cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսեյ Աֆանասև
Կենսագրություն
1912 թվականից համագործակցել է հումորային ու սատիրիկ բնույթի հրատարակությունների հետ։ Նրա բազմաթիվ աշխատանքներ տպագրվել են «Шут», «Всемирная иллюстрация», «Լուկոմորե» («Лукоморье»), «Осколки», «Հյուսիս» («Север») ամսագրերում։ Նկարազարդել է Ալեքսանդր Պուշկինի «Սալթան թագավորի հեքիաթը» («О царе Салтане»), «Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին» («О рыбаке и рыбке») ստեղծագործությունները, ինչպես նաև Ալեքսեյ Տոլստոյի հեքիաթները ։
Ալեքսեյ Աֆանասևի ամենահայտնի աշխատանքը Պյոտր Երշովի «Սապատավոր ձիուկը» («Конёк-Горбунок») հեքիաթի պատկերազարդումն է։ Հեքիաթը տպագրվել է «Шут» անսագրում 1897-1898 թվականներին։ Ալեքսեյ Աֆանասևի նկարազարդումներով հեքիաթը բացիկներով հրատարակվել է «Ришар» հրատարակչության կողմից։ «Ձկնորսի կինը» նկարը, որն արված էր Ալեքսանդր Պուշկինի «Ոսկե ձկնիկը» («Сказке о рыбаке и золотой рыбке») հեքիաթի մոտիվներով, տպագրվել է բացիկի վրա Կարմիր խաչի գթության քույրերի Եվգենևյան միության կողմից (№ 27)։
Ալեքսեյ Աֆանասևի աշխատանքները Քրիստոսի Հարության տաճարում
Վիկտոր Վասնեցովի, Միխայիլ Նեստերովի, Անդրեյ Ռյաբուշկինի, Նիկոլայ Խառլամովի և այլ գեղանկարիչների հետ համատեղ Ալեքսեյ Աֆանասևը մասնակցել է Քրիստոսի Հարության տաճարի գեղարվեստական ձևավորմանը ։
1894-1897 թվականներին Ալեքսեյ Աֆանասևի էսքիզներով պատրաստվել են տաճարի կոքոշնիկի արտաքին կողմի չորս խճանկարները՝ «Պողոս առաքյալ», «Սերովբե», «Սուրբ Ղուկաս առաքյալ» և «Յակոբ, Եվֆիմոս և Եվստաֆոս սրբերը», ինչպես նաև ութ խճանկարներ տաճարի ներսում՝ գմբեթի հյուսիսարևմտյան («Սրբեր Մովսես Մուրինը և Մակար Եգիպտացին», «Նահատակներ Ավերկիոսը և Պորփյուրը», «Առաքյալներ Նիկանորն ու Ֆլեգոնը», «Սրբեր Անդրոնիկոսը և Ապոլոսը») հյուսիսարևելյան «Սուրբ նահատակներ Վառլաաը Խուտինսկին և Ալեքսանդր Սվիրսկին», «Նահատակներ Լուկիանն ու Ագաֆոդորը», «Առաքյալներ Ռոդիոնն ու Ուրբանը», «Առաքյալներ Հովհաննես Աստվածաբանն ու Հակոբոս Զեբեդյանը») սյուների վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Noemi
Noemi (ծնված Վերոնիկա Սկոպելիտտի, ), իտալացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։ 2013 թվականին դարձել է The Voice of Italy-ի մարզիչ։ Նոեմին Իտալիայում վաճառել է ավելի քան 735,000 ձայնագրություններ ։
Կենսագրություն
Noemi-ն Արմանդոյի և Ստեֆանիայի ավագ դուստրն է։ Նա ունի մեկ քույր Արիանա անունով։ 19 ամսականում նկարահանվել է Pampers-ի գովազդում ։ 2005 թվականին ավարտել է University of Rome III-ը՝ ստանալով արվեստի բակալավրի աստիճան ։ 2007 թվականին մասնակցել է SanremoLab-ին, սակայն չի ընդրկվել ֆինալիստների մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Անիտա Նյուքոմ Մաքգի
Անիտա Ռոզալի Նյուքոմ Մաքգի (Anita Rosalie Newcomb McGee, ), ամերիկացի բժիշկ, բուժքույրերի կորպուսի հիմնադիր, 1898 թվականի օգոստոսի 29-ից մինչև 1900 թվականի դեկտեմբերի 31-ը՝ ԱՄՆ բանակի գլխավոր վիրաբույժի օգնական։ Աշխարհում միակ կինն է, որը զբաղեցրել է այդ պաշտոնը և կրել սպայական համազգեստ՝ առաջին լեյտենանտի պաշտոնին և կոչմանը համապատասխան։
Երիտասարդ տարիներ, կրթություն, գիտական աշխատանքի սկիզբ
Անիտա Ռոզալի Նյուքոմը ծնվել է 1864 թվականի նոյեմբերի 4-ին Վաշինգտոնում ։ Ունեցել է անգլիական, շոտլանդական, իռլանդական, ֆրանսիական և գերմանական խառը ծագում։ Հայրը՝ հայտնի աստղագետ և մաթեմատիկոս Սայմոն Նյուքոմը (ծնված 1835 թվականին), Նոր Շոտլանդիայի դպրոցներից մեկի ուսուցչի որդին էր ։ Մայրը՝ Մերի Քերոլայնը (ծնված 1840 թվականին, օրիորդական ազգանունը՝ Հասլեր), մեծացել է մտավորական միջավայրում՝ լինելով ԱՄՆ ազգային տեղագրագիտական ծառայության հիմնադիրը և առաջին սուպերինտենդանտ Ֆերդինանդ Ռուդոլֆ Հասսլերի թոռնուհին ։ Նրանք ամուսնացել են 1863 թվականի օգոստոսի 4-ին Վաշինգտոնում, իսկ հաջորդ տարի Սայմոնը ստացել է Միացյալ Նահանգների քաղաքացիություն։ Զույգն ունեցել է երեք դուստր ՝ Անիտան (ծնված 1864 թվականին, ավագ դուստր), Էմիլի Քեյթը (ծնված 1869 թվականին, միջնեկ դուստր) և Աննա Ժոզեֆան (ծնված 1871 թվականին, կրտսեր դուստր) ։ Միակ որդին՝ Ուիլյամ Բարթլեթ Նյուքոմը, մահացել է 1867 թվականին՝ ծնվելուց անմիջապես հետո։
Անիտան մեծացել է մտավորական շրջապատում, ոգեշնչվել է տարբեր ակադեմիական առարկաներով զբաղվելով ։ Սովորել է ծնողների և հարազատների ղեկավարությամբ, ինչպես նաև կրթություն է ստացել Վաշինգտոնի մասնավոր դպրոցներում ։ 1882 թվականին Անիտան քույրերի և մոր հետ մեկնել է Եվրոպա և հաջորդ երեք տարին անցկացրել ճանապարհորդություններում  ։ Զբաղվելով ֆիզիկական աշխարհագրությամբ՝ 1884 թվականին նա ավարտել է Քեմբրիջի (Անգլիա) Նյուեմ քոլեջը, իսկ հետո՝ Ժնևի համալսարանը (Շվեյցարիա), որտեղ սովորել է գերմանական գրականություն, Եվրոպայի պատմություն, գերմաներեն և ֆրանսերեն  ։ Ունենալով խորը հետաքրքրություն գիտական առարկաների և ձգտում ինտելեկտուալ մարտահրավերի հանդեպ, որոնք հետզհետե աճել են Եվրոպայից վերադառնալուց հետո, հիմնականում կենտրոնացել է ծագումնաբանության, մարդաբանության և պատմության վրա, շատ է գրել այդ թեմաներով, հրատարակվել է «Appletons' Cyclopædia of American Biography»-ում  ։ Որոշ ժամանակ նա խնամքով զբաղվել է ամերիկյան հեղափոխության մասնակից և մայրական գծով իր հեռավոր նախնի Ջոն Բուլի ժառանգների և ծագումնաբանությանք ուսումնասիրությամբ ։
Անիտային այդ ժամանակ շրջապատող «կին մտավորականների» խումբը 1885 թվականին կազմավորել է «Ամերիկայի կանանց մարդաբանական հասարակություն» կազմակերպությունը ։ 1889 թվականին նա դարձել է այդ ընկերության անդամ, իսկ հետո՝ նրա քարտուղարը ։ Նույն թվականին «Նյուքոմ» ընկերության համագումարում զեկույց է ներկայացրել, որում նկարագրել է շեյքերների համայնքի էվոլյուցիան և իր խոսքով՝ «հետևել է կրոնական կազմակերպության զարգացմանը Գերմանիայում նրա ծագումից հետո տարբեր փուլերը մինչև նրա ներկա վիճակը՝ որպես Ամերիկայի ամենահաջողված կոմունիստական կազմակերպություն» ։ Այս հետազոտության հրապարակումը նրան մեծ ճանաչում է բերել ։ Բացի այդ, Նյուքոմը զբաղվել է Օնայդի, Համանի, Բեթելի, Ավրորայի, Տոպոլոբամպոյի, կորեշանների և իկարիանի համայնքների նման «կոմունիստական» գաղութների ուսումնասիրությամբ։
Ամուսնություն, կրթության շարունակություն, բժշկական զբաղմունք
1888 թվականի փետրվարի 14-ին՝ Սուրբ Վալենտինի օրը, Անիտա Նյուքոմն ամուսնացել է դոկտոր Ուիլյամ Ջոն Մաքգիի հետ ։ Նա 11 տարով մեծ էր Անիտայից ։ Ունեցել են 3 երեխա՝ Կլոտոն (ծնված 1889 թվականին), Դոնալդ (ծնված 1895 թվականին, մահացել մենինգիտից) և Էրիկ (ծնված 1902 թվականին) ։ Ուիլյամը երկրաբան էր և ղեկավարել է ԱՄՆ երկրաբանական ծառայության Ատլանտյան ցածրավայրի ստորաբաժանումը, հետո հետաքրքրել և ներգրավվել է Անիտայի երկրաբանական հետազոտություններին, իսկ հետո աջակցել է նրան ուսումը շարունակելու մտադրության մեջ  ։ 1892 թվականին Նյուքոմ Մաքգին ավարտել է Վաշինգտոնում գտնվող Կոլումբիայի համալսարանը (այժմ՝ Ջորջ Վաշինգտոնի համալսարան)՝ բժշկության ոլորտում դոկտորի աստիճանով    ։ Նույն թվականին դպրոցում դադարեցվել է համակրթությունը և որոշվել է ուսման համար այլևս չընդունել կանանց, ինչը նրան խորապես ցնցել է ։ Հետագայում Նյուքոմ Մաքգին գինեկոլոգիայի ոլորտում հետդիպլոմային ուսուցում է անցել Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր քաղաքում գտնվող Ջոն Հոփքինսի համալսարանի բժշկության ֆակուլտետում   ։
Հաջորդ չորս տարիների ընթացքում Նյուքոմ Մաքգին Վաշինգտոնում զբաղվել է բժշկական մասնավոր պրակտիկայով, եղել է այդ պաշտոնում եղող մի քանի կանանցից մեկը ։ 1896 թվականին որդու մահից հետո հեռացել է մասնավոր պրակտիկայից և աշխատանքի ընդունվել Վաշինգտոնի կանանց դիսպանսերում։ Դա հաստատություն էր, որը կանանց և երեխաների համար անվճար բժշկական ծառայություններ է մատուցել  ։ Հետագայում Նյուքոմ Մաքգին վերադարձել է իր նախնական հետազոտություններին  ։ Նա մտել է գիտության զարգացման աջակցության ամերիկյան միություն, իսկ 1894 թվականին դարձել է նրա քարտուղարներից մեկը  ։ Նյուքոմ Մաքգին նաև Ազգային աշխարհագրական կազմակերպության, Վաշինգտոնի մարդաբանական ընկերության, Կոլումբիայի շրջանի բժշկական ասոցիացիայի և հասարակությունների անդամ էր ։ Նա նաև ընդգրկվել է «ամերիկյան հեղափոխության դուստրերի» միավորման մեջ, որտեղ 1894-1898 թվականներին զբաղեցրել է գլխավոր վիրաբույժի, գլխավոր գրադարանավարի, փոխնախագահի և ավելի ուշ գլխավոր պատմաբանի պաշտոնները  ։ Ունենալով բարձր սոցիալական կարգավիճակ և կազմակերպչական տաղանդ ՝ Նյուքոմ Մաքգին սկսել է բժշկության մեջ պայքարել գենդերային խտրականության դեմ ։ Այն ժամանակ, երբ Միացյալ Նահանգների և Իսպանիայի միջև աստիճանաբար պատերազմ էր հասունանում, նա որոշել էր զբաղվել մասնագիտական քույրական գործով, ինչը դարձել էր Նյուք Մաքգիի վաղեմի և անփոփոխ համոզմունքի պտուղն այն մասին, որ կանայք ունեն չճանաչված և հաճախ չիրականացված մտավոր ներուժ ։
Իսպանա-ամերիկյան պատերազմ
Իսպանիայի հետ պատերազմից շատ առաջ՝ 1885 թվականին, ԱՄՆ բանակի գլխավոր վիրաբույժ, բրիգադի գեներալ Ռոբերտ Մյուրեյը նկատել է վարձու բուժքույրերի աճող անհրաժեշտությունը և առաջարկել է բարեփոխել բանակային բժշկական ծառայությունը։ Դրա արդյունքը դարձել է զինվորական բժիշկներից հոսպիտալային կորպուսի հիմնումը Կոնգրեսի 1887 թվականի մարտի 1 որոշմամբ։ 1898 թվականի ապրիլին՝ ռազմական գործողությունների սկսվելուց հետո, բանակում շարունակում էին կարծել, որ այդ հոսպիտալային կորպուսը կբավարարի բոլոր կարիքները ։ Ընդ որում` նախքան պատերազմի պաշտոնական հայտարարումը բանակ և նավատորմ սկսել են նամակներ գալ հարյուրավոր կանանցից, որոնք ցանկացել են գրանցվել որպես բուժքույր ։ Կուբայում տեղի ունեցած ճակատամարտից անմիջապես հետո բժիշկ Անիտան առաջարկել է ստեղծել իր սեփական հոսպիտալային կորպուսը՝ «ԱՀԴ»` որպես որակյալ բուժքույրերի կազմակերպություն, որի անդամները պատրաստ են եղել հայրենասիրական զգացումներից ելնելով պատասխանել իրենց երկրի կոչին քաղաքացիական պատերազմից հետո առաջին անգամ` Դորոթեա Դիքիի և Քեյթ Քամինգի ժամանակներից ի վեր  ։ Ապրիլի 28-ին՝ «ԱՀԴ»-ի տնօրենների կողմից խորհրդի հավանությանն արժանանալուց հետո, Նյուք Մաքգին կապվել է գլխավոր վիրաբույժ, բրիգադի գեներալ Ջորջ Շտերնբերգի հետ, որի կինը նույնպես «ԱՀԴ»-ի անդամ էր  ։ Լինելով երկրի առաջատար բակտերիաբան՝ Շտերնբերգը կանխատեսել է հոսպիտալներում մեծ թվով անձնակազմի ապագա անհրաժեշտությունը և դիմել Կոնգրեսին, որտեղ բուժքույրերի լրացուցիչ հավաքագրման լիազորություն է ստացել ։ Մինչդեռ բժշկական ծառայությունների պահանջարկը արագ կառուցված վարժական ճամբարներում և զինծառայողների բազավորման վայրերում կտրուկ աճել է դեղին տենդի և որովայնային տիֆի համաճարակների սկսվելուց անմիջապես հետո  ։ Նյուքոմ Մաքգին դարձել է «ԱՀԴ» հոսպիտալային կորպուսի տնօրեն, որի գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Վաշինգտոնում, և որի գործունեության ոլորտ են մտնում հայտերի վերլուծությունը, հավակնորդների ընտրությունը, վերապատրաստված բուժքույրերի խմբերի պատրաստումը և ձևավորումը  ։ 1898 թվականի օգոստոսի 29-ին Շտերնբերգը նրան նշանակել է ԱՄՆ բանակի գլխավոր վիրաբույժի օգնական՝ պատասխանատու դարձնելով բուժքույրերի կորպուսի ձևավորման համար ։ Նյուք Մաքգիի պաշտոնի հետ բարձրացվել է ավագ լեյտենանտի կոչում ։ Այդ ժամանակ նա Միացյալ Նահանգների ողջ ռազմական պատմության ընթացքում դարձել է միակ կինը, որը բանակում նման պաշտոն է զբաղեցրել և կոչմանը համապատասխան սպայական համազգեստ կրել   ։
Այն բանից հետո, երբ գլխավոր վիրաբույժը հանձնարարել է պատրաստել 30 բուժքույրերից կազմված առաջին խումբը, քսաներեք կին, որոնք ճանաչվել են որակավորված և պատրաստ են ծառայության, անմիջապես ուղարկվել է Պուերտո Ռիկո ։ Ընտրության չափանիշները բարձր էին և բավականին խիստ ։ Նյուքոմ Մաքգին պնդել է, որ պետք է ծառայեն 30-50 տարեկան այն թեկնածուները, որոնք ավարտել են հատուկ բուժքույրական դպրոցներ, ունեն լավ գիտելիքներ և հոսպիտալներում աշխատանքային փորձ` դրանով իսկ սահմանելով բուժքույրական գործի անվտանգ և որակյալ տեսակը ։ Երկու շաբաթ անց՝ սեպտեմբերի 15-ին, բանակային ստորաբաժանումներում արդեն եղել է 1200 բուժքույր, սակայն դրանց պահանջարկը մնացել է հսկայական շարունակվող համաճարակների պատճառով   ։ Մինչդեռ բժիշկ Նյուքոմ Մաքգին և «ԱՀԴ»-ն միակ աղբյուրները չեն եղել բանակին բուժքույրերով ապահովելու համար ։ Իրենց օգնությունն են առաջարկել ընդհանուր առմամբ 18 կազմակերպություններ, այդ թվում՝ քույրական և բարեգործական ընկերություններ և նույնիսկ կրոնական միաբանություններ, ինչպիսիք են «Գթության քույրերը» և «Սուրբ Խաչի Քույրերը»։ Նրանց թվում էր նաև Միացյալ Նահանգների և Կանադայի շրջանավարտների և վերապատրաստված բուժքույրերի ասոցիացիան, բուժքույրական գործի մասնագիտական կազմակերպությունը ։ Գլխավոր վիրաբույժն ասոցիացիայի առաջարկն ստացել է արդեն «ԱՀԴ»-ի առաջարկն ընդունելուց հետո, իսկ քանի որ ամերիկյան «Կարմիր Խաչ»-ը կազմակերպչական խնդիրներ ուներ, նա նույնպես չէր համարձակվել ընդունել նաև նրա օգնությունը, բայց, ի վերջո, այդ երկու կազմակերպությունն էլ ներգրավված էին բուժքույրերի պատրաստման գործընթացում ։ Միևնույն ժամանակ Նյուք Մաքգին ակնկալել է, որ բոլոր բուժքույրերը կհամապատասխանեն իր սահմանած չափանիշներին, սակայն արդյունքում նա հրաժարվել է վարձել նրանց՝ դրանով իսկ կոնֆլիկտի մեջ մտնելով շրջանավարտների ասոցիացիայի նախագահ Իզաբել Հեմփթոն Ռոբի հետ, որն ավարտվել է միայն մի քանի տասնամյակ անց՝ իր մահով։
«ԱՀԴ» կամավորական կազմակերպությունը մեծ և հիմնական օգնություն է ցուցաբերել հազարավոր բուժքույրերի թեկնածությունների ուսումնասիրման գործում մինչև 1898 թվականի սեպտեմբերին գլխավոր վիրաբույժը այդ գործառույթները չի փոխանցել ռազմական նախարարությանը ։ 1898 թվականի նոյեմբերի 7-ին գլխավոր վիրաբույժը հրապարակել է բուժքույրերի կորպուսին վերաբերող առաջին կանոնները, սակայն դրանց իրականացումը դանդաղել է ռազմական գերատեսչություններում հետպատերազմյան դժվարությունների պատճառով ։ Բանակում որոշել են ինստիտուցիոնալացնել կորպուսը և այն դարձնել զինվորական միավոր՝ մշտական հիմունքներով, ինչը պահանջել է Կոնգրեսի միջամտությունը ։ Համապատասխան օրինագիծը պատրաստվել է բուժքույրական մասնագիտական կազմակերպությունների կողմից և աչքի է ընկել լավ մտածողությամբ, բայց որոշ ոլորտներում բավական վիճելի է եղել. այսպես, նրա դրույթներում սահմանված չէին կորպուսի ծառայողների քանակի նվազագույն սահմանափակումները խաղաղ ժամանակ, իսկ համաձայնեցված ֆինանսավորումը վարչական մեծ խնդիրներ կառաջացներ, քանի որ պայմանագրի բուժքույրերի մեծ մասը կլիներ բանակի պատասխանատվության տակ, իսկ մյուսների աշխատավարձը պետք է վճարվեր այլ աղբյուրներից՝ անհատներից և կամավոր կազմակերպություններից, ինչպիսիք են «ԱՀԴ»-ը և Կարմիր խաչը ։ Բժիշկ Նյուքոմ Մաքգին նման օրենքն անվանել է «դիվերսիա» և առարկել դրա ընդունմանը, այդ թվում՝ նրանում պարունակվող ցուցումների պատճառով, որ կորպուսը չի գտնվի բժշկական դեպարտամենտի տնօրինության տակ, այլ կլինի ինքնուրույն բուժքույրական կազմակերպություն՝ գերտերություն գլխավորությամբ, որը պետք է ընտրվեր վերապատրաստված բուժքույրերի թվից ։ Գլխավոր վիրաբույժ Շտերնբերգի խնդրանքից հետո նա անձամբ պատրաստել է բանակի վերակազմավորման մասին օրինագծի 19-րդ բաժինը՝ դրանում փոփոխություններ մտցնելով, որոնք նախատեսել են, որ սուպերինտենդանտը պետք է նշանակվի քույրական դպրոցների շրջանավարտների թվից   ։ Իր տեղակալ Դիտա Հոփքինս Քիննին, ընտրելով իրեն իրավահաջորդ բժիշկ Նյուքոմ Մաքգին, 1900 թվականի դեկտեմբերի 31-ին հրաժարական է տվել, երբ օրինագծի ընդունումը Կոնգրեսի միջոցով վճռված գործ է դարձել   ։ 1901 թվականի փետրվարի 2-ին բանակի վերակազմավորման մասին օրինագիծը հավանության է արժանացել Կոնգրեսի կողմից և նույն օրը ստորագրվել է նախագահ Ուիլիամ Մաք-Քինլիի կողմից, որը, այդպիսով, հաստատել է Միացյալ Նահանգների բանակի կազմում բուժքույրերի կորպուսը ։ Նյուքոմ Մաքգին հայտնի է դարձել որպես բուժքույրերի կորպուսի հիմնադիր ։ Դրանից հետո կին բուժքույրերը տեղափոխվել են Կուբայում, Պուերտո Ռիկոյում, Հավայան կղզիներում և Ֆիլիպիններում գտնվող հիվանդանոցներ, իսկ 1900-1901 թվականներին բժշկական օգնություն են ցուցաբերել Չինաստանում «բռնցքամարտի ապստամբության» ժամանակ ։
Հեռանալով պետական պաշտոնից՝ Նյուքոմ Մաքգին շարունակել է պայքարել իսպանա-ամերիկյան պատերազմի պայմանագրով աշխատող և դրա հետևանքով առանց վետերանների արտոնությունների, այդ թվում՝ թոշակների, հաշմանդամության վճարումների, արտոնյալ բուժսպասարկման մնացած բուժքույրերի իրավունքների համար ։ Լրատվամիջոցները հայտարարել են, որ այդ նպատակներին հասնելու համար նա 1898 թվականին հիմնել է «իսպանա-ամերիկյան ռազմական բուժքույրերի միություն», որտեղ վեց տարի զբաղեցրել է նախագահի պաշտոնը  ։ Այս գործունեությունը հաջողությամբ է պսակվել միայն 1924 թվականին, երբ համաշխարհային պատերազմի վետերանների գործողության ուղղումը բուժքույրերին տվել է արտոնությունների իրավունք ունեցող վետերանների կարգավիճակ։
Ռուս-ճապոնական պատերազմ
1903 թվականի հոկտեմբերին՝ ռուս-ճապոնական պատերազմից քիչ առաջ, Նյուքոմ Մաքգին իր կազմակերպության օգնությունն է առաջարկել Միացյալ Նահանգներում Ճապոնիայի դեսպան Կոհորո Տակահիրային, սակայն քաղաքավարի մերժում է ստացել այն խոսքերով, որ Ճապոնիան ձգտում է խաղաղության ։ Ճապոնիայի կողմից պատերազմ հայտարարելուց հետո՝ 1904 թվականի փետրվարին, Ճապոնիայի արտաքին գործերի նախարար Ձյուտարո Կոմուրան պաշտոնապես Անիտային իր 9 բուժքույր գործընկերոջ հետ հրավիրել են Ճապոնիա՝ Ճապոնական «Կարմիր Խաչի» անդամների ոգին բարձրացնելու համար ։ Նրա թիմում ընդգրկվել են իսպանական պատերազմի վետերաններ՝ Միննի Քուկը, Մերի Գլեդվինը, Էլիս Քեմերը, Էլլա Քինգը, Էլիզաբեթ Կրատցը, Ադելաիդա Մաքքարեթը, Ադել Նիբը, Սոֆիա Նյուելը և Ժնև Ռասելը ։ Լրատվամիջոցները հաղորդել են, որ մարտի 24-ին նրանք «Shawmut» շոգենավով մեկնել են Տակոմայից Վաշինգտոն նահանգ և երեք շաբաթ անց՝ ապրիլի 21-ին, ժամանել են Յոկոհամա, իսկ հետո գնացքով հասել Տոկիո   ։
Բուժքույրերին` որպես կամավորներ, ընդունել են պատվով և հարգանքով՝ իբրև ճապոնական ազգի հյուր ։ Լրատվամիջոցները հաղորդել են, որ հաջորդ վեց ամիսների ընթացքում՝ մայիսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում, նրանք աշխատել են Հիրոսիմայի զինվորական հոսպիտալում, Մացույամայի ռուս ռազմագերիների հոսպիտալում, Կուրայի ռազմածովային հոսպիտալում, ինչպես նաև Կորեայի և Մանչժուրիայի որոշ շրջանների դաշտային հոսպիտալներում, ստուգել են «Խակուաի-Մարու» և «Կոսաի-Մարու» հոսպիտալային նավերը, որոնք վիրավորներին տեղափոխում էին Ճապոնիա  ։ Անիտայի ղեկավարությամբ Քույրական թիմը մարտերից հետո երկու կողմի վիրավորներին էլ ընդունել է Յալու գետի ափին` Պորտ Արթուրում` Լյայոյանի մոտ ։
Հոկտեմբերի 21-ին Նյուքոմ Մաքգին Նագասակիից «Thomas» ռազմական տրանսպորտով մեկնել է Սան Ֆրանցիսկո, որտեղ ամերիկյան առաքելության ժամանակ նշանակվել էր ռազմաբժշկական կցորդ Տոկիոյում, և դեկտեմբերի 7-ին վերադարձել է Ճապոնիա՝ կցված լինելով գեներալ Յասուկատա Օքուի հրամանատարությամբ 2-րդ բանակի շտաբին ։ Նա ականատես է եղել Շահե գետի և Մուկդենի ճակատամարտին ։ Ճապոնացի ռազմական նախարարը բժիշկին շնորհել է «բուժքույրերի պետ» տիտղոսը՝ նրան տալով կոչում, որը հավասար է ճապոնական բանակի սպայի աստիճանին  ։ 1905 թվականի սեպտեմբերին Ճապոնիայում այն շարունակվել է մինչև պատերազմի ավարտը ։
Հաջորդ աշխատանք
Միացյալ Նահանգներ վերադառնալուց հետո Անիտան հետաքրքրվել է եվգենիկայով, Կալիֆոռնիայի համալսարանում դասախոսություններ է կարդացել տարբեր թեմաների, այդ թվում՝ կանանց կարգավիճակի և հիգիենայի հարցերի վերաբերյալ ։ Նա նաև հանդես է եկել ռուս-ճապոնական պատերազմի ժամանակ ստացած փորձի մասին պատմություններով։ Միևնույն ժամանակ աշխատել է ամերիկյան ազբաբանական բյուրոյում, որտեղ ղեկավարել է մարդաբանության բաժինը, այնուհետև եղել է Սենթ Լուիսի հանրային թանգարանի տնօրեն, իսկ 1907 թվականին դարձել է Վաշինգտոնի ներքին ջրային ուղիների հանձնաժողովի փոխնախագահ և քարտուղար ։ Ժամանակի մեծ մասը Նյուք Մաքգին դստեր հետ ապրել է Վուդս Հոլում, Մասաչուսեթսում, Սաութերն Փայնսում, Հյուսիսային Կարոլինաում, ինչպես նաև Կալիֆոռնիա նահանգում ։
Նյուքոմ Մաքգիի հայրը մահացել է 1909 թվականին, իսկ 1912 թվականին շագանակագեղձի քաղցկեղից մահացել է նաև ամուսինը ։ 1915 թվականին ամուսնացել է Դևիդ Մեդիսոն Ուիլիսի հետ, նրանից ունեցել է երկու երեխա և ընտանիքի հետ բնակություն հաստատել Սան Ֆրանցիսկոյում ։ Դրանից հետո Նյուքոմ Մաքգին ամբողջությամբ կենտրոնացել է իր 10-ամյա որդու՝ Էրիկի կրթության վրա, որը սովորել է մասնավոր դպրոցներում ։ Նա թղթակցել է դպրոցների տնօրենների և պրոֆեսորների հետ որդու` ոչ այնքան հաջող ուսման վերաբերյալ, որն անկեղծորեն սիրում էր նրան և փորձում էր ավելի ջանասիրաբար և ավելի լավ սովորել ։ Սակայն 1930 թվականին Էրիկը 28 տարեկանում մահացել է դժբախտ պատահարի հետևանքով ։ Նրա մահից Նյուքոմ Մաքգին այդպես էլ չի ապաքինվել ։
1938 թվականին Անիտային տեղափոխել են Վաշինգտոնի բուժքույրական խնամքի տուն, որտեղ նրան ախտորոշել են «աթերոսկլերոզ»։ Այնտեղ էլ նա մահացել է 1940 թվականի հոկտեմբերի 5-ին` 75 տարեկան հասակում՝ 12 օր առաջ Ներուղեղային արյունազեղումներից հետո ։ Թաղվել է Արլինգտոնի ազգային գերեզմանատանը՝ հարազատների կողքին՝ զինվորական պատիվներով  ։ Իր արխիվը նա հասցրել է նվիրել Կոնգրեսի գրադարանին ։
Մրցանակներ
Իսպանա-ամերիկյան պատերազմի (1898) ժամանակ ծառայության համար Նյուք Մաքգին պարգևատրել են «իսպանական պատերազմում ծառայության համար» մեդալով ։ 1904 թվականին նա Ճապոնիայի Մեյձի կայսեր կողմից արժանացել է «Թանկարժեք թագի» շքանշանի ։ Նյուքոմ Մաքգին նաև պարգևատրվել է Ճապոնական «Կարմիր Խաչ»-ի մեդալով և Ճապոնիայի կառավարության կողմից ռուս-ճապոնական պատերազմի երկու մեդալով ։ Լրատվամիջոցները հայտարարել են, որ 1939 թվականին ռազմական նախարար Հարի Վուդրինգի առաջարկով նա ԱՄՆ Կոնգրեսից հատուկ ոսկե մեդալի է արժանացել  ։
Հիշատակ
1967 թվականի փետրվարի 2-ին՝ բուժքույրերի կորպուսի կազմավորման օրը, բժիշկ Անիտա Նյուք Մակգիի անունով կոչվել է մրցանակ, որը շնորհվել է ԱՄՆ բանակի լավագույն բուժքույրերին։ Առաջին մրցանակի դափնեկիր է դարձել կապիտան Լինդա Էնն Բոումենը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ջոն Հոփքինսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Արլինգտոնի ազգային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռազմական բժշկություն Կատեգորիա:Ամերիկացի բժշկուհիներ
Սլուբիցե
Պատմություն
Սլուբիցեն առաջին անգամ հիշատակվում է տասներորդ դարում որպես Սլիվիցի (Śliwice) գյուղ։ 1555-1945 թվականների ընթացքում քաղաքը գերմանական Օդերի Ֆրանկֆուրտի մասն էր։ Երկրորդ Աշխարհամարտից հետո ավերակներից սկսեց վերականգնվել արդեն որպես ինքնուրույն քաղաք Լեհաստանի կազմում։ 1950 թվականին ստացավ Ռժեպինյան շրջանի կենտրոնի կարգավիճակ, որը 1959 թվականին վերածվեց Սլուբիցեի շրջանի։ 1972 թվականին Սլուբիցեն սկսում է հարաբերություններ հաստատել Օդերի Ֆրանկֆուրտի հետ. այդ ժամանակվանից երկու քաղաքների միջև սահմանը բացվում է։ Երեք տարի հետո, 1975 թվականին, շրջանը վեր է ածվում համատեղ քաղաք-գմինայի։ 1981 թվականին քաղաքի մշակույթի տանը բացվում է «Պատուհան» պատկերասրահը։ 1987 թվականին քաղաքն ստանում է տնտեսության զարգացման առաջամարտիկի տիտղոս։ 1993 թվականին անց է կացվում ընդհանուր քաղաքային սեսսիա Սլուբիցեի ու Օդերի Ֆրանկֆուրտի միջև։ 1994 թվականին սկսվում է ակադեմիական տների (այսինքն, համալսարանական հանրակացարանների) շինարարությունը, իսկ 1995 թվականին սկսվում է Լեհերենի ինստիտուտի շինարարությունը, որը բացվում է 1998 թվականին։ 2006 թվականին սկսվում է նոր` «Ֆորում» ակադեմիական տան շինարարությունը։ 2008 թվականին Սլուբիցեի մշակույթի տանը բացվում են թատրոն և կինոթատրոն։
Մշակույթ
Քաղաքում գործում է «Պոլոնիա» ֆուտբոլային ակումբը։
Զանգվածային լրատվամիջոցներ
Սլուբիցեում լույս է տեսնում երեք թերթ. «Սլուբիցեի թերթ» («Gazeta Słubicka»), «Լյուբուշյայի սյունակ» («Pogranicze Lubuskie») և «Սլյուբիցեի սուրհանդակ» («Kurier Słubicki»): Քաղաքում կա նաև «Լյուբուշյայի թերթ»-ի շրջանային ներկայացուցչություն, «Վեկտրա» հեռուստատեսության բաժին։ Գործում է տեղական «Հորիզոն-ԹիՎի Սլուբիցե» («Horyzont TV Słubice») քաղաքային հեռուստաընկերությունը, ինչպես նաև` slubice24.pl օնլայն պորտալը, որը հաղորդում է տեղական նորություններ։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքի տեսարժան վայր են համարվում նաև զբոսաշրջային մի շարք օբյեկտներ, ինչպես, օրինակ, քաղաքից դուրս կառուցված հեծանվային ճանապարհները։
Արտաքին հղումներ
Քաղաքի պաշտոնական կայք-էջը
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ
Սոցիալական հավասարություն
Սոցիալական հավասարություն, սոցիալական հասարակարգի հասկացություն, ըստ որի որոշակի հասարակության մեջ գտնվող բոլոր մարդիկ ունեն հավասար իրավունքներ, ազատություններ և կարգավիճակ, հնարավորինս ներառելով քաղաքացիական, սեփականության իրավունքները, խոսքի ազատությունը, և որոշակի սոցիալական ապրանքների ու ծառայությունների հավասար հասանելիություն։ Սոցիալական հավասարությունը պահանջում է սոցիալական դասի կամ կաստայի՝ օրինականորեն կիրառված սահմանների, ինչպես նաև անձի ինքնության անկապտելիությամբ պայմանավորված խտրականության բացակայություն։ Մասնավորապես, սոցիալական հավասարության կողմնակիցները, օրենքի համաձայն, գտնում են, որ հավասար արդարությունը պետք է կիրառվի բոլոր մարդկանց հանդեպ՝ անկախ սեռից, գենդերից, էթնիկական պատկանելությունից, տարիքից, սեռական կողմնորոշումից, ծագումից, կաստայից կամ դասից, եկամտից կամ ունեցվածքի չափից, լեզվից, դավանած կրոնից, համոզմունքներից, հնչեցրած կարծիքներից, առողջությունից կամ ունեցած հաշմանդամության աստտիճանից։
Հավասարության պրոբլեմը ծագել է դասակարգերի առաջացման հետ և արտահայտել հասարակությունը արդարության սկզբունքով վերակառուցելու ճնշված դասակարգերի ու դասերի իդեալը։ «Հավասարություն» հասկացությանը տարբեր պատմական դարաշրջաններում տրվել է սոցիալական տարբեր բովանդակություն։ Հավասարության իրականացումն են հետապնդել թե՛ ստրուկների ապստամբությունները, և թե՛ միջնադարյան գյուղացիական շարժումները։
Դասակարգային պայքարի պրակտիկային զուգընթաց տեսականորեն հիմնավորվել են նաև հասարակական անհավասարության առաջացման պատճառները, առաջադրվել դրանց վերացման հնարավոր ուղիները։ Ուտոպիստների ու լուսավորիչների ազդեցությամբ 17-րդ դարի Անգլիական և 18-րդ դարի Ֆրանսիական հեղափոխություններում ձևավորված արմատական հոսանքների նպատակը համընդհանուր հավասարության հաստատումն էր (չեվելլերները՝ Անգլիայում, Գրակքոս Բաբյոֆի «հավասարների դավադրությունը»՝ Ֆրանսիայում)։
Կապիտալիստական հասարակարգում առաջին անգամ հռչակվեց իրավահավասարության սկզբունքը, վերացվեցին դասերը և դասային արտոնությունները։
Համընդհանուր հավասարության հաստատելու տեսական հիմնավորումն ու իրականացումը ռուս հեղափոխական դեմոկրատների և Միքայել Նալբանդյանի հիմնական նպատակն էր։
Սոցիալական հավասարության մասին անդրադառնալիս մարքսիզմ-լենինիզմի դասական համարվողներպնդում էին, որ անհավասարության իրական հիմքը կապված էր արտադրության միջոցների մասնավոր սեփականատիրական բնույթով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբերալիզմ Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Քաղաքական տնտեսագիտություն
Հարկադիր աշխատանք
Հարկադիր աշխատանք, դասակարգային հակամարտ ֆորմացիաներին բնորոշ աշխատանքի հասարակական ձև, երբ աշխատավորն իր հավելյալ աշխատանքն առանց համարժեքի ստիպողաբար տալիս է իշխող ուժին։ Նախնական ձևը համարվում է ստրկատիրությունը, երբ արտադրամիջոցների հետ մասնավոր սեփականություն դարձավ նաև անմիջական արտադրողը։ Հարկադիր աշխատանքի հաջորդ, ավատատիրական-ճորտատիրական ձևը հիմնվում էր արտադրողին ավատի հողին ամրացնելու վրա։ Այս երկու ձևերին բնորոշ էր անձնական կախման միջոցով աշխատանքի ուղղակի և անմիջական հարկադրումը։
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ Կատեգորիա:Հարկադիր աշխատանք
Մեծն Զիգֆիլդը
Մեծն Զիգֆիլդը (The Great Ziegfeld), ամերիկյան ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1936 թվականին։ Ֆիլմը ստացել է 3 Օսկարի մրցանակ, այդ թվում նաև՝ օսկար լավագույն ֆիլմի համար։
Սյուժե
Երաժշտական ֆիլմն ամբողջությամբ նվիրված է Ֆլորենս Զիգֆելդի կյանքին և գործունեությանը։
Մրցանակներ և նոմինացիաներ
Ֆիլմը հաղթել է Օսկարի 3 անվանակարգերում, որոնք են՝
Այն նոմինացված էր ևս 4 անվանակարգերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1936 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Չիկագոյում Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1920-ականներին
Մուայենվիլ (Սոմի գավառ)
Մուայենվիլ (Moyenneville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 670 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.12 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 460 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 348-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 112։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,7 %։ 348 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 313 անձ (163 տղամարդ և 150 կին)։ Գործազուրկ են եղել 35 անձ (19 տղամարդ և 16 կին)։ 112 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նյոլ
Նյոլ (Neulles), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Արշյակ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17259։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 147 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռենեթսհոֆեն
Ռենեթսհոֆեն (Rennertshofen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Նոյբուրգ Շրոբենհաուզեն շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 4783 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով )։ Տարածքը 93.07 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 85 153։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ռևիկ Առաքելյան
Ռևիկ Ռադիկի Առաքելյան (20 հունվարի, 1967, Կուսապատ, Մարտակերտի շրջան - 24 օգոստոսի, 1992, Երևան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Ռևիկ Առաքելյանը ծնվել է 1967 թ. հունվարի 20-ին Մարտակերտի շրջանի Կուսապատ գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է գյուղի տնտեսությունում՝ որպես ավտովարորդ։ Գյուղի ջոկատի կազմում մասնակցել է պաշտպանական մարտերին։ Ծանր վիրավորվել է 1992 թ. օգոստոսի 19-ին, մահացել նույն ամսի 24-ին Երևանի զինվորական հոսպիտալում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ դուստր։ Հանգչում է գյուղի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Կուսապատ գյուղում ծնվածներ
R.O.O.T.S.
R.O.O.T.S. (Route of Overcoming the Struggle), ամերիկացի հիփ հոփ կատարող Flo Rida-ի երկրորդ ստուդիականը ալբոմը, թողարկված 2009 թվականի մարտի 31-ին։
Առևտուր
R.O.O.T.S.-ը առաջնաելույթ է ունեցել #8-ի ներքո Billboard 200 չարթում, 55,000 կրկնօրինակի վաճառքով առաջին շաբաթում ։ 2009 թվականի օգոստոսի տվյալներով, ալբոմը վաճառվել է 223,000 քանակի կրկնօրինակով ԱՄՆ-ում, և 750,000 կրկնօրինակով ամբողջ աշխարհում։ 2009 թվականի ավարտին, ալբոմը վաճառվել է 300,000 կրկնօրինակով, դառնալով 2009 թվականի ամենավաճառվող ռեփ-ալբոմը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիփ հոփ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Daisies
«Daisies», ամերիկացի երգչուհի Քեթի Փերրիի երգը նրա սպասվելիք վեցերորդ ստուդիական ալբոմից։ Այն թողարկվել է 2020 թվականի մայիսի 15-ին Capitol Records-ում որպես ալբոմի առաջին սինգլ։ Փերրին համահեղինակել է թրեքը Ջոբ Բելիոնի, Ջեյքոբ Քաշեր Հինդլինի, Մայքլ Փոլակի և The Monsters & Strangerz դուոյից պրոդյուսերներ Ջորդան Ք․ Ջոնսոնի և Ստեֆան Ջոնսոնի հետ։ «Daisies»-ն ընդգրկվել է Հունգարիայի, Իռլանդիայի, Նիդերլանդների և Շոտլանդիայի չարթերի թոփ-30-ում։
Թողարկում
2020 թվականի մայիսի 7-ին Փերրին սոցիալական ցանցերի միջոցով հայտարարել է իր սպասվելիք վեցերորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլի մասին՝ «Daisies» անվանմամբ, որը թողարկվել է 2020 թվականի մայիսի 15-ին ։ Դրա շապիկը նույնպես հրապարակվել է նույն օրը։ Դրա վրա պատկերված է ժպտացող Փերրին դեղին մարգարտածաղիկների դաշտում ։ Հաջորդ օրը՝ «Daisies»-ի համար գովազդային արշավի շրջանակներում, Մայրերի օրվա հետ միաժամանակ, բացվել է «Katy's Daisies» թվային ծաղիկների խանութը, որն առաջարկում է 12 անվճար գունավոր ծաղկեփնջեր, որպեսզի «ինչ-որ մեկին ասեք, որ մտածում եք իրանց մասին, սիրում եք նրանց, կարոտում եք նրանց կամ պարզապես շնորհակալություն հայտնեք նրանց ձեզ հավատալու համար» ։ MK-ի կողմից երգի ռեմիքսը թողարկվել է 2020 թվականի մայիսի 29-ին ։
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Լիզա Վոլոշինը, թողարկվել է 2020 թվականի մայիսի 15-ին՝ սինգլի հետ միասին։ Այն նկարահանվել է կարանտինի ժամանակ և ցուցադրում է Փերրիին նատուրալիստական մթնոլորտում։ Ավելի ուշ նա հայտնել է, որ երաժշտական տեսահոլովակն այն չէր, ինչ ի սկզբանե պլանավորվում էր, քանի որ COVID-19 համավարակի պատճառով, նկարահանումները, որոնք նախատեսված են եղել 2020 թվականի մարտի 13-ին, չեղարկվել են ։
Նյոյակ
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 303 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Daisies
Կենդանի ելույթներ
2020 թվականի մայիսի 15-ին Փերին հանդես է եկել «Daisies»-ով և մասնակցել է երկպագուների հետ Հ&Պ-ի (Q&A, «Հարցեր և պատասխաններ») Amazon Music-ի Friday Live ելույթների շարքի շրջանակներում ։ Նույն օրը նա նաև հանդես է եկել այս երգով Houseparty-ի «In the House» (Տան մեջ) միջոցառման ժամանակ ։ Հեռուստատեսությունում այս երգով առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 2020 թվականի մայիսի 17-ին՝ American Idol-ի 18-րդ եթերաշրջանի ընթացքում ։ 2020 թվականի մայիսի 22-ին Փերրին հանդես է եկել Good Morning America-յի ուղիղ եթերում, սկսելով Good Morning America-յի 2020 թվականի համերգաշարքը ։
Երգացանկ
Թվային ներբեռնում և սթրիմինգ
Թվային ներբեռնում և սթրիմինգ (MK-ի ռեմիքս)
7" single
Իրավունքներ և անձնակազմ
Իրավունքները վերցված են Tidal-ից ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2020 երգեր Կատեգորիա:Քեթի Փերրիի սինգլներ Կատեգորիա:Քեթի Փերրիի երգեր
Մուի Վիլիետ
Մուի Վիլիետ (Muille-Villette), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 817 մարդ, բնակչության խտությունը` 125.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.53 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 515 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 362-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 153։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 362 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 298 անձ (178 տղամարդ և 120 կին)։ Գործազուրկ են եղել 64 անձ (31 տղամարդ և 33 կին)։ 153 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 55-ը` թոշակառուներ, իսկ 62-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պոլին Ակկար
Պոլին Ակկար (Pauline Acquart, ), ֆրանսիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Առավել հայտնի է 2007 թվականին նկարահանված « Ջրային շուշաններ » ֆիլմում խաղացած գլխավոր դերով, որտեղ Ակկարը խաղացել է իր առաջին և ամենահաջողակ դերը. նա խաղում էր Մարիի կերպարում ։ Հետաքրքիր է, որ Պոլին կինոյի նկարահանման հրապարակում հայտնվեց պատահական կերպով. 2006 թվականին ֆիլմի քասթինգի տնօրենը նկատեց նրան Լյուքսեմբուրգյան այգում, և որոշվեց աղջկա ճակատագիրը  ։
Ակկարը նկարահանվել է մեծ կինոյում, կարճամետրաժ ֆիլմերում և «Մորիարթի» խմբի տեսահոլովակում ։ Նա 2010 թվականին հանդես է եկել թատերական դեբյուտով։
Նյովիկ լը Շատո
Նյովիկ լե Շատո (Neuvicq-le-Château), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Մատա կանտոնի կազմի մեջ։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 363 մարդ։
Դեբբի Ստաբենաու
Դեբբի Ստաբենաու (Debbie Stabenow, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Միչիգանի նահանգից ԱՄՆ սենատոր, Դեմոկրատական կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
1972 թվականին Միչիգանի պետական համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան, 1975 թվականին՝ սոցիալական սպասարկման մագիստրոսի աստիճան։ 1975-1978 թվականներին աշխատել է Բինգհեմ շրջանի սոցիալական ծառայություններում, 1979-1990 թվականներին եղել է Միչիգանի Ներկայացուցիչների պալատում, 1991-1994 թվականներին՝ Միչիգանի նահանգի Սենատում ։
1994 թվականին դարձել է Հովարդ Վոլպեի զուգընկերը, որը անհաջող պայքարում էր Միչիգանի նահանգապետի պաշտոնի համար ։
1996 թվականին ԱՄՆ-ի Ներկայացուցիչների պալատի ընտրություններում Միչիգանի 8-րդ ընտրատարածքում հաղթանակ է տարել մանդատ ունեցող հանրապետական Դիկ Քրայսլերի նկատմամբ (նրանց նախընտրական արշավը համարել են ամենաթանկը)։ Ստաբենաուին տեղեկատվական աջակցություն է ցուցաբերել ԱՖԹ-հսկիչ անցակետի խոշորագույն պրոֆմիավորումը, որը Կրայսլերի քաղաքական դիրքորոշումների քննադատությամբ գովազդային հոլովակներ է պատրաստել ։
2012 թվականի նոյեմբերի 6-ին երկրորդ անգամ պաշտպանել է իր մանդատը Հանրապետական Փիթեր Հուկսթրայի հետ դիմակայությունում ։
ԱՄՆ Սենատում դեմոկրատական կուսակցության խմբակցության քարտուղար (2005-2007), գյուղատնտեսության, պարենի և անտառային տնտեսության կոմիտեի նախագահ (2011-2015), նախագահի տեղակալ (2011-2017) և Սենատում դեմոկրատական կուսակցության քաղաքական կոմիտեի նախագահ (2017)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալական աշխատողներ Կատեգորիա:Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտներ
Հաղթանակի պիկ
Հաղթանակի պիկ, Պոբեդայի պիկ, Տյան Շանի ամենաբարձր (7439 մ) և բարձրությամբ երկրորդ լեռնագագաթը Ղրղզստան-ում և Չինաստան-ում։ Գտնվում է Կոկշալ տոո լեռնաշղթայում Խան Տենգրիից 20 կմ հարավ։ Լանջերին կան սառցադաշաեր։ Պոբեդայի պիկն առաջին անգամ 1938 թ. բարձրացել է Ա․ Ա․ Լետավետի ղեկավարած սովետական արշավախումբը։ 1943-ին ճշտվեց լեռան բարձրությունը և կոչվեց Պոբեդայի պիկ։
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ղրղզստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Չինաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Տյան Շան Կատեգորիա:Պետության ամենաբարձր կետեր
Rodeo (ալբոմ)
«Rodeo», ամերիկացի ռեփեր Թրևիս Սքոթի դեբյուտային ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ Grand Hustle Records և Epic Records լեյբլների կողմից ։ Ալբոմում իրենց մասնակցությունն ունեն Quavo-ն, Future-ը, Թու Չեյնսը, Ջուսի Ջեյը, Քեյսի Հիլը, The Weeknd-ը, Սուո Լինն, Չիֆ Քիֆը, Քանյե Ուեսթը, Ջասթին Բիբերը, Յանգ Թագը, Toro y Moi-ը և Սքուլբոյ Քյուն ։ Ալբոմը Billboard 200 հիթ շքերթում զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Նյովիկ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Նյովիկ (Neuvicq), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնգիոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17260։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 426 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ներե
Ներե (Néré), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Օլնե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17257։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 753 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էրմիոնիդա
Էրմիոնիդա (Δήμος Ερμιονίδας ), համայնք (դիմա) Պելոպոնեսի հյուսիսարևելյան մասում՝ Արգոլիդե թերակղզու վրա՝ Արգոլիկոս ծովածոցի և Իդրի նեղուցի ափին։ Մտնում է Արգոլիդի ծայրամասային միավորի մեջ՝ Պելոպոնեսի ծայրամասում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչության թիվը կազմում է 13551 մարդ։ Մակերեսը 421,118 կմ² է, բնակչության խտությունը՝ 32,18 մարդ կմ² վրա։ Վարչական կենտրոնը Կրանիդիոնն է։ 2014 թվականի տեղական ընտրությունների ժամանակ համայնքապետ (դիմարխ) է ընտրվել Դիմիտրիոս Կամիզիսը ։
Համայնքը ստեղծվել է 2011 թվականին՝ Կալիկրատիսի ծրագրով՝ լուծարված Կրանդիոն և Էրմիոնի համայնքների միաձուլումից ։
Կոչվել է Հերմոնիդո (Ἑρμιονίς), հին Հերմիոնի քաղաքի անունով։ 1833 թվականի վարչական բաժանմամբ համընկնում է Էրմոնիդի Επαρχία Ερμιονίδος թեմի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգոլիդա Կատեգորիա:Հունաստանի համայնքներ
Նամպոն
Նամպոն (Nampont), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 270 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.92 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 164 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 121-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,8 %։ 121 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 108 անձ (59 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (7 տղամարդ և 6 կին)։ 43 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հունաստանի ֆուտբոլի առաջնություն 1945-1946
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլը Հունաստանում Կատեգորիա:1945 ֆուտբոլում Կատեգորիա:1946 ֆուտբոլում
Ապրակսինների տուն
Ապրակսինների տուն (Дом Апраксиных, ՌԴ ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի հին շենք, Старое здание Генерального штаба ВС РФ), շենք Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Զնամենկա փողոց, տուն 19-21։
Պատմություն
1790-ական թվականներին գեներալ Ստեպան Ստեպանովիչ Ապրակսինը գնել է Զնամենկա փողոցում գտնվող երկու կալվածք և փողոցի երկայնքով կառուցել է երկհարկանի երկար տուն։ Նախագծի հեղինակը ենթադրաբար ճարտարապետ Ֆ. Ի. Կամպորեզին է։ 1812 թվականին Նապոլեոնի զորքերի կողմից Մոսկվայի բռնազավթման ժամանակ շենքում գործել է ֆրանսիական բանակի համբարակային շտաբը։ Տունը հիշատակվում է գրող Ստենդալի հուշերում, որը ծառայել է շտաբում ։
Մոսկվայի ազատագրումից հետո ֆրանսիացիների գտնվելու հետևանքները վերացվեցին, և շենքը վերածվեց թատրոնի։ 1814-1818 թվականներին այստեղ ներկայացումներ էր տալիս Մոսկվայի կայսերական թատրոնի թատերախումբը, որից հետո այն փոխարինեց Ապրակսինի ճորտական թատրոնը։ Ներկայացումներից մեկին (1827 թվականի փետրվարի 7-ին) ներկա է եղել Ալեքսանդր Պուշկինը ։ 1827 թվականին Ստեպան Ստեպանովիչը մահացել է, և նրա տունն անցել է պետությանը։ Այն ձեռք է բերել Ալեքսանդրյան որբերի ինստիտուտը, որտեղ սովորում էին 1830 թվականի խոլերայի համաճարակի ժամանակ մահացած զինվորականների և պաշտոնյաների երեխաները։ Նոր գործառույթն իրականացնելու համար տունը վերակառուցվել է։ Գլխավոր ճակատի ճակտոնի ներքին դաշտը զարդարվել է երկգլխանի արծվով, կողային ճակատին տեղադրվել է քանդակագործ Իվան Վիտալիի մեծ հորինվածքը, որի կենտրոնում գտնվում էր Միներվա աստվածուհու պատկերը։ Ինստիտուտը հետագայում վերածվել է կադետական կորպուսի, իսկ ավելի ուշ՝ Ալեքսանդրյան ռազմական ուսումնարանի, որը նկարագրվում է Ալեքսանդր Կուպրինի «Յունկերներ» վեպում ։
1917 թվականի Հոկտեմբերյան զինված ապստամբության ընթացքում ուսումնարանի շենքը զբաղեցրել են բոլշևիկների ջոկատներին դիմադրող յունկերներն ու սպաները ։
Խորհրդային տարիներին տունը զբաղեցնում էր Հեղափոխական ռազմական խորհուրդը, հետո նրան փոխարինել է ԽՍՀՄ պաշտպանության ժողովրդական կոմիսարիատը, որը հետո վերակազմավորվել է ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարության։ 1944-1946 թվականներին շենքի տեսքն արմատապես փոխվել է վերակառուցման և վերնաշինվածքի արդյունքում, որի նախագիծը մշակել են ճարտարապետներ Միխայիլ Պոսոխինը և Աշոտ Մնդոյանցը։ Զանգվածեղ շենքը, որի ճակատներն ունեն ավազագույն երանգ, զարդարված է տասներկու սյուներից բաղկացած մոնումենտալ սյունաշարով, որը պսակում է ԽՍՀՄ զինանշանի, դրոշների և զինվորական ատրիբուտների պատկերով ռելիեֆը ։
2016 թվականի ապրիլի 3-ին շենքում հրդեհ է բռնկվել, որին շնորհվել է բարդության բարձրագույն աստիճան։ Կրակը տարածվել է շենքի բոլոր հինգ հարկերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1790 հիմնադրումներ
Իցհակ Շամիր
Իցհակ Շամիր (יצחק שמיר, ի ծնե ազգանունը՝ Եզերնիցկի, )՝ իսրայելցի քաղաքական գործիչը, Իսրայելի ութերորդ և տասներորդ վարչապետը, եղել է Քնեսեթի նախագահ և արտաքին գործերի նախարար։ Մինչև 1948 թվականը եղել է Լեհիի ընդհատակյա ահաբեկչական կազմակերպության ղեկավարներից մեկը։ Աշխատել է «Մոսադ»-ի բարձր պաշտոններում։
Պատանեկություն և Լեհի
Իցհակ Շամիրը (Եզերնիցկի) ծնվել է 1915 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գրոդնոյի նահանգի Ռուժանիում։ Սովորել է Բելոստոկի գիմնազիայում։ 1934 թվականին Վարշավայի համալսարանում սկսել է ուսումնասիրել իրավագիտություն, բայց չի ավարտել ուսումը, քանի որ, լինելով «Բեյթար» շարժման անդամ և սիոնիստ, նախընտրել է 1935 թվականին գաղթել Պաղեստին։ Տեղափոխվելուց հետո նա սովորել է Երուսաղեմի հրեական համալսարանում, սակայն 1937 թվականին միացել է «Իրգուն» («Էցել») ընդհատակյա կազմակերպությանը՝ ակտիվորեն մասնակցելով նրա գործունեությանը։ Նրա ընտանիքը մնացել է Լեհաստանում և ոչնչացվել է Հոլոքոստի ժամանակ։
1940 թվականին «Լեհի» կազմակերպությունը «Իրգունից» առանձնացավ այն պատճառով, որ վերջինիս առաջնորդ Դավիդ Ռազիելը հրամայեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ դադարեցնել անգլիացիների դեմ պայքարը։ Շամիրն ընտրեց Աբրահամ Շտերնի ուղին և տեղափոխվեց «Լեհի» ։ 1941 թվականի դեկտեմբերին Իցհակ Շամիրը ձերբակալվել և բանտարկված է եղել կիբուց Միզրի մոտ գտնվող բանտում, երբ 1942 թվականի փետրվարի 12-ին անգլիացիների կողմից սպանվել է «Լեհիի» ղեկավար Աբրահամ Շտերնը։ 1942 թվականի սեպտեմբերին Շամիրը փախել է բանտից։
Վերադառնալով բանտից՝ նա միացել է «Լեհիի» ղեկավարությանը, որը Շտերնի մահից հետո կոլեգիալ էր, քանի որ չէր գտնվել Աբրահամ Շտերնին փոխարինելու արժանի մարդ։ Իր ծայրահեղական հայացքներով հայտնի Էլիյահու Գիլադի սպանությունից հետո (ենթադրաբար՝ Շամիրի հրամանով ) «Լեհիի» ղեկավարությունը բաղկացած էր տրիումվիրատից՝ Իցհակ Շամիրից, Իսրայել Էլդադից և Նաթան Ելին–Մորից։
1946 թվականի ամռանը Շամիրը ձերբակալվել և այս անգամ արտաքսվել է Էրիթրեա, այնտեղից 5 ամիս անց փախել է Փարիզ, որտեղ քաղաքական ապաստան է ստացել ։
1948 թվականի մայիսի 20-ին վերադարձել է Իսրայել։
Քաղաքականություն
Պետության հիմնադրումից հետո Շամիրը զբաղվել է մասնավոր բիզնեսով (ճանապարհների կառուցում, ռեզինի վերամշակման գործարան)։
1955 թվականին հրավիրվել է իսրայելական «Մոսադ» հետախուզություն՝ այն ժամանակվա տնօրեն Իսսեր Հարելի կողմից, և այնտեղ հասել եվրոպական բաժնի պետի պաշտոնին։ 1965 թվականին Շամիրը թողել է «Մոսադը» և վերադարձել մասնավոր բիզնես։ 1969 թվականին միացել է Հերութ կուսակցությանը՝ ժամանակակից Լիկուդի նախորդին։ 1974 թվականին որպես Լիկուդի ներկայացուցիչ ընտրվել է Քնեսեթ։ 1975 թվականին դարձել է կուսակցության առաջնորդը։
8-րդ Քնեսեթում եղել է արտաքին գործերի և պաշտպանության հարցերով խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ։ Այսպես կոչված «Հեղաշրջումից» հետո (երբ Ավոդա կուսակցությունը Իսրայելի պատմության մեջ առաջին անգամ Լիկուդին զիջեց կառավարությունը ձևավորելու իրավունքը) 1977 թվականին դարձավ Քնեսեթի նախագահ։
Վարչապետ
1983 թվականի օգոստոսի 28-ին Մենախեմ Բեգինը հայտնեց, որ այլևս չի կարող լինել Իսրայելի վարչապետ։ Բեգինի հեռանալուց հետո Շամիրը դարձավ Լիկուդի նախագահ, իսկ 1983 թվականի հոկտեմբերի 11–ին՝ Իսրայելի վարչապետ։
Իցհակ Շամիրը երկիրը ստացավ ծանր վիճակում. Իսրայելի պաշտպանության բանակը օկուպացրել էր Լիբանանի հարավը, ֆինանսական վիճակը անմխիթար էր, հասարակությունը պառակտվել է աջերի ու ձախերի։ Հակապատերազմական ցույցի ժամանակ հասարակության պառակտման պատճառով սպանվեց «Շալոմ Ահշավ» շարժման ակտիվիստ Էմիլ Գրինցվեյգը։
Շամիրի՝ որպես վարչապետի առաջին գործողությունը շեկելի արժեքի 23 տոկոսով նվազեցումն էր։ Բորսայում առևտուրը կասեցվեց 10 օրով, բաժնետոմսերի արժեքն ընկավ, կառավարությունը ստիպված եղավ գնել բանկերի բաժնետոմսերը, փողի արժեզրկումը 1983 թվականի հոկտեմբերին հասավ 21,1 տոկոսի։
Լիբանանում 1984 թվականի նոյեմբերի 4-ին մահապարտը պայթեցրեց իրեն՝ տանելով 60 մարդու կյանք, որոնցից 28–ը՝ Իսրայելի պաշտպանության բանակի զինվոր։ Լիբանանում իսրայելական զորքերին դիմադրությունն աճում էր, Իսրայելը գրեթե ամեն օր զինվոր էր կորցնում։ Իսրայելը համաձայնեց 6 զինվորին փոխանակել 4700 արաբ ապստամբների հետ։
1983 թվականի դեկտեմբերի 6-ին պայթյուն տեղի ունեցավ Երուսաղեմում։ 1984 թվականի ապրիլին խոշոր սկանդալ տեղի ունեցավ՝ կապված «Շաբակի» աշխատակիցների կողմից ձերբակալված պաղեստինցի ահաբեկիչների սպանության հետ։ Այն բանից հետո, երբ այդ փաստը դարձավ մամուլի սեփականությունը, «Շաբակը» ապարդյուն փորձեց խանգարել Շամիրի կողմից սկսված հետաքննությանը։
Ազգային միասնության առաջին կառավարություն
Չնայած նրան, որ թվում էր, թե Մաարահը կգա իշխանության, Իցհակ Շամիրին հաջողվեց կանխել դա։ Քնեսեթում Լիկուդի տեղերի քանակը 48-ից կրճատվել էր 41-ի։ Շամիրին չհաջողվեց կառավարություն ստեղծել, երկրի նախագահ Խայիմ Հերցոգն առաջարկեց կառավարություն ստեղծել Մաարահի առաջնորդ Շիմոն Պերեսին։ Պերեսի անհաջողությունից հետո նախագահն անձամբ հավաքեց կառավարություն (Ազգային միասնության կառավարություն), որը առաջին երկու տարիներին գլխավորեց Շիմոն Պերեսը, իսկ երկրորդ երկու տարիներին՝ Իցհակ Շամիրը․ նման ծրագիրը ստացել է «Ռոտացիա» անվանումը։
Նոր կառավարության առջև առկա էր երկու հիմնական խնդիր՝ գնաճի նվազեցում և Լիբանանի պաշտպանության բանակի դուրսբերում։ Տնտեսության կայունացման ծրագիրը 1985 թվականին զգալիորեն նվազեցրեց գնաճը։ Պաշտպանության նախարար Իցհակ Ռաբինի՝ Ցախալը Լիբանանից դուրս բերելու ծրագիրը Շամիրին դուր չեկավ, բայց այնուամենայնիվ այն հավանության արժանացավ մեծամասնության կողմից։ Ի կատար ածվեց 1985 թվականին։