cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էդուարդո Վարգաս
Միջազգային կարիերա
2011 թվականին Վարգասը նորից հրավիրվեց հավաքական և սեպտեմբերի 2-ին իր առաջին գոլը խփեց հավաքականի կազմում Իսպանիայի դեմ ընկերական խաղում ։ Հոկտեմբերի 11-ին նա խփեց իր առաջին գոլը Չիլիի կազմում պաշտոնական խաղում՝ գրավելով Պերուի դարպասը Աշխարհի առաջնության որակավորման խաղում ։
2013 թվականի սեպտեմբերին Վարգասը շրջանցեց Մարսելո Սալասի և Կառլոս Կասելիի Չիլիի հավաքականի կազմում հաջորդական խաղերում խփած գոլերի ռեկորդը՝ գոլի հեղինակ դառնալով Իսպանիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում։ Սա դարձավ նրա 6-րդ հաջորդական հանդիպումը, որում նա գոլ էր խփել ։
Աշխարհի առաջնություն 2014
Վարգասը Չիլիի հավաքականի հետ մասնակցեց 2014 թվականի Աշխարհի առաջնությանը։ Առաջնության խմբային փուլի Իսպանիայի դեմ հաղթական խաղում Վարգասը խփեց առաջին գոլը ։ Չիլին անցավ խմբային փուլը, սակայն դուրս մնաց 1/8 եզրափակչից՝ հետխաղյա 11-մետրանոց հարվածաշարում պարտվելով Բրազիլիային ։
Կոպա Ամերիկա 2015
2015 թվականի հունիսի 11-ին Վարգասը գոլի հեղինակ դարձավ Էկվադորի դեմ Կոպա Ամերիկայի բացման խաղում ։ Հունիսի 15-ին Վարգասը իր երկրորդ գոլը խփեց Մեքսիկայի դեմ 3-3 ավարտված խաղում ։ Կիսաեզրափակչի Պերուի դեմ խաղում Վարգասը դուբլ ձևակերպեց, և Չիլին հաղթեց 2-1 հաշվով ։ Չնայած Վարգասը փոխարինվեց եզրափակչի Արգենտինայի դեմ խաղի լրացուցիչ ժամանակում, Չիլիի հավաքականը հաղթեց հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում՝ նվաճելով իր պատմության առաջին խոշոր միջազգային գավաթը ։ Վարգասի 4 գոլերը դարձրեցին նրան առաջնության լավագույն ռմբարկուն՝ Պաոլո Գերերոյի հետ ։ Նա նաև ընդգրկվեց 2015 թվականի Կոպա Ամերիկայի խորհրդանշական հավաքականի մեջ ։
Կոպա Ամերիկա 2016
2016 թվականի հունիսի 14-ին Վարգասը դուբլ ձևակերպեց 2016 թվականի Կոպա Ամերիկայի քառորդ եզրափակչի Պանամայի դեմ խաղում ։ 4 օր անց նա ևս 4 գոլ խփեց Մեքսիկայի դարպասը, իսկ Չիլին այդ խաղում հաղթեց 7-0 հաշվով ։ Եզրափակչում Չիլին նորին 11-մետրանոց հարվածաշարում հաղթեց Արգենտինայում՝ պահպանելով իր Հարավային Ամերիկայի լավագույն հավաքականի տիտղոսը, իսկ Վարգասը դարձավ առաջնության լավագույն ռմբարկու՝ խփած 6 գոլերով ։
Օլիվեզե
Օլիվեզե (Olivese), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A186։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 264 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 144 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 68-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 76-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 47,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 46,8 %)։ 68 աշխատունակ բնակիչներից 66-ը աշխատում էին (36 տղամարդ և 30 կին), անաշխատանք էին 2-ը (տղամարդ)։ 76 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 26-ը թոշակառու, 37-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 124 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 264 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 14 948 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կարոլին Էդթստադլեր
Կարոլին Էդթստադլեր (անգլ.՝ Karoline Edtstadler ) ավստրիացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, որը 2020 թվականից աշխատում է որպես ԵՄ-ում Ավստրիայի դեսպան և սահմանադրության նախարար։
2017 թվականից մինչև 2019 թվականը Էդթստադլերը ծառայել է ՆԳՆ-ում որպես պետական քարտուղար։
Վաղ կյանք և կարիերա
Էդթստադլերը Զալցբուրգի պետական նահանգային խորհրդարանի նախկին տնօրեն Կարլ Վ. Էդտշտադլերի դուստրն է և մեծացել է Զալցբուրգ-Ումգեբունգ թաղամասում։ Նա հաճախել է Էլիխաուսենի տարրական դպրոց և ընդունվել է Զալցբուրգի գեղարվեստի վարժարան։ Էդթստադլերը իրավագիտություն է սովորել Զալցբուրգի համալսարանում և 2004 թվականին ավարտել է մագիստրոսի աստիճանով։ Դրան հաջորդել են դատական պրակտիկան Մոնդսեի շրջանային դատարանում և Զալցբուրգի շրջանային դատարանում։ 2006 թվականին նա դարձել է Լինցի Բարձրագույն շրջանային դատարանի դատավորի թեկնածու, իսկ 2008 թվականին՝ Զալցբուրգի մարզային դատարանի դատավոր։
2010 թվականին Էդթստադլերը համեմատաբար խիստ դատավճիռներ էր կայացրել երկու բարեպաշտ եղբայրների նկատմամբ, որոնց մեղադրանք էր ներկայացվել ներքին գործերի նախարար Մարիա Ֆեկտերին պաշտպանող ոստիկաններին մարմնական վնասվածքներ հասցնելու համար։ Լինցի շրջանային բարձրագույն դատարանը չեղյալ է հայտարարել դատավճիռները էական կետերով, քանի որ նույնիսկ պետական մեղադրողը դատավճիռները չափազանց ծանր է համարել  : Մարզային դատարանի նախագահ Հանս Ռաթգեբը բարձր է գնահատել Էդթստադլերի աշխատանքը դատարանում. «Նա շատ նպատակասլաց և փորձառու դատավոր էր» :
2011 թվականի հոկտեմբերին Էդթստադլերը տեղափոխվել է արդարադատության նախարարության IV (քրեական իրավունք) բաժին։ 2014 թվականից նա արդարադատության նախարար Վոլֆգանգ Բրանդշտետերի աշխատասենյակում անձնական փորձագետ է եղել, որտեղ զբաղվել է քրեական օրենսգրքի և անչափահաս իրավախախտներին վերաբերող քրեական օրենսդրության բարեփոխմամբ։ 2015 թվականի սկզբին նա դարձել է Վիեննայի դատախազության կոռուպցիայի դեմ պայքարի ավագ դատախազ։ 2016 թվականի մայիսից նա իրավաբան է աշխատել Ստրասբուրգի Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում (ՄԻԵԴ) ի ։
Քաղաքական կարիերա
2004 թվականից մինչև 2006 թվականը Էդթստադլերը աշխատել է Հեննդորֆ ամ Վալլերասում՝ OVP-ի խորհրադական։
2017 թվականի դեկտեմբերի 18-ից Էդթստադլերը աշխատում է Ավստրիայի ներքին գործերի նախարարությունում, կանցլեր Սեբաստիան Կուրցի կառավարությունում պետական քարտուղարի պաշտոնում ։
2019 թվականի եվրոպական ընտրություններում Էդթշտադլերն իր կուսակցության ցուցակում երկրորդ համարն էր ՝ հետևելով Օթմար Կարասին ։ Որպես Եվրախորհրդարանի անդամ ՝ նա ծառայել է Քաղաքացիական ազատությունների, արդարադատության և ներքին գործերի հանձնաժողովում և Մարդու իրավունքների ենթահանձնաժողովում։ Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության (ԵԺԿ) աջ կենտրոնամետ խմբի շրջանակներում նա գլխավորել է Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության պատվիրակությունը։
Անձնական կյանք
Էդթստադլերը ունի մեկ որդի ունի և ապրում է Զալցբուրգում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Ավստրիացի քաղծառայողներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի իրավաբաններ
Say Something (երգ, A Great Big World)
«Say Something», ամերիկյան A Great Big World փոփ դուետի երգն է։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Epic Records լեյբլի կողմից, որպես դուետի դեբյուտային՝ «Is There Anybody Out There?» ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգի հեղինակներն են Յան Աքսելը, Չադ Վակարինոն և Մայք Քեմփբելը, իսկ պրոդյուսերն է Դեն Ռոմերը։
Երգի ավելի հայտնի տարբերակը ձայնագրվել է ամերիկացի երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի հետ համագործակցությամբ։ Այդ տարբերակի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ, որի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Քրիստինա Ագիլերայի երգեր Կատեգորիա:Զուգերգեր Կատեգորիա:2013 երգեր
Honda U3-X
Honda U3-X ինքնահավասարակշռվող ունիցիկլ-սկուտեր, որը ներկայացվում է որպես գերկոմպակտ անձնական տրանսպորտային միջոց։
Honda U3-X իրենից ներկայացնում է կոմպակտ սարք, որը կարող է ազատորեն տեղաշարժվել բոլոր ուղղություններով։ Հետ-առաջ, աջ-ձախ և անկյունագծով ։ Դա հնարավոր է դառնում Omni-Traction drive system տեխնոլոգիայի շնորհիվ։ Դրա էությունն այն է, որ սկուտերի միակ անիվը իրականում կազմված է ավելի փոքր տրամագծով ավտոնոմ անիվների մի ամբողջ շղթայից, որոնք տեղակայված են լայնակիորեն։ Հենց դա է թույլ տալիս սկուտերին շարժվել աջ ու ձախ առանց շրջվելու։
Առ այժմ անհայտ է, թե արդյոք կհայտնվի այս սարքը ազատ վաճառքում։
Տեխնիկական բնութագրիչները
Ըստ Honda-ի տվյալների.
Հղումներ
Կատեգորիա:Տրանսպորտ Կատեգորիա:Փոխադրամիջոցներ
Օլմետո
Օլմետո (Olmeto), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Օլմետո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A189։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 735 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 466-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 269-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 63,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 57,2 %)։ 466 աշխատունակ բնակիչներից 391-ը աշխատում էին (235 տղամարդ և 156 կին), անաշխատանք էին 75-ը (34 տղամարդ և 41 կին)։ 269 անգործունակ մարդկանցից 42-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 72-ը թոշակառու, 155-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով :
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 546 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 1216 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 17 103 եվրո :
Օլեն (Հարավային Կորսիկա)
Օլեն (Aullène), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տալանո Սկոպամենե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 180 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 114 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 78-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 36-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 54,3 %)։ 78 աշխատունակ բնակիչներից 66-ը աշխատում էին (43 տղամարդ և 23 կին), անաշխատանք էին 12-ը (4 տղամարդ և 8 կին)։ 36 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 19-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 65 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 140 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 14 888,5 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սուրի շրջան (Սիրիա)
Ալ-Սուրի շրջան (ناحية صور), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի արևելքում՝ Դեյր-էլ-Զորի մարզում։ Հանդիսանում է Դեյր-էլ-Զորի գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Ալ-Սուր քաղաքն է։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 40,236 բնակչություն ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 265.276 քառ.կմ տարածք։
Հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն է՝ ուղտաբուծություն, խոշոր և մանր եղջերավոր անասուններ։ Մերձավոր Արևելքի ամենաերկար գետի՝ Եփրատի ափին գտնվելու շնորհիվ բնակչությունը կարողանում է զբաղվել ոռոգովի երկրագործությամբ։
Ունի 10 գյուղ և ավան՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Դեյր-էլ-Զորի գավառ
Օլմիչա
Օլմիչա (Olmiccia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տալանո Սկոպամենե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A191։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 101 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 65 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 40-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 61,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 57,1 %)։ 40 աշխատունակ բնակիչներից 34-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 6-ը (2 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 14-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Bandit (երգ)
«Bandit», ամերիկացի ռեփերներ Juice WRLD-ի և YoungBoy Never Broke Again-ի երգը, որ թողարկվել է որպես սինգլ 2019 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Այն եղել է Juice WRLD-ի վերջին երգը, որ թողարկվել է նրա մահվանից առաջ, որը վրա է հասել սրտի կաթվածի հետևանքով Չիկագոյի Միդուեյ միջազգային օդանավակայանում իր 21-ամյա տարեդարձից մի քանի օր հետո  ։ Երգի պրոդյուսերը եղել է Nick Mira-ն։ Այն հասել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի 10-րդ հորիզոնական՝ դառնալով NBA Youngboy-ի՝ տվյալ հիթ-շքերթում ամենաբարձր դիրքն զբաղեցրած սինգլը և Juice WRLD-ի երկրորդ ամենաբարձր արդյունքը «Lucid Dreams» երգից հետո, որն զբաղեցրել է Hot 100 հիթ-շքերթի երկրորդ հորիզոնականը։
Տեքստ
Երգում Juice WRLD-ը խոսում է աղջկա սիրտը գողանալու մասին՝ ասելով, որ ինքը «կոչումով ավազակ է» ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Ռեժիսորը եղել է Քոուլ Բենեթը ։ Այն նկարահանվել է Բաթան Ռուժում (Լուիզիանա նահանգ) ։ Տեքստում Ջարեդը երգում է հրավիրված երգիչ YoungBoy-ի հետ և լողում նավակով Ally-ի հետ։ Կադրում հայտնվում են նաև կվադրոցիկլով զբոսնելու և ծխելու պահեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 սինգլներ
Love Lies
«Love Lies», ամերիկացի սոուլ կատարող Քալիդի երգը, որը ձայնագրվել է Նորմանի Քորդեյ Համիլթոնի (Fifth Harmony խմբի մենակատարուհի) մասնակցությամբ։ Այն դարձել է «Սիրով, Սայմոն» ֆիլմի սաունդթրեքի (Love, Simon. Original Motion Picture Soundtrack, 2018) երկրորդ սինգլը։ Երգի պրոդյուսերներն են՝ Ջեք Անտոնոֆֆ, Չարլի Հենդսոմը և Ջամիլ Չամասը։ Հեղինակներն են Քալիդ Ռոբինսոնը, Նորմանի Համիլթոնը, Ջամիլ Չամասը, Ռայան Վոյթեսաքը և Թեյլա Փարքսը։ Սինգլն ստացել է պլատինե կարգավիճակ Ավստրալիայում ու Նոր Զելանդիայում, ոսկե կարգավիճակ՝ Մեծ Բրիտանիայում, Կանադայում ու ԱՄՆ-ում (Recording Industry Association of America-ից, RIAA)։
Պատմություն
Սինգլն ստացել է դրական գնահատականներ երաժշտական քննադատների ու առցանց հրատարակությունների կողմից, ինչպիսիք են՝ Nina Braca-ն Billboard-ից («Ռոմանտիկ հետաքրքիր տեքստը հիանալի լրացնում է Նորմանիի սահուն վոկալը կիթառի պարզ ռիթմի ու դանդաղ փոփ-բիթի ֆոնին»), Hugh McIntyre-ը Fuse-ից («նրանց R&B-ն այնքան հասուն է, որ դժվար է հավատալ, թե այս երաժիշտներն այդքան երիտասարդ են և դեռ նոր են սկսում զբաղվել իրենց կարիերայով») , Sam Damshenas-ը Gay Times-ից («անհավատալիորեն հիշվող և գրավիչ երգ է») , Mike Wass-ը Idolator-ից («միջին տեմպի երազային հիմնը ցուցադրում է նրա (Նորմանիի) ձայնն ու նրա նմանատիպ նախագծի R&B/փոփ ուղղվածությունը») ։ 2018 թվականի մարտին Billboard ամսագրի քննադատը երգն ընդգրկել է «Every Fifth Harmony Solo Single, Ranked» ցանկի երկրորդ հորիզոնականում ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Պաշտոնական տեսահոլովակը (ռեժիսորներ՝ Gerard Bush և Christopher Renz) ներկայացվել է 2018 թվականի փետրվարի 16-ին Յութուբում   , որտեղ այն հավաքել է ավելի քան 50 մլն դիտում (2018 թվականի հուլիսի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քալիդի երգեր Կատեգորիա:2018 երգեր Կատեգորիա:Զուգերգեր
Ակվիլեյա
Ակվիլեյա (Aquileia, Aquilee), հնում եղել է մեծ ու հայտնի քաղաք Հյուսիսային Իտալիայում` վենետների երկրում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Պատմություն
Հիմանդրել են հռոմեացիները մ.թ.ա 183-մ.թ.ա. 181 թթ.։ Գտնվում է Տրիեստի ծովածոցի ափից մոտավորապես 12 կմ հեռավորության վրա, Սոնցիուս և Նատիսսա գետերի միջև։ Քաղաքը համարվել է նաև հենակետ թշնամիների դեմ պայքարելու համար։ Հյուսիսային Իտալիայի կենտրոնական ճանապարհը անցնում է Ակվիլելիայով և միացնում է Իստրիան, Պաննոնիան, Նորիքը, Դալմաթիան։
Ակվիլեան համարվում էր առևտրային կենտրոն։ Կարևոր էր նաև ռազմավարական առումով։ Քաղաքը շատ ամուր էր Մարկոս Ավրելիոսի ջանքերի շնորհիվ։ Քաղաքի պարիսպները պաշտպանեցին քաղաքը գերմանացիների հարձակումներից։ Այդ նույն պարիսպները պաշտպանեցին քաղաքը 238 թվականին Մաքսիմինոս Թրակիացու զորքի հարձակումներից։
Հռոմեական կայսրերի օրոք շատ քաղաքներ անկում ապրեցին, իսկ Ակվիլելիա քաղաքը հակառակը՝ ավելի ու ավելի էր զարգանում։ Դիոկղետիանոս կայսրը այստեղ է կառուցել իր դղյակներից մեկը։ IV դարում, երբ քաղաքի պարիսպների տակ սպանվեց Կոստանդին II-ը, քաղաքի բնակչությունը հարյուր հազարից ավել կազմեց ։ Նշանակությամբ 4-րդ քաղաքն էր համարվում։ 452 թվականին Աթթիլան պաշարեց քաղաքը և երկար դիմադրությունից հետո ավերեց քաղաքը։ 568 թվականին քաղաքին վերջնական հարված հասցրին լանգոբարդները։
Ակվիլեայի բնակչության մեծ մասը տեղափոխվեց Գրադո քաղաք, իսկ մյուսները գաղթեցին արևմուտք, որտեղ հիմնադրեցին Վենետիկը։ Տնտեսական անկման ընթացքում Ակվիլեայում երկար ժամանակ գոյատևեցին եկեղեցիները։ Հոգևոր կյանքի կենտրոն էր համարվում IV դարի բազիլիկ եկեղեցին։ Ներկա պահին այդ շինությունից կանգուն են մնացել միայն մկրտելու համար նախատեսված կառույցը և խճանկարներով հատակը։ Եկեղեցու մյուս հատվծները վերակառուցվեցին 1031 թվականին, իսկ 1379 թվականին կրկին ենթարկվեց վերակառուցման գոթիկայի ոճով։
554 թվականից մինչև 1751 թվականը Ակվիլեան համարվել է կաթողիկոսական կենտրոն։ Ակվիլեայում տեղի է ունեցել մի քանի եկեղեցական ժողով։ Առաջինը 381 թվականի ժողովն էր արիոսականության դեմ։ Ժողովներ են եղել նաև 558 թվականին, 698-ին և 1184-ին։ Ակվիլեայում ընդունված Հավատո հանգանակը տարբերվում էր Նիկեայի Հավատո հանգանակից։
Ժամանակակից կոմունա
Ժամանակակից կոմունայի բնակչության թվաքանակը կազմում է 3503։ Քաղաքի մեծ մասը վերակառուցված չէ, և հնագետների հետազոտության կարիք է զգացվում։ Բոլոր հետազոտությունները մինչև այսօր կատարվել են ընտրողաբար։ Վերջերս Ակվիլեայի բազիլիկ եկեղեցին ներառվեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Արվեստում
Ակվիլեիայի ջախջախումը Աթթիլայի կողմից հիմք հանդիսացավ Ջուզեպպե Վերդիի «Աթթիլա» օպերայի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում
Պրիսցիլլա
Պրիսցիլլա (Priscilla, իսկական անունը՝ Préscilla Cynthia Samantha Betti, ), ֆրանսիացի երգչուհի և դերասանուհի։ 2011 թվականին փոխել է կեղծանունը՝ դարձնելով այն Պրիսցելլա Բեթի ։
Կենսագրություն
2001 թվականին, երբ Պրիսցելլան 11 տարեկան էր, մասնակցում էր տարբեր երաժշտական հաղորդումների, որոնցից էր «Drôle de petits champions»-ը TF1 ալիքում։ Նրան նկատել է ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսեր Պատրիկ Դեբորտը, և հենց առաջին տարում, Jive Records-ում, թողարկել Պրիսցելլայի առաջին սինգլը՝ «Quand je serai jeune» («Երբ ես լինեմ երիտասարդ»)  ։
Գրեման
Գրեման, քարաժայռ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի նահանգում, Բալու քաղաքի բերդի տարածքում։ Վրան կան ուրարտական սեպագիր արձանագրություններ։ Ժայռի մեջ կան փոքրիկ քարանձավներ, որոնց կողերին փորագրված են խաչեր։ Ըստ ավանդության Մեսրոպ Մաշտոցը հայերենի տառերը հորինելիս ճգնել է այս քարանձավում ։
Պրիսցիլլա
Կենսագրություն
Նրա առաջին ալբոմը թողարկվել է 2002 թվականին, որը վաճառվել է ավելի քան 90 հազար օրինակով։ Նույն թվականին նա սկսել է աշխատել իր նոր ալբոմի՝ Priscilla-այի վրա, որի առաջին սինգլը «Regarde-moi (teste-moi, déteste-moi)»-ն է։ Սինգլի շնորհիվ երգչուհին ֆրանսիական հիթ շքերթում կարողացել է զբաղեցնել հինգերորդ հորիզոնականը։ Ալբոմի երկրորդ սինգլը «Tchouk tchouk musik»-ն է, որը վաճառվել է 140 հազար օրինակով ։
2003 թվականին, երբ նա 13 տարեկան էր, համարվել է Ֆրանսիայի ամենաերիտասարդ արտիստը, ով համերգ է տվել «Փարիզի «Օլիմպիա» կոչվող դահլիճում ։ Այդ ռեկորդը դեռևս չի գերազանցվել ։
2004 թվականին Պրիսցելլան դեբյուտել է ֆիլմերի ոլորտում՝ խաղալով ֆրանսիական Albert est méchant ֆիլմում («Վտանգավոր Ալբերը») ։ Ֆիլմը դուրս է եկել հունվարին։
Երգչուհու երրորդ ալբոմի առաջին սինգլը՝ «Toujours pas d'amour»-ը, վաճառվել է ավելի քան 100 հազար օրինակով ։ Փետրվարին նրա և՛ ալբոմները, և՛ սինգլները հայտնվել են խանութներում։
Հետագայում վաճառքի թիվը կտրուկ նվազել է։ Չորրորդ ալբոմը՝ Bric à brac-ը, 2005 թվականին վաճառվել է 50 հազար օրինակով ։
2006 թվականին դուրս եկավ նրա «Mission Kim Possible» սինգլը, որը ձայնագրվել էր հատուկ ֆրանսիական լեզվով ամերիկական «Կիմը հինգին գումարած» սերիալի համար ։ 2007 թվականին՝ չորրորդ ալբոմից հետո, Պրիսցելլան դադարեցրել է հարաբերությունները պրոդյուսեր Պատրիկ Դոբերտի հետ ։ 5-րդ ալբոմը՝ Casse comme du verre-ը, հայտնվել է 2007 թվականի վերջին, և եթե համեմատենք նախորդ ալբոմների հետ, ապա այս ալբոմը ընդհանրապես չտարածվեց հանրության մեջ ։
2008 թվականից մինչև 2011 թվականը Պրիսցելլան խաղաց ֆրանսիական «Chante !» երիտասարդական սերիալում՝ գլխավոր դերում, որը ցուցադրվում էր France 2 ալիքով ։
2013 թվականին երգչուհին սկսել է աշխատել իր նոր ալբոմի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Օրտո (կոմունա)
Օրտո (Orto), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A196։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 58 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 15 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 11-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 4-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 29,6 %)։ 78 աշխատունակ բնակիչներից 10-ը աշխատում էին (7 տղամարդ և 3 կին), անաշխատանք էր 1-ը (տղամարդ)։ 4 անգործունակ մարդկանցից 1-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աղդամի շրջան (Ադրբեջանական ԽՍՀ)
Աղդամի շրջանը (Ağdam rayonu) Խորհրդային Ադրբեջանի վարչական շրջան էր, որ գոյություն է ունեցել 1930-1993 թթ․։ Նրա վարչական կենտրոնը Ակն(Աղդամ) քաղաքն էր։
1993 թ․ ամռանը հայկական զինված ուժերը ազատագրել են Աղդամի շրջանի մեծ մասը։ Այն այժմ մտնում է ԼՂՀ Ասկերանի շրջանի մեջ։ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչական բաժանման համաձայն՝ ԼՂՀ–ում վերացվել են այդ կարգի ադրբեջանական վարչական միավորները։
Խորհրդային Ադրբեջանի նախկին տասնմեկ վարչական միավորները փոխարինվել են յոթով, որոնց տրվել են պատմական անուններ՝ Շահումյանի շրջան (Գյուլիստան՝ նախկին Շահումյանի և Քարվաճառի շրջաններ), Մարտակերտի շրջան (Ջրաբերդ՝ նախկին Մարտակերտի շրջան), Ասկերանի շրջան (Խաչեն՝ նախկին Ասկերանի և Աղդամի շրջաններ), Մարտունու շրջան (Վարանդա՝ նախկին Մարտունու շրջան և Աղդամի շրջանի մի մասը), Հադրութի շրջան (Դիզակ՝ նախկին Հադրութի և Ջեբրաիլի շրջաններ, Ֆիզուլիի շրջանի ազատագրված հատվածը), Քաշաթաղի շրջան (նախկին Լաչինի, Կուբաթլուի և Զանգելանի շրջաններ) և առանձին Շուշիի շրջան ու քաղաք Ստեփանակերտ։
Աղդամի շրջանը ազատագրվել է Արցախյան ազատամարտի ընթացքում, 1993 թ․ ամռանը։ Ազատագրված Ակնա քաղաքը (նախկին Աղդամ) 21 տարեկան է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Աղդամի շրջան Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետություն
Բալա (հնագույն երկիր)
Բալա , հնագույն երկիր Հայասայից հյուսիս, հետագայի Փոքր Հայքի կամ նրա ու Մեծ Հայքի սահմանային տարածքներում։ Հիշատակվում է խեթական և ասորեստանյան արձանագրություններում։ Այստեղ բնակվում էին կասկայցի կոչվող ցեղերը։ Տեղադրության մասին կան մի քանի կարծիքներ։ Ըստ Ֆորրերի, Բալա հնագույն երկիրը գտնվում է Կոմանայի՝ Թոկատ, և Սեբաստիայի՝ Սվաս, Գյոտցեն իր կազմած՝ Խեթական թագավորության քարտեզում Բալան տեղադրել է Ալիս և Կոնախ գետերի միջև, Կավանյակը՝ խեթերի մայրաքաղաք Խատուշշայից հյուսիս-արևելք, Պաֆլագոնիայի սահմանի մոտ, Ն․Ադոնցը՝ և Ա․Զախարովը՝ Ալիս և Լիկոս գետերի հովտում, Ամասիա քաղաքի շրջանում, Հ․Մանանդյանը՝ հիմնականում հետևելով Էմիլ Ֆորրերին՝ Բալայի սահմանները հասցնում է մինչև Տևրիկ, Արաբկիր և Ակն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն երկրներ
Դեյր-էլ-Զորի շրջան
Դեյր-էլ-Զորի շրջան (ناحية دير الزور), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Դեյր-էլ-Զորի գավառի 7 շրջաններից մեկը։ Միակ շրջանն է, որ գտնվում է Եփրատ գետի աջ ու ձախ ափերին միաժամանակ։
Վարչական կենտրոնն է Դեյր-էլ-Զոր քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 239 196 բնակչություն ։ Ի տարբերություն Դեյր-էլ-Զորի մարզի մյուս շրջանների՝ այստեղ բնակչությունը հիմնականում քաղաքաբնակ է։ Գյուղերում հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն է՝ ուղտաբուծություն, խոշոր և մանր եղջերավոր անասուններ։ Մերձավոր Արևելքի ամենաերկար գետի՝ Եփրատի ափին գտնվելու շնորհիվ բնակչությունը կարողանում է զբաղվել ոռոգովի երկրագործությամբ։
Ունի 10 գյուղ և ավան՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Դեյր-էլ-Զորի գավառ
Ուրախ ոտքեր
Ուրախ ոտքեր (Happy Feet), անիմացիան մուլտֆիլմ ՝ ստեղծված ավստրալիացի հայտնի ռեժիսոր Ջորջ Միլլերի կողմից։ Մուլտֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2006 թվականին, իսկ 2007 թվականին մուլտֆիլմն ստացել է Օսկար։
Սյուժե
Տեսնելով, որ պինգվինները չեն կարողանում ձկներ որսալ, պարող պինգվինը (որի անունն է Մամբլ) փորձում է լուրջ քայլեր ձեռնարկել։ Նա Գլորիայի հետ բացահայտում է այն մասին, որ մարդիկ այդ տարածքներում զբաղվում են ձկնագողությամբ։ Բացի այդ, նրանք նկատում են նաև, որ տվյալ տարածքում Ամերիկյան բևեռախույզները տեղադրել են ձայնագրող սկավառակներ,և ուրախ ոտքերով Մամբլ պինգվինը սկսում է պարել տեսաձայնագրող սկավառակի մոտ։ Հաջորդ այցից հետո մարդիկ պարզում են, որ պինգվինները սովի են մատնվել և այլևս տվյալ վայրից որս չեն կատարում։ Փոքրիկ պինգվինին հաջողվում է փրկել իր տոհմին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Warner Bros. մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր պինգվինների մասին Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկար լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմի համար
Սքոթ Ֆալման
Սթոք Էլիոթ Ֆալման (Scott Elliot Fahlman, ), համակարգչային գիտնական է Կարնեգի Մելոն համալսարանում։ Իր տիրույթում նա հայտնի է ավտոմատ պլանավորված աշխատանքի, սեմանտիկ ցանցի, նեյրոնային ցանցի և Common Lisp ծրագրավորման լեզվի վերաբերյալ իր առաջատար աշխատանքների շնորհիվ ։ Ֆալմանը աշխատում է «Սկոն» գիտահետազոտական բազայի ստեղծման վրա, որի հիմքում է իր NETL սեմանտիկ ցանցի նախագիծը ։
Կյանքն ու կարիերան
1996 թվականի մայիսից մինչև 2001 թվականի հուլիս Ֆալմանը ղեկավարել է «Justsystem Pittsburgh Research Center» հետազոտական կենտրոնը։
Ժպիտիկ
Ֆալմանը առաջին ժպիտիկների հեղինակն է , որն իր կարծիքով Կարնեգի Մելոնի ստեղծած հաղորդագրությունների հարթակում պետք է առանձնացներ լուրջ հաղորդագրությունները կատակից։ Նա առաջարկել էր օգտագործել :-) և :-( տարբերակները։ Մինչ նիշերի տեղադրումը 1982 թվականին սեպտեմբերի 19-ին, եղել է նախնական հաղորդագրություն, որից առաջացած այս նիշերը տեղադրվեցին 1982 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։ Հաղորդագրությունը ստացվել է Ջեֆ Բիրդից 2002 թվականի սեպտեմբերի 10-ին և այսպիսի տեսք ունի.<pre style="border: 0px;"> 19-Sep-82 11:44   Scott E  Fahlman             :-) From: Scott E  Fahlman <Fahlman at Cmu-20c>
Թեև հենց նա է համարվում ժպիտիկների առաջին օգտագործողը, սակայն նմանատիպ ժպիտիկներ են հայտնվել Reader's Digest ամսագրում 1967 թվականի մայիսին ։ Նյու Յորք Թայմսին տված հարցազրույցում Վլադիմիր Նակոբովը ասել է. «Ես հաճախ կարծում եմ, որ պետք է գոյություն ունենա ժպիտի համար հատուկ տպագրական նշան` ինչ-որ գոգված նշան, որը կախված կլինի կլոր շրջանակից ։
Ջեբրաիլի շրջան (Ադրբեջանական ԽՍՀ)
Ջեբրաիլի շրջանը (Cəbrayıl rayonu) Խորհրդային Ադրբեջանի վարչական շրջան էր, որ գոյություն է ունեցել 1930-1993 թթ․։ Նրա վարչական կենտրոնը Ջեբրաիլ (Մեխակավան) քաղաքն էր։ Սահմանակից է Իրանին հարավից և արևմուտքից։
Խորհրդային Ադրբեջանի նախկին տասնմեկ վարչական միավորները փոխարինվել են յոթով, որոնց տրվել են պատմական անուններ՝ Շահումյանի շրջան (Գյուլիստան՝ նախկին Շահումյանի և Քարվաճառի շրջաններ), Մարտակերտի շրջան (Ջրաբերդ՝ նախկին Մարտակերտի շրջան), Ասկերանի շրջան (Խաչեն՝ նախկին Ասկերանի և Աղդամի շրջաններ), Մարտունու շրջան (Վարանդա՝ նախկին Մարտունու շրջան և Աղդամի շրջանի մի մասը), Հադրութի շրջան (Դիզակ՝ նախկին Հադրութի և Ջեբրաիլի շրջաններ, Ֆիզուլիի շրջանի ազատագրված հատվածը), Քաշաթաղի շրջան (նախկին Լաչինի, Կուբաթլուի և Զանգելանի շրջաններ) և առանձին Շուշիի շրջան ու քաղաք Ստեփանակերտ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ջեբրաիլի շրջան Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետություն
Յոնաս Ավիժյուս
Յոնաս Ավիժյուս (Jonas Avyžius, ), լիտվացի գրող, արձակագիր։ ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Աշխատել է որպես լրագրող։ 1948 թվականից եղել է պրոֆեսիոնալ գրող։ Լիտվական ԽՍՀ-ի ժողոցրդական գրող։ 1996 թվականին ընտրվել է Լիտվայի Սեյմի անդամ, եղել է Հայրենիքի միության անդամ։
Գործունեություն
1948 թվականին հրատարակվել է «Առաջին ակոսներ» («Pirmosios vagos») պատվածքների ժողովածուն։ Նրա «Ժառանգություն» («Palikimas») վիպակում պատկերված է լիտվական գյուղի կոլխոզային կյանքի առաջին փուլը։ Սովետական գյուղին են նվիրված նաև «Փառք» «Garbė» պատմվածքը, «Սպիտակ ուռենիներ» պիեսը (1954), «Ազատվածները», «Մարդիկ և իրադարձությունները» (1954) պատմվածքների ու ակնարկների ժողովածուները, «Գյուղը ճամփաբաժանին» («Kaimas kryžkelėje») վեպը (1964)։
Հեղինակել է Լիտվայի անցյալին նվիրված «Ապակե լեռ» («Į stiklo kalną», 1961) վեպը, որը համարվում է նրա առաջին լուրջ ստեղծագործությունը։ Ավիժյուսի կարևորագույն ստեղծագործությունը «Կորցրած կտուր» վեպն է («Sodybų tuštėjimo metas», 1970, 1976 թվականի Լենինյան մրցանակ), որը ներկայացնում է Լիտավական ժողովրդի դաժան և արյունալից տարիները Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ, ինչպես նաև դրանից հետո։
Թարգմանություններ
Ռուսերեն են թարգմանվել «Վեպեր և պատմություններ» (1953), «Գետը և ափերը», «Շփոթություններ գյուղում» ժողովածուները, «Կորցրած կտուր» վեպը (թարգմանված է նաև անգլերեն, արաբերեն, հայերեն, բուլղարերեն, հունգարերեն, ղազախերեն, վիետնամերեն, կխմերերեն, լատիներեն, մոլդավերեն, մոնղոլերեն, գերմաներեն, լեհերեն, ռումիներեն, սլեվերեն, ուզբեկերեն, ուկրաիներեն, ֆրանսերեն, չեխերեն, էստոներեն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Արձակագիրներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ
Օտա (կոմունա)
Օտա (Ota), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 540 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լուսանկարչությունը Երևանում
Լուսանկարչությունն ի հայտ է եկել տեխնոլոգիական հեղաշրջման արդյունքում։ Ժամանակի քառուղիներում կատարելագործվելով և իր ուրույն տեղը գտնելով, այսօր արդեն դարձել է մեր առօրյա կյանքի անբաժան մի մասնիկը, ժամանակի նյութական արտահայտությունները գրանցող և հավերժացնող արվեստի մի ճյուղ է, որի ինքնատիպ դրսևորումն է նաև հայ լուսանկարչական արվեստը։
Պատմություն
Երևանի առաջին լուսանկարչատները բացվել են 19-րդ դարի 80-ական թվականներին։
Արևելյան Հայաստանում գործունեություն ծավալած ամենահին լուսանկարչատներից մեկը համարվում է «Լեոն» լուսանկարչատունը։ Ժամանակի մամուլում հաճախ է հանդիպում «Լեոն» լուսանկարչատան գովազդները, որոնցից երևում է, որ Թիֆլիսում գործող այդ լուսանկարչատունը, ամեն տարի եկել է Երևան և լուսանկարել ցանկացողների, իսկ այդպիսիք քաղաքում շատ ու շատ էին։ Ըստ Երևանի պատմության թանգարանի փաստաթղթերի ֆոնդի՝ այդ ուղևորություններից մեկը կատարվել է 1911 թվականի ապրիլին։ Լուսանկարչատունը տեղակայվել է «Ապոլլո» կինոթատրոնի հարևանությամբ գործող Ե.Ջանփոլադյանի թատրոնում ։
Բուն Երևանում գործունեություն ծավալած լուսանկարիչների առաջին սերունդը իր գործունեությունը սկսել է դեռ նախախորհրդային շրջանում։ Առաջիններից էին Թարիվերդյանցը, Դադյանցը, Փեշտմալջյանը, Ռուբինյանցը, Քյուրքչյանցը, Դոնկովը, Մելիք-Աղամալյանը, Տեր-Արիստակեսյանը, ովքեր արդի հայ լուսանկարչության հիմնադիրները դարձան։ Ըստ վերջիններիս հեղինակած լուսանկարների, որոնցից շատերն այսօր պահպանվում են Երևան քաղաքի պատմության թանգարանում, դրանք հանդիսանում են Երևան քաղաքի հին դեմքը, կոլորիտը, կենցաղն արտացոլող, հնաբնակ երևանցիների վարքն ու բարքը վերամարմնավորող եզակի նմուշներ։
Գեղամ Թարիվերդյան
Երևանում ֆոտոտաղավար ունեցող առաջին լուսանկարիչներից մեկն է (1860 թվական Երևան - 1942թվական Երևան), արժանացել է կրկնակի ոսկե մեդալի։ Լուսանկարչատունը, որը մի փայտե տնակ էր, գտնվել է Աստաֆյան 11 հասցեում (Աբովյան փողոց)՝ այժմյան Հանրապետության Հրապարակի շրջակայքում՝ ներկայիս Արարատ ռեստորանի կամարի տեղում, որի բակում նա ապրել է իր ընտանիքով։ Համաձայն պահպանված կնիքի և տեղեկության՝ իր հետ միասին լուսանկարչատանն աշխատել են նաև կինը՝ Եղիսաբեթ Անանյանը և որդիները։
Անվանի լուսանկարիչների այդ կնիքները հանդիպում ենք լուսանկարների հակառակ երեսին։ Նրանք հետաքրքիր տեղեկություներ են պարունակում լուսանկարչատների հասցեների, մատուցվող ծառայությունների, ստացած մրցանակների և պարգևների մասին։ Այսպես, միջազգային ցուցահանդեսներին մասնակցած Գեղամ Թարիվերդյանցի լուսանկարչական շտամպ-կնիքի վրա դրոշմված են 1909 թվականի Ռոտերդամի և 1910 թվականի Հռոմի ցուցահանդեսներում նրա շահած երկու ոսկե մեդալների պատկերները։
Նրա հեղինակած լուսանկարներում կարող ենք տեսնել ժամանակաշրջանին բնորոշ ոգին։ Կերպարներն արտացոլում են հիմնականում հայ ազնվական դասի ներկայացուցիչներին, նրանց հագ ու կապը, արդուզարդը։ Դրանցից յուրաքանչյուրն այսօր պատմական արժեք է ներկայացնում։
«Հայֆոտո»
Լուսանկարչական գործի կենտրոնացման և զարգացման նպատակով արդեն խորհրդային ժամանակաշրջանում Երևանում աստիճանաբար սկսեցին ձևավորվել, այսպես կոչված, «լուսանկարչական գործը կազմակերպող պետական կազմավորումներ»։ Պահպանված արխիվային փաստաթղթերի համաձայն՝ առաջիններից Էր «Հայֆոտո»-ն։ Սա լուսանկարչական տրեստ էր, որը կազմակերպվել էր որպես ՀՍԽՀ Ժողկոմխորհի գործերի կառավարությանը կից լուսանկարչական միավոր Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի 1934 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ՝ լուծարքի ենթարկելով «Հայկինոյի» լուսանկարչական բաժինը։ Առաջին տնօրենն էր Ս. Պետրոսյանը։ «Հայֆոտո»-ն կոչված է եղել ընդունելու և իրականացնելու բոլոր տեսակի լուսանկարչական աշխատանքներ ու հատուկ պատվերներ։ Արտադրանքը պետք է լիներ բարձրորակ, գները՝ մատչելի։
Հետագայում լուսանկարչական տաղավարները համախմբվեցին կենցաղ-սպասարկման ֆոտո կոմբինատի հովանու ներքո, ուր գործում էր ժամանակաշրջանին հատուկ պլանային համակարգ։ Այդ տարիներին ևս շատ լուսանկարիչ-վարպետներ Երևանում ծավալեցին իրենց գործունեությունը։ Դրանց թվում էին նաև Սփյուռքից հայրենիք վերադարձած շատ լուսանկարիչներ, որոնք իրենց հետ բերեցին և հայաստանյան լուսանկարչություն ներմուծեցին ժամանակի արտասահմանյան լուսանկարչության բոլոր նորագույն նվաճումները։ Իրենց գործի փայլուն վարպետները դարձան Գաբրիել Խանոյանը, Սամվել Խանդիկյանը, Շանթ Տեր-Առաքելյանը, Գուրգեն Միսակյանը, Թորգոմ Բոյաջյանը, Ք. Սևանցյանցը, Նեմրութ Բաղդասարյանը, Պարգև Չոլակյանը, Արշավիր Պողոսյանը, Անդրանիկ Քոչարը և շատ ուրիշներ։
Երևանի այս ժամանակաշրջանի լուսանկարչատներից պահպանվել են մեծ մասամբ «Խանոյան»-ի լուսանկարչատանը վերաբերող տեղեկություններ։
Սամվել Խանդիկյան
20-րդ դարի առաջին կեսի Երևանի լուսանկարչության անբաժան մասնիկն էր նաև «Խանդիկյան» լուսանկարչատունը։ Սամվել Խանդիկյանը ծնվել է 1914 թվականի Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդ քաղաքում։ 1915 թվականին մայրը երեք երեխաների հետ, կոտորածներից մազապուրծ լինելով, հասել է Անթիլիաս, որտեղի որբանոցում զավակները ստացել են նախնական կրթություն։ 1921 թվականին տեղափոխվել են Բեյրութ, ուր և անց են կացրել իրենց մանկությունն ու պատանեկությունը։ Բեյրութում Խանդիկյանն աշակերտել է քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ, նկարիչ Մարտիրոս Ալթունյանին։ Իսկ լուսանկարչական առաջին հմտությունները յուրացրել է Լևոն Թուֆենքչյանի մոտ՝ ծառայության անցնելով տեղի հայտնի «Ֆոտո Լեոն» լուսանկարչատանը՝ հեղինակելով իր առաջին լուսանկարները։ Արդեն 1946 թվականին հայրենադարձների առաջին քարավանով Խանդիկյանն իր ընտանիքով՝ կնոջ, դստեր՝ Աստղիկի, որդիների՝ Տիգրանի, Արայի և Արմենի հետ գալիս է հայրենիք, հաստատվում Երևանում և որպես լուսանկարիչ շարունակում իր գործը։ Սկզբնական շրջանում նա լուսանկարչական տաղավար-արվեստանոց է բացում «Ինտուրիստ» («Երևան») հյուրանոցի առաջին հարկում, ճաշարանի հարևանությամբ։ Հյուրանոցի ամառային ռեստորանի այցելուները (հիմնականում արտիստներ, գրողներ, նկարիչներ, առհասարակ, արվեստի աշխարհի մարդիկ) նախ հատուկենտ զգուշավորությամբ, ապա հաճախակի սկսեցին մտնել Խանդիկյանի արվեստանոց՝ ոչ միայն լուսանկարվելու, թեև դա պարտադիր էին համարում։ Այսպիսով, այն աստիճանաբար վերածվեց Երևանի արտիստական լավագույն դեմքերի հավաքատեղիի և արվեստի շուրջը աշխույժ մտքերի փոխանակության վայրի։ Մինչև 1958 թվական, մոտ 12 տարի, Խանդիկյանի լուսանկարչական տաղավար-արվեստանոցը մնաց նույն տեղում (հետագայում այստեղ կառուցվեց Նկարիչների միության ներկայիս շենքը)։ Ավելի ուշ նրա արվեստանոցը տեղակայվեց Պուշկին փողոցում (Աբովյան փողոցի անկյունի մոտ), իսկ վերջինը՝ ամենաընդարձակը, գործեց Նալբանդյան 102 հասցեում։ Ինչպես նշեցինք Խանդիկյանը սկսել է գեղանկարչությունից և հետո միայն, դեպքերի բերումով, անցել լուսանկարչության՝ իր մեջ պահպանելով ճշմարիտ արվեստագետին։ Հանդես է եկել Սամո-Խանտիկ ծածկանվամբ։ Իր գործունեության ընթացքում ստեղծել է անվանի մարդկանց դիմանկարների մի ամբողջ շարք՝ Հարություն Կալենց, Մարտիրոս Սարյան, Ավետիք Իսահակյան, Վիլյամ Սարոյան, Պարույր Սևակ, Հովհաննես Շիրազ, Շառլ Ազնավուր, Մեդեա Աբրահամյան և այլք, որոնք բոլորը կոնտրաստից դուրս, մեղմ լուսավորված բնական դեմքեր են՝ կեցվածքից զերծ բնական վիճակներում։ Դրանցում չկա ոչ մի էֆեկտ՝ ո՛չ լուսային, ո՛չ էլ լուսանկարչական տեխնիկայի այլ միջոցներով։ Հենց այս հատկանիշներն են, որ տարբերակում և արժևորում են նրան՝ որպես հմուտ լուսանկարչի, ով Անդրկովկասի մի շարք ցուցահանդեսների դիպլոմատ էր, վարպետի կոչում կրող։
Ֆոտոլրագրություն
ֆոտոլրագրությունը հանդիսանում է լուսանկարչության ճյուղի, որը հիմնվել է դեռ 1920-ական թվականներին։ Այս ոլորտում կարևոր դերակատարում է ունեցել «Արմենպրես» գործակալությունը, որի ֆոտոխրոնիկայի բաժանմունքի խնդիրն էր արձագանքել Հայաստանում կատարվող անցուդարձին, բոլոր բնագավառների նվաճումներին։ Ֆոտոխրոնիկայի առաջին տնօրենն էր Վոլոդյա Ամալյանը, ով իր շուրջ հավաքեց ֆոտոլրագրության լավագույն մասնագետներին։ Այս ասպարեզում նահապետներ են Նեմրութ Բաղդասարյանը, Պարգև Չոլակյանը, Արշավիր Պողոսյանը, Վիլյամ Փիչխուլյանը և այլք։
Երևանում ՝ որպես ֆոտոլրագրության հիմնադիր, մեծ է մասնավորապես Նեմրութ Բաղդասարյանի ներդրումը ոլորտի կայացման և զարգացման գործում։ Նա առաջիններից էր, ով հայկական լրագրերում զետեղեց լուսանկարներ, որոնք փոխարինելու եկան մինչ այդ ձեռքով արված նկարներին։ Նա միակն էր, ում շնորհվել է արվեստի վաստակավոր գործչի կոչում։ Հայկական ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Նեմրութն իր ստեղծագործական գործունեությունը սկսել է միաժամանակ աշխատելով տարբեր թերթերի խմբագրություններում, որից ավելի քան 20 տարին՝ Արմենպրեսի ֆոտոխրոնիկայում։ Բացի հայկական լրագրերից, նրա լուսանկարները տպագրվել են «Պրավդայում», «Իզվեստիայում», Լենինգրադի, Կիևի, Թբիլիսիի և ՍՍՀՄ-ի այլ քաղաքներում տպագրվող գրեթե բոլոր թերթերում, ինչպես նաև՝ արտասահմանյան հայատառ պարբերական մամուլում։ Նա մշտապես գտնվել է իրադարձությունների կենտրոնում՝ արվեստագետի աչքով նկարելով հանրապետության և նրա մարդկանց կյանքում տեղի ունեցող իրադարձությունների բոլոր նրբերանգները։ Այսօր արդեն լուսանկարչի գործը շարունակում են որդիները՝ Հերբերտ, Գագիկ և Մելիք Բաղդասարյանները, ու թոռները` Հայկ և Վահրամ Բաղդասարյանները։
Անդրանիկ Քոչար
Երևանյան իրականության մեջ գեղարվեստական լուսանկարչությունը կապված է Անդրանիկ Քոչարի (Քոչարյան, 1919-1984 թվականներ) անվան հետ, նա արմատներով Արևմտյան Հայաստանից էր։ Իր աշխատանքային գործունեության ընթացքում նա հաճախ է հանդիպել Մարտիրոս Սարյանին և լուսանկարել է նրա կտավները։ Վերջինս նրան այսպես է բնորոշել.
Եվ իսկապես, Քոչարի մոտ առկա լուսանկարչի նուրբ աչքը, արվեստագետի մտածողությունն ու գործնական հմտությունը ստեղծում են այնպիսի որակ, որի մասին սովորաբար ասում են. «Կան լուսանկարներ, որ արվեստի ստեղծագործություններ են և՝ հակառակը»։
Ստեղծագործական ժառանգության վարպետության գագաթնակետն են հատկապես նրա դիմանկարները, որոնք մեզ են ներկայացնում հայաստանաբնակ և սփյուռքահայ արվեստագետների լուսանկարների՝ մեկը մյուսին չկրկնող մի ամբողջ բույլ։ Նա համոզված էր, որ յուրաքանչյուր մարդու դիմախաղն ու շարժումներն անկրկնելի են, և դիմանկարի նպատակն է այդ անկրկնելին պատկերելը։ Նրա կարծիքով չկա ոչ լուսանկարելի դեմք, հարկավոր է միայն գտնել այդ դիտակետը, այդ պահը։ Հենց այստեղ էլ թաքնված է լուսանկարչի վարպետությունը ։ Տեխնիկայի հարցում նա աչքի չէր ընկնում արդիական լուծումներով, բայց նրան հաջողվել է ներթափանցել մարդու ներաշխարհը։ Գրեթե յուրաքանչյուր դիմանկարում տեսնում ենք ձեռքեր, որոնք ոչ թե զուտ հորինվածային առանձին տարրն են, այլ միահյուսվում են լուսանկարչական դիմանկարի ընդհանուր հյուսվածքին՝ ամբողջացնելով այն, ստեղծելով պատկերվողի հոգու ու մարմնի միասնություն։ Երբ նայում ես այդ աշխատանքները, հանկարծ ինքդ քեզ համար բացահայտում ես Մարտիրոս Սարյանին, Մինաս Ավետիսյանին, Վիլյամ Սարոյանին, Ավետիք Իսահակյանին, Արամ Խաչատրյանին և այլ նշանավոր հայորդիների։ Այսպիսով, փորձելով ներկայացնել վարպետի ստեղծագործական բնութագիրը, կարող ենք ասել, որ նա գեղարվեստական լուսանկարչություն է ներմուծել մոնումենտալ արտահայտչականությունը, շեշտել սևի ու սպիտակի, լույսի ու ստվերի երանգավորման հակադրությունը։ Նրա համար լույսը ինքնանպատակ չէր, այլ ծառայում էր որպես միջոց՝ բացահայտելու կերպարի ներքին էությունը, ընդգծելու ամենաբնորոշը ։ Նրա և նրա լուսանկարիչ ընկերների՝ մեզ ժառանգած ստեղծագործությունները Խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի լավագույն ձեռքբերումներից են, որոնք մինչ օրս էլ չեն կորցրել իրենց գեղարվեստական արժեքն ու նշանակությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լուսանկարչություն Կատեգորիա:Լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Երևան Կատեգորիա:Երևանի մշակույթ
Ագուլիսի գավառակ
Ագուլիս, գավառակ (մահալ), Նախիջևանի խանության Ազատ Գիրանի շրջանում (գավառ), կենտրոնը Ագուլիս ավանն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազատ Գիրանի գավառակներ
Էսեյսա միջազգային օդանավակայան
Էսեյսա միջազգային օդանավակայան (Aeropuerto Internacional Ministro Pistarini), կոմերցիոն օգտագործման համար նախատեսված օդանավակայան, որը գտնվում է Մեծ Բուենոս Այրեսի գոտում՝ Էսեյսա քաղաքի մերձակայքում։ Համարվում է Արգենտինայի խոշորագույն միջազգային օդանավակայանը և որպես օդանավափոխության հանգույց է ծառայում Aeropuerto Internacional Ministro Pistarini  և  LAN Argentina ավիափոխադրողների համար։
Պատմություն
Կոչվում է Արգենտինայի նախկին նախարարներից մեկի՝ գեներալ Խուան Պիստարինիի (Juan Pistarini, 1882—1956 թթ.) անունով։ Օդանավակայանն ամբողջությամբ նախագծվել և կառուցվել է արգենտինացի ճարտարապետների ու ինժեներների ջանքերով, 1945-1949 թվականներին։ Դրա շինարարությունը Խուան Պերոնի նախագահական առաջին ժամկետի ընթացքում կազմված և ընդունված հնգամյա պլանի կարևորագույն նախագիծն էր համարվում։
Օդանավակայանը ծառայում է թե՛ քաղաքացիական և թե՛ ռազմական նպատակների։ Առաջին քաղաքացիական ինքնաթիռն այստեղից օդ է բարձրացել 1946 թվականին՝ ուղղություն վերցնելով դեպի Լոնդոն։
1973 թվականի հունիսի 23-ին Էսեյսա օդանավակայանում զինված բախում է տեղի ունեցել պերոնականների աջ և ձախ խմբավորումների ներկայացուցիչների միջև։ Արյունալի այդ բախման հետևանքով զոհվել է 13 և տարբեր աստիճանի ծանրության վերքեր ստացել 380 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուենոս Այրես
Գրքի և հեղինակային իրավունքի միջազգային օր
Գրքի և հեղինակային իրավունքի միջազգային օր, 1995 թվականին Փարիզում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր խորհրդաժողովը ապրիլի 23-ը հռչակեց գրքի և հեղինակային իրավունքի համաշխարհային օր (բանաձև № 3.18) ։
Որոշումն ընդունվել է կրթության, մշակութային ավանդույթների զարգազման համար, հաշվի առնելով, որ գիրքը գիտելիքի ամենաշատ օգտագործվող, ամենավստահելի տարածման միջոցն է։ Բանաձևում նշված է այդ օրը գրքի ցուցահանդեսների և տոնավաճառների կազմակերպման արդյունավետությունը։
Որոշումը կայացնելուց հաշվի է առնվել, որոշ երկրներ այդ օրը արդեն տոնում էին «Գրքի օր»։ Մասնավորապես Իսպանիայի թագավոր Ալֆոնս XIII-ը 1926 թվականին հրաման էր ստորագրել, ըստ որի, քանի որ ապրիլի 23-ը Միգել դե Սերվանտեսի մահվան օրն է, այն հայտարարել «Իսպանական գրքի օր»։ Այս տարի նույն օրը Բարսելոնում բացվեց գրքի խոշոր տոնավաճառ։ Նույն տեղում 1931 թվականից ավանդույթ դարձավ այդ օրը գիրք գնողներին վարդ նվիրել ։ Նույն ավանդույթը 2002 թվականից գործում է նաև Մոսկվայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:Ապրիլի 23 Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ Կատեգորիա:Ապրիլի տոներ
Գրիգոր Հակոբյան (այլ կիրառումներ)
Գրիգոր Հակոբյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Բարեյ
Բարբարա Ռեյսաբլ Գոնսալեաս-Ալլեր (Bárbara Reyzábal González-Aller;, Իսպանիա), առավել հայտնի է իր բեմական Բարեյ անունով (իսպ. ՝ Barei), իսպանացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։ 2016-ին Ստոկհոլմում Իսպանիան Եվրատեսիլ 2016 ամենամյա երգի մրցույթը ներկայացրեց «Say Yay!» երգով ։
Կենսագրություն
Բարեյը ծնվել է 1982 թվականի մարտի 28-ին Մադրիդում։ Դեռ մանկուց ապագա երգչուհին հետաքրքրվել է երաժշտությամբ. նա սովորել է երաժշտական դպրոցում, նվագել կիթառ և դաշնամուր։
Festival de Benidorm փառոտոնին մասնակցելուց հետո, Բարեյը մեկնում է ԱՄՆ-ի Մայամի քաղաք, որպեսզի ձայնագրեր իր սեփական երգերը։ Իր առաջին ստուդիական ալբոմն ուներ "Billete para no volver" անվանումը, որը թողարել է 2011 թվականին։
2012 թվականինին երգչուհին վերադառնում է Իսպանիա։ Նա որոշում է ապագայում իր երգերը գրել էմիայն անգլերեն, քանի որ, կատարելով հենց այնպիսի երգեր, նա զգում է իրեն ավելի հանգիստ։ Բարեյը ընտրում է Single a Single (Սինգլը սինգլի համար) մեթոդը, որպեսզի շարունակի իր երաժշտական կարիերան և յուրաքանչյուր երեք ամիս մեկ թողարկում է նոր երգ։
2015 թվականին թողարկում է իր երկրորդ «Throw the Dice» ալբոմը։
Տաբատայ
Տաբատայ (Табатай) գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը Ուրսուլ գետն է երկարությունը 24 կիլոմետր։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մայքլ Քրոուֆորդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Պորտ Արթուր
Պորտ Արթուր (Port Arthur), քաղաք Ջեֆերսոն քաղաքի մերձակայքում, Տեխաս նահանգ։ 2000 թ. տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 57 755 մարդ։
Պատմություն եւ աշխարհագրություն
Պորտ Արթուրը գտնվում է Սաբին-լեյկ լճի արևմտյան ափին։ Նեչես գետի կամուրջը միացնում է Պորտ Արթուրը Բրիջ Սիթիի հետ. Պորտ Արթուրը կառուցվել է Արթուր Ստիլուելի կողմից XIX դարի վերջում։ Կար ժամանակ, երբ քաղաքը աշխարհի նավթային կենտրոններից էր։ 1940 թ. սկսվում է աֆրոամերիկացիների ներհոսքը, որոնք Պորտ Արթուր եկել են հարևան քաղաքներից։ Դա տարավ նրան, որ սպիտակամորթները սկսեցին հեռանալ քաղաքից։ 1950-ականների վերջում քաղաքը բաժանվեց և աֆրոամերիկացիները ստիպված էին տեղափոխվել քաղաքի արևմտյան մաս։ Այնտեղ քաղաքապետարանի կողմից կառուցվել էր Քարվեր Տերրաս համալիրը չունևոր աֆրոամերիկացիների համար։ 1970-ական թվականներին արդեն աֆրոամերիկացիները կարող էին տներ կառուցել երկաթուղու մյուս կողմում և շատ սևամորթ ընտանիքներ տեղափոխվեցին երկրի այլ մասեր։ 2006 թ. տվյալներով երկրի տարածքի 60%-ը զբաղեցնում են աֆրոամերիկացիները։
Էնշերյան (բժիշկ)
Էնշերյան Ե., հայ բժիշկ։
Պորտ Արթուր
Հայտնի անձինք
Պորտ Արթուրի հայտնի ծնունդների մեջ են մտնում.
Էնշերյան (բժիշկ)
Կենսագրություն
Ծնվել է 1846 թվականին, Տիգրանակերտի նահանգի կենտրոն Տիգ­րա­նա­կերտ քաղաքում։
Պորտ Արթուր
Հայտնի անձինք
Քաղաքից ոչ հեռու է գտնվում Փլեժեր-Այլենդը — մշակութային կղզի, որը գրունտից ստեղծվել է 1899-1908 թվականներին։
Էնշերյան (բժիշկ)
Կենսագրություն
1873 թվականին մեկնել է ԱՄՆ` բարձ­րա­գույն կրթու­թյուն ստա­նա­լու։
Պորտ Արթուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ
Էնշերյան (բժիշկ)
Կենսագրություն
1877 թվականին ավար­տել է Նյու Յոր­քի հա­մալ­սա­րա­նի բժշկա­կան ֆա­կուլ­տե­տը և բժշկի վկա­յա­կան ստա­ցել։ 1877 թվականին վե­րա­դար­ձել է ծննդա­վայր։
1877-1887 թվականներին Խար­բեր­դի գա­վա­ռի Մե­զի­րե քա­ղա­քի քա­ղա­քա­պե­տա­կան բժիշկ է աշ­խա­տել և հայ, թուրք և քուրդ բնակ­չու­թյան բուժ­ման խնդիր­նե­րով զբաղ­վել։
1887-1888 թվականներին աշ­խա­տել է Տրա­պի­զո­նում։
1895 թվականին հայ­կա­կան ջար­դե­րի ժա­մա­նակ, առանց որևէ պատ­ճա­ռի ձեր­բա­կալ­վել է և բան­տարկ­վել։ Թուր­քի­ա­յում հայ բժշկին բան­տար­կե­լու հա­մար բա­վա­կան էր, որ մի տգետ թուրք ասեր, թե նա հայ­հո­յել է իր կրո­նին, կամ եթե մի պաշ­տո­նյա թուրք հայտ­ներ, թե նա ֆի­դա­յի է։ 1896 թվականին Օս­մա­նյան կայս­րու­թյու­նում Մեծ Բրի­տա­նի­ա­յի դես­պա­նի մի­ջամ­տու­թյամբ ազատ­վել է բան­տից։
1896 թվականին մեկ­նել է ԱՄՆ` մշտական բնակության։ 1896-1910 թվականներին բնակվել է Ֆրեզ­նոյում և զբաղվել բժշկությամբ։ 1910 թվականին մայիսի 24-ին, Ֆրեզնոյում զոհ է գնացել իր «դյու­ցազ­նա­սիրտ մի արար­քին»՝ 64 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Թայվանի դրոշ
Թայվանի ազգային դրոշ (չինարեն՝ 台灣的國旗), Չինաստանի Հանրապետության պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։ Դրոշը ընդունվել է Չինաստանից անկախանալուց հետո՝ օրհներգի և զինանշանի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թայվանի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1928
Հաթ-Ռիվերի իշխանություն
Հաթ-Ռիվերի իշխանություն, վիրտուալ պետություն Ավստրալիայում, որը հիմնվել է 1970 թվականին Լեոնարդ Քեսլիի կողմից։ Ամբողջական անվանումը` Հաթ-Ռիվերի շրջանի իշխանություն, այժմ` Հաթ-Ռիվերի իշխանություն։ Գտնվում է Քեսլի ընտանիքին պատկանող ֆերմերային տնտեսության տարածքում, Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի վարչական կենտրոն Պետր քաղաքից 517 կմ դեպի հյուսիս։
Պատմություն
1969 թվականին Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի վարչակազմը քվոտա է սահմանել ցորենի աճեցման համար, ինչը վտանգել է տարածքի շատ ֆերմերային տնտեսությունների գոյությունը։ Քեսլի ընտանիքն օրենքներն այնպես մենաբանեց, որ դրանք նրանց իրավունք տվեցին ձևավորել իրենց սեփական կառավարությունն ու անկախանալ Ավստրալիայից։ Քվոտաների վերաբերյալ երկարացված բանավեճերի արդյունքում 1970 թվականին Լեոնարդ Ջորջ Քեսլին (Leonard George Casley) պաշտոնապես անկախացավ Ավստրալիական միությունից և 1970 թվականի ապրիլի 21-ին ղեկավարեց նոր ձևավորված Հաթ-Ռիվեր գավառը։