cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մահվան պարը (Սեն-Սանս)
Սեն-Սանսի ստեղծագործության վերլուծությունը
Համաձայն լեգենդի՝ Մահը ամեն տարի հայտնվում է հոկտեմբերի 31-ի կեսգիշերին, Հելոուինի տոնի օրը։ Ստեղծագործության սկզբում տավիղի կատարմամբ տասներկու անգամ հնչում է կեսգիշերն ազդարարող ժամացույցի զարկերը հիշեցնող նվագ (D - ռե), որին ձայնակցում են լարային նվագարանների մեղմ ակկորդներ։ Ապա ջութակի կատարմամբ հնչում է եռատոն մի նվագ, որը միջնադարում և Բարոկկո ժամանակաշրջանում երաժշտության մեջ հայտնի էր որպես անձնավորված Մահի կամ սատանայի խորհրդանիշ։ Այդ եռատոնը կազմվում է լա (A) և սի բեմոլ ( E♭) հնչյուններով։ Ջութակահարը սովորաբար ցածր է լարում գործիքը՝ ստանալու համար այդ դիսոնանս հնչյունը։ Ստեղծագործության երաժշտական առաջին թեման հնչում է ֆլեյտայի կատարմամբ, որին ջութակի մենանվագով հաջորդում է երկրորդ թեման՝ հետզհետե ավելի իջնող նոտաներով, որոնք ևս ուղեկցվում են լարային նվագարանների մեղմ նվագակցությամբ։ Այս միջոցին հայտնվում է Մահը՝ դուրս կանչելով բոլոր մեռյալներին իրենց գերեզմաններից՝ պարելու իր համար, մինչ ինքը նվագում է ջութակով։ Պիեսում հատուկ գործածված է քսիլոֆոն՝ նմանակելու համար ոսկորների չխկչխկոցը։ Առաջին և երկրորդ թեմաները կամ դրանց հատվածները պիեսի հետագա ընթացքում հնչում են նվագախմբի կատարման տարբեր բաժիններում։ Պիեսն առաջին կեսում հետզհետե աշխուժանում է, իսկ երաժշտական երկրորդ թեմայի վրա հիմնված կոնտրապունկտային հատվածից անմիջապես հետո ուղղակիորեն մեջբերվում է Dies irae (Ցասման օր) Գրիգորյան երգի մեղեդին՝ փողային նվագարանների կատարմամբ։ Վերջինս որոշ ընդհանրություն ունի այս ստեղծագործության երկրորդ թեմայի հետ։ Այս հատվածից հետո պիեսը վերադառնում է առաջին և երկրորդ թեմաներին` ամբողջ նվագախմբի ներգրավմամբ աստիճանաբար ձեռք բերելով առավել զորեղ հնչողություն։ Այնուհետև մեղեդային կառուցվածքում կտրուկ անկում է հաջորդում։ Կմախքները Մահի համար պարում են մինչև լուսաբաց, երբ կանչում է աքաղաղը, և նրանք վերադառնում են իրենց գերեզմանները, որտեղ մնալու են մինչև հաջորդ տարվա նույն օրը։
Գործիքավորումը
«Մահվան պարը» պիեսը ստեղծված է օբլիգատո ջութակի (այսինքն չի կարելի կոմպոզիտորի նշած նվագարանը փոխարինել մեկ ուրիշով) և նվագախմբի համար, որը բաղկացած է մեկ պիկոլոյից, երկու ֆլեյտայից, երկու հոբոյից, երկու B♭ (սի բեմոլ) կլարնետից, երկու ֆագոտից, չորս գալարափողից (G-սոլ և D-ռե), երկու շեփորից (D-ռե), երեք տրոմբոնից, մեկ տուբայից, մեկ տավղից, լարային նվագարանների բաժնից և հարվածային գործիքների բաժնից։ Այս վերջինն ընդգրկում է լիտավր, քսիլոֆոն, մեծ թմբուկ, ծնծղաներ և եռանկյունի։
Ընդունելությունը
Երբ «Մահվան պարն» առաջին անգամ ներկայացվեց հանդիսատեսին, լավ ընդունելության չարժանացավ, այլ համատարած դժգոհություն առաջացրեց։ Երաժշտական քննադատ Ռոջեր Նիկոլսը նշեց, որ Dies irae միաձայն խմբերգի կատարումը սարսափելի հնչողություն ունի ջութակի մենանվագով, քսիլոֆոնի օգտագործմամբ ու ձանձրալի կրկնություններով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մահը երաժշտության մեջ Կատեգորիա:1874 երաժշտական ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Քամիլ Սեն-Սանսի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Սիմֆոնիկ պոեմներ
Շասիե
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 662 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 381-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 281։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 57,6 %։ 381 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 326 անձ (171 տղամարդ և 155 կին)։ Գործազուրկ են եղել 55 անձ (28 տղամարդ և 27 կին)։ 281 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 85-ը` թոշակառուներ, իսկ 164-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լևաշկա (Սուխոնայի վտակ)
Լևաշկա (Левашка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 210 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Լևաշկա գյուղի մոտ, Տոտմից 53 կմ հյուսիս-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հիդրօքսիդներ
Հիդրօքսիդներ, անօրգանական նյութեր, օքսիդների քիմիական միացությունները ջրի հետ։
Շատ մետաղների հիդրօքսիդներիհիմքեր են (NaOH, Fe(OH)2), ոչ մետաղներինը՝ թթուներ (H2S04 և այլն), որոշ տարրերինը՝ ամֆոտեր։
Հիդրօքսիդների բնույթը կախված է պարբերական համակարգում տարրի տեղից և տվյալ նրա օքսիդացման աստիճանից։ Հիդրօքսիդները թթվային կամ հիմնային հատկությունը պայմանավորված է մոլեկուլում թթվածին-ջրածին և տարր-թթվածին կապերի համեմատական իոնականության աստիճանով և, հետևաբար, ջրային լուծույթներում H+ կամ OH−իոններ առաջացնելու ունակությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիմքեր
Հիդրոֆոն
Հիդրոֆոն ( հիդրո... և ...ֆոն), ձայնային փոխակերպիչ, որը կիրառվում է հիդրոձայնագիտության մեջ՝ ստորջրյա աղմուկներն ու ազդանշանները լսելու, չափումներ կատարելու համար։ Պիեզո էլեկտրական գնդաձև հիդրոֆոն զգայուն պիեզո էլեկտրական տարր, 2. ներքին էլեկտրոդ, 3.արտաքին էլեկտրոդ, 4.բարակ ռետինե ծածկույթ, 5. թրթռամեկուսիչ տարր, 6.սնամեշ մետաղե ձող, 7.ն հաղորդիչ, 8.[համաո անցքային հերմետիկ միացում, հիդրոֆոնը նաև հիդրո ձայնային ուղղորդված ընդունիչ անտենաների բաղկացուցիչ տարրն է։ Առավել տարածված են էլեկտրադինամիկական, պիեզո էլեկտրական ևմագնի երևույթների վրա հիմնված հիդրոֆոնները։ Էլեկտրադինամիկական հիդրոֆոնը սկզբունքորեն չի տարբերվում օդային էլեկտրադինամիկական միկրոֆոնից։ Պիեզո էլեկտրականում օգտագործվում է որոշ բյուրեղների, ինչպես նաև պիեզո էլեկտրական խեցեղեն նյութերի ուղիղ պիեզո էֆեկտը։ Մագնիսաաորիկցիոն Հիդրոֆոնի աշխատանքը հիմնված է ֆեռոմագնիսական որոշ մետաղների հակադարձ մագնիսաստրիկցիոն երևույթի վրա։ Չափումների համարնախատեսված հիդռոֆոնը պետք է լինի ոչ ուղղորդ և հետազոտվող հաճախականությունների ամբողջ տիրույթում ունենա հավասար հաճախային բնութագիր։ Այդ նպատակով հարմար է օգտվել ալիքի երկարության համեմատությամբ Փոքր շառավիղ ունեցող և պիե զոխեցեղենից պատրաստված գնդաձև սնամեջ ընդունիչներից, որոնք կատարում են գնդայիսին մետրիկ տատանումներ։ Հիդրոֆոնի հիմնական բնութագրերից մեկը զգայնությունն է, որը որոշվում է էլեկտրական լարման ևձայնի ճնշման հարաբերությամբ և չափվում է մկվ/բար-ով։
Կատեգորիա:Սարքեր Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր
Լիզնա
Լիզնա (Лизна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տիկսնա գետի ձախ ափում՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Տոտմից 57 կմ հարավ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լեսնայա Պեչենգա
Լեսնայա Պեչենգա (Лесная Печеньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Պեչենգա գետի աջ ափում՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։ Ակունքը գտնվում է անտառներում, Տոտմից 48 կմ հյուսիս-արևելք։
Միխայիլ Լինկով
Միխայիլ Լինկով (հայտնի է որպես Միխաս Լինկով, Міхась Лынькоў, ), բելառուս գրող, հասարակական-քաղաքական գործիչ։ Բելառուսական ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1962)։ Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից-անդամ (1936), ակադեմիկոս (1953)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1934)։ Յակուբ Կոլասի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր։
Լեսնայա Պեչենգա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Միխայիլ Լինկով
Կենսագրություն
Միխայիլ Լինկովը ծնվել է 1899 թվականին երկաթուղային բանվորի ընտանիքում։ 1917 թվականին ավարտել է Ռոգաչյովի ուսուցչական սեմինարիան։ 1919-1922 թվականներին ծառայել է Կարմիր բանակում, մասնակցել է խորհրդային-լեհական պատերազմին։ 1919 թվականին Սմոլենսկի «Պայքար» թերթում հրատարակել է իր առաջին ստեղծագործությունները (բանաստեղծությունները)։ Որպես ուսուցիչ աշխատել է Լիպինիչի գյուղում, եղել է «Камуніст» («Կոմունիստ») օրաթերթի խմբագիրը, գրել է մի քանի ծածկանուններով (Միխաս Վասիլյոկ և այլն)։ Աշխատանքներ է կատարել թերթը բարելավելու գործում, որտեղ նյութեր են տպագրվել բելառուսերեն, ռուսերեն, իդիշերեն, ուկրաիներեն ։ 1930 թվականին տեղափոխվել է Մինսկ, աշխատել Բելառուսի պետական հրատարակչությունում։ 1933-1941 թվականներին եղել է «Полымя рэвалюцыі» («Հեղափոխության բոց») բելառուսական գրական ամսագրի խմբագիր։ Համարվում է, որ այս պաշտոնը զբաղեցնելիս Լինկովը տոտալիտար ռեժիմի պայմաններում կարողացել է պաշտպանել բելառուսական գրականությունը ։
Հիմնադրման պահից՝ 1934 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ 1938-1948 թվականներին եղել է Բելառուսիայի գրողների միության նախագահը, 1941-1942 թվականներին՝ «За Савецкую Беларусь» ռազմական թերթի խմբագիրը, 1943-1946 և 1949-1952 թվականներին՝ Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի գրականության, լեզվի և արվեստի ինստիտուտի տնօրեն։
Լեսնայա Պեչենգա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Միխայիլ Լինկով
Կենսագրություն
Մահացել է 1975 թվականի սեպտեմբերի 21-ին։ Թաղված է Մինսկի Արևելյան գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
«Պատմվածքներ» առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1927 թվականին։ 1929 թվականին լույս է տեսել երկրորդ ժողովածուն՝ «Գոյը», 1930 թվականին՝ պատմվածքների երրորդ գիրքը՝ «Անդրեյ Լետուն» խորագրով ։
Լեսնայա Պեչենգա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Միխայիլ Լինկով
Ընտանիք
1927 թվականին ամուսնացել է Խաննա Արենկովի հետ։ Ունեցել են որդի՝ Մարեկը։ Կնոջն ու որդուն 1941 թվականին գերմանացիները գնդակահարել են։ 1946 թվականին Յանկա Մավրը գրել է «Հանուն ինչի» պատմվածքը, որի հիմքում ընկած է այս ողբերգական փաստը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բելառուս գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բելառուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բելառուս գրականագետներ Կատեգորիա:Բելառուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բելառուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Սորբեր
Սորբեր, վենդեր, լուգիներ (գեր․՝ Sorben, սորբ․՝ Serby, Serbja), լուժիչներ, լուժիցայի սերբեր՝ սլավոնական էթնոս։ Արևելյան Գերմանիայի սլավոնական բնակչության չյուրացված մնացորդ․ այսօրվա դրությամբ ապրում են Լուժիցա կոչվող պատմական տարածաշրջանում, որը մտնում է Գերմանիայի կազմի մեջ։ Լուժիցան բաժանվում է Ստորին Լուժիցայի՝ Dolna Łužyca, Niederlausitz (հյուսիսային հատված՝ Բրանդենբուրգում), և Վերին Լուժիցայի՝ Hornja Łužica, Oberlausitz (հարավային հատված՝ Սաքսոնիայում)։ Վերջին պահպանված սլավոնական էթնիկական համայնք, որն օգտագործում է սլավոնական լեզու։
Պատմություն և նկարագրություն
Ժամանակակից սորբերը համարվում են պոլաբյան սլավոնների մաս կազմող՝ սորբեր կոչվող ցեղային միության մնացորդը։ Գոյություն ունեին երկու ցեղային միություն ևս՝ լյութիչներ և բոդրիչներ։ Պոլաբյան սլավոնները վաղ միջնադարում զբաղեցրել են այժմյան գերմանական պետության տարածքի մեկ երրորդը՝ հյուսիսը, արևելքը և հյուսիս–արևմուտքը։ 21–րդ դարի դրությամբ նրանցից բոլորը, բացի սորբերից, ենթարկվել են յուրացմանը հարևան գերմանացիների կողմից։ Պոլաբյան և պոմորյան հողերի միացման ընթացքը գերմանական պետություններին ձգվեց VIII–րդ դարից մինչև XIV–րդ դարը։ Առաջին փորձերը գրավելու սորբական հողերը կատարել է Կառլոս Մեծը։ Սակայն հետագայում տեղաբնիկները վերականգնել են իրենց անկախությունը։ 928—929–ը թվականներին Հենրիխ I Որսորդ թագավորը հաղթեց սորբական ցեղային միությանը, և վերջինս ներառվեց Գերմանական թագավորության կազմի մեջ։ XI–րդ դարի սկզբում Լուժիցան գրավվել էր Լեհաստանի կողմից, սակայն շուտով վերագրավվեց Մեյսենի մարկկոմսության կողմից։ 1076 թվականին գերմանական կայսր Հենրիխ IV–րդը փախանցեց Լուժիցան Չեխիային։ Դեպի Լուժիցա էին մասսայականորեն տեղափոխվում գաղութարարները Գերմանիայից, որոնք ստանում էին բազմաթիվ և բազմատեսակ առևտրային և հարկային արտոնություններ չեխական կառավարության կողմից։ Հաբսբուրգյան դինաստիայի Չեխիայում հաստատվելուց հետո տեղական սլավոնական բնակչության «գերմանացման» ընթացքը ավելի արագացավ։ XVII–րդ դարում վերոհիշյալ տարածաշրջանը տրվեց Սաքսոնիային։ XIX–րդ դարում մտավ Պռուսիայի կազմի մեջ, 1871 թվականից՝ Գերմանական կայսրության։
Սորբերի առաջին բնակավայրերը, ըստ գերմանական վարկածների, համապատասխանում են VI–րդ դարին։ Բրանդենբուրգում գոյություն ունի վերականգնված IX—X–րդ դարերի մի սորբական ամրոց՝ Ռադդուշը։ Ժամանակակից սորբերենն ունի երկու գրական նորմեր՝ ստորին սորբերենը և վերին սորբերենը։ Նաև կա սորբական հիմնը երկու լեզուներով և ընդհանուր զինանշանը։ Բրոքհաուսի և Եփրոնի հանրագիտական բառարանում գրված է, որ «սորբերը» հանդիսանում է ընդհանուր անվանումը և՛ վենդերի, և՛ պոլաբյան սլավոնների։ Լուժիցայի սորբերը համարվում են Գերմանիայի պաշտոնապես ճանաչված չորս ազգային փոքրամասնություններից մեկը։ Մնացած երեքն են գնչուները, ֆրիզերը և դանիացիները։ Համարվում է, որ սորբական արմատներ Գերմանիայում ունեն մոտ 60 հազար քաղաքացիներ, որոնցից 20 հազարն ապրում է Ստորին Լուժիցայում, 40 հազարը՝ Վերին Լուժիցայում։ 1912 թվականից գործում է սորբերի ազգային–մշակութային կազմակերպություն՝ «Դոմովինա»։
Մշակույթ
Սորբերի մշակույթը ներառված է Կենտրոնական Եվրոպայի մշակութային շրջանի մեջ։ Բնակավայրերի նախագծման հնագույն տիպը շրջանային է։ Ավելի ուշ Ստորին Լուժիցայում տարածում գտան խուտորները, Վերին Լուժիցայում՝ փողոցային տիպի շինությունները։ Բակը կարող է լինել փակ կամ բաց։ Շպրեևալդում կալվածքները տարածվում են ջրանցքների երկայնքով։ Բաուցենի շրջանում պահպանվել են եկեղեցային փայտյա ճարտարապետության նմուշներ։ Ստորին Լուժիցայի համար բնորոշ են փայտաշեն միհարկանի տները, Վերին Լուժիցայի համար՝ երկհարկանի տները, որտեղ երկրորդ հարկը կարկասային է։ Ժողովրդական արվեստի ու արհեստի ծաղկման շրջանը պատկանում է XVIII—XIX դարերին․ դրանց որոշ ճյուղերի զարգացումն շարունակվեց նաև XX դարի առաջին կեսում։
Ավանդական ուտեստներ
Ավանդական ուտեստներից են հարսանեկան ճաշը, տավարի միսը՝ ծովաբողքով, խոզի միսը՝ մանանեխի սոուսով, կաթնաշոռը՝ կտավատի ձեթով, սոխի և կարտոֆիլի հետ միասին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սլավոնական ազգեր Կատեգորիա:Գերմանիայի ազգեր
Տոնյա Հարդինգ
1994 թվականի հունվարին Հարդինգը բանավեճի մեջ է ներքաշվել, երբ նրա նախկին ամուսինը՝ Ջեֆ Ջիլուլին, հարձակում է կազմակերպել իր ամերիկացի մրցակից Նենսի Քերիգանի վրա։ Այնուհետեւ երկու կանայք 1994 թվականի փետրվարին մասնակցել են ձմեռային օլիմպիական խաղերին, որտեղ Քերիգանը նվաճել է արծաթե մեդալ, իսկ Հարդինգը զբաղեցրել է ութերորդ հորիզոնականը։ 1994 թվականի մարտի 16-ին Հարդինգը համաձայնել է ընդունել մեղքը, որում նա իրեն մեղավոր է ճանաչել դավադրության մեջ ՝ դատական հետապնդմանը խոչընդոտելու նպատակով։ Քերրիգանի վրա հարձակմանը նրա մասնակցության արդյունքում Միացյալ Նահանգների գեղասահքի ասոցիացիան նրան արգելել է մասնակցել մրցումների իր ողջ կյանքի ընթացքում։
2000-ականների սկզբին Հարդինգը հանդես էր գալիս որպես պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ, և նրա կյանքը բազմաթիվ ֆիլմերի, վավերագրական ֆիլմերի, գրքերի և ակադեմիական հետազոտությունների առարկա էր։ 2014 թվականին երկու հեռուստատեսային փաստագրական ֆիլմեր ՝ կապված Հարդինգի կյանքի և նրա կարիերայի մասին (Նենսի և Տոնյա և Ոսկու գինը),և դրանից ոգեշնչելով Սթիվեն Ռոջերսը `գրել է `«I,Tonya» ֆիլմը, ֆիլմում նկարահանվել է Մարգո Ռոբին՝ Հարդինգի դերում։ 2018 թվականին Հարդինգը մասնակցել է «Dancing with the Stars» -ի 26-րդ եթերաշրջանին ՝ եզրափակելով երրորդ հորիզոնականում։
Վաղ կյանք
Տոնյա Մաքսին Հարդինգը ծնվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 12-ին, Օրեգոն նահանգի Պորտլենդում ՝ Լավոնա Գոլդենի (ծնված 1940 թվականին) և Ալբերտ Հարդինգի (1933-2009) ընդանիքում։ Նա մեծացել է Արևելյան Պորտլանդում և սկսել է սահել երեք տարեկանից ՝ մարզվելով մարզիչ Դայան Ռաուլինսոնի մոտ։ Իր պատանեկության տարիներին Հարդինգը նույնպես որս էր անում և հոր մոտ ավտոմոբիլային մեխանիկա էր սովորում։ Նա կատարում էր տարբեր պատահական աշխատանքներ, այդ թվում ' բնակարանների կառավարում, բեռնատար մեքենա վարել, բայց հաճախ կես դրույքով էր աշխատում վատ առողջության պատճառով  Լավոնան աշխատում էր որպես մատուցողուհի և իր ձեռքով կարել էր դստեր սահադաշտի զգեստները, քանի որ նրանք չէին կարողանա գնել դրանք։  Հարդինգի ծնողները ամուսնալուծվել են 19 տարվա ամուսնությունից հետո 1987 թվականին, երբ նա 16 տարեկան էր ։ Նա հետագայում իր ուսումնական տարվա ընթացքում հեռացել է Միլվուկիի ավագ դպրոցից `գեղասահքի վրա կենտրոնանալու համար և 1988 թվականին ստացել է Ընդհանուր կրթական զարգացման (GED) վկայագիր :
Հարդինգը պնդում էր, որ ինքը հաճախ բռնության է ենթարկվում մոր կողմից։ Նա հայտարարել է, որ մինչև 7 տարեկան, ֆիզիկական և հոգեբանական բռնությունները դարձել էին նրա կյանքի կանոնավոր մասը։ Լավոնան խոստովանել է, որ մեկ անգամ հարվածել է Հարդինգին սառցադաշտում ։ 2018 թվականի հունվարին Հարդինգի մանկության ընկեր և կինոռեժիսոր Սանդրա Լուկովը խոսել է ի պաշտպանություն Հարդինգի մոր, քանի որ զգում էր, որ 2017 թվականին դուրս եկած «I, Tonya» կինոնկարը շատ ճշմարտություններ է տարածում Լավոնայի կերպարի վերաբերյալ։ Լուկովն ասել է, որ չնայած Հարդինգի մայրը կարող էր «ծայրահեղ» լինել իր դստեր նկատմամբ, սակայն Լավոնան ֆինանսավորել է և Հարդինգի գեղասահքի դասերը և ուներ «հսկայական մարդկություն»։
2008 թվականին Հարդինգի թույլտվությամբ «Tonya Tapes» կենսագրականի մեջ (գրված Լինդա Դ. Պրյուսի կողմից ՝ Հարդինգի հետ ձայնագրված հարցազրույցներից), նա ասում է, որ 1991 թվականին իրեն ծանոթ մարդկանց բռնաբարության զոհն է դարձել, և որ իր խորթ եղբայրը ՝ Քրիս Դևիսոնը, մի քանի առիթներով բռնաբարել է նրան երբ նա երեխա էր ։ 1986 թվականին Հարդինգը ոստիկանություն է զանգահարել այն բանից հետո, երբ Դևիսոնը նրան սեռական ոտնձգությունների է ենթարկել և ահաբեկել։ Նրան ձերբակալել են և կարճ ժամանակ նա անց է կացրել բանտում։ Հարդինգը ասել է, որ ծնողները ժխտում են Դեվիսոնի պահվածքը։ Դեյվիսոնը մահացել էէ 1988 թվականին չբացահայտված ճանապարհատրանսպորտային պատահարի հետևանքով ։  1994 թվականի մայիսի 3-ին Ռոլոնդա Ուոթսի հետ հարցազրույցի ժամանակ Հարդինգը ասել է, որ Դևիսոնը իր կյանքում միակ մարդն էր, ով արժանի չէր ներվելու և «Միակ մարդը, որին ես երբևէ ատել եմ» ։
Գեղասահքի կարիերա
Հարդինգը մարզվել է որպես գեղասահորդ իր ամբողջ պատանեկության տարիներին մարզիչ Դայան Ռաուլինսոնի մոտ։ Նա զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը գեղասահքի ԱՄՆ-ի 1986 թվականի առաջնությոնում, հինգերորդը ՝ 1987 և 1988 թվականներին, իսկ երրորդը ՝ 1989 թվականին։ 1989 թվականի փետրվարին ազգային առաջնությունում մրցելուց հետո Հարդինգը սկսել է մարզվել Դոդի Թեյխմանի մոտ՝ որպես իր մարզիչ ։ Այնուհետև նա հաղթել է 1989 թվականի Skate America մրցույթում և ուժեղ մրցակից է համարվել 1990 թվականի փետրվարին ԱՄՆ գեղասահքի առաջնությունում։ Սակայն նա գրիպ էր և ուներ ասթմա։ Նախնական ծրագրից հետո նա երկրորդ տեղից իջել է և ընդհանուր առմամբ ավարտել յոթերորդ հորիզոնականով:
Հարդինգի բեկումնային տարին եղել է 1991 թվականը, երբ ԱՄՆ-ի առաջնությունում նա փետրվարի 16-ին ավարտել է իր առաջին եռակի աքսելը՝ առաջին ամերիկուհին, որը կատարել է ցատկը։ Երկար ծրագրում նա կատարել է յոթ եռակի ցատկ, ներառյալ եռակի աքսելը։ Նա նվաճել է 1991 թվականի ԱՄՆ-ի կանանց մենասահքի հաղթողն է առաջին 6,0 տեխնիկական գնահատականով։ Նա  գրավել է առաջին հորիզոնականը երկար ծրագրում, ինը մրցավարներից յոթը նրան առաջին տեղն էին տվել, և այդպիսով հաղթել է ամբողջ մրցույթը։ 1991 թվականի մարտին կայացած աշխարհի միջազգային առաջնությունում նա կրկին ավարտել է եռակի ակսելը։ Հարդինգը եզրափակել է Քրիստի Յամագուտիից հետո երկրորդն ու առաջ անցավ Նենսի Կերիգանից։
1991 թվականի սեպտեմբերին Skate America մրցույթում Հարդինգը գրանցել է ևս երեք առաջին ՝
Չնայած այս ռեկորդային ելույթներին, 1991 թվականից հետո Հարդինգը այլևս չի չկարողացել հաջողությամբ ավարտել եռակի աքսելը մրցակցությունում, նրա մրցակցային արդյունքները սկսել են նվազել։ Նա և Դոդի Թեյխմանը կարճ ժամանակով բաժանվել էին 1991 թվականի ապրիլին, բայց կրկին միավորվել են հունիսին։ Հարդինգը դեռ մարզվում էր Տիչմանի ղեկավարությամբ 1992 թվականի առաջիկա մրցաշրջանում։ 1992 թվականի հունվարին գեղասահքի ԱՄՆ-ի առաջնությունում նա զբաղեցրել է երրորդ տեղը, և 1992 թվականի փետրվարին զբաղեցրել է չորրորդ տեղը ձմեռային Օլիմպիական խաղերում։ Մարտի 29-ին Հարդինգը զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը 1992 թվականի Աշխարհի առաջնությունում։ 1993 թվականին մրցաշրջանում նա վատ հանդես եկավ ԱՄՆ առաջնություններում և չի կարողացել որակվել աշխարհի առաջնության հավաքականում։
1994 թվականի հունվարին Հարդինգը նվաճել է ԱՄՆ-ի առաջնության առաջին հորիզոնականը, բայց հետագայում նա զրկվել է կոչումից։ USFSA կարգապահական հանձնաժողովը քվեարկել է տիտղոսը չեղյալ հայտարարելու համար 1994-ի հունիսին ՝ Նենսի Քերիգանի վրա հարձակման հետաքննությունից հետո։ 1994 թվականի փետրվարին Հարդինգին թույլ տրվեց մնալ ԱՄՆ գեղասահքի օլիմպիական թիմի անդամ ՝ չնայած հակասական իրավական հակասություններին  :
Մրցակցային կարևորագույն իրադարձություններ
1994 թվականի հունիսին Քլեր Ֆերգյուսոնը ՝ գեղասահքի ամերիկյան ասոցիացիայի նախագահը, քվեարկել է Հարդինգին իր տիտղոսից զրկելու օգտին 1994 թվականին։
Հանցագործությունների բացահայտում և Հարդինգի պատասխանը
Հունվարի 11-ին Անն Շատցը հարցազրույց է վերցրել Հարդինգից Օրեգոն նահանգի Պորտլենդի KOIN-TV հեռուտակայարանում։ Շաթցը հարցրել է, թե արդյոք նա չէր մտածում, որ իր ծանոթներից մեկը ծրագրում էր հարձակվել Նենսի վրա։ Հարդինգը պատասխանել է. «Ես միանշանակ մտածել եմ այդ մասին։ Ոչ ոք չի վերահսկում իմ կյանքը, բայց ես ... եթե այնտեղ ինչ-որ բան կա, որը ինձ դուր չի գալիս, ես կփոխեմ դա» ։ Հարդինգը նաև հաստատել է, որ ինքը զրուցել է ՀԴԲ գործակալների հետ Դեթրոյթում և կրկին Պորտլանդում։ Հունվարի 13-ին Էկարդտը և Սմիթը ձերբակալվել են։ Հունվարի 14-ին USFSA-ն հանդես եկավ հայտարարությամբ, թե Էկարդտի ձերբակալությունը ազդե՞լ է Հարդինգի օլիմպիական տեղակայման վրա. «Մենք գործ կունենանք միայն փաստերի հետ»։ Հարդինգի և Գիլուլիի առանձին փաստաբանները հաստատել են, որ զույգը ամենօրյա շփման և համագործակցության մեջ է եղել իրավապահների հետ ։ Հունվարի 15-ին Հարդինգը և Գիլոլին զրուցել են լրագրողների հետ, սակայն հրաժարվել են մեկնաբանել հետաքննության մասին։ Հունվարի 16-ին նրա փաստաբանն անց է կացրել ասուլիս, որում հերքել է Հարդինգի ներգրավվածությունը Քերիգանի վրա հարձակման մեջ։ Այդ երեկո Հարդինգը լքել է իր տունը` մարզիչների հետ գեղասահքի վարժություններ անցկացնելու համար, որտեղ նա խոսել է լրագրողների հետ և կատարել եռակի աքսել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի հանցագործներ Կատեգորիա:Կին ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1970 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գեղասահորդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ Կատեգորիա:Գեղասահորդներ Կատեգորիա:Կին բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կանայք
Մասի Օկա
Կյանք
Մասի Օկան ծնվել է Ճապոնիայի մայրաքաղաք Տոկիոյում ։ Նրա ծնողները բաժանվել են, երբ նա 1 ամսական էր։ Նրան մեծացրել և դաստիարակել է մայրը, իսկ հորը երբեք չի տեսել ։ Երբ Օկան 5 տարեկան էր, մոր հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ ։ 1997 թվականին ավարտել է Բրաուն համալսարանը ։
Անձնական կյանք
Մասի Օկան շատ լավ տիրապետում է ճապոներենին, անգլերենին և իսպաներենին ։ Նա հետաքրքրվում է կենդոյով, տեսախաղերով, նաև սիրում է դիտել ռոմանտիկ կատակերգություններ, դաշնամուր նվագել և երգել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրաունի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Փոքր Պինգա
Փոքր Պինգա (Малая Пиньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի ձախ ափում՝ 235 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։ Ակունքը գտնվում է ճահճոտ անտառներում, Տոտմից 35 կմ հյուսիս-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Մայնի Օֆենբախ
Մայնի Օֆենբախ, Օֆֆենբախ (Offenbach am Main), քաղաք Գերմանիայիում, Հեսսենի նահանգում։
Բնակչությունը կազմում է մոտ 118 հազար մարդ։ Բնակչության շրջանում միգրանտների մասնաբաժինը ռեկորդային է Գերմանիայի համար`55% (2011): Սկզբնապես այն արդյունաբերական քաղաք էր, որը հիմնականում զբաղվում էր կաշվե արդյունաբերությամբ։ Այսօր Մայն Օֆենբախը-ը հայտնի է որպես Ռայն-Մայնի շրջանի կարևոր սպասարկման կենտրոն, և այն նաև ընդգրկում է դիզայնի ինստիտուտը։ Քաղաքն անմիջականորեն հարում Է Մայնի Ֆրանկֆուրտին, մտնում է Ֆրանկֆուրտի ագլոմերացիայի մեջ և ենթարկվում է 2011 թվականին հողային կառավարության սահմանած տարածաշրջանային վարչակազմին, որը միավորում է Ֆրանկֆուրտի և նրա շրջակայքի կառավարումը։
Աշխարհագրություն
Մայն Օֆենբախը գտնվում է Մայն գետի հարավային և հարավ-արևմտյան ափին։ Կառուցապատված տարածքը գտնվում է քաղաքի հյուսիսային մասում, իսկ անտառային զանգվածը՝ հարավային մասում։ Քաղաքի ամենաբարձր կետը, 166 մետր, Շնեկենբերգում է (խխունջների սար)։ Ամենացածր կետը՝ Մայնի ափից 97 մետր հեռավորության վրա՝ Իզենբուրգյան ամրոցի դիմաց։
Հարակից համայնքներ
Մայն Օֆենբախը արևմուտքից և հյուսիսից սահմանակից է Մայնի Ֆրանկֆուրտին, հյուսիս-արևելքում՝ Մայնտալ քաղաքին (Մայն-Կինցիգ-Կրեյիս), արևելքում`Մայն Մյուլհայմ և Օբերտշաուզեն քաղաքների հետ (երկուսն էլ պատկանում են Օֆենբախի շրջանին), իսկ հարավում՝ Հյուսենշտամ և Նոյ-Իզենբուրգ քաղաքների հետ (երկուսն էլ պատկանում են Օֆենբախի շրջանին)։
Համայնքային բաժանում
Մայն Օֆենբախը բաժանված է հետևյալ տարածքներ՝ Բիբեր, Բյուրգել, Կայզերլայ, Լաուտերբորն, Ռոզենհեյոէ, Ռումպենհայմ, Տեմպելզե և Վալդհայմ։ Յուրաքանչյուր շրջան կարող է կիսվել քառորդով և շրջանով, որոնք չպետք է վերաբերվեն առանձին շրջաններին, քանի որ աշխարհագրորեն և վարչության կողմից նրանք միասնական են։
Պատմություն
Օֆենբախի մասին առաջին հիշատակումը վերաբերում է 977 թվականին։ 1486 թվականին քաղաքին տիրացել է իզենբուրգների տոհմը, 1556 թվականին Կոմս Ռայնգարդը այստեղ է տեղափոխել իր նստավայրը՝ կառուցելով Իզենբուրգի ամրոցը, շինարարությունն ավարտվել է 1559 թվականին։ 1564 թվականի հրդեհից հետո ամրոցը այրվել է և վերականգնվել է 1578 թվականին։
1600-ականների կեսերից Օֆենբախը ընկավ Հեսե-Դարմշտադտի հողատարածքների տիրապետությանը։ 1815թ. Վիեննայի կոնգրեսը քաղաքը փոխանցեց Ավստրիայի կայսր Ֆրանց II-ին։ Բայց մեկ տարի անց այն կրկին վերադարձվեց Հեսսենի մեծ դքսությանը՝ Դարմշտադտին։ Դքսական վարչությունը շարունակվել է մինչև 1918 թվականը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը ենթարկվեց դաշնակիցների զանգվածային ռմբակոծության, ավերվեց քաղաքի մեկ երրորդ մասը, 467 մարդ զոհվեց։
Մայն Օֆենբախը մտնում է Ֆրանկֆուրտի հետ հասարակական տրանսպորտի միասնական համակարգի մեջ, կապված է Ֆրանկֆուրտի քաղաքային էլեկտրագնացքի (S-Bahn), տրամվայի և ավտոբուսների հետ։
Կրոնական համայնք
Բարեկամական քաղաքներ.
Գերմանիայի եղանակային ծառայություն
Գերմանական եղանակի ծառայությունը Օֆենբախում կենտրոնական գրասենյակի հետ թողարկում է տարեկան 90000 կանխատեսում և 20000 զգուշացում անբարենպաստ եղանակային երեւույթների մասին։ Դրանով գերմանական եղանակի ծառայությունը կարևոր դեր է խաղում Ֆրանկֆուրտի օդանավակայանի թռիչքների անվտանգության ապահովման գործում։
Մեծ նշանակություն ունի նաև կլիմայի փոփոխությունների մոնիթորինգը և ուսումնասիրությունը, որոնք թույլ են տալիս գնահատել գլոբալ տաքացման հետևանքները և նվազագույնի հասցնել դրա հնարավոր վնասները ազգային և միջազգային մակարդակներում։ Գերմանական եղանակի ծառայությունն իր տրամադրության տակ ունի գերմանական ազգային գրադարան՝ աշխարհի խոշորագույն մասնագիտացված գրադարաններից մեկը։
Գերմանական եղանակային ծառայությունը այցելուների համար անվճար ապահովում է եղանակային պարկը։
Թանգարաններ
Գերմանական կաշվե թանգարանը (Deutsches Ledermuseum) նվիրված է կաշվի օգտագործմանը արվեստում, արհեստում և առօրյա կյանքում։ Այն հիմնադրվել է 1917 թվականին տեխնիկական դպրոցի պրոֆեսոր Ուգո Էբերհարդտի կողմից։ Ներկայումս 2500 ք.մ. մակերեսով տարածքում ցուցադրվում է ավելի քան 30,000 ցուցանմուշ։
Հայտնի բնակիչներ
Յակով Ֆրանկ
Էդուարդ Գորոխովսկի
Հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Մուշեղ Թումանյան
Մուշեղ Թումանյան (1889, Թիֆլիս -1938, Սիբիր), հայ բնագետ, ուսուցիչ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից, բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ավագ որդին։ Մուշեղ անունը դրվել է ի պատիվ Րաֆֆու «Սամվել» վեպի հերոսի ։
Կենսագրություն
Մուշեղ Թումանյանը ծնվել է 1889 թվականին Թիֆլիսում։ Մանկությունն անցել է Շուլավերում՝ մորական տատ Շուշանիկ Մաճկալյանի տանը։ Վերջինս մեծ դեր է խաղացել Մուշեղի ուսման գործում՝ նպաստելով, որ նա ընդունվի Թիֆլիսի արական գիմնազիա։ 1908 թվականին հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ Թումանյանի նկատմամբ ներկայացվել է «ազգայնական հայացքների և դաշնակցության գործի» կեղծ մեղադրանք։ Նրա հետ ձերբակալվել է նաև ավագ որդին՝ 8-րդ դասարանի աշակերտ Մուշեղը։ Արդյունքում նա մեկ տարի ուշ է ավարտել գիմնազիան։ Բաց թողածը լրացնելու նպատակով Մուշեղը բանտում զբաղվել է ինքնակրթությամբ։ Այդ տարիներին ևս պահպանել է կյանքի նկատմամբ լավատեսական մոտեցումը․ բանտում Թումանյանի գրած «Վայրէջք» բանաստեղծությանը պատասխանել է «Վերելք» չափածո  խորհրդածություններով։
1910 թվականին Մուշեղն ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի բնագիտական բաժինը։ Թումանյանը երազում էր, որ որդիներից մեկը երկրաբան դառնա և առանձնապես մեծ հույսեր էր կապում ավագ որդու հետ՝ նշելով․ Մուշեղն ինքն էլ վաղուց հետաքրքրվում էր բնությամբ․ ցանկանում էր ունենալ ծաղիկների հավաքածու։
Համալսարանական տարիներին Մուշեղն ակտիվորեն մասնակցել է հայ երիտասարդների կազմակերպած հավաքույթներին։ Նա ցավով էր ընդունում, որ երիտասարդները աստիճանաբար մոռանում են հայերենը։ 1915 թվականին, ուսումը կիսատ թողնելով, զորակոչվել է ծառայության Իգդիրի երկրորդ դրուժինայի կազմում՝ որպես կամավոր։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Սակրավորների ուսումնարանում։
1916 թվականին կամավորների կազմում մեկնել է Արևմտյան Հայաստան, զբաղվել որբերի խնդիրներով։ 1918-1920 թվականների իրադարձություններից հետո կնոջ և նորածին որդու՝ Վիգենի հետ տեղափոխվել են Թիֆլիս, այնուհետև՝ Շուլավեր։ Տեղի դպրոցում դասավանդել է ֆիզիկա և քիմիա։ Ծրագրում էր կազմել բնագիտության դասագրքեր դպրոցականների և ուսանողների համար։ Զուգահեռ զբաղվել է այգեգործության ու պտղաբուծության վերաբերյալ գիտական աշխատանքով։
1937 թվականին նոյեմբերի 5-ին Խորհրդային իշխանությունների կողմից ձերբակալվել է և աքսորվել Տայշետ՝ Արևելյան Սիբիր, որտեղ էլ 1938 թվականին մահացել է։
Ամուսնու մահվան մասին իր օրագրություններում Մարիան գրել է․
Ընտանիք
Կնոջ՝ Մարիա Սոկալսկայայի հետ ծանոթացել է Պետերբուրգում սովորելու տարիներին։ Մարիան ազգությամբ լեհ էր և սովորում էր համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետում։ Իրենց ծանոթության մասին Մարիան գրել է․ Սովորելով հայերեն կարդալ ու գրել՝ Մարիան ամուսնու մահից հետո էլ շարունակել է ուսուցչական գործունեությունը, մասնակցել Հովհաննես Թումանյանին նվիրված բոլոր միջոցառումներին։
Մուշեղ Թումանյանն ու Մարիա Սոկալսկայան ունեցել են երեք երեխա՝
Գոլֆի գնդակ (Լիխտենշտայնի նկար)
«Գոլֆի գնդակ» (Golf Ball), ամերիկացի նկարիչ Ռոյ Լիխտենշտայնի նկարը՝ ստեղծված 1962 թվականին փոփ արտ ոճով։ Նկարված է յուղաներկով, կտավի վրա։ Պատկերված է «առանձին գունդ՝ նախշավոր, տարբեր ուղղություններ ունեցող կիսաշրջանաձև փոսիկներով» ։ Նկարը հաճախ զուգորդվում է Պիտ Մոնդրիանի սև ու սպիտակ աշխատանքների հետ։ «Գոլֆի գնդակ» նկարը ներկայացվել է Լիխտենշտայնի առաջին անհատական ցուցադրության ժամանակ և որոշիչ նշանակություն է ունեցել փոփ արտի նրա վաղ զուգորդումների համար։
Պատմություն
1962 թվականի փետրվարին Նյու Յորքի Լեո Կաստելլիի պատկերասրահում Ռոյ Լիխտենշտայնի առաջին անհատական ցուցահանդեսի բոլոր տոմսերը վաճառվել էին դեռևս մինչև բացումը ։ «Գոլֆի գնդակ» ներկայացվել է նկարչի մյուս նկարների շարքում ։ Ավելի ուշ Լիխտենշտայնը ներառել է այն և իր այլ աշխատանքներ՝ 1972 թվականի «Նատյուրմորտ ոսկե ձկնիկով և գոլֆի գնդակի նկարով» (Still Life with Goldfish Bowl) և 1979 թվականի «Ձգտում բարոկկոյին» (Go for Baroque) ։ «Գոլֆի գնդակ» նկարը աբստրակցիոնիզմի և ֆիգուրտիվիզմի համատեղման նորամուծության օրինակ է ծառայում ։ Այս նկարում աբստրակցիոնիզմը ի հայտ է գալիս եռաչափության, լուսաստվերի և ռելիեֆի բացառման եղանակով ։
Սև ու սպիտակ գույների կիրառումը Լիխտենշտայնի կողմից հավանաբար կրել է 1940-ական և 1950-ական թվականներին Վիլլեմ դե Կունինգի, Ֆրանց Կլայնի և Ռոբերտ Միզերվելի աշխատանքների ազդեցությունը։ Առավել հավանական է, որ «Գոլֆի գնդակը» հղում է Պիտ Մոնդրիանի 1917 թվականի «Կոմպոզիցիա սև ու սպիտակով» (Composition in Black and White) նկարին ։ Մեկ այլ տարբերակով Լիխտենշտայնի նկարը կարող է հղում ծառայել Մոնդրիանի մեկ այլ աշխատանքի՝ 1915 թվականի «Կոմպոզիցիա № 10» նկարին ։ Այդ նկարչի աշխատանքները հաճախ են լրացուցիչ աղբյուր ծառայել Լիխտենշտայնի համար իր աշխատանքներն ստեղծելիս՝ որպես 1960-ական թվականներին գովազդվող երևույթներ ։ Ինքը հեղինակը Մոնդրիանին անվանել է ոգեշնչման աղբյուր իր «Պլյուս և մինուս» նկարի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1962 նկարներ Կատեգորիա:Ռոյ Լիխտենշտայնի նկարներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Լևոն Աբրահամյան (դաշնակահար)
Լևոն Աբրահամյան, հայ դաշնակահար, երգեհոնահար, դիրիժոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 16-ին, Եգիպտոսում։ 1948 թվականին ծնողների հետ հայրենադարձվել է Երևան ։
Կրթություն
Ուսանել է Չայկովսկու անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցում, այնուհետև՝ Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ որպես դաշնակահար, թավջութակահար, երգեհոնահար և դիրիժոր։
Ստեղծագործական գործունեություն
Հանդես է եկել Հայաստանի պետական կամերային նվագախմբի հետ՝ որպես դաշնակահար և երգեհոնահար։ 1970-ականների կեսերից որպես դիրիժոր աշխատել է Երևանի Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, Հ. Պարոնյանի անվան պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում, Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբում։ Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա-ի հովանավորությամբ տասնվեց տարեկանից սկսած շուրջ 35 տարի հանդիսացել է Ս. Էջմիածնի Մայր տաճարի երգչախմբի երգեհոնահարը։ 1990 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 1992 թվականին հիմնել է Լոս Անջելեսի առաջին հայկական կամերային նվագախումբը, որն ունեցել է ընդամենը երկու տարվա կյանք։ Դիրիժորական գործունեությանը զուգահեռ դասավանդել է Գլենդելի միջազգային երաժշտական դպրոցում։
Ժամանակին մշտական կոնցերտմայստերն էր անվանի երգիչներ Գոհար Գասպարյանի, Լուսինե Զաքարյանի, բազմիցս բեմ է բարձրացել թավջութակահարներ Մեդեա Աբրահամյանի, Գերոնտի Թալալյանի և ջութակահար Ժան Տեր-Մերկերյանի հետ։
Գոհար Գասպարյանը նրա մասին ասել է. «Լևոնն անգերազանցելի կատարողներից մեկն է իր ասպարեզին մեջ։ Նրա մասին ժամանակին խորհրդային թերթերը գրում էին, որ նվագակցելիս վերանում է աշխարհից, իր պարտիտուրային հետ է, նրան լսելիս զգում ես, որ ավելի լավ է նվագում, քան գրված է։ Շատ կատակասեր մարդ էր, զվարճախոս, նրա հետ օրդ երբեք տխուր ու անհետաքրքիր չէր անցնի... Բախտավոր էի, որ նման դաշնակահար ունեի, ինչպիսին էր բացառիկ տաղանդով օժտված Լևոն Աբրահամյանը, ում հետ ելույթ եմ ունեցել նաև Ամերիկայում։ Մոսկվայում գրել էին՝ կարծես Գոհար Գասպարյանը Բախի հետ է ելույթ ունենում, այնքան որ հրաշալի էր նվագում Լևոնը» ։
Մահացել է 2018 թվականի նոյեմբերի 3-ին, ԱՄՆ-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Հայ երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ Կատեգորիա:Հայ կոնցերտմայստերներ
Գիրոկաստրա
Գիրոկաստրա (ալբաներեն՝ Gjirokastër), քաղաք Ալբանիայի հարավային մասում, Գերյա սարի և Դրինո գետի միջև ընկած հովտում, ծովի մակերևույթից 300 մետր բարձրության վրա։ Բնակավայրի հին քաղաքամասն ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության հուշարձանների ցանկում։ Քաղաքին բարձունքից հսկում է միջնադարյան բերդը, որտեղ հինգ տարին մեկ անգամ անց է կացվում Գիրոկաստրայի՝ ազգային բանահյուսությանը նվիրված փառատոնը։ Այս բնակավայրում են ծնվել ու մեծացել Ալբանիայի նշանավոր առաջնորդներից մեկը՝ Էնվեր Խոջան և անվանի գրող, մի շարք միջազգային հեղինակավոր գրական մրցանակների դափնեկիր Իսմայիլ Կադարեն։
Պատմություն
Հնագիտական պեղումների արդյունքները վկայում են, որ Գիրոկաստրայի ներկայիս տարածքում ու շրջակայքում դեռևս բրոնզեդարյան ժամանակներում ապրել են մարդիկ, որոնք ամենայն հավանականությամբ խոսել են հին հունարենի հյուսիսարևմտյան՝ դորիական բարբառով ։ Հնագետները հայտնաբերել են վաղ երկաթի դարի խեցեղեն արտեֆակտներ, որոնք իրենց պատրաստման ոճով նմանվում են Ալբանիայի Էլբասան շրջանի Պաժոկ բնակավայրի մոտ բացված հնավայրում և Ալբանիայի մի շարք այլ հնավայրերում գտնված ուշբրոնզեդարյան խեցեղենին ։ Գիրոկաստրայի շրջակայքում ամենից վաղ բնակություն հաստատած այն ցեղերը, որոնց մասին որոշակիացված վկայություններ կան, եղել են հունախոս կաոնյաններ, որոնք պատկանել են էպիրուսյան խմբին ։
Պատմական փաստաթղթերում բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է 1336 թվականին, հունական Αργυρόκαστρο - Argyrokastro անվանումով, որպես Բյուզանդական կայսրության մաս հանդիսացող տարածք: Մերձակայքում գտնվող Ադրիանապոլսի անկումից հետո դարձել է ուղղափառ քրիստոնեական թեմի մաս ։ Այնուհետև կռվախնձոր է դարձել Էպիրուսի բռնակալական պետության և ալբանական Զենևիսի կլանի միջև։ 1417 թվականին ընկել է թուրքական տիրապետության տակ և այդպես մնացել գրեթե հինգ հարյուրամյակ՝ մինչև 1913 թվականը ։ Այդ շրջանում հայտնի է եղել Էրգիրի կամ Էրգիրի Կասրի անվանումով։ Եվ եթե 16-րդ դարում գերազանցապես բնակեցված էր քրիստոնյաներով, ապա 19-րդ դարի սկզբներին դարձել էր հիմնականում մուսուլմանաբնակ, վերածվել բեկտաշի կոչվող դավանաբանական ուղղության կրոնական կենտրոնի։ 1912-1913 թվականների բալկանյան պատերազմի ժամանակ հունական բանակը գրավել է այն, բայց կարճ ժամանակ անց բնակավայրը ներառվել է Ալբանիայի նորանկախ պետության կազմում։ Դա առաջ է բերել տեղի հույն բնակչության ընդվզումն ու ըմբոստացումը. կռիվների արդյունքում նրանք 1914 թվականին ստեղծել են Հյուսիսային Էպիրուսի ինքնավար հանրապետությունը՝ Գիրոկաստրա մայրաքաղաքով, բայց այդ հանրապետությունը երկար չի գոյատևել. 1921 թվականին քաղաքը վերջնականապես հանձնվել է Ալբանիային ։ 1990-ական թվականների կեսերին այստեղ բռնկված հակակառավարական ցույցերը հանգեցրեցին Ալբանիայի 1997 թվականի քաղաքացիական պատերազմին ։
Ներկայումս քաղաքում, մուսուլման և ուղղափառ ալբանացիների հետ կողք կողքի, ապրում ու գործում է հունական թեև ոչ մեծաթիվ, սակայն որոշակի ազդեցություն ունեցող համայնքKallivretakis, Leonidas (1995). "Η ελληνική κοινότητα της Αλβανίας υπό το πρίσμα της ιστορικής γεωγραφίας και δημογραφίας [The Greek Community of Albania in terms of historical geography and demography ." In Nikolakopoulos, Ilias, Kouloubis Theodoros A. & Thanos M. Veremis (eds). Ο Ελληνισμός της Αλβανίας [The Greeks of Albania]. University of Athens. p. 34. "Στα πλαίσια της επιτόπιας έρευνας που πραγματοποιήσαμε στην Αλβανία (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1992), μελετήσαμε το ζήτημα των εθνοπολιτισμικών ομάδων, όπως αυτές συνειδητοποιούνται σήμερα επί τόπου. [As part of the fieldwork we held in Albania (November–December 1992), we studied the issue of ethnocultural groups, as they are realized today on the spot.]"; p. 42. "Στο Νομό του Αργυροκάστρου: Έλληνες 40%, Βλάχοι 12%, Αλβανοί Χριστιανοί 21%, Αλβανοί Μουσουλμάνοι 28%, επί συνόλου 66.000 κατοίκων, 63% Χριστιανοί, 49% Αλβανοί." p. 43. "4) Ακόμη και εκεί που η ύπαιθρος είναι ελληνική ή ελληνίζουσα, οι πόλεις διαθέτουν αλβανική πλειοψηφία. Αυτό φαίνεται καθαρά στις περιπτώσεις Αργυροκάστρου και Δελβίνου, όπου οι Νομαρχίες πέρασαν στα χέρια της μειονότητας, όχι όμως και οι Δήμοι των αντιστοίχων πόλεων." "[4) Even where the countryside is Greek or Greekish, cities have an Albanian majority. This is clear where the prefectures of Gjirokastër and Delvinë were passed into the hands of the minority, but not the municipalities of the respective cities.]"; p. 51. "Ε Έλληνες, ΑΧ Αλβανοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, AM Αλβανοί Μουσουλμάνοι, Μ Μικτός πληθυσμός...." p.55. "GJIROKASTRA ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ 24216 Μ (ΑΜ + ΑΧ + Ε)."; p.57. ։ Գիրոկաստրան, Սարանդա քաղաքի հետ մեկտեղ, համարվում է Ալբանիայի հունական համայնքի կենտրոններից մեկը, որտեղ Հունաստանը հյուպատոսարան է բացել։
Անվանումները և ստուգաբանությունը
Պատմական փաստաթղթերում քաղաքն առաջին անգամ հիշատակել է Հովհաննես Վեցերորդ Կանտակուզենոսը, 1336 թվականին, միջնադարյան հունարեն Argyrocastron (Αργυρόκαστρον) անվանումով, որն առաջացել է հունարեն ἀργυρόν (արգիրոն), (նշանակում է արծաթ) ու κάστρον (կաստրոն, այսինքն՝ բերդ) բառերի միացումով և նշանակել է Արծաթաբերդ։ Բյուզանդական ժամանակագիրները նույնպես հարանման մի անվանում են գործածել՝  Argyropolyhni, որ նշանակում է Արծաթավան կամ Արծաթաշեն (Αργυροπολύχνη): Գոյություն ունի մեկ այլ վարկած, ըստ որի՝ քաղաքի անվանումը ծագել է առասպելական Արգիրո իշխանուհու անունից, իշխանուհի, ում մասին 19-րդ դարի գրող  Կոստաս Կրիստալիսը փոքրածավալ մի վեպ է գրել , իսկ Իսմայիլ Կադարեն՝ 1960-ական թվականներին՝ մի ընդարձակ բանաստեղծություն, բայց դա կարելի է համարել պարզապես ժողովրդական ստուգաբանության նմուշ, քանի որ, ինչպես վկայում են պատմական անհերքելի փաստերը, իշխանուհին ապրել է շատ ավելի ուշ ժամանակներում՝ 15-րդ դարի երկրորդ կեսին ։
Քաղաքի ալբանական անվանաձևը Gjirokastra է, ալբաներենի գեգ բարբառով՝ Gjinokastër. երկու անվանաձևերն էլ առաջացել են քաղաքի հունական անունից ։
Կլիմա
Գիրոկաստրայի կլիման բնորոշվում է որպես միջերկրածովյան, սակայն սովորականից ավելի տեղումնառատ։
Փոքր Սոմբոլ
Փոքր Սոմբոլ (Малый Сомбол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Սոմբոլ գետի աջ ափում՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Էդվարդ Հիթ
Էդվարդ Հիթ (Edward Richard George Heath, )՝ բրիտանացի պահպանողական քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության վարչապետներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Անգլիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Վլադիմիր Դարիդա
Վլադիմիր Դարիդա (չեխ․՝ Vladimír Darida, օգոստոսի 8, 1990 թ., Սոկոլով, Չեխոսլովակիա), չեխ ֆուտբոլիստ, գերմանական Հերթա ֆուտբոլային ակումբի և Չեխիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպանն է։
Կարիերա
Վիկտորիա Պլզեն ակումբի սանն է։ Հարազատ ակումբի հետ 2 անգամ դարձել է Չեխիայի առաջնության չեմպիոն, ևս մեկ անգամ՝ գավաթակիր և սուպերգավաթակիր։ Եվրոպայի Լիգայում իր առաջին գոլը խփել է 2012 թ․ փետրվարի 16-ին, երբ թիմը մրցում էր Շալկե 04֊ի հետ։ Այս հանդիպումն ավարտվում է 1։1 հաշվով։
2013/14 մրցաշրջանից տեղափոխվել է գերմանական Ֆրայբուրգ, որտեղ եղել է թիմի առանցքային խաղացողներից մեկը, նաև 11 մետրանոց և տուգանային հարվածների հիմնական իրացնողը ։
Երբ Ֆրայբուրգը սկսեց հանդես գալ Երկրորդ Բունդեսլիգայում, ֆուտբոլիստի համար սկսեցին պայքարել մի քանի գերմանական ակումբներ։ 2015 թ․ ամռանը Դարիդան Հերթայի հետ ստորագրում է 4 տարվա պայմանագիր ։ Դարիդան իր վստահ խաղով կարողանում է դառնալ նոր ակումբի առաջատար ֆուտբոլիստներից մեկը ։ Դարիդան 2015/16 մրցաշրջանում ամենաշատն է վազել խաղադաշտում։ Սահմանել է ռեկորդ Վոլֆսբուրգի դեմ անցկացված խաղում, վազելով 13.8 կմ ։
Մրցելույթները ազգային հավաքականի կազմում
թարմացվել է 2018 թ․ հունիսի 2-ին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Չեխ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չեխիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիկտորիա Պլզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բանիկ Սոկոլովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրայբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բեռլինի Հերտայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Չնաշխարհիկ սերֆինգ (հեռուստասերիալ)
Չնաշխարհիկ սերֆինգ (Lightning Point), ավստրալիական ֆանտաստիկ մանկական և ընտանեկան հեռուստասերիալ, որը նկարահավել է 2011 թվականին։ Արտադրության մաս են կազմել ավստրալիական կինոպրոդյուսերական կազմակերպություն Jonathan M. Shiff Productions–ը, գերմանական հեռուստակազմակերպություն ZDF, ZDF Enterprises և ավստրալիական հեռուստակազմակերպություն Network Ten–ը։ Գերմանիայում հեռուստասերիալը «Alien Surfgirls» անվանմամբ ցուցադրվել է KI.KA и на ZDFtivi հեռուստաալիքով՝ 12+ պիտակավորմամբ։
Դերերում
Կատեգորիա:Ավստրալիական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Թելքաօպտիկական փոխանցման համակարգ
Թելքաօպտիկական փոխանցման համակարգ (ԹՕՓՀ — պաշտոնապես օգտագործվող անվանում ), նաև թելքաօպտիկական կապի գիծ (ԹՕԿԳ), թելքաօպտիկական համակարգ, որը բաղկացած է ակտիվ և պասիվ տարրերից և նախատեսված է օպտիկական տիրույթում ինֆորմացիան հաղորդելու համար, գլխավորապես ինֆրակարմիր տիրույթում ։
Առավելություններ
Թելքաօպտիկական գծերն ունեն մի շարք առավելություններ մալուխային եվ ռադիոռելեային կապի համակարգերի նկատմամբ։
Թերություններ
Թելքաօպտիկական հաղորդման գծերի թերություններն են՝
Կիրառություններ
Թելքաօպտիկական հաղորդման գծերի առավելությունները թույլ են տալիս այն օգտագործելու տարբեր հեռահաղորդակցման տարբեր ոլորտներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռահաղորդակցություն
Մեկ շաբաթ Մերլինի հետ
Մեկ շաբաթ Մերիլինի հետ, 2011 թվականին նկարահանված բրիտանական ֆիլմ (ժանրը՝ դրամա)։ Ռեժիսոր՝ Սայմոն Քուրտիս, սցենարը՝ Ադրիան Հոդջես։ Դերերում՝ Միշել Վիլյամս, Քենեթ Բրանախ, Էդդի Ռեյդման, Դոմինիք Կուպեր, Ջուլիա Օրմոնդ, Էմմա Ուոթսան և Ջուդի Դենչ։ Հիմքում ընկած են Քոլին Կլարքսի հեղինակած երկու գրքերը, որոնք պատմում են այն ժանակաշրջանի մասին, երբ նկարահանվում էր  Արքայազնը և գեղեցկուհին  ֆիլմը, իսկ ֆիլմի գլխավոր դերերում էին Մերլին Մոնրոն և Լոուրենս Օլիվիերը։ Ֆիլմի սյուժեն ներկայացնում է 1957 թվականին նկարահանվող ֆիլմի ընթացքը, երբ Մերլինին Լոնդոնում ուղեկցում էր Քոլինը, մինչ Մոնրոյի ամուսինը՝ Արթուր Միլլերը, վերադառնար ԱՄՆ-ից։
Հիմնական նկարահանումները սկսվել են 2010 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Pinewood Studios-ում։ Տեսարանները նկարահանվել են Saltwood ամրոցում, White Waltham Airfield-ում և Լոնդոնի գլխավոր փողոցներում։ Ֆիլմի մասշտաբային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Նյու Յորքում։ Ֆիլմը թողարկվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին ԱՄՆ-ում, նոյեմբերի 25-ին՝ Մեծ Բրիտանիայում։
Մերլին Մոնրոյի դերակատարման համար Վիլյամսն ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի Ոսկե Գլոբուս մրցանակաբաշխության ժամանակ։
Սյուժե
1956 թվականին, համալսարանն ավարտելուց հետո, սկսնակ ռեժիսոր Քոլին Կլարքսը մեկնում է Լոնդոն՝ Լոուրենս Օլիվիերի կինոընկերությունում աշխատանք փնտրելու։ Մենեջերն ասում է, որ ազատ աշխատատեղ չկա, բայց Քոլինը որոշում է սպասել Օլիվիերին, ում նա մի անգամ խնջույքի ժամանակ էր հանդիպել։ Երբ Օլիվիերը կնոջ՝ Վիվիենի հետ եկավ, Վիվիենն առաջարկեց տղային վերցնել նոր ֆիլմի աշխատանքների համար, որտեղ նկարահանվելու էր նաև Մերլին Մոնրոն։ Քոլինի առաջին հանձնարարությունը Մերլինի և նրա ամուսնու՝ Արթուր Միլլերի համար հարմար բնակարան գտնելն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:The Weinstein Company ֆիլմեր
Կարիբա Հեյն
Կարիբա Սեսիլիա Էլիզա Հեյն (Cariba Cecilie Elize Heine, ), ավստրալիացի դերասանուհի, պարուհի, ֆոտոմոդել, լուսանկարիչ։ Ավելի հայտնի է Ռիկի Չեդվիկի դերով «H2O: Պարզապես ավելացրու ջուր» և Բրիջետի դերով «Մեծ ալիք» հեռուստասերիալներում։ Կարիբան ներկա է եղել Nickelodeon Choice Awards 2007 և DOLLY Teen Choice Awards 2008 մրցանակաբաշխությունների ժամանակ Ավստրալիայում ։
Կենսագրություն
Կարիբան ծնվել է Յոհանեսբուրգ քաղաքում։ 1991 թվականին նրա ընտանիքը մեկնում է Ավստրալիայի Կանբերրա քաղաք։ Կարիբան սկսել է զբաղվել պրոֆեսիոնալ պարերով, նաև ելույթ է ունեցել թատրոնում և նույնիսկ վոկալայինում։ Նա մասնակցություն է ունեցել շատ թատրոնային ներկայացումներում, ամենաշատը նա ելույթ է ունեցել Ավստրալիայի հեքիաթներում և ժանապարհորդել է Ամերիկայով։ Դարձել է ամենաերիտասարդ պարուհին Սիդնեյում։ Պրոֆեսիոնալ պարերով սկսել է զբաղվել 8 տարեկանից իր մոր ստուդիայում, որը նույնպես պարուհի էր։
Շուտով նա հայտնվել է Ավստրալիայի պարային «Strictly Dancing» նախագծում։ Նախագծում մասնակցելը Կարիբայի համար բացել է ճանապարհ դեպի հեռուստատեսություն։ Հետո նա հայտնվեց «H2O: Պարզապես ավելացրու ջուր» հեռուստասերիալում։ Ռիկի Չեդվիկի դերի համար նա վարձել է անձնական լողի մարզիչ։