cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հրեական գրականություն
Ժամանակակից հրեական գրականությունն արտասահմանում
XIX դարի վերջում, ԱՄՆ-ում հրեա բնակչության աճի հետ կապված (հիմնականում Արևելյան Եվրոպայից ներգաղթած) հրեական գրականությունը սկսում է զարգանալ Ամերիկայում։ Պրոլետարական բանաստեղծներ Մ.Վինչևսկու (1856—1932), Դ.էդելշտադտի (1866—1892) և ուրիշների ստեղծագործություններն ուղղված են սոցիալական անհավասարության դեմ։ Արձակագիրներ Լ.Կոբրինը (1872—1925), Զ.Լիբինը (1872—1955), դրամատուրգ և ԱՄՆ-ում հրեական թատրոնի բարենորոգիչ Ցա.Գորդինը (1853—1909), բանաստեղծներ Ա.Լեսինը (կեղծանունը՝ Ա.Վալտա, 1872—1938), Եգոյոշը (կեղծանունը՝ Բլյումգարտենա, 1870—1927) պատկերել են ժողովրդական զանգվածների կյանքը կապիտալիստական իրականության պայմաններում։ Հեղավւոխական և դեմոկրատական միտումներին զուգընթաց ԱՄՆ-ի հրեական գրականության մեջ զարգացել են սիոնիզմի գաղափարներ։ 1912-ին ստեղծվել է «Երիտասարդներ» խմբակը, որը հրատարակել է «Կետուբիմ» (1912-ից 26-ը, 8 հհ.) ժողովածուները։ հրեական գրականության զարգացման գործում նշանակալի դեր է կատարել Պ.Գիրշբեյնը («Բաբելոն», վեպ-եռերգություն)։ 20-ական թթ. «Ֆրայխայտ» [այժմ՝ «Մորգեն-Ֆրայխայտ», հիմնադրել են Վինչևսկին և քննադատ Մ.Օլգինը (1879—1939) կոմունիստական թերթի շուրջն են համախմբվել առաջադեմ գրողներ, քննադատներ ու հրապարակախոսներ։ 1929-ին ստեղծվել է Հրեական պրոլետարական գրողների միությունը՝ «Պրոլետպեն»-ը (Ս.Ֆել-ևին, Բեր-Գրին, Շ.Դեյկսել, Խավեր-Պավեր և ուրիշներ)։ Լեհաստանում հրեական գրականությունը նկատելի վերելք ապրեց երկու համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակաշրջանում։ 20-ական թթ. բանաստեղծների մի խումբ հանդես եկավ հին աշխարհի ու կապիտալիզմի ժխտման դիրքերից։ Պոեզիայում գերիշխում էին անարխիստական գաղափարները, արձակում՝ նատուրալիզմը, որի խոշորագույն ներկայացուցուցիչն էր Օ.Վարշավսկին (1890—1944)։ Այսուհանդերձ Ի.Զինգերը (1893—1944) և այլ ռեալիստ գրողներ պատկերեցին հրեական աշխատավորության իրական կյանքը։ Ֆրանսիայում առաջադեմ հրեական գրականությունը ներկայացնում են բանաստեղծուհի Դ.Տեյտելբոյմը, դրամատուրգ Խ.Սլովեսը և ուրիշներ։ Պաղեստինում հրեական գրականությունը կզբնավորվել է XIX դ. վերջին, երբ անգլիական գաղութ են ներգաղթել իվրիտով ստեղծագործող գրողներ Հ.Բյալիկը, Մ.Սմիլյանսկին (1874— 1953), Ու.Գնեսինը (1879— 1913), Յա.Ֆիխմանը (1881—1948), Դ.Շիմոնին (1886—1956), Ցա.Կոհենը (1881-1960), Ա.Բարաշը (1889—1957) և ուրիշներ, որոնց ստեղծագործությունը հագեցած է սիոնիզ մի գաղափարներով։ Նշանակալից է հատկապես Շ.Ագնոնի (1888—1970, նոբելյան մրցանակ, 1966) ստեղծագործությունը։ 20-ական թթ. 2-րդ կեսից Պաղեստինի հրեական գրականությունը մեջ ավելի մեծ տեղ է գրավում դասակարգային շերտավորման թեման։ Սիոնիստական գրականությանը հակադրվում է առաջադիմականը (Ա.Պեն, 1906—1972, Մ.Ավի-Շաուլա, ծն. 1898), որի ներկայացուցիչները զարգացրել են հրեական և համաշխարհային գրականության դեմոկրատական ավանդույթները։ Սոցիալական խնդիրներով է հագեցած Ա.Շլենսկու (ծն. 1900), Ն.Ալտերմանի (1910—1970) և Լեյ Գոլդբերգի (1911—1970) պոեզիան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբից Պաղեստինի հրեական գրականության մեջ կարևոր տեղ է գրավել հիտլերյան վայրագությունների թեմատիկան, ինչպես նաև սովետական ժողովրդի հերոսությաև պատկերումը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հրեական գրականություն
Բերքատվության աստված
Բերքատվության Աստվածը, Նեղոս գետը եգիպտացիների համար այնքան կենսական նշանակություն ուներ, որ մարդիկ սկսեցին նույնիսկ կարծել, որ մի աստվածը չի կարող կատարել Նեղոսի հովանավորությունը։ Այդ պատճառով, բացի Խապիից, Նեղոսն այլ աստվածներ էլ ուներ։ Նրանցից մեկը՝ Պտան, վերափոխվեց և դարձավ Ապիս անվամբ սուրբ ցուլ։ Ժամանակի ընթացքում Ապիսն ամբողջությամբ դուրս մղեց Պտայի անունը։ Աստված Ապիսը ոչ այնքան տիրապետում էր հսկայական գետին, որքան հովանավորում էր երկրի բերքատվությունը։ Ապիսին պատկերում էին ցլի տեսքով՝ ճակատին ոսկե սկավառակ։ Սակայն երկրպագում էին նրա կենդանի մարմնավորումը. աղոթքներ և զոհեր էին մատուցում հենց կենդանի ցուլին՝ Ապիսին։ Պաշտամունքի քրմերն ամբողջ երկրի հազարավոր ցլերի միջից ընտրում էին 29 գաղտնի հատկանիշներով։ Հայտնի է, որ կենդանին պետք է անպայման սև լիներ՝ ճակատին սպիտակ պուտ։ Մահից հետո ցուլ-աստծուն զմռսում էին և հատուկ մեծարանքով թաղում Մեմֆիսի մոտակա Ապիսների գերեզմանատանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Լեգենդներ Կատեգորիա:Առասպելներ Կատեգորիա:Ավանդազրույցներ
Նուրփաշի Կուլաև
Նուրփաշի Աբուրկաշևիչ Կուլաև, չեչեն ահաբեկիչ։ Կուլաևը միակ ահաբեկիչն է, որը ողջ է մնացել և ձերբակալվել Բեսլանի ահաբեկչական հարձակման ժամանակ։ Դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման։
Նուրփաշի Կուլաևի գործը
Կուլաևը 2004 թվականի սեպտեմբերի 1-ին եղել է Բեսլանի թիվ 1 դպրոցը գրաված ահաբեկչական խմբի կազմում։ Սեպտեմբերի 3-ին դպրոցում տեղի են ունեցել պայթյուններ, որի արդյունքում փրկված պատանդները սկսել են այս ու այն կողմ վազել, իսկ դաշնային ուժերը սկսել են գրոհը։ Կուլաևը փորձել է խառնվել պատանդներին՝ ճաշարանի մուտքի մոտ, որտեղ պատուհանից հանված են եղել ճաղերը, սակայն ձերբակալվել է։
Ակտիվորեն համագործակցել է հետաքննչական մարմինների հետ՝ ահաբեկչության իրական պատճառների բացահայտման գործում։ Կուլաևի գործը առանձին է քննվել, իսկ 2005 թվականի մայիսի 17-ին կանգնել է դատարանի առաջ։ 2006 թվականի մայիսի 26-ին Հյուսիսային Օսեթիայի բարձրագույն դատարանը Կուլաևին մեղավոր է ճանաչել մի քանի հոդվածներով, ներառյալ ահաբեկչություն, գերիների պատանդառություն, երկու և ավելի մարդկանց սպանություն, զենքի անօրինական պատրաստում և իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կյանքի նկատմամբ ոտնձգություն ։ Կուլաևը դատապարտվեց մահապատժի, բայց քանի որ Ռուսաստանում արգելվել էր մահապատժի կիրառումը, Կուլաևը դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման ։ Կուլաևը բացակայել է ՌԴ Գերագույն դատարանի կողմից՝ իր դատավճռի վերաբերյալ բողոքների լսումներին, ինչը որոշ մարդկանց մոտ կարծիք է ստեղծել, որ Կուլաևը ողջ չէ, սակայն Դատավճիռների իրագործման դաշնային ծառայությունը հերքեց այս հիպոթեզը ։
Օգոստոսի 15 (ֆիլմ)
Օգոստոսի 15 (15 août), 2001 թվականի ֆրանսիական կինոկատակերգություն : Պրոդյուսեր՝ Լյուկ Բեսոն: Թույլատրվում է դիտել 16 տարեկանից բարձր անձանց:
Սյուժե
Որոշ միջին տարիքի տղամարդիկ արագ ճգնաժամի մեջ են ընկնում, երբ նրանց կանայք մեկնում են՝ իրենց չարաճճի երեխաներին հայրիկների խնամքին թողնելով:
Ռոդայլենդ (հավերի ցեղ)
Ռոտայլենդ (Rhode Island Red), մսաձվատու հավերի ցեղ։
Բուծվել է 1840—1850 թվականներին ԱՄՆ-ում (Ռոդ Այլենդ և Մասսաչուսեթս նահանգներում), տեղական հավերի և Հնդկաստանից ներմուծված շանհայական բաց դեղին և մալայական կարմրագորշ գույնի աքաղաղների տրամախաչման միջոցով։ Հետագայում ներածական տրամախաչման մեջ օգտագործվել են նաև գորշ լեգհոռները։
Փետրածածկը իրանի հատվածում կարմրագորշ է, իսկ պոչինը՝ կանաչ երանգով սև։ Հանդիպում են նաև լրիվ սպիտակ թռչուններ։ Աքաղաղների միջին կենդանի զանգվածը՝ 3,4—3,5 կգ է, իսկ հավերինը՝ 2,4—2,6 կգ։ Ձվատվությունը՝ 170—180 ձու, առանձին դեպքերում՝ 210—215։ Տարածված է ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Մեծ Բրիտանիայում, Դանիայում, Ավստրիայում, Ճապոնիայում են։ ԽՍՀՄ-ում բուծել են Նովոսիբիրսկի մարզում, Ստավրոպոլի երկրամասում, Ուկրաինայում և Լիտվայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հավերի ցեղեր
Գոնգոժի
Գոնգոժի  (Gongogi), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հարավային Բանյա մարզում։ Մտնում է Իլեուս Իտաբունա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 668 մարդ` 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 198,305 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը` 58,8 մարդ/կմ²։
Իննա Մակարովա
Իննա Վլադիմիրովնա Մակարովա (Инна Владимировна Макарова, ), խորհրդային և ռուս դերասանուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1985), Ստալինյան I աստիճանի մրցանակի դափնեկիր (1949)։
Կենսագրություն
Չորրորդ դասարանում Իննա Մակարովան ընդունվել է դրամատիկական խմբակ։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ընկերների հետ շրջել է հիվանդանոցներում և ելույթ ունեցել վիրավորների համար ։
Ուսման տարիներին ծանոթացել է ապագա ամուսնու՝ Սերգեյ Բոնդարչուկի հետ, որը նրանց կուրս էր եկել ռազմաճակատից հետո։ Հարսանիքից հետո ապրել են Սադովայա-Տրիումֆալնայա փողոցում գտնվող նկուղային սենյակում։ Սակայն Ստալինյան մրցանակ ստանալուց հետո ստացել են նոր բնակարան ։
1948 թվականին Իննա Մակարովան ընդունվել է Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայի թատերախումբ։ Ալլա Տարասովա, տեսնելով Մակարովայի խաղը, ցանկացել է նրան հրավիրել Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոն, սակայն Գերասիմովը դեմ է եղել. «Նա պետք է կինոմատոգրաֆիայի համար» ։
Կինոյում Իննա Մակարովայի հաջորդ նշանակալի աշխատանքը եղել է Կատյա Պետրաշենի դերը «Բարձրություն» («Высота», 1957) ֆիլմում, ապա Վարվառայի դերը «Ինձ համար թանկագին մարդ» («Дорогой мой человек», 1958) ֆիլմում։ Վերջինիս սցենարը, ըստ Իննա Մակարովայի, գրվել է հենց իր ու Ալեքսեյ Բատալովի համար, և իրենք այդ դերերում հաստատվել են առանց փորձի ։ Նկարահանումների համար Իննա Մակարովան որոշել է բաժանվել Սերգեյ Բոնդարչուկից ։ Բաժանումը եղել է ծանր, և դրանից հետո դերասանուհին երկար ժամանակ չի ամուսնացել։
Հետագայում Իննա Մակարովայի կատարած հայտնի ու վառ դերերից են եղել աշխատանքները «Աղջիկները» («Девчата», 1961), «Բալզամինովի ամուսնությունը» («Женитьба Бальзаминова», 1964), «Կանայք» («Женщины», 1966), «Ռուսական դաշտ» («Русское поле», 1971) ֆիլմերում։ 1980-ական թվականների կեսին սկսել է քիչ նկարահանվել՝ նվիրվելով համերգային գործունեությանը։ 2000-ական թվականների սկզբին և կեսերին վերադարձել է դերասանական կարիերային՝ նկարահանվելով տարբեր սերիալներում։
Իննա Մակարովան մահացել է 2020 թվականի մարտի 25-ին Մոսկվայում  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ
Սուրբ Ռումոլդի տաճար
Սուրբ Ռումոլդի տաճար (Sint-Rombouthedreal), եկեղեցական տաճար Բելգիայի Մեխելեն քաղաքում ։ Անվանումը տրվել է ի պատիվ շոտլանդացի քրիստոնյա վանականի, ում անումը Ռումոլդ է եղել։ Նա իր քարոզչույթնները կատար էլ է VIII դարում։ Տաճարը գրանցված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշակութային ժառանգության ցանկում, քանի որ այն համարվում է համաշխարհային նշանակություն ունեցող պատմական արժեք (ID:74569)։
Պատմություն
Տաճարի կառուցումը սկսվել է 1217 թվականին, Մեխելենի տնտեսական բարգավաճման ժամանակ։ Ենթադրվում էր, որ աշտարակը պետք է ունենար 160 մետր բարձրություն, որից հետո այն պետք է համարվեր աշխարհի ամենամեծ շինությունը։ Սակայն դա տեղի չունեցավ։ Պատերազմը և տնտեսական ճգնաժամը հանգեցրեցին նրան, որ աշտարակը կառուցվեց մինջև 96 մետրը։ Կառուցողական աշխատանքներն ավարտվեցին միայն XVI դարում։
Ճարտարապետություն
Սուրբ Ռումոլդ տաճարի կենտրոնական սրահը զարդարված է գոթական ոճով։ Տաճարի խորանը, որը կառուցվել է մարմարից, բարոկկոյի ոճով է, և խորանը զարդարում է Սուրբ Ռումոլդի արձանը։ Մինչև աշտարակի գագաթը հասնող աստիճանների քանակը հասնում է 538-ի։ Աշտարակի բարձրությունից երևում է ողջ Մեխելենը, իսկ անամպ եղանակին կարելի է տեսնել նաև Բրյուսելը։
Տաճարի իրական գեղեցկությունը ապահովում են 49 զանգերը։ Զանգերից ամենամեծը կոչվում է Salvator, նրա քաշը կազմում է 8884 կգ։ Այս զանգերը համարվում են ամենալավ զանգերը ողջ Եվրոպայում։ Այստեղ Մեխելանում է գտնվում միակ զանգերի դպրոցը ողջ Բելգիայում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1520 հիմնադրումներ Եվրոպայում
Դիսնեյ (Ռուսաստան)
Ալիք Դիսնեյը (նախկինում-Disney Channel Russia) — ռուսական տարբերակն է Disney Channel հեռուստաալիքի։ Disney Channel Russia սկսեց հեռարձակումը 2010 թ.ի Օգոստոսի 10ին, փոխարինելով Jetix Russia ալիքը։ 2011 թ.Դեկտեմբերի 31ին հեռուստաալիքը սկսել է եթերային հեռարձակման հաճախականությամբ եւ փոխեց անունը, "Կանալ " Disney": Այն հեռարձակվում է Ռուսաստանում և ԱՊՀ այլ երկրներում։
Լոգոտիպ
Հեռուստաալիքը փոխել է շուրջ 2 լոգոտիպ։ Ներկայիս  լոգոտիխը 3-րդն է։
Նշումներ
<div class="references-small" style="column-count:2;-moz-column-count:2;-webkit-column-count:2;" data-cx-mt-provider="Yandex">
Հղումներ
Կատեգորիա:Մանկական հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ժամանցային հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Անգլալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Ռուսալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Հեռուստաընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Զոզա
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A363։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 60 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 31 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 20-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 53,3 %)։ 20 աշխատունակ բնակիչներից 12-ը աշխատում էին (9 տղամարդ և 3 կին), անաշխատանք էին 8-ը (6 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 4-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Don’t Matter to Me
«Don’t Matter to Me», երգ՝ ձայնագրված կանադացի երգիչ և կոմպոզիտոր Դրեյքի կողմից Մայքլ Ջեքսոնի՝ նախկինում չթողարկված դեմոձայնագրության հիման վրա ու նրա վոկալով։ Երգն ԱՄՆ-ում թողարկվել է ռադիոյում 2018 թվականի հուլիսի 10-ին որպես նրա Scorpion հինգերորդ ստուդիական լաբոմի հինգերորդ սինգլ  ։ Երգն ընդգրկվել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի իններորդ հորիզոնականում։ Այն նաև գլխավորել է Շվեդիայի ու Բելգիայի հիթ-շքերթները և բրիտանական R&B հիթ-շքերթը։
Պատմություն
Դեռ երգի թողարկումից առաջ մի շարք քննադատներ նշել են, որ «Don’t Matter to Me» ստեղծագործությունն ալբոմի գլխավոր երգերից մեկն է  ։
Առևտրային հաջողություն
Միացյալ Նահանգներում սինգլը զբաղեցրել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի իններորդ հորիզոնականը՝ դառնալով Դրեյքի 31-րդ սինգլն ամերիկյան լավագույն տասնյակում, և Ջեքսոնի 30-րդ հիթը top-10-ում ։
Մեծ Բրիտանիայում «Don’t Matter to Me» երգը զբաղեցրել է UK Singles Chart հիթ-շքերթի երկրորդ հորիզոնականը (06 հուլիսի, 2018 — 12 հուլիսի, 2018 ։ Այն դարձել է Դրեյքի 15-րդ սինգլը բրիտանական լավագույն տասնյակում և Մայքլ Ջեքսոնի 44-րդ հիթը top-10-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2018 երգեր Կատեգորիա:Զուգերգեր
Սկիավի դի Աբրուցո
Սկիավի դի Աբրուցո  ( Schiavi di Abruzzo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1265 մարդ։ Խտությունը՝ 28 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 45 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66045։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0873։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զիլյարա
Զիլյարա (Zigliara), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 138 մարդ։
Տնտեսություն
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 67 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 129 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 18 565 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Երիկամային տուբուլյար ացիդոզ
Երիկամային տուբուլյար ացիդոզ, ռախիտանման հիվանդություններից մեկը (առաջային տուբոլոպատիա), նկարագրվում է մշտական մետաբոլիկ ացիդոզով, բիկարբոնատների ցածր աստիճանով և արյան շիճուկում քլորի կոնցետրացիայի մեծացումով։
Կա այդ վիճակի երկու տիպ՝
Բատլեր-Օլբրայտի համախտանիշ
Ժառանգման տիպ՝ աուտոսոմ-ռեցեսիվ, աուտոսոմ-դոմինանտ կամ պարբերաբար դեպքեր։
Պաթոգենեզ։ Դիստալ դարպասների ացիդոգենետիկական ֆունկցիայի դեֆեկտ․
Կլինիկա, կլինինիկական ախտանիշները սկսում են հայտնվել կյանքի 6-24-րդ ամիսներում։ Ի հայտ է գալիս աճի կանգ, ոսկորների ռախիտանման փոփոխություններ, ջրազրկման ճգնաժամ ու շատամիզություն, նեֆրոկալցինոզ ու միզաքարային հիվանդություն, ինտերստիցիալ նեֆրիտ, պիելոնեֆրիտ, հնարավոր է լսողական նյարդի վնասում, որը բերում է խուլության, հնարավոր է նաև ծիածանաթաղանթի հետերոքրոմիա։ Արյան մեջ ի հայտ է գալիս հիպոկալիեմիա, մետաբոլիկ ացիդոզ, մեզում՝ ալկալային ռեացկցիա, ընդհանուր տիտրած թթուների էկսկրեցիայի ու ամոնիակի քանակի նվազում, կալիումի ավելցուկային արտազատում, հիպերկալցուրիա (բարձր է 4 մգ\կգ\օր), կոնցենտրացիոն հնարավորությունների նվազում։ Ռենտգենոգրությունում նկատվում է օստեոպառոզի նշաններ։ Սկսում է զարգանալ վերջույթների վալգուսային դեֆորմացիա, երիկամների ուղեղային շերտում կալցիֆիկատներ, նեֆրոլիտիազ։
II տիպ՝ պրոքսիմալ տուբուլյար ացիդոզ
Ժառանգման տիպ՝ պարբերաբար դեպքեր, հիմնականում հիվանդանում են տղաները։
Կլինիկա, կլինիկական ախտանիշները սկում են հայտնվել կյանքի 3-18-րդ ամիսներում։ Նկատվում է աճի կանգ, փսխումներ, անհայտ ծագման տենդ, ոսկորների ռախիտանման փոփոխություններ, շատամիզություն, պոլիդիպսիա, նեֆրոկալցիոզ։ Արյան մեջ ի հայտ է գալիս հիպոկալիեմիա, մետաբոլիկ ացիդոզ, մեզում՝ թթվային ռեացկցիա, կալիումի բարձր էկսրեցիա, ընդհանուր տիտրած թթուների էկսկրեցիայի ու ամոնիակի քանակի նվազում, կոնցետրացիոն հնարավորությունների նվազում։ Ռենտգենոգրությունում նկատվում է օստեոպառոզի նշաններ, մեծ ոլոքի և ազդրի ոսկրերի թեքում։ Զարգանում է երիկամների ուղեղային շերտում կալցիֆիկատներ, նեֆրոլիտիազ։
Բուժում
Կարտոֆիլային ու կաղամբային դիետա, կենդանական ծագում ունեցող սպիտակուցների ու ալկալային խմիչքների սահմանափակում։ Հեղուկների քանակը օրական բարձրացված է 2,5լ\մ²։ Բուժման հիմնական ուղղությունը՝ ացիդոզի ուղղումը սուր շրջանում (նատրիումի հիդրոկարբոնատ՝ կաթիլայինով), հիպոկալիեմիայի ուղղում, օստեոմալացիայի բուժում (վիտամին D և կալցիումի պատրաստուկներ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրոլոգիական հիվանդություններ
Պիցցոֆեռատո
Պիցցոֆեռատո  (Pizzoferrato), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1189 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 40 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66040։ Հեռախոսային կոդ` 0872։ Այստեղ է ծնվել իտալո-ամերիկացի նշաանավոր ըմբիշ Բրունո Սամարտինոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալ-Աշարա
Ալ-Աշարա (العشارة), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության տարածքում՝Դեյր-էլ-Զորի մարզում։ Քաղաքը գտնվում է Եփրատ գետի ափին։ Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի Ալ-Աշարայի բնակչությունը կազմում է 17 537 մարդ, հիմնականում՝ սուննի մուսուլմաններն։
Պատմություն
Քաղաքը կառուցվել է արամեա-ասորական Թերկա բնակավայրի տեղում։ Ասորեստանի թագավոր Թուկուլթի-Նինուրտա II-ը մ.թ.ա. 883 թվականին հիմնադրել է այն։ Պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են նաև զանազան անտիկ իրեր, որոնք պահվում են Հալեպի ազգային թանգարանում։ Մինչև 19-րդ դարը շրջանը համարվում էր քաղաքատիպ ավան՝ փոքր տնակներով, առանց արդյունաբերական ձեռնարկությունների։ 1917 թվականին այս տարածքն ազատվեց թուրքական լծից և սկսվեց շրջանի զարգացման գործընթացը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալ-Մայադինի գավառ Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ
Զիկավո
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A359։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 246 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 147 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 83-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 64-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 56,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 46,1 %)։ 83 աշխատունակ բնակիչներից 69-ը աշխատում էին (39 տղամարդ և 30 կին), անաշխատանք էին 14-ը (8 տղամարդ և 6 կին)։ 64 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 23-ը թոշակառու, 32-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 118 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 246 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 12 372 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հարյուրամյա լորենի (Դոնի Ռոստով)
Հարյուրամյա լորենի (Столетняя липа), մեծ ծառ Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի Ադիգեայի փողոցի և Կիրովի պողոտայի թիվ 2 շենքի անկյունում, որը մնացել է Մանֆանովսկիների նախկին ընտանեկան պարտեզից։
Պատմություն և նկարագրություն
Ըստ տան սեփականատիրոջ դստեր` Ելենա Նիկոլաևնա Մանֆանովսկայայից (մահացել է 2003 թվականին) ստացված տեղեկությունների` տունը կառուցվել է 1902 թվականին և, միաժամանակ, նրա կողքին տնկվել է մեծ այգի, որի կողմ էր դուրս գալիս մեկհարկանի տան ծածկապատշգամբը։
Տանտերը` Նիկոլայ Մանֆանովսկին, Ելենա Նիկոլաևնայի հայրը, կանաչ տարածքների սիրահար էր և իր ընտանիքի համար ստեղծել էր հարմարավետ բարեկարգ պարտեզ, որին հետևում էր նույն տանը բնակվող այգեպանը։
Նիկոլայ Մանֆանովսկին աշխատել է Վոլգա-Կամյան բանկի Ռոստովի բաժանմունքում։ Նա ակտիվորեն մասնակցել է մի քանի բարեգործական կազմակերպությունների աշխատանքներին և եղել է այգեգործության ընկերության խորհրդի անդամ, որի համար հետագայում ստացել է Ռոստովի անձնական պատվավոր քաղաքացու կոչում։
Լորենին միակ ծառն է, որը մնացել է Մանֆանովսկիների ընտանիքից։ XX դարի սկզբին պարտեզը ծավալվում էր Կիրովի պողոտայի երկայնքով մինչև Պուշկինի փողոց։
Տունը պետականացնելուց հետո 1920-ական թվականների սկզբին սկսվել է նախկին ընտանեկան այգու հետևողական ոչնչացումը։ Պուշկինի փողոցում կառուցվել է չորսհարկանի բնակելի տուն, և այգու տարածքը դարձել է ներթաղամասային բակ։
Լորենին կանգուն է մնացել Հայրենական մեծ պատերազմի ռմբահարումների ժամանակ և պահպանվել է մինչև մեր օրերը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայտնի ծառեր Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Զբոսայգիներ այբբենական կարգով
Հունական խոհանոց
Հունական խոհանոց (Ελληνική Κουζίνα), Հունաստանի ազգային խոհանոց, որը ձևավորվել է բալկանյան և միջերկրածովյան մյուս ժողովուրդների խոհանոցների ազդեցությամբ։
Այն նմանություն ունի ֆրանսիական, թուրքական և իտալական ազգային խոհանոցներին ։ Հունական խոհանոցն ունի չորս հիմնական հենքեր՝ թարմ մթերքներ, բուսական համեմունքների և կանաչեղենի հմուտ օգտագործում, ձիթապտղի լայն կիրառում, ինչպես նաև ճաշերի պարզություն։
Ձիթապտուղը համարվում է հունական խոհանոցի գլխավոր խորհրդանիշը ։ Հունական խոհանոցում ձիթապտղի լայն կիրառումը կապված է հին հույների շրջանում ձիթենու պաշտամունքի հետ ։ Ամառային ճաշատեսակներից ամենահայտնին հունական աղցանն է։ Պետք է նշել նաև, որ հույները միայն աղցանը պատրաստելու ժամանակ են մաքրում վարունգը կեղևից և աղցանը խառնում են միայն մատուցելուց առաջ։
Արագ սննդատեսակներից համաշխարհային հայտնիություն է վայելում գիրոսը, որը նման է թուրքական դոներին և արաբական շաուրմային։ Տարբերությունը նրանում է, որ սոուսով և մսով գիրոսի մեջ օգտագործվում է նաև կարտոֆիլի ֆրի։
Ընդհանուր ակնարկ
Հունական խոհանոցին բնորոշ հնագույն տարրերից է ձիթապտղի յուղը, որն առկա է գրեթե բոլոր հունական ճաշատեսակներում ։ Այն պատրաստվում է ձիթենու ծառից՝ բնական եղանակով։ Հունաստանում աճեցվող հիմնական հացահատիկային մշակաբույսերը ցորենն ու գարին են։ Այս երկու բաղադրամասերն օգտագործվել են հունական խոհանոցում դեռևս վաղնջական ժամանակներից։
Բանջարեղեններից տարածված են լոլիկը, սմբուկը, կարտոֆիլը, կանաչ լոբին, բամիան, պղպեղը և սոխը։ Հունական մեղրը ստացվում է հիմնականում արևադարձային պտղատու ծառերի, հիմնականում՝ նարնջենու և կիտրոնենու նեկտարներից։ Մածուծանը Հունաստանում աճում է միայն Եգեյան ծովի Խիոս կղզում։
Հունական խոհանոցում խոտաբույսերն ու համեմունքներն օգտագործվում են շատ ավելի հաճախ, քան որևէ այլ միջերկրածովյան խոհանոցում։ Հայտնի խոտաբույսերից են ռեհանը, ուրցը, սամիթը, սուսամբարը, անանուխը, սխտորը և այլն։ Հյուսիսային Հունաստանում պատրաստվող շատ բաղադրատոմսերում օգտագործվում են «քաղցր» համեմունքներ՝ մսի համադրությամբ։ Հունաստանյան ուտեստները նաև բնութագրվում են անանուխի և մշկընկույզի հաճախակի օգտագործմամբ։ Այլ սիրված բաղադրիչներ են գառան և խոզի միսը, ֆետա պանիրը, խաղողի տերևը և մածունը։ Աղանդերներում գերակշռում են մեղրն ու ընկույզը։
Ձիթապտղի յուղի հետ մեկտեղ կարևոր բաղադրիչ է նաև կիտրոնը։ Հույն ժողովուրդն աչքի է ընկնում պանրի բավականին շատ կիրառմամբ։ Հունաստանում կան ավելի քան 50 սորտերի (ըստ Հունաստանի մարզերի) պանիրներ։ Ամենատարածված պանրի տեսակը կոչվում է «ֆետա» ։ Այս պանիրն օգտագործվում է նաև հունական աղցանի մեջ։
Հունական սննդատեսակներին բնորոշ է շատ պարզ, գունեղ ու բուրավետ լինելը։ Շատ ուտեստներ կարևոր դեր են խաղացել Հունաստանի պատմության և մշակույթի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունական խոհանոց Կատեգորիա:Հունաստանի մշակույթ
Ռուբեն Եսայան
Ռուբեն Թադևոսի Եսայան, փորձարկող օդաչու, Ռուսաստանի Ավիացիայի Ինստիտուտի թռիչքափորձարարական կենտրոնի ղեկավար, ՈԴ ազգային հերոս։ 2005 թվականին ԲԵ-200 ինքնաթիռով սահմանել է  համաշխարհային հինգ ավիացիոն  ռեկորդ ։
Կենսագրություն
Ռուբեն Եսայանը ծնվել է Երևանում։ Ծնողները եղել են անվանի բժիշկներ։ Դպրոցական տարիներին հաճախել է Երևանի աերոակումբ։ 17 տարեկանում կատարել է իր առաջին թռիչքը։  1968 թվականին ավարտել  է Սասովո քաղաքի ավիաուսումնարանը և գործուղվել Երևան՝ Քաղաքացիական ավիացիայի հայկական  վարչություն, որտեղ էլ աշխատել է 13 տարի։ Այդ տարիներին նա գործուղվում  է Անգոլա, որտեղ քաղաքացիական կռիվներ էին գնում, և նա լինում է Անգոլայի պաշտպանության նախարարի  անձնական օդաչուն։ 1983 թվականին Եսայանը իր ՅԱԿ-40 ինքնաթիռով ինչ-որ վայր պիտի հասցներ կուբացի մասնագետների պատվիրակությանը։ Ցուցարարների արձակած հրթիռը դիպչում է աջ շարժիչին և հրդեհ սկսվում։ Եսայանին հաջողվում է մասնագետներին անվնաս ցած իջեցնել։ Այդ սխրանքի համար Ռուբեն Եսայանը ստանում է իր առաջին պետական պարգևը՝ «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշանը։ Երեք տարի Անգոլայում աշխատելուց հետո Եսայանը վերադառնում է Երևան և նշանակվում Քաղաքացիական ավիացիայի վարչության օդաչուական-շտուրմանական բաժնի պետ։ Երկուսուկես տարի այդ պաշտոնում աշխատելուց  հետո Ռուբեն Եսայանը իր դիմումի համաձայն ազատվում է  աշխատանքից։ Մի քանի օր հետո, 1987 թվականի հունվարին, Եսայանը դառնում է Քաղաքացիական ավիացիայի պետական գիտահետազոտական ինստիտուտի փորձարկող օդաչու։ Շուտով նա դառնում է ավիաջոկատի առաջատար փորձարկողներից մեկը, ջոկատի հրամանատարի տեղակալը։ Նրա ձեռքի տակով են անցել ԻԼ-96Տ, ԻԼ-96-3ՕՕ, ԻԼ-114- 100, ԻԼ-76-ՄՖ, ԻԼ-96ՄՕ, ԲԵ-200, ՏՈւ334, ՏՈւ100 մակնիշի   ինքնաթիռներ ։ Ռուբեն Եսայանը ուսումնասիրել է 1989 թվականի Կրասնովոդսկի, Հալեպի և 1996 թվականի Խաբարովսկի վթարի ենթարկված  ՏՈւ-154 ինքնաթիռների պատճառները ։ Մշակել է ինքնաթիռների վթարների կանխման բանաձևեր։ 2001-2004 թվականներին Ռուբեն Եսայանին էր հանձնարարված  փորձարկել Տագանրոգի Գ. Բերիևի անվան ավիացիոն գիտատեխնիկական համալիրում ստեղծված ԲԵ-200 ինքնաթիռը։ Նրա փորձարարական շրջաններից մեկն անցկացվել է Հայաստանում ։ Նրա  վարած ինքնաթիռը սահելով Սևանա  լճի մակերեսով, ընդամենը 14 վայրկյանում  հավաքել  էր 12 տոննա ջուր։ Այդ ինքնաթիռները կիրառվում է հրդեհները մարելու համար։ 2001 թվականին Եսայան նախաձեռնությամբ վերսկսվել են    ռուսական ինքնաթիռների թռիչքները Հարավային բևեռ՝  Անտարկտիդայի Նովոլազերևսկայի կայան։  Անտարկտիդայի  թռիչքների ժամանակ եղել է նաև Արթուր Չիլինգարովի հետ։ 2015 թվականի նոյեմբերին նա ռիսկի է դիմում և ծանրաքարշ ԻԼ-76 ինքնաթիռը իջեցնում Անտարկտիդայի Նովոլազերևսկայի կայան ։ 1985 թվականին Եսայանին շնորհվել է «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշանը, 1999 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր փորձարկող օդաչուի պատվավոր կոչում, 2006 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության հերոսի կոչում ։
Թերեզա Ֆոուլեր
Առաջին ամուսնությունից Ֆոուլերը երկու որդի ունի։ Այժմ նա ամուսնացած է գրող Ջոն Կեսսելի հետ։ Նրանք ապրում են Հյուսիսային Կարոլինայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Առավեղյաններ
Առավեղյաններ նաև Առավելյաններ, հայկական նախարարական տոհմ Մեծ Հայքում Արտաշեսյանների ու Արշակունիների կառավարման ժամանակ և Մարզպանական Հայաստանում։ Ըստ Զորանամակի եղել են Հյուսիսային զորավարության մեջ և ունեցել 500 հեծյալ։ Առավեղյանների ժառանգական հայրենիքը Այրարատ նահանգում էր։ Գահնամակում ըստ Մովսես Խորենացու զբաղեցրել են 49-րդ, ըստ «Ներսեսի վարք»-ի 67-րդ, իսկ ըստ Սահակ Պարթևի 39-րդ բարձը։
Առավեղյանների նախարարական տոհմից Վահանը եղել Մեծ Հայքի հունական մասում նախարար Արշակ Գ-ի ենթակայության տակ, ապա անցել Խոսրով Դ-ի կողմը։
Ըստ Եղիշեի Վարդանանց պատերազմին մասնակցել են՝ Փապակ Առավեղյանը, Վարազդեն Առավեղյանը և Դաղ Առավեղյանը։
7-րդ դարում հիշվում է Բուտ Առավեղյան իշխանը, ով 624 թվականին կառուցել է Բագարանի Սուրբ Թեոդորոս եկեղեցին, որի շինարարությունը ավարտել է նրա կինը՝ Աննան 631 թվականին։
640 թվականին հիշվում է Խաչյան Առավեղյանը, ով այլ երկու իշխանների հետ արաբների առաջին արշավանքի լուրը հասցրեին Դվին։
Առավեղյանների մասին տեղեկությունները ավանդախառն են։ Ըստ Մովսես Խորենացու, Առավեղյանների նախարարությունը հիմնել է Հայոց Արտաշես Ա թագավորը։ Առավեղյանները, իբրև Սաթենիկ թագուհու մերձավոր ազգականներ, Մեծ Հայք գայով, դասվեցին հայ նախարարների շարքը։ Սեբեոս պատմիչը Առավեղյաններին հիշատակում է Այրարատ նահանգում՝ չնշելով գավառը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Առավեղյաններ Կատեգորիա:Հայկական նախարարական տներ
Նատալյա Գերման
Նատալյա Միրչևնա Գերման (Natalia Gherman, ծնվ. մարտի 20 1969, Քիշնև, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի քաղաքական գործիչ, Մոլդովայի առաջին նախագահ Միրչա Սնեգուրայի աղջիկը, փոխվարչապետ, արտաքին գործերի և Մոլդովայի եվրոպական ինտեգրման նախարար։ 2015 թվականի հունիսի 22-ից հուլիսի 30-ը Մոլդովայի վարչապետն էր։
Կենսագրություն
Նատալյա Գերմանը ծնվել է 1969 թվականի մարտի 20-ին Քիշնևում։ Մոլդովայի պետական համալսարանում սովորել է անգլերենի և գերմաներենի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1992 թվականին ավարտել է Բուխարեստի Ազգային քաղաքական և վարչական հետազոտությունների դպրոցը։ Նատալյա Գերմանը եղել է Ավստրիայում Մոլդովայի դեսպան, ԵԱՀԿ-ի մշտական ներկայացուցիչ և Վիեննայի այլ միջազգային կազմակերպություններում (2002-2006)։ Որպես դեսպան եղել է Շվեդիայում, Նորվեգիայում և Ֆինլանդիայում (2006—2009)։
2009 թվականի հունիսի 29-ին Նատալյա Գերմանը նախարարի Անդրեյ Ստրատանի առաջարկով նշանակվել է արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ ու եվրոպական ինտեգրացիայի և Մոլդովիայի ու Եվրամիության միջև բանակցությունների գլխավոր միջնորդ։
2013 թվականի մայիսի 30-ին Նատալյա Գերմանը նշանակվել է փոխվարչապետ և արտաքին գործերի նախարար։
Կողմ է Մոլդովայի եվրաինտեգրմանը և դեմ է ՄՄ-ի ինտեգրմանը։ Կողմնակից է Մոլդովիայում ռուսական հեռուստաալիքների հեռարձակման արգելքին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մոլդովայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին բանասերներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ Կատեգորիա:Կին վարչապետներ Կատեգորիա:Մոլդովացի կին քաղաքական գործիչներ
Զերուբիա
Զերուբիա (Zérubia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տալանո Սկոպամենե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A357։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 29 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 21 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 17-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 4-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 81,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 50,0 %)։ 17 աշխատունակ բնակիչներից 13-ը աշխատում էին (6 տղամարդ և 7 կին), անաշխատանք էին 4-ը (1 տղամարդ և 3 կին)։ 4 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 2-ը թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջոն Քուփեր
Ջոն Լանդրում Քուփեր (John Landrum Cooper, ), ամերիկացի երաժիշտ, վոկալիստ և բասիստ։ Առաջադրվել է «Գրեմմի» մրցանակի, 1996 թվականից հանդիսանում է Skillet քրիստոնեական ռոք խմբի անդամ։
Seraph
Ջոնը եղել է Seraph խմբի անդամ։ Մինչ գործունեությունը դադարեցնելը, այս խումբը թողարկել է 4 երգ ։
Skillet
Դեռ մանուկ հասակում Ջոնն ընդունել է քրիստոնեական վարդապետությունը որպես միակ ճշմարտություն, հենց դա է ազդել մոտ ապագայում նրա խմբի ստեղծագործության վրա։ Վաղ տարիներին սկսել է յուրացնել կիթառը՝ փորձելով գրել իր առաջին երգերը։
Առաջին անգամ թիմում աշխատանք ունեցել է 15 տարեկան հասակում։ Այդ ժամանակ Ջոնը ընկերների հետ հիմնել է «Tribulation» խումբը։ Այնուհետև նա սկսել է նվագել մի խմբում, որը հիմնադրվել է ծխական եկեղեցում։ Վճռորոշ դեր է կատարել տեղի քահանան, որը նրան առաջարկել է հավաքել սեփական խումբը և ձայնագրել առաջին դեմոն։ Այսպես ստեղծվել է «Skillet» խումբը։ Դրանից քիչ առաջ Ջոնը ունեցել է կուռք՝ Կուրտ Քոբեյնը (Նիրվանա), խմբում նա եղել է ամենաերիտասարդ մասնակիցը։
Բնականաբար, սկզբում խմբի ոճը եղել է Grunge և Post Industrial։ Քանի որ Grunge ոճը սկսել է աստիճանաբար մահանալ, տղաները սկսել են որոնել նոր այլընտրանքային տարբերակներ։ Այդ ժամանակ բոլոր մասնակիցները ունեցել են տարբեր երաժշտական ճաշակներ, այդ պատճառով ալբոմը բավականին բազմազան է, բայց երկրորդ ալբոմի ձայնագրման ժամանակ բոլոր մասնակիցները հստակ որոշել են, թե որ ուղղությամբ պետք է աշխատել։
Սյուզաննա Լոթար
Վաղ կյանք և կրթություն
Սյուզաննա Լոթարը ծնվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 15-ին Համբուրգում, Գերմանիա։ Նրա ծնողներն են դերասաններ Հանս Լոթարն ու Ինգրիդ Անդրեն, ովքեր բաժանվել են 1965 թվականին, նրա հոր մահից մեկ տարի առաջ ։ Սյուզաննան ուսում է ստացել Համբուրգի Hochschule für Theater und Musik (School of Theatre and Music) դրամատիկական թատրոնում ։
Ջոն Քուփեր
Skillet
Առաջին հյուրախաղերի ընթացքում խմբի կազմին է միացել Ջոնի կինը՝ Կորի Քուփերը։
Սյուզաննա Լոթար
Կարիերա
Լոթարը երկար տարիներ եղել է Համբուրգի Deutsches Schauspielhaus theatre-ի ընկերության անդամ, իսկ նրա դերակատարումներն ընդգրկում են Ֆրենկ Վեդեկինդի վեպի՝ «Lulu plays»-ի հիման վրա բեմադրությունը և Die Büchse der Pandora-ն (Pandora's Box), որոնք պրոդյուսավորել է՝ Պիտեր Զադեկը ։ 1983 թվականի նրա առաջին ֆիլմի՝ Strange Fruits (Eisenhans) համար, նա ստացել է German Federal Film Prize մրցանակը ։ Ուլրիխ Մյուխի հետ, նա հայտնվել է որպես ամուսնացած զույգի զոհ, Միխայել Հանեկեի «Զվարճալի խաղեր» ֆիլմի օրիգինալ տարբերակում 1997 թվականին։ Լոթարը կրկին աշխատեց Հանեկեի հետ Դաշնակահարուհի և Սպիտակ ժապավեն ֆիլմերում ։ Նրա «Սպիտակ ժապավեն»,«Դաշնակահարուհի» և «Զվարճալի խաղեր» ֆիլմերը ցուցադրվեցին Կաննի կինոփառատոնում։
Ջոն Քուփեր
Skillet
1998 թվական մեկնարկել է Եվրոպայի քաղաքներով ճանապարհորդելու առաջին փուլը։ 2000 թվականին խումբը ստացել է տարբեր անվանակարգեր, մրցանակներ և ճանաչում է ձեռք բերել, խմբին ուշադրություն են դարձրել նաև ԶԼՄ-ները։
Նկատելի է, որ Skillet-ը համերգների ժամանակ շատ ավելի լավ է հնչում, քան ձայնագրություններում, և բոլորը սկսել են դա համարել խմբի առանձնահատկությունը։ Դա Ջոնին դրդել է համերգային ալբոմի ձայնագրմանը։
Սյուզաննա Լոթար
Անձնական կյանք
Լոթարը ամուսնացած է դերասան՝ Ուլրիխ Մյուխի հետ 1997 թվականից, զույգը ունի երկու երեխա։ Ուլրիխը մահացավ ստամոքսի քաղցկեղից 2007 թվականին ։
Ջոն Քուփեր
Skillet
Skillet-ը հաջողությամբ զարգացել է և շատ համերգներ է տվել։ Նրանք կարողացել են իրենց տեղը զբաղեցնել համաշխարհային ռոք-երաժշտական ասպարեզում։ Համերգներից մեկում Ջոնը նվագել է հարվածային գործիքների վրա, իսկ Ջեն Լեջերը երգել է ։
Այլ նախագծեր
Ջոնը որպես վոկալիստ մասնակցել է Hero: The Rock Opera-ում։ Գրախոսականների համաձայն՝ Քուպերը չի մասնակցել ռոք օպերայի փուլին (նա միայն կատարել է Բաբի Քայի վոկալ հատվածը սաունդթրեքում), իսկ նրա տեղում եղել է Fusebox-ի վոկալիստ Բիլի Բուհանանը : Ջոնը մասնակցել է Decyfer Down խմբի «Best I Can» սինգլի գրմանը ։
Սյուզաննա Լոթար
Մահ
Սյուզաննա Լոթարի մահվան մասին հայտարարվել է իրավաբան Քրիստիան Շերցի կողմից գրված հայտարարության մեջ, որտեղ ներկայացվել է նրա ընտանիքը։ Լոթարի մահվան պատճառը չի բացահայտվել ։ Լոթարը մահացել է իր ամուսնու մահվան հնգամյակից ընդամենը մեկ օր առաջ
Ջոն Քուփեր
Այլ նախագծեր
Քուպերը նաև երգել է TobyMac-ի «Tonight» ալբոմի գլխավոր թրեքում ։
Սյուզաննա Լոթար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:2012 մահեր Կատեգորիա:Գերմանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Գերմանացի կինոդերասանուհիներ
Ջոն Քուփեր
Այլ նախագծեր
Ջոն երգել է We As Human խմբի «Zombie» երգում։
2018 թվականին թողարկել Է «My Demons» սինգլը նոր ստեղծված Fight The Fury խմբում։ Խումբը ստեղծվել է 2018 թվականին՝ Սեթ Մորիսոնի հետ համատեղ։
Տվյալ պահին խմբի անդամներն են.
Անձնական կյանք
Ջոն Քուփերը բազմիցս նշել է, որ ծնվել և մեծացել է բավականին կրոնական ընտանիքում և մթնոլորտում։ «Քեզ չի կարելի սև հագնել, չի կարելի հարվածային գործիքներով ինչ-որ բան լսել, կիթառներով ինչ-որ բան լսել, քեզ չի կարելի երկար մազեր աճեցնել, քեզ չի կարելի դա անել։ Ամեն ինչ այնքան ճնշող էր»։ (Creation Festival 2010, YLO Interview)
Ջոնն ամուսնացած է Կորի Քուփերի՝ Skillet խմբի թմբկահարուհու և ռիթմիկ կիթառահարուհու հետ։ Երկուսն էլ ունեն հարսանեկան դաջվածքներ իրենց մատների վրա, որպես նշանադրության մատանիներ, ավանդական ոսկե մատանիների փոխարեն։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ Ալեքսանդրիան (ծնվել է 2002 թվականին), և Քսավիերը (ծնվել է 2005 թվականին)։
2010 թվականին Creation Festival-ում Ջոնը հարցազրույց է տվել, որում նա ասել է, որ «նախկինում մենք երբեք երեխաներ չէինք ունենա ճանապարհի կեսին»։
Ջոնը Dr Pepper ոչ ալկոհոլային գազավորված ըմպելիքի մեծ երկրպագու է, և այն կարելի է տեսնել Skillet-ի բազմաթիվ փոդքասթներում։ Ջոնը նաև պնդել է, որ սիրում է Ted's Mexican-ը Օկլահոմա քաղաքում։ Նա նաև սիրում է հավաքել Սարդ-մարդու և Բեթմենի պաստառներ։
Փոդքասթներից մեկում Ջոնն ասել է, որ իր հիվանդ տեղը մերկ ոտքեր տեսնելն ու թրջելն է։ Նա ասել է, որ երբ գնում է լողափ, ապա հագնում է իր թենիսի կոշիկները, քանի որ չի սիրում, երբ ավազն ու կեղտը մնում են իր ոտքերին։ Նա չի սիրում նայել մարդկանց ոտնաթաթերին և լողավազաններ մտնել։ Նրա «Doggy» (շնիկ) մականունը հաճախ հիշատակվում է Skillet-ի փոդքասթներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բաս կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ
Ա. Պ. Սալավաթովի անվան կումիկական երաժշտա-դրամատիկական թատրոն
'''Ա. Պ. Սալավաթովի անվան կումիկական երաժշտա-դրամատիկական թատրոն''' (Кумыкский музыкально-драматический театр имени А. П. Салаватова), ազգային թատրոն, որը հիմնադրվել է 1925 թվականին Ռուսաստանի Մախաչկալա քաղաքում, Բույնակսկու փողոց, 10 հասցեում։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1925 թվականին Տամիր-Խան-Շուրեում մանկավարժական տեխնիկումի թատերական ստուդիայի հիման վրա։ Թատրոնի ստեղծման նախաձեռնությունը պատկանում էր ժողկոմին, իսկ առաջին ղեկավարներ և ուսուցիչներ դարձան դերասաններ և ռեժիսորներ Տեմիրբուլատ Բիյբուլատովը, Ն. Շատրովը և Բ. Բայկովը։ Ավելի ուշ թատերախումբը համալրեցին Տ. Գաջիևը, Դ. Սաինդուրովը, Ա. Իխլյասկովը, Մ. Ռաշիդխանովը և շատ ուրիշներ։
Պաշտոնապես բացվել է 1930 թվականին։ Առաջին ներկայացումը եղել է Աբդուլհամիթի պիեսի հիման վրա ստեղծված «Հնդկաստանի աղջիկ»-ը։
1955 թվականին թատրոնը կոչվել է Ա. Պ. Սալավատովայի անունով, ով հիմնադրել էր դաղստանյան դրամատուրգիան։ Թատրոնի խաղացանկում ավանդաբար գերակշռում էր դաղստանցի հեղինակների պիեսները։
Տարբեր ժամանակներում գլխավոր ռեժիսորներն էին Ի. Կազիևը, Զ. Խիյասովը, Բ. Մանտարը, Բ. Օսաևը (1987-1994 թթ.):
1994 թվականից անձնակազմը ղեկավարում է Ա. Այգումովը։ 2002 թվականի մայիսին թատրոնը տեղափոխվել է նոր շենք՝ Բույնակսյան փողոց, 10։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Պոջոֆիորիտո
Պոջոֆիորիտո  (Poggiofiorito), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 976 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66030։ Հեռախոսային կոդ` 0871։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպան է Սուրբ առաքյալ Մատֆեյը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մեյ Մասկ
Մեյ Մասկ (ի ծնե՝ Հալդեման, ), կանադացի-հարավաֆրիկացի մոդել և դիետոլոգ ։ Նա Իլոն Մասկի, Քիմբալ Մասկի և Տոսկա Մասկի մայրն է, և աշխատում է որպես մոդել արդեն մոտ 50 տարի, հայտնվելով տարբեր ամսագրերի շապիկներում , այդ թվում՝ Թայմ ասմագրի առողջության հրատարակության։
Հարավային Աֆրիկա (1950-1989)
Մեյ Հալդեմանը ծնվել է 1948 թվականի ապրիլի 16-ին Կանադայի Սասկաչևան նահանգի Ռեջայնա քաղաքում։ Նա երկվորյակ է և հինգ երեխաներից մեկը ։ 1950 թվականին Հալդեմիանի ընտանիքը տեղափոխվել է Հարավային Աֆրիկայի Պրետորիա քաղաք։ Նրա ծնողները՝ Ուինիֆրեդ «Ուին» Ջոզեֆինը (Ֆլեթչեր) և Ջոշուա Նորմալ Հալդեմանը, որը մանուալ թերապևտ (խիրոպրակտիկա) և սիրողական հնագետ էր, նախաձեռնող էին, և 1952 թվականին նրանք ամբողջ ընտանիքով շուրջերկրյա ճանապարհորդություն են կատարել պտուտակային ինքնաթիռով։ Ավելի քան 10 տարի ընտանիքը թափառում էր Կալահարի անապատում՝ որոնելով լեգենդար կորած Կալահարի քաղաքը։ Նրա ծնողները տարբեր սլայդներ են ցույց տվել և պատմել իրենց ճամփորդությունների մասին։ Մեյն ասել է․ «Իմ ծնողները հայտնի են եղել , բայց ոչ սնոբներ» ։
Երիտասարդ տարիքում Հալդեմանը 1969 թվականի «Միսս Հարավային Աֆրիկա» գեղեցկության մրցույթի եզրափակչի մասնակիցներից մեկն էր ։ 1970 թվականին նա ամուսնացել է Էրոլ Մասկի՝ հարավաֆրիկացի ինժեների հետ, որին նա հանդիպել էր ավագ դպրոցում։ Զույգը երեք երեխա է ունեցել․ Իլոն Մասկ, Քիմբալ Մասկ և Տոսկա Մասկ։ Մեյը դիետոլոգիայի մագիստրոսի աստիճան է ստացել Հարավային Աֆրիկայի Նարնջագույն ազատ պետության համալսարանի (University of the Orange Free State) կողմից ։ Հետագայում նա ստացել է նաև նուտրիցիոլոգիայի մագիստրոսի աստիճանը Տորոնտոյի համալսարանի կողմից։
1979 թվականին Մեյն ամուսնալուծվել է Էրոլ Մասկի հետ։ Երկու տարի անց Իլոնը որոշել է ապրել իր հոր հետ։ Քիմբալը միացել է Իլոնին չորս տարի անց ։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Իլոնը որոշել է տեղափոխվել Կանադա։ 1989 թվականին՝ վեց ամիս անց, Մեյը նույնպես տեղափոխվել է Կանադա իր դստեր՝ Տոսկայի հետ ։
Կանադա և Միացյալ Նահանգներ (1989-այժմ)
Մեյ Մասկի մոդելային կարիերան շարունակվել է Կանադայում և ԱՄՆ-ում ։ Նա հայտնվել է Special K հացահատիկի տուփերի վրա, Revlon-ի գովազդներում , Բիյոնսեի տեսահոլովակում ։ Բացի այդ՝ նա մերկ նկարահանվել է Թայմ ամսագրի շապիկի համար և նույնպես Նյու Յորք ամսագրի համար՝ կեղծ հղի որովայնով ։ 2012 թվականին Մասկը հայտնվել է Elle Canada-յի շապիկի վրա և նկարահանվել է Target-ի և Virgin America-յի գովազային արշավներին ։ 2015 թվականին նա պայմանագիր է կնքել IMG Models-ի հետ ։ 2017 թվականի սեպտեմբերին՝ 69 տարեկան հասակում Մասկը դարձել է CoverGirl-ի ամենատարեց մոդելը, ինչը մեկ լրատվական հոդվածներից մեկում հաղորդվում էր որպես «պատմություն կերտել» ։ Բացի մոդելային կարիերայից, նա նաև բիզնես ունի որպես դիետոլոգ, և հանդես է գալիս զեկույցներով ամբողջ աշխարհում ։
Նա մեմուար է գրել «Կինը ծրագիր է կազմում։ Խորհուրդ արկածներով, գեղեցկությամբ և հաջողությամբ կյանքի համար» (A Woman Makes a Plan: Advice for a Lifetime of Adventure, Beauty, and Success, 2019) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կանադացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Իլոն Մասկ Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Գրոսետո Պրունյա
Գրոսետո Պրունյա (Grosseto-Prugna), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A130։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2609 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1771 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1229-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 542-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 63,7 %)։ 1229 աշխատունակ բնակիչներից 1124-ը աշխատում էին (639 տղամարդ և 485 կին), անաշխատանք էին 105-ը (41 տղամարդ և 64 կին)։ 542 անգործունակ մարդկանցից 131-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 183-ը թոշակառու, 228-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 1162 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 2711 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 22 007 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
The Wall (ֆիլմ)
Pink Floyd-ի «Պատը» 1982 թվականին կենդանի կատարում, մուլտիպլիկացիոն դրամատիկ ֆիլմ է նկարահանված ռեժիսոր Ալան Փարքերի և քաղաքական մուլտիպլիկատոր Ջերալդ Սքարֆի հետ միասին։ Այն հիմնված է Pink Floyd-ի 1979 թվականի համանուն ալբոմի վրա։ Ֆիլմը կենտրոնացված է Փինկ անունով ռոքերի վրա, ով իր հոր մահվանից հետո խելագարվում է և կյանքի տարբեր դեպրեսիվ պահերից հետո կառուցում է երևակայակ (և երբեմն ֆիզիկական) պատ, որը պաշտպանում է նրան աշխարհից և զգացմունքային իրավիճակներից։ Երբ այդ մեխանիզմը հետ է մղվում, նա ինքն իրեն դնում է դատավարության և ինքն իրեն ազատվում։ Սցենարը գրվել է Pink Floyd-ի վոկալիստ և բաս կիթառիստ Ռոջեր Ուոթերս-ի կողմից։ Ինչպես իր երաժշտական հետնորդը, այնպես էլ ֆիլմը ունի փոխաբերական և խորհրդանշական պատկեր։ Այնուամենայնիվ, ֆիլմը ուղեկցվում է ավելի շատ երաժշտությամբ և պարունակում է քիչ երկխոսություն։ Ջերալդ Սքարֆը նկարել և նկարահանել է 15 րոպե տևողությամբ անիմացիոն հաջորդականություն, որոնք հայտնվում են ֆիլմի մի քանի կարևոր տեսարաններում։ Այն Dolby Stereo- ում ներկայացված յոթերորդ անիմացիոն առանձնահատկությունն էր։ Ֆիլմը հայտնի է իր անհանգստացնող սյուրռեալիզմի, անիմացիոն հաջորդականությունների, սեռական իրավիճակների, բռնությունների և գորշությունների շնորհիվ։ Չնայած իր բուռն արտադրության և արտոդրողների դժգոհության, ֆիլմը հասել է լավ արդյունքի։
Սյուժե
Փինքը ռոք աստղ է։ Իր հուզումնառատ վիճակի բազմաթիվ պատճառներից մեկն է իր հոր մահը։ Նրա հայրը մահացել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Նա իր մանուկ հասակում փնտրում է իր հորը փոխարինող, ուրիշ տղամարդկանց մեջ։ Դպրոցում, դասերի ընթացքում նա բանաստեղծություններ էր գրում, սակայն նա նվաստացվում էր իր ուսուցչի կողմից։ Another Brick in the Wall երֆի ներքո Փինքը պատկերացնում էր սյուրռեալիստորեն ճնշող դպրոցական համակարգ, որտեղ երեխաներն ընկնում են մսաղացի մեջ։ Այնուհետև երեխաները բարձրանում են, ավերում դպրոցը և ապստամբում ուսուցչի դեմ։ Փինքը բացասական էր տրամադրված նաև իր ապստամբող մոր պատճառով։ Նման տրավմատիկ փորձությունները ներկայացվում են որպես «աղյուսներ» այն երևակայական պատին, որը նա կառուցել էր իր շուրջը, որը բաժանում էր իրեն հասարակությունից։
Արդեն չափահաս Փինքը վերջապես ամուսնանում է, բայց շուտով ինքն ու իր կինը բաժանվում են։ Այն ժամանակ, երբ նա համերգային շրջագայության մեջ էր ԱՄՆ-ում, Փինքը իմանում է, որ իր կինն իրեն դավաճանում է։
Փինքը կամաց-կամաց սկսում է կորցնել իր ենթագիտակցությունը երևակայական պատերի ներսում։ Նա սափրում է իր ամբողջ մարմինը, դիտելով թե ինչպես է «The Dam Busters»-ը վերածվում նեոնացիստ ալտեր էգոյի։ Փինքի մենեջերը, հյուրանոցի մենեջերի և մի քանի պարամեդիկների հետ միասին, հայտնաբերում է Փինքին ոչ ադեկվատ վիճակում։ Նրան խելքի բերելու համար դեղահաբեր են տալիս։
Փինքը պատկերացնում է, որ ինքը նեոնացիստների դիկտատոր է և վարում է իր հանրահավաքը։ Նրա հետևորդները շարունակում են հարձակվել էթնիկ փոքրամասնությունների վրա, և Փինքը հանրահավաքն անցկացնելով շրջում է լոնդոնյան արվարձաններով, երգելով «Waiting for the Worms» երգը։ Տեսարանը բաղկացած է հետևյալ պատկերից ՝ քայլող մուրճեր, որոնք ավերում են իրենց դիմաց հանդիպած ամեն մի շինություն։ Փինքը դադարեցնում է իր հալյուցինացիաները, բղավելով՝ «վերջ»։
Թողարկում
Ֆիլմը ցուցադրվել է «մրցակցությունից դուրս» 1982 թվականին Կաննի կինափառատոնին ։
Ֆիլմը Լոնդոնում պաշտոնապես ցուցադրվել է հուլիսի 14-ին 1982 թվականին։ Այնտեղ ներկա էին Ուոթերսը և Pink Floyd-ի մյուս մասնակիցները՝ Դեյվիդ Գիլմուրը, Նիք Մեյսոնը, բայց ոչ Րիչարդ Ուրայթսը, ով արդեն վաղուց խմբի անդամ չէր։ Հայնտիներից ներկա էին նաև Գելդոլֆը, Սքարֆը, Պոլա Եթսը, Սթինգը, Րոջեր Թեյլորը, Ջեյմս Հանթը և այլք։
Շահույթ
Ֆիլմը կինովարձույթում թողարկվեց 1982 թվականի օգոստոսի 8-ին սահմանափակ ցուցադրությունների քանակով, այդ պատճառով առաջին ուիքենդի շահույթը ընդամենը մեկ ցուցադրույթամբ կազմեց 68.000 դոլար։ Այնուհետև ֆիլմը ցուցադրվեց ավելի քան 600 կինոթատրոններում ինչի արդյունքում 1983 թվականին ֆիլմի վերջնական հասույթը կազմեց 22 միլիոն դոլար։
Քննադատություններ
Ֆիլմն ընդհանուր առմամբ ստացավ դրական արձագանքներ։ Հայտնի կինոքննադատներ՝ Ռոջեր Էբերթը և Ջին Սիսքելը ֆիլմին տվել են «երկու բութ մատ» (two thumbs up):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1982 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Փինք Ֆլոյդ Կատեգորիա:Բրիտանական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1982 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոք-օպերաներ Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:1980-ականների դրամա ֆիլմեր
Սանտ Էուզանիո դել Սանգրո
Սանտ Էուզանիո դել Սանգրո  ( Sant'Eusanio del Sangro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։