cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գիլֆորդ Դադլի
Ամուսնություն
Դադլիի անկումից հետո այդ ամուսնությունները սկսեցին ավանդաբար դիտարկվել որպես Նորթումբերլենդի դքսի՝ իր ընտանիքին գահին հասցնելու նպատակի մաս, որոշ պատմաբաններ դա մեկնաբանում են որպես «դինաստիական ամուսնությունների սովորական քաղաքականության» մաս։ Ամուսնական տոնակատարությունները ուղեկցվել են հոյակապ փառատոններով, մրցաշարերով, խաղերով և դիմակահանդեսներով։ Տոնակատարությունների հյուրերն էին Վենետիկի և Ֆրանսիայի դեսպանները, ինչպես նաև «մեծ թվով շարքային մարդիկ… և նույնիսկ ազնվականության ներկայացուցիչներ»։ Գիլֆորդը և մի շարք այլ հյուրեր «տերևները շփոթած խոհարարի պատճառով» ստացել են սննդային թունավորումներ։
Նորապսակների՝ իրար հետ անցկացրած կարճատև կյանքը աղբյուրների կողմից նկարագրվում է հակասական։ Ըստ կայսերական դեսպանի՝ հունիսին զույգը ապրել է առանձին, իբր թե ամուսնու «ոչ հասուն տարիքի» պատճառով։ Ինչպես նշում է Էլիսոն Ուեյրը, Գիլֆորդի հայրը, իմանալով թագավորի հիվանդության մասին, հույս է ունեցել, որ Սաֆոլկի դքսուհին կհրաժարվի գահից դստեր օգտին, և հետևաբար պնդել է շուտ չեղարկել ամուսնությունը, չնայած այն բանին, որ Ջեյնը դժգոհում էր տկարությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված անգլիացիներ Կատեգորիա:1530-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:Թյուդորներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հանցագործներ Կատեգորիա:Անգլիայի միապետներ
Կոլիզեյ (կինոթատրոն, Եկատերինբուրգ)
«Կոլիզեյ» կինոթատրոն (Кинотеатр «Колизей»), երկդահլիճ կինոթատրոն Ռուսաստանի Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Քաղաքի ամենահին դահլիճն է։
Կինոթատրոնի շենքը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (գրանցման համար՝ 6600048000) ։
Հասցեն՝ Լենինի պողոտա, տուն 43։
Պատմություն
«Կոլիզեյ» կինոթատրոնի շենքը կառուցվել է 1845 թվականին, այնտեղ տեղակայված էր առաջին Քաղաքային թատրոնը ։ Թատրոնի քարե շենքը, որը գտնվում է Գլխավոր պողոտայի (այժմ՝ Լենինի պողոտա) և Վոզնեսենսկի պողոտայի (այժմ՝ Կարլ Լիբկնեխտի փողոց) խաչմերուկում, կառուցվել է ճարտարապետ Կ. Ռ. Տուրսկու նախագծով՝ լեռնային պետ, գեներալ Վ. Ա. Գլինկայի նախաձեռնությամբ։
Պատմական անունը վերադարձվել է 2002 թվականին։ Վերջին վերակառուցումից հետո կինոթատրոնը «Կինոմաքս Կոլիզեյ» անվամբ վերաբացվել է 2002 թվականին՝ ռուսական կինոյի օրվա առթիվ ՝ դառնալով «Կինոմաքս» ցանցում «Պրեմիում» դասի առաջին կինոկենտրոնը։ Կինոկենտրոնի մեծ դահլիճը նախատեսված է 241 տեղի համար, vip-դահլիճը, մատուցողների ծառայության հնարավորությամբ, 30-տեղանի է։ Փոքր դահլիճի տարողությունը 50 նստատեղ է ։
2017 թվականին կինոթատրոնն անցել է «Սալյուտ» կինոթատրոնի տնօրինության տակ, օգոստոսից սկսել է նորոգվել, հոկտեմբերի 21-ին վերաբացվել է, աշխատել է որոշ ժամանակ, սակայն տարեվերջին կրկին փակվել է ։ Այժմ կինոթատրոնի շենքում կրկին վերակառուցման աշխատանքներ են։ Շենքի ճակատը պետք է վերականգնվի ըստ պատմական բնօրինակի։ Բացվելու են նախկինում փակված լուսամուտատեղերը, վերացվելու է արտաքին գովազդը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվելու շենքի ներսույթին։ Վերաբացումը նախատեսված է 2018 թվականի ամռանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1914 հիմնադրումներ
Դեյվիդ Ալտմեյդ
Դեյվիդ Ալթմեյդ, կանադացի քանդակագործ, ով ապրում և աշխատում է Նյու Յորքում։ Ալթմեյդը ստեղծում է բարձր ճշգրտությամբ քանդակներ, որոնք հաճախ ջնջում են ներքինի և արտաքինի, մակերևույթի և կառուցվածքի, պատկերավոր արտահայտության և աբստրակցիայի միջև տարբերությունը։ Նրա աշխատանքները հայտնվել են թագավորական թանգարանների խոշոր գեղարվեստական ցուցահանդեսներում Բելգիայում, Բրյուսելում (2016 թ.), Լուիզիանայի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Հումլեբեկի (2015 թ.), Մուդամի, Գրենդ Դուկ Ջինի ժամանակակից գեղարվեստի թանգարանում, Լյուքսեմբուրգի (2015 - 2016 թ.) Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Փարիզի ժամանակակից արվեստի թանգարանում  (de la ville de Paris), Փարիզ (2015 թ), Կանադայի Ազգային պատկերասրահում, Օտտավայի (2010 թ.), նոր թանգարանում (2010 թ.) և Սողոմոն Գուգենհեյմի թանգարանում (2010 թ.):
Կյանքը և ստեղծագործություն
Ծնվել է Մոնրեալում՝ Քվեբեկում, ստացել է բակալավրի աստիճան գեղարվեստի համալսարանի Քվեբեկյան Մոնրեալում ։ 2001 թվականին Ալթմեյդը Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է գեղարվեստի մագիստրոսի կոչում։
Ավարտելուց հետո համալսարանը Նա մասնակցել է բազմաթիվ խմբակային ցուցահանդեսների, ինչպիսիք են «Artists Space» և «Deitch Projects»։ 2003 թվականին նա Ստամբուլի 8-րդ միջազգային բիենալեում եղել է Դեն Կամերոնի կուրատորը։ 2004 թվականին նա ընդգրկվել է Whitney ամերիկյան արվեստի բիենալեում։
2007 թվականին, Դեյվիդը ներկայացրել է Կանադան Վենետիկի բիենալեում ։
Ալթմեյդի քանդակները միահյուսվում են առերևույթ պատահական օբյեկտների հետ, ինչպիսիք են գլխատված գլուխները` Աբորոգենների Դավթի Գրաֆիտի աստղերով, հայելիների աշտարակներով, պլաստիկ ծաղիկներով և զարդերով, որպեսզի ստեղծեն քանդակագործական համակարգեր, որոնք լեցուն են նրանով, որ նա անվանում է «խորհրդանշական ներուժ» և բաց պատմություններ։ Աբորոգենների գլուխները այնքան հաճախ են հայտնվել իր ստեղծագործություններում, որ ժամանակակից արվեստի աշխարհում նրանք լայնորեն ճանաչված են որպես այս նկարի հետ սերտորեն կապված։ Նրանք աչքի են ընկել 2012 թվականին կազմակերպված Բրանտի հիմնադրամի անհատական ցուցահանդեսում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քանդակագործներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ալեքսեյ Աղաջանյան
Ալեքսեյ Աղաջանյան (18 հոկտեմբերի, 1952, Մարտակերտ - 20 հունվարի, 1994, Երևան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Աղաջանյանը ծնվել է 1952 թ. հոկտեմբերի 18-ին Մարտակերտ քաղաքում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունն անցել է Չեխոսլովակիայում։ Զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել Մարտակերտի շրջանային հիվանդանոցում՝ որպես վարորդ, բնակություն է հաստատել Ստեփանակերտում և աշխատել ավտոպարկում։ Արցախյան գոյապայքարի տարիներին աշխատում էր ներքին գործերի վարչությունում։ 1992 թ. Շուշիի ազատագրումից հետո ծառայել է Շուշիի գնդում։ Վիրավորվել է Շահբուլաղում։ Մահացել է 1994 թ. հունվարի 20-ին Երևանի հիվանդանոցներից մեկում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 20 մահեր Կատեգորիա:1994 մահեր
Երազատեսությունը գրականության մեջ
Երազատեսությունը գրականության մեջ (արվեստում), տարածված սյուժե, գրական հնարք, որը հանդիպում է առասպելներում, էպոսներում, կրոնական տեքստերում, պատմական ժամանակագրություններում, բելետրիստիկայում և տարբեր ժողովուրդների պոեզիայում՝սկսած հնագույն ժամանակներից ։
Որպես գրական հնարք՝ երազատեսությունը «ծառայում է ամենաբազմազան նպատակների ֆորմալ ձևավորման և ամբողջ ստեղծագործության գեղարվեստական կոմպոզիցիայի ու նրա բաղկացուցիչ մասերի, գործող դեմքերի գաղափարախոսական և հոգեբանական բնութագրերի և, վերջապես, ներկայացնում է հենց հեղինակի հայացքները» ։
Բնութագիր
Գրական հուշարձաններում սյուժեները որոշակիորեն բաժանվում են տեսիլքների երկու խմբի, որոնք գործում են վերացարկման տարբեր մակարդակներում և ըստ էության ունեն տարբեր ծագումներ․
3. Երազ-սյուժե․ հեղինակը «նկարագրում է երազատեսությունը, որպես հիմնական սյուժեի զարգացման ձև, և ողջ գրական ստեղծագործությունը հանդիսանում է գործող անձերից մեկի երազի բովանդակությունը» (…)։ Այս պատկերավորման գեղարվեստական այս հնարքը օգնում է ընթերցողներին, լսողներին կամ դիտողներին իրականությունից գնալ դեպի գեղագիտական ինքնահայեցություն․ քնել գործողությունների զարգացման սկզբում, որպեսզի կրկին արթնանալ դրա ավարտից հետո՝ վերադառնալ առօրեական կյանքի վերապրումներին ։ Երբեմն հերոսի երազատեսությունը ծառայում է միայն որպես էպիզոդիկ սյուժեի ձև՝ առանձնացնելով այն որպես նշանակալի դրվագ ։
Այդպիսին է օրինակ Օբլոմովի երազը, որն իր մեջ խտացված ձևով ներառում է վեպի ամբողջ իմաստը, կամ «Եվգենի Օնեգին» վեպում Տատյանայի երազը, որը պարունակում է մենամարտի իմաստը։
Երբեմն երազի նկարագրությունն օգնում է քանդել սյուժեի կծիկը, իր տեսակի մեջ deus ex machina (օրինակ՝ Շեքսպիրի «Մակբեթի» մեջ Դունկանի և ծառայի երազը, «Ցիմբելինում» Իմոգենայի երազը, որտեղ հանգույցն անիմաստ կլիներ առանց այդ հնարքի), ինչպես նաև կիրառվում է «մարգարեական երազը»։ Երազատեսության նկարագրությունը իռացիոնալ, անդրաշխարհային աշխարհի պատկերման հնարք է, ինչպես նաև մի դրվագից մյուսն անցնելու միջոց, օրինակ՝ ճանապարհորդությունների նկարագրություններում։
4․ Հոգեբանական երազ, որը բնութագրում է հերոսի վիճակը ։ Նոր ժամանակների գրականության մեջ հնարքը բարդանում է։ Մոտիվի կիրառումը բնորոշ է Դոստոևսկու արվեստին։ Միխայիլ Բախտինը ցույց է տալիս, որ այս գրողի գեղարվեստական աշխարհում տիրապետում են երազի տագնապային տարատեսակությունները, այսինքն՝ կա երազատեսություն, որը շրջադարձում է մարդու ներքին աշխարհը։ Դ․ Նեչաենկոն ճշտում է, որ երազների այս տեսակը հանդես է գալիս որպես «հերոսի հոգևոր կյանքի արտասովոր կարևոր, փուլային, հանգուցակետային իրադարձությունը <…> Այս տեսակի երազատեսությունը հանդիսանում է հոգևոր յուրօրինակ մաքրագործում, բարոյական և աշխարհընկալման «քավարան», ուղեցույց թել դեպի նախաստեղծ և հաստատուն, համամարդկային բարոյական արժեքներ ու հրամայականներ» ։ «Երազատեսության նկարագրությունը, որպես գրական հնարանք, հաճախ արդյունավետ է լինում այն դեպքերում, երբ բարդ, խճճված կամ ֆանտաստիկ ու անհասկանալի սյուժեն ընթերցողի ուշադրությանն է ներկայացվում առանց պարզաբանման, որ այն երազի բովանդակությունն է, և միայն ամենավերջում է հեղինակը հավելում, որ այդ ամենը երազում է եղել։ Այդ հնարանքին դիմել է Գոգոլը «Մայիսյան գիշեր կամ ջրահեղձուհին» պատմվածքում» ։ Յուրի Լոտմանը գրել է, որ երազը «մարդու հետ խոսում է լեզվով, որը հասկանալը հաստատապես պահանջում է թագմանչի առկայություն։ Երազին անպայման պետք է մեկնիչ, կլինի ժամանակակից հոգեբան թե հեթանոսական քուրմ» ։ Միխայիլ Գերշենզոնը գրականության մեջ երազատեսության խնդիրը ձևակերպում է որպես «տեքստ տեքստի մեջ»․ երազատեսությունը նման է մեկնական նկարի անտառում գտնվող վագրին, որին կարելի է տեսնել միայն ուշադիր զննելուց հետո ։ Նրա ուշադրության առարկան Տատյանայի երազն էր, որի մասին նա գրել է․ «Գաղտնի դուռը փակ է, մենք նայում ենք լուսամուտից, ներսում բոլորը հանելուկային իրեր են» ։
Լոտմանը նաև գրել է, որ հենց երազատեսության մեջ է «մարդն ստանում «առկայծման» փորձ առաջին և երրորդ դեմքերի միջև, գործունեության իրական և պայմանական ոլորտներում»։ Այդպես երազում լեզվի քերականական կարողությունները ձեռք են բերվում «ինչպես իրականության մեջ»։ <…> Երազի առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ խոսողության կարգը տեղափոխվում է տեսողության տարածք։ Առանց դրա անհնար է լինեին այնպիսի ոլորտներ, ինչպիսիք են արվեստը և կրոնը, այսինքն գիտակցության բարձրագույն արտահայտությունները» ։
«Գրականագիտական բառարանում» (ինչպես նաև «Գրականագիտական տերմինների բառարանում») «Երազը որպես գրական հնարք» հոդվածում ներկայացված են մոտիվի կիրառման հետևյալ տարբերակները ․
Վ․ Ռուդնևը «Մշակույթ և երազ» հոդվածում առանձնացնում է տեքստում երազի ներառման հետևյալ պատճառները ․
Բովանդակություն
Վաղ գրական հուշարձաններում տեղ գտած երազատեսությունները հնարավոր է դասակարգել հետևյալ խմբերի․
Հին Կտակարանում
Հին Կտակարանի երազատեսության ցանկում Էրլիխը հիշատակում է 35 երազ, Մարտին Դյուլեյը այդ ցանկն ընդլայնեց մինչև 45-ի։ Ժակ լը Գոֆֆի կարծիքով կարելի է կանգ առնել 43-ի վրա ։ Լը Գոֆֆը նշում է, որ «առանձնահատուկ նշանակություն է տրված Տիրոջ՝ Աստծո կողմից ուղարկված երազներին, որը դրանց միջոցով նախազգուշացնում էր իր ընտրյալներին կամ նրանց տալիս պատվերներ (Հին Կտակարանում ընտրյալների դերում հրեաներն էին), ինչպես նաև Աստված երազներ էր ուղարկում բարձրաստիճան կռապաշտներին (փարավոն, Նաբուգոդոնոսոր)։ Վերջինս, այսպես կոչված, թագավորական երազներն են՝ դեռևս մարդկության պատմության ամենաառաջին օրերից ներկայացնելով երազատեսության արտոնյալ կատեգորիան (…): Քրիստոնեության մեջ երազատեսությունը համընկնում է կրոնական մարդաբանության մեկ այլ ընդարձակ ոլորտի հետ, որն է երազի վիճակը (sommeil): Այս երկու վիճակների միջև սահմանը երբեմն բոլորովին աննշմարելի է։ Աստվածաշնչի Թվեր գրքում (XII, 6—8) Աստված, կարծես թե, առանձնացնում է «visio» և «somnium» այն դեպքերում, երբ նա հանդիպում է իր ընտրյալների հետ երես առ երես (…) Այդ տեքստում տրված է երազատեսների հիերարխիայի ուրվագծերը՝ հիմնված աստվածային օնիրիկական (երազային) ուղերձների ավելի շատ կամ քիչ պարզ բնույթի և համապատասխանաբար Աստծո հետ երազատեսների շատ կամ քիչ մերձավորություն վրա։ Հին Կտակարանում որպես տեսիլքների հասցեատերեր կարելի է միավորել Մովսեսին և հայրապետներին մեկ խմբում, որոնց համար Աստծո խոսքը մեկնաբանության կարիք չունի, երկրորդ խմբում՝ արքաներին և մարգարեներին, որոնք տեսնում էին ավելի հանելուկային երազներ և տեսիլքներ, իսկ երրորդ խմբում՝ հեթանոս թագավորներին, որոնք ստանում էին օնիրիկական ուղերձներ, որոնք մեկնության կարիք ունեին»։ Նա ընդգծում է, որ աստվածաշնչյան երազներում չեն հայտնվում հանգուցյալներ և դևեր։
Ջեյմս Ջորջ Ֆրեզերը իր «Հին Կտակարանի բանահյուսությունը» գրքում մանրամասն չի անդրադարձել այդ թեմային, միայն նշել է, որ «Հակոբի երազատեսության մասին ավանդությունը պատմվում է հավանաբար նրա համար, որ բացատրվի, թե ինչու է Բեթ Էլը անհիշելի ժամանակներից համարվում սրբավայր», ինչպես նաև բերել է այլ մշակույթներում երազում աստվածների հայտնվելու օրինակներ ։
Աբրահամի երազ
Ուխտ կնքելիս Աստծուն զոհաբերված կենդանիները կտրտելուց հետո Աբրահամը խոր քնի մեջ է ընկնում, որում Աստված բացահայտում է նրա սերունդների ճակատագիրը (Ծն. 15:12-16) ։
Հակոբի սանդուղք
Պատմությունը Գիրք ծննդոցից է. Հակոբը (Ք. ա. 17-րդ դար) քնում է Բեթ Էլում և երազում տեսնում է «երկրի վրա հաստատված էր մի սանդուղք, որի ծայրը հասնում էր երկինք, իսկ Աստծու հրեշտակները դրանով ելնում և իջնում էին», ինչպես նաև լսում է իր սերունդների փրկության ու այդ երկիրը նրանց տալու Աստծո խոստումը։
Այս խոստման հետ կապված մոտիվը մեծ նշանակություն ունի հրեաների պատմության համար։ Այս թեմայով կան մի շարք գեղարվեստական ստեղծագործություններ, ինչպես նաև «Հակոբի սանդուղք» ապոկրիֆը (աստվածաշնչյան թեմայով պարականոն գրվածք)  ։ Հետագայում Փանուել կոչվող վայրում «Հակոբը մնաց միայնակ։ Մի մարդ նրա հետ մարտնչեց մինչև առավոտ», որի արդյունքում նրա ջիլը վնասվեց ու ստացավ նոր անուն՝ «Իսրայել» ։ Այս իրադարձությունը Գիրք ծննդոցում ներկայացված է որպես իրականություն, այլ ոչ թե որպես երազ։
Հովսեփ
Հակոբի որդի Հովսեփի (Ք. ա. 16-րդ դար) հետ կապված են երազատեսության մի շարք պատմություններ, որտեղ նա հանդես է գալիս ոչ միայն որպես երազատես, այլև որպես երազների խորագիտակ մեկնիչ։
Տեքստում այս երազները չեն մեկնաբանվում. Հովսեփի հայրը և եղբայրները հասկանում են դա առանց բացատրության։ Դրանք խորհրդանշում էին Հովսեփի ապագան, երբ նրա ընտանիքը կերկրպագեր նրան (ինչը և կատարվում է, երբ նա դառնում է եգիպտացի կառավարիչ)։
Դանիել
Դանիելը (Ք. ա. 6-րդ դար) հայտնի հուդայական տոհմի հետնորդն էր։ Ք. ա. 607 թվականին Նաբուգոդոնոսոր II-ի կողմից Երուսաղեմի գրավումից հետո պատանի հասակում ազգակիցների հետ գերի է ընկել Բաբելոնում։ Այնտեղ նա ստացել է քաղդեական կրթություն և սկսել է ծառայել արքունիքում։ Համաձայն՝ Աստվածաշնչի՝ Դանիելը երազները մեկնելու շնորհ ուներ, ինչով էլ ճանաչման է հասնում Նաբուգոդոնոսորի արքունիքում, իսկ Բաբելոնի անկումից հետո՝ Դարեհի և Կյուրոս Բ Մեծի։
Անտիկ աշխարհ
Լե Գոֆֆը կարծում էր, որ երազատեսությունը հունա-հռոմեական հեթանոսության շրջանում ունեցել է վեց հիմնական առանձնահատկություն՝ երազների իրական և կեղծ բաժանումը, անդրաշխարհի հետ կապը, ճիշտ երազների գերակշռությունը, երազների տիպաբանական համակարգումը կախված այն բանից, թե «ով է այն ուղարկել», մարմնից զատված հոգու երազ-երազատեսություն, երազների մեկնության համար մասնագետների կիրառում ։
Նոր կտակարան
Նոր կտակարանը, ի տարբերություն Հնի, ներառում է միայն 9 երազատեսություն (տեսիլք կամ երազ), 5-ը՝ Մաթևոսի ավետարանում, որոնցից 4-ը կապված են Հիսուսի ծնունդի հետ, երազներից մեկն էլ Պիղատոսի կնոջինն է։ Մնացած 4 երազները նկարագրված են Գործք առաքելոցում (XVI, 9; XVIII, 9; XXIII, 11; XXVII, 23), և պատկանում են Պողոս առաքյալին ։ Դրանց մեծ մասում երազատեսին բանբերը՝ հրեշտակը, ավետիս է հայտնում, և պետք է քննարկվեն ավելի շատ որպես տեսիլք, այլ ոչ որպես երազ։
Ի տարբերություն անտիկ սյուժեների, այս տեսիլքներն ավելի լայն տարածում են ունեցել կերպարվեստում։ Դրանք են.
Իսլամական գրականություն
«Հազար ու մի գիշեր» գրքում կոմպոզիցիոն շրջանակի հնարքը, որտեղ վաճառական Աբու Հասանի երազը հանդիպում է պատմվածքի սկզբում և վերջում, հանդիսանում է հիմնական սյուժեի զարգացման շրջանակը ։
Քրիստոնեություն
Լե Գոֆֆը վկայել է, որ 2-րդից 4-րդ դարերում հեթանոսներն ու քրիստոնյաններն ապրում էին միասնական բարոյական համակարգում, այսինքն՝ տագնապի մթնոլորտում։ Մտքերի սաստկացած դյուրագրգռությունն արտահայտվել է նաև երազատեսության մեջ։ «Երազատեսությունը կարևոր դեր ուներ փիլիսոփայության թարմացման մեջ։ (…) այնպիսի կրքով էին մարդիկ ձգտում դեպի կրոն, որը թույլ կտար անձնական շփում ունենալ աստծո հետ, այդ կրոնում երազատեսությունը դառնում է աստվածության հետ կապող ուղի ։ Էլի Արիստիդը հանդիսանում է գրական ժանրի հիմնադիր, որը Գեորգ Միշն անվանել է օնիրիկ ինքնակենսագրություն (autobiographie onirique)։ Այդպիսի ինքնակենսագրության հիմնական իրադարձությունները համարվում են բուժիչ երազատեսությունը, նախագուշակ երազները կամ պարզապես աստվածության կամ Աստծո գոյությամբ լուսավորված սրբազան երազները ։
Կոստանդիանոսի երազ
Կոստանդիանոս Ա Մեծ կայսրը Միլվյան կամրջի ճակատամարտի նախօրեին տեսել է երազ, որտեղ կոստանդյան խաչը կապույտ երկնքում փայլում էր արևի շողերից «In hoc signo vinces» (Այս նշանի տակ դու կհաղթե՛ս), 312 թվական։
Այս թեման հաճախ է հանդիպել կերպարվեստում, քանի որ այս ճակատամարտում հաղթանակը դիտվում է որպես պատմության շրջադարձային պահերից մեկը, ինչի պատճառով նաև Կոստանդիանոսը ընդունել է քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն։
Բացի այդ՝ ավելի վաղ աղբյուրներում (Սոկրատես Սքոլաստիկոս, Թեոֆանես Խոստովանող) հայտնվել է նրա մոր՝ սուրբ Հեղինեի երազը. «տեսիլք ունեցավ, որտեղ նրան պատվիրվեց գնալ Երուսաղեմ, լույս աշխարհ հանել սրբազան վայրերը, որոնք անհայտ էին մեղսավորներին» ։ Համարվում է, որ նրան երազում երևացել է Կենսատու խաչը, որից հետո նա գնացել է Երուսաղեմ, որտեղից քանդել, հանել է սուրբ մասունքները։ Տղայի և մոր երազների սյուժների միջև կան հետաքրքիր զուգահեռներ։
Քրիստոնեական սրբերի երազներ
Միջնադարյան և վարքագրական գրականության պատմության մեջ հիշատակվում են սրբերի բավականին մեծ թվով տարբեր երազներ, բայց այդ երազների մեծ մասը հենց աստվածային տեսիլներ են, այս պարագայում արդեն Հիսուս Քրիստոսի կամ մեկ այլ կրոնական կերպարի, որոնք հասկանալի արտահայտություններով նրանց դրդում էին ինչ-որ բանի։ Ավելի հետաքրքրական են երկրորդ, ավելի հազվագյուտ տիպի երազները։
Երանելի Հիերոնիմոս
Հիերոնիմոս Ստրիդոնցին 370 թվականին ճանապարհորդության ժամանակ տեսել է երազ, որում նրան քոթակում են անտիկ (հեթանոսական) գրականության հանդեպ ավելորդ տարվածության համար.
Այն բանից հետո, երբ Հիերոնիմոսը երդում է տալիս՝ այլևս ձեռը չվերցնել դասականներին, նա իրավամբ 15 տարի շարունակ չի կարդում ոչ Ցիցերոն, ոչ Վերգիլիոս ։
Երանելի Օգոստինիոս
Ավրելիոս Օգոստինիոսը (354—430 թվականներ), ընդգծելով իր կյանքում երազատեսության կարևորությունը, առաջին երազը, որը նախագուշակում էր նրա վերափոխումը, վերագրել է իր մորը՝ Մոնիկային։ Իր հեթանոս որդու ծանր հիվանդության ժամանակ քրիստոնյա Մոնիկան երազում տեսնում է պատանու, որը հավատացնում է նրան, որ որդին առողջ է ոչ միայն ֆիզիկապես, այլ մոտ ապագայում՝ նաև հոգեպես։ Փայտե բաժնեգծի վրա, որտեղ կագնած էր Մոնիկան, նա տեսնում է Ավրելիոս Օգոստինիոսին այդ պատանու հետ և լսում է, ինչպես է Աստված ասում իրեն. «Այնտեղ, որտեղ դու կանգնած ես, նա ևս կանգնած կլինի»։
Օգոստինիոսի դարձը, որը տեղի ունենում 386 թվականին՝ մոր մահից ինը տարի անց, ազդարարվում է միլանյան այգում հայտնի տեսարանով։ Բուռն լացից հետո, որը նախորդում էր Օգոստինիոսի և նրա ընկեր Ալիպիոսի դարձի գալուն, Օգոստինիոսը հարցնում է Աստծուն «մինչև ե՞րբ, մինչև ե՞րբ» է նա բարկանալու իր վրա և կարող է արդյոք ինքն ընդհանրապես վերափոխվել։ «''Կրկին ու կրկին. «վա՛ղը, վա՛ղը''»։ Միլանի իր այգում թզենու տակ պառկելով՝ Օգոստինիոսը քնում է։ Այնուհետև նա «հարևան տնից» ձայն է լսում, «ասես տղա կամ աղջնակ լիներ», որը թելադրում էր նրան. «Tolle, lege» («Վերցրու՛, կարդա՛»), և բացելով Ավետարանի տեքստը՝ նա բացում է Պողոս առաքյալի նամակը հռոմեացիներին (XIII, 13). «…''Շարժվենք առաքինութեամբ, ինչպես ցերեկով, ո՛չ անառակություններով եւ հարբեցողությամբ, ո՛չ պոռնկությամբ և պղծությամբ, ո՛չ նախանձով և կռվազանցությամբ. զգեստավորուեցե՛ք Տեր Հիսուս Քրիստոսով և մարմնին խնամք մի՛ տարեք ցանկությունները գոհացնելու համար''» (Խոստովանանք, VIII, XII, 28—29) ։
Ֆրանցիսկ Ասսիզեցի
Հետագայում բավականին ազդեցիկ դարձած Ֆրանցիսկյան ուխտի հիմնադիր Ֆրանցիսկ Ասսիզեցու (13-րդ դար) անվան հետ կապվում են մի քանի երազ, որոնք ներկայացված են նրա վարքագրության մեջ.
Սուրբ Դոմինիկ
Սուրբ Դոմինիկի մայրը, որին սովորաբար կոչում են Խուանա դե Ազա, երազ է տեսնում, որ ծնում է սև ու սպիտակ շան, որը բերանին ուներ վառվող ջահ։ Հետագայում հիմնադրվում է Դոմինիկյան միաբանությունը (domini canum բառակապակցությունը կարելի է վերծանել որպես «Տիրոջ շներ»)։ Միաբանյալները կրում էին սև և սպիտակ գույներով հագուստներ, և իրենց մեծ լուման են ունեցել ինկվիզիցիայի ստեղծման մեջ։
Ջահ կրող շունը դարձել է սուրբ Դոմինիկի պատկերման հիմնական ատրիբուտներից մեկը։
Երազատեսություն էպիկական գրականության մեջ
Էպոսում «…երազները կարևոր են, որովհետև իրենց մեջ կրում են ճակատագրի զգացողությունը։ Եթե բանաստեղծն իր տրամադրության տակ ունի տարածություն և ցանկանում է պատմություն ստեղծել, որն իր կարծիքով կծառայի ճակատագրի ամենազորության գաղափարի լուսաբանմանը, նա կարող է շատ արդյունավետ ձևով օգտագործել երազները և նույնիսկ բազմապատկել դրանց թիվը, որպեսզի սաստկացնի ազդեցությունը ։
Նիկոլա Ֆլամել
Հայտնի ալքիմիկոս Ֆլամելը երիտասարդ տարիներին տեսել է հետևյալ երազը. երազում նրան երևում է հրեշտակ, որն իր ձեռքին ուներ պղնձե կազմով գիրք և ցույց տալով ֆորզացը (կազմածածկը գրքին միացնող կրկնաթերթ)՝ ասում է. «Ֆլամել, ուշադիր նայիր այս գրքին, դու սրանից ոչինչ չես հասկանա, ինչպես այլք, սակայն մի հրաշալի օր դու կտեսնես այն, ինչ ոչ ոք չի կարող ճանաչել» ։ Ֆլամելն իր «Հիերոգլիֆական նշանների մեկնություն» («Explication des figures hieroglyphiques») աշխատության մեջ նկարագրում է, որ շատ տարիներ անց պատահականորեն իր ձեռքն է ընկել երազում տեսած գիրքը, և ինքը դրանից բազմաթիվ գաղտնիքներ է իմացել։
Մեզոամերիկյան պատմություն
Ինկերի թագավոր Ուիրակուչա Ինկի (մահացել է 1437 թվականին) մարգարեական երազը։ Երազում նրա մոտ է գալիս Վիրակոչա աստվածը (ամենայն շնչավորի և աստվածայինի ստեղծողը և տեղական պանթեոնում միակ մորուքավոր աստվածը) և ասում, որ գալիս են սպիտակ մաշկով մարդիկ, նրանք կրակ ժայթքող փայտեր ունեն իրենց ձեռքերին։ Այդ երազի շնորհիվ 1531 թվականին Ֆրանսիսկո Պիսառոն սկզբնապես ինկերի կողմից ընդունվել է զարմանքով և ակնածանքով։
Դաոսականություն
Չժուան Ցզիի հայտնի երազը, որը դրդել էր նրան իր հայեցակարգի ստեղծմանը։ Մի անգամ Չժուան Ցզին երազ է տեսնում, թե իբր թիթեռնիկ է, որ անհոգ ճախրում է մարգագետնում և ապա երազ տեսնում, որ ինքը Չժուան Ցզին է։ Արթնանալով նա զարմանում է, որ գտնվում եմ մարդկային մարմնի մեջ։ Այդ ժամանակից ի վեր անընդհատ մտածում է, թե ո՞վ եմ ինքն իրականում՝ մարդ, որ երազ է տեսնում, որ ինքը թիթեռնիկ է, թե՞ թիթեռնիկ, որ երազ է տեսնում, թե ինքը մարդ է ։
Ճապոնիա
Գո-Դայգո կայսրը (Emperor Go-Daigo), որին գահընկեց էին արել, տեսնում է մի երազ, որ դրդում է նրան իր կողմը գրավել Կուսունոկի Մասասիգեին (Kusunoki Masashige), որն օգնում է նրան վերադառնալ գահին։ Կայսրը ննջում է և երազում տեսնում, որ գտնվում էի Կիոտոյի իր պալատի այգում։ «Նա տեսավ մի հսկա սաղարթախիտ մշտադալար ծառ, որի ճյուղերի մեծ մասն ուղղված էին դեպի հարավ։ Ծառի տակ գտնվում էին Երեք մեծ նախարարները և բոլոր բարձրագույն պաշտոնյաները՝ նստած ըստ իրենց աստիճանական հերթականության։ Գլխավոր տեղը, որը գտնվում էր հարավում, բարձրացված էր իրար վրա դրված խսիրներով, սակայն այդտեղ ոչ ոք նստած չէր։ «Ու՞մ համար է պատրաստված այդ տեղը»,-մտածեց կայսրը երազում։ Հանկարծ հայտնվեցին հերաբաժան երկու երեխա։ Ծնրադրելով կայսեր առաջ՝ նրանք լացեցին թևքերի վրա և խոսեցին. «Ամբողջ աշխարհում չկա այնպիսի տեղ, որտեղ Նորին մեծությունը կարողանա թաքնվել գոնե կարճ ժամանակով։ Բայց այս ծառի տակ կա տեղ, որտեղ նստելով՝ շրջվում ես դեպի հարավ։ Դա կայսերական գահն է, որը սահմանված է Ձեզ համար։ Խնդրեմ, նստե՛ք այնտեղ մի փոքր»։ Հետո կայսրը տեսավ, թե ինչպես երեխաները օդ բարձրացան և անհետացան, և արագ արթնացավ»։
Կայսերը թվաց, որ երազում տեսել է երկնային ինչ-որ նախանշան։ Նա հանգամանորեն մտածեց և հասկացավ, որ տեղադրելով «հարավ» հիերոգլիֆը «ծառ» հիերոգլիֆի կողքին՝ ստացվում է «կամֆորայի ծառ» բառը, որը հնչում է «կուսունոկի»։ «Երբ այդ երկու երեխաները խնդրեցին ինձ նստել ծառի տակ՝ թեքվելով դեպի հարավ,-մտածեց կայսրը,-դա պիտի որ լիներ նշան Նիկկոյի և Գակկոյի բոդհիսատվայից, որ ես կրկին իշխանության եմ գալու այդ տարածքներում և պիտի կառավարեմ դրանց ժողովուրդներին»։ Վաղ առավոտյան նա կանչեց Կասագի տաճարի Ձյոձյուբո անունով վանականին և հարցրեց նրան, թե այդ կողմերում կա արդյոք Կուսունոկի անունով ռազմիկ, որն էլ նրան հետագայում օգնում է ։
Նոր ժամանակների գրականություն
«Երազատեսության հնարքը նոր ժամանակների գրականության մեջ ձեռք է բերել առանձնահատուկ նշանակություն՝ ստանալով ավելի բարդ կառուցվածք և գործառույթներ» ։
«Պոստմոդեռնիզմում երազատեսությունը կորցրել է իր ռոմանտիկ երանգը, որը մասամբ հատուկ էր Արծաթե դարաշրջանի գրականության երազներին։ Նրան ձեռք են բերում ծաղրերգականություն, խաղային բնույթ։ Դադարում են լինել «երկրորդ աշխարհ», «առանձին իրականություն», իրենց տեղն են զբաղեցնում առօրեականության մեջ, դառնում դրան հավասար կամ նույն նրանից ավելին (…) Երազատեսությունը ձեռք է բերում կամ առտնին իրականությունը, սովորականությունը դուրս մղող կպչուն զառանցանքի, կամ էլ աշխարհակառուցվածքի տարօրինակ, կյանքի տարբեր ձևերում գոյություն ունեցող բացահայտումների բնույթ» ։
Ռուս գրականություն
Երազատեսության սյուժեն հաճախ է հանդիպում ռուս գրականության մեջ։ Ալեքսեյ Ռեմիզովն իր «Իրերի կրակը։ Երազներ և մեկնություն» գրքում նշում է. «Ռուս գրականության շատ հազվադեպ ստեղծագործություններ են լինում առանց երազի» և քննության է առնում Պուշկինի, Գոգոլի, Տուրգենևի, Դոստոևսկու և այլոց «երազատեսային շնորհը» ։ Ամերիկացի հետազոտող Մ. Կացը «Dreams and the unconscious in nineteenth-century Russian fiction» աշխատանքում վերլուծում է Կարամզինի, Ժուկովսկու, Գրիբոյեդովի, Պուշկինի, Գոգոլի, Դոստոևսկու և Տոլստոյի երազատեսային տեքստերը, կիրառում տեքստերի համեմատական-տիպաբանական և կառուցվածքային քննություն՝ ընդհանրացնելով վերջին ժամանակաշրջանի հոգեվերլուծողների աշխատանքային փորձը գրականության մեջ ։ Դ. Նեչաենկոն իր «Գրական երազատեսության գեղարվեստական բնույթը (19-րդ դարի ռուսական արձակ)» աշխատության մեջ կարծում է, որ «երազատեսության» ձևը ակտիվ ձևով ներառվել է հեղինակային գրականություն 1830-ական թվականներից։
Երազում տեղի ունեցած հայտնագործություններ
Սովորաբար նման դեպքեր պատմվում են իրական մարդկանց կենսագրություններում, սակայն դրանց իրական լինելն անստույգ է, այդ իսկ պատճառով երազատեսության այդ դրսևորումները կարելի է ընդունել որպես մարդու սեփական «առասպելաստեղծության» սյուժետային գիծ կազմող տարրերից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քուն Կատեգորիա:Մարգարեություն Կատեգորիա:Գրականություն Կատեգորիա:Ֆենտեզի աշխարհներ Կատեգորիա:Գիտական ֆանտաստիկայի թեմաներ
Անդրեյ Մակարևիչ
Անդրեյ Վադիմովիչ Մակարևիչ (Андре́й Вади́мович Макаре́вич, ), «Մաշինա վրեմենի» ռոք-խմբի հիմնադիր, ղեկավար և երգերի հեղինակ, նկարիչ, հաղորդավար և պրոդյուսեր։ Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (1999) :
Ծնվել է ճարտարապետի ընտանիքում, հոր շնորհիվ հաղորդակցվել է երաժշտությանը։ Վիսոցկու ազդեցությամբ սովորել է կիթառ նվագել՝ հետագայում դառնալով ժամանակի մեծագույն ռոք-աստղերից մեկը։
Սոլո կարիերան
Մաշինա վրեմենի-ի կազմից դուրս թողարկել է մի քանի սոլո ալբոմներ.
Աշխատանքը ֆիլմերում
Որպես դերասան խաղացել է մի շարք ֆիլմերում, այդ թվում՝ «Афоня», «Душа», «Гений»: Բազմաթիվ ֆիլմերի համար գրել է երաժշտություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուսաստանում «օտարերկրյա գործակալներ» ճանաչված անձինք Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բինատ (գետակ)
Բինատ, գետակ Ճորոխի ավազանում, նրա ստորին հոսանքում, Լիվանայի հովտում։ Անցնելով Համանուն գյուղով՝ թափվում է Ճորոխի ձախակողմյան Փեսանջուր վտակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Փեսանջուր գետի վտակներ
Անդեր
Անդեր, Անդյան լեռներ, Անդյան Կորդիլերներ (Andes; Cordillera de los Andes) («անտա» բառից, ինկերի լեզվով - պղինձ, պղնձե լեռներ), աշխարհի ամենաերկար (7000 կմ) լեռնաշղթան։ Ձգվում է Հարավային Ամերիկայի արևմտյան ափեզրով՝ հյուսիսից հարավ։ Այստեղ է գտնվում աշխարհի ամենաբարձր լեռներից մեկը՝ Ակոնկագուան, 6 962 մ։ Անդերը համարվում է Հյուսիսային Ամերիկայում ձգվող Կորդիլերների հարավային շարունակությունը։ Անդերի միջին բարձրությունը մոտ 4000 մ է։
Անդերի երկարությամբ տարածվում են մի շարք պետություններ՝ Վենեսուելա, Կոլումբիա, Էկվադոր, Բոլիվիա, Պերու, Չիլի, Արգենտինա։
Հյուսիսային Անդեր
Հյուսիսային Անդերի ստորին գոտին, մինչև ծովի մակերևույթից 1200 - 1500 մ բարձրությունը, գրավում են խոնավ հասարակածային անտառները։ Այստեղ ջերմաստիճանը միշտ բարձր է, լինում են մեծ քանակությամբ տեղումներ, այսինքն՝ խոնավ հասարակածային գոտու կլիմա է։ Հողերը կարմրա-դեղին են, որոշ տեղերում ճահճակալված։
Ավելի բարձր վայրերում խոնավ հասարակածային անտառները փոխվում են լեռնային անտառների գոտու։ Այստեղ ջերմաստիճանն ավելի ցածր է՝ տարվա ընթացքում ջերմաստիճանը շարունակ մոտավորապոս +15° +20 °C է, տեղումներ լինում են մինչև 3000 մմ։ Կարմրահողերում աճում են ծառանման պտերներ, հնդկեղեգ, քինաքինայի ծառ, թփուտներ։
2800-ից մինչը 3800 մ բարձրության վրա տարածվում է բարձր լեռնային անտառների գոտին։ Այս գոտում տարվա միջին ջերմաստիճանը հասնում է մինչև +10 °C։ Այդպիսի բարձրության վրա օդը զգալիորեն նոսր է, օրվա ընթացքում ջերմաստիճանը խիստ փոփոխվում է։ Տեղումներ ավելի քիչ են լինում, քան լեռնային անտառների գոտում։ Հաճախ լինում է մառախուղ, փչում են ցուրտ, սառնաշունչ քամիներ։
Հողները համատարած ծածկույթ չեն կազմում, քանի որ թե’ անձրևները, թե’ քամիները քշում-տանում են հողի բերրի շերտը։ Բուսական աշխարհը կազմում են կորաբուն ցածր ծառատեսակները, թփուտները։
Ավելի բարձր վայրերում, մինչև 4500 մ-ի վրա, տարածվում է բարձր լեռնային մարգագետինների գոտին (պարամո)։ Թեև այս գոտում տարվա միջին ամսական ջերմաստիճանները դրական են (+4° +8 °C), սակայն հաճախ գիշերները ցրտեր են լինում։ Այդ գոտու կլիմայի դաժանությունը խստացնում են մշտական փչող ուժեղ քամիները։ Սակայն պարզ եղանակներին երբեմն նույնիսկ շոգ է լինում։ Տեղումների քանակը հասնում է մոտավորապես 1000 մմ-ի։ Բուսականությունն այս գոտում փոխվում է հոտավետ բույսերի ու մամուռների մարգագետինների։
Վերին գոտում, 4500 մ-ից ավելի բարձր վայրերում, իշխում են մշտնջենական ձյունը և սառցադաշտերը։
Անդերի բարձր լեռնային շրջաններում պատահում են լամաներ. դրանք շատ լավ հաղթահարում են լեռնային զառիթափ լանջերը։
Կենտրոնական Անդեր
Կենտրոնական Անդերի ընդարձակ սարահարթերում, որոնք արևելքից և արևմուտքից պատնեշված են լեռնաշղթաներով, տարածված են լեռնային չոր տափաստաններ ու անապատներ։ Տափաստաններում պատահում է շինշիլա կոչվող կրծողը, որն անխնա ոչնչացվում է՝ թանկարժեք մորթու պատճառով։ Լեռներում տարածված են վիթխարի գիշատիչ թռչունները՝ կոնդորները, որոնց թևերի երկարությունը հասնում է 3 մ։ Լեռնային տափաստանների բնակիչները քամուց պաշտպանված ցածրավայրերում ցանում են եգիպտացորեն, կորեկ, աճեցնում են կարտոֆիլ։ Շատ փոքր դաշտերը շրջափակված են քարե պարիսպներով՝ լեռնային գետերի հորդացումներից պաշտպանելու համար։ Արոտավայրերում արածում են ոչխարների ու այծերի փոքր հոտեր։
Լեռներում հայտնաբերված են զանազան օգտակար հանածոների` անագի, պղնձի և այլ մետաղների հանքաքարերի մեծ պաշարներ։
Խաղաղ օվկիանոսի ափերին` հարավային արևադարձի մոտերքում, տարածվում է Ատակամա անապատը։ Որոշ տարիներ այստեղ բոլորովին անձրևներ չեն լինում։ Միայն որոշ տեղերում հանդիպում են կակտուսներ և միմոզաներ, իսկ ցածրավայրերում՝ աղուտաբույսեր։ Ատակամայում արդյունահանում են բորակ և պղնձի հանքաքար։
Հարավային Անդեր
Հարավային Անդերում՝ Անապատից դեպի հարավ, ծովափին, տեղումների քանակն աստիճանաբար ավելանում է, և սկսվում է մերձարևադարձային մշտադալար բուսականության գոտին (հարավային լայնության 32 - 38°), որը նման է միջերկրածովային մերձարևադարձներին։ Այստեղ գերակշռող դարչնագույն հողերում աճում են մշտադալար թփուտներ։ 2000 - 2500 մ բարձրության վրա թփուտային անտառներն անհետանում են, սկսվում է լեռնային մարգագետինների գոտին։ Մերձարևադարձային առափնյա շրջանում բնակչությունը խիտ է, և բնական բուսականությունն ամենուրեք փոխվում է խաղողի, ձիթենիների այգիների, ցիտրուսային և այլ պտղատու խառերի, որոնք այստեղ են բերվել Եվրոպայից։ Հարթավայրերում աճեցնում են ցորեն և եգիպտացորեն։
Ծայր-Հարավային Անդեր
Անդերի ամենահարավային մասերում, բարեխառն գոտում, լեռների՝ օվկիանոսի կողմում գտնվող լանջերին մշտապես փչող քամիները մեծ քանակությամբ տեղումներ են բերում (մինչև 6000 մմ)։ Այստեղ տարվա ընթացքում ավելի քան 200 օր անձրևներ են լինում։ Խիտ լայնատերև ու խառն անտառներում աճում են հսկա ծառեր, մեծ թվով ծառանման ձարխոտեր և մամուռներ։ Անտառներում լեռնալանջերով ցած են սահում լեռնային սառցադաշտերը, որոնք գահավիժում են ոլորապտույտ ափեր ունեցող ծովածոցերի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անդեր Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի տարածաշրջաններ
Արմեն Աղաջանյան (այլ կիրառումներ)
Արմեն Աղաջանյան, կարող է վերաբերել՝
Քրիստիան Շուլց
Քրիստիան Շուլց, (Christian Schulz, Кристиан Шульц, ), գերմանացի ֆուտբոլիստ, խաղում է «Հաննովեր 96»-ում, կիսապաշտպան է։
Ակումբաին կարիերա
Քրիստիան Շուլցը սկսել է խաղալ ֆուտբոլ դեռ 6 տարեկանում, իր սեփական քաղաքի մանկական ֆուտբոլային ակումբում. ։ 1995 թվականին խաղում էր երիտասարդական ակումբ «Վերդեր II»-ում .։
2007 թվականին Քրիստիան Շուլցին 2,25 միլիոն եվրոյով գնել է Հաննովերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հաննովեր 96-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վերդերի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ
Ֆուցզյան
Ֆուցզյան (福建), նահանգ Արևելյան Չինաստանում, Արևելաչինական ծովի և Թայվանի նեղուցի ափերին, մեծ մասամբ Մինցզյան գետի ավազանում։
Ռելիեֆը լեռնային է (բարձրությունը մինչև 2158 մ)։ Տարածությունը 120 հզ․ կմ2 է, բնակչությունը՝ 36 894 216 մարդ (2010)։ Վարչական կենտրոնը Ֆուչժոուն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուցզյան
Անդրեյ Երմակ
Անդրիյ Երմակ (Андрій Борисович Єрмак, ), ուկրաինացի իրավաբան, կինոպրոդյուսեր, Ուկրաինայի նախագահի օգնական (2019 թվականի մայիսի 21-ից մինչև 2020 թվականի փետրվարի 11-ը) ։
Մուջա
Մուջա (Muggia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Տրիեստի գավառում։
Անդրեյ Երմակ
Ուկրաինայի նախագահի գրասենյակի ղեկավար (2020 թվականի փետրվարի 11-ից) ։ Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի անդամ (2020 թվականի փետրվարի 12-ից) ։
Մուջա
Բնակչությունը կազմում է 13 409 մարդ՝ ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 981 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34015։ Հեռախոսային կոդ՝ 040։
Անդրեյ Երմակ
Կենսագրություն
1995 թվականին ավարտել է Տարաս Շևչենկոյի անվան Կիևի ազգային համալսարանի Միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտը, ստացել Միջազգային մասնավոր իրավունքի մագիստրոսի աստիճան։ Նույն թվականին ստացել է իրավաբանական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի վկայագիր ։
Մուջա
Կոմունայի հովանավորները համարվում են Սրբոց Հովհաննեսն ու Պողոսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 26-ին։
Անդրեյ Երմակ
Կենսագրություն
1997 թվականին հիմնադրել է միջազգային իրավաբանական ընկերություն, ակտիվորեն մասնակցել է տնտեսական իրավունքի և Մտավոր սեփականության ոլորտում առաջին օրենսդրական ակտերի մշակմանը ։
Մուջա
Ժողովրդագրություն
Բնական աճ
Անդրեյ Երմակ
Կենսագրություն
2000 թվականին հրավիրվել է Իրավաբանների միջազգային կազմակերպության (IBA) ամենամյա համաժողովին, հանդիսանում է IBA-ի անդամ և Ուկրաինայի իրավաբանների ասոցիացիայի անդամ։
Երեք գումարումների ընթացքում (V, VI,VIІ) աշխատել է որպես Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր, Ռեգիոնների կուսակցությունից ըմբիշ Էլբրուս Թադեևի օգնական։ «Կիև քաղաքի գործարարների ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպության նախագահ ։
2019 թվականի մայիսի 21-ին Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին Անդրեյ Երմակին նշանակել է իր օգնական։ Այդ պաշտոնում համակարգել է արտաքին քաղաքականության հարցերն ու միջազգային հարաբերությունները։
Ազգային ներդրումային խորհրդի անդամ (2019 թվականի հունիսի 21-ից) ։ «Ուկրօբորոնպրոմ» պետական կոնցեռնի դիտորդական խորհրդի անդամ (2019 թվականի հոկտեմբերի 7-ից) ։
Ըստ strana.ua-ի տվյալների Երմակը տնօրինում է ավելի քան երկու տասնյակ ընկերությունների բաժնեմաս, որոնց թվում են՝ իրավաբանական և պահնորդական ծառայություններ, դեղագործություն, խորհրդատվություն, շինարարություն ։
Ստեղծագործական գործունեությոն
Garnet International Media Group-ի հմնադիր։ «Մարտի կանոն» և «Սահման» ֆիլմերի պրոդյուսերն է ։
Ուկրաինայի կինոակադեմիայի անդամ, Եվրոպական կինոակադեմիայի անդամ (2017)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գործարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գործարարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իրավաբաններ Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ
Արկադի Աղաջանյան
Արկադի Աղաջանյան (4 օգոստոսի, 1960, Ստեփանակերտ - 22 օգոստոսի, 1992, Դրմբոն, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Արկադի Աղաջանյանը ծնվել է 1972 թ. օգոստոսի 4-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 9 միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև սովորել է Մարտունի քաղաքի պրոֆտեխուսումնարանում։ 1990 թ. մասնակցել է աղետի գոտու շինարարական-վերականգնողական աշխատանքներին, զորակոչվել բանակ, մի քանի ամիս ծառայելուց հետո տեղափոխվել Երևան ու զինվորագրվել Ջիվան Աբրահամյանի հրամանատարությամբ գործող «Երկրապահ» կամավորականների ջոկատին, մասնակցել Շահումյանի շրջանի գյուղերի պաշտպանությանը։ 1992 թ. մասնակցել է Ասկերանի, Մարտակերտի շրջանների գյուղերի համար մղված մարտերին, Շուշիի ու Լաչինի ազատագրմանը։ 1992 թ. օգոստոսից ծառայել է ԼՂՀ զինվորական դատախազությունում։ Զոհվել է 1992 թ. օգոստոսի 22-ին՝ Մարտակերտի շրջանի Դրմբոն գյուղի պաշտպանության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Արիության մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:1972 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 22 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր
Սելին Սյամմա
Սելին Սյամմա (Céline Sciamma, ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և ֆեմինիստ ։
Կենսագրություն
Սելին Սյամման ծնվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 12-ին, Պոնտուազ քաղաքում, Ֆրանսիայի Վալ դը Ուազ դեպարտամենտում։ Կինեմատոգրաֆիական կրթությունը ստացել է La Fémis կինոդպրոցում, որտեղ նրա ուսուցիչը եղել է Սսավյե Բովուան։
2007 թվականին Սյամման իր նորամուտը նշել է «Ջրաշուշաններ» լիամետրաժ ֆիլմով, որը պատմում է 15-ամյա աղջկա պատմությունը, որը սիրահարված է գեղալողի թիմի ավագին։ Ֆիլմը ընտրվել Է Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրի համար, ստացել Լուի Դելյուկի մրցանակ և առաջադրվել ֆրանսիական «Սեզար» ազգային կինոմրցանակի երեք անվանակարգերում։
Սյամմայի առաջին կարճամետրաժ ֆիլմը` «Պոլինը» (2010), ստեղծվել է հոմոֆոբիայի դեմ կառավարության արշավի շրջանակներում։
10-ամյա Լաուրայի աշխարհի մասին պատմող «Տղուհի» (Tomboy, 2011) ֆիլմն ստացել է Բեռլինի կինոփառատոնի «Թեդդի» մրցանակ և Օդեսայի կինոփառատոնի «Ոսկե Դյուկ» Գրան-Պրի ։
2014 թվականին թողարկված «Աղջիկների միություն» ֆիլմն ընտրվել է որպես Կաննի 67-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Ռեժիսորների երկշաբաթ» բաժնի բացման ֆիլմ ։
«Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ» ֆիլմը մրցանակ է ստացել Կաննի կինոփառատոնի «Լավագույն սցենարի համար» անվանակարգում ։
Անձնական կյանք
Սելին Սյամման լեսբուհի է։ 2014 թվականին Ադել Հանելը «Սեզար» մրցանակի շնորհման ժամանակ իր ելույթում հրապարակավ հայտարարել է, որ ինքը Սելինի հետ հարաբերությունների մեջ է, որի հետ ծանոթացել է 2007 թվականին «Ջրաշուշաններ» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Զույգը բաժանվել է 2018 թվականին «Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ» ֆիլմի նկարահանումներից առաջ։
Ակտիվիզմ
2018 թվականին Սելին Սյամման կինոարտադրության այլ այնպիսի հայտնի կանանց հետ, ինչպիսիք են Անյես Վարդան, Ավա Դյուվերնեյը, Քեյթ Բլանշետը և Լեա Սեյդուն, կազմակերպել և մասնակից է եղել 2018 թվականի Կաննի կինոփառատոնում անհավասարության դեմ ակցիային։ Առաջիններից մեկն է, որ միացել է ֆրանսիական կինոարդյունաբերության մասնագետների 50/50 շարժման` պաշտպանելով կինոյում գենդերային հավասարությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1978 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Լեսբուհի արվեստագետներ
Ավոկադո
Ավոկադո, ավոկադենի կամ ամերիկյան Perseus (Persea americana)` մշտադալար պտղատու բույսերի տեսակ, պատկանում է Lauraceae ընտանիքին։ Մշակաբույսերի ընտանիքի կարևոր պտուղ։ Ավոկադոյի պտուղները հարուստ են վիտամիներով և կարևոր հանքային նյութերով։ Իսկ անգլերենում բույսն ու պտուղները ունեն հետևյալ անունը՝ alligator pear («կոկորդիլոս տանձ»)։
Կենսաբանական նկարագրությունը
Ավոկադոն արագ աճող ծառ է, որի բարձրությունը հասնում է մոտավորապես 18 մետրի, ցողունը սովորաբար լինում է ուղիղ՝ խիստ ճյուղավարված։ Տերևները էլիպսաձև են, երկարությունը հասնում է մինչև 35 սմ-ի, ամբողջ տարին մնում են։ Ծաղիկները փոքր են աչքի չնկնող, կանաչավուն են, գտնվում են ասեղնատերև տերևներում։ Պտուղները տարբեր չափի են, տանձի նման, պտղի երկարությունը հասնում է 5 մինչև 20 սմ, քաշը 50գ մինչև 1,8 կգ։ Խակ պտուղը մուգ կանաչ է կեղևը կոշտ, ժամանակի ընթացքում դառնում է սև։ Հասած պտուղը կանաչ կամ դեղնականաչ գույն ունի, յուղոտ է, պարունակում է շատ ճարպ։ Պտղի կենտրոնում գտնվում է մեծ կորիզը կամ սերմը։
Աճեցման պատմությունը
Համաձայն հնագիտական տվյալների, ավոկադոն աճեցնում են մ. թ. ա. 3-րդ հազարամյակից։ Ացտեկները այն անվանել են աուակատլ («անտառային յուղ»)։ 1553 թվականին ավոկադոն առաջին անգամ հիշատակվել է Պեդրո Սիեզա դե Լեոնի «Խրոնիկա Պերուի» գրքում։
Կիրառումը ացտեկների կողմից
Բերնարդինիո դե Սաագուն (1576) իր «Նոր Իսպանիայի գործերի ընդհանուր պատմություն» հիմնարար աշխատությունում նշել է ավոկադոյի բժշկական նշանակության մասին, և եկել է այն եզրակացության, որ ավոկադոն ունի մեծ նշանակություն, նրանից պատրաստված խառնուրդները օգտագործում են որպես շամպուն թեփի դեմ, իսկ նրա պտուղները խորհուրդ չի տրվում տալ կերակրող մայրերին։ Ըստ հնագույն ացտեկական ավանդազրույցի՝ ավոկադոյի կորիզը հնդիկներին նվիրել է Աստված՝ նրանց խոստանալով մշտապես փրկել քաղցից։ Կորիզից աճում է մեծ բարձրության հասնող մշտադալար ծառ, որի բերքառատ ճյուղերը ծանրությունից թեքվում են ցած։ Ացտեկները, համտեսելով այդ աստվածային ընծան, փրկվում են սովից։
Արդյունաբերական աճեցում
Ավոկադոն աճեցնում են բազմաթիվ արևադարձային և մերձարևադարձային երկրներում (ԱՄՆ, Բրազիլիա, Աֆրիկա, Իսրայել)։ Մեկ ծառից հավաքում են մոտավորապես 150-200 կգ բերք։ Գոյություն ունեն ավոկադոյի 400 սորտեր։ Եվրոպայում ավոկադո կարող են ձեռք բերել ամբողջ տարվա ընթացքում։
Ավոկադոն որպես տնային բույս
Ավոկադոյի ծիլերը տնկելիս դնում են բավականին խորը հողի մեջ, խորությունը՝ 2-3 սմ։ Մի քանի տարվա ընթացքում բարձրությունը կարող է հասնել 1 մետրի։ Սերմը ցանելու համար անհրաժեշտ է սերմի վրա փոքր անցքեր անել, անցքերում դնել փայտիկներ։ Փայտիկները ծառայում են որպես սյուներ, որի շնորհիվ պտուղը մնում է ջրի մակերեսին։ Շուտով առաջանում են արմատները, երբ դրանք կլինեն բավարար, պտուղը կարելի է դնել հողի մեջ։ Սերմը կարելի է նաև դնել խոնավ բամբակի մեջ, և անընդհատ այն խոնավացնել։ Երբ սերմը բաժանվի երկու մասի կարելի է դնել հողի մեջ։ Մի քանի օրից կամ շաբաթից այն կծաղկի։
Գյուղատնտեսական նշանակությունը
Բույսի աճի համար անհրաժեշտ է արևոտ վայր, պաշտպանություն ուժեղ քամիներից։ Ավոկադոյի աճի համար հողը պետք է բերրի լինի, լավ պարարտացված։ Պտղաբերման համար անհրաժեշտ է խոնավություն։ Ավոկադոն չի դիմանում ոչ ցրտին, ոչ երաշտին։. Սենյակային պայմաններում ավոկադոն պետք է պահել լուսավոր վայրում (ամռանը՝ տաք, ձմռանը՝ զով), ջրել չափավոր։ Բազմանում է սերմերով, հատումներով և պատվաստով։
Խոհանոցում
Ավոկադոն իր կալորիականությամբ գերազանցում է ձվին և մսին։ Ավոկադոյի պտուղը համտեսելիս բարձրանում է տրամադրությունը, հիվանդությունից հյուծված օրգանիզմին օգնում է վերականգնել կենսական ուժերը։ Պետք է հիշել, որ կտրատած ավոկադոյի պտղամսի վրա պետք է կիտրոնաթթու լցնել, քանի որ պտուղը կտրատելուց հետո մգանում է և ոչ ախորժաբեր տեսք է ստանում։ Որպես սնունդ օգտագործվում է միայն պտղամիսը։ Հիպերտոնիայի բուժման համար՝ ավոկադոյի պտղամսին ավելացնել բանջարեղենային հյութեր՝ լոլիկի, գազարի կամ բազուկի 1:2 հարաբերությամբ. օգնում է զարկերակային ճնշման նվազեցմանը։ Ավոկադոն հակացուցված է գերզգայուն անձանց. այն կարող է ալերգիկ հակազդում առաջացնել, բայցի այդ՝ ավոկադոն ունի գիրացնող հատկություն։
Ավոկադոյի սննդարար արժեքը
100 գրամ ավոկադոն 118 կկալ կալորիականություն ունի։ Այն պարունակում է՝ վիտամին K` 14,6 մգ, կալիում` 437,27 մգ, ֆոլաթթվային աղեր` 45,19 մգ, վիտամին B6` 0,2 մգ, վիտամին C` 5,77 մգ, պղինձ` 0,19 մգ, դիետիկ մազաթելիկներ՝ 3,65 մգ։
Թեթև ուտեստներ
3 հատ ավոկադոն (առանց կորիզի) հարիչով լավ խառնել, ավելացնել 1 կիտրոնի հյութ, 3 ճաշի գդալ ձիթապտղի յուղ, աղ, սև և կարմիր (աղացած) պղպեղ (ըստ ցանկության)։
2 հատ դեղնասպիտակավուն ավոկադոյի միջուկը կտրատել խորանարդիկներով, ավելացնել 1 կիտրոնի հյութ, աղ և պղպեղ։ Վերցնել 400 գրամ ծովախեցգետնի միսը, վրայից լցնել ավոկադոյի խյուսը (պյուրե) և շարել ավոկադոն, ծածկել մետաղաթաղանթով և դնել սառնարանի մեջ։ Պատրաստի սննդարար ուտեստեղենը զարդարել սամիթի ճյուղերով։
Աղցան յոգուրտով
1 ավոկադոյի միջուկը պատառաքաղով փափկեցնել, ավելացնել 2 ճաշի գդալ յոգուրտ (անյուղ), մի փոքրիկ ատամիկ ճզմած սխտոր, 1 ճաշի գդալ կիտրոնահյութ, աղ, պղպեղ՝ ըստ ցանկության։ Ստացվում է աղցան, որն օգտակար է շագանակագեղձի բորբոքման դեպքում։
Աղցան ավոկադոյից և նարնջից
Պատրաստել թանձր կերակրահյութ (սոուս)։ Անհրաժեշտ է՝ 2 ճաշի գդալ քացախ, 60 մլ կիտրոնի և 100 մլ նարնջի հյութեր, 20 մլ ձիթապտղի յուղ, մանանեխի փոշի, աղ և (համեմունքային) պղպեղ՝ ըստ ցանկության։ Հավասար քանակով (420 գ) նարինջը և ավոկադոն մաքրել կեղևներից, կտրատել, շարել հովհարի ձևով, վրան լցնել թանձր կերակրահյութը և մանր կտրատած մաղադանոսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուսակերական խոհանոց Կատեգորիա:Դափնի Կատեգորիա:Մրգեր Կատեգորիա:Պտղատու ծառեր Կատեգորիա:Սենյակային բույսեր Կատեգորիա:Արևադարձային մշակաբույսեր
Սագ
Սագեր (Anser), սագանմանների կարգի բադերի ընտանիքի ջրլող թռչուններ։
Ընդհանուր բնութագիր
Խոշոր են․ կշռում են 2-6 կգ, մարմնի երկարությունը 60-100 սմ է, ոտքերը համեմատաբար երկար են և ավելի լավ հարմարված քայլելուն, քան լողալուն։ Կտուցը մեծ է, որոշ տեսակներինը՝ հիմքում հաստացած։ Լավ լողում են, սուզվում, սակայն ջրի տակ կարող են մնալ միայն մի քանի վայրկյան։
Սնուցում
Սնվում են գլխավորապես բույսերով (դրանց տերևներով, պալարներով, պտուղներով և սերմերով), հաճախ նաև հացազգիների ծիլերով, իսկ արկտիկական տեսակները՝ ծովային մանր անողնաշարավորներով, որոնց որսում ես ծանծաղուտներում։
Կան նաև ընտանի և վայրի սագեր։ Մարդը սագերին շատ վաղ ժամանակներից ընտելացրել է։
Զուգավորում
Զույգ են կազմում բազմացման ողջ շրջանում։ Բնադրում են հողի, իսկ որոշ տեսակներ նաև ժայռերի վրա։ Ածում են 5-8 ձու։ Թխսում են էգերը, սակայն արուները միշտ մնում են մոտակայքում։ Ձագերին խնամում են միասին։
Տարածում
Տարածված են Եվրոպայում, Ասիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում, Աֆրիկայում։ Բոլոր սագերը որսորդարդյունագործական թռչուններ են։ Որսում են փետրափոխության շրջանում, իսկ Սիբիրի խոշոր գետերում՝ սեզոնային չուի ժամանակ։
Տեսակներ
ԽՍՀՄ-ում տարածված են ութ տեսակ ընդգրկող 5 սեռ՝ հնդկական կամ լեռնային (Eulabeia), կապույտ (Philacte), սպիտակ (Chen)։