cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դանեշմանդի ամիրայություն
Նվաճումներ
Ի սկզբանե Սեբաստիայի շրջակայքում ամփոփված՝ Դանեշմանդները հետագայում նվաճեցին Թոքհաթի շրջակայքը, Ալբիստանի գավառակը, Նեոկեսարիան, արևմուտքում՝ Անկարան և Կայսերին, հարավում՝ Մալաթիան։ 12-րդ դարի սկզբում Դանեշմանդները Ռումի սուլթանության հակառակորդներն էին, ինչպես նաև մարտընչում էին խաչակիրների դեմ ։
1155 թվականին սերջուկ սուլթան Կիլիջ-Արսլան II-ը հարձակվեց Յաղի-բասանյ վրա, նա օգնության խնդրանքով դիմեց Մոսուլի ամիրաներ Զանգիներին և փրվեցին։ Սակայն 1174 թվականին սերջուկները վերջիվերջո սպանեցին Սեբաստիայի տիրած վերջին Դանեշմանդ՝ Զու ալ-Նունին և զբաղեցրին նրա տիրույթները, իսկ չորս տարի անց Մալաթիայի տերերին նվաճեց Ռումի սուլթանը։
Ալեքսանդր Եդեշկո
Ալեքսանդր Վիկտորովիչ Եդեշկո (Аляксандр Віктаравіч Ядзешка ), բելառուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հայտնի բասկետբոլիստ Իվան Եդեշկոյի զարմիկն է ։
Ակումբային կարիերա
«Նեմանի» սան է, 2010 թվականից սկսել  է ընդգրկվել թիմի հիմնական կազմում։ 2010 թվականի հուլիսի 17-ին աչքի է ընկել դուբլով Բելառուսի գավաթի խաղարկության 1/16 եզրափակչի «Գոմելժելդորտրանս» ակումբի դեմ խաղում ։
2013 թվականի սկզբին դարձել է Սվետլոգորսկի «Բավարիա» ակումբի խաղացաղ և տեղ զբաղեցրել հիմնական կազմում։ 2014 թվականի փետրվարին տեղափոխվել է «Գորոդեա», որի կազմում սովորաբար դուրս է եկել փոխարինման։
2015 թվականի հունվարին վերադարձել է վարձակալությունից «Նեման» ֆուտբոլային ակումբ ։ Գրոդնոյի ակումբի կազմում սկսել է պատրաստվել մրցաշրջանին, իսկ 2015 թվականի մարտին նոր պայմանագիր է ստորագրել «Նեմանի» հետ ։ Մրցաշրջանի մեկնարկը բաց է թողել վնասվածքի պատճառով, իսկ խաղադաշտ վերադառնալուց հետո մայիսի 30-ին Միկաշևիչիի «Գրանիտ» ակումբի դեմ տեղի ունեցած առաջին իսկ խաղում աչքի է ընկել գոլով, որն օգնել է «Նեմանին» տանել իր առաջին հաղթանակը առաջնությունում, որն ավարտվել է 2:0 հաշվով հոգուտ «Նեմանի»։ 2015 թվականի օգոստոսին երկու կողմերի համաձայնությամբ Ալեքսանդր Եդեշկոն լքել է Գրոդնոյի ակումբը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Էնգելինա Սմիռնովա
Էնգելինա Սերգեևնա Սմիռնովա , հին ռուսական արվեստի խորհրդային և ռուս պատմաբան, արվեստագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր գիտնական (1995) ։
Կենսագրություն
1948-1953 թվականին սովորել է Լենինգրադի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի արվեստի պատմություն բաժնում։ Ավարտելուց հետո որպես գիտաշխատող անցել է աշխատանքի ռուսական պետական թանգարանի հին ռուսական արվեստի բաժնում (1953-1969)։ 1965 թվականին Մոսկվայի պետական ​​համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ «XIV – XVII դարերի օբոնեժյան գեղանկարչությունը» թեմայով։ 1969 թվականից հանդիսանում է Գեղարվեստի պետական ինստիտուտի հին ռուսական արվեստի պատմության բաժնի գլխավոր գիտաշխատողը։ 1979 թվականին Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա «Живопись Великого Новгорода. Середина XIII — начало XV в.» թեմայով։
2007 թվականին նրան շնորհվել է մակարևյան մրցանակ։ 2010 թվականից հանդիսանում է «Արվեստի տեսության և պատմության արդի հիմնախնդիրները» միջազգային գիտաժողովի մշտական կուրատոր։
Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան մրցանակի դափնեկիր է (2010)՝ «Смотря на образ древних живописцев… Тема почитания икон в искусстве Средневековой Руси» գիտական հրատարակության համար։
Գիտական աշխատություններ
Ավելի քան 150 գիտական հրատարակումների հեղինակ է, այդ թվում՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս արվեստաբաններ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ
Էդիկ Արտեմի Զոհրաբյան
Էդիկ Արտեմի Զոհրաբյան ( 1939, մայիսի 5, Բաղաբուրջ, Կապանի շրջան - 2013, հունիսի 21, Երևան), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1987), պրոֆեսոր (1988)։
Կենսագրություն
Ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը (1967)։ Աշխատությունները հիմնականում նվիրված են խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին Հայաստանի միջազգային դրության լուսաբանմանը։ «Սովետական Ռուսաստանը և հայ-թուրքական հարաբերությունները 1920-1922 թթ.» (1979) գրքում քննարկվում է Թուրքիայի և խորհրդային Ռուսաստանի քաղաքականությունը Հայաստանի նկատմամբ, հանգամանորեն տրված են Մոսկվայի 1919-1921 թվականների ռուս-թուրքական կոնֆերանսների ընթացքը և որոշումները. 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի վերլուծությունը։
Աշխատությունները վերաբերում են հայ դիվանագիտության պատմության նորագույն շրջանին, հատկապես 1918-1922 թթ. հայ-թուրքական, հայ-իրանական հարաբերություններին, Շարուրի դաշտի և Նախիջևան գավառի հայաթափության և Հայաստանից անջատման հիմնահարցերին, ինչպես նաև եվրոպական որոշ երկրների հետ Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերին։ Ունի նաև հայ-իրանական հարաբերություններին նվիրված «Սովետական Ռուսաստանը և հայ-իրանական հարաբերությունները (1920-1922 թթ.)» (1985) մենագրությունը։ Ուսումնասիրել է նաև խորհրդային Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերը Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրների հետ մինչև ԽՍՀՄ կազմավորումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Մալաթիայի գավառ
Մալաթիա, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։ Վարչական կենտրոնը Մալաթիա քաղաքն է։ Գտնվում է վիլայեթի հարավարևմտյան մասում։
Աշխարհագրություն
Գավառը հարավ-արևմուտքից սահմանակից է Ադանայի վիլայեթի Մարաշի գավառին, հյուսիսից՝ Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառին, արևելքից ու հարավ-արևելքից՝ Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադեն և Դիարբեքիր գավառներին։
Կլիմա
Ուներ խիստ ցրտաշունչ ձմեռ։
Պատմություն
Թուրքական աղբյուրենրի համաձայն գավառը XVI-XVII դարերում մտնում էր Մարաշի նահանգի մեջ և ուներ գերազանցապես հայ բնակչություն։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնին զոհ գնաց 23 000 հայ։ Ըստ թուրքական նվազեցված տվյալների տարագրվել է 11 323 հայ։
Բնակչություն
Մինչև 1915 թվականը Մալաթիան ուներ 35-36 000 հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Մալաթիան համարվում էր վիլայեթի գյուղմթերքներով ամենահարուսստ գավառը։ Կային թթի, ծիրանի, խնձորի, տանձի և սև սալորի ընտիր տեսակներ։ Արտասահման արտահանում էին չիր և բամբակ։ Միայն 1870-ականներին 10 000 ոսկու արժողությամբ բամբակ է արտահանվել Եվրոպա։
1860 թվականից սկսած սկսել են մշակել հաշիշ և նրա ընտիր տեսակներից մեկը արտահանում էին արտասահման։
Հիմարները մեռնում են
«Հիմարները մեռնում են» կամ «Թեկուզ հիմարները մեռնեն» (Fools Die), ամերիկացի գրող Մարիո Պյուզոյի վեպը, հրատարակվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Վեպում պատմվում է ազարտային խաղերի, ԶԼՄ-ի և կինոարտադրության աշխարհի մասին։ Գլխավոր հերոսը` Ջոն Մերլինը, ենթարկվում է իր սեփական բարոյականության կանոններին, որտեղ օրենքը և կազմակերպված հանցագործությունը հոմանիշներ են ։ Իրադարձությունները կատարվում են Նյու Յորքում, Հոլիվուդում և Լաս Վեգասում։ Մարիո Պյուզոն «Հիմարները մեռնում են»-ը անվանել է իր սիրելի վեպը ։
Սյուժե
Վեպն սկսվում է Լաս Վեգասում, որտեղ ընկերները` Ջոն Մերլինը, Քալի Քրոսը և Ջորդան Համլին, Քսենեդյու հյուրանոցում ազարտային խաղեր խաղալով ժամանակ են անցկացնում։ Այդպիսի ազարտով էլ նրանք վերաբերում են կյանքին, որը նրանց համար նույն խաղն է։ Մի անգամ, մեծ շահումից հետո, Ջորդան Համլին ինքնասպան է լինում իր համարում։ Ջոն Մերլին վերադառնում է Նյու Յորք, իսկ Քալի Քրոսը դառնում է Քսենեդյու հյուրանոցի փոխտնօրենը։
Ջոն Մերլին, որը որբ էր հրապարակել է մեկ գիրք, պետք է աշխատի, որպեսզի ապրի։ Նա մասնակցում է ԱՄՆ-ի Նյու Յորքի զինվորագրության Պահեստային կենտրոնի կասկածելի նենգություններին, որի համար հետաքննություն է սկսվում, որը նրան անմեղ է ճանաչում։ Հետո նա աշխատում է թերթում, ծանոթանում է հայտնի գրող Օսանոյի հետ։ Սկսում է համագործակցել հոլիվուդյան ստուդիայի հետ, որը հետաքրքրված էր իր գրքի էկրանավորմամբ։ Կալիֆոռնիայում Ջոն Մերլինը սիրահարվում է Ջանելիին` սկսնակ դերասանուհուն։ Միաժամանակ հիասթափվում է կինոարտադրությունից, երբ ծանոթանում է Հոլիվուդի ներքին կյանքի հետ։
Նրա մոտիկ մարդիկ մեկը մյուսի ետևից մահանում են։ Քարլի Քրոսը սպանվել է Ճապոնիայում Գրոսվելտի` Քսենեդյու հյուրանոցի տնօրենի պատվերով։ Գլխավոր հերոսի եղբայրը` Արտի Մերլինը, մահանում է հանկարծակի սրտի կաթվածից։ Օսանոն, պարզվում է տառապում է անբուժելի հիվանդությամբ և որոշում է ինքնասպանություն գործել։ Ջոն Մերլին զարմանքով իմանում է, որ ձեռագիրը, որի վրա գրողը աշխատել էր տաս տարուց ավելի, փաստացի բաղկացած էր վեց էջից և դա ստեղծագործության ներածությունն է։ Վերջում Ջանելը մահանում է գլխուղեղի ուռուցքից, և Ջոն Մերլինը միայնակ է մնում։ Խաղալով կյանքի հետ` նա կորցնում է և՛ ընկերությունը, և՛ սերը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր
Մոնպեզա սու Բոզոն
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 780 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.64 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.23 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 130 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 32 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իոաննիս Ավրամիդիս
Կենսագրություն
Ծնվել է 1922 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Բաթումում, Տրապիզոնից գաղթած հույն փախստականների ընտանիքում։ Սովորել է Բաթումում և Վիեննայում։ Հունաստանում ապրել է 1939 թվականից և արդեն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտի ժամանակ տեղափոխվել է Ավստրիա։ Այստեղ նրա քանդակագործության ուսուցիչն էր ազգությամբ ավստրիացի Ֆրից Վոտրուբան։
1950-ական թվականների սկզբին Ավրամիդեսը Ավստրիայում դարձել է հայտնի քանդակագործ։ Վիեննայի Ակադեմիայի պրոֆեսոր (1965), դասավանդել է նաև Համբուրգում (1966)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ավստրիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ Կատեգորիա:Ավստրիական «Գիտության և արվեստի համար» պատվո խաչի ասպետներ
Blurryface
Blurryface, ամերիկյան Twenty One Pilots դուո խմբի չորրորդ ստուդիային ալբոմը։ Սա խմբի երկրորդ ալբոմն է թողարկված Fueled by Ramen-ի հետ միասին։ Այն պլանավորված էր թողարկել 2015 թվականի մայիսի 19-ին, այն երկու օր շուտ՝ մայիսի 1-ին հասանելի է դարձել iTunes-ում ։ Ալբոմին նախորդում է գլխավոր սինգլը՝ Fairly Local, թողարկված 2015 թվականի մարտի 17-ին։ Բիլբորդ թեժ 100-ում «Stressed Out» և «Ride» երգերը զբաղեցրել են երկրորդ և հինգերորդ հորիզոնականները։ 2017 թվականի ապրիլ ամսին ալբոմը ԱՄՆ-ում վաճառվել է ավելի քան 1,5 միլիոն օրինակով ։ Ըստ Ֆոնոգրամմա արտադրողների միջազգային ֆեդերացիայի` 2016 թվականին վաճառվելով 105 միլիոն օրինակ, ալբոմը եղել է տարվա ամենաշատ վաճառվող ալբոմների ցանկում ութերորդը ։
Նախապատմություն և ձայնագրություն
Նրանց երրորդ ալբոմի՝ Vessel-ի թողարկումից անմիջապես հետո խումբը մեկնեց համաշխարհային շրջագայության ։ Շրջագայության ժամանակ խումբը ուներ շարժական նկարահանման հնարավորություն, որը նրանց օգնում էր ունեցած նոր գաղափարներում ։
«Heavydirtysoul», «Ride», «Fairly Local», «Tear in My Heart», «Lane Boy» և «Doubt» երգերը ձայնագրվել է Ռիքի Րիդ պրոդյուսերի հետ, Serenity West Recording-ում, Կալիֆորնիա, Հոլիվուդ։ «Stressed Out», «Polarize», «Hometown» և «Not Today» երգերը ձայնագրվել են պրոդյուսեր Մայք էլիզոնդոյի հետ, Can Am in Tarzana-յում, Կալիֆորնիա։ «Ride»-ը ձայնագրվել է Րիդի հետ Sonic Lounge Studios,Օհայոյում։ «The Judge»-ը ձայնագրվել է Մայք Քրոսիի հետ Լոնդոնի Livingston ստուդիայում։ «Goner» և «We Don't Believe What's on TV» երգերը ձայնագրվեկ է Րիդի հետ Հոլիվուդի Paramount ձայնագրման ստուդիայում։ «Message Man»-ը ձայնագրվել է Թիմ ԱՆդերսոնի հետ Լոս Անջելեսի Werewolf Heart ստուդիայում։ Ալբոմի դասակարգել է Նեալ Ավրոն, Սքոթ Սկրզինսկիի օգնությամբ, Հոլիվուդի The Casita ստուդիայում։ Ալբոմի վերջնական տեսքի համար աշխատել է Քրիս Գեհրինջերըը Նյու Յորքի՝ Sterling Sound ստուդիայում ։
Վերնագիր և դիզայն
Ալբոմը անվանված է հերոսի անունով, որը ստեղծել են խմբի անդամները և անվանել Blurryface ։ Ըստ Ժոզեֆի, նա «նեչկայացնում է ամեն ինչ ինդիվիդուալորեն, բայց նաև հաշվի առնելով մյուսներին»։ Ժոզեֆը ունի տատուներ իր ձեռքերին, նա Blurryface-ը մեկնաբանում է, ասելով․ «Անչափ դրամատիկ է, ես գիտեմ, բայց դա ինձ օգնում է հասկանալ հերոսին» ։
Ալբոմի դիզայնով զբաղվել է Բրենդըն Ռայքը, Ռիլ Բիրը և Վիրջիլո Տզաջը ։ Ռոբ Գոլդը եղել է արվեստի մենեջերը, երբ Ջոշ Սքաբելը տեղում չի եղել ։ Ջաբարի Ջեքըբսը տրամադրել է լուսանկարները ։ Ռայքը իր բլոգում նշում է Vessel ալբոմից տարբեր աշխատանքներ, իսկ Blurryface-ի կարմիրի մասին ասում է․ «կրքի, բռնության և զայրույթի գույն է», խումբը նաև հայտնի է իր բաց բովանդակությամբ մեկնաբանություններով ։
Թողարկում
Ապրիլի 6-ին, խումբը թողարկեց ալբոմի երկրորդ սինգլը՝ Tear in My Heart, տեղադրելով պաշտոնական տեսահոլովակի հետ միասին Յութուբ կայքում։ Tear in My Heart ռադիոյում թողարկվել է 2015 թվականի ապրիլի 14-ին ։ Երրորդ սինգլը՝ Stressed Out, թողարկվել է ապրիլի 28-ին, տեսահոլովակի հետ միասին ։ 2015 թվականի մայիսի 4-ին, խումբը հրապարակում է տեսանյութ որտեղ նրանք պատրաստում են ալբոմի 6-րդ երգը՝ Lane Boy , իսկ 7 օր անց թողարկվեց Ride երգը , Յութուբ կայքի միջոցով, երկուսն էլ սինգլներ են, թողարկվալ 4-րդ և 12-րդ հորիզոնականներում  ։ 11-ից և 14-ըալբոմը շրջագայեց Միացյալ Թագավորություն ։ Ride երգի տեսահոլովակը թողարկվել է մայիսի 14-ին, նկարահանված Ռիլ Բիր Մեդիայի կոսմից ։
2015 թվականի մայիսի 19-ին, դուոն ներկայացավ Լոս Անջելեսի iHeartRadio թատրոնում, ալբոմի թողարկումը նշելու համար ։ Համերգը ուղիղ եթերով ցուցադրվում էև iHeartRadio-ի կայքում։ Խումբը ունի շոուներ և ֆեստիվալներ սկսված մայիսի 19-ից մինչև դեկտեմբերի 14 ։ Հուլիսի 20-ին թողարկվեց Lane Boy երգի տեսահոլովակը ։ Խումբը նվագեց Միացյալ Թագավորությանը նեոյեմբեր ամսին։ Շրջագայության տոմսերը վաճառվեցին մի քանի րոպեում The tour sold out in a matter of minutes. ։
Քննադատական արձագանքներ
Blurryface-ը ստացել է հիմնականում դրական գնահատականներ երաժշտական քննադատների կողմից։ Ըստ Metacritic-ի, որը ունի 100 միավոր քվեարկելու համար, ալբոմը հավքել է 80 միավոր, 5 գնահատականից, նշելով․ «ընդհանուր ամենասիրելի գնահատականները» ։ Բիլբորդ ամսագրից Գերեթ Կամպը ալբոմն անվանել է «թեժ խառնուրդ», բայց տվել է շատ խառը գնահատական, ասելով՝ «Blurryface-ը Vessel-ից ավելի բարձր չէ» ։
Ալբոմը Alternative Press-ում հայտնվել է «2015 թվականի 10 լավագույն ձայնագրությունները» ցանկում ։ Ալբոմը զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը Rock Sound-ի «2015 թվականի 50 լավագույն թողարկումները» ցանկույմ ։ 2016 թվականին Blurryface-ը նոմինացվել է որպես՝ «տարվա լավագույն ալբոմ» 2016 թվականի Alternative Press երաժշտական մրցանակաբաշխությանը ։ Ալբոմը նաև հաղթել է Բիլբորդի երաժշտական մրցանակաբաշխությանը «Լավագույն ռոք ալբոմ» կատեգորիայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ալբոմներ Կատեգորիա:Twenty One Pilots խմբի ալբոմներ
Ինգրիդ Նարգանգ
Ինգրիդ Նարգանգ (Ingrid Nargang, ), ավստրիացի փաստաբան, դատավոր և ժամանակակից պատմաբան։ 1964-1993 թվականներին եղել է Էնգելխարցելեի շրջանային դատարանի ղեկավարը։ Նա եղել է առաջին կինը, որը ղեկավարել է Ավստրիայի դատական համակարգի գյուղական շրջանային դատարան ։
Կենսագրություն
Ալիսա Ինգրիդ Աննեմարի Նարգանգը ծնվել է Չեռնովցիում, Ռումինիայում, 1929 թվականի ապրիլի 17-ին։ Ծագում է ավստրիական պետական պաշտոնյաների ընտանիքից։ Նրա մեծ պապը դասական բանասեր էր և միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, իսկ պապը իրավաբան էր։ Ընտանիքը Չեռնովցիում ապրել է Բուկովինայում, որը մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը պատկանել է Հաբսբուրգյան միապետությանը, այնուհետև անցել է Ռումինիայի թագավորությանը։ Ներկայումս մասամբ Ուկրաինայի կազմում է։ Ինգրիդին դաստիարակել են մայրն ու տատիկը։ Հայրը թողել է ընտանիքը, երբ ինքը երկու տարեկան էր։
1940 թվականի ամռանը, երբ Նարգանգը 11 տարեկան էր, սկսվել է գերմանական ծագման քաղաքացիների տեղափոխումը Գերմանիա։ Մայրիկի և տատիկի հետ Նարգանգը նախ տեղափոխվել է Ներքին Սիլեզիա, այնուհետև` Վերին Սիլեզիա։ Երբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում խորհրդային զորքերը մոտեցել են Սիլեզիային, նրանք տեղափոխվել են Վերին Ավստրիա ։
Լինելով այսպես ասած «արտաքսվածների» և «էթնիկ գերմանացիների» ընտանիքից` Նարգանգը 1945 թվականի աշնանից սկսել է դպրոց հաճախել Գմունդենում։ 1948 թվականին այն ավարտելուց հետո Ինսբուրգում սկսել է իրավագիտություն սովորել։ 1952 թվականին իրավունքի ոլորտում ստացել է դոկտորի աստիճան։ Դրանից հետո որոշել է տնտեսագիատական կրթություն ստանալ։ 1959 թվականին պաշտպանել է սոցիալական և տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորական դիսերտացիան։ Այդ ժամանակ Նարգանգն արդեն Լինցում սկսել է որպես իրավաբան փորձաշրջան անցնել և փաստաբանի քննություն է հանձնել։ Արդյունքում նա Լինցում մագիստրատուրա սովորելիս սկսել է որպես իրավաբան աշխատել։ 1963 թվականին Նարգանգը դարձել է դատավոր։ 1964 թվականից մինչև թոշակի անցնելը` մինչև 1993 թվականը, ղեկավարել է Էնգելխարցելլի շրջանային դատարանը։ Նա դարձել է շրջանային դատարանը ղեկավարած առաջին կինն Ավստրիայում։
Որպես ժամանակակից պատմաբան Նարգանգն ուսումնասիել է բուկովինյան գերմանացիների պատմությունն ու Վերին Ավստրիայի փախստականների դրությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Նա նաև եղել է Լինցում Բուկովինի գերմանացիների տարածաշրջանային թիմի հիմնադիրներից մեկը ։
Հետագա տարիներին ապրել է Էնգելհարցելում, Լինցում և Վիեննայում։
Մահացել է 2019 թվականի մայիսի 10-ին, Շերդինգում։
Բենյամին Եղոյան
Բենիամին Եղոյան, ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հերոս։
Կենսագրություն
Բենիամին Ներսեսի Եղոյանը ծնվել է 1992 թվականին, Երևան քաղաքում։ Դպրոցում իննամյա կրթություն ստանալուց հետո ընդունվում է Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմամարզական վարժարան։ Վարժարանն ավարտելուց հետո ընդունվում է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ։ Բենիամինը ցանկանում էր շարունակել հոր գործը։ Նա ԶՈՒ-ում է եղել 2009 թվականից։ Բենիամինի հայրը՝ Ներսես Եղոյանը, ՊՆ ֆիզպատրաստության բաժնի պետ, գնդապետ, Արցախյան շարժման մասնակիցներից էր։ Ուներ մեկ եղբայր և երկու քույր ։
Մարտական գործողություններ
Ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը և առավոտյան Ադրբեջանը ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծում ձեռնարկել է լայնածավալ նախահարձակ գործողություններ, որի ընթացքում հրթիռահրետանայաին գնդակոծման են ենթարկվել ոչ միայն հայկական զինուժի պաշտպանական դիրքերը, այլև նաև խաղաղ բնակավայրերը։ Սակայն որոշ ժամանակ անց գործողությունները դադարեցվել են։ Հայկական կողմը ունեցել է 32 կորուստ, 25 անհայտ զինծառայող։ Բենիամին Եղոյանը զոհվել է ապրիլի 3-ին տանկի անձնակազմի հետ (նշանառու օպերատոր՝ Վլադիմիր Վարուժանի Ալիխանյան, մեխանիկ վարորդ՝ Տիգրան Արամի Աբգարյան)։ Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում տեղի ունեցավ ավագ լեյտենանտ Բենիամին Եղոյանի հոգեհանգիստը
Հուղարկավորություն
Հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել 2016 թվականի ապրիլի 7-ին ժամը 18:00-ին, իսկ հուղարկավորությունը՝ 2016 թվականի ապրիլի 8-ին, ժամը 13:00-ին Երևանի «Սուրբ Հովհաննես» եկեղեցում ։ Հուղարկավորված է Եռաբլուր զինվորական հուշահամալիր-պանթեոնում։
Ֆաիզա Մոհամեդ Ջամա
Ֆաիզա Մոհամեդ Ջամա (Faiza Jama Mohamed, ), կանանց իրավունքների սոմալիացի ակտիվիստ, «Հավասարություն հիմա» (Equality Now) կազմակերպության Աֆրիկայի տարածաշրջանային տնօրեն: Մեծ ջանքեր է գործադրել Մապուտոյի արձանագրության և կանանց սեռական օրգանների թլպատման դեմ քարոզչական արշավների կազմակերպման համար:
Կենսագրություն
Ֆաիզա Մոհամեդ Ջաման ծնվել է 1958 թվականին, Ֆրեզնոյի Կալիֆոռնիայի նահանգային համալսարանից ստացել է գործնական վարչարարության մագիստրոսի աստիճան : 1998 թվականին նա նաև ստացել է մարդու իրավունքների գծով դիպլոմ Հաագայի սոցիալական հետազոտությունների ինստիտուտից (ՀՍՀԻ):
2004 թվականին Ֆաիզա Մուհամեդ Ջաման գրել է Pambazuka News աշխատությունը, որում կարևորել է կանանց իրավունքների աֆրիկյան արձանագրության սկզբունքներիպահպանումը  : Նա մի շարք հոդվածներ է գրել նաև The Guardian-ի համար :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Ալեքսանդր Շալենբերգ
Ալեքսանդր Շալենբերգ (Alexander Schallenberg, ), ավստրիացի պետական գործիչ, դիվանագետ, իրավաբան և անկախ քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարը 2019 թվականի հունիսի 3-ից։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Շալենբերգը ծնվել է 1969 թվականին Բեռնում ։ Որպես Ավստրիայի դեսպանի որդի նա մեծացել է Հնդկաստանում, Իսպանիայում և Փարիզում ։ 1989 թվականից մինչև 1994 թվականը նա սովորել է իրավունք Վիեննայի համալսարանում։ Այն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Եվրոպական քոլեջում մինչև 1995 թվականը ։ 1997 թվականին նա ծառայության է անցել Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարությունում։
2019 թվականի հունիսի 3-ին նա փոխարինեց Կարին Կնայսլին Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում, Բրիգիտտե Բիրյայնի տեխնոկրատական աշխատասենյակում, նա իր պաշտոնը պահպանեց Սեբաստիան Կուրցի երկրորդ աշխատասենյակում 2020 թվականի հունվարի 7-ից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իրավաբաններ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Ավստրիացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավստրիայի նախարարներ
Զմյուռնիայի աղետ (1922)
Դեպքերի ընթացքը
Թուրքիայի քեմալական կառավարության զորքերը, ստանալով մեծ տերությունների և հատկապես Խորհրդային Ռուսաստանի նյութական, ռազմական, քաղաքական և բարոյական օգնությունն ու աջակցությունը, պատերազմի ընթացքում պարտության մատնեցին Փոքր Ասիայի խորքերը թափանցած և հին Հունական տարածքներն ազատագրած հունական զորքերին, իսկ 1922 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ներխուժեցին Զմյուռնիա ու թուրքական խաժամուժ զանգվածի հետ սկսեցին հույն և հայ խաղաղ բնակչության կոտորածն ու ունեցվածքի թալանը։
Հայերի կոտորածը Զմյուռնիայում
Այդ ժամանակ Զմյուռնիայում գտնվող զորավար Թորգոմը ընդհանուր խառնաշփոթի մեջ ի վիճակի չի լինում կազմակերպել բնիկ հայերի և Զմյուռնիայում հաստատված մեծ թվով հայ գաղթականների ինքնապաշտպանությունը։ Կոտորածից խուսափելու համար հազարավոր հայեր ապաստանեցին Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու տարածքում։ Սեպտեմբերի 13-ին քաղաքում ծայր առավ վիթխարի հրդեհ, որը քեմալականների ձեռքի գործն էր (ըստ թուրք և խորհրդային պատմաբանների պնդման՝ քաղաքը հրդեհել են նահանջող հույները)։ Հրդեհի հետևանքով այրվեցին ավելի քան 50 հազար տուն, 24 եկեղեցի, 28 դպրոց, բանկեր, հյուպատոսարաններ, հիվանդանոցներ։ Քրիստոնյաների կոտորածը կատարվեց ոչ միայն քաղաքում, այլև ծովափին. եվրոպական մարտանավերի անձնակազմերի աչքի առաջ, ովքեր ի շահ քաղաքականության, ոչինչ չարեցին զոհերին փրկելու համար։ Զմյուռնիայում որպես թղթակից գտնվող ամերիկացի գրող էռնեստ Հեմինգուեյը մռայլ գույներով է նկարագրում թուրքերի գործողությունները քրիստոնյաների նկատմամբ։ Թուրքերը կոտորեցին նաև Զմյուռնիայի շրջակա տարածքների հույներին և հայերին, ինչպես նաև ջրասույզ արեցին այն նավերը, որոնց վրա ապաստանել էին բազմաթիվ փրկվածներ։ Կոտորածներից փրկվեցին սակավաթիվ հույներ և հայեր, որոնց հունական կառավարությունը նավերով տեղափոխեց Հունաստան։ Կոտորածը թուրքական կառավարության կազմակերպած ցեղասպանության ակտ էր հույն և հայ ժողովուրդների նկատմամբ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայկական հարց Կատեգորիա:Հույն-թուրքական պատերազմ (1919-1922) Կատեգորիա:Մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Հույների ցեղասպանություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:1922 թվականն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Թուրքիայի անկախության պատերազմ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ջարդեր
Սալորի ծաղիկները ոսկե ծաղկամանում (վեպ)
Սալորի ծաղիկները ոսկե ծաղկամանում կամ Ցզին պին մեյ (金瓶梅), 17-րդ դարի սկզբներին ստեղծված չինացի անհայտ հեղինակի վեպ, որն աչքի է ընկնում իր էրոտիկ բնույթի դրվագներով։
Հեղինակ
«Սալորի ծաղիկները ոսկե ծաղկամանում» վեպի հեղինակն անհայտ է, մեզ է հասել միայն նրա կեղծանունը՝ Լանլինյան ծաղրող (兰陵笑笑生)։ Որոշ հետազոտողներ փորձել են վեպի հեղինակին նույնացնել չինացի մեկ այլ անվանի գրող Վան Շինչժենի հետ, սակայն այս ենթադրությունը մինչև այսօր իր վերջնական հաստատումը չի գտել։ Բացի Վան Շինչժենից գրականագիտության մեջ վեպը վերագրվել է նաև Մին հարստության ժամանակաշրջանի յոթանասունից ավելի այլ հեղինակների։
Վերնագիր
Ստեղծագործության վերնագիրը կազմված է վեպի երեք գլխավոր հերոսուհիների անունների համադրությունից. Վեպի այս անվանումը կարելի է նաև խորհրդանշային կերպով ընկալել, որպես ստեղծագործության գլխավոր հերոսի՝ Սիմեն Ցինի, երեք գլխավոր թուլությունների վերաբերյալ ակնարկ։ Չինական լեզվամտածողությամբ ոսկին խորհրդանշում է դրամը, ծաղկամանը՝ գինին, իսկ սալորի ծաղիկը՝ սեքսը։
Բնութագիր
Վեպը գրված է ժամանակի խոսակցական չինարենով և բաղկացած է հարյուր գլուխներից։ Ստեղծագործության մեջ հարուստ դեղագործ և մետաքսավաճառ Սիմեն Ցինի կենսագրությունը համապատկերի վրա ներկայացվում է Մին հարստության անկման ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքը՝ իր բոլոր գույներով։
Վեպը մինչև 1980-ական թվականներն արգելված է եղել Չինաստանում՝ իր էրոտիկ բնույթի բովանդակության ունենալու պատճառով ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Չինական վեպեր Կատեգորիա:Էրոտիկ վեպեր
Էլլեն Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլ
Էլլեն Ֆրեդերիկա Վիլհելմինա Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլ (Ellen Fredrika Wilhelmina Roosval von Hallwyl, ), շվեդ նկարիչ և քանդակագործ։
Կենսագրություն
Էլլեն Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլը ծնվել է 1867 թվականին, կոմս Վալտեր ֆոն Հալլվյուլի և նրա կնոջ՝ Վիլհելմինա Կեմպեի ընտանիքում։ Քսան տարեկանում ամուսնացել է լեյտենանտ Հենրիկ դե Մարեի հետ, որը 1897 թվականին Բեռլինում նշանակվել է ռազմական կցորդ։ Բեռլինյան նկարիչների միության (Verein der Berliner Künstlerinnen) անդամ Հեդվիգ Վայսի մոտ Էլենը սկսել է ուսումնասիրել գեղանկարչություն։ 1904 թվականին ամուսինները վերադարձել են Շվեդիա։ Հաջորդ տարի Էլլենը սկսել է ամուսնալուծության գործընթաց, որպեսզի ամուսնանա երիտասարդ արվեստաբան Ջոննի Ռոսվալի հետ, ով իր որդու` Ռոլֆի («Շվեդական բալետների» ապագա հիմնադիր) ուսուցիչն էր Բեռլինում ։ Այդ արարքը սկանդալ է առաջացրել հասարակության մեջ, և Էլենը նորից մեկնել է Բեռլին։ 1907 թվականին նա ամուսնացել է Ռոսվալի հետ, չնայած նրա ծնողները հաշտվել են այդ ամուսնության հետ միայն տասնմեկ տարի անց, երբ Ռոսվալը դարձել է մանկավարժ և պատրաստվում էր պրոֆեսոր դառնալ։
Էլլենը շարունակել է նկարել՝ ստեղծելով մուգ գույներով իմվոլիստական նկարներ։ Այնուամենայնիվ, 1910-ականներից ի վեր նա գերադասել է քանդակագործությունը նկարչությունից և սկսել է դասեր ստանալ շվեդ քանդակագործ Կարլ Միլլեսի մոտ։ Բացի այդ, 1912-1913 թվականներին Փարիզում սովորել է քարի հետ աշխատել  Բուրդելի աշակերտ  Գաստոն Տուսսենի մոտ։ Նրա առաջին գործերից մեկը չորս մետրանոց  գրանիտե գերեզմանի խաչքար է իր զարմուհու Էբբա ֆոն Էկերմանի  գերեզմանի համար։
Էլլենը և Ջոննի Ռոսվալը առանձնատուն ունեին Գոթլանդ կղզում, որտեղ նրանք անցկացնում էին ամառային ամիսները։ Այս վիլլան, որը կոչվում է «Մուրամարիս», դարձել էր Էլենի գլխավոր ստեղծագործությունը, որը նա ստեղծել է իր սեփական մտահղացմամբ՝ զարդարված տարբեր քանդակներով։  Շենքի կենտրոնում տեղակայված էր բուխարի` պատրաստված եգիպտական  տաճարի ճակատային մասի տեսքով, մոնումենտալ զարդաքանդակներով։ Հետագայում վիլլայի շենքը ճանաչվել է որպես պատմական հուշարձան։
Երբ Էլենը վերսկսել է շփումները հարազատների  հետ 1920-ականներին, նրա մայրը հանձնարարել է նրան  Հալլվյուլ առանձնատան ձևավորումը, որի համար Էլենը ստեղծել է բրոնզե արձանների շարք։ 1923 թվականին Ստոկհոլմում տեղի է ունեցել նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ 1930-ականներին Էլլեն Ռոսվալը տառապել է ռևմատիզմից, և բժիշկներն արգելել են նրան զբաղվել քանդակագործությամբ։ Դրանից հետո նա զբաղվել է երաժշտությամբ: Էլլենը գիտեր դաշնամուր նվագել և կոմպոզիցիայի դասեր է ստացել գերմանացի կոմպոզիտոր Ֆրիդրիխ Մելերից։
Էլլեն Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլը մահացել է Ստոկհոլմում 1952 թվականին և թաղված է Գոթլանդում. նրա գերեզմանաքարը պատրաստվել էր իր կողմից։
Մոնտրեալ (Արդեշի գավառ)
Մոնտրեալ (Montréal), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 529 մարդ, բնակչության խտությունը` 86.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.15 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 145 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 34 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բենտոնիտ ՖԱ
Ֆուտբոլային Ակումբ Բենտոնիտ Իջևան (FC Bentonit Ijevan), հայկական նախկին ֆուտբոլային ակումբ Տավուշի շրջանի Իջևան քաղաքից։
Պատմությունը
Ակումբը հիմնադրվել է 1990 թվականին՝ «ՖԱ Բենտոնիտ Իջևան» անունով։ 1992 թվականին թիմը վերանվանվել է «Կաեն Իջևան», իսկ 1993 թվականին՝ «ՍԿԱ Իջևան»։
1997-1999 թվականների ընթացքում թիմը չի մասնակցել պաշտոնական մրցաշարերի։ Թիմը 2007 թվականին վերանվանվել է «ՖԱ Բենտոնիտ Իջևան» և հենց այդ թվականին էլ ակումբը լուծարվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ ըստ հիմնադրման տարեթվի
Պրուժանյան պալատ
Կառուցվել է XIX-րդ դարի կեսերին իտալացի ճարտարապետ Ֆրանցիսկո Մարիա Լանցի կողմից, վերածննդի ոճով։ Առանձնատունը բաղկացած է քարե տնից, երկու քարե կողաշենք և պարկ, որի տարածքը կազմում է մոտ 33 հեկտար։ Կա նաև լիճ և մի քանի կանալներ ։
XIX-րդ դարում առանձնատունը դարձավ Շվիկովսկյան ընտանիքի սեփականություն (որտեղից առաջացել է առանձնատան մյուս անվանումը-Շվիկովսկյան առանձնատուն)։ Այժմյան տեսքը առանձնատունը ստացել է Վալենտին Շվիկովսկու կառավարման ընթացքում, ով Պրուժանյան սովետի կողմից ստացավ Մարշալի կոչում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո առանձնատունը բռնագրավվել է սովետական իշխանությունների կողմից ։
1998 թվականին առանձնատանը վերականգնողական աշխատանքներ են կատարվել ։
Խալիլ ալ-Աշրաֆ
Վաղ տարիներ
Ալ-Աշրաֆ Խալիլը ծնվել է Կահիրեում և եղել է սուլթան Կալաունի որդին։ Նա սուլթանության ժառանգորդը դարձավ 1288 թվականին, իր եղբոր՝ աս-Սալիհ Ալիի հանկարծամահությունից հետո ։ Սակայն Կալաունը հրաժարվում է ստորագրել փաստաթուղթը, որը հաստատում էր Խալիլի գահի նկատմամբ ունեցած իրավունքները մինչև սուլթանի մահը։ Արարողության դատավորի՝ Ֆաթհ ալ-Դին Աբդուլ Սահիրի խոսքերով, սուլթանը հայտարարել է.
Երբ Խալիլը տեսնում է հոր կողմից չստորագրված փաստաթուղթը, նա ասում է.
Աքքայի գրավումը
Ալ-Աշրաֆ Խալիլը ուժեր հավաքեց Եգիպտոսից և Սիրիայից, որոնք իրենց մեջ էին ներառում կամավորների մեծ թվաքանակ և Հիսն ալ-Աքրադից պաշարողական մեքենաներ։ Խալիլի կատապուլտներից որոշները հսկայական չափսեր ունեին և կրում այնպիսի անվանումներ, ինչպես «Ալ-Մանսուրի»՝ «հաղթական»։ Իսկ ավելի թեթև մանգոնելներին անվանում էին «սև ցլեր» ։ Չորս բանակները Դամասկոսից (Լաջինի գլխավորությամբ), Համայից (ալ-Մուզաֆար Թաքայ ալ-Դինի գլխավորությամբ), Տրիպոլիից (Բիլբանի գլխավորությամբ) և ալ-Քարաքից (Բեյբարս ալ-Դևադարի գլխավորությամբ) շարժվեցին դեպի Աքքա, որպեսզի միանան Խալիլի եգիպտական բանակին։
Աքքայի պաշտպանները օգնության համար դիմեցին Եվրոպային, սակայն անօգուտ։ Ասպետների փոքրաթիվ մի խումբ, որոնց մեջ էր շվեյցարացի Օտտո դը Գրանդիսոնը, ուղարկվեց Էդուարդ I-ի կողմից։ Բուրհարդ ֆոն Շվադենը՝ Տևտոնական միաբանության մեծ մագիստրը, հրաժարական ներկայացրեց և փոխարինվեց Կոնրադ ֆոն Ֆոյգթվանգենի հետ, ով անսպասելիորեն լքեց Աքքան և հեռացավ Եվրոպա։ Հատկանշական է, որ իրական օգնություն եկավ միայն Կիպրոսի արքա Հենրիխ II-ից, ով ամրացրեց պարիսպները և զորքեր ուղարկեց իր եղբայր Ամորիի գլխավորությամբ, որպեսզի պաշտպանի քաղաքը։ Աքքան լավ պաշտպանված էր պարիսպների երկու գծերով և ուներ տասներկու աշտարակ, որոնք կառուցվել էին եվրոպական արքաների և հարուստ ուխավորների միջոցներով ։
Մայիսի 8-ից Աքքայի աշտարակները ավերվեցին մեկը մյուսի հետևից։ Մայիսի 18-ի առավոտյան սուլթանը հրամայեց գրոհ սկսել քաղաքի բոլոր կողմերից՝ շոփորների և թմբուկների ձայնի ուղեկցմամբ, որոնք բերվել էին 300 ուղտերի վրա։ Մուսուլմանների բանակները շարժվեցին գլխավոր աշտարակի ուղղությամբ, որը կոչվում էր «Անիծված», և ստիպեցին կայազորին նահանջել Սուրբ Անտոնիոսի դարպասների ուղղությամբ։ Պարիսպների վրա մուսուլման դրոշներ խփվեցին։ հիվանդախնամների և տաճարականների բոլոր հակագրոհներն ու փորձերը՝ ուղղված աշտարակը վերադարձնելուն, իզուր եղան։ Հենրիխ II արքան և հիվանդախնամների մագիստրը նստեցին գալերաները և փախան Աքքայից։ Գիյոմ դը Բոժեն՝ տաճարականների մագիստրը, և Մատյե դը Կլերմոնը սպանվեցին։ Գրավելով այդ դիրքերը՝ մուսուլման զորքերը մարտեր ծավալեցին քաղաքի փողոցնրում։ Թե որքան բնակիչներ մահացան քաղաքում և ծովի վրա՝ հայտնի չէ։ Գիշերը Աքքան, 100 տարի գտնվելով խաչակիրների ձեռքում, Խալիլի ձեռքում էր, և նրա բանակը, 43-օրյա պաշարումից հետո կանգնած էր քաղաքի արևմտյան մասում՝ ծովի ափին։ Մեկ շաբաթ անց Խալիլը բանակցություններ սկսեց Պյեռ դը Սեվերիի հետ, ով գլխավորում էր տաճարականներին, և որորշվեց, որ տաճարականները նույնպես ստանալու են ազատ ելք դեպի Կիպրոս։ Բայց սուլթանի մարդիկ, ովքեր միջնաբերդ էին ուղարկվել, որպեսզի հսկեն տարհանումը, անկարգապահ դուրս եկան և սպանվեցին տաճարականների կողմից։ Մթության քողի տակ, Թեոբալդ Գոդենը՝ Տաճարի նոր մագիստրը, լքեց ամրոցը մի քանի մարդկանց և տաճարականների գանձարանի հետ մեկտեղ։ Առավոտյան Պյեռ դը Սեվերին գնաց սուլթանի մոտ, որպեսզի կազմակերպի իրադրությունը, սակայն ձերբակալվեց իր հետևորդների հետ և մահապատժի ենթարկվեց սուլթանի մարդկանց սպանելու համար։ Երբ միջնաբերդում պաշարված տաճարականները տեսան, թե ինչ կատարվեց Սեվերիի հետ, շարունակեցին մարտը։ Մայիսի 28-ին սուլթանը մոտավորապես 2000 մարդու ուղարկեց միջնաբերդը գրոհելու համար։ Միջնաբերդը փլուզվեց, սպանելով բոլոր նրանց, ովքեր գտնվում էին նրա ներսում, այդ թվում՝ սուլթանի մարդկանց ։
Աքքայի գրավման մասին լուրերը հասան մինչև Դամակոս և Կահիրե։ Ալ-Աշրաֆ Խալիլը հաղթական մուտք գործեց Դամասկոս, գերեվարված խաչակիրների և նրանց դրոշների հետ։ Դամասկոսում իր հաղթանակը տոնելուց հետո Խալիլը գնաց Կահիրե։ Ժամանելով Կահիրե՝ նա հրամայեց ազատ արձակել Ֆիլիպ Մենբյոֆին և իր մարդկանց, ովքեր նրան ավելի վաղ Կահիրեում աջակցել էին ։
Տյուրոսի, Սիդոնի, Բեյրութի, Հայֆայի և Տարտուսի գրավումը
Տյուրոսի նավահանգիստը սիրիական ծովափնյա հատվածում խաչակիրների ամենալավ ամրացված ամրոցներից մեկն էր։ Սալահ ալ-Դինը երկու անգամ անհաջող փորձեր է արել այն նվաճելու համար։ Տյուրոսը, Խալիլի կողմից Աքքայի գրավումից շատ չանցած, Մարգարիտ դը Լուզինյանի կողմից փոխանցվում է իր զարմիկ Ամորի Տյուրոսցուն։ Մայիսի 19-ին սուլթանը, ով դեռ Աքքայում էր գտնվում, էմիր Սանժար ալ-Շույայի գլխավորությամբ զորախումբ է ուղարկում, որպեսզի հետազոտեն Տյուրոսում տիրող իրավիճակը։ Ունենալով փոքրաթիվ կայազոր և տեսնելով Աքքայի փախստականներին՝ Ադամ Կաֆրանը՝ Տյուրոսի բալյին, խուճապահար եղավ և փախավ դեպի Կիպրոս։ Տյուրոսը գրավվեց մուսուլմանների կողմից առանց մարտի։ Աքքայի գրավումից մեկ ամիս անց Խալիլը էմիր ալ-Շույայի գլխավորությամբ զորքեր ուղարկեց դեպի Սիդոն։ Տաճարակնները, Գոդենի՝ Տաճարի նոր մագիստրի գլխավորությամբ, որոշեցին պատսպարվել ամրոցում, որը կառուցված էր կղզու վրա՝ ափից 90 մետր հեռու։ Գոդենը վերցրեց միաբանության գանձարանը և նավարկեց Կիպրոս, խոստանալով իր հետևորդներին, որ Կիպրոսից օգնություն կուղարկի։ Սակայն Գոդենը չկատարեց իր խոստումները։ Այն բանից հետո, երբ ամրոցում փակված տաճարականները տեսան, թե մուսուլմաններն ինչպես են կամուրջ կառուցում, գիշերը ծովով փախան դեպի Տարտուս։ Էմիր ալ-Շույան հրամայեց ոչնչացնել ծովային ամրոցը հուլիսի 14-ին ։
Սիդոնի գրավումից հետո ալ-Շույան ուղղվեց դեպի Բեյրութ։ Քաղաքն ուներ փոքր կայազոր և կարևոր առևտրական ծովային նավահանգիստ էր խաչակիրների համար։ Էշիվա դը Իբելինը՝ Բեյրութի իշխանուհին, մտածեց, որ ինքն ապահով է, քանի որ զինադադար էր կնքել Խալիլի հոր՝ Կալաունի հետ։ Ալ-Շույան կայազորի հրամանատարներին կանչեց և ձերբակալեց նրանց։ ՏԵսնելով ձերբակալված հրամանատարներին՝ զինվորները ծովով փախուստի դիմեցին։ Բեյրութը մուսուլմանների կողմից նվաճվեց հուլիսի 31-ին։ Ալ-Շույան հրամայեց հանել քաղաքի պարիսպները, իսկ տաճարը վերափոխել մզկիթի։
Հայֆան գրավվեց հուլիսի 31-ին՝ թույլ դիմադրությամբ։ Տարտուսը պաշարվեց էմիր Բիլբանի կողմից, և խաչակիրները ստիպված եղան փախչել դեպի հարևան Արվադ կղզին։ Քաղաքն ընկավ, սակայն Արվադը հանձնվեց խաչակիրների կողմից միայն 1302 թվականին։ 1292 թվականին, վեզիր իբն ալ-Սալուսի աջակցությամբ Խալիլը ժամանեց Դամասկոս, իսկ հետո Հալեպի վրայով գնաց պաշարելու Կալաաթ ալ-Ռամ ամրոցը (հայերեն՝ Հռոմկլա)։ Ամրոցը համարվում էր հայոց Պատրիարքի նստավայրը։ Քաղաքը պաշարվեց ավելի քան 20 բաբաններով և գրավվեց 30 օրվա պաշարումից հետո։ Խալիլն այն վերանվանեց Կալաաթ ալ-Մուսլիմին («Մուսուլմանների ամրոց») ։ Նա էմիր ալ-Շույային թողեց արոցում և գերիների հետ վերադարձավ Դամասկոս։ Դամասկոսի բնակչությունը սուլթանին Կահիրե ուղեկցեց գիշերով՝ հազարավոր վառվող մոմերի լույսի ներքո։ Սուլթանը Կահիրե մտավ Հաղթանակի դարպասներով («Բաբ ալ-Նասր») և նույնպես դիմավորվեց հազարավոր վառվող մոմերով։
Սուլթանը վերադարձավ Դամասկոս և բանակ հավաքեց, որպեսզի ներխուժի Կիլիկյան Հայաստան, սակայն հայ դեսպանները ժամանեցին Դամասկոս և դիմեցին նրան։ Թիլ-Հեմդուն, Մարաշ և Բեհեշի քաղաքները նրան էին հանձնվում խաղաղության փոխարեն։ Խալիլը լավ հարաբերություններ ուներ Կիպրոսի թագավորության, Արագոնի թագավորության և Սիցիլիայի թագավորության հետ՝ նրանց հետ կնքելով առևտրական և ռազմական պայմանագրեր։
Խաչակիրների թագավորության նվաճման գործընթացը, որը սկսվել էր 1187 թվականից Սալահ ալ-Դինի կողմից, վերջապես ավարտում է Խալիլը, որը, համաձայն մուսուլման ժամանակագիրների՝ հավասարազոր էր Ալեքսանդր Մակեդոնացու սխրանքներին ։ Սուլթանը նաև ծրագրել էր հարձակվել Կիպրոսի թագավորության և Բաղդադը գրաված մոնղոլների վրա։
Խաչակիրներն ընկան հուսահատության մեջ։ Նրանց 200 տարվա ջանքերն ապարդյուն անցան։ Խաչակիրների թագավորությունը ավերվեց Սալահ ալ-Դինի, Բեյբարսի և Կալաունի կողմից, իսկ Լյուդովիկոս IX-ի կողմից Եգիպտոսի դեմ ձեռնարկված Խաչակրաց յոթերորդ արշավանքը ավարտվեց լիակատար տապալումով, սակայն խաչակիրները փորձում էին իրենց աջակցող կետերը պահպանել Սիրիայի ծովափնյա հատվածում, հույս ունենալով վերադարձնել այն, ինչ կորցրել են։ Հռոմի Պապ Նիկողայոս IV-ը փորձեց գործել, սակայն մահացավ 1292 թվականին, և եվրոպական թագավորները, ներգրավված իրենց ներքին հակամարտությունների մեջ, ի վիճակի չէին նոր խաչակրաց արշավանք կազմակերպելու։ Ինչ վերաբերում է տաճարականներին, նրանք Եվրոպայում մեղադրվեցին հերետիկոսության մեջ և խստորեն հետապնդվում էին Ֆիլիպ IV-ի և Կղեմես V Պապի կողմից։
Ներքին հակամարտությունները և սպանությունը
Ռազմական առումով Խալիլը տիրապետում էր իր նախրդներ Բեյբարսի և Կալաունի էներգիային և հմտություններին։ Բայց շատ էմիրներ նրան չէին սիրում։ Նա սկսեց իր կառավարումը հոր որոշ երևելի էմիրների բանտարկմամբ, այդ թվում՝ փոխսուլթան Թուրունթայի։ Աքքայի համար մղվող ճակատամարտի ժամանակ նա ձերբակալեց Հոսամ ալ-Դին Լաջինին, իսկ երբ վերադարձավ Կահիրե, աքսորեց Սունքուր ալ-Աշքարին և մի քանի էմիրների։ Խալիլը շարունակեց իր հոր քաղաքականությունը՝ փոխարինելով թուրք մամլուքներին չերքեզներով, ինչը շիկացրեց մամլուքների միջև հարաբերությունները։ Խաչակիրների նկատմամաբ տարած հաղթանակից հետո մեծամտությունը հաղթահարեց սուլթանին, և նա էմիրների հետ սկսեց կոպիտ վարվել և փաստաթղթերը ստորագրել միայն «KH» («Խ») տառերով՝ արհամարհելով էմիրներին։ Բացի այդ, նրա վեզիր Իբն ալ-Սալյուսը էմիրների ատելությունն էր առաջացնում, քանի որ նա ոչ մամլուք էր եղել, և ոչ էլ էմիր, այլ մի առևտրական էր Դամասկոսից։ Միաժամանակ, երբ Խալիլն անտեսում էր էմիրներին, նա բավականին առատաձեռն էր Իբն ալ-Սալյուսի նկատմամբ ։ Իբն ալ-Սալյուսը Եգիպտոսի վերին դատավորի՝ Իբն ալ Բինթ-Աազայի նկատմամբ անարդարացի հալածանքների մեջ էր ներգրավվել և մշտապես վիճում էր վեզիր Բանդարի հետ։
1293 թվականի դեկտեմբերին Խալիլը, Իբն ալ-Սալյուսի, Բայդարի և ուրիշ էմիրների ուղեկցությամբ ուղևորվեց Կոմ-Թուրուգա՝ հյուսիսային Եգիպտոս, բազեներով որսի։ Նա Իբն ալ-Սալյուսին ուղարկեց հարևան քաղաք Ալեքսանդրիա, որպեսզի բերի պաշարները և հավաքի հարկերը։ Ժամանելով Ալեքսանդրիա՝ Իբն ալ-Սալյուսը պարզեց, որ նրանից առաջ Բայդարի ներկայացուցիչներն արդեն հավաքել են բոլոր հարկերը։ Իբն ալ-Սալյուսից ստանալով հաղորդագրությունը՝ սուլթանը Բայդարին կանչեց իր վրան, վիրավորեց և սպառնաց նրան այլ էմիրների ներկայությամբ։ Բայդարը լքեց վրանը և կանչեց Լաջինին, Սունքուրին և այլ էմիրների, և նրանք միասին որոշեցին սպանել սուլթանին։ Դեկտեմբերի 14-ին սուլթանն իր ընկեր էմիր Շիհաբ ալ-Դին Ահմադի հետ հարձակման ենթարկվեց և սպանվեց Բայդարի ու նրա համախոհների կողմից։ Այն էմիրները, ովքեր Բայդարից հետո հարվածեցին սուլթանին, Լաջինը և Բախադիր Փաք-Նուբան էին։ Խալիլի սպանությունից հետո Բայդարը և իր հետևորդները գնացին սուլթանի վրանը և Բայդարին հռտչակեցին նոր կառավարիչ։ Սակայն Բայդարը շուտով ձերբակալվեց սուլթանի մամլուքների և էմիրների կողմից, իսկ հետո սպանվեց Քիթբուղայի և Բեյբարսի կողմից, իսկ նրա գլուխն ուղարկվեց Կահիրե։ Իբն ալ-Սալյուսը ձերբակալվեց Ալեքսանդրիայում և ուղարկվեց Կահիրե, որտեղ նա հանդիպեց դաժան վերաբերմունքի, և վերջիվերջո, ծեծամահ արվեց։ Էմիրները, ովքեր մասնակցել էին Խալիլի սպանությանը, խիստ պատժվեցին և մահապատժի ենթարկվեցին։ Լաջինը և Սունքուրը փախուստի դիմեցին ։
Խալիլի մահից հետո էմիրները որոշեցին թագադրել նրա 9-ամյա եղբորը՝ Ան-Նասիր Մուհամմադին, Քիթբուղային նշանակեցին որպես փոխսուլթան, իսկ ալ-Շույային որպես վեզիր։ Բայց Խալիլի մահը գաղտնի պահվեց մի որոշ ժամանակ։ Արդեն մահացած Խալիլի անունից ուղերձ կազմվեց Եգիպտոսից մինչև Սիրիայում բնակվող էմրների համար. Միայն դրանից հետո հրապարակվեց Խալիլի մահվան լուրը։
Ալ-Աշրաֆ Խալիլը կառավարեց մոտավորապես երեք տարի և երկու ամիս։ Նա ուներ երկու դուստր։ Բացի այդ Աքքայի նվաճման ժամանակ նա հիշատակվում էր որպես խելացի մարդ, ով սիրում էր կարդալ և սովորել ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մամլուքներ
Իրամայա
Իրամայա  (Iramaia), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հարավավ-կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Ժեկիե գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 811մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 948,488 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,1 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Սեն Գոբեր
Սեն Գոբեր (Saint-Gobert), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Էնան է։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02681:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 309 մարդ էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Իրարա
Իրարա  (Irará), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բարիա մարզում։ Մտնում է Ֆեյրա դի Սանտանա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 107 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 239,659 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 108,9 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվոլ է 1842 թվականի մայիսի 27-ին։
Աշխարհագրություն
Կլիման արևադարձային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Տասներկու խաղողահատիկ
Տասներկու խաղողահատիկ (իսպ.` Las doce uvas de la suerte (Հաջողության տասներկու խաղողահատիկ)), իսպանական ավանդույթ է, որը թվագրվում է մոտ 1895 թվականին, բայց հաստատվել է 1909-ին։ Այդ տարվա դեկտեմբերին Ալիկանտեի խաղող արտադրողները տարածեցին այս սովորությունը, որպեսզի խաղողի հսկայական բերքը վաճառվի։ Սովորույթի համաձայն` դեկտեմբերի 31-ի կեսգիշերին ամեն զանգի հետ պետք է ուտեն խաղողի մի հատիկ։ Ըստ ավանդույթի` այն բերում է բարգավաճում գալիք տարում ։ Որոշ շրջաններում հավատում են, այս սովորույթը հեռու է վանում կախարդներին և չարքերին, չնայած որ այս «հրաշքը» համարվում է հին ժառանգություն և ներկայումս այն դիտվում է` որպես նոր տարին ողջունելու մշակութային ավանդույթ։ Կան երկու հիմնական տեղեր, որտեղ մարդիկ հավաքվում են խաղող ուտելու։ Ընտանիքներով ճաշից հետո գնում են քաղաքի գլխավոր հրապարակ, իսկ ամենատարածված հավաքատեղին Մադրիդի Պուերտա դել Սոլն է։ 12 խաղողահատիկները կապված են Պուերտա դել Սոլի ժամացույցի հետ, որտեղից սկսվել է ավանդույթը, և երբ տարին փոխվում է այստեղից հեռարձակում են։ Այս ավանդույթը նաև ընդունվել է այն երկրներում, որոնք Իսպանիայի և Լատինական Ամերիկայի հետ ունեն լայն մշակութային կապեր, ինչպես օրինակ ԱՄՆ-ի իսպանախոս համայնքները։ Ֆիլիպինները ընդունել է սովորությունը։ Ավանդույթը իսպանական Ծննդյան փառատոնների մաս է կազմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սուրբծննդյան ավանդույթներ Կատեգորիա:Ամանոր
Կուռ Թարխանյան
Կուռ Թարխանյան,, հայ ազգային ազատագրական շարժման գործիչ, Հայաստանի առաջին հանրապետության զինված ուժերի սպա ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Զինվորական վարժարանը։ Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ որպես ռուսական բանակի սպա կռվել է գերմանական ճակատում, վիրավորվել է, ապա իր խնդրանքով փոխադրվել Կովկասյան ճակատ, մասնակցել (1917-1918 թվականներին) Բաղեշի, Խնուսի և Ալաշկերտի ճակատամարտերին։ Հայաստանի Հանրապետության շրջանում եղել է Դրոյի օգնականներից, մասնակցել է Սուրմալուի և Բաշ-Ապարանի ճակատամարտերին, այնուհետև հայ-վրացական պատերազմի (1918) ժամանակ կրկին վիրավորվում է։ Դրոյի հրամանով 1918 թվականին զբաղեցնում է Դսեղ-Քոլագերան-Ղաչաղան գիծը ։ Այնուհետև մասնակցում է Զանգեզուրում բոլշևիկների դեմ պայքարին։ 1920 թվականին պարգևատրվում է Սուրբ Վարդան զորավար շքանշանով։ 1921 թվականի Փետրվարյան ապստամբության ժամանակ Կոտայքի շրջանի ուժերի հրամանատարն էր։ Փետրվարի 18-ին ապստամբ ուժերը Կուռո Թարխանյանի և Բաշգառնեցի Մարտիրոսի գլխավորությամբ մտան Երևան։ Հայրենիքի փրկության կոմիտեի իշխանության օրոք նշանակվել է հայկական բանակի ընդհանուր պետ։ Ապստամբության պարտությունից հետո անցել է Եվրոպա, հաստատվել Բուխարեստում։
Մահացել է 1944 թվականին 48 տարեկան հասակում ծանր հիվանդությունից Բուխարեստում, Ռումինիա։
Գրականություն
Կատեգորիա:1896 ծնունդներ Կատեգորիա:Շուշի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1944 մահեր Կատեգորիա:Բուխարեստ քաղաքում մահացածներ
Մոնսելգ
Մոնսելգ (Montselgues), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 92 մարդ, բնակչության խտությունը` 2.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 35.87 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 155 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Բջնի)
Բջնի Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Կոտայքի մարզի Բջնի գյուղի արևելյան մասում, բլրի գագաթին ։
Պատմություն
Բջնիի Սուրբ Սարգիս եկեղեցին սրբատաշ տուֆից գմբեթավոր խաչաձե եկեղեցի է, կառուցվել է 7-րդ դարում։ Իր արտակարգ փոքր չափերի հետևանքով (Հայաստանի նույնատիպ հուշարձաններից ամենափոքրն է) կոնստրուկցիաները խիստ պարզեցված են՝ յուրատեսակ տրոմպներն անմիջապես դրված են գմբեթակիր կամարներին, որոնք և ծածկում են չափազանց կարճ խաչթևերը։ Արևելյան խաչթևը ներսից կիսաշրջանաձև է։ Ութնիստ թմբուկը ավարտվում է վեղարավոր գմբեթով։ Լուսամուտն արևմուտքից է։ Ճակատների հարդարանքը՝ մեծաչափ ելուստով, մի մասը մշակված պայտաձև կամարախորշիկներով քիվերն են, միակ մուտքը բացվում է արևմտյան խաչթևում։
Վերանորոգվել է 1970 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հրազդանի շրջան Կատեգորիա:7-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի տեսարժան վայրեր
Երեք ավազակ
Երեք ավազակ (The Three Robbers), ֆրանսիացի հայտնի գրող և նկարազարդող Թոմի Ունգերերի ամենահայտնի մանկական նկարազարդ գրքերից մեկը։ Հրատարակվել է 1961 թվականին, բազմիցս վերահրատարակվել է և թարգմանվել շատ լեզուներով (ավելի քան 16 լեզվով).
Գիրքը երկու անգամ էկրանավորվել է, այդ թվում է նաև 2007 թվականին լիամետրաժ ֆիլմը՝ լրացված սյուժեով։
Սյուժե
Սև թիկնոցներով և սև գլխարկներով երեք կատաղի ավազակներ գիշերները թալանում էին ճանապարհի անցորդներին և իրենց ամբողջ թալանը տանում էին իրենց բնակատեղի, որ գտնվում էր լեռներում։ Մի անգամ գիշերով նրանց ձեռքն է ընկնում մի կառք, որում Տիֆֆանի անունով մի փոքրիկ աղջիկ կար, ով նոր էր որբացել։ Ավազակներն աղջկան տանում են իրենց թաքստոց, և նա զարմանքով հարցնում է, թե ավազակների ինչին է պետք այդքան զարդերը, եթե դրանք ոչ մի կերպ չեն օգտագործվում։
Տիֆֆանիի հարցն ավազակներին ստիպում է մտածել, և նրանք ամբողջ տարածաշրջանի աղքատ և լքված երեխաներին հավաքում են և իրենց գանձերով նրանց համար գեղեցիկ ամրոց են գնում։ Որբերը մեծանում են ամրոցում, այնտեղ գալիս էին նաև այլ երեխաներ, կամ այդտեղ էին բերում ընկեցիկների։ Ամրոցի շուրջն աստիճանաբար մի գյուղ է ստեղծվում, իսկ շատ տարիներ անց գյուղի բնակիչներն ավազակների հիշատակին 3 աշտարակ են կառուցում, որոնք ունեին մեծ գմբեթներ, ինչպես նրանց գլխարկներն էին։
Էկրանավորում
Կա գրքի 2 էկրանավորում։ Առաջինը 6 րոպեանոց է, նկարահանվել է հայտնի ռեժիսոր Ջին Դեյչեմի կողմից 1972 թվականին և ամբողջովին հիմնված են Ունգերերի նկարազարդումների վրա ։
Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմը, որ կոչվում է «Երեք ավազակ», էկրան է բարձրացել 2007 թվականին և պարունակում է լրացուցիչ սյուժետային քայլեր, մուլտֆիլմի հնչյունավորմանը մասնակցել է նաև հենց ինքը՝ Ունգերերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1961 գրքեր