cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լեոնիդ Օվսյաննիկով
Կենսագրություն
Մահացել է 1970 թվականի մարտի 30-ին, Լենինգրադում՝ 90 տարեկան հասակում։
Լեոնիդ Օվսյաննիկովի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Տրետյակովյան պատկերասրահում, Ռուսաստանի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Մարմնավաճառության պատմություն
Մարմնավաճառությունը գոյություն է ունեցել բոլոր հասարակություններում, ինչի մասին վկայում են մեզ հասած գրավոր ապացույցները ։ Թեև մարմնավաճառությունը հաճախ անվանում են հնագույն մասնագիտություն, սակայն հետազոտողների կարծիքով այն ընդամենը խոսքի պատկեր է  ։ Մարմնավաճառությունը համարվում է համեմատաբար անառակաբարո սեռական գործունեություն ծավալելու փորձ այն անձանց հետ, ովքեր չեն հանդիսանում ամուսին, կին, ընկեր, ընկերուհի՝ փողի կամ այլ թանկարժեք իրերի դիմաց։ Մարմնավաճառները կարող են լինել կանայք կամ տղամարդիկ։ Մարմնավաճառությունը կարող է ունենալ հետերոսեքսուալ կամ հոմոսեքսուալ բնույթ, սակայն պատմականորեն այնպես է ստացվել, որ շատ դեպքերում մարմնավաճառները եղել են կանայք, իսկ նրանց հաճախորդները եղել են տղամարդիկ ։
Շումեր և Բաբելոն
Միջագետքի հին քաղաքակրթություններում մարմնավաճառների գոյությունն առաջին անգամ փաստագրված է 18-րդ դարի Համուրապիի օրենսգրքում, որը թվագրվում է մ.թ.ա. XVIII դարում, որտեղ օրենքների հիման վրա պաշտպանվում են կանանց, այդ թվում՝ կին մարմնավաճառների գույքային իրավունքները ։ Չնայած մի շարք հետազոտողներ նախկինում կարծում էին, որ հյուրընկալ և ծիսական մարմնավաճառությունը մարմնավաճառության ավելի վաղ ձևեր են, շումերում (և այլ հին մշակույթներում) կային օրինական և հստակ տարբերություններ սովորական մարմնավաճառի և «նադիտուի» (հիերոդուլա՝ տաճարային մարմնավաճառ) միջև, որի հեղինակությունը պաշտպանված էր նույն օրենքով.ով պաշտպանում էր ամուսնացած կանանց բարի անունը։ Չնայած մի շարք հետազոտողներ նախկինում կարծում էին, որ հյուրընկալ և ծիսական մարմնավաճառությունը մարմնավաճառության ավելի վաղ ձևեր են, Շումերում (և այլ հին մշակույթներում) կային իրավական և հստակ տարբերություններ սովորական մարմնավաճառի և «նադիտուի» (հիերոդուլա՝ տաճարի մարմնավաճառ) միջև, որի հեղինակությունը պաշտպանված էր այն նույն օրենքով, որով պաշտպանված էր ամուսնացած կանանց բարի անունը, միևնույն ժամանակ Համուրապիի օրենսգիրքը պաշտպանում էր «նադիտուների» սեփականության իրավունքները, որոնք օրենսգրքում կոչվում են «աստծո քույր» կամ «նվիրված կին» ։ Համմուրաբիի օրենսգիրքը ցույց է տալիս, որ գոյություն են ունեցել «նադիտու»-ի տարբեր տեսակներ, որոնց համար օգտագործվել են տարբեր անուններ ։
Պոռնիկները Աստվածաշնչում
Չնայած նրան, որ հրեական օրենքների համաձայն մարմնավաճառությունն արգելված է եղել, այն բավականին լայն տարածում է ունեցել հին Իսրայելում։ Մարմնավաճառների («պոռնիկների») մասին հիշատակումները հանդիպում են նաև Հին Կտակարանում, օրինակ Երխիովում մ․թ․ա․ 2-րդ հազարամյակում ապրած պոռնիկ Ռաավը։
Հին Հունաստան
Նրա օրոք առաջացան հասարակաց տներ («դիտերոններ»)՝ հիմնականում ստրուկներից բաղկացած անձնակազմից, որոնք մերկ կանգնած էին մուտքի մոտ՝ հաճախորդներին գայթակղելու համար։ Հնագույն հասարակաց տները գտնվում էին քաղաքի ծայրամասում՝ ամայի ու հեռավոր վայրերում, շուկայի, նավահանգստի մոտ։ Նման հասարակաց տների հիմնական հաճախորդները եղել են վաճառականները, նավաստիները և չամուսնացած երիտասարդները։ Մարմնավաճառությամբ էին զբաղվում նաև «հարակից» մասնագիտությունների կանայք (հատկապես ստրուկները), օրինակ՝ պարուհիները, եղել են նաև տղամարդ մարմնավաճառներ և տղամարդկանց հասարակաց տներ։ Մարմնավաճառների ամենաբարձր շերտը հանդիսանում են հեթերաները (բառացի՝ «ընկերուհիներ»)։ Նրանցից ոմանք հայտնի են դարձել իրենց աչքի ընկնող խելքով ու գեղեցկությամբ և հայտնի գործիչների հետ ունեցած հարաբերություններով։ Նրանց թվում է եղել նաև հայտնի Ասպասիան, Հետերան և Միլեթում հասարակաց տան սեփականատերը, որը դարձել է Պերիկլեսի կինը և նրա տունը դարձրել է տվյալ ժամանակվա Աթենքի ինտելեկտուալ կենտրոնը։ Մարմնավաճառների ամենացածր շերտը «պոլլակներն» են, հիմնականում՝ ստրկուհիները՝ նրանց արգելված էր հայտնվել Աթենքի այլ վայրերում, բացառությամբ հասարակաց տների համար նախատեսված վայրերի։
Հին Հռոմ
Պետրոնիոսը նկարագրում է հռոմեական հասարակաց տան (lupanar) բնորոշ արտաքին առանձնահատկությունները՝ «Ես տեսա որոշ գրություններ և մերկ մարմնավաճառներ (prostitutae), որոնք վախեցած քայլում էին դրանց տակ»։ Ներսում հռոմեական «լուպանարը» բաժանված էր նեղ խցիկների, որտեղ մերկ մարմնավաճառները ընդունում էին իրենց հաճախորդներին։ Նման լուպանարներ, որոնց պատերի վրա կային անպարկեշտ մակագրություններ (հասարակական զուգարանների ժամանակակից արձանագրությունների ոգով) հայտնաբերվել են Պոմպեյում։ Մարմնավաճառությամբ զբաղվել ցանկացող հռոմեացի կինը պետք է ներկայանար մագիստրատներին և տեղյակ պահեր նրանց այդ մասին, որից հետո նա ներառվում էր մարմնավաճառների ցուցակներում և նրան տրվում էր licentia stupri (բառացիորեն «պոռնկության թույլտվություն, stuprum-ից, այլ ոչ թե stupor-ից»), ինչից հետո նա զրկվում էր իրավական և գույքային գործունակնությունից, նա չէր կարող առանց խնամակալի թույլտվության տնօրինել իր ունեցվածքը՝ կտակել, նվիրել և այլն, վկայույուն տալ դատարանում, նրանք այդ ժամանակ գտնվում էին մտավոր թերարժեքության վիճակում։ Մարմնավաճառները պետք է կրեին դեղին հագուստ և կարմիր կոշիկներ և իրավունք չունեին զարդեր կրել (նրանք դրանք պահում էին փոքր սնդուկներում՝ տանը կրելու ցանկության դեպքում)։ Կայսրության ժամանակ անառակությունը հասավ նրան, որ սենատորների և հեծյալների դուստրերը նույնպես դիմում էին «licentia stupri»-ի համար և կայսր Տիբերիոսը հատուկ հրամանագիր արձակեց, որով արգելում էր հեծյալների դուստրերին զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Ըստ 40-ականներին Հռոմում պտտվող լուրերի, Կլավդիոս կայսեր կինը՝ Մեսալինան, սուր զգացողությունների որոնումներով գիշերները աշխատում էր լուպանարայում և կրում էր «Լիցիսկի» անունը։
Միջնադար
Քրիստոնեության հաստատմամբ մարմնավաճառությունը չի վերացել։ Երանելի Օգոստինոսն ասում էր՝ «վերացրու պոռնիկներին և քաղաքը կհայտնվի քառնածփոթի մեջ» ։ Արմատավորվել է նաև ապաշխարող պոռնիկների կերպարը, ինչպիսիք են Մարիամ Մագդաղենացին,Թեբայիդի Թաիսիան և Եգիպտոսի Մարիամը։ Հասարակական տները տեղակայված էին նրանց համար հատուկ նշանակված փողոցներում և ունեին տարբերանշաններ և նշաններ՝ պատերին կամ դռներին գունավոր վանդակաճաղեր, ծաղիկների և կենդանիների պատկերներ կամ դռան վերևում կարմիր լապտերներ։ Մարմնավաճառը նույնպես կրել է տարբերակող նշաններ։ Հղի, հիվանդ, ամուսնացած կամ չափազանց երիտասարդ անձը չէր կարող մարմնավաճառ դառնալ։ Հոգևորականներին և ամուսնացած տղամարդկանց արգելվել է այցելել հասարակաց տներ։
15-րդ դարի վերջին Եվրոպայում հայտնված սիֆիլիսը, որը ենթադրաբար Նոր Աշխարհից բերվել է Կոլումբոսի արշավախմբերի կողմից, հարված է եղել մարմնավաճառության ողջ ինստիտուտի համար։ Հասարակաց տները վերածվել են համաճարակի օջախների։
Նոր ժամանակներ
Դրա հետ կապված՝ 18-րդ դարից մարմնավաճառներին գրանցում էին, ընդգրկում ցուցակներում և նրանց համար սահմանում ոստիկանական ու բժշկական հսկողություն։ Հաճախ կառավարությունները փորձում էին պայքարել մարմնավաճառության դեմ՝ որպես երևույթի՝ ամբողջովին արգելելով այն և մարմնավաճառներին ենթարկելով խիստ պատիժների (օրինակ՝ Մարիա Թերեզան Ավստրիայում), սակայն դա ոչ մի արդյունք չի տվել։
Այնուամենայնիվ, հենց նոր ժամանակներում է, որ մարմնավաճառությունը ծաղկում է, քանի որ ասկետական քրիստոնեական բարոյականությունը թուլանում է, սկսվում են մեծ աշխարհագրական հայտնագործությունները, ուստի նավաստիներին սպասարկելու համար անհրաժեշտ է դառնում նավահանգստային մարմնավաճառներ:Նոր ժամանակաշրջանում պոռնկությունը ծաղկում է, քանի որ ասկետիկ քրիստոնեական բարոյականությունը թուլանում է, սկսվում են Մեծ աշխարհագրական հայտնագործությունները, ուստի անհրաժեշտություն է առաջանում, որ նավաստիներին սպասարկեն նավահանգստային մարմնավաճառները։ Վարձու բանակի գալուստով հայտնվեցին մարմնավաճառներ, որոնք մասնագիտանում էին զինվորների ծառայության մեջ։ Որպես կանոն, նրանք քողարկվում էին որպես մարկիտանտուհիներ։
Տարբեր ժողովուրդներ ունեցել են հյուրընկալ մարմնավաճառության սովորույթներ և ծեսեր, սակայն քաղաքակրթության զարգացման հետ մեկտեղ այս սովորույթը ավելի է մոտեցել առևտրային մարմնավաճառությանը։ Այսպիսով, 19-րդ դարում Ռուսաստանի կայսրության Հյուսիսային ազգությունների տղամարդիկ, վարձակալության հանձնելով բնակարան, հաճախ վարձակալին առաջարկում էին նաև ամուսին կամ դուստր, ինչը բարձրացնում էր բնակարանի վարձը։ Սիբիրի աշխույժ տրակտատներում, հատկապես ոսկու հանքերից աշխատողներին վերադարձնելու ճանապրհին, տերերը կանանց և դուստրերին առաջարկում էին գիշերակացով մնացող յուրաքանչյուր անձի ։ Դրա հետ մեկտեղ, «ամուսնական և ընտանեկան հարաբերություններում, այնուհետև ռուսների ազդեցության տակ և ալեուտների շրջանում քրիստոնեության ընդունման հետ կապված, մինչև 1820-1840-ական թվականները վերացել են կնոջ և կալիմի հաշվին գումար աշխատելը, բազմակնությունը և այսպես կոչված հյուրընկալ մարմնավաճառությունը» ։
Նորագույն շրջան
XX դարի կեսին մարմնավաճառության՝ որպես սոցիալական չարիքի մասին ավանդական պատկերացում է ձևավորվել, իսկ մարմնավաճառներն ավանդաբար դիտվում են որպես սոցիալական թափթփուկներ, սեռական ստրուկներ, կավատների և թմրամոլության զոհեր, կազմակերպված հանցավորության ձեռքում գտնվող խամաճիկներ ։ 20-րդ դարի 80-ական թվականներից սկսած ֆեմինիստական շարժման աճով և սեքս-աշխատողների իրավունքները պաշտպանող հասարակական կազմակերպությունների ի հայտ գալով, մարմնավաճառության մասին նոր տեսակետ է հայտնվում որպես աշխատանք կամ վճարովի ծառայություն, որը պետք է օրինականացվի ։ Ներկայումս հասարակության վերաբերմունքը մարմնավաճառության նկատմամբ ձևավորվում է այս երկու տեսակետների հակամարտումից կամ միավորումից "COYOTE… The group advocates the legalization of prostitution because it believes that prostitutes’ issues are women’s issues and that no one at that time was publicly addressing those issues, particularly not from the prostitute’s side. The backbone of COYOTE’s stance is that prostitution is a viable profession, that women should be free to choose whatever profession will help them the most economically and that by keeping prostitution legal we will be keeping women safe. Organizations such as COYOTE and the National Task Force on Prostitution hold the belief that women join the profession because of circumstance, and that by improving standard of living women can liberate themselves. This side of the debate still possesses some of the Page/Dillingham/Hotel Street ideology that men are the cause of this profession, that the women are victims unless they are making their own safe choices. The counter argument, held by prostitute organizations such as WHISPER, or Women Hurt in Systems of Prostitution Engaged in Revolt, share the belief that men are perpetuating the institution, but believe that just helping women and educating them is not enough. An advocate for WHISPER states that the fact that seventy-five percent of prostitutes have been victims of paternal sexual abuse shows a causal relationship between male hegemony and entrance into the profession. The organization rejects the notions that prostitution provides agency and a means of wealth for women, and place responsibility on men who are in both the «conservative right and the liberal left male hierarchies collude to teach and keep women in prostitution.»" ։ Այպես, ԱՄՆ-ում մարմնավաճառության նկատմամբ առաջին հայացքն աջակցում է «WHISPER» (Women Hurt in Systems of Prostitution Engaged in Revolt) կազմակերպությունը, իսկ երկրորդը՝ «COYOTE» (Call Off Your Old Tired Ethics), որը նույնպես գործում է ԱՄՆ-ում։
Մարմնավաճառության նախապատմական և կենսաբանական հիմքերը
Գիտական ​​ամսագրերում հրապարակումներով հիմնավորված կարծիք կա, որ շահադիտական ​​հիմունքներով սեքսը, հատկապես սեռական հարաբերությունների «սեքս՝ սննդի դիմաց» սխեման գոյություն է ունեցել, եթե ոչ միշտ, ապա առաջացել է հենց մարդկային տեսակի հայտնվելուց շատ առաջ։
Հարաբերությունների այս ձևը մարդկանց համար բնական է եղել ավելի քան չորս միլիոն տարի՝ Homo sapiens-ի հայտնվելուց շատ առաջ։ Պետք է ընդգծել, որ սեռական հարաբերությունների նման սխեմայով արուն օգնում է միայն այն էգին, ում հետ նա սեքսով է զբաղվում։ Խոսքը սերունդների համատեղ խնամքի մասին չէ, քանի որ երեխաները, անկախ հայրությունից, սնունդ են ստանում միայն մորից և քիչ են հետաքրքրում իրենց հայրերին։ Ապացուցված է, որ հարաբերությունների նման սխեմային անցումը շատ կարևոր դրական ազդեցություն է ունեցել մարդկային տեսակի զարգացման վրա և ավելին՝ դա հոմինիդների զարգացման անհրաժեշտ փուլերից մեկն է, որոնք որոշում են մարդու նախնիների գերազանցությունը այլ մարդանման կապիկների նկատմամբ։ 2009 թվականին հայտնվել են նոր հնագիտական ​​տվյալներ՝ անուղղակիորեն հաստատելով այս տեսությունը։ Հեղինակավոր Science ամսագրում հրապարակված ամերիկացի մարդաբան Ք. Օուեն Լավջոյի հոդվածը նվիրված է նոր տվյալների վրա հիմնված հնագույն մարդկային հասարակության մոդելի կառուցմանը։ Հետազոտողը տալիս է թվացյալ պարադոքսալ եզրակացություն՝ միայն «սեքս սննդի դիմաց» հարաբերությունների համատարած ընդունումից հետո կայուն հարաբերություններ սկսեցին ձևավորվել մշտական հաճախորդի կերպարով՝ մարմնավաճառ տղամարդկանց և կանանց միջև, ինչը հետագայում հանգեցրել է մարդկային տեսակին այդքան հատուկ մոնոգամիայի անցմանը։ Այլ կերպ ասած, կանոնավոր սեքսը շահադիտական ​​պայմաններով փոխարինել է անկանոն սեռական հարաբերություններին։ Հոդվածում նշվում է նաև այն փաստը, որ «էգն ընտրում է ուժեղ արուին» (ինչը հատուկ է գորիլաներին և շիմպանզեներին), ենթադրաբար թույլ է տվել նվազագույնի հասցնել տղամարդկանց բախումները մարդկային ոհմակի ներսում, ինչպես նաև տարբեր ոհմակների միջև։ Տղամարդկանց ագրեսիվության աստիճանի նվազումը թույլ է տվել անցում կատարել կոլեկտիվ որսին և խթան է հանդիսացել մարդկային տեսակի հետագա զարգացման համար ։ Այս աշխատանքը բարձր է գնահատվում Science ամսագրի խմբագրության կողմից։ Ամսագրի կարծիքով՝ Օուեն Լավջոյի հոդվածը և նմանատիպ ուղղվածության մի շարք այլ աշխատություններ հանդիսանում են 2009 թվականի գիտական առաջընթացը ։
Կենդանիների մոտ
Նաև չպետք է կարծել, թե մարմնավաճառությունը մարդկային «հայտնագործություն» է։ Կան բազմաթիվ հրապարակումներ, որոնք ապացուցում են, որ արական սեռի ներկայացուցիչները ռեսուրսներ են տրամադրում կանանց՝ փոխարենը սեքսով զբաղվելու հույսով։ Մասնավորապես՝ 2011 թվականի դեկտեմբերին Элементы.ру ինտերնետային ռեսուրսը հոդված է հրապարակել Ալեքսանդր Մարկովի շնորհանդեսի ժամանակ՝ «Լավ նվերը երկար զուգավորման երաշխիք է» վերնագրով։ Հոդվածում ասվում է, որ արու Pisaura mirabilis սարդերը վճարում են էգին և այս նվերը մեծապես մեծացնում է նրանց զուգավորման շանսերը ։
Ավելի հին և առաջնային աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մարմնավաճառություն Կատեգորիա:Սեքս և հասարակություն Կատեգորիա:Սեքսուալություն և սեռով պայմանավորված նախապաշարմունքներ
Աբրահամ Վալդ
Աբրահամ Վալդ (, Wald Ábrahám, ), հունգարացի մաթեմատիկոս, ով մեծ ավանդ ունեցավ որոշումների կայացման թեորիայի, երկրաչափության և տնտեսագիտության մեջ, հիմնադիրն է Վերլուծության կայուն հետազոտության ։ Հետազոտությունները անցկացրել է Կոլումբիայի համալսարանում։
Կյանք և գործունեություն
Վալդը ծնվել է 1902 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Կլուժ քաղաքում՝ Ավստրո-Հունգարիայում՝ Տրանսիլվանիայում (ներկայում՝ Ռումինիա)։ Կրոնական ուղղվածությամբ հրեա, ով չէր հաճախում շաբաթօրյա դասերին, ինչը պարտադիր էր ժամանակի հունգարական դպրոցական համակարգում, հետևաբար տնային ուսուցմամբ էր զբաղված ծնողների հետ, մինչև քոլեջի տարիները ։ Նրա ծնողները կիրթ էին հետևաբար հեշտությամբ կարողացան փոխարինել ուսուցիչներին ։
1928 թվականին նա ավարտում է Ֆերդինանատ I-ի անվան համալսարանի մաթեմատիկայի բաժինը ։ 1927 թվականին նա ընդունվում է Վիեննայի համալսարան, որը ավարտում է 1931 թվականին ասպիրանտի կոչմամաբ՝ մաթեմատիկայի բնագավառում։ Նրա գիտական ղեկավարը Կարլ Մենգերն էր ։
Չնայած Վալդը բացառիկ գերազանցիկ էր, վերջինս չկարողացավ համալսարանում աշխատանք ձեռք բերել, ինչը պայմանավորված էր հրեաների նկատմամաբ ցուցաբերվող խտրական մոտեցմամբ։ Այնուամենայնիվ Օսկար Մորգենսթերնը կարողացավ նրա համար պաշտոն ձեռք բերել տնտեսագիտության բնագավառում։ Երբ, 1938 թվականին նացիստական Գերմանիայն անեքսիայի ենթարկեց Ավստրիան, հրեաների նկատմամաբ խտրական վերաբերմունքը ավելի խորացավ, Վալդը և իր ընտանիքը հտապնդման մեջ էր հրեա լինելու պատճառով։ Վալդը կարողանում է շուտով տեղափոխվել ԱՄՆ, Կոուլի Տնտեսագիտական հետազոտությունների հանձնաժողովի հրավերով, կատարելու համար տնտեսագիտական հետազոտություններ ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Վալդը հանդիսանում էր Վերլուծական հետազոտությունների խմբի մեջ` Կոլումբիայի համալսարանում, որտեղ վերջինս օգտագործում էր իր վերլուծական ունակությունները պատերազմական խնդիրները լուծելու համար ։ Աշխատանքը ներառում էր հաջորդական վերլուծության և նմուշառման ստուգման մեթոդները ։ Խմբի հիմնական նպատակն էր հաշվարկել պատերազմից վերադարձած օդանավերի վնասվածության աստիճանը և հիմնական հատվածները որ վնասված էին, ինչը թույլ կտար նվազագույնի հասցնել ապագայում հնարավոր պայթեցումները։ Նրա աշխատանքները համարվում էին ժամանակի համար հիմունքային՝ վերլուծական հետազոտությունների բնագավառում։
Վալդը մահացել է Հնդկաստանում իր կնոջ հետ միասին, երբ ինքնաթիռը, որով վերջիններս ճամփորդում էին բախվում է Նիլգիրի լեռներին՝ հարավային Հնդկաստանում, երբ գնում էր այնտեղ կառավարության համար դասախոսություններով հանդես գալու ։ Նա այցելել էր Հնդկաստանի վիճակագրության ինստիտուտ՝ Կալկաթայում, և պատրաստվում էր հունվարին այցելել Բանգալորում գտնվող Հնդկական գիտական կոնգրես։ Նրանց երկու երեխաները Միացյալ նահանգներ էին վերադարձել։
Մահից հետո Վալդը ենթարկվեց սուր քննադատության Սըր. Ռոնալդ Ա. Ֆիշերի կողմից։ Ֆիշերը մեղադրում էր Վալդին առանց գիտական փորձառության մաթեմատիկոս լինելու մեջ, նրա հեղինակած գրքերը և հոդվածները ոչ վստահելի համարելով։ Ֆիշերը հատկապես քննադատում էր Վալդի՝ փորձերը նախագծելու եղանակը, որը տարբերվում էր Ֆիշերի և Ֆրանկ Յեթի առաջարկած՝ գիտական համարվող տարբերակից ։ Վալդի աշխատանքները պաշտպանվեցին Ջերզի Նեյմանի կողմից հենց հաջորդ տարում. Նեյմանը գիտականորեն ապացուցեց փորձերը նախագծելու նրա եղանակը ։ Լյուսեին լե Շամը իր «Ասիմպտոտիկ մեթոդներ» վիճակագրական որոշման տեսության մեջ գրքում հիշատակում է Վալդին. «Օգտագործված գաղափարներն ու տեխնիկան առաջին հերթին արտացոլում են Աբրահամ Վալլդի գրածների ազդեցությունը»։
Աբրահամ Վալդը ամերիկացի նշանավոր ֆիզիկոս Ռոբերտ Վալդի հայրն էր։
Նինա Դոբրև
Նինա Կոնստանա Դոբրևա (Николина Константинова Добрева ), բուլղարացի-կանադացի դերասանուհի և մոդել։ Հայտնի է դարձել The CW հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Վամպիրի օրագրերը» սերիալից, մարմնավորելով միանգամից չորս դեր՝ Ելենա Գիլբերտ, Քեթրին Փիրս (Կատերինա Պետրովա), Տատյանա և Ամարա։
Վաղ կյանք
Դոբրևը ծնվել է Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում, ծրագրավորողի և նկարաչուհու ընտանիքում։ Նինան ունի մեծ եղբայր՝ Ալեքսանդր Դոբրև։ Երբ Նինան դարձավ 2 տարեկան, ընտանիքը տեղափոխվեց Կանադա։ Մեծացել է Կանադայի Տորոնտո քաղաքում։ Դեռ վաղ տարիքից հետաքրքրություն է ցուցաբերել արվեստի տարբեր ճյուղերի հանդեպ՝ պար, մարմնամարզություն, թատրոն, երաժշտություն։ Նինան նախնական կրթությունը ստացել է J.B. Tyrrell Sr. Public School- ում, այնուհետև շարունակել է Wexford Collegiate School for the Arts դպրոցում, հենղ այդ ժամանակ Նինան հասկանոում է, որ պետք է դերասանուհի դառնալ։ Ավելի ուշ Նինան հաճախել է դերասանական դպրոց։ Wexford Collegiate School for the Arts-ից հետո Նինան սկսեց սովորել Ryerson University համալսարանում, որպես սոցիոլոգ, բայց 2008 թվականին հանուն դերասանական կարերայի թողնում է համալսարանը։
Կարիերա
Նինան դերասանական կարիերան սկսել է նկարանավելով «Դեգրասի։ Հաջորդ սերունդ» դեռահասական դրամայում։ Այնուհետև նկարանավել է մի քանի ֆիլմերում՝ «Հեռու նրանից», «Երբեք չլացես, մարդագայլ»։ 2007 թվականին ևս նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում՝ «Ինչպես է նա շարժվում», «Պոետը», «Չափազանց երիտասարդ ամուսնանալու համար», «Կտորներ», «Իմ դստեր գաղտնիքը»։
2009 թվականին Նինան հրավիրվում է նկարահանվելու «Վամպիրի օրագրերը» ֆիլմում, որպես գլխավոր հերոսուհի։ Ֆիլմը նկարահանվել է Լիզա Ջեյն Սմիթի գրքի հիման վրա։ Ֆիլմը պատմում երիտասարդ մի աղջկա (Ելենա Գիլբերտ) և երկու վամպիր եղբայրների մասին։ Նինան այդ ֆիլմում միանգամից մարնմավորել է չորս կերպար՝ Ելենա Գիլբերտ, Քեթրին Փիրս, Տատիա Պետրովա, Ամարա Պետրովա։ Ֆիլմը մեծ հաջողություն է բերում դերասանուհուն։ Սկսած 2011 թվականից Նինան նկարահավել է մի շարք այլ ֆիլմերում («Սենյակակիցը», «Արենա», «Եկեք լինենք ոստիկաններ»)։
Անձնական կյանք
2010 թվականից Դոբրևը հանդիպել է «Վամպիրի օրագրերը» սերիալի գլխավոր դերասան Իան Սոմերհոլդերի հետ, սակայն զույգը 2013 թվականի հունիսին բաժանվել է։ 2015 թվականի հուլիսից հանդիպում է դերասան Օսթին Սթոուելի հետ ։
Սան Լորենցո Իզոնտինո
Սան Լորենցո Իզոնտինո  (San Lorenzo Isontino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Գորիցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1547 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 353 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0481։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վիրտուալ հանրություն
Վիրտուալ հանրությունը անհատների սոցիալական ցանց է, ովքեր փոխշփվում են հատուկ մեդիայի միջոցով, անտեսելով աշխարհագրական քաղաքական սահմանները հասնելու համատեղ շահույթի կամ նպատակի։
Կատեգորիա:Բլոգ
Նածիսքվիլար
Նածիսքվիլար (ნაწისქვილარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 379 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Անջեյ Կվիկ
Անջեյ Կվիկ (Andrzej Kwiek, ), լեհ աստղագետ։
Համաձայն Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալների՝ 1949 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Եժի Դոբժիցկու հետ համատեղ, հայտնաբերել է (1572) Պոզնանիա աստերոիդը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ
Մենդի Մամազաիրովա
Մենդի Մամազաիրովա (Меңди Мамазаирова, ), ղրղզ բանաստեղծուհի, գրող, դրամատուրգ, Ղրղզստանի և ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ, Ղրղզստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1993): 20-րդ դարի նշանավոր ղրղզ բանաստեղծ, Տոկտոգուլի անվան մրցանակի դափնեկիր Ժոլոն Մամիտովի կինն է։
Կենսագրություն
Մենդի Մամազաիրովան ծնվել է 1943 թվականի մայիսի 1-ին, Կոնուր-Ժազում (այժմ՝ Ղրղզստանի Օշի մարզի Կարա-Սուուսկի շրջան)։ 1965 թվականին ավարտել է Ֆրունզեի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը (այժմ՝ Ժուսուպ Բալասագընի անվան Ղրղզստանի ազգային համալսարան)։ 1965 թվականից աշխատել է  Ղրղզական ԽՍՀ պետական հեռուստառադիոկոմիտեում։ 1967-1971 թվականներին դասավանդել է Կարա Սուուսկի շրջանի միջնակարգ դպրոցում։ 1971-1974 թվականներին եղել է տեղական գավառագիտական թանգարանի տնօրեն, 1974 թվականին՝ թերթի թղթակից։ 1995-1996 թվականներին եղել է Ազատտիկ ռադիոկայանի թղթակից, հետագայում՝ Ղրղզստանի պետական հեռուստատեսության թղթակից, 1996 թվականի օգոստոսից՝ հեռուստամեկնաբան ։
Ստեղծագործություններ
Մենդի Մամազաիրովան գրական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել ուսանողական տարիներից։ Նրա առաջին ստեղծագործությունը եղել է «Սամատ, մեն սենի իզդեպ կելդիմ» պատմվածքը, որը տպագրվել է 1975 թվականին «Ала-Тоо» ամսագրում։ 1979 թվականին հրատարակվել է «Սալամատսինբի կուն» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն, այնուհետև հրատարակվել են բանաստեղծությունների, պատմվածքների և վեպերի ժողովածուներ և հրապարակախոսական վեպեր, ինչպիսիք են՝ «Нөшөр» («Տարափ»), «Жайдын эң ысык күнү», «Туулуп өскөн үй», «Ак канаттуу чабалекей», «Кайгыдан тургуздум сага бир эстелик», «Турумтай», «Энелер үнү», «Таарынган шаар», «Тур, улуу Журт!»: Մամազաիրովային մեծ համբավ և փառք բերեց «Տուրումտայ» վեպը։
Մամազաիրովան զգալի ներդրում է ունեցել կիրգիզական դրամատուրգիայում։ Նրա կողմից են ստեղծվել  «Наристеге арналган хризонтема» («Քրիզանթեմներ մանկիկի համար»), «Аппак аял, айдагы кыз», «Кымгуут түшкөн бир кечте» պիեսները ։
Պարգևներ և մրցանակներ
Գրականության և արվեստի բնագավառում ունեցած ակնառու ծառայությունների համար Մենդի Մամազաիրովան արժանացել է պատվոգրերի, 2007 թվականին՝  «Դանկ» մեդալի, 1993 թվականին՝ «Ղրղզստանի հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործչի» կոչման։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ղրղզստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ղրղզստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ղրղզ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Իլոն Վիկլանդ
Իլոն Վիկլանդ (Ilon Wikland, ծննդյան անունը՝ Մայրե-Իլոն Պյաէբո, Maire-Ilon Pääbo, ), Էստոնիայում ծնված շվեդ նկարիչ, պատկերազարդող ։
Կենսագրություն
Իլոն Վիկլանդը ծնվել է 1930 թվականի փետրվարի 5-ին Տարտու քաղաքում, քաղաքացիական ինժեներ Մաքս Պյաէբո և Pallas գեղարվեստի դպրոցի շրջանավարտ նկարչուհի Վիդի Պյաէբո-Յուսեի (Vida Pääbo-Juse) ընտանիքում։ Իլոնի մայրը 1939 թվականին ամուսնուց բաժանվելուց հետո մեկնել է սովորելու Իտալիայում, այնուհետև կատարելագործվել է Բուդապեշտի գեղարվեստի ակադեմիայում ։ Իլոնի մանկությունն անցել է Հաապսալուում, դպրոցն ավարտել է Տալլինում, սակայն 1939-1944 թվականներին սովորել է Հաապսալուի 1-ին հիմնական դպրոցում, ապրել է տատիկի հետ, այնուհետև փախստականների հետ հայտնվել է Շվեդիայում։
Շվեդիայում ապրել է մորաքրոջ հետ, ով Էստոնիայից գաղթել էր դեռևս պատերազմից առաջ և Ստոկհոլմում աշխատում էր որպես նկարիչ։ Իլոնը գնացել է նրա հետքերով և ընդունվել նկարչական դպրոց։ 20 տարեկան հասակում «Ռաբեն և Շեհրեն» (Rabén & Sjögren) հրատարակչությունում հանդիպել է Աստրիդ Լինդգրենին, ով հավանել է Իլոնի աշխատանքները, և նրանք սկսել են համագործակցել։ Աստրիդի ստեղծագործություններից առաջինը պատկերազարդել է 1954 թվականին լույս տեսած «Միո, տղաս» մանկական գիրքը։
1951 թվականին Իլոնն ամուսնացել է նավաստու հետ և ունեցել են 4 դուստր։
Աստրիդ Լինդգրենի գրքերի նկարազարդումներ
Իլոն Վիկլանդը նկարազարդել է Լինդգրենի բազմաթիվ գրքեր.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնացի նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ Կատեգորիա:Էստոնացի կին արվեստագետներ
Ավտոմատների տեսություն
Աոմատների տեսությունը սերտորեն կապված է ֆորմալ լեզուների տեսության հետ։ Այս համատեքստում ավտոմատներն օգտագործվում են որպես ֆորմալ լեզուների վերջավոր ներկայացումներ, որոնք կարող են անվերջ լինել։ Ավտոմատները մեծ դեր են խաղում հաշվարկների տեսության, կոմպիլյատորների կառուցման, արհեստական ինտելեկտի, սինտաքսիկ վերլուծության և ֆորմալ ստուգման մեջ։
Պատմություն
Աբստրակտ ավտոմատների տեսությունը զարգացել է 20-րդ դարի կեսերին՝ կապված վերջավոր ավտոմատների հետ ։ Ավտոմատների տեսությունը սկզբում դիտարկվում էր դիսկրետ-պարամետրային համակարգերի վարքն ուաումնասիրող մաթեմատիկական համակարգերի տեսության ճյուղ։ Ավտոմատների տեսության վաղ աշխատանքները տարբերվում էին համակարգերի վերաբերյալ նախորդ աշխատանքներից նրանով, որ ինֆորմացիոն համակարգերը նկարագրելու համար օգտվում էին աբստրակտ հանրահաշվից, այլ ոչ թե դիֆերենցիալ հաշիվը նյութական համակարգերը նկարագրելու համար ։ Վերջնավոր ավտոմատների տեսությունը մշակվել է տարբեր հետազոտական համայնքների կողմից, տարբեր անվանումներով ։ Թյուրինգի մեքենայի ավելի վաղ գաղափարը նույնպես ներառված էր այս ճյուղի մեջ՝ անվերջ վիճակներով ավտոմատների նոր ձևերի հետ միասին, ինչպիսիք են մագազինով ավտոմատները:.
1956 թվականին լույս տեսավ Ավտոմատների ուսումնասիրություն գիրքը, որը հավաքագրել էր այնպիսի գիտնականների աշխատանքները, ինչպիսիք են՝ Կլոդ Շենոնը, Վ. Ռոս Էշբին, Ջոն ֆոն Նեյմանը, Մարվին Մինսկին, Էդվարդ Ֆ. Մուրը և Սթիվեն Քոլ Քլինը ։ Այս հատորի հրատարակմամբ «ավտոմատների տեսությունը դարձավ համեմատաբար ինքնավար ճյուղ» Գիրքը ներառում էր ռեգուլյար պատահարների կամ ռեգուլյար լեզուների հավաքածուի վերաբերյալ Քլինիի նկարագրությունը և Շենոնի կողմից Թյուրինգի մեքենայի ծրագրերում բարդության համեմատաբար կայուն չափման մասին ։ Միևնույն տարում Նոամ Չոմսկին նկարագրեց Չոմսկու հիերարխիան՝ ավտոմատների և ֆորմալ քերականությունների միջև համապատասխանությունը, իսկ Ռոս Էշբին հրատարակեց «Կիբեռնետիկայի ներածություն»՝ մատչելի դասագիրք, որը ավտոմատները և տեղեկատվությունը բացատրում է օգտագործելով բազմությունների տեսությունը։
Ոչ ֆորմալ նկարագրություն
Ավտոմատն աշխատում է, երբ նրան դիսկրետ ժամանակային քայլերով տրվում է մուտքերի որոշակի հաջորդականություն։ Ավտոմատը մշակում է նշանների և տառերի բազմությունից, որը կոչվում է մուտքային այբուբեն, ընտրված մեկ մուտք, Ավտոմատի մուտքին տրված նշանների հաջորդականությունները կոչվում են բառեր։ Ավտոմատն ունի վիճակների բազմություն. Ավտոմատի աշխատանքի ընթացքում յուրաքանչյուր պահի ավտոմատը գտնվում է իր վիճակներից մեկում։ Երբ ավտոմատը նոր մուտք է ստանում, այն անցնում է այլ վիճակի, համաձայն անցումային ֆունկցիայի, որի պարամետրերն են նախորդ վիճակն ու ընթացիկ մուտքագրված նշանը։ Միևնույն ժամանակ, մեկ այլ ֆունկցիա, որը կոչվում է ելքային, ըստ նախորդ վիճակի և ընթացիկ մուտքի։ Դուրս է բերում է ելքային այբուբենից սիմվոլներ։ Ավտոմատը կարդում է մուտքագրված բառի նշանները և անցում է կատարում վիճակների միջև, մինչև բառը ամբողջությամբ կարդացվի, եթե այն ունի վերջավոր երկարություն, և այդ պահին ավտոմատը կանգ է առնում։ Այն վիճակը, երբ ավտոմատը կանգ է առնում, կոչվում է վերջնական վիճակ։
Ռոնդավել
Ռոնդավել (rondawel, rondavelle), բանտու ժողովուրդների ավանդական կլոր տուն Աֆրիկայի հարավի երկրներում ։
Ավտոմատների տեսություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆորմալ լեզուներ Կատեգորիա:Ինֆորմատիկա Կատեգորիա:Տեսական ինֆորմատիկա Կատեգորիա:Հաշվողական լեզվաբանություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն
Ռոնդավել
Տարածվածություն
Ռոնդավելը տարածված է Աֆրիկայի հարավի երկրներում, այդ թվում, ՀԱՀ-ում, Լեսոտոյում (որտեղ այն հայտնի է որպես «մոխորո»), Սվազիլենդում, Բոտսվանայում և այլուր։ Տարբեր տեղերում պատերի բարձրությունը, տանիքի թեքությունը և ներքին հարդարանքը կարող է տարբեր լինել։ Որոշ տեղերում գոյություն ունի ներսի կողմի փորագրություններով և որմնանկարներով զարդարելու ավանդույթ, այդ դեպքում այլ վայրերում ներքին տեսքը միանգամայն միօրինակ է և պարզ։
Արագածոտնի մարզի եկեղեցիների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի եկեղեցիների ցանկ
Ռոնդավել
Կառուցվածք
Ռոնդավելը սովորաբար ունի կլոր տեսք (այստեղից էլ անվանումը) և ավանդաբար պատրաստվում է բնական մատչելի նյութերից ։ Պատերը սովորաբար պատրաստվում են քարից։ Ցեմենտային շաղախը կարող է բաղկացած լինել ավազից, հողից, կամ դրանց և գոմաղբի խառնուրդից։ Հատակը մշակվում է գոմաղբ պարունակող խառնուրդով, որպեսզի այն հարթ տեսք ունենա։ Ռոնդավելի տանիքի հիմնական տարրերը, հեծանները կլոր փայտանյութից են, կամ երկարությամբ կտրված ծառի ճյուղերից։ Տանիքը ծածկվում է եղեգներով, որոնք հեծանների հետ ամրացվում են խոտե կառաններով։ Տանիքի պատրաստումը կարող է տևել 1-2 օրից մինչև մեկ ամբողջ տարի, կախված կառուցվածքի բարդությունից, քանի որ միաժամանակ կարելի է հավաքել մեկ հատված աշխատելով ներքևից վերև։
Արագածոտնի մարզի եկեղեցիների ցանկ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Ճարտարապետություն Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան
Ռոնդավել
Օգտագործումը սպիտակ նորաբնակների կողմից
Ռոնդավելն աստիճանաբար սկսեցին օգտագործել նաև Աֆրիկայի հարավի նորաբնակները (մոտավորապես XVIII դարից) և հարմարեցրեցին դրա կառուցվածքն Արևելքի մշակույթում ավանդաբար կիրառվող շինարարական նյութերի և մշակման մեթոդների հետ։ Ներկայումս ռոնդավելը այնքան էլ տարածված չէ, առավելապես սպիտակներով բնակեցված քաղաքներում, սակայն հանդիպում է ֆերմաներում, կամ որպես տնակ հանգստյան օրերն այդտեղ անցկացնելու համար։ Երբեմն ռոնդավելի արտաքին տեսքը դիտավորյալ «աֆրիկանացվում է», որպեսզի գրավեն զբոսաշրջիկների ուշադրությունը։ Բացառությամբ ամբողջապես գործարանների կողմից պատրաստվող ռոնդավելներից, տանիքի պատրաստման հիմնական նյութը համարվում է եղեգնը, քանի որ այլ նյութերից կոնաձև տանիք պատրաստելը բավականին դժվար և աշխատատար է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էթնիկ խմբերի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ճարտարապետություն
Ուստիմ Կարմալյուկ
Ուստիմ Յակիմովիչ Կարմալյուկ (Կարմելյուկ, Усти́м Яки́мович Кармaлю́к (Кармeлю́к), ), Աջափնյա Ուկրաինայի Պոդոլսկի նահանգի գյուղացիական շարժման ղեկավար։
1813 թվականին կալվածատերերի դեմ Կարմալյուկի սկսած պայքարը գագաթնակետին է հասել 1832-1835 թվականներին։ Շարժմանը մասնակցել են շուրջ 20 հազար ճորտ գյուղացիներ, ինչպես նաև քաղաքային չքավորներ և փախստական զինվորներ։ Կարմալյուկը բազմիցս ձերբակալվել է, աքսորվել Սիբիր, սակայն փախչելով՝ վերսկսել պայքարը, որն ընդգրկել է ընդարձակ տերիտորիա և մեծ դեր խաղացել ճորտատիրական կարգերը խարխլելու գործում։ Սպանվել է դավաճանությամբ։
Կատեգորիա:Ուկրաինացիներ
Վրանաձև զանգակատուն (Ստարոչերկասկայա)
Վրանաձև զանգակատուն (Шатровая колокольня), երկհարկ զանգակատուն Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի Ստարոչերկասկայա ստանիցայում։ Իր տեսակի միակ շենքը երկրի հարավում։
Պատմություն
1730 թվականին Ստարոչերկասկի Քրիստոսի Հարության Զորքի տաճարի կողքին հիմնադրվել և կառուցվել է երկհարկ վրանաձև աշտարակ-զանգակատուն։ Նրա բարձրությունը ավելի քան 45 մետր էր։ Զանգակատան առաջին և երկրորդ հարկերում 1744-1857 թվականներին պահվել է կազակական ռազմական արխիվը։ 1751 թվականին Ստարոչերկասկիում մկրտվել է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի ապագա հերոս, Դոնի կազակական զորքի ատաման, հեծելազորի գեներալ, Ռուսական կայսրության XVIII դարի վերջի - XIX դարի սկզբի բոլոր պատերազմների մասնակից Մատվեյ Իվանովիչ Պլատովը (1753-1818) ։
Նկարագրություն
Զանգակատունը բաղկացած է ներքնահարկից, քառանիստից, ութանիստից և վրանից, որը պսակվում է խաչով։ Վրանի չափը զգալիորեն փոքրացված է նրան նախորդող ութանիստ հարկի համեմատ։ Ներքնահարկում որոշ ժամանակ եղել է բանտ, որտեղ պահվել են հատկապես կարևոր հանցագործները։ Առաջին հարկը ութանիստ էր պատերի երկու մետր հաստացումով։ Երկրորդ հարկն ունեցել է դիտահարթակ ։ Զանգակատան ամենաբարձր մասում` ութանիստում, հաստ պատերի միջով անցնում է քարե սանդուղք ։ Իսկ կլոր պատուհաններում, որոնք գտնվում են այդ հատվածում, տոնական միջոցառումների ժամանակ դրվել են այրվող ճրագաթասեր` ստեղծելով տոնական լուսավորություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Վալտեր Լիերդ
Վալտեր Լիերդ, ունեցել է մեծ ազդեցություն լատինոամերիկյան պարերի զարգացման մեջ, Մեծ Բրիտանիայում` երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Նա պրոֆեսիոնալների շրջանում եռակի Աշխարհի չեմպիոնի տիտղոս է ունեցել։ Վալտերը բազմաթիվ հաջողակ պարողների մարզիչ է եղել։ Նրանց շարքում են Տորնսբերգը, Վիբեեկե Տոֆտը, Եսպեն Սալբերգը, Յուկկա Հաապալայնենը, Սիրպա Սուուտարին, Դոննի Բյորնսը, Պիտեր Մակսվելլը և Լինն Հարմենը։ Այս պարողները համարվում են նրա առաջատար զուգապարողները և նրանք՝ ում հետ աշխատանքում Վալտերը ստեղծեց իր ունիկալ «Լատինոամերիկյան պարերի կատարման տեխնիկան»։ Լիերդը եղել է Պարուսույցների Միջազգային Ասոցիացիայի անդամ և քննող։ Մինչև 2000 թվականը եղել է Պարահանդեսային պարերի Ֆեդերացիայի քարտուղար (հետագայում՝ ֆեդերացիայի նախագահ)։
Կարիերայի սկիզբ
Լիերդը սկսել է պարել իր քրոջ՝ Ժաննայի հետ 1930-ական թվականներին։ Պրոֆեսիոնալ պարերում՝ պատերազմից առաջ և հետո, նրա զուգընկերուհին է եղել Անդե Լայոնսը։ Նրանք հանդիպել են, երբ Անդեն ուղևորվում էր Թագավորական Ինքնաթիռաշինության Ակադեմիա՝ Ֆորբորո՝ որպես ստենոգրաֆիկ մեքենավարուհի։ Մի օր նա հարցազրույց է վերցնում Վալտերից, ով նույն գործարանում էր աշխատում։ Հարցազրույցի վերջում նա հարցնում է Անդեին՝ հետաքրքրվում է նա արդյոք պարերով։
«Ինչպես շատ աղջիկներ, ես նույնպես գիտեի Jitter Bug (Հետագայում անվանվել է Ջայվ) պարել և հիանալի ժամանակ էի անցկացնում։ Նրա հարցին ես պատասխանեցի, որ ես սիրում եմ պարել և անգամ՝ շատ լավ։ Մենք նշանակեցինք հանդիպան օր, և ես սարսափեցի, երբ իմացա, որ Վալտերը պարահանդեսային պարերում պրոֆեսինալ է։ Վալտերն ինձ առաջարկեց սովորեցնել պարել, ինչպես հարկն է, քանի որ նա կարծում եր, որ ես ունեմ պոտենցիալ։ Այսպես էլ ծնվեց իմ երկրորդ կարիերան։»
Լիերդի և Լայոնսի միջև համագործակցությունը լիովին «ավանդական» էր այդ ժամանակի պարահանդեսային պարերի հայեցակարգում (այժմ այն կոչվում է բիաթլոն կամ 10 պար)։ Լիերդը միանգամից չեկավ Լատինա, միայն՝ պատերազմից որոշ ժամանակ անց։ Լիերդը Երեք Աշխարհի Առաջնությունում (1962-1964) պարել է Լորրեյն Րեյնոլդսի (այժմ Ռոդեն) հետ։ Հետագայում Վալտերը ամուսնացել է Ջուլիի հետ, ով պարի դպրոցի ղեկավար էր Հարավային Լոնդոնում։ Վալտեր Լիերդի ամենամեծ ձեռքբերումը եղել է «Լատինոամերիկյան պարերի կատարման տեխնիկան», որը առաջին անգամ տպագրվել է 1961 թվականին, հետագայում վերահրատարակվել է՝ 1964, 1972, 1977, 1983, 1988, 2003 թվականներին։ Ի սկզբանե Վալտերը օգտագործել է կեցվածքի ավանդական նկարագրության ձևաչափը, բայց 1972 թվականի հրատարակության մեջ լատինական պարերի լայնածավալ վերլուծության արդյունքները հրապարակեց և սկսեց գործածել աղյուսակներ՝ կեցվածքի բնութագրմամբ, որպեսզի դարձնի ավելի մատչելի։ Այդ գիրքը մեծ ազդեցություն է ունեցել պարային աշխարհում և դարձել է հիմքերից մեկը։ Ընդունված է մի շարք պարուսույցների և պարային կազմակերպությունների կողմից՝ որպես վերջնական և ճիշտ տարբերակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարողներ
Նիագարայի ջրվեժ
Նիագարայի ջրվեժը (Niagara Falls), ջրվեժ ԱՄՆ-ի Նյու Յորք և Կանադայի Օնտարիո նահանգների միջև։ ԱՄՆ-ի և Կանադայի սահմանին գտնվող շքեղ ջրվեժի անունը, հավանաբար, վերցվում է հնդկացիների բառապաշարից և թարգմանաբար նշանակում է «գետնին շրխկացող ջուր»։ Մեկ րոպեում Նիագարան այնքան ջուր է տեղափոխում, որքան կբավարարեր 150 օլիմպիական լողավազան լցնելու համար։ Կոզլա կղզին ջրվեժը բաժանում է կանադական մասի և նրանից մի քիչ փոքր՝ ամերիկյան մասի։ Ջրվեժը ձգում է զբոսաշրջիկներին և սուր զգացողությունների սիրահարներին։ 1859 թվականին ճոպանագնաց Շառլ Բլոնդենին հաջողվեց անցնել նրա միջով։ Մի քանի հոգու էլ հաջողվել է հատուկ հանդերձանքով սուզվել ջրվեժի մեջ և կենդանի մնալ։ Նիագարայի ջրվեժը կազմված է 3 մեծ ջրվեժներից։ Թափվող ջրի քանակով աշխարհում ամենահզորը Նիագարայի ջրվեժն է (համանուն գետի վրա) Հյուսիսային Ամերիկայում։ Բարձրությունը 53 մ է, լայնությունը՝ 1200 մ։ Այծի կղզով բաժանվում է 2 մասի՝ մեծը՝ Կանադայի, փոքրը՝ ԱՄՆ-ի սահմաններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ջրվեժներ Կատեգորիա:Կանադայի ջրվեժներ Կատեգորիա:Ջրվեժներ այբբենական կարգով
Էլիսոն Ռենե Միչալկա
Էլիսոն Ռենե Միչալկա (Alyson Renae Michalka), հայտնի է, որպես Էլի Միչալկա անունով (Aly Michalka, ), դերասանուհի, երգչուհի։ Էլիսոնը բազմակողմանի զարգացած է։ Նա և՛ դերասանուհի է, և՛ երգչուհի, և՛ կիթառահար։ Ծնվել է Կալիֆոռնիա նահանգի Տորենս քաղաքում, բայց իր մանկության գրեթե կեսը անց է կացրել ԱՄՆ-ի Սիետլե քաղաքում։
2005 թվականից իր քրոջ՝ Ամանդա Միչալկայի հետ միասին մտնում են «78violet» խումբը։ Իրենց երկրորդ երաժշտական ալբոմը՝ «Potential Breakup Song» եղել է ամենաճանաչվածը և ստացել է RIAA կողմից լուսնոսկի։
Վաղ տարիներ
Էլիսոնը ծնվել է 1989 թվականի մարտի 25-ին Կալիֆոռնիա նահանգի Տորենս քաղաքում։ Էլիսոնը եղել է ավագ քույրը իրենց ընտանիքում։ Նա ունի քույր՝ Ամանդա Միչալկան, ով 2 տարով փոքր է Էլիսոնից։ Վաղ տարիքից նա նվագել է դաշնամուր և երգել է հոգևոր երգչախմբում իր քրոջ հետ։ 13 տարեկանից Էլիսոնը նվագում էր կիթառի վրա, որոշ ժամանակ անց նա հաճախում է դերասանական քոլեջ իր քրոջ՝ Ամնդայի հետ միասին։
Կարիերայի սկիզբը
Էլիսոնը առաջին անգամ խաղացել է ֆիլմում 14 տարեկան հասակում:Էլիսոնը դարձել է հանրաճանաչ Կիլլի Տեսլոու դերով, որը նա խաղացել է «Ապագայից եկած Ֆիլը»։ Շուտով իր քրոջ՝ Ամանդայի հետ միասին ստեղծում է մի խումբ՝ «Aly & AJ» և որոշ ժամանակ անց նրանք վաճառքի են հանում իրենց առաջին երաժշտական ալբոմը՝ Into The Rush: 2007 թվականի գարնանը ալբոմը ստանում է լուսնոսկի։ Այդ ալբոմի «No One» երգը եղել է «Walt Disney» կինոընկերության «Սառցե արքայադուստր» մուլֆիլմում։ Մեկ այլ երգ՝ «Do You Believe In Magic», կատարվել նույնպես «Walt Disney» կինոընկերության «Now You See It…» ֆիլմում, որտեղ Էլիսոնը եղել է գլխավոր դերում։ 2005 թվականի հուլիսի 24-ին կայացել է Aly & AJ առաջին համերգը։ 2005 թվականի սեպտեմբերին «American Music Awards» կինոփառատոնում քույրերը պարգևատրվում են որպես «տարվա լավագույն ժամանակակից դերասանուհիներ», սակայն պարգևը այդպես էլ չեն ստանում։
Անձնական կյանք
2011-2013 թվականներին Էլիսոնը հանդիպվում էր Ջոելմեն Դեվիդ Մուրի հետ, բայց նրանք 2013 թվականի փետրվարին բաժանվում են։ 2014 հուլիսի 8-ին Էլիսոնը նշանվում է Ստիվեն Ռինգերի հետ   ։ 2015 թվականի հունիսի 7-ին Էլիսոնը և Ստիվենը ամուսնանում են։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Մեծ Կուրգաշ
Մեծ Կուրգաշ (Большой Кургаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բասու գետի ձախ ափին՝ 22 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Նինիգոր
Նինիգոր (ნინიგორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 502 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Գլյուքսբուրգներ
Գլյուքսբուրգներ կամ Գլյուքսբուրգների գահատոհմ (Huset Glücksborg, Haus Glücksburg, Οίκος του Γκλύξμπουργκ, Íkos tou Glíksbourg), Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգի գահատոհմի համառոտ անվանում (Slesvig-Holsten-Sønderborg-Lyksborg, որը հնչում է նաև Գլյուքսբորգ), Դանիա-գերմանական դքսական գահատոհմ, որը հանդիսանում է Օլդենբուրգի գահատոհմի ճյուղը։ Գլյուքսբուրգների գահատոհմի անդամները տարբեր ժամանակներում գահակալել են Դանիայում, Նորվեգիայում և Հունաստանում։ Ներկայումս գահակալում են Նորվեգիայում և Դանիայում։
Պատմություն
Գահատոհմն իր դքսական տիտղոսը ժառանգել է Գլյուքսբուրգից՝ Շլեզվիգում գտնվող փոքր ծովափնյա քաղաքից, որը գտնվում էր Գերմանիան Դանիայից բաժանող Ֆլոնսբուրգ ֆյորդի հարավային՝ գերմանական մասում ։ 1460 թվականին Գլյուքսբուրգն անցավ կոմս Քրիստիան VII Օլդենբուրգցուն, որպես միացյալ Շլեզվիգ-Հոլշթայն գերմանա-դանիական դքսության մաս։ 1448 թվականին Դանիայի Շվեդիայի և Նորվեգիայի անժառանգ արքա Քրիստոֆեր Բավարացու հանկարծամահ լինելուց հետո կոմս Քրիստիան VII Օլդենբուրգցուն դանիացիներն ընտրեցին իրենց թագավոր, վերանվանելով Քրիստիան I Դանիացի, ով 1449 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ամուսնացավ Քրիստոֆերի այրիացած կնոջ` 18-ամյա Դորոթեա Բրանդենբուրգցու հետ։ Ապա՝ 1450 թվականին նորվեգացիները նույն կերպ ընտրեցին նրան որպես իրենց ժառանգական արքա ։
1564 թվականին Քրիստիան I-ի ծոռը՝ Ֆրեդերիկ II Դանիացին, վերաբաշխելով Շլեզվիգ-Հոլշթայնի ավատական տիրույթները, որոշ հողեր պահեց իր սեփական` ավագ արքայական տոհմաճյուղի համար, իսկ իր եղբորը՝ Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգի դուքս Յոհան կամ Յան Կրտսերին (1545-1622) շնորհեց Գլյուքսբուրգը՝ Զոնդերբուրգի հետ միասին ։ Յոհանի ժառանգները հետագայում վերաբաժանեցին յուրյանց բաժնեմասը և ստեղծեցին, ի շարս այլ ճյուղերի, Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Բեկ դուքսերի գահատոհմը՝ Բեկ դղյակ կենտրոնով, որը դաստակերտ էր Մինդենի եպիսկոպոսության մոտ և գնվել էր Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Բեկ դքսական ընտանիքի կողմից 1605 թվականին։ Սակայն Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Բեկերը շարունակում էին մնալ Դանիայի արքաների վասալները ։
1825 թվականին Գլյուքսբուրգ դղյակը վերադարձվեց Դանիական թագին (մեկ այլ դքսական տոհմաճյուղից՝ որը կոչվում էր Գլյուքսբուրգ և ընդհատվեց 1779 թվականին), և ապա նույն տարում Դանիայի արքա Ֆրեդերիկ VI-ի կողմից նոր դքսական տիտղոսով հանդերձ, շնորհվեց իր ազգականին՝ Ֆրեդերիկ կամ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ, Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգ-Բեկին ։ Ֆրեդերիկը Գլյուքսբուրգի անունն ավելացրեց իր տիտղոսին՝ Բեկի փոխարեն, քանզի Բեկ կալվածքը ընտանիքը 1745 թվականին վաճառել էր ։ Այսպիսով ծնունդ առավ Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգների նոր գահաճյուղը։ Քանի որ Օլդենբուրգների արքայատոհմի ճյուղը հատվել էր 1863 թվականին, իսկ Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգների տոհմի ավագ ճյուղն էլ հատվել էր Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Ավգուստենբուրգների ճյուղի վերջին արական սեռի ներկայացուցչի մահվամբ՝ 1931 թվականին, ապա Գլյուքսբուրգների տոհմը դարձավ Օլդենբուրգների գահատոհմի գոյություն ունեցող ավագ տոհմաճյուղը, որի ամենակրտսեր ճյուղը կառավարում էր Օլդենբուրգի մեծ դքսությունը մինչև 1918 թվականը ։
Ո՛չ Բեկերի տոհմաճյուղի դքսերը, ո՛չ էլ Գլյուքսբուրգները ինքնիշխան կառավարողներ չէին։ Նրանք իրենց հողերը որպես պարգևական ավատ ստանում էին Շլեզվիգ-Հոլշթայնի ինքնիշխան դքսերից, այսինքն՝ Դանիո արքաներից, իսկ մինչև 1773 թվականը՝ Հոլշթայն-Գոթթորփի դքսերից։
Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգի իշխան Քրիստիանը՝ Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգի դուքս Ֆրիդրիխ-Վիլհելմի չորրորդ որդին 1852 թվականի Լոնդոնի արձանագրությամբ ճանաչվեց որպես Դանիայի անժառանգ Ֆրեդերիկ VII արքայի գահաժառանգ, քանզի Քրիստիանն ամուսնացած էր Ֆրեդերիկի առաջին զարմուհու՝ Լուիզա Հեսսե-Կասելցու հետ։ Այսպիսով, իշխան Քրիստիան Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգցին 1863 թվականի նոյեմբերի 15-ին հռչակվեց Դանիայի Քրիստիան IX արքա։
Թագաժառագ իշխան Քրիստիանի և թագաժառանգ իշխանուհի Լուիզայի երկրորդ որդի Վիլհելմը 1863 թվականի մարտի 30-ին ընտրվեց Հելլենների արքա` փոխարինելով Հունաստանի գահընկեց արված արքա Օտտո Վիտելսբախին։ Վիլհելմը՝ բարձրանալով Հունաստանի գահին՝ ընդունեց Գեորգ I անունը։
Դանիայի Ֆրեդերիկ VIII արքայի երկրորդ որդին՝ իշխան Կարլը, Քրիստիան IX-ի ավագ որդին, 1905 թվականի նոյեմբերի 18-ին դարձավ Նորվեգիայի արքա՝ ընդունելով վաղեմի նորվեգիական Հաաքոն անունը։ Նա, որպես Հաաքոն VII դարձավ Նորվեգիայի արքայատոհմի հիմնադիրը։
Քրիստիան IX-ի դուստրերը՝ Ալեքսանդրա Դանիացին և Դագմար Դանիացին (որպես Մարիա Ֆեոդորովնա կայսրուհի) դարձան, համապատասխանաբար, Մեծ Բրիտանիայի Միացյալ թագավորության Էդուարդ VII արքայի և Ալեքսանդր III Ռոմանով ռուսաց կայսեր կողակիցները։ Արդյունքում, 1914 թվականի դրությամբ, Քրիստիան IX արքայի սերունդները կրում էին եվրոպական մի քանի միապետությունների թագերը։ Քրիստիան IX-ը հայտնի դարձավ որպես Եվրոպայի աներհայր։
Քրիստիան IX-ի ավագ եղբայրը ժառանգեց իրենց տոհմի ձևական-պաշտոնական ավագությունը՝ օծվելով որպես Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգի դուքս Կառլոս։ Հենց նրա սերունդներն են, որ այժմ ներկայացնում են թե՛ Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգ գահատոհմի, և թե՛ ամբողջ Օլդենբուրգների գահատոհմի ավագ ճյուղը։
Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգ
ավագ ճյուղը (Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգի դքսերի ավագ ճյուղի համար տես Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգ (ավագ ճյուղ))
Տոհմի ժառանգորդն է Ֆրիդրիխ-Ֆերդինանդը՝ Շլեզվիգ-Հոլշթայնի ավագ սեպուհ թագաժառանգը (ծնվ. 1985):
Դանիա
1853-ին, Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգի իշխան Քրիստիանը դարձավ Դանիական թագավորության գահաժառանգ, և 1863-ին գահ բարձրացավ որպես Դանիո արքա։ Նա Ֆրիդրիխ Վիլհելմի` Շլեզվիգ-Հոլշթայն-Զոնդերբուրգ-Գլյուքսբուրգի դքսի երրորդ որդին էր, իսկ յուր ավագ եղբայրը (և վերջինիս սերունդները) պահեց (պահեցին) Գլյուքսբուրգի դքսությունը` որպես ավատ և որպես տիտղոս։
Արքայատոհմի գահաժառանգը Դանիո արքայազն թագաժառանգ Ֆրեդերիկն է (ծնվ. 1968 թ.), ով պատկանում է ազգակից Մոնպեզատների գերդաստանին։ Տես ներկայիս Դանիայի գահաժառանգության գիծը։ Թեպետ այլևս Գլյուքսբուրգների արքայատոհմի դանիաբնակ արական սեռի անդամներ չկան, բայց կան Քրիստիան IX-ի սերունդներ, ովքեր ամուսնացել են առանց միապետի թույլտվության, դրանով իսկ կորցնելով իրենց արքայական կարգավիճակը, միաժամանակ ստանալով դանիական ազնվականական հետևյալ տիտղոսը՝ "Ռոզենբորգի կոմս" (և նրանց դիմում են պատվելով Ձերդ Արքայական գերազանցություն կամ Նորին Արքայական գերազանցություն պատվանունով), ունենալով այդ տիտղոսն ու պատվանունը յուրյանց օրինական արական սեռի սերունդներին ժառանգություն թողնելու իրավունքը։
Նորվեգիա
1905 թվականին Հաաքոն VII անունով, Դանիայի իշխան Կարլը դարձավ Նորվեգիայի արքա։ Նրա հայրը Դանիո արքա Ֆրեդերիկ VIII-ն էր, իսկ իր հորեղբայրներից մեկը Հունաստանի արքա Գեորգ I-ն էր։
Նորվեգիայի արքայատոհմի գահաժառանգ և թագաժառանգ արքայազն իշխանը Հաաքոնն է (ծնվ. 1973 թ.): Տես Նորվեգիայի գահի ժառանգման ներկայիս տոհմածառը։
Իսլանդիա
1918-ին Իսլանդիան Դանիայի թագավորության մի ինքնավար նահանգի կարգավիճակից բարձրացավ առանձին Իսլանդիայի թագավորության կարգավիճակին։ Քրիստիան X Դանիացի արքան վերածվեց Դանիայի և Իսլանդիայի արքայի։ Սա տևեց մինչև 1944-ը, երբ Իսլանդիան միակողմանիորեն լուծարեց երկու երկրների միջև առկա միություն-դաշինքը։ Քրիստիան X-ը միակմիապետն էր, որը կրել է առանձնակի իսլանդական տիտղոսը և օգտագործել է նույն CX թվանշանն ու նույն արքայական թվահամարը, ինչ և Դանիայում։
Այս դանիա-իսլանդական արքայական տիտղոսի ժառանգորդը իր որդին էր՝ Ֆրեդերիկ IX Դանիացի արքան (1899–1972):