cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դավիդ Սասսոլի
Դավիդ Մարիա Սասսոլի, իտալացի լրագրող և քաղաքական գործիչ, 2019 թվականից Եվորպական խորհրդարանի նախագահն է։
Կենսագրություն
Իտալիայի քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, Ջորջիո լա Պիրայի համախոհ և «Il Popolo» ու «La Discussione» ամսագրերի խմբագիր Միմմո Սասսոլիի որդին է ։
Դավիդ Սասսոլին լրագրողական կարիերան սկսել է ոչ մեծ ամսագրերի և գործակալությունների թղթակցելով, հետագայում թղթակցել է «Il Giorno» օրաթերթի հռոմեական համարին, յոթ տարի մասնագիտացել է քաղաքական ժամանակագրության մեջ։ 1986 թվականի հուլիսի 3-ին դարձել է Լրագրողների մասնագիտական ասոցիացիայի անդամ,, 1992 թվականին աշխատել է RAI հեռուստաընկերությունում որպես TG3 ալիքի հատուկ թղթակից, այս ընթացքում նաև Միգել Սանտորոյի հետ եղել է «Il rosso e il nero» և «Tempo reale» ծրագրերի վարողը։ 2006—2009 թվականներին հանդիսացել է TG1 հեռուստաալիքի փոխտնօրենը ։
2009 թվականին Դեմոկրատական կուսակցության ցուցակով ընտրվել է Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր։
2009 թվականի հունիսի 17-ին ընտրվել է Եվրախորհրդարանում Դեմոկրատական կուսակցության պատվիրակության ղեկավար ։
2013 թվականին մասնակցել է բաց նախնական ընտրություններին, երբ ձախակենտրոնները ցանկանում էին միասնական թեկնածու առաջադրել Հռոմի քաղաքապետի պաշտոնի համար պայքարում (26 % արդյունքով զբաղեցրել է երկրորդ տեղը զիջելով Մարիանո Ինյացիոյին)։
2014 թվականին կրկին Դեմոկրատական կուսակցության ցուցակով վերընտրվել է որպես Եվրախորհրդարանի պատգամավոր ։
2014 թվականին ընտրվել է Եվրախորհրդարանի փոխնախագահ, ստանալով 393 ձայն։
2017 թվականի հունվարին վերընտրվել է Եվրախորհրդարանի փոխնախագահի պաշտոնում ։
2019 թվականի հուլիսի 3-ին Եվրախորհրդարանի նախագահ։ Քվեարկության երկրորդ փուլի արդյունքներով նա հավաքել է 345 ձայն։ Հաղթանակի համար անհրաժեշտ էր 345 ձայն ։
Անձնական կյանք
Սասսոլին ունի երկու երեխա։ Նա սիրում է կլասիկ երաժշտություն, Հռոմի պատմությունը և այգեպանություն, որով զբաղվում է Սուտրիում գտնվող իր գյուղական տանը, որին նա քաղաքական նշանակություն է տվել Սիլվիո Բերլուսկոնիի հետ առճակատման ժամանակ՝ «Ես տնկում եմ բույսեր և հող եմ մշակում, նա միայն գնում է դրանք» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆլորենցիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Մայիսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:1956 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Տոսկանա
Տոսկանա (Toscana), մարզ Կենտրոնական Իտալիայում՝ Ապենինյան թերակղզու հյուսիս-արևմուտքում։ Ողողվում է Տիրենյան և Լիգուրական ծովերի ջրերով։ Տարածքը 23 000 կմ2 է, բնակչությունը՝ 3 578 000 մարդ (1976)։ Տոսկանայի մեջ են մտնում Մասսա-Կարարա, Լուկա, Պիստոյա, Ֆլորենցիա, Լիվոռնո, Պիզա, Արեցո, Սիենա, Գրոսետո գավառները։ Գլխավոր քաղաքը և տնտեսական կենտրոնը Ֆլորենցիան է։ Տոսկանան ներառում է Էլբան և այլ մանր կղզիներ։ Տարածքի մեծ մասն զբաղեցնում են լեռները։ Ծովափնյա մասը հարթավայր է։ Տարածքի 38 %-ն անտառածածկ է։ Զարգացած տնտեսություններով մարզ է։ Արդյունահանում են կինովար, երկաթի հանքանյութ, գորշ ածուխ, պիրիտներ, մարմար։ Զարգացած է մետալուրգիան, մեքենաշինությունը, քիմիական, նավթավերամշակման, տեքստիլ, թղթի արդյունաբերությունները։ Զբաղվում են հացահատիկի, տեխնիկական կուլտուրաների մշակությամբ, պտղաբուծությամբ և այգեգործությամբ։ Զարգացած է խոզաբուծությունն ու ոչխարաբուծությունը։ Տուրիզմի կենտրոն է։
Աշխարհագրական դիրք
Հյուսիս-արևմուտքում Տոսկանան սահմանակցում է Լիգուրիային, հյուսիսում՝ Էմիլիա Ռոմանիային, արևելքում՝ Մարկեին և Ումբրիային, իսկ հարավում՝ Լացիոյին։ Արևմուտքում 320 կմ ափամերձ տարածքը ողողում է Տիրենյան ծովը։ Տարածքի երկու երրորդը բլրապատ է, իսկ քառորդը՝ լեռնային։ Տարածքի միայն 8,4 %-ն են զբաղեցնում հարթավայրերը (Առնո գետի հովիտը)։
Պատմություն
Ամենավաղ ապացույցները, որ մարդիկ ապրել են ներկայիս Տոսկանայի տարածքում, վերաբերում են ստորին պալեոլիթին։ Այստեղ ապրող ամենահին մարդը Հայդելբերգյան մարդն էր, որի քարե գործիքները հայտնաբերել են հնէաբանները հիմնականում Վալլե-դելլ Առնոյում և մոտակա Լիվորնո շրջանում ։ Նրա գոյության հետքերը գտնվել են նաև Գարֆանյանում, Վերսիլիում և Լունիջանում ։
Միջին պալեոլիթի ժամանակաշրջանում Տոսկանայի տարածքում բնակվել են Նեանդերթալյան մարդիկ։ Նրանց պատկանող քարե գործիքները հայտնաբերվել են Ապուանյան Ալպերում, Սիենա գավառի Մուջելոյի Մոնտե-Չետոնայում, Սերկո հովտում, Լիվորնոյում և Առնոյի ստորին հոսանքում։ 1993 թվականին Գվարատտի քարանձավում հայտնաբերվել է Նեանդերթալյան մարդու լավ պահպանված գանգ ։
Բանական մարդու գոյության մասին ավելի վաղ ապացույցներ կան, որոնք վերաբերում է վերին պալեոլիթին։ Դրանք հայտնաբերվել են Լատերինայի, Մոնտելուպայի մոտակայքում և Արեցցոյից ոչ հեռու՝ Մոնտե-Լոնգոյում։ Գրոտտա-Լա-Ֆաբիկայի (Արեցցո) կայանատեղիները, Սալվիանոն, Սան-Ռոմանոն (Պիզա) և Մարոկկոնեն (Լիվորնո) պատկանում են ուլյուցանյան մշակույթին ։ Վերին պալեոլիթի ժամանակաշրջանին են վերաբերում նաև Տոսկանիայի հարավային մասում գտնվող Գրոսսետո նահանգի Ռիպարիո-դի-Վադո-ալլ Արանչոյում հայտնաբերված 20 տարեկան տղամարդու և 2 տարեկան տղայի մասունքները ։
Մ․թ․ա․ 6-րդ հազարամյակում Տոսկանայում հայտնվել է, այսպես կոչված, կերամիկայի կարդիալային մշակույթը, որը նշանավորելէ Նոր քարի դարի սկիզբը։ Այդ ժամանակ տեղական համայնքները ակտիվ առևտրային համագործակցության մեջ էին Տիրենյան ծովի կղզիների համայնքների հետ (Տոսկանյան կղզեխումբ, Կորսիկա, Սարդինիա)։ Հետագայում Տոսկանայում մեծ տարածում գտավ գծային կերամիկայի մշակույթը ։
Էտրուսկյան քաղաքակրթություն
Էտրուսկները հյուսիսային Իտալիայում եղել են առաջին խոշոր քաղաքակրթությունը։ Նրանք ստեղծել են տրանսպորտային ենթակառուցվածքներ, զարգացրել են հողագործությունը և հանքարդյունաբերությունը, ստեղծել արվեստի վառ նմուշներ։ Գիտնականները չգիտեն՝ արդյոք էտրուսկներն այդ տարածքում ապրել են նախապատմական ժամանակաշրջանից, թե եկել են այլ երկրից։ Մ․թ․ա 7-րդ դարում քաղաքակրթությունը ընդլայնվել է Առնո և Տիբեր գետերի միջև, եղել է ամենահզոր տերությունը մ․թ․ա․ 6-րդ դարում և հետագայում՝ 3-րդ դարում, իր հզոր տարածքը փոխանցել է հռոմեացիներին։ Հռոմեացիները չեն վերացրել էտրուսկների քաղաքակրթությունը, սակայն ենթարկել են ձուլման։
Վերածնունդ
Տոսկանան համարվում է իտալական Վերածննդի ծագման վայրը։ Նրա գեղարվեստական ժառանգությունը ներառում է ճարտարապետությունը, գեղանկարչությունը և քանդակագործությունը շատ ստեղծագործություններով, որոնք գտնվում են մարզի թանգարաններում։ Դրանցից ամենահայտնիներն են Ուֆֆիցի և Բարջելոյի թանգարանները Ֆլորենցիայում։ Տոսկանան եղել է Լեոնարդո դա Վինչիի, Միքելանջելոյի և Դանթե Ալիգիերիի հայրենիքը։ Հին տոսկանական պատրիցիական տոհմը աշխարհին տվել է 3 հայտնի գիտնական՝ Ջովաննի Ինգիրամի, Ֆրանչեսկո Ինգիրամի և Թոմազո Ինգիրամի։
Վարչատարածքային բաժանում
Տոսկանայի մարզը բաժանվում է 10 գավառի․
Տնտեսություն
Արդյունաբերությունը ներառում է մոտոցիկլի, մոտոռոլերների և ինքնաթիռների արտադրությունը, տեքստիլային շրջան Պրատոն, նավթաքիմիական օբյեկտները Լիվորնոյում և երկաթի գործարանները Պյոմբինոյում։ Տուրիզմը շատ կարևոր է «Մշակույթի քաղաքների»՝ Ֆլորենցիայի, Պիզայի, Լուկայի, Սիենայի, Սան Ջիմինյանոյի և ափամերձ վայրերում ու կղզիներում տուրիստական գործունեություն ծավալելու համար։ Ապուանյան Ալպերից արդյունահանում են մարմար։
Տնտեսության գլխավոր ճյուղերից են գյուղատնտեսությունը (շագանակ, սունկ (գետնասունկ), գինի), անասնապահությունը (կովեր, ձիեր), մետաղաձուլությունը, սննդային, քիմիական, տեքստիլ, նավթաքիմիական արդյունաբերությունը։
Մորթու արտադրության գլխավոր վայրերը գտնվում են Տոսկանայում (Պրատո), Պյեմոնտեն (Բյելլա) և Վենեցիան (Սկիո)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի մարզեր
Գրիգոր Գապասաքալյան
Գրիգոր Գասպարի Գապասաքալյան, հայ բանաստեղծ, երաժիշտ, խազագետ։
Կենսագրություն
Սովորել է Կեսարիայի Ս․ Կարապետ վանքի ժառանգավորաց դպրոցում, ստացել դպրության աստիճան։ Անցնելով Կ․ Պոլիս, ուսումը շարունակել է Մայր Դպրանոցում։
Գապասաքալյանը հեղինակ է երաժշտագիտական չորս աշխատության։ Դրանցից իր կենդանության օրոք հրատարակվել են առաջինը («Գրքոյկ որ կոչի նուագարան», Կ․ Պոլիս, 1794) և երրորդը («Գիրք երաժշտական», Կ․ Պոլիս, 1803)։ Երկրորդ աշխատությունը («Համառօտութիւն երաժշտականի գիտութեան») լույս է տեսել 1973 թվականին Երևանում, «ԲՄ», N 11, իսկ չորրորդը, որն ըստ տվյալների եղել է ամենածավալունը, կորել է առաջին աշխարհամարտի օրերին, Կեսարիո Ս․ Գանիել վանքի մատենադարանի հայկական 85 ձեռագրերի հետ։ Քաջատեղյակ ազգային (այլև հունական ու արևելյան) երաժշտարվեստի ինչպես միջնադարյան ավանդույթներին, այնպես Էլ զարգացման ժամանակակից խնդիրներին, իր երկասիրություններում Գապասաքալյանը խոսում է երաժշտական արվեստի ծագման, նրա ներգործության ուժի և աշխարհիկ ու եկեղեցական ստորաբաժանումների մասին, շոշափում է ձայների տեսակների, ձայնեղանակների առաջացման ու նվագարանների ստեղծման խնդիրները և անդրադառնում հայ երաժշտության ձայնեղանակների, չափի ու կշռույթի, տաղաչափության և խազագրության հարցերին։ Նա փորձել է դուրս բերել խազագրության արվեստը ճգնաժամային վիճակից և նույնիսկ ստեղծել է խազագրերի մի նոր, ավելի ճշգրիտ համակարգ, շաղախված հայկական, ուշ բյուզանդական և ընդհանուր արևելյան տարրերով։
Գապասաքալյանը սկիզբ է դրել հայ արդի խազաբանական գիտությանը։ Գապասաքալյանի երաժշտագիտական աշխատություններն ունեն նաև երգարանային բաժիններ կամ հավելվածներ, ուր տեղ են գտել հայտնի կամ տարածված որևէ եղանակի (երբեմն նաև նրա ստեղծած մեղեդիի) հետ զուգորդվելու ենթակա ավանդական տաղեր ու իր հորինած բանաստեղծությունները։ Որպես ինքնուրույն երգարաններ նա հրատարակել է «Գիրք երաժշտականին» կից՝ «Նուագարան երաժշտական»-ը և առանձին՝ «Գրքոյկս կոչեցեալ երգարան» հատորը (Կ․ Պոլիս, 1803)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Հայ խազագետներ
Հատապտուղներով զգեստ (քանդակ)
«Հատապտուղներով զգեստ» (Berry Dress), իռլանդացի արվեստագետ, քանդակագործ Ալիս Մահերի (1956) 1994 թվականին ստեղծած քանդակը, որն ընդգրկված է Իռլանդիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանի հավաքածուում ։ Քանդակի չափերն են՝ 25 x 32 x 24 սմ։
Նկարագրություն
Քանդակը ներկայացնում է երիտասարդ աղջկա մուգ վարդագույն ներկված գգեստ, որն առանձին տեղադրված է պահարանում։ Զգեստի ներքևի հատվածը զարդարված է մասուրներով կամ հատապտուղներով։ Քանդակը ստեղծվել է 1994 թվականին։ Հատապտուղներն ի սկզբանե եղել են կլորավուն և ալ կարմիր, սակայն ժամանակի ընթացքում չորացել են՝ դառնալով շագանակագույն ։
Ալի Մեհերը իր աշխատանքներում հաճախ ներառում է բնական նյութեր, և այս հագուստը կարող է դիտվել որպես աղջկա զգեստից կուլոն պահարանում՝ պատված չորացած մեղուներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ Կատեգորիա:1994 քանդակներ
O2 արենա
O2 ասպարեզկամ Հյուսիսային Գրինվիչ արենան ունիվերսալ փակ ստադիոն է, որը գտնվում է Գրինվիչ Պենինսուլայում, Անգլիա։ Այն Եվրոպայի ամենամեծ փակ ստադիոներից մեկն է ՝ Մանչեստր արենա- ի (MEN Arena), Քյոլնի Լանքսես Արենա ի - Բելգրադ Արենա- ի և Մոսկվայի Օլիմպիյսկի - ի ստադիոնների հետ մեկտեղ։
2008-ին O2 արենան դարձավ աշխարհի ամենածանրաբեռնված ստադիոնը `շրջանցելով Մանչեստր արենա ին, որը ամենամեծն էր 2001 թվականից։  Ստադիոնին ամենամոտ մետրոյի կայարանը Հյուսիսային Գրինվիչն է։ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր
Բանյո (Ալյեի գավառ)
Բանյո (Bagneux), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Արևմտյան Մուլեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03015։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 288 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 167 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 141-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 84,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,2 %)։ 141 աշխատունակ բնակիչներից 134-ը աշխատում էին (74 տղամարդ և 60 կին), անաշխատանք էին 7-ը (3 տղամարդ և 4 կին)։ 26 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հայ ազնվականների միություն
Հայ ազնվականների միություն հասարակական կազմակերպություն (հակիրճ՝ ՀԱՄ ՀԿ), հասարակական կազմակերպություն Հայաստանի Հանրապետությունում։ Միության ղեկավարն է պրոֆեսոր, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, Գևորգ Փիրումյանը։
Պատմություն
Միությունը հիմնադրվել է 1992 թվականի հոկտեմբերին և գրանցվել է ՀՀ Արդարադատության նախարարության կողմից որպես հասարակական կազմակերպույթուն։
ՀԱՄ ՀԿ-ի անդամ կարող է դառնալ «հին կամ նոր հայկական ազնվական հարստությունների ներկայացուցիչներ», ինչպես նաև օտար երկրների ազնվական տիտղոսակիրները անկախ բնակության վայրից, քաղաքական և կրոնական համոզմունքներից, տարիքից և սեռից։
«Հայ ազնվականների միությունը» ունի հիմնադրամ, որտեղ հավաքված են և շարունակվում են հավաքվել պահպանված փաստաթղթեր, գրքեր, նկարներ և արժեքավոր իրեր։ Միության կազմում գործում է տոհմաբանական հետազոտական խումբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի հասարակական կազմակերպություններ Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Հայաստանում
Բարբերիե
Բարբերիե (Barberier), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Շանտել կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 72 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 52-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,9 %)։ 52 աշխատունակ բնակիչներից 51-ը աշխատում էին (25 տղամարդ և 26 կին), անաշխատանք էին 1-ը (տղամարդ)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 5-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Mafia III
Mafia III կամ Mafia 3, արկածային և մարտական ժանրի համակարգչային խաղ, համարվում է ավտոմեքենայի սիմուլյատոր և շութեր ներկայացված երրորդ դեմքի կողմից, հանդիսանում է Mafia: The City of Lost Heaven և Mafia II խաղերի շարունակությունը։ Ի տարբերություն մյուս նախորդ խաղերի, որոնք թողարկվել են 2K Czech ստուդիայի կողմից, այս խաղի վրա աշխատել է Hangar 13 ստուդիան (2K Games-ի նոր ստուդիան)։
Մշակում
2015 թվականի հուլիսի 28-ին 2K Games հրատարակչի պաշտոնական կայքում և խաղի [[թվիթթեր] աքաունթում] տեղադրվեցին առաջին սքրինշոթները և հայտարարությունները տեղի ունենալիք նորությունների մասին ։ Օգոստոսի 5-ին Gamescom-ում ցուցադրվեց խաղի թրեյլերն ու գեյմփլեյը։ Նոր խաղի վրա աշխատում է Hangar 13-ը։ Խաղը դուրս է գալու 2016 թվականին Microsoft Windows, Xbox one և PlayStation 4 խաղային հարթակների համար ։
Խաղային գործընթաց
Խաղի գլխավոր հերոսը այս անգամ Լինքոլն Քլեյն է, իսկ գործունեության վայրը հանդիսանում է Նոր Օռլեանը և նրա շրջակայքի օրինակը 20-րդ դարի 60-ական և 70-ական թվականներին։ Խաղացողը կարող է շարժվել տեղանքով ավտոմեքենաների օգնությամբ, ինչպես նաև մակույկներով։ Ինչպես նաև արժի նշել, որ խաղի գործողությունները կատարվում են չհորինված քաղաքում, ինչպես նախորդ խաղերում։
Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ
Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ (Высшие курсы сценаристов и режиссёров, ВКСР), մասնավոր կրթական բարձրագույն և հետբուհական մասնագիտական կրթության հաստատություն Ռուսաստանի Դաշնությունում։
Պատմություն
Ռուսաստանի ամենահին կրթական հաստատություն բարձրագույն կրթություն ունեցող անձանց համար, որը երկու տարով մասնագիտական կրթություն է տրամադրում սցենարիստներին, խաղարկային և վավերագրական ռեժիսորներին, նկարիչ-մուլտիպլիկատորներին, պրոդյուսերներին։
Mafia III
Սյուժե
Խաղի գործողությունները կատարվելու են 1968 թվականին Նոր Օռլեանում, իսկ գլխավոր հերոս համարվում է Լինքոլն Քլեյը՝ մուլատ և Վիետնամի պատերազմի մասնակից։ Պատերազմից տուն վերադառնալով, նա ներգրավվում է մի ընտանիք «Սև Մաֆիա» անվամբ, իտալական մաֆիայի մարդասպաններից մեկը սպանում է այդ ընտանիքի բոլոր անդամներին, և վիրավորում Կլեյին թողնելով այդպես որ մահանա։ Վիրավորումից հետո ապաքինված Լինքոլն Կլեյը սկսում է վրեժ լուծել ։ Ապագա որբը, հասկացավ որ, իսկական ընտանիքն այն չէ որտեղ դու մեծացել ես, այլ որի համար դու պատրաստ ես զոհվել...
Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի համալսարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կինոդպրոցներ
Mafia III
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox One տեսախաղեր
Մոնեստիե (Արդեշի գավառ)
Մոնեստիե (Monestier), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 55 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.41 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 34 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,7 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (15 տղամարդ և 6 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 12 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գառնի խառնարան
Գառնի խառնարան, խառնարան Մարս մոլորակի վրա ։ Ըստ ՆԱՍԱ-ի այս խառնարանում են հայտաբերվել ջրի հետքեր (2015 թվական, սեպտեմբերի 29) ։ ՆԱՍԱ-ն և ԱՄՆ երկրաբանական ծառայությունը խառնարանն այդպես են կոչել 2015 թվականի ապրիլի 24-ին։ Մարսի վրա՝ Գառնի խառնարանի լանջերին, պարբերաբար մի քանի հարյուր մետր երկարությամբ մուգ նեղ շերտեր են ի հայտ գալիս, որոնք ենթադրաբար ձևավորվում են հեղուկ աղի ջրի հոսքերից։ Տեղեկությունները ստացվել են Mars Reconnaissance Orbiter միջմոլորակային բազմաֆունկցիոնալ ավտոմատ կայանից՝ HiRISE տեսախցիկի ֆիքսած նկարի օգնությամբ։ Պատկերը ստեղծելիս կազմվել է տեղանքի եռաչափ համակարգչային մոդելը՝ թվային քարտեզ, որը կազմել են HiRISE խցիկից 2 անգամ ստացված ստերեոսկոպիկ տեղեկության հիման վրա, որից հետո պատկերը դրվել է մոդելի վրա։
Գառնիի տիեզերական աստղագիտության ինստիտուտը և տիեզերքի թանգարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խառնարաններ Կատեգորիա:Մարս մոլորակ
Սկատուվե (Ռիգա)
«Սկատուվե» (Skatuve, բառացի թարգմանությամբ` «բեմ»), պրոֆեսիոնալ անկախ լատվիական թատրոն, հիմնադրվել է 1991 թվականին։ Գտնվում է Ռիգայում, Մասկավես փողոցում, 108/110 շենքում, նախկին «Դայնա» կինոթատրոնի տարածքում։
Պատմություն
«Սկատուվե» թատրոնը հիմնադրվել է 1991 թվականին ռեժիսոր և թատրոնի դասախոս Աննա Էյժեևտինյայի կողմից։ Թատրոնը չունի մշտական թատերախումբ և յուրաքանչյուր ներկայացման համար հավաքվում են դերասաններ այլ թատրոններից, ինչպես նաև` Ա. Էյժվերտինայի կուրսի ուսանողներից։ Թատրոնն ինքնաֆինանսավորվող է և պետությունից ու քաղաքային իշխանություններից ֆինանսավորում չի ստանում։ Թատրոնի խաղացանկը կազմում են լատվիական բեմերի համար անսովոր պիեսներ։ Ամեն տարի թատրոնը հարթակ է տրամադրում Լատվիայի մշակույթի ակադեմիայի ուսանողների և սեփական թատրոնի աշխատանքների համար։ Իրենց առաջին ներկայացումներն են այստեղ բեմադրել ռեժիսորներ Ջ. Ջ. Ջիլինջերը, Զ. Կրեյցբերգան, Ի. Լուսիսը, Ռ. Վայվարսը։ Թատրոնի հետ համագործակցել են հայտնի լատվիացի բեմանկարիչներ ու հագուստի նկարիչներ Ա Բրեժեն, Կ. Դիմիտերեն, Ա. Խեյնրիկոսեն, Մ. Կալսերիսը, Դ. Կրումինշը, Ի, Նովիկսը և Օ. Տիլբերգսը, կոմպոզիտորներ Կ. Դիմիտերսը, Ա. Ձենիտիսը, Գ. Շմիտեն, Մ, Տուրինիշը, Ի. Զեմզարիսը, Վ. Զիլվերիսը, խորեգրոֆներ Ա. Էկիսը և Տ. Էկեն, ռեժիսորներ և թատրոնի դասախոսներ Ա. Մատիսան և Ա. Լինինշը։ Թատրոնը պարբերաբար մասնակցել է միջազգային թատերական փառատոնների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Լատվիայում Կատեգորիա:Ռիգայի թատրոններ
Հույները Ղազախստանում
Ղազախստանում հույները ազգային փոքրամասնություններից մեկն են։ Հիմնական զանգվածը բաղկացած է հիմնականում Պոնտոսի հույների ժառանգներից, որոնք 1944 թվականից մինչև 1950 թվականն ընկած ժամանակաշրջանում արտաքսվել են Ղրիմից, Կովկասից և Հարավային Ռուսաստանից ։
Պատմություն
Մինչև 20-րդ դարի 40-ական թվականները Ղազախստանում փոքր Հունական Սփյուռք կար, այսպես, 1926 թվականին Ղազախստանում բնակվում էր ընդամենը 157 հույն ։ Հույների տեղահանումը Ղազախստան սկսվել է 1944 թվականի հունիսի 2-ին, երբ 5984 հույները արտաքսվեցին Ղրիմից ։ 1949 թվականի հունիսին, 1950 թվականի փետրվարին և 1950 թվականի հուլիսին հույները արտաքսվեցին Վրացական ԽՍՀ-ից, Հայկական ԽՍՀ-ից և Հյուսիսային Կովկասից ։ Տեղահանվածների ընդհանուր թիվը կազմել է մոտ 60 000 մարդ ։
Ներկայիս վիճակ
ԽՍՀՄ մարդահամարի տվյալներով՝ 1989 թվականին Ղազախստանում բնակվում էր 46 746 հույն, սակայն ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Ղազախստանից հույների արտագաղթն ավելացել է։ Արդեն 1999 թվականին Ղազախստանում բնակվել է 12 703 էթնիկ հույն ։ Ներկայումս Ղազախստանում կան 17 հունական համայնքներ, որոնցում կա 8 819 մարդ։ Ղրղզստանի հույների հետ նրանք ստեղծել են Ղազախստանի և Ղրղզստանի հունական համայնքների Ֆեդերացիա՝ «FILIA» (, что означает по-гречески Дружба) ։ Ֆեդերացիան հրատարակում է թերթ, կազմակերպում է բանահյուսական միջոցառումներ և օգնում է սովորել հունարեն և ծանոթացնում է հունական մշակույթին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղազախստանի ազգեր
Բառե Բյուսոլ
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03017։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 214 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 130 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 104-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 80,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,1 %)։ 104 աշխատունակ բնակիչներից 93-ը աշխատում էին (55 տղամարդ և 38 կին), անաշխատանք էին 11-ը (4 տղամարդ և 7 կին)։ 26 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վիեննայի գրոհ
Վիեննայի գրոհ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին իրականացված Վիեննայի հարձակողական գործողության եզրափակիչ ռազմագործողություն, որը տեղի է ունեցել 1945 թվականի ապրիլի 5-ից 13-ը Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի մատույցներում և քաղաքի ներսում Երրորդ Ռեյխի և ԽՍՀՄ զինված ուժերի միջև։ Գործողության հետևանքով խորհրդային զորքերը իրենց վերահսկողությունը հաստատեցին Վիեննա քաղաքում։ Համարվում է 1945 թվականի ամենակատաղի ճակատամարտերից մեկը ։
Նախաբան
Ավսստրիայի մայրաքաղաք Վիեննան գտնվում էր գերմանական զորքերի հզկողության ներքո։ Քաղաքը պաշտպանում էին 8 տանկային, 1 հետևակային դիվիզիաներ և մինչև 15 առանձին գումարտակներ։ Գերմանական հրամանատարությունը քաղաքի մատույցներում և հենց քաղաքի ներսում նախօրոք պատրաստել էր ինքնապաշտպանության բնագծեր, խրամուղիներ և կառույցներ։ Տանկավտանգավոր գոտիներում փորվել էին հակատանկային փոսեր և տեղադրվել հակատանկային ու հակահետևակային պատնեշներ ու արգելափոկոցներ։ Քաղաքի փողոցները փակված էին բարիկադներով և փլուզումներով։ Բազմաթիվ շինություններում տեղադրված էին կրակակետեր։ Գերմանական հրամանատարությունը ցանկանում էր Վիեննան դարձնել անառիկ ամրոց։ Վերմախտի հրամանատարությունը կարևորում էր Վիեննա քաղաքի և հատկապես վերջինի տնտեսական շրջանի պաշտպանությունը։ 1945 թվականի ապրիլի 6-ին Ադոլֆ Հիտլերը գրել է. - «Վիեննայի շրջանի նավթահանքերը կարևորագույն նշանակություն ունեն պատերազմի հետագա ընթացքի համար» ։
Վիեննան հանդիսանում էր Գերմանիայի հարավային շրջանների նացիստական վերջին բաստիոնը, այդ իսկ պատճառով քաղաքի համար մարտերը կատաղի էին։
Համաձայն ԽՍՀՄ Գերագույն գլխավոր շտաբի պլանի՝ Վիեննայի գրավումը պետք է իրականացնեին Ուկրաինական 3-րդ ճակատի աջ թևի զորքերը (4-րդ, 9-րդ գվարդիական և 6-րդ գվարդիական տանկային բանակներ, 1-ին գվարդիական մեխանիզացված և 18-րդ տանկային կորպուսներ) և Ուկրաինական 2-րդ ճակատի ձախ թևի զորքերը (46-րդ բանակ, 23-րդ տանկային և 2-րդ գվարդիական մեխանիզացված կորպուսներ)։ Երկնքից խորհրդային ցամաքային զորքերին պետք է աջակցություն ցույց տային 5-րդ և 17-րդ օդային բանակները։ Վիեննայի համար մարտերին պետք է ներգրավվեր նաև Դանուբյան ռազմական նավատորմը  ։ Ապրիլի 6-ին խորհրդային զորքերի հրամանատար Ֆեոդոր Տոլբուխինը կոչով դիմեց Վիեննայի բնակիչներին չաջակցել գերմանական զորքերին և հնարավորինս օգնել խորհրդային զորքերին վերցնել քաղաքը։
Վիեննայի գրոհ
Ապրիլի 6-ի առավոտյան խորհրդային 4-րդ և 9-րդ գվարդիական բանակները արևելքից և հարավից սկսեցին գրոհել Վիեննան։ Միաժամանակ 6-րդ գվարդիական տանկային բանակը քաղաքը շրջանցում էր արևմուտքից՝ փորձելով չթողնել նացիստական զորքերի նահանջը դեպի արևմուտք։ Տանկային զորքերը հաղթահարեցին Վիեննայի անտառի լեռնային հատվածը, և չնայած տեղանքի դժվարանցանելիությանն ու գերմանացիների կատաղի դիմադրությանը, տանկերը շրջանցեցին Վիեննան և ապրիլի 7-ին դուրս եկան Դանուբի ափ՝ այդպիսով փակելով գերմանացիների նահանջի ճանապարհը։
Էրիքսի պատերի մեջ
Էրիքսի պատերի մեջ (In the Walls of Eryx), գիտաֆանտաստիկ պատմություն, որը գրել է Հովարդ Ֆիլիպս Լավքրաֆտը, Քենեթոմ Ջ. Սթերլինգի համահեղիանակությամբ։ Սա Լավքրավթի սակավաթիվ ստեղածաործություններից է, որը գրված է տվյալ ժանրով։ Հրապարակվել է Weird Tales ամսագրում նրա մահից հետո, 1939 թվականին ։
Վիեննայի գրոհ
Վիեննայի գրոհ
Քաղաքը երեք կողմից շրջափակվում է խորհրդային զորքերի կողմից։ Ուկրաինական 3-րդ ճակատի զորքերը ստիպված էին մարտեր մղել յուրաքանչյուր թաղամասի և նույնիսկ յուրաքանչյուր շինության համար, որոնք հարմարեցվել էին ամուր կրակակետերի։ Հերթով գրավելով թաղամասերը՝ խորհրդային զորքերը գերմանացիների ուժերը բաժանում էին առանձին խմբերի և ոչնչացնում։ Ապրիլի 10-ին խորհրդային զորքերը, որոնք գրոհում էին հարավից և արևելքից, միացանքաղաքի կենտրոնը գրոհող խորհրդային զորամասերին։ Գերմանական կայազորը հարավից և արևելիքից սեղմվեց ԽՍՀՄ 4-րդ բանակի կողմից և հարավ-արևմուտքից ու արևմուտքից՝ 9-րդ և 6-րդ գվարդիական տանկային բանակների։ Այնուամենայնիվ գերմանացիները չէին պատրաստվում հանձնվել։ Նրանք կատաղի դիմադրություն էին ցույց տալիս։ Ապրիլի 11-ի գիշերը 4-րդ գվարդիական բանակը սկսեց անցնել Դանուբի ջրանցքը։ Ապրիլի 13-ին գերմանացիների պաշտպանությունը ճնշվեց ։
Էրիքսի պատերի մեջ
Սյուժե
Էրիկս՝ աստվածուհի Վեներայի որդին։ Նրա պատվին է կոչվել լեռը, որի տակ նա թաղված է որդիների՝ Յուպիտերի և Հերակլեսի հետ։ Պատմությունը տեղի է ունենում հեռավոր ապագայում։ Գլխավոր հերոսը ժամանում է Վեներա հատուկ բյուրեղներ փնտրելու և արդյունահանման նպատակով, որոնք Երկրի վրա օգտագործվում են որպես էներգակիրներ։ Անցնում է հրահանգավորման և ստանալով անհրաժեշտ սարքավորումները, նա գնում է որոնման և երկար ժամանակ թափառում Վեներայի ջունգլիներում։ Հետևելով դետեկտորի ցուցումներին, գլխավոր հերոսը դուրս է գալիս «Պլատո Էրիքս» բարձրավանդակի վրա։ Բարձրավանդակի մեջ նա նկատում է հոյակապ բյուրեղյա նմուշ և շտապում է դրան հասնել։ Անսպասելիորեն նա բացահայտում է, որ շինությունը բոլորովին թափանցիկ նյութ է, որը նման է անտեսանելի լաբիրինթոսի, որի ներսում ընկած էին բյուրեղները։ Փորձելով ելք գտնել՝ գլխավոր հերոսը թափառում է լաբիրինթոսով, միաժամանակ կազմելով դրա քարտեզը, ինչպես նաև վարում է օրագիր, որտեղ նկարագրում էր իր բոլոր գործողությունները։ Այդ ժամանակ լաբիրինթոսի շուրջ հավաքվում են աբորիգեններ, տարօրինակ էակներ, որոնք նման էին սողունների։ Նրանք չեն ցուցաբերում ագրեսիա գլխավոր հերոսի հանդեպ, այլ հետևում են նրա գործողություններին։ Նա հասկանում է, որ ընկել է Վեներայի բնակիչների լարած թակարդը։ Թթվածնի և սննդի պաշարն աստիճանաբար ավարտվում էր։ Նախքան իր մահը գլխավոր հերոսը տեսնում է պայծառ երկինքը, որի մասին օրագրում անում է իր վերջին գրառումը։ Որոշ ժամանակ անց լաբիրինթոսի պատերին է բախվում նավը, որը ուղարկված էր գլխավոր հերոսին որոնելու համար։ Փրկարարները նավից գտնում են օրագիրը։ Ի վերջո, մարդիկ որոշում են ներխուժել Վեներա, գլխավոր հերոսի եզրակացությանը հակառակ, որը մահից առաջ որոշում է, որ Վեներան պետք է թողնել նրա բնակիչներին ։
Վիեննայի գրոհ
Գրոհի հետևանքներ
Վիեննայի գրոհի հետևանքով խորհրդային զորքերը ամբողջությամբ իրենց վերահսկողությունը հաստատեցին Վիեննա քաղաքի նկատմամբ և դուրս եկան Սանկտ Պյոլտենի սահմանագիծ՝ ամրանալով հարավում։ Ուկրաինական 3-րդ ճակատի զորքերը շարունակեցին առաջխաղացումը դեպի Գրաց։
Էրիքսի պատերի մեջ
Կապ իրականության հետ
Վեներայի որոշ բույսերի և կենդանիների անուններ գրքի համահեղինակները կազմել են իրենց ծանոթ գրական գործիչների անուններից։ Օրինակ, ֆարնոթ-ճանճերը վերաբերում է Ֆարնսուորթու Ռայթուին, և գրել է Weird Tales թերթը։ Գլխավոր հերոսի անունը Քենթոն Ջ. Ստենֆիլդն է, դա ակնարկ է հենց համահեղինակ Լավքրավթին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1939 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Վիեննայի գրոհ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ռազմագործողություններ Կատեգորիա:Գերմանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Վիեննայի պատմություն Կատեգորիա:Ավստրիան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Գերմանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատերազմներ
Դանեշմանդի ամիրայություն
Դանեշմանդի ամիրայություն, միջնադարյան պետություն Փոքր Ասիա թերակղզու կենտրոնում 1071-1178 թվականներին։ Հիմնադրել է զորավար Դանեշմանդ Ղազին 1071 թվականին՝ Մանազկերտի ճակատամարտից հետո։ 1134 թվականին Բաղդադի խալիֆ ալ-Մուստարշիդը Դանեշմանդներին շնորհեց մելիքի տիտղոս։
Նվաճումներ
Ի սկզբանե Դանեշմանդների ամիրայությունը տարածվում էր մեծ մասամբ Փոքր Հայքի հյուսիսում՝ Թոքատ, Ամասիա և Սեբաստիա քաղաքների շուրջ։ Դանեշմանդ Ղազիի որդին՝ Գյումուշթեքին Ղազին միջամտեց Ռումի և Սելջուկյան սուլթանությունների գահակալական կռիվներին, մարտնչեց հայերի հետ Հյուսիսային Կիլիկիայում և ֆրանկերի հետ Եդեսիայի կոմսությունում, իսկ 1127 թվականին զբաղեցրեց Անկարա և Կայսերի քաղաքները։