cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չերեբետ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սանտենա
Սանտենա (Santena), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 10.313 մարդ։ Զբաղեցնում է 16 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 626 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ ։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Բեռլինի տեխնիկական համալսարան
Բեռլինի տեխնիկական համալսարանը հանդիսանում է TU9-ի անդամ, որը հանդիսանում է խոշորագույն գերմանական տեխնոլոգիական համալսարանների և Եվրոպայի լավագույն Արդյունաբերական մենեջերների ցանց ։ Այդ ցանցը թույլ է տալիս ուսանողների փոխանակումը առաջատար ինժեներական դպրոցների միջև։ Այն պատկանում է Եվրոպական դպրոցների առաջավոր ճարտարագիտական Կրթության և հետազոտությունների կոնֆերանսին ։ Բեռլինի տեխնիկական համալսարանը երկու ինովացիոն կենտրոնների տունն է, որը սահմանում է նորարարության և Տեխնոլոգիայի եվրոպական ինստիտուտը։
Համալսարանը հայտնի է իր բարձրաստիճան ինժեներական ծրագրերի, հատկապես մեխանիկայի և ինժեներական կառավարման ոլորտում ։ Համալսարանի շրջանավարտների և պրոֆեսորների ցանկում ընդգրկված են ԱՄՆ Ազգային Ակադեմիայի անդամները, երկու Ազգային գիտական մեդալի դափնեկիրներ և տասը Նոբելյան մրցանակակիր  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի համալսարաններ Կատեգորիա:1879 հիմնադրումներ Գերմանիայում Կատեգորիա:1879 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Պապորոտնի (Տուապսեի շրջան)
Բնակչությունը
Ներկայումս գյուղում բնակվում են հայեր և ռուսներ։ 1972 թվականին գյուղն ուներ 58 տուն։
Բնակիչներն զբաղվում են թեյի և եգիպտացորենի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ։ Գյուղն ուներ ութամյա դպրոց։
Պատմությունը
Հայերը եկել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից` 1862 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի հայաբնակ գյուղեր
Նինա Ասատրյան
Նինա Ղազարի Ասատրյան, խորհրդային և հայկական թատրոնի դերասանուհի։ ԱԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1973), ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1978), ԱԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979) ։
Կենսագրություն
Նինա Ասատրյանը ծնվել է 1925 թվականի մայիսի 25-ին Շահբուզ գյուղում։ 1941-1945 թվականներին սովորել է Բաքվի թատերական ինստիտուտում։ 1949 թվականին հայկական թատերախմբի հետ եկել է Ստեփանակերտ, որտեղ խաղացել է ավելի քան 100 դեր։ 1949 թվականից՝ Ստեփանակերտի Գորկու անվան թատրոնի դերասանուհի ։
Մահացել է 2011 թվականի նոյեմբերի 14-ին Ստեփանակերտ քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Ալ-Կաբուի շրջան
Ալ-Կաբուի շրջան (ناحية القبو ), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Թալդուի գավառի 3 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Կաբու քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 18,636 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 70.99 կմ2:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Թալդուի գավառ
Կայանելո
Բնակչությունը կազմում է 1757 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 117 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81040, հեռախոսային կոդ՝ 00823։
Միքայել հրեշտակապետը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ, տոնակատարությունը սեպտեմբերի 29-ին է։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նյուֆաունդլենդ
Նյուֆաունդլենդ (Newfoundland անգլերենից թարգմանաբար նշանակում է «նոր գտնված երկիր», ՄՀԱ՝ ), կղզի Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիսարևելյան ափերի մոտ, կանադական Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր նահանգի մասը։ Առանձնացնում է Սուրբ Լավրենտիոս ծոցը Ատլանտյան օվկիանոսից։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում էր 479 105 մարդ ։ Խոշորագույն քաղաքը Սենթ Ջոնսն է (100 646 մարդ բնակչությամբ), որը գտնվում է կղզու հարավարևելյան հատվածում։
Աշխարհագրություն
Կղզու մակերեսը կազմում է 111 390 կմ², այն իր տարածքով 16-րդ տեղն է զբաղեցնում աշխարհում և 4-րդը՝ Կանադայում, ջրափնյա գծի երկարությունը կազմում է 9 656 կմ, գտնվում է ծովի մակարդակից 814 մ բարձրության վրա։ Ափերը հիմնականում ժայռոտ են։ Կան բազմաթիվ լճեր և ճահիճներ։ Գետերը կարճ են։ Կլիման չափավոր է։ Նյուֆաունդլենդ կղզում դիտվում են ծովի մակարդակի վրա ամենաշատ թվով մառախլապատ օրերը՝ տարեկան մոտ 120 օր ։
Երկրաբանական կառուցվածք
Կղզու կազմավորման գործում մեծ դեր է ունեցել կալեդոնյան ծալքավորությունը։ Կառուցվածքա-երկրաբանական տեսանկյունից Նյուֆաունդլենդ կղզին համարվում է Ապալաչյան լեռնաշղթայի մասը։ Կղզու հիմքը կազմված է քեմբրիի և վաղ օրդովիկի ժամանակաշրջանների տերիգենա-կարբոնատային նստվածքներից։ Կղզու կենտրոնական մասում գտնվում են քեմբրիի և վաղ օրդովիկի ժամանակաշրջանի հզոր հրաբխա-նստվածքային (կղզային աղեղներ) ստվարաշերտը։
Պատմություն
Նյուֆաունդլենդ կղզում հայտնաբերվել են վիկինգների երկու բնակավայրեր։ Առաջինը գտնվում է Պուանթ Ռոզ հրվանդանից 480 կմ հեռավորության վրա, իսկ երկրորդը՝ հրվանդանի վրա։ Վիկինգների 11-րդ դարի առաջին բնակավայրի հնագիտական պեղումների վայրում, Լ'Անս-օ-Մեդոուսի շրջանում գտնվում է Կանադայի միակ պատմական հուշարձանն, որը 1978 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
20-րդ դարում կղզուց ավելի քան 600 կմ դեպի հարավ-արևելք, 1912 թվականի ապրիլի 15-ի լույս 16-ի գիշերը խորտակվել է հայտնի «Տիտանիկ» շոգենավը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիներ
Արմանդո Լոսանո
Արմանդո Լոսանո Սանչես (Armando Lozano Sánchez, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Ֆուենլաբերդա» ակումբի պաշտպան։
Գործունեություն
Արմանդոն գործունեությունը սկսել է իր հարազատ քաղաքի «Մոտրիլ» ակումբում։ Հետո նա տեղափոխվեց «Մալագայի» երկրորդ խումբ, որտեղ մեկ սեզոն անցկացրեց որպես պահեստային և մեկ տարվա վարձակալությամբ տրվեց «Լոս-Պալասոս» ակումբին։ Արմանդոն մինչև 2005/06 սեզոնը խաղում էր Մալագայի համար։ Այնուհետև նա մեկ սեզոն խաղաց գլխավոր խմբում և տեղափոխվեց իսպանական բարձրագույն լիգայի Լևանտե ակումբ։ Արմանդոն սեզոնը սկսեց որպես երկրորդ խմբի անդամ, բայց առաջատար պաշտպանների ձմեռային մեկնումից հետո տեղափոխվեց գլխավոր թիմ։ Նրա համար նա իր առաջին խաղը խաղաց 2008 թվականի փետրվարի 17-ին` «Օսասունայի» հետ խաղում (2:1)։ Ակումբի համար նա խաղաց ընդամենը 12 խաղ։ Դրանից հետո նա խաղաշրջանը խաղաց «Կարթագենում» և տեղափոխվեց Բարսելոնայի երկրորդ խումբ, որտեղ խաղաց երեք տարի։ 2012 թվականին Արմանդոն տեղափոխվեց մեքսիկական «Վերաքուրս» ֆուտբոլային ակումբ։ Սակայն այնտեղ նա մնաց շատ քիչ և շուտով, իր հին ընկերոջ` Կիկոյի խորհրդով վերադարձավ հայրենիք ։ 2014 թվականին տեղի ունեցավ նրա անցումը «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ»  ։ 2015 թվականի մարտի սկզբին նա հեռացվեց նյու յորկցիների կազմից։ 2015 թվականի օգոստոսի 12-ին Լոսանոն երկամյա պայմանագիր կնքեց Սեգունդայի «Էլչե» ակումբի հետ։ Օգոստոսի 30-ին նա առաջին անգամ խաղաց և Բիլբաո Աթլետիկի խաղի ժամանակ խփեց առաջին գնդակը «գծականաչավորների» համար։
Լաս Կոլորադաս
Լաս Կոլորադաս (Buta Ranquil), վարչական կենտրոն Կանտ Լիլ դեպարտամենտի Նեուկեն պրովինցիայում, Արգենտինայի հարավ-արևմուտքում։
Պատմություն
Լաս Կոլորադասը հիմնադրվել է 1926 թվականի հոկտեմբերի 26-ին։
Կնիք հաւատոյ (4640)
Կնիք հաւատոյ (4640), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4640 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16.5x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 257 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ՝ գրված մագաղաթի վրա՝ վրացերենով և ևս մեկ էջ՝ գրված ուղղագիծ երկաթագրով, Թուղթ Պետրոսի։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ հետագայի՝ 253ա (1629թ.), 253բ (1648թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դուրո Կուրեպա
{{Տեղեկաքարտ Անձ }} Դուրո Կուրեպա (Ђуро Курепа, ), հարավսլավացի մաթեմատիկոս։ Իր կյանքի ընթացքում Կուրեպան հրատարակել է 700 հոդվածներ, գրքեր, թղթեր և մոտ 1000 գիտական ուսումնասիրություններ։ Նա դասավանդել է Եվրոպայի համալսարաններում, ինչպես նաև Կանադայում, Կուբայում, Իրաքում, Իսրայելում և ԱՄՆ-ում։ Նա նշում է «Ես դասավանդել եմ Հարավսլավիայի 19 համալսարաննեից յուրաքանչյուրում» ։ Նրա եղբորորդին՝ Սվետազոր Կուրեպան, հայտնի մաթեմատիկոս էր ։
Վաղ շրջան
Մայսկե Պոլյանե քաղաքում ծնված Կուրեպան ամենափոքրն էր Ռեյդ և Անժելինա Կուրեպաների տասնչորս երեխաների մեջ։ Նա դպրոց էր հաճախում ծննդավայրի դպրոցում, այնուհետև շարունակեց իր կրթությունը Գինայում և ավագ դպրոցն ավարտեց Կրիժևցիում։ 1931 թվականին նա ստացավ դիպլոմ Զագրեբի համալսարանի մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի բաժնից և սկսեց աշխատել որպես մաթեմատիկայի ուսուցման օգնական նույն տարում։ Այնուհետև Կուրեպան Ֆրանսիայի քոլեջ և Փարիզի համալսարան, որտեղ նա 1935 թվականին ստացավ դոկտորի կոչում։
Միջին տարիք
Կուրեպան շարունակեց ստանալ հետդոկտորական կրթություն Լեհաստանում՝ Վարշավայի համալսարանում և Փարիզի համալսարանում։ 1937 թվականին նա դարձավ պրոֆեսորի օգնական Զագրեբի համալսարանում, իսկ 1948 թվականին արդեն ուներ հիմնական պրոֆեսորի պաշտոն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից և Հարավսլավիայի Հանրապետության կազմավորումից հետո նա տեղափոխվեց ԱՄՆ և դասավանդեց այնտեղի 5 համալսարաններում՝ Հարվարդի, Չիկագոյի, Բերկլիի, Կալիֆոռնիայի, Փրինսթոնի և Նյու Յորքի։
Ուշ շրջան
1965 թվականին Կուրեպան տեղափոխվեց Բելգրադի համալսարան, որտեղ նա կենտրոնացավ տրամաբանության դաշտերի վրա և հիմնեց մաթեմատիկայի տեսություն։ Կուրեպան մի շարք կազմակերպությունների անդամ էր՝ այդ թվում և Սերբիայի գիտությունների ակադեմիայի, Հարավսլավիայի գիտությունների ակադեմիայի ։ Նա նաև Խորվաթիայի մաթեմատիկական և ֆիզիկական գիտությունների կազմակերպության հիմնադիրը և նախագահը, Մաթեմատիկա Բալկանիկա թերթի գլխավոր խմբագիրը և հիմնադիրը, մաթեմատիկայի Հարավսլավիայի ազգային կոմիտեի, մաթեմատիկոսների, ֆիզիկոսների և աստղագետների Հարավսլավիայի հասարակության նախագահն էր։ 1976 թվականին նա ստացել է «AVNOJ» մրցանակ և թոշակի անցել Բելգրադի համալսարանից 1977 թվականին։
Ժառանգությունը
Կուրեպան ազդել է մաթեմատիկայի մաթեմատիկայի տեսությանը մի քանի եղանակով՝ ներառյալ Կուրեպայի ծառը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավսլավացի գիտնականներ Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Տրայանոսի հրապարակ
Տրայանոսի հրապարակ (Forum Traiani), Հռոմի ժամանակագրության վերջին կայսերական հրապարակներից է, որը գծագրվել է Ապոլլոդորոս Դամասկոսցի ճարտարապետի կողմից։
Պատմություն
Հրապարակը ստեղծվել է Տրայանոս կայսեր հրամանով՝ և զարդարվել է ավարներով՝ բերված Դակիայից, որը գրավվել էր 106թ․-ին։ Ըստ հռոմեական ալմանախի (աստղագիտական օրացույցի)՝ Ֆաստի Օստիենսի (Fasti Ostiensi), հրապարակը հիմնվել է 112թ․-ին ., իսկ Տրայանոսի սյունը՝ 113թ․-ին։
Այսպիսի մեծ շինության կառուցման համար անհրաժեշտ էր մարդկային մեծ աշխատուժ։ Աշխատավորները տապալում էին Կվիրինալ և Կապիտոլիում բլուրների լանջերը, որոնք փակում էին հովիտը, որը զբաղված էր կայսերական հրապարակներով, որոնք ձգվում էին Մարսի դաշտի ուղղությամբ։ Հավանական է, որ հողային աշխատանքները սկսվել են դեռ Դոմիցիանոս կայսեր օրոք, բայց ճարտարապետական նախագիծը ամբողջությամբ պատկանում է Ապոլլոդորոս Դամասկոսցիին ։
Հրապարակի շինարարության ժամանակ Հռոմում կար Տրայանոսի շուկան, Հուլիոս Կեսարի հրապարակը։
Շինարարություն
Հրապարակը իրենից ներկայացնում է բազմաթիվ սյունաշարեր 200 և 120 մետրի վրա և էկսեդրամներով (խորը կիսակլոր խորշեր՝ նստատեղերով պատերի երկայնքով) երկու կողմից։ Հրապարակի գլխավոր մուտքը հարավային կողից է, հաղթակամար պսակավորված է մարտակառքով, լծված վեց ձիերով։ Ուիլիպիայի Բազիլիկը գտնվում է հյուսիսային սյունաշարի վերջում՝ պատված սպիտակ մարմարով և զարդարված Տայանոսի ձիասպորտի արձանով։
Բազիլիկից հյուսիս տեղակայված է փոքրիկ արասյունը և տաճարը՝ վիրած աստվածային Տրայանոսին։ Ուիլիպիայի Բազիլիկից խիստ հյուսիս տեղակայված էին 2 գրադարաններ՝ մեկը լատինական փաստաթղթերով, մյուսը՝ հունական։ Երկու գրադարանների միջև տեղակայված է 38 մետրանոց Տրայանոսի սյունը ։
IV դարի կեսերին Կոստանդիոս II կայսրը Հռոմ այցելության ժամանակ հիացած էր Տայանոսի ձիասպորտի արձանով և հարակից շինություններով։ Կայսեր այցը և հրապարակի շինությունները նկարագրված են եղել հին-հռոմեական պատմաբան Ամմիանուս Մարցելինուսի կողմից։
Մեր ժամանակներում պահպանվել են միայն շուկաների մասերը և Տրայանոսի հրապարակը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի ճարտարապետություն Կատեգորիա:112
Կայացո
Կայացո (Caiazzo), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5836 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 166 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81013, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ստեփանոս Մինիչիլոն։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 29-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռինի լա Նոնեզ
Ռինի լա Նոնեզ (Rigny-la-Nonneuse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 140 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.70 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.19 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 33 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 104 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 78-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 78 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (35 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 26 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարի Սթրիթ
Կենսագրություն
Մարի Սթրիթը ծնվել է 1855 թվականի փետրվարի 18-ին, որպես Մարի Բեկոն, Տրանսիլվանիայի Սիգիշոարա քաղաքում, գերմանացի փաստաբանների ընտանիքում։ Նա տասը քույրերից ու եղբայրներից ամենաավագն է եղել․ նրանցից վեցը մահացել են մանուկ հասակում։ Նրա հայրը՝ Ժոզեֆ Մարտին Բեկոնը (1820-1885), ի թիվս այլ բաների, Հունգարական խորհրդարանի (Ռայխստագի) անդամ էր։ Սթրիթի եղբայրը՝ Յոզեֆ Բեկոնը (1857-1941), քաղաքային բժիշկ էր և Alt-Säßburg պատմա-ազգագրական թանգարանի հիմնադիրը` իր հայրենի քաղաքում ։
Մայրը՝ Թերեզա Բեկոնը, ներգրավված էր կանանց իրավունքներին վերաբերող քաղաքականության մեջ այն ժամանակ, երբ ավելի մեծ՝ Կանանց շարժում դեռևս գոյություն չուներ։ Հենց մայրն էր, որ Մարի Սթրիթին ծանոթացրել է Դրեզդենում կանանց շարժմանը 1890-ական թվականների սկզբին։
1873 թվականին Մարի Սթիթը հեռացել է Սիգիշոարայից՝ դերասանուհի դառնալու համար։ Նա հաճախել է Վիեննայի կոնսերվատորիան և առաջին պայմանագիրը կնքել է 1876 թվականին, Կարլսրուեում՝ Բադենի պետական թատրոնում։ Նրա դեբյուտը եղել է Հենրիխ ֆոն Կլեյստի «Քետհենը Հայլբրոնից կամ Կրակով փորձությունը» (Das Käthchen von Heilbronn oder Die Feuerprobe) ասպետական դրաման և Գյոթեի Քույրերն ու եղբայրները (Die Geschwister) պիեսը, որտեղ նա կատարում էր գլխավոր դերերից՝ Մարիանեի դերը։ Բադենի պետական թատրոնում նա սիրահարների թեմայով պիեսներում խաղացել է մինչև 1881 թվականը։ Դրան հաջորդել է Ֆրանկֆուրտը, որտեղ նա շուտով խզել իր պայմանագիրը և աշխատել է միայն որպես հյուր Համբուրգում («Թալիայի թատրոնում») և Դրեզդենում։
1879 թվականին Մարի Սթրիթն ամուսնացել է դերասան, բեմադրիչ և օպերային երգիչ Ալբերտ Սթրիթի (1847-1908) հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա։ 1889 թվականին Մարի Սթրիթը հեռացել է բեմից և բնակություն հաստատել Դրեզդենում։ Այնտեղ, սկսած 1894 թվականից, նա ավելի ու ավելի է ներգրավվել կանանց շարժման մեջ, որում երկրորդական չէր մոր կողմից ոգեշնչումը։
Քաղաքական գործունեություն
Մարի Սթրիթը գերմանական կանանց շարժման կարևոր ռահվիրան է համարվում։ Դերասանական պատրաստության շնորհիվ նա կանանց շարժման լավագույն խոսնակներից մեկն էր։ 1891-1896 թվականների ընթացքում Սթրիթը անդամակցում էր և ժամանակավորապես նախագահում էր Կին-ռեֆորմատորների ասոցիացիան։ 1894 թվականին նա Դրեզդենում հիմնադրել է առաջին Կանանց իրավական պաշտպանության ասոցիացիան (Rechtsschutzverein für Frauen): 1896 թվականին նա ընդդեմ Գերմանիայի քաղաքացիական օրենսգրքի (BGB) ընտանիքի մասին օրենքի նախագծի երկրորդ ընթերցման Ֆրաուեն լանդշտուրմ (Frauen-Landsturm) կանանց բողոքի ակցիայի կազմակերպիչներից մեկն էր։ Ֆրաուեն լանդշտուրմը դեղին թղթի վրա ութ էջանոց թռուցիկի վերնագիրն է, որը բաժանվել է 1896 թվականի հունիսի 25-ին։ Հեղինակը Մարի Սթրիթն էր։ Հուզական, բայց կտրուկ տոնով գրված թռուցիկները բաժանվել էին Ռայխստագի բոլոր պատգամավորներին և պաշտոնատար անձանց ։
1899-1910 թվականներին նա եղել է Գերմանական կանանց ասոցիացիաների ֆեդերացիայի (Bund Deutscher Frauenvereine - BDF) նախագահ։ 1900-1920 թվականներին Մարի Սթրիթը BDF-ի հրատարակչական մարմնի գլխավոր խմբագիրն էր։ Այս հրատարակությունը լույս է տեսել մինչև 1913 թվականը` Կենտրոնական թերթ (Centralblatt) խորագրի ներքո, որից հետո այն վերանվանվել է Կանանց խնդիր (Frauenfrage): BDF շատ ազդեցիկ կազմակերպություն էր, ուներ մեկ միլիոն անդամ և գոյատևել է մինչև 1933 թվականը` Գերմանիայում Նացիոնալ սոցիալիստների իշխանության գալը ։
Սթրիթը մեծ ազդեցություն է ունեցել Գերմանիայում կանանց քվեարկության իրավունքի շարժման մեջ։ 1911-1919 թվականներին նա ղեկավարել է Կանանց քվեարկության իրավունքի գերմանական ասոցիացիան, իսկ 1913-ից մինչև 1920 թվականը` Կանանց քվեարկության իրավունքի համաշխարհային ֆեդերացիայի (Միջազգային կին ընտրողների դաշինք) նախագահն էր։ 1920 թվականին նա Ռայխստագի կառավարության պատվիրակ էր Ժնևի միջազգային կոնգրեսում, 1919-1922 թվականներին՝ Դրեզդենի քաղաքային խորհրդի խորհրդական և 1920-1922 թվականներին՝ Դրեզդենի պատվավոր խորհրդական։
1919-ին դարձել է Գերմանիայի կանանց ասոցիացիաների ֆեդերացիայի ընդլայնված դաշնային գործադիր կոմիտեի անդամ, իսկ 1922-1927 թվականներին՝ Դրեզդենի կանանց ասոցիացիայի նախագահ։ Բացի այդ, Սթրիթը Կանանց կրթության ասոցիացիայի (հետագայում՝ Կանանց կերպարի ուսումնասիրման կանանց ասոցիացիա) համահիմնադիրն էր ։
1904 թվականի հունիսին նրա դիմանկարով լուսանկարը զարդարում էր ամենամեծ ժողովրդականություն վայելող Berliner Illustrirten Zeitung Բեռլինի իլյուստրացիոն շաբաթաթերթի առաջին էջը։ Այդ օրերին Բեռլինում մեկնարկել էր Կանանց միջազգային կոնգրեսը, որտեղ նա ներկա էր որպես Գերմանական կանանց ասոցիացիաների ֆեդերացիայի նախագահ։ 1910 թվականին պահպանողական մեծամասնության հրահրմամբ Սթրիթին փոխարինել է Գերտրուդ Բոյմերը։ Պատճառն այն էր, որ Սթրիթը հանդես էր գալիս հղիության և մայրության դեկրետային արձակուրդի օգտին, ինչպես նաև պաշտպանում էր միայնակ մայրերի շահերը, նաև` հանդես էր գալիս համապարփակ սեռական բարեփոխումների օգտին էր և անզիջում դիրքորոշում ուներ ընդդեմ § 218-ի, որը պատժում էր աբորտը որպես քրեորեն պատժելի արարք։ Չնայած Սթրիթը կանանց շարժման արմատական թևի մաս էր կազմում, բայց նա մերժում էր ցանկացած բևեռացում և փորձում էր միջնորդ լինել մրցակցող թևերի միջև։
Մարի Սթրիթը մահացել է Դրեզդենում, սակայն նրան թաղել են Սիգիշոարայի գերեզմանատանը։
Ռոզալյա Ասոյան
Ռոզալյա Քրիստափորի Ասոյան, ադրբեջանական և ռուսական թատրոնի հայ դերասանուհի։
Վերնագրի տեքստ
Մայրը նույնպես դերասանուհի է եղել։ Ռոզալյայի անունը դրել են Շիրվանզադեի «Պատվի համար» ստեղծագործության կերպարներից մեկի՝ Ռոզալյայի պատվին, ում ավագ քրոջ դերը կերտել է մայրը։ Ռոզալյա Ասոյանն ավարտել է Բաքվի թատերական ինստիտուտը (Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր Ալեքսանդր Տուգանովի դասարանը)։ Բեմական խոսքի ուսուցիչներն էին Յաշչիկովսկին, Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ Բ․ Բայկովը և Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Պ․ Յուդինը ։
Խաղացել է Բաքվի բանվորական թատրոնում, որտեղից հեռացել է անձնական պատճառներով։ Այնուհետև աշխատել է Ադրբեջանի այլ թատրոններում։ Վերջին թատրոնը Իլյա Ռախլինի ղեկավարությամբ գործող Մոսկվայի զանգվածային ներկայացումների թատրոնն էր։
Կյանքի վերջին տարիներին բնակվել է Միացյալ Նահանգներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Քաֆր Լահայի շրջան
Քաֆր Լահաի շրջան (ناحية كفرلاها)՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Թալդուի գավառի 3 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Քաֆր Լահա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 38,297 բնակչություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Թալդուի գավառ
Ազարտ
Ազարտ, հույզ, որը կապված է կանխատեսելի հաջողության հետ (պարտադիր չէ՝ իրականությանը համապատասխանող) ինչ-որ բանում։ Հաճախ կապված է գործի, խաղի, ռիսկի, վտանգի հետ։ Տարվածության հասկացությունը ինքնին բացատրում է դրա հետ կապված ռիսկի և որոշ նյութական ապրանքներ շահելու ցանկությունը ։
Ստուգաբանություն
Ծագում է ֆրանսիական hasard բառից՝ «դեպք», «ռիսկ», «զառախաղ» նշանակությամբ ։ Ավելին, ֆրանսերենում հենց «տարվածություն» բառի համարժեքը չկա, և դրա փոխարեն օգտագործվում է passion — «կիրք», emballement՝ «ոգևորություն» և այլ բառեր։
Ֆրանսերենում hasard բառը իր հերթին հայտնվել է իսպ․ և azar — «զառախաղ»,  الزهر (ալ զահր)՝ «զառախաղ» բառերից ։
Խաղամոլություն
Գոյություն ունի հիվանդություն, որը կապված է ազարտի մշտական անհրաժեշտության հետ. դա կոչվում է խաղամոլություն: Հայտնի է նաև լուդոմոլություն  ( ՝ «խաղ»)։ Ըստ Վ.Պ.Սերբսկու անվան սոցիալական և դատական հոգեբուժության պետական գիտական կենտրոնի աղբյուրներում չնշված  գիտնականների, խաղամոլ դառնալու ռիսկը ոչ մի կերպ կապված չէ առողջական, սոցիալական կամ ինչ-որ կենսաբանական չափանիշների հետ, այլ ավելի շատ՝ բնավորության ու խառնվածքի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հույզեր
Կոնկա դելլա Կամպանիա
Կոնկա դելլա Կամպանիա (Conca della Campania), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1390 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 53 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81044, հեռախոսային կոդ՝ 00823։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռինի լը Ֆերոն
Ռինի լը Ֆերոն (Rigny-le-Ferron), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 374 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.63 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.05 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 35 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 211 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 134-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 77։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,5 %։ 134 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 114 անձ (66 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (11 տղամարդ և 9 կին)։ 77 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չորապտեր արծվապտերային
Չորապտեր արծվապտերային, սինոպտերիդազգիների ընտանիքին պատկանող պտերանման բույս։
Նկարագրություն
Կոճղարմատավոր բազմամայա բույս է, որի բարձրությունը հասնում է 10-30 սմ-ի։ Վայրի թիթեղը կանաչ է, կաշենման, վերևից մերկ է, տակից՝ պատված նուրբ մազիկներով, վերջին կարգի սերգեմենտները երկարավուն են, տափակ, կոթերը՝ բարակ, փայլուն, գորշավուն կամ սև թաղանթներով ծածկված ։
Տարածվածություն
Հայաստանում տարածված է միայն Մեղրու ֆլորիստական շրջանում։ Աճում է նաև Արևելյան Անդրկովկասում, Արևմտյան և Կենտրոնական Եվրոպայում, միջերկրածովյան ավազանի երկրներում, Արևմտյան (Թուրքիա, Իրան) եվ Միջին Ասիայում, Աֆղանստանում ։
Պահպանություն
Խոցելի տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 քառակուսի կմ-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Հայդելբերգի համալսարան
Հայդելբերգի` Ռուպրեխտի և Կառլի անվան համալսարան (Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg), ժամանականկից Գերմանիայի ամենահին համալսարանը, ամենահեղինակավորներ ուսումնական հաստատություններից մեկը, Կենտրոնական Եվրոպայի` հնությամբ հինգերորդ համալսարանը ։ Հիմնադրվել է 1386 թվականին։ Ուսուցման հիմնական լեզուն գերմաներենն է ։
Չորապտեր արծվապտերային
Պահպանություն
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:Պտերանմաններ Կատեգորիա:Սինոպտերիդազգիներր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Հայդելբերգի համալսարան
Համալսարանը ունեցել է ազդեցություն և կապված է եղել Նոբելյան մրցանակի 56 դափնեկիրների աշխատանքի հետ ։ Այն դասվում է եվրոպական լավագույն համալսարանների շարքում և հանդիսանում է միջազգային կրթօջախ դոկտորական ուսանողների համար. մոտ 1,000 դոկտորական աշխատություններ հաջողությամբ պաշտպանվում են այստեղ ամեն տարի, որոնցից մոտ մեկ երրորդը արտասահմանյան ուսանողների աշխատություններ են ։ 130 երկրներից եկած ուսանողները կազմում են համալսարանի ամբողջ ուսանողական կազմի ավելին քան 20 տոկոսը ։
Պատմություն
Համալսարանը հիմնել է կուրֆյուրստ Ռուպրեխտ 1-ինը Հռոմի պապ Ուրբանոս 6-րդի թույլտվությամբ 1386 թվականին, որպեսզի այն հանձնի Կուրպֆալցի (Kurpfalz) ենթակայությանը, ուր կենտրոնացած էր հոգևոր կյանքը։ Համալսարանի հիմնադրումը նպատակ ուներ գրավելու օտարերկրացիներին, պատրաստելու եկեղեցական և պետական գործիչների, քանի որ Սորբոնի համալսարանը, որ ենթարկվում էր Ավինյոնի պապ Կլիմենտ 7-րդին, չէր տրամադրում շրջանավարտներ Պֆալցի եկեղեցիներին, որոնք ղեկավարվում էին Հռոմի պապի կողմից։ Հենց այդ պատճառով էլ անհրաժեշտություն առաջացավ աստվածաբանական սեփական կրթության։ Առաջին պրոֆեսորները Հայդելբերգ են եկել Փարիզից և Պրահայից։ Համալսարանի հիմնադիր ռեկտորը դարձավ Մարսիլի Ինգենսկին, ով նոմինալիզմի կողմնակից էր։
Հիմնադրման պահին Հայդելբերգի համալսարանը չորրորդն էր Սրբազան Հռոմեական կայսրությունում Բոլոնիայի, Փարիզի և Վիեննայի համալսարաններից հետո և առաջինը ժամանակակից Գերմանիայի տարածքում։
Հիմնադրման առաջին վկայագրերը թվագրվում են 1386 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 18-ին կատարվել է եկեղեցական օծումը, իսկ հաջորդ օրվանից սկսվել են դասերը, ինչն էլ Հայդելբերգը Գերմանիայի ամենահին համալսարան ճանաչելու հիմք է հանդիսացել ։
Կուրֆյուրստները հոգ էին տանում համալսարանի համար, չնայած երբեմն խախտում էին նրա ինքնավարությունը։ Նրանք զարգացնում էին հոգևոր նոր ուղղություններ, օրինակ` հումանիզմը։ Այսպես` Պֆալցի կուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ 1-ինը անցկացրեց համալսարանական նոր բարեփոխում. աստվածաբանական ֆակուլտետը ռեալիզմ դասավանդելու թույլտվություն ստացավ, ինչը ենթադրում էր դասավանդման որոշակի ազատություն։ Միաժամանակ իրավաբանական ֆակուլտետում ուսումնասիրվում էր ոչ միայն եկեղեցական, այլև քաղաքացիական իրավունք։ Ֆրիդրիխ 1-ինի խորհրդական Անդրեաս Գարտմանին առաջին անգամ համալսարանի ողջ պատմության ընթացքում երկար ժամանակ եղել է համալսարանի ռեկտորը` 1463-1495։ 1510 թվականին համալսարանում սահմանվել է հնագույն կրթաթոշակ, որը գործել է մինչև 1949 թվականը։
Ռեֆորմացիա
Չնայած 1518 թվականին Մարտին Լյութերի Հայդելբերգյան բանավեճին` համալսարանը երկար ժամանակ անտարբեր էր ռեֆորմացիայի նկատմամբ։ Կուրֆալցի կանցլեր Գարտման Գարտմանինի Ավագը` նախկին ռեկտորի որդին, փորձում էր ուղղորդել կուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ 2-րդին ռեկտոր ընտրելու ավետարանական ուղղության ներկայացուցչին` ի հակադրություն հին հավատը քարոզող պրոֆեսորների։ Ռեֆորմացիան մուտք գործեց միայն ազատ արվեստների ֆակուլտետ։ Միայն կուրֆյուրստ Օտհայնրիխը 1556 թվականին ամբողջ համալսարանը վերափոխեց ավետարանական բարձրագույն դպրոցի։ Դրա հետ կապված` նա անցկացրեց մի շարք կարևոր բարեփոխումներ. ուսանողները արդեն դասերի պետք է հաճախեին քաղաքացիական հագուստով։ Աստվածաբանական ֆակուլտետում պարտադիր դարձավ հին հունարենի և հին հրեերենի ուսուցումը։ Բժշկական ֆակուլտետում մեծ ուշադրություն հատկացվեց ուսուցման գործնական կողմին։
Շնորհիվ կուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ 3-րդի` 16-րդ դարի երկրորդ կեսին Հայդելբերգը դարձավ եվրոպական մշակույթի և գիտության կենտրոն` ձեռք բերելով հատուկ նշանակություն որպես կալվիականության բարձրագույն դպրոց։ Հայդելբերգը դարձավ գերմանական «Ժնև», այսինքն` կալվինականության կենտրոն, ինչով դեպի իրեն գրավեց պրոֆեսորների և ուսանողների ողջ Եվրոպայից։ Աստվածաբանական ֆակուլտետի մասնակցությամբ 1563 թվականին ծագեց նշանավոր հայդելբերգյան կատեխիզիսը։ Կալվինիզմին զուգընթաց 16-րդ դարի վերջին գոյություն ուներ այսպես կոչված «ուշ հումանիզմը»։ Այդ շրջանում այստեղ աշխատում էին այնպիսի նշանավոր անհատականություններ, ինչպիսիք են Պաուլ Շեդեն, Յան Գրուտերը, Մարտին Օպիցը, Հուլիոս Վիլհելմ Ցինկգրեֆը և Մատեուս Մերիանը։
18-րդ դար
18-րդ դարում Հայդելբերգում իշխում էր ինտելեկտուալ միջավայրը։ Համալսարանի պրոֆեսորների մեծ մասը ճիզվիտ էր, ովքեր հաստատվել էին Հայդելբերգում կարճ ժամանակով։ Պրոֆեսորական մյուս տեղերը փոխանցվում էին ժառանգաբար, ինչը չէր համապատասխանում գիտական մակարդակին։ Ուսուցման ավետարանական բնույթը ոչնչացվում է ուշ հակառեֆորմացիայով։ Ֆինանսական միջոցների վատնումը և 18-րդ դարավերջի հեղափոխական շարժումները համալսարանին զրկել էին միջոցներից և անկախ եկամուտներից։
1735 թվականին համալսարանական հրապարակում (ներկայումս` «Alte Universität») ի հայտ է գալիս համալսարանական գլխավոր նոր շենքը։
19-րդ դար
Հայդելբերգի` Բադենի իշխանությանն անցնելուց հետո (1802) համալսարանը վերստեղծվում է։ Համալսարանը դառնում է պետության կողմից ֆինանսավորվող հաստատություն։ Համալսարանի հիմնադրի կողքին ավելանում է մեծ հերցոգ Կառլ Ֆրիդրիխ Բադենսկու անունը։ Այդ ժամանակներից էլ համալսարանը կոչվում է Կառլի և Ռուպերտի անվան համալսարան։ Համալսարանում սկսում է իշխել նոր հումանիզմը, չնայած ուսանողների և պրոֆեսորների շրջանում քիչ չէին նաև ռոմանտիզմի գաղափարակիրները։ Համալսարանում երկու տարի դասավանդում է Հեգելը։ Ֆրիդրիխ Շլոսսերը այստեղ հիմնում է քաղաքական պատմական գիտությունների սեփական դպրոց, իսկ բժիշկ Մաքսիմիլիան Յոզեֆ ֆոն Կելիուսը այցելուներ է գրավում ողջ Եվրոպայից։ Այն ժամանակ, երբ բնական գիտությունները իրենց աստեղային ժամն էին ապրում ի դեմս Ռոբերտ Բունզենի, Գուստավ Կիրխհոֆի, Հերման Հելմհոլցի, 19-րդ դարում Հայդելբերգը առավել մեծ հռչակ է ձեռք բերում որպես իրավաբանական համալսարան։
20-րդ դար
Դարասկզբին համալսարանում դասավանդում էին բադենյան դպրոցի երկու կարկառուն ներկայացուցիչներ` Վիլհելմ Վինդելբանդը և Հայնրիխ Ռիկկերտը։ Հայդելբերգը համաշխարհային լիբերալ համալսարան էր։ Դա երևում էր ոչ միայն օտարերկրյա ուսանողների մեծ հոսքից, այլև հայդելբերգյան յուրահատուկ ոգուց, բանավեճերից, որ կազմակերպում էին Մաքս Վեբերը և նրա ընկերները։
1886 թվականին համալսարանը նշել է իր հիմնադրվելու 500-ամյակը։
Վայմարյան հանրապետություն
Վայմարյան հանրապետության տարիներին Հայդելբերգը դեմոկրատական ոգու խորհրդանիշ էր։ Այդ ոգու քարոզողներն էին պրոֆեսորներ Կառլ Յասպերսը, Գուստավ Ռադբրուխը, Մարտին Դիբելիուսը, Ալֆրեդ Վեբերը։ Ամերիկյան նվիրատվություններով կառուցված համալսարանական նոր շենքին հայտնվեց գրություն` ի հիշատակ Ֆրիդրիխ Հունդոլֆի. «անմահ հոգուն»։ Այստեղ է դասախոսություններ լսել և դոկտորական թեզ պաշտպանել նացիոնալ-սոցիալիստ Յոզեֆ Գեբելսը։ Ուսանողությունը դարձել էր ավելի ռադիկալ, մասնավորապես հայտնի է 1930 թվականի ուսանողական ընդվզումը, երբ ուսանող ազգայնամոլները գրավեցին շենքը` պահանջելով պրոֆեսոր Էմիլ Հումբելի պաշտոնաթողությունը։ Կարգ ու կանոն հաստատելու համար հարկ եղավ դիմելու ոստիկանությանը։
Այստեղ է երկար տարիներ աշխատել նաև «արիական ֆիզիկայի» գաղափարախոս Ֆիլիպ Լենարդը։
Երրորդ ռեյխ
Հայդելբերգի համալսարանը առաջինն էր նացիստական Գերմանիայում, որ ողջունեց նացիոնալ-սոցիալիզմը։ Դա հանգեցրեց նրան, որ համալսարանից վտարվեցին հրեական ծագումով շատ դասախոսներ, հետագայում` նաև ուսանողներ։ Շատերը ստիպված արտագաղթում էին։ Դասախոսներից երկուսը դարձան ահաբեկչության զոհեր։ Համալսարանական հրապարակում գրքերի այրմանը ակտիվ մասնակցություն են ունեցել համալսարանի աշխատակիցները և երիտասարդները։ Ժամանակի ընթացքում համալսարանը դարձավ ֆաշիստական գաղափարների բացահայտ քարոզողը։ Համալսարանի շենքին արված «անմահ հոգուն» մակագրությունը փոխարինվեց «գերմանական հոգուն» գրությամբ, և շատերը, այդ թվում` պրոֆեսորներ, առաջնորդվում էին այդ նշանաբանով։
Արևմտյան Գերմանիա
Բարեփոխումները ազդում են նաև համալսարանի կառուցվածքի վրա. եթե իր հիմնադրման օրվանից համալսարանը բաղկացած էր չորս ֆակուլտետներից (աստվածաբանություն, իրավաբանություն, բժշկություն, փիլիսոփայություն), որոնց 1890 թվականին միացել էր հինգերորդ` բնական գիտությունների ֆակուլտետը, ապա 1969 թվականից սկսած` համալսարանը բաժանվում է 16 ֆակուլտետների։ 1968 թվականին համալսարանում կազմակերպվում է այցելուների սոցիալական խումբը։ Անընդհատ սկսում է աճել ուսանողների թիվը։ Հոբելյանական 1986 թվականին Հայդելբերգում սովորում էր 27.000 ուսանող։ Հենց նրանք էլ կազմում են Հայդելբերգի բնակչության ճնշող մասը։ Հետպատերազմյան տարիներից սկսած` աճում է նաև օտարերկրյա ուսանողների ավանդաբար մեծ քանակը։
Ժամանակակից Գերմանիա
Վերջին տարիներին, շնորհիվ բազմաթիվ կլինիկաների և գիտահետազոտական տարբեր հիմնարկությունների հետ համագործակցության, համալսարանը ճանաչում է ձեռք բերել բժշկության, նեյրոկենսաբանության, ֆիզիկայի, մաթեմատիկայի, ինֆորմատիկայի, իրավաբանական և տնտեսագիտական գիտությունների ոլորտում։ Հայդելբերգը դարձել է առաջին համալսարանը, որ մասնաճյուղեր է հիմնել արտասահմանում, օրինակ` Եգիպտոսում, Չիլիում, Մասսաչուսեթսում (ԱՄՆ)։ 2007 թվականի հոկտեմբերին համալսարանը համալրել է այն համալսարանների ցանկը, որոնք «Ապագայի տեսլական» ծրագրի անդամ են։
Ջորդան Լուկակու
Ջորդան Մենամա Լուկակու (Jordan Menama Lukaku, ), բելգիացի ֆուտբոլիստ, ով ծագումով Կոնգոյի Հանրապետությունից է, հանդես է գալիս որպես Բելգիայի հավաքականի և «Լացիո» ակումբի ձախ պաշտպան։ 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից։
Հայդելբերգի համալսարան
Ժամանակակից Գերմանիա
Համալսարանը համագործակցել է Նոբելյան մրցանակի 56 մրցանակակիրների հետ ։
Ջորդան Լուկակու
Ջորդան Լուկակուի հայրը՝ Ռոժե Լուկակուն, նույնպես եղել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ և խաղացել է Զաիրի հավաքականում։ Նրա ավագ եղբայրը Ռոմելու Լուկակուն է։
Հայդելբերգի համալսարան
Ժամանակակից Գերմանիա
Հայդելբերգի համալսարանը, լինելով եվրոպական առաջատար համալսարանների ցանկում, հանդիսանում է դոկտորներ պատրաստելու կենտրոն. յուրաքանչյուր տարի մոտ 1.000 մարդ հաջողությամբ պաշտպանում է դոկտորական ատենախոսություններ ։ Նրանց մեկ երրորդը համալսարան են գալիս արտասահմանից։ 130 երկիր ներկայացնող արտասահմանյան ուսանողները կազմում են ուսանողների ընդհանուր թվի 20%-ը  ։
Ջորդան Լուկակու
Ակումբային կարիերա
Լուկակուն խաղացել է բազմաթիվ երիտասարդական ակումբներում նախքան 2008 թվականին «Անդերլեխտի» ակադեմիա տեղափոխվելը։ 2011 թվականին նա ընդգրկվել է ակումբի հայտացուցակում մրցաշրջանի համար։ 2012 թվականի մարտի 21-ին՝ «Զյուլտե-Վերեգեմ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Ժյուպիլե լիգայում ։ Նա թիմի կազմում երկու անգամ հաղթել է Բելգիայի առաջնությունում և մեկ անգամ Սուպերգավաթի խաղարկությունում։
Հայդելբերգի համալսարան
Համալսարանական տարածքներ
Ներկայումս համալսարանի ֆակուլտետները տեղակայված են հետևյալ կարգով. բնական, մարզական և բժշկական գիտությունների ֆակուլտետների մեծ մասը գտնվում է Նոյենհայմեր Ֆելդում, իսկ հումանիտար և հասարակական գիտությունների ֆակուլտետները, ռեկտորոտը, վարչական կազմը գտնվում են Հայդելբերգի հին շենքերում։ Բացի վերոնշյալներից` համալսարանի քաղաքայիմ մասում և նրա շրջակայքում կան այլ շենքեր ևս, օրինակ` ֆիզիկայի և աստղագիտության ֆակուլտետի տասը մասնաշենքեր գտնվում են Ֆիլոսոֆենվեգում։ Ռեկտորատը և համալսարանի թանգարանը գործում են Հայդելբերգի հին համալսարանում։
Ջորդան Լուկակու
Ակումբային կարիերա
2013 թվականի ամռանը Լուկակուն վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Օստենդե» ակումբ։ Օգոստոսի 31-ին «Լոքերեն» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Լուկակուն կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ 2014 թվականի ամռանը «Օստենդե» ակումբը գնել է Լուկակույի տրանսֆերը։ 2015 թվականի օգոստոսի 1-ին՝ «Վեստերլո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը նոր թիմի կազմում ։
Հայդելբերգի համալսարան
Գերմանիայից դուրս
2001 թվականին Հայդելբերգի համալսարանը հիմնել է Լատինական Ամերիկայի կենտրոնը Սանտյագոյում (Չիլի)։ Կենտրոնի խնդիրն է վարպետության դասեր անցկացնել լատինաամերիկյան համալսարանների համար։ Համալսարանը սերտորեն համագործակցում է չիլիական առաջատար երկու համալսարանների հետ։ Հայդելբերգի համալսարանը համագործակցում է լատինաամերիկյան այլ երկրների հետ ևս` Մեքսիկա, Պարագվայ, Բրազիլիա, Կոլումբիա։
Ջորդան Լուկակու
Ակումբային կարիերա
2016 թվականի ամռանը Լուկակուն տեղափոխվել է իտալական «Լացիո» ակումբ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 3 միլիոն եվրո ։ Օգոստոսի 21-ին՝ «Ատալանտա» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը իտալական Սերիա Ա-ում ։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 23-ին՝ «Կրոտոնե» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Լուկակուն խփել է իր առաջին գոլը «Լացիո» ակումբի կազմում ։
Հայդելբերգի համալսարան
Գերմանիայից դուրս
Բացի այդ` Հայդելբերգի համալսարանի` Հարավային Ասիայի ինստիտուտը մասնաճյուղեր ունի Նյու Դելիում (Հնդկաստան), Իսլամաբադում (Պակիստան), Կոլոմբոյում (Շրի Լանկա) ։
Ջորդան Լուկակու
Միջազգային կարիերա
2015 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Լուկակուն 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության նախընտրական փուլի շրջանակներում կայացած Անդորրայի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ կատարել է իր նորամուտը Բելգիայի հավաքականի կազմում ։ 2016 թվականի մայիսին նա ընդգրկվել է Բելգիայի հավաքականի ընդկայնված հայտացուցակում՝ մասնակցելու 2016 թվականի Եվրոպա առաջնության եզրափակիչ փուլին։
Հայդելբերգի համալսարան
Հայդելբերգի համալսարանի գրադարան
Հայդելբերգի համալսարանական գրադարանը ամենաշատ օգտվողներ ունեցող գրադարանն է Գերմանիայում և ներկայումս երկրի լավագույն գրադարանների ցանկում առաջինն է ։
Ջորդան Լուկակու
Միջազգային կարիերա
2016 թվականի ամռանը Լուկակուն Բելգիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է Ֆրանսիայում կայացած Եվրոպայի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Հունգարիայի հավաքական դեմ խաղին ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
Հայդելբերգի համալսարան
Հայդելբերգի համալսարանի գրադարան
Համալսարանի գրադարանը հիմնվել է համալսարանի հիմնադրման հետ` 1386 թվականին։
Ջորդան Լուկակու
Ձեռքբերումներ
«Անդերլեխտ»
Հայդելբերգի համալսարան
Հայդելբերգի համալսարանի գրադարան
Սկզբնական շրջանում այն ընդամենը մի պահարան էր` հին ձեռագրերով, որոնք ձեռք էր բերել համալսարանի առաջին ռեկտոր Մարսիլիոս Ինգենսկին։ Այդ պահարանը գտնվում էր Սուրբ հոգու եկեղեցում։ 16-րդ դարում գրքերի տարբեր հավաքածուներ, այդ թվում` Հայդելբերգի կուրֆյուրստների գրադարանը կցում են իրար` ձևավորելով Պալատինյան գրադարանը, որը գտնվում էր Սուրբ հոգու եկեղեցում և բաց էր բոլորի համար։ Հատկապես արժեքավոր էր Ֆուգերների բանկիրական տան գրադարանը, որի գրքերի մեծ մասը 1622 թվականին նվիրում են Վատիկանին։ Դրա հետևանքով սկզբնական շրջանում գժվարանում է գիտական հետազոտությունների կազմակերպումը։
Ջորդան Լուկակու
Ձեռքբերումներ
«Լացիո»
Հայդելբերգի համալսարան
Հայդելբերգի համալսարանի գրադարան
Սալեմ և Պետերսհաուզեն եկեղեցիների գրադարանները 1804 թվականին կազմում են նոր գրադարանի հիմքը։ 1816 թվականին գրադարանին են վերադարձվում 847 գերմաներեն ձեռագրեր Պալատինյան գրադարանից։ 1888 թվականին գրադարանին է հանձնվում Մանեսի օրենսգիրքը, որը միջնադարյան կարևորագույն ձեռագիր է։
Ջորդան Լուկակու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բելգիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելգիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անդերլեխտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օստենդեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Հայդելբերգի համալսարան
Հայդելբերգի համալսարանի գրադարան
1901-1905 թվականներին Յոզեֆ Դուրմի նախագծով Սուրբ հոգու եկեղեցու դիմաց կառուցվում է համալսարանական գրադարանի նոր շենքը` բազմաթիվ թևերով։
1978 թվականին գրադարանի մասնաճյուղ է բացվում Նոյենհայմեր Ֆելդում` սպասարկելով բնական և բժշկական գիտությունների ֆակուլտետները։
Համալսարանական ժամանակակակից գրադարանի խնդիրն է ուսանողներին բազմակողմանի գրքերով ապահովելը։ Բացի մասնագիտական գրականությունից` գրադարանն ունի նաև հատուկ հավաքածուներ` Կուրպֆալցի և Բադենի մասին գրականություն, եգիպտագիտության հատուկ հավաքածու, դասական հնագիտության, միջնադարյան արվեստի պատմության, նորագույն շրջանի պատմության և մի շարք այլ հատուկ հավաքածուներ։
1934 թվականին գրադարանի ֆոնդերը անցել են միլիոն օրինակից և այժմ կազմում են շուրջ 3 միլիոն գիրք և ամսագիր, 480 հազար այլ նյութեր` միկրոֆիլմեր, տեսագրություններ, ինչպես նաև 6.600 ձեռագիր։ Ոչ կենտրոնացված գրադարաններում կա ևս 3 միլիոն գիրք։ Հայդելբերգի համալսարանի ընդհանուր ֆոնդը այսպիսով կազմում է շուրջ 6 միլիոն գիրք և տեղեկատու տարբեր նյութեր։
Ամեն տարի գրադարանից օգտվում է մոտ 38 հազար ակտիվ այցելու։
Գործում են նաև ժամանակակից էլեկտրոնային ծառայություններ. ընթերցողների տրամադրության տակ է մոտ 44 հազար էլեկտրոնային ամսագիր և 1.700 տեղեկատու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի համալսարաններ
Հոնիարա
Հոնիարա, անվանումն առաջացել է (nagho ni ara) արևելյան քամու վայր արտահայտությունից։ Հոնիարան Սողոմոնյան Կղզիների մայրաքաղաքն է, ամենամեծ քաղաքը, գլխավոր նավահանգիստը և առևտրական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Գուադալկանալ կղզու հյուսիսարևմտյան մասում, նեղ մերձափնյա հարթավայրում, Մատանիկաու գետի վրա, Սողոմոնի ծովի Այրոնբոթոմ Սաունդ ծոցի ափին։
Պատմություն
Տարածքը բնակեցված է եղել մ. թ. ա. 4-րդ հազարամյակում։ Եվրոպացիներից առաջինը, ով 1569 թվականին հայտնաբերել է այս վայրերը, եղել է իսպանացի ծովագնաց Ալվարո դե Մենդանյա դե Նեյրան։ Հետագա դարերում իսպանացիներին չհաջողվեց գաղութացնել տարածքը և միայն 1885 թվականին գերմանացիներն այն գրավեցին։ 1893 թվականին տարածքն անցավ բրիտանացիների հսկողության տակ։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1942 թվականին այն գրավվեց ճապոնական զորքերի կողմից և ազատագրվեց 1943 թվականի փետրվարին։ Պատերազմից հետո ամերիկացիները կառուցեցին այստեղ ռազմական բազա, որի տեղում 1952 թվականին բրիտանացիները հիմնեցին այժմյան բնակավայրը և հռչակեցին բրիտանական Սողոմոնի Կղզիների պրոտեկտորատի վարչական կենտրոն։ 1978 թվականի հուլիսի 7-ից անկախ Սողոմոնյան կղզիների մայրաքաղաքն է։
Տնտեսություն
Զարգացած են առևտուրը, գյուղատնտեսությունը, ձկնորոսությունը, ֆինանսական և սպասարկման ոլորտը, զբոսաշրջությունը ։
Տիժուկա անտառ
Տիժուկա (Floresta da Tijuca), խոնավ անտառ Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում։ Հայտնի է՝ որպես աշխարհի ամենամեծ անտառային պարկ, որն ընդգրկում է 32 քառ. կմ տարածք։ Կան աղբյուրներ, որոնք այդ կոչումը վերագրում են Յոհաննեսբուրգի անտառային պարկին (Հարավային Աֆրիկա), որտեղ տնկվել է 6-9.5 միլիոն ծառ ։ Ռիո դե ժանեյրոյում տեղակայված Տիժուկա անտառի նման՝ Սինգապուրի բուսաբանական այգիները (հիմնադրվել է 1859 թվականին) ընդգրկված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում․ այս այգիները քաղաքի ներսում գտնվող արևադարձային անտառներով մեկ այլ այգի է։
Աշխարհագրական դիրք
Անտառն ընդգրկում է նաև Ռիո դե Ժանեյրոյի հարակից Բարրա դա Տիժուկա շրջանը։ Այն տեղակայված է լեռնային շրջանում, որը շրջապատված է Տիժուկա լեռնազանգվածով։ Տիժուկա բառը տուպի լեզվով նշանակում է «ճահիճ»։ Դա վերաբերվում է Տիժուկա ծովածոցին՝ ներկայիս Բարրա դա Տիժուկայում։ Անտառը ձևավորում է բնական սահման, որը քաղաքի արևմտյան գոտին բաժանում է հարավային, կենտրոնական և հյուսիսային գոտիներից, և վերջինս՝ հարավայինից։
Պարկը Կարիոկա Մոզաիկի մի մասն է, որը հիմնադրվել է 2011 թվականին։
Պատմություն
Տիժուկա անտառը մելիորացված տարածք է, որը նախկինում մաքրվել է՝ շաքարավազի ու սուրճի աճեցման համար։ Վերամշակումն իրականցվել է Մանուել Գոմեսի կողմից 19-րդ դարի երկրորդ կեսին՝ Ռիոյի ջրամատակարարումը պաշտպանելու համար։ Այս ամենին հետևեցին Պեդրո II-ի մտահոգությունները` կապված գյուղատնտեսական հողերի էրոզիայի և անտառահատման հետ, քանի որ տեղումների մակարդակի նվազումը սկսել էր ազդել խմելու ջրի մատակարարման վրա։
1961 թվականին Տիժուկա անտառը հռչակվել է որպես ազգային պարկ։ Անտառն ընդգրկում է բազմաթիվ տեսարժան վայրեր, որոնցից ամենաակնառուն Հիսուս Քրիստոսի վիթխարի արձանն է Կորկովադու լեռան գագաթին։ Մեկ այլ գրավչություն է Կասկատինա ջրվեժը, Մայրինկ կապելլան՝ գունավոր որմնանկարներով, որոնց հեղինակն է Կանդիդու Պորտինարին։ Անտառում է գտնվում նաև մոնոլիտային Պեդրա դա Գավեա լեռնագագաթը։
Էկոլոգիա
Տիժուկա անտառը հարյուրավոր տեսակի բույսերի ու կենդանիների հայրենիքն է, որոցից շատերը ոչնչացման եզրին են և հայտնաբերվել են միայն ատլանտյան խոնավ անտառներում (պորտուգալերեն` Mata Atlântica)։ Բուսականությունն այնքան խիտ է, որի շնորհիվ շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանը նվազում է 9°C֊ով։ Անտառն ունի նաև մոտ 30 ջրվեժներ։
Տիժուկայի անտառում կա մեկ ֆավելա։ Նրա բնակչությունը հիմնականում գաղթածների սերունդներն են, որոնք 1930-ական թվականներին մասնակցում էին վերակառուցման աշխատանքներին։ Թեև վերջերս «Ֆավելա Բայրո» նախագծի շրջանակներում պայմանները բարելավվել են, այնուամենայնիվ Մատա Մաչադոն դեռևս աջակցում է անտառի բնապահպանական դեգրադացիային ։
Արշավների համար ամենատարածված ուղղություններն են՝ Դիամանտինայի ջրվեժը, Բիկո դո Պապագայոն, Տիժուկայի գագաթը, Արչեր և Անհանգուերա բլուրները, Միրանտե դո Էքսելսիորն ու Բատա քարանձավը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Կումժենյան հուշահամալիր
Կումժենյան հուշահամալիր («Կումժենյան պուրակ» հուշահամալիր) (Кумженский мемориал (Мемориальный комплекс «Кумженская роща»)), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Երկաթուղային շրջանում գտնվող հուշահամալիր ։ Գտնվում է քաղաքի արևմտյան մասում՝ Կումժենյան պուրակում, Դոն և Մյորտվի Դոնեց գետերի առաջացրած ցամաքալեզվակում ։ Այն կառուցվել է 1983 թվականին 1941 և 1943 թվականներին Դոնի Ռոստովն ազատագրելիս զոհված Կարմիր բանակի մարտիկների հիշատակին ։ Համալիրը ներառում է մի քանի հուշարձան և եղբայրական գերեզման  ։ Կումժենյան հուշահամալիրն ունի տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Նկարագրություն
Քանդակագործական խումբը պատկերում է քաղաքի ազատարարների իրական դեմքեր. ատրճանակով կինը Աբխազիայում ծնված Ալեքսանդրա Նոզաձեն է, որը եղել է 56-րդ բանակի 343-րդ հրաձգային գնդի 1151-րդ հրաձգային վաշտի քաղղեկը։ Նրա կողքին վաշտի հրամանատար, ազգությամբ կարել, լեյտենանտ Վլադիմիր Միլովիդովն է, որին զոհվելուց հետո փոխարինել է Ալեքսանդրան։ Երրորդը գնդացրային վաշտի հրամանատար, կրտսեր լեյտենանտ Ալեքսեյ Ֆիլիպովն է ։
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Կումժենյան պուրակի տարածքում տեղի են ունեցել արյունոտ մարտեր։ 1983 թվականին այդ մարտերում զոհված զինծառայողների հիշատակին կառուցվել է «Կումժենյան պուրակ» հուշահամալիրը ։ Համալիրի հեղինակներն էին ճարտարապետ Ռուբեն Մուրադյանը, քանդակագործներ Բ. Լապկոն և Ե. Լապկոն ։ Հուշահամալիրում ամեն տարի տեղի են ունենում Խորհրդային բանակի զոհված զինվորների հիշատակին նվիրված սգո միջոցառումներ։ Եղբայրական գերեզմանոցում հողին են հանձնվում Ռոստովի որոնողական ջոկատների գտած մասունքները ։
Սկզբնապես հուշահամալիրը ներառում էր թանգարան։ Սակայն 2000 թվականին նախկին թանգարանի շենքում բացվեց ռեստորան ։ Լրագրողները և հասարակական գործիչները նշում էին, որ հուշահամալիրը բարեկարգման և վերանորոգման կարիք ունի ։ Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության համառուսաստանյան ընկերության (ВООПИиК) պատմամշակութային ժառանգության պահպանության տարածաշրջանային հասարակական կազմակերպության ներկայացուցիչ Նիկոլայ Սուդորգինի խոսքերով՝ կորսվել են հուշահամալիրի որոշ տարրեր. «Անհետացել է «Փառքի պատի» դեկորատիվ ցանկապատը, ապամոնտաժվել են եղբայրական գերեզմանի գրանիտե քարի զինվորական խորհրդանիշները և թեք հուշամույթի բաց գրքի տեսքով սալիկը» ։ Հուշահամալիրի տարածքում զգալի քանակությամբ աղբ էր եղել ։ 2012 թվականի ապրիլին Ռոստովի հասարակական կազմակերպությունները մաքրեցին հուշահամալիրի տարածքը՝ հեռացնելով ավելի քան 100 պարկ աղբ ։ Միևնույն ժամանակ համալիրի հեղինակներից մեկը՝ ճարտարապետ Ռուբեն Մուրադյանը, ասում էր. «Այսօր հուշահամալիրն ապրում է լիարժեք կյանքով, այն արդիական է, ես դա տեսնում եմ։ Վերջին տարիներին մեր որոնողական ջոկատների շնորհիվ եղբայրական գերեզմանոցում թաղվում են պատերազմի հերոսները։ Հայտնվում են հերոսների անուններով նոր հուշասալիկներ» ։
2015 թվականին Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 70-ամյակի կապակցությամբ հուշահամալիրը վերանորոգվել և բարեկարգվել է ։ Լուսավորվել են համալիրի գլխավոր ստելան, ծառուղիները, ավելացվել է տարածքի տեսահսկողություն, կատարվել է կանաչապատում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի հուշարձաններ Կատեգորիա:1983 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Շմեյա
Շմեյա (Шмея), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոպոլտա գետի ձախ ափին՝ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ավազանի տարածքը 74,6 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ապիա
Ապիա Օվկիանիայում գտնվող կղզի-պետություն Սամոայի մայրաքաղաքն է, ամենամեծ քաղաքը, գլխավոր նավահանգիստը և առևտրական կենտրոնը։ 19 տարի եղել է Գերմանական Սամոայի մայրաքաղաքը։