Լողացողները_Անյերում
Պատմություն
«Լողացողները» նկարը Ատլանտիկայի երկու կողմերում քննադատների ոչ միանշանակ գնահատականներն է ստացել ։ Ֆրանսիացի գրող Պոլ Ալեքսիսը նկարի մասին գրել է. «Սա կեղծ Պյուվի դե Շավանն է։ Որքան ծիծաղելի են լողացող տղամարդը կնոջ հետ։ Բայց ստեղծված է այնպիսի հուզիչ համոզվածությամբ, որ ես չէի համարձակվի ծաղրել այս նկարը» ։ Էդմոն Բազիրը L’Intransigeant-ին գրել է.«Սյոռայի պրիզմատիկ ծաղիկների շռայլության հետևում թաքցրել է նկարչի բացառիկ վարպետությունը՝ պարուրելով իր լողազգեստներին, ջրի վրա ծածանք և հեռավոր հորիզոնը՝ ջերմ երանգներով» ։ Քննադատներ Ժյուլ Կլարետին և Ռոջեր Մարքսը կտավը նկարագրել են որպես իմպրեսիոնիզմի ուշագրավ նմուշ ։ Նյու Յորքի «Art Amateur» ամսագրի անհայտ գրախոսը ևս, որը նույնիսկ հասցրել էր կապ տեսնել «Լողացողների» և իտալական որմնանկարչության միջև, նկարը ճանաչել է որպես ժամանակակից իմպրեսիոնիստական աշխատանք։ Նյու Յորքի The Sun-ի անանուն գրախոսը ավելի պակաս գովասանքով է արձագանքել. «Սյորան, որի «Լողացողները» նկարը մեծ տեղ է զբաղեցնում D պատկերասրահում, հավանաբար իրեն համարել է հիանալի վարպետ, բայց այս նկարը ստեղծվել է կոպիտ և աշխարհիկ երևակայությամբ՝ ձգտելով առանձնանալ ամենագռեհիկ ձևով՝ իր չափերով։ Այս աշխատանքը վատ է բոլոր տեսանկյուններից»։ Նման քննադատական կարծիքը ամերիկյան և ֆրանսիական թերթերում միակը չէր, բայց տասնամյակի ընթացքում «Լողորդները» նկարը վաստակած հարգանք է ձեռք բերել։ Քննադատ և Սյորայի ընկեր Ֆելիքս Ֆենեոն շատ տարիներ անց գրել է. «Թեև ես նախկինում չեմ խոստովանել դա, բայց 1884 թվականին ես լիովին հասկացել եմ այս նկարի կարևորությունը» ։ Պոլ Սինյակը նշել է, որ «Լողորդները» նկարված է «…խոշոր և հարթ գծիկներով, ներկված մաքուր հողեղեն գույներով, որոնք վերածածկում են մեկը մյուսին, ինչպես Դելակրուայի մոտ։ Նկարի դեղնակարմիր և դարչնագույն երանգները այն դարձնում են նվազ պայծառ՝ համեմատած այլ իմպրեսիոնիստների աշխատանքների հետ, որոնք օգտագործում են պրիզմատիկ գույների ներկեր։ Սակայն հակադրության օրենքների ըմբռնումը, տարրերի՝ լույսի, ստվերի, առարկայական գույների և դրանց միջև փոխազդեցության հետևողական տարանջատումը, ինչպես նաև դրանց ճիշտ հավասարակշռությունն ու համամասնությունները, կտավի վրա ստեղծում են կատարյալ ներդաշնակություն» ։ Նկարի ռենտգենագրությունը ցույց է տվել, որ կոմպոզիցիայի որոշ բաղադրիչներ փոխվել են կտավը նկարելիս, իսկ որոշները բացակայում էին սկզբնական պատկերում։ Երկու պառկած կերպարները վերջնական փուլում վերամշակվել են նկարչի կողմից։ Առաջին պլանում ձգված մարդու ոտքերը ի սկզբանե ավելի քիչ հորիզոնական դիրք են ունեցել. երկրորդը՝ ծղոտե գլխարկով ծառի տակ պառկածը, եղել է վերջին տարրը, որ ավելացվել է նկարին, դրանով հավանաբար առաջինի ոտքերի փոփոխությունից հետո փորձել է վերականգնել կոմպոզիցիոն հավասարակշռությունը:Գետանավակը՝ իջեցված եռագույնով և պուանտիլիկական մի շարք ստվերագծերով, որոնք կիրառված են նկարի մի քանի հատվածներում, նույնպես վերջիններիս թվում են։ Համաձայն մի հակասական տեսության՝ Սյորան ցանկացել է, որ «Լողացողներ» և «Կիրակնօրյա կեսօրը Գրանդ Ժատ կղզում» նկարների միջև կապ հաստատի, չնայած երկու նկարների բնույթն ու մթնոլորտը փոքր-ինչ տարբեր են։ «Լողացողների» հերոսները աշխատավոր դասակարգի ներկայացուցիչներ են, որոնք հանգստանում են Սենայի ձախ ափին, իսկ «Կիրակնօրյա կեսօրը» ցույց է տալիս կղզու ափերն ընտրած բուրժուազիային։ «Լողացողները» հեղեղված է լույսով, իսկ «Կիրակնօրյա կեսօրվա» կերպարները հիմնականում ստվերում են, և նկարն ինքնը պարունակում է երկիմաստ ակնարկներ, օրինակ՝ վզփոկով կապիկի հետ կին (վավաշոտություն) և ձկնորսությամբ զբաղվող կին (մարմնավաճառություն)։ Սա հանգեցրել է Սյորայի թաքնված հաղորդագրությունների մասին ենթադրությունների՝ ապագան թողնելով բանվոր միջին դասին, որոնք այլանդակություների մեջ մղված են մոռացության։ Այս համատեքստում «Լողացողների» տղան, որը նկարի ծայրից ինչ-որ տեղ է գոռում, ասես հասցեագրված է «Կիրակնօրյա կեսօրվա» հերոսներին. «Մենք ապագան ենք, միացե՛ք մեզ» ։ «Լողացողները Անյերում» նկարը երկար տարիներ եղել է Սյորայի ընտանիքի սեփականությունը, մինչև 1909 թվականին այն ձեռք է բերել Ֆելիքս Ֆենեոնը ։ 1924 թվականին այն գնվել է բրիտանական ազգային հավաքածուի համար և ցուցադրվել Թեյթ պատկերասրահում։ 1961 թվականին կտավը տեղափոխվել է Լոդոնի ազգային պատկերասրահ, որտեղ այն պահպանվում է մինչ օրս ։