cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սառա Էնն Ուոթ
Հիվանդություն և մահ
6 տարի կրծքի քաղցկեղի դեմ պայքարելուց հետո նա վախճանվեց, 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ին Հարավային Ֆուտսկրեյում (Վիկտորիա, Ավստրալիա) 53 տարեկանում ։
Անձնական կյանք
Մահից առաջ նա ամուսնացած էր դերասան և սցենարիստ Ուիլյամ ՄակԱյննսի հետ (ծնվել է 1964 թվականին), որից ունեցել է 2 աղջիկ՝ Կլեմ ՄակԱյննս (ծնվել է 1993 թվականին) և Ստելլա ՄԱկԱյննս (ծնվել է 1998 թվականին)Sarah Watt — Biography:
Մոսկվայի Պետական Ակադեմիական Սիմֆոնիկ Նվագախումբ
Մոսկվայի Պետական Ակադեմիական Սիմֆոնիկ Նվագախումբը (ռուսերեն ՝Московский государственный академический симфонический оркестр) Ռուսաստանի ամենագլխավոր նվագախմբերից մեկն է։ Այն հիմնվել է 1943 թվականին և համարվում է երկրի ամենահին հինգ նվագախմբերից մեկը։ Առաջին դիրիժորը եղել է Լև Շթայնբերգը։ Այժմ գլխավոր դիրիժորը Պավել Կոգանն է։
Համառոտ Պատմություն
Նվագախումբը հիմնվել է 1943 թվականին։ Շթայնբերգի մահվանից հետո դիրիժորի պաշտոնը ստանձնել է Նիկոլայ Անոսովը։ Հետագա դիրիժորներն են եղել՝ Լեո Գինսբուրգը (1950 - 1954), Միխայիլ Տերիանը (1954 - 1960), Վերոնիկա Դուդարովան (1960 - 1989)։ 1989 թվականից մինչ այսօր նվագախմբի դիրիժորը Պավել Կոգանն է։
Նվագախմբի դերը երաժշտական ասպարեզում
Համարվելով ակտիվ նվագախումբ, կոլեկտիվը տարեկան 20-50 համերգ նվագում է երկրից դուրս։ Ռուսաստանում նվագախումբը հանրությանն է ներկայանում մոտ հարյուր անգամ։ Նվագախմբի հետ հանդես են եկել շատ երաժիշտներ՝ Եվգենի Սվետլանով, Էմիլ Գիլելս, Դավիդ Օյստրախ, Մաքսիմ Վենգերով և այլք։ Համերգների հիմնական վայր համարվում է Մոսկվայի Կոնսերվատորիայի Մեծ Դահլիճը։ Նվագախումը հաճախ մասնակցում է երաժշտական փառատոների՝ Ռուսաստանում և Ռուսաստանից դուրս։
մբեր
Dear Socks, Dear Buddy
Dear Socks, Dear Buddy: Kids' Letters to the First Pets (թարգմ․՝ «Թանկագին Սոքս, թանկագին Բադդի․ մանկական նամակներ առաջին ընտանի կենդանիներին»), երեխաների համար նախատեսված գիրք, որը գրել է ԱՄՆ առաջին տիկին Հիլարի Քլինթոնը։ Թողարկվել է 1998 թվականին Simon & Schuster հրատարակչության կողմից։
Սյուժեն պատմում է Սպիտակ տանը 1992-1996 թվականներին ապրած ընտանի կենդանիների՝ Սոքս կատվի և Բադդի շան մասին։
Պատում
Գրքում տեղ են գտել ավելի քան 50 նամակներ, որոնք Քլինթոնների երեխաներ գրել են ընտանի կենդանիներին, ինչպես նաև Սոքս կատվի և Բադդի շան շուրջ 80 լուսանկարներ։ Նաև ներառվել են Բիլ Քլինթոնի որոշ նամակներ, որոնցում նա խոսում է կենդանիների վարքի և նրանց միջև մրցակցության մասին ։
Վերջում տրվում է տնային կենդանիների խնամքի մի քանի խորհուրդ և կոչ՝ սովորեցնել երեխաներին արտահայտել իրենց մտքերը նամակում։ Վերջին գլուխը ստացել է «Նշում Ամերիկայի պարկերի և գանձերի փրկության մասին» անվանումը ։
Պատմություն
Գիրքը գրելու գաղափարը հայտնվել է Simon & Schuster հրատարակչության մոտ Հիլարի Քլինթոնի մեկ այլ բեսթսելերի՝ «It Takes a Village» գրքի հաջողությունից հետո ։ Մտահղացման հեղինակների կարծիքով՝ դա Սպիտակ տանը ընտանի կենդանիների մասին գրքերի մի ամբողջ շարքի լավ շարունակությունն էր, նախորդ մասը գրել է Բարբարա Բուշը Միլլի շան մասին ։
1998 թվականի հունիսին հրապարակայնորեն հայտարարվել է գիրք թողարկելու մտադրության մասին։ Լրագրող Լինդա Քուլմանն օգնել է Քլինթոնին գրել և խմբագրել այն։ Book պարբերականն ավելի ուշ Քուլմանին բնութագրել է որպես գրական նեգր։ Տպաքանակը կազմել է 500 հազար օրինակ, ընդ որում՝ վաճառվել է 350 հազար օրինակ ։ Գովազդային արշավը զանգվածային չէր, ինչպես այն անցկացվել է «It Takes a Village» գրքի դեպքում, ուստի վաճառքները նույնպես նվազել են (որպես մեկ այլ պատճառ է նշվել հատուկ ժանրը)։ Բիլ Քլինթոնը գիրքը չի գովազդել Քլինթոն-Լևինսկի սկանդալի և դրան հաջորդած իմպիչմենտի պատճառով ։
Եկամուտ
Հիլարի Քլինթոնի հայտարարության համաձայն՝ նա կանխավճար չի ստացել գիրք գրելու համար։ Բոլոր եկամուտները նա փոխանցել է National Park Foundation-ին՝ ԱՄՆ ազգային պարկերի ծառայության պաշտոնական բարեգործական կազմակերպությանը ։ Հրատարակիչը նաև հայտարարել է, որ գումարի մի մասը կփոխանցվի հիմնադրամին։ Գրականության Հեղինակային իրավունքները նույնպես փոխանցվել են հիմնադրամին, որպեսզի ազատվեն հարկերի վճարումից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանկական գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:1998 գրքեր
Չորրորդ բարձրությունը
«Չորրորդ բարձրությունը» («Четвёртая высота»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իգոր Վոզնեսենսկին  Ելենա Իլյինայի համանուն վեպի հիման վրա ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Գուլյա Կորոլյովայի՝ խորհրդային երիտասարդ դերասանուհու մասին, որն իր կարիերան սկսել է կինոյում 4 տարեկանում, իսկ 1942 թվականի մայիսին 19 տարեկանում կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, որտեղ հերոսաբար զոհվել է մարտական գործողությունների ժամանակ՝ Ստալինգրադի մոտ 56,8 բարձունքը գրավելիս։
Բոլաթյան
Բոլաթյան, հայկական ազգանուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Պրիվոլնոե (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Պրիվոլնոե (Привільне, Privolnoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվոլնոե գյուղում բնակվում էր 555 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արմավաշուշան հալեատերև
Արմավաշուշան հալեատերև, շուշանազգիներ ընտանիքի, արմավաշուշան ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Մշտադալար թուփ է, որը հասուն տարիքում առաջացնում է չճյուղավորվող մի քանի բներ՝ մինչև 8 մետր բարձրությամբ և մինչև 30 սմ բնի տրամագծով։ Բունը ներքևի մասում մերկ է, վերևի մասում՝ տերևածածկ։ Ստորին, չոր և ավելի ծեր, կանաչ տերևները դեպի ցած են կախված, իսկ գագաթայինները ուղղված են դեպի վեր։ Տերևները հարթ են, ամուր, մսալի, ուղղաձիգ, գծանման, 33-57 սմ երկարությամբ և 2,5-4,5 սմ լայնությամբ, ներքևի կողմից անփայլ են, ամռանը մուգ կանաչավուն, կարմրերանգ եզրերով, (ձմռանը տերևների ծայրերն են կարմրավուն), մանր ատամնաեզր, ոլորված հիմքից դեպի գագաթը, վերևի կողմից փայլուն են։ Գագաթում տերևները աստիճանաբար սրանում են և ավարտվում փշով։ Հուրանները խիտ են, կոմպակտ, 30-ից մինչև 75 սմ երկարությամբ և 20-30 սմ լայնությամբ։ Ծաղիկները մոմասպիտակ են, ծաղկապատի արտաքին կողմի վրա կարմրագորշավուն բծերով և շերտիկներով։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին, 1 ամիս տևողությամբ։ Տուփիկը մսալի է, 6 անկյունանի, մանուշակագույն պտղամսով, կպչուն և տհաճ հոտով։ Ունի մի շարք պարտիզային ձևեր, որոնք աչքի են ընկնում խայտաբղետ տերևներով (եզրերին դեղին շերտերով, տերևների վերին եզրերը դեղին են, ներքևում բաց դեղնավուն շերտիկներով) և տարբեր լայնության ու ձևի տերևներով։ Էկոլոգիական խումբը՝ II: Մշակության հավանական շրջանները՝ 9, 20ա, 32 ։
Տարածվածություն
Տարածված է Հյուսիսային Ամերիկայի հարավարևելյան նահանգներում (Ատլանտյան օվկիանոսի և Մեքսիկական ծոցի ափերում), Բերմուդյան կղզիներում, Յամայկայում, մեծ մասամբ ցածրավայրերում։ Հայաստանի պայմաններում հաջողությամբ է աճում Իջևանում։ 1957-1962 թվականներին փորձեր են եղել մշակել նաև Երևանի պայմաններում, սակայն մի քանի տարի մեղմ ձմռան պայմաններում աճելով, առաջին իսկ խիստ և երկարատև ձմռանը (1962-1963 թվականներ) իսպառ ոչնչացել են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Չինո
Չինո (Cino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 335 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 23010, հեռախոսային կոդ՝ 0342:
Չինոն սահմանակից է Չերչինո, Մանտելո, Նովատե Մեցոլա, Դուբինո մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գևորգ զորավարը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ըստ ISTAT-ի տվյալների
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գարուրի Շանկար
Գաուրի Շանկար (տիբեթ.՝ Jomo Tseringma), լեռնագագաթ Մեծ Հիմալայներում, Նեպալի և Չինաստանի սահմանագլխին։ Բարձրությունը 7144 մետր է։ Մինչ 1913 թվականը սխալմամբ նույնացնում էին նրանից 60 կմ արևելք գտնվող Ջոմոլունգմայի հետ։
Անվանում
Անվանումն ունի դիցաբանական ծագում. լեռը համարում էին Փարվաթի աստվածուհու և Շիվա աստծու կացարանը։ Անվանումը կազմված է սանսկրիտով գաուրի «սպիտակ, գեղեցիկ» բառից, որը Փարվաթիի մականունն էր, և սանկարա «բարերար, օրհնյալ» բառից, որը Շիվայի մականունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նեպալի լեռներ Կատեգորիա:Չինաստանի լեռներ
Սուրովկա (գյուղ, Տերենգուլսկի շրջան)
Սուրովկա (Суровка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Տերենգուլսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Տերենգուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուլունք
Ուլունք, զարդի տեսակ։ Լինում է տարբեր նյութերից՝ բրոնզից, պղնձից, ոսկրից, սարդիոնից, ագատից, ոսկուց, արծաթից, մարջանից, մարգարիտից, փայտից և այլն, տարբեր չափերի ու ձևի՝ մանր (գունավոր ապակի), գնդաձև, բազմանիստ, ձվաձև, խողովակաձև։ Բոլոր տեսակի ուլունքներն ունենում են անցք, որի միջով անցկացվում է թելը։
Հայաստանի տարբեր վայրերի պեղումներից (Վանաձոր, Լճաշեն, Հառիճ և այլուր) հայտնաբերվել են ագատից, սարդիոնից պատրաստված ուլունքներ, որոնք օգտագործվել են դեռևս մ․ թ․ ա․ II հազարամյակի սկզբին։
Ուլունքը կիրառվում է ասեղնագործության մեջ՝ զարդանախշելու նպատակով, ուլունքաշարը՝ նաև քսակ, գլխարկ, պայուսակ, ծածկոց գործելու համար։ Վասպուրականում, Տուրուբերանում, Աղձնիքում ուլունքի շարաններով պատրաստել են ապարանջան, վզնոց, զարդարել կանանց և տղամարդկանց զգեստները։ Մարգարտյա ուլունքներն օգտագործվել են կանանց ճակտնոց քունքակախիկներ (Կարին, Կարս, Արդահան, Ալեքսանդրապոլ, Ախալցխա, Ախալքալաք), գոտի (Վան, Նոր Նախիջևան), մատանի, ականջօղեր զարդարելու համար։ Մարջանի ուլունքները գործածվել են Մեղրու շրջանի կանանց քունքազարդերի, Վասպուրականի և Տուրուբերանի նահանգներում՝ ճակտնոց֊մախչա, վզնոց, ապարանջան, գոտու գորտաձև արծաթյա ճարմանդ և այլ կենցաղային առարկաներ զարդարելու համար։
Տղամարդկանց շապկի թեքաբերանից կախվող ասեղնագործված թեզանիքները (Վասպուրական, Տուրուբերան, Աղձնիք) ունեցել են երկնագույն ուլունքների կարճ կախիկներ, գլխարկ֊արախչին, գլխարկ-քոլոզի փաթաթանը զարդարվել են երկնագույն ուլունքներով («չար աչքի» ազդեցությունից կրողին զերծ պահելու նպատակով)։
Հայաստանի գրեթե բոլոր ազգագրական շրջաններում, գավառներում երեխաների ուսին, հագուստի վրա ամրացվել են «աչքի» ուլունք, որը դարձյալ կարծեցյալ «չար աչքի» դեմ էր։
Կատեգորիա:Զարդարանքներ
Հիմարների նավը (ֆիլմ)
Ֆիլմի դերասանական կազմը բազմազգ է. Կրամերն իր ֆիլմում նկարահանել է ամերիկացիների, ֆրանսիացիների, ավստրիացիների, գերմանացիների, շվեդների ու մեքսիկացիների։ Կինոնկարը ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի ութ անվանակարգերում (այդ թվում՝ լավագույն ֆիլմի համար) և հաղթել երկուսում։
Սյուժե
Ֆիլմի հերոսներն են նավի ուղևորները՝ տարբեր ազգություններ ու հասարակության տարբեր շերտերի ներկայացուցիչներ, որոնք մեկնում են հեռավոր ճանապարհորդության «Հավատ» հսկայական նավով, որն ուղևորներից մեկը՝ փիլիսոփայող թզուկ Գլոքենը (Մալքլ Դան), կոչում է «Հիմարների նավ»։
Նրանք փորձում են փախչել նախկին կյանքից՝ հուսալով, որ ճանապարհորդության ավարտին բոլոր խնդիրներն ինքնիրեն կլուծվեն։ Հերոսների բախումներում ու ապրումներում ներկայացվում է մարդկային հասարակության փոխաբերական պատկերը, որտեղ ոչ բոլորն են իրենց ուղու ավարտին ստանալու այն, ինչի համար սկսել են նավարկությունը։
Նավն ուղևորվում է գերմանական Բրեմերհաֆեն քաղաք և ճանապարհին վերցնում է ավելի քան 600 արտաքսված իսպանացի բանվորների։ Նավի բժիշկ Շումանը (Օսկար Վերներ) աստիճանաբար սիրահարվում է իսպանացի կոմսուհի-խռովարարին (Սիմոնա Սինյորե), որի անունը չի նշվում։ Կոմսուհին նավով մեկնում է իսպանական բանտ, որտեղ նրան պետք է դատեն։ Սիրահարները հասկանում են, որ շուտով ընդմիշտ կբաժանվեն, և այդ օրերին վայելում են միմյանց ներկայությունը։ Կոմսուհին պատահաբար իմանում է, որ Շումանը վաղուց սրտի հետ կապված լուրջ խնդիրների ունի։
Ավելի երիտասարդ սերնդի ներկայացուցիչներից են նկարիչ Դևիդը (Ջորջ Սիգալ) և նրա գեղեցկուհի ընկերուհին՝ Ջեննին (Էլիզաբեթ Էշլի)։ Նրանք հաճախ են վիճում և մի օր որոշում են բաժանվել, բայց ճանապարհորդության ավարտին նորից հաշտվում են։ Ամուսնալուծված 46-ամյա կոկետուհի Մերի Թրեդուելին (Վիվիեն Լի), որը շատ է խմում, սիրահարվում է սպաներից մեկը։
Ֆիլմում արծարծվում է նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի նախօրեին գերմանական հասարակության բարձր խավերում տիրող հակասեմականության հարցը։ Օրինակ՝ առաջին դասի հրեաների համար ճաշարանում առանձնացված է հատուկ սեղան։ Երբ հայտնի է դառնում, որ պարոններից մեկն ամուսնացած է եղել հրեուհու հետ, նրան ուղարկում են այդ սեղանի մոտ նստելու, ինչը սկանդալի պատճառ է դառնում։ Հետագայում զրույցի ընթացքում ա պատմում է, որ հասարակական կարծիքի ճնշման ներքո ինքն ստիպված է եղել բաժանվել կնոջից ու փախչել Մեքսիկա։
Նավարկությունը մոտենում է ավարտին։ Կոմուսհուն ձերբակալում են, նա հրաժեշտ է տալիս բժշկին ու հեռանում ուղեկցորդ պահակների հետ։ Ցամաք են իջնում բոլորը, բացի մեկից՝ բժիշկ Շումանից, որը սիրելիից բաժանվելուց հետո սկսում է խմել ու շուտով մահանում է սրտի կաթվածից։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
«Հիմարների նավը» ֆիլմն արժանացել է «Օսկար» մրցանակի բեմադրող նկարչի լավագույն աշխատանքի (Ռոբերտ Քլաթուորթի, Ջոզեֆ Քիշ) և լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար (Էռնեստ Լասլո)։ Վիվիեն Լին արժանացել է L'Étoile de Cristal մրցանակի գլխավոր դերակատարման համար ։ Մարվինը 1966 թվականին ստացել է ԱՄՆ կինոքննադատների ազգային խորհրդի մրցանակ, իսկ Վերները 1965 թվականին ստացել է Նյու Յորքի կինոքննադատների խմբակի մրցանակ ։
Ֆիլմը ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի տղամարդու լավագույն դերակատարման (Օսկար Վերներ), երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման (Մայքլ Դան) և կնոջ լավագույն դերակատարման (Սի) համար։ Դրանից բացի, գլխավոր և երկրորդական դերակատարները ներկայացվել են BAFTA և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների ։ Ֆիլմը ներկայացվել է «Օսկարի» նաև հագուստի լավագույն դիզայն (Բիլլ Թոմաս), լավագույն ֆիլմ և լավագույն ադապտացված սցենար անվանակարգերում ։
Ամերիկայի կինոարվեստի ինստիտուտը 2005 թվականին ֆիլմը առաջարկել է որպես AFI վարկածով 100 տարվա ամերիկյան ֆիլմերի լավագույն երաժշտություն ցանկի թեկնածու ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:1965 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր
Կամպուչիայի Ժողովրդական Հանրապետություն
Կամպուչիայի Ժողովրդական Հանրապետություն (քմերեն՝ សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា), երբեմնի պետություն Հարավարևելյան Ասիայում, Հնդկաչին թերակղզու հարավում, Հարավչինական ծովի Սիամի ծոցի ափին։ Սահմանակցում էր Թաիլանդին, Լաոսին և Վիետնամին։ Տարածությունը 181 հազար կմ2 էր։
Անվանում
Ինքը՝ ժողովուրդը, իր երկիրն անվանում էր Սրոկ Քմեր՝ «Քմերների երկիր» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կամբոջայի պատմություն Կատեգորիա:Ասիայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:1989 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:1979 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Արծրուն (այլ կիրառումներ)
Արծրուն հայկական անուն է, որի կրողներից են՝
Ժեզուանիա
Ժեզուանիա (Jesuânia), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևմտյան մասում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5176 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 153,296 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 33,8 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1948 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Օրիգամի
Օրիգամի (折り紙, օրի՝ «ծալում», կամի՝ «թուղթ» (կամի դարձել է գամի ռենդակուի պատճառով), բառացի՝ «ծալած թուղթ»), դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տեսակ, թղթից առարկաներ պատրաստելու հնագույն արվեստ։
Դասական օրիգամին պատրաստվում է քառակուսի թղթից։
Գոյություն ունեն օրիգամի պատրաստելու տարբեր ձևեր և եղանակներ, բազմապիսի պայմանական նշաններ, որոնք անհրաժեշտ են օրիգամին պատրաստելու ընթացքի սխեմա ձևավորելու համար։ Պայմանական նշանների մեծ մասը կիրառության մեջ է դրվել 20-րդ դարի կեսերին հայտնի ճապոնացի վարպետ Ակիրա Յոսիձավայի կողմից (1911-2005)։
Դասական օրիգամիի պատրաստելը ենթադրում է միայն թղթի օգտագործումը՝ առանց սոսնձի և մկրատի։ Դրա հետ մեկտեղ դժվար մոդելի ձևավորման համար օգտագործվում է սկզբնական թերթի հագեցումը սոսնձային մասսայով, որը պարունակում է մեթիլցելյուլոզա ։
Պատմություն
Եվրոպայում, Չինաստանում և Ճապոնիայում ձևավորվել են թղթի ծալելով իրեր պատրաստելու ավանդույթներ, որոնց մասին հիշատակել են պատմաբանները։ Դրանք հիմնականում եղել են միմյանցից առանձին ավանդույթներ մինչև 20-րդ դարը։
Չինաստանում ավանդական հուղարկավորությունների ժամանակ սովորաբար այրվել է ծալած թուղթ, որոնք մեծ մասամբ պատրաստվել են ոսկու բնակտորների (յուանբաո) ձևով։ Փայտի կամ կավե կրկնօրինակների փոխարեն թուղթ այրելու սովորույթը վերագրվում է Սուն դինաստիայի իշխանության տարիներին (905-1125), սակայն հայտնի չէ, թե ինչպես է ծալվել թուղթը ։
Ճապոնիայում թղթե մոդելի մասին առաջին միանշանակ հիշատակումը կատարվել է Իհարա Սայկակուի կարճ բանաստեղծության մեջ 1680 թվականին. նա հիշաատկել է ավանդական թղթե թիթեռներ, որ օգտագործվել են սինտո հարսանիքներում ։ Թղթի ծալումն ունեցել է ծիսական որոշակի նշանակություն Էդո ժամանակաշրջանի ճապոնական մշակույթում. նոշիներն ամրացվել են նվերների վրա, ինչպես ներկայում օգտագործվում են բացիկները։ Դա վերածվել է ժամանցի ձևի. Ճապոնիայում հրատարակված առաջին երկու ուսուցողական գրքերն ունեն ժամանցային բնույթ։
1900-ական թվականների սկզբին Ակիրա Յոսիձավան, Կոսյո Ուտիյաման և այլք սկսել են ստեղծել ու գրանցել օրիգինալ օրիգամի աշխատանքներ։ Ակիրա Յոսիձավան կատարել է մի շարք հայտնագործություններ, որոնցից են խոնավ ծալումը և Յոսիձավա-Ռանդլեթի դիագրամաների համակարգը, իսկ նրա աշխատանքները նպաստել են արվեստի այդ ձևի վերածննդին ։ 1980-ական թվականներին սկսել են համակարգված կերպով ուսումնասիրվել ծալված ձևերի մաթեմատիկական հատկությունները, ինչը նպաստել է օրիգամի մոդելների բարդացմանը ։
Մոդուլային օրիգամի
Օրիգամիի ամենահայտնի տարատեսակներից մեկը մոդուլային օրիգամին է, որում ամբողջական պատկերն ստացվում է միանման մասերի՝ մոդուլների միավորումից։ Յուրաքանչյուր մոդուլ պատրաստվում է դասական օրիգամիի պատրաստման եղանակով՝ մեկ քառակուսաձև թղթով, իսկ այնուհետև մասերը միացվում են մեկը մյուսի մեջ ծալելու միջոցով։ Մոդուլային օրիգամիի պատրաստման տեխնիկայով հաճախ պատրաստվում են տուփեր, հարթ և տարածական աստղեր, գնդաձև առարկաներ։
Պարզ օրիգամի
Պարզ օրիգամին օրիգամիի ոճ է, որ հորինվել է բրիտանացի Ջոն Սմիթի կողմից։ Պարզ օրիգամին սահմանափակվում է հետ ու առաջ ծալումներով։ Այս ոճի նպատակն է անփորձ օրիգամիստների, ինչպես նաև շարժողական սահմանափակ կարողություններ ունեցող մարդկանց գործը հեշտացնելն է։ Վերոնշյալ սահմանափակումը պայմանավորում է բազմաթիվ (բայց ոչ բոլոր) բարդ հնարների անհնարինությունը, որոնք օգտագործվում են սովորական օրիգամիի դեպքում, ինչի պատճառով մշակվում են նմանատիպ արդյունք տվող նոր մեթոդներ։
Խոնավ ծալում
Խոնավ ծալումը ծալման տեխնիկա է, որ մշակել է Ակիրա Յոսիձավան։ Օգտագործվում է ջրով թրջած թուղթ, որպեսզի պատկերներին հաղորդի հարթ գծեր, արտահայտչություն, ինչպես նաև կոշտություն։ Այս մեթոդը հատկապես վերաբերում է ոչ երկրաչափական այնպիսի օբյեկտներին, ինչպիսիք են կենդանիների ու ծաղիկների ֆիգուրաները։ Այս դեպքում նրանք շատ ավելի բնական տեսք ունենև ավելի մոտ են բնօրինակին։
Թուղթ և այլ նյութեր
Չնայած ծալելու համար հարմար է ցանկացած թուղթ, բայց վերջինիս ընտրությունը մեծապես ազդում է ինչպես ծալման գործընթացի, այնպես էլ մոդելի վերջնական տեսքի վրա։
Ոչ բարդ այնպիսի մոդելների համար, ինչպիսիք են կռունկը կամ ջրային ռումբը, հարմար է սովորական տպագրական թուղթը (70-90 գ/մ²)։ Թղթի ավելի ծանր տեսակները (ավելի քան 100 գ/մ²) կարող են օգտագործվել խոնավ ծալումների համար։
Կա նաև հատուկ թուղթ օրիգամիի համար, որը հաճախ կոչվում է «կամի» (ճապոներեն՝ թուղթ)։ Այն անմիջապես վաճառվում է քառակուսու ձևով, կողմերի չափերը տատանվում են 2,5 սանտիմետրից մինչև 25 սմ և ավելի։ Սովորաբար այդպիսի թղթի մի կողմը սպիտակ է, իսկ մյուս կողմը՝ գունավոր, բայց հանդիպում են նաև երկգույն և զարդանկարներով տարատեսակներ։ Օրիգամիի թուղթը տպագրականից մի փոքր թեթև է, ինչն այն հարմար է դարձնում ֆիգուրաների լայն տեսականու համար։
Փայլաթիթեղային թուղթը, կամ ինչպես հաճախ անվանում են «սենդվիչը», փայլաթիթեղի բարակ շերտ է՝ սոսնձված բարակ թղթին, երբեմն փայլաթիթեղին թուղթը սոսնձված է լինում երկու կողմից։ Այս նյութն ունի կարևոր այն առավելությունը, որ լավ է պահպանում ձևը և թույլ է տալիս մշակել փոքր մանրամասները։
Ճապոնիայում որպես օրիգամիի նյութ գերիշխում է վասի (和紙) անվանումով թղթի տեսակը։ Վասին սովորական թղթից ծանր է, պատրաստվում է փայտանյութից և օգտագործվում է ավանդական բազմաթիվ արվեստներում։ Վասին սովորաբար պատրաստում են Edgeworthia papyrifera կեղևի մանրաթելերից, բայց կարող է նաև արտադրվել եղեգնից, կանեփաթելից, բրնձից և ցորենից։
Թղթի ձևաչափ
Օրիգամիի համար առավել հաճախ օգտագործվում են քառակուսաձև թղթեր, բայց թույլատրվում են նաև այլ ձևաչափեր։ Օրինակ՝ ուղղանկյուն (հաճախ А ֆորմատի), եռանկյուն, հնգանկյուն, վեցանկյուն և ութանկյուն, շրջանաձև թերթեր։
Ուխտ
Ուխտ, հավատքի արտահայտման ձև, բաղձանքի իրականացման նպատակով կրոն, երդում (օրինակ, սրբատեղիների այցելություն, նվիրաբերություններ տաճարին, եկեղեցուն և այլն), որով հավատացյալը դիմում է Աստծուն (աստվածներին) կամ սրբերին։ Հնում զորավարները մարտից առաջ ուխտել են հաջողության դեպքում զոհեր մատուցել աստվածներին, արժեքավոր իրեր, զենքեր են ընծայաբերել տաճարներին։
Օրիգամի
Համակարգչային ծրագրեր
Մշակվել են օրիգամիի պատրաստմանն օգնող համակարգչային մի շարք ծրագրեր, որոնցից են՝ TreeMaker և Oripa ։ TreeMaker-ն օգնում է ստեղծել նոր օրիգամի հիմքեր հատուկ նպատակների համար, իսկ Oripa-ն փորձում է գտնել տվյալ օրիգամիի ծալելու ձևն ըստ նմուշների ։
Ուխտ
Ուխտը կարող է լինել նաև որոշակի ժամկետով (երբեմն՝ ընդմիշտ) կենսական հաճույքներից հրաժարման, պահեցողության, մազերը կտրելու կամ պահելու, իր անձը, անգամ զավակներին որևէ սրբի կամ սրբավայրի նվիրաբերելու և այլ կարգի երդում։
Ուխտից հրաժարումը համարվել է ծանր մեղք և աստծո պատժին արժանի արարք։
Ուխտի տարածված ձևերից էր խստակեցությունը, երբ ուխտավորը ինքնազրկմամբ (պահեցողություն, մազե քուրձ հագնել և այլն) ու աղոթքներով ձգտում է արժանանալ «երկնային շնորհների»։
Ուխտը լինում է ոչ միայն անձնական, այլ նաև հասարակական (օրինակ, սահմանված ուխտագնացության տոներ)։
Ուխտ է անվանվում նաև կրոնական միաբանությունը։
Ուխտ բառը գործածվում է նաև «երկկողմանի դաշինք» իմաստով։
Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Քրիստոնեական վանականություն
Յոսեֆ Միսլիվեչեկ
Կենսագրություն
Սովորել է Պրահայում, որտեղ և ստեղծել է առաջին սիմֆոնիաները (1762)։ 1763 թվականից ապրել է Իտալիայում։ 1770 թվականին Բոլոնիայում հանդիպել է պատանի Մոցարտին, վերջինս բարձր է գնահատել Միսլիվեչեկի երաժշտությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ դիրիժորներ Կատեգորիա:Չեխ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Չեխ ջութակահարներ
Գուստավ Թեոդոր Հոլսթ
Գուստավ Թեոդոր Հոլսթ (Gustav Theodore Holst, Գուստավուս Թեոդոր վոն Հոլսթ, ) անգլիացի կոմպոզիտոր, գործիքավորող և ուսուցիչ։ Առավել հայտնի է իր «Մոլորակները» նվագախմբային հավաքակազմով, նա ստեղծել է բազմաթիվ այլ ստեղծագործություններ մի շարք ժանրերում, թեև ոչ մեկը չի հասել համեմատելի հաջողության։ Նրա յուրահատուկ կոմպոզիցիոն ոճը բազմաթիվ ազդեցությունների արդյունք էր. Ռիխարդ Վագները և Ռիխարդ Շտրաուսը ամենակարևորն էին նրա գործունեության զարգացման սկզբում։ 20-րդ դարասկզբի անգլիական ժողովրդական երգի վերածնունդ ժողովրդական երգի վերածննդի հետագա ոգեշնչումը և այնպիսի ժամանակակից զարգացող կոմպոզիտորների օրինակը, ինչպիսին Մորիս Ռավելն է, հանգեցրին Հոլսթին՝ զարգացնելու և կատարելագործելու իր անհատական ոճը։
Հոլսթի ընտանիքի նախորդ երեք սերունդներում կային պրոֆեսիոնալ երաժիշտներ, և նրա վաղ տարիներից արդեն պարզ էր, որ կհետևի նրանց:Նա ուզում էր դաշնակահար դառնալ, սակայն նրան խանգարեց իր աջ ձեռքի նևրիտը։ Չնայած հոր վերապահումներին՝ նա շարունակեց կոմպոզիտորի կարիերան՝ սովորելով Երաժշտության թագավորական քոլեջում՝ Չարլզ Վիլյեր Սթենֆորդի ղեկավարությամբ։ Չկարողանալով իրեն ապահովել իր ստեղծագործություններով, նա պրոֆեսիոնալ կերպով տրոմբոն նվագեց, իսկ հետագայում դարձավ իր գործում հիանալի ուսուցիչ, ըստ իր գործընկեր Ռալֆ Վոան Ուիլյամսի:Ի թիվս այլ ուսուցչական գործունեության՝ նա ձևավորեց ելույթների շատ լավ ավանդույթ Մորլի քոլեջում, որտեղ նա աշխատեց որպես երաժշտական ղեկավար 1907 թվականից մինչև 1924 թվականը, և երաժշտական կրթություն ստանձնեց կանանց համար Սուրբ Փոլի աղջիկների դպրոցում, որտեղ նա դասավանդեց 1905 թվականից մինչև իր մահը՝ 1934 թվականը։ Նա եղել է մի շարք Ուիթսան երաժշտական փառատոների հիմնադիրը, որոնք շարունակվել են 1916 թվականից մինչև իր կյանքի վերջը։
Վաղ տարիներ
Հոսթը ծնվել է Գլոստերշիր քաղաքի Չելթնհեմ թաղամասում, պրոֆեսիոնալ երաժիշտ Ադոլֆ Վոն Հոլսթի և նրա կնոջ ՝ Կլարա Քոքս Լեդիարդի երկու երեխաներից ավագը։ Հոլսթի մայրը հիմնականում բրիտանական ծագում ուներ ։ Նա Սայրնսեսթրում հայտնի փաստաբանի դուստրն էր ։ Հոլսթի կողմը խառը շվեդական, լատվիական և գերմանական ծագում ուներ՝ նախորդ երեք սերունդներից յուրաքանչյուրում առնվազն մեկ պրոֆեսիոնալ երաժիշտ կար ։
Հոլսթի նախապապերից մեկը՝ Մաթիաս Հոլսթը, ծնված Լատվիայի Ռիգա քաղաքում, ծագումով գերմանացի էր։ Նա կոմպոզիտոր էր և տավիղ-ուսուցիչ Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական Ռուսական արքունիքում ։ Մաթիասի որդին՝ Գուստավուսը, ով 1802 թվականին մանուկ հասակում ծնողների հետ տեղափոխվել է Անգլիա,եղել է սալոնային ոճի երաժշտության կոմպոզիտոր և տավիղների հայտնի ուսուցիչ ։ Նա յուրացրել է արիստոկրատական ​​«ֆոն» նախածանցը և այն ավելացրել ընտանիքի անվան մեջ՝ մեծ հեղինակություն ձեռք բերելու և աշակերտներին գրավելու ցանկությամբ։
Հոլսթի հայրը՝ Ադոլֆ ֆոն Հոլսթը, դարձավ Չելթնհեմի Բոլոր Սրբերի եկեղեցու երգեհոնահար և խմբավար; նա նաև դասավանդել է  և դաշնամուրային դասեր է անցկացրել ։ Նրա կինը՝ Կլարան, նախկին աշակերտուհի, տաղանդավոր երգչուհի և դաշնակահարուհի էր։ Նրանք երկու որդի ունեին,Գուստավի կրտսեր եղբայրը՝ Էմիլ Գոթֆրիդը,  ով հետագայում հայտնի դարձավ որպես Էռնեստ Կոսսարտ՝ Ուեսթ Էնդի, Նյու Յորքի և Հոլիվուդի հաջողակ դերասան. ։ Կլարան մահացավ 1882 թվականի փետրվարին, և ընտանիքը տեղափոխվեց մեկ այլ տուն Չելթնհեմում, որտեղ իրենց միացավ Ադոլֆի քույր Նինան, որպեսզի օգներ մեծացնել տղաներին։ Գուստավը գիտակցեց նրա նվիրվածությունը ընտանիքին և նրան նվիրեց իր վաղ ստեղծագործություններից մի քանիսը։ 1885 թվականին Ադոլֆն ամուսնացավ Մերի Թորլի Սթոունի՝ իր մեկ այլ աշակերտուհու հետ։ Նրանք ունեին երկու որդի՝ Մաթիասը (հայտնի է որպես «Մաքս») և Էվելինը («Թորլի») ։ Մերի ֆոն Հոլսթը կլանված էր թեոսոֆիայի մեջ և մեծապես չէր հետաքրքրվում կենցաղային հարցերով ։
Մանկություն և պատանեկություն
Հոլսթը սովորել էր դաշնամուր և ջութակ նվագել։ Նա հաճույքով էր դաշնամուր նվագում, բայց ատում էր ջութակը ։ Տասներկու տարեկանում նա սկսեց տրոմբոն նվագել իր հոր առաջարկությամբ՝ մտածելով, որ այն կարող է բուժել իր ասթման ։ Հոլսթը 1886 թվականից մինչև 1891 թվականը կրթություն է ստացել Չելթնհեմի քերականական դպրոցում ։ Նա սկսել է ստեղծագործել մոտավորապես 1886 թվականին․ ոգեշնչվել է ։ Նրա վաղ ստեղծագործությունները ներառում էին դաշնամուրային, երգեհոնային ստեղծագործություններ, երգեր, օրհներգեր և սիմֆոնիա (1892 թվականից)։
Տիգիլ (գյուղ, Տիգիլսկի շրջան)
Տիգիլ (Тигиль), գյուղ Ռուսաստանի Կամչատկայի երկրամասի Տիգիլսկի շրջանի կազմում։
Գուստավ Թեոդոր Հոլսթ
Մանկություն և պատանեկություն
Նա այս փուլում հիմնականում մոտիվացվել է  Մենդելսոնից, Շոպենից, Գրիգից և առաջին հերթին Սալիվանից ։
Ադոլֆը փորձում էր որդուն հեռու պահել կոմպոզիտոր դառնալուց՝ հուսալով, որ նա դաշնակահարի կարիերա կսկսի։ Հոլսթը չափազանց զգայուն էր։ Նա թույլ տեսողություն ուներ, բայց ոչ ոք չէր հասկանում, որ նա պետք է ակնոց կրի։ Հոլսթի առողջությունը որոշիչ դեր խաղաց նրա երաժշտական կարիերայում. նա երբեք ուժեղ չէր  եղել, և բացի ասթմայից և վատ տեսողությունից, նա տառապում էր նևրիտից,ինչը դժվարացնում էր դաշնամուր նվագելը ։ Նա ասում էր, որ ախտահարված ձեռքը «նման է էլեկտրականությամբ գերլիցքավորված դոնդողի» ։
Տիգիլ (գյուղ, Տիգիլսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1691 մարդ։
Գուստավ Թեոդոր Հոլսթ
Մանկություն և պատանեկություն
Այն բանից հետո, երբ Հոլսթը թողեց դպրոցը 1891 թվականին, Ադոլֆը վճարեց նրա համար, որպեսզի նա չորս ամիս անցկացնի Օքսֆորդում՝ կոնտրապոնտ ուսումնասիրելու համար Մերթոն քոլեջի երգեհոնահար Ջորջ Ֆրեդերիկ Սիմսի հետ ։ Վերադարձին Հոլսթը ստացավ իր առաջին մասնագիտական նշանակումը, տասնյոթ տարեկան հասակում, որպես երգեհոնահար և խմբավար Ուիք Ռիսինգթոնում, Գլոսթերշիր։ Պաշտոնն իր հետ բերեց Bourton-on-the-Water երգչախմբային ընկերության դիրիժորությունը, որով լրացուցիչ չէր վարձատրվում, բայց այն արժեքավոր փորձ տվեց,որը նրան հնարավորություն ընձեռնեց կատարելագործել իր դիրիժորական հմտությունները ։ 1891 թվականի նոյեմբերին Հոլսթը հանդես եկավ որպես դաշնակահար, թերևս, իր առաջին հրապարակային ելույթը տեղի է ունեցել Չելթենհեմում կայացած համերգի ժամանակ որտեղ Հոլսթը և հայրը նվագել են Բրամսի Հունգարական Պարերը ։ Միջոցառման ծրագրի ժամանակ նրան անվանում են որպես «Գուստավ», այլ ոչ թե «Գուստավուս». նրան անվանում էին ավելի կարճ տարբերակով վաղ տարիքից ։
Տիգիլ (գյուղ, Տիգիլսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1747 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կամչատկայի երկրամասի Տիգիլսկի շրջանի բնակավայրեր
Գուստավ Թեոդոր Հոլսթ
Երաժշտության թագավորական քոլեջ
Ուսման ընթացքում իր կարիքները հոգալու համար Հոլսթը պրոֆեսիոնալ կերպով տրոմբոն էր նվագում ամռանը ծովափնյա հանգստավայրերում, իսկ ձմռանը Լոնդոնի թատրոններում ։ Նրա դուստրը, Իմոջեն Հոլսթը գրում է, որ որպես երաժիշտ իր հոնորարների հաշվին "Նա կարող էր իրեն ապահովել ամեն ինչով ՝ սնունդ և գիշերակաց, նոտայի տետր և Վագների երեկոների համար Քովենթ Գարդեն օպերային թատրոնի պատկերասրահում տոմսեր" ։ Ժամանակ առ ժամանակ նա մասնակցել է սիմֆոնիկ համերգների ՝ 1897 թվականին նվագելով Ռիխարդ Շտրաուսի ղեկավարությամբ Քուինզ հոլում ։
1895 թվականին, իր քսանմեկերորդ տարեդարձը նշելուց անմիջապես հետո, Հոլսթը հանդիպեց Ռալֆ Վոան Ուիլյամսին, ով դարձավ ողջ կյանքի ընկերը և ավելի շատ ազդեցություն ունեցավ Հոլսթի երաժշտության վրա, քան որևէ մեկը ։ Սթենֆորդն ընդգծեց իր ուսանողների ինքնաքննադատության անհրաժեշտությունը, սակայն Հոլսթն ու Վոն Ուիլյամսը դարձան միմյանց գլխավոր քննադատները. յուրաքանչյուրը մյուսի համար նվագում էր իր վերջին ստեղծագործությունը, մինչ դեռ աշխատում էր դրա վրա։ Վոան Ուիլյամսը ավելի ուշ նկատեց. «Մարդը ակադեմիայում կամ քոլեջում իր համակուրսեցիներից ավելի շատ բան է սովորում քան իր ուսուցիչներից... մենք յուրաքանչյուր թեմա քննարկել ենք բաց երկնքի տակ՝ ֆագոտի ամենացածր նոտայից մինչև Հուդա Անհայտի փիլիսոփայությունը ։
Մյուս վաղ ազդեցությունը ստացել էր Ուիլյամ Մորիսից ։ Վոան Ուիլյամսի խոսքերով, «Այժմ Հոլսթը հայտնաբերեց միասնության զգացումը իր ընկերների հետ, ինչը հետագայում նրան դարձրեց  գերազանց ուսուցիչ։ Ընկերության, այլ ոչ թե քաղաքական համոզմունքի զգացումը նրան ստիպեց դեռ ուսանող տարիքում միանալու Սոցիալիստական լիգային, որը հավաքները տեղի էին ունենում Համերսմիթի Քելմսքոթ Հաուսում» ։ Քելմսքոթ Հաուսում, Մորիսի տանը, Հոլսթը ներկա է եղել իր հաղորդավարի և Բեռնարդ Շոուի դասախոսություններին։ Նրա սեփական սոցիալիզմը չափավոր բնույթ ուներ, բայց նա վայելում էր իրենց հավաքույթնորը ։ Նրա իդեալների վրա ազդում էր Մորիսը, բայց դա այլ նշանակություն ուներ։ Մորիսը գրել էր, «Ես արվեստը ավելի վեր չեմ դասում, քան կրթությունը կամ ազատությունը։ Ես ուզում եմ, որ բոլոր մարդիկ կրթվեն իրենց կարողությունների համաձայն, այլ ոչ թե իրենց ծնողների գումարի չափով» «Հոլսթն ասել է. «արիստոկրատիան արվեստում»,արվեստը ոչ բոլորի համար է, այլ միայն ընտրյալների համար է, բայց այդ քչերին գտնելու միակ միջոցը արվեստը բոլորին հասցնելն է, և թվում է, արվեստագետներն ունեն մի տեսակ մասոնական ազդանշան, որով նրանք ճանաչում են իրար ամբոխի մեջ» ։ Նրան հրավիրեցին ղեկավարելու «Համերսմիթ» սոցիալիստական երգչախումբը՝ նրանց սովորեցնելով Թոմաս Մորլիի մադրիգալները, Փերսելի խմբերգերը և Մոցարտի, Վագների և իր ստեղծագործությունները ։ Նրա երգչախմբերի անդամներից մեկը (Էմիլին) Իզոբել Հարիսոնն էր (1876–1969 թվականներ), իրենից երկու տարով փոքր գեղեցկուհի սոպրանո։ Հոլսթը սիրահարվեց նրան․ նա սկզբում տպավորված չէր Հոլսթով, բայց հետո մտափոխվեց, և նրանք նշանվեցին, թեև Հոլսթի չնչին եկամուտների պատճառով ամուսնության հեռանկար չունեին ։
Պրոֆեսիոնալ երաժիշտ
1898-ին ԹԵԿ-ը Հոլսթին առաջարկեց ևս մեկ տարվա կրթաթոշակ, բայց նա զգաց, որ այնտեղ սովորել է այնքան, որքան կարող էր, և որ ժամանակն է, ինչպես ինքն էր ասում, «սովորել գործելով» ։ Հրատարակվեցին և ներկայացվեցին նրա ստեղծագործություններից մի քանիսը։ Նախորդ տարի Թայմսը գովաբանել էր նրա «Light Leaves Whisper» երգը, բնութագրելով որպես «չափավոր մշակված կոմպոզիցիա բաղկացած վեց մասից, որը ընդգծվում էր լավ արտահայտչականությամբ և բանաստեղծական զգացողությամբ» ։
Չնայած երբեմնի հաջողություններին՝ Հոլսթը պարզեց, որ «մարդը չի կարող ապրել միայն երգահանությամբ»։ Նա պաշտոններ է զբաղեցրել Լոնդոնի տարբեր եկեղեցիներում որպես երգեհոնահար և շարունակել է թրոմբոն նվագել թատերական նվագախմբերում։ 1898 թվականին նշանակվել է Կարլ Ռոզա օպերային ընկերության առաջին տրոմբոնահար և կրկնօրինակող, շրջագայել Շոտլանդիայի նվագախմբի հետ։ Թեև ընդունակ և ոչ թե հմուտ երաժիշտ, նա արժանացավ առաջատար դիրիժոր Հանս Ռիխտերի գովասանքին, ում համար նա նվագեց Քովենթ Գարդենում ։ Նրա աշխատավարձը բավականացնում էր միայն ապրելու համար, և նա աշխատում էր ՝ նվագելով հանրաճանաչ նվագախմբում, որը կոչվում էր «White Viennese Band», որը ղեկավարում էր Ստանիսլաս Վուրմը ։
Հոլսթը հաճույք էր ստանում Վուրմում նվագելուց և այնտեղ շատ բան սովորեց ռուբատո նկարելու մասին։ Այնուամենայնիվ, ցանկանալով իր ժամանակը նվիրել ստեղծագործելուն,Հոլսթը «The Worm» կամ որևէ այլ թեթև նվագախմբում նվագելու անհրաժեշտությունը համարեց «իզուր ժամանակի վատնում» ։ Վոն Ուիլյամսն այս հարցում ընդհանրապես համաձայն չէր իր ընկերոջ հետ։ Նա խոստովանեց, որ երաժշտության մի մասը «աղմկոտ» էր, բայց կարծում էր, որ այն այնուամենայնիվ օգտակար էր Հոլսթին.«Սկսենք նրանից, որ ամենավատ բանը, որին պետք է համակերպվի տրոմբոնահարը, ոչինչ է, համեմատած այն ամենի հետ, ինչին պետք է դիմանա եկեղեցու երգեհոնահարը. երկրորդը, Հոլսթը ամենից առաջ նվագախմբային կոմպոզիտոր է, և այն, ինչը տարբերում է նրա նվագախմբային ստեղծագործությունը, հիմնականում պայմանավորված է նրանով, որ նա նվագախմբային երաժիշտ է եղել. նա իր արվեստը թե՛ տեխնիկապես, թե՛ էականորեն սովորել է ոչ թե դասագրքերից և մոդելներից, այլ իրական կենդանի փորձից» ։
Ապահովվելով չնչին եկամուտով Հոլսթը կարողացավ ամուսնանալ Իզոբելի հետ։ Արարողությունը տեղի ունեցավ Ֆուլհեմի ռեգիստրում 1901թ. հունիսի 22-ին։ Նրանց ամուսնությունը տևեց մինչև նրա մահը։ Նրանք ունեցան մեկ երեխա՝ Իմոջենը, ով ծնվել է 1907 թվականին ։1902 թվականի ապրիլի 24-ին Դեն Գոդֆրին և Բորնմութի քաղաքային նվագախումբը ներկայացրեցին Հոլսթի «Քոթսվոլդս» սիմֆոնիայի պրեմիերան (Op. 8), որի դանդաղ ռիթմը ողբ է Ուիլյամ Մորիսին նվիրված, ով մահացել էր 1896 թվականի հոկտեմբերին՝ երեք տարի առաջ, երբ Հոլսթը կսկսեր ստեղծագործության վրա աշխատել։
1903 թվականին նրա հայրը՝ Ադոլֆ վոն Հոլսթը մահացավ՝ թողնելով փոքրիկ ժառանգություն։ Հոլսթը և կինը որոշեցին, ինչպես հետագայում ասաց Իմոջենը «քանի որ նրանք միշտ գումարի պակաս են ունեցել, միակ բանը, որ կարելի էր անել, արձակուրդները Գերմանիայում անցկացնելն էր» ։
Կոմպոզիտոր և ուսուցիչ
Գերմանիայում գտնվելու ժամանակ Հոլսթը վերագնահատեց իր մասնագիտական կյանքը, և 1903 թվականին նա որոշեց թողնել նվագախմբային կարիերան՝ կենտրոնանալով կոմպոզիտորի կարիերայի վրա ։ Որպես կոմպոզիտոր նրա վաստակը շատ քիչ էր, և երկու տարի անց նա ընդունեց ուսուցչի պաշտոնի առաջարկը Դալվիչում ՝  Ջեյմս Ալենի աղջիկների դպրոցում, որտեղ նա աշխատեց մինչև 1921 թվականը։ Նա նաև դասավանդեց Պասմոր Էդվարդս բնակավայրում, որտեղ ի թիվս այլ նորամուծությունների նա տվել է Բախի երկու կանտատների բրիտանական պրեմիերաները ։ Ուսուցչական երկու պաշտոնները, որոնք հավանաբար նրան առավել հայտնի են դարձրել, եղել են Համերսմիթի Սուրբ Փոլսի աղջիկների դպրոցի երաժշտության տնօրենը 1905 թվականից մինչև իր մահը և Մորլի քոլեջի երաժշտության տնօրենը 1907 թվականից 1924 թվականը ։
Վոն Ուիլյամսը գրել է նախկին հաստատության մասին. «Այստեղ նա վերացրեց մանկական սենտիմենտալությունը, որը պետք է գնահատեին աշակերտուհիները, և փոխարինեց Բախին և Վիտորիային, որը հիանալի հիմք էր դեռահաս բանականության համար» ։ Հոլսթի մի քանի աշակերտներ Սուրբ Փոլսում շարունակեցին նշանավոր կարիերան, այդ թվում՝ սոպրանո Ջոան Կրոսը և հոբոյիստ և անգլիական եղջրափող Հելեն Գասկելը ։
Մորլի քոլեջի վրա Հոլսթի ազդեցության մասին Վոն Ուիլյամսը գրել է. «Վատ ավանդույթը պետք է վերացվեր։ Արդյունքները սկզբում հուսահատեցնող էին, բայց շուտով նոր ոգի հայտնվեց, և Մորլի քոլեջի երաժշտությունը, իր «Whitsuntide» փառատոնի հետ միասին դարձավ ուժ, որի հետ պետք է հաշվի նստել» ։ Մինչ Հոլսթի նշանակումը Մորլի Քոլեջը երաժշտությանը այնքան էլ լուրջ չէր վերաբերվում (Վոն Ուիլյամսի «վատ ավանդույթը»), և սկզբում Հոլսթի խիստ պահանջները շատ ուսանողների հեռացման պատճառ դարձան։ Նա համառեց և աստիճանաբար ձևավորեց նվիրյալ երաժշտասերների խումբ ։
Ըստ կոմպոզիտոր Էդմունդ Ռուբբրայի, ով Հոլսթի մոտ էր սովորել 1920-ականների սկզբին, Հոլսթը «ուսուցիչ, ով հաճախ դասերին գալիս էր ծանրաբեռնված, ոչ թե Պրուտի և Սթեյների ուսուցմամբ, այլ Պետրուշկայի մանրանկարչությամբ կամ այն ​​ժամանակ վերջերս հրատարակված Վոն Ուիլյամսի «Մասս մինոր»-ով ։ Նա երբեք չի ձգտել սեփական գաղափարները պարտադրել իր աշակերտներին։ Ռուբբրան հիշեց, որ նա կհասկանար ուսանողի դժվարությունները և նրբանկատորեն կաջակցեր նրան լուծում գտնելու համար։ «Ես չեմ հիշում, որ Հոլսթը իմ գրածներից մեկին ավելացրել է իր սեփական գրառումը, բայց նա կառաջարկեր, եթե համաձայնվեի, որ այսինչ արտահայտությունից ելնելով, ավելի լավ կլիներ, որ հետևյալ արտահայտությունը ընթանա այսինչ ընթացքով, եթե ես դա չընդունեի, ապա այդ տեսակետը չէր պարտադրի... Նա հաճախ ցույց էր տալիս իր զզվանքը ոչ էական բաների հանդեպ» ։
Որպես կոմպոզիտոր Հոլսթը հաճախ ոգեշնչվել է գրականությունից։ Նա ստեղծեց Թոմաս Հարդիի և Ռոբերտ Բրիջիսի պոեզիան, որոնց վրա որոշակի ազդեցություն ունեցավ Ուոլթ Ուիթմենը, ում խոսքերը նա դրեց «Dirge for Two Veterans» և «The Mystic Trumpeter» (1904) ստեղծագործություններում։ Նա 1899 թվականին գրել է Ուոլթ Ուիթմանի նվագախմբային նախերգանքը ։ Կարլ Ռոզա ընկերության հետ շրջագայության ժամանակ Հոլսթը կարդացել էր Մաքս Մյուլլերի գրքերից մի քանիսը, որոնք նրա մեջ մեծ հետաքրքրություն էին առաջացնում Սանսկրիտ տեքստերի, մասնավորապես Ռիգ Վեդայի օրհներգերի նկատմամբ ։ Նա անհամոզիչ համարեց տեքստերի անգլերեն տարբերակները և որոշեց կատարել իր թարգմանությունները՝ չնայած չունենալով լեզվաբանի հմտութուններ։1909 թվականին ընդունվել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջ՝ լեզուն ուսումնասիրելու համար ։
Իմոգենը մեկնաբանել է հոր թարգմանությունները. «Նա բանաստեղծ չէր, և կան դեպքեր, երբ նրա տողերը ոչ պրոֆեսիոնալ թվում:Բայց դրանք երբեք անորոշ կամ շողոքորթ չեն հնչում, քանի որ նա իր առաջ խնդիր էր դրել գտնել «պարզ ու արժանապատիվ» բառեր և որը «լսողին կտանի այլ աշխարհ» ։ Սանսկրիտ տեքստերի թարգմանությունների նրա պարամետրերը ներառում էին «Սիտա» (1899–1906 թվականներ), երեք գործողությամբ օպերա՝ հիմնված Ռամայանայի մի դրվագի վրա (որին նա ի վերջո մասնակցեց միլանյան երաժշտական հրատարակիչ Տիտո Ռիկորդիի կողմից ներկայացվող անգլերեն օպերայի մրցույթին), Սավիտրի (1908 թվական), կամերային օպերա՝ հիմնված Մահաբհարատայի հեքիաթի վրա,հիմների չորս խումբ Ռիգ Վեդայից (1908–14 թվականներ), և երկու տեքստ սկզբնապես Կալիդասայի կողմից՝ երկու արևելյան նկարներ (1909–10 թվականներ) և «The Cloud Messenger» (1913) ։
Տասնիններորդ դարի վերջերին բրիտանական երաժշտական շրջանակները նոր հետաքրքրություն էին առաջացրել ազգային ժողովրդական երաժշտության նկատմամբ։ Որոշ կոմպոզիտորներ, ինչպիսիք են Սալիվանը և Էլգարը, մնացին անտարբեր, սակայն Փերին, Սթենֆորդը, Սթեյները և Ալեքսանդր Մաքենզին Ժողովրդական երգի հիմնադիր անդամներն էին ։ Փերին կարծում էր, որ վերականգնելով անգլիական ժողովրդական երգը՝ անգլիացի կոմպոզիտորները կգտնեն իսկական ազգային ձայն։ Նա մեկնաբանել է. «Իսկական ժողովրդական երգերում չկա կեղծիք, վերելքի փայլ և գռեհիկություն» ։ Վոն Ուիլյամսը վաղ և խանդավառությամբ նվիրվել էր այս գործին, շրջելով անգլիական գյուղերով՝ հավաքելով և գրելով ժողովրդական երգերը։ Սրանք ազդեցություն ունեցան Հոլսթի վրա։ Թեև այդ թեմայով ոչ այնքան անզուսպ, որքան իր ընկերը, նա մի շարք ժողովրդական մեղեդիներ մտցրեց իր ստեղծագործությունների մեջ և կատարեց ուրիշների կողմից հավաքված ժողովրդական երգերի մի քանի մշակումներ ։ «The Somerset Rhapsody»-ը (1906–07 թվականներ), գրվել է ժողովրդական երգերի կոլեկցիոներ Սեսիլ Շարփի առաջարկով և օգտագործել այն մեղեդիները, որոնք Շարփը նշել էր։
Հոլսթը նկարագրել է իր ելույթը 1910 թվականին Queen's Hall-ում որպես «իմ առաջին իրական հաջողությունը» ։ Մի քանի տարի անց Հոլսթը ոգևորվեց մեկ այլ երաժշտական վերածննդով՝ անգլիացի մադրիգալ կոմպոզիտորների վերագտնումով։Ուելկեսը Թյուդորի բոլոր կոմպոզիտորներից սիրելին էր, բայց Բերդը նույնպես շատ մեծ նշանակություն ուներ իր համար ։ Հոլսթը մոլի թափառաշրջիկ էր։ Նա շատ է շրջագայել Անգլիայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում և Ալժիրում։ 1908 թվականին նա բժշկի խորհրդով մեկնեց Ալժիր՝ որպեսզի զբաղվի ասթմայի և դեպրեսիայի բուժմամբ, որը նա ձեռք բերեց այն բանից հետո, երբ իր «Սիտա» օպերան չարժանացավ Ռիկորդի մրցանակին ։ Այս ճամփորդությունը ոգեշնչեց Բենի Մորա սյուիտին, որը ներառում էր երաժշտություն, որը նա լսում էր Ալժիրի փողոցներում ։ Վոն Ուիլյամսը գրել է այս ստեղծագործության մասին․ «եթե այն հնչեր Փարիզում, այլ ոչ թե Լոնդոնում, այն իր կոմպոզիտորին եվրոպական համբավ կհաղորդեր, իսկ Իտալիայում նվագելը հավանաբար խռովություն կառաջացներ» ։
1910-ականներ
1911 թվականի հունիսին Հոլսթը և Մորլի քոլեջի իր ուսանողները տասնյոթերորդ դարից ի վեր առաջին ներկայացումը տվեցին ՝ Փերսելի « Հեքիաթ-թագուհին »: Ամբողջական գործը կորել էր Փերսելի մահից անմիջապես հետո՝ 1695 թվականին, և միայն վերջերս էր հայտնաբերվել։ Մորլիի քսանութ ուսանողները արտագրեցին վոկալային և նվագախմբային ամբողջական մասերը։ Այնտեղ կար 1500 էջ երաժշտություն, և ուսանողներից պահանջվեց գրեթե տասնութ ամիս դրանք պատճենելու համար։ Ստեղծագործության համերգային կատարումը տրվել է The Old Vic-ում, որին նախորդել է Վոն Ուիլյամսի ներածական ելույթը։ The Times-ը գովաբանել է Հոլսթին և նրա սաներին «այս շատ կարևոր գործի ամենահետաքրքիր և գեղարվեստական ​​կատարման համար» ։
Այս հաջողությունից հետո Հոլսթը հաջորդ տարի հիասթափվեց իր «The Cloud Messenger» երգչախմբային ստեղծագործության գաղջ ընդունելությունից։ Նա կրկին գնաց ճանապարհորդության՝ ընդունելով Հ. Բալֆուր Գարդիների հրավերը՝ միանալու իրեն և եղբայրներին՝ Քլիֆորդ և Առնոլդ Բաքսին Իսպանիայում ։ Այս արձակուրդի ընթացքում Քլիֆորդ Բաքսը Հոլսթին ներկայացրեց աստղաբանություն, որը հետագայում ոգեշնչեց նրա «Մոլորակներ» հավաքածուի լույս տեսնելուն։ Հոլսթը ներկայացրեց իր ընկերների հորոսկոպները իր մնացած կյանքի ընթացքում և աստղագուշակությունը անվանեց «ընտանի կենդանիների արատ» ։
1913 թվականին Սուրբ Փոլի աղջիկների դպրոցը բացեց նոր երաժշտական կորպուս, և Հոլսթը այդ առիթով ստեղծեց Սուրբ Փոլի սյուիտը։ Նոր շենքն ուներ ձայնամեկուսիչ սենյակ, բավականին հագեցած, որտեղ նա կարող էր անխռով աշխատել։ Հոլսթը և իր ընտանիքը տեղափոխվեցին Բրուք Գրինի տուն, որը շատ մոտ էր դպրոցին։ Նախորդ վեց տարիների ընթացքում նրանք ապրում էին Բարնսի Թեմզային նայող գեղեցիկ տանը, բայց խոնավ օդը՝ հաճախ մառախլապատ, ազդում էր նրա շնչառության վրա ։ Հանգստյան օրերը և դպրոցական արձակուրդների ժամանակը անցկացնելու համար Հոլսթը և կինը գնեցին մի քոթեջ Թաքսթեդում, Էսեքս, որը շրջապատված էր միջնադարյան շենքերով և շրջելու մեծ հնարավորություններով ։ 1917 թվականին նրանք տեղափոխվեցին քաղաքի կենտրոնում գտնվող մի տուն, որտեղ մնացին մինչև 1925 թվականը ։ Տակստեդում Հոլսթը բարեկամացավ քահանա Կոնրադ Նոելի հետ, որը հայտնի էր որպես «Red Vicar», ով աջակցում էր Անկախ Լեյբորիստական կուսակցությանը և սատարում էր պահպանողական կարծիքի համար ոչ հանրաճանաչ բազմաթիվ պատճառներ ։ Նոելը նաև խրախուսում էր ժողովրդական պարերի և երթերի վերածնունդը որպես եկեղեցական արարողությունների մի մաս, նորամուծություններ, որոնք հակասություններ առաջացրին ավանդական մտածողությամբ եկեղեցի այցելողների շրջանում ։ Հոլսթը երբեմն դառնում էր երգեհոնահար և խմբավար Թաքսթեդ ծխական եկեղեցում, նրա մոտ հետաքրքրություն էր առաջացել նաև զանգակատան նկատմամբ։ 1916 թվականին նա սկսեց ամենամյա երաժշտական փառատոնը Ուիթսունթայդում։ Տեղի մասնակիցների հետ միասին ելույթ ունեցան Մորլի քոլեջի և Սուրբ Փոլի աղջիկների դպրոցի աշակերտները ։
Հոլսթի «Սա արեցի իմ իսկական սիրո համար» կապելլա երգը, նվիրված էր Նոելին՝ ի նշան կրոնի հնագույն ակունքների հանդեպ նրա հետաքրքրությանը (կոմպոզիտորը ստեղծագործությունը միշտ անվանում էր «The Dancing Day» ։ Այն ստացավ իր առաջին ելույթը 1918 թվականի մայիսին Թաքսթեդում տեղի ունեցած Երրորդ Ուիթսուն փառատոնի ժամանակ։ Այդ փառատոնի ժամանակ Նոելը, որը դառնալու էր Ռուսաստանի Հոկտեմբերյան հեղափոխության հավատարիմ ջատագովը, ծառայության ժամանակ շաբաթօրյա ուղերձում պահանջեց, որ պետք է ավելի մեծ քաղաքական հանձնառություն լինի:Նրա այն պնդումը, որ Հոլսթի մի քանի աշակերտներ (ուղղակիորեն ՝ Սուրբ Փոլի աղջիկների դպրոցից) պարզապես «ճամբարի հետևորդներ» են եղել, և վիրավորանք է հարուցել ։ Հոլսթը, ցանկանալով պաշտպանել իր ուսանողներին եկեղեցական կոնֆլիկտի մեջ մտնելուց, Ուիթսուն փառատոնը տեղափոխեց Դուլվիչ, թեև ինքն էլ շարունակեց օգնել Թաքսթեդ երգչախմբին և երբեմն նվագել եկեղեցական երգեհոն ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում Հոլսթը փորձեց զինվորագրվել, սակայն մերժվեց՝ որպես ոչ պիտանի՝ զինվորական ծառայության համար ։ Նա հիասթափված էր, որ չի կարող օգտակար լինել պատերազմին։ Նրա կինը կամավոր դարձավ շտապօգնության վարորդ։ Վոն Ուիլյամսը ակտիվորեն ծառայության անցավ Ֆրանսիայում, ինչպես Հոլսթի եղբայրը՝ Էմիլը։ Հոլսթի ընկերները՝ կոմպոզիտորներ Ջորջ Բաթերվորթը և Սեսիլ Քոուլսը զոհվեցին մարտում ։ Նա շարունակում էր ուսուցանել և ստեղծագործել։ Հոլսթը այդ ընթացքում աշխատել է «Մոլորակները» ժողովածուի վրա և ներկայացման համար պատրաստել է իր կամերային « Սավիթրի» օպերան:Այն առաջին անգամ տրվել է 1916 թվականի դեկտեմբերին Սուրբ Ջոնս Վուդի Վելինգթոն Հոլլի Լոնդոնի օպերային դպրոցի ուսանողների կողմից ։ Այն ժամանակ դա ոչ մի ուշադրության չարժանացավ հիմնական թերթերի կողմից, թեև հինգ տարի անց երբ պրոֆեսիոնալ բեմադրվեց այն ընդունվեց որպես «կատարյալ փոքրիկ գլուխգործոց» ։ 1917 թվականին նա գրել է « Հիսուսի օրհներգը » երգչախմբի և նվագախմբի համար.ստեղծագործություն, որը չի ներկայացվել մինչև պատերազմի ավարտը ։
Ներկայացումը տեղի ունեցավ սեպտեմբերի 29-ին հրավիրված հանդիսատեսի համար, ներառյալ Սըր Հենրի Վուդը և Լոնդոնի պրոֆեսիոնալ երաժիշտներից շատերը ։ Հինգ ամիս անց, երբ Հոլսթը Հունաստանում էր, Բուլտը 1919 թվականի փետրվարին համերգի ժամանակ ներկայացրեց «Մոլորակներ»-ի լայն հանրությանը։ Հոլսթը նրան երկար նամակ ուղարկեց՝ լի առաջարկներով, բայց չկարողացավ համոզել նրան, որ սյուիտը պետք է ամբողջությամբ նվագել։ Դիրիժորը կարծում էր, որ նման արմատական նոր երաժշտության մոտ կես ժամն այն ամենն է, ինչ հանդիսատեսը կարող է ընկալել առաջին անգամ լսելիս, և այդ ժամանակ նա կատարել է յոթ մասից միայն հինգը ։
Հոլսթը սիրում էր ժամանակ անցկացնել Սալոնիկում, որտեղից կարողացավ այցելել Աթենք, որը մեծ տպավորություն թողեց իրվրա։ Նրա երաժշտական պարտականությունները լայնածավալ էին, և նույնիսկ ստիպում էին նրան երբեմն ջութակ նվագել տեղի նվագախմբում։ Վերադարձավ Անգլիա 1919 թվականի հունիսին ։
Հետպատերազմյան ժամանակաշրջան
Քառասուն տարեկանում Հոլսթը հանկարծ հայտնվեց պահանջարկի մեջ։ Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկ և Չիկագոյի սիմֆոնիկ նվագախումբը պայքարում էին ԱՄՆ-ում առաջինը նվագելու «Մոլորակներ»-ը ։ Այդ ստեղծագործության հաջողությանը հաջորդեց 1920 թվականին «Հիսուսի օրհներգը» խանդավառ ընդունելությունը, որը The Observer-ում նկարագրված էր որպես «մի քանի տարի շարունակ լսված երգչախմբային և նվագախմբային արտահայտության ամենափայլուն և ամենաանկեղծ ստեղծագործություններից մեկը» ։ Թայմսը այն անվանել է «անկասկած ամենատպավորիչ օրիգինալ երգչախմբային ստեղծագործությունը, որը երկար տարիներ արարվել է այս երկրում» ։
Սոգյութլիաբադ
Սոգյութլիաբադ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Գուստավ Թեոդոր Հոլսթ
Հետագա տարիներ
Հոլսթի արդյունավետությունը որպես կոմպոզիտոր օգուտ տվեց մնացած աշխատանքների ազատությանը։ Այս շրջանի նրա ստեղծագործությունները Քիթսի խոսքերով ներառում են երգչախմբային սիմֆոնիան (Ըստ Ջորջ Մերեդիտի երկրորդ խմբերգային սիմֆոնիան գոյություն ունի միայն հատվածներով)։ Շեքսպիրյան կարճ օպերան՝ «At the Boar's Head»-ը նույն հանկածակի ճանաչումը չգտավ, ինչպես՝ 1928 թվականի փողային նվագախմբի A Moorside սյուիտը ։