cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պուիզե (Արդենների գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 68 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 48-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,6 %։ 48 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 47 անձ (29 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 20 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հրեաների հետապնդումը Աֆրիկայում Հոլոքոստի տարիներին
Հրեաների հետապնդումը Աֆրիկայում Հոլոքոստի տարիներին, հրեաների հանդեպ դրսևորված խտրականություն, հետապնդումներ և սպանություններ՝ կատարված նացիստների և կոլլաբորացիոնիստների կողմից 1938 թվականից մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։
Պատմություն
Եվրոպայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին իրագործված հոլոքոստի ժամանակ Աֆրիկան դարձավ Առանցքի ուժերի և Հակահիտլերյան խմբավորման մարտական գործողությունների թատերաբեմ։ Ժամանակակից Աֆրիկայի հյուսիսային և արևելյան հատվածները օկուպացվել էին գերմանական բանակի և ֆաշիստական Իտալիայի կողմից, մի մասն էլ գտնվում էր ֆրանսիական Վիշիի ենթակայության ներքո։ Հրեաներին սկսեցին նաև հետապնդել այս տարածաշրջաններում, սակայն զանգվածային գենոցիդի չենթարկվեցին, ինչպես որ դա կատարվեց Եվրոպայում ձևավորված համակենտրոնացման և մահվան ճամբարներում ։
Համաձայն 1936 թվականին Մարոկկոյում անցկացրած մարդահամարի, այդ երկրում բնակվել են 161 հազար տեղաբնակ հրեաներ և 12 հազար ֆրանսիական քաղաքացիությամբ հրեաներ, իսկ ըստ 1939 թվականի հաշվառումների, այդ թիվը հասավ 200-225 հազարի, քանի որ շատ փախստական հրեաներ եկան Աֆրիկա։ Թունիսում նրանց թիվը 60 հազար էր, 1940 թվականին՝ 90 հազար, Ալժիրում, ըստ 1941 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ 117 646 հրեաներ։
Հակասեմականության քարոզը Մաղրիբի երկրներում սկսվել է 1936 թվականից հետո։ Նացիստները տարածեցին ջարդարարական թռուցիկներ և վարեցին ռադիոպրոպագանդային հաղորդումներ Բեռլինից արաբերեն և լիբիա-բերբերական լեզուներով։
Հյուսիսաֆրիկյան տարածաշրջանի հրեական համայնքի իրավիճակը մի փոքր ավելի բավարար էր։ Բայցևայնպես շատերը բանտարկվեցին կամ էլ տեղափոխվեցին աշխատանքային ճամբարներ ու ներկալման ենթարկվեցին։ Բնակչության որոշ հատված արտաքսվեց դեպի եվրոպական համակենտրոնացման ճամբարներ։ Հրեա մանուկներին սկսեցին հարկադրաբար շահագործել ծանր աշխատանքի պայմաններում։ Հրեաների ունեցվածքը առգրավվեց, տները ավերվեցին օդային ռմբակոծության հետևանքով։ Հրեաներին ստորացնում էին, ստիպում դեղին աստղեր կրել ։
Ալժիր
Ալժիրի բոլոր հրեաներն ունեին Ֆրանսիայի քաղաքացիություն՝ համաձայն 1870 թվականին ընդունված Կրոմյոյի հռչակագրի։ Վիշիի կառավարությունը չեղարկեց Կրամյոյի հռչակագիրը 1940 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, իսկ հոկտեմբերի 8-ին ֆրանսիական գաղութներում տարածվեց Հրեաների մասին կանոնադրությունը։ Այսպիսով հրեաները զրկվեցին քաղաքացիությունից, իսկ հետո նաև զրկվեցին քաղաքացիության իրավունքից ։ Ստեղծվեցին յուդենռատներ և կազմավորվեցին հարկադիր աշխատանքներ բոլոր հրեաների համար։ Հրեաներին ստիպեցին կրել դեղին աստղեր հագուստներին և մուծել մեծ դրամական ռազմատուգանք։
Ամերիկյան դեսանտայինները երբ հայտնվեցին Ալժիրում 1942 թվականի նոյեմբերի 8-ին, հանդիպեցին Դիմադրության շարժման օժանդակությանը։ Այդ դիմադրությունը առաջնորդում էր հրեա Ժոզե Աբուլկերը։ Այդ դիմադրությանը մասնակցեցին շուրջ 400 հրեաներ։ Պայքարողները գրավեցին երկրի հանգուցային կարևոր կետերը և բանտարկեցին ծովակալ Ֆրանսուա Դառլանին և գեներալ Ալֆոնս Ժուենին ։ Սակայն դաշնակիցները վիշիստների հետ կնքեցին համաձայնագիր Ալժիրում չեզոքություն սահմանելու համար, Ալժիրի կառավարությունն անցավ վերջիններիս։ Այդ բանից հետո, սակայն, հրեաների վիճակը գրեթե փոփոխության չենթարկվեց։
1943 թվականի աշնանը Ալժիրի իշխանությունը փոխանցվեց Ազգային ազատագրության Ֆրանսիական կոմիտեին։ 1943 թվականի հոկտեմբերին Միացյալ Նահանգների նախագահ Ֆրանկլին Ռուզվելտի անձնական միջնորդության շնորհիվ Ալժիրի հրեաների քաղաքացիության իրավունքը վերականգնվեց։
Լիբիա
Լիբիայում հնուց գոյություն ուներ մեծ հրեական համայնք։ Գործում էին եբրայերեն դպրոցներ և տպագրվում էին թերթեր ։ Իտալիայի կառավարությունը սկսեց հակահրեական քայլեր ձեռնարկել 1937 թվականից՝ զուգահեռ նաև այն իրագործվեց բուն Իտալիայի տարածքում։ 1941 թվականի ապրիլի 3-ին Բենգազիի մուսուլման բնակիչները հրեական ջարդեր կազմակերպեցին այդ քաղաքում ։ 1941 թվականին Լիբիա մուտք գործեցին դաշնակիցների զորքերը, սակայն իտալագերմանական զորքերը վերադարձան 1942 թվականի փետրվարին։ Դրանից հետո հրեական սեփականությունը թալանվեց, իսկ 2600 հրեաներ քշվեցին անապատներում աշխատելու։ Հետո այդ թվին ավելացավ նաև Տրիպոլիի 18-ից 45 տարեկան հրեաները։ Բռնկված տիֆի համաճարակից զոհվեց 562 մարդ ։ Հոլոքոստի պատմություն դասավանդող, Յադ Վաշեմ թանգարանի հետ համագործակցող Իրիտ Աբրամսկին փաստում է, որ Լիբիայում հրեաների կոտորածին զոհ գնացin ավելի քան 700 հրեաներ ։
Մարոկկո
Պատերազմի մեկնարկով Մարոկկոն հայտնվեց Վիշիի տիրապետության տակ, որի արդյունքում հրեա բնակչությունը հետապնդումների ենթարկվեց։ Կրոմյոյի հռչակագրի չեղարկումից հետո, ինչպես Ալժիրում, այնպես էլ այստեղ հրեաներին ուղարկեցին հարկադիր աշխատանքի։ 1941 թվականի դեկտեմբերին հրաման ստորագրվեց վեզիրի կողմից, որն արգելում էր հրեաներին բնակվել մուսուլմանաբնակ շրջաններում, ինչպես նաև մի հռչակագիր ընդունվեց, որն արգելեց հրեաներին առևտրով զբաղվել։ Փախստականների, ներկալյալների և բանտարկյալների համար ճամբարներ ստեղծվեցին․ դրանից խոշորագույնն էր Ին Ֆուտն ու Սիդի ալ Այաշին։
Թունիս
Թունիսում ֆրանսիական պրոտեկտորատի ներքո ապրում էին 95 հազար Իտալիայի քաղաքացիներ, որոնցից 5-ից 6 հազարն ազգությամբ հրեաներ էին։ Պատերազմի ժամանակ իտալական բանակը գերմանացիներից և Վիշիի ռեժիմից պաշտպանում էր ոչ միայն իտալական, այլև մնացած հրեաներին, որոնք 1940 թվականին հաշվվում էին 90 հազար։ Իտալագերմանական օկուպացիայի ժամանակ Թունիսում ընդհանուր առմամբ զոհվեցին 100 հրեաներ ։
Պատերազմից հետո
«Հրեաների հետապնդումը Աֆրիկայում Հոլոքոստի տարիներին» թեմայի հետազոտությունը մի քանի տարի անցկացրել է Երուսաղեմի հրեական ուսումնասիրությունների կենտրոնը ։
Աֆրիկայի հյուսիսում հետապնդումների ենթարկված հրեաներին փոխհատուցում տալու հարցն առաջին անգամ լուծվեց 2006 թվականի հունիսին․ դա վերաբերում էր Լիբիայի և Թունիսի հրեաներին ։ 2008 թվականին հրեական դատարանը վճիռ ընդունեց, որ այն մարդիկ, ովքեր հետապնդվել են Աֆրիկայում Հոլոքոստի տարիներին, պետք է համարվեն Հոլոքոստը վերապրածներ և ստանան այնպիսի փոխհատուցում, ինչպես որ Եվրոպայի հրեաները ։ 2012 թվականին լուծվեց նաև Ալժիրի և Մարոկկոյի հրեաների հարցը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Հյուսիսային Աֆրիկայի պատմություն Կատեգորիա:Հրեաների պատմություն Կատեգորիա:Ցեղասպանություն Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում ազգերի ռազմական պատմություն
Ինչպես վարժեցնել արջին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր արջերի մասին Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Դանիական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Դանիական ֆիլմեր
Լա Կուրոն (Շարանտի գավառ)
Լա Կուրոն (La Couronne), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 7013 մարդ, բնակչության խտությունը` 243.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28.82 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 7 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 4766 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 3256-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1510։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %։ 3256 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2735 անձ (1387 տղամարդ և 1348 կին)։ Գործազուրկ են եղել 521 անձ (255 տղամարդ և 266 կին)։ 1510 անաշխատունակներից 595-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 436-ը` թոշակառուներ, իսկ 479-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Զ։ Ամեն ինչի սկիզբը (հեռուստասերիալ)
'''Զ. Ամեն ինչի սկիզբը' (անգլ․ Z: The Beginning of Everything) ամերիկյան պատմական հեռուստասերիալ է։ Ստեղծվել է Դաուն Փրեսթվիչի և Նիկոլ Յորքինի կողմից Amazon Studios-ի համար։ Հիմնված է Թերեզա Էնն Ֆոուլերի «Զ․ նովել Զելդա Ֆիցջերալդի մասին»'' գրքի վրա։ Հեռուստասերիալում ներկայացված է ամերիկացի հայտնի կին, գրող Զելդա Սեյն Ֆիցջերալդի (Քրիստինա Ռիչի) կյանքի գեղարվեստական տարբերակը։ Իրադարձությունները տեղի են ունենում 1920-ականներում։
Առաջին եթերաշրջանի պրեմիերան կայացել է 2017թվականի հունվարի 27-ին ։ 2017թվականի ապրիլի 27-ին հայտնի դարձավ, որ Ամազոնը պատվիրել է երկրորդ եթերաշրջան, սակայն 2017-ի սեպտեմբերի 7-ին Ամազոնը խզեց պայմանագիրն ու դադարեցրեց հեռուստասերիալի աշխատանքները ։
Սավիցկայայի տուն
Մարիա Ալեքսեևնա Սավիցկայայի տուն (Дом М. А. Савицкой), պատմական շենք Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1904-1905 թթ.: Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (N 7802281000)   : Գտնվում է Մոսկովսկայա փողոցի թիվ 15 հասցեում (որոշ աղբյուրներում՝ տուն 17)։
Պատմություն
Նախքան ներկայիս շենքի շինարարությունը, այս վայրում է գտնվել կլասիցիզմ ոճով ստեղծված Սինիցինի փայտե երկհարկանի տունը։ 1903 թվականին տարածքը ձեռք է բերել Մարիա Ալեքսեևնա Սավիցկայան և քանդել է հին տունը, նոր մոդեռն ոճի կառույցի համար մրցույթ հայտարարել, որտեղ հաղթել է քաղաքացիական ինժեներներ, եղբայրներ Ա. Վ. և Ն. Վ. Վասիլևների նախագիծը։ Իրականացված ծրագիրը տարբերվում էր մրցութայինից։ 1945 թվականից շենքում տեղակայվել է պոլիկլինիկա (այժմ՝ թիվ 66 շենք)։ 1956 թվականին շենքը լրջորեն վերակառուցվել է. նախկինում կողային ելուստների վրա գոյություն ունեցող աշտարակները հանվել են, կառուցվել է երրորդ հարկը, աջ կողմում ավելացվել է լրացուցիչ շենք  ։
Ճարտարապետություն
Շենքի պատմական մասի մեջ ներառվում են առաջին երկու հարկերը։ Շենքի հիմնական մուտքը երեսապատված է գրանիտով և հիշեցնում է պորտալ։ Գրանիտե սյուները ճակատային այգու համար դարձել են ցանկապատ, ջարդված գրանիտով է ստեղծված շենքի ցոկոլը։ Ճակատային մասի ձևավորման համար օգտագործվել է սվաղ, սպիտակ աղյուսե երեսապատում և կարմիր գրանիտ։ Վերակառուցման ժամանակ պահպանվել է պատշգամբները բաժանող ճաղավանդակներից մեկը։ Պահպանվել է նաև պատմական ներքին ձևավորումը։ Այնտեղ առատորեն օգտագործվել են սոճու ճյուղեր՝ ծեփածո ֆրիզներ ծաղկաշղթաների տեսքով, կոների ճյուղեր ծաղկապատվանդանների վրա, որոնք պահում են սանդուղքը, կոների և փշատերևների տրցակներ աստիճանավանդակի ճաղերին։ Գլխավոր մուտքի սանդուղքի աստիճանները մարմարից են։ Սանդուղքները, նախասրահի պատերը երեսապատված են կանաչ սալիկներով  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1905 հիմնադրումներ
Ֆեոդորովսկի շրջան (Սարատովի մարզ)
Ֆյոդորովսկի շրջան (Фёдоровский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1941 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մոկրոուս ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2500 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20872 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մոնումենտ (Լոնդոն)
Լոնդոնի մեծ հրդեհին նվիրված հուշարձան (The Monument to the Great Fire of London) կամ ուղղակի Մոնումենտ (The Monument), հուշարձան՝ տեղադրված է Լոնդոնի կենտրոնում, որը իրենից ներկայացնում է հռոմեական դորիական ոճի սյուն, որը ունի 61,57 մետր բարձրություն։ Կառուցվել է 1671- 1677 թթ ճարտարապետ Քրիստոֆեր Ռենի կողմից։ Նրան այդ գործում օգնել է Ռոբերտ Հուկը։ Հուշարձանը համարվում է առանց հարմարանքի կանգնած աշխարհի ամենաբարձր սյունը ։.
Տեղակայման վայրը
Մոնումենտը գտնվում է լոնդոնյան Մոնումենտ սթրիթի և Ֆիշ սթրիթ հիլի հատման կետում, Լոնդոնյան Սիթի բորոյում։ Մոնումենտից մի քանի մետր այն կողմ գտնվում է Լոնդոնի կամուրջը՝ Թեմզայի վրա։ Ընդունված է համարել, որ մոնումենտից ընդամենը 202 ֆուտ (կամ 61,57 մետր) հեռավորության վրայից է սկսվել Լոնդոնյան մեծ հրդեհը 1666 թ-ի սեպտեմբերի 2-ին։
Տեսարանը հուշարձանի կատարից
2007- 2009 թթ հուշարձանի կատարին տեղադրվել է վիդեոտեսախցիկ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի շենքեր և կառույցներ
Դագոբերտ III
Դագոբերտ III (Dagobert III; ծնվ. 699 թվական — մահ. 715 թվականի դեկտեմբերի 31), 711 - 715 թվականներին ֆրանկների թագավոր, Մերովինգների հարստությունից։ Խիլդեբերտ III արքայի և Էդոնայի տղան։
«Դագոբերտ» անունը ֆրանկերենից թարգմանաբար նշանակում է «Պայծառ, ինչպես օրը» ։
Կենսագրություն
Դագոբերտ III-ը 12 տարեկան հասակում հորից ժառանգել է երեք ֆրանկական թագավորությունները՝ Նեյստրիան, Բուրգունդիան և Ավստրազիան։ Սակայն իրական կառավարությունը գտնվում էր մայորդոմ Պիպին Գերիստալսկիի ձեռքերում, որը կառավարում էր Ավստրազիան։ Նեյստրիայի մայորդոմ էր նրա տղա Գրիմոալդ Կրտսերը։ Սակայն նրանք երկուսն էլ մահացել են 714 թվականին, և նոր մայորդոմ էր դարձել Գրիմոալդի անչափահաս  տղա Տեոդոալդը։
Visual J++
Visual J++ (արտասանվում է "Jay Plus Plus") Microsoft-ի կողմից Java-ի դադարեցված իրագործումն է։ Շարահյուսությունը, հիմնաբառերը, և քերականական սովորույթները նույնն են ինչ Java-ինը։ Microsoft-ը դադարեցրել է J++-ի աջակցությունը 2004 թ.-ի հունվարին, որոշակի չափով փոխարինելով այն J#-ի և C#-ի հետ։
Դագոբերտ III
Կենսագրություն
Պիպին Գերիստալսկիի մահը առաջացրել է բաց ընդհարում նեյստրիական կառավարության, որոնք ընտրում էին մայորդոմին և նրա ժառանգների միջև։ Պիպինի այրի Պլեկտրուդան Դագոբերտ III-ի և մայորդոմ Տեոդոալդի անունից կառավրում էր թագավորությունը, քանի որ նրանք դեռ անչափաս էին։ Նեյստրիական կառավարությունը այդ պահը օգտագործել է ապստամբության համար։ Նրանք միավորվել են Կոմպյենյեի մոտ գտնվող անտառում և 715 թվականին ջախջախել ավստրազիական բանակը։ Դրանից հետո Նեյստրիան վերականգնեց իր անկախությունը և տեղի կառավարությունը Րագենֆրեդին նոր մայորդոմ ընտրեց։
Visual J++
J++-ը համեմատած Sun-ի Java իրագործման հետ
Մինչ J++ հարմարեցված էր Java-ի լեզվական դասակարգմանը, Microsoft-ը չի իրագործել որոշակի Sun-ի Java իրագործման առանձնահատկություններ իր Visual J++ արտադրանքի գծում։ Remote Method Invocation (Java RMI) և Java Native Interface (JNI) այդպիսի առանձնահատկությունների օրինակներ են ։
Դագոբերտ III
Կենսագրություն
Տասնվեց տարեկան Դագոբերտ III-ը մահացավ 715 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։
Visual J++
J++-ը համեմատած Sun-ի Java իրագործման հետ
J++-ը իրագործել է այլ ընդլայնումներ, որոնք Sun-ի Java իրագործման մասը չեն կազմում։ Callback-ների և delegate-ների ներառումը event handling-ի համար հետագայում աջակցում է J++-ի սահմանմանը որպես լիովին ուրիշ լեզու՝ պարզապես հիմնված արդեն գոյություն ունեցող ոճային հասկացողության վրա։
Դագոբերտ III
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մերովինգյան թագավորներ Կատեգորիա:Ֆրանկների թագավորներ Կատեգորիա:7-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:8-րդ դարի մահեր Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Visual J++
J++-ը համեմատած Sun-ի Java իրագործման հետ
J++-ի կիրառությունները չեն հարմարեցված հիմքում ընկած օպերացիոն համակարգի գործառույթների, որպես որևէ այլ Java կիրառություն, Sun-ի Java SDK-ի տակ մուտք գործելու ստանդարտացված մեթոդին։ Microsoft-ի իրագործման մեջ, հիմքում ընկած ֆրեյմվորկ-ը J/Direct անվանումով ապահովում է հիմքային մեխանիզմ, որը թույլ է տալիս J++ կիրառություններին խորամանկել Java-ի դասերի գրադարանի և API մեդիային՝ հիմքում ընկած օպերացիոն համակարգ մուտք գործելու համար։ Շնորհիվ օրիգինալ Java ֆրեյմվորկի շուրջ այս դյուրանցման, J++ կիրառությունները եղել են ավելի արդյունավետ Win32 API կիրառությունների առավելությունները վերցնելու հարցում, քան Java կիրառությունները։
Բորջիաներ
Բորջիա ընտանիքը Իտալական Ռենեսանսի ժամանակաշրջանում հայտնի իսպան-իտալական ազնվական ընտանիք է։ Նրանք Վալենսիայից էին, իրենց ազգանունը եկել է իսպանական Բորխա տեղանունից։
Visual J++
J++-ը համեմատած Sun-ի Java իրագործման հետ
J++ կիրառությունները օգտագործելով այս ունակությունները չեն կարող աշխատել Sun-ի Java SDK-ի վրա, բայց Kaffe պրոյեկտը զարգացրել է ընդլայնումներ, որոնք դարձրել են հնարավոր J++ կիրառությունները նման ունակություններով աշխատեցնել իրենց բաց կոդով JVM-ի վրա։ Ինչևէ այս ընդլայնումները (իրականացված TransVirtual-ի կողմից Microsoft-ի ֆինանսավորմամբ) լայնորեն չեն կիրառվել, և J++ կիրառությունները մինչ այժմ կարիք ունեն Visual J++-ի վրա կոմպիլյացիա լինելու մինչ Kaffe-ի կողմից աշխատեցվելը ։
Visual J++ աջակցում է ActiveX-ին ։
The WFC
Windows հիմնադրամի դասերը (WFC) կցել են Microsoft Win32 API հարթակը և DHTML օբյեկտային մոդելները մեկ միավորված դասային գրադարանում։ WFC-ը հիմնականում մոդելավորվել է Windows-ի վրա Java կիրառություններին համապատասխան օգտատիրոջ գրաֆիկական ինտերֆեյս ստեղծելու համար։
Բորջիաներ
Հատկապես Ալեքսանդր VI-ի կառավարման շրջանում, Բորջիաները կասկածվում էին մի շարք հանցանքների մեջ, ներառյալ՝ դավաճանություն, ինցեստ, հոգևոր պաշտոնների առք ու վաճառք, կաշառակերություն, գողություն և սպանություն (հատկապես` թունավորումներով սպանություններ) ։ Իրենց իշխանությամբ տարվածությունը թշնամիներ ստեղծեց իրենց համար՝ Մեդիչի, Սֆորզա ընտանիքները, Դոմինիկյան Սավոնարոլա վանականը և այլք։ Նրանք նաև արվեստի մեկնասներ էին, ովքեր նպաստեցին Ռենեսանսին։
Visual J++
Sun-ի հայցը Microsoft-ի դեմ
Sun Microsystems-ը սկզբնապես արտոնագրել է Java-ն Microsoft-ին, բայց ավելի ուշ սկսել է դատ Microsoft-ի դեմ ապրանքանիշի նկատմամբ խախտում կատարելու համար։ Sun-ի ապրանքանիշի արտոնագիրը Java-ի բրենդը օգտագործելու համար պնդում է, որ բոլոր իրագործումները "համատեղելի" են։
Բորջիաներ
Վաղ պատմություն
Բորջիա կամ Բորջա ընտանիքը ծագել է Վալենսիայի թագավորության Բորխա քաղաքում, վերջինս իսպանական Արագոն արքայության տարածքի մաս էր կազմում։ Մի շարք չհիմնավորված կարծիքներ կային, որ ընտանիքը հրեական ծագում ունի։ Այս լուրերը պրոպագանդվել են շատերի կողմից, հատկապես՝ Ջուլիանո դելլա Ռովերեի և ընտանիքը քաղաքական մրցակիցների կողմից նկարագրվել է որպես մառռանական ընտանիք։ Դարերով մշակույթի մեջ պահպանվել են այս լուրերը, թվարկվել են 1912թ․  ։ Գերդաստանի ներկայացուցիչները իրենք իրենց կեղծորեն ներկայացնում էին որպես 12-րդ դարում Արագոնի թագավորության գահի հավակնորդ Պեդրո դե Ատարեսի՝ Բորխայի լորդի ժառանգները, վերջինս իրականում մահացել է անժառանգ ։
Visual J++
Sun-ի հայցը Microsoft-ի դեմ
Որոշ հետազոտողներ նկատել են, որ անհամատեղելիությունը Microsoft-ից կանխամտածված էր։ Դա փորձ էր, որն ամենաքիչը կնվազեցներ Sun-ի Java տեխնոլոգիայի առավելությունը ։
Բորջիաներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի հարստություններ
Visual J++
Sun-ի հայցը Microsoft-ի դեմ
MSJVM-ի անհաջողությունը Sun-ի համապատասխանության թեստերը անցկացնելու հարցում լուրջ գործոն էր նախնական դատավարության ժամանակ։ 2001 թ.-ի հունվարի 24-ին սա և մնացած այլ չլուծված Sun-Microsoft դատավարությունները վճռված են որպես Sun-ի և Microsoft-ի միջև երկարատև համաձայնության մաս ։ Կարգավորման փաստաթուղթը նշել է, որ Microsoft-ը նաև չէր կարող առաջխաղացում ունենալ J++-ի մեջ իր արտացոլված Java version 1.1.4 իրագործումից այն կողմ։ Սա արդյունավետորեն վերջ դրեց J++-ին և դրա հետագա թարմացումներին։ Ինչպես նաև, MSJVM-ը ստիպված դադարեցնում է տարածումը և այլևս հասանելի չի լինում ներբեռնման համար։
Շնորհիվ ընթացող դատավարության կարգավորումների, Microsoft-ը թույլատրվում է հետագայում թարմացնել MSJVM-ը, որպեսզի ուղղի անվտանգության անցքերը և անվտանգության վտանգների հետ առնչվող այլ խնդիրներ։ Microsoft-ը արդեն դադարեցրել է աջակցությունը MSJVM- համար 2007 թ.-ի դեկտեմբերի 31-ին ։
J++ տեխնոլոգիան վերջնականապես վերամշակվել է և գոյատևել մի որոշ ժամանակ՝ որպես Microsoft .NET հարթակ և J# ծրագրավորման լեզու։
Visual J++ - The IDE
Visual J++- նաև J++-ի համար Integrated Development Environment (IDE)-ի անվանումն է և ապահովում է տարբեր գործիքներ և սպասարկող ծրագրերs J++ ծրագրավորողներին օգնելու առավելագույն օգուտով օգտագործել Win32 API.
Visual J++-ը այլևս հասանելի չէ տարածման համար, բայց այն Microsoft Visual Studio արտադրական գծի մասն է։ Visual Studio 6.0 J++ ներառող վերջին թողարկումն է։
Visual J#
Visual J# (արտասանվում է "Jay Sharp") -ը Microsoft-ի լեզու է, որի շարահյուսությունը մոտ է Java-ին, .NET Framework մաս է։ Visual J#-ը Microsoft Visual Studio.NET արտադրական հավաքակազմի մաս է և մոդելավորված է բարելավողներին և ծրագրավորողներին օգնելու J++-ից (or Java) անցնել .NET Framework-ին։
Ավելի ուշ Microsoft-ը զարգացրել է C# ("C Sharp") լեզուն որպես .NET platform-ի հիմնական լեզու, որը տարբեր կողմերով ազդեցություն է կրել Java-ից, հետևաբար .NET Ֆրեյմվորկը Java-ի հետ կիսում է շատ գաղափարներ։ Ավելի նման Java-ին, C#-ը կոմպիլյացված է բիթկոդի (կոչվում է CIL) տիպին և աշխատում է վիրտուալ մեքենայի գագաթին, որը .NET-ում կոչվում է Common Language Runtime : Visual Studio 2005-ը J# ներառող վերջին թողարկումն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Microsoft Visual Studio Կատեգորիա:Java
Ցիտրուսովան
Ցիտրուսովան (Ամժասարա (ამჟასარა), վրաց.` ციტრუსოვანი), գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Գուդաութայից 23 կմ հարավ-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 50 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1959 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 1635 բնակիչ, հիմնականում հայեր ։ 1989 թվականի հաշվառումների համաձայն, գյուղում ապրում էր 684 մարդ, կրկին հիմնականում հայեր, նաև աբխազներ և վրացիներ։
Գյուղն ուներ հանգստյան տուն և ակումբ։ Հայերը եկել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից` 1881 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Գագարինսկի շրջան
Գագարինսկի շրջան (Гагаринский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գագարին ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2904 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 48886 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կուտյուր (Շարանտի գավառ)
Կուտյուր (Couture), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 162 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 33 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 83 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,9 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (28 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոլոնկա (Տագանրոգ)
Կոլոնկա (Колонка), պատմական շրջան ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որում XIX դարի վերջից բնակվել են Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի բելգիացի ինժեներները։
Աշխարհագրություն
Կոլոնկա շրջանը գտնվել է ժամանակակից Ձերժինսկու, Զավոդսկայա, Օսիպենկոյի փողոցների և Պարկովի նրբանցքի միջև ։
Պատմություն
Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանը հիմնադրվել է 1894 թվականին, երբ տիտուլյար խորհրդական Նիկոլայ Ֆլիգեն և բելգիահպատակներ կոմս Պ. դը Գեմպտինը, Լ. Տրազենստերը և Յուլի Գերպենյին ստեղծեցին մետալուրգիական գործարան կառուցող ռուս-բելգիական բաժնետիրական ընկերություն ։ Գործարանի հիմնական բաժնետերը և տնօրենը 1904-1916 թվականներին բելգիացի Ալբերտ Նևն էր ։ Գործարանի բանվորներն ընտրվեցին աղքատ քաղաքացիներից և շրջակա գյուղերի բնակիչներից։ Իսկ ճարտարագիտական կազմը հիմնականում բաղկացած էր բելգիացիներից։
Բելգիացի ինժեներներն ընտանիքներով բնակեցվեցին հատուկ նրանց համար կառուցված մեկհարկանի քոթեջներում` մետալուրգիական գործարանի վարչության շենքից քիչ հեռու, «Կոլոնկա» անունով շրջանում ։ «Կոլոնկա» տեղանունը ծնվել է տեղացիների շնորհիվ, որոնք այդ տարածքը կոչել էին «Բելգիական գաղութ (կոլոնիա)» և այդ հասկացությունը կրճատելով դարձրել «Կոլոնկա» ։
1928 թվականին գործարանային թերթում տպագրվեց հետևյալ ակնարկը. «Գործարանային գաղութում և գործարանի որոշ տեղամասերում անցկացվում է ջրագիծ, որով պետք է խմելու ջուր մատակարարվի հակահրդեհային աշխատանքների համար» ։
Պյուր (Արդենների գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 35 կմ արևելք։
Կոլոնկա (Տագանրոգ)
Պատմություն
1960-ական թվականների վերջից մինչև 1980-ական թվականները «Կոլոնկայի» տներն աստիճանաբար քանդվեցին, և տարածքում կառուցվեցին «Տերեմոկ», «Ալյոնուշկա» մանկապարտեզները և բազմահարկ շենքեր` մետալուրգիական գործարանի աշխատակիցների համար։
Պյուր (Արդենների գավառ)
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Դերենիկ Մարտիրոսյան
Կենսագրություն
Դերենիկ Մարտիրոսյանը ծնվել է Էջմիածնում։ 1973 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1958-1968 թվականներին եղել է Էջմիածնի ժողովրդական թատրոնի, Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի, 1969 թվականից՝ Երևանի տիկնիկային թատրոնի դերասան-տիկնիկավար, ռեժիսոր։ Էջմիածնի ժողովրդական թատրոնում խաղացել է մի շարք ներկայացումներում՝ «Գնացք» (Միտյա), «Ռազմահեղափոխական խորհուրդ» (Ժիգան), «Ձորի նահապետ Գոճա» (Մաթիա), «Ես, իմ հարսնացուն և...» (Ժան), «Մեռնող ֆլորա» (Տատասկ, ՀԹԸ մրցանակ), «Երկու տիրոջ ծառան» (Սիլվիո), «Հազարան բլբուլ» (Խարի)։ 1964-1968 թվականներին ՀՀ ԳԱԱ Էջմիածնի տպարանում աշխատել է որպես գրաշար։
Պյուր (Արդենների գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 409 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 278-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 131։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,0 %։ 278 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 253 անձ (155 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (11 տղամարդ և 14 կին)։ 131 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 38-ը` թոշակառուներ, իսկ 57-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Դերենիկ Մարտիրոսյան
Կենսագրություն
1997 թվականից դասավանդում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում ։ 1971-1994 թվականներին Հայաստանի ազգային հեռուստատեսության «Հեքիաթն է կանչում» մանկական հաղորդման շունիկի մշտական դերակատարն է եղել ։
Պյուր (Արդենների գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոլոնկա (Տագանրոգ)
Պատմություն
Ներկայումս «Կոլոնկա» տեղանունը չի օգտագործվում տագանրոգցիների խոսքում և հայտնի է միայն գավառագետներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շրջաններ
Դոն Ամիչի
Դոն Ամիչի (Don Ameche, 1908 թվական մայիսի 31-1993 թվական դեկտեմբերի 6), ամերիկյան դերասան, «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր  ։
Կենսագրություն
Դոմենիկի Ֆելիքս Ամիչի նախնիները՝ (Իտալիա.՝ Dominic Felix Amici) իտալացիներ, գերմանացիներ և իռլանդացիներ էին։ Ամիչին պատրաստվում էր ուսումնասիրել իրավունքը, սակայն ընտրեց բեմական կարիերան։ Նա սկսել է ելույթ ունենալ վոդևիլներում, իսկ 1935 թվականին նորամուտը նշել է կինոյում՝ տասնամյակի ավարտին դառնալով Հոլիվուդի առաջատար դերասաններից մեկը ։ Նրա վաղ աշխատանքների թվում են «Մեկը միլիոնին» (1936), «Հին Չիկագոյում» (1937), «Երեք հրացանակիրները» (1939) և «Ալեքսանդր Գրեհեմ Բելլի պատմությունը» (1939) ֆիլմերի դերերը։ Նրա համար մեծ բեկումնային է դարձել նաև «Օսկարի» համար առաջադրված "Երկինքը կարող է սպասել" ֆիլմի դերը 1943 թվականին։
Ֆիլմում Ամիչիի դերը այնքան բազմազան և իրական էր, որ կատակերգու Ֆրեդ Ալենը մի անգամ նույնիսկ կատակով ասաց. «Շուտով Դոն Ամիչին կխաղա ինքը Դոն Ամիչին», ինչը նա, իրականում, շուտով կատարեց ՝ հայտնվելով «Դա մի ճամպրուկի մեջ է» ֆիլմում։ (1945)։ Դոն Ամիչին հաջողությամբ ելույթ ունեցավ նաև ռադիոյով, խաղում էր մի քանի նշանավոր դերեր Բրոդվեում և հաճախակի հյուր էր տարբեր հեռուստատեսային շոուներում 1983 թվականին Ամիչին ամերիկյան կինոյի ևս մեկ վետերան Ռալֆ Բելամիի հետ հաջողությամբ վերադարձել է մեծ էկրան՝ Դուկ եղբայրներից մեկի դերում "տեղերով փոխվեք " ֆիլմում։ Հետագայում նա շարունակել է կինոկարիերան՝ հայտնվելով "Կոկոն" (1985) ֆիլմերում, որտեղ իր դերի համար արժանացել է «Օսկար», «Հարրի և Հենդերսոններ» (1987), «Ուղեւորություն Ամերիկա» (1988), "Կոկոն 2.Վերադարձ" (1988) եւ "Օսկար" (1991) մրցանակների։ Նրա վերջին դերերն են եղել Շեդոուի «Ճանապարհ տուն. անհավանական ճանապարհորդություն» (1993) Շեդոուի երգը ֆիլմում և Հարրի պապի դերը «Կորրինա, Կորրինա» (1994) ֆիլմում։ Կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանը արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։
Դոն Ամիչին 85 տարեկան հասակում մահացել է Արիզոնայի փոքրիկ քաղաքում՝ շագանակագեղձի քաղցկեղից ։
Մրցանակներ
Վենետիկի կինոփառատոն - «Վոլպիի գավաթ լավագույն տղամարդու դերը» («Ամեն ինչ փոխվում է»)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Լորի Փենի
Լորի Փենի (Laurie Penny, ), բրիտանացի ֆեմինիստ, բլոգեր, լրագրող և գրող։ Նա հոդվածներ է գրել The Guardian-ում և New Statesman-ում, ֆեմինիզմի վերաբերյալ մի քանի գրքերի հեղինակ է։
Վաղ տարիներ
Պենին ծնվել է Լոնդոնում՝ փաստաբան Ռեյ Բարնեթի ընտանիքում ։ Ունի իռլանդական, հրեական և մալթայական արմատներ, նա նկարագրել է իրեն որպես «խաչված հրեայի աթեիստ զավակ և կործանված կաթոլիկուհի» ։ Նա մեծացել է Բրայթոնում և Լյուիսում ՝ հաճախելով Brighton College-ի անկախ դպրոց՝ կրթաթոշակով։ Պատանեկության տարիներին նա տառապել է անորեքսիայով և հոսպիտալացվել է 17 տարեկան հասակում ։
Կարիերա
Լորին սկսել է իր «Penny Red» բլոգը 2007 թվականին, այն ընդգրկվել է Օրուելա մրցանակում 2010 թվականին ։ Նա իր կարիերան սկսել է որպես One in Four ամսագրի խմբագրության աշխատակից և ավելի ուշ աշխատել է որպես լրագրող և խմբագրի օգնական սոցիալիստական Մորնինգ սթար թերթում ։ Ավելի ուշ սկսել է հրապարակել իր բլոգի հոդվածներից կազմված գրքեր։ Իր հոդվածներում և գրքերում Փենին քննադատում է ժամանակակից կապիտալիզմն ու լիբերալիզմը, զբաղվում է ժամանակակից կապիտալիստական հասարակության մեջ կանանց դիրքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Կին բլոգերներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ բլոգերներ
Սիրի Հուսթվեդտ
Սիրի Հուսթվեդտ (Siri Hustvedt, ), ամերիկացի կին գրող, վիպասան, էսսեիստ և բանաստեղծուհի։ Փիլիսոփայության դոկտոր (1986)։ Նա նաև նեյրոնագիտության և հոգեվերլուծության մասնագետ է։ 2019 թվականին գրականության ոլորտում արժանացել է Աստուրիայի արքայադստեր մրցանակի ։ «What I Loved» և «The Summer Without Men» միջազգային բեսթսելլերների հեղինակն է։ Թարգմանվել են ավելի քան 30 լեզվով։
Կենսագրություն
Սիրի Հուսթվեդտը ծնվել է նորվեգացիների ընտանիքում, ունի երեք կրտսեր քույր։ Մեծացել է հայրենի քաղաքում։ 1959 թվականին մոր և քրոջ հետ առաջին անգամ այցելել է Նորվեգիա։ Արդեն մանուկ հասակում որոշել է գրող դառնալ, դպրոցական տարիներին գրել է բանաստեղծություններ և պատմվածքներ։ Ավարտել Է Սուրբ Օլաֆի քոլեջը (պատմության բակալավր, 1977), որտեղ դասավանդել է իր հայրը։ 1980 թվականին դարձել է Սուրբ Օլաֆի (2004 թվականին նա մահացել է) շքանշանի 1-ին դասի ասպետ։ 1986 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է անգլիական գրականության փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան՝ ներկայացնելով Չարլզ Դիքենսի աշխատանքը ։ Առաջին անգամ պոեմ հրատարակել է 1981 թվականին «The Paris Review»-ում ։ 1982 թվականին լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների «Reading to You» ժողովածուն ։ 1992 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին վեպը՝ «The Blindfold»-ը ։ Իսկ նրա երրորդ գիրքը՝ «What I Loved» (2003), նրան միջազգային ճանաչում է բերել։
Ամսագրերում «Contemporary Psychoanalysis, Seizure: European Journal of Epilepsy», «Neuropsychoanalysis», «Clinical Neurophysiology» աշխատանքների հեղինակ է։
Նրա պարգևների թվում են «Quebec Booksellers Award»-ը (2004) և «Gabarron International Prize for Thought and Humanities»-ը (2014)։ 2015 թվականին Գրենոբլում գտնվող Ստենդալի անվան համալսարանում ստացել է պատվավոր աստիճան, իսկ Մայնցում գտնվող Յոհան Գուտենբերգի համալսարանում՝ պատվավոր դոկտորի կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Վասիլի Բակշեև
Վասիլի Նիկոլաևիչ Բակշեև (Василий Николаевич Бакшеев, ), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1956), Ստալինյան երկրորդ աստիճանի մրցանակի դափնեկիր (1943)։
Կենսագրություն
Վասիլի Բակշեևը ծնվել է 1862 թվականի (դեկտեմբերի 24-ին) Մոսկվայում։ Ընդունվել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի ճարտարապետության բաժին, սակայն հետո տեղափոխվել է գեղանկարչության բաժին։ Բակշեևի ուսուցիչներն են եղել Վլադիմիր Մակովսկին ու Ալեքսեյ Սավրասովը։
Անդամակցել է Պերեդվիժնիկների ընկերությանը, եղել է Ռուս նկարիչների միության («Союза русских художников») կազմակերպիչներից մեկը (1903)։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո մասնակցել է Մոսկվայի շրջանային թանգարանների հիմնադրմանը։
Շուրջ 40 տարի Վասիլի Բակշեևը բնակվել է Զայցևո գյուղում (ներկայիս Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանում) ։ Զայցևո Բակշեևը գնացել էր դեռ ուսանողական տարիներին. այդ գյուղում էր գտնվում նրա ընկերոջ՝ իրավաբան Ս. Լոսևի կալվածքը։ Լոսևի քույրը՝ 15-ամյա Աննայի գեղեցկությունը խորը տպավորություն է թողնում երիտասարդ նկարչի վրա, և վերջինս ստեղծում է աղջկա դիմանկարը՝ «Աղավնիներին կերակրող աղջիկը» («Девушка, кормящая голубей»)։ Այդ աշխատանքը Բակշեևը ներկայացրել է աշակերտական ցուցահանդեսին, որին ներկա է եղել նաև Պավել Տրետյակովը։ Վերջինս շատ է հավանել նկարն ու գնել է այն իր հավաքածուի համար։ 1892 թվականին Բակշեևն ամուսնացել է Աննայի հետ։
1903 թվականին Վասիլի Բակշեևն իր նախագծով Ռոստովի 4-րդ նրբանցքում կառուցել է փայտե երկհարկանի տուն, որտեղ էլ ապրել է մինչև իր կյանքի վերջ ։
1947 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ։
Արվեստ
Վասիլի Բակշեևը նախապես հարել է Պերեդվիժնիկների ընկերությանը և ստեղծագործել որպես կենցաղանկարիչ («Կյանքի առօրյա» («Житейская проза») և այլն)։ 1922 թվականին նա դառնում է Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ, մասնակցում ցուցահանդեսների։ 1920-ական թվականներին ժամանակի ազդեցությամբ ստեղծում է «Ապստամբություն սպիտակ նավակազմի թիկունքում» («Восстание в тылу у белой флотилии»), «Լենինը Ռազլիվում» («Ленин в Разливе»), «Հունվարի 9-ի նախօրեին» («Накануне 9 января», 1926), «Ցույց» («Демонстрация»)։ 1932 թվականից Վասիլի Բակշեևը եղել է «Արվեստը սոցիալիստական շինարարությանը» ստեղծագործական միության անդամ։ 1939 թվականին մասնակցել է «Սոցիալիզմի արդյունաբերությունը» («Индустрия социализма») ցուցահանդեսին՝ ներկայացնելով՝ «Նախկինում» («Прежде») և «Հիմա» («Теперь») նկարները։ 1940 թվականին Բակշեևը նկարել է «Վ. Լենինն ու Ն. Կրուպսկայան Կաշինո գյուղում» («В. И. Ленин и Н. К. Крупская в селе Кашино») կտավը։
Հետագա տարիներին նկարել է հիմնականում բնանկարներ՝ իմպրեսիոնիստական ոճի տարրերը համադրելով քնարական սիմվոլիկայի հետ («Գարնանային օր» («Весенний день»), «Կապույտ գարուն» («Голубая весна») և այլն)։ Արկադի Պլաստովն ասել է.
Ինձ համար Բակշեևի գեղանկարչությունը, նրա անձը միշտ եղել և մնում են կարծես սառը, բյուրեղանման մաքուր ջրի ակունք...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Բնանկարիչներ
Գլինկայի շրջան
Գլինկայի շրջան (Глинковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գլինկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1223,2 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 4974 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Դեմիդովի շրջան
Դեմիդովի շրջան (Демидовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ջգիդիրխվա
Ջգիդիրխվա (վրաց.` ჯგიდირხვა), գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Գուդաութայից 16 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1959 թվականին գյուղն ուներ 201 բնակիչ, հիմնականում հայեր և աբխազներ ։ 1989 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 230 բնակիչ, կրկին հայեր և աբխազներ։
Դեմիդովի շրջան
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դեմիդով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2512,16 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14932 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ջգիդիրխվա
Բնակչությունը
Հայերը եկել են Սամսունի նահանգից` 1914 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Վիգան
Վիգան (City of Vigan, La Ciudad de Vigan,, թագ․՝ Lungsod ng Vigan), Ֆիլիպինների Հարավային Իլոկոս նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքը ընդգրկում է 11 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 53,879 մարդ է (2015) ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 4,295 մարդ/կմ²։
Քաղաքը գտնվում է Լուսոն կղզու արևմտյան ափին և ուղղված է դեպի Հարավչինական ծովը։ Կառուցվել է տարբեր ոճերով, ճարտարապետության մեջ համակցված են ինչպես իսպանական, այնպես էլ արևելյան տարրեր։
Պատմություն
Սկզբնապես նահանգը, որի կենտրոնը Վիգանն էր, միավորել է մի քանի ժամանակակից նահանգների տարածքները։ Դրանք են Հարավային և Հյուսիսային Իլոկոս, Լա Յունիոն, Աբրա և Լեռնային գավառի մի մասն։ 1576 թվականին, ավգուստինյան վանականների գալուց հետո, սկսվել է շրջանի քրիստոնեացումը։ Այստեղ տեղակայվել է իսպանական կայազոր` հարևան տարածքները վերահսկելու համար։ Սկզբնապես քաղաքը կոչվել է Վիլյա Ֆերնանդինա, այնուհետև՝ Վիլյա Ֆերնադինա դե Վիգան, և վերջում թողել են միայն վերջին մասը։ 17-րդ դարում Վիգանը եղել է Նոր Սեգովիայի արքեպիսկոպոսության կենտրոնը։
Կրթությունը Վիգանում
Քաղաքն ունի մի շարք բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ։ Հյուսիսային Ֆիլիպինների համալսարանը ամենահինն է Հյուսիսային Լուսոնում։ Հյուսիսային Իլոկոսի Սուրբ Պողոսի քոլեջը ամենահին մասնավոր հիմնարար դպրոցն է, որը հիմնադրվել է Վիգանի Սուրբ Պողոսի վանքի քույրերի կողմից։ Վիգանի աստվածաբանական քոլեջը մարզի երկրորդ ամենահին մասնավոր հիմնարար դպրոցն է, որը հիմնադրվել է Աստվածաբանական միության քահանաների կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինների քաղաքներ Կատեգորիա:1572 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Կալաշնիկովայի տուն
Կալաշնիկովայի տուն (Дом Кала́шниковой, ինչպես նաև՝ «Հյուսիսային հյուրանոց»), պատմական շենք Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1881 թվականին։ Մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (կցաշենքի հետ միասին)  ։ Գտնվում է Պուշկին քաղաքի Մալայա փողոցի թիվ 29/11 հասցեում, Օրանժերեյնայա փողոցի անկյունում։
Պատմություն
Տարածքի շինարարության մասին առաջին տեղեկությունները վերաբերում են 1820-ական թվականներին, երբ այնտեղ կար երկու փայտե շինություն, որոնցից մեծը գտնվում էր փողոցի անկյունում։ Հետագայում տարածքը ձեռք է բերվել վաճառականի այրի Եկատերինա Ֆեոդորովնա Կալաշնիկովայի կողմից, ով պատվիրել է հյուրանոցի համար փողոցի անկյունում նոր շենք կառուցել։ Շինարարությունն իրականացրել է ճարտարապետ Ա. Գոմանը։ Հյուրանոցը կոչվել է «Հյուսիսային»։ 1884 թվականին բակում հարևան տանը կիպ ճարտարապետ Պ. Պ. Դեյնեկան Г-աձև տեսքով կառուցվել է երկհարկանի քարե կցաշենք (ներկայիս հասցե`Մալայա փողոց 31/9): Հետագայում երկու շենքերը զբաղեցրել է Պուշկինի փոստային բաժանմունքը, որտեղ գտնվում է մինչև այժմ։ Եկատերինա Կալաշնիկովան Մալայա փողոցում ունեցել է ևս երկու տուն (տներ 39 և 56), որոնք քանդվել են 21-րդ դարի սկզբում ։
Ճարտարապետություն
Քանի որ գլխավոր տունը կառուցված է փոքր լանջի վրա, ապա փողոցի կողքից կիսափակ նկուղ կա։ Տունը ձևավորված է կլասիցիզմի ոճով, ունի եռանկյուն ճակտոն, որի ներքևում`քիվ և ֆրիզ սվաղի նախշերով պսակի տեսքով։ Առաջին հարկը երիզավոր ռուստաշար է։ Պատուհանների խորշերը զարդարում են ամրոցային քարերը և սանդրիկները։ Շենքի վերին մասի դիզայնը լրջորեն փոխվել է Հայրենական մեծ պատերազմից հետո շենքի վերականգնման ժամանակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1881 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Բյոռնիե-Ռոսել առանձնատուն-թանգարան
Բյոռնիե-Ռոսել առանձնատուն-թանգարան (Hotel Beurnier-Rossel), XVIII դարի քաղաքային առանձնատուն, որը գտնվում է Ֆրանսիայի Ֆրանշ-Կոնտե երկրամասի Դու դեպարտամենտի Մոնբելյար քաղաքում։ 1995 թվականից այս առանձնատանը տեղակայված է «Մոնբելյար իշխանության XVIII-XIX դարերի պատմության, արվեստի եւ ավանդույթների թանգարան»-ը, որն արժանացել է ֆրանսիական պաշտոնական Musée de France նշանին ։
Պատմություն
1774 թվականին Ժորժ-Դավիդ Ռոսել և Անն-Մադլեն Բյոռնիե քաղաքաբնակ մեծահարուստ ամուսնական զույգը, որը Մոնբելյար իշխանությունում Վյուրտեմբերգների արքունիքի հետ սերտ կապեր ուներ, ֆրանսիացի ճարտարապետ Ֆիլիպ դը Գեպիերին հանձնարարեց մի նոր առանձնատուն կառուցել Մոնբելյար քաղաքի Սեն-Մարտեն հրապարակի թիվ 8 հասցեում։ Առանձնատան ճակատը նայում է Սեն-Մարտեն լյութերական եկեղեցուն, հարևանությամբ գտնվում են Մոնբելյարի քաղաքապետարանը և Bernard Fallot հյուրանոցը։
1917 թվականին Բեռնիե ընտանիքի վերջին ուղիղ հետնորդ-ժառանգների կողմից առանձնատունը կահույքի և արվեստի գործերի հետ միասին նվիրաբերվել է Մոնբելյար քաղաքին` այն որպես թանգարան օգտագործելու պայմանով։ Ընդհուպ մինչև 1937 թվականը այդ առանձնատանն էր գտնվում դեռևս 1843 թվականին կազմավորված Վյուրտբեմբերգի հերցոգների ամրոցի թանգարանը, որը հետագայում տեղափոխվեց հենց Մոնբելյար ամրոց ։ Առանձնատան՝ դեպի հրապարակ նայող ճակատը, երկրորդ հարկի գեղեցկազարդ մեծ հյուրասենյակի հետ մեկտեղ 1987 թ. դեկտեմբերի 11-ին դասկարգվել է որպես ազգային պատմական հուշարձան և պահպանվում ու խնամվում է պետության կողմից ։ 1995 թվականից ի վեր առանձնատան պատերի ներսում տեղավորվել է «Մոնբելյար իշխանության XVIII-XIX դարերի պատմության, արվեստի և ավանդույթների թանգարան»-ը։ Թանգարանի ցուցադրանքում, որն զբաղեցնում է Բյոռնիե-Ռոսել առանձնատան երեք հարկերը, ներկայացված է կահույքի հավաքածու, ինչպես նաև փորագրանկարների մի ճոխ ժողովածու, որի բարձրարվեստ նմուշներում վառ ու տպավորիչ կերպով արտացոլված են հանրային կյանքն իր բազմազան կողմերով և, առանձնապես, բողոքականության զարգացումը կոմսությունում, այնուհետև՝ նաև Մոնբելյար իշխանությունում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ
Կատր Շամ
Կատր Շամ (Quatre-Champs), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 194 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.51 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 37 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 126 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 91-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 91 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 83 անձ (47 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 35 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարիոս Գարոյան
Մարիոս Կարապետի Գարոյան (Μάριος Καρογιάν, ), կիպրահայ քաղաքական ու պետական գործիչ, քաղաքական գիտությունների դոկտոր, Կիպրոսի խորհրդարանի նախկին ղեկավար , 2006-2013 թվականներին եղել է Դեմոկրատական կուսակցություն առաջնորդ ։ 2008 թվականին նա ընտրվել է Կիպրոսի Ներկայացուցիչների պալատի նախագահ՝ դրանով իսկ դառնալով Հայաստանից դուրս գտնվող մեր ժամանակների առաջին հայը, ով զբաղեցրել է ամենաբարձր ընտրովի պաշտոնը ։
Կենսագրություն
Մարիոս Գարոյանը ծնվել է 1961 թվականին, Կարապետ և Օրթանս Գարոյանների ընտանիքում։ Նրանց պապերը եղել են Էրզրումից և Ադանայից, ցեղասպանության ժամանակ  փախել են Լիբանան, իսկ հետո հաստատվել Կիպրոսում։ Մարիոսի հայրը եղել է  Կիպրոսի ազգային հավաքականի դարպասապահը։ Մարիոսը վաղ տարիքում  նույնպես ֆուտբոլ է խաղացել, եղել է տեղի հայկական   AYMA թիմի անդամ։ Նախնական կրթությունը ստացել է  Նիկոսիայի  «Տերա­ Սանտա» դպրոցում։ Ծնողները ցանկանում էին, որ նա բժիշկ դառնար, բայց նրան հետաքրքրում էր քաղաքականությունը։ 1979 թվականին Մարիոս Գարոյանը կրթությունը շարունակել  է Իտալիայի Պերուջա քաղաքի համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետում։ Իտալիայում կիպրոսցի ուսանողների հետ հիմնում է «Անագենեսի» ասոցիացիան ։
Քաղաքական գործունեություն
Ուսման ավարտից հետո Գարոյանը որոշել էր զբաղվել ակադեմիական գործունեությամբ, սակայն պաշտոնական այցով Իտալիա մեկնած Կիպրոսի նախագահ Սպիրոս Կիպրիանուն նրան հրավիրում է Կիպրոս՝ գլխավորելու Դեմոկրատական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպությունը (ΔΗΚΟ)։ Գարոյանը ընդունել է այդ հրավերը ։ 1997 թվականին ընտրվել է կենտրոնական կոմիտեի կուսակցության անդամ, այնուհետև՝ կուսակցության արհմիության քարտուղար։ Կիպրոսի նախագահ Տասսոս Պապադոպուլոսեի ղեկավարման տարիներին եղել է նրա մամլո քարտուղարը։ 2006 թվականի մայիսին ընտրվել է Կիպրոսի խորհրդարանի անդամ, իսկ հետո՝ Դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ։ 2008- 2011 թվականներին եղել է Կիպրոսի  խորհրդարանի  նախագահ։
Լինելով Դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ նա մեծապես կարևորում էր  Հայկական հարցը։ Իր ելույթների ժամանակ նա բազմիցս կոչ է արել, որպեսզի Թուրքիան ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը։ Հարցազրույցներից մեկի ժամանակ Մարիոս Գարոյանը նշել է․ 2018 թվականի փետրվարի 5-ին նա հեռացվել է ΔΗΚΟ-ից՝ 2018 թվականի Կիպրոսի նախագահական ընտրությունների ժամանակ կուսակցության նախագահ Նիկոլաս Պապադոպուլոսի թեկնածությունը չսատարելու մեղադրանքով ։
2021 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է պատգամավոր՝ 14-րդ խորհրդարանական նստաշրջանի համար ։
Դորոգոբուժսկի շրջան
Դորոգոբուժսկի շրջան (Дорогобужский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դորոգոբուժ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1772 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Արթուր Թումասյան
Արթուր Լևոնի Թումասյան (մականունը՝ Չիպ) (փետրվարի 15, 1974, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 3, 2006, Սոչի, Կրասնոդարի երկրամաս, Ռուսաստան), հայ դերասան, պրոդյուսեր, «Նոր հայեր» թիմի հիմնադիրներից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1974 թվականի փետրվարի 15-ին Երևան քաղաքում ։ 1992 թվականից եղել է «Ուրախների և հնարամիտների ակումբ» խաղի «Նոր հայեր» թիմի անդամ։ Հետագայում նշանակվել է ռուսական Comedy Club հեռուստաշոուի պրոդյուսեր ։
Եղել է «Լավագույն ֆիլմ» (2007), «Լավագույն ֆիլմ» (2008) ֆիլմերի սցենարի հեղինակը։ Ֆիլմերն էկրան են դուրս եկել նրա մահից հետո։
Զոհվել է 2006 թվականի մարտի 3-ին՝ Երևան-Սոչի 967 չվերթի ժամանակ ։
Հիշատակման արարողությունը տեղի է ունեցել մայիսի 14-ին՝ Մոսկվայում, հուղարկավորվել է Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1974 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:2006 մահեր Կատեգորիա:Մայիսի 3 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ավիավթարից զոհվածներ