշուղական արվեստի արդի վիճակի քննությունը, ինչի շնորհիվ ուրվագծվում է ժանրի ազդեցության ոլորտը ժամանակակից երաժշտարվեստում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Աստերոիդների ցանկ (37701-37800)
Աստերոիդների ցանկ (37601-37700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (37801-37900)
Ալեքսանդր Փիրումով
Ալեքսանդր Իվանի Փիրումով (Պիրումով, ), հայ խորհրդային կոմպոզիտոր։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1983)։ ԽՄԿԿ անդամ 1960 թվականից։
Կենսագրություն
1950-1952 թվականներին սովորել է Երևանի կոնսերվատորիայում (կոմպոզիցիա), 1956 թվականին ավարտել Մոսկվայի կոնսերվատորիան։ 1962 թվականից դասավանդում է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում։ Հեղինակել է 5 սիմֆոնիա, 4 լարային կվարտետ, երգեհոնային պրելյուդներ (1967), «Հոկտեմբերի օրերը» օրատորիան (ըստ Ջոն Ռիդի, 1967), «Ռեքվիեմ մարտիկ եղբորս հիշատակին» (1975), Պուշկինի, Լերմոնտովի, Մայակովսկու, Գևորգ Էմինի և այլոց խոսքելով խմբերգեր, ռոմանսներ և երգաշարեր, դաշնամուրի և նվագախմբի կոնցերտ-վարիացիաներ (1972), դաշնամուրային սոնատ և սոնատիններ, «Պոլիֆոնիկ տեփր» և այլն։ Փիրումովի ստեղծագործությունն աչքի է ընկնում երաժշտական լեզվի համարձակ նորարարությամբ ու հնարամտությամբ, ձևի խիստ տրամաբանվածությամբ ։
Մահացել է 1995 թվականին Մոսկվայում։ Թաղված է տեղի հայկական գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հայկական գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Տեռնովսկայա (Կրասնոդարի երկրամաս)
Տեռնովսկայա (Терновская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տիխորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6558 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Տիխորեցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1812 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քավա Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի
Վանական համալիրը կառուցվել է Քավիչ Սուրբ Աստվածածին անվամբ նախկին վանքի տեղում։ Այս մասին արձանագրված է եղել 1883 թվականին պատրաստված քարե սալիկի վրա, որը ոչնչացվել է ։
Վանական համալիրը գտնվել է Սուրբ Հովհաննես եկեղեցուց 590 մետր հարավ-արևելք, ծովի մակերևույթից 1657 մ բարձրության վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կորուսյալ վանքեր և եկեղեցիներ (Թուրքիա)
Արթուր Լայստ
Արթուր Լայստ, գերմանացի գրականագետ, հայագետ, վրացագետ։
Կենսագրություն
1884 թվականին այցելել է Թիֆլիս, գործուն մասնակցություն ունեցել հայ գրական-մշակութային կյանքին։
Կազմել է վրացական պոեզիայի առաջին անթոլոգիան գերմաներենով (1887), Իլյա Ճավճավաձեի օգնությամբ հրատարակել է Շոթա Ռուսթավելիի «Ընձենավորը» էպիկական պոեմի ամբողջական գերմաներեն թարգմանությունը (1889) ։
1886 թվականին Լայպցիգում հայագետ, թարգմանիչ Աշոտ Հովհաննիսյանի հետ գերմաներեն հրատարակել է «Հայկական գրադարան» մատենաշարը, որտեղ զետեղել է Խաչատուր Աբովյանի, Րաֆֆու, Գաբրիել Սունդուկյանի, Պերճ Պռոշյանի երկերից, նաև իր հոդվածները հայ բանաստեղծության, արձակի ու պարբերական մամուլի մասին։
«Հայ բանաստեղծներ» (1898) ժողովածուում Լայստը ամփոփել է իր թարգմանությունները Սայաթ-Նովայի, Ղևոնդ Ալիշանի, Ռ. Պատկանյանի գործերից և հայկական ժողովրդական երգերի տեքստեր։
Գերմաներեն է դասավանդել Թբիլիսիի պետական համալսարանում։ Ապրել է Զուբալաշվիլի եղբայրների փողոցում
Թաղված է Դիդուբեի պանթեոնում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ
Նուռմե (գյուղ, Մուհու շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էսթետիկա
Էսթետիկա, գիտություն զգացմունքների մասին։ Առաջին անգամ այն ձևակերպել է գերմանացի փիլիսոփա Ալեքսանդր Բաումգարտենը (Alexander Gottlieb Baumgarten)։ Այս հասկացությունը ձևակերպվել է 18-րդ դարում։ Մեզ արդեն հայտնի էսթետիկայի 2500 ամյա պատմությունը։ Էսթետիկային շատ են անդրադարձել հին հունական մի շարք փիլիսոփաներ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Գեղագիտություն
Գրգեարյան
Գրգեարյան, հայկական ազգանուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Սուրա (գյուղ, Պինեժսկի շրջան)
Սուրա (Сура), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պինեժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 727 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պինեժսկի շրջանի բնակավայրեր
(6507) 1982 QD
(6507) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի օգոստոսի 18-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում ։
Արմինե Բաբայան
Արմինե Բաբայան, բազմաժանր նկարիչ է, նկարել է դիմանկարներ, նատյուրմորտներ, բնանկարներ։ Ապրել և ստեղծագործել է Փարիզում։ Ֆրանսիացի ամուսնու ազգանունով կոչվել է Կարբոնել։ Նկարչուհու նուրբ քնարականությամբ ներծծված ստեղծագործունները չեն ունեցել դարի ոգուն համապատասխան գրավիչ էֆեկտներ, և նա մնացել է աննկատ՝ հակառակ իր ունակությունների։ Նրա գործերի վերարտադրումը պարբերական մամուլում այնքան հազվադեպ են, որ դրանց հիման վրա հնարավոր չէ նրա ստեղծագործությանը սպառիչ բնութագիր տալ։ Նա արտասահմանի հայ նկարիչների շրջանում մեկն էր այն արվեստագետներից, որոնք տուրք չեն տվել օտար ազդեցություններին և համեմատաբար հարազատ են մնացել հայ ազգային արվեստի ավանդույթներին։ Նա ստեղծագործել է Փարիզում հազարավոր արվեստագետների շրջապատում, որոնց հետ մրցակցելը բավականաչափ դժվար է եղել, եթե ոչ անհնար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1876 թվականին Թիֆլիսում Ավետիք Բաբայանի ընտանիքում։ Հակում դեպի նկարչություն նրա մեջ սկսել է երևալ մանկությունից՝ դպրոցում սովորելու տարիներից։ Նրա մեջ դեպի նկարչությունը եղած սերը զարգացնելու համար նպաստավոր են եղել թե՛ ընտանեկան և թե՛ դպրոցական միջավայրը։ Նրա հայրը կրթված, անվանի բժիշկ էր Թիֆլիսում, իսկ մայրը՝ Սոֆյա Բաբայանը, Գերմանիայում բարձրագույն կրթություն ստացած կիրթ անձնավորություն էր, զբաղվում էր մանկավարժությամբ, տիրապետում էր մի քանի լեզուների՝ գերմաներեն, ռուսերեն, վրացերեն, հայերեն։
Ստեղծագործություններ
Արմինե Բաբայանը նոր խոսք չի ասել, շարունակել է սահմանափակվել 19–րդ դարի նախաիմպրեսիոնիստական շրջանի արվեստի ռեալիստական ավանդույթներով։ Բաբայանի նախասիրած ժանրերից ավելի կատարյալը դիմանկարն է, որում ավելի նկատելի է նրա մասնագիտական  կարողությունը։ Արմինե Բաբայանի լավագույն դիմանկարներից է «Սոֆյա Բաբայանի դիմանկարը», «Ընթերցանություն» խորագրով դիմանկարը, քրոջ՝ Շուշանիկ Բաբայանի, քրոջ ամուսնու՝ Լուի Լալուայի, կոմպոզիտոր Լեոն Ալգազիի, Արշակ Չոպանյանի, տիկին Ֆանտայի դիմանկարները։ Արմինե Բաբայանը նկարել է նաև բազմաթիվ տղամարդկանց, կանանց, օրիորդների, երեխաների դիմանկարներ, որոնք մնում են անհայտ։ Բաբայանի ստեղծագործություններում կան մանուկներին նվիրված պատկերներ։ Մանուկներին նվիրված գործերը բազմազան են։ Պարբերական մամուլում հաճախակի հրապարակված գործերից է «Փոքրիկ աղջիկը տիկնիկի հետ» նկարը։ Նրա նատյուրմորտներից են «Շուշանները պարտեզում», «Վարդեր և մեխակներ», «Կարմիր և սպիտակ վարդեր», «Խնձորենու ծաղկած ճյուղը», «Քրիզանթեմներ» և այլն։
Ցուցահանդեսներ
1900 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսներին, որոնք կայացել են 1926, 1928, 1929, 1931 թվականներին։ Նա նույնիսկ ընտրվել է Փարիզի գեղարվեստի ազգային ազգային ընկերության անդամ՝ պարբերաբար մասնակցություն ունենալով այդ ընկերության կազմակերպած ցուցահանդեսներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1876 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 մահեր
Azad Systems
Azad systems - անօդաչու թռչող սարքեր արտադրող իսրայելաադրբեջանական համատեղ ընկերություն։ Ստեղծվել է Ալիևների ընտանիքի օֆշորային կապիտալների միջոցով։
Ստեղծում
2009 թ․ Իսրայելի և Ադրբեջանի միջև ստորագրվել է պայմանագիր Ադրբեջանում ԱԹՍ-ների գործարանի կառուցման մասին։ 2011 թ․ մարտին ձեռնարկությունը հանձնվել է շահագործման և կոչվել Azad Systems Co։ Այսօր այն արդեն զբաղվում է Orbiter և Aerostar տեսակի ԱԹՍ-ների արտադրությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սպառազինության արտադրողներ
Lotta Sea Lice
Lotta Sea Lice, ավստրալիացի երգչուհի Քուրթնի Բարնեթի և ամերիկացի խոսքերի հեղինակ և կիթառահար Քութ Վայլի համատեղ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 13-ին  ։
Խուլփ
Խուլփ, ավան Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում, համանուն գավառակի կենտրոնը։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 45 կմ հարավ-արևմուտք, Բաթման գետի աջակողմյան վտակ Խուլփ գետի հովտում, Անդոկ լեռան արևմտյան կողմում։
1894 թ.-ին ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Տերպիշկա
Տերպիշկա (Терпишка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Ձախ Ռասոխա (Չետլասի վտակ)
Ձախ Ռասոխա (Левая Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չետլաս գետի ձախ ափին՝ 68 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նադեժդա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Նադեժդա (Надежда, Şoltaq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շոլոմ-Ալեյխեմ։
2001 թվականի տվյալներով Նադեժդա գյուղում բնակվում էր 634 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նուռմե (գյուղ, Վալյալա շրջան)
Նուռմե (Nurme), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պլոդորոդնոյե
Պլոդորոդնոյե, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սուրա (քաղաքատիպ ավան, Նիկոլսկի շրջան)
Սուրա (Сура), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Նիկոլսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1898 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Նիկոլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռուս-շվեդական հարաբերություններ
Ռուս-շվեդական հարաբերություններ (Российско-шведские отношения, Relationer mellan Ryssland och Sverige), դիվանագիտական հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության և Շվեդիայի Թագավորության միջև։
Պատմություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Շվեդիայի արտաքին հարաբերություններ
Լեչչե ՖԱ
«Լեչչե» (Unione Sportiva Lecce ), իտալական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ։ Ակումբը հիմնադրվել է 1908 թվականին ։ 2020/2021 մրցաշրջանից հանդես է գալիս Սերիա Բ-ում։
Պատմություն
Սերիա Ա-ում հանդես է եկել 7 անգամ՝ 1984-85, 1987-88, 1992-93, 1996-97, 1998-99, 2002-03, 2007-08, 2009-10, և 2018-2019 մրցաշրջաններում։ Բացի դրանից Լեչչեն եռակի դարձել է Սերիա Ց-ի չեմպիոն՝ 1945-46, 1975-76, 1995-96, 2017-18 մրցաշրջաններում ։
2011/2012 մրցաշրջանը Լեչչեն սկսեց նորանշանակ գլխավոր մարզիչ՝ Էուսեբիո դի Ֆրանչեսկոյի գլխավորությամբ։ Սակայն ակումբը մրցաշրջանի առաջին կեսը ձախողեց, ինչից հետո ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնը զբաղեցրեց Սերսե Կոսմին։ Սակայն այս արտասովոր մասնագետի գլխավորությամբ, ակումբը հիանալի անցկացրեց մրցաշրջանի երկրորդ հատվածը, սակայն մրցաշրջանի վերջին խաղերի համար թիմը լավ մարզավիճակում չէր, ինչի հետևանքով ակումբը լքեց Սերիա Ա-ն։ 2012/2013 մրցաշրջանը թիմը սկսեց Սերիա Ց1-ում։
Հիմնական կազմ
2020 թվականի հունիսի 20-ի դրությամբ։ Աղբյուր․ Խաղացողների ցանկը՝ transfermarkt.com
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Իտալական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:Սպորտային ակումբներ Կատեգորիա:Սպորտ
Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին (մուլտֆիլմ, 1937)
«Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին («Сказка о рыбаке и рыбке»), խորհրդային գունավոր տիկնիկային մուլտֆիլմ, որն ստեղծվել է Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն հեքիաթի (1833) մոտիվներով։ Նկարահանվել է 1937 թվականին «Մոսֆիլմ» ստուդիայում ռեժիսոր Ալեքսանդր Պտուշկոյի կողմից։ Խորհրդային կինոյի առաջին աշխատանքներից մեկն է, որն իրականացվել է Պավել Մերշինի եռագույն մեթոդով։
(6508) Ռոլցիկ
(6508) Ռոլցիկ (Rolcik), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի օգոստոսի 22-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին (մուլտֆիլմ, 1937)
Սյուժե
Ծերունին իր պառավի հետ ապրում է կապույտ ծովի մոտ՝ հողաշեն տանը։ Մի անգամ ծերունու ցանցի մեջ է ընկնում ոսկե ձկնիկը։ Մարդկային ձայնով ձուկը խնդրում է բաց թողնել իրեն՝ խոստանալով փոխարենը կատարել նրա ցանկությունը։ Ծերունին խղճում է և բաց թողնում նրան, իսկ ինքը վերադառնում է տուն։ Չար պառավը կոպտորեն հանդիմանում է նրան և ուղարկում հետ՝ նոր տաշտակ ուզելու։ Սակայն դա քիչ է լինում, և նա պահանջում է նոր խրճիթ, ազնվականի, ապա թագավորական աստիճան։ Ծերունին հնազանդությամբ կատարում էր նրա պահանջները, իսկ ոսկե ձկնիկն իրականացնում է նրա ցանկությունները։ Բայց երբ պառավը պահանջում է իշխանություն ամբողջ ծովի վրա և ոսկե ձկնիկին էլ իրեն ծառա, վերջինս լուռ հեռանում է։ Ծերունին վերադառնում է տուն և տեսնում իրենց հողաշեն տունը, որ մոտ կինը նստած է կոտրված տաշտակի առաջ։
(6508) Ռոլցիկ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,70312 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1352 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,271 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1623,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221772 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,19° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին (մուլտֆիլմ, 1937)
Վերականգնում
Երկար ժամանակ մուլտֆիլմը հասանելի է եղել միայն սև-սպիտակ տարբերակով։ Սակայն 2010 թվականին գույները վերականգնվել են Ռուսաստանի պետֆիլմֆոնդի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1937 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Տիկնիկային մուլտֆիլմեր
Ութոտանիներ
Ութոտանիներ ` ὀϰτώ «ութ» և «ոտ» բառերից) կամ ութոտնիկներ, երկխռիկավորների ենթադասի ծովային գլխոտանի փափկամորթներ ի կարգ։ Մարմինը կարճ է, ետին մասում ձվաձև, հաճախ 1–2 զույգ լողակներով։ Խեցին ետաճած է, գլխի վրա կան 8 երկար շոշափուկներ՝ «ձեռքեր» (նախկինում կոչվել են «ոտքեր»)։ Արուների 1 կամ 2 շոշափուկները ձևափոխվելով վերածվել են զուգավորման օրգանի՝ հեկտոկոտիլի։ Շոշափուկներն իրար միացած են լողաթաղանթով և ունեն ծծիչներ։ Մարմնի երկարությունը ձգված «ձեռքերի» հետ միասին մի քանի սանտիմետրից մինչև 6 մետր ։
Բոլոր ութոտանիները գիշատիչ են։ Իրենց հերթին նրանք կեր են ծառայում որոշ ծովային կաթնասունների և ձկների համար։ Օգտագործվում են սննդի մեջ։ Ութոտանիների մեծամասնությունը ապրում է միայնակ, որոշ տեսակներ նստակյաց են որոշները կատարում են հեռավոր գաղթ։ Նրանք աչքի են ընկնում իրենց լավ հիշողությամբ և վարժվելու ունակությամբ։ Ակվարիումում պահվող ութոտանիները նույնիսկ կարող են հիշել մարդկանց դեմքերը։
Կատեգորիա:Ութոտանիներ
Եղբայր 2։ Վերադարձ դեպի Ամերիկա (2000, տեսախաղ)
«Եղբայր 2։ Վերադարձ դեպի Ամերիկա» (ռուսերեն՛ Брат 2: Обратно в Америку) առաջին անձի մարտա-արկածային տեսախաղ է։ Առաջին խաղը՝ հիմնված ռուսական ֆիլմի վրա ։ Այն մշակվել և թողարկվել է 2000 թվականի նոյեմբերի 21-ին Руссобит-М-ի կողմից Windows պլատֆորմի համար (95, 98 և 2000) ։ Դա համանուն ֆիլմի շարունակությունն է։
«Եղբայր 2. Վերադարձ դեպի Ամերիկա»-ը քննադատների կողմից ընկալվեց բավականին անկարևոր՛ ակնարկներում նշվեցին թույլ գրաֆիկա և բագեր։
Սյուժե
Խաղի սյուժեն «Եղբայր 2» ֆիլմի շարունակությունն է։ Համանուն ֆիլմից խաղի գլխավոր հերոսը՝ Դանիլա Բագրովը, իմանում է, որ իր եղբայր Վիկտոր Բագրովին գողացել է ամերիկյան մաֆիան։ Դանիլան որոշում է վերադառնալ Ամերիկա՝ փրկելու եղբորը ։ Նա մտնում է թանգարան, որտեղ հանդիպում է թանգարանի վիրավոր պահակին, որին ճանաչում էր։ Վերջինս, նախքան մահանալը, խնդրել է զանգահարել Իլյային և հայտնել իր հեռախոսահամարը։ Դանիլան, վերցնելով սպանվածի դանակը, սկսում է կտրել բոլոր պահակների գլուխները, ապա ստորգետնյա մուտքով հեռանում է թանգարանից ։
Ամերիկայում Դանիլան առաջին անգամ գնաց Չիկագոյի առևտրի համալիր՝ իմանալով, որ այն պատկանում է հենց Ռիչարդ Մանիսին (խաղում կոչվում էր Մինոս ), ֆիլմի գլխավոր հակառակորդին։ Գնալով դեպի առևտրի համալիր՝ գլխավոր հերոսը օդափոխության միջոցով թափանցում է Ռիչարդ Մանիսի ենթականերից մեկի սենյակ։ Սենյակում Մաննիսը մի ենթակայի ասաց, որ ավազակները Վիկտոր Բագրովին տարել են պահեստ։ Դանիլան գնաց այնտեղ եղբորը փրկելու, բայց նա այնտեղ չէր։ Մտնելով պահեստի վարչական շենք՝ Դանիլան որոշում է ականապատել և պայթեցնել այն ։
Մտնելով գրասենյակ՝ գլխավոր հերոսը լսում է Մաննիսի և նրա կամակատարի խոսակցությունը։ Գործարարը դժգոհել է, որ մեծ գումար է ներդրել այս ակումբում եւ սպասում է եկամուտների ավելացման։ Մաննիսը «խելագար ռուսի» մասին էլ ասել է՝ նկատի ունենալով եղբորը փնտրող Դանիլային. Այնուհետև Դանիլան ևս մեկ անգամ գաղտագողի մտնում է մենեջերի գրասենյակ և հարցնում նրան, թե որտեղ է թաքնված Մաննիսը։ Մենեջերը նրան տալիս է գումարը և պատասխանում, որ Մաննիսը դեռ իր շենքում է։ Խաղի վերջում, երբ Դանիլան արդեն գտել է Վիկտորին և սպանել Մենիսին, նա ևս մեկ անգամ հայտարարում է, որ ուժը ճշմարտության մեջ է, ոչ թե փողի մեջ (ֆիլմի աուդիո ուղին օգտագործվել է ձայնային դերասանական գործունեության համար)։ Արդյունքում Դանիլան ազատում է եղբորը ։
Գարեգին Դավթյան
Գարեգին Համբարձումի Դավթյան, հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
1978 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի քանդակի բաժինը։
1983 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։
1990 թվականից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայում, պրոֆեսոր` 2005 թվականից։
1996 թվականից Դանթե Ալիգիերիին նվիրված բրոնզե քանդակի միջազգային մրցանակաբաշխության ժյուրիի մշտական անդամ ։
Ստեղծագործություններ
Գարեգին Դավթյանի քանդակները ցուցադրվում են հետևյալ երկրների թանգարաններում, պատկերասրահներում և մասնավոր հավաքածուներում՝ մասնավորապես՝
Սուրագուլովո
Սուրագուլովո (Сурагулово, Сурағол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի բնակավայրեր