cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վարուժան Գոճյան
Կենսագրություն
Վարուժան Գոճյանը ծնվել է 1935 թվականին, Բեյրութում։ Ավարտել է Փարիզի կոնսերվատորիան, ապա՝ Ֆիլադելֆիայի երաժշտական ինստիտուտը։ 1956 թվականին Լոս Անջելեսի Ֆիլհարմոնիկում եղել է կոնցերտմայստեր։ 1968 թվականին Լոս Անջելեսում հիմնադրել է Հայ սիմֆոնիկ երաժշտության ընկերությունը, որի դիրիժորն է եղել։ Որպես ջութակահար՝ հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Եվրոպայում, Միջին Արևելքում։ Ղեկավարել է Չիկագոյի, Նյու Յորքի, Ֆիլադելֆիայի սիմֆոնիկ նվագախմբերը։ 1973-1980 թվականներին եղել է Ստոկհոլմի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժորը, միևնույն ժամանակ՝ Սիթլի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժոր, 1981-1984 թվականներին՝ Յուտայի սիմֆոնիկ նվագախմբի ղեկավար, 1985 թվականից՝ Սանտա Բարբարայի սիմֆոնիկ նվագախմբի անդամ, այնուհետև ղեկավար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ
Ալ-Յառուբիա
Ալ-Յառուբիա (اليعربية), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Ալ-Հասաքայի մարզում։ Գտնվում է ալ-Մալիքիայի գավառում, համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։
Գավառի կենտրոն ալ-Մալիքիան գտնվում է 60 կմ, Ալ-Կամիշլին՝ 90 կմ, հեռավորության վրա։ Ըստ Սիրիայի կենտրոնական բյուրոյի վիճակագրության ալ-Յառուբիաում ապրում է 6066 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալ-Մալիքիայի գավառ
Համիդիե (Համիդիեի գավառ)
Համիդիե, գյուղաքաղաք պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Համիդիեի գավառակում ։ Գտնվում էր Երզնկայից Օրդու տանող ճանապարհին ։
Բնակավայրի հյուսիսային կողմում կան անտառներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մակոնդեներ
Մակոնդեներ, ժողովուրդ։ Բնակվում են հիմնականում Տանզանիայի հարավում և մասամբ՝ Մոզամբիկի հյուսիս-արևելքում։ Ընդհանուր թիվը՝ մոտ 1,5 միլիոն (2009)։ Լեզուն պատկանում է րանտու լեզվաընտանիքի արևելյան խմբին։ 	Մեծամասնության կրոնը մահմեդականությունն է։ Զբաղվում են հիմնականում հողագործությամբ։
Կատեգորիա:Տանզանիայի ազգեր
Վոկոն
Վոկոն (Vaucogne), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 82 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.51 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Միհրան Գոճյան
Միհրան Հայկի Գոճյան, հայ ջութակահար։
Վոկոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Միհրան Գոճյան
Ջութակահար, դիրիժոր Վարուժան Գոճյանի եղբայրն է։
Կենսագրություն
Միհրան Գոճյանը ծնվել է 1940 թվականին, Բեյրութում։ Ավարտել է Փարիզի կոնսերվատորիան։ Սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ հանդես է եկել մենահամերգներով։ Եղել է Քլիվլենդի, Կանզասի, Վաշինգտոնի ամերիկյան ազգային սիմֆոնիկ նվագախմբերի կոնցերտմայստերը։ Արժանացել է միջազգային մրցանակների :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ
Կոսիգինսկայա
Կոսիգինսկայա (Косыгинская), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 35 կմ։ Թափվում է Ելովկա գետի ձախ ափին՝ 94 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կորնկան (անձնանուն)
Կորնկան, հայկական արական անուն, Առաջացել է հայերեն կորնգան կամ կորնկան բառից, որ նշանակում է «առվույտի նման մի խոտ», onobrychis sativa, ֆրանսերեն՝ sainfoin ։ Հիշատակվել է մեկ անգամ Հովհաննավանքի անթվական մի արձաբագրության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Կրերուկ
Կրերուկ (Крерук), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Սնվում է անձրևաջրերով։ Թափվում է Կամչատկա գետ, գետաբերանից ձախ՝ 228 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 55 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աստղալուսանկարչություն
Աստղալուսանկարչությունը, աստղագրությունը, աստղագիտական լուսանկարչությունը - աստղագիտական դիտարկումներ անցկացնելու մեթոդ են՝ հիմնվելով աստղագուշակների՝ երկնային մարմինները լուսանկարելու վրա։
Առանձնահատկությունները
Կախված կրակոցների օբյեկտից և աստղալուսանկարչության մեջ դրա նպատակից կարող են օգտագործվել օպտիկական և նկարահանման տարբեր սարքավորումներ (ինչպես տեսախցիկով աստղադիտակ, այնպես էլ տեսախցիկ՝ իր իսկ օբյեկտիվով), տարբեր տեսակի օպտիկական համակարգեր և տարբեր կիզակետային երկարություններ։ Կարող են օգտագործվել կարճ ֆոկուս ունեցողները լայն անկյան լուսանկարների համար, գիշերային երկնքի լանդշաֆտների, երկնքի հսկայական տարածքների համար։ Երկնային առարկաները լուսանկարելը առանց աստղադիտակների և հեռահաղորդակցման ոսպնյակների անհնար է։ Տեսախցիկը կարող է ինչպես անշարժ տեղադրված լինել (աստղերի, պայծառ երկնային օբյեկտների և աստղային դաշտերի հետքերը լուսանկարելու համար), այնպես էլ ժամացույցի շարժիչով համալրված մոնտաժի կամ մոնտաժի աստղադիտակի վրա, այս կամ այն կառուցվածքի համար, որն ապահովում է երկրի ամենօրյա ռոտացիայի փոխհատուցում։ Հեռադիտակի միջոցով լուսանկարը ներառում է մի շարք տեխնիկական մեթոդներ և առանձնահատկություններ (ինչպես իրական նկարահանումները, այնպես էլ պատկերի հետագա մշակումը)։ Որոշ արտադրողներ արտադրում են ֆոտոխցիկի մասնագիտացված մոդելներ աստղալուսանկարչության համար, օրինակ ՝ Canon EOS 20Da, Canon EOS 60Da, որն ունի մատրիցային ֆիլտր՝ կարմիր շրջանում և լրացուցիչ գործառույթներ։
Աստղադիտակի ակնապակու հանգույցի վրա սովորաբար տեղադրվում է շարժական օբյեկտիվով ֆիլմային կամ թվային ֆոտոխցիկ։ Աստղադիտակների վրա ֆոտոխցիկների տեղադրման համար հաճախ օգտագործվում են միասնական Т-ադապտերներ, որոնք բաղկացած են երկու սարքերից. 1,25"-T2 ադապտեր՝ տեղադրված աստղադիտակի ֆոկուսերում, և դրան ամրացվող ադապտեր համապատասխան խցիկի բայոնետի վրա՝ Т2-Sony alpha, T2-Canon, T2-Nikon, T2-M42: T2-M42 ադապտերն օգտագործվում է որպես զուգակցում տեսախցիկի (օրինակ «Զենիթ», «Praktica») և այլ սարքերի հետ հայտնի M42 ամրացմամբ, կամ որպես միջանկյալ, նախքան լուսանկարչի մոտ հայտնվելը, M42 ադապտերը ամրացվելով համապատասխան աշխատանքային տեսախցիկին։
Աստղագիտական լուսանկարչությունը, օգտագործելով աստղախցիկներ, որոնք հագեցած են ավտոմատ համակարգչային կառավարմամբ, ավելի ու ավելի հաճախ դառնում է ժամանցի և տարբեր երկնային օբյեկտների գեղեցիկ պատկերներ ստանալու միջոց։
Հեռավոր օբյեկտների որակյալ նկարներ ստանալու համար կիրառվում են երկարատև «ժամանակներ»(որոնց ընթացքում լուսանկարչական խցիկի օբյեկտիվը բաց է) և առաջնորդումը(աստղադիտակի ճշգրիտ դիրքավորումը)։ ПЗС-մատրիցի հայտնվելուն պես աստղաուսանկարչությունում հայտնվել են նոր հասկացությունները, ինչպիսիք են՝ լուսանկարների տրամաչափ հոսանքի միջոցով(Bias), մութ շրջանակներ (Dark frame) և շրջանակներ հարթ ոլորտներում (Flat field):
Պատմություն
Լուսնի և աստղերի առաջին լուսանկարներն արվել են Հարվարդի աստղադիտարանում 1847 և 1850 թվականներին։ Իսկ Արեգակի լրիվ խավարման առաջին հաջող լուսանկարն արվել է Կյոնիգսբերգյան աստղադիտարանում 1851 թվականի հուլիսի 28-ին՝ Արեգակի լրիվ խավարման ժամանակ։ Խորը տիեզերքի առաջին լուսանկարված օբյեկտը Օրիոնի միգամածությունն էր։ Լուսանկարն արվել է 1880 թվականին, Հենրի Դրեյփերի կողմից։
Աստղային երկնքի լուսանկարների հիման վրա 1967 թվականին ԱՄՆ-ում թողարկվեց աստղային երկնքի առաջին լուսանկարչական ատլասը՝ ստեղծված ազգային աշխարհագրական ընկերության կողմից՝ ուխտագնացության աստղադիտարանի հետ համատեղ ։
Հեռավոր տիեզերական մարմիններ
Խորը տիեզերքի օբյեկտների աստղալուսանկարչության ոլորտում ռահվիրա էր Էնդրյու Կոմոնը, ով իր մասնավոր աստղադիտարանում տեղադրել է 0.51մ տրամագծով աստղադիտակ՝ թույլ մառախլապատ օբյեկտների նկարահանման համար։ Նրանց մոտ հաջողվել են խորը տիեզերքի պայծառ առարկաների մեծամասնության լուսանկարները։
Մագելանի որոր
Մագելանի որոր, որորների ընտանիքի թռչուն։ Ներառված է Քարադրանմանների կարգում։ Ուն միջին մեծություն, մուգ փետուրներ, կարմիր կտուց և ոտքեր ։ Բնադրում է միայն Ամերիկա աշխարհամասի հարավում և Հրո երկրի (Tierra del Fuego) կղզիներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Որորներ Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով
Դավիթ Ազարյան
Դավիթ Վրույրի Ազարյան, հայ դաշնակահար, կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
1975 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիայի դաշնամուրային և ստեղծագործական բաժինները։ 1972-1975 թվականներին եղել է ԵՌԹ երաժշտական ղեկավար, ապա հանդես է եկել ջազային անսամբլների կազմում։ 1989 թվականից բնակվել է ԱՄՆ-ում։ Դասավանդել է Բոստոնի «Բերկլի» երաժշտական քոլեջում, «Լոնգի» երաժշտական դպրոցում, Քեմբրիջի երաժշտական դպրոցում։
Պարգևներ
Միջազգային մրցանակների (1976 թվականին, Բաքու, 1-ին մրցանակ, 1988 թվականին, Լիտվա, 1-ին մրցանակ) դափնեկիր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Կրապիվնայա (Կամչատկայի վտակ)
Կրապիվնայա (Крапивная), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Սնվում է անձրևաջրերով։ Թափվում է Կամչատկա գետ, գետաբերանից ձախ՝ 275 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 52 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մեթա ֆոն Սալիս
Բարբարա Մարգարեթա «Մեթա» ֆոն Սալիս (Barbara Margaretha "Meta" von Salis, ), շվեյցարացի ֆեմինիստ, պատմաբան։
Ֆրիդրիխ Նիցշեի թղթակիցը։
Կենսագրություն
Մեթա ֆոն Սալիսը ծնվել է 1855 թվականին իրենց ընտանեկան կալվածքում՝ Մարսչլինս ամրոցում (Իգիս, Գրաուբյուդեն կանտոնում)։ Նրա ծնողներն էին Ուրսուլա Մարգարեթան և բնագետ Ուլիսես Ադալբերտ ֆոն Սալիսը։ 1863-1868 թվականներին Ֆրիենդրիխշաֆենում (Գերմանիա) ընդունվել է աղջիկների համար նախատեսված դպրոց, իսկ այնուհետև մինչև 1871 թվականը սովորել է Շվեյցարիայի մեկ այլ՝ աղջիկների համար նախատեսված դպրոցում՝ Ռոշարխում։ Դպրոցը ավարտելուց հետո, նախքան 1883 թվականին պատմություն և փիլիսոփայություն ուսումնասիրելու համար Ցյուրիխի համալսարան ընդունվելը, նա որպես տնային դաստիարակչուհի աշխատել է Գերմանիայի, Անգլիայի և Իռլանդիայի բազմաթիվ հարուստ ընտանիքների համար ։ 1887 թվականի Ագնես Պուատոյի մասին դոկտորականը պաշտպանելով դարձել է շվեյցարացի առաջին կինը, ով ստացել է պատմական գիտությունների թեկնածու ։ Նա ասում է, որ գիտական աստիճանն իրեն պետք էր ոչ թե իր անձի համար, ավելի շուտ նա ստացել էր այն «կանանց հարցերի» համար ։
Համալսարանից հետո, ը Շվեյցարիայում կանանց ընտրական իրավունքի համար աշխատել է որպես ֆրիլանսեր՝ արտահաստիքային լրագրող և խոսնակ։ 1887 թվականին նա «Zurich Post»-ում հոդված է գրել, որն առաջիններից էր, ով պնդում էր վիճարկել Շվեյցարիայի քաղաքացիների համընդհանուր ընտրական իրավունքը ։ 1884 թվականին Ցյուրիխում հանդիպել է փիլիսոփա և գրող Ֆրիդրիխ Նիցշեին ։ Չնայած ֆեմինիստների և կանանց շարժման նկատմամբ Նիշցեի անտարբերությանը` նրանց հանդիպումը «ոսկե շող էր տալիս» նրա կյանքի մնացած ժամանակահատվածին, որի արդյունքում նրանց միջև երկարատև ընկերություն ձևավորվել ։ Իրենց առաջին հանդիպումից հետո, ֆոն Սալիսը 1886–1887 թվականներին մի քանի շաբաթ անցկացրել է Սիլս Մարիայում գտնվող նրա ամառանոցում ։ Թեև նրանք մտերիմ ընկերներ էին, ֆոն Սալիսը զարհուրել էր, երբ ինչ-որ մեկից լսել էր, որ Նիշցեն և ինքը պետք է ամուսնանան ։ 1894 թվականին օգնել է Նիշցեի քրոջը՝ Էլիզաբեթ Ֆորսթեր-Նիշցեին, հիմնել Նիշցեի արխիվը, սակայն Նիշցեի հետ վեճից հետո ֆոն Սալին դադարեցրել է արխիվում իր աշխատանքները ։ Բացի սրանից, ֆոն Սալիսն էր, որ Վիլլա Սիլբերբլիքում Նիշցեի և իր քրոջ համար տուն է գնել, որտեղ Նիշցեն ապրում էր մինչև իր կյանքի մայրամուտը։ Նրա մահից հետո տունը դարձել էր Նիշցե-արխիվ հավաքածուի մշտական պահպանման վայրը ։
Ֆոն Սալիսը 1904 թվականին կարճ ժամանակով ազատազրկվել է, քանի որ պաշտպանում էր երկու սխալմբամբ մեղադրվող կանանց՝ փողերի հափշտակության համար ։ Հիասթափվելով շվեյցարական ժողովրդական գործընթացից, նա իր վաղեմի ընկեր Հեդվիգ Կիմի հետ բնակություն է հաստատել Իտալիայի Կապրի կղզում։ Հեդվիգի և Էրնսթ ֆիգ Վինթերի ամուսնությունից հետո ֆոն Սալիսը 1910 թվականի մինչև իր մահը (1929) զույգի հետ ապրել է Բազելի նրանց տանը։ Հետագայում նա թողել է ֆեմինիստական շարժումը, փոխարենը իր աշխատություններից շատերը կենտրոնացած էին գերմանական ազգայնականության և պահպանողական ռասայական տեսության վրա ։
Արտաքին հղումներ
https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Meta_von_Salis
Կատեգորիա:Շվեյցարացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Շվեյցարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Շվեյցարացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի կին գրողներ
Վոդ
Վոդ (Vaudes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 606 մարդ, բնակչության խտությունը` 80.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 16 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
KV7
KV7 (Kings' Valley №7), Նոր թագավորության XIX դինաստիայի փարավոն Ռամզես II֊ի դամբարանը (Մ.թ.ա. 13-րդ դար)։ Գտնվում է Արքաների հովտում՝ Նեղոսի արևմտյան ափի թեբեական գերեզմանատանը, Լուքսորին հակառակ, դրա կողքին գտնվում է Մերնեպտահ ժառանգի դամբարանը (KV8), իսկ դիմացը ընկած է որդուական դամբարանը (KV5)։
Բացման պատմություն
Դամբարանը առաջին անգամ հետազոտել է Շամպոլյոնը, երբ ճանապարհորդում էր Եգիպտոսով։ Պարզվեց, որ դամբարանը մի քանի անգամ լցված է եղել ջրով և նրա զարդարանքները խիստ վնասված են։ Շամոլյոնը փլվածքներից մաքրեց միայն երկար պատկերասրահը և սյունազարդ դահլիճը։
19-րդ դարի սկզբին Կառլ Լեպսիուսը ամբողջությամբ փորեց հանգստի սենյակը։ Ֆրանսիական հնագիտական խումբը՝ Քրիստիան Լեբլանի ղեկավարությամբ (1993-2002), զբաղվել է պեղումներով և վերականգնումներով։
Տեսք
Վատ վիճակի պատճառով մուտքը դեպի դամբարան փակ է։ KV7֊ի նախագիծը բոլորովին տարբերվում է Արքաների հովտի մինչ այդ կառուցված դամբարաններից։ Միջանցքին հաջորդում են դահլիճ-նախասրահը, աստիճանները, նախասենյակը, այստեղ կա շրջադարձ և հանգստի սենյակ։ Այդտեղից ճյուղավորվում են մի քանի դահլիճ֊գանձարաններ։ Բոլոր պատերը պատված են ռելիեֆներով ։ Փարավոնի մումիան դեռ հնուց պահված էր DB320 թագավորական գաղտնարանում։ Դամբարանը օգտագործվել է Երրորդ միջանկյալ և Պտղոմեոսյան ժամանակաշրջանում հուղարկավորությանների համար։
Սիլվիա Փլաթ
Սիլվիա Փլաթ (Sylvia Plath, ), ամերիկացի բանաստեղծուհի և գրող, համարվում է անգլալեզու գրականության մեջ «դավանանքային/ խոստովանական պոեզիա» ժանրի հիմնադիրներից մեկը ։ Փլաթի կենդանության օրոք լույս է տեսնում միայն «Հսկա» ժողովածուն (The Colossus & Other Poems, Լոնդոն, 1960) և «Ապակե կափարիչի տակ» (1963) կիսակենսագրական վեպը։ 1965 թվականին հրատարակվել է «Արիել» ժողովածուն, որն արժանացավ բուռն քննադատությունների՝ դառնալով 20-րդ դարաշրջանի անգլամերիկական պոեզիայի բեսթելերներից մեկը ։ 1982 թվականին հատընտիր պոեմների ժողովածու գրքի համար Փլաթը հետմահու ստացավ Պուլիցերյան մրցանակ ։
Սիլվիա Փլաթը բրիտանացի բանաստեղծ-դափնեկիր Թեդ Հյուզի կինն էր։ Այս ամուսնությունը ոչ միայն միություն էր երկու սիրող մարդկանց միջև, այլև ստեղծագործական տանդեմը, որում առաջատար դեր խաղաց Հյուզը, իսկ Փլաթը նրան հնարավորություն տվեց ստեղծագործելու։ Բայց Փլաթի և Հյուզի հարաբերություններն ավարտվեցին ողբերգությոամբ, սկզբում 1963 թվականին, Փլաթը տառապել է ծանր դեպրեսիայից, որը նրանց բաժանման պատճառն է դարձել։ Հուսահատված բաժանումից, Փլաթը, թողնելով երկու երեխաներին, ինքնասպան եղավ։ Օգտվելով բանստեղծուհու գրական ժառանգությունից, Փլաթի մահից հետո Հյուզը հիմնեց Estate of Sylvia Plath-ը։
Փլաթի բանաստեղծական տաղանդը ճանաչում գտավ նրա մահից հետո։ Միաժամանակ մամուլում հիստերիա բռնկվեց նրա ինքնասպանության և Հյուզի մահվան մեջ մեղավոր լինելու համար։ Նրա բանաստեղծական տաղանդի հետևորդներից ոմանք, ինչպես նաև գրական քննադատները հայտարարեցին և նրան անվանեցին «Սիլվիա Փլաթի մարդասպանը» ։
Որպես խոստովանական պոեզիայի իրական ներկայացուցիչ, Սիլվիա Փլաթը գրում էր իր անահանգստությունների և վախի զգացողությունների մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ինքնասպաններ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ
Կուվագդաչ
Կուվագդաչ (Кувагдач), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Սնվում է անձրևաջրերով։ Թափվում է Կոլիչևա գետ, գետաբերանից ձախ՝ 4 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մարիա Օլաֆսդոտիր
Մարիա Օլաֆսդոտիր (ծնված 1993-ի մարտի 21-ին, Բլյոնդուոս, Իսլանդիա) հայտնի նաև Մարիա Օլաֆ, իսլանդացի երգչուհի և դերասանուհի է։ Նա ներկայացնելու է Իսլանդիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում իր "Unbroken" (Անվնաս) երգով ։ Երգչուհուն հիմնականում հայտնիություն է բերել հենց այս երգը, որը զբաղեցրել է բարձր հորիզոնականներ իսլանդական չարթերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսլանդացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Պաուլս Ստրադինշ
Պաուլս Իվանովիչ Սրադինշ կամ Պավել Ստրադինշ (Pauls Stradiņš, ), լատվիական վիրաբույժ, ուռուցքաբան, Լատվիայի ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1946), ԽՍՀՄ ԲԳԱ թղթակից անդամ (1945), Լատվիայի համալսարանի պրոֆեսոր և Ռիգայի բժշկական համալսարանի պրոֆեսոր, որն այժմ կրում է նրա անունը։ Լատվիայի կլինիկական ուռուցքաբանության հիմնադիր։ Ռիգայի քաղաքային երկրորդ կլինիկայի և Կենսաբանության և փորձարարական բժշկության ինստիտուտի ղեկավար։ Լատվիայում Բժշկության պատմության թանգարանի հիմնադիր, որը կրում է նրա անունը ։
Կենսագրություն
Պաուլս Ստրադինշը ծնվել է 1896 թվականի հունվարի 17-ին Լատվիայի հյուսիսում գտնվող Էկենգրաֆ գյուղում (ներկայիս՝ Վիեսիտե), արհեստավորի ընտանիքում։ Սովորել է տեղի գյուղական դպրոցներում, Եկաբպիլսի Առևտրի ուսումնարանում, Դուբուլտիի (Dubulti) մասնավոր գիմնազիայում, իսկ 1914 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Ռիգայի Ալեքսանդրյան գիմնազիան։ 1914 թվականից մինչև 1919 թվականը Պաուլս Ստրադինշը սովորել է Պետրոգրադում, Ս. Մ. Կիրովի անվան Ռազմաբժշկական ակադեմիայում, որտեղ նրա ղեկավարն է եղել Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Իվան Պավլովը։
Վահագն Բագրատունի
Վահագն Բագրատունի, հայ դերասան, բեմադրիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1983)։
Պաուլս Ստրադինշ
Բժշկական կրթություն
Պաուլս Ստրադինշը գերազանցությամբ ավարտել է Ռիգայի Ռազմաբժշկական ակադեմիան և հետագայում Հոսպիտալային վիրաբուժության կլինիկայում կատարելագործել է գիտելիքները և պրոֆեսոր Սերգեյ Ֆեոդորովի (նախկինում Նիկոլայ II-ի վիրաբույժ) (1869-1936) ղեկավարությամբ պաշտպանել է «Ծայրամասային նյարդային համակարգի վնասվածքներ և դրանց բուժում» թեմայով բժշկական գիտությունների դոկտորի թեկնածուական ատենախոսությունը։
Վահագն Բագրատունի
Դերասան Վաչե Բագրատունու որդին է։
Պաուլս Ստրադինշ
Բժշկական կրթություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ստրադինշը Ռուսական արևմտյան ճակատում և Իրանում ռազմական բժիշկ է եղել, որից հետո Վլադիվոստոկում վիրաբուժական բաժնի պետ։ Իր ատենախոսությունում նա ներառել է 862 պացիենտների վերջույթների վնասվածքների տրոֆիկական, սեկրետորային և վազոմատորային խախտումների տվյալները, ինչպես նաև վիրաբուժական և ոչ վիրաբուժական բուժման մեթոդները։
1919 թվականին Ստրադինշը իր գործընկերներ Ն. Ն. Յելանսկիի, Ի. Ռ. Պետրովի և մյուսների հետ միասին Խորհրդային Ռուսաստանում առաջինն էին, որ պատրաստեցին արյան ստանդարտ շիճուկ արյան փոխներարկման համար։ Երեք տարի անց Ստրադինշն իր վրա փորձակում է կատարել. պերիզարկերակային սիմպաթէկտոմիան (periarterial sympathectomy) առաջին անգամ կատարվել է նրա ձախ ուսի վրա (առաջինը առաջակել է Մեթյու Ջաբուլայը) ։ Կատարել է Վ. Ն. Շամովը (1882-1962), իսկ Ստրադինշն անձամբ է գնահատել արդյունքները։ Ստրադինշը նաև ֆիզիոլոգիական և դեղաբանական փորձարկումներ է կատարել ֆիզիոլոգ Իվան Պավլովի և դեղագետ Նիկոլայ Կրավկովի լաբորատորիաներում։
Վահագն Բագրատունի
Բեմադրություններ
Բեմադրել է Չայկովսկու «Օրլեանի կույսը», Բիզեի «Կարմեն», Վերդիի «Տրավիատա», Իվանովի «Տարօրինակ պատահար», «Ռևիզորը», Բոնդևիլի «Տիկին Բովարի», Բորոդինի «Իշխան Իգոր» և այլ օպերետներ։ Բեմադրություններ է իրականացրել նաև Դոնեցկում, Ուլան-Բատորում, Ստամբուլում և այլուր ։
Պաուլս Ստրադինշ
Բժշկական կարիերա
1923 թվականին Պաուլս Ստրադինշը Լատվիա է վերադարձել և ընդունվել է նորաստեղծ Լատվիայի համալսարանի Բժշկական ֆակուլտետը։ 1924 թվականին վիրաբույժ պրոֆեսոր Եկաբս Ալկսնիսի (Jēkabs Alksnisа, 1870-1957) ղեկավարությամբ աշխատել է Լատվիական համալսարանի Բժշկական ֆակուլտետի Վիրաբուժական կլինիկայում։ 1925 և 1926 թվականներին վերապատրաստվել է ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, որպես գիտաշխատող և Լատվիայի առաջինն էր, որ Ռոքֆելլերի հիմնադրամի կրթաթոշակի է արժանացել։ ԱՄՆ-ում նա աշխատել է Մինեսոտայի Ռոչեստեր քաղաքի Մայոյի կլինիկական հիվանդանոցում Ալֆրեդ Ադսոնի (1887-1951) ղեկավարությամբ։ Անգլիայում աշխատել է Լոնդոնի Կկայսերական քոլեջում Չ. Չոյսի ղեկավարությամբ։
Վահագն Բագրատունի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Պաուլս Ստրադինշ
Բժշկական կարիերա
1927 թվականին Լատվիայի համալսարանում նա պաշտպանել է իր երկրորդ թեկնածուական ատենախոսությունը «Այսպես կոչված ինքնաբուխ գանգրենայի պատճառագիտությունը, կլինիկական առանձնահատկությունները և բուժումը» ("Par tā saucamās gangraena spontanea etioloģiju, klīniku un terāpiju")։ Նա հանրագումարի է բերել Խցանող էնդարտերիտի ծագման և բուժման մասին Պետրոգրադում, Ռոչեսթերում և Ռիգայում իր կատարած հետազոտական աշխատանքները։ Հիմնական արդյունքերը տպագրվել են գերմանական և ռուսական բժշկական պարբերականներում և ճանաչվել են որպես 1928 թվականի Լատվիական մշակութային ֆոնդ։
1927-1939 թվականներին Ստրադինշը համագործակցել է Եվրոպայի հետազոտական կենտրոնների հետ և օտարերկրյա նորամուծությունները կիրառել է Լատվիայում։ Նա երկրի ուռուցքաբանության առաջատար մասնագետն էր դարձել, իսկ 1935 թվականին իր հիվանդանոցում հիմնադրել է քաղցկեղի բուժման առաջին վիրաբուժական բաժինը։ 1938 թվականին Ռիգայում հիմնել է քաղցկեղի մասնագիտացված հիվանդանոց։ Նա առաջնային ուշադրություն էր դարձնում անբուժելի քաղցկեղով հիվանդներին, կապվում էր Գերմանիայի և Ավստրիայի փորձագետների հետ։ Այդ թեմայի վերաբերյալ իր նախնական արդյունքները նա ներկայացրել է 1938 թվականինին Հելսինկիում կայացած Բալթյան երկրների և Ֆինլանդիայի բժիշկների 1-ին համաժողովին։
1937 թվականին, Կարլիս Ուլմանիսի բռնատիրական ռեժիմի ժամանակ նա հիմնադրել և ղեկավարել է Առողջության պահպանման միություն (Latvian։ Veselības veicināšanas biedrība)։ Միությունը, որը ներառում էր հակաքազցկեղային, հակապալարախտային և վեներոլոգիական հիվանդությունների բաժիններ, ուներ առողջարաններ և կազմակերպում էր առողջապահության և ժողովրդագրության հարցերի վերաբերյալ ցուցահանդեսներ։ Այդ գործում Ստրադինշը ներգրավել էր նաև երկրի Կենսական միջոցների հետազոտության ինստիտուտը (Latvian։ Tautas dzīvā spēka pētīšanas institūts), որը ղեկավարում էր Յակով Պրիմանիսը, որն էլ պատասխանատու էր Լատվիայի բնակչության ժողովրդագրական, ծագումնաբանական և եվգենիկական հետազոտությունների համար։
Ստրադինշը նաև 1938 թվականի Բուդապեշտում հիմնված Բժշկական կրթության կատարելագործման միջազգային ակադեմիայի համանախագահն էր և Լատվիայի ներկայացուցիչը։ Նա եղել է մի քանի միջազգային առողջապահական կազմակերպությունների Լատվիայի պատվիրակ։
Պատերազմական տարիներ
Նրա գործունեությունը ընդհատվեց 1940 թվականին, Լատվիան Խորհրդային Միությանը բռնակցվելուց մեկ տարի հետո։ Խորհրդային օկուպացիայի առաջին տարվա ընթացքում Ստրանդիշը հիվանդանոցի իր պարտականությունները շարունակում էր կատարել։ Նա վերականգնեց իր կապերը Խորհրդային Ռուսաստանի իր կոլեգաների հետ։ Սակայն 1941 թվականին Գերմանական օկուպացիայի ժամանակ նա ձերբակալվեց հրեաներին հումանիտար օգնություն ցուցաբերելու և վիրավոր զինվորներին բուժելու համար։ Նրան բանտից ազատ արձակեցին, սակայն իր սկզբունքային հայացքների համար ազատվեց Ռիգայի քաղաքային երկրորդ հիվանդանոցի տնօրենի պաշտոնից և 1942 թվականից հեռացվեց Քաղցկեղի հիվանդանոցի գիտական ղեկավարի պաշտոնից, նաև ուռուցքաբանության հիվանդանոցից, որտեղ նա փորձում էր հոգեկան հիվանդներին փրկել։
Ի տարբերություն լատիշ շատ այլ պրոֆեսորների և բժիշկների, Ստադինշը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Արևմուտք չտեղափոխվեց։ Նա ոչ կոմունիստ այն սակավաթիվ լատիշ մտավորականներից էր, ովքեր հայրենասիրական նկատառումներով մնացին և փորձում էին նոր պայմաններում քայլեր ձեռնարկել։ Այդպիսով նա առանցքային դերակատարում ունեցավ ոչ միայն որպես բժիշկ, այլև որպես հասարակական գործիչ։
Հետպատերազմյան տարիներ
1944-1946 թվականներին Ստրանդիշը եղել է իր հիվանդանոցում Բժշկական ֆակուլտետի դեկան, 1944-1947 թվականներին՝ կլինիկական հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ, 1945-1948 թվականներին Առողջապահության նախարարության Բժշկության գիտական խորհրդի նախագահ, ինչպես նաև Լատվիական ԽՍՀ գլխավոր վիրաբույժ և գլխավոր ուռուցքաբան։ 1945 թվականին ԽՍՀՄ ԲԳԱ թղթակից անդամ և 1946 թվականին առաջիններից էր, որ եղել է նորաստեղծ Լատվիայի ԳԱ լիիրավ անդամ։
Սակայն հետպատերազմյան ժամանակահատվածում գաղափարական հալածանքները, որոնք պայմանավորված էին ստալինիզմով և Խորհրդային Միության արևմտյան ազդեցությունների դեմ վարած քաղաքականությամբ, Ստրանդիշը շուտով կորցրեց իր դիրքերը բժշկության և գիտության մեջ։ Նա ազատվեց իր հիմնական պարտականություններից և 1947-1949 թվականների գաղափարական արշավների զոհ դարձավ։ Սակայն, նրան թույլ էին տվել շարունակել աշխատել որպես պրոֆեսոր, և մինչև 1950 թվականը նա եղել է Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի փորձարարական բժշկության ինստիտուտի տնօրեն։ 1940-ական և 1950-ական թվականներին նա հետազոտել է քաղցկեղը և Խորհրդային Միությունում առաջինն էր, որ օգտագործել է նիտրոֆուրանային ֆուրացիլին և տիոտեռա (ThioTEPA, ալկիլացնող հակաուռուցքային պատրաստուկ) պատրաստուկները որպես քիմիաթերապիա։ Նա նաև օգնել է դաստիարակել Լատվիայի բժիշկների և վիրաբույժների սերունդ և հիմնել է բժշկության պատմության թանգարան։
Բժշկության պատմության թանգարան
Բժշկության պատմության թանգարանը Ստրադինշը ստեղծել է իր անձնական հավաքածուի հիման վրա, որը նա սկսել էր մինչպատերազմական Լատվիայում։ 1930-ական թվականներին հավաքածուն գտնվում էր նրա կլինիկական հիվանդանոցում։ Նա հավաքածուն ավարտուն վիճակի է բերել և պետությանն է հանձնել 1957 թվականին։ Դա Խորհրդային Միության բժշկության պատմության ամենամեծ հավաքածուն էր, իսկ 1958 թվականին թանգարանը անվանակոչվեց Ստրադինշի անունով ։
Ընտանիք
Ստրադինշի կինը՝ Նինա Ստրադինյա (Ņina Stradiņa, օրիորդական ազգանունը՝ Մալիշևա, 1897-1991) Լատվիայում ֆիզիոթերապևտիկ բուժման առաջամարտիկներից մեկն է եղել։ Նրանք չորս երեխա են ունեցել. Ստրադինշի թոռները.
Կյանքի վերջին տարիներ
Ստալինի մահից հետո, իր կյանքի վերջին տարիներին Ստրադինշը տարբեր մեղադրանքներով «ռեաբիլիտացվել է»։ 1955-1958 թվականներին Ստրադինշն ընտրվել է Լատվիական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Իր կյանքի վերջին ամիսներին նա իրականացրել է առաջին սիրտ-կրծքային (Cardiothoracic surgery) վիրահատությունները և կազմակերպել է իր թանգարանի պաշտոնական ճանաչումը։
Պաուլս Ստրադինշը մահացել է ինսուլտ ստանալուց մեկուկես տարի անց, 1958 թվականի օգոստոսի 14-ին, Ռիգայում։ Հուղարկավորված է Ռիգայի Անտառային գերեզմանոցում։
Ստրադինշի մրցանակ
1983 թվականից սահմանվել է Պաուլս Ստրադինշի մրցանակ բժշկության պատմության մեջ ներդրումների համար և 1991 թվականից բժշկական պրակտիկայում ունեցած ներդրումների համար։ Այն համարվում է բժշկական գիտության մեջ ամենահեղինակավոր մրցանակը Լատվիայում։
Աշխարհընկալում
Բժշկությունը մասնագիտություն է, գիտություն և արվեստ միաժամանակ։ Միայն լավ մարդը կարող է լավ բժիշկ լինել։ Սերը բարձրագույն բժշկություն է։ Ինձնից հետո ես պետք է թողնեմ կլինիկա, վիրաբուժական դպրոց և թանգարան։ (Պաուլս Ստրադինշ)
Կրուտոգորովա
Կրուտոգորովա (Крутогорова), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 169 կմ է, ավազանի տարածքը 2650 կմ2։ Հոսում է Սոբոլևսկի շրջան և Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Օխոտի ծով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Օխոտյան ծովի ավազանի գետեր
Սպունգ Բոբը 3D
«Սպունգ Բոբը 3D» (The SpongeBob Movie: Sponge Out of Water), ռեժիսոր Փոլ Տիբիթի « Սպունգ Բոբ Քառակուսի Տաբատ » մուլտֆիլմի մոտիվներով ստեղծված երկրորդ լիամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Մուլտֆիլմը համատեղում է իրական դերասանների խաղը՝ համակարգչային անիմացիայի հետ։ Այն՝ 2004 թվականին ստեղծված « Սպունգ Բոբ Քառակուսի Տաբատիկ » մուլտֆիլմի շարունակությունն է ։ Նվիրված է Էռնեստ Բորգնայնի հիշատակին։
Սյուժե
Բուրգերոբորդ (Անտոնիո Բանդերաս) անունով մի նավաստի իր ճայերի թիմի հետ ուղևորվում է Բիկինի օղակակղզի, և կղզիներից մեկից գողանում է կախարդական գիրքը։ Այն ինչ գրված էր այդ գրքում իրականության էր վերածվում։
Գիրքը ներկայացնում է պատմություն, ըստ որի «Աղբաման» ռեստորանի սեփականատերը՝ Պլանկտոնը (Պարոն Լոուրենս) Բիկինի Բոտոմ ստորջրյա քաղաքում կրկին փորձում է գողանալ իր ոխերիմ թշնամուն՝ պարոն Քրաբսին, պատկանող «Քրաստի Քրաբս» (Krusty Krab) ռեստորանի ֆիրմային Քրաբսբուրգերների բաղադրատոմսը։ Բաղադրատոմսը գողանալու իր պլանը նորից ձախողվում է ի շնորհիվ ռեստորանի խոհարար Սպունգ Բոբի (Թոմ Կեննի) և իր ընկեր Փաթրիկի (Բիլ Ֆագերբաքի։ Պարոն Քրաբսը սնանկացնում է Պլանկտոնին ու թողնում նրա մոտ ընդամենը մեկ ցենտ։ Պլանկտոնը այդ մեկ ցենտը տալիս է Քրաբսին։ Պարոն Քրաբսը մեկ ցենտանոց մետաղադրամը դնում է գանձարկղի մեջ, որտեղ գտնվում էր նաև Քրաբսբուրգերի բաղադրատոմսը։ Մետաղադրամը կեղծ է լինում և հնարավորություն է տալիս Պլանկտոնին թափանցել գանձարկզի մեջ։ Սպունգ Բոբը բացելով սեյֆը՝ տեսնում է այնտեղ Պլանկտոնին, որն փորձում էր փոփոխել իրական բաղադրատոմսը կեղծ բաղադրատոմսի հետ։ Սենյակ է մտնում պարոն Քրաբսը և տեսնում է, թե ինչպես է Սպունգ Բոբը փորձում խլել բաղադրատոմսը Պլանկտոնից, սակայն այն ցնդում է հենց նրանց ձեռքում։ Ամբողջ Քրաբսբուրգերի պաշարները նույնպես անհետանում են, իսկ առանց բաղադրատոմսի Սպունգ Բոբը չի կարող պատրաստել նորերը, քանի որ համաձայն կանոններին, բաղադրատոմսն արգելվում է վերարտադրել, անգամ քնի կամ հալյուցինացիայի ժամանակ։
Քաղաքն մնում է առանց Քրաբսբուրգերների, իսկ Պլանկտոնը փախչում է, պարոն Քրաբսը հորդորում է քաղաքի բնակիչներին, որ բաղադրատոմսը Պլանկտոնն է գողացել, վերջիններիս տրամադրելով Պլանկտոնի դեմ։ Միայն Սպունգ Բոբը գիտի, որ իրականում բաղադրատոմսը Պլանկտոնը չի գողացել, և փորձում է քաղաքի բնակիչներին համոզել, որ նա մեղավոր չէ։ Դրա համար նրան վտարում են քաղաքից։ Պլանկտոնը և Սպունգ Բոբը միանում են, որպեսզի գտնեն բաղադրատոմսը գողացողին։ Նրանք որոշում են ժամանակի մեքենա ստեղծել, որպեսզի գտնեն բաղադրատոմսը մինչ դրա անհետանալը և վերադարձնեն Բիկինի Բոտոմը նախկին վիճակին։ Դրա համար հերոսներն օգտագործում են Պլանկտոնի համակարգչային կնոջ՝ Կարենի էներգիան։ Ժամանակի մեջ ճանապարհորդելով, Սպունգ Բոբը և Պլանկտոնն անցյալի փոխարեն հայտնվում են ապագայում՝ չորս օր առաջ։ Ապագայում նրանք հանդիպում են Փաթրիկին, որն նրանց պատմում է «մեծ քրաբսբուրգերյան սովի» մասին։ Նա նաև ասում է, որ միայն ինքն է մնացել Սպունգ Բոբին հավատարիմ, իսկ Բինկի Բոտոմը վերածվել է մի մեծ անապատի։ Քաղաքի բնակիչների կողմից հետապնդվող Սպունգ Բոբը և Պլանկտոնը նորից տեղափոխվում են ժամանակի մեջ, և այս անգամ հայտնում են Պղպջակ (Մետյու Բարրի) անունով մի դելֆինի մոտ։ Պղպջակն արդեն 10 000 տարի է ինչ պաշտպանում է Երկիր մոլորակը անկանխատեսելի երևույթներից (օրինակ, աստերոիդի ընկնելուց)։ Պղպջակն խնդրում է նրան փոխարինել որոշ ժամանակում (մինչ ինքը հոգում է իր կարիքները), Սպունգ Բոբը և Պլանկտոնը հետևում են Յուպիտերի և Սատուրնի բախմանը, բայց չեն կարողանում ոչինչ անել, ինչի պատճառով Պղպջակին հեռացնում են աշխատանքից։
Իսկ միևնույն ժամանակ Բուրգերբորդն իր ճայերի հետ երգ են երգում, բայց չեն հասցնում մինչև վերջ երգել, երբ հայտնվում է Պղպջակը, որն ասում է, որ նա այլևս չի լինի, և սկսվում է ռեփ-մարտը։ Մարտը ավարվելուց հետո Բուրգերբորդը իր ճայերի հետ շարունակում է երգել։
Ինքնասպանությունը Ճապոնիայում
Ինքնասպանությունները Ճապոնիայում ներկայացնում են ազգային հայտնի խնդիր, այս երևույթի զգալի տարածվածությունը և նրա պատմական արմատները թույլ են տալիս խոսել Ճապոնիայի մշակույթում ինքնասպանության առկայության մասին ։ Ճապոնիան համարվում է ինքնասպանությունների ամենաբարձր մակարդակն ունեցող երկրներից մեկը ամբողջ աշխարհում, 2006 թվականին երկիրը այդ ցուցանիշներով հայտնվել է 9-րդ հորիզոնականում ։ Ինքնասպանությունների քանակը հատկապես բարձրացել է 1990-ական թվականներին, օրինակ, 1998 թվականին մակարդակը նախորդ տարիների համեմատ կազմել է 34,7 % : Այդ փաստը կառավարությանը ստիպել է բարձրացնել ֆինանսական միջոցների չափը, որոնք տրամադրվում են ինքնասպանությունների կանխարգելման համար կայացվող միջոցառումների համար։ Կատարված ինքնասպանությունների 71 %-ը կատարում են տղամարդիկ և համարվում են 20 մինչ 44 տարիքային խմբի տղամարդկանց մահվան հիմնական պատճառը ։
Պատմական նախադրյալ
Ճապոնիայի մշակույթը ունի հարգված ինքնասպանությունների երկար պատմություն՝ հարակիրի, որը կատարում էին սամուրայները, որպեսզի քավեն իրենց մեղքերը և խուսափեն դժբախտությունից։ Ժամանակակից Ճապոնիայում մի շարք ինքնասպանություններ կատարվում են, որպեսզի նույնպես թողություն խնդրեն կատարած սխալների համար, որն ամոթ է առաջացրել կամ վնաս է պատճառել ընտանիքին, կազմակերպությանը, սպորտային խմբին, դպրոցին և այլն։
Լայնորեն հայտնի է ճապոնական զորքերի հուսահատ ինքնասպանությունները մարտական գործողությունների ժամանակ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, օրինակ, ճապոնական օդաչու կամիկաձեները, թշնամուն առավելագույն վնաս պատճառելու նպատակով, իրենց ինքնաթիռները և ճախրասավառնակները տարել են դեպի ամերիկական ավիակիրների ինքնասպանության սուզանավերը։ Աչքի են ընկել նաև սովորական զինվորները, որոնք անցկացրել են անհույս բանզայ հարձակումներ, որպեսզի խուսափեն պարտության խայտառակությունից ։
Պատճառներ
Ճապոնիայում ինքնասպանությունների պատճառներն իրենց մեջ առաջին հերթին ներառում են աշխատանքի կորուստը (մեծ տարիքային խմբում՝ թոշակի գնալուց հետո դատարկության զգացումը)։ 2009 թվականի դրությամբ աշխատանքի կորուստը համարվում է ինքնասպանության դեպքերի 65,3 % պատճառը։ Դեպրեսիան եղել է հոգեբանական հիմնական գործոնների ցանկի առաջին հորիզոնականում ։ Այլ հաճախակի հանդիպող պատճառներն իրենց մեջ ներառում են աշխատանք չգտնելը, պարտքեր կամ վարկեր վերադարձնելը, սոցիալական ճնշումը, առողջական խնդիրները, խնդիրները հարաբերություններում, տարիքային փոքր խմբերում՝ բուլիինգը դպրոցում ։ 2007 թվականին Ճապոնիայի ոստիկանության ազգային գործակալությունը մանրամասնել է իրենց բաժնի սկզբունքները, և այժմ այն ունի մինչև 50 հնարավոր պատճառներ պարտադիր ցուցումով, առնվազն երեքը յուրաքանչյուր դեպքում ։
Ժողովրդագրություն
Ինքնասպան լինում են հիմնականում տղամարդիկ, 2007 թվականին տեղի ունեցած դեպքերից ավելի քան 71 %-ը ։ 2009 թվականին նրանց թիվը բարձրացել է 641-ի և կազմել է 23 421 մարդ, ընդ որում ակդ թվից 40,8 %-ը բաժին է ընկնում 40-ից մինչև 69 տարիքային խմբին ։ Տղամարդիկ հակված են ինքնասպան լինելուն ամուսնալուծությունից հետո, քան կանայք ։ Չնայած դրան, ինքնասպանությունները համարվում են 15 մինչև 34 տարիքային խմբի ճապոնացի կանանց մահվան հիմնական պատճառը ։ Չնայած պետք է հաշվի առնել, որ Ճապոնիայում այդ տարիքային խմբում հիվանդության պատճառով մահերի քանակը շատ ցածր է։
20 տարեկանների խմբում ինքնասպանությունների թիվը մեծացել է նաև 2009 թվականին, հասնելով գագաթնակետին դիտարկումների ամբողջ ընթացքում, 2-րդ տարին շարունակ կազմել է 24,1 դեպք 100 000 բնակչության համար։ Ճապոնիայի ազգային ոստիկանական գործակալությունը իր հաշվետվությունում հայտնել է ևս մեկ նոր «ռեկորդի» մասին՝ ինքնասպանությունների քանակով, արձանագրված 30 տարեկանների խմբում 3-րդ տարին շարունակ ։ Ինքնասպանությունների քանակը 60 տարեկանների խմբում նույնպես բարձրացել է, այնուամենայնիվ այն ցածր է, քան 30 տարեկանների խմբինը ։
2009 թվականին ինքնասպանությունների ընդհանուր քանակը բարձրացել է 2 %-ով և կազմել է 32 849 մարդ (26 մարդ 100 000 բնակչության համար), գերազանցելով 30 000-ի շեմը արդեն 12-րդ տարին շարունակ ։ Այդ թիվը մոտավորապես համապատասխանում է 1 ինքնասպանության յուրաքանչյուր 15 րոպեի ընթացքում ։ Համեմատության համար, Մեծ Բրիտանիայում մակարդակը կազմել է 9 դեպք 100 000 բնակչության համար, ԱՄՆ-ում 11-ը 100 000 բնակչության համար ։ Այդ կողմից Ճապոնիան մեծ տարբերություն ունի այլ տարբեր երկրների համեմատ։ 2007 թվականին կանանց ինքնասպանությունների քանակով երկիրը եղել է առաջին տեղում Մեծ ութնյակում, իսկ տղամարդկանց ինքնասպանությունների քանակով՝ երկրորդը՝ զիջելով միայն Ռուսաստանին ։
Վայրեր և միջոցներ
Ճապոնացի տղամարդկանց ինքնասպանության ամենատարածված մեթոդներից է (դեպքերի քանակի նվազման կարգով)՝ կախվելը, գազային թունավորումը կամ խեղդվելը, բարձրությունից ցատկելը, սառը զենքի միջոցով ինքնասպան լիենելը (այդ թվում նաև սրով), ջրահեղձ լինելը, տրանսպորտային միջոցների օգնությամբ ինքնասպան լինելը (այդ թվում «տոբիկներով»)։ Ճապոնացի կանանց մոտ տարածված է ինքնասպան լինելու կախվելու, բարձրությունից ցատկելու, գազային թունավորման և խեղդվելու, թունավորումը դեղահաբերի միջոցով, ջրահեղձ լինելու, տրանսպորտային միջոցների օգնությամբ ինքնասպան լինելու միջոցները ։
Ինքնասպան լինելու ամենահայտնի վայրերից է Աոկիգահարա անտառը ։ Մինչ 1988 թվական ընկած հատվածում ամեն տարի այնտեղ հայտնաբերել են մոտ 30 դի ։ 1999 թվականին գտել են 74 դի, դա եղել է «ռեկորդ» մինչև 2002 թվականը, երբ այնտեղ գտել են 78 դիակ ։ Անտառի տարածքը հսկվում է ոստիկանության ջոկատների կողմից, որոնց կողմից այդ տարի ձերբակալվել է 83 ենթադրյալ ինքնասպան ։
Երկաթագծերը նույնպես համարվում են հայտնի վայրեր, հատկապես Տյուո երկաթագիծը ։
Մինչ այնտեղ պատնեշների կառուցելը, ինքնասպանության հայտնի միջոցներից է եղել Միհարա հրաբխի խառնարանը նետվելը։
Սինդզու
Սինդզու (心中, shinjū) ճապոներենով բառացիորեն նշանակում է «սրտերի միասնություն» ։ Սինդզուն ավելի հայտնի է որպես սիրահար զույգերի ինքնասպանություն, որոնց սերը համարվում է սոցիալապես անընդունելի կամ մերժվում է ընտանիքների կողմից։ Սիրահարները կարծել են, որ սինդզուից հետո նրանք նորից կմիավորվեն երկնքում։ Զույգերով այդպիսի ինքնասպանությունը մեծապես տարածված է եղել Ճապոնիայի ամբողջ պատմության ընթացքում և դարձել է արվեստի կարևոր մասերից մեկը։ Ճապոնական թատրոնում և գրականությունում սինդզուի ավանդույթը մեծ դեր է խաղում։ Սինդզուն վտանգավոր էր, օրինակ, հայտնի «Սիրահարների ինքնասպանություն Երկնային կապերի կղզում» պիեսում՝ գրված տասնյոթերորդ դարում ողբերգախաղաց Տիկամացու Մոնդզաեմոնի կողմից տիկնիկային բունրակու թատրոնի համար։ Թատերգական պիեսներում սիրահարները սինդզուն ավանդաբար ձեռնարկում են փոքրիկ ռոմանտիկ ճամփորդություն կատարելիս՝ վայելելով վեջին օրերը և հիշելով երջանիկ պահերը։ Սինդզուն արտացոլում է գտել նաև ժամանակակից կինոմատոգրաֆիայում, օրինակ, ռեժիսոր Տակեշի Կիտանոյի «Հրավառություն» ֆիլմում։
Սինդզուի ոչ պակաս հայտնի տեսակ է սպանությունը ծնողների կողմից (հիմնականում մեկ ծնողի հետ), իրենց երեխաներին հաջորդող ինքնասպանությամբ։ Մեծ համբավ ձեռք բերեց Արևմուտքում տեղի ունեցած մի դեպք, որը տեղի է ունեցել 1985 թվականի հունվարի 29-ին ԱՄՆ-ում, որտեղ 32-ամյա ճապոնացի ներգաղթյալը, չհանդուրժելով ամուսնու դավաճանությունը, որոշում է իր երկու երեխաներին խեղդել և ինք էլ խեղդվել Սանտա Մոնիկա ծովափում ։ Ըստ ճապոնական մշակույթի հետևորդ կնոջ, ոչ ոք չի կարող հոգ տանել փոքր երեխաների մասին, մորից լավ, այդ պատճառով՝ որոշելով կյանքին վերջ տալ, նա իր հետ տանում է նաև իր երեխաներին ։
Խմբակային ինքնասպանություններ
Հաճախ Ճապոնիայում տեղի են ունենում խմբակային ինքնասպանություններ, որոնք գրավում են ԶԼՄ-ների մեծ ուշադրությունը ։ Բացի այն, որ մասսայականությունը օգնում է հաղթահարել ինքնասպանության վախը, խմբակային ինքնասպանության արմատները նաև կարելի է գնել ճապոնական պատմությունում, որից հայտնի են շատ մասայական հարակիրիներ, ինչպես նաև հայտնի է մի դեպք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից։ Այդ ժամանակ Սայպան կղզու մոտ հազար բնակիչ ինքնասպան եղան (հիմնականում սարից ցած նետվելով), որպեսզի խուսափեն ամերիկյան օկուպացիայից։
Համաձայնությամբ ինքնասպանություններ
21-րդ դարում Ճապոնիայում ինքնասպանությունների յուրահատկությունը դարձել է համաձայնությամբ ինքնասպանությունները։ Այսպես, մինչ այդ անծանոթ մարդիկ, հիմնականում իրար գտնելով համացանցում, պայմանավորվում են միասնական ինքնասպանության կամ միաժամանակ, բայց տարբեր տեղերում տեղի ունեցող ինքնասպանության մասին։ Մամուլում մեծ լուսաբանում է ստացել 2005 թվականին, երբ միաժամանակ երկու մեքենաներում յոթ մարդ ինքնասպան եղավ (խեղդվելով արտանետված գազերից), նախապես այդ մասին համացանցում պայմանավորվելով ։
Ճապոնիայի սահմաններից դուրս, համաձայնությամբ ինքնասպանությունները սկսել են տարածվել ամբողջ աշխարհում, ստիպելով տարբեր երկրների կառավարություններին քայլեր ձեռնարկել։ Մասնավորապես, Իսրայելում ստեղծվել է ոստիկանության հատուկ բաժին, որում ոստիկանական հոգեբանները հետևում են ինքնասպանություններին նվիրված ֆորումների նոր հաղորդագրություններին և պատասխանում են դրանց՝ հնարավորության դեպքում ցուցաբերելով հոգեբանական օգնություն և աջակցություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի հասարակություն Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Առողջությունը Ճապոնիայում
Լևայա
Լևայա (Левая), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Սնվում է անձրևաջրերով։ Թափվում է Էլովկա գետ, գետաբերանից ձախ՝ 106 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 101 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ղպտիական դրոշ
Ղպտիական դրոշ, 2006 թվականին տարբեր երկրների ղպտի ակտիվիստների կողմից ստեղծված դրոշ Եգիպտոսի և սփյուռքի ղպտիներին ներկայացնելու համար։ Դրոշը ճանաչված չէ Ալեքսանդրիայի Ղպտիական ուղղափառ եկեղեցու կողմից, սակայն ամբողջ աշխարհի բազմաթիվ ղպտիներ ընդունում են այն որպես ղպտիական նույնականության խորհրդանիշ։ Ղպտիական դրոշը պաշտոնապես ընդունված և ճանաչված է Նոր Զելանդիայի ղպտիների ասոցիացիայի և «Ազատ ղպտիներ» կազմակերպության կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղպտիական մշակույթ Ղպտիական դրոշ Կատեգորիա:2005 դրոշներ Կատեգորիա:Դրոշներ այբբենական կարգով
Գիլկ
Գիլկ, լեռ Վիրահայոց լեռներում, Ղազախի շրջանի Ֆարահլի գյուղից 2-2,5 կմ հարավ-արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Ալեքսանդր Մակովելսկի
Ալեքսանդր Օսիպովիչ Մակովելսկի (Алекса́ндр О́сипович Макове́льский, ), խորհրդային փիլիսոփա։ ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1946), Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1949)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Կազանի համալսարանը (1907), եղել է նույն համալսարանի պրոֆեսոր (1918)։
1920-1960 թվականներին՝ Ադրբեջանի համալսարանի պրոֆեսոր, 1945-1950 թվականներին՝ Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱ փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտի տնօրեն, 1950 թվականից՝ ավագ գիտաշխատող։
Աշխատություններ
Մակովելսկու աշխատությունները վերաբերում են անտիկ փիլիսոփայությանը, Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների (այդ թվում՝ ադրբեջանցիների) փիլիսոփայության պատմությանը, մասամբ՝ դիալեկտիկական մատերիալիզմին, տրամաբանությանը, հոգեբանությանը։ Մակովելսկու թարգմանությամբ և մեկնաբանությամբ հրատարակվել են հին հունական փիլիսոփաների աշխատություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային փիլիսոփաներ
Մայրցամաքային ծանծաղուտ
Մայրցամաքային ծանծաղուտ, մայրցամաքի ստորջրյա այն հարթությունը, որը հարում է ափին և երկրաբանական կառուցվածքով դրա հետ բնութագրվում է ընդհանուր հատկանիշներով։ Մայրցամաքային ծանծաղուտը շարունակվում է ափից մինչև գառիթափը՝ 100-200 մ, երբեմն էլ՝ 500-1500 մ խորությունը։
Մայրցամաքային ծանծաղուտի ընդհանուր տարածությունը կազմում է 32 միլիոն կմ2։ Բերինգի ծովի ափերում, Եվրասիայում, Հուդզոնի ծովածոցում, Հարավ-Չինական ծովի, Ավստրալիայի հյուսիսային ափերում դրա լայնությունը հասնում է 1500 կմ։ Մայրցամաքային ծանծաղուտը հանդիսանում է ծովային նստվածքների (գլաքարերի, ավազների, ավազային տիղմերի) ինտենսիվ կուտակման մարզ, բնորոշվում է օրգանիզմների ու հանքանյութերի առատությամբ։ Դրա սահմաններում հայտնաբերվել են նավթի և գազի խոշոր հանքավայրեր (Հյուսիսային ծով, Մեքսիկական, Պարսկական ծոցեր)։ Այդ տարածությունում կատարվում է ձկնորսության և ծովային այլ կենդանիների որսի 92%-ը։ Ըստ իրավական ռեժիմի (առաջին անգամ սահմանվել է 1958 թվականի ժնևյան կոնվենցիայով), մայրցամաքային ծանծաղուտը տարածքային ջրերից դուրս ստորջրյա շրջանների մակերևույթն ու ընդերքն է, որը հարում է ափին (այդ թվում՝ կղզիներին) մինչև 200 մ խորությունը կամ այդ սահմաններից դուրս մինչև այն սահմանը, որտեղ ծածկող ջրերի խորությունը հնարավորություն է տալիս մշակելու հիշյալ շրջանների բնական հարստությունները։
Մայրցամաքային ծանծաղուտը պետական տարածք չի համարվում, սակայն այդ հատվածի բնական հարստությունները հետախուզելու և շահագործելու սուվերեն իրավունքը պատկանում է առափնյա պետությանը։ Մայրցամաքային ծանծաղուտի իրավական ռեժիմով բնական հարստություններ են համարվում ծովի հատակի մակերևույթի ու ընդերքի հանքային և այլ ոչ-կենդանի պաշարներ, ինչպես նաև նստակյաց օրգանիզմներ, որոնք կամ ամրացված են ծովի հատակին ու ջրում, կամ կարող են տեղաշարժվել ծովի հատակով։ Մայրցամաքային ծանծաղուտի ջրերը, դրանց վրա գտնվող օդային տարածությունները ազատ են բոլոր պետությունների համար։ Եթե Մայրցամաքային ծանծաղուտին հարում է մեկից ավելի պետության տարածք, յուրաքանչյուրի մայրցամաքային ծանծաղուտը սահմանազատվում է պետությունների փոխադարձ համաձայնությամբ։
Կատեգորիա:Ջրաբանություն
Իմ ընկերուհին հրեշ է
«Իմ ընկերուհին հրեշ է» (Colossal), կանադական և իսպանական ֆանտաստիկ ֆիլմ, որի հեղինակն է Նաչո Վիկալոնդո։ Ֆիլմը դուրս է եկել էկրաններին 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ։
Սյուժե
Սյուժեի մեջ պատմվում է, որ հսկայական հրեշը հարձակվում է Սեուլ քաղաքի վրա։ Գլորիան կորցրել էր իր աշխատանքը և իր ընկերոջ հետ սկսում են ենթադրել, որ մասնակից են այդ իրադարձություններին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Իսպանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Կանադական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական մարտաֆիլմեր
Շուխութի խճանկար
Շուխութի խճանկար, հանդիսանում է լոգարան՝ պատրասված մոզաիկայից։ Հայտնաբերվել է Շուխութ համայնքում (ներառում է Գուրիայի մարզի Ներքին Շուխութ և Վերին Շուխութ գյուղերը) 1961 թվականին։ Այն թվագրվում է 4-5-րդ դարերով։ Խճանկարը արված է եղել Opus Tesselatum տեխնիկայի օգտագործումով, որը չափսերը և ձևերը ներկայացնում է խորանարդներով։ Խճանկարը պատրաստված է հետևյալ նյութերից. Դիզայնը խորանարդներով է և աստղիկներով ։
Կուբովայա (գետ, թափվում է Խաղաղ օվկիանոս)
Կուբովայա (Кубовая), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։ Հոսում է Ելիզովսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Խաղաղ օվկիանոս։
Շուխութի խճանկար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացական քանդակագործություն Կատեգորիա:Խճանկարներ Կատեգորիա:Գուրիա
Կուբովայա (գետ, թափվում է Խաղաղ օվկիանոս)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ձախ Ռադուգա
Ձախ Ռադուգա (Левая Радуга), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Թափվում է Ռադուգա գետ, գետաբերանից ձախ՝ 47 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կուրտ (անձնանուն)
Կուրտ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն կուրտ՝ «ներքինի» բառից։ Ըստ Հրաչյա Աճառյանի՝ հավանաբար անձնանուն չէ ։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 1057-1063 թվականներին՝ որպես Անիի Մխիթար հյուպատոսի հայրանուն՝ Մխիթար իպատոսն Կրտին որդին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Գրուֆալո (ֆիլմ)
Նկարահանվող անձնակազմի մեջ են մտնում՝ Հելենա Բոնեմ Քարթերը, Ռոբ Բրայդոնը, Ռոբբի Կոլտրեյնը, Ջեյմս Կորդենը, Ջոն Հըրթը և Թոմ Ուիլկինսոնը։
2009 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Մեծ Բրիտանիայում 9.8 միլիոն մարդ ներկա գտնվեց ֆիլմի պրեմիերային։ Ֆիլմն արժանացել է Օսկարի և առաջադրվել՝ BAFTA մրցանակի համար ։ Ֆիլմը ցուցադրվել է ԱՄՆ-ի կինոթատրոններում, իսկ 2012 թվականի դեկտեմբերին ֆիլմը և դրա շարունակությունը՝ «Գրուֆալոյի երեխան», Միացյալ Նահանգների հանրությաը հասանելի դարձավ հեռուստացույցով ։