cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆրեդերիկ Դուգլաս
Ստրկությունից փախչելով` Դուգլասը դարձել է աբոլիցիոնիստական շարժման առաջնորդը։ Տիրապետելով հռետորական առանձնահատուկ շնորհի` Դուգլասը կազմակերպել է հակաստրկատիրական լայն արշավ։ Նա դարձել է կենդանի պատասխան այն ստրկատերերի համար, ովքեր պնդում էին, որ ստրուկները բավարար ինտելեկտ չունեն Ամերիկայի անկախ քաղաքացիներ լինելու համար։ ԱՄՆ-ի հյուսիսային նահանգներում ապրող շատ տեղաբնակներ չէին հավատում, որ Ֆրեդերիկի պես հայտնի հռետորը ստրուկ է։
Որպես գրող` Դուգլասը մի քանի հուշագրությունների հեղինակ է։ Իր «Ամերիկացի ստրուկ Ֆրեդերիկ Դուգլասի կյանքի պատմությունը» ինքնակենսագրականում (1845) Դուգլասը ճոխ լեզվով ներկայացրել է իր ստրկական առօրյան։ Գիրքը դարձել է բեսթսելլեր և նշանակալից ազդեցություն է ունեցել ստրկությունը վերացնելու շարժման մեջ, ինչպես և հեղինակի մեկ այլ գիրք` «Իմ ստրկությունը, իմ ազատությունը» (1855)։ Քաղաքացիական պատերազմից հետո Դուգլասը մնացել է ստրկության դեմ պայքարող առաջամարտիկներից մեկը և գրել է իր վերջին ինքնակենսագրականը` «Ֆրեդերիկ Դուգլասի կյանքն ու դարաշրջանը»։ Նա պայքարել է նաև կանանց ընտրական իրավունքի համար։
Համառոտ կենսագրություն
Ֆրեդերիկ Դուգլասը ծնվել է ստրուկի կարգավիճակով։ 1838 թվականին փախել է հյուսիս, որտեղ սկսել է պայքարել ստրկատիրության դեմ։ 1847 թվականին Ֆրեդերիկը սկսել է հրատարակել «Հյուսիսային աստղ» (The North Star) թերթը, որը դարձել է հակաստրկատիրական շարժման առաջատար թերթերից մեկը։ 1861-1865 թվականների քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Դուգլասը առաջ է քաշել ստրուկների անհապաղ ազատագրման կարգախոսը։ Նա նաև մասնակցել է սևամորթների առաջին գնդերի կազմավորմանը։
Ստրուկների իրավունքները պաշտպանելու հետ մեկտեղ Դուգլասը հանդես է եկել կանանց իրավունքների պաշտպանությամբ։ Եղել է «Զգացմունքների հռչակագիրը» առաջինը ստորագրողներից մեկը Կանանց իրավունքների համաժողովում, որը կայացել է 1848 թվականին Սենեկա Ֆոլսում։
Կյանքը ստրկության մեջ
Ծնվել է Մերիլենդի Թալբոտ շրջանում։ Մանկության ժամանակ բաժանվել է մորից` Հարիեթ Բեյլիից և ապրել տատի` Բեթի Բեյլիի հետ։
Ստույգ հայտնի չէ, թե ով է Դուգլասի հայրը։ Մի ժամանակ Դուգլասը պնդում էր, որ իր հայրը եղել է սպիտակամորթ Ահարոն Էնթոնին, հետագայում ասել է, որ չի իմանում, թե ով է եղել իր հայրը։ Յոթ տարեկանում ուղևորվել է Վյուս Հոուսի պլանտացիա, որտեղ Ահարոն Էնթոնին եղել է վերահսկիչ։ Էնթոնիի մահից հետո Դուգլասին հանձնել են Լուկրեցիա Աուլդին` Թոմաս Աուլդի կնոջը։ Նա էլ իր հերթին Դուգլասին ուղարկել է Բալթիմոր` իր եղբորը։
Իր տերերից թաքուն` նա շարունակել է կարդալ ու գրել սովորել։ Նրա պնդումներից մեկն այն է, որ գիտելիքը ստրկությունից ազատություն տանող ճանապարհ է։ Սկսելով կարդալ թերթեր, քաղաքական նյութեր և գրքեր` նա սկսել է մտածել ստրկության մասին` քննադատելով այն։ Հետագայում Դուգլասը ֆինանսապես սատարել է «Կոլումբիական հռետոր» թերթը, որը գրողի 12 տարեկան հասակում բացել էր նրա աչքերը արդարության ու մարդու իրավունքի հարցերի շուրջ։
Հայտնվելով Ուիլյամ Ֆրիլանդի մոտ` նա կիրակնօրյա դպրոցում ուրիշ ստրուկների սովորեցրել է կարդալ Նոր կտակարանը։ Որոշ տվյալներով նրա մոտ ուսանել է մոտ 40 ստրուկ։ Ավելի քան մեկուկես տարի այս պարապմունքներն աննկատ են մնացել իշխանությունների աչքից։ Երբ հայտնի է դառնում դպրոցի մասին, Ուիլյամ Ֆրիլենդը բարեհաճ վերաբերմունք է դրսևորում ստրուկների պարապմունքներին, մինչդեռ մնացած տերերը լցված էին բարկությամբ։ Մի կիրակի նրանք ներխուժում են դասին` քարերով և մահակներով զինված, որպեսզի ընդմիշտ խափանեն այս հավաքները։
Ստրկությունից ազատություն
Առաջին անգամ Դուգլասը փորձել է փախչել Ֆրիլանդից, սակայն փախուստի փորձն անհաջող է անցել։ 1836 թվականին նա փախուստի փորձ է կատարել Կովիից, բայց դարձյալ ապարդյուն։ 1837 թվականին Դուգլասը հանդիպել է Աննա Մյուրեյին, ով սևամորթ ազատ կին էր և 5 տարով մեծ էր նրանից։ Ապագա գրողը սիրահարվել է Աննային։ Վերջինիս ազատությունը ամրապնդում էր նրա հավատն առ այն, որ ինքն էլ կարող է լինել ազատ։
1838 թվականի սեպտեմբերի 3-ին նրա փախուստի փորձը հաջողվում է և գնացքով հասնում է Գավր դե Գրեյս (Մերիլենդ)։ Նա ծովայինի հագուստով էր, որը նրան տվել էր Մյուրեյը։ Աննան նաև գումար էր տվել Դուգլասին փախուստի համար և պատրաստել փաստաթղթեր, որոնց համաձայն ինքը սևամորթ ազատ նավաստի էր։ Դուգլասը փախչում է Ուիլմինգտոն (Դելավեր)։ Այնտեղից շոգենավով հասնում է Ֆիլադելֆիա (Փենսիլվանիա), ապա հաստատվում աբոլիցիոնիստ Դևիդ Ռագլեսի նյույորքյան տանը։ Այս ամբողջ ճամփորդությունը տևում է մոտ 24 ժամ։
Ստեղծագործություն
Գրել է «Ամերիկացի ստրուկ Ֆրեդերիկ Դուգլասի կյանքի պատմությունը» ինքնակենսագրական երկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Լուսավորիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացիների իրավունքների շարժման ակտիվիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ
Լա Էնկարնասիոն թագավորական մենաստան
Լա Էնկարնասիոն թագավորական մենաստան գործող կուսանոց-մենաստան Մադրիդում։ Հիմնադրվել է 1611 թվականին Ֆիլիպ III թագավորի կնոջ՝ Մարգարիտ Ավստրիացու նախաձեռնությամբ։ Քանի որ մենաստանը եղել և մնում է որպես տուն, այն պատկանում էր վերին դասի ներկայացուցիչներին, որն էլ համարվում է Իսպանիայի ամենահարուստ և ծաղկուն վանքերից մեկը Իսպանիայում։
Վանքում տեղ են գտել քրիստոնեական սրբերի մասունքներ, մասնավորապես Սուրբ Յանուարյուսի և Սուրբ Պանտելեիմոնի արյունները։ Համարվում է, որ Սուրբ Պանտելեիմոնի արյունը ամեն տարվա հուլիսին 27-ին՝ սրբի հիշատակության օրը, դառնում է հեղուկ ։
Վանքում կա ազգային ժառանգության թանգարան, որն ազատ էլ այցելության համար։
Պատմություն
Վանքի կառուցման հիմանական նախաձեռնողը Սավոյայի դքսուհի Մարգարիտա Ավստրիացին է, դրա համար էլ մադրիդցիների շրջանում մենաստանը հայտնի է որպես Լաս Մարգարիտաս։ Վանքը ծառայել է որպես հիշատակվի 1609 թվականի Մավրերի վտարումը։ Թագուհին մտերիմ հարաբերությունների մեջ էր Վալյադոլիդ քաղաքի ավգուստինուհիների հետ (Օգոստինիոսյան միաբանության միանձնուհիներ), որտեղից և ժամանել էր վանքի առաջին միաձնուհի Մարիաննա դե Սան Խոսեն։ Նրան ուղեկցում էր Ֆրանսիսկի դե Սան Ամբրոսիոն, Կատալինա դե լա Էնկարնասիոնը և Իզաբելլա դե լա Կրուսը։ Սպասելով վանքի շինարարության ավարտին, որը դառնալու էր նրանց նոր տունը, միանձնուհիները ստիպված եղան ապրել Սուրբ Իզաբելլի թագավորական պալատում։
Շենքը կառուցվեց մի վայրում, որտեղ մարկիզ դե Պոզասի տներն էին։ Տեղանքը արքան գնել էր սեփականատերերից։ Արքան մեաստանի կառուցման առաջին քարը դրեց Տոլեդոյան արքեպիսկոպոս Բերնարդո դե Ռոխասի և Սանդովալի օրհնությամբ, որն էլ կատարվեց մեծ հանդիսավորությամբ։ Մի քանի ամիս անց, 1611 թվականի հոկտեմբերի 3-ին թագուհին մահացավ։ Նա ակտիվորեն նպաստում էր մենաստանի կառուցմանը, սակայն այդպես էլ չտեսավ նրա ավարտը։
1616 թվականին հուլիսի 2-ին կայացավ վանքի հանդիսավոր բացումը։ Դրա առթիվ տոնակատարությունը տևեց առավոտից մինչև երեկո։ Արքան՝ ընտանիքի և պալատականների ուղեկցությամբ վանք եկավ երեկոյան ծառայության ժամանակ, որն անցկացնում էր Հնդկաստանի պատրիարք Դիեգո դե Գուսմանը։
18-րդ դարում եկեղեցին տուժել է հրդեհից, և նրա վերակառուցումով զբաղվեց Վենտուրա Ռոդրիգեսը։ Հասարակության համար վանքը բացվել է 1965 թվականին։ 20-րդ դարի 70-ական թվականներին վանքի առջև տեղադրվել է իսպանացի դրամատուրգ Լոպե դե Վեգայի արձանը։
Մեգան Թրեյնոր
Մեգան Էլիզաբեթ Թրեյնոր (Meghan Elizabeth Trainor, ), ամերիկացի երգչուհի-երգահան և երաժշտական պրոդյուսեր։ Համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել իր «All About That Bass» երգի շնորհիվ, որը գլխավորել է միջազգային մի շարք հիթ շքերթներ և դարձել է 2014 թվականի ամենավաճառված սինգլներից մեկը ։ Կոմերցիոն մեծ հաջողություններ է գրանցել նաև նրա «Lips Are Movin» երգը։ Երգչուհու «Title» ստուդիական ալբոմը թողարկել է 2015 թվականի հունվարին և գլխավորել է Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ
Պաշարված Լենինգրադի երեխաներին (հուշարձան, Երևան)
Պաշարված Լենինգրադի երեխաներին, հուշարձան Երևանի Արաբկիր համայնքի Վահագն Դավթյան զբոսայգում։
Պատմություն
Հուշարձանը բացվել է 2015 թվականի ապրիլի 30-ին։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը կատարել են Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը և Սանկտ Պետերբուրգի նահանգապետ Գեորգի Պոլտավչենկոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:2015 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Տիգրան Բարսեղյանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Կանանց հուշարձաններ
Պիասաբուսու
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1832 թվականի մայիսի 31-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1832 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սիրակ Մելքոնյան
Սիրակ Մելքոնյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
Սիրակ Մելքոնյանը ծնվել է 1930 կամ 1931 թվականին Թեհրանում։ 1950-ական թվականներին եղել է ակտիվ նկարիչ, մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսների և ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ Թեհրանում, Նյու Յորքում, Լոս Անջելեսում, Տորոնտոյում, Մոնրեալում, Փարիզում և Գերմանիայում։ Նրա արվեստը գտնվում է մասնավոր և հանրային հավաքածուներում։ Նա գեղարվեստական գործունեության հետ համընթաց 50 տարի դասավանդել է ուսումնական կենտրոններում։ 3 տարի դասավանդել է Թեհրանի ակադեմիաներից մեկում։
Հայտնի արվեստի քննադատ Ալեն Բոսքուետը, տեսնելով Փարիզում Սիրաքի աշխատանքները, գրել է նրա մասին.
1974 թվականին Թեհրանում արժանանում է միջազգային ցուցահանդես մրցանակին։ Իրանի ժամանակակից արվեստագետներ, ինչպիսիք են Մարկոս Գրիգորյանը, Այդին Աղդաշլոն, միշտ զարմացել են Մելքոնյանի աշխատանքների խորը բովանդակության վրա։ Քղդաշլոն Սիրաքի արվեստանոցում լինելով և նրա հետ հանդիպելուց հետո գրում է, որ Մելքոնյանի աշխատանքները լինի դա մի փոքր ձեռքի չափի կտոր կամ պատի չափ, մատուցվում է վարպետորեն և անկեղծորեն։
2016 թվականի մարտի 3-ին Թեհրանում տեղի է ունեցել նրա ցուցահանդեսը, որտեղ ցուցադրվել են վերջին տարիների աշխատանքները։ 85-ամյա նկարչի համար դա ամենամեծ ձեռքբերումն է եղել։ Նկարները հիշեցնում են աստվածային աշխարհ, որտեղ նկարչի բնույթը այլ տիպի է ։
Գործունեություն
Հորիզոնական գծերի փոխարինել է գծագրերի կոպիտ էսքիզներով և կարևորել է մասնատված գծերը, որոնք զգալի տեղ են գրավում Սիրաքի աշխատանքներում։ Նա այն հանճարներից է, ով ցույց է տալիս բարդությունները, սակայն մի նոր միջոց առաջ բերելով՝ ուղղորդում է հեշտացված ճանապարհը։ Միշտ էլ դժվար է խոսել նրա աշխատանքների մասին, պարզապես պետք է խոսել մինչև աստիճանաբար գտնես ուղին, գտնես դեպի իրեն տանող ճանապարհը ։ Սիրակ Մելքոնյանը չի հիշեցնում ոչ մի ուրիշ սյուռեալիստների։ Նա ներկայացնում է նոր աշխարհ՝ բացառելով իրական աշխարհը, նվազագույնի հասցնելով նուրբ գծերը, ձևավորումները, դեկորայնությունը, ազատել է պարադոքսալ օբյեկտների ներկայությունը միմյանց նկատմամբ։ Նրա արվեստի լրջությունն այն է, որ հիմնական տարրերը՝ գիծը և գույնը, կատարել է միմյանց հետ։ Նա մի նոր փուլ բերեց նյութի օգտագործման ձևի, արվեստի մեջ՝ հիշողությամբ նկարելով առանց հստակ ֆոնի։ Նրա արվեստը մի նկարչություն է, որը ցույց է տալիս ոչինչը, գծերը տեղափոխելով լուսանցքից դեպի մեջտեղ, և նրանք միաձուլվում են շարժվելով ալիքաձև։ Սիրակ Մելքոնյանը աշխատել է յուղաներկով և ակրիլով՝ իր աշխատանքներին տալով ինքնատիպ և անկրկնելի տեսք ։
Ցուցահանդեսներ
1950 թվականից մասնակցել է միջազգային ցուցահանդեսների։
Վարքագծի գենետիկա
Վարքագծի գենետիկա կամ հոգեգենետիկա, ուսումնասիրում է  ժառանգական գործոնների և միջավայրի փոխազդեցության դերը հոգեբանական և հոգեֆիզիոլոգիական հատկանիշների ձևավովորման մեջ ։ Սահմանակից է էթիոլոգիային՝  կենդանիների հոգեգենետիկային, սակայն ի տարբերություն էթիոլոգիայի, վարքագծի գենետիկայի առարկան ոչ այնքան էվոլյուցիոն հայեցակետերն են, որքան կոնկրետ տեսակների սահմաններում ժառանգվող վարքագծի փոփոխությունները և հատկապես վարքագծի ժառանգման երևույթը։
Հոգեգենետիկա (psychе — հոգի և genesis — ծագում), գիտություն է ժառանգականության և հոգեբանական ժառանգական փոփոխականության ու հոգեֆիզիոլոգիական հատկությունների մասին, որն առաջացել է հոգեբանության և գենետիկայի միավորումից։
Առօրյա կյանքում ընդունված է ընտանեկան բնավորության գծերին վերագրել ժառանգելիության բնույթ, օրինակ՝ կենդանիների վարքագծի նկարագրություններում աշխատունակությունը, ագրեսիվությունը և այլն։ Սակայն, այժմ վստահաբար կարելի է խոսել միայն նյարդային համակարգի ֆիզիոլոգիական և հավանաբար, ձևաբանական բնութագրերի ժառանգման մասին, ինչպիսիք են հուզականությունը, ուղեղի միկրոկառուցվածքը, կայունությունը և այլն (կամ ըստ Pavlov-ի, ուժը, շարժունակությունը, հավասարակշռությունը ոչ խիստ համապատասխանությամբ)։
Վարքագծի գենետիկան ըստ էության բաժանված է երկու ուղղությունների ՝  տեսական, որն ուսումնասիրում է վարքագծի ժառանգման մեխանիզմներն ու սկզբունքները և գործնական, որը հիմնականում փորձնականորեն ուսումնաիրում է որոշակի վարքագծային հատկությունների փաստացի փոխանցումը։ Վարքագծի տեսական գենետիկայում առավել հայտնի են Լ․Վ․Կրուշինսկու  և հեղինակների, իսկ գործնական գենետիկայում ՝  նովոսիբիրսկցի կենսաբանների աղվեսների ընտելացման աշխատանքները , որոնք սկսվել են 1959 թվականին սովետական գենետիկ Դմիտրի Բելյաևի կողմից։ Աշխատանքի նպատակն էր շների վարքագծին նման վարքագծով աղվեսների ստացումը։ Ենթադրվում էր, որ վերջիններս ունենալու են առավել սոցիալական՝  ուրախ և բարեկամական վարքագիծ ինչպես այլ առանձնյակների հետ, այնպես էլ մարդկանց հետ։ Չնայած այն բանին, որ սելեկցիան տարվում էր միայն ըստ վարքագծի, նկատվեցին և աղվեսների արտաքինի փոփոխություններ։ Արդյունքում արձանագրվեցին  ընտելացված աղվեսների մորթու գունավորման փոփոխություններ, հանդիպում էին ոլորված պոչերով և կախ ականջներով աղվեսներ։
Այլ օրինակ կարող է ծառայել շան և շնագայլի (Собака Сулимова) շան և գայլի (Волкособ) հիբրիդի ստացումը, այս աշխատանքները սկսվել են Կ․ Տ․ Սուլիկովի կողմից։ Սակայն  այս աշխատանքներում միակ հաջողությունը կարելի է համարել փորձակենդանիների սերունդը ։ Նշված փորձերը վերարտադրել չի հաջողվել։
Միավորվելով նեյրոֆիզիոլոգիայի և նեյրոանատոմիայի հետ վարքագծի գենետիկան ձեռք է բերում նոր հեռանկարներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գենետիկա Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտափորձեր
Վոլոկոնովսկի շրջան
Վոլոկոնովսկի շրջան (Волоконовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բելգորոդի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1287,7 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32998 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Natural Blues
«Natural Blues», Մոբիի 1999 թվականին թողարկված Play ալբոմի ութերորդ երգը։ Նրանում օգտագործվել են հատվածներ «Trouble So Hard» երգից, որ կատարել է ամերիկացի ֆոլկ երգիչներ Vera Hall-ը և Dock Reed-ը ։ Սինգլը եղել է հաջողակ, և հասել 11-րդ հորիզոնականին UK Singles Chart և 9-րդ հորիզոնականին French Singles Chart հիթ-շքերթներում։
Տեսահոլովակներ
Երգի հիման վրա նկարահանվել են երկու տեսահոլովակներ։ Առաջին տեսահոլովակի ռեժիսորը եղել է Դևիդ Լաշապելը, տեսահոլովակում նկարահանվել են Քրիստինա Ռիչին և Ֆայրուզա Բալքը։ Այդ տեսահոլովակը ներկայացվել է որպես «Լավագույն միջազգային տեսահոլովակ» MuchMusic Video Awards մրցանակի, որը շնորհվում է Տորոնտոյում ։
Երկրորդ տեսահոլովակը նկարահանվել է անիմացիոն ոճով և «Why Does My Heart Feel So Bad?» տեսահոլովակի յուրօրինակ շարունակություն է։ Այդ տեսահոլովակների անիմատորներն ու ռեժիսորները եղելլ են Susi Wilkinson, Hotessa Laurence և Filipe Alçada։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոբիի երգեր
Lotte World
Lotte World (롯데월드), Sincheon-dong (Սեուլ, Հարավային Կորեա) շրջանի զվարճանքի այգի։ Գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում, որպես «Ամենամեծ փակ զվարճությունների այգին»։
Պատմություն, նկարագրություն
Զբոսայգին բացվել է 1989 թվականի հուլիսի 12-ին։ 1995 թվականին այն ընդգրկվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում որպես «Ամենամեծ փակ զվարճությունների այգին» ։
Զբոսայգու ընդհանուր մակերեսը կազմում է 128 246 մ², տեղանքի մակերեսը՝ 581 645 մ² է։ Շինարարական ծախսերը կազմել են մեկ միլիարդ դոլար, հաճախումները՝ մեկ տարվա ընթացքում 8 միլիոն մարդ (7 310 000 մարդ 2015 թվականին, մոտ 6 միլիոն մարդ ըստ Visitkorea.or.kr) ընդ որում յուրաքանչյուր տասներորդը՝ օտարերկրացիներ ։
Անվանումը հուշում է, որ այն պատկանում է կոնգլոմերատի Lotte: Ի լրումն ատրակցիոնների Lotte World-ն ունի առևտրի կենտրոն, 504 սենյականոց հյուրանոց, մի թանգարան, կինոթատրոններ, երկրի խոշորագույն սահադաշտը, 200 տեղանոց «Կախարդական թատրոն», որտեղ հանդես են գալիս աճպարարները։ Մետրոյի ամենամոտ կայարանը Ջամսիլն է ։
Զբոսայգին բաժանված է 2 մեծ գոտիների՝«Արկածներ» գտնվում է տանիքի տակ, և «Կախարդական կղզի»՝ բաց երկնքի ներքո ։
Փոքրիկ արքայադուստրը
Փոքրիկ արքայադուստր (A Little Princess), վեպ երեխաների համար, որը գրել է Ֆրենսիս Էլիզա Բարնեթը։ Ըստ 2007 թվականի ԱՄՆ Կրթության ազգային ասոցիացիայի կողմից անցկացված հարցման՝ «Փոքրիկ արքայադուստր» վեպը մտել է մանկական գրքերի թոփ-100-ի մեջ, որոնք առաջարկվում են դպրոցների համար ։
Բովանդակություն
Գործողությունները կատարվում են հեղինակի ժամանակները Անգլիայում։ Կապիտան Քրուն Հնդկաստանից բերում է իր դստերը՝ Սառային, և ընդունում է աղջիկների համար նախատեսված գիշերօթիկ դպրոց։ Դպրոցի տնօրեն օրիորդ Մինչինը միանգամից չի հավանում նոր աշակերտուհուն, բայց նա ստիպված թաքցնում է անբարյացակամությունը, որովհետև Սառայի հայրը հարուստ էր, և այդպիսի աշակերտուհի ունենալը ձեռնտու էր գիշերօթիկ դպրոցի համար։ Իմանալով կապիտան Քրուի հանկարծամահ լինելու մասին՝ օրիորդ Մինչինը սկսում է վատ վերաբերվել Սառային։ Բայց արդարությունը միշտ հաղթում է։ Սակայն ոչ ոք չգիտի, որ Քրուի կեղծ սնանկացումը բազմակի ավելացնում է նրա ունեցվածքը։ Եվ մինչ Սառան պատվով կրում է բոլոր կողմերից եկող վիրավորանքները, փնտրում են այդ միլիոնների ժառանգորդին...
Վեպի շարունակությունը
2009 թվականին լույս տեսավ Հիլարի Մակքեյի (Hilary McKay) «Wishing For Tomorrow» գիրքը։ Այնտեղ պատմվում է օրիորդ Մինչինի գիշերօթիկ դպրոցի մյուս աշակերտուհիների կյանքի մասին՝ Սառայի և նրա ընկերուհու՝ Բեքիի այնտեղից հեռանալուց հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1905 վեպեր Կատեգորիա:Մանկական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Գրքեր դպրոցի մասին Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր
Սալ սյուր Մեր
Սալ սյուր Մեր (Salles-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Լա Ռոշելի շրջանում։ Մտնում է Լա Ժարրի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17420։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2029 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պիլար (Ալագոաս)
Պիլար (Ալագոաս) (Pilar), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մասեյոյի գավառ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 33 305 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 249,714 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 133,37 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է մարտի 16-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Օսթին Սեդրիկ Գիբոնս
Կենսագրություն
Սեդրիկ Գիբոնսը ծնվել է 1893 թվականի մարտի 23-ին Իռլանդիայի մայրաքաղաք Դուբլինում։ Որոշ ժամանակ անց նրանք արտագաղթել են ԱՄՆ, որտեղ էլ նա սկսել է իր ուսումը Art Students League of New York-ում։ 1915 թվականից աշխատել է Edison Studios-ում, 1918 թվականից` Սեմուել Գոլդվինի ստուդիայում, 1924 թվականից մինչև թոշակի անցնելն աշխատել է Լուիս Մայերի համար Մետրո-Գոլդուին-Մայեր ստուդիայում։ 1934 թվականին միակ անգամ հանդես է եկել որպես ռեժիսոր` նկարահանելով «Տարզանը և նրա ընկերուհին» ֆիլմը։
Գիբոնսի լուծումները որպես բեմադրող-նկարիչ հատկապես` «Պարելու համար ծնվածը» (1936) և «Ռոզալի» (1937) ֆիլմերում, ոգևորել են նրա շատ կոլեգաներին ֆիլմեր նկարահանանելիս, հատկապես 1930-ականներից մինչև 1950-ական թվականները։ Որպես ճարտարապետ Գիբոնսը հայտնի է Սան Դիեգոյում Լոմա թատրոնի, Սակրամենտոյում Crest Theatre-ի, Կալվեր Սիթիյում Culver Theater թատրոնների ձևավորմամբ։
1930 թվականին նա ամուսնացել է դերասանուհի Դոլորես դել Ռիոյի հետ, որի հետ ապրել է 11 տարի։ Դրանից հետո, 1941 թվականին ամուսնացել է Հեյզել Բրուքսի հետ, որի հետ ապրել է մինչև կյանքի վերջը, 1960 թվականի հուլիսիս 26-ը։ Թաղված է Լոս Անջելեսի Գոլհոֆ գերեզմանոցում։
Ֆիլմագրություն
Իր ողջ կարիերայի ընթացքում Սեդրիկ Գիբոնսի անունը նշվել է մոտ 1500 ֆիլմերի լուսագրերում, բայց քանի որ Metro-Goldwyn-Mayer ստուդիայի հետ նրա պայմանագիրը պահանջում էր նշեն նրա նանունն այն բոլոր ֆիլմերում, որտեղ նա ունեցել էր անգամ ամենաչնչին մասնակցությունը, իրական ժապավենների քանակը, որոնց վրա նա աշխատել է, 10 անգամ ավելի քիչ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ Կատեգորիա:Իռլանդացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Բաունտյան էվենկյան շրջան
Բաունտյան էվենկյան շրջան (Баунтовский эвенкийский район, Бабанта, Баунтын аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բագդարին ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 66816 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10104 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,15 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուրյաթիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Баунтовский эвенкийский район
Եվրազիեր
Եվրազիեր կամ օյրազիեր (eurasier), շան ցեղատեսակ, որը պատկանում է շպիցանմանների դասին։ Ուղեկցող շուն է։ Ցեղատեսակը հայտնաբերվել է Գերմանիայում 1960-70 ական թվականներին։ Հաստատված է Միջազգային կինոլոգիական միության կողմից (ՄԿՄ)։
Բնութագիր
Եվրազիերը միջին չափի, ամրակազմ, ուժեղ, չափավոր բարձր ոտքերով շուն է։ Դունչը չափազանց կոպիտ կամ չափազանց սրված չէ։ Աչքերը միջին չափի են, միշտ մուգ։ Քիթը և շրթունքները նույնպես պետք է մուգ գույնի լինեն։ Ծամում է ուղիղ կամ մկրատաձև։ Ականջները միջին չափի են, եռանկյունաձև։
Մազածածկույթը միջին երկարության է, դնչինը և ականջներինը ավելի կարճ է, քան ամբողջ մարմնինը, իսկ պոչինը և ոտքերինը ավելի երկար է։ Ունի խիտ մազածածկույթ։ Գունավորումը միատոն է` սև, կարմիր, մուգ մոխրագույն և բաց երանգներով։ Չեն հանդիպում մաքուր սպիտակ, դեղնավուն ինչպես նաև սպիտակ բծերով տեսակներ։ Արուների վզի բարձրությունը հասնում է 52- 60 սմ, իսկ էգերինը` 48- 56 սմ։
Պատմություն
1949 թվականին հայտնի ավստրիացի գիտնական, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Կոնրադ Լորենցը իր «Սողոմոն արքայի մատանին» գրքում գրում է երկու տեսակի տնային շների մասին։ Առաջին տեսակը մեկ տիրոջը հավատարիմ և օտարների նկատմամբ կասկածամիտ շներն են, երկրորդը՝ բոլորի նկատմամբ բարեսիրտ և հեշտությամբ վարժեցվող շներն են։ Առաջիններին դժվար է վարժեցնել, իսկ երկրորդները հեշտությամբ վստահում են օտարներին։ Լորենցը պատմում է այն մասին, թե ինչպես իրեն պատկանող գերմանական հովվաշան և չաու-չաուի պատահական խաչասերման արդյունքում ծնվեցին շնիկներ, որոնք համատեղում էին երկու տեսակի լավագույն հատկանիշները։ Այս շների բնութագիրը մանրամասն նկարագրվում է նրա «Մարդը գտնում է ընկերոջը» («Մարդը հանդիպում է շանը», 1954)։
Այս աշխատանքները հետաքրքրեցին Յուլիոս Ուիպֆիլին։ Հետպատերազմյան տարիներին նրա տանը հայտնվեց շպիցանման շուն, որն օժտված էր բացառիկ խելքով և հավատարմությամբ։ Հետագայում Ուիպֆիլը այդպես էլ չկարողացավ նրան փոխարինող գտնել, և նրա կինը նրան նոր գաղափար տվեց՝ բազմացնել սեփական շների նոր ցեղատեսակ։
Յուլիոս Ուիեպֆելը սկսեց նոր ցեղատեսակի ստեղծումը Շառլոտա Բալդամուսի հետ, որը բացեց բուծարան՝ «Յեգերսխոֆ»։ Յուլիոս Ուիպֆելը իր առջև նպատակ դրեց բուծել հյուսիսային ցեղատեսակի շուն՝ կարմիր, գրավիչ գույնով և հիանալի հատկություններով, լավ հարմարեցված տնային պայմանների կյանքին։
Հիմքում վերցրին կարմիր և սև չաու-չաուին և վոլֆշպիցին։
1970-ական թվականների սկզբներին նոր ցեղատեսակով հհետաքրքրվեց Վերներ Շմիդտը։ Նա բուծարանից իր համար գտավ շնիկ և անցավ ցեղատեսակի բուծմանը։ Այդ ընթացքում Շմիդտը գրում էր դոկտորական ատենախոսություն Կոնրադ Լորենցի մոտ, ով շատ նմանություններ գտավ եվրազիերի և իր գրքում նկարագրած շան միջև։ Ինչպես նաև նա ձեռք բերեց շնիկ Շառլոտա Բալդամուսից և արդյունքում նա գրեց, որ չի հանդիպել սրանից ավելի հավատարիմ շան։
1970-ական թվականներին ստացված եվրազիերներին ներարկվեց սամոյեդ շների արյունը։ 1980-ական թվականներին ցեղատեսակը ստացավ իր անվանումը, Գերմանիայում բացվեց առաջին ակումբը։ Ցեղատեսակը հաստատված է ՄԿՄ-ում։ Այսօր եվրազիերը հայտնի է Գերմանիա-յում և աստիճանաբար հայտնիություն է ձեռք բերում եվրոպական շատ երկրներում։
Ռեյչել Մայներ
Ռեյչել Մայներ (Rachel Miner, ), ամերիկացի դերասանուհի, հայտնի է հեռուստասերիալներում, ֆիլմերում իր դերակատարումներով և Բրոդվեյում աշխատելու շնորհիվ։ Տառապում է սկլերոզով։
Անձնական կյանք
2003 թվականին նա ակտիվ կերպով սկսել է աջակցել սաենտոլոգիային (Scientology)՝ ահռելի մեծ ներդրումներ կատարելով Լոս Անջելեսի սաենտոլոգիական կենտրոնում։
Հեռուստատեսություն
Հեռուստաֆիլմերում Ռեյչելի առաջին դերերից են՝ Վիկի դերը ''Shining Time Station: Tis a Gift (1990) ֆիլմում, Միշել Բաուերի դերը «Ուղղորդիչ կրակ» սերիալում (1989—1995), Լարելի դերը Սեքսը մեծ քաղաքում հեռուստասերիալի մի էպիզոդում, դերերը «Twenty-something Girls vs. Thirty-something Women» (1999) և NY-LON (2004) ֆիլմերում և այլն։
Նա 2007 թվականին Californication հեռուստասերիալում նկարահանվել է որպես Dani California, որի անվանումը հանդիսանում է հղում Red Hot Chili Peppers-ի որոշ երգերին։
2008 թվականին նա հայտնվել է «Վախը ինչպես կա» հեռուստասերիալի «The Sacrifice» էպիզոդում։
2009 թվականին նա նկարահանվել է Գերբնականը հեռուստասերիալի հինգերորդ եթերաշրջանի «Համակրանք հրեշի հանդեպ» առաջին էպիզոդում՝ հանդես գալով Մեգ Մասթերս դեմոնի դերում, և այդ նույն եթերաշրջանի տասներորդ՝ «Abandon All Hope» էպիզոդում։
2013 թվականին նա ավարտել է իր կարիերան հիվանդության՝ ցրված սկլերոզի պատճառով։
Թատրոն
Նրա դերերի ցանկում են Ջենիֆերը Լաուրա Կահիլի «Naked Faith: The Way at Naked Angels in New York» (1994) ներկայացման մեջ, Մարգոն Բրոդվեյի «The Diary of Anne Frank» (1997) բեմադրությունում, Rivkele-ը Աշ Շոլոմի «God of Vengeance» ստեղծագործության բեմադրությունում (2000), որ կատարել էր Դոնալդ Մակգուլիսը Ասթ Սիեթլա թատրոնում, Սենդին Ռեբեկկա Գիլմանի «Blue Surge» ներկայացման ժամանակ Չիկագոյի Goodman Theatre (2001) և Նյու Յորք Public Theater թատրոններում (2002)։
Ֆիլմագրություն
Ռեյչելը եղել է «Psycho Girlfriend» սերիալիը վեց էպիզոդների և «The Online Gamer»-ի մեկ էպիզոդի պրոդյուսեր 2009 թվականի։ Նաև Ռեյչելը գրել է սաունդթրեք «Shining Time Station: 'Tis a Gift»-ի համար 1990 թվականին։
Այլ աշխատանքներ
Կինոյում, թատրոնում և հեռուստաընկերությունում աշխատելուց բացի Ռեյչելը նկարահանվել է Yellowcard խմբի «Only One» տեսահոլովակում (2004 թվական) և Sonic Youth խմբի Sunday տեսահոլովակում (1998 թվական)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Սենտ Ուան (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Սենտ Ուան (Saint-Ouen), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Մատա կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17377։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 131 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ազիզա Ազիմովա
Ազիզա Ազիմովա (Азиза Азимова, ), բալետի տաջիկ խորհրդային արտիստուհի, դրամատիկ դերասանուհի, բալետմայստեր, Տաջիկստանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1941) :
Կենսագրություն
Ազիզա Ազիմովան ծնվել է 1915 թվականին Սուրխիի (Տաջիկստանի հյուսիսային մասում) կիշլակում՝ աղքատի ընտանիքում։ 2 տարեկանում նրա մայրը մահացել է։ Հոր հետ տեղափոխվել է Բուխարայի Բոգոուտդին կիշլակ։ Որոշ ժամանակ անց աղքատության պատճառով հայրը ստիպված է եղել աղջկան 75 ռուբլով վաճառել բուխարացի թասակագործի։ Մինչև 8 տարեկանը Ազիզան թասակագործի ընտանիքում ապրել է «չուրիի» կարգավիճակով։ 1923 թվականին Բուխարայի լուսժողկոմի կողմից ուղարկվել է Մոսկվա՝ սովորելու։ Մոսկվայում սովորելու ժամանակ Ազիզա Ազիմովայի մեջ առաջին անգամ դերասանուհի դառնալու ցանկություն է առաջացել ։
Վերադառնալով Բուխարա՝ Ազիզան ընդունվել է մանկավարժական իգական տեխնիկումը և սկսել է հաճախել թատերական ստուդիա ։ 1930 թվականին ընդունվել է Տաշքենդի շրջիկ աշխատանքային թատրոնի թատերախումբ ։
Առաջին անգամ բեմ է բարձրացել Ստալինաբադի երաժշտա-դրամատիկական թատրոնում՝ որպես դրամատիկ դերասանուհի։ 1937 թվականին դարձել է Տաջիկստանի երաժշտական թատրոնի մենակատար ։
1950 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի բալետմայստերական ֆակուլտետը և Այնայի անվան թատրոնում բեմադրել «Կարմիր ծաղիկ» (1951), «Բժիշկ Այբոլիտ» (1952) բալետները։ Նա՝ որպես պարուհի և բալետմայստեր, մասնակցել է Տաջիկստանի պարային կոլեկտիվների տարբեր ստուգատեսների ու համերգների, ստեղծագործական խմբերի հյուրախաղերին ԽՍՀՄ հանրապետություններում և արտասահմանյան երկրներում։ 20-րդ դարի 70-80-ական թվականներին Ազիմովան Տաջիկստանի Մ. Տուրսունզադեի անվան արվեստի պետական ինստիտուտի պարարվեստի բաժնում զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։
Սվետոսլավ Մինկով
Սվետոսլավ Մինկով (Светослав Минков,, բուլղարացի գրող, լրագրող, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Սվետոսլավ Մինկովը ծնվել է Ռադոմիրում զինվորականի ընտանիքում։ Ավագ եղբայրը՝ Ասենը, մահացել է Երկրորդ Բալկանյան պատերազմի ժամանակ, մյուս եղբայրը՝ Իվանը, եղել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ և 1925 թվականին ինքնասպանություն է գործել՝ խուսափելով ձերբակալությունից։ Սվետոսլավը նախնական կրթությունն ստացել է Ռադոմիրում։ Գրական ասպարեզ է մուտք գործել քրոջ՝ Թոդորայի միջոցով, ով նրան ներկայացրել է 1920-ականների գրական շրջանակներում։
Սովորել է Ավստրիայի Weiskirchen ռազմական դպրոցում, ապա Սոֆիայի համալսարանում ուսանել է սլավոնական բանասիրություն, 1922-1923 թվականներին սովորել է Մյունխենի առևտրի և տնտեսագիտության ակադեմիայում։
Ստեղծագործություններ
Մինկովը համարվում է բուլղարական գիտա-ֆանտաստիկ գրականության հիմնադիրներից։ 1921 թվականին հրատարակել է պատմվածքների անդրանիկ ժողովածուն՝ «Կապույտ քրիզանթեմ» վերնագրով։ Այնուհետև հանդես է եկել նովելների և երգիծական ակնարկների մի շարք ժողովածուներով։ Հայտնի է եղել որպես նշանավոր թարգմանիչ, բուլղարերեն թարգմանել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Պինդոբա
Պինդոբա (Pindoba), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Սերանա դուս Կիլոբուս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2 866 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 117,595 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 24,37 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հոկտեմբերի 10-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Քննադատական մտածողություն
Քննադատական մտածողություն (critical thinking) ապացուցումների համակարգ, որը կիրառվում է իրերի և իրադարձությունների վերլուծության համար՝ տալով հիմնավորված եզրակացություններ, և ստեղծում է հիմնավորված գնահատականներ, մեկնաբանություններ տալու հնարավորություն, ինչպես նաև իրավիճակին և խնդրին համապատասխան ճշգրտորեն կիրառել ստացված արդյունքները ։
Քննադատական մտածողությունը մտածողության այն տեսակն է, երբ մարդը հարցականի տակ է դնում ստացվող տեղեկույթի հավաստիությունը, սեփական հավատալիքներն ու համոզմունքները ։
Կա կարծիք, որ անցումը քննադատական մտածողությանը նոր քաղաքակրթության զարգացման անհրաժեշտ և կարևոր նախապայմանն է։
Պատմություն
Քննադատական մտածողության ամենավաղ դիտարկումները հանդիպում են Սոկրատեսի  ուսմունքներում, որոնք արձանագրվել են Պլատոնի կողմից։ Նա կարևորում էր խորը հարցադրումների կատարումը, որոնք հետազոտողը պետք է իրականացնի՝ նախքան վերջնական եզրահանգումները։
Սոկրատեսը պնդում էր, որ անձը կարող է ունենալ բարձր դիրք, իշխանություն, բայց և ունենալ խորապես սխալ, ոչ ռացիոնալ մտածողություն։ Սոկրատեսը շեշտում էր ապացույցներ փնտրելու, հիմնավոր պատճառաբանություններ և ենթադրություններ կատարելու, հիմնական հասկացությունները վերլուծելու գործընթացի կարևորությունը։
Սահմանում
Նեղ իմաստով քննադատական մտածողություն նշանակում է պնդումների մտածված գնահատում։ Ինչպես նաև մեկնաբանվում է որպես «մտածողություն մտածողության մասին» ։ Ամենատարածված մեկնաբանություններից մեկն է՝ խելամիտ անդրադարձ (ռեֆլեքսիվ) մտածողություն, որն ուղղված է որոշում կայացնելու, թե ինչին է պետք հավատալ և ինչ է պետք անել ։ Առավել մանրամասն սահմանումն է՝ կիրառելիության, համադրման և տեղեկույթի գնահատման ակտիվ և հմուտ վերլուծության գործընթաց, հայեցակարգային ձևակերպում,  որը ստացվում է ուսումնասիրություններով, փորձով, դատողություններով, հաղորդակցություններով ։
Լրացուցիչ մեկնաբանություն տալու նպատակով Ռիչարդ Պոլը (1995) առաջարկեց քննադատական մտածողությունը բաժանել երկու տիպի՝ թույլ և ուժեղ։ Թույլ իմաստով քննադատական ​​մտածողությունը սահմանվում է որպես բարձր որակավորում ունեցող, բայց եսասիրությամբ մոտիվացված կեղծ-մտավորականի մտածողություն, ով զբաղված է իր բարեկեցության խնդիրներով և լրջորեն չի մտածում իր գործողությունների էթիկական հետևանքների մասին։ Նման մտածողության կրողը հաճախ ունի բարձր կրթություն, սակայն օգտագործում է իր գիտելիքները անարդար և եսասիրական նպատակներով ։ Քննադատական մտածողությունն ուժեղ իմաստով՝ առանց եսակենտրոն մոտիվացիաների և սոցիալական ուղղվածության շեղման, օբյեկտիվ ուսումնասիրության նպատակով արված դատողություններն են։ Այս իմաստով քննադատական մտածողությունը անկեղծորեն միտված է ճշմարտությանը հասնելու ճանապարհին խոչընդոտները  հաղթահարելուն ։
Հոգեբան Դ. Ֆ. Հալփերնը (Diane F. Halpern) դիտարկում է քննադատական մտածողությունն իբրև ճանաչողության այնպիսի մեթոդների կիրառություն, որոնք տարբերվում են վերահսկողականությամբ, հիմնավորվածութամբ և նպատակասլացությամբ, մեծացնում են ակնկկալվող վեջնարդյունքի ստացման հավանականությունը։ Այս մեթոդները կիրառվում են առաջադրանքների, խնդիրների կատարման, հետևությունների ձևակերպման,հավանականությունների գնահատման և որոշումների ընդունման ընթացքում և պահանջում են այնպիսի հմտություններ, որոնք հիմնավորված և արդյունավետ են տվյալ իրավիճակի և առաջադրանքների տվյալ խմբի համար ։ Նա լրացուցիչ նշում է, որ քննադատական մտածողությանը բնորոշ են տրամաբանական մտահանգումները, փոխկապակցված տրամաբանական մոդելների ստեղծումը և հիմնավորված որոշումների ընդունումը, որոնք հաստատում, չեղարկում կամ էլ ժամանակավորապես բացառում են որևէ դատողութուն։ Բոլոր այս հասկացությունները ենթադրում են մտավոր գործունեություն, որը պետք է ուղղված լինի որևէ կոնկրետ կոգնիտիվ հոգեբանական առաջադրանքի կատարմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տրամաբանություն Կատեգորիա:Մանկավարժություն Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Սոցիալական փիլիսոփայության հասկացություններ Կատեգորիա:Գոյաբանություն
Մարիա Տերեսա Լեոն
Մարիա Տերեսա Լեոն (María Teresa León, ), իսպանացի գրող, ակտիվիստ, մշակույթի դեսպան։ Ծնվել է Լոգրոնյոյում, եղել է իսպանացի ֆեմինիստ և գրող Մարիա Գոյրիի (Ռամոն Մենենդես Պիդալի կինը) զարմուհին։ Ամուսնացած է եղել իսպանացի բանաստեղծ Ռաֆայել Ալբերտիի հետ։ Բազմաթիվ հոդվածներ է նվիրել Diario de Burgos պարբերականին և հրատարակել մանկական գրքեր՝ Cuentos para soñar և La bella del mal amor:
Կենսագրություն
Մարիա Տերեսան ծնվել է 1903 թվականին Իսպանիայի բանակի գնդապետ Անգել Լեոնի ընտանիքում։ Մեծացել է գրքերով լի հարուստ ընտանիքում։ Պատանի տարիքում ապրել է Մադրիդում, Բարսելոնայում և Բուրգոսում, կարդացել է Վիկտոր Հյուգոյի, Ալեքսանդր Դյումայի և Բենիտո Պերես Գալդոսի ստեղծագործությունները ։ Հոր շրջիկ կարիերան իր ազդեցությունն է թողել Մարիա Տերեսայի կյանքի վրա ։ Նրա մայրը` Օլիվա Գոյրին, դստերն ուղարկել է սովորելու Անվճար կրթական հաստատությունում (Institución Libre de Enseñanza), որտեղ դասավանդում էր մորաքույրը՝ Մարիա Գոյրին։ Ստացել է փիլիսոփայության և գրականության բակալավրի աստիճան։
1933 թվականին Մարիան և Ալբերտին հիմնել են Octubre ամսագիրը։ 1934 թվականին Մարիա Տերեսան վերադարձել է Խորհրդային Միություն՝ մասնակցելու «Խորհրդային գրողների առաջին համագումարին», որտեղ հանդիպել է Մաքսիմ Գորկուն, Անդրե Մալրոյին և Էրվին Պիսկատորի հետ։ Ավելի ուշ նույն տարում նա մեկնել է Միացյալ Նահանգներ միջոցներ հայթայթելու 1934 թվականի հոկտեմբերին Աստուրիայի հանքագործների գործադուլից տուժածների համար ։
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմ
1936 թվականի հուլիսի 18-ին Մարիան և Ռաֆայելը գտնվում էին Իվիսայում, երբ սկսվեց Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմը։ Նրանք վերադարձան Մադրիդ, որտեղ Մարիա Տերեսան դարձավ Հակաֆաշիստական գրողների դաշինքի քարտուղար և հիմնադրեց El mono azul (Կապույտ արտահագուստ) ամսագիրը, որը լույս տեսավ 1936 թվականի օգոստոսի 27-ին։ Դրան թղթակցում էին Մանուել Ալտոլագիռեն, Անտոնիո Ապարիսիոն, Վիսենտե Ալեյքսանդրեն, Խոսե Բերգամինը, Լուիս Սերնուդան, Անտոնիո Մաչադոն, Ռամոն Խ. Սենդերը, Լորենցո Վարելան, Մարիա Սամբրանոն և այլ ոչ իսպանացի գրողներ, ինչպիսիք են Ջոն Դոս Փասոսը, Վիսենտե Ուիդոբրոն, Անդրե Մալրոն և Պաբլո Ներուդան։ Հրատարակությունը տևեց քառասուներկու համար, գրեթե քաղաքացիական պատերազմի ամբողջ ընթացքում։
Աքսոր (1939-1977)
Իսպանիայի երկրորդ հանրապետության պարտությունից հետո Մարիան և Ռաֆայելը Օրանով փախան Փարիզ։ Մինչև 1940 թվականի ավարտը նրանք ապրում էին Փարիզում որպես ֆրանսերեն ռադիոյի թարգմանիչներ, ինչպես նաև Լատինական Ամերիկայում Paris-Mondial հաղորդումների հաղորդավարներ։ Ֆրանսիայի գերմանական օկուպացիայից հետո նրանք Մարսելից նավարկեցին Բուենոս Այրես SS Mendoza-ով, որտեղ վերամիավորվեցին հազարավոր այլ իսպանացիների հետ, որոնք ստիպված էին փախչել իրենց երկրից ։ Այստեղ Մարիա Տերեսան աքսորն օգտագործել է իր երկրին քննադատելու համար և խուսափելու ֆրանսիական գրաքննությունից։ 1941 թվականին ծնվել է Մարիայի դուստրը՝ բանաստեղծ Աիտանան։ 1940-1950-ական թվականներին նա կազմակերպել է իր ստեղծագործությունների ընթերցումներն Արգենտինայում նացիստական զոհերին կամ գործադուլավոր աշխատողներին օժանդակելու համար։ Խուան Պերոնի ժամանմամբ քաղաքական և գեղարվեստական գրաքննությունն ավելի ծանր դարձավ Արգենտինայում և 1963 թվականին, Բուենոս Այրեսում 23 տարի մնալուց հետո, նրանք տեղափոխվեցին Հռոմ։ 1977 թվականի ապրիլի 27-ին նրանք վերադարձան Իսպանիա, աքսորից երեսունութ տարի հետո։ Մարիան տառապում էր ալցհեյմերի հիվանդությամբ և չէր կարող ճանաչել նույնիսկ իր ամենամտերիմ հին ընկերներին։ Նա կյանքի վերջին տարիներն անցկացրեց Մադրիդից դուրս գտնվող լեռնային մի առողջարանում։ Մարիա Տերեսա Լեոնը մահացել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 13-ին և թաղված է Մադրիդից դուրս գտնվող Majadahonda գերեզմանոցում։ Նրա գերեզմանի վրա խորագրված են ամուսնու կողմից գրված խոսքերը՝ "Esta mañana, amor, tenemos veinte años" (Այս առավոտ, իմ սեր, մենք քսան տարեկան ենք)։ Մարիա Տերեսա Լեոն միշտ սիրել է իր առաջին երկու զավակներին՝ Գոնսալոյին և Էնրիկեին։ Կյանքի ընթացքում երկու աքսորի պատճառով տառապել է բաժանումներից, առաջինը` երեխաներից, հետո` իր երկրից ։
Ստեղծագործություններ
Կարճ պատմությունների հավաքածուներ
Նովելներ
Ոչ գեղարվեստական
Սցենարներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի կին գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Իսպանացի աքսորյալներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ Կատեգորիա:Իսպանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իսպանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իսպանացի սցենարիստներ
Սենտ Ուան դ’Օնի
Սենտ Ուան դ’Օնի (Saint-Ouen-d’Aunis), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Լա Ռոշելի շրջանում։ Մտնում է Մարան կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17376։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1201 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Եվգենյա Սեբար
Եվգենյա Սեբար (Եվգենիա Մայիսի Բարսեղյան, ), հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1958)։
Գրականագետ, քաղաքական գործիչ Պողոս Մակինցյանի կինը, Անահիտ Մակինցյանի մայրը։
Կենսագրություն
Սովորել է Թիֆլիսի Լևոն Քալանթարի ղեկավարած հայկական թատերական ստուդիայում։ Այնուհետև եղել է Թիֆլիսի Պետրոս Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական, Երևանի Երիտասարդական, ապա՝ Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնների դերասանուհի ։
Նկարահանվել է կինոյում՝
Վանգարի Մաատաի
Վանգարի Մաատաի (Wangari Maathai, ), քենիացի հասարակական գործիչ, 2004 թվականի Նոբելյան մրցանակի մրցանակակիր ։ Մաատաիի մրցանակի հանձնման ժամանակ Դանբոլտ Միեսը, ով այդ ժամանակ գլխավորում էր Նոբելյան կոմիտեն, հայտարարեց, որ նա եղել է «Քենիայի և Աֆրիկայի բնապահպանական ուղղվածությամբ սոցիալական, տնտեսական և մշակութային զարգացման առաջատարը»։
Նա ակտիվորեն պայքարել է Քենիայում ժողովրդավարության հաստատման համար՝ համատեղելով բնապահպանական ոլորտի աշխատանքը քաղաքականության հետ։
1977 թվականին Մաատաին եղել է«Կանաչ գոտի» հասարակական շարժման ձևավորման նախաձեռնողը և գլխավոր ոգեշնչողը։ Կազմակերպությունն զբաղվում է Աֆրիկայում ոչնչացված անտառների վերականգնմամբ։ Նրա գործունեության շնորհիվ հնարավոր եղավ կասեցնել աֆրիկյան անտառների անապատացումը։ «Կանաչ գոտի» շարժման մասնակիցներն իրենց գործունեության 25 տարիների ընթացքում աֆրիկյան աշխարհամասում տնկել են ավելի քան 30 միլիոն ծառ։
Երկար ժամանակ պայքարել է իշխող Քենիա֊աֆրիկական միության ընդդիմության միավորման համար․ դա նրան ի վերջո հաջողվեց 2002 թվականի ընտրությունների ժամանակ՝ ձախ կենտրոնական Ազգային բազմերանգ կոալիցիայի միջոցով։ Ընտրվել է խորհրդարանում։ 2003 թվականից 2005 թվականը ներառյալ եղել է Քենիայի շրջակա միջավայրի ր բնական ռեսուրսների նախարարի տեղակալը։ Հիմնել է կանաչների «Մազինգիրա կուսակցությունը»։
2009 թվականի դեկտեմբերի 14֊ին ՄԱԿ֊ի գլխավոր քարտուղար Բան Կի Մունը Վանգարի Մաատաիին նշանակեց ՄԱԿ―ի խաղաղության դեսպան։ Նրան վիճակված էր զբաղվելու կլիմայական փոփոխությունների հարցերով ։
Մահացել է ձվարանների քաղցկեղից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փիթսբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի կին դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նայրոբիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Why Does My Heart Feel So Bad?
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոբիի երգեր
Սեմիյակ
Սեմիյակ (Semillac), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Միրամբո կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17423։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 69 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Փարվանա (բալլադ)
Փարվանա, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից։
Պատմություն
Բալլադի հիմքը ժողովրդական է։ Սյուժեն Թումանյանը լսել է Ներսիսյան դպրոցում, իր ընկեր, հետագայում` մանկավարժ և լեզվաբան Գրիգոր Վանցյանից։ «Գրիգորն է լսել Ախալքալաք,—գրում է բանաստեղծը Թումանյանի Ընտանիքի Արխիվի համար 3 ծոցատետրում։ —Փարվանա (կրակի թիթեռ)։ Թագավորը մի աղջիկ է ունենում, ասում է` ով որ կրակ բերի, նրան կտամ։ Գալիս է կրակի շուրջը պտտվում, որ կրակ տանի և միշտ ընկնում է մեջն այրվում»Թումանյան. : Երբ Թումանյանը լսել է ընկերոջ պատմությունը, այցելել է Փարվանա լիճը, այցելել է նաև նրա մոտակա գյուղերը, և ենթադրվում է, որ նույն ավանդությունը նա լսել է նաև ուրիշներից։ Բալլադի ստեղծման վերաբերյալ հուշեր է թողել նաև Ավետիք Իսահակյանը ։
Բալլադը գրվել է 1902 թվականին, Աբասթումանում։ Այդ մասին հեղինակը պատմում է 1909 թվականի հուլիսի 18-ին Մարիամ Թումանյանին գրված նամակում։
Ինքնագիրը մեզ չի հասել։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում պահվում են Թիֆլիսում և Բաքվում լույս տեղած բանաստեղծությունների ժողովածուների` հեղինակին պատկանող օրինակները, որոնց մեջ Թումանյանը փոփոխություններ է կատարել և լուսանցքում արել «Մի քիչ ավելացնել ու զարգացնել», «Իմ հերն էլ շատ ունի-մեր երկնքում էլ աստղեր կան», «Ավելացնել զարգացնել իր իդեալը», «Աղջկանը ավելի շատ տեղ տա» նշումները ։
Սյուժե
«Փարվանա արքան մի աղջիկ ուներ», չնաշխարհիկ, աննման գեղեցկությամբ մի աղջիկ։ Նրա ցանկությամբ արքան հրավիրում է Կովկասի բոլոր կտրիճներին՝ մրցությամբ իրենց ուժն ու շնորքը փորձելու աղջկա ներկայությամբ, որպեսզի տեսնի, թե նրանցից ով կարող է արժանի լինել իր աղջկա սիրուն։ Աղջիկը, սակայն, ճարպկության մրցությունն էլ չի համարում ճիշտ միջոց իրեն անկեղծորեն սիրող երիտասարդ գտնելու, ընտրելու համար։ Մրցության եկած կտրիճներն աղջկան առաջարկում են «գանձ, ոսկի, արծաթ, անգին քարեր ու գոհարներ»։ Բայց աղջիկը նման ոչ մի պայման չի ընդունում։ Իր ապագա կողակցից նա պահանջում է գտնել ու բերել սիրո անշեջ հուրը և այդ պայմանը կատարելու համար կտրիճները թռչում են աշխարհի չորս կողմը՝ փնտրելու և բերելու այն։ Աղջիկը սպասում է կարոտով, բայց ոչ մի կտրիճ չի կարողանում բերել երջանիկ սիրո անշեջ հուրը։
Այսպես երկար սպասելով՝ աղջկա հույսը մարում է, նա սկսում է լաց լինել, և նրա արտասուքից գոյանում է մի լիճ, որը ծածկում է քաղաքն ու ամրոցը։ Դա հայտնի Փարվանա լիճն է Վրաստանի Ջավախեթիի շրջանում։ Իսկ անշեջ հուրը փնտրող կտրիճները վերածվում են թիթեռների և մինչ օրս հուր և կրակ տեսնելով նետվում են նրա մեջ, որպեսզի տանեն Փարվանա գեղեցկուհու մոտ, բայց անմիջապես ոչնչանում են։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1902 գրքեր Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բալլադներ
Բարգուզինի շրջան
Բարգուզինսկի շրջան (Баргузинский район, Баргажанай аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բարգուզին ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 18533 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25509 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,38 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուրյաթիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1923 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Սեմուսակ
Սեմուսակ (Semoussac), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Միրամբո կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17424։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լիզոցիմ
Լիզոցիմ, մուրամիդազա, հիդրոլազների խմբի ֆերմենտ, քայքայում է բակտերային բջջի պատը և առաջացնում լիզիս։ Համարվում է օրգանիզմի բնական դիմադրողականության գործոններից մեկը։
Լիզոցիմը բացահայտել է Ալեքսանդր Ֆլեմինգը (1922 թվականին) քթի խոռոչի լորձում։ Այնուհետև Լիզոցիմը հայտնաբերվել է մարդու օրգանիզմի շատ հյուսվածքներում ու հեղուկներում (արյան պլազմա, կաթ, թուք, կրճիկ, փայծաղ, արցունք, լեյկոցիտներ), բույսերում (կաղամբ, շաղգամ, կծվիչ), որոշ բակտերիաներում ու ֆագերում, աննշան քանակությամբ նաև ձվի սպիտակուցում։ Լիզոցիմի պատրաստուկներն օգտագործվում են աչքերի, լնդերի, քթըմպանի բուժման համար և մանկաբարձության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իմունաբանություն Կատեգորիա:ՖՀ 3.2.1 Կատեգորիա:Սննդային հավելումներ
Բիչուրայի շրջան
Բիչուրայի շրջան (Бичурский район, Бэшүүрэй аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բիչուրա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6201 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26948 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուրյաթիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Бичурский район
Նազենիկ Սարգսյան
Նազենիկ Գագիկի Սարգսյան, հայ երաժշտագետ, պարագետ։ Արվեստագիտության դոկտոր (2017)։
Կենսագրություն
Նազենիկ Սարգսյանը ծնվել է 1954 թվականին Երևանում՝ ակադեմիկոս, պատմաբան, ասորագետ Գագիկ Սարգսյանի և երաժշտագետ Կարինե Խուդաբաշյանի ընտանիքում։
Կրթություն
Սովորել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանում, զբաղվել սպորտային և գեղարվեստական մարմնամարզությամբ։ 1975 թվականին ավարտել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանը, 1980 թվականին (էքստեռն)՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի երաժշտագիտական բաժինը, 1983 թվականին` ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի ասպիրանտուրան «Երաժշտագիտություն» և «Թատերագիտություն» մասնագիտություններով, 2000 թվականին` Երևանի պետական համալսարանի հոգեբանության բաժինը ։