cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լայոնել Թերթիս
Կենսագրություն
Թերթիսը ծնվել է լեհ-հրեա գաղթյալների ընտանիքում։ Սկզբում նվագել է ջութակ և վարպետացել է Լայպցիգում և Անգլիայի Թագավորական Երաժշտական Ակադեմիայում։ Այստեղ նա հանդիպում է Ալեքսանդեր Մաքենզիին, որը որ նրան խորհուրդ է տալիս դառնալ ալտահար։ Օսկար Նեդբալի հետ վարպետությունից հետո նա շատ արագ դառնում է իր ժամանակի ամենահայտնի ալտահարներից մեկը։ Շրջագայություններ է կատարում Եվրոպայում և Ամերիկայում։ Շատ անգամ փոխարինում է Նեդբալին Բոհեմիա լարային կվարտետում։ 1906 թվականին նա դառնում է այս նույն կվարտետի ալտահարը։ 1900 թվականից նա դասավանդել է Թագավորական Երաժշտական Ակադեմիայում և շատ անգամներ նա իր աշակերտներին խորհուրդ է տալիս ստեղծագործություններ գրել ալտի համար։ Շատ կոմպոզիտորներ հատուկ նրա համար գրել են ստեղծագործություններ՝ Բենջամեն Բրիտտեն, Գուստավ Հոլսթ, Առնոլդ Բաքս և այլն։ Այս ստեղծագործություններից ամենահայտնին Վիլլիամ Վոլթոնի գրած ալտի և նվագախմբի կոնցերտն է։ Բայց Թերթիսը հրաժարվել է կատարել այս կոնցերտի համաշխարհային պրեմիերան, քանի որ կոնցերտը նա համարել է շատ բարդ։ Պրեմիերան կատարել է ալտահար և կոմպոզիտոր Փոլ Հինդեմիտը։ Թերտիսը հայտնի էր իր շատ մեծ գործիքներով։ Նա միշտ նվագում էր իր համար շատ մեծ գործիքներ, քանի որ ցանկանում էր իր ալտից ստանալ շատ հարուստ հնչողություն։ Նա կատարել է շատ փոխադրություններ իր գործիքի համար։ Դրանցից ամենահայտնին Էդվարդ Էլգարի գրած թավջութակի և նվագախմբի կոնցերտի փոխադրումն է ալտի և նվագախմբի համար։ Նա հրատարակել է բազմաթիվ հոդվածներ և գրվածքներ լարային գործիքների գաղտնիքների մասին, լավ նվագելու միջոցներ, շատ հոդվածներ հատուկ ալտի համար։ Նա նաև հրատարակել է "Իմ ալտը և ես" ինքնակենսագրական գիրքը։ Իր մահվանից 5 տարի անց՝ 1980 թվականից անցկացվում է Թերթիսի անվան ալտահարների մրցույթը։
Գեղագիտական ոճ
Գեղագիտական ոճ (Picturesque style), ճարտարապետական ուղղություն Անգլիայում XVIII դարի վերջին, XIX դարի սկզբին, որը նախորդում է գոթական Վերածնունդին։ Գեղագիտական ոճը զարգացել է որպես մարտահրավեր՝ ճարտարապետության մեջ գիտական և մաթեմատիկական ճշգրտության պահպանմանը։ Այն ուրվագծվել է XVIII դարում։ Համաչափության հիմնական սկզբունքները և կանոնակարգությունը ճարտարապետության մեջ մերժվեցին, և շեշտը դրվեց բնական զգայականության, բազմազանության և անկանոնության վրա։ Թոմաս Ուոթելիի «Դիտարկումներ ժամանակակից այգեգործության վերաբերյալ» (1770) աշխատությունը եղել է առաջին հետազոտությունը՝ նվիրված գեղագիտական ոճի տեսությանը։ Այնտեղ դիտարկվում են անգլիական այգիները, որոնք ներկայացված են գեղագիտական ոճով։ Այգիները կամ բնությունն ամբողջությամբ համարվում էին գեղագիտական ոճի էական հիմքը։ Գեղագիտության (Գեղագիտություն) գեղագիտական հայեցակարգի մշակման գործում մեծ ներդրում է ունեցել Յուվդեյլ Պրայսը (1747-1829)։ Տվյալ ժամանակաշրջանի հրաշալի գաղափարներից մեկն այն էր, որ ճարտարապետությունը բնության մի մասն է։ Տաղանդավոր ճարտարապետ և քաղաքաշինարար Ջոն Նեշը (1752-1835) ստեղծել է առաջին «քաղաք–այգին» և հետագա դարաշրջանի առավել ուշագրավ օրինակներից մեկը։ Այն փաստը, որ ոճի յուրահատուկ առանձնահատկությունն անկանոնությունն է, իր արտահայտությունը գտավ Քրոնհիլլի (1802) ասիմետրիկ ուրվանկարներում (Էփեմ, Շրոփշիր կոմսություն)։ Գյուղ Բլեյզ-Համլետ Նեշը (1811) համարվում է գյուղի մոդել՝ բաղկացած անկարգություններ ունեցող հատվածներում տեղակայված «հասարակ տնակներից», որոնց տանիքները ոճավորված էին ծղոտով։ Սմիթսոնյան ինստիտուտը Վաշինգտոնում (Կոլումբիայի շրջան)|Վաշինգտոն]], կառուցված է համաձայն Ջեյմս Րևնիկի նախագծի և շրջապատված է հոյակապ այգու լանդշաֆտով–սա գեղագիտական ոճի կառուցվածքի ևս մեկ վառ օրինակ է ։ Գեղագիտական ոճը որպես թեմա հայտնվեց Իտալիայում ուշ Վերածննդի շրջանում, որտեղ pittoresco տերմինը սկսեց կիրառվել արվեստի գրություններում, ինչպես երևում էր իտալացի հեղինակների մոտ, ինչպիսիք են Վասարի (1550), Լոմազզոն (1584) և Ռիդոլֆին (1648) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոմանտիզմ Կատեգորիա:Գեղագիտություն Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր
Սաադ Աբդուլ-Ամիր
Սաադ Աբդուլ-Ամիր Լուայբի ազ-Զիրջավի (Saad Abdul-Amir Luaibi Al-Zirjawi, ), իրաքցի ֆուտբոլիստ, աջ կիսապաշտպան և «Ալ-Շորտա» ակումբի և Իրաքի ազգային հավաքականի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 14 տարեկանից՝ Բաղդադի «Ալ-Կարխ» ակումբի կազմում։ 16 տարեկան հասակում նա իր նորամուտն է նշել ազգային առաջնության երկրորդ դիվիզիոնի իր ակումբի մեծահասակների թիմի կազմում և հաջորդ երկու մրցաշրջանների ընթացքում մասնակցել է 40 հանդիպումների։
2010 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է «Էրբիլ» ֆուտբոլային ակումբ, նա նվաճել է Իրաքի ֆուտբոլի չեմպիոնի տիտղոս և երկու անգամ եղել է ԱՖԿ գավաթի եզրափակչի մասնակից։
2015 թվականին նա տեղափոխվել է Սաուդյան Արաբիայի «Ալ-Քադիսիյա» ակումբ՝ կնքելով մեկամյա պայմանագիր։ Նա նորամուտի հանդիպումը անցկացրել է նոր ակումբում՝ 2015 թվականի օգոստոսի 22-ին խաղալով «Ալ-Ֆայսալի» դեմ ։ 2015-ի նոյեմբերի 28-ին «Նաջրան» ակումբի դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը ։ Իսկ ընդհանուր առմամբ մրցաշրջանի ընթացքում նա խփել է 5 գոլ։ Մրցաշրջանի ավարտին ֆուտբոլիստի պայմանագիրը երկարաձգվել է։
Կարիեր Ազգային հավաքականում
2010 թվականի սեպտեմբերի 21-ին 18 տարեկան հասակում իր նորամուտի հանդիպումն անցկացրել է Իրաքի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում՝ Օմանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում ։ Ազգային թիմի կազմում առաջին գոլը խփել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լիբանանի ազգային հավաքականի ֆուտբոլի դարպասին ։
Նա մասնակցել է Ասիայի գավաթի եզրափակիչ մրցաշարերին 2011 (խաղադաշտ դուրս չի եկել) և 2015 թվականներին (մասնակցել է բոլոր վեց հանդիպումներին)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունվարի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Բաղդադ քաղաքում ծնվածներ
Ներքին Մակվանեթ
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 130 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օզուրգեթից հեռու է 4 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմել է 797 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է վրացիներով ։
Գյուղում գործում է դպրոց, եկեղեցի, կան ճենակավի, հանքաքարի պաշարներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օզուրգեթի շրջան
Rai Yoyo
Կատեգորիա:Իտալիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Իտալալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:RAI Կատեգորիա:Մանկական հեռուստաընկերություններ
Ստրելնիկի (գյուղ, Շառգորոդի շրջան)
Ստրելնիկի (Стрільники), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1742 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստրելնիկի գյուղում բնակվում էր 1 100 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34105 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1742 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստարի Բոբրիկ
Ստարի Բոբրիկ (Старий Бобрик), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարի Բոբրիկ գյուղում բնակվում էր 453 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1138 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 398,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1929 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսեևո-Տուզլովկա
Ալեքսեևո-Տուզլովկա (Алексеево-Тузловка), սլոբոդա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Բարիլո-Կրեպինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանի բնակավայրեր
Լա Կուրտին (կանտոն)
Լա Կուրտին (La Courtine), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Օբյուսոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 1871 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 2312 է։ Լա Կուրտին կանտոնում կա 9 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Լա Կուրտին կոմունան է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Սուխար (քաղաք)
Սուխար (Zújar), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Գրանադա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։
Համայնքը մտնում է Բասա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 102 կմ²։ Բնակչությունը՝ 3020 (2010)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 14 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Թոլով (Բուլանըխի գավառ)
Թոլով, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում ։ Գտնվում է Արածանիի աջ կողմում՝ փոքրի գետակի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել ։
Լակ քի Պառլե շրջան (Մինեսոտա)
Լակ քի Պառլե շրջան (Lac qui Parle County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,981 կմ² է, բնակչությունը՝ 8,067 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մեդիսոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1863 թ.։
Կատեգորիա:Մինեսոտա նահանգի շրջաններ
Մերիվան
Մերիվան (, حاشیه مەریوان, Merîwan), քաղաք Իրանի արևմուտքում՝ Քուրդիստանի նահանգում։ Մերիվան շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչության թվով նահանգի երրորդ քաղաքն է ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Քուրդիստանի արևմտյան մասում՝ լեռնային տեղանքում։ Ծովի մակարդակից ունի 1289 մետր բարձրություն ։ Մերիվանը գտնվում է նահանգի մայրաքաղաք Սանանդաջից մոտավորապես 75 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք (WNW) և երկրի մայրաքաղաք Թեհրանից՝ 460 կիլոմետր դեպի արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչությունը՝ ։ Ազգային կազմում գերակշռում են քրդերը (սորանի լեզվով խոսողները), իսկ դավանանքայինում՝ սուննի մահմեդականները։
Ժողովրդագրական աճը, այսպիսով, զգալիորեն դանդաղել է. Մերիվանի բնակչության ընդհանուր աճի միջին տարեկան տեմպը չափազանց բարձր է եղել 1991-1996 թվականներին՝ տարեկան 6 %, սակայն նկատելիորեն ավելի ցածր է դարձել 2006-2012 թվականներին՝ տարեկան 2 %-ից պակաս։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 20-րդ դարի սկզբին։ Քաղաքի հիմնադիրը համարվում է իշխող Ղաջարիների դինաստիայի անդամ Ֆարհադ Միրզան։ Նա ժամանակակից Մերիվանի տարածքում հրամայել է կառուցել ամրություն։ 1908 թվականին Հաջ-Ֆարհադ Մութամադ-ուդ-Դաուլան վերակառուցել է ամրությունը՝ այն դարձնելով ավելի հզոր և անվանելով «Շահաբադի ամրություն»։ Դեռևս 1950-ական թվականների սկզբին Մերիվանը մի փոքրիկ գյուղ էր՝ գրունտային ճանապարհներով և մի քանի խանութներով։ 1955 թվականին Մերիվանում հայտնվել են տարրական և միջնակարգ դպրոցները, իսկ 1957 թվականին կառուցվել է քաղաքապետարանը։ 1960 թվականին քաղաքում տեղի բնակչության կարիքների համար սկսել են արտեզյան ջուր արդյունահանել ։
Կլիմա
Քաղաքի կլիման որոշվում է բարձրադիր դիրքով (1289 մետր), ինչպես նաև միջերկրածովյան օդային զանգվածների ազդեցությամբ։ Տարվա ընթացքում մեծ քանակությամբ մթնոլորտային տեղումներ են լինում (500-900 մմ), ինչը նպաստում է տարածաշրջանում բուսականության առատությանը։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևելք գտնվում է Գարան կամուրջը, որը գցված է ամռանը չչորացող նույնանուն գետի վրա ։ Իմամ (Հան Ահմադ) ամրոցը, որը կառուցվել է մոտ 1535 թվականին, գտնվում է Մերիվանից 3 կիլոմետր դեպի արևելք։ Իրանա-իրաքյան պատերազմի ժամանակ իրաքյան ռմբակոծությունները զգալի վնաս են հասցրել ամրոցին ։ Մերիվանի շրջանում գործում է նաև Իրանի արևմտյան հատվածի ամենախոշոր սահմանամերձ շուկաներից մեկը։ Մերիվանի մերձակայքը իր մեջ ներառում է մի շարք եզակի բնական օբյեկտներ և լանդշաֆտներ։ Քաղաքից արևմուտք՝ ծովի մակերևույթից 1285 մետր բարձրության վրա, գտնվում է Զարիվար գեղատեսիլ լեռնային լիճը, որի երկարությունը և լայնությունը կազմում են համապատասխանաբար 4,5 կմ և 2 կմ։ Մերիվանը շրջապատում են անտառային զանգվածները , որոնք զբաղեցնում են մոտ 185 000 հա տարածք։ Մոտակա լեռներում ժայռափոր մակերեսի վրա փորագրված են մարդկային կերպարանքներ, ինչպես նաև սեպագիր արձանագրություններ, որոնք թվագրվում են Ք․ա․ 1-ին հազարամյակի վերջով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
(2412) Վիլ
(2412) Վիլ (Wil), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,678943 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2793 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0785 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1601,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224781 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,14° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բալդեյկա
Բալդեյկա (Балдейка), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կիզներսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 390 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կիզներսկի շրջանի բնակավայրեր
Խածկտիկներ
Խածկտիկներ, ճնճղուկազգիների կարգի թռչունների ընտանիք։ Բնակվում են Եվրոպայի և Ասիայի անտառային գոտիներում, Կովկասի ասեղնատերև լեռնային անտառներում։ ՀՀ-ում տարածված է խածկտիկների 3 տեսակ՝ սովորական, անապատային և մոնղոլական։
Արտաքին կառուցվածք
Խածկտիկները գեղանի կեցվածքով փոքրամարմին թռչուններ են. մարմնի երկարությունը մինչև 18-19 սմ է, կենդանի զանգվածը՝ 20–30 գ։ Գլուխը փոքր է, ոտքերն ու ճանկերը՝ երկար՝ հարմարված գետնին քայլելուն։ Փետրածածկը բազմագույն է. մեջքը կապտամոխրավուն է, թևերն ու պոչը՝ մուգ, կուրծքը՝ կարմիր (էգերինը՝ դարչնագորշավուն)։
Կուգարչի-Բուլյակ
Կուգարչի-Բուլյակ (Кугарчи-Буляк, Күгөрсен-Бүләк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Խածկտիկներ
Կենսակերպ
Անապատային և մոնղոլական խածկտիկները բնադրող-չվող են, սովորական խածկտիկը նստակյաց է, քիչ տարածված։ Ձմռանն ապրում են այգիներում։ Վաղ գարնանը այգիներից վերադառնում են հարազատ անտառի խուլ ու խաղաղ թավուտները և ծառերի (հաճախ՝ եղևնիների) վրա բարակ շիվերից հյուսում իրենց բները. դնում են երկնագույն 4–6 ձու։ Ձագերը լույս աշխարհ են գալիս 15–20 օր հետո։
Կուգարչի-Բուլյակ
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 238 մարդ։
Խածկտիկներ
Կենսակերպ
Ձմեռային այգում, մթնշաղից առաջ, երբեմն կարելի է լսել խածկտիկի սրնգային մեղմ ու թախծոտ երգը, որը մերթ ընդ մերթ ընդհատվում է ճղճղան նոտաներով։ Խածկտիկը հիանալի նմանակող է։ Դյուրահավատ այդ թռչնակը հեշտությամբ է ընկնում որսացանցի մեջ և շատ արագ ընտելանում տիրոջը։ Բայց գերության մեջ նա կորցնում է իր ալ գույնը և մգանում է։
Խածկտիկը բնությունը զարդարող թռչուններից է և նրան պետք է խնամքով պահպանել։
Կատեգորիա:Թռչուններ
Վասավեռե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իլուկա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սայ (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Սայ (Саї), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ատամանո-Վլասովկա
Ատամանո-Վլասովկա (Атамано-Власовка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Բարիլո-Կրեպինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ներքին Նատանեբ
Ներքին Նատանեբ (ქვემო ნატანები` քվեմո Նատանեբի), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմել է 3099 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է վրացիներով ։
Գյուղն ունի դպրոց, հիվանդանոց, գրադարան, ֆուտբոլային մարզադաշտ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին. գյուղում գտնվում է հերթական կայարանը։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օզուրգեթի շրջան
Կրոկ (կանտոն)
Կրոկ (Crocq), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Օբյուսոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3042 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 2313 է։ Կրոկ կանտոնում կա 14 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Կրոկ կոմունան է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Էդվարդ Չեմբեռլին
Էդվարդ Հասթինգս (Հեյսթինգս) Չեմբեռլին (Edward Hastings Chamberlin, ), Քեմբրիջ, ամերիկացի տնտեսագետ, «Մենաշնորհային մրցակցության տեսության» հեղինակը։ Դասավանդել է Միչիգանի, Հարվարդի, Կոպենհագենի և Սորբոնի համալսարաններում։
Կենսագրություն
Էդվարդ Չեմբեռլինի հայրը բողոքական պաստոր էր։ 1921 թվականին Էդվարդը ավարտել է Այովայի համալսարանը։ Մեկ տարի անց Միչիգանի համալսարանում ստացել է մագիստրոսական աստիճան։ 1927 թվականին Հարվարդի համալսարանում պաշտպանել է մենաշնորհային մրցակցության խնդիրների վերաբերյալ թեզը։ Մնացած ողջ գործունեությունը մինչև 1967 թվականը կապված է Հարվարդի համալսարանի հետ։ 1951 թվականին մեկնել է արևմտաեվրոպական երկրներ՝ տեսական նորարարությունների ներդրման հետ կապված։
1933 թվականին տպագրվում է «Մենաշնորհային մրցակցության տեսությունը» (The Theory of Monopolistic Competition), գիրք, որ հանրահայտ դարձրեց Չեմբեռլինին։ 1933−1962 թվականների ընթացքում գիրքը վերահրատարակվել է ԱՄՆ–ում 8 անգամ։ Այն այժմ էլ տնտեսագիտության տեսության վերաբերյալ ամենահայտնի գրքերից մեկն է։ Այստեղ մանրամասն ներկայացվում է մոնոպոլիայի էությունը, մոնոպոլ գների ձևավորման պայմանները և մոնոպոլ շահույթի ստեղծման վերլությությունը։
Է․ Չեմբեռլինի կյանքում կարևոր փուլ դարձավ Հարվարդի համալսարանի տնտեսագիտության տեսության ամբիոնի վարիչ ընտրվելը (1939−1943)։ 1948−1958 թվականներին Հարվարդի «The Quarterly Journal of Economics» ամսագրի խմբագիրն էր։ 1965 թվականին ընտրվել է Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի անդամ։ 1967 թվականին նրա պատվին տպագրվել է «Մենաշնորհային մրցակցության տեսությունը․ փոխներգործության հետազոտությունները» ժողովածուն։
Գիտական ժառանգությունը
Էդվարդ Չեմբեռլինի հիմնական ներդրումը տնտեսագիտության մեջ համարվում է մենաշնորհային մրցակցության մոդելների ստեղծումը։ Սակայն 1950-ական թվականներին առաջացած խաղերի տեսությունը ստվեր գցեց Չեմբեռլինի տեսության արդիականության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Այովայի համալսարանի շրջանավարտներ
Լեյք շրջան (Մինեսոտա)
Լեյք շրջան (Lake County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 5,437 կմ² է, բնակչությունը՝ 11,058 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թու Հարբորս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Կատեգորիա:Մինեսոտա նահանգի շրջաններ
Դարձվոր (մարդագայլ)
Դարձվոր (մարդագայլ) (оборотень), առասպելական արարած, որն ընդունակ է կախարդանքի միջոցով, ժամանակավորապես փոխել իր կերպարանքը՝ մարդուց վերափոխվելով ուրիշ արարածի, բույսի, առարկայի, կամ՝ հակառակը ։ Եվրոպական բանահյուսությունում առավել բնորոշ է՝ մարդ-գայլ մեկնաբանությունը   ։
Առասպելներում
Մարդու վերափոխումը՝ կենդանու, շատ տարածված սյուժե է աշխարհի տարբեր ժողովուրդների առասպելներում։ Այսպես, «Իգորի ճակատամարտի մասին ասքում» նկարագրվում է Վսեսլավ Պոլոցկիի կողմից Նովգորոդի գրավումը և Նեմիգայի ճակատամարտը։ Վսեսլավը ներկայացվում է որպես՝ կախարդ և դարձվոր։ Իսկ հյուսիսամերիկյան հնդկացիների էթնիկ մշակույթում տոտեմ կենդանու փոխակերպումը համարվում էր նախնիների հոգու հետ ձուլվելու ցուցանիշ։ Ռուս բանահյուսությունում Հրեղեն օձը կարող էր փոխակերպվել՝ գեղեցիկ երիտասարդի և այդ տեսքով այցելել կանանց, իսկ Անմահ Կաշչեյը կարողանում էր ընդունել տարբեր արարածների կերպարներ։
Ի տարբերություն արևմտյան երկրների հավատալիքների, «ռուս» դարձվորը կարող է վերափոխվել ոչ միայն կենդանու, այլև՝ փայտի, խոտի, քարի։ Նախքան փոխակերպումը միշտ հարվածում է գետնին։ Հյուսիսում դարձվորին հաճախ կոչում էին՝ կիկիմորա։ Դարձվորի հատկանիշներ վերագրում էին՝ տան ոգուն, վհուկին ։
Ըստ սլավոնական առասպելաբանության, դարձվորը դա՝ կախարդի կողմից գայլի վերածված մարդն է։ Այդ պատճառով նա պահպանում է իր մարդ տեսակին պատկանեու մասին գիտակցումը, միայն արտաքնապես նման է գազանի։
Բրեմ Սթոքերի «Դրակուլա» գեղարվեստական ստեղծագործությունում վամպիրը նույնպես համարվում է դարձվոր. կոմսը հանդես է գալիս մի քանի կերպարանքով՝ ծերունի, երիտասարդ գեղեցիկ մարդ, հսկայական չղջիկ, մեծ սև շուն։
Դարձվորները լինում են երկու տեսակ՝ նրանք, ովքեր վերափոխվում են գազանի իրենց կամքով (կախարդական ծեսերի օգնությամբ) և նրանք, ովքեր հիվանդ են լիկանտրոպիայով՝ կենդանիների վերափոխվելու հիվանդությամբ։ Նրանք միմյանցից տարբերվում են նրանով, որ առաջինները կարող են վերափոխվել կենդանու ցանկացած ժամանակ, դրա հետ մեկտեղ՝ չկորցնելով բանականությունը, իսկ մյուսները՝ միայն գիշերը (մեծ մասամբ՝ լիալուսնի ժամանակ), անկախ իրենց կամքից, դրա հետ մեկտեղ մարդկային էությունը մղվում է շատ խորը, ազատություն տալով՝ կենդանական սկզբին։ Մարդը չի հիշում, թե լինելով կենդանու կերպարնքով, ինչեր է արել։
Ենթադրվում էր, որ դարձվորին կարելի է սպանել՝ նրան հասցնելով մահացու վերքեր։ Օրինակ՝ խոցել սիրտը կամ գլխատել։ Վերքերը, որոնք հասցվում էին դարձվորին գազանի կերպարանքով, մնում էր նաև նրա մարդկային մարմնի վրա։ Այդպիսով կարելի էր նաև բացահայտել դարձվորին. եթե կենդանուն հասցրած վերքը հետո հայտնվում էր մարդու մոտ, ապա այդ մարդը դարձվոր էր։
Կերպարի սկզբնավորումը
Դարձվորի ֆոլկլորային կերպարը կարող է կապված լինել հոգեկան խանգարման հետ (կլինիկական լիկանտրոպիա), որի ժամանակ մարդն իրեն համարում է ինչ-որ կենդանի, օրինակ՝ գայլ ։ Դարձվորների վերաբերյալ առաջին հայտնի նկարագրությունը տվել է հույն բժիշկ Մարսել Սիդետեսը (II դար)։ Մյուս գենետիկական շեղումը՝ «բնածին հիպերտրիխոզն» է, որի հետևանքով առաջանում է մազերի մեծ աճ դեմքին և իրանի վերին հատվածում։ Հիպերտրիխոզի առաջին փաստացի նկարագրումը իրականացվել է Գվադալախարայի համալսարանի խմբի կողմից՝ Խոսե Մարիա Կանտուի գլխավորությամբ, մի մեքսիակական ընտանիքում՝ 1984 թվականին։ Պատմականորեն, այս շեղումով ծնվածներն ընդունվում էին աշխատանքի կրկեսում, որտեղ զվարճացնում էին հասարակությանը որպես՝ «մարդագայլ» կամ «մարդակապիկ» ։
Մշակույթում և արվեստում
Դարձվորների թեման առկա է տարբեր ժողովուրդների բանահյուսության մեջ, հայտնի է գրականության և կինոյի ասպարեզում ։ Դարձվորի ժամանակակից կերպարի շատ հատկանիշներ, այնպիսիք, ինչպիսիք են՝ կծելու միջոցով վարակը և արծաթե փամփուշտների հանդեպ խոցելիությունը առաջացել են միայն XX դարում՝ շնորհիվ կինեմատոգրաֆիայի։
Գրականություն
Կատեգորիա:Միջնադարյան առասպելաբանություն Կատեգորիա:Առասպելական արարածներ
Ստեբնիցա
Ստեբնիցա (Стебниця), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)
Գեորգիոս I (Γεώργιος Αʹ, ), հելլենների թագավոր 1863-1913 թվականներին, Օտտոն I թագավորի հետնորդը 1862 թվականի Հունաստանի հանրաքվեի արդյունքներով, հունական Գլյուկսբուրգների դինաստիայի հիմնադիր։
Կենսագրություն
Դանիայի թագավոր Քրիստիան IX-ի երկրորդ որդին է։ Ծնունդով դանիական արքայազնը կրում է Քրիստիան-Վիլհելմ-Ֆերդինանդ-Ադոլֆ-Ջորջ Շլեզվիգ-Գոլշթեյն-Զոնդերբուրգ-Գլյուկսբուրգացի անունը։ 1863 թվականի մարտի 30-ին 17 տարեկան հասակում նշանակվել է հունական գահին՝ հավաքելով 241 202 ձայնից ընդամենը 6-ը և զբաղեցրել 18-րդ տեղը (մնացած թեկնածուները, որոնք հավաքել էին ավելի շատ ձայներ, տարբեր պատճառներով հրաժարվել են ղեկավարել երկիրը)։
Ստեբնիցա
2001 թվականի տվյալներով Ստեբնիցա գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6072 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,89 մարդ/կմ²։
Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)
Կենսագրություն
Թագավորը համակրանք ուներ ապագա Անտանտի երկրների հանդեպ։ Հունական թագավորական ընտանիքը բարեկամական սերտ հարաբերությունների մեջ էր գտնվում բրիտանական և ռուսական դինաստիաների հետ։ Գեորգիոս I-ի հարազատ քույրերն էին Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Ալեքսանդրան, Էդուարդ VII-ի կինը և Ջորջ V-ի մայրը, ինչպես նաև ռուսական կայսրուհի Մարիա Ֆյոդորովնան, Ալեքսանդր III-ի կինը և Նիկոլայ II-ի մայրը։ Ջորջ I-ը ամուսնացած էր Ալեքսանդր II-ի զարմուհու՝ Օլգա Կոնստանտինովնայի հետ։ Թագավորական ընտանիքն ուներ հինգ որդի և երկու դուստր։ Թագավորի զավակներից երեքը՝ Ալեքսանդրան, Նիկոլայը և Մարիան, նույնպես ամուսնացած էին Ռոմանովների ընտանիքի ներկայացուցիչների հետ։ Ամուսնություններն ամրապնդել են Հունաստանի և Ռուսաստանի դիվանագիտական հարաբերությունները։
Ստեբնիցա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)
Կենսագրություն
1912-1913 թվականներին Առաջին Բալկանյան պատերազմի արդյունքում Հունաստանի տարածքը Թուրքիայի եվրոպական տիրությունների հաշվին կրկնակի անգամ ընդարձակվել է, ինչի արդյունքում Հունաստանը ստեղծել է այսպես կոչվող «մեծ գաղափարը»՝ Բյուզանդական կայսրության փաստացիորեն վերականգնում և թուրքերի արտաքսում ոչ միայն Եվրոպայից, այլ նաև Կոնստանդնուպոլսից և Փոքր Ասիայի որոշ հատվածից։
1867 թվականի մայիսի 4-ից եղել է ռուսական բանակի Նևսկի գնդի հրամանատար։
Ընտանիք
1867 թվականին Գեորգիոս թագավորն ամուսնացել է Օլգա Կոնստանտինովնայի հետ (1851-1926), որը Մեծն Իշխան Կոնստանտին Նիկոլաևիչի դուստրն էր։
Զավակներ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Գլյուկսբուրգներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Բողոքական միապետներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Մարդասիրական օգնության համաշխարհային օր
Մարդասիրական օգնության համաշխարհային օր, տոն, որը հռչակվել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի A/RES/63/139 բանաձևով։ Նշվում է օգոստոսի 19-ին։ 2003 թվականին Բաղդադում ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով զոհվել է 22 մարդ, որոնց թվում էր նաև ՄԱԿ-ի ականավոր գործիչ Սերժիու Վիեյրա դի Մելլուն ։
Պատմություն
Մարդասիրական օգնության համաշխարհային օրվա հռչակման կապակցությամբ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը նշել է, որ այդ օրը կոչված է հիշեցնելու կարիքի մեջ ապրող մարդկանց և նրանց արժանի օգնություն տրամադրելու անհրաժեշտության մասին։
Մարդասիրական օգնության առաջին համաշխարհային օրը, որը նշվել է 2009 թվականին, նվիրված է եղել այն մարդկանց հիշատակին, որոնք զոհվել են մյուսների փրկության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր Կատեգորիա:Օգոստոսի տոներ Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:ՄԱԿ Կատեգորիա:Օգոստոսի 19 Կատեգորիա:Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպություն
Նախադպրոցական հոգեբանություն
Նախադպրոցական հոգեբանություն, հոգեբանության ճյուղերից։
Նախադպրոցական տարիքն ընդգրկում է 3-7 տարեկան հասակը։ Այն բաժանվում է 3 փուլի՝
Նախադպրոցական տարիքում երեխան սկսում է պարտականություն ձեռք բերել։ 3-4 տարեկան հասակում երեխան ակտիվորեն ինքնահաստատվում է նրա մոտ ձևավորվում է նախաձեռնողականություն, նպատակասլացություն և մեղքի զգացում։ Ձևավորվում է աշխարհայացքը բարոյաէթիկական հասկացությունները, դրդապատճառները։ Ձևավորվում է ինքնագնահատականը իր տեղը մեծահասակների հարաբերությունների համակարգում։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում, երբ բարդանում են շփումը մեծահասակների հետ, երեխան ինքն է հաճախ որոշում իր հարաբերությունները ինչ-որ բանի նկատմամբ գնահատում է իր արարքները և դժվարությամբ է ընտրություն կատարում դրդապատճառի միջև։ Նախադպրոցական տարիքում կտրուկ կերպով աճում են ֆիզիկական և հոգեկան զարգացման հնարավորությունները, առաջացնելով նոր պահանջմունքներ, հետաքրքրությունները։ Նախադպրոցական տարիքում փոփոխություն է լինում ակտիվության ոլորտում, եթե 2 տարեկան երեխաները հաճույքով կատարում են տարբեր շարժումներ՝ թռչկոտել, վազել և այլն, ապա նախադպրոցականները ավելի հաճախ են իրենց ակտիվությունը ուղղում ցանկալի արդյունքների հասնելու համար։ Փոխվում է նախադպրոցականի հարաբերությունները հասակակիցների հետ։ Նրանք ցանկանում են խաղալ այլ երեխաների հետ ավագ նխադպրոցականները ընդհանրապես չեն սիրում միայնակ խաղալ՝ ձգտում են ինչ-որ բան պատմել ընկերոջը, նրա հետ միասին կատարել աշխատանքային հանձնարարությունը, նրանք անհանգստանում են մեկը մյուսի համար առանց ընկերների ձանձրանում են։
Նախադպրոցականի իմացականի ոլորտի զարգացում
Վաղ նախադպրոցական տարիքից մինչև ավագ նախադպրոցական տարիք էական զարգացում է ապրում մտածողությունը։ Խոսքի զարգացմանը զուգընթաց այլ մարդկանց հետ երկխոսության զարգացման արդյունքում մտածողությունը անցնում է դեպի կոնկրետ գործառնությունների մակարդակ։ Մեծերի շփման պրոցեսում աստիճանաբար զարգանում է երեխայի խոսքը։ Նա սկսում է տիրապետել ծավալուն խոսքին կարողանում է արտահայտել իր զգացմունքներն ու պահանջները։ 4-6 տարեկան երեխաները, գործելով առարկաների հետ ցանկանում են իմանալ նրա կառուցվածքը, նշանակությունը, օգտագործման ձևը և այլն։ 5-6 տարեկանում շատանում են հարցերը երեխաների մոտ, որը մեծահասակների հետ շփման ձև է։ Եթե դաստիարակը աջակցում է երեխայի հարցերին, ապա ձևավորվում են անձի արժեքավոր գծեր հետաքրքրասիրություն, հարցասիրություն, դիտողականություն։ Եթե դաստիարակը ոչ մի նոր բան չի տալիս նրան, ապա երեխայի մոտ կորում է հետաքրքրությունը տվյալ պատմության նկատմամբ։ Այս տարիքում երեխայի մոտ զարգանում է նկարչական, երաժշտական հնարավորությունները և ընդհանրապես ստեղծագործական միտքը։ Զարգանում է կամային գործունեությունը, այսինքն երեխան սկսում է ղեկավարել իրեն և իր գործունեությունը։
Հուզա-զգայական ոլորտի զարգացում
Նախադպրոցական տարիքին զուգընթաց տեղի է ունենում նկատելի փոփոխություններ։ Ավելի է ամրանում համակրանքի զգացումը կարեկցումը և նրբությունը մոտիկների, հատկապես մոր նկատմամբ։ Լավ կազմակերպված կոլեկտիվում առաջանում է ընկերասիրության, բարեկամության զգացում։ Նախադպրոցականը ձեռք է բերում պարտքի և պատասխանատվության զգացում։ Նախադպրոցական տարիքում հաճախ են վախ և տագնապ զգում նրանք կարող են ունենալ ֆիզիկական պատժից կամ, երբ ծնողները պատժելու համար ասում են, որ էլ չեն սիրում երեխային։ Վախն ու տագնապը կանխելու համար պետք է երեխային սեփական օրինակով ցույց տալ, որ վախենալու ոչինչ չկա։ Պետք է զերծ պահել երեխային ընտանեկան վեճերից և արգելել հեռուստացույցով դիտել ագրեսիվ տեսարաններ։
Սեռային նույնականության հոգեբանական ֆենոմեն
Նախադպրոցական տարիքը մի շրջան է, երբ երեխան կազմավորվում է որպես տղա կամ աղջիկ։ Երեխան սեփական «ես»-ն առաջին անգամ իմաստավորում է սեռի տեսանկյունից։ Ձևավորվում է երեխայի սեռային նույնականությունը և սեռային ինքնագիտակցությունը։ Սեռային նույնականության ևինքնագիտակցության զարգացման զուգահեռ տեղի է ունենում սեռային դերերի և սեռադերային վարաքի յուրացմանը։
Սեռային դերը հոգեբանորեն մեկնաբանվում է, որպես միջավայրի կարծրատիպերի վերագրումների չափորոշիչների սպասումների մի համակարգ որին մարդը պերք է համապատասխանի, որպեսզի նրան ընդունեն որպես տղա կամ աղջիկ։ Նախադպրոցական տարիքում երեխայի կողմից իր սեռի ճանաչման գործում մեծ դեր ունի մեծահասակը, հատկապես ծնողները։ Ծնողը երեխային դաստիարակում է հետևյալ կերպ «մի լացիր դու աղջիկ չես։ Դու տղամարդ ես», իսկ աղջկան «մի բարձացիր պարիսպների, ծառերի վրա։ Դու աղջիկ ես»։ Նմանատիպ արտահայտությունների միջոցպվ ձևավորվում է սերային վարքագիծը հակառակ դեպքում սեռային պատկանելիության խախտումը կործանարար կլինի։ Օրինակ՝
Նախապատրաստում ուսուցման
Շատ կարևոր է երեխայի մոտ նախապես ձևվավորել որոշակի դիրքորոշում դպրոցական դառնալու, դպրոցում սովորելու նկատմամբ։ 7 տարեկան երեխաների մեծ մասը ձգտում է աշակերտ դառնալ, բայց ոչ բոլոր դեպքերում են նրանք բավականչափ հստակորեն պատկերացնում, թե ինչ է իրենից ներկայացնում սոցյալական այդ դիրքը։ Երբեմն նտանց գրավում է գործի միայն արտաքին կողմը, նրանք ցանկանում են պայուսակ ունենալ մեծ համարվել, գնահատականներ ստանալ և այլն
Գրականություն
Կատեգորիա:Տարիքային հոգեբանություն
Իշխան (եկեղեցի)
Արաբական արշավանքների ընթացքում ավերված եկեղեցին վերականգնվել է 9-րդ դ. Սաբան Իշխանցու կողմից և վերաօծվել քաղկեդոնական ծեսով։ Վերանորոգված եկեղեցու վրայի արձանագրությունները վրացատառ են՝ պայմանավորված եկեղեցում վրացերեն ժամերգություններով և հոգևորականության ազգությամբ վրացի լինելով։ Վրացատառ արձանագրությունների կողքին մենք հանդիպում ենք հայատառ թվագրումներ, որոնք վկայում են գյուղի բնակչության հայկական լինելու վերաբերյալ։ Եկեղեցին որոշ ուսումնասիրողների կարծիքով ի սկզբանե եղել է զվարթնոցատիպ, հետագայում վերականգնման /վերանորոգման/ ժամանակ դարձել խաչաձև հիմքով կառույց։ Այսօր հայագիտության մեջ տիրապետող կարծիքի համաձայն, Իշխանը ի սկզբանե եղել է խաչաձև հիմքով և կենտրոնագմբեթ։ XI դարում վերակառուցվել է Վրաց Բագրատունի Բագրատ IV թագավորի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կորուսյալ վանքեր և եկեղեցիներ (Թուրքիա)‎ Կատեգորիա:7-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական կառույցներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արդվինի մարզ
Պարկավոր առյուծ
Պարկավոր առյուծ (Thylacoleo carnifex), գիշատիչ պարկավորների վերացած տեսակ։ Պարկավոր առյուծ, հայտնաբերված մնացորդները, որը գտել են պլեյստոցենի հողային շերտում, եղել են Ավստրալիայի խոշոր գիշատիչ կաթնասուններ իրենց ժամանակաշրջանում։ Վերջին տեղեկություններով, ելնելով քարանձավի մեջ գտնված պարկավոր առյուծի նկարի, վերջին պարկավոր առյուծները ապրել են միաժամանակ Ավստրալիայի տեղաբնակների հետ 1 600 000 - 46 000 տարի առաջ ։
Նկարագրություն
Պարկավոր առյուծը կարող էր հասնել մոտ մեկ ու կես մետր երկարության, իսկ բարձրությունը բաշից 70 սմ է (կմախքի ամենակարևոր մասը՝ ողնաշարն է)։ Կենդանու քաշը հասնում էր մոտ 110 կգ, սակայն հայտնաբերված գանգոսկրը թույլ է տալիս խոսել այն մասին, որ գոյություն են ունեցել պարկավոր առյուծներ, որոնց քաշը հասել է 150 կգ։ Պարկավոր առյուծը եղել է չափազանց ամուր կառուցվածքով գիշատիչ, որի մկանային համակարգը լավ զարգացած էր, ինչի պատճառով՝ չնայած փոքր չափերին, ունենեցել է մեծ զանգված։
Առանձնահատուկ լավ էր զարգացած գոտկատեղի հատվածը՝ հաստ ոսկրերով և վառ արտահայտված մկանային համկարգով։ Գոտկատեղի մեջ տեղում գտնվում էր կանոնավոր աճող ելուստ, որին կպել էր ուժեղ մկանային համակարգը, թույլ տալով կենդանուն հարձակվել և պահել ճանկերով մեծ և լավ պաշտմանված որսը։ Արմունկների ոսկրերի համեմատությունը ցույց է տվել, որ պարկավոր առյուծի օրգանները կառուցվածքով տարբերվում են այժմյան ապրող գիշատիչ կաթնասունների կառուցվածքից։ Պարզվեց, որ պարկավոր առյուծը կարող էր մեծ տարածությամբ «շպրտել» իր առջևի վերջույթները։ Դա, և ցցված մեծ մատը օգնում էին գիշատիչին բռնել և սպանել մեծ զոհերին ճանկերով, այլ ոչ թե ատամներով։ Զոհը մասնատվում էր արմատային ատամներով։ Առյուծը հաշված վայրկյաններում զոհին սպանում էր ։ Նրան նույնպես պետք էր կիսել տարածքը այլ խոշոր գիշատիչների հետ՝ պարկավոր գայլի, մեծամողեսների, մեգալանյաների և կվինկանաների հետ։
Արտաքին հղումներ
† Կատեգորիա:Պարկավոր առյուծներ Կատեգորիա:Վերացած առյուծներ
Խոշ բիլազիգ
Ոսկե ապարանջան ( «Հոս Բիլիզիգ», «Խոշ բիլազիգ», «Գոշ բիլեզիգ»), Կարնո պարանմուշներից է՝ «Ապարանջանի պարի» տարբերակներից մեկը։ Այն կարելի է համարել աշխատանքային հազվագյուտ պարանմուշ։
Խորհուրդը
«Խոշ բիլազիգը» առանձնահատուկ է աշխատանքի ընթացքն ու արարողությունները նկարագրող պարաքայլերով, որոնք, ասես, վերարտադրում են ապարանջանի հյուսքը, գործող հելունի շարժումները։ Ոտքերը հերթականությամբ կատարում են հելունի աշխատանք հիշեցնող պտուտաձև շարժումներ։ Պարն ունի բավականին նման տարբերակներ, սակայն նրանցից յուրաքանչյուրը դիտվում էր որպես առանձին պար։ «Խոշ բիլազիգը» համեմատաբար թեթև, բայց միաժամանակ վեհանձն պար է։
Պարային քայլեր
Աչքի է ընկնում ուսերի պահած դիրքով, որը հայկական պարերին բնորոշ ինչ-որ յուրահատկություն ունի։ Ռիթմն արագ է, ինչը խորհրդանշում է պարի մաժորային՝ դրական բնույթի մասին։ Պարը հաճախ պարում են բաց պարաշրջանով։ Տվյալ դեպքում պարագլուխը կանգնում է պարաշրջանի աջ կողմից ։ Պարային քայլերն են.
Թուզիկ
Թուզիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բիլ Նելսոն
Քլարենս Ուիլյամ «Բիլ» Նելսոն II (Clarens William 'Bill' Nelson II, ), ամերիկացի տիեզերագնաց, ճարտարագետ, ԱՄՆ-ի սենատոր Ֆլորիդա նահանգից (2001-2019)։ Իրականացրել է մեկ տիեզերական թռիչք STS-61C շաթլով (1986, «Կոլումբիա»), ։
Անձնական տվյալներ և կրթություն
Նելսոնը ծնվել է 1942 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Ֆլորիդա նահանգի Մայամի քաղաքում։ Նա Նաննի Մերլեի և Քլարենս Ուիլյամ Նելսոնի միակ երեխան է։ 1972 թվականին Նելսոնն ամուսնացել է Գրեյս Քավերթի հետ։ Ունեն երկու երեխա՝ Բիլ Նելսոն-կրտսեր և Նան Էլեն Նելսոն։
Պատանեկությունն անցկացրել է Ֆլորիդա նահանգի Մելբուրն քաղաքում, որտեղ 1960 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1960 թվականին Նելսոնն ընդունվել է Ֆլորիդայի համալսարան, այնուհետև տեղափոխվել Եյլի համալսարան, որն ավարտել է 1965 թվականին՝ ստանալով քաղաքագիտության բակալավրի աստիճան։ Հետագայում Վիրջինիայի համալսարանում ստացել է իրավաբանի վկայական ։
Ծառայություն բանակում և քաղաքական գործունեության սկիզբ
1965 թվականին ընդունվել է ԱՄՆ բանակի պահեստազոր, 1968-1970 թվականներն անցկացրել է զինվորական ծառայության մեջ։ Մինչև 1971 թվականը նորից եղել է պահեստազորում։ Նրան շնորհվել է կապիտանի կոչում։
1968 թվականին Նելսոնն ընդունվել է Ֆլորիդայի փաստաբանների կոլեգիա, և 1970 թվականից զբաղվել այդ գործով Մելբուրնում։ 1971 թվականին դարձել է նահանգապետ Ռեյբին Ասքյուի օգնական՝ ըստ օրենսդրության։ 1972 թվականին Նելսոնն ընդունվել է Ներկայացուցիչների պալատ Ֆլորիդայի կողմից։ 1974 և 1976 թվականներին վերընտրվել է։ 1978 թվականին Նելսոնը վերընտրվել է ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում, որտեղ ծառայել է 1979-1991 թվականներին ։
Թռիչք դեպի տիեզերք
1984 թվականին Նելսոնը մասնակցել է «Քաղաքական գործիչը տիեզերքում» ծրագրին և երկու տարի անց դարձել Կոնգրեսի երկրորդ անդամը (և ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի առաջին անդամը), որը եղել է տիեզերքում։ Յուտայի սենատոր Էդվին Գարնի հետ միասին վերապատրաստվել է ՆԱՍԱ-ում։
Բիլ Նելսոնը որպես օգտակար բեռնվածության մասնագետ դարձել է 1986 թվականի հունվարի 12-18-ը STS-61C ծրագրով թռիչք կատարած «Կոլումբիա» տիեզերական շաթլի անձնակազմի անդամ ։ Գիտարշավի հիմնախնդիրներից մեկը ամերիկյան Satcom-K1 արբանյակի դուրս բերումն էր ուղեծիր։ «Հալլեյի գիսաստղի ակտիվ դիտարկման ծրագիր» կոչվող փորձարկումներից մեկի շրջանակներում ենթադրվում էր լուսանկարել այդ գիսաստղը 35 միլիմետրանոց տեսախցիկով թռիչքի տախտակամածի վերին պատուհանի միջով։ Բայց այս փորձը չի հաջողվել տեսախցիկի մարտկոցի հետ կապված խնդրի պատճառով ։
Տիեզերք թռիչքների ընդհանուր տևողությունը կազմել է 6 օր 2 ժամ 5 վայրկյան։
Հետագա քաղաքական գործունեություն
1992 թվականին Նելսոնը պարտվել է Ֆլորիդայի նահանգապետական ընտրություններում։ 2000 թվականի նոյեմբերին Ֆլորիդայի կողմից հաղթել է Սենատի ընտրություններում։ 2008 թվականից գլխավորում է Սենատի ենթակոմիտեն և ղեկավարում ՆԱՍԱ-ի գործունեությունը։
2018 թվականի նոյեմբերին Նելսոնը պարտություն է կրել նահանգապետ Ռիք Սքոթից ։
Մրցանակներ
Բիլ Նելսոնը պարգևատրվել է «Տիեզերական թռիչքի համար» շքանշանով (1986 թվական) և այլ շքանշաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տիեզերագնացներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Վիրջինիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Տանտիրուհին
«Տանտիրուհին»՝ XIX դարի ռուս գրող Ֆեոդոր Միխայլովիչ Դոստոևսկու վիպակը՝ գրված 1846-1847 թվականներին։ Տպագրվել է 1847 թվականին՝ «Հայրենական գրառումներ» ամսագրի տասներորդ և տասնմեկերորդ համարներում (խմբագիր՝ Անդրեյ Կրաևսկի)։ Առաջին առանձին հրատարակությունը լույս է տեսել 1865 թվականին Ֆեոդոր Ստելլովսկու կողմից։
Ստեղծման պատմություն
«Տանտիրուհին» վիպակի մտահղացումը ի հայտ է եկել 1846 թվականի հոկտեմբերին։ Այդ ժամանակ «Հայրենական գրառումներ» ամսագրում հրատարակվել էր «Պարոն Պրոխարչին» պատմվածքը, իսկ ինքը՝ գրողը, աշխատում էր «Սափրված այտամորուքներ» վիպակի վրա (Բելինսկու համար)։ «Պարոն Պրոխարչին» պատմվածքի մասին ամսագրի բացասական արձագանքները ստիպել են Դոստոևսկուն վերանայել իր ստեղծագործական սկզբունքները։ Դոստոևսկին հասկացել է, որ «չինովնիկյան» թեման, սկսած դեռևս Գոգոլի «Շինել» պատմվածքից, սպառվել է։ Չցանկանալով կրկնվել՝ գրողը ստիպած կիսատ է թողել «Սափրված այտամորուքներ» պատմվածքը և դիմել նորին՝ մնալով «պետերբուրգյան»՝ մայրաքաղաքային «բնախոսությամբ» հագեցած թեմայի շրջանակներում։ Չինովնիկի փոխարեն առաջ է քաշվում երիտասարդ «անրջողի» կերպարը։ Եղբորը՝ Միխայիլին ուղղված նամակում նա հայտնել է. «... Այս ամենը ոչ այլ ինչ է, քան հնի և դեռ վաղուց իմ ասածի կրկնություն։ Այժմ ավելի յուրահատուկ, կենդանի և լուսավոր մտքեր են ինձնից ծնվում և խնդրում՝ իրենց հանձնել թղթին <…>: Ես գրում եմ այլ վիպակ, և աշխատանքը ընթանում է այնպես, ինչպես նախկինում «Խեղճ մարդիկ» ստեղծագործության ժամանակ՝ թարմ, հեշտ և հաջողակ։ Ես այն հանձնելու եմ Կրաևսկուն»։
Այդ ժամանակ նա վերջնականապես հեռացել էր Վիսարիոն Բելինսկու շրջապատից։ Բելինսկին այդ ընթացքում հեռացել էր Անդրեյ Կրաևսկու «Հայրենական գրառումներ» ամսագրից՝ Նիկոլայ Նեկրասովի ու Իվան Պանաևի կողմից վերափոխված «Սովրեմեննիկ» ամսագրի հետ համագործակցելու համար։ Այդ ժամանակ, երբ Բելինսկին կապերը խզել է Կրաևսկու հետ, Դոստոևսկին, հակառակը, սկսել է մտերմանալ այդ հրատարակչի հետ:1846 թվականին Կրաևսկու կողմից հրապարակվել են «Նմանակը» և «Պարոն Պրոխարչինը»։ Բոլոր հաջորդ տարիները, ընդհուպ մինչև 1849 թվականին տաժանավայր ուղարկվելը և դրանից հետո, Դոստոևսկին իր արվեստի գործերը զետեղել է Կրաևսկու ամսագրում։ Բացառությամբ մնացել էին «Սիրավեպ ինը նամակում», որը հրատարակել է Նեկրասովը «Սովրեմեննիկ» ամսագրում և «Պոլզունկովը»՝ տպագրված կրկին նրա կողմից «Պատկերազարդ ալմանախ»-ում։ «Խեղճ մարդիկ» ստեղծագործությունից հետո Դոստոևսկու բոլոր ստեղծագործությունները Բելինսկու կողմից ենթարկվել են դաժան քննադատության։
Նոյեմբերի 26-ին եղբորը գրած նամակում Դոստոևսկին հայտնել է «Սովրեմեննիկ» ամսագրի հետ աշխատանքների դադարեցման և «Հայրենական գրառումներ» ամսագրի հետ սերտ կապերի հաստատման մասին։ Այդ ժամանակ, ըստ գրողի ստեղծագործության հետազոտողների, նա հիշատակել է նաև «Տանտիրուհին» ստեղծագործության վրա աշխատանքի մասին. «... աշխատանք է սուրբ արվեստի համար, սուրբ աշխատանք, մաքուր, սրտի պարզությամբ, որը երբեք այդպես չէր թրթռացել ու չէր շարժվել, ինչպես հիմա բոլոր այն նոր կերպարների առջև, որոնք ստեղծվում են իմ հոգում»։ «Տանտիրուհին» ստեղծագործության աշխատանքները, որը Դոստոևսկին պլանավորել էր ավարտել 1847 թվականի հունվարին, հանկարծակի ընդհատվել են նոր մտահղացման՝ «Նետոչկա Նեզվանովա» վեպի պատճառով։ 1847 թվականի հունվարին կամ փետրվարին եղբորը գրած նամակից երևում է, որ Դոստոևսկին դեռևս չէր ավարտել վիպակը. «Ես գրում եմ իմ «Տանտիրուհին»։ Արդեն «Խեղճ մարդիկ» ստեղծագործությունից լավ է ստացվում։ Սա ևս նույն ոճի ստեղծագործություն է։ Իմ գրչին առաջնորդում է ոգեշնչման աղբյուրը, որն անիջապես հոգուց է բխում։ Ոչ այնպես, ինչպես «Պրոխարչինը», որի պատճառով ես ողջ ամառ տառապեցի»։
1847 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Սանկտ Պետերբուրգի գրաքննչական կոմիտեի կողմից տրվել է վիպակի առաջին մասի տպագրության թույլտվություն։ Առաջին անգամ հրապարակվել է նույն թվականին «Հայրենական գրառումներ» (Անդրեյ Կրաևսկի) ամսագրի տասներորդ համարում։ Դրան ի պատասխան՝ Բելինսկին խայթողաբար գրել է Աննենկովին, որ «Դոստոևսկու փառքը դժվար դրության մեջ է գցել Կրաևսկուն. նրա մոտ հրատարակվել է վիպակի առաջին մասը, իսկ երկրորդ մասը չի գրել և երբեք էլ չի գրելու...»: Սակայն 1847 թվականի հոկտեմբերի 31-ին գրաքննչական կոմիտեն թույլատրել է տպագրել վիպակի երկրորդ մասը, որը առաջին անգամ լույս է տեսել նույն թվականին «Հայրենական գրառումներ» ամսագրի տասնմեկերորդ համարում։ Հետագայում՝ Դոստոևսկու կենդանության օրոք, վիպակը տպագրվել է առանձին հրատարակությամբ 1865 թվականին (Ստելլովսկու ղեկավարությամբ) և Դոստոևսկու ստեղծագործությունների ամբողջական ժողովածուի կազմում՝ նույն թվականին։ Բնօրինակում հեղինակը միայն չնչին փոփոխություններ է կատարել։
Գլխավոր հերոսներ
Դոստոևսկու մեկնիչները մատնանշել են, որ 1846 թվականի վերջին Դոստոևսկին, տպագրված կարծիքների ազդեցության տակ եկել է այն եզրահանգման, որ չինովնիկյան թեման սպառվել է իր կողմից «Խեղճ մարդիկ» և «Նմանակը» ստեղծագործություններում, հետևաբար այդ թեմայի կրկնությունը ենթադրում է ստեղծագործական անհաջողություն։ Այդ պատճառով էլ «Տանտիրուհին» վիպակում հայտնվում է նոր հերոսի՝ երիտասարդ անրջողի կերպարը։ Հոգեբանական տեսանկյունից այդ գործող անձի տեսակը առավել բարդ է՝ ի տարբերություն նախկին չինովնիկների։ Նա իր մեջ կրում է հենց իր՝ Դոստոևսկու գծերը։ Այդ կերպարի խորքային հիմնավորումը Դոստոևսկին տվել է «Պետերբուրգյան տարեգրություններ» հրապարակախոսական ակնարկների շարքում, որի աշխատանքները ընթացել են «Տանտիրուհու» հետ միաժամանակ։ «Անրջողի» կերպարը կենտրոնական դիրք էր ստանալու հաջորդող շատ ստեղծագործություններում՝ «Նետոչկա Նեզվանովա», «Սպիտակ գիշերներ», ավելի ուշ՝ «Ոճիր և պատիժ»։
Դոստոևսկու համար վիպակը ամբողջովին հագեցած է նոր մտապատկերներով, երազներով, հալյուցինացիաներով, հերոսի ցնորքով, իրականի և պատրանքի ֆանտաստիկ միահյուսմամբ։ Այստեղ գոյացել է սկզբունքորեն նոր երևույթ՝ «գաղափարի կերպար», իսկ նրա հերոսներն են «անրջողները», որոնք այսուհետ պիտի դատեն ոչ թե սովորական գաղափաների, այլ գաղափարների կերպավորումների շուրջ (Վերսիլով, Իվան Կարամազով) ։
Կատերինայի կերպարի ձևավորման համար բացառիկ դեր է խաղացել Գոգոլի «Սարսափելի վրեժ»-ը։ Գոգոլի հերոսուհին դարձել էր կախարդ հոր՝ միջնադարյան մռայլ մատնիչի զոհը։ Դոստոևսկին մոտեցրել է իր Կատերինային ժամանակակից կյանքին։ Հետագայում Կատերինայի դժոխային և դիվային կանացի կերպարը բազմիցս հայտնվելու է գրողի տարբեր ստեղծագործությունների էջերում։ «Սարսափելի վրեժ»-ի ազդեցությունը դրսևորվել է Կատերինայի խոսքի միջոցով՝ մատնացույց անելով ժողովրդական բանահյուսության միջավայրի ներգործությունը։
Մուրինի կերպարը հեշտությամբ բացահայտվում է Մոիսեյ Մուրինի՝ հրոսակախմբի նախկին պարագլխի կենսագրությունից՝ վերցված «Մեր սուրբ հայր Մոիսեյ Մուրինի կյանքը» ստեղծագործությունից։
Սյուժե
Ստեղծագործության գլխավոր հերոսը՝ Վասիլի Օրդինովը, ինչպես Դոստոևսկին է բնորոշել՝ «արվեստագետը գիտության մեջ», որը ստացել էր որոշ ժառանգություն, իր ուժերը ուղղում է եկեղեցու պատմության վերաբերյալ աշխատություն ստեղծելուն։ Այդ պատճառով նա գիտակցաբար մեկուսանում է մարդկանցից, որպեսզի ստեղծի իր սեփական, անկրկնելի գիտական «համակարգը»։ Ստեղծագործության համատեքստից պարզ է դառնում, որ այդպիսի «համակարգը» կարող է ենթադրել նոր կոնցեպցիա՝ հիմնված ուտոպիական սոցիալիզմի բազայի վրա։
Ստողծագործության ընթացքում Օրդինովը ապրում է դրամատիկական բարդ իրադարձություններ, որոնք նրան հասցնում են գաղափարական ճգնաժամի, ինչի արդյունքում նա հրաժարվում է իր սկզբնական «համակարգից», բայց «ավերակների վրա ոչինչ չկառուցելով»՝ «Աստծուց ապաքինում է խնդրում»։
Օրդինովը, վերացական բնագավառում լինելով «ցնորական» և անրջող, ստիպված բախվում է սատանայական անձնավորության՝ «կախարդ» Մուրինի հետ, որն այժմ պահպանողական ծերունի է, իսկ նախկինում՝ հնարավոր է՝ «խիզախ ավազակ» և «մարդասպան»։ Երիտասարդ գեղեցկուհի Կատերինան, ում Օրդինովը փորձում է Մուրինի իշխանությունից ազատել, գտնվում է ծերունի տիրացուի ազդեցության տակ։ Կատերինայի վրա ազդեցության համար Օրդինովի և Մուրինի պայքարը ունի փոքր-ինչ խորհրդանշական նշանակություն. Դոստոևսկու մեկնիչների կարծիքով տանտիրուհի Կատերինայի կերպարը հեղինակի մոտ դառնում է «ազգային տարերքի, մռայլ անցյալի իշխանությունից տառապող ժողովրդական հոգու» խորհրդանիշ՝ արտացոլված «կախարդ» պահպանողականի կերպարում։ Բայց Կատերինայի նկատմամբ Օրդինովի սերը կարողանում է հակադրվել Մուրինին, և իր սիրո ուժով նա պայքարում է խորհրդավոր ծերունու չար կամքի դեմ։ Մուրինի հիպնոսային ազդեցության տակ գտնվող Կատերինան չի շտապում ազատվել «իր տանջալից և միաժամանակ քաղցր գերությունից» ։
Արձագանք և գրախոսություն
Վիպակի երկու մասերից առաջինի հրատարակությունից հետո Վիսարիոն Բելինսկին բացասաբար է արձագանքել ստեղծագործության վերաբերյալ։ «Հայացք 1847 թվականի ռուս գրականությանը» հոդվածում նա գրել է. «Եթե այդ ստեղծագործության տակ ստորագրված լիներ ինչ-որ անծանոթ անուն, մենք նրա մասին ոչ մի բառ չէինք ասի <…> Ոչ միայն գաղափարը, այլև այս շատ հետաքրքիր վիպակի իմաստը մեր հասկացողության համար մնում է և կմնա գաղտիք այնքան ժամանակ, քանի դեռ հեղինակը չի տվել իր՝ տարօրինակ երևակայությամբ կերտված այս հրաշալի հանելուկի անհրաժեշտ բացատրությունն ու մեկնաբանությունը։ Ի՞նչ է սա. տաղանդի չարաշահո՞ւմ, թե՞ աղքատիկություն, որը ցանկանում է բարձրանալ իր ուժերից վեր, այդ իսկ պատճառով վախենում է սովորական ուղիով ընթանալ և իր համար աննախադեպ ճանապարհ է փնտրում։ Չգիտենք, մեզ միայն թվացել է, թե գրողը ցանկացել է փորձել հաշտեցնել Մարլինսկուն Հոֆմանի հետ՝ խառնելով այստեղ մի փոքր նորագույն տեսակի հումոր և պատելով այս ամենը ռուսական ազգային էության փայլով <…>: Այդ ողջ վիպակում չկա գեթ մեկ հասարակ ու կենդանի բառ կամ արտահայտություն. ամբողջը նրբաճաշակ է, ձգձգված, շինծու, կեղծ և աղավաղված»։ Բելինսկին Վասիլի Բոտկինին և Պավել Աննենկովին գրված նամակներում ավելի կտրուկ է արձագանքել՝ անվանելով այն «նողկալիություն» և «ահավոր անհեթեթություն»։ Գրախոսություններից մեկում նույնիսկ նշել է, որ «պարոն Դոստոևսկին վերջերս տպագրեց իր նոր վեպը՝ «Տանտիրուհին», որը ոչ մի աղմուկ չառաջացրեց և անցավ ահավոր լռությամբ»։