cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Երամ (այգի)
Պատմություն
150 տարիների ընթացքում կառույցը վերափոխվել ու տարբեր ոճաբանների կողմից փոփոխվել է։ Սա Շիրազ Կավամիի նշանավոր ընտանիքի կալվածքներից մեկն էր։ Այն նախագծվել է տեղի ճարտարապետ Հաջի Մոհամմադ Հասանի կողմից ։ Շենքի երկու հարկերում կա 32 սենյակ, որոնք զարդարված են բանաստեղծ Հաֆեզի բանաստեղծություններով։ Շենքը վերակառուցվել է Զանդ և Քաջար տոհմերի օրոք։
1965 թվականին Իրանում Մեծ Բրիտանիայի դեսպան Դենիս Ռայթը հրավիրվել է Շիրազի համալսարանի ռեկտոր Ասադոլա Ալամի կողմից Երամի այգում կազմակերպված երեկույթին՝ ի պատիվ արքայադուստր Ալեքսանդրա Օգլիվսկայայի ։ Այդ համալիրը պահվել է Փեհլևի համալսարանի պահպանության տակ և օգտագործվել որպես իրավաբանական քոլեջ։ Շենքում տեղակայված էր նաև Ասիական ինստիտուտը։
Այսօր Երամ պարտեզն ու շենքը գտնվում են Շիրազի Բուսաբանական այգու (հիմնադրվել է 1983 թվականին) սահմաններում։ Նրանք բաց են հանրության համար որպես պատմական լանդշաֆտային այգի։ Դրանք Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ են և պահպանվում են Իրանի մշակութային ժառանգության կազմակերպության կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի թանգարաններ Կատեգորիա:Շիրազի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իրանում
Գամելսդորֆ
Գամելսդորֆ, (Gammelsdorf) Համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆրայզինգի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 1578 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 21,63 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 85408։ Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Լաբուասիեռ ան Սանտեր
Լաբուասիեռ ան Սանտեր (Laboissière-en-Santerre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 140 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.15 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,3 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 67 անձ (37 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (0 տղամարդ և 8 կին)։ 14 անաշխատունակներից աշակերտներ կամ ուսանողներ չեն եղել, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մագդա ալ-Սաբահի
Մագդա ալ-Սաբահի (ماجدة, իսկական անունը՝ Աֆաֆ Ալի Կամել ալ-Սաբահի عفاف على كامل الصباحى, ), համարվել է 1950-1970-ական թվականների առաջատար եգիպտացի կինոդերասան, կերտել է 70-ից ավելի դերեր ֆիլմերում։ Հայտնի է եղել ոչ միայն Եգիպտոսում, այլ նաև տարբեր Արաբական երկրներում։
Խորհրդային հանդիսատեսին ներկայացել է «Սա մեր հողն է» (1956, Наша зелёная земля), «Ջամիլյա» (1958 ) , «Անչափահասներ» (1960) , «Հարսանիք լիազորագրով» (1963, «Голая правда») , «Իմ սրտի մարդը» (1966, «Кого я люблю?») , «Քաղաքի կանչով» (1975, «Сирена»).
Կենսագրություն
Մագդա ալ-Սաբահին ծնվել է հարուստ մուսուլմանական ընտանիքում։ 16 տարեկան հասակում դպրոցական էքսկուրսիայի ժամանակ նա լինում է Shubra կնոստուդիայում, որտեղ նրան նկատում է կինոռեժիսոր Սաիֆ էդ-Դին Շաուկատը և առաջարկում է նկարահանվելու ֆիլմերում։ Երբ աղջիկը ծնողներին հայտնում է այդ մասին, ընատնիքում սկանդալ է սկսվում, և շուրջ մեկ տարի նրան թույլ չէին տալիս տանից դուրս գալ ։ Այդ թվերին մուսուլմանական աշխարհում ֆիլմերում նկարահանվելը համարվում էր ոչ հարկի աշխատանք։ Սակայն 17-ամյա աղջնակը կարողանում է մուտք գործել կինոաշխարհ և 1949 թվականին հայտնվում է «Խելոքը» ֆիլմի նկարահանման հրապարակում, ֆիլմի ռեժիսորն էր Սաիդ էդ-Դին Շաուկատը։ Աղջիկը նկարահանումներին թաքուն էր գալիս. ծնողները կարծում էին թե նա պարապմունքների է գնում, իսկ նա դասերից հետո շուրջ մեկ ժամ լինում էր կինոստուդիայում։ Գաղտնիության նպատակով պաստառների վրա հայտնվում է Մագդա անունը ։ Երբ ծնողներն իմանում են աղջկա նկարահանումների մասին, հայց են ներկայացնում ֆիլմի ռեժիսոր և պրոդյուսերի դեմ՝ ասելով, որ աղջիկն անչափահաս է եղել, և նկարահանումները շուրջ կես տարով դադարեցվում են ։ Ծնողները հաշտվում են դստեր ընտրած ուղու հետ, երբ նա արդեն հռչակ է ձեռք բերում։
Կինո կարիերա
Մագդան խաղում է երիտասարդ աղջիկների և կանանց դերեր մելոդրամաներում, կոմեդիաներում, սոցիալական դրամաներում, պատմական ֆիլմերում։ 1956 թվականին ստեղծում է իր կինոընկերությունը՝ «Մագդա-ֆիլմ», որտեղ էլ խաղում է իր հետագա դերերը ։
1950-ական թվականները համարվում են նրա կարիերայի գագաթնակետը, երբ նա կերտում է իր լավագույն դերերը, Ամինա՝ «Մեր կանաչ երկիրը» (1956 թվական, «Սա մեր երկիրն է») ֆիլմի համար արժանացել է իր առաջին միջազգային մրցանակին կնոջ լավագույն դերի համար ։ Մրցանակների է արժանացել նաև ռեժիսոր Յուսեֆ Շահինի տեռորիստ Ջամիլիի «Ջամիլյա» ֆիլմում կերտած դերի համար ։
Բոկովների քաղաքային դաստակերտ
Բոկովների քաղաքային դաստակերտ (Городская усадьба Боковых), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում։ Գտնվում է Կենտրոնական վարչական օկրուգի Տագանսկի շրջանում։ Հասցեն` Սոլյանկա փողոց, տուն 15։ Ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ (գրանցման համար` 7710785000) ։
Մագդա ալ-Սաբահի
Կինո կարիերա
1966 թվականին Մագդան իր ուժերը փորձում է ռեժիսուրայի բնագավառում՝ նկարահանելով «Ում եմ ես սիրում» («Իմ սրտի մարդը») ֆիլմը ։
Բոկովների քաղաքային դաստակերտ
Պատմություն
Վաճառական Բոկովների քաղաքային դաստակերտի գլխավոր շենքը կառուցվել 1806-1812 թվականներին` ճարտարապետներ Դոմենիկո Ժիլյարդիի և Աֆանասի Գրիգորևի նախագծով։ Ըստ հեղինակների մտահղացման` առանձնատանը պետք է լինեին երկու տեսակի սենյակներ` բնակելի և տնտեսական ։
Մագդա ալ-Սաբահի
Անձնական կյանք
1963 թվականին ամուսնացել է պաշտոնաթող ռազմական օդաչուի հետ, այնուհետև՝ Էհաբոմ Նաֆիի հետ, սակայն այս ամուսնությունը երկար չի տևել։ Նրանք ունեցել են դուստր՝ Մագդայի միակ երեխան՝ Գադու Նաֆին , ով դարձել է հայտնի եգիպտացի կինոդերասանուհի։
Բոկովների քաղաքային դաստակերտ
Պատմություն
Խորհրդային իշխանության տարիներին տարածքը զբաղեցնում էին երկու խանութներ` մթերային և գինու։ 1990-ական թվականներին երկու խանութներն էլ փակվեցին և տունը վերակառուցեցին` նրան վերադարձնելով սկզբնական տեսքը ։
Մագդա ալ-Սաբահի
Անձնական կյանք
Կինոասպարեզում դադարից հետո, 1995 թվականին Մագդան մասնակցել է կին կինեմատոգրաֆիստների միության գործընթացներին ։
Բոկովների քաղաքային դաստակերտ
Ճարտարապետություն
Շենքի ճարտարապետներն են Մոսկվայում աշխատած շվեյցարացի Դոմենիկո Ժիլյարդին (ռուսականացված անունը` Դեմենտի Իվանովիչ Ժիլյարդի, 1785-1845) և մոսկովյան ամպիրի առաջատար ճարտարապետ Աֆանասի Գրիգորևը (1782-1868)։ Տունը բաղկացած է երկու հարկից, նկուղներից, փողոցի կողմից եղել են վերին կիսահարկեր։ Շենքը կառուցված է կլասիցիզմի ոճով. առկա է միջնահարկ։ Վերակառուցումից հետո առանձնատան պատերը զարդարվել են ծեփվածներով, որոնք սովորաբար օգտագործվում էին Կիտայ-գորոդի պատմական շենքերը զարդարելիս ։
Մագդա ալ-Սաբահի
Պարգևներ
Կինոասպարեզում ծավալած գործունեության համար Եգիպտոսի կառավարության կողմից պարգևատրվել է կառավարական պարգևներով ։
Ասուանի մեծ պատվար
Ասուանի Մեծ Պատվար, պատվար Եգիպտոսում, Նեղոս գետի վրա։ Այն աշխարհի ամենամեծ պատվարն է։ Փոխում է Նեղոս գետի ջրերի ուղղությունը դեպի Նասեր լիճ, որն ամենամեծ արհեստական լիճն է աշխարհում։ Պատվարը կառուցվել է ողջ երկրին հիդրոէներգիա մատակարարելու, Նեղոսի հեղեղումները վերահսկելու և գյուղատնտեսական աշխատանքների համար ջուր մատակարարելու նպատակներով։ Պատվարը շարունակում է 1902 թվականին կառուցված և հետագայում երկու անգամ բարձրացված Ասուրական ցածր պատվարի գործառույթը։
Մագդա ալ-Սաբահի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի դերասաններ Կատեգորիա:Տանտա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Եգիպտացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Եգիպտացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Եգիպտացի դերասանուհիներ
Բոկովների քաղաքային դաստակերտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1812 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1806 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Ասուանի մեծ պատվար
Պատմություն
Ասուրական բարձր պատվարի շինարարությունը սկսվել է 1960 թվականին՝ նախագահ Ղամալ Աբդել Նասարի (1918-1970 թթ) կառավարության ժամանակ, և ավարտվել է 10 տարի հետո՝ արժենալով 1 մլրդ ԱՄՆ դոլար։ Հսկայական Նասեր լիճը, որն իր անունը ստացել է ի պատիվ նախագահի, ունի մոտավորապես 500 կմ երկարություն, ավելի քան 20 կմ լայնություն և մոտավորապես 100 մ խորություն։ Ուղղությունը փոխած լիճը սկսեց ջուր վերցնել 1964 թվականին, անհրաժեշտություն առաջացավ նաև տեղահանել մոտավորապես 120000 մարդ և տեղափոխել բազմաթիվ հուշարձաններ (ներառյալ Աբու Սիմբել քարե տաճարները)։
Յոհան Բայեր
Յոհան Բայեր (Johann Bayer, ), գերմանացի աստղագետ և փաստաբան։
1592 թվականին սկսել է ուսումնասիրել փիլիսոփայություն Ինգոլշտադում, ավելի ուշ տեղափոխվել է Աուգսբուրգ, փաստաբան աշխատելու համար։ Աստղագիտությամբ սկսել է հետաքրքրվել Աուգսբուրգում։ Վերջնական արդյունքում՝ 1612 թվականին նա դարձավ փաստաբանի խորհրդատու քաղաքային խորհրդում։
Նրա աշխատանքներից առավել ճանաչված դարձավ աստղային ատլաս՝ «Ուրանոմետրիա» («Uranometria»), տպագրված 1603 թվականին, այն դարձավ առաջին ատլասը, որը ընդգրկում էր ամբողջ երկնային համակարգը։ Նա ներմուծեց լատինական տառերի օգնությամբ աստղերը նշելու համակարգը, ինչպես նաև մի քանի համաստեղություններ։
Բայերի պատվին կոչել են Լուսնի խառնարաններից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Փաստաբաններ
Ղասիմ բեկ Զաքիր
Ղասիմ բեկ Ալի բեկ օղլի Զաքիր (Qasım bəy Əli bəy oğlu Zakir, ), ադրբեջանցի բանաստեղծ, Ադրբեջանական գրականության քննադատական ռեալիզմի հիմնադիրներից մեկը    ։
Կենսագրություն
Ղասիմ բեկ Զաքիրը ծնվել է 1784 թվականին։ Նրա հայրը հարուստ հողատեր էր, ինչը թույլ էր տալիս որդուն լավ կրթված լինել։ Ղասիմ բեկը կրթությունը ստացել է մուսուլմանական աստվածաբանական դպրոցում։ Նա սովորել արաբերեն և պարսկերեն, ինչպես նաև դասական արևելյան գրականությունը։
Ղասիմ բեկ Զաքիրը ծառայել է ցարական բանակում և մասնակցել է ռուս-պարսկական երկու պատերազմների՝ 1804-1813 և 1826-1828 թվականներին ։
Ղասիմ բեկ Զաքիրը 19-րդ դարի առաջին կեսի ադրբեջանական գրականության քննադատական ռեալիզմի ներկայացուցիչ էր։ Ղասիմ բեկի պոեզիան հարուստ է տարբեր ժանրերով։ Բանաստեղծություններում բանաստեղծը շարունակել է Մոլլա Փանահ Վագիհի ավանդույթը ։
Ղասիմ բեկ Զաքիրը մահացել է 1857 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի բանաստեղծներ
Իրինա Դուբցովա
Իրինա Վիկտորովնա Դուբցովա (Ирина Викторовна Дубцова, ), ռուս երգչուհի, բանաստեղծ, կոմպոզիտոր, «Աստղերի ֆաբրիկա-4» նախագծի հաղթող։ «Իքս-ֆակտոր» հեռուստանախագծի ժյուրիի նախկին անդամ։ «Точь-в-точь» նախագծի հաղթող։
Վաղ տարիներ
Իրինա Դուբցովան երաժշտությամբ հետաքրքրվել է մանկուց։ Երբ 11 տարեկան էր, նրա ծնողները ստեղծեցին «Ջեմ» մանկական երաժշտական խումբը, որի անդամ էր նաև Իրինան։ Խումբը բավականին հայտնի էր Վոլգոգրադում։ 1999 թվականին նրա հոր ընկերոջ՝ Անդրեյ Պրյաժնիկովի միջոցով Իրինայի կատարմամբ «Hijo De La Luna» երգի սկավառակը հասավ հայտնի պրոդյուսեր Իգոր Մատվիենկոյին, ով այդ ժամանակ նոր խմբի համար աղջիկներ էր հավաքագրում ։ Խումբն ստացավ «Девочки» անվանումը, Իրինայի հետ միասին խմբի անդամ դարձան ևս 3 աղջիկ՝ Տատյանա Գերասիմովան, Վալենտինա Ռուբցովան և Օլիմպիադա Տետերիչը։ Խումբը դարձավ բավականին հայտնի, իսկ «Говорила мама (У-ла-ла)» երգի տեսահոլովակը նույնիսկ դասվեց MTV հեռուստաալիքի 2000 թվականի լավագույն տեսահոլովակների շարքում։ Սակայն Իրինան խումբը լքեց մինչև առաջին ալբոմի թողարկվելը ։ Խմբից հեռանալուց հետո «SBS — Entertainment» ստուդիայում աշխատել է որպես գործադիր տնօրեն։ Այդ ստուդիայում աշխատում էր Անտոն Մակարսկին, ում ձեռքն ընկան Իրինայի մի քանի երգերը։ Հետագայում նրա ալբոմի համար գրեթե բոլոր երգերը գրում էր Անտոն Մակարսկին։ 2001 թվականին Իրինա Դուբցովան ավարտեց Վոլգոգրադի Պ․ Սերեբրյակովի անվան քաղաքային արվեստի ինստիտուտի ակադեմիական երգեցողության բաժինը ։
Աստղերի ֆաբրիկա
2006 թվականի մարտի 3-ին ծնվեց Իրինա Դուբցովայի որդին՝ Արտյոմը ։
2007 թվականի հուլիսի 19-ին թողարկվեց Իրինա Դուբցովայի «Ветра» ալբոմը։ Նրանում ներառված էր 12 ստեղծագործություն, որոնք հենց ինքն էր գրել ։ Դրա հետ միաժամանակ «Муз-ТВ» հեռուստաալիքով ցուցադրվեցին «Медали» և «Ветра» երգերի տեսահոլովակները։
2008-2011
2008 թվականին ընկերուհու՝ «Աստղերի ֆաբրիկա» նախագծի մասնակից Պոլինա Գագարինայի հետ կատարեց «Кому? Зачем?» երգը, որի համար նկարահանվել էր տեսահոլովակ։ Երգը դարձավ «Муз-ТВ 2010 մրցանակաբաշխության» «Տարվա զուգերգ» անվանակարգի հաղթող։ Երգի հետ կապված խոսակցություններ տարացվեցին, որ երգչուհին բաժանվում է ամուսնուց՝ «Plazma» («Slow Motion») խմբի մենակատար Ռոման Չեռնիցինից, հետագայում այդ խոսակցությունները հաստատեցին և իրենք ու, ըստ էության, բաժանվեցին։ Ռոման Չեռնիցինի հետ ամուսնությունից ունի 1 որդի՝ Արտյոմ Չեռնիցինը։
2010 թվականին Իրինան, Ժասմինը, Ալսուն, Տատյանա Բուլանովան և Լեռա Կուդրյավցևան ձայնագրեցին «Спи, моё солнышко» մանկական երգը, որի նպատակն էր աջակցել Pampers-ի и UNICEF-ի «1 տուփ = 1 պատվաստանյութ» բարեգործական նախագծին։
2011 թվականին Իրինան մասնակցում է «Աստղերի ֆաբրիկա։ Վերադարձ» նախագծին, որտեղ մրցակցում էին տարբեր տարիների «Աստղերի ֆաբրիկայի» շրջանավարտները, որոնցից յուրաքանչյուրն ինչ-որ ժամանակ իր կարիերան սկսել էր «Աստղային տանը»։ Իրինան պրոդյուսեր Իգոր Կրուտոյի թիմից էր և զբաղեցրեց 3-րդ պատվավոր հորիզոնականը։
2012
2012 թվականի գարնանը Իրինան կատարեց «Ешь, молись, люби» երգը, որի երաժշտության և խոսքերի հեղինակն ինքն էր, իսկ արդեն ապրիլին թողարկվեց տեսահոլովակ, որի ռեժիսորը Ալեքսանդր Ֆիլատովիչն էր։
2012 թվականի աշնանը СТБ ուկրաինական ալիքով սկսվեց բրիտանական «The X-Factor» շոուի ուկրաինական տարբերակի 3-րդ եթերաշրջանը, որի ժյուրիի անդամներ էին Իրինա Դուբցովան, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում, ԱՊՀ-ում հայտնի երգչուհի Յոլկան, շոումեն Իգոր Կոնդրատյուկը, բելառուս ռեփեր Սերյոգան և լրագրող, երաժշտական քննադատ Սերգեյ Սոսեդովը։ Իրինան գլխավորում էր «Կոլեկտիվներ» կատեգորիան, որում ընդգրկվեցին «Д-версия» եռյակը (5-րդ տեղ), Վիոլետա և Անատոլի դուետը (11-րդ տեղ), 3D աղջիկների խումբը (8-րդ տեղ)։
Նոյեմբերին թողարկվեց «Прости меня» երգի տեսահոլովակը։ Դա երգչուհու կյանքում մի նոր փուլ էր։ Վառ հագուստներ, անհավանական պարեր, ինչը նրան բնորոշ չէր։ Նոր տեսահոլովակի և երգի կարգախոսն էր․ «Այդպիսին դուք դեռ չեք տեսել»։
Դեկտեմբերի 1-ին «Իքս Ֆակտոր» շոուի ուղիղ եթերով Իրինան այդ շոուի 2-րդ եթերաշրջանի հաղթող Վիկտոր Ռոմանչենկոյի հետ կատարեց «Живи» երգը, որը գրել էր ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի համաշխարհային օրվա առթիվ։
2013
2013 թվականի հունվարի 5-ին Իրինա Դուբցովան իր նոր՝ «Что тебе я сделала» երգով ներկայացավ «Իքս-Ֆակտոր։ 3-րդ եթերաշրջան» շոուի գալա-համերգին։
Իրինայի, ինչպես նաև իր թիմի համար անսպասելիորեն նա «Ешь. Молись. Люби» երգով հայտնվեց RU.TV մրցանակաբաշխության «Палата № 6» անվանակարգում։
Իրինան Լերա Կուդրյավցևայի և Իգոր Մակարովի համար գրեց «Ты тот» երգը, որը դարձավ նրանց հարսանիքի սաունդթրեքը։
Իրինան մասնակցեց ուկրաինական «Իքս-Ֆակտոր» շոուի 4-րդ եթերաշրջանին, որտեղ իր կոլեգաների հետ որպես ժյուրի մրցույթի մասնակիցներից ընտրում էին լավագույններին։
2014
2014 թվականն արտիստի համար սկսվեց ռուսական Առաջին ալիքի «Точь-в-точь» շոուով, որտեղ նա հանդես է գալիս որպես նախագծի մասնակից և դառնում հաղթող։
Մարտի 12-ին Իրինա Դուբցովան նշում է անհատական կարիերայի 10-ամյակը։ Այդ օրն էլ տեղի ունեցավ իր և Լյուբով Ուսպենսկայայի «Я тоже его люблю» համատեղ դուետի տեսահոլովակի պրեմիերան։
Իրինան մրցանակ ստացավ «Հեռուստաաստղ» (Ուկրաինա) ամենամյա մրցանակաբաշխության «Շոուի սիրված դատավոր» անվանակարգում։
Հուլիսի 22-ին «Նոր Ալիք 2014» միջազգային մրցույթի «Ձինտարի» համերգասրահի բեմում և ուղիղ եթերով Իրինան և ողջ Եվրոպայում հայտնի DJ Լեոնիդ Ռուդենկոն ներկայացրին «Вспоминать» երգը։
2014 թվականին Իրինան ավարտեց մասնակցությունը Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Երեք ակորդ» նախագծում։
2015
2015 թվականը երգչուհու համար սկսվեց Crocus City Hall համերգասրահում կայանալիք առաջին մենահամերգի նախապատրաստական աշխատանքներով, որը տեղի ունեցավ մարտի 28-ին և նվիրված էր նոր ալբոմի թողարկմանն ու ստեղծագործական գործունեության 10-ամյակին։
Հունվարի 25-ին երգչուհին Муз-ТВ ալիքի «Партийная зона» շոուի ժամանակ ներկայացրեց «Люби меня долго» երգը։
Մարտի 28-ին Crocus City Hall համերգասրահում կայացավ Իրինա Դուբցովայի մենահամերգը, որին ներկա էր ավելի քան 6000 հանդիսատես։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել (2004-2008) «Plazma» («Slow Motion») խմբի մենակատար Ռոման Չեռնիցինի հետ։ Ունեն 1 որդի՝ Արտյոմ Չեռնիցինը (ծնված՝ 2006 թվականի մարտի 3-ին)։
Այլ արտիստների երգեր
Իր ամբողջ կարիերայի ընթացքում Իրինա Դուբցովան գրել է երգեր այլ կատարողների համար․
Պարգևներ և կոչումներ
Իրինա Դուբցովան իր երկարատև ստեղծագործական գործունեության ընթացքում արժանացել է հետևյալ պարգևներին ու կոչումներն․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Աստղերի ֆաբրիկա (Ռուսաստան) Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ռինա Սավայամա
Ռինա Սավայամա (リナ サワヤマ, Rina Sawayama, ), ճապոնա-բրիտանացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։
Վաղ կյանք
Ծնվել է 1990 թվականի օգոստոսի 8-ին Ճապոնիայի Նիգատա քաղաքում ։ Այնտեղ ապրել է մինչև հինգ տարեկանը, որից հետո ընտանիքը որոշում է տեղափոխվել Լոնդոն, որտեղ նա մեծացել է և ապրում է ցայսօր ։ Ուսումնասիրել է քաղաքականություն, հոգեբանություն և սոցիոլոգիա Քեմբրիջի Մագդալինա քոլեջում։ Նա նաև հետաքրքրված էր երաժշտությաբ և մոդելային գործով։ Համալսարանում սովորելու տարիներին Lazy Lion հիփ հոփ խմբի անդամ էր ։ Համալսարանն ավարտել է քաղաքագետի մասնագիտությամբ։
Կարիերա
2017 թվականի մարտին թողարկել է «Cyber Stockholm Syndrome» սինգլը ։ Նույն թվականին թողարկվել են «Alterlife» և «Tunnel Vision» սինգլները, Շամիրայի հետ դուետը և նրա դեբյուտային` «Rina» մինի ալբոմը ։ Այդ ժամանակ Սավայաման չուներ պայմանագիր լեյբլների հետ և ալբոմը ինքնուրույն է թողարկել։
2018 թվականին թողարկվել է «Valentine» սինգլը ։ «Ordinary Superstar» երգի տեսահոլովակը թողարկվել է նույն թվականի հունիսին ։ Օգոստոսին երգչուհին թողարկել է «Cherry» երգը ։ 2018 թվականի վերջին Սավայաման մեկնել է Ordinary Superstar համերգային շրջագայության Մեծ Բրիտանիայում և Ամերիկայում ։
2020 թվականին, Dirty Hit լեյբլի հետ պայմանագիր կնքելուց հետո, հայտարարել է իր դեբյուտային ստուդիական ալբոմի` «Sawayama»-յի թողարկման մասին։ Ալբոմին աջակցել են «STFU!» և «Comme Des Garçons (Like the Boys)» սինգլները ։ R&B ժանրի «XS» երրորդ սինգլը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 2-ին ։ Հաջորդ ամսում Սամայան թողարկել է ևս մեկ սինգլ «Chosen Family» անվամբ ։ «Sawayama» ալբոմը թողարկվել է 2020 թվականի ապրիլի 17-ին և արժանացել է քննադատների հավանությանը։
Անձնական կյանք
2018 թվականի օգոստոսին Սավայաման հարցազրույցի ժամանակ քամինգ աութ է կատարել, հայտարարելով` «Ես միշտ երգեր եմ գրել աղջիկների մասին։ Ես չեմ կարծում, որ երբևէ տղայի եմ հիշատակել իմ երգերում և հենց այդ պատճառով ես ցանկացա խոսել այդ մասին»։ Նա նույնականացրեց իրեն և՛ որպես բիսեքսուալ, և՛ որպես պանսեքսուալ ։
Շրջագայություններ
Հեդլայն
Աջակցող
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ճապոնացի մոդելներ Կատեգորիա:Բրիտանացի մոդելներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ անձինք Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Պանսեքսուալներ
Պերուժ
Պերուժ (Perouges), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Կոմունայի գավառը Էնն է։
Աշխարհագրություն
Կոմունան գտնվում է 30 կմ հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաքից։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ Պերժուն հիմնադրել են գալերը որպես գաղութ, որոնք եկել էին Իտալիայի Պերուլիա քաղաքից։ 1236 թվականին կոմունան ձեռք է բերել համայնքային ազատությունը։ Եվ 1601 թվականին կոմունան պաշտոնապես մտել է Ֆրանսիայի մեջ։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1204 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լաշապել (Սոմի գավառ)
Լաշապել (Lachapelle), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 29 կմ հարավ-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 49 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 36-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 36 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (19 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 13 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նադին Լաբակի
Նադին Լաբակի (نادين لبكي, ), լիբանանցի դերասանուհի, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և կինոդերասանուհի։
Կենսագրություն
Նադին Լաբակին իր կյանքի առաջին տասնյոթ տարիներն անցկացրել է պատերազմական միջավայրում, մինչև որ 1991 թվականին Լիբանանում քաղաքացիական պատերազմը ավարտվեց ։ Իր կարիերան սկսել է 1990 թվականի Studio El Fan շոուում։ Շոուն սկսվել էր 1970-ական թվականներից և շարունակվել էր մինչև 2000-ական թվականները։ Տաղանդների շոուում տարբեր երաժշտական տեսահոլովակների նկարահանման համար արժանացել է մրցանակի ։
Լաբակին Բեյրութի Սուրբ Հովսեփի համալսարանում աուդիովիզուալ ուսումնասիրությունների աստիճան է ստացել։ 1997 թվականին նա թողարկել է իր 11 Rue Pasteur ֆիլմը, որը Փարիզի Արաբական Համաշխարհային ինստիտուտում արժանացել է Արաբական կինոյի բիենալեում լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմերի մրցանակին։ Լաբակին եզակի է նրանով, որ ի տարբերություն լիբանանցի և արաբ կինոռեժիսորների, նա արտասահմանում կրթություն չի ստացել ։
1998 թվականին նա մասնակցել է Փարիզի Կորս Ֆլորանում դերասանական խաղի վերաբերյալ սեմինարին։ Նա շարունակել է գովազդներ և երաժշտական տեսահոլովակներ նկարահնել հայտնի արևելյան երգիչների համար, որոնց համար նա մի քանի անգամ մրցանակների է արժանացել։
Նադին Լաբակի սկսել է իր դերասանուհու կարիերան 2000-ական թվականներին՝ նկարահանվելով կարճամետրաժ ֆիլմերում ։ 2010 թվականին նկարահանվել է ռեժիսոր Ջորջ Հաքեմի «Stray Bullet» ֆիլում։
Անձնական կյանք
Լաբակին մի քանի լեզու գիտի, որոնցից են արաբերենը, ֆրանսերենը, անգլերենը և իտալերեն։ 2007 թվականին ամուսնացել է երաժիշտ և կոմպոզիտոր Քալիդ Մուզաների հետ։ 2009 թվականին զույգն ունեցել է տղա՝ Վալիդը։ 2016 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը։
2016 թվականին Լաբակին Բեյրութի ամերիկյան համալսարանից պատվավոր աստիճան է ստացել և համալսարանի 150-ամյակին նվիրված հանդիսավոր արարողության ժամանակ ելույթ է ունեցել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Լիբանանցի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Լիբանանցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Լիբանանցի սցենարիստներ Կատեգորիա:Կին սցենարիստներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լիբանանցի ֆեմինիստներ
Բրի սու Բարբեզիե
Բրի սու Բարբեզիե (Brie-sous-Barbezieux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 116 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.5 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 30 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 68 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 54-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,4 %։ 54 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (25 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 14 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարիս Վերպակովսկիս
Մարիս Իլմարի Վերպակովսկիս (Māris Verpakovskis, 15 հոկտեմբերի, 1979, Լիեպայա, Լատվիայի ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի ֆուտբոլիստ, «Լիեպայա» ակումբի խաղացող ու Լատվիայի հավաքականի նախկին խաղացող։ Եվրոպայի 2004 թվականի առաջնության եզրափակչի մասնակից։
Կարիերա
Մարիսն իր կարիերան սկսել է ծննդավայրում՝ Լիեպայա քաղաքում, իր հոր՝ Իլմար Վերպակովսկիսի ղեկավարությամբ՝ այդտեղ մնալով մինչ 2000 թվականը։ 2001 թվականին տեղափոխվել է «Սկոնտո»։ Այնուհետև Մարիսը պայմանագիր է կնքել Կիևի «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ 2006/07 և 2007/08 մրցաշրջաններն անցկացրել է Սպլիտ քաղաքի «Խետաֆե» ու «Հայդուկ» ակումբներում համապատասխանաբար։ 2007/08 մրցաշրջանի ավարտին վերադառնում է Կիևի «Դինամո», իսկ հաջորդ մրցաշրջանն անցկացնում է իսպանական «Սելտա» ակումբում, սակայն այդպես էլ չկարողացավ արդյունավետ խաղ ցուցադրել։
Կիևի ակումբը, չցանկանալով զրկվել ֆուտբոլիստից, երկարացնում է նրա հետ պայմանագիրը մինչ 2012 թվականի վերջը։ 2009 թվականի հուլիսի 6-ից մինչ 2011 թվականը նա խաղացել է «Էրգոտելիս» ֆուտբոլային ակումբի կազմում ։
2011 թվականի հունիսի 30-ին Մարիսը պայմանագիր է կնքում «Բաքու» ակումբի հետ 1+1 սխեմայով ։
2014 թվականի հունվարի 24-ին հայտարարվեց, որ Մարիս Վերպակովսկիսը կգլխավորի նոր հիմնադրված «Լիեպայա» ակումբը ։ 2014 թվականի հունվարի 25-ին Լատվիայի մամուլում հայտնվեց հաղորդագրություն այն մասին, որ Մարիսը մոտակա ժամանակներում կավարտի իր կարիերան ։
Լատվիայի հավաքականի կազմում իր վերջին խաղը Մարիս Վերպակովսկիսն անցկացրել է 2003 թվականին՝ Բալթիկայի առաջնության ընթացքում, կիսաեզրափակչում սկզբնական կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Էստոնիայի հավաքականի դեմ խաղում, սակայն խաղի 11-րդ րոպեին նրան փոխարինել է այլ խաղացող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիեպայա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Լատվիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Ուորդ Քիմբալ
Ուորդ Ուոլրեթ Քիմբալ (Ward Walrath Kimball, ), ամերիկացի մուլտիպլիկատոր, Դիսնեյ ստուդիայի ինն ականավոր անիմատորներից մեկը։
Կենսագրություն
Ուորդ Քիմբալը ծնվել է 1914 թվականի մարտի 4-ին Մինեապոլիսում (Մինեսոտա նահանգ, ԱՄՆ)։ Մանկության տարիներից տարված է եղել երկաթուղիներով, և այդ հետաքրքրությունը պահպանվել է նրա ամբողջ կյանքի ընթացքում։
Ուորդն ընդունվել է ստուդիա 1934 թվականին։ Նրա կողմից անիմացված կերպարների թվում են Ջիմինի ծղրիդը «Պինոկիո» մուլտֆիլմում, Տրալյալյան ու Տրուլյալյան «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» մուլտֆիլմում և Լյուցիֆեր կատուն «Մոխրոտիկը» մուլտֆիլմում։ Որպես տրոմբոնահար՝ Ուորդ Քիմբալը նվագել է «Firehouse Five Plus Two» ջազ խմբում իր գործըկերոջ՝ Ֆրենկ Թոմասի հետ միասին։ Ինչպես իր ընկեր Օլլի Ջոնսթոնը, Քիմբալ Ուորդը շատ էր սիրում գնացքներ։ Իր երկու ակր տարածք ունեցող նարնջի այգում նա կառուցել է երկաթուղի, ինչով մասամբ Ուոլթ Դիսնեյի մոտ հետաքրքրություն է առաջացրել երկաթուղու նկատմամբ։
Ուորդ Քիմբալը թոշակի է անցել 1972 թվականին։ Դրանից հետո նա հանդես է եկել որպես խորհրդատու զվարճանքների պարկի թեմատիկ ատրակցիոնների ոլորտում, ինչպիսին է, օրինակ՝ «World of Motion»։
Ուորդ Քիմբալը մահացել է 2002 թվականի հուլիսի 8-ին, 88 տարեկան հասակում թոքաբորբից  ։ 2005 թվականին Դիսնեյլենդի նոր շոգեքարշը (Engine No. 5) կոչվել է «Ուորդ Քիմբալ» ի պատիվ անիմատորի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի նկարիչներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ջազմեններ
Ջիվանի
Նրա ստեղծագործություններից մեր օրերն է հասել մոտ 800 երգ։ Իր խմբով ունեցել է բազմաթիվ երաժշտական շրջագայություններ, հանդես է եկել Ռուսական կայսրության տարբեր վայրերում (ներկայիս Հայաստանի, Վրաստանի և Ռուսաստանի քաղաքներում)։
Մասնակցություն է ունեցել նաև հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարին, որի համար ենթարկվել է հետապնդումների, նրա ելույթները երբեմն արգելվել են, բռնագրավել են նվագարանը։
Երևանում գործում է Ջիվանու անվան աշուղական արվեստի դպրոց, նրա անունով փողոցներ են կոչվել Երևանում, Գյումրիում և այլուր ։
Կենսագրական ընդհանուր տեղեկություններ
Հայրը մահանում է երիտասարդ հասակում, իսկ մայրը ամուսնանում և տեղափոխվում է հարևան Դադեշ գյուղ։ Սերովբեն և նրա երկու եղբայրները՝ Քերոբն ու Փիլիպոսը, զրկվում են մայրական խնամքից։ Մորից բաժանվելու վշտի ազդեցության տակ նա հետագայում գրում է իր հռչակավոր «Մայրիկ» երգը։
Ուսման, երգի ու երաժշտության հանդեպ սերը նրա մեջ արթնանում է վաղ հասակից։ Նրա ընկեր Ավետիս Պողոսյանը պատմել է. «Մի խումբ պատանիներ Խոզապին լճի ափին անասուններ էինք արածեցնում։ Մեզ հետ էր նաև Սերոբը։ Նա հազվադեպ էր մասնակցում մեր ընկերական խաղերին, շարունակ առանձնանում էր, ցածր ձայնով երգում և հետն էլ ճիպոտի վրա «նվագում»։ Մի օր էլ տեսնենք սա իր հետ բերել է տախտակի մի կտոր և ձիու պոչից քաշած մազ։ - Ինչի՞ համար են դրանք,- հարցնում ենք նրան։ Սա թե՝ սազ եմ շինելու։ Երբ մենք սովորականի պես սկսեցինք մեր խաղը, Սերոբը առանձնացավ։ Կեսօրին տեսնենք «սազը» պատրաստ է։ Նա երգում էր հորեղբայր Մարտիրոսից սովորած մի երգ ու հետն էլ խփում «սազի լարերին»։ Ավա՜ղ, մենք ծիծաղում էինք ու չէինք ենթադրում, որ մեր դիմաց կանգնած է ապագա տաղանդավոր աշուղ Ջիվանին»։
Նա հետաքրքրությամբ է լսում Կարծախ այցելած շրջիկ աշուղների երգն ու զրույցը, և նրա մեջ հետզհետե ամրապնդվում է աշուղ դառնալու ցանկությունն ու երազանքը, և ինքն էլ սկսում է երգեր հորինել։ Համագյուղացի աշուղ Սիային, ում մուգ մաշկ ունենալու պատճառով կոչում էին Ղարա-Ղազար, նկատում է պատանու հակումներն ու սերը և համաձայնվում է վերցնել վերջինիս իրեն աշակերտ։
Ջիվանին Սիայուն աշակերտում է հինգ տարի։ Սովորում է ու հմտանում աշուղական երգարվեստի մեջ։ Նա շուտով սովորում է նաև սազ նվագել, տիրապետել աշուղական արվեստի նրբություններին ու յուրահատկություններին, հորինել երգեր, երբեմն էլ գերազանցել նաև իր վարպետին։ Ընդունված կարգի համաձայն՝ աշուղ Սիային նրան հինգ տարի անց շնորհում է աշուղի կոչում և աշուղի անուն՝ Ջիվանի:
Աշխատանքի բերումով 1864 թվականին Ջիվանին հորեղբոր հետ գնում է Թիֆլիս, ապա Ալեքսանդրապոլ (Գյումրի), որն աշուղների կենտրոնն էր համարվում։ Այստեղ ապրող ու ստեղծագործող աշուղների մասին նա լսել էր Կարծախ այցելած աշուղներից։ Թիֆլիսից դարձյալ աշխատանքի բերումով Ջիվանին գնում է Ալեքսանդրապոլ և Տալոյանների սրճարանում, ընդառաջելով ներկաներին, երգում է իր հորինած երգերը և գովասանքի արժանանում սրճարանում ներկա գտնվող աշուղների կողմից։
Հենց այս տարիներին Ջիվանին ծանոթանում է Կարծախ այցելած նորբայազետցի (ներկայիս Գավառ քաղաքի բնակիչ) աշուղ Սազայու հետ, որի համատեղ աշխատելու առաջարկը նա ընդունում է ։ Երկու երիտասարդ աշուղները սկսում են միասին հանդես գալ։ Սկզբնական շրջանում նրանք հանգրվանում են Թիֆլիսում, ելույթներ ունենում վանեցի Կարապետ Սոնանյանցի սրճարանում։ Կարճ ժամանակամիջոցում նրանք անուն ու հռչակ են ձեռք բերում։
Թիֆլիսում Ջիվանին մնում է մեկ տարի։ Արդեն հայտնի դարձած աշուղ Ջիվանուն Տալոյան եղբայրները հրավիրում են Ալեքսանդրապոլի իրենց սրճարանում երգելու։ 1868 թվականին Ջիվանին Սազայու հետ տեղափոխվում է ու հաստատվում Ալեքսանդրապոլում։ 1871 թվականին նա արդեն սեփական խումբ ուներ և մշտապես ելույթներ էր ունենում Տալոյան եղբայրների սրճարանում ։
1872 թվականին Ջիվանին ամուսնանում է սրճարանատիրոջ՝ Հովհաննես Տալոյանի դստեր՝ Աշխենի հետ։ Նրանք ունենում են վեց զավակ, այդ թվում՝ հրատարակիչ-խմբագիր, աշուղագետ, մատենագետ, արվեստի վաստակավոր գործիչ Գարեգին Լևոնյանը (1872-1947) և քաղաքական, հասարակական, ազգային գործիչ Պարույր Լևոնյանը (1884–1933)։
1895 թվականին Ջիվանին ընտանիքով տեղափոխվում և հաստատվում է Թիֆլիսում, ուր և ապրում է մինչև կյանքի վերջը՝ 1909 թվականը։ Հաստատվելով Թիֆլիսում՝ նա նպատակ ուներ նյութապես ապահովել ընտանիքը զավակներին լավ կրթություն տալ։ Որդիների կրթությունը, նրանց ապագան միշտ մտահոգել է աշուղին, որն արտահայտվել է նաև նրա մի շարք երգերում։ Թիֆլիսում, սակայն, Ջիվանին չի կարողանում քիչ թե շատ ապահով կյանք վարել։ Կարիքը, չքավորությունը նրան մշտապես հետապնդում են։ Նրա երազանքն է եղել «ունենալ շնորհք, միտք ու խելք, որ կրթեմ զավակներս՝ չմտած դագաղ» ։ Աշուղի բազմանդամ ընտանիքի նյութական վիճակն այդպես էլ չի բարելավվում, դրա հետ օրեցօր վատանում էր նրա առողջությունը, ավելի թուլանում առանց այն էլ վատ տեսողությունը ։
1896–1900 թվականներին Ջիվանին տեսողությունը վերականգնելու նպատակով մեկնում է Բուլղարիա՝ Պլովդիվ քաղաք։ Բարեկամների խորհրդով նա գնում է Վիեննա, դիմում մասնագետների, բայց վերադառնում է անարդյունք ։
Կյանքի վերջին տարիներին Թիֆլիսում Ջիվանին ելույթ էր ունենում վանեցի Պետրոս Ասլանյանի սրճարանում, որի ճակատին փակցված էր մի փոքր ցուցանակ. «Սրճարան՝ ուր երգե աշուղ Ջիվանին» ։
Որոշ ժամանակ անց Ջիվանին իր խմբով տեղափոխվում է Սուրբ Գևորգ եկեղեցու դիմաց գտնվող Հաշտոնց Գասպարի սրճարանը։ Սրճարանատիրոջը դժվարությամբ է հաջողվում Ջիվանուն Ասլանյանի «ձեռքից խլել»։ «Գասպարի սրճարանը անհամեմատ ավելի ընդարձակ էր, տեղն էլ բանուկ, մարդաշատ։ Սրճարանը ամեն օր լեփ-լեցուն էր բազմությամբ»։ Գասպարի սրճարանը նաև հայտնի հայերի այցելության վայր էր։ Պատահական չէ, որ այնտեղ է այցելել նաև հայ ռազմաքաղաքական գործիչ Անդրանիկ Օզանյանը ։
1871 թվականից սկսած Ջիվանին ունեցել է սեփական խումբ՝ հիմնականում բաղկացած երեք հոգուց։ Նրա խմբի հիմնական անդամներից էր աշուղ Ջամալին՝ Ջիվանու կնոջ եղբայրը։ Կյանքի վերջին տարիներին Ջիվանու խումբը բաղկացած էր չորս հոգուց։ Ինքը նվագում էր ջութակ, Ջամալին՝ սանթուր, Ալեքսին՝ թառ, էրզրումցի Հարութիկը՝ կլառնետ ։
Գյումրի
Շիրակի կենտրոն Ալեքսանդրապոլը (Գյումրին) դառնում է աշուղ Ջիվանու երկրորդ հայրենիքը։ Այն Հարավային Կովկասի հայաշատ քաղաքներից էր։ Երբ Ջիվանին հաստատվում է այնտեղ, քաղաքում գործում էին դպրոցներ, որտեղ ուսուցչություն էին անում հայտնի գրողներ ու հասարակական գործիչներ Ղազարոս Աղայանը, Հայրապետ Ղուկասյանը, Գաբրիել Տեր-Հիվհաննիսյանը (Քաջբերունի), Սարգիս Բեկնազարյանը և այլոք ։ Գյումրիում ներկայացումներ էին տրվում, իսկ սրճարաններում տեղի էին ունենում Շիրակի աշուղների ելույթներ ու մրցումներ ։
Տեղափոխվելով Ալեքսանդրապոլ՝ նա կարճ ժամանակամիջոցում դառնում է ժամանակի կրթված ու զարգացած մարդկանցից մեկը։ Թիֆլիսից բերել է տալիս նոր լույս տեսած գրքեր, թերթեր։ Ալեքսանդրապոլում նոտագրության դասեր է առնում Հովհաննես անունով երաժշտից, որին երգ է նվիրում ։ Գյումրիում աշուղ Ջիվանին հանդես է գալիս համերգներով և իրականացնում ստեղծագործական աշխատանք։
Թիֆլիս
Թիֆլիսում կարճատև գործունեության ընթացքում Ջիվանին հետաքրքրությամբ հետևում էր հասարակական կյանքում հայ ժողովրդի ճակատագրին առնչվող իրադարձություններին, փորձում էր կարդալով գիտելիքներ ձեռք բերել, հարստացնել նաև իր բառապաշարը։
Աշուղների ընկերության նախագահ
1871 թվականին Ջիվանին հանդես է գալիս ինքնուրույն խմբով և աշուղների միջավայրում մեծ հեղինակություն է ձեռք բերում։ Շուտով նրան ընտրում են իր իսկ ստեղծած արհեստակից աշուղների ընկերության (համքարության) կազմակերպության նախագահ՝ վարպետաց վարպետ (ուստաբաշի)։ Պահպանվել են Ջիվանու արհեստավորաց գլուխ (ուստաբաշի) ընտրության վավերագիր արձանագրությունները․
Հետևում են 25 ստորագրություն, որոնց մեջ էին հայտնի աշուղներ՝ Մկրտիչ Տալյանը (Ջամալի), Վարշամ Տրդատյանը (Պայծառե), Գրիգոր Տալյանը Շերամ) և Ֆիզահին։ Պահպանվել է արձանագրության նաև ռուսերեն օրինակը։
Ջիվանին «ուստաբաշի» էր ընտրվել նաև ավելի վաղ. մի այլ վավերագիր՝ կազմված 1884 թվականի ապրիլի 18-ին, Ջիվանին ստորագրում է՝ «ուստաբաշի Ջիվանի» ։
Շրջագայություններ
Իր քառասունամյա ստեղծագործական կյանքում աշուղ Ջիվանին բազմաթիվ շրջագայություններ է ունեցել, հանդես եկել իր խմբով։ Նա հաճախ իր երգերի հորինման ու տեղի վերաբերյալ նշումներ է արել։ Ելնելով պահպանված տվյալներից՝ նա ելույթ է ունեցել Երևանում, Շուշիում, Գանձակում, Բաքվում, Կարսում, Էրզրումում, Սալմաստում, Դերբենտում, Բաթումում, Փոթիում, Սուխումում, Նովորոսիյսկում, Ղրիմի քաղաքներում, Խարկովում, Ռոստովում, Եկատերինոդարում, Արմավիրում և այլն։
Ինքնակենսագրական տարաբնույթ տեղեկություններով հարուստ է աշուղի «Ճանապարհորդական տպավորություններ» խորագրով ստեղծագործությունը, որը գրել է 1900–1902 թվականների ընթացքում։ Ջիվանին պահել է օրագիր, որում օր առ օր գրանցել է տեղի ունեցած արժանահիշատակ դեպքերը, ներկայացրել այն բնակավայրերը, որտեղ երգել է տեղի ժողովրդի, այդ թվում՝ հայերի վիճակը, կենցաղը, սովորությունները և այլն։ Ըստ մի գրառումի՝ աշուղի երեք հոգուց բաղկացած խումբը դուրս է գալիս Թիֆլիսից 1900 թվականի օգոստոսի 1-ին։ Խումբը ելույթներ է ունենում Բաթում, Փոթի, Սուխում, Նովորոսիյսկ, Կերչ, Թեոդոսիա, Յալթա, Սիմֆերոպոլ, Սևաստոպոլ, Խարկով, Մելիտոպոլ, Ռոստով, Նոր Նախիջևան քաղաքներում։ Նրանց ելույթներն անցել են մեծ հաջողությամբ, խոչընդոտներ հարուցվել են միայն իշխանությունների կողմից ։
Ճանապարհորդության ընթացքում Ջիվանին յուրաքանչյուր քաղաքում հանդիպել է հայերի, հատկապես մշեցի գաղթականների, իր ցավն ու կարեկցանքն արտահայտել նրանց վիճակի, անտուն-անընտանիք կյանքի կապակցությամբ ։ Հաջողված են եղել հատկապես Հյուսիսային Կովկասի Արմավիր հայաշատ քաղաքի շրջագայությունները։
Ջիվանին մշտապես եղել է ոստիկանության հսկողության ներքո, ենթարկվել է հետապնդումների, արգելվել են նրա ելույթները, բռնագրավել նվագարանը ։
Ջիվանու խմբի մշտական անդամ, աշուղ Ջամալու որդին՝ ժողովրդական արտիստ Շարա Տալյանը, իր հուշերում գրում է.
Աշակերտներ
Ջիվանին բոլոր աշուղների նման ունեցել է աշակերտներ.
Ալեքսանդրապոլում Ջիվանին իր շուրջն է համախմբում երիտասարդ աշուղների մի խումբ, ովքեր թեև ստեղծագործում էին աշուղական ավանդական կանոններով, բայց նրա ազդեցությամբ, օրինակով ու հորդորով դառնում են նրա հետևորդները, նրա հիմնադրած ազգային դպրոցի հավատարիմ աշուղները։ Նրանք են՝ Սազային, Ջամալին, Խայաթը, Պայծառեն, Աշխույժ (ապարանցին), Մահուբի Գևորգը, Նոր Սոխակը, Հավասին, հաջորդ սերնդից՝ Շերամը (Գրիգոր Տալյանը), Աշոտը (Դադայան), Շահենը, Հայրիկը և այլք։
Ժողովածուներ
Ջիվանու երգերի առաջին ժողովածուն հրատարակվել է Ալեքսանդրապոլում, որը լույս տեսնելուց հետո շատ շուտ սպառվում է։ Հաջորդ ժողովածուն նույնպես տպագրվում է Ալեքսանդրապոլում Այստեղ է հրատարակվում նաև երրորդ ժողովածուն ։ Հետագայում էլ են հրատարակվել մի քանի ժողովածու։ Այնուհետև սկսվում է նրա երգերի տարածումը հայկական միջավայրում՝ Անդրկովկաս ու Հյուսիսային Կովկաս, Արևմտյան Հայաստան ու այլուր։ Նրա երգերի վերջին ժողովածուն լույս է տեսել Երևանում 1988 թվականին։ Ջիվանու երգերը թարգմանվել են ռուսերեն, ֆրանսերեն և այլ լեզուներով։
Մեզ է հասել Ջիվանու շուրջ 800 երգ։ Ջիվանու երգերը հեղինակից գրի առել և մշակել են Ք. Կարա-Մուրզան, Մ. Եկմալյանը, Կոմիտասը, Ա. Բրուտյանը, հետագայում (այլ աշուղների երգածից)՝ Ս. Դեմուրյանը, Ռ. Մելիքյանը և ուրիշներ։
Ձոն Ջիվանուն
Ջիվանուն բանաստեղծություններ են նվիրել ոչ միայն իր իսկ ներկայությամբ, այլև՝ հեռակա կարգով։ Բանաստեղծ Հ. Հովհաննիսյանը ձոն է գրել 1904 թվականի փետրվարի 5-ին Վարդանանց տոնի առթիվ կազմակերպած ընկերական հավաքույթի ժամանակ.
Ես խեղճ ու կրակ աշուղ Հովհաննես, Քեզ ի՞նչ արժանի մի բան ունեմ ես, Ի՛նչ էլ որ լինեմ, անփորձ մանկան պես Քո աշակերտն եմ, ո՞ւր ես, Ջիվանի ։
Տիգրան Արփիարյանը Ջիվանու խմբի ելույթների մասին գրել է հետևյալը.
Արաբկիրի աշուղական երգարվեստին քաջատեղյակ Անդրանիկ Փոլատյանը Ջիվանու մասին գրել է․
Հասարակական գործունեություն
19-րդ դարի երկրորդ կեսին, երբ Ջիվանին հաստատվում է Ալեքսանդրապոլում, բավականին աշխուժացել էր այլադավանության քարոզը։ Քիչ չէին կաթոլիկություն ընդունողները, կաթոլիկ եկեղեցու հովանուն դիմողները։ Քաղաքի հայ առաքելական դասի ներկայացուցիչները պայքարում էին այդ երևույթի դեմ։ Ջիվանին ևս անտարբեր չէր։ Նա իր վերաբերմունքը բացահայտ արտահայտել է իր մի շարք տպագիր երգերում։ Աշուղը բարձր է գնահատել Ղևոնդ Ալիշանի հայրենանվեր գործունեությունը․ «Ծեսով կաթոլիկ է, բայց հոգով հայ է» Իր ծանոթ Ալեքսանդր Արարատյանի՝ կաթոլիկ, բայց քաղաքում հեղինակություն վայելող («Անի քաղաք նստեր կուլա» երգի հեղինակ ), մահվան կապակցությամբ գրել է դամբանական:
Ջիվանին մասնակցել է նաև հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարին։ Նա բարեկամական, ընկերական կապեր է ունեցել Ալեքսանդրապոլում կազմակերպված «Բարենպատակ» հայրենասիրական ընկերության անդամների հետ ։
Ակադեմիկոս Մկրտիչ Ներսիսյանի աշխատություններից մեկի մեջ ավելի որոշակի տվյալներ է հաղորդվում Ջիվանու հայրենանպաստ գործունեության վերաբերյալ։ 1877–1878 թվականներին ռուս-թուրքական պատերազմի ավարտից հետո Հայաստանում ծայր առած կամավորական շարժման ոլորտում ընդգրկված էր նաև հայաշատ, ռուս-թուրքական սահմանամերձ Ալեքսանդրապոլը։ Քաղաքում ընտրվում է հինգ հոգուց բաղկացած մի հանձնաժողով՝ կամավորական խմբերը կազմակերպելու ու նրանց գործունեությունն ուղորդելու նպատակով։ Այդ հանձնաժողովի անդամ է ընտրվում Ջիվանին ։
Ժառանգներ
Ներկայումս աշուղի մեկ տասնյակից ավելի թոռներ ու ծոռներ ապրում են Թբիլիսիում, Երևանում և Մոսկվայում։ Արաքսյայի աղջիկը՝ Ռուզաննան, ով վախճանվել է վերջին տարիներին, Թբիլիսիում ամուսնացել էր Ալեքսանդր Նիժարաձեի հետ։ Նրանց աղջիկը՝ Գրետան, ավարտել է օտար լեզուների ինստիտուտը, ամուր կապեր է պահպանել աշուղի բոլոր թոռների ու ծոռների հետ։ Երևանում են Գուրգենի որդին և աղջիկը՝ Վարուժան և Անահիտ Լևոնյանները, Հռիփսիմեի որդին՝ Դիզբեկը։ Իրենց պապի հիշատակը հավերժացնելու նպատակով ծոռներից երկուսին անվանակոչել են Ջիվան՝ Հակոբյան Ջիվան՝ Երևանում, Միխայլով Ջիվան՝ Մոսկվայում, կոմպոզիտոր։ Մոսկվայում է ապրում Սերգեյ Գասպարյանը՝ Արաքսու թոռը և Ռուզաննան՝ Լևոնի աղջիկը՝ Ջիվան Միխայլովի մայրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գուսաններ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ստեղծագործական կեղծանուններ Կատեգորիա:Հայ աշուղներ Կատեգորիա:19-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ
Էդուարդո Սալվիո
Էդուարդո Սալվիո (Eduardo Salvio, ), արգենտինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բենֆիկայի և Արգենտինայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ վինգերի դիրքում ։
Լանուս
Սալվիոն Ատլետիկո Լանուսի ակադեմիայի սան է։ 2007 թվականին՝ 17 տարեկան հասակում նա տեղափոխվեց ակումբի առաջին թիմ՝ իր թիմի հետ հաղթելով Ապերտուրան, սակայն չանցկանելով ոչ մի հանդիպում։ Իր պրոֆեսիոն դեբյուտը նշեց 2008 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ Բոկա Խունիորսի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց հոկտեմբերի 4-ին՝ Արխենտինոս Խունիորսի դեմ խաղում՝ այս խաղում դուբլ ձևակերպելով և օգնելով իր թիմին հաղթել 4-2 հաշվով ։ Այս մրցաշրջանում նա դարձավ 9 գոլի հեղինակ առաջնությունում, սակայն Լանուսը զբաղեցրեց 4-րդ հորիզոնականը։
2009 թվականի օգոստոսի 20-ին Սալվիոն դուբլ ձևակերպեց Հարավամերիկյան գավաթի Ռիվեր Փլեյթի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Լանուսի առաջին թիմի կազմում արգենտինացին անցկացրեց 47 հանդիպում՝ դառնալով 13 գոլի հեղինակ։
Ատլետիկո Մադրիդ
2010 թվականի հունվարին Սալվիոն 10 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Ատլետիկո Մադրիդ  ։ Իր պաշտոնական դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց փետրվարի 18-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Գալաթասարայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Լա Լիգայում անցկացրեց փետրվարի 28-ին՝ Վալենսիայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Ատլետիկոյի կազմում խփեց ապրիլի 25-ին՝ Տեներիֆեի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով 2 գոլի հեղինակ և օգնելով իր թիմին հաղթել 3-1 հաշվով ։ Մայիսի 12-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի եզրափակչի՝ Ֆուլհեմի դեմ հանդիպման 76-րդ րոպեին Սալվիոն փոխարինեց Խոսե Անտոնիո Ռեյեսին՝ օգնելով իր թիմին 2-1 հաշվով հաղթել խաղի ավելացված ժամանակում և նվաճել գավաթը ։
2010 թվականի օգոստոսի 19-ին Սալվիոն 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Բենֆիկա ։ Բացի այդ, Բենֆիկան գնեց արգենտինացու տրանսֆերի 20%-ը 2․5 միլիոն եվրոյի դիմաց։ Իր դեբյուտը պորտուգալական ակումբի կազմում Սալվիոն նշեց օգոստոսի 28-ին՝ Վիտորիա Սետուբալի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց դեկտեմբերի 18-ին՝ Ռիու Ավիի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին նա դուբլ ձևակերպեց Եվրոպայի Լիգայի ՊՍՎ Էյնդհովենի դեմ խաղում ։ Այս մրցաշրջանում նա Բենֆիկայի կազմում անցկացրեց 39 հանդիպում՝ դառնալով 10 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2011 թվականի մայիսի 19-ին Սալվիոն վերադարձավ Ատլետիկո Մադրիդ՝ վերականգնվելու վնասվածքից, որը ստացել էր ապրիլի 14-ին՝ ՊՍՎ Էյնդհովենի դեմ պատասխան խաղում ։ 2011-12 մրցաշրջանում արգենտինացին դարձավ Ատլետիկոյի հիմնական կազմի խաղացող՝ անցկացնելով 48 հանդիպում և դառնալով 8 գոլի ու 5 գոլային փոխանցման հեղինակ։ 2012 թվականի մարտին՝ 5 օրվա մեջ կայացած երկու խաղերում դարձավ 3 գոլի հեղինակ։ Մարտի 3-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ Սևիլյայի դեմ խաղում, իսկ մարտի 8-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Բեշիկթաշի դեմ խաղում դարձավ դուբլի հեղինակ՝ ապահովելով իր թիմի հաղթանակը 3-1 հաշվով ։ Այս մրցաշրջանում նա Ատլետիկոյի հետ երկրորդ անգամ հաղթեց Եվրոպայի Լիգան՝ եզրափակչում պարտության մատնելով Ատլետիկ Բիլբաոյին ։
Բենֆիկա
2012 թվականի հուլիսի 31-ին Սալվիոն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բենֆիկայի հետ ։ Ակումբը նրա տրանսֆերի 80%-ի համար վճարեց 11 միլիոն եվրո ։ Վերադարձից հետո իր առաջին՝ Բրագայի դեմ խաղում նա դարձավ գոլի հեղինակ՝ բացելով 2-2 ավարտված խաղի հաշիվը ։ 2012-13 մրցաշրջանում նա անցկացրեց 51 հանդիպում՝ դառնալով 13 գոլի ու 11 գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հասնել Եվրոպայի Լիգայի եզրափակիչ, որտեղ Բենֆիկան պարտվեց Չելսիին ։ 2013 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Լիսաբոնի Սպորտինգի դեմ խաղում Սալվիոն ստացավ ծանր վնասվածք ՝ բաց թողելով շուրջ 6 ամիս ։ Նա խաղադաշտ վերադարձավ 2014 թվականի փետրվարի 20-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի ՊԱՕԿ-ի դեմ խաղում ։ Այս մրցաշրջանում իր առաջին գոլը խփեց ապրիլի 3-ին՝ ԱԶ Ալկմարի դեմ խաղում ։ Իր մյուս գոլը նա խփեց ապրիլի 16-ին՝ Պորտուգալիայի գավաթի Պորտուի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-1 հաշվով և դուրս գալ գավաթի եզրափակիչ ։ Այս մրցաշրջանում Բենֆիկան Սալվիոյի հետ հաղթեց Պորտուգալիայի առաջնությունը, Պորտուգալիայի գավաթը և Պորտուգալիայի լիգայի գավաթը, ինչպես նաև դուրս եկավ Եվրոպայի Լիգայի եզրափակիչ, որտեղ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվեց Սևիլյային ։
2014 թվականի օգոստոսի 10-ին Սալվիոն մասնակցեց Պորտուգալիայի սուպերգավաթի Ռիու Ավիի դեմ խաղին՝ օգնելով իր թիմին հաղթել գավաթը ։ Նոյեմբերի 22-ին՝ Մորեյրենսեի դեմ խաղում արգենտինացին դարձավ 2 գոլի ու 1 գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով Բենֆիկային հաղթել 4-1 հաշվով ։ 2015 թվականի հունվարի 18-ին նա դուբլ ձևակերպեց Մարիտիմուի դեմ խաղում ։ Մրցաշրջանի վերջին խաղում նա ստացավ ծանր վնասվածք՝ բաց թողելով 2015-16 մրցաշրջանի մեծ մասը ։ Այս տարի Սալվիոն Բենֆիկայի հետ նվաճեց պորտուգալական դուբլ՝ հաղթելով Պորտուգալիայի առաջնությունը և Պորտուգալիայի լիգայի գավաթը։
Սալվիոն վնասվածքից վերադարձավ 2016 թվականի փետրվարի 12-ին՝ փոխարինելով Էլիզեուին Պորտուի դեմ խաղում ։ Այս մրցաշրջանում նա հիմնականում չէր ընդգրկվում թիմի հիմնական կազմում, քանի որ չէր կարողանում ետ բերել իր նախկին մարզավիճակը։ Այնուամենայնիվ, Սալվիոն այս տարի Բենֆիկայի հետ կրկին հաղթեց Պորտուգալիայի առաջնությունը և Պորտուգալիայի լիգայի գավաթը։ 2016 թվականի հունիսի 16-ին Սալվիոն երկարաձգեց իր պայմանագիրը Բենֆիկայի հետ մինչև 2019 թվականը։ Օգոստոսի 21-ին՝ Վիտորիա Սետուբալի դեմ խաղում արգենտինացին առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ Բենֆիկայի ավագի թևկապով ։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 28-ին՝ գոլի հեղինակ դառնալով Պասուշ դե Ֆերեյրայի դեմ խաղում, Սալվիոն դարձավ ակումբի պատմության ամենաշատ գոլեր խփած արգենտինացի ֆուտբոլիստը (42)՝ շրջանցելով իր նախկին թիմակից Նիկոլաս Գայտանին ։ 2017 թվականի մայիսի 28-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ Պորտուգալիայի գավաթի եզրափակչի՝ Վիտորիա Գիմարայնշի դեմ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով և նվաճել գավաթը։ 2016-17 մրցաշրջանում Սալվիոն անցկացրեց 42 հանդիպում՝ դառնալով 9 գոլի և 10 գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով Բենֆիկային 4-րդ տարին անընդմեջ հաղթել Պորտուգալիայի առաջնությունը։
Միջազգային կարիերա
Արգենտինայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Սալվիոն նշեց 2009 թվականի մայիսի 20-ին՝ Պանամայի դեմ ընկերական խաղում ։ 2018 թվականի մայիսին նա ընդգրկվեց Արգենտինայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Առաջնությունում Սալվիոն անցկացրեց 2 հանդիպում, իսկ Արգենտինան դուրս մնաց 1/8 եզրափակչում  ՝ 4-3 հաշվով պարտվելով ապագա չեմպիոն Ֆրանսիային  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 19-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 19-ի դրությամբ
Ակումբային
Ատլետիկո Մադրիդ
Բենֆիկա
Պյոտր Կապիցա
Պյոտր Լեոնիդովիչ Կապիցա (Пётр Леонидович Капица, ), խորհրդային ֆիզիկոս, ակադեմիկոս (1939), ԽՍՀՄ ԳԱ Նախագահության անդամ (1957 թվականից)։
Կենսագրություն
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1945)։ Ավարտել է Պետրոգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1918)։
Հետազոտություններ
1920 թվականին Սեմյոնովի հետ առաջարկել է ատոմային փնջերում ատոմների մագնիսական մոմենտների որոշման մեթոդ։ 1924 թվականին առաջարկել է գերհզոր մագնիսական դաշտերի ստացման իմպուլսային մեթոդը և ստեղծել մի տեղակայանք, որի օգնությամբ ուսումնասիրել է (1928) ուժեղ մագնիսական դաշտերում մի շարք մետաղների էլեկտրական դիմադրության գծային կախումը դաշտի լարվածությունից (Կապիցայի օրենք)։
1934 թվականին նախագծել է ադիաբադ մեթոդով մեծ քանակությամբ հելիում հեղուկացնելու տեղակայանք։ 1939 թվականին մշակել է օդի հեղուկացման տուրբոդետանդերային նոր մեթոդ և կառուցել մեծ քանակությամբ հեղուկ թթվածնի ստացման հզոր տեղակայանք։