cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դանիել Իոաննիսյան
Տնօրենների հայցը ընդդեմ Իոաննիսյանի
2017 թվականի ապրիլի 2-ին կայացած Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ՝ մարտի 24-ին Դանիել Իոաննիսյանի հիմնած «Իրազեկ քաղաքացիների միավորումը» sut.am կայքում ձայնագրություններ էր հրապարակել, որոնք փաստում էին, որ դպրոցների ու մանկապարտեզների 114 տնօրեններ զբաղված են եղել իշխող Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության օգտին ձայներ հավաքագրելով։ Ընտրություններից հետո՝ ապրիլի 10-ին 30 տնօրեններ «զրպարտանք և բարի համբավի արատավորում» մեղադրանքով հայց են ներկայացրել Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, պահանջելով պարտավորեցնել Դանիել Իոաննիսյանին հերքում հրապարակել և փոխհատուցել իրենց պատճառած վնասը, յուրաքանչյուրին վճարել 2 միլիոն դրամ, իսկ ընդհանուր առմամբ՝ 60 միլիոն դրամ ։
Տնօրենների փաստաբան Հարություն Հարությունյանը պնդում է, որ «տարածվել են զրպարտիչ նյութեր» ։ Իոաննիսյանի փաստաբան Արամազդ Կիվիրյանը, մինչդեռ, ասում էր, որ Իոաննիսյանն «ընդամենը արձանագրել է փաստը, և դրանում որևէ զրպարտություն չկա» ։ 2017 թվականի հուլիսին բոլոր 30 տնօրենները հրաժարվեցին հայցադիմումներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հայ իրավապաշտպաններ
Էլկ շրջան (այլ կիրառումներ)
Էլկ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Վիլար Ֆոքիարդո
Վիլար Ֆոքիարդո (Villar Focchiardo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2037 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 81 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10050։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գրանթ Գասթին
Թոմաս Գրանթ Գասթին, հայտնի է որպես Գրանթ Գասթին , ամերիկացի դերասան և երգիչ։ Առավել հայտնի է Ֆլեշի/Բարի Ալլենի դերով «Ֆլեշ» հեռուստասերիալում և Սեբաստիան Սմիթի դերով «Գլի» հեռուստասերիալում։
Կյանք և կարիերա
Գասթինը ծնվել է Վիրջինիա նահանգի Նորֆոլկ քաղաքում, մանկական բուժքույր Դոկտոր Թինա Հանեի և Թոմ Գասթինի ընտանիքում ։ 2008 թվականին նա ավարտել է Գրենբիի ավագ դպրոցը և ընդունվել է BFA Երաժշտական թատրոն ծրագրում, Հյուսիսային Կարոլինայում գտնվող Էլոն համալսարանում և սովորել է երկու տարի ։
2012 թվականի Մայիսի վերջին Գասթինը սկսում է նկարահանվել Lifetime հեռուստաալիքի «Մոր մղձավանջը» ֆիլմում, որը նկարահանվել է Կանադայում ։ 2012 թվականի հուլիսի 11-ին, հայտարարվեց, որ Գասթինը պետք է կատարի կարևոր դեր «Աֆլուենձա» ֆիլմում ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ին հայտարարվեց, որ Գասթինը պետք է մարմնավորի Բարի Ալլենին «Նետ» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանում։ Հետագայում նա սկսեց նկարահանվել «Նետ» հեռուստասերիալի սթին–օֆֆ «Ֆլեշ» հեռուստասերիալում մարմնավորելով գլխավոր դերը ։ Նկարահանվեցին տասներեք սերիա, հեռուստասերիալը հեռարձակվեց 2014 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, ունենալով 4.8 միլլիոն դիտում, որն ամենաշատ դիտվածն էր «The CW» հեռուստաալիքի համար հինգ տարվա ընթացքում  ։ Երկու շաբաթ անց հեռուստաալիքն ավելացրեց հեռուստասերիալի սերիաները և հասցրեց այն մինչև քսաներեքի, լիարժեք եթերաշրջանի համար ։ 2015 թվականի հունվարի 11-ին հեռուստասերիալը երկարաձգվեց երկրորդ եթերաշրջանի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Նիկոլայ Հովհաննիսյան (պատմաբան)
Նիկոլայ Հովհաննեսի Հովհաննիսյան, հայ պատմաբան, արևելագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1971)։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Հովհաննիսյանի ակտիվ ջանքերով 1961 թվականին Հայաստանի ԳԱ արևելագիտության ինստիտուտում հիմնվեց Արաբական երկրների բաժին, որը նա գլխավորեց մինչև XX դարի վերջերը։ 1984 թվականի մայիսից 1995 թվականի փետրվար նա զբաղեցնում էր Արևելագիտության ինստիտուտի տնօրենի գիտական գծով տեղակալի, իսկ 1995 թվականին միաձայն ընտրվում այդ նույն գիտական կարևոր կենտրոնի տնօրենի պաշտոնում, որը զբաղեցրել է մինչև 2006 թվականի վերջերը։ Այնուհետև նա նշանակվել է ՀՀ ԳԱԱ արևելագիտության ինստիտուտի տնօրենի խորհրդական ու Մերձավոր և Միջին Արևելքի միջազգային և տարածաշրջանային հարաբերությունների բաժնի վարիչ։ 2007 թվականից համատեղությամբ զբաղեցնում է նաև ՀՀ պաշտպանության նախարարության Դրաստամատ Կանայանի անվան ազգային ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտի պետի խորհրդականի պաշտոնը։
Աշխատություններ
Հովհաննիսյանի ուսումնասիրությունները վերաբերում են արաբական երկրների, մասնավորապես՝ Իրաքի, Սիրիայի, Լիբանանի, Եգիպտոսի նորագույն պատմության հանգուցային պրոբլեմներին՝ ազգային-ազատագրական շարժումներին, իմպերիալիզմի գաղութային սիստեմի տապալմանը և արաբական անկախ պետությունների կազմավորմանը, սոցիալ-քաղաքական վերափոխումներին, միջազգային հարաբերություններին։ «Ազգային-ազատագրական պայքարը Լիբանանում» (1967), «Անկախ Սիրիական Հանրապետության ստեղծումը» (1968, ռուս.), «Ազգային-ագատագրական շարժումը Իրաքում» (1976, ռուս.), «Լիբանանյան ճգնաժամը և Լիբանանի հայ համայնքի դիրքորոշումը (1975-1982)» (1982) աշխատություններում Հովհաննիսյանը լուսաբանում է արաբական երկրների հայ համայնքների պատմությունը՝ այդ կապակցությամբ անդրադառնալով նաև հայերի ցեղասպանության հարցերին։ Որոշ աշխատություններ նվիրված են Աբդուլ Համիդ II-ի հակահայկական քաղաքականությանը, 1915 թ. հայկական եղեռնի պատճառներին, արաբ ժողովրդի, նրա քաղաքական և հոգևոր առաջնորդների դիրքորոշմանը, տարագիր հայերին ցուցաբերած մարդասիրական վերաբերմունքին և օգնությանը։ Հովհաննիսյանն ուսումնասիրել է հայերի ցեղասպանության հարցի լուսաբանումը ժամանակակից արաբական պատմագրության մեջ, որը լույս է սփռում եղեռնի պատմության, պատճառների և օսմանյան բռնակալների հայահալած քաղաքականության տարբեր կողմերի վրա։ Մասնակցել է «Հայաստանի կոմունիստական պարտիայի պատմության ուրվագծեր»-ի (1967 թվական) ստեղծմանը։ Հովյաննիսյանը արաբական երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապերի Սովետական ընկերության վարչության անդամ է եղել, Հայկական բաժանմունքի նախագահը, «ԽՍՀՄ—Իրաք» բարեկամության ընկերության փոխնախագահ, «ԽՍՀՄ-Լիբանան», «ԽՍՀՄ—ԵԺԴՀ» բարեկամության ընկերությունների վարչությունների անդամ։
Հեղինակել է ավելի քան 540 գիտական աշխատություն, այդ թվում՝ մոտ 80 մենագրական ուսումնասիրություն և 400 գիտական հոդված։ Նրա մենագրական ուսումնասիրություններից շուրջ 30-ը, իսկ հոդվածներից ավելի քան 100-ը հրատարակվել է արտասահմանյան տարբեր երկրներում՝ արաբերեն, անգլերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն, ճապոներեն, պարսկերեն, հունգարերեն, թուրքերեն և այլ լեզուներով։ Պրոֆեսորը հեղինակն է արաբական երկրներում՝ Իրաքում, Լիբանանում, Սիրիայում, Եգիպտոսում ազգային-ազատագրական շարժումների ուսումնասիրությանը նվիրված յոթ հատորների, որոնք լույս են տեսել Երևանում, Մոսկվայում, Բեյրութում, Հալեպում, Բեռլինում, Շտուտգարտում, Կահիրեում և այլուր։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Գյումրու պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Լիոնի
Լիոնի (Lioni), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 6279 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 133 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83047, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Ռոկոն։ Տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 16-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Լեֆկոնիկո
Լեֆկոնիկո (Λευκόνοικο, Lefkonuk), քաղաք Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո քաղաքը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 1,253 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի քաղաքներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Կիպրոսի քաղաքներ
Լյույշուն
Լյույշուն, Պորտ-Արտուր, քաղաք և չսառչող նավահանգիստ Չինաստանում, Լյաոնին նահանգում, Լյաոդուն թերակղզու հարավում։ Ռազմածովային բազա։ Կա նավանորոգման գործարան։ Զբաղվում են ձկնորսությամբ։ Լյույշում է գտնվում ռուս զինվորների 1904-1905 թթ. Պորտ-Արտուրի պաշտպանության և սովետական զինվորների Ճապոնիայից Հյուսիսարևելյան Չինաստանի ազատագրության համար 1945 թվականին զոհվածների գերեզմանատունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքներ
Բժշկական լոգանք
Բժշկական լոգանք, բուժական կամ հիգիենային պրոցեդուր, որի դեպքում մարմինն ամբողջությամբ կամ մասնակի ընկղմվում է ջրի կամ որևէ բուժիչ միջավայրի մեջ։ Լոգանքը լինում է ջրային, ցեխային, ավազային, օդային։ Ջրային լոգանքը ընդունում են հիգիենիկ և բուժկանխարգելիչ նպատակներով։ Ջրի ջերմաստիճանը կարող է լինել կայուն՝ սառը լոգանքը (ցածր է 20 °C-ից), զով (20 °C-33 °C-ից), ինդիֆերենտ լոգանքը (34 °C-36 °C), գոլ (37 °C-39 °C), տաք (40 °C և ավելի բարձր), աստիճանաբար բարձրացող ջերմաստիճանով, կոնտրաստային՝ սառը (10 °C-20 °C) և տաք (38 °C-42 °C)։ Լինում է նաև կոմբինացված լոգանքներ, որի դեպքում օգտագործվում են նաև ֆիզիկական այլ գործոններ (էլեկտրականություն, վիբրացիա, օդի հոսանք և այն)։ Ըստ բաղադրության լոգանքները լինում են քաղցրահամ, հանքային (ծծմբաջրածնային, քլորիդանատրիումային, յոդբրոմային), գազային (ածխաթթվային, թթվածնային, ազոտային, մարգարտային), ռադոնային, անուշահոտ (փշատերև, եղեսպակ՝ շալֆեյ, սկիպիդար, մանանեխ), դեղորայքային (կալիումի պերմանգանատի, սոդայի, օսլայի և այլն) լոգանքներ։ Տևողությունը՝ կարճատև (1-5 րոպե), սովորական տևողության (10-12-15 րեպե), սովորականից բարձր (20-30 րոպե) և երկարատև (մի քանի ժամ)։ Լոգանքի, ինչպես նաև ջրաբուժական մյուս պրոցեդուրների ֆիզիոլոգիական ազդեցության մեխանիզմը պայմանավորված է մաշկում տեղադրված նյարդային համակարգի անալիզատորների ծայրամասային վերջույթների (թերմո, բարո, քեմո և այլն ռեցեպտորներ) վրա ջերմային, մեխանիկական, քիմիական գործոնների ազդեցությամբ։ Գազանման նյութերը (ածխաթթու գազ, ծծմբաջրածին) և որոշ իոններ (յոդ, բրոմ) օրգանիզմ են թափանցում մաշկի և վերին շնչուղիների միջոցով և գրգռում անոթների և ներքին օրգանների պատերում տեղադրված ընդունիչները։ Լոգանքներն օժտված են օրգանիզմի տոնուսը բարձրացնող, գրգռող կամ հանգստացնող, նյութափոխանակության պրոցեսներն արագացնող կամ դանդաղեցնող ազդեցությամբ։ Զով լոգանքներն օգտագործվում են նյարդային, սիրտ-անոթային համակարգի հիվանդությունների, նևրոզների, տաքը՝ երիկամների հիվանդությունների բուժման համար։
Դիքսի Էգերիքս
Դիքսի Էգերիքս (Dixie Violet Egerickx, ), բրիտանացի դերասանուհի, որը հայտնի է իր դերերով՝ «Խորհրդավոր պարտեզը» և «Փոքրիկ անծանոթը» ֆիլմերում, ինչպես նաև «Հանճարը» և «Պատրիկ Մելրոուզ» սերիալներում մարմնավորած դերերի համար։
Կարիերա
Երբ Դիքսին 8 տարեկան էր, նրա դպրոց է այցելում «Nina Gold Casting» գործակալության ներկայացուցիչ` Սթիվեն Սփիլբերգի նոր ֆիլմի համար դերասանուհի գտնելու նպատակով։ Այդ ժամանակ աղջիկը չանցավ քասթինգը ։
Այն նախագծերը, որոնցում մասնակցել է երիտասարդ դերասանուհին ՝ «Չերչիլի գաղտնիքը», «Արքայական ձմեռ», «Երիտասարդ Մարքսը», «Երկար գիշեր» և «Փոքրիկ անծանոթ» ֆիլմերն են, ինչպես նաև «Հանճարը» և «Պատրիկ Մելրոզ» սերիալները, գլխավոր դերում`Բենեդիքտ Քամբերբետչեմը։
2019 թվականին մարտի 27-ին հայտարարվել է, որ Դիկսի Էգերիկսը միացել է «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալի հիմնական դերասանական կազմին ։ Նույն թվականին նրան անվանել են «Վաղվա աստղ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Մազնիցա
Մազնիցա (Мазница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դոբրիցա գետի աջ ափին՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Բուդայ գյուղի մոտ, 26 կմ հյուսիս-արևելք Լուխ գյուղից։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Օդետա Թուլեմոնդ
«Օդետա Թուլեմոնդ» (Odette Toulemonde), 2006 թվականի ֆրանսիական ֆիլմ, որը գրող Էրիկ-Էմանուել Շմիտի ռեժիսորական առաջնախաղն է: Ֆիլմը հիմնված է նրա «Օդետա: Սիրո ութ պատմություն» պատմվածքների ժողովածուի վրա, որը լույս է տեսել 2006 թվականին: Հիմնական դերերը խաղացել են ֆրանսիացի դերասաններ Կատրին Ֆրոն և Ալբերտ Դյուպոնտելը: 2008 թվականին Ֆրոն առաջադրվել է «Սեզար» մրցանակի` լավագույն դերասանուհի անվանակարգում, բայց հաղթել է Մարիոն Կոտիյարը:
Սյուժե
Այրի Օդետա Թուլեմոնդը աշխատում է բելգիական Շարլերուա քաղաքի խոշոր խանութի կոսմետիկայի բաժանում, ապրում է իր մեծահասակ երեխաների հետ `Սյու Հելեն (գործազուրկ, որի անհաջողակ երկրպագուն ապրում է նրա Օդետայի բնակարանում քաղաքացիական ամուսնության մեջ) և Ռուդի (միասեռ վարսավիր): Օդետան հուզմունքով կարդում է գրող Բալթազար Բալզանի վեպերը՝ նրանց մեջ սփոփանք գտնելով: Ինքնագրի բաժանման ժամանակ սիրված գրողի հետ անհաջող հանդիպումից հետո Օդետան համարձակվում է նրան գրել մի նամակ, որում նրան բացատրում է այրու կյանքում նրա արվեստի նշանակության մասին:
Բալթազար Բալսան, ով կանացի վեպերի ամենահաջողակ հեղինակը չէ, խորը ընկճախտի մեջ է հայտնվում՝ գիտակցելով, որ իր կինը նրան դավաճանում է ատելի գրական քննադատի հետ, և նրանց որդին ամաչում է իր հայտնի ազգանունից: Ինքնասպանության անհաջող փորձից հետո Բալթազարը փախչում է կլինիկայից և ապաստան է փնտրում Օդետայ մոտ, նրա ամենանվիրավական երկրպագուն, որի նամակը խորապես հուզել է նրա զգացմունքները: Այսպիսով սկսվում է նրանց համատեղ կյանքը:
Բալթազարը փոքր-ինչ տարակուսված է սովորական ընտանիքի կյանքը տեսնելով, որոնց խորթ են գրական գործչի զգացմունքերը: Նրա մեջ նա գտնում է այն պարզությունը, որը պակասում է իր կյանքում, և փոխում է իր գաղափարները երջանկության և սիրո մասին: Այնուամենայնիվ, Օդետայի հետ մտերմանալու նրա փորձերը ավարտվում են անհաջողությամբ, քանի որ նա հավատարիմ է մնում իր մահացած ամուսնուն: Բալթազարը նրա ընտանիքին ուղևորություն է նվիրում դեպի Հյուսիսային ծով, որի մասին Օդետա Թուլեմոնդը վաղուց էր երազում, որից հետո որդու հետ միասին մեկնում է նույն հանգստավայրը: Օդետան, չնայած իր սիրո և հավատարմության խառնված զգացողություններին, փորձում է հաշտեցնել Բալթազարին կնոջ հետ, բայց նա մերժում է իր նախորդ կյանքը, և Օդետան հայտնվում է կլինիկայում ՝ սրտի կաթվածի պատճառով: Վերականգնվելով գիտակցությունը ՝ նա  թույլ է տալիս իրեն պատասխանել Բալթազարի սիրուն, որը նրան է նվիրում իր հաջորդ վեպը` «Ուրիշների երջանկությունը» խորագրով:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Ջորահ Մորմոնտ
Ջորահ Մորմոնտ (Jorah Mormont), հորինված կերպար Ջորջ Ռեյմոնդ Ռիչարդ Մարտինի «Սառույցի և կրակի երգ» ֆենտեզի ժանրի վիպաշարում։ Հայտնվում է «Գահերի խաղ» (1996), «Արքաների պատերազմը» (1998), «Թրերի մրրիկ» (2000), «Պար վիշապների հետ»(2011), «Ձմռան քամիները» գրքերում ։
Գահերի խաղ հեռուստասերիալում Ջորահ Մորմոնտի դերը խաղացել է շոտլանդացի դերասան Իեն Գլենը։ Չնայած այն բանի, որ Ջորահը Ջորջի գրքերում հիմնական կերպարներից չէ, սակայն ֆիլմում նրա կերպարը հիմնական կերպարներից մեկն է։
Գահերի խաղը
Ջորահ Մորմոնտը Պենտոսում աչքի է ընկնում Վիզերիս Թարգարիենի կողմից և երդում է տալիս նրան։ Վիզերիսի մահից հետո նա շարունակում է ծառայել նրա քրոջը՝ Դեյներիս Թարգարիենին։ Սակայն Ջորահ Մորմոնթի ծառայությունը նաև այլ կողմ ուներ. Վիզերիսին իր երդումից առաջ Ջորահը կապ էր հաստատել Լորդ Վարիսի հետ և դարձել Երկաթե գահի լրտես։ Նա թագավորական նավահանգստին պարբերաբար զեկուցում էր Թարգարիեն եղբոր և քրոջ ողջ գործունեության մասին։
Նա մշտապես գտնվել է Դեյեներիսի կողքին և փրկել նրա կյանքը՝ պաշտպանելով Դոթրակում թունավորվելուց, սակայն նա դա արել է ոչ միայն սեփական նախաձեռնությամբ, այլև Վարիսի պատվերով։ Երբ խալ Դրոգոն մահացու վիրավորվեց և Դաենիսը փորձեց բուժել նրան Միրի Մազ Դուրի կատարած մութ ծիսակատարության օգնությամբ, այդ ընթացքում Ջորահը պաշտպանում էր երկու «վհուկների» Դրոգոյի արյունակիցներից։ Դրոգոյի մահից հետո Ջորահը երդում տվեց Դեյներիսին և դարձավ իր սեփական Թագավորական գվարդիայի առաջին ասպետը։
Արքաների պատերազմը
Ջորահ Մորմոնտի Դաներիսի հանդեպ տածած անպատասխան սերը նրան ստիպեց ժամանակի ընթացքում դադարեցնել զեկույցներ ուղարկելը թագավորական նավահանգիստ։ Ի դեպ, նա որոշել է դա անել մեծ ուշացումով և վերջին նամակը ուղարկել է արդեն Քվարթից։ Ավելի ուշ նա Դենիին առաջարկեց դառնալ իր կինը, սակայն մերժում ստացավ։ Հենց նա է խորհուրդ տալիս Դայներիսին ստեղծել իր բանակը՝ Ասթապորում ձեռք բերելով անթերի բանակներ, որպեսզի այլևս կախված չլինի իրենք օգնողներից։
Թրերի մրրիկ
ի վերջո, ստրկավաչառների ափը նվաճելու արշավում՝ Մեյերինի վրա հարձակվելուց անմիջապես առաջ, Սըր Սելմի Բարիստան Դեյներիսին ասաց, որ Ջորահը երկար տարիներ աշխատել է որպես լրտես։ Զայրացած Դեյներիսը ինչպես Սելմիին, այնպես էլ Ջորահին ուղարկեց ինքնասպանության առաքելության․ ներթափանցել քաղաքը քաղաքային կայսրության միջով և ստրուկների շրջանում ապստամբություն բարձրացնել։ Աքսորված ասպետները հաջողությամբ ավարտեցին իրենց առաքելությունը։ Դեյեներիսը ներել է Սըր Սելմիին և նրան ընդունել ծառայության, իսկ Ջորահը ներողություն չի խնդրել, այլ պահանջել է այն և մերժում է։ Շուտով նա հեռացավ Դեյեներիսի ճամբարից։
Պար վիշապների հետ
Ջորահ Մորմոնտը և Թիրիոն Լաննիսթերը անսպասելի հանդիպում են Սելորիսի պոռնիկանոցում։ Ուշագրավ է, որ Ջորահի ընտրած մարմնավաճառը նրբագեղ էր, արծաթափայլ և արտաքնապես հիշեցնում էր Դեյներիսին։ Մորմոնտը բռնեց Թիրիրոնին և կապեց նրան՝ խոստանալով նրան թագուհուն հանձնել։ Թիրիրոնը սկզբում կարծում էր, որ խոսքը Սերսի Լաննիսթերի մասին է, ինչը նրա համար մահ էր նշանակում և դրա համար ամեն կերպ փորձում էր փախչել Ջորահ Մորմոնտից, սակայն ապարդյուն։ Այնուամենայնիվ, Մորմոնտը նրան ոչ թե տանում էր դեպի Վեստերոս, այլ Մեյրին՝ Դեյներիս Թարգարիենի մոտ՝ հուսալով, որ գաճաճի գլուխը կվերադարձնի թագուհու բարեհաճությունը։ Նրանք ցամաքով հասնում են Վալանտիս, որտեղ Մորմոնտը պայմանավորվում է Վոգաորոյի այրու հետ, ով նրանց համար տեղ է գտնում նավում, որը գնում էր դեպի Քվարթ։  Նրանց միացավ գաճաճ Պենին՝ Թիրիոնին մեղադրելով եղբոր մահվան մեջ։ Այդ նույն նավով նրանց հետ նավարկում էր նաև կարմիր քուրմ Մոկորոն։
Մորմոնտը ժամերով կանգնել է նավի քթին՝ սպասելով թագուհու հետ մոտալուտ հանդիպմանը։ Նա և Թիրիոնը ապրում էին նույն նավախցում և փոթորիկի ժամանակը, որը գրեթե ոչնչացրեց նավը, Ջորահը շատ հարբած էր։ Չնայած, որ մի տեսակ բարեկամություն զարգացավ ասպետի և գաճաճի միջև, երբ Թիրիոնը բացահայտեց ասպետի ներկայիս վիճակը, Մորմոնտը զայրացավ և կոտրեց Թիրիրոնի ատամը։ Սակայն Ջորահը հետագայում այնպես իրեն պահեց, կարծես նրանց մեջ վեճ չի եղել։ Նոր փոթորիկը ոչնչացրեց նավը և այն կորցրեց իր անձնակազմի և ուղևորների մի մասին, ներառյալ Մոկորոյին և սկսեց ծովի հոսընթացով շարժվել։ Այն տևեց իննսուն օր, որի ժամանակ Ջորահը ձանձրացել էր և անընդհատ սրում էր իր սուրը։ Ի վերջո նրանց գտնում և ձերբակալում են ստրկավաճառները։
Ջորահ Մորմոնտը պարզվեց, որ ըմբոստ և բռնի ստրուկ է, որը չի ցանկացել հաշտվել իր նոր կարգավիճակի հետ. նրան անընդհատ ծեծի էին ենթարկում, պահվում էր շղթաներով և իր այտին օգտագործում էին դևի գլխի տեսքով դրոշմակնիք։ Թիրիոնը խղճալով ասպետին, համոզել է դայակին՝ երկու գաճաճ գնածին, գնել նաև Ջորահ Մորմոնտին՝ «արջի» դերի համար, որը գեղեցիկ կույս է առևանգում ներկայացման մեջ։ Թեև չափազանց դժկամությամբ, սակայն սյդ դերը Մորմոնտը խաղացել է։ Նա այլևս չփորձեց փախչել, բայց անտեսեց հրամաններ կամ պատասխանեց անեծքներով։ Դայակը հրամայեց նրան պահել երկաթյա վանդակի մեջ և ամեն երեկո ծեծի ենթարկել նրան։ Երբ այդ ճամբարում սկսվեց մոլեգնող համաճարակը Թիրիրոնը որոշեց փախչել վարձկանների մոտ՝ իր հետ տանելով Ջորային և Պենիին։ Բեն Պլամը և նրա մարդիկ զարմացած էին ասպետի վերադարձից, սակայն նրան տարան ջոկատ։
Էկրանավորում
Գահերի խաղ հեռուստասերիալում Ջորահ Մորմոնտի դերը խաղացել է շոտլանդացի դերասան Իեն Գլենը։
Երրորդ եթերաշրջան
Երրորդ եթերաշրջանում Դեյեներիսի հետ կոնֆլիկտային տեսարանները բացակայում են իր սիրո պատճառով։
Չորրորդ եթերաշրջան
Չորրորդ եթերաշրջանում Ջորահ Մորմոնտը Բարիստան Սելմիի հետ չի մասնակցում Մեյրինի կոյուղու միջոցով ստրուկների ապստամբությունը կազմակերպելու փորձերին։ Նրանց փոխարեն դրանով զբաղվում է Մոխրագույն որդը իր մարդկանց հետ։ Ջորահը ներկա է գտնվում Դեյեներիսի խորհրդի նիստին և զեկուցում է Աստապորի և Յունկայի (պարոնների իշխանության վերականգնում) իրադարձությունների մասին և հայտարարում է, որ ընթացիկ ուժերի հետ նրանք կարող են գրավել Թագավորական նավահանգիստը, բայց ամբողջ Վեստերոսը նրանց համար դժվար կլինի գրավել։ Փոքր խորհրդի նիստում Վարիսը հայտնում է Թայվին Լաննիստերին, որ Ջորահ Մորմոնտը այլևս չի աշխատում իրենց համար և ամբողջովին նվիրված է իր թագուհուն։ Նշվում է, որ նախքան Թարգարիեններին ծառայության անցնելը սըր Ջորահը ծառայել է Ոսկե սրերի ջոկատում։ Դեյեներիսի զորքը պառակտելու նպատակով Թայվին Լանիսթերը Ռոբերտ Բարաթեոնի անունից նոր թագավորական ներում է գրում սըր Ջորահի համար և այն ուղարկում Բարիստան Սելմիին։ Դեյներիսին բացատրություններ տալուց հետո Ջորահը աքսորվում է։
Հինգերորդ եթերաշրջան
Հինգերորդ եթերաշրջանում Ջորահի դերին միանում է նաև Ջոհն Քոնինգտոնի սյուժեի մի մասը, որտեղ նա ճանապարհորդում է Թիրիոնի հետ, սակայն սերիալում այն տեղի է ունենում Վալերիայի ավերակներում։ Մորմոնտը այդ ամենից հետո տեսնում է, որ իր մոտ վարակվել է մոխրագույն ցավ հիվանդությամբ, ինչպես նաև նրան Թիրիրոնը հայտում է հոր մահվան մասին։
Դաարիոյի հետ միասին գնում է Դեյներիսին փնտրելու։
Վեցերորդ եթերաշրջան
6-րդ սեզոնի հենց սկզբում նա Դաարիոյի հետ հայտնաբերեց Դեյներիսի կողմից նետված մատանին այն վայրում, որտեղ Մեյերինի թագուհին գերեվարվել է դոթրակիացիների կողմից։ Անհաջող փորձ է կատարեց Դարիոյին համոզել թողնել բոլոր զենքերը դոթրակիացիների Սուրբ մայրաքաղաքից ոչ հեռու։ Նա Դաարիոյի հետ թափանցեց Վաես Դոթրակ, որտեղ նրա միջոցով փրկվեց խալ Մորոյի արյունակիցներից։ Դաարիոյի հետ միասին նա օգնեց կազմակերպել հրկիզումը, որի ժամանակ մահացավ Դեյներիսին գերին պահող խալը։ Նա Դեյներիսից հեռացավ մոխրագույն ցավի պատճառով։
Յոթերորդ եթերաշրջան
Դեղամիջոց գտնելու համար նա գնում է Հին քաղաք, որտեղ նրան բուժում է Սեմ Թարլին։ Նա կատարում է վիրահատություն, որի ժամանակ հեռացնում է մաշկի վարակված մասերը. ։
Ութերորդ եթերաշրջան
Եզրափակիչ եթերաշրջանի սկզբում Ջորահ Մորմոնտն ու Դեյներիս Թարգարիենը ժամանում են Վինթերֆել ։
Վինթերֆելի ճակատամարտի ժամանակ նա ղեկավարում է դոթրակիացիների բանակը։ Նա պաշտպանում է Դեյներիսին, երբ նա շրջապատված է մեռյալների բանակով։ Գիշերի թագավորին հաղթելուց հետո Ջորահը մահանում է թագուհու ձեռքերի մեջ բազմաթիվ վերքերի պատճառով։ Չորրորդ սերիայում Դեյներիսը այրում է նրա մարմինը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գահերի խաղ
Եղիշե առաքյալի վանքի վիմական արձանագրություններ
Ստորև ներկայացված է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում՝ Մատաղիս գյուղից հյուսիս, հայ-ադրբեջանական շփման գծի մոտ, անտառապատ լեռան լանջին գտնվող Եղիշե առաքյալի վանքի վիմական արձանագրությունները ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Արձանագրություն (փաստաթուղթ)
Արձանագրություն պատմական, հին և միջնադարյան ժողովուրդների գրերով ու լեզվով պահպանված փաստագրեր։
Արձանագրությունների տեսակներ
Պահպանվել են ժայռերի, քարերի, կավե տախտակների, կավանոթների, փափուկ մետաղների, ոսկրե, փայտե, ապակյա առարկաների, պապիրուսների վրա։ Արձանագրությունները բազմաբնույթ են (քաղաքական, օրենսդրական, առևտրական, ռազմական և այլն)։ Պետական նշանակություն ունեցող փաստագրերը պահվում էին արքունական դիվաններում, մյուսները՝ մեհյաններում։ Նշանավոր դեպքերի վայրերում կանգնեցնում էին կոթողներ և դրանց վրա գրում տվյալ դեպքի մասին։ Վարչա–պետական սահմանաբաժան կետերում դրվում էին արձանագրությամբ սահմանաքարեր։ Օրենսդրական ակտերը հրապարակելու համար գրվում էին նաև հասարակական շենքերի, մեհյանների, եկեղեցիների որմերին։ Արձանագրությունները առաջնակարգ աղբյուրներ են ժողովուրդների պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման համար։ Հին Արևելքի անհետացած մի շարք ժողովուրդների թողած արձանագրությունները դարձան նրանց պատմության, մշակույթի և լեզվի վերականգնման աղբյուր։ Արձանագրություն գրելու մշակույթ են ունեցել նաև հայերը։ Նախնադարյան ժամանակներից Հայաստանում պահպանվել են ժայռերի և քարանձավների պատերին փորագրված պատկերներ և նշանագրեր, ուրարտական շրջանից՝ հարյուրների հասնող սեպագրեր, այնուհետև՝ արամեերեն, հունարեն և լատիներեն արձանագրություններ։ Հայտնի են հայկական հուշարձանների վրա (սկսած 6-րդ դարից) փորագրված մոտ 10000 արձանագրություն։ Մատենագրության և նյութական մշակույթի մնացորդների հետ միասին դրանք կարևոր աղբյուրներ են Հայաստանի պատմության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվում է արձանագրագիտությունը։
Կատեգորիա:Փաստաթղթեր
Վոտո (Կանտաբրիա)
Վոտո (Voto), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Կանտաբրիա նահանգի, ինչպես նաև Կանտաբրիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տրասմերա շրջանում։ Տարածքը ՝ 77.7 կմ²։ Բնակչությունը ՝ 2712 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Լեոնարիսո
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 739 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Սիսի: Կայսրուհու դժվար տարիները (ֆիլմ)
'''«Սիսսի. Կայսրուհու դժվար տարիները»''' (նաև՝ «Սիսի. Կայսրուհու ճակատագրական տարիները», Sissi — Schicksalsjahre einer Kaiserin), ավստրիական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանված է 1957 թվականին ռեժիսոր Էռնստ Մարիշկայի կողմից։ Ավստրիական կայսրուհի Ելիզաբեթի մասին կինոեռոլոգիայի վերջին մասը՝ «Սիսի» և «Սիսի երիտասարդ կայսրուհին» ֆիլմերից հետո, որի գլխավոր դերակատարին մարմնավորել է դերասանուհի վիեննական ծագմամբ գերմանա-ֆրանսիական Ռոմի Շնայդերը  ։
Ֆիլմի ռեժիսոր Էռնստ Մարիշկան պլանավորել էր նկարահանել նաև չորրորդ ֆիլմը՝ Ավստրիայի կայսրուհի Էլիզբեթի և Ֆրանսիայի կայսրուհի Եվգենիայի միջև մրցակցության մասին, սակայն ռեժիսորը որոշեց մոռանալ իր մտադրության մասին, երբ Ռոմի Շնայդերից վերջնական պատասխան ստացավ այլևս Սիսիի դերում չնկարահանվելու մասին։ Այդուհանդերձ, Ռոմի Շնայդերը հետագայում ևս մեկ անգամ մարմնավորեց Էլիզաբեթ Բավարացու դերը՝ Լուկինո Վիսկոնտիի «Լյուդվիգ» ֆիլմում ։
Սյուժե
Սիսին հեռանում է վիեննական պալատից և երկար ժամանակ բնակվում Հունգարիայում՝ Գյոդոլյեում։ Նա ավելի շատ ժամանակ է սկսում անցկացնել կոմս Դյուլ Անդրաշի, քան թե սեփական ամուսնու՝ Ավստրիայի կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ի հետ։ Դա ասեկոսեների առիթ է տալիս, այն մասին, որ կայսրուհու սիրավեպի մեջ է հունգարական կոմսի հետ։ Կայսրը պայքարում է իր խանդի դեմ, բայց այնուամենայնիվ որոշում է մեկնել Հունգարիա, որպեսզի այնտեղից հետ վերցնի Սիսիին։ Դրանից առաջ նախօրեին կայացած պարահանդեսի ժամանակ Սիսիի ավագ քույրը՝ Ելենան սեր է խոստովանում Ֆրանց Յոզեֆ I-ին։ Ճիշտ նույն ժամանակ էլ Գյոդոլյեում կոմսի կազմակերպած խնջույքի ժամանակ Սիսիին հաջողվում է դեպի իր կողմը գրավել ավստրիական կայսեր ամենամեծ հակառակորդներից մեկի՝ կոմս Անդրաշի Բատյինիի ուշադրությունը։ Երբ անսպասելիորեն Սիսին վատ ինքնազգացողության մեջ է հայտնվում, և Անդրաշին ուղեկցում է նրան մաքուր մաքուր օդ շնչելու, նա անսպասելիորեն սեր է խոստովանում կայսրուհուն։ Սիսին հասկացնում է նրան, որ Անդրաշին գնահատում է որպես ընկեր, սակայն ինքը սիրում է Ֆրանցին և ոչ մի դեպքում չի դավաճանի նրան։ Որպեսի խուսափի ստեղծված իրավիճակի անհարմարությունից, Սիսին լքում է կոմսի տունը և մտադրվում դստեր հետ վերադառնալ Վիեննայա։ Ճանապարհի կեսին նա հանդիպում է Ֆրանց Յոզեֆին և զույգը որոշում է հանգստի մեկնել միասին ։
Սիսսիի մոտ կրկին առողջական խնդիրներ են ի հայտ գալիս, և անհանգստացած ամուսինը նրան բերում է Վիեննա։ Շուտով կայսրուհու անձնական բժիշկը՝ Զեբուրգերը, նրա մոտ հայտնաբերում է թոքերի ծանր հիվանդություն և տեղեկացնում է այդ մասին Ֆրանց Յոզեֆին։ Բժիշկը կայսերն ասում է, որ կնոջ առողջանալու հույս գրեթե չկա։ Ֆրանց Յոզեֆի մայրն անմիջապես առաջարկում է որդուն նոր կնոջ փնտրտուքներ սկսել, սակայն Ֆրանցը զայրույթով մերժում է այդ գաղափարը։ Սիսիի առողջության մասին մտածմունքները կայսրն ընկճախտի շեմին են հասցնում, սակայն Սիսին փորձում է հանգստացնել նրան՝ նշելով որ ամենայն ճշգրտությամբ կհետևի բժշկի տված ցուցումներին։ Նա Մադեյրա է մեկնում բուժման համար և բավական մտահոգվում է, քանի որ բուժումը սկզբնական շրջանում որևէ արդյունք չի տալիս։ Այնուամենայնիվ կայսրուհին մոր աջակցությամբ ամբողջովին բուժվում է Կերկիրայում ։
Դրանից հետո կայսրը կնոջ ուղեկցությամբ մեկնում է Իտալիա պաշտոնական շրջագայության, որտեղ Միլանի Լա Սկալայում նրանք վերնախավի կողմից կազմակերպված սադրանքի են ենթարկվում։ Միլանի ազնվականները ճոխ հագուստներ են հագցնում սեփական սպասավորներին և իրենց փոխարեն ուղարկում են թատրոն։ Երբ ավստրիական կայսերական զույգը ժամանում է, ամբողջ սրահը նախապես պայմանավորված լինելով սկսում է երգել «Բանտարկյալների երգը», որպեսզի ստիպեն վիրավորված Ֆրանց Յոզեֆին լքել օպերան։ Սիսսին փրկում է իրավիճակը, ծափահարելով կատարմանը, իսկ ավելի ուշ արժանապատվորեն մասնակցում է ընդունելությանը, երբ նրան հրավիրված ազնվականների փոխարենը ամբողջ արարողակարգային փփուլերով ընդունում են ազնվականների սպասավորները։ Վենետիկում նույնպես իտալացիներին չի գոհացնում կայսեր ժամանումը, և նրան դիմավորում են քար լռությամբ։ Կայսեր և կայսրուհու դեմ իտալացիների սառնությունը հալչում է ֆիլմի վերջին տեսարանում, և դրան օգնում է կայսերական ընտանիքի դստրիկը, ով մոր մոտ գնալու համար կայսերական հիմնի ներքո հանկարծակի դուրս է վազում Սան Մարկոյի հրապարակ, ուր կանգնած էր կայսրուհին։ Մոր և դստեր հուզիչ հանդիպման ականատեսները ողջունում են կայսրուհուն բարձրաձայն բղավելով՝ «Կեցցե՜ մայրը», «Կեցցե՜ Էլիզաբեթը» ։
Լիկսուրիոն
Լիկսուրիոն (το Ληξούριον ), քաղաք Հունաստանում, Կեֆալոնիա կղզում։ Կղզու վարչական կենտրոն Արգոստոլիոն քաղաքից հետո երկրորդ խոշոր բնակավայրն է։ Կեֆալոնիայի համայնքի մի մասն է կազմում, որը գտնվում է Կեֆլալինիայի ծայրամասային մասում` Իոնյան կղզիների շրջակայքում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի բնակչությունը 3752 մարդ է ։
Արգոստոլիոնի հետ կապ է հաստատում կանոնավոր լաստանավով (հեռավորությունը 3 ծովային մղոն, հեռավորությունը մայրուղով, շրջանցելով Արգոստոլիոն ծոցը 35 կմ)։ Լիկսուրիոնը գտնվում է Պալե հինավուրց քաղաքից ոչ հեռու (Πάλη): 1953 թվականին քաղաքը գրեթե ամբողջությամբ ավերվեց երկրաշարժից և վերակառուցվեց։ Լիկսուրիոնի հարավ-արևմուտքում են գտնվում՝ Կսի, Պետրանի լողափները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Դամասո Ալոնսո
Դամասո Ալոնսո (Dámaso Alonso y Fernández de las Redondas, ), իսպանացի բանաստեղծ, բանասեր, «27 թվի սերունդ»-ի հիմնադիրներից։
Կենսագրություն
Մեծացել է Աստուրիայում։ Սովորել է Մադրիդի Էլ Ռեկուերդո ճիզվիտական ուսումնարանում։ Ավարտել է Մադրիդի համալսարանը (իրավաբանական և փիլիսոփայության ու գրականության ֆակուլտետները), ընդունվել պատմական հետազոտությունների կենտրոն, որը գլխավորում էր իսպանական մշակույթի և բանագիտության պատմաբան Ռամոն Մենենդեսը։ Ուսանողության տարիներին ընկերանում է Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկայի, Լուիս Բունյուելի, Սալվադոր Դալիի, Վիսենտե Ալեյսանդրեի հետ։ Աշխատակցել է Խոսե Օրտեգա ի Գասետի «Revista de Occidente» ամսագրին, ուսումնասիրում է Լուիս դե Գոնգորայի ստեղծագործությունները, գիտական հրատարակության է պատրաստում Գոնգորայի «Մենության պոեմը» (1927), ակտիվորեն մասնակցում բանաստեղծի 300-ամյա տարելիցի միջոցառումներին։ Հետագայում էլի շարունակում է Գոնգորայի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև ընդարձակում է իր ուսումնասիրության շրջանակը և զբաղվում իսպանական գրականության ոսկե դարով (Գարսիլասո դե լա Վեգա, Լոպե դե Վեգա, Ֆրանսիսկո դե Քվեդո և այլք), իսպանական միստիկներով (Լուիս դե Լեոն, Սան-Խուան դե լա Կրուս)՝ կատարելով քնարերգության ոճաբանական վերլուծություններ։ Դասավանդել է Օքսֆորդում, Վալենսիայի և Մադրիդի համալսարաններում։
Մադրիդյան «Գրեդոս» հրատարակչությունում հիմնադրել է «Biblioteca Románica Hispánica» մատենաշարը, եղել է «Revista de Filología Española» ամսագրի խմբագիրը։ Նրա մահից հետո նրա հսկայական գրադարանը անցել է Իսպանական լեզվի թագավորական ակադեմիային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իսպանացի բանասերներ Կատեգորիա:Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իսպանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ
Էլմալի (այլ կիրառումներ)
Էլմալի, կարող է վերաբերել՝
Սոֆյա Արղության-Երկայնաբազուկ
Սոֆյա Վասիլի Արղության-Երկայնաբազուկ , հայ մանկավարժ, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Ավարտել է տեղի գիմնազիան, ապա՝ Պետերբուրգի Ֆրյոբելյան դասընթացները։ 1881-1883 թվականներին Թիֆլիսում կազմակերպել է առաջին մանկական գրադարանը, 1886 թվականին բացել դպրոց–պանսիոն և մանկապարտեզ, 1907 թվականին՝ Ֆրյոբելյան դասընթացներ։ Եղել է Թիֆլիսի հայ ուսուցչուհիների միության նախագահ, գրական–մանկավարժական գործի կազմակերպիչ։ Դասախոսել է Թիֆլիսի, այնուհետև Երևանի մանկավարժական ինստիտուտներում։ Արղության-Երկայնաբազուկն իր ձեռնարկներում և հոդվածներում անդրադարձել է գլխավորապես նախադպրոցականների դաստիարակության հարցերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Վատ
Վատ, բուդդայական տաճարային համալիր կամ բուդդայական վանք։ Այս տիպի կառույցներ հանդիպում են Թաիլանդում, Լաոսում և Կամբոջայում։
Բուդդայական տաճարը, ավելի ճիշտ, վանքը Թայլանդում միայն մեկ կառույց չէ, այլ շինությունների ամբողջ համալիր է, բակի տարածքում գտնվող տաճարներ ու հուշարձաններ ՝ շրջապատված պարիսպներով։ Թայվանական վանքը, հազվադեպ բացառությամբ, կազմված է երկու մասից՝ պխուտտա-վատա և սանգխա-վատա ։
Այնտեղ գտնվում են բուդդայական հիմնական շինությունները՝ տաճարներ և ստուպաներ, ինչպես նաև առանձին տաղավարներ Բուդդայի հատուկ նշանակության արձանների համար, վանքային գրադարան, զանգակատուն, բնակության վայրեր վանականների համար, դպրոց, բաց տաղավարներ հանգստի համար և մի շարք այլ պաշտամունքային ու տնտեսական նշանակության շինություններ։
1998 թվականին Թայլանդում վատերի թիվը կազմում էր 30678 ։ Վատերի ոչ մեծ շինություններում հաճախ գտնվում են հիվանդանոցներ, ծերանոցներ, ինչպես նաև հյուրանոցներ եկվորների համար և այլ հաստատություններ։ Օրինակ, Պխրաբախտնամպուխ վատում՝ Լոպբուրիի մոտ, տեղադրված է հոսպիս ՁԻԱՀ-ով հիվանդների համար, իսկ Թխամկրաբոկ վատի մոտ (Բանգկոգից 140 կմ հյուսիս) գտնվում է թմրամոլների վերականգնողական կենտրոն ։
Կամբոջայում Անգկոր Վատ համալիրը հանդիսանում է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ ։ Թայլանդում համաշխարհային ժառանգության բազմաթիվ վատերի օբյեկտներ կան պատմական քաղաքներ Այուտտխայում, Սուկխոտայում և հարևան քաղաքներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ Կատեգորիա:Բուդդայական ճարտարապետություն
Վեգա դե Պաս
Վեգա դե Պաս  (Vega de Pas), քաղաք և համայնք Իսպանիայում՝ Կանտաբրիա ինքնավար մարզի Կանտաբրիա պրովինցիայի Լոս Բալես Պեսեգորս շրջանում։ Տարածքը ՝ 87.6 կմ²։ Բնակչությունը ՝ 860 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ռիո դե Ժանեյրոյի քաղաքային թատրոն
Ռիո դե Ժանեյրոյի քաղաքային թատրոն (Theatro Municipal do Rio de Janeiro), օպերայի և բալետի թատրոն Ռիո դե Ժանեյրոյում (Բրազիլիա)։ Կառուցվելէ 1907 թվականին, վերակառուցվել է 1975-1978 թվականներին։ Նորվերածննդյան ոճով կառուցված թատրոնը զարդարում են Էնրիկե Բերնարդելլիի քանդակները և Ռոդոլֆո Ամոէդուի և Էլիսեու Վիսկոնտիի գեղանկարչական աշխատանքները։ Տեղավորում է 2357 հանդիսական։
Պատմություն
19-րդ դարի երկրորդ կեսին Ռիո դե Ժանեյրոյի թատերական կյանքը վերելք էր ապրում, սակայն քաղաքի երկու հիմնական թատրոնները` Տեատրո Սան-Պեդրոն և Տեատրո Լիրիկոն, չէին համապատասխանում ինչպես հասարակության, այնպես էլ` դերասանների պահանջներին։ 1894 թվականին դրամադուրգ Արթուր Ազևեդուն արշավ է կազմակերպում Կոմեդի ֆրանսեզի նմանությամբ քաղաքային թատրոն կառուցելուն աջակցելու համար։ Սահմանվում է նոր քաղաքային հարկ, սակայն հավաքված միջոցներն այդպես էլ նպատակի համար չեն օգտագործվում ։
Քաղաքային թատրոն ունենալու մասին միտքը նորից աջակցություն է ստանում 20-րդ դարի սկզբին, և պրեֆեկտ Պերեյրա Պասսուսը մրցույթ է հայտարարում թատերական շենքի լավագույն նախագծի համար։ 1904 թվականի մարտին ներկայացվում է յոթ նախագիծ։ Հավասար ձայներ են ստանում երկու նախագիծ, որոնց հեղինակները, ինչպես հետագայում պարզվում է, եղել են բրազիլացի Ֆրանսիսկու դե Օլիվեյրա Պասսուսը (պրեֆեկտի որդին) և ֆրանսիացի ճարտարապետ Արլբերտ Գիլբերը։ Քաղաքային ղեկավարությունը մամուլի կողմից մեղադրվում է կողմնապահության և արդյունքները կեղծելու համար, և 1973 հանդիսական տեղավորող վերջնական նախագիծն իրենից ներկայացնում էր երկու հեղինակների աշխատանքների համադրությունը ։
Շինարարական աշխատանքներն սկսվում են 1905 թվականի հունվարի 2-ին և շարունակվում են մինչև 1909 թվականի հուլիս։ Թատրոնի նոր շենքի ձևավորման վրա աշխատում էին հայտնի քանդակագործ Էնրիկե Բերնարդելլին և նկարիչներ Ռոդոլֆո Ամոէդուն և Էլիսեու Վիկսոնտին, խճանկարների և վիտրաժների ստեղծման համար հրավիրվում են եվրոպացի վարպետներ։ Ռիո դե Ժանեյրոյի քաղաքային թատրոնը բացվում է 1909 թվականի հուլիսի 14-ին, Բրազիլիայի նախագահ Նիլու Պեսանյայի կողմից ։ 1934 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյի բնակչության թվի աճով պայմանավորված թատրոնն ընդարձակվում է` տեղավորելով 2205 հանդիսական։ Վերակառուցման աշխատանքները տևում են ընդամենը 3 ամիս։ Ավելի ուշ հանդիսասրահի տեղերի թիվը հասնում է 2361-ի։ 1975-1978 թվականներին թատրոնը փակվում է հիմնական վերակառուցման համար։ 1996 թվականին, երբ թատրոնի չափերը կրկին բավարար չէին բնականոն աշխատանքի համար, սկսվում է ադմինիստրատիվ կարիքների և փորձերի համար անհրաժեշտ օժանդակ կորպուսի շինարարությունը։ 2008 թվականին, թատրոնի 100-ամյակի շեմին, կրկին միջոցներ են հատկացվում ընդհանուր վերանորոգման համար, և թատրոնը փակվում է 18 ամիս ժամկետով։ Վերանորոգված շենքը բացվում է 2010 թվականի մայիսին ։
Ճարտարապետություն
Ռիո դե Ժանեյրոյի քաղաքային թատրոնը գտնվում է Բրազիլիայի նախկին մայրաքաղաքի մշակութային կենտրոնում, Սինելանդիա հրապարակում, Բրազիլիայի ազգային գրադարանի և Գեղեցիկ արվեստների ազգային թանգարանի մոտ ։ Թատրոնը կառուցված է նորվերածննդյան ոճով, ընդհանուր գծերով հիշեցնում է Գրանդ օպերայի շենքը Փարիզում։ Շենքի դիմացը տեղադրված են Ռոդոլֆո Բերնարդելլիի Երաժշտության և Պոեզիայի արձանները։ Արձանների միջև գտնվում է Ռիո դե Ժանեյրոյի գերբը` թատրոնի շինարարության ամսաթվով։ Եզրազարդերի վրա ոսկե տառերով գրված է Theatro Municipal : Տանիքին առկ է կենտրոնական ապակե գմբեթ` ոսկե արծիվով։ Արծվի բացված թևերի չափերը հասնում են 6 մետրի ։ Ճակատամասի երկու կողմերում տեղադրված են Ռոդոլֆո Ամոէդոյի կողմից քանդակված գմբեթներով զարդարված ռոտոնդաներով։ Ռոտոնդների ֆրիզների վրա ոսկե տառերով փորագրված են բրազիլական ու համաշխարհային թատերական գործիչների` Վերդիի, Գոմեսի, Գյոթեի, Մարտինսի, Վագների և Մոլիերի անունները։ Շինության դիմացը տեղակայված են Պարի, Երգի, Ողբերգության և Կատակերգության արձանները ։
Շենքի ներս տանող երեք բրոնզե դռների վերևում կա մարմարե բալկոն և մուսաներից մեկի պատկերով վիտրաժ։
Եռաշարք հանդիսասրահը տեղավորում է 2357 հանդիսական։ Վերանորոգումից հետո կաշվե նստարանները ծածկվել են կարմիր թավիշով, իսկ հատակի դարչնագույն ծածկը հանվելով է` բացելով ի սկզբանե արված փայտե մանրահատակը։
Հանդիսասրահի կոմպոզիցիայի կենտրոնն է վարագույրը, որը կոչվել է «արվեստի ազդեցություն քաղաքակրթության վրա»։
Քաղաքային թատրոնի մեկ այլ տեսարժան վայրերից է առաջին հարկում գտնվող Assírius ռեստորանը, որի ձևավորումը նպատակ ունի հիշեցնել հին Բաբելոնն ու Պարսկաստանը։ Սրահի պատերը զարդարված են խճանկարով, որոնք պատկերում են տեսարաններ «Գուարանի», «Տոսկա», «Էլեկտրո», «Զիգֆրիդ», «Սիրանո դե Բերժերակ», «Օթելլո», «Ֆաուստ» օպերաներից.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի թատրոններ
Բարբերե Սեն Սյուլպիս
Բարբերե Սեն Սյուլպիս (Barberey-Saint-Sulpice), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 1220 մարդ, բնակչության խտությունը` 130.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.36 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 763 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 580-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 183։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,0 %։ 580 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 526 անձ (274 տղամարդ և 252 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (24 տղամարդ և 30 կին)։ 183 անաշխատունակներից 77-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 66-ը` թոշակառուներ, իսկ 40-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կորչուլա (քաղաք)
Կորչուլա (Korčula, Curzola), քաղաք Խորվաթիայում։ Բնակչությունը կազմում է 2 839 մարդ (2011):
Ընդհանուր տեղեկություններ
Կորչուլան գտնվում է կղզու հյուսիսարևելյան ափին։ Ավտոմեքենայի ճանապարհները տանում են քաղաքից դեպի արևելք, դեպի Լումբարդա գյուղ և Վելա-Լուկայի արևմուտք։ Քաղաքը գտնվում է թերակղզում։
Պատմություն
Համաձայն տեղական ավանդության՝ 1254 թվականին հենց Կորչուլա քաղաքում ծնվել է ճանապարհորդ Մարկո Պոլոն։ 1298 թվականին կղզու կողքինъ Ջենովայի և Վենետիկի նավատորմների միջև տեղի է ունեցել ծովային ճակատամարտ։ 1918-1921 թվականներին իտալացիները քաղաքը գրավել են։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո այն դարձել է Հարավսլավիայի մի մասը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կորչուլան Իտալիայի կազմում էր։ Կղզում ակտիվորեն գործել է հակաֆաշիստական պարտիզանական շարժում և 1943 թվականին պարտիզանները լիովին անցել են Կորչուլայի վերահսկողության տակ։ Կարճ ժամանակ հետո՝ 1944 թվականին կղզու գերմանական ուժերի կողմից քաղաքը լիովին ազատագրվել է։ Պատերազմի ավարտից հետո Կորչուլան մտել է Խորվաթիայի կազմի մեջ։
Տեսարժան վայրեր
Կորչուլան միջնադարյան հիանալի պահպանված քաղաքներից մեկն է։
Գտչավանքի վիմական արձանագրություններ
Ստորև ներկայացված է Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Տող գյուղի մոտ, Տողասար կամ Ճգնավորի լեռան հյուսիսարևմտյան լանջի գոգավորությունում գտնվող Գտչավանքի վիմական արձանագրությունները ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Պեչուգա (Լուխի վտակ)
Պեչուգա (Печуга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լուխ գետի աջ ափին՝ 195 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է, ավազանի տարածքը 239 կմ2։ Գետը գտնվում է Պեստովո և Նիկոնովո գյուղերի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Էլմոր շրջան (այլ կիրառումներ)
Էլմոր շրջան, կարող է վերաբերել՝
Էլվա (այլ կիրառումներ)
Էլվա, կարող է վերաբերել՝
Լիմնիա
Լիմնիա (Λιμνιά, Mormenekşe), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 1033 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Վեխինգեն
Վեխինգեն  (Wechingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Բելառուսական գոթիկա
Բելառուսական գոթիկա (беларуская готыка), աղյուսային գոթիկական ճարտարապետության մի տեսակ, որը կառուցված է XV - XVI դարերում (հիմնականում XVI դարի առաջին կեսին) ներկայիս Բելառուսիայի և Արևելյան Լեհաստանի շրջաններում ։ Բելառուսական գոթիկան բնութագրվում է գոթական և վերածննդի առանձնահատկությունների ներդաշնակ համադրությամբ, հին ռուսական մոնումենտալ ճարտարապետության ավանդույթներով և ռուս-բյուզանդական ոճի ազդեցությամբ, որոնք հարստացնում և տալիս էին նրա հուշարձաններին յուրահատուկ կոլորիտ և գեղարվեստական արժեք ։ Բելառուսական գոթիկային, ինչպես աղյուսային գոթիկային, բնորոշ է մի կողմից`քանդակագործական զարդարանքների բացակայություն, ինչը հնարավոր չէ պատրաստվել աղյուսից, իսկ մյուս կողմից` շարվածքի դեկորատիվ դետալների հարստություն և հարթությունների կառուցվածքայնություն ի հաշիվ կարմիր կամ գլազուրապատ աղյուսների հերթագայության և պատերի կրաքարային սպիտակեցման։
Մանոկալցատի
Մանոկալցատի (Manocalzati), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բելառուսական գոթիկա
Պատմություն
Առաջին անգամ բելառուսական գոթիկա գաղափարն առաջադրվել է 1920-ական թվականներին, բելառուս արվեստի քննադատ Ն. Ն. Շչեկոտիխինի կողմից իր «Բելառուսական արվեստի պատմության մասին ակնարկներ» աշխատության մեջ, նրա աջակիցներից էին Նիկոլայ Կասպերովիչը , Ալգե Ռեգինա Յանկյավիչենեն , Տամարա Գաբրուսը , Ալեքսանդր Կուշնենևիչը ։ Շչեկոտիխինը, ի տարբերություն նախորդների, լեհ և ռուս գիտնականների, «բելառուսական եկեղեցական գոթիկան» համարում է մեկ ժողովրդի գեղարվեստական ստեղծագործության արդյունքը, և ոչ թե միայն որպես հակառակորդ «ռուս-լեհական կղերա-շովինիստական դիրքերի» առարկայական հիմք և ուշադրությունը կենտրոնացնում է այս մշակութային երևույթի ազգային արմատների վրա ։
Մանոկալցատի
Բնակչությունը կազմում է 3096 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 387 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83030, հեռախոսային կոդ՝ 0825։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Մարկոս առաքյալը, տոնը նշվում է ամեն տարվա ապրիլի 25-ին։
Բելառուսական գոթիկա
Պատմություն
Իր արվեստի քննադատության հայեցակարգում Ն.Շչեկոտիխինը հավատարիմ մնաց ճարտարապետական ձևերի առաջադիմական զարգացման տեսությանը, որը հիմնված է փոխառված նախատիպի վրա, և արդյունքում ուռճացրել է գերմանական գոթերի ազդեցությունը տեղական տաճարային շինարարության վրա, ինչը բնական էր այն գիտական հասկացություններում, որոնք գերակշռում էին այդ ժամանակաշրջանի եվրոպական արվեստաբանությունում։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ գերմանական գոթիկայի ազդեցությունը, իհարկե, նշանակալից էր, բայց ոչ միակը, և, ամենայն հավանականությամբ, իրականացվել է ամրոցաշինության միջոցով։ Ըստ հետազոտողի, բելառուսական գոթիկայի քառաշտարակ ուղղափառ եկեղեցիների առաջացումը իրականացվել է հետևյալ կերպ. Սուրբ Աննայի երկհարկանի եկեղեցու երկաշտարակ ճարտարապետությունը ազդել է ավելի ուշ կառուցված Վիլնյուսի Բերնարդինյան տաճար (Костёл Свято́го Франци́ска Ассизского) անկյուններում եռաշտարակ ճարտարապետության վրա, իսկ վերջինս էլ իր հերթին ազդել է Բելառուսի պաշտպանական եկեղեցիների քառամրոց կոմպոզիցիաների ձևավորման վրա, որոնք էլ դարձել են Բելառուսական գոթիկայի ինքնատիպության քվինտէսենցիա։ Ակնհայտ է, որ հետազոտողներն անկյունաքարային են համարվում աշտարակների թվի աստիճանական աճը՝ հաշվի չառնելով այդ շենքերի կառուցման ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունը, գեղարվեստական ոճը և ժամանակագրությունը ։ Հետազոտության որոշ անճշտությունները Գաբրուսը բացատրում է բելառուսական գոթիկայի թվագրման և հուշարձանների քանակի անբավարար գիտելիքներով .:
Մանոկալցատի
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Բելառուսական գոթիկա
Պատմություն
Հետպատերազմյան շրջանի պատմական և ճարտարապետական մի քանի ուսումնասիրությունները (Յ. Եգորով, Մ. Կացար, Ա. Միտյատին, Վ . Չանթուրիա) հիմնականում շոշափել են բելառուսական գոթական օբյեկտները՝ անտեսելով Վիլնյուսի հուշարձանները, հիմնականում կրկնելով Ն.Շեկոտիխինի կոնցեպցիաները։ 1960-1970-ական թվականներին Լիտվայի Մեծ դքսության գոթական ճարտարապետության ուսումնասիրված հուշարձանների շրջանակը զգալիորեն ընդլայնեց մոսկվացի հետազոտող Ելենա Կվիտնիցկայան և մի շարք լիտվացի հետազոտողներ, ինչպիսիք են Ա. Յանկավեչնան, Վ. Դրեման ։
Մանոկալցատի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բելառուսական գոթիկա
Պատմություն
Ժամանակակից Բելառուսի տարածքում գոթական ոճով առաջին քարե տաճարները կառուցվել են XV դարում (Վսելյուբում (Уселюб) Սբ․ Հովհաննես Մկրիտչի տաճարը, Իշկոլդի (Ішкалдзь Iszkołdź) Սբ. Երրորդություն, Նովոգրուդոկում Բոլոր Սրբերի, Սբ. Պետրոսի և Պավելի եկեղեցիները)։ XV - XVI դարերի սահմանին գոթական տարրերը ներթափանցեցին ուղղափառ եկեղեցաշինություն՝ միահյուսվելով եկեղեցիների ավանդական բյուզանդական եռաչափ կառուցվածքի հետ, որը բնորոշեց տեղական գոթիկայի գեղարվեստական կերպարը և յուրահատկությունը (ամրոց-եկեղեցի Սուպրասլեում, Սինկովիչիում, Մուրովանկայում, Նովոգրուդկայում գտնվող Բորիսլոգլեբբսկայա եկեղեցի)։ Գոթական ճարտարապետական առանձնահատկությունները (սլաքաձև կամարները և ջլաղեղ կամարները) այդ ժամանակ առկա էին Բելառուսի ամրոցաշինական ճարտարապետության մեջ (Միրսկի և Նովոգրուդսկի ամրոցներ)։ 16-րդ դարի 2-րդ քառորդից ի վեր Գոթիկան դարձել է կաթոլիկ տաճարի կառուցման ընդդիմադիր ոճը՝ ընդդեմ «Բարեփոխումներ» շարժման։ Գոթիկայի առավել արտահայտիչ առանձնահատկություններով պահպանված է Գնեզնոյի Սուրբ Միքայել հրեշտակապետաց եկեղեցին (1527)։ XVII դարի սկզբին կաթոլիկ արվեստ մուտք գործեց բարոկկո ոճը, բայց գոթական տարրերը, ինչպիսիք են կոնտրֆորսները, եկեղեցական ճարտարապետության մեջ առկա էին մինչև 17-րդ դարի կեսերը ։