cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մուամմար ալ-Կադդաֆիի սպանություն
Մուամմար Կադդաֆին սպանվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ին՝ Լիբիայի քաղաքացիական պատերազմի վերջին մարտի՝ Սիրտի համար կռիվն ավարտելուց հետո։
Սպանություն
2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի առավոտյան Ազգային անցումային խորհրդի ջոկատները ձեռնարկել են Սիրտի հերթական գրոհը, որի արդյունքում նրանց հաջողվել է գրավել քաղաքը։ Պաշարված քաղաքից փախչելու փորձի ժամանակ Մուամմար Կադաֆին գերեվարվել է ապստամբների կողմից։
Հյուսիսատլանտյան դաշինքի կազմակերպություն-ը հրապարակել է զեկույցով կոմյունիկե, որի համաձայն՝ Գրինվիչի ժամանակով ժամը 08:30-ին նրա ավիացիան (Ֆրանսիայի ռազմաօդային ուժերի ինքնաթիռները) հարվածներ է հասցրել Կադաֆիի բանակի տասնմեկ ռազմական մեքենաներին, որոնք կազմում էին մեծ շարասյան մի մասը (մոտավորապես 75 մեքենա), որն արագորեն շարժվում էր Սիրտի արվարձանի ճանապարհով ։ Հաղորդագրության մեջ ասվում է. «Այդ մեքենաները Սիրտից դուրս են եկել մեծ արագությամբ և փորձել են մաքրել իրենց ճանապարհը։ Նրանք շատ զենք ու զինամթերք էին տանում, ինչը լուրջ սպառնալիք էր տեղի բնակիչների համար» ։ Այն բանից հետո, «երբ օդից հարվածը դիպավ դրանցից մեկին, Կադաֆիի երկու տասնյակ տրանսպորտային միջոցներից բաղկացած խումբը մեծ արագությամբ ուղևորվեց դեպի հարավ՝ շարունակելով լուրջ վտանգ ներկայացնել։ (Ինքնաթիռներ) ՆԱՏՕ-ն դրանք դարձրել է իր նպատակը, ոչնչացրել կամ վնասել է դրանցից մոտ մեկ տասնյակ»։ Այդ կոմյունիկեում ՆԱՏՕ-ն պնդում է. «այդ ռմբակոծության պահին ՆԱՏՕ-ում չգիտեին, որ շարասյունում գտնվում էր Կադաֆին։ ՆԱՏՕ-ի գործողությունները թելադրված էին միայն խաղաղ բնակչության համար վտանգը նվազեցնելու անհրաժեշտությամբ, ինչպես դա պահանջում է ՄԱԿ-ի մանդատը։ ՆԱՏՕ-ն չէր ձգտում անհատներին» ։
Սիրտի գրավման հետևանքով բռնված ներքին անվտանգության ծառայության նախկին պետ գեներալ Մանսուր Դաոն պատմել է հետևյալը.
Կադաֆիի անձնական վարորդ Խունեյշ Նասրը, որ մինչև վերջ եղել է նրա հետ, պատմել է, թե «Հեղափոխականները քայլում էին մեր հետևից»։ Նա չէր վախենում, բայց թվում էր, որ նա չգիտեր, թե ինչ պետք է անել։ Դա առաջին և վերջին անգամն էր, երբ ես նրան տեսել եմ այդ վիճակում» ։
Աբդել Մաջիդի խոսքով՝ Կադաֆին երկու ոտքերը վիրավոր էին ։ Նրան դուրս են բերել ճանապարհի տակ գտնվող դրենաժային խողովակաշարով, որտեղ նա հետագայում հայտնաբերվել է Ազգային անցումային խորհրդի գրոհայինների կողմից ։
Ապստամբները կարողացել են բռնել Կադաֆիին, ինչից հետո նրան անմիջապես շրջապատել է ամբոխը, նրանք սկսել են ծաղրել Կադաֆիին։ Մարդիկ գոռում էին «Ալլահու Ակբար», սկսել են օդ կրակել և ինքնաձիգներով կրակել գնդապետին ։ Վերջինս աղաղակում էր ապստամբների խղճին՝ նրանց խայտառակելով ''«Հարամ ալեյքում... Հարամ ալեյքում... Ամո՛թ ձեզ։ Դուք չե՞ք գործել մեղք»'' ։ Այնուհետեւ Կադաֆիին արյունոտ դեմքով տարել են մեքենայի մոտ, որտեղ նստեցրել են կապոտի վրա։
Կադաֆիից բացի, առևանգել են նաև նրա որդուն՝ Մութազիմին, որ հետագայում սպանվել է անհայտ հանգամանքներում։ Սպանվել է նաև 1969 թվականի հեղաշրջման մասնակիցներից մեկը՝ պաշտպանության նախարար և զինված ուժերի գլխավոր հրամանատար, բրիգադի գեներալ Աբու Բաքր Յունիս Ջաբերը ։ Որոշ տվյալներով Մուամմար Կադաֆին փորձել է Լիբիայից Նիգեր տեղափոխվել հարավաֆրիկյան 19 հոգուց բաղկացած մի խումբ վարձկանների՝ հատուկ կնքված պայմանագրի համաձայն։ ՆԱՏՕ-ի ավիացիան կրակ է բացել և կանգնեցրել է ամենագնացների շարասյունը, օտարերկրացիներին հնարավորություն են տվել թաքնվել ։ Պարզ դարձավ, որ Կադաֆին սպանվել է իրեն գերեվարած ապստամբների կողմից, ինքնադատաստանի արդյունքում ։
Դրա վկայությունն են Human Rights Watch իրավապաշտպան կազմակերպության կողմից ներկայացված տեսանյութերը, որոնցում երևում է, որ Ջամահիրիայի ղեկավարը ողջ է, բայց գլխին լուրջ բեկորային վնասվածք է ստացել։ Տեսագրությունները վկայում են, որ ապստամբները դեռևս կենդանի Կադաֆիին բազմաթիվ վնասվածքներ են հասցրել հետույքից և ավազ են լցրել վերքերի մեջ ։ Անարգանքները շարունակվել են առավոտյան ժամը 9-ից մինչև ժամը 12-ը, ինչից հետո գերուն, ի նշան նվաստացման, ոտքերից քարշ են տվել Սիրտի փողոցներով ։ Այն պահին, երբ արյունոտ գնդապետը վերջապես մեքենայի մեջ էր՝ հիվանդանոց տեղափոխելու համար, նա արդեն կյանքի նշաններ ցույց չի տվել։
Հարկ է նշել, որ Կադաֆիին սպանելու փորձերի մասին բազմաթիվ խոսակցություններ եղել են նաև նախկինում։ 1980 թվականի հունիսի 27-ին Սիցիլիայի ափերի մոտ կործանվել է իտալական ուղևորատար ինքնաթիռը։ Օդանավում գտնվող բոլոր 81 մարդիկ, այդ թվում՝ 13 երեխա, զոհվել են։ Ըստ կոնսպիրատիվ տեսություններից մեկի՝ կործանումը հետևանք էր ֆրանսիական ռազմաօդային ուժերի կողմից օդանավ խոցելու փորձի, որով թռչում էր Կադաֆին կամ մեկ այլ բարձրաստիճան լիբիացի, մեկ այլ տեսության համաձայն՝ կործանումը կարմիր բրիգադների մասնակիցների կողմից ինքնաթիռում տեղադրված ռումբի պայթյունի հետևանք էր ։ 2013 թվականին Իտալիայի Գերագույն քրեական դատարանը հանգել է այն եզրակացության, որ կործանումը տեղի է ունեցել Իտալիայի ռազմաօդային ուժերի կողմից սխալ հրթիռային հարվածի արդյունքում և պարտավորեցրել է իտալական պետությանը վճարել 100 մլն դոլար զոհվածների ընտանիքներին ։ Ընդ որում, Իտալիայի նախկին նախագահ Ֆրանչեսկո Կոսիգան հայտարարել է, որ ինքնաթիռը դիտավորյալ խոցվել է ։
2012 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Human Rights Watch-ը հրապարակել է «Բռնապետի մահը։ Արյունալի վրեժխնդրություն Սիրտում» 50 էջանոց զեկույցը, որը նվիրված էր Կադաֆիի մահվան տարելիցին։ Զեկույցում կազմակերպությունը եկել է այն եզրակացության, որ Լիբիայի նոր իշխանությունները չեն կատարել իրենց տված խոստումը՝ հետաքննել Ջամահիրիայի ղեկավարի, նրա որդու և նրանց տասնյակ մահապատժի ենթարկված կողմնակիցների մահվան հանգամանքները ։ HRW խմբի փորձագետների անցկացրած հետաքննությունը ցույց է տվել, որ Կադաֆիի գերությունից կարճ ժամանակ անց ձերբակալվել և դաժան ծաղրուծանակի են ենթարկվել նրան ուղեկցող 66 կողմնակիցներ։ Իրավապաշտպաններին հաջողվել է փաստացիորեն հաստատել նրանցից առնվազն 17-ի մահը՝ բջջային հեռախոսների տեսախցիկներով ապստամբների կողմից արված տեսագրությունների հիման վրա ։
Սպանությունից հետո
Մուամմար Կադաֆիի, նրա որդու և Աբու Բաքր Յունիս Ջաբերի մարմինները համընդհանուր ցուցադրության են հանվել Միսուրատի առևտրի կենտրոնում՝ բանջարեղենի համար նախատեսված արդյունաբերական սառնարանում ։ Հոկտեմբերի 25-ի լուսաբացին երեքին էլ գաղտնի թաղել էին լիբիական անապատում ։ Դրանով ավարտվել է գնդապետ Քադաֆիի 42-ամյա կառավարումն ու հեղափոխությունը, որը նա հռչակել էր 1969 թվականին միապետության տապալումից հետո։
Մուամմար Կադաֆիի մահից հետո Սիրտում պղծվել և ոչնչացվել են Կադաֆիի մոր, նրա հորեղբոր և ևս երկու հարազատների գերեզմանները։ Ալժիրյան «Ան Նահար» թերթի տեղեկություններով՝ խմբավորման զինյալները քանդել են տապանաքարերը, գերեզմաններից հանել հանգուցյալների ոսկորները և այրել դրանք։ Պղծել են նաև Կադաֆիի հոր գերեզմանը ։
Կտակ
Հոկտեմբերի 23-ին մի շարք լրատվական գործակալություններ հրապարակել են Մուամմար Կադաֆիի կտակը, որը թվագրված է հոկտեմբերի 17-ով։ Կտակում նա խնդրում է իր մարմինը թաղել Իսլամական սովորույթներով կառուցված Սիրտ քաղաքի գերեզմանատանը, որտեղ թաղված են նրա հարազատները։ Նա նաև պահանջել է իր կողմնակիցներից շարունակել պայքարը «օտարերկրյա ագրեսորների» դեմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայտնիների սպանություններ
Դանիական թատրոն
Դանիական թատրոնը ծագել է միջնադարյան եկեղեցիներում կատարվող Զատիկի և Հայտնության տոնի ծիսակատարություններից։ Կրոնական դրամաները, ինչպես նաև ֆարսերը, որոնք խաղում էին գերմանացի դերասանները, ի հայտ եկան 15-րդ դարում։ Թեև եկեղեցական դրամաներն արգելվեցին Բարեփոխումների ժամանակ, սակայն դպրոցներում և այլ կրթական հաստատություններում շարունակվում էին բեմադրվել լատինական կատակերգություններ, ինչպես նաև ժամանակակից այլ ժանրեր (աստվածաշնչյան «Սյուզաննա» (1576))։
Թատրոնը 16-17-րդ դարերում
16-17-րդ դարերում միապետները կազմակերպում էին շքեղ փառատոներ՝ իտալական մոտիվներով, այլաբանական շքերթներով։ Թատրոնի զարգացմանը հատկապես նպաստում էին Քրիստիան IV (թագ. 1596-1648) և Ֆրեդերիկ III (թագ. 1648-1670) արքաները։
Օտարերկրյա ազդեցությունը շարունակվեց նաև 1662 թվականին, երբ դանիացի մի վաճառական արտոնագիր ձեռք բերեց կառուցելու Կոպենհագենի առաջին հասարակական թատրոնը (1663-1666), որը սակայն երկար չգործեց։ Դանիայի առաջին օպերային տունը բացվեց 1703 թվականին։ Այդ ժամանակ պալատում հանդես էին գալիս ֆրանսիական թատերախմբեր, որոնց մեջ էր նաև Ռենե Մագնոն դե Մոնտեգուն, ում հայրը ճանաչում էր Մոլիերին։ 1722 թվականին Մոնտեգուի թատերախումբը տեղափոխվեց մեկ այլ թատրոն և շուտով թույլտվություն ձեռք բերեց բեմադրելու դանիերեն ներկայացումներ՝ Մոլիերի «Ժլատը», նորվեգիացի Լյուդվիգ Հոլբերգի 32 կատակերգություններից «Պղնձագործ քաղաքական գործիչը»։ Թատերախումբն ընդմիջումներով գործեց մինչև 1728 թվականը, երբ մեծ կոպենհագենյան հրդեհը, ինչպես նաև 1730 թվականին գահ եկած բարեպաշտ արքա Քրիստիան VI վերջ դրեցին թատերական գործունեությանը Դանիայում։ Նրա ժառանգորդ Ֆրեդերիկ V աջակցում էր թատրոնների վերածնմանը. պալատում գործում էր օպերային թատերախումբ, քաղաքում՝ ֆրանսիական և գերմանական թատերախմբեր և Դանիական թատերախումբը՝ Հոլբերգի ղեկավարությամբ, որը 1748 թվականից հանդես էր գալիս Արքայական թատրոնում։ Խաղացանկում ընդգրկված էին Մոլիերի և Հոլբերգի կողմից գրված կատակերգություններ՝ որտեղ հանդես էին գալիս այնպիսի տաղանդաշատ դերասաններ, ինչպիսին էր Գերտ Լոնդեմանը։ 1770-ական թվականներին փորձեցին թատրոն ներմուծել ողբերգությունը։ 1800-ական թվականներին ողբերգությունները, հուզական դրամաները և Յոհան Էվալդի լուրջ երաժշտական դրամաները մեծ հաջողություն էին վայելում։ Շեքսպիրի պիեսներից առաջինը բեմադրվեց «Համլետ»-ը 1792 թվականին։
18-րդ դարի վերջին տասնամյակներում հասուն դրամատիկական ակումբներ բացեցին մի շարք թատրոններ։ Կոպենհագենում գործում էին մի քանի, իսկ կարևոր պրովինցիաներում՝ գոնե մեկ թատրոն։ 1800-ական թվականներին այդ պրովինցիալական թատրոններն աստիճանաբար զարգացան և վերափոխվեցին պրոֆեսիոնալ շրջիկ թատերախմբերի։
Թատրոնը 19-րդ դարում
19-րդ դարի կեսերին Արքայական թատրոնը բարձր գնահատանքի արժանացավ՝ գտնվելով Յոհան Լյուվիգ Հեյբերգի և նրա դերասանուհի կնոջ հովանու ներքո։ Հեյբերգները խթանում էին Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի՝ դասական գեղեցկության մասին գաղափարը և ֆրանսիական բուլվարային կատակերգության բարեկրթությունը։ Նրանք հանեցին Ավգուստ ֆոն Կոցեբուի պիեսները՝ դրանք փոխարինելով Էժեն Սկրիբի, Հեյբերգի վոդևիլներով և Հենրիկ Հերցի հուզական դրամաներով։ 1850-ական թվականներին Հեյբերգները կանգ առան առաջադիմական խաղացանկ ստեղծելու պահանջարկի առաջ։ 1874 թվականին Արքայան թատրոնը տեղափոխվեց իր ներկայիս շենքը։
Արքայական թատրոնի առաջին մրցակիցը Կոպենհագենում մասնավոր Կասինոն էր (1848), որտեղ որոշ հայտնի դրամատուրգներ սկսել են իրենց կարիերան։ Իբսենի կոպենհագենյան առաջին բեմադրությունը եղել է Կասինոյում։ Այստեղ կայացավ նաև Յոհան Ստրինդբերգի «Հայրը» ներկայացման պրեմիերան 1887 թվականին։ Folketeatret (Մարդկանց թատրոն), ը (1857) մասնագիտացված էր կատակերգությունների և օպերետաների վրա, սակայն 1880-ական թվականներից այս ներկայացումները մերժվեցին Արքայական թատրոնի կողմից՝ ներառյալ նաև Իբսենի «Ուրվականները»։ 1889 թվականին մեծ աջակցություն ստացան մասնավոր թատրոնները։
Մի շարք ծայրամասային քաղաքներում բացվեցին նոր թատրոններ։ Կոպենհագենում բացվեցին Ny Teater (Նոր թատրոն) (1908) և Բեթի Նանսենի թատրոնը (1917), որը շարունակեց գործել մինչև Նանսենի մահը՝ 1943 թվականին։
1960-ական թվականները ակնառու էր թատրոնների տարածումը և բազմազանությունը։ Տարածում ունեին երգիծական և նաև քաղաքական ռեվյուները։
Թատրոնն այժմ
1980-ական թվականներին Արքայական թատրոնը շարունակում էր առաջատար մնալ։ Արհուսի թատրոնը դանիական նոր պիեսներ էր բեմադրում։ 1975 թվականից նախկին մասնավոր թատրոններից շատերը միավորվեցին «Կոպենհագենի տեղական թատրոնի» մեջ՝ ստանալով սուբսիդիաներ կառավարությունից և օգտագործելով ազգային Արտե տոմսային գործակալությունը, որպեսզի վաճառեն թատրոնի տոմսերի երկու երրորդը։
Նոր թատրոն էր Nyt Skandinavisk Forsøgsteater (1989-1992), որը ղեկավարում էր շվեդ ռեժիսոր Ստաֆան Վալդեմար Հոլմը։ Մի քանի վերանորոգված վարձակալված թատրոններ, ինչպիսիք են Husets Teater-ը և Kanonhallen, օգնեցին այլընտրանքային թատրոնների։ Ավանգարդ թատրոնները բեմադրում են Դանիայի ամենասադրիչ ներկայացումները։ Օդին թատրոնը, որը 1986 թվականից հանդիսանում է Nordisk Teaterlaboratorium-ի մի մասը, շարունակում է մնալ Դանիայի միջազգայնորեն ամենաճանաչված թատրոնը։ Էուջենիո Բարբայի ղեկավարությամբ թատրոնը ուշագրավ ներկայացոմներ է բեմադրել։ Տուկակ թատրոնը (1975) շարունակում է մնալ Գրիլանդերների ուսումնական ամենամեծ կենտրոնը։ Hotel Pro Forma-ն (1985) համարվում է Դանիայի ամենահավակնոտ թատերական ընկերությունը։
Դանիական թատրոնները ղեկավարվում են 1963 թվականին ընդունված թատերական օրենքով (վերանայվել է 1970 և 1991 թթ), որը սահմանում է, որ թատերական տարբեր կատեգորիաներ կարող են պետական ֆինանսավորում ստանալ։ Մինչև 1990 թվականը գործում էր «երաշխիք կորստի դեպքում» ծրագիրը, որով թատրոնները ոչ միայն դրամաշնորհ էին ստանում, այլև տրվում էր լրացուցիչ ֆինանսավորում, եթե բավականաչափ տոմսեր չէին վաճառվում։ Թատրոններն սկսում էին ամեն թատերաշրջան առանց պակասորդի, սակայն չէին կարողանում կապիտալ հավաքել։ Նոր օրենքը նախատեսում է ֆիքսված դրամաշնորհներ, սակայն հանում է «երաշխիք կորստի դեպքում» ծրագիրը։
1980-1990-ական թվականներին դանիական թատրոններն ավելի շատ դանիական պիեսներ էին բեմադրում քան երբևէ։ Հայտնի դրամատուրգներից են Էռնստ Բրուն Օլսենը, Ստիգ Դալագերը, Սվեն Հոլմը, Ֆին Մեթլինգը, Աստրիդ Սաալբակը, Պիա Տաֆդրուպը, ռեժիսորներից՝ Էուջենիո Բարբան, Սամ Բեսեկովը, Կասպար Ռոստրուպը, Էմիլ Հանսենը, Կլաուս Հոֆմեյերը, Փիթեր Լանգդալը, Յան Մաագաարդը։ Ականավոր բեմադրող նկարիչներից են Կարին Բետզը, Նինա Ֆլագստադը, Կիմ Վիտզելը և Ստեֆեն Աարֆինգը, դերասաններից՝ Ֆիրգիտ Ֆեդերսպիելը, Ֆրից Հելմուտը, Հենինգ Ջենսենը, Բոդիլ Կջերը, Կրիստեն Օլեսենը, Ուլլա Հենինգսենը, Հենինգ Մորիցենը։
Օգտագործված գրականություն
Կատեգորիա:Թատրոնի պատմություն Կատեգորիա:Դանիական մշակույթ Կատեգորիա:Թատրոնը Դանիայում
Լիպովկա (գյուղ, Դոլգորուկովսկի շրջան)
Լիպովկա (Липовка), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիու շրջան (Նեբրասկա)
Սիու շրջան (Sioux County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 5.354 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.475 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հարիսոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1877 թ.։
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
Արքա (անձնանուն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական երկսեռ անձնանուններ
Ժողովածու (2293)
Ժողովածու (2293), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2293 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.5×10.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 76 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Յյուռիկյուլա
Յյուռիկյուլա (Jüriküla), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պուուռմանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 64մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պուուռմանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(21711) Վիլֆրեդվոնգ
(21711) Վիլֆրեդվոնգ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 7-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Սպոքեն
Սպոքեն (Spokane, ), քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևմուտքում՝ Վաշինգտոն նահանգում։ Այն տեղակայված է Սիեթլից 436 կմ արևմուտք և Կանադայի հետ հյուսիսային սահմանից 180 կմ հեռավորության վրա՝ համանուն գետի ափին։ Համարվում է այսպես կոչված Ներքին հյուսիսարևմտյան շրջանի կենտրոն (Inland Northwest)։ Սպոքեն շրջանի շրջկենտրոնն է, ինչպես նաև ամենախոշոր քաղաքը ։
Դեյվիդ Թոմփսոնը հետազոտեց Սպոքենի տարածքը և արևմտյան լայնացման ժամանակ սկզբնավորեց Եվրոպական բնակչության բնակեցումը, ինչպես նաև ձեռնարկեց Spokane House-ի կառուցումը 1810 թվականին։ Այդ առևտրի կենտրոնը Եվրոպական բնակչության երկարակեցությամբ առաջինն էր Վաշինգտոնում և 16 տարվա ընթացքում համարվում էր Ժայռոտ և Կասկադյան լեռների միջև մորթեղենի ամենամեծ առևտրի կենտրոնը։ 19-րդ դարի վերջին այստեղ հայտնաբերվել են ոսկի և արծաթ։ Սպոքենի շրջակա տեղանքը համարվում է Հյուսիսային Ամերիկայի օգտակար հանածոների արդյունահանման ամենաարդյունավետ շրջաններից։ Սպոքենի տնտեսությունը երկար ժամանակ կախվածության մեջ էր գտնվում բնական ռեսուրսների գնից, սակայն հետագայում տեղի ունեցավ ճյուղավորում և այժմ քաղաքում ակտիվորեն զարգանում են բարձր տեխնոլոգիական ուղղությունները։
Սպոքեն քաղաքը հիմնադրվել է 1871 թվականին և պաշտոնապես քաղաքի կարգավիճակ ստացել է 1881 թվականին։ Քաղաքի անվանումը առաջացել է հնդկական Սպոքեն ցեղից, որը տեղի սելիշ հնդկացիների լեզվով թարգմանվում է «Արևի Երեխաները»։ Քաղաքի հետ մնաց նաև «Մանուշակագույն քաղաք» անունը բազմաթիվ յասամանների առկայության պատճառով, որոնք տեղանքում աճեցվել են 20-րդ դարի սկզբից ։ Հյուսիս-խաղաղօվկիանոսյան երկաթգծի ավարտումով 1881 թվականին Սպոքենի բնակչությունը զգալիորեն աճեց քաղաքի տակտիկական վիճակի՝ խոշոր երկաթգծային հանգույց դառնալու պատճառով։ Սպոքենը նաև հայտնի է Հայրերի օր տոնի հիմնումով, որը նշվում է ամեն տարի հունիս ամսին։
ԱՄՆ-ի՝ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքում ապրում է 208 916 մարդ, ինչը նրան դարձնում է Վաշինգտոն նահանգի 2-րդ խոշոր քաղաքը և 3-րդը Ամերիկյան մասի Խաղաղօվկիանոսյան հյուսիս-արևմուտքում՝ Սիեթլից և Պորտլենդից հետո։ Սպոքենը համարվում է 104-րդը ԱՄՆ-ի քաղաքների բնակչության թվով և կատարում է Սպոքենսկի Մետրոպոլիտենյան ստանդարտ տարածքների գլխավոր քաղաքի դերը, որը համընկնում է Սպոքեն շրջանի սահմանների հետ։ 2010 թվականին շրջանի բնակչությունը կազմում էր 471 221 մարդ ։
Սպոքեն շրջանից ուղիղ արևմուտք տեղակայված է Կյոր-դ'Ալենական քաղաքային վիճակագրական շրջանը՝ ամբողջությամբ կազմված Կուտենայ շրջանից։ 2 շրջանների ընդհանուր բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 609 715 մարդ, որը համարվում է մեծությամբ 4-րդը Հյուսիս-արևմուտքում՝ Սիեթլից, Պորտլենդից և Վանկուվերից հետո։ Դաշնային կառավարությունը և Կառավարման ու բյուջեի դեպարտամենտը պլանավորում են պաշտոնապես Սպոքենի քաղաքային վիճակագրական շրջանը միացնել Կուտենայ շրջանի հետ՝ 2010 թվականի մարդահամարի արդյունքները հաստատելով։ Նոր շրջանը ամենայն հավանականությամբ կանվանվի «Սպոքենա-Կյոր-դ'Ալենական քաղաքային վիճակագրական շրջան»։ Սպասվում է, որ դա տեղի կունենա 2013 թվականից ոչ ուշ, և բնակչության թվաքանակը այդ ժամանակ կգերազանցի 650 000 բնակչի նշակետը ։
Պատմություն
Առաջին մարդիկ Սպոքենի տարածքում բնակություն են հաստատել 8-12 հազար տարի առաջ։ Դրանք եղել են որսորդների և հավաքիչների խմբակցություններ, որոնց գրավում էին այդ տարածաշրջանի պտղաբեր հողերը։ Ժամանակի ընթացքում անտառներն սկսեցին սպառվել և բնիկ ամերիկյան ցեղերը մնացին արմատապտուղների, հատապտուղների և ձկների հույսով ։ Համարվում է, որ Սպոքենների ցեղը, որի անունից հետագայում անվանվեց քաղաքը, եղել է որսորդների և հավաքիչների հետևորդները, կամ Մեծ Հարթավայրերում ապրող ցեղերի հետևորդները ։ Առաջին հետազոտող-եվրոպացիները տեղի ցեղերից իմացել են, որ իրենց նախորդները եկել են «հյուսիսից»։ Սպոքենի ջրվեժները տեղի ցեղերի համար առևտրի և ձուկ բռնելու կենտրոն էին ։
19-րդ դարի սկզբին Հյուսիսարևմտյան խումբը բուրդ արդյունահանելու տեղ գտնելու համար Ժայռոտ լեռներից արևմուտք 2 որսորդ ուղարկեց ։ Այդ որսորդները դարձան առաջին սպիտակ մարդիկ, ովքեր հանդիպեցին Սպոքեն ցեղին։ Հնդկացիները նրանց համարում էին Սամա` սուրբ, և խնդրեցին նրանց ձմեռել Կոլվիլ գետի հովտում ։ Հետագայում ցեղը տեսավ, որ հյուրերը իրենց չեն բերել ոչ մի «մեծ մագիա», որովհետև իրենց ցեղակիցները շարունակում էին մասսայական մահանալ սիֆիլիսից. համաճարակ, որն առաջին անգամ ի հայտ եկավ 1782 թվականին՝ խլելով ցեղի բնակիչների կեսից ավելիի կյանքերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վաշինգտոն նահանգի քաղաքներ Կատեգորիա:1871 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կոմոե ազգային պարկ
Կոմոե ազգային պարկ, գտնվում է Կոտ դ'Իվուարի հյուսիսարևելյան մասում։ Հիմնադրվել է 1977 թվականին, 1983 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում և Կենսոլորտային պաշարների համաշխարհային ցանցում։
Այգին գտնվում է Զանզանի շրջանում՝ Կոմոե և Բունա գետերի միջև ընկած հատվածում՝ այգուց արևելք և Սև Վոլտա գետից արևմուտք, որը սահման է կազմում այս տարածքում Կոտ դ'Իվուարի և Բուրկինա Ֆասոյի միջև։ Ի սկզբանե այգին համարվում էր Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ՝ Կոմոե գետի ափին գտնվող բույսերի բազմազանության, ինչպես նաև անձեռնմխելի մնացած արևադարձային անտառների պատճառով, որոնք հնարավոր է գտնել ազգային պարկի հարավային հատվածում։
Երկու խոշոր գետերի միջև էրոզիայի ենթարկված հարթավայրի առկայության շնորհիվ այս տարածքն ունի բերրի հող, իսկ ջրային ռեժիմն ապահովում է ավելի հարուստ կենսաբազմազանություն, քան շրջակա տարածքներում։ 2003 թվականին այն ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության՝ վտանգի տակ գտնվող օբյեկտների ցանկում՝ որսագողության, այգում գերբեռնվածության և պատշաճ ղեկավարության բացակայության պատճառով ։
Այգում տեղակայված են մի շարք լեռնաշղթաներ և գրանիտապատ ցանկապատեր։ Ծովի մակարդակից բարձրությունը տատանվում է 119-658 մ-ի միջև ։
Կոմոե ազգային պարկում ջրհեղեղները ստեղծում են սեզոնային խոտհարքներ, որոնք արոտավայր են դառնում գետաձիերի պոպուլյացիայի համար ։ Բացի այդ, աֆրիկյան կոկորդիլոսների գոյություն ունեցող բոլոր երեք տեսակները՝ Նեղոսյան կոկորդիլոսը, աֆրիկյան նեղ պարանոցով կոկորդիլոսը և բութ քթով կոկորդիլոսը, ապրում են այգու տարբեր տարածքներում, իսկ գաղթական թռչունները օգտվում են դրա սեզոնային խոնավ տարածքներից։ Այգին բնակեցված է հազվագյուտ կենդանիների տեսակներով, ինչպիսիք են շագանակագույն երեսպատված կալաոն, ոսկեգույն սաղավարտով կալաոն, դիանա կապիկը, սավանայի փիղը, աֆրիկյան վայրի շունը, կաֆիրյան աֆրիկյան մեծ արոսը, բութ քթով կոկորդիլոսը, հասարակ շիմպանզեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուար Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ազգային պարկեր
Բանկ (ֆիլմ, 2001)
«Բանկ» (The Bank), 2001 թվականի ավստրալիական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռոբերտ Քոննոլին։ Գլխավոր դերերը կատարել են Դևիդ Ուենեմը և Էնթոնի Լապալյան։
Սյուժե
Տաղանդավոր մաթեմատիկոս Ջիմ Դոյլը (Դևիդ Ուենեմ) մշակում է բանաձև, որը կազմելու է ֆոնդային շուկայի տատանումների անսխալ կանխատեսումներ։ Ընդ որում, նա պետք է ընտրություն կատարի՝ աստիճանաբար ինքնուրույն մշակել բացվող հեռանկարները կամ միանգամից օգտագործել անսկզբունքային բանկիր Ռեյլիի (Էնթոնի Լապալիա) հնարավորությունները։
Քննադատություններ
Ֆիլմն արժանացել է խառը արձագանքների։ Rotten Tomatoes-ի կայքում ֆիլմին տրվել է 5.8 / 10 միջին վարկանիշ ։ The New York Post-ը ֆիլմին տվել է 1.5/4 աստղ։ Urban Cinefile ավստրալիական կայքում երեք գրախոսներ ֆիլմին դրական գնահատական են տվել ։ Los Angeles Times-ի գրախոսականը հայտարարել է, որ «Քոնոլլին միանգամայն կարող էր ստեղծել ավելի կենդանի և հետաքրքիր ֆիլմ՝ ավելի վառ ու հետաքրքիր կերպարներով» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
(5247) Կռիլով
(5247) Կռիլով (Krylov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,332978 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9531 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7129 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1301,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276591 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,51° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստղիկ Սիրանոսյան
Աստղիկ Սիրանոսյան (Astrig Siranossian, ), ֆրանսահայ թավջութակահարուհի։
Կենսագրություն
Աստղիկ Սիրանոսյանը ծնվել է 1988 թվականին Ֆրանսիայի Լիոն քաղաքում հայ ծնողների ընտանիքում ։ Երաժշտություն սովորել է երեք տարեկանից Ռոման սյուր Իզերի ազգային երաժշտական դպրոցում, որի տնօրենը քառասուն տարի եղել է նրա հայրը։
Հինգ տարեկանում նա արդեն ելույթ է ունեցել բեմում՝ նվագելով Վիվալդիի կոնցերտները, իսկ վեց տարեկանում Սեն-Լուի կղզու նվագախմբի հետ նրա համերգը շատ լավ արձագանքների է արժանացել։
Որպես տաղանդավոր երեխա՝ նրան տեղ է տրվել Լիոնի ազգային կոնսերվատորիայում՝ Պատրիկ Գաբարդի դասարանում ։
Մինչև տասնհինգ տարեկանը նա ստացել է գերազանցության դիպլոմը և ժյուրիի միաձայն շնորհավորանքները։ Նույն թվականին նա դարձել է միակը, ով ընդգրկվել է Փարիզի երաժշտության և պարի բարձրագույն ազգային կոնսերվատորիայի Իվան Շիֆոլոյի դասարանում, որը գերազանցությամբ ավարտել է տասնութ տարեկանում և ժյուրիի միաձայն շնորհավորանքներով։
Նա ուսումը շարունակել է Շվեյցարիայում, Բազելի երաժշտական դպրոցում՝ Իվան Մոնիգետիի դասարանում, որտեղ ստացել է մագիստրոսի գերազանցության երկու դիպլոմ ։
2015 թվականին նա հրավեր է ստացել երեք տարի անցկացնելու որպես նստավայրի դերասան Եղիսաբեթ թագուհու Վաթերլոոյի երաժշտական մատուռում, ինչպես նաև Զինգեր-Պոլինյակի հիմնադրամում ։
Շատ վաղ տարիքից Աստղիկը ելույթ է ունեցել ամենահայտնի բեմերում, այդ թվում՝ Փարիզի ֆիլհարմոնիայում, Վիեննայի ֆիլհարմոնիայում, Լյուցեռնի մշակույթի և համերգների կենտրոնում, Բազելի Գրանդ-կազինոյում, Դիժոն-օպերայում, Բրյուսելի Flagey-ում, Բուենոս Այրեսի Կոլոն թատրոնում, Վաշինգտոնի Քենեդի կենտրոնում ։
Կամերային երաժշտությունում նրա գործընկերները, ի թիվս այլոց, եղել են Դանիել Բարենբոյմը, Սայմոն Ռեթլը, Յո-Յո Ման, Սոլ Գաբետտան, Բերտրան Շամայուն, Գայ Բրաունշտայնը, Իվան Մոնիգետին, Մայքլ Բարենբոյմը, Մաթյո Դիֆուրը, Ավգուստին Դումայը, Լուի Լորտին, Դանիել Օտտենսամերը ։
Նրա ձայնագրությունները բարձր գնահատականի են արժանացել քննադատների կողմից և լայն արձագանք են գտել ԶԼՄ-ներում։ 2018 թվականին Claves Records-ի արած տեսագրությունը, որը ներառում է Արամ Խաչատրյանի և Քշիշտոֆ Պենդերեցկու կոնցերտները, ստացել է 5 դիապազոն, 5 «Classica» աստղ և «Clef du mois ResMusica» մրցանակ ։
2016 թվականին Աստղիկը թողարկել է ալբոմ, որը նվիրված է Ֆրանսիս Պուլենկին, Գաբրիել Ֆորեին և Կոմիտասին, որտեղ նրան նվագակցում էր դաշնակահար Թեո Ֆուշեներեն ։ Այդ ալբոմն արժանացել է Musica Prize մրցանակի ։
2017 թվականին Դանիել Բարենբոյմը նրան հրավիրել է միանալու Պիեռ Բուլեզի նվագախմբին և ստանձնելու West-Eastern Divan նվագախմբի մենակատար թավջութակահարի պաշտոնը ։
2015 թվականին Սիրանոսյանը հիմնադրել է «Les Musicades» փառատոնը Ռոման սյուր Իզերում, որտեղ ապրում են նրա ծնողները։ Նա համատեղում է իր երեք կրքերը՝ երաժշտությունը, գրականությունը և գաստրոնոմիան ։
Աստղիկ Սիրանոսյանը Քշիշտոֆ Պենդերեցկու անվան միջազգային մրցույթի հաղթող է և երկու հատուկ մրցանակների դափնեկիր։ Բացի այդ, նա հաղթել է «A. Janigros et the Banque Populaire» մրցույթում ։
Նա նվագում է 1676 թվականի հազվագյուտ Ռուջերի թավջութակ, որը նրան տրամադրել է Boubo Music Fund-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ թավջութակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թավջութակահարներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ֆրանսահայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ հայկական սերմամբ
Լակտաշի
Լակտաշի (Laktaši, Лакташи / Laktaši, Laktaši), քաղաք, Սերբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում գտնվող համանուն համայնքի կենտրոնը Բոսնիա և Հերցեգովինայի կազմում։
Աշխարհագրություն
Տեղակայված է Սերբական Հանրապետության մայրաքաղաք Բանյա Լուկայից 15 կմ դեպի հյուսիս։
Քաղաքը բաժանված է 11 համայնքների։
Պատմություն
Այս շրջանի բնակչության մասին առաջին տեղեկությունները թվագրվում են քարե դարի սկզբից (մ․թ․ա․ 150000)։ Այդ ժամանակաշրջանի հնագիտական օբյեկտները գտնվում են ոչ բարձր բլուրների վրա՝ Վրբաս գետի մոտակայքում։ Այդ բնակավայրը տեղակայված է եղել քաղաքի կենտրոնում։
XVI դարի սկզբին այս տարածքը նվաճվել է թուրքերի կողմից, և մնացել է նրանց տիրապետության տակ հաջորդ 350 տարիներին։ Այս շրջանը Թուրքիայի համար շատ մեծ նշանակություն ուներ որպես Ավստրիայի հետ սահման, և այդ իսկ պատճառով թուրքերն իրականացնում էին սերբերի բռնի տեղափոխումը Հերցեգովինայի և Չեռնոգորիայի արևելյան լեռնային հատվածներից դեպի Պոտկոզարյե։
1878 թվականից Բոսնիա և Հերցեգովինան դարձել է Ավստրո-Հունգարիայի կայսրության մասնիկը։ 1883 թվականից հետո Պոտկոզարյա շրջանում բնակություն են հաստատել իտալացիները, գերմանացիները, ուկրաինացիները և լեհերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի քաղաքներ
Պարանոիդ անձնային խանգարում
Պարանոյիդ անձնային խանգարում(հունարեն παράνοια — խելագարություն), անձնային խանգարում, որը բնութագրվում է ֆրուստրացիայի նկատմամբ չափազանց զգայունակությամբ, կասկածամտությամբ, հիշաչարությամբ, շրջապատի նկատմամբ անընդհատ դժգոհությամբ։
ICD-10
ICD-10-ի համաձայն՝ այս անձնային խանագարումը ախտորոշվում է հետևյալ հատկանիշների հիման վրա.
DSM-5
Ըստ DSM-5-ի՝ պարանոյիդ անձնային խանգարման բնորոշ ախտանշաններն են. Ախտորոշվում է 18 տարեկանից։ պարանոյիդ անձնային խանգարում ունեցող մարդիկ ուշադրություն են դարձնում հարաբերությունների այնպիսի նրբությունների, ինչպիսիք են խոսակցության տոնայնությունը, ոչ վերբալ ռեակցիաները։ Ֆիքսվում են մանրամասնությունների վրա և երկար մտածում դրանց մասին՝ որպես շատ կարևորի։ Բազային անվստահություն ամեն ինչի նկատմամբ։ Չեն ներում իրենց նկատմամբ վիրավորանքները. նույնիսկ եթե գիտակցականորեն չեն մտածում, որ իրենց երբևէ վիրավորել են, անգիտակցականը պահպանում է բացասական հիշողությունները, որոնք անընդհատ ազդում են հարաբերությունների վրա։ Անգիտակցական ոլորտում բացասական հիշողությունների կուտակումը արդյունքում կարող է հանգեցնել անսպասելի, շատ ուժեղ հուզական ռեակցիաների։
Սարսափում են ուրիշների կողմից ապակառուցողական վերաբերմունքից։ Ամբողջությամբ կենտրոնացած են ուրիշների դրդապատճառների վրա, քան իրենց սեփականին։ Ունեն նախանձի զգացում, որը պրոյեկտում են ուրիշների վրա՝ համարելով, որ իրենց են նախանձում։ Խորքային թաքնված մեղքի զգացում, որը չի գիտակցվում։ Գերզգոնություն, պաթոլոգիական խանդի առկայություն։ Պարանոյիդ անձինք օգտագործում են անդեմ ձևակերպումներ, որոնք վերաբերում են նրանց սեփական մոտիվացիային, հուզական ապրումներին։ Արտաքնապես շատ ինքնաբավականացված են. բայց դա միայն արտաքնապես է՝ թաքցնելով նրանց թուլությունը։ Իրականում, նրանք միշտ չափազանց մտահոգված են, թե ինչ են իրենց մասին մտածում և զգում ուրիշները։
Չափազանցված միտում՝ ժխտելու սեփական պատասխանատվությունն արված սխալների, անհաջողությունների և այլնի համար։ Պատասխանատվությունն իրենցից դուրս են թողնում և գցում ուրիշների վրա։ Բնութագրական է էթիկական տեսանկյունից անընդունելի ցանկությույների՝ այդ թվում՝ սեռական, ժխտում։ Անընդհատ ներքին թշնամության առկայություն շրջապատողների նկատմամբ, որն անկառավարելի բնույթ է կրում։ Այսպիսի մարդիկ բավականաչափ չեն գիտակցում իրենց հույզերն ու գործողությունները։ Նրանց բացասական, ինըտուիտիվ գնահատականները կրում են կայուն, խցանվող բնույթ. ձևավորվում է որոշակի ալգորիթմ, որի դեպքում բոլոր իրադարձությունները դիտարկվում են միայն մեկ տեսանկյունից՝ առանց հաշվի առնելու նրանց դինամիկան։ պարանոյիդ անձանց բնորոշ է քրոնիկ վախը. երբեք իրենց ամբողջությամբ անվտանգ չեն զգում և միշտ գերզգոնության մեջ են։ Նրանց մոտ հայտնաբերվում է ինքնագնահատականի բևեռայնություն։
Հոգեվերլուծական թերապիա
Պարանոյիդ անձանց հոգեվերլուծական թերապիան բավական դժվար, երկարատև աշխատանք է, որը թերապևտից պահանջում է մասնագիտական բարձր որակներ, և առաջին հերթին, տեղափոխել իրեն ուղղված բացասական հույզերը։ պարանոյիդ այցելուն հակված է թերապևտի վրա պրոյեկտել իր բացասական որակները, մեղադրելու նրան բոլոր գործողություններում և ակտիվորեն փնտրելու ապացույցներ իր ֆանտազիաների համար, այդ թվում և՝ մեղադրելու թերապևտին իր նկատմամբ բացասական վերաբերմունքի համար («պրոյեկտիվ ինդենտիֆիկացիա»)։
Մյուս միտումը, որի հետ կարող է բախվել թերապևտը, ժամանակավոր իդեալիզացիան է։ Սովորաբար, պարանոյիդ այցելուն, ժխտելով իր որակները, որոնք իրեն բացասական են թվում, ընկալում է իրեն որպես արտաքին ագրեսիայի զոհ, իսկ շրջապատողներին դիտարկում է որպես բազմաթիվ մեղքերի ագրեսիվ կրողներ։ Առավել բարդ է թերապևտի աշխատանքը իդեալիզացիայի փուլի ավարտից հետո։
Հաջող հոգեվերլուծական թերապիան ենթադրում է այցելուի կողմից այն բանի գիտակցում, որ որակներն ու ցանկությունները, որոնք նրան դուր չեն գալիս շրջապատողների մոտ, նրա սեփական որակներն ու ցանկություններն են։ Այս գիտակցմանը հասնելու հիմնական միջոցներից է տեղափոխման (տրանսֆեր) վերլուծությունը, որի ընթացքում այցելուն կարող է տեսնել, որ իր ֆանտազիաները թերապևտի մասին օբյեկտիվ հիմքեր չունեն։ Դրա համար թերապևտը պետք է այդպիսի հիմքերի առիթ չտա, հաջողությամբ տանի այցելուի վերաբերմունքը, և հաղթահարի իր հույզերը՝ հատկապես բացասական։
պարանոյիդ անձանց մոտ արտահայտված ժխտումն ազդում է թերապիայի արագության վրա։ Այս պաշտպանական մեխանիզմին բնորոշ է ինչ-որ բան ընդունելու արմատական ժխտումը։ Տեղափոխման ուղղակի մեկնաբանությունները հանդիպում են ավելի ուժեղ ժխտման։ Պահանջվում է բավական ժամանակ և աջակցություն, որպեսզի այցելուն ընդունի այն հավանականությունը, որ այն, ինչ նա տեսնում է շրջապատողների մեջ, կարող է իրենից բխել։
Չնայած դժվարություններին՝ Նենսի Մակ-Վիլյամսը նշում է, որ թերապիայի գործընթացը չափազանց նշանակալից է այսպիսի այցելուների համար. պարանոյիդ անձնայաին խանգարում ունեցող մարդու համար, ով աշխարհը տեսնում է մռայլ, տագնապային, հոգեթերապիան բավական արժեքավոր է այն առումով, որ նրա բացասական վերաբերմունքը լսում են՝ առանց պատասխան հակագրոհի։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Անձնային խանգարումներ Կատեգորիա:Հոգեբուժական ախտորոշում
Հարպիաներ
Հարպիաներ, փոթորկի աստվածուհիներ։ Հոմերոսը չի նշում նրանց թիվը և անունները, բացի Պողարգեից (Արագոտն)։ Ըստ Հեսիոդոսի, Աելլլո և Օկիպետա թևավոր աստվածուհիները հարպիաներ են։ Ավելի ուշ հարպիաները պատկերվում էին որպես թևավոր հրեշներ, աղջկա գլուխ ունեցող թռչուններ։ Արգոնավորդների մասին զրույցներում հարպիաները կույր Փինեսին տանջում են սովից, հափշտակելով կամ ապականելով նրա ուտելիքը։ Բորեադները նրանց քշում են։ Այլաբանորեն հարպիա նշանակում է՝ չար կին։
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության հրեշներ
Տափե
Տափե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 34 կմ արևելք՝ Մեղրագետի աջ կողմում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն բնակիչ ։
Կրասնոյարսկոե (այլ կիրառումներ)
Կրասնոյարսկոե, կարող է վերաբերել՝
Ստավիդլա
Ստավիդլա (Ставидла), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստավիդլա գյուղում բնակվում էր 484 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դոզոլո
Բնակչությունը կազմում է 3085 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 123 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 25 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0375։
Քաղաքի օրը նշվում է ամեն տարի հունիսի 19-ին։
Ռազնեժե
Ռազնեժե (Разнежье), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վորոտինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վորոտինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1312 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստանտոն շրջան (Նեբրասկա)
Ստանտոն շրջան (Stanton County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.114 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.455 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ստանտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
Առյուծաճանկ
Առյուծաճանկ, առյուծաթաթ, առյուծատունկ, ծորենազգիների ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 10, ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ ։ Տարածված է Արարատի մարզում։ Աճում է չոր, կավային կամ կավաքարային լանջերին։ Ցողունը գորշակապույտ Է, բարձրությունը՝ 10-25 սմ՝ ստորգետնյա պալարանման հաստացումով։ 	Տերևները եռաբաժան են, ցողունի վրա՝ 2-3 հատ։ Ծաղկաբույլը ողկույզ է, պսակաթերթիկները՝ դեղին, հիմքում՝ նեկտարակիր փոսիկով։ Ծաղկում է մարտ-ապրիլին։ Պտուղը տուփիիկ է։ Գեղազարդիչ է։
Կատեգորիա:Ծորենազգիներ
Մկրտիչ Թորոսյան
1975–1985 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ ավիացիայի զորախմբում։ 1988–1992 թվականներին Թալինի երկրապահ կամավորական ջոկատի (հրամանատարի տեղակալ) կազմում մասնակցել է ՀՀ Նոյեմբերյանի, Գորիսի, Մեղրիի, ապա՝ Լաչինի («Մարդասիրական միջանցք») և Կուբաթլուի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ 1992 թվականից ծառայել է ՀՀ ՊՆ ավիացիայում, մասնակցել ՀՀ սահմանների ինքնապաշտպանությանը։
Զոհվել է ուղղաթիռի վթարից։ Թաղված է ծննդավայրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախյան ազատամարտի հայ օդաչուներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:1997 մահեր Կատեգորիա:Հունիսի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 25 մահեր
Ալբերտ Ալավերդյան
Ալբերտ Արամի Ալավերդյան, (սեպտեմբերի 16, 1963 թ․, Փիփ – 1994 թ․ հունվարի 10, Կարախանբեյլի), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
1981-1983 թթ․ ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ–ում՝ ծառայությունն անցկացնելով Գերմանիայում։ 1990-1994 թթ․ մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին։ Եղել է Հայաստանի անկախության բանակի անդամ, որի լուծարումից հետո Հրազդանի ՀՅԴ կամավորական ջոկատի, այնուհետև Շուշիի առանձնակի գումարտակի կազմում որպես գրոհային մարտկոցի հրամանատար մասնակցել է Երասխ, Վարդենիսի, Նոյեմբերյանի, Շահումյանի, Ասկերանի, Մարտակերտի, Շուշիի, Հադրութի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին, Մալիբեկլուի կրակակետերի ճնշման գործողություններին։ Զոհվել է Կարախանբեյլի գյուղի մարտերում։
Ալբերտ Ալավերդյանը հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2–րդ աստիճանի շքանշանով, Արցախի Հանրապետության «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով։ Թաղված է Հայաստանի Հանրապետությունում՝ Հրազդան քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:1994 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 10 մահեր Կատեգորիա:Փիփ գյուղում ծնվածներ
Յուռսի
Յուռսի (Jursi), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(21712) Օբայդ
(21712) Օբայդ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 7-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Թեոդորոս Պապալուկաս
Թեոդորոս «Թեո» Պապալուկաս (հուն.` Θεόδωρος "Τεό" Παπαλουκάς, ), հույն նախկին բասկետբոլիստ, խաղարկող։
Պրոֆեսիոնալ կարիերան Պապալուկասն սկսել է 1995 թ.-ին` հանդես գալով տեղական մի շարք երկրորդ դիվիզիոնային ակումբներում, որից հետո՝ 2001 թ.-ին, նրան ձեռք է բերում Հունաստանի առաջատար ակումբ համարվող «Օլիմպիակոսը», որի կազմում 2002 թ.-ին դառնում է Հունաստանի գավաթակիր։ «Օլիմպիակոսի» կազմում, սակայն, Պապլուկասն անցկացնում է միայն մեկ մրցաշրջան, որից հետո տեղափոխվում է «ԲԿՄԱ»։ «Կարմիր ակումբում» Պապալուկասի կարիերան թևակոխում նոր փուլ՝ նրան բերելով համընդհանուր ճանաչման Եվրոպայոմ։ 2004–05 մրցաշրջանում Պապալուկասը թիմում կատարում էր առաջնային պահեստայինի դեր։ Սակայն Պապալուկասը ստանձնում է կարևոր մեկնարկային խաղացողի դեր 2006 թ.-ին, երբ նա 35 տարի անց ԲԿՄԱ-ին առաջնորդում է Եվրալիգայի եզրափակիչ ռաունդ (Euroleague Final Four)։ Պապալուկասին հետագայում շնորհվում է եզրափակչի ամենաարժեքավոր խաղացողի մրցանակը։ Հաջորդ տարի նրան շնորհվում է առաջնության ամենաարժեքավոր խաղացողի մրցանակը, սակային նրա թիմն այդ տարի չի կարողանում հաղթող դուրս գալ եզրափակիչ ռաունդում։ 2008 թ.-ին՝ Պապալուկասը երկրորդ անգամ հաղթում է Եվրալիգայի տիտղոսը «ԲԿՄԱ»-ի կազմում։ Նույն թվականի ամռանը Պապլուկասն ավարտում է կարիերան մոսկովյան ակումբում և վերադառնում «Օլիմպիակոս»՝ անցկացնելով այնտեղ երեք մրցաշրջան։
Հանդես է եկել նաև նաև Հունաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Հույն բասկետբոլիստներ
Էլլեն Գլեդիչ
Մարի Կյուրիի ղեկավարությամբ սկսելով իր աշխատանքը ռադիոքիմիայի ոլորտում՝ նա դարձել է Նորվեգիայի քիմիայի առաջին ուսուցիչը և մի շարք համալսարանների պատվավոր դոկտոր։
Կենսագրություն
Էլեն Գլեդիչը ծնվել է Նորվեգիայի Մանդալա քաղաքում, 1879 թվականին։ Նա Կարլ Քրիստիան Գլեդիչի ու Պետրա Բիրգիտա Հանսենի տաս երեխաներից ավագն էր։ Գլեդիչ ընտանիքի նախնիները Էլենի ծնունդից մեկ դար առաջ Նորվեգիա են ժամանել Հարավսլավիայից։
1897 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո Էլլենն աշխատել է որպես դեղագործի օգնական։ 1902 թվականին հանձնելով դեղագիտության քննություններ` տեղափոխվել է Քրիստիանիա (այժմ՝ Օսլո), համալսարան ընդունվելու նպատակով։ Մեկ տարի անց նա դարձել է համալսարանի քիմիայի լաբորատորիայի ասիստենտ։ 1905 թվականին ընդունելության քննություններ է հանձնել, 1906 թվականին ստացել է քարտուղարի պաշտոն։
1906-1907 թվականներին աշխատել է նաև որպես քիմիկոս Էյվինդ Բոդկերի օգնական և պատմել նրան Մարի Կյուրիի մոտ Փարիզում սովորելու իր երազանքի մասին։ Բոդկերը կարողացել է համոզել Կյուրիին Էլեն Գլեդիչին որպես օգնական վերցնել, իսկ 1907 թվականի սեպտեմբերին միացել է Սորբոնում գտնվող Մարի Կյուրիի հետազոտական խմբին։ Կյուրիի և Գլեդիչի համագործակցությունը տևել է հինգ տարի, որից հետո նրանք ցմահ մնացել են որպես մտերիմ ընկերներ։ 1912 թվականին Գլեդիչը Սորբոնից ստացել է լիցենցիատի դիպլոմ։ 1913-1914 թվականներին, ստացած կրթաթոշակի շնորհիվ, Եյլի համալսարանում աշխատել է ռադիոքիմիկոս Բերտրամ Բոլտվուդի հետ։ 1914 թվականին Սմիթի քոլեջը Գլեդիչին շնորհել է պատվավոր դոկտորի կոչում։
1916 թվականին Էլեն Գլեդիչը ստացել է Քրիստիանիայի համալսարանի դոցենտի կոչում՝ դառնալով Նորվեգիայի երկրորդ կին ուսուցիչը (Քրիստին Բոննևիից հետո) և քիմիայի առաջին կին ուսուցիչը։ Ղեկավարելով անօրգանական քիմիայի ամբիոնը՝ նա այդ պաշտոնում մնացել է մինչ իր թոշակի անցնելը՝ 1946 թվականը։ 1920 թվականին նրա նվաճումներն արժանացել են Նանսենի մրցանակին։ Հետագա տարիներին Գլեդիչը դասավանդել է նաև Ստրասբուրգի, Բուդապեշտի, Սոֆիայի, Բուխարեստի, Գլազգոյի և ԱՄՆ մի շարք համալսարաններում։ 1946 թվականին Էլեն Գլեդիչը ստացել է Նորվեգիայի Սուրբ Օլաֆի առաջին աստիճանի շքանշան։ 1946 թվականին նա դարձել է Ստրասբուրգի, իսկ 1962 թվականին՝ Սորբոնի համալսարանի պատվավոր դոկտոր։ Նրա նախաձեռնությամբ տեղի է ունեցել Նորվեգիայի կողմից ռադիումի առաջին գնումը, որը հետագայում հիմք է հանդիսացել Ռադիումի ինստիտուտի (Kristiania Radiumsinstitutt, այժմ՝ Norske Radiumh Hospital) ստեղծման համար։
1926-1929 թվականներին Էլեն Գլեդիչը եղել է համալսարանական կանանց միջազգային ֆեդերացիայի նախագահը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա աջակցել է Նորվեգական Դիմադրության շարժմանը, իսկ հետպատերազմյան շրջանում եղել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի միջուկային զենքի չտարածման միջազգային վերահսկողության հանձնաժողովի անդամ։ Էլեն Գլեդիչը հեղինակ է շուրջ 150 հրատարակված աշխատությունների, այդ թվում՝ գրքեր քիմիայի, քիմիայի պատմության և ռադիոակտիվության վերաբերյալ։
Էլեն Գլեդիչը մահացել է Օսլոյում, 1968 թվականի հունիսի 5-ին, 88 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին քիմիկոսներ Կատեգորիա:Օսլոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նորվեգացի կին գիտնականներ
Բո (այլ կիրառումներ)
Բո, կարող է վերաբերել՝
Դոննա Քրոս
Դոննա Վուլֆոլկ Քրոս (Donna Woolfolk Cross, ), ամերիկացի գրող, Հովհաննես պապ (Pope Joan, 1996) վեպի հեղինակ, որը Հռոմի պապ՝ կաթոլիկուհի Հովհաննա պապուհու (կառավարել է 853 - 855 թվականներին) մասին է։ Նա, Ամերիկյան կոմիքսների արտադրությունում առաջին կին Դորոթի Վուլֆոլկի (Dorothy Woolfolk) դուստրն է, և հայտնի կոմիքսագիր, վիպասան Վիլյամ Վուլֆոլկի դուստրը։
Կենսագրություն
Դոննա Վուլֆոլկ Քրոսը ստացել է իր անգլերենի բակալավրի աստիճանը Փենսիլվանիայի համալսարանում 1969 թվականին՝ ստանալով Փի Բետա Կապպա (Phi Beta Kappa Society կամ ) աստիճան։ Նա աշխատել է որպես խմբագրիչի օգնական Լոնդոնի անգլիական Virgin Books հրատարակչությունում, այնուհետև վերադարձել է ԱՄՆ, որպեսզի աշխատի Նյու Յորքի «Young & Rubicam» գովազդային գործակալությունում։ Նա վերադարձել է համալսարան, որպեսզի ստանա Կալիֆորնիայի համալսարանի Գրականության և գրողի մագիստրոսի կոչում։ Ավելի ուշ նա դարձել է լրիվ դրույքով հեղինակ և հրապարակել է ոչ գեղարվեստական չորս գիրք և մեկ վեպ։
Նովելներ
Այս նովելը հիմնված է Էմանուել Ռոիդիսի(28/7/1836 – 7/1/1904) գեղարվեստական նովելի վրա,որը գրվել է 1866 թվականին(Իրական անունը՝«Միջնադարյան ուսումնասիրություն»։Իր նովելի համար Ռոիդիսը քննադատվել է՝ինչպես ուղղափառ, այնպել էլ կաթոլիկ եկեղեցիների կողմից,և դատապարտվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Լիպովկա (գյուղ, Զադոնսկի շրջան)
Լիպովկա (Липовка), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Բաա ատոլ
Բաա ատոլ (Baa Atoll), Մալդիվների 19 վարչական ատոլներից (շրջաններից) մեկը։ Կազմված է երեք առանձին բնական ատոլներից՝ Մաալհոսմադուլու (Maalhosmadulu Atoll, 42 կմ երկարությամբ և 32 կմ լայնությամբ և ունի 9 բնակեցված կղզի), Ֆասդութեր (Maalhosmasdulu Atoll, գտնվում է Մաալհոսմադուլու ատոլի և հյուսիսիս դրանից առանձին գտնվող Հանի Կանդու (Hani Kandu or Moresby Channel) կղզու միջև) և Գոյֆուլհաֆեհենդհու փոքր բնական ատոլ (Goifulhafehendhu Atoll)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալդիվների վարչական բաժանում Կատեգորիա:Մալդիվների ատոլներ Կատեգորիա:Հնդկական օվկիանոսի ատոլներ
Դիէլեկտրիկների դեֆորմացիոն բևեռացում
Դեֆորմացիոն (էլեկտրոնային) բևեռացում, ոչ բևեռային մոլեկուլի էլեկտրական մոմենտը, երբ էլեկտրական դաշտ չկա, զրո է։ Արտաքին էլեկտրական դաշտի առկայությամբ, ինչպես գիտեք, ոչ բևեռային մոլեկուլի դրա կան բացասական լիցքավորված տիրույթները, ենթարկվելով դեֆորմացիայի, շեղվում են իրարից, և մոլեկուլը ձեռք է բերում էլեկտրական մոմենտ, որի ուղղությունը համընկնում է էլեկտրական դաշտի լարվածության ուղղությանը։ Ոչ բևեռային մոլեկուլներից կազմված դիէլեկտրիկը բևեռանում է, նրա բևեռացման վեկտորը դառնում է զրոյից տարբեր՝ PE!0։ Դիէլեկտրիկի բևեռացման այս մեխանիզմը կոչվում է դեֆորմացիոն (էլեկտրոնային) մեխանիզմ։
Դեֆորմացիոն բևեռաման հետևանքով դիէլեկտրիկի բոլոր մոլեկուլները ձեռք են բերում միևնույն էլեկտրական pe մոմենտը։ Ուստի ոչ բևեռային դիէլեկտրիկի բևեռացման վեկտորը կարելի է որոշել ավելի պարզ բանաձևով՝ PE = npe, որտեղ n-ը մոլեկուլների թիվն է միավոր ծավալում, pe-ն դեֆորմացված մոլեկուլի(ատոմի) էլեկտրական մոմենտը, որի մոդուլը համեմատական է էլեկտրական դաշտի լարվածությունը՝ PE(E) կախումը գծային է միայն թույլ էլեկտրական դաշտերի համար։ Այդպիսի դաշտում գծային է նաև բևեռային դիէլեկտրիկների բևեռացման վեկտորի կախումը դաշտի լարվածությունից։
Գրականություն
ընդհանուր բնագիտամաթեմատիկական հոսքերի համար / Է© Ղազարյան« Ա. Կիրակոսյան« Գ.Մելիքյան այլք—Եր©։ Էդիթ Պրինտ¦« 2010.—368 էջ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հոծ միջավայրերի էլեկտրադինամիկա
Բոա Էսպերանսա (այլ կիրառումներ)
Բոա Էսպերանսա, կարող է վերաբերել՝
Թեյեր շրջան (Նեբրասկա)
Թեյեր շրջան (Thayer County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.489 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.055 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հեբրոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
Մորին Քոնելի
Մորին Քեթրին Քոնելի-Բրինկեր, ով հայտնի է որպես "Baby Mo", ամերիկացի թենիսիստուհի, որը 1950-ականների սկզբին ինը խոշոր սինգլների տիտղոսներ էր նվաճել։ 1953 թվականին նա դարձավ առաջին կինը, ով հաղթեց «Մեծ սաղավարտի» մրցաշարում (բոլոր չորս խոշոր մրցաշարերը մեկ օրացուցային տարվա ընթացքում)։ Նա նաեւ պատմության մեջ միակ թենիսիստուհին էր, ով նվաճել է տիտղոսը՝ առանց նստաշրջանը պարտվելու բոլոր չորս խոշոր առաջնություներում։ Հաջորդ տարի՝ 1954 թվականի հուլսին, ձավարության ժամանակ դժբախտ պատահարի հետեւանքով նա լրջորեն վնասեց աջ ոտքը եւ ավարտեց իր թենիսի կարիերան 19 տարեկանում։ Նա մահացավ ձվարանի քաղցկեղից 34 տարեկան հասակում։