cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լյուսե ֆյորդ
Առաջացման պատմություն
Սառցե դարաշրջանում այդ խզվածքները լցվում են սառցով։ Այդ սառցի լեզվակը շարժվում էր դեպի ծովը՝ իր հետ ողողամաշելով ու տանելով խզվածքների ապարները։ Սահելով ներքև՝ այդ նստվածքային նյութերը հասնում են մինչև ֆյորդի ավարտը՝ այսպես կոչված ֆյորդային գետաբերան։ Անընդհատ այդ նյութն ու սառույցը շարժվելով հղկել ու մաշել են ֆյորդի ժայռակոփ պատերը, որի համար էլ հիմնականում դրանք ողորկ են։ Ֆյորդերը գտնվում են զուգահեռ բարձր ձգված լեռների միջև։ Հենց շարժման ուղղությամբ էլ սկսվել է սառույցի հալման պրոցեսը, երբ ավարտվել է սառցի դարաշրջանը։ Գիտական գրականության մեջ այս պրոցեսն անվանում են էկզարացիա՝ սառցադաշտային ողողամաշում (Glazialerosion) :
Այն բանից հետո, երբ սառցադաշտը նահանջեց, այդ «հսկայական խզվածքը» լցվում է ջրով։ Այդ երևույթն առաջացել է մոտավորապես տասը հազար տարի առաջ։ Լյուսե ֆյորդը ձգված է արևմուտքից արևելք ուղղությամբ՝ մոտավորապես 42 կմ երկարությամբ։ Ջրի վրա խոյացած զուգահեռ ժայռերի բարձրությունը հասնում է մոտավորապես մեկ կիլոմետրի։
Ֆյորդի ափերի բարդ ռելիեֆի պատճառով այստեղ ձևավորվել են միայն երկու բնակավայրեր՝ Լյուսեբոթն (Lysebotn) և Ֆորսան (Forsand):
Լյուսեբոթն
Լյուսեբոթնը (Lysebotn) փոքր քաղաք է Լյուսե ֆյորդի ամենաարևելյան հատվածում։ Բնակչությունը հիմնականում կազմված է երկու հիդրոէլեկտրակայանների աշխատակիցներից։ Այդ Ջրէկ-ները գտնվում են Լյուսեում և Թյոդանում։ Դրանք կառուցված են ժայռի վրա։ Լյուսեի հիդրոէլեկտրակայանում ջուրը լցվում է տուրբինների մեջ՝ 620 մետր բարձրությունից գահավիժելով և արտադրում է 210 մեգավատտ էլեկտրաէներգիա։ Թյոդանի էլեկտրակայանի հզորությունը կազմում է մի փոքր ավելի պակաս՝ 110 մեգավատտ. այստեղ ջուրը թափվում է 896 մետր բարձրությունից։ Վերոնշյալ երկու ջրաէլեկտրակայանները 100 հազար բնակչի ապահովում են էլեկտրաէներգիայով։
Միակ ճանապարհը, որը Լյուսեբոթնը միացնում է արտաքին աշխարհի հետ, քսանյոթ շրջադարձերով ուղին է՝ 900 մետր ընդհանուր հավաքական բարձրությամբ։ Ճանապարհի թևերից մեկն անցնում է թունելով։ Ամառային սեզոնին Լյուսեբոթն և Լաուվիկ (Lauvvik) բնակավայրերի միջև օրական երկու անգամ երթևեկում է զբոսաշրջային լաստանավ ։ Ֆյորդի տարածքով ճանապարհորդության ժամանակ բարձրախոսով ներկայացվում է տեսարժան վայրերի ընդհանուր բնութագիրը մի քանի լեզուներով, մասնավորապես՝ բուկմոլ, անգլերեն, գերմաներեն։ Լաստանավի սրճարանում տրամադրվում են նաև այլ լեզուներով բուկլետներ։
(842) Կերստին
(842) Կերստին (Kerstin), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,235215 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8385 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6319 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2125,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169375 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,55° անկյուն։
Լյուսե ֆյորդ
Քյերագբոլթոն
Քյերագբոլթոնը (Kjeragbolten) հսկայական մեծություն ունեցող գլաքար է, որի ընդհանուր ծավալը 5 մետր³ է։ Վերջինս երկու ուղղաձիգ ժայռերի միջև զմռսված կլորավուն քար է։ Քյերագբոլթոնը Լյուսե ֆյորդի ամենաայցելվող տեսարժան վայրերից մեկն է համարվում։ Այդ քարի վրա հասնելու համար հատուկ լեռնագնացության գործիքներ ու սարքավորումներ անհրաժեշտ չեն։ Սակայն պետք է հաշվի առնել այն փաստը, որ քարի վրայից մինչև ֆյորդի ջրերը մեկկիլոմետրանոց խորությամբ անդունդ է տարածվում։ Ամառային լավ եղանակներին այս քարի վրա բարձրանալու համար ոչ միայն արտասահմանցի զբոսաշրջիկներ են գալիս, այլև մեծ թվով նորվեգացիներ։
(842) Կերստին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1916 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Լյուսե ֆյորդ
Արծվի բույն
Ճանապարհորդությունը դեպի Քյերագ սկսվում է Օյգարդսթոլեն (Øygardsstølen) տեղանքից, որի անվան ստուգաբանությունը մեկնում է, որ նորվեգերենով այն նշանակում է « Արծվի բույն»։ Վերջինս իրենից ներկայացնում է ոչ շատ մեծ մի սրճարան՝ 500 մետր բացարձակ բարձրության վրա։ Դեպի «Արծվի բույն» ճանապարհը գալիս է Սթավանգերից։ Սրճարանի հարևանությամբ է գտնվում նաև վճարովի ավտոկայանատեղին, որտեղ զբոսաշրջիկները թողնում են իրենց ավտոմեքենաները՝ դեպի Քյերագ բարձրանալիս։ Այստեղ տեղադրված է տեղեկատվական տախտակ, որտեղից կարելի է իմանալ ճանապարհների մասին, ուղիների, զուգարանների և լոգասենյակների տեղադրության մասին։
Դեպի ներքև՝ Լյուսեբոթն տանող մեծ ճանապարհ է կառուցված։ Սրա վրա կան թվով քսանյոթ մեծ շրջադարձումներ։ Այս ճանապարհը գործում է միայն ամառային եղանակին՝ անվտանգության նկատառումներով։ «Արծվի բույն» տեղանքում նաև տեղադրված է դիտահարթակ, որտեղից կարելի է տեսնել վերոնշյալ շրջադարձերն ու Լյուսեբոթն բնակավայրը։
Սրճարանը սպասարկում են մեկից երեք անձինք։ «Արծվի բույն» սրճարանից կարելի է գնել խմելու ջուր, բուտերբրոդներ. հենց այստեղ էլ իրականացվում է ավտոկայանատեղիի վճարումները։ Վաճառքում, բացի սննդամթերքից, կան նաև հուշանվերներ, հատկապես բացիկներ Լյուսե ֆյորդի տեսարժան վայրերի պատկերներով։ Ի դեպ, գնված բացիկներով կարելի է հենց այդտեղից նամակ ուղարկել. այն ընդունված կարգ է Նորվեգիայի զբոսաշրջային ոլորտում:
Վերելք դեպի Քյերագ
Դեպի Քյերագ վերելքը սկսվում է Øygardsstølen-ից՝ «Արծվի բույն» տեղանքից։ Զառիթափ ճանապարհի վրա կան հատուկ նշումներ՝ չմոլորվելու համար։ Ամենուրեք նշված է կարմիր ներկով Т տառը։ Հատկապես բարդ տեղանքներում ու զառիվայր հատվածներում զբոսաշրջիկների համար կառուցված են մետաղական ճաղաշար-բազրիքներ, որոնցով ինչպես վերելքը, այնպես էլ վայրէջքը առավել դյուրին է դառնում։ Սարահարթի ամենաբարձր հատվածին հասնելու համար անհրաժեշտ է հաղթահարել երեք վերելքներ և երկու վայրէջքներ։ Վերջիններիս ընդհանուր երկարությունը 500 մետր է։  «Արծվի բույն» տեղանքից մինչև Քյերագբոլթոն կազմում է մոտավորապես չորս կիլոմետր ուղիղ գծով, բայց հաշվի առնելով վայրէջքներն ու վերելքները, ճանապարհը զգալիորեն երկարում է։
Միջին տվյալներով՝ Քյերագ կարելի է հասնել 2,5 ժամում։
Բոլոր զբոսաշրջիկներին խորհուրդ է տրվում դեպի Քյերագբոլթոն բարձրանալիս կրել համարավետ սպորտային կոշիկներ, որոնք չեն սահի ողորկ ժայռերին։ Ինչպես նաև հարմարավետ զգեստներ ու տաք հագուստ, որովհետև բարձունքում բավականին ցուրտ է լինում։ Նորվեգիայի զբոսաշրջային ծառայությունները դեպի Քյերագբոլթոն այցելություն չեն խրախուսում անձրևային եղանակներին։
Բեյսջամփինգ Քյերագից
Բեյսջամփինգը պարաշյուտային սպորտի նոր տարատեսակ է, որը ձևավորվել է հենց այստեղ։ Ի տարբերություն դասական պարաշյուտային թռիչքների, բեյսջամփինգի համար թռչող հարմարանքներ պետք չեն, ու այն շատ ավելի մատչելի է զբոսաշրջիկների համար։ Լյուսե ֆյորդում բեյսջամփինգի համար հիանալի վայր է հանդիսանում նրա հյուսիսային լեռնային հատվածը. այն ֆյորդից բարձր է 984 մետրով։ Երկու ժայռերն՝ Պրեքեսթուլենն ու Քյերագը, հարմար են բեյսջամփինգով զբաղվելու համար, սակայն Պրեքեսթուլենում զբոսաշրջիկների մեծ հոսքի պատճառով պարաշյուտային թռիչքների համար հիմնականում օգտագործվում է Քյերագի ժայռը։ Տարեկան ավելի քան 30 հազար թռիչքներ են իրականացվում պարաշյուտով դեպի Լյուսե ֆյորդի ջրերը։
Պատմություն
1992 թվականին սկսնակ բեյսջամփեր Սթեն Էդվարդսենը (Stein Edvardsen) Ստավանգերի հանրախանութներից մեկում տեսնում է Քյերագի տեսարաններով մի փոստային բացիկ։ Ճշտելով վաճառողից, թե այդ ժայռը Նորվեգիայի որ հատվածում է գտնվում, կատարում է ուղևորություն դեպի այդտեղ։ Քանի որ նա սկսնակ բեյսջամփեր էր, տարածքը հետազոտեց, որպեսզի պարզի՝ հարմար է արդյոք պարաշյուտային սպորտի համար։ Այդ ժամանակ դեռևս Սթեյնը փորձառու չէր. նա ընդամենը մի քանի թռիչքներ էր գործել կռունկներից և հեռուստաաշտարակներից, դրա համար էլ վստահ չէր, թե տեղը հարմար է թռիչքներ իրականացնելու համար։
Երկու տարի անց՝ 1994 թվականի հոկտեմբերին, Սթեյնն ու իր երկու ընկերները, Քյերագում գտնելով ամենահարմար «հարթակը», կատարեցին առաջին պարաշյուտային թռիչքը Քյերագից։
Արդյունքում պարզ դարձավ, որ Քյերագը լիովին համապատասխանում է թռիչքների համար, սակայն 1994 թվականին միայն երեք թռիչքներ են իրականացվել, ու քանի որ աշուն էր ու եղանակային պայմանները չէին թույլատրում, թռիչքները դարձան անհնարին։ Իր առաջին թռիչքից հետո Սթեն Էդվարդսենը եղավ Bridge Day, որտեղ նրա ծանոթ Ջոն Վինսենտը պատմեց ֆրանսիական Շամոնի Մոն Բլան բնակավայրից թռիչքների մասին, որտեղ ազատ անկամ ժամանակը կազմում է ինը վայրկյան։ Սթենը հայտարարեց, որ Ստավանգերից ոչ հեռու կա մի վայր, որտեղ հնարավոր է տասնութվայրկյանանոց ազատ անկման թռիչքներ իրականացնել։ Այդ փաստը հետաքրքրեց պարաշյուտային սպորտի սիրահարներին և արդեն հաջորդ տարի Քյերագից կատարվեց չորս հարյուր թռիչքներ։
Պարաշյուտային թռիչքների նոր վայրը արագ արձագանք է գտնում բեյսջամփերների շրջանում և շուտով դառնում է ամենասիրելի վայրերից մեկը։ Այդ ժամանակ դեռևս բեյսջամփինգը Նորվեգիայի պարաշյուտային ասոցիացիայի կողմից պաշտոնապես չէր գրանցվել։ Բոլոր թռիչքները իրականացվել են գաղտնի պայմաններում։
1995 թվականի ամռանը Սթեյնը քայլեր ձեռնարկեց, որպեսզի ստեղծի բեյսջամփինգի ասոցիացիա։ Դա նրա մոտ հաջողվեց, և 1996 թվականի փետրվարին սկսեց գործել այդ ասոցիացիան։ Նորվեգիայի բեյսջամփինգի ասոցիացիայի գլխավոր հիմնախնդիրը դարձավ համագործակցել այլ երկրների բեյսջամփերների հետ, որոնք ցանկանում են անկարգելային թռիչքներ իրականացնել Քյերագում. ասոցիացիան առաջարկում էր տեղափոխում և թռիչքների իրականացում։ Ավելի ուշ սկսեցին իրականացնել և թռիչքների դասընթացներ, ովքեր ցանկանում էին զբաղվել բեյսջեմփիգով ։
Կանոնակարգ
1994-ից 2010 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Քյերագից արձանագրվել է մահվան ելքով տասը թռիչք ։ Առաջին նմանատիպ դժբախտ պատահարը արձանագրվեց 1996 թվականին ։ 1999 և 2000 թվականներին ևս չորս ողբերգություններ տեղի ունեցան այս վայրում՝ թռիչք իրականացնելու ժամանակ։ Ամեն անգամ, նմանատիպ պատահարներից հետո, ոստիկանությունը բեյսջամփինգի ասոցիացիայի նկատմամբ նոր սահմանափակումներ էր իրականացնում։ Միայն այդ ակումբի ակտիվ գործունեության շնորհիվ է, որ այդտեղ լրիվ չարգելեցին թռիչքները։ Մանավանդ որ նման նախադեպ արդեն կար Նորվեգիայում՝ Թրոլվեգենում (Թրոլների պատ)։ Այստեղ այսօր օրենքի ուժով բացարձակապես արգելված են թռիչքները։ Թրոլների պատից թռչելու ժամանակ իր մահկանացուն է կնքել ամերիկացի հայտնի լրագրող, օպերատոր և բեյսջամփեր Կարլ Բենիշը :
Քյերագու շատ խստացված օրենքներ են գործում բեյսջամփերների համար, որպեսզի խուսափեն մահվան ելքով պատահարներից։ Որպեսզի Քյերագից իրականացվի թռիչք պարաշյուտով, պետք է հետևել ներքոհիշյալ կանոնակարգի կետերին.
Վիճակագրություն
1994-ից 2009 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Քյերագից կատարվել են ավելի քան 30 հազար թռիչքներ։ Այդ ընթացքում արձանագրվել են մոտավորապես հարյուր միջադեպեր և ինը մահացու դեպքեր։ Շուրջ երեսուն անգամ փրկրարարական ուղղաթիռներով մարդկանց են տարհանել այս տարածքից ։
Ժայռամագլցումներ
Քյերագը ոչ միայն հիանալի վայր է բեյսջամփերների համար, այլև ժայռամագլցումների։ Այսօրվա դրությամբ հայտնի են տասներեք զբոսաշրջային ուղղություններ, որոնք ըստ նորվեգական դասակարգման 6-ից 7 մակարդակի բարդության են։ Կենտրոնական հատվածի ձախ մասում գործում է Hoka Hey 7+ երթուղին, որն առաջին անգամ հաղթահարվել է 1996 թվականին, իսկ ազատ ոճի ժայռամագլցումն արձանագրվել է 1999 թվականին։ Դրանից աջ գտնվում է Skjoldet А3 (7-րդ մակարդակի բարդության) երթուղին, որն առաջին անգամ հաղթահարվել է 1995 թվականին ։ 2009 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի ժայռագնացների հավաքականը կատարեց կենտրոնական հատվածի առաջին մագլցումը պատմության մեջ ։ Այդ երթուղին ստացավ «Լանդսքրոն»  անվանումը ։
2009 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև մարտի 10-ը պետերբուրգյան լեռնագնացների հավաքականը առաջին անգամ պատմության մեջ հաղթահարեց կենտրոնական հատվածի ժայռամագլցումը։ Այդ խմբի մեջ էին մտնում ներքոհիշյալ ալպինիստներ՝ Գալինա Չիբիտոկ (ղեկավար, սպորտի վաստակավոր գործիչ), Վյաչեսլավ Իվանով (սպորտի վաստակավոր  գործիչ), Ալեքսեյ Լոնչինսկի (սպորտի վաստակավոր  գործիչ), Իվան Դոժդև (սպորտի վաստակավոր  գործիչ) և Վալերի Շամալո (սպորտի վարպետ) ։ Նրանց խումբը հաղթահարեց 6B մակարդակի բարդության վերելքը։ Այս երթուղին Ռուսաստանում առաջին տեղը զբաղեցրեց  լեռնագնացության XXVII չեմպիոնատում՝ 2009 թվականին, որպես առաջին անգամ հաղթահարված վերելք ։
Ֆլյորլի
Ֆլյորլին (Flørli) տեղակայված է Լյուսե ֆյորդի հարավային կողմում, մոտավորապես 25 կիլոմետր ֆյորդի գետաբարանից և 15 կիլոմետր Լյուսեբոթնից հեռու։ 20-րդ դարի սկզբներին այստեղ աշխատում էր սեփական մի էլեկտարակայան։
1802 թվականին Ֆլյորլին վերականգնվեց և իր տնտեսական գործունեությունը շարունակեց մինչև 1915-ից 1920 թվականները։ 1916 թվականին, կառուցվեց հիդրոէլեկտրակայանը և այստեղ այլևս գյուղատնտեսությամբ չկարողացան զբաղվել։
Էլեկտրակայանը 1917-1921 թվականներին
Հին էլեկտրակայանի շենքը կառուցված է ար-նուվո ճարտարապետական ոճով, որի երկարությունը կազմում է 80 մետր, իսկ լայնությունը՝ 9 մետր։ Այսօր այն ներկված է սպիտակ գույնով և տեսանելի է նույնիսկ շատ հեռվից։ Կենտրոնական, ամենամեծ սրահում նախկինում գտնվում էր տուրբինային բաժանմունքը։
Էլեկտրաէներգիա ստանալու համար ջուրը վերցնում էին լեռներից՝ սկզբում մեկ խողովակով, իսկ ավելի ուշ՝ երկու խողովակներով։ Այդ երկու խողովակները պահպանվել են մինչև այսօր։ Դրանց հարևանությամբ կառուցված է ֆունիկուլյոր և աշխարհի ամենաերկար փայտյա աստիճանները ։
1916 թվականին Ֆլյորլիում աշխատում էին 119 աշխատակիցներ, 28 կանայք և 37 երեխաներ: Մինչ մեր օրերը հասած դպրոցի շենքում, 1920-ից 1925 թվականներն ընկած ժամանակաշրջանում ուսանում էին 11 աշակերտներ: Դպրոցը փակվում է 1970 թվականին, իսկ փոստը՝ 1981 թվականին ։
1999 թվականին այստեղ բացում են նոր ավտոմատ կառավարմամբ հիդրոէլեկտրակայան։ Դրա բացումից հետո Ֆլյորլին ապաբնակեցվում է։
Աշխարհի ամենաերկար փայտե աստիճանանները
Հիդրոէլեկտրակայանը աշխատեցնելու նպատակով լեռներից երկու խողովակներով ջուր էին հասցնում էլեկտրակայան։ Այդ խողովակները սպասարկելու նպատակով դրանց զուգահեռ փայտից աստիճաններ են կառուցել։ Այդ աստիճանի երկարությունը կազմում է 1600 մետր, իսկ բարձրությունների տարբերությունը՝ 740 մետր : Այդ փայտե սանդուղքը բաղկացած է ուղիղ 4444 աստիճաններից: Այն համարվում է աշխարհի ամենաերկար փայտյա աստիճանը ։ Այս հետաքրքիր աստիճանները շատ զբոսաշրջիկների են գրավում, որոնք ուզում են փորձել սեփական ուժերը։ Ամռանը Ֆլյորլիում աշխատում է սրճարան, մի փոքրիկ հյուրանոց և «Ֆլյորլիի ընկերներ» ընկերությունը («Flørlis Venner»), որը կազմակերպում է այստեղ ցուցահանդեսներ ։
1999 թվականին կառուցած նոր հիդրոէլեկտրակայան
1990-ական թվականների վերջին սկսեց աշխատել նոր հիդրոէլեկտրակայանը։ Այն ամբողջովին կառուցված է ժայռի մեջ, ինչպես որ օլիմպիական հոկեյի պալատը Լիլեհամերում։ Ջուրը դեպի տուրբիններ մատակարարվում է բարձր լեռներում գտնվող սարահարթից։ Այս հիդրոէլեկտրակայանի աշխատանքն ամբողջովին ավտոմատացված է ու գտնվում է Ֆորսան կոմունայի ենթակայության ներքո։ Արտադրված էլեկտրաէներգիան այստեղից տեղափոխվում է հիմնականում Ստավանգեր։
Սոնգեսան
Սոնգեսանը (Songesand) փոքր գյուղական համայնք է Լյուսե ֆյորդի հյուսիսային ափին։ Այն Ֆորսանի և Լյուսեբոթնի միջև է գտնվում։ Մտնում է Ֆորսան կոմունայի կազմի մեջ։
Սոնգեսանից դեպի Օրդալ (Årdal) գործում է ցամաքային ուղին, որով կարելի է հասնել նաև Էլմելան (Hjelmeland) կոմունա։ Գյուղն ունի իր սեփական նավահանգիստը։
Նախկինում Սոնգեսանում ապրում էր 36 մարդ. այստեղ կար փոստային բաժանմունք և դպրոց։ Դպրոցը վերջնականապես փակվում է 1969 թվականին։ Փակմանը նախորդող տարիներին այստեղ սովորում էր 3-4 աշակերտ։
Սոնգեսանի զարգացման նոր համազարկը տրվեց 1994 թվականին։ Դա կատարվեց նրանից հետո, երբ ամառային սեզոնին այստեղ սկսեց գործել Ստավանգեր-Լյուսեբոթն լաստանավային ուղին ։
Հենյանե
Հենյանեն (Hengjane) լեռ է Լյուսե ֆյորդի հյուսիսային ափին՝ Պրեքեսթուլենից ոչ շատ հեռու։ Այս տարածքը հատկապես գրավում է լեգենդների սիրահարներին։ Այդ ռոմանտիկ լեգենդը ծավալվել է գերմանացի Հայնրիխի և Զիկկեի շուրջ։ Գերմանացի Հայնրիխը ֆյորդում հայտնվել է առաջին անգամ 1915 թվականին և զբաղվել ձկնորսությամբ։ Մի անգամ լսում է Զիկկե անունով մի կնոջ մասին, որն ապրել է Հենյանե լեռան ամենաբարձր կատարին։ Նա մագլցելով վեր է բարձրանում։ Արդյունքում սիրահարվում է Զիկկեին։ Նրանք ունենում են երեխա, որը չի դիմանում առաջին ձմեռվա սառնամանիքներին և մահանում է։ Հայնրիխը զբաղվում էր տնային ինքնաթոր օղու արտադրությամբ, որը շատ շահեկան էր, քանի որ արագ սպառվում էր։ Այդ ժամանակ Նորվեգիայում գործում էր այսպես կոչված չոր օրենք, որն արգելում էր ալկոհոլային խմիչքների վաճառքն ու տարածումը (1921 թվականին)։ Ինքնաքաշ օղին հասնում է նույնիսկ Սթավանգեր։ Այսօր կարելի է տեսնել փոքրիկ քարե նավամատույցը, որի կողքին Հայնրիխը թողնում էր իր նավակը և բարձրանում լեռը կարապիկի (վերհան մեքենա) օգնությամբ։ Հենց կարապիկով էլ վեր էր հանում թորելու համար անհրաժեշտ շաքարն ու իջեցնում արդեն պատրաստի ինքնաքաշ օղին։
Երկարատև փնտրտուքներից հետո, ի վերջո ոստիկանությանը հաջողվում է գտնել ապօրինի օղի քաշողի կացարանի տեղը։ Առգրավում են օղի թորելու սարքավորումները և Հայնրիխին արտաքսում են երկրից։  Որոշ ժամանակ անց նա կրկին հետ է վերադառնում իր սիրելի Զիկկեի մոտ։ Սակայն նավակի վաճառքի համար առաջացած վիճաբանության հետևանքով Հայնրիխը կրկին անհետանում է։ Զիկկեն նրան սպասում է ցկյանս՝ ապրելով աղքատության և վշտի մեջ Հենյանե լեռան կատարին ։
Բռնագրաված օղի թորելու սարքը ցայսօր էլ պահպանվում է։ Այն կարելի է տեսնել Օյգարդսթյոլենում (Øygardsstølen)՝ Քերյագ հասնելու ճանապարհի մեկնարկային կետում։
Պրեքեսթուլեն
Պրեքեսթուլեն (Preikestolen), հայտնի է նաև որպես («Ժայռ-ամբիոն»), այն հսկայական ուղղաբերձ ապառաժ է, որ կախված է Լյուսե ֆյորդից 604 մետր բարձրության վրա։
Ռեֆսյու
Ռեֆսյուն նախկին շոգենավային նավահանգիստ է՝ Լյուսե ֆյորդի հյուսիսային ափերին։ Այսօր այստեղ կարելի է տեսնել միայն նախկին նավահանգստի բետոնային հիմքերը փոքր ծոցի մեջ՝ ֆյորդ թափվող գետակի կողքին։ Առաջին էքսկուրսիաները դեպի Պրեքեսթուլեն իրականացվել են դեռևս 1890-ական թվականներին։ Դեպի ժայռաբեկոր տանող արահետները, որոնցով այսօր ուղևորվում են զբոսաշրջիկները, նախկինում չկային։ Ռեֆսյույից շատ բարդ և անհարմար ճանապարհներով էին տանում դեպի հռչակավոր ժայռաբեկորը։ Մինչև որ նոր ուղիներ ու ճանապարհներ ստեղծվեցին զբոսաշրջիկների թվի ավելացմանը զուգահեռ։ Այսօր Ռեֆսյուում մնացել են միայն հին ամրաններ և բետոնի մնացորդներ, որպես էքսկուրսիայի մեկնարկակետ այն չի օգտագործվում արդեն շատ տարիներ ։
Լանդա
Լյուսե ֆյորդի դելտայից ոչ շատ հեռու հայտնաբերվել են հետաքրքիր հնագիտական գտածոներ, որոնք փաստում են, որ մարդիկ այստեղ բնակություն են հաստատել անհիշելի ժամանակներից։ Այդ բնակավայրերի մնացորդները թվագրվում են մ.թ.ա. 1500 թվականով։ Գտածոներից կարելի է եզրակացնել, որ մարդիկ ապրել են ընդհանուր տնտեսությամբ։ Կացարանների հնագույն հիմքերում Նորվեգիայի իշխանությունները վերականգնել են երկաթի և բրոնզի դարերի տները։ Ամբողջ Լանդայի տարածքում կան վեց տուն-թանգարաններ։
Պեղումներն ու վերականգնողական աշխատանքներն իրականացվել են Թրոնդ Լյոքենի (Trond Løken) ղեկավարությամբ։ 1995 և 1999 թվականներին վերջինս համահեղինակությամբ լույս է ընծայել Լանդայում գտած հնագիտական իրերի մասին պատմող մի քանի գրքեր ։
Ֆորսան
Ֆորսանը (Forsand)  համանուն կոմունայի մայրաքաղաքն է։ Բնակչությունը կազմում է մոտավորապես 1000 մարդ։ Այստեղ Լյուսե ֆյորդի դելտայի խորությունը հասնում է ընդամենը 13 մետրի։ Ֆորսանը բավականին հարուստ կոմունա է։ Ֆորսան կոմունայի տնտեսության հիմնական ճյուղերն են էլեկտրաէներգիայի արտադրությունն ու վաճառքը. ի դեպ էլեկտրաէներգիայի առյուծի բաժինը վաճառում են Նորվեգիայի մեծությամբ 4-րդ քաղաքին՝ Ստավանգերին։ Մյուս ճյուղերից են նավագնացությունը, ձկնարդյունաբերությունն ու զբոսաշրջությունը՝ լեռնագնացություն, ժայռամագլցում։ Ֆորսանից դեպի Լյուսե ֆյորդի մյուս ափ հասնելու համար կառուցված է բետոնաճոպանային կամուրջ։ Զբոսաշրջիկները եթե Քյերագից հետո ցանկանում են տեսնել նաև Պրեքեսթուլենը, ապա կարող են լաստանավով դեպի Լաուվիկ չմեկնել, այլ ավտոմեքենաներով հասնել Ֆորսան, անցնել ֆյորդն ու հասնել Պրեքեսթուլեն։
Կամուրջ Լյուսե ֆյորդի վրա
Ֆյորդի ամենասկզբում կառուցված է համանուն կախովի կամուրջը։ Այն միացնում է Ֆորսանը հակառակ ափի բնակավայրերին։
կամրջի շինարարական աշխատանքների մեկնարկը տրվել է 1995 թվականին։ Երկու տարի անց՝ 1997 թվականին կամուրջը հանձնվել է շահագործման։ Լյուսե ֆյորդի կախովի կամրջի թռիչքի երկարությունը կազմում է 446 մետր, իսկ ընդհանուր երկարությունը՝ 639 մետր է։ Հիմնասյուները կառուցված են երկաթբետոնե կոնստրուկցիաներից, որոնց բարձրությունը հասնում է 102 մետրի։ կամրջի լայնությունը 12.3 մետր է :
Լաուվիկ
Լաուվիկը (Lauvvik) լաստանավերի նավամատույց է մայրցամաքային RV 13 ճանապարհին կից։ Ամառային շրջանում այն ֆյորդի տարածքով լաստանավային զբոսաշրջության ավարտական կետն է համարվում։ Լաուվիկից կարելի է շատ արագ հասնել Սանդնես և Ստավանգեր՝ Նորվեգիայի նավթային մայրաքաղաք։
Կլիմա
Ներքոհիշյալ դիագրամում կապույտներով ներկայացված են անձրևային օրերի միջին ամսական քանակությունը։ Այստեղ անձրևային է համարվում այն օրը, երբ թափվում է 1 միլիմետրից ավելի տեղումներ։ Ընդհանուր ներկայացված է վերջին տասը տարիների միջինացված ցուցանիշները՝ օդերևութբանական կայանից ստացված
«Ծովի մշակները»
Ֆրանսիացի աշխարհահռչակ գրող Վիկտոր Հյուգոն Լյուսե ֆյորդ այցելել է 1866 թվականին։ Հեղինակը այդ վայրը հիշատակել է իր «Ծովի մշակները» (Les Travailleurs de la Mer) գրքում, որտեղ իր հերոսի՝ Ժիլիատիի միջոցով պատկերել է տեղի ձկնորսների կյանքը, նրանց պայքարը ծովի տարերքի ու ծովային հրեշի դեմ։ 1917 թվականին ֆրանսիացի ռեժիսոր Անդրե Անտուանը նկարահանում է Վիկտոր Հյուգոյի վերոնշյալ ստեղծագործության մոտիվներով համանուն ֆիլմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի ֆյորդեր Կատեգորիա:Նորվեգիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ռուգլան Կատեգորիա:Հյուսիսային ծով Կատեգորիա:Նորվեգիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի ծոցեր Կատեգորիա:Նորվեգիայի ծոցեր Կատեգորիա:Ծոցեր այբբենական կարգով
Սուրեն Սարգսյան (ռազմական գործիչ)
Սուրեն Արտաշեսի Սարգսյան, Խորհրդային Միության հերոս (մարտի 24, 1945 թվական), գվարդիայի սերժանտ։
Կենսագրություն
1942 թվականին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Օրյոլի մարզի, Բելառուսիայի ազատագրմանը, Լեհաստանի վերագրավմանը։ Եղել է կապավոր։ Հերոսի կոչման արժանացել է Դնեպրի գետանցման ժամանակ (1944 թվականի հունիս) ցուցաբերած խիզախության և արիության համար։ 1945 թվականին զորացրվել է։  Ավարտել է Երևանի Կառլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1951 թվական)։ Աշխատել է ինժեներ Ավտոպահեստամասերի գործարանում, 1963 թվականից` «Հայմետաղմատ» վարչության պետ։
Մահացել է 2009 թվականի նոյեմբերի 14-ին։ Թաղված է հայրենի Ոսկեվազ գյուղում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Ai, se eu te pego!
"Ai, se eu te pego!" (, Oh, If I Catch You!), 2008 թվականի բրազիլական երգ՝ գրված Շերոն Ացիոլիի և Անտոնիո Դիգսի կողմից, Ալայն դե Ֆոսեկայի, Ամանդա Տեյշեյրայի և  Կարին Ասսիս Վինագրեի համահեղինակությամբ : Առաջին անգամ կատարվել է  Os Meninos de Seu Zeh-ի կոմից։
Միշել Թելոի տարբերակ
Անտոնիո Դիքսը, որ եղել է երգի համահեղինակը, հասկացել է, որ այն կարող է դառնալ ազգային հիթ Բրազիլիայում, և առաջարկել է, որ այն թողարկի բրազիլացի երգիչ Միշել Թելոն։ Արդյունքում երգը դարձել է հիթ Բրազիլիայում, Լատինական Ամերիկայում և Եվրոպայում։
Թելոի տարերակն զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը բրազիլական հիթ-շքերթում։ Ավելի ուշ այն հասել է առաջին հորիզոնականին Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի 23 երկրներում։ Միացյալ Նահանգներում երգը գլխավորել է Billboard Hot Latin Songs ու Latin Pop Songs հիթ-շքերթները և հասել Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի 81-րդ հորիզոնականին, ինչի շնորհիվ Միշել Թելոն դարձել է բրազիլացի 3-րդ մենակատարը, որի երգն ընդգրկվել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում (Սերժիո Մենդեսից և Մորիս Ալբերտից հետո)։
Սինգլը դարձել է 6-րդ ամենաշատ վաճառվածը 2012 թվականին՝ ամբողջ աշխարհում վաճառվելով 7,2 մլն օրինակով և ընդգրկվելով բելոր ժամանակների ամենաշատ վաճառված սինգլների շարքում ։ Սինգլը դարձել է ամենաշատ ներբեռնված թվային երգը Գերմանիայում 2006 թվականից ի վեր ։ 2014 թվականի հուլիսի տվյալներով՝ այն եղել է 21-րդ դարի 90-րդ ամենաշատ վաճառված սինգլը Ֆրանսիայում (308000 վաճառված օրինակ) ։ Պաշտոնական տեսահոլովակը YouTube-ում հավաքել է ավելի քան 810 մլն դիտում՝ 2018 թվականի մայիսի տվյալներով ։
Ալեքսանդրինսկի թատրոն
'''Ալ. Պուշկինի անվան ռուսական պետական ակադեմիական դրամայի թատրոնը (ռուս.՝ Российский государственный академический театр драмы им. А. С. Пушкина) կամ Ալեքսանդրինյան թատրոնը''' գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում, հանդիսանում է Ռուսաստանի հնագույն դրամատիկական թատրոններից մեկը, որը պահպանվել է մինչ այսօր ։
Նախաալեքսանդրինյան շրջան (1756-1837)
Ռուսաստանում առաջին մշտական հանրային թատրոնը ստեղծվել է Ելիզավետա Պետրովնա կայսրուհու հրամանով 1756 թ օգոստոսի 30-ին, նախնական անվանումն էր «Ողբերգությունների և կատակերգությունների ներկայացման ռուսական թատրոն» ։ Թատերախումբը գլխավորել է «ռուսական թատրոնի հայր» Ֆեոդոր Վոլկովը, թատրոնի տնօրենն էր դրամատուրգ Ալեքսանդր Սումարոկովը։ 1759 թվականից թատրոնը ստացավ պալատական թատրոնի կարգավիճակ։
1763 թ Վոլկովի մահվանից հետո, թատրոնը գլխավորում է ռուս դերասան Իվան Դմիտրիևսկին։
«Ռուս պալատական դերասանները», ովքեր խաղացել են Ալեքսանդր Սումարոկովի, Դենիս Ֆոնվիզինի, Յակով Կնյաժնինի, Վլադիմիր Լուկինի, Պյոտր Պլավիլշչիկովի, Պիեռ Կորնելի, Ժան Ռասինի, Վոլտերի, Ժան Բատիստ Մոլիերի, Պիեռ Բոմարշեի պիեսներում, երկար ժամանակ հանդես էին գալիս տարբեր թատրոններում ։
1770-ական թվականների սկզբներին խաղացանկում կայուն տեղ է զբաղեցնում կոմիկական օպերան ։
Թատրոնի շենքը
Ներկայիս շենքի տեղում 1801 թ Անտոնիո Կազասիի իտալական թատերախմբի համար կառուցվել էր փայտե թատրոն։ Որոշ ժամանակ անց թատերախումբը ցրվեց, իսկ կառույցը գնվեց գանձապետարանի կողմից և սկսեց անվանվել «Փոքր թատրոն» ։
1832 թ օգոստոսի 31-ին՝ 76 տարի անց, թատերախմբի կազմավորվելուց հետո, թատրոնը ստացավ նոր շենք, որը կառուցել էր ճարտարապետ Կարլ Ռոսսին ։ Կառույցը հանդիսանում է Պետերբուրգի ճարտարագիտական հայտնի հուշարձաններից մեկը՝ կառուցված ամպիր ոճով։
1841 թ թատրոնը տեղավորում էր 700 հանդիսատես ։
19-րդ դար
1832 թվականից թատրոնը կոչվեց Ալեքսանդրինյան ։ Այդպես է կոչվել Նիկոլայ I-ի կնոջ՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի պատվին ։
19-րդ դարի ընթացքում թատրոնը մայրաքաղաքի թատերական կյանքի կենտրոնն էր հանդիսանում, այս թատրոնում է ծնվել ռուսական թատերական մշակույթի պատմությունը։
Դարասկզբին ողջ ռուսական թատրոնը հիմնված էր եվրոպական նմուշների վրա, իսկ ավելի ուշ սկսեց մշակել իր սեփական դպրոցը։
19-րդ դարի առաջին կեսին՝ 1812 թ Հայրենական պատերազմում հաղթանակից հետո, հանրահայտ էին թեթև ժանրերը՝ կատակերգությունը և վոդևիլը։ Բեմադրվում էին այնպիսի հեղինակների պիեսներ, ինչպիսիք են Միխայիլ Զագոսկինը, Նիկոլայ Խմելնիցկին և Ալեքսանդր Շախովսկոյը։
Թատրոնում բեմադրվել են նաև Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի «Երիտասարդ ամուսիններ» (1815) և «Կեղծ անհավատարմություն» (1818) կատակերգությունները։ Կատակերգական դերերը խաղում էին դերասաններ Մարիա Վալբերխովան և Իվան Սոսնիցկին։
Նախահեղափոխական տարիներին եղել է կայսրերի և կայսերական թատրոնների տնօրինության ուշադրության կենտրոնում՝ հատկապես Նիկոլայ 1-ին օրոք։ Այս ժամանակաշրջանը նշանավորվում է վոդևիլի ծաղկմամբ։ 1830-1850-ական թվականների ակնառու դերասաններից են Նիկոլայ Դյուրը, Վարվարա Ասենկովան, Անդրեյ Կարատիգինը, Իվան Սոսնիցկին։ Այս թատրոնում են առաջին անգամ բեմադրել Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհասը», Նիկոլայ Գոգոլի «Ռևիզորը» (1836) և Ալեքսանդր Օստրովսկու «Ամպրոպ» (1859) ստեղծագործությունները ։
20-րդ դար
1920 թվականից թատրոնը կոչվեց «Դրամայի պետական թատրոն» (կամ Ակ-դրամա՝ ակադեմիական բառից), այնուհետև այն կոչվեց Ալեքսանդր Պուշկինի անունով։
1975-1991 թթ թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը եղել է Իգոր Գորբաչյովը։
1990 թվականին «Ալեքսանդրինյան» անվանումը կրկին պաշտոնական դարձավ։
Ներկայումս թատրոնի գեղ. ղեկավարն է հանդիսանում Վալերի Ֆոկինը։
Ժամանակակից թատերախումբը
ՌԴ ժողովրդական արտիստներ
ՌԴ վաստակավոր արտիստներ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դրամատիկական թատրոններ Կատեգորիա:Ակադեմիական թատրոններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի դրամատիկական թատրոններ Կատեգորիա:1756 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Որքանն է քոնը
Որքանն է քոնը, Արտո Թունջբոյաջյանի գլխավորած «Armenian Navy Band» խմբի 4-րդ ալբոմն է, թողարկվել է 2006 թվականին «Svota Music» լեյբլի կողմից։ Ալբոմը բաղկացած է 14 կատարումներից, տևողությունը - 76 ր, 35 վ ։ Ալբոմի Արարատ երգի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ։
Կատեգորիա:2006 ալբոմներ Կատեգորիա:Արտո Թունջբոյաջյանի ալբոմներ
Natural Seeds
Natural Seeds, Արտո Թունջբոյաջյանի գլխավորած «Armenian Navy Band» խմբի 4-րդ ալբոմն է, թողարկվել է 2006 թվականին «Svota Music» լեյբլի կողմից, տևողությունը - 46 ր. 35վ.:
Երգացանկ
Կատեգորիա:2004 ալբոմներ Կատեգորիա:Արտո Թունջբոյաջյանի ալբոմներ
Զգայակենտրոն շարժողական թերապիա
Զգայակենտրոն շարժողական թերապիան (Sensor-Centered Movement Therapy) յուրահատուկ հոգեթերապևտիկ մեթոդ է, որը զարգացվում է Պարային-շարժողական թերապիայի, արևելյան մարտարվեստների և Մեդիտացիայի կիզակետում։ Զգայակենտրոն շարժողական թերապիան նախատեսված է հիմնականում սննդային, սննդառության վարքի և մարմնի պատկերի խագարումների (դիսմորֆոֆոբիա) թերապիայի համար։
Ներածություն
Ի սկզբանե զգայակենտրոն շարժողական թերապիան առավել կենտրոնացած էր շնչառական և շարժողական վարժությունների վրա, սակայն ժամանակի ընթացքում, սննդառության և մարմնի պատկերի խանգարումներ ունեցող մարդկանց հետ ևս աշխատելու համար, մեթոդին ավելացվել են նաև ևս երկու բաղադրիչ՝ համային զգայությունների վրա կենտրոնացման և էկստերո-զգայակենտրոն մեդիտացիան ։
Ինտերո-զգայակենտրոն շարժողական-շնչառական թերապիա
Զգայակենտրոն շարժողական թերապիայի այս բլոկն իրենից ներկայացնում է արևելյան մարտարվեստներում առկա վարժությունների, հարվածների և պաշտպանությունների համակարգի (Կարատեյում՝ կատա, Թաեքվոնդոյում՝ փումսե) կամ գիմնաստիկայի պես մի բան, որն ի տարբերություն վերջիններիս չունի հստակ համակարգված շարժումների և վարժությունների ցանկ։ Զգայակենտրոն շարժողական թերապիայի այս բլոկը համարյա թե չի տարբերվում աուտենտիկ շարժումից (Authentic Movement) բացառությամբ այն բանի որ շարժման ողջ ընթացքում այցելուն պետք է կենտրոնանա իր ներքին զգայարաններից եկող ազդանշշանների վրա։ Այն նման է նաև արևելյա մարտարվեստներով թերապիային (Martial Arts Therapy) բացառությամբ այն բանի որ շարժման ընթացքում այցելուն չի առաջնորդվում որևէ հստակ համակարգված վարժությունների կամ շարժումների ցանկի։ Զգայաշարժողական թերապիայի այս բլոկը փոխաբերական տեսքով կարելի է ներկայացնել որպես ոչ կամածին նկարչություն՝ երաշտության ներքո, որտեղ երաժշտության փոխարեն հանդես են գալիս ներքին զգայարաններից եկող զգայությունները իսկ վրձնի փոխարեն՝ մարդու մարմինը ։
Կենտրոնացում համային զգայությունների վրա
Սա ենթադրում է սննդային արդյունավետ վարքի զարգացման թրեյնինգ՝ սննդառության ժամանակ բացառապես համային զգայությունների վրա կենտրոնցման եղանակով։ Թրեյնինգի ժամանակ մասնակիցները սովորում են ընդունել սնունդը "գիտակցված" ճանապարհով՝ զուգահեռաբար փորձելով վերլուծել ստացված համային տպավորությունները և ներկայացնել տարաբնույթ համեմատություններ, մետաֆորներ և այլ տեխնիկաներ ։
Էկստերո-զգայակենտրոն մեդիտացիա
Մեդիտացիայի ժամանակ այցելուն փորձում է կենտրոնանալ բացառապես արտաքին աշխարհից եկող զգայությունների վրա (հիմնականում լսողական)։ Մեդիտացիայի ժամանակ, արտաքին աշխարհից եկող զգայությունների վրա կենտրոնացման ուժեղացման համար, կիրառվում են տարատեսակ իմաժինատիվ տեխնիկաներ, ինչպիսին է օրինակ՝ ձայնային ազդանշանների աղբյուրի հետ նույնականացումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոգեթերապիա Կատեգորիա:Պարային-շարժողական թերապիա
(843) Նիկոլայա
(843) Նիկոլայա (Nicolaia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Հոլգեր Թիլեի կողմից Բերգդորֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,279322 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8037 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,755 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1256,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286415 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1916 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հոլգեր Թիլեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կտրել, պատճենել, փակցնել
Կտրել, պատճենել, փակցնել (cut, copy, paste), գործառույթների համալիր, որը նախատեսված է օպերացիոն համակարգի ժամանակավոր շտեմարանի (clipboard) հետ աշխատելու համար։ Պատճենել և տեղափոխել այլ տեղ հնարավոր է ոչ միայն տեքստի և պատկերների հատվածներ այլև նիշքեր ամբողջությամբ։ Այս ամբողջը կատարվում է երեք գործողությամբ։
Տվյալ գործառույթները ստեղներով կառավարելու համար ընդունված են հետևյալ ստանդարտները՝
Մշակութային ազդեցություն
Համակարգիչների տարածման շնորհիվ օգտվողները հաճախ սկսեցին գրել տեքստեր, մեխանիկորեն միավորելով մեջբերումներ մեկ կամ մի քանի աղբյուրներից, երբեմն նույնիսկ առանց խմբագրման։ Արդյունքում տեքստը սովորաբար պարունակում էր տրամաբանական «ցատկոտումներ», որի արդյունքում տեքստը դառնում է անհետաքրքիր ու անտրամաբանական (բացառությամբ, եթե տեքստը ամբողջությամբ պատճենահանված է)։ Այս մեթոդը «արհամարհականորեն» կոչվում է «քոփի փասթ», «քոփի պեսթ» կամ «քոփի» (գործընթացը «քոփի-փասթինգ») ։
Պատմություն
Անգլերեն բառը («կտրել») և  («փակցնել») նմանեցվում է  թղթից մկրատով կտրելու և մեկ այլ տեղ փակցնելու գործընթացին։ Գործիքը պատկերվում է մկրատի տեսքով։ Հին սերնդի համակարգիչների ինտերֆեյսում մկրատը պատկերվում էր ամբողջ թղթի երկարության չափով։ Հաջորդ սերնդի համակարգիչներում տեղակայված էին տառերի տպագրական տերմինալներ:Տեքստային խմբագրիչները հնարավորություն են տվել տեքստի հետ կատարել պատճենման և տեղափոխման գործողություններ. և, երբեմն փոխանակման բուֆերի միջոցով։ Իսկ  QED տեքստային խմբագրիչը այդ գործողությունն իրականացնում էր այլընտրանքային ճանապարհով ։ Այստեղ կուրսորի միջոցով կարելի է ընտրել փոփոխման ենթակա տեքստի հատվածը, ստեղնաշարի համապատասխան ստեղների միջոցով իրականացնել գործողությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր Կատեգորիա:Տվյալների կառավարում
Բժիշկ Վերան
Սյուժե
Ֆիլմը գործողությունները ծավալվում են Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ Ֆիլմի հերոսուհին՝ երիտասարդ վիրաբույժ Վերա Տրեշնիկովան, դժվար ճակատագրի տեր կին է, որ խորհրդային վիրավոր զինվորների հետ կանգ է առնում օկուպացված քաղաքի հոսպիտալում, որը չէին հասցրել տարհանել։
Բազմաթիվ կյանքեր փրկելու համար Վերան համաձայնում է դառնալ քաղաքացիական անձանց համար գերմանական հոսպիտալի պետ և մասնակցում է ընդհատակյա պայքարին ընդդեմ օկուպանտների։
Երկար ամիսների ընթացքում Վերան, փրկելով վիրավորներին, վարում է վտանգավոր մենամարտ գեստապոյի և օկուպացիոն իշխանությունների դեմ, ապրում երկակի կյանքով՝ միաժամանակ չնսեմացնելով խորհրդային մարդու պատիվն ու արժանապատվությունը։ Բժիշկ Վերան դիմում է ամեն ինչի իր հոսպիտալի վիրավորներին փրկելու համար, նա նույնիսկ բացում է ապաքինվող վերքերը, որ գերմանացիները տեսնեն թարմ կարերը։
Խորհրդային զորքերի կողմից քաղաքի ազատագրումից հետո բժիշկ Վերան, որ պատերազմից առաջ բռնաճնշումների ենթարկվածի կին էր, սկսում է կասկածվել գերմանացիների հետ համագործակցելու մեջ։ Սկսվում է հետաքննություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Յոհան Յակոբ Գուգգենբյուլ
Յոհանն Յակոբ Գուգգենբյուլ (Johann Jakob Guggenbühl, ), շվեյցարացի հոգեբույժ։
Կյանք և ստեղծագործություն
Գուգգենբյուլի կյանքի կարևոր գործն է եղել կրետինիզմով հիվանդների համար առաջին մասնագիտացված առողջարանի բացումը, որը տեղի է ունեցել 1840 թվականին Ինտերլակենի մոտ գտնվող Աբենդբերգ լեռան վրա՝ ընտրված ամենագեղատեսիլ բնապատկերի սկզբունքի վրա։ Գուգգենբյուլը պնդել է, որ մտավոր հետամնացները, ինչպես բոլոր մյուս մարդիկ, ունեն անմահ հոգի, հետևաբար ենթակա են լավ վերաբերմունքի և հոգատարության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի բժիշկներ Կատեգորիա:Լեոպոլդինայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի մանկավարժներ
Մարաս (քաղաք)
Մարաս (Maras), փոքր քաղաք Պերուում, Ուրուբամբա նահանգում համանուն շրջանի կենտրոնը։ Գտնվում է Կուսկո քաղաքից 40 կմ հյուսիս-արևմուտք և Մորայ քաղաքից 7 կմ հեռավորության վրա։ Հնագույն հնդկական բնակավայր է Սուրբ Ինկերի հովտում։ Հայտնի է Սալինաս դե Մարաս (Salineras de Maras) աղի հանքերով, որոնք գտնվում են քաղաքից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա՝ սարի լանջին, օգտագործվում են աղի արդյունահանման համար դեռևս Ինկերի կայսրության ժամանակաշրջանից։
Պատմություն
Մարաս քաղաքը գտնվում է Ինկերի Սուրբ հովտում՝ ծովի մակարդակից 3300 կմ բարձրության վրա։ Հիմնադրվել է գաղութային դարաշրջանում իսպանացի գաղութարար Օրտիս դե Օրուէի կողմից։ Քաղաքի հիմնական բնակեցումը սկսվել է այն ժամանակաշրջանից, երբ բազմաթիվ ինկ ազնվականներ զրկվում են Կուսկո քաղաքի իրենց պալատներից և ստիպված են լինում տեղափոխվել այնպիսի փոքր քաղաքներ, ինչպիսին Մարասն էր ։
Քաղաքը որպես հենարան է ծառայել կոնկիստադորների համար Մանկո Ինկա Յուպանկայի ապստամբության ժամանակ։ Զավթիչները արշավում էին դեպի մոտակա քաղաք Օլյանտայտամբո, որը Մնակո Ինկա Յուպանկայի ժամանակ եղել է որպես ապաստան։
Գաղութային ժամանակաշրջանում Մարասի՝ բարգավաճ բնակավայր լինելու մասին խոսում են իսպանացի ազնվականների զինանշաններով զարդարված տները։ Գաղութային ժամանակաշրջանում քաղաքի կարևորության մասին խոսում է նաև եկեղեցին, որը կառուցված է կավե աղյուսներից և զարդարված է բնիկ մարասեցի նկարիչ Կուսկո Անտոնիո Ռոկա Ինկայի նկարներով։
Ներկայումս Մարասը գավառական քաղաք է, բավականին մեկուսացած ժամանակակից կյանքից, սակայն զբոսաշրջիկներին գրավում է քաղաքից մի քանի կմ հեռավորության վրա գտնվող հայտնի աղի հանքերով։ Քաղաքի բնակիչները զբաղվում են աղի արդյունահանմամբ։ 2005 թվականի տվյալներով քաղաքն ունի մոտ 1730 բնակիչ ։
Ջոն Լիվադարի
Ջոն Փոլ Լիվադարի (John Paul Livadary, ), ամերիկացի ձայնի դիզայներ և հնչյունային ինժեներ։ «Օսկար» մրցանակի եռակի դափնեկիր («Սիրո մի գիշեր» (1934), «Ջոլսոնի պատմությունը» (1946) և «Այժմվանից և հավետ» (1953) ։
Մարաս (քաղաք)
Սալինաս դե Մարասի աղի պեղումներ
Քաղաքից 5 կմ հեռավորության վրա՝ լեռան լանջին, գտնվում է Սալինաս դե Մարաս անունով աղի արդյունահանման հնագույն վայրը (Salineras de Maras) -«աղի պեղումներ»։ Համալիրը ջրհորների կասկադ է, միջինը 5 մ քառակուսի տարածք զբաղեցնող հանքերով։ Ինկերի կայսրության գոյության ժամանակաշրջանից ի վեր վայրը հայտնի է աղի արտադրությամբ և արտադրության տեխնոլոգիայով։ Ըստ որոշ տվյալների՝ աղի արդյունահանում կատարվում էր նաև նախաինկյան ժամանակաշրջանում «կաչի» անվանումով հին համայնքի կողմից ։
Ջոն Լիվադարի
Կենսագրություն
Ջոն ԼԻվադարին ծնվել է 1896 թվականի մայիսի 20-ին Ստամբուլում (Օսմանյան կայսրություն), հույների ընտանիքում։ Մեկնել է Միացյալ Նահանգներ որպես ուսանող։
1923 թվականին Ջոն Լիվադարին ավարտել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկայի ֆակուլտետը՝ ստանալով գիտությունների մագիստրոսի աստիճան էլեկտրատեխնիկայի բնագավառում։ Ունեցել է մաթեմատիկայի գիտակի համբավ։
Մարաս (քաղաք)
Սալինաս դե Մարասի աղի պեղումներ
Աղի արդյունահանումը Մարասում կատարվում է ջրի գոլորշիացման միջոցով․ լեռան գագաթին գետնի տակից տաք աղի աղբյուր է խփում, որը, իջնելով լանջին, ընկնում է հատուկ քարեպատ ջրամբարների մեջ, որոնք տեղավորված են կասկադում։ Ջուրը՝ լցվելով այդ ջրամբարները որոշ ժամանակ անց գոլորշանում է արևի ճառագայթների ազդեցությունից, թողնելով ջրամբարի ներսում և պատերին աղի բյուրեղներ։ Աղի գույնը տատանվում է սպիտակի, բաց կարմրավուն և շագանակագույն երանգների միջև։ Ամբողջ գործընթացը տևում է մոտ մեկ ամիս․ այս ընթացքում ամբարում արդեն իսկ կուտակված աղի մոտ տասը սանտիմետրանոց շերտը հավաքում են, չորացնում, մանրացնում և փաթեթավորելով պարկերի մեջ ուղարկում են տեղական շուկաներ։
Ջոն Լիվադարի
Կենսագրություն
1928 թվականից սկսած՝ ավելի քան 30 տարի Ջոն Լիվադարին աշխատել է «Columbia Pictures» կինոընկերության ձայնային բաժնում։
Մարաս (քաղաք)
Ժամանակակից շրջան
Ներկայումս Սալինաս դե Մարասում աղի արդյունահանումը կատարվում է այնպես, ինչպես հարյուրավոր տարիներ առաջ։ Աղի ավազանները բաժանված են մոտակա գյուղի ընտանիքների միջև և ժառանգաբար փոխանցվում են․ յուրաքանչյուր ընտանիք մշակում է մի քանի աղի հանք։ Ընդհանուր առմամբ, աղի կասկադների ամբողջ համալիրը ներառում է ավելի քան 3000 հանք, որոնք զբաղեցնում են մոտ 1 կմ քառակուսի տարածք։ Համալիրը գրավում է բազմաթիվ զբոսաշրջիկների ուշադրությունը ոչ միայն պատմական արժեքներով, այլ նաև իր բնության չտեսնված պատկերներով։ Բացի այդ, ցանկացած մեկը կարող է անձամբ մասնակցել աղի հավաքմանը։
Ջոն Լիվադարի
Կենսագրություն
Ջոն Լիվադարին մահացել է 1987 թվականի ապրիլի 7-ին Նյոփորթ Բիչում (Կալիֆոռնիա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունային օպերատորներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Մարաս (քաղաք)
Ժամանակակից շրջան
Նախկինում Մարասը համարվում էր Հարավային Ամերիկայի աղի խոշորագույն մատակարարը, սակայն ներկայումս այդ հանքերից արդյունահանվող աղը վաճառվում է նաև տեղական շուկաներում։ Բացի այդ, տեղացիները արհեստական աղից պատրաստում են մի շարք արտադրանքներ, որոնք վաճառում են որպես խորհրդանիշներ։ Ներկայումս աղի հանքերի համալիրը մասնավոր է, և զբոսաշրջիկների համար տարածք մուտք գործելը վճարովի է ։
Կարլ Վուլֆ
Նշանավոր կանադացի երգիչ։ Երգում է անգլերեն բայց երբեմն նաև Ֆրանսերեն և արաբերեն։ Իր մեկնաբանություններից՝ "Africa" երգը միջազգային ճանաչում վայելում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի երգիչներ Կատեգորիա:Կանադացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Շիրշեմա
Շիրշեմա (Ширшема), գետ Արխանգելսկ մարզի հյուսիսում, Ռուսաստան։ Հոսում է Պրիմորսկի շրջանում։
Նեյզնակկա լիճի ակունք, հոսում է հյուսիսային ուղղությամբ։ Հոսում է Շիրշեմսկ, Միջին Տրեստյան, Ստորին Տրեստյան լճերից։ Թափվում է Կուդմա գետ։ Գետի երկարությունը՝ 49 կմ։ Ավազանի տարածքը՝ 100 կմ²։ Ստորին հոսանքում գետը հատում է Սևերոդվինսկ-Կյանդա ավտոչանապարհի կամուրջը և Կուդեմսկ երկաթուղային կամուրջը։
Ժամանակավոր շտեմարան
Ժամանակավոր շտեմարան (clipboard), հիշողության այն տիրույթը, որը օգտագործվում է որևէ տվյալների ժամանակավոր պահպանման համար։ Կարող է օգտագործվել ընդհանուր ծրագրային թաղանթի կառավարման ներքո աշխատող մի քանի կիրառական ծրագրերի կողմից համատեղ։ Օրինակ՝ MS Վինդոուզում աշխատելիս օգտագործողը կարող է հիշել պատկերի ժամանակավոր շտեմարանի դրվագը ինչ-որ մի գրաֆիկական խմբագրից, փոխարկվել տեքստային պրոցեսորի և պատկերը ժամանակավոր շտեմարանից ներմուծել փաստաթղթի տեքստի մեջ ։
Շիրշեմա
Վտակներ. Մակսոզերսկի վտակ, Ռասսոխա, Պոզդյակ։
Քարտեզներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ժամանակավոր շտեմարան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում
NYC Taxi
«NYC Taxi» (Նյու Յորքյան տաքսի), էստոնացի երգչուհի Գեթթեր Յաանիի երգն է։ Երգի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի մարտի 3-ին Եվրատեսիլ 2012-ի Էստոնայի ազգային ընտրության եզրափակիչ փուլի ժամանակ, սակայն թողարկվել է մի քանի ամիս անց՝ հունիսի 14-ին։ Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է Նյու Յորքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սինգլներ Կատեգորիա:2012 սինգլներ
(844) Լեոնտինա
(844) Լեոնտինա (Leontina), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ջոզեֆ Ռեդենի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,201671 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9764 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,427 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2092,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172044 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,79° անկյուն։
Լեոնտինա աստերոիդը պատկանում է Վերիտասի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վերիտասի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1916 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջոզեֆ Ռեդենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Ժողովածու (5071)
Ժողովածու (5071), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5071 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Գրիգոր քահանա գրիչի կողմից։ Ծաղկող՝ Գրիգոր քահանա։ Ստացողը եղել է Վարդան րաբունապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19.5x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 450 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի Կիւրեղ Երուսաղէմացի 1, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սպիտակ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 6բ, 7բ, 23ա, 31բ, և այլուր, հետագայի՝ պահպանակ Գ (1826 թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կարեն Անտաշյան
Կարեն Գառնիկի Անտաշյան, հայ բանաստեղծ, էսսեիստ ։ Գրանիշ գրական նախագծի հիմնադիր։ «Այլերեն» հայերեն սայթաքումների բառարանի հիմնադիր։ Համագործակցող հեղինակ Երևան ամսագրում։
Կենսագրություն
1999-2005 թվականներին սովորել է Հայաստանի ճարտարագիտական համալսարանում։ 2005-2007 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։ 2009 թվականին հիմնադրել է Գրանիշ գրական համայնքն ու կայքը, որի գլխավոր նպատակը արդի հայ գրողների և գրականության հանրահռչակումն է։ Ներկայումս այն հայ ժամանակակից գրականության ամենաընդգրկուն և ամենաընթերցվող հավաքածուներից մեկն է համացանցում։ 2011-2015 թվականին գրող և գրաքննադատ ընկերների հետ (Արքմենիկ Նիկողոսյան, Հասմիկ Հակոբյան, Արամ Պաչյան, Աշոտ Գաբրիելյան ) հիմնադրել է «Գրանիշ» գրական հանդեսը, որ հրատարակում էր գրական-գեղարվեստական կամ հանրային հնչեղություն ունեցող որևէ թեմայի շուրջ գոյացող թեմատիկ համարներ։ 2013 թվականից Բուն TV հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է։ 2018 թվականին հիմնադրել և վարում է «Այլերեն - հայերեն» սայթաքումների բառարանը, որը հայերեն նորահայտ բառերի հավաքածու է հեղինակի մեկնաբանություններով։ 2019 թվականին ստեղծել է բոնսայ արվեստին նվիրված առաջին հայկական հարթակը՝ Բոնսայի հանրագիտարանը ։ 2018-2019 թվականներին եղել է Երևանի ավագանու անդամ, որտեղ լիազորությունները դադարեցրել է սեփական դիմումի համաձայն։ 2020 թվականին ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարությունը Կարեն Անտաշյանի «Ես մնում եմ, երկիր» բանաստեղծությունը ներառել է 11-րդ դասարանի լրացուցիչ ընթերցանության և նախագծային աշխատանքների առաջարկվող գրականության ցանկում։ Տիգրան Մանսուրյանի հետ համագործակցությամբ ստեղծել է «Երևան» ստեղծագործությունը , որի պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի հուլիսի 13-ին։ Որպես համագործակցող հեղինակ հանրային հնչողություն ունեցող տարբեր հարցերի շուրջ պարբերաբար էսսեներ է հրապարակում Երևան ամսագրում։ 2021 թվականից անդամակցում է գրողների միջազգային ՓԵՆ ակումբի հայկական բաժանմունքին ։  Չորս բանաստեղծական գրքերի հեղինակ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Թանասիս Ապարտիս
Կենսագրություն
Թանասիս Ապարտիսը ծնվել է 1899 թվականի հոկտեմբերի 24-ին փոքրասիական Զմյուռնիա քաղաքում։ Զմյուռնիայի մեծ հրդեհից հետո Ապարտիսի ընտանիքը հազարավոր հույն փախստականների հետ միասին հաստատվեցին Աթենքում։ Փոքր տարիքում Ապարտիսը գնում է Փարիզ, որտեղ Ելենա Վենիզելի ֆինասնական աջակցությամբ սկսել է սովորել Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում (Փարիզ)՝ (Ecole Superiere des Beaux Arts) քանդակագործ Bouchard-ի մոտ։
Այնուհետև նա նախընտրեց կատարելագործել իր հմտությունները Ժյուլիանի ակադեմիայում (Académie Julian) և Գրանդ Շոմեր ակադեմիայում (Académie de la Grande Chaumière), քադակագործներ Պոլ Լանդովսկիի և Էմիլ Անտուան Բուրդելի (Antoine Bourdelle) մոտ, ովքեր մեծ ազդեցություն են ունեցել Ապարտիսի արվեստ վրա։
Ապարտիսը ընդհանուր հաշվով Փարիզում աշխատել է 32 տարի, երկու ժամանակահատվածներում (1919—1940 և 1945—1956): 1940 թվականին նա վերադառնում է Հունաստան։ 1961 թվականին նրա երկրորդ փարիզյան այցից հետո դասավանդել է Աթենքի գեղարվեստի դպրոցում։ 1967 թվականին Ապարտիսը ընտրվել է Փարիզի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։ Ապարտիսը եղել է Պատվո լեգեոնի (Ֆրանսիա, 1939) և Հունական Ֆենիքսի շքանշանակիր (Հունաստան, 1960) ։
Ապարտիսը բազմիցս ներկայացրել է իր քանդակները խմբակային և անհատական ցուցահանդեսներում։ 1950 թվականին Վենետիկի Բիենալեի ժամանակ ներկայացրել է Հունաստանը։ Քանդակագործը մահացել է 1972 թվականի ապրիլի 1-ին՝ Աթենքում։
Աշխատանքներ
Ապարտիսի աշխատանքների վրա ազդեցություն են ունեցել 6-րդ դարի եգիպտական և հունական քանդակները, Ռոդենի և նրա ուսուցչի՝ Բուրդելի ակնհայտ ազդեցությամբ է ստեղծվել կիսանդրիների քանդակների շարք, որոնք այժմ կանգնեցված են Աթենքում՝ մեծամասնությունը բաց երկնքի տակ և հունական այլ քաղաքներում։ Նրա աշխատանքների օրինակները, որոնց բնորոշ է ռեալիզմը և դինամիզմը, արտահայտված են հետևյալ կիսանդրիներում.
Նրա մյուս հուշարձանների շարքին են պատկանում ՝ «Աթենքի ժպիտը» (Հունաստանի բանկ), «Անհայտ ծովահեն» (Քիոս, 1958), «Անդրեաս Լասկարատոս» (Կեֆանիլյա), «Զմյուռնիայի քրիզոստոմոսը» (Զմյուռնիա) , «Զմյուռնիայի քրիզոստոմոսը» (Սալոնիկ, 1960) , «Մարիա Թերեզա» (1937, Հունաստանի պետական բանկ), «Եփեբ» (1940), «Մայր ու աղջիկ» (գիպս, 1952), «Շան ծագ» (1955) Աթենքի ազգային պատկերասրահում և այլն ։
Ճանաչում
Քննադատ Է. Ստեֆանիդիսը գրում է.
Ապարտիսը իր կյանքի և արվեսրի մասին «Արևելքից արևմուտք» վերնագրով գիրք է գրել (Από την Ανατολή στη Δύση), որը միչ օրս ունեցել է մի քանի հրատարակում ։
Աթենքի Կալիտեայի մշակույթր ենտրոնը, որտեղ նա ապրել է, կրում է իր անունը (Πολιτιστικό Κέντρο «Θανάσης Απάρτης») :