cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդր Գերցեն
Գրական կյանքը
Գերցենն անցել է գաղափարական բարդ և հակասական ուղի։ Սկզբնական շրջանում հարելով իդեալիզմին՝ հետզհետե հանգել է մատերիալիզմին և մատերիալիստական, աթեիստական աշխարհայացքի տեսանկյունից քննադատորեն վերաիմաստավորել ֆրանսիական ուտոպիական սոցիալիզմի ու գերմանական դասական փիլիսոփայության գաղափարները։ «Դիլետանտիզմը գիտության մեջ» (1842-1843) հոդվածաշարով և «Նամակներ բնության ուսումնասիրության մասին» (1844-1845) փիլիսոփայական երկով փորձել է հիմնավորել կեցության ու մտածողության, պրակտիկայի ու տեսության, հասարակության ու անհատի միասնության, բնագիտության ու փիլիսոփայության միջև եղած հակասության վերացման անհրաժեշտությունը։ Գ․ Հեգելի դիալեկտիկան համարել է «հեղափոխության հանրահաշիվ» և, ի տարբերություն նրա, բնությունը ներկայացրել որպես առաջնային, իսկ ճանաչողության դիալեկտիկան, տրամաբանությունը՝ նրա շարունակություն և արտացոլում։ Սակայն Գերցենը չկարողացավ ամբողջությամբ լուծել Հեգելի դիալեկտիկայի վերանայման, մատերիալիստական ելակետով և դիալեկտիկական մեթոդոլոգիայով «նոր փիլիսոփայության» ստեղծման խնդիրները։ Գերցեն «․․․ ընդհուպ մոտեցավ դիալեկտիկական մատերիալիզմին և կանգ առավ պատմական մատերիալիզմի առաջ»։ Պատմությունը նրա համար հիմնականում մարդկային գիտակցության զարգացումն Էր, գլխավոր նպատակը՝ հասարակական կյանքի բարելավումն ու համապատասխանեցումը «բանականության պահանջներին ու ազատության գաղափարներին»։
Գերցենի և հայ մշակույթի կապերը թեև սկսվում են Միքայել Նալբանդյանի ժամանակներից, բայց նրա անունը Հայաստանում հայտնի է դարձել 1905 թվականի հեղափոխության շրջանում։ Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո միայն սկսվեց Գերցենի ժառանգության թարգմանության ու հրատարակման գործը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Ժոզետ Աբոնդիո
Ժոզետ Աբոնդիո (Josette Desclercs Abondio, ), իվուարիացի մանկավարժ, արձակագիր և դրամատուրգ, պետական ծառայող։ Կոտ դ’Իվուարի գրողների ասոցիացիայի նախկին նախագահ (1997-2000 թվականներին) ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1949 թվականի հուլիսի 18-ին Կոտ դ’Իվուարի տարածքում, որն այդ ժամանակ մտնում էր Ֆրանսիական Արևմտյան Աֆրիկայի հավաքածուում։ Գրողի մանկությունն անցել է գյուղական վայրում։ 1973 թվականին ստացել է ֆրանսիական լեզվի դասավանդողի և գրականության հավաստագիր։ 1973-1978 թվականներին դասավանդել է ֆրանսերեն լեզու և գրականություն Աբիջանի դասական ճեմարանում։ 1978 թվականին անցել է դեպորտամենտ ծառայության և կրթական մինիստրության անիմացիայի ազգային կազմավորում։ 1991-1993 թվականներին աշխատել է Աֆրիկայի զարգացման բանկում` Բնապահպանական ազգային գործողությունների ծրագրի և Տարածաշրջանային ուսուցման և զարգացման ծրագրի ներքո։ 1992-1993 թվականների նա եղել է Կոտ-դ’Իվուարի կարատեի ֆեդերացիայի նախագահ ։
Աբոնդիոյի առաջին վեպը «Կուասի Կոկոն... իմ մայրիկն է» տպագրվել է 1993 թվականին և հաջողություն է ունեցել։ Այդ ժամանակից սկսել է նրա գրողի կարիերան։ 1997 թվականի հուլիսին ընտրվել է Կոտ դ’Իվուարի գրողների ասոցիացիայի նախագահ և այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 2000 թվականի մարտը։ Նրա ժամանակահատվածում 1999 թվականին ասոցիացիան ձեռք է բերում հողատարածք գրողների տուն կառուցելու համար։ 2004 թվականին աշխատել է «Կյանքի տեսակ» գրքային խանութի տնօրեն և «Հոգևոր գրողներ» լուսագրի խմբագիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Մանկագիրներ Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ
Լևոն Էսաճանյան
Կրթությունն ստացել է Կոստանդնուպոլսում, 1922 թվականից հաստատվել է Աթենքում, զբաղվել ուսուցչությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Կոկորդի կարկամում
Կոկորդի կարկամում, լարինզոսպազմ (-կոկորդ և -կծկում), ձայնաճեղքի ջղաձիգ սեղմում (նեղացում), որը հաճախ առաջանում է երեխաների մոտ։ Լացից (նորածինների մոտ) և հազից հետո առաջանում է սուլող, աղմկոտ շնչառում, որը նշան է սեղմված ձայնային ճեղքով օդի դժվար թափանցման։ Երեխայի դեմքը գունատվում է, գլուխը թեքվում ետ, պարանոցային մկանները լարվում են, բերանը մնում է բաց։ Նոպան սկսվում և ընդհատվում է անսպասելիորեն։ Մեծահասակների մոտ կոկորդի կարկամում երբեմն առաջանում է կոկորդին լյապիս, մենթոլի լուծույթ քսելիս, թունավոր գազեր, երբեմն անուշադրի սպիրտ շնչելիս կամ սննդի կտորտանքները կոկորդի մեջ ընկնելիս։ Երբեմն կոկորդի կարկամումը հանդիսանում է ողնուղեղային չորուկի առաջին արտահայտություններից։
Բուժումը. 0,5%-անոց կալիումի բրոմիդի լուծույթ (1 թեյի զդալ, օրը 2 անգամ), քլորալհիդրատի հոգնա։
Կատեգորիա:Կոկորդի հիվանդություններ
Կյունեյ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Գարնան հրավեր
«Գարնան Հրավեր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից մեկը, գրության թվականն ստույգ հայտնի չէ։ Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Ստեղծման պատմություն
«Գարնան Հրավեր» բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1911 թվականին Հասկեր ասմագրի № 3 ամսագրի 66-67-րդ էջերում ։
Արտատպվում է Հասկերից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Զոլեր
Զոլեր (sol - կոլոիդ լուծույթ), հեղուկ դիսպերս միջավայրով խիստ դիսպերսված կոլոիդ համակարգեր։ Զոլերի դիսպերս ֆազի մասնիկները՝ միցելննրը, իրարից անկախ մասնակցում են բրոունյան շարժմանը, այդ պատճառով էլ ծանրության ուժի ազդեցության տակ չեն նստում։ Դրանց չափերը սովորաբար 10^5-10^7 սմ են։ Կախված հեղուկ դիսպերս միջավայրի բնույթից՝ զոլերը լինում են հիդրոզոլեր ( ջրում), օրգանազոլեր (զոլերը օրգանական հեղուկներում) և աերոզոլեր (զոլերը գազային միջավայրում)։ Բոլոր զոլերը բաժանվում են երկու խմբի. լիոֆիլ և լիոֆոբ։ Լիոֆիլ զոլերը (օճառի, ներկանյութերի և այլն) առաջանում են ինքնաբերաբար և ժամանակի ընթացքում չեն քայքայվում, իսկ լիոֆոբ զոլերը (մետաղների հիդրոզոլեր) աստիճանաբար քայքայվում են կոագուլացման պատճառով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Կոլոիդային քիմիա
Հումանիտար օգնություն
Հումանիտար օգնություն, անհատույց օգնության տեսակ (աջակցություն), որն ապահովում է կյանքի միջոց, այն անվճար տարածվում է բնակչության շրջանում, այն ընդգրկում է հումանիտար աղետի կամ դրա հարակից շրջանները։ ՄԱԿ-ի Միջազգային դատարանը թույլ է տվել որպես մարդասիրական օգնություն տրամադրել «սննդի, դեղորայքի և այլ մարդասիրական օգնության տրամադրում, որը չի ներառում՝ զենք, սպառազինության համակարգ, ռազմամթերք և այլ նմանատիպ պարագաներ որոնք կարող են հանգեցնել մահվան»։
Հումանիտար օգնությունը օտարերկրյա օգնությունից տարբերվում է իր ժամանակավոր բնույթով և նրանով, որ այն հատկացվում է Տարերային աղետից տուժածների վիճակը թեթևացնելու համար ։
Պատմություն
Հումանիտար օգնություն առաջինը սկսեցին ցուցաբերել կրոնական կառույցները։ Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի Միսիոներական կազմակերպությունները XVIII և XIX դարերում, ոչ միայն զբաղվում էին այդ տարածաշրջաններում քրիստոնեության հետ կապված հարցերով, այլ նաև նրանց ցուցաբերում էին հումանիտար օգնություն։
XX դարում երկու համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակահատվածում կամավոր հաստատությունները մեծ օգնություն են ցուցաբերել Հայոց ցեղասպանության և 1921-1922 թվականների սովի տարիներին։ Ինչ վերաբերվում է Հայաստանին, ապա այստեղ ստեղծվեց Հայ օգնության կոմիտե, որը հավաքել է 20 մլն դոլար և բեռներ ուղարկել տարբեր տուժած տարածքներ, այն ամեն օր միջինը կերակրել է 300 հազար մարդ, ստեղծել է հիվանդանոց, ապահովել բժշկական ծախսերը և իր խնամքի տակ վերցրել 75 հազար որբ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո, մեծ աճ նկատվեց այն աշխարհիկ և կրոնական կառույցների շրջանում, որոնք ցուցաբերում էին մարդասիրական օգնություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարեգործություն
Հայաստանի ժուռնալիստի տուն
Հայաստանի ժուռնալիստի տուն, Հայաստանի ժուռնալիստների միության վարչությանը կից կառույց։ Գործում է 1978 թ. հունիսի 1-ից, Երևանում։
Նպատակ
Օգնում է բարձրացնելու մամուլի, ռադիոյի և հեռուստատեսության աշխատողների մասնագիտական մակարդակը, կազմակերպում նրանց հանգիստը։
Կառուցվածք
Գործում են շուրջ 20 ստեղծագործական մասնաճյուղ և հանձնաժողով։
Միջոցառումներ
Կազմակերպում է հանդիպումներ պետական, հասարակական և մշակույթի գործիչների հետ, լուսանկարչական, գեղանկարչական ցուցահանդեսներ, կինոնկարների, հեռուստաֆիլմերի դիտումներ ու քննարկումներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի մամուլ
PUBLIQ
PUBLIQ, շղթայական ձևով տարածվող էկոհամակարգ, որ կառավարվում և գործարկվում է համաշխարհային անկախ համայնքի կողմից, ով նաև այդ համակարգի սեփականատերն է, և որի անդամները ունեն ազատ արտահայտման ու նախաձեռնության անսահմանափակ ներուժ, ինչպես նաև իրենց ինքնության և մտավոր սեփականության պաշտպանության լիակատար իրավունք ։
Պատմություն
PUBLIQ-ը շահույթ չհետապնդող հիմնադրամ է։ Նրա առաքելությունը անվճար տեղեկատվական տիրույթի ստեղծման և պահպանման ընթացքում հեղինակների և օգտատերերի շահերի պաշտպանությունն է։ Ի տարբերություն դասական լրատվական համակարգի, PUBLIQ-ը ստեղծում է անկախ հաղորդակցության և միջոցների ապակենտրոնացված բաշխման հարթակ և հնարավորություն է ընձեռում հեղինակներին և օգտատերերին՝ լինելու ապահով, անկողմնակալ և արդար էկոհամակարգի մաս ։
Էկոհամակարգ
PUBLIQ էկոհամակարգի անդամներն են՝ hեղինակները, հանգույցները, սերմնացանները, կապուղիները և գործարարները։ Նրանք փոխհամաձայնեցված աշխատում են կառուցելու ինքնաբավ, ամբողջությամբ անկախ առաջին էկոհամակարգը։
Հրատարակման ձևաչափ
Publiq-ը հեղինակների համար օգտագործում է բլոկչեյնի յուրահատուկ մոդել, որը ստեղծում է բաց, չեզոք համակարգ, որտեղ բովանդակության վստահելիությունը ուղղակիորեն վերահսկվում է համայնքի կողմից, բացառելով միջնորդությունն ու գրաքննությունը Հարթակը հիմականում նախատեսված է նորությունների և հոդվածների համար ։
Երբ հոդվածը հրապարակվել է Publiq-ում, այն ծածկագրվում է բլոկչեյնում և կիսվում գործընկերական ցանցում։ Ընթերցողներն ունեն հոդվածը հավանելու, կիսվելու և դրոշակ փակցնելու տարբերակներ, այդպիսով հեղինակություն ստեղծելով թե կանալի և թե հեղինակի համար։ Արտաքին մանիպուլյացիաներից խուսափելու համար, փոխգործունեությունն իրականացվում է սմարթ կոնտրակտների միջոցով։ Բարձր հեղինակությամբ հեղինակներն ավելի հաճախ են կարդացվում և ավելի բարձր մրցանակներ են ստանում ։ Հեղինակների աշխատանքները պահվում է բլոկչեյնի վրա, որպես նրանց հավաստագրերի ապացույց ։
Publiq-ը կառավարվում է 35 հոգուց բաղկացած միջազգային խմբի կողմից, որոնցից 20-ը մեդիա անկախ փորձագետներ և մեդիայի, տեխնոլոգիայի և ֆինանսների մասնագետներ են ։
Հանրային նշան։ PBQ
Publiq-ի գովազդային շահույթները բաշխվում են մասնակիցների միջև ։ Հարթակն օգտագործում է պարգևատրման "PUBLIQ գնահատական" համակարգը։ Հարթակում պարգևատրումը կատարվում է գործարքների համար նախատեսված ներքին արժույթով՝ "PBQ նշաններով" ։ Նշանները հեղինակներին հնարավորություն են տալիս հրապարակել ստեղծագործությունները, իսկ գովազդատուներին հովանավորել կանալները, ինչպես նաև խթանել հարթակի հեղինակներին և ընթերցողներին ։
Ալեքսանդր Վոեյկով
Ալեքսանդր Իվանովիչ Վոեյկով (Александр Иванович Воейков, ), ռուս աշխարհագրագետ և կլիմայագետ, Ռուսաստանում կլիմայագիտության հիմնադիրը։ Պետերբուրգի ԳԱ թղթակից անդամ (1910)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Գյոթինգենի համալսարանը, ստացել փիլյան դոկտորի աստիճան (1865), 1880 թվականին Մոսկվայի համալսարանում՝ ֆիզիկական աշխարհագրության պատվավոր դոկտորի աստիճան, 1885 թվականից՝ Պետերբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր։
Գիտական գործունեությունը
Կատարել է ուղևորություններ ու ճանապարհորդություններ Ռուսաստանում, Կովկասում, Ղրիմում, Միջին և Առաջավոր Ասիայում, Արևմտյան Եվրոպայում, Հյուսիսային, Կենտրոնում ու Հարավային Ամերիկայում, Չինաստանում, Ճապոնիայում։ Հեղինակ է բազմաթիվ գիտական աշխատությունների։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են կլիմայական բազմաթիվ պրոցեսների գիտական վերլուծություններին։ Նրա կապիտալ աշխատության («Երկրագնդի և հատկապես Ռուսաստանի կլիմաները», 1884 թվական) մեջ վերլուծված է կլիմայագոյացնող գործոնների ոլորտը և կլիմայի փոխներգործությունը բնության մյուս բաղադրիչների հետ։ Աշխատության մեջ համառոտակի վերլուծված է նաև Հայկական լեռնաշխարհի կլիմայական հիմնական առանձնահատկությունները։ Վոեյկովն առաջին անգամ կիրառել է կլիմայական և աշխարհագրական երևույթների ուսումնասիրության հաշվեկշռի մեթոդը, տվել ձյան մասին ուսմունքի և հնակլիմայագիտության հիմունքների մշակումը, գետերի ըստ ջրաբանական ռեժիմի դասակարգման սխեման։ Վոեկովին անդրադարձել է նաև կլիմայագիտության կիրառական շատ հարցերի՝ կուրորտային վայրերի կլիման (Բորժոմ, Սև ծովի ափ), թեյի և ցիտրուսայինների մշակման հնարավորություններն Անդրկովկասում, մշակել հողերի մելիորացիայի գիտության հիմունքները։ Ռուսական աշխարհագրական ընկերության օդերևութաբանական հանձնաժողովի կազմակերպիչն էր, նրա անփոփոխ նախագահը։ Հիմնադրել է առաջին օդերևութաբանական ամսագիրը՝ «Մետեորոլոգիչեսկի վեստնիկ», 1891-1935 թվականներին։ Վոեկովի անունով է կոչվել գլխավոր գեոֆիզիկական դիտարանը, նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուս կլիմայագետներ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուս ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Ոչխար և այծ (նկար)
Ոչխար և այծ (չին՝ 二羊圖), ձեռագիր հորիզոնական թղթագլան՝ ստեղծված չինացի նկարիչ Ժաո Մենֆուի կողմից 1296-1359 թթ։ Թղթագլանը պահվում է Վաշինգտոնում՝ Ֆրիրի պատկերասրահում:
Թղթագլանը Ժաո Մենֆուն ստեղծել է Յուան դինաստիայի ժամանակաշրջանում, ինչն էլ պարզաբանում է պատկերված տարրերի ընտրությունը. իշխանության գլուխ կանգնած մոնղոլները նախընտրել են ձիերի, ոչխարների և այծերի նկարներ ։ Սա Ժաո Մենֆուի միակ հայտնի աշխատանքն է, որի տեքստի հիշատակարանում ասվում է Ժաոյի ընտանեկան խնդիրների մասին՝ կապված իր՝ մոնղոլական իշխանությունների նկատմամբ ունեցած հավատարմության հետ։
«Ոչխար և այծ»-ը իրենից ներկայացնում է հորիզոնական թղթագլան, որի վրա կան տուշով արված վայելչագրություններ և նկարներ ։ Ստեղծման տարեթիվն անհայտ է։ Նկարների ստեղծման և տարրերի ուրվագծման համար օգտագործված տեխնիկան բնորոշ է այդ ժամանակվա չինական գեղանկարչությանը։ Թղթագլանի վրա պատկերված են իրար նայող ոչխար և այծ, նրանց շուրջ կա վայելչագիր տեքստ, որը համապատասխանում է նկարին։ Յուրաքանչյուր տարրի երկրաչափական տեղը ճշգրտորեն նշված է՝ մասնավորապես կենդանիների գլուխները, որովայնները և սմբակները։ Հավասարակշռված և՛ թղթի վրա, և՛ դիրքով՝ երկու կենդանիներն էլ շրջել են իրենց գլուխները դեպի միմյանց՝ ստեղծելով բաց, բայց միաժամանակ միասնական կոմպոզիցիա ։ Նկարից ձախ՝ տեքստում, Ժաո Մենֆուն բացատրում է իր այս աշխատանքը ստեղծելու շարժառիթը. «Առաջ ես նկարել եմ ձիեր, բայց երբեք չեմ նկարել ոչխար (կամ այծ)։ Այդ պատճառով, երբ Ջոնսինը ինձնից նկար պատվիրեց, ես աշխուժորեն պատկերեցի դրանք նրա համար՝ վերցնելով բնությունից։ Չնայած ես չեմ կարող մոտենալ հին վարպետներին, ինձ հաջողվեց ինչ-որ կերպ փոխանցել նրանց ոգին» ։ Սեփականատերերի կնիքների մեջ կա նաև Սյանլուն կայսեր կնիքը (գահակալել է 1736-1795 թթ)։ Կայսրը նաև թղթագլանի առաջնամասում թողել է ճակատազարդ՝ «Աստվածային նմանություն (ոչխարի կերպարը) շարժման և հանգստի մեջ» գրությամբ ։
Լյու Լոնտենը՝ Ժաո Մենֆուի աշխատանքների դասակարգումը ստեղծողը, այս թղթագլանը դասակարգել է կենդանիների նկարների կատեգորիայում։ Արվեստագետները այս թղթագլանի մեջ ընդգծում են սիմվոլիզմ. ըստ չինական փիլիսոփայության՝ երկու կենդանիներին էլ համապատասխանում է արական յան սկիզբը։ Չու Ցին Լին ենթադրել է, որ ոչխարը և այծը իրենցից ներկայցնում են Հան դինաստիայի 2 թագավորներ։ Կենդանիների նկարների և վայելչագրության միջև եղած փոխներգործությունը ևս արվեստագետների ուշադրւթյան կենտրոնում է, դրա մեջ նրանք տեսնում են փոխաբերության գծեր։ Այս դեպքում թղթագլանը հաճախ համեմատվում է մեկ այլ չինացի վարպետի՝ Ժեն Ժենֆայի «Երկու ձիեր» աշխատանքի հետ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ ըստ թեմայի
Կամերային օպերա
Կամերային օպերա, մեկ գործողությամբ փոքրածավալ օպերա՝ սակավաթիվ գործող անձերով, նվագախմբի փոքր կազմով, երբեմն՝ փոքր երգչախմբով։ 20-րդ դարի սկզբին ստեղծված կամերային օպերաներից է Պաուլ Հինդեմիթի «Կարդիլակը» (1926)։ Ավելի ստեղծված վաղ փոքր մասշտաբի օպերաները, ինչպիսիք են Պերգոլեզիի «Աղախինը տիրուհի» (1733) ստեղծագործությունը, երբեմն նույնպես կոչվում են կամերային օպերաներ ։
Կամերային օպերաներ են ստեղծել նաև Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը («Մոցարտ և Սալիերի», 1897, ըստ Ա. Պուշկինի «Փոքրիկ ողբերգությունների»), Հարիսոն Փոլ Բրտուիսլը, Թոմաս Ադեսը և այլք։
Հայկական նմուշներից են Է. Սադոյանի «Իշխանուհի Մարիա Վոլկոնսկայայի հուշագրերը» (1978, լիբրետտոն՝ Է. Սադոյանի), «Հեյ, ո՞վ կա այդտեղ» (1982, ըստ Վ. Սարոյանի), Ս. Ազնաուրյանի «Հույս» (ըստ Զ. Գիպիուսի, 2004), «Արմենիա» (ըստ Օ. և Ն. Մանդելշտամների, 2006) և այլն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ Կատեգորիա:Օպերայի ժանրեր Կատեգորիա:Օպերային տերմիններ
Ծառապաշտություն
Ծառապաշտություն, բնապաշտական-ոգեխոսական հավատալիք։ Տոհմային ժամանակներից տարածված է եղել բազմաթիվ ցեղերի ու ժողովուրդների մեջ։ Բարդին, եղևնին, կաղնին, ձիթենին, մայրին, սոսին և այլ ծառեր համարվել են ոգիների բնակարան, աստվածների ժամադրավայր։
Ծառապաշտությունը Հին Հունաստանում
Հին հույները հավատում էին, որ ծառերի ոգիները՝ պատգամախոս դրուիդներն (դրիադներ) ու դրուիդուհիները, հովանավորում են ծառեր աճեցնող ու խնամող մարդկանց։ Նրանց պատկերացմամբ Զևսի հնագույն տաճարը եղել է Եպիրոս նահանգի Դոդոնյան անտառի հսկա կաղնին։ Հավատացյալներն ունկնդրելով Դոդոնյան կաղնու սաղարթների սոսափյունը՝ պատգամախոս ոգիների «կամքով» արել են զանազան գուշակություններ։ Հին հույները սոսի (սուսի) ծառը նվիրաբերել են Ապոլլոնին, լատինացիք՝ Պահապան ոգուն, իսկ ծննդյան օրերին մերձավորները միմյանց նվիրել են սոսու ճյուղերից հյուսված պսակներ։
Ծառապաշտությունը Հին Հայաստանում
Ծառապաշտությունը կարևոր տեղ է գրավել նաև հին հայոց կրոնում։ Հավիտենական սրբության, օրհնության և անմեղության խորհրդանիշ «Կենաց ծառի» պաշտամունքը Հայկական լեռնաշխարհի բնակչության մեջ տարածված է եղել վաղ ժամանակներից։ Սոսիի պաշտամունքի գլխավոր տաճարատեղին եղել է Արմավիր մայրաքաղաքը։ Ըստ հայ ավանդական պատմության՝ Արա Գեղեցիկի թոռ Անուշավանը կրել է նաև Սոսի նվիրական անունը, որովհետև հայրը՝ Արա Արայանը, նրան նվիրել էր Արմավիրի Սոսի տաճարին։
Սուսի (Սոսի) անունով տաճարները գոյություն են ունեցել Ուրարտու պետության ժամանակ (մ.թ.ա. IX-VI դարեր)։ Իսկ Էրեբունի (Արին բերդ) քաղաքատեղում պեղվել է Սուսի անունը կրող տաճար՝ զարդարված սրբազան ծառերի որմնանկարներով, ծառերի մոտ կատարվող զոհաբերությունների տեսարաններով։ Արմավիրը բոլորված է եղել ձեռատունկ սոսիներով, որոնց սաղարթների սոսափյունից և ճյուղերի շարժումներից հին հույների նման գուշակություններ են արել հեթանոս հայերը։
Ծառապաշտությունը, որոշ ձևափոխություններով, գոյատևել է քրիստոնեության ժամանակ։ Ամանորի և Ծաղկազարդի (Ծառզարդար) տոներին հայերն իրենց տները, անգամ եկեղեցիները զարդարել են ծառերի դալար ճյուղերով։ Ներսես Շնորհալին վկայում է, որ Սամոսատա քաղաքի հայ աղանդավորների՝ արևորդիների մեջ XII դ. պահպանվում էր բարդի ծառի հնավանդ պաշտամունքը։
Ծառապաշտությունն այժմ
Ծառապաշտությունը տակավին դրսևորվում է մեր օրերում, հավատացյալները «սրբազան» ծառը զարդարում են ժապավեններով, տիկնիկներով, այլ զոհանվերներով, աղոթում են նրա մոտ, զոհում կենդանիներ, շուրջը պտտվելով՝ ապաքինում աղերսում։ Ծառապաշտության վերապրուկ է նաև տարեմուտի տոնին տները դալար ծառերով զարդարելու սովորույթը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հեթանոսություն
Մարսի մթնոլորտ
Մարսի մթնոլորտը, Մարս մոլորակը շրջապատող գազային ծածկույթ։ Զգալիորեն տարբերվում է Երկրի մթնոլորտից, ինչպես քիմիական կազմությամբ, այնպես էլ ֆիզիկական հատկություններով։ Մթնոլորտային ճնշումը մակերևույթի մոտ կազմում է 0,7 - 1,155 կՊա (1/110 երկրայինի համեմատ, կամ համարժեք է երկրայինին մի քանի կիլոմետր բարձրության վրա)։ Մոտավոր մթնոլորտի հաստությունը կազմում է 110 կմ։ Մարսը ունի չափազանց թույլ մագնիսական դաշտ (համեմատած Երկրի հետ), և արդյունքում արևային քամին աստիճանաբար «քշում» է մթնոլորտը տիեզերք։
Քիմիական կազմությունը
Մարսի մթնոլորտը 95 %-ով կազմված է Ածխաթթու գազից, ազոտի, արգոնի և թթվածնի աննշան խառնուրդով։ Կա նաև փոքր քանակով ջրային գոլորշի։ Հայտնաբերվել են մեթանի հետքեր, ինչը վկայում է այն մասին, որ մոլորակի վրա հնարավոր է, որ կա կենսագործունեություն, քանզի գործող հրաբուխներ չեն հայտնաբերվել։ Անհրաժեշտ է նշել, որ չնայած իր նոսրության, Մարսի մթնոլորտը պարունակում է մոտ 23 անգամ ավելի շատ (մասնիկ սմ³ մեջ մակերևույթի մոտ) քան երկրայինում։
Ջերմաստիճանային տատանումները
Մարսի մթնոլորտի չափազանց նոսրության պատճառով, հասարակածում ջերմաստիճանը տատանվում է +30 °C ցերեկով մինչև −80 °C գիշերը, այս տարբերությունը տեղի է ունենում ջերմային էներգիայի անարգել ճառագայթման պատճառով դեպի տիեզերք։ Բևեռներում ջերմաստիճանը կարող է ընկնել մինչև −143 °C:
Տարեկան փուլերը
Մթնոլորտի զանգվածը տարվա ընթացքում ենթարկվում է չափազանց մեծ փոփոխությունների, ձմեռային ժամանակահատվածում խտացման և սառցագոյացման և ամառային ժամանակում մեծ քանակներով ածխաթթու գազի գոլորշիացման պատճառով։
Մթնոլորտի կառուցվածքը
Կատեգորիա:Մթնոլորտ Կատեգորիա:Մարս մոլորակ
Յութա Ջազ
«Յութա Ջազ» (Utah Jazz), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) արևմտյան կոնֆերենցիայի հյուսիսարևմտյան դիվիզիոնում։ Հիմնադրվել է 1974 թվականին՝ Նոր Օռլեանում՝ «Նյու Օռլեանս Ջազ» անվամբ, այնուհետև՝ 1979 թվականին տեղափոխվել է Սոլթ Լեյք Սիթի՝ ստանալով ներկայիս անվանումը։
Հիմնադրման թվականից ուղիղ 10 տարի անց՝ 1984 թվականին, թիմն առաջին անգամ դուրս է գալիս փլեյ-օֆֆ։ Ուշ 80-ականներին՝ մարզիչ Ջերի Սլոունի օրոք, Խաղարկող Ջոն Սթոքթոնը և ծանր հարձակվող Կարլ Մելոունը ձևավորում են NBA-ի պատմության ամենաարդյունավետ բասկետբոլային զույգը, որոնց միջոցով թիմը 1997 և 1998 թվականներին դուրս է գալիս NBA գերեզրափակիչ, սակայն երկու առիթով էլ պարտություն կրում Մայքլ Ջորդանի «Չիկագո Բուլսի» կողմից։ Երեք տարի անընդմեջ փլեյ-օֆֆները բաց թողնելուց հետո Սթոքթոնը և Մելոունը որոշում են հեռանալ մարզական կարիերայից։ Ակումբը նոր թափով է սկսում հանդես գալ Դերոն Ուիլյամսի հանդես գալու տարիներին, սակայն երբ 2010–11 մրցաշրջանին ընդառաջ Ջերի Սլոունը հեռանում է մարզչական կարիերայից, նոր նշանակված մարզիչ Թայրոն Կորբինը որոշում է փոխանակել Ուիլյամսին։
Հանդիսանում է Յութա նահանգը ներկայացնող միակ բարձրագույն թիմը հյուսիսամերիկյան սպորտային առաջնությունների մեծ քառյակում (MLB, NFL, NBA, NHL)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԲԱԱ ակումբներ
Grand Theft Auto 2
Grand Theft Auto 2 (կրճատ՝ GTA 2) էքշն-արկածային համակարգչային խաղ է, Grand Theft Auto-ի շարունակությունը, որը մշակվել է DMA Design-ի (այժմ՝ Rockstar North) կողմից։
2004 թվականի դեկտեմբերի 22-ից GTA 2-ի ժամանակակից ԱՀ-ի տարբերակը, որը պարունակում է բազմախաղաց ռեժիմ, հասանելի է ներբեռնման համար Rockstar Games-ի պաշտոնական կայքում (ներբեռնումն այս պահին հասանելի չէ) ։ Խաղը հասանելի է Steam-ում 2008 թվականի հունվարի 4-ից ։ Ռուսաստանում խաղը տեղայնացվել և հրապարակվել է Бука ընկերության կողմից «GTA 2 Беспредел» (հայերեն՛ Անօրինություն) վերնագրով։
Գտնվելու վայրը և խաղալու ոճը
Ի տարբերություն շարքի մյուս խաղերի, խաղը տեղի է ունենում ապագայում (խաղի թողարկման պահին) (խաղի փաստաթղթերում նշվում են «ապագայում երեք շաբաթ» և «X շաբաթ ապագայում» կամ «X րոպե ապագայում», սակայն, Rockstar-ի պաշտոնական կայքում նշվում է կոնկրետ ամսաթիվ՝ 2013 [1]) մի մեգապոլիսում, որը խաղի մեջ նշվում է որպես Anywhere City։ Քաղաքի նախատիպն անհայտ է, սակայն տեսանյութը, որը նկարահանվել է խաղի ժողովրդականությունը մեծացնելու նպատակով, ցույց է տալիս Նյու Յորքը։ Խաղաոճը դարձել է ավելի էսթետիկ՝ համատեղելով կիբերփանկը և հնաոճ մեքենաները։ Anywhere City-ը (Ամենուր Քաղաք) բաղկացած է երեք մակարդակներից կամ «թաղամասերից»։ Առաջին մակարդակը The Downtown Area-ն է, որը ներառում է խաղատներ, հյուրանոցներ և բազմաթիվ ինստիտուտներ և համալսարաններ։ Երկրորդ գոտին՝ The Residential District-ը, պարունակում է քաղաքի բանտը, թրեյլերների պարկը՝ Էլվիսի ոճի ակումբով, որը կոչվում է «Դիսգրեյսլենդս», հետազոտական ​​կենտրոն և հսկայական հիդրոէլեկտրակայան։ Երրորդ գոտին կոչվում է Արդյունաբերական շրջան և պարունակում է մեծ նավահանգիստ, մսի գործարան և Կրիշնայի տաճար։
Խաղի ընթացքը
Նպատակը խաղի հաշվին որոշակի գումարի հասնելն է, որը հնարավորություն կտա անցնել յուրաքանչյուր հաջորդ մակարդակ.
Բնօրինակ Grand Theft Auto-ում խաղացողը հետապնդվում էր միայն ոստիկանության կողմից, բայց Grand Theft Auto 2-ը նաև ավելացնում է SWAT, դաշնային գործակալներ և բանակային ուժեր, եթե խաղացողի վտանգի վարկանիշը բավական բարձր է։
Ի տարբերություն Grand Theft Auto-ի, Grand Theft Auto 2-ն ունի խաղը փրկելու հնարավորություն։ Եթե ​​խաղացողը բավականաչափ գումարով մտնում է քաղաքի յուրաքանչյուր թաղամասում գտնվող եկեղեցի (ցանկացած թաղամասում մեկ խնայողությունն արժե $50,000), ձայնը հայտարարում է «Ալելլույա! Եվս մեկ հոգի է փրկվել »։ (Անգլերեն Hallelujah! Another soul saved!)։
Նման բառախաղը (անգլերեն խոսող խաղացողի համար) տեղեկացրեց, որ խաղը պահպանվել է։ Եթե ​​խաղացողը բավարար գումար չուներ, նույն ձայնը բացականչեց. Ոչ մի առաջարկ, ոչ մի փրկություն»։ (անգլերեն Damnation! No donation, no salvation!) (շարքի հետագա խաղերում, Save Locations-ը դարձավ անվճար)։ Այս ձայնային հաղորդագրությունները հասանելի չեն PlayStation-ի տարբերակում։
Քաղաքի կյանքում շատ փոփոխություններ են տեղի ունեցել։ Քաղաքացիական մեքենաները և հետիոտները էական դեր են խաղում խաղի մեջ։ Նույն առևանգողները շրջում են փողոցներով, ինչպես ինքը՝ խաղացողը, ով կարող է նրանից մեքենա գողանալ, հետիոտները նստել ու տաքսի են նստում։ Բացի այդ, ոստիկանները, հետիոտները և ավազակախմբի անդամները հրազենով և ծեծկռտուքներով են մասնակցում առանց խաղացողների մասնակցության ։ Խաղը ներառում է երկրորդական առաքելություններ, օրինակ՝ խաղացողը կարող է գումար վաստակել որպես տաքսու վարորդ կամ ավտոբուսի վարորդ։
Grand Theft Auto 2-ի PS1 տարբերակն ավելի պարզ է, քան PC տարբերակը։ Օրինակ՝ կրճատվել է ավազակախմբի անդամների և փողոցներում հետիոտների թիվը, ինչպես նաև կրճատվել է «Frenzy» առաքելությունը կատարելու համար անհրաժեշտ մահերի թիվը։
Բանդաներ
Grand Theft Auto 2-ը պարունակում է յոթ տարբեր ավազակախմբեր։ Նրանցից միայն երեքն են հայտնվում քաղաքի յուրաքանչյուր թաղամասում։ Zaibatsu Corporation-ը ձվադրում է յուրաքանչյուր թաղամասում։
Միխայիլ Ցարյով
Միխայիլ Իվանի Ցարյով, ռուս խորհրդային դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1949)։ ՍՄԿԿ անդամ 1949 թվականից։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1973)։
Կենսագրություն
1919-1921 թվականներին սովորել է Պետրոգրադի ռուսական դրամայի դպրոցում (դասատու՝ Յու․ Յուրև)։ Դեռևս ուսանող, 1920 թվականին ընդունվել է Պետրոգրադի Մեծ դրամատիկական թատրոն, 1923-1937 թվականներին աշխատել տարբեր թատրոններում։ 1937 թվականից՝ Մոսկվայի Փոքր թատրոնի դերասան (1950 թվականից՝ նաև տնօրենը)։ Հետևելով ռուսական բեմի հերոսական-ռոմանտիկական ավանդներին՝ ռուս և եվրոպական հեղինակների պիեսներում կերտել է մի շարք կերպարներ, որոնցից են՝ Արման Դյուվալ (Դյումա-որդու «Կամելիազարդ տիկինը», 1933), Նեզնամով, Ժադով (Ա․ Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ», 1939, «Եկամտաբեր պաշտոն», 1948)։ Ցարյովի ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ է գրավում Չացկու դերակատարումը (Դրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս», 1923-1924 թատերաշրջան), որին նա անդրադարձել է մինչև 1960-ական թվականները։ Ցարյովը ստեղծել է ինչպես ողբերգական՝ Ուրիել Ակոստա (Գուցկովի «Ուրիել Ակոստա», 1940), Մակբեթ, Լիր արքա (Շեքսպիրի «Մակբեթ», 1955, «Լիր արքա», 1979), Պրոտասով (Լ․ Տոլստոյի «Կենդանի դիակ», 1951), Արբենին (Լերմոնտովի «Դիմակահան դես», 1962), Մաթիաս Կլաուզեն (Հաուպտմանի «Մայրամուտից առաջ», 1972), Վանյուշին (Նայդյոնովի «Վանյուշինի զավակ ները», 1983), այնպես էլ՝ կատակերգական և բնութագրական՝ Միստր Հիգգինս (Շոուի «Պիգմալիոն», 1943), Ռոստանև («Ստեպանչիկովո գյուղը և նրա բնակիչները», ըստ Դոստոևսկու, 1957), Ֆամուսով (Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս», 1963), Պարագլուխ (Վիշնևսկու «Լավա տեսական ողբերգություն», 1967), Ծերուկ (Դորկու «Ծերուկը», 1969, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1969) բարդ կերպարներ։ Կերտել է նաև ժամանակակցի բազմաթիվ կերպարներ, որոնցում խտացված են սովետական մարդու լավագույն գծերը (Օգնև, Ռոմոդան, Կոռնեյչուկի «Ռազմաճակատ», 1942, «Թևեր», 1955, Բուրովսկի, Լավրենյովի «Նրանց համար, ովքեր ծովում են», 1947, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1947 և այլն) Բեմադրություններ է իրականացնում թատրոնում և հեռուստաթատրոնում։ Հանդես է եկել նաև ասմունքով։ Նկարահանվել է կինոյում։ 1964 թվականից գլխավորել է Համառուսաստանյան թատերական ընկերությունը, 1959 թվականից՝ Թատրոնի միջազգային ինստիտուտի սովետական ազգային կենտրոնի պրեզիդենտը։ 1935 թվականից զբաղվում է մանկավարժությամբ (1941 թվականից եղել է Շչեպկինի անվան թատերական ուսումնարանում, պրոֆեսոր՝ 1962 թվականից)։ Պարգևատրվել է Լենինի 3 և 2 այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Տվեր քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Կոնստանտին Ստանիսլավսկու անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Լեմստերլանդ
Լեմստերլանդ (Lemsterland ), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 76,28 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.456 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.300 եվրո է։
Բոզիզիո Պարինի
Բոզիզիո Պարինի  (Bosisio Parini), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3090 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 468 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 6,6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 22040: Հեռախոսային կոդ՝ 031.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Պիտկելևո
Պիտկելևո (Питкелево, Pitkälä), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վերխովցի (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)
Վերխովցի (Верхівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերխովցի գյուղում բնակվում էր 169 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1019 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 165,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դալաքավաժե
Դալաքավաժե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժակովինա
Ժակովինա (Жаковина), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Քաղաքական վարք
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաքական մշակույթ
Աստերոիդների ցանկ (177101-177200)
Աստերոիդների ցանկ (177001-177100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (177201-177300)
|}
Մետաֆոր
Մետաֆոր, հայկական մետալ խումբ։ Կազմավորվել է 2010 թվականին Երևանում իրանահայեր Արիս և Արին Քարամյանների կողմից։ Խումբը հանդես է գալիս մետալի տարբեր ոճերում՝ պրոգրեսիվ մետալ, թրեշ մետալ, դում մետալ, սփիդ մետալ և այլն։ 2012 թ. դեկտեմբերի 21-ին խումբը ելույթ է ունեցել «End of the World Metal Requiem» մետալ փառատոնի շրջանակներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական մետալ խմբեր Կատեգորիա:Իրանահայ ռոք երաժիշտներ
Կաբեսամեսադա (քաղաք)
Կաբեսամեսադա (Cabezamesada), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո նահանգի, ինչպես նաև Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մանչա Ալթա դե Տոլեդո շրջանում։ Տարածքը՝ 60 կմ²։ Բնակաչությունը 493 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 107 կմ հեռավորության վրա։
Էկոնոմիկա (ամսագիր)
Պատմություն
Լույս է տեսնում 1957 թ.-ից, Երևանում, մինչև 1992 թ. կոչվել է «Հայաստանի ժողովրդական տնտեսություն»։
Նպատակ
Լուսաբանում է ՀՀ տնտեսության զարգացման ուղիները, գիտատեխնիկական առաջընթացի արագացման, կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման, շրջակա միջավայրի պահպանության հարցեր։ Հոդվածներ է տպագրում հայ տնտեսագիտական մտքի պատմությունից։
Կյունպաթ
Կյունպաթ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Էկոնոմիկա (ամսագիր)
Խմբագիրներ
Կատեգորիա:Հայկական տնտեսական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ ամսագրեր Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Կյունպաթ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
(4636) Չիլի
(4636) Չիլի (Chile), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,613734 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1928 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0347 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1543,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233245 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,77° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալմալու (Քղիի գավառ)
Ալմալու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղիից մոտ 32,5 կմ հյուսիս-արևելք, Էրզրումից 79-80 կմ հարավ-արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Երկու հոգի
Ստեղծման պատմությունը
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի Ֆոնդի № 262 համարում պահվում է մեկ ինքնագիր, իսկ Թումանյանի ընտանիքի արխիվում՝ մեկ մեքենագիր օրինակ, որը փոքր-ինչ տարբերվում է ինքագրից։ Բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1940 թվականի հունվարի 30-ին Գրական Թերթի № 18 համարի, այնուհետև՝ 1943 թվականին Սովետական Գրականության № 3 համարի 89-րդ էջում, ապա՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ուսումնասիրություններ և հրապարակումների 2-րդ հատորի 244-րդ էջում ։
«Երկու հոգի» բանաստեղծությունը Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հատորում տպագրված է ինքնագրից։
Բանաստեղծությունը նվիրված է Օսկար Օսպովիչ Դրուղենրերգին, որը եղել է բանաստեղծի դատապաշտպանը, երբ 1911 թվականին Թումանյանը կրկին ձերբակալվել է հակակառավարական գործունեության մեղադրանքով։
Բանաստեղծի դուստր Աշխենի վկայությամբ՝ Գրուզենբերգը Թումանյանի դեմ հարուցված մեղադրանքները համարել է բավականաչափ ծանր և ենթադրել է, թե նրան կարող են դատապարտել երկրաժամկետ բանտարկության։ Մինչդեռ բանաստեղծն իրեն անմեղ զգալով հանգիստ է սպասել դատավճռին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Թուսոն
Թուսոն (Tucson, Tucson /ˈtuːsɒn/), քաղաք ԱՄՆ-ի հարավարևմտյան մասում, Արիզոնա նահանգում։ Գտնվում է Արիզոնայի Պրիմա շրջանում։ 2008 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 541 811 մարդ (2-րդը Արիզոնայում՝ Ֆինիքսից հետո)։ Հիմնադրվել է 1768 թ-ին։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:1775 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր
Դոմենիկո Ամբրոջի
Դոմենիկո Ամբրոջի (Domenico Ambrogi, ), Բոլոնիայի 17-րդ դարի իտալացի նկարիչ, ով նաև կոչվում էր Մենիկինո կամ Մենինյո դել Բրիցիո, իր վարպետի անունով։ Հիմնականում հայտնի է որպես կվատրատուրայի ձևավորող։ Նա նաև հայտնի է Դոմենիկո դելի անունով։ Նա պարապել է Ֆրանչեսկո Բրիչյոյի, Բերնարդինո Բալդիյի և Դենիս Կալվարեատի հետ ։
Կենսագրություն
Դոմենիկո Ամբրոջին ծնվել է մոտավորապես 1600 թվականին Բոլոնիայում։ Երիտասարդ տարիներին նա աշակերտել է Բերնարդինո Բալդիյին, ումից հեռացել է վերջինիս մահից կարճ ժամանակ անց։ Դրանից հետո կարճ ժամանակ նա սովորել է Դենիս Կալվարեատի հետ և վերջապես դառնում է Ֆրանչեսկո Բրիցիոյի աշակերտը։ Այդ ժամանակ Բրիցիոն տալիս էր նկարչության հանրային դասեր և Ամբրոջին ստացավ Մենիկինո կամ Մենինյո դել Բրիցիո մականունը։ Երբ նա թողել է իր վարպետին, սկսել է համագործակցել Ջիրոլամո Կուրտիյի հետ, ով կերպարների նկարիչ էր և Անջելո Միչել Կոլոննայի հետ, ով կվադրատուրայի նկարիչ էր։ Վերջին տարիների ընթացքում նա նախագծել է շատ զարդարանքներ և նկարներ։ Նա ուներ աշակերտներ, որոնցից էին Ջիաչինտոն, Պիեր Անտոնիո Չերվան և Ջիովաննի Անտոնիո Ֆումանին Վենետիկից, որը շատ տարիներ ապրել է նրա տանը և օգտագործել է նրա գծանկարները` իր առաջին նկարներն ստեղծելու համար։ Նա մահացել է 1678 թվականից հետո ։
Աշխատանքներ
Աղբյուրներում հիշատակված աշխատանքները`
Բոլոնիայում պահպանված աշխատանքները`
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Լեուդալ (համայնք)
Լեուդալ (Leudal ), համայնք Նիդերլանդների Լիմբուրխ մարզում։ Տարածքը 162,93 կմ² է, բնակչությունը՝ 36.820 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.200 եվրո է։
Կատեգորիա:Լիմբուրխի համայնքներ Կատեգորիա:2007 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սակրամենտո Քինգս
«Սակրամենտո Քինգս» (Sacramento Kings), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) Արևմտյան կոնֆերենցիայի Խաղաղօվկիանոսյան դիվիզիոնում։ Տեղակայված է ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի Սակրամենտո քաղաքում։ Տան հանդիպումներն անցկացնում է «Սլիփ թրեյն արենա» մարզապալատում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԲԱԱ ակումբներ
Կամերային սիմֆոնիա
Կամերային սիմֆոնիա, սիմֆոնիայի տեսակ, որը ձևավորվել է 20-րդ դարի սկզբին։
Կամերային սիմֆոնիային բնորոշ են փոքր ծավալը, «կամերային» երաժշտության գաղափարը, որոնցով էլ պայմանավորված է նվագախմբի կազմի նվազեցումը և ձևի կրճատումը (1, հազվադեպ՝ 2-մասանի, տևողությունը՝ 10– 30 ր)։ Առանձնանում է խտացված երաժշտական մտքով, պոլիֆոնիկ շարադրմամբ, նոր արտահայտչամիջոցների որոնմամբ։
Պատմություն
Կամերային սիմֆոնիան ձևավորվել է ժամանակակից կամերային երաժշտության ազդեցության տակ, որի հետ այն ավելի մոտ մանրամասն գրության միտումով և արտահայտչականության նոր միջոցների որոնմամբ։
Կամերային սիմֆոնիա ժանրը ձևավորվել է Գերմանիայում և Ավստրիայում 20-րդ դարի սկզբին։
ԽՍՀՄ-ում կամերային սիմֆոնիաների նկատմամբ հետաքրքրությունը հատկապես մեծացել է 1960-ականներին՝ տարբեր կերպ արտահայտվելով Դ. Շոստակովիչի, Կ. Կարաևի, Բ. Տիշչենկոյի, Մ. Ս. Վայնբերգի, է. Միրզոյանի, Ռ. Գաբիչվաձեի և այլոց ստեղծագործություններում։
Բացի Ա. Շյոնբերգի, Ֆ. Շրեկերի, Մ. Լաբրոկիի և ուրիշների կամերային սիմֆոնիաներից, ըստ էության, այդ ժանրին են պատկանում նաև որոշ ստեղծագործություններ, որոնց անվանել են սիմֆոնիա (Ա. Վեբեռնի սիմֆոնիան, Դ. Միյոյի 5 փոքր սիմֆոնիաները՝ փոքր նվագախմբի համար, և այլն)։ Հետագայում որոշ նոր հատկանիշներով կամերային սիմֆոնիան նմանվել է սիմֆոնիետին և փոքր սիմֆոնիային (4-մասանի ցիկլ, զույգ կազմով նվագախմբային ստեղծագործության տևողությունը հազվադեպ է գերազանցում 20–30 րոպեն)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դասական երաժշտության ժանրեր Կատեգորիա:Սիմֆոնիաներ
Ժանրային գեղանկարչություն
Ժանրային գեղանկարչություն (genre), առօրյա կյանքի տեսարանների գեղարվեստական պատկերում` որպես մարդկանց կենսակերպի և նրանց շրջապատող իրականության արտացոլում։ Նման պատկերն իր ստեղծողի կողմից կարող է լինել իրատեսական, երևակայական կամ ռոմանտիզացված։ Ժանրային նկարչության օրինակներ են շուկայի տեսարանների, տոների, ինտերիերի, փողոցային տեսարանների պատկերները և այլն։
Պատմություն
Ժանրային տեսարաններ են նկարվել դեռ անտիկ ժամանակաշրջանում, ինչը վկայությունն են Պոմպեյի Ֆրեսկոները։ Միջնադարում ժանրային նկարչությունն ուներ բարոյական և այլաբանական բնույթ։ Ժամանակակից ժանրի նկարչության նախորդները (Պիտեր Բրեյգել Ավագը, Յան Բրեյգել Ավագը, Լուկաս Լեյդենցին) անդրադարձել են գյուղական և ընտանեկան կյանքի տեսարաններին ։ Հիմնական շարժառիթը պտտվում էր բարոյականության և մարդկային բացասական պահվածքի շուրջ՝ հարբեցողություն, վիճաբանություններ և այլն։ XVII-XVIII դարերում ժանրային գեղանկարչության զարգացման շրջադարձային կետն է դարձել բելգիացի և հոլանդացի նկարիչների անդրադարձը արտոնյալ դասի պատկերմանը։ Այդ ժամանակվանից ի վեր ընդունված է նկարում փնտրել թաքնված իմաստ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեղանկարչություն Կատեգորիա:Գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Գեղանկարչական ստեղծագործություններ
Գաբրիելլա Ուլուհոջյան
Գաբրիելլա Ուլուհոջյան, հայազգի պատմաբան, բանասեր։ ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (28.11.2008) ։
Կենսագրություն
Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանից մազապուրծ հայ գաղթականի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Իտալիայի պետական գիմնազիայում, այնուհետև ընդունվել է Միլանի Կաթողիկե համալսարանի դասական բանասիրության ֆակուլտետ և խորացել հունա-լատինական մասնագիտության մեջ։ Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը այդ տարիների մեծ հայագետ Ջիանկառլո Բոլոնյեզիի ղեկավարությամբ ուսումնասիրել է հունական դպրոցի երկերը, մասնավորապես բյուզանդացի բանաստեղծ Գեորգ Պիսիդեսի «Վեցօրյա» հայերեն թարգմանությունը՝ համեմատելով այն հունարեն բնագրի հետ, որն էլ դարձաել է Գաբրիելլա Ուլուհոջյանի ատենախոսության թեման։ 1958 թվականին պաշտպանել է ատենախոսությունը և ստացել դոկտորի գիտական աստիճան ։ Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը մասնակցել և հաղթել է պետական մրցույթում, որից հետո միայն ստացել իր պաշտոնը իտալական պետական լիկեոներում, որտեղ 13 տարի դասավանդել է հին հունարեն և լատիներեն։ Բազմիցս եղել է Հայաստանում՝ փորձի փոխանակման նպատակով։ Առաջին անգամ Հայաստան է այցելել 1972-1973 թվականներին տասն ամսով, երկրորդ անգամ՝ 1979-1980 թվականներին Սփյուռքի կոմիտեի աջակցությամբ։ Հայաստանում աշխատել է որպես ստաժոր։ Այս ընթացքում Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը հաճախել է Երևանի պետական համալսարան, ուսանել գրաբար, արևելահայերեն, հայ հին և ժամանակակից գրականություն։ Միևնույն ժամանակ առանձին հետազոտություններ է կատարել Մ. Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ ուսումնասիրելով Բարսեղ Կեսարացու «Գիրք Հարցողաց» հայերեն թարգմանության ձեռագրերը, հետագայում նա այդ երկը պատրաստեց գիտահամեմատական հրատարակության համար ։
Մահացել է 2016 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ 82 տարեկանում ։
Ձեռքբերումները
1979-1989 թվականներին Ուլուհոջյանը համագործակցել է Միլանի Հայ ուսումնասիրության և վավերագրումի կենտրոնի հետ, որի ընթացքում երկու անգամ մասնակցել է կենտրոնի կազմակերպած գիտարշավներին, մեկնել Իրան և կատարել հետազոտական աշխատանքներ։ Գիտարշավի ժամանակ ուսումնասիրել է հայերեն վիմագիր արձանագրությունները, որի արդյունքում հրատարակել է մի մենագրություն, որը նվիրված էր Ս. Ստեփանոս Նախավկա վանքի արձանագրությունների հավաքածուին։ Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը 1973 թվականից մինչև 1982 թվականը Բոլոնիայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում դասավանդել է հայոց լեզու և գրականություն։ Իսկ 1982 թվական, հաղթելով պետական մրցույթում, դարձել է հայագիտության ամբիոնի վարիչ. նախ ղեկավարել է լեզավագիտության, ապա միջնադարյան պատմության բաժինները։ Այդ տարիների ընթացքում Գաբրիելլա Ուլուհոջյանին հաջողվեց ամրապնդել Բոլոնիայի համալսարանում հայոց լեզվի ուսումնասիրության մակարդակը, նրա ջանքերով հիմնվեց համապատասխան գրադարան։ Որպես իսկական մանկավարժ՝ նա կարողացել է պատրաստել արժանի հետևորդներ։ Նրա ուսանողներից հինգը պաշտպանեցին դոկտորական ատենախոսությունները, իսկ նրանցից երկուսը իրենց կայուն տեղը զբաղեցրին նույն համալսարանում։ Մեկը՝ Վալենտինա Կալզոլարին է, մյուսը՝ Աննա Սիրիյանը։ Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը դարձավ Հայ ճարտարապետական վավերագիրների շարքի խմբագրության, միջազգային և իտալական բազմաթիվ ընկերակցությունների, Հայկական հետազոտությունների միջազգային ընկերակցության անդամ և մասնակցեց Պո-Արաքս ընկերության հիմնադրմանը։ 1991 թվականից Revue des Etudes Armռniennes գիտական խորհրդի անդամ է։ Բարձր գնահատելով Գաբրիելլա Ուլուհոջյանի ներդրումը հայագիտության զարգացման մեջ 1996 թվական ՀՀ ԳԱԱ-ն նրան շնորհեց պատվավոր դոկտորի կոչում ։ Հատկանշական է, որ Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը մանկավարժական և գիտական գործունեությանը զուգընթաց մեծ ավանդ ունի Բոլոնիայի և Երևանի պետական համալսարանների միջև դասախոսների փոխանակման և ծրագրերի համակարգման ոլորտում։ Իսկ 1988 թվական նրա ջանքերով երկու համալսարանների միջև ստորագրվեց պայմանագիր, որը վերաստորագրվեց 1997 թվական՝ Բոլոնիայի համալսարանի ռեկտորի Հայաստան կատարած այցի ժամանակ։ Այդ պայմանագրի շնորհիվ մինչ այսօր մոտ երկու տասնյակ գիտնականներ և դասախոսներ (յուրաքանչյուր կողմից) փոխայցելություններ կատարեցին Երևան և Բոլոնիա, իրականացրին փորձի փոխանակում և ավելի խորը ճանաչեցին միմյանց։ Գաբրիելլա Ուլուհոջյանի շնորհիվ ՀՀ ԳԱԱ-ն համագործակցության եզրեր է գտել Թորինոյի և Վենետիկի համալսարանների հետ, նրա ջանքերով կազմակերպվել է հայագիտական ցուցահանդեսներ, գիտաժողովներ։ Դրա լավագույն օրինակ են՝ 1979 թվական Միլանի Կաթողիկե համալսարանում կայացած հայատիպ գրքերի ցուցահանդեսը, 1981 թվականին և 1988 թվականին Միլան-Վիչենցա-Վենետիկում հայ արվեստին նվիրված միջազգային սիմպոզիումը, 1998 թվականին Armin Wegner-ին նվիրված ցուցահանդեսը՝ կազմակերպված Ռավեննայի և Բոլոնիայի համալսարաններում։ Գաբրիելլա Ուլուհոջյանը հայագիտական թեմաներով զեկուցումներ է կարդացել Իտալիայում, Հայաստանում և միջազգային տասնյակ գիտաժողովներում, հեղինակ է ութ մենագրությունների, 70-ից ավելի գիտական հոդվածների։ Հաշվի առնելով Գաբրիելլա Ուլուհոջյանի գիտական և մանկավարժական մեծ ավանդը, ինչպես նաև մայր հայրենիքի հետ սերտ կապերը, ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիան 2008 թվականին նրան ընտրեց ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:1934 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ
Դուդերիկ
Դուդերիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի հարավային մասում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պիտկի
Պիտկի (Пытьки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Հայաստանի կերպարվեստի աշխատողների ընկերություն
Հայաստանի կերպարվեստի աշխատողների ընկերություն, Հայաստանի նկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների առաջին ընկերություններից։
Պատմություն
1924-ի ընդհանուր ժողովում ընտրվել է վարչություն.
Գործել է մինչև 1932 թվականը։
Միջոցառումներ
Ընկերությունը կազմակերպել է ցուցահանդեսներ (1924-ի ապրիլի 18-ին՝ առաջինը), հրատարակել կատալոգներ։
Կատեգորիա:Մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:1932 կազմալուծումներ Հայաստանում Կատեգորիա:1923 հիմնադրումներ Հայաստանում
Զակոպանե
Զակոպանե (Zakopane), քաղաք Լեհաստանի հարավային ծայրամասում։ Բնակչությունը 2014 թվականի մարդահամարի տվյալներով 27,5 հազար մարդ է։ Զակոպանեն հանդիսանում է ձմեռայաին մարզաձևերի կենտրոնը, և հաճախ քաղաքաին անվանում են նաև Լեհաստանի ձմեռային մայրաքաղաք։
Աշխարհագրություն
Տեղակայված է հովտի վրա, որը գտնվում է Բարձ Տետրի լեռնաշղթայի մոտակայքում։ Մոտակա խոշոր քաղաքներն են Նովի-Սոնչը և Կրակովը։ Զակոպանեում է գտնվում երկաթգծի վերջին կայարանը, որը այդտեղից գնում է Կրակով։ Այն գտնվում է Կրակովից 120 կմ հեռավորության վրա։ Գնացքով և ավտոբուսով Կրակով հասնելը տևում է 3 ժամ, իսկ ավտոմեքենայով՝  1,5 ժամ։
Պատմություն
Առաջին տեղեկությունները Զակոպանեի մասին ստացել են 17-րդ դարի փաստաթղթերից։ Այն ժամանակ Զակոպանեն հիշատակվում է ոչ թե որպես քաղաք, այլ որպես փոքրիկ գյուղ ։ 17-րդ դարում այստեղ էին հատվում Լեհաստանի թագավորության, Հունգարիայի թագավորության և Օսմանյան կայսրության (այն շրջանները, որոնք ընդունում էին Օսմանյան կայսրության գերակայությունը և կորցրել էին իրենց անկախությունը) սահմանները։ Վերջինս հնարավորություն է տալիս ենթադրել, որ Զակոպանե անվանումը կապված է օսմաներենից եկած  sekban բառից, որը նշանակում է  «օսմանյան սահմանապահ զորքեր կամ եգերներ» ։ 1676 թվականին ըստ տեղեկությունների ապրում էր 43 մարդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:1578 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մոնտելյանո
Մոնտելյանո(Montellano)՝ բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Գինեթթու
Գինեթթու, դիօքսիսաթաթթու, НООС-СН(ОН)-СН(ОН)-СООН երկհիմն օրգանական թթու։
Իզոմերիա
Գոյություն ունեն գինեթթվի 3 ստերիոիզոմերներ.
Ֆիզիկական հատկություններ
Անգույն, բյուրեղային նյութ Է, լուծվում է ջրում (100 ց-ում՝ 139, 44 գ D-Գ, 20 °C-ում) և օրգանական լուծիչներում, խտությունը՝ 1759,8 կգ, հալման ջերմաստիճանը՝ 170 °С, բևեռացված լույսի հարթությունը պտտում է աջ։
Զգայուն է օքսիդիչների նկատմամբ, արծաթի աղերի ամոնիակային լուծույթի ազդեցությամբ առաջացնում է արծաթե հայելի, լուծում է Cu(OH)2՝ առաջացնելով վառ կապտավուն թափանցիկ լուծույթ՝ ֆելինգի ռեակտիվ։
Գինեթթվի հիմնային, թույլ թթվային կամ ջրային լուծույթները եռացնելիս փոխարկվում են հիմնականում մեզոգինեթթվի (հալման ջերմաստիճանը՝ 140 °C)։