cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եզակի օգտագործման (նախագծման ձևանմուշ)
Օրինակ C++ լեզվով
Նշենք որ, ներքևում բերված կոդը հոսքերի առումով ապահով չի հանդիսանում С++03 տարբերակի համար։ Դրա համար դասի որոշ հոսքերից պետք է պաշտպանել  փոփոխականը միաժամանակյա օգտագործումից՝ օրինակ մյուտեքսների կամ կրիտիկական սեկտորների միջոցով։ Ի դեպ C++11 լեզվում Մայերսի եզակի օգտագործման ձևանմուշը ապահով է հանդիսանում առանց ավելորդ բլոկավորումների։
Եվս մի ինտերֆեյսի ստեղծման իրականացման օրինակ բերված է ստորև։ Կոդը թույլ է տալիս ժառանգել, որի համար հիմնակմախք է հանդիսանում հենց ինքը՝ եզակի օգտագործման նմուշը։ Օբյեկտի «կյանքի» տևողությունը հարմար է ղեկավարել հղումների քանակի հաշվարկի միջոցով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծրագրավորում
Պետեր Ստորմարե
Պետեր Ստորմարե (Peter Stormare, իրական անունը՝ Ռոլֆ Պետեր Ինգվար Ստորմ, Rolf Peter Ingvar Storm, ), 1980-1990 թվականների ամենապահանջված շվեդ դերասանը, ում աշխատանքները տարբերակվում են փառատոնային հեղինակային ֆիլմերից (Լարս ֆոն Թրիերի «Խավարում պարողը») մինչև հոլիվուդյան բրոկբաստերները («Արմագեդոն», «Հատուկ կարծիք»)։ Նաև հանդես է գալիս դրամատուրգի, ռեժիսորի և երաժշտի դերում։
Շվեդիայում
Ստորմարեն դերասանական կարիերան սկսել է Ստոկհոլմի արքայական թատրոնում։ Սկսած «Ֆաննին և Ալեքսանդրը» (1982) ֆիլմից, 15 տարվա ընթացքում, համագործակցել է ռեժիսոր Ինգմար Բերգմանի հետ, ում մոտ նա 1988 թվականին խաղացել է Համլետ։ Նրանց վերջին համատեղ աշխատանքը եղել է «Ծաղրածուի ներկայությամբ» հեռուստաբեմադրությունը (1997)։
ԱՄՆ-ում
1996 թվականին Ստորմարեն իր առաջին նշանակալից դերն է կատարում Հոլիվուդում՝ հոգեպես անհավասարակշիռ մարդասպան Կոեն եղբայրների «Ֆարգո» ֆիլմում, ովքեր նրան հրավիրում են նաև իրենց հաջորդ ֆիլմին՝ «Մեծ Լեբովսկի»։ Շվեդիայի սահմաններից դուրս Ստորմարեի վերջին աշխատանքների թվում են «Գրիմմ եղբայրներ» ֆիլմը, որում նա խաղացել է խոշտանգումների վարպետ Կավալդիին և «Կոնստանտին։ Խավարի տիրակալը» ֆիլմում, որում դերասանը կատարել է սատանայի դերը։
Քաջալերված Բոնոյի աջակցությամբ՝ Ստորմարեն ստեղծում է «Շիկահերը Ֆարգոից» ռոք-խումբը, որը թողարկում է մի քանի ալբոմներ։
Ստորմարեն նկարահանվել է շվեդական «Sabaton» պաուեր-մետալ խմբի «Uprising» տեսահոլովակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Շվեդ սցենարիստներ Կատեգորիա:Շվեդ երաժիշտներ Կատեգորիա:Շվեդ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Շվեդ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ
Լոհուսուու (այլ կիրառումներ)
Լոհուսուու, կարող է վերաբերել՝
(5447) Լալեմենտ
(5447) Լալեմենտ (Lallement), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 6-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,969659 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7035 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2358 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1869,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,192595 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,81° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հոմեյնիշահր
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Սպահանի նահանգի հարավում, լեռնային տեղանքում՝ ծովի մակարդակից 1591 մ բարձրության վրա ։
Հոմեյնիշահր քաղաքը տեղակայված է Սպահանից՝ նահանգի վարչական կենտրոնից մի քանի կիլոմետր արևմուտք և մայրաքաղաք Թեհրանից 323 կմ հարավ։ Մոտակա օդանավակայանը տեղակայված է Սպահան քաղաքում ։
Պատմություն
Մինչև 1930 թվականը քաղաքը կոչվել է Սեդեհ։ Իրանում շահ Մոհամմադ Ռեզա  Փահլավիի կառավարման ժամանակ քաղաքը վերանվանվել է Հոմայունշահր և անվանակոչվել է այդպես մինչև 1979 թվականը, երբ նորից վերանվանվել է ի պատիվ Իսլամական հեղափոխության առաջնորդ Ռուհոլլահ Խոմեյնիի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աշխարհագրություն Կատեգորիա:Աշխարհագրություն ըստ երկրի և քաղաքի Կատեգորիա:Իրան Կատեգորիա:Աշխարհագրություն ըստ քաղաքի Կատեգորիա:Աշխարհագրություն ըստ տարածաշրջանի
Կառինիմմե
Կառինիմմե (Karinõmme), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լոմովատկա (այլ կիրառումներ)
Լոմովատկա, կարող է վերաբերել՝
Լոնկոպե (այլ կիրառումներ)
Լոնկոպե, կարող է վերաբերել՝
Սագա տափաստանային
Սագա տափաստանային, ծղրիդների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի կենդանիների Կարմիր գրքում
Նկարագրություն
53-72 մմ մարմնի երկարությամբ (ձվադիրինը՝ 25-38 մմ), խիստ ձգված մարմնով, դեղին կամ դեղնականաչավուն գունավորմամբ խոշոր չափի ծղրիդ է։ Առաջամեջքի ծայրի տակ թաքնված վերնաթևերն ու թևերը գրեթե ամբողջությամբ հետ են զարգացած ։
Տարածվածություն
Տարածված է Հարավային Եվրոպայի տափաստաններում, Հյուսիսային Կովկասում, Վրաստանում, դեպի արևելք՝ մինչև Արևմտյան Սիբիր և Ղազախստան։ Հայաստանում հայտնի է եզակի հավաքով Չկալովկա գյուղից` Սևանա լճի մոտ (Գեղարքունիքի մարզ) ։
Էկոլոգիա
Սագա տափաստանայինն ապրում է լեռնատափաստաններում։ Բազմանում է կուսածնությամբ։ Արուները հայտնաբերված չեն։ Դարանակալ գիշատիչ է, սնվում է այլ տեսակի խոշոր մորեխներով և ծղրիդներով, ակտիվ է ցերեկը, բայց ձվադրում է երեկոյան ժամերին կամ վաղ գիշերը։ Զարգացումը զուգակցվում է 8 մաշկափոխությամբ։ Հայաստանից հայտնի միակ առանձնյակը հավաքվել է սեպտեմբերին, արեալի այլ մասերում հանդիպում են սկսած հուլիսից ։
Էխտերաչ
Էխտերաչ (լյուքսեմբուրգերեն Iechternach արտասանվում է [ˈiə̯ɕtɐnɑχ]), քաղաք, որի քաղաքային կարգավիճակը գտնվում է Գրիչմախերի շրջանի կազմում գտնվող Էխտերաչ կանտոնում, որը գտնվում է Արևելյան Լյուքսեմբուրգ քաղաքում։ Էխտերաչը գտնվում է Գերմանիայի հետ սահմանի մոտ և Լյուքսեմբուրգում ամենահին քաղաքն է (ներկայումս ՝ 4,610 մարդ)։
Սագա տափաստանային
Պահպանություն
Արեալի սահմանաեզրին գտնվող չափազանց հազվագյուտ տեսակ է, հայտնի է միակ հայտնաբերմամբ, հավանաբար անհետացել է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակոււմ գտնվող տեսակ։
Հայաստանից հայտնի է մեկ նմուշ։
Էխտերաչ
Պատմություն
Քաղաքը ձևավորվել է Էխտերաչի աբբայության շուրջ, որը հիմնադրվել է 698 թվականին՝ Սենթ Ուիլիբորդի անգլիացի վանական Ռիփոնից կողմից, Հյուսիսային քաղաքներից (ժամանակակից Հյուսիսային Յորքշիր, Անգլիա), որը դարձավ Ուտրեխտի առաջին եպիսկոպոսը և աշխատեց ֆրիզացիների քրիստոնեացման վրա։ Որպես եպիսկոպոս, նա եղել է Էջմիածնի վանքի ռեկտոր մինչև իր մահը՝ 739 թվական։ Նրա պատվին է, որ ամեն տարի երեքշաբթի օրը տեղի է ունենում Էխտերաչի հայտնի պարային շքերթը։
Սաուեր գետը, որը հոսում է քաղաքի կողքով, այժմ կազմում է Լյուքսեմբուրգի և Գերմանիայի միջև սահմանը. ի հակադրություն հին Հռոմեական կայսրության և Մերվիրացիների, Սաուերը այս տարածքում սահման կամ եզրագիծ չի եղել։ Էխտերաչի հռոմեական վիլլան (որի հետքերը հայտնաբերվել են 1975-ին) ճանաչվել է որպես Ալպերի ամենամեծ հյուսիսը։ Այն հետագայում մաս կազմեց Տրիերի ընտրողների մի մասը (ներկայիս Գերմանիա) և Ուիլիբորդին ներկայացվեց ֆրանկների թագավոր Դագոբերտ II-ի դուստր Իրմինա (Իրմին) կողմից։ Մերվիրացիների հռոմեական ժառանգության այլ մասեր աբբայությանը ներկայացրեց Ֆրանքս Պեպին Շորտի թագավորը։
Սագա տափաստանային
Պահպանություն
Վտանգման հիմնական գործոնները են տարածքի յուրացումը, անասունների գերարածեցումը։
Էխտերաչ
Պատմություն
Էխտերաչը շարունակում էր թագավորական հովանավորություն ունենալ Շառլամենայի տնից։ Չնայած նրան, որ վանականները վտարվել են Թրիերի եպիսկոպոսի կանոններով 859 թվականից մինչև 971 թվականը, և չնայած որ 1017 թվականին այրվել են Ուիլիբորդի շենքերը, նրա ծուղակում գտնվող Ուիլիբորդի գերեզմանն իր սիմետրիկ աշտարակներով դեռևս մնում է հռոմեական ծովային բազիլիկայում։ Աբբայության գրադարանը և սցենարը եվրոպական հեղինակություն ունեցան։ Իր ծաղկման շրջանում Էխտերաչ քաղաքը աճում էր աբբայության արտաքին պատերի շուրջը և 1236 թվականին ստացավ քաղաքի կանոնադրություն։ Աբբայությունը վերակառուցվեց գեղեցիկ բարոկկո ոճով՝ 1737 թվականին։ 1797 թվականին, Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո, վանականները ցրվեցին, և աբբայության պարունակությունը և նրա հանրահայտ գրադարանը աճուրդի դրվեց և վաճառվեց։ Գրադարանի վաղ ձեռագրերից մի քանիսը, ինչպես, օրինակ, «Էխտերաչ» հայտնի Ավետարանները, ներկայումս գտնվում են Փարիզի Ազգային գրադարանում։ 19-րդ դարում աբբայությունում հիմնադրվեց ճենապակյա գործարան, և քաղաքը քայքայվեց, մինչև երկաթուղու մուտքը նոր կյանք և զբոսաշրջիկների ներհոսք բերեց։
Սագա տափաստանային
Պահպանություն
Հավանաբար պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում ։
Էխտերաչ
Պատմություն
Եվրոպայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին ամիսներին՝ 1944 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, Էխտերաչը ծառայում էր որպես ռազմաճակատի ամենավերին կետը, երբ գերմանական Ուերմախտի զորքերը հարձակվեցին դաշնակիցների վրա՝ Բուլժեի ճակատամարտի ժամանակ Անտվերպենը գրավելու համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը շատ վնասված էր, բայց ամբողջովին վերակառուցվեց։
Սագա տափաստանային
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Ծղրիդներ Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Էխտերաչ
Մշակույթ
Էխտերաչում կան երկու գլխավոր եկեղեցիներ։ Ավելի մեծը Սուրբ Ուիլիբորդի աբբայական բազիլիկան է, որը պահպանվել է բնօրինակ աբբայությունից և հանդիսանում է հռոմեա-գոթական ճարտարապետության հիանալի հուշարձան ։ Բազիլիկան ներկայումս շրջապատված է տասնութերորդ դարի աբբայությամբ (այսօր այն միջնակարգ դպրոց է), և գտնվում է պատմական քաղաքի կենտրոնում։ Մյուսը՝ Սուրբ Պետրոս և Պողոս Առաքյալի ծխական եկեղեցին է, որի զոհասեղանի տակ ընկած են Սուրբ Ուիլիբորդի մնացորդները։ Մոտակայքում Նախապատմության թանգարանը տալիս է մարդկության պատմնության սխեմաները վերջին մեկ միլիոն տարվա ընթացքում ։
Էխտերաչի մերձակայքում գտնվում է Էխտերաչ լիճը, որտեղ ամեն տարի անցկացվում են մի շարք միջոցառումներ, ինչպիսիք են էլեկտրոնային լճի երաժշտական փառատոնը կամ «Ջրաղացպանի արահետը» (Mill Man Trail) հեծանվավազք։ 1975 թվականից Էխտերաչում անցկացվում է միջազգային երաժշտական փառատոն։ Այն անց է կացվում ամեն տարի մայիս-հունիս ամիսներին։ Փառատոնը դադարեցվել է 2018 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի քաղաքներ Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանական սահման
Ռոզովկա (այլ կիրառումներ)
Ռոզովկա, կարող է վերաբերել՝
Վերին Վոչես
Վերին Վոչես (Верхний Вочес), գետ Ռուսաստանում, Արխանգելսկի մարզում։ Գետի երկարությունը 42 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Էստադիլյա
Էստադիլյա (իսպ.`Estadilla), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուեսկա գավառում, ինքնավար Արագոն մարզում։ Մունիցիպալիտետի մի մասը գտնվում է Սամոնանտո  դե Բարբարստո շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է  46,8 կմ2։ Բնակչությունը` 860 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 62 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Խալիպովկա
Խալիպովկա (Халиповка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Ղարադաղլու)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, հայկական եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Գորանբոյի շրջանի (նախկին Կասում Իսմայիլովի շրջանի) Ղարադաղլու (en) գյուղում։
Պատմություն
Բազմաթիվ վավերագրերում (1847, 1849, 1852) հիշատակվող Ղարադաղլուի Սբ. Գևորգ հողաշեն-փայտածածկ եկեղեցու հիմնադրման ստույգ տարեթիվն անհայտ է, սակայն 1861 թ-ից նույն անվամբ եկեղեցին արդեն հիշվում է որպես քարաշեն կառույց ։
Հայտնի է, որ Սուրբ Գևորգ եկեղեցում էին պահվում Սբ. Գևորգի և Սբ. Մինասի մասունքները.
Հայտնի է նաև, որ եկեղեցին կառուցողի մարմինը ամփոփվել է տաճարի ներսում ։
Ինչպես Սբ. Գևորգ եկեղեցին, այնպես էլ գյուղից 200 մ հարավ՝ Կուրակ գետի ձախ ափին գտնվող Սբ. Նահատակ ուխտատեղիի մատուռը 1905 թ. նոյեմբերին թուրքերը կողոպտել ու ավերել են ։
1911 թ. Գանձակի հոգևոր վարչությունը որոշել էր տուժած եկեղեցուն նվիրաբերել եկեղեցական գրքեր ։
Քահանաներ
1869 թվականին քահանա է ձեռնադրվել «Սարգիս քհնյ. Տէր Առաքելեանց ղարադաղլուեցի, ի վերայ սբ. Գէորգ եկեղեցւոյն հայոց Ղարադաղլու գեղջ» ։
Ճարտարապետություն
Բարեբախտաբար, ժամանակին եկեղեցու շինարարական արձանագրությունն ընդօրինակվել ու հրատարակվել է, որի շնորհիվ էլ պարզվում է, որ հողաշեն հին եկեղեցին քարաշեն նոր կառույցով փոխարինվել է 1855 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գորանբոյի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ գ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Կարապետ Ա Եվդոկացի
Կարապետ Ա Եվդոկացի (ծն. թ. անհտ.- 1477, Սիս), կաթողիկոս Մեծի Տանն Կիլիկիո՝ 1446 թվականից։
Կիլիկիայի կաթողիկոսության հիմնադիրը։ Սովորել է Սսի կաթողիկոսարանում և այնտեղ էլ ձեռնադրվել վարդապետ։ Այնուհետև Կիրակոս Ա Վիրապեցուց ձեռնադրվել է եպիսկոպոս և նշանակվել Թոքատի (Եվդոկիա) թեմակալ։ Կիրակոս Ա Վիրապեցու գահընկեց լինելուց հետո մեկնել է Սիս. կաթողիկոսի նկատմամբ կատարված բռնությունը դարձնելով պատրվակ՝ ձգտել է հայոց կաթողիկոսական աթոռը վերստին փոխադրել Սիս։ Այդ նպատակով ստանալով Կիլիկիո ամիրայի հաճությունը՝ Կարապետ Ա Եվդոկացին մեկնել է Եգիպտոս (Կիլիկիան ենթական էր Եգիպտոսի սուլթանությանը), սուլթան Աբուսայիդ Չաքմաքից ստացել հրովարտակ, անցել Երուսաղեմ, տեղի հայոց եպիսկոպոսությունն ու Սբ. Հակոբա վանքն ազատել պարտքերից, վերադարձել Սիս և կաթողիկոսական աթոռ հիմնել Սբ. Աննայի վանքում։ Փորձել է հասնել հայոց եկեղեցու իշխանապետության՝ աշխատելով ընդարձակել Սսի նորահաստատ կաթողիկոսության տարածա-իրավասության սահմանները։ Կյանքի վերջին տարիներին աթոռակից և հաջորդ է նշանակել Ստեփանոս Ա Սարաձորեցուն (Շուղրեցի, 1477-1488)։ Թաղվել է Սսում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիո Կաթողիկոսներ
Տարերքների տիրակալը
Տարերքների տիրակալը (The Last Airbender), Մ․ Նայթ Շյամալանի ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարվել է «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» մուլտֆիլմի առաջին եթերաշրջանի հիման վրա։ Մուլտֆիլմը, որում օգտագործվում են տարբեր տարրեր, վերցված ասիական մշակույթից, առասպելաբանությունից և մարտարվեստների տարբեր ոճերից՝ ստեղծված Մայքլ Դանթե Դիմարտինոյի և Բրայան Կոնիեցկոյի կողմից։
Ֆիլմը թողարկվել է 2010 թվականի հուլիսի 8-ին ՝ 3D ձևաչափով։
Սյուժե
Ֆիլմի իրադարձություններն տեղի են ունենում ֆանտազիաներով լեցուն աշխարհում, որը հիշեցնում է միջնադարյան Հեռավոր արվելք։ Վաղ անցյալում չորս ազգեր՝ Օդային թափառականները, Ջրի տոհմը, Հողի թագավորությունը և Կրակի երկիրը, խաղաղ ապրում էին մեկը մյուսի հետ։ Յուրաքանչյուր տոհմի ներկայացուցիչ ունակ է ղեկավարել իր տոհմի տարերքը։ Ազգերի միջև ներդաշնակությունը պահպանում էր Ավատարը, ով ունակ է կառավարել չորս տարերքները։
Բայց մի օր Կրակի երկիրը հայտարարեց պատերազմ։ Այդ ժամանակ անէացավ Ավատարի տիպիկ մարմնացումը։ Հարյուր տարի անց, երբ Կրակի երկիրն արդեն մոտ էր հաղթանակին, ջրի կախարդ Կատարան՝ իր Սոքա եղբոր հետ, գտնում է հարավային մասում Ավատարին՝ Օդի կախարդին՝ Աանգ անունով։
Լինելով եզակի, ով ունակ է վերջ դնել պատերազմին, Աանգը սկսում է ճանապարհորդել հյուսիսով, որպեսզի այնտեղ յուրացնի Օդի կախարդանքը։ Նրա հետ գնում են Կատարան և Սոքան։ Ճանապարհին նրանք ազատում են Հողի թագավորության մի քանի գյուղեր, որոնք վերցվել էին կրակի կախարդների և զինվորների կողմից։
Ժամանելով Հյուսիսային բևեռ՝ Ջրի տոհմի մայրաքաղաք, Աանգը բարելավում է ջրի կախարդանքի իր հմտություններն, որոնք ստացել էր Կատարայից իր արկածների ժամանակ։ Այդ ժամանակ Կրակի երկրի նավատորմը՝ Ծովակալ Ջաոյի հրամանատարությամբ, հարձակվում է Ջրի տոհմի քաղաքների վրա՝ Հյուսիսային բևեռում։ Ջաոն, փորձելով հաղթանակել, սպանում է Լուսնի հոգուն։ Բայց Լուսնի հոգին, իր կյանքի գնով, փրկում է հյուսիսային Ջրի տոհմի արքայադստերը՝ Յուին, ով սիրահարված էր Սոքային։ Վերջիվերջո Աանգը աքսորում է Կրակի կախարդներին Հյուսիսային բևեռից և իրեն կոչում է Ավատար, դրանով իսկ վերցնելով աշխարհն իր պատասխանատվության տակ։
Ֆիլմի ստեղծում
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2009 թվականի մարտին և ավարտվել են 2010 թվականին։ Հենց այդ թվականին ֆիլմը սկսվել է ցուցադրվել։
Ի սկզբանե ֆիլմը ուներ բնօրինակ սերիալի անվանում (Avatar: The Last Airbender), բայց ծրագիրը սկսելուց առաջ, Ջեյմս Կեմերոնը և «20th Century Fox» կինոընկերությունը ֆիլմը կոչեցին «Ավատար»։ Ուստի որոշվեց վերցնել բառը անվանումից, որպեսզի չառաջանար խառնաշփոթություն ։
Աանգի դերակատար Նոա Ռինգերը ստացել է իր դերը՝ ինտերնետ-քասթինգի միջոցով։ Նա ուղարկել էր իր մասնակցությամբ տեսահոլովակ և հայտարարվել հաղթող։
Քննադատություն
Ֆիլմը ստացել է բացասական արձագանքներ՝ քննադատների և դիտորդների կողմից ։ Rotten Tomatoes-ում գրախոսության միայն 6 տոկոսն է դրական։ IMDb-ում ֆիլմն ունի 4,4 ռեյթինգ ամբողջ 75,737 ձայներից ։ Ֆիլմը ստացել է հինգ անտիմրցանակ, ինչպես նաև որպես «Վատագույն ֆիլմ» ։ Հիմնական քննադատության առիթ են դարձել վատ դերասանական խաղը և կախարդանքների ադապտացիան։ Ինչպես նաև դերասանների վատ ընտրությունը, ավելի ճիշտ նրանց էթնիկ կազմը։ Ջրի տոհմը ունի լավ արտահայտված ինուիթական կերպարանք, իսկ կրակի ազգը նման է չինական ազգայինին։
Սիկվել
Չնայած այն փաստին, որ եղել էին մեծ թվով չարաշահումներ ֆիլմի շարունակության թողարկման վերաբերյալ, ոչ մի պաշտոնական հայտարարություն չէր արվել եռերգության մասին Մ. Նայթ Շյամալանի, Paramount Pictures և Nickelodeon Movies-ի կողմից ։
Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Շյամալանը մտածել էր երկրորդ՝ ավելի մռայլ ֆիլմի մասին, որում որպես հակառակորդ հանդես էր գալու Ազուլան՝ Սամեր Բիշիլի դերակատարմամբ։
2010 թվականի հուլիսին «New York Magazine»-ի հարցազրույցում Շյամալանը սիկվելի նկարահանումների մասին պատասխանեց. «Մոտակա մի քանի ամիսներին մենք կիմանանք կունենանք այդպիսի հնարավորություն թե ոչ» ։ Սակայն հետո ոչ մի հայտարարություն դրա մասին չեղավ։ 2010 թվականի սեպտեմբերին, երբ նրան հաջորդ հարցազրույցում հարցրին, թե արդյոք գիտի նա շարունակության թողարկվելու ամսաթիվը, ռեժիսորը պատասխանեց. «Ոչ, քանի որ գոյություն ունեն մի քանի գործոններ, որոնց պետք է ուշադրություն դարձնել»՝ ավելացնելով «Մտածում եմ, որ դա պետք է քննարկման դրվի՝ ինչպես առավելությունների, այնպես էլ թերությունների համար». :
Ատոմիզմ
Ատոմիստական տեսություն, ատոմիզմ կամ ատոմիստիկա (հունարեն՝ ἄτομον, ատոմ - «անբաժանելի» ), իրերի, բնական երևույթների և ողջ տիեզերքի առաջին կառուցվածքային բացատրությունն է։ Ուսմունք է մատերիայի դիսկրետ (ընդհատ), ընդհանուր կառուցվածքի մասին` ատոմներից և այլ տարրական մասնիկներից կազմված լինելու մասին, բնափիլիսոփայության և ֆիզիկայի ուսմունք է, ըստ որի զգայությամբ ընկալվող նյութական մարմինները կազմված են քիմիապես անբաժանելի մասնիկներից՝ ատոմներից։ Ծագել է Հնդկաստանում, Հին Հունաստանում, հետագայում զարգացում է ապրել Միջին դարերում, Նոր ժամանակներում ։
Ատոմիստների դպրոց
Ընդհանուր առմամբ ատոմների մասին ցանկացած ուսմունք անվանում են ատոմիզմ։ Մասնավորապես մ.թ.ա. 5-4 -րդ դարերում հին հունական փիլիսոփայական դպրոցը, որի ուսմունքը համարվում է ատոմիզմի ամենավաղ շրջանի պատմական ձևը։
Ատոմները անբաժանելի, անսահմանորեն փոքր մասնիկներ են։ Նրանք տարբերվում են կշռով, շարժման արագությամբ և մարմինների մեջ փոխադարձ դասավորությամբ, որոնց շնորհիվ առաջանում են տարբեր հատկություններ։ Ըստ էության գոյություն ունեն միայն ատոմներ և դատարկություն։ Ըստ այդ ուսմունքի ատոմները մանրագույն, չբաժանվող մասնիկներ են, ոչ մի տեղից չեն ծնվում և ոչ մի տեղ չեն անհետանում, որակապես միատարր են, իրենց մեջ դատարկություն չպարունակող և որոշակի ձևով օժտված մասնիկներ են։ Ատոմներն անթիվ են, քանի որ դատարկությունը անսահման է։ Ատոմի ձևերը անսահման բազմազան են։ Ատոմները ամեն գոյի նախասկիզբն են, բոլոր զգայություն ունեցող մարմինների, որոնց հատկությունները պայմանավորված են բաղկացուցիչ մաս կազմող ատոմների հատկություններով։
Հին Հնդկաստանում
Հին Հնդկաստանի փիլիսոփայության մեջ ատոմիզմը ձևավորվել է եվրոպական փիլիսոփայությունից անկախ։ Սկզբնական ձևավորումը տրված է հին հնդկական նյայա, վայշեշիկա փիլիսոփայական ուսմունքներում։
Նյայա
Գոյություն ունի մատերիական տիեզերք և ֆիզիկական աշխարհը կառուցված է չորս տիպի ատոմներից՝ հող, ջուր, կրակ և օդ։ Ֆիզիկական աշխարհն առաջացել է այդ ատոմների, նրանց հատկությունների և նրանց զուգակցումների համախմբից, ներառյալ օրգանական մարմինները, զգացմունքները և իրերի զգայության հատկությունները։ Նրան են վերաբերվում նաև ֆիզիկական սուբստանցիան՝ ակաշան, ոչ ֆիզիկական՝ ժամանակը և տարածությունը, ներառյալ նրանց տարբեր հարաբերություններն ու ձևափոխությունները։ Խելքը (մանաս) անսահման փոքր մեծություն է, ատոմների չափի։ «Ես»-ը (ատման) ամեն տեղ թափանցող (վիբխու) հավերժ և անբաժանելի ինչ-որ բան է ։
Վայշեշիկա
Վայշեշիկա փիլիսոփայական դպրոցի հիմնադիր Կանադան ատոմների մասին ուսմունքի առաջին հեղինակներից մեկն է։ Kanada (կամ Kanabhuj կան Kanabbaksha) նրա մականունն է, որը նշանակում է ատոմներ խժռող և բնորոշում է նրա համակարգը ։
Իրական աշխարհը կազմված է 9 սուբստանցիաներից. հող, ջուր, կրակ, օդ, եթեր (դիկ), ժամանակ (կալա), տարածություն (ակաշա), հոգի (ատման), ինտելեկտ կամ միտք (մանաս)։ Առաջին չորսը ատոմների կատեգորիան է։ Ամեն օբյեկտ կազմված է ատոմներից (parmanu), որոնք իրար միանալով կազմում են մոլեկուլներ (ану), ապա՝ նյութական մարմիններ։ Ատոմները հավերժ են, անբաժան, անտեսանելի, դրանք չեն տարածվում, բայց դրանցից կազմված էմպիրիկ նյութական աշխարհի մարմինները տարածվում են։ Անհատական հոգիները հավերժ է և ժամանակի ընթացքում ներթափանցում է նյութական առարկաների մեջ։ Ատոմների անվերջ շարժման հետևանքով աշխարհը, որ գոյություն ունի ժամանակի, տարածության և օդի մեջ, պարբերաբար առաջանում և մասնատվում է։ Որակական տեսակետից ատոմները բաժանվում են չորս հիմնական տեսակների, կախված իրենց ծագումից, և առաջացնում են 4 զգացողություններ՝ շոշափելիք, համ, տեսողություն, հոտառություն։ Վայշեշիկայի գնեոսոլոգիան մոտ է նյայայի կոգնիտիվ տեսությանը. մատնանշում է 4 ճշմարիտ և 4 կեղծ կոգնետիվ տեսակներ։ Ճշմարիտը օգնում է ուսումնասիրել ընկալումը, եզրակացությունը, հիշողությունը և ինտուիցիան ։
Ատոմիզմը հին Հունաստանում
Եվրոպական ատոմիզմը առավել հետևողականորեն սկիզբ է առել մ.թ.ա. 5-րդ դարում Հին Հունաստանում նախասոկրատյան ժամանակներից Լևկիպոսի, Դեմոկրիտեսի, Էպիկուրի և Լուկրեցիոսի փիլիսոփայական համակարգում։
Ըստ Լևկիպոսի
Լևկիպոսը (մ.թ.ա. 500 - մ.թ.ա. 440) ատոմիստական տեսության հիմնադիրներից մեկն է։ Գիտության մեջ ներդրել է երեք նոր հասկացություն՝ բացարձակ դատարկություն, այդ դատարկության մեջ շարժվող ատոմների և ատոմների մեխանիկական անհրաժեշտության հասկացությունները։ Նա առաջինն է սահմանել պատճառականության օրենքը և բավարար հիմունքի օրենքը. «Ոչ մի իր չի ծագում առանց պատճառի, այլ ամեն ինչ ծագում է որևէ հիմքի վրա և անհրաժեշտաբար»։
Ըստ Դեմոկրիտեսի
Նա առաջարկել է աշխարհը բացատրել նյութականությամբ, որը բացառում է գերբնական ուժերի գոյությունը և երևույթների բացատրման նրա համակողմանիությունը։ Այդ համակարգով մեկնաբանվում էր ոչ միայն նյութական, այլև հոգևոր աշխարհը, քանի որ ոգին նույնպես պատկերվում էր որպես ատոմներից կազմված։ Այսպես, ամբողջը մասերի գումար է և ատոմների պատահական շարժման հետևանքով նրանց պատահական բախումը ողջ գոյի պատճառն է։ Ատոմիզմը հերքում է կեցության անշարժությունը, քանի որ հնարավոր չէ բացատրել զգայող աշխարհում կատարվող շարժումներն ու փոփոխությունները։ Դեմոկրիտը, ձգտելով բացատրել շարժման գոյության պատճառը, Պարմենիդեսի միասնականության տեսությունը բաղդատում է բազմաթիվ առանձին ատոմների կեցության՝ համարելով նրանց նյութական, մարմնական մասնիկներ ։
Ըստ Պլատոնի
Պլատոնն (մ.թ.ա. 428/427 - մ.թ.ա. 348/347) իր Տիմեոս կամ Բնության մասին տրակտատում (մ.թ.ա. 360 թվական) ներկայացրել է իր ատոմիզմը։ Նա չորս տարրերը (հող, օդ, ջուր և կրակ) համադրել է որոշակի հավասարակողմ բազմանկյունների հետ։ Նման ասոցիացիաները առաջացել են հետևյալ պատճառներով. 5-րդ տարրն ավելացրել է Արիստոտելը։ Դա եթերն է, որը կազմված է դոդեկաեդրերից, «աստված այն ստեղծել է Տիեզերքի համար որպես նմուշ այլ տարրերի համար», սակայն նա չի համադրել պլատոնյան հինգերորդ տարրի հետ։
Ըստ Էպիկուրոսի
Էպիկուրոսը (մ.թ.ա. 342/341 - մ.թ.ա. 271/270) ժխտում էր աշխարհի գործերին աստվածների միջամտությունը և ելնում էր այն բանի ընդունումից, որ մատերիան հավերժական է և օժտված է շարժման ներքին աղբյուրով։ Աստվածներն էլ բաղկացած են ատոմներից, ինչպես տիեզերքի բոլոր իրերը, նաև մարդկային հոգին։ Ճանաչողությունը կատարվում է «իրերի տեսքերի, կերպարների՝ էյդոլների» միջոցով, որոնք, դուրս թռչելով իրերից, թափանցում են մարդկանց զգայարանների մեջ, առաջացնում զգայական ընկալումներ և պատկերներ։ Էյդոլները նյութական են, կազմված են նուրբ ատոմներից։ Վերածնելով Լևկիպոս-Դեմոկրիտեսի ատոմիզմը՝ Էպիկուրոսը նրա մեջ մտցնում է որոշ ինքնատիպ փոփոխություններ։ Օրնակ, ատոմներն իրարից տարբերվում են նաև կշռով, անվերջ է տվյալ ձևի ատոմների թիվը, իսկ բուն ձևերը վերջավոր են։ Դատարկ տարածության մեջ նույն արագությամբ շարժվող ատոմների բախման հնարավորությունը բացատրելու համար նա մտցնում է ուղիղ գծից ատոմի սպոնտան (ներքին մղումով, ինքնաբուխ) «շեղման» հասկացությունը։ Դա անհրաժեշտության և պատահականության հարաբերակցության վերաբերյալ ավելի խոր հայացքի հիմք էր, Դեմոկրիտեսի մեխանիստական դետերմինիզմի համեմատությամբ մի քայլ առաջ էր։
Ըստ Լուկրեցիուսի
Լուկրեցիուսը (, մ.թ.ա. մոտ 98 - մ.թ.ա. 55) Էպիկուրի ինքնատիպ շարունակողն է։ Մարդու կյանքի նպատակը պետք է լինի ատարաքսիան։ Հոգին մատերիայի տարատեսակ է, ակտիվ է, գործուն, ընդունակ է իրեն ենթարկել մարմինը։ Հոգին մահկանացու է, քանի որ այն հատուկ մասնիկների միայն ժամանակավոր միացություն է և, մարմնի կործանումից հետո, քայքայվում, բաժանվում է առանձին ատոմների։ Մատերիան անմահ է և անսահման, մահից հետո մարդու մարմինը գոյի այլ ձևեր է ընդունում։ Ատոմների միջև կապը պայմանավորված է ատոմների արտաքին առանձնահատուկ ձևերի շնորհիվ (կեռիկներ և այլն)։
Հակառակորդները
Ատոմիզմն ի սկզբանե ունեցել է իր հակառակորդները, որոնք մերժում էին ատոմի՝ որպես բացարձակ անբաժանելի մասնիկի գաղափարը։ Այսպես օրինակ, Անաքսագորասը և Էմպեդոկլեսը ընդունում էին մատերիայի անսահման բաժանելիությունը և անընդհատությունը։ Էմպեդոկլեսի կարծիքով, նյութական աշխարհը կազմված է չորս բաղկացուցիչ տարրերից՝ հողից, ջրից, կրակից և օդից, որոնցից և ոչ մեկը չունի բաժանելիության վերջնական սահման։ Ինչպես հայտնի է, Լուկրեցիոսն Էմպեդոկլեսին քննադատում էր բաժանելիության մեջ սահման չճանաչելու համար ։
Ատոմիստական տեսության «վերածնունդը»
17-19-րդ դդ. գիտություն այսօրվա իմաստով չկար, քանի որ ամեն մի գիտելիք մտնում էր փիլիսոփայական համակարգի մեջ կամ դուրս էր մնում այդ համակարգից և հետևաբար ատոմիզմի գաղափարը միայն աշխարհայացքային բնույթ էր կրում։
Արիստոտելը (մ.թ.ա. 384 - մ.թ.ա. 322), որի փիլիսոփայական համակարգը՝ մեկնաբանված քրիստոնեության ոգով, իշխում էր մինչև ուշ վերածննդի ժամանակաշրջանը, նույնպես հակադրվում էր ատոմիստներին։ Եվ թերևս սրանով է բացատրվում այն հանգամանքը, որ ատոմիստական տեսությունը մոռացության է տրվել մինչև 17-րդ դար, երբ Զեներթ Դանելը, Պիեռ Գասենդին և մյուսները նորից վերականգնեցին այն, և երբ ազատվելով միջնադարյան կապանքներից, սկսեց ազատ զարգանալ փորձնական բնագիտությունը։ Ատոմիզմի կողմնակիցներից նշանավոր դեմքեր են՝ Ջորդանո Բրունոն, Գալիլեո Գալիլեյը, Իսահակ Բեկմանը, Զեներթ Դանիելը, Սեբաստիան Բասոն, Պիեռ Գասենդին, Ռոբերտ Բոյլը, Իսահակ Նյուտոնը, Միխայիլ Լոմոնոսովը, Ջոն Դալթոնը, Ամեդեո Ավոգադրոն, Ալեքսանդր Բուտլերովը, Դմիտրի Մենդելեևը և ուրիշները իրենց աշխատություններում ատոմիզմը ներկայացրել են որպես մատերիայի կառուցվածքի ֆիզիկա-քիմիական տեսություն։
Ըստ Դեկարտի
Դեկարտը (1596-1650)՝ իր ժամանակաշրջանի խոշորագույն մտածողներից մեկը, բանավիճելով Գասենդիի հետ, անհնար էր համարում ոչ միայն ատոմների, այլ նաև դատարկության գոյությունը՝ ընդունելով, որ տարածությունը ևս նյութական է։ Նյութի անսահման բաժանելիությունը, ըստ Դեկարտի, բխում է նյութի և տարածության միասնությունից, քանի որ վերջինս ենթադրվում է անսահմանորեն բաժանելի ։ Այդ կապակցությամբ Պիեռ Գասենդին գրել է Դեկարտյան դատողությունների քննադատական վերլուծությունը («Disquisitio ad v ersus Cartesium»)։
Ըստ Հերցի
Հերցը (1857-1894), ժխտելով ատոմիզմի գաղափարը, գրել է. «Ամենաընդհանուր փորձն ապացուցում է, որ բնությունը անսահման փոքրի մեջ միշտ և բոլոր իմաստներով ցուցաբերում է անընդհատություն» ։
Ըստ Ջորդանո Բրունոյի
Ջորդանո Բրունոյի (1548-1600) գլխավոր երկերն են «Պատճառի, նախասկզբի և միասնականի մասին», «Անվերջության, տիեզերքի և աշխարհների մասին» փիլիսոփայական դիալոգները։ Հետևողականորեն նույնացնելով անսահման Աստծուն բնության հետ՝ Բրունոն հավաստում էր բուն բնության անսահմանությունը։ Աշխարհներն անթիվ են և բնակեցված են։ Երկնային և երկրային աշխարհը ֆիզիկապես միատարր է և կազմված է հողից, ջրից, օդից, կրակից ու եթերից։ Գոյություն ունի համաշխարհային հոգի, ընդ որում այդ հոգին նա ըմբռնում էր իբրև կյանքի սկզբունք և իբրև հոգևոր սուբստանցիա, որը գտնվելով առանց բացառության բոլոր իրերի մեջ, կազմում է նրանց շարժիչ սկզբնապատճառը։ Այստեղ, անտիկ մատերիալստների մեծամասնության նման, Բրունոն հանգում է հիլոզոիզմին։
Ըստ Գալիլեո Գալիլեյի
Գալիլեո Գալիլեյը (1564-1642) քննադատում էր Արիստոտելի հեղինակությանը կուրորեն խոնարհվելը։ Գալիլեյի աստղագիտական հայտնագործությունները եղան Կոպեռնիկոսի հելիոցենտրիկ համակարգի ճշմարտության ապացույցը։ Գալիլիեյը գտնում էր, որ աշխարհն անվերջ է, մատերիան հավերժական է, բնությունը միասնական է։ Բնության հիմքում ընկած է մեխանիկայի օրենքներին ենթարկվող բացարձակապես անփոփոխ ատոմների խիստ մեխանիկական պատճառականությունը։ Բնության ճանաչողությունը սկսվում է դիտարկումից, փորձից։
Ըստ Զեներթ Դանիելի
Զեներթ Դանիելը (գերմ. Daniel Sennert, 1572-1637) 16-17-րդ դարերի մտածողներից առաջինն էր, որ փորձեց վերականգնել հին ատոմիստական տեսությունը։ Նա առաջիններից էր, որ քիմիական երևույթները փորձեց բացատրել ատոմիստական տեսությամբ։ Ինչպես օրինակ, ոսկու ատոմները որևէ թթվային միջավայրում քաքայելուց հետո, սուբլիմացիայի ժամանակ պահպանում են իրենց հատկությունները, և այդ պատճառով էլ հնարավոր է ոսկին անջատել միացություններից։ Նա խոսում է պարզ ատոմների՝ էլեմենտների մասին և երկրորդ կարգի էլեմենտների մասին (մոլեկուլի նախատիպը)։ Դա կարևոր նորամուծություն էր կորպուսկուլյար տեսության մեջ՝ հին ատոմիստական տեսության մեջ չկար մոլեկուլ հասկացությունը։ Բոլոր մարմինները, ներառյալ կրակը, օդը, ջուրը, հողը (Արիստոտել), կազմված են մոլեկուլներից (Դեմոկրիտես)։ Պարզ ատոմներից առանձնացնում է կորպուսկուլյար ատոմը (atoma corpuscula)՝ այն սահմանային մասնիկը մինչև ինչքան բնությունը թույլ է տալիս բաժանել, սրանցից առաջանում են բարդ մարմինները։ Բոլոր ատոմներն ունեն նախնական որոշակի ձև և միայն ատոմների և մարմինների շարժմամբ է պայմանավորված ամեն փոփոխություն։ Ատոմները իրար միանում են Աստծո կողմից ստեղծված ձևից ելնելով։ Կտրականապես հերքում է ատոմների միմյանց հանդիպելու և մարմիններ ձևավորելու կույր պատահականությունը ։
Ըստ Սեբաստիան Բասոյի
Սեբաստիան Բասոյի (ֆր. Sébastien Basson, 16-17-րդ դարեր) մատերիան կազմված է չորս տեսակ ատոմներից (հող, ջուր, օդ, կրակ)։ Ատոմներն իրար միանալով կազմում են մոլեկուլ։ Ի տարբերություն Դեմոկրիտի և Էպիկուրի, համարում էր, որ ատոմների միջև տարածությունը դատարկ չէ, այլ լցված է նուրբ մատերիայով՝ կրակի նման հատուկ սուբստանցիայով։ Այն նույնացնում էր ստոիկների պնևմայի (հունարեն՝ Λνεύςα-շունչ, օդ) հետ։ Կարելի է ասել, որ Բասոն միավորել է անտիկ շրջանի երկու հակառակ փիլիսոփայական ուղղությունները՝ Էպիկուրիզմն ու ստոիցիզմը։ Նաև համարում էր, որ մատերիայի բոլոր փոփոխությունները ատոմների շարժման և վերադասավորման արդյունք է։
Ըստ Իսահակ Բեկմանի
Իսահակ Բեկմանը (1588-1637) հերքելով Արիստոտելի կրոնական մեկնաբանությունները, Սեբաստիան Բասոյից անկախ եկել է այն եզրահանգման, որ մատերիան կազմված է ատոմներից։ Ժամանակակից ատոմիզմի հիմնադիրներից մեկն էր նա։ Չնայած իր գաղափարները չի հրատարակել, սակայն էականորեն ազդել է իր ժամանակակիցների մտքի վրա։ Նրան անվանել են ժամանակակից Կոպեռնիկոս։ Մահից հետո, 1644 թվականին նրա եղբայրը հրատարակել է որոշ դիտարկումներ ։
Ըստ Պիեռ Գասենդիի
Պիեռ Գասենդին (1592-1655) Էպիկուրի տեսությանն ավելացնում է, որ ատոմները Աստծո ստեղծածն են։ Ատոմիստիկայի տեսությունը հարստացնում է մոլեկուլ հասկացությամբ (concreticulae- ատոմների սերտաճուկներ)։ Ըստ Պիեռ Գասենդիի ատոմների քանակը և ձևը վերջավոր և հաստատուն մեծություն է։ Ատոմները ոչ ծնվում են, ոչ էլ անհետանում, հետևաբար կենդանի բնության քանակը անփոփոխ է մնում։ Ատոմները իրարից տարբերվում են կշիռով և բնածին շարժման ընդունակությամբ։ Ամեն ինչի շարժումը պայմանավորված է Աստծո կողմից ստեղծված ատոմների բնածին շարժմամբ։ Կենդանիների հոգին ամենաշարժուն ատոմներից է կազմված, որոնք ունեն զգայող բանականություն ։
Ըստ Նյուտոնի
Բոյլից հետո ատոմիզմի գաղափարը ընդունեց նաև Նյուտոնը (1642-1726), որը ատոմական կառուցվածք էր վերագրում ոչ միայն մատերիային, այլև լույսին, չհերքելով ատոմի Աստծո կողմից ստեղծված լինելը։ Նյուտոնի միջոցով ատոմները մտան դասական մեխանիկայի բնագավառ։
Ըստ Բոշկովիչի
Ռուջեր Իոսիպ Բոշկովիչը (1711-1787) ստեղծեց յուրահատուկ տեսություն (ատոմը որպես ուժի կենտրոն), որը մեծ ազդեցություն ունեցավ Ֆարադեյի ֆիզիկական դաշտի կոնցեպցիայի ձևավորմոն վրա։ Նա առաջին էր Եվրոպայում, որ ընդունեց Նյուտոնի դասական ձգողության տեսությունը և առաջարկեց Նյուտոնի տեսության և Լայբնիցի հայացքների սինթեզը։
Ըստ Բոշկովիչի, մատերիան կազմված է ձգողություն չունեցող ատոմ-կետերից, որոնք հանդիսանում են ունիվերսալ օրենքին ենթարկվող ուժի կենտրոն։ Փոքր տարածություններում ատոմների միջև այդ ուժերը գործում են որպես վանող, թույլ չտալով ատոմներին ընկնել (այդ է պատճառը, որ նյութական մարմինները ձգողությամբ են օժտված)։ Մեծ տարածություններում այդ ուժերը նկարագրվում են Նյուտոնի երկրի ձգողության օրենքներով։ Միջանկյան տիրույթներում ուժերը կարող են լինել և՛ վանողական, և՛ ձգողական, մի քանի անգամ փոխելով իրենց ուղղությունը՝ ատոմների միջև տարածության փոփոխությանը համապատասխան։ Տարածությունից կախված ուժի փոփոխության բնույթին համապատասխան Բոշկովիչը կարող էր քանակապես և որակապես բացատրել մատերիայի այնպիսի հատկություններ, ինչպիսիք են՝ ամրությունը, խտությունը, հոսունությունը, ծանրությունը, կպչողականությունը, քիմիական փոխազդեցությունները, օպտիկական հատկությունները։ Բոշկովիչի տեսությունը իր ժամանակակիցների կողմից չի հասկացվել և չի ընդունվել։ Հարյուր տարի անց այն նշանակություն ստացավ Ֆարադեյի ֆիզիկական դաշտի տեսությունում։
Ըստ Ջոն Դալթոնի
1808 թվականին Ջոն Դալթոնը (1766-1844) կենդանություն տվեց ատոմիզմին։ Անբաժան մասնիկ ասելով նա հասկանում էր քիմիական տարրեր։ Նա գրել է.
Դալթոնն ատոմի գաղափարը հետագայում լայնորեն կիրառեց բնագիտության մեջ, որի հիման վրա էլ նա հայտնագործեց բազմապատիկ հարաբերությունների օրենքը։ Ամբողջովին ընդունելով Դեմոկրիտեսի ատոմիզմը, նա նշում է, որ բաժանելիության սահման պատկերող օբյեկտը ատոմն է, որովհետև բառացի նշանակում է անբաժանելի։ Դալթոնը կիրառում է ատոմական կշիռ հասկացությունը և ստանում թվային արժեքներ, համոզված լինելով, որ դրանք բնորոշում են հին ատոմիզմի (Դեմոկրիտեսի) բացարձակ անբաժանելի ատոմները ։ Այդ թվային արժեքները պատմական նշանակություն ունեցան։ Ատոմիստական ուսմունքը լայն ճանաչում ստացավ և սկսեց անհանգստացնել որոշ ճանաչված գիտնականների (սակայն հետագայում հիմնավորվեց, որ իրոք այդ թվային արժեքները հիմնականում չեն համապատասխանում քիմիական տարրերի ատոմներին)։ Այսպես, Ֆարադեյը գտնում էր, որ չնայած լայն տարածմանը, ատոմիստական ուսմունքը միայն հիպոթետիկ բնույթի է և պետք է խիստ սահմանազատել փաստերից ։
Մայերը (1814-1878) նույնպես ուշադրություն է դարձրել ատոմի վերացական, մտային բնույթին, համեմատել է դիֆերենցիալի հետ՝ նկատելով, որ դրանք չեն կարող դառնալ մեր ուսումնասիրության առարկան։ Սակայն, եթե անհրաժեշտ է ատոմի հասկացությունը գործածել գիտության մեջ, ապա միայն հարաբերականորեն անբաժանելի, հարաբերական ատոմի իմաստով ։ Այդ կոչերը և դիտողությունները, սակայն, այն ժամանակի լայն գիտական շրջաններում համապատասխան ուշադրության չեն արժանացել։
Ատոմիստական տեսությունը համարյա միշտ հանդես է եկել իբրև մատերիալիստական աշխարհըմբռնման հիմք։ Բայց հին ատոմիստական տեսությունը համարյա միշտ մետաֆիզիկական էր, քանի որ բացարձակացնում էր դիսկրետության գաղափարը և ենթադրում էր մատերիայի վերջին, անփոփոխ էության աշխարհի «առաջնային աղյուսների» առկայությունը։
Ատոմի բաժանելիություն, փոխակերպումներ
Բացարձակ անբաժանելի ատոմի գաղափարը ֆիզիկայում ընդունվում էր մինչև 20-րդ դ. սկիզբը, երբ ռադիոակտիվության տեսությունը ապացուցեց ոչ միայն ատոմների բաժանելիությունը, բարդ լինելը, այլև փոխադարձ փոխակերպումը։ Չնայած Ջոզեֆ Ջոն Թոմսոնը 1897 թվականին փորձնականորեն հայտնաբերել էր էլեկտրոնը, բայց դեռ մինչև 1901 թվականին դժվար էր հավատալ, որ կան ատոմից փոքր մասնիկներ։ Այդ կապակցությամբ Թոմսոնը գրեց «Ատոմից փոքր մասնիկներ» հոդվածը։ Սակայն դրանից հետո ատոմի փոխարեն էլեկտրոնը համարվեց անբաժան մասնիկ։ 1919 թվականին Ռեզերֆորդը հայտնաբերեց նոր մանրագույն մասնիկ՝ պրոտոնը։ 1930-ական թվականներին «հատիկների» թիվը մեծացավ և նրանք ստացան ընդհանուր անվանում՝ «տարրական մասնիկներ» և ստանձնեցին նույն բացարձակ անբաժանելի ատոմների դերը։ Ներկայումս հայտնի են մոտ 200 տարրական մասնիկներ։ Ռոբերտ Հոֆշտադտերը 1960 թ. հայտնաբերեց (1961 թվականին Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի արժանացավ), որ պրոտոնը կորիզ ունի և այն անվանեց քեռն։ Եվ այսպես շարունակվում են ուսումնասիրությունները մյուս տարրական մասնիկների վերաբերյալ։
Ալիքային հատկություն
Մասնիկ-ալիքային երկվություն կոնցեպցիայի համաձայն մասնիկները միկրոաշխարհում օժտված են ոչ միայն կորպուսկուլյար (մասնիկային), այլև ալիքային հատկություններով։ 1927 թվականին Քլինտոն Դևիսոնը (1881-1958) Ջերմերի (1896-1971) հետ հայտնաբերեցին էլեկտրոնների դիֆրակցիան նիկելի միաբյուրեղի վրա՝ հաստատելով 1924 թ.-ին միկրոմասնիկների կորպուսկուլյար-ալիքային բնույթի մասին դը Բրոյլի թեկնածուական աշխատանքում առաջ քաշած հիպոթեզը ։ Գիտափորձը ստացել է Դեյվիսոն-Ջերմերի փորձ անունը։
1937 թվականին «Բյուրեղներում էլեկտրոնների դիֆրակցիայի փորձարարական հայտնագործության համար» Դևիսոնը և Թոմսոնը (1892-1975) արժանացել են Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի (1906 թվականին Թոմսոնի հայրը )։
Ժամանակակից ատոմիզմը ընդունում է մոլեկուլների ատոմների, «տարրական մասնիկների» և մյուս միկրոօբյեկտների բազմազանությունը մատերիայի կառուցվածքի մեջ, նրանց անսպառ բարդությունը, մի ձևից մյուսին փոխարկվելու ընդունակությունը։ Տարբեր դիսկրետ/ընդհատ միկրոօբյեկտների գոյության մեջ նա տեսնում է քանակական փոփոխությունների՝ որակականների անցման օրենքի դրսևորումը։ Տարածական մասշտաբների փոքրացումը կապված է մատերիայի որակապես նոր գոյացումներին անցնելու հետ։ Բայց ժամանակակից ատոմիստական տեսությունը մատերիան համարում է ոչ միայն դիսկրետ, այլև անընդհատ։ Միկրոմասնիկների միջև եղած փոխազդեցության ուժերը փոխազդում են անընդհատ դաշտերի՝ էլեկտրամագնիսական, միջուկային և այլ դաշտերի միջով, որոնք անխզելիորեն կապված են «տարրական» մասնիկների հետ։ Ժամանակակից ատոմիզմը ժխտում է մատերիայի վերջին, անփոփոխ էության առկայությունը և ելնում է մատերիայի քանակական ու որակական անվերջությունից։
Հին ատոմիզմը վերջնականապես չի հերքվել ճիշտ այնպես, ինչպես չի ապացուցվել բացարձակ բաժանելիության գաղափարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի պատմություն Կատեգորիա:Հին հունական փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ատոմիստներ Կատեգորիա:Մատերիալիզմ Կատեգորիա:Փիլիսոփայության պատմություն Կատեգորիա:Իմացաբանական տեսություններ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տեսություններ Կատեգորիա:Նախասոկրատեսյան փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հին Հունաստանի փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Քիմիայի պատմություն Կատեգորիա:Մետաֆիզիկական տեսություններ Կատեգորիա:Բնության փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական ուղղություններ և դպրոցներ Կատեգորիա:Գիտության փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Մտքերի պատմություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական շարժումներ Կատեգորիա:Հնդկական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Անտիկ փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Արևելյան փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Բուդդայականության հասկացություններ Կատեգորիա:Գիտական տեսություններ Կատեգորիա:Մետաֆիզիկայի հասկացություններ
Վլադիմիր Դալ
Վլադիմիր Իվանովիչ Դալ, ռուս գրող, բառարանագիր, ազգագրագետ։
Հրատարակումներ
Մշակել և հրատարակել է «Ռուսական հեքիաթներ, հնգյակ առաջին» (1832), «Եղելություններ և հեքիաթներ» (գիրք 1-4, 1833-1839) ժողովածուները։ Կազակ Լուգանսկի կեղծանվամբ լույս է ընծայել «Սպասյակը» (1845), «Պավել Ալեքսեևիչ Իգրիվի» (1847) ստեղծագործությունները, ապա 1861-1862 «Ռուս ժողովրդի առակները», որը պարունակում է 8000-ից ավելի առակ, առած, ասացվածք։ Դալը անդրադարձել է ժողովրդական բանահյուսության լեզվին, առաջին անգամ կատարել է ռուսերենի բարբառների դասակարգում («Ռուսերենի բարբառների մասին», 1852)։ «Կենդանի վելիկոռուսերենի բացատրական բառարանում» (հատոր 1-4, 1863-1866), որն ընդգրկում է 200000 բառ, իրենց արտացոլումն են գտել 19-րդ դարի ռուսաց գրավոր ու բանավոր լեզուների և բարբառների բառապաշարը, փոխառությունները, դարձվածքները։ Նա նյութը դասակարգել է ըստ բների՝ բառակազմական, իմաստաբանական (նաև ստուգաբանական) ն այլ լեզվաբանական հատկանիշների հիման վրա։ Բառարանն ունեցել է մի քանի հրատարակություն։ Այս աշխատության համար։ Դալը արժանացևլ է Լոմոնոսովի անվան մրցանակի, միաժամանակ նրան շնորհվել է պատվավոր ակադեմիկոսի կոչում (1863)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս ազգագրագետներ Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Բառարանագիրներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինայում ծնվածներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ
Հույն-իտալական պատերազմ
Հույն-իտալական պատերազմ (Ελληνοϊταλικός Πόλεμος) կամ հունական պատերազմ (Guerra di Grecia), պատերազմական գործողություններ Իտալիայի և Հունաստանի թագավորությունների միջև, որն ընթացել է 1940 թվականի հոկտեմբերի 28-ից մինչև հաջորդ տարվա ապրիլի 23-ը ։
Պատմություն
Հունաստանի կառավարության կողմից ուլտիմատումը մերժվել է, որի արդյունքում ժամը 5-ի շրջակայքում իտալացիները ռազմախուժում սկսեցին։
Իտալացիների հարձակումը սկսեց Էպիրուսի և Արևմտյան Մակեդոնիայի ափամերձ գոտիներից։ Նախքան 3-րդ իտալական դիվիզիան (11 000 զինվորներ) անցնում էր Պինդոսի լեռները հունական բանակը նախահարձակ եղավ և պատերազմական գործողությունները տեղափոխեց Հյուսիսային Էպիրուս՝ Իտալիայի կողմից բռնազավթված Ալբանիայի տարածք։
1941 թվականի հունվարին հունական բանակը ռազմակալել է ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունեցող Կլիսուրայի լեռնանցքը։ Հույները կարողացան վտարել իտալական ուժերին իրենց երկրի տարածքից։ Հունաստանի պաշտպանական բանակի հաղթանակն առաջին հաղթական մարտն էր հակաֆաշիստական կոալիցիայի երկրների դեմ։
Հույն հայտնի հնագետ և պատերազմի մասնակից Մանոլիս Անդրանիկոսը գրում է.
Չնարողանալով դիմադրել հույներին Իտալիան ստիպված է լինում դիմել ֆյուրեր Ադոլֆ Հիտլերի օգնությանը։ Գերմանական Լյուֆտվաֆեն 1941 թվականի ապրիլի 6-ին ռազմախուժում է Բալկաններ և սկսում է հրետակոծել Հունաստանի սահմանները։ Սկսվում է Նացիստական Գերմանիայի Հունական ռազմագործողությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Իտալիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Բանավեճ աբորտի խնդրի շուրջ
Բանավեճ աբորտի խնդրի շուրջ, շարունակական բանավեճ արհեստական աբորտի բարոյական և իրավական կարգավիճակի շուրջ։ Այս բանավեճի մասնակիցները բաժանվում են երկու հիմնական խմբերի, որոնք իրենց անվանում են ընտրության կողմնակիցներ կամ այլի շարժում (ընդգծելով հղիության ընդհատման մասին որոշում կայացնելու կնոջ իրավունքը), և կյանքի պաշտպանության շարժում, կամ պրոլայֆ (ընդգծելով սաղմի կամ պտղի՝ հասունանալու և ծնվելու իրավունքը)։ Երկու անուններն էլ համարվում են սադրիչ, և որոշ լրատվամիջոցներ խորհուրդ են տալիս օգտագործել «աբորտի իրավունքի շարժում» և «աբորտների դեմ շարժում» ավելի չեզոք արտահայտությունները ։ Երկու շարժումներն էլ ներկայացված են տարբեր երկրներում, որոնք ձգտում են ազդել հասարակական կարծիքի վրա և օրենսդրության մեջ հասնել իրենց դիրքերի արտացոլմանը։
Շատ մարդկանց համար աբորտի խնդիրն առաջին հերթին բարոյական է, որը կապված է մարդու կյանքի սկզբի, պտղի իրավունքների, կնոջ ինքնորոշման իրավունքի և այն մասին, թե արդյոք այլ մարդիկ իրավունք ունեն որոշումներ կայացնել իր մարմնի վերաբերյալ։ Աբորտի խնդրի շուրջ բանավեճը շատ երկրներում իրականացվում է պետական քաղաքականության մակարդակով։ Աբորտների հակառակորդները պայքարում են դրանց սահմանափակումների կամ արգելքների ընդունման, պահպանման և ընդլայնման, իսկ աբորտի իրավունքի կողմնակիցները՝ նման օրենքների վերացման կամ մեղմացման համար։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ժամանակակից քննարկումները, թե արդյոք սաղմը կամ պտուղը մարդ է, բարդացնում են երեխաների ժամանակակից իրավական կարգավիճակը։ Ժամանակակից իրավական նորմերի համաձայն, երեխաները լիարժեք քաղաքացիներ չեն մինչև չափահաս դառնալը, երբ նրանք ձեռք են բերում քաղաքացիական իրավունքների և պարտականությունների ամբողջությունը։ Միևնույն ժամանակ, 19-րդ դարից ի վեր երեխաները հանցագործությունների մասին օրենսդրության շրջանականերում համարվում են անձինք։ Իրավական տեսանկյունից, եթե պտուղը անձ է, ապա ծայրաստիճան հատուկ պայմանների։ Այն գոյություն ունի այլ անձի մարմնի ներսում և, որպես կանոն, չի կարող լինել որևէ այլ անձի կողմից որևէ ուղղակի գործողության առարկա։ Իրավագիտության համար այս հանգամանքը մեծ խնդիրներ է առաջացնում պտուղը որպես անձ ճանաչելու հարցում :.
Այսօր հղիության արհեստական ընդհատման օրինական կարգավիճակի վերաբերյալ կան տարբեր տեսակետներ՝ ամբողջական արգելքի պահանջից, նույնիսկ կնոջ կյանքին վտանգ սպառնալու դեպքում, մինչև լիարժեք օրինականացումը և աբորտի պետական ֆինանսավորումը ։
Տերմինաբանություն
Աբորտի խնդրի շուրջ բանավեճի մեջ օգտագործվող շատ հասկացություններ համարվում են քաղաքական ֆրեյմինգի օրինակներ՝ սեփական դիրքորոշումը համոզելու և ընդդիմախոսների դիրքորոշումը վարկաբեկելու նպատակով օգտագործվող բառերի խումբ։ Օրինակ, «հանուն ընտրության» և «հանուն կյանքի» արտահայտությունները հղում են անում այնպիսի համընդհանուր արժեքների, ինչպիսիք են ազատությունը, և ենթադրում են, որ ընդդիմախոսները դեմ են «ընտրության իրավունքին» կամ «դեմ են կյանքի իրավունքին» ։ Այդ բանավեճի որոշ մասնակիցներ իրենց հակառակորդներին նկարագրելու համար օգտագործում են նրանց արտահայտությունները, օրինակ աբորտների կողմնակիցներ։ Միևնույն ժամանակ, այդ հասկացությունները միշտ չէ, որ ճշգրիտ արտահայտում են մարդկանց հայացքները, օրինակ, ԱՄՆ-ում անցկացված հարցման տվյալների համաձայն, 10 ամերիկացիներից 7-ն իրենց համարել են ընտրության իրավունքի կողմնակիցներ, ընդ որում, հարցվածների երկու երրորդն ասել է, որ պաշտպանում է կյանքի իրավունքը ։
Հակասություններ կան նաև այն մասին, թե ինչ բառեր պետք է օգտագործվեն մինչև երեխայի ծնվելը։ Աբորտին դեմ մարդիկ «սաղմը» և «պտուղը» համարում են բժշկական տերմինները, որոնք  ժխտում են մարմնի մարդկային էությունը ։ Մյուս կողմից, աբորտի իրավունքի շատ կողմնակիցներ կարծում են, որ «չծնված երեխա» արտահայտությունը, որն օգտագործում է պրոլայֆ շարժումը, էմոցիոնալ է և ոչ գիտական ։
Սաղմը հանդիսանում է մարդ
Աբորտները արգելելու կողմնակիցների հիմնական փաստարկն այն է, որ սաղմը մարդ է։ Ի հաստատումն այդ թեզի բերում են այնպիսի փաստեր, ինչպիսիք են սաղմի մոտ առանձին յուրահատուկ գենոմի առկայությունը և տարբեր ֆիզիկական հատկություններ, որոնք ներարգանդային զարգացման ընթացքում սաղմը դարձնում են  ֆիզիկապես մարդուն ավելի նման (օրինակ, վերջույթները, աչքերը, ականջները, մատները և այլն)։ Էմբրիոնը մարդոն նմանացնելով՝ աբորտների հակառակորդները աբորտը հավասարեցնում են սպանության ։
Պտղի ֆիզիկական տառապանք
Այն թեզի հստակեցումներից մեկը, որ սաղմը կամ պտուղը մարդ է, փաստում է, որ աբորտի ժամանակ նա ցավ է ապրում։ Ի պաշտպանություն այս թեզի, հաճախ նշվում է «Լուռ ճիչ» քարոզչական ֆիլմը, որը ցույց է տալիս պտղի ուլտրաձայնային պատկերների մի շարք՝ արված հղիության հասունության 12 շաբաթվա ընթացքում հղիության արհեստական ընդհատման ժամանակ։ Նկարները մեկնաբանում է գինեկոլոգ և աբորտի կայուն հակառակորդ՝ Բերնարդ Նաթանսոնը։ Ըստ պատկերների նրա մեկնաբանության, պտուղը վախից հարվածում է նրանց վրա, փորձում է ցատկել վիրաբուժական գործիքներից և ցավից գոռում է ։
Պատասխանատվություն սեռական կապի համար
Աբորտների արգելքի կողմնակիցները նշում են, որ տղամարդն ու կինը պոտենցիալ պատասխանատվություն են կրում սեքսուալ կապի մեջ մտնելու համար, որի արդյունքը կարող է դառնալ հղիությունը, քանի որ հակաբեղմնավորման ցանկացած միջոցի հուսալիությունը 100 տոկոսանոց չէ ։ Այլ կերպ ասած, աբորտների հակառակորդների տեսանկյունից անցանկալի հղիությունից ազատվելու ցանկություն ունեցող մարդիկ դեռևս չծնված երեխայի հաշվին լուծում են իրենց մեղքով առաջացած խնդիրը, որը, ի տարբերություն իրենց, ստեղծված իրավիճակում մեղավոր չէ։
Կրոնական փաստարկներ
Աբորտների դեմ շարժումը սերտորեն կապված է տարբեր եկեղեցիների և կրոնական կազմակերպությունների հետ։ Օրինակ, Ռուսաստանում աբորտների դեմ խոշորագույն կազմակերպություններից մեկը՝ «Կյանքի մարտիկները», սերտ համագործակցությամբ աշխատում է Ռուս ուղղափառ եկեղեցու հետ ։ Աբորտների հակառակորդները հաճախ են անրադառնում կրոնական դրույթներին և կրոնական առաջնորդների արտահայտություններին, մասնավորապես, այն մասին, որ հղիության արհեստական ընդհատումը մեղք է ։