cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շոկոլադե տորթ
Պատմություն
Շոկոլադե տորթը պատրաստվում է շոկոլադով։ Այն կարող է նաև պարունակել ուրիշ բաղադրիչներ, որոնց թվում՝ կաթնային իրիս, վանիլային կրեմ և ուրիշ քաղցրացուցիչներ։ Շոկոլադե տորթի պատմությունն սկսվում է 1764 թվականից, երբ դոկտոր Ջեյմս Բեյքրը հայտնաբերել է, թե ինչպես շոկոլադ պատրաստել երկու մեծ շրջանաձև երկանաքարերի արանքում կակաոյի հատիկներ աղալով ։ 1828 թվականին հոլանդացի Կոնրադ վան Հոութենը մշակել է մեխանիկական արդյունահանման մեթոդ՝ յուղը կակաոյի հեղուկից հեռացնելու համար, որի արդյունքում ստացվել է կակաոյի յուղ և մասամբ յուղազերծված կակաո, սեղմված մի պինդ զանգված, որը կարելի էր վաճառել ինչպես առանձին, այնպես էլ փոշու վերածած ձևով ։ Այս ընթացքում շոկոլադը վերածվել է բացառիկ թանկարժեք ուտեստից ամենօրյա էժան ուտելիքի ։ Փափուկ և ավելի հարթ շոկոլադ պատրաստելու գործընթացը կոչվում է հղկում և այն մշակվել է 1879 թվականին Ռոդոլֆ Լինդտի կողմից, որով հեշտացվել է շոկոլադով խմորեղեն պատրաստելը, քանի որ այն սահունորեն և ամբողջովին խառնվում է տորթերի բաղադրիչների հետ ։ Մինչև 1890-1900 թվականները շոկոլադի բաղադրատոմսերը հիմնականում տաք շոկոլադի համար էին , իսկ տորթերի մեջ հանդիպում էր գլազուրի կամ փայլապատման ձևով ։ 1886 թվականին ամերիկացի խոհարարները սկսել են շոկոլադ ավելացնել տորթերի մեջ՝ պատրաստելով առաջին շոկոլադե տորթերը ԱՄՆ-ում ։
Պիտսբուրգի կերամաթ արտադրող «Դաֆֆ» ընկերությունը 1930-ական թվականների կեսերին ներկայացրել է շոկոլադե տորթերի տեսականի, սակայն այն դադարեցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Ամերիկացի ռեստորանատեր Դունկանն Հայնսը ստեղծել է «Հատուկ երեք աստղ» խմորեղենը (այսպես է կոչվել, քանի որ նույն խմորից կարելի էր պատրաստել սպիտակ, դեղին կամ շոկոլադե տորթ), որից երեք տարի անց «General Mills» սննդարդյունաբերական ընկերությունը ներկայացրել է տորթերի այլ տեսականի ու գրավել շուկայի 48 տոկոսը ։
ԱՄՆ-ում «շոկոլադե» տորթերը տարածված էին 1980-ական թվականներին։ 1990-ական թվականներին սիրված էին մեկ անձի համար նախատեսված հալած շոկոլադե տորթերը՝ հեղուկ շոկոլադե կենտրոններով և էկզոտիկ համեմունքներով կամ շամպայնով ներարկումներով։ 2000-ական թվականներին տարածում են գտել շոկոլադի սրահներն ու ձեռակերտ շոկոլադները ։ Ըստ 2001 թվականին հրատարակված «The New Taste of Chocolate» հանդեսի՝ հարուստ, անալյուր, շոկոլադե խյուսով պատրաստվող տորթերն այժմ «ստանդարտ են ժամանակակից հրուշակագործության համար» ։
Տորթի տեսակներ
Շոկոլադե տորթի հայտնի տեսակներն են․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տորթեր
Վիսոկուշա (այլ կիրառումներ)
Վիսոկուշա, կարող է վերաբերել՝
Սեն Լեժե լեզ Օտին
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 30 կմ հյուսիս-արևելք։
Ժապարատինգա
Ժապարատինգա (Japaratinga), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Լիտորալ Նորտի Ալագոանուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6753 մարդ՝ 2004 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 85,9 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 79,44 մարդ/կմ²։
Սեն Լեժե լեզ Օտին
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Դուշան Տադիչ
Դուշան Տադիչ (սերբ.՝ Душан Тадић, ), սերբ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս անգլիական «Սաութհեմփթոն»-ի և Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում։
Սեն Լեժե լեզ Օտին
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 52 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 36-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,2 %։ 36 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (18 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 16 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ժապարատինգա
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 23-ին։
Դուշան Տադիչ
Նա իր պատանեկան կարիերան անցկացրել է «Բաչկա Տոպոլա»-ի և «Վոեվոդինա» ֆուտբոլային ակումբների կազմում։ Հետագայում տեղափոխվել է նիդերլանդական «Գրոնիգեն», որի կազմում անցկացրել է 2 մրցաշրջան։ Այդ ամենից հետո ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է «Տվենտե»։ Ի վերջո 2014 թվականին Դուշանը տեղափոխվել է «Սաութհեմփթոն»։
Սեն Լեժե լեզ Օտին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ժապարատինգա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Դուշան Տադիչ
Տադիչը Սերբիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է մոտ 50 հանդիպման, իր դեբյուտը նշել է 2008 թվականին և հենց այդ թվականին էլ մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին։
«Վոևոդինա»
14 տարեկան հասակում Դուշան Տադիչը միացել է «Վոևոդինա»-ին։ 2006 թվականին թիմի հետ նա կնքել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը։ Իր դեբյուտը նա նշել է Սերբիայի սուպերգավաթի խաղում։ Իր դեբյուտային մրցաշրջանում Տադիչը մասնակցել է 28 հանդիպման, որոնցում դարձել է 4 գոլի հեղինակ ։
Սերբիական թիմի կազմում Դուշանը անցկացրել է 4 մրցաշրջան։ Մասնակցել է 107 հանդիպման և դարձել է 29 գոլի հեղինակ։
«Գրոնիգեն»
2010 թվականի ամռանը 1.23 միլիոն €-ի դիամց Դուշան Տադիչը տեղափոխվել է հոլանդական «Գրոնիգեն» ։ Թիմի կազմում իր նորամուտը ֆուտբոլիստը նշել է 2010 թվականի օգոստոսի 8-ին՝ «Այաքս»-ի դեմ խաղում։ Նա մասնակցել է ամբողջ հանդիպմանը և կատարել է գոլային փոխանցում, իսկ հանդիպումն ավարտվել է 2-2 հաշվով։
2010 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Տադիչը խփել է իր առաջին գոլը նիդերլանդական ակումբի կազմում՝ «Էքսելեսիոր»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 2-2 հաշվով։ 2010-11 մրցաշրջանի ընթացքում Տադիչը մասնակցել է 41 հանդիպման, դարձել է 7 գոլի և 22 գոլային փոխանցման հեղինակ։ Գոլային փոխանցումների ցուցանիշով նա այդ մրցաշրջանում գրավեց 3-րդ հորիզոնականը՝ Մեսութ Օզիլից և Լիոնել Մեսսիից հետո ։
«Տվենտե»
2012 թվականի ապրիլի 10-ին Տադիչը տեղափոխվել է «Տվենտե» ։ Տրանսֆերն արժեցել է 7.7 միլիոն եվրո։ Նա իր առաջնախաղն անցկացրել է 2012 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Դուշանը նաև դարձել է դուբլի հեղինակ այդ խաղում ։
«Սաութհեմփթոն»
2014 թվականի հուլիսի 8-ին Դուշան Տադիչը տեղափոխվել է «Սաութհեմփթոն»։ Նա թիմի հետ կնքել է 4 տարվա պայմանագիր ։
Իր դեբյուտը ֆուտբոլիստը նշել է օգոստոսի 17-ին՝ «Լիվերպուլ»-ի դեմ խաղում։ Նա 74-րդ րոպեին փոխարինել է Շեյն Լոնգին։ Անգլիական թիմի կազմում Տադիչը իր առաջին գոլը խփել է օգոստոսի 23-ին՝ «Արսենալ»-ի դեմ խաղում ։
Տադիչը 2015 թվականի 30-ին դարձել է դուբլի հեղինակ «Նորվիչ Սիթի»-ի դեմ խաղում ։ Նա դարձել է գոլի հեղինակ նաև 2016 թվականի ապրիլի 23-ին կայացած «Աստոն Վիլլա»-ի դեմ խաղում ։ Հաջորդ խաղում, որը տեղի է ունեցել «Մանչեսթեր Յունայթեդ»-ի դեմ Դուշան Տադիչը դարձել է գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
Սերբիայի ազգային հավաքական Տադիչը առաջին անգամ հրավիրվել է 2008 թվականին՝ 19 տարեկան հասակում։
Հավաքականի կազմում իր առաջին գոլը Դուշան Տադիչը խփել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ԱԱ 2014-ի որակավորման փուլի շրջանակներում կայացած Ուելսի հավաքականի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 6-1 հաշվով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Սաութհեմփթոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Այաքսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Վիսոչանսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Վիսոչանսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Վիտավա (այլ կիրառումներ)
Վիտավա, կարող է վերաբերել՝
Զոլոտոնոշայի շրջան
Զոլոտոնոշայի շրջան (Золотоніський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զոլոտոնոշա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1517 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 43500 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չերկասիի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
ՀԱՊՀ Երևանի ավագ դպրոց
Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի (ՀԱՊՀ) Երևանի ավագ դպրոց (նախկին՝ ՀՊՃՀ հենակետային վարժարանը), միջնակարգ կրթության երրորդ աստիճանի (ավագ դպրոցի) հանրակրթական ծրագրեր իրականացնող կրթական հաստատություն։
Պատմություն
Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի Երևանի ավագ դպրոցը (նախկին՝ ՀՊՃՀ հենակետային վարժարանը) գործում է 1994 թվականից։ Նախապես եղել է ՀՀ ԿԳՆ ենթակայության հանրակրթական ուսումնական հաստատություն, իսկ 2011 թվականին, ՀՀ Կառավարության որոշմամբ, հենակետային վարժարանը վերակազմավորվել է՝ միավորվելով ՀՊՃՀ-ին։ Ներկայումս ՀԱՊՀ Երևանի ավագ դպրոցում սովորում է 655 աշակերտ։ Դպրոցում իրականցվում է բնագիտամաթեմատիկական և տեխնիկական ուղղություններով խորացված հոսքային ուսուցում։ Մասնավորապես, դպրոցում գործում են հետևյալ հոսքերը՝
Վերջիններիս նպատակն է սովորողների մոտ ձևավորել պատկերացումներ բնագիտամաթեմատիկական և տեխնիկական մասնագիտությունների վերաբերյալ և լրացուցիչ ծրագրերի իրականացման միջոցով պատրաստել համապատասխան նախնական գիտելիքներով բարձրագույն մասնագիտական կրթություն ստանալու կողմնորոշմամբ շրջանավարտներ՝ Պոլիտեխնիկական համալսարանում կրթությունը շարունակելու ակնկալիքով։
Կրթական ծրագիր
Պոլիտեխնիկ ավագ դպրոցը իրականացնում է միջնակարգ կրթության երրորդ աստիճանի հանրակրթական ծրագրեր։ Ծրագրերը ներառում են հոսքային և առանձին առարկաների խորացված ուսուցում։
Ուսումնական պլաններ
Պոլիտեխնիկ ավագ դպրոցի ամեն հոսքն ունի իր առանձին ուսումնական պլանը, որը կազմված է հիմնական և խորացված ուսուցման առարկաներից.
Յուրաքանչյուր ուսումնական տարվա ավարտին իրականացվում է սովորողների գիտելիքների, կարողությունների և հմտությունների՝ հանրակրթության պետական չափորոշչի և առարկայական չափորոշիչների պահանջներին համապատասխանության ստուգում՝ փոխադրական քննություններ։
Խմբակներ
Դպրոցում գործում են մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և աստղագիտության օլիմպիական, ինչպես նաև ինֆորմատիկայի և ռոբոտաշինության նախասիրական խմբակները։
Աշակերտի նկարագիրը
Պոլիտեխնիկ ավագ դպրոցն ունի իր աշակերտի նկարագիրը, որն ներառում է կարողությունների և հմտությունների հինգ կետ.
Ձեռքբերումներ
ՀԱՊՀ Երևանի ավագ դպրոցի աշակերտները բազմիցս մասնակցել են առարկայական Համաշխարհային օլիմպիադաներին։ Սկսած 2001 թվականից մինչ այժմ մասնակցել են 13 աշակերտներ։ Նրանցից 5-ը արժանացել են մեդալների, իսկ 3-ը՝ գովասանագրերի։ Մասնակիցների արդյունքները բերված են աղյուսակում։
Շրջանավարտներ
Շրջանավարտներից շատերը ներգրավված են հանրապետության գիտության, արդյունաբերության և բարձր տեխնոլոգիաների ոլորտներում։ Նրանցից 60-ը ֆիզմաթ և տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ
Հերկուլես՝ ինչպես դառնալ հերոս (մուլտֆիլմ)
Հերկուլես՝ ինչպես դառնալ հերոս (Hercules: Zero to Hero), 1998 թվականի մուլտֆիլմ։ Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության «Հերկուլես» մուլտֆիլմի միդքվել։
Սերգեյ Կրիվեց
Սերգեյ Վյաչեսլավովիչ Կրիվեց (Сяргей Вячаслававіч Крывец, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Դինամո Բրեստ» ակումբի կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել Բելառուսի ազգային հավաքականում։ Բելառուսի Հանրապետության միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2009) ։
Հերկուլես՝ ինչպես դառնալ հերոս (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Մուլտֆիլմը համառոտ պատմում է այն մասին, թե ինչ է տեղի ունեցել այն բանից հետո, երբ Հերկուլեսը հաղթել է իր քեռի՝ Հադեսին՝ դժոխքի աստծուն և ամուսնացել է գեղեցիկ Մեգի հետ։ Հիմնական գործողությունները տեղի են ունենում Հերկուլեսի հիշողությունների տեսքով, երբ նա սովորել է «Պրոմեթևսի Ակադեմիա» կոչվող դպրոցում և նրա արկածները ընկերների՝ գյուտարար Իկարուսի և Կասսանդրա անունն ունեցող ֆանտազյոր աղջկա հետ։
Դերերը հնչյունավորել են
Շատ դերասաններ, որոնք աշխատել էին լիամետրաժ ֆիլմում, վերադարձել են աշխատելու հեռուստատեսային տարբերակում։ Նախագծից դուրս մնացած միակ դերասանը Դենի դե Վիտոն է։ Ֆիլակտեկայի դերը հնչյունավորել է դերասան Ռոբերտ Կոստանցոն։ Բացի այդ, մուլտֆիլմը Պեդդի Էդվարդսի վերջին աշխատանքն էր (ով հնչյունավորել է Աթրոպոսի դերը), որը մահացել է շնչառական անբավարարվածությունից 1998 թվականին։
Այլ դերակատարների ցանկը ներկայացված է այբբենական կարգով։
Թողարկում
Թողարկվել է 1998 թվականի օգոստոսի 31-ին։ Մուլտֆիլմը բաղկացած է 3 մասից և լրացուցիչ անիմացիոն հատվածներից, որոնք կարող են հետագայում հեռարձակվել, որպես 4 առանձին դրվագներ։ Նմանատիպը կատարվել է Տարզանը և Ջեին մուլտֆիլմի հետ։ Ավելի ուշ, մուլտֆիլմը բաժանվեց առանձին դրվագների՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Սերգեյ Կրիվեց
Ակումբային
«Բելկարդ» (Գրոդնո) մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։ Առաջին մարզիչը եղել է Վլադիմիր Սեմերիկովը։ Բելառուսի առաջնությունում առաջին անգամ խաղացել է 2004 թվականին «Լոկոմոտիվ» ակումբի կազմում (Մինսկ, հետագայում կոչվել է ՍԿՎԻՉ), մրցաշրջանի արդյունքներով դարձել է լիգայի լավագույն ռմբարկուներից մեկը․ նա խփել է 12 գոլ և երրորդ տեղը կիսել Դմիտրի Գավրիլովիչի («Վերաս» ակումբ) և Միխայիլ Երեմչուկի հետ։ 2006 թվականին նաՍերգեյ Կրիվեցը տեղափոխվել է ԲԱՏԷ, որտեղ սկսել է խաղալ որպես հարձակվող կիսապաշտպան և ստացել 10 համարի մարզաշապիկ։
ԲԱՏԷ ակումբի կազմում մասնակցել է Չեմպիոնների լիգայի 2008/09 մրցաշրջանին («Անդերլեխտի» դեմ արտագնա խաղում իրավցրել է տուգանայինը և 2-րդ տուրի՝ «Յուվենտուսի» դեմ տնային խաղում խփել գոլ) և Եվրոպայի լիգա 2009/10 մրցաշրջանին (խփել է գոլ «Մակեդոնիայի» դեմ խաղում և ձևակերպել դուբլ «Վենտսպիլսի» դեմ խաղում)։
2009 թվականի դեկտեմբերի 22-ին պայմանագիր է կնքել «Լեխի» հետ 3,5 տարի ժամկետով, որոնցից նա թիմում խաղացել է միայն երեք տարի։ 2010 թվականին թիմի հետ հաղթել է Լեհաստանի առաջնությունում։ Մասնակցել է Եվրոպա լիգայի 2010/11-ին ։ Նախատեսվել է, որ 2012 թվականի մրցաշրջանում Կրիվեցը պետք է լիներ հիմնական կազմի մշտական խաղացող։ Բայց 2012 թվականի հուլիսի 9-ին տեղափոխվել է «Ցզյանսու Սայնթի» ակումբ ։ 2013 թվականի հունիսի 21-ին պայմանագիրը խզվել է կողմերի փոխադարձ համաձայնությամբ, խաղացողն ստացել է ազատ գործակալի կարգավիճակ։
2013 թվականի հուլիսի 6-ին Սերգեյ Կրիվեցը վերադարձել է ԲԱՏԷ։ Աշխատանքային պայմանագրի ժամկետը հաշվարկվել է մինչև 2016 թվականի հունիսի 30-ը ։
2014 թվականի օգոստոսի 28-ին դարձել է «Մեց» ակումբի խաղացող (պայմանագրի ժամկետը՝ 3 տարի) ։
2016-2017 մրցաշրջանում նա հանդես է եկել լեհական Էքստրակլասի աութսայդեր «Վիսլայի» (Պլոցկ) կազմում։
2017 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Արկա» (Գդինյա) ակումբ։
2018 թվականի հունիսին Սերգեյ Կրիվեցը պայմանագիր է կնքել «Դինամո Բրեստ» ակումբի հետ 2,5 տարի ժամկետով ։ 2018 թվական վերջին՝ ուսումնամարզական հավաքի ընթացքում, Սերգեյ Կրիվեցը ծանր վնասվածք է ստացել և ենթարկվել վիրահատության ։ Խաղադաշտ վերադարձել է միայն 2019 թվականի օգոստոսին ։
Ազգային հավաքականում
2009 թվականին մասնակցել է Շվեդիայում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։
Բելառուսի ազգային հավաքականում նորամուտը կատարել է 2008 թվականի փետրվարի 2-ին՝ մասնակցելով Մալթայում կայացած ազգային հավաքականների XVI միջազգային մրցաշարի՝ Իսլանդիայի ազգային հավաքականի դեմ խաղին (2։ 0)։ Հավաքականի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2010 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի՝ Ալբանիայի հավաքականի դեմ խաղում (2։0), որն անցկացվել է Մինսկում։
2014 թվականի մարտի 5-ին Սոֆիայում կայացած Բուլղարիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում Կրիվեցը դարձել է Բելառուսի հավաքականի՝ արտագնա խաղում խփված 100-րդ գոլի հեղինակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելառուսի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեխ Պոզնանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մեցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Վիտի (այլ կիրառումներ)
Վիտի, կարող է վերաբերել՝
Այրին Հանթ
Այրին Հանթ (Irene Hunt, ), ամերիկացի կին գրող, ով հայտնի է դեռահասների մասին վեպերով։
Գրականության մի քանի մրցանակների դափնեկիր, մասնավորապես՝ Ջոն Նյուբերի անվան մեդալակիր (1967 թվական)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Էրբանայի Իլինոյսի անվան համալսարանը՝ 1939 թվականին ստանալով բակալավրի աստիճան։ 1946 թվականին Մինեապոլիսի Մինեսոտայի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ 1935—1945 թվականներին աշխատել է Իլինոյսի հասարակական դպրոցներում՝ որպես անգլերենի և ֆրանսերենի ուսուցիչ։ Այնուհետև University of South Dakota Vermillion դասավանդել է հոգեբանություն։
Միլե Կլոպչիչ
Միլե Կլոպչիչ (Mile Klopčič,, սլովենացի և Հարավսլավիացի գրող և թարգմանիչ, ռուսական գրականության ժողովրդականացնող, բանասեր։ Մեկը սոցիալիզմի ներկայացուցիչներից՝ Սլովենիայի 1930-ական-1940-ական թվականների գրականության մեջ։
Կենսագրություն
Ծնվել է աշխատավորի ընտանիքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Սլովենիա։ Ավարտել է Լյուբլյանայի ակադեմիան։ 1920 թվականին 15 տարեկան հասակում մտել է Հարավսլավիայի կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Հեղափոխական գործունեություն ծավալելու համար նրանք հաճախ հալածվում էին իշխանությունների կողմից։ Ալեքսանդր I արքայի կառավարման ժամանակ, որպես քաղաքական հակառակորդ բանտարկվել է։
Ստեղծագործություններ
Պատերազմի ավարտից հետո սկսել է զբաղվել գրականական գործունեությամբ, հիմնականում կատարել է թարգմանություններ։ Նա սլովեներեն է թարգմանել նաև Հենրիխ Հեյնեի, Պուշկինի, Լերմոնտովի, Իվան Կռիլովի, Ալեքսանդր Բլոկի և Չուկովսկու ստեղծագործությունները։
Միլե Կլոպչիչը առավել հայտնի է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ գրած ստեղծագործություններով, որտեղ ներկայացնում է արդյունաբերական աշխատողների և աշխատանքային երիտասարդության առօրյան։
«Բոցավառ շղթաներ» (1924), «Հասարակ երգեր» (1934) լիրիկական ժողովածուների հեղինակ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պարտիզաններ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսերենից թարգմանողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Սլովենացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Պոպի
Պոպի (Poppi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում ։
Զվենիգորոդկայի շրջան
Զվենիգորոդկայի շրջան (Звенигородський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Պոպի
Բնակչությունը՝ 6077 մարդ (2008 թվականի մարդահամար տվյալների)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 63 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 97 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 52014։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0575։
Վալդետոռես
Վալդետոռես (Իսպ.՝ Valdetorres), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Բադախոս պրովինցիայում (Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լաս Վեգաս Ալտաս շրջանում։ Զբաղեցնում է 40 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 1292 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնվել է 1767 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Պոպի
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Սան Տորելլո։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Զվենիգորոդկայի շրջան
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զվենիգորոդկա ։
Բնակչություն
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 54000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 53,47 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չերկասիի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ճանապարհին (ֆիլմ, 2009)
«Ճանապարհին» (Away We Go) դրամատիկական կատակերգություն, որի ռեժիսորն է Սեմ Մենդեսը։ Ֆիլմի սցենարը գրել են Դեև Էգեիսը և Վինդիլա Վիդը ։ Գլխավոր դերերում խաղում են՝ Մայա Ռուդոլֆը, Ջոն Կրասինսկիը, Ջենի Էլիսոնը, Ջեֆ Դենիելսը և Մեգի Ջիլենհոլ։
Սյուժե
Ֆիլմում պատմում են մի երդասարդ զույգի մասին, որոնք շրջում էին ԱՄՆ-ում և ման էին գալիս իդիալական տեղ, որպեսզի ստեղծեն ազատ ընտանիք։ Վերոնը պատմում է ամուսնուն իր մանկությունը և իր ծնողների մահը։ Նրանք որոշում են այցելել Վերոնի ծնողների հիշատակի տեղը։ Այտեեղ նրանք հասկանում են, որ սա նրանց ապագայի վայրն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր
Դելդսուգաշ
Դելդսուգաշ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Սուգաշ գետի ձախ ափից 13 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Կատուն գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Վահե Մարգարյան
Վահե Մարգարյան, հայ երգիչ, «Իքս-Ֆակտոր 3» նախագծի հաղթող ։
Կենսագրություն
Վահե Մարգարյանը ծնվել է 1997 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում։ Ծնողները Հայաստանից են. հայրը՝ Գյումրիից, մայրը՝ Վանաձորից։
Ավարտել է Գյումրիի թիվ 3 ավագ դպրոցը, ինչպես նաև Գյումրիի թիվ 3 երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը։ 2013 թվականին մասնակցել է "Զվարթնոց" մրցույթ-փառատոնին և արժանացել առաջին կարգի մրցանակի ։
«Իքս-Ֆակտոր 3» նախագծի հաղթող է ճանաչվել 2014 թվականի նոյեմբերի 2-ին ։ Քիչ անց՝ նոյեմբերի 28-ին Եվրատեսիլ 2006 երգի մրցույթի հայաստանյան առաջին մասնակից Անդրեի հետ երգիչը մեկնել է Լոնդոն ։ Ճանապարհորդությունը «Շանթ» հեռուստաընկերության սահմանած մրցանակն էր՝ «X Factor»-ում տարած հաղթանակի համար։ Այնտեղ նրանք հանդիպում են Իքս-Ֆակտոր նախագծի հեղինակ և պրոդյուսեր Սայմոն Քոուելի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգիչներ
Պաոլո Վիլաջիո
Կենսագրություն
Պաոլո Վիլաջիոն ծնվել է Ջենովայում։ Նրա հայրը քարտեզագիր էր՝ Պալերմոյից, իսկ մայրը գերմաներեն լեզվի ուսուցչուհի՝ Վենետիկից։ Նրա մանկությունն անցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներով մթագնված աղքատության ու չքավորության մեջ։ Նրա հետ մեծացել է նաև երկվորյակ եղբայրը՝ Պիեռոն։ Պաոլո Վիլաջիոն սովորել է «Անդրեա Դորիա» լիցեյում, որն ավարտելուց հետո իր ուժերը փորձել է ամենաբազմազան մասնագիտություններում ` մատուցողից մինչև BBC-ի հաղորդավար, կաբարեի դերասանից մինչև զբոսանավերի վրա ելույթավար, թատրոնի դերասանից մինչև գրագիր։
Նրա դերասանական տաղանդը նկատվել էր շրջապատի կողմից և հռոմեական կաբարեներից մեկում աշխատելուց հետո նա հրավիրվեց հեռուստատեսություն, որտեղ հեռարձակվող «Կիրակնօրյա մարդիկ» հաղորդման ժամանակ, նրա կողմից կերտած նենգ ու վախկոտ մարդկանց կերպարները շուտով սկսեցին կյանքի կոչվել։ Այդ կերպարներից էր նաև հաշվապահ Ուգո Ֆանտոցիի կերպարը։
Շուտով իտալական շաբաթաթերթերից մի քանիսում սկսեցին տպագրվել Պաոլո Վիլաջիոյի պատմվածքները, որոնց գլխավոր հերոսը Ուգո Ֆանտոցին էր։ 1971 թվականին լույս տեսավ նրա «Ֆանտոցի» պատմվածքների ժողովածուն, որից հետո Պաոլո Վիլաջիոն ստացավ միջազգային ճանաչում։ Այդ գրքերի հաջողությունը թույլ տվեց նրան՝ կերպարը տեղափոխել նաև կինոնկարահանման հրապարակ։ Ֆանտոցիի կերպարը մեծ մասսայականություն էր վայելում նույնիսկ Արևելյան Եվրոպայում և ԽՍՀՄ-ում, որտեղ Պաոլո Վիլաջիոն արժանացել է Գոգոլի անվան մրցանակի՝ որպես ամենալավ թարգմանված գրող։
Պաոլո Վիլաջիոն իր կինոդերասանի կարիերան սկսել էր դեռ 1968 թվականից, սակայն 1975 թվականին նկարահանված «Ֆանտոցի» կինոնկարից հետո նա ձեռք բերեց ճանաչում այդ ասպարեզում։ Ընդհանուր առմամբ նկարահանվել է Ֆանտոցիի մասին պատմող 10 ֆիլմ։ Այդ ֆիլմերից են «Ֆանտոցի» (1975 թ.), «Ֆանտոցին ընդդեմ բոլորի» (1980 թ.), «Ֆանտոցին կրկին տառապում է» (1983 թ.), «Սուպերֆանտոցի» (1986 թ.), «Ֆանտոցին դրախտում» (1993 թ.), «Ֆանտոցիի վերադարձը» (1996թ.) և այլն։
Պաոլո Վիլաջիոն նկարահանվել է նաև այլ ֆիլմերում, որտեղ նրա կերպարների մի մասը հիշեցնում էին Ֆանտոցիին։ 1976 թվականին էկրան է բարձրացել «Սինյոր Ռոբինզոն» կինոնկարը, որը հսկայական հաջողություն ունեցավ։ Նրա ֆիլմերից կարելի է հիշատակել «Հիասքանչ երկիրը» (1977 թ.), «Ձախողակ բանկիրը» (1980 թ.), «Հյուրանոցի տիրուհին» (1980 թ.), «Ֆրակիա - գազան` մարդու կերպարանքով» (1981 թ.), «Բոննին և Կլայդը իտալական ձևով» (1982 թ.), «Ֆրակիան ընդդեմ Դրակուլայի» (1985 թ.), «Հին անտառի գաղտնիքը» (1993 թ.) և այլ կինոնկարներ։ Նա նկարահանվել է նաև Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Լուսնի ձայնը» (1990 թ.) և Լինա Վերտմյուլլերի «Չաո, պրոֆեսոր» (1992 թ.) կինոնկարներում։
Այդ ամբողջ ընթացքում Պաոլո Վիլաջիոն չի դադարել ստեղծագործելուց։ Տարբեր տարիների նա հրատարակել է «Ֆանտոցին հրաժեշտ է տալիս և գնում», «Կյանք, մահ և հրաշքներ անվճար», «Յոթանասուն տարում յոթ գրամ», «Ուրվականներ» և այլ գրքեր։ Նա մեծ հաջողությամբ հանդես է եկել նաև թատրոնի բեմում։
Անձնական կյանքը
1958 թվականին Պաոլո Վիլաջիոն ամուսնացել է Մաուրա Ալբիտեսի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ մեկ դուստր և մեկ որդի։
Պաոլո Վիլաջիոն մահացել է 2017 թվականի հուլիսի 3-ին, Հռոմում, շաքարային դիաբետի սրացումներից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ
Կարտինի (հասարակական գործիչ)
Կենսագրություն
Կարտինին ծնվել է ճավայական ազնվական ընտանիքում, ստացել արևմտյան կրթություն։ Դեմ է արտահայտվել հին ֆեոդալական սովորույթներին, շեշտել է կանանց կրթության անհրաժեշտությունը, դեմ է արտահայտվել բազմակնությանն ու մանկամուսնություններին։ Կրթությունը համարել է ինդունեցիացիների զարգացման հիմնական գործոնը։ Ստեղծել է երկրի առաջին դպրոցը աղջիկների համար։ Նա ազգային-ազատագրական շարժման առաջատարն էր, որի մասնակիցները որոշակի ազդեցություն են կրել նրա գաղափարներից։ «Ճավանցիների շարժումը ծնվում է,-գրել է նա 1900 թվականին, նկատի ունենալով, ըստ էության, բոլոր ինդոնեզացիներին։ Ապագայում պայքարը ծավալվելու է ամբողջ ծավալով, և նրանք, ովքեր հայտնվելու են մարտիկների շարքերում, ստիպված են լինելու պայքարել ոչ միայն կոնկրետ հակառակորդի, այլ նաև իրենց իսկ ցեղակիցների փափկության դեմ։ Այդ պայքարի նպատակը ազգի շահերն են լինելու» ։
Կարտինիի նամակագրությունը եվրոպացի ընկերների հետ հրատարակվել է 1911 թվականին՝ «Խավարից դեպի լույս» վերնագրով և օգնել է տարածել նրա հայացքները։ Ժամանակակից Ինդոնեզիայում Կարտինին համարվում է ազգային շարժման խորհրդանիշներից մեկը։ Երկրում կան դպրոցներ, որ կոչվում են նրա անունով, և Կարտինին հետմահու ստացել է ազգային հերոսուհու կոչումը։ Մահացել է ծննդաբերության ժամանակ։
Մատենագրություն
Կատեգորիա:Ծննդաբերելիս մահացածներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Ինդոնեզացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Ինդոնեզացի ակտիվիստներ
Վիտիմ (այլ կիրառումներ)
Վիտիմ, կարող է վերաբերել՝
Սիմոն Այվազյան
Սիմոն Հարությունի Այվազյան, հայ ճարտարապետ, նկարիչ, երաժիշտ։ Ճարտարապետության դոկտոր (1990)։
Կենսագրություն
Սիմոն Այվազյանը ծնվել է Իրանի Բանդար Անզալի քաղաքում։ 1972 թվականին ավարտել է Թեհրանի համալսարանի ճարտարապետության բաժինը, 1990 թվականին ՝ Սորբոնի համալսարանը։ 1976 թվականից դասավանդել է Թեհրանի պետական համալսարանում (ընդհատումով), 1967-1972 թվականներին, միաժամանակ՝ նույն համալսարանի մշակութային կենտրոնում դասավանդել է դասական կիթառ, 1993-1995 թվականներին՝ Ալզահրա (լուսանկարչություն), 1994 թվականից՝ Իրանի իսլամական ազատ (դասական երաժշտություն) համալսարաններում։
Այվազյանը լուսանկարել է Իրանի ճարտարապետության լավագույն նմուշները, որոնց մի մասը պահվում է Թեհրանի Ռզա Աբասի թանգարանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Թեհրանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Էթնիկ հայ ճարտարապետներ
Վիտյազ (այլ կիրառումներ)
Վիտյազ, կարող է վերաբերել՝
Ալիշեր Ջալիլով
Ալիշեր Լուտֆուլոևիչ Ջալիլով (Алишер Ҷалилов, ), տաջիկ և ռուս ֆուտբոլիստ, «Իստիկլոլ» ակումբի և Տաջիկստանի հավաքականի առաջքաշված կիսապաշտպան։
Կենսագրություն
Ալիշեր Ջալիլովը ծնվել է Տաջիկստանի Դուշանբե քաղաքի մոտակայքում գտնվող Լաթախորակ գյուղում ։ Դուշանբեում գտնվող տաջիկական «Ալմասի» ակումբի սան է։ 2004 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Այդ ժամանակից ի վեր եղել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի ՄՊՄԴ-ի սան է։ 2009 թվականին տեղափոխվել է Կազանի «Ռուբինի» երիտասարդական թիմ ։
2011-ի հունիսի 18-ին «Ռոստով» ակումբի դեմ արտագնա խաղում կատարել է նորամուտը ակումբի հիմնական կազմում։ Նա դուրս է եկել փոխարինման խաղի 90-րդ րոպեին, արդյունավետ գործողություններով աչքի չի ընկել ։
2012 թվականին վարձավճարով հանդես է եկել Նիժնի Նովգորոդի «Նեֆտեխիմիկում», ակումբի կազմում անցկացրել է 28 հանդիպում, խփել 2 գոլ։ Ճանաչվել է Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի 2012/13 մրցաշրջանի լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ ։
2013 թվականի ամռանը վերադարձել է Կազանի «Ռուբին» և արդեն Ռուսաստանի առաջնության 2-րդ տուրում դուրս է եկել փոխարինման խաղի 66-րդ րոպեին ։
Մարի-Ժաննա Ռիկկոբոնի
Մարի-Ժաննա Ռիկկոբոնի (Marie Jeanne Riccoboni, ), ֆրանսիացի դերասանուհի և գրող։
Ալիշեր Ջալիլով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Մարի-Ժաննա Ռիկկոբոնի
Կենսագրություն
Տրուա քաղաքից է։ Նրա հայրը նրա ծնվելուց կարճ ժամանակ անց մեղադրվել է երկքաղաքացիության համար և ստիպված է եղել վերադառնալ առաջին կնոջ մոտ, իսկ մայրը երեխային տվել է վանքի որբանոց, որտեղ նա պետք է միանձնուհի դառնար։ Մարի Ժաննան, սակայն, 1728 թվականին (14 տարեկանում) հրաժարվել է կուսակրոնություն ընդունել և վերադարձել է մոր մոտ, որի հետ հարաբերությունները չափազանց բարդ են եղել։
Դերասան Անտոնիո Ռիկկոբոնին (դերասան և դրամատուրգ Լյուդովիկո Ռիկոբոնիի որդին) և Մարի-Ժաննան ամուսնացել են 1734 թվականի հուլիսի 7-ին։ Այդ ժամանակ էլ նա մուտք է գործել թատրոն (նրա դեբյուտը տեղի է ունեցել 1734 թվականի օգոստոսի 23-ին), չնայած նա, ըստ քննադատների լուրջ բեմական տաղանդ չի ունեցել։ Ամուսնուց բաժանվելուց հետո` նա հեռացել է թատրոնից 1761 թվականին։ Երբ հրապարակվել են նրա առաջին՝ «L'histoire du marquis de Cressy» (1758) և «Les lettres de Julie Catesby» (1759) գործերը, «Դունսիադեում» Պալիսոն հերքել է, որ դրանք պատկանում են կնոջ գրչին։
Մարի-Ժաննա Ռիկկոբոնիի այլ գործերից են «Les lettres de miss Fanny Butter», «Ernestine», «Amélie» (Հենրի Ֆիլդինգի հանրահայտ վեպի վերափոխումը), «Marianne», «Histoire de miss Jenny Level» (1764), «Lettres d’Adélaide de Dammartin à M-r le Comte de Rancé» (1766), «Lettres d’Elisabeth-Sophie de Vallière à Louise Hortense de Canteleu» (1772), «Lettres de milord Rivers à sir Charles Cardignan» (1777), «Recueil de pièces et d’histoires» (1783): Լագարպը բազմիցս գովաբանել է «գրողի պատկերած տեսարանների նրբությունն ու նրբագեղությունը, նրա միտքը, նրա վանկի նրբագեղությունն ու ճշգրտությունը»։ Չնայած Ռիկկոբոնիի գրական փառքին և Դիդերոյի և Գրիմի նման հայտնի գրողների հետ նրա մտերմությանը, գրողի նյութական վիճակն անկայուն էր, և հեղափոխական ժամանակաշրջանում, երբ նա կորցրել է արքունիքից իրեն նշանակված կենսաթոշակը, դրությունը նույնիսկ աղետալի է դարձել։ Նա մահացել է իր ընկերուհու՝ Թերեզայի ձեռքերում, ում կտակել է իր փոքրիկ ունեցվածքը։
Համարվում է, որ նա նմանակել է Ռիչարդսոնի «պատմական վեպերը»։ Ըստ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարանի գնահատականի՝ ժամանակակից ընթերցողի վրա «Ռիկկոբոնիի ստեղծագործությունները, որոնք զուրկ չեն հետաքրքրությունից, տհաճ տպավորություն են թողնում` պարզության պակասի, բացականչությունների, պիտակների, չափազանցությունների չարաշահման պատճառով»։ Նրա աշխատանքները հրատարակել է Oeuvres Complètes-ը (1786, 1818 և 1826) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:1792 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 7 մահեր Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1713 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստ գրողներ
Վիրյա (այլ կիրառումներ)
Վիրյա, կարող է վերաբերել՝
Գագիկ Հովումյան
Գագիկ Գեղամի Հովումյան, հայ ճարտարագետ-մեխանիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1985)։
Կենսագրություն
1952 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1952-1955 թվականներին աշխատել է Նովոկրամատորսկի (Ուկրաինա) մեքենաշինական գործարանում, 1955 թվականից՝ Մոսկվայի Ծանր մեքենաշինության կենտրոնական ԳՀԻ-ում, 1964 թվականից եղել է լաբորատորիայի վարիչ ։
Աշխատանքները վերաբերում են հանքարդյունահանող արդյունաբերության մեջ օգտագործվող խոշոր ատամնավոր փոխանցիչների և ռեդուկտորների տեխնոլոգիաների մշակմանն ու արտադրության յուրացմանը, գլոցման սարքավորումներին, նավերի և մայրուղային լոկոմոտիվների արագությունների փոխանցիչներին։
Համահեղինակ է ատամնաֆրեզման տեղեկատուների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1929 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Ժաշկովի շրջան
Ժաշկովի շրջան (Жашківський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 964 կմ²։
Բնակչություն
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 45000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չերկասիի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Սեն Լեժե լե Դոմար
Սեն Լեժե լե Դոմար (Saint-Léger-lès-Domart), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1766 մարդ, բնակչության խտությունը` 250.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.05 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 21 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1238 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 867-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 371։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 867 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 703 անձ (414 տղամարդ և 289 կին)։ Գործազուրկ են եղել 164 անձ (72 տղամարդ և 92 կին)։ 371 անաշխատունակներից 94-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 123-ը` թոշակառուներ, իսկ 154-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վլադիկարս (այլ կիրառումներ)
Վլադիկարս, կարող է վերաբերել՝
Վիրովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Վիրովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Իշխանության ձգտումը (գիրք)
Իշխանության ձգտումը (Der Wille zur Macht), Ֆրիդրիխ Նիցշեի գրառումներից կազմված գիրք, որոնք հավաքել և ի մի են բերել նրա քույր Էլիզաթե Ֆյորսթեր-Նիցշեն և Պիթեր Գաստը (իսկական անունը՝ Յոհան Հայնրիխ Կյոզելից)։ Ժողովածուն քննադատվել է գրառումների միտաումնավոր ընտրված լինելու և կեղծիքների համար ։ Նիցշեն նախատեսում էր «Իշխանության ձգտումը» վերնագրով գիրք գրել, որի մասին նշված է «Բարոյականության ծննդաբանության շուրջ» գրքում, սակայն հետագայում թողնում է այդ գաղափարը հօգուտ «Բոլոր արժեքների վերագնահատման փորձ» գրքի օգտին, որն էլ չի հասցնում ավարտել։ Գրքի սևագրությունները «Կուռքերի մթնաշաը» և Հակաքրիստոսը գրքերի (երկուսն էլ գրված են 1888 թվականին) նյութ են դարձել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրիդրիխ Նիցշեի ստեղծագործություններ
Վիլյագարսիա դե լա Տոռե
Վիլյագարսիա դե լա Տոռե  (Villagarcía de la Torre) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Բադախոս պրովինցիայում (Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպանիա Սուր շրջանում։ Զբաղեցնում է 67 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 981 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 107 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Կիուզի դելլա Վեռնա
Կիուզի դելլա Վեռնա  (Chiusi della Verna), կոմունա Իտալիայում՝ Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2.204 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 102 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 52010։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0575։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ավե Մարիա
Ավե Մարիա (Ave Maria՝ Ցնծա՛, Մարիամ), կաթոլիկ եկեղեցու աղոթք՝ նվիրված Մարիամ Աստվածածնին։ Աղոթքի անունը տեքստի առաջին բառերն են։ Այս աղոթքը անվանում են նաև «հրեշտակի ողջույն» կամ angelico salutatio: Քանի որ, ըստ Ավետարանիչների, երբ Գաբրիել հրեշտակապետը հայտնվեց Մարիամին և ավետեց սուրբ հղացման (Ավետումն) լուրը, ողջունեց հենց այս արտահայտությամբ՝ «Ցնծա՛, Մարիամ»։
Բյուզանդական կրոնական ծիսակատարության մեջ «Ave Maria»-յին համապատասխանում է «Սուրբ Աստվածածնի երգ» անվանումով աղոթք։
Պատմություն
Աղոթքի համար աղբյուր են հանդիսացել Ղուկաս Ավետարանիչի բանաստեղծությունները. : Ավե Մարիա աղոթքը կիրառության մեջ մտավ սկսած XI դարից։
XVI դարից սկսած աղոթքին ավելացվեց նաև ուրիշ խոսքեր. «Սուրբ Մարիամ, Աստծո մայր, աղոթիր մեզ՝ մեղավորներիս համար հիմա և մահվան ժամին. Ամեն»։
Ընթերցում
Ավե Մարիան բացի ինքնուրույն աղոթք լինելուց, մաս է կազմում նաև «Աստծո հրեշտակ» աղոթքի, որն ըստ Հովհաննես XXII պապի 1326 թվականին կարգադրությամբ, կարդացվում է օրական երեք անգամ՝ զանգերի ղողանջների ներքո։
Այս աղոթքը մտնում է նաև կաթոլիկական վարդարանների հատիկների մեջ։ Վարդարաններում հատիկները տեղադրված են ինչպես Ավե Մարիայի աղոթքի բառերի չափ, այնպես էլ Տերունական աղոթքի բառերի քանակով։
Ավե Մարիա և երաժշտություն
Ժամանակակից Ավե Մարիա երգը կատարել են մեծ թվով աշխարհահռչակ երգիչներ ու խմբոր՝ Ռոբերտինո Լորետի, Il Divo, Տարյա Տուրունեն, Բիյոնսե Նոուլզ, Սելին Դիոն, Նինա Հագեն, The Cranberries, Gregorian:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աղոթքներ Կատեգորիա:Քրիստոնեական աղոթքներ Կատեգորիա:Քրիստոնեական երգեր Կատեգորիա:Սուրբծննդյան երգեր Կատեգորիա:Հոգևոր երաժշտություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական ժամերգություն
Էլիաս Հոու
Էլիաս Հոու (Elias Howe, անվան գրության այլ տարբերակներ՝ Էլիաս Հով, Էլիաս Հոուվ, Իլայես Հաու, ), ամերիկացի մեխանիկ և ձեռնարկատեր, կարի մեքենայի գյուտարարներից մեկը։
Կենսագրություն
Էլիաս Հոուն ծնվել է Սպենսեր քաղաքում, Մասաչուսեթս նահանգ, Վուսթեր քաղաքից 15 կմ հեռավորության վրա։
Հովն իր մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է Մասաչուսեթս քաղաքում, կրթություն է ստացել հյուսելու գործարանում, որտեղ այնուհետև աշխատել է որպես մեխանիկ վարպետ ։
1845-ի ապրիլին Էլիաս Հոուն ստեղծել է իր կարի մեքենայի առաջին աշխատանքային տարբերակը։ 1846 թվականի սեպտեմբերի 10-ին նա ստացել է ԱՄՆ-ի #4750 արտոնագիրը՝ մեքենա մշակելու համար, օգտագործել է «լոքստիչ» տեսակի կար (փակ, մաքոքային կարիչ)։ Էլիաս Հոուն առաջինը չէր, որ հնարել և ստեղծել է կարի մեքենա, նրանից առաջ այս ոլորտում աշխատել են այնպիսի ճարտարագետներ, ինչպիսիք էին Բարթելեմ Թիմոնյեն և Ուոլթեր Հանթը, բայց հենց Հոուն էր, որն ստացել է առանցքային տեխնոլոգիաների արտոնագիրը։ Հոուի կարի մեքենան կարող էր մեկ րոպեի ընթացքում մինչև 300 կարի արագությամբ ուղիղ կարել, «Scientific American» ամսագիրը գյուտն անվանել է «արտասովոր» ։
Հոուն չի կարողացել իր հայրենիքում կազմակերպել մեքենաների արտադրությունն ու վաճառքը և 1846 թվականին մեկնել է Անգլիա, որտեղ վաճառել է իր մեքենան օգտագործելու իրավունքները Ուիլյամ Թոմասին, որը կորսետներ, կոշիկներ և հովանոցներ արտադրող էր։ ԱՄՆ վերադառնալուց հետո Հոուն հայտնաբերել է, որ նման դիզայնի կարի մեքենաներ արդեն վաճառվում են, մասնավորապես, Այզեկ Զինգերի մեքենան կարծես Հոուի մեքենայի բարելավված տարբերակը լիներ։ Էլիասը դատի է տվել և 5 տարվա դատավարությունից հետո՝ 1854 թվականին, դատարանը ճանաչել է Հոուի գերակայությունը, մնացած արտադրողները ստիպված են եղել վճարել նրա հոնորարները։ Հոուն և Զինգերը ժամանակավորապես համատեղել են իրենց ակտիվները և ստացել են $ 5 յուրաքանչյուրը վաճառված կարի մեքենայի համար, բայց նրանց համագործակցությունը երկար չի տևել ։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ՝ 1862 թվականի օգոստոսի 14-ից մինչև 1865 թվականի հուլիսի 19-ը, Էլիաս Հոուն որպես շարքային ծառայել է Միացյալ Նահանգների բանակում ։
1865 թվականին Բրիջփորթ քաղաքում հիմնել է «Howe Machine Company» ընկերությունը, այս ապրանքանիշի կարի մեքենաներին 1867 թվականին շնորհվել է Փարիզի ցուցահանդեսի ոսկե մեդալ ։
Վլադիմիր Ներկարարյան (այլ կիրառումներ)
Վլադիմիր Ներկարարյան, կարող է վերաբերել՝
Էլիաս Հոու
Կենսագրություն
Էլիաս Հոուն մահացել է 1867 թվականին, 48 տարեկան հասակում։ Նրան թաղել են Նյու Յորքի Գրին Վուդ գերեզմանատանը։ Հոուն, ինչպես և նրա մրցակից Զինգերը, կյանքի վերջում դարձել են մուլտիմիլիոնատերներ ։ 2004 թվականին Հոուին ներկայացրել են Ազգային գյուտարարների փառքի սրահում ։
Վլադիմիր Սմիռնով (այլ կիրառումներ)
Վլադիմիր Սմիռնով, կարող է վերաբերել՝
Վլադիմիրկա (այլ կիրառումներ)
Վլադիմիրկա, կարող է վերաբերել՝
Լիսյանկայի շրջան
Լիսյանկայի շրջան (Лисянський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լիսյանկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 746 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24295 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,57 մարդ/կմ²։
Ժակոբինայի գավառ
Ժակոբինայի գավառ  (Microrregião de Jacobina), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 308 073 մարդ։ Տարածքը՝ 18 340,977 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 16,8 մարդ/կմ²։
Լիսյանկայի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չերկասիի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ժակոբինայի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Բաիա նահանգի գավառներ
Վլադիմիրովո (այլ կիրառումներ)
Վլադիմիրովո, կարող է վերաբերել՝
Վլադիվոստոկ (այլ կիրառումներ)
Վլադիվոստոկ, կարող է վերաբերել՝
Վյազեմսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Վյազեմսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ալեքսանդր Գաբիշև
Ալեքսանդր Պրոկոպևիչ Գաբիշև (Алекса́ндр Проко́пьевич Га́бышев, ), ռուս հասարակական ընդդիմադիր գործիչ, ռազմիկ-շաման ։ 2019-ին նա կազմակերպեց ընդդեմ Պուտինի հանրային բողոքի ցույց՝ Յակուտսկից Մոսկվա երթուղով անցնող քայլերթի ձևով։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Գաբիշևը ծնվել է 1968 թվականի նոյեմբերի 22-ին։ Սովորել է Յակուտսկի պետական ​​համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, բայց չի աշխատել իր մասնագիտությամբ, եղել է զոդող և բակապան։
Գաբիշևը Ժողովրդական քրիստոներության հետևորդ է, որը պատմականորեն տարածված է Սիբիրում և Հեռավոր Արևելքում բնիկների և փոքր ժողովուրդների շրջանում, մկրտվել է որպես ուղղափառ և միևնույն ժամանակ դավանում է ավանդական յակուտյան հավատալիքները ։ Գաբիշևն իրեն անվանում է շաման-մարտիկ, ով Աստծուց առաջադրանք էր ստացել․ նա շաման է դարձել 2009 թվականին։
2018 թվականի օգոստոսի սկզբին Գաբիշևը մեկնեց արշավի դեպի Մոսկվա՝ իրեն անվանելով ուխտագնաց, մարդ, ով տարածում է Հեռավոր Հյուսիսային տարածքների բնիկների մի քանի հավատալիքներ ։
2019 թ․ քայլերթ
2019 թվականի մարտի 6-ին Գաբիշևը Յակուտսկից ոտքով ուղևորվեց Մոսկվա` Պուտինին Կրեմլից վտարելու համար։ Ճանապարհին մի քանի քաղաքներում նա ցույցեր կազմակերպեց։
2020 թվականի մայիսի 12-ին Գաբիշևը իր բնակարանում կալանավորեց և ստիպողաբար տեղափոխվեց հոգեբուժարան։ Գաբիշևի պաշտպանները միջնորդություն են ներկայացրել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան` հոգեբուժարանում նրա առողջությանը սպառնացող վտանգի կապակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանում ծնվածներ Կատեգորիա:Ակտիվիստներ Կատեգորիա:Մարդու իրավունքները Ռուսաստանում Կատեգորիա:Շամանություն
Մոնգրյու Սենտ Իլեր
Մոնգրյու Սենտ Իլեր (Montgru-Saint-Hilaire), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02507։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 34 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 26 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 17-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 65,4%, 1999 թվականին եղել է 79,2%)։ 17 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 13-ը (8 տղամարդ և 5 կին), գործազուրկ էին 4 մարդ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 9 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 3-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վիլյարտա դե լոս Մոնտես
Վիլյարտա դե լոս Մոնտես (Villarta de los Montes), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Բադախոս պրովինցիայում (Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Սիբերիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 123.3 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 592 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 210 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Չյորնայա (Կոլոկշայի վտակ)
Չյորնայա (Чёрная), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վլադիմիրի մարզ մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլոկշա գետի աջ ափին՝86 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին գետն է։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ռեմշայդ
Ռեմշայդ (Remscheid), քաղաք Գերմանիայում, Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա հողի վրա։ Գտնվում է Վուպպեր գետի ձախ ափին։ Այն կազմում է «Ռեյնսկո֊Ռուրսկի» քաղաքային ագլոմերացիայի մի մասը։ Արևմուտքում սահմանակից է Զոլինգեն քաղաքին։ Ռեմշայդ քաղաքում զարգացած է մետաղամշակումը, մեքենաշինությունը, մետալուգիան, տեքստիլ արդյունաբերությունը։ Կա երկաթուղային կայարան։
2000 թվականին քաղաքում ապրում էր 120,1 հազար բնակիչ, իսկ 2009 թվականին՝ 112,7 հազար։
Պատմություն
Ըստ պատմաբանների քաղաքը հիմնադրվել է XII դարում։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 1173-1189 թվականներին, որպես Remscheit։ Քաղաքի անունը մի քանի անգամ փոխվել է։ 1217 թվականին կոչվել է Remissgeid, 1251 թվականին՝ Remscheid, 1308 թվականի՝ Renscheit, 1312 թվականին՝ Rymschyt, 1350 թվականին՝ Rembscheidt, 1351 թվականին՝ Rymscheid, 1400 թվականին՝ Reymsceit, 1402 թվականին՝ Reymscheit, 1405 և 1407 թվականներին՝ Rympscheit, 1413 թվականին՝ Remscheyt, 1441 թվականին՝ Remscheit և Remschett, 1487 թվականին՝ Reymscheyd, իսկ 1639 թվականին՝ Rembscheid ։
Ռեմշայդը 1808 թվականին ստացավ քաղաքի կարգավիճակ, այդ ժամանակ բնակչությունը կազմում էր 6135 մարդ։ Տնտեսության բուռն զարգացման շնորհիվ ավելացավ բնակչության թիվը։ 1815 թվականին քաղաքը պատկանում էր Պրուսիային և մտնում Լենեպ շրջանի մեջ։ 1240 թվականին Լենեպը ստացավ քաղաքի կարգավիճակ և եղել է խոշոր առևտրային կենտրոն։ Սակայն ինդուստրացման ընթացքում Ռեմշայդը Լենեպին գերազանցել է իր զարգացման տեմպերով և նշանակությամբ։ 1888 թվականին դուրս է եկել քաղաքի կազմից։ 1893 թվականին քաղաքում հայտնվեց տրամվայ։
1929 թվականի օգոստոսի 1֊ին տեղի է ունեցել վարչական բարեփոխում։
Նացիզմի ժամանակ Ռեմշայդ քաղաքի ճամբարներից տեղհանվել 170 հրեա և ռեժիմի տակ են գտնվել 30 քաղաքական ընդդիմախոսներ ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1943 թվականի հուլիսի 31-ին լրջորեն ավերվեց օդային հարձակման հետևանքով։ Այդ օրը զոհվել է առնվազն 1000 և վիրավորվել է մոտ 6000 մարդ։ 1945 թվականի ապրիլի 14֊15֊ին Ռեմշայդը գրավվեց ամերիկյան զորքերի կողմից։ Քաղաքի հետպատերազմյան վերակառուցումը շարունակվեց մինչև 1960֊ական թվականը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Խրիստիանովկայի շրջան
Խրիստիանովկայի շրջան (Христинівський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խրիստինովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 632 կմ²։
Բնակչություն
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 39000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 61,71 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չերկասիի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Արտակարգ դրություն Հայաստանում (2020)
Արտակարգ դրություն Հայաստանում, COVID-19 համավարակով պայմանավորված հատուկ իրավական ռեժիմի հաստատում Հայաստանի ամբողջ տարածքում 2020 թվականի մարտի 15-ից մինչև ապրիլի 14-ը, որը հետագայում երկարացվել է ևս երեք ամսով, մինչև հուլիսի 12-ը ժամը 17։00-ն ։ Մարտի 24-ից մինչև մարտի 31-ը ժամը 23։59-ը, այնուհետև մինչև ապրիլի 12-ը, երկրի ողջ տարածքում սահմանափակվել էր մարդկանց ազատ տեղաշարժվելու իրավունքը և սահմանվել էր անձանց պարտադիր ինքնամեկուսացում (կարանտին) ։
Իրավական դրույթներ
Հայաստանում արտակարգ դրության ռեժիմ է սահմանվում բացառապես Հայաստանի սահմանադրության և «Արտակարգ դրության իրավական ռեժիմի մասին» օրենքի հիման վրա ։