cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարիո Գյոթցե
Տրանսֆեր
2013 թվականի ապրիլի 23-ին Գյոթցեն երկարամյա պայմանագիր կնքեց Բավարիայի հետ։ Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստի համար մյունխենցիները վճարեցին 37 միլիոն եվրո ։ Այս տրանսֆերը ռեկորդային էր գերմանացի ֆուտբոլիստների համար։ Նախորդ ռեկորդը պատկանում էր Մարիո Գոմեսին, ում համար 2009 թվականին «Շտուտգարտը» ստացավ 30 միլիոն եվրո ։ Ֆուտբոլիստի «Բավարիա» տեղափոխությունը հաստատեց «Բավարիայի» պաշտոնական թվիթերը՝ հայտարարելով. «Բավարիան ձեռք է բերել Մարիո Գյոթցեին! Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստը Դորտմունդից Մյունխեն կտեղափոխվի հուլիսի 1-ին»։ Իր հերթին «Բորուսսիան» նույնպես հաստատեց ֆուտբոլիստի տեղափոխությունը Մյունխեն։ Գյոթցեի աշխատավարձը նոր ակումբում կազմում էր մոտ 7 միլիոն եվրո, այնինչ «Բորուսսիայում» նա ստանում էր շուրջ 5 միլիոն եվրո։ Մարիոյի հրաժարագինը նույնպես ռեկորդային էր՝ 90 միլիոն եվրո։ 2013 թվականի հուլիսի 2-ին Գյոթցեն ներկայացվեց որպես Բավարիայի ֆուտբոլիստ։ Նոր թիմում նա վերցրեց 19 համարի մարզաշապիկը։ Ներկայացվելուց հետո Գյոթցեն «Բավարիայի» պաշտոնական կայքին հայտարարեց՝
«Ես ընդունեցի «Բավարիայի» առաջարկը առանց երկմտելու։ Այս տեղափոխությունը առաջընթաց է իմ կարիերայում։ Սիրով ընդունեցի այսպիսի մարտահրավերը։ Գվարդիոլան հիանալի մարզիչ է, ում խաղային փիլիսոփայությունը ինձ մոտ է։ Նա թիմին կբերի նոր հաղթանակներ»։
Մայիսի 3-ին՝ «Համբուրգի» դեմ խաղում դարձավ դուբլի և գոլային փոխանցման հեղինակ։
Սկանդալ
Քանի որ պատմականորեն «Բորուսսիայի» և «Բավարիայի» երկրպագուները կոնֆլիկտի մեջ են՝ Գյոթցեի տեղափոխությունը երկրպագուների մի մասը ընդունեցին որպես դավաճանություն։ Երկրպագուները տարբեր կերպ վիրավորում էին ֆուտբոլիստին՝ նրա վերջին խաղերում «Բորուսսիայի» կազմում։
Միջազգային կարիերա
Մարիոն Մ17 տարեկանների առաջատար խաղացողներից էր։ Այդ հավաքականի խաղը կառուցված էր Գյոթցեի շուրջ, ՝թիմը խաղում էր առանց եզրային կիսապաշտպանների։
Խաղաոճը
Գյոթցեն տիպիկ «10 համար» է։ Գյոտցեի մեծ պոտենցիալի մասին վկայում է նաև Ֆրից Վալտերի հեղինակավոր մեդալը, որը շնորհվում է Գերմանիայի ամենատաղանդավոր երիտասարդ ֆուտբոլիստներին։ 18 տարեկանում Գյոթցեն ուներ 2 այդպիսի մեդալ։ Գյոթցեն հավասարակշռված է ալկոհոլի և ծխախոտի հանդեպ, ինչը թույլ է տալիս նրան դառնալ մեծահասակ մարզիկ առանց աստղային հիվանդության։
Անձնական տվյալներ
Մարիո Գյոթցեն ընտանիքի երկրորդ երեխան է։ Ունի երկու եղբայր՝ ավագը՝ Ֆաբիանը և կրտսերը՝ Ֆելիքսը։ 1998 թվականին ընտանիքով տեղափոխվում է Դորտմունդ, որտեղ ապագա աստղի հայրը՝ Յուրգենը Դորտմունդի տեխնիկական համալսարանում աշխատելու հրավեր է ստանում ։
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել երեք տարեկանից՝ առաջին ակումբը «Ռոզնբերգն» է։ 2009 և 2010 թվականներին Ֆրից Վալտերի անվան մեդալ է ստացել՝ մինչև 16 և մինչև 19 տարիքայիններում։ Նախկինում նման պատվի արժանացել է միայն Սերգեյ Ելյուշկինը։ Մարիոն շատ է սիրում իր տատիկի պատրաստած կերակուրները, ինչպես նաև իտալական խոհանոցը։ Երաժշտությունը մեծ տեղ ունի իր կյանքում։ Նախընտրում է լսել R & B և hip-hop: The Weekend, Lil Wayne, Snoop Dog, Justin Bieber՝ այս տեսքն ունի աստղի երգացանկը։ Օրինակելի մազրիկներ է համարում Ռաֆայել Նադալին, Կոբի Բրայանտին և Մայքլ Ֆելպսին։ Սիրում է NBA, երկրպագում է «Լոս Անջելես Լեյքերս»-ին։ Երազում է լինել Մայորկայում և Իբիցայում, նաև Լաս Վեգասում, Ավստրալիայում և Ֆլորիդայում։ Ֆուտբոլիստի կյանքը լի է տեղափոխություններով, սակայն «տեսնում է» միայն ստադիոններ և հյուրանոցներ, իսկ դա ըստ նրա ձանձրալի է։ Գերմանական քաղաքներից սիրում է Դյուսելդորֆը։ Շատ է սիրում Playstation: 2012 թ. ապրիլից հանդիպում է մոդել Աննա-Կատրին Բրյոմելլի հետ ։ Սիրում է ֆիլմեր։ Տանել չի կարողանում սարսափ ֆիլմերը։ Սիրած ֆիլմն է «Անիծյալների կղզին։ Սիրած դերասաններն են Լեոնարդո Դի Կապրիոն և Նատալի Պորտմանը։ Ձգտում է մոդայիկ հագնվել։ Շոպինգը դառել է Մարիոյի հոբբին։ Նա սիրում է ոչ սովորական հագուստ։ Մասնակցում է մի քանի բարեգործական ծրագրերի, ակտիվ օգնելով Նեպալի, Բրազիլիայի, Սիերա Լեոնի, Կամբոջայի և տասնյակ այլ երկրների երեխաներին ։ Բունդեսթիմի ամենաերիտասարդ խաղացողն է, ով դարձել է գոլի հեղինակ՝ 19 տարեկան 91 օրականում։
Մարիոյի երկու եղբայրներն էլ ֆուտբոլիստներ են ։ Պաշտպան Ֆաբիան Գյոթցեն խաղում է երրորդ լիգայում՝ «Ունտերհահինգի» կազմում, իսկ հարձակվող Ֆելիկսը կխաղա «Բավարիայում»։
1966 թվականից հետո ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստն է, ով գոլի հեղինակ է դարձել Աշխարհի առաջնության եզրափակչում։ Երբ Գյոթցեն «Բորուսսիայից» տեղափոխվեց «Բավարիա», գերմանական Kopfnussmusik rap-խումբը թողարկեց «Hast du jetzt was du willst?» երգը։ Տեքստում Գյոթցեին մասնավորապես անվանել են առնետ և Հուդա։ Գյոթցեն շատ հազվադեպ է այցելում գիշերային ակումբներ, դիսկոտեկներ։ Ալկոհոլ օգտագործում է միայն տոներին։
2014 թ. օգոստոսի 14-ին, Konami ընկերությունը հայտարարեց, որ Գյոթցեի նկարը կլինի Pro Evolution Soccer 2015 խաղի շապիկին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորուսիա Դորտմունդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Օզերկի (Օկտյաբրսկի շրջան)
Օզերկի (Озерки), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոլուչովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Հասիկավոր անանուխ
Հասկիկավոր անանուխ, խոտային բույս, անանուխի բնորոշ տեսակներից մեկը (Mentha) Խուլեղինջազգիների ընտանիքից (Lamiaceae):
Հականիշներ
Հականիշներ
Տարածումը և էկոլոգիան
Եգիպտոսում, Հարավ-արևելյան Եվրոպայում և Հարավարևմտյան Ասիայում աճում է վայրի տեսակով ։ Բնականացվել է տարբեր տարածաշրջաններում բարեխառն կլիմայով։
Բնագիտական նկարագրություն
Հասիկավոր անանուխ — խոտաբույսային բազմամյա բույս, հասնում է 30-100 սմ բարձրությամբ։
Տերևներ — սովորական, ձգված ձվածև կամ լայն ձվաձև, սեղմված, գանգուր, թափված, եզրերը ատամնաձև են։
Ցողունի խիտ ծաղկաբույլը ծաղկում և տալիս է սպիտակ կամ վարդագույն փոքր ծաղիկներ։
Քիմիական բաղադրությունը
Հիմնական բաղադրիչները.
Կետոններ. Կարվոն 81,5%, ցիս-դիգիդրոկովոն 2,0%, մենտոն 1,3%, իզո-մենտոն 0,2%, պիպերիտոն 0,4%։ Մոնոտերպեններ. լիմոնեն+1,8 ցիլոել+ֆալլանդրեն 3,4%։ Էֆիրներ. իզո-դիգիդրոկարվեոլ ացետատ 1,5%, մետիլ ացետատ 0,3%։ Մոնոտերպենոլններ. դիգիդրոկարվեոլ 2,8%, տրանս-կարվեոլ 0,8%, մենտոլ 0,8%. բորնեոլ 0,4%, տերպինեն-4-օլ 0,1%։ Սեսկվիտերպի։ բետա-բուրբոնեն 0,8%, բետա-էլեմեն 0,4% (Z), կարիոֆիլլեն 0,2%, (E), կարիոֆիլլեն 1,7%, ալֆա-գումուլեն  0,1%։ Օքսիդներ. կարիոֆիլլեն օքսիդ 0,1%, լիմոնեն-1,8-ցինեոլ-ֆալլանդրեն 3,4%։
Կարագը բերանի մեջ չի թողնում սառը զգացողություն, ի տարբերություն պղպեղազգի անանուխ եթերայուղին։
Աչագուա
Աչագուա (Achagua, Achawa, Ajagua, Xagua), վտանգի տակ գտնվող հնդկական լեզու, որը կազմում է արավական լեզվաընտանիքի մի մաս։ Այս լեզվով է խոսում Աչագուա ազգը, ովքեր ապրում են Ումապոյում՝ Մետա գետի աջ աջին՝ Պուերտո-Գայտան և Պուերտո-Լոպես գետերի միջև։ Լեզվով խոսում են շուրջ 250 մարդ, որոնց մեծ մասը խոսում է նաև պիապոկո և իսպաներեն լեզուներով։
Հասիկավոր անանուխ
Նշանակությունը և օգտագործումը
Բույսը լայնորեն օգտագործվում է խոհանոցում, օգտագործվում է ինչպես համեմունք։ Բույսից ստանում են եթերայուղ, օգտագործվում է օծանելիքի մեջ, հրուշակեղենի և ալկոգոլային խմիչք լիկյորի արտադրություն մեջ, բժշկության, օչառի և տաբակայի արտադրության մեջ։
Աչագուա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի լեզուներ
Հասիկավոր անանուխ
Հետաքրքիր փաստեր
Պղպեղաին անանուխը հանդիսանում է ջրային անանուխի ( Mentha aquatica) և հասիկավոր անանուխի հիբրիդը ( Mentha spicata)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դեղաբույսեր
Կանշի
Կանշի (Canchy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 297 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.47 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 208 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 163-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 45։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,4 %։ 163 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 143 անձ (76 տղամարդ և 67 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (10 տղամարդ և 10 կին)։ 45 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Արարատի մարզի մատուռների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Արարատի մարզի մատուռների ցանկը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ցանկեր:Ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հայաստանի Հայ Առաքելական գործող եկեղեցիներ և վանքեր Կատեգորիա:Հայաստանի հոգևոր կենտրոններ
Պերվոմայսկի (Օկտյաբրսկի շրջան)
Պերվոմայսկի (Первомайский), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոլուչովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալթինլու
Ալթինլու, ավերակ գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում էր Ղափանի ոստիկանական շրջանում՝ Գյուտկում (Գեղանուշ) և Վաչագան գյուղերի միջև ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆոտիս Կոնտօգլու
Ֆոտիս Կոնտօգլու, 20-րդ դարի առաջին կեսի հույն գրող, նկարիչ։ «Հունաստանի հարյուր տարին» հանրագումարող գրքում բնութագրված է որպես «արվեստը հունական ազգային ավանդույթներին և ուղղափառ գեղագիտությանը վերադարձնողների հոսանքի առաջին և հիմնական ներկայացուցիչ»։
Կենսագրություն
Ֆոտիս Կոնտօգլուն (իսկական անուն-ազգանունը՝ Ֆոտիոս Ապոստոլելիս) ծնվել է Փոքր Ասիա թերակղզու արևմուտքում՝ Էգեյան ծովի ափին գտնվող Կիդոնիես (ներկայումս՝ Այվալըք, Թուրքիա) քաղաքում, Նիկոլաոս Ապոստոլելիսի և Դեսպոինա Կոնտօգլուի ընտանիքում։ Տղան մեկ տարեկան էր, երբ հայրը մահացավ, և երեխայի խնամքի ու դաստիարակության գործով զբաղվել են մայրն ու քեռին՝ Ստեֆանոս Կոնտօգլուն, որը մերձակայքում գտնվող Ագիա Պարասկևի (Սուրբ Պարասկևի) վանքի վանահայրն էր։ Ֆոտիսի մանկությունն անցել է վանքում՝ վանականների կամ ծովափին՝ ձկնորսների շրջապատում։
1913 թվականին ընդունվել է Աթենքի գեղարվեստի դպրոցը, բայց ուսումն այստեղ կիսատ թողնելով՝ 1914 թվականին մեկնել է Փարիզ, որտեղ ուսումնասիրել է նկարչական տարբեր դպրոցների ներկայացուցիչների աշխատանքները, միաժամանակ աշխատակցել Illustration ամսագրին։ 1916 թվականին նորվեգացի գրող Կնուտ Համսունի «Սովը» գրքի համար նրա կատարած նկարազարդումները լավագույնն են ճանաչվել ու առաջին մրցանակի արժանացել այդ ամսագրի խմբագրության հայտարարած մրցույթում։
1917 թվականին Ֆոտիսը ճամփորդել է Իսպանիայում և Պորտուգալիայում, հաջորդ տարի վերադարձել Ֆրանսիա։ Այդ ընթացքում գրել է իր առաջին գիրքը՝ «Պեդրո Կազասը»։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո՝ 1919 թվականի մայիսին հունական բանակը, Անտանտի հանձնած մանդատի համաձայն, իր հսկողության տակ վերցրեց Զմյուռնիան ու հարակից տարածքները։ Շատ-շատերի հետ Ֆոտիսը նույնպես վերադարձավ հայրենի բնօրրան՝ Կիդոնիես։ Այստեղ նա ստեղծեց «Նոր մարդիկ» մշակութային ընկերությունը, որին անդամագրվեցին Վենեզիսը, Դուկասը, Դադիոտիսը և տեղացի այլ գրողներ ու նկարիչներ։ Հայրենի քաղաքի տպարանում Ֆոտիսը հրատարակեց «Պեդրո Կազաս» գիրքը՝ իր իսկ հրաշալի նկարազարդումներով։ Այս ամենի հետ մեկտեղ՝ նա ֆրանսերեն և արվեստի պատմություն էր դասավանդում Կիդոնիեսի իգական գիմնազիայում։
Բայց դաշնակից պետությունների գաղտնի, դավաճանական խաղերի պատճառով թուրքերը կարողացան վերագրավել Զմյուռնիան՝ հարակից տարածքներով,, գրեթե ամբողջությամբ բնաջնջեին կամ բռնագաղթեցրին խաղաղ բնակչությանը։ Կանտօգլուն փրկվածների մեջ էր։ Սկզբում ապաստանեց Լեսբոս կղզու Միտիլինի քաղաքում, բայց շուտով, ընդունելով իր գրքից տպավորված մի խումբ աթենացի գրողների հրավերը, տեղափոխվեց Աթենք։ 1923 թվականին նա որոշ ժամանակ ապրեց Աթոս լեռան վրա գտնվող Աֆոնի և այլ վանքերում, իր համար հայտնագործեց ու խորությամբ ուսումնասիրեց բյուզանդական սրբապատկերների տեխնիկան, բազմաթիվ ընդօրինակումներ կատարեց, նոթագրեց իր նկատառումներն ու տպավորությունները։ Վերադառնալով Աթենք՝ հրատարակեց «Աֆոնի արվեստը» ալբոմը, կազմակերպեց իր նկարչական աշխատանքների առաջին ցուցահանդեսը, իսկ 1925 թվականից սկսեց հրատարակել «Ֆիլիկի Էթերիա» հանդեսը, որտեղ տպագրեց հետագայում ճանաչում ստացած շատ նկարիչների գործեր։
1931 թվականից Կոնտօգլուն Աթենքի Բյուզանդական և Քրիստոնեական թանգարաններում աշխատել է որպես վերականգնող նկարիչ, բացի այդ, իր որմնանկարներով զարդարել է մի շարք վանքեր ու եկեղեցիներ (Կապնիկարեայի Աստվածածինը, Կոստանդնուպոլսի էկումենիկ պատրիարքարանը, Սուրբ Վարվառայի, Սուրբ Անդրեասի,Սուրբ Գեորգիի և այլ վանքեր) կամ վերականգնել է հին վանքերի վնասված որմնանկարները (Պեանիայի Կենարար աղբյուրի վանք, Հռոդոսի Մայր տաճար և այլն)։ Միաժամանակ, 1933 թվականից արվեստի պատմություն է դասավանդել Աթենքի համալսարանում, Ամերիկյան քոլեջում։ Հետագա տարիներին մասնակցել է Կերկիրայի թանգարանի բյուզանդական բաժնի ձևավորմանը (1935 թ.), բյուզանդական ամրոց-քաղաք Միստրայի որմնանկարների վերականգնմանը (1935-1937 թթ.): 1937 թվականին հրավիրվել է Եգիպտոս՝ մասնակցելու Կահիրեի Ղպտիական թանգարանում իրականացվող վերականգնողական աշխատանքներին։ Նրա շնորհալի աշակերտները, շարունակելով իրենց ուսուցիչ-վարպետի գործը, վանքեր ու եկեղեցիներ են պատկերազարդել ոչ միայն Հունաստանում, այլև Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և այլ երկրներում։
Ֆոտիս Կոնտօգլուի հիշարժան աշխատանքներից են նաև Աթենքի քաղաքապետարանի որմնանկարները, որոնցում բյուզանդական գեղանկարչության ոճով պատկերել է հունական առասպելաբանության և պատմության քառասուն հերոսների։
1932 թվականին նա Աթենքում կառուցել էր իր առանձնատունը, որի բոլոր պատերը ինքն ու իր լավագույն աշակերտներից Յանիս Ծառուկիսն ու Նիկոս Էնգոնոպուլոսը զարդարել էին որմնանկարներով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ Հունաստանը ենթարկվել էր եռակի՝ գերմանա-իտալա-բուլղարական օկուպացիայի, և 1945 թվականին Աթենքում սովն էր իշխում, արվեստագետը, ստիպված, տունը փոխանակեց մի պարկ ալյուրով, իսկ նոր տանտերը ներկել տվեց բոլոր պատերը։
Արժե հավելել, որ Ֆոտիս Կոնտօգլուն այս ամենի հետ մեկտեղ գեղարվեստական թարգմանություններ է կատարել; 1938 թվականին թարգմանել է Մոլիերի «Սկապենի արարքները» կատակերգությունը (ի դեպ, դա 1939 թվականին բեմադրվել է Աթենքի Ազգային թատրոնում), իսկ 1952 թվականին նրա թարգմանությամբ հրատարակվել է Լ. Ուսպենսկու «Սրբապատկերը» գիրքը։
Գնահատելով նրա գրական վաստակը՝ Աթենքի ակադեմիան 1961 թվականին մրցանակ է շնորհել նրան «Ուղղափառ սրբանկարչության արտահայտությունը» գրքի, 1963 թվականին «Տասներկուսի խումբը»՝ իր սահմանած Պուրֆինի մրցանակը՝ «Այվալըք, իմ հայրենիք» գրքի համար։ Աթենքի ակադեմիան, Կոնտօգլուի աշխատությունների ամբողջությունը արժևորելով, նրան մրցանակ է շնորհել նաև արվեստում և գրականության մեջ ունեցած վաստակի համար; Այն էլ պետք է ասել, որ տաղանդաշատ արվեստագետի գրական աշխատությունների զգալի մասը լույս է տեսել նրա մահից հետո։
Ֆոտիս Կոնտօգլուի գործի նշանակությունը առավել ևս կարևորվում է՝ հաշվի առնելով երկու հանգամանք. առաջինը այն է, որ բյուզանդական արվեստը Փոքր Ասիայում անխնա կերպով ոչնչացվում կամ աղավաղվում է թուրքերի կողմից, և երկրորդը՝ արևմտյան արվեստի գրոհի առջև ազգային շատ ու շատ ավանդույթներ տեղի են տալիս, մոռացության մատնվում (ի դեպ, արվեստում ազգային ավանդույթները, ուղղափառ քրիստոնեության գեղագիտությունը պաշտպանելու և պահպանելու նպատակին էր նա ծառայեցնում նաև Կոստիսոս Բաստիասի և Վասիլիս Մուստակիսի հետ համատեղ իր հիմնադրած «Տապան» ամսագրում տպագրվող նյութերն ու կերպարվեստի գործերի վերատպությունները)։
Ֆոտիս Կոնտօգլուն մահացել է 1965 թվականի հուլիսի 13-ին, հիվանդանոցում, հետվիրահատական վարակման պատճառով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունական արվեստ Կատեգորիա:Հույն գրողներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հույներ Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ Կատեգորիա:Հույն թարգմանիչներ
Պերսիանովսկի
Պերսիանովսկի (Персиановский), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Պերսիանովսկովո գյուղական համայնքի շրջկենտրոնն է։ 2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 15754 մարդ։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարին Եմթին
Կարին Եմթին, շվեդ պետական ծառայող և նախկին քաղաքական գործիչ։ Եմթինը Շվեդիայի միջազգային զարգացման գործակալության գլխավոր տնօրենն է 2017 թվականից։ Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցական քարտուղար էր 2011 թվականի մարտից մինչև իր հրաժարականը, 2016 թվականի օգոստոսը, իսկ նախկինում 2003-2006 թվականներին պաշտոնավարել է Շվեդիայի կառավարությունում որպես միջազգային զարգացման համագործակցության (արտաքին գործերի) նախարար։ Նա 2014 թվականից մինչև 2017 թվականը ռիքսդագի անդամ էր՝ ներկայացնելով Ստոկհոլմի քաղաքապետարանը։
2016 թվականի օգոստոսի 16-ին Եմթինը հայտարարեց կուսակցության քարտուղարի պաշտոնից հրաժարվելու իր մտադրության մասին, որպեսզի կատարի իր պաշտոնը որպես ռիքսդագի անդամ ։
Վաղ կարիերա
Նա սեղմ ժամանակով սովորել է Ստոկհոլմի համալսարանում՝ առանց որևէ աստիճան ստանալու։ Իր քաղաքական կարիերան սկսել է Շվեդիայի սոցիալ-դեմոկրատական երիտասարդական լիգայում, կազմակերպության խորհրդի անդամ էր 1990-1992 թվականներին, այնուհետև աշխատել է որպես գանձապահ և քարտուղարի պաշտոնակատար։ 2003 թվականին նշանակվելուց առաջ նա աշխատել է որպես Օլոֆ Պալմե միջազգային կենտրոնի (Olof Palme International Center) գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։
Շվեդիայի խորհրդարան
2006 թվականի սեպտեմբերին կայացած ընդհանուր ընտրություններում նա ընտրվեց ռիքսագի անդամ, այսինքն՝ Շվեդիայի խորհրդարանի անդամ։ Միայն մեկ ամիս անց, 2006 թվականի հոկտեմբերին, նա ընտրվեց ընդդիմության առաջնորդ Ստոկհոլմի քաղաքային խորհրդում ։ Նա որոշեց առնվազն երկու ամիս խորհրդարանում պահել իր տեղը, հայտնելով իր ցանկությունը՝ պայքարելու Ստոկհոլմի սոցիալ-դեմոկրատների կողմից արված առաջարկությունների համար։ Քանի որ Կարին Եմթինը Յորան Հանս Պերսոնին հաջորդող ընտրյալներից մեկն էր որպես հաջորդ տարի 2007 թվականի մարտին կուսակցության հաջորդ համագումարում Սոցիալ-դեմոկրատների առաջնորդ, խորհրդարանում նրա կողմից մանդատի պահպանումը հարուցեց ենթադրություններ, թե նա կարող է առաջադրվել որպես կուսակցության ղեկավար։ Ընդհանրապես համարվում է, որ Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության հաջորդ առաջնորդը պետք է լինի խորհրդարանի անդամ։
2006 թվականի նոյեմբերի 23-ին Շվեդիայի ամենամեծ Aftonbladet թերթը (անկախ սոցիալ-ժոդեմոկրատական) հաստատեց նրան որպես կուսակցության առաջնորդ, բայց նա հրաժարվեց առաջադրումից։
Դիտումներ Իսրայել-Պաղեստին հակամարտության վերաբերյալ
2005 թվականին Իսրայել և Հորդանան գետի արևմտյան ափ կատարած այցի ընթացքում Եմթինը անվանեց պատը երկու «խենթերի և տանջվածների» միջև, և որ նա կարծում է, որ երկու պետությունների միջև լուծումն անհնար է Իսրայելի գործողությունների պատճառով, և եթե Իսրայելը ցանկանում է պատ կառուցել, ապա պետք է դա անի սեփական տարածքում ։ Մեկնաբանությունները Շվեդիայի ԶԼՄ-ներից շատ մեկնաբանություններ են ստացել ։ 2011 թվականի սեպտեմբերին Եմթինը Ուրբան Ահլինի հետ միասին հայտնեց իրենց աջակցությունը պաղեստինյան պետության շվեդական ճանաչման մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ կին դիվանագետներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ
Ժուան Մոնլևադի
Ժուան Մոնլևադի (João Monlevade), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերաիս նահանգի կազմում։ Մտնում է Իտաբիրայի գավառ կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 72 122 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 99,283 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 726,4 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1948 թվականի ապրիլի 29-ին։
Աշխարհագրություն
Բնակավայրի կլիման լեռնային է և արևադարձային։
Կանդա (Սոմի գավառ)
Կանդա (Candas), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1011 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.27 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 24 կմ հյուսիս։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 667 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 494-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 173։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 494 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 445 անձ (252 տղամարդ և 193 կին)։ Գործազուրկ են եղել 49 անձ (26 տղամարդ և 23 կին)։ 173 անաշխատունակներից 51-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 68-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սարասադաթ Խադեմալշարիե
Վաղ տարիներ
Սարասադատ Խադեմալշարիեն ծնվել է 1997 թվականի մարտի 10-ին Թեհրանում։ Փոքր հասակում սիրել է տարբեր մարզաձևեր, մասնավորապես՝ թենիս և բասկետբոլ։ Ութ տարեկանում համադասարանցիներից մեկը նրան ծանոթացրել է շախմատին, որից հետո նա ծնողներին խնդրել է իրեն տանել այդ խաղի դասերի։ Թեև նրա ծնողները շախմատ չեն խաղում, աղջիկն իր կարիերային մեծ աջակցություն ցուցաբերելու համար նրանց դերը մեծ է համարում։ Նա նաև շնորհակալ է իր ընկերներից մեկին, որն իրեն ծանոթացրել է իրանցի միջազգային վարպետ և մարզիչ Խոսրո Հարանդիի հետ․ դա եղել է իր կարիերայի առաջխաղացման առանցքային քայլը ։ Ավելի ուշ՝ դեռահաս տարիքում, նրան մարզել է հոլանդացի գրոսմայստեր Ռոբին վան Կամպենը ։
Շախմատային կարիերա
Խադեմալշարիեն հաղթել է մինչև 12 տարեկան աղջիկների 2008 թվականի Ասիայի առաջնությունում, 2009 թվականի մինչև 12 տարեկան աղջիկների աշխարհի առաջնությունում , մինչև 16 տարեկան աղջիկների 2012 թվականի կայծակնային շախմատի Ասիայի առաջնությունում և մինչև 16 տարեկան աղջիկների 2013 թվականի կայծակնային շախմատի աշխարհի առաջնությունում ։ 2014 թվականին նա երկրորդ տեղն է զբազեցրել պատանի աղջիկների աշխարհի առաջնությունում ։
Խադեմալշարիեն Իրանի հավաքականի կազմում հանդես է եկել 2012, 2014, 2016 և 2018 թվականների կանանց շախմատային օլիմպիադաներում ։ 2020 թվականի հունվարին նա հայտարարել է ազգային թիմից հեռանալու մասին, սակայն մայիսին վերադարձել է թիմ ։
Նա հաղթել է 2015 թվականի հունվարին կայացած Իրանի կանանց առաջնությունում ։
Խադեմալշարիեն որակավորվել է ՖԻԴԵ-ի կանանց Գրան պրի 2015-16 մրցաշարին՝ որպես հյուրընկալող քաղաքի թեկնածու՝ Թեհրանում Աթուսա Պուրկաշյանին ընտրական մրցախաղում հաղթելուց հետո ։ Իր հայրենի քաղաքում անցկացված Գրան պրիի փուլում, չնայած լինելով ամենացածր վարկանիշ ունեցող խաղացողը, նա զբաղեցրել է երկրորդ տեղը և լրացրել գրոսմայստերի առաջին նորմը ։
Խադեմալշարիեն մասնակցել է 2017 թվականի շախմատի կանանց աշխարհի առաջնությանը, սակայն առաջին շրջանում պարտություն է կրել վրացուհի Սոփիկո Գուրամիշվիլիից։
Անձնական կյանք
2017 թվականի սեպտեմբերին Խադեմալշարիեն ամուսնացել է համացանցային շոուի իրանցի հաղորդավար և կինոռեժիսոր Արդեշիր Ահմադիի հետ ։ Նրանք ունեն մեկ որդի ։
Բողոք հիջաբի դեմ
2022 թվականի դեկտեմբերին Խադեմալշարիեն որոշեց հիջաբ չկրել ՖԻԴԵ-ի արագ և կայծակնային շախմատի աշխարհի առաջնության ժամանակ։ Իրանում կանայք պարտավոր են հանրային վայրերում հիջաբ կրել, նույնիսկ երբ գտնվում են արտասահմանում, թեև շատ մարզուհիներ նախընտրում էին հրաժարվել դրանից Իրանի կառավարության դեմ շարունակվող բողոքի ակցիաների ֆոնին։ Մրցաշարերից հետո Խադեմալշարիեն տուն է գնել Իսպանիայում և ծրագրել է ընտանիքի հետ տեղափոխվել այնտեղ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Իրանցի շախմատիստներ
Մարտեն Բերտո
Մարտեն Բերտո, ֆրանսիացի թավջութակահար, թավջութակի ուսուցիչ և երգահան։ Համարվում է թավջութակ նվագելու ֆրանսիական դպրոցի հիմնադիրը ։
Կյանք
Բերտոյի կյանքի նկարագրությունները հաճախ անվստահելի ու ուռճացված են։ Արդյունքում, նրա կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի ։ Նա, հավանաբար, վիոլա է սովորել Գերմանիայում՝ բոհեմիացի Կոզեկզի մոտ։ Ջ․Ֆ․ Ֆետիսը, որը հեղինակել է «Biographie universelle des musiciens» աշխատությունը (1835-1844), նշել է, որ Բերտոն թավջութակի վրա իր առաջին դեբյուտը կատարել է 1739 թվականին Concert Spirituel-ում՝ նվագելով սեփական կոնցերտոն ։ Սակայն նրա անունը այն ժամանակի ոչ մի լրատվամիջոցում չի նշվել, և ո՛չ նրա կոնցերտոն, ո՛չ էլ դրա էսքիզները չեն հայտնաբերվել։ Նրա անվան միակ հիշատակումը կատարվել է Ժան-Ժակ Ռուսոյի կողմից, որը նշել է, որ 1753 թվականին Փարիզում լսել է Բերտոյի կատարումը ։
Աշխատանքներ
Բացառությամբ մի քանի թավջութակի սոնատների, Բերտոյի գործերից շատերն անհետացել են։ Երկար տասնամյակներ Բերտոյի հայտնի G մաժոր թավջութակի սոնատը վերագրվել է իտալացի կոմպոզիտոր Ջիովանի Բատիստա Սամարինիին ։
Ուսուցում
Նրա ուսանողների թվում էին՝ Ֆրանսիայի գահաժառանգ Լյուդովիկ Ֆերդինանդը (Լուի XV-ի որդին), վալենսացի եղբայրներ Ժան-Բատիստ Ժանսոնը (1742-1804) և Լուի Օգյուստ Ժոզեֆը (1749-1815), Ժոզեֆ Ռեյը (1738-1811), Ժան-Պիեռ Դուպորը, հայտնի որպես «l'Aîné» (1741-1818), «Երաժշտության Թագավորական ակադեմիայի սովորական թավջութակահար» և 1764 թվականին լույս տեսած «Méthode pour le cello»-ի հեղինակ Ժոզեֆ Թիլյերը, թավջութակահար և կոմպոզիտոր Ֆրանսուա Կյուպի դե Ռենուշարդը և Ժան-Բապտիստ Բրևալը (1753-1823), որն ամենայն հավանականությամբ նրա վերջին ուսանողն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1700 ծնունդներ Կատեգորիա:1770 մահեր Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թավջութակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկավարժներ
Էնն Բոննի
Էնն Բոննի (անգլ.՝ Anne Bonny, ), իռլանդական ծագում ունեցող ծովահեն, «ծովերի տիրակալ» մականվամբ։
Կենսագրություն
Գործնականորեն կենսագրության միակ աղբյուրը համարվում է Չ. Ջոնսոնի «Ծովահենության ընդհանուր պատմություն» (1724), որի իրական հեղինակն է Դանիել Դեֆոն։
Էննը ծնվել է 1700 թվականի մարտի 8-ին, Կորկից ոչ հեռու գտնվող փոքրիկ քաղաքում, Իռլանդիայում, որտեղ իր հայրը՝ Ուիլյամ Կորմակն աշխատում էր փաստաբան։ Երբ աղջիկը դարձավ հինգ տարեկան, հայրը գնաց արտերկիր՝ դեպի Հարավային Կարոլինա, որտեղ դարձավ հսկայական պլանտացիայի տեր։ Էննի մանկությունն անցել է կարոլինական առանձնատանը՝ մեծաքանակ սպասավորների հետ։ Հայրը փայփայում էր սիրելի դստերը և չէր ափսոսում իր գումարը, որպեսզի ապահովի նրան լավ կրթությամբ։
էննին հետ ամուսնությունը համարվում էր հաջող, և հայրն արդեն փնտրում էր նրա համար շահավետ ամուսնու։ Բայց նա դարձրեց հորը դժբախտ՝ գաղտնի ամուսնանալով Ջեյմս Բոննիի՝ հասարակ նավաստու հետ, ում գրպանում չկար և ոչ մի պենի։ Թաքնվելով զայրացած հայրիկից՝ նորապսակները նստեցին նավ, որը ուղևորվում էր դեպի Նյու Փրովիդենս կղզի։
Որոշ ժամանակ անց նա սկսեց ձանձրանալ Բայարդի ընկերակցությունից։ 1719 թվականի մայիսին նա, տավերներից մեկում, ծանոթացավ ծովահեն Ջ․ Ռակհեմի հետ, ով սկսեց ցույց տալ նրան մշտական ուշադրության նշաններ։ Էննը զգեստափոխվեց տղամարդու հագուստով և հետևեց Ռակհեմին, ով Էննին իր հետ վերցրեց ծով։
1720 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Մերիին, Էննին և Ռակհեմին այնուամենայնիվ բռնեց կապիտան Ջոնաթան Բարնետը՝ Ճամայկայի նահանգապետ Վուդս Ռոդջերսի հրամանով։
Էննիի մահապատիժը, ինչպես նաև Մերիինը, ամբողջ ընթացքում հետաձգվում էր՝ հղիության պատճառով։ Հայրերն անհայտ էին։ Ըստ որոշ տեղեկությունների, Մերին և Էննին բազմիցս առաջարկում էին իրենց պահակազորին, քանի որ հասկանում էին՝ դա միակ միջոցն է, որը նրանց կփրկի մահապատժից։ Վերջիվերջո, դատավճիռն այդպես էլ չիրականացավ։ Այդ պահից Էնն Բոննիի պատմությունն անհետանում է պաշտոնական արխիվներից։ Գոյություն ունեն մի քանի (բացարձակապես ոչնչով հաստատված) ենթադրություններ նրա ապագա ճակատագրի վերաբերյալ։ Ըստ դրանցից մեկի, Էննին կրկին կապնվել էր ծովահենների հետ և մահացել էր նավաճանկումներից մեկի ժամանակ։ Ըստ մյուսի՝ նրա համար փրկագին էր վճարել իր հարուտ ընտանիքը։ Ըստ Օքսֆորդի Ազգային կենսագրության բառարանի (անգլ․՝ Oxford Dictionary of National Biography) ներկայացված Էննի հետնոդների ապացույցները նրա հետագա կյանքի մասին ասում են հետևյալը։
Նրա հայրիկին հաջովում է հասցնել բանտից Էննի ազատմանը և վերադարձնել նրան հետ Չառլստոն, որտեղ էլ նա ծնում է Ռակհեմի երկրորդ զավակը։ 1721 թվականի դեկտեմբերի 21–ին նա ամուսնանում է Ջոզեֆ Բերլիի հետ, ում հետ հետագայում ունեցան տասը երեխա։ Էննին մահացավ 1782 թվականի ապրիլի 22–ին Հարավային Կարոլինայում, որպես պատվարժան կին՝ ութսուներկու տարեկանում, և հուղարկավորված նույն թվականի ապրիլի 24–ին ։
Եթե հավատալ Շերման Կարմայկլի «Հարավային Կարոլինայի մոռացված պատմություններին» (անգլ․՝ Forgotten Tales of South Carolina), Էնն Բոննին հուղարկավորված է Վիրջինիայի Գրաֆստվա Յորք գերեզմանատանը։
Մասսայական գրականության մեջ
Երաժշտություն
Գեղարվեստական գրականություն
Դանիել Դեֆոն փառաբանել է Բոննիին իր «Ընդհանուր պատմության» մելոդրամատիկ հատվածում, որտեղ արտասովոր կերպով միահյուսվել էին փաստերն ու երևակայությունը։
Ֆիլմեր և հոլովակներ
Անիմե և մանգա
Խաղեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծովահեններ Կատեգորիա:Մահապատժի դատապարտվածներ
Ալթինջա
Ալթինջա, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
1986 թ.-ի դրությամբ Ալթնչը անվան տակ գտնվում է Ադրբեջանի Զանգելանի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Պրիվոլնի (Օկտյաբրսկի շրջան)
Պրիվոլնի (Привольный), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կոմունարսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռավնիննի (Օկտյաբրսկի շրջան)
Ռավնիննի (Равнинный), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Արտեմոսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Մահվան պարգևներ
Մահվան պարգևներ (Deathly Hallows), «Հարրի Փոթեր» վիպաշարի երեք ամենահզոր մոգական առարկաներն են, որոնք պատրաստվել են Մահվան կողմից և տրվել են Պևերելների ընտանիքի երեք եղբայրներին։ Ավագ փայտիկը ամենահզոր և անպարտելի փայտիկն էր մոգական աշխարհում, Վերակենդանացնող քարը կարող էր մահացածներին վերադարձնել իրենց հոգին, Անտեսանելիության թիկնոցը օգտագործողին դարձնում է անտեսանելի։
Փայտիկի առաջին կրողը Անտիոչ Պևերելն էր, իսկ քարինը՝ Կադմոս Պևերելը։ Ըստ պատմության նրանք վերջում մահանում են, իսկ Իգնատուս Պևերելը՝ թիկնոցի կրողը, ապրում է երկար տարիներ և մահվան պարգևը հանձնում որդուն։
Ըստ լեգենդի այն կախարդը, ով կտիրապետի երեք արտեֆակտներին կհամարվի մահվան տիրակալ։ Դամբլդորը Հարրիին ասում էր, որ եթե մեկը ունենա երեք արտեֆակտները կդառնա անպարտելի, և որ Գրինդևալդ անունով կախարը փորձում էր հավաքել բոլորը։ Լեգենդը առաջին անգամ հրատարակել է Բիդլ դը Բարդը, հետագայում նրա գրած հեքիաթը ընտանիքում փոխանցվեց ժառանգաբար որպես ընտանեկան լեգենդ։
Ոչ մի հրաշագործ, բացի Հարրի Փոթերը, չի կարողացել հավաքել բոլոր՝ երեք արտեֆակտները միաժամանակ և դառնալ մահվան տիրակալ։ Սակայն նա քարը նետում է Արգելված Անտառ, իսկ փայտիկը վերադարձնում Դամբլդորի գերեզմանին։ Դամբլդորը տիրապետել է երեք արտեֆակտներին ևս, սակայն երբեք բոլոր երեքը չի եղել նրա մոտ միաժամանակ, ինչպես Հարրիի մոտ։
Բիդլ դը Բարդի հեքիաթ
Բիդլ դը Բարդի հեքիաթների ժողովածուի մեջ ներկայացվում է հեղինակի անձնական կարծիքը, թե ինչպես են ստեղծվել Մահվան Պարգևները։ Հարյուրավոր տարիներ առաջ երեք Պևերել եղբայրները ճանապարհորդում էին մթնշաղին և հասնում են մի շատ վտանգավոր գետի, որը անցնել էր պետք։ Երեք եղբայրները հմուտ էին մոգական արվեստում և հեշտությամբ, թափահարելով իրենց փայտիկները, կամուրջ կառուցեցին գետի վրա։ Ապա մահը կանգնեցրեց նրանց և ասաց, որ ինքը իրեն խաբված է զգում, քանի որ շատերն են խողդվում այդ վտանգավոր գետում։
Մահը՝ խորամանկ ստախոսը, շնորհավորում է եղբայրներին և որպես պարգևատրություն խոստանում նրանց տալ իրենց ցանկացած մոգական իրերը։ Ավագ եղբայրը՝ Անտիոչ Պեվերելը, խնդրում է աշխարհում ամենահզոր փայտիկը։ Մահը մոտակա ծառից մի ճյուղ է կտրում և դարձնում աշխարհում գոյություն ունեցող ամենահզոր փայտիկը՝ Ավագ փայտիկը։ Երկրորդ եղբայրը՝ Կադմուս Պևերելը, ցանկանալով ավելի շատ ծաղրել և նվաստացնել Մահին, խնդրում է սիրելիներին գերեզմանից հետ բերող քարը։ Մահը վերցրեց գետի ափից մի քար և իր համար ստեղծեց Վերակենդանացնող քարը, մի քար, որը կարող է մահացածներին վերադարձնել կենդանի աշխարհ։ Երրորդ եղբայրը՝ Իգնատուս Պևերելը, չվսատհելով մահվանը, խնդրում է այնպիսի բան, որ կարողանա աննկատ հեռանալ կամրջի մոտից։ Մահը տալիս է նրան անտեսանելիության թիկնոցը, որը չի կորցնում իր ուժը անգամ կախարդանքներից և տարիները ընթացքում։
Երեք արտեֆակտները միասին կոչվում են Մահվան Պարգևներ։
Ալբուս Դամբլդորի թեորեմը
Ալբուս Դամբլդորը կարծում էր, որ Պևերելները ոչ թե ստացել էին այդ երեք հզոր մոգական ուժ ունեցող արտեֆակտները մահից` ինչպես ասվում է լեգենդում, այլ ուղակի ինչ֊որ չար հրաշագործից։
Անտիոչի սպանությունը
Ստանալով Մահվան Պարգևները՝ երեք եղբայրներից յուրաքանչյուրը գնում է իր ճանապարհով։ Անտիոչ Պեվերելը՝ մեծ եղբայրը ճանապարհորդում է դեպի մի կախարդական գյուղ, որտեղ նա սպանում է կախարդի, ում հետ անցյալում մենամարտել էր, ապա սկսում է հպարտանալ իր Ավագ փայտիկով, ասելով որ նա անպարտելի է՝ հարուցելով նախանձ այն մարդկանց մեջ ովքեր ցանկանում էին սեփականացնել փայտիկը։ Նրա կոկորդը քնած ժամանակ կտրում է մի կախարդ, ով գողանում է Ավագ փայտիկը ։
Կադմուսի ինքնասպանությունը
Կադմուսը վերադառնում է տուն և օգտագործելով Վերակենդանացնող քարը՝ կյանք վերադարձնում մի կնոջ, ում սիրել է նախկինում, սակայն խուճապի մատնվեց, երբ հասկացավ, որ նա գունատ է մնում և մահացածները երբեք չեն վերակենդանանում։ Նա հասկացավ, որ աղջիկը սառն է, անկյանք և թշվառ կենդանի մարդկանց աշխարհում։ Վերջում Կադմուսը ինքնասպանություն է գործում, ինքն իրեն կախելով, որպեսզի կարողանա իսկապես միանալ իր սիրած աղջկան ։
Իգնատուսի թիկնոցի փոխանցումը որդուն
Թիկնոցը երկար ժամանակ փոխանցվում էր Պևերել ժառանգներին, իսկ երբ ավարտվեց ընտանիքի արական գիծը, թիկնոցը փոխանցվեց իգական գծի ժառանգներին։ Ավագ Փայտիկը փոխանցվում էր կախարդից կախարդ, հիմնականում նախկին տիրոջ մահից հետո սպանողը տիրանում էր փայտիկին։  Փոխանցվելու ժամանակ փայտիկը անվանվել է «Մահվան փայտիկ» կամ «Ճակատագրի փայտիկ»։ Հետաքրքիր է այն, որ ոչ մի կախարդ երբեք չի հայտարարել, որ Ավագ փայտիկը իրեն է պատկանում։ Վերակենդանացնող քարը նույնպես փոխանցվում էր Պևերեների ընտանիքի ժառանգներին։ Այն ի վերջո հասնում է Գաունտ ընտանիքին, իսկ հետագայում գողացվել է Թոմ Մարվոլո Ռիդլի կողմից։ Ոչ Թոմը, ոչ Մարվոլո Գաունտը չգիտեին քարի իրական ուժը, և չգիտեին որ դա Մահվան Պարգևներից մեկն է։ Մալվոլոն հատկապես մտահոգված էր քարի ազնիվ ծագման վերաբերյալ և կարծում էր, որ քարը ուղղակի ընտանեկան զարդարանք է։ Լորդ Վոլան դե Մորտը նույնպես չգիտեր քարի իրական ծագման մասին, քանի որ այն վերածել էր հորքրուքսի։
Մահվան Պարգևները կարևոր դեր են խաղացել Ալբուս Դամբլդորի, Գալերտ Գրինդևալդի և Հարրի Փոթերի կյանքում ։
Ավագ փայտիկ
Քանի որ Հարրի Փոթերը ինչ-որ միտում չուներ Ավագ Փայտիկը օգտագործելու, նա միայն օգտագործեց Ավագ փայտիկը իր սեփական ջարդված փայտիկը վերականգելու համար։ Նա վերադաձնում է փայտիկը Ալբուս Դամբլդորի գերեզմանին, որը գտնվում է Հոգվարթսի բակում։
Փայտիկի ավարտը տարբեր է ֆիլմում։ Այնտեղ Հարրի Փոթերը Ավագ փայտիկը երկու կեսի է բաժանում և նետում անդունդը։
Վերակենդանացնող քար
Երբ Հարրին երեք անգամ քարը իր ձեռքի մեջ շրջեց և իսկույն իր ծնողների, Սիրիուս Բլեքի և Ռեմուս Լյուփին ուրվականները հայտնվեցին իր կողքին, դրանից հետո Հարրին հրաժարվեց Վերակենդանացնող քարից և այն նետեց ինչ-որ տեղ Արգելված անտառում՝ Արագոգի բույնի մոտ ։
Անտեսանելիության թիկնոց
Անտեսանելիության թիկնոցը Հարրի Փոթերը պահպանեց և փոխանցեց իր որդուն։ Հարրի Փոթերը և անիծված երեխան գրքում նա ներկայացվում է որպես Անտեսանելիության թիկնոցի տերը։
Մահվան տիրակալներ
Հարրի Փոթերը միակ մահվան տիրակալն էր, քանի որ տիրապետել է բոլոր երեք արտեֆակտներին և որը ամենակարևորն է՝ ընունել է մահը։ Որպես իրական մահվան տիրակալ նա հասկանում էր, որ մահը անխուսափելի է և որ մահից ավելի վատ բաներ կան, քանի մահը։ Սակայն Հարրին երբեք չի տիրապետել երեք ատեֆակտներին միաժամանակ, այլ միայն երկուսը։ Ալբուս Դամբլդորը նույնպես ունեցել է բոլոր երեք Մահվան պարգևները, սակայն երբեք չի տիրապետել երեք ատեֆակտներին միաժամանակ, այլ միայն երկուսին և չի օգտագործել Անտեսանելիության թիկնոցը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր
Պատանի տիտաններ, առաջ (մուլտֆիլմ)
«Պատանի տիտաններ, առաջ» (Teen Titans Go! to the Movies), ամերիկյան լիամետրաժ մուլտֆիլմ, որը նվիրված է սուպերհերոսներին։ Warner Animation Group և DC Entertainment ընկերությունների համատեղ նախագիծն է Cartoon Network հեռուստաալիքի աջակցությամբ ։ Նախագծին մասնակցել են դերասաններ՝ Սքոթթ Մենվիլը, Հինդեն Ուոլշը, Գրեգ Սիպեսը, Հարի Փեյթոնը, Թարա Սթրոնգը, Ուիլ Արնեթը և Քրիսթեն Բելը։ Կինոթատրոններում մուլտֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի հուլիսի 27-ին ։
Սյուժե
Պատանի տիտանները որոշում են նկարահանվել լիամետրաժ ֆիլմում, մնացած բոլոր հայտնի սուպերհերոսների նման։ Թիմի առաջնորդ Ռոբինը մտադիր է դառնալ ֆիլմի գլխավոր հերոսը։ Պետք է միայն այնպես անել, որ հոլիվուդյան լավագույն ռեժիսորը նկատի պատանի տիտաններին։ Զինված մի քանի անխոհեմ գաղափարներով տիտանները մեկնում են Հոլիվուդ։ Սակայն երբ խմբի դեմ դուրս է գալիս չարագործը, որը երկրի զավթման մոլի ծրագիր է կրում, ամեն ինչ փոխվում է։ Թիմում ընկերական հարաբերություններն ու մարտական ոգին թուլանում են, ինչի պատճառով հարվածի տակ է հայտնվում պատանի տիտանների ճակատագիրը ։
Արտադրություն
2017 թվականի սեպտեմբերին Warner Bros. Pictures ընկերությունը հայտարարեց մուլտֆիլմի պրեմիերայի ամսաթիվը՝ 2018 թվականի հուլիսի 27 ։ Ամիս անց ներկայացվեց մուլտֆիլմի անվանումը և հայտարարվեց, որ դերասանական կազմին են միանալու նաև Ուիլ Արնեթը և Քրիսթեն Բելը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2018 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կնոջ երեք տարիքները և Մահը
Կնոջ երեք տարիքները և Մահը (Die drei Lebensalter und der Tod), Հանս Բալդունգի նկարը ։
Նկարիչը համախմբել է երեք ֆիգուրներ ձախակողմյան մասում, իսկ աջը թողեց ամբողջությամբ նվիրված մահվան։ Այսպիսով, նկարը զրկված է այն ծավալային համաչափությունից և հարաբերությունից, որին այդքան ձգտում էր Դյուրերը։ Հակառակ դրան նկարում առկա է շարժումը ծեր կնոջ և շղարշի տեսքով արագորեն քայլ անելով դեպի Մահ։ Շղարշը բռնում է երեխան՝ կտավի ձախակողմյան մասում, հետո նա բարձրանում է վերև և երիտասարդ կնոջ ձեռքի միջով սահում է առաջ, անցնելով Մահվան ձեռքի միջով, անհետանում է զարգանալով աջակողմյան մասում։
Մեկնաբանություններից մեկում շղարշը երիտասարդ կնոջը հաղորդում է անբարոյականի տեսք, քանի որ նրանք այդ ժամանակ պարտավոր էին կրել շղարշներ այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են օրինակ Ստրասբուրգը։ Մյուս կողմից կույս Մարիամը, ինչպես և Եվան Վեներայի հետ հաճախ նկարներում պատկերվում էին շղարշով։ Դրա համար էլ քիչ հավանական է, որ Բալդունգայի ժամանակակիցները շղարշն ընդունեին որպես ակնարկ ամենահին մասնագիտության ներկայացուցչի ներկայությունը կտավում։ Մյուս կողմից շղարշը ըստ ավանդույթի ծածկում է ծոցը, իսկ մյուս կողմից հանդիսանում է կապող օղակ երեխայի, կնոոջ և Մահվան մեջ։ Այդ օղակը ավելացնում է ծեր կինը՝ մեկ ձեռքով մի կողմ տանելով Մահվան ձեռքը, մյուսով բռնելով հայելին։
Այդ կերպ բոլոր կերպարները կտավում կապված են մեկի մյուսի հետ։ Առաջանում է որոշակի պարի զգացողություն, որի ընթացքում պարում են ձեռքերը չբռնած, բայց օգտագործում են շղարշ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանս Բալդունգի նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ Կատեգորիա:Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:1511 նկարներ
UA1 գիտափորձ
UA1 գիտափորձ, բարձր էներգիաների ֆիզիկայի փորձ, արվել է ՑԵՌՆի պրոտոնային սուպերսինքրոտոն (SPS) արագացուցիչ-բախիչով 1981-ից 1993 թվականներին։ Այս և UA2 փորձերով 1983 թվականին W և Z բոզոնների հայտնաբերության շնորհիվ Կառլո Ռուբիան և Սիմոն վան դեր Մեերը ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ ստացան 1984 թվականին։ Նույն նախագծում աշխատող Պետեր Կալմուսը և Ջոն Դոուելը 1988 Ֆիզիկայի ինստիտուտից Ռեզերֆորդի մեդալ և մրցանակ ստացան W և Z մասնիկների հայտնաբերման մեջ իրենց բացառիկ դերի համար։ Սա ՑԵՌՆ-ի ստորգետնյա տարածքի (անգլ. Underground Area՝ UA) առաջին փորձն էր, այսինքն՝ տեղաբաշխված էր գետնի տակ՝ ՑԵՌՆ-ի երկու գլխավոր գիտական տարածքներից դուրս, ձևափոխությունների միջոցով բոխիչի վերածված SPS արագացուցիչի փոխազդեցության կետում (ակտիվ գոտի)։ UA1 կենտրոնական դետեկտորն առանցքային էր պրոտոն-հակապրոտոնային անիհիլացիան հասկանալու համար։ Այն ամենակարևոր դերն ունեցավ միլիարդավոր բախումների մեջից սակավաթիվ W-երը և Z-երը տարբերակելու համար ։
UA1-ը իր ժամանակի հսկա և բարդ դետեկտորներից էր։ Նախագծվել էր որպես ընդհանուր նշանակության դետեկտոր ։ Դետեկտորը 6 խցիկանի գլանային համակարգ ուներ՝ 5,8 մ երկարությամբ և 2,3 մ տրամագծով. իր ժամանակների համար ամենամեծ դրեյֆային խցիկը (անգլ. Wire chamber)։ Այն գրանցում էր լիցքավորված մասնիկների հետագծերը, որոնք կորանում էին 0,7 տեսլա մագնիսական դաշտում, չափում էր դրանց իմպուլսը, էլեկտրական լիցքի նշանը և էներգիայի կորստի արագությունը (dE/dx)։ Խցիկում լցված արգոն-էթանային գազի ատոմները իոնացվում էին լիցքավորված մասնիկների անցնելու հետևանքով։ Ազատված էլեկտրոնները դրեյֆում էին էլեկտրական դաշտի երկայնքով, որը ձևավորվել էր դաշտի գծերով (անգլ. field wire) և հավաքվում էին հաշվող գծերի (sense wire) վրա։ 17000 դաշտի գծերի և 6125 հաշվող գծերի երկրաչափակական դասավորվածությունը թույլ էր տալիս իվ էկրանով հետևել ֆիզիկական իրադարձություններին ։
UA1 (ստորգետնյան տարածք 1, անգլ.՝ Underground Area 1) դետեկտորը մտածվել և նախագծվել է 1978-79 թվականներին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տարրական մասնիկների ֆիզիկայի փորձեր Կատեգորիա:ՑԵՌՆ
Ջուլիա Գրիլլո
Ջուլիա Գրիլլո (Giulia Grillo, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, Իտալիայի հինգ աստղերի (իտալ.՝ Movimento 5 Stelle, կամ M5S) շարժումներ պատգամավորների պալատի անդամ, Իտալիայի առողջապահության նախարար (2018—2019)։
Ալթինչըքիյասլու
Ալթինչըքիյասլու, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 152 բնակիչ՝ հիմնականում ադրբեջանցիներ ։
Ջուլիա Գրիլլո
Կենսագրություն
2018 թվականի հունիսի 1 Կոնտեի կառավարությունում ստացել է առողջապահության նախարարի պորտֆելը ։
Ալթինչըքիյասլու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ջուլիա Գրիլլո
Կենսագրություն
2019 թվականի սեպտեմբերի 4–ին Ջուսեպպե Կոնտեն կազմակերպել է իր երկրորդ կառավարությունը (իտալ.՝ Governo Conte II) (նոր առողջապահության նախարար է դարձել Ռոբերտո Սպերանցան, Գրիլլոն ոչ մի նշանակում չի ստացել), և սեպտեմբերի 5–ին նոր կաբինետը երդում է տվել ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կատանիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Իտալացի բժիշկներ Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ
Animotion (ալբոմ)
Animotion, լոսանջելեսյան համանուն խմբի առաջին ալբոմը։ Թողարկվել է 1984 թվականին Mercury Record-ում և ներառում է խմբի ամենամեծ հիթը՝ "Obsession" սինգը։
Կազմ
Խմբի անդամների կազմը ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ալբոմներ Կատեգորիա:1984 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Մեր թվարկությունից 10 000 տարի առաջ
Մեր թվարկությունից 10 000 տարի առաջ («10,000 BC»), ֆիլմի ռեժիսոր Ռոլանդ Էմմերիխը Կամիլա Բելլի և Ստիվեն Ստերեյտի հետ գլխավոր դերերում են։ Ֆիլմի պրեմիերան Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում կայացել է 2008 թվականի մարտի 7-ին, իսկ Ռուսաստանում՝ 2008 թվականի մարտի 13-ին։
Կինովարձույթ
Ֆիլմը նախատեսվում էր 2007 թվականի հուլիս 27-ին, սակայն հետաձգվել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 14-ին։ Այնուհետև ֆիլմի արտադրանքը հետաձգվել է երկրորդ անգամˋ 2008 թվականի մարտի 7-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոլանդ Էմերիխի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Legendary Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ
Ջոտտո զանգակատուն
Ջոտտո (Campanile di Giotto), Ֆլորենցիայի մայր տաճարի զանգակատուն։
Խոյանալով Սանտա Մարիա դել Ֆիորե տաճարից և Սան Ջովանի բապտիստերիայից մեկուսի` զանգակատունը ֆլորենտական գոթական ճարտարապետության վառ դրսևորումներից է։ Զանգակատան քանդակազարդերը իտալական տրեչենտոյի կարևոր օրինակ են, որ ցույց են տալիս գոթական հուզականության ու մոնումենտալության միախառնումը։
Զանգակատան հեղինակները երեք վարպետներ են. Ջոտտո դի Բոնդոնեն, ով նախագծել է ամբողջ կառույցը և վերջացրել առաջին հարկը, Անդրեա Պիզանոն, ով 1340-ական թվականներին կանգնեցրել է հաջորդ հարկը` բարձր երկկողմ պատուհաններով, և վերջապես Ֆրանչեսկո Տալենտին, ով ավարտին է հասցրել զանգակատան շինարարությունը` սալիկապատելով այն երեք տեսակի մարմարով։
Ստարոկովիլնի (Օկտյաբրսկի շրջան)
Ստարոկովիլնի (Староковыльный), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կոմունարսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ջոտտո զանգակատուն
Պատմություն
Զանգակատան հիմքը դրվել է 1298 թվականին Առնոլֆո դի Կամբիոյի կողմից, ով մոտակա տաճարի գլխավոր ճարտարապետն էր, որի շինարարությունը սկսվել էր երկու տարի առաջ։ Սակայն չորս տարի անց ճարտարապետը մահացել էր, և աշտարակի կառուցումն ընդհատվել էր ավելի քան 30 տարով։ 1334 թվականին գործը, որ սկսել էր դի Կամբիոն, շարունակում է նշանավոր ճարտարապետ Ջոտտո դի Բոնդոնեն, ով այդ ժամանակ արդեն 67 տարեկան էր։ Նա կենտրոնացրեց իր ուժերը տաճարի զանգակատան շինարարության վրա։ Առաջին քարը դրվել է 1334 թվականի հուլիսի 19-ին ։ Ջոտտոյի նախագիծը սազում էր բազմագույն տաճարին` աշտարակին տալով այնպիսի տեսք, որ կարծես այն նկարված լիներ։ Իր նախագծում ճարտարապետը խիստ գծերով նախագծի փոխարեն կիրառել է կյարոսկուրո տեխնիկան և հեռանկարի որոշ տեսակներ։
1337 թվականին մահանում է Ջոտտոն` հասցնելով կառուցել ստորին հարկերը միայն։ Երեք կողմերից այն զարդարված էր վեցանկյուն սյուների խորաքանդակներով` յուրաքանչյուր կողմից յոթ հատ։ 1348 թվականին մուտքի ընդարձակման ժամանակ երկու սյուներ տեղափոխվել են հյուսիսային դատարկ կողմը, սակայն ավելի ուշ` 1347 թվականին, այնտեղ հայտնվել են հինգ սյուներ, որոնց հեղինակը ֆլորենտացի ճարտարապետ Լուկա դելա Ռոբիան էր։ Յոթ թիվն աստվածաշնչյան խորհրդանիշերի համակարգում ունի առանձնահատուկ նշանակություն. այն խորհրդանշում է մարդու ինքնակատարելագործման հատկությունը։ Սյուների հեղինակային պատկանեության ճշտումը բավական բարդ է. որոշ սյուներ վերագրվում են Ջոտտոյին, իսկ որոշ սյուներ կարող էին քանդակված լինել Անդրեա Պիզանոյի կողմից։
1343 թվականին աշտարակի շինարարությունը շարունակում է Անդրեա Պիզանոն, ով ստեղծել էր Ֆլորենցիայի բապտիստերիայի հարավային դարպասները։ Կառուցելով զանգակատունը` նա հետևում էր Ջոտտոյի գծագրերին։ Նա կառուցեց հաջորդ երկու հարկերը` յուրաքանչյուր կողմից չորս խորշերով, սակայն երկրորդ հարկը դատարկ էր։ Շինարարական աշխատանքներն ընդհատվել են 1348 թվականին, երբ Ֆլորենցիայում ժանտախտ է բռնկվում։
Պիզանոյին իր հերթին փոխարինում է Ֆրանչեսկո Տալենտին, ով կառուցում է վերևի երեք մակարդակները` մեծ պատուհաններով, և ավարտում է զանգակատան շինարարությունը 1359 թվականին։ Նրա օրոք աշտարակը սալիկապատվում է մարմարի երեք տեսակով` սպիտակ (բերված էր Կարարայից), կարմիր (բերված էր Մոնսումանո Տերմեից) և կանաչ (բերված էր Պրատոյից)։ Տալենտին նրա գագաթին սրաձող չտեղադրեց, ինչը նախատեսել էր Ջոտտոն. այդ պատճառով աշտարակի նախագծված բարձրությունը 122 մետրից դարձավ 84.7 մետր։ Զանգակատան գագաթից բացվում է ամբողջ Ֆլորենցիան ու նրան շրջապատող բլուրներն ընդգրկող հիասքանչ համայնապատկեր։ Որպեսզի բարձրանան զանգակատուն, անհրաժեշտ է հաղթահարել 414 աստիճան։
Նկարագրություն
Հիմնական քանդակները զարդարված են Վերածննդի շրջանի նշանավոր վարպետների խորաքանդակներով։ Երկրորդ հարկում Ջոտտոյի պաննոն է, երրորդում` 16 քանդակներ, որոնցից շատերի հեղինակը Դոնատելլոն է (ներկայումս բնօրինակները պահվում են տաճարի թանգարանում, և դրանք փոխարինված են կրկնօրինակներով)։
Կանասիեռ
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 88 մարդ, բնակչության խտությունը` 23,47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,75 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 39 կմ արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 50 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 40-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,0 %։ 40 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 35 անձ (19 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (4 տղամարդ և 1 կին)։ 10 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ստեպնոյ (Օկտյաբրսկի շրջան)
Ստեպնոյ (Степной), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կերչիսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կանտինի (Սոմի գավառ)
Կանտինի (Cantigny), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 123 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.03 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 77 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (30 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 18 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր