cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եվրոպական հանձնաժողով
Պատմություն
Եվրոպական հանձնաժողովը ստեղծված վերազգային Եվրոպական համայնքային համակարգի հինգ գլխավոր հաստատություններից մեկն է, որի ստեղծման մասին գաղափարն առաջարկեց Ֆրանսիայի այդ ժամանակվա արտգործնախարար Ռոբերտ Շումանը 1950 թվականի մայիսի 9-ին ։ 1951 թվականին այս հաստատությունը սկսեց գործել որպես Ածխի ու պողպատի եվրոպական համայնքի բարձրագույն մարմին և մինչ օրս կրել է բազմաթիվ փոփոխություններ՝ կախված իր լիազորությունների հետ։
Հիմնադրում
Եվրոպական հանձնաժողովը սկսեց գործել 1951 թվականին՝ որպես ինը անդամից բաղկացած Բարձրագույն իշխանություն՝ Ժան Մոնեի նախագահության ներքո։ Այս հաստատությունը հանդիսանում էր Եվրոպական ածխի ու պողպատի համայնքի անդրազգային վարչական գործադիր մարմինը։ Պաշտոնապես սկսեց գործել 1952 թվականի օգոստոսի 10-ից Լյուքսեմբուրգում։ 1958 թվականին Հռոմի համաձայնագրերով հիմնադրեցին կից երկու համայնքները՝ Եվրոպական տնտեսական համայնքն ու Ատոմային էներգիայի եվրոպական համայնքը (Եվրատոմը)։ Լուի Աղմանը դարձավ Եվրատոմի առաջին նախագահը, իսկ Վալթեր Հալշթայնը՝ Եվրոպական տնտեսական համայնքի։ Վերջինս հատկապես սկսեց Եվրոպական իրավունքի համախմբման գործընթացը՝ ազգային օրենսդրության վրա ունենալով նշանակալի ազդեցություն։ Այնուամենայնիվ, առաջացած տարաձայնությունները 1965 թվականին հանեգեցրեցին Շառլ դը Գոլի կառավարության և այլ անդամ-երկրների միջև «Դատարկ աթոռների ճգնաժամ»-ի՝ ընդհանուր գյուղատնտեսական քաղաքականության պատճառով։ Չնայած այն հանգամանքին, որ այս ինստիտուտցիոնալ ճգնաժամը լուծվեց հաջորդ տարի, այնումամենայնիվ վերոնշյալ երկու համայնքների նախագահները պաշտոնաթող եղան։
Ժակ Դըլող
Ժակ Դըլողի նախագահության տարիներին Եվրոպական համայնքին ուղղորդման ու գործունության զգացում հաղորդվեց ։ Դըլողն ու իր թիմը համարվում են եվրոյի հիմնադիր հայրերը ։ Ինթերնեյշընըլ Հերըլդ Թրիբյունը (անգլ.՝ The International Herald Tribune) ժամանակին գրեց, որ իր նախագահության երկրորդ ժամկետի ավարտին՝ 1992 թվականին, «Պարոն Դըլողը փրկեց Եվրոպական համայնքը ընկծվածութունից։ Նա եկավ այն ժամանակ, երբ Եվրոհոռետեսությունն իր գագաթնակետին էր։ Չնայած որ նա քիչ հայտնի էր որպես Ֆրանսիայի նախկին ֆիննախարար, նա կյանք ու հույս ներշնչեց Եվրոպական համայնքի ու Եվրոպական հանձնաժողովի մեջ։ Պաշտոնավարման առաջին ժամկետի ընթացքում՝ 1985-88 թվականներին, Եվրոպան միավորեց միասնական շուկայի տարածքի մեջ, իսկ երկրորդ ժամկետի ընթացքում եվրոպացիներին համոզեց հեռու գնալ իրենց փառասեր տնտեսական, դրամական ու քաղաքական միավորման մեջ» ։
Ժակ Սանտեր
Դըլողին հաջորդեց Ժակ Սանտերը։ վերջինիս ղեկավարած հանձնաժողովը ստիպված եղավ 1999 թվականին հրաժարական տալ՝ Եվրոպական խորհրդարանի ճնշման տակ՝ կեղծիքների ու կոռուպցիոն սկանդալների սկանդալների պատճառով However the Santer Commission did carry out work on the Amsterdam Treaty and the euro. ։ Սա առաջին անգամ էր, որ Եվրոպական հանձնաժողովն իր ողջ կազմով հրաժարական տվեց և այսպիսով բարձրացվեց խորհրդարանի դերը։ Համենայն դեպս, հիշատակության արժանի է այն փաստը, որ Սանտեղի ղեկավարած հանձնաժողովը մշակեց Ամստերդամի պայմանագրի ու եվրոյին վերաբերող դրույթները։ Սկանդալին հաջորդեց Խարդախության դեմ պայքարի եվրոպական գրասենյակի ստեղծումը։
Խոսե Մանուել Բարոզո
2004 թվականին Խոսե Մանուել Բարոզոն դարձավ Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահը։ Բարոզոյի հանձնաժողովի կազմն ընդլայնվեց 2004 թվականին, երբ ԵՄ անդամ-երկրների թիվը հասավ 25-ի։ Բարոզոյի առաջին պաշտոնավարման ժամկետը լրացավ 2009 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ։ Նիսի պայմանագրով սահմանվել էր, որ հանձնաժողովականների հստակ թիվը պետք է որոշվեր Եվրոպական խորհրդի միաձայն որոշման հիման վրա, իսկ անդամակցությունը պետք է ռոտացիոն կարգով հավասարապես փոխվեր անդամ-երկրների միջև։ Լիսաբոնի պայմանագիրը համակցեց Եվրոպական արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովականի և Եվրոպական խորհրդի Արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հարցերով Բարձր ներկայացուցչի պաշտոնները։ Այս պաշտոնին նշանակված անձը նաև Եվրոպական հանձնաժողովի փոխնախագահն է, ով նախագահում է նաև Եվրոպական միության խորհրդի արտաքին քաղաքականության հարցերով նիստերը։
2014 թվականից սկսած Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահն է Ժան Կլոդ Յունկերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կազմակերպություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եվրոպական հանձնաժողով Կատեգորիա:1967 հիմնադրված կազմակերպություններ
Պավոն (կղզի)
Պատմություն
Եվրոպացիների կողմից կղզին առաջին անգամ հայտնաբերվել է դեռևս 1518 թվականի մարտ ամսվա վերջերին։ Պորտուգալացի նշանավոր ծովագնաց Մագելանը պատմության մեջ առաջին շուրջերկրյա նավարկության ծամանակ իր ոչ մեծ նավատորմի կազմի մեջ գտնվող «Սանտյագո» նավի անձնակազմին հանձնարարում է հետազոտել Ատլանտյան օվկիանոսի հարավային ափերը, և այդ հանձնարարությունը կատարելու ընթացքում հայտնաբերում են Սանտա Կրուս գետը (նավապետ Խուան Սերանոն այդ անունն է տալիս գետին), բարձրանում են հոսանքով և հայտնաբերում նաև կղզին։ Դրանից շուրջ ութ տարի անց՝ 1526 թվականի հունվարի 6-ին, օգտվելով քարտեզագրական տվյալներից, այստեղ այցելել է մեկ ուրիշ ծովագնաց՝ Էլկանոն։
Ըստ պատմական տեղեկությունների՝ եվրոպացիների հաջորդ այցը այս կղզի տեղի է ունեցել երեք հարյուր երկու տարի հետո։ Դա կատարել է անգլիացի նավապետ Փրինգլ Սթոքսը HMS Beagle նավով իր առաջին նավարկության ժամանակ։ Ընդ որում՝ նա նաև նշագրել է կղզին քարտեզի վրա։
«Բիգլ»-ի երկրորդ նավարկության ժամանակ, երբ նավապետը Ռոբերտ Ֆիցռոյն էր, և անձնակազմի հետազոտական ջոկատի մեջ էր գտնվում նաև Չարլզ Դարվինը, անգլիացիները կրկին եղան մարտավարական կարևոր նշանակություն ունեցող աշխարհագրական այս օբյեկտում, որին տրվեց «Միջին կղզի» անվանումը։ 1854 թվականին ուելսցի հետազոտող Հենրի Լիբանուս Ջոնսը արգենտինական դրոշի ներքո այս կողմերում հիմնեց Ֆուերտե Պաս բնակավայրը, որի բնակիչները անասնապահությամբ էին զբաղվում, որսորդներին անհրաժեշտ ծառայություններ մատուցում, բայց երկու տարի անց նրանք թողեցին-հեռացան ։
1862 թվականին անգլիկան եկեղեցու երկու միսիոներներ ևս փորձեցին հաստատվել այստեղ, բայց, չկարողանալով հաջողություններ արձանագրել, հաջորդ տարի հեռացան։ Այդ նույն տարում՝ 1863 թվականին Լուիս Պիեդրաբուենան այս կողմերում հիմնեց ևս մեկ փոքրիկ բնակավայր՝ Լաս Սալինասը, որը ներկայումս Պուերտո Սանտա Կրուսի կազմի մեջ է մտնում։ Կղզու նկատմամբ հավակնություններ են հանդես բերել ոչ միայն արգենտինացիները, այլև չիլիացիները, բրազիլացիները, անգլիացիները, ֆրանսիացիները։ 1868 թվականին Արգենտինայի այն ժամանակվա նախագահ Բարտոլոմե Միտրեի ղեկավարած կառավարությունը կղզին տնօրինելու իրավունքը շնորհել է Լուիս Պիեդրաբուենային։ 1873 թվականին 650 տոննա ջրատարողությամբ չիլիական Abtao ռազմանավը մոտեցել է կղզու ափամերձ փոքրիկ բնակավայրին և փորձել է բնակիչներին վախեցնելով հարկադրել, որ թողնեն-հեռանան, բայց նրանք, Պիեդրաբուենայի գլխավորությամբ, հրաժարվել են ենթարկվել։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի կղզիներ Կատեգորիա:Արգենտինայի աշխարհագրություն
Փշոտ շնաձուկ
Մարսողական համակարգ
Բերանն ունի շարժուն կռճիկային ծնոտներ և դեպի ետ ուղղված կոնաձև ատամներ, որոնք դասավորված են մի քանի շարքով։ Բերանի խոռոչի հատակին գտնվում է լեզուն, որը լորձաթաղանթի ոչ մեծ ծալք է, պահվում է կենտ ենթալեզվային կռճիկի միջոցով և սեփական մկաններ չունի։ Բերանի խոռոչն առանց նկատելի սահմանի անմիջապես անցնում է լայն կլանի, որի պատերին են գտնվում խռիկային ճեղքերը։ Դրանց միջով սննդի դուրս ընկնելուն խանգարում են խռիկային աղեղների վրա նստած խռիկային առէջները, որոնք կռճիկային բնույթի են։ Կլանի ետևի մասից սկսվում է կերակրափողը, որն առանց նկատելի սահմանի անցնում է լայն U-աձև ստամոքսի։ Ստամոքսին հաջորդորդում է կարճ բարակ աղին, որն անցնում է ավելի լայն հաստ աղիի։ Վերջինիս հաջորդում է ուղիղ աղին, որն էլ բացվում է կոյանոցի մեջ։ Հաստ աղիի խոռոչում լորձաթաղանթը մի պարուրաձև ծալք է առաջացնում, որն ունի մոտ 10 պարույր, և կոչվում է պարուրաձև փական։ Այն բավականին մեծացնում է սննդանյութերի ներծծման մակերեսը։ Մարսողական ուղու գեղձերը լավ են զարգացած։ Ունի մեծ եռաբիլթ լյարդ, որը զբաղեցնում է որովայնի խոռոչի առջևի մասը։ Լյարդում արտադրվող լեղին հավաքվում է լեղապարկում, որը լեղածորանով միանում է բարակ աղիին։
Արյունատար համակարգ
Սիրտը բաղկացած է երկու խոռոչից` նախասրտից և փորոքից։ Արյունը երակներից հավաքվում է երակային սինուսի կամ երակային ծոցի (sinus venosus) մեջ, որը բարակ պատեր ունի։ Երակային ծոցից արյունն անցնում է նախասիրտ (atrium), որի պատերը նույնպես բարակ են։ Նախասրտից արյունն անցնում է մկանոտ, հաստ պատերով փորոք (ventriculus cordis): Վերջինիս մկանային պատի կծկումներով արյունը մղվում է սրտի վերջին բաժինը` կարճ զարկերակային կոնը (conus arteriosus), որն անցնում է որովայնային աորտայի (conus? ventralis): Ինչպես փորոքի, այնպես էլ զարկերակային կոնի պատերը բաղկացած են միջաձիգ զոլավոր մկաններից, իսկ որովայնային աորտայի և մյուս արյունատար անոթների պատերը` հարթ մկաններից։ Փորային աորտայից դուրս են գալիս 5 զույգ բերող խռիկային զարկերակներ, որոնք միանում են խռիկներին։ Խռիկային թերթիկների մեջ դրանք վերածվում են մազանոթների ցանցի, և մազանոթների բարակ պատերի միջով տեղի է ունենում գազափոխանակություն։ Այստեղից թթվածնով հարուստ արյունը հավաքվում է տանող խռիկային զարկերակներում, որոնք բացվում են անմիջապես ողնաշարի տակ գտնվող մեջքային աորտայի (aorta dorsalis) մեջ։ Մեջքային աորտայի ճյուղավորումներով արյունը հասնում է մարմնի մնացած բոլոր բաժինները։ Գլխից երակային արյունը հավաքվում է առջևի զույգ կարդինալ (vena cardinalis anterior) եւ ստորին լծային երակների (v. jugularis inferior) մեջ։ Պոչից եկող պոչային երակը (v. caudalis) մտնում է մարմնի խոռոչ և բաժանվում երիկամների աջ ու ձախ դռներակների, որոնք երիկամներում վերածվելով մազանոթների` առաջացնում են երիկամների դռներակային համակարգը։ Երիկամներից արյունը հավաքվում է ետին զույգ կարդինալ երակներում (v. cardinalis posterior): Մարմնի երկու կողմերում առջևի և ետին կարդինալ երակները, լծային երակների հետ միասին, միավորվում են` ձևավորելով աջ և ձախ կյուվերյան ծորանները (ductus cuvieri), որոնք բացվում են երակային ծոցի մեջ։ Փորային լողակներից արյունը բերում են կողքային երակները (v. lateralis), որոնք միանում են կրծքային լողակներից եկող ենթանրակային երակներին և վերջում` կյուվերյան ծորաններին։ Ստամոքսից և փայծաղից արյունը հավաքվում է մի քանի երակների մեջ, որոնք միավորվում են և ձևավորում լյարդի դռներակը (v. porta hepatis), որն էլ լյարդում վերածվում է մազանոթների։ Լյարդից արյունը հեռացնող լյարդի երակները (v. hepatica) բացվում են երակային ծոցի մեջ։
Աղբյուրներ
ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ, Է. Մ., Ողնաշարավորների կենդանաբանություն, (Ուս. ձեռնարկ), Մաս 1, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 2009։
Ելենա Ռափի սպանություն
Իրադարձությունների պատմություն
Առավոտյան ժամը 7:30-ի սահմաններում պաղեստինցի 18-ամյա արաբ Ֆուադ Աբդ Էլ Հանի էլ Օմրին դանակով սպանել է Ելենա Ռափին՝ 15,5 տարեկան աղջիկ, Բաթ Յամի Բեն-Գուրիոն և Ժաբոտինսկի փողոցների խաչմերուկում, երբ նա գնում էր ավտոբուսի կանգառ՝ դպրոց գնալու համար ։ Այս ահաբեկչության պատասխանատվությունը ստանձնել է Պաղեստինյան Իսլամական ջիհադ կազմակերպությունը։ Այդ ահաբեկչությունը նաև նրա ղեկավարի՝ Ֆաթհի Շկակիի ոչնչացման պատճառներից մեկն է դարձել 1995 թվականին ։
Կոռոպոլի
Կոռոպոլի (Corropoli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Աբրուցո մարզի Տերամո գավառում։
Ելենա Ռափի սպանություն
Իրադարձությունների պատմություն
Ահաբեկչության հետևանքով քաղաքի փողոցներում անկարգություններ են սկսվել։ Ոստիկանությունն արձագանքել է դրանց թույլ և զգուշությամբ, կորցրել է վերահսկողությունը իրադարձությունների և դեպքի վայրից հետ է կանչել ոստիկաններին։ Անկարգությունները շարունակվել են երեք օր անընդմեջ՝ առանց էական խոչընդոտների, ինչի հետևանքով մեծ վնաս է հասցվել ունեցվածքին և տուժել է մի քանի մարդ, որոնց արտաքինը խուլիգաններին թվացել է արաբականի նման ։ Անկարգությունների հրահրողների թվում էր նաև ծայրահեղ ճիշտ քաղաքական գործիչ Բարուխ Մարզելը, ով ավելի ուշ դատապարտվել էր և այդ իրադարձություններին մասնակցելու համար 8 ամիս պայմանական ազատազրկման էր դատապարտվել։
Կոռոպոլի
Բնակչությունը կազմում է 3738 մարդ, բնակչության խտություն՝ 178 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64013։ Հեռախոսային կոդ՝ 086։
Ելենա Ռափի սպանություն
Իրադարձությունների պատմություն
Ելենա Ռափ անունով կոչվել են դպրոցի բակը, Բեն-Շեմենի անտառում կայանատեղին, 2009 թվականի մարտի 18-ին բացվել է Ելենա Ռափի անվան հուշահամալիր և ահաբեկչության զոհերի հիշատակին։ Նրա հիշատակին շտապօգնության մեքենա է նվիրվել ։
Կոռոպոլի
Քաղաքի հովանավոր սուրբը համարվում է Ագնեսսա Ռիմսկայան։ Քաղաքի օրը նշվում է հունվարի 21 - ին։
Ելենա Ռափի սպանություն
Իրադարձությունների պատմություն
Ելենայի հայրը՝ Զեև Ռափը, իր կյանքը նվիրել է դստեր հիշատակի հավերժացմանը և հասարակական գործունեությանը՝ դառնալով «Ահաբեկչությունից տուժածների կազմակերպության» ղեկավարը։
Կոռոպոլի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ելենա Ռափի սպանություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 Իսրայելում Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Իսրայելում
Ամադու Հայդարա
Ամադու Հայդարա (Amadou Haidara, ), մալիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի և Մալիի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում ։
Ռեդ Բուլ Զալցբուրգ
Հայդարան մալիական Ռեալ Բամակոյի ակադեմիայի սան է։ 2016 թվականի հուլիսին նա միացավ Ռեդ Բուլ Զալցբուրգին։ 2016-17 մրցաշրջանը Հայդարան վարձավճարով անցկացրեց Ռեդ Բուլի ֆարմ ակումբ Լիֆերինգում։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 5-ին՝ ԼԱՍԿ-ի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի հեղինակ ։ Իր առաջին հանդիպումը Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի առաջին թիմի կազմում Հայդարան անցկացրեց 2017 թվականի ապրիլի 5-ին՝ Ավստրիայի գավաթի Կապֆենբերգի դեմ խաղում ։ Նա փոխարինման մտավ այս հանդիպման լրացուցիչ ժամանակի 104-րդ րոպեին՝ գոլի հեղինակ դառնալով 111-րդ րոպեին և հաղթանակ պարգևելով իր թիմին։ Իր դեբյուտը Ավստրիայի Բունդեսլիգայում նշեց ապրիլի 9-ին՝ Շտուրմ Գրացի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Ավստրիայի առաջնությունում խփեց մայիսի 25-ին՝ Աուստրիա Վիեննայի դեմ խաղում ։
2017-18 մրցաշրջանում Հայդարան սկսեց շատ խաղաժամանակ ստանալ Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի առաջին թիմի կազմում։ Իր առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց 2017 թվականի հուլիսի 19-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման 2-րդ փուլի Հիբերնիանսի դեմ խաղում ։ Իր դեբյուտը Եվրոպայի Լիգայում նշեց սեպտեմբերի 14-ին՝ Վիտորիա Գիմարայնշի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի ապրիլի 12-ին Հայդարան գոլի հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի քառորդ եզրափակչի Լացիոյի դեմ երկրորդ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 4-1 հաշվով և երկու խաղերի արդյունքում դուրս գալ կիսաեզրափակիչ ։ Կիսաեզրափակչի Օլիմպիկ Մարսելի դեմ երկրորդ խաղում նա դարձյալ դարձավ գոլի հեղինակ , սակայն Մարսելը դուրս եկավ եզրափակիչ լրացուցիչ ժամանակում խփած գոլի շնորհիվ  ։ 2018 թվականի մայիսի 13-ին Հայդարան 3 գոլային փոխանցում տվեց Ռապիդ Վիեննայի դեմ խաղում ։ 2017-18 մրցաշրջանում նա անցկացրեց 55 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 8 գոլի ու 10 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Բացի այդ, Հայդարան Ռեդ Բուլի հետ 4-րդ տարին անընդմեջ հաղթեց Ավստրիայի առաջնությունը ` ընդգրկվելով մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականում ։
2018 թվականի հունիսի 4-ին Հայդարան երկարաձգեց իր պայմանագիրը Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի հետ մինչև 2022 թվականը ։
Միջազգային կարիերա
Հայդարան ներկայացրել է Մալին տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Մ17 հավաքականիի կազմում նա մասնակցեց 2015 թվականի աշխարհի առաջնությանը ՝ անցկացնելով 7 հանդիպում, դառնալով 2 գոլի հեղինակ և օգնելով իր թիմին հասնել մրցաշարի եզրափակիչ, որտեղ Մալին 2-0 հաշվով պարտվեց Նիգերիային  ։ 2017 թվականին նա մինչև 20 տարեկանների երիտասարդական հավաքականի կազմում Հայդարան մասնակցեց Աֆրիկայի ազգերի գավաթին , սակայն Մալին դուրս մնաց խմբային փուլից ։
Մալիի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Հայդարան նշեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ փոխարինելով Իվ Բիսումային Կոտ դ'Իվուարի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2018 թվականի մարտի 23-ին՝ Ճապոնիայի դեմ ընկերական խաղում ։
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի հուլիսի 30-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Մալիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալիի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիֆերինգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կենտրոնական քաղաքային հիվանդանոցի շենք (Ազով)
Կենտրոնական քաղաքային հիվանդանոցի շենք (Здание Центральной городской больницы), տեսարժանություն ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքի Իզմայլովի փողոց, 58 հասցեում ։
Պատմություն
1890-ական թվականների վերջում տեղեկություն էր տարածվել այն մասին, որ Ազովի քաղաքային դուման որոշել է հիվանդանոց կառուցել ըստ ինժեներ Սոկոլովի մշակած նախագծի։ Շինարարությունը ղեկավարել է վաճառական Սիրովատսկին։ Ժամանակի ընթացքում գաղափարը կյանքի կոչվեց, և քաղաքի ծայրամասերում հայտնվեց հիվանդանոցային երկու շենք։ Հիվանդանոցում բուժման հնարավորություն ստանալու համար անհրաժեշտ էր վճարել, բայց եղել են նաև բացառություններ. օրինակ, հիվանդանոցում կար 5 անվճար մահճակալ, և բուժման միջոցներy ստացվում էին Սեմյոնկինայի ժառանգությունից։ Այս կինը կտակել էր տարեկան 5 հազար ռուբլի հատկացնել հիվանդատեղեր պահելու համար։ Բժիշկներն Ազովում շատ չէին, պատմությունը պահպանել է տեղեկություններ նրանցից միայն երկուսի մասին. հայտնի են բժիշկ Ֆաբիան Նատանովիչ Գուվարին, որը եղել է հիվանդանոցի ղեկավարը, և բժիշկ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Կրավցովը ։
XIX դարի վերջին հիվանդանոցը տեղավորված էր փոքր չափերի շենքում, որը նախատեսված էր 20 մահճակալի համար։ Բացի դրանից, հիվանդանոցում իրականացվել է հիվանդների ամբուլատորային ընդունելություն ։
1911 թվականի դրությամբ Ազովի հիվանդանոցում կար կանանց 5 և տղամարդկանց 10 հիվանդասենյակ, իսկ 1940-ական թվականներին այստեղ գտնվել են ռազմական հոսպիտալներ։ Պատերազմի ավարտից հետո, բժիշկներին հիվանդներին այցելելու և հիվանդներին հիվանդանոց հասցնելու հնարավորություն ստեղծելու համար հաստատությանը հատկացվել է մի քանի ձի և երկու սայլ ։
1956 թվականին քաղաքային հիվանդանոցի կարիքների համար հատկացվել է առաջին սանիտարական ավտոմեքենան, բացվել է շտապօգնության առաջին կետը։ 1960-ական թվականներին հիվանդանոցը դարձել է ավելի ժամանակակից հիմնարկ։ Այն ուներ կլինիկական լաբորատորիայով պոլիկլինիկական բաժանմունք, ֆիզիոթերապևտիկ բաժանմունք, ռենտգենի կաբինետ։ Սկսել է գործել մանկական պոլիկլինիկական բաժանմունքը, բժշկական և բուժակային կետերը։ Մեր ժամանակներում այդ շենքերը զբաղեցնում են շտապօգնության բաժանմունքը, հակատուբերկուլյոզային դիսպանսերը և սրտաբանական բաժանմունքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Ռինատ Գազիզով
Ռինատ Գազիզով (Газизов, Ринат Загидуллович, ), բեմադրող-նկարիչ, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր, ռեժիսոր, սցենարիստ։ «Նիկա» կինեմատոգրաֆիկական արվեստի ակադեմիայի անդամ ։
Կենսագրություն
Ռինատ Գազիզովը ծնվել է 1962 թվականի ապրիլի 5-ին, Կիրով քաղաքում։ Ավարտել է Կիրովսկու գեղարվեստական ուսումնարանը, ապա 1986 թվականին` Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիան։
1986-1990 թվականներից աշխատել է «Լեննաուչֆիլմ» գիտահանրամատչելի և ուսումնական կինոստուդիայում, մուլտիպլիկացիայի բաժնում։ 1990-1992 թվականներին սովորել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն կուրսում (Է. Նազարով)։ Աշխատել է որպես նկարիչ-ծաղրանկարիչ «Սմենա» և «Երեկոյան Լենինգրադ» թերթերում։ 1994 թվականից աշխատել է գովազդում և շոու բիզնեսում։ Նա ավելի քան 60 գովազդային հոլովակների և մոտ 15 տեսահոլովակների հեղինակ է (այդ թվում` Վալերի Մելաձեի, Նատաշա Կորոլյովայի, Ի. Սալտիկովայի, Դմիտրի Մալիկովի համար)։ Մասնակցել է Ֆ. Կիրկորովի «Իմ նապաստակ» երգի տեսահոլովակի սոեղծմանը, որը 1997 թվականին արժանացել է «Օվացիա» մրցանակին ։
Նա որպես նկարիչ գրքեր է ձևավորել երեխաների համար։
2001 թվականին նկարահանվել է «Անիմացիայի աշխարհում կամ Աշխարհի անիմացիա» շարքի ֆիլմում։
2003 թվականին իր ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Լոս Անջելես, ԱՄՆ։
Դուստրը անիմատոր, ռեժիսոր և բեմադրող-նկարիչ Կարինա Գազիզովան է։
Սեն Պիեռ դը Կոլոմբիե
Սեն Պիեռ դը Կոլոմբիե (Saint-Pierre-de-Colombier), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 130 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 27 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 279 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 221-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 58։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,2 %։ 221 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 197 անձ (80 տղամարդ և 117 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (12 տղամարդ և 12 կին)։ 58 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լիդիա Ռժեցկայա
Ռժեկցայա Լիդիա Իվանովնա (Лідзія Іванаўна Ржэцкая, ), Բելառուսի խորհրդային դերասանուհի։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1955)։ ԽՄԿԿ անդամ 1952 թվականից։
Կենսագրություն
1920 թվականից Յանկա Կուպալայի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի (Մինսկ) դերասանուհի։ Խաղացել է դրամատիկ, սուր բնութագրական, կատակերգական դերեր՝ մորաքույր Կատյա, Ավդոտյա (Կրապիվայի «Ով վերջինն է ծիծաղում», «Երգում են արտույտները», ԽՍՀՄ պետական․ մրցանակ, 1952), Ալժբետա (Կոլպալայի «Պավլինկա»), Շաբլովա, Մուրզավեցկայա (Ա․ Օստրովսկու «Ուշացած սեր», «Գայլեր և ոչխարներ»)։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի, Հոկտեմբերյան հեղափոխության և 2 այլ շքանշաններով։
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Ավստրո-Հունգարիան և Հայկական հարցը
Կատեգորիա:Հայկական հարցը և արտերկիրը
Քրիստոֆեր Ուոլեսի սպանություն
Քրիստոֆեր Ուոլեսի սպանությունը, որն առավել հայտնի է իր «The Notorious B. I. G.» և «Biggie Smalls» բեմական մականուններով, տեղի է ունեցել 1997 թվականի մարտի 9-ի վաղ առավոտյան։ Հիպ-հոփ արտիստի վրա 6 փամփուշտ են արձակել Լոս Անջելեսում անցնող ավտոմեքենայից, վեց փամփուշտներից 4-ը վիրավորել են նրան։ Չնայած բազմաթիվ վկաների և լրատվամիջոցների հսկայական ուշադրությանն ու տեսություններին, մինչ այժմ ոչ ոք պաշտոնապես չի մեղադրվել Ուոլեսի սպանության մեջ։ Գործը մնում է պաշտոնապես չբացահայտված, քանի որ ոստիկանությունը տարիներ շարունակ մանրամասներ է փնտրել, սակայն հաջողության չի հասել։
2006 թվականին Ուոլեսի մայրը՝ Վոլետա Ուոլեսը, նրա այրին՝ Ֆեյթ Էվանսը և նրա երեխաները՝ Թիաննա Ջեքսոնը և Քրիստոֆեր Ջորդան Ուոլեսը (CJ), դատական հայց են ներկայացրել Լոս Անջելեսի ոստիկանության դեպարտամենտի դեմ՝ 400 միլիոն դոլարի չափով, պնդելով, որ LAPD-ի կոռումպացված աշխատակիցները պատասխանատու են եղել Ուոլեսի սպանության համար։ LAPD-ի պաշտոնաթող սպա Գրեգ Կադինգը պնդել է, որ Death Row Records լեյբլի ղեկավար Մարիոն Նայթը վարձել է Bloods փողոցային խմբավորման անդամին՝ Ուորդել «Պուչի» Ֆաուզին, Ուոլեսին սպանելու համար և վճարել է 13 հազար դոլար։ Նա նաև պնդել է, որ Թերեզա Սվոնը՝ Նայթի երեխայի մայրը, նույնպես ներգրավված է եղել սպանության մեջ, և նրան 25 հազար դոլար են վճարել հրաձգությունից առաջ և հետո հանդիպումներ կազմակերպելու համար։ 2003 թվականին Պուչին սպանվել է մրցակից խմբավորման անդամների կողմից՝ մոտոցիկլով երթևեկելու ժամանակ թիկունքից արձակված կրակոցի հետևանքով։
Նախորդող իրադարձություններ
1997 թվականի փետրվարի 14-ին Ուոլեսը մեկնել է Կալիֆոռնիա, որպեսզի առաջ մղի Life After Death նոր ալբոմը և երաժշտական տեսահոլովակ նկարահանի իր «Hypnotize» սինգլի համար»։ 1997 թվականի մարտի 5-ին նա ռադիոյով հարցազրույց տվեց The Dog House թոք-շոուին Սան Ֆրանցիսկոյի KYLD ռադիոյով։ Հարցազրույցում նա հայտարարել է, որ թիկնապահ է վարձել, քանի որ վախենում էր իր անվտանգության համար։ Ուոլեսը որպես իր որոշման պատճառ բերել է ոչ միայն Արևելյան և արևմտյան ափերի միջև շարունակվող հիփ-հոփ մրցակցությունը և Թուփակ Շակուրի սպանությունը դրանից վեց ամիս առաջ, այլ նաև իր հռչակավոր կարգավիճակը ։ Life After Death-ը պետք է թողարկվեր 1997 թվականի մարտի 25-ին։
1997 թվականի մարտի 7-ին Ուոլեսը Թոնի Բրեքսթոնին մրցանակ է հանձնել Լոս Անջելեսում Soul Train Music Awards-ի 11-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխությանը և սուլել որոշ հեռուստադիտողների կողմից ։ Հենց այդ արարողության ժամանակ էլ երաժշտական պրոդյուսեր Քուինսի Ջոնսը Շոնին «Պաֆի» է հրավիրել Քոմսին և Բիգիին՝ մասնակցելու Vibe ամսագրի և Քուինսի Ջոնսի լեյբլի, Qwest Records-ի կազմակերպած երեկույթին։ Երեկույթը պետք է կայանար շաբաթ երեկոյան՝ մարտի 8-ին, Լոս Անջելեսի Պետերսենի ավտոմոբիլային թանգարանում ։ Հյուրերի թվում էին Ֆեյթ Էվանսը, Ալիա Դանա Հոութոնը, Շոն Քոմսը և Crips և Bloods խմբերի անդամները ։
Կրակոց
1997 թվականի մարտի 9-ին, ժամը 00:30-ին (UTC-8 ժամային գոտով) հրշեջ ծառայության կողմից վաղ առավոտյան փակելուց հետո, Ուոլեսը լքել է իր շրջապատի հետ երեկույթը երկու Chevrolet Suburban-ով, որպեսզի վերադառնա իր հյուրանոց ։ Փողոցները լեփ-լեցուն էին երեկույթը լքող մարդկանցով։ Ուոլեսը նստած էր կանաչ Chevrolet Suburban-ի առջևի ուղևորի նստատեղին, ետևում նստած էին նրա ընկերները՝ Junior M.A.F.I.A., Lil' Cease, և Damion «D-Roc» Butler խմբերի անդամենրը։ Մեքենան վարել է Gregory «G-Money» Young-ը։ Մեքենայում հնչել է «Going Back to Cali» երգը»։ Պաֆ Դեդին մեկ այլ մեքենայով երեք թիկնապահներով է եղել։ Երկու ջիպին հետևել է Շևրոլե Բլեյզերը Bad Boy Records անվտանգության ծառայության տնօրեն Փոլ Օֆֆորդի հետ ։
Նրա դիահերձման արդյունքները հրապարակվել են 2012 թվականի դեկտեմբերին՝ նրա մահվանից տասնհինգ տարի անց։ Զեկույցի համաձայն՝ չորս կրակոցներից երեքը մահացու չեն եղել։ Առաջին փամփուշտն ընկավ նրա ձախ նախաբազկի մեջ և իջավ նրա դաստակի մոտ, երկրորդն ընկավ նրա մեջքին, բաց թողնելով բոլոր կենսական օրգանները և դուրս եկավ ձախ ուսից, իսկ երրորդն ընկավ նրա ձախ ազդրի մեջ և դուրս եկավ ներքին ազդրի միջով։ Չորրորդ փամփուշտը մահացու էր, աջ ազդրի միջոցով ներթափանցել է մարմինը և խոցել մի քանի կենսական օրգաններ, ներառյալ նրա հաստ աղիքը, լյարդը, սիրտը և նրա ձախ թոքի վերին մասը, նախքան ձախ ուսի շրջանում կանգ առնելը ։
Ուոլեսի մահը ողբացել են այլ հիփ-հոփ արտիստներ և ամբողջ աշխարհի երկրպագուները։ Ռեփեր Nas-ն այդ պահին զգացել է, որ Ուոլեսի մահը, Թուփաք Շակուրի մահվան հետ մեկտեղ, «ռեփի գրեթե վերջն էր» ։
Հետաքննություն
Կրակոցներից անմիջապես հետո հաղորդագրություններ են հայտնվել, որոնք Ուոլեսի սպանությունը կապում են Թուփակ Շակուրի սպանության հետ վեց ամիս առաջ, մեքենայից կրակելու նմանության և Արևելյան և արևմտյան ափերի հիփ-հոփի միջև լայնորեն գովազդված թշնամանքի պատճառով, որտեղ Շակուրն ու Ուոլեսը կենտրոնական դեմքեր էին ։ ԶԼՄ-ներում նախկինում ենթադրվում էր, որ Ուոլեսն ինչ-որ կերպ կապված է Շակուրի սպանության հետ, թեև ոչ մի ապացույց, որը կարող էր լրջորեն խառնել նրան, չի եղել։ Ուոլեսի մահից կարճ ժամանակ անց Los Angeles Times, թերթի խմբագիրներ Չակ Ֆիլիպսը և Մեթ Լեյտը հայտնել են, որ նրա սպանության հիմնական կասկածյալը Southside Crips խմբավորման անդամն էր, որը գործում էր անձնական ֆինանսական դրդապատճառի պաշտպանության համար, այլ ոչ թե խմբավորման անունից ։ Հետաքննությունը կանգ առավ, և ոչ ոք պաշտոնապես չմեղադրվեց։
2002 թվականի Ռենդալ Սալիվանի՝ LAbyrinth անվանումով գրքում Ուոլեսի և Շակուրի սպանությունների մասին տեղեկություններ են հավաքվել Լոս Անջելեսի ոստիկանության դեպարտամենտի պաշտոնաթող դետեկտիվ Ռասսել Պուլի տրամադրած տեղեկատվության հիման վրա ։ Գրքում Սալիվանը մեղադրել է Շուգա Նայթին, Death Row Records-ի համահիմնադիր և հայտնի Bloods խմբավորման հետ կապի համար, Լոս Անջելեսի ոստիկանության կոռումպացված սպա Դեյվիդ Մաքի հետ դավադրության մեջ, որպեսզի սպանեն Ուոլեսին և այնպես անեն, որ երկու մահերն էլ ռեփ-մրցակցության արդյունք լինեն  ։ Գրքում ասվում է, որ Դևիդ Մաքի ենթադրյալ համախոհներից մեկը՝ Ամիր Մուհամմեդը, վարձու մարդասպան էր, որը սպանել էր Ուոլեսին։ Տեսությունը հիմնված էր տեղեկատուի կողմից տրամադրված ապացույցների, և հետաքննության ընթացքում ստացված ֆոտոռոբոտի հետ Մուհամեդի ընդհանուր նմանության վրա ։ 2002 թվականին ռեժիսոր Նիկ Բրումֆիլդը թողարկել է Biggie & Tupac վավերագրական ֆիլմը, որը հիմնված է գրքի տեղեկատվության վրա ։ The New York Times թերթը նկարագրել է Բրումֆիլդի ցածր բյուջեի փաստագրական ֆիլմը որպես «մեծ մասամբ սպեկուլյատիվ» և «անուղղակի» զեկույց, որը հիմնված է անհուսալի ապացույցների վրա, և որն ի վիճակի չէ «ներկայացնել հակահամաճարակային ապացույցներ» կամ «հարցերի աղբյուրներ» ։ Ավելին, փաստագրական ֆիլմում Ուոլեսի սպանության համար առաջարկված դրդապատճառը, որը վեց ամիս առաջ Շակուրի հրաձգության վերաբերյալ կասկածները նվազեցնելու համար, ինչպես արտահայտվել է «Նյու Յորք Թայմսը», աջակցություն չի գտել ֆիլմում ։
Rolling Stone ամսագրում Սալիվանի կողմից 2005 թվականի դեկտեմբերին հրապարակված հոդվածը Լոս Անջելեսի ոստիկանությանը մեղադրել է այն բանում, որ նա լիովին չի հետաքննում Death Row Records-ի հետ կապերը, որոնք հիմնված են Պուլի վկայությունների վրա։ Սալիվանը պնդել է, որ Քոմսը «լիարժեք աջակցություն չի ցուցաբերել հետաքննության հետ համագործակցության հարցում», և, ըստ Պուլի, Bad Boy Records-ի աշխատակիցներին կոչ է արել նույնն անել ։ Հոդվածի ճշգրտությունն ավելի ուշ վիճարկվել է Los Angeles Times թերթի գլխավոր խմբագրի օգնականի նամակում, որը Սալիվանին մեղադրել է «նողկալի մարտավարության» օգտագործման մեջ։ Ի պատասխան՝ Սալիվանը մեջբերել է Ուոլեսի ժառանգների գլխավոր փաստաբանին՝ թերթն անվանելով «թաքցնելու հանցակից» ։ Վկայակոչելով Սալիվանի և Պուլի տեսությունը, որը հիմք է հանդիսացել Ուոլես ընտանիքի՝ Լոս Անջելես քաղաքի դեմ 500 մլն դոլարի մերժված հայցի համար, «Նյու Յորք Թայմսը» գրում է․ «Այս գործի շուրջ ստեղծվել է քրեական շահարկումների ինդուստրիա՝ փաստագրական ֆիլմերով, գրքերով ու վառ ամսագրային հոդվածների հոսքով, որոնք պատմում են ավազակախմբերի, վաճառված ոստիկանների ու ռեփ-մրցակցության մասին», նշելով, որ Ուոլեսի մահվան հետ կապված ամեն ինչ «մեծ բիզնես» էր։ Հետագայում Պուլի հետաքննության և Սալիվանի LAbyrinth գրքի հիման վրա ստեղծվել է «Ստի քաղաք» ֆիլմը։ Պուլի դերը խաղացել է դերասան Ջոնի Դեփը ։
Ուսումնասիրելով Սալիվանի պնդումն այն մասին, որ «Լոս Անջելես թայմս» թերթը մասնակցել է Լոս Անջելեսի ոստիկանությունը քողարկելու նպատակով դավադրության, օգտակար է նշել, որ սպանության հակասական տեսություններ են առաջարկվել «Թայմս»-ի տարբեր բաժիններում»։ «Թայմս» թերթի «Մետրո» բաժինը գրել է, որ ոստիկանությունը կասկածվում է Ուոլեսի մահվան և «Ռամպարտ» ոստիկանական ստորաբաժանման շուրջ տեղի ունեցած կոռուպցիոն սկանդալի միջև կապը՝ ըստ Սալիվանի և Պուլի տեսության ։ «Մետրո» բաժնում նաև տեղադրվել է Ամիր Մուհամեդի լուսանկարը, որին ոստիկանությունը նույնականացրել է որպես սպանության հետ չկապված հիփոթեքային բրոքեր, որը, ինչպես պարզվեց, համապատասխանում էր սլաքի մանրամասներին, իսկ թերթում տպագրվել է նրա անունը և վարորդական իրավունքը։ Սակայն «Թայմս» թերթի «Բիզնես» բաժնի հաստիքային աշխատակից Չակ Ֆիլիպսը, որը հետևում էր հետաքննությանը և չէր լսում Ռամպարտ-Մուհամեդի տեսության մասին, փնտրում էր Մուհամեդին, որին «Մետրո»-ի լրագրողները չկարողացան գտնել մեկնաբանությունների համար։ Ֆիլիպսին ընդամենը երեք օր է պահանջվել Մուհամեդին գտնելու համար, որն ունեցել է իր բրոքերային բիզնեսի գովազդը, որը հրապարակվել է «Թայմս»-ում։ Մուհամեդը, ով այդ ժամանակ պաշտոնական կասկածյալ չէր, արձագանքեց իր անունը մաքրելու համար։ Թերթի «Մետրո» բաժինը դեմ էր հերքմանը, սակայն խմբագիր Մարկ Սեյլորն ասել է. «Չակը համարվում է համաշխարհային հեղինակություն ռեփ-բռնության ոլորտում» և Չակ Ֆիլիպսի հետ «Թայմս» թերթին պնդել է հետ կանչել հոդվածը ։
«Լոս Անջելես Թայմս»-ի վերանայված հոդվածը, որը լույս է տեսել 2000 թվականի մայիսին, գրել է Չակ Ֆիլիպսը, որը մեջբերում է Մուհամեդ բառը․ «Ես հիփոթեքային բրոքեր եմ, այլ ոչ թե մարդասպան» և հարցնում․ «Ինչպե՞ս կարող է այդքան կեղծ ինչ-որ բան վերջանալ խոշոր թերթի առաջին էջում» ։ Պատմության մեջ մաքրվել է Մուհամեդի անունը ։ Ֆիլիպսի պատմությունը 2005 թվականին ցույց է տվել, որ Պուլ-Սալիվանի տեսության հիմնական իրազեկիչը շիզոֆրենիկն էր, որը թույլ է տվել հիշողության ձախողումներ, որը հայտնի է որպես «Փսիխո Մայք», ով խոստովանել է արտադատական հայտարարության մեջ ։ Brill's Content ամսագրից Ջոն Քուկը նշել է, որ Ֆիլիպսի հոդվածը «ավերել է» Պուլ Սալիվանի տեսությունն Ուոլեսի սպանության մասին։
Լրագրող-հետաքննող և հեղինակ Քեթի Սքոթը 2000 թվականի The Murder of Biggie Smalls գրքում առաջարկել է, որ Ուոլեսի և Շակուրի սպանությունները կարող էին լինել Արևելյան և արևմտյան ափերի միջև թշնամանքի արդյունք և հիմնավորվում են ձայնագրող ընկերությունների ֆինանսական շահով, քանի որ ռեփերներն ավելի շատ արժեին որպես մեռյալներ, քան կենդանիները ։
2012 թվականի դեկտեմբերին ԱՄՆ-ի ոստիկանությունը հրապարակել էր Ուոլեսի դիահերձման արդյունքները, որպեսզի նոր նշանառուներ ստանա։ Հրապարակումը քննադատության է ենթարկվել նրա ժառանգների վաղեմի փաստաբանի կողմից, Սանդերս կրտսերի օրոք, որը դեմ էր դիահերձմանը ։ Գործը մնում է պաշտոնապես չբացահայտված։
Ոչ իրավաչափ մահվան հայց
2006 թվականի մարտին Ուոլեսի մայրը՝ Վիոլետան, Լոս Անջելես քաղաքի դեմ ոչ իրավաչափ մահվան հայց էր ներկայացրել՝ Պուլի կողմից պաշտպանվող ապացույցների հիման վրա ։ Նրանք պնդում էին, որ Լոս Անջելեսի ոստիկանության դեպարտամենտը բավարար ապացույցներ է ունեցել հարձակվողին ձերբակալելու համար, սակայն ոստիկանությունը դրանից չի օգտվել։ Դևվիդ Մաքը և Ամիր Մուհամմեդը (նույն Հարրի Բիլլապսը) սկզբնապես կոչվել են քաղաքացիական հայցի մեջ մեղադրվողներ, սակայն մեղադրանքները հանվել են դատից քիչ առաջ, երբ LAPD-ն և ՀԴԲ-ն մերժել են նրանց որպես կասկածյալներ ։
Գործը դատարանի առաջ է կանգնել 2005 թվականի հունիսի 21-ին։ Դատավարության նախօրեին առանցքային վկան, Քեվին Հաքին, ով պետք է ցուցմունք տար, հայտնաբերել է, որ նա հիշողության հետ կապված խնդիրներ է ունեցել հոգեբուժական դեղերի պատճառով։ Ավելի վաղ նա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Նայթը, Մաքը և Մուհամեդը ներգրավված են եղել, սակայն ավելի ուշ ասել է, որ Ուոլեսի փաստաբանները փոխել են իր հայտարարությունները, որպեսզի ներառեն այն խոսքերը, որոնք նա երբեք չի ասել։ Հաքին իր վրա է վերցրել կեղծ հայտարարագիր տալու մեղքը ։
Դատավարության մեկնարկից մի քանի օր անց հայցվորների փաստաբանը դատարանին և հակառակ կողմի փաստաբանին հայտնել է, որ իրեն զանգահարել է ինչ-որ մեկը, ով պնդում է, որ ինքը Լոս Անջելեսի ոստիկանության սպա է, և մանրամասն տեղեկություններ է տրամադրել Ուոլեսի սպանության ապացույցների առկայության մասին։ Դատարանը քաղաքին հանձնարարել է մանրակրկիտ հետաքննություն անցկացնել, որի արդյունքում հայտնաբերվել են նախկինում չբացահայտված ապացույցներ, որոնց մեծ մասը գտնվել է Ուոլեսի հետաքննության գլխավոր դետեկտիվ Սթիվեն Կացի աշխատասենյակում։ Փաստաթղթերը նվիրված էին ոստիկանության բազմաթիվ աշխատակիցների զրույցներին բանտի բանտարկված իրազեկիչի հետ, որը երկար ժամանակ բանտարկված «Ռամպարտ» ստորաբաժանման սպա Ռաֆայել Պերեսի խցակից էր։ Հաղորդվում Է, որ Պերեսը պատմել է նրան իր և Դևվիդ Մաքի համագործակցության մասին Death Row Records-ի հետ և նրանց գործունեության մասին Փեթերսոնի ավտոմոբիլային թանգարանում՝ Ուոլեսի սպանության գիշերը։ Արդյունքում նոր հայտնաբերված ապացույցների արդյունքում դատավորը սխալ դատավարություն է հայտարարել և Ուոլեսի ընտանիքին փոխհատուցում վճարել՝ փաստաբանների ծառայությունների ծախսերը ծածկելու համար ։
2007 թվականի ապրիլի 16-ին Ուոլեսի հարազատները երկրորդ հայցն են ներկայացրել Լոս Անջելես քաղաքի դեմ։ Հայցում նաև նշվել են Լոս Անջելեսի ոստիկանության երկու սպաներ՝ «Ռամպարտ», Պերես և Նինո Դուրդեն ստորաբաժանումների հետ կապված սկանդալի հետաքննության կենտրոնում։ Ըստ հայցիէքս Պերեսը, Death Row Records-ի ենթադրյալ աշխատակիցը, LAPD-ի աշխատակիցներին խոստովանել է, որ ինքը և Մաքը (որին հայցում չեն նշել) «պայմանավորվել են սպանության նպատակով և մասնակցել են Քրիստոֆեր Ուոլեսի սպանությանը»։ Ուոլեսի ընտանիքը հայտարարել է, որ Լոս Անջելեսի ոստիկանությունը «գիտակցաբար թաքցրել է Ռաֆայել Պերեսի մասնակցությունը... » ։
Միացյալ Նահանգների շրջանային դատավոր Ֆլորենս-Մարի Կուպերը դատարանի վերջնական որոշումը կայացրել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 17-ին՝ պարզելով, որ Ուոլեսի ընտանիքը չի կատարել Կալիֆոռնիա նահանգի օրենքը, որի համաձայն ընտանիքը պետք է նահանգին ծանուցեր Ուոլեսի մահից հետո վեց ամսվա ընթացքում ։ Ուոլեսի ընտանիքը կրկին հայց է ներկայացրել՝ հրաժարվելով 2008 թվականի մայիսի 27-ին նահանգի օրենքի պահանջներից ։ Լոս Անջելես քաղաքի դեմ հայցը վերջնականապես մերժվել է 2010 թվականին։ «Նյու Յորք Թայմսը» նրան անվանել է «պատմության մեջ հայտնիների ամենաերկար և վիճելի գործերից մեկը» ։
Զրպարտություն
2007 թվականի հունվարի 19-ին Թայրուս «Big Syke» Հայմսը՝ Շակուրի ընկերը, որը ներգրավված էր Fox, KTTV հեռուստաընկերության ու XXL հանդեսի սպանության մեջ, 2005 թվականին զրպարտության հայց էր ներկայացրել դատարանից դուրս առաջադրված մեղադրանքների կապակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ ԱՄՆ-ում
Ուիլֆրիդ Լորիե
Անրի Շառլ Ուիլֆրիդ Լորիե (Henri-Charles-Wilfrid Laurier, ), կանադացի պետական և քաղական գործիչ, 1896 թվականի հուլիսի 11-ից մինչև 1911 թվականի հոկտեմբերի 6-ը զբաղեցրել է Կանադայի վարչապետի պաշտոնը, այդ պաշտոնում եղել է առաջին աֆրոամերիկացին, Լիբերալ կուսակցության ներակայացուցիչ։
Կյանքի վաղ տարիներ
Լորիեն ծնվել է 1841 թվականի նոյեմբերի 20-ին Սեն Լեն քաղաքում (այժմ՝ Քվեբեկի Սեն Լեն Լորանտիդ համայնքի մի մասը)։ Նրա հայրը Կարոլյուս Լորիեն Քվեբեկի հնագույն ընտանիքներից մեկի վեցերորդ սերնդի ներկայացուցիչն էր, որն իր արմատներով մոտ էր Ֆրանսուա Կոտինոյին, որը 17-րդ դարում Սեն Կլոյից տեղափոխվել էր Նոր Ֆրանսիա։ Ապագա վարչապետի հայրը լավ կրթված ու շատ հարգված էր Սեն-Կլոյում, որը տարբեր տարիներին զբաղեցրել է համաշխարհային դատավորի, դպրոցական խորհրդի անդամի, տեղական ոստիկանության լեյտենանտի (աշխարհազորայինների) և քաղաքի քաղաքապետի պաշտոններ։ Հանդիսանալով լիբերալ՝ Կարոլյուս Լորիեն մեծ ազդեցություն է ունեցել Ուիլֆրիդի հայացքների ձևավորման վրա։ 11 տարեկան հասակում Լորիեն տեղափոխվել է Նյու Գլազգո՝ շոտլանդացի գաղթականներով բնակեցված հարևան գյուղ և երկու տարվա ընթացքում գտնվել է անգլիական լեզվական միջավայրում՝ հետագայում դառնալով երկլեզու։ Դրանից հետո հաջողությամբ ավարտել է Collège de l'Assomption-ը, իսկ 1864 թվականին՝ Մոնրեալի Մակգիլի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը ։
Վաղ քաղաքական կարիերա
Երիտասարդ տարիներին Լորիեն ընդգրկված է եղել արմատական ֆրանկոֆոնյան Rouge շարժման մեջ, որից հետո դարձել է Կանադայի լիբերալ կուսակցության անդամ։ 1871 թվականի ընտրություններում Լորիեն Դրամմոնդ-Աթաբասկա շրջանից ընտրվել է Քվեբեկի Օրենսդիր ժողովի պատգամավոր։ 1877 թվականին նա դարձել է Քվեբեկ Վոստոկ շրջանի համայնքների պալատի անդամ՝ զբաղեցնելով պաշտոնաթող Իսիդոր Տիբոդոյի տեղը։ 1877-1878 թվականներին Ալեքսանդր Մաքքենզիի կառավարությունում նա զբաղեցրել է ներքին եկամուտների նախարարի պաշտոնը։
1887 թվականին Լորիեն դարձել է Լիբերալ կուսակցության նոր առաջնորդ և պաշտոնական ընդդիմության առաջնորդ՝ փոխարինելով Էդվարդ Բլեյքին։ 1896 թվականին, պահպանողական լիբերալների կուսակցության ճգնաժամի շնորհիվ, որը հակակղերական դիրք էր զբաղեցրել, հաղթել է համընդհանուր ընտրություններում, և Լորիեն դարձել է վարչապետ։
Կանադայի վարչապետ
Նրա պաշտոնում առաջին քայլը Մանիտոբայի ֆրանսիական դպրոցների հարցի լուծումն էր, որտեղ 1890 թվականին տեղական խորհրդարանն արգելել էր ֆրանսերեն լեզվի դասավանդումը պետական դպրոցներում։ Հենց մանիտոբյան խնդիրն է դարձել Չարլզ Թապերի պահպանողական կառավարության անկման և լիբերալների իշխանության գալու հիմնական պատճառներից մեկը։ Արդյունքում թույլատրվել է ստեղծել պետական ֆրանսալեզու դպրոցներ այն պայմաններում, որ դասասենյակում լինի առնվազն 10 մարդ, և որ կողքին լինի համապատասխան անգլիական դպրոց։ Մանիտոբյան հարցի լուծման ժամանակ Լորիեի ընդունած փոխզիջումը ստացել է «արևային ուղիներ» անվանումը (sunny ways; voies ensoleillées) ։
1897 թվականին Լորիեն պարգևատրվել է Սուրբ Միքայելի և Սուրբ Գեորգիի շքանշանի մեծ խաչով, որը նրան իրավունք է տվել ասպետություն և սըր անունները կրել։
Լորիեն ձգտում էր իշխանության տարիներին նվազեցնել կապերը Մեծ Բրիտանիայի և Եվրոպայի հետ՝ զարգացնելով հարաբերությունները ԱՄՆ-ի հետ։ Այնուամենայնիվ, նա ուղարկել է կանադական զորքեր՝ մասնակցելու անգլո-բուրական պատերազմին։ Այս պատերազմին մասնակցությունը կանադացի զինվորների համար առաջին արտասահմանյան փորձն է։ Այն նաև նպաստել է Կանադայի միջազգային հեղինակության աճին, առաջին անգամ Կանադան պատերազմում հանդես է եկել որպես առանձին երկիր, այլ ոչ թե որպես Մեծ Բրիտանիայի մաս։ Բորսկի ճակատ զորք ուղարկելու որոշումը ֆրանկոկանադցի ազգայնականների դժգոհությունն է առաջացրել Անրի Բուրասի գլխավորությամբ, արդյունքում Լորիեն ստիպված է եղել զիջել նրանց, և կանոնավոր զորքերի փոխարեն Հարավային Աֆրիկա են ուղարկվել կամավորներ։
Լորիեի օրոք խրախուսվել է արդյունաբերության և մասնավոր ձեռնարկատիրության զարգացումը, ավարտին է հասցվել Խաղաղօվկիանոսյան երկաթուղին։
Լորիեի վարչապետության շրջանում հյուսիս-արևմտյան տարածքների մի մասից ստեղծվել են Ալբերտա և Սասկաչևան նահանգները (1905), ինչպես նաև Յուկոն տարածքը (1898) ։
1910 թվականին Լորիեի նախաձեռնությամբ ընդունվել Է ռազմածովային ծառայության մասին ակտը, որով ստեղծվել է Կանադայի ռազմածովային ծառայությունը (այժմ՝ Կանադական Թագավորական ռազմածովային նավատորմ)։ Դրանից առաջ Կանադան չուներ իր ռազմածովային ուժերը, նրա ափերի պաշտպանությունը իրականացնում էր Մեծ Բրիտանիայի ռազմածովային նավատորմը։ Սակայն նավատորմի մասին օրինագիծը արժանացել է պահպանողականների քննադատությանը՝ Ռոբերտ Բորդենի գլխավորությամբ։ 1911 թվականին կայացած ընտրություններում Բորդենին և նրա կուսակցությանը հաջողվել է հաղթանակ տանել Լորիեի նկատմամբ, որի ժողովրդականությունը նավատորմի մասին օրենքի ընդունումից հետո կտրուկ նվազել է։
Ընդդիմության առաջնորդը՝ ընդդեմ Բորդենի կառավարության։ Վերջին տարիներ
Լորիե ղեկավարությամբ լիբերալները համընդհանուր ընտրություններում հաղթել են չորս անգամ անընդմեջ, սակայն 1911 թվականին Լորիեի քաղաքականությունը, որն ուղղված էր ԱՄՆ-ի հետ ազատ առևտրին, կորցրել է ժողովրդականությունը և վաղաժամկետ ընտրություններում, որը պայմանավորված էր լիբերալ և պահպանողական ագարակատերերի բախմամբ, լիբերալները պարտություն են կրել։ Նոր կառավարության ղեկավարը Ռոբերտ Լերդ Բորդենն էր։ Լորիեն կրկին ընդդիմություն է դարձել՝ վճռականորեն դեմ արտահայտվելով Առաջին համաշխարհային պատերազմին Կանադայի մասնակցությանը և 1917 թվականի զորակոչի ճգնաժամի ժամանակ համընդհանուր զինապարտության ներդրմանը։
1917 թվականի մայիսին վարչապետ Ռոբերտ Լերդ Բորդենն առաջարկել էր նրան ձևավորել կոալիցիոն կառավարություն, Սակայն Լորիեն հրաժարվել է, քանի որ վախենում էր, որ Քվեբեկի ազգայնականների առաջնորդ Անրի Բուրասին այդ դեպքում Կվեբեկի նկատմամբ վերահսկողություն կստանա։ Այդ ժամանակ ազատական կուսակիցների մի մասը լքել է նրան և անցել պահպանողականների շուրջ ձևավորված Յունիոնիստական կուսակցությանը։
Չնայած անգլոկանադական համայնքի շրջանում Լորիեի ազդեցությունը թուլացել էր, այն ուժեղացել է ֆրանկոկանադցիների համայնքի շրջանում։ Արդյունքում՝ Ազատական կուսակցությունը հաղթել է Քվեբեկում կայացած դաշնային ընտրություններում՝ ընդհուպ մինչև 1984 թվականը (բացառությամբ՝ 1958 թվականի)։
Ուիլֆրիդ Լորիեն մահացել է 1919 թվականին Օտտավայում, երբ ընդդիմության առաջնորդ էր։
Նվաճումներ և հիշատակ
Ուիլֆրիդ Լորիեն Կանադայի քաղաքական կյանքում մի շարք ռեկորդներ է սահմանել։ Նա դարձել է առաջին ֆրանս-կանադացին վարչապետի պաշտոնում։ Վարչապետների շրջանում Ջոն Մաքդոնալդի հետ հաղթել է դաշնային ընտրությունների ամենամեծ թվով՝ 4 անգամ (1896, 1900, 1904, 1908)։ Նրան է պատկանում Համայնքների պալատում գտնվելու տևողության բացարձակ ռեկորդը՝ 45 տարի (1874-1919)։ Իր վարչապետության տևողությամբ նա չորրորդ տեղն է զբաղեցնում Մաքենզի Քինգից, Մաքդոնալդից և Պիեռ Թրյուդոյից հետո։ Ի վերջո, Լորիեն Կանադայի պատմության մեջ բոլորից երկար է զբաղեցրել երկու խոշորագույն դաշնային կուսակցություններից մեկի (պահպանողական կամ ազատական) առաջնորդի պաշտոնը՝ 31 տարի և 8 ամիս (1887-1919)՝ մի քանի ամսով առաջ անցնելով Մաքենզի Քինգից։
«Maclean's» ամսագրի կողմից կազմված վարչապետների վարկանիշում Լորիեն երրորդ տեղն Է զբաղեցրել Ուիլյամ Լայոն Մաքենզի Քինգից և Պիեռ Թրյուդոյից հետո ։ Լորիեի դիմանկարը պատկերված է 5 դոլարանոց թղթադրամի վրա։ Բացի այդ, նրա պատվին անվանվել է Օտտավայի «Շատո-Լորիե» հյուրանոցը, Կանադայի քաղաքների մի շարք փողոցներ (Օտտավայի Լորիե պողոտան, Գատինոյի և Մոնրեալի Լորիե փողոցները և այլն)։
Անձնական կյանք
1868 թվականին Լորիեն ամուսնացել է Զոյա Լաֆոնտենի հետ։ Առաջին անգամ նրանք ծանոթացել են 1861 թվականին դոկտոր Սերաֆիմ Գյոթեի տանը, որտեղ Զոյան դաշնամուրի ուսուցչուհի էր աշխատում տանտիրոջ երեխաների համար։ Նրանց ամուսնությունն անզավակ էր ։ Տիկին Զոյան կարճ ժամանակ է բնակվել Լորիեի հետ. նա մահացել է 1921 թվականին և թաղվել ամուսնու կողքին։
1878-1896 թվականներին Լորիեն սերտ հարաբերություններ է ունեցել քվեբեկցի քաղաքական գործիչ, ազատական Ժոզեֆ Լավեռնի կնոջ` Էմիլի Բարթի հետ (ամուսնությամբ` Լավեռն)։ Այդ հարաբերություններն ընդհատվել են Լորիեի վարչապետ նշանակվելուց անմիջապես հետո։ Որոշ տվյալներով՝ Էմիլիի և Լորիեի միջև արտամուսնական կապ է եղել, իսկ Էմիլիի որդին՝ Արման Լավեռնը, նրանց արտամուսնական երեխան է։ Ինչևէ, Լորիեն ակնհայտորեն գերադասել է Էմիլիի հասարակությանը՝ կրթված կնոջ, որը խիստ հետաքրքրված էր քաղաքականությամբ, քան իր կնոջ` ապաքաղաքական տնային տնտեսուհու հասարակությունը ։
Վանայի ճակատամարտ
Վանայի ճակատամարտ, Վազիրիտանի պատերազմի դրվագներից մեկը։
Ուիլֆրիդ Լորիե
Համակարգչային խաղերում
«Sid Meier`s Civilization VI» խաղում ներկայացնում է Կանադան։
Վանայի ճակատամարտ
2004 թվականի մարտին պատերազմ սկսվեց Պակիստանից անկախ պետություն՝ Վազիրիստան ստեղծելու նպատակով։ Պակիստանի կառավարական զորքերը հայտնվեցին Թալիբանի մոտավոր 400 զինյալների դեմ, ովքեր թաքնվել էին մի քանի ամուր դիրքերում։
Նախատեսված էր, որ Վանայի պաշտպանների միջև պետք է լիներ Ուսամա բեն Լադենի ներկայացուցիչ Ումար ազ-Զավահարին, բայց նա կամ ճեղքել էր շրջափակումը, կամ երբեք չէր եղել այդ զինյալների շարքերում։
Պայքարը
2004 թվականի մարտի 16-ին, պակիստանական բանակն առաջին անգամ կռվի մեջ մտավ Թալիբանի ուժերի հետ Հարավային Վազիրիստանում։
Երկու օր անց, 2004 թվականի մարտի 18-ին, սկսվեցին հայտնվել հաղորդագրություններ այն մասին, որ պակիստանի զինված ուժերը շրջափակել են բարձր նշանակությամբ թիրախներից մեկը, հնարավոր է այդ թիրախը, Ալ-Քայդայի փոխանորդ բժիշկ ազ-Զավահարին էր։ Սակայն, ո՛չ պակիստանցի և ո՛չ ամերիկացի զինվորները չէին հաստատում կամ ժխտում Զավահարիի ներկայությունը։ Պակիստանի զինված ուժերը շրջափակեցին լեռնային հենակետը, որտեղ Թալիբանի զինյալները արդեն հասցրել էին լավ դիրքավորվել։ Տեղի ունեցավ ծանր մարտ, մի անգամ չէ, որ միացյալ բանակին անհրաժեշտ էր նահանջել։ Մարտի տարածքում հայտնաբերվեցին թունելներ, որոնք տանում էին դեպի Աֆղանստան։
2004 թվականի մարտի 20, Պակիստանի բանակը հայտարարեց, որ Թալիբանի զորքերը ճեղքել են շրջափակումը։
2004 թվականի մարտի 23-ին, ռազմական գործողությունը ավարտվեց, և բանակին հաջողվեց գրավել Թալիբանի մարտիկների բոլոր դիրքերը, բայց բարձր գնով։ 49 զինվոր և Թալիբանի 55 մարտիկներ սպանվեցին, 33 զինվոր վիրավորվեց։ Թալիբանի 149 մարտիկներ գերի ընկան, բայց նաև գերի ընկան 11 պակիստանցի զինվոր։
2004 թվականի մարտի 28-ին ազատ արձակվեցին պակիստանական բանակի բոլոր զինվորները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հակամարտություն Վազիրիստանում Կատեգորիա:2004 թվականի մարտ Կատեգորիա:2004 թվականը Պակիստանում
Երկայնիստ
Երկայնիստ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 20 կմ հեռու։
Պատմություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ։
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
Մեծ եղեռնի նախօրեին ուներ 25 տուն հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Երկայնիստն ուներ հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
JJ Project (խումբ)
JJ Project (제이제이 프로젝트), հարավկորեական փոփ-դուետ, որը ձևավորվել է 2012 թվականին JYP Entertainment-ի կողմից։ Խմբի երկու անդամներն են՝ Իմ Ջե Բոմը և Պակ Ջին Յոնգը։ Դեբյուտը տեղի է ունեցել 2012 թվականի մայիսի 17-ին «Bounce» սինգլի ներկայացմամբ։
Դուետի անունը ստեղծվել է մասնակիցների անունների անգլերեն տարբերակների առաջին տարբերակով՝ Ջեյբի (JB) և Չինյոն (Jinyoung) :
2012-14: Դեբյուտ Bounce հետ և կրկնակի դեբյուտ GOT7-ի հետ
2009 թվականին Իմ Ջե Բոմը և Պակ Ջին Յոնգը հաջողությամբ անցան JYP Entertainment-ի բաց լսումները, որից հետո նրանք կնքեցին պայմանագիր և դարձան թրեյնի ։ 2012 թվականի հունվարին, դեբյուտից ընդամենը մի քանի ամիս առաջ, դուետը մասնակցեց «Երազանքով համակվածները 2» դորամային ։ Նրանց պաշտոնական դեբյուտը տեղի է ունեցել նույն տարվա մայիսի 17-ին` «Bounce» սինգլով և համանուն ալբոմով ։ Տեսահոլովակը տեղադրվել է YouTube- ի էջում և երկու օրվա ընթացքում հավաքել է ավելի քան մեկ միլիոն դիտում ։ Փրոմոուշենի շրջանակներում երգչախումբը հանդես է եկել տարբեր երաժշտական շոուներում  ։ Հունիսի 26-ին JJ Project- ը հրավիրվել է Սթիվ Յուի «Na Na Na» երգի սեփական տարբերակի  ձայնագրմանը։
2013 թվականի ապրիլին Ջեյբին հրավեր է ստանում նկարահանվել «Երբ տղամարդը սիրահարվում է» դորամայում ։ 2014 թվականի հունվարի 6-ին դուետը կրկին դեբյուտ արեց, սակայն JYP-ի GOT7-ի տղաների խմբի հետ ։