cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պեռլիտ
Հատկություններ
Պեռլիտը մանր է, կեղևավոր (ունի պեռլիտային կառուցվածք), արտաքին տեսքին նման է բնորոշ փայլով մարգարիտների։ Այլ հրաբխային ապարներից պեռլիտը տարբերվում է կոնստիտուցիոն ջրի առկայությամբ (ավելի քան 1%)։ Ծակոտկենությունը կարող է լինել 8-40%։ Պեռլիտ կարող է լինել սև, կանաչ, կարմիր-շագանակագույն, շագանակագույն, սպիտակ և բազմերանգ։
Հրակայուն է. կիրառման ջերմաստիճանը -200-ից մինչև 900° С. Ունի ջերմա-և ձայնամեկուսացնող հատկություններ, բարձր ներծծողականություն. կարող է մինչև սեփական քաշի 400% - ը հեղուկ կլանել։ Էկոլոգիապես մաքուր և ստերիլ նյութ է, ոչ թունավոր, չի պարունակում ծանր մետաղներ։
Քևին Ն'Դորամ
Քևին Ն'Դորամ (Kévin N'Doram, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Մոնակոյի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում ։
Պեռլիտ
Առաջացում
Առաջացել է Երկրի մակերևույթին կամ երկրակեղևի ոչ մեծ խորություններում։ Կազմված է 1-15 մմ տրամագծով գնդիկներից։ Պարունակում է 3-5% ջուր։ Կառուցվածքը վարդանման է, սոխուկանման՝ համակենտրոն թերթիկավոր և մարգարտափայլ (այստեղից՝ անվանումը)։ Հաճախ կոչվում է նաև լեռնային մարգարիտ։ Ստացվում է նաև արհեստական եղանակով՝ վանակատից կամ լրիվ փքված ապակուց՝ հատուկ վառարաններում՝ որոշակի ճնշման և բարձր ջերմաստիճանի (900-1200 °C) պայմաններում։
Քևին Ն'Դորամ
Մոնակո
Ն'Դորամը Մոնակոյի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ Նանտի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց դեկտեմբերի 7-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի Բայեր Լևերկուզենի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2017 թվականի փետրվարի 1-ին՝ Շամբլիի դեմ խաղում ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Ն'Դորամը դարձավ 1 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ անցկացրած 8 խաղերում ՝ օգնելով Մոնակոյին հաղթել Ֆրանսիայի առաջնությունը ։ 2017 թվականի օգոստոսի 17-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2022 թվականը  ։
Պեռլիտ
Կիրառություն
Պեռլիտն օգտագործվում է թեթև բետոնների (լցանյութ), ջերմա- և էլեկտրամեկուսիչների, նուրբ քամիչների, բյուրեղապակու, հեղուկ ապակու և այլ նյութերի արտադրության, գյուղատնտեսության (հողի կառուցվածքը բարելավող բաղադրիչ), նավթարդյունաբերության մեջ և այլ բնագավառներում։
Քևին Ն'Դորամ
Միջազգային կարիերա
Ն'Դորամը իրավասու է ներկայացնել Ֆրանսիան և Չադը միջազգային ասպարեզում։ Իր դեբյուտը Ֆրանսիայի Մ21 հավաքականի կազմում նշեց 2017 թվականի հունիսի 5-ին՝ փոխարինման մտնելով Ալբանիայի դեմ ընկերական խաղում ։
Պեռլիտ
Ագրո-պեռլիտի կիրառում
Ագրոպերլիտը 1-5 մմ մանրացված պեռլիտն է, որն առավել հարմար է գյուղատնտեսության մեջ հետևյալ նպատակներով օգտագործելու համար.
Քևին Ն'Դորամ
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 24-ի դրությամբ
Պեռլիտ
Հայաստանում
Հայաստանը հարուստ է պեռլիտի պաշարներով (Արտենի, Ջրաբեր, Գութանասար, Գեղասար, Բազենք և այլ հանքավայրեր), ամենաորակյալը Արագածի պեռլիտի հանքավայրն է։
Քևին Ն'Դորամ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Պեռլիտ
Հայաստանում
Կատեգորիա:Մագմատիկ ապարներ Կատեգորիա:Ապարներ Կատեգորիա:Հրաբխային ապարներ Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Բնական նյութեր Կատեգորիա:Այգեգործություն
Նեբիաս
Նեբիաս (Nébias), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 264 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.69 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 165 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 154 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 90-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 64։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,4 %։ 90 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 63 անձ (37 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (12 տղամարդ և 15 կին)։ 64 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոնստանտին Ակաշև
Կոնստանտին Ակաշև (Константи́н Борисович Ака́шев, ), բելառուս զորապետ, ԽՍՀՄ ավիացիայի առաջին գլխավոր կոմիսար։
Կենսագրություն
Կարմիր բանակի շարքերում է 1918 թվականից։ 1911-1915 թվականներին սովորել է Իտալիայում և Ֆրանսիայում, որտեղ ավարտել է ռազմական ավիացիոն դպրոցը և աէրոնավորդության ու մեխանիկայի բարձրագույն ուսումնարանը։ 1908 թվականին Ակաշևը աքսորվում է Տուրուխանի մարզ Ռուսաստանի վարչապետ Պյոտր Ստոլիպինի դեմ մահափորձին մասնակցելու համար։ Սակայն շուտով աքսորավայրից փախչում է արտասահման։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում որպես կամավորական մտնում է Ֆրանսիայի ՌՕՈՒ-ի կազմի մեջ։ 1915 թվականին վերադառնում է Ռուսաստան և աշխատում ավիացիոն գործարանում։
1917 թվականի Պետրոգրադի զինված ապստամբության մասնակից է։ 1917 թվականի դեկտեմբերին նշանակվում է օդային նավատորմի կառավարման Համառուսաստանյան կոլեգիայի նախագահ, որի վրա դրված էր հանրապետության օդային նավատորմի ստեղծման և շինարարության հիմնական ֆունկցիաները, ներառյալ կադրերի պատրաստման և նյութատեխնիկական մատակարարման հարցերը։ 1918 թվականին եղել է Արևելյան ռազմաճակատի 5-րդ բանակի ռազմա-օդային ուժերի հրամանատարը, 1918 թվականի դեկտեմբերից նշանակվում է Հարավային ռազմաճակատի ավիացիայի և օդագնացության հրամանատար ։ 1920 թվականի մարտից մինչև 1921 թվականի փետրվարը եղել է Օդագնացության Գլխավոր վարչության պետը։
Կյանքի վերջին տարիներին աշխատել է Լենինգրադի և Մոսկվայի ավիացիոն գործարաններում ղեկավար պաշտոններում, դասավանդել է Օդային նավատորմի Ակադեմիայում։ Ձերբակալվել է 1930 թվականի մարտի 3-ին («Վեսնա» գործով),  1931 թվականի ապրիլի 3-ին  ОГПУ-ի կոլեգիայի որոշմամբ լրտեսության մեղադրանքով դատապարտվել է գնդակահարության։ 1931 թվականի ապրիլի 9-ին գնդակահարվել է։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը։ Արդարացվել է 1956 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Իրինա Օրտման
Իրինա Վիկտորովնա Օրտման (Ирина Ортман, ), ռուս էստրադային երգչուհի, Տուտսի խմբի նախկին մենակատար (2004-2010), 2010 թվականից՝ մեներգչուհի ։
Կենսագրություն
Իրինա Օրտմանը ծնվել է 1978 թվականի հուլիսի 22-ին Ալթայի երկրամասի Զարինսկ քաղաքում՝ երաժշտի ընտանիքում ։ Ազգությամբ գերմանացի է։ Մանկությունն անցել է Ալթայում ։ Երգում է չորս տարեկանից ։ Փոքր տարիքում մասնակցել և հաղթել է երիտասարդ կատարողների տեղական և համառուսաստանյան բազմաթիվ մրցույթներում ։ Իրինայի առաջին ալբոմը՝ «Хочу быть звездой», ձայնագրվել է հոր երաժշտական ստուդիայում ։ Որոշ երգերի հեղինակն Իրինան ինքն է (դրանցից մեկը՝ «Где-то там» երգը, երգչուհու կողմից կատարել է «Աստղերի ֆաբրիկա-3» մրցույթի ժամանակ և ներառվել Ռուսաստանի երաժշտական հավաքածուների մեջ)։ Այնուհետև Իրինան սովորել է Բելառուսի երաժշտական ուսումնարանում, Մոսկվայի արվեստի քոլեջում ։ 1997 թվականին երգչուհին տեղափոխվել է Մոսկվա ։ Ավելի ուշ աշխատել է Ռենատ Իբրահիմովի էստրադային երգերի թատրոնոմ, «Սպիտակ արծիվ» խմբում, Ալեքսանդր Մալինինի և Ալեքսանդր Բույնովի կոլեկտիվներում։ 1999 թվականին Իրինան մասնակցել է «Բլեստյաշիե» խմբի քասթինգին ։ 2003 թվականին Իրինան Յուրմալայում մասնակցել է «Նոր Ալիք» մրցույթի կիսաեզրափակչին ։ 2003 թվականին Իրինան անցել է «Աստղերի ֆաբրիկա» հեռուստանախագծի եզրափակիչ փուլ ։
2003 թվականին ստեղծվեց «Տուտսի» խումբը, որի անդամներն էին Իրինա Օրտմանը, Լեսյա Յարոսլավսկայան, Նաստյա Կրայնովան և Մաշա Վեբերը ։ Խումբն Իրինայի մասնակցությամբ ձայնագրեց մի քանի հիթեր, թողարկեց 2 ալբոմ՝ «Самый-самый» և «Капучино»։
2005 թվականին երգչուհին ավարտեց Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտի երաժշտական ֆակուլտետի «Էստրադայի երաժշտական արվեստ։ Էստրադային-ջազային երգեցողություն» բաժինը ։
2008 թվականի հուլիսի 22-ին Դմիտրովում ամուսնացավ բիզնեսմեն Վլադիմիր Պերևոզչիկովի հետ, որի հետ Իրինան ծանոթացել էր հարսանիքից 2 տարի առաջ՝ Նիժնի Նովգորոդում ունեցած հյուրախաղերի ժամանակ ։
2010 թվականից Իրինա Օրտմանը հանդես է գալիս որպես մեներգչուհի ։
2010 թվականին Իրինա Օրտմանի մասին նկարահանվեց «Հարևաններ» փաստագրական ֆիլմը ։
2012 թվականին մասնակցեց «Դաժան խաղեր» հեռուստաշոուի 3-րդ եթերաշրջանի նկարահանումներին ։ Ավելի ուշ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում հանդես եկավ ռուսական «Առաջին ալիքի» մեկ այլ՝ «Բոլշիե գոնկի» նախագծում ։
2012 թվականին Իրինա Օրտմանը մասնակցեց Բարնաուլ քաղաքի երիտասարդական օրհներգի ձայնագրություններին և դրա տեսահոլովակի նկարահանումներին ։
2013 թվականի ապրիլին СТС հեռուստաալիքի եթերով ցուցադրվեց «Հրեշտակ կամ դև» հեռուստասերիալը, որտեղ Իրինան խաղում էր էպիզոդիկ դեր։
Նկարահանել է իր հեղինակած երգերի 5 տեսահոլովակներ։
2014 թվականին թողարկվեց Իրինայի առաջին՝ պրովոկացիոն "Պլագիատ" ("Плаgiат") անունով սոլո ալբոմը, որի պրոդյուսերը Վ․ Պերևոզչիկովն էր։
2014 թվականի դեկտեմբերին Օրտմանը պաշտոնապես բաժանվեց Վ․ Պերևոզչիկովից։ Միաժամանակ դադարեցրեց ստեղծագործական գործունեությունը։
Անձնական կյանք
Իրինա Օրտմանը պաշտոնապես ամուսնալուծված է ։
Սկավառակագրություն
Երգչուհու երգացանկում, բացի հեղինակային երգերից, կան նաև հայտնի կոմպոզիտորներ և բանաստեղծներ Յուրի Էրիկոնայի, Իլյա Ռեզնիկի, Ալեքսանդր Շուլգինի, Ռիմմա Կազակովայի, Եվգենի Մուրավյովի, Ա․ Լունյովի և այլոց երգերից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ
Հին սանդուղք
«Հին սանդուղք» («Старая лестница»), խորհրդային կարճամետրած մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը 1985 թվականին ստեղծվել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Գորլենկոյի կողմից «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում՝ Իրինա Պիվովարովայի բանաստեղծության հիման վրա։
Սյուժե
Տղան փայտե հին սանդուղքով բարձրանում է երկրորդ հարկ, և աստիճանները ճռճռում են նրա ոտքերի տակ։ Աթոռին նստած է խաղալիք Առլեկինը։ Պատուհանից դուրս աղմկում է քամին, և անձրև է տեղում։ Տղան պառկում է մահճակալին ու քնում։ Ճռճռացող սանդուղքով նրա մոտ են գալիս երազները. երաժիշտները, ակրոբատները, ծաղրածուներն ու փղերը ցուցադրում են կրկեսային ներկայացում։ Իսկ առավոտյան տղան արթնանում է ձվածեղի հոտից։
Վերաթողարկում DVD-ով
Մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Masters of Russian Animation Volume 3» մուլտֆիլմերի հավաքածուում։ Սկավառակում ընդգրկվել են հետևյալ մուլտֆիլմերը՝ «Հեքիաթների հեքիաթը» («Сказка сказок», 1979), «Որս» («Охота», 1979), «Վերջին որսը» («Последняя охота», 1982), «Կար-չկար մի շուն» («Жил-был пёс», 1982), «Մրջյունի ճանապարհորդությունը» («Путешествие муравья», 1983), «Առյուծ և ցուլ» («Лев и бык», 1983), «Գայլը և հորթը» («Волк и телёнок», 1984), «Балаган» (1981), «Հին սանդուղք» («Старая лестница», 1985), «Թագավորական բուտերբրոդ» («Королевский бутерброд», 1985), «Սիդորով Վովայի մասին» («Про Сидорова Вову», 1985) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1985 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Գորլենկոյի մուլտֆիլմեր
Սպասուհի (վեպ)
Սպասուհի (The Help), ամերիկացի գրող Քեթրին Սթոքեթի վեպը, գրված 2009 թվականին։ Այն պատմում է 1960-ական թվականների սկզբին Միսսիսիպի նախանգի Ջեքսոն քաղաքում սպիտակ մարդկանց համար աշխատող աֆրոամերիկացիների մասին։
Հրատարակման պատմություն
Սթոքեթն սկսել է գրել վեպը 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի իրադարձություններից հետո ։ Նա գրել է այն 5 տարվա ընթացքում։ Վեպն ավարտելուց հետո երեք տարի այն մերժել են հրատարակել 60 գրական գործակալներ, մինչև գրական գործակալ Սյուզան Ռամերը համաձայնվել է ներկայացնել Սթոքեթին ։ 2010 թվականին գիրքը հրատարակվել է 35 երկրներում, երեք լեզուներով ։ 2011 թվականի օգոստոսին վաճառվել է գրքի 7 միլիոն օրինակ, գիրքն ավելի քան 100 շաբաթ եղել է բեսթսելլերների ցուցակում` ըստ New York Times-ի ։ Գիրքն արժանացել է քննադատների հիացական գնահատականին   , ինչպես նաև հայտնվել է ըստ Publishers Weekly-ի 2009 և 2010 բեսթսելլերերի ցանկում ։
Սյուժե
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ական թվականներին, Միսսիսիպի նահանգի Ջեքսոն քաղաքում և պատմվում են երեք կանանց` Էյբիլին Քլարքի (Aibileen Clark), Միննի Ջեքսոնի (Minny Jackson) և Էուժենիա «Սքիթեր» Ֆիլանի (Eugenia «Skeeter» Phelan) անունից։
Էյբիլինը որպես սպասուհի աշխատում է Լիֆոլտ ընտանիքի տանը, նա խնամում է փոքրիկ աղջնակ Մեյ Մոբլիին և մաքրում է տունը։ Նրա 24-ամյա որդին` Թրիլորը, մահացել է աշխատավայրում դժբախտ պատահարի պատճառով։ Միննին Էյբիլինի ընկերուհին է, նա իր գործատուների երեսին հաճախ ասում է այն, ինչ մտածում է նրանց մասին, ինչի պատճառով նրան աշխատանքից հեռացնում են արդեն 19-րդ անգամ։ Վերջին անգամ նա աշխատել է տիկին Ուոթերսի` Հիլլի Հոլբրուկի մոտ։ Սքիթերը սպիտակ ընտանիքից է, նրանց է պատկանում Ջեքսոնի մոտակայքում գտնվող բամբակի ֆերման, որտեղ աշխատում են բազմաթիվ աֆրոամերիկացիներ։ Սքիթերը վերջերս տուն է վերադարձել Միսսիսիպիի համալսարանում ուսումն ավարտելուց հետո և ցանկանում է գրող դառնալ։ Սակայն նրա մայրը կարծում է, որ աղջիկն ավելի ճիշտ կանի, եթե ամուսնանա, իսկ նրա դիպլոմը որևէ նշանակություն չունի։ Սքիթերը ցանկանում է իմանալ, թե ուր է անհետացել իրենց սպասուհի Կոնստանտինը, որը մեծացրել և հոգ է տարել իրեն։ Երբ Սքիթերը սովորում էր համալսարանում, սպասուհին գրում էր նրան, որ անհամբեր սպասում է աղջկա վերադարձին։ Սքիթերի մայրն ասում է, որ Կոնստանտինը դուրս է եկել աշխատանքից ու տեղափոխվել է Չիկագո` իր հարազատների մոտ ապրելու։ Սակայն աղջիկը չի հավատում, որ դայակը կարող էր ուղղակի լքել իրեն, և վստահ է, որ ինչ-որ բան այն չէ ու հույս ունի շուտով պարզել։ Բոլոր նրանց, ում Սքիթերը հարցնում է Կոնստանտինի անհետանալու մասին, ձևացնում են, թե անտեղյակ են և հրաժարվում են որոշակի պատասխան տալ։
Կյանքը, որ Կոնստանտինը վարում էր Ֆիլան ընտանիքում, ստիպում է Սքիթերին մտածել, որ սևամորթ սպասուհիներն արժանանում են լրիվ այլ վերաբերմունքի, քան սպիտակամորթները։ Նա (հրատարակչի օգնությամբ) որոշում է, որ ցանկանում է պատմել ճշմարտությունն այն մասին, թե ինչ է նշանակում լինել սևամորթ սպասուհի Միսսիսիպիում։ Սքիթերը փորձում է շփվել սպասուհիների հետ և ձեռք բերել նրանց վստահությունը։ Իրենց կյանքի մասին ճշմարտությունը պատմող աֆրոամերիկացիների մասին 1960-ական թվականների սկզբին ԱՄՆ-ի հարավում գիրք գրելն իսկապես վտանգավոր նախաձեռնություն էր։ Ի վերջո Էյբիլինն սկսում է վստահել Սքիթերին այն բանից հետո, երբ օգնում է նրան սյունյակ գրել տնային տնտեությունը վարելու խորհուրդների մասին։ Սքիթերն այս աշխատանքն ստանձնել է խմբագիր Էլեյն Սթայնի խորհրդով միայն նրա համար, որ սկսի գրողի ու խմբագրի կարիերան, չնայած ինքը ոչինչ չգիտի տնային տնտեսության մասին, քանի որ դա «սպասուհու» ասպարեզն է։ Իրավիճակի զավեշտը չի վրիպում Սքիթերի աչքից, որն արդյունքում առաջարկում է վճարել Էյբիլինին իր խորհուրդների և ծախսած ժամանակի համար։
Յուլ Մեյը, ով սպասուհի է աշխատում Հիլլիի տանը, ձերբակալվում է Հիլլիի մատանիներից մեկը գողանալու համար. նա գողությունը կատարել էր իր երկվորյակ երեխաների ուսման վարձը վճարելու համար այն բանից հետո, երբ Հիլլին հրաժարվել էր օգնել նրան։ Մյուս սպասուհիները որոշում են, որ նրանք պատրաստ են վտանգել իրենց աշխատանքն ու անվտանգությունը և համաձայնում են մասնակցել Սքիթերի գրքի գրմանը։
Այսպիսով, Սքիթերը աֆրոամերիկացի սպասուհիների հետ գիրք է գրում Ջեքսոնում ապրող և սպիտակ կանանց մոտ որպես սպասուհի աշխատող սևամորթների մասին։ Ոչ բոլոր պատմություններն են բացասական, որոշներում նկարագրվում են բարի և դրական իրադարձություններ, սակայն որոշները դաժան են, անգամ` անմարդկային։ Արդյունքում «Սպասուհին» վերնագրով գիրքը հրատարակվում է, իսկ գրքի վերջին գլուխները պատմում են գրքի հրատարակման հետևանքների մասին Ջեքսոնում։
Էկրանավորում
2011 թվականի օգոստոսի 10-ին էկրան է բարձրացել համանուն ֆիլմը ։ Ֆիլմի ռեժիսորն ու սցենարիստը Սթոքեթի մանկության ընկերն է, Թեյթ Թեյլորը ։
Սթոքեթն ասել է, որ Միննիի կերպարն ստեղծելիս նրան ոգեշնչել է դերասանուհի Օկտավիա Սփենսերը, որն արդյունքում խաղացել է այդ կերպարն էկրանավորման ժամանակ ։ Ֆիլմի որոշ տեսարաններ նկարահանվել են Միսսիսիպիում, Ջեքսոնում, սակայն ֆիլմը հիմնականում նկարահանվել է Գրինվուդում, որը պատկերում է 1963 թվականի Ջեքսոնը ։ Օկտավիա Սփենսերն «Օսկար» մրցանակ է ստացել Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում։ Դրանից բացի, ֆիլմն առաջադրվել է լավագույն ֆիլմ անվանակարգում, իսկ Վիոլա Դեվիսն ու Ջեսիկա Չեսթեյնը` համպատասխանաբար` լավագույն դերասանուհի և երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի անվանակարգերում ։
Դատական հայց
Տնային աշխատող Էբլին Կուպերը (Ablene Cooper), որը մի ժամանակ աշխատել է Սթոքեթի եղբոր տանը, դատի է տվել գրողին այն մեղադրանքով, որ նա գողացել է իր կյանքի պատմությունն առանց իր թույլտվության և ստեղծել է Էյբիլինի կերպարն ըստ իր նախատիպի։ Կուպերը դատի է տվել Սթոքեթին` պահանջելով նրանից 75.000 դոլար` որպես փոխհատուցում։ Նա նաև քննադատել է Սթոքեթին այն բանի համար, որ վերջինս իր կերպարի մաշկի գույնը համեմատել է խավարասեր մաշկի գույնի հետ, ինչը կարելի է ռասիզմ որակել ։ Հինդս շրջանի դատարանը մերժել է գործը` ժամկետանց լինելու պատճառով։ Սթոքեթը ժխտել է, որ իր ստեղծած կերպարը հիմնված է Կուպերի կերպարի վրա` վստահեցնելով, որ ինքը նրան հազիվ է ճանաչել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2009 վեպեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Դիմիտր Բլագոև
Դիմիտր Բլագոև (Дими́тр Благо́ев Николов-Дядото, ), մարքսիզմի առաջին պրոպագանդիստը Բուլղարիայում, Բուլղարական սոցիալ–դեմոկրատական բանվորական (տեսնյակների) կուսակցության հիմնադիրը։
Կենսագրություն
1881 թվականից սովորել է Պետերբուրգի համալսարանում, որտեղ ուսանողական կազմակերպությունների միջոցով միացել է հեղափոխական շարժմանը։ Դեռևս պատանի հասակից մասնակցել է օսմանյան տիրապետության դեմ բուլղար ժողովրդի ազգային–ազատագրական պայքարին։ 1878–1880 թվականներին սովորել է Օդեսայի ռեալական ուսումնարանում, այնուհետև՝ Պետերբուրգի համալսարանում։ 1883 թվականին Ռուսաստանում կազմակերպել է սոցիալ–դեմոկրատական առաջին խմբերից մեկը։ Բլագոևը սերտ կապ է պահպանել Գ․ Վ․ Պլեխանովի «Աշխատանքի ազատագրություն» խմբի հետ։ 1885 թվականին հեղափոխական գործունեության համար վտարվել է Ռուսաստանից։ Վերադառնալով Բուլղարիա՝ Բլագոևը ծավալել է մարքսիստական գաղափարների քարոզչություն։ 1891 թվականին Բլագոևի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Բուլղարական սոցիալ–դեմոկտրատական կուսակցությունը։ 1903 թվականին անջատվելով օպորտունիստներից՝ Բլագոևն իր համախոհների հետ ստեղծել է մարքսիստական սոցիալ–դեմոկրատական (տեսնյակների) կուսակցությունը, որը 1919 թվականին վերակազմվել է Բուլղարական կոմունիստական կուսակցության, և մասնակցել Կոմինտերնի հիմնադրմանը։ Բլագոևը հեղինակ է փիլիսոփայական, տնտեսագիտական և Բուլղարիայի նորագույն շրջանի պատմությանը վերաբերող աշխատությունների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ
Վալերի Բիկովսկի
Վալերի Ֆեոդորովիչ Բիկովսկի (Вале́рий Фёдорович Быко́вский, ), խորհրդային տիեզերագնաց օդաչու, գնդապետ, Խորհրդային Միության հերոս (1963)։
Ավարտել է Կաչինսկի ռազմա-օդաչուական ուսումնարանը (1955) և Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ինժեներական ակադեմիան (1968) : 1963 թվականի հունիսի 14-19-ին «Վոստոկ-5» տիեզերանավով Երկրի շուրջ կատարել է 81 պտույտ (119 ժ ընդհանուր տևողությամբ)՝ անցնելով ավելի քան 3,3 մլն կմ ։ Հունիսի 16-ից Բիկովսկիի թռիչքն ընթացել է Վալենտինա Տերեշկովայի ղեկավարած «Վոստոկ-6»-ի հետ միաժամանակ։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, այլ շքանշաններով ու մեդալներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային տիեզերագնաց-օդաչուներ Կատեգորիա:Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Պորտուգալական կայսրություն
Պորտուգալական կայսրություն (Império Português), նաև հայտնի որպես Պորտուգալական անդրծովեր (Ultramar Português) կամ Պորտուգալիայի գաղութատիրական կայսրություն (Império Colonial Português), եղել է համաշխարհային պատմության խոշորագույն և ամենաերկարակյաց կայսրություններից մեկը և առաջին գաղութատիրական կայսրությունը Վերածննդի դարաշրջանում։ Այն գոյատևել է մոտ վեց դար, սկսած Սեուտայի նվաճմամբ 1415 թվականին և ավարտված Պորտուգալական Մակաուի փոխանցմամբ Չինաստանին 1999 թվականին։
Հաջորդ տասնամյակներում պորտուգալացի նավաստիները շարունակեցին հետազոտել ափեր և կղզիներ Արևելյան Ասիայում` հիմնադրելով նավահանգիստներ և գործարաններ` հասնելով այնտեղ։ 1571 թվականի դրությամբ նավահանգստային կայանները կապում էին Լիսաբոնը Նագասակիին Աֆրիկայի ափերի երկայնքով, Մերձավոր Արևելքով, Հնդկաստանով և Հարավային Ասիայով։ Առևտրային ցանցի զարգացումը բերեց Պորտուգալիայի տնտեսության զարգացմանը 1500-1800 թվականներին, այդ ժամանակ մեկ շնչին ընկնող եկամտի մակարդակով Պորտուգալիան հինգերորդն էր աշխարհում։
Պորտուգալիայի գաղութատիրական կայսրության երրորդ և վերջին շրջանը սկսվեց Բրազիլիայի անկախացմամբ 1820-ական թվականներին։ Այդ ժամանակ գաղութներից մնացել էին Պորտուգալական Աֆրիկան, Պորտուգալական Տիմոր, անկլավներ և էքսկլավներ Հնդկաստանում (Պորտուգալական հնդկաստան) և Չինաստանում (Պորտուգալական Մակաու)։ 1890 թվականի բրիտանական վերջնագրից հետո Պորտուգալիան հրաժարվեց Աֆրիկայում իր հավակնություններից։
Անտոնիո դի Օլիվեյրա Սալազարի օրոք Պորտուգալիայի երկրորդ հանրապետությունը որոշ հիվանդագին ջանքեր գործադրեց պահպանելու վերջին գաղութները։ Ռեժիմը իր գաղութները վերանվանեց անդրծովյան պրովինցիաներ, սակայն անջատողականների միայն փոքր մասին այն բավարարեց։ 1961 թվականին Գոան բռնակցվեց Հնդկաստանին և Սաո Ժոաո Բապտիստա դե Աջուրա նավահանգիստը` Դահոմեյին (այժմ Բենին)։ Պորտուգալական գաղութատիրական պատերազմը Աֆրիկայում տևեց մինչև ռեժիմի վերջնական տապալումը Աֆրիկայում 1974 թվականին, որին հետևեց այսպես կոչված Պորտուգալական Աֆրիկայի ապագաղութականացումը և Պորտուգալական Տիմորի բռնակցումը Ինդոնեզիայի կողմից։ Պորտուգալական Մակաուն վերադաձրեց Չինաստանին 1999 թվականին։
Նախապատմություն (1139–1415)
Պորտուգալիայի թագավորության ակունքները գալիս են ռեկոնկիստայից, երբ Պիրենեյան թերակղզին վերանվաճվեց մավրերից ։ Երբ 1139 թվականին հիմնադրվեց անկախ թագավորությունը, Պորտուգալիան շարունակեց վերանվաճումը` հասնելով Ալգարվիին 1249 թվականին։ Սակայն նրանց անկախությունը վիճարկում էր հարևան Կաստիլիան, մինչև ստորագրվեց Այլոնի պայմանագիրը 1411 թվականին ։
Չունենալով խնդիրներ այլ Եվրոպական տերությունների հետ` Պորտուգալիան ուշադրությունը սևեռեց անդրծովյան տարածքների հետ և սկսեց ռազմական գործողություններ իրականացնել Հյուսիսային Աֆրիկայի մուսուլմանական տարածքների նկատմամբ ։ Առաջին նրանք սկսեցին հարձակվել Մերինիդյան սուլթանության (ժամանակակից Մարոկկո) վրա։ Նրանք սա համարում էին քրիստոնեական Խաչակրաց արշավանքներ Իսլամի դեմ, բացի այդ հնարավորություն զարգացնելու պորտուգալական առևտուրը ։
1415 թվականին հարձակում գործեցին Սուետայի վրա, որը Հյուսիսային Ամերիկայի իսլամիստների մարտավարական նավահանգիստն էր Միջերկրական ծովում և կարևոր դեր էր կատարում ստրուկների առևտրի համար։ Սուետայի նվաճումը ռազմական հաջողություն էր և առաջին քայլն էր Պորտուգալիայի ընդարձակման Պիրենեյան թերակղզուց դուրս, սակայն դրանից հետո մուսուլմանական զորքերը փորձեցին վերանվաճել այն։ Պորտուգալացիները չկարողացան այն օգտագործել որպես հիմք հետագա նվաճումների համար և միջսահարայան քարավանները փոխեցին իրենց ուղիները և շրջանցում էին Սուետան` փնտրելով այլ մուսուլմանական նավահանգիստներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախկին կայսրություններ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի թագավորություն Կատեգորիա:Ժամանակակից Եվրոպայի գաղութատիրության պատմություն
I Took a Pill in Ibiza
«I Took a Pill in Ibiza», ամերիկացի երգիչ և կոմպոզիտոր Մայք Պոզների երգը, որ թողարկվել է նրա At Night, Alone. երկրորդ ալբոմում Island լեյբլի կողմից։ 2015 թվականի հուլիսի 24-ին թողարկվել է բնօրինակ կիթառային տարբերակի ռեմիքսը նորվեգացի SeeB դուետի կողմից և հրատարակվել ԱՄՆ-ում որպես առաջին սինգլ։  Երգը գրել է Մայք Պոզները, պրոդյուսերներն են՝ Մայք Պոզները, Martin Terefe, SeeB: Այն ներկայացվել է «Գրեմմի» մրցանակի տարվա լավագույն երգ անվանակարգում։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը թողարկվել է 2016 թվական ի  փետրվարի 26-ին «Vevo» ալիքով։
Արձագանքներ
Billboard ամսագիրը «I Took a Pill in Ibiza» երգը տեղադրել է իր «100 Best Pop Songs of 2016» ցանկի 30-րդ հորիզոնականում ։ Այն ընդգրկվել է նաև Billboard-ի վարկածով 2016 թվականին ԱՄՆ լավագույն սինգլների վերջնական ցանկում (№ 15) :
Արտաքին Հղումներ
Կատեգորիա:2015 սինգլներ Կատեգորիա:Երգեր թմրանյութերի մասին Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Սուրբ Սահակ եկեղեցի (Տանձուտ)
Սուրբ Սահակ եկեղեցի, գտնվում է Արմավիրի մարզի Տանձուտ գյուղում, կառուցվել է 1912 թվականին Տանձուտ գյուղի բնակիչների ջանքերով։ Խորհրդային շրջանում այն դարձել է լքված տաճար՝ վերածվելով հացահատիկի պահեստի։ Մոտ 1937 թվականից մինչև 1990-ականները եկեղեցին որպես Աստծո տուն չի գործել։ Այնուհետև 1996 թ. Գարեգին Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կարգադրությամբ ու օրհնությամբ եկեղեցին վերաբացվում և վերաօծվում է։ 1997 թվականին եկեղեցու վերակառուցումը հանձն են առնում ամերիկահայ բարերար Մարգար Սահմանյանը և Ստեփանյան եղբայրները։ Եկեղեցին վերաօծվում է 1997 թվականի նոյեմբերի 6-ին Տեր Ասողիկ եպիսկոպոս Արիստակեսյանի ձեռամբ։ Այժմ այն պատկանում է Արմավիրի մարզի գործող եկեղեցիների շարքին։ Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Մովսես քահանա Աշուրյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արմավիրի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Օպերա-բալետ
Օպերա-բալետ (opera-ballet) երաժշտական-թատերական ժանր, որը գերակշռում էր Ֆրանսիայում 17-18-րդ դարերի ընթացքում և բնորոշ էր այդ ժամանակաշրջանի պալատական թատրոնին («Թագավորական երաժշտական ակադեմիա»)։
Պատմություն
Օպերա-բալետը սովորաբար բաղկացած են մի շարք նկարներից՝ անտրե ( entrėes), սյուժեն գրեթե միահյուսված չէ, որտեղ զարգացած պարային տեսարանները զուգորդվում են արիաների, ասերգությունների և օպերայի այլ ձևերի հետ։ Օպերա-բալետի ամենապայծառ օրինակներն են՝ «Նրբակիրթ Հնդկաստան» (1735), «Գեբի փառատոներ» (1739)` ստեղծված Ժան Ֆիլիպ Ռամոյի կողմից։
Հետևաբար, օպերայի և բալետի` որպես առանձին թատերական ժանրի ձևավորման ընթացքում, ժանրը ոչնչացնում է իրեն։ Այնուամենայնիվ, 19-20-րդ դարերի ընթացքում նորից հայտնվել են նրա առանձին ​​նմուշները, որոնք  խորեոգրաֆիայի և երգերի միասնություն են ֆանտաստիկ կամ առասպելական ներկայացումներում՝ «Վիլի» Պուչինի (1884), «Մլադա» Ռիմսկի-Կորսակով (1890) «Քնարի ծնունդ» Ռուսելի (1925), «Հրաշքների թատրոն» Հենզե (1948, 1965, երկրորդ հրատարակություն), «Պրուսական հեքիաթ» Բլահեր (1950), «Ձյունե թագուհի» Ռաուհվերգեր (1965), «Սասունցի Դավիթ» էդգար հովհաննիսյան (1976) և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թատերական ժանրեր
Քրիստիան Դիոր
Քրիստիան Դիոր (Christian Dior, ), Ֆրանսիացի դիզայներ, ճանաչված է որպես աշխարհահռչակ նորաձևության տներից մեկի՝ Քրիստիան Դիորի հիմնադիր, որն այժմ պատկանում է Գրուպ Առնոլտ ընկերությանը։
Վաղ կյանք
Քրիստիան Դիորը ծնվել է Ֆրանսիայում` Նորմանդիայի ափամերձ քաղաքում` Գրանվիլլում, Մորիս Դիորի հինգ երեխաներից երկրորդն է։ Երբ Քրիստիանը մոտ հինգ տարեկան էր, նրա ընտանիքը տեղափոխվեց Փարիզ, բայց ամառային արձակուրդներին միշտ վերադառնում էին Նորմանդիա։
Դիորի ընտանիքը հույսեր ուներ, որ իրենց տղան կդառնա փաստաբան, բայց նա սիրում էր արվեստը և ցանկանում էր խորանալ արվեստի մեջ։ Փող աշխատելու համար նա վաճառում էր իր նորաձևության էսքիզները, յուրաքանչյուրը մոտավորապես 10 ցենտով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նորաձևության դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գործարարներ
Վարպետների տուն (Ուֆա)
Վարպետների տուն (Дом специалистов, Մասնագետների տուն, Дом на набережной ), բնակելի տուն Բաշկիրիայի մայրաքաղաք Ուֆայում։ Տեղակայված է Լենինի և Զաքի Վալիդիի փողոցների անկյունում՝ Լենինի փողոց, տուն 2 հասցեում ։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։
Պատմություն
Վարպետների տունը հինգհարկանի բնակելի տուն է, որը կառուցվել է պոստկոնստրուկտիվիզմի ոճով երկու փուլով. առաջին և երկրորդ մասնաշենքերը (Գեորգի Վագին, Ա. Ֆլոնով) կառուցվել են 1933-1937 թվականներին, իսկ երրորդը (Գենրիխ Տոպուզ և Պլեխանով)՝ 1942 թվականին ։ Շենքը կառուցել է Բաշերկճանշին (Башжелдорстрой) տրեստը ։ Շենքի կառուցման համար քանդվել են չորս բնակելի տներ ։
1932 թվականի մարտին հրապարավել է Խորհրդային Միության ԺԿԽ և ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ որոշումը «Վարպետների համար տներ կառուցելու մասին», համաձայն որի՝ 1933 թվականին սկսվել է շենքի կառուցումը ։ Նախատեսվել է շենքը կառուցել 1932 թվականին, սակայն ճարտարապետների նախագիծը մշակման կարքի է ունեցել ։ Առաջին մասնաշենքը կառուցվել է 1936 թվականին, երկրորդը՝ 1937 թվականին, իսկ երրորդը, որ հարում է Սովետական փողոցին՝ 1942 թվականին ։ Շենքը շինարարությունն սկզբում կատարվել է դատապարտյալների ուժերով, իսկ շինարարությունն ավարտել են գերմանացի ռազմագերիները։ Առաջին մասնաշենքը կառուցվել է քանդված Հարության մայր տաճարի (Воскресенский собор) քարերով, որը եղել է քաղաքի գլխավոր տաճարը  ։ Վարպետների տունը եղել է Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ Ուֆայում կառուցված ամենամեծ կառույցը ։ Ներքին բակում կառուցել է շատրվան , և այնտեղ էլ տեղակայված է եղել երաժշտական դպրոց ։ Շենքի շինարարությունը մասամբ անավարտ է մինչ օրս․ առաջին և երկրորդ մասնաշենքերի շքամուտքերում կան վերելակի հորաններ, բայց վերելակները բացակայում են։ Ննջարաններն ունեն պատշգամի դուռ, բայց պատշգամբներ կաուցված չեն, ինչի պատճառով բնակիչներից ոմանք այդ դռները փակել են աղյուսե պատերով։ Պատշգամբների ու վերելակների բացակայությունը պայմանավորվա է տան շուտափույթ հանձնմամբ 1942 թվականին՝ Լենինգրադից տարհանված ինժեներների բնակեցումից առաջ ։ Ի սկզբանե տունը ներկված է եղել կանաչ, սակայն 2000 թվականին այն ներկվել է բեժագույն, ապա դեղին։ Տարբեր տարիների Վարպետների տանն ապրել են քաղաքում և հանրապետությունում հայտնի վաստակավոր անձինք, ինչի մասին վկայում են շենքի պատին տեղադրված հուշատախտակները։ Մասնավորապես Վարպետների տանն ապրել են գրողներ Գայնան Ամիրովը և Դաուտ Յուլտին, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր բժիշկ Ն․ Բայտերյակովը, քիմիկոս Պյոտր Բուդնիկովը, ժողովրդական արտիստներ Գիմալետդին Մինգաժևը, Արսլան Մուբարյակովը և Գյուլլի Մուբարյակովան, բանաստեղծներ Ռաշիտ Նիգմատին, Սալյամ Գալիմովը և Պավլո Տիչինան , ակադեմիկոս Գենադի Ռոզենբերգը ։ Տան առաջին բնակիչների մեծ մասը դարձել են 1930-ական թվականների Ստալինյան բռնաճնշումների զոհ ։
1987 թվականին Բաշկիրայի ԻԽՍՀ մինիստրների խորհրդի հրահանգով շենքն անցել են պետության պահպանության տակ որպես պատմության հուշարձան ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1942 հիմնադրումներ
Բեռնարդո Անոր
Բեռնարդո Անոր Ակոստա (Bernardo Añor Acosta, ), վենեսուելացի ֆուտբոլիստ, «Կարակաս» ակումբի կիսապաշտպան։
Բեռնարդոյի փոքր եղբայրը՝ Խուանպին նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է, որը հանդես է գալիս իսպանական «Մալագա» ակումբում։
Ակումբային կարիերա
Անորը ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է իր հայրենի քաղաքի «Կարակաս» ակումբի ակադեմիայում։
2007 թվականին նա տեղափոխվել է ԱՄՆ և ընդունվել Հարավային Ֆլորիդայի համալսարան, որտեղ սովորել է կոմերցիա։ Դասընթացների ընթացքում նա հանդես է եկել համալսարանի թիմում ։ 2010 թվականին նա հաշվառվել է  ամառային լիգայի «Բրեյդենտոն Ակադեմիկս» ակումբում, սակայն ոչ մի հանդիպում չի անցկացրել թիմի կազմում։
2011 թվականի սկզբին Անորը տեղափոխվել է «Կոլամբուս Կրյու» ակումբ ։ 2011 թվականի մարտի 26-ին՝ «Նյու-Յորք Ռեդ Բուլլզ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը MLS-ում ։ Հունիսի 19-ին՝ «Հյուստոն Դինամո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Բեռնարդոն խփել է իր առաջին գոլը «Կոլամբուս» ակումբի կազմում ։
2014 թվականի դեկտեմբերին Անորը տեղափոխվել է MLS-ի՝ «Սպորտինգ Կազան-Սիթի» ակումբ ։
2016 թվականի փետրվարին Անորը վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է NASL-ի «Միննեսոտա Յունայթեդ» ակումբ» ։ Ապրիլի 2-ին՝ «Կարոլինա Ռեյլխոքս» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։
Աֆղանական ռուփի
Աֆղանական ռուփի, մինչև 1926 թվականը Աֆղանստանի դրամական միավոր։
Բեռնարդո Անոր
Ակումբային կարիերա
2018 թվականի սկզբին Անորը վերադարձել է Վենեսուելա՝ «Կարակաս» ակումբ ։
Աֆղանական ռուփի
Պատմություն
Մինչև 1981 թվականը օգտագործվել են արձաթի ռուփի և նրա խառնուրդները, մետաղե ֆիլսը և ոսկե կոպեկները (մուխր, աշրաֆի և տիլլա)։ Նրանց միջև ֆիքսված փոխարժեք չի եղել, տարբեր շրջանները իրենց մետաղադրամներն էին օգտագործում, որոնք տարբերվում էին քաշով և նկարով։ Շրջանառության մեջ օգտագործում էին պատմական տարբեր թղթադրամներ՝ պարսկական, ռուսական, բայց ավելի շատ հնդկական։
Բեռնարդո Անոր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենեսուելացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Աֆղանական ռուփի
Պատմություն
1891 թվականին գործածության մեջ դրվեց նոր դրամական միավորը, ստեղծվել է քաբուլյան ռուփիի հիման վրա։ Ռուփին բաժանվում է 60 կոպեկի՝ պայսի, որոնցից յուրաքանչյուրը համապատասխանում էր 10 դինարի։ Գոյություն ունեյին այնպիսի դրամներ ինչպիսիք են՝ կիրան (30 պայս), սանար (30 պայս), աբասի (20 պայս), և տիլլա, որի արդյունքում՝ ամանի՝ (յուրաքանչյուրը 10 ռուփի)։
Մետաղադրամ
Մինչև 1891 թվականը միակ մետաղադրամը եղել է ֆիլսը։ Արծաթյա դրամները հատվել են 1⁄12, 1/10, 1⁄8, 1⁄6, ¼, ⅓, ½, 1 և 2 ռուփի արժողությամբ, ոսկյա դրամներ են եղել աշրաֆը, տիլլան,  ½ մուխռան և մուղրը։
Թղթադրամներ
1919—1920 թվականներին թողարկվել են տոմսեր, որոնց գանձապետարանի անվանական արժեքը կազմել է 1, 5, 50 և 100 ռուփի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուփի Կատեգորիա:Ասիական արժույթներ Կատեգորիա:Շրջանառությունից հանված դրամներ
Հայկազ Աթոյան
Հայկազ Ղազարի Աթոյան, հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Յոթամյա կրթությամբ ընդունվել է Լենինականի կաթնաարդյունաբերական տեխնիկում, որն ավարտել է 1934 թվականին և վերադարձել Բերդ։ Բերդում զբաղվել է ուսուցչությամբ, դասավանդել քիմիա և բնագիտություն։ 1935-1938 թվականներին աշխատել է Կալինինոյի շրջանի գյուղերում՝ սկզբում շարքային ուսուցիչ, հետագայում՝ ուսմասվար, տնօրեն։ 1938-1939 ուսումնական տարում տեղափոխվել է ծննդավայր և աշխատել միջնակարգ դպրոցում, դասավանդել նույն առարկաները։ Նույն ուսումնական տարում ընդունվել է Երևանի հայկական մանկավարժական ինստիտուտի քիմիական ֆակուլտետը, սակայն դեկտեմբերի 23-ին զորակոչվել է բանակ։ Մասնակցել է ֆիննական պատերազմին։ Դեռ չզորացրված, սկսել է Հայրենական մեծ պատերազմը, և նա շարունակել է ծառայությունը Չեռնիգովում։ Վերջին նամակը ծառայության վայրից գրված, եղել է 1941 թվականի հուլիսի 8-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Բերդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Նևիան
Նևիան (Névian), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1329 մարդ, բնակչության խտությունը` 93.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.25 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Հոլանդական կայսրություն
[[Պատկեր:Dutch Empire35.PNG|right|thumb|500px|Հոլանդիայի գաղութները
Նևիան
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Հոլանդական կայսրություն
]]
Հոլանդական կայսրություն (het Nederlandse Rijk), 17-20-րդ դարերում գոյատևած գաղութային կայսրություն։
Պատմություն
Հոլանդական կայսրությունը ստեղծվել է 17-րդ դարի առաջին կեսում տեղի ունեցած առևտրային, գաղութային, գիտահետազոտական արշավանքների արդյունքում։ Կայսրությունը արագ ընդլայնվում էր և արդեն 18-րդ դարում ներառում էր Գվիանան, Ինդոնեզիան, ֆակտորիաներ Հնդկաստանում, Ցեյլոնում, Ֆորմոզում և այլ տարածքներ։ Իր պատմության ընթացքում Հոլանդական կայսրությունը իր մեջ է ընդգրկել բազմաթիվ տարածքներ աշխարհի տարբեր հատվածներում։ Այն նաև ուներ բազմաթիվ թշնամիներ, որոնցից գլխավորը և ամենահզորը Բրիտանական կայսրությունն էր։
Հոլանդական գաղութային կայսրությունը մերթ ընդլայնվում էր, և մերթ փոքրանում, կորցնելով և ձեռք բերելով տարբեր գաղութներ։ Ինչպես օրինակ` 17-րդ դարի երկրորդ կեսին Հոլանդիան Անգլիային զիջեց իր Հյուսիսամերիկյան գաղութները, իսկ 1802 թվականի Ամիենի հաշտության պայմանագրի համաձայն` Ցեյլոնը ու Կապի գաղութը։
Նևիան
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 844 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 616-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 228։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,0 %։ 616 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 540 անձ (279 տղամարդ և 261 կին)։ Գործազուրկ են եղել 76 անձ (35 տղամարդ և 41 կին)։ 228 անաշխատունակներից 77-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 81-ը` թոշակառուներ, իսկ 70-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Հոլանդական կայսրություն
Պատմություն
Կայսրության փլուզումը տեղի ունեցավ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ անկախություն ստացան Ինդոնեզիան և Սուրինամը։ Ներկայումս Նիդերլանդներից կախման մեջ են գտնվում միայն կազմալուծված Նիդերլանդական Անտիլների նախկին սուբյեկտներ` Արուբան, Կյուրասաոմ, Սինտ Մաարտենը, Կարիբյան Նիդերլանդները և Կարիբյան Նիդերլանդները` Բոնեյրեն, Սաբան և Սինտ Էվստատիուսը։
Նևիան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հոլանդական կայսրություն
Պատմություն
Կատեգորիա:Նիդերլանդների պատմություն Կատեգորիա:Ժամանակակից Եվրոպայի գաղութատիրության պատմություն
Ֆուեֆուկի
Աշխարհագրագան դիրք
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզու վրա, Յամանասի պրեֆեկտուրայում, Տյուբույի շրջանում։ Սահմանակից է Կոֆու, Կոսյու, Յամանասի քաղաքների հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Նիկոլայ Բիրյուկով
Նիկոլայ Բիրյուկով, ռուս գեներալ-մայոր, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Բիրյուկովը ծնվել է 1873 թվականի հուլիսի 3-ին Ռուսական կայսրությունում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Սիմբիրսկի կադետական կորպուսում, որն ավարտելուց հետո 1891 թվականի սեպտեմբերի 1-ին ընդունվել է Պավլովսկի ռազմական ուսումնարան։ 1892 թվականի օգոստոսի 4-ին ստացել է պոդպորուչիկի կոչում և ծառայության անցել 16-րդ հրաձգային գնդում։ 1896 թվականի օգոստոսի 4-ին, ստանալով պորուչիկի կոչում, Բիրյուկովն ընդունելության քննություններ է հանձնել Գլխավոր շտաբի Նիկոլաևյան ակադեմիայում, ուսուցման երկդասյա դասընթացներ անցնելով, վերադարձել իր գունդ։ 1900 թվականի օգոստոսի 4-ին ստացել է շտաբս կապիտանի կոչում տեղափոխվելով գվարդիա և ուղիղ 4 տարի անց ստացել կապիտանի կոչում։ Պավլովյան ռազմական ուսումնարանում ծառայել է որպես կրտսեր սպա-դաստիարակ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում Բիրյուկովը եղել է 13-րդ հրաձգային գնդի փոխգնդապետ։ Շուտով ստացել է գնդապետի կոչում ։
Գերագույնի հրամանով 1915 թվականի ապրիլի 24-ին Բիրյուկովը պարգևատրվել է Սուրբ Գեորգիի 4-րդ աստիճանի շքանշանով ։ 1915 թվականի սկզբին նշանակվել է 16-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար, նոյեմբերի 10-ին՝ արժանացել Գեորգիևյան զենքի։ 1916 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Բիրյուկովը ստացել է գեներալ-մայորի կոչում և շուտով նշանակվել Սիբիրյան հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ Քաղաքացիական պատերազմին Բիրյուկովն ակտիվ մասնակցություն չի ունեցել, սակայն 1919 թվականի ամռանը բոլշևիկների կողմից ձերբակալվել և գնդակահարվել է հուլիսի 13-ին Օդեսայում ։
Պարգևներ
Այլ պարգևների հետ մեկտեղ՝ Բիրյուկովն ունի հետևյալ շքանշանները՝
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Սուլթանիկ Արևշատյան
Սուլթանիկ Սուրենի Արևշատյան, հայ ճարտարապետ։ Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1974) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կին ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամներ
Ջերմուկ (հանքային ջուր)
Ջերմուկ, ածխաթթվական, սիլիկատային, հիդրոկարբոնատ-սուլֆատային, նատրիումական, բարձր ջերմաստիճանի հանքային ջուր՝ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Ջերմուկ քաղաքի տարածքում։ Ընդգրկում է Արփա գետի հնահովտի սարավանդը և կիրճը ։
Հետազոտում
1830 թվականին առաջինը հետազոտությամբ զբաղվել է Գ․ Վոսկոբոյնիկովը, 1925 թվականից սկսվել են համակարգված հետազոտությունները (Կ․ Պաֆենհոլց), 1938 թվականից՝ հորատման և շահագործման աշխատանքները (Ա․ Դեմյոխին)։
Քիմիական կազմ
CO2 0.5 H2SiO3 0.083 M 4.3 T62°C
CO2 0.4 M 4.7 T64.4 °C
Պարունակում է նաև Fe, Li, Zn, Cu, Pb, Br և այլ միկրոտարրեր։
Ջրաբուժական հատկություններ
Ջրաբուժական հատկություններով նման է Ժելեզնովոդսկի (ՌԴ) և Կարլովի Վարիի (Չեխիա) հանքային ջրերին։ Դեռևս միջին դարերից հայտնի «Ջերմուկ»-ի բուժիչ հատկությունների մասին վկայում են Ջերմուկ քաղաքի տարածքում պահպանված քարաշեն ավազանների մնացորդները։
Շշալցում
Շշալցնում է տեղի Ջերմուկ Գրուպ ընկերությունը ։
Մկնդեղի պարունակություն
Ջերմուկի հանքային ջրերում մկնդեղի պարունակությունը 50 անգամ գերազանցում է առողջության համար ապահով մակարդակը։ Այս պատճառով մի շարք երկրներ, ինչպիսիք են ԱՄՆ֊ն և Հոնգկոնգը հայտարարել են Ջերմուկը վնասակար առողջության համար և արգելել դրա վաճառքը ։ Հետազոտությունները ցույց են տվել որ եթե մկնդեղի կոնցենտրացիան գերազանցում է 10 միկրոգրամ/լիտր֊ից ապա զգալիորեն ավելանում է քաղցկեղով հիվանդանալու հավանականությունը ։ Ջերմուկի հանքային ջրում մկնդեղի կոնցենտրացիան եղել է 500-600 միկրոգրամ/լիտր ըստ 2007 թվականի չափումների և 450 միկրոգրամ/լիտր ըստ 2019 թվականի չափումների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանքային ջրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հանքային ջրեր Կատեգորիա:Հայկական խմիչքներ Կատեգորիա:Հայկական ապրանքանիշեր Կատեգորիա:1951 հիմնադրումներ Հայաստանում
Նիկոլայ Սիդելնիկով
Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Սիդելնիկով (Никола́й Никола́евич Сиде́льников, ), խորհրդային կոմպոզիտոր, ՌՍՖՍՌ ժողովրդական արտիստ (1992 թ.) :
Կենսագրություն
Նիկոլայ Սիդելնիկովը ծնվել է 1930 թվականի հունիսի 5-ին Տվերում։ 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան՝ Եվգենի Մեսների դասարանը, ասպիրանտուրան՝ Յուրի Շապորինի դասարանը, 1958 թվականից եղել է Շապորինի և Արամ Խաչատրյանի ասիստենտը, 1961 թվականից Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայում վարել է կոմպոզիցիայի դասարանը։ Եղել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի առաջատար պրոֆեսորներից (1981 թվականից) դասավանդման տեսության և պրակտիկայի իր յուրահատուկ մեթոդով։ Նրա դասարանն են ավարտել բազում երիտասարդ կոմպոզիտորներ, որոնք հետագայում դարձել են ճանաչված անուններ, այդ թվում՝ Վյաչեսլավ Արտյոմով, Էդուարդ Արտեմև, Դմիտրի Սմիրնով, Վլադիմիր Տարնոպոլսկի, Վլադիմիր Կոմարով, Մարկ Մինկով, Վլադիմիր Մարտինով, Իվան Սոկոլով, Իրաիդա Յուսուպովա, Ջամիլյա Ջազիլբեկովա, Տատյանա Կոմարովա, Սերգեյ Պավլենկո, Վլադիմիր Բիտկին, Ալեքսանդր Ուդալցով, Կիրիլ Ումանսկի, Անտոն Ռովներ և այլք։
Սիդելնիկովը մահացել է 1992 թվականի հունիսի 20-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնություն 2014/2015
Մրցաշարային աղյուսակ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլը Ֆրանսիայում Կատեգորիա:2014 ֆուտբոլում Կատեգորիա:2015 ֆուտբոլում
Դինոլա
«Դինոլա» (დინოლა), 2013 թվականին ռեժիսոր և սցենարիստ Մարիամ Խաչվանիի նկարահանած վրացական ֆիլմ ։
2014 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Կորիզ» ծրագրում ։
Սյուժե
Սվանեթի լեռներում խիստ օրենքը մորն ու զավակին հնարավորություն չի տալիս լինել միասին։
Դինայի կյանքի ուղեկիցը մահանում է և նա պետք է ամուսնանա առաջին այն մարդու հետ, ով կխնդրի իր ձեռքը՝ թողնելով ու հեռանալով իր երեխայից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարիամ Խաչվանիի ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Տոմանթեա կանճրականման
Տոմանթեա կանճրականման, բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
15-40 սմ բարձրությամբ, պարզ կամ ճյուղավորված փղոսկրագույն ցողուններով բազմամյա բույս է։ Տերևներն ամբողջական, էլիպսաձև կամ նշտարաձև են, ունեն երկար, ներքև սահող, ցողունագիրկ, կաշենման և հաստ արտահայտված ջղեր։ Զամբյուղները մեծ են, գագաթնային, մեկական, բազմածաղիկ և ձվաձև։ Ծածկոցի թերթերն ունեն կաշենման, հարթ և նեղ-եռանկյուն հավելուկներ։ Ծաղիկները կպչուն են, ոսկեգույն կամ դեղին։ Պապուսի խոզանները կրկնակի են, բարակ թարթիչավոր ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Ուրծի լեռնաշղթայի ստորոտ, Սուրենավանի շրջակայք)։ Աճում է նաև Հյուսիսարևելյան Անատոլիայում (Արևմտյան Հայաստան՝ Մուշ, Վան) ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 700-900 մ բարձրությունների վրա, ինչպես նաև չոր քարքարոտ, կրաքարային լանջերին, օշինդրային կիսաանապատներում և ֆրիգանոիդներում ։
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայտնի է մեկ ֆլորիստիկական շրջանում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Աճում է ինտենսիվ յուրացվող տարածքում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Էրմիստու (լիճ)
Էրմիստու լիճ (Ermistu järv, հայտնի է նաև Տիստամաա լիճ անունով), Էստոնիայի հարավ-արևմուտքում գտնվող 449.5 հա մակերեսով լիճ ։ Վարչականորեն պատկանում է Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանի Էրմիստու գյուղի տարածքին։
Տեղադրություն
Լճի արևելյան ափին գտնվում է Էրմիստու գետը, հարավային ափին՝ Տիստամաա ավանը։
Ջրավազանի ջրատարածություն մտնում է Տիգելա-Էրմիստու որսարգելոցի տարածքի մեջ (Tõhela-Ermistu hoiuala)։ Լճում պահպանվում է քարարծվի մշտական բնակության տեղանքը։
Նկարագրություն
Լճի ընդհանուր մակերեսը 454.3 հա է (Էստոնիայի խոշոր լճերի ցանկում 9-րդն է), ջրային մակերևույթի մակերեսը՝ 449.5 հեկտար, լճում գտնվող 14 կղզիների մակերեսը՝ 4.8 հա։ Ջրավազանի երկարությունը 4 070 մետր է, լայնությունը՝ 1 750 մ։ Ամենախոր տեղը 2.9 մետր է, միջին խորությունը՝ 1.3 մ։ Ափագծի երկարությունը 21 779 մետր է։ Ջրահավաք ավազանի մակերեսը 32.3 կմ²։ Ջրափոխանակությունը կատարվում է տարին 2 անգամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի լճեր Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Գրումո Ապուլա
Գրումո Ապուլա (Grumo Appula), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարի գավառում ։
Բնակչությունը 13007 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 162 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 80 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 70020։ Հեռախոսային կոդ՝ 080։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Ռոկոն և Մարիամ Աստվածածինը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թանգարան բաց երկնքի տակ
Թանգարան բաց երկնքի տակ, առավել լայն նշանակությամբ ցանկացած թանգարան, որի նմուշների ցուցադրումը կազմակերպվում է շինությունից դուրս։ Թանգարանի այս տեսակին են պատկանում քանդակների այգիները, մանրակերտների այգիները, տեխնիկական բազմաթիվ թանգարաններ, մասնավորապես ավիացիայի, ռազմական տեխնիկայի, տրանսպորտի թանգարանները։
Պատմություն
Առավել նեղ իմաստով բաց երկնքի տակ թանգարան են կոչվում այն թանգարանները, որոնցում ցուցադրվում են ճարտարապետական կառույցների օրինակներ։ Շատ թանգարաններում կազմակերպվում են անցյալի համալիր կոնստրուկցիաներ, որտեղ պատմական շինությունները ոչ միայն պարզապես առանձին ցուցանմուշներ են, այլ ձևավորում են փոխկապակցված համալիր։ Այդպիսով, այցելուները հնարավորություն են ստանում լինելու անցյալի վերաձևավորված բնակավայրում` ընդհանուր պատկերացում կազմելով համապատասխան երկրի կամ տեղանքի պատմության ու ազգագրության մասին։
Բաց երկնքի տակ թանգարան ձևավորելու միտքը վերաբերում է 1790-ական թվականներին։ Դրա առաջին կողմնակիցը եղել է շվեյցարացի մտածող Չարլզ դե Բենսեթենը` Դանիայի Ֆրեդերիկսբորգ ամրոցում կազմակերպելով գյուղական տարազի ցուցահանդես ։ Նա կարծում էր, որ գյուղացիական ավանդական տները պետք է պահպանվեն, սակայն այդ գաղափարի համախոհներ շատ չեն գտնվում։
Վերջերս միտում է նկատվում բաց երկնքի տակ թանգարանների ձևաչափով վերականգնելու ավանդական արհեստները և գործունեության տեսակները, օրինակ` ջրաղացպանի, կտավագործի, բրուտի, դարբնի, հյուսնի, գինեգործի և այլ զբաղմունքների տեսակները։ Երբեմն նույնիսկ այցելուներին առաջարկվում է հատուկ մասնագետի հսկողությամբ փորձել սեփական ուժերը։ Որոշ արհեստներ առանձին դեպքերում վերածվում են թանգարանների, օրինակ` չեխական Botanicus ընկերությունը մասնագիտանում է կոսմետիկ միջոցների արտադրության մեջ` հիմնվելով հին, երբեմն միջնադարյան եղանակների ու տեխնոլոգիաների վրա, և երկրում ու նույնիսկ նրա սահմաններից դուրս ունի խանութների զարգացած ցանց։
Որոշ թանգարաններում որպես ճարտարապետական լրացում վերականգնում են նախկինի տրանսպորտը։ Այսպես` հոլանդական Արնհեմ քաղաքի բաց երկնքի տակ թանգարանում գործում է տրամվայի պատմական գիծ, իսկ Մեծ Բրիտանիայի Դադլի շրջանի Black Country Living թանգարանում, բացի պատմական տրամվայից, գործում է նաև պատմական տրոլեյբուս։
Բաց երկնքի տակ թանգարաններում պատմական տրանսպորտը կարող է կատարել ոչ միայն գործող ցուցանմուշի դեր, այլև տրանսպորտային գործնական դեր, քանի որ նման թանգարանների տարածքը կարող է բավական մեծ լինել։
Գոյություն ունեն բաց երկնքի տակ թանգարաններ, որոնք ներկայացնում են պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններ` սկսած նախնադարյան մարդու շրջանից մինչև 20-րդ դարասկզբի արհեստագործական գյուղեր։