cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յոզեֆսպլաց (Վիեննա)
Նկարագրություն
Հրապարակը երեք կողմից շրջափակված է Հոֆբուրգի պալատի մասնաշենքերով։ Աուգուստիներշտրասե փողոցին է նայում Պետական սրահը (Prunksaal), որը Ավստրիայի ազգային գրադարանի կենտրոնական կառույցն է։ Գրադարանը Հոֆբուրգի պալատի մասն է կազմում և ուշ բարոկկո շրջանի ճարտարապետության լավագույն օրինակ է։ Շենքը նախագծվել է Յոհան Բերնհարդ Ֆիշեր ֆոն Էռլախի և իր որդու՝ Յոհան Էմանուել Ֆիշեր ֆոն Էռլախի կողմից, իսկ թևերը ավելացվել են հետագայում Նիկոլաուս Պակասսիի կողմից։ Շենքը, բացի գրադարանին ծառայելուց, նախագծվել է նաև որպես հիանալի ակուստիկայով համերգասրահ ։ Գրադարանի թանգարանը աղետային վնասներ է կրել 1848 թ. Վիեննայի ապստամբության ժամանակ, երբ կենդանաբանական հավաքածուն ամբողջությամբ ոչնչացվեց թնդանոթային կրակի հետևանքով։
Պետական սրահի աջ կողմում գտնվում է Ավստրիայի ազգային գրադարանի Ավգուստինյան թևը և Վիեննայի Ավգուստինյան եկեղեցին՝ հրապարակի ամենահին կառույցը ։ Իսկ աջ կողմում եկեղեցու դիմաց գտնվում է Ռեդոուտենզալեն (Redoutensäle), որը ներառվել է Հոֆբուրգի համալիրում 1744-1748 թթ. ։ 1992 թ. այն մեծապես վնասվել է հրդեհից։
Հրապարակի հյուսիսարևմտյան անկյունում գտնվում է Շթալբուրգը՝ նախկին կայսերական ախոռները, որտեղ ժամանակին պահվում էին մոտ 900 լիպիցաներ տեսակի ձի։ 16-րդ դարում էրցհերցոգ Մաքսիմիլիանի կողմից կառուցված այս կառույցում 1614-1662 թթ. գտնվել է էրցհերցոգ եոպոլդ Վիլհելմի արվեստի հավաքածուն։ Ավելի ուշ շենքը վերածվել է Հոֆբուրգի համար ախոռի։ Ընդարձակ բակը շրջապատված է երեք աստիճանի կամարաշարերով և մեծ ծխնելույզներով ։ Այսօր Շթալբուրգում է գտնվում Ձիավարության իսպանական դպրոցը և Լիպիցաներ թանգարանը ։
Հրապարակի դիմաց կա երկու պալատ։ Պալավիչինի պալատը կառուցվել է 1784 թ. Ֆերդինանդ ֆոն Հոհենբերգի կողմից և բարոկկոյի ու նեոկլասիցիզմի ոճերի խառնուրդ է։ Փալֆի պալատը կառուցվել է 16-րդ դարում ։
Սեռիեր դը Բրիոր
Սեռիեր դը Բրիոր (Serrières-de-Briord), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Լյուի կանտոնում։ Կոմունայի օկրուգը Ժեքսն է։
Յոզեֆսպլաց (Վիեննա)
Նկարագրություն
Յոզեֆսպլացում է նկարահանվել «Երրորդ մարդը» ֆիլմը (1949 թ.)։
Սեռիեր դը Բրիոր
Կոմունայի կոդը՝ 01403։
Յոզեֆսպլաց (Վիեննա)
Հուշադրամ
Ավստրիական հավաքորդական 5 եվրո մետաղադրամների վրա պատկերված է Յոզեֆսպլացը՝ որպես հիմնական թեմա։ Այն հատվել է 2006 թ. հունվարի 18-ին։ Հետադարձ կողմում պատկերված է Հոֆբուրգի պալատը Յոզեֆսպլաց հրապարակում։ Հեծյալ Յոզեֆ II-ի արձանը պատկերված է մեջտեղում։ Աջ կողմում երևում է Հոֆբուրգի շենքի թևը, ուր տեղակայված են Ձիավարության իսպանական դպրոցն ու Ռեդոուտենզալեն։
Սեռիեր դը Բրիոր
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 420 կմ հարավ-արևելք, դեպի արևելք՝ Լիոն քաղաք, 50 կմ է և 70 կմ հարավ Բուրկ ան Բրեսից ։
Յոզեֆսպլաց (Վիեննա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի հրապարակներ Կատեգորիա:Հոֆբուրգ Կատեգորիա:Ներքին քաղաք
Սեռիեր դը Բրիոր
Աշխարհագրություն
Կոմունայի տարածքում հոսում է Ռոնա գետը։
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1174 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 695 մարդկանցից 535-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 160-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77,0% է, 1999 թվականին՝ 69,8%)։ 535 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 474-ը (259 տղամարդ, 215 կին), գործազուրկ է եղել 61 մարդ (34 տղամարդ և 27 կին)։ 160 պասիվներից 41 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 64-ը՝ թոշակառու, 55 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պլուտարկո Կալիես
Պլուտարկո Էլիաս Կալիես (Plutarco Elías Calles, ), մեքսիկացի գեներալ և քաղաքական գործիչ, Մեքսիկայի նախագահը 1924-1928 թվականներին, հետագայում երկրի փաստացի կառավարիչը 1928-1935 թվականներին, որը հայտնի է որպես մաքսիմատ։ Աթեիստ, կաթոլիկ եկեղեցու ակտիվ հակառակորդ և նրա կողմնակիցների դեմ բռնաճնշումների կազմակերպիչ։ Մեքսիկայում ավելի քան 70 տարի իշխած ազգային հեղափոխական կուսակցության (հետագայում՝ ինստիտուցիոնալ-հեղափոխական կուսակցություն) հիմնադիրը։
Երիտասարդություն
Մարիա դե Խեսուս Կամպուսանոյի և Պլուտարկո Էլիաս արտամուսնական որդին՝ աղքատ լիբանանյան հայտնի տոհմից, որը տառապում էր ալկոհոլիզմով։ Պլուտարկոն Կալիես ազգանունը ստացել է իր հորեղբորից, որը մոր մահից հետո մեծացրել է նրան ։
Ունեցել է մի քանի տարբեր մասնագիտություններ՝ բարմենից մինչև դպրոցի ուսուցիչ ։ Աջակցել է Ֆրանսիսկո Մադերոյին, ում օրոք զբաղեցրել է քաղաքական կոմիսարի պաշտոնը։ Միացել է մեքսիկական հեղափոխության (1910-1920) հաղթողներին, ինչի շնորհիվ արագ գործունեություն է սկսել՝ արդեն 1915 թվականին դառնալով գեներալ։ 1915 թվականին գլխավորրել է Սահմանադրական բանակը հայրենի Սոնորա նահանգում և ճնշել Խոսե Մարիա Մայտորենայի և Պանչո Վիլիի ելույթը Ագուա-Պրիետի երկրորդ ճակատամարտի ժամանակ ։
1915 թվականին Կալիեսը դարձել է Սոնորայի նահանգապետը և կատարել է բազմաթիվ փոփոխություններ՝ կոշտ մեթոդներով իրականացնելով տեղական ենթակառուցվածքների ինդուստրացման և զարգացման քաղաքականություն։ Նա վարում էր պոպուլիստական օրենսդրություն, որը սոցիալական երաշխիքներ էր տալիս աշխատողներին և միևնույն ժամանակ ակտիվորեն դեմ էր եկեղեցուն։ 1919 թվականին Վենուստիանո Կարանսան Կալիեսին նշանակել է առևտրի, արդյունաբերության և աշխատանքի նախարար։ 1920 թվականին միացել է Ալվարո Օբրեգոնի կազմակերպած հեղաշրջմանը, որը տապալեց Կարանսին, շնորհակալություն հայտնելով, որ Օբրեգոնը Կալեսին նշանակեց ներքին գործերի նախարար ։ Կալիեսը միացել է Մեքսիկական Լեյբորիստական կուսակցությանը, և որպես Օբրեգոնի դաշնակից 1924 թվականին ընտրվել է նախագահի պաշտոնում՝ հաղթելով ագրարիևների թեկնածու Անխել Ֆլորեսին և էքսցենտրիկ Նիկոլաս Սունյիգային։
Կարլ Ռուլիե
Կարլ Ֆրանցևիչ Ռուլիե, ռուս բնախույզ, կենսաբան էվոլյուցիոնիստ։ Ավարտել է բժշկավիրաբուժական ակադեմիայի Մոսկվայի բաժանմունքը (1833)։ Եղել է Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր (1840-ից)։ Սկզբնական շրջանում զբաղվել է Մերձմոսկովյան ավազանի երկրաբանական և հնէաբանական ուսումնասիրությամբ։ Ապացուցել է կենդանի ձևերի էվոլյուցիայի պատճառական կախվածությունը միջավայրի պայմանների փոփոխությունից։ Մինչև Չ․ Դարվինի «Տեսակների ծագումը» գրքի երևան գալը, Ռուլիեն ցույց է տվել (1852), որ կենդանիների նոր ցեղերի ստացման և կլիմայավարժեցման փորձը խիստ կարևոր է բնական պայմաններում ընթացող էվոլյուցիայի պրոցեսը հասկանալու համար։ Նա գտնում էր, որ ժառանգականությունը որոշվում է պատմականորեն առաջացած պայմաններով, իսկ փոփոխականությունը օրգանիզմի հարմարվածության պրոցեսն է գոյության պայմաններին։ Հանդես է եկել մետաֆիզիկական հայացքների դեմ, հերքել տեսակների անփոփոխության ուսմունքը, ստեղծել կենդանաբան-էվոլյուցիոնիստների գիտական դպրոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կենսաբաններ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ռուս կենդանաբաններ Կատեգորիա:Ռուս բնախույզներ Կատեգորիա:Ռուս բնագետներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Պլուտարկո Կալիես
Նախագահ
Կալիեսը բարեփոխել է Մեքսիկայի քաղաքացիական օրենսգիրքը՝ անօրինական ծնված երեխաներին տրամադրելով նույն իրավունքները, ինչ օրինական ամուսնությունից ծնված երեխաներին, ինչի վրա, հավանաբար, ազդել է արտամուսնական երեխայի սեփական փորձը։
ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունները նախագահական ժամկետի ժամանակ
ԱՄՆ-ի հետ հարաբերություններում խնդիրներից մեկը նավթն էր։ Կալիեսը մերժել Է նախագահ Ալվարո Օբրեգոնեի օրոք կնքված 1923 թվականի Բուքարելիի համաձայնագրերը և առաջարկել է նավթային նոր օրենքի նախագիծը, որն արագացրել է Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի կիրառումը, որի համաձայն այն ամենը, ինչ գտնվում էր հողի տակ, եղել է պետության սեփականությունը։ Այս հոդվածը, հատկապես հետադարձ ուժով այն կիրառելու պայմանով, սպառնում էր Եվրոպայի և ԱՄՆ նավթի ընկերություններին, որոնք Մեքսիկայում սեփականություն ունեին։ Մեքսիկայի Գերագույն դատարանը որոշում է կայացրել այն մասին, որ օտարերկրյա սեփականատերերին պատկանող նավթային տարածքները չէին կարող պետականացվել, եթե դրանք արդեն օգտագործվել են մինչև Սահմանադրությանը գործողության մեջ դրվելը։ Բուկարելիի համաձայնագրերը հաստատվել են Գերագույն դատարանի որոշման կողմից՝ ԱՄՆ-ի կողմից Ալվարո Օբրեգոնի նախագահության ճանաչման դիմաց ։
Ամերիկյան կառավարությունն ընդունումից հետո արձագանքել է Կալիեսի նախաձեռնությանը։ ԱՄՆ դեսպան Շեֆիլդը Կալիեսին «կոմունիստ» է անվանել, իսկ պետքարտուղար Քելոգը 1925 թվականի հունիսի 12-ին Մեքսիկայի հասցեին սպառնալիքներ է հնչեցրել ։ ԱՄՆ-ում հասարակական կարծիքը քննադատական էր Մեքսիկայի նկատմամբ այն բանից հետո, երբ երկրում բացվել էր առաջին խորհրդային դեսպանատունը, որի կապակցությամբ խորհրդային դեսպանը հայտարարել էր, որ «չկան այլ այնպիսի երկու երկրներ, որոնց միջև այնքան նմանություններ կան, որքան ԽՍՀՄ-ի և Մեքսիկայի միջև»։ Ամերիկյան քաղաքական գործիչները դրանից հետո սկսել են մեքսիկական ռեժիմը դիտարկել որպես «խորհրդային» ։
1925 թվականին նավթի նոր օրենսդրության վերաբերյալ քննարկումներ են տեղի ունեցել, իսկ 1926 թվականին այն ընդունվել է։ 1927 թվականի հունվարին մեքսիկական կառավարությունը չեղյալ է հայտարարել նավթային ընկերությունների կոնցեսիաները, որոնք հակասում էին ընդունված օրենքին։ ԱՄՆ-ի ԶԼՄ-ներն ու նախագահը սկսել են քննարկել Մեքսիկայի հետ պատերազմի հնարավորությունները, սակայն դիվանագիտական գործողությունների շրորհիվ հաջողվել է խուսափել պատերազմից։ Շուտով ուղիղ հեռախոսակապ է հաստատվել Կալիեսի և նախագահ Ք. Կուլիջի միջև։ Շեֆիլդի փոխարեն նոր դեսպան է նշանակվել Դույատ Մորոուն, որը հաջող բանակցություններ է վարել Մեքսիկայի կառավարության և նավթային ընկերությունների միջև համաձայնության շուրջ ։
Կրիտերեոսի պատերազմ
1926 թվականի հունիսի 14-ին նախագահ Կալիեսը գործի դրեց հակամիջուկային օրենքը, որը բարեփոխել է քրեական օրենսգիրքը և հայտնի դարձել որպես Կալիեսի օրենք ։ Նա արգելվել են կրոնական ուխտերը, եկեղեցին զրկվել է սեփականության իրավունքից, իսկ քահանաները՝ քաղաքացիական ազատություններից ։ Կալիեսը, լինելով բացահայտ աթեիստ, իր հանդեպ առաջացրել է կաթոլիկների ատելություն ։ Բացի այդ՝ նա մասոն էր ։ Այդ ժամանակների իրադարձությունների կապակցությամբ նախագահ Վիսենտե Ֆոքսը հայտարարել է. «1917 թվականից հետո Մեքսիկան կառավարում էին հակակաթոլիկ մասոնները, որոնք փորձում էին գերեզմանից կանչել հայտնի նախագահ-աբորիգեն Բենիտո Խուարեսիի հոգին, որը երկիրը գլխավորել էր 19-րդ դարում։ Բայց 1920-ականների ռազմական դիկտատորները շատ ավելի դաժան էին, քան Հուարեսը» ։
Կաթոլիկների բարձրացրած ապստամբությունը վերածվել է քաղաքացիական պատերազմի, որի ընթացքում երկու կողմից զոհվել է ավելի քան 90 հազար մարդ։ Կաթոլիկների առանձին պարտիզանական գործողությունները շարունակվել են մինչև 1940 թվականը, երբ իշխանության է եկել կաթոլիկ նախագահ Մանուել Ավիլա Կամաչոն։ Եթե մինչև պատերազմի սկիզբը Մեքսիկայում կային 4500 հոգևորականներ, ապա 1934 թվականին մնացել էին կառավարության կողմից արտոնագրված ընդամենը 334 հոգևորական, որոնք սպասարկում էին 15 միլիոն ծխականների, իսկ մյուսները մահապատժի էին ենթարկվել, ստիպված էին թաքնվել կամ արտագաղթել ։ Մինչև 1935 թվականը 17 նահանգներում, ընդհանուր առմամբ, չկար ոչ մի քահանա ։
Մաքսիմատ
Կալիեսի կառավարման տարիներին ընդունվել է Սահմանադրության փոփոխությունը, որը թույլ է տվել նախագահի վերընտրությունը մեկ կամ մի քանի ժամկետից հետո։ 1928 թվականին Օբրեգոնը նախագահ էր ընտրվել Կալիեսի փոխարեն, սակայն սպանվել էր կաթոլիկ ահաբեկիչ Խոսե դե Լեոն Տորալի կողմից՝ չհասցնելով պաշտոն ստանձնել։ Քաղաքական վակուումից խուսափելու համար Կալեսը յուրացրել է «Մեծ ղեկավարի» (Jefe Máximo) պաշտոնը և դարձել Մեքսիկայի փաստացի կառավարիչը, մինչդեռ ժամանակավոր նախագահ է նշանակվել Էմիլիո Պորտես Հիլը։ Հաջորդ տարի Կալեսը հիմնել է ազգային հեղափոխական կուսակցություն։
1928-1934 թվականների ժամանակաշրջանում հայտնի է եղել որպես «մաքսիմատ» (Maximato)։ Այդ ժամանակ նախագահի պաշտոնում գտնվող Է. Պորտես Հիլը, Պասկուալ Օրտիս Ռուբիոն և Աբելարդո Ռոդրիգեսը համարվել են Կալիեսի խամաճիկներ, որը 1929 թվականից պաշտոնապես զբաղեցրել է ռազմական նախարարի պաշտոնը և զբաղված էր կրիստերոսի ապստամբության ճնշմամբ ։ Միացյալ Նահանգների միջամտությունից կարճ ժամանակ անց՝ 1930 թվականին, մեքսիկական կառավարությունը հաշտություն է կնքել ապստամբների հետ։ Մաքսիմատի շրջանում Կալեսը համակրանք է տածել ֆաշիզմի գաղափարների նկատմամբ և փորձել է այն արմատավորել Մեքսիկայում։ 1930 թվականին արգելվել է Մեքսիկական կոմունիստական կուսակցությունը, Մեքսիկան դադարել է աջակցել Նիկարագուայում Սեսար Սանդինոյի ապստամբներին, սկսել է դաժանորեն ճնշել գործադուլները, կառավարությունը դադարել է վերաբաշխել հողերը աղքատ գյուղացիների շրջանում։ Կալեսն ամբողջությամբ մոռացել է կոմունիստական և աշխատանքային շարժման հետ իր նախկին կապերի մասին ։
1934 թվականին Կալեսը նախագահի պաշտոնում առաջադրել է իր վաղեմի զինակից Լասարո Կարդենասին՝ հույս ունենալով, որ նա էլ կլինի նրա հավատարիմ հետևորդը։ Սակայն երդմնակալությունից կարճ ժամանակ անց Կարդենասն սկսել է ավելի ու ավելի հաճախ հակամարտել Կալեսի հետ, հանդես է եկել արհմիությունների օգտին, քննադատել վերջինիս բռնի մեթոդները, գեներալ Նիկոլաս Ռոդրիգես Կարասկոյի «Ոսկե վերնաշապիկներ» ֆաշիստական կազմակերպությանը հանդես է եկել դեմ, որը հետապնդել է կոմունիստներին, հրեաներին և չինացի գաղթականներին ։
Աստիճանաբար Կարդենասը համարձակվել է և կարևոր պաշտոններից հեռացրել Կալեսի կողմնակիցներին, ու վերջապես Կալեսին ձերբակալել է երկաթուղու պայթյունի նպատակով դավադրության մեղադրանքով։ Կալանման պահին Կալեսը կարդացել է Հիտլերի «Իմ պայքարը» գրքի իսպաներեն թարգմանությունը ։
1936 թվականի ապրիլի 9-ին Կալիեսն արտաքսվել է Միացյալ Նահանգներ։
Արտաքսում և վերադարձ
ԱՄՆ արտաքսման ժամանակ Կալիեսը կապ էր պահպանում ամերիկացի ֆաշիստների հետ, թեև մերժում էր նրանց հակասեմական և հակամեքսական գաղափարները։ Նա նաև ընկերացել է մեքսիկացի փիլիսոփա Խոսե Վասկոնսելոսի հետ, որը նախկինում եղել է նրա քաղաքական հակառակորդը։
Կարդենասի իրավահաջորդը՝ Մանուել Ավիլա Կամաչոն, Կալիեսին 1941 թվականին թույլ է տվել երկիր վերադառնալ։
Մեքսիկա վերադառնալուց հետո Կալիեսի դիրքորոշումն ավելի չափավոր է դարձել։ 1942 թվականին նա աջակցել է Մեքսիկայի կողմից առանցքի երկրներին պատերազմ հայտարարելուն։ Վերջին տարիներին հետաքրքրվել է սպիրիտուալիզմով ։ Մահվանից մի քանի ամիս առաջ՝ 1945 թվականի հոկտեմբերին, 68 տարեկան հասակում, Կալիեսը հայտարարել է, որ հավատում է բարձրագույն ուժին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի նախագահներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Աթեիստ ակտիվիստներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի ուսուցիչներ Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ
Բեհեսնիի գավառակ
Բեհեսնի, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։ Կենտրոնը Բեհեսնի քաղաքն էր։
Պատմություն
Բնակչությունը կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածները տարագրվել են։
Բնակչություն
Բնակչությունը հիմնականում հայեր էին ։
Նելսոն Մանդելայի արձան (Քեյփթաունի քաղաքապետարան)
Նելսոն Մանդելայի արձան (Statue of Nelson Mandela), Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախագահ, հակա-ապարտհեյդ ռեժիմի ակտիվիստ, 1993 թվականին Նոբելյանի մրցանակի արժանացած Նելսոն Մանդելայի բրոնզե արձանը Քեյփթաունի քաղաքապետարանի պատշգամբում, Մեծ շքերթ (Grand Parade) հրապարակի ուղղությամբ ։ Բացվել է 2018 թվականի հուլիսի 24-ին     ։
Տեղադրում
Մանդելայի արձանը տեղադրվել է ճիշտ նույն տեղում, որտեղից Նելսոն Մանդելան բանտից ազատվելուց հետո առաջին անգամ հանրության առջև ելույթ ունեցավ 1990 թվականի փետրվարի 11-ին  ։ Արձանը տեղադրվել է Մանդելայի ծննդյան 100-ամյակի միջոցառումների շրջանակում։ Նելսոն Մանդելան ծնվել է 1918 թվականի հուլիսի 18-ին  , Քեյփթաքունի քաղաքապետարանի և Արևմտյան Կապի կառավարության համատեղ նախաձեռնությամբ՝ տուրիստների մեծ հոսք ապահովելու նպատակով ։ Արձանի ստեղծմանն աջակցել են Պատրիսիա դե Լիլը, Ալան Վինդեն և Հելեն Զիլը  ։ Արձանի բացման արարողությանը մասնակցել են հյուրեր աշխարհի տարբեր անկյուններից։ Հատուկ հյուրերի թվում են եղել արքեպիսկոպոս Դեսմոնդ Տուտուն, Նելսոն Մանդելայի հիմնադրամի նախագահ Նջաբուլո Նդեբելեն  ։
Արձանն ունի 1,95 մետր բարձրություն, մի փոքր ավելի բարձր է, քան Մանդելայի հասակը (1,85 մետր)։ Պատրաստվել է բրոնզից ։
Դալի Տամբոյի Koketso Growth ընկերությունը շահել է արձանը ստեղծելու մրցույթը և հանձնարարել է Քսանտի Մպակամային և Բարրի Ջեքսոնին կերտելու արձանը ։ Մպակաման նախկինում ստեղծել էր Մանդելայի կիսանդրին, Ջեքսոնը՝ Լուի վան Մաուրիցիուսի և Յոհաննես վան դեռ Կեմպի արձանները ։
Ցուցադրություն
Քեյփթաուն քաղաքը պատրաստվում է անցկացնել մշտական ցուցադրություն քաղաքապետարանում։ Քաղաքապետարանի դահլիճում կստեղծվեն ինտերակտիվ ցուցադրումներով աուդիո-վիզուալ սարքավորումներ, մեկնաբանող վահանակների հետ միասին, որը կներառի ազատության համար պայքարի մեջ ներգրավված մարդկանց, այն դեպքերը, որոնք տեղի են ունեցել նախքան Մանդելայի ազատ արձակումը և առաջին ժողովրդավարական ընտրությունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 հիմնադրումներ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում Կատեգորիա:2018 հուշարձաններ Կատեգորիա:Քեյփթաունի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Նելսոն Մանդելայի հուշարձաններ
Կամպու Ալեգրի դի Լորդիս
Կամպու Ալեգրի դի Լորդիս (Campo Alegre de Lourdes), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի Սան Ֆրանսիսկանու դա Բաիա մարզում։ Մտնում է Ժուազեյրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 28 688 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 753,919 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 10,4 մարդ/կմ²։
Սանդրո Էուլի
Սանդրո Էուլի, իրական անուն-ազգանուն՝ Ալեքսանդր Կուրիձե (სანდრო ეული, 1890, հոկտեմբերի 11 (23), գ. Սոմլեթի, Չոխատաուրի շրջան, Վրաստան - մարտի 25, 1965, Թբիլիսի), ԽՍՀՄ վրացի գրող։
Կամպու Ալեգրի դի Լորդիս
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի հուլիսի 5-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Սանդրո Էուլի
Կենսագրություն
Սանդրո Էուլին ծնվել է 1890 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, Վրաստանի Չոխատաուրի շրջանում գտնվող Սոմլեթիի գյուղում՝ գյուղացու ընտանիքում։
Գրական գործողությունները սկսել է 1909 թվականից։ 1917 թվականից ՍՄԿԿ-ի անդամ։ Վրաստանի գրողների պրոլետարական ասոցիացիայի կազմակերպիչներից մեկը։
Թարգմանել է վրացերեն Ֆրիդրիխ Էնգելսի, Դ. Բեդնոյի, Ա. Աքոփլյանի ստեղծագործությունները։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ
Շվեխաթ (Ավստրիա)
Շվեխաթ (Schwechat), քաղաք Ավստրիայում` Ստորին Ավստրիա դաշնային հողում։ Քաղաքը հայտնի է դարձել այնտեղ տեղակայված Վիեննայի միջազգային օդանավակայանով, ինչպես նաև գարեջրի տեղական ապրանքանիշով, որը կոչվում է քաղաքի անունով։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի հարավ-արևելքում։ Մտնում է Վիեննա շրջանի մեջ։ Վիեննան բաժանված է չորս վարչատարածքային միավորի, որոնք կոչվում են կադաստրային համայնքներ (Katastralgemeinde): Դրանք են Քլեդերինգը (Kledering), Մանսվյորթը (Mannswörth), Ռանեռսդորֆ (Rannersdorf) և Շվեխաթը (Schwechat): Քաղաքը կոչվել է Շվեխաթ գետի անունով, որը հոսում է քաղաքի կենտրոնով։ Զբաղեցնում է 44,7 կմ²։ Ծովի մակարդակից ունի 162 մետր բարձրություն։
Ժողովրդագրություն
2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 15.456 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 321 մարդ 1 կմ-ի վրա։
Տնտեսություն
Քաղաքում է գտնվում OMV նավթավերամշակման գործարանը, Brauerei Schwechat և Brau Union գարեջրագործարանները, Leipnik-Lundenburger կորպորացիայի գլխամասը, Borealis քիմգործարանը և այլ խոշոր ձեռնարկություններ։
Պատմություն
Հռոմեական տիրապետության տարիներին ժամանակակից Շվեխաթի տարածքում գտնվում էր Ալա Նովա (Ala Nova) ավանը։ Շվեխաթ բնակավայրի առաջին հայտնի հիշատակումը 1334 թվականի մի փաստաթղթում է ։ 1724 թվականին հիմնադրվել է տեքստիլի գործարան։ Շվեխաթը շատ է շահել XIX դարի ավստրիական ինդուստրացումից։ Շատ ընկերություններ, որոնք հիմնվել են այդ ժամանակ, գործում են մինչև հիմա։ Շվեխաթը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ 1924 թվականին, միացվել է Վիեննայի շրջանին 1938 թվականին։ Այն ստացել է առանձին քաղաքի կարգավիճակ 1945 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Նշան Ղոնջեգյուլյան
Նշան Ղոնջեգյուլյան ((Ղոնչեգյուլյան, Գոնջագյուլյան), 1882, Բինկյան - 1915), հայ բժիշկ, ատամնաբույժ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1882 թվականին, Սեբաստիայի նահանգի Սե­բաս­տի­ա­յի գա­վա­ռի Բինկյան գյուղում։
Սպանվել է 1915 թվականին, Սեբաստիայից դուրս՝ 33 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1882 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Բինկյան գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայ ատամնաբույժներ
Իմ արքա
«Իմ արքա» (Mon roi), ռեժիսոր Մայվեն Լե Բեսկոյի ֆրանսիական ֆիլմը, որն էկրան է բարձրացել 2015 թվականին։ Ֆիլմի գլխավոր դերերը կատարել են Վենսան Կասելը և Էմմանուել Բերկոն, որն արժանացել է Կաննի 68-րդ կինոփառատոնի մրցանակին՝ որպես լավագույն դերասանուհի ։ Ֆիլմը 2016 թվականին 8 անվանակարգերում առաջադրվել է «Սեզար» մրցանակի, այդ թվում որպես լավագույն ֆիլմ և ռեժիսորական լավագույն աշխատանք ։
Դիպաշար
Տոնին կին է, որը վերականգնողական կենտրոնում բուժման կուրս է անցնում ծնկի վնասվածքից հետո։ Նա կրկին սովորում է քայլել, սակայն ֆիզիկական տանջանքներին ավելանում են նաև ծանր հիշողությունները անցյալ կյանքի մասին։ Երկար տարիների ընթացքում նա փորձել էր ազատվել սիրեցյալի կործանիչ ազդեցությունից, որից որդի ուներ։ Տոնիի համար սկսվում է վերականգնման երկար և դժվարի գործընթաց՝ ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգևոր, որի ժամանակ մարմնի հետ աշխատելիս հավանաբար կարողանում է ազատագրել հոգին և սովորում է ապրել առանց վախի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:StudioCanal ֆիլմեր
Բորիս Ակուլինիչև
Բորիս Ակուլինիչև (Акулиничев, Борис Акимович, ), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի խորհրդային և ռուս ռեժիսոր, բեմադրող նկարիչ, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, նկարիչ-պատկերազարդող։ Ռուսաստանի կինոռեժիսորների գիլդիայի անդամ է։
Կենսագրություն
Բորս Ակուլինիչևը ծնվել է 1939 թվականի հոկտեմբերի 31-ին, Մոսկվայում։
1959-1960 թվականներին սովորել է Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիայի նկարիչ-մուլտիպլիկատորների դասընթացին։
1962-1968 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պոլիգրաֆիական ինստիտուտի գեղարվեստական ​​բաժնում։
1969 թվականից բեմադրող նկարչի օգնական է աշխատել «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։
1970 թվականից եղել է «Էկրան» ստեղծագործական միության «Մուլտտելեֆիլմ» ստուդիայի բեմադրող նկարիչ, իսկ 1975 թվականից` նույն ստուդիայի ռեժիսոր և բեմադրող նկարիչ։
1994-1999 թվականներին աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։
Մի շարք գրքերի պատկերազարդող է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ
Կոլոնելլա
Կոլոնելլա (Colonnella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3239 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 154 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64010, հեռախոսային կոդ՝ 0861:
Միքայել հրեշտակապետը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ։ Տոնակատարությունը մայիսի 8-ին է։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սեն Պիեռվիլ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 519 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.56 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 277 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 204-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,6 %։ 204 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 194 անձ (106 տղամարդ և 88 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին)։ 73 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սերվա (Էն)
Սերվա (Servas) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Պերոննա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01405։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 50 կմ է և 10 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի հյուսիսային մասում հոսում է Վել գետը:
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1184 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 757 մարդկանցից 559-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 198-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 73,8% է, 1999 թվականին՝ 74,6%)։ 559 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 530-ը (286 տղամարդ, 244 կին), գործազուրկ է եղել 29 մարդ (12 տղամարդ և 17 կին)։ 198 պասիվներից 58 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 74-ը՝ թոշակառու, 66 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Զարուհի Տերոյան
Ազատվելուց հետո որոշ ժամանակ գտնվել է արտասահմանում կատարելով կուսակցության հանձնարարություններըը։ 1919-1929 թթ. աշխատել է Մերձավոր Արևելքի օգնության ամերիկյան կոմիտեում (Ամերկոմ)։ Հետագա տարիներին իր կեցությունը պահել է գերմաներեն մասնավոր դասեր տալով։
Գրականություն
Վասպուրական. Վան-Վասպուրականի ապրիլեան հերոսամարտի տասնևհինգամեակին առթիւ, 1915-1930, Վենետիկ-Ս. Ղազար, 1930, էջ 324- 325։
Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժում
Տապաուա
Տապաուա (Tapauá), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ամազոնաս նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Պուրուս գավառի կազմի մեջ։ Գրավում է 89 713,1 կմ2 տարածք։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1955 թվականն։
Աշխահրագրություն
Կլիման տարածքում հասարակածային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ամազոնաս նահանգի բնակավայրեր
Դոնալդ Միլլեր
Դոնալդ Միլլեր (Donald Earl Miller, ), ամերիկյան սոցիոլոգ, ցեղասպանության հոգեբանության մասնագետ։ Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի պրոֆեսոր։
Ֆիլիպպիդիս Խրիսանթոս
Ֆիլիպպիդիս Խրիսթանոս, հույն եկեղեցական և հասարակական-քաղաքական գործիչ։ Եղել է Պոնտոսի հույների կրոնական ու քաղաքական առաջնորդներից մեկը 20-րդ դարի սկզբին ։
Դոնալդ Միլլեր
Գործունեություն
Համահեղինակ է (Լ. Տուրյան Միլլերի հետ) 1915-1923 թթ. հայերի ցեղասպանության հոգեբանական հետևանքների հետազոտությանը նվիրված հոդվածների՝ «Վերապրած հայեր. զոհերի հակազդեցության տիպաբանական վերլուծությունը» (1982), «Կերպար և հիշողություն. վերապրած հայերը հիշում են իրենց անցյալը» (1989) և այլն։
Ֆիլիպպիդիս Խրիսանթոս
Կենսագրություն
Սովորել է Շվեյցարիայում և Գերմանիայում։ Աշխատել է Կ. Պոլսի հունական պատրիարքարանի դիվանում։ 1913 թվականին ընտրվել է Տրապիզոնի մետրոպոլիտ։ 1915 թվականին՝ Թուրքիայում հայերի կոտորածների ժամանակ, համարձակորեն հանդես է եկել հայերի պաշտպանությամբ։ Հայ-հունական դաշինք ստեղծելու ջանքեր է գործադրել։ Առաջին աշխարհամարտից հետո եղել է հունական պատվիրակությունների անդամ միջազգային կոնֆերանսներում, մասնավորապես՝ 1919-1920 թվականների Փարիզի հաշտության, 1920 թվականի Սան Ռեմոյի կոնֆերանսներում։ 1919 թվականին հունական պատվիրակության կազմում Երևանում մասնակցել է Հայաստանի Հանրապետության հետ բանակցություններին՝ պատմական Պոնտոսի տարածքում հայ-հունական ֆեդերատիվ պետություն ստեղծելու հարցի շուրջ։ Այդ քաղաքականության համար Անկարայի կառավարությունը Խրիսթանոսին դատապարտել է մահվան, սակայն խուսափել է պատժից՝ անցնելով Կ. Պոլիս, ապա՝ Հունաստան։ Այնուհետև եղել է Աթենքի արքեպիսկոպոս, ընտրվել Աթենքի ակադեմիայի անդամ։
Դոնալդ Միլլեր
Գործունեություն
Հետազոտությունները հիմնված են ցեղասպանությունը տեսած հայերի տարբեր սերունդների շրջանում արված սոցիոլոգիական հարցումների վրա։ Հեղինակն առանձնացրել է այն հիմնական գործոնները, որոնք ազդել են եղեռնից վերապրած հայերի հոգեբանության ձևավորման վրա, դասակարգել պատասխան հակազդումները (ընկճվածություն, ցասում, վրիժառություն և այլն), նշել հայերի զարմանալի կենսակայունությունը, նրանց ձգտումը՝ իմաստավորելու բարոյական արդարացում չունեցող իրադարձությունները։
Ֆիլիպպիդիս Խրիսանթոս
Կենսագրություն
Խրիսթանոսը Պոնտոսի և պոնտական հույների պատմությանը նվիրված աշխատությունների հեղինակ է։ «Տրապիզոնի եկեղեցու պատմությունը» (1933) ուսումնասիրության մեջ տալիս է Պոնտոսի և Փոքր Հայքի հայերի վերաբերյալ վիճակագրական արժեքավոր տվյալներ, որոնք վերաբերում են հայերի թվին, զբաղմունքին, դպրոցների և եկեղեցիների քանակին։ Լինելով Տրապիզոնի հայերի կոտորածների ականատեսը՝ Խրիսթանոսը մանրամասն նկարագրել է Բեհաէդդին Շաքիրի չարագործությունները, տվել Տրապիզոնի հայերին տեղահանելու մասին 1915 թվականի հունիսի 13-ի հրամանի հունարեն թարգմանության լուսապատճենը։
Դոնալդ Միլլեր
Երկեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Վլադիմիր Նազարով
Վլադիմիր Նազարով (Назаров, Владимир Александрович), ), խորհրդային կինոդերասան, կինո- և կրկնօրինակման ռեժիսոր, սցենարիստ։ 1968 թվականից  եղել է ԽՄԿԿ անդամ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Նազարովը ծնվել է 1922 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Իրկուտսկում։ Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ռեժիսորական բաժինը ավարտելուց հետո սկսել է աշխատել «Լենֆիլմ», այնուհետև` «Մոսֆիլմ» կինոստուդիաներում։
Վլադիմիր Նազարովը բացահայտել է դերսասան Վալերի Զոլոտուխինին` նրան նախ տալով Պետյա Տրոֆիմովի դերն իր «Փաթեթ» ֆիլմում (որը դերասանի առաջին կինոդերն էր), ապա` դերեր տալով իր հաջորդ երեք ֆիլմերում ևս ։
Մեծ արձագանք է ունեցել Նազարովի «Տայգայի տիրակալը» ֆիլմը, որում գլխավոր դերերից մեկը խաղացել է Վլադիմիր Վիսոցկին ։
Մահացել է 2001 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Նա թաղված է Միուսիի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ
Գարնանային գեղգեղիկ
Գարնանային գեղգեղիկ, շահրիկների ընտանիքին պատկանող չվող թռչուն։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի վերին մասը մոխրագույն է, թևի և պոչի փետուրները կանաչ են՝ մոխրավուն երանգով։ Աչքի վերևով ձգվում է սպիտակ կամ դեղնավուն հոնքանման շերտ։ Որովայնը դեղնասպիտակ է, թույլ արտահայտված դեղին բծերով։ Կրծքի փետրավորումը մոխրաձիթապտղագույն է, թևատակը՝ դեղին կամ դեղնավուն, ոտքերը՝ դեղնավուն։ Քաշը 7,5-10,2 գ է, թևի երկարությունը` 60,2-74 մմ։
Կենսակերպ
Հայաստանի Հանրապետությունում բնադրվող չվող թռչուն է։ Գարնանը վերադառնում է ապրիլ-մայիս ամիսներին։ Հիմնական բնակավայրերը հյուսիսային և հյուսիսարևմտյան շրջանների անտառներն են։ Հանդիպում է նաև լեռնատափաստաններում, այգիներում, ցանքատարածություններում՝ զույգերով և խմբերով։ Երգը մեղմ սուլոցի է նման։
Բույնը սարքում է չոր խոտերից։ Մայիս-հունիս ամիսներին դնում է 4-8 սպիտակ և դարչնակարմրավուն պտերով ձու։
Տարածվածություն
Տարածված է Սկանդինավյան թերակղզում, Բրիտանական կղզիներում, Ասիայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Շահրիկներ Կատեգորիա:Հայաստանի թռչուններ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ
Master of Puppets
Master of Puppets։ 3-րդ ալբոմը ամերիկյան թրեշ-մետալ խմբի՝ Մետալիկայի, լույս տեսած 1986 թվականիի մարտի 3-ին։ Սա խմբի վերջին ալբոմն է, որում մասնակցություն է ունեցել խմբի նախկին բաս-կիթառահար Քլիֆֆ Բարթոնը։ Այն զբաղեցրել է 29-րդ հորիզոնականը «The Billboard magazine 200» ցուցակում և 41-րդ հորիզոնականը Մեծ Բրիտանիայի ցուցակում։ Այս ալբոմը համարվում է խորհրդանշական ալբոմ թրեշ-մետալի պատմության մեջ։
Այն զբաղեցրել է 500-ից 167-րդ հորիզոնականը «Rolling Stone» ամսագրի բոլոր ժամանակների ալբոմների ցուցակում։
Ստեղծագործությունների ցանկը
Կատեգորիա:1986 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Սեն Պոն (Արդեշի գավառ)
Սեն Պոն (Saint-Pons), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 262 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.5 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 16 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 164 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 116-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 116 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 112 անձ (58 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (4 տղամարդ և 0 կին)։ 48 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նիկոլո Միծիշվիլի
Նիկոլո Միծիշվիլի (ნიკოლო მიწიშვილი, ինչպես նաև Նիկոլո Միցիշվիլի, իրական ազգանուն՝ Սիրբիլաձե, ), վրացի բանաստեղծ և գրող։
Կենսագրություն
Նիկոլո Միծիշվիլին ծնվել է 1894 թվականի նոյեմբերի 8-ին Վրաստանի Չինական նահանգի գյուղացիական ընտանիքում։
Նախնական կրթությունը ստացել է Քութայիսի դպրոցում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են 1912 թվականին։
1917 թվականին նա եղել է «Զինվորի Ձայնը» թերթի գլխավոր խմբագիրը։ 1922 թվականաին ռուսական «Ֆիգարո» թերթի խմբագիր։
1922 թվականին ստեղծեց և հրատարակեց «Վրաստանի պոետներ» ռուսերեն լեզվով գիրքը։ Թարգմանությունների հարցում նրան օգնել է ռուս բանաստեղծ, թարգմանիչ Օսիպ Մանդելշտամը։ Նույն թվականին նա ուղևորվում է Ֆրանսիա։ Երեք տարի անց՝ 1925 թվականին, նա վերադառնում է հայերենի պետություն։ Այնուհետև դառնում է Զարյա Վոստոկա օրաթերթի գլխավոր խմբագիրը։
1937 թվականին նրան ձերբակալում են։ Ազատություն է ձեռք բերում հետմահու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Հայ իրավաբանական միություն
Հայ իրավաբանական միությունը նյութեր է պատրաստում թերթերի, հասարակական կազմակերպությունների և քաղաքական գործիչների համար։ Դրանցից մեկն էլ ԱՄՆ-ի սենատին ուղղված դիմումն էր, որը հորդորում էր ընդունել սենատի N 212 բանաձևը՝ 1990 թվականի ապրիլի 24-ը ճանաչելու հայերի ցեղասպանության 75-ամյակի օր։
Կատեգորիա:Ամերիկահայ հասարակական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ամերիկահայ իրավունք
Ֆայեզ Ղոսեյն
Ֆայեզ էլ-Ղոսեյն (فايز الغصين) (1883-1968), արաբ գործիչ, Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդի գավառի նախկին կառավարիչ։ 1915 թ., ծառայելով Դիարբեքիրում, Ղոսեյնն ականատես է եղել թուրքական իշխանությունների հակահայկական գործողություններին, որոնք նկարագրել է «Մի արաբ մուսուլմանի վկայությունը հայերի անմեղության և կոտորածների վերաբերյալ» գրքույկում (1917-18 թթ. հրատարակվել է ֆրանս., անգլ. և գերմ.)։ Նախաբանում Ղոսեյնը գրում է. «Երբ ավարտվի պատերազմը, այս գրքի ընթերցողները կհամոզվեն, որ ես գրել եմ ճշմարտությունը, և որ այս պատմությունը միայն փոքր մասն է դժբախտ հայ ժողովրդի հանդեպ կատարված չարագործությունների» ։ Ղոսեյնը, փորձելով բացահայտել «հայ ժողովրդի հետ կատարվածի» պատճառները, հանգել է այն եզրակացության, որ հայերի կոտորածների պատասխանատուն երիտթուրքական կառավարությունն է. «Հրապարակելով այս գրքույկը, ես ամենից առաջ նպատակ ունեի մերժել այն բոլոր մեղադրանքները, որոնք կարող են հարուցվել իսլամի դեմ և ապացուցել, որ հայերի հանդեպ կատարված դաժանությունների պատասխանատվությունն ընկնում է «Միություն և առաջադիմություն» կոմիտեի անդամների վրա, որոնց ձեռքում է իշխանությունը, և որոնք ղեկավարվել են ցեղապաշտ մոլեռանդությամբ և հայերի հանդեպ նախանձով։ Իսլամը մերժում է նրանց» ։
Երկեր
Կատեգորիա:Արաբ պետական գործիչներ Կատեգորիա:1883 ծնունդներ Կատեգորիա:1968 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ
Բելա Ռուդենկո
Բելա Անդրեևնա Ռուդենկո, ուկրաինացի խորհրդային երգչուհի (քնարակոլորատուրային սոպրանո)։
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի 1960 թվականից։ 1956 թ.-ին ավարտել է Օդեսայի կոնսերվատորիան։ Բեմելը՝ 1955 թ.-ին, Օդեսայի օպերայի և բալետի թատրոնում։ 1956 թ.-ից Ուկրաինայի․ օպերայի և բալետի թատրոնի, 1973 թ.-ից Մեծ թատրոնի մեներգչուհի։
Դերերգերից են՝ Նատաշա Ռոստովա (Պրոկոֆևի «Պատերազմ և խաղաղություն»), Լյուդմիլա (Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա»), Ռոզինա (Ռոսսինիի «Աևիլյան սափրիչ»), Վիոլետա (Վերդիի «Տրավիատա»), Լյուչիա (Դոնիցետտիի «Լյուչիա դի Լամերմուր»)։ Հանդես է գալիս նաև համերգներով։
ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1971 թ.), երգիչների միջազգային մրցույթի (1957 թ., Թուլուզ, III մրցանակ) դափնեկիր։
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ
Դակիչայ
Դակիչայ (Даккичай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սամուր գետի ձախ ափին՝ 194 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է,ավազանի տարածքը 38,3 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սամուր գետնի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սպիտակ ժանիք (վեպ)
«Սպիտակ ժանիք» (White Fang), Ջեկ Լոնդոնի արկածային վեպը, որի գլխավոր հերոսն է հանդիսանում Սպիտակ Ժանիք մականունով գայլը։ Ստեղծագործությունը առաջին անգամ հրատարակվել է «The Outing Magazine» ամսագրի մի քանի համարներում՝ 1906 թվականի մայիսից մինչև հոկտեմբեր ամիսները։ Գրքում պատմվում է 19-րդ դարի վերջերին Ալյասկայի Ոսկե տենդի ժամանակներում ընտելացված գայլի ճակատագրի մասին։ Ընդ որում, ստեղծագործության մեծ մասը ցույց է տրված կենդանու աչքերով, և, մասնավորապես, Սպիտակ Ժանիքի։ Վեպում նկարագրվում է մարդու և կենդանիների միջև տարբեր վարքի և փոխհարաբերությունների մասին՝ բարի և չար։
Սյուժե
Աշխարհը լի է անակնկալներով և դեպի ակունքն ընկած ճանապարհին գայլուկը հանդիպում իրեն անհայտ արարածներին՝ մարդկանց։ Պարզվում է նա տեր ունի՝ Մոխրագույն Կուղբը։ Մոխրագույն Կուղբը նորից դառնում է Կիչիի տերը։ Նրան է այժմ պատկանում նաև գայլուկը, որին նա տալիս է Սպիտակ Ժանիք անունը։ Սպիտակ Ժանիքին դժվար է հարմարվել հնդկացիների բնակատեղում նոր կյանքին՝ նա ստիպված է անդադար պաշտպանվել շների հարձակումներից, ստիպված է խստորեն հետևել մարդկանց կանոններին, որոնց նա համարում է աստվածներ, հաճախ կոպիտ, երբեմն արդարացի։
Առաջացնելով իր եղբայրակիցների և մարդկանց մոտ միայն ատելություն և մշտապես հակամարտելով բոլորի հետ, Սպիտակ Ժանիքը զարգանում է արագ, բայց միակողմանի։ Բնակավայրի տեղափոխման ժամանակ Սպիտակ Ժանիքը փախչում է, բայց, մնալով մենակ, զգում է վախ և միայնություն։ Հալածվելով դրանցից, նա փնտրում և գտնում է հնդկացիներին։ Սպիտակ Ժանիքը դառնում է լծկան շուն։ Որոշ ժամանակ անց նրան դնում են լծվածքի գլխամասում, որը ավելի է ուժեղացնում նրա եղբայրակիցների ատելությունը դեպի նրան, որոնց նա ղեկավարում է կատաղի անդրդվելիությամբ։
Տքնաջան առխատանքը լծվածքում ավելի է ամրապնդում Սպիտակ Ժանիքի ուժերը և նրա մտավոր զարգացումը հասցնում է ավարտին։ Դեպի մարդուն նվիրվածությունը նրա համար դառնում է օրենք և ազատության մեջ ծնված գայլուկից առաջանում է շուն, որում շատ է գայլայինը, բայց և այնպես, նա շուն է այլ ոչ թե գայլ։ Մի անգամ՝ հարբեցնելով Մոխրագույն Կուղբին, Սիրունիկ Սմիթը նրանից գնում է Սպիտակ Ժանիքին և դաժանագույն հալածանքներով նրան ստիպում է հասկանալ թե ով է նրա նոր տերը։ Սպիտակ Ժանիքը ատում է այդ խելացնոր աստվածին, բայց ստիպված է հպատակվել նրան։
Սպիտակ Ժանիքը շուտով ուշքի է գալիս և նոր տիրոջը ցուցադրում է իր զայրույթը և ատելությունը։ Սակայն Սքոթին բավարարում է համբերություն շանը փաղաքշանթով վարժեցնելու և դա Սպիտակ Ժանիքի մոտ վերածնում է այն նույն զգացմունքները, որոնք նիրհել էին և կիսով չափ մարել էին նրա մոտ։ Այնուհետև նրա նոր տերը նրան տանում է Կալիֆորնիա։ Կալիֆորնիայում Սպիտակ Ժանիքը պետք է հարմարվի լիովին նոր պայմաններին և դա նրան հաջողվում է։ Կոլլի հովվաշունը, որն երկար ժամանակ զայրացնում էր նրան, վերջի վերջո դառնում է նրա ընկերուհին։
Սպիտակ Ժանիքը սկսում է սիրել Սքոթի երեխաներին, նրան դուր է գալիս նաև Ուիդոնի հայրը՝ դատավորը։ Դատավոր Սքոթին հաջողվում է Սպիտակ Ժանիքին պաշտպանել մի դատապարտյալի՝ անուղղելի հանցագործ Ջիմ Հոլլիի ոճիրից։ Սպիտակ Ժանիքը ատամներով բռնում է Հոլլին, բայց վերջինս շան վրա արձակում է երեք գնդակ։ Գոտեմարտի արդյունքում շան մոտ առաջանում է ետին թաթի և մի քանի կողերի կոտրվածք։ Երկարատև ապաքինումից հետո Սպիտակ Ժանիքից հանում են բոլոր փաթաթանները և նա, որորվելով, դուրս է գալիս արևոտ մարգագետին։ Եվ շուտով նրա և Կոլլիի մոտ հայտնվում են փոքրիկ, սիրասուն ձագուկներ։
Բովանդակություն
Վեպը բաղկացած է հինգ մասերից և քսանհինգ գլուխներից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1906 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Արկածային վեպեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Պանաս Սակսագանսկի
Պանաս (Աֆանասի) Կարպովիչ Սակսագանսկի (Панас Карпович Саксаганський, իսկական ազգանունը՝ Տոբիլևիչ, Тобілевич, ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1936)։
Ի․ Կ․ Կարպենկո-Կարիի և Ն․ Կ․ Սադովսկու եղբայրը։
Կենսագրություն
Բեմադրական գործունեությունն սկսել է 1875 թվականին սիրողական, 1883 թվականին՝ պրոֆեսիոնալ թատրոններում։ Աշխատել է Մ․ Պ․ Ստարիցկու, Մ․ Լ․ Կրոպիվնիցկու, Ն․ Կ․ Սադովսկու թատերախմբերում։ 1890-1909 թվականներին Սակսագանսկիի գլխավորած թատերախմբում են եղել ուկրաինական թատրոնի նշանավոր դերասաններ (Մ․ Կ․ Զանկովեցկայան և ուրիշներ)։ 1915-1916 թվականներին եղել է Ի․ Ա․ Մարյանենկոյի թատերախմբի դերասան։ 1918 թվականին Կիևում ստեղծել է ժողովրդական թատրոն, որի հիման վրա 1922 թվականին կազմակերպվել է Մ․ Զանկովեցկայայի անվան ուկրաինական դրամատիկական թատրոնը (այժմ՝ Լվովում)։ Աշխատել է նաև Ֆրանկոյի անվան ուկրաինական, Խարկովի ժողովրդական (1927-1931) թատրոններում։ Սակսագանսկին 19-րդ դ․ 2-րդ կեսի և 20-րդ դ․ սկզբի ուկրաինական թատերարվեստի քննադատական ռեալիզմի խոշոր ներկայացուցիչներից է։
Աշխատություններ
Սակսագանսկիի կատարողական արվեստին բնորոշ էր հարուստ երանգներով բեմական խոսքը, ժողովրդական հումորը։ Լավագույն դերերից են՝ Բոնավենտուրա, Դնատ (Կարպենկո-Կարիի «Հարյուր հազար», «Մարտին Բորուլյա»)։ 1899 թվականից՝ ռեժիսոր։ Բեմադրել է Կարպենկո-Կարիի, Ստարիցկու, Շեչենկոյի, Շիլլերի և այլոց պիեսերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Զվարճալի աղջիկը
«Զվարճալի աղջիկը» (Funny Girl; ԱՄՆ, 1968) Ուիլյամ Ուայլերի երաժշտական կատակերգությունը, հիմնված ամերիկյան հայտնի երգիծական արտիստ Ֆաննի Բրեյնի նույնանուն մյուզիքլի, Բրոդվեյի թատրոնի և կինոյի իր կարյերայի, ինչպես նաև գործարար և խաղացող Նիկ Արնշտեյնի հետ սիրավեպի վրա։ 1969 թվականին ֆիլմը ստացավ յոթ անվանակարգ Օսկար մրցանակից, բայց հաղթանակը բաժին հասավ միայն Բարբրա Ստրեյզանդին «Օսկար լավագույն դերասանուհու համար» կատեգորիայով։
Սյուժե
Ելույթից հետո ետնաբեմում նա հանդիպեց հայտնի խաղացող Նիկ Արնշտեյնին, ով հիացրեց Ֆաննին և, խոստանալով նրան շուտով տեսնել, երկար ժամանակ անհետացավ։ Բայց սիրահարված Ֆաննին տխրելու ժամանակ չուներ, քանի որ նրա կարիերան սկսեց արագ զարգանալ, և նրան շուտով նկատվեց Նյու Յորքի հայտնի ժամանցի սիրահար Ֆլորենս Զիգֆելդը, ով առաջարկեց նրան աշխատել «Զիգֆելդի աղջիկները» իր շոուում։ Առաջին իսկ ներկայացման ժամանակ Ֆաննին պետք է կատարեր եզրափակիչ երգ, որում գնահատվում էր կատարողի գեղեցկությունը։ Բայց ինքնամփոփ աղջիկը, ով իրեն հիմար էր համարում, երկար ժամանակ չէր համաձայնվում կատարել երգը՝ վեճի մեջ մտնելով Զիգֆելդի հետ։ Եվ նա ընտրության առաջ հայտնվեց. կա՛մ նա երգում է, կա՛մ ազատվում է աշխատանքից։ Ֆաննին, այնուամենայնիվ, համաձայնվեց, բայց այդ կատարումից նա կատակերգական շոու կազմակերպեց. նա հանդիսատեսի առջև հայտնվեց հարսանեկան զգեստով՝ իր փորի վրա բարձ դրած՝ մարմնավորելով հղի կնոջ։ Իհարկե, հասարակությանը դա շատ դուր եկավ, բայց ոչ Զիգֆելդին, ով պարզապես չէր կարող հանդուրժել որևէ մեկին, ով խախտում է իր կարգը։ Բայց հանդիսատեսի խանդավառ ծափերը և մի քանի բիս կրկին օգնեցին Ֆաննիին պահել աշխատանքը։ Նույն օրը Ֆաննիի կյանքում նորից հայտնվեց Նիկ Արնշտեյնը։ Նա նորից կախարդեց իրեն սիրահարված աղջկան և, ինչպես նախկինում, անհետացավ։
Հիպերկոմպլեքս թվեր
Հիպերկոմպլեքս թվեր, կոմպլեքս թվերի ընդհանրացում։ Իմաստն այն է, որ հիպերկոմպլեքս թվերի նկատմամբ սովորական թվաբանական գործողությունները միաժամանակ արտահայտեն նաև որոշ երկրաչափական ձևափոխություններ բազմաչափ տարածությունում (ինչպես կոմպլեքս թվերը հարթության մեջ) կամ քանակապես նկարագրեն ինչ-որ ֆիզիկական օրենքներ։ Հիպերկոմպլեքս թվեր կառուցելու փորձերից պարզվեց, որ հնարավոր չէ երեք և ավելի չափանի տարածությունում կառուցել թվերի այնպիսի համակարգ, որտեղ հանրահաշվական գործողությունները պահպանեն իրական կամ կոմպլեքս թվերի գումարման և բազմապատկման բոլոր հատկությունները։ 19-րդ դարի վերջին հիպերկոմպլեքս թվերի տեսությունը կրկին ընդհանրացվեց՝ անվանվելով կամայական դաշտի վրա վերջավոր չափանի հանրահաշիվների տեսություն։ Հիպերկոմպլեքս թվերի տեսության արդի ընդհանրացումներից կարելի է առանձնացնել արթինյան, նյոթերյան տեսությունները։ Կամայական բազմության տարրը կոչվում է հիպերկոմպլեքս թիվ միմիայն այն դեպքում, եթե այդ տարրը իրական գործակիցներով բազմանդամի արմատ է։ Սահմանմանը բավարարող տարրերը կարեփ է ներկայացնել վերջավոր չափանի քառակուսի մատրիցներով, կոմպլեքս թիվը ներկայացվում  մատրիցով, իսկ վերջավոր չափանի կամայական մատրից իր նվազագույն բազմանդամի արմատն է և բավարարում է սահմանմանը։ Այսպիսով, բոլոր հիպերկոմպլեքս թվերի բազմությունն ունի կոնտինուում հզորություն և համընկնում է իրական թվերի դաշտի վրա բոլոր վերջավոր չափանի քառակուսի մատրիցների բազմության հետ։ Հիպերկոմպլեքս թվերի կարևոր համակարգ են կազմում քվատերնիոնները։
Զվարճալի աղջիկը
Սյուժե
Մեկ տարի անց գնացքի կայարանում անցկացվող «Զիգֆելդի աղջիկները» շոուի շրջագայության ժամանակ Ֆաննին հանդիպեց Նիկին։ Այս անգամ նա չկարողացավ դիմակայել և, թողնելով շոուն, Նիկի հետևից շտապեց Եվրոպա, և այդ ժամանակ Նիկը նրան ամուսնության առաջարկ արեց. նրանք շուտով ամուսնացան։ Ֆաննին հղիացավ և որոշ ժամանակ հեռացավ կարիերայից։ Նիկը շարունակեց խաղալ և մի անգամ ներգրավվեց կոռուպցիոն խարդախության մեջ, որի պատճառով նրան ձերբակալեցին։ Ֆաննին փորձեց ամուսնուն դուրս բերել բանտից, բայց Նիկը դատապարտվեց 3 տարվա ազատազրկման։ Նախքան բանտ գնալը նա խնդրեց Ֆաննիին ամուսնալուծվել, որպեսզի նա շարունակի ապրել նորմալ կյանքով։ Ֆաննին չցանկացավ համաձայնվել այս ամենի հետ, քանի որ նա շատ էր սիրում Նիկիին։ Ութ ամիս անց Նիկը վերադարձավ, բայց Ֆաննին հասկացել էր, որ նրանք շատ են հեռացել իրարից, և ոչինչ շարունակելու իմաստ չկա։ Ամուսնալուծությունից հետո, Ֆաննին նվիրվեց իր դստերը և հանդիսատեսին, ինչի համար նա իր հոգին դրեց իր երգերի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ուիլյամ Ուայլերի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր թատրոնի մասին Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Ջերսիում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1920-ականներին
Հիպերկոմպլեքս թվեր
Կատեգորիա:Հիպերկոմպլեքս թվեր
Իտանագրա
Իտանագրա (Itanagra), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մաս (մարզ)ում։ Մտնում է Սալվադորի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6 966 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով, գրավում է 452,375 կմ2 տարածք, բնակչության խտությունը՝ 15,4 մարդ/կմ։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Տեֆե
Տեֆե (Tefé), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ամազոնաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Տեֆե գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 95 975 (2007 թվականի տվյալներով)։ Գրավում է 23 808,9 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 3,02 մարդ/կմ²։
Աշխահրագրություն
Կլիման տարածքում հասարակածային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ամազոնաս նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1759 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռոբերտ Ստուրուա
Ռոբերտ Ստուրուա (სტურუა, რობერტ, ), վրացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Ստուրուան ծնվել է 1918 թվականին պրոֆեսիոնալ հեղափոխական Վանո Ստուրուայի ընտանիքում։