cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գլխուղեղ
Կաթնասուններ
Չափը, սակայն, միայն հիմնական տարբերությունը չէ։ Հետին և միջին ուղեղները նման են մյուս ողնաշարավորների համապատասխան հատվածներին, հիմնական տարբերություններն առաջնային ուղեղում են, որի կառույցը կաթնասունների մոտ տարբեր է ։ Կեղևը կաթնասունների ամենատարբերակիչ գլխուղեղի հատվածն է։ Ոչ կաթնասուն ողնաշարավորների մոտ առաջնային ուղեղը պատված է պարզ եռաշերտ ծածկոցով։ Կաթնասունների մոտ ուղեղի թիկնոցը էվոլուցվել է՝ վերածվելով նեոկորտեքսի կամ իզոկորտեքսի ։ Նեոկորտեքսի եզրերն ընդգրկող հատվածները՝ հիպոկամպը և նշաձև կորիզը կաթնասունների մոտ նույնպես ավելի զարգացած են ։
Կեղևի զարգացումը բերել է գլխուղեղի մյուս հատվածների զարգացմանը։ տեսաթմբի վերին բլրակները, որոնք մեծ դեր ունեն ողնաշարավորների տեսողական վարքի կառավարման մեջ, չափերով ավելի փոքրացել են, և այդ ֆունկցիան ներառվել է կեղևի տեսողական գոտում ։ Ուղեղիկում կա նոր հատված (նեոցերեբելում), որի ֆունկցիան գլխուղեղի կեղևի ֆունկցիայի օժանդակությունն է ։
Պրիմատներ
Մարդու և այլ պրիմատների գլխուղեղը պարունակում է նույն կառույցները, ինչ մյուս կաթնասունների մոտ, բայց մարմնի չափերի համեմատությամբ այն ավելի մեծ է ։ Տեսակների գլխուղեղների համեմատության ամենատարածված ձևն էնցեֆալիզացիայի (գլխուղեղայնացման) գործակցի (ԷԳ) հաշվարկն է, որը հաշվի է առնում գլխուղեղ-մարմին ոչ գծային կախվածության հարաբերությունը ։ Մարդու ԷԳ-ն միջինում 7-8 է, իսկ պրիմատների մեծ մասինը՝ 2-3։ Դելֆինների մոտ այդ արժեքն ավելին է, քան պրիմատների մոտ (մարդուց բացի), իսկ մյուս կաթնասունների մոտ այս արժեքը նկատելիորեն ցածր է։
Պրիմատի գլխուղեղի մեծ մասն ընդգրկում է կեղևը, հատկապես՝ նախաճակատային կեղևը և տեսողության մեջ ներգրավված հատվածները ։ Պրիմատների գլխուղեղում կան նվազագույնը 30 տարբերակիչ դաշտեր՝ փոխհարաբերությունների բարդ ցանցով։ Մոտավոր հաշվարկներով՝ պրիմատների նեոկորտեքսի շուրջ կեսը զբաղեցնում են տեսողության մեջ ներգրավված դաշտերը ։ Նախաճակատային կեղևն իրականացնում է նախագծման, աշխատանքային հիշողության, դրդապատճառի, ուշադրության, կատարողական կառավարմանն առնչվող ֆունկցիաներ ։
Զարգացում
Գլխուղեղը պարզապես չի աճում ու չափերով մեծանում, այն զարգանում է՝ անցնելով մի շարք հաջորդական փուլեր ։ Այն ձևափոխվում է՝ նյարդային խողովակի առջևի մասի հանգույցից վերածվելով շերտերի և կապերի մի բարդ համակարգի։ Նեյրոնները գոյանում են ցողունային բջիջներ պարունակող հատուկ դաշտերում, ապա հյուսվածքով գաղթում՝ իրենց յուրահատուկ դիրքը զբաղեցնելու նպատակով։ Երբ նեյրոնը գրավում է իր դիրքը, աքսոնները ճյուղավորվելով և լայնանալով աճում են, հասնում թիրախներին և ձևավորում սինապսներ։ Նյարդային համակարգի որոշ հատվածներում, վաղ փուլերում նեյրոններ և սինապսներ ձևավորվում են մեծ քանակով, իսկ հետո՝ անպետքները կտրտվում են և հեռացվում։
Ողնաշարավորների մոտ նյարդային համակարգի զարգացման սկզբնական փուլերը նույնն են ։ Երբ սաղմը բջիջների կլոր բուշտից վերածվում է որդաձև կառույցի, մեջքի միջին հատվածի էկտոդերմի մի նեղ շերտ վերափոխվում է՝ առաջացնելով նյարդային թիթեղը՝ նյարդային համակարգի սկզբնակը։ Թիթեղը պարուրվում է՝ առաջացնելով նյարդային ակոսը, որի եզրերը միանում են և կազմում նյարդային խողովակը։ Նյարդային խողովակի առաջնային հատվածում առաջանում են երեք բշտիկներ, որոնք են առաջային, միջին և հետին ուղեղները (prosencephalon, mesencephalon և rhombencephalon)։ Հաջորդ փուլում առաջային ուղեղը բաժանվում է ծայրային կամ վերջնային ուղեղի (telencephalon) և միջանկյալ ուղեղի (diencephalon), որը ներառում է տեսաթումբը և ենթատեսաթումբը։ Համարյա նույն ժամանակ հետին նախնական ուղեղային բշտիկը բաժանվում է երկու մասի, առջևի մասից (metencephalon) զարգանում է ուղեղիկը և վարոլյան կամուրջը, իսկ հետին մասից (myelencephalon)՝ երկարավուն ուղեղը։ Այս դաշտերից յուրաքանչյուրը պարունակում է պրոլիֆերատիվ շրջաններ, որտեղ առաջանում են նեյրոնները և ուղեկից բջիջները, ձևավորվելուց հետո գաղթում են դեպի իրենց վերջնական դիրքը ։
Հենց նեյրոնը գրավում է իր դիրքը, աքսոնը և դենդրիտները սկսում են տարածվել նրա շուրջը։ Աքսոնները, որպես կանոն, ձգվում են նեյրոնի մարմնից շատ հեռու և հասնում որոշակի թիրախների՝ աճելով հատուկ բարդ ձևով։ Աճող աքսոնի ծայրը կրում է քիմիական ռեցեպտորներ և կազմված է պրոտոպլազմայի բշտից, որն անվանում են աճի կոն։ Այս ռեցեպտորները զգում են արտաքին միջավայրը և դրանով աքսոնի աճող ծայրը կարողանում են ուղղել ճիշտ բջջային տարրերի կողմը, դրանով ուղղորդելով այն։ Արդյունքում՝ աճող կոնը, անցնելով գլխուղեղով, հասնում է իր նպատակակետին, որտեղ այլ քիմիական միացությունների ազդեցությամբ սկսում են ձևավորվել սինապսները։ Ամբողջ գլխուղեղի մակարդակով հազարավոր գեներ են մասնակցում աքսոնների աճման գործընթացին ։
Վերջնական ձևավորված սինապսների ցանցը միայն մասամբ է պայմանավորված գեներով։ Գլխուղեղի շատ հատվածներում աքսոնները շատ են աճում և ավելի խիտ ցանց ստեղծում, իսկ հետո, կախված նյարդային ակտիվությունից, այդ կապերը սկսում են հատվել ։ Այս բարդ գործընթացի արդյունքում նեյրոնների ցանցը հետզհետե խտանում է և կարգավորվում՝ լիարժեք դառնալով հասուն առանձնյակների մոտ ։
Նման գործընթացներ են տեղի ունենում գլխուղեղի տարբեր շրջաններում․ սկզբնական սինապսային կաղապարը ձևավորվում է ժառանգաբար որոշվող քիմիական գործոնների ազդեցությամբ։ Որոշ դեպքերում ակտիվությունը կախված է միայն զարգացող գլխուղեղում և գործում է միայն զարգացումն ուղղորդելու համար ։
Մարդու և այլ կաթնասունների մոտ նոր նեյրոններն առաջանում են հիմնականում ծննդից առաջ․ նորածնի գլխուղեղում ավելի շատ նեյրոններ կան, քան չափահասի մոտ ։ Կան շրջաններ, սակայն, որտեղ նեյրոններ շարունակում են ձևավորվել նաև կյանքի ընթացքում։ Հասուն առանձնյակների մոտ առանձնացված է երկու շրջան, որտեղ նեյրոգենեզը շարունակվում է կյանքի ընթացքում՝ հոտառական կոճղեզը, որն ընդգրկված է հոռական զգայության մեջ և հիպոկամպի ատամնավոր գալարը, որտեղ նոր նեյրոնները մասնակցում են նոր հիշողությունների պահպանման մեջ։ Քիչ բացառություններով, վաղ մանկության ժամանակ առկա նեյրոնների խումբը պահպանվում է ամբողջ կյանքում։ Ուղեկից բջիջները մարմնի մյուս բջիջների նման են և ձևավորվում են ամբողջ կյանքի ընթացքում ։
Տևական քննարկումներ են ընթանում մտքի, անհատականության, իտելեկտի հատկանիշների ժառանգական բնույթի վերաբերյալ․ սա դաստիարակության և ժառանգականության վեճն է ։ Չնայած դեռ շատ մանրամասնություններ պարզ չեն, բայց նյարդագիտական հետազոտությունները ցույց են տվել, որ երկու գործոնն էլ կարևոր է։ Գեները որոշում են գլխուղեղի ընդհանուր ձևը և ինչպես է գլխուղեղի՝ փորձի հանդեպ արձագանքման եղանակը։ Փորձի համար, սակայն, անհրաժեշտ են սինապսային կապեր, որոնք շատ ավելի տեղեկատվություն են պարունակում, քան գենոմը։ Այս ամենի համար զարգացման շրջադարձային փուլերում անհրաժեշտ է փորձի առկայություն ։ Փորձի քանակը և որակը նույնպես կարևոր է։ Օրինակ՝ բարելավված միջավայրում մեծացված կենդանիներն ունեն ավելի հաստ կեղև, որը խոսում է սինապսային կապերի ավելի մեծ խտության մասին ։
Ֆիզիոլոգիա
Գլխուղեղի ֆունկցիան պայմանավորված է նեյրոնների՝ էլեկտրոքիմիական ազդակներ փոխանցելու և ստանալու ընդունակությամբ։ Նեյրոնի էլեկտական հատկանիշները կարգավորվում են մի շարք կենսաքիմիական և նյութափոխանակային գործընթացներով, որոնցից առավել կարևոր են սինապսներում ընթացող նյարդամիջնորդանյութերի և ռեցեպտորների փոխհարաբերությունները ։
Նյարդամիջնորդանյութեր և ռեցեպտորներ
Նյարդամիջնորդանյութերը կամ ուղղակի միջնորդանյութերը քիմիական միացություններ են, որոնք սինթեզվում են սինապսներում, վերջիններիս գործողության պոտենցիալով դրդվելիս։ Սինթեզվելուց հետո միջնորդանյութի մոլեկուլները միանում են թիրախ բջջի սինապսային թաղանթի ռեցեպտորներին և դրանով ձևափոխում ռեցեպտորի մոլեկուլների քիմիական կամ էլեկտրական հատկանիշները։ Քիչ բացառություններով, գլխուղեղի յուրաքանչյուր նեյրոն սինթեզում է նույն միջնորդանյութը կամ միջնորդանյութերի ամբողջությունը, որը հայտնի է Դեյլի սկզբունք անունով ։ Այսպիսով, նեյրոնը կարող է բնութագրվել սինթեզած միջնորդանյութով։ Հոգեմետ դեղամիջոցների, թմրանյութերի մեծամասնությունն ազդում են կոնկրետ նյարդամիջնորդանյութային համակարգի վրա։ Այսպիսի թմրանյութերից են՝ կանաբոիդները, նիկոտինը, հերոինը, կոկաինը, ալկոհոլը, ֆլուօքսետինը, քլորոպլազմինը և այլն ։
Ողնաշարավորների գլխուղեղում լայնորեն տարածված միջնորդանյութերից է գլուտամինաթթուն, որը թիրախ նեյրոնների վրա համարյա միշտ ունենում է դրդող ազդեցություն և գամմա-ամինոկարագաթթուն (ԳԱԿԹ), որը համարյա միշտ արգելակող է։ Այս միջնորդանյութերն օգտագործող նեյրոնները հանդիպում են գլխուղեղի համարյա բոլոր հատվածներում ։ Այս միջնորդանյութերի լայն տարածման պատճառով, այն թմրանյութերը, որոնք ազդում են գլուտամինաթթվի կամ ԳԱԿԹ-ի վրա, ունենում են ավելի լայնածավալ և ուժեղ ազդեցություն։ Հանգստացնող միջոցներն ազդում են՝ բարձրացնելով ԳԱԿԹ-ի ազդեցությունը ։
Կան տասնյակ այլ միջնորդանյութեր, որոնք ունեն ավելի տեղային բնույթ և սինթեզվում են սովորաբար գլխուղեղի այն հատվածներում, որոնք ունեն կոկրետ ֆունկցիա։ Սերոտոնինը, օրինակ, արտադրվում է ուղեղաբնի մի հատվածում՝ կարի կորիզում ։ Նորադրենալինը, որը մասնակցում է արթնության իրականացմանը, արտադրվում է միայն երկնագույն բծում ։ Այլ միջնորդանյութեր՝ ացետիլխոլինը և դոֆամինը, արտադրվում են գլխուղեղի տարբեր հատվածներում, բայց գլուտամինաթթվի կամ ԳԱԿԹ-ի պես լայնորեն տարածված չեն ։
Էլեկտրական ակտիվություն
Որպես էլեկտրաքիմիական գործընթացների կողմնակի ազդեցություն՝ գլխուղեղի հյուսվածքն ակտիվ լինելիս ձևավորում է էլեկտրական դաշտ։ Երբ նեյրոնների բավականին մեծ քանակ համակարգված աշխատում է, ձևավորած էլեկտրական դաշտը բավականին լայն և ուժեղ է՝ գանգից դուրս էլեկտրաուղեղագրի (ԷՈՒԳ) կամ մագնիս-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիայով (ՄՌՏ) հայտնաբերելու համար։ ԷՈՒԳ-ի գրանցումները ցույց են տալիս, որ կենդանու գլխուղեղը միշտ ակտիվ է, նույնիսկ քնի ժամանակ ։ Գլխուղեղի յուրաքանչյուր հատված ցուցաբերում է պարբերական և ոչ պարբերական ակտիվություն, որը տարբեր է՝ վարքային վիճակից կախված։ Կաթնասունների մոտ գլխուղեղի կեղևի ակտիվությունը քնի ժամանակ արտահայտվում է լայն դանդաղ դելտա ալիքներով, ավելի արագ ալֆա ալիքները երևում են, երբ կենդանին արթուն է, իսկ երբ կենդանին ինչ-որ խնդրի լուծման մեջ է ներգրավված՝ էլեկտրաուղեղագիրը քաոտիկ է։ Էպիլեպտիկ նոպայի ժամանակ գլխուղեղի արգելումը կարգավորող մեխանիզմները չեն գործում և էլեկտրական ակտիվությունը բարձրանում է մինչև ախտաբանական ցուցանիշներ, ԷՈՒԳ-ում հայտնվում են լայն ալիքներ և սուր կորեր, որոնք առողջ գլխուղեղում չեն հանդիպում ։
Նյութափոխանակություն
Գլխուղեղի հյուսվածքն իր ծավալի համեմատ սպառում է մեծ քանակությամբ էներգիա, որի համար մեծ գլխուղեղներն ունեն խիստ բարձր նյութափոխանակային պահանջներ։ Որոշ տեսակների, օրինակ՝ չղջիկների մոտ մարմնի զանգվածը պակասացնելու համար տեղի է ունեցել գլխուղեղի չափերի կրճատում ։ Գլխուղեղի սպառվող էներգիայի մեծ մասը ծախսվում է նեյրոնների թաղանթային պոտենցիալը՝ էլեկտրական լիցքը պահպանելու վրա ։ Ողնաշարավորների շատ տեսակների նյութափոխանակության հիմնական մասի 2-8%-ը ծախսվում է գլխուղեղի վրա, պրիմատների մոտ այս թիվն ավելի մեծ է, մարդու մոտ կազմում է 20-25% ։ Գլխուղեղի էներգիայի ծախսը տարբեր ժամերին այդքան էլ չի տարբերվում, բայց գլխուղեղի ակտիվ հատվածներն սպառում են ավելի շատ էներգիա, քան ոչ ակտիվները։ Ակտիվության տարբերությունը հիմք է դառել ՊԷՏ, ՖՄՌՏ և ՄԻՇ սպեկտրոսկոպիայի մեթոդներին։ Գլխուղեղն իր էներգիայի մեծ մասն ստանում է գլյուկոզի (այսինքն շաքարների) թթվածնային օքսիդացումից, իսկ կետոնները, այդ թվում նաև ճարպաթթուները (օկտանաթթու և հեպտանաթթու ), կաթնաթթու և ացետատ և ենթադրաբար ամինաթթուները տրամադրում են այլընտրանքային աղբյուրներ։
Ֆունկցիա
Էվոլյուցիոն-կենսաբանական տեսակետից՝ գլխուղեղի ֆունկցիան կենդանու գործողությունների կարգավորումն է։ Կենտրոնացված գլխուղեղը թույլ է տալիս մկանների խմբին փոխգործակցել բարդ ձևերով։ Այն թույլ է տալիս, որ մարմնի մի հատվածում առաջացած ազդակը պատասխաններ առաջացնի մարմնի մյուս ծայրում, օրգաններին գործել նույն նպատակի համար՝ առանց միմյանց խանգարելու ։
Գործողությունների նպատակայնություն և համակարգայնություն ստեղծելու համար գլխուղեղը ստանում է տեղեկատվություն նաև զգայարաններից։ Սրանից հետո հաջորդում է հում տեղեկատվությունից արտաքին միջավայրի մասին տեղեկատվության անջատումը։ Ապա անջատված զգայական տեղեկատվությունը համատեղվում է կենդանու տվյալ պահին ունեցած պահանջմունքների հետ և նախկին պայմանների մասին ունեցած հիշողության հետ։ Եվ վերջում, արդյունքների հիման վրա, այն ձևավորում է շարժողական պատասխաններ՝ կենդանու վիճակը առավելագույնս բարելավելու նպատակով։ Այս ազդանշանային խնդիրները պահանջում են խրթին կապեր տարբեր ֆունկցիոնալ համակարգերի միջև ։
Տեղեկատվության մշակում
1940-ականներին էլեկտրական համակարգիչների հայտնաբերումը և մաթեմատիկական ինֆորմացիայի տեսության զարգացումը բերեց այն համոզմանը, որ գլխուղեղը կարելի է ընդունել որպես տեղեկատվություն մշակող մի համակարգ։ Այս պատկերացումը բերեց կիբեռնետիկայի զարգացմանը և զարկ տվեց հաշվողական նյարդաբանության ստեղծմանը ։ Կիբեռնետիկայի սկզբնական փորձերը անհաջող էին, քանի որ գլխուղեղը դիտարկում էին որպես համակարգիչ, ինչպես օրինակ՝ Ջոն ֆոն Նոյմանի 1958 թվականին հրատարակված «Համակարգիչը և գլխուղեղը» գրքում ։ Տարիների ընթացքում, կենդանիների գլխուղեղի բջիջների էլեկտրական պատասխանների հիման վրա կուտակված տեղեկատվության հիման վրա այս բնագավառն ավելի ռեալիստական դարձավ ։
Տեղեկատվության մշակման մոտեցումը փորձում է հասկանալ գլխուղեղի ֆունկցիան տեղեկատվության հոսքի և ալգորիթմների իրականացման մակարդակում ։ Առաջին ամենանշանակալի ներդրումը 1959 թվականին հրատարակված «Ի՞նչ է գորտի աչքն ասում գորտի գլխուղեղին» հոդվածն է, որը ուսումնասիրում է ցանցաթաղանթի և տեսողական տանիքի նեյրոնների պատասխանները և եզրակացնում, որ տանիքի որոշ նեյրոններ կապված են իրար հետ այնպես, որ նրանց ստիպում են գործել որպես միջատների ընկալիչներ ։ Մի քանի տարի անց Դեյվիդ Հյուբելը և Թորսթեն Վիզելը կապիկների առաջնային տեսողական կեղևում հայտնաբերեցին բջիջներ, որոնք ակտիվանում են երբ տեսադաշտով շարժվում են հստակ ուրվագիծ ունեցող պատկերներ։ Այս հայտնաբերման համար նրանք ստացել են Նոբելյան մրցանակ ։ Հաջորդող հետազոտությունները հայտնաբերեցին ավելի վեր գտնվող տեսողական դաշտեր, որոնք տեսողական կեղևից տարածությամբ հեռու են․ այդ դաշտերի բջիջները պատասխանատու են բինոկուլյար անհամաչափության, գույնի, շարժման, պատկերների տարբեր հատկանիշների համար ։ Տեսողությանը չառնչվող գլխուղեղի այլ հետազոտություններ հայտնաբերեցին բջիջներ, որոնց պատասխանները բազմազան են և տարբերվում են․ այս բջիջները կապված են հիշողության, աբստրակտ մտածողության, տարածական մտածողության հետ ։
Տեսաբաններն այս պատասխանները փորձում էին հասկանալ նեյրոնների և նեյրոնային ցանցերի մոդելների կառուցմամբ՝ համակարգչային սիմուլյացիայի միջով ։ Մոդելների մի մասը աբստրակտ են, կառուցված են ոչ թե գլխուղեղում իրենց տեղադրության, այլ նեյրոնային ալգորիթմների կոնցեպտուալ կառույցի վրա ։ Մինչ օրս մոդելներից ոչ մեկը չի համարվում ամբողջությամբ ճիշտ։ Հիմնական դժվարությունն այն է, որ նեյրոնային ցանցում տեղեկատվության մշակման ժամանակ մասնակցում են հարյուրավոր կամ հազարավոր նեյրոններ, որոնք աշխատում են փոխկապակցված. ներկայիս մեթոդները թույլ են տալիս միայն միաժամանակ որսալ և առանձնացնել մի քանի տասնյակ նեյրոնների գործողության պոտենցիալները ։
Ավելին, նույնիսկ մեկ նեյրոնն ընդունակ է հաշվարկներ իրականացնել և բարդ է ։ Այսպիսով, գլխուղեղի մոդելները շատ աբստրակտ են գլխուղեղի գործողությունները ներկայացնելու համար։ Բոլոր գործողությունները ներկայացնող հաշվարկային մոդելները շատ թանկ են և անհամապատասխան՝ հաշվարկային տեխնիկայի ժամանակակից վիճակի հետ։ Այնուամենայնիվ, «Մարդու գլխուղեղ» նախագիծը փորձում է կառուցել գլխուղեղի իրականին մոտ և ամբողջական մոդել։
Ընկալում
Յուրաքանչյուր զգայական համակարգ սկսում է ընկալիչ բջիջներով, օրինակ՝ լուսաընկալիչ բջիջներն աչքի ցանցաթաղանթում, ականջախխունջի տատանաընկալիչ և մաշկի ճնշաընկալիչ բջիջները։ Ռեցեպտորների աքսոնը գնում է ողնուղեղ կամ գլխուղեղ, որտեղ ազդակը փոխանցվում է համապատասխան զգայության՝ առաջնային զգայական կորիզ։ Այս առաջնային կորիզը տեղեկատվությունն ուղարկում է զգայության ավելի վեր գտնվող դաշտեր։ Վերջիվերջո, տեսաթմբով անցնելուց հետո այս ազդակները հասնում են գլխուղեղի կեղև, որտեղ նրանք ձևափոխվում են և ձեռք բերում կենսաբանական հատկանիշներ՝ համատեղվելով այլ զգայությունների տեղեկատվության հետ ։
Շարժողական կառավարում
Շարժողական համակարգերը գլխուղեղի դաշտերն են, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի կերպով մասնակցում են մարմնի շարժումների ձևավորմանը՝ մկանների ակտիվացմամբ։ Բացի աչքի շարժումներից, որոնք կառավարում են միջին ուղեղի կորիզները, բոլոր կամային շարժումները կառավարում են հետին ուղեղի և ողնուղեղի շարժիչ նեյրոնները ։
Ողնուղեղային շարժիչ նեյրոնները կառավարվում են ինչպես ողնուղեղի նեյրոնային շղթայի, այնպես էլ՝ գլխուղեղից եկող ազդակների կողմից։ Ողնուղեղը իրականացնում է շատ ռեֆլեքսներ, որոնք ներառում են շատ ռիթմային շարժումներ՝ քայլքը, լողալը և այլն։ Գլխուղեղի կապը ապահովում է ավելի բարդ կառավարում ։
Բացի վերը նշվածից՝ գլխուղեղը և ողնուղեղը կարգավորում են ինքնավար նյարդային համակարգը, որը գործում է հորմոնների և հարթ մկանների կծկման միջոցով ։ Վեգետատիվ նյարդային համակարգը կարգավորում է սրտի զարկերի հաճախականությունը, մարսողությունը, շնչառության հաճախականությունը, թքազատումը, քրտնարտադրությունը, միզազատությունը, սեռական դրդումը և այլ գործընթացներ։ Ֆունկցիաների մեծ մասը կամային չեն։
Արթնություն
Կենդանիների վարքի ամենաբնորոշ գծերից մեկը օրական ռիթմերն են՝ քնի և արթնության հերթագայումը։ Արթնությունը և ակտիվությունը նույնպես կարգավորվում է ժամանակի մեջ, սակայն այս դեպքում՝ գլխուղեղի տարբեր դաշտերը միացնող խիտ ցանցի միջոցով ։
Արթնությունը պահպանող համակարգի կարևոր մասերից է վերխիազմատիկ կորիզը, որը ենթատեսաթմբի մի մասն է և գտնվում է այնտեղ, որտեղ խաչվում են տեսողական նյարդերը։ ՍԱԿ-ը կարգավորում է մարմնի կենտրոնական կենսաբանական ժամացույցը։ Այդ կորիզի նեյրոնների ակտիվությունը աճում և նվազում է մոտ 24 ժամվա ընթացքում, որոնք անվանվում են ցիրկադային ռիթմերը։ Այս ակտիվությունը պայմանավորված է այսպես կոչված «ժամացույց գեների» էքսպրեսիայի փոփոխությամբ։ ՍԱԿ-ը շարունակում է կարգավորել ժամանակը նույնիսկ գլխուղեղից առանձնացվելու և սննդային միջավայրում տեղադրվելուց հետո, բայց այն ազդակներ է ընդունում նաև տեսողական նյարդերից՝ ցանցաենթատեսաթմբային ուղու միջոցով, որը թույլ է տալիս լույսի և մթի միջոցով կարգավորել ժամացույցը ։
ՍԱԿ-ի աշխատանքը համաձայնեցվում է ենթատեսաթմբում, ուղեղաբնում, միջին ուղեղում տեղակայված և քուն-արթնություն ցիկլի պահպանմանը մասնակցող դաշտերի հետ։ Այս գոյացություններից կարևոր է ցանցաձև գոյացությունը՝ հետին ուղեղում ցրված նեյրոնների ցանցը։ Ցանցաձև գոյացության նեյրոնները ազդակներ են ուղարկում տեսաթումբ, որն իր հերթին ակտիվությունը կարգավորող ազդակներ է ուղարկում գլխուղեղի կեղևի բոլոր բաժիններ։ Ցանցաձև գոյացության վնասումը կարող է բերել մշտական կոմայի վիճակի ։
Քունը գլխուղեղի ակտիվության մեջ առաջացնում է կարևոր փոփոխություններ ։ Մինչև 1950-ականները հիմնականում ընդունում էին, որ գլխուղեղը քնի ժամանակ հանգստանում է, բայց այժմ այս պնդումը համարվում է հեռու ճշմարտությունից. քնի ժամանակ ակտիվությունը շարունակվում է, բայց փոխվում են գործընթացները։ Գոյություն ունի քնի երկու տեսակ՝ արագ և դանդաղ քունը, որոնք միմյանց հաջորդում են որոշակի օրինաչափությամբ։ Չափվում է գլխուղեղի երեք հիմնական տեսակի ակտիվություն՝ արագ քուն, մակերեսային դանդաղ քուն և խորը դանդաղ քուն։ Խորը դանդաղ քնի ժամանակ, որն անվանվում է նաև դանդաղ ալիքներով քուն, գլխուղեղի կեղևի ակտիվությունը փոխվում է, հայտնվում են սինքրոնացված ալիքներ, այն դեպքում, երբ արթուն ժամանակ ալիքները դեսինքրոնացված են և շատ աղմուկով։ Նեյրոմիջնորդանյութեր ներադրենալինի և սերոտոնինի մակարդակն ընկնում է դանդաղ խորը քնի ժամանակ, իսկ արագ քնի ժամանակ այն համարյա հավասարվում է զրոյի։ Ացետիլխոլինի մակարդակը դրսևորում է հակառակ երևույթը ։
Հոմեոստազ
Յուրաքանչյուր կենդանի գոյատևելու համար պետք է պահպանի մարմնի որոշակի վիճակ՝ ջերմաստիճանը, ջրի պարունակությունը, աղի կոնցենտրացիան արյան մեջ, արյան մեջ գլյուկոզի մակարդակը, թթվածնի մակարդակը և այլն ։ Օրգանիզմի ներքին միջավայրը կարգավորելու կենդանու կարողությունը հայտնի է հոմեոստազ անունով (հունարեն՝ կայուն մնալ) ։ Հոմեոստազի պահպանումը գլխուղեղի կարևոր ֆունկցիաներից մեկն է։ Հոմեոստազի հիմքում ընկած մեխանիզմներից հիմնականը՝ բացասական կապի սկզբունքն է։ Երբ որևէ արժեք շեղվում է իր նորմայից, ընկալիչները ձևավորում են սխալի ազդակ, վերջինս էլ ձևավորում է պատասխան, որի ազդեցությամբ արժեքը վերադառնում է նորմայի սահմաններին ։ Այս սկզբունքը լայնորեն կիրառվում է ճարտարագիտության մեջ, օրինակ՝ թերմոստատի միջոցով ջերմաստիճանի կայուն պահպանման ժամանակ։
Ողնաշարավորների մոտ հոմեոստազում ներգրավված գլխուղեղի կարևոր հատվածը ենթատեսաթումբն է, որը հետին ուղեղում գտնվող ոչ մեծ հատված է ։ Ենթատեսաթումբը կազմված է փոքր կորիզներից, որոնց մասը ներգրավված է կենսաբանական կարևոր ֆունկցիաներում։ Այս ֆունկցիաներից որոշները կապված են արթնության կամ սոցիալական փոխհարաբերությունների՝ սեռականության, ագրեսիայի, մայրական վարքի հետ։ Ֆունկցիաներից շատերը կապված են հոմեոստազի հետ։ Որոշ ենթատեսաթմբային կորիզներ պատասխան ազդակներ են ուղարկում շարժողական դաշտեր՝ անհրաժեշտ պակասորդը լրացնելու համար։ Ազդակներից որոշները գնում են դեպի մակուղեղ, որն արյունաշրջանառություն է ներզատում հորմոններ։ Հորմոնները, շրջանառվելով օրգանիզմում, փոփոխում են բջջային ակտիվությունը ։
Դրդապատճառ
Շատ օրգանիզմների մոտ հայտնաբերվել են պարգևի և պատժի մեխանիզմներ։ Օրինակ՝ որդերի և միջատների վարքը կարող է փոխվել՝ սննդի նոր աղբյուրներ գտնելու կամ վտանգից խուսափելու համար ։ Ողնաշարավորների մոտ պարգևի և պատժի մեխանիզմն իրականացվում է գլխուղեղի որոշակի կառույցների կողմից, բայց կենտրոնը հիմային կորիզն է, որտեղ էլ որոշումն իրականացվում է։ Հիմային հանգույցը կառավարում է գլխուղեղի շարժողական ֆունկցիաների մեծամասնությունը։ Պարգևատրման մեխանիզմն ավելի լավ է ուսումնասիրված, քան պատժի մեխանիզմները, քանի որ այն մեծ դեր ունի թմրանյութերից կախվածության առաջացման մեջ։ Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ դոֆամին նեյրոմիջնորդանյութն ունի կարևորագույն դեր պարգևատրման մեխանիզմներում։ Կախվածություն առաջացնող թմրանյութերը՝ կոկաինը, ամֆետամինը և նիկոտինը կա՛մ նպաստում են դոֆամինի մակարդակի բարձրացմանը, կա՛մ ուժեղացնում են դոֆինի ազդեցությունը գլխուղեղի վրա ։
Ուսուցում և հիշողություն
Համարյա բոլոր կենդանիները, նույնիսկ ամենապարզագույն որդերն ընդունակ են իրենց փորձի հիման վրա փոփոխել վարքը։ Քանի որ վարքը պայմանավորված է գլխուղեղի ակտիվությամբ, վարքային փոփոխություններին պետք է համապատասխանեն գլխուղեղի կառուցվածքային փոփոխություններ։ Տեսաբան Սանտյագո Ռամոն ի Կախալը պնդում էր, որ ուսուցումը և հիշողությունը գլխուղեղում արտահայտվում են նեյրոնների միջև սինապսային կապերի փոփոխությամբ ։ Մինչև 1970 թվականը, սակայն, սինապսների պլաստիկության այս տեսությունն ապացուցող փաստերը բացակայում էին։ 1971 թվականին Թիմ Բլիսը և Տարխե Լոմոն հրատարակեցին մի հոդված, որում նկարագրվում էր երկարատև պոտենցիացիայի երևույթը. հոդվածում բերված էին սինապսների՝ ակտիվությամբ պայմանավորված փոփոխությունների փաստեր, որոնք տևել էին առնվազն մի քանի օր ։ Այդ ժամանակից ի վեր, տեխնիկական առաջընթացով պայմանավորված, իրականացվել են բազմաթիվ փորձարարական հետազոտություններ, որոնց միջոցով պարզաբանվել են սինապսների փոփոխությունների մեխանիզմները և ակտիվությամբ պայմանավորված գլխուղեղի մյուս փոփոխությունները, որոնք ներառում են կեղևը, հիպոկամպը, հիմային հանգույցը և ուղեղիկը ։ Գլխուղեղի նեյրոտրոպ գործոնը (BDNF) և ֆիզիկական ակտիվությունն այս գործընթացում հավանաբար ունեն մեծ նշանակություն ։
Նյարդաբաններն առանձնացնում են ուսուցման և հիշողության մի շարք տեսակներ, որոնք գլխուղեղի կողմից իրականացվում են տարբեր կերպ։
Հետազոտություն
Նյարդագիտության ճյուղերը ներառում են գլխուղեղը և նյարդային համակարգի մյուս բաժինների հասկանալու բոլոր մոտեցումները ։ Ֆիզիոլոգիան ձգտում է հասկանալ գիտակցությունը և վարքը, իսկ նյարդաբանությունը բժշկագիտության բնագավառ է, որն ախտորոշում և բուժում է նյարդային համակարգի հիվանդությունները։ Գլխուղեղը նաև հոգեբուժության հետազոտությունների կարևորագույն օրգանն է։ Հոգեբուժությունը բժշկության բնագավառ է, որն ուսումնասիրում, կանխարգելում և բուժում է հոգեկան հիվանդությունները ։ Կոգնիտիվ գիտությունը ձգտում է նեյրոգիտությունը և ֆիզիոլոգիան միավորել այնպիսի բնագավառների հետ, ինչպիսիք են՝ համակարգչային գիտությունը և փիլիսոփայությունը ։
Գլխուղեղի ամենահին հետազոտման մեթոդն անատոմիական մեթոդն է․ մինչև 20-րդ դարի կեսերը նեյրոգիտության հիմնական առաջընթացը պայմանավորված էր բջիջների ներկման նոր մեթոդների հայտնաբերմամբ և ավելի լավ մանրադիտակներով։ Նյարդաանատոմներն ուսումնասիրում են գլխուղեղի, ինչպես նաև նեյրոնների և նրանց բաղադրիչների, հատկապես՝ սինապսների մանրադիտակային կառուցվածքը։ Բացի հիմնական մեթոդներից՝ նյարդաանատոմները գործածում են բազմազան ներկեր, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքը, քիմիան և կապերը։ Վերջին տարիներին իմունային ներկման մեթոդիկայի զարգացումը թույլ տվեց ուսումնասիրել կոնկրետ ակտիվացված գենով նեյրոնները։ Բացի այդ ֆունկցիոնալ նյարդաանատոմիան օգտագործում է բժշկական արտապատկերման տեխնիկաները, որոնց միջոցով համեմատվում են գլխուղեղի մտածողության և վարքում մասնակցող տարբեր կառույցների տարբերությունները ։
Հաշվարկային նեյրոգիտությունը ներառում է երկու մոտեցում։ Առաջին հերթին այն օգտագործում է համակարգիչներ՝ գլխուղեղը հետազոտելու համար և ապա, թե ինչպես է գլխուղեղն իրականացնում հաշվարկները։ Մի կողմից նեյրոնների խմբի ակտիվությունը սիմուլյացնելու համար հնարավոր է գրել մի համակարգչային ծրագիր, որը կարող է նկարագրել նեյրոնների էլեկտրական ակտիվությունը։ Այսպիսի սիմուլյացիաները հայտնի են «կենսաբանական ռեալիստիկ նեյրոնների ցանց» անվամբ։ Մյուս կողմից, հնարավոր է մշակել նեյրոնների ակտիվության ալգորիթմներ՝ նեյրոններին նմանվող միավորների մաթեմատիկական անալիզի հիման վրա, որոնք դուրս են կենսաբանական բարդությունից։ Գլխուղեղի հաշվարկային ֆունկցիան հետազոտում են համակարգչային գիտնականները և նեյրոգետները ։
Վերջին տարիներին ավելանում են գլխուղեղի ուսումնասիրման գենետիկական և գենոմային մեթոդները և նեյրոնային պլաստիկության վրա նեյրոտրոպ նյութերի ազդեցության ուսումնասիրությունները ։ Ամենաշատ հետազոտվող օբյեկները մկներն են՝ տեխնիկական գործիքների առկայության պատճառով։ Այժմ հնարավոր է որոշակի հեշտությամբ «քնոք աութ»-ի կամ մուտացիայի ենթարկել մեծ քանակով գեներ և ապա հետազոտել այդ գեների ազդեցությունը գլխուղեղի ֆունկցիայի վրա։ Օրինակ՝ Cre-Lox ռեկոմբինացիայի միջոցով հնարավոր է կոնկրետ պահին ակտիվացնել կամ ապակտիվացնել գլխուղեղի որոշակի հատվածի գեները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գլխուղեղ Կատեգորիա:Օրգաններ Կատեգորիա:Կենդանու անատոմիա
Խաշտա (Սիլվանի գավառ)
Խաշտա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արգանդափողերի կապում
Արգանդափողերի կապում, ամլացման վիրահատական միջամտություն, երբ կնոջ արգանդափողերը սեղմում, կապում կամ հատում և փակում են։ Ագանդափողերի կապման այս մեթոդներից յուրաքանչյուրն էլ կանխում է բեղմնավորված ձվաբջիջների անցումն արգանդի խոռոչ, որտեղ դրանք կպչում են արգանդի պատին (իմպլանտացիա)։ Արգանդափողերի հատումը համարվում է ամլացման և բեղմնականխման մշտական մեթոդ։
Միջամտության գործընթացը
Արգանդափողերի կապումը (որը երբեմն թյուրիմացաբար շփոթում են արգանդափողերի հատման հետ) համարվում է բարդ վիրահատություն, որը պահանջում է սպինալ՝ ողնուղեղային անզգայացում։ Խորհուրդ չի տրվում վիրահատել այն կանանց, ովքեր ունեցել են կամ ունեն միզապարկի քաղցկեղ։ Փողերի հատման ավանդական միջամտության դեպքում վիրաբույժը հատում է արգանդափողերն, ապա կապում դրանք՝ այս կերպ կանխելով բեղմնավորված ձվաբջիջների (պտղաձվերի) անցումն արգանդի խոռոչ, որտեղ դրանք կպչում են արգանդի պատին։ Փողերի կապման այլ մեթոդների դեպքում փողերն անանցանելի դարձնելու համար օգտագործում են կլիպեր (ամրակներ) կամ օղեր կամ հատում ու այրում են դրանք (փողերը)։ Ամլացումը, որպես կանոն, կատարվում է հիվանդանոցի վիրահատարանում։
Արդյունավետությունը
Վիրահատական միջամտությանը հաջորդող առաջին տարվա ընթացքում արգանդափողերի կապման արդյունավետությունը հասնում է շուրջ 99%-ի։ Հետագա տարիների ընթացքում մեթոդի արդյունավետությունը կարող է թեթևակի նվազել, քանի որ արգանդի փողերը որոշ դեպքերում կարող են վերափոխվել և վերաճել՝ դառնալով չպլանավորված հղիության պատճառ։ Ի տարբերություն ՆԱՊ-ի (ներարգանդային պարույր) կամ տղամարդկանց ամլացման մեթոդի (վազէկտոմիա)՝ կնոջ ամլացման պարագայում մեթոդի կիրառուման ձախողումը դժվար է գնահատել՝ բացառությամբ կնոջ հղիանալու դեպքերի։ Արգանդափողերի կապման մեթոդի ձախողման 15-20%-ը, մեծ հավանականությամբ, արտարգանդային հղիության դեպքեր են ։ Ձախողումների 84%-ը գրանցվում է ամլացումից մեկ կամ մի քանի տարի անց։
Ուսումնասիրություններից մեկի համաձայն՝ արգանդափողերի կապում տարած կանանց շուրջ 5%-ը կունենա արտարգանդային հղիություն։ Ժամանակը, թերևս, նույնպես ազդեցիկ գործոն է. ձախողման վտանգն ավելանում է հետվիրահատական առաջին կամ մի քանի տարիների ընթացքում։ Արգանդափողերի կապում տարած կանանց մոտ արտարգանդային հղիություն ունենալու վտանգը կազմում է 12.5 %, ինչն ավելի բարձր է, քան այն կանանց դեպքում, ովքեր չեն նման վիրահատություն չեն տարել։
Սուրի
Սուրի (Sury), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Արգանդափողերի կապում
Արդյունավետությունը
Արգանդափողերի կապման վիրահատական միջամտությունը կատարվում է մշտական բեղմնականխման նպատակով և ժամանակավոր բեղմնականխման միջոց չի համարովում։ Արգանդափողերի անցանելիության դարձելիությունը միկրովիրահատության տեսակ է, որի ընթացքում վերականգնվում են կապված արգանդափողերը։ Արտամարմնային բեղմնավորմամբ հնարավոր է հաղթահարել պտղաբերության խնդիրն այն կանանց դեպքում, ով չի կարող տանել արգանդափողերի դարձելիության վիրահատություն։
Տարածվածություն
Կնոջ ամլացման մեթոդից աշխարհում օգտվում է բեղմնականխիչ որևէ մեթոդ կամ միջոց օգտագործող ամուսնացած կանաց 33%-ը՝ դարձնելով այն բեղմնականխման ամենատարածված մեթոդը ։
Սուրի
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 95 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.70 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.31 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 8 կմ արևմուտք։
Արգանդափողերի կապում
Առավելությունները և թերությունները
Արգանդափողի կապումը որովայնի խոռոչի վիրահատություն է։ Ուսումնասիրություններից մեկի արդյունքում պարզվել է, որ կնոջ ամլացման դեպքում հետվիրահատական բարդություններն ավելի հավանական են, քան տղամարդկանց վազէկտոմիայի դեպքում, իսկ այդ բարդությունների բուժումն ավելի ծախսատար է Արդյունաբերական երկրներում արգանդափողերի կապման պարագայում մահացությունը կազմում է 4 դեպք 100,000-ից, մինչդեռ վազէկտոմիայի ։ դեպքում՝ այդ ցուցանիշը 0.1 է։ Արգանդափողերի կապումը ավելի մեծ նախնական ծախսեր է պահանջում, քան բեղմնականխման մյուս մեթոդները։ Տասնամյակներ կարող են պահանջվել, մինչ արգանդափողերի կապման մեթոդը դառնա նույնքան ծախսարդյունավետ, որքան մյուս բարձրարդյունավետ, երկարաժամկետ կիրառման մեթոդները կամ միջոցները, ինչպիսիք են ՆԱՊ-ը կամ ենթամաշկային իմպլանտը։
Սուրի
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Արգանդափողերի կապում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկություն
Սուրի
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 62 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 46-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,2 %։ 46 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 42 անձ (21 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (4 տղամարդ և 0 կին)։ 16 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Աֆրիկա, տարածքի մեծությամբ երկրորդ մայրցամաքը Եվրասիայից հետո և երրորդ աշխարհամասն Ասիայից և Ամերիկայից հետո։ Նրա ափերը հյուսիսից ողողում է Միջերկրական ծովը, հյուսիս-արևելքից՝ Կարմիր ծովը, արևմուտքից՝ Ատլանտյան օվկիանոսը, արևելքից և հարավից՝ Հնդկական օվկիանոսի ջրերը։ Աֆրիկան ​​կոչվում է նաև աշխարհամաս, որը կազմված է Աֆրիկա մայրցամաքից և հարակից կղզիներից։ Աֆրիկայի տարածքը 29,2 միլիոն կմ² է, կղզիներով՝ մոտ 30,3 միլիոն կմ², դրանով իսկ զբաղեցնելով Երկրի ընդհանուր մակերեսի 6%-ը և ցամաքային մակերեսի 20.4%-ը։
Աֆրիկա մայրցամաքը հատում է հասարակածը և մի քանի կլիմայական գոտիներ. այն միակ մայրցամաքն է, որը ձգվում է հյուսիսային մերձարևադարձային կլիմայական գոտուց մինչև հարավային մերձարևադարձային կլիմայական գոտին։
Աֆրիկայի ամենահյուսիսային ծայրակետը Բեն Սեկան է, իսկ հարավայինը՝ Ասեղի հրվանդանը։ Այս կետերի միջև հեռավորությունը կազմում է մոտ 8000 կմ։ Աֆրիկայի արևմտյան ծայրակետը Ալմադին է, արևելքում՝ Ռաս Հաֆունը։ Նրանք հեռու են իրարից մոտ 7500 կմ-ով։ Աֆրիկայի հարավային մասը լայնակի ուղղությամբ ավելի նեղ է. լայնությունը կազմում է մոտ 3100 կմ ։ Որպես աշխարհամաս՝ Աֆրիկան ներառում է նաև Ատլանտյան և Հնդկական օվկիանոսների մեծ թվով կղզիներ։ Աֆրիկայի ամենահեռավոր կղզիներն են՝ Համբարձման կղզին և Սուրբ Հեղինե կղզին (Ատլանտյան օվկիանոսում) և Ռոդրիգես կղզին՝ Մասկարենյան կղզեխմբում (Հնդկական օվկիանոսում) ։
Աֆրիկան ​​Ասիայի հետ կապված է Սուեզի պարանոցով, որի վրա գտնվում է Սուեզի ջրանցքը։ Ջիբրալթարի նեղուցով Աֆրիկան միանում կամ բաժանվում է Եվրոպայից։ Այս մայրցամաքների միջև ամենափոքր հեռավորությունը 14 կմ է ։
Կիտեն
Կիտեն (Китен), քաղաք Բուլղարիայի հարավարևելյան հատվածում։ Գտնվում է Բուլղարիայի սևծովյան ափին՝ Կարագաչ գետի շրջակայքում։ Վարչականորեն մտնում է Բուրգասի մարզի Պրիմորսկոյի համայնքի կազմի մեջ։
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Ֆիզիկաաշխարհագրական ակնարկ
Աֆրիկայի մայրցամաքի ափամերձ հատվածը 30.500 կմ է ։ Ափերը հիմնականում կտրտված չեն, փոքր քանակությամբ ծոցերով և ծովածոցերով, հարմար են նավերի կայանման համար։ Ամենամեծ ծոցը Գվինեականն է։ Կորալային խութերը ձգվում են ափերի երկայնքով արևադարձային լայնություններում, իսկ մանգրային ճահիճները տեղակայված են գետաբերաններում ։
Կիտեն
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կիտենի բնակչությունը կազմում է 1170 մարդ ։
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Ֆիզիկաաշխարհագրական ակնարկ
Որպես աշխարհամաս՝ կղզիները ներառվել են Աֆրիկայի տարածքում.
Կիտեն
Աշխարհագրություն
Քաղաքը տեղակայված է Բալկանյան թերակղզու վրա՝ Բուլղարիայի սևծովյան ափին՝ ծովի մակարդակից ընդամենը 10 մետր բարձրության վրա։ Մեծ է ծովի ազդեցությունը կլիմայի ձևավորման գործում։
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Ֆիզիկաաշխարհագրական ակնարկ
Կղզիների ընդհանուր տարածքը 1.1 միլիոն կմ² է ։
Կիտեն
Աշխարհագրություն
Շնորհիվ նման նպաստավոր աշխարհագրական դիրքի՝ Կիտենը ձեռք է բերել զբոսաշրջային կարևոր նշանակություն տարածաշրջանում։
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Ֆիզիկաաշխարհագրական ակնարկ
Ռելիեֆի առանձնահատկությունների հիման վրա առանձնանում են Ցածր Աֆրիկան ​​(մայրցամաքի հյուսիսարևմտյան մասը) և Բարձր Աֆրիկան ​​(մայրցամաքի հարավարևելյան մասը)։ Ցածր Աֆրիկան ​​ընդգրկում է մայրցամաքի 2/3-ը։ Այն բնութագրվում է 1000 մետրից ցածր բարձրություններով։ Ընդհակառակը, Բարձր Աֆրիկան ​​հիմնականում բնութագրվում է ավելի քան 1000 մետր բարձրություններով։ Նրանց միջև պայմանական սահմանը անցնում է Բենգելայի (Անգոլա) և Մասաուայի (Եթովպիա) միջև ։
Կիտեն
Տեսարժան վայրեր
Կիտենը բավականին նախընտրելի ուղղություն է տեղացի և արտասահմանցի զբոսաշրջիկների համար։ Քաղաքի սևծովյան հատվածում կան երկու ծովափեր՝ Ատլամանը հյուսիսում, իսկ Ուրդովիզան՝ հարավում։
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Ֆիզիկաաշխարհագրական ակնարկ
Ռելիեֆի գերակշռող ձևերն են` աստիճանակերպ հարթավայրեր, սարավանդներ, սարահարթեր և բարձրավանդակներ, որոնց վրա գտնվում են մնացորդային գագաթներ և հրաբխային կոներ։ Ռելիեֆի ձևերը մայրցամաքի մակերևույթի երկայնքով տարածված են հետևյալ կերպ. սարավանդներն ու հարթավայրերը հիմնականում հանդիպում են մայրցամաքի ներքին մասում, տեկտոնական իջվածքներում (օրինակ՝ Չադ և Սպիտակ Նեղոս, Կոնգո, Կալահարի), իսկ բարձրություններն ու լեռնաշղթաները տեղակայված են մայրցամաքի ափերի մոտակայքում։
Կիտեն
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքի առողջարանի շրջակայքում առկա է նաև փոքրիկ նավահանգիստ։ Այնտեղ կարելի է մակույկ վարձել և դրա միջոցով տեղափոխվել հարևան բնակավայրեր՝ Լոզենեց, Ախտոպոլ և Պրիմորսկո։
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Ֆիզիկաաշխարհագրական ակնարկ
Աֆրիկայում երիտասարդ է միայն մեկ լեռնային համակարգ՝ Ատլասի լեռները։ Աֆրիկայի մնացած մասը պատկանում է լեռների մինչքեմբրի ժամանակաշրջան հնագույն պլատֆորմին, որը կոչվում է Աֆրիկյան։ Մայրցամաքի արևելյան մասում գտնվում է Արևելյան Աֆրիկայի ռիֆտային հովիտը, որը միջօրեականի ուղղությամբ ձգվում է ավելի քան 6000 կմ։ Այս հովտի խորը իջվածքները լցված են ջրով և ձևավորում են մեծ լճեր։ Բեկվածքներում տեղակայված են հանգած և ակտիվ հրաբուխներ՝ ներառյալ Աֆրիկայի ամենաբարձր գագաթները՝ Կիլիմանջարոն (5895 մ) և Քենիան (5199 մ) ։
Կիտեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ
Աֆրիկայի աշխարհագրություն
Ֆիզիկաաշխարհագրական ակնարկ
Աֆրիկան մոլորակի ամենատաք մայրցամաքն է, դրա պատճառը մայրցամաքի աշխարհագրական դիրքն է. ամբողջ Աֆրիկան ​​գտնվում է արևադարձային գոտում։ Միևնույն ժամանակ, Աֆրիկայի կլիմայական գոտիները ծայրաստիճան բազմազան են՝ չոր անապատներից մինչև արևադարձային խոնավ անտառներ։ Այս բազմազանությունը հիմնական գործոնը տեղումների քանակն է և դրանց ժամանակաշրջանը ։
Աֆրիկան ​​բնութագրվում է բուսական աշխարհի հարուստ բազմազանությամբ։ Հասարակածային գոտում (Կոնգոյի ավազան, Գվինեական ծոցի ափեր) տարածվում են խոնավ արևադարձային անտառներ։ Սուդանի հարթավայրերում, ինչպես նաև հարավային և արևելյան Աֆրիկայում դրանց փոխարինում են սավաննաները և անտառները։ Արևադարձային անապատները կենտրոնացած են հիմնականում Աֆրիկայի հյուսիսային մասում. Ատլանտյան օվկիանոսից մինչեւ Կարմիր ծով ձգվում է աշխարհի ամենամեծ անապատը` Սահարան՝ իր քարքարոտ ու կավային հարթավայրերով ու սարավանդերով։ Աֆրիկայի հարավ-արևմուտքում գտնվում է Նամիբ անապատը, որը ձգվում է օվկիանոսի ափին՝ Կունենե գետից մինչև Օրանժ գետը։ Սաղարթավոր անտառներն ու թփերը, ինչպես նաև խառը անտառներն աճում են միայն մերձարևադարձային գոտում. հյուսիսում` Ատլասի լեռներում, հարավում և հարավ-արևելքում՝ Կապի լեռնաշղթայում և (մասամբ) Դրակոնյան լեռներում ։
Կենդանական աշխարհը ծայրաստիճան բազմազան է. չնայած Հյուսիսային Աֆրիկայում հանդիպող տեսակների շատ տեսակներ տարածված են նաև հարավային Եվրոպայում, պատկերը փոխվում է Սահարայի հարավում. կենդանիների մեծ մասը պատկանում է Եթովպիայի շրջանի հնագույն կենդանական աշխարհին ։
Աֆրիկայում աբիոտիկ գործոնները բնության վրա բավականին նկատելի են։ Էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը խոչընդոտող ամենակարևոր գործոններն են հողագործության անտառահատական-այրման համակարգը, անասունների չվերահսկողվող արածեցումը և վայրի կենդանիների զանգվածային բնաջնջումը ։
Ափագիծ
Աֆրիկայի ափագիծը հիմնականում ուղիղ է, բնութագրվում է փոքր կտրտվածությամբ։ Ըստ էության, դրանք ձևավորվել են երկրի կեղևի սալերի՝ մյուսների համեմատությամբ իջեցնելու հետևանքով, կամ դրանք խոռոչներ են։ Առափնյա գծի ուղղությունը համընկնում է աֆրիկյան պլատֆորմի խզումային խախտումների ուղղության հետ։ Հատկապես սուր է համապատասխանությունը հյուսիսարևելյան Աֆրիկայում (Կարմիր ծովի ափ և Սոմալի թերակղզի)։ Աֆրիկայի ափերի ժամանակակից ուրվագծերը ձևավորվել են պալեոզոյան դարաշրջանի վերջում և մեզոզոյան դարաշրջանում ։
Մինչև 1000 մ խորություններ գրեթե հայտնաբերված են բոլոր ափերում։ Մայրցամաքային խութերը (խորությունը մինչև 200 մ) փոքր տարածականություն ունեն։ Միայն Հարավային Աֆրիկայում (Ասեղի հրվանդանի առափնյա ծանծաղուտ) ունեն մինչև 250 կմ լայնություն ։
Աֆրիկայի ափերի մեծ մասը ձևավորվել է աբրազիայի գործընթացի արդյունքում և զառիթափավոր են։ Այս տեսակի ափերի առավել ցայտուն դրսևորումներն այն վայրերում են, որտեղ լեռնաշղթաները գտնվում են ափի մերձակայքում. հյուսիսարևմտյան Աֆրիկայում՝ Ատլասի լեռների հարևանությամբ, հյուսիս-արևելքում՝ Էթբեյի լեռնաշղթաներում և հարավում՝ Կապի լեռնաշղթայում։ Ցածրադիր ափերը տեղակայված են ամենամեծ ափամերձ ցածրավայրերում։ Ափամերձ ռելիեֆի այս ձևը բնորոշ է արևելյան Եգիպտոսին (Նեղոսի դելտա), Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ Աֆրիկայի արևմուտքում (Սենեգալ և Գամբիա), ինչպես նաև Գվինեական ծոցի ափերի համար, Հնդկական օվկիանոսի ափերին` Մոզամբիկի ցածրավայրի հարևանությամբ, ինչպես նաև Սոմալի թերակղզու առանձին մասերին։ Հնդկական օվկիանոսի և Կարմիր ծովի աֆրիկյան ափին ձևավորվում են կորալյան պոլիպների գաղութներ, որոնք միասին կազմում են ափամերձ կորալային խութեր։ Մանգրային թփուտներ հանդիպում են Արևելյան Աֆրիկայում (որտեղով անցնում է Մոզամբիկի տաք հոսանքը) 25° և 3° հարավային լայնությունների միջև, Արևմտյան Աֆրիկայում, որը ողողվում է Կանարյան և Բենգելական սառը հոսանքներով՝ 5° հարավային լայնության և 12° հյուսիսային լայնության միջև։ Մանգրային թփուտների շնորհիվ Աֆրիկայի կտրուկ և ոչ կտրտված ափերը դառնում են էլ ավելի անհասանելի։ Միջերկրական ծովի ափը բնութագրվում է արևմուտքից արևելք իջեցմամբ։ Այս ափի արևմուտքում Աֆրիկայի ափերը կտրուկ և լեռնային են, կան բազմաթիվ աբրազիային սանդղավանդներ։ Մասնատվածությունը քիչ է, հիմնականում խորշերով։ Այս ռելիեֆը տարածվում Էսպարտելի հրվանդանից մինչև Էտ Տիբ։ Դեպի արևելք (Գաբեսի և Սիդրայի ծոցեր) ափերը հիմնականում ցածր և հարթ են։ Ավելի արևելյան ափերը նման են փոքր խորշերի։ Նման ափամերձ գիծը շարունակվում է մինչև Նեղոսի դելտա ։
Մայրցամաքի հյուսիսարևմտյան եզրին՝ Մարոկկոյում, ափերը ցածրադիր են։ Նրա հյուսիսում և հարավում գտնվում են Ատլասի լեռների լեռնաճյուղավորումները։ Մարոկկոյի հարավում՝ Սահարայում, ափերը ցածրադիր են, ամայի և ժայռոտ։ Կան սակավաթիվ բաց ծովախորշեր։ Այս բնույթի ափերը տարածվում են մինչև Նուադիբու թերակղզին (հյուսիսային լայնություն 19°): Ավելի հարավում՝ մինչև Կանաչ հրվանդան, ափերը բուստալճակային են, կան ավազի ցամաքալեզվակներ, ինչպես Բերբերյան ցամաքալեզվակը, որը գտնվում է Սենեգալի գետաբերանում։ Առավել հարավում ափի բարձրությունն ավելանում է։ Կաբո Վերդե հրվանդանի և հարավային լայնության 8°-ի միջև ափերը աբրազիոն են, բաժանվում են բազմաթիվ գետերի ջրածածկ գետաբերանների, որոնք սկիզբ են առնում Ֆուտա Ջալոնի սարահարթից։ Ջրածածկ վտակների միջև կան ալիքային ուժեղ աբրազիայի ենթարկվող հրվանդաններ։ Ափամերձ գծի երկայնքով գտնվում են բազմաթիվ փոքր կղզիներ (Բիժագոշի կղզեխումբ և այլն)։ Գվինեական և Բիաֆրա ծոցերում գերակշռում են ցածրադիր ծովափնյա ափերը։ Առանձնանում են նաև հիմնական հանքաշերտերից կազմված հրվանդանները, ինչպես` Պալմ, Մեսուրադո, Մաունտ և այլն։ Ավազի բազմաթիվ ցամաքալեզվակներ ստեղծում են ծովալճակների շղթաներ, որոնք հարմար են ափամերձ նավարկության համար ։
Ակրայից մինչև Թրի Փոինթս հրվանդան ափը ցածրադիր քարքարոտ է, կազմված է հիմնական հանքաշերտերից։ Սկսած Բիաֆրա ծոցից և Կվանզա գետի ակունքից՝ ափերը հարթ են, մինչև 50 մ բարձրության, աստիճանաբար իջնում են ջրի մեջ։ Այս ափերի բնութագրող կարևոր գործոն են բազմաթիվ գետերը, որոնցից գլխավորը Կոնգոն և Կվանզասն են, որոնք օվկիանոս են բերում ավազային առատ զանգվածներ, որոնք Բենգալյան հոսանքը տարածում է ափի երկայնքով։ Այդ իսկ պատճառով Լոպես հրվանդանից մինչև Կվանզայի գետաբերան ձգվող հատվածում ափերը հարթ ավազոտ են։ Բնական նավահանգիստները քիչ են։ Շատ ծովածոցային լճեր հաճախ կապված չեն օվկիանոսի հետ։ Հյուսիսային մասում՝ Լոպես հրվանդանից մինչև Բիաֆրա ծոց, կան բազմաթիվ ելուստներ, որոնք ստեղծում են ծովախորշեր (օրինակ՝ Կամերունի, Գաբոնի, Կորիսկոյի ծովախորշերը և այլն)։ Քվանզա գետից հարավ՝ Անգոլայի ափերը, քարքարոտ են, բազմաթիվ փոքր ծովախորշերով։ Նամիբ անապատի շրջանում ափերը հարթ, ավազոտ են և միայն նրա հարավային մասում են քարքարոտ ։
Ռելիեֆ
Հիմնականում ռելիեֆը հարթ է, հյուսիս-արևմուտքում տեղակայված են Ատլասի լեռները, Սահարայում՝ Ահագգարի և Տիբեստի բարձրավանդակները։ Արևելքում գտնվում է Եթովպական բարձրավանդակը, դրանից հարավ գտնվում է Արևելաֆրիկյան սարահարթը, որտեղ գտնվում է Կիլիմանջարո հրաբուխը (5895 մ)` մայրցամաքի ամենաբարձր կետը։ Հարավում գտնվում են Կապի լեռնաշղթան և Դրակոնյան լեռները։ Ամենացածր կետը (ծովի մակարդակից՝ 157 մետր) գտնվում է Ջիբութիում, դա Ասսալ աղի լիճն է։ Ամենախորը քարանձավը Անու Իֆլիսն է, որը գտնվում է Ալժիրի հյուսիսում՝ Թել Ատլաս լեռներում։
Օգտակար հանածոներ
Աֆրիկան ​​ամենից առաջ հայտնի է ադամանդի հարուստ հանքերով (Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն, Զիմբաբվե) և ոսկով (Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն, Գանա, Մալի, Կոնգոյի Հանրապետություն)։ Նավթի խոշոր հանքավայրեր են գտնվում Նիգերիայում և Ալժիրում։ Բոքսիտները արդյունահանում են Գվինեայում և Գանայում։ Ֆոսֆորիտների, ինչպես նաև մանգանի, երկաթի և կապար-ցինկի հանքաքարերի պաշարները կենտրոնացած են Աֆրիկայի հյուսիսային ծովափնյա գոտում։
Ներքին ջրեր
Աֆրիկայում է գտնվում աշխարհի ամենաերկար գետերից մեկը՝ Նեղոսը (6852 կմ), որը հոսում է հարավից հյուսիս։ Մյուս խոշոր գետերն են արևմուտքում Նիգեր, Կենտրոնական Աֆրիկայում Կոնգոն և Զամբեզին, որտեղ գտնվում է Վիկտորիա ջրվեժը։ Լիմպոպոն և Օրանժը գտնվում են հարավում։
Ամենամեծ լիճը Վիկտորիան է (միջին խորությունը 40 մ, ամենամեծը՝ 80 մ)։ Մյուս խոշոր լճերը Նյասան և Տանգանիկան են, որոնք տեղակայված են լիտոսֆերային բեկվածքներում։ Խոշորագույն աղի լճերից մեկը Չադն է, որը գտնվում է նույնանուն պետության տարածքում։
Կլիմա
Աֆրիկան ​​մոլորակի ամենատաք մայրցամաքն է։ Դրա պատճառը մայրցամաքի աշխարհագրական դիրքն է. Աֆրիկայի ամբողջ տարածքը գտնվում է տաք կլիմայական գոտիներում, իսկ մայրցամաքը հատվում է հասարակածի գծով։ Երկիր մոլորակի վրա ամենատաք տեղը Դալոլն է, իսկ Երկրի վրա ամենաբարձր ջերմաստիճանը գրանցվել է Տրիպոլիում՝ +58,4 °C:
Կենտրոնական Աֆրիկան ​​և Գվինեական ծոցի ծովափնյա շրջանները պատկանում են հասարակածային գոտուն, որտեղ ամբողջ տարվա ընթացքում հորդառատ անձրևներ են, եղանակաների փոփոխություն չկա։ Հասարակածային գոտու հյուսիսից հարավ տեղակայված են մերձհասարակածային գոտիները։ Այստեղ ամռանը գերակշռում են օդի խոնավ հասարակածային զանգվածները (անձրևային եղանակը), իսկ ձմռանը՝ արևադարձային պասսատների քամիների չոր օդը (չոր եղանակ)։ Մերձհասարակածային գոտիներից դեպի հյուսիս և հարավ գտնվում են հյուսիսային և հարավային արևադարձային գոտիները։ Դրանք բնութագրվում են բարձր ջերմաստիճանով, փոքր քանակությամբ տեղումներով, ինչը հանգեցնում է անապատների ձևավորմանը։
Հյուսիսում գտնվում է երկրի վրա ամենամեծ Սահարա անապատը, հարավում՝ Կալահարի անապատը, հարավ-արևմուտքում՝ Նամիբ անապատը։ Մայրցամաքի հյուսիսային և հարավային ծայրամասները մտնում են համապատասխան մերձարևադարձային գոտիներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Աշխարհագրություն ըստ մայրցամաքի
Լապաչ (գետ)
Լապաչ (Лапач), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզ։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոշնյա գետի աջ ափին՝25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Այսեր Մաթևոսյան
Այսեր Վարազդատի Մաթևոսյան, հայ նկարիչ։
Ադամովկայի շրջան (Օրենբուրգի մարզ)
Ադամովկայի շրջան (Адамовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ադամովկա ։
Այսեր Մաթևոսյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ադամովկայի շրջան (Օրենբուրգի մարզ)
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6500 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29756 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,58 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պիեռ Բրիս
Պիեռ Բրիս (Pierre Brice, լրիվ անունը՝ բարոն Պիեռ-Լուի Լե Բրի, ), ֆրանսիացի թատրոնի և կինոյի դերասան, երգիչ և ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Պիեռ Բրիսը կինոյում սկսել է նկարահանվել 1958 թվականից՝ «Էլեկտրական այրին» ֆիլմում։ Նա հիմնականում հայտնի է գերմանացի գրող Կառլ Ֆրիդրիխ Մայի ստեղծագործությունների հիման վրա նկարահանված ֆիլմերում ՝ ապաչների մեսկալերո ցեղի առաջնորդ Վինետուի դերով։ Այդ ֆիլմերից են «Արծաթե լճի գանձերը» (1962 թ.), «Վինետու» (1963 թ.), «Ապաչների ոսկին» (1963 թ.), «Վինետուն՝ Ինչու-Չունի որդին» (1964թ.), «Ուրուրների մեջ» (1964 թ.), «Վինետուն՝ ապաչների առաջնորդը» (1964 թ.), «Հավատարիմ ձեռքը՝ հնդկացիների բարեկամը» (1965 թ.), «Նաֆթային արքան» (1965 թ.), «Շանթարձակն ու Վինետուն» (1966 թ.), «Վինետուն Մահվան հովտում» (1968 թ.), «Վինետուի վերադարձը» (1998 թ.) և այլ ֆիլմերում, որոնց մեծ մասում նա նկարահանվել է ամերիկացի դերասան Լեքս Բարկերի հետ։
Պիեռ Բրիսի այլ ֆիլմերից են «Խաբուսիկ երջանկություն» (1958 թ.), «Խաբեբաները» (1958 թ.), «Փարավոնի կինը» (1960 թ.), «Զորրոն ընդդեմ Մացիստայի» (1963 թ.), «Դակերը» (1967 թ.), «Գանգստերի տիկնիկը» (1975 թ.) և այլն։ Պիեռ Բրիսը կինոյում նկարահանվել է շուրջ 40 տարի։ Նա Ֆրանսիայում հայտնի է նաև որպես էստրադային երգիչ և թատերական ռեժիսոր։
Պիեռ Բրիսը մահացել է 2015 թվականի հունիսի 6-ին՝ թոքաբորբից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Երկրի դրոշ
Երկրի դրոշի ստեղծման գաղափարն է, դրոշը, որը ներկայացնում է ամբողջ Երկիր մոլորակը։ Այն մինչև օրս չի ստացել աջակցություն միջազգային կազմակերպությունների կամ ազգային պետությունների կառավարությունների մակարդակով։ Այնուամենայնիվ մի շարք հասարակական, մշակութային և արվեստի գործիչներ առաջարկել են օգտագործել ՄԱԿ-ի նմանօրինակ դրոշ և այլ զանազան տարբերակներ, որոնցից մի քանիսը ներկայացված են ստորև։