cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skam
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2015 հեռուստասերիալներ
Դմիտրո Յավորնիցկի
Դմիտրո Իվանովիչ Յավորնիցկի կամ Դմիտրի Էվարնիցկի (Дмитро Иванович Яворницький, ) - ուկրաինացի ակադեմիկոս, պատմաբան, հնագետ, ազգագրագետ, բանահավաք, բառարանագիր։ Եղել է Մոսկվայի հնագիտական ընկերության (1885 թվականից), Սանկտ Պետերբուրգի ռուսական հնագիտական ընկերության (1886 թվականից) անդամ, Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1929 թվականից)։ Նա զապորոժյան կազակների պատմության, ազգագրության, բանահյուսության ամենաականավոր ուսումնասիրողներից էր, նրանց պատմության առաջին հանգամանալի գրքի հեղինակը։ Լայնորեն հայտնի էր «Զապորոժցիների հայր» պատվանունով, անուն, որ նրան տրվել էր ի նշան գնահատանքի՝ զապորոժցիների պատմության ու մշակույթի պահպանության գործում ներդրած հսկայական ավանդի համար։
Կենսագրություն
Դմիտրո Յավորնիցկին ծնվել է 1885 թվականի նոյեմբերի 5-ին Խարկովի գավառի Սոնցիվկա գյուղում, որը հետագայում միացել է Բորիսովկա գյուղին։ Հայրը՝ աբեղա Իվան Յակիմովիչը, սերում էր սլոբոդյան կազակներից։ Ենթադրվում է, որ նախնիները Խարկովի նահանգ էին տեղափոխվել Գալիցիայի Յավոր քաղաքից։ Դմիտրոն 1867 թվականին ընդունվել է Խարկովի գավառական ուսումնարանը, որն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Խարկովի հոգևոր սեմինարիայում (1874-1877 թթ), այնուհետև՝ Խարկովի կայսերական համալսարանում (1877-1881 թթ.) : Այստեղ նրա դասախոսների թվում էին անվանի գրականագետ, արվեստի պատմաբան, ազգագրագետ Ն. Ն. Սումցովը, Ուկրաինայում և Ռուսաստանում լեզվաբանության առաջին խոշոր տեսաբան, փիլիսոփա, գրականագետ Ա. Ա. Պոտեբնյան։ Անհիմն կերպով մեղադրվելով «ուկրաինական անջատողականության» մեջ՝ հեռացվել է համալսարանից, այնուհետև ուսման թերին լրացրել Կազանի, Վարշավայի համալսարաններում։
1880-ական թվականներին Յավորնիցկին պեղումներ է կատարել Դնեպրի սահանքների մատույցներում, ինչպես ինքն է նամակներից մեկում նշել՝ քիչ է մնացել՝ խեղդվի, կյանքով հատուցի իր որոնումների համար, այնուհանդերձ՝ հաջողել է բացել հին կազակական քսանչորս գերեզման, հայտնաբերել գիտական տեսակետից արժեքավոր բազմաթիվ իրեր։ Կատարած հայտնագործությունները հաշվի առնելով՝ նրան թույլ են տվել, որ շարունակի դասախոսական աշխատանքը Խարկովի համալսարանում։ Ընդ որում՝ ազատ օրերին շրջագայում էր և կազակության պատմության վերաբերյալ դասախոսություններով հանդես գալիս նաև Պոլտավայում, Եկատերինոսլավում, Չեռնիգովում, Խերսոնում, Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում...
1885 թվականին Յավորնիցկուն, այնուամենայնիվ, հեռացրին Խարկովի համալսարանից՝ դարձյալ մեղադրելով հարավսլավոնական անջատողականության մեջ։ Նա չէր ընդունում իրեն ներկայացված մեղադրանքը և ի վերջո արդարացվեց։ Մեկնեց Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ դասախոսություններ էր կարդում գիմնազիայի սովորողների և մանկավարժական դասընթացների մասնակիցների համար ։ Պետերբուրգում Դմիտրի Իվանովիչը ծանոթացավ Ի. Ե. Ռեպինի, Ա. Սլաստյոնի, Դ. Լ. Մոռդովցևի, Մ. Օ. Միկեշինի հետ, Զապորոժիեի պատմության վերաբերյալ մի շարք հոդվածներ հրատարակեց, առաջաբան գրեց Տարաս Շևչենկոյի «Հայդամակներ» պոեմի ռուսերեն թարգմանության հրատարակության համար։ Նրա խորհրդով Ռեպինն սկսեց աշխատել իր նշանավոր կտավներից մեկի՝ «Զապորոժցիները նամակ են գրում թուրք սուլթանին» նկարի վրա (ի դեպ, նամակը գրի առնողին նկարիչը պատկերել է հենց Յավորնիցկու դիմագծերով), իսկ Նիկոլայ Լիսենկոն ստեղծեց իր «Տարաս Բուլբա» օպերան՝ ըստ Նիկոլայ Գոգոլի հայտնի վիպակի։ Այդ նույն տարում (1885 թվականին) Յավորնիցկին դարձավ հնագետների ընկերության անդամ։ Շուտով սկսեց դասավանդել նաև Պետերբուրգի համալսարանում, սակայն 1891 թվականին նրան հեռացրեցին աշխատանքից և ընդհանրապես զրկեցին ուսումնական հաստատություններում դասավանդելու իրավունքից՝ դարձյալ հին, ծանոթ մեղադրանքով՝ ուկրաինական ազգայնական շարժմանը մասնակցելու համար։ Ապրուստի միջոցներ հայթայթելու նպատակով Յավորնիցկին հարկադրված էր 1892 թվականին եռամյա գործուղման մեկնել Միջին Ասիա (սկզբնական շրջանում ապրել է Տաշքենդում, ապա՝ Սամարղանդում), որտեղ վարում էր հատուկ հանձնարարությունների գծով աստիճանավորի պաշտոն։ Որպես գիտնական՝ պետք է ուսումնասիրեր այդ երկրամասն ու դրա պատմական հուշարձանները։ 1893 թվականին նա, ի մի բերելով արդեն կատարած ուսումնասիրությունների արդյունքները, լույս ընծայեց «Միջին Ասիայի ուղեցույց՝ Բաքվից մինչև Տաշքենդ՝ հնագիտական և պատմական հայեցակետից» գիրքը, որի համար պարգևատրվեց Ստանիսլավի երրորդ աստիճանի և Բուխարայի Ոսկե աստղի շքանշաններով։ Բացի այդ, նրան շնորհվեց կոլեգիական խորհրդականի աստիճան ։
1895 թվականի ապրիլին, երբ լրացավ գործուղման ժամկետը, Դմիտրի Իվանովիչը տեղափոխվեց Վարշավա, որի համալսարանում 1895-1896 թվականներին աշխատեց որպես ռուսաց պատմության դասախոս ։ 1897 թվականին, ռուս պատմաբան Վասիլի Կլյուչևսկու միջնորդությամբ, աշխատանքի անցավ Մոսկվայի համալսարանում, դարձյալ որպես ռուսաց պատմության դասախոս։ 1901 թվականի վերջերին Կազանի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում պաշտպանեց մագիստրական թեզը՝ պաշտպանության ներկայացնելով իր «Զապորոժյան կազակների պատմություն» կոթողային աշխատության առաջին հատորի երկրորդ՝ 1900 թվականի մոսկովյան հրատարակությունը։
1902 թվականին, սիրով ընդունելով Եկատերինոսլավի հահանգի ղեկավարության հրավեր-առաջարկը, աշխատանքի անցավ որպես Եկատերինոսլավի նորաստեղծ պատմական թանգարանի վարիչ (ներկայումս գիտա-լուսավորական այդ օջախը կրում է նրա անունը)։ Թանգարանը հիմնել էր գործարար և մեկենաս Ա. Ն. Պոլը, որը տաժանակրության դատապարտված հետման Պ. Ն. Պոլուբոտոկի հետնորդներից էր ։ Իր կյանքի ուղիղ երեսուն տարին Դմիտրի Իվանովիչը նվիրաբերեց այդ թանգարանին, համակարգեց ու մեծապես համալրեց դրա հավաքածուն՝ հայտնաբերելով կազակական հնության դրոշմը կրող բազմաթիվ առարկաներ; Յավորնիցկու բազմամյա և անձնուրաց հետազոտական աշխատանքը, լայնորեն ճանաչման ու գնահատանքի արժանանալով, նպաստեց, որ Նիկոլայ Երկրորդ ցարի օրոք վերջապես պաշտոնապես վերականգնվի զապորոժյան կազակական զորքի բարի համբավը։ 1914 թվականին Յավորնիցկին ակտիվորեն մասնակցել է Առաջին աշխարհամարտի կռիվներում վիրավորվածներին, փախստականներին, որբերին օգնելու նպատակով միջոցների հավաքագրմանը։
Արտավազդ Պապիկյան (մանկավարժ)
Արտավազդ Վարոսի Պապիկյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):
Դմիտրո Յավորնիցկի
Աշխատություններ
Յավորնիցկու աշխատությունները կենցաղագրական բնույթ են կրում։ Գիտական հանրության մեջ նա առաջիններից մեկն էր, ով ձեռնամուխ եղավ զապորոժյան կազակության պատմության համալիր ուսումնասիրման գործին, հետազոտեց այն՝ սեչի հիմնադրման ժամանակներից մինչև վերջին օրերը, հրատարակեց մեծ քանակությամբ փաստաթղթեր։ Նա գրել է նաև վիպակներ («Наша доля — Божья воля», 1901; «За чужой грех», 1907; «В бурсу! В бурсу! В бурсу!», 1908, և այլն), երգիծական պատմվածքներ, բանաստեղծություններ։
Արտավազդ Պապիկյան (մանկավարժ)
Կենսագրություն
Արտավազդ Պապիկյանը ծնվել է 1912 թվականին, Սպիտակի շրջանի Նալբանդ գյուղում։ 1933 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը և, որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ, գործուղվել Թումանյանի շրջանի Օձունի միջնակարգ դպրոց։ Այնտեղ աշխատել է շուրջ ինը տարի։ Այդ տարիներին ավարտել է նաև Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը ։
Դմիտրո Յավորնիցկի
Աշխատություններ
Որպես պատմաբան՝ հետևելով իրեն նախորդած Նիկոլայ Կոստոմարովի աշխատաոճին՝ ռոմանտիկ մոտեցում է դրսևորել իր ուսումնասիրության նյութի նկատմամբ։ Խանդավառ ու ոգեշունչ աշխատանքով հավաքել է հնագիտական, ազգագրական, բանահյուսական հսկայածավալ նյութ, որի հիման վրա էլ հյուսել է իր պատմական աշխատությունները; Նրա գլխավոր գործը «Զապորոժյան կազակների պատմություն» մեծածավալ, կոթողային աշխատությունն է, որի երեք հատորները լույս են տեսել ռուսերեն, 1895-1899 թվականներին։ Ծրագրել էր գրել նաև չորրորդ հատորը, բայց այդպես էլ չիրագործեց։ Ինչպես այս, այնպես էլ իր մյուս աշխատություններում նա զապորոժյան կազակներին ներկայացնում է իբրև Ուկրաինայի ազատագրման գործի քաջամարտիկների։ Յավորնիցկին ինքն անձամբ առաջամարտիկ էր նաև ազգագրության, բանահավաքության, բառարանագրության բնագավառներում։ Մեծ ավանդ է ներդրել զապորոժյան երկրամասի պատմական աշխարհագրության բնագավառում, մանրամասնորեն քարտեզագրել է զապորոժցիների ստեղծած ամրությունները Դնեպրի սահանքների շրջանում ու մերձակա տարածքներում։ 1906 թվականին հրատարակել է ուկրաինական ժողովրդական երգերի մի մեծածավալ ժողովածու, որը մասամբ վերահրատարակվել է 1990 թվականին։ Մասնակցել է Բորիս Հրինչենկոյի «Ուկրաիներենի մեծ բառարան»-ի ստեղծման աշխատանքներին, հետագայում՝ 1920 թվականին ինքն անձամբ պատրաստել ու հրատարակել է ուկրաիներենի բացատրական բառարան։ Այս ամենին հարկ է ավելացնել նաև, որ Եկատերինոսլավի թանգարանի ցուցանմուշների քանակը նախնական 5000-ից տարիների ընթացքում հասցրել է 80.000-ի։ 2004 թվականից Ուկրաինայում ձեռնարկվել է Դ. Յավորնիցկու երկերի քսանհատորյակի հրատարակությունը։
Արտավազդ Պապիկյան (մանկավարժ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Դմիտրո Յավորնիցկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խարկովի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հնագետներ Կատեգորիա:Ազգագրագետներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանահավաքներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Մոբի Դիք (Հռենոս)
1966 թվականի մայիսի 18-ին Դույսբուրգի մերձակայքում գտնվող Հռենոսի մի քանի նավարկողներ ջրային ոստիկանությանը հայտնել են Հռենոսում սպիտակ դելֆինի մասին։ Պաշտոնյաները չեն հավատացել և նավաստիներին ստիպել են արյան ալկոհոլի թեստ հանձնել, որի արդյունքը բացասական էր։ Իրականում այնտեղ իսկապես կար 4 մետր երկարությամբ և 3,500-ֆունտ սպիտակ դելֆին, որը լողում էր Հռենոսում, օվկիանոսից 300 կիլոմետր հեռավորության վրա և հազարավոր կիլոմետրեր հեռու բելուգայի բնական միջավայրից արկտիկական ջրերում ։
Մոբի Դիքը, ինչպես հետագայում ենթադրվել է, հավանաբար գերեվարվել էր Կանադայի արևելյան ափին, տեղափոխվել բեռնատար և ուղարկվել Անգլիայի կենդանաբանական այգի։ Տեղ հասնելուց կարճ ժամանակ անց Անգլիական ջրանցքում փոթորիկը նետել է կոնտեյները Մոբիի հետ, որն անհետացել է, մինչ ամիսներ անց հայտնվել էր Հռենոս գետում ։
Դուիսբուրգ կենդանաբանական այգու տնօրեն Վոլֆգանգ Ջևալթը փորձել է հնազանդեցնել անսովոր հյուրին Հռենոս գետում ցանցերով և հանգստացնող տեգերով։ Սա հանգեցրել է ժողովրդի զանգվածային բողոքներին և Նիդեռլանդներում պաշտոնական բողոքի ցույցերին, ուստի նրանք ստիպված են եղել հրաժարվել այդ մտքից։
Սկզբում Մոբի Դիքը նորից լողացել է դեպի ծով, բայց կանգ է առել ամբարտակի առջև, որը բացվել է հատուկ նրա համար, և նորից լողացել է Հռենոսով՝ մինչև Բոն։ Մի անգամ նա վերադարձել է և նկատելի է եղել երեք օր անց՝ հունիսի 16-ին, ժամը 18:42-ին, վերջին անգամ Հոլանդիայի Հուկից բաց օվկիանոս հասնելուց հետո ։
Դիտորդները նշում են, որ սովորական սպիտակ կետի մաշկին ավելացել էին խորդուբորդ մուգ բծեր, ըստ երևույթին փոփոխությունը տեղի էր ունեցել Հռենոս գետի աղտոտված ջրերի պատճառով ։ Հռենոսն արդարացիորեն բնութագրվում էր որպես կոյուղի, քանի որ քաղաքներից և քիմիական գործարաններից կեղտաջրերը մեծ մասամբ թափվում էին առանց զտման։ Կարծիք կա, որ Մոբի Դիքի հայտնվելը Հռենոսում և աղտոտված ջրի ազդեցությունը կետի վրա Գերմանիայում բնապահպանական շարժման սկիզբն էր ։ Փաստորեն, մոտավորապես 1966 թվականին Գերմանիայում ընդունվել են շրջակա միջավայրի պահպանության առաջին արդյունավետ օրենքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիների հարձակումներ Կատեգորիա:Դելֆիններ
Հայկակ (անձնանուն)
Հայկակ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է Հայկ անունից՝ -ակ փաղաքշական մասնիկով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Գիշատիչ թռչուններ։ Զարմանալի պատմություն Հարլի Քուինի մասին (ֆիլմ)
«Գիշատիչ թռչուններ։ Զարմանալի պատմություն Հարլի Քուինի մասին» (Birds of Prey (and the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn), ամերիկացի ռեժիսոր Քեթի Յանի DC Entertainment-ի արտադրության սուպերհերոսների մասին ամերիկյան ֆիլմ։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Մարգո Ռոբին, Մերի Էլիզաբեթ Ուինսթեդը և Ջերի Սմոլետ-Բելլը   ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի փետրվարի 6-ին։
Սյուժե
«Ինքնասպանների ջոկատ» ֆիլմի իրադարձություններից հետո Հարլի Քուինը բաժանվում է Ջոկերից։ Այդ ժամանակ երիտասարդ Կասանդրա Քեյնը գողանում է ադամանդ, որը պատկանում է հանցավոր առաջնորդ Սև Դիմակին։ Հետևաբար, Հարլին միանում է Սև Դեղձանիկին, Որսորդին և Ռենե Մոնտոյային՝ Կասանդրայի պաշտպանության համար ։
Արտադրություն
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2019 թվականի հունվարի 12-ին և ավարտվել են ապրիլի 15-ին։
Մարքեթինգ
2019 թվականի հունվարի 28-ին հրապարակվել է տեսահոլովակ, որը ցուցադրում է ֆիլմի հիմնական դերասանական կազմը՝ իր հերոսների կերպարներով։ DC Comics-ը նախատեսում է թողարկել հատուկ ժողովածու՝ անթոլոգիա, որը հիմնված է ֆիլմի վրա ։ Առաջին լիարժեք թիզեր-թրեյլերը ցուցադրվել է «Այն 2» ֆիլմի պրեմիերայի ցուցադրության ժամանակ ։
Ֆիլմի թողարկման առաջին լիարժեք թրեյլերը սոցիալական ցանցերում հրապարակվել է ֆիլմի էջերում այս ենթատեքստով «Let's launch this sh*t» :
Ապագայում
«Գիշատիչ թռչուններ» ֆիլմը առաջին նախագիծն է դառնալու Հարլի Քուինի վրա կենտրոնացած ֆիլմերի եռագրության շրջանակներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:DC-ի ընդարձակ տիեզերքի ֆիլմեր Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Իվիսա
Իվիսա (Ibiza, Eivissa)՝ հետխորհրդային տարածության երկրների լրատվամիջոցների նյութերում և գրականության մեջ լայն տարածում է գտել սխալ արտասանությամբ Իբիցա տարբերակը ), կղզի Միջերկրական ծովում։ Գտնվում է Իսպանիայի Բալեարյան կղզիների կազմում։ Տարածքը՝ 572, 56 կմ², բնակչությունը՝ 133, 702 մարդ։ Համախառն ներքին արդյունքի հիմնական մասը բաժին է ընկնում տուրիզմին։
Գիշերային կյանք
Իվիսան աշխարհում հայտնի է տոնակատարություններով և գիշերային կյանքով։ Համաշխարհային ճանաչում ունեն նաև կղզում գտնվող Բորա-Բորա և Պաչա ժամանցային համալիրները։ Աշխարհի ամենաճանաչված դիջեյներն իրենց նոր ստեղծագործությունների պրեմիերան ներկայացնում են Իվիսայի գիշերային տոնակատարությունների ժամանակ։ Սովորաբար այդ տոնակատարությունները սկսվում են հունիս ամսին և ավարտվում են հոկտենբերին։
Տրանսպորտ
Չնայած իր փոքր չափերին Իվիսայում կա մայրուղիների լայանածավալ ցանց և միջազգային օդանավակայան, որտեղից ամառային տուրիստական շրջանի ժամանակ իրականցում են չվերթներ աշխարհի տարբեր ծայրերից՝ հիմնականում ԵՄ-ից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանիայի կղզիներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի կղզիներ
Կառլոս Բատրես (մրցավար)
2005 թ. Բատրեսը, հանդիսանալով հոնդուրասական «Օլիմպիա» և սալվադորական «ՖԱՍ» ակումբների միջև՝ կենտրոնամերիկյան չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչի գլխավոր մրցավար, դաշտից հեռացրել է հոնդուրասական ակումբի հինգ ֆուտբոլիստների և սալվադորական ակումբի գլխավոր մարզչին, որից հետո խաղը դադարեցվել է «Օլիմպիայի» մոտ խաղացողների ոչ բավարար թվի պատճառով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գվատեմալացի ֆուտբոլային մրցավարներ Կատեգորիա:1968 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցավարներ այբբենական կարգով
(8583) Ֆրոբերգեր
(8583) Ֆրոբերգեր (Froberger), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 8-ին Պաուլ Կոմբայի կողմից Պրեսկոտում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,18744 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7273 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6476 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2078,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173197 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Կոմբայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վերին գերմաներենի բարբառներ
Վերին գերմաներենի բարբառներ, գտնվել են Բենրաթյան գծից (Benrather Linie) հարավ (առանձնացած Ուրդինգեր գծից (Uerdinger Linie)) և տարածվել միջին և վերին գերմաներենի ենթաբարբառների մեջ։ Դրանք ընդգրկել են գերմաներեն լեզվատարածքի ավելի բարձր հատվածում ընկած տարածքային լեզվաբազմազանությունը և հանդես են եկել որպես երկրորդ կամ (հին) վերին գերմաներենի բաղաձայնների առանձին խմբերի տեղաշարժման, մասնակի կամ ամբողջական իրականացված, ընդհանուր բնութագիր։
Ընդհանուր գործածական կարճ անվանումը «վերին գերմաներեն», կարող է թեթևակի թյուրըմբռնման տանել, քանի որ հողորդակցվողների մեծ մասի համար այն համազոր է «Ստանդարտ գերմաներենին» (Standarddeutsch) կամ «Գրական գերմաներենին»։ Այս հոդվածում վերին գերմաներենը գործածվել է գերմանական լեզվատարածքի ավելի բարձր հատվածում ընկած շրջանային լեզվաբազմազանության իմաստով, որը պատմականորեն դիտարկվել է նեղ բարբառային կոնտինումի մեջ՝ դրանից հյուսիս ընկած տարածքային  լեզվաբազմազանությունը (Նիդերզեքսիշ (Niedersächsisch) և Նիդերֆղենքիշ (Niederfränkisch)) և ավելի ցածրադիր վայրերում գտնվող լեզվատարածքները։
Հասկացություն
Շատ լեզուներ, որոնք առաջացել են վերին գերմաներենի բարբառներից, պատկանում են Ստանդարտ գերմաներենին (հիմնականում պարզապես « Գերմաներեն » կամ «Գրական գերմաներեն»), Յիդիշյան և Լյուքսեմբերգյան գերմաներենին։ Ներկայիս վերին գերմաներեն գրական լեզուն առաջացել է գրքի տպագրման հայտնաբերումից 500 տարի անց։ Որպես պաշտոնական և դպրոցում դասավանդվող լեզու առանձնացել է զարգացող խոսակցական գերմանական բարբառներից։
Վերին գերմաներենի բարբառներով խոսում են գերմանական լեզվատարածքի միջին և հարավային շրջաններում, այն է՝ Գերմանիայում, Ավստրիայում, Գերմանական Շվեցարիայում, Լիխտենշտայնում, Լյուքսեմբուրգում, Էլզասում և Լոթարինգենում (Ֆրանսիա), Արևելյան Բելգիայից հարավ ընկած հատվածում և Հարավային Թիրոլում (Իտալիա):Այս սահմաններից դուրս կա և կային Վերին գերմաներենի լեզվակղզյակներ, օրինակ՝ Հյուսիսային Իտալիայում Հարավային Թիրոլի սահմաններից դուրս (Զիմբեղն (Zimbern), Զյուդվալսեռ (Südwalser)), Լեհաստանում (Օբեռշլեսին (Oberschlesien)), Ռումինիայում (Զիբենբյուղգը Զաքսըն (Siebenbürger Sachsen), Բանատը Շվաբեն (Banater Schwaben), Զաթմաղը Շվաբեն (Sathmarer Schwaben)), Հունգարիայում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, (օրինակ՝ Պենսիլվանիա Դատչ (Pennsylvania Dutch) և Հաթեղիշ (Hutterisch)), և Բրազիլիայում (Ղիոգղանդենսը Հունսղյուքիշ (Riograndenser Hunsrückisch)):
«Վերին» տերմինը Վերին գերմանական բարբառներ արտահայտության մեջ վերաբերում է միջին և հարավային գերմանական լեզվատարածքների բարձր լեռնային շրջանների բարբառներին, ի հակադրություն «ստորին» տերմինի, որը վերաբերում է գերմանական բարբառային լեզվատարածքներից դեպի հյուսիս ընկած ավելի խորը, հարթավայրային շրջաններին։ Այս հասկացությունները ձևավորվել են 15-րդ դարում վերին գերմաներենից նիդեռլանդերեն թարգմանելիս. վերին գերմաներենը առաջին անգամ 1440 թվականին՝ «Մեր հովիտներում թաքնված» Uut hoghen duutsche ghetransfereert, իսկ ստորին գերմաներենը առաջին անգամ 1457 թվականին՝ «vanden hooghen duutsche int neder duutsche» :
Deutsch բառը ստուգաբանորեն նշանակել է Ժողովրդին պատկանող, ժողովրդական և, ի հակադրություն ազգային ածականների, ցույց է տալիս նախ և առաջ մի լեզու, որից ավելի ուշ ածանցվել է անվանումը լեզվակրի համար և բնակեցված տարածքից. լատիներեն տերմինը theodiscus առաջին անգամ ի հայտ է եկել 786 թվականին, ինչպես հաղորդել է Օստիայի պապական նունթիուս Գեորգը (Nuntius Georg von Ostia) պապ Հադրիան Առաջինին (Papst Hadrian I) Անգլիայի երկու հավաքների մասին։ Ընդ որում, որոշումները ինչպես լատիներեն, այնպես էլ ժողովրդական լեզվով (լատիներեն և թեոդիս (latine und theodisce)) են հրապարակվել, որ բոլորը կարողանային հասկանալ, ապա նաև հաղորդվել է հին անգլերենի, այլ կերպ անգլոսաքսոնական տարբերակի մասին։ 813 թվականին Կարլ Մեծը հանձնարարել է  հոգևորականներին ոչ միայն լատիներեն քարոզել, այլ նաև րուստիք ռոմանական լեզվով (rusticam Romanam linguam), գիտական լեզվում theodiscus բառը համապատասխանում է արևմտաֆրեներենի theodisk ածականին՝ ժողովրդին պատկանող, աստվածային ժողովուրդ։
Մինչև 15-րդ դարը գերմաներեն լեզու տերմինը հին ֆրանսերենում գործածվել էր tiedeis, tieis, tiois հասկացություններով, ֆլեմերենում՝ dietsch, այստեղից էլ նիդերլանդերենում անգլերեն Dutch տերմինը։ 9-րդ դարի վերջին առաջացել է լատիներեն teutonicus տերմինը, որը դրվել է theodiscus բառի կողքին։ Մինչ այսօր պահպանվել է լատիներեն tedesco եզրույթը։
Պատմություն
8-րդ դարի հին վերին գերմաներենի նշագրությունը պատկանել է ավելի վաղ հաստատված վերին գերմաներեն լեզվին։
Մոտ 1200 թվականին շվաբերեն տարբերակից առանձնացած միջին վերին գերմաներենը համարվել է որպես բանաստեղծական լեզու բարձրադիր շրջաններից մինչև հյուսիսային գերմանական տարածքներ։
Վաղ արդի ժամանակներում ժամանակակից վերին գերմաներենը զարգացել է արևելյան միջին գերմաներենի, արևելյան ֆրանկերենի և բավարիական կայսերական լեզվի հիմունքներով որպես բարձրադիր գրավոր լեզու, որը հաստատվել է մինչև 17-րդ դարը Հյուսիսային Գերմանիայում (արտամղելով հնացած ստորին գերմաներենը), մինչև 18-րդ դարը՝ ամբողջ ներկայիս լեզվատարածքում։
Վերին գերմաներենը բաժանվել է հետևյալ դարաշրջանների.
1. Հին վերին գերմաներեն (Հվգ) 750-1050
3. Վաղ նոր վերին գերմաներեն (Վնվգ) 1350-1600/1650
Թվագրումը ընկալվել է որպես մոտավոր արժեք։ 750 թվականը համարվել է հին վերին գերմաներենի միայն ենթադրյալ սկիզբը, քանի որ մինչայժմյա հետազոտությունների մակարդակով հին հայտնի գրավոր լեզվաղբյուրը 8-րդ դարի երկրորդ կեսերին տեղայնացված էր, օրինակ՝ Աբրոգանս նշագրությունը (Abrogans-Glossar) (միջին լատինական-հին վերին գերմաներենի նշագրությունը) թվագրվում է մոտավորապես 770 թվականին ։ Առանձին դարաշրջանների միջև անցումը շատ սահուն է եղել. լեզվափոփոխությունը կատարվել է տարբեր մակարդակներով և հավասարաչափ չէ տեղի ունեցել տարբեր լեզվատարածքներում։
Դասակարգում
Վերին գերմանական լեզուների տարբեր տարատեսակներ խիստ առանձնացել են։ Հաճախ միայն հարևան տարատեսակներն են փոխադարձաբար հասկացվել։ Հաճախ առանձնացված տարատեսակով խոսողը իր սեփական բարբառով չի կարող իր միտքը բացատրել (Շարունակականության մեջ (Kontinuum)), այլ պետք է օգտվի, այսպես կոչված, ծածկալեզվից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարբառներ ըստ լեզվի Կատեգորիա:Բարբառներ Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Հակոբ Գյուրջյան
Հակոբ Մարգարի Գյուրջյան, հայ քանդակագործ։ Հայ իրականության մեջ առաջինն է ստեղծել բազմաժանր արձանագործություն, օժտել այն թեմատիկ բազմազանությամբ, գեղարվեստական ընդհանրացումներով և դուրս բերել համաշխարհային ասպարեզ։ Նրա արվեստում ինքնատիպորեն միահյուսվել են Արևելքի հնագույն և եվրոպական նոր արվեստների ավանդույթները։
Հակոբ Գյուրջյանը արվեստագետների շրջանում միջազգային ճանաչման արժանացած քանդակագործներից է։ Չնայած նա կրթություն ստացել և հիմնականում ստեղծագործել է Ֆրանսիայում, բայց զգալի չափով կապված է եղել հայ իրականությանը և իր ստեղծագործության մեջ զանազան առիթներով տեղ է տվել հայ ժողովրդի ներկայացուցիչներին` որոշ չափով առնչված մնալով նոր շրջանի հայ քանդակագործությանը ։ Գյուրջյանի ստեղծագործության ձևավորումը տեղի է ունեցել նախ ռուսական դպրոցում` Մոսկվայում, ապա` ֆրանսիական դպրոցում` Փարիզում, որտեղ նա աչքի առաջ ունեցել է թե' ժամանակակից, թե' անցյալի դասական արվեստի բազմաթիվ գլուխգործոցներ, որոնք նպաստել են նրա կատարելագործմանը ։
Ուսում և ստեղծագործական կյանք
Սովորել է Շուշիի և Մոսկվայի ռեալական ուսումնարաններում, Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում (1907-1910), հաճախել Օգյուստ Ռոդենի արվեստանոցը։ Շուշիի ռեալական դպրոցում կրթական գործը համեմատաբար լավ հիմքերի վրա էր դրված։ Գյուրջյանը հետաքրություն է ցուցաբերել դեպի արվեստը դեռ վաղ մանկությունից.այդ շրջանում նա այնքան էր տարված նկարներով և կավից, փայտից քարից մարդկանց ու կենդանիների մարմիններ պատրաստելով, որ թե' տանը, թե' դպրոցում իր եռանդուն զբաղմունքով ուշադրություն էր գրավում ։
1907 թվականին նա մեկնում է Փարիզ և ընդունվում է Ժյուլիենի գեղարվեստի ակադեմիան։ Այնտեղ տարբեր տարիներին նրա ուսուցիչները եղել են քանդակագործներ Պոլ Լանդովսկին, Ռաուլ Շառլ Վերլեն և Հանրի Լեոն Գրեբերը։ Չնայած հայտնի չեն ուսման տարիների նրա կյանքի մանրամասները, բայց պահպանված են մի գործեր նրա աշխատասիրության, տաղանդի և արտասովոր առաջադիմության մասին ։ 1908 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Փարիզում։ Ստեղծել է ռեալիստական դիմաքանդակներ և պատմական, կրոնական, դիցաբանական կերպարներ՝ «Վար» (բրոնզ, 1910), «Հայ գեղջկուհիներ» (գիպս, 1910) բարձրաքանդակները, Արշակ Չոպանյանի (գիպս, 1911), Մաքսիմ Գորկու (բրոնզ, 1912, 1914), Անդրանիկի (գիպս, 1916, չի պահպանվել), Ալեքսանդր Շիրվանզադեի (բրոնզ, 1916, 1945) դիմաքանդակները, «Գաղթ» (գիպս, 1912) կոմպոզիցիան, «Քնած դևը» (գիպս, 1912), «Մահացող Քրիստոսը» (կրաքար, 1914), Լև Տոլստոյի (1913-1914, մարմար, Փարիզ, տեղադրվել է 1955 թվականին), Վահան Տերյանի (գիպս, 1920, ՀՀ ԳԱԹ), Անատոլի Լունաչարսկու (գիպս, 1920, Լունաչարսկու տուն-թանգարան) կիսանդրիները և այլն։
Հատկապես դիմաքանդակների մեջ Հակոբ Գյուրջյանը կարևորել է նյութի մշակման բազմազանությունը, ընդլայնել պլաստիկ արտահայտչականության սահմանները, հասել կերպարի բազմակողմանի բացահայտման «Լեդա», գիպս, 1922, «Հաղթանակ», բրոնզ, 1923, «Կլեոպատրւս», թրծակավ, 1924, «Աալոմե», բրոնզ, 1925-1926, «Պատանեկություն» («Զարթոնք»), գրանիտ, 1934, «Կարիատիդ», կրաքար, 1935, «Երիտասարդություն» («Մարմին»), գրանիտ, 1939 և այլն։
Հակոբ Գյուրջյանը վարպետորեն է արտահայտել մոդելի պլաստիկ և տիպային գծերը՝ ինքնատիպորեն միահյուսելով Արևելքի հնագույն և եվրոպական նոր արվեստի լավագույն ավանդույթները։
Ցուցադրություններ
Հակոբ Գյուրջյանի գործերը ցուցադրվել են Տոկիոյում, Օսլոյում, Անտվերպենում, Բրյուսելում և այլուր։
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Նյու Յորքում (1924), Փարիզում (1926, հետմահու՝ 1952)։
1958 թվականին Հակոբ Գյուրջյանի այրին՝ Գյուրջյան Տատյանա Ռոբերտովնան (Օրիորդական ազգանունը՝ Էրիքսոն, Գյուրջյանի մահից հետո ամուսնանալով Հ․ Առաքելյանի հետ՝ Առաքելյան ) Հայաստանին է նվիրել քանդակագործի 400 ստեղծագործություն, 1963 թվականին Ա. Առաքելյանը (Փարիզ)՝ 42 քանդակ ։
Հայ գեղջկուհիներ
Բարձրաքանդակում դրսևորվել է Գյուրջյանի կարեկցանքը հայ աղքատ գեղջուկների հանդեպ։ Թե' դեմքը, թե' հնամաշ կարկատած զգեստների ծեփվածքը ռեալիստական ճշմարտացիությամբ են դրսևորում նրանց խեղճությունը։ Գութ են շարժում տարեց կնոջ անօգնական կացությունից առաջ եկած օտարոտի, մարդախույս նայվածքը և նրա առջև պպզած փոքրիկ աղջկա խղճալի տեսքը ։
Փախուստ
Այս աշխատանքը ներկայացնում է կոտորածից խուսափող հայ կնոջն իր երկու փոքրիկ երեխաների հետ հապշտապ փախչելիս։ Դրանում նույնպես արտացոլում են գտել Գյուրջյանի հոգում ծանր հետք թողած հայ ժողովրդի մղձավանջային տառապանքները։ Գրեթե բնական մեծությամբ կերպավորված կինը ստիպված է եղել մի երեխայի շալակել, մյուսին հետևից տանել` ձեռքից քաշելով` ազատվելու համար հետապնդումից։ Սա նույնպես էտյուդային գործ է, բայց փրկության հասնելու մղումը, որպես հիմնական գաղափար, տրված է իրական կացությանը համապատասխան համոզիչ կոմպոզիցիայով։ Այդ են արտահայտում մոր շտապողական ընթացքը, դեպի առաջ հակված նրա մարմնի լարվածությունը, նրա հետևից հազիվ հասնող երեխայի շտապողականությունը և նրանց ահաբեկ արտահայտությունները, որոնք ստեղծում են խուճապի մատնված մարդկանց հոգեկան այլայլմունքի տպավորություն ։
Մեջբերումներ Հակոբ Գյուրջյանից
...գիպսն ու կավը պետք է տրորել սրտի զարկերին համաչափ, արյան շարժմանը ներդաշնակ...
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ
Օնիկ Բեյբության
Օնիկ Արամի Բեյբության, հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Օնիկ Բեյբությանը ծնվել է 1924 թվականին, Աշտարակի շրջանի Եղվարդ գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Ավարտելուց հետո Օնիկը զորակոչվել է զինվորական ծառայության։ Իր մարտական ծառայությունն անցկացրել է սևծովյան նավատորմում։ Սովորել է ռազմական ուսումնարանում ։
Գերմանաֆաշիստական զավթիչների դեմ կռվել է Նովոռոսիյսկի մոտ, Մալայա զեմլյայում։ Մալայա զեմլյայում նավամատույց էր կառուցվել դեսանտային նավերն ընդունելու համար։ Երբ նավամատույցին են մոտեցել 10-ից ավելի դեսանտային նավեր, նկատել են, որ ջրի ալիքները դեպի նավերն են նետում լողացող հսկա ական։ Ականի վրա կրակելը շատ վտանգավոր էր, քանի որ նավերը շատ մոտ են գտնվել։ Առանց խուճապի մատնվելու Բեյբությանն իր մարտական ընկերների հետ մակույկով զգուշորեն մոտենում են ականին և հեռացնելով պայթեցնում են։ Այնուհետև Բեյբությանը մասնակցել է Թամանի թերակղզու, Կերչի, Սևաստոպոլի, Օդեսայի, Խերսոնի, Իզմայիլի ազատագրման հերոսական մարտերին։ Ցուցաբերած քաջության համար երիտասարդ ծովայինը պարգևատրվել է «Խիզախության համար», «Մարտական ծառայությունների համար» և այլ մեդալներով ։
1948 թվականին Բեյբությանը զորացրվել է բանակից և սովորել Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է Լուսակերտի, ապա՝ Եղվարդի դպրոցներում, որպես տնօրեն։ 1972 թվականից Բեյբությանը ղեկավարել է Նաիրիի շրջանային խորհրդի գործկոմի ժողկրթության բաժինը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Դուբլին
Դուբլին (Dublin, արտասանվում է Դաբլին ˈdʌblin, Baile Átha Cliath), Իռլանդիայի մայրաքաղաք և խոշորագույն բնակավայր։ Գտնվում է Իռլանդիա կղզու արևելյան ափի գրեթե մեջտեղում, Լիֆի գետի բերանին և Դուբլինի մարզի կենտրոնում։ Հիմնադրվել է 9-րդ դարում վիկինգների կողմից, ապա դարձել վիկինգական փոքր Դուբլինի Թագավորության կենտրոնը։ Դարձել է կղզու գլխավոր քաղաքը 12-րդ դարում՝ նորմանների կողմից Իռլանդիայի նվաճումից հետո։ 17-րդ դարից սկսած քաղաքն արագ տեմպերով ընդլայնվել է՝ դառնալով Բրիտանական Կայսրության երկրորդ և Եվրոպայի հինգերորդ ամենամեծ քաղաքը։
Անվանում
Իռլանդական աղբյուրներում առաջին անգամ հիշատակվում է 291 թվականին։ Անվանումն առաջացել է հին իռլանդերեն Dubhlinn ձևից, որը բառացի նշանակում է «սև ջրափոս»։ Քաղաքն այսօր իռլանդերեն կոչվում է նաև Բալյե Ահա Քլիահ (Baile Atha Cliath), որը բառացի նշանակում է «վայր՝ հյուսապատված անցահունի մոտ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրոպական քաղաքներ Կատեգորիա:Իռլանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:841 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հրեաների պաշտպանության լիգա
Հրեաների պաշտպանության լիգա, ՀՊԼ (Jewish Defense League (JDL)), հրեական ծայրահեղական կազմակերպություն, որի ակտիվության գագաթնակետն էր 1960-ականների վերջը և 1970-ականների սկիզբը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրեական քաղաքական շարժումներ Կատեգորիա:Հրեական կրոնական ահաբեկչություն Կատեգորիա:ԱՄՆ իրավապաշտպան կազմակերպություններ Կատեգորիա:Պայքար հակասեմության դեմ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Հրեական ազգայնականություն
Պարտիզակ (Սեբաստիա)
Պարտիզակ, գյուղ էր Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի համանուն գավառում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ ուներ 200 տուն (1600 շունչ) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ, արհեստներով, անասնապահությամբ։ Գյուղում կար եկեղեցի (Ս. Գևորգ) և վարժարան։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ալաջամեջիթ
Ալաջամեջիթ, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Շորագյալի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (81101-81200)
Աստերոիդների ցանկ (81001-81100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (81201-81300)
Վադիմ Բայկով
Վադիմ Գենադիի Բայկով, ռուս կոմպոզիտոր, երգիչ, պրոդյուսեր, դիրիժոր և դաշնակահար։
Կենսագրություն
Վադիմ Բայկովը ծնվել է 1965 թվականի մարտի 18-ին Վոլգոգրադում պրոֆեսիոնալ երաժիշտների ընտանիքում։ Մայրը աշխատում էր մանկապարտեզում՝ երաժշտական ղեկավար, իսկ հայրը՝ երաժշտական դպրոցի ուսուցիչ։ Հինգ տարեկան հասակում (1970 թվականին) Վադիմը մոր հետ տեղափոխվում է Կլիմովսկ։
1972 թվականին ընդունվում է Մոսկովյան Պետական երգչախբային ուսումնարան։ 13 տարեկան հասակից ներառված է եղել մի քանի անսամբլերի կազմում, որտեղ նվագել է տարբեր ստեղնավոր գործիքների վրա։
1985 թվականի ավարտել է երկրորդ Մոսկովյան տարածքային երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրի ջազայի բաժինը։ Ունի երկրորդ մասնագիտություն՝ երգչախմբային դիրիժոր։
1985 թվականից մինչև 1987 թվականը աշխատել է «Мари», «Август», «Лейся, песня» խմբերում։
1987 թվականին Լև Լեշենկոյի ղեկավարությամբ դարձել է «Спектр» խմբի մենակատարը։
1990 թվականին, երբ Լև Լեշենկոն ստեղծեց «Музыкальное агентство» թատրոնը, Վադիմ Բայկովը դարձավ այդ թատրոնի մենակատարը։
1993 թվականին լքեց թատրոնը և սկսեց մենակատարի կարիերան։
1993 թվականից մինչև 2000 թվականը թողարկել է 4 անհատական ալբոմ՝ «Русская рулетка» (1993), «Арифметика любви» (1995), «Царица моих сновидений» (1997), «Монета на счастье» (2000):
1998 թվականից մինչև 2006 թվականը եղել է երգչուհի Ալսուի խմբի գեղարվեստական ղեկավարը, իսկ 2004 թվականից մինչև 2006 թվականը եղել է նրա պրոդյուսերը։ Որպես կոմպոզիտոր, Ալսուի համար գրել է մի շարք երգեր, այդ թվում նաև «Свет в твоём окне», «Последний звонок», «Первый раз» երգերը։ Որպես կոմպոզիտոր և պրոդյուսեր, 2002 թվականին թողարկել է «Папина дочка» ալբոմը, որի բոլոր երգերը կատարել է իր դուստրը՝ Տատյանա Բայկովան ։
2006 թվականին ստեղծել է պրոդյուսերական «VB Pro» կենտրոնը, որը ամբողջովին կենտրոնացված էր ուղղափառ երաժշտության ձայնագրման և թողարկման վրա։ Այդ կենտրոնը թողարկել է «Пассия» ալբոմը՝ Տղամարդկանց Կամերային երգչախմբի կատարմամբ, որը ղեկավարում էր Վադիմ Բայկովը, «Пустынька» հոգևոր փառաբանության ալբոմը՝ Ելիզավետա կույսի կատարմամբ։ 2008 թվականին Վադիմ Բայկովը Ելիզավետա կույսի բանաստեղծությունների հիման վրա թողարկել է ժամանակակից ուղղափառ երգերի ալբոմ։ Այսօր Ելիզավետա մայրիկը արդեն մայրապետ է։ Ալբոմը թողարկվել է մետրոպոլիտ Սմոլենսկու և Կալինինգրադյան Կիրիլի օրհնությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Անատ Բերկո
Անատ Բերկո (ענת ברקו, ), իսրայելցի քրեագետ և քաղաքական գործիչ, ահաբեկչության դեմ պայքարի ոլորտի փորձագետ։
Կենսագրություն
Անատ Բերկոն ծնվել է Երուսաղեմում՝ Իրաքից Իսրայել ներգաղթած ծնողների ընտանիքում, եղել է վեց երեխաներից երկրորդը։ Զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո նա մնացել է Իսրայելի պաշտպանության բանակում, որտեղ ծառայել է ընդհանուր առմամբ 25 տարի և ստացել փոխգնդապետի կոչում) ։ Սովորել է հոգեբանություն, սոցիոլոգիա և քրեագիտություն Բար-Իլան համալսարանում և ստացել քրեագիտության թեկնածուի աստիճան։ Նա դարձել է Պետական ​​կառավարման, դիվանագիտության և ռազմավարության դպրոցի ուսուցչուհի։ Նա եղել է հրավիրյալ պրոֆեսոր էր Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանում ։ Ներկայումս նա ահաբեկչության դեմ պայքարի միջազգային ինստիտուտի գիտաշխատող է, ինչպես նաև դասախոսում է Իսրայելում Ազգային պաշտպանության քոլեջում ։ Նրա մասնագիտացման ոլորտը ներառում է մահապարտ ահաբեկիչների ուսումնասիրությունը. զինվորական ծառայության ընթացքում նա հինգ տարի հարցաքննել է Համաս պաղեստինյան իսլամիստական կուսակցության առաջնորդ շեյխ Ահմեդ Յասինին։
2015 թվականի Քնեսեթի ընտրություններում նա եղել է 23-րդը «Լիկուդ» կուսակցության ցուցակում, նա ընտրվել է Քնեսետում, քանի որ Լիկուդ կուսակցությունը ստացել է 30 մանդատ ։ 2019 թվականի ապրիլի ընտրություններին նա չի ապահովել անցողիկ շեմը, քանի որ ցուցակում եղել է 46-րդ տեղը։
Ամուսինը՝ Ռեուվենը, արաբական հարցերի մասնագետ է, նրանք ունեն երեք երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քնեսեթի 20-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Իսրայելի կին քաղաքական գործիչներ
Ֆիլիպո Միքելե Բուոնարոտի
Ֆիլիպո Միքելե Բուոնարոտի (Filippo Giuseppe Maria Ludovico Buonarroti, Filippo Michele Buonarroti, Philippe Buonarroti; ), ֆրանսիական և իտալական հեղափոխական շարժման գործիչ, կոմունիստ–ուտոպիստ, Գրակքոս Բաբյոֆի զինակիցը և նրա գաղափարների տարածողը, Ժան-Ժակ Ռուսոյի հետնորդը։ Ծագումով իտալացի։
1828 թվականին Բրյուսելում լույս տեսավ նրա «Դավադրություն հանուն հավասարության կամ այսպես կոչված Բաբյոֆի դավադրությունը» գիրքը, որը մեծ դեր խաղաց կոմունիստական գաղափարների տարածման գործում։ 1830 թվականի Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո Ֆիլիպո Բուոնարոտին վերադարձավ Փարիզ և շարունակեց հեղափոխական գործունեությունը։ Նրա հայացքների ուժեղ կողմերից էր ապստամբության հաղթանակից հետո, անցման շրջանում, հեղափոխական դիկտատուրայի անհրաժեշտության ընդունումը։
Լա Կանյադա աստղադիտարան
Լա Կանյադա աստղադիտարանը (Observatorio de La Cañada, «La Cañada» իսպաներենից թարգմանվում է «կանյոն», «կիրճ», «հովիտ») սիրողական գիտակայան է, գտնվում է Իսպանիայի Ավիլա քաղաքում։ Զբաղվում է մերձերկրյա աստերոիդների և գիսաստղերի հայտնաբերմամբ և ուսումնասիրմամբ։
Աստղադիտարանը հանդիսանում է իսպանացի սիրողական աստղագետ Խուան Լակրուսի մասնավոր սեփականությունը, սակայն հիմնադրման պահից (2002 թ․) սկսած համագործակցել է Միջազգային աստղագիտական միության հետ՝ 2002 թ․ ամռանը նրան ուղարկելով առաջին աստղաչափական տվյալները։ Փոքր մոլորակների կենտրոնի կողմից աստղադիտարանն ստացել է J87 կոդը։
Բլոգներ
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Իսպանիայում
Պրատ դե Կոմպտե
Պրատ դե Կոմպտե (Prat de Comte), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա Ալտա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 26,8 կմ²։ Բնակչությունը՝ 198 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Օքսիրինքոսի պապիրուսներ
Օքսիրինքոսի պապիրուսներ, հին ձեռագրերի պատառիկների խումբ, որը հայտնաբերվել է 1890-ական թթ. սկսած անգլիացի հնագետներ Բերնարդ Փայն Գրենֆելի և Արթուր Սարիջ Հանթի կողմից Եգիպտոսում, հին Օքսիրինքոս քաղաքի աղբակույտերի մեջ։ Ձեռագրերը թվագրվում են մ.թ.ա. 1-ին դարից առ մ.թ. 6–րդ դար։ Դրանք ներառում են հիմնականում հունարեն, բայց նաև լատիներեն լեզուներով գրված բազմաթիվ փաստաթղթեր, նամակներ և գրական ստեղծագործություններ։ Հայտնաբերվել են նաև մի քանի ձեռագրեր բարակ մագաղաթի վրա և, վերջերս, արաբերեն ձեռագրեր թղթի վրա։
Օքսիրինքոսի պապիրուսները ներկայումս գտնվում են աշխարհի մի շարք գիտակրթական հաստատություններում։ Դրանց հիմնական մասը պահվում է Օքսֆորդի համալսարանի Աշմոլեան թանգարանում։
Գտնվել են նաև բավականին նշանակալից հատվածներ Եվրիպիդեսի մի շարք կորսված ողբերգություններից, այդ թվում՝ «Հիպսիլե» ողբերգությունից, Մենանդրոսի կատակերգություններից, Սոփոկլեսի «Որոնողներ» սատիրական դրամայից։ Այլ կարևոր գտածոներից մեկն է պատմական երկասիրությունից մի հատված, այսպես կոչված «Օքսիրինքոսի հունական պատմությունը», որի հեղինակն անհայտ է, սակայն ենթադրվում է, որ այն կարող է պատկանել Էֆորոսի կամ Կրատիպուսի գրչին։ Գտնվել է նաև Եվրիպիդեսին նվիրված մի կենսագրական երկ, ինչպես նաև Լիվիոսի «Պատմության» գրքերի համառոտագրություն։
Օքսիրինքոսի պապիրուսների ուսումնասիրությունն ու վերծանումը շարունակվում է առ այսօր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պապիրոլոգիա
Պարտիզակ (հանդես)
«Պարտիզակ» - կիսամյա հանդես էր, բողոքականների Պարտիզակի գիշերօթիկ բարձրագույն վարժարանի հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1909-1912 թթ., Կոստանդնուպոլսում։ Խմբագիրն էր Հ. Տեր-Մինասյանը։
Ուղղվածություն
Անդրադարձել է համիդյան տիրապետության շրջանում հայ ժողովրդի արևմտյան հատվածի ճակատագրին, ներկայացրել ազգային-ազատագրական պայքարի դրվագներ։ Ջատագովել է ակտիվ և կազմակերպված պայքարի գաղափարը, հեղափոխական շարժումները դիտել որպես բնականոն երևույթ կեղեքման դեմ, քննադատել է դեպի ԱՄՆ արևմտահայության գաղթը։ Գրական-բանասիրական հարցերում պաշտպանել է ինքնուրույն, ազգային ռեալիստական գրականության զարգացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատակցել են հիմնականում վարժարանի սաներն ու ուսուցիչները։
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Սեզան
Սեզան (Cézens), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 260 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 31.82 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 95 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 34 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 155 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 120-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 120 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 113 անձ (65 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 35 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հարաբերականության տեսություն
Հարաբերականության տեսություն, տարածաժամանակի ֆիզիկական տեսությունը, այսինքն՝ ֆիզիկական պրոցեսների ունիվերսալ տարածա-ժամանակային հատկությունները նկարագրող տեսությունը ։ Տերմինը 1906 թվականին ներմուծել է Մաքս Պլանկը՝ ընդգծելու համար հարաբերականության սկզբունքի հատուկ դերը հարաբերականության հատուկ տեսությունում (և, ավելի ուշ, հարաբերականության ընդհանուր տեսությունում)։ Երբեմն կիրառվում է որպես «ռելյատիվիստական ֆիզիկա» տերմինի համարժեքը ։
Կիրառման տիրույթը
Հարաբերականության տեսությունը կիրառվում է ֆիզիկայում և աստղագիտությունում 20-րդ դարից սկսած։ Առաջին անգամ ստեղծվեց նոր տեսություն, որը նեղ վիճակի մեջ էր դնում նյուտոնյան 200-ամյա մեխանիկան։ Այն արմատապես փոխեց աշխարհի ընկալումը։ Նյուտոնի դասական մեխանիկան, պարզվեց, ճիշտ էր միայն երկրային և դրան մոտ սահմաններում. լույսի արագությունից շատ անգամ փոքր արագությունների և ատոմներից և մոլեկուլներից շատ անգամ մեծ չափերի դեպքում, և այնպիսի հեռավորությունների համար, որոնց դեպքում կարելի է գրավիտացիայի տարածման արագությունն անվերջ համարել։
Շարժման մասին նյուտոնյան հասկացությունները արմատապես ճշգրտվեցին նոր՝ շարժման հարաբերականության սկզբունքի խորունկ կիրառման միջոցով։ Ժամանակն արդեն բացարձակ չէր (իսկ հարաբերականության ընդհանուր տեսությունից սկսած արդեն հավասարաչափ էլ չէր)։
Ավելին Այնշտայնը փոխեց տարածության և ժամանակի մասին հիմնարար հայացքները։ Հարաբերականության տեսության համաձայն, ժամանակը պետք է ընկալել որպես տարածաժամանակի գրեթե համահավասար բաղադրիչ (կոորդինատ), որը հաշվարկման համակարգը փոխելիս սովորական տարածական կոորդինատների հետ միասին կարող է մասնակցել կոորդինատային ձևափոխություններին, ճիշտ ինչպես երեք տարածական կոորդինատները ձևափոխվում են սովորական եռաչափ կոորդինատական համակարգի առանցքները պտտելու ժամանակ։
Հարաբերականության տեսությունը էապես ընդարձակեց ֆիզիկա հասկացությունն ամբողջությամբ, ինչպես նաև խորացրեց տարրական մասնիկների ֆիզիկայի գիտելիքները՝ հզոր իմպուլս հաղորդելով և նոր տեսական գործիքներ տրամադրելով ֆիզիկայի զարգացմանը։
Ընդունումը գիտական հասարակության կողմից
Ներկայումս հարաբերականության տեսությունը լայնորեն ընդունված է գիտական հասարակությունում և ժամանակակից ֆիզիկայի հիմքն է կազմում։ Սակայն նրա տարածումը և ճանաչումը գիտական հասարակության մեջ հեշտ չէր։ Օրինակ, հարաբերականության տեսության հանդեպ քննադատական վերաբերմունք ունեին Ֆիլիպ Լենարդը, Յոհաննես Շտարկը, Ջոզեֆ Թոմսոնը, ինչպես նաև փիլիսոփաներ և գիտնականներ (օրինակ, Կոնստանտին Ցիոլկովսկին , Նիկոլայ Ժուկովսկին, Նիկոլա Տեսլան և այլք)։
Դա ավելի շատ վերաբերում է հարաբերականության հատուկ տեսությանը։ Հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը ավելի քիչ է ստուգվել փորձնականորեն, ունի մի քանի սկզբունքային խնդիր և հայտնի է, որ սկզբուքնորեն թույլատրելի են գրավիտացիայի այլընտրանքային տեսություններ, որոնց մեծ մասը, ճիշտ է, այս կամ այն չափով կարելի է համարաել հարաբերականության ընդհանուր տեսության ձևափոխությունը։ Սակայն ի տարբերություն մյուս տեսություններին, հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը իր կիրառելիության տիրույթներում առայժմ համապատասխանում է բոլոր հայտնի փորձարարական տվյալներին, այդ թվում՝ վերջերս հայտնաբերվածներին (այսպես, գրավիտացիոն ալիքների գոյության ևս մեկ հնարավոր հաստատում գտնվեց 2012 թվականին )։ Ընդհանուր առմամբ հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը իր կիրառելիության տիրույթում «ստանդարտ տեսություն» է, այսինքն՝ ճանաչված է որպես հիմնականը գիտական հասարակության կողմից։
Հարաբերականության ընդհանուր տեսություն
Հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը 1905-1917 թվականներին Այնշտայնի մշակած գրավիտացիայի տեսությունն է։ Այն հարաբերականության հատուկ տեսության հետագա զարգացումն է։ Հարաբերականության ընդհանուր տեսությունում կանխադրվում է, որ գրավիտացիոն էֆեկտները պայմանավորված են ոչ թե մարմինների ուժային փոխազդեցությամբ և դաշտերով, այլ՝ հենց տարածաժամանակի դեֆորմացիայով, որում նրանք գտնվում են։ Այդ դեֆորմացիան կապված է մասնավորապես զանգված-էներգիայի ներկայության հետ։
Հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը մյուս մետրիկ ձգողության տեսություններից տարբերվում է Այնշտայնի հավասարումների կիրառությամբ, որոնք տարածաժամանակը կապում են նրանում գոյություն ունեցող մատերիայի հետ։
Ներկայումս հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը գրավիտացիայի ամենահաջող տեսությունն է, որը լավ հաստատվում է դիտումներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարաբերականության տեսություն
Հայոց
Հայոց, հայկական արական և իգական անուն։ Առաջացել է հայ բառի հոգնակի սեռականից։ Նշանակում է «հայոց ազգից»։ Գործածվում էր 13-19-րդ դարերում։ Այս անունից է առաջացել Հայոցյան ազգանունը, որը հիշատակված է 1888 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Onoma
Onoma (հայտնի է ինչպես՝ Square Enix Montreal), մոնրեալական ստուդիա, որը պատկանում է Embracer Group ընկերությանը։ Մասնագիտացված է բջջային խաղերի մշակման ոլորտում։ Հայտնիություն է ձեռք բերել GO խաղաշարքով, մշակված բջջային սարքերի համար։
Պատմություն
Square Enix-ի ղեկավարությունը 2011 թվականին հայտարարեց նոր ստուդիայի բացման մասին՝ Square Enix Montreal, որը տեղակայված էր Մոնրեալում։ Պլանավորվել էր, որ ստուդիայի գլխավորը կդառնա՝ Լի Սինգլոթը, որը Square Enix London-ի նախկին մենեջերն էր։ Նոր ստուդիան պետք է զբաղվեր ААА խաղերի մշակմամբ ։ Square Enix Montreal սկզբնական շրջանում ուներ 4 աշխատող՝ Լի Սինգլթոնտ և 3 ծրագրավորողներ IO Interactive-ից, սակայն ժամանակի հետ պլանավորվում էր աշխատակազմը հասցնել 150-ի։ Ստուդիայի առաջին նախագիծը պետք է դառնար Hitman նոր տարբերակը նախատեսված խաղային համակարգերի համար, որը պետք է մշակվեր Square Enix-ի այլ դուստր ընկերության՝ IO Interactive-ի հետ ։ Սակայն տարիներ անց որոշվեց, որ ստուդիան պետք է կենտրոնան բջջային խաղերի մշակման վրա ։ Նոր տնօրեն նշանակվեց Պատրիկ Նոդը, որն արդեն փորձ ուներ նման նախագծերում։ Ընկերությունից պահանջվեց 2 շաբաթ Hitman GO (2014) և Hitman: Sniper (2015) խաղերի մշակման համար։ Առաջին խաղը իրենից ներկայացնում է GO գլուխկոտրուկ, իսկ 2-րդ խաղում անհրաժեշտ է խաղալ Ագենտ 47-ի կերպարով, և վերացնել նշված նպատակները դիպուկահար ինքնաձիգով։ Չնայած, Hitman GO-ի և հաջորդող՝  Lara Croft GO խաղերը ստացան բարձր գնահատականեր և ակնարկները, նրանց վաճառքի թիվը զիճում էր Hitman: Sniper-ին որը դարձավ ընկերության հիմնական եկամուտի աղբյուրը։
2016 թվականին Deus Ex GO խաղի մշակման ժամանակ աշխատակիցները բաժանվել էին 2 մասին՝ մի մասը զբաղվում էր GO խաղաշարքով, իսկ մյուս մասը Hitman: Sniper խաղի թարմացումներով։ Deus Ex GO խաղի թողարկման պահին ստուդիանյում աշխատում էր ավելի քան 40 մարդ։
GO խաղաշարք
GO գլուխկոտրուկի շարքի խաղերը բարձր գնահատակներ ստացան քննադատների կողմից։ Ռայան Մակկաֆրին IGN-ից, շարքի առաջին երկու խաղերը անվանեց, ինչպես ամենախելացի բջջային հավելվածներ ։ Սէմ Լավրիջը Digital Spy-ից անվանեց ողջ շարքը, ինչպես չափազանց հաջողակ ։ Խաղերն օգտոգործում է պարզ մեխանիկա գլխավոր հերոսին տեղաշարժելու համար։ Ամեն նոր տարբերակի հետ Square Enix Montreal-ը վերանայում էր մեխանիկայի հիմնական էլեմենտները ։ Deus Ex GO խաղի թողարկման ժամանակ, ստուդիան հրատարակեց փաստավավերագրական ֆիլմ, խաղերի մշակման պրոցեսի մասին ։
GO խաղաշարքը ունի ավելի մեծ լսարան, քան՝ Hitman: Sniper-ը ։
2018 թվականի հունիսին ստուդիայի տնօրեն Պատրիկ Նոդը հայտարարեց, որը ստուդիան դադարեցնում է այս խաղաշարքի նոր խաղերի մշակումը։ Տնօրենը նշեց, որ չնայած այն հանգամանքին, որ շարքը լավագույնն է, շարքը չի կարողանում մրցակցել անվճար խաղերի հետ, այդ իսկ պատճառով ընկերությունը դադարեցնում մշակումները։ Ստուդիան շարունակում է զբաղվել բջջային խաղերի մշակմամբ, իսկ Պատրիկը հայտրարեց, որ Square Enix Montreal-ի ապագայում կթողարկի ավելի բարձր որակի բջջային նախագծեր ։