cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պետրո Պորոշենկոյի նախագահություն
Գրոյսմանի կառավարություն
2016 թվականի սեպտեմբերին Դոնբասում հրադադարի մասին նոր պայմանավորվածության ֆոնին Գրոյսմանի կառավարությունը հավանություն տվեց «ժամանակավորապես օկուպացված տարածքներում» խաղաղության վերականգնման ռազմավարությանը։ Խաղաղ ծրագրի առաջնահերթությունը, որը հրապարակել է վարչապետը, դարձել է «տնտեսական ակտիվության և բնակչության կենսամակարդակի աճի աջակցության, ավերված ենթակառուցվածքի վերականգնման և սոցիալական կայունության համար պայմանների ստեղծման սոցիալ-տնտեսական միջոցառումների համալիր իրագործումը» ։ Սակայն այդ հայտարարությանը հաջորդած Դոնբասի տնտեսական շրջափակումը, որը նախաձեռնել էին «հակաահաբեկչական գործողության վետերանները» և նրանց հետևում կանգնած օլիգարխները, հանգեցրեց նրան, որ Գրոյսմանի պլանը հռչակագիր մնաց ։
Խաղաղության ծրագիր
Պետրո Պորոշենկոյի գլխավոր նախընտրական խոստումներից մեկը եղել է Ուկրաինայի արևելքում պատերազմի դադարեցումը։ Իր երդմնակալության ժամանակ նա առաջին անգամ պատմել է հակամարտության կարգավորման իր խաղաղ ծրագրի մասին, որը նախատեսում էր ռուս վարձկանների համար միջանցք ստեղծել Ռուսաստան վերադառնալու համար, քրեական պատասխանատվությունից ազատել նրանց, ովքեր վայր կդնեն զենքը, երկխոսությունը Դոնբասում ուկրաինական իշխանության լեգիտիմ ներկայացուցիչների և քաղաքացիների հետ, տարածաշրջանում ռուսաց լեզվի ազատ օգտագործման երաշխիքները և արտահերթ ընտրությունները ։
Միկուլինո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Միկուլինո (Микулино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Պետրո Պորոշենկոյի նախագահություն
Խաղաղության ծրագիր
Հունիսի 19-ին նախագահը ներկայացրել Է Դոնբասի հակամարտության խաղաղ կարգավորման ծրագիրը, որը նախատեսում էր ․
Միկուլինո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 127 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Պետրո Պորոշենկոյի նախագահություն
Խաղաղության ծրագիր
Հունիսի 20-ին՝ Դոնբաս կատարած իր առաջին աշխատանքային այցի ժամանակ, Պեոտեր Պորոշենկոն հայտարարել է հրադադար հունիսի 18:30-ից մինչև 27-ը և հայտարարել, որ դա արվում է, որպեսզի ահաբեկիչները կարողանան վայր դնել զենքը, իսկ նրանք, ովքեր դա չեն անի, կոչնչացվեն  ։
Նոյեմբերի 3-ին «Le Figaro» պարբերականին տված հարցազրույցում Պետրո Պորոշենկոն հայտնել է, որ Ուկրաինայի արևելքում գտնվում են 7-ից 9 հազար ռուս զինծառայողներ։ Ուկրաինայի նախագահը նշել է, որ «եթե մենք ցանկանում ենք, որ իրական խաղաղությունն ու կայունությունը վերադառնան Ուկրաինա, Ռուսաստանը պետք է դուրս բերի իր ժողովրդին և զենքերը» ։
Մինսկի ձևաչափով կարգավորման փորձեր
2014 թվականի հունիսի 6-ին իր պաշտոնակալությունից առաջ Նորմանդիայում նորընտիր նախագահը հակահիտլերյան կոալիցիայի մասնակիցների իջեցման 70-րդ տարեդարձի տոնակատարության միջոցառումների ժամանակ ոչ պաշտոնական հանդիպում ունեցավ ՌԴ նախագահ Պուտինի և Գերմանիայի կանցլեր Մերկելի հետ ։ Բանակցությունների այս ձևաչափը ստացել է «նորմանդական ձևաչափ» անվանումը։
2015 թվականի փետրվարի 11-12-ին Մինսկում կայացած գագաթնաժողովում Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Ուկրաինայի և Ռուսաստանի ղեկավարները «նորմանդական քառյակի» ձևաչափով ստորագրեցին Ուկրաինայի իրադրության կարգավորման կոնտակտային խումբը, որը բաղկացած է Ուկրաինայի, Ռուսաստանի, ԵԱՀԿ-ի և չճանաչված Դոնեցկի և Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետությունների ներկայացուցիչներից։ Ավելի ուշ ձեռք բերված պայմանավորվածություններն արդեն հաստատված է՝ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի հատուկ բանաձևով։
Մինսկի համաձայնությունների ստորագրման օրվանից անցած չորս տարիների ընթացքում, սակայն, փաստացի, դրանց ոչ մի կետ չի կատարվել ։ Ռուսաստանը մեղադրում Է Ուկրաինային Մինսկի պայմանավորվածությունների քաղաքական մասը սաբոտաժի ենթարկելու մեջ (որը նախատեսում է մշտական հիմունքներով Դոնեցկի և Լուգանսկի մարզերի առանձին շրջանների հատուկ կարգավիճակի ընդունում, այն ամրագրել Ուկրաինայի Սահմանադրության մեջ, համաներման անցկացում և տեղական ընտրությունների կազմակերպում)՝ պնդելով, որ միայն համաձայնագրի այս և մի շարք այլ կետերի կատարումից հետո կարող է վերականգնվել Ուկրաինայի կառավարության վերահսկողությունը ռուս-ուկրաինական ողջ սահմանի նկատմամբ ։ Ուկրաինան հայտարարում է կայուն հրադադարի առաջնային անհրաժեշտության, ինչպես նաև չճանաչված հանրապետությունների և Ռուսաստանի միջև սահմանի նկատմամբ միջազգային վերահսկողության հաստատման մասին՝ որպես առանցքային պայման, որը նպաստում է այդ տարածքների վերադարձին ուկրաինական պետության կազմ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Պորոշենկոն հայտարարել էր, որ Դոնբասի ընտրությունները կանցկացվեն միայն անվտանգության ապահովումից և այնտեղից օտարերկրյա զորքերի դուրսբերումից հետո։ Այդ նպատակով Ուկրաինան առաջարկում է անվերահսկելի տարածք մտցնել, ներառյալ ռուս-ուկրաինական սահմանը, ԵԱՀԿ ոստիկանական առաքելությունը։ Ուկրաինական կողմը նաև պահանջել է ուկրաինական վերահսկողությանը վերադարձնել Դեբալցևոյին ։
2017 թվականի կեսերից Ուկրաինայի ղեկավարությունը, հաշվի առնելով այն, որ Մինսկի համաձայնագրերի հիման վրա «նորմանդական ձևաչափով» ճգնաժամի կարգավորման գործընթացը մտել է փակուղի, շեշտը դրել է նոր ամերիկյան վարչակազմի հետ շփումների ամրապնդման և Դոնբասում կարգավորման հասնելու վրա՝ ՄԱԿ-ի խաղաղապահ զորակազմի գործարկման և Ռուսաստանի վրա պատժամիջոցների ճնշման ուժեղացման հիման վրա։ Ուկրաինայի ղեկավարությունը, ԱՄՆ-ը և Եվրամիությունը Դոնբասի զինված հակամարտությունը դիտարկում են որպես Ռուսաստանի կողմից ագրեսիայի դրսևորում։ Ռուսաստանի ղեկավարությունը պնդում է, որ խոսքը ներքին հակամարտության մասին է, որում Ռուսաստանը Ուկրաինայի իշխանությունների և չճանաչված հանրապետությունների միջև միջնորդող կողմերից մեկն է։
Դոնբասի առևտրային և տրանսպորտային շրջափակում
Ուկրաինայի դատախազությունը քրեական վարույթ է հարուցել երկաթուղու արգելափակման փաստով։ Փետրվարի 16-ին Պորոշենկոն դեմ է արտահայտվել շրջափակմանը՝ հայտարարելով, որ դրա մասնակիցները վնասում են առաջին հերթին ուկրաինական պետությանը։ Ուկրաինայի կառավարությունը ստիպված է եղել արտակարգ դրության ռեժիմ հայտարարել էներգետիկ ճգնաժամի պատճառով ։ Սակայն ոչ մի գործնական միջոց, որն ուղղված է շրջափակման վերացմանը, ուկրաինական իշխանությունները չեն ընդունել։
Ուկրաինական տնտեսությունը խարխլող շրջափակումը դատապարտել են թե Եվրամիության, թե ԱՄՆ-ի ներկայացուցիչները։ Եվրոպան և ԱՄՆ-ն անհանգստություն էին զգում արմատական ազգայնական ուժերի ակտիվության կապակցությամբ, բայց հասկանում էին, որ Պորոշենկոն բարդ իրավիճակում է հայտնվել. հաշվի առնելով հասարակական կարծիքի տրամադրվածությունը, հատկապես Կիևում, նա չի կարողացել բացեիբաց հանդես գալ արմատական ուժերի դեմ, որոնք հայրենասիրական կարգախոսներ են որդեգրել ։
Փետրվարի 27-ին ինքնահռչակ Դոնեցկի և Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետությունների ղեկավարներ Ալեքսանդր Զախարչենկոն և Իգոր Պլոտնիցկին ուկրաինական իշխանություններից պահանջել են մինչև մարտի 1-ը վերացնել Դոնբասի շրջափակումը, հակառակ դեպքում ԴԺՀ-ն և ԼԺՀ-ն պատասխան տնտեսական միջոցներ կձեռնարկեն. արտաքին կառավարում կմտցնեն Ուկրաինական իրավազորության բոլոր ձեռնարկություններում, որոնք աշխատում են ԴԺՀ-ում և ԼԺՀ-ում, և կդադարեն ածուխ մատակարարել Ուկրաինային ։ Մարտի սկզբին չճանաչված հանրապետություններում հայտարարել էին մոտ 50 ընկերություններում «ժամանակավոր ադմինիստրացիա» մտցնելու մասին ։
Մարտի 16-ին Պորոշենկոն զիջումների է գնացել արմատականներին և հրամանագիր է ստորագրել, որով գործողության մեջ է դրվել Ազգային անվտանգության խորհրդի 2017 թվականի մարտի 15-ի «Ուկրաինայի ազգային անվտանգության հիբրիդային սպառնալիքներին հակազդելու անհետաձգելի լրացուցիչ միջոցառումների մասին» որոշումը, որը նախատեսում էր դադարեցնել բեռների տեղափոխումը Դոնեցկի և Լուգանսկի մարզերում բախման գծով «ժամանակավոր՝ մինչև 2015 թվականի փետրվարի 12-ի Մինսկի «միջոցառումների համալիրի» 1-ին և  2-րդ կետերի իրագործումը» ։ Տրանսպորտային շրջափակումը պահպանվում է մինչ այժմ ։
Եվրամիություն
2014 թվականի հունիսի 27-ին նախագահ Պորոշենկոն և Եվրամիության ներկայացուցիչները ստորագրել են Ուկրաինայի և Եվրամիության միջև ասոցացման համաձայնագրի տնտեսական մասը ։ Համաձայնագրի քաղաքական բլոկը ստորագրվել է դեռ 2014 թվականի մարտին՝ նախագահական ընտրություններից առաջ ։
Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրման արարողության ժամանակ Պորոշենկոն հայտարարել է ․ Ուկրաինան՝ որպես եվրոպական պետություն, որն ունի նույն [եվրոպական] արժեքները՝ օրենքի գերակայությունը և ազատությունը, պնդում է ԵՄ-ին Ուկրաինայի ապագա անդամակցության հարցում։ Ասոցացման համաձայնագիրը ապագա անդամակցության նախապատրաստման գործիք է։
2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադան վավերացրեց ասոցացման մասին համաձայնագիրը և ընդունեց «Ուկրաինայի եվրոպական ընտրության մասին» որոշումը։ Դրանում, մասնավորապես, նշվել է, որ Ուկրաինայի Գերագույն Ռադան ասոցացման համաձայնագրի վավերացումը դիտարկում է ոչ միայն որպես խթանիչ գործոն Ուկրաինայում հետագա բարեփոխումների իրականացման համար, այլև որպես հերթական քայլ եվրոպական ինտեգրման վերջնական նպատակին հասնելու ճանապարհին՝ Եվրամիությանը լիիրավ անդամակցության ձեռքբերման ճանապարհին ։
Համաձայնագրի վավերացումը Եվրամիության կողմից ավարտվել է 2017 թվականի հուլիսի 11-ին։  Համաձայնագիրն ամբողջությամբ ուժի մեջ է մտել 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։
2017 թվականի մայիսի 17-ին Ուկրաինայի և ԵՄ-ի ղեկավարությունը փաստաթուղթ է ստորագրել Եվրոպա ուկրաինացիների մուտքի համար առանց վիզայի ռեժիմ սահմանելու մասին։ Փաստաթղթի հանդիսավոր ստորագրումը տեղի է ունեցել նախագահ Պորոշենկոյի՝ Եվրախորհրդարան կատարած աշխատանքային այցի ընթացքում։ Առանց վիզայի ռեժիմի սահմանումը ուկրաինացիներին իրավունք է տվել ազատ տեղաշարժվել 30 պետությունների տարածքով։ Դրանք ԵՄ-ի և Շենգենյան գոտու մեջ մտնող 22 երկրներ են, Շենգենյան գոտու չորս երկրներ, որոնք չեն մտնում ԵՄ-ի մեջ (Շվեյցարիա, Իսլանդիա, Նորվեգիա, Լիխտենշտեյն), և Շենգենյան գոտու մեջ չմտնող ԵՄ-ի չորս երկրներ (Կիպրոս, Ռումինիա, Բուլղարիա, Խորվաթիա) ։
2018 թվականի հոկտեմբերին Պորոշենկոն հպարտությամբ հայտարարել էր, որ, ուկրաինական երկաթուղիների տվյալներով, ԵՄ-ի հետ առանց վիզայի ռեժիմի ձևակերպումից հետո գնացքներում եվրոպական ուղղություններով ուղևորահոսքը գերազանցել է դեպի Ռուսաստան հոսքը ։
ՆԱՏՕ
Ելույթ ունենալով 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ին Գերագույն ռադայի նստաշրջանի բացմանը՝ Պորոշենկոն հայտարարել է ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի ինտեգրման կուրսի վերականգնման մասին, քանի որ «Ուկրաինայի արտադաշինքային կարգավիճակը չի կարող երաշխավորել անվտանգությունն ու տարածքային ամբողջականությունը»։
Նույն թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ռադան կողմ քվեարկեց երկրի արտադաշինքային կարգավիճակը վերացնելու մասին օրինագծին ։ Օրինագծի բացատրական գրության մեջ նշվում է, որ ոչ համահունչ կարգավիճակը անարդյունավետ է պետությունը արտաքին ճնշումից և ագրեսիայից պաշտպանելու առումով ։
Ուկրաինայի ռազմական դոկտրինի նոր խմբագրության համաձայն, որը հրապարակվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնական կայքում, Ուկրաինան գերակա խնդիր է համարում ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցության խորացումը և ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների համապատասխան ուժերի հետ մինչև 2020 թվականը զինված ուժերի լիակատար համատեղելիության հասնելը։ Հրաժարվելով արտադաշինքային կարգավիճակից՝ Ուկրաինան մտադիր է փոխել Ազգային անվտանգության ապահովման մոտեցումները՝ առաջնահերթություն տալով «Հավաքական անվտանգության եվրաատլանտյան և եվրոպական համակարգերի կատարելագործմանն ու զարգացմանը մասնակցելուն»։ «Դրա համար Ուկրաինան ինտեգրվելու է եվրոպական քաղաքական, տնտեսական, իրավական տարածքին՝ ԵՄ-ին անդամակցելու նպատակով, ինչպես նաև խորացնելու համագործակցությունը ՆԱՏՕ-ի հետ՝ այդ կազմակերպությանն անդամակցելու համար անհրաժեշտ չափանիշներին հասնելու համար», - ասվում է փաստաթղթում ։
ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցության խորացումը նախատեսում է բազմակողմ հարաբերությունների զարգացում, մասնավորապես, Ուկրաինայի և ՆԱՏՕ-ի միջև հատուկ գործընկերության խարտիայի, «Գործընկերություն հանուն խաղաղության» ծրագրի, ՆԱՏՕ-ի Օպերատիվ կարողությունների հայեցակարգի, ՆԱՏՕ-ի ուժերի պլանավորման և գնահատման գործընթացի (PARP) և Միջերկրածովյան երկխոսության շրջանակներում, մասնակցություն ՆԱՏՕ-ի հետ համատեղ գործողություններին, ԶՈՒ-ի բարեփոխում՝ ՆԱՏՕ-ի ստանդարտների ներդրման, ԶՈՒ շարժունակության ապահովման և դրանց ծավալման օպերատիվության, սպառազինության, ինչպես նաև ԶՈՒ ստորաբաժանումների և ՆԱՏՕ-ի անդամ պետությունների օպերատիվ համատեղելիության մասին ։
2017 թվականի փետրվարի 2-ին Պորոշենկոն Funke գերմանական մեդիախմբի հրատարակություններին տված հարցազրույցում հայտարարել էր ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու շուրջ հանրաքվե անցկացնելու մտադրության մասին (այդ մտադրությունն այդպես էլ մնացել է հռչակագրում)։
2017 թվականի հունիսի 8-ին Գերագույն ռադան կողմ է քվեարկել օրինագծին, որով օրենսդրական մակարդակով ամրագրել է Ուկրաինայի ինտեգրումը եվրատլանտյան անվտանգության տարածք՝ ՆԱՏՕ-ին որպես արտաքին քաղաքականության առաջնահերթություններից մեկը անդամակցություն ձեռք բերելու նպատակով ։ Հուլիսի 10-ին ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Յենս Ստոլտենբերգը Կիևում բացել է կազմակերպության նոր գրասենյակ՝ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի կապի գրասենյակի և տեղեկատվության ու փաստաթղթերի կենտրոնի տեղակայման համար ։
Ինչպես հայտնի է դարձել 2018 թվականի մարտի 10-ին, Ուկրաինան ստացել Է ՆԱՏՕ-ի ասպիրանտ երկրի կարգավիճակ ։ Նույն օրը Ուկրաինայի նախագահ Պորոշենկոն նամակ է հղել ՆԱՏՕ-ի ղեկավարությանը, որում խնդրել է ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու գործողությունների ծրագիր տրամադրել իր երկրին ։ Ուկրաինայի հարցով ԱՄՆ հատուկ ներկայացուցիչ Կուրտ Վոլքերը հայտարարել է, սակայն, որ Ուկրաինան դեռ պատրաստ չէ դառնալ կազմակերպության լիիրավ անդամ ։
2018 թվականի հուլիսի 5-ին նախագահ Պորոշենկոն ստորագրել է «Ուկրաինայի ազգային անվտանգության մասին» օրենքը, որը, նրա խոսքով, «կնպաստի ՆԱՏՕ-ի երկրների հետ պաշտպանական ոլորտում համատեղելիության ձեռքբերմանը»։ Օրենքը սահմանում է քաղաքացիական վերահսկողություն պաշտպանության նախարարության և անվտանգության ծառայության գործունեության նկատմամբ ։
Հուլիսի 12-ին Բրյուսելում ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովի շրջանակներում կայացել է Ուկրաինա-Վրաստան-ՆԱՏՕ (NATO Engages) ձևաչափով նիստը, որին մասնակցել են նախագահներ Պյոտր Պորոշենկոն և Գեորգի Մարգվելաշվիլին։ Ինչպես հարկ էր նրանց համատեղ ելույթից, Ուկրաինային և Վրաստանին ՆԱՏՕ ձգտելը ստիպում է Ռուսաստանի գործողությունները։ Ինչպես հայտարարել Է Պորոշենկոն, «ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամներից մեկը ագրեսոր է։ Այս պայմաններում միակ մեխանիզմը, որն աշխատում է, ՆԱՏՕ-ն է»։ Պորոշենկոյի խոսքով՝ ՆԱՏՕ-ին անդամակցելը «քաղաքակրթական ընտրություն է, որը միանշանակ աջակցում է Ուկրաինայի ժողովրդին... Մենք ոչ մեկից թույլտվություն չենք խնդրի՝ դառնալ ՆԱՏՕ-ի անդամ, թե ոչ»։ ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովի արդյունքներով հռչակագրում հայտարարվել է, որ Ուկրաինան իրավունք ունի «որոշելու իր ապագան և արտաքին քաղաքականության ուղեգիծը, որն ազատ է արտաքին միջամտությունից» ։
Այնուամենայնիվ, ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Յենս Ստոլտենբերգը հայտարարել է, որ ՆԱՏՕ-ն առայժմ Ուկրաինային չի առաջարկի մասնակցել ընդլայնված հնարավորությունների ծրագրին (Enhanced Opportunity Program), որը բարեկամ երկրներին թույլ է տալիս փոխգործակցել համատեղ գործողությունների և վարժանքների շրջանակներում։ ՆԱՏՕ-ի կենտրոնակայանում հայտարարել են, որ Ուկրաինայի հետ փոխգործակցությունն ընթանում է Դոնբասի հակամարտության և «անհապաղ բարեփոխումների» անհրաժեշտության հետ կապված այլ ձևաչափերով. ՆԱՏՕ-ն Ուկրաինային աջակցություն է ցուցաբերում դաշինքի երկրներից խորհրդականներ տրամադրելու միջոցով, ինչպես նաև Ուկրաինայի ԶՈՒ-ին օգնության հավատարմագրային ֆոնդերի միջոցով ։
2019 թվականի ապրիլի 20-ին Պորոշենկոն իր «եվրոպական և եվրատլանտյան ինտեգրման հարցեր» հրամանագրով հաստատել է ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու երկրի ուղեգծի իրագործման պլանը ։
Ռուսաստանի հետ հարաբերություններ
Արդեն 2014 թվականին Ուկրաինան միացել է Արևմուտքի հակառուսական պատժամիջոցներին ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Պորոշենկոն օրենք է ստորագրել Ուկրաինայի նկատմամբ Ռուսաստանի զինված ագրեսիայի, Ռուսաստանի Դաշնության հետ բարեկամության, համագործակցության և գործընկերության մասին պայմանագրի դադարեցման մասին ։ Պայմանագրի գործողությունը դադարեցվել էր 2019 թվականի ապրիլի 1-ին ։
2019 թվականի փետրվարին ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայում բանավեճերի ընթացքում Պորոշենկոն առաջարկել էր Ռուսաստանին զրկել ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում վետոյի իրավունքից՝ Ուկրաինայի դեմ նրա ագրեսիվ պահվածքի համար ։
Ղրիմ
Նախագահի պաշտոնը ստանձնելիս Պորոշենկոյի հայտարարած հիմնական նպատակներից մեկը Ղրիմի վերադարձն էր Ուկրաինայի կազմ ։ 2014 թվականի հունիսի 26-ին, ելույթ ունենալով ԵԽԽՎ-ում, Պորոշենկոն հայտարարել է, որ Ռուսաստանի հետ երկկողմ հարաբերությունները չեն կարող կարգավորվի, եթե Ռուսաստանը չվերադարձնի Ղրիմը ։
Ուկրաինան չի ճանաչում Ղրիմի միացումը Ռուսաստանին և թերակղզին համարում է ժամանակավորապես օկուպացված տարածք։
2014 թվականի հուլիսի 4-ին Ուկրաինան պաշտոնապես փակել է Ղրիմի նավահանգիստները ։ 2014 թվականի օգոստոսին Պորոշենկոն ստորագրել էր «Ղրիմ ազատ տնտեսական գոտու ստեղծման և Ուկրաինայի ժամանակավորապես օկուպացված տարածքում տնտեսական գործունեության իրականացման առանձնահատկությունների մասին» օրենքը ։ Օգոստոսի 20-ին հրապարակվել Է Ուկրաինայի նախագահի «Ղրիմի թաթարների գործերով Ուկրաինայի լիազոր նախագահի մասին» հրամանագիրը ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Ուկրաինայի ԱԱՊԽ որոշման հիման վրա, արգելվել էր Ղրիմի Հանրապետության հետ ուղևորատար հաղորդակցության իրականացումը Ուկրաինական երկաթուղային և ավտոմոբիլային փոխադրողների հետ ։
2015 թվականի սեպտեմբերին Պորոշենկոն պաշտպանել էր այսպես կոչված «Ղրիմի քաղաքացիական շրջափակումը», որը նպատակ ուներ դադարեցնել պարենի մատակարարումը թերակղզի, որը մտցվել էր Ղրիմի թաթարների մեջլիսի մի խումբ առաջնորդների նախաձեռնությամբ։ Պորոշենկոն հայտարարել է, որ այդ ակցիայի նպատակը «թերակղզու նկատմամբ պետական ինքնիշխանության շուտափույթ վերականգնումն Է» ։
2015 թվականի նոյեմբերի 23-ին Ուկրաինայի կառավարությունը, ի պատասխան նախագահ Պորոշենկոյի դիմումի, որն առաջարկել էր դադարեցնել բեռների և երկաթուղային տրանսպորտային հաղորդակցությունը և Ղրիմի հետ ապրանքաշրջանառությունը, հայտարարել Էր Ղրիմի հետ սահմանով բեռնատար ավտոտրանսպորտի տեղաշարժի ժամանակավոր արգելքի սահմանման մասին ։
Ազովի ծովի և Կերչի նեղուցի կարգավիճակ
ՌԴ-ին Ղրիմի միանալուց հետո ռուսական վերահսկողության տակ է անցել Կերչի նեղուցը, որը Ռուսաստանը դիտարկում է որպես իր տարածքային ջրերի մի մաս և դե ֆակտո իրականացնում է նավագնացության ինքնուրույն կարգավորում այնտեղ։ Ուկրաինան, որը Ղրիմի թերակղզին չի ճանաչում Ռուսաստանի մաս, չի ճանաչում նաև դրան հարող ջրերը ՌԴ տարածքային ջրերով ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ուկրաինան միջնորդ դատարանի մշտական պալատում Ռուսաստանի հետ դատավարություն էր նախաձեռնել՝ ՄԱԿ-ի Ծովային իրավունքի կոնվենցիայի շրջանակներում ։ 2018 թվականի փետրվարի 19-ին Ուկրաինան միջնորդ դատարանի մշտական պալատ է ներկայացրել հուշագիր, որում Ռուսաստանին մեղադրել Է Սև և Ազովի ծովերում և Կերչի նեղուցում Ուկրաինայի ինքնիշխան իրավունքները խախտելու մեջ։ Ուկրաինան պահանջում է դադարեցնել Ռուսաստանի կողմից ՄԱԿ-ի Ծովային իրավունքի կոնվենցիայի խախտումը, հաստատել Ուկրաինայի իրավունքները Սև և Ազովի ծովերում և Կերչի նեղուցում, պարտավորեցնել Ռուսաստանին հարգել Ուկրաինայի ինքնիշխան իրավունքներն իր ջրերում, դադարեցնել Ուկրաինական բնական ռեսուրսների յուրացումը, ինչպես նաև փոխհատուցում վճարել պատճառված վնասի համար ։
2018 թվականի մարտին տեղի է ունեցել ռուս-ուկրաինական հակամարտության սրում Ազովա-Կերչենսկի ջրային տարածքի շուրջ, որը պայմանավորված է ուկրաինացի սահմանապահների կողմից Ղրիմի «Նորդ» ձկնորսանավի ձերբակալմամբ, որն ընթանում էր ռուսական դրոշի ներքո ։ Ռուսաստանն ի պատասխան ուժեղացրել է Կերչի նեղուցով անցնող նավերի զննումը։ Զննման ընթացակարգերի խստացումն առաջացրել է Ուկրաինայի իշխանությունների բացասական արձագանքը։ Ուկրաինան Ռուսաստանին մեղադրել Է «Ուկրաինայի Ազովի ափի ռազմա-տնտեսական շրջափակումը սկսելու» փորձերի մեջ և Ռուսաստանի գործողություններին «ադեկվատ հակազդելու» համար քայլեր է ձեռնարկել տարածաշրջանում իր ռազմածովային ներկայությունը ուժեղացնելու ուղղությամբ, մասնավորապես, հայտարարվել է մինչև 2018 թվականի վերջը ռազմածովային ուժերի բազա ստեղծելու մտադրության մասին ։2018 թվականի նոյեմբերի 25-ին Կերչի նեղուցում զինված միջադեպ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում ՌԴ Զինված ուժերը և Ռուսաստանի ԱԴԾ Սահմանապահ ծառայության առափնյա պահպանության նավերը զենքի կիրառմամբ ձերբակալել են Ուկրաինայի ռազմածովային ուժերի նավերին, որոնք փորձում էին անցնել Կերչի նեղուցով։ Նոյեմբերի 26-ին նախագահ Պորոշենկոն Ուկրաինայի 10 մարզերում և տարածքային ծովում 30 օր ժամկետով ռազմական դրություն Է մտցրել ։
Ուկրաինա և ԱՊՀ
2018 թվականի ապրիլի 12-ին նախագահ Պորոշենկոն կառավարությանն առաջարկել էր առաջարկություններ պատրաստել ԱՊՀ-ում ուկրաինական պետության մասնակցության պաշտոնական դադարեցման վերաբերյալ․ «Հաշվի առնելով այն փաստը, որ Ուկրաինան երբեք չի եղել և այժմ չի հանդիսանում ԱՊՀ-ի անդամ, ինչպես նաև այդ կառույցի մերժումը դատապարտել ռուսական ագրեսիան, կխնդրեի, որ մենք կառավարության հետ համատեղ մշակեինք ԱՊՀ-ի կանոնադրական մարմիններում մեր մասնակցության պաշտոնական դադարեցման վերաբերյալ դիրքորոշումները»,- հայտատարել է նա՝ ելույթ ունենալով Կիևի անվտանգության XI համաժողովում ։
ԱՊՀ-ում դիտորդի կարգավիճակից Ուկրաինայի հրաժարվելու հնարավորությունը քննարկվում է 2005 թվականից, երբ նախագահ էր Վիկտոր Յուշչենկոն։ Ղրիմի իրադարձությունների ընթացքում ԱՊՀ-ի հետ խզման առաջարկներն ակտիվացել են. Ուկրաինան հրաժարվել Է ԱՊՀ-ում հետագա նախագահությունից, Ուկրաինայի ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար Անդրեյ Պարուբիյը հայտարարել է «ԱՊՀ-ից դուրս գալու գործընթաց սկսելու որոշման մասին»։ Նույն թվականին Գերագույն ռադայի պատգամավորները նախապատրաստել են ԱՊՀ մարմիններում Ուկրաինայի անդամակցության և մասնակցության դադարեցման մասին որոշման նախագիծ։ Ուկրաինայի ԱԳՆ-ն այլ գերատեսչությունների մասնակցությամբ առաջարկներ է պատրաստել ոչ միայն ԱՊՀ-ից վերջնական դուրս գալու, այլև 1997 թվականին ստորագրված բարեկամության, համագործակցության և գործընկերության մասին ռուս-ուկրաինական մեծ պայմանագրի լուծման վերաբերյալ։ Այդ առաջարկները ներկայացվել են արտաքին գործերի խորհրդարանական կոմիտե, որտեղ նրանց աջակցել են «Պետրո Պորոշենկոյի բլոկի» ներկայացուցիչները և այլ պատգամավորներ։
2018 թվականի մայիսին Պորոշենկոն խոստացել էր երկիրը դուրս բերել ԱՊՀ պայմանագրերից, որոնք ստորագրվել էին այդ կազմակերպությանը Ուկրաինայի անդամակցության տարիներին։ Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնական կայքում մեջբերվել են նրա խոսքերը․ «Մենք՝ ուկրաինացի ժողովուրդը, կատարեցինք մեր եվրոպական ընտրությունը։ Ուկրաինան, սկսած Բելովեժսկից, ԱՊՀ-ն դիտում էր որպես կայսրության հետ քաղաքակիրթ ապահարզանի գործիք։ Ռուսական մեղքով քաղաքակիրթ բան չստացվեց։ Մոսկվան ձգտում էր ընկերակցությունը վերափոխել նորացված կայսրության, որտեղ բոլորը, ինչպես հին խորհրդային ժամանակներում, ժամացույցի սլաքներ էին կատարում Կրեմլի Սպասյան աշտարակի վրա։ Այդ պատճառով Ուկրաինան չի վավերացրել ԱՊՀ կանոնադրությունը և այդպես էլ չի դարձել, և չի պատրաստվում դառնալ ԱՊՀ լիիրավ անդամ։ Այժմ մենք ուշադիր կվերանայենք ԱՊՀ շրջանակներում կնքված բոլոր միջազգային պայմանագրերը և դուրս կգանք այն պայմանագրերից, որոնցում գոնե նվազագույն անհամապատասխանություն կգտնենք ազգային շահերին» ։
Նա հրամանագիր է ստորագրել Անկախ Պետությունների Համագործակցության մարմինների աշխատանքին Ուկրաինայի մասնակցության դադարեցման և այդ կազմակերպության կենտրոնակայանում մշտական ներկայացուցչության փակման մասին, որը գտնվում է Մինսկում ։
Դեկոմունիզացիա
2014 թվականի մայիսին Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնակատար Ալեքսանդր Տուրչինովը նախաձեռնել էր Ուկրաինայի Կոմունիստական կուսակցության ստուգումը՝ Ուկրաինայի արևելքում բողոքի ցույցերի հետ նրա կապի վերաբերյալ։ Հուլիսի 22-ին Գերագույն ռադան քվեարկել է կոմունիստական կուսակցության խմբակցության լուծարման օգտին։ Որոշումն ուժի մեջ է մտել նույն օրը՝ նախագահ Պետրո Պորոշենկոյի ստորագրումից հետո։ Ուկրաինայի կոմկուսը փաստացի ամբողջությամբ զրկվել է երկրի քաղաքական կյանքին մասնակցելուց։ 2014 թվականի հուլիսին Ուկրաինայի արդարադատության նախարարությունը միջնորդություն էր ներկայացրել Ուկրաինայի Կոմունիստական կուսակցությունն արգելելու մասին՝ կապված այն բանի հետ, որ կոմունիստական կուսակցությունն իբր «գործողություններ է կատարում, որոնք ուղղված են սահմանադրական կարգը բռնի ճանապարհով փոխելուն, երկրի ինքնիշխանությունն ու տարածքային ամբողջականությունը խախտելուն, վարում է բռնության քարոզչություն, միջէթնիկական թշնամանք հրահրելուն»։ 2015 թվականի դեկտեմբերին Կիևի դատարանն ավարտել է Արդարադատության նախարարության հայցով գործի քննությունը՝ վճռելով արգելել երկրի տարածքում ՀՊՄՀ-ի գործունեությունը ։
2015 թվականի ապրիլի 9-ին Ռադան ընդունել է 4 օրենքներից բաղկացած այսպես կոչված դեկոմունիզացիոն փաթեթ ․
2016 թվականի մայիսի 12-ին Գերագույն ռադան որոշում է ընդունել Ուկրաինայի կողմից չվերահսկվող տարածքներում բնակավայրերի և շրջանների վերանվանման մասին։ Նրանց թվում են 37 բնակավայրեր և մեկ շրջան Դոնեցկի մարզում, 36 բնակավայրեր Լուգանսկի մարզում, ինչպես նաև հինգ շրջաններ և 70 բնակավայրեր Ղրիմում։ Որոշման բացատրական գրության մեջ նշված է. «աշխարհագրական օբյեկտների անվանափոխումը կապված է աշխարհագրական օբյեկտների անվանումները» «Ուկրաինայում կոմունիստական և Ազգային-Սոցիալիստական (նացիստական) տոտալիտար ռեժիմների դատապարտման և դրանց խորհրդանիշների քարոզչությունն արգելելու մասին «Ուկրաինայի օրենքի պահանջներին համապատասխանեցնելու անհրաժեշտության հետ»։ Սա Ուկրաինայի բնակավայրերի առաջին անվանափոխությունը չէ՝ դեկոմունիզացիայի մասին օրենքի շրջանակներում։ 2016 թվականի ապրիլի 2-ին ուժի մեջ է մտել Ուկրաինայի 16 մարզերում 151 գյուղ և ավան և մեկ քաղաք վերանվանելու Ռադայի որոշումը ։
Հատկանշական է Պորոշենկոյի հայտարարությունը, որն արվել է 2019 թվականին՝ մայիսի 9-ի Հաղթանակի օրվա տոնակատարության կապակցությամբ։ Նա հայտարարել է, որ Ուկրաինան մշակել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Հաղթանակի օրվա տոնակատարության իր սեփական ծիսակատարությունը և դրանով «տարանջատվել է կրեմլյան հաղթանակներից»։ «Մենք, ի տարբերություն Մոսկվայի, չենք պատրաստվում սեփականաշնորհել հակահիտլերյան կոալիցիայի բոլոր երկրների ժողովուրդների ընդհանուր հաղթանակը։ Ոչ ոք իրավունք չունի մոնոպոլիզացնել նացիզմի նկատմամբ հաղթանակը, առավել ևս օգտագործել այն իր կայսերական քաղաքականության ապոլոգիայի համար»,- ասել Է Պորոշենկոն մայիսի 9-ին Կիևում տեղի ունեցած հիշատակի ակցիայի ժամանակ։ Պորոշենկոն կարծում է, որ 1945 թվականը նացիզմի նկատմամբ հաղթանակ է ամբողջ աշխարհում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պետրո Պորոշենկո
Բուրսուկ
Բուրսուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում ։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 26 կմ հյուսիս-արևելք, Արաքսի ավազանի գետակներից մեկի ափին։
Լիմերիկ
Անվանում
Անգլերեն անվանումն է Limerick, որը իռլանդերեն Luimneach անվան ձևափոխումն է․ Liumne-ն Lom «մերկ, աղքատ» բառի փոքրացուցիչ ձևն է, որն այստեղ օգտագործված է ամայի, աղքատիկ, հող իմաստով ։
Բուրսուկ
Աշխարհագրություն
Տարածքը լեռնային էր։
Լիմերիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իռլանդիայի քաղաքներ
Բուրսուկ
Բնակչություն
1878 թվականին ուներ 15 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
(3484) Նյուգբաուր
(3484) Նյուգբաուր (Neugebauer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հուլիսի 10-ին Էլեանոր Հելինի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,590047 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1127 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0674 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1522,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236452 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուջին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պորչիա
Պորչիա, քաղաք 15,3 հազար բնակիչներով Իտալիայի հարավարևելյան մասում։ 12-րդ դարից սկսած քաղաքը ղեկավարում էր հարևան Պրատա դի Պորդենոնե քաղաքի իշխանական ընտանիքը։ Այս ֆեոդալները ձգտում էին վերացնել Ակվիալական պատրիարքների հակամարտությունը և հաստատել իրենց իշխանությունը ամբողջ Ֆրիուլի տարածքով մեկ։
Տեղանքի միակ տեսարժան վայրը Պորչիա ընտանիքի ամրոցն է, որը բազմիցս վերակառուցվել և վերանորոգվել է։ Նրա հնագույն շերտերը, հնարավոր է, կառուցվել են 11-րդ դարում։
Արտաքին հղումներ
Տեղական ինքնակառավարման օրգանների կայքը
Վերժեն Ալտա
Վերժեն Ալտա (Vargem Alta), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Կաշուեյրու դի Իտապեմիրանի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21.591 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 414,737 կմ2 տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 49,5 մարդ/կմ²։
Համայնքի սահմաններում է ընկած Frade e a Freira Natural Monument անվանումը կրող պահպանվող տարածքի մի մասը ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1988 թվականի մարտի 20-ին
Զարնի-Պարնի
Զարնի-Պարնի, միջնադարյան քարայրաամրոցային համալիր, կառուցվել է 10-12-րդ դարերում։ Գտնվում է Լոռու մարզի Հաղպատ գյուղում ։
2016-2019 թվականներին Ալավերդի քաղաքի բնակիչ Ռուբեն Մեսրոբյանի անձնական ջանքերի շնորհիվ այս միջնադարյան քարայրաամրոցային համալիրը վերականգնվել է և նոր շունչ ստացել ։
Պատմություն
11-12-րդ դարերում այստեղ ճգնել է հայ մատենագիր Հովհաննես Իմաստասերը։ Այս ամրոցը ապահով վայր է եղել Հաղպատավանքի գրքերի համար, որոնք այստեղ թաքցնելով հնարավոր է եղել փրկել ոչնչացումից։ Զարնի-Պարնի հուշարձանը բաղկացած է «Զարնի էր», «Պարնի էր» և «Ծակ էր» քարանձավներից ։
Նկարագրություն
Զարնի-Պարնի քարանձավային համալիրում կարելի է գտնել խաղողի ավանդական այգիներ, գինետուն, ազգային խաղեր։ Գործում է նաև թանգարան, որտեղ ցուցադրված են տեղական բնակչության կենցաղն ու մշակույթը ներկայացնող նմուշներ ։ Բերդի ներսում հնձանի առկայությունը վկայում է, որ այստեղ մարդիկ ապրել ու գինեգործությամբ են զբաղվել։ Հնագույն այս զբաղմունքը վերաիմաստավորելու նպատակով Ռուբեն Մեսրոբյանը տարածքում խաղողի այգիներ է հիմնել։ Իսկ լանջերից գտնված քարերով, որոնք ենթադրաբար մատուռի մնացորդներ են եղել, փոքրիկ աղոթատեղի են կառուցել։ Այստեղ կարելի է նստել, հանգստանալ, լսել բնության ձայները։ Քարանձավի ներսում՝ ջրավազանների մեջ, հավաքվում են կաթացող ջրերը, որոնք փորձաքննության արդյունքում ճանաչվել են պիտանի խմելու համար ։ Հաղպատի բնակիչները պատմում են, որ այն որպես բուժիչ ջուր է հայտնի։ Այցելուների համար դրված են հատուկ բաժակներ, որպեսզի ցանկացողները կարողանան խմել ։
Քարանձավի ներսում Լոռվա կենցաղն ու մշակույթը ներկայացնող հազվագյուտ իրերն են՝ արոր, լուծ, զնդան կամ երկանք, կժեր, տաշտեր ու տնտեսության մեջ օգտագործված զանազան առարկաներ, թրեր։ Ռուբեն Մեսրոբյանն այստեղ է տեղափոխել հին իրերի իր անձնական հավաքածուն, որը տարիների ընթացքում համալրել է բացառապես տեղի կենցաղավարության նմուշներով։ Հավաքածուին ծանոթ հնագետներն ու պատմաբանները փաստել են, որ այստեղ գտնվող իրերից շատերը հազվագյուտ են իրենց հնությամբ։ Բացօթյա պատշգամբ-դիտակետում նույնպես կրակարան ու նստատեղեր կան, որտեղ կարելի է նստել, վայելել բնությունն ու գիշերել կրակի շուրջ ։
Բերեստովոե (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)
Բերեստովոե (Берестове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1665 թվականին։
Կորիտնիցա (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)
Կորիտնիցա (Коритниця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
Բերեստովոե (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բերեստովոե գյուղում բնակվում էր 230 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,73 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 315,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1665 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կորիտնիցա (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կորիտնիցա գյուղում բնակվում էր 737 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2585 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 285,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1570 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գիզել-Դերե
Գիզել-Դերե (Гизель-Дере), գյուղական ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1999 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 418 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Զաուերվեյդ
Ալեքսանդր Իվանովիչ Զաուերվեյդ, գերմանացի և ռուս նկարիչ, Կայսերական ակադեմիայի գեղանկարչության բաժնի մարտանկարչության պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Երիտասարդ գեղանկարիչը մարտանկարչության բնագավառում բավականին մեծ հաջողություններ ունեցավ Փարիզում և Լոնդոնում, երբ նկարեց «Փարիզից վերցվածները», «Վաթեռլոյի ճակատամարտը», «Ալեքսանդր Առաջինի և կոմս Պլատովի քայլերթը Գայդ պուրակում» նկարները։
1814 թվականին Ալեքսանդր Զաուերվեյդը հրավիրված էր Ալեքսանդր I-ի կողմից Պետերբուրգ՝ ռազմանկարներ և ռուսական զորքի զգեստավորումը պատկերելու նպատակով։
1827 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիան անդամագրեց նրան իր պատվավոր, անկախ շարքերը, որից հետո նա ստացավ մարտանկարչության բաժնի ղեկավարի հաստիքը, իսկ ավելի ուշ դարձավ պրոֆեսոր։
Հարկ է նշել, որ Նիկոլայ Առաջինի հետ մտերմությունը Զեյերվեյդին բերում էր նաև անախորժություններ։ 1840 թվականին կայացած խորհրդում նախագահը և փոփոխություններ առաջարկող նախարարը գեղարվեստի ակադեմիան վերափոխելու և բաժանմունքում նոր հաստիք ստեղծելու շուրջ նախագիծ ներկայացրին, սակայն Զեյերվեյդը, անտեսելով առաջարկը, միանգամից փորձեց տեղեկացնել խորհրդին ՝ կայսրի որոշման մասին։ Ենթակայության այսպիսի խախտում պալատական նախարարը չէր կարող հանդուրժել, այդ պատճառով նա գրեց. «Պրն. նախագահ, պրն Զաուերվեյդին տվեք խիստ նկատողություն այդպիսի վարմունքի համար և տեղեկացրեք նրան, որ գեղարվեստի ակադեմիայի գործերին ոչ ոք իրավունք չունի խառնվելու, բացի Լուսավորյալից (պալատական նախարարից), ոչ ոք իրավունք չունի հրապարակել բարձրակոչ հրամաններ, իսկ եթե անգամ ինքը կայսրն է հրահանգել Զաուերվեյդին անհատական հրամաններ, ապա պետք է նա պատշաճ զեկուցի այդ մասին Ձերդ գերազանցությանը» ։ Բացի այդ պալատական նախարարը հարկ էր համարել, որ նախագահը տեղեկացնի Զաուերվեյդին, որ «Գեղարվեստի ակադեմիայի ներկայիս կարևոր իրադարձությունները խորհրդում քննարկելու իրավասություն ունեն միայն պալատական նախարարի թույտվությամբ»։ Ցանկացած հարցի քննարկում գեղարվեստի ակադեմիայի վերաբերյալ արգելվեց։ Պալատական նախարարի դժգոհության պատճառով Զաուերվեյդի առաջարկը՝ նկարիչներին պատվերների համար տարեկան որոշակի գումար տրամադրելու մասին, մերժվում է։ Իմանալով ռուս նկարիչների ֆինանսական ծանր կացությունը՝ Զաուերվեյդը մտածում էր, որ որոշակի գումարի հատկացումը կթեթևացնի վիճակը, և կարևորը չի լինի նախկին անորոշությունը։ Բայց Զաուերվեյդի առաջարկը Նիկոլայ Պավլովիչին ներկայացվեց ոչ ցանկալի, քանի որ այս առաջարկին կայսրը բարեհաճեց պատասխանել. « Եթե պատկերային ստեղծագործությունները արժանանան կայսրի ուշադրությանը, ապա կգնի դրանք՝ նկարիչներին խրախուսելու նպատակով», այսինքն՝ նկարիչները մնացին նույն ողորմելի և անորոշ վիճակում։ Գեղարվեստի ակադեմիայի ռեֆորմի հարցում Զեյերվեյդը հանդես եկավ որպես ընդդիմադիր՝ հիմնավորելով, որ նախկին Կայսերական ակադեմիան, որը ներկայիս դաստիարակչական դպրոցն էր, ուներ իր նկարչական հատուկ միտումները։
Նրա նկարների մեծամասնությունը գտնվում էր Սանկտ Պետերբուրգի իշխանական պալատներում։ Նկարիչ-քննադատ Ա. Ի. Սոմովը 1894 թվականին «Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան»-ում նշում է, որ նկարներում կոմպոզիցիան «մի փոքր ձգված է, ձեռագիրը չոր է, եթերային չէ, բայց ընդհանուր նկարը այդքան էլ վատը չէ»։ Զաուերվեյդի մոտ հատկապես լավ էին ստացվում ձիերի պատկերները։ Բացի նկարներից, Զաուերվեյդը թողել է նաև բազմաթիվ գծանկարներ, որոնք նկարել էր ջրաներկով և փետուրով։
Վարպետորեն տիրապետելով ասեղով փորագրմանը՝ նրա բազմաթիվ կոմպոզիցաներ իրականացվեցին օֆորտ ոճով։
Նրա որդիները՝ Ալեքսանդրը և Նիկոլայը, ավարտել են Սանկտ Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիան, ինչպես հայրը, նրանք նույնպես մեծ ուշադրություն էին դարձնում մարտանկարչությանը։ Նրանց նկարներից շատերը արժանացել են պարգևատրման՝ գեղարվեստի ակադեմիայի կողմից։ Եղբայրների վաղաժամ մահը անավարտ թողեց շատ գործեր, չբացահայտվեց նրանց ամբողջական տաղանդը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Բջնակի լեռնանցք
Բջնակի լեռնանցք, լեռնանցք Նախիջևանում՝ Բջնակում։ Այն գտնվում է Շահապոնք գյուղի հյուսիսային մասում՝ 5-6 կմ հեռավորության վրա։ Բջնակը Վայքի լեռնաշղթայի լեռնանցք է։ Նախիջևանից Սյունիք ընկած առևտրական և տրանզիտային ճանապարհը անցնում է Բջնակի լեռնանցքով։ Այն համարվում է դյուրանցանելի լեռնանցք և 2350 մ բարձր է ծովի մակարդակից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ
Ռաֆայել Փարսադանյան
Ռաֆայել Փարսադանյան (1923, նոյեմբերի 23, Շնող (նախկին Թումանյանի շրջան) - 1973, օգոստոսի 29, Երևան), բժշկագիտության պատմաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1967)։
Կենսագրություն
Եղել է «Մեդիցինսկայա գազետա» թերթի Հայաստանի թղթակից, 1956-1973 թվականներին՝ «Առողջապահություն» հանդեսի գլխավոր խմբագիր, Բժիշկների կատարելագործման համալսարանի ամբիոնի վարիչ, հեղինակ է «Հայ բժշկության պատմությունից», «Հայաստանի առողջապահության պատմություն» և բանաստեղծական մի շարք գրքերի։
Ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը (1946)։ 1955 թվականից եղել է «Մեդիցինսկի ռաբոտնիկ» («Медицинский работник») թերթի Հայաստանի թղթակից, 1956 թվականից՝ «Առողջապահություն» հանդեսի գլխավոր խմբագիր, միաժամանակ (1963-1970) վարել է Երևանի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի առողջապահության կազմակերպման և սոցիալական հիգիենայի ամբիոնը։ Փարսադանյանի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են Հայաստանի բժշկագիտության պատմության և առողջապահության զարգացման ուսումնասիրությանը։
Շնչեղ բաղաձայններ
Շնչեղներ, խոսքի բաղաձայն հնչյուններ, որոնք ըստ արտաբերման տեղի ու եղանակի նույնը լինելով սովորական պայթականների հետ, տարբերվում են նրանցից հպման թուլությամբ և արտամղվող օդի առատությամբ։ Հայ քերականագիտության մեջ դրանք երկար ժամանակ համարվել են բարդ հնչյուններ՝ բաղկացած պայթականից ու հագագից։ Սակայն այդ բաժանումը ճիշտ չէ թե՛ հնչույթաբանական ու հնչյունաբանական տեսակետներից, թե՛ պատմական առումով։ Հայերենի շնչեղ խուլերն են փ, թ, ք, ց, չ։ Արևելահայ գրական լեզվում շնչեղները հակադրվում են սովորական խուլերին՝ կազմելով հակադրական զույգեր, այսինքն՝ ունեն իմաստատարբերակիչ դեր՝ պայտ-փայտ, տուր-թուր, կար-քար, ծեծ-ցեց, ճար-չար։ Արևմտահայ գրական լեզվում և մի շարք բարբառներում, որտեղ բացակայում է սովորական խուլերի շարքը, շնչեղները հակադրվում են ձայնեղներին՝ բ-փ, գ-ք, դ-թ են։
Կատեգորիա:Հնչյունաբանություն Կատեգորիա:Բաղաձայններ Կատեգորիա:Լեզվաբանություն Կատեգորիա:Ակուստիկա
Վերա Նաումովա-Շիրոկիխ
Վերա Նիկոլաևնա Նաումովա-Շիրոկիխ, ռուս գիտնական, գրականագետ, Աշխատանքի հերոս։
Կենսագրություն
Ծնվել է գրող Նիկոլայ Նաումովի (1838-1901) ընտանիքում, որն այդ ժամանակ բնակվում էր Պետերբուրգում։ Նիկոլայ Նաումովը ծանոթ էր    Նիկոլայ Յադրինցևի, Գրիգորի Պոտանինի, Նիկոլայ Նեկրասովի, Իվան Տուրգենևի, Գլեբ Ուսպենսկու, Գրիգորի Ելիսեևի հետ։ Վերայի կնքահայրը եղել է  Միխայիլ Սալտիկով-Շչեդրինը ։
Մայրը՝ Տատյանա Քրիստաֆորովնան, ծննդյամբ՝ Պոպովա, ավարտել է Բժշկա-վիրաբուժական ակադեմիան (առաջին կին բժիշկ շրջանավարտները Ռուսաստանում), եղել է ակտիվ նարոդնիկ, դեպի «ժողովուրդ երթի» համար 1882 թվականին ընտանիքով աքսորվել է Սիբիր, Տոմսկի նահանգի Մարիինսկի ուեզդի Բոգոտոլ գյուղ։ 1887 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Տոմսկ, որտեղ սերտ կապերի մեջ է եղել Կոնստանտին Ստանյուկովիչի, Դմիտրի Կլեմենցի, Ֆելիքս Վոլխովսկու, Սողոմոն Չուդնովսկու, Ալեքսանդր Իվանչին-Պիսարևի, Սերգեյ Սինեգուբի հետ։ Տոմսկում գտնվելու ընթացքում նրանց տուն էր գալիս նաև Վլադիմիր Կորոլենկոն։
Վերան սովորել է Մարինսկայա կանանց գիմնազիայում (ավարտել է 1894 թվականին, արծաթե մեդալով) և Սանկտ Պետերբուրգի Կանանց բարձրագույն դասընթացների պատմության ֆակուլտետում։ Սովորելու ընթացքում նա ծանոթանում է Նադեժդա Կրուպսկայայի հետ։ Դասընթացներն ավարտելուց հետո 1900 թվականին Վերան դասավանդել է այնտեղ և գիմնազիայի բարձր դասարաններում։ Պրոֆեսոր  Իլյա Շլյապկինի ղեկավարությամբ  ուսումնասիրում է Նովգորոդի Սոֆիայի տաճարի արխիվի հին ռուսական ձեռագիր հուշարձանները։ Որոշ ժամանակ նա ապրում է Դմիտրի Մենդելեևի ընտանիքում, որի հետ նրա հայրը լավ ծանոթ էր։
1902 թվականին Վերան ամուսնանում է Բալթիական Նավաշինական գործարանի ճարտարագետ Իվան Իվանովիչ Շիրոկիխի հետ։ 1904 թվականին նրանց ընտանիքը տեղափոխվում է Ուրալ, 1904-1916 թվականներին դասավանդում է Ուրալի լեռնագործարանային դպրոցում, 1916-1917 թվականներին՝ Պերմի համալսարանում։
1933 թվականի մայիսի18-ին նրան մեղադրանք է առաջադրվում հակահեղափոխական ապստամբական կազմակերպությունում մասնակցության համար և 1933 թվականի հուլիսի 2-ին  դատապարտվում է ՌՍՖՍՀ ՔՕ 58-10-11 հոդվածով, նրան զրկելով Տոմսկի օկրուգում 3 տարի բնակվելու և 12 տարով որոշակի քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքներից։ Զառամյալ տարիքի և հիվանդագին վիճակի պատճառով նրան թույլատրում են մնալ Տոմսկում  (այդ մեղադրանքներից  նա արդարացվում է Տոմսկի մարզային դատարանի 1961 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ)։ Որոշակի դեր է խաղում նաև Նադեժդա Կրուպսկայայի և Գորկու միջամտությունը։
1938 թվականի փետրվար-հունիս ամիսներին Ժողովրդական կրթության կոմիսարիատի կողմից գործուղվում է Ֆրանսիա, Բելգիա և Չեխիա գրադարանային գործի ուսումնասիրության նպատակով։
1938-1941 թվականներին աշխատել է Լենինի անվան գրադարանում որպես գիտական գծով տնօրենի տեղակալ։ 1941-1955 թվականներին աշխատել է ՏՊՀ-ում, որպես Գիտական գրադարանի տնօրեն։ Ընտրվել է Տոմսկի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր։
Մահացել է 1955 թվականի մայիսի 4-ին։
Պարգևներ
Աշխատանքային հերոսի կոչում Վերա Նաումովա-Շիրոկիխին շնորհվել է 1935 թվականին, 1948 թվականին ստացել է «ՌՍՖՍՀ Գիտության վաստակավոր գործչի» կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Հետմահու արդարացվածներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ
Քոլքուիտ շրջան (Ջորջիա)
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհուրդ (Վալկովսկի շրջան)
Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհուրդ  (Олександрівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 846 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18.39 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1991 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զինված հակամարտություն
Զինված հակամարտություն, բաց, զինված շարունակական բնույթ կրող բախումներ երկու կամ ավելի կենտրոացված կողմերի միջև՝ իշխանության գլուխ գալու կամ տարածքային վիճաբանությունները լուծելու նպատակով։ Զինված հակամարտությունների, դրանց պատճառների և միտումներ մասին տեսական հիմքը ինչպես սահմանափակ է, այնպես էլ շատ կարևոր։ Սահմանափակ է քանի որ շատ բան չի ատաջարկվում զինված հակամարտության երևույթի և ընդհանուր բացատրության առումով և դա, թերևս, այնքան էլ զարմանալի չէ՝ հաշվի առնելով խնդրի բարդությունը և բազմազանությունը։ Իսկ կարևոր է, քանի որ ուղղորդում է, թե ինչի վրա է պետք ուշադրություն դարձնել։ Վերլուծության ենթարկելով առանձին կոնֆլիկտները՝ հնարավոր է դառնում նկատել ծավալման նշանները և հետագա թեժացման կանխարգելման հնարավորւթյուններ որոնելը։ Զինված հակամարտությունների էությունը հասկանալու համար շատ կարևոր է հստակ տարբերակում մտցնել ավարտված և հետաձգված զինված հակամարտությունների միջև։ Վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում քաղաքական լանդշաֆտը աղավաղված է պատերազմներով, որոնք վերսկսել են ոչ միայն զինադադար, այլ նաև հաշտության պայմանագիր կնքելուց հետո, ինչպես օրինակ Անգոլայում, Չեչնիայում, Խորվաթիայում, Ֆիլիպիններիում, Կոնգոյի Ժողովրդավարական Հանրապետությունում և Շրի Լանկայում։ Հաճախ դրանք վերադառնում են առավել կատաղի և ավերիչ տեսքով ու գրեթե միշտ ծանր նստելով հատկապես քաղաքացիական բնակչության վրա։
Տեսակները
Միջազգային հակամարտությունները ծավալվում են երկու կամ ավելի պետությունների Զինված Ուժերի միջև։ Որպես կանոն պատերազմները սկսվում են մի ազգի կողմից մյուսին պատերազմի հայտարարությամբ։ Այնուամենայնիվ, ԶՈՒ-ի անընդհատ փոփոխվող բնույթը կասկածի տակ է դրել նման հայտարարություների կարևորությունը, քանի որ պատերազմական գործողությունները և այլ ոչ պայմանական պատերազմական իրավիճակները առավել հաճախակի են դարձել։ 2. Նմանօրինակ հակամարտությունները ծավալվում են կառավարական ուժերի և ոչ կառավարական զինված խմբավորումների միջև, կամ մի քանի զինված խմբավորումների միջև մի պետության ներսում։
Պատճառները
Զինված հակամարտությունների պատճառները բազմաբույթ են։ Այնուամենայնիվ, հիմնական պատճառները, որոնք ներհատուկ են զինված հակամարտություններին, բաժանվում են առաջնային և երկրոդային պատճառների։ Առաջին խմբում են հարկ է նշել հետևյալ պատճառները.
Երկրոդայինների դեպքում որպես կանոն թվարկվում են.
Վերջին կետը կարիք ունի մեկնաբանության։ Այսպես. յուրաքանչյուր պատերազամում ունի իր առանձնահատուկ պատճառները որոնք ներհատուկ միայն իրեն և չեն հանդիպում այլ դեպքերում։ Այնումենյանիվ, այն որպես կանոն ստորադասվում է վերը նշված հիմնական պատճառներից որևէ մեկին կամ մի քանիսին։ Սակայն պատմաքաղաքական և սոցիալ-տնտեսական որոշակի գործոնների ազդեցության տակ դրսևորվում է յուրովի։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հակամարտություններ Կատեգորիա:Ռազմական իրավունք
Իլիանա Յոտովա
Իլիանա Մալինովա Յոտովա (Илияна Малинова Йотова ), բուլղարացի քաղաքական գործիչ, 2017 թվականից զբաղեցնում է Բուլղարիայի փոխնախագահի պաշտոնը՝ Ռումեն Ռադևի թեկնածուն էր, ով 2016 թվականի նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում հաղթեց GERB-ի թեկնածու Ցեցկա Ցաչևային։ Յոտովան Եվրախորհրդարանի անդամ էր 2007 թվականից մինչև 2017 թվականի հունվարի 16-ը։ Խոսում է բուլղարերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն։
Կրթություն
Յոտովան ծնվել է Սոֆիայում, սովորել՝ Սոֆիայի ֆրանսիական լիցեյում։ Մագիստրոսի կոչում է ստացել բուլղարական և ֆրանսիական բանասիրության բնագավառում Սոֆիայի համալսարանում (1989), իսկ ավելի ուշ մասնագիտացել է Ստրասբուրգի École Nationale d'administration-ում (ENA, Կառավարման ազգային դպրոց)՝ Ֆրանսիա և Ստրասբուրգի համալսարանի Եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնում (CEES):
Վաղ կարիերա
1990-1997 թվականներին Իոտովան աշխատել է Բուլղարիայի ազգային հեռուստատեսությունում՝ որպես լրատվական և ընթացիկ ծրագրերի թղթակից, խմբագիր, տնօրեն և հաղորդավար։ Այնուհետև աշխատել է Բուլղարիայի սոցիալիստական կուսակցության մամուլի ծառայության տնօրեն ։
Քաղաքական կարիերա
2005 թվականի համապետական ընտրություններում Յոտովան ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։
Յոտովան Եվրախորհրդարանի պատգամավոր է դարձել 2007 թվականին, իսկ 2014 թվականին վերընտրվել է։ Այնտեղ նա «Սոցիալիստների և դեմոկրատների առաջադիմական դաշինք» խմբի մաս էր կազմում։
Խորհրդարանում Յոտովան աշխատել է Ներքին շուկայի և սպառողների իրավունքների պաշտպանության կոմիտեում (2007-2009 թթ.), ձկնորսության կոմիտեում (2009-2014 թթ.) և խնդրագրերի հանձնաժողովում (2009-2014 թթ.): 2012 թվականից մինչև 2013 թվականը եղել է նաև Կազմակերպված հանցավորության, կոռուպցիայի և փողերի լվացման դեմ պայքարի հատուկ հանձնաժողովի անդամ։ 2014 թվականի ընտրություններից նա զբաղեցրել է Քաղաքացիական ազատությունների, արդարադատության և ներքին գործերի հանձնաժողովի փոխնախագահի պաշտոնը։ Այս պաշտոնում նա իր խորհրդարանական խմբի զեկուցողն էր 2015 թվականի զեկույցի վերաբերյալ, որը կոչ էր անում 40,000 փախստականների արդար բաշխել ողջ Եվրամիությունում։
2016 թվականի նոյեմբերին կայացած նախագահական ընտրություններում նա առաջադրվել է նախագահի թեկնածու Ռումեն Ռադևի հետ միասին։ 2017 թվականի հունվարի 22-ին նա ստանձնել է փոխնախագահի պաշտոնը ։ Փոխնախագահի պաշտոնում ընտրվելուց հետո Յոտովան հրաժարվեց Եվրախորհրդարանի պատգամավորի մանդատից։
Ընտանիք
Ամուսնացած է բժիշկ Անդրեյ Յոտովի հետ, ունեն որդի ։