cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տագա-Ռոոստոյա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իիսակու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Միլովեր Լանդ
Միլովեր Լանդ (Milower Land), քաղաք Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Գտնվում է Հաֆելլանդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը 4601 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Զբաղեցնում է 160,48 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 63 189։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 17 քաղաքային շրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Գեորգի Տեր-Ղազարյանց
Գեորգի Արտաշեսի Տեր-Ղազարյան, խորհրդային պետական և կուսակցական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ (1942)։
Ավարտել է Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան (1950)։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Եղել է 89-րդ հայկական Թամանյան հրաձգային դիվիզիայի քաղբաժնի պետի օգնականը (կոմերիտմիության գծով), 1950 թվականից՝ ՀԼԿԵՄ ԿԿ առաջին քարտուղար, 1956 թվակականից՝ խորհրդային երիտասարդության հակաֆաշիստական կոմիտեի նախագահի առաջին տեղակալ, ՀամԼԿԵՄ ԿԿ բաժնի վարիչ, 1958 թվականից՝ ԽՄԿԿ ԿԿ պատասխանատու աշխատող, 1961 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ քարտուղար, 1966 թվականից՝ երկրորդ քարտուղար։
1973-1981 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպանը Գամբիայում և Սենեգալում, 1983 թվականից՝ Զիմբաբվեում։
Եղել է ԽՍՀՄ VI-VII, ՀԽՍՀ IV, V, VII գումարումների Գերագույն սովետների դեպուտատ, ԽՄԿԿ XXII-XXIV համագումարների պատգամավոր, ԽՄԿԿ ԿՎՀ-ի անդամ (1965-1975 թվականներին), ՀԿԿ ԿԿ-ի անդամ (1951-1958 թվականներին և 1961-1975 թվականներին), ՀԿԿ ԿԿ-ի բյուրոյի անդամության թեկնածու (1951-1958 թվականներին), անդամ (1961-1973 թվականներին), ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության անդամ (1951-1956 թվականներին)։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր դրոշի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, «Հայրենական պատերազմի» I աստիճանի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։ Ունեցել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպանի կոչում։
2011 թ. սեպտեմբերին ՀՀ Նախագահի հրամանգրով պարգրատրվել է Մխիթար Գոշի մեդալով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1923 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Մխիթար Գոշի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Մարտի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 8-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Արմշատ
Արմշատ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում, Վանա լճից հարավ։
1909 թվականին ուներ 40 տուն՝ մոտ 270 հայ բնակիչներով, որոնք զբաղվում էին անասնապահությամբ, երկրագործությամբ։ Կար եկեղեցի (Ս․ Վարդան)։
Բնակիչները եռանդուն մասնակցություն են ցույց տվել Շատախի 1915 թվականի հերոսական ինքնապաշտպանությանը։ Արմշատն ավերվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Բնակիչների մի մասը, փրկվելով կոտորածներից, ապաստան է գտել Արևելյան Հայաստանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դանիել Վարուժան
Դանիել Վարուժան (Դանիել Չպուգքյարյան), XX դարի արևմտահայ բանաստեղծ։ Դանիել Վարուժանի ստեղծագործության էությունը եղավ գեղեցկության, ուժի ու աշխատանքի փառաբանության տարերքը։
Վարուժանի կյանքը թեպետև ընդհատվեց երիտասարդ հասակում, բայց նա ստեղծեց հասարակական մեծ բովանդակության և գեղարվեստական կատարյալ ձևերի պոեզիա։ Նա հոգեկան մերձեցումներ ունեցավ համաշխարհային պոեզիայի խոշոր դեմքերի հետ՝ պահպանելով, սակայն, իր ստեղծագործության ազգային ոճն ու դրոշմը։ Խոսելով նաև վերածնության շրջանի իտալական և ֆլամանդական արվեստից կրած ազդեցության մասին՝ Վարուժանը միաժամանակ հատկապես ընդգծում է, որ իր վրձինը թաթախել է միայն հայրենի հողի «որդան կարմիրի» և «ծովածուփ արյան» մեջ։
Կենսագրություն
Վարուժանը ծնվել է 1884 թվականին Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիա նահանգի Բրգնիկ (գյուղը հիմնադրվել է 11-րդ դարում վասպուրականցիների կողմից, և իսկական անունով կոչվել է Բագրատունիք) գյուղում։ Նա գրաճանաչ է դառնում գյուղի վարժարանում, իսկ 1896 թվականից ուսումը շարունակում է Պոլսում, սկզբում Սագըզ Աղաջի Մխիթարյան դպրոցում, ապա Քաղկեդոնի վարժարանում։
Պոլիսը երեխայի վրա ծանր տպավորություն է թողնում։ Նա տեսնում է սուլթան Համիդի կազմակերպած ջարդի հետքերը։ Այդ օրերի հալածյալներից էր նաև բանաստեղծի պանդուխտ հայրը, որին հարազատները երկար ժամանակ որոնում և վերջապես գտնում են բանտում՝ շղթաների մեջ։
Բանտարկյալ հորը նա պատմում է իրենց քաշած ծանր կյանքի մասին. տատը մահացել է, մայրը հիվանդ է և խուլ հազում է, չորացել են պարտեզի վարդենիները, ավերվել է հայրական օջախը։ Հայրը մի կերպ ազատվում է բանտից և աշխատում Պոլսի իջևանատներից մեկում։ Դպրոցական արձակուրդները պատանին անց է կացնում հոր մոտ և ականատես դառնում պանդուխտների տառապալի կյանքին։
1902 թվականին Վարուժանը տեղափոխվում է Վենետիկի Մուրադ-Ռաֆայելյան դպրոցը։ Բանաստեղծին գերում են Վերածնության շրջանի նկարչության ու քանդակագործության կոթողները իրենց առողջ և հյութեղ ռեալիզմով։ Նա հափշտակությամբ ընթերցում է նշանավոր գրողների երկերը, հատկապես տարվում է Լև Տոլստոյի և Ժան-Ժակ Ռուսոյի գաղափարներով։ Վարուժանն առանձին սիրով ուսումնասիրում է Հայաստանի պատմությունը, հայ հին ու նոր գրականությունը։ Վենետիկում էլ նա գրում է առաջին բանաստեղծությունները պանդուխտների կյանքի և 1896 թվականի ջարդերի թեմաներով։
1905 թվականին բանաստեղծը մեկնում է Բելգիա և ընդունվում Գենտի համալսարանը։ Ուսանողական տարիները էական դեր են խաղում. նա սովորում է հասարակական և քաղաքական գիտություններ, ուսումնասիրում գրականություն և սոցիալական ուսմունքներ։ Նրա գեղագիտական հայացքների ձևավորմանը նպաստում է նաև ֆլամանդացիների բարձր մշակույթը. նա խորազնին ուսումնասիրում է XVII-XVIII դարերի ռեալիստական նկարչությունը և տարվում 20-րդ դարի հռչակավոր բանաստեղծ էմիլ Վերհարնի պոեզիայով։
Ստանալով բարձրագույն կրթություն՝ բանաստեղծը 1909 թվականին վերադառնում է ծննդավայր։ Երկու տարի ուսուցչություն է անում Սեբաստիայի Արամյան վարժարանում։ 1910 թվականի օգոստոսի 15-ին ամուսնանում է իր նախկին աշակերտուհի Արաքսի Թաշճյանի հետ։ 1911 թվականի հունիսի 6-ին ծնվում է նրանց ավագ զավակը՝ Վերոնիկան, որին հայրը սիրում էր Վարաժնակ կոչել ։
1911 թվականին Դանիել Վարուժանը տեղափոխվում է Եվդոկիայի (Թոքատի) ազգային ճեմարան։ 1912 թվականին Վարուժանը հրավիրվում է Պոլսի Բերայի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ վարժարան՝ տեսչի պաշտոնով։
Այս տարիներին Վարուժանի բանաստեղծությունները լայն ճանաչման են արժանանում։ Տասը տարվա ընթացքում բանաստեղծը գրել է չորս գիրք՝ «Սարսուռներ» (1906), «Ցեղին սիրտը» (1909), «Հեթանոս երգեր» (1912) և «Հացին երգը» (1921, հետմահու)։ Գրել է նաև նոթեր, հոդվածներ, կատարել թարգմանություններ։
1915 թ. ապրիլի 24-ին Վարուժանը գտնվել է այն մտավորականների ու հասարակական գործիչների շարքում, որոնք ձերբակալվել են թուրքական ոստիկանության կողմից։ Նա շատերի հետ աքսորվել է Չանղըրը, որտեղ մնացել է կալանավոր։ 26 օգոստոսի 1915 թ., որպես թե տեղափոխվելով Չանղըրըից Այաշ, ճանապարհին դաժանորեն սպանվել է կազմակերպված դավադրությամբ՝ բանաստեղծ Ռուբեն Սևակի և երեք այլ աքսորականների հետ։
1958 թ. փետրվարի 8-ին Գենտում տեղի է ունեցել Վարուժանին նվիրված երեկո։ Փետրվարի 9-ին համալսարանի մատենադարանի մեծ սրահում ամրացվել է հուշատախտակ՝ Վարուժանի դիմաքանդակով և հայերեն, ֆրանսերեն, ֆլամանդերեն արձանագրությամբ։ Դիմաքանդակի վրա նշվել են բանաստեղծի հետևյալ խոսքերը՝ Ֆրանսիացի հայագետ Ֆրեդերիկ Ֆեյդին իրավացիորեն գրել է. «Վարուժանը պատկանում է նույնքան Արևմուտքին, որքան Հայաստանին»։
Երևանում կան Վարուժանի անվան փողոցներ, դպրոցներ։
Ստեղծագործություն
Վարուժանի գրական նախափորձերը վերաբերում են Քաղկեդոնի գիշերօթիկում ուսանելու տարիներին։ Առաջին ոտանավորները հրապարակվել են աշակերտական «Արձագանք մոտայի» (1901) ձեռագիր թերթում։ 1902 թ. բանաստեղծը պատրաստել է իր առաջին ժողովածուն՝ «Ծաղկեփունջ կամ բրգնիքցիի մը նվագները», որը մնացել է անտիպ։ Առաջին տպագիր գործերն են «Բանաստեղծ նահապետին շիրիմին առջև» բանաստեղծությունը և «Եիկիտ Տոնել» դյուցազնավեպը («Բազմավեպ», 1904)։ 1904 թ. կազմել է իր երկրորդ ժողովածուն՝ «Փուշի ակոսներ» (սկզբնապես՝ «Մրրկահույզ կայծոռիկներ») խորագրով, որը նույնպես չի տպագրվել։
«Սարսուռներ»
1905 թ. տպագրության է ներկայացրել մի նոր ժողովածու՝ «Սարսուռներ», որտեղ առաջին անգամ ստորագրել է՝ Դանիել Վարուժան։ Սակայն Մխիթարյան հայրերը հարմար չեն գտել ամբողջապես հրատարակել այն։ Բանաստեղծությունների մի մասը նույն թվականին լույս է տեսել «Գեղունի» և «Բազմավեպ» հանդեսներում (1905)։ «Գեղունի»-ում տպագրվածները 1906 թ. հրատարակվել են Վենետիկում «Սարսուռներ» խորագրով։ Ժողովածուն Սիամանթոյի բանաստեղծական շարքերից հետո բերում է նոր գաղափարներ ու նոր ոճ. բնության, սիրո, անորոշ երազանքի տարածված մոտիվների փոխարեն ներշնչանքի աղբյուր է դառնում իրական կյանքը՝ մարդկային ճակատագրերով («Հիվանդ է»)։
Բանաստեղծը խորհում է ժողովրդի և անհատի, արվեստի և իրականության, բանաստեղծի և աշխարհի բարդ ու բազմազան կապերի մասին («Մուսային», «Ավազանին ձուկերուն», «Երազ և խոհ»)՝ արծարծելով մարդու տառապանքների հանդեպ բարության, անձնազոհության, հումանիզմի դեռևս աղոտ գաղափարներ։ «Սարսուռներ»-ը որոշ իմաստով գեղարվեստական ծրագիր է, որտեղ նշմարվում են Վարուժանի ապագա ստեղծագործության գրեթե բոլոր հիմնական հատկանիշները։ Բանաստեղծը աշխարհը տեսնում է ռոմանտիկական սուր բևեռացումների մեջ, մտածում վառ արտահայտված պատկերների լեզվով, հոգեբանական ու առարկայական տեսարանները ներկայացնում հատու և խոշոր գծերով։ Շարունակում է ձևավորվել բանաստեղծական աշխարհայեցողության այն կերպը, որով բնութագրվում է մի ամբողջ գրական ուղղություն՝ հայկական նեոռոմանտիզմը, որն իր ամենացայտուն արտահայտությունը պիտի գտներ Վարուժանի ստեղծագործության մեջ։
«Ցեղին սիրտը»
Վարուժանի երկրորդ գիրքը՝ «Ցեղին սիրտը» (1909), նշանավորում է արևմտահայ բանաստեղծական մտքի զարգացման մի նոր աստիճան։ Ռեակցիայի ծանր տարիները մնացել էին հետևում։ 1908 թ. երիտթուրքական հեղափոխությունը ժամանակավոր հնարավորություն էր ստեղծել համախմբելու ցրված գրական ուժերը։ Գրական անհատը ներաշխարհի անձուկ ոլորտից դուրս էր գալիս կենսական լուրջ հարցադրումների ասպարեզ։ Վարուժանը դառնում է գրական նոր շարժման կենտրոնական դեմքը։ Ժողովածուի լայնահուն պոեզիան հնչեցնում է ազգային ու համամարդկային ցավի, վրեժի ու պայքարի երգը («Ձոն», «Նեմեսիս»)։ Քաղաքական ու սոցիալական ճնշման «Բագինին վրա» բարոյապես ու ֆիզիկապես ողջակիզվում է ոչ միայն հայը, այլև մարդն առհասարակ («Հայրենիքի ոգին», «Թիապարտները», «Վաղվան բողբոջներ», «Լվացարարուհին», «Ջարդը»)։ Վրեժի ու պայքարի «Կրկեսին մեջ» հերոսանում է ոչ միայն դարերով հալածված մի փոքրիկ ազգ, այլև իր վաղվա օրը կերտող մի ամբողջ մարդկություն («Վերածնություն», «Կռվի երթ», «Վահագն», «Դյուցազնի մը սուրին»)։
Ազգային-ազատագրության հույսերի արթնացման նոր ալիքը քաղաքական ու սոցիալական սուր շեշտվածություն է հաղորդում Վարուժանի բանաստեղծությանը։ «Ցեղին սիրտը» ժողովածուի մեջ նոր ձևով ու բովանդակությամբ շարունակվում են Խ․ Աբովյանի, Ղ. Ալիշանի, Մ․ Պեշիկթաշլյանի, Րաֆֆու ռոմանտիկական ավանդույթները։ Հայրենասիրությունը միայն զգացմունք չէ, այլև գաղափար, աշխարհայացք, գեղարվեստական մթնոլորտի կազմակերպման եղանակ, պոետիկական համակարգը ձևավորող սկզբունք։ Վարուժանը խորապես յուրացրել էր համաշխարհային հին ու նոր մշակույթի փորձը, երազում էր ստեղծել «մարդ էակին գիրքը»՝ իրար ձուլելով արևմտյան մտքի խստությունն ու արևելյան երևակայության կանոնազանց ազատությունը, վենետիկյան գույներն ու ֆլանդրիական «բարբարոս իրապաշտությունը»։ Սակայն ժողովրդի քաղաքական ճակատագրի անհրաժեշտությամբ գեղարվեստական խոսքը պետք է դառնար պայքարի զենք, հագենար հրապարակախոսական տարերքով։ Այս հարկադրական ինքնօտարումը վերաճում է ստեղծագործող անհատի ներքին դրամայի («Տրտունջք»), որով բնութագրվում է ժամանակի արևմտահայ բանաստեղծությունն առհասարակ։ «Ցեղին սիրտը» հարազատ ժողովրդի «ծովածուփ արյան» և ճնշված մարդկության դարավոր տառապանքի աղաղակն է։
«Հեթանոս երգեր»
Վարուժանի յուրաքանչյուր նոր ժողովածու բաց է անում արվեստի նոր ուղղություն, բերում է նոր բովանդակություն ու ոճ, հաստատում գեղարվեստական ձևի նոր սկզբունքներ՝ դասականորեն ներկայացնելով գրական շարժման տվյալ պահի համար բնորոշ միտումները։
«Հեթանոս երգեր»-ը (1912) 1910-ական թթ․ ծայր առած «հեթանոսական» շարժման ամենաամբողջական արտահայտությունն է։ Այս հոսանքի էությունն ազատության, ուժի, գեղեցկության պաշտամունքն էր՝ ի հակադրություն տիրող սոցիալական ու բարոյական անկման, բարքերի ապականության, մարդու բնական նկարագրի աղավաղման։ Գրքի երկու բաժիններում («Հեթանոս երգեր» և «Գողգոթայի ծաղիկներ») Վարուժանը պատկերում է իրարից տարբեր և իրար հակադրվող երկու աշխարհ։ «Ասպետական դարերու», «մեծազոր կենցաղի» փառաբանությունը չէր նշանակում անցյալի իդեալականացում կամ պատմության վաղնջական ժամանակները վերադառնալու կոչ․ դա միայն գեղարվեստական պայմանականություն էր, որով բանաստեղծը մարմին էր տալիս ուժեղ, առնական, կատարյալ մարդու, ազատ, ներդաշնակ ու գեղեցիկ աշխարհի մասին իր իդեալներին («Գեղեցկության արձանին», «Վանատուր», «Հեթանոսական», «Օ՛ Տալիթա», «Արևելյան բաղնիք», «Մեռած աստվածներուն», «Հարճը»)։ Արվեստի հրաշքով նա փորձում է վերագտնել մարդկության կորցրած արժեքները («Բեգաս», «Լույսը»)։
Իդեալի այսպիսի բարձրությունից բուրժուական աշխարհը ներկայացվում է որպես մարդկային չարչարանքի գողգոթա։ Գործարաններում, հանքերում, աշխատանքի բորսաներում եռում է մարդկանց բազմամիլիոն բանակը, ապրելը վերածվում է գոյության ծանր հարկադրանքի։ Մարդն օտարվում է իր նախաստեղծ էությունից, «ոսկի հորթի» պաշտամունքը, կեղծիքը, սուտը եղծում են գեղեցկի մաքուր իդեալը՝ ապրելու երջանկությունը դարձնելով գոյության դրամա («Բանվորուհին», «Սպասում», «Ընկեցիկը», «Մեռնող բանվոր», «Մեքենաները», «Դադար», «Մայիս մեկ»)։
«Հեթանոս երգեր»-ի գեղագիտական համակարգի հիմքը վսեմի կատեգորիան է՝ հերոսականի, ուժի, գեղեցկի կոնկրետ դրսևորումներով։ Եթե կլասիցիստներն անտիկ ժամանակներում փնտրում էին քաղաքացիական արիության ու առաքինության օրինակներ, իսկ Լըկոնտ դը Լիլը՝ սոցիալական ներդաշնակության իդեալ, ապա Վարուժանի ստեղծագործության մեջ հեթանոսական կենցաղի դրվագները վերանում են իրենց պատմական ժամանակից, այդ յուրօրինակ գեղարվեստական իրականության մեջ անունն ու տարազը փոխած ապրում է ժամանակակից մարդը։
«Գողգոթայի ծաղիկներ» շարքը ընդհանրության որոշ եզրեր ունի Էմիլ Վերհառնի ստեղծագործության հետ։ Էական տարբերությունն այն է, որ եթե Վերհառնը համանման բանաստեղծություններում հետևում էր որոշակի սոցիալական ուտոպիայի, ապա Վարուժանի ակնկալած վերածնությունը չէր ենթադրում որևէ հայտնի սկզբունքով կազմակերպված սոցիալական իրականություն, հակառակ ակնհայտ դեմոկրատական կողմնորոշմանը՝ հայ բանաստեղծի իդեալը կապվում էր գեղեցկի, ներդաշնակի, բնականի թագավորության որքան հրապուրիչ, նույնքան էլ անիրական մի աշխարհի հետ։
«Հացին երգը»
Երեք ժողովածուները լույս ընծայելուց հետո Վարուժանը պատրաստվում է հրատարակել «Հացին երգը» բանաստեղծական շարքը, որի վրա սկսել էր աշխատել դեռևս 1909-1910 թվականներից («Հացին երգը» գարնան դեմ պիտի սկսիմ»)։ 1914 թվականի մարտի 26-ին Պոլսից ընկերոջը՝ Վ. Ահարոնյանին գրում էր. Լիարյուն ու ներդաշնակ կյանքի, ուժեղ, առողջ, բնականորեն անեղծ մարդու իդեալը «Հեթանոս երգեր»-ից տարբեր, բայց էությամբ նույնական մի այլ աշխարհի սկիզբ է դառնում «Հացին երգը» (1921) շարքում, որի հղացման ազդակը Հեսիոդոսի «Աշխատանք և օրեր» և Վերգիլիոսի «Մշակականք» պոեմներն են։ Սակայն Վարուժանն ստեղծել է ձևով ու բովանդակությամբ միանգամայն ինքնուրույն երկ։ Նրա նոր գրքի թեման հացի արարման պատմությունն է՝ հողագործի աշխատանքի ոգեշունչ փառաբանությամբ։ Ավելի լայն առումով «Հացին երգը» արտահայտում է մտքի ու մկանի աշխատանքով հայրենի եզերքն արգասավորելու, վերածնության ոգեղեն իդեալները հողեղեն մի սկզբի կապելու գաղափարը։ Մյուս կողմից՝ թեև «Հացին երգը» շարքում զգալի է հայ գյուղին բնորոշ կոլորիտը (բառապաշար, պատկերի կառուցման առարկայական ատաղձ ևն), բայց և այնպես ներկայացված գյուղաշխարհը չի կարելի կապել որոշակի աշխարհագրական միջավայրի հետ։ Բանաստեղծը թևակոխում է մի նոր եզերք՝ ընդարձակելով «Հեթանոս երգեր»-ում նվաճված աշխարհի սահմանները, այստեղ էլ քնարական մթնոլորտը շնչում է գեղեցկի ու ներդաշնակի որոնման պաթոսով, պոետիկական կառույցի հիմքը դարձյալ վսեմի կատեգորիան է, մասշտաբներն էպոսային վիթխարիություն ունեն («Մշակները», «Ցան», «Սայլերը»)։
«Հացին երգը» Վարուժանի ստեղծագործության մեջ որքան շարունակություն, նույնքան էլ սկիզբ էր․ բանաստեղծը ձգտում էր «Ցեղին սիրտը» և «Հեթանոս երգեր» շարքերի դասական արվեստի չափանիշները ձուլել ժողովրդական մտածողության տարերքին («Առաջին ծիլեր», «Ցորյանի ծովեր», «Հասուն արտ», «Հունձք կը ժողվեմ․․․», «Կամներգ», «Երնում»)։ Այս տեսակետից Վարուժանի վերջին գիրքը եզակի երևույթ է արևմտահայ բանաստեղծության մեջ։
Վարուժանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն, թուրքերեն և այլ լեզուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արևմտահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Հայ կալանավորներ և ձերբակալվածներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի Օսմանյան կայսրության գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Սուրբ Ղազար կղզու միաբանության շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:19-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կուսանաց անապատ եկեղեցի (Հաղպատ)
Կուսանաց անապատ եկեղեցի (նաև՝ Սուրբ Տիրամոր եկեղեցի), հայկական առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Հաղպատ գյուղում ։
Տեղադրություն
Կուսանաց անապատ եկեղեցի տեղակայված է Հաղպատ գյուղի բարձրադիր վայրում՝ Սուրբ Լույս լեռան վրա։
Ճարտարապետական նկարագիր և կառուցվածք
Եկեղեցին խաչաձև հատակագծով գմբեթավոր կառույց է։ Գմբեթը հենված է խաչաթևերի կիսաշրջանագծային կամարների վրա։ Մուտքը գտնվում է արևմտյան կողմում։
Պատերը ներսի կողմից եղել են սվաղված և պատված որմնանկարներով, որոնց հետքերը պահպանվել են։
Եկեղեցու շուրջ տարածված է միջնադարյան գերեզմանոցը։ Հայտնի է, որ մինչև 19-րդ դարի սկզբը դեռևս պահպանված էր տարածքը շրջափակող կիսավեր պարիսպը։
Պատմություն
1983 թ. եկեղեցու կտուրը և աղոթասրահի հատակը սալիկապատվել է, նաև փոխարինվել են պատերին առկա քայքայված երեսաքարերը։ Եկեղեցու հարավային կողմում՝ շարված են երեք խոշոր, նրբաքանդակ խաչքարեր։
Բրաբոս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ժոզե Ագուաշ
Ժոզե Պինտու դի Կարվալյու Սանտուշ Ագուաշ (José Pinto de Carvalho Santos Águas, ), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել հարձակվողի դիրքում։
Կարիերայի մեծ մասը անցկացրել է «Բենֆիկայում», բարձրագույն դիվիզիոնում անկացրած 13 մրցաշրջաններից 12-ում խփելով 18-ից ոչ պակաս գոլ ։
Ֆուտբոլային կարիերա
Ծնվել է Լոբիտուում, Պորտուգալակաան Արևմտյան Աֆրիկա, Պորտուգալաական կայսրություն, սպիտակ գաղութաբնակիչների ընտանիքում։ Ագուաշը իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է տեղական «Լուզիտանու դի Լոբիտու» ակումբում, որտեղ խաղացել է մինչև 1950 թվականը, իսկ 1950-1963 թվականներին խաղացել է «Բենֆիկայում» և ձեռք է բերել ակումբի լեգենդի կարգավիճակ։ «Բենֆիկայի» հետ նա հինգ անգամ դարձել է Պորտուգալիայի չեմպիոն (1955, 1957, 1960, 1961 և 1963 թվականներին) և յոթ անգամ գավաթը, նաև հինգ անգամ դարձել է ազգային առաջնության լավագույն ռմբարկու։ Նախքան Էյսեբիոյի Լիսաբոն տեղափոխվելը նա ամենամեծ դերն էր խաղում «Բենֆիկայի»՝ Եվրոպական չեմպիոնների գավաթի նվաճման գործում՝ 1961 թվականին «Բարսելոնայի» (3-2), հաջորդ մրցաշրջանում Մադրիդի «Ռեալի» (5-3) դեմ խաղերում նա խփել է խաղերի առաջին գոլերը և, թիմի ապագա ավագը, 1963 թվականին չկարողացավ թիմին հասցնել ոսկե հեթ-թրիկի՝ 1-2 հաշվով պարտվելով «Միլանին» (նա ուղղակի չէր խաղում)։ Պորտուգալիայի հավաքականում Ագուաշը դեբյուտել է 1952 թվականի նոյեմբերի 23-ին, Ավստրիայի դեմ խաղում, որն ավարտվել է ոչ ոքի՝ 1-1, ընդհանուր առմամբ խաղացել է 25 խաղ՝ խփելով 11 գոլ։ 1962 թվականի մայիսի 17-ին նա վերջին անգամ է հավաքականի մարզահագուստով հայտնվել խաղադաշտում, իսկ խաղն ավարտվել է Բելգիայից կրած պարտությամբ (1-2)։ «Բենֆիկայից» հեռանալուց հետո՝ 33 տարեկանում Ագուաշը ևս մեկ մրցաշրջան խաղաց Վիեննայի «Աուստրիա» ակումբում, իսկ կարիերան ավարտվեց հաջորդ ամռանը։ Մահացել է 2000 թվականին՝ Պորտուգալիայի մայրաքաղաքում։
Անձնական կյանք
Ագուաշի որդին, Ռույը, նույնպես ֆուտբոլիստ է եղել և խաղացել է որպես հարձակվող, հանդես է եկել «Բենֆիկայում» և Պորտուգալիայի հավաքականում։ Նաև խաղացել է «Պորտուում»՝ առաջնության երկու մրցաշրջաններում խփելով 30 գոլ։ Նրա աղջիկը՝ Ելենա Մարիան (Լենա դ’Ագուա) 80-ականների փոպ երգչուհի է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Շիպովկա (Միլլերովսկի շրջան)
Շիպովկա (Шиловка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Կոլոդեզյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ելևկա (գյուղ, Մալինի շրջան)
Ելևկա (Єлівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1780 թվականին։
Շիպովկա (Միլլերովսկի շրջան)
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Լավ օր (մուլտֆիլմ)
«Լավ օր» (好极了), չինական անիմացիոն սև կատակերգություն, ռեժիսորը Լյու Ցզյանն է։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի փետրվարի 17-ին Բեռլինի կինոփառատոնի ժամանակ, որտեղ այն ներկայացվել է հիմնական մրցույթում ։
Ֆիլմը պատմում է մեկ միլիոն յուանով լի պայուսակի մասին, որին հետապնդում էին վարորդը, մաֆիայի պարագլուխը, վերջինիս կնոջ հետ սեռական հարաբերություններ ունեցած կոնյունկտուրային նկարիչը, ճաշարանի տիրուհին, վարձու մարդասպանները, մոտոցիկլիստները և մանր բիզնեսմենները։
Թողարկում
«Լավ օր» ֆիլմի, որն ուներ միջազգային «Have a Nice Day» անունը, համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի փետրվարի 17-ին Բեռլինի կինոփառատոնում։ Այն երկրորդ անիմացիոն կինոնկարն է, որ մասնակցել է Բեռլինալեի հիմնական մրցույթին, ինչպես նաև Չինաստանի պատմության մեջ երկրորդ անկախ լիամետրաժ մուլտֆիլմն էր (առաջինը «Փիրսինգ 1» մուլտֆիլմն էր, որը նկարել է «Լավ օր» մուլտֆիլմի ռեժիսոր Լյու Ցզյանեմը) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Չինական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր մանդարին լեզվով
Ելևկա (գյուղ, Մալինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ելևկա գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,386 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,21 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1780 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ազովո (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)
Ազովո (Азово, Аҙау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 526 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի բնակավայրեր
Անաքսիմենես
Անաքսիմենես (Άναξιμένης, մ.թ.ա. 585-528), անտիկ դարաշրջանի հույն փիլիսոփա։
Ծնվել է Միլեթոսում։ Անաքսիմենեսը Անաքսիմանդրոսի աշակերտն է եղել։
Անաքսիմենեսը տիեզերքի նախապատճառն օդն է համարում։ Ենթադրվում է, որ նա է հայտնել այն միտքը, թե լուսինն իր լույսը ստանում է արեգակից ։
Անաքսիմենեսը առաջինն է արտահայտել քանակից որակի անցման գաղափարը, տարբերել մոլորակներն անշարժ աստղերից, առաջարկել Արեգակի ու Լուսնի խավարումները, ինչպես նաև Լուսնի փուլերը բացատրող վարկած։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտիկ դարաշրջանի հույն փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 6-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Նախասոկրատեսյան փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հին միլեթացիներ Կատեգորիա:Հին հոնիացի փիլիսոփաներ
Ագամի
Ագամի(Agamia agami), տառեղների ընտանիքին պատկանող ջրամերձ թռչուն։ Agamia ցեղի միակ ներկայացուցիչը։
Նկարագրություն
Սրանք թռունների տարբերվող տեսակներ են։ Տեղայնացված առանձնյակների երկարությունը հասնում է 66-ից մինչև 67 սանտիմետրի։ Համեմատած տառեղների հետ, ագամիների ճիրանները կարճ են, իսկ կտուցները բարակ և երկար։ Պարանոցը և որովայնը գունավորված են շագանակագույն՝ ներկված սպիտակ երկայնակի զոլով։ Թևերը կանաչ են։ Դեղին և կապույտ երանգի բարակ փետուրները զարդարում են գլուխը, իրանի կողերը և մեջքի ստորին հատվածը։ Ճիրանները, կտուցը և գլխի բաց հատվածը բաց դեղին են։ Արուները և էգերը արտաքնապես նման են, սակայն երիտասարդ առանձնյակների գունավորումը առավել հագեցած շագանակագույն է, պարանոցի դիմային հատվածը սպիտակ է, իսկ նրա ստորին հատվածում կան շագանակագույն և սպիտակ շերտեր։
Ագամիները լուռ թռչուններ են, սակայն նրանց զույգերը կամ ընտանիքները կարող են խռկոցների կամ դռդռոցների ձայներ արձակել ։
Արեալ և բնակության վայրեր
Ագամիները տարածված են Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում՝ արևելյան Մեքսիկայից մինչև Ամազոնիայի հարավային սահմանները։ Բնակվում են անտառային ճահիճներում և ջրաճահճային տարածություններում։ Վարում են գաղտնի կենսակերպ, բնակվում են ջրի վրա վերևից կախված բուսականության ստվերում։
Բազմացում
Բնավորվում են Կենտրոնական Ամերիկայի հարավից մինչև Պերու և Բրազիլիա ընկաց տարածքներում։ Բնավորվում են գաղութներով։ Բները հյուսում են ջրի վրա գտնվող ծառերի ճյուղերի վրա, ընդ որում իրար մոտ կարող են տեղակայվել մինչև 100 բույն ։ Սովորաբար ձվադրում են 2 կապույտ ձու։
Սնունդ
Ագամիները սովորաբար սնվում են ձկներով։ Իրենց զոհին որսալու նպատակով հաճախ անշարժ կանգնում կամ դանդաղ տեղաշարժվում են ծանծաղուտների միջով ։ Բաց ջրերում հազվադեպ են որսում։ Ագամիները սնվում են նաև դոդոշներով, մանր սողուններով և փորոտանիներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Թռչունների ցեղեր Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով
Ղազար Տեր-Ղազարյան
Ղազար Գրիգորի Տեր-Ղազարյան, հայ խորհրդային քիմիկոս, ֆիզիկոս, ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1906), պրոֆեսոր (1935)։
Կենսագրություն
1910-1917 թվականներին տարբեր աշխատանքներ է կատարել Պետերբուրգում, Բաքվում, Շուշիում, Թիֆլիսում։ 1924-1932 թվականներին եղել է Անդրկովկասյան ֆեդերացիայի պետպլանի արդյունաբերության սեկցիայի նախագահ, 1932-1933 թվականներին՝ Թիֆլիսի կիրառական քիմիայի ինստիտուտի սեկտորի վարիչ, 1934 թվականից՝ Երևանի պետական համալսարանի անօրգանական քիմիայի նորաստեղծ ամբիոնի վարիչ, քիմիայի ֆակուլտետի դեկան։
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Դու որբ չես
«Դու որբ չես» («Ты не сирота»), 1962 թվականի խորհրդային գեղարվեստական կինոֆիլմ ։
Սյուժե
Կինոպատմությունը հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա, որոնք արտացոլված են ուզբեկ գրող Ռահմաթ Ֆայզիի «Նորին մեծություն Մարդը» Վեպում ։ Ֆիլմի հերոսների նախատիպերն են տաշքենդցի դարբին Շաահմեդ Շամախմուդովը և նրա կինը՝ Բահրի Ակրամովան, որոնք Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին որդեգրել են տարբեր ազգությունների 14 երեխաների, որոնք Ուզբեկստան են տարահանվել ԽՍՀՄ տարբեր անկյուններից։ Այդ փաստը հետագայում դարձել է լայնորեն հայտնի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1962 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Բուրտի (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Բուրտի (Бурти), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուրտի գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։
(9703) Սյուզենբախ
(9703) Սյուզենբախ (Sussenbach), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,331322 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1735 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4892 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1300,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276886 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,72° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կիլիմովո
Կիլիմովո (Килимово, Килем), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 830 մարդ։
Ստորին Կարասու
Ստորին Կարասու (Нижий Карасу), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի աջ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, Բարնաուլ քաղաքից մինչև Նավարասիսկի հէկը։ Գետի գետային ավազանը Չումիշ գետն է՝ մինչև Տոմի։ Ինչպես նաև գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
(1820) Լոհման
(1820) Լոհման (Lohmann), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1949 թվականի օգոստոսի 2-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,198169 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7352 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6612 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1190,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302421 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1949 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յոլվա Մեզենսկայա
Եդոմա (Յոլվա Մեզենսկայա), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Արխանգելսկի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեմյու գետի ձախ ափին 747 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 84 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը բացակայում է, գետի գետային ավազանը Մեզեն ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ջալիլե Ջալիլ
Ջալիլե Ջալիլ (Celîlê Celîl, ), եզդի պատմաբան, գրող և քրդագետ։ Ծնվել է Երևանում։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, իսկ այնուհետ՝ Լենինգրադի արևելագիտության ակադեմիայում։ Իր ատենախոսությունը պաշտպանել է 19-րդ դարի քրդական ապստամբությունների թեմայով։ 1963 թվականին ստացել է գիտությունների թեկնածուի կոչում։ 1963-1993 թվականներին աշխատել է Գիտությունների ազգային ակադեմիայում։ Եղբոր՝ Օրդիխանե Ջալիլի հետ միասին զբաղվել է քրդական կրոնական բանաստեղծությունների և քրդական լեգենդների ու առասպելների հավաքմամբ։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո տեղափոխվել է Ավստրիա և դասավանդել Վիեննայի համալսարանում։ Համալսարանում դասավանդել է քուրմանջի։ Ներկայումս աշխատում է Վիեննայի գիտությունների ակադեմիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եզդի գրողներ Կատեգորիա:Եզդի պատմաբաններ
Աքրուս
Աքրուս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պուորոյոյա
Պուորոյոյա (Пуоройоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Օլոնեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տուլոկսա գետի ձախ ափին՝ 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է, ավազանի տարածքը 134 կմ2։
Տագասաառե
Տագասաառե (Tagassaare), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
Մալեֆիսենտ: Խավարի տիրուհին
«Մալեֆիսենտ։ Խավարի տիրուհին» (Maleficent: Mistress of Evil), ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմ ։ Ֆիլմը համարվում է Մալեֆիսենտ ֆիլմի շարունակությունը։ Գլխավոր դերերում են Անջելինա Ջոլին, Մարի Էլ Ֆենինգը, Էդ Սքրեյնը, Միշել Պֆայֆերը և Սեմ Ռայլին։
Տագասաառե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մալեֆիսենտ: Խավարի տիրուհին
Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում առաջին մասից հետո։
Վերամշակում
2014 թվականի hունիսի 3-ին Անջելինա Ջոլին ակնարկեց, որ «Մալեֆիսենտ» ֆիլմը հնարավոր է շարունակվի ։ 2015 թվականի հունիսի 15-ին Walt Disney Pictures-ը հայտարարեց, որ ֆիլմի շարունակությունը զարգանում է և Լինդա Վուլվերտոնը կվերադառնա սցենարի սիքվելը գրելու համար ։ Անջելինա Ջոլիի վերադարձը չի հաստատվել, սակայն ըստ սցենարի նա կրկին գլխավոր դերում է ։ Ջո Ռոթը կվերադառնա ֆիլմի արտադրության համար ։ 2016 թվականի ապրիլի 25-ին Դիսնեյը պաշտոնապես հաստատեց Ջոլիի և սցենարիստ Վուլվերթոնի վերադարձը ։ 2017 թվականի oգոստոսի 29-ին Դիսնեյը վարձեց Ջեզա Բաթերվորդին Վոլվերտոնի սցենարը վերագրանցելու համար և Ջո Ռոթին վարձեց որպես պրոդյուսեր ։ 2017 թվականի սեպտեմբերին Ջոլին հայտարարեց, որ նրանք «աշխատում են սցենարի վրա, և դա իրոք ուժեղ շարունակություն կլինի» ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, վերջնականապես պարզ է եղել, որ ֆիլմի ռեժիսորը կլինի Կոաքիմ Ռոնինգը և նկարահանումը սկսվելու է 2018 թվականի առաջին կեսերին ։
Դերասանական կազմ
2018 թվականի ապրիլին Էդ Սկրեյնը ընտրվել է ոճիրի հիմնական դերը խաղալու համար, իսկ Էլ Ֆեննինգը վերադարձել է իր նախկին դերին ։ Միշել Պֆայֆերը նույնպես ավելացվեց դերասանական կազմում թագուհու դերը խաղալու համար ։ 2018 թվականի հունիսին Ջուդիթ Շեկոնին նույնպես միացավ դերասանական կազմին ։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի հիմնական նկարահանումները սկսվել են 2018 թվականի մայիսի 29-ին Մեծ Բրիտանիայում և ավարտվել են 2018 թվականի օգոստոսի 24-ին  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Անջելինա Ջոլիի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:3D ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր
Պուորոյոյա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հայրենական Մեծ պատերազմի հուշարձան (Ագարակ)
Հայրենական Մեծ պատերազմի հուշարձան, գտնվում է Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում։ Կառուցվել է 2007 թվականին բարերար Հրաչյա Պողոսյանի նախաձեռնությամբ։ Հուշարձանի ճարտարապետը Արագածոտնի մարզի գլխավոր ճարտարապետ Աշոտ Դավայանն է։
Մագնիսամետր
Մագնիսամետր, մագնիսաչափ, մագնիսական դաշտի բնութագիրը և նյութի մագնիսական հատկությունները, նեղ իմաստով՝ մագնիսական դաշտի լարվածությունը, ուղղությունը և գրադիենտը չափող սարք։
Ըստ նշանակության
Ըստ նշանակման լինում են մագնիսական դաշտի լարվածությունը (էրստեդմետր), ուղղությունը (ինկլինաաոր և դեկլինատոր), գրադիենտը (գրադիենտամետր), մագնիսական ինդուկցիան (տեսլամետր), հոսքը (վեբերմետր կամ ֆլյուկսմետր), թափանցելիությունը (մյու-մետր), ընկալունակությունը (կապա-մետր) և մագնիսական մոմենտը չափող մագնիսամետրեր։ Տարբերում են նաև դաշտի բնութագրերի բացարձակ մեծությունները և տարածության մեջ կամ ժամանակից կախված դաշտի հարաբերական փոփոխությունները չափող մագնիսամետրեր։ Վերջինները կոչվում են մագնիսական վարիոմետրեր։
Ըստ գործողության սկզբունքի
Ըստ գործողության սկզբունքի ստորաբաժանվում են մագնիսաստատիկական, մագնիսադինամիկական, էլեկտրամագնիսական, ինդուկցիոն, քվանտային, գերհաղորդչային քվանտային և այլն մագնիսամետր։
Հայրենական Մեծ պատերազմի հուշարձան (Ագարակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ագարակ գյուղի հուշարձաններ
Մագնիսամետր
Կիրառությունները
Բոլոր մագնիսամետրերը օգտագործվում են հիմնականում Երկրի, մագնիսական դաշտի լարվածությունը և նրա բաղադրիչները, գրադիենտը և նյութերի մագնիսական հատկությունները չափելու համար, ինդուկցիոն, քվանտային և գերհաղորդչային քվանտային մագնիսամետրերը՝ նաև կենսաֆիզիկայում, միկրոկենսաբանության մեջ, մագնիսաքիմիայում, երկրաբանական հետախուզություններում, թույլ դաշտերը չափելու համար և այլ նպատակներով։
Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր Կատեգորիա:Մագնիսականություն
Աբրահամ Զամինյան
Աբրահամ Հարությունի Զամինյան, հայ գրականագետ, մանկավարժ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թ.-ից։
Ծնվել է Նոր Նախիջևանում։ Կրթությունն ստացել է տեղի թեմական դպրոցում, ապա Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ Երկար տարիներ հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Նոր Նախիջևանի թեմական դպրոցում։ Գործուն մասնակցություն ունեցել Նոր Նախիջևանի կրթական-մշակութային կյանքին։ Մահացել է Երևանում  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Ալեքսանդրովկա (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Ալեքսեևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Իսպանա-ամերիկյան պատերազմ (1898)
Իսպանա-ամերիկյան պատերազմ (Spanish–American War, Guerra Español-Americano, ֆիլ.՝ Digmaan Espanyol-Amerikano կամ՝ Giyera Espanyol-Amerikano), զինված հակամարտություն Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Իսպանիայի Թագավորության միջև։ Տեղի է ունեցել 1898 թվականին։
Փարիզի հաշտության պայմանագրով (դեկտեմբերի 10, 1898 թ.) Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ ստացավ Պուերտո Ռիկոն, Գուամը և Ֆիլիպինյան կղզիները։ Միացյալ Նահանգների կառավարող շրջանները դրժեցին Ֆիլիպիններին ազատություն տալու խոստումը և ճնշեցին ազգային-ազատագրական շարժումը։ Կուբան ձևականորեն հայտարարվեց անկախ, սակայն փաստորեն վերածվեց ամերիկյան գաղութի։
Բեկդաշ
Բեկդաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառի Մեծկերտի գավառակում ։ Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Իսպանա-ամերիկյան պատերազմ (1898)
Կատեգորիա:Իսպանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատերազմներ Կատեգորիա:1898 Իսպանիայում Կատեգորիա:Իսպանիա-ԱՄՆ հարաբերություններ
Բեկդաշ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բար Լևի գիծ
Բար Լևի գիծ (קו בר-לב), Վեցօրյա պատերազմի ընթացքում Եգիպտոսի մեջ մտնող Սինայան թերակղզու օկուպացիայից հետո Սուեզի ջրանցքի արևելյան ափի երկայնքով Իսրայելի կողմից կառուցած ամրաշինությունների շղթա։
Կառուցվել է 1968-1969 թվականներին ի պատասխան Ուժասպառության պատերազմի ընթացքում կատարած եգիպտական ռմբակոծությունների։ Գոյություն է ունեցել մինչև 1973 թվականը։ Կառուցման արժեքը կազմել է շուրջ 300 մլն դոլար ։ Գծի երկարությունը կազմում էր 160 կմ, իսկ անունը տրվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի գլխավոր շտաբի պետ Հաիմ Բար Լևի պատվին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի պատմություն Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Պաշտպանական կառույցներ
Երգ հսկայի մասին
«Երգ հսկայի մասին» («Песнь о великане»), 1942 թվականի խորհրդային կարճամետրաժ ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Գրիգորի Ռոշալը և Վերա Ստրոևան։
Սյուժե
Հայրենական մեծ պատերազմ։ Կարմիր բանակի ջոկատներից մեկը մարտից հետո գտնվում է լեռնանցքում։ Ղազախ Կուրեգենը հանգստի ժամանակ ընկերներին պատմում է լեգենդար ղազախ բատիր Տոլագայի սխրանքի մասին, որն իր կյանքը զոհաբերել է հանուն ժողովրդական բարիքի։ Տոլագայի լեգենդը «կենդանանում է» էկրանին։ Այնուհետև կրկին ցուցադրվում է ռազմաճակատային կյանքի առօրյան։ Ծանծաղուտով վարար գետն անցնելիս մի խումբ զինվորների, այդ թվում՝ Կուրեգենին, հանձնարարվել է ոչնչացնել թշնամու ամրակառույց կրակակետը։ Առաջադրանքը կատարելիս Կուրեգենը մահացու վիրավորում է ստանում և մահանում ընկերների ձեռքերում։
Ֆիլմի մասին
«Երգ հսկայի մասին» ֆիլմի սցենարում հեքիաթն ու կենցաղը հանդես են գալիս որպես երկու զուգահեռ գծեր, թեև Տուլագայի և Կուրեգենի արարքների ընդհանրությունը ինչ-որ չափով հարթում է այդ տարբերությունը։ Ռեժիսոր Վ. Պ. Ստրոևան սցենարի թարգմանության ընթացքում կարողացել է հասնել հեքիաթայինի և իրականի միասնության՝ կերպարվեստի հաջող միջոցների և թեմայի երաժշտական լուծման իջոցով։ Դրան նպաստում է նաև գեղեցիկ դերասանական խաղը:
Նշվել է, որ ֆիլմում յուրովի է արտացոլվել ղազախ ժողովրդական լեգենդը հսկա Տոլոգայի մասին ։
Ֆիլմի ստեղծման համար ռեժիսոր Վերա Ստրոևային 1944 թվականին շնորհվել է Ղազախական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործչի կոչում ։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:1942 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Ազովո (գյուղ, Ազովսկի շրջան)
Ազովո (Азово), գյուղ Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Ազովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5376 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Ազովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1909 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կադկինին բոլորը գիտեն
«Կադկինին բոլորը գիտեն» («Кадкина всякий знает»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1976 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Մաթիլդա Բոնապարտ
Մաթիլդա-Լետիցիա Վիլհելմինա Բոնապարտ (Mathilde-Létizia Wilhelmine Bonaparte, ), ֆրանսուհի արքայադուստր, Ֆրանսիայի երկրորդ կայսրության և Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետության ժամանակ հայտնի ֆրանսիական սալոնի տիրուհին։ Նապալեոն 1-ինի եղբոր` Ժերոմի և նրա երկրորդ կնոջ` Եկատերինա Վյուրտեմբերսկայայի դուստրը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Տրիեստում, դաստիարակվել` Հռոմում և Ֆլորենցիայում։ Նապոլեոն III-րդի հարսնացուն էր, ավելի ուշ նշանադրությունը լուծել են։ 1840 թվականի նոյեմբերի 1-ին, Հռոմում ամուսնացել է Անատոլի Դեմիդովի հետ։ Ամուսնությունից առաջ, Դեմիդովը Տոսկանայի մեծ դուքս` Լեոպոլդ 2-րդից ստացել է Սան Դոնատոյի իշխանի տիտղոս, քանի որ Մաթիլդայի հայրը ցանկանում էր, որ աղջիկը արքայադուստր մնար։ Անատոլիի իշխանական կոչումը Ռուսաստանում չի ընդունվել։
Ամունությունը երկու ուժեղ անհատականություննների մեջ բուռն էր։ Իշխանը ցանկանում էր շարունակել իր կապը Վալենտինա դե Սեն Ալդեգոնդեի հետ, սակայն Մաթիլդան դեմ էր։ 1846 թվականին Մաթիլան իր սիրեկանի` Էմիլեոն դե Նյուվերկերկեի հետ դիպել է փախուստի, իր հետ տանելով օժիտի թանկարժեք իրերը (դրանք Դեմիդովը գնել էր Մաթիլդայի հորից, և հանդիսանում էին նրա սեփականությունը)։ Մաթիլդայի մայրը Կայսր Նիկոլայ I-ի զարմուհին էր, և ամուսուն հետ ընթհարման մեջ վերջինս աջակցեց Մաթիլդային։ Այդ իսկ պատճառով Դեմիդովը կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Ռուսաստանի սահմանից դուրս։ 1847 թվականին կնքված ապահարզանի պայմանների համաձայն Դեմիդովը պետք է վճարեր նախկին կնոջ տարեկան ապրուստը`200 000 ֆրանկ չափով, իսկ նրա մահից հետո պետք է վճարեին Անատոլիի ժառանգները։
Մատիլդան ապրել է Փարիզում, առանձնատան, որտեղ Երկրորդ կայսրության ժամանակ, ինչպես նաև վերջինիս անկումից հետո հավաքվում էին մշակույթի և գրականության ներկայացուցիչները։ Նա ընդունում էր Նապոլեոն II-րդի վարչակագին դեմ մշակութային գործիչների։ Երբ Դյումա-հայրը արքայադստեր սալոնում հերթական անգամ հրաժարվեց կայսրից, Մաթիլդային հարցրել են, թե նա չի վիճել հայտնի վիպագրի հետ։ Մաթիլդան պատասխանել է. «Կարծում եմ, որ սաստիկ վիճել եմ… Այսօր նա ինձ մոտ ճաշում է» ։
Կայսրության անկումից հետո, Մաթիլդան որոշ ժամանակ ապրել է Բելգիայում, այնուհետև վերադարձել է Ֆրանսիա։
1886 թվականին, երբ օրենքի համաձայն Ֆրանսիայի գահի հավակնորդները վտարվեցին երկրից, Մաթիլդան, Բոնապարտներցի միակը` մնաց երկրում։
Տարիներ շարունակ արքայադուստրը պահպանում էր հարաբերությունները ռուսական կայսերական արքունիքի հետ։
Մահացել է Փարիզում, 1904 թվականին, 83 տարեկանում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բոնապարտներ
Պոնտի (Ֆրանսիա)
'Պոնտի (Pontis, Pontiç), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Լե լոզե Յուբայ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Բարսելոնետ։
Ռոբերտ Գալոյան
Ռոբերտ Խորենի Գալոյան (30 հունվարի 1964 թ., Երևան), ՀՀ պետական գործիչ, հարկային ծառայության գեներալ-մայոր։
Կոչումներ
2012 թ. դեկտեմբերի 28-ի ՀՀ Նախագահի հրամանագրով շնորհվել է Հարկային ծառայության գեներալ-մայորի հատուկ կոչում ։ Ամուսնացած է, ունի երկու որդի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գեներալներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Հարկային ծառայության գեներալ-մայորներ Կատեգորիա:ՀՀ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՊՏՀ շրջանավարտներ
Պոնտի (Ֆրանսիա)
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 70 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 42 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 33-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 78,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 75,0 %)։ 33 աշխատունակ բնակիչներից 32-ը աշխատում էին (18 տղամարդ և 14 կին), անաշխատանք էին 1 կին)։ 9 անգործ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 3-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մետաքսե գործվածք
Մետաքսե գործվածք, բնական մետաքսից կամ քիմիական մանրաթելերից պատրաստված մանածագործվածք։ Տարբերում են տեխնիկական գործվածք, զգեստներ, վերնաշապիկներ, կոստյումներ, վերարկուներ, փողկապներ կարելու, ինչպես նաև կանացի արդուզարդի և գալանտերեային ապրանքների համար նախատեսված մետաքսե գործվածքներ։ Պատրաստում են նաև հատային արտադրանք՝ թաշկինակներ, սփռոցներ, ծածկոցներ ևն։ Մետաքսային գործվածքների զգալի մասն են կազմում կրեպե (կրեպդեշին, կրեպ-ժորժետ, կրեպ-սատին) և խավոտ (թավիշ, նրբաթավիշ, թավշամահուդ) գործվածքները։ Ացետատային թելի հետ ոլորված վիսկոզային կրեպե թելերից պատրաստում են մետաքսե գործվածքներ կոստյումների, զգեստների համար, իսկ կապրոնե մետաքսից, պերլոնից, նայլոնից՝ նրբագույն մետաքսե գործվածք սպիտակեղենի և կանացի բլուզների համար։ Թողարկվում են միագույն, երփներանգ, դաջովի և այլ մետաքսե գործվածքներ։
Կատեգորիա:Գործվածքներ
Էդգար Տեր-Ղազարյան
Էդգար Ղազարի Տեր-Ղազարյան, հայ խորհրդային քիմիկոս-տեխնոլոգ, ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1960)։ ԽՄԿԿ անդամ 1949 թվականից։
Ղ․ Գ․ Տեր-Ղազարյանի որդին։
Կենսագրություն
Ավարտել է Թիֆլիսի քիմիական տեխնիկումը (1929)։ Աշխատել է Բերեզնիկիում, ապա Ղարաքիլիսայի ազոտային պարարտանյութերի գործարանում։ 1936 թվականից ղեկավարել է Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանի նախագծման աշխատանքները։ 1944-1946 թվականներին Դյուպոն ֆիրմայի ձեռնարկություններում (ԱՄՆ) ուսումնասիրել է սինթետիկ կաուչուկի արտադրության առանձնահատկությունները։
Տեր-Ղազարյանն աշխատել է նիկոտինի (Բաբուշկինո, 1938-1939), սինթետիկ կաուչուկի (Երևան, 1943-1953, Սումգաիթ, 1953-1957) գործարաններում որպես գլխավոր ինժեներ։ Տեր-Ղազարյաի ղեկավարությամբ է իրականացվել Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանի վերակառուցումը, ներդրվել քլորապրենի արտադրության երկփուլ ռեկտիֆիկացման, քլորբենզոլի անընդհատ ստացման եղանակները և էմուլսիոն պոլիմերացման պրոցեսի ներդրումը արտադրության մեջ։ Քլորբենզոլի ստացման եղանակը ներդրվել է նաև Չինաստանում, Լեհաստանում և ԽՍՀՄ այլ գործարաններում։ 1957 թվականներին նշանակվել է քիմիական արդյունաբերության և գունավոր մետալուրգիայի արտադրական պրոցեսների ավտոմատացման ԳՀԻ-ի (Վանաձոր) տնօրեն 1960 թվականից՝ ՀԽՍՀ Ժողտնտխորհի նախագահի առաջին տեղակալ։
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ տեխնոլոգներ
(9704) Ջորջբեկման
(9704) Ջորջբեկման (Georgebeekman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,326046 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1893 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4628 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1295,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,277828 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կիլկաբիզովո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 421 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր