cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վաղարշակ Առուստամյան
Վաղարշակ Շափաղաթի Առուստամյան, հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Վաղարշակ Առուստամյանը ծնվել է 1914 թվականին, Գորիսի շրջանի Տեղ գյուղում։ 1931 թվականին ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը, 9 տարի պատմություն է դասավանդել Հալիձոր, Խնձորեսկ, Խնածախ գյուղերի դպրոցներում։ 1939 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1939 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, ծառայել է 417-րդ գնդում Թեոդոսիա քաղաքում։ 1940 թվականին ընտրվում է գնդի կուսբյուրոյի քարտուղար։ 1941 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին մասնակցել է Կերչ-Թեոդոսիա ծովափնյա տարածքների, ապա Օդեսայի պաշտպանությանը։ Վիրավորվել է Կերչի համար մղված մարտերից մեկում։ Ավարտել է Օդեսայի ռազմաքաղաքական կարճատև դասընթացը, նշանակվել 219-րդ դիվիզիայի 710-րդ գնդում վաշտի, հետագայում գումարտակի հրամանատար։ Ավագ լեյտենանտ Վաղարշակ Առուստամյանը մասնակցել է Ստալինգրադում գերմանական զորքերի ջախջախմանը, նրա գումարտակի մասին գրվել է դիվիզիայի մարտական թերթում։ Վորոնեժի մարզի ռազմական գրոհներից մեկում ծանր վիրավորվել է։ Զորացրվել է որպես հաշմանդամ ։
Պատերազմից հետո Առուստամյանն աշխատել է դպրոցի տնօրեն և շրջխորհրդի կուլտուրայի բաժնի վարիչ ։
Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», Խիզախության համար և մի քանի մարտական ու հոբելյանական մեդալներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խիզախության համար մեդալակիրներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Ակիմովսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոբագաչանսկի շրջան)
Ակիմովսկի գյուղական խորհուրդ  (Якимівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկոբագաչևսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ակիմովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1220 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 45,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,90 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1058)
Ժողովածու (1058), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1058 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում, ենթադրաբար Երևանում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,7x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 83 թերթից։ Գրված է, միասյուն, նոտրգրով։ Ունի 22-25 տող։ Կազմը` ստվարաթուղթ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռեֆուխիո շրջան (Տեխաս)
Ռեֆուխիո շրջան (Refugio County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.994 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.828 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռեֆուջիո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1836 թ.։
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Սուդոստ (գետ)
Սուդոստ (Судость), գետ Ռուսաստանում, Ուկրաինայում (Բրյանսկի մարզ, Չերնիգովսկի մարզ)։
Աշխարհագրություն
Սուդոստ գետը սկիզբ է առնում Միջինռուսական բարձրավայրից և թափվում է Դեսնա։ Գետը պատկանում է Սև ծովի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում աջից՝ Բոյնյա, Բրիկովկա, Վաբլյա, Վարա, Գորոդոկ, Գրեմյաչ, Դերեվենիե, Դրակովկա, Կալինովկա, Կոստա, Պյոս, Ռոշ, Սախարովկա, Սերեբրյանկա, Ուսա, Խոլոպեց, ձախից՝ Վյունովկա, Կոլբասովկա, Կրուպեց, Նետխար, Պոլոտինյա, Պոնիկովկա, Պոնուրկա, Պոպերեչնյա, Ռամասուխա, Ռժավկա, Ռևեն, Ռոժոկ։
Հիդրոգրաֆիա
Սուդոստ գետի երկարությունը կազմում է 208 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 5850 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 18, 9 մ3։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գետեր
Դիևո (գյուղ, Ռամեշկովսկի շրջան)
Դիևո (Диево), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռամեշկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 179 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռամեշկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հող (երաժշտական նախագիծ)
Պատմություն
Հող անունն ասոցացվում է Հայաստանի և հայոց հողերի հետ։ Հեղինակի հավաստմամբ յուրաքանչյուր ստեղծագործություն իր մեջ կրում է որոշակի հաղորդագրություն, որն արտացոլված է վերնագրերում։ Վերջիններս խորհրդանշում են Հայոց պատմության անցյալի և ներկայի թերևս ամենախոցելի դրվագները` Մեծ Եղեռն ը և մերօրյա արտագաղթը։ Այս մասին ի լուր աշխարհի բարձրաձայնում է հենց ինքը` հայրենի հողը։
Սկավառակագրություն
Ալբոմներից չորսը՝ Խոնավ, Անմշակ, Վար, Արտևոր կազմում են մեկ իմաստային ամբողջություն, որոնցից յուրաքանչյուրը նախորդի տրամաբանական շարունակությունն է։ 2017 թ. նոյեմբերին թողարկվեց Հողի թվով հինգերորդ ալբոմը՝ «Նիհիլ» -ը։ Ի տարբերություն նախորդ չորսի «Նիհիլ» -ը կրում է գլոբալ իմաստային արժեք։
Խոնավ (2016)
Առաջին ալբոմը` «Խոնավ»-ը (Հոկտեմբեր 22, 2016) խորհրդանշում է դեռևս 20-րդ դարի սկզբին՝ ողբից և լացից խոնավացած հայոց հողերը, միաժամանակ հողի նպաստավոր խոնավությունը նոր կյանքի համար։
Անմշակ(2017)
«Անմշակ»-ը (Հունվար 10, 2017) խորհրդանշում է անմշակ, լքված, անտեր ու տիրակալ հողերը և ահազանգում մերօրյա արտագաղթի մասին։
Վար (2017)
«Վար»-ը (Մարտ 25, 2017) խորհրդանշում է վերադարձի հույսը, նոր կերտվող ապագան, աճելու և նորից բազմանալու ակնկալիքը։
Արտևոր(2017)
«Արտևոր»-ն (Մայիս 19, 2017) ավետում է վերածնունդը, վերադարձը, համախմբումը, արարումը և ազգի` նորից իր հողերին տեր կանգնելու գաղափարը։
Արտևորի յուրաքանչյուր ստեղծագործությունը ներկայացնող գյուղատնտեսական գործիք խորհրդանշում է ազգի աշխատասիրությունը, ստեղծելու, արարելու ջանքն ու եռանդը, պայքարելու և երբեք չհանձնվելու կամքը։
Նիհիլ (2017)
«Նիհիլ» -ը (Նոյեմբեր 3, 2017) Հողի թվով հինգերորդ թվային ալբոմն է Թամարա Խուբլարյանի մասնակցությամբ։
Բանջար(2018)
«Բանջար»-ն (Փետրվար 11, 2018) ահազանգում է Հայաստանում բնապահպանական խնդիրների՝ Թեղուտի, Ամուլսարի և այլ հանքերի շահագործման արդյունքում վտանգնված բնության մասին, որի մի մասն են կազմում սինձը, սիբեխը, թելուկը և այլ բանջարատեսակներ։
= Աղբյուրներ =
= Արտաքին Հղումներ =
__ԱՌԱՆՑ_ԲԱԺՆԻ_ԽՄԲԱԳՐՄԱՆ__ __INDEX__
Կատեգորիա:Հող Կատեգորիա:Ազգային երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Էլեկտրոնային երաժշտության ենթաոճեր
Նելենի (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)
Նելենի (Нелени), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նելենի գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրեն Պետրոսյան (քաղաքական գործիչ)
Կրթություն
2004-2008թթ. Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտ, (թենիս) մարզիչ մանկավարժի որակավորում (բակալավրի աստիճան)
2009-2013թթ. Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, կառավարում (բակալավրի աստիճան)
2011-2013թթ. ՀՀ Պետական կառավարման ակադեմիա, քաղաքական կառավարում և վերլուծություն (Քաղաքագիտության մագիստրոսի կոչում)
2013-2016թթ. Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, պետական և մունիցիպալ կառավարում (մագիստրոսի կոչում)
Ավարտել է ՀՀ Պետական կառավարման ակադեմիայի ասպիրանտուրան, գիտական հետազոտության թեման՝ «Քաղաքական էլիտայի կերպափոխման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում»։
Միջազգային դասընթացներ
2013թ. - Օքսֆորդի համալսարան, քաղաքական առաջնորդության դասըթացներ (Մեծ Բրիտանիա)
2016թ. - «Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և զարգացման հեռանկարները ՀՀ համար» դասընթաց (Չինաստան, Շանհայ)
2016թ. - Օթզենհաուսենի Եվրոպական ակադեմիայի քաղաքական դասընթացներ (What’s up, Europe), (Գերմանիա, Օթզենհաուսեն)
2018թ. – Եվրոպայի խարհրդի Քաղաքական դասընթացների դպրոցների ասոցացիա և Ստոկհոլմի անցումային տնտեսության ինստիտուտ – SAPERE AUDE, ազատություն և պատասխանատվություն (Շվեդիա, Ստոկհոլմ)
2018թ. – Եվրոպայի խորհրդի Քաղաքական դասընթացների դպրոցների ասոցացիա և Հունաստանի Քաղաքական դասընթացների քաղաքացիական դպրոց (Հունաստան, Սալոնիկ)
Գործունեություն
2014-2016 թթ. Հայաստանի տրանսպորտի և կապի նախարարություն (Կապի և տեղեկատվայնացման վարչության պետ)։
2016 թ․-ից դասախոսում է Հայաստանի պետական կառավարման ակադեմիայում։
Բազմաթիվ գիտական հոդվածների հեղինակ է։
Հասարակական-քաղաքական գործունեություն
2019 թ․ «Ժողովրդավարական համախմբում» քաղաքական նախաձեռնության համահիմնադիր։
2021 թ․ փետրվարի 27-ից «Ժողովրդավարական համախմբում» կուսակցության նախագահ
Մարզական գործունեություն
Սուրեն Պետրոսյանը 1997-2007 թթ․ մարզվել է թենիսով, զբաղվում է լեռնագնացությամբ, 2012 թ․, բարձրացել է Էլբրուսը (4741 մետր), 2013 թ․ Մոնբլան (4969 մետր) , 2016 թ․ Մաթերհորն (4478 մետր), 2017 թ․ Այգեր (3967 մետր), 2017 թ․ Մասիս (5165 մետր)։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Լաուրա Հովհաննիսյան
Լաուրա Սարիբեկի Հովհաննիսյան, հայ սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1972)։
Պերեկոպ (գյուղ, Վալկիի շրջան)
Պերեկոպ (Перекіп), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1643 թվականին։
Լաուրա Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Լաուրա Հովհաննիսյանը ծնվել է 1924 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1947 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1972-1999 թվականներին եղել է Սրտաբանության ԳՀԻ կլինիկալաբորատոր բաժնի վարիչ, 1997 թվականից դասավանդել է «Ուրարտու» համալսարանում։ 1952-1979 թվականներին եղել է ՀՀ սրտաբանների ընկերակցության անդամ։
Պերեկոպ (գյուղ, Վալկիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պերեկոպ գյուղում բնակվում էր 629 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 39,93 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,75 մարդ/կմ²։
Լաուրա Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Սրտամկանի և փականների վնասվածքների կլինիկաֆունկցիոնալ և կլինիկամորֆոլոգիական հետազոտման հիման վրա զարգացրել է նոր ֆունկցիոնալ ուղղություն և առաջարկել բեռնվածության թեստերի նոր գնահատում` սրտի փականների վնասվածքների ժամանակ ներսրտային հեմոդինամիկայի փոփոխման հայտնաբերման նպատակով ։ Առաջարկել և կիրառել է կենսամաթեմատիկական բանաձև՝ վիրահատության և հետվիրահատական շրջաններում սրտի ախտահարման բնույթը և հիվանդի վիճակը ճշտելու համար ։
Պերեկոպ (գյուղ, Վալկիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1643 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լաուրա Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Հեղինակ է 180 գիտական աշխատանքների և 3 մենագրության ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ
Միչայու (գետ)
Միչայու  (Мичаю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է ԲԱՌ գետի աջ ափից 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 5 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կասպիական մարզ
Կասպիական մարզ (Каспийская область), Ցարական Ռուսաստանի մարզերից մեկը Հարավային Կովկասի արևելյան մասում 1840-1846 թվականներին։ Արևմուտքում սահմանակից էր Վրացա-Իմերեթական նահանգին և հարավից՝ Պարսկաստանին։ Արևելյան ամբողջ սահմանի երկարությամբ Կասպից ծովն է։
Համապատասխանում է ներկայիս Ադրբեջանական հանրապետության արևելյան հատվածին՝ ներառելով Թալիշստանը, Դաղստանի հարավին, Հայաստանի Սյունիքի մարզին ու Արցախի Հանրապետությանը։
Վարչական կենտրոնը Շամախի քաղաքն էր։ Այլ խոշոր քաղաքներ էին Շուշին և Բաքուն։ Նախքան 1840 թվականը Կասպիական մարզի տարածքում գավառի կարգավիճակով պահպանվել էին Հյուսիսային Իրանի հետևյալ խանությունները՝ Բաքվի, Թալիշի, Շամախու, Շիրվանի, Ղուբայի և Ջավադի, Ղարաբաղի։
Պատմություն
Ռուսաստանի ընդարձակումը դեպի հարավ տեղի է ունեցել Շահական Պարսկաստանի և Սուլթանական Թուրքիայի դեմ պայքարելով։ 1813 թվականին ավարտվեց ռուս-պարսկական առաջին պատերազմը։ Հոկտեմբերի 10-ին Ղարաբաղի Գյուլիստան գյուղում կնքվեց հաշտության պայմանագիր, որով Իրանի շահը ճանաչեց Արևելյան Անդրկովկասի միացումը Ռուսական կայսրությանը։ Այն հաստատվեց, երբ 1828 թվականին ավարտվեց ռուս-պարսկական երկրորդ պատերազմը և փետրվարի 21-ին Թուրքմենչայում կնքվեց նոր պայմանագիր։ 1829 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմով ձևավորվեց Անդրկովկասի հիմնական տարածքը, որը շարունակում էր կառավարվել նախկին վարչաքաղաքական միավորների նման։
Անդրկովկասի վարչական բաժանման մասին օրենքը ընդունվել է 1840 թվականին։ Նիկոլայ I Ռոմանով կայսեր հրամանով ամբողջ Անդրկովկասը բաժանվեց վարչատարածքային երկու միավորի. Վրացա-Իմերեթական նահանգ և Կասպիական մարզ։ Դրանով երկրամասը կիսվեց արևմտյան ու արևելյան հատվածների։ Բաքվի նահանգը մտավ դրանցից երկրորդի կազմի մեջ։
Ցարական կարգերն ամրապնդելու նպատակով 1844 թվականին Կովկասում հիմնվում է փոխարքայություն։ Փոխարքա է նշանակվում փորձված պաշտոնյա Ա. Վորոնցովը։ Անդրկովկասում իր հենարանն ամրապնդելու նպատակով ցարական կառավարությունն ուժեղացրեց հողատեր-կալվածատերերի դիրքերը։ 1846 թվականի դեկտեմբերի 6-ի օրենքի համաձայն Անդրկովկասի խաները, բեկերը եւ մելիքները ճանաչվեցին հողի ժառանգական սեփականատերեր։
1846 թվականին, հաշվի առնելով այն, որ երկրամասի կիսումը երկու մասի հաշվի չի առնում տարածաշրջանի ժողովուրդների մշակութային, պատմական, տնտեսական ու քաղաքական առանձնահատկությունները, Նիկոլայ Ռոմանովը նոր հրաման արձակեց, որով Անդրկովկասը ենթարկվեց վարչական բաժանման։ Ձևավորվեցին Թիֆլիսի, Քութայիսի, Դերբենդի ու Շամախու, ավելի ուշ՝ Երևանի նահանգները։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի պատմություն Կատեգորիա:Արցախի պատմություն Կատեգորիա:Դաղստանի պատմություն Կատեգորիա:Հարավային Կովկաս Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության մարզեր Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում
Հուշագրություն
Հուշագրություն (անգլ.՝ /ˈmemwɑːr/ ; ֆրանսերեն` mémoire: memoria, որ նշանակում է հուշ, հիշողություն), գեղարվեստավավերագրական գրականության ժանր, անցյալի հուշեր՝ շարադրված նկարագրվող իրադարձության ականատեսի կամ մասնակցի կողմից։ Անհատի կյանքում տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին անձնական կամ հանրային հուշերի ամբողջությունն է ։ Նկարագրվող դեպքերը դիտվում են իբրև փաստեր։ Թեպետ պատմականորեն հուշագրությունը համարվել է կենսագրության և ինքնակենսագրության ենթատեսակ, 20-րդ դարի վերջերից ժանրի սահմաններն առավել հստակ դարձան՝ ներկայացնելով առավել նեղ շրջանակ։ Կենսագրությունը և ինքնակենսագրությունը ներկայացնում են մի կյանքի պատմություն ամբողջականորեն, մինչդեռ հուշագրությունը ներկայացնում է մի այնպիսի հատված կյանքից, որը նշանակալի և պատմականորեն վճռորոշ է եղել հեղինակի կյանքում։ Չնայած այս սահմանումներին՝ երբեմն խիստ դժվար է հստակեցնել հուշագրության, ինքնակենսագրութ-յան և վավերագրությունների սահմանները մեր օրերում, երբ ժանրային «հիբրիդները» տարածված երևույթ են։ Հուշագրության հեղինակին կոչում են հուշագրող կամ մեմուարիստ։
Վաղ շրջանի հուշագրություններ
Հուշագրություններ գրվել են դեռևս հնագույն ժամանակներում, ինչպես Հուլիոս Կեսարի «Նոթեր Գալլական պատերազմի մասին» ստեղծագործությունը։ Այստեղ Կեսարը նկարագրում է այն ճակատամարտերը, որ 9 տարի շարունակ տեղի են ունեցել Գալլական պատերազմի ընթացքում։ Նրա երկրորդ հուշագրությունը՝ «Նոթեր քաղաքացիական պատերազմի մասին», մ.թ.ա. 49 և 48 թվականների ընթացքում Գնեոս Պոմպեոսի և Սենատի դեմ ծավալված քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում տեղի ունեցած իրադարձությունների վավերագրությունն է։ Նշանավոր Լիբանիոսը՝ հռետորաբանության ուսուցիչ, ով ապրել է մ.թ. մոտ 314-394 թթ., իր կյանքի հուշագրությունը կազմել է որպես իր հերթական գրական ճառերից մեկը, որ բարձրաձայն պիտի ընթերցվեր առանձնության մեջ։ Այս տեսակ հուշագրությունը կապվում է Հին Հունաստանում և Հռոմում տարածված գաղափարի հետ, որի համաձայն հուշագրությունները նման են «մեմոների» կամ անավարտ ու չհրապարակված գրության հատվածների, որը գրողը կարող է օգտագործել որպես օգնություն՝ հիշելու և ամբողջական դարձնելու կիսատ թողած ստեղծագործությունը։
Ճապոնական հուշագրության վաղ օրինակ է «Սարաշինայի օրագիրը»՝ գրված Հեիյան շրջանում։ Բանաստեղծական օրագրությունը կամ «Նիկկի Բունգակուն» ձևավորվեց այս ժամանակահատվածում։
Միջնադարում Ժոֆրուա Վիլլարդուենը, Ժան դե Ժուանվիլը, Ֆիլիպ դե Կոմմինը գրում էին հուշագրություններ, այն դեպքում, երբ ժանրի մասին խոսվեց և այն սահմանվեց Վերածննդի վերջերին Բլեզ դե Մոնլյուկի և Մարգարիտա դե Վալուայի աշխատանքներով. վերջինս առաջին կին գրողն է, ով իր «Հուշերը» շարադրեց հուշագրության ժամանակակից ոճով ։
Մինչև Լուսավորության դարաշրջանը (17-18-րդ դարեր) հուշագրություններ էին գրում Էնթընի Էշլի-Կուպերը (Շեֆթսբըրիի 1-ին կոմսը), Ֆրանսուա դը Լարոշֆուկոն, Սեն Սիմոն Լուի դե Ռուվրուան. վերջինս իր հուշագրությունը գրեց իր ընտանիքին պատկանող Լա Ֆերտե-Վիդամե դղյակում։ Չնայած Սեն Սիմոն Լուի դե Ռուվրուան համարվում էր պատումի և կերպարստեղծման առումով հմուտ գրող, նրա մահից հետո միայն նրա գործերը դիտվեցին որպես հուշագրություն՝ մեծ հռչակ բերելով նրան ։
Հետագա զարգացում
18-րդ դարի կեսերից մինչև 20-րդ դարի կեսերը հիմնականում հուշագրություններ գրում էին նրանք, ովքեր հայտնի էին իրենց մասնագիտության մեջ ունեցած լուրջ հաջողություններով։ Նրանք գրում էին՝ վավերագրելու և փոխանցելու իրենց փորձը՝ այդպիսով իրենց հանրայնացնելով։ Դրանք հիմնականում քաղաքական գործիչներ և դատական համակարգի ներկայացուցիչներ էին, որոնց հետո ավելացան ռազմական առաջնորդներ և գործարարներ (Ուինսթոն Չերչիլ, Շառլ դը Գոլ, Եկատերինա II): Նրանց շարքում բացառություն է կազմում Հենրի Դեյվիդ Թորոն, որի 1854 թվականի հուշագրությունը՝ «Ուոլդեն կամ կյանքն անտառում», ներկայացնում է երկու տարիների նրա մենավոր կյանքի պատմությունը՝ հասարակութ-յունից հեռու՝ Ուոլդեն լճի ափին կառուցած խրճիթում։
20-րդ դարի հուշագրություններն ասես ժանրի առանձին ենթատեսակ դառնան՝ պատկերելով միայն Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիները։ Այս առումով հայտնի են Էռնստ Յունգերի («Պողպատե ամպրոպների մեջ») և Ֆրեդերիկ Մաննինգսի հուշագրությունները («Her Privates We» ): Նացիստական Գերմանիայի բանտարկությունների վավերագրությունն է Պրիմո Լևիի «Արդյոք սա մա՞րդ է» հուշագրությունը, որը նկարագրում է նրա՝ որպես Իտալիայի ընդդիմադիր շարժման ներկայացուցչի բանտարկությունը, Օսվենցիմի համակենտրոնացման ճամբարում անցկացրած տարիները։ Էլի Վիզելի «Գիշերը» պատմում է Օսվենցիմի, Մոնովիցի և Բուխենվալդի համակենտրոնացման ճամբարներում հեղինակի անցկացրած կյանքը։
Հիշատակելի է նաև Օսիպ Մանդելշտամի կնոջ՝ Նադեժդա Մանդելշտամի հուշագրությունը՝ «Իմ ամուսինը՝ Օսիպ Մանդելշտամը», որը հարուստ տեղեկություն է հաղորդում թե′ Մանդելշտամի ստեղծագործական կյանքի մասին, թե′ ստալինյան ժամանակաշրջանի վերաբերյալ՝ դառնալով աղբյուրագիտական կարևոր նյութ։
Հուշագրությունն այսօր
Վաղ 1990-ականներին հուշագրություններ գրվում էին մեծ հաջողությունների հասած հասարակ մարդկանց կողմից։ Շատ մարդիկ եկան այն գիտակցության, որ իրենց նախնիների և իրենց իսկ պատմությունը գուցե անհետ կորչի, և այն գրառելու անհրաժեշտություն զգացին։ Միևնույն ժամանակ հոգեբանական և այլ հետազություններ ցույց տվեցին, որ իրենց ծագումնաբանության իմացությունն օգնում է մարդկանց գտնել իրենց տեղն աշխարհում, իսկ կյանքի վերանայումը նպաստում է անցյալի հետ համերաշխության հաստատմանը ։ Այս առումով հիշատակելի է հատկապես Ֆեթհիյե Չեթինի և Այշե Գյուլ Ալթընայի «Թոռներ» գիրքը, որի շնորհիվ շատ թուրքեր իմացան իրենց հայկական ծագման մասին ։
21-րդ դարի առաջին տասնամյակին ոչ թանկ թվային գրքերի ի հայտ գալով ժանրը կտրուկ զարգացում ապրեց։ Լայն տարածում գտան այն հուշագրությունները, որոնք նկարագրում էին որևէ ընտանիքի պատմություն (դա համարվում էր անձնական և ընտանեկան պարտավորվածություն), իսկ հուշագրությունը՝ որպես գրական ժանր և պատմական փաստաթուղթ, զիջեց իր դիրքերը ։
Նոր ժամանակների հուշագրության սկզբնավորման շրջանում Ամհերսթում (Մասաչուսեթս) ձևավորվեց Անձնական պատմաբանների ասոցիացիան (Association of Personal Historians - APH) որպես միջազգային միություն այնպիսի մասնագետների, ովքեր օգնում են անհատներին, ընտանիքներին և կազմակերպություններին իրենց կյանքի պատմությունը վավերագրելու հարցում՝ հատկապես նախընտրելի արխիվային ձևաչափով ։
Ժողովածուներ
Ականատեսների կողմից նկարագրվող պատմության հանդեպ հետաքրքրության մեծ աճի հետ կապված՝ որոշ կազմակերպություններ համագործակցում են հմուտ հուշագրողների հետ, ովքեր վերջնական տեսքի են բերում շարադրանքը, կազմում հուշագրությունների ժողովածուներ։ «Վետերանների պատմություն» նախագիծը, օրինակ, ամբողջացնում, կազմում է այն մարդկանց հուշագրությունները, ովքեր ծառայել են ԱՄՆ զինված ուժերում, հատկապես նրանցը, ովքեր կռվել են վճռական մարտերում և աչքի ընկել սխրագործություններով ։
Հուշագրությունը հայ գրականության մեջ
Հայ գրականության մեջ ևս շատ են գրվել հուշագրություններ։ Ժանրային առումով հուշագրությանը մոտ ստեղծագործություններ հայտնի են դեռևս 5-րդ դարի հայ գրականությունից (ժամանակագրություն, վարքագրություն և այլն)։ Հուշագրական են Կորյունի «Վարք Մաշտոցի», Եղիշեի «Վասն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին» երկերը։ Հայ հուշագրական գրականության դասական նմուշներ են Պերճ Պռոշյանի «Հուշիկներ», Ղազարոս Աղայանի «Իմ կյանքի գլխավոր դեպքերը» գրքերը։ Նոր շրջանի հայ գրակականության մեջ հուշագրական բնույթ ունեն Վահրամ Փափազյանի «Հետադարձ հայացք» և «Սրտիս պարտքը» երկերը, Գարեգին Բեսի «Հուշանովելները», Նվարդ Թումանյանի հուշերը Հովհաննես Թումանյանի մասին և այլն։
Հուշագրության տարատեսակներ են ինքնակենսագրությունը (Ստեփան Զորյան, «Մի կյանքի պատմություն») և ճանապարհորդական նոթերը (Սիլվա Կապուտիկյան, «Քարավանները դեռ քայլում են»)։ Ինքնակենսագրական, հուշագրական բնույթի են Գուրգեն Մահարու «Մանկություն», «Պատանեկություն», «Երիտասարդության սեմին», անավարտ «Երիտասարդություն», «Ծաղկած փշալարեր», «Այրվող այգեստաններ» ստեղծագործությունները։ Շատ հուշագրություններ ունեն աղբյուրագիտական նշանակություն (Շիրվանզադե, «Կյանքի բովից»)։
Տես նաև
Օրագիր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ակնարկային ժանրեր Կատեգորիա:Հուշագրություններ Կատեգորիա:Գրքեր Կատեգորիա:Գրականություն Կատեգորիա:Գրական ժանրեր
Պիանելո դել Լարիո
Պիանելո դել Լարիո (Pianello del Lario), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1029 մարդ, խտությունը՝ 114 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0344։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռոբերտս շրջան (Տեխաս)
Ռոբերտս շրջան (Roberts County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.393 կմ² է, բնակչությունը՝ 887 մարդ (2000 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մայամի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1876 թվականին։
Ալիսան հայելիների աշխարհում
«Ալիսան հայելիների աշխարհում» (Alice Through the Looking Glass), ռեժիսոր Ջեյմս Բոբինի, սցենարիստ Լինդա Վուլվերթոնի և պրոդյուսեր Թիմ Բարթոնի ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմ, որը նկարահանվել է Լուիս Քերոլի համանուն վեպի հիման վրա։ «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» ֆիլմի շարունակությունն է։ Դերերը կատարել են Միա Վասիկովսկան, Էնդրյու Սքոթը, Ջոնի Դեփը, Հելենա Բոնեմ Քարթերը, Էն Հեթուեյը և Սաշա Բարոն Կոենը։ Պրեմիերան Ռուսաստանում կայացել է 2016 թվականի մայիսի 26-ին, ԱՄՆ-ում՝ 2016 թվականի մայիսի 27-ին ։ Ֆիլմը նվիրված է Ալան Ռիքմանի հիշատակին, որում նա խաղացել է իր վերջին՝ Աբսոլեմա թիթեռի դերը ։
Սյուժե
Ահարկու փոթորիկ։ «Հրաշք» անունով մի նավ, որի նավապետն է Ալիսա Քինգսլին, հեռանում է ծովահեններից։ Խաբեբայական ճանապարհով Ալիսան ստիպում է թշնամական նավերին ծանծաղուտ ընկնել, և հրամայում է ուղղություն վերցնել դեպի Լոնդոն։ Տուն վերադառնալով՝ նա Ջեյմս Հարկորտից իմանում է լորդ Էսկոտի՝ Հեմիշի հոր մահվան մասին, որն ուզում էր ամուսնանալ Ալիսայի հետ։
Այդ նույն երեկոյան նրանք ժամանում են պարահանդես, և Ալիսան իմանում է, որ իր մայրը՝ Հելենը վաճառել է իր նախկին ամուսնու՝ Չարլզի ընկերության 10%-ը։ Ալիսան կշտամբում է իր մորը նրա անխոհեմ արարքի համար և պատմում մորը այն բանի մասին, որ միշտ ուզում էր ճանապարհորդել իր սեփական նավով։ Նա փախչում է պարտեզ, որտեղ հանդիպում է իր հին ընկեր, նախկինում՝ թրթուր, իսկ ներկայումս՝ Աբսոլեմա թիթեռին։ Ալիսան անցնում է հայելու միջով և հայտնվում Հրաշքների աշխարհում։
Նա ընկնում է երկնքից և հայտնվում Սպիտակ թագուհու և իր ընկերների դղյակի առջև, ովքեր, ինչպես պարզվում է, սպասում էին նրան։ Նրանք պատմում են նրան, որ Գլխարկագործը, զբոսնելով Տումտում անտառի թավուտներում, գտել է իր առաջին թղթե գլխարկը, որը նա ժամանակին նվիրել էր իր հորը՝ Զանիկ Ցելինդրին, և տարիներ շարունակ մտածում էր, որ հայրը այն նետել է։ Այժմ Թարրանտ Ցելինդրը հուսհատված մտածում է, որ իր հարազատները մինչ օրս կենդանի են, և ուզում է գտնել նրանց։
Ժողովածու (930)
Ժողովածու (930), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 930 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1767 թվականին Վարդան Աստապատցի գրիչի կողմից, Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.1X16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 280 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 224բ, 276ա ։
Ալիսան հայելիների աշխարհում
Սյուժե
Ժամանակը ոչ միայն ուշադիր հետևում է երկրի բոլոր բնակիչներին, այլ նաև որոշում, թե ում կյանքի ժամկետն է սպառվում։ Նա «Ստորերկրյա հանգուցյալ քաղաքացիների» դահլիճում կախում է փակված ժամացույցներ, որոնք ցույց են տալիս յուրաքանչյուր բնակչի կյանքի ժամկետը։ Ժամանակը նկատում է Ալիսային և հարցնում, թե ինչի համար է նա ժամանել իր դղյակ։ Ալիսան խնդրում է նրանից Խրոնոսֆերան, որպեսզի փրկի Գլխարկագործին, բայց ժամանակը մերժում է Ալիսայի խնդրանքը։ Խրոնոսֆերան պետք էր նաև Կարմիր Թագուհուն, ով ուզում է վռեժ առնել իր կրտսեր քրոջից։ Դղյակից հեռանալով, Ալիսան գողանում է Խրոնոսֆերան և հեռանում, իսկ Իրացիբետան հրամայում է Ժամանակին փնտրել ու հետ բերել նրան Խրոնոսֆերան։
Ժողովածու (930)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալիսան հայելիների աշխարհում
Սյուժե
Ճանապարհորդելով Ժամանակի օվկիանոսով՝ Ալիսան հայտնվում է Մրամորեալյան քույրերի թագադրման օրը, որտեղ նկատում է երիտասարդ Գլխարկագործին։ Արարողության ժամանակ, Գլխակագործը ամբողջ դահլիճին ստիպում է ծիծաղել Իրացիբետայով և վերջինիս մեծ գլխով, և ի պատասխան այդ ծաղրանքին Իրացիբետան խոստանում է, որ նրանք բոլորը պատասխան կտան դրա համար։ Իրացիբետայի հայրը զրկում է նրան գահ բարձրանալու իրավունքից, վերջինիս մահից հետո։ Զանիկ Ցելինդրը ասում է իր որդին, որ միշտ ստիպում է իրեն ամաչել բոլորի առջև, և Թարրանտը հեռանում է։ Ալիսան ուզում է կանգնեցնել նրան, նախազգուշացնելով, որ նա (այսինքն Թարրրանտը) ապագայում կարող է կորցնել իր հարազատներին, ոչինչ չանելով նրանց փրկության համար, բայց միևնույն է Գլխարկագործը հեռանում է։
Դղյակում Միրանան ներողություն է խնդրում Գլխարկագործի ընտանիքից և հիշեցնում այն օրը, երբ երեկոյան ժամը վեցին Իրացիբետան փախչելով դղյակից ընկել և գլուխը հարվածել է հրապարակում գտնվող արձանին, և այդ օրվանից քույրերի միջև վեճեր են առաջանում։ Ալիսան ուղևորվում է հենց այդ օրը, կանխելու համար Իրացիբետայի հարվածը ժամացույցին։ Ալիսան հանդիպում է փոքրիկ Գլխարկագործին, և նա նրան հրավիրում է իրենց տուն, նրա համար գլխարկ կարելու համար։ Թղթե գլխարկը, որը Թարրանտն էր գործել, հորը դուր չեկավ և նա այն դեն նետեց։ Ալիսան շտապում է դեպի այն վայրը, որտեղ որ պետք է հայտնվեր Իրացիբետան։
Մինչդեռ դղյակում Միրանան, չնայած մոր արգելքի, վերցնում է թխվածքի մնացորդներն ու վազում իր սենյակ գաղտնի ուտելու դրանք։ Մի քանի փշրանքներ ընկնում են գետնին, և նա հավաքում է դրանք և լցնում իր քրոջ անկողնու տակ։ Նրանք վիճում են, և Միրանան ամբողջովին հերքում է իր մեղքը, իսկ Իրացիբետան պատիժ է ստանում և փախչում տնից։ Ալիսան փորձում է նախազգուշացնել նրան իր ճակատագրական հարվածի մասին, բայց միևնույն է Իրացիբետան սայթաքում է և ընկնում, հարվածելով գլուխը արձանին, ինչի արդյունքում նրա գլուխը սաստիկ ուռչում է։
Ժամանակը փորձում է պարզել Գլխարկագործից, Սոնիից և Նապաստակից Ալիսայի գտնվելու վայրը, բայց նրանք միայն ծաղրում են նրան։ Ժամանակը գտնում է Ալիսային հետ է պահանջում իր Խրոնոսֆերան, բայց նա անցնում է հայելու միջով և հայտնվում հոգեբուժական հիվանդանոցում, որտեղ նրա մայրը ասում է, որ արել է դա միայն բարի նպատակներով։ Ալիսան փախչում և հայտնվում է այն Սարսափելի օրը, որտեղ հասկանում է, որ Գլխարկագործի ընտանիքը իսկապես կենդանի է։ Ուղղակի Իրացիբետան նրանց գերի է վերցրել։
Ալիսան վերադառնում է իր Հրաշքների աշխարհ գալու օրը, սակայն գտնում է Գլխարկագործին գրեթե մահացած և ասում է նրան, որ նրա հարազատները կենդանի են և նրանց հնարավոր է գտնել։ Գլխարկագործը վերակենդանանում է և Ալիսայի հետ միասին ուղևորվում Կարմիր թագուհու մոտ, գտնելու համար իր ընտանիքը։ Արդյունքում նրանց գտնում են փոքրացված վիճակում և մրջյունների համար նախատեսված փոքրիկ տնակում։ Իրացիբետան խլում է Խրոնոսֆերան Ալիսայից, մինչ այդ ձերբակալելով Ժամանակին, և տանում իր հետ Միրանային այն օրը, երբ նրա քույրը չկարողացավ խոստովանել իր մեղքը, չնայած նրան, որ Ժամանակը զգուշացրեց Իրացիբետային, որ եթե նա հանդիպի իր նախատիպին մանուկ տարիքում, ամբողջ աշխարհը կփլուզվի։
Այնուամենայնիվ նույնիսկ անցյալում Միրանան չի կարողանում ճշմարտությունն ասել, և Իրացիբետան ներխուժում է սենյակ, որտեղ հանդիպում է իր նախատիպի հետ։ Ամեն ինչ սկսում է քարանալ։ Գլխարկագործն ու Ալիսան վերցնում են Սպիտակ Թագուհուն և ճամփորդում Ժամանակի Օվկիանոսով, տեղափոխվելով ներկա, և ուղևորվում են Ժամանակի դղյակ։ Շուրջբոլորը քարանում է, և Ժամանակը փորձում է օգնել Ալիսային ժամանակին տեղ հասցնել Խրոնոսֆերան, բայց նա նույնպես քարանում է։ Խրոնոսֆերայի և ժամանակի միջև վերականգնվում է կապը, և ամեն ինչ իր տեղն է վերադառնում։ Միրանան ներողություն է խնդրում Իրացիբետայից և նրանք վերջապես հաշտվում են։
Ալիսան ներողություն է խնդրում Ժամանակից և տալիս է նրան իր հոր ժամացույցը, որը վաղուց չի աշխատում, բայց նա պահում էր այն որպես հիշատակ։ Գլխարկագործի ընտանիքը վերադառնում է նախկին կյանքին, և Զանիկ Ցելինդրը իր խոսքերի համար ներողություն է խնդրում Թարրանտից։ Ալիսան հեռանում է Հրաշքների աշխարհից, բայց Գլխարկագործը ասում է նրան, որ նրանք դեռ կհանդիպեն։ Էսկոտների տուն վերադառնալով նա խնդրում է միսս Քինգսլիին ստորագրել փաստաթղթերը, ասելով, որ նավը՝ իր երազանքն է, իսկ մայրը մի հատ։ Հեմիշ Էսկոտը ծաղրում է նրանց, իսկ Հելենը ասում է, որ ուրախ է, որ իր աղջիկը չի ամուսնացել նրա հետ, և պատռում է պայամնագիրը, հայտնելով, որ նրանք Ալիսայի հետ կապրեն այնպես, ինչպես որ կցանականան։ Ալիսան բացում է իր սեփական «Քինգսլի» ընկերությունը և շարունակում իր ճամփորդությունները իր մոր հետ միասին։
Արտադրություն
2012 թվականի դեկտեմբերիբ 7-ին «Variety» լրագրում հայտնվեց ինֆորմացիա՝ «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» ֆիլմի մշակման մասին ։ 2013 թվականի մայիսի 31-ին «Disney» ստուդիան առաջարկեց Ջեյմս Բոբինին դառնալ «Alice in Wonderland: Into the Looking Glass» ֆիլմի ռեժիսոր ։
2013 թվականի հուլիսին հայտնի դարձավ, որ Ջոնի Դեփը կշարունակի Գլխարկագործի դերը ։ Այդ նույն տարվա նոյեմբերին հայտնվեց ինֆորմացիա, որ Միա Վասիկովսկայան Ալիսայի դերի համար արդեն պայմանագիր է ստորագրել ։
Նոյեմբերի 22-ին հայտարարվեց, որ ֆիլմի թրեյլերը կհայտնվի էկրաններին 2016 թվականի մայիսի 27-ին և որ ռեժիսորը կլինի՝ Ջեյմս Բոբինը. 2014 թվականի հունվարի 21-ին ֆիլմը վերանվանվեց՝ «Alice in Wonderland: Through the Looking Glass» : 2014 թվականի հունվարի 21-ին Սաշա Բարոն Կոենը միացավ ֆիլմի դերասանական կազմին։ Նա կդերակատարի գլխավոր հերոսներից մեկին՝ Ժամանակին ։ 2014 թվականի մարտին հաստատվեց, որ Հելենա Բոնեմ Քարթերը շարունակելու է Կարմիր Թագուհու դերը ։ 2014 թվականի մայիսին Րիս Իվանսը լրացրեց ֆիլմի դերասանների շարքը։ Նա կդերակատարի Խենթ Գլխարկագործի հորը՝ Զանիկ Ցելինդրին ։
Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումները սկսվել են 2014 թվականի օգոստոսի 4-ին Shepperton Studios ստուդիայում ։ Այդ նույն տարվա օգոստոսին, նկարահանումներն անցնում էին Գլոստեր քաղաքի նավանորոգարաններում, և արդյունքում ֆիլմի համար օգտագործվել են՝ «Kathleen and May», «Irene», «Excelsior» և «Earl of Pembroke» 4 պատմական նավերը։ «Earl of Pembroke» նավը հատուկ ֆիլմի համար վերանվանվեց «The Wonder»    : Հիմնական նկարահանումներն ավարտվել են 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ։ Համակցված կինոնկարահանումների արտադրությունն ու ֆիլմի ձևակերպությունն ավարտվել է 2015 թվականի հունվարի 26-ին։
Պրեմիերա
Ֆիլմի պրեմիերան Լոնդոնում կայացավ 2016 թվականի մայիսի 10-ին, իսկ մայիսի 27-ին ֆիլմը հայտնվեց ԱՄՆ-ի կինոթատրոնների էկրաններին ։
Երաժշտություն
Ֆիլմի սաունդթրեքը, գրված՝ Դենի Էլֆմանի կողմից, թողարկվել է վաճառքի, ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերայի օրը։
Քննադատություն
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից, հիմնականում բացասական արձագանքներ ստացավ։ Rotten Tomatoes կայքի խմբագիրը, ֆիլմին տվեց 30%, 215 կայքերի տված գնահատականների հիման վրա, 10 միավորից տալով 4,6 միջին գնահատական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ալբոմներ Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կենդանի դերասանների և անիմացիայի համատեղությամբ Կատեգորիա:Ֆիլմեր ժամանակի ճանապարհորդությունների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Դենի Էլֆմանի Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Թիմ Բարթոնի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր
Յասնայա Պոլյանա (գյուղ, Մոսկալենսկի շրջան)
Յասնայա Պոլյանա (Ясная Поляна), գյուղ Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Մոսկալենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Մոսկալենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արկանիս
Արկանիս (Işınlı, Arkanis)), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին արդեն քրդաբնակ էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (4251)
Ժողովածու (4251), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4251 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դար ենթադրաբար Ստեփանոս գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13×9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 224 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 23ա (ծածկագիր), 129ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լե Մյուժուլ
Լե Մյուժուլ (Les Mujouls), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր գավառի Գրաս շրջանի Գրաս 1 կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սենտ Օբան լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Բալակլեևսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոբագաչանսկի շրջան)
Բալակլեևսկի գյուղական խորհուրդ  (Балакліївська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկոբագաչևսկի շրջանում ։
Լե Մյուժուլ
Կոմունայի տարածքը կազմում է 14.55 կմ², բնակչությունը՝ 56 մարդ (2006) նվազման միտումով։ 41 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 2.8 մարդ/կմ²։
Բալակլեևսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոբագաչանսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բալակլեևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 715 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 39,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,03 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Լե Մյուժուլ
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2001 թվականին կազմել է 42 մարդ, 2012 թվականին՝ 41 մարդ.
Բալակլեևսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոբագաչանսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լե Մյուժուլ
Բնակչություն
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Միքայել Փորթուգալ
Միքայել Փորթուգալ, հայ հասարակական գործիչ, բանասեր–հայագետ։
Կենսագրություն
1858 թվականին ավարտել է Փարիզի Մուրադյան վարժարանը, որտեղ նրան դասավանդել են Գ․ Այվազովսկին, Ղ. Ալիշանը և այլք։ Կրետեում ու Թուրքիայում վարել է զանազան պետական պաշտոններ (թարգմանիչ, մաքսատան վերատեսուչ, ելևմտից խորհրդական, սուլթանի անձնական գանձի նախարար և այլն)։ Հրատարակության է պատրաստել Եղիշեի «[[Վարդանի և հայոց պատերազմի մասին» երկի գրաբար բնագիրը, որին ուղեկցում են հեղինակի ու դստեր՝ Աշխեն Փորթուգալի, առաջաբանը, Փ․ Մ․ Փաշաի ծանոթագրությունները՝ նվիրված Եղիշեին և նրա երկի տպագրություններին ու թարգմանություններին, Հայաստանի վիճակին, պարսկերենին, պարսից կրոնին, Կովկասի պատմական աշխարհագրությանը։ Հեղինակն իր «Եղիշեի վարդապետի վասն Վարդանայ և Հայոց պատերազմի և քննադատութիւնք Միքայել Փաշայի Փորթուգալ» (1903) քննական ուսումնասիրությունում հատուկ ուշադրություն է դարձրել Վասակ Սյունու պատմական դերի գնահատմանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ հայագետներ
Սարալանջ (Լոռու մարզ)
'Սարալանջ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակ համայնքում ։
Տիմ (գետ)
Տիմ (Тымь), գետ Ռուսաստանում (Սախալինի մարզ)։
Սարալանջ (Լոռու մարզ)
Մարզկենտրոն Վանաձորից հեռու է 31 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գյուղը գտնվում է Փամբակ գետի ձախ կողմում՝ ծովի մակերևույթից 1800 մ բարձրության վրա։ Վերանվանվել է Սարալանջ 1946 թ. ապրիլի 26-ին ։
Տիմ (գետ)
Աշխարհագրություն
Տիմ գետը սկիզբ է առնում Լոպագինա լեռ (Արևելասախալինյան լեռներ)ից և թափվում է Նիյսկի ծոց, Օխոտի ծով։ Գետը պատկանում է Խաղաղ օվկիանոսի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում աջից՝ Պիլենգա, Պարկատա, Իմչին, Ուսկովո, ձախից՝ Նիշ, Չաչմա, Փոքր Տիմ (Կորչյովկա), Ալեքսանդրովկա, Կրասնայա։
Հիդրոգրաֆիա
Տիմ գետի երկարությունը կազմում է 330 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 7850 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 89 մ3։
Սարալանջ (Լոռու մարզ)
Գյուղը հիմնադրվել է 1831 թ.։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1750 մ բարձրության վրա։ Սարալանջ գյուղը տեղակայված է Սպիտակ-Գյումրի մայրուղուց 2 կմ դեպի հյուսիս։ Գյուղի առաջին բնակիչները հարևան Մեծ Պարնի գյուղից տեղափոխված ընտանիքներն էին։ Հավանաբար տարածքի գեղատեսիլ բնությունը, ծառախիտ ու մշտադալար անտառը, բարձունքից գահավիժող ջրվեժն է գրավել նրանց։ Սարալանջը նախկինում օտարածին անուն է ունեցել՝ Գյոգյողուշ։
Տիմ (գետ)
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Օխոտյան ծովի ավազանի գետեր
Սարալանջ (Լոռու մարզ)
Պետք է ենթադրել, որ տեղափոխված ընտանիքները գոհ են եղել տարածքից, քանզի նրանց են հետևել այլ ընտանիքներ ևս։ 1919 թ. Այս ընտանիքներին են միացել Արևմտյան Հայաստանի տարբեր գավառներից գաղթած ընտանիքներ։ Գյուղը հետագայում անվանափոխվեց՝ դառնալով Սարալանջ։ Գյուղի կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, իսկ ամռանը զով։ Հաճախակի են չոր երաշտի տարիները, որից շատ են տուժում հողագործները։ Ոռոգման ջրի սակավության պատճառով համայնքը հիմնականում զբաղվում է ցորենի, գարու, առվույտի, կորնգանի, կարտոֆիլի մշակմամբ։ Անասնապահությամբ զբաղվողները արտադրում են միս, կաթ, բուրդ, ձու, մեղր։ Գյուղն ունի 8-ամյա դպրոց։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Սարալանջի մշտական բնակչությունը կազմել է 188, առկա բնակչությունը` 139 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Դոլոգանի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քեդայից 20 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 417 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քեդայի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
6ix9ine
Դանիել Էռնանդես (Daniel Hernandez ), հայտնի է 6ix9ine կեղծանունով (Սիքսնայն, առանց ձևավորման` SixNine), ինչպես նաև Tekashi69՝ ամերիկացի ռեփեր։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նյու Յորքի Բրուքլինի շրջանի Բուշուիկի վարչական շրջանում։ Մեքսիկուհու և պուերտոռիկացու որդի է ։ Էռնանդեսին հեռացրել են դպրոցից, երբ նա սովորում էր ութերորդ դասարանում ։ 2009 թվականին մահացել է նրա հայրը։ Որպեսզի ֆինանսապես աջակցի մորը, Էռնանդեսը զբաղվել է մարիխուանայի վաճառքով ։
Կարիերա
Էռնանդեսը հանրության ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել 2017 թվականին, երբ Ինստագրամ սոցիալական կայքի իր էջում հրապարակել է մի գրառում, որը Reddit և Թվիթեր սոցիալական ցանցերում վիրուս ային է դարձել։ Էռնանդեսի տարօրինակ արտաքինը (ծիածանագույն մազերը և ամբողջ մարմնով 69 թվանշանով դաջվածքները) նրան վեր են ածել համացանցային մեմի ։
Նոյեմբերի 10-ին աշխարհում հայտնի դարձավ նրա «Gummo» առաջնելույթը, որը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում զբաղեցրել է 12-րդ տեղը ։ 2018 թվականի մարտի 5-ին երգը Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի կողմից պլատինե հավաստագիր է ստացել ։ Կատարողի հաջորդ երգը կոչվել է «Kooda» և 2017 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Billboard Hot 100-ում զբաղեցրել է 61 տեղը ։ 2018 թվականի հունվարի 14-ին Էռնանդեսը թողարկել է իր երրորդ երգը՝ «Keke», որը ձայնագրվել է ռեփերներ Ֆեթի Ուափի և Արտիստ Ջ․ Դուբոուզի մասնակցությամբ ։
Շուտով Էռնանդեսը ազդարարեց իր դեբյուտային «Day69» միկստեյպը, որը թողարկվել է 2018 թվականի փետրվարի 23-ին և տեղ զբաղեցրել Billboard 200 հիթ-շքերթի չորրորդ հորիզոնականում ։
Խնդիրներ օրենքի հետ
2015 թվականի հոկտեմբերին Էռնանդեսը մեղադրվել է անչափահասին անբարոյականացնելու մեջ։ Նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2015 թվականի փետրվարի 21-ի գիշերը տեղի ունեցած միջադեպի կապակցությամբ՝ սեռական հարաբերություն տասներեքամյա անչափահասի հետ, իսկ հետո տարածել դեպքի տեսանյութը։ Հանցագործության կատարման մեղադրանքում օգտագործվել է երեք տեսահոլովակ։
Հարցազրույցներից մեկում Էռնանդեսը հայտարարել է, որ աղջկա հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել՝ երբ իմացել է նրա տարիքը։ Նա ասել է, որ դեպքի ժամանակ տասնյոթ տարեկան է եղել, սակայն նրա ծննդյան տարեթիվն այլ բան է ասում ։
Մեղքն ընդունելու պայմանավորվածության համաձայն՝ Էռնանդեսը պարտավորվել է ստանալ միջնակարգ դպրոցն ավարտելու վկայական, սոցիալական կայքերում զերծ մնալ սեքսուալ և բաց բնույթ կրող կանանց պատկերներ հրապարակելուց, երկու տարի չխախտել օրենքը և այլն։ Եթե Էռնանդեսը կատարի համաձայնագրի պահանջները, ապա կստանա երեք տարի պայմանական ազատազրկում և սեռական բռնություն իրականացնող հանցագործների բազայում չի հաշվառվի, եթե ոչ, ապա նրան սպասվում է երեք տարվա ազատազրկում։ 2018 թվականի հունվարին դատական լսումներից մեկի ժամանակ Էռնանդեսը հայտնել է, որ չի հանձնել միջնակարգ կրթության վկայական ստանալու թեստը, դատավճռի հրապարակումը հետաձգել են մինչև 2018 թվականի ապրիլի 10-ը ։ Լինելով անչափահաս՝ Էռնանդեսն արդեն ազատազրկվել էր ծեծի և հերոինի իրացման համար ։
Կոնֆլիկտ
Ռեփեր Մայքլ Բայտը, որն առավել հայտնի է Trippie Redd անունով, մի տեսագրության մեջ դատապարտել է Էռնանդեսին հետևյալ բառերով․ «Ես պեդոֆիլներին չեմ աջակցում», չնայած մինչ այդ Էռնանդեսի հետ երգ էր ձայնագրել ։ Կատարողների միջև վեճը երկար է շարունակվել ։
2018 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Մանհեթենի դատարանը Էռնանդեսին դատապարտել է չորս տարվա պայմանական ազատազրկման՝ անչափահասներին սեքսուալ գործունեության մեջ ներգրավելու մեղադրանքով։ Որպես պատիժ Էռնանդեսը պետք է կատարի 1000 ժամ հասարակական աշխատանք, դադարեցնի հրապարակայնորեն իրեն ներկայացնել որպես բանդիտական շարժման կողմնակից, սոցիալական կայքերում չհրապարակի կանանց և անչափահասների բաց պատկերներ։ Դատարանում Էռնանդեսը հայտնել է, որ վերջին մի քանի ամիսներին բարեգործությամբ է զբաղվել, այդ թվում՝ Չիկագոյի անտուն մարդկանց համար սնունդ է գնել և այցելել է հիվանդանոցում քաղցկեղով հիվանդ երեխայի։ «Եթե ես այդքան վատը լինեի, 6-ամյա երեխան կցանկանա՞ր տեսնել ինձ», — հարց է հնչեցրել ռեփերը։ Ի վերջո ռեփերի փաստաբանները լավ են աշխատել և կարողացել են նրան ազատել բանտից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ
Զուտ ծախսեր
Զուտ ծախսեր (մահացած քաշի կորուստ, DWL, deadweight loss), ներկայացնում է տնտեսական արդյունավետության կորուստն այն իրավիճակներում, երբ շուկայում վաճառվում է ապրանքի կամ ծառայության ոչ օպտիմալ ծավալ։ Նման ծավալը կարող է կապված լինել մենաշնորհային գնագոյացման, դրական կամ բացասական արտաքին գործոնների (արտաքին ազդեցությունները), հարկերի կամ սուբսիդիաների, պարտադիր գնի կամ ծախսերի սահմանաչափերի, օրինակ՝ նվազագույն աշխատավարձի հետևանքով առաջացած արհեստական ​​սակավության հետ ։
Օրինակներ
Ենթադրենք, շուկայում յուրաքանչյուր մեխն արժե 10 դրամ։ Պահանջարկը նվազում է գծային՝ կա անվճար մեխերի մեծ պահանջարկ և 1010 դրամ և ավելի բարձր գներով մեխերի զրոյական պահանջարկ։ Մեկ մեխի համար 10 դրամ գինը ներկայացնում է տնտեսական հավասարակշռության կետը մրցակցային շուկայում, մինչդեռ գինը հավասար է ապրանքի միավորի արտադրության փոփոխական ծախսերին ։
Մենաշնորհ
Եթե ​​շուկան կատարյալ մրցունակ լինի, արտադրողները կսահմանեն 10 դրամ գին, իսկ յուրաքանչյուր գնորդ, ում սահմանային օգտակարությունը գերազանցում է 10 դրամը, կգնի մեխը։ Շուկայում մենաշնորհատերը սովորաբար սահմանում է այն գինը, որը նրան կբերի ամենամեծ շահույթը՝ չնայած ընդհանուր տնտեսության արդյունավետության կորստին։ Օրինակ, մենաշնորհային արտադրողը յուրաքանչյուր մեխի համար գանձում է 60 դրամ՝ դրանով իսկ բացառելով 60 դրամից պակաս սահմանային օգուտ ունեցող բոլոր գնորդներին։ Նման դեպքում մենաշնորհային գնագոյացման զուտ արժեքը կլինի այն տնտեսական օգուտը, որը չեն ստացել այն հաճախորդները, որոնց սահմանային օգուտը մեկ մեխի համար կազմում է 10-60 դրամ։ Մենաշնորհը դուրս մղեց այդ գնորդներին շուկայից, թեև այդ գնորդների օգուտը գերազանցում էր մեխի իրական արժեքը ։
Սուբսիդավորում
Զուտ ծախսերը կարող են առաջանալ նաև այն պատճառով, որ սպառողները ավելի շատ ապրանքներ են գնում, քան կարող էին շուկայում տնտեսական հավասարակշռության պայմաններում։ Օրինակ, եթե կառավարությունը յուրաքանչյուր արտադրված մեխի համար 3 ​​դրամ սուբսիդիա տրամադրեր, յուրաքանչյուր մեխի շուկայական գինը կնվազի մինչև 7 դրամ, թեև արտադրությունը դեռևս արժե 10 դրամ մեկ մեխի համար։ Մեկ մեխի համար 7-ից 10 դրամ սահմանային օգուտ ունեցող սպառողները կգնեն դրանք, թեև նրանց օգուտը պակաս է արտադրության իրական արժեքից՝ 10 դրամից։ Արտադրության ծախսերի և գնման գնի տարբերությունը հասարակության համար ստեղծում է «զուտ ծախսեր» ։
Հարկ
Հարկը սուբսիդավորման հակառակ ազդեցությունն է ունենում։ Մինչ սուբսիդիան խրախուսում է սպառողներին գնել այնպիսի ապրանք, որն այլապես շատ թանկ կլիներ նրանց համար (գինը իջեցվում է պահանջարկը արհեստականորեն մեծացնելու համար), հարկը նվազեցնում է սպառողների գնման ցանկությունը (գինը բարձրանում է արհեստականորեն պահանջարկը նվազեցնելու համար)։ Այս ավելորդ հարկային բեռը սպառողի օգուտի կորուստ է։ Դրա բնորոշ օրինակն է այսպես կոչված մեղքի հարկը, որը գանձվում է հասարակության և անհատների համար վնասակար համարվող ապրանքներից։ Օրինակ, ալկոհոլի և ծխախոտի վրա գանձվող ակցիզները կոչված են արհեստականորեն նվազեցնելու այդ ապրանքների պահանջարկը, քանի որ այդ ապրանքների գները չեն համապատասխանում շուկայական գներին։
Հարբերգերի եռանկյունին
Հարկերի դեպքում դրանց չափը ստեղծում է խզում սպառողների վճարման և արտադրողների միջև, և այդ բացը համարժեք է հարկի հետևանքով առաջացած զուտ ծախսերին ։
Հարկման զուտ ծախսերը
Երբ հարկ է գանձվում, գնորդի վճարած գինը մեծանում է, իսկ վաճառողի ստացած գինը նվազում է։ Այսպիսով, գնորդներն ու վաճառողները կիսում են հարկի բեռը, անկախ նրանից, թե ինչպես է այն գանձվում։ Քանի որ հարկը բաց է ստեղծում գնորդների վճարած գնի և վաճառողների կողմից ստացված գնի միջև, վաճառվող ապրանքների քանակն ընկնում է այն մակարդակից, որը կլիներ առանց հարկի։ Այսինքն՝ ապրանքի հարկը հանգեցնում է այս ապրանքի շուկայի նվազմանը։
Դա նաև ազդում է կառավարության հարկային եկամուտների վրա, քանի որ որոշ վաճառողներ և գնորդներ այժմ հետ են կանգնել գործարքից, կառավարությունը կորցնում է ցանկացած հարկային եկամուտ այդ գործարքներից։ Հարկերը հանգեցնում են զուտ արժեքի, քանի որ դրանք թույլ չեն տալիս գնորդներին և վաճառողներին ստանալ մասնաբաժին առևտրից ստացված շահույթից ։
Զուտ արժեքի գործոններ
Առաջարկի և պահանջարկի առաձգականությունը որոշում է, թե որքան ուժեղ կլինի ազդեցությունը զուտ ծախսերի վրա։ Օրինակ, երբ առաջարկի կորը համեմատաբար անառաձգական չէ, մատակարարված քանակությունը միայն փոքր-ինչ է արձագանքում գների փոփոխություններին։ Սակայն, երբ առաջարկի կորը ավելի առաձգական է, մատակարարվող քանակությունը զգալիորեն արձագանքում է գների փոփոխություններին։ Այլ կերպ ասած, երբ պահանջարկի կորը համեմատաբար անառաձգական չէ, զուտ արժեքը պակաս է ավելի առաձգական պահանջարկի կորի համեմատ ։