cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լանդշաֆտների երկրաքիմիա
Ուսումնասիրում է քիմիական տարրերի ու միացությունների շրջանառության, միգրացիայի և կուտակման օրինաչափությունները լանդշաֆտներում։ Օգտագործում է երկրաքիմիայի և լանդշաֆտագիտության ուսումնասիրությունների մեթոդները։
Նպատակ
Նպատակն է՝ լանդշաֆտի բաղադրամասերում քիմիական տարրերի քանակի, շարժման տեմպերի ու ձևերի բացահայտումը և քարտեզագրումը։ Նվաճումներն օգտագործվում են գյուղատնտեսության, հանքավայրերի որոնման և առողջապահության բնագավառներում։
«Լանդշաֆտների երկրաքիմիա» գիտական հասկացությունն ու նրա հետազոտման մեթոդների առաջինը տվել է խորհրդային գիտնական Բ. Բ. Պոլինովը։
Կատեգորիա:Ֆիզիկական աշխարհագրություն
Համլետ Դավթյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1955 թվականին Երևանում ։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։
Եղել է մի շարք թերթերի (մասնավորապես՝ առաջին «Երկիր» օրաթերթի) գլխավոր խմբագիր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ վրացագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Մյուֆիդե Քադրի
Մյուֆիդե հանըմ Քադրի (Müfide hanım Kadri, ), թուրք նկարչուհի և կոմպոզիտոր, Թուրքիայի առաջին նկարչուհիներից մեկը։ Քարդին առաջին կինն է, ով Օսմանյան կայսրությունում եղել է պրոֆեսիոնալ նկարչության ուսուցչուհի։ Նա հիմնականում մարդկային կյանքի դրվագներ է պատկերել։
Կենսագրություն
Մյուֆիդեն դեռ մանուկ հասակում կորցրել է մորը։ Նրան որդեգրել է իր հեռավոր բարեկամ Քադրի բեյը, ով երեխա չի ունեցել ։ Նա տանը պարապել է կրկնուսույցների հետ, ովքեր բացահայտել են աղջկա նկարչական տաղանդը։ Նա սկսել է զբաղվել նկարչությամբ 10 տարեկանից սկսած և վարպետության դասեր է առել Օսման Համդի Բեյից ։ Այնուհետև դասեր է առել Սալվատորե Վալերիից (1856—1946), ով «Սանայե Նեֆիսե Մեքթեբի» արվեստների դպրոցի պրոֆեսոր էր։ Նա սովորել է նվագել ֆորտեպիանո, ջութակ և երաժշտական ավանդական գործիքներ, այնպիսիք ինչպիսիք են ուդը և քամանչան ։
Համդի բեյի պնդմամբ, նա իր նկարներից մի քանիսը ուղարկել է Մյունխեն, որտեղ նկարները արժանացել են ոսկե մեդալների ։ Շուտով երբ նա նշանակվեց Ստամբուլի աղջիկների երաժշտական դպրոցի ուսուցչուհի, Քադրիին առաջարկեցին զբաղեցնել նաև արվեստների և ասեղնագործության ուսուցչուհու հաստիքը։ Ադիլե սուլթանի պալատում նա նկարչության դասեր է տվել Աբդուլ Համիդ II սուլթանի դստերը ։ Այդ ընթացքում նա գրել է նաև երաժշտություններ՝ տարբեր ստեղծագործությունների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք նկարիչներ Կատեգորիա:Թուրք կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության նկարիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Հայերի ցեղասպանությունը կանադական մամուլում
Հայերի ցեղասպանությունը կանադական մամուլում (ֆրանս.` «Le Genocide Armenien dans la Presse Canadienne», անգլ.` «The Armenian Genocide in the Canadian Press»), Թուրքիայում հայերի ցեղասպանությանը վերաբերող՝ Կանադայի ֆրանսալեգու և անգլիալեզու մամուլում տպագրված հոդվածների արտատպվածքների ժողովածու։ Առաջին հատորը հրատարակվել է 1985 թ. Կանադայի Հայ դատի հանձնախմբի (Մոնրեալ) կողմից։ Ամփոփում է 1915 թ. մարտի 23-ից մինչև 1916-ի մարտի 27-ը ընկած ժամանակամիջոցում կանադական մամուլում հրապարակված նյութերը։ Հատորն ընդհանուր առմամբ ընդգրկում է առաջատար թերթերի («Լը Կանադա», «Լը Դըվուար», «Լը Դրուա», «Լա Պատրի», «Լա Պրես», «Մանիթոբա ֆրի Փրես», «Դեյլի Թելեգրաֆ», «Մոնրեալ Ղեյլի Սթար», «Օտտավա Իվնինգ Ջոռնըլ» և այլն) 134 արտատպվածք։ Ժողովածուն բացվում է Ժ. Լիպարիտյանի ներածականով (անգլ. և ֆրանս.)։
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Սեն Ժուլիեն դու Գուա
Սեն Ժուլիեն դու Գուա (Saint-Julien-du-Gua), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 177 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.96 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 13 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 53-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,1 %։ 53 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 48 անձ (31 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 31 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չելես
Չելես  (Cheles), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բադախոս, ինչպես նաև Էստրեմադուրա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լյանոս-դե-Օլիվենաս շրջանում։ Տարածքը ՝ 47,90 կմ²։ Բնակաչությունը ՝ 1261 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 51 կմ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիա
Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիա (თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია), Վրաստանի և Կովկասի ամենահին համալսարաններից մեկն է։ Տեղեկայված է Թբիլիսիում՝ Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոնի հարևանությամբ՝ Ռուսթավելի պողոտայում։
Պատմություն
Վրաստանի գեղարվեստի ակադեմիան հիմանդրվել է 1922 թվականին մարտի 8 Կրթության ժողովրդական կոմիտեի որոշմամբ։ Ստեղծվել են գեղանկարչության, քանդակագործության, գրաֆիկայի և ճարտարապետության ֆակուլտետները։ 1927 թվականին բացվել է կերամիկայի ֆակուլտետը, 1922 Մոսե Թոիձեն հիմնել է արվեստի դպրոցը, որը վերապատրաստումներ ու կրթական ծրագրեր էր իրականացնում Ակադեմիա ընդունվելու ցանկություն ունեցողների համար։ Ակադեմիան տեղակայված է 1858-1860 թվականներին Թիֆլիսի քաղաքագլուխ, հասարակական, քաղաքական գործիչ հայազգի Վարդան Աստվածատրյան Արշակունու առանձնատանը, որը 1902 թվականին ճարտարապետ Սիմոն Կլդիաշվիլիի կողմից վերակառուցվել է։
Ֆակուլտետներ
Բոլոր կրթական ծրագրերը ուսուցանվում են վրացերենով։
Ցուցահանդեսներ
Ակադեմիայում գործում են հետևյալ ցուցասրահները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի համալսարաններ
Տագանրոգ (օդերևութաբանական կայան)
Պատմություն
1815 թվականի մայիսին Տագանրոգում բացվեց Մերձազովիեում առաջին հիդրոօդերևութաբանական կայանը ։ Դա հնարավոր էր դարձել քաղաքի՝ որպես խոշոր նավահանգիստ զարգանալու շնորհիվ ։ Կայանն աշխատում էր Տագանրոգի արական գիմնազիային կից մինչև 1833 թվականը։ Հետազոտությունների ընթացքում ստացվող տվյալները հրապարակվում էին տեղական բաց աղբյուրներում։ Այսպես, «Տագանրոգի քաղաքապետության հուշամատյանում» հիշատակվում են 1865 թվականի օդի միջին և առավելագույն ջերմաստիճանները։
1870-ական թվականներին «Տագանրոգ» օդերևութաբանական կայանը գտնվում էր արդեն Ֆլագմանսկի զառիվայրում։ 1880 թվականին այն տեղափոխվեց փարոսի բակ այն բանից հետո, երբ կառուցվեց փարոսը։ Այնտեղ կայանը գործեց մոտ մեկ դար։ Ժամանակի ընթացքում հաստատությունը կատարելագործեց իր սարքավորումները և դիտարկումների արդյունքները փոխանցելու եղանակները։ Սկզբում հաստատությունն ուներ պարզունակ միջոցներ։ Հավաքված տեղեկությունը նախ հաղորդվում էր նավահանգստի գրասենյակ, ապա հատուկ ազդանշանային դրոշակների օգնությամբ տեղեկությունը հաղորդվում էր խարսխակայանում կանգնած նավերին։ Երբ ստեղծվեց հեռագրական ապարատը, տեղեկատվական ամփոփագրերը սկսեցին ստանալ մոտակա նավահանգիստները։ Եղանակի մասին տեղեկացրել են օրական ութ անգամ, ծովի մասին՝ երեք անգամ ։ Պահպանվել են դիտարկումների գրքեր, որոնցում երևում է, որ դիտարկման արդյունքները գրվել են գեղագրական ձեռագրով, գրանցվել են տեղեկություններ տեղումների քանակի, ծովի մակերեսի և օդի ջերմաստիճանի մասին ։ XX դարի սկզբին կայանի կարիքների համար սկսեցին օգտագործել ռադիոն ։ Հիմնարկության աշխատանքը դադարեցվել է 1917 թվականի դեկտեմբերին՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո և 1921 թվականի դեկտեմբերին՝ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ։
Տագանրոգի օդերևութաբանական կայանը աշխատանքը դադարեցրել է քաղաքի օկուպացման ընթացքում՝ 1941 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1943 թվականի օգոստոս։ 1970-ական թվականներին կայանը տեղափոխվել է Շևչենկոյի փողոց, 143, որտեղ գտնվում է նաև XXI դարում։ Այն զբաղեցնում է 26 x 26 մետր չափսերի տարածք։ Այնտեղ դիտարկումներն անցկացվում են խոնավաջերմաչափային խցիկների, քամու ցուցիչների և «խելացի սարքերի» օգնությամբ։ Կայանն իրականացնում է ափամերձ ծովային, ճառագայթաչափական դիտարկումներ, ինչպես նաև իրականացվում է շրջակա միջավայրի ֆոնային աղտոտման դիտարկում։ Ստացված արդյունքները փոխանցվում են հիդրոօդերևութաբանական կայան և հիդրոօդերևութաբանական վարչություն։ Կայանի աշխատակազմում 8 հոգի է ։
Դե, սպասիր (թողարկում 4)
Դե՛ սպասիր (թողարկում 4) (Ну, погоди! (выпуск 4)), «Դե, սպասիր» շարքի չորրորդ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմը, որ թողարկվել է 1971 թվականին ։ Գործողությունները ծավալվում են մարզադաշտում։
Շարքի միակ սերիան է, որտեղ հիմնական սյուժեն սկսվում է նախաբանի հենց վերջին կադրից՝ տիտրերից հետո, ինչպես նաև միակը, որտեղ նապաստակն ընդհանրապես չի հայտնվում նախաբանում։
Նախաբան
Գործողություններն սկսվում են մարզադաշտում։ Գայլը տեսնում է «Ողջույն մարզիկներին» գրությունը, այն դարձնում «Ողջույն ԳԱՅԼԻՆ» («Привет ВОЛКУ!»), ապա «Привет» բառը դարձնում «ПрЮвет», և ստացվում է «ПрЮвет ВОЛКУ!»։ Ապա իջնում է մարզադաշտի տրիբուններով՝ այդ ընթացքում հասցնելով լուսանկարել իրեն խլված լուսանկարչական ապարատով (այսինքն՝ փաստացիորեն կատարում է «սելֆի») և վերցնել բալով լի տոպրակը։ Նա տեսնում է, որ երեք գազաններ պատրաստվում են վազքի։ Ուտելով բալը՝ Գայլը օդով լցնում է տոպրակն ու պայթեցնում այն։ Վազորդներն, կարծելով, թե դա մեկնարկային կրակոցն է, սկսում են վազել, իսկ գայլը ծիծաղում է նրանց վրա։ Վազքի դատավոր Գորշուկից խլելով ատրճանակն ու կրակելով օդում՝ Գայլը նույնպես սկսում է վազել։ Ուշադրությունը կենտրոնացնելով հետ մնացող վազորդների վրա՝ նա ծիծաղում է ու չի նկատում, որ վազում է դեպի վեր տրիբուններով։ Հասնելով վերջին աստիճանին՝ նա վայր է ընկնում։ Օդում սպառնալից արտասանելով՝ «Դե՛, սպասիր», Գայլն ընկնում է՝ վախեցնելով ծանրամարտիկ արջին, և ասում՝ ««Դե՛, սպասիր»։
Հիմնական մաս
Գայլը ոտքի է կանգնում։ Արջը ծիծաղում է նրա վրա։ Այդ ժամանակ Գայլը բոլորի առաջ ցուցադրում է ծանրաձողը բարձրացնելու իր «ունակությունը»՝ ձողին ամրացնելով եղած ամբողջ ծանրությունը։ Մեծ դժվարությամբ Գայլը բարձրացնում է ծանրաձողը և փորձում պահել այն, սակայն մի թիթեռ նստում է մետաղե ձողի վրա։ Չդիմանալով ծանրությանը՝ Գայլը ծանրաձողը գցում է ոտքին։ Ցավից ոռնալով՝ Գայլը ծանրաձողը ձեռքին վազում է թիթեռի հետևից։ Հետապնդման ընթացքում նա տեսնում է տրիբունում նստած Նապաստակին, որի ականջին էլ նստում է թիթեռը։ Փորձելով մեկ հարվածով խփել իր երկու թշնամիներին՝ Գայլն ընկնում է, քանի որ Նապաստակը հասցնում է մի կողմ քաշվել։ Ծանրաձողի սկավառակը դիպչում է գայլի գլխին, և Նապաստակի պատկերը բազմապատկվում է նրա աչքին։ Թափահարելով ձեռքերը՝ նա զայրացած բացականչում է. «Դե՛, Նապաստակներ, սպասե՛ք»։ Հաջորդ տեսարանում Գետաձին կառուցում է «քաղաք» (городки), և Նապաստակը, փախչելով Գայլից, թռչում է դրա վրայով, իսկ Գայլը քանդում է այն։ Գետաձին զայրանում է ու նրան սպառնում բռունցքով։ Նապաստակը փախչում է մարզասրահ, իսկ Գայլը վազում է նրա հետևից։ Գտնելով Նապաստակին մարմնամարզության սրահում՝ Գայլը փորձում է բռնել նրան, սակայն անհաջող։ Նապաստակը նորից փախչում է, ընդ որում, նախքան այդ նա հասցնում է բատուտի վրա ցատկելիս գրեթե մերկացնել Գայլին։ Հաջորդ սենյակում Պանդան Գայլի վրա փորձարկում է սամբոյի հնարքներ, ինչի պատճառով նա փախչում է այդտեղից։ Նապաստակին հետապնդելու ընթացքում Գայլը նորից է քանդում Գետաձիու սարքածը, և նա զայրացած ջարդում է զարկիչը՝ այն խփելով ծնկին։ Կենգուրուն ձողով ցատկում է, և Նապաստակը կառչում է ձողից, որը մնում է ուղղահայաց դիրքով։ Գայլը փորձում է գցել նրան՝ նրա վրա նետելով մարզակոշիկները։ Հետա նա փորձում է ցատկել ձողով, բայց Նապաստակին բռնելու փոխարեն մեծ թռիչք է կատարում մարզադաշտի վրայով ու վայրէջք կատարում ուղիղ Գետաձիու սարքած ֆիգուրի վրա։ Այս անգամ Գետաձին զարկիչը նետում է ուղիղ Գայլի վրա։ Այն Գայլին հարվածում է այնպիսի ուժով, որ վերջինս գոռալով թռչում է իր խցիկը։ Այնտեղ նա նկատում է, որ կորցրել է իր ոսկե մեդալը, ապա գոռում է «Դե, Նապաստակ...»՝ մեծ էկրանին հավաքելով «Դե՛, սպասիր» («НУ, ПОГОДИ!») տեքստը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1971 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Վյաչեսլավ Կոտյոնոչկինի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Դե, սպասիր
Հայրամ Ջոնսոն
Հայրամ Ուորեն Ջոնսոն (Hiram Warren Johnson, ), 19-րդ դարի վերջի, 20-րդ դարի առաջին կեսի առաջատար ամերիկյան քաղաքական գործիչներից մեկը։ Եղել է պրոգրեսիվիզմի և մեկուսացվածության քաղաքականության կողմնակից։ Կալիֆորնիայի 23-րդ նահանգապետ (1911-1917), ԱՄՆ սենատոր (1917-1945)։ Մասնակցել է 1912 թվականին ԱՄՆ նախագահի ընտրություններին՝ որպես փոխնախագահ, Թեոդոր Ռուզվելտի հետ միասին։
Վաղ տարիներ
Ջոնսոնը ծնվել է 1866 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Կալիֆորնիա նահանգի Սակրամենտո քաղաքում։ Հայրը Գրոուվ Լոուրենս Ջոնսոնն էր, Հանրապետական կուսակցությունից Ներկայացուցիչների պալատի անդամ, Կալիֆոռնիայի օրենսդիր ժողովի անդամ, որը մեղադրվում էր ընտրությունների ժամանակ խախտումների և անձնական ֆինանսական շահերի համար ծառայողական դիրքը շահագործելու մեջ։ Մայրը՝ Էննի Դեմոնտֆրեդին, ամերիկյան հեղափոխության դուստրերի անդամ էր, պնդելով, որ իր նախնիների մեջ մայրցամաքային բանակի գեներալ էր։ Ջոնսոնն ուներ եղբայր և երեք քույր ։
Հանրային դպրոցն և Հիլդի քոլեջը ավարտելուց հետո Ջոնսոնը աշխատել է փաստաբանական գրասենյակում որպես ստենոգրաֆիստ։ Նա որոշել է շարունակել իրավաբանական գործունեությունը և ընդունվել է Բերկլիի Կալիֆորնիայի համալսարան։ 1888 թվականին փաստաբանական գործունեությանը թույլատրվել է և նա պրակտիկա է կազմակերպել հայրենի քաղաքում։ 1902 թվականին տեղափոխվել է Սան Ֆրանցիսկո։ Աշխատել է որպես շրջանային դատախազի օգնական և դարձել քաղաքական բարեփոխումների ակտիվ կողմնակից՝ հանդես գալով որպես կոռուպցիայի դեմ։ Նա գրավել է նահանգի հանրության ուշադրությունը, երբ 1908 թվականին քրեական գործ էր հարուցել Ֆրենսիս Հենիի հետ՝ Աբե Ռուֆի և քաղաքապետ Յուջին Շմիցի գործով։ Դա հիմնականում բացատրում է այն փաստը, որ Հենին գնդակահարվել Է դատարանի դահլիճում, որից հետո Ջոնսոնը վերցրել է նախաձեռնությունը և հաղթել գործը։ Նա ամուսնացել է Միննի Լ․ Մաքնիլի հետ, զույգը երկու որդի է ունեցել։
Նահանգապետ
1910 թվականին Ջոնսոնը հաղթել է Լինքոլն-Ռուզվելտի լիգայի նահանգապետի ընտրություններում` որպես լիբերալ հանրապետական, որի քաղաքական հարթակի հիմքը «Southern Pacific Railroad» ընկերության հակազդեցությունն էր։ Նախընտրական փուլի ժամանակ բաց ավտոմեքենայով շրջել է նահանգով մեկ։ Ստանձնելով պաշտոնը՝ վարել է պոպուլիստական քաղաքականություն և իրականացրել բազմաթիվ կարևոր բարեփոխումներ։ Ի թիվս այլ բաների` ներկայացել է ԱՄՆ սենատորների համաժողովրդական ընտրությանը, ինչն այդ արտոնությունից զրկել է նահանգի օրենսդիրը։ Ջոնսոնի վարչակազմը նաև պնդել է թեկնածուների ավելի քան մեկ քաղաքական կուսակցությունից գրանցվելու իրավունքը, ինչը պետք է թեկնածուներին ազատեր միասնական ընտրատեսակի ճնշումից։ 1911 թվականին Ջոնսոնն Առաջադիմական կուսակցությունը խնդրագրի, հանրաքվեի և նահանգի կառավարության հետկանչի իրավունք է սահմանել, ինչը Կալիֆոռնիան դարձրել է ուղղակի ժողովրդավարության աստիճանի գերազանցող ԱՄՆ ցանկացած այլ նահանգ։
Ջոնսոնը կարևոր դեր է խաղացել «Southern Pacific Railroad» իշխանությունը կարգավորող երկաթուղային հանձնաժողովի ստեղծման գործում։ Պաշտոնն ստանձնելիս նա ներում է շնորհել երկաթուղային ավազակ Քրիս Էվանսին, սակայն պահանջել է, որ նա լքի Կալիֆոռնիան։
Ազգային մակարդակով 1912 թվականին Ջոնսոնը դարձել է Առաջադիմական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը։ Նույն թվականին նա` որպես ԱՄՆ փոխնախագահի թեկնածու, ընտրություններին մասնակցել է Թեոդոր Ռուզվելտի հետ։ Դա Ռուզվելտին օգնել է Կալիֆոռնիայում հավաքել ձայների 0,2 տոկոսը։ Արդյունքում առաջադիմականների թեկնածուները եզրափակել են երկրորդ հորիզոնականով՝ առաջ անցնելով գործող նախագահ, հանրապետական Ուիլյամ Հովարդ Տաֆտից, բայց, այնուամենայնիվ, տանուլ տալով դեմոկրատների թեկնածու Վուդրո Վիլսոնի ընտրությունները։
1914 թվականին Ջոնսոնը վերընտրվել Է Կալիֆոռնիայի նահանգապետի պաշտոնում՝ գրեթե կրկնակի առաջ անցնելով իր մրցակցից ։
Սենատոր
1919 թվականի հունվարին Թեոդոր Ռուզվելտի մահից հետո Ջոնսոնը համարվում էր Առաջադիմական կուսակցության առաջնորդի պաշտոնում գլխավոր թեկնածուն։ Սակայն 1920 թվականին նա չի փորձել վերակենդանացնել կուսակցությունը և հանրապետական կուսակցությունից առաջադրվել է նախագահի թեկնածու։ Առաջին ընտրություններում Ջոնսոնը պարտություն է կրել Օհայոյի սենատոր Ուորեն Հարդինգից։ Ջոնսոնը նաև չի ստացել Ռուզվելտի ընտանիքի աջակցությունը, որոնք աջակցել են Լեոնարդո Վուդի վաղեմի բարեկամին։
Ջոնսոնն օգնել է ընդունել 1924 թվականի ներգաղթի մասին օրենքը (նաև հայտնի է որպես Ջոնսոն-Ռիդի օրենք)՝ համագործակցելով Վալենթայն ՄաքՔլաթչիի և հակաճապոնական այլ լոբբիստների հետ։ Օրենքը սահմանափակում էր Ճապոնիայից և արևելաասիական այլ երկրներից ներգաղթյալների մուտքը ԱՄՆ ։
Երբ կինոարտադրությունում առաջնորդ էին փնտրում ինքնակարգավորման մարմնի ստեղծման գործընթացը մեկնարկելու և պետական գրաքննությունից ազատվելու համար, Ջոնսոնը Հերբերտ Գուվերի և Ուիլ Հեյսի հետ միասին դիտվում էր որպես պոտենցիալ թեկնածու։ Արդյունքում Հեյսը, որը կինոմագնատներին քարոզում էր Գարդինգի օգտին, 1922 թվականի սկզբին նշանակվել է կինոընկերությունների ամերիկյան նոր ասոցիացիայի ղեկավար։
1924 թվականին Ջոնսոնը տասը ձայն է ստացել Հանրապետական կուսակցության թեկնածուի ընտրություններում՝ պարտվելով Քալվին Քուլիջին։ Սենատորի կարգավիճակում Ջոնսոնը չափազանց հայտնի էր։ 1934 թվականին նա վերընտրվել Է ընտրողների ձայների 94,5 տոկոսի ամփոփիչ արդյունքով, քանի որ առաջադրվել էր և՛ հանրապետականներից, և՛ դեմոկրատներից, իսկ նրա միակ մրցակիցը սոցիալիստ Ջորջ Կիրկպատրիկն էր ։ Ֆրանկլին Ռուզվելտի նախագահության սկզբում Ջոնսոնը պաշտպանել է տնտեսական առողջացման միջոցառումների փաթեթը՝ «Նոր կուրսը», և հետագայում հաճախ գործել է դեմոկրատների օգնիկ և նույնիսկ 1932 և 1936 թվականների նախագահական ընտրություններում պաշտպանել է Ռուզվելտին, թեև երբեք չի փոխել կուսակցական պատկանելությունը։ Նա հիասթափվել է Ռուզվելտից և «Նոր կուրսից»՝ Գերագույն դատարանի դատավորների թիվն ավելացնելու նախագահի անհաջող փորձից հետո։ Որպես համոզված իզոլյացիոնիստ, Ջոնսոնը դեմ է քվեարկել Ազգերի Լիգային անդամակցությանը։ Նա ներկա չէր նիստին, երբ Սենատը կողմ քվեարկել է նմանատիպ կառույցի՝ Միավորված ազգերի կազմակերպության ստեղծման մասին պայմանագրի վավերացմանը, սակայն հրապարակայնորեն հայտարարել է, որ դեմ կքվեարկեր։ Իրականում միայն սենատորներ Հենրիկ Շիփստեդն ու Ուիլյամ Լանգերն են ՄԱԿ-ին դեմ քվեարկել ։
Ջոնսոնի ամենամեծ ձեռքբերումը Սենատում դարձել է 66 Կոնգրեսում Կուբայի հետ հարաբերությունների կոմիտեի նախագահի պաշտոնը։ Նա նաև ընդգրկված էր Արտոնագրերի, ներգաղթի, տարածքների և կղզային տարածքների, առևտրի կոմիտեներում։
Մահ
Սենատում աշխատելով գրեթե 30 տարի՝ Հայրամ Ջոնսոնը մահացել է 1945 թվականի օգոստոսի 6-ին Մերիլենդի նահանգի Բետեսդայի ռազմածովային հոսպիտալում։ Թաղված է Կալիֆոռնիայի Կոլմայի «Cypress Lawn Memorial Park» գերեզմանատանը։
Հիշատակ
Ջոնսոնի մասին հիշատակել են 2003 թվականի Կալիֆորնիա նահանգում տեղի ունեցած ընտրությունների ժամանակ, որի ժամանակ գործող նահանգապետին փոխարինելու էր գալիս նորը։ Հենց Ջոնսոնն է գործողության մեջ դրել այն օրենքը, որը թույլ է տալիս նման ընտրություններ անցկացնել։ Քարոզարշավի ընթացքում նահանգապետի թեկնածու Առնոլդ Շվարցենեգերը իր ելույթներում հիշատակել է Ջոնսոնին։
Հայրում Ջոնսոնի (1895-1945) արխիվը գտնվում է Բերկլիի Կալիֆորնիայի համալսարանի Բենքրոֆթի գրադարանում ։
Սակրամենտոյի ավագ դպրոցներից մեկը անվանակոչված է ի պատիվ Հայրում Ջոնսոնի։
Արխիվներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Տրախոմա
Տրախոմա (հուն. храхсоца, < xpaxvc, անհարթ), եգիպտական օֆթալմիա, աչքի լորձաթաղանթի քրոնիկա կան վարակիչ հիվանդություն, ուղեկցվում է աչքի շաղկապենու բորբոքային հաստացմամբ և սպիական հյուսվածքի առաջացմամբ։ Հարուցիչը պատկանում է ատիպիկ վիրուսների (խլամիդիաներ) խմբին, որը գրավում է միջանկյալ տեղ տիպիկ վիրուսների և ռիկետսիաների միջև։ Հիվանդությունը հիվանդ աչքից առողջին է փոխանցվում արտաթորանք ներով (թարախ, լորձ, արցունք)՝ կեղտոտված ձեռքերի, թաշկինակի, երեսսրբիչի և այլ առարկաների, ինչպես նաև ճանճերի միջոցով։ Տրախոմաի գաղտնի շրջանը 7-14 օր է։ Մովորաբար ախտահարվում է աչքը։ Տրախոմա ընթանում է կլինիկական 4 շրջաններով, որոնք տևում են մի քանի ամսից մինչև տասնյակ տարիներ։ Տրախոմաի շրջանին բնորոշ է լորձաթաղանթի ինֆիլտրացիան, պտկիկավոր գերաճը և ֆոլիկուլների առաջացումը։ երկրորդ շրջանում (հիվանդության բուռն շրջան) վերոհիշյալ ախտանշաններն ավելի են զարգանում, հասունացած ֆոլիկուլներն սկսում են քայքայվել, դրանց տեղում հայտնվում են սպիներ։ Կոպաճառների ուժեղ ինֆիլտրացիայի պատճառով կոպերը հաստանում են, ծանրանում, կախվում են և դեմքին տալիս քնկոտ արտահայտություն։ երրորդ շրջանում գերակշռում են սպիացման պրոցեսները, որոնց հետ կապված առաջանում են մի շարք բարդություններ․ կոպեզրերի ներշրջում (էնտրոպիոն), թարթիչների անկանոն աճ (տրիխիազ), կոպերի և ակնագնդի լորձաթաղանթի կպումներ, արցունքագեղձերի ծորանների սպիացումներ, աչքերի առաջային հատվածի չորացում, արցունքա պարկի բորբոքումներ և այլն։ չորրորդ շրջանում հիվանդության յուրահատուկ ախտանշաններից մնում են միայն սպիներն ու բարդությունները։ Այս շրջանում հիվանդն արդեն վարակիչ չէ շրջապատի համար, բայց 6 ամիս պետք է գտնվի հսկողության տակ։ առաջին, երկրորդ և երրորդ շրջաններում Տրախոմա կարող է տարածվել նաև աչքի եղջերաթաղանթի վրա; Եղջերաթաղանթի ընդգրկումը պրոցեսի մեջ բավականին ծանրացնում է հիվանդի վիճակը, քանի որ եղջերաթաղանթը կարող է խոցոտվել, բարդանալ երկ րորդային ինֆեկցիայով, իսկ առողջացումից հետո ամենաբարենպաստ դեպքում եղջերաթաղանթը պղտորվում է, դառ նում անհարթ, որից հիվանդի տեսողու թյունն զգալի նվազում է։ Բուժումը․ սուլֆանիլամիդներ, տետրացիկլինի խմբի անտիբիոտիկներ, ֆերմենտներ (լիդազ), բարդությունների դեպքում՝ վիրաբուժա կան միջամտություն։ Կանխարգելումը հիվանդների վաղ հայտնաբերում, կանոնավոր բուժում, սանլուսավորչական միջոցառումներ բնակչության շրջանում։ Տրախոմա տարածված է աշխարհի շատ երկրներում (հիմնականում Ասիայում և Աֆրիկայում)։ ԽՍՀՄ-ում, որպես մասսայական հիվանդություն, վերացվել է։ Ներկայումս Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության տվյալներով Տրախոմա-ով հի վանդների թիվը կազմում է մոտ 400 մլն, Տրախոմաից կուրացածներինը՝ 80 մլն։ 1947-ին ՀԽՍՀ առողջապահության մի նիստրությանը կից կազմակերպվեց աչ քի հիվանդությունների կենտրոն, որին ակտիվ օգնություն էր ցույց տալիս աչքի հիվանդությունների կլինիկան։ 1960-ական թվականներին ՀԽՍՀ-ում Տրախոմա վերացավ։ Այդ գործին նպաստեցին Հ․ Ցիցիկյանի, Բ․ Մելիք-Մուսյանի, Ե․ Մեսրոպյանի, Ե․ Բլավացկայայի աշխատանքները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևադարձային հիվանդություններ
Սեբորգա
Սեբորգա (Seborga), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզում՝ Իմպերիա գավառում։ Զբաղեցնում է 4.91 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 312 մարդ, բնակչության խտությունը 64 մարդ/կմ² Փոստային ինդեքս՝ 18012:
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ
Ախալսոփել (Խաշուրի շրջան)
Ահալցոփելի (ახალსოფელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 690 մետր։ Բնակչությունը՝ 137 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Սեո դե Ուրժել
Բերսոկանա (Berzocana), բնակավայր և համայնք Իսպանիայում՝ Էստրեմադուրա մարզի Կասերես պրովինցիայի Լաս Վիլյուերկաս շրջանում։ Տարածքը՝ 134 կմ²։ Բնակչության թվաքանակը՝ 520 (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 104 կմ։
Երիտասարդ Հայաստան (թերթ)
«Երիտասարդ Հայաստան», թերթ, հնչակյան կուսակցության Ամերիկայի շրջանային վարչության պաշտոնաթերթ (1903-2003)։ Հիմնադիր՝ Ստեփանոս Սափան-Գյուլյան։ Խմբագիրներ՝ Սափան-Գյուլյան, Մեղիկյան, Տեր-Վարդանյան, Վարազդատ, Խան-Գելոֆյան, Սիրվարդ, Սաֆո, Մարտիրոսյան, Պոնտացի, Սիմոնյան, Շամլյան, Շահեն։ Հրատարակվել է 1903-73-ին իբրև շաբաթաթերթ, 1975 թվականից իբրև ամսաթերթ՝ Բոստոնում, Նյու Յորքում, Փրովիդենսում, Չիկագոյում, իսկ 1998-2003 թ. Փարամուսում (Նյու Ջերսի նահանգ)։
Սեո դե Ուրժել
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Երիտասարդ Հայաստան (թերթ)
Իր հիմնական խնդիրն է համարել «ընկերվարական սկզբունքների քարոզչությունը»։ «Երիտասարդ  Հայաստանը» հավաքել և Սափան-Գյուլյանի վերլուծական հոդվածներով հրապարակել է հայերի ցեղասպանության վերաբերյալ բազմաթիվ փաստեր։
Հնչակյան կուսակցության դիրքերից պայքարել է արևմտահայության տնտեսական և քաղաքական վիճակի բարելավման և Հայ դատի արդարացի լուծման համար, քննադատել թուրք, իշխանությունների քաղաքականությունը Հայկական հարցում, նրա պան-իսլամական ու պան-թյուրքական ձգտումներն Արևելքում։ Ներկայացրել է գավառներում (Մուշ, Տիգրանակերտ, Տարոն) հնչակյան շարժման ընթացքը, դրվագներ հայդուկային խմբերի գործունեությունից։ Կոչ է արել հավատ չընծայել «ժողովրդավարության և առաջադիմության դարաշրջանի» հաստատման մասին երիտթուրքերի հայտարարություններին, անհապաղ լծվել ինքնապաշտպանության գործին, կանխատեսել է ցեղասպանության հնարավորությունը։ Դրական է վերաբերվել Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը, 11-րդ կարմիր բանակի ներխուժմանը Հայաստանի Հանրապետություն և երկրի խորհրդայնացմանը։ Պրոպագանդել է ՀՕԿ-ի գործուննեությունը, հայրենակցական միությունների վերաշինական աշխատանքները Խորհրդային Հայաստանում, նպաստել է հայրենիքի հետ գաղութահայության կապերի ամրապնդմանը։
Հետագա շրջանում հանդես է եկել Սառը պատերազմի դեմ։ Վերջին տարիներին լայն տեղ է հատկացրել արտաքին խաղաղասիրական քաղաքականության, Սովետական Հայաստանի տնտեսության ու մշակույթի հարցերին, տպագրել սովետական պետական գործիչների, արվեստի ու գրականության ներկայացուցիչների հոդվածները, արտատպել ՀԽՍՀ մամուլի նյութերից։ Տպագրել է նյութեր սփյուռքի հայրենակցական կազմակերպությունների և հնչակյան կուսակցության մասնաճյուղերի աշխատանքների մասին։ Թերթի էջերում պարբերաբար տեղ են գտել հայ և օտար հեղինակների գրական-գեղարվեստական գործերը, ներկայացվել նաև արվեստն ու նրա գործիչները։
Կատեգորիա:Հայաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ
Լեյլա Մամեդբեյովա
Լեյլա Ալեսքեր քըզը Մամեդբեյովա (Leyla Ələsgər qızı Məmmədbəyova, ), ադրբեջանցի օդաչու, Կովկասի, Հարավային Եվրոպայի և Առաջավոր Ասիայի առաջին կին օդաչուն ։
Կենսագրություն
Լեյլա Մամեդբեյովան բարձրագույն կրթությունը ստացել է Բաքվի աէրոակումբում և իր առաջին թռիչքն իրականացրել է 1931 թվականին։
1932 թվականին նա շարունակել է կրթությունը Մոսկվայի Տուշինսկի ավիացիոն ինստիտուտում։ 1933 թվականի մարտի 17-ին Մամեդբեյովան ինքնակամ թռել է ՈՒ-2 ինքնաթիռից՝ դառնալով ԽՍՀՄ երկրորդ կինը, ով թռել է ինքնաթիռից։ 1934 թվականին դարձել է ինքնաթիռից թռչելու մրցույթի հաղթող՝ հարավկովկասյան երկրների ներկայացուցիչների մեջ։ 1941 թվականին Մամեդբեյովան արդեն եղել է ավիացիայի մայոր։ Հետագայում նա կրթել է Բաքվի աէրոակումբի սաներին։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Մամեդբեյովային՝ որպես չորս անչափահաս երեխաների մոր, չի թույլատրվել գնալ ռազմաճակատ։ Բաքվի աէրոակումբը փակվել է, բայց Մամեդբեյովան թույլտվություն է ստացել՝ բացելու պարաշյուտիստների և դեսանտավորների կուրսեր, որտեղ պատերազմի տարիներին պատրաստել է շուրջ 4 000 պարաշյուտիստ դեսանտավորների և հարյուրավոր օդաչուների։ Նրանցից երկուսը Ադիլ Կուլիևը և Նիկոլայ Շեմերդյաևը դարձել են ԽՍՀՄ հերոսներ։ Մամեդբեյովան իր վերջին թռիչքը իրականացրել է 1949 թվականին։
Մինչև թոշակի անցնելը եղել է ԴՕՍԱԱՖ-ի Բաքվի մասնաճյուղի փոխտնօրեն։
Ընտանիք
Լեյլայի ավագ որդին կռվել է Հայրենական մեծ պատերազմում, իսկ կրտսեր որդին Խանլարը՝ Ղարաբաղյան պատերազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային օդաչուներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Տորկրետում
Տորկրետում, տորկրետացում ( (tec) tor (ium)— սվաղ և (con) cret (us)—խտացված), բետոնային աշխատանքների մեթոդ, որի դեպքում բետոնապատվող մակերևույթը սեղմված օդի ճնշման ազդեցությամբ շերտ առ շերտ պատվում է բետոնախառնուրդով։ Տորկրետում կատարվում էտորկրետային տեղակայանքի օգնությամբ, որը բաղկացած է ցեմենտանետիչից և կոմպրեսորից։ Տորկրետումման համար պատրաստում են ցեմենտից և լցանյութերից (սովորաբար ավազից) բաղկացած չոր խառնուրդ։ Սեղմված օդով խառնուրդը փողրակով մատուցվում է ծայրափողակին, թրջվում այնտեղ մեկ այլ փողրակով մատուցվող ջրով և մեծ արագությամբ (130-170 մ/վրկ) արտանետվում տորկրետվող մակերևույթի վրա։ Տորկրետային ծածկույթը աչքի է ընկնում մեխանիկական բարձր ամրությամբ, խտությամբ, անջրանցիկությամբ և սառնակայունությամբ։ Տորկրետում կիրառում են բարակապատ երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների (թաղանթների, ռեզերվուարների) կառուցման, երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների վերանորոգման և ամրացման, կցվանքների ամրակցման, ծածկերի և անջրանցիկ երեսարկների պատրաստման համար։
Մարտիկ (ազգային գործիչ)
Մարտիկ (Մարտիրոս Սարուխանյան) (, Կազիդաղ), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ Հնչակյան կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
Սովորել է Բաքվի ռեալական ուսումնարանում, Սանկտ Պետերբուրգի տեխնոլոգիական բարձրագույն դպրոցում, հետագայում՝ Ժնևում։ Իբրև կամավոր մեկնել է Արևմտյան Հայաստան, կազմակերպչական աշխատանք կատարել Թավրիզում և Վանում։ Մկրտիչ Ավետիսյանի և Պետոյի հետ կազմակերպել է 1895 թ. Վանի ինքնապաշտպանությունը։
Նահատակվել է Վանից նահանջելիս, քրդերի հետ զինված բախման ժամանակ։ Մարտիկին ձոնվել են երգեր ու բանաստեղծություններ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Մեծ Սատիվե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Էսպառագոսա դե Լարես
Էսպառագոսա դե Լարես  (Esparragosa de Lares), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բադախոս նահանգի, ինչպես նաև Էստրէմադուրա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա-Սփբերխիյա շրջանում։ Տարածքը ՝ 209 կմ²։ Բնակաչությունը ՝ 1031 մարդ (2010 թվականի տվյալներով )։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը 170 կմ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Կարնարվոն (ամրոց)
Կարնարվոն (Caernarfon Castle), միջնադարյան ամրոց, որը գտնվում է Մեծ Բրիտանիայի Գվինեդ թագավորությունում, Ուելսում, Կարնվարոն քաղաքում։ 11-րդ դարի վերջից մինչև 1283 թվականը ժամանակակից ամրոցի տեղում տեղակայված էր նորմանյան տիպի փայտե ամրոց (motte-and-bailey): 1283 թվականին Անգլիայի թագավոր Էդուարդ I-ի ղեկավարությամբ հին, փայտե ամրոցի տեղում սկսել են կառուցել նոր՝ քարե ամրոց։ Ամրոցը կառուցվել է որպես Էդուարդ I-ի մասշտաբային ծրագրի մաս՝ Ուելսում անգլիական ազդեցությունը ուժեղացնելու համար, որի ընթացքում ստեղծվել են այլ ամրոցներ (Բոմարիս, Կոնվի, Հարլեք), ինչպես նաև հիմնադրվել են նոր քաղաքներ (Ֆլինտ, Աբերիստուիտ, Ռիդլան) ։ Ամրոցը 13-14-րդ դարերի Արևմտյան Եվրոպայի ռազմական ճարտարապետության հիանալի օրինակ է։
Հռոմեական կայսրություն
Առաջին ամրոցներն այդ տարածքում կառուցվել է հռոմեացիների կողմից։ Նրանց ռազմական բնակավայրը (kastrum), որը նրանք անվանում էին Սեգոնցիա ( Segontium), գտնվում էր ժամանակակից Կարնարվոնի ծայրամասում։ Բնակավայրը գտնվում էր Սենթ գետի ափին, որը հոսում է դեպի Մենայի նեղուցը։ Կարնարվոն քաղաքի անվանումն առաջացել է հռոմեական բնակավայրից։ Ուելսերեն լեզվով այդ վայրը հայտնի էր որպես «the stronghold in the land over against Môn», որը նշանակում է «ամրություն Մոն կղզու դիմաց»։ Մոնը Անգլիսի կղզու ուելսերեն անունն է։ Հռոմեացիները Բրիտանիայից հեռացան մ.թ. 5-րդ դարի սկզբին։ Սեգոնցիայի մասին բավականին քիչ բան է հայտնի։
Նորմանների նվաճումներ
1066 թվականին Նորմանդիայի դուքս Վիլհելմը ներխուժել է Անգլիա։ Գրավելով Անգլիան՝ Վիլհելմը որոշել է նվաճել ուելսական հողերը։ Ըստ «Domesday Book»-ի, 1086 թվականին Վիլհելմը Ուելսի փոխարքա նշանակել է Ռոբերտ Ռուդլանացուն, որը երկու տարի անց սպանվել է  ուելսացիների կողմից։ Նրա զարմիկ կոմս Չեստերը՝ Հուգո դե Ավրանշը, կարողացավ վերականգնել վերահսկողությունը Ուելսի վրա և կառուցել է երեք ամրոց՝ մեկը Մարիոնեթշիրում, երկրորդը՝ Անգլիսի կղզուում, երրորդը՝ Կարնարվոնում։ Կարնարվոն ամրոցը տեղակայված էր Սենթ գետի կողմից ձևավորված և Անգլիսի կղզուց Մենայի նեղուցով առանձնացված հրվանդանի վրա։ Այն նորմանյան տիպի ամրոց էր (անգլերենmotte-and-bailey), որը գտնվում էր բլրի վրա և պաշտպանվում էր փայտե ցանկապատով։ Այդ բլուրը (Motte) հետագայում օգտագործվել է Էդուարդ I-ի կողմից քարե ամրոցի կառուցման մեջ. բնակելի և ֆերմերային շինությունների (bailey) ճշգրիտ գտնվելու վայրն անհայտ է։ Հավանաբար, դրանք ամրոցի հյուսիս-արևելքում էին.: Ենթադրվում է, որ բլրի վրա գտնվում էր փայտե պաշտպանական աշտարակ (Keep): 1115 թվականին ուելսացիները նորից վերականգնել են իրենց իշխանությունը Գվինեդի նկատմամբ։ Ամրոցն անցել է Ուելսի իշխանների տիրապետության տակ։ Այդ դարաշրջանի փաստաթղթերից հայտնի է, որ Լիվելին Մեծը և Լիվելին Վերջինը կանգ են առել այդ ամրոցում։
Էդուարդ I-ի ամրոց
1282 թվականի մարտի 22-ին սկսվել է հերթական պատերազմը Անգլիայի և Ուելսի միջև։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 11-ին սպանվել է Ուելսի արքայազն Լիվելին ապ Գրիֆիդը ։ Դավիթ ապ Գրիֆիդը՝ Լիվելինի կրտսեր եղբայրը, մնալով անօգնական, շարունակել է կռվել Անգլիայի դեմ, բայց հաջողության չհասավ։ 1283 թվականի մայիսին ընկավ Դավիթի վերջին ամրոցը՝ Դոլբադարնը, նույն տարվա հունիսին Դավիթը գերեվարվեց, իսկ ավելի ուշ դաժանորեն մահապատժի ենթարկվեց ։
Դավիթը Ուելսի ոչ անգլիացի վերջին իշխանն էր։ Պատերազմում Ուելսի պարտությունից հետո Անգլիայի գահաժառանգները սկսել են կրել Ուելսի արքայազնի տիտղոսը՝ սկսած Էդուարդ II-ից (որը տիտղոսը ստացավ 1301 թվականին)՝ Էդուարդ I-ի որդին, ով ծնվել է 1284 թվականի ապրիլին Կարնարվոն ամրոցում ։
Պատերազմում հաղթելուց հետո, Էդուարդ I-ն սկսել է ուժեղացնել Անգլիայի ազդեցությունը Ուելսի վրա։ Բացի Կարնարվոնի ամրոցը, Էդուարդը սկսել է Կոնվի և Հարլեք ամրոցների կառուցումը։ Ամրոցը կառուցվել է վարպետ Ջեյմս Սենտ Ջորջացու` այդ ժամանակվա ականավոր ռազմական ճարտարապետի կողմից։ «Պատմության ծաղիկներ» (Flores Historiarum) ժամանակագրության համաձայն՝ Կարնարվոն քաղաքում կատարված շինարարական աշխատանքների ընթացքում հայտնաբերվել է Հռոմեական կայսր Մագնա Մաքսիմի դին, որը վերահուղարկավորվել է տեղի եկեղեցում։
Ամրոցից բացի, փոխվել է նաև քաղաքը. ավելացվել են քաղաքային պատերը, որոնք միացան ամրոցին, կառուցվել է նոր նավահանգիստ։ Կարնարվոնի շինարարության առաջին հիշատակումը թվագրվում է 1283 թվականի հունիսի 24-ին, երբ փորվել էր մի խրամատ, որն ամրոցն առանձնացնում էր հյուսիսում տեղակայված քաղաքից։ Ապագա քարե ամրոցի տեղում տեղադրվել էր ժամանակավոր ցանկապատ (Bregatium), որը պաշտպանում էր այդ վայրը, մինչև ամրոցի պատերի տեղադրումը։ Փայտը ջրային ճանապարհով բերվում էր Լիվերպուլից։ Քարը բերվում էր հարևան Անգլիսի կղզուց։ Հարյուրավոր մարդիկ խրամատ էին փորում՝ հիմք դնելով ապագա ամրոցի համար։ Ամրոցի շինհրապարակն ավելի էր մեծացել և ընդգրկել էր նաև քաղաքը, որի արդյունքում ավերվել էին քաղաքի որոշ շինություններ։ Քանդված տների բնակիչները փոխհատուցում էին ստացել միայն երեք տարի անց։ Ամրոցի պարիսպների կառուցմանը զուգահեռ, փայտե բնակարաններ են կառուցվել Էդուարդ I-ի և նրա կնոջ՝ Էլեանոր Կաստիլիացու համար, ովքեր այցելել են Կարնարվոն 1283 թվականի հուլիսի կեսերին և մեկ ամիս մնացել են ամրոցում։
Ճարտարապետության պատմաբան Առնոլդ Թեյլորը կարծում է, որ երբ Էդուարդ I-ը և նրա կինը՝ Էլեանորը, 1284 թվականին Զատկի տոնին այցելել են Կարնարվոն, Արծիվի աշտարակը (Eagle Tower) արդեն կառուցվել էր։ Ուելսի արձանը, որը տեղադրվել է Ռիդլանում 1284 թվականի մարտի 3-ին, նշում է, որ Կարնարվոնին տրված էր քաղաքի և Գվինեդի կոմսության վարչական կենտրոնի իրավունքներ, որն իր ներկայացուցիչներն ուներ խորհրդարանում (borough)<!--(?), ->:
Քաղաքի պարիսպները գրեթե կառուցվել են մինչև 1285 թվականը:Իսկ ամրոցի վրայի աշխատանքները շարունակվեել են։ 1289 թվականին ամրոցի կառուցման վրա կատարված ծախսերն աննշան էին, իսկ 1292 թվականին այն դադարեց։ 1277-1304 թվականների ընթացքում Էդուարդ I-ը ծախսել է 80,000 ֆունտ ստերլինգ Ուելսում ամրոցներ կառուցելու համար, իսկ 1277-1329 թվականին՝ 95,000 ֆունտ ստերլինգ։ 1292 թվականին ամրոցի և քաղաքի պատերի կառուցման համար պահանջվել է 12,000 ֆունտ ստերլինգ։ Կարնարվոնը շրջապատող և պաշտպանիչ օղակ կազմող հարավային պատի և քաղաքի պատերի կառուցումից հետո պետք է կառուցվեր ամրոցի հյուսիսային ճակատը։
Ընդհանուր առմամբ, 1284-1330 թվականների ընթացքում, ամրոցի շինարարության վրա ծախսվել է 20,000-25,000 ֆունտ ստերլինգ:Դա հսկայական գումար էր այն ժամանակների համար : Հետագայում ամրոցի վրա կատարվել են աննշան շինարարական աշխատանքներ, և այն ինչ մնացել էր ամրոցից, հիմնականում պահպանվել էր Էդուարդ I-ի ժամանակներից։ Չնայած մեծ ծախսերին, ամրոցում նախատեսվել էր կառուցել շատ բան, սակայն մինչև վերջ չի իրականացվել։ Օրինակ՝ Թագավորի դարպասները (մուտքը քաղաքից) և Թագուհու դարպասները (մուտքը հարավարևելյան կողմից) մնացել էին անավարտ։
14-րդ դարից մինչ օրս ընկած ժամանակահատված
Կարնարվոնը, լինելով Հյուսիսային Ուելսի մայրաքաղաք, ուներ մշտական ​​կայազոր։ Էդուարդ I-ի կառավարմանը հաջորդող երկու դարերի ընթացքում ուելսացիների և անգլիացիների հարաբերությունները բավականին լարված էին։ Ուելսացիները հետ մղվել են ամենակարևոր պաշտոններից։ 15-րդ դարի սկզբին լարվածությունը հանգեցրել է ևս մեկ ապստամբության (1400-1415 թվականներ), որը ղեկավարում էր Օուեն Գլինդուրը։ Ապստամբության ընթացքում Կարնարվոն ամրոցը ապստամբների գլխավոր թիրախներից մեկն էր։ Այն պաշարվել է 1401 թվականին։ Այդ տարվա նոյեմբերին ամրոցում (Tuthill Battle) տեղի ունեցավ ճակատամարտ կայազորի և ապստամբների միջև՝ ավարտվելով ապարդյուն երկու կողմերի համար։ 1403-1404 թվականներին ամրոցը կրկին պաշարվել է ուելսացիների և նրանց ֆրանսիացի դաշնակիցների կողմից. այն ժամանակ կայազորի թիվը մոտ 30 մարդ էր։
Լինելով քարից՝ ամրոցի և աշտարակի պատերը մնում էին լավ վիճակում։ Բայց փայտից պատրաստված ամեն ինչ փչացավ։ Հայտնի է, որ մինչև 1620 թվականը տանիք ունեին միայն Արծիվի աշտարակը և Թագավորի դարպասը (King's Gate): Ամրոցի ներսում գտնվող շենքերն ու շինությունները նույնպես անմխիթար վիճակում էին, քանի որ դրանցից հանվել է արժեքավոր ամեն ինչ (ապակի և երկաթ)։ Չնայած իր քայքայված վիճակին, ամրոցը, որը Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ վերահսկում էին արքայականները, երեք անգամ պաշարվել է Խորհրդարանի կողմնակիցների կողմից։ Ամրոցի հրամանատարն էր Ջոն Բայրոնը, 1-ին բարոն Բայրոնը։ 1646 թվականին ամրոցը հանձնվել է Խորհրդարանի զորքերին։ Դրանից հետո Կարնարվոն ամրոցն այլևս չի մասնակցել որևէ պատերազմի։ 1660 թվականին հրաման է տրվել այն ոչնչացնելու համար, բայց ոչնչացման ուղղությամբ աշխատանքն արագորեն ընդհատվել է և հնարավոր է,որ երբեք չի էլ սկսվել։
Ամրոցն անտեսված վիճակում էր մինչև 19-րդ դարի վերջը։ 1870 ականներից սկսած, կառավարությունը սկսել է միջոցներ հատկացնել այն վերականգնելու համար։ Աշխատանքները վերահսկելու պատասխանատվությունը ստանձնել է Լիվելին Թերները։ Վերանորոգվել են աստիճանները, պատերի և աշտարակների ատամները, տանիքները, խրամատը։ 1908 թվականից ստացել է պատմական մեծ նշանակություն ունեցող շինության կարգավիճակ։ 1911 թվականին Կարնարվոնի ամրոցում առաջին անգամ տեղի ունեցավ  Էդուարդ VIII-ին Ուելսի արքայազնի կոչում շնորհելու արարողությունը։ 1969 թվականին ամրոցում կոչում ստացավ արքայազն Չարլզը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ամրոցն իր կառուցումից ի վեր եղել է անգլիական թագի սեփականությունը, այն գտնվում է CADW (Ուելսի պատմական հուշարձանների պահպանության կազմակերպման) պաշտպանության տակ։
1986 թվականին ամրոցը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ «Գվինեդում Էդուարդ I թագավորի ամրոցները և դղյակների կազմում»(Castles and Town Walls of King Edward I in Gwynedd) : Ամրոցում կա Ուելսի թագավորական հրաձիգների թանգարան։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ուելսի արքայազններ Կատեգորիա:Ամրոցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիայի դղյակներ Կատեգորիա:Անգլիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Միացյալ Թագավորությունում Կատեգորիա:13-րդ դարի ամրոցներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի դղյակներ Կատեգորիա:Անգլիայի պալատներ Կատեգորիա:13-րդ դարի ճարտարապետություն
Գուռմա
Գուռմա, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Եփրատի ավազանում, սրա աջակողմյան վտակ։ Մայր գետին է միանում Ակն քաղաքի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Ապելյացիա
Ապելյացիա, ( - դիմում), դատարանի օրինական ուժի մեջ չմտած որոշումների բողոքարկման ձև։ Ապելյացիաի կարգով վերադաս դատարանը ստուգում է ստորադասի որոշումը, կրկնում գործում եղած և հետազոտում նոր ներկայացված ապացույցները, հաստատում բողոքարկված որոշումը կամ, վերացնելով այն, կայացնում նորը։ Դրանով ապելյացիա տարբերվում է վճռաբեկությունից։ Ապելյացիաի դեպքում վերանայվում է ամբողջ գործն ըստ էության։ Ապելյացիաի կարգով ընդունված որոշման դեմ սովորաբար թույլատրվում է բերել վճռաբեկ բողոք։ Ապելյացիա ձևավորվել է Ֆրանսիայում, աբսոլյուտիզմի ամրապնդման շրջանում, քանի որ այս ձևով է հնարավոր եղել տեղական ֆեոդալների դատարաններում քննարկվող գործը տեղափոխել թագավորական դատարան։ Ապելյացիա, որպես կանոն, թույլատրվում է բոլոր դատարանների դատավճիռների նկատմամբ, չհաշված բացառիկ (օր. ռազմա-դաշտային դատարաններ) և երդվյալ ատենակալների դատարանների դատավճիռները։ 1917-ի նոյեմբերի 22-ի՝ դատարանի մասին առաջին դեկրետով ապելյացիա վերացվել է ԽՍՀՄ-ում, որպես նորաստեղծ ժողովրդական դատարանների հեղինակության ամրապնդմանը չնպաստող ինստիտուտ։ ԽՍՀՍ-ում դատական որոշումների բողոքարկման ձևը վճռաբեկությունն էր։
Կատեգորիա:Դատավարական իրավունք
Ռայմոնդ Քարվեր
Ռայմոնդ Քարվեր (Raymond Carver, ), ամերիկացի բանաստեղծ և նովելների հեղինակ ։
Ստեղծագործություն և ճանաչում
Ռայմոնդ Քարվերն իրեն համարել է Հեմինգուեյի, Ուիլյամ Ֆոլքների, Անտոն Չեխովի ժառանգորդը, պատմվածքի արվեստը հասցրել է առավելագույն մինիմալիզմի։ «Կեղտոտ ռեալիզմի» դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչն է, գրական մի քանի մրցանակների, այդ թվում՝ Օ. Հենրիի (1983 և 1988), «Poetry» ամսագրի (1985) մրցանակների դափնեկիր։ Նրա պատմվածքների հիման վրա ստեղծվել է Ռոբերտ Ալթմանի «Կարճ պատմվածքներ» ֆիլմը («Short Cuts», 1993): Նրա մասին նկարահանվել է «Գրել և մնալ բարի» հեռուստատեսային ֆիլմը («To Write and Keep Kind», 1996), գրվել է Մարկ Մաքսվելլի  «Նիսոնքարվեր» վեպը (1998)։ 2014 թվականի «Բըրդմեն» ֆիլմում Քերվերի «Ինչի մասին ենք խոսում մենք, երբ խոսում ենք սիրո մասին» պիեսի բեմադրություն ֆոնին է ծավալվում հերոսի դրաման։
Կլեմենտինա Հավարդեն
Լեդի Կլեմենտինա Հավարդեն (ամբողջական անունը՝ Կլեմենտինա Մոդ, վիկոնտուհի Հավարդեն Clementina Maude, Viscountess Hawarden, ծննդյան անունը Կլեմենտինա Էլֆինսթոն Ֆլեմինգ Clementina Elphinstone Fleeming, ), բրիտանացի նկարչուհի, դիմանկարիչ, լուսանկարչության առաջատարներից մեկը։ Առաջին կին լուսանկարիչը, որը մեծ համբավ է ձեռք բերել Եվրոպայում։
Ռայմոնդ Քարվեր
Ստեղծագործություն և ճանաչում
Հարուկի Մուրակամին Քարվերի արձակ ստեղծագործությունները թարգմանել է ճապոներեն։
Կլեմենտինա Հավարդեն
Կենսագրություն
Լեդի Կլեմենտինա Հավարդենը ծնվել է 1822 թվականի հունիսի 1-ին Շոտլանդիայում՝ տոհմական կալվածքում։ Ծովակալ Չարլզ Էլֆինսթոն Ֆլեմինգի (1774-1840) հինգ երեխաներից մեկն էր։ Հայրն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել 1811-1822 թվականներին Վենեսուելայի և Կոլումբիայի անկախության պատերազմներին ։ Մայրը` Կադիզից Կատալինա Պաուլինա Ալեսանդրոն (1800-1880), ամուսնուց փոքր էր 26 տարով։ Հավարդենը լավ կրթություն է ստացել և մանկության մեծ մասն անցկացրել է Հռոմում։
Ռայմոնդ Քարվեր
Արտաքին հղումներ
<!-- * Carver talks about his father, his early writing, his characters, and the "dark humour" in some of his stories.
Կլեմենտինա Հավարդեն
Կենսագրություն
Նրա մոտ դեպի լուսանկարչությունը մեծ հետաքրքրություն է առաջանում 1857 թվականի վերջին և 1858 թվականի սկզբին, երբ բնակվում էր Իռլանդիայի Հարավային Տիպպերար կոմսությունում գտնվող Դանդրամե քաղաքում՝ ամուսնու ընտանիքի տանը։ Մինչև 1859 թվականի Լոնդոն տեղափոխվելը Կլեմենտինա Հավարդենը Հարավային Քենսինգթոնում գտնվող իր տանը ստեղծում է ստուդիա։ Հավարդենի  ստեղծած արտադրամասը զբաղեցնում էր շենքի գրեթե ամբողջ առաջին հարկը։
Կլեմենտինա Հավարդեն առաջին անգամ իր լուսանկարները ցուցադրել է 1863 թվականի հունվարին Լոնդոնի լուսանկարչական ընկերության ամենամյա ցուցահանդեսում, որը տեղի է ունեցել Լոնդոնում, և ընտրվել է ընկերության անդամ՝ հաջորդ տարվա մարտին։ Նրա աշխատանքներն արժանացել են  «Գեղարվեստական գերազանցություն», ցուցահանդեսում ընդգրկված կազմի համար նվաճել է արծաթե մեդալ (երկրորդ ցուցահանդեսի ընթացքում նա կրկին արժանացել է արծաթե մեդալի)։
Կլեմենտինա Հավարդենը մահացել է 1865 թվականի հունվարի 19-ին թոքաբորբից։ Կա վարկած, որ նրա իմունային համակարգը թուլացել է ֆոտոքիմիկատների հետ մշտական շփման պատճառով։ Մահախոսականը գրել է Օսկար Գուստավ Ռեյլանդերը։
Լուսանկարչություն, ստեղծագործական առանձնահատկություններ
Սովորաբար լուսանկարչի աշխատանքը վերաբերում է վաղ պատկերապատմանը ։ Կլեմենտինա Հավարդենն սկսել է պեյզաժային լուսանկարչությամբ, այնուհետև տեղափոխվել է դեպի լայնաֆորմատ դիմանկարներ։ Հավարդենը հաճախ լուսանկարում էր իր դուստրերին (կին լուսանկարչի համար մոդելներ գտնելու դժվարության պատճառով), հիմնականում զգայական դիրքերում։ Լուսանկարիչն իր աշխատանքի մասին գրառումներ չի թողել։ Լուսանկարներին անուն չի տվել՝ անվանելով դրանք «հետազոտություն»։ Կլեմենտինա Հավարդենը երբեք չի օգտագործել արհեստական լուսավորություն, չի օգտագործել նեգատիվների մոնտաժում։ Լուսանկարչուհու ուշադրությունը գրավել է արիստոկրատիայի առօրյան, նրա կողմից արված դիմանկարները անպայմանորեն արված են տան ինտերիերում։ Հավարդենը ստեղծել է ավելի քան ութ հարյուր լուսանկար։ Նրա լուսանկարներում նկատելի է «փոքր հոլանդացիների» ազդեցությունը, որոնք ստեղծագործական առումով նման են Թոմաս Գեյնսբորոյի աշխատանքներին։ Արվեստի պատմաբանները նշում են, նրա ստեղծագործությունների հարազատությունը նախա-ռաֆայելացիների կտավների հետ, որոնցից շատերին նա անձամբ ծանոթ էր։
Սոլենոիդային վեկտորական դաշտ
Սոլենոիդային, կամ մրրկային է կոչվում այն վեկտորական դաշտը, որի S հոսքը կամայական փակ մակերեսով հավասար է զրոյի։
Կլեմենտինա Հավարդեն
Լուսանկարչություն, ստեղծագործական առանձնահատկություններ
Լյուիս Քերոլը Կլեմենտինա Հավարդենի լուսանկարների կոլեկցիոներ էր։ Նրան է պատկանում Հավարդենի 37 լուսանկարներ (բոլորը՝ 198 x 144 միլիմետր չափի) և Հավարդենի մատիտի վաղ գծապատկերները։ Այս հավաքածուն վաճառվել է 2013-ի մարտի 19-ին Լոնդոնում գտնվող Bonhams աճուրդում ՝ 150,000 ֆունտով։
Սոլենոիդային վեկտորական դաշտ
Եթե այդ պայմանը տեղի ունի ցանկացած փակ S-ի ինչ-որ տարածքում, ապա այդ պայմանը համարժեք է նրան, որ վեկտորական դաշտի \vec a դիվերգենցիան հավասար է զրոյի։
Կլեմենտինա Հավարդեն
Լուսանկարչություն, ստեղծագործական առանձնահատկություններ
Կլեմենտինա Հավարդենի աշխատանքները մոտ են Մարգարիտ Քեմերոնի աշխատանքներին, ում վրա նա մեծ ազդեցություն է ունեցել, բայց ինքը նախընտրեց մնալ Մարգարիտ Քեմերոնի հայտնիության ստվերի ներքո ։
Սոլենոիդային վեկտորական դաշտ
Նշանակում է, որ դիվերգենցիան այդ տարածքում ամենուրեք գոյություն ունի։ Այդ պատճառով սոլենոիդային դաշտն անվանում են նաև անիվերգենտ։ Լայն դասի տիրույթներում այս պայմանը տեղի ունի միայն այն դեպքում, երբ \vec a ունի վեկտորական պոտենցիալ, այսինքն՝ կա մի \vec a վեկտորային դաշտ, որ \vec a-ն կարող է արտահայտվել՝ ինչպես իր ռոտորը։
Կլեմենտինա Հավարդեն
Լուսանկարչություն, ստեղծագործական առանձնահատկություններ
Լուսանկարները պահվում էին վիկոնտուհու ընտանիքում և նախատեսված չէին վաճառքի համար։ Ներկայումս Հավարդենի աշխատանքների մեծ մասը գտնվում է Վիկտորիայի և Ալբերտի Թանգարանում։ 775 դիմանկարների հավաքածուն թանգարանին նվիրաբերվել է 1939 թվականին, լուսանկարչուհու թոռնուհու կողմից։ Այս լուսանկարները պատռվել են ընտանեկան ալբոմներից` դեռևս անհայտ պատճառներով։ Սա բացատրում է լուսանկարների պատռված անկյունները։ Լուսանկարների հրապարակումը և ցուցահանդեսում տեղադրումը հետաձգվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, այդ իսկ պատճառով Հավարդենի արվեստը գործնականում լայն հանրության համար հայտնի չէր մինչև 1980-ականները։
Սոլենոիդային վեկտորական դաշտ
Այլ կերպ ասած, դաշտն համարվում է մրրկային, եթե այն աղբյուրներ չունի։ Այդպիսի դաշտի ուժագծերը չունեն ոչ սկիզբ, ոչ վերջ և համարվում են փակ։ Մրրկային դաշտը գեներացվում է ոչ թե անշարժ լիցքերով, այլ իր հետ կապված փոփոխվող դաշտերով։ Քանի որ բնության մեջ գոյություն չունեն մագնիսկանան լիցքեր, ապա մագնիսական դաշտը միշտ համարվում է մրրկային, և իր ուժագծերը միշտ փակ են։ Չնայած հաստատուն մագնիսի ուժագծերը դուրս են գալիս մագնիսի բևեռներից, իրականում փակվում են մագնիսի ներսում։ Այդ պատճառով բաժանելով մագնիսը 2 մասի՝ չի հաջողվի ստանալ 2 առանձին բևեռներ։
Կլեմենտինա Հավարդեն
Լուսանկարչություն, ստեղծագործական առանձնահատկություններ
Հավարդենի լուսանկարները ներառվել են «Բրիտանական լուսանկարչության Ոսկե դարը, 1839-1900 թվականներ» 1984 թվականի ցուցահանդեսում։ 1990 թվականին Փոլ Գետտի թանգարանը իրականացրել է «Ներքին կուռքեր. Լեդի Հավարդենի լուսանկարները Վիկտորիա և Ալբերտ թանգարանից» ցուցահանդեսը ։
Սոլենոիդային վեկտորական դաշտ
Ստուգաբանություն
Սոլենոիդային բառը ծագել է հունարեն սոլենոիդ բառից, որը նշանակում է «խողովակաձև» կամ «ինչպես խողովակ»։
Կատեգորիա:Վեկտորական անալիզ
Ադնան Բադրան
Ադնան Բադրան (عدنان بدران ) ), հորդանանցի գիտնական, ակադեմիկոս, քաղաքական գործիչ։ 2005 թվականի ապրիլի 6-ից մինչև այդ նույն տարվա նոյեմբերի 27-ը եղել է Հորդանանի վարչապետը։
Կյանքի վաղ շրջան, կրթություն
Բադրանը ծնվել է Ջարաշում (Հորդանան), 1935 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ։ Բարձրագույն կրթություն ստացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, ավարտել է Օկլահոմայի պետական համալսարանի բակալավրիատը, ապա Միչիգանի պետական համալկսարանի մագիստրատուրան։ Միչիգանի պետհամալսարանում էլ հաջողությամբ պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը։