cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դմիտրի Մենդելեև
«Քիմիկոսներ»
Հասարակության մեջ, այն ժամանակ, երբ քիմիան դեռևս չուներ հայտնի նշանակության բացատրություն, և բավական «մութ» գործունեություն ուներ, «քիմիկոսներ» ժողովրդական լեզվով անվանում էին ավազակներին, խարդախներին և ճարպիկ մարդկանց։ Քննարկենք մի այդպիսի փաստ Դ. Մենդելեևի կյանքից, որի մասին պատմում էր անձամբ ինքը. «Գնում եմ մի անգամ կառքով, երբ ինձ հանդիպակաց ուղղությամբ ոստիկանները բերում են մի խումբ ավազակների։ Կառապանը շուռ է գալիս ու ասում՝ Տես, քիմիկների են տանում» Այս տերմինը իր ինքնատիպ և բեկումնային զարգացումը ստացավ, 20-րդ դարի կեսերին, ԽՍՀՄ-ում, երբ խորհրդային պատժիչ համակարգը, ոչ ծանր հանցանքների համար իրենց պատիժը կրող քաղաքացիներին, ուղղիչ գաղութների սահմաններում, հնարավորություն էր տալիս աշխատել սկզբնական շրջանում քիմիական պրոֆիլի, հետագայում առողջության համար տարբեր աստիճանի վտանգավոր արդյունաբերական հաստատություններում։ Այս պատիժի ստացավ քիմիա (հարկադիր աշխատանքներ) անվանումը, և այն բոլոր մարդիկ, ովքեր իրենց պատիժը կրում էին նման բնագավառի հաստատություններում, նույնպես կոչվում էին «քիմիկոսներ»։
Մենդելեևի ճամպրուկներ
Գոյություն ունեն զանազան տեսակի ավանդազրույցներ, առասպելներ և անեկդոտներ, որոնք պատմում են Դ. Ի. Մենդելեևի կողմից «ճամպրուկների արտադրության» մասին։ Իրականում, նա, Սիմֆերապոլում անգործ եղած ժամանակ, որոշակի փորձ էր ձեռք էր բերել կարտոնե և հյուսվածքային աշխատանքների մեջ, երբ Ղրիմի պատերազմի և գիմնազիայի փակման ժամանակ, գտնվելով պատերազմի թատերաբեմում, ստիպված էր զբաղվել այդպիսի աշխատանքներով։ Հետագայում, ունենալով փաստաթղթերի, լուսանկարների, ռեպրոդուկցիաների խոշոր քանակ պարունակող ահռելի արխիվ, որոնք արվել էին հենց գիտնականի կողմից տպագրական նյութերով և նամակների ժանրով, պարբերաբար դրանք սոսնձում էր կարտոնե կաղապարների վրա։ Եվ այս գործում հասավ մեծ վարպետության։ Գոյություն ունի մի «հավաստի» անեկդոտ, ըստ որի էլ ծնունդ են առել այս թեմային առնչվող մնացածները։ Իր աշխատանքների համար գիտնականը բոլոր նյութերը գնում էր Գոստինի դվորից։ Մի անգամ, երբ գիտնականը այդ նպատակով մտնում է տնտեսական կրպակ, լսում է իր թիկունքում կատարվող հետևյալ երկխոսությունը՝ «Ո՞վ է այս պաշտոնական պարոնը»-«Միթե չգիտե՞ք, Նա հայտնի ճամպրուկագործ վարպետ Մենդելեևն է»,- հարգալից ձայնով պատասխանում է կրպակի վաճառողը ։
Մենդելեևը որպես անձ
Հանրագիտակ այս մարդու ողջ գործունեության ետևում թաքնված է նրա անձնական կյանքը՝ իր բազում ալեկոծություններով։
Ահա թե ինչպես է նրան նկարագրում անգլիացի քիմիկոս պրոֆեսոր Տորպեն. «… Նրա բարձր ու պատկառազդու հասակը, գեղեցիկ գլուխը, թավ ու երկար մազերը, արտահայտիչ դիմագծերը, կոկորդային ձայնը, իմաստալից և ինքնատիպ խոսքը, խորաթափանցությունն ու հումորի զգացումը՝ այս ամենը բնորոշում էր նրան իբրև ուժեղ և արտասավոր անհատի, և նրա ներկայությունն անմիջապես զգացվում էր ցանկացած միջավայրում։ Չնայած բնածին համեստությանը, նա մեծ հեղինակություն էր վայելում…»։
Մենդելեևի որդին՝ Իվան Դմիտրևիչ Մենդելեևը, այսպես է բնութագրել իր հորը. «Ես չեմ հիշում, որ նա, դյուրաբորբոք ու անզուսպ լինելով մեծահասակների նկատմամբ և լինելով ուժեղ մարդ, երբևէ ձայնը բարձրացներ մեզ վրա, կոպիտ խոսք ասեր։ Նա միշտ հույսը դնում էր բացառապես մեր բանականության ու բարձր գիտակցության վրա, երբեք ոչինչ չէր պահանջում, չէր հրամայում, բայց մենք զգում էինք, թե ինչպես կվշտանար մեր թուլությունների համար և սա հորդորներից ու հրամաններից ավելի խիստ էր ազդում»։
Դրամագիտություն, ֆիլատելիզմ, ստորագրություն, բոնիստիկա
Դ․ Ի․ Մենդելեևը պատկերված է նաև Բուլղարիայի 1984 թվականի փոստային նամականիշի վրա։
Բակուրան
Բակուրան, հայ իշխան (Օշինյանների տոհմից), Կիլիկիայի Պապեռոն քաղաքի կառավարիչ 1151-ից։ Հաջորդել է հորը՝ Սմբատին, որը սպանվել էր Ռուբինյան իշխան Թորոս Բ-ի դեմ պայքարում։ Բակուրանի քույր Ռիթան ամուսնացած էր Թորոս Բ–ի եղբայր Ստեփանեի հետ։ Վերջինիս եղերական մահից հետո (1165) Ռիթան Ռուբեն և Լևոն զավակների հետ բնակվել է Պապեռոնում, Բակուրանի մոտ։ Մլեհ իշխանի մահից հետո (1175) Կիլիկիայի հայկական պետությանը հաջորդաբար տիրել են Բակուրանի խնամատարության ներքո գտնվող Ռուբեն Գ և Լևոն Բ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի իշխաններ
(1459) Մագնիյա
(1459) Մագնիյա (Magnya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 4-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,142919 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4064 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8794 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2035,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17689 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,95° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս V Կատեգորիա:1937 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Գրիգորի Նեույմինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իմ ընկեր Սոկրատիկը
«Իմ ընկեր Սոկրատիկը» (Mans draugs Sokrātiņš), ռեժիսոր Անդրիս Ռոզենբերգսի հեռուստատեսային գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է Վլադիմիր Ժելեզնիկովի «Բոլորը երազում են շան մասին» պատմվածքի հիման վրա։ Նկարահանվել է ԽՍՀՄ պետական հեռուստառադիոընկերության պատվերով Ռիգայի կինոստուդիայում 1984 թվականին ։
Սյուժե
Ռայմոնդը սովորում է Ռիգայի դպրոցներից մեկի չորրորդ դասարանում։ Տղաները նրան անվանում էին Սոկրատիկ՝ արդարության ուժեղ զգացողության և վերացական թեմաներով խոսելու հակվածության համար։ Ծնողները գործուղման մեջ են, և Ռայմոնդը գտնվում է իր պապի՝ նախկին նավաստու հսկողության տակ։
Մի երեկո նրանց հյուր է գալիս հեռավոր նավարկության նավապետը՝ պապի հին ընկերը։ Քնած ժամանակ Ռայմոնդը լսում է նրանց խոսակցությունը։ Ընկերները հիշում էին իրենց երիտասարդ տարիները, և նավապետը պատմում է այն գանձերի մասին, որոնք ենթադրաբար թաքնված էին այն տանը, որտեղ նրանք ապրում էին պատերազմից առաջ։
Սոկրատիկը որոշում է, որ նավապետը ցանկանում է ոսկին թողնել իրեն։ Նա տղաներին պատմում է գանձի մասին, և դասերից հետո նրանք գնում են այն հին տան մոտ։ Երբ պարզ է դառնում, որ ոչ մի գանձ չկա, զայրացած գանձ որոնողները բռունցքներով հարձակվում են մեղավորի վրա։
Ռայմոնդն ամաչում էր, որ կասկածում էր իր պապին՝ գանձը յուրացնելու փորձի մեջ։ Ծանր սրտով նա գնում խորհրդակցելու նախկին փորձնական օդաչու Առնոլդ Բորիսովիչի հետ։ Նա, Ինչպես կարող էր, հանգստացնում է Սոկրատիկին՝ որպես օրինակ պատմելով իր պատմությունը իր փորձարկած ինքնաթիռի լուրջ վթարի վերաբերյալ իր ընկերների անարդար եզրակացության մասին։
Դերերում
Էպիզոդներում՝ Մ. Յանաուսե, Վ. Կրիևա, Ա. Ֆրինբերգս, Օ. Կրոդերս, Ռ. Անցանս, Յա. Լեմբերգս, Կ. Յանսոնե, Կ. Լինդենբլատե, Ի. Թրեյս և Ռիգայի դպրոցների աշակերտները
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռիգայի կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Դոնա Ինես
Դոնա Ինես (Dona Inês), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ում։ Մտնում է Կուրիմատաու Օրիենտալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 400 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 132,445 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 86,1 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի բնակավայրեր
Սալ սյուր լ'Էր
Սալ սյուր լ'Էր (Salles-sur-l'Hers), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 576 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.31 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 175 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 362 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 284-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %։ 284 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 259 անձ (142 տղամարդ և 117 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (11 տղամարդ և 14 կին)։ 78 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարիա-Լուիզա Ավստրիացի
Մարիա-Լուիզա Ավստրիացի (գերմ. Marie-Louise von Österreich, 12 դեկտեմբերի 1791, Վիեննա — 17 դեկտեմբերի 1847, Պարմա), Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆրանց II (1806 թվականից Ավստրիայի կայսր` Ֆրանց I անունով) դուստրն է։ Մարիա-Լուիզան Նապոլեոն Բոնապարտի երկրորդ կինն է, 1810-1814 թվականներին Ֆրանսիայի կայսրուհին։ Նապոլեոնի տապալումից հետո նա հանդիսանում էր Պարմայի, Պիաչենցայի և Գուաստալլոյի հերցոգուհին։
Կենսագրություն
1812 թվականին Մարիա-Լուիզան ուղեկցում է Բոնապարտին Դրեզդենում տեղի ունեցող համագումարի ժամանակ։ Մինչ կայսրը պատերազմում էր Ռուսաստանի դեմ Մարիա-Լուիզան որպես ռեգենտ մնացել էր Փարիզում, նա ռեգենտությունը պահպանեց նաև 1813-1814 թվականներին։ 1814 թվականին Փարիզի գրավումից հետո կայսրուհին որդու հետ հաստատվեց Բլոիսում։ Վերջիններս Նապոլեոն Բոնապարտի գահից հրաժարվելուց հետո տեղափոխվեցին Շյոնբրուն։ Պատմաբան Անդրե Կաստելոյի «Նապոլեոնի որդին» գրքի համաձայն մայրը Նապոլեոնից բաժանվելուց հետո ավելի քիչ ուշադրություն էր դարձնում որդուն` նրա մեջ տեսնելով հորը։ Հետագա շրջանում մոր և որդու միջև կապը պահպանվում էր միայն Պարմայից Վիեննա ուղարկվող հազվադեպ նամակներով։
Ֆոնտենբլոյի պայմանագրի համաձայն Մարիա-Լուիզան պահպանեց կայսերական տիտղոսը, իսկ 1816 թվականին ստանձնեց Պարմայի, Պիաչենցայի և Գուաստալլոյի կառավարումը։ Տեղափոխվելով Պարմա նա ձևավորեց արքունիք և ֆավորիտների մեծ բանակ։
Մարիա-Լուիզայի օբեր-գոֆմարշալ (պալատական պաշտոնյա) ավստրացի գեներալ կոմս Ադամ Ալբերտ ֆոն Նեյպպերգը դարձավ նրա ֆավորիտը` դեռևս մինչև Բոնապարտի մահը։ 1817 թվականին Մարիա-Լուիզան նրանից ունեցավ դուստր, իսկ 1819 թվականին` որդի (տվյալները բերված են Անդրե Կաստելոյի վերոհիշյալ գրքից)։ Արտաամուսնական երեխաների ծնունդը երկար ժամանակ թաքցվում էր անգամ Մարիա-Լուիզայի հորից` Ավստրիայի կայսրից։ Միայն 1821 թվականին Նապոլեոնի մահից հետո Մարիա-Լուիզան ամուսնացավ Նեյպպերգի հետ։
Կոմս Նեյպպերգի մահից հետո (1829 թվականի փետրվարի 22) Մարիա-Լուիզան երկրորդ անհավասար ամուսնության արդյունքում դարձավ կոմս Շառլ-Ռենե դը Բոմբելեմի կինը (1834 թվականի փետրվարի 17)։ Մարիա-Լուիզայի կառավարման տարիներին Պարմայում կառուցվեցին կամուրջներ, հիվանդանոցներ և դպրոցներ։ Սկսվեց թատրոնի շինարարությունը, որով քաղաքի բնակիչները հպարտանում են մինչ այժմ։ Մարիա-Լուիզան հանդիսանում է փոքրիկ հերցոգության ամենասիրելի տիրակալը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հաբսբուրգ-Լոթարինգների տուն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ և կայսրուհիներ Կատեգորիա:Վիեննա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ
Ջարրե
Ջարրե (Giarre), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Կատանիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 27 824 մարդ, 2013 թվականի տվյալներով բնակչության խտությունը կազմում է 1 018 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27,32 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 95014։ Հեռախոսային կոդը՝ 095։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սանտ Իսիդորո Ագրիքոլան։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 10-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Տեմպլին
Տեմպլին  (Temmen-Ringenwalde), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Ուկերմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 16 455 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 377,06 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12 0 72 572։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Էկսպերիմենտալնի (Զերնոգրադի շրջան)
Էկսպերիմենտալնի (Экспериментальный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում։ Մտնում է Զերնոգրադսկի քաղաքային համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանի բնակավայրեր
Ռիիդմա
Ռիիդմա (Riidma), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կորոլյովկա (գյուղ, Եմելչևի շրջան)
Կորոլյովկա (Королівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորոլյովկա գյուղում բնակվում էր 258 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,77 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 145,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գաբրիել Անո
Գաբրիել Անոյի նախաձեռնությամբ սահմանվել է Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի խաղարկությունը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1889 ծնունդներ Կատեգորիա:1968 մահեր Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Ամտա (Զիմովնիկի շրջան)
Ամտա (Амта), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Լենինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Չոբոտովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Չոբոտովո (Чоботово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարշալի մանկությունը
«Մարշալի մանկությունը» («Детство маршала»), 1938 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Լեբեդևը։ Պատմում է Խորհրդային Միության մարշալ Սեմյոն Բուդյոննիի մանկության տարիների մասին և նկարահանվել է Իգոր Վսևոլոժսկու «Хуторская команда» վիպակի հիման վրա։ Ֆիլմը պահպանվել է ոչ ամբողջությամբ։ 1965 թվականին այն թողարկվել է նոր խմբագրությամբ՝ «Իսկ բերդն անառիկ էր» («А крепость была неприступная») վերնագրով։
Ժելեզնի Իստոկ
Ժելեզնի Իստոկ (Железный Исток), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նովոսիրսկի շրջան, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օբ գետի աջ ափով՝ 3480 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Մարշալի մանկությունը
Սյուժե
Դոնի ռազմական շրջանի կազակական տնտեսություններից մեկում ապրում է Բուդյոննիների ընտանիքը։ Սեմյոնը, որն ստիպված է բատրակություն անել կազակ Գերասիմովի հետ, «գյուղացիական թիմի» ճանաչված առաջնորդն է։ Նրանք հաղթում են գիմնազիստ Ապոլոն Գերասիմովի և կուլակների մյուս որդիների հետ դիմակայությունում։ Ավանդական երիտասարդական ձիարշավներում Բուդյոննին առաջինն է տեղ հասնում։ Իսկական փորձության ժամը գալիս է, երբ ընկերների հետ Սեմյոնը կազմակերպում է ոստիկանության կողմից ձերբակալված դարբին Վասիլիի փախուստը։ Բաժանումից առաջ Վասիլին ընկերներին խոստանում է հանդիպում հեղափոխական ապագայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1938 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ժելեզնի Իստոկ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր Կատեգորիա:Օբ գետի վտակներ
(9313) Պրոտեա
(9313) Պրոտեա (Protea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,638679 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2409 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0365 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1565,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229945 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,01° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռադոչինի (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)
Ռադոչինի (Радочини), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռադոչինի գյուղում բնակվում էր 250 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հարավի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Ասկերանի շրջան)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Հարավ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 12 հուշարձան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասկերանի շրջանի հուշարձանների ցանկեր
Արմեն Բաբլումյան
Արմեն Հրաչիկի Բաբլումյան, հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Ամուսնացած էր, ունի 2 որդի՝ Դավիթը և Սոսը։
Կատեգորիա:ՀՊՏՀ զոհված ուսանող-ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Գագիկ Գրիգորյան (ազատամարտիկ)
Գագիկ Գրիգորի Գրիգորյան (ապրիլի 23, 1971, Առատաշեն - դեկտեմբերի 16, 1991, գ. Ղուշչուլար (ԼՂՀ Ասկերանի շրջան)), հայ ազատամարտիկ։ 1988 թվականից սովորել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում։ 1990-1991 թվականներին ՀՀԴ կամավորական ջոկատների կազմերում մասնակցել է ՀՀ Նոյեմբերյանի. ԼՂՀ Շահումյանի և Ասկերանի շրջանների ինքնաոյաշտոյանական մարտերին։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։
Կենսագրություն
Գագիկ Գրիգորի Գրիգորյանը ծնվել է 1971 թվականի ապրիլի 23-ին Էջմիածնի շրջանի Առատաշեն գյուղում։ 1978 թվականին հաճախել է Առատաշենի 8-ամյա դպրոց, իսկ 1986 թվականին տեղափոխվել է Երևանի թիվ 149 միջնակարգ դպրոց։ Պատանեկության տարիներին զբաղվել է սպորտով։ Մասնակցել է ծանրամարտի տարբեր մրցաշարերի, եղել է հաղթող ու դափնեկիր։ Նվագել է կիթառ, ինչպես նաև ստեղծագործել ու կատարել է իր գրած հեղինակային երգերը։ 1988 թվականին, գերազանցությամբ ավարտելով դպրոցը, ընդունվում է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ժողովրդական տնտեսության պլանավորման ֆակուլտետը։ 1990 թվականին մի խումբ ուսանողների հետ ստեղծել է ինստիտուտի «Նժդեհ» գաղտնի ջոկատը։ 1990 թվականից անդամակցել է նաև ՀՅԴ «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միությանը։ 1990 թվականին ինքնակամ մեկնել է Արցախ և զինվորագրվել ազատագրական պատերազմին։ 1990 թվականին, անձնագրային ռեժիմի ստուգումներից խուսափելու նպատակով, գրանցվել է Շահումյանի շրջանի Էրքեջ գյուղում։ Մասնակցել է Երասխավանի, Էրքեջի, Բուզլուխի, Մանաշիդի, Վերիշենի, Գետաշենի, Հադրութի, Բերդաձորի, Ղարաչինարի և մի շարք այլ բնակավայրերի համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ռազմավարական նշանակություն ունեցող Հասանաբադ գյուղի պաշտպանական մարտերում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով, «Արիության մեդալով», «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալով և այլ շքանշաններով ու պատվոգրերով։ Գագիկ Գրիգորյանի անունով է կոչվել նաև Առատաշենի միջնակարգ դպրոցը, որտեղ կա նրա անվան փառքի անկյուն և հուշատախտակ։ Առատաշենի գերեզմանոցում, ուր թաղված է Գագիկը, տեղադրված է նրա բրոնզե արձանը և հուշաքար։
Կատեգորիա:Արցախյան շարժման մասնակիցներ Կատեգորիա:ՀՊՏՀ զոհված ուսանող-ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Կովժա (Վիգի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիգ լիճ, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բայկով (Զիմովնիկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1927 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մարդկային գոյության պայմաններ (նկար)
«Մարդկային գոյության պայմաններ» (La condition humaine), բելգիացի սյուրռեալիստ Ռենե Մագրիտի կտավն է։
Բովանդակություն
Նկարում պատկերված է սենյակի պատ, որի որմնախոռոչից տեսարան է բացվում դեպի ծովափ։ Որմնախոռոչի մոտ` մոլբերտի վրա, պատկերված է նկարը, սակայն այն կարծես ապակի լինի. նկարը ճշգրտությամբ համընկնում է իրական բնանկարի հատվածի հետ։
Տարբերակներ
Մագրիտը ստեղծել է նկարի մի քանի տարբերակ։ Առավել հայտնի են 1933 թվականի տարբերակը, որը պահվում է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահում, և 1935 թվականի տարբերակը, որը պահվում է ժնևում` Սիմոն Սպիրերի հավաքածուում ։
Կան նաև այդ անվանմամբ մի քանի այլ նկարներ, որոնցից մեկը գտնվում է Քլիվլենդի արվեստի թանգարանում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սյուրռեալիստական գործեր Կատեգորիա:Բելգիայի արվեստ Կատեգորիա:1935 նկարներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Ռիիհոռա
Ռիիհոռա (Riihora), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սևինդիկ
Սևինդիկ, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում ։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 22 կմ հարավ-արևելք, Շապին Գարահիսար-Երզնկա ճանապարհի վրա, Օվասու գետի ձախ ափին։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել և կոտգորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 350 տուն՝ 350 հայ բնակչով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Սևինդիկն ուներ Ս. Հովհան Ոսկեբերան անունով եկեղեցի։ Գյուղի հայկական գերեզմանոցում մինչև XX դարի սկզբները կար արձանագրությամբ մի մղոնաքար։
Կրթություն
Եկեղեցուն կից գործում էր հայկական վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (101901-102000)
Աստերոիդների ցանկ (101801-101900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (102001-102100)
Կուլեշի (գյուղ, Եմելչևի շրջան)
Կուլեշի (Куліші), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1241 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուլեշի գյուղում բնակվում էր 1 137 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3698 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 307,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1241 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իվան Անդրոնիկով
Իվան Մալխազովիչ Անդրոնիկով (Андро́нников; ), ռուս գեներալ, Կովկասի և Ղրիմի պատերազմների հերոս ։
Կենսագրություն
Իվան Անդրոնիկովը սերում էր կախեթական իշխաններ Անդրոնիկովների հնագույն ցեղից (Անդրոնիկաշվիլի)։ Իշխան Մելքիսեդեկի (Մալխազ, 1773-1822) և նրա կնոջ՝ արքայադուստր Մարիամ Արչիլովնայի (1775-1854)՝ արքայազն Արչիլի դստեր և իմերեթական Սողոմոն I թագավորի զարմուհու, իմերեթական Սողոմոն II թագավորի քրոջ, որդին էր։ Նրա տատիկը՝ արքայադուստր Ելենան, Վրաստանի թագավոր Հերակլ II-ի դուստրն էր։
Չոժի-Չու
Չոժի-Չու (Чожи-Чу), գյուղ Ռուսաստանի Չեչենական հանրապետության Աչխոյ-Մարտանովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չեչենական հանրապետության Աչխոյ-Մարտանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Իվան Անդրոնիկով
Կենսագրություն
Նրա համար այստեղ շուտով մարտականորեն աչքի ընկնելու առիթ եղավ. 1826 թվականի Պարսկաստանի հետ բռնկված պատերազմը Անդրոնիկովին «դարձրեց» ռազմական գործողությունների ամենամոտ մասնակիցը։ Ելիզավետպոլի ճակատամարտում, այն ժամանակ, երբ ձախ թևում և կենտրոնում ռուսական զորքերն արդեն կարող էին հաղթանակ տոնել, աջ թևի վրա նրանց պարտություն էր սպառնում։ Պարսկական զորքերը, շրջանցելով կազակական երկու թույլ գնդերը, արդեն շրջանցել էին ռուսական զորքերի գիծը, երբ Անդրոնիկովն իր դիվիզիոնով հրահանգ ստացավ հարձակվել պարսկական շրջանցիկ շարասյան վրա ։ Անդրոնիկովը արշավելով առաջ անցավ և հարվածեց հակառակորդի ֆալանգին։ Ականատեսների խոսքով ՝ «դա ամենասրընթաց, բուռն հարձակումներից մեկն էր, և այն ամենը, ինչ հայտնվել էր այս փոթորիկի տակ, կոխոտված էր եւ տրորված ։ Անդրոնիկովի էսկադրոնները մխրճվել էին թշնամու զորքերի մեջտեղում և սարսափելի դատարկություն առաջացրել նրանց միջև» ։  «Միայն կիրճերով ծածկված լեռնոտ տեղանքը, - հետո հաղորդել է Նիժնի Նովգորոդի գնդի հրամանատար գնդապետ Շաբելսկին, - փրկեց թշնամուն ոչնչացումից և թույլ չտվեց նրան այնպիսի վնաս հասցնել, ինչպիսին փախչող և հուսահոտ հետևակը պետք է սպասեր հեծելազորից»։ Իզուր էր Անդրոնիկովը փորձում ևս մեկ անգամ շրջանցել թշնամուն, որպեսզի դանդաղեցնի նրա փախուստը և հարվածի տակ դնի ռուսական հետևակին։  Տեղանքը դժոխային էր, և միայն Կուրակչայի կիրճի առջևում Անդրոնիկովին վերջապես հաջողվեց կտրել թշնամու գումարտակների մի մասը և կոտորել նրանք ձեռնամարտի ժամանակ։  Այսպիսով, ամբողջ գծով ապահովվեց հաջողությունը։ Այս սխրանքի համար Անդրոնիկովը պարգևատրվել է Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի ժապավենով ։
Պարսկական զորքերի դեմ 1827 թվականի արշավանքի ժամանակ Անդրոնիկովն աչքի ընկավ Ջևան-Բուլախի մոտ տեղի ունեցած մարտում, որտեղ նրա 1-ին դիվիզիոնը, Նիժնինովգորոդցիների 2-րդ դիվիզիոնի հետ միասին, վճռական պահին տապալեցին պարսիկների հսկայական հեծյալ զանգվածին և, ճեղքելով նրանց մարտակարգի կենտրոնը, նետվեցին քարքարոտ լեռան վրա, որտեղ պարսկական բանակի գլխավոր հրամանատար իշխան Աբաս-Միրզան հատուկ «հաղթական» դրոշի հովանու ներքո, հետևում էր մարտի ընթացքին։ Աբբաս-Միրզան հազիվ ճողոպրեց ռուսական դրագուններից, բայց դրոշն ու նրա շքախմբի վեց ազնվականները, որոնց թվում էր գլխավոր հրամանատարի ամենամոտ օգնական Նաջավ խանը, ձեռնամարտի ավարտից հետո, որտեղ Անդրոնիկովը գլխից վիրավորվեց գնդակից, գերեվարվեցին։ Այս սխրանքի համար Անդրոնիկովը պարգևատրվել է սբ. Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Վերքը Անդրոնիկովին չխանգարեց նույն տարում մասնակցելու Սարդար-Աբադ և Երևանի ամրոցների գրավմանը, որոնց պատերի տակ սխրանքների համար նրան տրվեց փոխգնդապետի կոչումը ։
Պարսկաստանի հետ պատերազմը հազիվ ավարտված՝ սկսվեց Թուրքիայի հետ պատերազմը, և Անդրոնիկովը իր 1-ին դիվիզիայի գլուխ անցած հայտնվեց Ախալցխայի պատերի տակ։
Այստեղ 1828 թվականի օգոստոսի 5-ին անակնկալ կերպով թեժ հեծելազորային ճակատամարտ տեղի ունեցավ, որն ավարտվեց ռուսների համար հաղթանակով՝ բացառապես Անդրոնիկովի խիզախության շնորհիվ։ Ախալցխայի կողմից ուժեղ ամրություններով քողարկված՝ պաշարված կորպուսի ճամբարն ապահովված չէր ձախ թևից։ Նրան պաշտպանելու համար Պասկևիչը հրամայեց եգերների գումարտակը տեղադրել Մարդա գյուղի մոտ գտնվող գետի աջ ափին։ Թուրքերը սեղմեցին եգերներին, վերջիններիս օգնության նետվեցին Նիժնի Նովգորոդի դրագունները, որոնք էլ քշեցին թուրքերին։ Հետապնդելով նրանց՝ 2-րդ էսկադրոնը կազմալուծվեց, կորցրեց կապը գնդի հետ և հայտնվեց հազարավոր թուրքերի շրջափակման մեջ։ Դրա կործանումը անխուսափելի էր։ Նկատելով իր  2-րդ էսկադրոնի կրիտիկական վիճակը ՝ Անդրոնիկովը, առաջին տպավորության տակ, միայնակ նետվեց դեպի 2-րդ էսկադրոնը, շրջապատվեց թուրքերով և հազիվ մազապուրծ եղավ  գերի ընկնելուց ։ Վերադառնալով՝ նա վերցրեց  1-ին էսկադրոնը՝ 2 թնդանոթներով  և շտապեց օգնության։  Կարճ, բայց թեժ մարտ  տեղի ունեցավ։ Թուրքերը փախուստի դօմեցին՝ Նիժնի Նովգորոդցիների ձեռքին թողնելով երկու դրոշ։  Սրա համար Անդրոնիկովին շնորհվեց գնդապետի կոչում, իսկ Ախալքալաքի գրավմանը մասնակցելու համար նա պարգևատրվեց Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշանի ադամանդե նշաններով։
1830թվականի օգոստոսի 6-ին Անդրոնիկով պարգևատրվեց Սբ. Գեորգիի 4-րդ աստիճանի շքանշանով՝
1829 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Բեյբուրթի մոտ թուրքերի դեմ մարտերում, որտեղ գրավվել է թուրքական մարտկոցը, աչքի ընկնելու համար։
Նույն՝ 1829 թվականին Պասկևիչի կողմից նշանակված Նիժնի Նովգորոդի դրագունյան գնդի հրամանատար Անդրոնիկովը հազիվ էր հասցրել գունդը հասցնել Կարա-ագաչեի կենտրոնակայան (1830թվականի մարտին), բայց ստիպված էր լքել այն։ Բանն այն է, որ այն ժամանակվա զինվորական նախարար Կոմս Չերնիշևը Պասկևիչին հայտնել էր, որ Սանկտ Պետերբուրգում նախատեսվել է Նիժնի Նովգորոդի դրագունյան գնդի հրամանատար նշանակել փոխգնդապետ Դոբրովին ։  Պասկևիչը, ցանկանալով հաճոյանալ Չերնիշևին, այժմ առաջարկեց Անդրոնիկովին Ռուսաստանում հեծելազորային գունդը հրամանատարել։ Վիրավորված Անդրոնիկովը պատասխանեց, որ նախընտրում է զբաղվել անձնական գործերով և ներառվեց բանակի կազմի մեջ։ Այդ պաշտոնում նա մնաց 19 տարի, որոնց ընթացքում բազմիցս, իր ցանկությամբ, մասնակցել է արշավանքների։
1849 թվականին, կոմս Վորոնցովի պնդմամբ, իշխան Անդրոնիկովը նշանակվում է Թիֆլիսի ռազմական նահանգապետ և նահանգի քաղաքացիական մասի կառավարիչ։
Նահանգապետի պաշտոնում մնալով մինչև 1856 թվականը՝ իշխան Անդրոնիկովը իրեն հեռու չի պահել մարտական գործողություններից. 1853 թվականին Ղրիմի պատերազմի սկսվելուց հետո, ստանալով Ախալցխայի ջոկատը, նոյեմբերի 14-ին առաջին հաղթանակն է տարել թուրքերի նկատմամբ ՝ Ախալցխայի մոտ իր 5-հազարանոց ջոկատով լիակատար պարտության մատնելով Ալի փաշայի 20-հազարանոց կորպուսին և գրավելով 5 դրոշ, 18 կրծքանշան, 11 հրանոթ, բոլոր հրետանային պաշարներն ու ողջ թուրքական ճամբարը (տես Ախալցխայի ճակատամարտը) ։
Այս հաղթանակի համար Անդրոնիկովը 1853 թվականի նոյեմբերի 30-ին պարգևատրվել է սբ. Գեորգիի 3-րդ աստիճանի N 475 շքանշանով։
1854 թվականի հունիսին Անդրոնիկովը Չոլոկ գետի համար երկրորդ անգամ լուրջ պարտության է մատնել թուրքերին ՝ 10-հազարանոց ջոկատով կործանելով Սելիմ փաշայի 30-հազարանոց կորպուսը, գրավելով ամբողջ հրետանին (15 ատրճանակ), 35 դրոշ և կրծքանշան, երեք ճամբար՝ ամբողջ գույքով, այգիներով և խանութներով (տես՝ Չոլոկ գետի ճակատամարտ)։  Չոլոկի համար նա պարգևատրվել է Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու շքանշանով, սակայն, ըստ ժամանակակիցների գնահատումների՝ նշված «հաղթանակները ոչ այնքան մտածված նկատառումների և նրա կողմից հասուն կարգապահության հետևանքն էին, որքան զորքերի երջանկության, տոկունության և առանձին ղեկավարների կարգապահության» (Էրիստովի, մայդելի, Բրունների)։
Պատերազմի ավարտից հետո Անդրոնիկովը նշանակվել է գլխավոր հրամանատարի պաշտոնում, 1868 թվականին դարձել է հեծելազորի գեներալ, նույն տարվա սեպտեմբերի 19-ին հանկարծամահ է եղել։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս գեներալներ Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Բեզիմյաննի (Զիմովնիկի շրջան)
Բեզիմյաննի (Безымянный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Լենինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանի բնակավայրեր
Ժուկովցի (գյուղ, Ժմերինկայի շրջան)
Ժուկովցի (Жуківці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուկովցի գյուղում բնակվում էր 855 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2601 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 328,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օստրա Վետերե
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։
Սահմանազատում
«Սահմանազատում» (Disengagement), 2007 թվականին ռեժիսոր Ամոս Գիտայի նկարահանած ֆիլմը ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2007 թվականին՝ Վենետիկի միջազգային կինոփառատոնի արտամրցութային ծրագրի շրջանակներում ։ Այնուհետև ֆիլմը ներկայացվել է Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում, 2007, 2014 թվականին՝ «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում ։
Սյուժե
Քաղաքական դրամա, որի կիզակետում Գազայի հատվածի իսրայելցի բնակիչների դուրս բերման խնդիրն է։ Իսրայելական ծագումով ֆրանսուհին, ով ծննդաբերելիս լքել է դստերը, 20 տարի անց գալիս է Գազայի գոտի՝ դստերը փնտրելու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսրայելական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Եբրայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամոս Գիտայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Թոնի Շերիդան
Թոնի Շերիդան (Tony Sheridan, ), անգլիական երգիչ և կիթառահար, վաղ ռոք-ն-ռոլլի կատարող, առավել հայտնի My Bonnie (1961) սինգլի շնորհիվ, որը ձայնագրել է դեռևս անհայտ The Beatles խմբի հետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նորֆոլք դքսությունում։ 15 տարեկանում ստեղծել է իր առաջին The Saints խումբը, իսկ մի քանի տարուց տեղափոխվել Լոնդոն, 1959 թ. դառնալով Vince Taylor and the Playboys հայտնի խմբի անդամ։ Այս խմբի հետ համագործակցում էին շատերը, այդ թվում՝ Ջոն Լեննոնը, Փոլ Մաքքարթնին, Ջորջ Հարրիսոնը և մյուս բիթլերը, ովքեր 1961 թ. նրա հետ ձայնագրեցին «My Bonnie», «When the Saints Go Marching In» և «Why (Can’t You Love Me Again)» երգերը։
«My Bonnie» (մյուս կողմում՝ «The Saints») սինգլը, թողարկված Tony Sheridan & the Beat Brothers անվամբ, ուներ 100 հազար տպաքանակ և մտավ գերմանական Top 5։ 1962 թ. Beatles-ի հետ կրկին հանդես է գալիս Համբուրգի Star Club ակումբում։
Շերիդանի Tony Sheridan Quartet խմբում նվագում էր մյուս բիթլը՝ Ռինգո Սթարը։ Նվագել է Վիետնամի ամերիկյան բազաներում, մազապուրծ եղել մահից։ 1968 թվականին կապիտան էր և քիչ էր հանդես գալիս բեմում։
1978 թ., երբ վերաբացվեց Star Clubը, Շերիդանն այնտեղ հանդես էր գալիս Էլվիս Փրեսլիի TCB Bandի հետ։
2002 թվականին Շերիդանը թողարկել է Vagabond ալբոմը, հիմնականում բաղկացած սեփական գործերից, ինչպես նաև «Skinny Minnie» հին հիթի նոր տարբերակից։ Կյանքի վերջին տարիներին բնակվում էր Համբուրգի մոտ։ Մահացել է 2013 թ. փետրվարի 16-ին, Համբուրգում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:2013 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 16 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Բիթլզ
Միրալեմ Պյանիչ
Միրալեմ Պյանիչ (Miralem Pjanić, ), Բոսնիացի ֆուտբոլիստ, Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպան։
2А70
2А70, 100-մմ զենք / մեկնարկային տեղակայանք, ռուսական հրետանու աջակցության հետևակային միջոց։ Տեղադրվում է ռազմական տարբեր մոդուլների մեջ, ինչպիսիք են՝ «Բախչա-Ու»-ն, «Սինիցա»-ն, որոնք իրենց հերթին տեղադրվում են հետևակի և հետախույզի ռազմական մեքենաներում՝ БМД-4, БМП-3, БТР-90։ Կրակել հնարավոր է ինչպես բեկորա-ֆուգասային 3УОФ17, 3УОФ19 արկերով, այնպես էլ կառավարվող 9М117М1Э հրթիռներով, նաև այս սերիայի 9М117 կամ 9М113М հրթիռներով՝ հակատանկային հրթիռային «Արկան» համալիրի հսկողության ներքո։
Միրալեմ Պյանիչ
Կարիերա
2010 թվականի մարտի 10-ին Չեմպիոնների Լիգայի 2009/10 մրցաշրջանի 1/8 եզրափակիչի Մադրիդի Ռեալի հետ արտագնա խաղում դարձավ գոլի հեղինակ և օգնեց Լիոնի Օլիմպիկին անցնել հաջորդ փուլ։
2А70
Զենքը մշակել է Տուլսկի սարքավորաշինության կոնստրուկտորական բյուրոն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Զենք
Միրալեմ Պյանիչ
Կարիերա
2011 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանագիր կնքեց իտալական Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի հետ։
(1460) Հալթիա
(1460) Հալթիա (Haltia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 24-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,543791 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0685 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0191 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1481,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242931 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,69° անկյուն։
Ուլջակ
Ուլջակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էդուարդ Վոյան
Վոյան Էդուարդ (Eduard Vojan, ), թատրոնի և համր կինոյի չեխ ամենահայտնի դերասաններից մեկը, ռեժիսոր։ Չեխական ժամանակակից դերասանական դպրոցի հիմնադիր։ 1869 թվականին առաջնաելույթը կատարելուց հետո խաղացել է շրջիկ թատերախմբերում։ Վոյանի արվեստի նորարարական, ռեալիստական ուղղվածությունը երկար ժամանակ խոչընդոտել է ընդունվելու Պրահայի Ազգային թատրոն, ուր տիրապետող էին պահպանողական միտումները։ 1888 թվականից՝ դերասան, իսկ թատրոնի ղեկավարության փոխվելուց հետո՝ 1900 թվականից՝ Ազգային թատրոնի առաջատար դերասան։
Կենսագրություն
Էդուարդ Վոյանը ծնվել է 1853 թվականի մայիսի 5-ին Պրահայի Մալա Ստրանա պատմական շրջանում, պետական պաշտոնյայի մեծ ընտանիքում։ Չնայած հոր արգելքին, որը ցանկանում էր, որ իր որդին դառնա ավստրիական բանակի սպա, Էդուարդը պատանեկան տարիներից երազել է դառնալ դերասան և խաղացել է սիրողական թատրոններում։ դարձել է հոր հետ լուրջ վեճի պատճառ, որից հետո տասնվեցամյա Էդուարդը հեռացել է ծնողների տնից և 1869 թվականի փետրվարին կատարել նորամուտը Ի. Կրեմերի թատերախմբում, այնուհետև ելույթ է ունեցել շրջիկ թատերախմբերում։ Կատարել է «հերոս-սիրեկանների» դերեր։
1886-1888 թվականների թատերական խաղաշրջաններում Էդուարդ Վոյանն սկսել է ճանաչման արժանանալ որպես դրամատիկ դերասան, որը կարող է հստակ տարբերակել դերերի բնույթը, հասկանալ իր մարմնավորած կերպարի ներաշխարհը և բնավորությունը։ Իր գործունեության այս ժամանակահատվածում Էդուարդ Վոյանը մշակել է թատերական դերասանական նոր ոճ` հոգեբանական ռեալիզմ։
Էդուարդ Վոյանի արվեստի նորարարական, իրատեսական ուղղվածությունը երկար ժամանակ խանգարել է նրան մուտք գործել Պրահայի ազգային թատրոն, որտեղ գերակշռում էին պահպանողական միտումները։
Նշանակալից դերերից են՝ Յան Հուս, Յան Ժիժկա («Յան Հուս», «Յան Ժիժկա», Ալոիս Յիրասեկ), Ֆրանցեկ («Մարիշա», Վ․ և Ա․ Մրտիշեկ եղբայրներ), Վերշինին և Արիստով («Երեք քույր», «Բալի այգին», Անտոն Չեխով), Համլետ, Օթելլո, Մակբեթ, Ռիչարդ III («Համլետ», «Օթելլո», «Լեդի Մակբեթ», «Ռիչարդ III», Շեքսպիր), Ռանկ («Նորա», Իբսեն), Սիրանո դը Բերժըրակ (Էդմոն Ռոստան համանուն ստեղծագործություն), Մեֆիստոֆել («Ֆաուստ», Գյոթե)։ Կատարել է գլխավոր դերեր Յարոսլավ Կվապիլի, Յա․ Հիլբերտի պիեսներում և այլն։
Էդուարդ Վոյանը մահացել է 1920 թվականի մայիսի 31-ին Պրահայում։ 1920 թվականի հունիսի 3-ին տեղի ունեցած հուղարկավորությանը մասնակցել է Չեխոսլովակիայի առաջին նախագահ Թոմաշ Մասարիկ։ Հուղարկավորվել է Պրահայի Օլշանի գերեզմանատանը գտնվող ընտանեկան դամբարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ դերասաններ Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Չեխ ռեժիսորներ
Պողոս Մելիքշահյան
Մելիքշահյան Պողոս, (1788, Կրգաղաճ (Իզմիրի մոտ) - հունիսի 10, 1855, Կոստանդնուպոլիս), հայ փիլիսոփա, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում ապա՝ Իզմիրում (Հովնան Վանանդեցու մոտ)։ 1808 թվականին մեկնել է Կոստանդնուպոլիս, ինքնուրույն ուսումնասիրել բնական գիտություններ ու Փիլիսոփայություն («Ֆիզիկա» մականունը ստացել է բնական գիտությունների խոր իմացության համար)։ 1811 թվականից զբաղվել է մանկավարժությամբ, դասավանդել (Կոստանդնուպոլսում, Մուշում, Երուսաղեմում և այլուր) բնագիտություն, փիլիսոփայություն, ճարտասանություն, բարոյագիտություն։ Մելիքշահյանի մանկավարժական սկզբունքները հակադրվել են ուսուցման սխոլաստիկական պահանջներին։ Կղերամիրայական վերնախավի և սուլթանիզմի դեմ մղած պայքարի համար հալածվել է, 1839 թվականին որպես էսնաֆական շարժման մասնակից և անաստված, աքսորվել Կեսարիա (վերադարձել է թանզիմաթի հրապարակումից հետո)։ Մելիքշահյանի բնակարանի խուզարկման ժամանակ ոչնչացվել է 16 աշխատություն։ Մելիքշահյանը «Տրամաբանություն» (1877) աշխատության մեջ փիլիսոփայության հիմնական հարցը լուծում է դեիզմի շրջանակներում։ Հակադրվելով տիեզերական արարչագործության աստվածաշնչյան մեկնաբանությանը, ելնելով ձևավորվող էվոլյուցիոնիզմի և պատմականության սկզբունքներից՝ նա կարծում է, որ աշխարհը բնական ճանապարհով առաջացել է փոշենման նախանյութից, վերջինս բաղկացած է հավիտենական ու անփոփոխ տարրերից (ատոմներից), որոնք նաև բնության բազմազանության հիմքն են, շարժման ու փոփոխության պատճառը։ Մելիքշահյանը փորձել է տալ շարժման տեսակների դասակարգումը («տեղական» շարժում, «գոյացման» շարժում)։ Իմացաբանական պրոբլեմատիկայի քննարկման ժամանակ ակնհայտ է դառնում Մելիքշահյանի մատերիալիստական կողմնորոշվածությունը։ Ըստ նրա, յուրաքանչյուր փիլիսոփայական համակարգ իմացաբանորեն կապված է հոգեկանի և մարմնականի հարաբերակցության հետ։ Այս հարցի ելակետը, ըստ Մելիքշահյանի, Պլատոնի և Արիստոտելի ուսմունքներն են։ Հոգու և մարմնի փոխհարաբերության հարցը լուծելիս Մելիքշահյանը հակադրվում է Պլատոնի իդեալիզմին, հակվում դեպի Արիստոտելը։ Մելիքշահյանի հոգու (հոգեկանի) ճանաչողական գործունեությունը բացատրում է նյութականի՝ ուղեղի ու զգայությունների միջոցով։
BBC America
BBC America - ամերիկյան հեռուստաալիք է բրիտանական Բի-բի-սի մեդիակորպորացիայի կազմում։ Եթեր է հեռարձակվում 1998 թ. մարտի 29-ից ։ Հեռարձակվում է կաբելային և արբանյակային տիրույթներում։ Հեռուստաալիքը ամերիկյան հեռուստադիտորդներին է ներկայացնում BBC հեռուստաալիքների հաղորդումներն ու ֆիլմերը։ Հեռարձակումը իրականացվում է նաև բարձր պարզության ֆորմատով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:BBC Կատեգորիա:Անգլալեզու հեռուստաալիքներ
Պողոս Մելիքշահյան
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Բոլշայա Պոլյանա (Ռոստովի մարզ)
Բոլշայա Պոլյանա (Большая Поляна), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Գաշունսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանի բնակավայրեր
(9314) 1988 DJ1
(9314) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 19-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,466339 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0009 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9318 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1414,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,254463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոսիակի Օշիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Անցի
Անցի  (Anzi), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1930 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 76 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85010։ Հեռախոսային կոդը՝ 00971։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Դոնատ Արեցցին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 7-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հասմիկ Վարդանյան
Հասմիկ Վարդանի Վարդանյան, հայ թավջութակահարուհի։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր (2012) ։
Կենսագրություն
Հասմիկ Վարդանյանը ծնվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, Կոտայքի շրջանի Հրազդան քաղաքում։ Սովորել է Չայկովսկու անվան միջնակարգ երաժշտական մասնագիտական դպրոցում, այնուհետև երաժշտական կրթությունը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում (Արմեն Մեսրոպյանի դասարան) և ստացել մագիստրոսի աստիճան, ապա՝ Հյուսթոնի համալսարանի Մուրս երաժշտական դպրոցում։
2014 թվականին Նարեկացի արվեստի միությունում կայացել է Հասմիկ Վարդանյանի մենահամերգը՝ Անահիտ Դիլբարյանի դաշնամուրային ուղեկցությամբ ։
«Ազգային պատկերասրահ» միջազգային երաժշտական փառատոնի շրջանակներում 2015 թվականին Երևանում Նարա Ավետիսյանի հետ հանդես է եկել Ֆրեդերիկ Շոպենի, Յոհաննես Բրամսի, Դմիտրի Շոստակովիչի, Ջ. Սոլիմայի կատարումներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թավջութակահարներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Արտյոմ Մելքոնյան
Արտյոմ Սերգոյի Մելքոնյան, հայ խորհրդային այգեգործ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1972 թ.), պրոֆեսոր (1973 թ.)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը (1954 թ.)։ Եղել է ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության մինիստրի (1972 թ.) և ՀԿԿ Կենտկոմի գյուղատնտեսության բաժնի վարիչի տեղակալ (1972—1974 թթ.), 1974—1980 թվականներին՝ Խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության հայկական ԳՀԻ-ի տնօրեն։ 1981 թվականից ՀԽՍՀ պտուղ-բանջարեղենի տնտեսության մինիստրի առաջին տեղակալն է։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են խաղողի վազի կենսաբանական պրոցեսների կարգավորման, բերքատվության բարձրացման, այգեգործության ինտենսիվացման, ինչպես նաև Հայաստանի կիսաանապատային քարքարոտ հողերում խաղողի այգիների մշակության առավել արդյունավետ եղանակների ներդրման և այլ հարցերին։ Իտալիայի խաղողագործության և գինեգործության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1977 թ.)։ ՍՄԿԿ անդամ 1958 թվականից։
Պարգևներ
Կատեգորիա:Հայ այգեգործներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Պիեզոէլեկտրականություն
Պիեզոէլեկտրականություն, պիեզոէլեկտրական էֆեկտ, մեխանիկական լարումների ազդեցությամբ անիզոտրոպ դիէլեկտրիկներում էլեկտրական բևեռացման (ինդուկցիայի) առաջացման (ուղիղ պիեզոէլեկտրական էֆեկտ) և էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ մեխանիկական դեֆորմացիաների առաջացման (հակառակ պիեզոէլեկտրական էֆեկտ) երևույթը։
Ուղիղ և հակառակ պիեզոէլեկտրական էֆեկտները դիտվում են միևնույն բյուրեղներում՝ պիեզոէլեկտրիկներում։ Պիեզոէլեկտրականությունյան երևույթը քվարցի բյուրեղում առաջինը մանրամասնորեն ուսումնասիրել է Պիեռ Կյուրին եղբոր հետ (1880)։ Հետագայում պիեզոէլեկտրական հատկություններ հայտնաբերվել են ավելի քան 1500 միացություններում, որոնցից լայնորեն օգտագործվում են սեգնետյան աղը, բարիումի տիտանատը և այլն։
Բյուրեղների պիեզոէլեկտրական հատկությունները կապված են դրանց կառուցվածքի հետ։ Այդպիսի հատկություններ ունեն բոլոր պիրոէլեկտրիկները։ Մեխանիկական դեֆորմացիայի դեպքում փոխվում է պիրոէլեկտրիկի ինքնակամ բևեռացման մեծությունը, և դա դիտվում է որպես ուղիղ պիեզոէլեկտրական էֆեկտ։ Պիեզոէլեկտրական էֆեկտներ դիտվում են նաև որոշ ոչ պիրոէլեկտրիկներում (օրինակ, քվարցում)։ Ճշմարիտ է հետևյալ ընդհանուր պնդումը, սիմետրիայի կենտրոն ունեցող բյուրեղները չեն կարող լինել պիեզոէլեկտրիկներ։ Դա բացատրվում է նրանով, որ բյուրեղի դեֆորմացման ժամանակ սիմետրիայի կենտրոնը պահպանվում է, իսկ վերջինիս առկայության դեպքում բևեռացում հնարավոր չէ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Էլեկտրական երևույթներ Կատեգորիա:Պինդ մարմնի ֆիզիկա
Աստերոիդների ցանկ (274601-274700)
Աստերոիդների ցանկ (274501-274600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (274701-274800)
Ավստրիայի ֆուտբոլային միություն
Ավստրիայի ֆուտբոլային միություն (գերմաներեն՝ Österreichischer Fußball-Bund), Ֆուտբոլային միությունն ստեղծվել է 1904-ին։ ՖԻՖԱ-ի անդամ 1905-ից։ Խոշորագույն մարզադաշտը «Էռնեստ Հապել» (նախկինում «Պրատեր», Վիեննա)՝ 63.000։
Ռիիսա (գյուղ, Տոռի շրջան)
Ռիիսա (Riisa), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տոռի շրջանում։
Ավստրիայի ֆուտբոլային միություն
Ավստրիական ֆուտբոլին բնորոշ են ուժային պայքարը, արագությունը, գնդակի բազմաքայլ խաղարկումները։
Ռիիսա (գյուղ, Տոռի շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։
Ավստրիայի ֆուտբոլային միություն
Առաջատար ակումբներն են «Ռապիդը», «Աուստրիան», «Ադմիրան»։
Ռիիսա (գյուղ, Տոռի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տոռի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ավստրիայի ֆուտբոլային միություն
Լավագույն խաղացողներն են Սեստան, Սինդելարը, Բիկան, Բինդերը, Հանապին, Օվցիրկը, Հապելը, Զեմանը, Կոլերը, Հոֆը, Բուցեկը, Պեցեյը, Պրոհազկան, Կրանկլը, Պոլստերը, Հերցոգը և ուրիշներ։ Ֆրանց Բինդերը ընդհանուր առմամբ խփել է 1006 գոլ, որը աշխարհի լավագույն ցուցանիշներից է։
Լավագույն մարզիչներն են Ռապանը և Հապելը ։
BBC Worldwide
Ընկերությունը լիովին կամ մասամբ վերահսկում է հետևյալ հեռուստաալիքները ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:BBC
Պինդ վառելանյութ
Պինդ վառելանյութը այն պինդ մարմնային վիճակում գտնվող նյութերն երբ, որոնք օգտագործվում են որպես վառելանյութ՝ էներգիա ստանալու կամ ուղղակի տաքացման համար։
Պինդ վառելանյութի տեսակներ
Պինդ վառելանյութի հիմնական տեսակներն են՝ հանածո ածուխները, տորֆը, այրվող թերթաքարերը և փայտանյութը։ Հանածո ածուխները, տորֆը և թերթաքարերը օգտագործվում են ոչ միայն որպես պինդ վառելանյութ, այլ նաև արհեստական եղանակով հեղուկ և գազային վառելանյութ ստանալու համար։
Հանածո ածուխներ
Հանածո ածուխներն առաջացել են երկրաբանական վաղուց անցած դարաշրջանների բուսականության քայքայման հետևանքով։ Որքան ավելի հին է ածուխը, այնքան ավելի ուժեղ է ընթացել բույսերի օրգանիզմների բաղադրությունը կազմող օրգանական նյութերի քայքայման պրոցեսը և նույնքան ավելի է ածխածնի պարունակությունը նրա մեջ։
Հանածո ածուխներից առավել հնագույնը անտրացիտն է։ Նա ածուխների մեջ ամենապինդն է և ունի փայլ։ Ամենից ջահելը՝ գորշ ածուխն է։ Նրա մեջ երբեմն կարելի է նկատել դեռևս չքայքայված բուսական մնացորդներ։ Ըստ տարիքի և ածխածնի պարունակության, քարածուխը գրավում է միջանկյալ դրություն։ Նա առավել մեծ քանակությամբ է արդյունահանվում և ծախսվում։ Նրա տեսակներից մի քանիսը գործադրվում են կոքսի արտադրության համար, որը կարելի է դիտել որպես արհեստական եղանակով ստացված պինդ վառելանյութերի մի տեսակ։ Գորշ ածուխը, որպես ածխածնով ամենից ավելի աղքատը, սովորաբար հեռավոր տարածություններ չի փոխադրվում, այլ սպառվում է տեղում։
Տորֆ
Վառելանյութի կարևոր տեսակ է նաև տորֆը։ Տորֆը գոյանում է ճահիճների հատակին, ճահճային մահացող բույսերի քայքայումից։ Այդ բույսերի մնացորդները կարելի է հեշտությամբ զզնել տորֆի մեջ։ Ածխածնի պարունակությունը նրա մեջ համեմատաբար մեծ չէ, ուստի այն առավելապես օգտագործվում է որպես տեղական վառելանյութ։
Այրվող թերթաքարեր
Այրվող թերթաքարերը օրգանական նստվածքային գոյացումներ են, որոնք պարունակում են կենդանիների և բույսերի հանքային մնացորդներ և անօրգանական ծագում ունեցաղ նստվածքներ։ Այդ պատճառով էլ թերթաքարերը այրվելիս մոխիր շատ են առաջացնում։