cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հենրիխ Հարեր
Երիտասարդ տարիներ
Հենրիխ Հարերը ծնվել է 1912 թվականի հուլիսի 6-ին Օբերգոսենում՝ փոստային ծառայողի ընտանիքում։ Ուսումը ստացել է Բրուկ ան դեր Մուրի և Գրացի ռեալական դպրոցներում։ 1929 թվականին ընդունվում է Գրացի Սպորտային Ակադեմիական միություն։ 1933-1938 թվականներին Գրացի համալսարանում ուսանել է աշխարհագրություն և զբաղվել է սպորտով։ 1933 թվականի հոկտեմբերին անդամագրվել է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցությանը ։ Հարերը հմուտ լեռնդահուկորդ էր։ Նա հանդիսացել է 1936 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի մասնակից-հավակնորդ, սակայն ավստիական հավաքականը ավելի ուշ բոյկոտում է այդ տարվա Օլիմպիադան։ Այնուամենայնիվ, Հարերը Համաշխարհային Ուսանողական Խաղերի ընթացքում հաղթում է դաունհիլլի մրցությունում։ Հենրիխ Հարերի լեռնագնացային ամենահայտնի նվաճումը հանդիսանում է 1938 թվականին Էյգերի հյուսիսային պատը առաջինը բարձրանալը ։ Այդ քայլի շնորհիվ նրա անունը հայտնի է դառնում որպես «Եվրոպայի ամենալավ լեռնագնաց» ։
1938 թվականի ապրիլի 1-ին Հարերը անդամագրվում է ՍՍ-ի շարքերը (որոշում № 73.896): 1938 թվականի մայիսի 1-ին դառնում է Նացիոնալ – սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ։ ՍՍ-ում հանդես է գալիս, որպես սպորտային հրահանգիչ։ Նույն թվականին ամուսնանում է Շարլոտե (Լոտե) Վեգեների հետ, ով գերմանացի հայտնի երկրաբան և օդերևութաբան Ալֆրեդ Վեգեների դուստրն էր ։ 1939 թվականին ծնվում է նրանց որդին՝ Ռալֆը։ 1943 թվականին զույգը բաժանվում է, երբ Լոտեն գերևարված Հարերին է ուղարկում ապահարզանի ծանուցագիրը՝ խնդրելով չխանգարել իրեն՝ նոր սիրո հարցում։
Ճանապարհորդություն դեպի Տիբեթ
1939 թվականին Հարերը գերմանական լեռնագնացային արշավախմբի կազմում ուղևորվում է Մեծ Բրիտանիայի գաղութատիրության տակ գտնվող հնդկական տարածքներ, որպեսզի մասնակցի Հիմալայ լեռան հյուսիս-արևմտյան կողմում գտնվող Նանգա Պարբատ լեռան մագլցմանը։ Լեռնագնացներին չի հաջողվում հասնել Նանգա Պարբատի գագաթը, սակայն նրանք շարունակում են շարժվել լեռան բարձրություններից մեկով, մինչև որ արշավի ավարտին, երբ սկիզբ է առնում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, գերևարվում է տեղի բրիտանական գաղութատիրական իշխանության կողմից։ Հարերին և խմբի մնացած անդամներին են Հնդկաստանի ռազմագերիների ճամբար։ 1944 թվականի ապրիլի 29-ին Հարերին և ևս երեք գերևարվածներին հաջողվում է փախչել։ Հիմալայան լեռներով անցնելով երկար տարածություն՝ 1946 թվականին Հենրիխ Հարերն ու նրա ընկեր՝ Պետեր Աուֆշնայթերին (Peter Aufschnaiter) հաջողվում է հասնել Լհասա։ Հարերին բախտ էր վիճակված Տիբեթում անցկացնել յոթ տարի։ Նա արտաքին աշխարհից, արևմտյան երկրներից, շատ բան է պատմում Դալայ Լամա XIV-ին, ով այդ ժամանակ ընդամենը 11 տարեկան էր։ Այս հանգամանքը, ինչպես նաև չինական ագրեսիայի դեմ տիբեթցիների զինված պայքարին Հարերի և Աուֆշնայթերի մասնակցության մասին տեղեկությունները ժամանակակից չինական քարոզչության համար օգտագործվում է որպես «ապացույց» այն բանի, որ տիբեթյան ղեկավարությունը համագործակցել է նացիստական իշխանությունների հետ, թեև հենց Դալայ Լաման ինքը ավելի ուշ խոստովանել է, որ այն ժամանակ ոչինչ չի իմացել նացիստների մասին ։
Վերադարձ
1950 թվականին չինական ղեկավարության կողմից Տիբեթը գրավումից հետո Հարերը վերադառնում է Ավստրիա։ Այստեղ նա գրում է «Յոթ տարի Տիբեթում» գիրքը։ Հետագայում Հարերը մասնակցություն է ունենում մի ամբողջ շարք էթնոգրաֆիկ և լեռնամագլցման արշավների։ Մի շարք առաջնամագլցումներ է կատարել Ալյասկայում (օրինակ առաջինն է հաղթահարել Հանթեր լեռան գագաթը), Աֆրիկայում և Օվկիանիայում։
1958 թվականին Հենրիխ Հարերը սկսում է լրջորեն զբաղվել գոլֆով և Ավստրիայում դառնում է սիրողական մակարդակի գոլֆի մրցության հաղթող։ 80 տարեկան հասակում էլ Հարերը շարունակում է ակտիվորեն զբաղվել լեռնադահուկային սպորտով։
Հենրիխ Հարերը վախճանվել է 2006 թվականի հունվարի 7-ին։
Հետաքրքիր փաստեր
Հենրիխ Հարերի «Յոթ տարի Տիբեթում» գիրքը թարգմանվել է 53 լեզվով։ Այն էկրանավորվել է ֆրանսիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ Ժան Ժակ Անոյի կողմից՝ 1997 թվականին։ Հարերին ֆիլմում մարմնավորել է Ոսկե Գլոբուսի դափնեկիր, հայտնի դերասան Բրեդ Փիթը։
Հարերն իր հայրենի Հյութենբերգում հիմնադրել է թանգարան, որտեղ հավաքված է ասիական ու աֆրիկյան երկրներից բերված էթնոգրաֆիկական գտածոների հարուստ հավաքածու։ Թանգարանի այցելուները կարող են տեսնել նաև Հարերի լուսանկարները, որոնք արվել են նրա ճամփորդությունների ընթացքում։
Իր 600-ից ավել կատարված արշավների ընթացքում Հարերը բազմիցս արժանացել է մի շարք պարգևների։
Կենդանության օրոք Հենրիխ Հարերն ու ներկա Դալայ Լաման մշտապես շարունակել են մտերիմ ընկերներ են մնալ։ 2002 թվականին Դալայ Լաման նշել է, որ Հարերը մեծ ջանքեր է գործադրել միջազգային հանրության ուշադրությունը տիբեթյան հիմնախնդրի կողմը գրավելու հարցում ասելով՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուլիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 7 մահեր Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի աշխարհագետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ավստրիացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ավստրիացի լեռնագնացներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Դո Ջի Հան
Դո Ջի Հան (հանգըլ՝ 도지한, ), հարավկորեացի դերասան։ Առավել հայտնի է իր «Ճանապարհներ» (2012) ֆիլմում խաղացած դերով։ «Հվարանգ. Երիտասարդ մարտիկ պոետը» հեռուստատեսային սերիալում խաղացած դերի համար հաղթում է Լավագույն նոր դերասան անվանակարգում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասաններ
Բարսելոնայի պատմության թանգարան
Բարսելոնայի պատմության թանգարան (Museu d Història de la Ciutat Barcelona (MHCB)), թանգարան` նվիրված Բարսելոնա քաղաքի պատմությանը։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում` Թագավորական հրապարակում (Plaza del Rey), և ներառում է Բարսելոնայի մի քանի տեսարժան վայր, որոնցից ամեն մեկն արդեն իսկ ինքնուրույն մշակութային հաստատություն է ։ Թանգարանը զբաղվում է քաղաքի պատմական պատմական ժառանգության պահպանմամբ, հետազոտությամբ, ինչպես նաև վավերագրությամբ։
Պատմություն
Բարսելոնայում պատմության թանգարանի ստեղծման գաղափարն առաջացել է XIX դարի 80-ական թվականներին։ Այդ ժամանակից սկսած` մշտապես հավաքվել են թանգարանի ցուցանմուշներ։ 1877-1932 թվականներին Պատմության թանգարանը գործել է Սուրբ Ագաթա մատուռում։ Համաշխարհային ցուցահանդեսը, որ կազմակերպել էր Ագուստին Դյուրան Սանպերեն 1929 թվականին, դարձել է նոր թանգարանի ձևավորման առաջին քայլը։ Այդ ժամանակ Դել Ռեյ հրապարակում ընթանում էր շինարարություն, սակայն այնտեղ 1931 թվականին հայտնաբերվում են հին հռոմեական Բարսինո քաղաքի ավերակները։ Այդպիսով նույն տեղում կազմակերպվում են հնագիտական պեղումներ, ինչի արդյունքում ավելի մեծ թվով ցուցանմուշներ են հայտնվում։ Բարսելոնա քաղաքի պատմության թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 1943 թվականին` Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո։ Թանգարանի առաջին տնօրենը եղել է Ագուստին Դյուրան Սանպերեն։ 1988 թվականին թանգարանը վերածվել է թանգարանային համալիրի` միավորելով պատմական մի քանի օբյեկտներ ։
Նկարագրություն
Թանգարանի տարածքը զբաղեցնում է մոտ 4.000 մ² տարածք։ Այն կարելի է բաժանել ստորգետնյա և վերգետնյա հատվածների։ Թանգարանի ստորգետնյա հատվածում հին քաղաքի ավերակներն են, որտեղ պահպանվել են հռոմեական բաղնիքի (թերմ) հատվածներ, պատեր, ջրագիծ, կոյուղի և այլն։ Վերգետնյա հատվածում գտնվում են թանգարանի հիմնական ցուցանմուշները։ Թանգարանի տարածքում կարելի է տեսնել բնակելի տան ավերակներ, քաղաքային ամրոցի պատ, հրապարակ, հին լվացքատուն, գործարան, որտեղ պատրաստվել է գարում` Հռոմեական կայսրության բնակիչների սիրած համեմունքը, կրոնական շինության մնացորդներ, գինու գործարանի ։ Ավերակների մեջ կարելի է տարբերակել վեսթգոթյան եկեղեցին և եպիսկոպոսական պալատը։
Համալիրը ներառում է Պլազա դել Ռեյը, Ավգուստի տաճարը, հռոմեական հուղարկավորությունների դամբարաններ, Սանտա Կատարինան, Պեդրալբես թանգարան-մենաստանը, Վերդագե տուն-թանգարանը, Ժոանի վիլլան, Տուրո դե լա Ռովիրան և Գուելի զբոսայգու` զվարճանքների վայրը։ Միասին վերցված` այս օբյեկտներն ընդգրկում են ավելի քան 2.000 տարվա ժառանգություն։
Թանգարանի հիմնական հավաքածուն Բարսելոնայի տաղավարն է, որը ներկայացվել է 1929 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում։
Թանգարանն ունի մոտ 35.000 ցուցանմուշ, որոնք կապված են Բարսելոնայի անցյալ ու ներկա ժառանգությամբ ։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է բազմաբնույթ նյութեր, հնագիտական գտածոներ, որոնք վերաբերում են նեոլիթից շրջանից մինչև մեր օրերին։ Հավաքածուն պարունակում է հռոմեական դիմանկարներ, որոնք գտնվել են հռոմեական քաղաքների պեղումների տեղում, հռոմեական ու հրեական գրություններ, ոսկյա ու արծաթյա իրեր, կավե անոթներ, քանդակներ, դրամներ և հնագիտական այլ գտածոներ։ Բացի այս գտածոներից` թանգարանում կարելի է տեսնել նկարներ, փորագրություններ, կահույք, շքանշաններ, զենքեր և այլն։
Թանգարանի կազմում գտնվող բոլոր օբյեկտները մատնանշված են MUHBA պատկերանշանով։
Պեդրալբես եկեղեցի
Եկեղեցին, որ տեղակայված է քաղաքի համանուն թաղամասում, կառուցվել է 1326 թվականին Խայմե II թագավորի հրամանով։ Ամուսնու մահից հետո` 1327 թվականին, թագուհի Էլիսենդա դե Մոնկադան տեղափոխվել է ապրելու պալատում, որը կից էր եկեղեցուն։ Թագուհու կտակով եկեղեցին պետք է քանդվեր նրա մահից հետո, ինչպես և կատարվել է։ Էլիսենդա դե Մոնկադան մահացել է 1364 թվականին և թաղվել Պեդրալբես եկեղեցում ։ Այստեղ թանգարան է հիմնադրվել 1938 թվականին։
Վերդագեի տուն-թանգարան
Տան շինությունը կառուցվել է XIX դարում մավրիտանական ոճով։ Տունը գտնվում է Պեդրալբես թաղամասում։ Կառույցի հեղինակը կատալոնացի հայտնի ճարտարապետ Անտոնիո Գաուդին է։ Ժասինտ Վերդագերը` կատալոնացի նշանավոր բանաստեղծը, իր կյանքի վերջին 24 տարիներն անցկացրել է այս տանը։ Այսօր թանգարանում պահվում են բանաստեղծի անձնական իրերը` մահճակալ, գրասեղան, աշխատանքային պարագաներ, սևագրեր, հագուստ։
Գուելի զբոսայգու` զվարճանքների կենտրոն
Գուելի զբոսայգին հիմնադրվել է աշխարհահռչակ ճարտարապետ Անտոնիո Գաուդիի նախագծով ։ Զբոսայգու շինությունները, որոնք վերաբերում են Բարսելոնայի պատմության թանգարանին, կրում են «MUHBA» տարբերանշանը։
Ավգուստի եկեղեցի
Մայր տաճարից ոչ հեռու գտնվում են կորնֆյան չորս սյուներ, հռոմեական Ավգուստի եկեղեցու (նվիրված է եղել կայսր Օկտավիանոս Օգոստոսին) սյուները։ Սյուները վեր են խոյացել մեր թվարկությունից հարյուր տարի առաջ ։ Եկեղեցին կառուցվել է հռոմեական Բարսինո գաղութի ամենաբարձր վայրում` Տաբեր լեռան վրա ։ Սյուները հայտնաբերվել են 19-րդ դարի վերջին` Կատալոնիայում էքսկուրսիոն կենտրոնի կառուցման ժամանակ։ Չորրորդ սյունն այդ ժամանակ ցուցադրվել է Դել Ռեյ հրապարակում, բայց հետագայում միացվել է երեք սյուներին, և ձևավորվել է մեկ համալիր ։
Թաքստոց 307
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ (1936-1939) Բարսելոնայում կառուցվել է 1384 թաքստոց։ № 307 թաքստոցը Պոբլե Սեկ շրջանում, որ գտնվում է Բարսելոնայի նավահանգստից ոչ հեռու` Մոնժուիկ լեռան վրա, ամենահայտնիներից մեկն է։ Թաքստոցի խորությունը տեղ-տեղ հասնում է 25 մ-ի։ Պատերն ամրացվել են աղյուսներով։ Տարողունակությունը 2.000 մարդ է ։ № 307 թաքստոցը հայտնաբերվել է 1995 թվականին։ Այն երեք մուտք ունի Լա Ռամբլա փողոցից և մոտ 400 մ թունելային գիծ։ Թունելների բարձրությունը 2.10 մ է, լայնությունը` 1.5-2 մ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Իսպանիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Բարսելոնայի թանգարաններ Կատեգորիա:1943 հիմնադրված թանգարաններ
Սալեմ Ալ Հազմի
Ծնվել է Սաուդյան Արաբիայում, անդամ էր Ալ Կաիդայում։ 2001 թվականի հունիսին նա ստանում է վիզա, որով կարող է մուտք գործել ԱՄՆ։
2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին առևանգում է չվերթ 77-ը, որը թռչում էր Վաշինգտոնից դեպի Լոս Անջելես։ Ահաբեկիչների նպատակը եղել է ոչնչացնել Պենտագոնի շենքը, և նրանք իրենց ծրագիրը իրականացնում են։
ԱՄՆ
2001 թվականի հունիսի 29-ին Հազմին ժամանում է ԱՄՆ։ Նույն թվականի օգոստոսի 27-ին եղբայրները գնում են երկու տոմս ։
Առևանգում
2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին եղբայրները այլ ահաբեկիչների հետ մեկտեղ իրականացնում են իրենց ծրագիրը։ Ինքնաթիռը Վաշինգտոնից դուրս է եկել ժամը 08։10։ Օդաչուները վերջին անգամ կապվել են դիսպետչերների հետ ժամը 08։50 ։ Ժամը 08։54 դիսպետչերները նկատում են, որ ինքնաթիռը սկսում է շեղվել սահմանված երթուղուց։ Այսպիսով, ինքնաթիռը բախվել է Պետագոնի շենքին ժամը 09։37 ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ահաբեկիչներ
Մրայա Քերի
Մրայա Քերի (անգլերեն՝ Mariah Carey, ), ամերիկյան փոփ, սոուլ, հիփ հոփ և ռիթմ ընդ բլյուզ ժանրերի երգչուհի, երգահան, երաժշտական պորդյուսեր, դերասանուհի և բարեգործ։
1990 թվականին Columbia Records լեյբլի գործադիր տնօրենի ղեկավարությամբ թողարկվում է Մրայայի առաջին ստուդիական ալբոմը՝ «Mariah Carey»: Ալբոմից չորս երգեր գրավեցին առաջին տեղերը Billboard Hot 100 չարթում։ Emotions (1991), Music Box (1993) և Merry Christmas (1994) ալբոմների հաջողությունից հետո Մրայան անվանվեց Columbia Records լեյբլի ողջ պատմության մեջ կոմերցիոն առումով ամենահաջողակ երաժիշտը։
1995 թվականին, Daydream ալբոմից երկրորդ սինգլը «One Sweet Day», Boyz II Men խմբի հետ թողարկված, գրանցեց ռեկորդ 16 շաբաթ Billboard Hot 100-ի առաջին հորիզոնականում մնալով։ Ռեկորդը մինչև այժմ չի գերազանցվել, իսկ երգը մտել է երաժշտության պատմության մեջ։
90-ականների երկրորդ կեսից Մրայան սկսում է գրել և ձայնագրել հիփ հոփ ժանրի երգեր, որն ակնառու է 1997 թ.-ի Butterfly ալբոմում։
2000 թվականին երգչուհին թողեց Columbia Records-ը և սկսեց ձայնագրվել Virgin Records-ում։ 2001 թվականի Glitter ֆիլմից և համանուն ալբոմից հետո Քերին կրում է ծանր հոգեբանական սթրես և ֆիզիկական հյուծում, որի հետևանքով հոսպիտալացվում է։ Ֆիլմը և ալբոմը հաջողություն չունեցան, որից հետո Virgin Records-ի հետ պայմանագիրը չեղարկվեց։ Մրայան պայմանագիր կնքեց Island Records-ի հետ և վերադարձավ փառքին և չարթերում առաջին հորիզոնականներին The Emancipation of Mimi (2005) ալբոմով։ Ալբոմից ամենահայտնի We Belong Together երգը դարձավ 2000-ականների ամենահաջող սինգլը, Billboard-ի կողմից անվանվեց տասնամյակի երգ։
2009 թվականին Մրայան մասնակցեց «Գանձ» (2009) ֆիլմին, կատարելով երկրորդ պլանի դեր։ Ֆիլմի համար Քերին ստացավ մի շարք մրցանակներ։
Մրայա Քերին պատմության մեջ ամենավաճառված արտիստներից է։ Ընդհանուր քանակով նրա սկավառակները վաճառվել են 200 միլիոն օրինակով։ 2008 թվականին «Touch My Body» երգը գլխավորեց Billboard Hot 100 չարթը։ Մրայան դարձավ պատմության մեջ միակ արտիստը, ում երգերը 18 անգամ գլխավորել են չարթը։ Քերին 5-անգամյա Գրեմմիի մրցանակակիր է։ 2015 թվականին նա արժանացավ աստղի Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում։
Մանկություն
Մրայա Քերին ծնվել է Նյու Յորք նահանգի Լոնգ Այլենդ կղզում, Հանթինգտոն քաղաքում։ Նա երրորդ և ամենափոքր երեխան է իր ընտանիքում։ Մրայայի մայրը՝ Պատրիսիա Հիկին իռլանդական արյուն ունի։ Նա եղել է օպերային երգչուհի, և փոքր հասակում Մրայային վոկալի դասեր է տվել։ Հայրը՝ Ալֆրեդ Ռոյ Քերին ավիացիոն ինժեներ էր։ Ուներ վենեսուելական և աֆրոամերիկյան ծագում։ Հայրը և մայրը հանդիպել են 1960 թվականին։ Պատրիսիայի ընտանիքը չի ընդունում, որ նա ամուսնացել է սևամորթի հետ։ Քերին նշել է, որ իրեն անտեսված է զգացել մոր ընտանիքի կողմից, և դա նրա վրա բացասաբար է ազդել։ Մրայայի անունը ծագում է «They Call The Wind Maria» երգից։ Երբ Քերին երեք տարեկան էր, նրա ծնողները ամուսնալուծվեցին։ Մրայայի ավագ քույրը՝ Էլիսոնը մնաց հոր հետ, իսկ Մրայան և եղբայր Մորգանը՝ մոր։ Ծնողների ամուսնալուծությունից անմիջապես հետո Մրայան հազվադեպ էր տեսնում հորը, իսկ հետո ընդհանրապես չէին հանդիպում։ Չորս տարեկանում մրայան երգում էր ռադիոյի հետ և փորձում հանգստություն գտնել երաժշտության մեջ։
Առաջին քայլերը երաժշտության ասպարեզում
Մրայայի մայրը տարիներ անց արդեն բավականաչափ գումար ուներ ընտանիքը Նյու Յորք տեղափոխելու, ավելի կայուն և ապահով պայմաններ ստեղծելու համար։ Մրայան արդեն սկսել էր բանաստեղծություններ և երաժշտություն գրել։ Մրայան համագործակցում էր այնպիսի երաժիշտների հետ ինչպիսիք էին Գեվին Քրստոֆերը և Բեն Մարգուլիսը։ Նա աշխատում էր երգերի վրա ձայնագրման ստուդիայում, և հաճախ էր բացակայում դասերից ավագ դպրոցում։ Այդ պատճառով համադասարանցիները նրան տվեցին «Միրաժ» մականունը։ Այս շրջանում Քերին նաև կոսմետոլոգիա էր սովորում Նյու Յորքում։ Դրա, և բնակարանի վարձավճարը վճարելու համար նա աշխատում էր ոչ ամբողջական աշխատանքային օրեր։ Մրայան դառնում է բեք-վոկալիստ Բրենդա Կ. Սթարրի մոտ։
Mariah Carey ալբոմ
Բրենդա Կ. Սթարը և Մրայան մտերիմ ընկերուհիներ էին։ Սթարը որոշում է օգնել Մրայային երաժշտական ասպարեզ մուտք գործել։ 1988 թվականի դեկտեմբերին Քերին Սթարի հետ ելույթ է ունենում։ Համերգին ներկա էր Columbia Records լեյբլի տնօրենը՝ Թոմմի Մոտտոլան։ Նա վերցնում է Բրենդա Կ. Սթարից Մրայայի դեմո ձայնագրությունը, լսում է երեկույթից տուն վերադառնալու ճանապարհին և տպավորվում նրա ձայնից ու կատարողական արվեստից։ Առաջին երկու երգերից հետո նա հետաքրքրվում է Մրայայով։ Երկու շաբաթ Քերիին փնտրելուց հետո նա անմիջապես սկսում է պլանավորել Քերիի դեբյուտը։ Մրայան ցանկանում էր շարունակել աշխատել Բեն Մարգուլիսի հետ, իսկ Մոտտոլան Մրայայի հետ աշխատելու համար հրավիրում էր ժամանակի առաջատար պրոդյուսերներին, այդ թվում Ռիկ Ուեյքին, Նարադա Մայքլ Ուլդենին և Ռեթ Լոուրենսին։ Մոտտոլան և Columbia Records-ի անձնակազը պլանավորել էին Քերիին դարձնել իրենց գլխավոր կին փոփ արտիստը, մրցակցելով Ուիթնի Հյուսթոնի (Arista Records) և Մադոննայի (Sire records) հետ։
1990 թվականին թողարկվում է Mariah Carey ալբոմը։ Ալբոմից չոթս երգեր (Vision Of Love, Love Takes Time, Someday և I Don't Wanna Cry) գրավում են առաջին հորիզոնականները ամերիկյան չարթերում։ Ալբոմը հասավ առաջին համարին Billboard Hot 200-ում։ 11 շաբաթ շարունակ այն մնաց չարթերի առաջին հորիզոնականներում։
Ալբոմն ավարտելուց հետո, Columbia-ն 1 միլիոն դոլարից ավել ծախսեց ալբոմին աջակցելու վրա։ 1991 թ.-ին Քերիի 33-րդ Գրեմմի մրցանակաբաշխությանը ելույթից հետո ալբոմը գլխավորեց Billboard 200-ը։ Mariah Carey-ն գլխավորեց չարթերը 11 շարունակական շաբաթ։ Մրայան ստանում է իր առաջին Գրեմմի մրցանակը «Լավագույն սկսնակ կատարող» և «Լավագույն փոփ կատարում» կատեգորիաներում իր առաջին՝ Vision of Love սինգլի համար։ Billboard Hot 100-ում Vision of Love, Love Takes Time, Someday և I Don't Wanna Cry երգերը դարձան համար առաջինը։ Մրայան դարձավ առաջին արտիստը The Jackson 5-ից հետո, ում առաջին չորս երգերը հասել են առաջին հորիզոնականին այդ չարթում։
Mariah Carey-ն 1991 թվականին դարձավ Միացյալ Նահանգների ամենավաճառված ալբոմը, ավելի քան 15 միլիոն օրինակով։
Emotions ալբոմ
Emotions, երկրորդ ստուդիական ալբոմը Քերին ձայնագրեց և թողարկեց 1991 թ.-ին։ Քերին ալբոմի վրա աշխատել է Ուոլթեր Աֆանասսիեֆֆի հետ, ով փոքր դեր էր ունեցել նրա դեբյուտային ալբոմի ստեղծման գործում։ Քերիի և Մարգուլիսի հարաբերությունները վատացան։ Columbia-ի հետ պայմանագրից առաջ նա ստորագրել էր պայմանագիր Մարգուլիսի հետ, համաձայնելով կիսել ոչ միայն երգերի հեղինակային իրավունքները, այլ նաև ստացված շահույթը։ Բայց երբ եկավ Emotions-ի համար երգեր գրելու ժամանակը, Sony-ն խոստացավ, որ նա կվարձատրվի միայն երգերի համահեղինակ լինելու համար։ Մարգուլիսը ավելի ուշ դատավարություն էր սկսել Sony-ի դեմ, որը ի վերջո հանգեցրել էր նրանց բաժանման։
Դերասանական սրարշավ
Քերին 1997 թվականին սկսեց մասնագիտական դերասանի դասեր վերցնել, և մի տարվա ընթացքում, նա արդեն ունկնդրում էր կինո դերերի առաջարկները։ Մրայան իր առաջին ելույթն անցկացրեց «Ամուրի» (1999) ռոմանտիկ կատակերգության մեջ, որպես օպերայի երգչուհի։
Շրջագայություններ
Music Box Tour (1993)
Daydream World Tour (1996)
Butterfly World Tour (1998)
Rainbow World Tour (2000)
Charmbracelet World Tour (2003–04)
The Adventures of Mimi (2006)
Angels Advocate Tour (2009–10)
The Sweet Sweet Fantasy Tour (2016)
All The Hits Tour (Լայոնել Ռիչիյի հետ) (2017)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Փոփ Կատեգորիա:Ռիթմ-և-բլյուզ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հիփ հոփ երգիչներ Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Անդալուսյան պոեզիա
Անդալուսյան գրականության ընդօրինակման փուլ
Առաջին փուլը ընդգրկում է մոտ 300 տարի և հիմնականում համընկնում Կորդովայի խալիֆայության ծաղկման շրջանին, որի ղեկավարները արդեն 8-րդ դարի կեսերից սատարում էին արաբական գրականության ծաղկմանն իր ավանդական ձևերով։ Այս շրջանում արաբ նվաճողների մոտ ստեղծվել են ոչ մեծ կասիդաներ, որոնցում գովերգում էին ցեղային քաջագործությունները, արտահայտվում էր կարոտը լքված հայրենիքի հանդեպ և վիշտը ինչ ոչ մեկի մահվան պատճառով։
Անդալուսյան ընդօրինակման պոետները ձգտում էին հետևել Բաղդադյան պոետների ավանդույթներին, որոնց գործերը նրանց համար գեղարվեստական էպոսի արժեք ունեն։ Այս շրջանի մեզ հասած ստեղծագործություններից ամենավաղը 8-րդ դարիին պատկանող Աբդ առ-Ռահման I-ի բանաստեղծություններն են, որոնք լի են սիրելի հայրենիքի նկատմամբ կարոտով և թախիծով։ Փախչելով Աբբասյանների հետապնդումներից նա հաստատվել էր Իսպանիայում։
Անդալուսյան գրականության արվեստի զարգացման մեջ մեծ ավանդ ունի Բաղդադից Կորդովա տեղափոխված երաժիշտ, երգիչ, դերասան պարսիկ Զիրյաբը, որի միջոցով Իսպանիայում տարածվեց բանաստեղծությունները երաժշտության ուղեկցությամբ կատարելու արվեստը։ Հետևաբար ընդօրինակման շրջանից սկսած պոեզիան զարգանում էր երաժշտության հետ փոխկապակցված։ 9-րդ դարի վերջին Անդալուսում առաջանում է տնային պոեզիան՝ մուվաշշահը: Այն արևելյան շրջաններում հայտնի է, որ կապված է ռոմանական պոեզիայի ազդեցության հետ, որի ավանդույթներն Անդալուսյան պոեզիա մտան արաբականացված բնակչության միջոցով։
«Ընդօրինակման գրականությունը» ծաղկեց 10-րդ դարում կապված Անդալուսիայի տնտեսական և մշակութային վերելքի հետ։ Աբդ առ-Ռահման III-ը հովանավորում էր գիտությունն ու մշակույթը, կառուցում բազմաթիվ դպրոցներ։ Հայտնի դարձան Կորդովայի համալսարանն ու խալիֆի գրադարանը։ Այս շրջանի ամենանշանավոր դեմքն է համարվում Իբն աբդ-Ռաբբիհին, նաև ալ-Մութանաբբիի հետ համեմատվող Իբն Խանին, որին պատկանում են մոտ 60 կասիդաներ, հիմնականում սովորական ժանրային սխեմայով գրված մադհեր:
Անդալուսյան գրականության նորացման փուլ
Երկրորդ փուլում՝ 11-րդ դարում Կորդովայի խալիֆայության անկումն ու Անդալուսում բազմաթիվ մանր իշխանությունների ձևավորումը չխանգարեց անդալուսյան գրականության հետագա զարգացմանը։ Կորդովայից բացի գրական կյանքի կենտրոններ են դառնում նաև Սևիլյան, Գրանադան և այլն։ Անդալուսյան գրականությունը քիչ-քիչ հեռանում էր արաբական ավանդական ձևերից ու սյուժեներից և հակվում դեպի տեղական «իսպանական թեմաները»։
Այս շրջանի անդալուսյան պոեզիան արաբաիսլամական էր և ստանում է «Նորացման գրականություն» անվանումը(11-րդ դարի առաջին կես-12-րդ դարի կեսեր)։ Այս շրջանում փոխվում է պոեզիայի բովանդակությունը։ Եթե նախորդ շրջանում հիմնական թեման կարոտն էր հեռավոր հայրենիքի հանդեպ, այս շրջանում այն Անդալուսի նկատմամբ սերն է։ Անդալուսյան պոեզիայում պահպանվում են բոլոր արաբական ավանդական ժանրերը, սակայն եթե սատիրայում և մադհում գերակշռում են արևելյան արաբական ավանդույթի կանոնները, ապա սիրային լիրիկայում, ուասֆերում ավանդույթը զգալիորեն բազմազան էր։ Նկարագրվում էին Իսպանիայի գետերը, լճերը, լեռներն ու այգիները, ծաղիկներով պատված մարգագետինները։
Արաբական պոեզիայում առաջին անգամ հայտնվում են ծովի և նավերի նկարագրություններ։ Պոետների ուշադրությունը գրավում էին իսպանական քաղաքների ճարտարապետական հուշարձանները, բազմատեսակ ծաղիկները։ Անդալուսյան պոետները հեշտությամբ համատեղում էին միայն գրականությամբ իրենց հայտնի անապատի և իսպանական բնության վառ պատկերները։ Պոեզիայում մեծ տեղ ուներ նաև սիրային լիրիկան, խնջույքների և գինու նկարագրությունները։ Պոեզիա մտավ արևելյան արաբների համար անսովոր մի թեմա՝ անհետացած դինաստիաների և ավերված քաղաքների էլեգիական ողբը։ Կորդովայի խալիֆայության վերջին տարիների գրողների թվին էին դասվում Իբն Հազմը, որից էլ սկսում է «Նորացման շրջանը»։
Նրա ժամանակակիցն էր պոետ Իբն Զեյդունը, որն ակտիվորեն մասնակցում էր Կորդովայի գահի շուրջ մղվող քաղաքական պայքարին։ Նա գրել էր բանաստեղծություններ ավանդական ժանրով։ Տարածված էր նրա «Նունիյա» պոեմը, որը մեծապես կրում էր արևելյան արաբական պոեզիայի ազդեցությունը։ Սակայն նրա պոեզիայում կային նաև մաքուր իսպանական տարրեր։ Հայտնի էր նաև ալ-Մու'թամիդը, որը շատ ժամանակ է անցկացրել բանտում և նրա ստեղծագործությունները հիմնականում նրա ստորացումների և երջանիկ անցյալի հիշողությունների մասին են։ Հայտնի էր նաև իսպանական բնության գովերգու Իբն Համդիսը՝ Իսպանիայի բնապատկերների և որսի տեսարանների նկարագրությամբ։ Նրա լեզուն պարզ է, պատկերները արտահայտիչ ու կենդանի։ Ստեղծագործել է նաև զուհդիյաթ ժանրում։
Անդալուսյան գրականության անկման փուլ
12-րդ դարից սկսվում է արաբաիսպանական գրականության աստիճանական անկումը։ Ալ-Մորավիների և ալ-Մոհադների տերությունները, լինելով հզոր պետություններ, իրենց գերիշխանությունն են հաստատում արաբական իշխանությունների վրա։ Դրանք կորցնում են քաղաքական ինքնուրույնությունը, և Անդալուսը դառնում է մաղրիբյան թագավորության նահանգներից մեկը։ Մոսարաբները հեռացվում են Անդալուսից, բերբեր հրամանատարները քանդում են հիանալի ճարտարապետական կոթողներ, այրում են հերետիկոսական գրքերը իսլամի սկզբնական պարզությունն ու մաքրությունը վերականգնելու համար։
Բերբերական նվաճումները հանգեցնում են պալատական պոեզիայի զարգացման միջավայրի վերացմանը։ Պալատական ձոներգուների կերպարը աստիճանաբար վերանում էր՝ իր տեղը զիջելով թափառող պոետին, որն ունկնդիրներ էր փնտրում հասարակ ժողովրդի շրջանում և նրանց հետ խոսում քաղաքային ժարգոնով։ 11-րդ դարի վերջին և 12-րդ դարի սկզբին պոեզիայում լայնորեն տարածվեց ժողովրդական լեզուն։
Զարգանում է անդալուսյան բանաստեղծությունը. առանձնանում են երկու տեսակներ՝ մուվաշշահ և զաջալ
Իբն Կուզման
Իբն Կուզմանը կարկառուն գրող, զաջալի հեղինակ է, ծնվել է 1078 թվականին, Կորդովայում, ստացել է դասական կրթություն։ Նա շատ լավ ծանոթ էր դասական արաբական գրականությանը և փիլիսոփայությանը։ Նրա զաջալում հիշատակվում էին արաբական գրողների և գիտնականների անուններ։ Նա ոչ մի պաշտոն չուներ և թափառական երգչի կյանք էր վարում՝ կատարելով նաև իր սեփական զաջալները։ Ստեղծագործությունների կատարումը՝ ուղղված մուսուլման հոգևորականությանը նրա հետապնդումների պատճառ դարձավ։ Նրան նույնիսկ սպառնում էին ազատազրկմամբ։ Նրա կյանքը անցել է աղքատության մեջ և մահացել է 1160 թվականին։
Իբն Կուզմանի զաջալի թեմատիկան բավականին բազմակողմանի է։ Նրանցից մի քանիսը նվիրված են խոշոր համաժողովրդական իրադարձությունների։ Նա արքունական ձոներգու չէր, նրա ստեղծագործությունները տարբերվում էին հանգավորված երկերից։ Բայց, չունենալով ապրելու հնարավորություն նա ստիպված էր երբեմն դիմել «հովանավորներին», բայց և այդ խնդրանքը նրա մոտ հնչում էր որպես քմծիծաղ։ Նրա պոեզիայի մշտական թեման ուրախ խնջույքների նկարագրումն էր։
Իբն Զեյդուն
10-12-րդ դարերի արաբաիսպանական դասական պոեզիայում մեծ տարածում ստացան ուասֆ (وصف՝ նկարագրություն), ժանրի ստեղծագործությունները։ Մուսուլմանական Իսպանիայի գրեթե բոլոր մեծ քաղաքներում ապրում էին ժանրի մեծ վարպետներ՝ Իբն Զեյդուն, Իբն Համդիս, Իբն Հաջջաջ։ Անդալուսյան ուասֆերի թեմատիկան բազմազան էր՝ Իսպանիան, նրա քաղաքներն ու զվարճանքի վայրերը, ծովն ու նավերը, այգիներն ու պուրակները, գետերն ու առվակները, որոնք գեղեցիկ ու մանրամասնորեն նկարագրվում էին։ Ըստ երևույթին, անդալուսյան պոետները յուրացրել էին արաբական պոեզիայի այս ժանրի ողջ թեմատիկան։
11-րդ դարում անդալուսյան պոեզիայի ուասֆերն այնքան մեծաթիվ էին, որ միայն Սևիլյայի պոետների գործերից բանասերներից մեկը մեծ ժողովածու-ընտրանի է կազմել։ Ուասֆի անդալուսյան պոետները մեծ ճանաչում ստացան ոչ միայն Անդալուսում, այլև արաբական արևելքում։ Անդալուսյան ուասֆի պաշտպանները հիմնվում են այն փաստի վրա, որ դրանք չէին կարող չգերազանցել արևելքին, քանզի անդալուսյան բնությունը գերազանցում է Արաբական խալիֆայության արևելյան շրջանների բնությանը։
11-12-րդ դարերում Անդալուսում տարածվեցին Իսպանիայի քաղաքների, պալատների, զվարճանքի վայրերի ուասֆեր։ Այս առումով արժեքավոր են Զեյդունի ստեղծագործությունները, որոնցում անդալուսյան գծերից են աշխարհագրական անվանումները, երբեմն կառավարիչների անունները։ Նրա բանաստեղծություններում մեծ է արաբական ոգու ազդեցությունը և հաճախ դրանց հիման վրա հնարավոր չէ ամբողջական պատկերացում կազմել նկարագրվող վայրերի մասին։ Պալատների ուասֆերում համարյա թե բացակայում են ճարտարապետական տվյալները բուն քաղաքների մասին։ Նրանց բանաստեղծությունները չեն ամբողջացնում փողոցի, շուկայի, քաղաքի մասին տվյալները։ Իրականում բոլոր պոետներն էլ՝ իրենց ստեղծագործություններում նկարագրելով նաև անապատը, որոշ չափով ընդօրինակում էին տարբեր արևելյան բանաստեղծների։
Գրականություն
Կատեգորիա:Օրվա հոդված Կատեգորիա:Արաբական գրականություն Կատեգորիա:Իսպանական գրականություն
Tears Getting Sober
«Tears Getting Sober», բուլղարացի երգչուհի Վիկտորիա Գեորգիևայի երգ, որով նա ներկայացնելու է Բուլղարիան Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթին ։ Երգը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 7-ին։
Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթ
«Tears Getting Sober» երգով Վիկտորիան ներկայացնելու է Բուլղարիան Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթին այն բանից հետո, երբ նա ընտրվել է Բուլղարական ազգային հեռուստատեսության (BNT) բուլղարական հաղորդչի և նախագծի պարտնյոր Ligna Group-ի կողմից։ Երգը կատարվելու է 2020 թվականի մայիսի 14-ին՝ երկրորդ կիսաեզրափակչի ժամանակ, շոուի երկրորդ մասում ։
Կոնկուրսային ստեղծագործությունն ընտրվել է վեց տարբերակներից բաղկացած ֆոկուս-խմբերի օգնությամբ, որոնցից երկուսը ներառվել են շորտ լիստում ։ Երգի գլխավոր թեման դեռահասային դեպրեսիան և դրա հաղթահարումն է ։ «Tears Getting Sober»-ի երաժշտության և տեքստի հեղինակը ինքը Վիկտորիան է՝ Symphonix International-ի երգահաններից և երգերի հեղինակներից մեկի՝ Բորիսլավ Միլանովի մասնակցությամբ։ Նախագծին նույնպես մասնակցում են Լուկաս Օսկարը Ավստրիայից և Կորնելիա Վիբոլսը Շվեդիայից։
Մարտի վերջից Վիկտորիան պրոմոշրջագայություն է սկսել Եվրոպայում։ Նա կատարելու է «Tears Getting Sober» երգը Լոնդոնում մարտի 29-ին, Ամստերդամում՝ ապրիլի 4-ին, Մադրիդում՝ ապրիլի 11-ին։ Երիտասարդ երգչուհին հանդիպելու է այդ քաղաքներում ապրող բուլղարացիների հետ և մասնակցելու է Լոնդոնում կայանալիք BTR-ի համերգին մարտի 27-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի երգեր Կատեգորիա:Փոփ երգեր
Ապրես Պետրոսյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1971 թվականին օգոստոսի 30-ին, Ստեփանակերտ քաղաքում։ Սովորել է թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև՝ ուսումը շարունակել Ստեփանակերտի թիվ 21 միջնակարգ պրոֆտեխուսումնարանում և ստացել ռադիոտեխնիկի մասնագիտություն։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո զորակոչվել է Խորհրդային բանակ, ծառայել Լեհաստանում։ Զորացրվելուց հետո զինվորագրվել է թիվ 2 վաշտին՝ որպես տանկի նշանառու-օպերատոր։ Մասնակցել է բազմաթիվ մարտերի
Զոհվել է 1992 թվականին սեպտեմբերի 1-ին, Դրմբոն գյուղի մոտ ծավալված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 1 մահեր Կատեգորիա:Դրմբոն գյուղում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Դավիթ Սարգսյան (ազատամարտիկ)
Դավիթ Գրիգորի Սարգսյան (1972 դեկտեմբերի 5, Ստեփանակերտ - 1994 հունվարի 15, Հորադիզ), հայ ազատամարտիկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 10 միջնակարգ դպրոցը։ 1989 թ. ընդունվել է Լենինգրադի կինոռեժիսուրայի ինստիտուտի ինժեներական ֆակուլտետը, իսկ 1991 թվականին տեղափոխվել Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտը։ Ծառայել է 4-րդ գումարտակում, մասնակցել Բերձորի, Մարտակերտի, Քելբաջարի, Աղդամի, Ֆիզուլու, Հորադիզի մարտերին ։
Զոհվել է 1994 թվականի հունվարի 15-ին, Հորադիզում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի հուշահամալիրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1972 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1994 մահեր Կատեգորիա:Հունվարի 15 մահեր Կատեգորիա:Հորադիզ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Հալշտատյան մշակույթ
Կատեգորիա:Երկաթի դար Կատեգորիա:Եվրոպայի հնագիտական մշակույթներ Կատեգորիա:Կելտական մշակույթ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ավստրիայում
Ջամշիդ Ամուզեգար
Ջամշիդ Ամուզեգար, իրանացի տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ, 1977 թվականի օգոստոսի 7-ից մինչև 1978 թվականի օգոստոսի 27-ը զբաղեցրել է Իրանի վարչապետի պաշտոնը։ Մինչ այդ նա Ամիր Աբաս Հովեյդայի կառավարությունում ներքին գործերի և ֆինանսների նախարար էր։ Նա նաև Ռաստախիզ կուսակցության գլխավոր քարտուղարն էր իր՝ Իրանի վարչապետ եղած տարիներին։
Վաղ կենսագրություն և կրթություն
Ջամշիդ Ամուզեգարը ծնվել է 1923 թվականի հունիսի 25-ին Թեհրան քաղաքում ։ Ավարտել է Թեհրանի համալսարանի իրավագիտության և տեխնիկայի բաժինը։ Այնուհետև կրթությունը շարունակել է Կոռնելիի համալսարանում, ուր ստացել է դոկտորի գիտական աստիճան ։
Կարիերա
Ամուզեգարը իր քաղաքական կարիերան սկսել է 1955 թվականին որպես Իրանի առողջապահության նախարար Ջահանշահ Սալեհի տեղակալ։ Նա նշանակվել է աշխատանքի նախարար, ապա՝ վարչապետ Հասան Ալի Մանսուրի օրոք՝ առողջապահության նախարար։ Հետագայում 1964 թվականին վարչապետ Մանսուրի սպանությունից հետո դարձել է ֆինանսների նախարար Ամիր Աբաս Հովեյդայի կառավարությունում՝ այդ պաշտոնում մնալով հաջորդող իննը տարիների ընթացքում։ 1965 թվականից մինչև 1974 թվականը նա նախագահել է Նավթ արտահանող երկրների կազմակերպության՝ ՕՊԵԿ-ի մի շարք հերթական նիստեր ։ 1971 թվականին նա սաուդյան նախարար Ահմեդ Յամանիի հետ միասին մասնակցել է նավթի համաշխարհային գների բարձրացմանն ուղղված մի շարք միջոցառումների գործնական իրականացմանը, որի արդյունքում նավթի գինը ավելացել է 4 անգամ, ինչն էլ հնարավորություն է ընձեռնել Իրանում արդիականացնել ենթակառուցվածքները, գյուղատնտեսությունը և պաշտպանությունը։ Այս ձեռբերման համար Ամուզեգարը պարգևատրվել է առաջին աստիճանի Թաջ-է Իրան շքանշանով, որը շնորհվում էր բացառապես գործող կամ նախկին վարչապետերին։ 1974 թվականին նա նշանակվեց ներքին գործերի նախարար։ 1975 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՕՊԵԿ-ի նիստի ժամանակ պատանդ է վերցվել վենեսուելացի ահաբեկիչ Կարլոս Շաքալի կողմից։ Կարլոսը պատրաստ էր սպանել նրան, բայց՝ չարեց դա։ Ամուզեգարը մի քանի օր անց այլ պատանդների հետ միասին ազատ արձակվեց։
1977 թվականին նա դարձավ Ռաստախիզ կուսակցության գլխավոր քարտուղարը՝ դառնալով առաջադեմ խմբակցության ղեկավարը՝ ընդդեմ ֆինանսների նախարար Հուշանգ Անսարի ազատական խմբակցության։ 1977 թվականի օգոստոսի 7-ին Ամուզեգարը նշանակվեց Իրանի վարչապետ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Ամիր Աբաս Հովեյդային ։ Սակայն նա արագորեն դարձավ ոչ ժողովրդական, քանի որ փորձելով անհրաժեշտ միջոցներով դանդաղեցնել տնտեսական ճգնաժամը՝ առաջ բերեց գործազրկության աճ և նվազեց տնտեսության մասնավոր հատվածի եկամուտները։ Նա հետաձգեց բազմաթիվ թանկարժեք նախագծերի իրականացումը, սակայն չկարողացավ հաղթահարել գնաճը և փողի արժեզրկումը ։ Նրա կառավարությունը ներառում էր մի շարք քաղաքական գործիչների, ովքեր ներկայացնում էին խոշոր արդյունաբերական -բանկային բուրժուազիայի շահերը, ինչը վկայում է իր ունեցած ամուր դիրքի մասին ։ Նրա հրաժարականից հետո 1978 թվականի օգոստոսի 27-ին վարչապետ դարձավ Ջաֆար Շարիֆ-Էմամին ։ Ջամշիդ Ամուզեգարը մահացել է ԱՄՆ-ում 2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, 93 տարեկանում ։
Դհոլ (այլ կիրառումներ)
Դհոլ, կարող է վերաբերել՝
Հալոգեն ապարներ
Հալոգեն ապարներ, նստվածքային ապարներ, որոնք առաջանում են լուծույթներից՝ բյուրեղացման ճանապարհով ՝ հալոգենեզի ընթացքում։ Հալոգեն ապարներ, լայնորեն տարածված են և նստվածքային ապարների հիմնական տիպերից են։ Հալոգեն ապարների գլխավոր բաղադրամասերն են՝ մեկ կամ մի քանի հեշտ լուծվող աղեր ուտի գեն դժվար լուծվող միներալների (կարբոնատների են) և տերիգեն նյութի խառնուրդներով։ Հալոգեն ապարներ են հալիտային (կազմված են հալիտից), սիլվինիտային (հալիտի հետ առկա Է սիլվին), կառնալիտային (կառնալիտ, հալիտ), գիպսային (գիպս), բազմամիներալային (լանգբեյնիտ, կաինիտ, սիլվին, հալիտ) ապարները։ Հալոգեն ապարներ աչքի են ընկնում արտաքին ազդակների, հատկապես ջրի նկատմամբ նվազ կայունությամբ, հեշտությամբ լուծվում են և քայքայվում։ Հալոգեն ապարներ երբեմն անվանում են նաև աղային ապարներ։
Կատեգորիա:Ապարներ
Դմիտրի Ախշարումով (այլ կիրառումներ)
Դմիտրի Ախշարումով, կարող է վերաբերել՝
Գրյազնովկա (Օսկոլի վտակ)
Գրյազնովկա (Грязновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օսկոլ գետի ձախ ափին 332 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կամո Մնացականյան
Կամո Արկադիի Մնացականյան (1964 մարտի 8, Խաչմաչ, Ասկերանի շրջան - 1994 հունվարի 30, Թալիշլար, Աղդամի շրջան), հայ ազատամարտիկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1964 թվականի մարտի 8-ին Ասկերանի շրջանի Խաչմաչ գյուղում։ Գյուղում 8-ամյա կրթություն ստանալուց հետո տեղափոխվել է Բաքու, որտեղ ավարտել է երաժշտական դպրոցը և միևնույն ժամանակ ստացել է ավտոփականագործի մասնագիտություն։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո վերադարձել է գյուղ ։
1992 թվականին հունիսին, գյուղի վեց կամավորականների հետ, անդամագրվել է Սարուշենի վաշտում, այնուհետև՝ ծառայությունը շարունակել է «ն» պաշտպանական շրջանի 5-րդ գումարտակում։ Մասնակցել է Մաճկալաշենի, Ղուբաթլուի, Մարտակերտի, Շռլանի, Խրամորթի, Ասկերանի, Աղդամի շրջանների պաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Զոհվել է 1994 թվականին հունվարի 30-ին Աղդամի շրջանի Թալիշլար գյուղում։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Խաչմաչի գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաչմաչ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Թալիշլար գյուղում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Ռաֆայել Կոռեա
Ռաֆայել Վիսենտե Կոռեա Դելգադո (Rafael Vicente Correa Delgado, ապրիլի 6, 1963, Գուայակիլ, Էկվադոր), էկվադորցի պետական և քաղաքական գործիչ, 2006 թվականից Էկվադորի նախագահ։
Կենսագրություն
Ռաֆայել Կոռեան տնտեսագիտության դոկտոր է (2001), ավարտել է ԱՄՆ Իլինոյսի համալսարանը։ Տնտեսագիտություն է դասավանդել Սան Ֆրանցիսկո դե Կիտոյի համալսարանում։ 2005 թվականի ապրիլի 20-ից օգոստոսի 9-ը զբաղեցրել է էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարի պաշտոնը։
Նախագահ է դարձել՝ հաղթելով 2006 թվականի նոյեմբերի 26-ի նախագահական ընտրություններում՝ «հասարակ ժողովրդին» սատարող իր սոցիալիստական տեսլականների և հակաամերիկյան հռետորության շնորհիվ։ Երդմնակալության արարողությունը տեղի ունեացավ 2007 թվականի հունվարի 15-ին։ Արարողությանը ներկա էին Բոլիվիայի (Էվո Մորալես), Վենեսուելայի (Ուգո Չավես), Բրազիլիայի, Չիլիի, Նիկարագուայի (Դանիել Օրտեգա), Պերուի, ինչպես նաև Իրանի (Մահմուդ Ահմադինեժադ) նախագահները։
Ըստ Ռաֆայել Կոռեայի հայտարարությունների՝ նրա արտաքին քաղաքականությունը պետք է միասնական լատինաամերիկյան բլոկի կազմավորման և ԱՄՆ-ի հեգեմոնիայի դեմ պայքարի նպատակ ունենա։ Իր նախընտրական ելույթներից մեկի ժամանակ ԱՄՆ նախկին նախագահ Ջորջ Բուշին բնութագրեց որպես «անհավանական բութ» անձնաավորություն։ Կոռեան դեմ է հանդես գալիս ԱՄՆ-ի հետ միասնական առևտրի գոտի ստեղծելուն, դեմ է նաև Մանտա քաղաքի (Էկվադորի արևմուտք) մոտ գտնվող ռազմաօդային բազայի վարձակալման գործող պայմանագիրը ԱՄՆ-ի հետ երկարաձգելուն։
2009 թվականի ապրիլի 26-ին կայացած նախագահական ընտրություններում Կոռեան վերընտրվեց երկրորդ անգամ։ Նրա օգտին քվեարկեց բոլոր ընտրողների 54%-ը։ Երկրորդ տեղում էր նախկին նախագահ Լուսիո Գուտիեռեսը (31 %), երրորդ տեղում՝ Էկվադորի ամենահարուստ բնակիչը՝ բանանային մագնատ Ալվարո Նոբոան (8 %)։ Օտարերկրյա դիտորդների հաղորդմամբ՝ ընտրություններն ընդհանուր առմամբ ընթացան առանց կեղծիքների։ Այդուհանդերձ, որպես գործող նախագահ, Կոռեան նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ շատ առավելություններ ուներ ։
2009 թվականի օգոստոսի 10-ին նա երկրորդ անգամ մասնակցեց երդմանակալության արարողությանը որպես Էկվադորի նախագահ և իշխանության գլուխ անցավ ։
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին բողոքի զանգվածային ցույցերի ժամանակ վնասվածք ստացավ բողոքող ցուցարարների հետ հանդիպման ժամանակ։ Մի քանի ժամ գտնվում էր հոսպիտալում, որտեղ բժշկական օգնություն ստանալուց հետո կառավարական զորքը տարհանեց նրան։
2013 թվականի փետրվարի 17-ի նախագահական ընտրություններում հաղթանակ տարավ և երրորդ անգամ վերընտրվեց որպես Էկվադորի նախագահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գուայակիլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Էկվադորի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Էկվադորի նախագահներ Կատեգորիա:Էկվադորի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Քրիստոնյա սոցիալիստներ Կատեգորիա:Էկվադորի ֆինանսների նախարարներ
Լորիս Կրոյան
Լորիս Մուշեղի Կրոյան, հայ արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող, խմբագիր, ՀԺՄ նախագահ, ՀԳՄ անդամ, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Կենսագրություն
Լորիս Մուշեղի Կրոյանը ծնվել է 1928 թվականին, Նոր Բայազետի (այժմ՝ Գավառի) Սարուխան գյուղում։ 1960-1969 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի օրգան «Ավանգարդ» թերթի գլխավոր խմբագիրը, իսկ մինչև 1984 թվականը եղել է ՀԿԿ Կենտկոմի, Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի և Մինիստրների խորհրդի օրգան «Սովետական Հայաստան» օրաթերթի գլխավոր խմբագիրը։
Մահացել է 1984 թվականի ապրիլի 19-ին, Երևանում, 56 տարեկանում։ Հուղարկավորված է Երևանի քաղաքային գերեզմանատանը։
Հիշատակ
Կրոյանի անունն է կրում Սարուխան գյուղի փողոցներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Էդգարաս Յանկաուսկաս
Էդգարաս Յանկաուսկաս (Edgaras Jankauskas, ), լիտվացի նախկին ֆուտբոլիստ (հարձակվող), Լիտվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի մարզիչ։ Խաղացել է 9 տարբեր երկրների ակումբներում և 20 տարի հանդես է եկել Լիտվայի ազգային հավաքականի կազմում։ 2004 թվականին «Պորտու» ակումբի կազմում հաղթել է Չեմպիոնների լիգայում՝ դառնալով լիտվացի առաջին ֆուտբոլիստը, որ հաղթել է այդ առաջնությունում։ Հինգ անգամ ճանաչվել է Լիտվայի տարվա ֆուտբոլիստ (1997, 1998, 2000, 2001, 2004)։
Ակումբային
Էդգարաս Յանկաուսկասն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է Վիլնյուսի «Պաներիսե» ակումբում, իսկ 16 տարեկան հասակում տեղափոխվել է «Ժալգիրիս», որտեղ խաղացել է 1991 թվականից մինչև 1996 թվականը։ Դրանից հետո նա հանդես է եկել Մոսկվայի ԲԿՄԱ (1996) և «Տորպեդո» (1997) ակումբներում։ 1997 թվականի աշխանը Էդգարաս Յանկաուսկասը տեղափոխվել է բելգիական «Բրյուգգե» ակումբ՝ նրա հետ կնքելով 4,5 տարվա պայմանագիր։ Նոր ակումբում խաղալ սկսել է մեծ հաջողությամբ. առաջին հինգ խաղերի ընթացքում նա խփել է վեց գոլ։ Մրցաշրջանի արդյունքներով՝ դարձել է Բելգիայի չեմպիոն։ 2000 թվականի հունվարին նա իսպանական «Ռեալ Սոսիեդադ» ակումբը Էդգարաս Յանկաուսկասի համար վճարել է 2,3 միլիոն եվրո, ինչը լիտվացի ֆուտբոլիստի համար վճարված ամենաբարձր գումարն էր։ Մեկուկես տարի անց ֆուտբոլիստը վարձավճարով ուղարկվել է պորտուգալական «Բենֆիկա» ակումբ, որի կազմում նա խաղացել է 2001/02 մրցաշրջանում։ Դրանից հետո նա պայմանագիր է կնքել Ժոզե Մոուրինյոյի «Պորտու» ակումբի հետ։ Վերջինիս կազմում Էդգարաս Յանկաուսկասը երկու անգամ հաղթել է Պորտուգալիայի առաջնությունում, մեկ անգամ դարձել է Պորտուգալիայի գավաթակիր, ինչպես նաև հաղթել է ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի առաջնությունում և Չեմպիոննարի լիգայում։ Ժոզե Մոուրինյոյի հեռանալուց հետո Էդգարաս Յանկաուսկասը վարձավճարով ուղարկվել է ֆրանսիական «Նիս» ակումբ, իսկ 2005 թվականին նա պայմանագիր է կնքել լիտվական «Կաունաս» ակումբի հետ և անմիջապես վարձավճարով տեղափոխվել է շոտլանդական ակումբ, որը, ինչպես և «Կաունասը», պատկանում էր Վլադիմիր Ռոմանովին։
2006 թվականին իր թիմի հետ զբաղեցրել է երկրորդ տեղը Չեմպիոնների լիգայում և հաղթել է Շոտլանդիայի գավաթի խաղարկությունում։ 2007 թվականին նա պայմանագիր է կնքել Կիպրոսի ԱԵԿ (Լառնակա) ակումբի հետ։ 2010 թվականին Էդգարաս Յանկաուսկասը հայտարարել է, որ ավարտում է ֆուտբոլիստի իր կարիերան վնասվածքների պատճառով, սակայն հաջորդ տարվա փետրվարին միացել է Վորոնեժի «Ֆակել» ակումբում, որի կազմում մի քանի ամիս խաղալուց հետո ավարտել է ֆուտբոլիստի կարիերան։
Մարզչական
2011 թվականի հուլիսին Էդգարաս Յանկաուսկասը նշանակվել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի մարզիչ-թարգմանիչ ։ 2012 թվականին հուլիսին նա դարձել է «Հորտ» ակումբի մարզչի օգնական ՝ այդ պաշտոնում մնալով մինչև 2012/13 մրցաշրջանի ավարտը ։
2016 թվականին Էդգարաս Յանկաուսկասը նշանակվել է Լիտվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի մարզիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիտվացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Լիտվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Պեդրո Մոսկերա
Պեդրո Մոսկերա Պարադա (Pedro Mosquera Parada; ), իսպանացի ֆուտբոլիստ և հենակետային կիսապաշտպան, որը հանդես է գալիս Լա Կորունյայի «Դեպորտիվո» ակումբում։
Կարիերա
Մոսկերը ծնվել է Գալիսիայի Լա Կորունյա քաղաքում։ Մանկության տարիներում հանդես է եկել հարևան Սանտա Մարիա Դել Մար քաղաքի  միջնակարգ դպրոցի «Քուադ Հոկեյի» հավաքականում ։ 2000 թվականին, երբ նա դեռ 12 տարեկան էր, հայտնվել է Մադրիդյան «Ռեալ» ակումբի երիտասարդական համակարգում։ 6 տարի անց նա խաղացել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ խաղը «Ռեալի» ռեզերվային  «Կաստիլիա» ակումբում։ Իր առաջին մրցաշրջանում Մոսկերը անցկացնում է ընդամենը 4 խաղ, իսկ թիմը հայտնվում է «Սեգունդու B»:
2012 թվականի հունվարի 24-ին Մոսկերը «Մալագա»-ի դեմ խաղում հրավիրվում է հիմնական թիմ, բայց մնում է փոխարինողների նստարանին։ 2 ամիս անց նա վերջապես դուրս է գալիս խաղադաշտ։ Դա «Խետաֆե»-ի դեմ հաղթական խաղն էր, երբ վերջին րոպեին Խավի Ալոնսոյին փոխարինում են Մոսկերով։ Այդ հանդիպումը այդպես էլ միակը մնաց Մոսկերի համար «Ռեալ»-ի կազմում։
2010 թվականի հուլիսի 12-ին Մոսկերը հնգամյա պայմանագիր է կնքում «Խետաֆե» ակումբի հետ։ Նա վերամիավորվում իր նախկին մարզիչ Միչելի հետ, որը նրան մարզել էր Կաստիլիայում ։ Հուլիսի 28-ին առաջին անգամ հանդես է գալիս թիմի կազմում՝ գերմանական «Օսնաբրյուկ»-ի դեմ խաղում ։
2012 թվականի հունվարի 20-ին նա որոշում է վերադառնալ Կաստիլիա, քանի որ նորընտիր մարզիչ Լուիսե Գառսիե Պլասան նրան խաղային ժամանակ չէր տրամադրում ։ 2014 թվականին երեքամյա պայմանագիր է կնքում «Էլչե» ակումբի հետ ։
2015 թվականի հուլիսի 27-ին Մոսկերը դուրս է գալիս «Էլչե»-ից և տեղափոխվում է «Դեպորտիվո Լա Կորունյա» չորսամյա պայմանագրով  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Լա Կորունյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էլչեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Խետաֆեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հուեսկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Դինամո (մարզադաշտ, Վոլգոգրադ)
«Դինամո մարզադաշտ (Оли́мпия), Ռուսաստանի Վոլգոգրադ քաղաքի Կենտրոնական շրջանում տեղակայված ունիվերսալ սպորտային համալիր։
Պատմություն
Մինչ մարզադաշտի կառուցումն այդ տարածքում եղել է Սեննայա հրապարակը, որտեղ տեղակայված էր շուկա։ Այս տեղը դարձել է բացօթյա մարզումների և մրցույթների հարթակ։ Հանդիպումների մեկնարկից առաջ բեռները տեղափոխվում էին, մրցակցության տեղը մաքրվում էր, գերանների փոխարեն տեղադրվում էին ձողեր, և խաղը սկսվում էր։ 1924 թվականի գարնանը տարածքը ցանկապատվել է, հանդիսատեսի համար տեղադրվել են նստարաններ ։
1924 թվականի մայիսի 1-ին կոմերտմիության անդամների և երիտասարդների կողմից կոմունիստական շաբաթօրյակների ժամանակ կառուցած մարզադաշտը բացվել է ։ Մարզադաշտը քաղաքի առաջին սպորտային մարզահամալիրն է և սկզբում կոչվել է «Կարմիր մարզադաշտ»։
Այլ տվյալների համաձայն Սեննայա հրապարակի մարզադաշտը կառուցվել է 1927 թվականի ապրիլին, իսկ 1930 թվականին հանձնվել է «Դինամո» սպորտային միությանը ։