cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լեսնոե (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:2007 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հայերն Ադրբեջանում
20-րդ դար
Հայրենական մեծ պատերազմից (1941-1945) հետո Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գևորգ Զ Չորեքչյանը ձեռնամուխ է եղել Հայ եկեղեցու թեմերի վերակազմավորման և վերաբացման աշխատանքներին։ 1945 թվականին Արցախի ու Գանձակի թեմերը միավորվել են Բաքվի և Թուրքեստանի թեմին, որտեղ գործել են միայն Բաքվի և Գանձակի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցիները (1945 թվականից)։ Թուրքեստանում (Միջին Ասիայում) հայկական գործող եկեղեցիներ չլինելու պատճառով թեմը կոչվել է Ադրբեջանի թեմ, առաջնորդանիստը մնացել է Բաքվի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին։ Թեմական խորհրդի հրավերով Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա Պալճյանը հովվապետական այցելություններ է կատարել Ադրբեջանի թեմ (1957, 1962, 1969)։ 1988-1990 թվականներին Ադրբեջանի իշխանությունների որդեգրած հայահալած քաղաքականության և շուրջ 350 000 հայերի բռնագաղթի պատճառով թեմը դադարել է գործելուց։ 1989 թվականի դեկտեմբերին Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին հրկիզվել է ադրբեջանցի ազգայնամոլների ձեռքով։
Դպրոց
Ադրբեջանում առաջին հայկական դպրոցները հիմնվել են եկեղեցիներին ու վանքերին կից կամ նրանց հովանավորությամբ։ 1844 թվականին հիմնվել է Շամախու հոգևոր ճեմարանը, 1860 թվականին Ա. Տեր-Ղևոնդյանի ջանքերով բացվել է Բաքվում առաջին հայկական դպրոցը, 1864 թվականին՝ մի շարք ծխական դպրոցներ և Սաղիանի Ս. Ստեփանոս Նախավկա վանքին կից վանական դպրոցը, 1870 թվականին՝ Մադրասա գյուղի ծխական մեկդասյան դպրոցը և 1872 թվականին՝ օրիորդաց ծխական դպրոցը։ 1869 թվականին հիմնվել են Շամախու Սանդուխտյան օրիորդաց դպրոցը, Բաքվի Մեսրոպյան երկդասյան արական և Հռիփսիմյան օրիորդաց միջնակարգ դպրոցները, 1894 թվականին՝ Բաքվի Ս. Աստվածածին եկեղեցուն կից երկրորդ օրիորդաց դպրոցը։ Իգական դպրոցներ են բացվել նաև Վարդաշենում (1876), Ղուբայում (1882), Զաքաթալայում (1893), Նուխիում (1894), Խաչմասում (1895) և այլն։ 1872 թվականին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցու հատուկ կոնդակով հիմնվել է հայկական միջնակարգ հոգևոր ճեմարան։ 19-րդ դարի վերջին Բաքվում գործել են 12, 1914-15 թվականին ուսումնական տարում Շամախու թեմում՝ 23 (ծխական), 1930-50-ականներին միայն Բաքվում՝ 80 հայկական դպրոցներ։ Հետագա տարիներին ազգային կյանքը Ադրբեջանում անկում է ապրել։ Վերջին հայկական դպրոցը փակվել է 1983 թվականին։
Հասարակական-քաղաքական կյանք
Ադրբեջանի հայության հասարակական-քաղաքական կյանքն առավել աշխույժ էր 19-րդ դարի վերջին տասնամյակներում և 20-րդի սկզբին։ Կենտրոնացված էր Բաքվում, որտեղ նավթարդյունաբերության արագ զարգացման շնորհիվ ստվարանում է բանվորության, տեխնիկական մտավորականության թիվը՝ հող ստեղծելով քաղաքական գործունեության համար։ Բաքվում գործում էին սոցիալ-դեմոկրատական, կադետական, էսէռների, կոմունիստական (բոլշևիկյան) և այլ կուսակցություններ, որոնց շարքերում, նաև ղեկավար մարմիններում, զգալի թվով հայեր են եղել։ Նշված կուսակցություններն առաջնորդվում էին ընդհանուր համառուսական կանոնադրությամբ, որը հեռու էր ազգային խնդիրներից։
Ադրբեջանում առաջնակարգ դեր են խաղացել բոլշևիկյան կուսակցության ականավոր ներկայացուցիչներ Ստեփան Շահումյանը (1918-ի Բաքվի կոմունայի նախագահ), Սուրեն Սպանդարյանը, Բոգդան Կնունյանցը, Անաստաս Միկոյանը և ուրիշներ։ ՀՅԴ-ն և ՍԴՀԿ-ն իրենց շարքերում ունեին աչքի ընկնող գործիչներ, որոնք 20-րդ դարի սկզբին նշանակալի դեր են խաղացել ինչպես Բաքվի, այնպես էլ Ադրբեջանի հայության կյանքում։ Մինչև Բաքվում Հայոց ազգային խորհրդի ստեղծումը հայության ազգային կյանքն այլ հասարակական կազմակերպությունների հետ տնօրինել է Հայոց ազգային բյուրոյի ներկայացուցչությունը։
Մշակույթ
Բուն Աղվանքի և Ապշերոնյան թերակղզու հայության հոգևոր և մշակութային կյանքը դարեր շարունակ ընթացել է համահայկական հունով՝ սերտորեն կապված ազգային կյանքին ու ավանդներին։ Հոգևոր-կրթական կենտրոնները հաճախ եղել են նաև գրչության օջախներ։ Մադրասա գյուղի Ս. Աստվածածին եկեղեցում 1403-ին գրվել է մի մատյան, Սաղիանի Ս. Ստեփանոս Նախավկա վանքում 1936-ին գրվել է մի «Աղոթամատույց», 1654-ին՝ ձեռագիր «Ժողովածու»։ Մեյսարի գյուղում ստեղծվել են մի շարք մատյաններ, հայտնի են 1695-ին գրված «Ավետարանը», 17-րդ դարի «Ժողովածուն» և այլն։
(5180) Օնո
(5180) Օնո (Ohno), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի ապրիլի 6-ին Տեցույա Ֆուջիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,390742 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2396 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5418 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1350,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266628 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,05° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տեցույա Ֆուջիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հայերն Ադրբեջանում
Գրականություն
Ադրբեջանում հայ գրական կյանքը սկզբնավորվել է 19-րդ դարի 60-ականներին, Բաքվում։ Հայոց մարդասիրական ընկերության գրադարան-ընթերցարանում կազմակերպվել են գրական երեկոներ, որտեղ գրողները (Մ. Զոհրաբյան, Կ. Արզումանյան և այլք) ներկայացրել են իրենց ստեղծագործությունները։
1874-ին Բաքվում սկսել է տպագրվել «Սոխակ Հայաստանի» երգարանը (խմբագիր՝ Գրիգոր քահանա Գրիգորյան), որն ընդգրկել է նաև երկրամասի հայ աշուղների ու բանաստեղծների ստեղծագործությունները։ Բաքվում են ձևավորվել Ալեքսանդր Շիրվանզադեի գրական նախասիրությունները։ 1880-ականներին վերջին գործել է «Հույս» միությունը՝ նույնանուն ձեռագիր հանդեսով, որտեղ բանաստեղծական առաջին քայլերն է արել Հակոբ Հակոբյանը։ 1890-ականների կեսին գրող-մանկավարժներ Ս. Հովվյանի, Ա. Նազարեթյան, Ս. Բալայանի ջանքերով կազմակերպվել է «Օջախ» գրական խմբակը, որի աշխատանքներին մասնակցել են Ղազարոս Աղայանն ու Հովհաննես Թումանյանը։
1910-ականներին Բաքվում գործել է Հայ գրական-գեղարվեստական ակումբը, որի ջանքերով նշվել են հայ գրերի գյուտի 1500 և հայոց տպագրության 400-ամյակները։
1923-ին Բաքվում կազմակերպվել է «Հայարտուն» գրական-մշակութային կազմակերպությունը, որի գրական մասնաճյուղի հիման վրա գործել է Հայ պրոլետգրողների ասոցիացիան. 1925-ին լույս են տեսել «Հայարտուն» և «Վիշկա» գրական հանդեսները։ Եղիշե Չարենցի, Վահրամ Ալազանի և այլ գրողների այցելությունները նպաստել են Ադրբեջանի գրողների միության Բաքվի հայկական մասնաճյուղի ստեղծմանը։ Բաքվի գրական միջավայրում են ձևավորվել բանաստեղծներ Աշոտ Գրաշին, Թաթուլ Հուրյանը, Սամվել Գրիգորյանը, Համո Սահյանը, Աթանես Սենալը, արձակագիրներ Գարեգին Բեսը, Մարգար Դավթյանը, դրամատուրգներ Արշավիր Դարբնին, Արարատ Բարսեղյանը։ Գրական կյանքին գործուն մասնակցություն են ունեցել քննադատներ Ս. Երզնկյանը, Ս. Մանուցյանը, Ա. Մկրտչյանը, Վարսենիկ Աղասյանը, Գևորգ Գրիգը, Պահարեն, գրականագետներ Ա. Պետրոսյանը, Համո Ամիրխանյանը, Գուրգեն Անտոնյանը և այլք։
Թատրոն և կինո
Հայ թատերական կյանքը Բաքվում սկզբնավորվել է 1870 թվականին, երբ մեծահարուստ Ն. Կրասիլնիկյանի (Ն. Կրասիլնիկով) տանը սկսել է գործել ռեալական դպրոցի սաներից կազմված դերասանական խումբը։ Մարդասիրական ընկերության նախաձեռնությամբ և աջակցությամբ 1884 թվականին ստեղծվել է Բաքվի հայկական թատերական ընկերությունը, 1906 թվականին՝ Բաքվի Հայոց կուլտուրական միությունը, որն ունեցել է թատերախումբ։ Բաքվում գործել են հայ դերասանական լավագույն ուժերը՝ Սաֆրազյան ամուսինները, Գևորգ Տեր-Դավթյանը, Հովհաննես Աբելյանը, Գրիգոր Ավետյանը, Սիրանույշը, Գևորգ Պետրոսյանը, Պողոս Արաքսյանը, Արամ Վրույրը, Վարդուհին, Արուս Ոսկանյանը և այլք։ Հայ թատերական կյանքը տարբեր տարիների կազմակերպել և ղեկավարել են Հովհաննես Աբելյանը, Հովհաննես Զարիֆյանը, Հովսեփ Ոսկանյանը։ 1910-1920-ականններին Բաքվում գործել է Ամիրագոյի (Ամիրաղյան) օպերային խումբը, 1920-1949 թվականներին՝ Հայկական պետական թատրոնը, որտեղ բեմադրվել են հայ դասական ու ժամանակակից, ինչպես նաև ռուսական, համաշխարհային դրամատուրգիայի լավագույն գործերից։ 1928 թվականին բացվել է Հայկական երաժշտական թատրոնը (ղեկավար՝ Մուշեղ Սաղյան)։ 1923 թվականին Բաքվում հիմնվել է թատերական տեխնիկում, որը 1930-ականներին ունեցել է հայկական բաժանմունք։
Ադրբեջանի կինոյի զարգացման գործում մեծ ներդրում ունի կինոբեմադրիչ Համո Բեկնազարյանը. Բաքվի կինոստուդիայում նկարահանել է «Տունը հրաբխի վրա» (1928, Հայկինոյի հետ), «Սևիլ» (1929), «Սաբուհի» (1941) կինոնկարները։
Երաժշտություն
Ադրբեջանի հայության երաժշտական կյանքում մեծ դեր են ունեցել աշուղները։ Նրանք շրջել է բնակավայրից բնակավայր, մասնակցել աշուղական մրցումների։ Հայտնի են աշուղներ Փարսիի (16-րդ դար), Դոնիի (18-րդ դար), Ղազարի (19-րդ դար) անունները. ստեղծագործել և երգել են թուրքերեն։ Հատկապես նշանավոր էր աշուղ Դոնին, որը համարվել է այդ շրջանի աշուղների վարպետը՝ ուսուցիչը։ Նրա երգերն ունեցել են հերոսական բնույթ, նվիրված են եղել Ասրի, Ջավադ, Ռոստոմ մելիքների քաջագործություններին։
19-րդ դարում է ապրել ու հայերենով ստեղծագործել աշուղ Սեյադը (Պետրոս Մադաթյան)։ 19-րդ դարի վերջում երաժշտական կյանքը կենտրոնացել է Բաքվում։ 1885 թվականին իր երգչախմբով ելույթներ է ունեցել Քրիստափոր Կարա-Մուրզան, 1886-ին Մակար Եկմալյանը հայկական եկեղեցում ղեկավարել է իր Պատարագը, 1908 թվականին դասախոսություններով և երգչախմբով հանդես է եկել Կոմիտասը։
Անտոն Մայիլյանի նախաձեռնությամբ և խմբագրությամբ հրատարակվել է «Թատրոն և երաժշտություն» (1910-1917) հանդեսը։ 1926-1934 թվականներին Բաքվի Հայարտանը կից գործել է երաժշտական դպրոց։ Բաքվում է ապրել և ստեղծագործել երգահան Անուշավան Տեր-Ղևոնդյանը (1934-1938 թվականներին՝ Բաքվի կոնսերվատորիայի տնօրեն)։ 1920 թվականից մշակութային կազմակերպչական աշխատանքին մասնակցել է նաև դիրիժոր Հովհաննես Իոաննիսյանը, որը ստեղծել է ադրբեջանական ժողովրդական գործիքների առաջին նվագախումբը, նաև կանանց նույնաբնույթ նվագախմբեր։ Երաժշտական հաստատություններում աշխատել և ստեղծագործել են հայ երաժիշտ կատարողներ։ Բաքվում է ապրել և ստեղծագործել Անդրեյ Բաբաևը։
Կերպարվեստ
Բաքվում բացվել են Գևորգ Բաշինջաղյանի (1885), Վարդգես Սուրենյանցի (1901) ցուցահանդեսները։ 20-րդ դարի սկզբից հայկական դպրոցներում իբրև առանձին առարկա դասավանդվել է նկարչություն։ 1923 թվականին բացված Հայարտան նկարչական մասնաճյուղը կազմակերպել է ցուցահանդեսներ, քննարկումներ, որոնց մասնակցել են նկարիչներ Վարդան Տեր-Պողոսյանը, Էաչի Պռոշյանը, Մուշեղ Սաղյանը, Շ. Մանգասարովը և այլք։ Ադրբեջանի Խորհրդային Հանրապետության զինանշանի հեղինակը նկարիչ-գրաֆիկ Ռուբեն Շխկյանն է։ Շուրջ կես դար Բաքվի գեղարվեստական ուսումնարանում նկարչություն է դասավանդել Ա. Հովհաննիսյանը (նաև Հայակակն թատրոնի նկարիչն էր)։ Նրա սաներից է նկարիչ Պետրոս Մալայանը։ 1936 թվականին Ս. Աղաջանյանը հրավիրվել է Բաքու՝ ստեղծելու դիմանկարներ։ 1958 թվականին Բաքվում տեղադրվել է Ս. Մերկուրովի «Բաքվի 26 կոմիսարների գնդակահարումը» բարձրաքանդակը (1924-1946)։
Տպագրություն
Բաքվի հայոց մարդասիրական ընկերության ջանքերով 1870 թվականին հիմնվել է Բաքվի առաջին հայկական տպարանը՝ «Արորը», որն իր գոյության 13 տարիների ընթացքում տպագրել է 20-ից ավելի գրքեր՝ «Սոխակ Հայաստանի» երգարանի 4 պրակներ, Մխիթար Գոշի, Օլիմպիանոսի և Եզովպոսի առակները, դասագրքեր և այլն։ 19-րդ դարի վերջին գործել են «Մալաֆյանց և ընկ.» (1874 թվականից), Ա. Ղասաբյանցի (1876-ից) տպարանները, այնուհետև բացվել են Ս. Տեր-Հովհաննիսյանցի, Հ. Գյուլբասարյանի, Ս. Շահբաղյանի, Ղազարյան եղբայրների տպարանները («Արորը» և շահբաղյանի տպարանը գործել են մինչև 1920 թվականը)։ 20-րդ դարի սկզբին հիմնվել են Ն. Երևանցյանի, Մ. Անտոնյանի, Ա. Թառայանի, Լ. Միրզոյանի, Կ. Խատիսյանի, «Արծվաբերդ», «Արամազդ», Կարապետյան եղբայրների տպարանները։ Բաքվում գործող մի շարք այլ տպարաններում («Տրուդ», «Տրուժեննիկ», «Բաքու») ևս տպագրվել են հայերեն գրքեր ու պարբերականներ։
Մամուլ
Մինչև 1920 թվականը Բաքվում հրատարակվել է ավելի քան 80 անուն հայկական պարբերական։ Առաջինը 1874 թվականից Շուշիում լույս տեսնող «Հայկական աշխարհ» գրական-մանկավարժական ամսագիրն էր, որը շարունակվել է հրատարակվել Բաքվում, 1877-79 թվականներին։ Բաքվում են լույս տեսել «Կոչ-Դևեթ» (1906), «Օրեր» (1907), «Նոր խոսք» (1911-12), «Սոցիալ-դեմոկրատ» (1917), «Բանվորի խոսք» (1918), «Տեղեկատու» (1918) և բոլշևիկյան այլ պարբերականներ։ Այստեղ հրատարակվել են նաև գրական-հասարակական «Շեփոր» (1908), «Առավոտ» (1909), «Թատրոն և երաժշտություն» (1910-17), «Հայարտուն» (1925), «Կոմունիստ», «Գրական Ադրբեջան», «Ագիտատոր» (1966-88) և այլ պարբերականներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանահայ հասարակություն
Ուեյն շրջան (Միսսուրի)
Ուեյն շրջան (Wayne County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.971 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.521 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրինվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Վեց ձեռքսեղմումների տեսություն
Վեց ձեռքսեղմումների տեսությունը պնդում է, որ Երկրագնդի վրա ապրող ցանկացած երկու մարդ միմյանցից բաժանված են ծանոթների 5 մակարդակով։
Տեսությունն առաջ է քաշվել 1969 թվականին ամերիկացի հոգեբաններ Սթենլի Միլգրեմի և Ջեֆրի Թրևերսի կողմից։ Նրանք պնդում էին, որ Երկիր մոլորակի վրա ապրող յուրաքանչյուր ոք միջնորդավորված կերպով ծանոթ է ցանկացած այլ մարդու հետ, ընդ որում՝ ծանոթների այդ շղթան կազմված է 6 հոգուց։
Միլգրեմի հետևությունները հիմնված են ամերիկյան երկու քաղաքներում կատարված հետազոտության արդյունքում ստացված տվյալների վրա։ Մի քաղաքի բնակիչներին բաժանվել է 300 ծրար, և հանձնարարվել ծրարը փոխանցել մյուս քաղաքում ապրող կոնկրետ մարդու։ Ծրարները կարելի էր փոխանցել միայն բարեկամների ու ծանոթ մարդկանց միջոցով։ Ծրարներից 60-ը հասան հասցեատերերին։ Կատարելով հաշվումներ՝ Միլգրեմը պարզեց, որ ծրարները փոխանցվել են միջինը 5 մարդու միջոցով։ Այսպես էլ առաջացավ Վեց ձեռքսեղմումների տեսությունը ։
Միլգրեմի փորձը կրկնեցին Կոլումբիայի համալսարանի գիտնականների կողմից. վերջիններս փորձն անցկացրին էլեկտրոնային փոստի միջոցով։ Հազարավոր կամավորների հանձնարարվեց գտնել 20 մարդու՝ հայտնելով վերջիններիս անունը, ազգանունը, զբաղմունքը, կրթությունը և բնակության վայրը։ Մի ավստրիալացի ընդամենը 4 նամակի օգնությամբ գտավ այն 20 մարդկանցից մեկին, ով ապրում էր Սիբիրում ։
Մայքրոսոֆթի մասնագետները մեկ ամիս հետևել են 242 720 596 օգտագործողների հաղորդակցմանը. ստացված տվյալների վերլուծությունը տևեց 2 տարի։ Արդյունքում պարզվեց, որ ծառայության 240 միլիոն օգտագործողներից յուրաքանչյուրը մյուսին կարող էր «հասնել» 6.6 «քայլից»։ Ինչով էլ ապացուցեցին, որ մեզնից յուրաքանչյուրը 5 մարդու միջոցով ծանոթ է Անգլիայի թագուհու հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հասարակագիտություն
Կուկոլովկա
Կուկոլովկա (Куколівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուկոլովկա գյուղում բնակվում էր 884 մարդ։
Իվան Ֆրանկո
Իվան Ֆրանկո (Іван Якович Франко, ), ուկրաինացի գրող, բանաստեղծ, գիտնական, հրապարակախոս և Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորության սոցիալիստական հեղափոխական շարժման գործիչ։ 1915 թվականին առաջադրվել է Նոբելյան մրցանակի, բայց վաղահաս մահը խանգարեց դրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ուկրաինացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Նոյի ագռավը (Մուրացան)
Նոյի ագռավը, Մուրացանի պատմվածքներից է, որը տպագրվել է 1899 թվականին «Լումա» ամսագրում ։
Սյուժե
Պատմությունը ներկայացված է առաջին դեմքով։ Հերոսը և նրա ընկերը որոշում են օգոստոսյան մի գեղեցիկ առավոտ քաղաքից գնալ հայրենի գավառի գյուղերը պտտելու և մի քանի ավերակներ անձամբ տեսնելու։ Ընկերից մեկը վերադարձել էր Մոսկվայից, իսկ մյուս ընկերը հեղինակն էր՝ Թիֆլիսից։ Մոսկյավյից վերադարձած ընկերը Պետրոս Մինարյանն է՝ հայոց հոգևոր դպրոցի սաներից։ Կենսական տարբեր հարցերի մասին զրուցելով, վիճաբանելով, երկու ընկեր հասնում են իրենց գյուղը և հանգրվանում Պետրոսի ազգական գյուղացու տանը։
Վանին փող չի ուղարկում, միայն երբեմն գրում է նրանց։ Նա չի վճարել նույնիսկ իր ուսման համար Մարութից վերցրած պարտքը։ Ամուսնությունից հինգ տարի անց կնոջ և երեք երեխաների հետ տասն օրով եկել է, ապա գնացել։ Կնոջ հետ էլ ամուսնացել է, քանի որ նրա հայրը պաշտոնյա է։ Այժմ ծերունու միակ մխիթարությունն այն է, որ երբ լսում է, թե որևէ մեկը որդուն ուզում է ուսման ուղարկել, համոզում է չուղարկել։ Գյուղում քիչ մարդ է մնացել, ուսման գնացողներից ոչ մեկը չի վերադարձել, դարձել են Նոյի ագռավ։ Տղաները տխուր հեռանում են։ Պետրոսը հիշում է իր խոսքերը, երբ ասում էր, որ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023 Կատեգորիա:Մուրացանի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1899 ստեղծագործություններ
Պետեր Ենսեն
Պետեր Քրիստիան Ալբրեխտ Ենսեն (Peter Christian Albrecht Jensen, ), գերմանացի արևելագետ, Մարբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր։
Ենսենը կարծում էր, որ խեթական մեհենագրությունների լեզուն հայերենի վաղ տարբերակն է ։
Կենսագրություն
Ենսենը ծնվել է Բորդո քաղաքի գերմանա-դանիական ավետարանչական համայնքի հոգևոր հովիվ Կոնրադ Ենսենի ընտանիքում։ Մեծացել է Հոլշտայնում, սակայն 1871 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Հյուսիսային Շլեզվիգի Nustrup Sogn (de) անունով մի գյուղ։ 1880 թվականին ընդունվում է Լայպցիգի համալսարանի աստվածաբանության ֆակուլտետ։ Հետո տեղափոխվում է արևելագիտության ֆակուլտետի ասորագիտության բաժին Ֆրիդրիխ Դելիչի մոտ։ 1883 թվականին գնում է Բեռլին՝ Էբերխարդ Շրեդերի մոտ։ 1888 թվականին պաշտպանում է դոկտորական ատենախոսություն։ 1892 թվականին աշխատանքի է անցնում Մարբուրգի համալսարանում Յուլիուս Վելհաուզենի փոխարեն, որտեղ 1895-1928 թվականներին դասավանդում է որպես պրոֆեսոր։
Ուսումնասիրությունները
Ենսենը սկսում է ուսումնասիրել խեթական մեհենագրությունները, որը սկսում է 1898 թվականին հրապարակած «Խեթերը և հայերը» (Hittiter und Armenier) աշխատությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի արևելագետներ Կատեգորիա:Մարբուրգ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Գերմանացի խեթագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի հայագետներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանասերներ Կատեգորիա:Գերմանացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Մարբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի ասորագետներ
Հյուրը (ֆիլմ, 1987)
«Հյուրը» («Гость»), 1987 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Կայդանովսկին Խորխե Լուիս Բորխեսի «Ավետարան ըստ Մարկոսի» պատմվածքի հիման վրա։
Սյուժե
Երիտասարդ կալվածատիրոջը հյուր է գալիս իր ընկերը։ Տանտերը, մի քանի օրով հեռանալով, հյուրին թողնում է այն տանը, որտեղ ապրում են նաև նրա երեք ծառաները՝ կառավարիչ հայրն ու նրա չափահաս որդին ու դուստրը՝ մութ անցյալով, անհայտ ազգության գյուղացիներ, որոնք մոռացել են իրենց լեզուն ու հավատը, բայց շատ սնահավատ են։ Աստվածաշունչն ուսումնասիրող հյուրը, բարձրաձայն կարդալով այն, նկատում է, որ երեքն էլ իրեն շատ ուշադիր լսում են, իսկ հաջորդ օրը նրանք խնդրում են կրկնել «Մարկոսի Ավետարանի» ընթերցումը։
Այս ֆիլմը ընդհանուր շրջված գաղափարների շարքից է։ Նրա սյուժեի համաձայն՝ մի մարդ ամբողջ գործողության ընթացքում տարբեր ոչ կրոնական մարդկանց համար ընթերցում է Աստվածաշունչ։ Եվ նրանք, նրան ընդունելով որպես Քրիստոս, խաչում են խեցճին խաչի վրա։ Այստեղ երկակի գաղափար է։ Նախ, ինձ թվում է, որ հավատը, ինչպես և ճշմարտությունը որոնելու համար համարձակները միշտ ստիպված են վճարել։ Եվ հիմնականում իրենց կյանքով։ Սա կինոնկարի մի իմաստն է։ Երկրորդ իմաստը խոսքի ուժն է, որը ոչնչացնում է սխալ ընկալված խոսքի ուժը։ Այն մեծ դեր է խաղում կյանքում, ունի մտքի վրա ազդեցության այնպիսի ուժ, որ եթե նույնիսկ մի փոքր սխալ մեկնաբանվի, ապա դա կարող է հանգեցնել սարսափելի հետևանքների։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1987 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Պրուդիշչի (գյուղ, Սպասսկի շրջան)
Պրուդիշչի (Прудищи), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սպասսկի շրջանի կազմում։
Մայքլ Կոպոն
Մայքլ Սոուել Կոպոն (Michael Sowell Copon, ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Կարիճների արքան 2. Հերոսի վերելքը» ֆիլմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Չեյս շրջան (Նեբրասկա)
Չեյս շրջան (Chase County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.315 կմ² է, բնակչությունը՝ 4.068 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Իմպերիալ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
(5181) SURF
(5181) SURF, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի ապրիլի 7-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,408204 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0793 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7371 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1365,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263733 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կվիտնևոե (ավան, Ալեքսանդրիայի շրջան)
Կվիտնևոե (Квітневе), ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կվիտնևոե ավանում բնակվում էր 354 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Լեսնոե (գյուղ, Լուխովիցկի շրջան)
Լեսնոե (Лесное), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի բնակավայրեր
Գիյոմ Դյուֆայի
Գիյոմ Դյուֆայի(Dufay, Du Fay, Du Fayt, ժամանակակից տառադարձությունով Դյուֆե կամ Դյու Ֆե,   ), Ֆրանկո-ֆլամանդացի կոմպոզիտոր, հոլանդական դպրոցի հիմնադիրներից մեկը։
Արթուր Բըրնս
Արթուր Ֆրենկ Բըրնս (Arthur Frank Burns, ), ամերիկացի տնտեսագետ և դիվանագետ ։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
Հավանաբար, Դյուֆային ծնվել է Բրյուսելից ոչ հեռու։ Նա քահանայի և Մարի Դյու-Ֆեի (Marie Du Fayt) ապօրինի դուստրն էր։ Դստեր լույս աշխարհ գալուց հետո Մարին տեղափոխվել է Կամբրե, որտեղ բնակվել է հարազատի հետ, ով քաղաքի տաճարում  կանոնիկոս էր։ Դյուֆային դաստիարակել են տաճարում՝ մետրիզում, 1409-1412 թվականներին։ Նրա անունը կար տղա երգիչների ցուցակում։ Դյուֆայը երիտասարդ տարիքում է ( 1418 թվականին) մահացել։ Երիտասարդ երաժիշտը խոսել է նաև Նիկոլաս Գրենոնոմի հետ։
Արթուր Բըրնս
Կենսագրություն
Արթուր Ֆրենկ Բըրնսը ծնվել է 1904 թվականին Ստանիսլավայում՝ սովորական հրեական ընտանիքում։ Բյորնսի ծնողներն էին Սառա Յուրանն ու Նաթան Բերնսայգը, ովքեր աշխատում էին որպես ներկարար։ Արթուրը ունակ երեխա էր․ 6 տարեկանում նա թարգմանել է Թալմուդը լեհերեն և ռուսերեն, 9 տարեկանում ազատորեն խոսում էր սոցիալիզմի մասին։ 1914 թվականին ընտանիքը գաղթել է ԱՄՆ՝ Նյու Ջերսի նահանգ, որտեղ նրա հայրը աշխատանքի է անցել որպես շինարարական կապալառու։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
1414 թվականի հունիսին Դյուֆային որպես շահառու ընդունել է Սեն-Ժերի եկեղեցու հոգևորական (Կամբրեյում)։ Հավանաբար, նույն թվականին, Դյուֆային գնացել է Կոնստանցայի տաճար, որտեղից էլ 1418 թվականին վերադարձել է Կամբրե ։
Արթուր Բըրնս
Կենսագրություն
Արթուրն ընդունվել է Կոլումբիայի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետ՝ որպես ուսանող, փոստատար, հուշարար և վաճառող։ 1925 թվականին ստացել է բակալավրի և մագիստրոսի կոչումներ։ 1934 թվականին, նույն համալսարանում, ստացել է տնտեսագիտության դոկտորի կոչում։ 1927-1943 թվականներին նա դասավանդել է Ռատգերսի համալսարանում, որտեղ ազդեցություն է ունեցել այնտեղ սովորած Միլթոն Ֆրիդմանի վրա։ 1945 թվականից եղել է Կոլումբիայի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1933 թվականին նա սկսել է աշխատել Տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոյում ։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
1418 թվականից 1420 թվականների նոյեմբերից Դյուֆային Կամբրե տաճարում քահանայի օգնական էր։ 1420  թվականին նա կրկին հեռացել է Կամբրայից՝ այս անգամ մեկնելով Ռիմինի և Պեզարո, որտեղ ծառայել էր Մալաթեստայի արքունիքում։ Այնտեղ նա գրել էր մոտետներ, բալաթներ և հոգևոր գործեր ընտանեկան տոնակատարությունների համար։ Նրա ծառայության մասին գրառումներ չկան, բայց  Դյուֆայինի որոշ աշխատանքներ, որոնք թվագրվում են այս ժամանակաշրջանից, պարունակել են հղումներ, որոնցից կարելի է ենթադրել, որ Դյուֆային իսկապես գտնվել է Իտալիայում։ Նա հանդիպել է Մալաթեստա Ուգոյի և Առնոլդ դե Լանտենի տան կոմպոզիտորների հետ։ 1424 թվականին  Դյուֆային կրկին վերադարձել է Կամբրեյ, քանի որ մոր հետ ապրող հարազատը հիվանդացել և մահացել էր։ 1426 թվականին Դյուֆային կրկին մեկնել է Իտալիա ՝ Բոլոնիա, որտեղ դարձել է կարդինալ Լուի դ'Ալմանի պապական լեգատ։ Բոլոնիայում նա ծառայել է որպես օգնական քահանա, իսկ 1428 թվականի ն դարձել է քահանա ։ 1426 թվականին նշվել է Դուֆեյի կենսուրախ ֆրանսիական «Adieu ces bons vins de Lannoys» («Հրաժեշտ Լանոյի լավ գինիներին») ձեռագիրը։
Արթուր Բըրնս
Կենսագրություն
Գիտական հետազոտությունները համատեղել է կառավարչական և պետական գործունեության հետ։ Նա ղեկավարել է տարբեր գիտական և պետական հաստատություններ. 1953-1956 թվականներին՝ տնտեսական խորհրդատուների խորհուրդ, 1959 թվականին՝ Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիա, 1961 թվականին՝ քաղաքական գիտությունների ակադեմիա, 1967 թվականին՝ տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրո, 1969-1970 թվականներին՝ ԱՄՆ նախագահ Ռիչարդ Նիքսոնի խորհրդականը ներքին տնտեսական խնդիրների վերաբերյալ։ 1970-1978 թվականներին եղել է Դաշնային պահուստային համակարգի կառավարիչների խորհրդի նախագահը։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
1428 թվականին կարդինալ դ'Ալմանը վտարվել է Բոլոնիայից` մրցակից Կանեդոլի ընտանիքի կողմից, և Դյուֆային նույնպես քաղաքից հեռացել է Հռոմ։ Այնտեղ նա դարձել է կրտսեր երգչուհի պապական դատարանում, նախ Հռոմի Պապ Մարտին V-ի, ապա նրա մահից հետո՝ 1431 թվականին Հռոմի պապ Եվգենի IV-ի օրոք։ Այդ տարիներին Դյուֆային ստեղծել է բազմաթիվ աշխատանքներ հանդիսավոր առիթների համար՝  նոր պապի ընտրություն, խաղաղության ավարտ, քաղաքային տոնախմբություններ։ Սրանք հանդիսավոր մոտետներ էին, բալլադներ, մեսսերի մասեր։
Արթուր Բըրնս
Կենսագրություն
1981-1985 թվականներին Եղել է Գերմանիայում ԱՄՆ դեսպան, պարգևատրվել է «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանով։
Տնտեսական գիտության մեջ հայտնի է գործարար ակտիվության ցիկլերի իր հետազոտությունների շնորհիվ։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
1434 թվականին Դյուֆային հրավիրվել է ղեկավարելու Սավոյի դուքս Ամադեուս VIII մատուռը։ 1435 թվականից նա կրկին ծառայել է պապական մատուռում, այժմ՝ Ֆլորենցիայում։
Արթուր Բըրնս
Կենսագրություն
1930 թվականին ամուսնացել է դասախոս Հելեն Բերնսթեյնի հետ, և ունեցել են երկու որդի ։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
1436 թվականին Դյուֆային ստեղծել է իր ամենահայտնի շարժիչներից մեկը`« Nuper rosarum flores», 1436 թվականի մարտի 26-ին, Սանտա Մարիա դել Ֆիորեի նոր ֆլորենտական ​​տաճարի օծման կապակցությամբ, որի գմբեթը ավարտել է մեծ ճարտարապետ Ֆիլիպո Բրունելեսկին ։ Ներկայացմանը, բացի երգիչներից, մասնակցում էին գործիքների խմբերը՝ հերթափոխվելով նրանց հետ։
Իսկ արշալույսներն այստեղ խաղաղ են (ֆիլմ, 2015)
«Իսկ արշալույսներն այստեղ խաղաղ են․․․» (А зори здесь тихие…), ռուսական ռազմական դրամա՝ ստեղծված ռեժիսոր Ռենատ Դավլետյարովի կողմից։ Բորիս Վասիլևի համանուն վիպակի էկրանավորումն է։ Ֆիլմն ընդհանրություններ ունի 1972 թվականի համանուն խորհրդային երկու սերիանոց ֆիլմի հետ , բայց նրա ռեմեյքը չէ։ Նկարահանումների հիմնական մասն անցկացվել են Կարելիայում 2014 թվականի ամռանն ու աշնանը։ Ռուսաստանում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի մայիսի 7-ին, իսկ հեռուստապրեմիերան Առաջին ալիքով կայացել է 2016 թվականի մայիսի 9-ին։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
Այս պահին սկսվել է Դյուֆայի մտերմությունը Ֆերարայում գտնվող դ'Էստե ընտանիքի հետ, որը հովանավորում էր երաժշտության արվեստը և որի հետ նա հավանաբար հանդիպել էր Մալաթեստայի դատարանում ծառայելիս։ Ռիմինին և Ֆեռարան աշխարհագրորեն մոտ են միմյանց, և երկու ընտանիքները կապվել են ամուսնությամբ։ Դյուֆայը Ֆեռարա Նիկոլո III-ի մարկիզի համար մի բալլադ է ստեղծել։ 1437 թվականին Դյուֆայը գնում է քաղաք։ Երբ 1441 թվականին Նիկոլոն մահանում է, հաջորդ մարկիզը կապեր է հաստատում Դյուֆայի հետ և նրան ֆինանսական օգնություն է ցույց տվել։
Արթուր Բըրնս
Կենսագրություն
Մահացել է 1987 թվականին սրտի հիվանդությունից։
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
1437 թվականին Դյուֆային ավարտել է իր ծառայությունը պապական կապելլայում։
Իսկ արշալույսներն այստեղ խաղաղ են (ֆիլմ, 2015)
Սյուժե
Ավագ Վասկովը և հինգ երիտասարդ զենիթային աղջիկներ դիմակայում են փորձառու դիվերսանտների խմբին, որոնց նացիստներն ուղարկել են ռազմաճակատից հեռու ուղեբաժանք, որը ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունի։ Վասկովն ու աղջիկներն ստիպված են լինում կանխել դիվերսիան, բայց դրա համար նրանք վճարում են սեփական կյանքով։
Արթուր Բըրնս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
Կամբրեում կանոն դառնալու համար Դյուֆային Թուրինի համալսարանում իրավագիտություն է սովորել և 1437 թվականին ստացել Իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ Այդ ժամանակ նա կրկին մոտ էր Լուի Սավոյի տանը, կրում էր «մատուռի մաեստրո» պատվավոր կոչումը, վայելում էր դուքսի հովանավորությունը։
Պապության և Խորհրդի միջև պայքարը Բազելում շարունակվել է ամբողջ 1430 թվականին։ Ակնհայտ է, որ Դյուֆային հասկանում էր, որ ծավալվող հակամարտությունը սպառնում էր իր դիրքին, հատկապես, երբ Հռոմի պապ Եվգենի IV-ը գահընկեց արվեց խորհրդի կողմից 1439 թվականին։
Իսկ արշալույսներն այստեղ խաղաղ են (ֆիլմ, 2015)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Գիյոմ Դյուֆայի
Կյանք
Դյուֆային Կամբրեյում մնացել է ամբողջ 1440- ական թվականներին։ Այդ ընթացքում նա ծառայում էր Բուրգունդիայի դուքսին։ Կամբրեում նա համագործակցել է Նկոլա Գրենոնի հետ, երբ կատարվել է տաճարում պատարագների հավաքածուի ամբողջական վերանայում, որը ներառում էր ծառայությունների համար բազմաձայն երաժշտություն գրելը։ Բացի այս երաժշտական ​​գործունեությունից, նա զբաղվում էր տաճարի աշխատանքի ընդհանուր հարցերով։ 1444 թվականին մահացել է Դյուֆայի մայրը, և նրան թաղել են տաճարում։ 1445 թվականին Դյուֆային տեղափոխվել է նախկին Կանոնի տուն, որը մինչ իր կյանքի վերջը մնաց նրա գլխավոր տունը։ 1446 թվականին Դյուֆային ձեռնադրվել է Մոնսում, բացի Կամբրեյում սրբանալուց։ 1449 թվականի վերջին հակապապի (Ֆելիքսի V) գահից հրաժարվելուց հետո եկեղեցու տարբեր խմբակցությունների միջև պայքարը սկսել է հանդարտվել, և Դյուֆային կրկին լքել է Կամբրեն և ուղևորվել դեպի հարավ։ Նա Թուրին է եկել 1450 թվականին, դուքս Ամադեայի մահից անմիջապես հետո, բայց այդ նույն տարում վերադարձել է Կամբրե։ 1452 թվականին նա կրկին գնացել է Սավոյ և վեց տարի չի վերադարձել Կամբրե։ Այդ ժամանակ նա փորձել է գտնել որևէ ծառայություն, որը թույլ կտա նրան մնալ Իտալիայում։
Պահպանվել են այդ ժամանակաշրջանի շատ ստեղծագործություններ, այդ թվում՝ 1453 թվականին Կոստանդնուպոլսի անկման քառաձայն մոտետը («լացը»), նրա հայտնի պատարագը, որը գրված է եղել «Se la face ay pale»-ի հիման վրա, և նամակ, որը ուղղված է եղել Լորենցո Մեդիչին։ Սակայն Դյուֆայը չկարողացավ գտնել բավարար կենսաթոշակ և 1458 թվականին վերադարձել է հյուսիս։ Չնայած Սավոյայում նա քիչ թե շատ պաշտոնապես ծառայել է որպես Լուի Սավոյսկու երգչախմբի ղեկավար, սակայն, ամենայն հավանականությամբ, դա պաշտոնական դիրքորոշում էր, քանի որ նրա անունը չի հիշատակվել Կապելլայի գրառումների մեջ։
Երբ նա վերադարձել է Կամբրե, նրան նշանակել են տաճարի կանոնավար։ Դյուֆայինն այն ժամանակ Եվրոպայի ամենահայտնի կոմպոզիտորն էր։ Նա սերտ կապեր է հաստատել բուրգունդական արքունիքի հետ և երաժշտություն գրել նրա համար։ Նա նաև ընդունել է բազմաթիվ այցելուների, որոնց թվում էին Անտուան Բյունուան, Յոհաննես Օկեգեմը, Յոան Տինկտորիսը (հնարավոր է եղել է Դյուֆայի աշակերտը) և Լուազե Քոմփերը։ Նրանք բոլորն էլ էապես ազդել են պոլիֆոնիկ դպրոցի զարգացմանը։ Այդ ժամանակ Դյուֆային, հավանաբար, գրել է իր պատարագը, որը հիմնված է «Զինված մարդ» («L’homme armé») երգի վրա, ինչպես նաև նույն թեմայով գրել է շանսոն։ Այս երգը հորինվել է Ֆիլիպ Բարի կողմից, որը կոչ էր անում նոր խաչակրաց արշավանք իրականացնել վերջերս Կոստանդնուպոլիսը նվաճած թուրքերի դեմ։ Շուրջ 1460 թվականին Դյուֆային գրել է նաև Ժիլյա Բենշուայի հիշատակին պատմության մեջ առաջին ռեքվիեմը, որը հետագայում կորել է։
Դյուֆայը մահացել է 1474 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Նա խնդրել է, որ հոգեհանգստի ժամանակ երգեն իր հակաֆոնի «Ave regina celorum» մշակումը, Սակայն նախապատրաստման համար ժամանակի պակասի պատճառով հանգուցյալի կամքը չի կատարվել։
Դյուֆայը թաղված է Կամբրեի տաճարում գտնվող Սուրբ Էթյենա մատուռում։ Նրա դիմանկարը փորագրված է եղել տապանաքարի վրա։ Տաճարի ոչնչացումից հետո այն կորել է, բայց 1859 թվականին՝ հայտնաբերվել է (օգտագործվել է որպես ջրհորի ծածկ)։ Այժմ նա գտնվում է Լիլե թանգարանում։
Երաժշտություն
Դյուֆայի երաժշտական ժառանգությունը ներառել է նույն պոլիֆոնիկ վոկալ ժանրերը, որոնք պատրաստել են երաժշտական զարգացման նախորդ ընթացքը, որոնք բնորոշ են դարձել Նիդեռլանդների դպրոցին։ Նա գրել է հոգևոր երգեր. մեսսաներ, մոտետներ, մագնիֆիկատներ, հիմներ, երգեր (կիրառելով ֆոբուրդոն) և հակաֆոններ, ինչպես նաև զանազան աշխարհիկ երգեր։ Դյուֆայի ամբողջ երաժշտությունը, որը մեզ է հասել, վոկալ է, բայց գործիքները հաճախ օգտագործվել են կատարման ժամանակ (ներածական, առանց բառերի, ուղեկցվող եզրակացություններում)։
Պահպանվել են 19 մոտետներ (որոնցից 11-ը՝ տեսական), 7 մեսսա՝ օրդինարիայի ամբողջական տեքստով և օրդինարիայի մի շարք առանձին մասեր, այդ թվում հայտնի է Gloria ad modum tubae-ն (Gloria՝ խողովակի ձևով), 4 մագնիֆիկատ, 15 հակաֆոն, 24 հիմն, 87 աշխարհիկ երգեր (մոտավորապես 80 բալլադներ, վիրելե և ռոնդո՝ ֆրանսիական տեքստերի վրա, 7 բալատ և ռոնդո՝ իտալական տեքստերի վրա)։
Նրան են վերագրվել 15-րդ դարի կեսերի մի շարք անանուն գործեր (օրինակ՝ ժամանակակից գիտության կողմից անանուն է համարվել հիանալի «Caput» պատարագը, որը երկար ժամանակ համարվել է Դյուֆայի ստեղծագործությունը)։
Աշխարհիկ երաժշտություն
Դյուֆայի շանսոնը փոքր է, հիմնականում (20-ից 40 միջոցառում, երբեմն ավելի շատ) եռաբաժան աշխատանքներ։ Երգերի մեծ մասում գլխավոր դերը պատկանում է վերին ձայնին։ Կառուցվածքում գերակշռել է տողի սկզբունքը։ Տեքստի տարբեր հատվածներ զուգորդվել են նույն երաժշտության (կամ դրա սերտ տարբերակների) հետ։ Կրկնությունը պահպանելու համար մեղեդին պետք է լիներ ճկուն և համեստ։ Դյուֆայի երգերը շատ փոխաբերական են, արտահայտչականության համար նա ընտրել է բազմազան միջոցներ։ Սա ձայնային երեք մասից բաղկացած միասնություն է՝ կուսակցությունների հավասարությամբ («J'ay mis mon cuer et ma pensee» բալլադը և երկու գործիքների ձայնի ընտրության ժամանակ մեկ գործիքային ձայնի ընտրություն («La belle se siet» ") կամ վերևի և ներքևի  «մրցակցություն», և միայն գործիքային սկիզբը ընդգծելով ներածությունների և եզրակացությունների մեջ (" Helas, ma dame "," Donna i ardenti "), և ստորին ձայները իջեցնելով վոկալ մեղեդու նվագակցությամբ ( «Belle que vous ay ie mesfait» ):
Դյուֆայի վաղ ռոնդոներից մեկը կարճ խմելու երգ է` հրաժեշտ ընկերներին «Adieu ces bons vins de Lannoys» («Հրաժեշտ Լաննուայի լավ գինիներին»)։ Դրա մեղեդին պարզ է, մոտ է առօրյա երաժշտությանը։ Նման ֆրանսիական երգերի տեսակը պատրաստել են աշուղները։
Ֆրանսիական ավանդույթը զգացվել է «La belle se siet» բալլադում։ Այստեղ երկու վոկալներին աջակցել է պարզ բաս հենարանը։ Երկու վերին ձայները սկսել են «պատմություն» լաց ու հառաչող գեղեցկուհու մասին ... Վերին ձայնի արտասանում. «Հայրը հարցնում է նրան.« Ի՞նչ է պատահել քեզ, դուստր », այնուհետև նույն արտահայտությունը գործել է հակահարվածում։ Երկու ձայներն էլ. «Ուզու՞մ եք ամուսին, ամուսին, ամուսին կամ վարպետ»։
Երգերի օրինակները, որոնցում ձայներից մեկին վստահվել է լիրիկական մեղեդին, իսկ մյուսին՝ աջակցություն և «գործիքային» նվագակցություն, «Helas, ma dame» (Վայ, տիկինս) ռոնդոն և «Donna i ardenti»:
Մատետներ
Դյուֆայի «երգի մատոտները» տարբերվել են բուն բազմաձայն շարժիչից` մեղեդու սերտ կապով տեքստի, արտահայտչականության և պատկերի, ստորին ձայների ստորադասության վերին մասի, մի քանի «տողերից» ձևի ձևավորմամբ` առանց կրկնությունների նշանակալի ծավալի (երկու և երեք անգամ ավելի, քան Դյուֆայի երգերի միջին հատորը)։ «Ո՛վ ծեծիր Սեբաստիանին» («Ո Oվ օրհնված Սեբաստիան») կարգախոսը գրվել է Հռոմում ժանտախտի ժամանակ։ Տեքստը լայնորեն երգվել է է բարձր ձայնով՝ աղոթելով փրկության համար։ Ստորին ձայնը (հակահարված) ավելի շուտ գործիքային է։ Իզորիթմիան նկատելի է տենորի և հակապատկերների հարաբերակցություններում, որոնք Դյուֆային օգտագործել է ձևը «համախմբելու» համար։
Դյուֆայի մի քանի հայտնի շքեղ շարժառիթներ.
Մեսսաներ
Դյուֆայը գրել է ինը ամբողջական զանգվածներ և դրանց մասերի զգալի քանակություն, որոնք երբեմն զուգորդվել են երկու-երեքի մեջ, իսկ այլ դեպքերում գոյություն ունեն որպես մեկ ամբողջականություն։ Ցիկլային զանգվածները սովորաբար ժամանակին դասավորվել են այս ձևով. Վաղ շրջանը (1426-1428 թվականներ) ներառել է «Sine nomine», «Sancti Jacobi» և «Sancti Antonii Viennensis» զանգվածները, մինչև «Կապուտ» զանգված, 1440-1450 թվականներ` (Դյուֆայի հեղինակությունը վիճարկվել է), «La mort de Saint Gothard», «L'homme armé», «Se la face ay pale», շուրջ 1463-1465 թվականներին` «Esse ancilla Domini» և «Ave Regina coelorum» զանգվածները։
«Se la face ay pale»-ի մեծ մասից բաղկացած զանգված cantus firmus-ի համար Դյուֆայը վերցրել է իր երեք մասից բաղկացած երգի միջին ձայնը։ Ընդամենը 30 բարից բաղկացած մեղեդուց, նրան հաջողվել է կառուցել մի վեհաշուք գործ։ Երգի մեղեդին հնչել է Կայրիի և Ագնուս Դեյի սկզբում և վերջում, հնչել է Սանկտուսում, իսկ Գլորիայում և Կրեդոյում թեման կատարվել է երեք անգամ։ Երգի մեղեդու մատյանը պահպանվել է, բայց մասսայում այն ​​ներկայացվել է մեծ երկարություններով և մթագնել է այլ, ավելի շարժուն ձայներով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոլանդացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1390-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:Բելգիացի կոմպոզիտորներ
Վիզաու
Վիզաու (Wiesau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Եռլեպա
Եռլեպա (Järlepa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանում։
Վիզաու
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4131 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 42, 72 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 159։
Եռլեպա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 184 մարդ։
Վիզաու
Կոմունան կազմված է 14 գյուղական շրջաններից։
Եռլեպա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վիզաու
2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Վիսաու համայնքի բնակչությունը կազմում է 4115 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ուեբստեր շրջան (Միսսուրի)
Ուեբստեր շրջան (Webster County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.536 կմ² է, բնակչությունը՝ 36.202 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարշֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Վինա (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Վինա (Vinax), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ’Անժելի շրջանում։ Մտնում է Օլնե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17478։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 65 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էկորշե
Էկորշե (écorché - «կեղևազրկված», écorce - «կեղև, կեղև»), ուսումնասիրության առարկա, մարդու, կենդանու մաշկից զուրկ, բաց մկաններով քանդակային պատկեր։
Արվեստում
Ենթադրաբար, էկորշեի մեթոդը օգտագործվել է անտիկ շրջանում։ Վիզուալ արվեստում էկորշեի օգտագործման ամենավաղ հավաստի ապացույցները գալիս են Վերածննդի դարաշրջանից։ Ճարտարապետ Լեոն Բատիստա Ալբերտին խորհուրդ էր տալիս մերկ ֆիգուրները նկարել՝ սկսած ոսկորներից և մկաններից, և միայն դրանից հետո դրանց մաշկ «հագցնել»։ Պահպանվել են Անտոնիո Պոլայոլոյի հետևորդների նկարները, որոնք ենթադրել են, որ նա էկորշե է արել։ Լեոնարդո դա Վինչին օգտագործել է այս տեխնիկան քայքայված վերջույթներով կենդանիների իր վաղ ճեպանկարներում՝ շատ ճշգրիտ կերպով փոխանցելով մարմնի մկանային կառուցվածքը (գծագրեր Վինձորի ամրոցից No. 12625, 19003, 19013., 19014) ։ Ֆլորենցիայի Բարջելլոյի թանգարանում կա մաներիստ քանդակագործ Լ.Կ. Սիգոլիի ստեղծածբրոնզե անատոմիական ֆիգուրը (մոտ 1600 թվական)։ Բարոկկո դարաշրջանում «էկորշե» գծանկարներ է ստեղծել ճարտարապետ և նկարիչ Պիետրո դա Կորտոնայը։
Տերմինն առաջին անգամ հայտնվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի բառարանում 1787 թվականին ։
Հուդոնի «էկորշեն»
1766 թվականին Հռոմեական Սանտա Մարիա դելի Անջելի է դեյ Մարտիրի եկեղեցու առաջնորդը ընտրել է երիտասարդ քանդակագործ Ժան-Անտուան Հուդոնին երկու՝ Կարթուզիայի հովանավոր Սուրբ Բրունոնի և Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչի արձանները ստեղծելու համար։ Հովհաննես Մկրտչի էսքիզը Հուդոնն արել է անատոմիական կերպարի տեսքով՝ օգտագործելով վիրաբույժ Սեգուրից ստացած գիտելիքները, որը ֆրանսիական Սենտ Լուի հիվանդանոցում նրան դիակների հերձումով անատոմիա էր սովորեցրել։ Հուդոնի «էկորշեն» բարձր է գնահատվել Սեգուրի և արվեստագետների և արվեստի գիտակների կողմից։ Քանդակը ճանաչվել է բոլոր հայտնի անատոմիական մոդելներից լավագույնը։ Հռոմի ֆրանսիական ակադեմիայի տնօրեն Շառլ Նատուարը, Գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ակադեմիայի պաշտպան մարկիզ Մարինյիի թույլտվությամբ ձեռք է բերել մոդելի գիպսային ձուլվածքը ։ «Էկորշեի» օրինակները մինչ օրս դարձել են անփոխարինելի ուսուցման միջոց բոլոր գեղարվեստի ակադեմիաներում և արվեստի դպրոցներում ակադեմիական նկարչության և մոդելավորման ուսուցման գործընթացում։ Դրանք այնքան տարածված են դարձել, որ կոչվում են քանդակագործի անունով՝ «հուդոններ» ։
Անատոմիայում
1765-1766 թվականներին էկորշեի անատոմիական օրինակներ են օգտագործվել Մեզոն Ալֆորում հիմնադրված անասնաբույժների դպրոցում և ֆրանսիական այլ ուսումնական հաստատություններում ուսուցման համար ։ Էկորշեի մեծ թվով օրինակներ է ստեղծել Մեզոն Ալֆորի անասնաբուժական դպրոցի առաջին տնօրեն, անատոմիստ Օնորե Ֆրագոնարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կերպարվեստ Կատեգորիա:Մարդու անատոմիա Կատեգորիա:Արվեստի ոճեր
Լու (կոմունա)
Լու (Lu), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1212 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 56 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Վալերիյը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մալայա Բերյոզովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Բերյոզովկա գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Իվան Մազեպա
Իվան Մազեպա Ստեպանովիչ, Ձախափնյա Ուկրաինայի հետման (1687-1708 թթ.), խոշոր հողատեր։
Տարվելով Ուկրաինայի ինքնուրույնության և այն Ռուսաստանից անջատելու ազգայնական գաղափարներով, Մազեպան գաղտնի բանակցել է լեհ թագավոր Ստանիսլավ Լեշչինսկու, ապա՝ շվեդ, թագավոր Կարլ XII-ի հետ։ 1708 թվականին անցել է Կարլ XII-ի կողմը (տես Հյուսիսային պատերազմ 1700-1721 թթ.)։ 1709 թվականին, Պոլտավայի ճակատամարտում շվեդների պարտությունից հետո, Կարլ XII-ի հետ փախել է թուրքական Բենդերի ամրոցը, որտեղ և մահացել է։
Կենսագրություն
Մազեպան ամենայն հավանականությամբ ծնվել է 1639 թվականի մարտի 30-ին, ուղղափառ ազնվականների ընտանիքում, Կիևի մարզի Մազեպինցի գյուղում, Բելայա Ցերկով քաղաքի մոտ։ Նրա հայրը Ստեփան Ադամ Մազեպան էր (?-1666 թ.), իսկ մայրը՝ Մարինա Մոկիևսկան (1624-1707 թթ.)։ Իվան Մազեպայի նախնիներից ամենահին հիշատակությունը պահպանվել է նրա նախապապ Նիկոլայ Մազեպա-Կոլեդինսկու մասին, որին լեհական թագավոր Սիգիզմունդ 2-րդ Օգոստոսը մարտական ծառայության համար մի ագարակ է շնորհել Կամենեց գետակի ափին։ Այն, աճելով, հետագայում դարձել է Մազեպինցի գյուղը։ Իվան Մազեպայի պապը՝ Միխայիլ Մազեպան, հավանաբար եղել է ծառայության ռուսական ցարի մոտ՝ պահպանելով Ռուսական կայսրության հարավային սահմանները թաթարների ներխուժումից և, որոշ տեղեկություններով, զոհվել է 1620 թվականին՝ թուրքերի դեմ ճակատամարտի ժամանակ։ Հայրը՝ Ստեփան Ադամ Մազեպան, եղել է Բոգդան Խմելինցկու դաշնակիցներից, մասնակցել է Պերեյասլավսկի պայմանագրի կնքմանը՝ ռուս բոյարների հետ։ Սակայն չի հետևել այդ պայմանագրին և հետագայում Վիգովսկի հետմանի հետ մասնակցել է Ռուսական Մեծ Իշխանության ստեղծմանը, որը, սակայն, ադրյունքներչ չի տվել։ 1662 թվականին նա լեհական թագավորի կողմից պալատական պաշտոն է ստացել Չերնիգովսկում և այն զբաղեցրել մինչև մահը (1665 թ.)։ Մարինա Մոկիևսկան սերում էր Բելայա Ցերկով քաղաքի ազնվականական ընտանիքից, որի տղամարդիկ ղեկավար պաշտոններ էին զբաղեցնում Կիևյան կազակական գնդում, իսկ նրա հայրը մի կազակ էր, ով կողք-կողքի կռվել էր Բոգդան Խմելինցկու հետ։ Ժամանակակից ռուս գիտնական Տ. Գ. Տաիրովա-Յակովլևան իր «Մազեպա» ինքնագրության մեջ տեղեկություններ է հաղորդում այն մասին, որ Մարինայի հայրը և եղբայրը Խմելինցկու գնդում ավագներ են եղել և զոհվել են լեհերի դեմ մարտերի ժամանակ 1655 թվականին։ Մարինան ունեցավ երկու երեխա՝ Իվանը և Օլեքսանդրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ուկրաինացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության քաղաքական գործիչներ
Մաքսիմ Ամելին
Մաքսիմ Ալբերտովիչ Ամելին (Макси́м Альбе́ртович Аме́лин, ) ռուս գրող, թարգմանիչ, գրական քննադատ և հրատարակիչ ։
Կենսագրություն
1988 թվականին ավարտել է Կուրսկի առևտրային համալսարանը (առևտրային քոլեջ)։ Բանակում ծառայել որպես սովորական շարքային։
1991 թվականից մինչև 1994 թվականը սովորել է Լիտինստիտուտում, մասնակցել է Օլեսյա Նիկոլաևայի դասընթացներին։ 1995 թվականին աշխատել է «Symposium» հրատարակչությունում որպես առևտրային տնօրեն, 2008 թվականից եղել է «ՕԳԻ» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր։ Ապրել է Մոսկվայում։ Նա ամուսնացած է բանաստեղծուհի Աննա Զոլոտարևայի հետ ։.
Հրատարակվել է «Նոր աշխարհ», «Խորհրդանշան», «Արիոնե» և այլ թերթերում։ Բանաստեղծությունների գրքի հեղինակ է («Dubia», «Սառը ներբողներ», «Գորգոնների ձին») և ունի բազմաթիվ թարգմանություններ լատիներենից և հին հունարենից։
Պրուդիշչի (գյուղ, Մուրոմսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 265 մարդ։
Մաքսիմ Ամելին
Կենսագրություն
Մաքսիմ Ամելինի արվեստը քննել է Տատանյա Բեկը, որը նրան անվանել է «նորարարության հնագետ» ։ Նրա ստեղծագործության վրա ազդեցություն են ունեցել 18-րդ դարի ռուսական պոեզիայն և անտիկ դասականները ։ Նա կատարել է անտիկ դասական Կատուլլուսի, Պինդարոսի, Հոմերոսի ստեղծագործությունների թարգմանությունները։ Գրական թարգմանություններից բացի՝ Մաքսիմ Ամելինը զբաղվել է հրատարակչական գործով։
Պրուդիշչի (գյուղ, Մուրոմսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմսկի շրջանի բնակավայրեր
Մաքսիմ Ամելին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս քննադատներ Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Լուդովիկո Արիոստո
Լուդովիկո Արիոստո (, իտալական ուշ Վերածննդի շրջանի բանաստեղծ և թատերագիր։
Ծառայել է Ֆերարայի դուքս Ալֆոնս դ’Էստեի պալատում։ Եղել է պալատական թատրոնի տնօրեն։ Երիտասարդական տարիներին գրել է բանաստեղծություններ և կատակերգություններ՝ լատիներեն և իտալերեն։ Համաշխարհային ճանաչում է գտել օկտավներով գրված «Մոլեգին Ռոլանդը» (Orlando Furioso) էպոսով, որն արտացոլում է Վերածննդի դարաշրջանի կենսուրախությունն ու մարդասիրությունը։
Արիոստոն իր էպիկական պոեմում, որը վաղ Վերածննդի շրջանի իտալացի բանաստեղծ Մատեո Մարիա Բոյարդո «Սիրահարված Ռոլանդը» (Orlando Innamorato) պոեմի շարունակությունն է, ասպետական վեպերի ոգով նկարագրել ու գովերգել է ֆրանկական Կարոլինգյան կայսրության հիմնադիր Կառլոս Մեծի, նրա զորավար Ռոլանդի և մյուս խիզախ ասպետների սխրանքները սարակինոսների՝ մուսուլմանների դեմ մղած կռիվներում։
Արիոստոն համարվում է նաև « հումանիզմ » եզրույթի ստեղծողը (իտալերեն՝ umanesimo) ՝ շնորհիվ այն բանի, որ շեշտել է մարդկության զորությունն ու ներուժը, այլ ոչ թե միայն Աստծուն հնազանդ և ենթակա լինելը։ Իր այս գաղափարով նա ասես ճանապարհ է հարթել դեպի այն հումանիզմը, որով տոգորված է Վերածննդի դարաշրջանի գրեթե ողջ արվեստը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իտալացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Եռնի
Եռնի (Järni), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակվեռե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Alt.suicide.holiday
alt.suicide.holiday (a.s.h, ASH, անգլերենից թարգմանաբար՝ մոխիր), Usenet-ի անգլալեզու ասուլիս, այժմ հասանելի է նաև Google Groups-ով։ Նրա նախնական նպատակն էր քննարկել, թե ինչպես են ազդում հանգստյան և տոն օրերը ինքնասպանությունների քանակի վրա։ Բայց ժամանակ անց ASH-ն դարձել է հարթակ, որտեղ ընկճված և ինքնասպանության հակված մարդիկ կարող են ազատ շփվել իրար հետ և արտահայտել իրենց կարծիքները։ Որոշ մասնակիցներ ինքնասպանության ցանկություն չունեն, բայց մասնակցում են շփմանը, որ հոգեբանական օգնություն ցույց տան և համատեղ գտնեն ընկճախտից դուրս գալու ճանապարհներ։ Համաձայն ասուլիսի FAQ-ի կայքի նպատակը ինքնասպանությանը նպաստել կամ խանգարելը չէ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինքնասպանություն
Երիզակ (Մշո գավառ)
Երիզակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 14 կմ արևելք՝ Մշո դաշտում։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել է, իսկ բնակչությունը թուրքերի ձեռքով կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ և 12 տուն քուրդ բնակիչ։