cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ղարիբ Առուստամյան
Կենսագրություն
Ղարիբ Առուստամյանը ծնվել է 1956 թ. օգոստոսի 22-ին Ասկերանի շրջանի Խնձրիստան գյուղում։ Ընտանիքը բնակություն էր հաստատել Բաքվի՝ Կարադաղի շրջանի Պրիմորիե ավանում, որտեղ էլ ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է որպես խառատ։ 1988 թ-ին Ադրբեջանական բնակավայրերում ապրող հարյուհազարավոր հայերի պես ընտանիքով բռնագաղթել է ՀՀ Ամասիայի շրջանի Ողճ գյուղը։ 1992 թ. կամավոր վերադարձել է գյուղ և գյուղի ջոկատի հետ պաշտպանել Քարագլուխ գյուղը։ Զոհվել է 1993 թ. հունվարի 19-ին Քարագլուխ գյուղում։ Հետմահու պարգևատրվել է Արիության մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ամասիայի Կոճ գյուղում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1956 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 19 մահեր Կատեգորիա:1993 մահեր Կատեգորիա:Խնձրիստան գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Քարագլուխ գյուղում մահացածներ
Կեկուշևայի եկամտաբեր տուն
Կեկուշևայի եկամտաբեր տուն (Доходный дом Кекушевой), շենք Մոսկվայի կենտրոնում, որը կառուցել է ճարտարապետ Լև Կեկուշևը։ Ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։ Հասցեն` Օստոժենկա փողոց, տուն 19, շինություն 1։
Պատմություն
2000-ական թվականներին տունը վերակառուցվել է ։ 2016 թվականին այն դարձել է «ՌՊԱ էստեյտ» ընկերության սեփականությունը, որը պատկանում է «Տրանսնեֆտ» ընկերության նախագահ Նիկոլայ Տոկարևի դստերը` Մայա Բոլոտովային և նրա ամուսնուն։ 291,5 մլն ռուբլի մեկնարկային գնի դեպքում շենքը գնվել է 390 մլն ռուբլով ։
Ճարտարապետություն
Եռահարկ շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Լև Կեկուշևի նախագծով։ Շենքի ճակատին չկան ճոխ դեկորներ, բայց, միևնույն ժամանակ, այն հարուստ է քանդակներով։ Օստորժենկա են դուրս գալիս երեք շարք կամարաձև պատուհան-խորշեր, որոնք ունեն տարբեր չափսեր ու ձևեր ։ Մուտքի վերևում փոքր պատշգամբ է։ Դեկորը ներկայացված է շագանակենու տերևներով։ Ճարտարապետը դրանք տեղադրել է վահանազարդերի ներսում` երկրորդ և երրորդ հարկերի պատուհանների միջև, ինչպես նաև կիսաշրջանաձև ատտիկոսի վրա, որտեղ տերևները շրջանակում են տան սեփականատերերի միացագիրը` «Ա» և «Ս» տառերը։ Մասնագետների կարծիքներն այդ տառերի նշանակության վերաբերյալ տարբեր են։ Վարկածներից մեկի համաձայն` «Ա» տառը նշանակում է «Աննա»` Կեկուշևի կնոջ անունը։ «Ս» տառը, ենթադրաբար, համապատասխանում է տան հաջորդ տիրոջ` Սերգեյ Աստախովի անվանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1903 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Բուրիտիրամա
Բուրիտիրամա (Buritirama), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի Սան Ֆրանսիսկանու դա Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Բառա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21 632 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 797,871 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 5,7 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1986 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Մաթեմատիկան Հին Հունաստանում
Ներածություն
Հին հռոմեական մաթեմատիկա հասկացությունը ընդգրկում է այն հունալեզու մաթեմատիկոսների նվաճումները, որոնք ապրել են Ք․ ա. VI դարից մինչև V դար։
Մաթեմատիկան՝ որպես գիտություն, ծնվել է Հին Հունաստանում ։ Էլլադայի ժամանակակից երկրներում մաթեմատիկան օգտագործվում էր և կենցաղում և մոգական ծիսակատարություններում, որոնց նպատակը աստվածների կամքը բացահայտելն էր (աստղագուշակություն կամ թվերով գուշակություն)։ Հույները այլ մոտեցում ցուցաբերեցին և առաջ քաշեցին «Թվերն են կառավարում աշխարհը» վարկածը, կամ ինչպես ձևակերպեց 2000 տարի հետո Գալիլեյը՝ «Մաթեմատիկայի լեզվով գրված բնության գիրք» ։
Հույները ստուգեցին այդ վարկածի ճշմարտացիությունն այն ոլորտներում որտեղ կարողացան։ Սկզբում, աստղագիտությունում, օպտիկայում, երաժշտությունում, երկրաչափությունում, հետո նաև՝ մեխանիկայում։ Ամեն տեղ նկատվեցին տպավորիչ հաջողություններ։ Մաթեմատիկական մոդելը օժտված էր անհերքելի կանխագուշակող ուժով։ Միաժամանակ հույները ստեղծեցին մաթեմատիկայի մեթոդաբանությունը և  մաթեմատիկան «կիսաէվրիդիկ ալգորիթմից» դարձրեցին գիտելիքների ամբողջական համակարգ։ Այդ համակարգի հիմք հանդիսացավ դեդուկտիվ մեթոդը, որը ցույց էր տալիս թե ինչպես արդեն հայտնի ճշմարտությունից դուրս բերել նորը, իսկ  դուրսբերման տրամաբանությանը ապահովում էր նոր արդյունքների ճշմարտացիությունը։ Դեդուկտիվ մեթոդը թույլ էր տալիս նաև բացահայտել ոչ ակնհայտ կապերը հասկացությունների, գիտական փաստերի և մաթեմատիկայի բաժինների միջև։
Սկզբնաղբյուր
Մաթեմատիկայի անտիկ ստեղծագործություններից շատերը չեն հասել մինչ մեր օրեր և հայտնի են ավելի հին հեղինակների հիշատակումներից ու մեկնաբանություններից։ Առաջին հերթին Պապպա Ալեքսանդրիացին (III դար), Պրոկլան (V դար), Սիմպլիկիան (VI դար) և ուրիշներ։ Պահպանված աշխատություններից էվկլիդեսի «Հիմունքները» և Արիստոտելի, Արքիմեդի, Ապոլլոնիոսի ու Դիոֆանտոսի առանձին գրքերը։
Սկզբնական ժամանակաշրջան
Մինչ Ք. ա․ VI դարը հունական մաթեմատիկան ոչնչով աչքի չէր ընկնում։ Յուրացվել էր միայն սովորական հաշվարկն ու չափումները։ Հունական թվագրությունը, ինչպես ավելի ուշ հռոմեականը, ադետիվ էր, այսինքն թվերը իրար գումարվում էին։ Նրա առաջին տարբերակը՝ ատտիկականը, պարունակում էր տառային նշանակումներ 1, 5, 10, 50, 100 և 1000 թվերի համար։ Համապատասխան ձևով էր սարքված էր աբակը (մանր  քարերով հաշվարկային տախտակը)։ Կալկուլյացիա (հաշվարկ) բառը առաջ է եկել calculus (քարիկ) բառից։ Հատուկ փայտից «քարիկը» համապատասխանում էր զրոյին։
Թալեսը հարուստ առևտրական էր, լավ ուսումնասիրել էր բաբելոնյան մաթեմատիկան և աստղագիտությունը (հնարավոև է առևտրային ուղևորությունների ժամանակ)։Իոնեցիները՝ ըստ Եվդեմ Հռոդոսցու գրառումների, տվել են մի քանի պարզ թեորեմների առաջին ապացույցները, օրինակ այն մասին, որ ուղղահայաց անկյունները հավասար են։ Չնայած դրան,անտիկ մաթեմատիկայի ստեղծման մեջ կարևոր դերը պյութագորեցիներինն էր։
Պյութագորական դպրոց
Դպրոցի հիմադիրը Պյութագորասն է, լեգենդար անհատ, որի մասին մեզ հասած տեղեկությունների ճշմարտացի լինելը հնարավոր չէ ստուգել։ Թալեսի նման Պյութագորն էլ է շատ ճանապարհորդել, սովորել է եգիպտական և բաբելոնական իմաստունների մոտ։ Մ․թ.ա․ 530 թվականին, վերադառնալով Մեծ Հունաստան (Հարավային Իտալիա), Կրոտոնե քաղաքում հիմնեց գաղտնի հոգևոր միաբանություն։ Հենց նա առաջադրեց «Թվերն են կառավարում աշխարհը» թեզը և շատ ջանասիրաբար շարունակում էր հիմնավորել։ Մ․թ.ա․ V դարի սկզբում, անհաջող քաղաքական ելույթից հետո, պյութագորցիներին վռնդեցին Հարավային Իտալիայից, և միաբանությունը դադարեց գոյություն ունենալ, բայց դրանից հետո ավելի աճեց հետաքրքրությունը ուսմունքի նկատմամբ։
Պյութագորյան դպրոցներ ստեղծվեցին Աթենքում, կղզիներում և հունական գաղութներում, իսկ նրանց մաթեմատիկական գիտելիքները, որոնք մինչ այդ խիստ գաղտնի էին պահվում, դարձան համընդհանուր սեփականություն։ Պյութագորին վերագրվող շատ նվաճումներ իրականում պատկանում են նրա աշակերտներին։ Պյութագորականները զբաղվում էին աստղագիտությամբ, երկրաչափությամբ, թվաբանությամբ (թվերի տեսություն), ստեղծեցին երաժշտության տեսությունը։ Պյութագորը, եվրոպացիներից առաջինն էր, որ հասկացավ աքսիոմատիկ մեթոդի նշանակությունը։ Հստակ առանձնացրեց հիմնական վարկածները (աքսիոմաները, պոստուլատները) և նրանցից բխող թեորեմները։ Պյութագորականների երկրաչափությունը հիմնականում սահմանափակվում էր հարթաչափությունով, որը ավելի ուշ մեզ հասած աշխատանքներից դատելով, շարադրված էր լիարժեք։ Աշխատանքն ավարտվում էր «Պյութագորասի թեորեմով», չնայած ուսումնասիրվում էին նաև կանոնավոր բազմանիստեր։ Կառուցվեց երաժշտության մաթեմատիկական տեսությույնը։ Երաժշտական ներդաշնակության կախվածությունը թվերի հարաբերությունից (լարերի երկարությունից), արժեքավոր փաստ էր պյութագորականների համար՝ ի օգուտ աշխարհի մաթեմատիկական ներդաշնակության։ 2000 տարի հետո Կեպլերն այն հովաբանեց։
Նրանք համոզված էին,որ «թվերի տարրերը դրանք բոլոր իրերի տարրերն են և ամբողջ աշխարհը թիվ է և ներդաշնակություն» ։ Պյութագորականները ենթադրում էին, որ բնության բոլոր օրենքների հիմքում ընկած է թվաբանությունը և նրա օգնությամբ կարելի է բացահայտել աշխարհի բոլոր գաղտնիքները։
Պյութագորասի մոդելի առաջին «ճաքը» հանդիսացավ, իրենց իսկ կողմից ապացուցված, իռացիանալությունը \sqrt{2}։ Երկրաչափությունում ձևակերպված էր, որպես քառակուսու անկյունագծի և կողմի անհամեմատելիություն (մ․թ.ա․ v դար)։ Հատվածի երկարությունը թվով արտահայտելու անհնարինությունը կասկածի տակ էր դնում պյութագորականների հիմնական սկզբունքը։Նույնիսկ Արիստոտելը, որ չէր կիսում նրանց հայացքները, արտահայտեց իր զարմանքը՝ «կան բաներ, որ հնարավոր չէ չափել ամենափորքր չափով» ։ Իրավիճակը փորձեց շտկել Թեյեթետոսը։ Նա առաջարկեց թվի նոր հասկացություն, որը ձևակերպվում էր երկրաչափորեն, և համեմատականության հետ այլևս խնդիրներ չեղան։
Արդյունքում, արդեն Նոր ժամանակներում, պարզվեց, որ պյութագորականների ռազմավարական սխալը՝ երկրաչափության հիման վրա թվաբանության կառուցումն էր։Ավելի ուշ Դեկարդը հակառակն արեց՝ կառուցեց երկրաչափությունը թվաբանության հիման վրա և հասավ հսկայական հաջողությունների։
Ք․ ա․ V դար — Զենոն, Դեմոկրիտ
Ք․ ա․ V դարում առաջ եկավ պյութագորականների լավատեսությանը ուղղված նոր մարտահրավերներ։
Դրանցից առաջինը հնադարի երեք դասական խնդիրներն էին՝ խորանարդի կրկնապատկումը, անկյան եռաբաժանումը, շրջանի քառակուսացումը։ Հույները խստորեն հետևում էին այն պահանջին, որ բոլոր կառուցումները պիտի լինեն բացառապես քանոնով և կարկինով, այսինքն միայն իդեալական գծերի՝ ուղիղների և շրջանագծերի միջոցով։ Բայց երեք դասական խնդիրները այս ձևով լուծել հնարավոր չէր։ Թվաբանորեն դա նշանակում էր, որ ցանկացած թիվ կարելի է ստանալ 4 թվաբանական գործողությունների և քառակուսի արմատի միջոցով։ Երկրորդ հարվածը պյութագորիզմին հասցրեց Զենոն Էլեյացին, առաջարկելո ևս մի թեմա դարավոր մտորումների համար։ Նա թվարկեց 40-ից ավելի պարադոքսներ, որոնցից ավելի հայտնի են շարժման 3 հակասությունները։ Չնայած ժխտման ու ծաղրելու մեծաքանակ փորձերին, դրանք մինչ այժմ էլ լուրջ  վերլուծության առարկա են հանդիսանում։ Նրանցում շոշափվում են մաթեմատիկական տեսության ամենանուրբ հարցերը՝ վերջավոր և անսահմանություն, անընդհատություն և ընդհատություն։ Մաթեմատիկան այդ ժամանակ համարվում էր իրականության ընկալման միջոց, և վիճաբանությունների  իմաստը կարելի էր արտահայտել ինչպես ահընդհատ, անվերջ բաժանելի, ընդհատ ֆիզիկական մատերիայի, մաթեմատիկական մոդելի ոչ ադեկվատություն։ Ք. ա․ V դարի վերջում ապրում էր ևս մեկ ականավոր մտածող Դեմոկրիտը։ Նա հայտնի էր ոչ միայն ատոմի տեսության ստեղծմամբ։ Արքիմեդը գրում էր, որ Դեմոկրիտը գտել է բուրգի և կոնի ծավալը, բայց չի կարողացել հիմնավորել իր բանաձևերը։
Ք. ա․ IV դար — Պլատոն, Եվդոքս
Ք․ ա․ IV դարի սկզբին հունական մաթեմատիկան արդեն առաջ էր անցել իր ուսուցիչներից և նրա բուռն առաջընթացը շարունակվում էր։ Ք․ա․ 389 թվականին Պլատոնը Աթենքում հիմնեց դպրոց՝ հանրահայտ Ակադեմիան։ Ակադեմիային միացող մաթեմատիկներին կարելի էր բաժանել 2 խմբի՝ նրանք ովքեր սովորել են Ակադեմիայից դուրս և նրանք ովքեր Ակադեմիայի աշակերտներն էին։Առաջիններից էր Թեյեթետ Աթենացին էր,Արքիդ Թերենտացին, և ավելի ուշ Եվդոքսը։Երկրորդ խմբում էին Մենեհմ և Դինոստրատ եղբայրները։ Ինքը Պլատոնը կոնկրետ մաթեմատիկական հետազոտություններ չէր կատարում, բայց հրապարակել է խորը փիլիսոփայական մտորումներ և մաթեմատիկական մեթոդոլոգիաներ։
Պլատոնի աշակերտ Արիստոտելը թողել է մեզ համար անգնահատելի մաթեմատիկայի պատմության երկտողները։
Եվդոքս Քնիդացին առաջինն է ստեղծել լուսատուների երկրակենտրոն շարժման մոդելը, իրենց 27 ոլորտներով։ Ավելի ուշ այդ կառուցվածքը զարգացվեց Ապոլլոնիոսի, Հիպարքոսի և Պտղոմեոսի կողմից, որոնք ավելացրեցիր ոլորտների թիվը մինչև 34 և ներմուծեցին էպիցիկլերը։
Ք․ ա․ III դար — Էվկլիդես, Արքիմեդ, Ապոլլոնիոս
Ալեքսանդր Մակեդոնացու գրավումներից հետո հին աշխարհի գիտական կենտրոն է դառնում Եգիպտական Ալեքսանդրիան։ Պտղոմեոս I հիմնադրեց այդտեղ Մուսեոնը (Մուսաների տուն) և հրավիրեց հայտնի գիտնականների։ Դա առաջին պետական ակադեմիան էր հունալեզու աշխարհում, որ ուներ ամենահարուստ գրադարանը, որի հիմքը կազմում էր Արիստոտելի գրադարանը (70000 հատոր Ք․ ա․ I դար)։
Մաթեմատիկայի պատմության մեջ հայտնի են հնադարի երեք մեծ երկրաչափները, և առաջին հերթին Էվկլիդեսը՝ իր «Հիմունքներով»։ Հիմունքների 30 գրքերը անտիկ մաթեմատիկայի հիմքն էին հանդիսանում։ 2000 տարիների ընթացքում այդ գրքերի ազդեցությունը և հեղինակությունը ահռելի էր։ Էվկլիդեսի աշխատությունները ընդլայնեց Արքիմեդը՝ մեկը այն քչերից, որոնք նույն հաջողությամբ զբաղվում էին և՛ տեսական, և՛ կիրառական գիտությամբ։ Նա կարողացավ հաշվել շատ մարմինների ու պատկերների ծավալներն ու մակերեսները, ինչը չէին կարողացել անել այլ մաթեմատիկոսներ։
Վերջինը մեծերի եռյակից Ապոլլոնիոս Պերգացին էր, կոնական հատույթների խորը ուսումնասիրությունների հեղինակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկայի պատմություն Կատեգորիա:Հին Հունաստանի գիրություն
Վիլեր սյուր լը Մոն
Վիլեր սյուր լը Մոն (Villers-sur-le-Mont), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 99 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.3 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 13 կմ հարավ։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 69 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 46 անձ (25 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 18 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նինա Օկսենտյան
Նինա Օկսենտյան (Նունե Հովհաննեսի Օկսենտյան, ), երգեհոնահար, ՌԴ ժողովրդական արտիստ (2007), Սանկտ Պետերբուրգի Ն․ Ռիմսկի Կորսակովի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
1936 թվականին ավարտել է Լենինգրադի երաժշտական դպրոցը և ընդունվել Լենինգրադի կոնսերվատորիան, որտեղ սովորել է պրոֆեսոր Իսայա Բրաուդոյի երգեհոնի դասարանում։ Պատերազմի պատճառով ընդհատել է կրթությունը և 1941-1944 թվականներին աշխատել է Իրբիտ քաղաքում գտնվող գործարանում, այնուհետև 1944 թվականին տեղափոխվել է Տաշքենդ, որտեղ տարհանման ընթացքում գտնվել է կոնսերվատորիան։ 1944 թվականին վերադարձել է Լենինգրադ և աշխատել կոնսերվատորիայի շենքի վերականգնման վրա։ Պատերազմի տարիներին անձնուրաց աշխատանքի համար ներկայացվել է «1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմում քաջարի աշխատանքի համար» մեդալի։ 1947 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Լենինգրադի կոնսերվատորիան պրոֆեսոր Ի. Բրաուդոյի երգեհոնի դասարանում, ում ղեկավարությամբ էլ 1950 թվականին ավարտել է ասպիրանտուրան. նրա թեկնածուական ատենախոսության թեման եղել է «Խորհրդային երգեհոնային կատարման որոշ առանձնահատկություններ» («Некоторые черты советского органного исполнительства»)։ 1950 թվականից մանկավարժական գործունեություն է սկսել Լենինգրադի կոնսերվատորիայում։ Ավելի վաղ՝ 1947 թվականից, սկսել էր դասավանդել կոնսերվատորիային կից երաժշտական ուսումնարանում ։
Որպես կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր՝ դասավանդել է ապագա բազմաթիվ անվանի երգեհոնահարների, որոնց թվում եղել՝ Ռուբին Աբդուլլին, Լ. Մելնիկաս, Վ. Ռուբախա, Վ. Ա. Շլյապնիկով, Տատյանա Չաուսովա, Յու. Սեմյոնով, Օ. Պ. Մինկինա, Ռիշարդ Սվարցևիչ, Դ. Ֆ. Զարեցկի, Ա. Ա. Պանով, Մ. Միշչենկո, Մ. Յու. Դեգտյարև, Գ. Վարշավսկի, Ա. Է. Կուրբանով ։
Երգչուհու ստեղծագործության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցրել համույթները։ Դրանք տարբեր դարաշրջանների, ոճերի և կոմպոզիցիաների գործեր էին՝ վերածննդի մադրիգալներ (Amarilli Ջուլիո Կաչչինի), բարոկկոյի ռեպերտուար (Բախի և Հենդելի արիաներ, ինչպես նաև նրա համերգները երգեհոնի և նվագախմբի համար), ռոմանտիկ երգեր (էդվարդ Գրիգի «Կարապը», Ֆ. Լիստի «Լորելեյա»)։ Նա ձայնագրել է ութ ձայնասկավառակ՝ Յ. Ս. Բախի, Գեորգ Ֆիլիպ Տելեմանի, Սեզար Ֆրանկի, ռուս կոմպոզիտորների, վոկալ ստեղծագործությունների երաժշտությամբ։
1950 թվականից համերգներով շրջագայել է ԽՍՀՄ-ում և արտերկրում։ Համագործակցել է երգիչներ Բ. Ռ. Գմիրյայի, Ի. Պ. Բոգաչևայի, Մ. Բիեշուի, Ժ. Հեյնե-Վագների, Գ. Ա. Կովալյովայի, Վ. Լևկոյի, դիրիժորներ Կ. Չադեռլինգի, Ն. Գ. Ռախլինի, Վ. Ա. Չեռնուշենկոյի, նաև երգչախմբերի հետ։
Երգեհոնի համար կազմել է «Խորհրդային կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները» (1982), «Ժամանակակից պետերբուրգյան կոմպոզիտորների երգեհոնային երաժշտություն» (2003), «Երեքդարյա պետերբուրգյան երգեհոնային երաժշտություն» անթոլոգիաները։
Ռուս և արտասահմանյան քննադատների ակնարկներում պետերբուրգցի կատարողին անվանել են «երգեհոնի ֆանտաստիկ վարպետ»՝ նրա ոճում ընդգծելով ձայնի արտահայտիչությունն ու ջերմությունը, հիանալի ճաշակը, վիրտուոզությունը, խաղի գեղեցկությունն ու էներգիան ։ «Երաժշտական դարաշրջան։ Երգեհոնահար Նինա Օկսենտյանի 100-ամյակի կապակցությամբ» («Музыкальный век. К 100-летию органистки Нины Оксентян») հոդվածում Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Շլյապնիկովը գրել է.
Նա չափազանց արտիստիկ է։ Մեր երկրում և արտերկրում երգեհոնային խաղի շատ գիտակներ նշում էին փափուկ և թավշյա նվագահպումը, ինտոնացիոն ոգեշնչվածությունը, իմպրովիզացիոն ազատությունը, չափի իդեալական զգացումը և երգեհոնի արևելաեվրոպական ընկալմանը բնորոշ վառ համերգայնությունը։ Նա սիրում էր անսամբլային երաժշտություն նվագել։ Ավագ սերունդը հիշում է նրա փայլուն ելույթները Միխայիլ Վայմանի, Բորիս Գուտնիկովի, Վիտալի Բույանովսկու, Զառա Դոլուխանովայի, Գալինա Կովալյովայի, Բորիս Շտոկոլովի, Մարիա Բիեշուի, Իրինա Բոգաչովայի, Ելենա Օբրազցովայի հետ։
Մահացել է 2017 թվականի մարտի 23-ին ։ Թաղված է Բոլշեոխտինսկի գերեզմանատանը
Ֆիլմագրություն
Նկարահանվել են՝ Նինա Օկսենտյան (երգեհոն), Բորիս Գուտնիկով (ջութակ), Գեորգի Պորտնով, Էդուարդ Խիլ, Բիսեր Կիրով, Իրինա Պոնարովսկայա, Էդիտա Պիեխա, Անդրեյ Տոլուբեև, Նատալյա Զեյնալովա, Գաբրիելա Կոմլևա, Ստանիսլավ Գորկովենկո, Գրիգորի Կլեյմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Հայ երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Միխայիլ և Ֆեոդոր Չեռնիգովցիների եկեղեցի (Մոսկվա)
Չեռնիգովյան հրաշագործներ իշխան Միխայիլի և բոյար Ֆեոդորի եկեղեցի (Церковь Михаила и Фёдора Черниговских), Մոսկվայի թեմի, Մոսկվորեցկի գործակալության ուղղափառ եկեղեցի։ Գտնվում է Չեռնիգովսկի նրբանցքում (տուն 3)։  Եկեղեցին պատկանում է ռուսական զարդանկարային ճարտարապետության ոճին և համարվում է դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ։
Պատմություն
Քարե եկեղեցին կառուցվել է 1675 թվականին փայտե եկեղեցու տեղում, վաճառական Ի. Ի. Մալյուտինի միջոցներով։ Եկեղեցին գտնվում է նախկին Իվանովյան վանքի տարածքում, որը գոյություն է ունեցել 15-16-րդ դդ. սկզբներին։ Եկեղեցին նվիրված է Չեռնիգովցի սրբեր իշխան Միխայիլ Վսեվոլոդովիչին և նրա մերձավոր բոյար Ֆեոդորին, որոնք սպանվել են 1246 թվականին Բաթու խանի հրամանով։ Ավանդության համաձայն՝ եկեղեցին կառուցվել է այն վայրում, որտեղ տեղի է ունեցել Չեռնիգովից Մոսկվա տեղափոխվող սրբերի մասունքների հանդիպումը։
1924 թվականին եկեղեցին փակվեց։ 1970-ական թվականների վերջին 1980-ական թվականների սկզբին իրականացվեցին վերակառուցման աշխատանքներ։ 1991 թվականին եկեղեցին վերադարձվեց Ռուս ուղղափառ եկեղեցուն։
Ճարտարապետական տեսք
Միխայիլի և Ֆեոդորի Չեռնիգովյան եկեղեցին գտնվում է Հովհաննես նախակարապետի վանքի դիմաց և ձևավորում են գեղատեսիլ ճարտարապետական անսամբլ Չեռնիգովյան նրբանցքում։ Եկեղեցին ունի ավանդական երկայնական առանցքային կառուցվածք։ Եկեղեցին կազմված է քառալուծ ապսիդից, սեղանատնից  և նարտեքսից (վրանաձև զանգակատանը փոխարինող)։ Եկեղեցու հիմնական ծավալը զարդարում էին դեկորատիվ կիսակլոր ճակատազարդերը և բարձր թմբուկների վրա հենված հինգ գմբեթները։ Եկեղեցու պատուհանները զարդարում էին  ձևավոր շրջակալները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Մոսկվայի ուղղափառ տաճարներ
You Are the Only One
«Դու միակն ես» (You Are the Only One, Ты единственная), ռուս կատարող Սերգեյ Լազարևի երգը, որով նա ներկայացրել է Ռուսաստանը Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում տեղի ունեցած Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում։
Գառնակերի ջուր
Գառնակերի ջուր, գետակ Կուրի ավազանում։ Հոսում է Շամխորի շրջանով և համանուն գետին միանում ձախ կողմից ։
You Are the Only One
Երգի և տեսահոլովակի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2016 թվականի մարտի 5-ին «Ռոսիա 1» դաշնային հեռուստաալիքով։ Երաժշտության հեղինակներն են Ֆիլիպ Կիրկորովը և հույն երգահան Դիմիտրիս Կոնտոպուլոսը ։
Երգի մասին
Առաջին իսկ հարցազրույցում Սերգեյ Լազարևը ասել է, որ անմիջապես չի համաձայնվել մասնակցել մրցույթին ։ Նրա խոսքերով՝ նա ութ տարի շարունակ շրջագայել է Եվրատեսիլը հյուրընկալող երկրներով և նրան շատ անգամներ առաջարկել են ներկայացել իր երկիրը ։
Գառնակերի ջուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի գետեր Կատեգորիա:Շամքոր գետի վտակներ
You Are the Only One
Երգի մասին
Այն փաստը, որ Սերգեյ Լազարևը կներկայացնի Ռուսաստանը Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում հայտնի դարձավ 2015 թվականի դեկտեմբերին ։
Մարտի 2-ին Ֆիլիպ Կիրկորովը իր պաշտոնական կայքում հրապարակել է տեսահոլովակը։ Երաժշտության հեղինակներն էին հույն երգահան Դիմիտրիս Կոնտոպուլոսը և ռուս երգիչ Ֆիլիպ Կիրկորովը ։ Երգի բառերի հեղինակներն էին Ջոն Բալարդը և Ռալֆ Չարլին։
Երգի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2016 թվականի մարտի 5-ին «Ռոսիա 1» դաշնային հեռուստաալիքով։ 2016 թվականի մայիսի 10-ին Սերգեյ Լազարևը ներկայացրել է երգը Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթի առաջին կիսաեզրափակչում ։
Տեսահոլովակ
Մարտի 5-ի առավոտյան Սերգեյ Լազարևի «YouTube»-ի ալիքում և Համառուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերությունում տեղի ունեցավ երգի տեսահոլովակի շնորհանդեսը։ Տեսոհոլովակը նկարահանել է ռուս ռեժիսոր Կոնստանտին Չերեպկովը և պետերբուրգյան «Illuminariun 3000» խումբը։ Գործիքավորումը կատարվել է նաև 3D ֆորմատով։
Հոլովակի արտադրությունը պատկանում է «SEVER Production Co» ընկերությանը։ Տեսհոլովակում նկատվում է նաև ռուս մոդել Վլադիսլավ Եվտուշենկոն, ով ներկայացրել է Ռուսաստանի Դաշնությունը «Միսս Տիեզերք 2015» ամենամյա մրցույթում։
Մինչ շնորհանդեսը, տեսահոլովակը համարվում էր հսկվող գաղտնիք։ Սերգեյ Լազարևը նաև նշել է, որ տեսահոլովակը մրցույթում կլինի էապես տարբերվող ընդլայնված տեսանյութից։
Տեսահոլովակը ունեցել է լավ ակնարկներ, ինչպես երաժշտական քննադատների, այնպես էլ ռուս ունկնդիրների կողմից։
Արձագանք
Ռուս հայտնի պրոդյուսեր, երգիչ և երգահան Ֆիլիպ Կիրկորովը բարձր է գնահատել երգը և նշել, որ Ռուսաստանում կան արվեստագետներ, որոնց հաջողվում է ներկայացնել երաժշտությունը։
Սերգեյ Լազարևը ինքն իր երգին նվիրված հարցազրույցի ժամանակ ռուսական հեռուստաընկերությանը խոստովանել է, որ երգը, որի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում ստիպել է նրան մրցույթի ավարտից հետո կատարել համերգային շրջագայություն։ Նա նաև մեկնաբանել է իր երգը.
Ռուդո Մորից
Ռուդո Մորից (Rudo Moric; ), սլովակ արձակագիր, հրապարակախոս, մանկագիր, մանկավարժ, խմբագիր։
Կենսագրությունը
Նախնական կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղում, այնուհետև սովորել է Տրնավայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1939-1944 թթ.-ին՝ Սլովակիայի անկախության շրջանում, աշխատել է որպես ուսուցիչ։ 1946-1948 թթ.-ին հրատարակել է «Okienko Záhoria» մանկական ամսագիրը։ 1959 թվականին դարձել է «Mladé letá» հրատարակչության խմբագիրը։ 1964 թվականից ղեկավարել է Սլովակյան գրական հիմնադրամը։
Ստեղծագործությունը
Գրել սկսել է անմիջապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Աշխատակցել է մանկական և մանկավարժական պարբերականներին։ Գրել է «Teraz ho súdia nepriatelia» վեպը։
Ինտերլեյկին 1
Ինտերլեյկին 1 (Interleukin-1, IL-1), ցիտոկին, բորբոքման և իմունիտետի միջնորդանյութ, որը սինթեզվում է օրգանիզմի շատ բջիջների կողմից, առաջին հերթին՝ ակտիվացված մակրոֆագերի, կերատինոցիտների, խթանված B բջիջների և ֆիբրոբլաստների կողմից։
Պատմություն
Ինտերլեյկին 1-ը առաջին հայտնաբերված ինտերլեյկիններից է։ Այն հայտնաբերվել է 1943-1948 թվականներին Մենկինի և Բեսոնի կողմից։ Հետագայում հայտնաբերվել է նաև, որ գոյություն ունեն ինտերլեյկինի երկու միմյանց նման ձևեր՝ ալֆա և բետա ինտերլեյկին 1-երը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցիտոկիններ
Կարեն Գիլոյան
Կարեն Մաքսիմի Գիլոյան (ապրիլի 26, 1970, Ախալքալաք, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հաղորդավար, լրագրող, մեկնաբան։ ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարի տեղակալ
Այլ տվյալներ
1988-1989 թվականներին ծառայել է բանակում՝ ԽՍՀՄ ՀՕՊ, ավագ, մարտական հաշվարկի հրամանատար։
Տիրապետում է ռուսերենին, անգլերենին, վրացերենին և գերմաներենին։
Ծանոթագրություններ
ՀՀ ԿԳՄՍՆ պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարի տեղակալ Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Իդմա
Իդմա (Идьма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Եդենգա գետի ձախ ափում՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։ Գետաբերանը գտնվում է ճահիճներում 30 կմ հյուսիս Տոտմից և 50 կմ հարավ-արևմուտք Տարնոգսկի քաղաքից։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վլադիմիր Առուստամյան
Կենսագրություն
Վլադիմիր Առուստամյանը ծնվել է 1952 թ. օգոստոսի 3-ին Ասկերանի շրջանի Սեյդիշեն (Խաչեն) գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունը անցել է Հունգարիայում։ Զորացրվելուց հետո բնակություն է հաստատել Թուրքմենիայի Նեբիդդագ քաղաքում։ Աշխատել է որպես կռունկավար։ Արցախյան շարժման պատճառով ընտանիքով վերադարձել է հայրենի գյուղ։ Աշխատել է «Արարատշին» միավորումում։ Գյուղի առաջին կամավորական ջոկատի ստեղծողներից էր։ Մասնակցել է Հովսեփավանի, Քարագլխի, Ասկերանի, Մարտակերտի շրջանների մարտերին։ Գյուղի ջոկատի հրամանատարի զոհվելուց հետո ստանձնել է ջոկատի հրամանատարությունը։ 1992 թ. մարտի վերջերին արդեն, որպես շրջանի գյուղերի հավաքական ջոկատի հրամանատար, մասնակցել է Մարտակերտի շրջանի մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. ապրիլի 2-ին Կուսապատ գյուղի համար մղված մարտերում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Սեյդիշենի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 2 մահեր Կատեգորիա:1993 մահեր Կատեգորիա:Խաչեն գյուղում ծնվածներ
Պիլիգրիմ (թատրոն)
Պիլիգրիմ (Пилигрим), տիկնիկային թատրոն Տոլյատիում։ Հիմնադիրը Կույբիշևսկի տիկնիկային թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ Ռոման Ռենցն է։
Պատմություն
Պրոֆեսիոնալ տիկնիկային թատրոնը ստեղծվել է Տոլյատիում, 1973 թվականին։ Նախաձեռնողը Կույբիշևսկի տիկնիկային թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Ռոման Ռենցն էր։ Ռոման Ռենցը Օմսկից, Օրենբուրգից, Կույբիշևից և Սարատովից հրավիրել էր դերասաններ և մասնագետներ։ 1973 թվականի հոկտեմբերի 25-ին տեղի ունեցավ թատրոնի առաջնախաղը` ռեժիսոր-տիկնիկավար Սավելի Ուրալովի «Դու ինձ համար» ներկայացմամբ (ըստ Հենրիխ Սապգիրի պիեսի)։ Թատրոնի առաջնախաղից միայն 10 տարի անց է թատրոնն ունեցել սեփական շենքը։ Այդ տարիներին ներկայացումները բեմադրվում էին դպրոցներում, մանկապարտեզներում, մշակույթի տներում։ Միայն 1983 թվականին թատրոնն ունեցավ սեփական տարածք, որտեղ սկզբում եղել է մշակույթի տուն։ Թատրոնն այդ վայրում է գտնվում մինչև օրս։ Այդ շինությունը ստեղծվել է Սերգեյ Օբրազցովի միջնորդության շնորհիվ, որը լավ ծանոթ էր «Պիլիգրիմ» թատերախմբի այդ ժամանակվա շատ անդամների հետ։ 1984 թվականին նա այցելել է թատրոն և այնտեղ անցկացրել ստեղծագործական հանդիպումներ։ Թատրոնի առաջին գեղարվեստական ղեկավարն էր Սավելի Ռոմանովիչ Ուրալովը, ով այդ տարիներին սովորել է Սերգեյ Օբրազցովի մոտ։ Իր ներկայացումներից երկուսը մինչև օրս էլ Պիլիգրիմի բեմ են բարձրացվում։ Ուրալովի հեռանալուց հետո թատրոնի հաջորդ գեղարվեստական ղեկավարն է դարձել Ալեքսանդր Ռազենգարտենը (1980 թվական)։ Նրա ժամանակ թատրոնը շրջագայել է ՌԴ-ի տարբեր քաղաքներով։ Նրա «Այդ ո՞ւր, ձիուկ» ներկայացումը ներկայացվել է բուլղարական դրամայի փառատոնին։ 1988 թվականին մանկական թատրոնների 70-ամյակին նվիրված ռուսական փառատոնին Պիլիգրիմը «Աղվեսը, նապաստակը և աքլորը» ներկայացումով եղել է Ռուսաստանի 12 լավագույն թատրոններում։ Միայն Ռազենգարդենում ներկայացվել է 15 ներկայացում։ 1991 թվականին թատրոնը քաղաքի ղեկավարության հետ անցավ պայմանագրային հարաբերությունների և ստացավ քաղաքային թատրոնի կարգավիճակ։ Այսօր թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը Յանինա Դրեյլիխն է։ Թատրոնի երկու դերասանուհիներ ունեն Ռուսաստանի վաստակավոր արիտիստների կոչումներ։
Գործունեություն
30 տարիների ընթացքում թատրոնն ունեցել է շուրջ 90 ներկայացում, շրջագայել է Ռուսաստանի շատ քաղաքներով։ Թատրոնի ներկայիս խաղացանկում կա տարբեր նախասիրությունների 16 ներկայացում։ Ամեն օր թատրոնում բեմադրվում է ներկայացում` հաշվի չառնելով դեկորացիաների և տիկնիկների պատրաստման դժվարությունները։ Հիմնական բեմում հանգստյան օրերին ներկայացվում է երկու ներկայացում։ Ավտոզավոդսկի և Կոմսոսմոլսկի շրջանների քաղաքներում պարբերաբար անց են կացվում արտագնա ներկայացումներ։ 2007 թվականի ամռան սկզբին Պիլիգրիմում կայացավ Պովոլոժյայի տիկնիկային թատրոնի առաջին փառատոնը, որտեղ ներկայացել են Կազանի, Ուֆայի, Նաբերեժնի Չելնովի, Կիրովի, Ուլյանովսկի, Սամարայի, Պենզայի, Իոշկար-Օլիի և Սարանսկայի թատրոնները ։
Շենք
Թատրոնի շենք վերանորոգվել է 2007 թվականին ։ Այն ունի քաղաքի պատմության և ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ։ Նախատեսված էր, որ 2008 թվականին կմշակվեր և 2009 թվականին կիրականանար շենքի լրացուցիչ մասի շինարարությունը, որով թատրոնի տարածքը տեսականորեն կընդլայնվեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Էդուարդ Եդիգարյան
Էդուարդ Գրիգորի Եդիգարյան, հայ բեմանկարիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ։
Լաս Լախաս եկեղեցի
Լաս Լահաս (El Santuario de la Virgen del Rosario de Las Lajas en Ipiales), բազիլիկ, որ գտնվում է Կոլումբիայի Նարինյո նահանգում՝ Իպիալես քաղաքից 7 կմ հեռավորության վրա՝ Գուաիտարա գետի կանիոնում։ Կոլումբիայում ամենամեծ թվով այցելություններ ունեցող եկեղեցիներից է։ Նեոգոթիկայի ոճով կառուցված եկեղեցին գտնվում է անմիջապես կամրջի վրա։
Էդուարդ Եդիգարյան
Կենսագրություն
Էդուարդ Եդիգարյանը ծնվել է 1943 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1956-1958 թվականներին սովորել է Լենինականի Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում, 1953-1963 թվականներին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1964-1970 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1970-1988 թվականներին եղել է Երևանի պետական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր նկարիչը։ 1974 թվականից եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ, 2003 թվականից` Չեխիայի նկարիչների միության պատվավոր անդամ։ Եղել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի գլխավոր նկարիչը, որտեղ ձևավորել է Ուիլյամ Շեքսպիրի, Ալեքսանդր Պուշկինի, Միխայիլ Լերմոնտովի և այլ հեղինակների շուրջ 40 ներկայացումներ ։
Լաս Լախաս եկեղեցի
Պատմություն
Լեգենդի համաձայն՝ նախկինում եկեղեցու տեղում եղել է քարանձավ, որը վատ համբավ է ունեցել տեղի բնակիչների մոտ, ովքեր փորձել են միշտ շրջանցել քարանձավը։ Սակայն մի անգամ՝ 1754 թվականին, այստեղ Մարիա Մուեսես անունով հնդկացի մի կնոջ և նրա խուլուհամր աղջկա՝ Ռոզայի աչքի առաջ հրաշք է կատարվում. հայտնվում է Աստվածամոր կերպարանքը։ Աստվածամայրը ոչ միայն բուժում է աղջկան, այլև նրան կրկին կյանք է պարգևում, քանի որ աղջիկը հիվանդացել և մահացել էր։
Էդուարդ Եդիգարյան
Կենսագրություն
1991 թվականից ապրել և ստեղծագործել է Չեխիայում։ 1996 թվականին Պրահայում հիմնել է իր արվեստանոցը ։ Մահացել է 2019 թվականի փետրվարի 18-ին։
Լաս Լախաս եկեղեցի
Պատմություն
Քարանձավի պատին հայտնվում է փոքր երեխա գրկած կնոջ անձեռակերտ պատկերը։ Այն բանից հետո, երբ խուլուհամր աղջիկը իսպաներենով հայտնում է պատկերի հայտնության մասին, պատկերին սրբագործ ու բուժիչ հատկություն է վերագրվում։ Այդ ժամանակներից սկսած՝ Կոլումբիայից և Էկվադորից հավատացյալների մեծ հոսք է ուղղվում դեպի քարանձավ։ Մարդիկ Գուաիտարա գետի կանիոն են գալիս ժայռի սրբապատկերը տեսնելու համար, որը քողարկված է եկեղեցու գեղեցիկ պատերի հետևում։
Էդուարդ Եդիգարյան
Կենսագրություն
Ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի և Չեխիայի մասնավոր հավաքածուներում։
Ցուցահանդեսներ
Մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Գերմանիայում (1994, 1995, 1998, 2002, 2012), Նիդերլանդներում (1996-2011), Նորվեգիայում (1999-2001), Իտալիայում (1998), Բելգիայում (2002), Քաթարում (2009)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ բեմանկարիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Լաս Լախաս եկեղեցի
Պատմություն
1796-1853 թվականների ընթացքում այստեղ հիմնում են երկրորդ, ապա նաև երրորդ եկեղեցին, սակայն, միևնույն է, չեն կարողանում բավարարել մեծաթիվ հավատացյալների պահանջները։ 1916 թվականին նվիրատվությունների հաշվին սկսվում է չորրորդ եկեղեցու շինարարությունը, որը հիշեցնում է բերդ-ամրոց։ Այնուհետև որոշվում է խոր կիրճի երկու կողմերը միացնել 30մ բարձրություն ունեցող կամարաձև կամրջով։ Շինարարությունը տևում է մինչև 1948 թվականը։
Լաս Լահաս եկեղեցու գլխավոր մասունքը՝ քարին դաջված սրբապատկերը, այսօր էլ գրավում է մեծ թվով հավատացյալների։ Ժայռապատկերը երբեք չի վերականգնվել, սակայն այն այսօր էլ ցնցում է իր վառ գույներով, որոնք կարծես խոր ներծծված են քարի մեջ։ Ավելի քան 250 տարվա ընթացքում մեծացել է սրբապատկերով բուժված տարբեր հիվանդությունների ու մոլորությունների թիվը՝ թմրամոլներից մինչև ամուսնական անհավատարմություն։ Այդ մասին են վկայում երախտագիտության խոսքերով քարե հազարավոր վահանակները, որոնք մարդիկ թողնում են եկեղեցու շուրջը։
Ներկայումս եկեղեցու պահպանությամբ զբաղվում են ֆրանցիսկյան միաբանության երկու համայնքները՝ կոլումբիական և էկվադորյան։ Այդպիսով՝ Լաս Լահասը դարձել է հարավամերիկյան երկու պետությունների բարեկամության գրավականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նեոգոթիկա Կատեգորիա:Կոլումբիայի եկեղեցիներ
Վասիլի Սոկոլով
Կենսագրություն
1936-1939 թվականներին սովորել է Մոսկվայի փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտի պատմության, իսկ 1939 թվականից՝ փիլիսոփայության ֆակուլտետներում։ 1943 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը (ֆակուլտետի այդ թվականի միակ շրջանավարտը), իսկ 1946 թվականին՝ ասպիրանտուրան։
Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1941 թվականի նոյեմբերին մասնակցել է Մոսկվայի մարտերին, 1942 թվականի հուլիս-օգոստոսին՝ Վորոնեժի ռազմաճակատում տանկային գրոհներին։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով, «Արիության համար» մեդալով, իսկ 1985 թվականին՝ Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշանով ։
Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի արտասահմանյան փիլիսոփայության ամբիոնի պրոֆեսոր էր։ ՌԽՖՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1980)։ 2012 թվականին պարգևատրվել է ՌԴ նախագահի պատվոգրով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Խորհրդային փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայության պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Սաըդ Ալ-Դին Բաքդունես
Սաըդ Ալ-Դին Բաքդունես (سعد الدين بقدونس) (ապրիլ 20, 1924-փետրվար 19, 2005), սիրիացի դերասան և ռեժիսոր։ Ծնվել է Սիրիայի մայրաքաղաքում՝ Դամասկոսում։ Նա Սիրիայի արվեստագետների շեյխ կոչումն է ստացել ։
Կենսագրություն
Ամուսնացել է արվեստագետ Քլերի հետ, ով աշխատել էր Սաըդ Բաքտունեսի հետ, նրանք ունեն երկու որդի։ Նրանց դուստրը՝ Լեյլան արվեստագետ է։
Կարիերան
Նա բեմերում սկսել է աշխատել 1940 թվականից սկսած։ 1958 թվականին մասնակցել է Դամասկոսի ռազմական թատրոնի ստեղծմանը։ 50-ական թվականներին, նա հիմնադրել է նրա անվամբ մի թատերախումբ և 60 տարի գերազանցող ժամանակահատվածով աշխատել է թատրոնում ։
Աշխատել է թատրոններում, սինեմաներում և նույնիսկ մասնակցել է հեռարձակումների։ Մի շարք թատերական խմբերի հետ աշխատել է Լիբանանում և Կահիրեում։
Պիեսներ
Որպես ռեժիսոր
Որպես դերասան
Մահը
Մահացել է Դամասկոսում՝ 2005 թվականի փետրվարի 19-ին, 81 տարեկան հասակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ
Շիրլի Հաֆսթեդլեր
Կենսագրություն
Շիրլի Մաունթ Հաֆսթեդլերը ծնվել է 1925 թվականի օգոստոսի 24-ին Կոլորադոյի Դենվեր քաղաքում։ Նա սովորել է Նոր Մեքսիկայի համալսարանում (B.B.A. 1945) և Ստենֆորդի իրավունքի դպրոցում (LL.B. 1949)։
Հաֆսթեդլերը հաջող կարիերա է ունեցել պետական և իրավական ծառայության ամենաբարձր մարմիններում։ Նա սկսել է մասնավոր աշխատանքով զբաղվել 1950 թվականին Լոս Անեջելեսում։ 1960-1961 թվականներին՝ նախքան ԱՄՆ-ի Գերագույն դատարանում աշխատելը, նա աշխատել է որպես իրավական խորհրդատու Colorado River litigation-ում։ 1961 թվականին նա նշանակվում է Լոս Անջելեսի նահանգային գերագույն դատարանի դատավորի պաշտոնում, որում նա ընտրվում է 1962 թվականին։
1966 թվականին նա նշանակվում է Կալիֆոռնիայի վերաքննիչ դատարանի երդվյալ ատենակալ։ Նախագահ Լինդոն Ջոնսոնը նշանակում է նրան ԱՄՆ-ի 9-րդ շրջանի Վերաքննիչ դատարանի դատավոր։ Նա առաջինը չէր, որ ծառայում էր պետական վերաքննիչ դատարանում (երկրորդը Ֆլորենս Աենից հետո), բայց իր պաշտոնավարման ընթացքում նա միակ կինն էր, որ աշխատում էր 100 պետական դատարնների հետ։ Նա Վերաքննիչ դատարանում աշխատւմ է 11 տարի, մինչև նախագահ Ջիմի Քարթերը 1979 թվականին նրան նշանակում է ԱՄՆ-ի կրթության նախարար։
1979 թվականին արտադրվում և տարածվում է Supersisters քարտերի փաթեթը, որոնցից մեկը ներակայացնում էր Հաֆսեդլերի անունը և նկարը։
1981 թվականին Հաֆսթեդլերը վերադառնում է մասնավոր կյանք՝ դասավանդելով և ուսումնասիրելով իրավունք։ Նա  բաժնետեր էր Hufstedler & Kaus ընկերությունում, որը հետագայում միացել է Morrison & Foerster ընկերությանը։ Նա ստացել է դոկտորի 20 պատվավոր աստիճան Ամերիկյան տարբեր համալսարաններից։ Նա եղել է տարբեր համալսարանների, հիմնադրամների, ընկերությունների, ինստիտուտների հոգաբարձուների խորհրդում, կառավարման թիմում և այցելող կոմիտեներում։
Հաֆսթեդլերը համարվում էր Գերագույն դատարանի թեկնածու թափուր աշխատատեղի դեպքում Ջիմ Քարթերի նախագահության ընթացքում։ 2016 թվականի մայիսի 30-ին Հաֆսթեդերը մահանում է Կալիֆոռնիա նահանգի Գլենդել քաղաքում 90 տարեկան հասակում ։
Նա թաղված է  Forest Lawn Memorial Park-ում (Գլենդել)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Օցուկի (քաղաք)
Օցուկի, քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Յամանասի պրեֆեկտուրայում։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 280,30 կմ², բնակչությունը կազմում է 25 980 մարդ (օգոստոսի 1 2014), բնակչության խտությունը 92,69․/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Յամանասի պրեֆեկտուրայում, Տյուբու տարածաշրջանում։ Նրա հետ սահմանակցում են Ուենոխարան, Ցուրուն, Կոսյուն, Ֆուեֆուկին, և Ֆուդզիկավագուտիկո ավանը և Կոսուգե գյուղը :
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 25․980 մարդ (1 օգոստոս 2014), իսկ խտությունը - 92,69 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը 1980 թվականից 2005 թվականներին։
Խորհրդանիշ
Քաղաքի ծառը համարվում է Սակուրան, իսկ ծաղիկը Լիլիում աուրատրումը :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Վիլ սյուր Լյում
Վիլ սյուր Լյում (Ville-sur-Lumes), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 470 մարդ, բնակչության խտությունը` 151.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.10 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 6 կմ արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 314 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 231-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 83։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,6 %։ 231 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 214 անձ (118 տղամարդ և 96 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (6 տղամարդ և 11 կին)։ 83 անաշխատունակներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բուերարեմա
Բուերարեմա (Buerarema), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Իլեուս Իտաբունա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19 100 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 209,559 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 85,2 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 17-ին։
Պոռերա
Պոռերա (Porrera), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տառռագոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պրիոռատ շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 28,54 կմ²։ Բնակչությունը՝ 482 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Բուերարեմա
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։
Պոռերա
Արտաքին հղումներ
Պաշտոնական կայք
Բուերարեմա
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Պոռերա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ավտոմատ կառավարման համակարգ
Ավտոմատ կառավարման համակարգը (ԱԿՀ) հաստատուն է պահում կամ բարելավում է կառավարվող օբյեկտի աշխատանքը։ Հիմնականում գործում է արտադրական կամ որևէ այլ համալիրի կազմում։ ԱԿՀ-երը դասակարգվում են ըստ կառավարման նպատակի, կառավարման եզրագծի տիպի և ազդանշանների հաղորդման եղանակի։ Սկզբում ԱԿՀ-ի առջև խնդիր էր դրվում, պահպանել կառավարվող մեծությունների ժամանակի ընթացքում կրած փոփոխությունների որոշակի օրենքները։ Այդպիսին են ավտոմատ կարգավորման համակարգերը, ծրագրային կառավարման համակարգերը և հետևող համակարգերը։
Նպատակ
Բաց ԱԿՀ-երում կառավարման սարքը գլխավոր հակադարձ կապի ազդանշան։ Կառավարման ազդանշանն կառավարվող օբյեկտի ընթացիկ վիճակի մասին ինֆորմացիա կրող ազդանշաններ չի ստանում, նրանցում կամ չափվում և չեզոքացվում են գլխավոր գրգռող ներգործությունները, կամ կառավարումը տարվում է խիստ ծրագրով, առանց աշխատանքի ընթացքում վերլուծության ենթարկելու որևէ գործոն։ Ավելի տարածված են փակ ԱԿՀ-երը, որոնցում հետադարձ կապի միջոցով չեզոքացվում է գրգռող ներգործության ազդեցությունը։
Հողմակցված
Հողմակցված ԱԿՀ-երը միավորում են փակ և բաց ԱԿՀ-երի կառավարման սկզբունքները։ Միմյանց վրա ազդող մի քանի մեծությունների միաժամանակյա կառավարումն իրականացվում է բազմակապ կառավարման կամ կարգավորման համակարգերով։ Ըստ ազդանշանների հաղորդման եղանակի, ԱԿՀ-երը լինում են ընդհատ (դիսկրետ) կամ անընդհատ։ Առաջիններում ազդանշանները քվանտվում են կամ ըստ ժամանակի կամ ըստ մակարդակի։ ԱԿՀ-ի պարզագույն օրինակ է շարժիչի պտտման հաճախականության ուղիղ կարգավորման համակարգը։
Կառավարման նպատակն է հաստատուն պահել թափանիվի պտտման հաճախականությունը։ Կառավարվող օբյեկտն է շարժիչը, կառավարող ներգործությունը՝ դրոսելի կարգավորող փականի դիրքը, կառավարման սարքը՝ կենտրոնախույս կարգավորիչը, որի կցորդիչը տեղաշարժվում է կենտրոնախույս ուժերի ներգործությամբ, երբ թափանիվի հետ կոշտ միացված լիսեռի պտտման արագությունը շեղվում է տրված արժեքից։ Կցորդիչի տեղաշարժման ժամանակ փոխվում է դրոսելի փականի դիրքը։ Մասնագիտացված ԱԿՀ-երը լայնորեն օգտագործվում են ժողովրդական տնտեսության տարբեր բնագավառներում՝ մեքենաշինության մեջ, քիմիական և նավթի արդյունաբերությունում (բազմակապ ԱԿՀ-եր), ավիացիայում և տիեզերագնացության մեջ (ավտոպիլոտ, ավտոշտուրման) են։ Ավտոմատ կառավարման սարքերի սինթեզի և կառավարվող համակարգերում ընթացող պրոցեսների վերլուծության խնդիրները կազմում են ավտոմատ կառավարման տեսության առարկան։
Տես նաև
Կատեգորիա:Կառավարման համակարգեր Կատեգորիա:Ավտոմատացում
Լիմ Հյուն Սիկ
Լիմ Հյուն Սիկ (հանգըլ՝ 임현식, ), հայտնի է որպես Հյուն Սիկ, հարավկորեացի երգիչ, երգահան։ Նա ավելի ճանաչված է որպես Հարավային Կորեայի BtoB խմբի անդամ։
Կենսագրություն
Իմ Հյուն Սիկը ծնվել է 1992 թվականի Հարավային Կորեայի Իլսան-Դոն քաղաքում 2 տարի սովորել է Շանհայում, այնուհետև սովորել է պրակտիկ երաժշտություն Howon University-ում, խմբի անդամ Լի Չան-Սուբի հետ։
Ընտանիքը
Հյուն Սիկն ընտանիքում երկրորդ տղան է, նա ունի մեծ եղբայր, որի անունն է Լիմ Յուն Սիկ, հայրը՝ Լիմ Ջի Հունը հայտնի ֆոլկ երգիչ է, իսկ մայրիկի անունը Փաք Սու Մին է։
Կարիերա
Հյուն Սիկը դեբյուտ է ունեցել Cube Entertainment-ի տղաների խմբում՝ BtoB-ում 2012 թ.-ի մարտի 22-ին որպես գլխավոր վոկալիստ ՛՛Isane՛՛ գովազդային սինգլով։ Մինչև դեբյուտը խումբը թողարկել է 1 ստուդիո ալբոմ և 8 ընդլայնված պիեսներ։
Հյուն Սիկը և EXO-խմբի անդամ D.O-ն ընկերներ են,սկսած այն ժամանակից, երբ նրանք միասին հաճախել են վոկալի ակադեմիա։ D.O-ն ասել է, որ իրենք միշտ իրար ասում են ` «Արի դեբյուտ անենք և հանդիպենք որպես ընկերներ» և հիմա նրանց երազանքներն իրականացել է ։ «Այն զգացումը, երբ ես հանդիպում եմ Հյուն Սիկին երաժշտական ծրագրում աննկարագրելի է» ավելացրել է D.O-ն։
Բացի երգիչ լինելուց, Հյուն Սիկը նաև դերասան է, և նկարահանվել է մի շարք հեռուստասերիալներում ։ 2012 թ.-ին նկարահանվել է «I Live in Cheongdam-dong»-ում մարմնավորելով ՛՛Անհաղթ Չոնդամ՛՛-ի կերպարը։ Ինչպես նաև նկարահանվել է , «Առաջնորդները» (The Heirs), «Մոնսթառ» (Monstar) «Երբ տղամարդը սիրահարվում է» (When a Man Falls in Love),
«Գյուղը։ Աչիարայի գաղտնիքը» (The Village: Achiara's Secret) հեռուստասերիալներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Յակով Ֆիլատովի եկամտաբեր տուն
Յակով Ֆիլատովի եկամտաբեր տուն (Доходный дом Якова Филатова), ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Մոսկվա քաղաքում (Ռուսաստան)։
Պատմություն
Հողամասում տեղակայված են տարբեր ժամանակներում կանգնեցված երկու տներ։ Ձախ մասը, որը քառահարկ շենք է, կառուցվել և վերնակառուցվել է ճարտարապետ Էռնստ-Ռիխարդ Նիռնզեեի նախագծով 1904 թվականին։ Աջից գտնվող ճարտարապետական շինությունը կառուցվել է 1907-1909 թվականներին ճարտարապետներ Վալենտին Դուբովսկոյի և Ն. Ա. Արխիպովի նախագծով ։ Այն տարբեր, ձևով և ուրվագծերով միմյանց չնմանվող ավարտներով ծավալների համատեղում է։ Շենքի ճակատները կատարված են մոդեռն ոճով։ Ճարտարապետության տեսանկյունից հետաքրքրություն են ներկայացնում ինքնատիպ ռելիեֆային նախշերով, հինգերորդ հարկի պատուհանների վերևի կերամիկական ծոփորը, ինչպես նաև անկյունային աշտարակիկի վրայի զանգանման վրանը, որն արտաքնապես հիշեցնում է գլխիվայր շրջված ըմպանակ, այդ իսկ պատճառով շինությունը հայտնի է որպես «Տուն ըմպանակի տակ»։ Առանձնատան այս ոչ պաշտոնական անվան հետ է զուգորդվում մոսկովյան մի լեգենդ, որը պատմում է, որ վաճառական Յակով Միխայլովիչ Ֆիլատովը տառապել է ալկոհոլային կախվածությունից, ինչի պատճառով գրեթե զրկվել է իր ունեցվածքից, բայց, բարեբախտաբար, ժամանակին հետ է կանգնել։ Այդ իրադարձության խորհրդանիշն էլ ծառայում է շրջված ըմպանակը շենքի տանիքում։ Վերակառուցումներից մեկի ժամանակ գմբեթը փոխարինվել է նորով, որը պակաս էսթետիկ է։
Մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը երկու շենքերի սեփականատերը եղել է վաճառական Յակով Միխայլովիչ Ֆիլատովը, որն ունեցել է ջրմուղի և էլեկտրատեխնիկական պարագաների պահեստ։
ԽՍՀՄ-ի տարիներին շենքում տեղակայված էին կոմունալ բնակարաններ, որոնցից մեկը 1990-ական թվականներին ձեռք է բերել պատկերասրահագետ, հրապարակախոս, արտ-մենեջեր, Պերմի ժամանակակից արվեստի թանգարանի (PERMM) նախկին տնօրեն Մարատ Գելմանը։
Մինչև մեր օրերը եկամտաբեր տունը գրեթե ամբողջությամբ պահպանել է իր սկզբնական տեսքը, այն դեռևս բնակելի է։ Շենքը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության հայտնաբերված օբյեկտներից մեկն է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1909 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Սկաննո (կոմունա)
Սկաննո (Scanno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2073 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 15,43 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 134,34 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ` 67038։ Հեռախոսային կոդ` 0863։
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Եվստաթեոսը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 20-ին։
Նարեկ հայկական վարժարան (Լառնակա)
Նարեկ հայկական դպրոց (Narek αρμενικό σχολείο), դպրոց Կիպրոսի Լառնակա քաղաքում։ Գտնվում է Լառնակայի կենտրոնում գտնվող Հայկական եկեղեցու փողոց 21 հասցեում՝ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու հարևանությամբ։
Նկարագրություն
Լառնակայի հայկական դպրոցն իր անունը կրում է ի պատիվ փիլիսոփա և աստվածաբան Գրիգոր Նարեկացու։ Այն գտնվում է Լառնակայի հայկական Սուրբ Ստեփանոսի տաճարի հարևանությամբ։ Դպրոցի ներկայիս շենքը կառուցվել է 1993-1995 թվականներին՝ Կիպրոսի կրթության նախարարության աջակցությամբ, և հանդիսավոր կերպով բացվել 1996 թվականի մայիսի 18-ին Կիպրոսի նախագահ Գլաֆկոս Կլերիդիսի կողմից ։ Դպրոցում ուսանում է մոտ 25 աշակերտ։ Մյուս երկու «Նարեկ» դպրոցների հետ միասին (Նիկոսիա, Լիմասոլ) Լառնակայի դպրոցը գտնվում է միացյալ տնօրենի կենտրոնացված ղեկավարության ներքո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորագույն շրջանի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Կիպրոսի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Լառնակայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հայերը Կիպրոսում