cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոզեֆ Կոնի
Մեղադրվում է՝ բանակի և մանկական մարմանավաճառության ստեղծման նպատակով, անչափահասների՝ ըստ պատվերի կանոնավոր առևանգումների մեջ ։ 2005 թվականին Միջազգային քրեական դատարանը նրան մեղավոր է ճանաչել զինվորական և մարդկության դեմ ուղղված հանցագործությունների մեջ, տրվել է նրան ձերբակալելու օրդեր ։ Թաքնվում է արդարադատությունից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Ուգանդայի հյուսիսում գտնվող փոքրիկ գյուղում` ուսուցչի և կաթոլիկ եկեղեցու լուսավորիչ Լյուիս Օբոլի (Luizi Obol) և տեղաբնակ Նորա Անեկ Օթինգի (Norah Anek Oting) ընտանիքում ։ Նա դարձավ բազմազավակ ընտանիքի կրտսեր երեխան, բացի նրանից կային վեց եղբայր և քույր ։ Պատկանում է աչոլի ազգությանը, որի բաժինը կազմում է Ուգանդայի ամբողջ բնակչության 5%-ը ։ Որոշ ժամանակ ծայառել է հոր եկեղեցում ։ Դպրոցը թողնելուց հետո`իր եղբայր Ջեյմի Բրոուի (Jamie Brow) հետ, աշակերտել է գյուղական բժշկի մոտ ։ Նրա ավագ քույր Գաբրիելլա Լակոտը շարունակում է ապրել Օդեկայում ։
Kony 2012
2012 թվականի մարտի սկզբին Invisible Children Inc ընկերությունը ներբեռնեց «Kony 2012» 30 րոպեանոց ֆիլմը՝ նվիրված Ջոզեֆ Կոնիին ։ Ֆիլմը քննադատվում է փաստերի ոչ ճշմարտացի լուսաբանման համար ։
Իլհա դու Մել էկոլոգիական կայան
Իլհա դու Մել էկոլոգիական կայան (Estação Ecológica da Ilha do Mel), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Պարանա նահանգում։
Տեղագրություն
Իլհա դու Մել էկոլոգիական կայանն ընդգրկում է Պարանա նահանգի Պարանագուա մունիցիպալիտետում գտնվող Իլհա դու Մել կղզու հյուսիսային մասը ։ Ունի 2241 հա տարածք ։ Էկոլոգիական կայանն առավել խստորեն պաշտպանված է կղզու երկու պահպանական միավորումներից, մյուսը՝ Իլհա դու Մել պետական պարկն է։ Հասարակական այցերը դեպի պարկ թույլատրվում են կրթության, հանգստի և հետազոտությունների համար։ Էկոլոգիական կայանն օգտագործվում է հիմնականում գիտական հետազոտությունների համար, իսկ հանրային այցելությունները թույլատրվում են միայն բնապահպանական կրթության համար, այն էլ՝ կառավարչի հատուկ թույլտվությամբ։ Պաշտպանված տարածքները կազմում են կղզու տարածքի մոտավորապես 95 %-ը, այդ թվում՝ մանգլենին, ռեստինգան և անտառները ։
Պահպանվող տարածքներից դուրս կան գեղեցիկ լողափեր և տեսարժան վայրեր, ինչպիսիք են՝ Նոսա Սենիորա դոս Պրազերես ամրոցը, փարոսը ու կախարդական քարայրը, որոնք կղզին դարձրել են նահանգի հիմնական զբոսաշրջային ուղղություններից մեկը։ Կառավարման խորհուրդը, կառավարության և տեղի լիազոր ներկայացուցիչների հետ վերահսկում է գոտիավարման կանոնների իրականացմանը։ 2004 թվականին կար 1140 բնակիչ, որոնց 57 %-ը բնիկ չէին, սակայն հասցրել էին առանց թույլատրության կառուցել տներ և հյուրանոցներ։ Կառույցների շուրջ 43 %-ը չի համապատասխանում օգտագործման պլանին, որը սահմանում է հողամասի չափը, շենքերի բարձրությունը և այլն ։
Պատմություն
1982 թվականին դաշնային միության ժառանգության ծառայությունը Իլհա դու Մելի վարչակազմը տեղափոխեց Պարանա նահանգ՝ պայմանով, որ ստեղծվի պահպանման միավորում՝ բնական էկոհամակարգերը պաշտպանելու համար ։ Իլհա դու Մել էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 21-ի 5.454 հրամանագրով Պարանայի նահանգապետի կողմից ։ 1985 թվականի փետրվարի 27-ին նահանգապետը գյուղատնտեսության պետական վարչությանը լիազորեց կղզու բնակիչներին հողօգտագործման արտոնություն տալ։ 1998 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ այցելուների համար սահմանվեցին կանոնակարգեր։ Փոփոխություններ կատարվեցին 2000 թվականի մարտի 17-ի հրամանագրով ։
Էկոլոգիական կայանը Լագամար Մոզաիկի պահպանման միավորումների մի մասն է ։ Այն Սեռա դու Մար էկոլոգիական միջանցքի պահպանման միավորումներից, ինչպես նաև Ատլանտյան անտառ կենսոլորտային արգելոցի հիմնական գոտու մի մասն է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կարմրաշուրթ չղջիկ (ձուկ)
Կարմրաշուրթ չղջիկ (Red-lipped batfish or Galapagos batfish) (բնօրինակ անունը՝ Ogcocephalus darwini), անսովոր տեսքով ձուկ է, որը հայտնաբերվել է Գալապագոսյան կղզիների և Պերուի շրջակայքում 3-76մ խորություններում ։ Կարմրաշուրթ չղջիկը սերտորեն կապված է վարդաշուրթ չղջիկների հետ (Ogcocephalus porrectus), որոնք գտնվել են Կոկոս կղզու մոտակայքում՝ Կոստա Ռիկայի խաղաղօվկիանոսյան ափին։ Այս ձուկը հիմնականում հայտնի է իր վառ կարմիր շուրթերով։ Կարմրաշուրթ չղջիկները լավ լողորդներ չեն. նրանք օգտագործում են իրենց՝ լավ հարմարեցված կրծքային, ենթապոչային և պոչային լողակները օվկիանոսի հատակին «քայլելու» համար։ Երբ ձուկը հասունանում է, նրա մեջքային լողակը դառնում է մեկ միասնական լողակ՝ նմանվելով մեջքի սապատի (ենթադրվում է, որ այն օգտագործվում է որպես խայծ)։
Արտաքին կառուցվածք
Կարմրաշուրթ չղջիկն ունի շուրջ 19-20 ողնոսկր ։ Նրա երկարությունը հասնում է մինչև 40 սմ ։
Ձկան գլխի հատվածում՝ դրսի կողմից, կա մարմնի հատուկ մաս, որը կոչվում է իլլիցիում (Illicium): Կարմրաշուրթ չղջիկի լրիվ հասունացումից հետո մեջքի լողակը դառնում է ողնաշարի նման և դուրս է գալիս գլխի կենտրոնից։ Նա սա օգտագործում է իր կողքինին գրավելու համար ։ Այդ խայծը պայծառ լույս է արձակում, և քանի որ այդ ձկները բնակվում են խոր ջրերում, լույսը գայթակղեցնում է նրանց, որտեղ էլ դրանք տեղավորվում են ։ Խայծը գայթակղում է որսին, որից հետո կարմրաշուրթ չղջիկը կարողանում է ուտել ծուղակն ընկած փոքրիկ արարածներին։
Այս ձուկն ունի ծայրահեղ կարմիր շուրթեր, ինչը մարդկանց թույլ է տալիս տարբերակել նրանց այլ ձկներից։ Ծովային կենսաբանները կարծում են, որ այս ձկան վառ կարմիր շուրթերը կարող են օգտագործել բազմացման ընթացքում տեսակների ճանաչումը բարելավելու համար ։
Տարածվածություն
Կարմրաշուրթ չղջիկին կարելի է գտնել 3-76 մ (10-ից 249 ֆունտ) խորությունների վրա, Խաղաղ օվկիանոսում Գալապագոսյան կղզիների և Պերուի մոտակայքում ։ Նախկինում նշվել էր, որ Կալիֆոռնիայում ձկնորսական ցանցերում հայտնաբերվել են կարմրաշուրթ չղջիկի մի քանի նմուշներ, բայց այս տիպի վայրերը ծայրահեղ բացառիկ են և այս տեղերում կարող են լինել նաև այս ձկան տարբեր տեսակներ։ Այս ձկները «հատակի բնակիչներ են, ուստի դրանք սովորաբար գտնվում են օվկիանոսի հատակում։ Չնայած նրանք հարմարվել են ջրի մակերեսի շերտերին և երբեմն դուրս են գալիս ջրերի մակերևույթ ։ Կարմրաշուրթ չղջիկն ուղղակիորեն վտանգ չի ներկայացնում։ Այնուամենայնիվ, ծովի ջերմաստիճանի բարձրացումը կարող է վտանգ ներկայացնել, քանի որ դա կարող է փոխել բնական միջավայրը և հանգեցնել բնական սննդի աղբյուրի անկմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ձկներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով
Սան Մարտինո դի Վենեցե
Սան Մարտինո դի Վենեցե (San Martino di Venezze), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3873 մարդ, խտությունը՝ 125 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 45030, հեռախոսային կոդ՝ 0425։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Քաղաքացիական պատերազմ Գվատեմալայում
Քաղաքացիական պատերազմ Գվատեմալայում (1960—1996, Guerra civil de Guatemala), 20-րդ դարի երկրորդ կեսին Գվատեմալայի Հանրապետությունում զինված հակամարտությունների շարք։ Չունի հստակ ժամանակային սահմաններ, բաժանվում է մի քանի ժամանակաշրջանների, ընդհանուր տևողությունը մոտ 36 տարի։
Նախորդող իրադարձություններ
1954 թվականին ԱՄՆ-ի աջակցությամբ իրականացված պետական ​​հեղաշրջումը հանգեցրեց երկրում իրավիճակի ապակայունացմանը, որի արդյունքում պաշտոնանկ արվեց Գվատեմալայի նախագահ Յակոբո Արբենցը։
1960-ականներ
1960 թվականի նոյեմբերի 13-ին տեղի է ունեցել պետական ​​հեղաշրջման փորձ։ Ապստամբությունը սկսվել է բանակի կենտրոնական զորանոցից։ Ապստամբներին հաջողվել է գրավել Սակապայի ափամերձ դեպարտամենտում և արևելյան ռազմական շրջանի մեծ մասում գտնվող ռազմաբազան, սակայն երկու օր անց կառավարական տանկային ստորաբաժանումների և ռազմաօդային ուժերի օգնությամբ ապստամբությունը ջախջախվել է։ Այնուամենայնիվ, ակտիվիստ սպաների մի զգալի մասին հաջողվում է լքել երկիրը, իսկ հետո սկսել կուսակցական շարժում (Ալեխանդրո դե Լեոն, Մարկո Անտոնիո Յոն Սոսա, Լուիս Տուրսիոս Լիմա, Լուիս Տրեխո Էսկվիվել, Վիսենտե Լոարկա և այլն)՝ միավորվելով այլ ընդդիմադիր խմբերի հետ (ներառյալ կոմունիստական ​​կուսակցությունը) և դառնալով ձևավորվող կուսակցական-ապստամբական ուժերի ղեկավար ։
1962 թվականի փետրվարի սկզբին երկրի արևելյան մասում առաջացել է պարտիզանական շարժման առաջին օջախը, մարտի սկզբին՝ երկրորդը (երկրի կենտրոնական մասում) ։
Ապստամբական բանակի ղեկավարությունը հարաբերություններ է հաստատել Կուբայի կառավարության և Ազգային ազատագրման Սանդինիստական ճակատի հետ ։ 1970-ականներին ռեժիմի դեմ պայքարին միացել են մայաների հնդկացիների մեծ թվով ակտիվիստներ և շուտով մայաների գյուղերը դառնում են պատժիչ ռազմական գործողությունների օբյեկտ։
Հակամարտությունը ձեռք է բերել ոչ միայն սոցիալ-տնտեսական, այլև էթնիկական բնույթ, քանի որ եվրոպական ծագում ունեցող հողատերերը և նրանց մոտ գտնվող խառնածինները օգտվել են համընդհանուր անկարգությունից և սկսել են իրականացնել բնիկների հողերի բռնի յուրացում և հնդկացիների ցեղասպանություն։
1980-ականներ
1980 թվականի սկզբին երկրում գործել է ապստամբ ուժերի չորս ճակատ ։
1982 թվականի փետրվարի 7-ին չորս ապստամբ կազմակերպությունների միավորման արդյունքում ստեղծվել է Գվատեմալայի ազգային հեղափոխական միասնություն դաշինքը։
1982 թվականի հուլիսի 1-ին գեներալ Էֆրային Ռիոս Մոնտը պաշարման դրություն է մտցրել երկրում, ազգային հեռուստատեսությամբ իր ելույթում նա հայտարարել է, որ «այսուհետ զենքը ձեռքին յուրաքանչյուր գերեվարված գնդակահարվելու է» ։
1984 թվականին ռազմական խունտան գումարում է Ազգային ժողով, որն ընդունում է նոր Սահմանադրություն։ 1985 թվականի ընտրությունների արդյունքում երկրի նախագահ է դարձել աջ կենտրոնամետ Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության ներկայացուցիչ Վինիսիո Սերեզո Արեվալոն։
1987 թվականին Կենտրոնական Ամերիկայի պետությունների նախագահները հավաքվել են Գվատեմալայի Էսկիպուլաս քաղաքում, որտեղ ընդունվել է Կոստա Ռիկայի նախագահ Օսկար Արիասի առաջարկած քաղաքական հաշտեցման տարածաշրջանային ծրագիրը և ստորագրվել է համաձայնագիր, որը ժողովրդավարության սկզբունքը հռչակել է որպես հակամարտությունների կարգավորման պարտադիր նախադրյալ։
Ի սկզբանե Գվատեմալայում այս համաձայնագրի իրականացումը դժվարությունների է հանառնչվում, քանի որ և՛ ԳԱՀՄ-ը, և՛ բանակը միմյանցից պահանջում էին կատարել մի շարք նախապայմաններ բանակցություններ սկսելուց առաջ։ Կաթոլիկ եկեղեցին առաջատար դեր է խաղացել հասարակական կարծիքի ձևավորման գործում՝ աջակցելով ինչպես ազգային երկխոսությանը, այնպես էլ «պատերազմի մարդկայնացմանը»։ Մասամբ եկեղեցական իշխանությունների հորդորով կառավարության կողմից ձևավորված Ազգային հաշտեցման հանձնաժողովը 1989 թվականին ծրագրում է բանակցություններ, որոնք հայտնի են դառնում որպես «Համազգային մեծ երկխոսություն»։ Հաջորդ տարի հանձնաժողովը բանակցություններ է վարում Նորվեգիայում ԳԱՀՄ-ի հետ՝ Լյութերական միջազգային ֆեդերացիայի հովանու ներքո։
1990-ականներ
1990 թվականի մարտին ստորագրվել են «Օսլոյի համաձայնագրերը», որոնք կողմերին պարտավորեցրել են հակամարտության քաղաքական լուծում փնտրել։ 1991 թվականին կառավարության հետ սկսվել են Գվատեմալայի ազգային հեղափոխական միասնության բանակցությունները, որոնք տեղի են ունեցել սկզբում Գվատեմալայի եպիսկոպոսի, իսկ հետո ՄԱԿ-ի միջնորդությամբ։
1990 թվականի կեսերի դրությամբ ապստամբներն ակտիվորեն գործել են մայրաքաղաքի մերձակայքում և երկրի 22 պրովինցիաներից 14-ում, իսկ մի շարք շրջաններում նրանց կողմից ստեղծվել են վարչական մարմիններ ։
1994 թվականի կեսերին պաշտպանության նախարար Մարիո Հենրիկեսը բացահայտորեն խոստովանել է, որ 30 տարվա ռազմական հակամարտությունից հետո Գվատեմալայի ազգային հեղափոխական միասնության ապստամբների նկատմամբ ռազմական հաղթանակն անհնար է («չնայած նրանց թիվը չի գերազանցում 900-ը») և հանդես է եկել խաղաղ բանակցությունների օգտին ։
1996 թվականի դեկտեմբերին կառավարության ներկայացուցիչները և պարտիզանների հրամանատարությունը ստորագրել են «Կայուն և երկարատև խաղաղության պայմանագիր», որը վերջ է դրել քաղաքացիական պատերազմին ։
Պատերազմի զոհեր
1982 թվականի հուլիսին Reuters-ին տված հարցազրույցում գեներալ Մոնտն ասել է, որ «վերջին տասը տարվա ընթացքում Գվատեմալայում անհետացել է 150.000 մարդ» ։ Պատմական տվյալների պարզաբանման հանձնաժողովը ("Comisión para el Esclarecimiento Histórico") հաշվարկել է, որ հակամարտությունում բռնության 93 տոկոսը կատարել են կառավարական ուժերը, իսկ 3 տոկոսը՝ պարտիզանները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գվատեմալայի պատմություն Կատեգորիա:Գվատեմալա Կատեգորիա:Քաղաքացիական պատերազմներ Կատեգորիա:1970-ականների հակամարտություններ Կատեգորիա:1980-ականների հակամարտություններ Կատեգորիա:1990-ականների հակամարտություններ
Սարահարթ
Սարահարթ, հարթավայրի տեսակ։
Սարահարթերին բնորոշ է լեռնային կլիման՝ զով ամառներով և ցուրտ ձմեռներով, հողերը հիմնականում բարեբեր են։ Գետերի և լճերի հարևանությամբ գտնվող սարահարթերը դարձել են երկրագործության և անասնապահության կենտրոններ։
Կատեգորիա:Հարթավայրեր Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
RSVP
RSVP, միջոցառման հրավերի համատեքստում` հրավիրված մարդուց կամ մարդկանցից ակնկալվող պատասխանն է` հրավերի վերաբերյալ։ RSVP-ն ֆրանսերեն Répondez s’il vous plaît արտահայտության ակրոնիմն է, որը բառացի նշանակում է` «Բարի եղեք պատասխանել» կամ` «Խնդրում եմ, պատասխանեք»։
Էմիլի Պոստ
Անգլիայի բարձր հասարակությունը ֆրանսիական էթիկետն ընդունել է 18-րդ դարի վերջին, և Էմիլի Պոստի ստեղծագործությունները ձգտում էին առաջարկել այդ ավանդույթներից ոչ պակաս խիստ ստանդարտներ։ 1920 թվականին նրա կողմից գրված աշխատանքների` 20-րդ դարի վերջում տպագրող ընկերությունը հիշեցնում է, որ «R.S.V.P.-ով հրավեր ստացած ցանկացած մարդ պարտավոր է պատասխանել դրան...», և որոշ հրատարակչություններ այդ կանոնը խախտումը բնութագրում են որպես «աններելի կոպտություն»։
Տարատեսակներ
Չնայած որ RSVP-ն պատասխան է ակնկալում թե՛ հաստատման, թե՛ մերժման դեպքում, քննարկում կա, ըստ որի շատ մարդիկ սխալ են հասկանում տերմինի իմաստն ու չեն պատասխանում, եթե մտադիր չեն ներկայանալ։ Լաս Վեգասում, որտեղ RSVP-ն հասարակական միջոցառումների կենսական նշանակության մաս է, քննարկում կա տերմինի ժամանակակից կիրառման մասին։ Այստեղ ստեղծվել է «Cautela» տարբերակը, որին պետք է պատասխանել միայն այն դեպքում, եթե մարդը պատրաստվում է ընդունել հրավել։
«RSVP, միայն` ցավոք» կամ ուղղակի` «Միայն ցավոք» տարբերակը Էմիլի Պոստի RSVP-ի հայտնի տարատեսակն է։ Այս արտահայտության նպատակն է առաջարկել «պատասխանել միայն այն դեպքում, եթե պետք է հրաժարվեք»։ Ենթադրվում է, որ «եթե չպատասխանեք, դա կընդունվի որպես ներկայանալու վերաբերյալ լուռ համաձայնություն»։
Ավելի ճշգրիտ` եթե ենթադրվում է, որ հրավիրվածների մեծ մասը ներկա են գտնվելու, «RSVP` չներկայանալու դեպքում» տարբերակը կրճատում է հրավիրողի ու հյուրերի միջև շփման անհրաժեշտությունը։
Համացանցի, բջջային հեռախոսների ու այլ տեխնոլոգիաների դարաշրջանում թվային RSVP-ները հաճախ կիրառելի են, հատկապես` հարսանիքի հրավերների համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էթիկետ Կատեգորիա:Նամակներ
Փայտե գդալ (մրցանակ)
Փայտե գդալ (wooden spoon), զվարճալի մրցանակ, որը շնորհվում է մրցույթում վերջին տեղը զբաղեցրած կամ նույնիսկ եզրափակչում պարտված մասնակցին (կամ թիմին)։ Նման մրցանակ կարող է շնորհվել ինչպես ակադեմիական միջավայրում, այնպես էլ սպորտային մրցումներում։ Մրցանակը տարածված է Բրիտանական համագործակցության երկրներում և ԱՄՆ-ում։
Քեմբրիջի համալսարան
Ավանդույթը սկիզբ է առնում 18-րդ դարից, իսկ նման մրցանակի մասին գրավոր վկայությունները թվագրվում են 1803-1909 թվականներին ։
Գդալներն իսկապես պատրաստվում էին փայտից, իսկ դրանց երկարությունը հասնում էր 150 սմ-ի։ Ավանդույթի համաձայն՝ դրանք պատկերասրահից պարաններով իջեցվում էին հաղթողի առջև` փոխռեկտորի ներկայությամբ։ 1875 թվականին Քեմբրիջի համալսարանը այդ ավանդույթը հայտարարեց օրենքից դուրս ։ «Ավագ օպտիմի» (senior optime) և «բանավիճողի» (wrangler) աստիճաններով վատագույն արդյունքներ ցուցաբերած ուսանողները երբեմն ստանում էին համապատասխանաբար «արծաթե գդալ» և «ոսկե գդալ» տիտղոսները, իսկ քննության ժամանակ լավագույն գնահատականը ստացած ուսանողը՝ «ավագ բանավիճողի» աստիճան։ Այն ուսանողները, որոնք ավելի ցածր միավորներ էին հավաքում, քան «փայտե գդալի» դափնեկիրները, ստանում էին միայն ավարտական ​​վկայական (Ordinary degree) և տարբեր անուններ՝ կախված դրանց թվից : Այսպիսով, 1860-ական թվականներին 400 հոգուց մոտ 300-ը բավարար միավորներ չի հավաքել աստիճաններից մեկը ստանալու համար և հայտնի դարձել որպես «ընտրողներ» (poll men) : 1910 թվականին արդյունքների հայտարարման կարգը փոխվել է. այսուհետև արդյունքները հայտարարվում էին այբբենական կարգով, այնպես որ անհնար էր միանգամից պարզել պարտվողի անունը ։
Վերջին մրցանակ
Վերջին «փայտե գդալի» դափնեկիրը դարձել է Քաթբերթ Լեմփրայր Հոլթհաուսը (Cuthbert Lempriere Holthouse)՝ Լեդի Մարգարեթի անվան թիավարողների ակումբի մենակատարը Սենտ Ջոնս քոլեջից։ Մրցանակը հանձնվել է 1909 թվականին՝ պատկերասրահից իջեցնելով։ Բռնակը սրվել է թիակի նման, իսկ դրա վրա գրվել է հետևյալ բովանդակությամբ հունարեն էպիգրամա. «Սա վերջին փայտե գդալն է, որը շնորհվել է մաթեմատիկական տրիպոսում։ Նրանք, ովքեր այն կտեսնեն, թող լաց լինեն»։ Այժմ այն գտնվում է Սենտ Ջոնս քոլեջի տրամադրության տակ, մյուսը՝ Սելվին քոլեջի գրադարանում։ 2009 թվականի հունիսի 8-26-ը Սենտ Ջոնս քոլեջում տեղի է ունեցել պահպանված հինգ փայտե գդալների ցուցահանդես՝ Սենտ Ջոնս (վերջին, 1909), Սելվին (1906), Էմմանուել (1889) և Կորպուս Կրիստի (1895, 1907)։ Այն նվիրված էր նման վերջին մրցանակի հանձնման պահի հարյուրամյակին ։ Եվս հինգ փայտե գդալ պահվում է մասնավոր հավաքածուներում ։
Ռեգբի
Հայտնի չէ, թե ինչու է փայտե գդալը որպես մրցանակ օգտագործվել ռեգբիի մրցումներում։ Քեմբրիջի համալսարանի շատ շրջանավարտներ մասնակցում էին Ռեգբիի ազգերի գավաթի խաղարկությանը, որն այժմ ավելի հայտնի է որպես «Վեց ազգերի գավաթ»։ Ենթադրվում է, որ նրանք որոշել էին պահպանել փայտե գդալի հիշողությունը ռեգբիում, բայց նրանցից շատ ավելի վաղ՝ 1894 թվականին, «South Wales Daily Post»-ը առաջարկել է մրցաշարի վատագույն թիմին համանման ձևով շնորհել խորհրդանշական փայտե գդալ ։
Ավստրալիա և Նոր Զելադիա
«Փայտե գդալ» կոչումը շնորհվում է Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի, ռեգբիի, ավստրալիական ֆուտբոլի և մարզական այլ առաջնություններում այն թիմին, որը մրցաշրջանի արդյունքներով վերջին տեղն է զբաղեցնում կանոնավոր առաջնությունում։ Այսպիսով, նման մրցանակ շնորհվում է Ավստրալիական ֆուտբոլի լիգայի, Ավստրալիայի ֆուտբոլի առաջնության (Էյ-լիգա), Ազգային ռեգբիի լիգայի, Սուպեր Ռեգբիի և Mitre 10 գավաթի ամենավատ թիմերին։ Ավստրալիական ֆուտբոլային լիգայում «Փայտե գդալների» թվով ռեկորդակիր է համարվում «Սենտ-Կիլդա» ակումբը, իսկ Ազգային ռեգբիի լիգայում՝ «Western Suburbs Magpies»-ը։
Նմանատիպ մրցանակ է տրվում նաև կրիկետում. 2011/2012-2013/2014 թվականների «Big Bash League» (Ավստրալիայի առաջնություն) մրցաշարում այն երեք անգամ անընդմեջ նվաճել է «Sydney Thunder» թիմը ՝ 2014/2015 թվականների մրցաշրջանում այդ «տիտղոսը» զիջելով «Brisbane Heat» թիմին, որը 8 թիմերի շարքում զբաղեցրել է վերջին տեղը ։
Թենիս
Թենիսում նման մրցանակի հոմանիշը «անտիշլեմն» է։ Նվաճումը թենիսիստի համար իսկապես վատագույն դեպքն է։ Նման «մրցանակի» դափնեկիր դառնալու համար թենիսիստը պետք է պարտվի առաջին իսկ ռաունդում, նրա հակառակորդը անպայման պետք է պարտվի երկրորդ շրջանում կայանալիք հաջորդ խաղը, իսկ երկրորդ շրջանում հակառակորդի հաղթողը պետք է պարտվի երրորդ շրջանում և այդպես այնքան ժամանակ, քանի դեռ բոլոր հակառակորդների հաղթողը չի պարտվել եզրափակչում ։ Ժամանակին նման ոչ նախանձելի ճակատագրի են արժանացել Գորան Իվանիշևիչը (Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն 1995), Մարի Պիրսը (Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն 2002), Մարատ Սաֆինը (ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն, 2004), Կարոլին Վոզնյացկին (Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն 2007), Անա Իվանովիչը (Ուիմբլդոնի մրցաշար 2010) և Ռաֆայել Նադալը (Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն 2016)  ։
Ֆուտբոլ
MLS-ի առաջնությունում թիմը, որը վերջին տեղն Է զբաղեցրել կանոնավոր առաջնությունում, ստանում է «փայտե գդալի չեմպիոն» տիտղոսը, սակայն, ի տարբերություն այլ մարզաձևերի, ստանում է իրական մրցանակ։ 2016 թվականի մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ Անկախ հովանավորների խորհուրդը որոշել է հատուկ մրցանակ ստեղծել կանոնավոր առաջնությունում վերջին տեղը զբաղեցրած թիմի համար՝ Supporters’ Shield մրցանակի նմանությամբ ։ Գավաթը փոխանցումային է, և դրա դափնեկիրները պետք է այն պահպանեն ամբողջ հաջորդ մրցաշրջանում։ Յուրաքանչյուր կանոնավոր մրցաշրջանի վերջում թիմը պետք է որոշի, թե ինչ է անելու գավաթը ։ 2015 թվականին առաջին փայտե գդալը ստացել է «Chicago Fire» ակումբը, և նրա երկրպագուները ստանձնել են այդպիսի առաջին գդալ ստեղծելու պատասխանատվությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարան Կատեգորիա:Սպորտի մրցանակներ և պարգևներ Կատեգորիա:Հումոր Կատեգորիա:Փայտե քանդակներ Կատեգորիա:Մրցանակի պարագաներ Կատեգորիա:Մրցանակներ
Ասթմա
Ասթմա, հեղձուցիչ գրոհ, որն ունի տարբեր ծագումներ.
Միմի Սարկիսյան
Միմի Սարկիսյան (Mimi Sarkisian,, Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆորնիա, ԱՄՆ), ազգությամբ հայ, ամերիկացի դերասանուհի։
Կինոյում խաղացել է 2 քիչ թե շատ նշանավոր դեր.
Աղբյուր
IMDb-ում Միմի Սարկիսյանի էջ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Վիլաֆրանկա Պադովանա
Վիլաֆրանկա Պադովանա (Villafranca Padovana), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 7951 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը 346 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35010։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թաիր Սալախով
Թաիր Թեյմուր Օղլի Սալախով (Tahir Teymur oğlu Salahov, ), ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1973 թվական)։ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1975 թվական)։ ԽՄԿԿ անդամ 1964 թվականից։
Կենսագրություն
1945-1950 թվականներին սովորել է Բաքվի Ազիմզադեի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1951-1957 թվականներին՝ Մոսկվայի Սուրիկովի անվան գեղարվեստի ինստիտուտում։ 1963-1974 թվականներին դասավանդել է Բաքվի Ալիևի անվան արվեստի ինստիտուտում (1973 թվականից՝ պրոֆեսոր), 1975 թվականից՝ Մոսկվայի Սուրիկովի անվան գեղարվեստի ինստիտուտում։ Սալախովը հեղինակ է Բաքվի նավթագործների կյանքը պատկերող ժանրային հորինվածքների, դիմանկարների, ինչպես և բնանկարների ու նատյուրմորտների։ Սալախովի աշխատանքներին բնորոշ են գրաֆիկորեն հստակ ձևերի մոնումենտալությունը, ռիթմիկ կոմպոզիցիան, լարված, ընդգծված հակադրություններով գունապատկերը։ Գործերից են՝ Կարա Կարաևի դիմանկարը (1960 թվական, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա), «Նորոգող բանվորներ» (1961 թվական, Ադրբեջանի Մուստաֆաևի անվան արվեստի թանգարան, Բաքու), «Կասպիականի ափին» (1967 թվական, ԽՍՀՄ նկարիչների միության սեփականություն, Մոսկվա, երեքի համար՝ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1968 թվական), «Նոր ծով» (1970 թվական, Ադրբեջանի ԽՍՀ կուլտուրայի մինիստրության սեփականություն, Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակ, 1970 թվական), «Ապշերոն» (1969 թվական, ԽՍՀՄ նկարիչների միության սեփականություն) գրաֆիկական շարքը, Շեքսպիրի «Անտոնիոս և Կլեոպատրա» ներկայացման ձևավորումը Բաքուի Ազիզբեկովի անվան ակադեմիական դրամատիկ թատրոնում (1964 թվական, Ադրբեջանական ԽՍՀ Ախունդովի անվան մրցանակ, 1965 թվական)։ Սալախովը բարեկամական կապեր է պահպանել հայ նկարիչների հետ, հանդես եկել հայ կերպարվեստագետներին նվիրված հոդվածներով։
ԽՍՀՄ 7-8 գումարումների Գերագույն խորհրդային պատգամավոր, ԽՄԿԿ 23-24 համագումարների պատգամավոր։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության վարչության առաջին քարտուղար (1973 թվականից)։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Stupid Love
«Stupid Love», ամերիկացի երգչուհի Լեդի Գագայի երգ, որը թողարկվել է 2020 թվականի փետրվարի 28-ին, որպես «Chromatica» վեցերորդ ստուդիական ալբոմի լիդ սինգլ ։ Երգի հեղինակներն են Լեդի Գագան, ինչպես նաև Էլի «Rise» Ուասյֆիլդը, Մայքլ Թաքերը, Մարտին Բրեսսոն և Մաքս Մարթինը։
Պատմություն
Երգից որոշ հատվածներ առաջին անգամ համացանցում հայտնվել են 2020 թվականի հունվարին ։ Երգը դարձել է վիրուսային թվիթթերում    ։
«Stupid Love»-ը նկարագրվում է որպես երգչուհու վերադարձն այնպիսի երաժշտական ոճերի, ինչպիսիք են դանս փոփը , էլեկտրափոփը   , պարային երաժշտությունը , դիսկո երաժշտությունը  և էլեկտրոնային երաժշտությունը ։
Արձագանքներ
Երգի թողարկումից հետո Harper's Bazaar ամսագիրը «Stupid Love»-ը նկարագրել է որպես «ռիթմիկ՝ ուժեղ վոկալով, պարերով և էլեկտրոնային պրոդյուսերությամբ, ենթադրաբար դառնալու է երգչուհու ևս մեկ ռադիո հիթ» ։
Մայքլ Քյուբին Nylon ամսագրից գրել է, որ «երգը կարծես Bad Kids, The Edge of Glory և Do What U Want երգերի խառնուրդը լինի» ։
Variety ամսագիրը համացանցում հայտնված երգի տարբերակը նկարագրել է որպես «երաժշտությամբ լցված դիսկո հիմն, որի ոճը սկսվում է Born This Way ալբոմից» ։ Rolling Stone ամսագրի հոդվածում մեկնաբաններ Քլեր Շաֆերը և Ալթեյ Լեգասպին երգն անվանել են «պարային ջեմ», իսկ Բեն Քեյը Consequence of Souns ամսագրից անվանել է էլեկտրոնային դիսկո-հրավառություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեդի Գագայի սինգլներ Կատեգորիա:2020 սինգլներ Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փոփ երգեր
Նախագահական ընտրություններ Վենեսուելայում (2012)
2012 թվականի նախագահական ընտրություններ Վենեսուելայում, տեղի են ունեցել հոկտեմբերի 7-ին։ Ընտրություններին մասնակցում էր 6 թեկնածու, սակայն հաղթանակի ամենահավանական հավակնորդները երկուսն էին՝ գործող նախագահ Ուգո Չավեսը և Միրանդա նահանգի նահանգապետ Էնրիկե Կապրիլես Ռադոնսկին։ Չավեսին սատարում էր «Հայրենասիրական մեծ բևեռ» ձախ կուսակցությունների բլոկը, իսկ Կապրիլեսին՝ «Դեմոկրատական միասնության կլոր սեղան» ընդդիմադիր կոալիցիան։ Մյուս 4 թեկնածուները (Մարիա Բոլիվար, Օռլանդո Չիրինոս, Ռեյնա Սեկերա և Լուիս Ռեյես), նախընտրական հարցումների համաձայն, շատ ցածր վարկանիշ ունեին։ Ընտրություններում հաղթանակ տարավ Ուգո Չավեսը, սակայն քաղաքական գործչի մահվան պատճառով 2013 թվականին նոր ընտրություններ տեղի ունեցան։
Ընտրական գործընթաց
1998 թվականից ընտրական գործընթացը Վենեսուելայում ավտոմատացված է և գտնվում է անկուսակցական Ազգային ընտրական խորհրդի ենթակայության տակ։ Ընտրատեղամասերը հագեցված են բարձր տեխնոլոգիա ունեցող, հպէկրան մեքենաներով։
Ուգո Չավես
2009 թվականին Վենեսուելայի սահմանադրական փոփոխությունների հաստատումից հետո, որով հանվեց ընտրման ժամկետների քանակի սահմանափակումը, գործող նախագահ Ուգո Չավեսը հնարավորություն ստացավ իր թեկնածությունն առաջադրել նախագահի պաշտոնի համար 4-րդ անգամ։ Ընտրվելու իր մտադրության մասին Չավեսն առաջին անգամ բացեիբաց հայտարարեց 2010 թվականի նոյեմբերին Կարակասում տեղի ունեցած ցույցին։ 2011 թվականի հուլիսին նա հաստատեց առաջադրվելու իր մտադրությունը՝ չնայած քաղցկեղի դեմ պայքարին։ Այս անգամ Չավեսն առաջադրվում էր Վենեսուելայի միասնական սոցիալիստական կուսակցությունից, որն ստեղծել էր 2006 թվականին վերընտրվելուց հետո Վենեսուելայի՝ սոցիալիզմին հարող համախոհներին միավորելու նպատակով։ Նրա թեկնածությունն առաջադրեցին նաև ձախակողմյան 10 այլ քաղաքական կուսակցություններ ։
Էնրիկե Կապրիլես Ռադոնսկի
2012 թվականի փետրվարի 12-ին կայացած բաց նախնական ընտրությունների արդյունքում Դեմոկրատական միասնության կլոր սեղան կուսակցությունից առաջադրվեց Միրանդա նահանգի նահանգապետ, «Հանուն արդարության» ձախլիբերալական կուսակցության առաջնորդ Էնրիկե Կապրիլես Ռադոնսկին ։ Ընդհանուր առմամբ քվեարկությանը մասնակցեց 3 059 024 մարդ, որոնցից Կապրիլեսին ձայն տվեց 1 900 528-ը (64,2 %), որը երկու անգամ շատ էր Պաբլո Պերես Ալվարեսին տրված ձայներից (30,3 %) ։ Մարիա Մաչադոյին քվեարկեց բաց նախնական ընտրություններին մասնակցողների 3,7 %-ը, Դիեգո Առիային՝ 1,3 %-ը, քաղաքական գործիչ և արհմիութենական նախկին առաջնորդ Պաբլո Մեդինային՝ 0,5 % ։ Սկզբնական շրջանում հակաչավիստական ընդդիմության միասնական թեկնածու դառնալ ցանկացողների թիվն ավելի շատ էր։ Լեոպոլդո Լոպեսն ստիպված էր հրաժարվել առաջադրվելու արգելքը հաղթահարելու պայքարից․ նրան առաջադրվել արգելել էին Վենեսուելայի իշխանությունները կաշառակերության մեղադրանքների պատճառով, որոնք նա ինքը ժխտում էր և վերջիվերջո սատարեց Էնրիկե Կապրիլես Ռադոնսկուն ։ Եվս երեք թեկնածու՝ Սեսար Պերես Վիվասը (Տաչիրա նահանգի նահանգապետ), Անտոնիո Լեդեսման (Կարակասի քաղաքային շրջանի քաղաքապետ) և Էդուարդո Ֆերնանդեսը (ԿՈՊԵՅ-ի նախկին գլխավոր քարտուղար) դուրս եկան ընտրապայքարից՝ հայտարարելով, որ նրանք կսատարեն հաղթանակի լավագույն շանսեր ունեցող թեկնածուին ։ Դառնալով ըննդիմության միասնական թեկնածուն՝ Կապրիլեսը ստացավ 22 քաղաքական կազմակերպությունների աջակցությունը՝ ձախակենտրոնամետից մինչև աջեր ։ Ցանկանալով լիովին կենտրոնանալ իր ընտրարշավի վրա՝ 2012 թվականի հունիսին նա հրաժարվեց նահանգապետի պաշտոնից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենեսուելայի նախագահական ընտրություններ Կատեգորիա:2012 ընտրություններ Կատեգորիա:Վենեսուելայի քաղաքականություն
Մոր Յոկայի
Մոր Յոկայի (հունգարերեն՝ Jókai Mór, ծնյալ Մորից Յոկայի , ), Հունգարիայից դուրս հայտնի է նաև որպես Մաուրուս Յոկայի (Maurus Jokai) կամ Մաուրիտիուս Յոկայի (Mauritius Jókai) , 19-րդ դարի հունգարացի վիպասան, թատերագիր, հեղափոխական։ Եղել է 1848 թվականի հունգարական հեղափոխության ակտիվ մասնակիցներից և առաջնորդներից մեկը։ Յոկայիի ռոմանտիկ վեպերը մեծ ժողովրդականություն էին վայելում ոչ միայն իր հայրենի Հունգարիայում, այլև նրա սահմաններից դուրս, մասնավորապես՝ վիկտորիական դարաշրջանի Անգլիայում, որտեղ նրան համեմատում էին Չարլզ Դիքենսի հետ  ։ Նրա ստեղծագործությունների մեծ սիրահարներից ու երկրպագուներից էր նաև անձամբ Վիկտորյա թագուհին ։
Կենսագրություն
Յոկային ծնվել է հունգարական ազնվականական ընտանիքում, ժամանակակից Սլովակիայի հարավում, որտեղ հունգար և սլովակ խառը բնակչություն էր ապրում։ Գրողի տաղանդ նա դրսևորել է դեռ վաղ պատանեկան տարիքից։ Յոկայիի վեպերի մի մասը նվիրված է Հունգարիայի թագավորության հերսական անցյալի պատկերմանը, ընդ որում՝ նրան հաջողվել է խուսափել հարազատ ժողովրդի չափազանցված իդեալականացումից։ Եղել է արտակարգ բեղուն ստեղծագործող. գրական իր ողջ գործունեության ընթացքում գրել է տասնյակ վեպեր, թատերգություններ, պատմվածքներ, վիպակներ, նորավեպեր, բանաստեղծություններ, որոնք ամփոփվել են 110 գրքերում։ Նրա «Սաֆֆի» նորավեպի հիման վրա ավստրիացի նշանավոր կոմպոզիտոր Յոհան Շտրաուսը 1885 թվականին գրել է իր հանրահայտ «Գնչուական բարոն» օպերետը, որը համաշխարհային հաջողություն է արձանագրել։
Յոկայիի մեկ տասնյակից ավելի ստեղծագործություններ էկրանավորվել են՝ բազմապատկելով հեղինակի փառքը։ Առանձնապես մեծ ժողովրդականություն են վայելում նրա «Ոսկի մարդը», «Հունգարական նաբոբը», «Անանուն ամրոցը» վեպերը։ Յոկային իր հայրենի Հունգարիայում և նրա սահմաններից դուրս հայտնի է նաև որպես հեղինակ խոհարարական ինքնատիպ ու սիրված բաղադրատոմսերի, որոնցով հարստացրել է հունգարական խոհանոցը։ Հունգարական գրեթե բոլոր ռեստորաններում կարելի է համտեսել ըստ հանրահայտ գրողի բաղադրատոմսերի պատրաստված խորտիկներ կամ ապուրներ։
Մոր Յոկայիի անունով է կոչվել Մերկուրի մոլորակի խառնարաններից մեկը։ Հունգարիայում 1925 թվականի փետրվարի 1-ին նրա դիմապատկերով նամականիշ է թողարկվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի թատերագիրներ
Ռոման Շիրոկով
Եվրո 2008 թվականի բրոնզե մեդալակիր։ «Զենիթի» կազմում Ռուսաստանի կրկնակի չեմպիոն, Ռուսաստանի սուպերգավաթի կրկնակի հաղթող, ՈւԵՖԱ գավաթի և սուպերգավաթի հաղթող (2008)։
Կարիերայի սկիզբ
Ռոման Շիրոկովը ԲԿՄԱ-ի ֆուտբոլային դպրոցի սանն է ։ 1998-2001 թվականներին Ռոմանը խաղացել է ԲԿՄԱ-2 ակումբում, որից հետո նա վարձակալվել է «Տորպեդո-ԶԻԼ» ակումբում։ Այնտեղ խաղացել է ընդամենը մեկ խաղ՝ 2001 թվականի հուլիսի 11-ին «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղի 69-րդ րոպեին փոխարինման դուրս գալով։ Ալկոհոլի չարաշահման պատճառով խախտել է ռեժիմը և թիմում բազմիցս ունեցել է խնդիրներ ։ 7 տարում փոխելով 6 ակումբ՝ մինչև 2007 թվականը բարձր մակարդակում պարբերական հանդես եկավ. 2 տարի խաղաց «Իստրայի» սիրողական թիմում, հետո տեղափոխվեց երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Վիդնոյե» ակումբ։ 2005 թվականին տեղափոխվեց Ռամենսկոեի «Սատուրն» ակումբ, որտեղ դարձավ կազմի հիմնական խաղացողներից մեկը, բայց աշնան կողմերը դադարեց դուրս գալ խաղադաշտ։
2006 թվականի տեղափոխվեց Կազանի «Ռուբին», որտեղ գլխավոր մարզիչ Կուրբան Բերդիևի հետ կոնֆլիկտ ունեցավ ։ Մրցաշրջանի մնացած մասը նա վարձակալության պայմաններում խաղաց «Իստրայում», իսկ հաջորդ մրցաշրջանում տեղափոխվել է մերձմոսկովյան «Խիմկի», որը պատրաստվում էր նորամուտը նշել Պրեմիեր Լիգայում։ Մերձմոսկովյան ակումբը Պրեմիեր Լիգայում զբաղեցրեց 9-րդ տեղը, իսկ Շիրոկովը դաշտի կենտրոնում իր որակյալ խաղով գրավեց առաջատար ակումբների ուշադրությունը , որի շնորհիվ Գուս Հիդինգը նրան հրավիրեց Ռուսաստանի հավաքական, բայց Ռոմանը այդ ժամանակ այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չեկավ։
«Զենիթ» և վարձակալություն «Կրասնոդարում»
2007 թվականի նոյեմբերի 26-ին ազատ գործակալի իրավունքներով չորս տարվա պայմանագիր կնքեց Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթի» հետ։
2009 թվականի օգոստոսին Շիրոկովը «Զենիթի» դարպասապահ Վյաչեսլավ Մալաֆեևի հետ կարճաժամկետ կոնֆլիկտ ունեցավ, որի պատճառը իբր թե դարպասապահի կողմից բաց թողնված գնդակն էր։ Խաղացողների հարցազրույցներից հետո կոնֆլիկտը դարձավ ԶԼՄ-ների սեփականությունը։ Իրար նկատմամբ մի շարք սուր մեղադրանքներից հետո խաղացողները հասկացան, որ կոնֆլիկտը չի կարող շարունակություն ունենալ և հայտնեցին, որ այն ավարտվել է ։
2011 թվականին Շիրոկովը իր թվիթթերյան էջում նշեց մի շարք մեկնաբանություններ։ Այսպես, Ռուսաստանի առաջնություն 2011-12-ի «Սպարտակի» դեմ խաղից առաջ Շիրոկովը ասել է «Մեզ համար Սպարտակը ընդհանրապես մրցակից չի!!!», իսկ մոսկովյան ակումբի դեմ տարած հաղթանակից հետո գրել է. «Վաստակած պարտությամբ շնորհավորում եմ բոլոր „խոճկորներին“» :
2011 թվականի սեպտեմբերին «Պորտուի» դարպասը խփած երկու գոլերից հետո Շիրոկովը ճանաչվեց Չեմպիոնների Լիգայի տուրի խաղացող ։ Միևնույն ժամանակ երկրպագուների ուշադրությունը գրավեց Շիրոկովի սուր մեկնաբանությունների շարքը, մասնավորապես՝ 2011 թվականի նոյեմբերին կայացած «Զենիթ»-ԱՊՕԵԼ խաղից հետո ։
2012 թվականի փետրվարի 15-ին Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 եզրափակչի «Զենիթ»-«Բենֆիկա» խաղում Շիրոկովը խփեց 2 գոլ, որոնցից մեկը 88-րդ րոպեին, խաղն ավարտվեց «Զենիթի»՝ 3:2 հաշվով տարած հաղթանակով, իսկ «Բենֆիկայի» 28-խաղային անպարտելի սերիան ավարտվեց։ Բացի այդ, Շիրոկովը կրկնեց Չեմպիոնների Լիգայի մեկ մրցաշրջանում խփած գոլերի ռուսական ռեկորդը (5 գոլ), որը 1993-94 մրցաշրջանում սահմանել էր «Սպարտակի» կիսապաշտպան Վալերի Կարպինը և 1995-96 մրցաշրջանում կրկնել էր «Սպարտակի» պաշտպան Յուրի Նիկոֆորովը ։
2013 թվականին «Զենիթին» խաղադաշտ դուրս բերեց ավագի թևկապով։ 2014 թվականի փետրվարի 28-ին Ռոմանը մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձակալվեց «Կրասնոդարում»։ Շիրոկովի խոսքերով «Զենիթի» ղեկավարությունը ցանկացել է իր պայմանագիր երկարացնել, սակայն գլխավոր մարզիչ Անդրե Վիլլաշ-Բոաշը հրաժարվել է ։ Մարտի 8-ին «Ուրալի» դեմ խաղում նա իր նորամուտը նշեց ցլերի կազմում՝ երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Արիին ։ Մարտի 30-ին կրասնոդարյան դերբիում՝ «Կուբանի» դեմ խաղում նա ձևակերպեց դուբլ՝ ակումբում խփելով իր առաջին գոլերը ։
«Սպարտակ» և վարձակալություն «Կրասնոդարում»
2014 թվականի հուլիսի 18-ին ազատ գործակալի իրավունքներով տեղափոխվեց Մոսկվայի «Սպարտակ» ։ Պայմանագիրը կնքվեց 2+1 սխեմայով.
Նոր թիմում Ռոմանը վերցրեց 9 համարը, «որովհետև դրա ներքո խաղացել են Պյատնիցկին և Տիտովը »: 2014 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղում, երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Կիմ Չելստրյոմին՝ նա Շիրոկովը նշեց իր նորամուտը «Սպարտակի» կազմում։ Այդ խաղում նա իր առաջին գոլը խփեց «Սպարտակի» կազմում։ Խաղն ավարտվեց ոչ ոքի 1-1 հաշվով ։ Միայն թե դրանից հետո նրա գործերը վատացան. նա ոչ միայն դադարեց հայտնվել մեկնարկային կազմում, այլ նաև չհայտագրվեց թիմի խաղերին, իսկ ԶԼՄ-ներում կիսապաշտպանի և թիմի գլխավոր մարզիչ Մուրատ Յակինի միջև կոնֆլիկտի մասին տեղեկություն հայտնվեց  ։
2015 թվականի հունվարի 13-ին կիսապաշտպանը մինչև մրցաշրջանի ավարտը նորից վարձակալվեց «Կրասնոդարում» ։ 2014-15 մրցաշրջանում իր առաջին խաղը «Կրասնոդարի» կազմում անցկացրեց «Սպարտակի» դեմ (3:1)։ Քիչ ավելի ուշ «Կրասնոդարը» «Սպարտակից» € 1 միլիոն եվրոյի դիմաց պատրաստ էր գնել Շիրոկովին ։ Սակայն շուտով «Սպարտակի» գլխավոր մարզիչ նշանակվեց Դմիտրի Ալենիչևը, և Շիրոկովը վերադարձավ հիմնական կազմ։ 2015-16 մրցաշրջանում 9 համարը վերցրեց Դենիս Դավիդովը, իսկ Շիրոկովը ընտրեց 15 համարը։ Օգոստոսի 22-ին «Ամկարի» դեմ խաղում Շիրոկովը կատարեց երկու գոլային փոխանցում։ Իսկ խաղն ավարտվեց «Սպարտակի»՝ 1:3 հաշվով տարած հաղթանակով ։
Կարիերան հավաքականում
2008 թվականի մարտի 26-ին՝ 26 տարեկան հասակում, Ռումինիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նորամուտը նշել է է Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կազմում։
2008 թվականի հունիսի 10-ին Եվրո 2008-ի խմբային փուլի Ռուսաստան-Իսպանիա խաղի ժամանակ սպորտային մեկնաբան Վիկտոր Գուսևը ասել է. «Շիրոկովը հավաքականի մակարդակի ֆուտբոլիստ չէ», նկատի առնելով Շիրոկովին, ով խաղում էր կենտրոնական պաշտպանի դիրքում և իսպանացիների կողմից բաց թողնված գոլերի մեղավորն էր։ Սկզբում Գուսևի հետ համաձայն էին ռուսական ֆուտբոլային կազմակերպություններից շատերը. Ռուսաստանի հավաքականի 1:4 խոշոր հաշվով պարտությունը պաշտպանության կենտրոնում խաղացող Շիրոկով Կոլոդին զույգի անհաջող խաղի հետևանքն էր, որոնք, չնայած իրենց ցածր մակարդակին, ձգտում էին խաղալ խլելով, որպեսզի կարողանան գնդակը խաղադաշտի սահմաններից հեռացնել՝ կոպիտ, բայց ապահով։ 2008 թվականի հունիսի 26-ին Եվրոպայի առաջնության կիսաեզրափակչի խաղում Կոլոդինը և Շիրոկովը չէին մասնակցում։ Խաղն ավարտվեց 0:3 հաշվով հօգուտ Իսպանիայի։
Իսպանացիներից կրած երկրորդ պարտությունից հետո ֆուտբոլային փորձագետների կարծիքը կենտրոնական պաշտպանների (մասնավորապես և՛ Շիրոկովի) համեմատաբար բացառիկ մեղքի վերաբերյալ փափկեց. բոլորն ընդունեցին իսպանացիների ուժը և նրանց խմբային ու անհատական բարձր վարպետությունը։ Եվրոպայի առաջնությունից անմիջապես հետո Ռոման Շիրոկովը տված հարցազրույցներից մեկում իսպանացիների դեմ խաղում կատարվածի մասին բացատրություն էր տվել, իսկ Վիկտոր Գուսևը նրանից ներողամտություն էր հայցել, սակայն մարզիկը այն չէր ընդունել ։ Ավելի ուշ Շիրոկովը նշել էր, որ Գուսևի հետ ոչ մի խնդիր չկա, և նրանք նույնիսկ հանդիպել են Առաջին ալիքի գավաթի ժամանակ ։
Եվրո 2008-ից հետո Հիդնիկը Շիրոկովին այլևս չհրավիրեց հավաքական, ինչի արդյունքում նա բաց թողեց Մունդիալ 2010-ի ամբողջ որակավորման փուլը։ Շիրոկովի վերադարձը հավաքական տեղի ունեցավ 2010 թվականին, Բուլղարիայի հավաքականի դեմ խաղում, երբ հավաքականի մարզիչը Դիկ Ադվոկատն էր։ Շիրոկովը խաղալով կիսապաշտպանի դիրքում՝ խփեց իր առաջին գոլը Ռուսաստանի կազմում։
2013 թվականի մարտի 25-ին Բրազիլիայի դեմ ընկերական խաղում թիմին ավագի թևկապով է խաղադաշտ դուրս բերել։ Մունդիալ 2014 թվականի որակավորման փուլի վերջին երկու խաղերում նույնպես թիմի ավագն է եղել, որոնք Ռուսաստանը հաջող է անցկացրել և խմբում առաջին տեղը զբաղեցնելով՝ դուրս եկել Աշխարհի առաջնություն։ Շիրոկովը մասնակցել է որակավորման փուլի բոլոր 10 խաղերին։
Ռոմանը հավաքականի հետ պատրաստվել է Մունդիալ 2014-ին, սակայն վնասվածքի պատճառով չի մասնակցել դրան։ Արդյունքում, Ռուսաստանի գլխավոր մարզիչ Ֆաբիո Կապելոն նրան փոխել է Պավել Մոգիլևեցով ։
Գնահատություն
2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Պրեմիեր Լիգայի մարզիչների վարկածներով Ռոմանը ճանաչվել է տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ, իսկ 2013 թվականի հունվարի 24-ին Ռուսաստանի տարվա ֆուտբոլիստ է ճանաչվել Ֆուտբոլ շաբաթաթերթի վարկածով։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա իր երկու հաջողություններն էլ կրկնել է։
Անձնական կյանք
Ծնվել է մերձմոսկովյան Դեդովսկ քաղաքում։ Հայրը՝ Նիկոլայ Սերգեևիչ, մայրը՝ Լիդիա Գեննադիևնա ։ Ծնողները բաժանվել են, երբ Շիրոկովը 12 տարեկան էր։ Հայրը մահացել է 2008 թվականի փետրվարին, 52 տարեկան հասակում՝ կատվածից ։ Մայրն ապրում է Դեդովսկում։
Կինը՝ Եկատիրինան, Դեդովսկից է, որտեղ էլ նրանք ծանոթացել են ։ 2008 թվականի օգոստոսի 26-ին նրանք ունեցել են տղա, ում անվանել են Իգոր։ Աղջիկը՝ Վիկտորիան, ծնվել է 2012 թվականի օգոստոսի 21-ին ։
Հասարական գործունեություն
2009 թվականից սկսած ամեն տարի Շիրոկովը իր հոր՝ Նիկոլայ Շիրոկովի պատվին Դեդովսկում մանկական ֆուտբոլային մրցաշար է անկացնում ։
Ակումբ
Ըստ նոյեմբերի 6, 2015
Հավաքական
Արդյունքում։ 52 խաղ/13 գոլ, 31 հաղթանակ, 11 ոչ ոքի, 10 պարտություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Թոփշոփ
Թոփշոփ (Topshop), բրիտանական նորաձևության կազմակերպություն է, որի արտադրանքն է հագուստ, կոշիկներ և աքսեսուարներ։ Այս կազմակերպությունը աշխարհում ունի 500 խանութ, որոնցից 300-ը Մեծ Բրիտանիայում են։ Այս ամենի հետ մեկտեղ գործում է առցանց վաճառքի հնարավորություն։ Այս ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենը Քեյթի Ֆոսթերն է։ Թոփշոփը նաև Արկադիա գրուպի անդամ է, որն է կառավարում է Ֆիլիպ Գրինը ։
Պատմություն
Թոփշոփը իր բրենդային գործունեությունը սկսեց ծավալել 1960-ականներին և սկսեց վաճառել նորաձևության յուրօրինակ տարրերը, որոնց նախագծվել էին երիտասարդ բրիտանացի դիզայներների կողմից, ինչպիսիք են Մերի Քուանտը և Սթերլինգ Կուպերը ։ Թոփշոփը հիմնադրվել է 1964 թվականին, որպես Փիթեր Ռոբինսոնի Թոփ Շոփ։ Այն ուներ մեծ խանութ Օքսֆորդ փողոցի վրա։ Թոփշոփը ներկայացնում էր բարձր նորաձևություն երիտասարդ և տարբերվող սերնդի համար։ Այս մասին գրել էր Թայմս ամսագիրը 1965 թվականին ։ Մինչ 1966 թվականը Թոփշոփը Նորվիչի Փիթեր Ռոբինսոնի խանութում ուներ մասնաճյուղ ։
Փիթեր Ռոբինսոնի Թոփ Շոփի հաճախորդ Դիան Վադեյը ծանոթացնում է Ջեյն Վայթսայդին Ջեֆ Կուպերի և Ռոնի Սթերլինգի հետ։ Վերջիններս շուտով ստեղծում են Ոթերլինգ Կուպեր բրենդը, որն իր առանձին տեղն էր զբաղեցնում Լոնդոնի և Շեֆիլդի Թոփ Շոթի խանութներում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կազմակերպություններ
Սիմոնե Սկուֆետ
Սիմոնե Սկուֆետ (Simone Scuffet, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ուդինեզեի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում ։
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ , բրիտանացի լրագրող, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, հետաքննական լրագրության հիմնադիր, առաջինը սկսեց պայքարը երեխաների մարմնավաճառության դեմ, քարոզում էր «Խաղաղություն արբիտրաժի միջոցով», 1912 թվականի Նոբելյան մրցանակի հավանական թեկնածու, դարձավ Վիկտորիական դարաշրջանի ընդիմադիր գործիչ։ Դը Փալլ Մալլ Գազեթ ( The Pall Mall Gazette) թերթի խմբագիր լինելու ժամանակ Սթիդը հրապարակել է մի շարք ազդեցիկ հոդվածներ, և հայտնի է իր «Կույսի զոհաբերումը ժամանակակից Բաբելոնում» ( The Maiden Tribute of Modern Babylon) հոդվածների շարքով, որտեղ անդրադառնում է դեռահասների բռնությանը։
Սիմոնե Սկուֆետ
Ուդինեզե
Սկուֆետը Ուդինեզեի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2014 թվականի փետրվարի 1-ին՝ Բոլոնյայի դեմ խաղում ։ Հունիսի 9-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը Ուդինեզեի հետ 5 տարով ։ 2014-15 մրցաշրջանում Սկուֆետը դարձավ թիմի երկրորդ դարպասապահը՝ Օրեստիս Կարնեզիսից հետո։ 2015 թվականի օգոստոսի 6-ին իտալացին 1 տարվա վարձավճարով միացավ Կոմոյին  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 12-ին՝ Լիվորնոյի դեմ խաղում ։ Կոմոյի կազմում Սկուֆետը անցկացրեց 35 հանդիպում՝ բաց թողելով 52 գնդակ և 4 խաղում պահելով իր դարպասը անառիկ։
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ
Սթիդի «նոր Ժուռնալիստիկա»-ն ուղին էր դեպի ժամանակակից տաբլոիդների տարածումը Մեծ Բրիտանիայում։ Նա ազդեցիկ կերպով ցուցադրում էր, թե ինչպես կարող է մամուլը կիրառվել հասարակական կարծիքի ձևավորման և կառավարական քաղաքականության հարցում։
Սիմոնե Սկուֆետ
Ուդինեզե
2018-19 մրցաշրջանում Սկուֆետը դարձավ Ուդինեզեի հիմնական դարպասապահը։
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ
Մահացել է «Տիտանիկ» նավի խորտակման ժամանակ։
Սիմոնե Սկուֆետ
Միջազգային կարիերա
Սկուֆետը ներկայացրել է Իտալիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2013 թվականին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնացկեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 5 հանդիպում, իսկ Իտալիան հասավ մրցաշարի եզրափակիչ, որտեղ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվեց Ռուսաստանին ։ 2013 թվականին Սկուֆետը մասնակցեց աշխարհի Մ17 առաջնությանը՝ անցկացնելով 4 հանդիպում ։ Առաջնության 1/8 եզրափակչում Իտալիան պարտվեց Մեքսիկային  ։ 2017 թվականին Սկուֆետը Մ21 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը , սակայն չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում , իսկ Իտալիան դուրս մնաց կիսաեզրափակչում՝ 3-1 հաշվով պարտվելով Իսպանիային  ։
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ
Վաղ կյանքը
Նա ծնվել է Էմբըլթոնում, Նորթամբեռլենդ, Մեծ Բրիտանիա, կոնգրեգացիոնալ նախարար՝ Ռեվ Վիլյամ Սթիդի և Իզաբելլա (նե Ջոբսոն) ընտանիքում։ Մեկ տարի անց ընտանիքը տեղափոխվում է Հոուդոն։ Սթիդը հիմնական կրթությունը ստանում է տանը հոր կողմից և հինգ տարեկանում արդեն լիարժեք գիտեր Աստվածաշունչը, կարողանում էր կարդալ լատիներեն նույնքան վարժ, որքան անգլերեն։ Նրա կարիերայի վրա, սակայն, մեծապես ազդել է մայրը. Սթիդի մանկության սիրելի հիշողությունը իր մոր ընդդիմադիր պայքարն էր բրիտանական կառավարության «Վարակիչ Հիվանդությունների Ակտ»-ի դեմ, ըստ որի ռազմական քաղաքներում վեներական հիվանդություններով վարակված մարմնավաճառները ձերբակալվում էին (առհասարակ Վիկտորիական ժամանակաշրջանում մարմնավաճառների թիվը մեծ էր)։
Սիմոնե Սկուֆետ
Միջազգային կարիերա
Իտալիայի ազգային հավաքական Սկուֆետը առաջին անգամ հրավիրվեց 2017 թվականի հունիսին՝ Ուրուգվայի և Լիխտենշտայնի դեմ խաղերի համար, սակայն այս խաղերում խաղադաշտ դուրս չեկավ  ։
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ
Վաղ կյանքը
1862 թ. Սթիդը հաճախում է Ուեյքֆիլդի Սիլքոթս դպրոց, 1864 թ.ին ընդունվում է Նյուքասլի առևտրական գրասենյակ, որտեղ դառնում է ծառայող։
Սիմոնե Սկուֆետ
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 30-ի դրությամբ
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ
Հյուսիսային Արձագանք
1870 թվականից Սթիդը նյութեր է հրապարակում Դառլինգթոնի նորաստեղծ ազատամտական «Հյուսիսային արձագանք» թերթում, և 1871 թվականին, չնայած իր անփորձությանը, դառնում է թերթի խմբագիր։ Այդ ժամանակ Սթիդը ընդամենը 22 տարեկան էր, և տեղի ամենաերիտասարդ խմբագիրն էր։ Օգտագործելով Դառլինգտոնի երկաթուղու կապը՝ նա հասցնում է թերթի տարածումը ազգային մակարդակի։ Սթիդը միշտ առաջնորդվում էր իր բարոյական արժեքները հիմք ընդունելով, ապավինում էր իր հավատքին։ Ընկերոջը ուղղված նամակում գրել էր, որ պաշտոնը կլինի «ՙփառահեղ միջոց չարի դեմ պայքարում»։
Սիմոնե Սկուֆետ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոմոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուդինեզեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ
Վիլյամ Թոմաս Սթիդ
Հյուսիսային Արձագանք
1873 թվականին նա ամուսնացավ իր մանկության սեր Էմմա Լյուսի Վիլսոնի հետ, ով առևտրականի դուստր էր։ Նրանք հետագայում ունեցան վեց երեխա։ 1876 թվականին Սթիդը միացավ «Վարակիչ Հիվանդությունների Ակտ»-ի չեղարկման արշավին՝ սատարելով ֆեմինիստ Ժոզեֆին Բաթլերին։ 1886 թ. օրենքը չեղարկվեց։
Փալլ Մալլ Գազեթ
1880 թ. Սթիդը մեկնում է Լոնդոն լիբերալ Pall Mall Gazette թերթում խմբագրի ասիստենտ աշխատելու համար։ Նա հեղափոխություն կազմակերպեց ՙՙգրված ջենթլմենների կողմից ջենթլմենների համար՚՚ ավանդական և պահպանողական թերթում։ Երբ թերթի խմբագիր Ջոն Մոռլին ընտրվեց Պառլամենտական ընտրություններում, Սթիդը գրավեց նրա տեղը (1883-1889)։
Հաջորդ 7 տարիների ընթացքում Սթիդը զարգացրեց այն, ինչ Մեթյու Առնոլդը կոչեց «Նոր ժուռնալիստիկա»։ Նրա նորարարությունը որպես Գազեթ-ի խմբագիրայն էր, որ ներառեց առաջին անգամ քարտեզների և դիագրամների ներմուծումը թերթի էջեր, ավելի երկար նյութեր և աչք զարնող ենթավերնագրեր, սեփական կարծիքի առկայությունը իր կողմից անցկացրած հարցազրույցի մասնակիցների մասին։
Սթիդը առանձնանում էր հասարակության հետ աշխատանքում ակտիվությամբ և հիանալի կարողանում էր ներկայացնել նորությունները։ Նրան են վերագրում նաև նորություններ ստեղծելու և ոչ միայն տեղեկացնելու տեխնիկան։
Գեներալ Գորդոնի հետ հարցազրույցը Բրիտանական լրագրության նոր հարթություն էր։ 1884 թ. Սթիդը ստիպում է կառավարությանը իր ընկեր Գեներալ Գորդոնին ուղարկել Սուդան, որպեսզի նա պաշտպանի Բրիտանական շահերը Խարթումում։ Էքսցենտրիկ Գորդոնը ըմբոստացավ կարգերին և Խարթումի կառավարությունը մահվան դատապարտեց Գորդոնին։ Մեծ ձախողում համարված Գորդոնի ազատագրման արշավը Կայսրության ամենամեծ աղետներից էր։ Գեներալ Գորդոնի մահից հետո Սթիդը հրապարակեց իր 24-կետից բաղկացած հոդվածը «Չափազանց ուշ է» վերնագրով, որտեղ ներկայացնում է Բրիտանիայի ձախողումը ազգային հերոսի փրկության հարցում։
Էլիզա Արմսթրոնգի դեպքը
1885 թ. միանալով Ժոզեֆին Բաթլերի «Վարակիչ Հիվանդությունների Ակտ»-ի դեմ պայքարին, Սթիդը հրապարակեց իր «Կույսի զոհաբերումը ժամանակակից Բաբելոնում» հոդվածը։ Որպեսզի հավաստիացնի իր բացահայտումների ճշմարտացիությունը, նա կազմակերպում է ծխնելույզ մաքրողի 13-ամյա աղջկա՝ Էլիզա Արմսթրոնգի «գնումը»։ Իրադարձությունը այնքան մեծ աղմուկ բարձրացրեց, որ թերթերը ձեռքից ձեռք էին անցնում 20 անգամ, որի արդյունքում թանկացան, իսկ գրասենյակը շրջապատված էր 10,000 մարդկանցով։ Գազեթի տարածումը այնպես աճեց, որ խմբագրության թղթի պաշարը սպառվեց և ստիպված եղավ օգտագործել հակառակորդ Գլոբի թղթի պաշարը։