Դաֆնա_Դյումորիե
Ամուսնություն և կյանքի վերջին տարիներ
1932 թվականին Դաֆնա Դյումորիեն հրատարակում է իր առաջին՝ «Սիրո ոգին» վեպը։ Գրքի ունեցած հաջողությունը աղջկան թույլ տվեց ֆինանսապես անկախ լինել ընտանիքից։ Այս վեպը մեծ դեր է խաղացել գրողի կյանքում։ Համաձայն վկայությունների՝ Դաֆնան ապագա ամուսնու հետ ծանոթացել է հենց այս վեպի շնորհիվ։ Քորնուոլլի մասին մեծաթիվ ուղեցույցներում և բրոշյուրներում պատմվում է այն մասին, որ Դյումորիեի առաջին վեպը շատ է դուր եկել երիտասարդ մայոր Բրաունինգին, և նա ուղևորվել է Ֆոուեյ, որպեսզի ծանոթանա հեղինակի հետ։ Նրանց հանդիպումը ճակատագրական եղավ ։ 1932 թվականին Դաֆնա Դյումորիեն ամուսնացավ երիտասարդ զինվորական, իսկ ավելի ուշ՝ գեներալ-լեյտենանտ սըր (պարոն) Ֆրեդերիկ Բրաունինգի հետ։ Պսակադրությունը տեղի ունեցավ Դաֆնայի սիրած քաղաքում՝ Լանտեգլոս եկեղեցում։ Զույգը երեք երեխա ունեցավ. աղջիկները՝ Տեսսան և Ֆլավիան, և տղան՝ Քրիստիանը։ Քաղաքական հայացքներով Դաֆնան երդվյալ ռոյալիստ էր, իսկ նրա ամուսինը երկար տարիներ ծառայել է Բուքինգհեմյան պալատում՝ որպես արքայական ընտանիքի ռևիզոր և գանձապահ ։ 1965 թվականին գրողն այրիացել է։ Ամուսնու մահից հետո Դաֆնան մեկնում է տեղափոխվում է Կիլմարտ, որը նրա համար տուն է դառնում մինչև կյանքի վերջը։ Այդ տունը նկարագրված է «Տունը ծովափին» վեպում և հանդիսանում է Քորնուոլլի տեսարժան վայրերից մեկը։ Չնայած ամուսնացած էր և ուներ երեք երեխա, Դաֆնան ծայրահեղ խճճված սեքսուալ կյանք էր վարում, ինչը նրա մահից հետո շշուկների և բամբասանքների առիթ տվեց։ Հայտնի են Դաֆնայի երկու սիրավեպերը կանանց՝ ամերիկյան բարձրաշխարհիկ տիկին Էլլեն Դաբլդեյի (Ellen Doubleday) և բրիտանացի դերասանուհի Գերտրուդ Լոուրենսի (Gertrude Lawrence) հետ։ Հատուկ Գերտրուդայի համար Դաֆնան 1948 թվականին գրում է «Սեպտեմբերյան մակընթացություն» պիեսը։ Բեմադրության ժամանակ Դաֆնայի և Գերտրուդայի միջև սիրավեպ է սկսվում, որի ինտիմ մանրամասները հայտնի են դառնում կանանց փոխանակած սիրային նամակների շնորհիվ, որոնք հետագայում դրվում են Մարգարեթ Ֆոսթերի «Դաֆնա» կենսագրական վեպի հիմքում։ Էլլեն Դաբլդեյը Դաֆնա Դյումորիեի ամերիկյան հրատարակիչ Արթուր Դաբլդեյի կինն էր։ Էլլենի հետ ունեցած սիրային կապը Դաֆնային ոգևորում է 1951 թվականին գրելու իր հայտնի ստեղծագործություններից մեկը՝ «Իմ զարմուհի Ռեյչելը» վեպը։ Սակայն Դաֆնայի ողջ կյանքի ամենամեծ կրքոտ սերը եղել Քորնուոլլը։ Գրքերի հարատարակումից ստացած ողջ գումարը գործնականում Դաֆնան ծախսում էր Ֆոուեյում գտնվող XVII դարի Մենաբիլլի (Menabilly) ամրոցի վերականգնողական աշխատանքների վրա, որը վարձակալել էր 20 տարիների ընթացքում ։ Այս տունը դարձավ Մենդերլի կալվածքի նախատիպը, որտեղ ծավալվում են «Ռեբեկա» վեպի գործողությունները։ Ֆոուեյի կենտրոնում գտնվող առանձնատունը, որտեղ ապրել է Դաֆնան, իսկ հետո իր քույրը՝ Անժելան, այժմ պատկանում է Դյումորիեի տղայի՝ Քրիստիան «Քիթս» Բրաունինգի ընտանիքին։ 1969 թվականին Դաֆնա Դյումորիեին շնորհվեց Բրիտանական միապետության շքանշանի կոմանդոր-դամայի աստիճան (DBE): Նա ցանկանում էր անտեսել ինվեստիտուրայի հանդիսավոր արարողությունը՝ պատճառաբանելով, որ հիվանդ է, սակայն նրա երեխաները, թերթերից իմանալով հանդիսության մասին, մայրիկին համոզում են մասնակցելու, որպեսզի օրինակ ծառայի մեծ թոռների համար։ Այնուամենայնիվ, արարողության ավարտից հետո Դաֆնան լքում է պալատը՝ խուսափելով լրատվամիջոցների հետ շփումից ։ Դաֆնա Դյումորիեն մահացել է Քորնուոլլում՝ իր տանը, 1989 թվականի ապրիլի 19-ին, 81 տարեկան հասակում։ Գրողի մահվանն անդրադարձել են աշխարհի բոլոր առաջադեմ լրատվամիջոցները։ Մասնավորապես, լոնդոնյան Թայմզը (Times ) դամբանական է հրապարակել, որտեղ Դաֆնա Դյումորիեին անվանել է «անգլախոս աշխարհի ամենահայտնի գրողներից մեկը» ։ Կտակի համաձայն՝ գրողի մարմինը դիակիզել են և մոխիրը ցանել նրա տնից ոչ հեռու գտնվող ժայռերի վրա ։