cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բրահմայական բվեճ
Սննդառություն
Սննդի ընտրությունը մեծապես կախված է նաև միջավայրի պայմաններից։ Ամայի անապատային շրջաններում բվեճների համար սննդի հիմնական միջոց են ծառայում կրծողները ։ Նման պայմաններում բվեճները սնվում են նաև փոքրիկ թռչուններով և մողեսներով ։ Պակիստանի Ֆեյսալաբադ քաղաքի բվեճներից մեկի վրա կատարված հետազոտություններից հետո պարզ դարձավ, որ միջատները (որոնց թվում գերակշիռ մաս են կազմում բզեզներն ու ուղղաթևավորները) կազմում են բվեճների օրաբաժնի 47 %-ը, փոքր կաթնասունները՝ 28 %-ը (կրծողների հինգ տեսակ՝ մկներ, առնետներ, ավազամկներ), թռչունները՝ 12 %-ը, իսկ սողունները՝ 2 %-ը։ Բվեճների այս տեսակի սննդակարգում ներառված ամենատարածված կրծողները երկուսն են՝ ասիական փափկառնետը և տնային մուկը ։ Բվեճները որսում են նաև կակղամորթներ և կարիճներ ։ Եվ ի վերջո բրահմայական բվեճները սնվում են որոշ բույսերի կանաչ հատվածներով, որը նպաստում է այս թռչունների մարսողությանը և քնին ։
Համբարձում Տերտերյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:ՀՀ ֆինանսների նախարարներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի նախարարներ
Բրահմայական բվեճ
Սննդառություն
Ըստ էության՝ բվեճները զոհին գտնում են իրենց հետքով՝ նախ և առաջ զննելով մերձակայքը (նման պահվածքը հատուկ է նաև բրահմայական բվեճի հնդկաստանաբնակ մեկ այլ ցեղակցին՝ անտառային բվեճին)։ Բնակավայրերում բվեճները նախընտրում են թառել 5-10 մետր բարձրությամբ լապտերասյուների վրա։ Պակիստանցի հետազոտողների դիտարկումների համաձայն՝ բվեճբերը զոհին բռնելու համար օրվա 63 %-ն անց են կացնում ծառատնկերում ։ Թռչունները որոշակի նախապատվություն են տալիս նաև հաղորդալարերի և լապտերասյուների վրա թառելուն, քանի որ գիշերային ժամերին մի շարք միջատներ ձգվում են դեպի լույս, ինչպն էլ հնարավորություն է ընձեռնում գիշատիչներին հեշտությամբ որսալու զոհին ։ Հետևաբար կարելի է եզրահանգել նրան, որ բրահմայական բվեճները միջատներին բռնում են ինչպես ցամաքում, այնպես էլ օդում՝ իրենց ճկուն կտուցի շնորհիվ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Պակիստանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Բանգլադեշի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Իրանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Բվանմաններ Կատեգորիա:Ասիայի թռչուններ Կատեգորիա:Բվեճներ
Բարանովկա (Լազարևսկի շրջան)
Բարանովկա ( ռուս.` Барановка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում, Արևելյան Դագոմիս գետի ափին։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 40 կմ արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 14 կմ հյուսիս, ծովի մակարդակից 109 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, Բարանովկայում բնակվում էր 996 մարդ ։ Բնակիչներն հիմնականում զբաղվում են թեյի մշակությամբ և այգեգործությամբ։
Գյուղն ունի հայկական տարրական դպրոց և ակումբ։ Բարանովկայի մոտակայքում կան ջրվեժներ, որոնք զբոսաշրջիկների կողմից սիրված վայրերից են։
Պատմությունը
Գյուղը հիմնադրել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից եկած հայերը` 1882 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Իլիշատ Այտկուլով
Իլիշատ Նուրգալիևիչ Այտկուլով (Ильшат Нургалиевич Айткулов, ), ԽՍՀՄ և ռուս ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։ Խաղացել է «Գազովիկ» ակումբում։ Այժմ ծառայում է որպես ակումբի գլխավոր մարզիչ։
Խաղացողի կարիերան
Այտկուլովը ողջ պրոֆեսիոնալ կարիերան անցկացրել է «Գազովիկ» ակումբում, որի կազմում էլ խաղացել է 397 խաղ և հեղինակել 40 գոլ։ Երկար ժամանակ նա եղել է թիմի ավագը ։ Նա իր կարիերան ավարտել է 2003 թվականին։
Մարզչական կարիերա
2005 թվականին ծառայել է որպես հարազատ թիմի մարզիչ։ 2009 թվականին նա ժամանակավորապես ծառայել է որպես գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար Ալեքսանդր Ավերյանովաի հրաժարականից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Աղի պալատ
Քելվին Լ Ռեմփթնի անվան Աղի Պալատ (The Calvin L. Rampton Salt Palace Convention Center), ավելի շատ հայտնի որպես «Աղի Պալատ», կոնվենցիոն կենտրոն Յուտայի Սոլթ Լեյկ Սիթիում անվանակոչվել է Յուտայի 11–րդ կառավարիչ Քելվին Լ․ Ռեմպթնի անունով։ Աղի Պալատ անունը առաջ օգտագործվել է երկու այլ վայրերի կողմից Սոլթ Լեյկ Սիթիում։
Առաջին Աղի պալատը
Պատմական առաջին Աղի պալատը, կառուցված 1899 թվականին, ճարտարապետ Ռիչարդ Ք․ Ա․ Քլեթթինգի կողմից, պատկանում էր Ջոն Ֆրանկլին Հիթին։ Պալատը գտնվում էր 900 Սաութ Սոլտ Լեյկ Սիթիի Ստեյտ սթրիթի և Մեին ստրիթի միջև։ Այն ուներ պարասրահ, թատրոն և մրցուղի։ Պալատը հրդեհվեց 1910 թվականի օգոստոսի 29–ին և նրա տեղում կառուցվեց Մաջեսթիք Հոլլը (Majestic Hall)։
Ներկայիս Աղի պալատը
Ներկայիս կոնվենցիոն կենտրոնն ունի 47,800 մ² ցուցասրահներ, 15,200մ² սրահներ, որոնք ներառում են 4,200 մ² մեծ պարասրահ և 66 հանդիպման դահլիճներ։ Աղի պալատը ծառայել է որպես Օլիմպիական Տեղեկատվական կենտրոն 2002 թվականի ձմեռային օլիմպիադայի ժամանակ։ Սոլթ Լեյկ կոնվենցիայի հիմնադրի պատվին, Սոլթ Լեյկ կոմսության Խորհուրդը քվեարկությոան արդյունքում 2007 թվականի աշնանը պաշտոնապես փոխեց Աղի Պալատ կոնվենցիոն կենտրոնի անունը վերանվանելով այն Ռեմփթոնի անվան Աղի Պալատի կոնվենցիոն կենտրոն։ Սկսած 2013 թվականից այստեղ է անցկացվում երգիծական գրքերի կոնվենցիան։ Հանրապետական նախագահական քննարկում պետք է տեղի ունենար Սոլթ Լեյկ կոնվենցիոն կենտրոնում 2016 թվականի մարտի 21–ին, սակայն այն չեղյալ հայտարարվեց այն բանից հետո, երբ Դոնալդ Թրամփը հրաժարվեց մասնակցելուց և թեկնածու Ջոն Քեսիչն ասաց, որ ինքը չի մասնակցի առանց Թրամփի։
Ճարտարապետությունը
Ձողակառույցները, որոնք պահում են տանիքը, նախագծվել են արծաթե սկուտեղի վարպետ Քենթ Սեկոյի կողմից։ Կոնվենցիոն կենտրոնի տեսանելի ամենացնցող առանձնահատկությունների մեծ մասը ձեռք է բերվել պողպատի (Hollow Structural Steel (HSS)) –ի օգտագործման շնորհիվ։
Արտաքին հղումներ
Official website
Utah State Historical Society
Կիեզանուովա (Թուրին)
Կիեզանուովա  (Chiesanuova), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Աղի պալատ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Յուտա
Կիեզանուովա (Թուրին)
Բնակչությունը՝ 199 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 50 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0124։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Մարիամ Մագդաղենացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջուել Թեյլոր
Ջուել Թեյլոր (Jewel Taylor, ), Լիբերիայի քաղաքական գործիչ, երկրի գործող փոխնախագահ։ Ամուսնացած է եղել դատապարտված զինվորական հանցագործ և նախկին նախագահ Չարլզ Թեյլորի հետ (որի հետ ամուսնացել է 1997 թվականին, իսկ ամուսնալուծվել է 2006 թվականին), եղել է Լիբերիայի առաջին տիկինը նրա նախագահության ժամանակ։ 2005 թվականին ընտրվել է Լիբերիայի Սենատ՝ Ազգային հայրենասիրական կուսակցությունից։ Սենատի գենդերային հարցերի, կանանց և երեխաների առողջապահության և սոցիալական ապահովության կոմիտեի նախագահն է ։
Կամպան սյուր Արիզ
Կամպան սյուր Արիզ (Campagne-sur-Arize), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լը Մաս դ’Ազիլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09075։
Ջուել Թեյլոր
Կենսագրություն
Ունի բարձրագույն կրթություն և երկու բակալավրի աստիճան։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ավարտել է Լիբերիայի պետական համալսարանին կից Լուիզա Արտուր Գրայմսի անվան իրավաբանության ֆակուլտետը։ Երկու օր անց Բոնգ գավառում հասարակական վեճեր են առաջացել այն պատվի վերաբերյալ, որը ենթադրաբար տրվել էր նրան. նա հայտարարվել է Բոնգ գավառի` Սուակոկո շրջանին նվիրված պատվավոր «Մադամ Սուակոկո» տիտղոսի նոր կրող, սակայն հանձնաժողովի անդամները, որոնք իբր նրան շնորհել էին այդ կոչումը, շուտով սկսել են հերքել իրենց կողմից պարգև տալը` ասելով, որ այն ժողովը, որտեղ նա արժանացել է կոչմանը, իրականում հանդիպում էր, որը նպատակ ուներ օգնել շրջանի բնակիչներին հաղթահարել քաղաքական տարաձայնությունները։
Կամպան սյուր Արիզ
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 265 մարդ։
Ջուել Թեյլոր
Կենսագրություն
2012 թվականի փետրվարին Ջուել Թեյլորը փորձել է Լիբերիայի խորհրդարան մտցնել օրինագիծ, որի համաձայն նույնասեռական գործողությունները կդառնային առաջին աստիճանի քրեական հանցագործություն, իսկ մահապատիժը կդառնար առավելագույն պատժամիջոց։ Օրինագիծը չի ընդունվել այն բանից հետո, երբ նախագահ Էլեն Ջոնսոն-Սերլիֆը հասկացրել է, որ չի ստորագրի այն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանայք քաղաքականությունում
Կամպան սյուր Արիզ
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 144 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 91-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 53-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 63,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 57,1 %)։ 91 աշխատունակ բնակիչներից 77-ը աշխատում էին (46 տղամարդ և 31 կին), անաշխատանք էին 14-ը (3 տղամարդ և 11 կին)։ 53 անգործունակ մարդկանցից 14-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Էմի Բրենեման
Էմի Բրենեման (Amy Frederica Brenneman, ), ամերիկացի դերասանուհի, պրոդյուսեր և սցենարիստ, որը հինգ անգամ առաջադրվել է «Էմմի» և երեք անգամ՝ «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։ Առավել հայտնի է «Նյու Յորքի ոստիկանություն», «Արդար Էմի», «Լքվածները» և «Մասնավոր պրակտիկա» ֆիլմերում խաղացած դերերով։ Կինոյում նրա ամենահայտնի դերերից առանձնանում են «Տապ», «Վախ», «Ցերեկային լույս», «Կյանքը ըստ Ջեյն Օսթինի» և «88 րոպե» ֆիլմերում խաղացած դերերը։
Վաղ տարիներ
Էմի Բրենեմանը ծնվել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Նյու Լոնդոն քաղաքում։ Նրա մայրը եղել է դատավոր, իսկ հայրը՝ փաստաբան ։ Մեծացել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Գլաստոնբուր քաղաքում, որտեղ սկսել է խաղալ տեղի թատրոնում։ 1987 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանը ։
Կարիերա
Բրենեմանը առաջնաելույթ է ունեցել 1992 թվականին «Նա գրել է սպանություն» սերիալի էպիզոդներից մեկում։ Մեկ տարի անց ազգային ճանաչում է ձեռք բերել «Նյու Յորքի ոստիկանություն» հեռուստասերիալում իր մարմնավորած դետեկտիվ Ջենիս Լիկասլիի կերպարի շնորհիվ։ Նկարահանվել է առաջին եթերաշրջանում, ինչպես նաև երկրորդի մի քանի դրվագներում և ստացել է «Էմմի» մրցանակի անվանկարգեր 1994 թվականին «Դրամատիկական հեռուստասերիալում երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» և 1995 թվականին՝ «Դրամատիկական հեռուստասերիալում լավագույն հրավիրված դերասանուհի»կատեգորիաներում ։
1994 թվականին «Նյու Յորքի ոստիկանություն» հեռուստասերիալից հեռանալուց հետո Բրենեմանը սկսել է լիամետրաժ կինոյի կարիերան։ 1995 թվականին հայտնվել է «Կասպեր» և «Տապ» ֆիլմերում, իսկ մեկ տարի անց Սիլվեստր Ստալոնեի հետ գլխավոր դեր է խաղացել «Ցերեկային լույս» ֆիլմում։ Նկարահանվել է նաև «Վախ», «Նևադա», «Քո ընկերներն ու հարևանները», «Արվարձան» և «Կանացի գաղտնիքներ» ֆիլմերում։ Հեռուստատեսություն վերադարձել է 1998 թվականին որպես «Ֆրեյզեր» չորսէպիզոդանոց կատակերգական սերիալի հրավիրված աստղ։
1999 թվականին Բրենեմանը հանդես է եկել որպես «Արդար Էմի» սերիալի գլխավոր դերակատարուհի, ստեղծող և պրոդյուսեր։ Շոուն պատմում է ամուսնալուծված միայնակ մոր մասին, որն աշխատում է որպես Կոնեկտիկուտ նահանգի Հարթֆորդ քաղաքի ընտանեկան գործերով դատավոր։ Շոուն հիմնված էր իր մոր՝ Ֆրեդերիկ Բրենեմանի իրական կյանքի վրա։ Սերիալն CBS հեռուստառադիոցանցում հայտնվել է վեց եթերաշրջանով. 1999 թվականի սեպտեմբերի 19-ից մինչև 2005 թվականի մայիսի 3-ը կայունորեն հավաքել է բարձր վարկանիշներ, և Բրենեմանը «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի երեք անվանակարգեր է ստացել հեռուստատեսային սերիալում՝ դրամայում, լավագույն կանացի դերի համար, ինչպես նաև «Էմմի» մրցանակի երեք անվանակարգեր՝ դրամատիկական հեռուստասերիալում կանանցի լավագույն դերի համար ։
Բրենեմանը 2005 թվականին «Ինը կյանք» ֆիլմում ունեցած դերի համար «Լավագույն դերասանուհի» կատեգորիայում արժանացել է «Լոկարնոյի կինոփառատոն» մրցանակի։ Ավելի ուշ նկարահանվել է «Կյանքն ըստ Ջեյն Օսթինի» (2007) և «88 րոպե» ֆիլմերում։ 2007 թվականի մարտին նկարահանվել է «Գրեյի անատոմիա» սերիալում, իսկ հետո կատարել է «Մասնավոր պրակտիկա» սփին-օֆֆի գլխավոր դերերից մեկը։ Սերիալն ավարտվել է 2013 թվականի սկզբին՝ վեց եթերաշրջաններից հետո։ 2013 թվականի հունիսին Բրենեմանը հրավիրվել էր HBO հեռուստաալիքի Ջասթին Տերուի մասնակցությամբ «Լքվածները» սերիալի գլխավոր կանացի դերի համար ։
Անձնական կյանք
1995 թվականին Բրենեմանն ամուսնացել է ռեժիսոր Բրեդ Սիլբերլինգի հետ, նրանք ունեն երկու երեխա՝ դուստրը՝ Շառլոտ Թաքեր Սիլբերլինգը և որդին՝ Բոդի Ռասել Սիլբերլինգը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ
Կույսի աշտարակ (Ստամբուլ)
Կույսի աշտարակ (Լեանդրայի աշտարակ, Քըզ քուլեսի, Kız Kulesi), տեղակայված է Ստամբուլի ասիական հատվածում՝ Յուսքյուդար թաղամասում։ Աշտարակը տեղակայված է Բոսֆորի նեղուցում։ Կույսի աշտարակը Ստամբուլի այցեքարտերից մեկն է։ Աշտարակը պատկերել է Հովհաննես Այվազովսկին՝ իր «Կոստանդնուպոլսի Լեանդրայի աշտարակը» կտավում։
Առաջին հիշատակումները կապված են ոչ թե բուն աշտարակի, այլ ժայռոտ կղզու, որի վրա կառուցվել է աշտարակը։ Համաձայն լեգենդի, մ.թ.ա. 411 թվականին միմյանց դեմ պատերազմում էին Սպարտան և Աթենքը։ Ոսկեղջյուրի բնակիչները կիսվեցին երկու մասի։ Բոսֆորի նեղուցից արևմուտք ապրողները անցան Սպարտայի կողմը, իսկ արևելքը՝ Աթենքի։ Արդյունքում Աթենքը հաղթանակ տարավ, սակայն Ոսկեղջյուրի բնակիչների նկատմամբ էական գործողություններ չիրականացրեց։ Աթենքը որոշեց Բոսֆորի նեղուցը վերցնել իր ձեռքը, և անցավճար պահանջել բոլոր նավերից, որոնք անցնում էին նեղուցով։ Համաձայն լեգենդի, կղզյակի վրա հսկիչ կետ կառուցել է տվել հույն զորավար Ալքիբիադեսը, ի վերահսկողություն նեղուցով անցնող պարսկական նավերի։ Սակայն լեգենդում հստակ նշված է թե կղզու վրա այդ ժամանակ աշտարակ եղել է, թե ոչ։
Գոյություն ունի աշտարակի կառուցման թուրքական լեգենդը։ Օսմանյան սուլթաններից մեկը շատ էր սիրում դստերը։ Մի օր պալատական գուշակը կանխատեսեց, որ սուլթանի աղջիկը մահանալու է, երբ նա կդառնա 18 տարեկան։ Սուլթանը հրամայեց, որ մինչև 18 տարեկանը լռանալը նրա դստեր, պետք է կառուցվի Բոսֆորի նեղուցում մի աշտարակ։ Աշտարակի կառուցումից հետո, սուլթանը իր աղջկան փակում է այնտեղ։ 18 տարեկան դառնալու օրը սուլթանը իր աղջկան է ուղարկում մրգերով մի զամբյուղ։ Զամբյուղի մեջ գտնվող օձը կծում է աղջկան, և նա մահանում է։ Գոյություն ունի նաև լեգենդի երկրորդ վարկածը, համաձայն որի աղջիկը փրկվում է։ Թույնը ծծելով ետ է քաշում հարևան երկրի նրան սիրող շեհզադեն (արքայազնը)։ Այստեղից էլ գալիս է անվանումը՝ «Կույսի աշտարակ»։
Զբոսաշրջիկների համար աշտարակը բացելու համար, 1999 թվականին այստեղ սկսվեց կապիտալ վերանորոգում։ Ներկայումս աշտարակում գործում են բար, ռեստորան, սրճարան, սպորտային հարթակ և հուշաիրերի խանութ։ Կղզի կարելի հասնել նավով, որը կես ժամը մեկ գալիս է կամ Ստամբուլի ասիական հատվածից՝ Յուսքյուդար թաղամասից, կամ էլ եվրոպական հատվածից՝ Բեյօղլու կամ Բեշիկթաշ թաղամասերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլ Կատեգորիա:Բոսֆոր Կատեգորիա:Ստամբուլի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Ստամբուլում Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս
Ծնծղա
Ծնծղա, հարվածային երաժշտական գործիք` անորոշ բարձրության հնչողությամբ։ Ծնծղան հայտնի է վաղ ժամանակներից Հայաստանում (մ.թ.ա. VII դար ), Չինաստանում, Հնդկաստանում, ավելի ուշ Հունաստանում և Թուրքիայում։
Իրենից ներակայացնում է հատուկ համաձուլվածքներից պատրաստված ուռուցիկաձև սկավառակ։ Ծնծղայի մեջտեղում կա անցք` նախատեսված գործիքը ձգանին կամ պարանին ամրացնելու համար։ Գործիքը նվագելու հիմնական հնարքներից են` հարվածներ տարբեր փայտիկներով և թակիչներով կախված սկավառակներին, զույգ ծնծղաների միմյանց հարվածներ և նվագ աղեղով։ Ձայնը դադարում է այն ժամանակ, երբ երաժիշտը սկավառակները դնում է կրծքին։
Որպես կանոն` սկավառակները, մեծ թմբուկի հետ միաժամանակ, կազմում են ուժեղ հարվածները։ Նրանց նոտաները գրվում են կողք կողքի։ Սկավառակների ձայնը forte նրբերանգում կտրուկ է, փայլուն, վայրի, piano-ում` առեղծվածային և ավելի փափուկ։ Նվագախմբում ծնծղաները ամենից առաջ դինամիկորեն ընդգծում են գագաթնակետը, բայց երբեմն էլ նրանց դերը գունագեղ ռիթմն է կամ հատուկ գեղարվեստական էֆեկտը ։
Երաժիշտները խոսակցականում երբեմն ծնծղաների խմբին անվանում են «երկաթ» ։
Զուգադիր ծնծղաներ
Զուգադիր ծնծղաների ակունքներում նվագախմբային ծնծղաներն են։ Hi-hat ծնծղան իրենից ներկայացնում է ընդհանուր հենակի վրա տեղադրված և ոտնակով կառավարվող զույգ սկավառակ։
Կախովի ծնծղաներ
Այս ծնծղաները տեղադրվում են հենակի վրա։ Crash ծնծղաներն արձակում է երկար զրնգուն, որոշ չափով խշխշացող ձայն։ Առավել հաճախ օգտագործվում են 20 դյույմ տրամագծով սկավառակները, բայց ստանդարտ են համարվում 18-22 դյույմ չափսերը։ Խոշոր արտադրողները արտադրում են սկավառակներ 16-26 դյույմ տրամագծով, բայց հնարավոր է գտնել նաև մինչև 8 դյույմ տրամաչափով սկավառակներ։ Sizzle ծնծղաները, որոնց հնչողության փոփոխման համար ավելացրած են գամեր, շղթաներ, կամ նման այլ տարրեր՝ արձակում են ավելի բարձր և ծոկող ձայն։ Ride ծնծղան սովորաբար ծառայում է բարձր, հզոր, բայց համեմատաբար կարճ ձայնը շեշտելու համար։ Splash-ը կարճ և բարձր տոնյանությամբ փոքր և բարակ սկավառակներ են։ China սկավառկներն ունեն բարձր, կտրուկ, փոքր-ինչ կեղտոտ ձայն, որն օգտագործվում է ստակկատոյի հզոր շեշտադրություն ստեղծելու համար։ Swish и Pang սկավառակները նույնպես պատկանում են China խմբին, բայց տարբերվում են գմբեթի ձևով և կորությամբ։
Ծնծղաների պատմություն
Նվագախմբում հարվածային գործիքների խմբի ավելացման հետ մեկտեղ ծնծղան առաջին անգամ ի հայտ է եկել հավանաբար Գլյուկի նոտագրություններում։ XVIII դարի վերջում` Հայդնի և Մոցարտի ժամանակաշրջանում, ծնծղաները (մեծ թմբուկի և եռանկյունու հետ մեկտեղ) օպերային նոտագրություններում պատահել են հազվադեպ, միայն բարբարոսական կամ թուրքական կոլորիտը արտացոլելու նպատակով (տե'ս Ենիչերական երաժշտություն)։ Սիմֆոնիաներում նրանք հանդիպում են միայն մեկ անգամ՝ Հայդնի «Ռազմական սիմֆոնիայում», ինչը բացառություն էր այն ժամանակի համար։ XIX դարի երկրորդ քառորդի համերգային ստեղծագործություններում ծնծղաները գրեթե բոլոր նոտագրություններում ավելի ու ավելի հաճախ են հանդիպում։ Բեռլիոզը բողոքում էր այն ժամանակվա նվագախմբերի անկատարությունից. «Ծնծղաները միշտ ճաքած են եղել կամ կոտրված»։ XIX դարի վերջին տասնամյակում նվագախմբում որպես նոր երևույթ է դառնում փայտիկով կամ եռանկյունու «գամով» ծնծղային կտրուկ հարվածելը։ Դեբյուսին իր նոտագրություններում օգտագործել է շատ նուրբ էֆեկտներ, հազիվ լսելի հայտնվող և անհետացող ծնծղաների շշուկը ։
1981 թվականին, ընտանեկան վեճի արդյունքում, Ռոբերտ Զիլճյանը հեռանալով ընկերությունից Կանադայում հիմնում է Sabian ընկերությունը, որը այժմ նույնպես առաջատար դիրք է գրավում ծնծղա արտադրողների համաշխարհային շուկայում ։
Անվանումներ
Նոտաներում գործիքը կարող է տարբեր լեզուներով նշվել.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարվածային երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Երաժշտական գործիքներ այբբենական կարգով
Նայլա Մոավադ
Կենսագրություն
Նայլա Մոավադը ծնվել է Լիբանանի Բիշարի քաղաքում՝ ագիբ Իսա Էլ-Խուրիի և Էվելին Ռոչի ընտանիքում։ Նրա հայրը սերում էր նշանավոր մարոնիկական քրիստոնյա ընտանիքից և Լիբանանի հետխորհրդային անկախության առաջին նախագահ Բիշարա Էլ Խուրիի ազգականն էր։ Նա կրթվել է կաթոլիկ École des Franciscaines Mission դպրոցում, հետագայում ավարտել է Սենտ Ջոզեֆի համալսարանի ֆրանսիական գրականության և պատմության բաժինը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան։ Անգլերեն ուսանել է Միացյալ Թագավորության Քեմբրիջի համալսարանում։
1962-1965 թվականներին Մոավադը «L'Orient» թերթում աշխատել է որպես լրագրող։ 1965 թվականին ամուսնացել է Ռենե Մոավադի հետ ՝ հարուցելով շատերի զարմանքը, քանի որ նա հակառակորդ կլանի հետևորդ էր և Նայլայից մեծ էր 15 տարով։ Չնայած տարիքային տարբերությանն ու ընտանեկան ավանդական հակասությանը՝ հաջողված ամուսնություն էր, և զույգն ուներցավ երկու երեխա։ Ռիման ավարտել է Հարվարդի համալսարանի իրավագիտության բաժինը, Մայքլը՝ նույնպես իրավաբան է, ավարտել է Սորբոնի համալսարանը։
Սպանված ամուսնու ժառանգությունը շարունակելու համար Մոավադը 1990 թվականին հիմնադրել է Ռենե Մոավադ հիմանդրամը, որը Լիբանանում և արաբական աշխարհում իր գործունեությունն իրականացնում է սոցիալական արդարության և տնտեսական զարգացման բնագավառներում։ 1994 թվականից Նայլա Մոավադը Ժողովրդավարության հետազոտության և ուսումնառության կենտրոնի նախագահն է։
Խորհրդարանական գործունեություն
1991 թվականին Մոավադը դարձել է Ազգային ժողովի անդամ՝ ներկայացնելով Լիբանանի հյուսիսում գտնվող Զգարտա-Տրիպոլի ընտրատարածքը ։ Պաշտոնավարել է խորհրդարանական տարբեր հանձնաժողովներում (ֆինանսական, երեխաների իրավունքների, կրթության) պայքարել է կանանց և երեխաների իրավունքների համար, ընդդիմացել քաղաքական կոռուպցիային։ Հանդիսանում է քրիստոնյա խորհրդարանականների Qornet Shehwan Gathering (որը դեմ է արտահայտվում Սիրիայում ռազմական իրադրության համար) կոալիցիայի ականավոր անդամ և շարունակում է պայքարել ժամանակակից, ժողովրդավարական պետություն կառուցելու համար։ Նա նաև Սիրիայի կառավարությանը դեմ հանդես եկող քրիստոնյա և մուսուլման խորհրդարանականներից կազմված Ժողովրդավարական ֆորումի անդամ է։ Ներգրավված է նաև բազմակուսակցական խորհրդարանական բլոկ համարվող Ազգային ճակատում, որն աշխատում է քաղաքական բարեփոխումների համար։ 2005 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին կայացած ընդհանուր ընտրություններում Նայլա Մոավադը պահպանել է իր տեղը խորհրդարանում։
2004 թվականին Մոավադը հայտարարել է այդ տարի կայանալիք նախագահական ընտրություններում իր թեկնածությունն առաջադրելու մասին։ Սակայն ընտրությունները հետաձգվել են մինչև 2007 թվական։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբանանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Գոռնոյե Լոո
Գոռնոյե Լոո ( ռուս.` Горное Лоо), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում, շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 60 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից` 17 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է Սև ծովից 2 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 25 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
2002 թվականին գյուղն ուներ 3116 բնակիչ, որից 63,1% - հայեր, 31% - ռուսներ, 2,9% - ուկրաինացիներ, ինչպես նաև թաթարներ, գերմանացիներ, վրացիներ, բելառուսներ, ադըղեներ, հույներ և աբխազներ ։ 2010 թվականին գյուղում ապրում էր 3322 մարդ, կրկին մեծամասնությունը` հայեր։
Բնակիչներն զբաղվում են թեյի և ծխախոտի մշակությամբ, այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։ Գյուղն ունի ութամյա դպրոց, ակումբ և բուժկայան։
Պատմությունը
Գյուղը հիմնադրել են Չարշամբայից և Տրապիզոնից գաղթած հայերը` 1885 թվականին։ Գյուղի № 87 դպրոցը հիմնադրվել է 1904 թվականին։
1995 թվականին, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գյուղի 57 զոհված բնակիչների հիշատակը հավերժացնելու համար, կառուցվել է հուշարձան, որտեղ փորագրված են նրանց անունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Ախնախ
Ախնախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիսից 14 կմ հարավ-արևելք՝ լեռնային վայրում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չկան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սոֆյա Տարտակովա
Սոֆիա Անդրեևնա Տարտակովա (Со́фья Андре́евна Тартако́ва, ), ռուսական ռադիոյի և հեռուստատեսության հաղորդավարուհի, լրագրող, մարզական մեկնաբան ։
Կենսագրություն
2009 թվականի աշնանը որպես  թղթակից աշխատել է «Սովետսկի սպորտ» օրաթերթում, հոդվածներ է գրել թենիսի վերաբերյալ ։
2011 թվականին ավարտել է Մ.Լիտովչինի անվան հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների հումանիտար ինստիտուտը ։
Հանդիսանում է «Եվրոսպորտ Ռոսսիյա» և «ՆՏՎ Պլյուս Թենիս» հեռուստաալիքների թենիս մարզաձևի հեռուստամեկնաբանը։ «Սպորտ FN» նախկին ռադիոընկերությունում եղել է «Կենտրոնական կորտ» ծրագրի հաղորդավարուհին։  2013 թվականին նույն ռադիոընկերությունում վարել է «Անձնական ստուգարք»  հաղորդումը։
Առաջին անգամ որպես հաղորդավար Սոֆյա Տարտակովան եթերում հայտնվել  2014-ի  փետրվարին՝  «Օլիմպիական ալիք Սոչիից»  հաղորդման ժամանակ, որը եթեր է հեռարձակվել «ՆՏՎ Պլյուս Սպորտ պլյուս»   ռուսական արբանյակային հեռուստաալիքով ։ Նա այդ հաղորդումը վարել է սպորտային մեկնաբան, ռադիոհաղորդավար Գեորգի Չերդանցևի  հետ միասին ։  Նա մեկնաբանել է 2014 թվականի  Ուիմբլդոնի թենիսի մրցաշարը  «Sports.ru»  ինտերնետային պորտալում ։ Եղել է Մախաչկալայի  «Անժի»  ռուսական ֆուտբոլային ակումբի խաղերի մեկնաբանը ։
Ռուսաստանի թենիսի ֆեդերացիայի կցորդ է
2017 թվականի մայիսին տղամարդկանց համար նախատեսված Maxim ամսագրւմ լուսանկարվել է իր գործընկերուհիներ Մարիա Բասի և Յուլիա Շարապովայի հետ   ։
2015 թվականի հոկտեմբերին Սոֆիան տեղափոխվել է «Մատչ ՏՎ» նոր մարզական հեռուստաալիք, որտեղ մեկնաբանել է թենիսի խաղեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Լրագրողներ
Սանցինշան
Սանցինշան լեռ (, կամ Սանցին լեռ), լեռ և նույնանուն ազգային պարկ Չինաստանի Ցզյանսի նահանգում՝ Նանչան քաղաքից մոտ 215 կմ դեպի արևելք։ 2008 թվականին տարածքն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։ Տարածքի հիմնական տեսարժան վայրը գրանիտե ժայռերի խմբերն են խիտ անտառի մեջն ։
Ազգային պարկն ընդգրկում է 22,950 հա տարածք, որը գտնվում է Հուայու լեռնաշղթայի արևմուտքում։ «Սանցին» անունը բառացիորեն թարգմանաբար նշանակում է Երեք բարեպաշտ (դաոսական ​​տաճարում կան երեք արձաններ՝ Լաոս ցզի, Դեղին կայսր և Նեֆրիտե կայսր ): Բնական լանդշաֆտը բաղկացած է 48 գագաթից և 89 գրանիտե սյունից, որոնց մի մասը հիշեցնում է մարդկանց կամ կենդանիների ուրվագծեր։ Սանցինշան լեռան բարձրությունը հասնում է 1817 մետրի։ Ազգային պարկի տարածքը ծածկված է բարեխառն գոտու անտառներով, բայց շրջապատված է մերձարևադարձային բուսականությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Չինաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Չինաստանում
Անդրեյ Անիսիմով
Կարիերա
Անդրեյ Անիսիմովը ծնվել է Կիզլյարում, բայց երեխա ժամանակ տեղափոխվել է Աստրախան, որտեղ զբաղվում է մարզչական գործունեությամբ «Վոլգար» ակումբում։ 1989 թվականի օգոստոսի 2-ին փոխարինման է դուրս եկել 75-րդ րոպեին, Վոլգար ակումբի առաջին խաղում ։ Գրեթե 20 տարիների ընթացքում դարձել է ակումբի լեգենդը, խփելով 110 գոլ ԽՍՀՄ առաջնության Ռուսաստանի գավաթում, 9-ը խաղ է անցկացրել սիրողական լիգայում և 2 խաղ սիրողական լիգայի սիրողական գավաթում ։ Նա իր կարիերայի ավարտից հետո աշխատել է որպես գլխավոր մարզիչ «Վոլգար» ակումբում, իսկ  2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ստացել է մարզչական «Բ» աստիճան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Էտերբեեկ
Էտերբեեկ (Etterbeek, Etterbeek) — մեկն է այն տասնինը համայնքներից, որը գտնվում է Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջաններից մեկում։ Էտերբեեկը գտնվում է Բրյուսելի հարավ-արևելքիում։ Համայնքի բնակչությունը — 42, 3 հազար մարդ։
Չնայած Բրյուսելի Ազատ համալսարանը հաճախ անվանում են Էտերբեեկի կամպուս, իրականում կամպուս տարածքը ամբողջությամբ գտնվում է Իկսելի տարածքում (թեև մոտ է Էտերբեեկ քաղաքին)։ Էտերբեեկի երկաթուղային կայանը նույնպես գտնվում է Էտերբեեկում, իսկ Իկսելում՝ Էտերբեեկի սահմանի մոտ։
Պատմություն
Էտերբեեկը առաջին անգամ հիշատակվում է 1127թվականին ինչպես Ietrebecca։ Ժամանակակից ձևը (Etterbeek) առաջին անգամ հանդիպում է 1138թվականին։ Քաղաքային համայնք Էտերբեեկ, հոլանդերենից թարգմանվում է «հոսող վտակ», առաջացել է Բրյուսելի և Մալիբեկ գյուղի միավորման արդյունքում ХIХ դարում։ XX դարի սկզբում։ Էտերբեեկը մտել է Բրյուսելի մետրոպոլիտենի կազմ։ Շնորհիվ նոր լայն փողոցների շինարարության և այլ քաղաքաշինության Etterbeek դարձել է գյուղից արվարձան քաղաքի ծայրամասում։
Լեզուներ
Ինչպես Բրյուսելի մյուս շրջանները, Էտերբեեկը պաշտոնապես նույնպես երկլեզու քաղաք է։ Պաշտոնապես լեզուն համարվում է ֆրանսերեն, որով խոսում են բնակչության 80 % և հոլանդերեն լեզուներով։ Գտնվում է Բրյուսելի կենտրոնում։ Տարածք 3.15 կմ ². Բնակչության խտությունը գերազանցում 13.620 մարդ / կմ ², որ զգալիորեն ավելի բարձր Բրյուսելի միջին խտության ինդեքսին։
Զբոսայգիներ
Տվյալ համայնքում բազմաթիվ զբոսայգիներ են գտնվում․
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բրյուսելի համայնքներ
Ջոզեֆ Սմիթ
Ջոզեֆ Սմիթ կրտսեր, ամերիկյան կրոնական գործիչ, Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցու հիմնադիր և առաջին նախագահ (1830-1844 թթ.), վերջին օրերի սրբերի շարժման հիմնադիր։ Քսանչորս տարեկանում հրատարակել է Մորմոնի գիրքը։ 1830 թ. ապրիլի 6-ին նա իր ընկերների հետ միասին պաշտոնապես կազմակերպեց Եկեղեցին Ֆայեթում, Նյու-Յորք։ Իր ղեկավարության օրոք Եկեղեցու անդամությունն աճել է 6-ից մինչև 26 000։
Կենսագրություն
Ջոզեֆ Սմիթը ծնվել է 1805 թ. դեկտեմբերի 23-ին Շերոն գավառում, Վերմոնտ, Ջոզեֆ և Լյուսի Մակ Սմիթների ընտանիքում։ Ծնվելով աղքատ գյուղական ընտանիքում, նա 11 երեխաներից հինգերորդն էր, որոնցից ինը ողջ մնաց։ Քանի որ իր ընտանիքը չէր կարող իրեն թույլ տալ շքեղ հանրային կրթություն, Ջոզեֆը ստացավ միայն երեքամյա դպրոցական կրթություն։ Ջոզեֆ Սմիթն ամուսնացավ Էմմա Հեյլի հետ 1827 թ. հունվարի 18-ին։ Իրենց 17 տարվա ամուսնության ընթացքում նրանք ունեցան 11 զավակ, որոնցից երկուսը որդեգրել էին։ Ծնված լինելով գյուղում, Ջոզեֆն աշխատել է որպես խմբագիր, ազատ ձեռներեց և գործարար։ Եկեղեցու կազմավորման սկզբնական տարիներին Ջոզեֆը կազմակերպեց միջազգային միսիոներական ծրագիրը և հիմնեց մեր ժամանակների կանանց ամենամեծ կազմակերպություններից մեկն աշխարհում։ Քանի որ Սրբերի կրոնական և քաղաքացիական իրավունքները որպես Ամերիկայի քաղաքացիներ ոտնահարվում էին, չնայած ֆեդերալ կառավարությանը ուղղված նրանց բազմակի դիմում-բողոքներին, Եկեղեցու ղեկավարները 1844 թ. հունվարին Ջոզեֆ Սմիթին հայտարարեցին որպես Միացյալ Նահանգների Նախագահի թեկնածու։ Մայիսին Ջոզեֆը պաշտոնապես առաջադրվեց Իլինոյսի Նավուի լիագումարի կողմից։ Նրա քաղաքական հենքը հանդիսանում էր հալածանքների դեպքում պետական միջամտություն՝ կրոնական և քաղաքացիական իրավունքները պաշտպանելու նպատակով։ Այդ նույն տարվա հունիսին Ջոզեֆը և նրա եղբայրը սպանվեցին ամբոխի կողմից, որը ընդհատեց Ջոզեֆի քաղաքական առաջախաղացումը։
Առաջին տեսիք
Կրոնական վերածննդի ժամանակահատվածում Նյու Յորք նահանգում տիրող խառնաշփոթի մեջ, որտեղ նա ապրում էր 1820 թ., 14-ամյա Ջոզեֆը Նոր Կտակարանում կարդաց մի հատված և գնաց անտառ աղոթելու։ Նա գրում է, որ Աստված և Հիսուս Քրիստոսը հայտնվեցին իրեն։ «Իմ գլխավերևում ես տեսա արևի պայծառությունը գերազանցող լույսի մի սյուն,- գրել է նա,- որն աստիճանաբար իջնում էր ցած, մինչև որ ընկավ ինձ վրա»։ Այդ լույսի մեջ նա տեսավ երկու անձնավորություն։ Նրանցից մեկը խոսեց դիմելով Ջոզեֆին անունով, և ասաց՝ մատնացույց անելով մյուսին. «Սա է Իմ Սիրելի Որդին։ Լսի՛ր Նրան»։ Եկեղեցու անդամներն այդ փորձառությունն անվանում են «Առաջին Տեսիլք»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպանված կրոնական առաջնորդներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կրոնի հիմնադիրներ
Տիգրան Փոթուգյան
Տիգրան Նազարեթի Փոթուգյան (կամ՝ Փոթուկյան, հավանաբար 1883, Սեբաստիա, Սեբաստիայի նահանգ- 20 դեկտեմբերի, 1915), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է հավանաբար 1883 թվականին Սեբաստիայի նահանգի կենտրոն Սեբաստիա քաղաքում։ 1908 թվականին ավարտել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Կայադիբիի կայարանի բժիշկ է աշխատել։
1915 թվականի դեկտեմբերի 20-ին սպանվել է կամ մահացել ժանտախտից՝ 32 տարեկանում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Սեբաստիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 20 մահեր Կատեգորիա:1915 մահեր
Մեծ պանդայի արգելոցներ
Մեծ պանդայի արգելոցներ, 7 արգելոցների և 9 պարկերի համալիր Չինաստանի Սիչուան նահանգում։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 924 500 հա։ Գտնվում է Ցյունլայի և Ցյանցզինի լեռներում։ Արգելոցներում բնակվում է աշխարհում հանդիպող հազվագյուտ մեծ պանդայի ընդհանուր թվաքանակի ավելի քան մեկ երրորդը, ինչպես նաև փոքր պանդաներ, ձյունահովազ և ծխագույն ընձառյուծը։ Բացի այդ, տարածաշրջանում աճում են բույսերի 5-6 հազար տեսակներ։
2008 թվականին Սիչուանի երկրաշարժի հետևանքով, որի էպիկենտրոնը շատ մոտ էր համալիրի տարածքին, լուրջ վնասներ են հասցվել Վոլուն արգելոցի ենթակառուցվածքին և կառույցներին ։
Վալերի Կազաեշվիլի
Վալերի Կազաեշվիլի (վրաց.՝ ვალერი ყაზაიშვილი ), վրացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ «Վիտես» և «Լեգիա» ակումբների կիսապաշտպան։
Մեծ պանդայի արգելոցներ
Համալիրը ներառում է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Չինաստանում
Վալերի Կազաեշվիլի
Խաղացողի կարիերան
Ավարտել է Թբիլիսիի «Սաբուրթալո» ֆուտբոլի ակադեմիան։ Նա անցկացրել է երկու մրցաշրջան Վրաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2011 թվականին նա 3 տարվա պայմանագիր կնքեց հոլանդական «Վիտես» ակումբի հետ ։ 2016-2017 մրցաշրջանում վարձավճարով հանդես է եկել լեհական «Լեգիայի» կազմում։
Կարիերան հավաքականում
2010 թվականից Կազեշվիլին հրավիրվում է Վրաստանի տարբեր տարիքային խմբերի հավաքականներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վրաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ասլան Մասխադով
Ասլան (Հալիդ) Ալիևի Մասխադով (Масхадов Іаьлин кІант Аслан, ), չճանաչված Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետության պետական և ռազմական գործիչ։ 1990-ական թվականների սկզբին մասնակցել է Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետության Զինված ուժերի ստեղծմանը և դաշնային ուժերի դեմ գործողություններում գլխավորել է զինյալներին, իսկ 1997 թ.-ից 2005 թվականներին եղել է Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետության նախագահ։ Սպանվել է 2005 թվականի մարիտ 8-ին ԱԴԾ-ի հատուկ գործողության արդյունքում ։
Հյուսիսային Օսիայի Գերագույն դատարանում Նուրփաշա Կուլաևի գործով դատավճռում, հաստատվել է նրա մասնակցությունը Բեսլանի ահաբեկչական հարձակմանը ։
Կենսագրություն
1957 թվականին (այլ տվյալներով 1959 թվականին) չեչենների և իչկիրների վերաբնակեցումից հետո վերադառնում է Չեչենայի Նադտերեչնի շրջանի Զեբիր Յուրտ գյուղ։ 1966 թվականին մտել է ՀԼԿԵՄ։ 1968 թվականին ավարտել է Նադտերեչնի գյուղի միջնակարգ դպրոցի 10-րդ դասարանը։
Ուսումը և զինվորական ծառայությունը
1969 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի բարձրագույն հրետանային հրամանատարական ուսումնարանը, որն ավարտել է 1972 թվականին։ Հետագայում՝ 1972-1978 թվականներին ծառայել է Արևելյան զինվորական շրջանում, որը տեղակայված է Խանկայսկի շրջանի Պլատոնովկա գյուղում, Խանկա լճի ափին ։ Զբաղեցրել է կրակային դասակի հրամանատարի, հրետանային դիվզիայի շտաբի պետի, դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալի պաշտոններ։ 1972 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ է ։
1978 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Միխաիլովի զինվորական հրետանային ակադեմիան, որը գերազանցությամբ ավարտել է 1981 թվականին : Ըստ փաստաթղթերի ակադեմիայում նրան անվանում էին Օսլան, իսկ կուրսընկերները նրան Օլեգ էին անվանում ։ Նշվում է, որ այդ ժամանակ նա չի պատականել իսլամին և անտարբեր չի եղել խմիչքի հանդեպ ։
1981 թվականին ուղարկվում է Զինված ուժերի հարավային խումբ (Հունգարիա), որտեղ հերթականությամբ զբաղեցրել է դիվիզիայի հրամանատարի, գնդի շտաբի պետի, իսկ հետո 198-րդ ինքնագնաց հրետանային գնդի 19-րդ գվարդիական տանկային դիվիզիայի հրամանատարի պաշտոնները։ Ծառայակիցների վկայություններով նրա գունդը հաճախակի պարգևատրվել է շրջանի ռազմական խորհրդի փոխանցիկ դրոշով ։
Ծառայությունը Լիտվիայում
1986 թվականին նշանակվել է Մերձբալթյան զինվորական շրջանի 379-րդ ինքնագնաց հրետանային գնդի 107-րդ մոտոհրաձգային դիվիզիայի հրամանատար (Լիտվա, ք. Վիլնյուս)։ Նրա գունդը Մերձբալթյան զինվորական շրջանում եղել է լավագույնը։
Պարգևատրվել է «ԽՍՀՄ Զինված ուժերում հայրենիքին ծառայության համար» II, III աստիճանի շքանշաններով ։ Խորհրդային բանակից ազատվելու պահին նա ունեցել է գնդապետի կոչում։
Դուդաևի շտաբում
1992 թվականի դեկտեմբերին Չեչնիայի և Ինգուշիայի սահմանին իրավիճակի սրումից հետո, Մասխադովը Ռուսաստանի զինված ուժերից թոշակի է անցնում և տեղափոխվում Գրոզնի, որտեղ Ջոխար Դուդաևի հրամանով նշանակվում է Չեչնիայի քաղաքացիական պաշտպանության ղեկավար, իսկ շուտով նշանակվում է Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետության Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի պետի առաջին տեղակալ։
1993—1994 թվականներին գլխավորել է հակադուդաևյան ընդդիմության դեմ մարտական գործողությունները Ուռուս-Մարտանովսկի, Նադտերեչնի, Գուդերմեսի շրջաններում։ 1994 թվականի մարտին Դուդաևի հրամանով նա նշանակվում է Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետության Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի պետ։
Առաջին չեչենական պատերազմ
Առաջին չեչենական պատերազմի ժամանակ Մասխադովը պլանավորել և ղեկավարել է չեչենական զինված խմբավորումների մեծաթիվ խոշոր ռազմական և դիվերսիոն գործողություններ։
1994 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1995 թվականի հունվարը Գրոզնիում գլխավորել է նախագահական նստավայրի պաշտպանությունը։ Մասխադովի պլանով ռուսական տանկերին թույլ են տալիս մտնել քաղաք, որից հետո հարվածներ հասցրին այնպես, որ խփված տանկերը փակեցին նահանջի ճանապարհները, իսկ հետո տների բարձր հարկերից խփվեցին այն տանկերը, որոնք կարող էին մանևրել նեղ փողոցներում։ Ըստ որոշ տվյալների նա քաղաքը լքել է այն ժամանակ, երբ այն վերածվել է ավերակների։ 1995 թվականի փետրվարին Դուդաևը Մասխադովին շնորհում է դիվիզիայի գեներալի կոչում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեներալիսիմուսներ Կատեգորիա:Պետության սպանված ղեկավարներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սպանված քաղաքական գործիչներ
Պետեր Սիյարտո
Պետեր Սիյարտո (Szijjártó Péter, ), հունգարացի քաղաքական գործիչ, Հունգարիայի արտաքին գործերի և արտաքին առևտրի նախարար 2014 թվական սեպտեմբերի 23-ից։ Միջազգային հարաբերությունների մագիստրոս, Ազգային ժողովի անդամ 2002 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է հարուստ ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթություն է ստացել Czuczor Gergely Bencés Gimnázium-ում։ 1997 թվականին ավարտել է Բուդապեշտի տնտեսագիտական գիտությունների և պետական կառավարման համալսարանը (ներկայումս՝ Կորվինի համալսարան), սովորել է Միջազգային հարաբերություններ և սպորտային Մենեջմենթ։
Քաղաքական գործունեություն
Քաղաքական գործունեությունը սկսել է 1998 թվականին, երբ ընտրվել է Դիերի քաղաքի քաղաքային ժողովների անդամ։ Եղել է Դիերայի Ֆիդես երիտասարդական կազմակերպության հիմնադիրներից և առաջին նախագահը, 2001 թվականին դարձել է ազգային կազմակերպության փոխնախագահ։
2010-2012 թվականներին եղել է Հունգարիայի վարչապետ Վիկտոր Օրբանի անձնական ներկայացուցիչը։
2014 թվականի սեպտեմբերի 23-ից՝ Հունգարիայի արտաքին գործերի նախարար ։
Ուկրաինա
2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ին այցով գտնվում էր Ռումինիայում։ Կլուժ-Նապոկա քաղաքում Ռումինիայի արտաքին գործերի նախարար Թեոդոր Մելեշկանուի հետ հանդիպումից հետո Պետեր Սիյարտոն հայտարարել է, որ Բուդապեշտն ու Բուխարեստը միասին հանդես են գալիս «Կրթության մասին» ուկրաինական նոր օրենքի դեմ, ինչպես նաև նշել է այդ հարցով Ռումինիայի հետ ռազմավարական կապի պահպանման Հունգարիայի շահագրգռվածությունը։ Պետեր Սիյարտոն նաև նշել է, որ, ինչպես ինքը կարծում է, «Կրթության մասին» ուկրաինական օրենքը հակասում է Ուկրաինայի և ԵՄ-ի միջև ասոցացման համաձայնագրին, որի ստորագրմանը ավելի վաղ աջակցել են Բուդապեշտն ու Բուխարեստը։ Պետեր Սիյարտոյի կարծիքով «Կրթության մասին» ուկրաինական օրենքի ընդունումը Հունգարիային և Ռումինիային «թիկունքից հարված» է ։
2018 թվականի սեպտեմբերի 20-ին, ժամը 15։34-ին (Մոսկվայի ժամանակով) ուկրաինական «Եվրոպական պրավդա» ինտերնետ-հրատարակության կայքում, հղում անելով Հունգարիայի ԱԳՆ-ի կայքին, մեջբերվել է Հունգարիայի արտաքին գործերի նախարար Պետեր Սիյարտոյի հայտարարությունն Ուկրաինայի նկատմամբ վերաբերմունքի մասին անձնագրային սկանդալի պատճառով, որն առաջացել է ափերին անձնագրեր բաժանելու տեսանյութի հրապարակումից հետո "«Հունգարիան ուշադիր հետևում է իրադարձություններին, և չի բացառվում, որ ապագայում ևս պետք է շարունակի դանդաղեցնել Ուկրաինայի ինտեգրումը եվրակառույցներին» ։"
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Ախնաձոր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անտոն Սիլուանով
Անտոն Գերմանովիչ Սիլուանով (Антон Германович Силуанов, ), ռուս պետական գործիչ, տնտեսագետ։ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի առաջին տեղակալ՝ 2018 թվականի մայիսի 18-ից Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարար, 2011 թվականի դեկտեմբերի 16-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարար (պաշտոնակատար՝ 2012 թվականի սեպտեմբերի 27-ից դեկտեմբերի 16-ը, 2011 թվականի մայիսի 8-ից 21-ը, 2012 թվականի մայիսի 8-ից 18-ը, 2018 թվականի հունվարի 15-ից 21-ը, 2020 թվականի հունվարի 8-ից 18-ը)։ Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի անդամ։ Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի գործող պետական խորհրդական (2008)։ Տնտեսագիտության դոկտոր (2012)։
Կենսագրություն
Անտոն Գերմանովիչ Սիլուանովը ծնվել է 1963 թվականի ապրիլի 12-ին Մոսկվայում։ Նրա հայրը Հերման Միխայլովիչ Սիլուանովն է (ծնված՝ 25.02.1937), 1961 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտի Ֆինանսներ ֆակուլտետը, 1991 թվականին եղել Է ՌԽՖՍՀ ֆինանսների նախարարության բաժնի պետ, 1996 թվականին եղել է ՌԴ ֆինանսների նախարարության վարկի և դրամաշրջանառության դեպարտամենտի պետի տեղակալ, 1996 թվականին թոշակի է անցել։ Շուտով այս վարչությունը միացվել է մեկ այլ վարչության, որը միկրոէկոնոմիկայի ոլորտում զբաղվում է քաղաքականությամբ, այնպես, որ ձևավորվել է միկրոէկոնոմիկայի և բանկերի նոր դեպարտամենտ, որն էլ գլխավորել է Անտոն Սիլուանովը։ Նրա մայրը՝ Յանինա Նիկոլաևնա Սիլուանովան (ծնվ. 1936 թվականի հունվարի 20-ին), աշխատել է «Ֆինանսներ և վիճակագրություն» հրատարակչությունում, այնուհետև եղել է ՌԴ ֆինանսների նախարարության պետական համալսարանի խմբագրական-հրատարակչական բաժնի աշխատակից։ Անտոն Սիլուանովն ունի Վսևոլոդ անունով եղբայր (ծնվ. 1976 թվականի փետրվարի 18-ին), նա նաև ՌԴ ֆինանսների նախարարության աշխատակից է ։
1985 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ֆինանսական ինստիտուտը՝ Ֆինանսներ և վարկ մասնագիտությամբ։
1985 թվականի օգոստոսից մինչև 1987 թվականի մարտ՝ տնտեսագետ Գիպրորիբում, ՌԽՖՍՀ ֆինանսների նախարարության ավագ տնտեսագետ։
1987 թվականի մարտից մինչև 1989 թվականի մայիսը ծառայել է Խորհրդային բանակում։
Ռուֆինո Տամայոյի թանգարան (Օախակա)
Ռուֆինո Տամայոյի թանգարան (Museo Rufino Tamayo), արվեստի թանգարան Մեքսիկայի Օախակա քաղաքում ։
Անտոն Սիլուանով
Կենսագրություն
1989 թվականի մայիսից մինչև 1992 թվականի հունվարը՝ առաջատար տնտեսագետ, 1-ին կարգի տնտեսագետ, ենթաբաժնի պետի տեղակալ, ՌԽՖՍՀ ֆինանսների նախարարության խորհրդատու։
Ռուֆինո Տամայոյի թանգարան (Օախակա)
Նկարագրություն
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է մեքսիկացի նկարիչ, մեքսիկական որմնանկարչության ներկայացուցիչ Ռուֆինո Տամայոյին պատկանող նախակոլումբոսյան շրջանի արվեստի գործեր ։ Թանգարանը տեղակայված է 1979 թվականին ճարտարապետներ Թեոդորո Գոնսալես դե Լեոնի և Աբրահամ Զաբլուդովսկու կողմից կառուցված շենքում։ Ցուցադրությունները ներկայացված են ըստ գեղագիտական թեմաների։
Անտոն Սիլուանով
Կենսագրություն
1992 թվականի փետրվարին՝ Ռուսաստանի Դաշնության էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության բաժնի պետի տեղակալ։
Ռուֆինո Տամայոյի թանգարան (Օախակա)
Նկարագրություն
Տամայոյի, ինչպես նաև թանգարանի գերնպատակն է հավաքել պատմական նմուշները, և դրանք պահպանել շուկաներում ապօրինի վաճառքից։ Տամայոն թանգարանը թողել է իր հարազատ Օախակա նահանգին՝ հետագա սերունդներին տեղեկացնելու մեքսիկական հարուստ մշակութային ժառանգության մասին ։
Անտոն Սիլուանով
Կենսագրություն
1992 թվականի փետրվարից մինչև 1997 թվականի հոկտեմբեր՝ բյուջետային վարչության բաժնի պետի տեղակալ, բյուջետային դեպարտամենտի ղեկավարի տեղակալ՝ բաժնի պետ, Ռուսաստանի Դաշնության Ֆինանսների նախարարության բյուջետային դեպարտամենտի ղեկավարի տեղակալ։
Ռուֆինո Տամայոյի թանգարան (Օախակա)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի թանգարաններ Կատեգորիա:1979 հիմնադրումներ Մեքսիկայում Կատեգորիա:Մեքսիկայի հնագիտական թանգարաններ
Անտոն Սիլուանով
Կենսագրություն
1994 թվականին պաշտպանել է ատենախոսություն տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան հայցելու համար «Պետության բյուջետային քաղաքականությունը շուկայական հարաբերություններին անցնելու պայմաններում. Ռուսաստանի Դաշնության օրինակով» (մասնագիտություն՝ «08.00.10 Ֆինանսներ, դրամաշրջանառություն և վարկ թեմայով ատենախոսության թեմայով») ։
2001 թվականի մարտի 22-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության Ֆինանսների նախարարության կոլեգիայի անդամ։
2003 թվականի հուլիսից մինչև 2004 թվականի մայիսը՝ Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարարի տեղակալ։
2004 թվականի մայիսից մինչև 2005 թվականի դեկտեմբերի 12-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության Ֆինանսների նախարարության միջբյուջետային հարաբերությունների դեպարտամենտի տնօրեն։
2005 թվականի դեկտեմբերի 12-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարարի տեղակալ։
Բադ Ռոդախ
Բադ Ռոդախ (Bad Rodach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կոբուրգ (շրջան) կազմի մեջ՝ Վերին Ֆրանկոնիայում։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 6351 մարդ։ Զբաղեցնում է 77,65 կմ² տարածք ։ Փոստային ինդեքս՝ 96482։ Հեռախոսային կոդը +49 9564։
Անտոն Սիլուանով
Կենսագրություն
2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարարի պաշտոնակատար։
Բադ Ռոդախ
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 14 քաղաքային շրջանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Անտոն Սիլուանով
Կենսագրություն
2011 թվականի դեկտեմբերի 16-ից նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարար և ընդգրկվել Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի կազմում ։
2012 թվականին պաշտպանել է տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճան ստանալու թեզը Միջբյուջետային հարաբերությունները դաշնայնացման զարգացման պայմաններում Ռուսաստանում թեմայով (մասնագիտություն՝ 08.00.10 Ֆինանսներ, դրամաշրջանառություն և վարկ)։ Պաշտոնական ընդդիմախոսներ՝ տնտեսական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Ա. Ա. Աղանբեգյանը, տնտեսագիտության դոկտոր Ս. Գ. Սինելնիկով-Մուրիլևը և տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Լ. Ն. Լիկովան։ Առաջատար կազմակերպություն՝ տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոց ։
2013 թվականի հունվարից ՌԴ կառավարությանն առընթեր Ֆինանսական համալսարանի ֆինանսատնտեսական ֆակուլտետի դեկան։
2015 թվականի հունվարին ՌԴ կառավարության կողմից առաջադրվել է Ռուսաստանի Սբերբանկի դիտորդական խորհրդի անդամի պաշտոնում ։
2016 թվականի փետրվարին լքել է Միասնական Ռուսաստան կուսակցության բարձրագույն խորհուրդը։
2017 թվականի ապրիլին նշանակվել է ՎՏԲ բանկի դիտորդ խորհրդի նախագահ ։
2018 թվականի մայիսի 18-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հրամանագրով նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի առաջին տեղակալ-Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարար ։
Դմիտրի Մեդվեդևի երկրորդ կառավարության հրաժարականից հետո 2020 թվականի հունվարին զրկվեց առաջին փոխվարչապետի պաշտոնից ՝ պահպանելով ֆինանսների նախարարի պաշտոնը։
Տեսակետներ և հանրային դիրքորոշումներ
2018 թվականին Սիլուանովը Ռուսաստանում կենսաթոշակային տարիքի բարձրացման մասին օրենքի ընդունման գլխավոր կողմնակիցներից մեկն էր։ Այս որոշումը առաջացրել է քաղաքացիների զանգվածային դժգոհությունը Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության (ԱԱ) քողի տակ համապատասխան օրինագիծն առաջ մղելու շտապողականությամբ և հանկարծակիությամբ:Սիլուանովի հայտարարությունները պատահականության մասին, որը համընկնում է ԱԱ-ի մեկնարկի հետ, նրա հանրային լայն քննարկման մասին , իսկ ավելի ուշ կենսաթոշակային համակարգի փոփոխություններին բնակչության անսպասելի արձագանքի մասին տարակուսանք առաջացրեցին ռուսաստանցիների մոտ։
Որպես ՌԴ ֆինանսների նախարար Սիլուանովը Մոսկվա-Կազան գերարագ երկաթուղային մայրուղու կառուցման նախագծի գլխավոր քննադատն ու արգելակն է ։
2019 թվականի ապրիլին Սիլուանովը հայտարարել էր, որ ցանկանում է դպրոցական կրթության մեջ ներառել սեփական բիզնեսի ստեղծման քարոզչությունը ։
2019 թվականին Սիլուանովը կտրականապես հրաժարվել է ՎՏԲ-ի ղեկավար Կոստինի առաջարկից՝ նվազեցնել հարկերը ցածր եկամուտ ունեցող ռուսաստանցիների, ինչպես նաև փոքր և միջին բիզնեսի ձեռնարկությունների համար ։
2020 թվականին Սիլուանովը Ռուսաստանում աշխատանքի հարկային բեռը համարում է սահմանափակ։ Ըստ օրենքի, Ռուսաստանում գործատուն պետք է վճարի աշխատողի համար ապահովագրավճարները աշխատավարձի 30%-ի չափով։ 22% փոխանցվում է Ռուսաստանի Դաշնության Կենսաթոշակային հիմնադրամին, 5,1%-ը՝ պարտադիր բժշկական ապահովագրությանը, 2,9%-ը՝ սոցիալական ապահովագրությանը։ Ֆիզիկական անձանց եկամուտների ևս 13%-ը պահվում է աշխատողի աշխատավարձից։ Նման բարձր հարկերը նպաստում են այն բանին, որ Ռուսաստանում թաքնված աշխատանքի վարձատրությունը (այսպես կոչված ծրարներով աշխատավարձերը) հասնում է համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ) 13%-ի։ Ռուսաստանում աշխատանքի հարկերի ընդհանուր դրույքաչափը ամենաբարձրերից մեկն է աշխարհում, այն կազմում է միջին մասշտաբի ձեռնարկության առևտրային շահույթի 36,6%-ը։ Համեմատական հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Ղազախստանում աշխատանքի հարկերի դրույքաչափն ընդամենը 10,1 % է, ԱՄՆ-ում՝ 9,8 %, Կանադայում՝ 12,7 %, Գերմանիայում՝ 21,5 %, Մեծ Բրիտանիայում՝ 12 %: Ռուսաստանի կառավարության՝ հարկերը նվազեցնելու դժկամությունը ֆինանսների նախարար Սիլուանովը բացատրել է դաշնային բյուջեն հավասարակշռելու մտավախությամբ և ՌԴ կենսաթոշակային հիմնադրամում անցքերի ձևավորման հեռանկարով ։