cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իսպանիայի զինանշան
Նկարագրություն
Վահանի երկու կողմերում պատկերված են արծաթագույն սյուներ, որոնք հենվում են ոսկեգույն ֆոնին և լազուր ալիքներին։ Սյուները պսակված են կայսերական ու թագավորական ոսկեգույն թագերով։ Սյուները փաթաթված են կարմիր ժապավենով, որի վրա ոսկեգույն տառերով մակագրություն կա` ձախից` «Plus», աջից` «Ultra» (լատիներեն` «Plus Ultra» - «Սահմաններից դուրս»)։ Զինանշանի վերին մասը պսակված է սրքայական թագի պատկերով, որն իրենից ներկայացնում է թանկարժեք քարերով շրջան` ութ մարգարիտներով պսակված ութ վարդակներով, որոնք վերևից փակված են ութ կիսաշրջաններով, որոնցից տեսանելի են հինգը. դրանք նույնպես զարդարված են մարգարիտներով և պսակված խաչով, ինչը խորհրդանշում է երկիրը։ Թագի ներքին հատվածը կարմիր գույնի է։
Հոդված երկրորդ։ Իսպանիայի զինանշանի վահանի կենտրոնում, որ նկարագրված է նախորդ հոդվածում, տեղադրված է լազուր շրջանակ` կարմիր շրջանագծի մեջ ներառված, որում պատկերված են երեք ոսկեգույն ջրաշուշաններ` երկուսը մեկի վերևում, ինչը խորհրդանշում է կառավարող Բուրբոն-Անժու դինաստիան։
Հետագայում ընդունվել են թագավորական երկու որոշումներ, որոնք ճշգրտում են մտցրել զինանշանի դիզայնի, չափսի, գունային երանգների և Իսպանիայում զինանշանի կիրառման կարգի մասին։
Գունային գամմա
Իսպանիայի զինանշանի գույները պաշտոնապես որոշվել են 1982 թվականի սեպտեմբերի 3-ի 2267 որոշմամբ միջազգային LAB և CIE-1931 համակարգերով ։ Իսպանական պետության արարողակարգաին ծառայությունը սահմանում է, որ «զինանշանի գույների նախընտրելի ձևը հիմնվում է ութ գույների շրջանակներում, որը պետք է կիրառվի` կախված միջավայրից ու դիմացկունությունից» ։
Կաստիլիա և Լեոնի արքա Ֆերնանդո III-ի զինանշան (1230)
Ֆերնանդո III Կաստիլացին, միավորելով Կաստիլիան, Լեոնը և Գալիսիան, ձևավորել է մեկ միասնական թագավորություն` Կաստիլիա և Լեոնի թագավորությունը և 1230 թվականին հաստատել Կաստիլիա և Լեոնի զինանշանը։ Ֆերնանդո III-ը գերբագիտության մեջ ներմուծել է վահանի բաժանումը չորս մասի։ Նրա օրինակին են հետևել Արագոնի և Նավառայի արքաները, նաև եվրոպական այլ միապետներ։
Կաթոլիկ արքաներ (1469-1516)
Իսպանացի երկու կաթոլիկ միապետների` Իզաբելլա I Կաստիլացու (1451-1504) և Ֆերդինանդ II Արագոնցու (1452-1516) ամուսնությունը, որը կայացել է 1469 թվականին, հիմք է դրել Արագոնի և Կաստիլիա Լեոնի թագավորությունների միավորմանը, ինչն իր հերթին հանգեցրել է ժամանակակից Իսպանիայի ստեղծմանը ։ Այս իրադարձությունը իր արտացոլումն է գտել նաև գերբագիտության մեջ։ 1475 թվականին Ֆերդինանդ II-ն ու Իզաբելլա I-ը ընդունել են նոր զինանշան, որտեղ նeրկայացված են եղել 15-րդ դարավերջի Պիրենեյան թերակղզու երկու խոշորագույն պետական միավորները` Կաստիլիայի թագավորությունը, որը ներառում էր ներկայիս Գալիսիան, Աստուրիան, Կանտաբրիան, Բասկերի Երկիրը, Ռիոխան, Կաստիլիա և Լեոնը, Մադրիդը, Էստրեմադուրան, Կաստիլիա-Լա Մանչան, Մուրսիան, Անդալուզիան և Կանարյան կղզիները, և Արագոնի թագավորությունը, որը ներառում էր ներկայիս Արագոնը, Կատալոնիան, Վալենսիան, Բալեարյան կղզիները, ինչպես նաև Միջերկրական ծովի ավազանի այլ տարածքներ։
Կաթոլիկ արքաների զինանշանի վահանը բաժանված էր չորս մասի, որոնցում պատկերված էին Կաստիլիայի թագավորության (կարմիր ֆոնին պատկերված է ոսկեգույն ամրոց` երեք աշտարակներով, դարպասներով ու պատուհաններով), Լեոնի թագավորության (հետևի ոտքերին բարձրացած վարդագույն առյուծ), Արագոնի թագավորության (ոսկեգույն ֆոնին կարմիր գույնի չորս շերտեր) և Երկու Սիցիլիաների թագավորության (ոսկեգույն ֆոնին կարմիր գույնի չորս շերտեր` երկու արծիվների պատկերով) զինանշանները։ Հետագայում` 1492 թվականին Գրանադայի նվաճումից հետո, զինանշանին ավելացվել է նռան պատկեր` երկու կանաչ տերևներով։ Վահանից ձախ եղել են գորդյան հանգույցով լուծ և ամուսինների միասնության նշանաբանը` «Tanto monta» (բառացի` ամեն ինչ միասնական է), որի վերևում դաջված է եղել F տառը` Ֆերնանդոյի անվան սկզբնատառը։ Վահանից աջ պատկերված է եղել նետերի կապոց, որի վրա դաջված է եղել Y տառը` Իզաբելլա թագուհու անվան սկզբնատառը։ Այս զինանշանում առաջին անգամ վահանը բռնողի կերպարում հայտնվում է Սան Խուան արծիվը։
Ավստրիական տուն (1516-1700)
Ֆերնանդո II-ի մահից հետո Իսպանիայի (Կաստիլիա և Արագոն) գահն անցնում է նրա թոռ Կառլոս V-ի, ով Խուանա I-ի և Ֆիլիպ I-ի որդին էր, կայսր Մաքսիմիլիան I-ի թոռը հայրական գծով։
Կառլոս I-ի զինանշանը ներառում էր նախորդ զինանշանի վահանին պատկերված խորհրդանիշերը` Կաստիլիա և Լեոնի, Արագոնի, Երկու Սիցիլիաների և Գրանադայի թագավորությունների զինանշանները, սակայն այն լրացվել է Ավստրիայի (արծաթագույն գծեր կարմիր ֆոնին), Բուրգունդիայի (լազուր վահան` ոսկեգույն շուշաններով և արծաթագույն ու կարմիր գծերով), Բրաբանտի հերցոգության (հետևի ոտքերին կանգնած ոսկեգույն առյուծ` գլխին թագով), Ֆլանդրիայի (հետևի ոտքերին կանգնած ոսկեգույն առյուծ` կարմիր եզրազարդով), Տիրոլի (կարմիր արծիվ ոսկեգույն ֆոնին) զինանշանների պատկերներով։ Կառլոս I-ը զինանշանի մեջ է ներառել նաև Հերկուլեսյան սյուները` «Plus Ultra» մակագրությամբ, որ խորհրդանշում էր անդրօվկիանոսյան կայսրությունը, և Ոսկեգեղմի օրդենի շղթաները։
Երբ Կառլոս I-ը 1519 թվականին թագադրվել է որպես Հռոմեական սրբազան կայսրության կայսր Կառլոս V, նա վահանի մեջ ներառել է կայսերական թագի և կայսրության երկգլխանի արծվի պատկերները, որը հանդես էր գալիս վահանը բռնողի դերում։ 1520 թվականից վահանին նաև ավելացվում են Նավառայի և Նեապոլի թագավորությունների զինանշանների պատկերներ ։
Կառլոս I-ի հետնորդները զինանշանին ավելացրել են մի քանի դետալներ, փոխել են կայսերական թագի պատկերը թագավորական թագի պատկերով և ավելացրել են կախազարդի պատկեր` Ոսկեգեղմի պատկերով, որը մնացել է զինանշանի հետագա տարբերակներին։
1580 թվականին Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II-ը իրեն հռչակել է նաև Պորտուգալիայի արքա, ինչից հետո զինանշանում նոր փոփոխություններ են կատարվել. ավելացվել է Պորտուգալիայի փոքր զինանշանը, որտեղ վահանի սպիտակ ֆոնին պատկերված են արծաթագույն հինգ բեզանտներ։ Այս փոփոխությունները պահպանվել են մինչև Պորտուգալիայի անկախության հռչակումը 1668 թվականին, երբ թագավորում էր Կառլ II-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի պետական խորհրդանիշեր
Տիագու Չոնեկ
Տիագու Ռանգել Չոնեկ (Thiago Rangel Cionek, ), բրազիլիական ծագմամբ լեհ ֆուտբոլիստ, ՍՊԱԼ ակումբի և Լեհաստանի հավաքականի պաշտպան։ 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության և 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
2016 թվականի սկզբին Տիագու Չոնեկը տեղափոխվել է «Պալերմո» ակումբ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 350 հազար եվրո։ Ապրիլի 3-ին «Կիևո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը իտալական Սերիա Ա-ում ։
2018 թվականի սկզբին Տիագուն տեղափոխվել է ՍՊԱԼ ակումբ։ Հունվարի 21-ին՝ «Ուդինեզե» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում ։ Ապրիլի 7-ին «Ատալանտա» ակումբի դեմ խաղում Չոնեկը խփել է իր առաջին գոլը ՍՊԱԼ ակումբի կազմում ։
Միջազգային կարիերա
2014 թվականի մայիսի 13-ին՝ Գերմանիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Չոնեկը կատարել է իր նորամուտը Լեհաստանի հավաքականի կազմում ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Յագելոնիա»
Ռոբերտո Պարիսիուս
Ռոբերտո Պարիսիուսը (Roberto Parisius) 90-ականների սուրինամցի ֆուտբոլային մրցավար է։
Առավելապես հայտնի է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի շրջանակներում 1991 թ. խաղարկության «-» (2-1) հանդիպման ժամանակ գլխավոր մրցավարի պարտականությունների կատարմամբ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցավարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սուրինամցի ֆուտբոլային մրցավարներ
Երեսնամյա կինը (վեպ)
Երեսնամյա կինը (La Femme de trente ans), ֆրանսիացի գրող Օնորե դը Բալզակի վեպ։ Վեպն ընդգրկված է հեղինակի Մարդկային կատակերգություն վիպաշարի «Էտյուդներ բարքերի մասին» բաժնում՝ «Մասնավոր կյանքի տեսարաններ» մասում ։ Հեղինակն այս վեպի վրա աշխատել է 5 տարի՝ 1829-1834։ Սկզբնական շրջանում ստեղծագործության առանձին հատվածներն իրենցից ներկայացրել են առանձին պատմություններ։ Ավելի ուշ հեղինակը փորձել է դրանք կառուցել մարքիզուհի Ժյուլի դ'Էգելմոնի կանացի կերպարի շուրջ։ «Երեսնամյա կինը» առավել հայտնի է վեպի հայտնի արտահայտությամբ՝ «բալզակյան տարիք» ։ «Երեսնամյա կինը» Բալզակին դարձրեց ճանաչված և դարձավ «Մասնավոր կյանքի տեսարաններ»-ի կենտրոնական վեպից մեկը ։
Սեփական անձի հանդեպ էգոիստական սերը բացահայտվում է Վիկտորի և Ժյուլիի օրինակներով։
Վեպի կենտրոնական թեմա
Կնոջ և տղամարդու միջև առկա սերը, որը ներկայացվում է Ժյուլիի և Վիկտորի, Ժյուլիի և Արթուր Գրենվելի, Ժյուլիի և Շառլ դը Վանդենեսի, Էլեն դ'Էգելմոնի և Վիկտորի օրինակներով, հանդիսանում է վեպի հիմնական թեման։
Ժյուլիի և ամուսնու ընտանեկան հարաբերությունները հենց սկզբից ձախողված էր։ Ժյուլիի հայրը նախապես տեղյակ էր պահել դստերը կապիտան Վիկտոր դ'Էգելմոնի իրական կերպարի մասին։ Երիտասարդ Ժյուլին Վիկտորի մեջ տեսնում է ոչ մարդ, այլ իր հորինած կերպարը։ Ամուսնանալուց հետո միայն ճանաաչում է Վիկտորի իրական դեմքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օնորե դը Բալզակի վեպեր Կատեգորիա:1842 վեպեր
Էստակադային կամուրջ (Կալինինգրադ)
«Էստակադային կամուրջ» (Эстакадный мост), 1972 թվականին կառուցված էստակադային կամուրջ Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Կալինինգրադ քաղաքում։
Կամուրջը տեղակայված է Պրեգոլյա գետի երկու ափերին և անցնում է քաղաքի պատմական շրջանով` «Իմմանուիլ Կանտի կղզի» (նախկինում՝ Քյոնիգսբերգ քաղաքի մի մասը` «Կնայպհոֆ»)։ Հանդիսանում է Լենինսկի պողոտայի երթուղու մի մասը` քաղաքային տրանսպորտային կարևորագույն արտերիաներից մեկը։
Ավտոմեքենաների համար ունի չորս գիծ (երկուական յուրաքանչյուր ուղղությամբ), երկկողմանի տրամվայի գիծը մեջտեղում և հետիոտնային մայթեր եզրերի երկայնքով։
Պատմություն
Էստակադային կամուրջը կառուցվել է 1972 թվականին Քյոնիգսբերգի յոթ կամուրջներից երկուսի փոխարեն։
Հասարակական տրանսպորտ
Կալինինգրադի հանրային տրանսպորտի բոլոր տեսակների երթուղիներն անցնում են կամրջով. տրամվայի սպասարկման գիծ (տրամվայի երթևեկությունը վերականգնվել է 2010 թվականի հուլիսի 17-ից), տրոլեյբուսի երթուղին, ինչպես նաև ավտոբուսի և տաքսիների մեծ թվաքանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի կամուրջներ Կատեգորիա:1972 հիմնադրված կամուրջներ
Լացո Նովոմեսկի
Լացո Նովոմեսկի (Laco Novomeský, ), սլովակ և չեխ բանաստեղծ, արձակագիր, հրապարակախոս, Չեխոսլովակիայի քաղաքական և պետական գործիչ։ Սլովակիայի Ազգային խորհրդի անդամ (1945-1946 և 1968-1971)։ Չեխոսլովակիայի հերոս (1969)։ Չեխոսլովակիայի ժողովրդական արտիստ (1964)։ Չեխոսլովակիայի Կլեմենտ Գոտվալդի անվան մրցանակի դափնեկիր (1964, 1974)։
Կենսագրություն
Լացո Նովոմեսկին ծնվել է 1904 թվականին Բուդապեշտում։ Ավարտել է Մոդրայի մանկավարժական սեմինարիան։ 1923-1925 թվականներին սովորել է Բրատիսլավայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1924 թվականին հրատարակել է մի շարք ամսագրեր։ 1925 թվականին միացել է Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցությանը, եղել է կուսակցության ծայրահեղական թևի ակտիվիստ։ Զբաղվել է լրագրական և սոցիալ-քաղաքական աշխատանքներով։ 1929 թվականից ապրել է Պրահայում։ Նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են Չեխիայի և Սլովակիայի կոմունիստական հրապարակումներում։ Ներգրավվել է Չեխոսլովակիայի մտավորականների շրջանակում։ 1934 թվականին ստորագրել է հակաֆաշիստական մանիֆեստ։ 1938 թվականին վերադարձել է Սլովակիա։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1943 թվականին եղել է Սլովակիայի ընդհատակյա կոմունիստական կուսակցության կազմակերպիչների և անդամների ցանկում, 1944 թվականին մասնակցել է Սլովակիայի Ազգային ապստամբությանը։ 1944 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է Սլովակիայի Ազգային խորհրդի պատվիրակության կազմում, եղել է Լոնդոնում, որտեղ բանակցություններ է վարել աքսորում գտնվող չեխ ղեկավարների հետ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Լացո Նովոմեսկին դարձել է ականավոր սլովակ քաղաքական գործիչ։ 1945 թվականի օգոստոսին ընտրվել է Սլովակիայի ազգային խորհրդի պատվիրակ։ 1945 թվականին դարձել է Սլովակիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ, 1945-1950 թվականներին՝ Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ, ԽՄԿԿ կուսակցական համագումարների պատվիրակ։ 1948 թվականի հեղաշրջումից և կոմունիստների իշխանության գալուց հետո նրա կարիերան ավելի արագ է կերտվել։ 1951 թվականին ղեկավարել է Սլովակիայի «Matica slovenská» ազգային մշակութային և կրթական ընկերությունը։ 1950 թվականին նրան մեղադրանք է առաջադրվել բուրժուական նացիոնալիզմի համար, և նա զրկվել է բոլոր պաշտոններից։ 1951 թվականին ձերբակալվել է։ 1954 թվականի ապրիլին դատապարտվել է 10 տարվա ազատազրկման («Գուստավ Հուսակայիի գործով»)։ Ավելի ուշ՝ պատժի կեսը կրելուց հետո, պայմանական վաղաժամկետ ազատ է արձակվել։ Ապրել է Պրահայում ոստիկանության հսկողության տակ, չունենալով թույլտվություն վերադառնալու Բրատիսլավա։ 1963-1970 թվականներին եղել է Սլովակիայի գիտությունների ակադեմիայի Բրատիսլավայի գրականության ինստիտուտի տնօրենը։ 1963 թվականից հետո կարողացել է կրկին հրապարակել իր աշխատանքները, նորից միացել է Կոմունիստական կուսակցությանը և հանդիսավոր ընդունվել Գրողների միության կազմում։ 1968-1971 թվականներին եղել է Սլովակիայի Ազգային խորհրդի փոխնախագահ և անդամ, 1968-1974 թվականներին՝ «Matica slovenská»-ի նախագահ, 1974 թվականից՝ պատվավոր նախագահ։
Ստեղծագործական ուղի
1920-1930-ական թվականներին Նովոմեսկին եղել է լրագրող և ակտիվ կերպով աշխատակցել է կոմունիստական մամուլին, եղել է ՉԿԿ-ի կենտրոնական օրգաններ «Ռուդե պրավո», «Պրավդա» և այլ թերթերի խմբագիր, 1930-ական թվականներին դարձել է մարքսիստական հասարակական-քաղաքական և գրական «Դավ» ամսագրի խմբագիրը։ 1927 թվականին լույս է ընծայել «Հարություն» բանաստեղծությունների ժողովածուն, որը նրան լայն ճանաչում է բերել։ Նովոմեսկու բանաստեղծական ժողովածուները տոգորված են հումանիստական գաղափարներով և բողոքով ընդդեմ սոցիալական անիրավահավասարության և տառապող համայն մարդկության նկատմամբ ունեցած ցավով («Ռոմբոիդ», 1932, «Բաց պատուհաններ», 1935, «Սրբազանը ցանկապատի այն կողմում», 1939)։ 1948 թվականին լույս է տեսել «Արգելված մատիտով» ժողովածուն, որը միավորել է 1930-ական թվականների վերջի և 1940-ական թվականների բանաստեղծությունները։ 1950-1960-ական թվականներին Նոմեսկին ստեղծել է քաղաքացիական ինտիմ և փիլիսոփայական լիրիկայի ցիկլը՝ «Այնտեղից», «Վիլլա», «Թերեզա» (1963) Հոկտեմբերյան հեղափոխության մասին պոեմը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովակ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չեխ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:Չեխ արձակագիրներ Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Չեխ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Չեխ լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Տացինսկայա)
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Церковь Рождества Пресвятой Богородицы), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տացինսկայա ստանիցայում ։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Վոլգոդոնսկի և Սալսկի թեմի Ուստ-Դոնեցկի գործակալությանը։
Հասցեն`Ռոստովի մարզ, Տացինսկի շրջան, Տացինսկայա ստանիցա, Կալինինի հրապարակ։
Պատմություն
Մինչև 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը գյուղում եղել է երկու տաճար։ Երկուսն էլ ավերվել են մինչև պատերազմը. 1930-ական թվականների սկիզբին քանդվել է Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին, իսկ 1937 թվականին քանդել են նաև երկրորդ տաճարը` տեղը դնելով փայտե ժամանակավոր եկեղեցի, որը շուտով վերածվեց հացահատկի պահեստի, իսկ հետո քանդվեց։ 1946 թվականին, օգտագործելով փայտե եկեղեցուց մնացած նյութերը, ստանիցայի բնակիչները կառուցեցին աղոթքի տուն, որտեղ և կատարում էին ժամերգությունները մինչև 1960-ական թվականները։ Խրուշչովյան ժամանակներում փակվեց, իսկ ծուխը հանվեց գրանցումից ։
Տացինսկայա ստանիցայի Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան ծուխը կրկին գրանցվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 9-ին և տեղավորվել է Պեսչանայա, 27 հասցեում գտնվող աղոթքի տանը։ Առաջին հովիվ է դարձել քահանա Վիկտոր Վորոնովը։ Հաջորդ հովվի` ավագ երեց Ալեքսանդր Մինինի օրոք որոշվել է տաճար կառուցել Կալինինի հրապարակում։ Հիմնաքարի օծումը տեղի է ունեցել 1993 թվականի սեպտեմբերի 12-ին։ 1994 թվականին ծխի հովիվ է նշանակվել ավագ երեց Վասիլի Մաշտանովը, որը ստեղծվող տաճարի համար ընտրել է ճարտարապետ Ի. Վ. Գանուսի նախագիծը ։
Կառուցված եկեղեցում առաջին ժամերգությունը տեղի է ունեցել 1999 թվականի սեպտեմբերի 21-ին։ 2003 թվականին տաճարում կատարվել են ներքին և արտաքին հարդարման աշխատանքներ, պատրաստվել է պատկերակալ ։ 2010 թվականի մայիսի 21-ից եկեղեցու հովիվ է քահանա, երեց Ռոստիսլավ Սագինաշվիլին ։
Եկեղեցին գտնվում է Կալինինի հրապարակ, 42 հասցեով ։
Մինչև այս տաճարի կառուցումը Տացինսկի շրջանում ավելի քան կես դար չի եղել ոչ մի գործող եկեղեցի, բացի նախապատերազմյան տարիներին քանդված Կարպովո-Օբրիվսկի գյուղի Աստվածածնի «Օդիգիտրիա» սրբապատկերի եկեղեցուց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Կարլ Հոյն
Կենսագրություն
Կարլ Հոյնը ծնվել է 1859 թվականի ապրիլի 3-ին Վիսբադեն քաղաքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 1878 թվականին, նա Գյոթինգենի համալսարանում սկսեց ուսումնասիրել մաթեմատիկա և փիլիսոփայություն։ 1880 թվականի ապրիլից մինչև հոկտեմբերը Էդուարդ Հեյնեի ղեկավարությամբ Հալլեում շարունակեց իր ուսումնասիրությունները ։
Դրանից հետո Հոյնը վերադառնում է Գյոթենգեն և սկսում է աշխատել իր դիսերտացիայի վրա։ Նրա ղեկավարը Էրնեստ Շերինգն էր։ Նրա թեզը 1881 թվականին կոչվեց «Սյունակային ֆունկցիաները և Լամի ֆունկցիան որպես որոշիչներ»(Die Kugelfunctionen und Laméschen Functionen als Determinanten) :
Դոկտորի աստիճան ստանալուց հետո Հոյնը ուսանել է Արևելյան Պրուսիայի Վելուի գյուղատնտեսական դպրոցում (ներկայիս Կալինինգրադի մարզի Զնամենսկ գյուղում)։ 1883-1885 թվականներին սովորել է Անգլիայի Ուփինգհեմի դպրոցում, իսկ 1885-1886 թվականներին իր ուսումնառությունը շարունակել է Լոնդոնում ։
1886-1889 թվականները Հոյնը Մյունխենի համալսարանում ուսուցանում էր մաթեմատիկա։ Այդ ժամանակահատվածում նա նաև լույս է ընծայել «Երկրորդ կարգի ռիմանական ֆունկցիաների չորս կետերի տեսության վերաբերյալ» գիտական հոդվածը ։
1890-1902 թվականներին Հոյնը դասավանդել է Բեռլինում։ 1900 թվականին նա ստացել է պրոֆեսորի կոչում, իսկ 1902-ին ընդունել է Կարլսրուեի Բարձրագույն տեխնիկական ինստիտուտիի (ներկայումս Կարլսրուեի տեխնոլոգիական ինստիտուտ) տեխնիկական մասնագիտության բաժնի վարիչ դառնալու առաջարկը։ Այնտեղ աշխատել է մինչև կենսաթոշակին անցնելը՝ մինչև 1922 թվականը ։
Գիտական գործունեություն
Ի պատիվ Կարլ Հոյնի գծային երկրորդ կարգի դիֆերենցյալ հավասարումը՝ իր չորս՝ z=0, 1, a և \infty կետերով, կոչվում է Հոյնի հավասարում և ունի հետևյալ տեսքը՝
,
որտեղ, իսկ q օժանդակ պարամետր է։ Այս հավասարման լուծումը կոչվում է Գոյնի ֆունկցիա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ
Պոլ (գետ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Օրենքով շիկահերը
«Օրենքով շիկահերը» (Legally Blonde), ամերիկյան կատակերգություն, որի ռեժիսորը Ռոբերտ Լուկետիչն է։ Ֆիլմը նկարահանվել է Ամանդա Բրաունի համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
Էլ Վուդսը գեղեցկուհի է, համալսարանի կանանց ակումբի տնօրենն է, կրում է «Միսս համալսարան» կոչումը։ Նրա ընկերը Ուորներ Հանտինգտոն III-ն է՝ համալսարանի լավագույն տղան։ Սակայն Ուորները չի ցանկանում լուրջ հարաբերություններ ունենալ Էլի հետ, և ամուսնության առաջարկություն անելու փոխարեն նա պատմում է Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ ընդունվելու իր ծրագրերի մասին և հեռանում է։ Մի քանի շաբաթ անց Էլը մեկնում է Հարվարդ Ուորներին վերադարձնելու համար։ Այնտեղ նա իմանում է, որ Ուորները ամուսնացել է մի խելացի աղջկա հետ ինտիլիգենտ ընտանիքից։ Սթրեսից ազատվելու համար Էլը որոշում է գնալ մատնահարդարման սրահ, որտեղ ծանոթանում է մատնահարդար Պաուլետի հետ, ով նրան խորհուրդ է տալիս վրեժ լուծել Ուորներից։
Մրցանակներ
Teen Choice Awards 2001 թվական. BMI Film & TV Awards մրցանակ 2002 թվական. «MTV» հեռուստաալիքի մրցանակաբաշխություն 2002 թվական.
Առաջադրումներ
«Ոսկե Գլոբուս» 2002 թվականին
«MTV» ալիքի մրցանակ 2002 թվականին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր
Բորիս Ռեիզով
Բորիս Գեորգիի Ռեիզով (Борис Георгиевич Реизов, Ռեիզյանց Բաղդասար Գևորգի, ), խորհրդային գրականագետ։ ՍՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1970), ՌԽՖԱՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1969), Լենինգրադի համալսարանի պրոֆեսոր (1940 թվականից), Կլերմոնի համալսարանի պատվավոր դոկտոր (1973)։
1926 թվականին ավարտել է Դոնի Ռոստովի Հյուսիսկովկասյան համալսարանը։ Գրել է ռուսերեն։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են արևմտաեվրոպական և ռուս գրականությանը, գրականագիտության տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտել է գրական պրոցեսը՝ կապված դարաշրջանի հասարակական մտքի հետ, այն դիտարկել զարգացման ու պատմական հեռանկարի մեջ։ Հեղինակ է 17 մենագրության («Բալզակի ստեղծագործությունը», 1939, «Ֆլոբերի ստեղծագործությունը», 1955, «Ֆրանսիական պատմավեպը ռոմանտիզմի դարաշրջանում», 1958, «Կլասիցիզմի և ռոմանտիզմի միջև», 1962, «19-րդ դարի ֆրանսիական վեպը», 1969, «Վալտեր Ակոտի ստեղծագործությունը», 1965, «18-րդ դարի իտալական գրականությունը», 1966, «Ստենդալ», 1974 և այլն)։ Սերտ կապեր է ունեցել ՀԽՍՀ ԳԱ Մ․ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի հետ, դասախոսություններով հանդես եկել Երևանի բուհերում։ Ռեիզովի երկերը թարգմանվել են եվրոպական շատ լեզուներով։ ՍՍՀՄ պետական մրցանակ (1974)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Այրուագրա
Այրուագրա, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Պարի կենտրոնական շրջանում, Կաղզվանից հարավ–արևելք, Արաքսի աջ կողմում։ Բարձրությունը մոտ 2814 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Կարսի մարզ
Պորտու դի Պեդրաս
Պորտու դի Պեդրաս (Porto de Pedras), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Լիտորալ Նորտի Ալագոանուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 620 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 189 կմ2 տարածք։
Եգորևսկի շրջան
Եգորևսկի շրջան (Егорьевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Պորտու դի Պեդրաս
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Եգորևսկի շրջան
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Եգորևսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1729 կմ²։
Վուպատկի
Վուպատկի ազգային հուշարձան (Wupatki National Monument), հնդկացիական անասազի քաղաքակրթության բազմաթիվ ավերակներ։ Գտնվում է Արիզոնայի հյուսիսկենտրոնական մասում` Ֆլագստաֆ քաղաքի հարևանությամբ։ 1966 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ընդգրկվել է ԱՄՆ-ի Ազգային պատմական վայրերի ցանկում։ Հուշարձանի անվանումը` Anaasází Bikin, նավահոների լեզվով նշանակում է թշնամիների տուն ։ Այդտեղից էլ առաջացել է անասազի քաղաքակրթության անվանումը։
Եգորևսկի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վուպատկի
Բազմաթիվ կացարանները, որոնց ավերակները ափռված են ազգային հուշարձանի տարածքով մեկ, կառուցվել են հին պուեբլոների կողմից, ովքեր եղել են սինագուա, կոհոնինա և կայենտա-անասազի ցեղերի հնդկացիները։ Բնակչության հիմնական հոսքը այս կողմերում սկսվել է 9-րդ դարում` Սանսետ հրաբուխի ժայթքումից հետո, երբ հովիտը ծածկվել է հրաբխային մոխրով։ Դա հարստացրել է հողը` այն դարձնելով ավելի բերրի, խոնավություն պահող։ Ինչպես ցույց են տվել 1980-ական թվականներին անցկացված հնագիտական հետազոտությունները, 12-րդ դարում այս տեղանքում հաստատվել են մոտ 2.000 ներգաղթյալներ։ Նրանց գյուղատնտեսական գործունեության հիմնական ուղղությունը եղել է եգիպտացորենի և դդմի մշակությունը, որոնք աճեցրել են ավելի չորային տեղերում` առանց ոռոգման։
Կացարանները, որոնց պատերը պահպանվել են, կառուցված են եղել հարթ, կարմիր քարերից` ամրացված կրաքարային լուծույթով։ Ամեն բնակավայր եղել է մեկ ամբողջական շինություն, որ երբեմն բաղկացած է եղել մի քանի սենյակներից։ Այստեղ հայտնաբերվել է նաև դաշտ` նախատեսված գնդակով խաղերի համար։ Այս երևույթը տարածված է եղել Կենտրոնական Ամերիկայում և տարածում է գտել Արիզոնայի հարավում բնակված հոհոկամ ցեղի մոտ։ Վուպատկիի մարզադաշտը ամենահյուսիսային օրինակն է` նախատեսված տրված խաղի համար։
Վուպատկիի տակ գտնվում է դատարկ տարածություն` մոտ 200 միլիոն մ² մակերեսով, որտեղից ոչ մեծ բացվածքներով օդը դուրս է եկել բաց տարածություն` հասնելով 48 կմ/ժ արագության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Կյուրենբերգ
Կյուրենբերգ (Der von Kürenberg, Kürenberger, ), գերմանացի միջնադարյան պոետ։
Կենսագրություն
Կյուրենբերգը, ինչպես և միջնադարյան գերմաներենով գրող առաջին կին պոետ Ավան, նույնպես ապրել ու աշխատել է Լինցի մոտակայքում, Դանուբ գետի ափին։ Ենթադրվում է, որ իր անունը պոետը վերցրել է այդ տարածքի անվանումից ։ Միևնույն ժամանակ, Ավստրիայի ու Բավարիայի պալատական ծառայողների մեջ եղել են մի քանի հոգի, ովքեր նույնացրել են իրենց այդ կերպարի հետ ։ Կյուրենբերգը համարվում է առաջին ամենավաղ աշուղներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները, որ թվագրվում են 12-րդ դարի 50-70-ական թվականներին, միջնադարյան երգարաններում պահպանվել են մինչև մեր օրերը։
Ստեղծագործություն
Պոետի ստեղծագործությունները, որ գրականագետները դասում են աշուղականության ժողովրդական ուղղությանը, քիչ թե շատ ազատ է ֆրանսիական միջնադարյան պալատական գրականության կանոններից և ինքնուրույնության հետքեր է կրում ։ Դրա մասին են վկայում բանաստեղծությունների կառուցվածքի արխաիկ ոճը և բանաստեղծական կերպարները, որոնք վերաբերում են ժողովրդական երգերին ու հերոսական էպոսին։ Այսպես, բանաստեղծությունները, որպես կանոն միատուն են, դրանց բնորոշ են զույգ, հաճախ` ոչ ճշգրիտ ռիթմերը, պարզ տաղաչափությունը և շեշտային կառուցվածքը։ Որոշ ստեղծագործություններում հանդիպում է, այսպես կոչված, նիբելունգովյան ռիթմը։
Բացի դրանից, ինչպես և այլ վաղ շրջանի պոետների մոտ, Կյուրենբերգի սիրո կոնցեպցիան ևս տարբերվում է Տիկնոջը ծառայելու աշուղական սիրալիր մոտեցումից։ Աշուղը երգում է.
Շատ երգեր են հորինվել «կանացի երգի» լիրիկական ժանրով, ընդհանրացնելով երիտասարդ, չամուսնացած, մենակությունից տանջվող կնոջը նվիրված երգերի շարքը։ Սիրային տրտմությունը, սիրեցյալի հանդեպ կարոտը համարվել են կնոջ մենաշնորհը, տղամարդը, որպես կանոն, պատկերվում է որպես հպարտ ու ուժեղ ասպետ, սիրային պայքարի հաղթող ։ Օգտագործվում են ժողովրդական ֆոլկլորի ավանդական կերպարներ։ Օրինակ, հերոսների երջանիկ կամ տխուր ապրումները նմանեցվում են գարնանը կամ աշնանը, տղամարդը համեմատվում է սոխակի, կինը` վարդի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ճշտապահություն
Ճշտապահություն, տվյալ հանձնարարությունը կամ պարտավորությունը սահմանված ժամկետում կամ վերջնաժամկետից շուտ կատարելու ունակություն։
Ընդհանուր իմաստը
«Ճշտապահ» բառը հաճախ մեկնաբանվում է որպես ժամանակին լինելու հատկանիշ։ Տարբեր մշակույթներում հաճախ ճշտապահության ընդունելի աստիճանը տարբեր է, սովորաբար մի փոքր ուշացումն ընդունելի է։ Հիմնականում դա 10-15 րոպեն է արևմտյան մշակույթներում, սակայն սա չի վերաբերում բժշկի այցելությանը կամ դպրոցական դասերին։ Որոշ մշակույթներում, ինչպիսին է ճապոնականը, և որոշ միջավայրերում, ինչպիսիք են ռազմականները, պահանջները շատ ավելի խիստ կարող են լինել։
Ժամանակի հասկացություն
Որոշ մշակույթներում ընդունելի չէ այն երևույթը, որ սահմանված վերջնաժամկետը կարելի է շրջանցել։ Օրինակ՝ որևէ մշակույթում կարող է ընդունված լինել, որ մարդիկ կարող են մի ժամ ուշ կատարել առաջադրվածը։ Այդ դեպքում, քանի որ բոլորը հասկանում են, որ ժամը իննին նշանակված հանդիպումը լինելու է մոտավորապես ժամը տասին, ոչ ոք չի անհանգստանա, երբ բոլորը ժամանեն ժամը տասին։
Ճշտապահության արժեքը
Այն մշակույթներում, որտեղ գնահատվում է ճշտապահությունը, ուշանալը դիտվում է որպես անարգալից վերաբերմունք ուրիշների ժամանակի հանդեպ, և կարող է համարվել վիրավորական։ Այսպիսի դեպքերում, հնարավոր է, որ ճշտապահությունը վերահսկվի սոցիալական տույժերով, օրինակ, հանդիպումներին՝ մուտքը փակել ցածր ճշտապահություն ունեցող մասնկակիցների համար։ Նման միջոցառումների նպատակն է հասնել նրան, որ գնահատվի ճշտապահության արժեքը և այն հետևանքները, որը կարող է ունենալ ճշտապահ չլինելը։ Ճշտապահության հանդեպ հետևողական մոտեցումը անպայման կհանգեցնի դրական արդյունքի, և տվյալ հասարակության մեջ, անկասկած, կբարձրանա ճշտապահության գնահատականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամանակի կառավարում
Էլ Հարինգտոն
Ալբերտ Էլ Հարինգտոն (Albert (Al) Harrington; ), նախկին ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը հանդես էր գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում։ Նոր BIG3 լիգայում, որը մեկնարկել էր 2017 թվականի ամռանը, հանդես է գալիս «Trilogy» ակումբի կազմում։
Կարիերան ԲԱԱ-ում
2010 թվականի հուլիսի 15-ին Հարինգտոնը պայմանագիր է կնքել «Դենվեր Նագեթս» ակումբի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ինդիանա Փեյսերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Դենվեր Նագեթսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Նյու Յորք Նիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլանտա Հոքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Օռլանդո Մեջիքի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Վաշինգտոն Վիզարդսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ
Ստուդենոկսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Ստուդենոկսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Չեխովի առափ (Տագանրոգ)
Չեխովի առափ (Чеховская набережная), նոր առափ ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որը կառուցվել է 2010 թվականին։
Պատմություն
Չեխովի առափը կառուցվել է 2010 թվականին Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի ջանքերով ։
Պետրոս Մեծի ժամանակներում ՝ ապագա Չեխովի առափի շրջանում, Մեծ Չերեպախայի գետաբերանում կառուցվել է եռաբաստիոն «Կրիա» ամրոցը ։ XX դարում այդ ամրոցի տարածքը կլանեցին Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի խարամաշեղջերը։
Մինչև Չեխովի առափի կառուցումը այս առափնյա շերտի հատվածում տեղակայված էին միայն ափն ամրապնդող և հակասողանքային կառույցներ ։
Չեխովի առափի տարածքը պետք է գտնվի Տագանրոգի վարչակազմի կապիտալ շինարարության վարչության տնտեսական կառավարման ներքո ։ Սակայն 2015 թվականի մարտի դրությամբ, ըստ Տագանրոգի գույքի կառավարման կոմիտեի, առափն այդ վարչության կառավարման ներքո դեռ չէր անցել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Ստուդենկա (այլ կիրառումներ)
Ստուդենկա, կարող է վերաբերել՝
Կոլեկտիվ անգիտակցական
Կոլեկտիվ անգիտակցական (kollektives Unbewusstes), հոգեբան Կարլ Յունգի կարծիքով անգիտակցականի ձևերից է։ Ըստ Յունգի, կոլլեկտիվ անգիտակցականը մարդու հոգեկանի այն մասն է, որը պայմանավորված չէ տվյալ մարդու սեփական փորձով, այլ «ժառանգվում» է նախնիներից։ Այն մարդկության ընդհանուր փորձն է։ Կոլեկտիվ անգիտակցականը անգիտակցականի առավել խորքում գտնվող շերտն է, այն ավելի խորն է քան անձնական անգիտակցականը։ Կոլեկտիվ անգիտակցականում են գտվնում բոլոր արքետիպերը ։
Ի տարբերություն հոգեվերլուծական տեսության, որը խոսում էր միայն անհատական անգիտակցականի մասին, անալիտիկ հոգեբանությունը գտնում էր, որ անհատական անգիտակցականը առանձին գոյություն չունի, այլ կապված է կոլեկտիվ անգիտակցականի հետ։ Յունգը համարում էր, որ աշխարհում ոչինչ առանձին չի լինում, ամեն ինչ փոխկապակցված է ։
Կոլեկտիվ անգիտակցական տերմինն առաջին անգամ կիրառել է Յունգը 1916 թվականին «Անգիտակցականի կառուցվածք» («Über das Unbewußte und seine Inhalte», CW 7) հոդվածում և համարվում է վերլուծական հոգեբանության կենտրոնական հասկացություններից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Հոգեվերլուծություն Կատեգորիա:Ամբոխի հոգեբանություն
Հեմատոկրիտ
Հեմատոկրիտը գլխավորապես կախված է էրիթրոցիտների քանակից, քանի որ նրանց քանակն ամենաշատն է մյուս ձևավոր տարրերի համեմատությամբ ։
Ուժեղ քրտնարտազատության, հեղուկներ կորցնելու, փորլուծի, ոսկրածուծի ֆունկցիայի խթանման և այլ դեպքերում արյան հեմատոկրիտը մեծանում է։ Դրան հակառակը, շատ հեղուկներ ընդունելու, ոսկրածուծի ֆունկցիայի նվազման, պլազմայի ծավալի մեծացման դեպքում հեմատոկրիտը փոքրանում է։ Հեմատոկրիտի մեծացման դեպքում արյան հոսքը դժվարանում է, մածուցիկությունը մեծանում է, կա մակարդման վտանգ ։
Կաթնասուննների հեմատոկրիտը
Հեմատոկրիտը որոշվում են 100 նիշերի բաժանված փոքր փորձանոթով, որի անունը նույնպես հեմատոկրիտ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արյուն Կատեգորիա:Արյունաբանություն Կատեգորիա:Հոմեոստազ
Ստորին Կուզ Յու (այլ կիրառումներ)
Ստորին Կուզ Յու, կարող է վերաբերել՝
Ստորի շրջան (այլ կիրառումներ)
Ստորի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Զարայսկի շրջան
Զարայսկի շրջան (Зарайский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զարայսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 968 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41838 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,22 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Աշոտ Մանուչարյան
Աշոտ Մանուչարյան, հայ քաղաքական, պետական և հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Աշոտ Մանուչարյանը ծնվել է 1954 թվականին Երևանում։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի № 122 դպրոցը։ 1971-1976 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ 1974-1977 թվականներին եղել է ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի կոմերիտմիության քարտուղարի տեղակալ, այնուհետև՝ ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի կոմերիտմիության քարտուղար։ 1977-1980 թվականներին աշխատել է Երևան Քաղաքի ավտոմատացված համակարգերի ինստիտուտի գիտաշխատող։ 1978 թվականին ավարտել է Լենինգրադի կառավարման մեթոդների և տեխնիկայի ինստիտուտը։ 1980-1982 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1981 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ 1982-1983 թվականներին միջազգային երիտասարդական ճամբարի քաղբաժնի ղեկավար։ 1983-1991 թվականներին աշխատել է Երևանի № 183 դպրոցի ուսումնական բաժնի վարիչ։ 1988-1990 թվականներին ընտրվել է Հայկական ԽՍՀ գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ 1988-1989 թվականներին եղել է «Ղարաբաղ կոմիտե»-ի անդամ, ձերբակալվել է մյուս անդամների հետ և տեղափոխվել Մոսկվա։
1991 թվականի մայիսից նոյեմբեր եղել է Հայաստանի Հանրապետության Ներքին գործերի նախարարի պաշտոնակատար  ։ 1991-1993 թվականներին եղել է ՀՀ նախագահի ազգային անվտանգության գծով խորհրդատու ։ 1993 թվականից զբաղվում է քաղաքականությամբ, քաղաքական վերլուծությամբ և կանխատեսմամբ։
1996 թվականին առաջադրվել է ՀՀ նախագահի թեկնածու։ 2004 թվականի ապրիլի 22-ին երեք անհայտ անձ դաժան ծեծի են ենթարկել Մանուչարյանին։ Շատ արյուն կորցնելով և վնասվածքներով տեղափոխվել է հիվանդանոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1954 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայաստանի ներքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:«Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամներ
Ֆոզդինովո
Ֆոզդինովո  (Fosdinovo), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Մասսա Կարարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4854 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 101 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 48 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 54035, 54030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Ֆոզդինովոն սահմանակից է Աուլլա, Կարարա, Կաստելնուովո Մագրա, Ֆիվիցանո, Օրտոնովո, Սարզանա մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորն է Ռեյմսի Սուրբ Ռեմիգիուսը։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 1-ին։
Ստորակետ (այլ կիրառումներ)
Ստորակետ, կարող է վերաբերել՝
Ֆոզդինովո
Այստեղ է ծնվել հայտնի իտալացի երգիչ, երաժիշտ և կոմպոզիտոր Տոտո Կուտունյոն։
Ժողովրադգրություն
Բնակչության աճը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մապունգուբվե (ազգային պարկ)
Մապունգուբվե ազգային պարկ (Mapungubwe National Park), ազգային պարկ ՀԱՀ հյուսիսում, Լիմպոպո գավառում։ Պարկը գտնվում է Զիմբաբվեի հետ սահմանին, որտեղ պահպանվում են 10-րդ դարում ձևավորված և 1200-1270 թվականներին բարգավաճման հասած Մապունգուբվե թագավորության մայրաքաղաքի տեղում կատարված հնագիտական պեղումները ։ 2003 թվականին տարածաշրջանի մշակութային լանդշաֆտը ներառվեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկի մեջ ։
Պատմություն
900 թվականին Լիմպոպո և Շաշե գետերի ավազանում հիմնադրվեց Մապունգուբվե թագավորությունը և նրա մայրաքաղաքը։ Շուրջ 500 մարդ զբաղվում էր անասնապահությամբ, հացահատիկային կուլտուրաների մշակությամբ և փղերի որսով։ Սկզբում այստեղի բնակիչները համարվում էին զիզո (Zhizo) ցեղի ներկայացուցիչները, որոնք զբաղվում էին արաբների հետ առևտրով և վերահսկում էին տարածաշրջանը, սակայն մոտավորապես 1020 թվականից նրանց սկսեցին ճնշել Leopard’s Kopje –ի մարդիկ։ Հնագիտական պեղումները հնարավորություն տվեցին հայտնաբերել նոր մայրաքաղաք, որտեղ բնակվել էին շուրջ 1500 մարդ։  Պեղումների վայրում հանդիպում են պղնձի և երկաթի, ինչպես նաև փղոսկրի գործեր և ներկրված ապակե ուլունքահատիկներ ։
Բուսական և կենդանական աշխարհ
Շնորհիվ այն հանգամանքի, որ հիմնական ուշադրությունը նվիրվել է պատմական օբյեկտներին, պարկի տարածքի բուսական և կենդանական աշխարհը վատ է ուսումնասիրված։ Այնուամենայնիվ, բուսական աշխարհը շատ բազմազան է, այն ներառում է առնվազն 24 տեսակի ակացիա և 8 տեսակ կոմիֆորներ։ Լիմպոպո գետի ջրառատությունը ապահովում է առանձին ծառատեսակների աճի համար բավարար պայմաններ, մասնավորապես սպիտակ ակացիայի։ Պարկի տարածքի բաոբաբների բարձրությունը հասնում է մինչև 31 մետրի ։
Պարկի տարածքի կենդանիները հաճախակի անցնում են Զիմբաբվեի սահմանը։ Պարկի տարածքի կենդանական աշխարհը ևս բազմազան է, հանդիպում են եզնայծը, կուդուն, զեբրը, իմպալան, ջրայծը, կապույտ գնուն, բուշբոկը, ընձուղտը, փիղը, ընձառյուծը, սովորական ստենբոկը, դուկերը, գորշ ցուլը, վարազը, աֆրիկյան գառնանգղը, պավիանները, երկարատամը և այլն։ Պարկի տարածքում հազվադեպ են հանդիպում սպիտակ ռնգեղջյուրը, առյուծը, հովազը, բծավոր բորենին, գորշ բորենին, հարավաֆրիկյան կոնգոնին։ Բացի այդ պարկի տարածքում բնակվում են փոքր կաթնասուններ, սողուններ և միջատներ ։
Տարածքի պահպանություն
1940-ականների սկզբներին տարածքի մի մասը, որտեղ պեղումներ էին կատարվում անցավ Դոնգոլի արգելոցին։ Բացի այդ առաջ քաշվեց արգելոցի բազայի վրա ազգային պարկի ստեղծման գաղափար, որը նախնական տարբերակում ներառում էր Ռոդեզիայի հողերը։ Առաջարկությունը ստացավ վարչապետի և հողային նախարարի աջակցությունը, բայց մերժվեց ազգային պարկերի հանձնաժողովի կողմից։ Բորբոքված քաղաքական քննարկումները ստացան դոնգոլյան ճակատամարտ անվանումը և իրենց ազդեցությունը ունեցան երկրում անցկացվող ընտրությունների վրա։ 1947 թվականին հիմնադրվեց թռչնային արգելոց 920 կմ² մակերեսով, որը համարյա երեք անգամ պակաս էր նախատեսվածից և փակվեց 1949 թվականի ընտրություններից հետո, իսկ Լիմպոպո գետի հովտի հողերը հատկացվեցին գյուղատնտեսական մշակության նպատակով ։
Երկար ժամանակ համարվում էր, որ հնագիտական պեղումները վերաբերվում են ավելի վաղ ժամանակաշրջանի։ Երբ  1960-ական թվականներին իրականացվեց գտածոների տարիքի վերաբերյալ ռադիոածխածնային վերլուծություն ազգային պարկի ստեղծման շուրջ քննարկումները բորբոքվեցին նոր թափով և երեք ֆերմաների տարածքում հիմնվեց գավառական բնական արգելոց։ 1986 թվականին որոշվեց ընդլայնել պարկի տարածքը և այն դարձնել զբոսաշրջային կենտրոն։ 1980-ական թվականներին տարածքը կոչվեց ազգային հուշարձան, իսկ հետագայում Դե Բիրս ընկերությունը գնեց Լիմպոպո գետի հովտում գտնվող ֆերմաները, Վենետիա (Venetia Diamond Mine) հանքավայրում ադամանդների արդյունահանման նպատակով ։
1995 թվականին մի շարք ֆերմաների վերահսկողությունն անցավ Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ազգային պարկեր ընկերությանը ։ 2003 թվականին Մապունգումբվե մշակութային լանդշաֆտը ընդգրկվեց ՀԱՀ-ում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկի մեջ ։ Բացի այդ, քանի որ Մապունգումբվե թագավորությունը գտնվել է ներկայիս ՀԱՀ-ի, Բոտսվանայի և Զիմբաբվեի տարածքում, որոշվեց ստեղծել Լիմպոպո-Շասե անդրսահմանային պահպանվող տարածքը, որի նախնական տարածքները գրեթե համընկնում են պարկի 1940-ական թվականների սկզբնական նախագծի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ազգային պարկեր Կատեգորիա:ՀԱՀ-ում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1995 հիմնադրումեր Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում Կատեգորիա:1995 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Նեյվե
Նեյվե  (իտալ․՝ Neive), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3147 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 150 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12057։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Հրեշտակապետ Միքայելը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 29-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստոն շրջան (այլ կիրառումներ)
Ստոն շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ստոլբովայա (այլ կիրառումներ)
Ստոլբովայա, կարող է վերաբերել՝
Իստրայի շրջան
Իստրայի շրջան (Истринский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իստրա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1299 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 114298 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 87,99 մարդ/կմ²։
Ստյուարտ շրջան (այլ կիրառումներ)
Ստյուարտ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ստիվենս շրջան (այլ կիրառումներ)
Ստիվենս շրջան, կարող է վերաբերել՝
Նևիլիե
Նևիլիե  (իտալ․՝ Neviglie), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 416 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 52 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Գեորգին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստեփանավան (այլ կիրառումներ)
Ստեփանավան, կարող է վերաբերել՝
Խորվաթա-ճապոնական հարաբերություններ
Խորվաթա-ճապոնական հարաբերություններ (Hrvatsko-japanski odnosi, 日本とクロアチアの関係), դիվանագիտական հարաբերությունները Ճապոնիայի և Խորվաթիայի միջև։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական կապեր հաստատել են 1993 թվականի մարտի 5-ին՝ համապատասխան իրավական փաստաթղթերով։
1993 թվականից ի վեր Տոկիոյում գործում է Խորվաթիայի դեսպանություն։ Զագրեբում ճապոնական դեսպանատունը հիմնվել է 1998 թվականի փետրվարին ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին և՛ Ճապոնիան, և՛ Խորվաթիան եղել են Նացիստական Գերմանիայի դաշնակիցը։ Պատերազմի տարիներին Ճապոնիան ունեցել է դեսպան Զագրեբում, ինչը վկայում է այն մասին, որ այս երկիրը փաստացիորեն ճանաչել է Խորվաթիայի անկախությունը ։
Ռազմական կապեր
Խորվաթիան Հյուսիսատլանտյան դաշինքին անդամակցեց 2009 թվականի ապրիլի 1-ին ։ Այս քայլով Ճապոնիան և Խորվաթիան ձեռք բերեցին ընդհանուր հզոր դաշնակից երկիր՝ ի դեմս Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ։
Խորվաթա-ճապոնական հարաբերություններն առավել շաղկապված են ռազմածովային ոլորտում։ 2013 թվականին Խորվաթիայի ափերի մոտ է հասել «Կաշիմա» անունը կրող ինքնապաշտպանական մի նավ։ Ռազմանավը Խորվաթիայի մերձակայքում հայտնվել էր երկու երկրների դիվանագիտական հարաբերությունների քսանամյակը նշելու նպատակով։
Կարճ ժամանակ անց ճապոնական ռազմանավը կայանվել է Խորվաթիայի Հանրապետության խոշորագույն նավահանգստում՝ Սպլիտում։ Այն նաև երկրի երկրորդ խոշորագույն քաղաքն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Խորվաթիայի երկկողմ հարաբերություններ
Ստեպանովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Ստեպանովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Ստարովարվարովկա (այլ կիրառումներ)
Ստարովարվարովկա, կարող է վերաբերել՝
Ստարոալեկսեևկա (այլ կիրառումներ)
Ստարոալեկսեևկա, կարող է վերաբերել՝
Ռեդկին-լագեր
Ռեդկին-լագեր, ուշ բրոնզի և վազ երկաթի դարերի (մ․թ․ա․ 13-8-րդ դարեր) դամբարանադաշտ Հայաստանում, Դիլիջան քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևելք, Աղստև գետի աջ ափին։
1850-ական թվականների մի քանի դամբարան հայտնաբերել է ռուս ճանապարհաշինարար Ռեդկինը (որտեղից էլ հուշարձանի անվանումը)։ Դամբարանադաշտը կրկին բացվել է 1878 թվականի շինարարության ժամանակ։ Հետագայում Ռեդկին-լագերը պեղել են Ֆ․ Բայերնը (1879 թվականին բացել է 75 դամբարան), ֆրանսիացի ճանապարհորդ Մուրյեն (1885-1886 թթ.), Բ․ Պիոտրովսկին (1942 թ.) և ուրիշներ։ Ռեդկին-լագերում միմյանցից մոտ 1,5-3 մ հեռավորությամբ գտնվող սալարկղային, կրոմլեխներով շրջապատված դամբարանները դասավորված են շարքերով։ Յուրաքանչյուր սալարկղում թաղվել է մեկ ննջեցյալ (որոշ դամբարաններում՝ փայտե կամ կաշվե մահիճների վրա)։ Ռեդկին-լագերից հայտնաբերվել են բրոնզե ու երկաթե զենքեր (նիզակի ծայրեր, դաշույններ, սուր և այլն), զարդեր (շքասեղներ, ապարանջաններ, վարսակալներ, կախիկներ, ուլունքներ և այլն), ձիու սանձ, բազմաթիվ կավանոթներ, այլ իրեր (այդ թվում՝ մ․թ․ա․ 3-րդ հազարամյակի 2-րդ կեսի և վաղ հելլենիստական ժամանակաշրջանի)։ Դամբարանադաշտի մոտ պահպանվել են հին բնակարանների հետքեր։ Ռեդկին-լագերի գտածոները պահպանվում են Պետական Էրմիտաժում, Հայաստանի, Ադրբեջանի և Մոսկվայի պատմության պետական թանգարաններում։
Կատեգորիա:Հայաստանի հուշարձաններ
Պոդիկսա
Պոդիկսա (Подыкса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ներլ գետի ձախ ափին՝ 76 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ներլ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լենինսկի շրջան (Մոսկվայի մարզ)
Լենինսկի շրջան (Ленинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վիդնոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 205,2 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 81623 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 397,77 մարդ/կմ²։
Ստարկ շրջան (այլ կիրառումներ)
Ստարկ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Մանուկների Ձայնը (ՌԴ, եթերաշրջան 1)
Հեռուստաշոու "Մանուկների Ձայնը (ՌԴ) " ռուսական "Առաջին ալիքով" ամենաակնկալվող հեռուստապրեմիերան է,  2014 թվականի ։ Առաջին եթերաշրջանը սկսել է հեռարձակվել փետրվարի 28-ից մինչև ապրիլի 25ը, ամեն ուրբաթ օրը ։.
Թագավորական բանակի և ռազմական պատմության բելգիական թանգարան
Մեծ ռազմական թանգարանը տեղակայված է Բրյուսելի կենտրոնից որոշակի հեռավորության վրա՝ «Հիսունամյակի պուրակ» համալիրում։ Թանգարան մուտքը վճարովի է, արժեքը՝ 10€:
Մանուկների Ձայնը (ՌԴ, եթերաշրջան 1)
Հաղորդավարներ
Առաջին եթերաշրջանի հաղորդավարն էր Դմիտրի Նագիեւը։
Թագավորական բանակի և ռազմական պատմության բելգիական թանգարան
Աշխատում է առավոտյան ժամը 9-ից։
Պատմություն
1910 թվականի ցուցահանդեսի ժամանակ պատրաստվել էր Բելգիայի ռազմական պատմությանը նվիրված տաղավար, որը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց հանրության մոտ։ Այդ իսկ պատճառով մշտապես գործող թանգարան ունենալու միտք առաջացավ։ Սկզբում թանգարանը նախատեսվոմ էր կառուցել Կամբրե (l'Abbaye de la Cambre) վանքի տարածքում։ 1923 թվականին թանգարանը բացվեց Բրյուսելի «Հիսունամյակի պուրակ» համալիրում։
Մանուկների Ձայնը (ՌԴ, եթերաշրջան 1)
№ 3 թողարկում։ Կույր լսումներ. 3-րդ շաբաթ
Թողարկումը եթեր է դուրս եկել ուրբաթ օրը ՝ մարտի 14-ին, 2014 թվականին։
Թագավորական բանակի և ռազմական պատմության բելգիական թանգարան
Հավաքածու
Թանգարանում ներկայացված է զինտեխնիկայի մեծ հավաքածու, սառը և հրաձգային զենքեր, հրետանի, տանկեր, ռազմական մեքենաներ, ինքնաթիռներ (ներառյալ՝ Junkers Ju 52-ը), զինվորական համազգեստներ, հանդերձանքներ, ռազմական կենցաղավարության առարկաներ, ինչպես նաև միջնադարյան և ժամանակակից զենքների տարբեր տեսակներ։
Մանուկների Ձայնը (ՌԴ, եթերաշրջան 1)
№ 4 թողարկում։ Կույր լսումներ. 4-րդ շաբաթ
Թողարկումը եթեր է դուրս եկել ուրբաթ օրը ՝ մարտի 21-ին, 2014 թվականին։
Թագավորական բանակի և ռազմական պատմության բելգիական թանգարան
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն աշխարհի ռազմա-պատմական հավաքածուների մեջ ամենախոշորներից մեկն է։ Թանգարանը 100 մետր երկարությամբ առանձին տաղավար ունի, որտեղ ներկայացված են ռազմական ինքնաթիռներ՝ աերոպլանների ամենաառաջին մոդելներից մինչև ժամանակակից ռեակտիվ ինքնաթիռներ, ինչպես նաև առկա է հատուկ տանկային բակ։
Մանուկների Ձայնը (ՌԴ, եթերաշրջան 1)
№ 5 թողարկում:Կույր լսումներ. 5-րդ շաբաթ
Թողարկումը եթեր է դուրս եկել ուրբաթ օրը ՝ մարտի 28-ին, 2014 թվականին։