cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պուերտո Նարե
Պատմություն
Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում աճել է, հիմնադրվել է 1857 թվականիի փետրվարի 5-ին։ Պուերտո Նարեի մունիցիպալիտետը առանձին վարչական միավոր է դարձել 1968 թվականին։ Անունը կապված է Նարե անվան հետ։ Դա անվանում էին հնդկական Tahames ցեղի առաջնորդ, Chibcha խմբավորման ցեղերից մեկը։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հարավարևելյան մասում ՝ Մագդալենա գետի ձախ ափին, Մեդելյին քաղաքից մոտ 104 կմ արևելք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 113 մետր է։
Պուերտո Նարայի քաղաքապետարանը հյուսիսում սահմանակից է Պուերտո Բերիոյի և Կարակոլիի մունիցիպալիտետներին, արևմուտքում ՝ Սան Կառլոսի մունիցիպալիտետին, հարավ-արևմուտքում ՝ Սան Լուիսի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Պուերտո Տրունֆոյի մունիցիպալիտետին, արևելքում ՝ Բոյակա դեպարտամենտին։ Քաղաքապետարանի տարածքը 660 կմ² է ։
Բնակչություն
Ըստ Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչական դեպարտամենտի տվյալների, քաղաքի և մունտիպալիտետիի համատեղ բնակչությունը 2012 թվականին կազմել է 18.103 մարդ ։ Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.
Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, տղամարդիկ կազմել են Պուերտո Նարայի բնակչության 50.4% -ը, կանայք՝ համապատասխանաբար 49,6%։ Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 91,1% -ը. սևամորթները, մուլատները՝ 8,6%, հնդիկները ՝ 0,3%: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 83.8% .:
Տնտեսություն
Պուերտո Նարայի տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսության, ձկնորսության, զբոսաշրջության և հանքարդյունաբերության և հանքանյութերի առևտրի վրա։
Մունցիպալիտետի և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 65.1% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 26.8% -ը `ծառայություններ մատուցող ձեռնարկություններ, 6%-ը` արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 2.1% -ը` տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ
Հոլմս շրջան (Միսսիսիպի)
Հոլմս շրջան (Holmes County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.958 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.198 մարդ (2010 թ. տվյալներով) ։ Շրջկենտրոնն է Լեքսինգտոն բնակավայրը ։ Կազմավորվել է 1833 թ.։ Անվանակոչվել է Միսիսիպի նահանգի առաջին նահանգապետ Դեյվիդ Հոլմսի պատվին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միսսիսիպիի շրջաններ
Դենկենդորֆ (Վյուրտեմբերգ)
Դենկենդորֆ (Denkendorf), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շտուտգարտ վարչական շրջանին։ Գտնվում է Էսլինգեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 10 467 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 13,06 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 1 16 015։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Գալդը
Գալդը, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 5 կմ հարավ։
Անվան ստուգաբանություն
Ըստ ավանդության Լենկթեմուրը մութն ընկելով է հասնում այս գյուղ և այն չի հասցնում ավերել։ Լենկթեմուրն ասում է «գալդը», որն դառնում է գյուղի անվանումը։
Պատմություն
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գալդըն ուներ Ս. Հակոբ (կամ Ս. Սարգիս) անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հինո (գյուղ, Միսսո շրջան)
Հինո (Hino), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սերվեյոր 7
Սերվեյոր-7, (Surveyor-7), ԱՄՆ ՆԱՍԱ-ի Սերվեյոր ծրագրի շրջանակներում իրականացված առաքելություն, որով նախատեսվում էր Լուսնի մակերևույթին կատարել փափուկ վայրէջք, և ուսումնասիրել Լուսնի մակերևույթը պատրաստվելով Ապոլոն ծրագրի իրականացմանը։ Արձակվել է 1968 թվականի հունվարի 7-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս Կենտավր կրող հրթիռով։ Սերվեյոր ծրագիրը ղեկավարվում էր Ռեակտիվ շարժման լաբորատորիայի կողմից, իսկ կայանը կառուղցվել էր Հյուզ էյրքրաֆք ընկերության կողմից։
Կայանի կառուցվածք
Կայանը բաղկացած էր շարժիչային (հետագծի ուղղման 3 հեղուկահրթիռային շարժիչներ և պինդ վառելիքով աշխատող արգելակման շարժիչ) և էներգետիկ, (արևային և քիմիական մարտկոցներ) տեղակայանքներից, ռադիոտեխնիկական սարքավորումներից, կողմնորոշման և թռիչքի կառավարման համակարգից։
Կայանի վրա տեղակայված էր Լուսնի վրա վայրէջք կատարելուց հետո նկարահանումներ կատարելու հեռուստատեսային խցիկներ։
Թռիչք
Սերվեյոր 7-ը արձակվել է 1968 թվականի հունվարի 7-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս Կենտավր կրող հրթիռով։ Կայանը արձակվել է ուղիղ դեպի Լուսինը հետագծով, առանց միջանկյալ ուղեծրերի դուրս բերելը։
Հաջորդ լուսնային օրվա գործողությունները սկսվեցին փետրվարի 12-ից։ Առաքելության նպատակները ամբողջովին կատարվեցին։ Լուսնիային գիշերվա ընթացքում կայանի մարտկոցի վնասման պատճառով լարման տատանման պատճառով կայանի հաղորդագրությունները սկսեցին ընդհատվել, և փետրվարի 21-ին կայանի հետ կապն վերջնականապես ընդհատվեց ։
Սերվեյոր 7-ն առաջին կայանն էր, որը նկատեց մթնելուց հետո լուսնային հորիզոնում հայտնաբերեց թույլ փայլ, այժմ համարվում է, որ դա Լուսնի փոշու մասնիկներն են որոնք մակերևույթից բարձրացվել են էլեկտրաստատիկ ազդեցության պատճառով, և անդրադարձնում են Արեգակի լուսյը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերվեյոր ծրագիր Կատեգորիա:1968 թվականին արձակված տիեզերանավեր
Ալեքսեյ Իլյուշին
Ալեքսեյ Անտոնովիչ Իլյուշին (Алексе́й Анто́нович Илью́шин, ), խորհրդային գիտնական մեխանիկայի բնագավառում։ ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1943 թվականից)։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։
Լապիշտա
Լապիշտա (Лапышта, Лапышты), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Ինզերսկի գյուղական խորհրդի կազմում։
Ալեքսեյ Իլյուշին
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1934 թվականից)։ 1936–1960 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ մեխանիկայի ինստիտուտում (1953 թվականից՝ տնօրեն)։ 1950-1952 թվականներին եղել է Լենինգրադի համալսարանի ռեկտորը։
Լապիշտա
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 3 մարդ։
Աշխարհագրական դիրքը
Հեռավորությունը՝
Ալեքսեյ Իլյուշին
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են առաձգականության և պլաստիկության տեսության հարցերին։ Առաջարկել է գերձայնային հոսանքով շրջհոսման մոդելավորման մեթոդ և գազային դինամիկայի մի քանի խնդիրների լուծումներ։
Լապիշտա
Պատմություն
Գյուղի անվանումն առաջացել է Լապիշտա գետի անունից ։ Մինչև 1980 թվականը եղել է Լապիշտինսկի գյուղական խորհրդի կենտրոնը։ 1980-1996 թվականներին պատկանել է լուծարված Տատլինսկի գյուղական խորհրդին։
Ալեքսեյ Իլյուշին
Կենսագրություն
Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1948 թվականին)։
Լապիշտա
Ազգային կազմ
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի՝ գերակշռող ազգությունը ռուսներ են (100%)։
Ալեքսեյ Իլյուշին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային մեխանիկներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Խորհրդային մեխանիկներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Միրովկա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)
Միրովկա (Мирівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միրովկա գյուղում բնակվում էր 410 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1506 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 272,24 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1549 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կարոմատուլլո Միրզո
Կարոմատուլլո Միրզո (Кароматуллоҳи Мирзо, 1941 կամ ), տաջիկ գրող։ Տաջիկստանի ժողովրդական գրող, Ռուդաքիի անվան Տաջիկստանի պետական մրցանակի դափնեկիր, Տաջիկստանի գրողների միության անդամ (1982)։
Գործունեություն և ստեղծագործություններ
Կարոմատուլլո Միրզոն ծնվել է Տաջիկստանի Հանրապետության Լենինյան շրջանի Նիլկոն ղշլարում, ծառայողի ընտանիքում։ 1963 թվականին ավարտել է Դուշանբեի Շևչենկոյի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը ։
Առաջին պատմվածքները գրել է մինչ ուսանողական տարիները։ Նրա պատմվածքները տպագրվել են հանրապետության պարբերականներում։ Ստեղծագործություններում անդրադարձել է գյուղի սոցիալական կյանքին։ Կարոմատուլլո Միրզոյին մեծ ճանաչում են բերել «Հույսի աստղ» (1980) վիպակների, «Առաջին աշխատավարձը» (1982) պատմվածքների և ակնարկների, Գիշերը Կաբուջարում (1984) պատմվածքների և վիպակների ժողովածուները։ Հայրենական մեծ պատերազմին նվիրված «Սիրո տանջանքները» վիպակը տպագրվել է «Սադոյ Շարկ» (1985) ամսագրում։ Հրատարակել է «Հորը որոնելիս» վեպը։ Կարոմատուլլոյի առանձին ստեղծագործություններ թարգմանվել են ռուսերեն, անգլերեն, չեխերեն, թուրքմեներեն, ուզբեկերեն և այլ լեզուներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաջիկ գրողներ Կատեգորիա:Տաջիկստանի ժողովրդական գրողներ Կատեգորիա:Տաջիկստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Տաջիկստանի Սադրիդդին Այնիի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի շրջանավարտներ
Նինա Գաբրիելյան
Նինա Գաբրիելյան (Нина Михайловна Габриэлян, ), հայ և ռուս գրող, թարգմանչուհի, նկարչուհի։
Կենսագրություն
Նինա Գաբրիելյանը ծնվել է 1953 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Մոսկվայում։ Հայրը եղել է ռազմական ակադեմիայի դասախոս, իսկ մայրը՝ բժիշկ։
Սովորել է և 1976 թվականին ավարտել Մոսկվայի Մորիս Թորեզի անվան օտար լեզուների պետական մանկավարժական ինստիտուտը (ֆրանսերենի ֆակուլտետ) ։
1976-1977 թվականներին աշխատել է Լենինի անվան համախորհրդային պետական գրադարանում (Մշակույթի և արվեստի հարցերով տեղեկատվական կենտրոն)՝ որպես կրտսեր գիտաշխատող։ 1977-1980 թվականներին եղել է Կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտի ռեֆլեքսոթերապիայի թարգմանիչ։ 1994-1997 թվականներին «Կերպարանափոխում» ֆեմինիստական ամսագրում աշխատել է որպես գլխավոր խմբագիր։ 1996-2005 թվականներին համակարգել է Անկախ կանանց ֆորումի տեղեկատվական կենտրոնի կրթական ծրագրերը ։
Գիտական գործունեություն
24 տարեկանից սկսել է հանդես գալ որպես գրող։ Նրա բանաստեղծությունները և արձակ ստեղծագործությունները հրատարակվել են «Новый мир», «Дружба народов», «Москва», «Арион», «Черновик», «Стрелец», «Преображение», «Литературная Армения» ամսագրերում, «Литературной газете»-ում, «Поэзия» ալմանախում և բազմաթիվ այլ ընդհանրական ժողովածուներում։
Հեղինակել է բանաստեղծությունների «Եղեգնափող» («Тростниковая дудка»), «Նռան հատիկ» («Зерно граната»), «Երգող ծառ» («Поющее дерево») ժողովածուները և «Խոտերի տիրակալը» («Хозяин травы») պատմվածքների ժողովածուն։
Ակտիվորեն զբաղվել է դասական և ժամանակակից պոեզիայի թարգմանություններով՝ հայկական, քրդական, հնդկական, ղազախական, մալայական, աֆրիկյան և այլն։ Նրա թարգմանությունները հրատարակվել են բանաստեղծությունների ավելի քան 30 ժողովածուներում։ Հատկապես շատ է թարգմանել հայկական քնարերգություն՝ Կոստանդին Երզնկացի, Վահան Տերյան, Եղիշե Չարենց, Հովհաննես Շիրազ, Վահագն Դավթյան, Համո Սահյան, Վարդգես Բաբայան, Արշալույս Մարգարյան և այլն։
Նրա սեփական բանաստեղծությունները թարգմանվել են հայերեն, անգլերեն, մալայերեն և լեհերեն, իսկ արձակը՝ անգլերեն, ֆրանսերեն, շվեդերեն, իտալերեն և արաբերեն։
Գեղանկարչության հանդեպ սերը վաղ է ծագել և սկզբում դրսևորվել է գրական ստեղծագործության մեջ՝ նրա բանաստեղծությունների և արձակի գունային հագեցվածության մեջ։ Հիմնականում աշխատում է յուղաներկի և գունամատիտների տեխնիկայով ։ Նկարչի աշխատանքները պահվում են Նաիվ արվեստի թանգարանում (Մոսկվա), Հայ առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի Տապան թանգարանում (Մոսկվա), Վոլոկոլամսկի Կրեմլի թանգարան-ցուցահանդեսային համալիրում (Վոլոկոլամսկ), Ռուսաստանի, Հայաստանի, Մեծ Բրիտանիայի, Իտալիայի, ԱՄՆ-ի և Կանադայի մասնավոր հավաքածուներում։
Գաբրիելյանի նախաձեռնությամբ 2006-2011 թվականներին կազմակերպվել է  նկարիչ Բորիս Օթարովի հիշատակին նվիրված «Օթարովյան ընթերցումներ» փառատոնը, որն անցկացվել է Դ. Ս․ Լիխաչևի անվան մշակութային և բնական ժառանգության ռուսական գիտահետազոտական ինստիտուտում։
Նանկին
Նանկին (, «Հարավային մայրաքաղաք»), Ցզյանսու պրովինցիայի մայրաքաղաքը, բնակչությամբ ամենամեծ քաղաքը Հարավային Չինաստանում (Շանհայից հետո), ընդհանուր 8.16 միլիոն բնակչությամբ և 6.55 ուրբանիզացիոն բնակչությամբ 2013 թվականի դրությամբ  ։ Քաղաքը, որի անվանումը թարգմանվում է «Հարավային մայրաքաղաք», շատ կարևոր դեր է խաղացել Չինաստանի պատմության և մշակույթիի մեջ՝ լինելով Չինաստանի տարբեր տոհմերի, թագավորությունների և հանրապետությունների ժամանակ երկրի մայրաքաղաք սկսած 3-րդ դարից մինչև 1949 թվականը ։ Տարածաշրջանի ռոմանիզացման հետ քաղաքի անվանումը փոխվեց Նանկինգ կամ Նանկին ։
Նանիկինը տեղակայված է ներքին Յանցզե գետի դելտայում, այնտեղ է գտնվում ամենամեծ ներցամաքային նավահանգիստներից մեկը աշխարհում։ Նանկինը նաև Չինաստանի կիսապրովինցիալ 15 քաղաքներից մեկն է ` ունենալով դատական և տնտեսական անկախություն, սակայն ավելի քիչ անկախ է քան պրովինցիան ։
Նանկինը Չինաստանի կարևորագույն քաղաքներից մեկն է և համարվում է Չինաստանի հինգ հզորագույն մայրաքաղաքներից մեկը ։ Նանկինը եղել է Արևելյան Վուի մայրաքաղաքը, որը գլխավոր Երեք թագավորություններից մեկն էր (211-280), ինչպես նաև Արևելյան Խին և հարավային դինաստիաներից յուրաքանչյուրի (Լյու Սոնգ, Հարավային Քի, Լիանգ և Չեն), որոնք կառավարել են հարավային Չինաստանում 317-589 թվականներին, Հարավային Տանգ, որը Տասը թագավորություններից մեկն էր (937-76), Մին դինաստիա, երբ առաջին անգամ ամբողջ Չինաստանը կառավարվեց քաղաքից (1368-1421) և Չինաստանի հանրապետություն (1927–37, 1945–49) : Քաղաքը նաև եղել է Տայպինգ երկնային թագավորության (1851–64) և Ճապոնացիների կողմից օկուպացված (1940–45) տարածքի մայրաքաղաք Երկրորդ ճապոնա-չինական պատերազմի ժամանակ` ենթարկվելով ահավոր գազանությունների երկու կողմերից, որը բերեց նաև Նանկինի ջարդերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 495 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ավանեսյան
Ավանեսյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Հիքմեթ Հասանով
Հիքմեթ Հուսեյն օղլու Հասանով (Hikmət Hüseyn oğlu Həsənov, ), ադրբեջանցի գեներալ-մայոր, Առաջին բանակային կորպուսի հրամանատարը։ «Հայրենիքին մատուցած ծառայության համար» 3-րդ աստիճանի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Հիքմաթ Հասանովը ծնվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Պիրիմհադլիում, Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի Ֆիզուլիի շրջանում։ 1992 թվականին ընդունվել է Բաքվի բարձրագույն համակցված զենքի հրամանատարական դպրոց ։
2016 թվականի Քառօրյա պատերազմի ժամանակ ղեկավարել է մարտերը Ակնայում, Թարթարում և Գորանբոյի շրջանում ։ 2020 թվականին ղեկավարել է ադրբեջանական զինված ուժերի ստորաբաժանումների գրոհը Մատաղիս բնակավայրի ուղղությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի գեներալներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի զինվորականներ Կատեգորիա:44-օրյա պատերազմի մասնակիցներ ադրբեջանական կողմից
Հարիլեյդ
Հարիլեյդ, էստոնական փոքր, անմարդաբնակ կղզի։ Այն տեղակայված է Վոռմսի կղզուց մոտավորապես 4 կմ արևմուտք։ Այն զբաղեցնում է 15 հա տարածք, որի ամենաբարձր կետը ծովի մակարդակից 9 մ է բարձր։ Կղզին քարքարոտ է, տեղ–տեղ պատված թփուտներով։ Այստեղ 1849 թ․–ին կառուցվել է փարոս։ Ներկայիս փարոսը 19 մ բարձրությամբ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի կղզիներ‎ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
(20574) Օչիներո
(20574) Օչիներո, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Լեյկոցիտոզ
Լեյկոցիտոզ, լեյկոցիտների բացարձակ քանակի ավելացումը շրջանառու արյան մեջ։
Լինում է ֆիզիոլոգիական, որը նկատվում է սնունդ ընդունելուց հետո (ալիմենտար Լեյկոցիտոզ), ֆիզիկական աշխատանք կատարելիս ևն։ Ախտաբանական կամ ախտանշանային Լեյկոցիտոզը զարգանում է թարախային բորբոքումների, վարակիչ հիվանդությունների, հյուսվածքների քայքայումով ուղեկցվող հիվանդությունների, արյան շրջանառության խանգարումների (օրինակ, սրտամկանի ինֆարկտ) դեպքերում։ Կարճատև Լեյկոցիտոզ կարող է առաջանալ ոսկրածուծից կամ այլ հյուսվածքներից արյան մեջ լեյկոցիտներ «դուրս մղելիս» (օրինակ, «ստրեսի»՝ լարումների ժամանակ)։ Վերոհիշյալ բոլոր դեպքերում Լեյկոցիտոզ կրում է ռեակտիվ բնույթ և անհետանում է պատճառի վերացումից հետո։ Լեյկոցիտոզ առաջանում է նաև արյունաստեղծ հյուսվածքի նորագոյացությունների դեպքում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Լեյկոցիտներ
Կոնստանտին Պյատս
Կենսագրություն
Կոնստանտին Պյատսը ծնվել է հողագործ Յակոբ Պյատսի (1848-1909) ընտանիքում։ Նա եղել է իր ընտանիքի երկրորդ երեխան։ Մայրը՝ Օլգա Տումանովան, ազգությամբ ռուս էր և որդեգրվել էր Վալկի քաղաքագլուխ Ռազումսկու կողմից։ Կոնստանտին Պյատսն ուղղփառ էր։ Լինելով ռուսական բանակի սպա՝ ստացել է սեփական կալվածք։
1898 թվականին ավարտել է Յուրևի համալսարանի (այժմ՝ Տարտուի համալսարան) իրավաբանական ֆակուլտետը։ Ծառայել է ռուսական բանակում։ Եղել է փաստաբան Յ. Պոսկիի օգնականը Ռևելում։ 1901 թվականին Ռևելում հիմնում է «Տեատայա» («Լրաբեր») դեմոկրատական թերթը, հետագայում աշխատել է Տալլինի քաղաքապետարանում (1904-1905 թվականներին` քաղաքային խորհրդական, 1905 թվականին` քաղաքագլխի տեղակալ)։
Կոնստանտին Պյատսը իշխանությունը կորցրել է 1940 թվականի հունիսին, երբ Էստոնիան միացվել է ԽՍՀՄ-ին։ Պյատսը ձերբակալվել է և ընտանիքի հետ աքսորվել Ուֆա 1940 թվականի հուլիսի վերջին՝ Էստոնիայի՝ ԽՍՀՄ-ին պաշտոնապես միացնելուց առաջ (Էստոնիան ԽՍՀՄ-ին միացվել է նույն թվականի օգոստոսի 6-ին)։ 1942 թվականին առանց մեղադրանք ներկայացնելու Պյատսին տեղավորել են Կազանի հոգեբուժական հիվանդանոցում, որ միաժամանակ կալանավայր էր ։ Միայն 1952 թվականին է ներկայացվել Կոնստանտին Պյատսի դատավճիռը. նա դատապարտվել է 25 տարվա ազատազրկման՝ ամբողջ գույքի բռնագրավմամբ։
Նամակներ բանտից
Բանտարկության տարիներին Կոնստանտին Պյատսը կարողացել է փոխանցել երեք նամակ, որոնք 1970-ական թվականներին հայտնվել են Արևմուտքում։ Առաջին նամակում նա ԽՍՀՄ-ին մեղադրում է Բալթիկայի անեքսիայի համար։ Երկրորդ նամակը խորհրդային իշխանությունների դեմ պայքարելու կոչ է ուղղված հայրենակիցներին։ Երրորդ նամակն ինքնակենսագրական է, դրանում Պյատսը պատմում է բանտում անցկացրած կյանքի մասին։
Էստոնիայի առաջին նախագահը մահացել է 1956 թվականի հունվարի 18-ին Ռասաստանի Կալինինյան շրջանի Բուռաշևո գյուղի հոգեբուժական հիվանդանոցում։ 1990 թվականին վերահուղարկավորվել է Տալլինի Մետսակալմիստու գերեզմանատանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Էստոնիայի նախագահներ Կատեգորիա:1874 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1956 մահեր Կատեգորիա:Հունվարի 18 մահեր Կատեգորիա:Էստոնացի լրագրողներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Էստոնացի հակակոմունիստներ
(5054) Կեյլ
(5054) Կեյլ (Keil), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի հունվարի 12-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Գրքի պատմություն
Գրքի պատմություն, տեխնիկական նորարարությունների երկարատև պատմություն՝ կապված գրքի ստեղծման և գրատպության հետ։ Այդ նորարարություններն ուղղված են եղել նրան, որ բարելավեն գրավոր խոսքի որակը, տեղեկատվությունը դարձնեն հասանելի, գիրքը դարձնեն առավել կիրառելի և հնարավորինս պակասեցնեն նրա արտադրության վրա ծախսվող գումարները։ Գրքի պատմությունը կապված է տնտեսական և քաղաքական իրադարձությունների հետ, մարդկանց կյանքի, կրոնի և գաղափարների հետ։
(5054) Կեյլ
Անվանում
Աստերոիդն իր անվանումն ստացել է գերմանական ծագման ամերիկացի միներալոգ և մետեորիտիկ Կլաուս Կեյլի (Klaus Keil) պատվին։ Կեյլը ղեկավարել է երկնային մարմինների հայտնաբերման աշխատանքային խմբեր Նյու Մեքսիկոյի և Հավայիի համալսարաններում։ 1988 թվականին Կեյլը Մետեորիտիկական ըկնկերության կողմից արժանացել է «Լեոնարդի մեդալի» ։
Գրքի պատմություն
Բանավոր խոսքը համարվում է մարդկության պատմության ընթացքում գիտելիքի փոխանցման ամենահին ձևը։ Հնագույն քաղաքակրթությունների կողմից գրային համակարգի հայտնագործումից հետո մարդիկ սկսեցին գրելու համար օգտագործել համարյա ամեն ինչ, ինչի վրա հնարավոր էր գրել՝ կավե սալիկներ, ծառի կեղև, մետաղյա թիթեղներ և այլն։
Գալարներ
Հին Եգիպտոսում Առաջին Հարստության ժամանակաշրջանից գրելու համար օգտագործում էին պապիրուս (թղթի տեսակ, որ ստանում էին համանուն բույսի ցողուններից)։ Սակայն առաջին վկայությունը համարվում է Հինգերորդ Դինաստիայի թագավորներից Նեֆերիրկար Կակաի հաշվապահական գրքերը (մոտավորապես մ․թ․ա․2400 տարի)։ Պապիրուսի առանձին թերթերը պահելու հարմարության համար սոսնձվում էին գալարներով։ Այս սովորությունը մեծ տարածում է ստանում նաև հելլենիստական և հռոմեական ժամանակաշրջաններում, չնայած կա վկայություն, որ օգտագործվել է նաև ծառի կեղևը և այլ նյութեր։ Հերոդոտոսի վկայությամբ (Պատմություն 5:58), փյունիկեցիները գիրը և պապիրուսը Հունաստան են բերում մոտ մ․թ․ա․ X կամ IX դարերում։ Պապիրուսի՝ որպես գրելու նյութի համար հունական բառ է դառնում «բիբլիոն»–ը, իսկ որպես գիրք՝ «բիբլոս» –ը, որն առաջացել է փյունիկյան նավահանգստային քաղաքի՝ Բիբլոսի անվանումից, որտեղից էլ պապիրուսը արտահանվում էր Հունաստան ։
(5054) Կեյլ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրքի պատմություն
Գալարներ
Եգիպտացիները երկար ժամանակ պահում են պապիրուսի նկատմամբ մոնոպոլիան, սակայն հանրապետության վերջին շրջանում հռոմեացիները պապիրուսի արտադրության սեփական գործարաններն են հիմնում։ Հույների ու հատկապես հռոմեացիների մոտ, չնայած գրատպության բացակայությանը, գրքի գործը շատ բարձր մակարդակի վրա էր գտնվում։ Բացի հանրային գրադարաններից, կայսերական գրադարաններում պահվում էին ավելի քան 30000 հատորներ և նույնիսկ դրանից ավելի։ Գրախանութներ կային նաև ամենահեռավոր գավառներում, իսկ Հռոմում կային և՛ փոքր ու մեծ գրախանութներ, և՛ բուկինիստների (հնագրավաճառներ) փոքրիկ կրպակներ։ Մեծ խանութներում կային դահլիճներ, որտեղ բազմաթիվ գրագիրներ էին աշխատում, նրանց օգնությամբ հեղինակը կարող էր հրատարակել իր աշխատությունը, իրավունք ստանալով նաև այն վաճառել և ստանալ մեծ հոնորար կամ, ծայրահեղ դեպքում, նվիրելու համար պատճեներ ։
Հռոմեական գիրքը ուներ գալարի ձև, որը փաթաթվում էր եզրերում հաստ փայտե ձողին։ Վերևի ծայրին ամրացվում էր պիտակ՝ վերնագրի նշումով, որը դուրս էր թողնվում պատյանից, և որը հիմնականում լինում էր կաշվե։ Տեղափոխության ժամանակ այդ գալարները տեղավորում էին զամբյուղների մեջ, որոնք կափարիչների վրա անցքեր ունեին։ Գրադարաններում այդ գալարներն այնպես էին դասավորում, որ պիտակները մնան դրսում։ Գրում էին միայն մի կողմից, կամ ուղղաձիգ շարքով, որի երկարությունը հավասար էր գալարի երկարությանը, կամ էլ հորիզոնական շարքերով։
Հռոմում գրախանութները ծառայում էին որպես գրականագետների, գիտնականների և գրքասերների հանդիպման վայրեր։ Գրախանութներում կային առանձին սենյակներ ընթերցանության համար, որտեղ կարող էին նաև ոչ մեծ գումարով նոր հրատարակություններին ծանոթանալ, ինչպես նաև հատուկ մասնագետների հանձնարարել քերականական ուղղումներ կատարել իրենց աշխատության մեջ, Հռոմում այդ աշխատանքները շատ մատչելի գներով էին կատարվում։ Բացի սովորական էժան նմուշներից, այստեղ կային նաև շքեղ նկարազարդումներով օրինակներ, կալիգրաֆիկ մշակույթի գլուխգործոցներ։Հանդիպում էին փոքրագույն գրքույկներ․ Ցիցերոնն այստեղ տեսել է «Իլիական»–ի նմուշ, որը կարող էր տեղավորվել ընկույզի կճեպում ։ Դպրոցներում, հաշվապահության մեջ և գրառումների համար սովորաբար օգտագործվում էին մոմե աղյուսակներ։ Դրանց առավելությունն այն էր, որ բազմակի օգտագործման էին․ մոմը հալեցնում էին և գրում նոր տեքստ։ Դրանց միացումով է հավանաբար ձևավորվել ժամանակակից գիրքը։
Հնագույն ձեռագրեր
Պապիրուսե գալարները դեռևս տարածված էին, երբ մ․թ․l դարում ի հայտ են գալիս հնագույն ձեռագրերը (կոդեքսներ)։ դրանք աստիճանաբար սկսում են ավելի հաճախակի օգտագործվել․ առաջին գրավոր հիշատակությունը գրավոր ձեռագրերի վերաբերյալ դասվում է l դարի վերջին, երբ Մարցիալը իր Apophoreta CLXXXIV –ում գովաբանում է դրանց կոմպակտությունը։ Հեթանոս աշխարհում ձեռագիրը չի ճանաչվում և միայն քրիստոնեության ընդունումից հետո է մեծ տարածում ստանում։
Սկզբում հնագույն ձեռագիրը կիրառվում է միայն հաշվապահության մեջ, սակայն պերգամենտի տարածմանը զուգընթաց մ․թ․ III դարում աստիճանաբար դուրս է մղում պապիրուսին։ Դա տեղի է ունենում արդեն քրիստոնեական աշխարհում։ Պատճառները մի քանիսն էին՝ այն ավելի տնտեսող է, քանի որ կարելի է գրել երկու երեսին, այն կարելի է հեշտությամբ թաքցնել, հարմար է և մատչելի։ Հավանաբար, քրիստոնյա հեղինակները դիտմամբ էին այն օգտագործում, որպեսզի չնմանվեն հեթանոսական տեքստերին, որոնք հիմնականում գրված էին պապիրուսե գալարների վրա։
Ձեռագրեր
Հռոմեական կայսրության անկումը V դարում թուլացնում է նրա մշակութային ազդեցությունն աշխարհում։ Արևմտյան Հռոմեական կայսրության տարածքում լատիներեն գիրը պահպանվում է եկեղեցիներում, քանի որ սկզբում Կասսիոդորոսը Վիվարիա վանքում, իսկ ավելի ուշ Բենեդիկտոս Նուրսիացին VI դարում շեշտում է տեքստերի արտագրման կարևորությունը։
Նախքան տպագրական մեքենայի հայտնագործումն ու կիրառումը համարյա բոլոր գրքերն արտագրվում էին ձեռքով, ինչը մեծացնում էր գրքերի արժեքն ու դրանց դարձնում հազվագյուտ։ Գոյություն ունեին գրիչների չորս տիպ՝
VII դարում իռլանդացի վանականները ներմուծում են բառերի միջև տարածությունները։ Դա հեշտացնում էր կարդալը, քանի որ նրանք լավ չէին տիրապետում լատիներենին։ Բայց մինչև XII դարը տարածությունները բառերի միջև լայն տարածում չեն գտնում։ Ենթադրվում է, որ դրանց կիրառումը արտացոլում է անցումը ընթերցանության «կիսաերգաձայն» ձևից «մտքում» կարդալու ձևին։
Գրում էին մեծ տառերով, պարզ,հստակ ու գեղեցիկ։ Վերնագրերը ձևավորում էին հատուկ շքեղությամբ։ Երբեմն (III–VII դարեր) մագաղաթը ներկում էին կարմիր կամ այլ գույնով, ամբողջ ձեռագիրը գրում արծաթագույնով, իսկ վերնագրերը՝ ոսկեգույնով։ Քանի որ չորացած մագաղաթը դժվար է ուղղվում, գրքերը ձգվում էին ու կապվում։ Գրքերի կազմը պատրաստվում էր փայտից և պատվում կաշվով։ Պարզ է, որ այն ժամանակ գրքերը շատ թանկարժեք էին՝ գեղեցիկ ձեռագրով գրված և նկարազարդված աղոթագիրքը կարող էր արժենալ մի ամբողջ կալվածք, եղել են դեպքեր, երբ մի ամբողջ քրիստոնեական քաղաքում չի եղել անգամ մեկ գիրք։ Մուսուլմանական աշխարհում այդ ժամանակ գրքի գործը շատ բարձր մակարդակի վրա էր գտնվում՝ Իսպանիայում հաշվվում էին ավելի քան 70 հանրային գրադարաններ, ասում են, որ Կորդովայի գրադարանն ունեցել է մինչև 400000 հատոր ։ Առաջին գրքերն արտագրվել են հիմնականում վանքերում։ XIII դարում համալսարանների աճի հետ գրքերի պահանջարկը մեծանում է և պատճենման նոր ձև է ի հայտ գալիս։ Գրքերը կարվում էին առանձին էջերով («պեցիա»), որոնք տրվում էին պատճենողներին։ Այս ձևով մեծանում է գրքերի արտադրության արագությունը։ Այս մեթոդը դուր է գալիս առևտրականների գիլդիաներին, որոնք արտադրում էին ինչպես եկեղեցական, այնպես էլ ոչ եկեղեցական գրքեր։
Եվրոպայում գրքերը դառնում են էժան և մատչելի, երբ տարածվում է թուղթը, առավել ևս, դա զուգադիպում է խաչակրաց արշավանքներից հետո մտավոր կյանքի կտրուկ աճի և համալսարանների տարածման հետ։ XIII դարում համալսարաններին կից կային հատուկ հսկիչներ, որոնք ուսանողներին տալիս էին արտագրելու դասագրքերը, դրանք հրեաներից վերցնելով որոշակի միջնորդավճարի դիմաց, քանի որ նրանք իրավունք չունեին զբաղվելու գրքի առևտրով։ Միջնադարյան եվրոպայում, ըստ էության, նրանք դառնում են առաջին գրավաճառները։ XIV դարի սկզբին Փարիզում արդեն իսկ գրավաճառները առանձնացել էին հսկիչներից, չնայած նրանք ևս համալսարանում երդում էին տալիս և ընդունում նրա ենթակայությունը։ Կային նաև գրենական նյութերի առևտրականներ։ XIV դարի վերջին և XV դարի սկզբին Լատինական թաղամասի ամբողջական տներ և նրբանցքներ բնակեցված էին արտագրողներով, նկարազարդողներով, գրիչներով, մագաղաթագործներով, թղթի և այլ նյութերի առևտրականներով։ 1403 թվականին Լոնդոնում արտագրիչները (text-writers) միավորվում են հատուկ արհեստանոցներում, նույնը տեղի է ունենում նաև Հոլանդիայում։ Իտալիայում  XV դարում կային գրավաճառներ, որոնք իրենց խանութներում ունեին մեծ թվով գրիչներ, հետևաբար, կարող էին հրատարակել գրքեր նախքան գրատպությունը։ Ուշ միջնադարում Եվրոպայի բոլոր խոշոր քաղաքներում արդեն կային հասարակական գրադարաններ, որոնցից գրքերը տրվում էին նաև տուն տանելու համար (libri vagantes), մնացածները՝ հատկապես թանկարժեք գրքերը, ամրացվում էին գրասեղանների և կոչվում էին  libri catenati։ Համարյա ամենուր կային գրավաճառներ, որոնք բավարարում էին ոչ միայն հարուստների պահանջարկը, այլև միջին խավին՝ առաջարկելով աղոթագրքեր, ուսանելի և անգամ զվարճալի գրքեր ։
Քսիլոգրաֆիա և ինկունաբուլա
Առաջին տպագիր գիրքը համարվում է քսիլոգրաֆիայի միջոցով Կորեայում ստեղծված տեքստը՝ 704 թվականից մինչև 751 թվականները ։ Արևմտյան Եվրոպայում քսիլոգրաֆիան երևան է եկել XIV դարի սկզբին։ Քսիլոգրաֆիայում էջի մատրիցան փորագրվում էր փայտից։ Այն կարելի էր ընկղմել թանաքի մեջ և օգտագործել՝ ստեղծելով մի քանի պատճեներ։ Գրքերը, ինչպես նաև եկեղեցական պատկերներն ու խաղաքարտերը, սկսեցին արտադրել քսիլոգրաֆիայի միջոցով։ Սակայն գրքի արտադրությունը բավականին աշխատատար գործընթաց էր, քանի որ անհրաժեշտ էր յուրաքանչյուր էջի համար փորագրություն անել։ Բացի դրանից, փայտը չէր կարող երկար պահպանվել՝ այն հեշտությամբ ճաքում էր և փչանում։
Չինացի գյուտարար Բի Շենը ստեղծում է կերամիկական մատրիցայի հավաքածու, ենթադրվում է 1045 թվականին, սակայն նրա տպիչի օրինակներից չեն պահպանվել։ Նա դասավորում էր նմուշները հալեցրած մոմով տակդիրի վրա։ Այնուհետև տախտակը դնելով դրա վրա՝ սեղմում էր այնքան, մինչև որ բոլոր նշագրերը դասավորվում էին միևնույն մակարդակի վրա։ Երբ մոմը պաղում էր, նա արդեն օգտագործում էր տակդիրը տպագրության համար։
XVI դարի առաջին կեսի ավելի վաղ տպագրված աշխատությունները հայտնի են որպես պալեոտիպեր։
Թուղթ
Չնայած այն բանին, որ թղթի արտադրությունը Եվրոպայում սկսվել է մոտ XV դարում, մինչև XVI դարի սկիզբը թուղթը և մագաղաթը արտադրվում էին հավասար քանակությամբ, սակայն մագաղաթը ավելի թանկ արժեր և այն ավելի դիմացկուն էր ու ամուր։ Տպագրիչները հաճախ միևնույն աշխատությունը տպագրում էին երկու ձևով՝ դրանով բավարարելով տարբեր մարդկանց նախասիրությունները։ Ինչպես մնացած բոլոր միջնադարյան գյուտերը,  թուղթը ևս առաջին անգամ արտադրվել է Չինաստանում, մ․թ․ա․ 200 թվականին և հասել է Եվրոպա մուսուլմանների միջոցով։ Սկզբում այն արտադրում էին կտորից, այնուհետև, արդյունաբերական հեղափոխության ժամանակ, հնարավոր եղավ թղթի արտադրության համար օգտագործել ավելի էժան նյութ՝ ցելյուլոզը։
Նոր ժամանակներ
Չնայած գրատպության աճին XV դարում գրքեը շարունակում էին տպել սահմանափակ քանակությամբ և դրանց արժեքը շարունակում էր բարձր մնալ։  XVI դարում տպագրական գործն ավելի ու ավելի է տարածվում՝ եկեղեցական վեճերը հսկայական նյութ էին ապահովում դրա համար։ Ֆրանսիայում Սորբոնն աշխատում էր արգելել գրատպությունը։ Ֆրանցիսկ I–ը 1534 թվականին հրամայում է փակել բոլոր տպարանները, սակայն պառլամենտը դեմ է արտահայտվում և տպագրիչները փրկվում են փակվելու վտանգից։ Անգլիայում տպարանների քանակը սահմանափակվում է, և ընդհանրապես, բոլոր երկրներում, բացառությամբ Գերմանիայի, սահմանվում է խիստ վերահսկողություն տպարանների ու տպագրության վրա։ Այս հարյուրամյակում հատկապես հայտնի է դառնում վենետիկյան տպագրիչ  և հումանիստ Ալդ Մանուցին՝ հույն և լատին դասականների պաշտպանը, որոնց գործերի տպագրության ժամանակ առաջին անգամ օգտագործում է in octavo ֆորմատը, որը նախկինում կիրառվում էր միայն աստվածաբանական գրքերում։ Նա ներմուծում է նաև նոր իտալական տառատեսակը, որը կոչվում է ալդինյան (տես Ալդիններ)։ Ալդի օրինակով, դասականների ստեղծագործությունների տպագրությունը տարածվում է ողջ Եվրոպայով։
XVII դարում Գերմանիայում տպագրական գործը անկում է ապրում՝ Երեսնամյա պատերազմի պատճառով։ Անգլիայում խիստ հետապնդվում էր տպագրական գործը, Ֆրանսիայում ևս նույն իրավիճակն էր։ Աչքի էին ընկնում միայն Լուվրի պալատական շքեղ տպագրությունները՝ 1640 թվականին։ Միայն Նիդերլանդներում էր ազատորեն զարգանում տպագրությունը, հայտնի են դառնում Լեյդենի և Ամստերդամի Էլզեվիրների ընտանիքը, որոնցից Աբրահամը ներմուծում է գրատպության շատ հարմար ֆորմատ՝  in 12°։ էլզեվիրներն աչքի էին ընկնում գեղեցիկ հավասարաչափ տպիչով և անսխալ հավաքածուով, ինչպես նաև էժանությամբ։Տպագրիչ Բլաեուն բարելավում է տպագրական մեքենան։ Միաժամանակ, մեծանում է տառատեսակների քանակը, հատկապես ներմուծվում են մանր տառատեսակներ (նոնպարել և պետիտ) ։
1810 թվականին Քյոնինգի կողմից հայտնագործվում է տպագրիչ շոգեմեքենան, որը հնարավորություն է տալիս ժամում տպել մինչև 12000 թերթ ։
XIX դարի առաջին քառորդում գրատպության ասպարեզում երևան են գալիս երկու կարևոր տենդենց։ Լավ գիրքը սկսում է հարստացնել հեղինակին՝ շնորհիվ ոչ թե նվիրատվությունների, որ հարուստներն էին անում կամ կառավարությունը, այլ վաճառված գրքերից ստացվող եկամտի հաշվին։ Հայտնի գրողները դառնում են հարուստ մարդիկ։ Մյուս կողմից, գործարար տպագրիչները (առաջիններից մեկը՝ Կոնստեբլը՝ Անգլիայում) իրենց առջև խնդիր են դնում էժանացնել գիրքը այն աստիճան, որ յուրաքանչյուր ոք կարողանա իր համար գրադարան ստեղծի՝ առանց մեծ գումարներ ծախսելու։
XX դարի կեսերին Եվրոպայում տպագրությունը հատում է տարեկան 200 հազարի շեմը։
Այսօր գոյություն ունի մոտ 130 միլիոն անուն գիրք ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքերի պատմություն
Համֆրիս շրջան (Միսսիսիպի)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միսսիսիպիի շրջաններ
Լապլանդսկի Զապովեդնիկ (գյուղ, Մոնչեգորսկի քաղաքային օկրուգ)
Լապլանդսկի Զապովեդնիկ (Лапландский заповедник), գյուղ Ռուսաստանի, Մուրմանսկի մարզի Մոնչեգորսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Մոնչեգորսկի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Պրասլովո (գյուղ, Մոժայսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Մոժայսկի շրջանի բնակավայրեր
Պիկանիա
Պիկանիա (Picaña, Picanya), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա մարզի մեջ և Վալենսիա ինքնավար համայնքի կազմում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ուերտա- Օեստե համայնքում։ Ընդգրկում է 7,1 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 11137 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից 3 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ժողովածու (2288)
Ժողովածու (2288), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2288 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15×10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 63 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Հինսա
Հինսա (Hinsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մոչուլինցի
Մոչուլինցի (Мочулинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոչուլինցի գյուղում բնակվում էր 124 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 107,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1798 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էմմա Շապլին
Էմմա Շապլին (Emma Shapplin, իսկական անունը Կրիստել Ժոլիտոն, ), ֆրանսիացի երգչուհի, հանդես է գալիս դասական քրոսովերի (Classical crossover) ժանրում։ Էմման հայտնի է որպես նեո-կլասիկ հեղինակ, կատարող, պրոդյուսեր և կոմպոզիտոր, իսկ վերջին ժամանակներս նաև որպես ծանր ռոք երաժշտական ժանրի ներկայացուցիչ :
Ծանոթություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ Կատեգորիա:1974 ծնունդներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Մայիսի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Ռոք երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Օպերային սոպրանոներ
Բոլթոն
Բոլթոն (անգլ. Bolton), քաղաք Մեծ Բրիտանիայում, անգլիայի հյուսիս-արևմուտքում, Մեծ Մանչեսթեր վարչաշրջանում, մայրաքաղաքային Բոլթոն շրջանի վարչական կենտրոն (262 400 բնակիչ)։ Գտնվում է Մանչեսթերից 16 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Պատմություն
Քաղաքը սկիզբ է առել Լանկաշիր ճահճային տեղանքից, մինչև XIX դարի երկրորդ կեսերը ուներ շրջանի կարգավիճակ և կոչվում էր Bolton le Moors։ Տեքստիլ արդյունաբերության հնագույն (14-րդ դարից սկսած) կենտրոն է։ 1644 թվականին դարձավ քաղաքացիական պատերազմի մարտադաշտ։ Բոլթոնը գրավել էր կառավարության կողմը, ինչը ռոյալիստ շրջանում բերեց նրա վախճանին։ Ռուպերտ Պֆալցսկին գրավեց քաղաքը, որից հետո «Բոլթոնյան կոտորածի» ժամանակ սպանվեցին 1600 բնակիչներ։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը տեքստիլ արդյունաբերության կենտրոն էր։ Պրեմիեր լիգայում ներկայացված է «Բոլթոն Ուոնդերերս» ակումբը, որը 2011/2012 մրցաշրջանում դուրս է մնացել հետագա պայքարից՝ չկարողանալով հաղթահարել «Սթոք Սիթիի» արգելքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի աշխարհագրություն
Կողալի
Կողալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչություն
Հայաբնակ գյուղ էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(20576) Մարիոերտլ
(20576) Մարիոերտլ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Ինչպես պանը ձի դարձավ
Ինչպես պանը ձի դարձավ (Как пан конём был), ռուսական տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է «Օդաչու» ստուդիայում, 2004 թվականին։ Ռեժիսորները` Ալեքսանդր Տատարսկին և Վալենտին Տելեգինը, մուլտֆիլմն ստեղծել են հիմնվելով բելառուսական ժողովրդական հեքիաթի վրա։ Նմանատիպ սյուժե գոյություն ունի լատվիական և հունգարական ֆոլկլորներում, սակայն հունգարական տարբերակում կալվածատիրոջ փոխարեն հանդես է գալիս քահանան։
Մուլտֆիլմը մտնում է «Гора самоцветов» շարքի մեջ։ Մուլտֆիլմի սկզբում երևում են հետևյալ խոսքերը. «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում` Բելառուս»։
Սյուժե
Մի գյուղում ապրում էր չար ու ագահ մի պան։ Նա ստիպում էր իր աշխատակիցներին անել այնպիսի ծանր աշխատանք, որը սովորաբար ձիերն էին անում, անգամ չէր կերակրում նրանց և չէր թողնում հանգստանալ։ Տան ոգին բարկանում է այդ անարդարությունից և ազնվականին ձի է դարձնում, այնուհետև ձիուն տալիս է աշխատողներին այն պայմանով, որ օգտագործեն նրան ամենածանր աշխատանքում է և չկերակրեն։ Մի չար գիշեր կալվածք գողեր են մտնում և գողանում են նիհարած ձիուն, հետո վաճառում են նրան կոշկակարին։ Ձին վախենում է և փախչում, վերադառնում է տուն և և բանջարանոցում սկսում կաղամբ ուտել։ Հետո տան ոգին նրան նորից պան է դարձնում։ Դրանից հետո պանը բարիանում է և իր աշխատակիցներին չի նեղացնում, բայց այդպես էլ ձի չի գնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր
Սպիտակ կղզի
Սպիտակ կղզին (անգլերեն՝ White Island, կելտերեն՝ Ar Nor) Սիլլի կղզիների ամենամեծ անմարդաբնակ կղզիներից մեկն է։ Այն Սուրբ Մարտինի կղզուն միանում է հատուկ կամրջով։ Կղզին հանդիսանում է գիտահետազոտական աշխատանքների վայր։ Տարվա որոշ եղանակների կղզու մուտքը կարող է բավականին վտանգավոր դառնալ ծովային հոսանքների պատճառով։
Կղզում կան հազվագյուտ թռչնատեսակներ։
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սիլլի կղզիներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության կղզիներ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Լորետո (Մարկե)
Լորետո (Loreto),  քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում ։ Քաղաքին մեծ հռչակ է բերել կաթոլիկների ուխտագնացության սիրված վայր համարվող Սանտա-Կազա բազիլիկ եկեղեցին։
2046 (ֆիլմ)
«2046», ռեժիսոր Վոնգ Կառվայի ֆանտաստիկ մելոդրաման։
Լորետո (Մարկե)
Աշխարհագրություն
Լորետոն տեղակայված է ծովի մակերևույթից 127 մետր բարձրության վրա, Մուզոնե գետի աջ ափին։
2046 (ֆիլմ)
Սյուժե
Ֆիլմը Վոնգ Կառվայի նախորդ՝ «Սիրային տրամադրություն» ֆիլմի գլխավոր հերոսի՝ Չոու Մո-Վանի պատմության շարունակությունն է։ Չոուն մի քանի տարի Սինգապուրում անցկացնելուց հետո վերադառնում է Հոնկոնգ։ Նա բնակվում է էժանագին հյուրանոցում, որտեղ սկզբից ցանկանում էր վերցնել 2046 համարը, ինչքան էր այդ համարը նրան հիշեցնում անցյալը, բայց դա անհնար էր, և Չոուն սկսեց բնակվել հարևան 2047 համարում։ Ֆիլմի մեծ մասը պատմում է Չոուի և 2046 համարում ապրող մարդկանց հարաբերությունների մասին։ Չոուն անցյալում աշխատել էր լրագրող, բայց Հոնկոնգում նա սկսեց զբաղվել գրական աշխատանքով։ Քանի որ իր գրքի նախատիպի հերոսները, բուլվարային էրոտիկայի և ֆանտաստիկայի միաձուլումն էին, նա իրական կերպարներ էր օգտագործում՝ հյուրանոցի տիրոջը, ամենակարող կնոջը, 2046 համարի այցելուներին։ Չոուն իր գրքերում նկարագրում է ֆանտաստիկ ապագան, որտեղ ամբողջ երկիրը ծածկված է ահռելի տրանսպորտային ցանցով, որով կարելի է յուրաքանչյուր ժամանակ տեղափոխվել յուրաքանչյուր վայր։ 2046 թվականը հանդիսանում է որպես յուրահատուկ ժամանակաշրջան։ Ֆանտաստիկ կյանքից տեղադրելով գրքի մեջ, Չոուն ֆիլմում տեղադրեց և իրական կյանքից և հերոսի հիշողություններից դրվագներ։
Հետաքրքիր փաստեր
«2046» - սա սիրային պատմության վերջաբան է, որն արդեն վերջացել է։ Եվ եթե ֆիլմում հերոսը գալիս է հանգուցալուծման, որ իրեն անհրաժեշտ է առաջ գնալ, դա շատ պոզիտիվ է։
Հղումներ
Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:Չինական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ճապոներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր մանդարին լեզվով Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Հոնկոնգյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Չինական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Չինարեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին
Պուերտո Բերիո
Պուերտո Բերիո (Puerto Berrío), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում՝ Անտոկիա դեպատամենտում։ Այն Մագդալենա-Մեդիո ենթաշրջանի մի մասն է։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի արևելյան մասում, Մագդալենա գետի ձախ ափին, Մեդելյինից մոտավորապես 125 կիլոմետր արևելք-հյուսիս-արևելք (ԵԷՆ)։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 70 մետր է ։
Պուերտո Բերիոյի մունիցիպալիտետը հյուսիսում սահմանակից է Յոնդոյի և Ռեմեդիոսի մունիցիպալիտետներին, հյուսիս-արևմուտքում ՝ Յոլոմբոյի մունիցիպալիտետին, արևմուտքում ՝ Մաչեոյի մունիցիպալիտետին, հարավ-արևմուտքում ՝ Կարակոլիի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Պուերտո Նարեի մունիցիպալիտետին և Բոյկա դեպարտամենտին, արևելքում` Սանտանդերի դեպարտամենտին։ Մունիցիպալիտետի տարածքը 1184 կմ² է ։
Բնակչություն
Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչական դեպարտամենտի տվյալներով, 2012 թվականին քաղաքի և մունիցիպալիտետի համակցված բնակչությունը կազմել է 44.431 մարդ։ Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.
Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, տղամարդիկ կազմել են Պուերտո Բերիոյի բնակչության 47.5% -ը, կանայք `համապատասխանաբար 52.5%: Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 86.9% -ը; սևամորթները, մուլատները՝ 12,9%, հնդիկները ՝ 0,2%: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 84,8%։
Տնտեսություն
Պուերտո Բերիոյի տնտեսությունը կապված է երկաթուղային և գետային տրանսպորտով փոխադրվող ապրանքների տարանցիկ հոսքի, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրանքի հետ։
Տրանսպորտ
Պուերտո Բերիոն կապվում է Կոլումբիայի այլ քաղաքների հետ երկաթուղային, գետային և ավտոմոբիլային տրանսպորտով։ Քաղաքաից 2 կմ հարավ գտնվում է համանուն օդանավակայանը (ICAO: SKPR, IATA: PBE):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լապշիխա (գյուղ, Դալնեկոնստանտինովսկի շրջան)
Լապշիխա (Лапшиха), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դալնեկոնստանտինովսկի շրջանի կազմում։
Ժողովածու (2275)
Ժողովածու (2275), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2275 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում (1666 թվականից առաջ) ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19×12.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 223 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ հին սլավոներեն, թուղթ 4։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ աստառ (1666 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Իսաքվենա շրջան (Միսսիսիպի)
Իսաքվենա շրջան (Issaquena County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.070 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.406 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մեյերսվիլ բնակավայրը ։ Կազմավորվել է 1844 թ.։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միսսիսիպիի շրջաններ
(5055) Օպեկուշին
(5055) Օպեկուշին (Opekushin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 13-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,092725 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5695 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,616 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1986,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181214 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,9° անկյուն։
Անվանում
Աստերոիդն անվանվել է ի պատիվ ռուս հայտնի քանդակագործ Ալեքսանդր Միխայլովիչ Օպեկուշինի (Александр Михайлович Опекушин, 1838-1923)։ Նրա հեղինակած ամենից հայտնի քանդակներն են Պուշկինի հուշարձանը Մոսկվայում և Լերմոնտովի հուշարձանը Պյատիգորսկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռյուսի (Կալվադոսի գավառ)
Ռյուսի (Russy), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 173 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.86 կմ² տարածք։
2013 թվականի հունվարից Սենտ Օնորին դե Պերտ համայնքի հետ հանդիսանում է Օր սյուր Մեր համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 37 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Մահանալը սարսափելի չէ
Մահանալը սարսափելի չէ (Умирать не страшно), սովետական գեղարվեստական կինոնկար, որն արտադրվել է Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում։
Ռյուսի (Կալվադոսի գավառ)
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Մահանալը սարսափելի չէ
Սյուժե
ԽՍՀՄ, 1935 թվական։ Այդ տարիներին չափազանց դժվար և տագնապալի կյանքով էին ապրում մարդիկ. ձերբակալություններ, աքսոր, մատնություններ։ Կսենիային հրավիրում են Ներքին գորերի բաժին՝ հարցաքննության։ Կսենյան մտածում է, որ իրեն կձերբակալեն, քանի որ վերջին օրերին ձերբակալել էին նախկին կալվածատիրոջ աղջկան։ Իսկ դրանից առաջ ռեպրեսիայի էր ենթարկվել նրա ամուսինը։ Սակայն այս անգամ քննիչը բարի գտնվեց և ազատ թողեց աղջկան։ Կյանքը ընթանում էր բնականոն հունով։ Կսենյան ապրում էր իր հոր և աղջիկների հետ։ Որոշ ժամանակ այդպես հանգիստ ապրելուց հետո հանկարծ ձերբակալում են Կսենիայի հայրիկին, իսկ իրեն պարտադրում են դառնալ գեստապոյի լրտու (իրազեկիչ) ...
Ռյուսի (Կալվադոսի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 117 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 94-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,3 %։ 94 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 88 անձ (52 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (0 տղամարդ և 6 կին)։ 23 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Պրասլովո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
Մահանալը սարսափելի չէ
Պրեմիերա
Ֆիլմի պրեմիերան կայացավ 1991 թվականի հոկտեմբերին։
Ռյուսի (Կալվադոսի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պրասլովո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մահանալը սարսափելի չէ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ 1991 թվականի ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր