cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ինդոնեզական խոհանոց
Միս, թռչնամիս, ձուկ և ծովամթերք
Աղացած ձկներից կամ, ավելի հազվադեպ, ծովամթերքներից պատրաստված մեկ այլ բավականին տարածված ուտեստ է օտակ-օտակը։ Աղացած միսը այս դեպքում նոսրացվում է կոկոսի կաթով, և արդյունքում առաջացած խառնուրդը խցկվում է արմավենու տերևի երկարավուն փաթաթվածի մեջ, որն այնուհետեւ տապակվում է ածուխների վրա։ Արդյունքում ստացվում է փոքրիկ երշիկի նման թխվածքաճաշ կամ զուգահեռանիստի տեսք, որը սովորաբար մատուցվում է որպես թեթև խորտիկ ։
Աղացած միսը, հավը, ձուկը կամ ծովամթերքը կարող են օգտագործվել նաև պերկեդելներ՝ եվրոպական կոլոլակների ինդոնեզական տարբերակներ պատրաստելու համար։ Սակայն նրանց մեջ, ի տարբերություն իրենց եվրոպական նախնիների, դա, որպես կանոն, ծառայում է միայն որպես լրացուցիչ բաղադրիչ, մինչդեռ այս ուտեստի հիմքը առավել հաճախ բուսական արտադրանքներն են՝ կարտոֆիլ, եգիպտացորեն, տապիոկա։ Ավելին, զուտ բուսական պերկեդելի բազմաթիվ տեսակներ կան :
Տեմպե և տոֆու
Տեմպեն և տոֆուն` սոյայի կոշտ խմորման մթերքները, առանձնանում են ինդոնեզացիների մի զգալի մասի սննդակարգում։ Տեմպեն, որը պատրաստվում է հատուկ սնկային մշակույթով ամբողջական սոյայի ֆերմենտացման միջոցով, ինդոնեզական բնիկ մթերք է՝ առնվազն երկու հազարամյակի պատմությամբ ։
Տեմպեյի նշանակալի դերը ազգային խոհանոցում, առաջին հերթին որպես էժան սնունդ աղքատների համար, արտացոլվում է Ինդոնեզիայի հեգնական ինքնահավանող ինքնանվան մեջ, որը շրջանառվում է տեղական լրատվամիջոցներում և հասարակական շրջանակներում. «Տեմպեի երկիր» (Negeri Tempe), որը սովորաբար մեկնաբանվում է որպես ակնարկ երկրի սոցիալ-տնտեսական անբավարար զարգացման նկատմամբ ։
Տեմպեն հատկապես հայտնի է ճավայական խոհանոցում։ Այն սովորաբար մատուցվում է տապակած, թխած, շոգեխաշած կամ մարինացված ձևերով, ինքնուրույն կամ տարբեր սուսներում, կամ այն ​​ծառայում է որպես բաղադրիչ տարբեր ուտեստների համար, հատկապես գադո-գադոյի, լապշայի և որոշ ապուրների մեջ ։
Խմորված սոյայի կաթից պատրաստված տոֆուն փոխառվել է չինական խոհանոցից, բայց այն նաև լայն տարածում է գտել երկրի բնիկ բնակչության շրջանում և ակտիվորեն օգտագործվում է ոչ միայն պերանական, այլև, մասնավորապես, ճավայական խոհանոցում։ Այն կարելի է պատրաստել նույն եղանակներով, ինչ տեմպեն, ինչպես նաև մատուցվում է ինքնուրույն կամ որպես տարբեր բարդ ուտեստների բաղադրիչ մաս։ Բացի այդ, իր ավելի փափուկ բաղադրության պատճառով այն հաճախ ուտում են հում վիճակում, ինչպես նաև վերամշակվում է աղացած մսի հետ և հիմք ծառայում բակսոյի համար։ Արևմտյան Ճավայում շատ տարածված է տապակած բակսոն տոֆույից, որն ստացել է «բատագոր» նշանավոր հապավումը (bakso tahu goreng-ից՝ տապակած բակսո տոֆուից) ։
Եփման ընթացք
Ինդոնեզիայում թխելու ավանդույթները հիմնականում պայմանավորված են հնդկական, արաբական, չինական եւ եվրոպական խոհանոցների ազդեցությամբ։ Խմորից ապրանքների խամապատասխան ազդեցությունների շնորհիվ յուղալի համեմունքը դարձել է ճավայական խոհանոցի բավականին կարևոր տարրը։ Սագոյի, բրնձի, եգիպտացորենի, ցորենի ալյուրից ստացված տարատեսակ ապրանքատեսակները, որոնք պատրաստվում են և՛ խմորիչի օգտագործմամբ, և առանց դրանց, միավորված են այնտեղ կուե ընդհանուր անվան տակ (kue)։ Կուեի համար նույն տեսակի բաղադրատոմս գոյություն չունի. դրա համար ընդհանուր է միայն ալյուրի բաղադրիչը։ Ամենից հաճախ կուեի ավանդական ձևերը պատրաստվում են կոկոսի կաթի, կոպրայի, մրգերի, վանիլի, արմավենու շաքարի, տոֆուի, տապիոկայի հավելումով։ Նույն անունը սովորաբար կիրառվում է եվրոպական տեսակի հրուշակեղենի արտադրանքի համար՝ տորթեր, հրուշակեղեն։
Հացը բնավ բնորոշ չէ ինդոնեզական ավանդական խոհանոցին, բայց այն լայն տարածում գտավ XX և XXI դարերում՝ որպես բոլոր մակարդակների մթերային խանութներում վաճառվող արդյունաբերական արտադրանք։ Հացաբուլկեղենի հազվագյուտ օրինակը, որի պատրաստումը ինդոնեզացիները շատ ավելի վաղ էին յուրացրել և ամուր արմատավորել որպես խոհարարական ավանդույթ, ռոթի-բուայան է՝ կոկորդիլոսի տեսքով խոշոր հաց, որը հարսանեկան խնջույքի անբաժանելի մասն է բետավի էթնիկական խմբի համար ։ Հատկանշական է, որ «հաց» (roti) անվանումը վերաբերում է նաև տարբեր ոչ յուղալի համեմունքներով՝ միջուկով կարկանդակներին, կեքսերին, որոնց մի մասը փոխառված են օտար խոհանոցներից, բայց ոմանք տեղական գյուտեր են։ Օրինակ՝ երկրում բավականին տարածված է այսպես կոչված «բավեանյան հացը» (roti Boyan), կլոր կամ երկարավուն կարկանդակ, բանջարեղենային միջուկով, որը Բավեյան կղզու սպեցիալիտետն է ։Հացաբուլկեղենի հատուկ տեսակը, որը Ինդոնեզիայի տարբեր շրջաններում շատ տարածված է, մարթաբակն է` տափակ տորթը, որն ունի շատ տարատեսակներ ինչպես լցոնման և խմորի առանձանահատկությունների, այնպես էլ պատրաստման բաղադրատոմսերի առումով։ Արաբական խոհանոցից փոխառված, որտեղ այն հայտնվում է իր նախնական «մութաբբակ» անվան տակ (مطبق, բառացիորեն` հարկերով, շերտավորված, մի քանի անգամ փաթաթված), մարթաբակը ինդոնեզացիների կողմից ընկալվել է երկար տասնամյակներ որպես իրենց ազգային խոհանոցի ուտեստ  ։ Մարթաբակի շատ տեսակների համար ընդհանուր է ցորենի ալյուրից պատրաստված ոչ խմորված խմորը։ Ընդհանրապես, ինդոնեզական խոհանոցն այս ուտեստի երկու հիմնական տեսակ ունի ։ Առաջինը, որը շատ նման է բուն արաբական տարբերակին, որը երբեմն անվանում են «աղի մարթաբակ», պատրաստվում է աղի խմորից, որը հաճախ թաթախվում է բուսական յուղի մեջ և սովորաբար լցոնվում է մանր կտրտված ձվով, սոխով և կանաչ սոխով, տոֆուով, բանջարեղենով, ավելի հազվադեպ մսով կամ հավի մսով։ Բարակ գրտնակված խմորից ձևավորվում է ուղղանկյուն կամ կլորացված ծրար, որը լցոնվում է միջուկի բարակ շերտով, տապակվում յուղի մեջ ուժեղ կրակի վրա և երբեմն տապակման ընթացքում ծալվում մի քանի շերտերով  ։ Երկրորդը՝ «քաղցր մարթաբակը», համապատասխանաբար, պատրաստվում է քաղցր միջուկով՝ շոկոլադ, խտացրած կաթ, մրգեր, ընկույզներ, հաճախ քաղցր խմորից։ Ըստ բաղադրատոմսի, այն քիչ ընդհանրություններ ունի ինչպես արաբական բնօրինակ ուտեստի, այնպես էլ տեղական աղի տարբերակների հետ։ Փաստորեն, այս անվան տակ կարելի է պատրաստել քիչ թե շատ հարթ ձևի ցանկացած տեսակի քաղցր տորթ։ Ենթադրաբար, քաղցր մարթաբակի անունը պայմանավորված է ոչ այնքան խոհարարական, այլ կոմերցիոն բնույթով. պատմականորեն քաղցր մարթաբակները վաճառվում են հիմնականում նույն կետերում, ինչ աղիները։
Մրգեր
Մրգերը, որոնք առատ են Ինդոնեզիայում, տեղական խոհանոցի բաղկացուցիչ մասն են։ Բանանները, մանգոն, արքայախնձորը, նարինջը, պապայան, սալակը, դուրիանը, ռամբուտանը, ջեկֆրուտը սպառվում են ամենամեծ ծավալներով ։
Շատ հաճախ, մրգերն ուտում են իրենց բնական տեսքով, բայց կիրառվում են նաև դրանց խոհարարական մշակման տարբեր մեթոդները։ Հանրաճանաչ քաղցրավենիքը, որը սովորաբար պատրաստվում է տանը և վաճառվում է նաև փողոցային վաճառողների կողմից, ռուջակն է` մրգային աղցանի մի տեսակ (այն կարելի է պատրաստել նաև բանջարեղենի որոշ տեսակների մեջ)։ Ամենից հաճախ ռուջակում օգտագործում են մանգո, պապայա, սեխ, արքայախնձոր, զանազան ցիտրուսային մրգեր, երիտասարդ կոկոսի փափկամիս։ Մանրացված և խառը պտուղները հաճախ ցանում են պղպեղով, շաքարով, քնջութի սերմերով, մանրացված գետնանուշով և ցանում օշարակով, մրգահյութով, կոկոսի կաթով կամ քաղցր սոյայի սոուսով։ Ճավայում կանանց յոթերորդ ամսվա հղիության ավարտին նվիրված տոնական հանդիսությանը հատուկ ավանդական ռուջակ պատրաստելու ավանդույթ կա ։
Որոշ մրգեր, մասնավորապես ջեկֆրուտը և բիլիմբին, պատրաստվում են բանջարեղենի անալոգիայով. դրանք եփում են մսի հատուկ արգանակի մեջ՝ տամարինդի, պղպեղի, տարբեր համեմունքների, աղի և շաքարի հավելումներով։ Այս ձևով դրանք մատուցվում են որպես թեթև խորտիկ կամ հիմնական ուտեստի հավելում։ Հատկանշական է, որ նման ուտեստը ցանկացած դեպքում կոչվում է «թթու բանջարեղեն»՝ սայուր-ասեմ (sayur asem):
Ճավայում գուդեգը շատ տարածված է. կոկոսի կաթի մեջ համեմունքներով շոգեխաշած երիտասարդ ջեկֆրուտի փափկամիս։ Բացի այդ, ջեկֆրուտի փափկամիսը, հացի ծառի պտուղներից, բանանի և մի շարք այլ մրգեր հաճախ տապակվում են հատուկ հեղուկ խմորով։ Գրեթե ցանկացած տեսակի միրգ հաճախ լցոնվում կամ զարդարվում է տարբեր քաղցր խմորեղեններով։ Ոմանք, մասնավորապես մանգոն, կարող են ծառայել որպես մարացված ուտեստների լրացում, ինչպիսին է ձկան պեմպեկը. պապայայով լցոնված կոլոլակների այս տեսակն անվանում են «պեմպեկ-պիստել» (pempek pistel)։
Համեմունքներ, հավելումներ և սոուսներ
Ինդոնեզիան համարվում է բազմաթիվ համեմունքների հայրենիքը, որոնք համաշարհային խոհանոցում կարևոր դեր ունեն։ Միևնույն ժամանակ, բուն երկրում դրանցից շատերն ակտիվորեն օգտագործվում են միայն որոշակի տարածաշրջանների խոհանոցներում, մինչդեռ ինդոնեզացիների մեծ մասի համար ամենակարևոր համեմունքը կարմիր պղպեղն է, որը երկիր են բերել եվրոպական գաղութարարները։
Կարմիր պղպեղը օգտագործվում է տապակելու և շոգեխաշելու համար, տարբեր ձավարեղեն և սոուսներ պատրաստելու համար, որոնք մանրացված տեսքով ավելացվում են բրնձի, լապշայի, բանջարեղենի, մսի և այլ բանջարեղենի վրա։ Պադանգական խոհանոցում, որտեղ հատկապես շատ են օգտագործում կարմիր պղպեղը, դրանք մանրացված են, հաճախ այլ համեմունքների և խոտաբույսերի հավելումով, քսվում են շատ կերակուրների վրա նախքան տապակելը, մարինացնելը կամ չորացնելը։ Կարմիրի հետ միասին պղպեղի այլ տեսակներ օգտագործվում են որպես համեմունքներ, այդ թվում` սև պղպեղը և երկար պղպեղը, որը բնիկ ինդոնեզական բույսեր են։ Արևմտյան Կալիմանտանի բնակիչների խոհանոցը, մասնավորապես բանջարներինը, առանձնանում են պղպեղի տեսակների հատուկ բազմազանությամբ ։
Պադանգի, Ճավայի և մի շարք այլ տարածաշրջանների խոհանոցներում մսի, ձկան և ծովամթերքի շոգեխաշման ժամանակ օգտագործվող կծու սոուսներ պատրաստելու համար, բացի պղպեղից, լայնորեն օգտագործվում են սխտոր, կոճապղպեղ, տամարինդ, կալգան, կաֆիր-լայմի տերևները և պտուղները։ Այս նույն կերակուրները հաճախ օգտագործվում են ապուրների, մարինադների և մանրացված ուտեստների մեջ, ինչպիսիք են օտակ-օտակը։ Քրքումն ու զաֆրանը օգտագործվում են բրինձը գունավորելու և համեմելու համար, մասնավորապես տումպենգի մեջ ։
Սամբալը պատրաստվում է քերված կարմիր պղպեղից` խիտ մածուկի սոուս, որը չափազանց տարածված է ինդոնեզական խոհանոցում։ Դրան կարող են ավելացվել տարբեր լրացուցիչ բաղադրիչներ, մասնավորապես` աղ, շաքար, լոլիկ, կրաքարի հյութ, քերած սխտոր, սոխ կամ տամարինդ ։ Սամբալը մատուցվում է պատրաստի ուտեստների լայն տեսականիով՝ բրնձից մինչև ապուրներ։ Բացի այդ, մսի, ձկների և բանջարեղենի որոշ տեսակներ տապակվում են սամբալում և հաճախ անվանում են համապատասխանաբար՝ «տապակած ձկնային սամբալ» (sambal goreng ikan), «տապակած կարտոֆիլի սամբալ» (sambal goreng kentang) և այլն ։
Սոյայի սոուսը նույնքան տարածված է։ Ինդոնեզականում, ի տարբերություն շատ այլ արևելյան խոհանոցների, կան դրա մի քանի տեսակներ. նույնիսկ ավելի տարածված է, քան Արևելյան Ասիայի երկրների մեծ մասում տարածված աղի տարբերակը՝ «կեչապ-ասինը» (kecap asin - աղի սոյայի սոուս), անուշահամ է և ավելի խիտ «կեչապ-մանիս» (kecap manis - քաղցր սոյայի սոուս): Վերջինս պատրաստվում է արմավենու շաքարով և կարող է ունենալ մի քանի աստիճանի քաղցրություն և խտություն։ Աղի և քաղցր սոյայի սոուսները մատուցվում են պատրաստի ուտեստների լայն տեսականիով, և դրանք կարող են օգտագործվել նաև տապակելիս և շոգեխաշելիս։ Ավելին, երկու դեպքում էլ նրանց հաճախ են ավելացնում սամբալ, մանրացված սխտոր և այլ համեմունքներ :Գետնանուշի սոուսը նույնպես բավականին տարածված է, առաջին հերթին՝ ճավայական խոհանոցում։ Այն ունի մի քանի տարատեսակներ, բայց անխուսափելիորեն հիմնված է գետնանուշի յուղի մեջ տապակած մանրացված գետնանուշի վրա։ Տապակելիս գետնանուշի զանգվածին ավելացնում են սոյայի սոուս կամ կոկոսի կաթ, լայմի կամ կիտրոնի հյութ, հաճախ կոկոս կամ արմավենու շաքարը, սխտոր, կծու պղպեղ և այլ համեմունքներ, և երբեմն մանրացված սոխը։ Պատրաստի վիճակում սոուսը իրենից բավականին խիտ հեղուկ է ներկայացնում՝ շագանակագույնի տարբեր երանգներով։ Գետնանուշի սոուսը հաճախ մատուցվում է սաթեի և տապակած այլ ուտեստների հետ և առատորեն ավելացվում է գադո-գադոյի մեջ  ։
Որոշակիորեն քիչ օգտագործված է քացախային հիմքով սոուսը` տարբեր լրացուցիչ բաղադրիչներով` շաքարով, տամարինդով, սխտորով, պղպեղով, կոճապղպեղով, լայմի փափկամսով կամ հյութով և այլն։ Այն մատուցվում է հիմնականում ձկներից և ծովամթերքից պատրաստված տարբեր ուտեստների հետ, ինչպիսիք են պեմպեկը և օտակ-օտակը։
Հատկապես Ճավայում շատ տարածված որպես համեմունք օգտագորվում է ծովախեցգետնային մածուկը՝ «տրասի»-ն (terasi), մուգ գույնի խիտ, կաթնաշոռային զանգված, որը պատրաստվում է մանրացված չոր ծովախեցգետնի խմորումից։ Այն մատուցվում է որոշ ապուրների, բրնձի ուտեստների, լապշայի, ձկների, բանջարեղենի հետ, ինչպես նաև ավելացվում է սոյայի սոուսի և սամբալի մեջ ։
Բազմաթիվ ավանդական սոուսներ, մասնավորապես սոյայի և սամբալի տարբեր տեսակները, արդյունաբերականորեն արտադրվում են մեծ ծավալներով և վաճառվում են բոլոր մակարդակների մթերային խանութներում ։
Ոչ ալկոհոլային ըմպելիքներ
Վերջին մի քանի դարերի ընթացքում Ինդոնեզիայի մեծ մասի հիմնական ըմպելիքը, բացի որոշակի շրջանների բնակչությունից, հիմնականում երկրի արևելյան մասում, այստեղ հոլանդական գաղութային կառավարման տարիներին բերված թեյն է։ Հիմնականում սպառում են սև թեյը. այն խմում են և տաք, և սառեցված (հաճախ սառույցով), շաքարով, երբեմն էլ՝ կիտրոնով։ Որոշ շրջաններում կիրառվում են նաև թեյի այլ հավելումներ. օրինակ, Արևմտյան Սումատրանում շատ տարածված է տե-տալուան՝ թունդ սև թեյը, որը խառնվում է հում ձվի դեղնուցի հետ։ Թեյի կանաչ և այլ տեսակները, ինչպես նաև հասմիկով թեյը տարածված են հիմնականում էթնիկ չինացիների շրջանում։ XX դարի վերջին երրորդից սկսած՝ արդյունաբերական արտադրության շշալցված թեյը շատ տարածված է ամենուր. դրա աճող սպառումը հանգեցնում է բնական թեյի պահանջարկի աստիճանական նվազմանը  ։
Սուրճը, որը նույնպես երկիր է մտցվել գաղութային ժամանակաշրջանում, հայտնիությամբ բավականին համեմատելի է թեյի հետ։ Դրա սպառումը անընդհատ աճում է, հատկապես Ճավայում, Հյուսիսային Սումատրայում և Կենտրոնական Սուլավեսիում իր արտադրության շրջաններում. 2013 թվականի դրությամբ Ինդոնեզիան, լինելով սուրճի աշխարհի առաջատար արտադրողներից և արտահանողներից մեկը, սուրճի սպառման տեսակետից զբաղեցնում էր երկրորդ տեղը երկրների այս խմբում։ Ճավայական խոհանոցում այն ​​սովորաբար մատուցվում է շատ մեծ քանակությամբ շաքարավազի հետ՝ ինչպես սևը, այնպես էլ կաթովը։ Հյուսիսային Սումատրայում և Կենտրոնական Սուլավեսիում այն ​​ավելի հաճախ սև է և մի փոքր քիչ քաղցրով ։
Ճավայում և Սումատրայում կա շատ հատուկ սուրճի` լուվակի արտադրության ավանդույթ։ Սուրճի ծառի հասած պտուղները սնուցվում են մուսանգներով։ Նրանք, մարսելով իրենց փափուկ կեղևը, արտազատում են սուրճի հատիկներ, որոնք կենդանիների ստամոքսահյութի ազդեցության տակ ստանում են առանձնահատուկ գրգռիչ համ։ Սուրճի այս տեսակը, որը մեծ պահանջարկ ունի միջազգային շուկայում, ճանաչվել է որպես ամենաթանկը աշխարհում ։
Երբեմն տաք ըմպելիքները պատրաստվում են կոճապղպեղից կամ տարբեր համեմունքներից։ Մրգահյութերի և կոկոսի կաթի օգտագործումը շատ տարածված է։ Բացի այդ, ազգային և միջազգային ապրանքանիշերի գազավորված և ոչ գազավորված զովացուցիչ ըմպելիքները մեծ տարածում են գտնում ամենուր ։
Ալկոհոլային ըմպելիքներ
Ալկոհոլ օգտագործելը թաբու է՝ համաձայն իսլամի նորմերի, որը դավանում է ինդոնեզացիների մոտ 88%-ը, բայց այն կիրառվում է ինչպես ոչ մահմեդական բնակչության շրջանում, այնպես էլ մահմեդականների որոշակի մասի մոտ, որոնք խստորեն չեն պահպանում կրոնական կանոնները ։
Ավանդաբար, երկրի մեծ մասում սպիրտային խմիչքներ են սպառվում, որոնք պատրաստվում են տնային կամ արհեստավորական եղանակով՝ հիմնվելով առավել մատչելի բուսական նյութերի, հիմնականում արմավենու հյութի և բրնձի վրա։ Մարզերի մեծ մասում այս խմիչքները կոչում են նույն անունով՝ տուակ. չնայած այն հանգամանքին, որ դրանք շատ տարբեր են ոչ միայն հումքով, այլև արտադրական տեխնոլոգիայով և ալկոհոլի պարունակությամբ։
Արմավենու տուակը տոդիի տարատեսակ է և պատրաստվում է կարճաժամկետ բնական խմորումով, որը ձեռք է բերվում տարբեր արմավենու տեսակների արական ծաղկաբույլերի խեժից, սովորաբար շաքարի արմավենուց․ դրա ուժը սովորաբար չի գերազանցում 4-5 աստիճանը։ Այն հատկապես տարածված է Հյուսիսային Սումատրայում, որտեղ այն ամբողջ իմաստով համարվում է պաշտամունքային ըմպելիք՝ ընտանեկան, համայնքային և կրոնական արարողությունների անփոխարինելի հատկանիշ ։
Բրնձի տուակը պատրաստվում է այլ տեխնոլոգիայով. խաշած կպչուն բրնձը մի քանի օր պահվում է խմորիչի հետ խառնուրդով, արդյունքում զանգվածը լցվում է շաքարի օշարակով և պահվում սերտորեն փակ կոնտեյներով մոտ մեկ ամիս, որից հետո հեղուկ է քամվում դրանից, որը, որպես կանոն, ունի առնվազն 12-15 աստիճան։ Բրնձի տուակը, ինչպես արմավենու տուակը, արտադրվում է Ինդոնեզիայի շատ շրջաններում, բայց այն հատկապես կարևոր է դայակյան ժողովուրդների, հատկապես իբանների խոհանոցում :Թե՛ արմավենու, թե՛ բրնձի տուակը կարելի է թորել մեկ կամ մի քանի անգամ։ Արդյունքում շատ ավելի բարձր ուժ ունեցող ըմպելիքը (մինչև 50% ալկոհոլային) կարելի է անվանել թունդ տուակ կամ արաք ։ Որոշ շրջաններում, մասնավորապես՝ Բալիում, 40 աստիճանի ուժ ունեցող բրնձի արաքը արտադրվում է արդյունաբերականորեն և սպառվում է տեղի բնակչության կողմից, սովորաբար խառնված ջրի կամ սառույցի հետ։ Այլ տեղանքներում այն ​​արտադրվում է տանը, ինչը միշտ չէ, որ օրինական է։
Պատմականորեն լայնորեն կիրառվող տուակը և դրա ածանցյալները, ինչպես նաև տնային և արհեստավորական սպիրտի այլ տեսակները։ Այնուամենայնիվ, շատ մարզերում, իրենց սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ մեկտեղ, տեղի է ունեցել այդ խմիչքների աստիճանական մարգինալացում՝ կապված արդյունաբերական ալկոհոլային արտադրանք բնակչության հասանելիության ընդլայնման հետ ։ Վերջիններիս շրջանում գարեջուրը ձեռք է բերել առանձնահատուկ հայտնիություն. Ինդոնեզիայում մեծ քանակությամբ այս ըմպելիքի մի քանի ազգային և միջազգային ապրանքանիշեր են արտադրվում։ Եվրոպական ծագման գինու և թունդ ալկոհոլային խմիչքների օգտագործումը` օղի, վիսկի, կոնյակ և այլն, բավականին սահմանափակ է  ։
Խոհանոցային սպասք և սեղանի մատուցում
Ինդոնեզական ժամանակակից խոհանոցում եվրոպական ոճի խոհանոցային պարագաները լայնորեն օգտագործվում են կերակուր պատրաստելու համար՝ կաթսաներ, թավաներ, ինչպես նաև այնպիսի չինական փոխառությունները, ինչպիսիք են վոկը։ Սաթե պատրաստելու համար մանղալ է օգտագործվում, ձկնեղեն և որոշ այլ ապրանքներ տապակելու համար` ջեռոցի վրա տեղադրված ցանց, կենդանիների ամբողջ դիակները խորովելու համար՝ շամփուրներ։ Սննդի պատրաստման հնագույն տեղական եղանակներից է բամբուկի սնամեջ օղակներում թխելը։
Պատմականորեն կերակուրը մատուցվում էր բանանի և այլ բույսերի տերևների վրա, ինչպես նաև հյուսված կամ փայտե ափսեների մեջ. մատուցման այս եղանակը երբեմն մինչ օրս կիրառվում է գյուղական վայրերում կամ հասարակական սննդի հաստատություններում՝ փորձելով ընդգծել տեղականկոլորիտը։ Այնուամենայնիվ, XX դարի կեսերին լայն տարածում գտավ եվրոպական սպասքը՝ տարբեր տեսակի ափսեներ և ամաններ, բաժակներ և այլն, ինչպես նաև եվրոպական գդալ և պատառաքաղ ։ Միևնույն ժամանակ, Ինդոնեզիայի մեծամասնության շրջանում վերջինիս օգտագործումը ունի իր առանձնահատկությունները. այս երկու միջոցներն էլ, որպես կանոն, օգտագործվում են միաժամանակ, և պատառաքաղը հիմնականում սեղանի դանակի դեր է խաղում. իր օգնությամբ կերակուրը չի կտրվում, այլ բաժանվում է փոքր մասերի և գդալով բռնվում։ Սեղանի դանակն էլ իր հերթին լայն տարածում չի ստացել  ։ Ուտելիքի ձողիկներ հիմնականում օգտագործվում են էթնիկ չինացիների կողմից կամ հասարակական սննդի հաստատություններում, որոնք մասնագիտանում են չինական և պերանական խոհանոցներում։ Որոշ շրջանների բնակչության շրջանում պահպանվել է ձեռքերով ուտելու ավանդական ձևը։ Այս դեպքում մանրացված բաղադրիչները, ձավարեղենը և սոուսները սովորաբար հավաքում են ափսեից՝ օգտագործելով եփած բրնձի գնդիկները կամ կրուպուկի շերտը   ։
Տարածվածութույնն Ինդոնեզիայից դուրս
Ինդոնեզական խոհանոցը միջազգային լայն հայտնիություն չի վայելում, ի տարբերություն մի շարք այլ ասիական խոհանոցների։ Այն ունի որոշակի տարածում Ինդոնեզիայի և Ինդոնեզիայի նշանակալի համայնքների հետ երկարամյա մշակութային կապեր ունեցող երկրներում և տարածքներում, մասնավորապես հարևան Սինգապուրում և Մալայզիայում, Նիդեռլանդներում, Ինդոնեզիայի նախկին մայրաքաղաքում, ինչպես նաև Սուրինամում, Կարիբյան մի քանի կղզիներում և Հոնգ Կոնգում։ Շատ այլ երկրներում կան հասարակական սննդի հաստատություններ, որոնք մասնագիտանում են ինդոնեզական խոհանոցում, սակայն դրանք սովորաբար լինում են շատ անգամ ավելի քիչ, քան չինական, ճապոնական կամ թայվանական ռեստորաններում ։ 2000-ականներից Ինդոնեզիայի իշխանությունները սկսեցին օժանդակել արտերկրում ինդոնեզական ռեստորաններ բացող ձեռներեցներին՝ դա համարելով ազգային մշակութային ազդեցության ընդլայնման միջոց, բայց այդ միջոցներն առայժմ շատ սահմանափակ ազդեցություն ունեցան  ։
Նիդեռլանդներում լայն տարածում գտած ինդոնեզական խոհանոցը որոշակի առանձնահատկություն ունի այն բանի շնորհիվ, որ ինդոնեզական խոհարարական ավանդույթները հոլանդացիները յուրացրել են հիմնականում գաղութային շրջանում՝ մինչև 1940-ականները, մինչդեռ ինդոնեզական խոհանոցի ավելի ժամանակակից իրողությունները նրանց կողմից նվազագույն չափով էին ընկալվում։ Այս առումով, բուն Նիդեռլանդներում, ինդոնեզական խոհանոցի այս տեսակը հաճախ անվանում են «օստ-հնդկական խոհանոց»՝ գաղութային ժամանակաշրջանում Ինդոնեզիայի անունից՝ Հոլանդական արևելահնդկական ընկերություն։ Ինդոնեզական բնօրինակ խոհանոցից այն ի սկզբանե առանձնանում է որոշակի տեսակի ապրանքների բացակայությամբ՝ առաջին հերթին արևադարձային բանջարեղենների և մրգերի, ինչպես նաև զգալիորեն փոքր քանակությամբ համեմունքների և խոտաբույսերի։ Միևնույն ժամանակ, XX դարի վերջին քառորդից՝ Նիդեռլանդների և Ինդոնեզիայի միջև կապերի աշխուժացումով, ինչպես նաև եվրոպական շուկայում ասիական պարենային ապրանքների տեսականու ընդլայնմամբ, այդ տարբերությունները սկսեցին աստիճանաբար հարթվել : Միևնույն ժամանակ, ուտեստների մատուցումը շարունակում է մնալ հոլանդական օստ-հնդկական խոհանոցի կարևոր առանձնահատկությունը։ Միջազգային համբավ ստացած նրա հիմնարար նորարարությունը ռիյստաֆելն է` միաժամանակ մատուցված մի քանի ուտեստներից բարդ ուտեստը, շվեդական սեղանի նմանությամբ, որը հոլանդացիները ներմուծել են ամենօրյա կյանք՝ Ինդոնեզիայում իրենց գահակալության տարիներին։ Գաղութարարները որպես օրինակ վերցրին պադանգական խոհանոցին բնորոշ ուտեստների մատուցումը։ Այնուամենայնիվ, ռիյստաֆելը տարբերվում է ավանդական պադանգական կերակուրից շատ ավելի առատությամբ և բազմազանությամբ. Այն սովորաբար պարունակում է ոչ միայն պադանգական, այլ նաև ճավայական և տարածաշրջանային այլ խոհանոցների ուտեստներ, և դրանց ընդհանուր թիվը կարող է կազմել մի քանի տասնյակ։ Դրա անբաժանելի տարրը խաշած բրինձն է (այստեղից էլ ստացել է ռիյստաֆել անվանումը), որը կարելի է մատուցել սեղանի կենտրոնում գտնվող մի մեծ ափսեի մեջ՝ պադանգական խոհանոցի օրինակով, կամ, եվրոպական եղանակով, տեղադրելով սեղանին նստած յուրաքանչյուրի ափսեներին։ Ժամանակակից Ինդոնեզիայում ռիիսթաֆել մատուցելու պրակտիկան տարածված չէ, հիմնականում ազգային խոհանոցի բավականին բարձր մակարդակի ռեստորաններում՝ ուղղված արևմտյան զբոսաշրջիկներին ։
Ինդոնեզական խոհանոցի ազդեցությունն արտահայտվել է նաև սահմանակից երկրների ազգային խոհանոցների կողմից որոշ ճաշատեսակների յուրացման մեջ։ Այս ուտեստները ներառում են, օրինակ, սաթեն, որը լայն հայտնիություն է վայելել այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Սինգապուրը, Մալայզիան, Թաիլանդը, և ժամանակի ընթացքում այնտեղ սկսեցին ընկալվել որպես իրենց ազգային կերակրատեսակ։ Լայն իմաստով, ինդոնեզական խոհանոցի ազդեցությունը ներառում է նաև Ինդոնեզիայից ծագող համեմունքների և խոտաբույսերի ակտիվ օգտագործումը, ինչպես նաև ինդոնեզական սուրճի և թեյի սորտերի օգտագործումը ։
Մեկնաբանություններ
<references group="ծան․" />
Գրականություն
Կատեգորիա:Ազգային խոհանոցներ Կատեգորիա:Ինդոնեզիա
Շավինյոն
Շավինյոն (Chavignon), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառի Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի Սուասոն շրջանում։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02174
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 505 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 378-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 127-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,9%, 1999 թվականին եղել է 63,2%)։ 374 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 333-ը (182 տղամարդ և 151 կին), գործազուրկ էին 45 մարդ (25 տղամարդ և 20 կին)։ 127 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 40-ը՝ թոշակառուներ, 53-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
(255) Օպավիա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,745704 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5346 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9568 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1661,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216632 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,47° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1886 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սոնա Վան
Սոնա Վան (Սոնա Անուշավանի Տեր-Հովհաննիսյան, ), հայ բանաստեղծուհի, հրապարակախոս, բժիշկ։
Կենսագրություն
1975 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1978 թվականից ապրում է Կալիֆորնիայում։ Ամերիկյան համալսարանում ստացել է կլինիկական և հոգևոր-հոգեբանական մագիստրոսի կոչում։ Հեղինակ է քնարախոհական բանաստեղծությունների ժողովածուների («Լույսի ծվեններ», 1996, «Ես անուն չունեմ», 2003, «Ես ձայն եմ լսում», 2006, «Չառա անունով թռչունը», 2011)։ Արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի, ինչպես նաև հեղինակ է բանաստեղծական 5 ժողովածուների, թարգմանվել է ավելի քան տասը լեզուներով (անգլերեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն, գերմաներեն, պարսկերեն, թուրքերեն, հունարեն, ուկրաիներեն, վրացերեն,  արաբերեն, լեհերեն ),  տասնհինգը՝ առանձին գրքերով։
2006 թվականից «Նարցիս» գրական-գեղարվեստական, մշակութային հանդեսի հիմնադիրն է, գլխավոր խմբագիրը, հովանավորը, իսկ 2013 թվականից՝ նաև գլխավոր խմբագիրը։
Արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալի, ՀՀ սփյուռքի նախարարության ոսկե մեդալի, «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի հուշամեդալի, արժանացել է Կալիֆոռնիայի Առևտրի պալատի կողմից սահմանված «Կինը գրականության մեջ -2013» մրցանակին, Սանկտ Պետերբուրգի հոգևոր-մշակութային կազմակերպության հուշամեդալի և հայրենական ու ամերիկյան գրական- մշակութային այլ մրցանակների, պարգևների, դիպլոմների։
2013-ին Սոնա Վանը հայապահպանության գործում ներդրած ավանդի համար պարգևատրվել է ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալով ։
Մրցանակներ
Բանաստեղծուհի, հասարակական գործիչ Սոնա Վանը Չինաստանում արժանացել է պոեզիայի միջազգային բարձրագույն մրցանակի։ Չինաստանի արվեստի և մշակույթի ամենամյա փառատոնի շրջանակում տեղի է ունեցել նրա «Լիբրետո անապատի համար» գրքի չինարեն թարգմանության շնորհանդեսը, որից հետո հանձնվել է մրցանակը։ Հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 8-ին` Չինաստանի Լու Չժոու քաղաքում։ Սոնա Վանը հայտնել է, որ սա Չինաստանում պոեզիայի միջազգային բարձրագույն մրցանակն է` 1573 International Poetry Award: «Ինչ խոսք` որպես փոքր երկրի ներկայացուցիչ, հպարտություն է 1.5 միլիարդանոց կայսրությունից նման մրցանակ ստանալ»,-ասել է Սոնա Վանը։
Լեհաստանում տպագրված, Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված «Լիբրետո անապատի համար» գրքի` բարձր մակարդակով անցկացված շնորհանդեսում տիրող էներգետիկ մթնոլորտը, հետաքրքրաշարժ մի շարք գործոնների համակցությամբ, հայոց դարավոր կենսագրության ֆենոմեններից մեկի արտապատկերումն է։
Սոնա Վանի բանաստեղծական ժողովածուի լեհերեն տարբերակը, Նաիրա Մախչանյանի թարգմանությամբ, լույս է տեսել Լեհաստանի Բիդգոշչ քաղաքում։ Այստեղ 2018 թվականի հոկտեմբերի 19-ին կայացած գինեձոն-շնորհանդեսի ժամանակ Սոնա Վանին միանգամից շնորհվել է հեղինակավոր 2 բարձր պարգև` Եվրամիության ՀՈՄԵՐ մեդալ և Քլեմենս Յանիցկու անվան ՅԱՆԻՑԻՈՒՍ միջազգային գրական մրցանակ։
ՉԻՆԱՍՏԱՆ. 1573 Պոեզիայի միջազգային մրցանակ 2019 թ Ցիգուն քաղաքի «Պատվավոր քաղաքացի» պատվոգիր 2018 թ
ԵՎՐՈՊԱ Կորկիրա Մելաինա գրական մեդալ Lanicius Klement Janiki միջազգային մրցանակ Մարիա Կոնոպնիչկայի միջազգային մրցանակ «ՀՈՄԵՐ» պոեզիայի եվրոպական շքանշան - Բրյուսել Ֆենիկս պոեզիայի միջազգային մրցանակ Պետեր Կանավելիչ – Բանաստեղծների միջազգային մրցանակ «Դոնատ»-2021 Պոեզիայի միջազգային մրցանակ Սանկտ Պետերբուրգի հոգևոր-մշակութային կազմակերպության ճանաչման մեդալ (2014)
2022 թվականի նոյեմբերի 4-ից 13-ը Չիլիում «Tras las Huellas del Poeta» պոեզիայի XVI փառատոնի միջոցառումներին մասնակցում էին 12 ազգությունների բանաստեղծներ Աֆրիկայից, Ամերիկայից, Ասիայից և Եվրոպայից։
Աշխարհահռչակ փառատոնը տեղի է ունեցել մայրաքաղաք Սանտյագոյում․ Բոլենարի հանրակրթական դպրոցին նվիրված տեսանյութերից մեկն է՝ հայ բանաստեղծուհի Սոնա Վանի ներկայացմամբ, ով իր ժամանակն ու պոեզիան նվիրում է իր կողմից ցեղասպանությունը դատապարտելուն։ Ցեղասպանության թեմայով դասախոսությունը հնչեց նաև Սանտյագոյի կենտրոնական համալսարանում (Universidad Central de Santiago), որին անձամբ և առցանց ականջալուր եղան համալսարանի բոլոր ուսանողները։ Սոնա Վանին շնորհվեց պատվոգիր իր բացառիկ մասնակցության համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Էժեն Դելակրուա
Ֆերդինանդ Վիկտոր Էժեն Դելակրուա (Ferdinand Victor Eugène Delacroix, ), ֆրանսիացի աշխարհահռչակ գեղանկարիչ։ Համարվում է ռոմանտիզմի ուղղության հիմնադիրը եվրոպական կերպարվեստում։
Կենսագրություն
1816-1822 թվականներին սովորել է կլասիցիստ Պ․ Ն․ Գերենի մոտ։ Դելակրուան առաջին քայլերից համակվել է ռոմանտիզմի ոգով, դարձել նրա առաջադիմական, որոշ գործերով՝ նաև հեղափոխական միտումների արտահայտիչը։ «Քիոսի կոտորածը» (1823–1824, Լուվր, Փարիզ) և «Հունաստանը Միսսոլունգիի փլատակների վրա» (1827, Գեղեցիկ արվեստների թանգարան, Բորդո) նկարներում պատկերել է հույների տառապանքը թուրքական լծից, նրանց պայքարը ազգային անկախության համար։
Պաշտոնական ակադեմիզմին Դելակրուան հակադրել է հուզախռով, պայքարող արվեստ։ Առնական, վեհանձն, խոր և կրքոտ կերպարներ ստեղծելու նպատակով Դելակրուան դիմել է Շեքսպիրի, Գյոթեի, Բայրոնի, Սքոթի ստեղծագործություններին։ «Ֆաուստի» (1827–1828) և «Համլետի» (1834–1843) վիմագրություններն արժանացել են Գյոթեի գովեստին։
1830 թվականին, Հուլիսյան հեղափոխության անմիջական տպավորության տակ, Դելակրուան ստեղծել է «Ազատությունը բարիկադների վրա» (Լուվր) կտավը։
1832 թվականին ճանապարհորդել է Ալժիրում և Մարոկկոյում, ստեղծևլ Արևելքը պատկերող կտավներ («Ալժիրի կանայք», 1833–1834, Լուվր, և այլն)։
Դելակրուայի արվեստի ռեալիստական միտումները վառ կերպով արտահայտվել են դիմանկարներում («Ինքնանկար», 1829, «Ֆ․ Շոպեն», 1838, երկուսն էլ՝ Լուվրում), բնանկարներում, նատյուրմորտներում, որմնանկարներում (Բուրբոնյան, 1833–1847, Լյուքսեմբուրգյան, 1845–1847, պալատներում և այլուր)։
Դելակրուայի ստեղծագործությունը XIX դարի համաշխարհային արվեստի բարձունքներից է։ Նա առաջիններից էր․ որ կիրառեց գույնի տարրալուծման սկզբունքը, լրացուցիչ տոների, երանգավորված ստվերների ու արտացոլումների համակարգը՝ մասամբ կանխելով իմպրեսիոնիստների հայտնագործումները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռոմանտիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Օրիենտալիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Թումասլու (Շարուրի շրջան)
Թումասլու (Tumaslı), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շարուրի շրջանի բնակավայրեր
Քորնելիա Փարքեր
Քորնելիա Էնն Փարքեր (Cornelia Ann Parker, ), անգլիացի նկարիչ, որը հայտնի է քանդակագործության և նկարազարդման ոլորտի աշխատանքներով ։
Կենսագրություն
Փարքերի մայրը գերմանացի էր, Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին որպես ավագ բուժքույր աշխատում էր Լյուֆտվաֆեում։ Պապը Առաջին աշխարհամարտի ժամանանակ կռվել է Սոմի ճակատամարտում։
Գեղարվեստական կրթությունը ստացել է Գլոստշիրի արվեստի քոլեջում (1974—1975)։ 1982 թվականին Ռեգինի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ Ունի Բիրմինգհեմի համալսարանի, Վուլվերհեմփթոնի, Մանչեստրի համալսարանի պատվավոր դոկտորի աստիճան։
1997 թվականին մտել է Թըրների մրցանակ կարճ ցանկի մեջ՝ Քրիստինա Բորլանդի, Անժելա Բուլոկի և Ջիլիան Ուիրթինգի հետ (վերջինս հաղթել է) ։ Ներկայումս Մանչեստրի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր է և Օքսֆորդի համալսարանի Կունին Էլիզաբետ Հոլի պատվավոր անդամ։
Ստեղծագործություն
Շարունակելով թեման՝ 1997 թվականին Թյորներ Փորքերի մրցանակի ցուցահանդեսում ցուցադրել է Mass (Colder Darker Matter) աշխատանքը՝ նման կերպ ստեղծելով Տեխասի կայծակի հարվածից տուժած եկեղեցու այրված մասունքներից ինստալյացիան։ Ութ տարի անց Anti-Mass (2005) աշխատանքում նա կոմպոզիցիայի համար օգտագործել է Կենտուկիի նեգրական եկեղեցու մնացորդները, որը ոչնչացել էր հրկիզման հետևանքով։
1995 թվականին Փարքերը մասնակցել է Թիլդա Սուինթոնի The Maybe (1995) փերֆորմանսին՝ Լոնդոնի Սեպենթայն պատկերասրահում։ Սուինթոնը քնել է ապակե մեկուսարանում, որը նրա համար ստեղծել էր Պարկերը։ Սուինթոնի սկզբնական գաղափարը կայանում էր նրանում, որ պառկի ինչպես Սպիտակաձյունիկը ապակե գերեզմանում, սակայն Պարկերի հետ համագործակցելու շնորհիվ աշխատանքի կենտրոնական կերպարը դարձել է հենց դերասանուհին, այլ ոչ թե նրա հորինած գործող անձը։ Պարկերը պատկերասրահում դրել է պատմական հայտնի անձանց մասունքներով մեկուսարաններ, ինչպիսիք են Զիգմունդ Ֆրոյդի թախտի ծածկոցն ու բարձը, Ուոլլիս Սիմփսոնի չմուշկները, Չարլզ Դիքենսի փետուրից գրիչը և Վիկտորյա թագուհու գուլպաները ։ Փերֆորմանսը կրկնվել է նաև Հռոմում, ապա՝ Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (2013) ՝ առանց Փարքերի մասնակցության։
Փարքերը եղել է նաև այլ արտ-ինտերվենցիաների հեղինակ՝ կապված արվեստի պատմական ստեղծագործությունների հետ։ Օրինակ՝ 2003 թվականին նա Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում գտնվող Օգյուստ Ռոդենի «Համբույր>» քանդակը փաթաթել է երկար թելով՝ որպես իր ներդրումը Days Like These տրիենալեին ։ Աշխատանքը անվանվել է The Distance (A Kiss With String Attached)։ 2015 թվականին այդ աշխատանքը կրկնվել է Մանչեստրի Ուիթվորտի գեղարվեստի պատկերասրահում։ «Հուշարձանի ենթագիտակցությունը» (Subconscious of a Monument, 2005) աշխատանքում նկարչուհին առաստաղի տակ կախել է չոր հողի կտորներ։ Այդ չորացած կավե շեղբերը հեռացվել են Պիզայի աշտարակի տակից, որպեսզի կանխեն դրա կործանումը ։
Avoided Object-ը Փարքերի ոչ մեծ աշխատանքների անավարտ շարքի անվանումն է, որոնք ստեղծվում են տարբեր հաստատությունների հետ համագործակցությամբ, ներառյալ՝ Թագավորական զենքի պալատը, Մեծ Բրիտանիայի ոստիկանությունը և Մադամ Տյուսոյի թանգարանը։Շարքի որոշ առարկաներ ենթարկվել են տարաբնույթ էքստրեմալ ազդեցությունների՝ այրման, գնդակոծման, ջախջախման, ձգման, քարշման, քայքայման, կտրվածքի կամ պարզապես զառիթափից նետելու․ այդ աշխատանքներում Պարկերը վերստեղծել է այն մահերը, որոնք ցուցադրվել են մուլտֆիլմերում, որոնք վաղուց նրան կախարդել էին։ Մյուսները չեն հասել ավարտուն արտադրանքի փուլ, ինչպես օրինակ, ատրճանակի պատրաստուքը «Հրազենի սաղմեր»-ում (Embryo Firearms, 1995)։ Մի մասը չէր կարող նույնիսկ համարվել առարկաներ, ինչպիսիք են՝ ճաքերը, ծալքերը, ստվերները, փոշին կամ կեղտը։ The Negative of Whispers (1997) աշխատանքը իրենից ներկայացնում է խցաններ ականջների համար՝ պատրաստված փոշուց, որը հավաքվել էր Շշունջի պատկերասրահից և Սուրբ Պողոսի տաճարից։
2009 թվականին Էդինբուրգի Jupiter Artland քանդակի բացմանը Պարկերը նախապատրաստել է հրավառություն՝ «Նոկտյուրն։ Լուսնի վայրեջքը» (octurne: A Moon Landing) վերնագրով, որում օգտագործել է լուսնային երկնաքար։ Հաջորդ տարի Jupiter Artland-ի համար արել է «Բնանկար զենքով և ծառով» (Landscape with Gun and Tree) աշխատանքը՝ կոտորակի հրացան չուգունից և պողպատից որսորդական հրացան՝ 9 մետր բարձրությամբ, կախված ծառից։ Նկարի համար հիմք է ծառայել Թոմաս Գեյնսբորոյի «Միստր և միսիս Էնդրյու» նկարը, որտեղ միստր Էնդրյուն կեցվածք է ընդունում որսորդական հրացանով։ Զենքը, որը օգտագործվել է Փարքերի աշխատանքում, Ռոբերտ Ուիլսոնին՝ Jupiter Artland հիմնադիրներից մեկին, պատկանող զենքի կրկնօրինակն էր։
Ֆոլսկտոնի տրիենալեի համար Պարկերը 2011 թվականին վերստեղծել է Կոպենհագենի հայտնի զբոսաշրջային տեսարժան վայրերից «Ջրահարսը>»-ի իր տարբերակը։ Բաց մրցույթի գործընթացում Փարքերը որպես բնորդուհի ընտրել է Ֆոլսկտոնի բնիկ տեղացու՝ Ջորջինա Բեյքերին՝ երկու երեխայի մորը։ Ի տարբերություն կոպենհագենյան իդեալականացված տարբերոակի՝ այս քանդակը բնական տեսքով և չափսերով է՝ փառաբանելով տեղացիներին և առօրյան ։
2016 թվականին Փարքերը դարձել է առաջին կին-նկարչուհին, որին հանձնարարվել է ստեղծել նոր աշխատանք Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի տանիքին գտնվող այգու համար։ Նա պատրաստել է Transitional Object (PsychoBarn) ՝ Ալֆրեդ Հիչքոք>ի 1960 թվականի «Պսիխո» ֆիլմի տան փոքրացված կրկնօրինակը։
Հոգաբարձություն
2011 թվականին եղել է Լոնդոնի Ուայթչեպել պատկերասրահի համար Richard Of York Gave Battle In Vain ցուցահանդեսի հոգաբարձուն, որի համար ընտրվել են ցուցանմուշներ Պետական հավաքածուից՝ տեղադրված համապատասխան գունային գամմայով։
2014 թվականին Արվեստի թագավորական ակադեմիայի ցուցահանդեսին Փարքերը հովանավորել է «Սև-Սպիտակ սենյակը», որտեղ ցուցադրվում էին այն նկարիչների գործերը, որոնք, ըստ նկարչուհու, հավակնում էին դառնալ ակադեմիայի ապագա անդամներ։
2016 թվականին Փարքերը եղել է The Foundling Museum-ի Found ցուցահանդեսի հոգաբարձուն, որին մասնակցել են տարբեր ուղղությունների 68 նկարիչներ։ Ներկայացված էր նաև նրա սեփական «Ջինի փոքրիկ կաթիլ» (A Little Drop of Gin) աշխատանքը՝ լուսփորանկարի սահմանափակ տպաքանակ՝ պատրաստված 1750-ական թվականների բաժակների և ջինի մի կաթիլի օգնությամբ։
Ճանաչում
2016 թվականին շահել է Apollo Award մրցանակը «Տարվա նկարիչ» անվանակարգում ։ Շորտ լիստ մտած մյուս նկարչներն էին Կարմեն Էրերան, Դևիդ Հոկնին, Յաննիս Կունելլիսը և Հելեն Մարտենը։
Մեծ Բրիտանիայում խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ՝ 2017 թվականին, Փարքերը ստացել է պաշտոնական նկարչի կարգավիճակ ։ Այդ կարգավիճակում նա հետևել է հունիսի 8-ի քվեարկությանը նախորդած նախընտրական քարոզարշավին, որպեսզի այն պատկերի արվեստի ստեղծագործությունում։ Արդյունքում Փարքերը թողարկել է երկու ֆիլմ և 14 լուսանկարչական աշխատանքներից կազմված շարք, որոնց նախնական ցուցադրությունը անցկացվել է BBC Newsnight-ում 2018 թվականի փետրվարի 2-ին, ապա դրանք տեղադրվել են համացանցում՝ Միացյալ նահանգների խորհրդարանի վեբ կայքում ՝ նախքան Վեստմինստերյան պալատում ցուցադրվելը։
Քաղաքականություն
2015 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին Փարքերը հրապարակայնորեն պաշտպանել է Անգլիայի և Ուելսի կանաչ կուսակցության ներկայացուցիչ Քերոլայն Լուկասի թեկնածությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ
Հայրմելիք
Հայրմելիք, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն հայր և արաբերեն melik բառերից։ Նշանակում է «նա, որի հայրը մելիք է»։ Ըստ Հրաչյա Աճառյանի՝ ձևափոխված է Հայրմելեք (Խերմելեք) տարբերակից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Վարշինի Պրակաշ
Վարշինի Պրակաշ (Varshini Prakash, ), կլիմայական ակտիվիստ և «Արշալույս» շարժման գործադիր տնօրեն, 2017 թվականին 501(c)(4) ընկերության համահիմնադիրն է ։ Նրա անունը 2019 թվականին տեղ է գտել «Time 100»-ի Next (Հաջորդ) ցանկում, 2019 թվականին Sierra Club John Muir Award-ի համամրցանակիր է ։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Պրակաշն առաջին անգամ իրազեկվել է գլոբալ տաքացման ժամանակ 11 տարեկանում, երբ լսում էր լուրերի մեկնաբանությունը 2004 թվականի Հնդկական օվկիանոսի ցունամիի մասին ։ Մեծանալով նա ցանկացել է դառնալ բժիշկ ։
Շեշտային ոտանավոր
Շեշտային ոտանավոր (ակցենտային բանաստեղծություն), համաշեշտ տաղաչափության (տոնիկական) ոտանավորի ստեղծման հիմնական ձև, ոտանավոր, որտեղ բանատողում կարգավորվում է միայն շեշտերի թիվը, որոնց միջև անշեշտների թիվն ազատորեն տատանվում է՝ տվյալ լեզվին բնորոշ, հատուկ օրենքներին համաձայն (ի տարբերություն դադարաչափի և տակտովիկի)՝ այդ թվում 3 վանկ գերազանցող։
Վարշինի Պրակաշ
Վաղ տարիներ և կրթություն
Պրակաշը հաճախել է Մասաչուսեթս Ամհերսթի համալսարանի քոլեջ, որտեղ նա սկսել է միջոցառումներ կազմակերպել կլիմայի խնդիրների շուրջ ։ Բացի այդ՝ նա դարձել է դպրոցի՝ բրածո վառելիքի վաճառքի արշավի ղեկավարը։ Պրակաշը նաև աշխատել է Fossil Fuel Divestment Student Network ազգային կազմակերպությունում։ 2017 թվականին՝ ավարտելուց մեկ տարի անց, Մասաչուսեթս Ամհերսթի համալսարանը դարձել է առաջին խոշոր, հանրային համալսարանը, որը վաճառել է ։
Շեշտային ոտանավոր
Շեշտային ոտանավորը կիրառվում է միայն հանգավորման ժամանակ, հիմնականում կից (կամ հին գերմանական և կելտական քնարերգության մեջ՝ ալիտերացիոն (բաղաձայնույթային) ձևով), առանց հնչյունական հենարանի այդ տեսակ ոտանավորը համարվում է ազատ ոտանավոր, ավելի ազատ կիրառվում է անհանգ ոտանավորի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշեշտ տաղաչափություն
Վարշինի Պրակաշ
Գործունեություն
2017 թվականին Պրակաշը սկիզբ է դրել «Արշալույս» շարժմանը՝ ամերիկյան երիտասարդական քաղաքական շարժում, և յոթ համահիմնադիրների հետ 501(c)(4), ին, որը կլիմայական փոփոխությունների պաշտպանների քաղաքական շարժում է ։
2018 թվականին նա դարձել է Արշալույս շարժման գործադիր տնօրենը այն բանից հետո, երբ խումբը բողոքի ցույց է կազմակերպել՝ զբաղեցնելով ԱՄՆ Պալատի խոսնակ Նենսի Փելոսիի գրասենյակը՝ խնդրելով ստեղծել համագումարային աշխատանքային խումբ` կլիմայի փոփոխությունը կարգավորելու համար ։
Նրա անունը 2019 թվականին տեղ է գտել «Time 100»-ի Next (Հաջորդ) ցանկում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կլիմայական ակտիվիստներ
Պոդգորիցա
Պոդգորիցա, Չեռնոգորիայի խոշորագույն քաղաք և գործնական կենտրոն, համանուն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոն։ Համաձայն երկրի Սահմանադրության 7-րդ հոդվածի, Չեռնոգորիայի պաշտոնական մայրաքաղաքը Ցետինեն է։ Սակայն պետական հաստատությունների մեծամասնությունը, այդ թվում նաև կառավարությունը և պառլամենտը, գտնվում են Պոդգորիցայում, որը ըստ Սահմանադրության ունի գլխավոր քաղաքի կարգավիճակ։
Ունի համալսարան։ Որպես քաղաք հայտնի է 1330-ից։ XV դ․ վերջից մինչև 1878-ը եղել է օսմանյան լծի տակ։ Բեռլինի կոնգրեսի որոշմամբ 1878-ին վերադարձվել է Չեռնոգորիային։ 1918-ից Սերբերի, հորվաթների, սլովենների թագավորության կազմում էր (1929-ից՝ Հարավսլավիայի)։ Պահպանվել են թուրք. ամրոցի ավերակներ (XV դ․), շենքեր (XVII-XIX դդ․)։ 1972-ին Երևանի և Պոդգորիցաի միջև ստորագրվել է բարեկամության և համագործակցության համաձայնագիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վերանվանված քաղաքներ
(8706) Տակեյամա
(8706) Տակեյամա (Takeyama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի փետրվարի 3-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սեմ Մենդես
Կենսագրություն
1999 թվականին տեղի է ունեցել Սեմ Մենդեսի ռեժիսորական առաջնելույթը՝ «Գեղեցկություն ամերիկյան ձևով» ֆիլմը, որը ստացել է 5 «Օսկար», այդ թվում՝ լավագույն ռեժիսորի համար։
Ամուսնացած է եղել Քեյթ Ուինսլեթի հետ։ 2010 թվականի մարտին նրանք հայտարարել են իրենց բաժանման մասին ։
2003 թվականին պրոդյուսերներ Կարո Նյուլինգի և Փիպա Հարիսի հետ հիմնել է ֆիլմերի, թատերական բեմադրությունների և հեռուստասերիալների արտադրությամբ զբաղվող «Neal Street Productions» ընկերությունը ։
2012 թվականին բեմադրել է Միացյալ Թագավորության գաղտնի հետախուզական ծառայության հատուկ գործակալ Ջեյմս Բոնդի մասին 23-րդ ֆիլմը, որը ստացել է «Սքայֆոլ» անվանումը։ Ֆիլմը հաղթանակով անցել է Միացյալ Նահանգների կինոթատրոններում, քննադատները նշել են, որ «Սքայֆոլը» նրա ողջ պատմության ընթացքում Բոնդի լավագույն ֆիլմերից մեկն է։
Անձնական կյանք
2003-2011 թվականներին ամուսնացած է եղել դերասանուհի Քեյթ Ուինսլեթի հետ, որից ունի որդի (2003)։ 2017 թվականից ամուսնացած է շեփորահար Էլիսոն Բոլսոմի հետ, նրանց դուստրը ծնվել է նույն տարում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռեդինգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացիներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Լավագույն ռեժիսոր Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:«Դրամա Դեսկ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դրամատուրգներ
Յարմուք գետի ճակատամարտ
Յարմուք գետի ճակատամարտ (معركة اليرموك), խոշոր ճակատամարտ մուսուլման արաբների և Բյուզանդական կայսրության միջև։ Ճակատամարտը տևեց վեց օր և տեղի ունեցավ Յարմուք գետի մոտ՝ ներկայիս Հորդանանի և Սիրիայի սահմանի մոտ։ Ճակատամատն ավարտվեց բյուզանդական բանակի գլխովին ջախջախմամբ, որով ավարտվեց բյուզանդական իշխանությունը Սիրիայում։ Յարմուք գետի ճակատամարտը համարվում է ռազմական պատմության ամենաճակատագրական ճակատամարտերից մեկը, քանի որ այս ճակատամարտով սկսվեց իսլամի արագ թափանցումը քրիստոնյա Լևանտ։ Ճակատամարտում բյուզանդական բանակի կազմում կռվում էր նաև հայկական զորամաս Վահանի գլխավորությամբ։
Կատեգորիա:Բյուզանդիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Բյուզանդա-արաբական պատերազմների ճակատամարտեր
Ամանորը Պորտուգալիայում
Ամանոր (Ano-Novo), Պորտուգալիայի պաշտոնական տոներից մեկը, որ նշվում է ամեն տարվա դեկտեմբերի 31-ի գիշերվանից մինչև հունվարի 1։ Ամանորյա հրավառությունը (Véspera de Ano-Novo) կրում է նաև Réveillon de la Saint-Sylvestre անունը (réveiller բառից), ինչը նշանակում է «Սուրբ Սիլվեստրի հարությունը»։
Տոնումը
Ինչպես եվրոպական երկրների մեծ մասում, Պորտուգալիայում ևս ամենահայտնի տոնը հանդիսանում է Սուրբ ծնունդը, որ նշվում է դեկտեմբերի 25-ին։ Ընտանեկան շրջանում հիմնական շնորհավորանքները և տոնակատարությունները լինում են հենց Սուրբ ծննդյան օրը, դրա համար էլ ամանորը սովորաբար փոքր են նշում և ընկերական շրջանում։
Պորտուգալացիները հազվադեպ են Նոր տարին տանը նշում` նախընտրությունը տալով հասարակական վայրերում աղմուկով զբոսանքներին։ Ընթրիքը հաճախ լինում է ընկերական շրջապատում, այնուհետև խումբը գնում է փողոցային համերգների և հրավառությունների։ Կեսգիշերից հետո շատերը հաճախում են տարբեր բարեր և դիսկոտեկներ։
Վահե Գաբրիելյան
Վահե Վազգենի Գաբրիելյան, հայ դիվանագետ, ՀՀ ԱԳՆ դիվանագիտական դպրոցի տնօրեն։
Դիվանագիտական աստիճան
Արտակարգ և լիազոր դեսպան
Այլ գործունեություն
1992-1998 թթ. հանդես է եկել որպես համաժամանակյա և հաջորդական թարգմանություններ կատարող թարգմանիչ։
Մայքլ Անսարա
Մայքլ Ջորջ Անսարա (Michael Ansara, ), թատրոնի և կինոյի սիրիական ծագմամբ ամերիկացի դերասան։ Նկարահանվել է էպիզոդիկ դերերում, բազմաթիվ ֆիլմերում և սերիալներում, ինչպիսիք են՝ «Նա գրել է հանցագործություն», «Աստղային ճանապարհ», «Իմ կինը ինձ կախարդել է», «Ալֆրեդ Հիչկոկը ներկայացնում է», «Երբևէ պատմված պատմություններից ամենավեհը»։ Հնչյունավորել է Միսթր Ֆրիզին՝ Բեթմենի մասին պատմող մուլտսերիալում և նրա սփին-օֆֆում։
Կենսագրություն
Մայքլ Անսարան ծնվել է Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատի գյուղերից մեկում։ Նրա ընտանիքը արտագաղթել է ԱՄՆ, երբ նա երկու տարեկան էր ։ 10 տարի շարունակ նրանք բնակվել են Մասաչուսեթսի Լոուել քաղաքում, այնուհետև տեղափոխվել են Կալիֆորնիա։ Մայքլ Անսարան ավարտել է քաղաքային քոլեջը Լոս Անջելեսում։ 50-ական թվականներին Անսարան նկարահանվել Ալֆրեդ Հիչկոկը ներկայացնում է սերիալի մի քանի էպիզոդներում։ Դերասանին ճանաչում են բերել «Կոտրված նետ» սերիալի դերը և Կանի դերը Աստղային ճանապարհին ֆիլմում։ Անսարան առավել հայտնի է բնիկ ամերիկացիների իր կերպրով ։
Վահե Գաբրիելյան
Այլ գործունեություն
Անգլիայի Արտոնագրված լեզվաբանների ինստիտուտի անդամ է։
Մայքլ Անսարա
Կենսագրություն
Անսարան ամուսնացած է եղել 3 անգամ։ Իր երկրորդ կինը դերասան Վարվարա Իդեն է։ Դերասանը մահացել է 91 տարեկանում ։
Վահե Գաբրիելյան
Այլ գործունեություն
Լուսանկարների երկու` «Բրիտանիա» (Երևան, 2009 թ. և Ստեփանակերտ, 2010 թ.) և «Արցախ» (Երևան, 2011 թ. և Ստեփանակերտ, 2012 թ.) անհատական ցուցահանդեսների հեղինակ է։
Մայքլ Անսարա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Վահե Գաբրիելյան
Այլ գործունեություն
Հեղինակն է "Artsakh: the People and Land of Karabakh" (2011 թ.) և "Armenian Heritage and UNESCO" (2017 թ.) գրքերի, ունի տպագրված գիտական հոդվածներ և թարգմանություններ։
2018 թ. ստեղծված «Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ» առցանց հանրագիտարան նախագծի հեղինակն է։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։ Գրականագետներ Վազգեն Գաբրիելյանի և Ժենյա Քալանթարյանի որդին է, ՀՀ նախկին փոխվարչապետ Վաչե Գաբրիելյանի եղբայրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ Նախագահի մամուլի քարտուղարներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Սիյագուտ
Սիյագուտ (Siyaqut), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շարուրի շրջանի բնակավայրեր