cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հարի Սթայլզի սկավառակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Հարի Սթայլզը թողարկել է իր քամբեք սինգլը` «Lights Up»-ը նրա սպասվող` «Fine Line» ալբոմից։ Երգը դեբյուտ է կատարել Billboard Hot 100 չարթի 17-րդ հորիզոնականում և երրորդ հորիզոնականում UK Singles Chart-ում։ Նոյեմբերին և դեկտեմբերին թողարկվել են երկրորդ` «Watermelon Sugar» և երրորդ` «Adore You» սինգլները Սթայլզի երկրորդ ալբոմից և զբաղեցրել են UK Singles Charts-ի 17-րդ և յոթերորդ հորիզոնականները համապատասխանաբար։ «Fine Line» ալբոմը թողարկվել է 2019 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, դեբյուտ կատարելով Billboard 200 չարթի առաջին հորիզոնականում, նշելով Սթայլզի երկրորդ համար մեկ ալբոմը ԱՄՆ-ում նրա նույնանուն ալբոմի թողարկումից հետո և առաջին բրիտանացի արտիստը, ով իր առաջ երկու ալբոմներով դեբյուտ է կատարել առաջին հորիզոնականում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ Կատեգորիա:Հարի Սթայլզ
Writing on the Wall (երգ)
«Writing on the Wall», ամերիկացի ռեփերներ French Montana-ի, Post Malone-ի, Քարդի Բիի և ճամայկացի պրոդյուսեր և երգիչ Rvssian-ի երգը, որը թողարկվել է որպես նրա երրորդ ստուդիական Montana ալբոմի առաջատար սինգլ ։
Պրոմո
Ֆրենչ Մոնտանան հրապարակել է տեսահոլովակի մոնտաժին մի հատված՝ իր սոցիալական կայքէջերով սեպտեմբերի 26-ին, երգը թողարկվել է հաջորդ օրը ։
Ծռված անտառ
Ծռված անտառ (լեհերեն՝ Krzywy Las), բնության հուշարձան Լեհաստանի Հանրապետության Արևմտապոմերյան վոևոդության Գրիֆինոյի շրջանում, Նովե Չառնովո գյուղի և Դոլնա Օդրա էլեկտրակայանի աշխատողների ավանի մերձակայքում։ Զբաղեցնում է 1,7 հեկտար տարածք։ Այդ անտառով է անցնում Շչեցին Կլյուչից Մեշկովիցե տանող զբոսաշրջային կարմիր երթուղի-արահետը։
Galileo ծրագրում ընդգրկված պրոֆեսոր Կրեմերի կարծիքով՝ այդ սոճիները 6-10 տարեկանում հատել են ամանորյա տոնածառ դարձնելու նպատակով, կտրել են նաև հատված բնի ճյուղերը՝ թողնելով միայն ամենացածր ճյուղերից մեկը, որը շարունակել է աճել, բայց արդեն ուղղահայաց, և ժամանակի ընթացքում ծառն ստացել է յուրահատուկ ծռված տեսք ։
Անվանումն առաջացել է անտառի մի հատվածում աճող, սովորական տեսակի, սակայն ինչ-որ պատճառով միանման ծռված շուրջ 100 սոճիների կապակցությամբ ։ Այդ ծառերը գետնից 20 սանտիմետր բարձրության վրա ծռված են մոտավորապես 90 աստիճանի տակ, և ծռվածքը որոշ դեպքերում հասնում է մինչև 3 մետր բարձրության։ Ծառերի ամբողջական բարձրությունը 11–12 մետր է։ Դրանք տնկվել են 20-րդ դարի 30-ական թվականներին, ամենայն հավանականությամբ՝ 1934-ին ):
Ուսումնասիրողները տարբեր վարկածներ են առաջ քաշել ծառերի միատեսակ ծռվածությունը բացատրելու համար։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ այդ ծառերը տնկած մարդկանց նպատակադրված գործողությունների արդյունք է դա։ Վերջիններս ծառերին այդպիսի տեսք են հաղորդել հետագայում դրանցից կահույք, մակույկներ, սահնակներ պատրաստելու նպատակով։
Ծանոթագրություններ
}}
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Կատեգորիա:Լեհաստանի աշխարհագրություն
Ջեյմս Ալգար
Ջեյմս Ալգար  (James Algar, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր և մուլտիպլիկատոր, որն աշխատել է Ուոլթ Դիսնեյում։ Վայրի բնության մասին նրա ռեժիսորական աշխատանքները արժանացել են 8 «Օսկար» մրցանակի։ 1998 թվականին ստացել է «Disney Legends Award» մրցանակը։
Կենսագրություն
Պատերազմից հետո Ուոլթ Դիսնեյը սկսել է ֆիլմեր նկարահանել վայրի բնության մասին, և ստուդիայի այս ժանրում գլխավոր ռեժիսորը դարձել է Ջիմ Ալգարը, որը ստուդիային 8 «Օսկար» մրցանակ է բերել։ Նրա ֆիլմերից մեկն է դարձել «Սպիտակ պարապուտը», լայնորեն հայտնի է որպես զանգվածային արտագաղթի ժամանակ լեմմինգների ինքնասպանության առասպելի ֆաբրիկացիա։ Արտագաղթի և ինքնասպանության ողջ տեսարանն ամբողջությամբ բեմադրված է։
Ալգարը ծնվել է Կալիֆոռնիա նահանգի Մոդեստո քաղաքում, սովորել է Սթենֆորդի համալսարանում, եղել է ուսանողական հումորային ամսագրի խմբագիր։ Ջիմը ամսագրի համար նկարազարդումներով անելով՝ հետաքրքրվել է անիմացիայով, 1934 թվականին լրագրողի դիպլոմը ստանալուց հետո աշխատանքի է անցել Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայում։ Որպես մուլտիպլիկատոր աշխատել է «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» մուլտֆիլմի վրա։
1960-ականներին Ալգարը աշխատել է «Դիսնեյի զարմանալի աշխարհը» հեռուստասերիալի վրա։ Ջիմը նախագծել է նաև պարոն «Պարոն Լինքոլնի մեծագույն պահերը» ատրակցիոնը 1964 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսի համար և մասնակցել է Դիսնեյլենդի ստեղծմանը։
43 տարի աշխատելով Ուոլթ Դիսնեյի ստուդիայում՝ Ալգարը թոշակի է անցել 1977 թվականի հոկտեմբերի 31-ին։
Օրյոլի պետական համալսարան
Պատմություն
Օրյոլի ինստիտուտում միաձուլման արդյունքում մնացել է 314 ուսանող, 50 մանկավարժ, չորս բաժին։
1936 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ինստիտուտը նշել է իր հինգերորդ տարեդարձը։ Այդ ժամանակ 420 ուսանող սովորում էր ցերեկային բաժնում, հեռակա բաժնում` 580, էսքտեռնում` ավելի քան 500 ուսանող։ Աշխատավորների ֆակուլտետում ընդգրկված էր 374 ունկնդիր։ Մանկինստիտուտին կից օրինակելի դպրոցում սովորում էր 96 ուսանող։ Ինստիտուտն արդեն ուներ 15 ուսումնական լաբորատորիա։
1940 թվականի մարտին մանկավարժական ինստիտուտում բացվել է աշխարհագրության բաժին, ուսուցչական ինստիտուտում` ռուսաց լեզվի և գրականության բաժին, ինչպես նաև` օտար լեզուների երկամյա կուրս։ Պատերազմից առաջ ինստիտուտում գործում էր 13 բաժին, դասընթացներն իրականացվում էին 11 մասնագիտությունների գծով։
1934 թվականին բուհը բաժանվել է երկու ինստիտուտի` ուսուցչական, որը ուսուցիչներ էր պատրաստում յոթամյա դպրոցների համար, և մանկավարժական, որն ուսուցիչներ էր պատրաստում միջնակարգ դպրոցի համար։ Ուսուցչական ինստիտուտում սովորում էին երկու, իսկ մանկավարժականում` չորս տարի։ Պատմական ֆակուլտետը 1934 թվականին տեղափոխվել է Կուրսկ։
1941 թվականի հունիսի 22-ին սկսվում է Հայրենական մեծ պատերազմը։ Դրա սկսվելու ժամանակ ինստիտուտում սովորում էր 1918 ուսանող։ Մոտ 116 մանկավարժ, աշխատակիցներ և ուսանողներ մեկնել են ճակատ։ Շատերը պարգևատրել են շքանշաններով և մեդալներով։
1935 թվականի հունիսին տեղի է ունեցել մանկավարժական ինստիտուտի և ուսուցչական ինստիտուտի 45 և 112 ուսանողների առաջին շրջանավարտումը։
Օրյոլի Իվան Տուրգենևի անվան պետական համալսարան (ՕՊՀ) (Орло́вский госуда́рственный университе́т имени И. С. Тургенева) բարձրագույն ուսումնական հաստատություն` Օրյոլի մարզի Օրյոլ քաղաքում։ Մարզի հիմնական համալսարաններից մեկն է  ։
Պատմություն
1941 թվականիի օգոստոսի 23-ին ՌԽԴՖՍՀ ժողովրդական կոմիսարիատի որոշմամբ Օրյոլի մանկավարժական ինստիտուտը տարհանվել է Բաշկիրական ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետության Բիրսկ քաղաք։
1931 թվականի օգոստոսի 5-ին ՌԽԴՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը որոշում է կայացրել Օրյոլում բացել արդյունաբերա-մանկավարժական ինստիտուտ, որի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել նույն թվականի նոյեմբերի 8-ին։
Պատերազմի տտարիներին մանկավարժական ինստիտուտն ավարտել է 63 մարդ, ուսուցչականը` 235 (ներառյալ Բիրսկի շրջանավարտները)։ 1945 թվականին ինստիտուտում աշխատում էին 58 մանկավարժներ, 20 աշխատակից, սովորում էր 448 ուսանող։ 1945 թվականին ինստիտուտի գրադարանը ուներ 2746 գիրքը, որից 1285-ը ուսումնական էր։
Մեկ տարվա ընթացքում համալսարանը «արդյունաբերա-մանկավարժական» էր, իսկ 1932 թվականին դարձել է միայն «մանկավարժական»։
Ինստիտուտը իր դռները բացել է չորս ֆակուլտետով` 121 ուսանողի համար, ֆիզիկա-տեխնիկական` 34 ուսանող, քիմիա-կենսաբանական` 34, գրական-հասարակական` 23 և պոլիտեխնիկական` 30 ուսանող։ Ուսումնական գործընթացը իրականացնում էր 11 դասավանդող։ Ինստիտուտի ուսումնական մասնաշենքը գտնվում էր Պակրովսկու 34 (այժմ` Սալտիկով Շեդրին) հասցեում։
1932 թվականին պոլիտեխնիկական ֆակուլտետը դադարել է գոյություն ունենալ, հասարակական-գրականը վերակազմավորվել է որպես պատմական, ֆիզիկա-տեխնիկականը` ֆիզիկա-մաթեմատիկական, քիմիա-կենսաբանականը դարձել է բնագիտության ֆակուլտետ։ Նույն թվականին մանկավարժական ինստիտուտում բացվել է աշխատավորական ֆակուլտետ, երեկոյան և հեռական բաժիններ երկու` ֆիզիկա-մաթեմատիկական և գրականության ֆակուլտետներով։
Ղեկավարներ
Ռեկտորներ.
Պատմություն
1957 թվականին գոյություն ունեին ֆիզիկա-մաթեմատիկական (մաթեմատիկական և ֆիզիկա-տեխնիկական բաժին), բնագիտական և գյուղատնտեսական հիմունքներ, պատմա-բանասիրական, օտար լեզուների (անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուների բաժին) ֆակուլտետները, դրանց ավելացել է տարրական դասարանների ֆակուլտետը, 1959 թվականին` նկարչական և գրաֆիկական, 1960 թվականին` նախադպրոցական դաստիրակության ֆակուլտետները։
1952 թվականին փակվել է ուսուցչական ինստիտուտը։ Աճել է մանկավարժական ինստիտուտումի ընդունելությունը։ Առկա բաժնում ուսանում էր 2177 ուսանող։ Աշխտում էր 88 մանկավարժ, նրանցից 29-ն ուներ ուսումնական կոչում և աստիճան։
1956 թվականրին մանկավարժական բարձրագույն ուսումնական հաստատություններն անցել են հինգամյա ուսուցման։
1933 թվականի հունվարին Օրյոլի մանկավարժական ինստիտուտը միավորվել է Բելգորոդի մանկավարժական ինստիտուտի հետ։
1943 թվականի նոյեմբերի 20-ին ՌԽԴՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ Օրյոլի մանկավարժական ինստիտուտը կրկին տարհանվել է Ելեց քաղաքը, որտեղ նոյեմբերի վերջին սկսվել են դասերը։ 1944/45 ուսումնական տարվա առաջին կիսամյակում պարապել են երեք հերթով, երկրորդ կիսամյակում` երկու հերթով։
1941 թվականի սեպտեմբերի 12-ին մանկավարժական ինստիտուտի աշխատակիցները ժամանել են Բիրսկ։ Բիրսկի ուսուցչական քոլեջի բազայի վրա կառուցվել է Բիրսկի մանկավարժական ինստիտուտը, պահպանվել է Օրյոլի մանկավարժական ինստիտուտի կառուցվածքը։ 1941 թվականի սեպտեմբերի վերջին Բիրսկի մանկավարժական ինստիտուտում սկսվել են դասերը։
1944-1957 թվականներին ինստիտուտի ուսումնական մասնաշենքը գտնվում էր Մոսկովյան 29 հասցեում։ 1957 թվականի հուլիսին Կոմսոմոլկյան 95 հասցեում բացվել է ուսումնական մասնաշենք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի համալսարաններ
Պատմություն
1962 թվականին իր աշխատանքն է սկսել հասարակական գիտությունների ֆակուլտետը, 1999 թվականին` գեղագիտական ինստիտուտը։
1950 թվականին բնագիտական ֆակուլտետում բացվել է աշխարհագրական բաժին, ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի երեկոյան բաժնում` ռուս լեզվի և գրականության ֆակուլտետ։
Կա Ռեցոնիկո
Պատմություն
Նախագծվել է 17-18-րդ դարերի վերջից մինչև 18-րդ դարի սկիզբը ճարտարապետ Բալդասար Լոնգենայի կողմից, շինարարությունն ավարտվել է նրա մահից շատ տարիներ անց՝ Ջորջո Մասարիի ղեկավարությամբ 1745 թվականին։ Շինարարությունը կատարվել է պատրիցիա Ֆիլիպո Բոնայի պատվերով։ Ինտերիերում են գտնվում Ջովաննի Տիեպոլոյի վրձնի վիթխարի որմնանկարները։
19-րդ դարի կեսերին նշանավոր մարշան Յակոպո Կվերչի Դելլա Ռովերեն վարձել է ճակատային հարկն ու այն հարմարացրել հին վարպետների կտավների վաճառքի համար։ 1889 թվականին պալացցոն ձեռք է բերվել անգլիացի հայտնի բանաստեղծ Ռոբերտ Բրաունինգի բնակության համար (մահացել է մեկ տարի անց՝ վերևի հարկում գտնվող իր սենյակում)։ Մոտավորապես նույն ժամանակ շինությունների մի մասը օգտագործվել է որպես ամերիկացի նկարիչ Սարջենթի արվեստանոց։
Պալատի անունը գալիս է հարուստ, բայց ոչ հայտնի տոհմի ազգանունից, որի ներկայացուցիչը ձեռք է բերել այս առանձնատունը շինարարության ավարտի պահին։ Ռեցոնիկո ցեղից է ծագել Հռոմի պապ Կլիմենտ XIII-ը ։
Բրաունինգի որդին վերանորոգել է պալատը և 1906 թվականին, մերժելով կայզեր Վիլհելմ 2-րդին, այն վաճառել է խորհրդարանի պատգամավոր կոմս Միներբիին։ Վերջինս այնտեղ պարահանդեսներ է անցկացրել, իսկ 1920-ական թվականներին այն հանձնել հարուստ ամերիկացիների Քոուլ Փորթերին։ Մեծ ճգնաժամի մեկնարկից հետո Կոմսը պալատը վաճառել է մունիցիպալ իշխանություններին, որոնք այստեղ տեղադրել են Տիեպոլոյի, Գվարդիի, Կանովայի և 18-րդ դարի այլ հայտնի վենետիկացիների գործերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ Կատեգորիա:Իտալիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Իտալիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Վենետիկի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1936 հիմնադրված թանգարաններ
Լի Յակոկա
Լիդո Էնթոնի «Լի Յակոկա» (Lee Iacocca, ), ամերիկյան ավտոմոբիլային ընկերության գործադիր տնօրեն, որը առավել հայտնի էր «Ֆորդ Մուստանգ» և «Պինտո» ավտոմեքենաների զարգացմամբ այն ժամանակ, երբ 1960-ական թվականներին «Ֆորդ Մոթոր» ընկերությունում և վերակազմավորելու համար Քրայսլեր ընկերությունում էր՝ որպես իր գլխավոր տնօրեն 1980-ական թվականներին ։ Նա Կրասլյեր ընկերության նախագահն ու գործադիր տնօրենն էր 1978 թվականից և գահակալը 1979 թվականից, մինչև պաշտոնաթողությունը 1992 թվականի վերջին։ Նա այն եզակի ղեկավարներից էր, ով ղեկավարում էր «Մեծ Եռյակ»-ի արտադրողներից երկուսին ։
Յակոկան հեղինակել կամ համահեղինակել է մի քանի գրքեր, ներառյալ Յակոկան՝ «Ինքնակենսագրություն» (Ուիլյամ Նովակի հետ) և «Որտե՞ղ են գնում բոլոր առաջնորդները»։ «Պորտֆոլիո Մագազին» ամսաթերթը Յակոկային անվանեց բոլոր ժամանեկների 18-րդ խոշորագույն ամերիկյան գործադիր տնօրենը ։
Գրքեր
1988 թվականին Յակոկան համահեղինակեց (Սոննի Կլեիֆիլդի հետ) ՈՒղիղ Խոսակցություն գիրքը, որը նշանակում էր որպես Ճապոնիայում Ակիո Մորիտայի կողմից պատրաստված հակակշիռ, ոչ գեղարվեստական գիրք՝ գովաբանելու ճապոնական հետպատերազմյա աշխատասեր մշակույթը։ Ուղիղ խոսակցությունը բարձր գնահատեց ամերիկացիների նորարարությունն ու ստեղծագործականությունը ։
Կարիերան «Քրայսլերում»
Յակոկան ժամանեց ենթահամակարգեր Դոդջ Օմնի և Փլիմութ Հորիզոնի Քրայսլերի ներդրումից անմիջապես հետո։ Ունենալով մեծ նմանություն Ֆոլքսվագեն Ռաբիթին՝ Օմնիի և Հորիզոնի առջևի անիվները դառնում էին ակնթարթային նորություններ՝ իրենց առաջին տարում վաճառելով ավելի քան 300,000 միավոր՝ ցույց տալով, թե ինչ է սպասվում Քրայսլերին։ Օմնին Քրայսլեր Եվրոպա ընկերության Քրայսլեր Հորիզոնի ածանցյալն էր, առաջին դիտավորյալ նախագծված «համաշխարհային ավտոմեքենաներ»-ից մեկը, որի արդյունքում ամերիկյան և եվրոպական ավտոմեքենաները արտաքինից գրեթե նույնությամբ էին թվում։ Այնուամենայնիվ, ուշագրավ նմանատիպ թերթիկների տակ գտնվելով, շարժիչները, փոխանցումները, կախոցները, բամպերներն ու ինտերիերի դիզայնը բոլորովին այլ էին։ Սկզբում ԱՄՆ-ի մեքենաները նույնիսկ օգտագործում էին Ֆոլքսվագենի վրա հիմնված շարժիչներ (մինչդեռ եվրոպական մոդելներն օգտագործում էին Սիմքա շարժիչները), քանի որ ամերիկյան Քրայսլերը Օմնիի համար չուներ համապատասխան չափի շարժիչ,մինչև հասանելի դարձավ Քրայսլեր Կ-ավտոմեքենայի 2.2լ շարժիչը։ Զարմանալի է, որ ուշ տարեվերջին ամերիկյան Օմնիս բազային մոդելը օգտագործում էր ֆրանսիական Պեժոյի 1.6լ շարժիչը։
Կենսագրություն
Յակոկան ծնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Ալենթաուն քաղաքում՝ իտալացի-ամերիկացիների (Սան Մարկո դեյ Կավոտիից, Բենևենտո) Նիկոլա Յակոկայի և Անտոնիետա Պերոտտայի ընտանիքում, ովքեր բնակություն էին հաստատել Փենսիլվանիայի պողպատի արտադրության գոտում։ Նրա ընտանիքի անդամները ռեստորան էին աշխատացնում՝ «Յոկոյի հոթ դոգները» ։ Ասում են, որ նա մկրտվել է «Լիդո» անսովեր անունով, որովհետև իր ծնողների մեղրամսի ընթացքում նրա մայրը հղի էր իրենով Վենետիկի Լիդո շրջանում։ Այնուամենայնիվ, նա ժխտեց այս լուրը իր ինքնակենսագրության մեջ՝ ասելով, որ դա ռոմանտիկ է, բայց ոչ ճշմարիտ. նրա հայրը գնացել էր Լիդո իր ամուսնությունից առաջ և ճանապարհորդել իր ապագա կնոջ եղբոր հետ ։
Գրքեր
2007 թվականի ապրիլի 17-ին Սայմոնը և Շուստերը հրապարակեցին Յակոկայի «Որտե՞ղ են գնացել բոլոր առաջնորդները» գիրքը, որը գրվել էր Քեթրին ՈՒիթնիի հետ համատեղ ։ Գրքում Յակոկան գրում է.
Կարիերան «Ֆորդ» ընկերությունում
Յակոկան միացավ Ֆորդ Մոթոր ընկերությանը 1946 թվականի օգոստոսին։ Ճարտարագիտությունում կարճատև դադարից հետո նա խնդրեց տեղափոխվել վաճառքների և մարքեթինգի բաժին,որտեղ նրա կարիերան ծաղկում ապրեց։ Ֆիլադելֆիայի շրջանում աշխատելիս որպես վաճառքների մենեջերի օգնական՝ Յակոկան ձեռք բերեց ազգային ճանաչում իր «56-ը 56-ի համար» արշավով՝ առաջարկելով վարկեր 1956 մոդելային տարվա ավտոմեքենաների համար 20% կանխավճարով և 56 դոլար ամսական վճարումներով երեք տարի ժամկետով ։ Նրա արշավն անցավ ազգային մակարդակով, և Յակոկային կանչեցին Դիրբորնի շտաբ, որտեղ նա արագորեն տեղափոխվեց շարքերի միջով։ 1960 թվականի նոյեմբերի 10-ին Յակոկան նշանակվեց Ֆորդ բաժանմունքի փոխնախագահ կամ գլխավոր տնօրեն. 1965 թվականի հունվարին Ֆորդի փոխնախագահ, ավտոմեքենաների և բեռնատարների խումբ. 1967 թվականին գործադիր փոխնախագահ. և նախագահ 1970 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։
Գրքեր
Ես այս երկրում միա՞կ տղան եմ, ով զարմացել է տեղի ունեցածից։ Որտե՞ղ է դժոխքի մեր վրդովմունքը։ Մենք պետք է գոռանք արյունոտ սպանություն։ Մենք ունենք մի անպիտան հիմար խմբավորում՝ ղեկավարելու մեր պետության նավը մի ժայռի վրա, մենք ունենք կորպորատիվ գանգստերներ՝ մեզ կույր գողանալու, մենք նույնիսկ փոթորիկից հետո չենք կարող մաքրվել, ավելի քիչ խառնածին մեքենա կառուցել։ Բայց խելագարվելու փոխարեն բոլորը նստում են շուրջը և գլուխները կախում, երբ քաղաքական գործիչները ասում են. «Պահե՛ք ընթացքը»։ Պահե՞նք ընթացքը։ Դուք պետք է կատաղեք։ Սա Ամերիկա է, այլ ոչ թե անիծյալ Տիտանիկը։ Ես ձեզ ձայնային հաղորդում կտամ. Շպրտե՛ք նստատեղերը։
«Ֆորդ Պինտո»
1968 թվականին Յակոկան կանխատեսեց ներքին արտադրված, փոքր, վառելիքով արդյունավետ տրանսպորտային միջոցների անհրաժեշտությունը, և առաջարկեց մի տրանսպորտային միջոց, որը կշռում էր ավելի քիչ, քան 2000 ֆունտը և կարժենար ավելի քիչ,քան 2000 ԱՄՆ դոլար։ Չնայած Ֆորդի եվրոպական մասնաճյուղն արդեն վաճառում էր այդպիսի մոդել (Ֆորդ Էսքորտ), Ֆորդի դիզայներների խումբը նշանակվեց ստեղծելու բոլորովին նոր մեքենայի արտաքին և ներքին հարդարանքը, որը կանվանվի Պինտո։ Պինտոն արտադրություն է մտել 1971 թվականի մոդելային տարվանից սկսած։ Յակոկան նկարագրվում էր որպես Ֆորդ Պինտոյի հետևում գտնվող «շարժվող ուժ» ։
1979 թվականի «Քրայսլերի» օգնությունը
Հասկանալով, որ ընկերությունը դուրս կմնա բիզնեսից, եթե դա չստանա մեծ քանակությամբ կանխիկ օգություն, Յակոկան 1979 թվականին դիմեց Միացյալ Նահանգների Կոնգրես և հաջողությամբ խնդրեց վարկի երաշխիք։ Որպեսզի ձեռք բերեր երաշխիքը, Քրայսլերին պահանջվում էր իջեցնել ծախսերը և հրաժարվել որոշ երկարաժամկետ ծրագրերից, ինչպիսիք են տուրբինային շարժիչը, որը 1979 թվականին՝ զարգացման գրեթե 20 տարվա ավարտից հետո, պատրաստ էր սպառողական արտադրության։
Ակտիվիզմ և բարեգործություն
Յակոկայի կնոջ՝ Մերիի 1-ին տիպի շաքարային դիաբետից մահից հետո՝ նա դարձավ հիվանդության հետազոտությունների ակտիվ աջակից։ Նա Մասաչուսեթսի ընդհանուր հիվանդանոցում Դենիզ Ֆուստմանի հետազոտության հիմնական հովանավորներից մեկն էր։ 2000 թվականինին Յակոկան հիմնադրեց Օլիվիո Պրեմիում Փրոդաքթսը, որն արտադրում է ձիթայուղից պատրաստված սննդի արտադրանքի Օլիվիո շարքը։ Նա ընկերությունից ստացավ ամբողջ շահույթը` 1-ին տիպի շաքարային դիաբետի հետազոտության համար։ 2004 թվականին Յակոկան մեկնարկեց Ջոին Լի Նաու ազգային հենակետային շարժման արշավ՝ 2006 թվականին Ֆաուստմանի հետազոտությունները հասցնելու մարդկային կլինիկական փորձարկումներին։
Հետագա կյանքն ու մահը
Յակոկան իր հետագա կյանքի ընթացքում բնակվում էր Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելեսի Բել Էյր քաղաքում ։ Նա մահացավ 2019 թվականի հուլիսի 2-ին, Բել Էյրում գտնվող իր տանը, 94 տարեկան հասակում ։ Պատճառը Պարկինսոնի հիվանդության բարդություններն էին ։ Նրա հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հուլիսի 10-ին։ Հուղարկավորության վայրը գտնվում է Միչիգանի Բլումֆիլդ Հիլզ քաղաքում գտնվող Սուրբ Հուգո նահանգում։
Բիզնեսներ
1993 թվականին նա միացել էր ՄՋՄ Գրանդի խորհրդին, որը ղեկավարում էր իր ընկեր Քըրք Քըրքորյանը ։ Նա ստեղծեց առևտրային բանկ՝ մոլեխաղային արդյունաբերության մեջ ձեռնարկություններ ֆինանսավորելու համար, որը նա անվանեց «աշխարհում ամենաարագ զարգացող բիզնեսը» ։ 1995 թվականին նա հնդկական խաղային մի շարք նախագծերում իր հետաքրքրությունները վաճառեց Ֆուլ Հաուս Ռեզորթսին, խաղատների օպերատոր իր ընկեր Ալեն Պոլսոնի գլխավորությամբ՝ դառնալով խոշոր բաժնետեր և հետագայում տնօրենների խորհրդի անդամ ։
Կենսագրություն
Լեյխի համալսարանը ավարտելուց հետո նա շահեց Ուոլասի հուշահամալիրի կրթաթոշակը և գնաց Փրինսթոնի համալսարան, որտեղ նա իր ընտրողներին գրավեց քաղաքականության և պլաստիկայի մեջ։ Այնուհետև նա իր կարիերան սկսեց Ֆորդ Մոթոր ընկերությունում՝ որպես ինժեներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Լիհայ համալսարանի շրջանավարտներ
Բիզնեսներ
Յակոկան 1993 թվականին հիմնադրեց Օլիվիո Պրեմիում Փրոդաքթսը։ Օլիվիոյի ստորագրության արտադրանքը ձիթապտղի յուղի վրա հիմնված մարգարին արտադրանք էր։ Յակոկան հայտնվեց Օլիվիոյի գովազդներում ։
Քաղաքականություն
2007 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Յակոկան ստեղծեց կայք խրախուսելու ժամանակակից հասարակության մարտահրավերների վերաբերյալ բաց երկխոսությունները։ Նա ներկայացրեց թեմաներ, ինչպիսիք են առողջության խնամքի ծախսերը և Միացյալ Նահանգների թերությունը էներգիայի այլընտրանքային աղբյուրների և խառնածին տրանսպորտային միջոցների զարգացման հարցում։ Կայքը նաև խրախուսում է իր «Որտե՞ղ են գնացել բոլոր առաջնորդները» գիրքը։ Այն ապահովում է ինտերակտիվ միջոց օգտագործողների համար՝ գնահատելու նախագահի թեկնածուներին ըստ այն հատկանիշների, որոնք Յակոկան կարծում է, որ նրանք պետք է ունենան՝ հետաքրքրասիրություն, ստեղծագործականություն, հաղորդակցություն, բնավորություն, քաջություն, համոզմունք, խարիզմա, իրավասություն և ընդհանուր կարծիք։
Կարիերան «Ֆորդ» ընկերությունում
Յակոկան մասնակցել է մի շարք հաջողված Ֆորդ ավտոմեքենաների նախագծմանը, մասնավորապես Ֆորդ Մուստանգի, Կոնտինենտալ Մարկ III-ի, Ֆորդ Եսկորտի և 1960-ական թվականների վերջին Մերկուրի ապրանքանիշի վերածնունդի՝ ներառյալ Մերկուրի Կուգար և Մերկուրի Մարքուսի ներդրումը։ Նա առաջ քաշեց այլ գաղափարներ, որոնք շուկա չեն հասել որպես Ֆորդի ապրանքներ։ Սրանք ընդգրկում էին այն ավտոմեքենաները, որոնք ի վերջո ներկայացվել էին Կրասլյերի կողմից՝ Կ ավտոմեքենան և միկրոավտոբուսը։ Յակոկան նաև համոզեց ընկերության ղեկավար՝ Հենրի Ֆորդ II-ին վերադառնալ մրցարշավ՝ պահանջելով մի քանի հաղթանակներ Ինդիանաոլիս 500-ի, Ֆոնդային ավտոմեքենաների ավտովազքի ազգային ասոցիացիայի(NASCAR) և Լե Մանսի 24 ժամվա ընթացքում ։
Քիրստի Էլլի
Կարիերա
Էլլին առավել հայտնի է դարձել «Ուրախ ընկերախումբ» կատակերգական սերիալի դերով, որը 1991 թվականին նրան բերել է«Էմմի» մրցանակ «Կատակերգական սերիալի լավագույն դերասանուհի» կատեգորիայում։ 1994 թվականին շահել է ևս մեկ «Էմմի» մրցանակ այս անգամ «Մինի սերիալի կամ ֆիլմի լավագույն դերասանուհի» կատեգորիայում «Դևիդի մայրը» հեռուստաֆիլմում խաղացած դերի համար ։ Կարիերայում Էլլին խաղացել է ևս մեկ գլխավոր դեր, այս անգամ «Վերոնիկայի առանձնասենյակը» սիթքոմում, որը թողարկվել է 1997-2000 թվականներին։ Իր դերի համար նա «Էմմի»-ի և «Ոսկե Գլոբուս»-ի ևս մեկական անվանակարգ է ստացել։
Լի Յակոկա
Խաղացած դերեր
Յակոկան խաղացել է «Որդիներ և սիրահարներ» ֆիլմում՝ որպես զբոսայգու լիազոր Լիդոյի դերում՝ «Մայամի Վիս» սերիալի 44-րդ դրվագում, որի պրեմիերան կայացավ 1986 թվականի մայիսի 9-ին։ Այդ դերում նրա անունը իր ծննդյան անունն էր, որը չի օգտագործվել հանրային ոլորտում՝ ոչ տեղին արտահայտվելու անհանգստության պատճառով։
Քաղաքականություն
Քաղաքականորեն, Յակոկան աջակցեց հանրապետական կուսակցության թեկնածու Ջորջ ՈՒ. Բուշին 2000 թվականի նախագահական ընտրություններում։ 2004 թվականի նախագահական ընտրություններում, այնուամենայնիվ, նա հավանություն տվեց Բուշի հակառակորդին՝ դեմոկրատ Ջոն Քերիին ։ Միչիգանի 2006 թվականի գուբերնատորական մրցավազքում Յակոկան հայտնվեց հեռուստատեսային քաղաքական գովազդներում՝ հաստատատելու հանրապետական թեկնածու Դիկ Դեվոսին, ով պարտվել էր։ Յակոկան հաստատեց Նյու Մեքսիկոյի նահանգապետ Բիլ Ռիչարդսոնին նախագահի պաշտոնում՝ 2008 թվականի նախագահական ընտրություններում։ 2012 թվականին նա հաստատեց Միթ Ռոմնիին նախագահի պաշտոնում ։
Կենսագրություն
Յակոկան 1942 թվականին գերազանցությամբ ավարտել էր Ալենթաունի ավագ դպրոցը և Լեյխի համալսարանը հարևան Բեթլեհեմում՝ Փենսիլվանիա նահանգում՝ արդյունաբերական ինժեներ մասնագիտությամբ ։ Նա եղել է Տաու Բետա Փի ընկերության, ինժեներական պատվո հասարակության անդամ և Թետա Չի եղբայրության շրջանավարտ։
1979 թվականի «Քրայսլերի» օգնությունը
1983 թվականի վերջին Քրայսլերը ներկայացրեց միկրոավտոբուսը՝ գլխավորապես Սպերլիչի «երեխան»։ Այն ղեկավարեց ավտոմոբիլային արդյունաբերությունը վաճառքի մեջ 25 տարի ։ Կ-մեքենաների և միկրոավտոբուսների պատճառով, Յակոկայի իրականացրած բարեփոխումներին զուգընթաց, ընկերությունը բարգավաճեց արագորեն և կարողացավ մարել պետության կողմից տրամադրված վարկերը յոթ տարի շուտ, քան սպասված էր։ Յակոկան ղեկավարեց Քրայսլերի ձեռքբերում Ամերիկյան Մոթորս Ընկերությունը 1987 թվականին, որը բերեց շահութաբեր Ջիպ բաժինը կորպորացիայի հովանու ներքո։ Դա ստեղծեց կարճատև Իգլ բաժինը։ Այս ժամանակ Ամերիկյան Մոթորս Ընկերությունը արդեն ավարտել էր Ջիպ Գրանդ Շերոկիի վրա կատարված աշխատանքների մեծ մասը, որը Յակոկան ցանկանում էր։ Գրանդ Շերոկին չի թողարկվի մինչև 1992 թվականը 1993-ի մոդելային տարվա համար, նույն տարում, երբ Յակոկկան պաշտոնաթող եղավ։
Կարիերան «Քրայսլերում»
Յակոկան Ֆորդից Քրայսլեր բերեց նաև «Մինի-մաքս» նախագիծը, որը 1983 թվականին օգուտ բերեց շատ հաջողակ Դոդջ Քարավանին և Փլիմութ Վոյաջերին։ Հենրի Ֆորդ II-ը ոչ մի առնչություն չուներ «Մինի-մաքս»-ի՝ միկրոավտոբուսի վերանորոգման տարբերակի հետ, որը Տոյոտան հսկայական քանակությամբ վաճառում էր Ասիայում և Լատինական Ամերիկայում, և նրա կարծիքը դատապարտեց նախագիծը Ֆորդում։ Հալ Սպերլիչը՝ «Մինի-մաքս»-ի ետևում գտվող շարժիչ ուժը Ֆորդում, աշխատանքից ազատվել էր մի քանի ամիս առաջ նախքան Յակոկան։ Նրան վարձել էր Կրասլյերը, որտեղ երկուսը միասին կկազմեն ավտոմոբիլային պատմություն։
«Քրայսլերի» 2005 թվականի սնանկացումը
Սա տխուր օր է ինձ համար։ Ինձ ցավ է պատճառում տեսնել իմ հին ընկերությանը, որը Ամերիկայի համար մեծ նշանակություն ուներ ամուր կապված։ Բայց Քրայսլերը նախկինում խնդիրներ է ունեցել, և մենք անցել ենք դրա միջով, և ես հավատում եմ, որ նրանք կարող են կրկին դա անել։ Եթե նրանք խելացի լինեն, նրանք կհավաքեն աշխատողների կոնսորցիում, բույսերի ղեկավարների և դիլերների՝ իրական լուծումներ տալու համար։ Դրանք առջևի գծի ժողովուրդն են, և նրանք գոյատևման բանալին են։ Եկեք ընդունենք, եթե ձեր մեքենան փչանա, դուք չեք պատրաստվում այն տեղափոխել Սպիտակ տուն`ամրագրելու համար։ Բայց եթե ձեր ընկերությունը քանդվում է, դուք պետք է գնաք գետնի մասնագետների մոտ, ոչ թե չինովնիկների։ Ամեն օր ես զրուցում եմ դիլերների և մենեջերների հետ, ովքեր դյուրագրգիռ և գաղափարներով լի են։ Ոչ ոք չի ցանկանում, որ Քրայսլերը ավելի շատ գոյատևի, քան իրենք են անում։ Ուստի, ես կասեի Օբամայի վարչակազմին՝ մի թողեք նրանց։ Դրեք իրենց ավյունն ու գաղափարները գործելու համար։
Քաղաքականություն
Փենսիլվանիայի նահանգապետ Բոբ Քեյսին Յակոկկայի հետ քննարկել է 1991 թվականին նրան ԱՄՆ Սենատի նշանակման՝ սենատոր Ջոն Հայնցի մահից հետո, բայց Յակոկան հրաժարվեց։
Ակտիվիզմ և բարեգործություն
Յակոկան «Սնուցեք երեխաներին»-ի պաշտպանն էր, Նու Սկին Ենթերփրայսիսի նախաձեռնությամբ ՝ 2002 թվականից ի վեր իր հիմնադրման օրվանից. նա նույնիսկ ծառայել է որպես դրա նախագահ։ Նա օգնեց՝ նվիրելով արտադրող սարք Մալավիի ՎիտաՄիիլ գործարանի համար։
Հանրաճանաչությունը մշակույթում
Յակոկան, որը նկարագրվել է Ջոն Բերնթալի կողմից, գլխավոր հերոսն է «Ֆորդն ընդդեմ Ֆերրարիի» 2019 թվականի կինոնկարում, որը 1960-ական թվականների Ֆորդ ՋՏ40 ծրագրի դրամատիզացումն է։ Ֆիլմը թողարկվել է Յակոկայի մահից անմիջապես հետո։
Քիրստի Էլլի
Կարիերա
2013 թվականին Էլլին TV Land-ի «Քիրստի» սեփական սիթքոմի գլխավոր դերով վերադարձել է հեռուստատեսություն։ 2016 թվականին Քիրստին միացել է «Ճիչերի թագուհիները» սերիալի խմբին՝ կատարելով բժիշկ Հուֆելի դերը։
Լի Յակոկա
Ամուսնություններ և ընտանիք
Յակոկան երկրորդ անգամ ամուսնացավ Պեգի Ջոնսոնի հետ։ Նրանք ամուսնացան 1986 թվականի ապրիլի 17-ին, բայց 1987 թվականին՝ տասնինը ամիս անց, Յակոկան ամուսնությունը չեղյալ հայտարարեց։ Նա ամուսնացավ երրորդ անգամ 1991 թվականին՝ Դարիեն Էրլի հետ։ Նրանք բաժանվեցին երեք տարի անց։
1979 թվականի «Քրայսլերի» օգնությունը
1980-ական թվականներին Յակոկան երևացել է մի շարք գովազդներում ընկերության ավտոմեքենաների համար, օգտագործելով գովազդային արշավը՝ «հպարտությունը վերադարձել է»՝ նշելու կորպորացիայի շրջադարձը։ Նա նաև բարձրաձայնեց, թե ինչն է դառնալու իր ապրանքանիշի արտահայտությունը. «Եթե կարող եք ավելի լավ մեքենա գտնել, գնեք այն»։
Քիրստի Էլլի
Կարիերա
«Վերոնիկայի առանձնասենյակը» սերիալի փակումից հետո Էլիի մոտ ավելորդ քաշի հետ կապված խնդիրներ են սկսվել, ինչի համար հիմնականում նկարահանվել է տարբեր ռեալիթի շոուներում՝ «Ճարպոտ դերասանուհին» և «Քիրստի Էլիի մեծ կյանքը»։ 2011 թվականի գարնանը մասակցել է «Պարեր աստղերի հետ» հանրամատչելի հեռուստաշուի 12 եթերաշրջանին, որի շնորհիվ կարողացել է վերականգնել իր կարիերան։ Էլլին մրցույթում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։
Լի Յակոկա
Քաղաքականություն
Իր 2007 թվականի «Որտե՞ղ են գնացել բոլոր առաջնորդները» գրքում Յակոկան նկարագրել է, թե ինչպես նա համարեց առաջադրվել նախագահի պաշտոնում 1988 թվականին և եղավ քարողարշավի պլանավորման փուլում «Ես սիրում եմ ես» կարգախոսով, նախքան, վերջին հաշվով, դրա մասին խոսվեց իր ընկեր Թովմաս Ֆիլիպսի կողմից։ Ժամանակին հարցումները հաստատեցին, որ նա հաղթելու իրատեսական շանս ունի ։
«Քրայսլերի» 2005 թվականի սնանկացումը
Քրայսլերի սնանկության պատճառով Յակոկան իր կյանքի ընթացքում ստիպված էր կորցնել իր կենսաթոշակի մի մասը հավելյալ գործադիր կենսաթոշակային պլանից և երաշխավորված ընկերության մեքենայից։ Կորուստները նախատեսված էին տեղի ունենալ այն ժամանակ, երբ սնանկության դատարանը հաստատեց Քրայսլերի վաճառքը Քրայսլեր ընկերությանը նոր ընկերության սեփականության միջոցով Միացյալ ավտոընկերության աշխատողների, Իտալական ավտոարտադրող Ֆիատի և Միացյալ Նահանգների ու Կանադայի կառավարությունների կողմից ։
Կարիերան «Քրայսլերում»
Յակոկային խստորեն դատում էին Քրայսլեր ընկերությունը, այն ժամանակ, երբ ընկերությունը, կարծես, բիզնեսի դուրս գալու եզրին էր և նոր էր վաճառել իր Քրայսլեր Եվրոպա ընկերության կորուստների բաժինը Պեժոյին՝ կանխիկ միջոցներ առաջացնելու համար, քանի որ ընկերությունը կորցնում է միլիոններ արդեն Հյուսիսային Ամերիկայում ։ Դա հիմնականում պայմանավորված էր նրա Դոդջ Ասպենի և Փլիմութ Վոլարի հիշեցումներով, որոնց մասին Յակոկան հետագայում ասում է, որ երկուսն էլ չպետք է վերանորոգվեն։ Յակոկան միացավ Քրայսլերին և սկսեց վերակառուցել ամբողջ ընկերությունը զրոյից՝ իր հետ բերելով Ֆորդի նախկին գործընկերներից շատերին։
1979 թվականի «Քրայսլերի» օգնությունը
1981 թվականին Քրայսլերը թողարկել էր Կ-ավտոմեքենայի առաջին գիծը՝ Դոդջ Արիասը և Փլիմութ Ռելիանը։ Ավելի ուշ թողարկված միկրոավտեբուսների նման՝ այս կոմպակտ ավտոմեքենաները հիմնված են նախագծի առաջարկների վրա, որոնք Ֆորդը մերժել էր Յակոկայի (և Սպերլիչի) կառավարման տարիներին։ Թողարկված 1980-1982 թվականների կեսի անկման ժամանակաշրջանում՝ փոքր, արդյունավետ և էժան ավտեմեքենաները արագորեն վաճառվեցին։ Բացի այդ, Յակոկան նորից ներկայացրեց մեծ Իմպերյալը՝ որպես կազմակերպության դրոշակակիր։ Նոր մոդելն ուներ ժամանակի բոլոր նորագույն տեխնոլոգիաները, ներառյալ ամբողջությամբ էլեկտրոնային վառելիքի ներարկումը և բոլոր թվային վահանակը։
Բիզնեսներ
Յակոկան 1994 թվականին համագործակցում էր պրոդյուսեր Պիեռ Կոսետի հետ՝ ՈՒիլ Ռոջերս Ֆոլիսի արտադրանքը բերելու Միսուրիում գտնվող Բրենսոն քաղաք։ Նա նաև ներդրումներ է կատարել Բրենսոն Հիլզում 1,400 ակր բնակելի տների կառուցապատման մեջ ։
Ակտիվիզմ և բարեգործություն
Յակոկան ղեկավարեց դրամահավաքի արշավը, որպեսզի Լեյխի համալսարանին հնարավորություն ընձեռի վերամշակել և օգտագործել նախկինում պատկանող «Բեթլեհեմ պողպատ» գործարանին պատկանող դատարկ շինությունները, ներառյալ Լեյխի համալսարանի Մաութինթոփ ուսումնարանում գտնվող Յակոկա դահլիճը։ Այսօր այդ կառույցներում տեղակայված են Կրթության քոլեջը, կենսաբանության և քիմիական ճարտարագիտության ֆակուլտետները և Յակոկայի անվան ինստիտուտը, որը կենտրոնացած է համաշխարհային մրցունակության վրա։
Քիրստի Էլլի
Անձնական կյանք
1970 թվականին ամուսնացել է Բոբ Էլլիի հետ և բաժանվել է 1977 թվականին։ 1983-1997 թվականներին ամուսնացած է եղել դերասան Փարկեր Սթիվենսոնի հետ ։ Նրանք որդեգրել են երկու երեխայի՝ Ուիլյամ Թրունին (ծնված 1992 թվականին) և Լիլի Փրայսին (ծնված 1994 թվականին) ։ Էլլին սաենթոլոգիայի հետևորդ է ։ Սովորել է Կանզասի համալսարանում։
Կարիերա
Էլլին հեռուստատեսությամբ առաջնելույթ է ունեցել 1982 թվականին «Աստղային ճանապարհ 2։ Խանի զայրույթը» ֆիլմում։ 1989 թվականին Ջոն Տրավոլտայի հետ միասին նկարահանվել է «Տես ով է խոսում» ընտանեկան կատակերգությունում, որը վարձույթում ունեցել է մեծ հաջողություն՝ հավաքելով շուրջ 300 մլն դոլար ։ Պատկերի հաջողությանը հաջորդել են երկու սիքվելներ, որոնք հաջողություն չեն բերել։ Հաջորդ տարիներին դերասանուհին նկարահանվել է «Գժանոց», «Քույրեր-եղբայրներ, մրցակիցներ-մրցակցուհիներ», «Անիծյալների գյուղը», «Երկու հոգի. ես և իմ ստվերը» և «Եվ հարստության և աղքատության մեջ» ֆիլմերում։
Լի Յակոկա
Ամուսնություններ և ընտանիք
Յակոկան ամուսնացած էր Մերի Մաքքլերի հետ 1956 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։ Նրանք ունեին երկու դուստր։ Մերի Յակոկան մահացավ 1-ին տիպի շաքարային դիաբետից 1983 թվականի մայիսի 15-ին։ Կնոջ մահից առաջ Յակոկան դարձել էր ուժեղ պաշտպան 1-ին տիպի շաքարային դիաբետով հիվանդների ավելի լավ բժշկական բուժումների համար, որոնք հաճախ բախվում էին թուլացնող և ճակատագրական բարդությունների, բայց նա շարունակեց այդ աշխատանքը կնոջ մահից հետո։
Քիրստի Էլլի
Վաղ կյանք
Քրիստեն Լուիզ Էլլին ծնվել է Կանզաս նահանգի Ուիչիտո քաղաքում։ Կրթություն է ստացել Wichita Southeast High School-ում (որտեղ նաև եղել է չիրլիդեր), որն ավարտել է 1969 թվականին։ 1981 թվականի ավտովթարից Քիրստիի մայրը՝ Լիլիան Միկին, մահացել է, իսկ հայրը՝ փայտամշակման ֆաբրիկայի սեփականատեր Ռոբերտ Դիլը, ստացել է ծանր վնասվածքներ ։ Ունի քույր՝ Քոլեթը, և եղբայր՝ Քրեյգը։
Լի Յակոկա
Գրքեր
1984 թվականին Յակոկան համահեղինակեց (ՈՒիլիամ Նովակի հետ) մի ինքնակենսագրական,որը վերնագրված էր Յակոկա՝ Ինքնակենսագրություն։ Դա 1984 և 1985 թվականների ամենավաճառվող գեղարվեստական գիրքն էր ։ Գիրքը օգտագործեց զեղչեր, ինչը միտում կդառնա հրատարակիչների շրջանում 1980-ական թվականներին ։ Յակոկան գրքի վաճառքից ստացված հասույթը նվիրել է 1-ին տիպի շաքարային դիաբետի հետազոտությանը։
Հանրաճանաչությունը մշակույթում
Հրապարակայնության բարձր մակարդակը, որը Յակոկան ստացել էր Քրայսլերի շրջադարձային ժամանակաշրջանում, նրան դարձրել է հանրաճանաչ և տևական ազդեցություն թողել ժողովրդական մշակույթում։ Բացի «Մայամի Վիս»-ում իր խաղացած կերպարի, Յակոկան նաև հանդես է եկել «Բարի լույս Ամերիկա» շոույում, «Ուշ գիշերը Դեյվիդ Լատերմանի հետ» թոք շոույում և 1985 թվականին Բոբ Հոփի հեռուստատեսության հատուկ «Բոբ Հոփը գնու՞մ է ՆԲՍ»-ն, իսկ միարժամանակ սովորական էր տեսնել տարեցների պատկերները, խարիզմատիկայով շրջապատված բիզնեսմենների, վաճառողի նման անձանց, ինչպիսիք են Ռեյներ Բռուինգ ընկերության կողմից գովազդային արշավներում ։ Յակոկայի կերպարը կանչվեց նաև մրցակից ավտոարտադրող Ֆորդի կողմից 1993 թվականի Մերկուրի Վիլիջերի միկրոավտոբուսի մարքեթինգային արշավում, որը պատկերում էր մրցակցող ավտոմեքենաների ընկերությունը՝ ղեկավարելու դժբախտ շեֆի կողմից, որը ֆիզիկական նմանություն ուներ Յակոկայի հետ՝ դիտելով Վիլիջերին ահաբեկությամբ, քանի որ այն վաճառում է նրանց միկրոավտոբուսը ։ Գեղարվեստական գործարարներ և միջին մակարդակի մենեջերներ, ինչպիսն է Մայքլ Սքոթը «Օֆիս» հեռուստասերիալում, ցուցադրվել են կարդալով Յակոկայի գրքերը և փորձել նմանակել նրա մեթոդները։ Ռոնալդ Ռեյգանի վարվելակերպով՝ հաջորդ տասնամյակների ընթացքում արտադրված ժամանակաշրջանների կտորները օգտագործել են Յակոկայի և Քրայսլերի Կ-ավտոմեքենայի պատկերները՝ 1980-ական թվականներին վկայակոչելու համար։ 2009 թվականին «Հսկիչները» կինոնկարը, որն ընդգրկված էր 1985 թվականին այլընտրանքային պատմության մեջ, վերցրեց սա յուրօրինակ ուղղությամբ՝ ցույց տալով, որ Յակոկան սպանվում է ֆիլմի հակառակորդների կողմից, ինչը, ասվում է, որ զայրացրել էր Յակոկային, երբ նա իմացավ այդ մասին ։
1995 թվականին «վերադարձը» «Քրայսլեր»
2005 թվականի հուլիսին Յակոկան վերադարձավ օդային ալիքներին՝ որպես Քրայսլերի սկիպիդար այնպիսի հայտնի մարդկանց հետ, ինչպիսիք են Ժայսոն Ալեքսանդրը և Սնուփ Դոգը՝ աջակցելու «աշխատակիցների գների ավելացման» ծրագրին. գովազդները վերսկսվում են «Եթե կարող եք ավելի լավ մեքենա գտնել, գնեք այն» գիծը ՝ Յակոկայի 1980-ականների ապրանքային նշանը։ Իր ծառայությունների դիմաց Յակոկան և Դայմլեր Քրայսլերը պայմանավորվեցին, որ իր վճարները, գումարած 1 ԱՄՆ դոլարի նվիրատվություն մեկ մեքենայի համար, որը վաճառվել է 2005 թվականի հուլիսի 1-ից դեկտեմբերի 31-ը, կտրվի Յակոկա հիմնադրամին՝ 1-ին տիպի շաքարային դիաբետի հետազոտության համար։
Քիրստի Էլլի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունվարի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Լի Յակոկա
Մրցանակներ
1985 թվականին Յակոկկան ստացավ Ս. Ռոջեր Հորչոուի մրցանակը մասնավոր քաղաքացու կողմից ամենամեծ հանրային ծառայության համար մրցանակ, որն ամեն տարի շնորհվում է Ջեֆերսոն մրցանակաբաշխության կողմից ։
Վերա Երմոլաևա
Կենսագրություն
Բացի նկարչությունից, Վերա Երմոլաևան հետաքրքրվում էր պատմությամբ. 1917 թվականին ավարտել էր Հնագիտական ինստիտուտը։ Միևնույն ժամանակ, նա եղել է «Ազատություն արվեստին» և «Արվեստ և հեղափոխություն» գեղարվեստական միությունների անդամ։ 1918 թվականին Երմոլաևան հիմնում է «Այսօր» գրքերի տպագրության արտելը՝ արտադրելով փոքրիկ տպաքանակներով արտադրելով պարզաճաշակ գրականություն և նկարազարդ գրքեր, որոնք ստեղծվում էին գրեթե ձեռքով։ Ըստ որոշ հետազոտողների, սա «մանկական գրքի ստեղծման առաջին փորձն էր, որը դիտարկվում էր որպես գեղարվեստական անբաժանելի օրգանիզմ» ։ Երմոլաևան ձևավորել է արտելի կողմից թողարկված երեք գրքեր՝ Նատան Վենգրովի «Մկնիկները» և «Աքաղաղը» և Ուոլթ Ուիթմենի «Պիոներները»։ Գրքերի նկարազարդումները կատարվում էին լինոլեումի վրա փորագրություններով, հետագայում մեծ մասամբ, ձեռքով նկարազարդելով, որոշ գրքերում տեքստը տպագրական չէր, այլ փորագրված էր լինոլեումի վրա։
Հեղափոխությունից հետո Վերա Միխայլովնան մասնակցեց Լուսժողկոմի արվեստի բաժնի կազմակերպած մրցույթներին, փորձեց աշխատել որպես թատրոնի նկարիչ, ստեղծեց (օգտագործելով գունավոր փորագրման տեխնիկան) թատրոնի էսքիզներ Միխայիլ Մատյուշինի և Ալեքսեյ Կրուչյոնիխի «Հաղթանակ աևի տակ »օպերայի համար։ 1922 թվականին էսքիզները ցուցադրվեցին Բեռլինի ցուցահանդեսում։
Վերա Միխայլովնա Երմոլաևա (Ве́ра Миха́йловна Ермола́ева, ), ռուս և խորհրդային նկարիչ, գծանկարիչ, նկարազարդող, ռուսական ավանգարդի գործիչ։
Կենսագրություն
Երմոլաևան կրթություն է ստացել Եվրոպայում` Փարիզի աշխարհիկ դպրոցում և Լոզանի գիմնազիայում։ Արտերկրում մնալը պայմանավորված էր նաև բուժման անհրաժեշտությամբ։ 1904 թվականին Երմոլաևների ընտանիքը վերադարձավ Ռուսաստան, իսկ 1905 թվականին տեղափոխվեցին Սանկտ Պետերբուրգ։ Վերա Միխայլովնայի հայրը վաճառեց կալվածքը, ստեղծեց «Աշխատանքային միություն» կոոպերատիվ ընկերությունը և սկսեց լույս ընծայել լիբերալ բնույթի «Կյանք» ամսագիրը։ 1911 թվականին մահացավ Միխայիլ Սերգեևիչը։
1910 թվականին Վերան ավարտեց իշխան Օբոլենսկայայի գիմնազիան։ 1911 թվականին ընդունվել է Միխայիլ Բեռնշտեյնի ստուդիա, որտեղ էլ սկսեց հետաքրքրվել կուբիզմով և ֆուտուրիզմով։ 1915-1916 թվականներին նա դառնում է «Անարյուն սպանություն» ֆուտուրիստական խմբի անդամ (Նիկոլայ Լապշինի հետ միասին, հետագայում՝ Ռուսաստանի նկարազարդման դպրոցի հիմնադիրներից մեկը)։ Խմբակի անդամները հրապարակում էին նույն անունով ամսագիր։
Տատյանա Ստեֆանենկո
Տատյանա Ստեֆանենկո (Татья́на Гаври́ловна Стефане́нко, ), խորհրդային և ռուս գիտնական-հոգեբան, էթնոհոգեբանության ոլորտում Ռուսաստանի առաջատար մասնագետ։ Հոգեբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետի սոցիալական հոգեբանության ամբիոնի վարիչ և պրոֆեսոր։ Մոսկվայի պետական համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսոր (2009)։ Ռուսական մեծ հանրագիտարանի հեղինակներից մեկն է։
Կենսագրություն
Տատյանա Ստեֆանենկոն ծնվել է 1949 թվականի նոյեմբերի 24-ին, Մոսկվայում։ 1972 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան համալսարանի պատմության ֆակուլտետը ։ Ուսումնառության ընթացքում մասնագիտացել է ազգագրության ամբիոնում, որտեղ պրոֆեսոր Ս. Ա. Տոկարևի ազդեցությամբ հետաքրքրվել է ԽՍՀՄ-ում այդ ժամանակաշրջանում գիտության վերածնված ոլորտով՝ էթնոհոգեբանությամբ ։ Դա սահմանել է նրա հետագա կյանքի ուղին ։
Վերա Երմոլաևա
Կենսագրություն
Վերա Էրմոլաևան ծնվել է 1893 թվականի նոյեմբերի 2-ին, Սարատովի նահանգի Պետրովսկի գավառի Կլյուչի գյուղում (այժմ՝ Պենզայի մարզի Մալոսերդոբինսկի շրջան) ։ Հայրը՝ Միխայիլ Սերգեևիչ Երմոլաևը, կալվածատեր էր և զբաղեցնում էր զեմստվոյի գավառային վարչության նախագահի պաշտոնը։ Մայրը՝ Աննա Վլադիմիրովնան, ծննդյամբ բարոնուհի ֆոն Ունգեր-Ունկովսկայան էր (1854-?): Երեխա ժամանակ Վերա Միխայլովնան ձիուց ընկնելու հետևանքով ոտքերի կաթվածահարություն էր ստացել, և հետագայում նա միայն հենակներով էր կարողանում քայլել։
Տատյանա Ստեֆանենկո
Կենսագրություն
Հետևելով սոցիալական կառուցվածքների տեսությանը՝ Տատյանա Ստեֆանենկոն մշակել է էթնիկական ինքնության հայեցակարգ, որը դիտարկել է որպես սոցիալական առանցքային կառուցվածքներից մեկը, որոնք առաջանում են անհատի կողմից սոցիալական իրականության սուբյեկտիվ արտացոլման և ակտիվ կառուցման գործընթացում և հանդիսանում են Էգոյի և էթնիկ միջավայրի հարաբերությունների ապրումների արդյունք։ Տատյանա Ստեֆանենկոյի ստացած արդյունքները հետաքրքրություն են ներկայացնում տարբեր մշակույթների, էթնիկ ընդհանրությունների, պետությունների ներկայացուցիչների միջև հարաբերությունների օպտիմալացման համար և նախադրյալներ ստեղծում բազմամշակութային կրթության համակարգի կառուցման համար։ Նա նաև ռուսական բազմաժողովուրդ հասարակությունում միջմշակութային փոխգործակցության գործնական հմտությունների ձևավորման և ազգամշակութային կոմպետենտության զարգացման դասընթացի ծրագրերի հեղինակներից է ։
ՄՊՀ հոգեբանական ֆակուլտետում վարել է «էթնոհոգեբանություն», «21-րդ դարի սոցիալական հոգեբանության մեթոդաբանությունը և պրակտիկան», «Սոցիալական հոգեբանության արդի հասկացությունները», «Միջէթնիկական և միջդավանական հարաբերությունների սոցիալական հոգեբանություն», «Սոցիալական հույզերի և ապրումների հոգեբանություն«, «Միջխմբային հարաբերությունների հոգեբանություն» թեմաներով դասընթացներ։
Վերա Երմոլաևա
Կենսագրություն
Ընկերության անդամները չէին ցանկանում լինել «նախահայրերի և պապերի իմաստնության հավերժ կրողներ», այլ «կյանքի ստեղծողներ», «նոր արվեստի կրողներ ու դրսևորողներ, ինչպես այսօրվա ժամանակակից մարդն է գիտակցում, որ պետք է լինի համաշխարհային իրադարձություն ստեղծողը» ։ 1922 թվականին Երմոլաևան վերադառնում է Պետրոգրադ, որտեղ Գեղարվեստական մշակույթի պետական ինստիտուտում ստանում է  գունային լաբորատորիայի վարիչի պաշտոնը։
1920-ականների վերջից նա համագործակցում էր «Ճնճղուկ», «Նոր Ռոբինզոն», «Ազնվասարեկ» և «Ոզնի» ամսագրերի հետ։ Երմոլաևան աշխատել է որպես նկարիչ և գծանկարիչ։ 1920-ականներին նա դարձավ այնպիսի գրքերի նկարազարդող, ինչպիսիք են՝ Նիկոլայ Ասեևի «Տոպ-տոպ-տոպ», Ալեքսանդր Վվեդենսկու «Շատ կենդանիներ» և «Ձկնորսները», Եվգենի Շվարցի «Գնացք» (1929), Դանիիլ Խարմսի «Իվան Իվանովիչ Սամովարը» (1930) և շատ այլ գրքեր, ձևավորել է Իվան Կռիլովի մի շարք առակներ։ Իրականացրել է նաև մանկավարժական աշխատանքներ, 1931 թվականից նկարիչ Մ. Բ. Կազանսկայան դասեր էր ստանում Երմոլաևայից։
1929 թվականին նկարիչ Վլադիմիր Ստերլիգովի, Կ. Ի. Ռոժդեստվենսկու, Լ. Ա. Յուդինի, Նիկոլայ Սուետինի, Ա. Լեպորսկու հետ միասին  ստեղծեցին  «գեղանկարչական-պլաստիկ ռեալիզմի» խումբ ։
2013 թվականից Մոսկվայում գործում է Վերա Երմոլեևայի հիմնադրամը, որի հիմնական  նպատակ է աջակցել կանանց նախաձեռնություններին ժամանակակից  արվեստում ։
1934 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Երմոլաևը ձերբակալվեց, նրա հետ միաժամանակ ձերբակալվեցին Վլադիմիր Ստերլիգովը, Լ. Ս. Գալպերինը, Նինա Կոգանը և Մարիա Կազանսկայան (բաց է թողնվել է 1935 թվականի մարտին) ։ 1935 թվականի մարտի 29-ին ՆԳԺԿ-ի որոշման համաձայն դատապարտվեց  58-10, 58-11 հոդվածներով։ Ըստ գործի նյութերի, Երմոլաևան մեղադրվում էր «հակախորհրդային գործունեության» համար, որն արտահայտվում էր  հակախորհրդային գաղափարների քարոզչությամբ  և իր շուրջը հակախորհրդային տրամադրություններով  մտավորականության համախմբման փորձի համար» ։
Տատյանա Ստեֆանենկո
Կենսագրություն
Հոգեբանության ֆակուլտետի գիտական խորհրդի և երեք դոկտորական ատենախոսությունների խորհուրդների անդամ (Մոսկվայի պետական համալսարանում, Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանում, Հարավային դաշնային համալսարանում) է։ 2009 թվականին արժանացել է «Մոսկվայի համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսոր» կոչմանը։
Վերա Երմոլաևա
Կենսագրություն
1919 թվականին, Լուսժողկոմի գեղարվեստի բաժինը Երմոլաևային ուղարկեց Վիտեբսկ՝ որպես ժողովրդական արվեստի ուսումնարանի ուսուցիչ, որը հետագայում վերանվանվեց Վիտեբսկի գեղարվեստի և պրակտիկայի ինստիտուտ։ 1921 թվականին, Մարկ Շագալի պաշտոնաթողությունից հետո, նա դարձավ այդ ինստիտուտի ռեկտորը։
Վիտեբսկում, Կազիմիր Մալևիչի ազդեցության ներքո, որին նա հրավիրել էր դասավանդելու, Վերա Միխայլովնան սկսեց հետաքրքրվել են անառարկայական արվեստով։ Մալեվիչի և ուսանողների հետ միասին Երմոլաևան մասնակցեց ՈւՆՈՎԻՍ-ի (Նոր արվեստի հաստատողներ) կազմակերպմանը, ընկերություն, որն իրեն դրսևորում էր որպես հետազոտական լաբորատորիա, որտեղ ուսումնասիրվում էին արվեստի զարգացման ձևերն ու խնդիրները։ Կազմակերպությունը քարոզում էր  նաև սուպերմատիզմի գաղափարներ և առաջ էր քաշում հեղափոխական կարգախոսներ`
1935 թվականի մարտի 29-ը իր Պատիժը կրելու համար (երեք տարվա ազատազրկում) 1935 թվականի մարտի 29-ին նրան ուղարկում են Կարագանդայի ուղղիչ աշխատանքային գաղութի 3-րդ բաժնի 1-ին բաժանմունք։ Երկրորդ անգամ 1937 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՆԳԺԿ-ի եռյակի կողմից՝ 58-10, 58-11 հոդվածների համաձայն դատապարտվում է գնդակահարության։ 1937 թվականի սեպտեմբերի 26-ին գնդակահարվում է Կարագանդայի մերձակայքում գտնվող ճամբարում։ 1989 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ռեաբիլիտացիայի է ենթարկվում։
Together at Home
Հեռարձակում
Հատուկ հեռուստատեսային թողարկումն ԱՄՆ-ում հեռարձակվում էր NBC, ABC, CBS և The CW ալիքներով։ Այն նաև իսպանալեզու Univisión հեռուստացանցի եթերում էր։ Հատուկ թողարկումը նաև միացվել է ViacomCBS-ի (BET, CMT, Comedy Central, Logo TV, MTV, MTV2, MTV Classic, MTV Live Nick at Nite, Paramount Network, Pop, Tr3s, TV Land և VH1), NBCUniversal-ի (Bravo, E!, MSNBC, NBCSN, Syfy, Universo և USAA Network) , Walt Disney Television-ի (Freeform և National Geographic) , Katz Broadcasting-ի (Bounce TV և Laff) , և Bloomberg Television-ի կողմից հիմնված ցանցերով և AXS TV-ով ։ iHeartMedia-ն նույնպես մասնակցել է հեռարձակմանը։
Մեծ Բրիտանիայում BBC իր վրա է վերցրել One World: Together at Home-ի հեռարձակումը, որի եթերը կայացել է ապրիլի 19-ին՝ ժամը 7:15-ն BBC One-ով ։
Վերա Երմոլաևա
Կենսագրություն
Երմոլեևայի բնակարանում անցկացվում էին այդ նկարիչների ստեղծագործական «երեքշաբթիներ» և «բնակարանային» ցուցահանդեսներ, որոնք ուղեկցվում էին քննարկումներով։ Համախոհների նեղ շրջապատում անցկացվող ցուցահանդեսային գործունեությունը, առիթ դարձան գրավոր մատնության։
Տատյանա Ստեֆանենկո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ Կատեգորիա:Խորհրդային հոգեբաններ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հոգեբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի հոգեբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գիտնականներ
Together at Home
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2020 Հյուսիսային Ամերիկայում Կատեգորիա:2020 Եվրոպայում Կատեգորիա:Բրիտանական հանրամատչելի երաժշտություն Կատեգորիա:Ամերիկյան հանրամատչելի երաժշտություն Կատեգորիա:Ամերիկյան հանրամատչելի մշակույթ Կատեգորիա:Բրիտանական հանրամատչելի մշակույթ Կատեգորիա:Համերգներ
Վերա Երմոլաևա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսի մշակույթ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կին արվեստագետներ
Together at Home
Հատուկ հեռուստատեսային թողարկում
Հատուկ հեռուստատեսային թողարկումը «One World: Together at Home» անվանմամբ ստեղծվել է Global Citizen-ի և երգչուհի և երգերի հեղինակ Լեդի Գագայի միջև համագործակցությամբ։ Ամբողջ հավաքած գումարը փոխանցվելու է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության COVID-19 համերաշխության արձագանքման հիմնադրամը ։ Ջիմի Ֆելոնը, Ջեյմս Քիմելը և Սթիվեն Քոլբերթը վարում էին շոուն, որը եթեր է թողարկել 2020 թվականի ապրիլի 18-ին։ Այն հեռարձակվում էր նաև մի շարք տարբեր հեռուստացանցերի, սթրիմինգային հարթակների և միջազգային հեռարձակող ցանցերի կողմից ։ Մեծ Բրիտանիայում շոուի հաղորդավարներ էին Քլարա Ամֆոն, Դերմոթ Օ'Լիրին և Քլաուդիա Ուինքլմանը, և այն ցուցադրվում էր BBC One-ով ։
Մասնակցություններ
Աղբյուր․ GlobalCitizen.org
2020 թվականի ապրիլի 18-ին վեցժամյա նախնական շոուն հեռարձակվել է առցանց ռեժիմով՝ գլոբալ հեռուստատեսային հեռարձակման սկսվելուց անմիջապես առաջ։ Միջոցառման առցանց մասը ցուցադրվել է ՅուԹյուբով, դրա հաղորդավարներն էին դերասանուհի և ներկայացնող Ջամիլա Ջամիլը (առաջին ժամ), դերասան Մեթյու Մակքոնահին (երկրորդ ժամ), դերասանուհի Դանայ Գուրիրան (երրորդ ժամ), երգչուհի Բեքի Ջին (չորրորդ ժամ), դերասանուհի Լավերնա Քոքսը (հինգերորդ ժամ) և դերասան Դոն Չիդլը (վեցերորդ ժամ)։ Այն ներառել է մի շարք հայտնի արտիստների մանսակցությունները։
Աֆղանստանի կանանց հեղափոխական ասոցիացիա
Աֆղանստանի հեղափոխական կանանց ասոցիացիա (RAWA) ( պարս. جمعیت انقلابی زنان افغانستان, Jamiyat-e Enqelābi-չէք Zanān-e Afghānestān, փուշթու։ د افغانستان د ښڅو انقلابی جمعیت), Պակիստանի Կվետտա քաղաքում հիմնված կանանց կազմակերպություն, որը հանդես է գալիս ի պաշտպանություն կանանց իրավունքների, գաղափարների և աշխարհիկ ժողովրդավարության։ Ասոցիացիան հիմնադրվել է 1977 թվականին՝ աֆղան ուսանող և ակտիվիստ Մինա Քեշվար Քամալի կողմից։ 1987 թվականի փետրվարին, սոցիալական գործունեության պատճառով, Մինան սպանվել է ։ 1980-ական թվականների սկզբին ոչբռնության ռազմավարությանը աջակցող ասոցիացիան Պակիստան է տեղափոխվել Քաբուլի իր առաջին գրասենյակից։ Ասոցիացիան ձգտում է ներգրավել աֆղան կանանց՝ մասնակցելու քաղաքական և սոցիալական գործողություններին՝ ի պաշտպանություն կանանց նկատմամբ մարդու իրավունքների պահպանման, և դեմ է արտահայտվում Աֆղանստանի ֆունդամենտալիստական քաղաքականություններին՝ կառավարությանը հորդորելով ժողովրդավարության և աշխարհիկության ։ Ասոցիացիայի ակտիվիստները նաև պայքարում են համապարփակ զինաթափման համար։