cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կուլոնի օրենք
ke գործակիցը
տեսքով, որտեղ ≈ 8, 854187817 Ֆ/մ էլեկտրական հաստատունն է։
ՍԳՎ համակարգում
ՄՄ համակարգում
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի օրենքներ Կատեգորիա:Էլեկտրաստատիկա
Բալկանյան աստղ
Յարոսլավլի «Բալկանյան աստղ» ծխախոտի ֆաբրիկա (Ярославская табачная фабрика «Балканская звезда»), Ռուսաստանի ամենահին ծխախոտի ֆաբրիկան, որը գործել է 1850-2017 թվականներին։ Գտնվել է Յարոսլավլ քաղաքում՝ Հաղթանակի փողոցի թիվ 22 շենքում։
Պատմություն
Ուգլիչի գավառի Ուլեյմինսկայա վոլոստի Ֆոմկինո գյուղի պետական գյուղացի Նիկոլայ Ֆյոդորովիչ Դունաևը 1850 թվականին հիմնել է Յարոսլավլի ծխախոտի ֆաբրիկան։ 1854 թվականին ֆաբրիկան տեղափոխվել է նոր վայր, որտեղ գտնվել է մինչև փակվելը։ 1855 թվականին ֆաբրիկայում աշխատել է մեկ վարպետ (ինքը՝ Դունաևը)՝ 8-ական ենթավարպետներ և բանվորներ, գործել է 2 մեքենա։ Հումքը եղել է ծխախոտի տերևները, որը մթերվել է Չերնիգովի և Պոլտավայի նահանգներից։ Ապրանքները վաճառվել են Յարոսլավլում և մեծ տոնավաճառներում, իսկ 1860-ականների սկզբից նաև Կոստրոմայի և Նիժնի Նովգորոդի նահանգներում։ 1860 թվականից Դունաևը նշանակվել է գնորդ։
1878 թվականին ռուս-թուրքական պատերազմում տարած հաղթանակի պատվին գործարանը կոչվել է «Բալկանյան աստղ»։ Այդ ժամանակ ֆաբրիկայում աշխատել է մեկ վարպետ (ինքը՝ Դունաևը), 6 արհեստավոր և 60 բանվոր։ 1880 թվականին Նիկոլայ Ֆեդորովիչը մահացել է, իսկ ֆաբրիկայի սեփականատեր է դարձել նրա որդին՝ Իվան Նիկոլաևիչը։ Ֆաբրիկան ամբողջությամբ վերակառուցվել և զգալիորեն ընդլայնվել է։ 1881 թվականին ֆաբրիկայում արդեն աշխատել է 124 մարդ, գործել է կաթսայատունը և 2 տպագրական մեքենա։ 1882 թվականին ֆաբրիկայում արտադրվել էր 156,225 փութ ծխախոտ և քթախոտ։ 1885 թվականին գնվել են նոր մեքենաներ և մեխանիզմներ, ֆաբրիկայում աշխատել են 240 տղամարդ և 80 կին։ Ֆաբրիկայի արտադրանքը բազմիցս արժանացել է մրցանակների, այդ թվում՝ 1894 թվականի Բորովիչի ցուցահանդեսում, 1896 թվականի համառուսաստանյան ցուցահանդեսում (գործարանին շնորհվել է իր արտադրանքի վրա պետական զինանշան տպագրելու իրավունք), 1900 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսում և 1902 թվականի Լոնդոնի ցուցահանդեսում։ 1896 թվականին ֆաբրիկան հայտնի է դարձել որպես մախորկայի առաջին մեծագույն գործարան։ 1896-1904 թվականներին իրականացվել է նոր շենքերի կառուցում, անցկացվել է էլեկտրականություն։ 20-րդ դարի սկզբին ֆաբրիկայի արտադրանքը վաճառվել է Ռուսաստանի շատ քաղաքներում, ինչպես նաև արտահանվել է Մոնղոլիա, Չինաստան և Իրան։ 1903 թվականին Իվան Նիկոլաևիչը մահացել է, և ֆաբրիկայի ղեկավարությունն անցել է նրա անչափահաս երեխաների խնամակալներին։ 1908 թվականին ֆաբրիկայում նոր մեքենաներ են տեղադրվել, արտադրանքը հասել է տարեկան 450,000 փութի։ 1913 թվականին ֆաբրիկայում արտադրվել է 720,000 փութ ծխախոտ։ Մինչև 1912 թվականը ընկերությունում աշխատել է ավելի քան հազար մարդ։ 1916 թվականին մախորկայի արտադրությունը կազմել է 465,000 արկղ։ 1911 թվականին ռուսական ձեռնարկություններին մատակարարվող ծխախոտի հումքի շուրջ մեկ հինգերորդ մասը բաժին է ընկել Յարոսլավլի ֆաբրիկային։ 1911 թվականին ստեղծվել է բաժնետիրական ընկերություն՝ 4 միլիոն ռուբլի կապիտալով։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ընկերության եկամուտները սկսել են նվազել։ 1918 թվականի ամռանը Յարոսլավլի ապստամբության ճնշման արդյունքում գործարանն ամբողջությամբ ավերվել է, բայց 1919 թվականին այն մասամբ վերականգնվել է բանվորների ուժերով։ Գործարանն ամբողջությամբ սկսել է գործել միայն 1922 թվականից։
1955 թվականին տեղի է ունեցել ֆաբրիկայի վերակառուցում, կազմակերպվել է սիգարետների արտադրություն (մախորկայի ծխախոտ)։ 1957 թվականին ֆաբրիկայի կազմում ընդգրկվել է մեխանիկական գործարան, որն արտադրել է տեխնոլոգիական սարքավորումներ և պահեստամասեր երկրի ծխախոտի արդյունաբերության ձեռնարկությունների համար։ 1962 թվականին տեղի է ունեցել վերակառուցում, կազմակերպվել է ծխախոտի գլանակների արտադրություն։
1992 թվականին ֆաբրիկայում կազմակերպվել է բաժնետիրական ընկերություն։ 1993 թվականին գործարանին է վերադարձվել «Բալկանյան աստղ» նախկին անվանումը։ Ֆաբրիկան սկսել է թողարկել ծխախոտի սեփական տեսականին` «Բալկանյան աստղ», «BS» և «Ռաուտ»։ 1994 թվականին արտադրությունը վերակառուցվել է։ 1998 թվականին սկսվել է «Ոսկե մատանի» ծխախոտի արտադրությունը։ 2000 թվականին գործարկվել է ծխախոտի նոր արտադրամաս։ 2000-ականների կեսերին «Բալկանյան աստղ»-ը զբաղեցրել է էժան ֆիլտրով ծխախոտի ոլորտը և դարձել Ռուսաստանի ծխախոտի վեց խոշոր և անկախ արտադրողներից մեկը։ 2004 թվականին «Բալկանյան աստղ» ՓԲԸ-ն 147 միլիոն եվրոյով ձեռք է բերել «Altadis» միջազգային ծխախոտային կոնցեռնը, որը 2007 թվականին գնել է «Imperial Tobacco» ծխախոտային միջազգային ընկերությունը։ 2011 թվականին ընկերությունը վերակազմավորվել և սկսել է կոչվել «Իմպերիալ Տոբակո Յարոսսլավլ» ՓԲԸ։ 2017 թվականի հունվարի 1-ից Յարոսլավլի ֆաբրիկան փակվել է ռուսական ծխախոտի շուկայի անկման և ծխախոտի ակցիզային հարկերի բարձրացման պատճառով ։
Միյադա
Միյադա (宮田村), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 54,52 կմ², բնակչությունը՝ 8949 մարդ, իսկ խտությունը 164,14 մարդ/կմ²։
Բալկանյան աստղ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1850 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:2017 փակված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության ծխախոտի գործարաններ Կատեգորիա:Յարոսլավլի ձեռնարկություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ծխախոտային արդյունաբերության ձեռնարկություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ Կատեգորիա:Յարոսլավլի ընկերություններ
Միյադա
Աշխարհագրական դիրք
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Ինա, Կոմագենե քաղաքների և Ագեմացու, Կիսո ավանների հետ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 8949 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 164,14 մարդ/կմ²։
Սիմվոլիզմ
Գյուղի ծաղիկը համարվում է ճապոնական սալորի ծաղիկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1956 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նևիլի խաչի ճակատամարտ
Ճակատամարտը հարյուրամյա պատերազմի ընթացքում անգլիացիների կողմից Ֆրանսիա ներխուժման արդյունքն էր։ Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ VI-ը կոչով դիմել էր շոտլանդացիներին, որպեսզի վերջիններս կատարեն Հին համաձայնագրի շրջանակներում իրենց պարտավորվածությունն ու ներխուժեն Անգլիա։ Դավիդ II-ը ենթարկվել է ու հյուսիսային Անգլիայի մեծ մասն ավերելուց հետո հանկարծակիի եկել անգլիացի պաշտպանների կողմից։ Դրան հաջորդած ճակատամարտն ավարտվել է շոտլանդացիների ջախջախմամբ, իրենց թագավորի գերեվարմամբ ու առաջնորդների մեծամասնության մահով կամ գերությամբ։ Ստրատեգիապես անգլիացիները միջոցներ են խնայել Ֆրանսիայի դեմ պատերազմի համար, իսկ անգլիական սահմանային կոմսություններն ի վիճակի են եղել պաշտպանություն իրականացնել իրենց սեփական միջոցների հաշվին։ Շոտլանդաական թագավորի համար փրկագնի պահանջումը հանգեցրել է զինադադարի, որն էլ սահմանին խաղաղություն է ապահովել քառասուն տարի։
Նախապատմություն
Մինչև 1346 թվականը Անգլիան ներքաշված էր շոտլանդական անկախության երկրորդ պատերազմի ու Ֆրանսիայի հետ Հարյուրամյա պատերազմի մեջ։ 1343 թվականի հունվարին Ֆրանսիան ու Անգլիան կնքել էին Մալեստրուայի զինադադարը, որը ներառում էր նաև Շոտլանդիան ու պետք է տևեր մինչև 1346 թվականի սեպտեմբերի 29-ը։  Չնայած դրան, թշնամանքը շարունակվում էր համարյա բոլոր ռազմաճակատներում, թեև գլխավորապես ավելի ցածր մակարդակի վրա․ Շոտլանդիայի թագավոր Դավիդ II-ը 1345 թվականի հոոկտեմբերին վեցօրյա արշավ է կազմակերպել դեպի հյուսիսային Անգլիա։ Անգլիայի թագավոր էդվարդ III-ը 1346 թվականին հարձակում  էր նախատեսել հյուսիսային Ֆրանսիայի վրա, իսկ Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ  VI-ը  խնդրանքով դիմել էր Դավիդ II-ին, որ նա հյուսիսում ռազմաճակատ բացի։ Ֆիլիպ VI-ն ուզում էր, որ շոտլանդացիները շեղեն անգլիական զորքերի ուշադրությունը հարավային Անգլիայում հավաքվող Էդվարդ III-ի գլխավորած բանակից։ Ֆրանսիայի ու Շոտլանդիայի միջև Հին համաձայնագիրը նորացվել էր 1326 թվականին ու նպատակ ուներ խանգարել անգլիացիներին այդ երկրներից որևէ մեկի վրա հարձակվել, սպառնալով, որ մյուսը կհարձակվեր Անգլիայի վրա։
Հունիսին Ֆիլիպ VI-ը խնդրել է Դավիդ II-ին նախապես հարձակվել․ "Աղաչում եմ ձեզ, աղերսում եմ ձեզ, արեք ինձ համար այն, ինչ ես պատրաստակամորեն կանեի ձեզ համար այսպիսի ճգնաժամի մեջ և արեք դա՝ որքան հնարավոր է շուտ"։ Հուլիսին Էդվարդ III-ը 15․000-անոց բանակով ցամաք է իջել Նորմանդիայում։ Ֆիլիպ VI-ը խնդրանքով կրկին դիմել է Դավիդ II-ին։ Քանի որ անգլիացիները զորքեր էի ուղարկել նաև Գասկոն, Բրետան ու Ֆլանդրիա, Ֆիլիպը նկարագրել էր հյուսիսային Անգլիան որպես "անպաշտպան ու դատարկ"։ Դավիդ II-ը համարյա վստահ էր, որ անգլիական հյուսիսային հարուստ քաղաքները պաշտպանելու համար քիչ զորախմբեր մնացած կլինեն, բայց երբ շոտլանդացիները ոտք են դրել հյուսիսային Անգլիա, նրանք հանդիպել են տեղաբնիկների կոշտ դիմադրությանը։ Դավիդ II-ը համաձայնել է զինադադարի, որը պետք է տևեր մինչև սեպտեմբերի 29-ը, որպեսզի ամբողջովին մոբիլիզացնի Փերթում հավաքվող շոտլանդական բանակը։ Սակայն մինչև զինադադարի ավարտը Քրեսիի ճակատամարտում ֆրանսիացիները վճռական պարտություն էին կրել ու անգլիացիներն էլ պաշարել էին Կալեն։ Ֆրանսիացիները նաև դժվարություններ ունեին հարավ-արևմտյան Ֆրանսիայում, որտեղ նրանց ռազմաճակատը քայքայվել էր ու  անգլիական Գասկոնիայի սահմանից 125 մղոն հեռու գտնվող Փոյթիեր գլխավոր քաղաքն ու մարզային կենտրոնը հոկտեմբերի 4-ին ընկել։
Նախաբան
Հոկտեմբերի 7-ին շոտլանդացիները մոտավորապես 12,000-անոց զորքով ներխուժել են Անգլիա։ Շատերը կրում էին Ֆրանսիայից բերված ժամանակակից զենք ու զրահ։ Փոքրաթիվ ֆրանսիացի ասպետներ համալրում էին շոտլանդացիների շարքերը։ Այդ ժամանակի շոտլանդացի ու անգլիացի ժամանակագիրներն, ինչպես նաև ժամանակակից պատմաբանները նկարագրում են այդ արշավը որպես ամենուժեղն ու լավ սպառազինվածը շատ տարիների ընթացքում ։  Լիդել Փիլ սահմանային բերդը ենթարկվել է հարձակման ու գրավվել եռօրյա պաշարումից հետո, իսկ կայազորը՝ ենթարկվել  սպանդի։ Քարլայլը շրջանցվել է մեծ փոխհատուցման դիմաց ու շոտլանդական բանակը շարժվել է դեպի արևելք,  ճանապարհին ավերելով երկրամասը։ Նրանք թալանել են Հեքսամ վանքը, որը նրանցից երեք օր է պահանջել, հետո առաջացել են դեպի Դարհեմ։ Այնտեղ են հասել հոկտեմբերի 16-ին ու ճամբար խփել Բյուրփեյրի մենաստանի մոտ, որտեղ վանահայրերը նրանց  £1,000 են առաջարկել, որը պետք է վճարեին հոկտեմբերի 18-ին։
Անգլիացիներն այս ներխուժմանը սպասելիս են եղել որոշ ժամանակ․ երկու տարի առաջ Անգլիայի կանցլերն ասել էր պառլամենտում, որ շոտլանդացիներն "ասում են միանգամայն ակնհատորեն, որ խախտելու են զինադադարը հենց Ֆրանսիան ցանկանա ու հարձակվելու են Անգլիայի վրա"։ Հենց շոտլանդացիները հարձակվել են, հյուսիսային Յորքշայրում Յորքի արքեպիսկոպոս Ուիլյամ դե լա Զոուչեի գլխավորությամբ արագ բանակ է մոբիլիզացվել։ Դա մեծ բանակ չէր․ 3,000–4,000 մարդ Քումբերլենդի, Նորթումբերլենդի ու Լանկաշայրի հյուսիսային կոմսություններից, որոնցից հայտնի է, որ Լանկաշայրը տրամադրել է 1,200 աղեղնավորներ ու թեթև զինված փոքրաթիվ հեծելազոր։ Եվս 3,000 յորքշայրցի ճանապարհին էին՝ համալրելու հյուսիսցիների շարքերը։ Սա հնարավոր էր, որովհետև Էդվարդ III-ը Ֆրանսիա ներխուժելու համար բանակ հավաքելիս բաց էր թողել Համբեր գետի հյուսիսում գտնվող կոմսությունները։ Հոկտեմբերի 14-ին, մինչ շոտլանդացիները թալանում էին  Հեքսամ վանքը, արքեպիսկոպոսը որոշել է չսպասել յորքշայրյան զորախմբերին ու շարժվել հյուսիս-արևմուտք դեպի Բերնարդ ամրոցը, որտեղից էլ արագորեն դեպի հյուսիս-արևելք՝ Դարհեմ։ Ճանապարհին նրան միացել է յորքշայրյան զորակազմը, և լորդ Ռալֆ Նեվիլն ստանձնել է  6,000–7,000 մարդուց բաղկացած միացյալ ուժերի հրամանատարությունը։
Ճակատամարտ
Բյուրփեյրում շոտլանդացիներն իմացել են անգլիական բանակի մասին միայն հոկտեմբերի 17-ի առավոտյան, երբ վերջիններս ընդամենը 6 մղոն հեռավորության վրա էին իրենցից։ Ուիլյամ Դուգլասի գլխավորությամբ մոտավորապես 500 մարդ Դարհեմից հարավ գտնվող Մերինգթոն գյուղի շրջակայքում արշավի գնալիս պատահաբար տեսել են նրանց առավոտյան մշուշում։ Անգլիական բանակի հետևի երկու ստորաբաժանումներ քշել են նրանց՝ պատճառելով մոտավորապես 300 մարդու կորուստ։ Դուգլասը հետ է շտապել դեպի Դավիդ II-ի ճամբար, տագնապ բարձրացրել բանակում, որն արագ զինվել է։ Նույն առավոտյան երկու բենեդիկտյան վանական ժամանել են Դարհեմից, փորձելով միջնորդել խաղաղության համար, բայց Դավիդ II-ը, կարծելով թե նրանք լրտեսներ են, հրամայել է գլխատել նրանց, ինչն էլ ստիպել է վանականներին փախչել շփոթության մեջ։
Դավիդ II-ն առաջնորդել է շոտլանդական բանակը դեպի Նեվիլի խաչի բարձունքը, որը գտնվում է Դարհեմից արևմուտք կես մղոնաչափ հեռավորության վրա ու Դարհեմի եկեղեցու դիմաց, ու պատրաստվել ճակատամարտին։ Ե՛վ շոտլանդացիները, և՛ անգլիացիները դասավորվել են երեք գումարտակով։ Շոտլանդական կողմից Դավիդ II-ն ստանձնել է երկրորդ գումարտակի հրամանատարությունը, առաջին գումարտակը տրամադրել է Մորեյի կոմս Ջոն Ռանդոլֆին, իսկ երրորդի հրամանատար կարգել Մարչի կոմս Պատրիք Դանբարին։ Շոտլանդացիները կազմել են իրենց ավանդական ֆալանգները՝ յուրաքանչյուր գումարտակ ուղղանկյուն ձևավորմամբ։ Առջևի շարքերը զինված էին կացիններով ու երկար նիզակներով, որոնք հետևի շարքերից ուղղած էին առաջ։ Ասպետներն ու մյուս հեծյալներն իջնում ու խտացնում էին շարքերն առջևից։ Աղեղնաձիգներն ու բանակի յուրաքանչյուր թև պաշտպանվում էր թեթև հեծելազորի ու ավելի մեծ թվով աղեղնաձիգների կողմից։ Երբ մառախուղը ցրվել է, պարզ է դարձել, որ շոտլանդացիները վատ են դիրքավորվել, որովհետև առուներով ու պատերով մասնատված գետինը դժվարացնում էր նրանց շարժումները։ Նրանք հիշել են Դափլին Մուռում ու Հալիդոն Հիլլում իրենց կրած պարտություններն ու պաշտպանական դիրք ընդունելով, սպասել անգլիացիների հարձակմանը։
Անգլիացիները նույն կերպ էին բաժանել իրենց ուժերը․ լորդ Հենրի Փերսին գլխավորում էր առաջին գումարտակը, Նեվիլը՝ երկրորդը, իսկ Յորքի արքեպիսկոպոսը՝ երրորդը։ Ընդհանուր հրամանատարությունն իրականացնում էր Նեվիլը։ Անգլիացիներն ամբողջությամբ ձիուց իջած, յուրաքանչյուր գումարտակի կենտրոնում զինված հեծյալներով, յուրաքանչյուր թևում երկար աղեղնաձիգներով էին դասավորվել։ Անգլիացիները նույնպես պաշտպանական դիրք էին ընդունել, տեսնելով իրենց դիրքային առավելությունն ու հասկանալով, որ ժամանակն իրենց կողմն է,  նրանց ոգին բարձր էր։ Կեսօրին նրանք երկար աղեղնաձիգներին ուղարկել են շոտլանդացիների շարքերը սասանելու։ Անգլիացիների ձախ կողմից  շոտլանդացիների թեթև հեծելազորն ու աղեղնաձիգները դուրս են եկել նետերի տարափի տակ, բայց անգլիացիները կարողացել են կրակել Մորեյի գումարտակի թևին, որից հետո Մենթեյթի կոմսը փորձել է  հեծելազորի գրոհով հետ մղել անգլիացիներին, բայց անհաջողության է մատնվել ու գերի ընկել։ Այսպիսով, նետաձիգները կարողացել են շոտլանդացիներին մղել հարձակման։
Մորեյի գումարտակն էր առաջնորդում գրոհը, բայց մասնատված տեղանքը դանդաղեցնում էր առաջխաղացումը և դժվարացնում շարքեր պահելը։ Մեծ աղեղնավորները հետ են ընկել հեծյալներից և մինչև այս կազմալույծ գումարտակը հասել է ձեռնամարտի տարածության, անգլիացիները հեշտությամբ չեզոքացրել են նրանց։ Իրենց առաջին հարձակման ձախողումը տեսնելով, նաև անգլիացի նետաձիգներից սարսափած, Ռոբերտ Ստյուարտի ու Մառի կոմսի գլխավորած շոտլանդացիների ձախակողմյան երրորդ ու ամենամեծ գումարտակը քանդվել է ու փախել։ Անգլիացիները դիմադրել են Դավիդ II-ի գլխավորած մնացած շոտլանդացիներին ու հեղեղել նետերով։ Հետո հարձակվել են անգլիացի հեծյալներն ու կատաղի մարտից հետո շոտլանդացիներն անհաջող փորձել են նահանջել։  Անգլիացի զինյալները հաղթել են թվով գերկշռող շոտլանդական հետևազորին։ Նրանցից շատերն առաջին անգամ էին մասնակցում ճակատամարտի կամ նույնիսկ մարտական գործողության։ Նետաձիգների շատ խմբեր ակնհայտորեն հետ են մնացել, մինչդեռ լանկաշայրյան մեծ աղեղնավորներից յուրաքանչյուրը պարգևատրվել է հետպատերազմյա £10 բոնուսով։
Ծանր վիրավոր Դավիդ II-ը մարտի դաշտից փախչելուց հետո գերի է ընկել, իսկ անգլիացիները մինչև ուշ գիշեր հետապնդել են շոտլանդացիներին։ Ավելի քան 50 շոտլանդացի բարոններ սպանվել կամ գերեվարվել էին․ Շոտլանդիան կորցրել էր իր համարյա ամբողջ ռազմական ղեկավարությանը։ Սպանվածների թվում էին՝  կոնստեբլ լորդ Դավիդ դե լա Հեյը, մարիշալ Ռոբերտ դե Քեյթը, թագավորական արքունիքի կառավարիչ Ջոն Ռոքսբուրգը,  կանցլեր՝ լորդ Թոմաս Չարթերիսը, երկու կոմս՝ Մորեյի կոմս Ջոն Ռանդոլֆն ու  Ստրաթեարնի կոմս Մաուրիս դե Մորավիան, ինչպես նաև Ռոբերտ Բրյուսի ապօրինի որդի  քարրիքցի Նիալ Բրյուսը։ Անհայտ թվով շոտլանդացիներ են գերվել։ Կարծիք կա, որ խնայել են միայն այն շոտլանդացիներին, որոնք կկարողանային փրկագին վճարել․ մյուսներին սպանել են։ Գերի վերցված ազնվականներից էին «Լիդզդեյլի ասպետ», ամենահմուտ պարտիզան Ուիլյամ Դուգլասը և չորս կոմս։
Շոտլանդացի ժամանակագիրներ Էնդրյու Վայնթոունն ու Վալտեր Բոուերը գրել են, որ ճակատամարտում սպանվել է 1,000 շոտլանդացի, մինչդեռ Լեյնրքրոսթի ժամանակագրությունը վկայում է, որ "սպանվել են քիչ թվով անգլիացիներ"։ Ժամանակակից պատմաբաններ Գիվեն-Վիլսոնն ու Բերիաքը հաշվել են, որ մոտավորապես 3,000 շոտլանդացի է զոհվել, իսկ 100-ից քիչ էլ՝ գերի վերցվել։
Հետևանք
Ասում են, որ ճակատամարտից հետո Դավիդ II-ը թաքնվել էր Բրաունի գետի կամրջի տակ, երբ մի խումբ անգլիացի զինվորներ տեսել են նրա արտացոլանքը ջրի մեջ։ Ջոն դե Քուփլենդը գերի է վերցրել Դավիդ II-ին, որը ջարդել էր նրա ատամները։ Ճակատամարտի ընթացքում Դավիդ II-ը երկու անգամ դեմքից վիրավորվել էր նետերով։ Վիրաբույժները փորձել են հեռացնել նետերը, բայց դրանցից մեկի ծայրը մնացել է ու թագավորին ստիպել տասնամյակների ընթացքում տառապել գլխացավից։ Էդվարդ III-ը պահանջել է Դավիդին հանձնել իրեն, պարգևատրել Քուփլենդին ասպետությամբ ու ցմահ £500 անուիտետով։ Չնայած Ռոբերտ Ստյուարտը փախել էր առանց կռվելու, նրան նշանակել են լորդ պահապան, որը Դավիդի բացակայության պայմաններում պետք է գործեր նրա անունից։
Բոլոր շոտլանդացի գերիները բերվել են Լոնդոն, և նրանց գերողներն իրավունք են ունեցել փրկագին պահանջել նրանց համար։ Սակայն որոշակի թվով շոտլանդացի գերիներ գաղտնի են փրկագնվել, և նրանց գերողները հետագայում ժխտել են փրկագնի վերցնելը, ինչն էլ կատաղեցրել է Էդվարդ III-ին։ Նա հրաժարվել է փրկագին նշանակել իրեն հանձնված գերիների համար կամ էլ համաձայն ավանդույթի՝ ազատել նրանց խոստման դիմաց․ դրանով նա ցանկանում էր որքան հնարավոր է երկար ժամանակով շոտլանդացիներին ստիպել հեռու մնալ պատերազմելուց, նրանց զրկելով իրենց առաջնորդներից։ Որոշ դեպքերում նա նույնիսկ որոշակի գումար է վճարել գերողներին, որպեսզի նրանցից գնի փրկագնի իրավունքը։ Մենթեյթի կոմս Ջոն Գրահամը, որը հավատարմության երդում էր տվել Էդվարդ III-ին, այժմ մեղադրվում էր դավաճանության մեջ։ Թագավորի անմիջական հրամանով նրան դատել են, դատապարտել, հետո էլ քարշ տվել, կախել, գլխատել ու քառատել։
1346 թվականի սկզբին երկու անգլիական ուժեր լայնամասշտաբ արշավանքներ են կազմակերպել դեպի Շոտլանդիայի խորքերը։ Նրանք համարյա դիմադրության չեն հանդիպել ու ավերել են հարավային Շոտլանդիայի մեծ մասը։ Սահմանային արշավանքները հաճախակի էին իրականացվում ինչպես անգլիացիների, այնպես էլ շոտլանդացիների կողմից, որոնք սովորաբար ուղեկցվում էին խոշոր ավերածություններով։ Սակայն այս ճակատամարտն  Էդվարդ III-ի թիկունքից արդյունավետորեն վերացրել է ստրատեգիական վտանգը, և արդեն 1349 թվականին անգլիական սահմանային կոմսություններն ի վիճակի էին պաշտպանվել շոտլանդացիներից իրենց սեփական միջոցներով։
Երեք տարբեր առիթներով Էդվարդ III-ն առաջարկել է անզավակ Դավիդ II-ին ազատել £40,000-ի դիմաց, եթե նա համաձայնի Էդվարդ III-ի որդիներից մեկին ճանաչել շոտլանդական գահի ժառանգորդ։ Երեք անգամ էլ մերժվել է։ Ճակատամարտից տասնմեկ տարի անց Դավիդ II-ին ազատել են 100,000 մարկ փրկագնի դիմաց։ Այն պետք է վճարվեր տասը տարվա ընթացքում, ամեն տարվա հունիսի 24-ին (սուրբ Հովհաննես Մկրտչի օրը), և այդ ընթացքում անգլո-շոտլանդական զինադադարն արգելում էր շոտլանդացի որևէ քաղաքացու զենք բարձրացնել Էդվարդ III-ի կամ նրա մարդկանց դեմ։ Զինադադարն արդյունավետորեն գործել է չորս տասնամյակ և նշանավորել շոտլանդական անկախության երկրորդ պատերազմի ավարտը։
Նեվիլի խաչի ճակատամարտն իր անունն ստացել է Բյուրփեյրում գտնվող անգլո-սաքսոնական հին քարե խաչից։ Հաղթանակից հետո լորդ Ռալֆ Նեվիլը վճարել է, որպեսզի նոր խաչ կանգնեցվի այդ օրը խորհրդանշելու համար։ Սև խաչը, որին երկրպագում էին որպես Քրիստոսի խաչի մասնիկ, և որը նախկինում պատկանել էր Շոտլանդիայի թագուհի սուրբ Մարգարեթին, վերցվել է Դավիդ II-ից ու նվիրաբերվել Դարհեմի եկեղեցում գտնվող սուրբ Քութբերթի տապանին։ Ճակատամարտի վայրն ընդգրկված է Պատմական Անգլիա կազմակերպության գրանցած մարտադաշտերի ցուցակում։
Գրականության մեջ
Դավիդ II-ի ճակատագրի մասին հիշատակվում է Շեքսպիրի «Հենրի V» պիեսում։ 1-ին արարվածի 3-րդ տեսարանում Հենրին Քենթերբերիի արքեպիսկոպոսի հետ քննարկում է շոտլանդական ներխուժումը։ Վերջին տողերը վերաբերում են Շեքսպիրի հանդիսատեսին ավելի վաղ հայտնի Էդվարդ III-ի գահակալությունը պիեսին, որի վերջում Ջոն դե Քուփլանդը Կալեում Էդվարդ III-ին է ներկայացնում գերեվարված Դավիդ II-ին, որտեղ նա հանդիպում է Սև արքայազնին, որը գերել էր ֆրանսիացի թագավորին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հարյուրամյա պատերազմի ճակատամարտեր
Ծաղկավիժում
Ծաղկավիժում, բույսերի կոկոնների և ծաղիկների թափվելու երևույթը։
Տեղի է ունենում բույսերի ծաղկման և պտղաբերման շրջանում լուսավորվածության, խոնավության և սննդանյութերի անբավարարությունից։ Կարող է առաջանալ նաև օդի ջերմաստիճանի տևական նվազումից կամ բարձրացումից, ցածր հարաբերական խոնավությունից, երաշտից, երկարատև անձրևներից (անբարենպաստ պայմանների պատճառով ծաղիկների մի մասը չի փոշոտվում, և ծաղկավիժումն ավելանում է)։ Այն դաշտերում, որտեղ բույսերն ունենում են միակողմանի փարթամ աճ, իսկ զարգացումը ետ է մնում (բույսերի հոռացում), ծաղկավիժումն ավելանում է։ Ծաղկավիժումն ուժեղ է արտահայտվում բամբակենու (60-70%), պտղատու, բոստանային և բանջարանոցային որոշ մշակաբույսերի մոտ։
Պայքարի միջոցներ
Պայքարի միջոցներն են ագրոտեխնիկական միջոցառումների կիրառումը՝
Հենկոկ շրջան (Ինդիանա)
Հենկոկ շրջան (Hancock County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 793 կմ² է, բնակչությունը՝ 70.002 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրինֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1828 թ.։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ-ի մարդահամարի բյուրոյի տվյալներով, շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 795 183 կմ², որոնցից 792 593 կմ²-ին ցամաք է և 2 616 կմ²-ին կամ 0,330 %-ը՝ բնական ջրամբարներ։
Հարևան շրջաններ
Մեդիսոն շրջան Հենրի շրջան Ռաշ շրջան Շելբի շրջան Մարիոն շրջան Համիլտոն շրջան
Բնակչություն
Բնակչության ազգային կազմն է ՝
Շրջանի տարիքային կազմը՝ 26,50 %` 18 տարեկանից ցածր, 6,80 %-ը՝ 18-24 տարեկան, 30,00 %-ը՝ 25-44 տարեկան, 25,40 %-ը՝ 45-64 տարեկան և 25,40 %-ը՝ 65 և բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 37 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը 97,50 տղամարդ է բաժին ընկնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Դիադին (Շարուրի շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շարուրի շրջանի բնակավայրեր
Վիրտուալ օգնական
Վիրտուալ օգնական, բջջային ծրագրային գործակալ, որ կարող է կատարել առաջադրանքներ օգտատիրոջ համար, հիմանակում օգտատիրոջ կողմից տրված տեղեկության շնորհիվ՝ գտնվելու վայրի մասին կամ այլ տեղեկություններ հավաքած տարբեր ինտերնետ-ռեսուրսներից (եղանակ, երթևեկություն, փոխարժեքի մասին և այն)։ Այսպսի գործակալների օրինակներ են՝ Siri, Google Assistant, Amazon Alexa, Microsoft Cortana, Hidi, Slivia, S Voice, Voice Mate, Ալիսա և այն ։
Պատմություն
1911 թվականին թողարկված Radio Rex-ը դարձավ առաջին ձայնային խաղալիքը ։
Եվս մեկ վաղ գործիք, որը թույլ էր տալիս կատարելագործել խոսքի թվային ճանաչումը 1961 թվականին Սիէթլ քաղաքում տեղի ունեցած ցուցահանդես ժամանակ ցուցադրված IBM Shoebox-ն էր։ 1981 թվականին IBM անհատական համակարգիչներից գրեթե 20 տարի առաջ ստեղծված այս սարքը կարողանում էր հասկանալ 16 բառ և 0-ից մինչև 9 թվերը։ Ձային հասկացման հաջորդ կարևոր ձեռք բերմանը հասան Փենսիլվանիա նահանգում գտնվող Կարնեգի Մելոնի համալսարանում 1970-ական թվականներին։ Նրանց «Հարփիյա» սարքը կարող է հասկանալ շուրջ 1000 բառ, ինչն էլ հավասար է երեք տարեկան մանկան բառապաշարին։ Գրեթե տաս տարի անց այս նույն գիտնականների թիմը ստեղծեց նոր սարք, որը կարողանում էր հասկանալ ոչ միայն բառեր, այլև բառերի հաջորդականություն ։ Այսպիսով, ամենահին վիրտուալ օգնականները, ունեին ծրագրային ապահովում միայն բառեր հասկանալու համար ։ 1990-ական թվականներին ձայնի թվային հասկացումը դարձավ անհատական համակարգիչների յուրահատկությունը և Microsoft, IBM, Philips և Lernout & Hauspie սկսեցին պայքարել սպառողների համար։ Ավելի ուշ՝ 1994 թվականին շուակյում հայտնվեցին առաջին IBM Simon սմարթֆոնները, որոնցում տեղադրված էր օգնականը այնպիսին էր ինչպիսին մենք գիտենք նրանց հիմա ։ Առաջին արդի վիրտուալ օգնականը, որը հայտնվեց սմարթֆոններում Siri-ն է, որը առաջին անգամ տեղադրվել է iPhone 4S-ում և այն ցուցադրվել է 2011 թվականի հոկտեբերի 4-ին ։
Նկարագրություն
Ամերիկական վենչուրյան Kleiner Perkins Caufield & Byers ընկերության ներկայացուցիչ Չի-Խուա Ցզյանը, կատարեց փորձ, որը կարող էին անել խելացի անձնական գործակալները՝ օգտագործելով այն անձնական ժամանակացույցի կառավարման համար (օրինակ, ռեստորան ուղարկել հայտարարություն, որ օգտատերը խցանումների պատճառով կուշանա, կարելի է փոխել ժամը, որը նախօրոք ընտրվել էր), առողջության վերահսկման համար (օրինակ, հետևել օգտագործած կալորիաների քանակին և այլն)։
Ինտելեկտուալ ծրագրային գործակալները նախագծված են բջջային բազաի և API վրա, և տարածվում են բջջային ծրագրերի շնորհիվ։ Ավտոմատացված ինտելեկտուալ գործակալները նախատեսված են հատուկ, միանգամյա առաջադրանքներ կատարելու համար, որոնք նրանց տրվում են ձայնային հրամանների միջոցով, այն դեպքում երբ «խելացի» գործակալները նախատեսված են կոնկրետ առաջադրանքի կատարման համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արհեստական բանականություն Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Տեխնոլոգիա Կատեգորիա:Ինֆորմատիկա
Օրիստանո (գավառ)
Օրիստանո (Provincia di Oristano, Provìntzia de Aristanis) գավառ Իտալիայում, Սարդինիա մարզում։ Գավառի տարածքը- 3040 կմ², բնակչության թիվը-168270 մարդ։
Գավառի մայրաքաղաքը հանդիսանում է Օրիստանո քաղաքը։
Հիմնական քաղաքները
Ամենամեծ թվով բնակիչների քանակը քաղաքում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ Կատեգորիա:1974 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գոգարան (լեռ)
Գոգարան, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու և Շիրակի մարզերի սահմանագլխին, Գոգարանց լեռների արևմտյան մասում, Սարապատ գյուղից 5 կմ հյուսիս։ Ունի 2977 մ բարձրություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լոռու մարզի լեռներ Կատեգորիա:Շիրակի մարզի լեռներ
Երազանքների կացարանը
Երազանքների կացարանը (Die Traumbude), Էրիխ Մարիա Ռեմարկի դեբյուտային գիրքը։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1920 թվականին։ Նվիրված է Ֆրից Հարստեմայերի և Լյուչիա Դիտրիխի հիշատակին ։
Սյուժե
Տիկին Ֆրիդհայմը Ֆրիցին ծանոթացնում է իր զարմուհի Էլիզաբեթի հետ։ Ֆրիցը նրա մեջ տեսնում է այն քնքուշ կերպարը, որն ինքը երկար ժամանակ փնտրել է իր նկարն ավարտելու համար, և հրավիրեում է նրան իր տուն, որտեղ աղջիկը ռոյալ է նվագում։ Ֆրիցն իր սիրեցյալի՝ Լուիզայի մասին հիշողությունների գիրկն է ընկնում։ Լուիզան արդեն չկա, սակայն նրա մասին հիշողություններն արթուն են ինչպես Ֆրիցի մեջ, այնպես էլ՝ նրա բնակարանում, «Երազանքների կացարանում», Ֆրիցի կողմից արված փայլուն դիմանկարում, որը պատված է բազմաթիվ ծաղիկներով։ Էլիզաբեթը որոշում է մնալ քաղաքում, որ ավելի հաճախ այցելի Ֆրիցին, քանի որ վերջինս նրան սրտամոտ մարդ է։ Նա ծանոթանում է Ֆրիցի երիտասարդ ընկերների՝ Ֆրիդի և Պոլհենի հետ, որոնք հաճախ ծաղրում եմ միմյանց, սակայն, թվում է, թե համակրում են միմյանց։ Այնուհետև նրանք ծանոթանում են Ֆրիցի մեկ այլ ընկերոջ՝ Էռնստ Վինտերի հետ, որն սկսնակ երաժիշտ է։ Էռնստի ու Էլիզաբեթի միջև զգացմունք է առաջանում։ Նույն ժամանակ Ֆրիցը հանդիպում է իր հին ընկերուհու՝ Լանա Ռեյների հետ։ Վերջինս օպերային երգչուհի է, որը հետո մեծ դեր է խաղալու հերոսների կյանքում։
Էռնստը, չնայած Էլիզաբեթի հետ հարաբերություններին, որոշում է Լայպցիգ մեկնել, որպեսզի օպերային սեզոնի սկզբին փորձի աշխատանք գտնել։ Ֆրիցի կրտսեր ընկերն ուղեկցում է նրան ճանապարհին։ Լայպցիգում Էռնստը հանդիպում է Օյգեն Հիլմերի հետ, վերջինս նրան օգնում է տեղավորվել այնտեղ։ Էռնստը շատ է կարոտում իր ընկերներին, իր «Երազանքների կացարանը» և նամակներ է ստանում Էլիզաբեթից։ Սակայն երեկոներից մեկի ընթացքում նա հանդիպում է սևաչյա ու սևահեր, կրքոտ ժպիտ ունեցող Լանային, որն Էլիզաբեթի նուրբ ու հրեշտակային կերպարի ճիշտ հակապատկերն է։ Էռնստը, հմայվելով նրա դյութանքներով, սիրահարվում է նրան, և Լանան էլ պատասխանում է նրան։ Նա աղջկա համար երաժշտություն է գրում։ Բեռլինյան երգչախմբի ղեկավարը նրան լավ աշխատանք է առաջարկում, սակայն ինչ-որ բան Էռնստին հանգիստ չի տալիս։ Նա սկսում է գիտակցել, որ սխալ է արել, որ սկսել է հանդիպել Լանայի հետ։ Նրանք վիճում են։
Շուտով նա Էլիզաբեթից նամակ է ստանում, որտեղ վերջինս նրան հայտնում է Ֆրիցի մահվան մասին։ Ֆրիցը շատ բան է արել իր մտերիմների համար և ուզում էր, որ նրանք հոգ տանեն «Երազանքների կացարանի» համար։ Ֆրիցն իր բնակարանն Էռնստին է կտակել։ Էռնստը որոշում է տուն վերադառնալ։ Նույն ժամանակ Լանան սկսում է պատասխանել իշխան Ռեզնիկովի ուշադրությանը (ի վերջո նրանք ամուսնանում են)։ Էռնստը հասնում է Ֆրիցի թաղմանը։ Նա գերեզման է նետում Լուիզայի դիմանկարը, որը նկարչի լավագույն ստեղծագործությունն է եղել իր ողջ կյանքի ընթացքում։ Ֆրիցը մահացել է իր երազանքների կնոջ ծննդյան նախօրեին։ Դիակիզման ժամանակ Էռնստը երգեհոն է նվագում, նվագում է ոգեշնչված, այնպես, ինչպես նախկինում երբևէ չի նվագել։ Սակայն իր մտերիմ ընկերոջ մահը չափացանզ ծանր է ազդում Էռնստի վրա. Թաղումից հետո նա լուրջ հիվանդանում է։ Վեց շաբաթ պայքարում է կյանքի ու մահվան սահմանագծին, և այդ ամբողջ ընթացքում Էլիզաբեթը հոգ է տանում նրա համար։ Վերականգնվելով՝ ընկերները հավաքվում են «Երազանքների կացարանում», սակայն առանց Ֆրիցի այս վայրն արդեն նույնքան չքնաղ չի, ասես դրա հոգին կորսված լինի։ Էռնստն սկսում է այնտեղ ապրել և երաժշտություն ստեղծել։
Վեպի ավարտին Էռնստն ու Էլիզաբեթը միմյանց սեր են խոստովանում և միասին են ապրում «Երազանքների կացարանում»։
Գրքի առանձնահատկություններ
Ռեմարկի այս վաղ ստեղծագործությունը շատ է տարբերվում գրողի հայտնի գործերի մեծ մասին։ Այնտեղ որևէ խոսք չկա պատերազմի մասին, փոխարենը, գիրքը լիքն է գերմանացի դասականների բանաստեղծություններով և սիրո մասին մտորումներով, միևնույն ժամանակ՝ ոճը վերամբարձ է, և պաթոսը տեղ ունի դրանում.
''      «Թող մեր երջանկությունը հասնի աստղերին և արևին, և մենք երջանկությունից մեր ձեռքերը կհասցնենք երկինք, սակայն մի օր մեր ամբողջ երջանկությունն ու բոլոր երազանքները կավարտվեն, և կմնա նույնը. ողբը կորցրածի համար։ Մարդ լինելը ծանր բեռ է։ Միմյանք ձեռքերը միշտ բռնելու ցանկությունը և միմյանց կորցնելը իրար մշտապես փոխկապակցված են։ Ամբողջ կյանքում պայքարել, մենամարտել, տոնել, տառապել, և ի վերջո, ամեն ինչ կորցնել»։''
''
Վեպն ընթերցողների ու քննադատների կողմից չի ընդունվել չափազանց «սենտիմենտալության» և «դրամատիզմի» պատճառով ։ Արդյունքում Ռեմարկն ինչ-որ չափով ամաչել է իր առաջին աշխատանքների, այդ թվում՝ «Երազանքների կացարանի» համար։
Թարգմանություններ
1930 թվականին հայտնվել են գրքի առաջին թարգմանությունները։ Ռիգայի «Գրամատու դրաուգս» հրատարակչատանը լույս են տեսել առաջին թարգմանությունները լատվիերենով և ռուսերենով։ 1931 թվականին լույս է տեսել գրքի հոլանդերեն թարգմանությունը ։ Ռուսերեն երկրորդ թարգմանությունը լույս է տեսել միայն 60 տարի հետո, 1991 թվականին, «Մեդիկուս» հրատարակչատանը։ 2000 թվականին «Վագրիուս» հրատարակչատունը լույս է ընծայել գրքի նոր թարգմանությունը ռուսերենով՝ Ե. Միխելևիչի թարգմանությամբ ։ Վ. Միխայլովը, ռուսերեն թարգմանություններից 100 բառանոց երկու հատվածներ վերլուծելով և համեմատելով դրանց համապատասխան բնագրի հետ, եզրակացրել է, որ երկուսն էլ չեն փոխանցում բնագրի ողջ իմաստը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրիխ Մարիա Ռեմարկի վեպեր Կատեգորիա:1920 վեպեր
Դրովետչինո
Դրովետչինո (Дроветчино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Գարեգին Նժդեհ (ֆիլմ)
«Գարեգին Նժդեհ», գեղարվեստական կինոնկար, որը պատմում է հայազգի ռազմաքաղաքական գործիչ, սպարապետ Գարեգին Նժդեհի անցած ուղու մասին։ Այս պատմական ֆիլմն արժանացել է հակասական՝ խիստ դրական և խիստ բացասական գնահատականների, մասնավորապես Նժդեհի կերպարի և դերակատարներից մեկի մասին։ ՊանԱրմենիան Մեդիա Գրուպ” ընկերության նկարահանած գեղարվեստական ֆիլմի սցենարի հեղինակը Քրիստ Մանարյանն է, բեմադրող ռեժիսոր եւ պրոդյուսերը` Հրաչ Քեշիշյանը, երաժշտությունը գրել է Հայկոն։ Դերասանների թվում են Արտաշես Ալեքսանյանը, Շանթ Հովհաննիսյանը, Խորեն Լեւոնյանը, Չուլպան Խամատովան, Միխայիլ Եֆրեմովը, Արմինե Հարությունյանը, Արմեն Մարգարյանը,  Դավիթ Գասպարյանը, Արմեն Մարգարյանը, Վիգեն Ստեփանյանը, Ռոբերտ Հակոբյանը, Դավիթ Թադևոսյանը, Դավիթ Հակոբյանը, Երվանդ Մանարյանը, Ֆրիդա Գևորգյանը, Արսեն Լևոնյանը, Ֆրեդ Դավթյանը, Էլֆիք Զոհրաբյանը, Ալլա Ղազարյանը և ուրիշներ։ Ֆիլմում որոշ էպիզոդիկ տեսարաններում կա մասնագիտական առումով հետաքրքիր ու հաջող դերակատարումներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Հրաչյա Քեշիշյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Գարեգին Նժդեհի մասին
Խմելևկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)
Խմելևկա (Хмелівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խիլ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(4146) Ռուդոլֆինում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տերեշկովսկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)
Տերեշկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Терешківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջան ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ամարանտի դու Մարանիան
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականի հոկտեմբերի 21-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Անատոլի Գրիցենկո (քաղաքական գործիչ)
Կենսագրություն
Անատոլի Գրիցենկոն ծնվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, Ուկրաինայի ԽՍՀ Չերկասի շրջանի Զվենիգորոդի շրջանի Բոգաչովկա գյուղում   ։ Մինչև 8-րդ դասարան ներառյալ սովորել է Զվենիգորոդի շրջանի Վատուտինո քաղաքի № 6 հանրակրթական դպրոցում , իսկ հետո ընդունվել է Կիևի Սուվորովի ռազմական ուսումնարան։ 1974 թվականին Գրիցենկոյի ոսկե մեդալով ավարտել է Սուվորովի ուսումնարանը և  ընդունվել Կիևի բարձրագույն ռազմական ավիացիոն ինժեներական ուսումնարան։ Ավարտել է 1979 թվականին գերազանցությամբ՝ ստանալով ռազմական ինժեներ-էլեկտրիկի որակավորում   ։
Նիժնեե Խորոշովո
Նիժնեե Խորոշովո (Нижнее Хорошово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Անատոլի Գրիցենկո (քաղաքական գործիչ)
Կենսագրություն
1979 թվականի հունիսից մինչև 1981 թվականի նոյեմբերը Գրիցենկոն ծառայել է ՀԽՍՀ Սումի մարզի Ախթիրկա քաղաքի թիվ 19109 զորամասում, երրորդ ավիացիոն էսկադրիլիայի ավիացիոն սարքավորումների սպասարկման խմբի պետի պաշտոնում։ Գրիցենկոյի ենթակայության տակ են եղել խմբի տեխնիկը, երկու ավագ մեխանիկան և մի քանի ժամկետային զինծառայողներ  ։
Նիժնեե Խորոշովո
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1624 մարդ։
Անատոլի Գրիցենկո (քաղաքական գործիչ)
Կենսագրություն
1981 թվականի դեկտեմբերից Գրիցենկոն սովորել է ԽՍՀՄ զինված ուժերի Կիևի բարձրագույն ռազմական ավիացիոն ինժեներական ուսումնարանում։ 1984 թվականի հոկտեմբերին նա պաշտպանվեց՝ ստանալով տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան, և դարձավ ռազմական ուսումնարանի դասախոս ։
Նիժնեե Խորոշովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Անատոլի Գրիցենկո (քաղաքական գործիչ)
Կենսագրություն
Ընդունել է ռազմական երդում երկու անգամ։ 1992 թվականի նոյեմբերից մինչև 1994 թվականի օգոստոս Գրիցենկոն զբաղեցրել է Ուկրաինայի Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի գիտահետազոտական կենտրոնի պրոբլեմա-վերլուծական վարչության պետի պաշտոնը։ 1993 թվականի մարտից մինչև 1994 թվականի մայիսը նա գտնվում էր ԱՄՆ-ում.1993 թվականին դասընթաց է ունկնդրել ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարարության օտար լեզուների ռազմական ինստիտուտում, իսկ 1994 թվականին՝ դասընթաց ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերի ակադեմիայի օպերատիվ-ռազմավարական ֆակուլտետում։ 1995 թվականին Գրիցենկոն հայրենիք վերադառնալով՝ ստաժավորում է անցել Ուկրաինայի Զինված ուժերի ակադեմիայում   ։
1996 թվականի հունվարին Գրիցենկոն դարձավ Ուկրաինայի պաշտպանական տեխնոլոգիաների և ռազմական անվտանգության ազգային գիտահետազոտական կենտրոնի ռազմական անվտանգության և ռազմական շինարարության խնդիրների վարչության պետ։ 1997 թվականի սեպտեմբերին նա զբաղեցրել Է Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի աշխատակազմի վերլուծական ծառայության ղեկավարի պաշտոնը։ 1999 թվականի հոկտեմբերին ծանր և երկարատև հիվանդությունից հետո մահացել է Գրիցենկոյի ղեկավարը՝ ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի տեղակալ Ալեքսանդր Ռազումկովը, որը իր պաշտոնը զբաղեցնում էր 1997 թվականի հունիսից։ Պետի մահից հետո Ռազումկովի գրեթե ողջ թիմը ազգային անվտանգության և պաշտպանության կոմիտեից տեղափոխվեց իր հիմնադրած ոչ կառավարական կազմակերպություն՝ տնտեսական և քաղաքական հետազոտությունների Ուկրաինական կենտրոն։ 1999 թվականի դեկտեմբերին գնդապետ Գրիցենկոյի կոչումով ազատվել է պահեստազորում     ։
Ռազումկովի կենտրոն
Դուրս գալով Գրիցենկոն դարձել է տնտեսական և քաղաքական հետազոտությունների Ուկրաինական կենտրոնի նախագահ, որը մեկ տարի անց սկսել է կրել Ռազումկովի անունը ։ 2000 թվականի փետրվարին Գրիցենկոն դարձավ նաև Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության հարցերով կոմիտեի արտահաստիքային խորհրդատուն, իսկ 2000 թվականի նոյեմբերին ՝ Ուկրաինայի նախագահին առընթեր ներքաղաքական հարցերով փորձագետների հասարակական խորհրդի անդամ  ։ Կենտրոնի տեղեկատվական գործընկերն է դարձել Ուկրաինական Զերկալո նեդելի շաբաթաթերթը, որի գլխավորությամբ եղել են նախկին աները և Ռազումկովի կինը՝ գլխավոր խմբագիր Վլադիմիր Մոստովոյը և նրա առաջին տեղակալն ու դուստրը՝ Յուլիա Մոստովայան   ։ 2002 թվականի հոկտեմբերին Գրիցենկոն հեռացել է Լյուդմիլայի առաջին կնոջից, որի հետ ապրել է 24 տարի և Մոստովային առաջարկ է արել։ 2003 թվականի մարտին նրանք ամուսնացել են   ։
2004 թվականի հունիսին Գրիցենկոն մտավ Ուկրաինայի նախագահի թեկնածու Յուշչենկոյի Կենտրոնական ընտրական շտաբ և գլխավորեց նրա թիմի աշխատանքի տեղեկատվական-վերլուծական ուղղությունը ։ Հայտնի է, որ Գրիցենկոն իր թեկնածուի համար նախընտրական ծրագիր է գրել, որը կոչվում է  ապագա նախագահի գործողությունների ծրագիր «Մարդկանց ընդառաջ 10 քայլ»   ։ Միևնույն ժամանակ, տնտեսական և քաղաքական հետազոտությունների Ուկրաինական կենտրոնը սոցհարցում է անցկացրել
Պաշտպանության նախարար
2005 թվականի փետրվարի 4-ին նշանակվել է Ուկրաինայի պաշտպանության նախարար Յուլիա Տիմոշենկոյի կառավարությունում ։ Որոշ տեղեկությունների համաձայն, նախագահի և վարչապետի հակամարտության ժամանակ, 2005 թվականի սեպտեմբերի 7-ի լույս 8-ի գիշերը, Գրիցենկոն մասնակցել է Յուլիա Տիմոշենկոյի շրջապատի խորհրդակցությանը, որտեղ քննարկվել է Յուշչենկոյի իմպիչմենտի ընթացակարգի նախապատրաստման հարցը։ Հենց Գրիցենկոն, իբր, զանգել է ԱՄՆ-ի դեսպան Ջոն Հերբսթին և հարցրել միջազգային համագործակցության հնարավոր արձագանքի համար, որին վերջինս պատասխանել է, որ նման գործողությունները պետք է գնահատվեն որպես ապստամբություն և դավաճանություն ։ 2005 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Յուշչենկոն պաշտոնանկ էր արել Տիմոշենկոյի կառավարությանը, սակայն ամսվա վերջին Գրիցենկոյին առաջարկել է մնալ Պաշտպանության նախարարության ղեկավար ։ 2005 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, նախարարներից վերջինը, Գրիցենկոն հաստատվել է Յուրի Եհանուրովի կառավարությունում պաշտպանական գերատեսչության ղեկավարի կողմից   ։
2005 թվականի դեկտեմբերին Գրիցենկոն հայտարարել էր, որ հրաժարվում է մասնակցել Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի ընտրություններին՝ հանուն երկրի պաշտպանության նախարարի պաշտոնի, և խոստացավ, որ բանակը քաղաքականությունից դուրս կմնա ։ 2006 թվականի օգոստոսի 4-ին Գրիցենկոն Յուշչենկոյի ներկայացմամբ հաստատվել է Ուկրաինայի պաշտպանության նախարարի պաշտոնում ։
Պաշտպանության նախարարի պաշտոնում Գրիցենկոն զբաղվել է Ուկրաինայի Զինված ուժերի ֆինանսավորման և բարեփոխման հարցերով։ 2005 թվականին, վերջին տարիներին առաջին անգամ, բանակը ֆինանսավորվել է ամբողջ ծավալով, իսկ 2006 թվականին նրա բյուջեն աճել է 51 տոկոսով և հասել 8,9 մլրդ գրիվեն։ 2004 թվականի համեմատ՝ 2005 թվականին մարտական պատրաստության Ցուցանիշներն աճել են միջինը 40-50 տոկոսով ։ 2007 թվականի մայիսին Գրիցենկոն հանդես էր եկել ի պաշտպանություն ժամկետային զինվորական ծառայություն անցնելու փոխարեն փոխհատուցում վճարելու մասին օրենքի գաղափարի ։
Գրիցենկոն ակտիվորեն աջակցել Է Հյուսիսատլանտյան դաշինքին Ուկրաինայի անդամակցության գաղափարին  ։ 2005 թվականի նոյեմբերին Գրիցենկոն հայտարարել էր 2006 թվականի մարտին ՆԱՏՕ-ին անդամակցության գործողությունների ծրագրի մշակումն ավարտելու մտադրության մասին, սակայն 2006 թվականի սկզբին մոտեցող խորհրդարանական ընտրությունների պատճառով պատգամավորները հրաժարվում էին դիտարկել այն օրենքները, որոնք վերաբերում էին ՆԱՏՕ-ի հետ Ուկրաինայի համագործակցությանը ։ 2006 թվականի օգոստոսին ազգային միասնության Ունիվերսալի տեքստում ներառվեց ՆԱՏՕ-ին անդամակցության գործողությունների ծրագրի կատարման մասին կետը, սակայն 2006 թվականի սեպտեմբերին Բրյուսել կատարած իր այցի ժամանակ Յանուկովիչը հայտարարեց ծրագիրը անորոշ ժամանակով հետաձգելու մասին ։ Այնուամենայնիվ, Գրիցենկոն չի հրաժարվել ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցության գաղափարից ։
Քննադատություն
2006 թվականի հոկտեմբերին, այն բանից հետո, երբ Ուկրաինայի Գլխավոր դատախազությունը քննադատել էր Պաշտպանության նախարարությանը բանակում կոռուպցիայի և հանցավորության դեմ անարդյունավետ պայքարի համար, Գրիցենկոն ուղիղ եթերում հեռուստաբանավեճի է հրավիրել գլխավոր դատախազ Ալեքսանդր Մեդվեդկոյին ։ Ուկրաինական երկու հեռուստաալիքներ իրենց եթերն են առաջարկել բանավեճեր անցկացնելու համար ։ Գլխավոր դատախազության մամուլի ծառայության պետը հայտարարել է, որ Գլխավոր դատախազությունը քաղաքական կառույց չէ, որպեսզի մասնակցի հեռուստաբանավեճերին։ Որոշվել է անցկացնել գլխավոր դատախազության և պաշտպանության նախարարության համատեղ կոլեգիա, որին կարող են ներկա գտնվել լրագրողները ։ Դրանից հետո Գրիցենկոն կոչ է արել գլխավոր դատախազին պաշտոնանկ անել ։
2006 թվականի նոյեմբերին վերահսկիչ-վերստուգիչ գլխավոր վարչության նախագահ Պյոտր Անդրեևը հայտարարել էր Ուկրաինայի պաշտպանության նախարարության համակարգում խախտումների մասին, որոնք կապված են զինվորականների համար բնակարանների կառուցման, ռազմական ավաններում տնտեսական գործունեության եւ հողամասերի օտարման հետ։ Ընդհանուր առմամբ, գերատեսչության տվյալներով, ոչ նպատակային կերպով ծախսվել է 6,6 մլրդ գրիվեն։ Գրիցենկոն, իր հերթին, հերքել է մեղադրանքները ։ 2006 թվականի դեկտեմբերին իշխող կոալիցիայի մի շարք պատգամավորներ Գրիցենկոյին աշխատանքից ազատելու մասին որոշման նախագիծ էին գրել, սակայն արդեն մի քանի օր անց Գերագույն ռադան կորցրել է հետաքրքրությունը պաշտպանության նախարարի նկատմամբ և նույնիսկ չի քննարկել ներկայացված օրինագիծը ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Անատոլի Գրիցենկոն խոստովանել է, որ զինամթերքի օգտահանման պետական ծրագիրը խափանվել է։ Այդ գործընթացի դադարեցման պատճառով անհնար է դարձել որոշ զորամասեր լուծարել ։
Խորհրդարան ընտրվելը և նախագահական ընտրություններ
2007 թվականի ապրիլի 2-ին Յուշչենկոն հրամանագիր էր ստորագրել Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի լիազորությունները վաղաժամկետ դադարեցնելու մասին ։ Ապրիլի 5-ին ԱԱՊԽ արտահերթ նիստում Գրիցենկոն քվեարկել Է խորհրդարանի լուծարմանը հավանություն տալու որոշման օգտին և կառավարությանը պարտավորեցնել արտահերթ ընտրությունների անցկացումը ֆինանսավորել պետական բյուջեի պահուստային ֆոնդի հաշվին ։ 2007 թվականի ապրիլի 16-ին «Մեր Ուկրաինայի» համագումարում Գրիցենկոն միաձայն հաստատվեց կուսակցության կողմից առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններում ։
Որպես խորհրդարանի պատգամավորության թեկնածու Գրիցենկոն ընդգրկվել է 2007 թվականի հուլիսին ստեղծված «ժողովրդավարական ուժերի մեգաբլոկի» ցուցակում «Մեր Ուկրաինան՝ Ժողովրդական ինքնապաշտպանություն է»  ։ Խորհրդարանում Գրիցենկոն գլխավորել է Ազգային անվտանգության և պաշտպանության հարցերի հանձնաժողովը ։
2008 թվականի դեկտեմբերին Գրիցենկոն դարձավ նույն ամսում ստեղծված Քաղաքացիական դիրքորոշում համաուկրաինական հասարակական կազմակերպության նախագահը։ Կազմակերպության գլխավոր նպատակը նրա ստեղծողն անվանել է «երկրում կարգուկանոն հաստատելը, պետական իշխանության արդյունավետության բարձրացումը, քաղաքացիների շահերից ելնելով աշխատելու պարտադրումը» ։
2009 թվականի հոկտեմբերին Ուկրաինայի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը Գրիցենկոյին գրանցել էր որպես երկրի նախագահի թեկնածու։ «Կա խնդիր՝ առավելագույնը դուրս գալ երկրորդ փուլ, նվազագույն խնդիրն է արժանի արդյունք ստանալ»,-հայտարարել է քաղաքական գործիչը՝ մեկնաբանելով նախագահական ընտրություններում իր առաջադրման մասին հաղորդագրությունները ։ 2010 թվականի հունվարի 17-ին Նախագահական ընտրությունների առաջին փուլում Գրիցենկոն զբաղեցրել է իններորդ տեղը՝ հավաքելով ընտրողների ձայների 1,2 տոկոսը, դուրս է մնացել պետության ղեկավարի պաշտոնի համար հետագա պայքարիցа  ։ 2014 թվականին հավաքել է 5,48 տոկոս (989 029 ձայն) ՝ զբաղեցնելով չորրորդ տեղը ։
7-րդ գումարման խորհրդարան։ Խորհրդարանական (2014) և նախագահական (2019) ընտրություններ
2012 թվականի հունիսի 20-ին հայտնի դարձավ, որ Գրիցենկոյի «Քաղաքացիական դիրքորոշում» կուսակցությունը միացել է միավորված ընդդիմությանը՝ խորհրդարանական ընտրություններից առաջ Յուլիա Տիմոշենկոյի «Բատկիվշչինա» կուսակցության բազայի վրա, և ինքը կառաջադրվի հենց այդ կուսակցության ցուցակներով  ։ Գրիցենկոն ցուցակում երրորդ տեղն Է զբաղեցրել Յուլիա Տիմոշենկոյից հետո (որը թույլ չի տրվել ընտրություններին) և Արսենի Յացենյուկից հետո   ։
2014 թվականի հունվարի 13-ին վկայակոչելով Գրիցենկոյի քննադատական արտահայտությունները Մայդանի հասցեին, հրամանատարական աշխատանքի անընդունակությունը, Բատկիվշչինա կուսակցության ժողովրդական պատգամավորները հրաժարվել են խմբակցության նիստն անցկացնել Անատոլի Գրիցենկոյի ներկայությամբ ։ Հաջորդ օրը Բատկիվշչինա խմբակցության կողմից ընդունվող որոշումների վրա ազդելու անհնարինության հետ կապված Գրիցենկոն խմբակցությունից դուրս գալու դիմում է գրել ։ Մեկնաբանելով այդ հայտարարությունը՝ խմբակցության ղեկավար Արսենի Յացենյուկը նշել է, որ այժմ խմբակցությունը Գրիցենկոյից ակնկալում է պատգամավորական լիազորությունները վայր դնել ։
2014 թվականի հունվարի 17-ին Գրիցենկոն հայտարարել է, որ պատգամավորական լիազորությունները վայր է դնում հունվարի 16-ին օրենքների ընդունման կապակցությամբ, որոնք, նրա կարծիքով, խախտում են 45 միլիոն քաղաքացիների հիմնարար սահմանադրական իրավունքները և ժողովրդավարության ու իրավունքի գերակայության ամրապնդման փոխարեն ուկրաինական պետությունը դիկտատուրա է դարձնում ։ Սակայն արդյունքում պատգամավորական լիազորությունները նա վայր չի դրել։
2014 թվականի նախագահական ընտրությունների ընթացքում քաղաքական գործիչը ստացել է ձայների 5,48 տոկոսը՝ արդյունքում զիջելով Պյոտր Պորոշենկոյին, Յուլիա Տիմոշենկոյին և Օլեգ Լյաշկոյին։ 2014 թվականին Գերագույն ռադայի ընտրություններում գլխավորել է Քաղաքացիական դիրքորոշում (Անատոլի Գրիցենկո) դաշինքի ցուցակը, որը չի կարողացել խորհրդարան անցնել՝ ընտրողների ձայների 3,10%-ով զբաղեցնելով 10-րդ տեղը։
2018 թվականի ամռանից սկսվել է 2019 թվականի նախագահական ընտրությունների նախապատրաստումը՝ այցելություն երկրի շրջաններ, փոքր ժողովրդավարական կուսակցությունների հետ բանակցությունների ակտիվացում ՝ Ալիք, Ժողովրդավարական դաշինք, Ուկրաինայի Եվրոպական կուսակցություն, ինչպես նաև խորհրդարանական Ինքնօգնության և  հակակոռուպցիոն ակտիվիստների հետ։ Մայիսին համաձայնագիր է կնքվել ժողովրդական վերահսկողության կուսակցության հետ նախագահի ընդհանուր թեկնածու առաջադրելու և Եգոր Ֆիրսովի Քաղաքացիական դիրքորոշման մեջ մտնելու մասին։ Այդ պահին սոցհարցումների գծով Անատոլի Գրիցենկոն ապագա նախագահական ընտրությունների պոտենցիալ առաջնորդների թվում էր ։
2018 թվականի սեպտեմբերին Ուկրաինական պրավդան հայտնել Է Անատոլի Գրիցենկոյի նախընտրական արշավին քաղաքական տեխնոլոգ Վիկտոր Կոտիգորենկոյի, Ուկրաինայի Եվրոպական կուսակցության առաջնորդ Նիկոլայ Կատերինչուկի, ինչպես նաև պատգամավոր Վիկտոր Բալոգիի մասնակցությունը շտաբի ղեկավարի (ինքն ու Գրիցենկոն դա հերքել են) և լրագրող Քրիստինա Բոնդարենկոյի (ավելի ուշ գլխավորել է նրա մամուլի ծառայությունը ) ։Մեդիա պլանում թեկնածուի քննադատությամբ հանդես են եկել գործարար Իգոր Կոլոմոյսկու հետ աֆիլացված ԶԼՄ-ները (ՈՒՆԻԱՆ և 1+1), որոնց լրագրողները նույնպես առաջ են մղել և աշխատել Facebook-ում հատուկ ստեղծված փաբլիկի բովանդակության վրա՝ Րեալնի Գրիշչ կոմպրոմատի հետ ) ), մինչ ICTV-ն իր լրատվական ծրագրերում ակտիվորեն ներգրավեց քաղաքական գործչին որպես մեկնաբան և ակտիվորեն լուսաբանեց նրա գործունեությունը ։
2019 թվականի հունվարի 15-ին Ուկրաինայի Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը Գրիցենկոյին նախագահական ընտրություններում թեկնածու է գրանցել ։
2019 թվականի մարտին Անատոլի Գրիցենկոյի օգտին հանեցին իրենց թեկնածությունները Անդրեյ Սադովոյը, Դմիտրի Գնապը և Դմիտրի Դոբրոդոմովը  ։