cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լոխվիցայի շրջան
Շրջանը Ուկրաինայի 2020 թվականի հուլիսի 20-ի վարչական բարեփոխման արդյունքում լուծարվել է. նրա տարածքը միացվել է Պոլտավայի շրջանին (ամբողջ մարզում թողնվել է ընդամենը չորս շրջան) : Լուծարումից առաջ անցկացված մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչության թվաքանակը եղել է 40.617:
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1300 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 51495 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,61 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլտավայի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Աբուլբուհար (այլ կիրառումներ)
Աբուլբուհար, կարող է վերաբերել՝
Լուչիա Աձոլինա
Լուչիա Աձոլինա (Lucia Azzolina, ), իտալացի դասախոս և քաղաքական գործիչ, Իտալիայի դպրոցական հաստատության նախարար (2020–ից)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Ֆլորիդիայի՝ Լեոնարդո դա Վինչիի անվան պետական գիտական ճեմարանը և ընդունվել Կատինիայի համալսարան (իտալ. Università degli Studi di Catania), 2004 թվականին ավարտել է փիլիսոփայության ֆակուլտետը և շարունակել կրթությունը՝ զբաղվելով փիլիսոփայության պատմությամբ։ Հետո ընդունվել է միջնակարգ դպրոցում դասավանդելու մասնագիտացում և ստացել դպրոցի պատմության և փիլիսոփայության ուսուցչի որակավորում։ 2008 թվականից դասավանդել է Սպեցիայի և Սարցանայի ճեմարաններում, իսկ ավելի ուշ Պիզեում։ 2013 թվականին Պավիայի համալսարանում ավարտել է իրավաբանական ֆակուլտետը՝ միաժամանակ շարունակելով աշխատել երկրորդ աստիճանի միջնակարգ դպրոցում։ 2014 թվականի հունվարին սկսել է դասավանդել Բիելլայում գտնվող Կվինտինո Սելլի անվան համալսարանում, բայց ավելի ուշ զբաղվել է իրավաբանական պրակտիկայով, աշխատել է դպրոցի աշխատողների արհմիությունում։ 2017 թվականին վերադարձել է Կվինտինո Սելլի ինստիտուտում դասավանդելու, իսկ 2019 թվականի մայիսին հաղթել է մրցույթում և ստացել է ավագ դասախոսի պաշտոն ։
Քաղաքական կարիերա
2018 թվականի մարտին ընտրվել է Իտալիայի պատգամավորների պալատի 2–րդ բազմամանդատ շրջանում՝ Պիեմոնտում, ըստ Հինգ աստղերի շարժումների ցուցակի։
2019 թվականի սեպտեմբերի 13–ին Կոնտեի երկրորդ կառավարությունում նշանակվել է Իտալիայի կրթության, համալսարանների և գիտական հետազոտությունների կրտսեր պետական քարտուղար և սեպտեմբերի 16–ին երդում տվել, օրինական զբաղեցրել պաշտոնը ։
Խորհրդարանական ընտրություններից անմիջապես հետո առաջարկել է օրինագիծ՝ պահանջելով կրճատել դասարանում սովորողների առավելագույն թիվը, իսկ կրտսեր պետական քարտուղարի պաշտոնում առաջարկեց դպրոցի բարեփոխումների մասին որոշում, որը նախատեսված է մրցույթի անցկացմամբ՝ 24 հազար աշխատատեղ զբաղեցնելն և ևս 24 աշխատատեղ սահմանելը, ինչի շնորհիվ իբրև ստացել է սպառնալիքներ ժամանակավոր աշխատողների կողմից, զրկվել է պաշտոնից։ Նույն ժամանակահատվածում արտահայտվել է իտալական հասարակության մեջ ներգաղթյալների մշակութային ինտեգրման ներդրման սկզբունքների մասին, որպես անհրաժեշտ պայման նրանց քաղաքացիություն տրամադրելը ։
2019 թվականի դեկտեմբերի 28–ին վարչապետ Կոնտեն հայտարել է Կրթության, համալսարանների և գիտական հետազոտությունների նախարարությունը բաժանելու մասին՝ Լուչիա Աձոլինային նշանակելով դպրոցական հաստատության նախարար ։
Կրթության նախարարի պաշտոնում
2020 թվականի հունվարի 10-ին Աձոլինան երդում է տվել և օրինական զբաղեցրել նախարարի պաշտոնը ։
2020 թվականի մարտի 4-ին Աձոլինան հայտարարել է Իտալիայում մարտի 5-ից մինչև 15-ը դպրոցներում և համալսարաններում պարապմունքների դադարեցման մասին կառավարության կանոնակարգերի ընդունման որոշումը, որպեսզի կանխեն SARS-CoV-2 նոր կորոնավիրուսի տարածումը ։
Դավիթ Գևորգյան
Դավիթ Ռաֆիկի Գևորգյան, (Օգոստոսի 12, 1960, Ջաջուռ, Շիրակի մարզ - սեպտեմբերի 9, 1992, Չլդրան, Մարտակերտի շրջան, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ից «Երկրապահ կամավորականների միություն» ՀՀԿ-ի պատվավոր անդամ (հետմահու)։ Ազատամարտիկ Թաթոս Գևորգյանի կրտսեր եղբայրը։
Կենսագրություն
Դավիթ Գևորգյանը ծնվել է 1960 թվականի օգոստոսի 12-ին Շիրակի մարզի Ջաջուռ գյուղում։ 1967 թվականին սովորել է Ջաջուռի Մինաս Ավետիսյանի անվան միջնակարգ դպրոցում, ապա 1968 թվականին Դավիթի ընտանիքը տեղափոխվում է Երևան, որտեղ էլ նա հաճախում է Միսաք Մանուշյանի անվան թիվ 48 հիմնական դպրոց, իսկ 8-րդ դասարանն ավարտելուց հետո 1975-1980 թվականներին սովորել է թիվ 50 պրոֆտեխնիկական ուսումնարանում, ձեռք բերելով ավտոէլեկտրիկի մասնագիտություն։ 1980-1982 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ ներքին զորքերում։ 1982-1984 թվականներին աշխատել է Երևանի Բուսաբանական այգում։ 1984-1986 թվականներին աշխատել է Երևանի Երկրաբանական պայթեցման կենտրոնում։ 1986-1991 թվականներին աշխատել է Երևանի Փորձարարական պրակտոլոգիայի հիվանդանոցում։
Մարտական ուղի
1988 թվականից ակտիվորեն մասնակցել է արցախյան շարժմանը։ 1991 թվականից կամավորագրվել է ազգային ազատագրական պայքարին։ Անդամագրվել է եղբոր՝ Թաթոս Գևորգյանի ղեկավարած «Արամ Մանուկյան» ջոկատին։ Մասնակցել է Հայաստանի Հանրապետության սահմանամերձ շրջանների և Արցախի Հանրապետության ինքնապաշտպանական մարտերին, դրսևորելով որպես հրանոթաձիգ, սակրավոր և ռազմաէլեկտրիկ։
Չլդրան գյուղի բարձունքներն ամրապնդելու ժամանակ, իր վիրավոր ընկերոջը՝ Արմեն Ժամհարյանին մարտադաշտից դուրս բերելիս, 1992 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, Դավիթը հրանոթային արկի պայթյունից զոհվում է։ Զոհվում է նաև նրանց հրամանատար Տիգրանը, որը շտապել էր իր երկու զինվորներին օգնության։
Դասարանի անվանակոչություն
Սեյրան Օհանյանն իր երախտագիտությունն է հայտնում Դավիթի մորը, ասելով հետևյալը՝ "«Մեր ձեռք բերած հաղթանակները մեզ այնպիսի ուժ ու ոգու կորով են տալիս, որ համզված եմ՝ մեր հետագա հաղթանակներն ապահովված են։ Այսօր մեր բանակը շարունակում է պաշտպանել և պահպանել այն, ինչ Դավիթի և նրա նման քաջերի շնորհիվ ձեռք ենք բերել։ Դավիթները մեզ շատ պետք են, Դավիթներ կլինեն նրանք, ովքեր կպահպանեն մեր ձեռքբերումները» ։"
Ջաջուռի գյուղական խորհրդի որոշմամբ Դավիթ Գևորգյանի անունով են կոչվել գյուղի գլխավոր փողոցն ու մանկապարտեզը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 9 մահեր Կատեգորիա:Ջաջուռ գյուղում ծնվածներ
Ելե (Ույմենի վտակ)
Ելե, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Ույմեն գետի աջ ափից 56 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Բիա գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Շինեյդ Հարնեթ
Շինեյդ Մոնիկա Հարնեթ (Sinéad Monica Harnett, ), անգլիացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։
Կարիերա
Ծնվել է թաիլանդացի մոր և իռլանդացի հոր ընտանիքում։ Մեծացել է Լոնդոնի հյուսիսային մասում գտնվող Ֆինչլի համայնքում ։ Հաճախել է Բորնմութի արվեստի համալսարանական քոլեջը, որտեղ սովորել է դերասանական վարպետության աստիճանի համար և ելույթներ ունեցել մի շարք ուսանողական ներկայացումներում, ինչպիսին է օրինակ «Հազար ու մի գիշեր»-ը ։
Որպես երգչուհի Հարնեթը հայտնի է դարձել 2011 թվականին, երբ Թվիթթերում հետևորդներին ուղղված առաջարկների և թեկնածուների համար բաց հարցումից հետո, գրայմ արտիստ Ուայլիի կողմից ընտրվել է իր «Chill Out Zone» ալբոմի «Walk Away» սինգլին մասնակցելու համար   ։ 2012 թվականին մասնակցել է «Disclosure»-ի «Boiling» թրեքին («The Face» մինի ալբոմից)։ Իր դեբյուտային սինգլը՝ «Got Me»-ն, երգչուհին թողարկել է 2013 թվականին Black Butter Records-ում ։ Նա նաև մասնակցել է որպես երգերի հեղինակ և լրացուցիչ վոկալիստ Rudimental-ի դեբյուտային՝ «Home» ալբոմին ։ Հարնեթը նաև մասնակցել է Ռայան Հեմսվորթի «Guilt Trips» սոլո ալբոմի «Small + Lost» մեկնարկային թրեքի ձայնագրմանը և չարձանագրվող վոկալ է ձայնագրել Kidnap Kid-ի «So Close» սինգլի համար ։
«N.O.W.» անվամբ դեբյուտային մինի ալբոմը թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսին «333 Records» լեյբլում ։ Այն ներառել է «No Other Way» սինգլը, որը The Guardian-ի կողմից անվանվել է շաբաթվա թրեք ։ Մինի ալբոմի մեկ այլ թրեքը՝ «Paradise»-ն արժանացել է նույն պատվին The Huffington Post-ի կողմից ։ Snakehips խումբը, որը մասնակցել է «No Other Way»-ին, ներառել է Հարնեթի մասնակցությունը իր «Days with You» սինգլում ։ 2014 թվականի վերջին նա ձայնագրել է իր դեբյուտային ալբոմը պրոդյուսեր Քրիս Լոքոյի հետ Virgin EMI Records լեյբլում թողարկելու համար և առաջադրվել է MTV UK-ի Brand New for 2015 մրցանակի կարճ ցանկում ։ Ալբոմը թողարկվել է 2015 թվականին և ներառել է մասնակցություններ այնպիսի երաժիշտների կողմից, ինչպիսիք են Ջեյմս Ֆաունթլերոյը, Քլոի Մարտինին, KOZ-ը, TMS-ը և Two Inch Punch-ը ։ Դրա առաջին սինգլը՝ «She Ain't Me»-ն, թողարկվել է 2015 թվականի հունիսին, որին նույն թվականի սեպտեմբերին հետևել է «Do It Anyway»-ը ։
2016 թվականի սկզբին Հարնեթը մասնակցել է ռեփեր Նիք Բրյուերի «Never Say Never?» սինգլի ձայնագրմանը ։ Օգոստոսին նա թողարկել է «Sinead Harnett» մինի ալբոմը Rinse FM-ում, որը ներառել է համագործակցություններ GRADES-ի, JD. Reid-ի, Kaytranada-յի և Snakehips-ի հետ, և արտադրել է «If You Let Me» և «Rather Be with You» սինգլները  ։
2019 թվականի հունիսին Մեդիսոն սքուեր գարդենում Հարնեթը երգել է Միացյալ Թագավորության ազգային օրհներգը՝ Էնթոնի Ջոշուա-Էնդի Ռուիս կրտսեր բռնցամարտի հանդիպումից առաջ։
Արտիստիզմ
Հարնեթի վրա ազդեցություն թողած երաժիշտների ցանկում են «The Fugees»-ը, Ուիթնի Հյուսթոնը, Լորին Հիլը, Մայքլ Ջեքսոնը, Դիզի Ռասկալը, Թինա Թըրները և Էմի Ուայնհաուսը ։ 2013 թվականին Billboard-ը գրել է, որ «Հարնեթի հարուստ, անկեղծ ձայնը և դիապազոնը համեմատելի է Ադելի հետ, սակայն նրա ձայնագրություններն ավելի փորձառական և ժամանակակից են՝ ջազային երանգի դիրքերից, մեղեդային էլեկտրոնային փոփը մի փոքր հիշեցնում են Ջեսսի Ուերին կամ Ջենեյ Այքոյին» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ
Գրետա Արվիդսոն
Գրետա Արվիդսոն (Greta Arwidsson, ), շվեդ հնագետ և արխիվագետ, Շվեդիայում հնագիտության առաջին կին ուսուցիչը։
Կենսագրություն
Գրետա Արվիդսոնը ծնվել է 1906 թվականին, Ուպսալայում։ Նրա հայրը՝ Իվար Արվիդսոնը, կենդանաբանության պրոֆեսոր էր Ուպսալայի համալսարանում։ Բացի այդ, նա Հյուսիսային թանգարանի համար ուսումնասիրել է ձկնորսության հնագույն մեթոդներն ու գործիքները։ Նրա կինը՝ Աննա Արվիդսոնը, նույնպես մասնակցել է այդ հետազոտական գործունեությանը։ 1936 թվականին Գրետայի հայրն ու մայրը մահացել են, և Գրետան մենակ է մնացել իր երկու եղբայրների հետ:
Սկզբում Գրետան պատրաստվում էր ուսուցիչ դառնալ, և միայն 1930 թվականին, արդեն ունենալով բակալավրի աստիճան, նա սկսել է ուսումնասիրել Սկանդինավյան երկրների հնագիտությունը` պրոֆեսոր Սունե Լինդվիստի ղեկավարությամբ։ Նրա հետ միասին Գրետան մասնակցել է հնագիտական արշավանքների, որտեղ, մասնավորապես, նա ստեղծել է հողից գտածոներն առանց վնասելու հանելու միջոց` հալած պարաֆինի օգնությամբ: 1932 թվականին նա հրապարակել է Վալսգերդի գտածոների մասին իր առաջին հոդվածը: Այնուհետև Գրետա Արվիդսոնը պաշտպանել է իր թեզը, որի թեման զենքի և վահանների նախշերն էին, որոնք նրա մասնակցությամբ հայտնաբերվել էին թաղման նավերում։ Աշխատելով թեմայի վրա` նա 1938-1939 թվականներին ճանապարհորդել է Եվրոպայի տարբեր երկրներ՝ նպատակ ունենալով թանգարաններ այցելել Գերմանիայում, Նիդեռլանդներում, Բելգիայում, Ֆրանսիայում և Մեծ Բրիտանիայում և, չնայած նախապատերազմյան լարված իրավիճակին, կարողացել է հավաքել մեծ քանակությամբ փաստական նյութեր։ Իր թեզը պաշտպանելուց հետո նա դարձել է Ուպսալայի համալսարանի հնագիտության դասախոս:
1946 թվականին Գրետա Արվիդսոնը ստացել է Գոթլանդի գլխավոր արխիվի և մշակութային ժառանգության պահապանի պաշտոնը՝ դառնալով առաջին կինը, որը զբաղեցրել է այդ պաշտոնը։ Գոթլանդ տեղափոխվելով` Արվիդսոնը շատ բան է արել տեղի պատմական հուշարձանները, այդ թվում և` Վիսբյուի քաղաքային պատը պահպանելու և վերականգնելու համար։ Նա նաև շարունակել է զբաղվել հնագիտական հետազոտություններով նախ՝ Գոթլանդում, այնուհետև` Լովյոն կղզում, որտեղ հայտնաբերվել է խոշոր դամբարան: 1954 թվականին, երբ Ստոկհոլմի քոլեջում (այժմ՝ համալսարան) ազատվել է հնագիտության դասախոսի պաշտոնը, Արվիդսոնը հայտ է ներկայացրել և նշանակվել է։ Ավելի ուշ, 1958-1961 թվականներին, նա եղել է նաև հումանիտար ֆակուլտետի դեկան և համալսարանի կառավարման անդամ : 1963 թվականին դարձել է Շվեդիայի Գրականության, պատմության և հնությունների թագավորական ակադեմիայի անդամ, 1974 թվականին՝ Լոնդոնի հնությունների թագավորական ընկերության անդամ, իսկ 1978 թվականին՝ Գերմանական հնագիտական ինստիտուտի անդամ:
1973 թվականին թոշակի անցնելով՝ Գրետա Արվիդսոնը շարունակել է Վալսգերդի հնագիտական գտածոների նախկինում սկսված ուսումնասիրությունը և այդ թեմայով մի շարք աշխատանքներ է հրապարակել։ Բացի այդ, նա հավաքել, վերլուծել և ընդհանրացրել է նախկինում առկա նյութերը Բիրկայի դամբարանի վերաբերյալ, և դրանք լրացնելով իր սեփական հետազոտությամբ, տպագրել է երեք հատորով, որոնցից վերջինը լույս է տեսել 1989 թվականին:
Գրետա Արվիդսոնը մահացել է 1998 թվականին, 92 տարեկան հասակում և թաղվել է Ուպսալայում:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին հնագետներ Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1998 մահեր Կատեգորիա:Հունվարի 31 մահեր Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 5 ծնունդներ
Լուբնիի շրջան
Լուբնիի շրջան (Лубенський район), շրջան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լուբնի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1420 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40128 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլտավայի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Աբուլբուհարա
Աբուլբուհարա, գետակ Վրաստանի Նինոծմինդայի շրջանում, Ախալքալաքի սարահարթում, պատկանում է Ախալքալաք գետի ավազանին։ Աբուլբուհարան նշված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գետեր Կատեգորիա:Նինոծմինդայի շրջան
Մորչիանո դի Ռոմանյա
Մորչիանո դի Ռոմանյա (Morciano di Romagna), կոմունա Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռիմինի գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 5988 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 1198 մարդ/կմ² մակերես։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 47833, հեռախոսային կոդ՝ 0541։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Էլվիս Աբրուսկատո
Էլվիս Աբրուսկատո (Elvis Abbruscato, ), իտալացի ֆուտբոլիստ։
Կարիերա
Էլվիս Աբրուսկատոն 1998 թվականին առաջին անգամ հանդես եկավ որպես պաշտպան՝ «Ռեջանա»-ի հիմնական կազմում։ Իսկ հաջորդ տարի «Վերոնա» ակումբը գնեց նրան, որի համար էլ առաջին մրցաշրջանում նա դաշտ դուրս չեկավ։ Դրանից հետո Աբրոսւկատոն խաղացել է «Լիվոռնո» և «Տրիեստինա» ակումբներում՝ վարձավճարով։ Հետո նորից խաղացել է «Վերոնա»-ում, իսկ ապա տեղափոխվել է «Արեցցո» ակումբ։
2006 թվականի հունվարին նա պայմանագրով գնվեց «Թուրին» ակումբից՝ 1 մլն եվրոյի դիմաց, հետո բավականին հաջող մրցաշրջանի համար (18 խաղ-5 գոլ) Թուրինը գնեց նրա պայմանագիրը՝ 3,6 մլն եվրոյի դիմաց։ «Թուրինում» անցկացրած մրցաշրջանից հետո նա գնվեց «Լեչե» ակումբի կողմից՝ 2 մլն եվրոյի դիմաց, սակայն հաջող մրցաշրջանից հետո Սերիա Բ-ում, որտեղ նա խփել էր 14 գնդակ, «Թուրինը» չցանկացավ վերջնականապես վաճառել նրան, այլ «Լեչեից» գնեց նրան՝ 2 մլն եվրոյի դիմաց։ 2008 թվականին «Սիենայի» դեմ խաղում Աբրոսւկատոն ստացավ լուրջ վնասվածք՝ աջ ոտքի վրա ճեղք և դեկտեմբերի 2-ին տեղափոխվեց Վիլլա Ստույարտի հիվանդանոց. վերականգնումը տևեց 4-ից 6 ամիս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արեցցոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կիևոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեչեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տրիեստինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վերոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիվոռնոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռաջանայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Շոն Տոուբ
Շոն Տոուբ (Shaun Toub, ), իրանա-ամերիկացի դերասան, հայտնի է այն ֆիլմերից, որոնց շարքին են «Բախում»՝ մարմնավորում է Ֆարհադա, «Երկաթե մարդը» և «Քամու հետևից վազողը»։
Կենսագրություն
Շոն Տոուբը ծնվել է Թեհրանում, մեծացել Մանչեստրում, Մեծ Բրիտանիա (նրա ընտանիքը հեռացել է Իրանից 1979 թվականի հեղափոխության ժամանակ)։ Արմատները իրանական հրեաներից են։ 14 տարեկանում գնում է Շվեյցարիա, երկու տարի բնակվելով Ատլանտյան օվկիանոսին հարակից, տեղափոխվում է Նաշուա (Նյու Հեմփշիր, ԱՄՆ), ավարտելու համար իր միջնակարգ կրթությունը։ Նա գրել է. «Դպրոցի ամենածիծաղելի տղան, ունի ավելի մեծ շանսեր աշխարհում հաջողությունների հասնելու համար»։ Մասսաչուսեթսի քոլեջում երկու տարի սովորելուց հետո Շոն Տոուբը ընդունվում է Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարան։ Շոնը արդեն ակտիվորեն ներգրավված է լինում եվրոպական համայնքների գործունեության մեջ։ Ի շնորհիվ տարբեր բարեգործական ակցիաների և հրապարակավ ելույթների, նա ձգտում է ամրապնդել արվեստի դերը հասարակության և համայնքների կյանքում։ Տոուբը ստանում է Լոս-Անջելեսի Սեֆարդյան կինոփառատոնի Սեֆարդյան մրցանակը։ Ներկայումս Շոն Տոուբը ապրում է Լոս-Անջելեսում։
Ֆիլմագրություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Իրանցի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իրանական սերմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Փրիսցիլա Թայլեր
Էլիզաբեթ Պրիսկիլա Կուպեր Թայլեր ( Elizabeth Priscilla Cooper Tyler ),նախագահ Ջոն Թայլերի դուստրը և Միացյալ Նահանգների առաջին տիկինը 1842 թվականից մինչև 1844 թվականը՝ Լետիցիա Թայլերի մահից հետո ։
Կենսագրություն
Փրիսցիլա Կուպերը ծնվել է Նյու Յորքում՝ դերասան Թոմաս Կուպերի և Մերի Ֆերլի Կուպերի ընտանիքում ։ 17 տարեկանից Փրիսցիլան աշխատել է որպես դերասանուհի։ Կուպերի ընտանիքն ապրում էր Բրոդվեյի մեծ տանը։ Նրանք սնանկացել են 1837 թվականի տնտեսական ճգնաժամի ժամանակ։
Ռիչմոնդում «Օթելլո» բեմադրության ժամանակ նա հանդիպել է ԱՄՆ նախկին սենատոր Ջոն Թայլերի ավագ որդուն՝ Ռոբերտ Թայլերին։ Չնայած սոցիալական տարաձայնություններին ՝ զույգը ամուսնացել է Պրայստան նահանգի Բրիստոլ քաղաքում, 1839 թվականի սեպտեմբերի 12-ին։ Ջոն և Լետիզիա Թայլերները ջերմորեն ընդունել են իրենց որդու նոր կնոջը իրենց ընտանիքում ։
1840 թվականի ընտրություններից հետո Ջոն Թայլերը դարձել է փոխնախագահ։ Նախագահ Ուիլյամ Հենրի Հարիսոնի հանկարծակի մահից հետո, պաշտոնը ստանձնելուց մեկ ամիս անց, Թայլերը ստանձնել է իր պաշտոնը ։
Առաջին տիկին
Թայլերի նախագահ դառնալուն պես նրա կինը՝ Լետիցիան, հիվանդ էր։ Նա խնդրել է Փրիսցիլային օգնել իրեն Սպիտակ տան տիրուհու պարտականությունների կատարման հարցում։ 1842 թվականի սեպտեմբերի 10-ին կնոջ մահից հետո, նախագահը առաջարկել է Պրիսկիլա Թայլերին դառնալ առաջին տիկին։ Նրան նկարագրում էին որպես գրավիչ, խելացի և սրամիտ կին ։ Թայլերի հետ գործուղումների ընթացքում նա պատվիրակության պաշտոնական անդամ էր ։
1844 թվականին ամուսնու Ֆիլադելֆիա տեղափոխվելու ժամանակ, Սպիտակ տան տիրուհու պարտականությունները հանձնել է նախագահի նոր կնոջը՝ Ջուլիա Գարդիներ Թայլերին ։
Հետագա տարիներ
Թայլերը 16 տարի ապրել է Ֆիլադելֆիայում։ Ռոբերտը զբաղվել է իրավաբանական պրակտիկայով և ակտիվորեն մասնակցել է դեմոկրատական կուսակցության կյանքին։ Երբ 1861 թվականին քաղաքացիական պատերազմը սկսվել է, ամուսինները հայտարարել են Համադաշնային նահանգների հանդեպ հավատարմության մասին ։ Նրանք տեղափոխվել են Ռիչմոնդ, որտեղ Ռոբերտը ստացել է Համադաշնության Գանձապետարանի ռեգիստրի պաշտոնը։
1877 թվականին ամուսնու մահից հետո Փրիսցիլա մնացել է ապրելու Մոնտգոմերիում։ Նրա անձնական փաստաթղթերը, նրա մահից հետո, տեղափոխվել են Գրեգ Սումի գրադարան և Ուիլյամի և Մերիի քոլեջ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլադելֆիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1889 մահեր Կատեգորիա:1816 ծնունդներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 29 մահեր Կատեգորիա:Հունիսի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացիներ
Խորոլի շրջան (Պոլտավայի մարզ)
Խորոլի շրջան (Хорольський район), շրջան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խորոլ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1000 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 42105 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 42,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլտավայի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Սան Խավիեր (Սանտա Ֆե)
Սան Խավիեր (Departamento San Javier), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Սանտա Ֆե պրովինցիայի կազմում։ Տեղակայված է պրովինցիայի հյուսիսարևելյան մասում։ Սահմանազատված է արևելքում Պարանա գետով։ Սահմանակից է Վերա (արևմուտքում), Սան Խուստո (հարավ-արևելքում), Գարայ (հարավում) և Խեներալ Օբլիգադո դեպարտամենտներին։ Դեպարտամենտի գլխավոր քաղաքում բնակվում են մոտ 15000 մարդ (ավելի քան կեսը տարածաշրջանի բնակչության)։
Մունիցիպալիտներ և կոմունաներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Վլադ Յամա
Յամա Վլադիսլավ Նիկոլաևնի (հայտնի է Վլադիկ Յամա անունով,, Ուկրաինա), ուկրաինացի պարող, ինչպես նաև «Պարում են բոլորը!» և «Ուկրաինայի տաղանդը» հեռուստապրոյեկտների ժյուրի։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1982 թվականի հուլիսի 10-ին, Զապորոժիեյում, պատմության ուսուցիչների ընտանիքում։ Մայրը` Լյուբով Նիկոլայի (Շևցովա) Յաման աշխատում է գիմնազիայում, որպես դաստիարակ, իսկ հայրը՝ Նիկոլայ Պետրովի Յաման աշխատում է, որպես կրթության բաժնի ղեկավար, քաղաք Զապորոժիեյում։ Ավագ Եղբայրը Դմիտրի Յաման (1975) աշխատում է փաստաբան, Զապորոժիեյում ։
Ավարտել է Զապորոժիեյի Միջազգային Համալսարանը, ֆիզիկական կրթության ֆակուլտետը։ Պարով սկսվել է զբաղվել, սկսած 7 տարեկանից։
Սկսել է պարել Զապորոժիեյում, պարային «Կրոկ» ակումբում։ Հետո շատ տարիներ պարել է «Ֆիեստա» կոլեկտիվում։
19 տարեկանից աշխատում է իր բոլոր տարիքային կատեգորիաների ներկայացուցիչների հետ։ Դասավանդում է խորեոգրաֆիայի Կիևի Մշակույթի Համալսարանում։
2002 թվականին «Վլադիսլավ Յաման և Մարտա Բակայը» տարել են հաղթանակ Անգլիայի (Open Metropolitan Championship) չեմպիոնատում ։
Ակտիվ համագործակցում է բալետային-շոու Ելենա Կոլյադենկոյի «Freedom»ի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հաղորդավարներ
Սուրբ Նիկողայոս տաճար (Վոլգոգրադ)
Սուրբ Նիկոլայ Միրլիկիյսկու տաճար (Храм святого Николая Мирликийского), կաթոլիկ տաճար Վոլգոգրադ քաղաքում։ Վարչականորեն վերաբերվում է Աստրախանի առաջնորդարանի սուրբ Կլիմենտի թեմին, Սարատով կենտրոնով եպիսկոպոս Կլեմենս Պիկելի ղեկավարությամբ։ Գտնվում է Պրաժսկի փողոցի թիվ 14 հասցեում։
Պատմություն
Ժամանակակից Վոլգոգրադի մարզի տարածքում առաջին կաթոլիկները պովոլժյան գերմանացիներն էին, որոնք հայտնվել էին այստեղ  XVIII դարի վերջին, գերմանացի գաղթականների կողմից Պովոլժեի գաղութացման ընթացքում։ 19-րդ դարի կեսերից Ցարիցինի ծուխը պատկանում էր Խերսոնյան թեմին, որը հետագայում վերանվանվեց Տիրասպոլյան ։
Կաթոլիկ եկեղեցին Վոլգոգրադում կառուցվել է 1899 թվականին արքեպիսկոպոս-միտրոպոլիտ Եժի Շեմբեկի անձնական միջոցներով։ Եկեղեցին կառուցված է քարե հիմքի վրա, թրծված աղյուսից, ամբողջ եկեղեցին գեղազարդված և ներկված է։ Գլխավոր զոհասեղանը օծված է Մայր Աստծո Հայտնության պատվին։  Եկեղեցու կողքի մատուռները նվիրված են Սուրբ Աստվածածնին և Սուրբ Ստանիսլավին։ 1917 թվականին Ցարիցինյան կաթոլիկ եկեղեցու ծխում հաշվառված էին 600 մարդ ։
30-ական թվականներին եկեղեցին փակվեց և կողոպտվեց, 1935 թվականին այնտեղ դպրոց տեղակայվեց, այնուհետև ակումբ։ 20-րդ դարի 80-ական թվականներին շինությունն այնքան էր հնացել և քայքայվել, որ նախագիծ առաջ քաշվեց նրա տեղում Տեխնիկայի երիտասարդական տուն կառուցելու վերաբերյալ։ 90-ական թվականներից Կաթոլիկ եկեղեցու գործունեությունը Ռուսաստանում սկսվեց կարգավորվել։ 1991 թվականի օգոստոսի 19-ին Վոլգոգրադում գրանցվեց կաթոլիկական եկեղեցու ծխական համայնքը։ 1992 թվականի հունվարի 9-ին եկեղեցին կիսավեր վիճակում հանձնվեց համայնքին ։ Եկեղեցու ռեստավրացիան տևեց հինգ տարի, 1997 թվականի մայիսի 4-ին այն օծվեց սուրբ Նիկոլայ Միրլիկիյսկու պատվին ։ 1999 թվականին հանդիսավորությամբ նշվեց եկեղեցու հարյուրամյակը։
Ծխում գործում է «Կարիտաս» բարեգործական կազմակերպությունը, «Իոհան XXIII ասոցիացիա» կաթոլիկ շարժումը, կուսակրոն միանձնուհիների միաբանությունը։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին կառուցված է աղյուսից, կեղծ գոթական ոճով։ Գլխավոր ճակատը զարդարված է սլաքակամարներով և վարդազարդերով։ Հիմնական մուտքի վերևում գտնվում է զանգակատան աշտարակը սրաձողով, որը կառուցված է գոթական ոճով։
Ծխական մասունքներ
Եկեղեցում են գտնվում սուրբ Նիկոլայ Միրլիկինսկու մասունքների մի մասը, որոնք բերվել են Բարիից և Ստալինգրադյան մադոննայի սրբապատկերը (այլ կերպ կոչվում է «Հաշտության Կույս Մարիամ») ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Վոլգոգրադի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1899 հիմնադրումներ Ռուսաստանում‎ Կատեգորիա:Վոլգոգրադի տեսարժանություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կաթոլիկ տաճարներ
Իսպանիայի Գերագույն դատարան
Իսպանիայի գերագույն դատարան (Tribunal Supremo de España), բարձրագույն դատական մարմին Իսպանիայի Թագավորությունում, որը համարվում է երկրի մայր օրենք համարվող Սահմանադրության գլխավոր երաշխավորն ու երկրում սահմանադրականության վերահսկող ։
Իրավասություններ
Իսպանիայի գերագույն դատարանը համարվում է Թագավորության բարձրագույն դատական ատյանը, որի քննության տակ են գտնվում տարբեր ոլորտի վարույթներ՝ սահմանադրության կարգավորման լայն շրջանակների հետ կապված։ Այն կարող է քննել անհատների առնչությամբ քաղաքացիական վարույթներ, սակայն սովորաբար գործում է որպես վերաքննիչ վարչական դատարան, որի գործառույթների մեջ է մտնում տեղական կամ նահանգային ընդհանուր իրավասության դատարանների գործողությունների արդյունքում առաջացող ընթացակարգային խախտումները։ Իսպանիայի գերագույն դատարանի իրավասությունների մեջ է մտնում նաև ստորադաս դատարանների որոշումների բեկանումը` Իսպանիայի Սահմանադրության, օրենքների և ենթաօրենսդրական ակտերի դրույթների համաձայն ։
Իսպանիայի գերագույն դատարանի դատավճիռը կամ որոշումը ներմիապետական այլ դատական ատյաններում բողոքարկման ենթակա չէ, թեև երկրի թագավորն ունի գերագույն դատարանի կողմից ընդունված վճիռները սեղմ ժամկետներում առ ոչինչ հայտարարելու բացառիկ իրավունք։ Գերագույն դատարանի որոշումները կարող են չեղյալ համարվել Սահմանադրական դատարանի կողմից, այն դեպքում, եթե տվյալ վճիռը հակասում է 1978 թվականի Իսպանիայի Սահմանադրությունում ամրագրված քաղաքացիների իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանութան կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի որոշումներին, քանի որ Իսպանիան պաշտոնապես վավերարրել է Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիան ։
Սահմանադրաիրավական կարգավիճակ
Իսպանիայի գերագույն դատարանը համարվում է իշխանության տարանջատման արդյունքում առաջ եկած կառավարման ապարատի երեք ճյուղերից մեկը՝ օրենսդիր և գործադիր մարմինների հետ միասին։ Եթե օրենսդիր մարմինը կատարում է օրինաստեղծման գործառույթ, իսկ գործադիրը՝ ի դեմս կառավարության, ամրագրում է այն, ապա գերագույն դատարանը ապահովում է ընդունված օրենքների գերակայությունն ու դրանց խախտումների անաչառ պատժելիությունը։ Գերագույն դատարանն ապահովում է այնպիսի միջոցներ, որի պայմաններում օրենքը դառնում է հավասար ցանկացած անձի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի դատարաններ
Սեն Ռիկե
Սեն Ռիկե (Saint-Riquier), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1267 մարդ, բնակչության խտությունը` 87.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.48 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 37 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 744 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 523-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 221։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 523 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 476 անձ (259 տղամարդ և 217 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (17 տղամարդ և 30 կին)։ 221 անաշխատունակներից 51-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 103-ը` թոշակառուներ, իսկ 67-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ռոստամ Բազի
Ռոստամ Բազի («Քաջաց խաղ»), հայկական ռազմապար։
Անվանում
«Ռոստամ Բազի» ռազմապարը իր անվանումն է ստացել պարսիկ գրող Ֆիրդուսու հանրահայտ էպոսի հերոս Ռոստամի անունից։ Նա ողջ Իրանում և պարսկահայոց շրջաններում համարվում էր քաջության և դյուցազնականության խորհրդանիշ։ Իսկ «բազի» թարգմանաբար նշանակում է «խաղ»։ Հայերեն թարգմանությամբ պարը կարելի է կոչել «Քաջերի խաղ» ։
Պատմություն
Հին ժամանակներից ի վեր հայերը ռազմապարերը համարել են սրբազան և կարևորել դրանք։ Ռազմիկները դրանք պարել են մարտի գնալուց առաջ՝ հաճախ պատերազմի հաջող կամ անհաջող ավարտը պարերի միջոցով գուշակելու համար։ Հարսանիքներին կամ այլ ժողովրդական տոներին դրանք կատարվել են մի շարք ծիսական նպատակներով։
Հայերի նախնիների, ավելի ուշ՝ հայ ժողովրդի առանձին ռազմական պարերը նմանվում էին էպիկական ներկայացումների, մենամարտի և ճակատամարտի տեսարանների։ Վարկածներ կան, որ «Ռոստամ Բազի» պարի նախնական տարբերակը նվիրված է եղել Վահագնին՝ հայկական դիցարանի ռազմի աստծուն։
Ռազմական պարերը մտնում էին զինվորների ֆիզիկական պատրաստվածության համակարգի մեջ, ինչով էլ հենց պայմանավորված է դրանց համաժողովրդական տարածումը։ Հետագայում հայ ժողովուրդը պարերի մեջ մտցրեց կենցաղային բովանդակություն, որն էլ զարգացավ նրանց պաշտամունքային նշանակության հետ մեկտեղ։ Ռազմապարերն ունեն իրենց հատուկ բազմազանություն, շարժունակություն, համարձակ թռիչքներ, հարձակումներ և յուրահատուկ մնջախաղային արտահայտչականություն։
Ռազմի պարերը հիմնականում լինում են գծային, որը բաժանվում են երկու ձևի՝ միաշարք և երկշարք գծային պարեր։ Սակայն «Ռոստամ Բազին» ռազմապարերի այն առանձնահատուկ պահպանված նմուշներից է, որը պարում են շրջանաձև։ Պարեղանակն ունի խառը շեշտադրումով 3/4 հաշիվ, հատակագծի ընդհանուր տեղաշարժը դեպի աջ է։ Սա վկայում է պարի դրական և հաջողակ բովանդակության և հաղթական շնչի մասին։
Պարաքայլեր
Պարաքայլերը բնորոշ են պարսկահայերի պարարվեստին՝ փոքր-ինչ կլորավուն են, աղեղնաձև քայլերով։ Պարաքայլի հաշիվը յոթ է, որն էլ նույնպես դրական խորհուրդ ունի։ Առաջին երեք հաշիվը տեղում ձախ ոտքով, երրորդը դեպի ձախ կատարվող շարժումներն են, որոնք ռազմիկին հոգեպես նախապատրաստում են հաղթանակի, նախկին մարտերում ձախորդությունների մոռացման։ Հաջորդ երեք հաշվին մարմինը աջ դարձումով կտրուկ տեղաշարժվում է դեպի աջ։ Յոթերորդ հաշվին արդեն մարմինն ուղղվում է և ելման դրություն ընդունում՝ բարձր թռիչքով վերջացնելով պարաքայլը՝ ասես արձանագրելով մարտում հաղթությունը։
Գաղափարախոսություն
Ըստ վարկածների՝ այս ռազմապարը հեթանոսական ժամանակների գաղափարախոսության վերապրուկ է։ Հենց այդ է վկայում պարի հատակագծի ձևը, որը նման է արևի սկավառակի։ Կան հիշատակություններ, ըստ որոնց պարը երբեմն պարել են դաշույններով կամ ջահերով, որոնք հետագայում դուրս են մնացել կենցաղից։
Յոսաբետ Շյոբերգ
Յոսաբետ Ֆրեդրիկա Պաուլինա Շյոբերգ (Josabeth Fredrica Paulina Sjöberg, ), շվեդ ինքնուս նկարիչ։
Կենսագրություն
Յոսաբետ Շյոբերգը ծնվել է 1812 թվականին, Ստոկհոլմում։ Նրա հայրը՝ Նիլս Շյոբերգը, եղել է ռազմական կոլեգիայի քարտուղարը։ Յոսաբետը 18 տարեկան էր, երբ մահացավ նրա մայրը, իսկ երկու տարի անց մահացավ հայրը։ Որոշ ժամանակ Յոսաբեթն ապրում էր եղբոր՝ Նիլսի հետ, որը երկու տարի մեծ էր իրենից, սակայն երբեք ամուսնացած չէր եղել։
Յոսաբետը զբաղվում էր երաժշտությամբ, նվագում էր կիթառ և դաշնամուր։ Ըստ երևույթին, նա ստացել էր  նաև երաժշտության դասեր։ Եկամտի մեկ այլ աղբյուր էր փորագրության նկարազարդումը։ Հավանաբար հենց այդ զբաղմունքն էր, որը, ի վերջո, դրդեց նրան զբաղվել նկարչությամբ և գեղանկարչությամբ։ Ոգեշնչված փորագրություններով` նա, այնուամենայնիվ, չի պատճենել դրանք, բայց վերցրել է առանձին մանրամասներ։ Շյոբերգը չի թվագրել իր գործերը, բայց ըստ տարբեր բնութագրերի, կարելի է եզրակացնել, որ դրանցից ամենահինը թվագրվում է 1850-ական թվականներին։
Իոսաբեթ Շյոբերգի նկարները բաժանվում են երեք խմբի։ Առաջինը ինտերիերներն ու քաղաքի տեսարաններն են։ Իր կյանքի ընթացքում նկարիչը բնակվել է Սուդերմալմի և Ստոկհոլմի տասներկու տարբեր տներում և պատրաստել է դրանց ուրվանկարները։ Նա ինքը միշտ ներկա է եղել այդ ինտերիերում։ Նկարիչը իրեն պատկերել է խաղաթղթերով զբաղվելիս, անկողնում պառկած, դաշնամուր նվագելիս, վարագույրներ կախելիս և այլն։ Նա մեծ կարևորություն է տվել մանրամասներին և ուշադիր ուրվագծել  դրանց շրջապատող բոլոր իրերը։ Երբեմն Շյոբերգը նկարել է տեսարաններ պատուհանից, իրեն պատուհանի մոտ, ինչպես նաև քաղաքային փողոցների տեսարաններ և բնանկարներ, որտեղ պատկերել է իրեն։ Մյուս երկու խմբերը ներառում են եկեղեցական ինտերիերներ և էսքիզներ ծերանոցներից։ Նա պատկերել է  նաև մանրամասներ, եկեղեցիներում նկարիչը հաճախ պատկերել է իրեն՝ շրջապատված աղոթողների բազմությամբ։ Ինտերիերները փոխկապակցված չեն որևէ իրական եկեղեցիների հետ, այլ մի տեսակ ընդհանրացված պատկեր են։ Յոսաբետ Շյոբերգը մահացել է 1882 թվականին։ Նրա նկարները չեն համարվել բարձրարժեք գործեր, սակայն դրանք պահպանվել են նկարիչ ընկերների ընտանիքներում, ովքեր ժառանգել են նրա ունեցվածքը։ 1930-ականներին դրանք ձեռք բերվեցին Ստոկհոլմի քաղաքային թանգարանի կողմից։
Յոսաբետ Շյոբերգի նկարներն իրենց ոճով մոտ են պարզամիտ արվեստին։ Նա արվեստի գծով կրթություն չուներ, չնայած, հավանաբար, 1860-ականներին նկարչության դասեր է ստացել։ Քաղաքային թանգարանի հավաքածուն ներառում է նաև մի շարք ջրաներկեր՝ բնագիտական թեմաներով, այդ թվում ծաղիկների նկարներ։ Հավանաբար հենց դրանցից է Շյոբերգը սկսել սովորել նկարել՝ պատճենելով պատկերներ գրքերից և ալբոմներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ
Բուրան (քաղաք, Սոմալիլենդ)
Բուրան (արաբերեն قصبہ), քաղաք Սոմալիի հյուսիսում՝ Սանագ գոբոլ։ Դե ֆակտո գտնվում է Սոմալիլենդ կոչվող երկրի երևելքում։ Քաղաքը գտնվում է Բարի գոբոլին մոտ։ Այն համարվում է գոբլի ամենահին բնակավայրերից մեկը։ Քաղաքում կան տարրական և մասնավոր դպրոցներ։ Քաղաքը գտնվում է Լաս Խորեի քաղաքի հարևանւթյամբ։
Սակաիդե
Սակաիդե (坂出市)   քաղաք Ճապոնիայի Սիկոկու կղզում, Կագավա պրեֆեկտուրայում ։ Քաղաքի տարածքը 92.46 կմ² է, բնակչությունը՝ 53,602 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1) , բնակչության խտությունը 579,73 մարդ/կմ² է։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1942 թվականի հուլիսի 1-ին ։
Տնտեսություն
17-րդ դարի սկզբից ի վեր Սակաիդեն եղել է աղի արտադրության կենտրոն։ Ներկայումս աղի արդյունահանման տարածքի մի մասը վերածվել է արդյունաբերական տարածքի, որտեղ զարգանում են քիմիական, նավթավերամշակման և ինժեներական արդյունաբերությունները ։ 1988 թվականին կառուցվել է Սեթո-Օաշի կամուրջը (瀬 戸 大橋 «Մեծ Սեթո կամուրջ»), որը միացնում էր Սիկոկուն և Օկայաման և անցնում Սակաիդեի տարածքով ։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքից 7 կմ արևելք, Սիրամին լեռան վրա, գտնվում է Սուտոկու կայսրի (1119–1164 թթ.) գերեզմանը, որը այստեղից աքսորվեց Հոգենների ապստամբության ժամանակ կրած պարտությունից հետո ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի նավահանգստային բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Կառլովկայի շրջան
Կառլովկայի շրջան (Карлівський район), շրջան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կարլովկա ։
Շրջանը Ուկրաինայի 2020 թվականի հուլիսի 20-ի վարչական բարեփոխման արդյունքում լուծարվել է. նրա տարածքը միացվել է Պոլտավայի շրջանին (ամբողջ մարզում թողնվել է ընդամենը չորս շրջան) : Լուծարումից առաջ անցկացված մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչության թվաքանակը եղել է 32.539:
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 900 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41572 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլտավայի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցի (Վաղարշապատ)
Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի Վաղարշապատ քաղաքում՝ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի տարածքում՝ Գևորգյան հոգևոր ճեմարանի հարևանությամբ։ Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցին Գևորգյան Հոգևոր ճեմարանի սաների աղոթատեղին է. սաները եկեղեցում մասնակցում են ամենօրյա ժամերգություններին և պատարագներին:
Պատմություն
Սրբոց Հրեշտակապետաց դամբարան-եկեղեցու հիմնարկեքը կատարվել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, եկեղեցու խաչերի օծումը՝ 2011 թվականի օգոստոսի 23-ին, եկեղեցու նավակատիքը՝ նոյեմբերի 4-ի երեկոյան։
Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցին կառուցվել է «Հորիզոն 95» շինարարական ընկերության տնօրեն Գագիկ Գալստյանի մեկենասությամբ։ Եկեղեցու ճարտարապետը Ջիմ Թորոսյանը է, կոնստրուկտորը՝ Հովհաննես Մեյրոյանը, քանդակագործը՝ Երվանդ Քոջաբաշյանը։
Ինչպես նշվում է նախագծի բացատրագրում՝ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կողմից հանձնարարվել էր կառուցել մի եկեղեցի՝ ի նշանավորումն հայ եկեղեցական շինարարական վերածննդի։ 25 մետր տրամագծով այս կլոր եկեղեցին ծառայում է որպես կապող օղակ Կոմիտասի Հրապարակի և Մայր Աթոռի համալիրի միջև։
Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցին կառուցվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Աթարբեկյան փողոցին հարակից այգու առանցքով Գևորգյան ճեմարանի բակի հյուսիս-արևմտյան կողմում, այնպես որ այն բոլոր կողմերից լրացնում է Էջմիածնի համալիրի ուրվագիծը։
Եկեղեցու օծման արարողությունը կատարվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 5-ին՝ Հրեշտակապետաց տոնին, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հանդիսապետությամբ, ԱՄՆ Հայոց Արևմտյան թեմի առաջնորդ Տեր Հովնան արքեպիսկոպոս Տերտերյանի և Դամասկոսի հայոց թեմի առաջնորդ Տեր Արմաշ եպիսկոպոս Նալբանդյանի մասնակցությամբ ։
Եկեղեցու օծման արարողությանը ներկա են գտնվել Հայ Եկեղեցու թեմակալ առաջնորդներ և թեմական պատվիրակներ, Մայր Աթոռի բարերարներ, միաբաններ, Գևորգյան հոգևոր ճեմարանի ուսանողներ ։
Ճարտարապետություն
Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցին կենտրոնագմբեթ եկեղեցի է, հատակագծում ունի շրջանաձև հորինվածք։
Շրջանաձև հորինվածքը մինչև 12.5 մետր կազմված է 3 մետր մուտուլային բացվածքով ելուստավոր 15 նիստերից և 6 մետր լայնությամբ արևելյան ուղղանկյուն խորանից։ Եկեղեցու մուտքերը երկուսն են՝ գլխավորը գտնվում է արևմտյան, իսկ մյուսը՝ արևելյան կողմում։
Եկեղեցին շարունակում է հայ ճարտարապետական մտքի բազմախորան եկեղեցիների հորինվածքը, ինչպես Խնծկոնքի համալիրի հուշարձաններն են, Անիի Սբ. Փրկիչ եկեղեցին և այլն։
Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցու աղոթասրահը մինիմալիստական կերտվածք ունի։ Եկեղեցու ներքին մակերևույթը միասնական է, որի վրա վերևից ներքև հաջորդաբար զետեղված են թմբուկի խաչերը, որմնախորշերի առանցքով կախված կանթեղները, վեղարի տակ քանդակված որմնագիր արձանագրությունը՝ «Դու ես ճանապարհը և ճշմարտությունը և կյանքը մեր», ինքնատիպ լուծումով խորանն ու գավազանասյունները, հյուսիսային կողմում առանձին կանգնած մկրտության ավազանը։
Խորանի 60 սմ. բարձրությամբ բեմը դեպի դահլիճ առաջացած ուղղանկյուն հարթակ է, նրա առաջնաբեմի երկու անկյուններում յուրահատուկ մասշտաբով գավազաններն են։
Եկեղեցու բնական լույսի ընտրված ուժգնությունը մեղմ է ու մաղվող, ինչը եկեղեցու ներքին տարածքին հաղորդում է աղերսի և հոգևոր խաղաղության մթնոլորտ։
Սրբոց Հրեշտակապետաց դամբարան-եկեղեցու Խորանի հյուսիսային կողմում է պտուտակաձև աստիճանները, որոնք ոլորապտույտ տանում են դեպի մեմորիալ սրահը։ Այն շուրջանակի 8 սյուներով իրականացված պարագծային միջանցքով և կենտրոնական սրահով համադրված տարածություն է։ Սրահի խորանային մասի հետնապատի կիզակետում մի մեծ խաչ է, որը վերցնում է ողջ ինտերիերը։ Այստեղ՝ առաստաղի, հատակի հարթությունների վրա ամենուրեք խաչերի հարթաքանդակներ են, իսկ արևմտյան կողմում տեղադրված է հավերժության խորհրդանիշը պատկերող շրջանաձև մեծ բարձրաքանդակ։
Տաճարի արտաքին ծավալատարածական լուծումը կանոնավոր երկրաչափական ձև ունի։ Աղոթասրահն ու գմբեթը ավանդական արմատ 2-ի հարաբերությամբ են։ Դրանք բաժանող կամարակապը հարավարևելյան կողմից վերևից եզերված է վիմագիր արձանագրությամբ՝ «Եւ նստաւ տապանն եօթներորդում ամսեանն ի քսան եւ եօթն ամսոյն ի լերինս Արարատայ, եւ օրհնեաց Աստուած զՆոյ եւ զորդիս նորա եւ ասէ ցնոսա՝ աճեցէք եւ բազմացարուք եւ լցէք զերկիր եւ տիրեցէք դմա»:
Եկեղեցու վեհությունն ընդգծելու համար նրա ենթածավալների համամասնությունը դեպի վերև նվազողական օրինաչափությամբ է։ Չորս ճակատների առանցքներն ու ճանաչողական տարրերը ընդգծվել են հարթաքանդակային լուծումներով, ինչպիսիք են դեպի քաղաքային հրապարակի կողմնուղղված ճակատի քանդակը, որ պատկերում է Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչի տեսիլքով մայր Տաճարի արարումն ու հիշատակագրությունը՝ «Էջ Միածինն ի Հօրէ եւ լոյս փառաց ընդ նմա» եւ «Ի վերայ Աջոյն եւ Սրբոյ Էջմիածնի ամենայն ազգս Հայոց կապեալ կայ»:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով հ հ Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի տեսարժան վայրեր
Սուրեն Յոլյան
Սուրեն Լևոնի Յոլյան (, թաղված է Մոսկվայում), հայ բժիշկ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1973)։
Կենսագրություն
Սուրեն Յոլյանը ծնվել է Գորիսում։ Սերում է Գորիս քաղաքի Յոլյանների նշանավոր տոհմից։ 1942 թվականին ավարտել է Գորիսի Ակսել Բակունցի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1943-1948 թվականներին սովորել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է պրոֆեսոր Ռուբեն Հովսեփի Յոլյանի անվան հեմատոլոգիայի և արյան փոխներարկման գիտահետազոտական ինստիտուտի կլինիկական բաժանմունքում։ 1951 թվականին եղել է Կոտայքի շրջանային հիվանդանոցի թերապևտ, 1952-1956 թվականներին նշանակվել է Կոտայքի շրջկոմի առողջապահության բաժնի պետ։ 1954 թվականին պաշտպանել է բժշկական գիտությունների թեկնածուական դիսերտացիան։ 1962-1965 թվականներին ՀԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի նախագահության որոշմամբ նշանակվել է Սրտաբանության և սրտային վիրաբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտական գծով փոխտնօրեն, 1965-1993 թվականներին՝ նույն ինստիտուտի սրտաբանության և ռևմատոլոգիայի բաժնի վարիչ։ 1971 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա, 1973 թվականից՝ պրոֆեսոր։ Եղել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր ռևմատոլոգը և ռևմատոլոգիայի կենտրոնի նախագահը, համամիութենական ռևմատոլոգների նախագահության անդամ, Հայաստանի ռևմատոլոգների ընկերության նախագահ ։
Գործունեություն
Սուրեն Յոլյանի ղեկավարությամբ պաշտպանվել են բժշկական գիտությունների թեկնածուական ութ դիսերտացիաներ։ Հեղինակ է 145 գիտական աշխատանքների։ Նրա ստեղծագործական գործունեությունը բնութագրում է սիրտ-անոթային համակարգի հիվանդությունների կլինիկական գիտական հետազոտությունների լայն շրջանակը։ Գիտական աշխատությունները վերաբերում են կլինիկա-պաթոֆիզիոլոգիական հիմնահարցերինը և համապատասխան բուժումներին։ Յոլյանի մտահղացմամբ և նախաձեռնությամբ «Էրեբունի» քաղաքային կլինիկական հիվանդանոցում 1985 թվականին բացվել է հանրապետական հոդաբանական կենտրոն։
Պարգևներ, մրցանակներ
Պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության» և «Պատվո նշան» շքանշաններով։
Հիշատակ
Սրտաբանության ինստիտուտի ռևմատոլոգիայի ինստիտուտն անվանակոչվել է պրոֆեսոր Սուրեն Լևոնի Յոլյանի անվամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Աշխատանքային արիության համար մեդալակիրներ
Գեորգի Կալոյանչև
Գեորգի Տոդորով Կալոյանչև (Георги Тодоров Калоянчев, «Կալատա», 13 հունվարի, 1925, Բուրգաս - 18 դեկտեմբերի, 2012, Սոֆիա ), կինոյի ու թատրոնի բուլղարացի դերասան։ Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստ (1966)։ Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության I աստիճանի շքանշանակիր և Դիմիտրովի մրցանակի դափնեկիր (1959), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1985)։ Նկարահանվել է ավելի քան 60 ֆիլմերում։
Կենսագրություն
Գեորգի Կալոյանչևը ծնվել է 1925 թվականի հունվարի 13-ին Բուրգասում։ Բանակում ծառայությունն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սոֆիայի Քրիստյո Սարաֆովի անվան թատերական արվեստի բարձրագույն համալսարանի դերասանական ֆակուլտետ, որտեղ նրա համակուրսեցիներն են եղել Կոստա Ցոնևը, Կատյա Զեխիրևան ու Կատյա Դինևան։ Համալսարանում կրթությունն ավարտելուց հետո Գեորգի Կալոյանչևն ընդունվել է Իվան Վազովի անվան ժողովրդական թատրոն։
1951 թվականին կայացել է Գեորգի Կալայանչովի դեբյուտը կինոյի աշխարհում. նա նկարահանվել է «Առավոտը հայրենիքի վրա» (Утро над родината) ֆիլմում՝ կատարելով գնչու Կալիի դերը։ 1957 թվականին Գեորգի Կալոյանչևն աշխատանքի է անցնում նոր հիմնադրված Ալեկո Կոնստանտինովի անվան սատիրայի թատրոնում ։ Այդ թատրոնի բեմում նա խաղացել է մի քանի տասնյակ դերեր, որոնց թվին են պատկանում Խլեստակովի դերը «Ռևիզոր» ներկայացման մեջ, Կոչկարյովի դերը «Ամուսնություն» ներկայացման մեջ, Օստապ Բենդերի դերը «Տասներկու աթոռ» ներկայացման մեջ, Շվեյկի դերը «Շվեյկը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում» ներկայացման մեջ, ինչպես նաև Արթուրո Ուիի դերը Բերտոլդ Բրեխտի «Արթուրո Ուիի կարիերան», Պրիսիպկինի դերը Վլադիմիր Մայակովսկու «Փայտոջիլը» ստաղծագործությունների բեմադրություններում, Նովոսելցևի դերը Էլդար Ռյազանովի ու Բրագինսկու «Պաշտոնակիցներ» ներկայացման մեջ։
1962 թվականին Գեորգի Կալոյանչևը նկարահանվել է «Բոլոր գործերի մեջ ճարտար» (Специалист по всичко) ֆիլմում՝ կատարելով ծանրամարտիկ Կիրո Ստերովի դերը, ինչի համար մրցանակի է արժանացել Վառնայի կինոփառատոնում
Բուլղարիայի Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1962 թվականից ։
Գեորգի Կալոյանչևի որդին՝ Իվայլո Կալոյանչևը (ծնվել է 1954 թվականին), նույնպես դերասան է, աշխատում է Սատիրայի թատրոնում, նկարահանվում է կինոյում ։
Գեորգի Կալոյանչևը մահացել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Սոֆիայում։ Դերասանի մահվան օրը Բուլղարիայի հեռուստատեսությունը փոխել է հեռարձակման ծրագիրն ու ցուցադրել Գեորգի Կալոյանչևի մասնակցությամբ ֆիլմեր ։ Հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունեցել 2012 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Սատիրայի թատրոնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դերասաններ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստներ
Նատալյա Մորար
Կենսագրություն
Նատալյա Մորարը ծնվել է 1984 թվականի հունվարի 12-ին, Կոտովսկում։ Սովորել է ռուսալեզու «Գաուդեամուս» լիցեյում, որն ավարտելուց հետո, 2002 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա և ընդունվել է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարան։ Համալսարանն ավարտել է գերազանցությամբ, 2007 թվականին ։
Ռուսաստանում
2005 թվականին Մորարը եղել է երիտադարդական «Դեմոկրատական այլընտրանք» շարժման հիմնադիրներից մեկը։ 2005 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2006 թվականի օգոստոս նա աշխատել է «Բաց Ռուսաստան» հիմնադրամում որպես «Հանրային քաղաքականության դպրոց» ծրագրի համակարգող։ 2006 թվականի օգոստոսից եղել է «Այլ Ռուսաստան» կոալիցիայի մամուլի քարտուղար։
2007 թվականի փետրվարին սկսել է «Նովոյե վրեմյա» (Նոր ժամանակ) թերթի հետ համագործակցությունը` որպես ստաժոր, այդ ժամանակ էլ թողել է մասնակցությունը քաղաքական կազմակերպություններում, քանի որ «անթույլատրելի էր իր համար համարում լինել լրագրող և միաժամանակ մամուլի քարտուղար ինչ-որ քաղաքական կազմակերպություններում»։
2007 թ. հուլիսից դարձել է հաստիքային լրագրող։ Մորարը զբաղվել է ռուսաստանյան իշխանական վերնախավի հետ կապված կոռուպցիոն գործընթանցների և քաղաքական սպանությունների հետաքննությամբ։ 2007 թ. նոյեմբերին հրապարակել է մի քանի հոդված պետական ձեռնարկությունների անօրինական ֆինանսական գործունեության վերաբերյալ։
2007 թ. դեկտեմբերի 10-ին լույս է տեսել Մորարի հադվածը, որտեղ քննության էին առնվել ռուսաստանյան իշխանական «Միասնական Ռուսաստան» կողմից ֆինանսական ֆոնդերի միջոցով մյուս կուսակցություններին կախվածության մեջ գցելու և դրանով այդ կուսակցություններին մրցապայքարից հանելու դեպքերը ։
Դեկտեմբերի 16-ին Մորարը Իսրայելում մեկ շաբաթյա գործուղումից Ռուսաստան էր վերադառնում։ Դոմոդեդովո օդանավակայանում անձնագրի ստուգման ժամանակ նրան հայտարարել են, որ Անվտանգության դաշնային ծառայության որոշմամբ, նրա մուտքը Ռուսաստան արգելվում է ։ Նա պետք է մեկներ Քիշնև։
Մոլդովայում
2008-2009 թվականներին գլխավորում էի «Think Moldova» հիմնադրամը։ Սեփական խոստովանությամբ Մոլդովայի խորհրդարանական ընտրություններից հետո մասնակցել է 2009 թվականին կազմակերպված բողոքի ցույցերի կազմակերպմանը, որոնք հետագայում` ապրիրլի 7-ին, Քիշնևում վերածվել են զանգվածային անկարգությունների ։
Հետաքննություններ
2007 թվականի մայիսին Մորարը բացահայտել է փողերի լվացման` ավստրիական Ռայֆայզեն Ցենթրալբանկի և Պուտինի մի քանի բարձրաստիճան վարչակազմի պաշտոնյանների, այդ թվում` Անվտանգության դաշնային ծառայության փոխնախագահ Ալեքսանդր Բորտնիկովի գործերը ։ Ըստ նրա` Ռուսաստանի կենտրոնական բանկի բարձրաստիճան պաշտոնյա Անդրեյ Կոզլովը, սպանվել է այդ փոխանցումները բացահայտելու և գործում ներքաշված Diskont բանկի լիցենզիան չեղարկելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոլդովացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Մոլդովացի կին լրագրողներ Կատեգորիա:Մոլդովացի լրագրողներ