cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Ստեփանոս վանք (Դարաշամբ)
Պատմություն
Ըստ XII դ. ասորի ժամանակագիր Միքայել Ասորու, հիմնադրել է Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Գրավոր առաջին տեղեկությունը Խաչիկ Ա Արշարունի կաթողիկոսի 976 թ.-ի կոնդակն է, որով հաստատվել են վանքին հարկատու կալվածքների սահմանները։ Նույն թվականին վանքը վերահաստատել և վերաշինել է Բաբկեն եպիսկոպոսը։ Սբ. Ստեփանոս եկեղեցու օծմանը ներկա են եղել Խաչիկ Ա Արշարունին և Հայոց Աշոտ Ողորմած թագավորը, որոնք վանքին ընդարձակ տիրույթներ են նվիրել։ Աշոտի դուստր Հռիփսիմեն 981 թ.-ին վանքին կտակել է Աստապատի իր դաստակերտը, այգիներ, արտեր։ Կտակում նշվում է, որ վանքապատկան երեք եկեղեցիները՝ Սբ. Ստեփանոսը, Սբ. Աստվածածինը և Սբ. Գևորգը, խարխուլ էին, և գլխավոր եկեղեցին (Սբ. Ստեփանոսը) նորոգել է իր հայրը։ Վանքը հիշատակվում է 1173 թ.-ին նկարազարդ ձեռագրի ընծայման կապակցությամբ։ 1270 թ.-ին նկարագրել է Վարդան Բաձրբերդցին։ 1330 թ.-ին մոնղոլ Աբու Սայիդ իշխանը հաստատել է վանքի կալվածքները։ XIII– XIV դդ. վանքը հայտնի մշակութային կենտրոն էր, 1332 թ.-ին այնտեղ տասից ավելի վանականներ ձեռագրեր են ընդօրինակել, գործել է դպրոց։ 1331 թ.-ին գրված «Նարեկի» հիշատակարանում վանքն անվանվում է «մեծ ու հռչակավոր»։ Դեռ 1427 թ.-ին հիշատակվում են նրա երեք եկեղեցիները, սակայն 1541 թ.-ին Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր ԺԱ Բյուզանդացու կոնդակում նշվում է միայն Սբ. Ստեփանոսը։ XVI դ. վանքը խարխուլ էր, 1589 թ.-ին Մարտիրոս վարդապետը նորոգման աշխատանքներ է կատարել։ Մովսես Գ Տաթևացի կաթողիկոսը 1631 թ.-ին վանքին դրամահավաքի իրավունք է տվել և հորդորել ժողովրդին՝ օժանդակել այս կարևոր հոգևոր կենտրոնի պահպանմանը։ Ըստ XVII դ. պատմիչ Առաքել Դավրիժեցու, 1633 թ.-ին վանահայր դարձած Հակոբ Ջուղայեցին (ապագա կաթողիկոս Հակոբ Դ Ջուղայեցի) մինչև հիմքերը քանդել է վանքի եկեղեցին ու մյուս շինությունները և կառուցել նոր եկեղեցի, պարիսպներ և նրանց կից բնակելի ու օժանդակ շենքեր։ Ըստ Սբ. Ստեփանոս եկեղեցու գմբեթի թմբուկի արձանագրության, դա կատարվել է 1643–1655 թթ.-ին, սակայն շինարարությունը շարունակվել է մինչև 1662 թ.-ը։ Հակոբ Դ Ջուղայեցու Ամենայն հայոց կաթողիկոս ընտրվելուց (1655) հետո վանքի շինարարությունը շարունակել են Հովհաննես, Պետրոս և Հակոբ Շամբեցի վանահայրերը. կառուցել են արևմտյան պարիսպը, սեղանատունը, խցերը և զանգակատունը։ 1759 թ.-ին վանքի շենքերը վնասվել են երկրաշարժից։ Սբ. Ստեփանոս եկեղեցին հետագայում նորոգվել է 1704, 1826 և 1865 թթ.-ին, հյուսիսային բակի սենյակները նորոգվել են 1832 թ.-ին, իսկ 1840 թ.-ին երկրաշարժից վնասված զանգակատունը՝ 1879 թ.-ին։ 1828 թ.-ի Թուրքմենչայի պայմանագրով Արաքս գետը դարձել է ռուս-պարսկական սահման, և վանքը կորցրել է Նախիջևանի ու Գողթնի իր թեմերը, իսկ Ատրպատականից հայերի արտագաղթից հետո՝ զրկվել եկամուտներից։ Փակվել է դպրոցը, գրադարանի ձեռագրերը փոխադրվել են Էջմիածնի մատենադարան։ Դարաշամբի Սուրբ Ստեփանոս Նախավկա վանքի և Արտազի Սբ. Թադե վանքի թեմերի միավորումով կազմվել է Ատրպատականի առաջնորդություն՝ Թավրիզ կենտրոնով։ 1917–1921 թթ.-ին թուրքերը չորս անգամ թալանել են վանքը և հրկիզել գրադարանը։ 1973 թ.-ին մինչև վանքը կառուցվել է ավտոխճուղի։ 1983 թ.-ին, իրանահայ համայնքի և «Երկիր և մշակույթ» (Փարիզ) կազմակերպության նյութական օժանդակությամբ Իրանի պետական «Միրասե ֆարհանգի» («Մշակութային ժառանգություն») հաստատությունը թիթեղապատել է տանիքները, հենակներով ամրացրել զանգակատան խարխլված կամարները, վերակառուցել արևելյան բակի քանդված խցերը, վերանորոգել խոհանոցն ու սեղանատունը։
Ճարտարապետություն
Կիսաշրջանաձև բուրգերով ուժեղացված պարիսպներով շրջապատված ուղղանկյուն համալիրի շենքերը խմբավորված են երկու բակերում, որոնցից հյուսիսում են գտնվում Սբ. Ստեփանոս եկեղեցին՝ հարավից կից երկհարկ եռաստիճան զանգակատնով, և Սբ. Պողոս-Պետրոս միանավ թաղածածկ եկեղեցին։ Դեղնա-կարմրավուն ֆելզիտային տուֆի մաքուր տաշված քարերով կառուցված Սբ. Ստեփանոս եկեղեցին ներքուստ խաչաձև է, եռախորան, արևմտյան ուղղանկյուն թևով, արտաքուստ՝ ուղղանկյուն։ Պատերը ներսից աղյուսապատ են և սվաղված։ Խորանները յոթանիստ են, անկյունային սենյակները՝ երկհարկ։ Վերնահարկ ունի նաև արևմտյան խաչաթևը։ Զարդարված է XVII դ. և 1826 թ.-ի որմնանկարներով։ Կամարաշարով ու պատկերաքանդակներով հարդարված 16-նիստանի թմբուկով գմբեթը պսակվում է հովանոցաձև վեղարով։ Ուշ միջնադարի հայ ճարտարապետության մեջ Սբ. Ստեփանոս եկեղեցին առանձնանում է իր գեղեցիկ հարդարանքով։ Այստեղ ճակատների հետ ներդաշնակ ամբողջություն են կազմում ավետարանական թեմաներով բազմաթիվ պատկերաքանդակները և զարդաքանդակները (որոնցով հագեցած են բոլոր պատերը և գմբեթը), իսկ ներսի հետ՝ զարդանկարները և որմնանկարները։ Գմբեթի թմբուկի նիստերին 12 առաքյալների լուսապսակով դիմաքանդակներն են, իսկ աշխարհի չորս կողմերին նայող նիստերին՝ «Քրիստոսը գահի վրա», ներքևում՝ չորս ավետարանիչների խորհրդանիշներով (արևմ.), ինչպես նաև Աստվածածնի (հս.), Հովհաննես Մկրտչի (արլ.) և Գրիգոր Լուսավորչի (հվ.) պատկերաքանդակներն են։ Ճակտոնների հարթության մեջ, արևելյան ճակատին քանդակված է Սբ. Ստեփանոս Նախավկայի քարկոծումը, արևմուտքին՝ «Խաչելությունը», հարավին՝ «Աստվածածինը՝ մանուկ Հիսուսը գրկին», հյուսիսին՝ «Համբարձումը»։ Իսկ զանգակատան հարավային պատին, որը միաժամանակ եկեղեցու հյուսիսային ճակատն է, առաջին հարկում պատկերված է «Աստվածածինը գահի վրա», երկու կողքերին՝ հրեշտակներ, իսկ երկրորդ հարկում՝ «Աստվածածնի Ավետումը»։ Ամբողջությամբ վերցված, վանքի պատկերաքանդակները միասնական շղթա են կազմում՝ ներկայացնելով Տերունական պատկերաշարը («Ավետում», «Հիսուսի Ծնունդը», «Խաչելությունը», «Համբարձումը», «Հիսուսը գահի վրա», «Աստվածածինը գահի վրա»), որը լրացված է առաքյալների միջոցով քրիստոնեության տարածման, Ստեփանոս Նախավկայի քարկոծման ու հայ ժողովրդի՝ քրիստոնեության ընդունման թեմաներով։ Ընդ որում, համատեղվել են տարբեր սյուժեներ (օր., Սբ. Ստեփանոսի քարկոծումը զուգակցված է Սուրբ Երրորդության հետ)։ Ավետարանիչների խորհրդանիշները՝ արծիվը և հրեշտակը, ներկայացված են թռիչքի պահին։ Դարաշամբի Սուրբ Ստեփանոս Նախավկա վանքի բազմաթիվ և բազմազան պատկերաքանդակներն իրենց գեղարվեստական բարձր արժանիքների ու ինքնատիպ առանձնահատկությունների շնորհիվ դասվում են ուշ միջնադարի հայկական արվեստի գլուխգործոցների շարքին։
(7432) 1993 HL5
(7432) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի ապրիլի 23-ին Ալան Գիլմորի և Պամելա Կիլմարտինի կողմից Լեյք Տեկապոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,089552 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5891 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,59 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1983,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181493 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,04° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ալան Գիլմորի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Պամելա Կիլմարտինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սոխ Վորոնովի
Սոխ Վորոնովի, սոխազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Սոխուկավոր գեղազարդային բույս է։ Ցողունի բարձրությունը 15-50 սմ է։ Տերևները 2-4, գծային-նշտարաձև կամ գծային են։ Ծաղկաբույլը լայն փնջաձև կամ կիսագնդաձև է։ Ծաղկապատը աստղաձև-գավաթանման է, մասերը՝ վարդագույն կամ համարյա սպիտակ, ծիրանագույն կամ կանաչ ջղով, նեղ-էլիպսաձև, նավականման ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Շիրակի (Կրաշեն գյուղի շրջակայք) և Դարեղեգիսի (Վարդահովիտ, Բարձրունի, Խաչիկ, Գնիշիկ, Մոզրով գյուղերի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում (գյուղ Ազնաբերդ) և Արևելյան Անատոլիայում (լեռնագագաթ՝ Արարատ) ։
Էկոլոգիա
Աճում է վերին լեռնային գոտում` ծովի մակարդակից 1800-2300 մ բարձրությունների վրա, խճաքարոտ տեղերում, կրաքարային քարաթափվածքների վրա, լեռնային տափաստանում։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղաբերում՝ հունիսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Գտնվում է ընդհանուր արեալի հյուսիսային սահմանում։ Արեալը խիստ մասնատված է։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Տեսակին, ներքին գործոնների և գյուղատնտեսական գործունեության հետևանքով, սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների կրճատում։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Սոխազգիներ Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Ալիևխալու
Ալիևխալու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։
1984 թ.-ի դրությամբ գյուղը կրում է Ալիքեյխալը անվանում և գտնվում է Ադրբեջանի Ֆիզուլիի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Marcos
Marcos, 1959-2007 թվականներին սպորտային մեքենաներ արտադրող բրիտանական ավտոարտադրող։ Ընկերության անվանումը կազմվել է համահիմնադիրների անունների առաջին տառերից։ Ընկերության ամբողջական անվանումը՝ Marcos Engineering Ltd:
Ընկերության պատմություն
Marcos Engineering Ltd հիմնադրվել է Անգլիայի Լութոն քաղաքում՝ Բեդֆորդշիրում, 1959 թվականին Ջեմ Մարշի և Ֆրենկ Կոստինի կողմից։ 1963 թվականին արտադրությունը տեղափոխվել է Ուիլթշիր նահանգի Բրադֆորդ-օն-Էյվոն քաղաքի գործարան։ Մեկ տարի անց հանրությանը ներկայացվել է Marcos 1800 GT-ն։ 1971 թվականին արտադրությունը կրկին տեղափոխվել է, այս անգամ՝ Վեսթբերի մերձակայքում գտնվող նպատակային կառուցված գործարան։ 1970-1971 թվականներին ԱՄՆ-ի ավտոմեքենաների արտահանման հետ և ընկերության նոր վայր տեխափոխվելու հետ կապված խնդիրները հանգեցրել են ֆինանասական ճգնաժամի։
1971 թվականի հուլիսին ընկերության սեփականատերերը փոխվել են և այն վերանվանվել է Marcos Ltd : 1976 թվականին Ջեմ Մարշը գնել է Marcos ապրանքանիշի իրավունքները, իսկ 1981 թվականին Marcos-ը ներկայացրել է Marcos V6 կուպեն, որը հետագայում վաճառվել է որպես լրակազմ մեքենա։
2000 թվականին Մարկոսը կրկին սնանկացել է, բայց կանադացի ներդրողների և ամերիկացի գործարար Թոնի Ստելիգի շնորհիվ արտադրությունը 2002 թվականին վերսկսել է գործունեությունը։
Marcos մրցարշավային մեքենաների արտադրությունը տեղափոխվել է Նիդեռլանդներ, իսկ ճանապարհային մեքենաների արտադրությունը՝ Կենիլվորտ Ուորիկշիր՝ Անգլիա։ 2005 թվականին TVR ընկերությունը սնանկացել է, դիզայներների մեծ մասը միացել է Marcos-ին։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 9-ին հայտարարվել է, որ Marcos-ը կդադարեցնի մեքենաների արտադրությունը և կգնա կամավոր լուծարման։ Marcos-ը կկատարի իր TSO GT մոդելի առկա պատվերները մինչ ընկերության ակտիվների վաճառքը և գործարանի փակումը ։
Marcos 1000GT, Marcos Luton Gullwing, Marcos Fastback GT, Marcos 1800 GT
Ընկերության առաջին մեքենան` Marcos GT Xylon-ը ներկայացվել է 1960 թվականին և ունեցել է բավականին տարօրինակ տեսք ։ Արտադրության մեկնարկի համար դիզայնը վերափոխվել է, բայց պահպանվել է նախնական գաղափարի տարրերից մեկը` «ձողի թև»-ի դռները։ Այն հագեցած է եղել Ford շարժիչով` 997 սմ³-ից 1498 սմ³ ծավալով։ Marcos GT-ի երեսունինը միավոր արտադրվել է մինչև 1963 թվականը։ 1961 թվականին եղբայրներ Դենիս Ադամսը և Փիթեր Ադամսը սկսել են աշխատել Marcos-ի հետ, և նրանք մի շարք փոփոխություններ են կատարել նախնական դիզայնի մեջ, որպեսզի Marcos Luton Gullwing-ը վերածվի Marcos Fastback GT-ի և հետագայում ցուցադրվի Լոնդոնի Racing Car Show-ում, 1963-1964 թվականին ներկայացվել է Marcos 1800 GT-ն։
Marcos Mantis
1968 թվականին դուրս է եկել երկու մոդել Marcos Mantis XP և Marcos Mantis M70: Marcos Mantis XP-ը սպորտային նախատիպ է` ագրեսիվ արտաքին տեսքով, որն աշխատել է BRM-Repco V8 շարժիչով։ Ընդհանուր առմամբ, արտադրվել է մեկ օրինակով, որը 1968 թվականին մասնակցել է Սպա քաղաքում անցկացվող 1000 կմ մրցավազքին։ Մեկ այլ մոդել է 2+2 կուպեն` Mantis M70-ը, որը հագեցած է եղել 2,5 լիտրանոց V6 շարժիչով, բայց մեքենայի դիզայնը բավականին սառն է ընդունվել հասարակության կողմից, և այս մոդելից ընդամենը 32 օրինակ է վաճառվել։
Marcos TSO
Marcos TSO-ն գործարկվել է 2004 թվականին։ Chevrolet V8 շարժիչը զարգացրել է 355 ձիաուժ, կամ 400 ձիաուժ կախված փոփոխությունից։ Մեքենայի բաղադրիչները նախագծվել են Անգլիայում, իսկ շասսին մշակել է Prodrive ընկերությունը։ 2004 թվականին նույնպես հայտարարվել է 5.7 լիտրանոց Chevrolet Corvette (LS1) V8 GT TSO, բայց միայն ավստրալիական շուկայի համար։ 2005 թվականին դրան միացել նէ GT2-ը եվրոպական շուկայի համար։ 2006 թվականին Մարկոսը ներկայացրել է TSO GTC- ը `TSO մոդելի փոփոխված տարբերակը` սպորտային կախոցով, սպորտային արգելակներով և հետևի դիֆուզորով։ Գործարանային Performance Pack-ի միջոցով, TSO GTC-ն արագացրել է է 0-ից 60 մղոն/ժամ (97 կմ/ժ) 4,1 վայրկյանում, իսկ մինչև 100 կմ/ժամ (160 կմ/ժամ)՝ 8,5 վայրկյանում։ TSO GTC-ի առավելագույն արագությունը կազմել է ավելի քան 185 մղոն/ժամ (298 կմ/ժամ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեղեկաքարտեր:Կազմակերպություններ Կատեգորիա:1959 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության ընկերություններ Կատեգորիա:Սպորտային ավտոմեքենաներ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով
Ռուբեն Համբարձումյան (այլ կիրառումներ)
Ռուբեն Համբարձումյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Յանիբաևո (այլ կիրառումներ)
Յանիբաևո, կարող է վերաբերել՝
Նելիպովցի
Չճշտված տվյալներով Նելիպովցի գյուղում բնակվում էր 2 171 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յանիշևո (այլ կիրառումներ)
Յանիշևո, կարող է վերաբերել՝
Նոբելյան հանձնաժողով
Չորս Նոբելյան հանձնաժողովներ, որոնք աշխատում են ֆիզիկայի, քիմիայի , ֆիզիոլոգիայի կամ բժշկության և գրականության մրցանակների վրա , Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի, Կարոլինի ինստիտուտի և Շվեդական ակադեմիայի հատուկ մարմիններն են։ Այս հանձնաժողովները միայն առաջադրում են մրցանակի թեկնածուներ, վերջնական որոշումներ են կայացվում «մեծ ժողովների» ժամանակ, որոնց մասնակցում են ակադեմիաների բոլոր անդամները ֆիզիկայի, քիմիայի և գրականության մրցանակակրի ընտրության ժամանակ և թագավորական ինստիտուտի Նոբելյան վեհաժողովի 50 անդամներ ֆիզիոլոգիայի և բժշկության մրցանակի ընտրության համար ։ Խաղաղության Նոբելյան մրցանակը շնորհում է Նորվեգիայի Նոբելյան կոմիտեն, որը գտնվում է Ստորտինգում (Նորվեգիայի խորհրդարանում) և Նորվեգիայի Նոբելյան ինստիտուտի մաս է կազմում, ընդ որում նա ինչպես ընտրում է թեկնածուներին, այնպես էլ վերջնական որոշում է կայացնում ։
Շվեդիայի պետական բանկի տնտեսական գիտությունների բնագավառում Ալֆրեդ Նոբելի (պաշտոնապես Նոբելյան մրցանակ չի համարվում) հիշատակի մրցանակի դափնեկիրների ընտրությունն անցկացվում է այլ դափնեկիրների ընտրության նման ։
Թերի Ռայլի
Թերենս Միթչել Ռայլի (Terry Riley, ), ամերիկացի երգահան ու երաժիշտ, որի ստեղծագործությունը դասվում է մինիմալիզմին ։ Նրա վրա զգալի ազդեցություն են ունեցել ջազն ու հնդկական դասական երաժշտությունը։
Կենսագրություն
Թերի Ռայլին ծնվել է ԱՄՆ–ի Կոլֆաքս քաղաքում։ Կրթություն է ստացել Շաստայի քոլեջում (Shasta College), Սան Ֆրանցիսկոյի պետական համալսարանում և Սան Ֆրանցիսկոյի կոնսերվատորիայում, ապա Կալիֆոռնիայի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան (ԱՄՆ)։
Մասնակցել է Սան Ֆրանցիսկոյի Tape Music Center-ի փորձարարական աշխատանքներին (San Francisco Tape Music Center)՝ աշխատելով Մորտոն Սաբոտնիկի, Սթիվեն Ռայխի, Պոլին Օլիվերոսի և Ռեյմոն Սենդերի հետ։ Սակայն նրա վրա ամենամեծ ազդեցությունն է ունեցել Պրան Նաթ Պանդիթը (Pandit Pran Nath)։ Վերջինիս մոտ սովորելու ընթացքում, Ռեյլին բազմիցս շրջագայել է Հնդկաստանում, սովորել խաղալ և նվագակցել տաբլաով, տամպուրայով և երգել։ 1960–ականներին նա նաև շատ շրջագայել է Եվրոպայում ։ 1971 թվականից հնդկական դասական երաժշտություն է դասավանդել Միլս քոլեջում (Mills College), Կալիֆոռնիայի արվեստի ինստիտուտում (California Institute of Arts), Նյու Դելիում։ 2007 թվականին Ռայլին ստացել է երաժշտության պատվավոր դոկտորի աստիճան Չապմենի համալսարանում (Chapman University)։
1960-ականներին Ռայլին տալիս էր իր հայտնի «ամենազոր համերգները», որոնցում կատարում էր առավելապես իմպրովիզացիա, երեկոյից մինչև լուսաբաց՝ օգտագործելով հին ֆիսհարմոն, ինչպես նաև սաքսոֆոն։ Երբ նվագելուց հետո նա ընդմիջում էր պահանջում, միացնում էր սաքսոֆոնի ձայնագրման դրվագները դիլեյով։ Ռայլին նման համերգներ է տվել մի քանի տարի շարունակ։ Հանդիսատեսներն այցելել են իրենց ընտանիքներով՝ իրենց հետ բերելով ծալովի աթոռներ և քնապարկեր։
Ռայլին հիշատակում է Ջոն Քեյջին, Ջոն Քոլթրեյնին, Մայլս Դևիսին, Չարլզ Մինգուսին, Բիլ Էվանսին և Գիլ Էվանսին, որոնք ազդեցություն են ունեցել նրա ստեղծագործության վրա, ինչը ցույց է տալիս Արևելքի, Արևմտյան ավանգարդի և ջազի երաժշտության համակցված ազդեցությունը նրա գործի վրա։
Իր առաջին Jade Palace ստեղծագործությունը նվագախմբի համար գրել է 1991 թվականին։ Իսկ հետագայում գրել է նվագախմբի համար մի քանի ստեղծագործություններ։
Ներկայումս Ռեյլին կատարում և դասավանդում է, որպես մենակատար դաշնամուր կատարող և որպես հնդկական Raga երգիչ։ 2011 թվականի մայիսին նա հրավիրվել էր Animal Collective խմբի կողմից ելույթ ունենալու «վաղվա բոլոր երեկույթները» փառատոնում (All Tomorrow's Parties) ։
Թերի Ռեյլին ունի որդի Ջիան անունով, որը կիթառ է նվագում ։
Երաժշտական ոճ
1950-ականներին նա արդեն աշխատել է tape loops–ում, այն ժամանակ դեռ նոր տեխնոլոգիայով, և հետագայում չի դադարել աշխատել մագնիսական ժապավենով երաժշտական էֆեկտների ստեղծման համար ինչպես ստուդիայում, այնպես էլ կենդանի ելույթներում։ Նրա վաղ The Gift («Дар», 1963) պիեսում հնչում է Բեյքերի շեփորը։
Բացի Լարային քառյակի հետ համատեղ աշխատանքից, Ռեյլին տարբեր ժամանակներում համագործակցել է Rova Saxophone Quartet–ի, Պոլին Օլիվերոսի (Pauline Oliveros) և ARTE Quartett։
Թերի Ռայլիի ստեղծագործությունն ու բազմաթիվ գաղափարներն ազդել են բազմաթիվ այլ երաժիշտների վրա, այդ թվում՝ Ջոն Ադամսը, Բրայան Ինոն, Ռոբերտ Ֆրիփը, Ֆիլիպ Գլասը, Մայք Օլդֆիլդը, Ֆրեդերիկ Ռժևսկին (Frederic Rzewski), ինչպես նաև Tangerine Dream և The Who խմբերը։
In C (1964 թվական)
Կատարողներից մեկը, տեմպ տալով, պատասխանատու է դաշնամուրի ստեղնաշարում «դո» նոտայի հարթ բաբախման համար։ Մյուս երաժիշտները, որոնց քանակը, ինչպես և գործիքների քանակը, միտումնավոր չի նշվում, նվագում են վերոնշյալ երաժշտական հաջորդականությունները՝ հետևելով միայն տեքստի ժլատ ծանոթագրություններին։ Մեկը մյուսի հետևից կատարվող 53 արտահայտությունները պարտադրում, միաձուլվում և արձագանքում են ստեղծագործության կատարման ընթացքում։
Առաջին անգամ In C պիեսը կատարվել է Սթիվեն Ռայխի, Ջոն Գիբսոնի, Պոլին Օլիվերոսի և Մորտոն Սաբոտնիկի կողմից։
1968 թվականին Columbia Records լեյբլում հրատարակված In C պիեսը հիմք դարձավ, որի վրա կառուցվեց մինիմալիզմը երաժշտության մեջ ։
A Rainbow in Curved Air (1967)
A Rainbow in Curved Air (ձայնագրվել է 1967-1968 թվականներին, թողարկվել է 1969 թվականին) հայտնի էլեկտրոնային ալբոմը ոգեշնչել է էլեկտրոնային երաժշտության ավելի ուշ ստեղծագործություններից շատերին, ներառյալ The Who խմբի Պիտ Թաունսենդի սինթեզային հատվածները Baba O'Riley և Won't Get Fooled Again երգերում, որոնք նվիրված են եղել Թերի Ռայլիին և Մեհեր Բաբեին, ինչպես նաև Մայք Օլդֆիլդի Tubular Bells (1973) կոմպոզիցիային։
Օգտագործելով «միավորում» էֆեկտը (overdubbing)՝ գլխավոր պիեսում Ռայլին օգտագործում է electroorgan, կլավեսին, դարբուկա և տամբուրին։ Սկսած մինիմալիստական ձայնը, կոմպոզիցիան արագորեն վերածվում է երաժշտական ​​արտահայտությունների և նկարների հետաքրքիր, բարդ խաղի։ Ալբոմի երկրորդ Poppy Nogood and the Phantom Band պիեսում, Ռեյլին նվագում է սաքսոֆոն-սոպրանո։
Ալբոմը զգալի ազդեցություն է ունեցել մինիմալիստական երաժշտության կայացման, էմբիենտի, պրոգրեսիվ ռոքի, նյու Էյջի զարգացման վրա, նախորդել է Մայլս Դևիսի, Հերբի Հենքոքի և այլոց էլեկտրոնային ջազ-ֆյուժնին։
Ալբոմի գլխավոր կոմպոզիցիան հնչում է Grand Theft Auto IV համակարգչային խաղում։ Ալբոմի երաժշտությունը մասամբ օգտագործվել է BBC Radio 4 ռադիոյում Դուգլաս Ադամսի «Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույց»–ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Գուգենհայմի կրթաթոշակառուներ
Յանովկա (այլ կիրառումներ)
Յանովկա, կարող է վերաբերել՝
Ալբերտ Բանդուրա
Ալբերտ Բանդուրա (Albert Bandura, ), կանադացի և ամերիկացի հոգեբան, հայտնի է իր սոցիալական ուսուցման (կամ սոցիալական կոգնիտիվիզմ) տեսության աշխատանքներով, ինչպես նաև Բոբո տիկնիկի հետ կատարած փորձարկմամբ։
Այդ փորձարկmան էությունն այն է, որ երեխաները պատճենում էին հեռուստացույցի էկրանին տեսած ագրեսիվ արարքները՝ հետևելով ոչ թե հրահանգներին, այլ կրկնօրինակելով այդ գործողությունները։
Կենսագրություն
Ալբետ Բանդուրան ծնվել է 1925 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Մունդարեում, Կանադայի հյուսիսում գտնվող փոքրիկ գյուղակում ուկրաինացի և լեհ էմիգրանտների ընտանիքում )։ Նա միակ որդին էր մեծ ընտանիքում, նա ուներ 5 իրենից մեծ քույրեր։
Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո մեկ տարվա ընթացքում աշխատել է Ուայթհորսում Յուկոնում, որտեղ վերականգնում էր Ալյասկա նահանգի մայրուղիներից մեկը. այստեղ նա կարողացավ դիտարկել անհատների դելինկվենտիվ վարքը։
Այդ աշխատանքներն ավարտելուց հետո ընդունվել է Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարան, որն ավատել է հոգեբանության բնագավառում բակալավրի աստիճանով։ 1949 թվականին Բանդուրան տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ շարունակել է կրթությունը Այովայի համալսարանում՝ ավարտելով այն 1951 թվականին՝ հոգեբանության բնագավառում մագիստրոսի կոչում ստանալով։ 1952 թվականին ստացել է հոգեբանության փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Այովայի համալսարանի շրջանավարտներ
Իբրահիմ փաշա
Իբրահիմ-փաշա - إبراهيم باشا بن محمد علي باشا بن إبراهيم آغا, Kavalalı İbrahim Paşa, 1789, Դրամա, Ռումելիա — նոյեմբերի 10 1848, Կահիրե, Եգիպտոս) — Կահիրեի նահանգապետ 1805—1806 թթ, Վերին Եգիպտոսի նահանգապետ 1812—1816 թթ., 1816-1841 թթ. Եգիպտոսի բանակի գլխավոր հրամանատարը, Ջիդդայի և Հիջազի նահանգապետ 1817—1840 թթ., Դամասկոսի նահանգապետ 1832—1840 թթ. և Մորեայի նահանգապետ 1825—1828 թթ., 1847 թվականից՝ Եգիպտոսի փաստական կառավարիչը , պաշտոնապես՝ Եգիպտոս փաշա (ժամանակագրորեն 2-րդ փաշան)՝ ապրիլի 15 — նոյեմբերի 10 1848 թ.:
Եգիպտոսի 1-ին փաշայի՝ ծագումով ալբանացի ռազմական և պետական գործիչ Մուհամեդ Ալի կավալացու որդեգրյալ զավակը, գահակիցը և գահաժառանգը։
Ծագում
Իբրահիմ-փաշան ծնվել է Օսմանյան կայսրության Ռումելիա նահանգում գտնվող հունական Դրամա քաղաքում՝ ուղղափառ քրիստոնյա հույն կնոջ և ոչ հստակ ծագման տղամարդու ընտանիքում, որի անունն էր Տուրմաձիս (հունական աղբյուրների տվյալներով՝ հարևան Կավալա քաղաքում), որը գտնվում էր օսմանյան Ռումելիա նահանգում, ներկայիս Արևմտյան Թրակիայում կամ Արևելյան Մակեդոնիայում, որն այժմ պատկանում է Հունաստանի հանրապետությանը։ Նորածին երեխայի անունը հայտնի չէ, սակայն հայտնի է, որ ապագա Իբրահիմ փաշայի ծնողները բաժանվել են, իսկ նրա մայրը կարողացել է ամուսնանալ ալբանացի զինվորական Մուհամեդ Ալի հետ, որն էլ որդեգրել է տղային՝ նրան տալով իր հոր՝ ալբանացի Իբրահիմ աղայի անունը և դաստիարակելով իսլամի ոգով։ Իր խորթ հոր՝ Մուհամեդ Ալիի՝ Մակեդոնիայի Կավալա քաղաքում ծնված լինելու հանգամանքն արտահայտվել է Իբրահիմ փաշայի հետագա պաշտոնական անվան մեջ. Օսմանյան կայսրությունում նա կոչվում էր Կավալացի Իբրահիմ փաշա (Kavalalı İbrahim Paşa)։ Ի դեպ նրան որդեգրած խորթ հայրն էլ՝ Մուհամեդ Ալին պաշտոնապես Օսմանյան կայսրությունում կոչվում էր Կավալացի Մեհմեթ փաշա (Kavalalı Mehmet Ali Paşa)։
Ծառայողական ուղին
Իբրահիմը վաղ տարիքից անուն ձեռք բերեց՝ հաջող գործողություններ վարելով վերին Եգիպտոսում, ընդդեմ խռովարարների, Նուբիայում գործող փախստական մամլյուքների և Արաբիայում գործող վահհաբականների։ Վերջին ռազմարշավի ժամանակ (տե՛ս «Օսմանա-սաուդյան պատերազմ») նա գնահատեց եվրոպական ռազմական կարգապահությունը և ֆրանսիացի սպա-հրահանգիչների օգնությամբ սկսեց վերափոխել եգիպտական բանակը։
1819 թ. ռազմարշավներ կազմակերպեց դեպի հարավ, որոնց նպատակն էր Սեննարայի և Դարֆուրի ցեղերի հնազանդեցումը և Սուդանի ենթարկումը Եգիպտոսին։
1824 թվականի օգոստոսին Իբրահիմ-փաշան նշանակվեց եգիպտական նավատորմի հրամանատար։ Նավատորմը պետք է մասնակցեր հունական ապստամբության ճնշմանը։ Սկզբում հաջողությունը Իբրահիմի կողմն էր, բայց Նավարինի ճակատամարտում թուրք-եգիպտական նավատորմի պարտությունը հարկադրեց նրան վերադառնալ Եգիպտոս, որտեղ նա շարունակեց զորքի և նավատորմի բարեփոխումը։
1831 թվականին Մուհամեդ Ալին որոշեց հարձակվել Սիրիայի վրա, որն Օսմանյան կայսրության նահանգներից մեկն էր։ Սկսվեց Առաջին թուրք-եգիպտական պատերազմը։ Իբրահիմ-փաշան նշանակվեց զորքերի գլխավոր հրամանատար։ Չնայած խոլերայի պատճառով 5000 մարդու կորստին, երբ դեռ չէր դուրս եկել Եգիպտոսից, նա անակնկալ հայտնվելով Սիրիայի ափերին՝ հանկարծակիի բերելով գրավեց Ղազան, Յաֆֆան և Հայֆան, իսկ նույն տարվա նոյեմբերին պաշարեց Ակրան։ Եգիպտական բանակի երկու գրոհները հետ մղվեցին։ Պաշտպանվողներին օգնության էր գալիս Հալեպի կառավարչի՝ Օսման-փաշայի զորքը։ Սակայն Իբրահիմ-փաշան անսպասելի հարձակվեց Օսման փաշայի վրա, փախուստի մատնեց նրան, իսկ ապա՝ իր բոլոր զորքերը հավաքելով Ակրայի մերձակայքում՝ 1832 թ. մայիսի 27-ին գրոհով վերցրեց այդ բերդաքաղաքը։ Այնուհետև՝ գրավելով Դամասկոսը, Իբրահիմ-փաշան ջախջախեց թուրքերին Հոմսի և Բեյլանի մոտ. Ամբողջ Սիրիան հնազանդեցվեց։ Եգիպտոսից համալրումներ ստանալով, Իբրահիմ-փաշան շարունակեց հարձակումը և 1832 թ. դեկտեմբերի կեսին Կոնիայի (Իկոնիա) մոտ հանդիպեց սերասկյար (սպարապետ) Ռեշիդ-Մեհմետ-փաշայի զորքին։ Չնայած թուրքական բանակի վիթխարի թվական գերազանցությանը (56 հազարն ընդդեմ 15 հազարի), Իբրահիմ-փաշան գլխովին ջախջախեց հակառակորդին և նույնիսկ գերի վրեցրեց սերասկյար Ռեշիդին՝ 9 հազար մարդու հետ միասին։ Փոքր Ասիան նվաճվեց Եգիպտոսի բանակի կողմից։ Ավելին՝ Իբրահիմ-փաշայի նավատորմը կտրելով թուրքական նավերի ուղին, մոտենում էր Բոսֆորին, իսկ ինքը՝ հաղթողը ցամաքից էր մոտենում Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաքին՝ Կոստանդնուպոլիսին, որից նրան բաժանում էր ընդամենը 6 օրվա ճանապարհ...
Ի դեպ, 1833 թ. հուլիսին ստորագրվեց Ունքյար-Իսքիլիսեի պայմանագիրը Ռուսաստանի և Օսմանյան կայսրության միջև, որը պարտավորեցրեց երկու պետություններին՝ պատերազմի դեպքում միմյանց օգնության գալ։
Իբրահիմ-փաշան, նշանակվելով Սիրիայի (որը ներառում էր նաև Լիբանանն ու Պաղեստինը) և Կիլիկիայի կառավարիչ, նոր մարզերում կարգ ու կանոն մտցրեց և աջակցեց նրանցում արդյունաբերության զարգացմանը։ Սակայն նրա կառավարումը հաճախ ուղեկցվում էր տեղի բնակիչների ճնշումներով։ Ուստի, որպես դրանց հետևանք, 1834 թվականին խռովություն բռնկվեց, որն Իբրահիմը ճշնեց մեծ դաժանությամբ։
1844 թվականին՝ հոր վատառողջության պատճառով, նա դարձավ նրա գահակիցը։ 1848 թվականին նա դարձավ Եգիպտոսի փաշան, սակայն շուտով վախճանվեց։ Ոմանք նրա հանկարծահաս մահվան մեջ տեսնում են անգլիացիների կամ օսմանցիների ձեռքը։ Գահը ժառանգեց նրա եղբոր որդին՝ Աբաս փաշան։
Սագասոխուկ սագասոխուկանման
Սագասոխուկ սագասոխուկանման, շուշանազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Վտանգված տեսակ է։ Եզակի օրինակներով հանդիպում է Հայաստանի մեկ ֆլորիստիկական շրջանում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Ներկայումս տեսակին իրական վտանգ չի սպառնում։ Վաղ ծաղկող, փոքրիկ և անբարետես բույս է, որը չի ուտվում անասունների կողմից և չի հավաքվում բնակչության կողմից և քանի որ տեսակի տարածման հիմնական շրջանը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս սպառնալիքի կարգավիճակը իջեցվել է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շուշանազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Դաշլիչայ Ստորին
Դաշլիչայ Ստորին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Յանովո (այլ կիրառումներ)
Յանովո, կարող է վերաբերել՝
Նովիե Կորոլի
Նովիե Կորոլի (Новые Короли), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սոկոլսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սոկոլսկի շրջանի բնակավայրեր
Կաուչուկներ
Կաուչուկի կարևոր հատկությունն առաձգականությունն է, այսինքն՝ արտաքին ուժի ազդեցությամբ իր ձևը փոխելու, օրինակ՝ ձգվելու, սեղմվելու և ապա ազդող ուժի դադարելուց հետո իր նախկին ձևը վերականգնելու ունակությունը։ Կաուչուկն օժտված է նաև ջրի ու գազի նկատմամբ անթափանց լինելու արժեքավոր հատկությամբ։
Բնական կաուչուկ
Բնական կաուչուկը, բուսական ծագում ունեցող պոլիմերներ են։ Պարունակվում է կաուչուկատու բույսերի կաթնահյութի (լատեքսի) մեջ։ Հիմնականում ստանում են արևադարձային երկրներում աճող բրազիլական հևեյա ծառի լատեքսից։ Բնական կաուչուկի խոշորագույն արտադրողը Մալազիան է (համաշխարհային արտադրանքի ավելի քան 40%-ը)։
Անվանում
«Կաուչուկ» տերմինը ծագել է «կաուչու» բառից, որով Բրազիլիայի բնիկները կոչել են Ամազոն գետի ափերին աճող հևեայի արտաթորվող նյութը («կաու» - ծառ, «ուչու» - հոսել, լացել)։
Ստացում
Կաուչուկն անջատում են ծառի վրա արված կտրվածքներից հավաքած ծորացող լատեքսը մրնջաթթվով, թրթնջկաթթվով կամ քացախաթթվով մակարդելիս։ Առաջացած փխրուն, թանձր զանգվածը լվանում են ջրով և գլանմամբ ստանում թերթեր, որոնք չորացնում ու ծխահարում են՝ օքսիդացման և մանրէների ազդեցության նկատմամբ կայունություն հաղորդելու նպատակով։
Բնական կաուչուկի հիմնական բաղադրիչը (91-96%) պոլիիզոպրենն է՝ (C5H8)n, պարունակում է նաև 2,2-3,9% սպիտակուցներ և ամինաթթուներ, ացետոնով լուծահանվող նյութեր՝ 1, 5-4% (օլիենաթթու, ստերինաթթու, կարոտին), փոփոխական արժեքակնությամբ մետաղների պղնձի (մինչև 0,008%), մանգանիի (0,001%), երկաթի (0, 01%) միացություններ, ավազ և որոշ այլ խառնուրդներ։ Բնական կաուչուկն տարածականորեն կարգավորված պոլիմեր է։ Մակրոմոլեկուլի մեջ իզոպրենի օղակների 98-100%-ը միմյանց միացված են 1,4-դիրքով և ունեն ցիս-կոնֆիգուրացիա։
Հատկություններ
Բնական կաուչուկի մոլեկուլային զանգվածը 1400000-2600000 է, կրկնակի կապերի թիվը կազմում է տեսական արժեքի 95-98, 5%, խտությունը՝ 910-920 կգ/մ3 ապակեցման ջերմաստիճանը՝ 70-720 °C։
Բնական կաուչուկ վուլկանացնող ամենատարածված միջոցնը ծծումբն է։ Վուլկանացնել հնարավոր է նաև ճառագայթման, գերօքսիդների և ալկիֆենոմրջնալդեհիդային խեժերի օգնությամբ։ Որպես վուլկանացման արագուցիչներ օգտագործվում են 2-մերկապտոբենզիազոլը (կապտաքս), դրա սուլֆենամիդային ածանցյանլերը (օրինակ, սանտոկյուր), դիբենզթիազոլիլդի սուլֆիդը (ալտաքս) են։
Կիրառություն
Բնական կաուչուկ մեխանիկական հատկությունները բարելավելու նպատակով ավելացվում են զանազան ակտիվ հավելումներ։ Բնական կաուչուկից ստացված ռետինը լավ առաձգական է, դժվարամաշ և ցրտադիմացկուն, սակայն անկայուն է լուծիչների և յուղերի նկատմամբ։ Ջերմա և մթնոլորտակայնությունը, որոշ սինթետիկ կաուչուկների համեմատությամբ, փոքր է։ Օգտագործվում է նաև ռետինատեխնիկական իրերի, էլեկտրամեկուսիչ նյութերի, ժողովրդի սպառման ռետինե իրերի արտադրության մեջ, սոսինձների պատրաստելու համար։ Բնական կաուչուկի որոշ մասն օգտագործում են լատեքսի ձևով։
Սինթետիկ կաուչուկներ
Սինթետիկ կաուչուկի ստացման առաջին արդյունաբերական եղանակը մշակել է ռուս քիմիկոս Ս. Լեբեդևը։ 1926 թվականին խորհրդային կառավարությունը հայտարարում է սինթետիկ կաուչուկի ստանալու աշխատանքի մրցույթ, որի մրցանակն էր 100 000 ռուբլի։
Քիմիկոս Սերգեյ Լեբեդևը ևս որոշում է մասնակցել այդ մրցույթին, և վերջապես 1927 թվականի դեկտեմբերի 30-ին հաջողությամբ ավարտում է իր փորձարկումները։ Որպես հումք նախ ընտրվում է նավթը, ապա հետո այն փոխարինվում է սպիրտով։ Որպես կատալիզատոր Լեբեդևն առաջարկում է մետաղական նատրիումը։ Լեբեդևն առաջարկեց կաուչուկ ստանալ բութադիեն-1,3-ից, որն առավել մատչելի և պարզ ելանյութ է։ Բութադիենի ստացման համար նա օգտագործեց էթիլ սպիրտը.
Բութադիենի պոլիմերացումը Լեբեդևն իրականացրեց մետաղական նատրիումի առկայությամբ.
1928 թվականի հունվարի 1-ին մրցույթի ժյուրին ստանում է 2 կգ սինթետիկ կաուչուկ՝ ստացված էթիլային սպիրտից և մի մեծ կապ տեխնիկական փասթաթղթեր։ Մրցույթի մասնակիցներից միայն Սերգեյ Լեբեդևն է սատանում մրցանակը։ Երևանի «Նաիրիտ» գիտաարտադրական միավորումն արտադրում է քլորոպրենային «Նաիրիտ» կոչվող կաուչուկը։ Երևանում գործում են նաև ռետինից ավտոդողեր և լայն սպառման առարկաներ արտադրող գործարաններ։
1823 թվականին անգլիացի քիմիկոս Չ. Մակինտոշն առաջարկել է կաուչուկի լուծույթով կտորեղենի տոգորման եղանակ և այդ կաուչուկապատ կտորեղենից սկսել անջրանցիկ վերարկուների և թիկնոցների արտադրությունը։ Դրանք հայտնի «մակինտոշներն» էին։ Ռետինացումը՝ ծծմբի միացումը կաուչուկին, բացահայտել է Չ. Գուդյիրը 1839 թվականին՝ կաուչուկը ծծմբի հետ տաքացնելով։
Բարձր ջերմաստիճանում կաուչուկը իր մոլեկուլի կրկնակի կապերի հաշվին փոխազդում է ծծմբի հետ՝ առաջացնելով ցանցաձև, տարածական կառուցվածքով պոլիմեր՝ ռետին, որն իր առաձգականությունը պահպանում է ջերմաստիճանային լայն տիրույթում։ Առաջին անգամ սինթետիկ կաուչուկը ստացել է (սինթեզել է իզոպրենից) ֆրանսիացի քիմիկոս Գ. Բուշարդը դեռևս 1875-1879 թվականներին։ Նա բնական կաուչուկի չոր թորմամբ (պիրոլիզ) նախ ստացել է իզոպրեն և ապա այն մշակել աղաթթվով։
Կիրառություն
Սինթետիկ կաուչուկներն առաջիններն են, որոնք օգտագործվում են սովորական ջերմաստիճանում բարձր առանձգակամություն ունեցող ռետինե իրերի (դողեր, փոխարկիչի ժապավեններ, կոշիկներ և այլն), երկրորդները՝ լուծիչների, թթվածնի, յուղերի, օզոնի ազդեցության նկատմամբ կայուն, ջերմա և յուրատեսակ այլ հատկություններով օժտված իրերի արտադրության մեջ։
Սինթետիկ կաուչուկի հատուկ խմբերն են՝
Ստացում
Սինթետիկ կաուչուկի ստացման ամենատարածված եղանակը էմուլսիոն և ստերեոսպեցիֆիկ պոլիմերացումն է։ Պոլիմերացման ժամանակ հնարավոր է կարգավորել կաուչուկների մոլեկուլային զանգվածները, որը հնարավորություն է տալիս սինթետիկ կաուչուկի մշակման ժամանակ բացառել պլաստիկացման էներգիական փուլը։ Սինթետիկ կաուչուկի ստացման տեխնոլոգիական պրոցեսներն ընդգրկում են դիսպերսներից կամ լուծույթներից կաուչուկի անջատման, կատալիզատորների, էմուլգատորների և այլ խառնուրդների մնացորդներից կաուչուկի մաքրման, չորացման, բրիկետավորման փուլերը։ Կաուչուկների սինթեզի համար կարևոր մոնոմերները՝ բութադիենը, իզոպրենը, ստիրոլն են, հիմնականում ստացվում են կրեկինգի և նավթին ուղեկցող գազերից, օրինակ, բութադիենը ստացվում են բութանի կատալիտիկ դեհիդրմամբ։
Բացի այդ մոնոմերներից օգտագործում են ակրիլանիտրիլ, ֆտորոլեֆիններ, քլորոպրեն, սիլիցիում, որոնք օրգանական միացություններ են։ Կաուչուկի սինթեզը գործարանային խոշոր չափերով առաջինը իրականացվել է Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Միությունում, 1932 թվականին։ 1938 թվականին Գերմանիայում կազմակերպվել է բութադիեն-ստրոլային կաուչուկների արտադրություն, 1942 թվականին՝ ԱՄՆ-ում սինթետիկ կաուչուկի խոշոր արտադրություն։
Տեխնիկական կիրառություն
Սինթետիկ կաուչուկներից յուրաքանչյուրը կիրառվում է իր հատկություններին համապատասխան։ 1950 թվականին մշակվել է գծային տարածակարգավորված կառուցվածքով սինթետիկ բութադիենային կաուչուկի արտադրության տեխնոլոգիա (այդպիսի կաուչուկն անվանվում է դիվինիլային)։ Որպես կատալիզատոր վերցնում են մետաղօրգանական ածանցյալներ, օրինակ՝ ալյումինի ալկիլածանցյալներ, տիտանի, ցիրկոնիումի աղեր և այլ նյութեր։ Ներկայումս սինթետիկ կաուչուկի արտադրությունը մի քանի անգամ գերազանցում է բնականին։ Սինթետիկ կաուչուկից պատրաստում են ավելի քան 50 000 տարբեր նշանակության իրեր։ Հիմնական կիրառության բնագավառներն են կոշիկը, ավտոդողերը, էլեկտրամեկուսիչները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաուչուկներ
Ուսանողների միջազգային օր
Ուսանողների միջազգային օր (International Students' Day), ուսանողների միջազգային համերաշխության օր։ Ամենամյա այս տոնը նշվում է նոյեմբերի 17-ին։
1939 թվականի հոկտեմբերի 28-ին՝ ֆաշիստների կողմից գրավված Չեխոսլովակիայում, ուսանողները և դասախոսները դուրս են գալիս փողոց, որպեսզի նշեն Չեխոսլովակիայի պետության կազմավորման (1918-ի հոկտեմբերի 28) տարեդարձը։ Սակայն խաղաղ ցույցը ցրվում է զավթիչների կողմից։ Այդ իրադարձությունների ժամանակ գնդակահարվում է բժշկական ֆակուլտետի ուսանող Յան Օպլետալը (Jan Opletal), ում հուղարկավորությունը վերածվում է բողոքի ակցիայի, ձերբակալվում են տասնյակ ուսանողներ։ Նոյեմբերի 17-ի վաղ առավոտյան գեստապոյականներն ու էսէսականները շրջապատում են ուսանողական հանրակացարանները։ Շուրջ 1200 ուսանող ձերբակալվում և ուղարկվում է Զաքսենհաուզենի համակենտրոնացման ճամբար։ Տասնյակ ուսանողներ ու շարժման ակտիվիստներ բանտի պատերից ներս՝ առանց դատի ենթակվում են մահապատժի։ Հիտլերի հրամանով չեխական բոլոր բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները փակվում են մինչև պատերազմի ավարտը։
Երկու տարի անց, Լոնդոնում տեղի է ունենում ֆաշիզմի դեմ պայքարող ուսանողների միջազգային հանդիպում, որի ժամանակ որոշվում է ի հիշատակ նահատակ հայրենասեր ուսանողների նոյեմբերի 17-ը ամեն տարի նշել որպես ուսանողի օր։ 1946 թվականի նոյեմբերի 17-ին՝ Պրահայում ընթացող Ուսանողների համաշխարհային կոնգրեսը այդ օրը հռչակում է Ուսանողության միջազգային օր։
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր
Աստերոիդների ցանկ (57801-57900)
Աստերոիդների ցանկ (57701-57800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (57901-58000)
Կիոդո Ցուսին
«Կիոդո Ցուսին» (共同通信社), ճապոնական լրատվական գործակալություն։ Ստեղծվել է 1945 թվականին, Տոկիոյում։ Համարվում է ճապոնական առաջատար թերթերի և ռադիոհաղորդման կորպորացիայի բաժնետիրական միավորումներից։ Ներքին և միջազգային ինֆորմացիա է մատակարարում թերթերին, ռադիոյին և հեռուստատեսությանը։
Խորհրդա-ճապոնական պատերազմ (1945)
Խորհրդա-Ճապոնական պատերազմ (Советско-японская война, ソ連対日参戦), Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի մայրամուտում Խորհրդային Միության պատերազմը կայսերական Ճապոնիայի դեմ՝ 1945 թվականի օգոստոսի 9-ից սեպտեմբերի 2-ը։
ԽՍՀՄ-ը պատերազմ հայտարարեց Ճապոնիային՝ 1945 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ հարձակվելով Մանչուկուո մարիոնետ պետության վրա։ Խորհրդա-մոնղոլական բանակը տապալեց ճապոնական ուժերին Մանչուկուոյում, Մենցզյանում (Մոնղոլիա), հյուսիսային Կորեայում, Կարաֆուտոյում և Կուրիլյան կղզիներում։
Խորհրդային և մոնղոլական զինված ուժերի մասնակցությունը Ճապոնիայի դեմ պատերազմին, Կվանտունյան բանակի ջախջախումը արագացրին Ճապոնիայի կապիտուլյացիան, որը ստորագրվեց 1945 թվականի սեպտեմբերի 2-ին։ Դրանով ավարտվեց երկրորդ համաշխարհային պատերազմը (1939-1945)։
Հենրիետտա Պոնսոնբի
Հենրիետա Պոնսոնբի, Բեսսբորոյի կոմսուհի կամ Լեդի Հենրիետա Ֆրենսիս Սպենսեր, ), Բեսսբորոյի կոմս Ֆրեդերիկ Պոնսոնբիի կինը։ Նրանք եղել են տխրահռչակ Քերոլայն Լամբի ծնողները։ Նրա հայրը՝ կոմս Սպենսերը, Մալբորոյի դուքս Ջոն Չերչիլի թոռն էր, քույրը՝ Դևոնի դքսուհի Ջորջիանա Քավենդիշը։
Որպես տան փոքր երեխա, նրան հաճախ էին թողնում տանը, երբ ելնելով հոր առողջական վիճակից, մեկնում էին այլ երկրներ։ Նա գունատ տեսք ուներ, ինչի պատճառով մայրը նրան  ուղարկեց երկրից դուրս սովորելու, մտածելով, որ օդափոխությունը լավ կանդրադառնա նրա վրա։ Նա հասունացավ որպես  բացառիկ գեղեցկությամբ, խելացի, բանիմաց և ինքնավստահ օրիորդ ։
1780 թվականի Նոյեմբերի 27-ին, Հենրիետն ամուսնացավ Անգլո-իռլանդացի ազնվական Ֆրեդերիկ Պոնսոնբիի հետ, ով հետագայում դարձավ Բեսսբորոյի 3-րդ կոմսը։ Նրանց համատեղ կյանքը շատ լարված էր, քանի որ Հենրիետը  և նրա ամուսինը թղթախաղի սիրահարներ էին։ Նրանք հաճախ էին տանուլ տալիս և պարտքեր հավաքում։ Ֆրեդերիկը չարաշահում էր Հենրիետի համբերությունը՝ նվաստացնելով նրան հասարակական հավաքույթներին։ Նա կնոջից պահանջում էր գումար հայթայթել իր պարտքերը մարելու համար։ 1790 թվականին Ֆրեդերիկը՝ երկու կողմերի փոխհամաձայնությամբ, սկսեց զբաղվել ամուսնալուծության գործընթացով։ Լեդի Քերոլայնից հետո, նրանք ունեցան երեք երեխա․ Ջոն Ուիլյամը (ով ավելի ուշ դարձավ Բեսսբորոյի 4-րդ կոմսը), Ֆրեդերիկ Պոնսոնբին  և Ուիլյամ Պոնսոնբին (Մոլեյի 1-ին բարոնը)։ Իր կյանքի ընթացքում, Հենրիետը շատ երկրպագուներ է ունեցել։ Նրա ազնվական երկրպագուներից էին՝  Ռիչարդ Բրինսլի Շերիդանը, Գրենվիլ  Գոուեր Լեվեսոնը (Գրենվիլի 1-ին կոմս), ով դարձավ նրա ամենահավատարիմ երկրպագուն։
Հենրիետը Գրենվիլից ունեցավ  երկու  արտաամուսնական երեխա՝ Հարիետ Էմմա Արունդել Ստյուարտ և Ջորջ Ստյուարտ։ Հարիետը ցանկանում էր նրանից   գաղտնի պահել իր հղիությունը, դա այնքան էլ դժվար չէր, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ազնվականները կարող էին երկարատև այցելություններ ունենալ իրենց կամ ընկերների արտերկրյա առաձնատներ։ Նա հետո պետք է դառնությամբ խոստովաներ, որ մինչև 17 տարեկանը գժի պես սիրել է Գրենվիլին։ Քաջ գիտակցելով, թե ինչպիսի  քաղաքական փայլուն ապագա է սպասվում Գրենվիլին, այնուամենայնիվ, նա չընդիմացավ Գրենվիլի և իր զարմուհի՝ Լեդի Հարիետ Քավենդիշի ամուսնությանը 1809 թվականին  ։
Իր երիտասարդ երկրպագուներից նրա ամենասիրելին ազնվական Ուիլյամ Լամբն էր (ով 1828 թվականին դարձավ Մելբուրնի 2-րդ կոմսը), ով սիրահարված էր նրա դստերը՝ Քերոլայնին։ Չնայած այն բանին, որ Հենրիետը ցանկանում էր Քերոլայնին վաղ տարիքում ամուսնության տալ, այնուամենայնիվ կասկածում էր նրանց իդեալական ամուսնության վրա։ Նա, հանդիպելով Ուիլյամի մորը, տվեց իր համաձայնությունը  և նրանք ամուսնացան ։
Նրա հանդեպ Ռիչարդ Շերիդանի զգացմունքները վերածվում էին մոլուցքի։ Նա խորապես ցնցեց Հենրիետին, իր մահից առաջ հայտնելով նրան, որ միգուցե իր ուրվականը կարողանա հալածել նրան։ Հենրիետը նրան պատասխանեց, որ բավական տանջվել է արդեն նրա կենդանության օրոք ։
Հենրիետը հաճախ էր ուղեկցում իր քրոջը տարբեր քաղաքական և ժամանցային միջոցառումների ժամանակ։ Նա նաև շատ մտերիմ էր իր քրոջ լավագույն ընկերոջ՝ Լեդի Էլիզաբեթ Ֆոսթերի հետ, ում հետ հաճախ էր հայտնվում հասարակության մեջ։
Հենրիետը մահացավ 1821 թվականի Նոյեմբերի 11-ին՝ Իտալիա յի Ֆլորենցիա քաղաքում։ Նա վաթսուն տարեկան էր։ Մինչ նրա հուղարկավորությունը, մահացել էր նաև նրա երիտասարդ թոռը՝ Հենրին ։ Համաձայն Լորդ Դեյվիդ Սեսիլի, նա մահացավ հանգիստ մահով, առանց ափսոսանքի և հուզական ցնցումների ։ Նա Հենրիետին համարում էր  բացառիկ կին ։
Սեմ Ջոնսոն
Սեմուել Լյուկ Ջոնսոն (Samuel Luke Johnstone, մարտի 25, 1993, Պրեստոն, Անգլիա), առավել հայտնի է որպես Սեմ Ջոնսոն, անգլիացի ֆուտբոլիստ, «Մանչեսթեր Յունայթեդի» ակադեմիայի սան և թիմի դարպասապահ։
Ակումբային
Ջոնսոնը սկսել է կարիերան «Մանչեսթեր Յունայթեդի» պատանեկան թիմում։ 2010/11 թվականի մրցաշրջանում եղել է «Յունայթեդի» երիտասարդական թիմի հիմնական դարպասապահը։ 2011 թվականի հուլիսի 26-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Օլդեմ Ատլետիկ» ։ Այդ թիմում նա անցկացրեց 2 ընկերական խաղ։ «Յունայթեդ» վերադառնալուց հետո նա վարձավճարով տեղափոխվեց «Սկանտորպ Յունայթեդ» ։ Թիմի կազմում նորամուտը նշեց «Շեֆիլդի» դեմ խաղում։ Խաղն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Պայմանագրի ավարտից հետո նա վերադարաձավ հարազատ թիմ և խաղաց «Աստոն Վիլլա»-ի դեմ խաղում։ Նա կարողացավ ետ մղել 11 մետրանոցը և օգնեց թիմի հաղթանակին։
Հավաքականում
Ջոնսոնը խաղացել է Անգլիայի մինչև 16, 17 և 19 տարեկանների հավաքականում։ Իսկ 2010 թվականին հրավիրվել է մինչև 21 տարեկանների հավաքական։ 2010 թվականին հաղթել է մինչև 17 տարեկանների ԵԱ-ում։
Նվաճումներ
մինչև 17
Անձնական կյանք
Ջոնսոնի հայրը՝ Գլեն Ջոնսոնը, Անգլիայի ֆուտբոլի լիգայի «Պրեստոն Նորթ Էնդի» նախկին ֆուտբոլիստ է ։
Անձրև (պատմվածք)
«Անձրև» (Rain), բրիտանացի գրող Սոմերսեթ Մոեմի կարճ պատմվածքներից։ Առաջին անգամ տպագրվել է ամերիկյան «Դը Սմարթ Սեթ» գրական ամսագրի 1921 թ. ապրիլյան համարում «Օրիորդ Թոմփսոն» անվանմամբ։
Իրադարձությունները տեղի են ունենում Խաղաղ օվկիանոսի ափերից մեկում։ Անբարոյական կնոջը փոխելու միսիոներական մտադրությունը վերածվում է ողբերգության։
Պատմություն
1916 թվականին խաղաղօվկիանոսյան իրենց ուղևորության ժամանակ Մոեմն ու իր քարտուղար-ուղեկիցը՝ Ջերալդ Հաքստոնը Սոնոմա շոգենավով ուղևորվում են Ամերիկյան Սամոայի մայրաքաղաք՝ Պագո Պագո։ Կարանտինային ստուգումների պատճառով նրանք մյուս ուղևորների հետ ստիպված են լինում մնալ տեղի կացարաններից մեկում։ Շոգենավի մյուս ուղևորներից են «Օրիորդ Թոմփսոնը» և մի բժիշկ՝ իր կնոջ հետ, որոնք էլ հետագայում դառնում են «Անձրև» ստեղծագործության կերպարները ։
Պագո Պագոյի կողքին է գտնվում Ռեյնմեյկեր լեռը, որի պատճառով Պագո Պագո նավահանգստում մշտապես ուժեղ անձրևներ են ։
Սյուժե
Խաղաղ օվկիանոսի ափին գտնվող Ապիա ուղևորվելիս մի նավ կանգ է առնում Պագո Պագոյում։ Ուղևորների թվում են բժիշկ Մաքֆեյլը և միսիոներ Դևիդսոնը՝ իրենց կանանց հետ (պատմությունը շարադրվում է Մաքֆեյլի տեսանկյունից)։ Կղզում տարածված կարմրուկի (տեղացիների համար լուրջ հիվանդություն) համաճարակի պատճառով նավը չի կարող շարունակել իր ճանապարհը, քանի դեռ հաստատված չէ, որ անձնակազմում վարակված մարդ չկա։ Մաքֆեյլներն ու Դևիդսոնները կացարան են գտնում առևտրական Հորնի մոտ։ Նրանց կեցության գրեթե ողջ ընթացքում այնտեղ հորդ անձրև է տեղում, որը երկու ընտանիքների համար էլ ճնշող է։ Դևիդսոնը Մաքֆեյլին պատմում է, թե որքան խստապահանջ է ինքը միսիոների իր գործում։
Այդ նույն կացարանում է բնակվում նաև նավի ուղևորներից օրիորդ Թոմփսոնը։ Նրա սենյակից լսվում են գրամոֆոնի երաժշտություն ու տղամարդկանց ձայներ։ Դևիդսոնը հիշում է, որ օրիորդը նավ բարձրացավ Հոնոլուլուից, ենթադրաբար Իվելեից՝ Կարմիր լապտերների թաղամասից։ Դևիդսոնը որոշում է դադարեցնել այդ ամենը ու փորձում է այնպես անել, որ Հորնը օրիորդ Թոմփսոնին թույլ չտա այցելուներ ընդունել։ Մաքֆեյլը զգում է, որ Դևիդսոնը մութ գործերի մեջ է։ Նա այն տպավորությունն ունի, որ Դևիդսոնը զգուշորեն այդ կնոջ շուրջ ցանց է հյուսում, և հանկարծ, երբ ամեն ինչ պատրաստ լինի, նա կձգի ցանցի թելերը։
Դևիդսոնը հանդիպում է կղզու նահանգապետին և պահանջում է, որ օրիորդ Թոմփսոնին հաջորդ իսկ ուղևորվող նավով ուղարկի Սան Ֆրանցիսկո։ Երբ Մաքֆեյլն է այցելում նահանգապետին՝ խնդրելով, որ չկատարի Դևիդսոնի պահանջը, նահանգապետը, վախենալով այդ օրերին միսիոներների ունեցած մեծ ազդեցությունից, մերժում է նրան։ Օրիորդ Թոմփսոնը շատ ծանր է տանում այն փաստը, որ իրեն ուզում են ուղարկել Սան Ֆրանցիսկո՝ ուղղիչ գաղութ։ Դևիդսոնը հաճախ է օրիորդ Թոմփսոնի հետ լինում՝ այժմ նրան արդեն կոչելով ուղղակի Սեդի։ Դրա արդյունքում նա փոխվում է՝ զղջալով իր արածների համար։ Դևիդսոնն ասում է Մաքֆեյլներին. «Իսկական վերածնունդ է։ Մեղքով էր լցված նրա մութ հոգին, այժմ այն նման է ճերմակ լույսին....ամբողջ օրը աղոթում եմ նրա հետ....»:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սոմերսեթ Մոեմ
Շտուկար
Շտուկար (Штукар), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շտուկար գյուղում բնակվում էր 428 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,966 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1921 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գարարու
Գարարու (Gararu), համայնք Բրազիլիայում՝ Սերժիպի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սերժիպի նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Սերժիպանա դու Սերտան դու Սան Ֆրանսիսկուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 027 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 640,4 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 18,78 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սերժիպի նահանգի բնակավայրեր
Պանայոտիս Ռեցոս
Պանայոտիս Ռեցոս, հույն պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բայեր Լևերկուզենի և Հունաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Օլիմպիակոս
Ռեցոսը Օլիմպիակոսի ակադեմիայի սան է ։ 2016 թվականի ամռանը նա տեղափոխվեց ակումբի առաջին թիմ ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման փուլի Արոկայի դեմ խաղում ։ Առաջնությունում իր դեբյուտը նշեց սեպտեմբերի 11-ին՝ Վերիայի դեմ խաղում ։ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց հոկտեմբերի 20-ին՝ Աստանայի դեմ խաղում ։ 18 տարեկան, 5 ամսական և 30 օրական հասակում Ռեցոսը դարձավ Օլիմպիակոսի պատմության ամենաերիտասարդ ավագը ՝ ավագի փողկապով խաղադաշտ դուրս գալով 2017 թվականի փետրվարի 8-ին՝ Ատրոմիտոսի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում նա Օլիմպիակոսի հետ հաղթեց Հունաստանի առաջնությունը և ճանաչվեց առաջնության լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ։ Օլիմպիակոսի առաջին թիմի կազմում Ռեցոսը անցկացրեց 40 հանդիպում։
Բայեր Լևերկուզեն
2017 թվականի օգոստոսի 30-ին Ռեցոսը 22 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Բայեր Լևերկուզեն ։ Ակումբը նրա հետ կնքեց 5 տարվա պայմանագիր  ՝ առաջ անցնելով Արսենալից, Տոտենհեմից , Օլիմպիկ Լիոնից և Ստադ Ռենից , որոնք նույնպես հետաքրքրված էին պաշտպանի ծառայություններով։ Իր դեբյուտը Բունդեսլիգայում նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 17-ին՝ Ֆրայբուրգի դեմ խաղում  ՝ ճանաչվելով այս հանդիպման լավագույն ֆուտբոլիստ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում Ռեցոսը խփեց 2018 թվականի ապրիլի 9-ին՝ ՌԲ Լայպցիգի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Ռեցոսը ծնվել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում հույն ծնողներից, և իրավասու էր ներկայացնել Հարավային Աֆրիկան ու Հունաստանը միջազգային ասպարեզում ։ Այնուամենայնիվ, նա ընտրեց Հունաստանը, և Հունաստանի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2017 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Էստոնիայի դեմ խաղում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի ապրիլի 17-ի դրությամբ
Ակումբային
Օլիմպիակոս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Հույն ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հունաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Առջևան
Առջևան, լեռնագագաթ Թրիալեթի լեռնաշղթայում։ Լանջերը զառիթափ են։ Բարձրությունը 2763 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի լեռնագագաթներ
Մանյունյա
«Մանյունյա» (Манюня), ռուսաստանաբնակ հայազգի գրող Նարինե Աբգարյանի գիրքը, որը հրատարակվել է 2010 թվականին, «Աստրել» հրատարակչության կողմից։ 2 տարվա ընթացքում գրքի 200․000-ից ավելի օրինակ է վաճառվել։ Գիրքը թարգմանվել է 9 լեզվով, այդ թվում նաև հայերեն՝ Newmag հրատարակչության կողմից ։ «Մանյունյան» հայերեն է թարգմանել լրագրող, թարգմանիչ Նարինե Գիժլարյանը, որը, ինչպես և գրողը, ծնունդով Բերդ քաղաքից է։
Հայերեն գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2017 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևանի պետական կամերային թատրոնում։
Գիրքը բեմականացվել է «Սամարտ» պատանի հանդիսատեսի թատրոնում ։ Հեղինակն այդ գրքով դարձել է Ռուսաստանի ազգային գրական մրցանակի՝ «Տարվա ձեռագրի» դափնեկիր «Լեզու» անվանակարգում ։