cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սիրո վայրէջք
Առևտրային բարեփոխումներ
1.75 միլիարդ առցանց դիտում ունենալով ՝ Crash Landing on You- ը գերազանցեց նախորդ առաջնորդին ՝ միստր Սանշայնին։ Դրամատիկ տեսահոլովակներն ունեին 200 միլիոն դիտում 2020 թվականի փետրվարի 17-ի դրությամբ Դրամայի հաջողությունը նպաստեց դրամայի ընթացքում օգտագործված ապրանքանիշերի վարկանիշի մեծ աճ։ Hyun Bin- ի և Son Ye-jin- ի կողմից նկարահանված գլխավոր հերոսները ուտում էին Gold Olive Chicken- ը `արտադրանք, որը ցուցադրության շնորհիվ 100% -անոց վաճառքի բարելավում ունեցավ։ Ավելացել է նաև Սոն Յե-ջինի կրած Swarovski ականջօղերի վաճառքի աճը։
Միջազգային արձագանք
Չինաստանում դա մեծ հաջողություն էր։ Դրամայի վերջին դրվագի հեշթեգը ավելի քան 460 միլիոն դիտում է ունեցել Չինաստանի Weibo- ի վերաբերյալ։ Չինաստանում հեղինակային իրավունքը պահող դրամայի հոսքային կայքը խափանվել է վերջին դրվագը եթեր հեռարձակելու գիշերը ՝ օգտագործողների ահռելի քանակի պատճառով։ Այն տարածված էր Japan Netflix- ի միջոցով COVID-19 համաճարակի շրջանում։  Չնայած Կորեական ալիքը Ճապոնիայի տարածքում icallyԼՄ -ների պատմականորեն կարևոր բաղադրիչն է, Crash Landing on You- ը բացառիկ ազդեցիկ է եղել այնտեղ, մասամբ Հյուսիսային Կորեայում առօրյա կյանքի պատկերման շնորհիվ։ Սերիալը հիթ էր նաև Ֆիլիպիններում, որտեղ շատ հեռուստադիտողներ COVID-19 համաճարակի ժամանակ նմանություններ էին նկատում սյուժեի գծի և երկրի քաղաքական պատմվածքի միջև։
Միացյալ Նահանգներում Variety- ն Crash Landing on you- ն անվանել է «Լավագույն միջազգային շոուները Netflix- ի վրա» և «2020 թվականի լավագույն միջազգային հեռուստասերիալներից» մեկը։ Time- ը այն դասեց նաև որպես Netflix- ի լավագույն կորեական դրամաներից մեկը։ Elle- ն այն դասեց 1-ին (10-ից) ՝ 2020 թվականի հոկտեմբեր ամսվա 10 Լավագույն K-Dramas To Binge-Watch Netflix- ի ցուցակում իսկ Vogue- ը այն դասեց որպես «Netflix: 4 ամառվա ընթացքում կորեական 4 դրամաներից մեկը»։ Boy Genius Report- ը այն դասեց 5-րդ հորիզոնականում հինգ «K- դրամաներից, որոնք դուք բացարձակապես պետք է դիտեք Netflix- ով»։ BuzzFeed- ը այն թվարկեց որպես Netflix- ի լավագույն 27 լավագույն K- դրամաների լավագույն 3-րդ տեղը։ Forbes- ը նշել է, որ Netflix- ի Instagram- ի իր ամենառոմանտիկ շարքի ցուցակի 10-րդ հորիզոնականը զբաղեցնում է առաջին համարը իսկ Screen Rant- ը այն դասում է որպես «2» (լավագույն 10-ից դուրս) «արցունքաբեր ցնցումների տեսարաններ Կ. -դրամներ»։ Բացի այդ, The Guardian- ի «Stream Team» - ի Joո Ուոքերը այն անվանել է «կախվածություն պատից դուրս, սրտաճմլիկ և զվարթ»։ NBC News- ի Adella Suliman- ը և Stella Kim- ը նաև առաջարկել են, որ դրաման «ներկայացնում է բոլոր բաղադրիչները, որոնք դիտողը կարող է ցանկանալ» և ներգրավել է միլիոնավոր գլոբալ լսարանի, շատերն անկասկած զվարճանքի են փնտրում, քանի որ նրանք հեռու էին կորոնավիրուսի հետ կապված ժամանակների արգելափակումներից»։ The Daily Beast- ի Wadzanai Mhute- ը պնդում է, որ «Սիրո վայրէջք», «Հարավային Կորեայում մշակութային ֆենոմեն էր, և այն քրեական հանցագործությունից անտեսվեց ԱՄՆ-ում, որտեղ հասանելի է Netflix- ով»։ Decider- ի Megan O'Keefe- ն ասում է, որ. «Crash Landing on You- ը շոու է` ի տարբերություն երբևէ տեսածի։ Այն ունի խելահեղ գործողությունների հաջորդականություններ, հարստության փառահեղ մոնտաժներ, առօրյա հյուսիսկորեացիների աղքատ կյանքի անթարթ հայացքներ և դարերի ամենասրտարար սիրային պատմություններից մեկը։ 90 րոպե տևողությամբ 16 դրվագ ունենալով ՝ դա իսկապես տոն է ՝ համտեսելու համար և կատարյալ հակաթույն ձմեռային կարանտինային բլյուզի դեմ»։
Al Jazeera-ը հայտարարել է, որ դա մեծ հաջողություն է։
Հիմնական
Չնայած սերիալը գեղարվեստական ստեղծագործություն է, այն Հյուսիսային Կորեայի նահանգներից ստացել է որոշ դրական արձագանքներ ՝ Հյուսիսային Կորեայի առօրյան նկարագրելու համար։ Միևնույն ժամանակ, որոշ մանրամասներ, ինչպիսիք են սննդի առկայությունը, բանակի համեմատաբար ջերմ պահվածքը և հերոսների սահմանը հատելու հեշտությունը, քննադատվել են։ Լրացուցիչ դերասաններից մեկը (որը մարմնավորում էր հյուսիսկորեացի գյուղացուն) Հյուսիսային Կորեայից գրող և դերասանուհի է, ով ասում է, որ իրեն զգում էր «կարծես իրականում Հյուսիսային Կորեայի գյուղում էր»։ Կվակ Մուն-վան, հյուսիսկորեացի դեֆեկտոր, որը ծառայել էր Գերագույն գվարդիայի հրամանատարությունում (որը պաշտպանում է իշխող Կիմ ընտանիքը) աշխատում էր որպես սերիալի խորհրդական ՝ գրողներին մանրամասներ հաղորդելով Հյուսիսային Կորեայի կյանքի, ինչպես նաև Հյուսիսային Կորեայի կառավարության մասին։ գործակալություններ, որոնք վստահություն էին հաղորդում շոուին։  Նա ընդունեց քննադատության մի մասը ՝ խոստովանելով, որ ինքը ազատություններ է վերցրել Հյուսիսային Կորեայի պատկերման հետ կապված (օրինակ ՝ սննդի պակասը չնշելը), բայց մերժեց այն պնդումը, որ նա գլամուր էր անում ռեժիմին կամ կեղծ համարժեքություն էր գծում ՝ ասելով, որ շոուն նաև պատկերում է Ռեժիմի տակ եղած կյանքի մի քանի մութ կողմերից, ինչպիսիք են քոջեջիի (անօթևան երեխաներ) հարցը և էլեկտրականության հաճախակի անջատումները։ Հյուսիսային Կորեայի որոշ փախստականներ, ինչպիսիք են Չուն Հյո-ջինը, որը տասնինը տարեկան հասակում հեռացավ սահմանամերձ Հիեսան գյուղից, հակված են համաձայնության գալ. «Նույնիսկ եթե ճշմարիտ է այն, ինչ ասում են Հյուսիսային Կորեան հմայող, այնտեղ ապրել չեմ կարծում»։ Չնայած դրաման մի կողմ է թողնում Հյուսիսային Կորեայի խնդրի համար էական նշանակություն ունեցող քաղաքական խնդիրները, որոնք նա տեսնում է, նա ասում է, որ դրանք դեռևս շատ կարևոր են. «Հյուսիսային Կորեայի նկարագրությունը մի փոքր հեռու է իրականությունից, բայց դա մարդկանց դրդել է հետաքրքրվելՀյուսիսային Կորեայով»։ Դրամայի պրոդյուսեր Լի Յունգ-հյոն դեկտեմբերին Սեուլում կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ ասաց. «Ես գիտեմ, որ որոշ մարդիկ անհարմար են զգում մեր թեմայով ՝ Հյուսիսային Կորեայից, բայց մենք մեր դրամայի մեջ միանգամայն իսկական Հյուսիսային Կորեա չենք պատկերում։ Պարամետրերի մեծ մասն ավելի մոտ է ֆանտազիային, չնայած որոշ ասպեկտներ արտացոլում են իրական հյուսիսկորեական կյանքը »։
Հյուսիսային Կորեայի դեֆեկտոր Կանգ Նա-ռան, որը խորհուրդ էր տալիս շոուի պրոդյուսերական խմբին, ասաց, որ Հյուսիսային Կորեայի ներկայացման 60% -ը ճշգրիտ է շոուում. Այսպիսով, դա բավականին լավ պատկերվեց»։ Նա նաև բարձր գնահատեց քիմչի քարանձավների մանրամասները. «Քանի որ գյուղական Հյուսիսային Կորեան էլեկտրականություն չի ստանում, նրանք սառնարաններ չունեն։ Նրանք ունեն քիմչի քարանձավներ, որտեղ պահում են քիմչի, և դա նույնպես լավ է վերստեղծվել»։ Տնային ստուգումները նույնպես սովորական իրադարձություն են։ Նա պարզեց, որ ժամանակին ստիպված է եղել թաքնվել վառարանի ներսում գտնվող բրոքերի տանը, որն օգնել է նրան փախչել ՝ հայտնաբերելուց խուսափելու համար։ Դրամայի մեջ ժառանգորդը ստիպված էր թաքնվել քիմչիի պահեստային տարածքում, երբ մի գիշեր անվտանգության ուժերը եկան հետախուզման։ Ինչպես պատկերված է դրամայում, հյուսիսկորեացիներին թույլատրվում է ընտրել միայն մազերի ֆիքսված ցուցակից `18-ը կանանց և 28-ը տղամարդկանց համար։ «Քեզ համար պատիժ կա, եթե չկատարես», - ասաց Քանգը YouTube- ի DKDKTV հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում։ Մյուս կողմից, ինչպես նա բացատրեց YouTube- ի տեսանյութում, հերոսները կարողացան անցնել սահմանը շատ ավելի հեշտ, քան իրական կյանքում. «Ես ստիպված էի բրոքերին վճարել 10 միլիոն վոն (8,400 ԱՄՆ դոլար) Յալու գետով անցնելու համար։ [որը սահմանակից է Հյուսիսային Կորեային և Չինաստանին] մինչ զինվորները կրակ էին արձակում հետևից [երբ ես փրկվեցի] »։ Ծաղրանկարիչ Չոի Սոնգ-գուկը, ով 2011-ին հարավ է մեկնել, ասաց նաև, որ դրամայի հավաքածուն 60% ճշգրիտ է։ Հատկապես իրական է ջանգմադանգի կամ տեղական շուկաների նկարագրությունը, որտեղ վաճառվում են բոլոր տեսակի ապրանքներ, ներառյալ ներմուծումը Հարավային Կորեայից, - ասաց նա The Sunday Times- ին։ Այնուամենայնիվ, նա զգաց, որ դրաման «չափազանց հմայեց զինվորներին ՝ համարյա անհարմար չափով»։ Նա ասաց, որ հյուսիսկորեացի տղամարդիկ զինծառայություն են անցնում 17 տարեկանում և ծառայում են 10-ից 13 տարի։ «Այս ընթացքում նրանք ... անողոք ու կոպիտ են, գիշերները թալանում են տներ և բռնաբարում կանանց»։ Դեռևս նա հույս ունի, որ դրաման կհայտնվի նաև Հյուսիսային Կորեայում և կդառնա վիրուսային. «Հուսով եմ, որ այս դրաման տեսնող հյուսիսկորեացիները կհասկանան, թե հարավկորեացիները որքան դրական են մտածում իրենց մասին և կսովորեն փոխվել»։
Երկու մարզերում նույնպես կարևոր արձագանքներ եղան դրամայի թեմաների վերաբերյալ։ 2020 թվականի հունվարին Քրիստոնեա լիբերալ կուսակցությունը (CLP) Հարավային Կորեայում բողոք ներկայացրեց tvN– ի դեմ Սեուլի ոստիկանության մետրոպոլիտեն գործակալությունում ՝ ցանցին մեղադրելով այս շարքի միջոցով Հյուսիսային Կորեային հմայելու մեջ, ինչը խախտում է Ազգային անվտանգության օրենքը։ Այնուհետև, 2020-ի մարտին, Հյուսիսային Կորեայի մի քանի լրատվամիջոցներ քննադատեցին Հարավային Կորեայի անանուն ծրագրերն ու ֆիլմերը, որոնք ուսումնասիրում էին Հյուսիսային և Հարավային Կորեայի հարաբերությունները։
Կրթաթոշակ
Սթիվեն Էփշտեյնը ( Վելինգտոնի Վիկտորիայի համալսարան ) և Քրիստոֆեր Գրինը ( Լեյդենի համալսարան ) ենթադրում են, որ չնայած «Crash Landing on You»-ը բանաձևային է, այն նաև «կարևոր տեքստ է հարևանի հարավկորեական ժողովրդական ներկայացուցչություններում շարունակական փոփոխությունները գնահատելու համար։ Իրոք, հաշվի առնելով Հյուսիսային Կորեայի ֆոնների համակցված օգտագործումը «Crash Landing on You»-ում և նրա հանդիսատեսի մեծությունն ու գլոբալ չափը, շոուն հավանաբար մինչ այժմ արտադրված Հյուսիսային Կորեայի հարավկորեական ժողովրդական մշակույթի ամենաուշագրավ ներկայացուցչությունն է։ Չունգամի ազգային համալսարանի պրոֆեսոր Յուն Սուկ-jinինը համամիտ է ՝ նշելով, որ սերիալը «փոխեց կարծրատիպերը Հյուսիսային Կորեայի վերաբերյալ և անկեղծորեն ցույց տվեց, որ դա նույնպես մի վայր է, որտեղ մարդիկ ապրում են»։ Համաձայն է նաև Շեֆիլդի համալսարանի Կորեայի ուսումնասիրությունների դասախոս Սառա Ա. Սոնը, որը նշում է, որ «Crash Landing on You»-ն արձագանքում է Հյուսիսի և Հարավի միջև «սոցիալ-մշակութային պառակտմանը», որը ամենամեծ խոչընդոտներից մեկն է ապագա միավորման համար։ Սոնը պնդում է, որ «կարծրատիպերի վերաձևակերպմամբ, չնայած որոշակի ստեղծագործական արտոնագրով, «Crash Landing on You»-ը, անկասկած, մարդկայնացնում է Հյուսիսն իր լսարանի համար այնպես, ինչպես միջկորեական երկխոսությունը վերջին տարիներին չէր անում։ Չնայած քաղաքական իրավիճակի փափուկ կենտրոնացման ռոմանտիկացմանը, «Crash Landing on You»-ը բաժանման ցավը հասցնում է անձնական մակարդակի կորեացիների մի սերնդի համար, ովքեր, ի տարբերություն իրենց տատիկների և պապիկների, չեն հիշում, թե ինչպիսին է լինել միայնակ ազգ ։
Joanna Elfving-Hwang-ը, Արևմտյան Ավստրալիայի համալսարանի Կորեայի ուսումնասիրությունների դոցենտ, նշում է, որ «Հյուսիսային Կորեան հակված է մեր պատկերացումներում հայտնվել որպես«չարիքի առանցք», մենք մտածում ենք [բացասական բաների մասին] միջուկային զենքի և մարդու իրավունքների ոտնահարումների մասին։ .. այս դրաման համարձակվել է այլ կերպ մտածել Հյուսիսային Կորեայի ժողովրդի մասին և նրանց ներկայացնում է որպես բավականին մարդկային և բավականին կորեացի» ։ Հոնկոնգի Չինական համալսարանից Կորեայի հարցերով փորձագետ Սթիվ Հոնգ Լոք-վայը ասում է, որ դրաման շրջանցեց ավելի մեծ քաղաքական խնդիրները պատմվածքի միջոցով, որն ավարտվեց ոչ թե տղամարդու կապարի հերքումով. «Շատերը հարցականի տակ էին դնում տղամարդկանց առաջնորդությունը, Հյուսիսը Կորեացի զինծառայողը, ի վերջո, սիրո համար պոկվում էր դեպի հարավ, բայց նրանք կարողացան շրջանցել այդ սցենարը և դրան տվեցին ճշմարտանման ավարտ, երբ երկուսը հանդիպեին Շվեյցարիայում»։ Այսպիսով, նա պնդում է, որ դա «բավականին խելացի է, քանի որ նրանք խուսափում էին բոլոր իրական տաբուներից, բայց դա բավականաչափ հավատալի էին դարձնում, որոնք մարդկանց կստիպեր մտածել այս քաղաքական խնդիրների մասին» ։Յոնսի համալսարանի պրոֆեսոր John Deluryն գովերգեց սերիալի որոշումը `հարավում և հյուսիսում հզոր ընտանիքների միջև զուգահեռներ տանելու և ընդհանուր կարծրատիպերից դուրս մարդասիրացնելու Հյուսիսային Կորեայի որոշման համար։
Վարկանիշներ
Այս շարքը հեռարձակվեց tvN- ով, կաբելային ալիք / վճարովի հեռուստատեսությամբ, որը սովորաբար համեմատաբար ավելի փոքր լսարան ունի `համեմատաբար ազատ հեռուստատեսության / հանրային հեռարձակողների ( KBS, SBS, MBC և EBS ): Crash Landing on You- ը կաբելային հեռուստատեսության պատմության մեջ երրորդ ամենաբարձր գնահատված հարավկորեական հեռուստատեսային դրաման է։ Սկզբում Crash Landing on You- ը չորրորդ ամենաբարձր գնահատված կորեական մալուխային դրաման էր։ Վերջին դրվագի վարկանիշը այն դարձրեց երրորդ ամենաբարձր գնահատված կորեական դրաման կաբելային հեռուստատեսության պատմության մեջ ՝ գերազանցելով tvN հեռուստատեսային դրամաները Պատասխան 1988 և Guardian: The Lonely and Great God :
Ընդունում
2020-ի մայիսին Հարավային Կորեայի միավորման նախարարության կողմից շոուի սցենարիստ <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Park_Ji-eun" rel="mw:ExtLink" title="Park Ji-eun" class="cx-link" data-linkid="1178">Park Ji-eun</a>-ն ճանաչվեց «Տարվա մարդ» ՝ «միավորման կրթությանը» ներդրելու համար։
Հարմարեցում
2021 թվականի մարտի 29-ին հայտարարվեց, որ Crash Landing on you- ը կվերափոխվի մյուզիքլի։ Pop Music- ը և T2N Media- ի պրոդյուսերական ընկերություններն ավարտել են հեղինակային իրավունքի պահպանման գլոբալ պայմանագիրը Studio Dragon- ի հետ, և նրանք ծրագրում են ելույթներն իրականացնել Սեուլում `սկսած 2022 թվականի կեսերից։
արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Articles containing Korean-language text Կատեգորիա:Articles with hAudio microformats Կատեգորիա:Album infoboxes lacking a cover Կատեգորիա:Album articles lacking alt text for covers Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ կատակերգական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Բելայա Սկալա
Բելայա Սկալա (Біла Скеля, Aqqaya), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ակ-Կայա։
2001 թվականի տվյալներով Բելայա Սկալա գյուղում բնակվում էր 731 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սեստրինո
Սեստրինո (Сестрино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Քենսինգթոնյան պալատ
Քենսինգթոնյան պալատը (Kensington Palace) ոչ այնքան մեծ պալատ է Լոնդոնի արևմտյան մասում և համարվում է Գլոստերի հերցոգ արքայազն Ռիչարդի և Քենտի հերցոգ արքայազն Էդվարդ պաշտոնական նստավայրը։ Մինչև իր մահը (1997 թ-ը) պալատի տիրուհին է եղել Դիաննա Սփենսերը։
Կատեգորիա:Լոնդոնի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Լոնդոնի պալատներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թանգարաններ
Նորշեն (Խիզանի գավառ)
Նորշեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում։ Գտնվում էր սարահարթի վրա` այգեստանների մեջ։
XIX դարի վերջին ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։ Գյուղն ուներ եկեղեցի։
1985 թվականին թուրքերը կոտորել են հայերին, իսկ ողջ մնացածներին բռնի մահմեդականցրել են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(5961) Վատտ
(5961) Վատտ (Watt), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,403332 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0582 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7485 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1360,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264535 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լաուկա
Լաուկա (Lauka), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լաուկնա
Լաուկնա (Laukna), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սետկասի
Սետկասի (Сеткасы), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Յադրինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Յադրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Էնդրյու, Յորքի դուքս
Արքայազն Էնդրյու, Յորքի դուքս (Prince Andrew Duke of York, Էնդրյու Ալբերտ Քրիստիան Էդվարդ, ), բրիտանացի արքայազն, որն ունի Յորքի դուքսի կոչում։ Էնդրյուն Եղիսաբեթ II-ի երրորդ երեխան է և երկրորդ որդին։ Արքայազն ամուսնացած է Սառա Ֆերգյուսոնի հետ և նրանից ունի երկու դուստր՝ Յորքի արքայադուստր Բեատրիսը և Յորքի արքայադուստր Եվգենյան։ Որպես արքայական ընտանիքի անդամ Էնդրյուն ունի իր սեփական զինանշանը, որը առկա է նաև Մեծ Բրիտանիայի դրոշի վրա։
Կենսագրություն
Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Եղիսաբեթ 2-րդի երրորդ երեխան և երկրորդ որդին է։ Յորքի դքսի տիտղոսը նրան տրվել է 1986 թվականի հուլիսի 23-ին՝ Սառա Ֆերգյուսոնի հետ ամուսնության օրը։
Յորքի դուքսը և Սառան՝ Յորքի դքսուհին (որի հետ նա բաժանվել է 1996 թվականին մայիսի 30-ին) ունեն 2 երեխա՝ արքայադուստր Բեատրիսը (ծնվել է 1988 թվականի օգոստոսի 8-ին) և Յորքի արքայադուստր Եվգենյան (Յուջինիա, 1990 թվականի մարտի 23)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վինձորներ Կատեգորիա:Բրիտանական թագավորական ընտանիք Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Վիկոպան
Վիկոպան (Выкопань), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նոնա Գաբրիելյան
Նկարիչ, խեցեգործ Վան Սողոմոնյանի կինն է, նկարչուհի Լիլիթ Սողոմոնյանի մայրը։
Կենսագրություն
Նոնա Գաբրիելյանը ծնվել է 1944 թվականին Թբիլիսիում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, «Կերամոս» խեցեգործության միջազգային ակադեմիայի անդամ (Լեհաստան)։
Նոնա Գաբրիելյանի աշխատանքները գտնվում են Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (Երևան), Սարդարապատի ազգագրության թանգարանում (Հայաստան), Արևելքի ժողովուրդների թանգարանում (Մոսկվա), Դեկորատիվ արվեստի թանգարանում (Մոսկվա), ՀՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդերում և բազմաթիվ մասնավոր հավաքածուներում ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Նոնա Գաբրիելյանի խեցեգործական և գեղանկարչական աշխատանքներին բնորոշ է փիլիսոփայական-հուզական ներգործությունը։
Գործերից են՝
Խեցեգործություն՝ Գեղանկարներ`
Մ. Ա. Բալակիրևի կիսանդրի (Նիժնի Նովգորոդ)
Պատմություն
1842-1848 թվականներին Պրովիանտսկայա փողոցի թիվ 5 տանն ապրել է Միլի Բալակիրևը, որտեղ էլ ստացել է դաշնամուրի առաջին դասերը։ 1973 թվականին շենքը վերականգնվել և հանձնվել է կոմպոզիտորների միության Նիժնի Նովգորոդի մասնաճյուղին։ 1979 թվականին որոշվել է տան դիմացի հրապարակում տեղադրել Բալակիրևի հուշարձանը ։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1980 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։ Հանդիսավոր բացմանը ներկա են գտնվել կոնսերվատորիայի ուսանողներ և դասախոսներ, տղաների երգչախումբը, ֆիլհարմոնիայի կազմը։
Նկարագրություն
Կիսանդրին սև գրանիտից է, պատվանդանի վրա ոսկյա տառերով Բալակիրևի ստորագրությունն է, կողքին բրոնզե սալաքար, որի վրա փորագրված է. «Եթե Բալակիրևը չլիներ, ռուսական երաժշտության ճակատագիրը բոլորովին այլ կլիներ»։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1980 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի հուշարձաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կիսանդրիներ
Գեորգի Սիդորենկո
Գեորգի Իվանովիչ Սիդորենկո (Георгій Іванавіч Сідарэнка, ), բելառուս խորհրդային սրտաբան։ Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (1996, թղթակից անդամ՝ 1974 թվականից), բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1970)։ ԲԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1985)։ ԲԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար (1990)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից ։
Կենսագրություն
Գեորգի Իվանովիչ Սիդորենկոն ավարտել է Մինսկի բժշկական ինստիտուտը (1950)։ 1960 թվականից՝ Մինսկի բժշկական ինստիտուտի դոցենտ, 1961 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ, միաժամանակ՝ 1971-1977 թվականներին, լաբորատորիայի վարիչ։ 1977-1993 թվականներին՝ «Սրտաբանություն» գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, 1993 թվականից՝ Բելառուսի Հանրապետության առողջապահության նախարարության «Սրտաբանություն» հանրապետական գիտագործնական կենտրոնի գլխավոր գիտաշխատող-խորհրդատու ։
Գիտագործնական ներդրում
Հեղինակ է շուրջ 850 գիտական աշխատությունների, այդ թվում՝ 10 մենագրության և 165 գյուտի։ Բելառուսի սրտաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտի հիմնադիրն ու առաջին տնօրենն է։ Պատրաստել է 17 դոկտորի և 54 գիտությունների թեկնածուի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս բժիշկներ Կատեգորիա:Մինսկ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Սալահ ադ-Դին
Ան-Նասիր Սալահ ադ-Դին Յուսուֆ իբն Այյուբ (صلاح الدين يوسف بن أيوب (Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb), سەلاحەدینی ئەییووبی (Selahedînê Eyûbî), հայտնի է նաև որպես Սալահ ադ-Դին կամ Սալադին, Եգիպտոսի և Սիրիայի առաջին սուլթան և Այյուբյան դինաստիայի հիմնադիր։ Քրդական ծագմամբ սուննի մուսուլման Սալադինը ղեկավարել է Լևանտում խաչակրաց պետությունների դեմ ռազմական արշավանքները։ Իր իշխանության գագաթնակետին նրա սուլթանությունն ընդգրկել է Եգիպտոսը, Սիրիան, Ջեզիրեն (Վերին Միջագետք), Հիջազը, Եմենը և Հյուսիսային Աֆրիկայի այլ շրջաններ։
1164 թվականին Սալադինը սկզբնապես իր հորեղբայր Շիրքուհի հետ, ով Զանգիների ամիրայության զորավարներից էր, ուղարկվել է Ֆաթիմյան խալիֆայություն Սելջուկյանների աթաբեկ Նուր ադ-Դինի հրամանով՝ աջակցելու Շավարին՝ դեռահաս ֆաթիմյան խալիֆ ալ-Ադիդի հետ վեզիրի պաշտոնի համար պայքարում։ Սալադինը արագորեն բարձրացել է ֆաթիմյան կառավարության պաշտոններով խաչակիրների նկատմամբ ունեցած ռազմական հաջողությունների և ալ-Ադիդի հետ ունեցած անձնական կապերի շնորհիվ։ 1169 թվականի Շավարի սպանությունից և նույն տարում Շիրքուհի բնական մահից հետո ալ-Ադիդը Սալադինին նշանակել է վեզիր․ սուննի մուսուլմանի նշանակումը նման պաշտոնում բացառիկ երևույթ էր շիա իսմայիլական խալիֆայության համար։ Որպես վեզիր պաշտոնավարման ընթացքում Սալադինը սկսել է թուլացնել ֆաթիմյան կառույցը և 1171 թվականին ալ-Ադիդի մահից հետո նա վերացրել է Ֆաթիմյան խալիֆայությունը և կրկին հարաբերություն հաստատել սուննիական Աբբասյան խալիֆայության հետ, որի կենտրոնը Բաղդադն էր։
Հաջորդ տարիներին նա խաչակիրների դեմ արշավանքներ է կատարել դեպի Պաղեստին, ապա գրավել է Եմենը, ճնշել պրոֆաթիմյան ապստամբությունը Վերին Եգիպտոսում։ 1174 թվականին Նուր ադ-Դինի մահից կարճ ժամանակ անց Սալադինը սկսել է Սիրիայի նվաճումը՝ խաղաղությամբ մտնելով Դամասկոս։ Մինչև 1175 թվականի կեսերը Սալադինը գրավել է Համան և Հոմսը՝ առաջացնելով Սիրիայի տարբեր շրջանների փաստացի ղեկավարների՝ Զանգիների զայրույթը։ Շուտով Սալադինը Համայի ճակատամարտում պարտության է մատնել Զանգիների զորքին, այնուհետև Աբբասյան խալիֆ ալ-Մուսթադին նրան հռչակել է «Եգիպտոսի և Սիրիայի սուլթան»։ Ապա Սալադինը գրավել է հյուսիսային Սիրիան և Ջեզիրեն՝ այդ ընթացքում խուսափելով Ասսասինների կողմից կազմակերպված երկու մահափորձից։ 1177 թվականին վերադարձել է Եգիպտոս՝ որոշ խնդիրներ լուծելու։ Մինչև 1182 թվականը Հալեպի գրավումից հետո Սալադինը ավարտին է հասցրել Սիրիայի նվաճումը, սակայն նրան չի հաջողվել գրավել Զանգիների ամիրայության հենակետերից Մոսուլը ։
Սալադինի հրամանատարությամբ Այյուբյան զորքը պարտության է մատնել խաչակիրներին 1187 թվականին Հաթթինի ճակատամարտում, դրանից հետո խաչակիրներից խլել է Պաղեստինի, այդ թվում Երուսաղեմ քաղաքի վերահսկողությունը․ խաչակիրները այս տարածքները գրավել են 88 տարի առաջ։ Չնայած Երուսաղեմի խաչակրաց թագավորությունը պահպանվել է մինչև 13-րդ դարը՝ Հաթթինում կրած պարտությունը շրջադարձային պահ է եղել տարածաշրջանում մուսուլմանական ուժերի հետ ունեցած հակամարտության մեջ։ Սալադինը մահացել է Դամասկոսում 1193 թվականին՝ իր ունեցվածքի մեծ մասը թողնելով իր ենթականերին։ Նա թաղված է Օմայանների մզկիթի մոտակայքում գտնվող դամբարանում։ Սալադինը նշանավոր գործիչ է մուսուլմանական, արաբական, թուրքական և քրդական մշակույթներում, նրան նաև համարում են պատմության մեջ ամենահայտնի քուրդը   ։
Կյանք
Սալադինը ծնվել է Թիքրիթում՝ ներկայիս Իրաքում։ Նրա անունը «Յուսուֆ» էր, իսկ «Սալադին» նրա մականունն էր, որը նշանակում է «Հավատքի արդարություն» ։ Նրա ընտանիքը քրդական ծագում է ունեցել և սկզբնավորվել է կենտրոնական Հայաստանի Դվին քաղաքում ։ Ռավադիյա ցեղը, որից նա ծագում էր, մասամբ ձուլվել էր՝ ապրելով արաբախոս աշխարհում ։ 1132 թվականին Մոսուլի կառավարիչ Իմադ ադ-Դին Զանգիի պարտված բանակը չի կարողացել նահաջել, քանի որ նահանջի ճանապարհը կտրում էր Թիքրիթ ամրոցի հակառակ կողմում գտնվող Տիգրիս գետը։ Հենց այս ամրոցում էլ Սալադինի հայրը՝ Նաջմ ադ-Դին Այյուբը ծառայում էր՝ իբրև պահակ։ Այյուբյանները զորքին ապահովել են լաստանավերով և ապաստարան տվել Թիքրիթում։ Մուջահեդ ադ-Դին Բիհրուզը, ով սելջուկներին ծառայություններ մատուցելու համար հյուսիսային Միջագետքի ռազմական կառավարիչ նշանակված հույն նախկին ծառա էր, հանդիմանել է Այյուբին Զանգիին ապաստարան տալու համար։ 1137 թվականին Այյուբը վտարվել է Թիքրիթից այն բանից հետո, երբ նրա եղբայր Ասադ ադ-Դին Շիրքուհը սպանել է Բիրհրուզի ընկերոջը պատվո սպանության ժամանակ։ Ըստ Բահա ադ-Դին իբն Շադադի Սալադինը ծնվել է Թիքրիթից նրա ընտանիքի հեռանալու գիշերը։ 1139 թվականին Այյուբն ու իր ընտանիքը տեղափոխվել են Մոսուլ, որտեղ Իմադ ադ-Դին Զանգին, հիշելով նրանց լավ արարքը տարիներ առաջ, Այյուբին նշանակել է Բաալբեկ ամրոցի կառավարիչ։ 1146 թվականին Զանգիի մահից հետո նրա որդին Նուր ադ-Դինը դարձել է Հալեպի ժամանակավոր կառավարիչը և Զանգիների առաջնորդը ։
Սալադինը, ով ծնվել է Դամասկոսում, ասում են, թե շատ է սիրել քաղաքը, սակայն նրա մանկության մասին տեղեկություն գրեթե չկա ։ Կրթության մասին Սալադինը գրել է․ «երեխաները դաստիարակվում են այնպես, ինչպես նրանց մեծերն են դաստիարակվել»։ Ըստ իր կենսագիրներ Աննա-Մարի Էդեի և ալ-Վահրանիի Սալադինը կարողացել է պատասխանել Էվկլիդեսի, Ալմագեստի, թվաբանության և իրավունքի մասին հարցերի, սակայն սա ակադեմիական իդեալ էր, իսկ նրան իր ժամանակակիցներին կապողը Ղուրանն ու «կրոնի գիտությունների» ուսումնասիրությունն էր ։ Որոշ աղբյուրների համաձայն ուսումնառության շրջանում Սալադինը շատ ավելի հետաքրքված է եղել կրոնով, քան զինվորական դառնալով ։ Կրոնով նրա հետաքրքրվածության մեկ այլ պատճառ կարող է լինել այն, որ Խաչակրաց առաջին արշավանքի ժամանակ քրիստոնյաները գրավել են Երուսաղեմը ։ Իսլամից բացի Սալադինը գիտելքիներ է ունեցել նաև արաբների ծագումնաբանության և պատմության մասին, ինչպես նաև լավ տեղեկացված է եղել արաբական ձիերի ծագումնաբանությունից։ Ավելին՝ նա անգիր է իմացել Աբու Թամմամի Համաշը ։ Խոսել է քրդերեն և արաբերեն ։
Առաջին արշավանքներ
Սալադինի ռազմական գործունեությունը սկսվել է իր հորեղբոր՝ Ասադ ադ-Դին Շիրքուհի հովանավորության ներքո․ վերջինս հայտնի հրամանատար էր, ով գործում էր Դամասկոսի և Հալեպի հայտնի էմիր Նուր ադ-Դինի վերահսկողության տակ և Սալադինի ամենաազդեցիկ ուսուցիչն է եղել։ 1163 թվականին Ֆաթիմյան խալիֆ ալ-Ադիդի վեզիր Շավարը վտարվել է Եգիպտոսից նրա հակառակորդ Դիրգեմի կողմից, ով Բանու Ռուզաիք հզոր ցեղից էր։ Շավարը ռազմական օգնություն է խնդրել Նուր ադ-Դինից, ով համաձայնվել է և 1164 թվականին Շիրքուհին ուղարկել՝ օգնելու Շավարին Դիրգեմի դեմ արշավանքի ժամանակ։ Սալադինը, ով այդ ժամանակ 26 տարեկան է եղել, նույնպես միացել է այս արշավանքին ։ Այն բանից հետո, երբ Շավարը վերանշանակվել է վեզիրի պաշտոնում, նա պահանջել է Շիրքուհին դուրս հանել իր զորքին Եգիպտոսից և դրա համար խոստացել է 30,000 ոսկե դինար, սակայն Շիրքուհը հրաժարվել է՝ պնդելով, որ ինքը Եգիպտոսում է Նուր ադ-Դինի հրամանով։ Սալադինի դերակատարումն այդ արշավանքում չնչին էր, հայտնի է նաև, որ Շիրքուհը նրան հրամայել էր հավաքել Բիլբեյսի նախքան խաչակիրների և Շավարիի միասնական ուժերի կողմից դրա պաշարումը ։
Բիլբեյսի նվաճումից հետո խաչակրաց-եգիպտական ուժերը և Շիրքուհի զորքը ճակատամարտի են տվել Նեղոս գետի մոտակայքում գտնվող անապատում՝ Գիզայից արևմուտք։ Սալադինն այս ճակատամարտում կարևոր դեր է խաղացել՝ գլխավորելով Զանգիի զորքի աջ թևը, քրդական ուժերը ձախ թևոըմ էին, իսկ կենտրոնում տեղակայված էր Շիրքուհի զորքը։ Ժամանակի մուսուլմանական աղբյուրները, սակայն, Սալադինին տեղակայել են զորքի մեջտեղի մասում և նրա նպատակն է եղել կեղծ նահանջի միջոցով քաշել թշնամուն թակարդի մեջ։ Խաչակրաց ուժերը սկզբում Շիրքուհի զորքի նկատմամբ հաղթանակ են տարել, սակայն տարածքը թեք և ավազոտ է եղել նրանց ձիերի համար, արդյունքում Սալադինի ուժերի վրա հարձակման ժամանակ հրամանատար Հյու Կեսարացին գերի է ընկել։ Հիմնական վայրից հարավ ընկած հարթավայրերում տեղի ունեցած ցաքուցրիվ կռիվներից հետո Զանգիների կենտրոնական ուժերը վերադարձել են հարձակմանը, իսկ Սալադինը միացել է թիկունքից ։
Ճակատամարտն ավարտվել է Զանգիների հաղթանակով և Սալադինը պատիվ է ունեցել օգնելու Շիրքուհին «պատմության մեջ ամենանշանավոր հաղթանակներից մեկը տանելու մեջ»՝ չնայած, ինչպես հայտնում է Իբն ալ-Աթիրին, Շիրքուհի զորքի մեծ մասը սպանվել է, իսկ ճակատամարտը շատ աղբյուրներում չի համարվում հաղթական։ Սալադինն ու Շիրքուհը շարժվել են դեպի Ալեքսանդրիա, որտեղ նրանց ընդունել են մեծ ոգևորությամբ, փող և զորք են տվել ։ Քաղաքը պաշարել փորձող խաչակրաց-եգիպտական ուժերի հետ առերեսվելով՝ Շիրքուհը բաժանել է իր զորքը։ Նա իր զորքի մեծ մասի հետ հեռացել է Ալեքսանդրիայից, մինչդեռ Սալադինը մնացել է՝ պաշտպանելու քաղաքը ։
Եգիպտոսի վեզիր
Շիրքուհը Եգիպտոսի համար պայքարի մեջ էր մտել Շավարի և Երուսաղեմի թագավորության թագավոր Ամորի I-ի հետ, որում Շավարը խնդրել էր Ամորի I-ի աջակցությունը։ 1169 թվականին Սալադինը սպանելլ է Շավարին, իսկ մեկ տարի անց մահացել է նաև Շիրքուհը ։ Նուր ադ-Դին Շիրքուհի փոխարեն ժառանգորդ է ընտրել, սակայն ալ-Ադիդը Սալադինին է նշանակել Եգիպտոսի վեզիր ։
Շիա խալիֆ ալ-Ադիդի կողից սուննի Սալադինի ընտրության հիմքում տարբեր պարզաբանումներ կան։ Իբն ալ-Աթիրը պնդում էր, որ Սալադինի ընտրությունը պայմանավորված էր նրանով, որ խալիֆի խորհրդատուները ասել են, թե Սալադինից «ավելի թույլ կամ երիտասարդ մարդ չկա» և «որևէ էմիր չի ենթարկվում և չի ծառայում նրան»։ Սակայն ըստ այս տեսակետի կարճ ժամանակ անց Սալադինը կարողացել է հասնել այն բանին, որ էմիրների մեծամասնությունը ընդունել է նրան։ Կասկած կար նաև, որ ալ-Ադիդի խորհրդականները նույնպես առաջ են քաշել Սալադինին, քանի որ նպատակ ունեին բաժանելու Սիրիայում հաստատված Զանգիներին։ Ալ-Վահրանին գրում է, որ Սալադինի ընտրությունը պայմանավորված է եղել նրա ընտանիքի «առատաձեռնության և ռազմական խիզախության» համբավով։ Իմադ ադ-Դինը գրում է, որ Շիրքուհի համար մի քանի օր սգալուց հետո Զանգի էմիրները որոշել են վեզիր նշանակել Սալադինին և ստիպել են խալիֆին հաստատել նրա թեկնածությունը։ Չնայած մուսուլման հակառակորդ առաջնորդների պատճառով իրավիճակը բարդացել էր՝ սիրիական հրամանատարների մեծանասնությունը պաշտպանում էր Սալադինին եգիպտական արշավանքում ունեցած նրա դերակատարման շնորհիվ, որը նրան բերել էր ռազմական բարձր որակավորում ։
Սալադինը, մարտի 26-ին դառնալով վեզիր, զղջացել է «գինի խմելու և թեթևամտության համար և ընդունել է կրոնի հագուստը», այս են փաստում ժամանակի արաբական աղբյուրները ։ Իր կարիերայի արդյունքում արագորեն իշխանություն և անկախություն ձեռք բերելուց հետո Սալադինը հայտնվել էր երկու ուժերի՝ ալ-Ադիդի և Նուր ադ-Դինի միջև։ Այդ տարվա վերջին եգիպտական զինվորներից կազմված մի խումբ մահափորձ է կատարել Սալադինի դեմ, սակայն այն պատճառով, որ իր հետախուզության ղեկավար Ալի իբն Սաֆյանը արդեն իսկ տեղեկացրել էր նրանց մտադրության մասին, Սալադինը ձերբակալել և սպանել է գլխավոր դավադիր Մութամին ալ-Խալիֆային՝ Ֆաթիմյան պալատի վերակացուին։ Հաջորդ օրը ֆաթիմյան զորքի 50,000 սևամորթ աֆրիկացի զինվորներ մի շարք եգիպտացի էմիրների և քաղաքացիների հետ ապստամբություն են սկսել Սալադինի իշխանության դեմ։ Մինչև օգոստոսի 23-ը Սալադինը ճնշել է ապստամբությունը, որից հետո Կահիրեից այլևս որևէ ռազմական մարտահրավեր չի եղել նրա դեմ ։
1169 թվականի վերջերին Սալադինը, օգնություն ստանալով Նուր ադ-Դինից, պարտության է մատնել խաչակրաց-բյուզանդական միացյալ ուժերին Դամիետայի մոտակայքում։ Այնուհետև 1170 թվականի գարնանը Նուր ադ-Դինը Սալադինի խնդրանքով Եգիպտոս է ուղարկել նրա հորը, ինչպես նաև օգնություն է ուղարկել Սալադինին, ում ճնշել էր փորձում Բաղդադում հաստատված Աբբասյան խալիֆ ալ-Մուսթանջիդը․ վերջինս օգնում էր Սալադինի հակառակորդ խալիֆ ալ-Ադիդին ։ Ինքը՝ Սալադինը, փորձում էր ամրապնդել իր դիրքերը Եգիպտոսում և մեծացնել իր աջակիցների թվաքանակը։ Նա սկսել է իր ընտանիքի անդամների տարածաշրջանում բարձր պաշտոններ տալ․ Սալադինը հրամայել է սուննի իսլամի մալիքիական ճյուղի համար քաղաքում քոլեջ կառուցել, նմանատիպ բան է կառուցել նաև շաֆիական մազհաբի (դպրոց, ուղղություն) համար, որին նա պատկանում էր ալ-Ֆութաթում ։
Եգիպտոսում հաստատվելուց հետո Սալադինը արշավանք է սկսել խաչակիրների դեմ՝ 1170 թվականին պաշարելով Դայր ալ-Բալահը ։ Ամորի I-ը դուրս է բերել Տաճարականների կայազորը Գազայից, որպեսզի օգնի Դայր ալ-Բալահի պաշտպանությանը, սակայն Սալադինը, շրջանցելով նրա ուժերին, հարձակվել է հենց Գազայի վրա։ Նա ոչնչացրել է քաղաքի՝ ամրոցից դուրս գտնվող հատվածը և սպանել բնակչության մեծամասնությանը, քանի որ նրանց մերժել են ներս թողնել ամրոց ։ Հայտնի չէ, թե կոնկրետ երբ, բայց հենց նույն տարում նա հարձակվել և գրավել է խաչակրաց Էյլաթ ամրոցը, որը կառուցված էր Աքաբայի ծոցում գտնվող մի կղզու վրա։ Այս կղզին որևէ լուրջ վտանգ չէր ներկայացնում մուսուլմանական նավատորմի ճանապարհին, սակայն այն կարող էր անհանգստություն պատճառել մուսուլանների նավերին, ուստի Սալադինը որոշել էր վերացնել քրիստոնեական այս հենակետը իր ճանապարհից ։
Եգիպտոսի սուլթան
Սեպտեմբերի 25-ին Սալադինը դուրս է եկել Կահիրեից, որպեսզի Նուր ադ-Դինի հետ միասին, ով հարձակումը սկսելու էր Սիրիայի կողմից, հարձակվի Երուսաղեմի թագավորության ամրոցներ Քերաքի և Մոնրեալի վրա։ Մինչ Մոնրեալ հասնելը Սալադինը ճանապարհի կեսից հետ է վերադարձել Կահիրե, քանի որ նրան տեղեկացրել են, որ իր բացակայության ընթացքում խաչակրաց առաջնորդները ավելի բուռն կերպով են աջակցություն ցույց տվել Եգիպտոսի ներսում գտնվող դավաճաններին, որոնց նպատակն էր Սալադինի վրա հարձակվել հենց ներսից, և թուլացնելով նրա իշխանությունը՝ հնարավորություն տալ Ֆաթիմյաններին վերականգնել իրենց երբեմնի փառքը։ Այս իսկ պատճառով Նուր ադ-Դինը ստիպված է եղել արշավանքը մենակ շարունակել ։
1173 թվականի հուլիսի 31-ին Սալադինի հայրը՝ Այյուբը, վնասվածք է ստացել ձիավարության ժամանակ, որից հետո օգոստոսի 9-ին մահացել է ։ 1174 թվականին Սալադինը Թուրան շահին ուղարկել է՝ գրավելու Եմենը․ նպատակն էր միացնելով Եմենը և նրա նավահանգիստ Ադենը Այյուբյան դինաստիայի տիրույթներին։
Դամասկոսի գրավում
1174 թվականի սկզբին Նուր ադ-Դինը զորք է հավաքագրել՝ հրամանագրեր ուղարկելով Մոսուլ, Դիարբեքիր և Ջեզիրե՝ նպատակ ունենալով հարձակում գործել Սալադինի Եգիպոստի վրա։ Այս պատրաստությունների բացահայտումից հետո Այյուբյանները խորհուրդ են հրավիրել՝ քննարկելու հավանական վտանգը, իսկ Սալադինը հավաքել է իր զորքերը Կահիրեի մատույցներում։ Մայիսի 15-ին Նուր ադ-Դինը մահացել է շուրջ մեկ շաբաթ հիվանդ լինելուց հետո, իսկ նրա իշխանությունը փոխանցվել է իր 11-ամյա որդի աս-Սալիհ Իսմայիլ ալ-Մալիքին։ Նրա մահից հետո Սալադինը քաղաքական անկախություն է ձեռք բերել։ Նա նամակ է գրել աս-Սալիհին և խոստացել է «հանդես գալ որպես թուր» նրա թշնամիների դեմ, իսկ նրա հոր մահը որակել է որպես «երկրաշարժային շոկ» ։
Նուր ադ-Դինի մահից հետո Սալադինը հայտնվել է բարդ խնդրի առջև․ նա կարող էր իր զորքը դուրս բերել խաչակիրների դեմ հենց եգիպտոսից կամ էլ սպասել մինչև աս-Սալիհը իրեն հրավիրի Սիրիա, և նրանք միասին պատերազմը սկսեն հենց այնտեղից։ Մեկ այլ տարբերակ էր այն, որ նա կարող էր բռնակցել Սիրիան նախքան այն կհայտնվեր հակառակորդի ձեռքում, սակայն նա վախենում էր հարձակվել այն տիրույթների վրա, որոնք նախկինում պատկանում էին իր տիրոջը։ Դա արգելված էր իսլամական սկզբունքներով և կարող էր պատճառ դառնալ տպավորության, թե Սալադինը երեսպաշտ է, որի պատճառով նրան կարող էին անհամապատասխան համարել խաչակիրների դեմ պատերազմը ղեկավարելու համար։ Ուստի Սալադինը հասկանում էր, որ Սիրիան ձեռք բերելու համար նա կամ պետք է հրավեր ստանար աս-Սալիհից, կամ պետք է զգուշացներ նրան, որ հավանական անիշխանությունը կարող է խաչակիրների վտանգը մեծացնել ։
Երբ աս-Սալիհը օգոստոս ամսին տեղափոխվել է Հալեպ, Գումուշթիգինը՝ քաղաքի էմիրը և Նուր ադ-Դինի հին զինվորը, ստանձնել է նրա խնամակալությունը։ Էմիրը պատրաստվում էր պաշտոններից հեռացնել իր բոլոր հակառակորդներին՝ սկսելով Դամասկոսից և հասնելով Սիրիա և Ջեզիրե։ Ստեղծված արտակարգ իրավիճակում Դամասկոսի էմիրը դիմել է Մոսուլի Սաիֆ ադ-Դինին՝ Գումուշթիգինի զարմիկին, խնդրելով օգնություն տրամադրել Հալեպի դեմ պայքարելու համար, սակայն մերժում է ստացել։ Դրանից հետո սիրիացիները ստիպված են եղել դիմել Սալադինի օգնությանը, ով համաձայնվել է օգնել ։ Սալադինը 700 ընտրյալ ձիավորների հետ անցել է ալ-Քերաքի միջով և հասել Բոսրա։ Հենց իր պատմության համաձայն նրան միացել են «էմիրներ, զինվորներ և բեդվիններ, որոնց սրտի բոլոր զգացմունքները արտացոլված էին նրանց դեմքին» ։ Նոյեմբերի 23-ին Սալադինը հասել է Դամասկոս, որտեղ նրան մեծ ոգևորությամբ են դիմավորել, որից հետո նա որոշ ժամանակ մնացել է իր հոր հին տանը մինչև Դամասկոսի միջնաբերդի դարպասները 4 օր անց բացվել են Սալադինի առաջ (միջնաբերդի կառավարիչ Ռայհանը սկզբում հրաժարվել էր ենթարկվել) այն բանից հետո, երբ իր եղբայր Թուղթիքին իբն Այյուբը կարճ ժամանակով պաշարել է այն ։ Սալադինը հաստատվել է պալատում և արժանացել բնակիչների մեծարանքին և ողջույններին ։
Սիրիայում հետագա նվաճումներ
Նշանակելով իր եղբայր Թուղթիքինին Դամասկոսի կառավարիչ՝ Սալադինը առաջացել է և փորձել գրավել այն քաղաքները, որոնք նախկինում պատկանել էին Նուր ադ-Դինին, իսկ այժմ գրոծնականում անկախ էին։ Սալադինի զորքը բավականին հեշտությամբ կարողացել է գրավել Համան, սակայն խուսափել է հարձակվել Հոմսի վրա, քանի որ նրա միջնաբերդը բավականին ամուր էր պաշտպանված ։ Այնուհետև շարժվել է դեպի հյուսիս՝ Հալեպ և պաշարել այն դեկտեմբերի 30-ին այն բանից հետո, երբ Գումուշթիքինը չի համաձայնվել հրաժարվել իր գահից ։ Աս-Սալիհը, վախենալով Սալադինի կողմից գերվելուց, դուրս է եկել իր պալատից և խնդրել բնակիչներին չհանձնել իրեն և քաղաքը նվաճողներին։ Սալադինի ժամանակագիրներից մեկը պնդում է, որ «մարդիկ ենթարկվել են նրա ասածին» ։
Գումուշթիքինը խնդրել է Սիրիայի Ասսասինների ղեկավար Ռաշիդ ադ-Դին Սինանին, ով Եգիպտոսում Ֆաթիմյանների տապալումից հետո Սալադինի հակառակորդն էր դարձել, մահափորձ կատարել Սալադինի դեմ հենց իր ճամբարում ։ 1175 թվականի մայիսի 11-ին Ասսասինների 13 հոգանոց մի խումբ կարողացել է մտնել Սալադինի ճամբար, սակայն նրանց անմիջապես նկատել են մինչև Աբու Քուբայսի Նասիհ ադ-Դին Խումարթեքինը կիրականացներ մահափորձը։ Ճամբար ներխուժած այս Ասսասիններից մեկը սպանվել է Սալադինի հրամանատարների մեկի կողմից, իսկ մնացածները սպանվել են փախուստի ճանապարհին ։ Սալադինի առաջխաղացումը կանգնեցնելու համար Տրիպոլիի կոմս Ռայմունդ III-ը հավաքել է իր զորքերին Նահր ալ-Քաբիր գետի մոտ, որտեղից նրանք պետք է հարձակվեին մուսուլմանական տիրույթների վրա։ Ավելի ուշ Սալադինը շարժվել է դեպի Հոմս, սակայն երբ տեղեկացել է, որ Սաիֆ ադ-Դինը օգնական ուժեր է ուղարկել քաղաք, նահանջել է ։
Միևնույն ժամանակ Սիրիայում և Ջեզիրեում Սալադինի հակառակորդները քարոզչական պատերազմ էին վարում նրա դեմ՝ հայտարարելով, որ նա «մոռացել է իր կարգավիճակը [Նուր ադ-Դինի ծառա լինելը]» և երախտագիտություն էլ ցույց չի տալիս իր նախկին տիրոջ, պաշարում է նրա որդուն՝ «ապստամբություն բարձրացնելով իր տիրոջ դեմ»։ Սալադինը, դադարեցնելով պաշարումը, փորձել է վերացնել այս քարոզչությունը և հայտարարել է, որ ինքը ցանկացել է պաշտպանել իսլամը խաչակիրներից․ նրա զորքը վերադարձել է Համա խաչակրաց ուժերի դեմ պայքարելու համար։ Խաչակրաց ուժերը նախօրոք հեռացել էին, ուստի Սալադինը հայտարարել է, որ դա «հաղթանակ էր, որը բացել է մարդկանց սրտերի դարպասները» ։ Շուտով Սալադինը մտել է Հոմս և երկար դիմադրությունից հետո 1175 թվականի մարտին գրավել միջնաբերդը ։
Սալադինի հաջողություններն անհանգստություն են պատճառել Սաիֆ ադ-Դինին։ Իբրև Զանգիների ղեկավար՝ նա վերաբերվում էր Սիրիային և Միջագետքին՝ իբրև իր ընտանեկան սեփականություն, ուստի նա զայրացել է Սալադինի վրա, երբ վերջինս փորձել է տիրանալ նրա դինաստիական սեփականությանը։ Սաիդ ադ-Դինը հսկայական զորք է հավաքել և ուղարկել այն Հալեպի վրա, որի պաշպանները մտահոգ դրան էին սպասում։ Մոսուլի և Հալեպի միացյալ ուժերը շարժվել են Սալադինի դեմ՝ Համա։ Սալադինը, ում զորքը փոքրաթիվ էր, փորձել է զիջումների գնալ Զանգիներին՝ խոստանալով դադարեցնել արշավանքները դեպի հյուսիսային Դամասկոս նահանգ, սակայն նրանք հրաժարվել են՝ պահանջելով, որ Սալադինը վերադառնա Եգիպտոս։ Տեսնելով, որ դիմակայությունն անխուսափելի է, Սալադինը նախապատրաստվել է ճակատամարտի՝ դիրքավորվելով Օրոնտես գետի կիրճի շրջանի բլուրների վրա։ 1175 թվականի ապրիլի 13-ին Զանգիների զորքը սկսել է հարձակումը, սակայն շուտով հայտնվել է Սալադինի զորքերի շրջափակման մեջ։ Ճակատամարտն ավարտվել է Սալադինի վճռական հաղթանակով․ Սալադինը հետապնդել է Զանգիների փախուստի դիմող զորքին մինչև Հալեպի դարպասներ՝ ստիպելով աս-Սալիհի խորհրդատուներին ճանաչել Սալադինի գերիշխանությունը Դամասկոսի, Հոմսի և Համայի նահանգների, ինչպես նար Հալեպից դուրս գտնվող մի շարք շրջանների, օրինակ՝ Մաարրաթ ան-Նուման, նկատմամբ ։
Զանգիների դեմ տարած հաղթանակից հետո Սալադինը իրեն թագավոր է հռչակել և թույլ չի տվել ուրբաթօրյա աղոթքի ժամանակ և իսլամական մետաղադրամների վրա օգտագործել աս-Սալիհի անունը։ Այդուհետ հրամայել է Սիրիայի և Եգիպտոսի բոլոր մզկիթներում աղոթքների ժամանակ և Կահիրեի ոսկե մետաղադրամների ձուլման մեջ օգտագորել իր պաշտոնական տիտղոսը՝ իբրև անկախ թագավոր՝ ալ-Մալիք ան-Նասիր Յուսուֆ Այյուբ։ Բաղդադի Աբբասյան խալիֆը ողջունել է Սալադինի իշխանությունը և նրան հռչակել «Եգիպտոսի և Սիրիայի սուլթան»։ Համայի ճակատամարտը վերջ չի դրել Զանգիների և Այյուբյանների միջև իշխանական հակամարտությանը․ վերջնական դիմակայությունը տեղի է ունեցել 1176 թվականի գարնանը։ Սալադինը Եգիպտոսից բավականաչափ ուժեր է հավաքել, մինչդեռ Սաիֆ ադ-Դինը զորք է հավաքագրել Դիարբեքիրի և ալ-Ջեզիրեի փոքր նահանգներից ։ Երբ Սալադինը դուրս է եկել Համայից և անցել Օրոնտես գետը, արևի խավարում է տեղի ունեցել։ Սալադինը սա ընդունել է որպես նախանշան, սակայն շարունակել է իր արշավանքը դեպի հյուսիս։ Նա հասել է Հալեպից 25 կմ հեռավորության վրա գտնվող Սուլթանի բլուր, որտեղ նրա զորքը հանդիպել է Սաիֆ ադ-Դինի զորքին։ Ձեռնամարտ է սկսվել, և Զանգիները կարողացել են հետ մղել Սալադինի ձախ թևը, իսկ Սալադինն այդ ժամանակ զբաղված էր Զանգիների պահակախմբին վրա հարձակումով։ Այս գործողության արդյունքում Զանգիների զորքը խուճապի է մատնվել և Սաիֆ ադ-Դինի հրամանատարների մեծ մասը կամ սպանվել է, կամ գերեվարվել, իսկ Սաիֆ ադ-Դինին հաջողվել է մի կերպ փախուստի դիմել։ Այյուբյանները բռնագրավել են Զանգիների զորքի ամբողջ ճամբարը, ձիերը, ուղեբեռը, վրաններն ու ամբողջ պաշարը։ Զանգիների ռազմագերիները, սակայն, նվերներ են ստացել և ազատ են արձակվել։ Այյուբյանների հաղթանակի արդյունքում ձեռքբերված ավարը բաժանվել է զորքին․ Սալադինը ոչինչ իրեն չի պահել ։
Սալադինը շարունակել է իր ճանապարհը դեպի Հալեպ, որը դարպասները դեռ փակ էին նրա առաջ, և կանգ առել քաղաքի դիմաց։ Ճանապարհին նրա զորքը գրավել է Բուզաան, ապա Մանբիջը։ Այնուհետև մայիսի 15-ին նրանք շարունակել են իրենց ճանապարհը դեպի արևմուտք և պաշարել Ազազի ամրոցը։ Մի քանի օր անց երբ Սալադինը հանգստանում էր իր հրամանատարներից մեկի վրանում, մի մարդասպան մոտեցել է նրան և դանակով հարվածել նրա գլխին։ Բարեբախտաբար դանակը չէր անցել նրա սաղավարտի միջով․ Սալադինը հասցրել է բռնել մարդասպանի ձեռքից, որից հետո վերջինս սպանվել է։ Սալադինը զայրացել է իր դեմ կատարված մահափորձի պատճառով՝ դրանում մեղադրելով Գումուշթիքինին և Ասսասիններին, ուստի ավելի է ուժեղացրել պաշարումը ։
Հունիսի 21-ին Սալադինին հաջողվել է գրավել Ազազը, որից հետո նա շտապել է Հալեպ՝ պատժելու Գումուշթիքինին։ Նրա հարձակումը կրկին դիմադրության է հանդիպել, սակայն նա կարողացել է հասնել ոչ միայն զինադադար, այլև Հալեպի հետ դաշնակցության, որով Գումուշթիքինը և աս-Սալիհը կարող էին պահպանել քաղաքը իրենց վերահսկողության տակ։ Դրա դիմաց նրանք ճանաչելու էին Սալադինի գերիշխանությունը նրա գրաված բոլոր տիրույթներում։ Հալեպի մուսուլման դաշնակիցներ Մարդինի և Հասանքեյֆի էմիրները ևս ճանաչել են Սալադինին՝ իբրև Սիրիաի թագավոր։ Երբ այս պայմանագիրը կնքվել է, աս-Սալիհի կրտսեր քույրը գնացել է Սալադինի մոտ և խնդրել վերադարձնել Ազազի ամրոցը․ Սալադինը մեծաքանակ նվերներով ուղեկցել է նրան մինչև Հալեպի դարպասներ ։
Ասսասինների դեմ արշավանք
Սալադինը զինադադար էր կնքել Զանգիների և Երուսաղեմի թագավորության հետ (վերջինը տեղի է ունեցել 1175 թվականի ամռանը), սակայն այս անգամ էլ հանդիպել է մի նոր վտանգի՝ իսմայիլականներին, ովքեր հայտնի էին Ասսասիններ անունով․ նրանց ղեկավարում էր Ռաշիդ ադ-Դին Սինանը։ Հաստատվելով Միջերկրական ծովի ափամերձ լեռնաշղթայի վրա՝ նրանք ղեկավարում էին 9 ամրոցներ, որոնք բոլորն էլ կառուցված էին հսկայական բարձրության վրա։ Իր զորքի մեծ մասին Եգիպտոս ուղարկելուց հետո 1176 թվականին Սալադինը իր զորքին առաջնորդել է դեպի այս լեռնաշղթա։ Սակայն անհաջողություն կրելով և որևէ ամրոց գրավել չկարողանալով՝ նա նույն ամսին հետ է նահանջել։ Մուսուլման շատ պատմաբաններ պնդում են, որ Սալադինի հորեղբայրը՝ Համայի կառավարիչը, դարձել է Սալադինի և Սինանի միջև խաղաղության պայմանագրի միջնորդ ։
Սալադինը ավելի է ամրացրել իր պահակախումբը և հրամայել է Մասյաֆի մոտակայքում գտնվող իր վրանի շուրջը ծածկել կավիճով և խարամով, որը հնարավորություն կտար նրան անմիջապես նկատել Ասսասինների ոտնահետքերը ։ Մի պատմության համաձայն մի գիշեր Սալադինի պահակները բլրի այն կողմում լույսի շողք են տեսել, որը անհետացել է Այյուբյանների վրանների մեջ։ Քիչ անց Սալադինը արթնացել է և իր նկատել, որ ինչ-որ մեկը հեռանում է իր վրանից։ Նա նկատել է, որ իր վրանի ճրագները տեղաշարժվել են, իսկ իր անկողնու կողքին գտել է Ասսասիններին բնորոշ կաղապարով տաք բլիթներ։ Դրանց վրա թունավոր դաշույնով ամրացված է եղել մի երկտող։ Երկտողում սպառնում էին, որ եթե նա չդադարեցնի հարձակումը, ապա նրան կսպանեն։ Սալադինը գոռացել է և բացականչել, որ իր վրանից դուրս եկողը հենց Սինանն էր ։
Մեկ այլ տեսակետի համաձայն Սալադինը շտապել է զորքերը հանել Մասյաֆի մատույցներից, քանի որ խաչակրաց ուժեր էին մոտեցել Լիբանանի լեռներին ։ Իրականում Սալադինը փորձում էր դաշինք կնքել Սինանի և Ասսասինների հետ՝ այսպիսով զրկելով խաչակիրներին իր դեմ հզոր դաշնակից ունենալու հնարավորությունից ։ Դիտարկելով խաչակիրներին արտաքսումը իբրև երկկողմանի ձեռնտու քայլ՝ Սալադինը և Սինանը պահպանել են իրենց համագործակցային հարաբերությունները նաև հետագայում։ Վերջինս բազմիցս ուղարկել է իր զորքերին՝ աջակցություն ցույց տալու Սալադինի զորքին մի շարք վճռական ճակատամարտերում ։
Վերադարձ Կահիրե և արշավանքներ դեպի Պաղեստին
Սալադինը մնացել է Կահիրեում և վերահսկել նրա զարգացումը, կառուցել է ուսումնական հաստատություններ, օրինակ՝ Թուր պատրաստողների մեդրեսեն։ 1177 թվականի նոյեմբերին նա շարժվել է Պաղեստինի դեմ․ կարճ ժամանակ առաջ խաչակիրները հարձակվել էին Դամասկոսի տիրույթների վրա, ուստի Սալադինը անիմաստ էր համարում հաշտության պահպանումը։ Քրիստոնյաները մեծաքանակ զորք են ուղարկել Հալեպից հյուսիս գտնվող Հարիմի ամրոցի պաշարման համար, ուստի Պաղեստինի հարավային հատվածները մնացել էին գրեթե անպաշտպան ։ Սալադինը, պահը որսալով, շարժվել է դեպի Աշքելոն, որը նա կոչում էր «Սիրիայի հարսնացու»։ Վիլյամ Տյուրոսցին հիշատակում է, որ Այյուբյաններն ունեին 26,000 զինվոր, որից 8,000-ը բարձրակարգ ուժերն էին, իսկ 18,000-ը՝ Սուդանից բերված սևամորթ զինվորներ։ Այս զորքը շարժվել է՝ գրավելու Ռամլան և Լոդը, այնուհետև ցրվել է՝ հասնելով մինչև Երուսաղեմի դարպասներ ։
Բալդուինի հետ ճակատամարտեր ու զինադադար
Թել Ջեզերում կրած պարտությունից հետո Սալադինը պատրաստվել է ևս մեկ անգամ կռվել խաչակիրների դեմ։ 1178 թվականի գարնանը նա վրան է խփել Հոմսի պատերի մոտ, այդ ընթացքում իր զորահրամանատարների և խաչակրաց զորքի միջև ռազմական ընդհարումներ են տեղի ունեցել։ Սալադինի զորքերը Համայի մոտ հաղթանակ են տարել և ողջ ավարն ու ռազմագերիներին բերել են Սալադինի մոտ։ Վերջինս հրամայել է գլխատել գերիներին «Հավատացյալի հողերը կողոպտելու և աղտոտելու» համար։ Այնուհետև Սալադինը շուրջ մեկ տարի մնացել է Սիրիայում՝ այլևս հակամարտության մեջ չմտնելով իր թշնամիների հետ ։
Սալադինի հետախուզական ուժերը նրան տեղեկացրել են, որ խաչակրաց ուժերը նախապատրաստվում են արշավել Սիրիայի դեմ։ Նա հրամայել է իր հրամանատարներից մեկին՝ Ֆարուք շահին, հազար հոգանոց զորքով վերահսկել Դամասկոսի առաջնագիծը և խուսափելով հնարավոր ճակատամարտից՝ վառել բլրի վրայի նախազգուշացնող ճրագները, որից հետո Սալադինը կսկսի իր հարձակումը։ 1179 թվականի ապրիլին խաչակիրները Բալդուին թագավորի գլխավորությամբ, չանկնալելով հանդիպել որևէ դիմադրության, նախատեսում էին հանկարծակի հարձակում գործել դեպի Գոլանի բարձունքների արևելյան շրջաններ գնացող մուսուլման հովիվների վրա։ Բալդուինը շտապել է Ֆարուք շահի ուժերին հետապնդել, որոնք տեղակայված էին Ալ-Կունեյտրայից հարավ-արևելք, որի արդյունքում էլ պարտություն է կրել Այյուբյաններից։ Այս հաղթանակից հետո Սալադինը որոշել է ավելի շատ ուժեր կանչել Եգիպտոսից․ նա խնդրել է ալ-Ադիլին 1,500 ձիավոր ուղարկել իրեն ։
1179 թվականի ամռանը Բալդուին թագավորը առաջապահ ուղեկալ է ստեղծել Դամասկոս տանող ճանապարհին՝ նպատակ ունենալով ամրացնել Հորդանան գետի վրայով անցումը, որը հայտնի էր Հակոբի ծանծաղ անունով։ Այսպիսով՝ նա ցանկանում էր վերահսկողություն հաստատել Բանյասի հարթավայրի նկատմամբ (հարթավայրը բաժանված էր մուսուլմանների և քրիստոնյաների միջև)։ Սալադինը Բալդուինին առաջարկել է 100,000 ոսկի, որպեսզի նա հրաժարվի մուսուլմանների համար բավականին վիրավորական այդ ծրագրից, սակայն Բալդուինը մերժել է։ Նա վճռական էր Չասթելեթ կոչվող ամրոցը ոչնչացնելու մեջ, որտեղ Տաճարականների ուժերն էին, ցանկանալով իր նստավայրը տեղափոխել Բանյաս։ Երբ խաչակիրները շտապել են հարձակում գործել մուսուլմանական ուժերի վրա, նրանք կորցրել են իրենց կազմակերպվածությունը, իսկ հետևակը հետ էր ընկել։ Չնայած վաղ հաջողությանը՝ նրանք հետևել են մուսուլմաններին այնքան, մինչև նրանք ցրվել են, և հենց այդ ժամանակ Սալադինը, օգտվելով ստեղծված առիթից, հավաքել է իր ուժերին և հարձակվել խաչակիրների վրա։ Այս հակամարտությունն ավարտվել է Այյուբյանների վճռական հաղթանակով։ Բավականին շատ ասպետներ են գերեվարվել։ Այնուհետև Սալադինը պաշարել է ամրոցը, որը անկում է ապրել 1179 թվականի օգոստոսի 30-ին ։