cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
À l’ombre
Տեսահոլովակ
Սինգլի երաժշտական տեսահոլովակը նկարահանվել է Լորան Բութոնի կողմից՝ ֆրանսիացի հայտնի քանդակագործ Օլիվյե դե Սագազանի համահեղինակությամբ։ Ըստ տեղեկությունների՝ նկարիչը համաձայնել է մասնակցել նկարահանումներին միայն այն պայմանով, որ երգչուհին անձամբ կմասնակցի իր գեղարվեստական բեմադրությանը։ Արդյունքում հանդիսատեսը կարող է տեսնել երգչուհուն, որի դեմքը պատված է կավի հաստ շերտով։ Տեսահոլովակի պարուսույցը Franck Desplanch-ն էր։ Տեսահոլովակը առաջին անգամ ցուցադրվել է շաբաթ օրը, 2012 թվականի դեկտեմբերի 1-ին TF1 ալիքով։ Ընդհանուր առմամբ, քննադատների կողմից տեսահոլովակը դրական կարծիքների է արժանացել, թեև նշվում էր տեսաշարի նմանությունը Բութոնի նախորդ որոշ աշխատանքների հետ ։
Ձևաչափեր և երգերի ցանկեր
Այստեղ ներկայացված են "À l’ombre" սինգլի ձևաչափերն ու երգերի ցանկերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2012 սինգլներ Կատեգորիա:2012 երգեր
Ֆրանցիշեկ Դուշենկո
Ֆրանցիշեկ Դուշենկո (Franciszek Duszeńko, ), լեհ քանդակագործ, մանկավարժ, պրոֆեսոր, Գդանսկի գեղարվեստի ակադեմիայի ռեկտոր (1981-1987):
Կենսագրություն
Ծնվել է 1925 թվականին, Լվովի մարզի Գորոդոկ քաղաքում: Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, եղել Կրայովոյ ընդհատակյա բանակի կապավոր, գերմանացիների կողմից ձերբակալվել է Լվովում: Եղել է նացիստական Գրոս-Ռոզեն և Զաքսենհաուզեն-Օրանիենբուրգ համակենտրոնացման ճամբարների կալանավոր: Մինչև ձերբակալվելը՝ 1942-1944 թվականներին, սովորել է Լվովի կերպարվեստի պետական ինստիտոտում, պրոֆեսոր Մարյան Վնուկի մոտ: Պատերազմի ավարտից հետո՝ մինչև 1952 թվականը, ուսումը շարունակել է Սոպոտի կերպարվեստի բարձրագույն դպրոցի Մ. Վնուկի քանդակագործական արվեստանոցում: 1950 թվականից դասավանդել է Գդանսկի գեղարվեստի պետական բարձրագույն դպրոցում, ղեկավարել քանդակագործության ամբիոնի ստուդիան: 1960-1964 թվականներին աշխատել է քանդակագործական ֆակուլտետի դեկան, 1981-1987 թվականներին եղել է համալսարանի ռեկտոր: 1987-1996 թվականներին ղեկավարել է քանդակագործության և նկարչության ամբիոնը :
1952-1962 թվականներին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Գդանսկում ավերված քանդակագործական օբյեկտների վերականգնման աշխատանքներին: Մի շարք հուշահամալիրների և հուշարձանների հեղինակ է:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ քանդակագործներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Լեհ մանկավարժներ
Աֆրիկյան ազգերի գավաթի գոլերի հեղինակներ
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աֆրիկյան ազգերի գավաթ
Կալդերա
Կալդերա (պորտուգ.՝ caldera - կաթսա), կաթսայաձև կամ կրկեսանման փլվածքային ծագում ունեցող իջվածք։ Տերմինը ծագել է Պալմա կղզու (Կանարյան կղզիներ) հրաբխի վիթխարի խառնարանի անունից։
Առաջանում է Երկրի ոչ խորը (մի քանի հարյուր մետրից մինչև մի քանի կիլոմետր) հորիզոններում գտնվող մագմատիկ օջախների հետ կապված կենտրոնական հրաբուխների գործունեության հետևանքով։ Կալդերաների ներքին պատերը զառիթափ են և խորանում են մինչև 600-800 մ։ Հայտնի են կալդերաներ, որոնց մակերեսը հասնում է մի քանի տասնյակից մինչև մի քանի հարյուր կմ²։
Կատեգորիա:Հրաբխականություն
Աստերոիդների ցանկ (141401-141500)
Աստերոիդների ցանկ (141301-141400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (141501-141600)
Մալցևո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Մալցևո (Мальцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 76 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սենտրու դու Գիլիերմի
Սենտրու դու Գիլիերմի (Centro do Guilherme), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7052 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 074,039 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,6 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Սանտա Կրուս Կաբրալիա
Սանտա Կրուս Կաբրալիա (Santa Cruz Cabrália), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում Պորտու Սեգուրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 36 544 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 550,791 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 23 հուլիսի 1564 թվական։
Շեղման ռեգիստր
Շեղման ռեգիսրը n-կարգանի ռեգիստր է, որի պարունակությունը յուրաքանչյուր տակտի ընթացքում կարելի է շեղել մեկ կարգով։ Դա կատարվում է հաջորդ տրամաբանությամբ՝ նախորդ տրիգերի ելքը միացված է հաջորդ տրիգերի տվյալների մուտքին։ Տակտային իմպուլսով նախորդ տրիգերի պարունակությունը գրանցում է հաջորդ տրիգեր՝ չփոխելով 0-ների և 1-երի հաջորդականությունը։
Շեղման ռեգիստրի տարատեսակները
Ռեգիստրները ըստ աշխատանքի սկզբունքի լինում են ինֆորմացիայի շեղման հնարավորությամբ և առանց շեղման հնարավորության, իսկ շեղման ռեգիստրները իրենց հերթին լինում են դեպի աջ շեղման հնարավորությամբ և դեպի ձախ շեղման հնարավորությամբ։ Եթե ռեգիստրում հիշողության պահպանումը մի տրիգերից փոխանցվում է ուրիշ՝ հարևան տրիգեր, ապա խոսում են տեղաշարժման ֆունկցիայի մասին։ Եթե բոլոր տրիգերների տակտավորման մուտքերը միացվեն միմյանց, իսկ ամեն ռեգիստրի ելքը միացվի նրան հաջորդող կամ նրան նախորդող տրիգերի մուտքին, ապա այսպիսի ռեգիստրները կոչվում են շեղման ռեգիստրներ։ Գոյություն ունեն ռեգիստրներ, որոնք ունակ են շեղել ինֆորմացիան երկու ուղղություններով, այսպիսի ռեգիստրները որպես կանոն ունենում են ղեկավարող մուտք, որով ղեկավարվում է ռեգիստրում շեղման ուղղությունը։
Բալեստրինո
Բալեստրինո (Balestrino), կոմունա Իտալիայում՝ Լիգուրիա մարզի Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը՝ 599 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 53 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17020, հեռախոսային կոդ՝ 0182։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կալիկրատես
Կալիկրատես (Καλλικράτης; մոտ. մ. թ. ա. 470 - մ. թ. ա. 420), հին հունական ճարտարապետ։
Ստեղծագործել է Աթենքում։ Ակրոպոլիսում կառուցել է Նիկե Ապտերոս (անթև Նիկե) տաճարը (մ. թ. ա. 420-421 թվականներ), Իկտինոսի հետ համատեղ՝ Պարթենոնը ։ Մասնակցել է Աթենքից Պիրեա ընկած, այսպես կոչված՝ «երկար որմեր»-ի շինարարությանը։
Բոյարսկ (գյուղ, Ուստ-Կուտսկի շրջան)
Բոյարսկ (Боярск), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 87 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1652 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի բնակավայրեր
Խոլոնով
Խոլոնով (Холонів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1451 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խոլոնով գյուղում բնակվում էր 846 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,48 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1451 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սանտ Ինյացիո
Սանտ Ինյացիո եկեղեցի (Chiesa di Sant'Ignazio di Loyola in Campo Marzio, ), կաթոլիկ եկեղեցի Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Նվիրված է ճիզվիտների միաբանության (Հիսուսի միաբանություն) հիմնադիր Իգնատիոս դե Լոյոլային։ Եկեղեցին գտնվում է Իգնատիոս Լոյոլա հրապարակում։ Կառուցվել է Գրիգոր XV Պապի զարմիկ կարդինալ Լուդովիկո Լուդովիզիի միջոցներով, ըստ Կառլո Մադերնայի էսքիզների, 1626-1650 թվականներին։ Եկեղեցու նախագիծը՝ բազմաթիվ կապելլաներով հանդերձ, հիշեցնում է Ջեզու եկեղեցին։ Տիտղոսակիր եկեղեցի է։ 2001 թվականի փետրվարի 21-ից եկեղեցու կարդինալ քահանան Ռոբերտո Տուչչին է։
Պատմություն
1551 թվականին եկեղեցու տարածքում բացվում է Collegio Romano, որն իրենից ներկայացնում էր "Քերականության, մարդասիրության և քրիստոնեական վարդապետության դպրոց" ։ Վերջինս հետագայում դառնում է Գրիգորյան Հայրապետական համալսարան։ 1562-1567 թթ․ այդտեղ կառուցվում է եկեղեցի, որի ճակատամասը չափազանց նման էր Սանտ Անդրեա ալ Քուիրինալե եկեղեցուն, որը ևս ձևավորել էր ճիզվիտ ճարտարապետ Ջիովանի Տրիստանոն։ 1580 թվականին, երբ Գրիգոր XIII Պապը ընդլայնեց Collegio Romano, եկեղեցու կողային կապելլաները ևս ընդարձակվեցին։
17-րդ դարի սկզբին հին եկեղեցին այլևս չէր բավարարում Collegio Romano հաճախող շուրջ 2000 ուսանողներին ։ Գրիգոր XV Պապը, որը եղել էր այդ հաստատության նախկին ուսանողներից, առաջարկում է իր զարմիկ կարդինալ Լուդովիկո Լուդովիզիին ուսումնական հաստատության տեղում կառուցել եկեղեցի, որը նվիրված լինի ճիզվիտների հիմնադիր Իգնատիոս դե Լոյոլային։ Երիտասարդ կարդինալը համաձայնում է և խնդրում մի քանի ճարտարապետների նախագծեր ներկայացնել։ Վերջնականապես ընտրվում է քոլեջի պրոֆեսոր, ճիզվիտ մաթեմատիկոս Օրացիո Գրասսիի նախագիծը։
Չորս տարի անց, 1626 թվականի օգոստոսի 2-ին դրվում է եկեղեցու առաջին հիմնաքարը։ 1650 թվականին հին եկեղեցին ի վերջո քանդվում է, որպեսզի կառուցվի հսկայական Սանտ Ինյացիո եկեղեցին։ Կառուցումը սկսվում է 1626 թվականին և ավարտվում դարավեջին։
Հասարակության համար եկեղեցին բացվում է 1650 թվականին, իսկ վերջնական հանդիսավոր բացումը տեղի է ունենում 1722 թվականին Անտոնֆելիչե Զոնդադարի կարդինալի կողմից։ Եկեղեցու մուտքը նախագծել է Ֆիլիպո Ռագուցանին։
Ինտերիեր
Եկեղեցին ունի լատինական խաչաձև նախագիծ՝ բազմաթիվ կողմնային կապելլաներով։ Կառույցը նման է Հիսուսի միաբանության Մայր տաճարին՝ Ջեզու եկեղեցուն (կառուցումն ավարտվել է 16-րդ դարի վերջում)։ Կորնթոսյան սյուներով շրջափակված ինտերիերը, Ավագ խորանը, մարմարե ձևավորումները, գմբեթի և նավի առաստաղի որմնանկարները իրենցից ներկայացնում են շքեղ և ճոխ համադրություն։ Նավի արևմտյան պատին Ալեսանդրո Ալգարդիի կերտած արձանախումբն է (1650)։ Արվեստի գլուխգործոցներից է նաև Իգնատիոս դե Լոյոլայի արձանը, որի հեղինակն է Կամիլո Ռուսկոնին (1728)։
Ռադգոսպնոե (գյուղ, Զմիյովի շրջան)
Ռադգոսպնոե (Радгоспне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1689 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռադգոսպնոե գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,042 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 95,24 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1689 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շադիան
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Շադիանի շուրջը կար հայկական գերեզմանատուն և Սասմա անվանումով խաչքար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Թարլակ
Թարլակ, (թագալերեն՝ Lungsod ng Tarlac), Ֆիլիպիններում գտնվող քաղաք, Կենտրոնական Լուսոն տարածաշրջանի, համանուն նահանգի վարչական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է նահանգի կենտրոնական մասում։ Քաղաքի տարածքը կազմում է 274.66 կմ²։ Վարչականորեն այն բաժանված է 76 բարանգայի։ Քաղաքի միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 24 մետր, իսկ արևմտյան ծայրամասում այն հասնում է մինչև 50 մետրի։ Քաղաքի միջով հոսում է փոքր Թարլակ գետը ։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը՝ ։
Լեզուներ
Բնակչության 44%-ը խոսում է մայրենի լեզվով։ Մյուսները խոսում են թագալերեն (12.4%): Քաղաքում այլ տարածաշրջանային բարբառներով նույնպես խոսում են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1788 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆիլիպինների բնակավայրեր
Կայծային պարպում
Կայծային պարպում կամ կայծ, էլեկտրական պարպման տեսակ գազում, առաջանում է մթնոլորտայինի կարգի ճնշման ներքո և ուղեկցվում բնորոշ ձայնային «ճայթյունով»։
Կայծային պարպում է առաջանում, երբ սնող աղբյուրի հզորությունը բավարար չէ ստացիոնար աղեղային կամ մարմրող պարպում ապահովելու համար։ Կայծային պարպման բնական դրսևորումը կայծակն է։
Կատեգորիա:Էլեկտրական պարպում
Մոնտգոմերի (Ալաբամա)
Մոնթգոմերի (Montgomery ), ԱՄՆ-ի Ալաբամա նահանգի մայրաքաղաքը և բնակչության թվով երկրորդ խոշոր քաղաքը։ Ինչպես նաև համարվում է Մոնտգոմերի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Ալաբամա գետի ափին։
Պատմություն
Եվրոպական գաղութացումից առաջ Ալաբամա գետի ձախ գետի ափին բնակվում էր ալաբամա ցեղը (որից հետագայում առաջացել է նահանգի անվանումը)։ Եվրոպոիդ ռասայի առաջին ներկայացուցիչը, ով այցելել է այդ տարածքները, եղել է իսպանացի հետազոտող Էռնանդո դե Սոտոն։ Նրա կողմից գլխավորած արշավախումբը ուսումնասիրել է տեղանքը 1540 թվականին։ Այդ տարածքի մյուս այցելությունը եվրոպացիների կողմից տեղի է ունեցել ավելի քան մեկ հարյուրամյակ անց, երբ Կարոլինայից արշավախումբը իջել է Ալաբամա գետով 1697 թվականին։ Եվրոպոիդ ռասայի առաջին մշտական բնակիչը Մոնտգոմերիի շրջանում եղել է Ջեյմս ՄակԿուինը, շոտլանդացի վաճառականը, ով բնակեցվել էր այնտեղ 1716 թվականին։ Նա ամուսնացել էր տեղական ցեղի առաջնորդի բարեկամուհու հետ, իսկ հետագայում նրանց երեխաները ասիմիլացվել են հնդկացիների շրջանում։
Յոթամյա պատերազմում ֆրանսիացիների պարտությունից հետո ուժեղացվել է անգլիացիների մուտքն Ալաբամայի շրջան։ Անգլիացիների ճնշման տակ ալաբա ցեղը և իրենց բարեկամական ցեղերը գաղթել են հարավ-արևմուտք։ Իրենց տեղը զբաղեցրել են կրիկները, որոնք գաղթել են հյուսիսից չերոկիների և իրոկեզների ճնշման տակ։
1785 թվականին Աբրահամ Մորդեհայը, ով Անկախության պատերազմի վետերան էր, առևտրային կետ է բացել գետի ափին։ Նա նաև ամուսնացել է տեղական ցեղերից մեկի հնդկուհու հետ։ Մորդեհայը Ալաբամայի տարածքում ստեղծել է առաջին բամբակե պլանտացիան։
Կրիկները դիմադրում էին տարածքի գաղութացմանը՝ սպանելով սպիտակամորթ բնակիչներին և ավերելով ֆերմաները։ Այնուամենայնիվ, եվրոպացիների հետ երկարատև շփումների ընթացքում կրիկների շրջանում աստիճանաբար սկսեց ի հայտ գալ մարդկանց խումբ, ովքեր ձգտում էին արդիականացնել տեղաբնիկների հնադարյան հասարակությունը։
Ամերիկյան վերաբնիկների առաջին խումբը գեներալ Ջոն Սքոթի գլխավորությամբ հիմնվել է Ալաբամա քաղաքը ժամանակակից քաղաքի կենտրոնից մոտ 3 կմ գետի հոսանքով դեպի ներքև։ 1818 թվականին այնտեղ Ֆորտ Ջեքսոնից տեղափոխվել է շրջանային դատարանը։ Ավելի ուշ Էնդրյու Դեքստերը ժամանակակից քաղաքի արևելյան հատվածում հիմնել է Նոր Ֆիլադելֆիան։ Այն արագ էր զարգանում, և՛ Սքոթը, և՛ նրա ընկերները դրա կողքին կառուցել են նոր քաղաք՝ անվանելով այն Արևելյան Ալաբամա։ 1819 թվականի դեկտեմբերի 3-ին այդ երկու քաղաքները միավորվել են ընդհանուր Մոնտգոմերի քաղաքի մեջ։ Քաղաքն արագ զարգանում էր բամբակի առևտրի շնորհիվ։ 1822 թվականին այն դարձել է շրջանի վարչական շրջանը, իսկ 1846 թվականին Տուսկալուսա քաղաքից Մոնտգոմերի քաղաք է տեղափոխվել Ալաբամա նահանգի մայրաքաղաքը։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Մոնտգոմերին գտնվում է Մեքսիկական ծոցի առափնյայի հովտում, Ալաբամա գետի ափին։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 404,5 կմ², որոնցից 402,4 կմ²-ին ցամաքն է։
Քաղաքը գտնվում է մերձարևադարձային օվկիանոսային կլիմայական գոտում, որին բնորոշ են երկարատև, շոգ և անձրևոտ ամառները, կարճ բարեխառն հով ձմեռները, մեղմ գարունը և աշունը ։ Ձյուն շատ երբեմն է տեղում՝ մի քանի տարվա ընթացքում մեկ անգամ։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալների համաձայն Մոնտգոմերիի բնակչությունը կազմում էր 205 764 մարդ, առկա էր 81 486 տնային տնտեսություն։
Բնակչության ռասայական կազմը՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալաբամա Կատեգորիա:1817 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կարտախենա (Կոլումբիա)
Կարտախենա (Cartagena das Índias կամ Cartagena), քաղաք Հարավային Ամերիկայում՝ Կոլումբիայի Հանրապետությունում։ Բոլիվարի անունը կրող դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է, բնակչության թվաքանակով Կոլումբիայի հինգերորդ և տարածաշրջանի երկրորդ բնակավայրը (Բառանկիլյայից հետո)։ Քաղաքի տնտեսության մեջ նշանակալից դեր են խաղում հատկապես ծովագնացությունը, ձկնեղենի արտադրությունը, նավթաքիմիական արդյունաբերությունը, զբոսաշրջությունը ։
Կոլումբիական Կարտախենան հիմնադրվել է 1533 թվականի հունիսի 1ին և անվանվել իսպանական նույնանուն քաղաքի պատվին։ Սակայն, ինչպես վկայում են հնագիտական պեղումների արդյունքները, մարդիկ այս վայրերում բնակություն են հաստատել դեռևս մեր թվականությունից չորս հազար տարի առաջ։ Գաղութատիրական ժամանակաշրջանում քաղաքը վճռորոշ դեր է խաղացել Ամերիկայում իսպանական կայսրության ընդարձակման գործում, եղել է փոխարքայի և նրա վարչակազմի նստավայր։ Կարտախենայի պատմական կենտրոնը, որ հայտնի է a cidade fortificada (բերդաքաղաք) անվամբ, 1959 թվականին Կոլումբիայում հռչակվել է ազգային ժառանգության օբյեկտ, 1984 թվականին էլ ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ 2007 թվականին նրա ամրություններն ու ռազմական ճարտարապետությունը հռչակվել են «Կոլումբիայի չորրորդ հրաշալիք» ։
Պատմություն
Պուերտո Օրմիգայի մշակույթը (cultura de Puerto Hormiga), որ բացահայտվել է Կարիբյան ծովի ափերին և մասնավորապես Սինու գետի դելտայից մինչև Կարտախենայի ծովածոց ընկած տարածաշրջանում, մարդկային հասարակության գոյության ու գործունեության թերևս առաջին վավերագրված արտահայտությունն է ժամանակակից Կոլումբիայի տարածքում։ Ըստ հնագետների գնահատականների՝ մեր թվականությունից մոտավորապես չորս հազար տարի առաջ ձևավորված այդ մշակույթը տարածված է եղել ներկայիս Բոլիվար և Սուկրե դեպարտամենտների սահմաններից ոչ հեռու։ Պեղումների ընթացքում այդտեղ հայտնաբերվել են խեցեղեն և այլ առարկաներ, որոնք պատրաստվել են մեր թվականությունից մոտավորապես չորս հազար տարի առաջ և համարվում են ամենահինը ողջ Ամերիկայում։ Ենթադրվում է, որ այս վայրերում նախադարյան համայնքների տարածման համար նպաստավոր պայմաններ են եղել մեղմ կլիման և ճոխ բնությունը, որոնք ապահովել են համեմատաբար հարմարավետ կեցություն, սննդի առատություն ։
Կլիմա
Կարտախենային բնորոշ է արևադարձային խոնավ կլիման (օդի խոնավությունը հասնում է մոտավորապես 90%-ի)։ Անձրևառատ են հատկապես մայիս–հունիս և հոկտեմբեր–նոյեմբեր ամիսները։ Տիպական է նաև քամիների առկայությունը։
Քույր քաղաքներ
Կարտախենայի հետ բարեկամացած կամ բարեկամական հարաբերություններ հաստատելու համար դիմած քաղաքներ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի բնակավայրեր
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-մայոր
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-մայոր, բարձրագույն զինվորական կոչում, որը կրում են Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի և վերջինիս ենթակայության տակ գտնվող Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի այն զինծառայողները, ովքեր վերադաս հրամանատարության կողմից ստացել են այն։ ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-մայոր զինվորական կոչումը ներկայացնող ուսադիրը բաղկացած է մեկ մեծ աստղից, որը տեղաբաշխված է ուսադիրի կենտրոնական հատվածում։ Գեներալ-մայոր զինվորական կոչում ստացած զինծառայողները դասվում են բարձրագույն սպայական կազմի շարքում։ Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի գեներալ-մայոր զինվորական կոչումը համարվում է բարձրագույն սպայական զինվորական կոչումներից ամենակրտսերը, որին հաջորդում են Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի գեներալ-լեյտենանտ և գեներալ-գնդապետ զինվորական կոչումները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԶՈՒ կոչումներ Կատեգորիա:ՊԲ զինվորական կոչումներ Կատեգորիա:Զինվորական կոչումներ Կատեգորիա:Տարբերանշաններ Կատեգորիա:ՀՀ գեներալներ Կատեգորիա:ՀՀ բարձրագույն դասի կոչումներ
Գլադիատորների գործ
Գլադիատորների գործ (Дело гладиаторов), Նիկիտա Խրուշչովի կառավարության շրջանի սեռական սկանդալ՝ խոշորագույնը ԽՍՀՄ պատմության ընթացքում ։
Կոնստանտին Կրիվոշեինի մերձմոսկովյան Վալենտինովկայի ամառանոցում ընդհատակյա պոռնկատուն էին կազմակերպել, ուր բարձրաստիճան պաշտոնյաների համար ներգրավում էին համալսարանի փիլիսոփայական, լեզվաբանական ֆակուլտետների և բալետի ու թատերական ուսումնարանների ուսանողուհիներին։ Պոռնկատունը գործել է տարիներ ։
Բացահայտվել է, երբ աղջիկներից մեկի մայրը անստորագիր նամակ է ուղարկել Խրուշչովին։
Գործի անվանում
Գործում ներգրավվածները ստացել են «գլադիատոր» անվանումը հետևյալ՝ հավանաբար հորինված, միջադեպի պատճառով։ Ակադեմիկոս և մշակույթի նախարար Գեորգի Ալեքսանդրովին և նրա գործընկերներին հրավիրել են Մոսկվայի քաղաքային կոմիտեի բյուրոյի նիստի, որին մասնակցել է Նիկիտա Խրուշչովը։ Խրուշչովը երկար գոռգոռացել է մեղավորների վրա և հետո հարցրել Ալեքսանդր Եգոլինին, թե Ալեքսանդրովը երիտասարդ է և հասկանալի է, բայց դու այդ տարիքում ի՞նչ էիր անում։ Եգոլինը պատասխանել է․ թե ինքը միայն շոյել է, ինչը ռուսերեն հնչում է «գլադիլ» (гладил)։ Այստեղից էլ առաջացել է գլադիատորներ անվանումը ։
Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ անունը կապվում է հին հռոմեական վաքխանալիաների հետ ։
Ներգրավվածներ
«Գլադիատորների գործում» ներգրավված բոլոր անձինք ազատվել են գրաված պաշտոններից ։
Քաղաքական աստառ
Ըստ որոշ ուսումնասիրությունների` «հարեմի» պատմությունը և նրա մասին տարածված ասեկոսեները հատուկ, քաղաքական նպատակներով էին հերյուրված՝ Գեորգի Մալենկովին հավատարիմ անձանց կառավարությունից հեռացնելու նպատակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեռական սկանդալներ Կատեգորիա:1955 սկանդալներ
Տենզինգ Նորգայ
Տենզինգ Նորգայ կամ Շերպա Տենզինգ, ծնունդով՝ Նամգյալ Վանգդի (Tenzing Norgay, ), նեպալցի շերպ, ալպինիստ։ Այն երկու մարդկանցից մեկը (Էդմունդ Հիլարիի հետ), ովքեր առաջինը նվաճեցին աշխարհի ամենաբարձր գագաթը՝ Էվերեստը (Ջոմոլունգմա)։
Ծագում և անվան ստուգաբանություն
Տենզինգ Նորգայը ծնվել է Նեպալի լեռնային շերպական Կխումբու տարածքում։ Հետագայում, երբ արդեն մեծ էր, նա տեղափոխվել է Դարջիլինգ (Հնդկաստան)։ Ամենայն hավանականության նա իրականում ծնվել է Տիբեթում։  Ծնվելուց  հետո նա ստացել է Նամգյալ Վանգդի անվանումը։ Այնուհետև, նրա խոսքով, լամայի խորհրդով, ծնողները անվանակոչել են Տենզինգ  Նորգայ, ինչը  նշանակում է «Կրոնի երջանիկ հարուստ հետևորդ»։ Տարբեր ժամանակներում կոչել են  Խումժուն, Բոտիա։ Տոհմական  անունն է Գանգ Լա  («ձնառատ  լեռնանցք»)։ Հատուկ նշանակություն չի տվել իր իրական տարիքին, անուններին և նրանց  տառադարձությանը (շերպերն այդ ժամանակ կենցաղում չեն կիրառել գրեր և ճշգրիտ օրացույց)։ Նա իր ծննդյան ամսաթիվը որոշել է մոտավորապես, ըստ եղանակի և բերքահավաքի մասին մոր հիշողությունների։ Ըստ տիբեթյան օրացույցի նա ծնվել է Նապաստակի տարում, հետևաբար նրա ծննդյան տարեթիվը համարվում է 1914 թվականը
Փառքից և հարստությունից հետո Նորգայը իրավաբանական և բանկային փաստաթղթային նպատակներից ելնելով ստիպված է եղել ընտրել իր անվան լատինատառ ստանդարտ ձև՝ Tenzing Norgay։ Այս անձնանունը կազմված էր երկու բառից։ Շերպերը ազգանուն և հայրանուն չեն գրում, իսկ ցեղի անունը պահպանվում է ընտանիքների հիշողության մեջ։  Tenzing Norgay - ածանցյալները, որում անվանման մասերը օգտագործվել են որպես եվրոպական ազգանուն կամ փոխվել են, օրինակ «միստր Նորգայ» կամ «Նորգայ Տենզինգ», լայնորեն տարածված սխալ  է։ Ինքն իրեն անվանել է ուղղակի  Տենցինգ։ Արշավախմբերին մասնակցած շերպերի շարքում, համանման անունների տարածվածության պատճառով, բավականին շատ տարբեր  Տենզինգներ են եղել ։
Վերելքի փորձառնություն
Մինչև 1953 թվականը, Էվերեստի գագաթ իր պատմական վերելքը, Տենզինգն արդեն ուներ հիմալայան էքսպեդիցիաների մասնակցության փորձ։ 1953 թվականին Տենզինգը և ևս 16 շերպեր արդեն ներգրավված են եղել Էրիկ Շիպթոնի բրիտանական էքսպեդիցիային։ 1963 թվականին (երբ նա աշխատել է մարդաբան Ջոն Մորիսի հետ), իսկ 1938 թվականին Տենզինգ Նորգայը, որը դեռևս երիտասարդ բեռնակիր էր, մասնակցել է Էվերեստի անգլիական էքսպեդիցիաներին՝ լեռան «տիբեթյան» (հյուսիսային) կողմից։ Նրանցից վերջինում նա հասել է 8290 մ բարձրության։
1940 թվականներին նա ապրել է Չիտրալի բնիկ իշխանության տարածքում (այժմ Պակիստան)։ 1947 թվականին նա ուղեկցել է կանադացի ալպինիստ Էրլ Դենմանին, ով առանց իշխանությունների թույլտվության փորձել է մուտք գործել Տիբեթ և բարձրանալ Էվերեստ։
1950 թվականին Տենզինգը մասնակցել է Քաշմիրում գտնվող Նանգա Պարբատ (8125 մ) լեռը բարձրանալու մի քանի անգլիացի ալպինիստների ողբերգականորեն ավարտված փորձին։ 1951 թվականին ֆրանսիական էքսպեդիցիայի կազմում նա բարձրացել է հնդկական Հիմալայներում գտնվող արևելյան Նանդա Դևի (7434 մ) գագաթը։ Արշավախումբը նախատեսել էր ուղիղ գագաթաերթով հասնել գագաթ, որը չի հաջողվել, եղել են զոհեր։ Հետագայում նա այս էքսպեդիցիան համարել է բոլորից ամենադժվարն ու վտանգավորը, որոնց ինքը մասնակցել է։ 1952 թվականի նա, որպես սիրդար (վարձու շերպ-բեռնակրերի ավագ) մասնակցել է երկու շվեյցարական էքսպեդիցիայի հարավից դեպի Էվերեստ լեռ։ Դրանցից առաջինի ընթացքում նա Ռայմոնդ Լամբերտի հետ հասել է Հարավարևելյան լեռնաշղթայի մոտ 8500 մ բարձրության, որտեղից նրանք հոգնածությունից ու ստիպված հետ են դարձել հոգնածության ու անդիմադրելի վատ եղանակի պատճառով ։
1953 թվականին բրիտանական պատմական էքսպեդիցիայում նա համատեղել է սիրդարի և էքսպեդիցիայի վերելքն հաղթահարող թիմի լիիրավ անդամի պաշտոնը։ Մասամբ, 1952 թվականի լեռնագնացության փորձից ելնելով էր նա ստացել այդ առաջարկը, քանի որ բրիտանական էքսպեդիցիան օգտագործել էր նմանատիպ երթուղի։ Պարտականությունների նման համատեղումը Տենզինգը համարել է ահավոր հոգսաշատ և հոգնեցուցիչ, սակայն անգլիական էքսպեդիցիայի դեպքում, նրա խոսքերով, նա այլ ելք չի ունեցել։
Նրան ամենից շատ դուր է եկել շվեյցարացիների հետ աշխատելը․ նրանք էքսպեդիցիայի ընթացքում բարձր են պահել ընկերության ոգին։ Եվ հակառակը, բրիտանացիները նրա կարծիքով, իրենց պահել են քաղաքավարի, բայց չոր, պաշտոնական և մի քիչ տիրակալի պես, որը դժվարացնում էր վարձված շերպ բեռնակիրների հետ հարաբերությունները, որոնց համար Տենզինգը միջնորդի դեր էր կատարում։ Մասնավորապես, էքսպեդիցիայի նախապատրաստվելու ընթացքում կոնֆլիկտ էր առաջացել, երբ մի խումբ բեռնակիրների տեղավորել են հյուպատոսարանի ավտոտնակում, և նրանք վրեժ են լուծել նման վերաբերմունքի համար միզելով այգում։ Հետևաբար, մնացած բոլոր հավասար պայմանաների դեպքում, նա գերադասել է շվեյցարացիներին, չնայած անգլիացիների հետ ևս կարողացել է լավ և  արդյունավետ հարաբերություններ կառուցել։ 1953 թվականին Նա էքսպեդիցիային մասնակցել է ֆինանսական պատճառներով, ինչպես նաև նա համարել է, որ գործնականորեն դատապարտված է հաջողության։
Որպես լեռնային ուղեկցորդ և ալպինիստ, նա շատ բարձր հեղինակություն է ունեցել իր փորձի, հանրահայտ դիմացկունության և բնավորության գծերի շնորհիվ, ինչը թույլ է տվել նրան նվազագույնի հասցնել հնարավոր կոնֆլիկտները։ Ժայռամագլցման տեխնիկային Տենզինգը ամբողջովին չի տիրապետել և հատուկ դա չի սովորել։ Դրա փոխարեն, նա լավ կարողացել է բանակցել է բեռնակիրների և տեղի բնակիչների հետ, կազմակերպել է կազմակերպել ապրանքների առաքումը, ճամբարները, արահետները և ապահովագրությունը, ինչը լիովին համապատասխանել է էքսպեդիցիայում նրա դերին։
Կյանքը վերելքների արանքում
Տենզինգը սիրել է լեռներ, նախընտրել է գումար վաստակել մագլցումների միջոցով։ Չնայած արշավներ հազվադեպ են կազմակերպվել, և շատերն են ցանկացել վարձվել որպես բեռնակիր։ Էքսպեդիցիաների արանքում մի կերպ գլուխը պահել է ամենատարբեր վաստակներով, օրավարձով աշխատել է պլանտացիաներում, զբաղվել է մանրածախ առևտրով, ժամանակավոր որպես ուղեկցորդ կամ էքսկուրսավար։ Այս ամենի հետ միասին մի այլ անգամ, Նեպալի և Տիբեթի մշակույթի հայտնի գիտակ, իտալացի պրոֆեսոր Ջուզեպե Տուչին նրան վարձել է որպես «ծառա ամեն ինչի համար» դեպի Տիբեթ կատարած հետազոտական ​​ուղևորության ժամանակ։ Լհասայում մի անգամ ներկա է գտնվել պրոֆեսորին մոտիկից ճանաչող երիտասարդ Դալայ Լամա XIV-ի հետ ընկերական հանդիպմանը, հանդիպել է Հենրիխ Հարերի և Պիտեր Աուֆշնայթերի հետ։ Հետագայում նա այդ ճանապարհորդությունը  զրուցասեր և ծայրաստիճան եռանդուն պրոֆեսորի հետ համարել է, շատ ուսանելի և նույնիսկ ուխտագնացություն։ Պատերազմի սկզբում առաջացած դժվար ժամանակներում անգլիացի ծանոթների օգնությամբ նա աշխատանքի է անցել բրիտանական ռազմաբազայում որպես խոհարար։ Տենզինգն անընդհատ կարիքի մեջ է եղել և կայուն եկամուտ ունեցել է միայն 1953 թվականի հայտնի էքսպեդիցիայից հետո։
Վերելք դեպի Էվերեստ
Էվերեստ բարձրանալու համար Տենզինգ Նորգայը պարգևատրվել է Նեպալյան Աստղով և Բրիտանական Գեորգի մեդալ մրցանակով։
Կյանքը «Էվերեստից հետո»
Էվերեստ բարձրանալուց հետո Տենզինգ Նորգայը դադարել է մասնակցել Հիմալայան էքսպեդիցիաներին։ Հնդկաստանում և ամբողջ Ասիայում պաշտամունքային կերպար դառնալուց հետո նա ներգրավվել է քաղաքական խաղերի մեջ, ինչը նրա հեղինակությունը արատավորել է իր նախկին գործընկերների աչքերում։ Նրա անվան շուրջ քաղաքական չարաշահումները բարդ էին նրանով, որ նա ծնվել էր Նեպալում, ապրել էր Հնդկաստանում և հաջողությունների էր հասել բրիտանացիների հետ, էքսպեդիցիան զուգադիպել էր թագուհու թագադրմանը։ Նա վարձվել էր բրիտանացիների կողմից (բեռնակիրների պատասխանատու և գագաթի նվաճման խմբի կապավոր)։ Նա կրում էր ինչպես անգլիական, այնպես էլ շվեյցարական տարբեր հանդերձանքներ, ըստ հարմարության՝ դրանք ընտրելով հապճեպորեն։ Նրան հաճախակի տրվող հարցերից են եղել․ «Ո՞վ էր առաջինը», «Ինչո՞ւ էր դա Հիլարին, և ոչ դու» հարցերը, որոնք նրան զայրացնում էին, թեև նման հարցերը աբսուրդային են, երբ խոսքը գագաթին հասնելու կապաշար ձևի մասին է։ Մյուս կողմից, նախկինում աննկատ իր անձի նկատմամբ առաջացած մեծ ուշադրության գնով, նա ձեռք էր բերել բարեկեցություն և ի վերջո կարողացել էր կառուցել իր սեփական տունը։
1954 թվականին Հնդկաստանի կառավարության աջակցությամբ Տենզինգը Դարջիլինգում հիմնել է Հիմալայան լեռնագնացության ինստիտուտը (GIA), որի մշտական ​​տնօրենն է եղել մինչև1976 թվականին կենսաթոշակի անցնելը։ Ինստիտուտը զբաղվել է լեռնագնացության մեթոդների և տեխնիկայի մշակմամբ, պատրաստել է հնդիկ պրոֆեսիոնալ ալպինիստներ (այդ թվում նաև բանակի համար)։ Ուսումնական գործընթացի կազմակերպման իրավասություն ունենալու համար Տենզինգը վերապատրաստվել է Շվեյցարիայում։
1975 թվականին Բութանի թագավոր Ջիգմա Սինգա Վանգչուկի թույլտվությամբ, նա ուղեկցելէ առաջին անգամ երկրի թույլտվությունը ստացած ԱՄՆ-ից ժամանած էքսկուրսիոն խմբին, որին նա նաև ներկայացրել է Սիկհիմի վերջին թագավորին։
Տենզինգ Նորգայը մահացել է 1986 թվականի մայիսի 9-ին, Դարջիլինգում, իր 72-ամյակից մոտ երեք շաբաթ առաջ։ Մահվան պատճառը գլխուղեղի արյունազեղումն էր։ Նրա աճյունը դիակիզել են Հիմալայան լեռնագնացության ինստիտուտում։
Փաստեր
Բարձրության նկատմամբ դիմացկունության պատճառով Տենզինգի մասին ասել են, որ նա «երրորդ թոք» ունի։
Վերբեն (Շպրեվալդ)
Վերբեն (Werben), կոմունա Գերմանիայում, մտնում է Բրանդենբուրգ երկրամասի մեջ, ինչպես նաև Շպրե Նեյսեի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 24,94 կմ2։ Բնակչությունը` 1763 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդ 12 0 71 412։ Կոմունան ունի 2 գյուղական շրջան։ Պաշտոնական լեզուներն են գերմաներենն ու սորբիան լեզուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Տենզինգ Նորգայ
Փաստեր
Նա եղել է պոլիգլոտ․ տիրապետել է շերպերեն, նեպալերեն, տիբեթերեն, հյուսիսային Հնդկաստանի և Պակիստանի մի քանի լեզուների։ Նա կարողացել է խոսել մի քանի եվրոպական լեզուներով, որոնք յուրացրել է էքսպեդիցիաների ընթացքում և պատերազմի ժամանակ ռազմաբազայում որպես խոհարար աշխատելիս։ Միևնույն ժամանակ մինչև հասուն տարիքը անգրագետ է եղել։
Մալցևո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Մալցևո (Мальцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լյուդմիլա Չուրսինա
Լյուդմիլա Ալեքսեևնա Չուրսինա (Людми́ла Алексе́евна Чурсина́, ), խորհրդային և ռուս դերասանուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1981), Վասիլև եղբայրների անվան ՌՍՖՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1970)։
Ծագում
Լյուդմիլայի հայրը` Ալեքսեյ Ֆեդորովիչ Չուրսինը (1915-2006), ազգությամբ ռուս է, ծնվել է Սամարայի մարզի Բուզուլուկի շրջանի Ռոմաշկինո գյուղում, այժմ` Օրենբուրգի մարզի Կուրմանաևսկի շրջան։ 1937 թվականից ծառայել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերում, եղել ԽՍՀՄ ԶՈւ հակաօդային պաշտպանության ուժերի սպա (կադրային զինվորական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում մարտնչել է Հյուսիսարևմտյան ճակատում, պարգևատրվել շքանշաններով և մեդալներով։ Մայրը՝ Գենովեֆա Իոսիֆովնան (օրիորդական ազգանունը հայտնի չէ, 1922-2013), հայրական կողմից լատվացի և մայրական կողմից կիսով չափ ռուս, կիսով չափ լեհուհի, ծնվել է Վելիկիե Լուկիում (Պսկովի նահանգ, այժմ՝ Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզ)։
Դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո՝ 1940 թվականին, Գենովեֆա Իոսիֆովնայի ծնողներն ամուսնացել են, այնուհետև մեկնել Ռիգա՝ Ալեքսեյ Ֆեդորովիչի ծառայության վայրը, որտեղ նրանք բնակվել են մինչև 1941 թվականի հունիսի 22-ը՝ մինչև Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելը։ Հաշվի առնելով ռազմաճակատի մոտենալը՝ կինը, լինելով 9 ամսական հղի, մեկնել է ծնողների հետ Վելիկիե Լուկի ։
Կենսագրություն
Լյուդմիլա Չուրսինան ծնվել է (իր պատմածի համաձայն) 1941 թվականի հուլիսի 20-ին, բժշկական գումարտակում, Պսկովի մարզի Գրուզդովո գյուղի մոտակայքում մոր՝ Միջին Ասիայի Լենինաբադ քաղաք տեղափոխման (տարհանման) ժամանակ, որտեղ ապրել է Ալեքսեյ Ֆեդորովիչի մայրը։ Փախստականները սխալմամբ մեկնել են Տաջիկստանի մայրաքաղաք Ստալինաբադ և այնտեղ բնակվել մինչ պատերազմի ավարտը։ Մայրը կարողացել է դստեր ծննդյան վկայականը ստանալ միայն տեղափոխվելուց հետո, այդ իսկ պատճառով էլ փաստաթղթերում նշվում է, որ Լյուդմիլա Չուրսինան ծնվել է Տաջիկական ԽՍՀ Դուշանբե քաղաքում։
Ընտանիքը վերամիավորվել է միայն 1946 թվականին, երբ Ալեքսեյ Ֆեդորովիչը կարողացել է գտնել իր կնոջն ու դստերը։ Ընտանիքը տեղափոխվել է Վրաստան՝ ընտանիքի ղեկավարի ծառայության նոր վայր։ Հաջորդ յոթ տարիներին Լյուդմիլա Չուրսինան բնակվել է Թբիլիսիում և Բաթումում։ Վրաստանից հետո Չուրսինների ընտանիքն ապրել է Կամչատկայում, Չուկոտկայում, իսկ հետո վերադարձել է Վելիկիե Լուկի ։
1959 թվականին՝ Վելիկիե Լուկիի դպրոցը ոսկե մեդալով ավարտելուց հետո, մեկնել է Մոսկվա՝ ընդունվելու Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտ։ Սակայն իր համար անսպասելի, «դպրոցական ընկերուհու հետ մտերմությունը շարունակելու համար», իր իսկ խոսքով, միանգամից ընդունվել է երեք թատերական բուհ՝ Կինեմատոգրաֆիայի համառուսաստանյան պետական ինստիտուտ, Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան և Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան։
1963 թվականին նա ավարտում է Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը (այժմ՝ Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտ) (Լ. Մ. Շիխմատովի արվեստանոց) ։
1963 թվականից նա Մոսկվայի Ե․ Բ․ Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասանուհի էր, 1965 թվականից՝ «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի դերասանուհի, 1974 թվականից աշխատել է  Լենինգրադի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոնում (այժմ՝ Ալեքսանդրինսկի թատրոն), 1984 թվականից՝ Ռուսական բանակի կենտրոնական ակադեմիական թատրոնում։
Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս է, Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս ։
Եղել է ԽՄԿԿ անդամ (1970-1991)։
Հասարակական դիրքորոշում
1973 թվականին Լյուդմիլա Չուրսինայի ստորագրությունը (առանց իր գիտության) հայտնվել է Անդրեյ Սախարովի և Ալեքսանդր Սոլժենիցինի գործունեության դեմ ուղղված նամակի տակ ։
2014 թվականի մարտի 11-ին ստորագրել է Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի գործիչների դիմումը` ի պաշտպանություն Ուկրաինայի և Ղրիմի տարածքում Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի քաղաքականության ։
Անձնական կյանք
Երեխաներ չունի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Միխայիլ Կալատոզով
Միխայիլ Կոնստանտինի Կալատոզով (Михаи́л Константи́нович Калато́зов, ), խորհրդային կինոռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1969)։
Կյանքը և ստեղծագործությունը
Ծնվել է 1903 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Թիֆլիսում։ Տասնչորս տարեկանից աշխատել է որպես փականագործ, իսկ 1923 թվականին կինոցուցադրող, լաբորանտ, օպերատոր։ Նկարել է մի շարքփաստավավերագրական և գեղարվեստական ֆիլմեր։ Առաջին ռեժիսորական աշխատանքը «Նրանց թագավորությունը» (1928) ֆիլմն է, որին հաջորդում է դարեր շարունակ արտաքին աշխարհից կտրված սվանների կյանքը պատկերող «Սվանեթի աղը» (1930) և «Մեխը սապոգի մեջ»։ 1933 թվականին Կալատոզովը մեկնում է Լենինգրադ՝ ուսանելու։ Կալատոզովի ստեղծագործության լավագույն գծերը դրսևորվել են «Վալերի Չկալով» (1941), «Դատապարտվածների դավադրությունը» (1950), 1954 թվականին Կարլովի Վարիում մրցանակի արժանացած՝ նուրբ հումորով հագեցած, քնարական-կատակերգական «Հավատարիմ ընկերները» (1954), խոպանը նվաճող երիտասարդությանը նվիրված «Առաջին էշելոնը» (1956), «Չուղարկված նամակ» (1960) ֆիլմերում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) տարիներին Կալատոզովը Սերգեյ Գերասիմովի հետ նկարահանել է «Անպարտելիները»։ Համաշխարհային ճանաչման է արժանացել Կալատոզովի «Թռչում են կռունկները» (1957) կինոնկարը, որը 1958 թվականին Կաննում արժանացավ «Ոսկյա արմավենի» գլխավոր մրցանակին։ Դրամատիկական խոր հագեցվածությամբ ստեղծագործություն է «Չուղարկված նամակ» (1960) կինոնկարը։ «Ես Կուբան եմ» (1964) բեմադրելուց հետո ռեժիսորը նկարահանեց «Կարմիր վրան»-ը (1970, իտալա-խորհրդային համատեղ արտադրություն)։
Մահացել է 1973 թ, մարտի 27-ին, Մոսկվայում։
Մրցանակներ
ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1951)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:1903 ծնունդներ Կատեգորիա:1973 մահեր Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 27 մահեր Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Շվեդիայի սաամներ
Շվեդիայի սաամներ, համարվում է սաամական ժողովրդի մի մասը և երկրի ազգային փոքրամասնություններից մեկը։ Շվեդիայի սաամների թվաքանակը կազմում է մոտավորապես 17-ից մինչև 20 հազար մարդ (Նորվեգիայում, Ռուսաստանում, Ֆինլանդիայում և Շվեդիայում բնակվող սաամների 70 հազար ընդհանուր թվաքանակի պայմաններում ): Շվեդիայում սաամները բնակվում են հիմնականում երկրի հյուսիսային մասում՝ Նորրբոտեն և Ուեսթերբոտտեն շրջաններում։ Շվեդական սաամների թիվը, որոնց համար սաամական լեզուներից մեկը համարվում է մայրենի լեզու, զգալիորեն քիչ է` մոտավորապես 6 հազար մարդ ։
Պատմական տեղեկություններ
Շվեդիայի թագավորությունում սաամների մասին առաջին փաստաթղթային հիշատակումները վերաբերվում են 14-րդ դարի վերջին և առնչվում են սաամուհի ոմն Մարգարիտայի գործունեությանը, որը իր ցեղակիցների շրջանում զբաղվում էր քրիստոնեական միսիոներությամբ։ Ըստ պահպանված փաստաթղթերի նրա գործունեությունը հավանություն է ստացել ինչպես Մարգարիտա թագուհու, այնպես էլ հոգևորականության կողմից ։
«Շվեդական սաամական քաղաքականության» պատմությունը կամ Շվեդիայի քաղաքականությունը սաամական պետության նկատմամբ սովորաբար բաժանվում է երեք փուլերի։ Վաղ փուլում (1548–1846) այս քաղաքականությունն ըստ էության իրենից ներկայացնում էր տեղական առնչությունները սաամական ազգային քաղաքականությանը։ 18-րդ դարում Շվեդիայի հյուսիսում նկատվեց ֆիննական և շվեդական վերաբնակիչների թվաքանակի զգալի աճ, որը իր հերթին հանգեցրեց սաամական ավանդական կացութաձևի վրա սոցիալական ճնշումների աճի, նման պայմաններում տեղի էր ունենում սաամական բնակչության հետագա աղքատացում, որը նախկինում էլ աչքի չէր ընկել իր ունևորությամբ։ Սաամների համար մեկ այլ խնդիր էր հարբեցողությունը, որը զգալիորեն ավելի լուրջ բացասական ազդեցություն էր ունենում նրանց կյանքի վրա, Հյուսիսային Եվրոպայի այլ ժողովուրդների նույն խնդրի համեմատ, քանի որ ավանդական ապրելակերպ վարող սաամների համար ալկոհոլը երբեք էլ այն մթերքը չէր եղել, որ մշտապես օգտագործվել էր նրանց կողմից։
Երկրորդ փուլում (1846-1971) Շվեդիայում ընդունվեցին սաամներին վերաբերվող հատուկ օրենսդրական ակտեր և, ընդհանուր առմամբ, այն կարելի է համարել էթնիկ խտրականության քաղաքականության դրսևորման փուլ։ Սաամերեն լեզուն ամենօրյա հաղորդակցության մեջ աստիճանաբար փոխարինվում էր շվեդերենով (որոշ ոլորտներում՝ ֆիններեն) և ինչ-որ ժամանակից ի վեր, կրթության բնագավառում սկսեցին վարել շվեդերենի լրիվ հեգեմոնիայի պաշտոնական քաղաքականություն (շվեդացում)։ Շվեդացման քաղաքականությունը ըստ էության շարունակվեց մինչև 20-րդ դարի կեսերը։
Ժամանակակից փուլը, որը սկսվել է 1971 թվականին, բնութագրվում է սաամական կազմակերպությունների ակտիվ գործունեությամբ և շվեդական քաղաքականության աստիճանական անցումով էթնիկ խտրականությունից դեպի էթնիկ հանդուրժողականության։ Ավելին, եթե պետական մակարդակով գործնականում չկային հակասաամական դրսևորումներ ապա, կենցաղային մակարդակով, հակասաամական քաղաքականության ժառանգությունը շարունակում էր մնալ բավականին ակտիվ, հատկապես պետության հյուսիսային մասում։ Երկրի ոչ սաամական բնակչությունը մեծ մասամբ կողմնակալ վերաբերմունք է դրսևորում սաամների նկատմամբ, և շվեդների մեծ մասի գիտակցության  մեջ տպավորված  է այն փաստը, որ սաամները քոչվորներ են և հիմնականում զբաղվում են հյուսիսային եղջերուներ ի արածեցման գործով։ Սամական  մշակույթի այս կարծրատիպային տեսակետի պատճառներից մեկը կապված է դպրոցական ծրագրերի բացթողումների հետ, որոնք սովորողներին բավարար տեղեկատվություն չեն տալիս ընդհանրապես բնիկ ժողովուրդների և մասնավորապես սաամների վերաբերյալ (ինչպես նաև Շվեդիայի մյուս ազգային փոքրամասնությունների մասին) ։
Շվեդական սաամերեն լեզուներ
Շվեդիայում տարածված են սաամերեն հինգ լեզուներ (որոշ գիտնականներ դրանք համարում են սաամերենի բարբառներ),  որոնք բոլորն էլ պատկանում են արևմտասաամական խմբին։ Սաամերեն լեզվով խոսողների մոտավոր թիվը կազմում է (2009)՝
Սաամերեն լեզվի կարգավիճակը Շվեդիայում
Ժամանակակից Շվեդիայում սաամերեն լեզուն վեց պաշտոնական փոքրամասնությունների լեզուներից մեկն է։ Նախ սաամերենը պաշտոնական կարգավիճակ ստացավ Նորրբոտենի չորս համայնքներում (Արեպլուգ, Ելլիվարե, Յոկմոկկ և Կիրունա), իսկ 2009 թվականին նոր օրենքի ընդունումից հետո, սաամերենը պաշտոնական կարգավիճակ ստացավ ևս 14 համայնքներում`2010 թվականի մայիսի 1-ից ։
Սաամական խորհրդարան
Շվեդիայի Սաամական խորհրդարանը (Sámediggi, լուլե-սաամերեն՝ Sámedigge, հյուսիսսաամերեն՝ Saemiedigkie, Sametinget), Շվեդիայի Սաամական մշակութային ինքնակառավարման ընտրված ներկայացուցչական մարմին, որի գործունեության ոլորտը հիմնականում սահմանափակված է Սաամական մշակույթին վերաբերող հարցերով (ներառյալ Սաամական լեզուների պահպանման և զարգացման հիմնախնդիրները), ինչպես նաև եղջերվաբուծության հիմնախնդիրները։ Խորհրդարանի քարտուղարությունը գտնվում է Կիրունա քաղաքում։ Խորհրդարանը սկսել է աշխատել 1993 թվականի հունվարի 1-ից։ Պարբերաբար անցկացվում են երկրի Սաամական բնակչության կոնգրեսներ և գիտաժողովներ։ 2012 թվականի հունիսի 18-19-ը Յոկմոկկում անցկացվեց շվեդական Սաամական ազգային կոնգրեսը ։
Սաամները որպես Շվեդիայի բնիկ ժողովուրդ
Այն փաստը, որ «սաամները, անկասկած, շվեդական Լապլանդիայի առաջին բնակիչներն էին», ճանաչվել է դեռևս 19-րդ դարում՝ եղջերաբուծության մասին Շվեդիայի առաջին օրենքի քննարկելու գործընթացում։ Այդ նույն ժամանակահատվածից սկսած սաամները գոյատևում են մշակութային հասարակության սահմաններից դուրս։ Այն փաստը, որ սաամները բնիկ ժողովուրդ են քննարկվել է նաև Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության «Անկախ պետություններում բնիկ և ցեղային ժողովուրդների մասին» կոնվենցիայի վավերացման ընթացքում (№ 169 1989 թվական)։ «Սաամները համարվում են Շվեդիայի բնիկ ժողովուրդ, նրանք ապրել են երկրի հյուսիսում գտնվող տարածքում, նախքան այս երկրի պետական սահմանների հաստատվելը» ։
Շվեդական սաամների համար իրավական տեսանկյունից վերջին տարիների ամենակարևոր իրադարձություններից մեկը դարձավ Շվեդիայի Գերագույն դատարանի կողմից 2011 թվականին որոշակի տարածքի նկատմամբ նրանց ավանդական իրավունքի ճանաչումը ։
Խորխե Գոնսալես մարզադաշտ
Պատմություն
Նասիոնալ մարզադաշտը կառուցվել է 1932 թ. Մաքսիմիլյանո Էռնանդես Մարտինեսի կողմից 1935 թ. Կենտրոն-ամերիկյան և կարիբյան խաղերի համար։ Ֆլոր Բլանկա անվանումն ստացել է մարզադաշտի տեղադրության համար (49 North Avenue, Colonia Flor Blanca, San Salvador)։ Մինչ 1976 թ. (մինչ Կուսկատլան մարզադաշտի կառուցումը) հանդիսանում էր Սալվադորի հավաքականի տնային մարզադաշտը։ 2002 թ. մարզադաշտի 70-ամյակի և 2002 թ. կենտրոնամերիկյան և կարիբյան խաղերի շրջանակներում մարզադաշտը ենթարկվեց իր պատմության մեջ խոշորագույն վերակառուցման, պահպանով իր տարողունակությունը՝ լիովին արդիականացվեց։ Իր կառուցումից 74 տարի անց՝ 2006 թ. նախագահ Էլիաս Անտոնիո Սակա Գոնսալեսի կառավարության որոշմամբ մարզադաշտը անվանակոչվեց Խորխե «Մախիկո» Գոնսալես (Estadio Jorge "Mágico" González)՝ Սալվադորի խորհրդանշանական ֆուտբոլիստի պատվին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր Կատեգորիա:Մարզադաշտեր Սալվադորում
Շվեդիայի սաամներ
Իրադարձություններ Կալլակի հանքավայրի շուրջ
2010-ականների սկզբից՝ Շվեդիայի հյուսիսում (հիմնականում Նորբոտտենի Յոկմոկկի կոմունայում), ակտիվ դիմակայություն է սկսվել հանքաքարային ընկերությունների և տեղական սաամական համայնքի միջև, որին աջակցում են բնապահպանական ակտիվիստները։ 2012 թվականի ապրիլին երկաթի հանքաքարի արդյունահանմամբ զբաղվող Beowulf Mining ընկերությունը հայտարարեց, սաամական ընդդիմության պատճառով Կալլակ հանքավայրի աշխատանքը շարունակելու անհնարինության մասին ։ 2013 թվականի ամռանը առճակատումը սրվեց։ Օգոստոսի սկզբին ակտիվիստները փակեցին ճանապարհը դեպի Կալլակի հանքավայրը  ։ Իսկ օգոստոսի վերջին, երբ Շվեդիայի կառավարությունը թույլ տվեց շահագործել Կալլակի նիկելի հանքավայրը, որը գտնվում էր սաամների ավանդական բնակության տարածքի հողերում, սաամական կուսակցությունները և կազմակերպությունները կտրուկ դատապարտեցին այդ որոշումը ։ Շվեդիայի սաամական համայնքի և սաամական կուսակցությունների ներկայացուցիչների հայտարարության մեջ ասվում է, որ որոշումը «ցուցադրում է լիակատար անհարգալից վերաբերմունք սաամների և բնիկ էթնիկ ժողովրդի միջազգայնորեն ճանաչված իրավունքների նկատմամբ։ Խորապես ողբերգական և վիրավորական է, որ սաամի  երեխաների մշակութային ժառանգությունը պահպանելու, իրենց հողում ապրելու և աշխատելու հնարավորությունները պետք է որոշվեն արդյունաբերության, էներգետիկայի և կապի նախարարության գրասենյակում»։ Հայտարարության մեջ ասվում է, որ «անհրաժեշտ է այս որոշումը կտրականապես մերժել, քանի որ դա նշանակում է սաամական  ժողովրդի և սաամական հողերի շարունակական գաղութացում», և որ անհասկանալի է այն իրավիճակը, երբ «հնարավոր ֆինանսական օգուտների մասին շահարկումները որոշիչ են դառնում նախարարության համար և գերակայելով սաամական ժողովրդի ավանդական իրավունքներին, այս ամենը համարվում է բացարձակ սադրանք» ։ Նորվեգիայի Սաամական խորհրդարանը հանդես եկավ Նորվեգիայի արտաքին գործերի նախարարին ուղղված կոչով, որում ասվում է, որ «այս իրավիճակում չեն պահպանվում Սաամական բնիկ ժողովրդի իրավունքները», միաժամանակ այն պարունակում էր խնդրանք՝ այս թեմայի շուրջ Շվեդիայի Արտաքին գործերի նախարարի հետ բանակցություններ վարելու վերաբերյալ ։
2014 թվականի հոկտեմբերին Նորբոտտենի իշխանությունները հայտարարեցին, որ թույլտվություն չեն տա հանքավայրը շահագործելու համար։ Նրանք իրենց որոշումը հիմնավորեցին այն փաստով, որ մեծ վնաս կարող է հասցվել բնությանը և եղջերաբուծությանը` ոչ միայն հանքավայրի շահագործման  հետևանքով, այլ հանքավայրի հետ կապված տրանսպորտային ենթակառուցվածքներ ստեղծելու արդյունքում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սաամներ Կատեգորիա:Ազգային փոքրամասնություններ Կատեգորիա:Շվեդիայի ազգեր
Մանու (հինդուիզմ)
Մանուն միակ մարդն էր, ով Վիշնու դիցի շնորհիվ փրկվեց համաշխարհային ջրհեղեղից (տես՝ Մաթսյա)։ Մանուն հայտնի էր իր բարեպաշտությամբ և իմաստությամբ։ Սվայամբհուվու Մանուին համարում են հինդուականության համար հիմնարար նշանակություն ունեցող գրքերի հեղինակ՝ «Մանու-սմրիտի» («Մանվադհարմաշաստրա»), «Մանավա-գրիհյասուտրա» և «Մանավա-շուլբասուտրա»։ Սրանցից առաջինը հինդուականության հոգևոր կանոնների կարևորագույն հավաքածուն է։
Ուժեղ Հայաստան Ռուսաստանի հետ
Ուժեղ Հայաստան Ռուսաստանի հետ, Հայաստանի Հանրապետությունում գրանցված կուսակցություն։
Մանու (հինդուիզմ)
Մանուի ծագումնաբանությունը
Ըստ Շվետա-վարահի-կալպարի տեսության, գոյություն ունեն 14 Մանուներ, որոնցից ամեն մեկը կառավարում է որոշակի ժամանակահատվածի ընթացքում մանվանտարա (այսինքն՝ «մանուի դար»)։ 14 մանվանտարաները կազմում են մեկ կալպա, ակմ այլ կերպ՝ տիեզերքի արարիչ Բրահմայի մեկ օր։ «Պուրանների» համաձայն, այժմ մենք ապրում ենք 7-րդ մանվատարա Շրադդհադևա (Վայվասվատա) Մանուի օրոք։
Ուժեղ Հայաստան Ռուսաստանի հետ
Պատմություն
Կուսակցությունն իր հիմնադիր համագումարն անցկացրել է 2021 թվականի փետրվարի 6-ին և այն գլխավորում է Հայկ Բաբուխանյանը ։ Կուսակցությունը չունի քաղաքական ներկայացուցչություն Ազգային ժողովում և ներկայումս հանդես է գալիս որպես արտախորհրդարանական ուժ ։
Մանու (հինդուիզմ)
Ստուգաբանություն
Մանու (բառացիորեն «մարդ») անունը ունի զուգահեռներ այլ արիա-հնդևրոպական լեզուներում և դիցաբանություններում։ Այն կազմված է նույն «մարդ» նշանակող արմատից, ինչ իրանական Յիման, իռլանդական Մանաննանը և հայկական մանուկ (բառացիորեն «փոքր մարդ») բառը։
Ուժեղ Հայաստան Ռուսաստանի հետ
Պատմություն
2020-2021 թվականներին Հայաստանում տեղի ունեցած բողոքի ակցիաներից հետո կուսակցությունը հաստատել է, որ մասնակցելու է առաջիկա ընտրություններին։
Մանու (հինդուիզմ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հինդուիզմ
Ուժեղ Հայաստան Ռուսաստանի հետ
Պատմություն
2021 թվականի ապրիլի 13-ին «Ռուսաստանին ընդառաջ» կուսակցությունը, «Ազգի ձայն» կուսակցությունը և «Սահմանադրական իրավունքների միությունը» պաշտոնապես հայտարարել են «Նոր միություն» անունով քաղաքական դաշինքի ստեղծման մասին  ։ Ընդ որում, «Ալյանս կուսակցությունը» ի սկզբանե աջակցել է «Նոր միություն» դաշինքին, սակայն որոշել է չանդամակցել նրան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ
Ժիրայր Հովնանյան
Ժիրայր Ստեփանի Հովնանյան, Նյու Ջերսիում հաստատված ամերիկահայ ձեռնարկատեր, կապալառու, շինարար։ Բիզնես գործունեության ընթացքում Հովնանյանը մշակել և կառուցել է ավելի քան 6000 տուն Հարավային Ջերսիում ։