cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թափառող նյարդ
Կառուցվածք
Թափառող նյարդը դուրս է գալիս երկարավուն ուղեղից՝ օլիվայի և ուղեղիկային ստորին ոտիկի միջև։ Հետագայում ձգվում է դեպի լծային անցք, մտնում է ներքին քնային զարկերակի և ներքին լծային երակի միջև, որից հետո գնում է դեպի պարանոզ, կրծքավանդակ և որովայն։ Որովայնում այն նյարդավորում է ընդերային օրգանները և հասնում է հաստ աղուն։ Տարբեր օրգանների նյարդավորելուց բացի, թափառող նյարդը 80%-90%-ով կազմված է զգայական ճյուղերից, որոնք բերում են զգայական տեղեկատվություն մարդմնի օրգանների վիճակի մասին դեպի կենտրոնական նյարդային համակարգ ։ Աջ և ձախ թափառող նյարդերը դուրս են գալիս գանգի խոռոչից լծային անցքով՝ մտնելով ներքին և արտաքին քնային զարկերակների միջև, իսկ հետագայում անցնում է ընդհանուր քնային զարկերակից հետկողմնային դիրքով։ Ընդերային զգայական նեյրոնները տեղակայված են թափառող նյարդի ստորին կորիզում՝ երկկողմանի (հանգուցային գանգլիոն)։
Աջ թափառող նյարդը տալիս է սկիզբ կոկորդային հետադարձ նյարդին, որը պտույտ է կատարում աջ ենթաանրակային զարկերակի շուրջ և բարձրանում է դեպի պարանոց՝ շնչափողի և կերակրափողի միջև։ Աջ թափառող նյարդը հետագայում խաչվում է աջ ենթաանրակային զարկերակի առջևում, հետո տեղակայվում է վերին սիներակի հետևում, իջնում է աջ հիմնական բրոնխի հետևում և տալիս է ճյուղեր սրտային, թոքային և կերակրափողային հյուսակներին։ Այն ձևավորում է թափառող նյարդի հետին ցողունը կերակրափողի ստորին հատվածում և մտնում է ստոծանի՝ կերակրափողային անցքով։
Ձախ թափառող նյարդը մտնում է կրծքավանդակ ձախ ընդհանուր քնային զարկերակի և ձախ ենթաանրակային զարկերակի միջև, ինչից հետո իջնում է դեպի աորտայի աղեղ։ Այն տալիս է սկիզբ ձախ կոկորդային հետադարձ նյարդին, որը պտտվում է աորտայի աղեղի միջև զարկերակային կապանից ձախ և բարձրանում է շնչափողի և կերակրափողի միջև։ Ձախ թափառող նյարդը հետագայում սկիզբ է տալիս սրտային ճյուղերին, բաժանվում է թոքային հյուսակի, շարունակվում է դեպի կերակրափողային հյուսակ և մտնում է որովայն որպես թափառող նյարդի առաջային ցողուն։
Ճյուղեր
Թափառող նյարդը ընթանում է ընդհանուր քնային զարկերակին և ներքին լծային երակին զուգահեռ՝ քնային փակեղի ներսում։
Կորիզներ
Թափառող նյարդը պարունակում է աքսոններ, որոնք սկիզբ են առնում երկարավուն ուղեղում եղած չորս կորիզներից՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Որովայնի խոռոչ Կատեգորիա:Գլխուղեղային նյարդեր
Դալաս շրջան (այլ կիրառումներ)
Դալաս շրջան, կարող է վերաբերել՝
Չելեքեն
Կատեգորիա:Թերակղզիներ այբբենական կարգով
Սերգեյ Մովսիսյան (քաղաքական գործիչ)
Սերգեյ Մովսիսյան, հայ քաղաքական գործիչ, 7-րդ գումարման պատգամավոր  ։ «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ։ 8-րդ գումարման ԱԺ պատգամավոր «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության անդամ, ԱԺ տարածքային կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, գյուղատնտեսության և շրջակա միջավայրի պահպանության մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2022 թվականի հունվար 13-ից` Արագածոտնի մարզպետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Փարպի գյուղումում, Արագածոտնի մարզ։
Կրթություն
2006-2010 թթ. սովորել է ԵՊՀ ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետում «Ռադիոֆիզիկա և Էլեկտրոնիկա» մասնագիտությամբ` ստանալով բակալավրի աստիճան։
2011-2013 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ Ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետը ԳՄԻՍ-երի նախագծում մասնագիտությամբ («Սինոփսիս Արմենիա» ուսումնական կենտրոն)` ստանալով մագիստրոսի աստիճան ։
2018 թ.-ից սովորում է ՀՀ պետական Կառավարման ակադեմիայի «Հանրային կառավարում» բաժնում ։
Աշխատանքային գործունեություն
2010-2018 թթ. զբաղվել է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ։
2013-2017 թթ. աշխատել է ՀՀ ԱՎԾ Արագածոտնի մարզային գործակալությունում վիճակագիր։
13.01.2022թ․  Կառավարության որոշմամբ Սերգեյ Մովսիսյանը նշանակվել է Արագածոտնի մարզպետ։
Կուսակցական պատկանելություն
2018 թ.-ից «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության անդամ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր և մեկ որդի։
Այլ տեղեկատվություններ
Մասնակցել է Դոնեցկի տասներկուերորդ միջազգային տնտեսագիտական ամառային դպրոցի դասընթացներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Իրաքի կենտրոնական բանկ
Իրաքի կենտրոնական բանկ (արաբ.՝ البنك المركزي العراقي), ազգային արժույթի թողարկման համար պատասխանատու Իրաքի Կենտրոնական բանկը։
Պատմություն
1931-1950 թվականներին Իրաքի կենտրոնական բանկի գործառույթները մասնակի կատարում էր Լոնդոնում գտնվող Իրաքի արժույթի խորհուրդը։ Խորհուրդն զբաղվում էր իրաքյան դինարի թողարկմամբ և ապահովում էր նրա կայունությունը։
Իրաքի Ազգային բանկը հիմնադրվել է 1947 թվականին։ 1949 թվականին Իրաքի արժույթի հանձնաժողովը դադարեց կատարել իր գործառույթները, բայց Մեծ Բրիտանիայի բանկերը շարունակում էին շատ ուժեղ ազդեցություն ունենալ Իրաքի տնտեսության և բանկային ոլորտի վրա։
1956 թվականին Իրաքի Ազգային բանկն ստացավ կենտրոնական բանկի կարգավիճակ։ Դրամահաշվարկային համակարգի և ազգային արժույթի թողարկման ամբողջ պատասխանատվությունն սկսեց կրել Իրաքի կենտրոնական բանկը։ Բանկն սկսեց կատարել այնպիսի ֆունկցիաներ, ինչպիսին են.
2003 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ընդունվեց օրենք բանկային համակարգի մասին։
2003 թվականի հոկտեմբերի 15-ից մինչև 2004 թվականի հունվարի 15-ը թողարկվեցին իրաքյան դինարներ և անցկացվեց հին թղթադրամների փոխարինում նորերով։
Իրաքի կենտրոնական բանկը ժամանակակից կարգավիճակը ստացել է 2004 թվականի մարտի 6-ին կենտրոնական բանկի մասին օրենքի ընդունմամբ ։
Իրաքի կենտրոնական բանկի շենքի նախագիծը մշակվել է Dissing+Weitling դանիական ճարտարապետական ընկերության կողմից։ Կենտրոնական բանկն ունի 4 մասնաճյուղ այնպիսի քաղաքներոմ, ինչպիսիք են Բասրան, Մոսուլը, Էրբիլը, Սուլեյմանիան։
Իրավունքներ և պարտականություններ
Իրաքի կենտրոնական բանկի իրավունքները և պարտականությունները սահմանվում են 2004 թվականի մարտի 6-ին ընդունված «Կենտրոնական բանկի մասին» օրենքով։
Հիմնական իրավունքներ և պարտականություններ.
Բանկի կողոպուտ
2003 թվականի մարտին Իրաքի պատերազմը սկսվելուց մի քանի օր առաջ Իրաքի կենտրոնական բանկը կողոպտվեց։ Գողացան մոտ 1 միլիարդ դոլար, սա համաշխարհային պատմության մեջ ամենախոշոր կողոպուտն է ։
ԱՄՆ պետդեպարտամենտը հաստատում է, որ փողերը գողացել են Սադամ Հուսեյնի կարգադրությամբ։ Այնուամենայնիվ, հաշվի առնելով այն փաստը, որ Սադամը երկրի բացարձակ տիրակալն էր, կարելի է այս միջադեպն անվանել օրենսդրությունը չխախտելով բանկից գումարի հանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր Կատեգորիա:Իրաքի կենտրոնական բանկ Կատեգորիա:Իրաքի տնտեսություն Կատեգորիա:Բանկի կողոպուտներ Կատեգորիա:Իրաքի բանկեր
Սոկոլեց (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլեց գյուղում բնակվում էր 676 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3461 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,32 մարդ/կմ²։
Դալիդաղ (այլ կիրառումներ)
Դալիդաղ, կարող է վերաբերել՝
Դալիլար (այլ կիրառումներ)
Դալիլար, կարող է վերաբերել՝
Աղաթոն Հովնաթանյան
Աղաթոն Հովնաթանյան, դիմանկարիչ, գրաֆիկ։
Կենսագրություն
1843 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիան, սովորել Կառլ Բրյուլովի արվեստանոցում։ Որպես նկարիչ աշխատել է Պետերբուրգի ձիաբուծական պետական վարչությունում, ստացել կոլեգիական խորհրդականի աստիճան։ Հիմնականում զբաղվել է գրաֆիկայով, վիմագրել այլ նկարիչների գործեր, այդ թվում՝ Հակոբ Հովնաթանյանի գեներալ Զասի (1836), Մ. Ս. Վորոնցովի (1849) դիմանկարները, Ա. Ի. Շառլեմանի «Հիշողություններ պամերի կորպուսի մասին» գծանկարների ալբոմը (1859), Ի. Կելլերի «Ա. Մ. Գորչակովի դիմանկարը» (1869), Մ. Սալտիկով-Շչեդրինի «Նահանգական ակնարկներ» գրքի համար Մ. Բաշիլովի կատարած գծանկարը (1870) ևն։ Հովնաթանյան նկարիչների տոհմը նոր աստիճանի է բարձրացրել հայ կերպարվեստը։ Խարսխված լինելով հայկական միջնադարյան արվեստի վրա, յուրացնելով հարևան ժողովուրդների մշակույթներից իրենց գեղարվեստական ընկալումներին հոգեհարազատ տարրեր, դրանք զուգակցելով նոր ժամանակների հայ արվեստի պահանջներին՝ Հովնաթանյանները կարողացել են սկզբնավորել հայկական գեղանկարչության մի շարք ժանրեր, ստեղծել արտահայտչականության գաղափարա-գեղարվեստական որոշակի կանոններ, որոնք օրինակելի են դարձել ժամանակի կովկասյան գեղանկարչության համար։
Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ
Դալիչայ (այլ կիրառումներ)
Դալիչայ, կարող է վերաբերել՝
Ալեն շրջան (Կանզաս)
Ալեն շրջան (Allen County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.303 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.385 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Այոլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Կատեգորիա:Կանզասի շրջաններ
Բլեզ Պասկալ
Բլեզ Պասկալ (Blaise Pascal, ), ֆրանսիացի մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, փիլիսոփա և գրող։ Հիդրոստատիկայի հիմնական օրենքի հեղինակը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆրանսիայի հարավում գտնվող Օվերն գավառի Կլերմոն քաղաքում 1623 թ. հունիսի 19-ին։ Հայրը՝ Էտյեն Պասկալը եղել է հարկային տեսչության նախագահ և նույնպես հետաքրքվում էր մաթեմատիկայով և գիտություններով։ Ունեցել է երկու քույր՝ Ժակլին և Ժիլբերտա անուններով։ Մայրը Օվերնի սենեշալի դուստրն էր և մահացել է, երբ Բլեզը երեք տարեկան էր։
1631 թ. Պասկալների ընտանիքը տեղափոխվում է Փարիզ, իսկ 1640 թ. հունվարին այնտեղից՝ Ռուան։
Բանովիչի
Բանովիցի, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։
Բլեզ Պասկալ
Կենսագրություն
Ռուանում Պասկալի առանց այդ էլ վատ առողջությունը գնալով ավելի է վատանում։ Չնայած դրան, նա շարունակում է աշխատել։ Այստեղ նա իր հոր հաշվապահական աշխատանքներին օգնելու ժամանակ ստեղծում է գումարումներ կատարող սարք։
1658 թվականից սկսած Պասկալի առողջությունը կտրուկ վատանում է։ Մեր օրերի տվյալներով, իր ամբողջ կյանքի ընթացքում Պասկալն ունեցել է մի շարք հիվանդություններ՝ ուղեղի քաղցկեղ, աղիքային տուբերկուլյոզ, ռևմատիզմ։
Բլեզ Պասկալը մահացել է 1662 թ. օգոստոսի 19-ին։
Ժառանգությունը
Պասկալի գիտական ձեռքեբերումների, հայտնագործությունների պատվին իրենց անուններն են ստացել ճնշման միավորը Միջազգային Միավորների Համակարգում, շվեյցարացի գիտնական Նիքլաուս Ուիրթի Pascal ծրագրավորման լեզուն, հիդրոստատիկայի կարևոր սկզբունք համարվող Պասկալի օրենքը և Պասկալի եռանկյունին։
Մաթեմատիկայում Պասկալի ամենախոշոր ներդրումը հավանականության տեսության զարգացումն է։
Գրականության ասպարեզում Պասկալը համարվում է Ֆրանսիական Դասական Շրջանի ամենակարևոր հեղինակներից մեկը, և առայսօր էլ նրա գրածները կարդում են որպես ֆրանսիական արձակի ամենամեծ վարպետի գործեր։
Հայերեն թարգմանություններ
Բլեզ Պասկալի գլխավոր աշխատությունը՝ «Մտքերը» ֆրանսերենից թարգմանել և ծանոթագրել է Արուս Բոյաջյանը, գիրքը լույս է տեսել 2003 թվականին՝ «Սարգիս Խաչենց» հրատարակչության կողմից, առաջաբանը գրել է Սերգեյ Ստեփանյանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:17-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Անձինք թղթադրամների վրա Կատեգորիա:17-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստվածաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Աստվածասեր
Աստվածասեր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն Աստված և սեր բառերից։ Նշանակում է «Աստծուն սիրող»։ Անվան հունարեն և գերմաներեն ձևերն են՝ Θεόφιλος և Gottlieb։ Գործածվել է 16-րդ դարից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Դալիքդաշ (այլ կիրառումներ)
Դալիքդաշ, կարող է վերաբերել՝
Երմակի (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 59 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆոլկլոր
Ֆոլկլոր (ժողովրդական մշակույթ, ժողովրդական արվեստ), ժողովրդի կոլեկտիվ գեղարվեստական ստեղծագործություն, որն արտացոլում է իր կյանքը, աշխարհայացքը, իդեալները, սկզբունքները։ Դրանք ստեղծվում են ժողովրդի կողմից պոեզիայի (ավանդություն, երգ, քնարերգություն, անեկդոտ, հեքիաթ, էպոս), ժողովրդական երաժշտության (երգեր, գործիքային եղանակներ, պիեսներ), թատրոնի (դրամաներ, երգիծական պիեսներ, տիկնիկային թատրոն) պարի, ճարտարապետության, կերպարվեստի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի բնագավառներում։ Ֆոլկլորի ամենակարևոր տարբերությունը գրականության և գրքային ժամանակակից արվեստի հետ համարվում է իր ավանդականությունը և տեղեկության բանավոր փոխանցումը։ Կրողները սովորաբար լինում էին գյուղացիները։
Սահմանում
Ժողովրդական ստեղծագործություն, որը ծնունդ է առել հին աշխարհում։ Համարվում է ողջ համաշխարհային գեղարվեստական մշակույթի պատմական հիմքը, ազգային գեղարվեստական ավանդույթների աղբյուրը, ժողովրդական ինքնագիտակցության արտահայտչամիջոցը։ Որոշ ուսումնասիրողներ ժողովրդական ստեղծագործությունների շարքին են դասում նաև ոչ պրոֆեսիոնալ արվեստի բոլոր տեսակները (գեղարվեստական ինքնագործունեություն, դրանց թվում նաև ազգային թատրոններ)։
«Ֆոլկոր» տերմինի հստակ որոշումը բարդ է, քանի որ ժողովրդական արվեստի այդ ձևն անփոփոխ և հնացած չէ։ Ֆոլկլորը մտապես զարգացման և փոփոխման մեջ է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ժողովրդական բանահյուսություն
Չերվոնոե (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե գյուղում բնակվում էր 145 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ծաղկավոր բույսերի ցեղեր (J)
Այստեղ ներկայացված են The Plant List տվյալների բազայում 2010 թ. դեկտեմբերի դրությամբ ներառված 904 649 անվանում ծաղկավոր բույսերի 14 038 ցեղերից J տառով սկսվող 171-ը։
Աղյուսակի առաջին սյունակում տեղակայված են 171 ցեղերի լատիներեն անվանումները (The Plant List տվյալների բազայի վիճակագրության մեջ ասվում է 14 038 ցեղերի մասին) ։
Երկրորդ սյունակում նշված է ընտանիքը, որտեղ ներառված է տվյալ ցեղը։
Ferrari LaFerrari
Ferrari LaFerrari (հայտնի է նաև Ferrari F70/F150 անուններով )՝ հիբրիդային սուպերմեքենա արտադրված իտալական Ferrari-ի կողմից (ընկերության առաջին սերիական հիբրիդային մեքենան)։ Թողարկվել է 2013 թվականին սահմանափակ քանակությամբ։ Հայտնի Ferrari Enzo-ի հաջորդին թողարկելու մասին ընկերությունը հայտնել է դեռ 2007 թվականին։ Սեպտեմբերին արդեն հայտնի էր մեքենայի մոտավոր գինը և հզորությունը։ 2009 թվականին ընկերությունը նորից հրապարակեց մեքենայի տվյալները, իսկ 2010 թվականին հիշեց նոր դրոշակակիր մոդել թողարկելու մասին։ 2011 թվականի ընկերությունը հայտարարեց, որ մեքենան կլինի հիբրիդային, իսկ հաջորդ տարի հայտնի դարձավ HY-KERS համակարգի մասին, որը առաջին անգամ էր կիրառվում ընկերության մեքենաների վրա։ 2013 թվականին վերջապես մեքենան ներկայացվեց Ժնևյան ավտոսալոնում։ Մեքենայի գինը գերազանցում է 1,3 միլիոն եվրոն, թողարկված է ընդամենը 499 օրինակով։
Թափքը
LaFerrari-ի թափքը պատրաստված է կարբոնի 4 տեսակից, որը մշակվել է ընկերության մրցարշավային ստորաբաժանման՝ Scuderia Ferrari-ի կողմից։ Enzo-ի համեմատ թափքի ամրությունը աճել է 27%-ով, իսկ ճկունությունը՝ 22%-ով։ Զանգվածների հարաբերությունը 41/59% է։ Հետնամասի զանգվածը ընկերությունը հատուկ ավելացրել է հարաբերությունը օպտիմալի հասցնելու համար։ Ծանրության կենտրոնը իջեցվել է 35 մմ-ով։
Կախոցները և արգելակման համակարգը
LaFerrari-ի առջևի կախոցները կազմված են կրկնակի լծակներից, իսկ հետևինները՝ բազմաթիվ լծամներից։ Լավ կառավարելիությունը ապահովում է հետևի դիֆերենցիալ E-Diff 3-ը, կցորդման համակարգը և կայունության էլեկտրոնային համակարգը։ Ինչպես շատ այլ սուպերմեքենաներ, LaFerrari-ն նույնպես ունի Brembo ընկերության կարբոն-կերամիկական արգելակներ (398 մմ առջևի և 380 մմ հետևի)։ Անվադողերը Pirelli P-Zero ֆիրմայի են (առջևի 365/30 R19 և հետևի 345/30 R20)։
Շարժիչը և փոխանցման տուփը
Շարժիչ LaFerrari-ն ստացել է Ferrari FXX-ից, սակայն բացի V12 6,626 լիտր աշխատանքային ծավալով բենզինային շարժիչից կան նաև 2 էլեկտրաշարժիչներ։ Բենիզինային շարժիչի հզորությունը ավելացված է մինչև 800 ձիաուժի, իսկ շարժիչների ընդհանուր հզորությունը կազմում է 963 ձիաուժ։ Առաջին էլեկտրաշարժիչը կապակցված է 7 աստիճան ավտոմատ փոխանցման տուփին 2 ամրակներով և շարժման է մղում հետևի անիվները։ Իսկ երկրորդ էլեկտրաշարժիչը կատարում է օգնող դեր։ Լիթիումա-իոնային մարտկոցները տեղադրված են ներքևի հատվածում և կշռում են մոտ 60 կգ։ Դրանք լիցքավորվում են արգելակման ժամանակ առաջացող էներգիայով, եթե դրանք այդ ժամանակ չեն աշխատում։
Դինամիկական տվյալները և սրահը
Ֆիորանո մայրուղու վրա LaFerrari-ն ցուցադրել է 1 րոպե 20 վայրկյան արդյունք, որը 5 վայիրկյանով ավել է Ferrari Enzo-ի ցուցանիշից։ 200 կմ/ժ-ին մեքենան հասնում է 7 վայրկյանում, իսկ 300 կմ/ժ-ն՝ 15 վայրկյանում։ Սրահում նույնպես գերակշռում է ածխապլաստը, բայց նաև կան ալկանտարա և բնական կաշի։ Ղեկը քառակուսաձև է։ Մեքենայի նստատեղերը անշարժ են, դրանց փոխարեն շարժական են ղեկը և ոտնակները։ Կառավարելիության վրա աշխատել են հայտնի մրցարշավորդներ Ֆեռնանդո Ալոնսոն և Ֆելիպե Մասսան։ Մեքենայի լուսարձակները կրում են ընկերության նոր մոդելների լուսարձակների ձևը, իսկ դռները՝ ինչպես Enzo-ինը, բացվում են վերև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ ըստ արտադրման երկրի
Դալլար (այլ կիրառումներ)
Դալլար, կարող է վերաբերել՝
Ստրատիոնի դուստրը
«Ստրատիոնի դուստրը» («Дочь Стратиона»),  խորհրդային ռազմական դրամա, որը նկարահանվել է Վասիլի Զեմլյակի «Զայրացած Ստրատիոն» («Гневный Стратион») վեպի հիման վրա ։
Սյուժե
Հայրենական մեծ պատերազմ, 1943 թվական։ Անորսալի Ստրատիոնի պարտիզանական ջոկատը ոչնչացնելու համար հիտլերականները ստեղծում են կապիտան Վորոնի կեղծ ջոկատ (այդ մականունով թաքնվում է գերմանացի գործակալ Շտյուրմերը), որը «դիվերսիաներ» է իրականացնում։ Այս խաղին ակամա խառնվում է Գալինկան՝ Ստրատիոնի դուստրը, որը սիրում է «Վորոնին» և դառնում նրա կինը։ Երբ նա վերջապես հասկանում է, թե ում է տարել պարտիզանների մոտ, նա օգնում է հորը դարանակալել գերմանացիների ստորաբաժանումը, որը գնում էր պարտիզանների դեմ Շտյուրմերի ազդանշանով։ Քաջ աղջիկը իր կյանքի գնով ոչնչացնում է գեստապոականներին։
Դերերում
Էպիզոդներում – ''Վիկտոր Բարկով, Անատոլի Գրինևիչ, Լեոնիդ Դանչիշին, Իգոր Կուլեշով, Լև Լոբով, Յուրի Մարտինով, Վ. Պլոտնիկովա, Վ.Պոպուդրենկո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Անդերսոն շրջան (Կանզաս)
Անդերսոն շրջան (Anderson County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.510 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.110 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գարնետ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Կատեգորիա:Կանզասի շրջաններ
Նիկիտինկա (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)
Նիկիտինկա (Никитинка, Никитинка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 312 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պորտանի տուն
Պատմություն
Վիլհելմ Պորտանը (այլ կերպ՝ Պորտանոն, 1844-1927), ով երիտասարդ տարիներին Սանկտ Պետերբուրգում աշխատել է որպես ոսկերիչ, 1874 թվականից հաստատվել է Վիբորգում, որտեղ բացել է իր սեփական ոսկերչական արհեստանոցը։ Ժամանակի ընթացքում նա ձեռք է բերել խոշոր ձեռնարկատիրոջ և բարերարի համբավ, եղել է 1891 թվականից գործող ֆինն արդյունաբերողների և վաճառականների Pamaus ընկերության հիմնադիր նախագահը, որի նպատակն էր աջակցել ձեռներեցությանը և ազգային մշակութային նախագծերին ։ 1892 թվականին Պորտանը գնել է քաղաքային դաստակերտ՝  փայտե առանձնատնով հողակտոր, որը կառուցվել է 1863 թվականին քաղաքի գլխավոր Տորգելսկայա փողոցի անմիջական հարևանությամբ։ 1871 թվականին ընդունված շինարարական կանոնակարգերի համաձայն՝ Վիբորգի կենտրոնում պետք է կառուցվեին միայն քարե տներ, ուստի 1901 թվականին, Վիլհելմ Պորտանի հրամանով, շինարարության վարպետ Անտի Կորպիմյակի կողմից խարխուլ փայտե տնակի տեղում մշակվել է նախագիծ նոր քարե հինգհարկանի շենքի համար։ Նոր բազմաբնակարան շենքում տեղակայվել են ինչպես սեփականատիրոջ ընտանիքի բնակարանը, այնպես էլ այլ բնակարաններ (ընդհանուր առմամբ 20 բնակարան` յուրաքանչյուրը 5-6 կամ 2-3 սենյականոց), ինչպես նաև խանութներ և այլ առևտրային կազմակերպություններ։
Հատակագծում շենքը հիշեցնում է «T» տառը՝ տեղամասի խորքում, քաղաքի գլխավոր փողոցին զուգահեռ տեղակայված է հիմնական երկար ձգվող մասնաշենք, որը կողային հակահրդեհապատերով և սիմետրիկ հիմնական ճակատով կողմնորոշված է դեպի նրբանցք։ Հիմնական ճակատի կողմում կա երկու մուտք, իսկ ներքին բակի կողմում երեք, ինչպես նաև կամարաձև անցում դեպի բակ։ Բակային մասնաշենքի առաջին հարկում տեղակայված էր լվացքատուն։ Բակային մասնաշենքի յուրահատուկ առանձնահատկությունը դարձան կլորացված անկյունները։
Հատկանշական է, որ սկզբում վարպետը մանրամասնորեն մշակել է շենքի հարկերի հատակագծերը, նկուղները, մուտքերի տեղակայումը, ջեռուցումը, իսկ 1902 թվականին սկսել է ուշադրություն դարձնել ճակատի նախագծմանը։ Շինարարությունը սկսելուց անմիջապես հետո սեփականատերը սվաղված ճակատի ձևավորումը համարել է ոչ բավարար գրավիչ։ Նրա ցուցումով տունը զարդարվել է երեք նրբագեղ վերնաճակատներով, երկրորդ հարկի մակարդակում պատշգամբով, պատուհանների սվաղված շրջակալներով, ռուստաշարով, սվաղված ծաղկազարդ զարդանախշերով և զույգ ծաղկամաններով, ինչպես նաև այլ արտասովոր զարդանախշային մանրամասներով, որի արդյունքում շենքը սկսել է հիշեցնել Սանկտ Պետերբուրգի Բոլշայա Մորսկայա փողոցում գտնվող ոսկերիչ Կարլ Ֆաբերժի տունը (մասնավորապես, առաջին հարկում գտնվող խանութների առատորեն զարդարված ցուցափեղկերի կամարաշարքերի տպավորիչ գրանիտե զարդարանքի գունային բույլը)։
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմների ժամանակ (1939-1944) վնասվել է առաջին հարկի գրանիտե երեսապատումը, բայց ընդհանուր առմամբ տունն աննշան է վնասվել, և 1946-1947 թվականների վերանորոգումից հետո այն շահագործման է հանձնվել։ Ներքին հարդարանքի պահպանված կարևոր տարրերի շարքում, ըստ արվեստաբան Միխայիլ Միլչիկի, աստիճանների երկաթակուռ ճաղավանդակներն էին, շքահանդեսային նախասրահի հատակի դեկորատիվ և գեղարվեստական ձևավորումը, պատրաստված «տերացցիո» տեխնիկայով, աստիճանային հրապարակների և աստիճանների մարմարե խճաքարով զարդարումը և պատմական բուխարիներ հադարումը։ Քանի որ Վիբորգի գլխավոր հատակագծով նախատեսված քարե շենքերը հարակից տեղամասերում այդպես էլ չկառուցվեցին, Պորտանի տունը կտրուկ հակադրվում էր շրջակա շենքերին՝ առանձնանալով հարկերի քանակով և արտաքին տեսքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1903 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Վիբորգի եկամտաբեր տներ
Լարրի Կրամեր
Լարրի Կրամեր (Larry Kramer, ), ամերիկացի դրամատուրգ, սցենարիստ և ակտիվիստ։
Ակտիվիստ
Կրամերը 1980-ական թվականների սկզբին հայտնի է դարձել որպես ՁԻԱՀ ակտիվիստ, և աճող ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ համաճարակի ֆոնին նա դարձել է «Համասեռամոլների առողջության ճգնաժամ» կազմակերպության համահիմնադիրը ։ Որոշ ժամանակ անց նա դուրս է մղվել կազմակերպության խորհրդի կազմից՝ իր ակտիվության մեթոդների հետ կազմակերպության մյուս անադամների անհամաձայնության պատճառով։ ՄԻԱՎ համաճարակն արտացոլվել է Կրամերի «Սովորական սիրտը» պիեսում, որի հիման վրա նա հետագայում գրել է Սովորական սիրտ համանուն ֆիլմի սցենարը։ 1987 թվականին Կրամերը հանդես է եկել որպես ACT UP միջազգային կազմակերպություն քաղաքական խմբի համահիմնադիր։
Մահ
Կրամերը մահացել է 2020 թվականի մայիսի 27-ին՝ թոքաբորբի հետևանքով։ Նա 84 տարեկան էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Երմակովկա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Երմակովկա (Ермаковка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1921 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դախաու (այլ կիրառումներ)
Դախաու, կարող է վերաբերել՝
Բեկաայի մարզ
Աշխարհագրություն
Բեկաայի մարզն ընդգրկում 4.429 կմ² տարածք։ Տնտեսության հիմնական մասն գյուղատնտեսությոն է։ Մարզի հյուսիսից-հարավ հոսում է Լիտանի և Ասի գետերն։ Այն ներառում Բեկաայի հովիտն։
Սահմանակից է հյուսիսում՝ Հոմսի մարզ, արևելքում՝ Ռիֆ Դիմաշկի մարզ, հարավում՝ Նաբաթիեի մարզ, արևմուտքում՝ Լեռնային Լիբանանի մարզ, հյուսիս-արևմուտքում՝ Հյուսիսային մարզ։
Կլիմա և Զբոսաշրջություն
Ջերմաստիճանը տատանվում է -10 °C մինչև 35 °C ամբողջ տարվա ընթացքում։ Զահլե, Բաալբեկ, Մաչղարա, Նիհա, Անջար, Քաբ ալ-Իաս, Քաֆր Զաբադ, Կարաոն Դամ, Չտաուրա և Ֆուրզուլ այս բնակավայրեն են զբոսաշրջության հիմնականուղղություններ։ Բեկաայի մարզն զբոսաշրջիկներին գրավում է նաև, հինավուրց երթուղին Սիրիայի-Լիբանանի միջև։ Մարզն հայտնի է նաև իր գինու արդյունաբերությամբ, ամառային փառատոններով և տեղական խոհանոցով։
Ժողվրդավարություն
Ըստ 2008 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով մարզի բնակչությունն կազմում է 489 900 մարդ ։ Բնակչության 42% Շիա իսլամադավաներ են, 30% Քրիստոնեաներ են, 25% Սուննի իսլամադավաներ են իսկ մնացած 3% Դրուզներ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բեկաայի մարզ
Լեոպոլդ Ռոստրոպովիչ
Լեոպոլդ Ռոստրոպովիչ, թավջութակահար, մանկավարժ և դիրիժոր, Սարատովի և Ադրբեջանի կոնսերվատորիաների պրոֆեսոր։
Մստիսլավ Ռոստրոպովիչի հայրը։
Նախնիները
Ռոստրոպովիչների նախնիներն ապրել են Լեհաստանում ու Լիտվայում և կրել են Ռոստրոպովիչյուս ազգանունը։ Նախապապերից Իոսիֆ Ռոստրոպովիչյուսը Վիլնոյից Վարշավա էր տեղափոխվել, ամուսնացել չեխուհու հետ և ծառայությամբ հասել քաղաքային դատավորի պատվավոր պաշտոնին։ Այսօր էլ Վարշավայի գերեզմանատանը կարելի է տեսնել Իոսիֆ Ռոստրոպովիչյուսի և նրա կնոջ հուշարձանը՝ Շոպենի ծնողների գերեզմանի կողքին։ Իոսիֆի երաժշտական ընտանիքում հին ավանդույթ կար՝ երգում էին և դաշնամուր նվագում։ Նրա թոռը՝ Վիտոլդը, ցուցաբերեց երաժշտական այնքան բարձր ունակություններ, որ կրթություն ստացավ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում, ապա մեկնեց աշխատանքի Վորոնեժ, որը 19-րդ դարի երկրորդ կեսին ուներ շատ աշխույժ ու հետաքրքիր երաժշտական կյանք։
Լեոպոլդի կյանքի վաղ տարիները
Վորոնեժում 1892 թվականի փետրվարի 26-ին Վիտոլդը որդի ունեցավ, որին անվանեց Լեոպոլդ։ Տղան մանկուց հորից սովորեց դաշնամուր նվագել և յուրացրեց երաժշտություն հորինելու հմտությունը։ Սակայն նրա մասնագիտական ապագայի համար որոշիչ եղավ հանդիպումը չեխ թավջութակահար Ա. Լուկինիչի հետ։ Նա և Վիտոլդ Ռոստրոպովիչյուսը միասին նվագում էին նվագախմբում։ Իսկ փոքրիկ Լեոպոլդը ներկա գտնվելով փորձերին, սիրահարվեց թավջութակին։ Լուկինիչը սկսեց նրան սովորեցնել, և գործն այնքան արագ առաջ ընթացավ, որ 1904 թվականին տասներկու տարեկան հասակում Լեոպոլդ Ռոստրոպովիչը սկսեց հանդես գալ համերգներով։ Ի դեպ այդ տարիքը (12 տարեկան) այստեղից սկսած Ռոստրոպովիչների երեք սերնդի համար դարձավ սահմանային. տասներկու տարեկանում բեմ բարձրացան և՛ Լեոպոլդը, և՛ նրա որդին՝ Մստիսլավը, և՛ վերջինիս դուստրը՝ Օլգան։ 1905 թվականին Լեոպոլդն ընդունվեց Պետերբուրգի կոնսերվատորիա և ուսանողության տարիներին ևս աչքի ընկավ բացառիկ ունակություններով, ինչի շնորհիվ էլ հաճախ ելույթ էր ունենում համերգների ընթացքում։ Նրա մասին գրում էին մամուլում՝ բարձր գնահատելով պատանու կատարողական արվեստը։ Իսկ այդ հաջողությունների մեջ իր կարևոր դերն ուներ նրա ուսուցիչը՝ թավջութակահար Ա. Վերժբիլովիչը։ Լեոպոլդը կոնսերվատորիան ավարտեց ոսկե մեդալով 1910 թվականին։ Նա սկսեց համերգներ տալ Պետերբուրգում, Մոսկվայում, ապա սկսեց համերգային մեծ շրջագայություններ կատարել՝ առաջինը ելույթ ունենալով իր հոր ծննդավայրում՝ Լեհաստանում։ Այնուհետև Լեոպոլդը համերգային ելույթ ունեցավ Փարիզում, որն այնքան մեծ հաջողությամբ պսակվեց, որ նրան անդրադարձավ ոչ միայն ֆրանսիական, այլև անգլիական ու ամերիկյան մամուլը։ 1912 թվականին Լեոպոլդը բնակության տեղափոխվեց Պետերբուրգ և ընդունվեց Մարինյան օպերայի և բալետի թատրոնի նվագախումբը, որտեղ նախկինում նվագել էր իր ուսոցիչը՝ Վերժբիլովիչը։ Պետերբուրգյան կյանքը խիստ նպաստավոր եղավ թավջութակահարի համար. նա հաջողությամբ համերգային ելույթներ ունեցավ ռուսական բազմաթիվ քաղաքներում, ինչպես նաև Թիֆլիսում (որտեղ մամուլը մեծ դրվատանքով գրեց Լեոպոլդի արվեստի մասին) և Բաքվում։ Նրա հիմնական նվագացանկում ընդգրկված էին Քամիլ Սեն-Սանսի թավջութակի կոնցերտը, Յոհան Սեբաստիան Բախի սուիտները, Պյոտր Չայկովսկու պիեսները և այլ ստեղծագործություններ։ Այդ տարիներին նա մանկավարժությամբ չզբաղվեց։
Որդու ծնունդը և Մոսկվա տեղափոխվելը
1927 թվականի մարտի 27-ին Բաքվում ծնվեց Ռոստրոպովիչ ամուսինների որդին՝ Մստիսլավը։ Շուտով Լեոպոլդի առջև ծառացավ երեխաների կրթության հարցը։ Վերոնիկան ջութակ էր նվագում, իսկ Մստիսլավի երաժշտական տաղանդն ի հայտ եկավ չափազանց վաղ։ Արդեն չորս տարեկանում նա դաշնամուրի ստեղների մեջ կարողանում էր ընտրել բավականին բարդ ստեղծագործությունների մեղեդիների հնչյունները և, նկատվում էր կոմպոզիցիա ստեղծելու ձգտումը։ Լեոպոլդը, ցանկանալով երեխաներին լավ կրթություն տալ, որոշում է տեղափոխվել Մոսկվա։
Այստեղ Ռոստրոպովիչի ստեղծագործական կյանքը հեշտորեն չէր ընթանում։ Կոնսերվատորիայում, որի ղեկավարությունը ստանձնել էին տաղանդավոր թավջութակահար Սեմյոն Կոզոլուպովի նույնքան տաղանդավոր աշակերտները, միության ծայրամասից եկած մանկավարժի համար տեղ չկար, Մեծ թատրոնի նվագախմբում՝ նույնպես։ Մնում էր միայն համերգային ելույթներ ունենալ։ Սակայն դրանք էլ մեծ եկամուտ չէին բերում։ Նրան արտասահման է հրավիրում կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Գլազունովը, որը 1928 թվականին հաստատվել էր Եվրոպայում։ Սակայն Լեոպոլդը վախենում էր ռիսկի դիմելուց, քանի որ երկրում տիրում էր մենիշխանությունը և հակակրանքը՝ արտասահման մեկնել կամեցողների հանդեպ։ Նա զբաղվում էր մանկավարժությամբ Մոսկվայի շրջանային երաժշտական դպրոցներում, ինչը դարձյալ քիչ եկամտաբեր էր։ Լեոպոլդը հաճախ ստիպված էր լինում պարտքով գումար վերցնել։ Սակայն շուտով նրա երեխաներն այստեղ ևս աչքի ընկան երաժշտական տաղանդով։ Սկզբնական ելույթներում Մստիսլավը կատարում էր իր փոքրիկ պիեսները դաշնամուրի համար։ Թավջութակի հանդեպ նրա հետաքրքրությունն զգացվեց 8-9 տարեկանում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից քիչ առաջ տղան ընդունվեց Մոսկվայի կոնսերվատորիային կից երաժշտական ուսումնարան՝ Եվգենի Մեսների դասարան։
Կյանքը պատերազմի տարիներին
Երբ ֆաշիստական զորքերն ընդհուպ մոտեցել էին Մոսկվային, Լեոպոլդ Ռոստրոպովիչը որոշում է ընտանյոք հեռանալ Օրենբուրգ։ 14-ամյա Մստիսլավը գեղեցիկ մանչուկից վերածվել էր նիհար ու երկարահասակ պատանու, որ միշտ վատ էր հագնված։ Նրան որոշեցին տեղավորել երկաթուղային դպրոցում և տեղի երաժշտական ուսումնարանում, որտեղ նաև դասավանդում էր հայրը։ Բլոկադայի մեջ գտնվող Լենինգրադից Օրենբուրգ տեղափոխվեց Փոքր օպերային թատրոնը։ Երաժիշտների շարքում էր և տաղանդավոր դաշնակահարուհի Սոֆյա Վակմանը։ Նա փոքրիկ որդու հետ էր և փնտրում էր ցանկացած աշխատանք։ Եվ գտավ այն «Մոլոտ» կինոստուդիայում։ Ստեղծվեց եռյակ՝ Լեոպոլդ Ռոստրոպովիչի ու Մեծ թատրոնի ջութակահար Է. Գիտերի հետ։ Նրանք նվագում էին կինոթատրոնում՝ ցուցադրություններից առաջ։
Որդու փառքը
Մստիսլավը նկատում է, որ հանդիսատեսները կատարումների ընթացքում հաճախ զրուցում էին՝ ուշադրություն չդարձնելով երաժշտությանը։ Նա հորն ասում է, թե այդ ի՞նչ նվագացանկ են ընտրել, մարդիկ չեն հասկանում իրենց։ Եվ արդեն տանը կազմում է մի նոր նվագացանկ՝ Յոհան Շտրաուսի վալսերից և Ի. Դունաևսկու «Լուսնի վալսը», որն օրենբուրգցիներին քաջ հայտնի էր «Կրկես» ֆիլմից։ Մստիսլավն այդպես վարվեց, քանզի համոզված էր, որ արտիստը պետք է իջնի իր հանդիսատեսի մակարդակին, գրավի նրան, ապա նրան կամաց-կամաց իր հետ վեր բարձրացնի։ Սոֆյա Վակմանը համաձայնեց նվագակցել կրտսեր Ռոստրոպովիչին՝ միանգամից հասկանալով, որ գործ ունի ականավոր երաժշտի հետ։ Օրենբուրգում հաստատված երաժիշտները հաճախ հավաքվում էին թատրոնում, զրուցում մասնագիտական հարցերի շուրջ, բացահայտում երգեցողության նոր որակներ, և շուտով այդ թատրոնը ճանաչվեց որպես խորհրդային օպերային արվեստի լաբորատորիա։ Եվ ահա, այդպիսի շրջապատում ու զրույցների մեջ էր մեծանում Մստիսլավը։ Այսպիսով, ստացվեց այնպես, որ հակառակ իր ցանկության, ոչ թե Մոսկվան, այլ հեռավոր Օրենբուրգը դարձավ Լեոպոլդի որդու իսկապես մասնագիտական դպրոցը։ Խորհրդային Միության համար այդքան դժվարին տարում (1942թ.) Մստիսլավը մեծ ցատկ կատարեց այդ օրվա համերգի ընթացքում։ Նրա ելույթը դարձավ այդ երեկոյան գլխավոր իրադարձությունը, և դա դարձավ Լեոպոլդի կյանքի ամենաերջանիկ երեկոներից մեկը։ Այդ համերգից հետո տղան մեծ հռչակ ձեռք բերեց Օրենբուրգում և սկսեց մասնակցել բազմաթիվ համերգների։
Վախճանը և վերջին կամքը
1942 թվականի գարնանը Լեոպոլդ Ռոստրոպովիչը ծանր հիվանդացավ. ճնշվածություն էր զգում սրտի շրջանում։ Ինֆարկտն այն ժամանակ բուժել չէին կարող։ Ուրախ ու կենսասեր մարդը անթափանց խավարի մեջ անգամ մի թեթև լույս տեսնելիս սարսափի մեջ էր ընկնում։ 1942 թվականի հուլիսի 31-ին Լեոպոլդ Ռոստրոպովիչը կատարյալ գիտակցությամբ, զգալով, որ մահանում է, դիմեց իր վրա խոնարհված կնոջն ու երեխաներին՝ իր վերջին հանձնարարությամբ. թավջութակը և ռոյալ դաշնամուրը երբեք չվաճառել, որքան էլ ապրուստը դժվար լինի, Մստիսլավը թող սովորի Սեմյոն Կոզոլուպովի մոտ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
(4263) Աբաշիրի
(4263) Աբաշիրի (Abashiri), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Մասայուկի Յանայի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,234538 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9231 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,546 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1220,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295068 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,81° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մասայուկի Յանայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տղվարչել
Ղալիձղա գետի ափին։ Ունի երկաթուղային կայարան։ 24800 բն․ (1975)։ Կա քարածխի արդյունահանում, հարստացուցիչ ֆաբրիկա, շինանյութերի գործարան, երկաթբետոնե շինվածքների արտադրություն, ՊՇԷԿ։ Տ․ բալնեոլոգիական առողջարան է։ Ամառը տաք է (հուլիսի միջին ջերմաստիճանը՝ 20°C), ձմեռը՝ չափավոր մեղմ (հունվարի միջին ջերմաստիճանը՝ –6°C), տարեկան տեղումները՝ 2000 մմ։ Բուժիչ միջոցները թույլ ռադիոակտիվ հանքային աղբյուրներն են՝ հետևյալ բաղադրությամբ․ ... (օգտագործվում է լոգանքների համար)։ Բուժվում են հենաշարժական ապարատի և նյարդային համակարգի հիվանդություններով տառապողները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքներ
Լարախաղաց
Լարախաղաց, կրկեսի արտիստ, որը ձգած լարի վրա ցուցադրում է հավասարակշռման (էկվիլիբրիստիկա) ուշագրավ ու զվարճալի խաղհնարքներ։
Պատմություն
Լարախաղացները հայտնի էին դեռևս Հին Հռոմում, Չինաստանում, Պարսկաստանում։ Միջնադարում նրանց արվեստը տարածվել է Միջին Ասիայում, Կովկասում, եվրոպական երկրներում, ավելի ուշ՝ Հարավային Ամերիկայում։ 19-րդ դարում կանեփե պարանը փոխարինվել է պողպատե ճոպանով, որի վրա միաժամանակ ելույթ են ունենում մի քանի արտիստներ։ 20-րդ դարի ռուս լարախաղացներից հայտնի են Տարասովները, Վոլժսկիները, Միջին Ասիայից՝ Տաշկենբաևները, Դաղստանից՝ «Ցովկրա» կոլեկտիվը, և ուրիշներ։
Միջնադարյան Հայաստանում լարախաղացությունը (վկայված է դեռևս 5-րդ դարում) թատերական ժանրերից էր։ Նոր ժամանակներում այն պահպանվել է իբրև ժողովրդական արվեստ։ Լարախաղացը ելույթ է ունենում հրապարակներում և բակերում՝ երաժիշտների նվագակցությամբ, իսկ նրա խաղակից ծաղրածուն հանդիսականներից դրամ է հավաքում, լարի տակ կատակային շարժումներով ընդօրինակումով լարախաղացի շարժումները, երբեմն էլ ծաղրում նրան։ Հայ նշանավոր լարախաղացներից են Հովհաննես Գասպարյանը և Վաղարշակ Արզումանյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրկես
Ֆեռնանդո Ռեդոնդո
Ֆեռնանդո Կառլոս Ռեդոնդո Ների (Fernando Carlos Redondo Neri, հուլիսի 6 1969, Բուենոս Այրես) - արգենտինացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվողական ոճի կիսապաշտպան։ ՈւԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եռակի հաղթող(1998 և 2000 - Ռեալ Մադրիդ, 2003 - Միլան)։
Կատեգորիա:Հունիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինոս Խունիորսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Չևել
Չևել (Чевель), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1887 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չևել գյուղում բնակվում էր 723 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2459 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 294,02 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1887 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1521 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դակոտա շրջան (այլ կիրառումներ)
Դակոտա շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ազնվացեղ եղջերու
Մարմնի երկարությունը 185-240 սմ է, պոչինը՝ 8-15 սմ, կենդանի զանգվածը 130-320 կգ։ Մարմնի վերին մասը ավազամոխրագույնից դարչնագույն է՝ շիկակարմիր երանգով։ Գլուխն ավելի բաց գույնի է։ Դնչի տակը, բերանի ու աչքերի շուրջը սպիտակավուն է։ Պարանոցի ու մեջքի միջին մասով անցնում է սև շերտ։ Պոչի մոտ մազերը սպիտակ են և առաջացնում են շրջանաձև մեծ բիծ՝ «հայելի»։ Արուներն ունեն ճյուղավոր եղջյուրներ, որոնք ամեն տարի փոխվում են։
Ազնվացեղ եղջերուն ամռանը սնվում է խոտաբույսերով, ծառերի ու թփերի տերևներով և ճյուղերով, ձմռանը՝ ծառերի կեղևներով, չոր ճյուղերով ու խոտաբույսերով։ Կտղուցը սեպտեմբերին է, երբեմն՝ հոկտեմբերի կեսերին, առանձին անհատներինը՝ դեկտեմբեր - հունվարին։ Հղիությունը տևում է 34-35 շաբաթ։ Ունենում է մեկ (երբեմն 2) ձագ, որոնք 1 ամսականից սնվում են խոտով։
Որսն արգելված է։
Կատեգորիա:Երկսմբակավորներ Կատեգորիա:Հայաստանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Եվրոպայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Անդրկովկասի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Ասիայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Թուրքիայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Իրանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի կաթնասուններ
Նիկիտինկա (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Նիկիտինկա (Никитинка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։
(4264) Կառլջոզեֆին
(4264) Կառլջոզեֆին (Karljosephine), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Կառլ Քվաչի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,421205 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7359 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1066 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1376,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261611 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,51° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Քվաչի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջովանի Բոլդինի
Ջովանի Բոլդինի (Giovanni Boldini, ), իտալացի գեղանկարիչ։ Ջովանին համարվում է 19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի լավագույն դիմանկարիչներից մեկը Իտալիայում։
Կենսագրություն և արվեստ
Ջովանի Բոլդինին ծնվել է իտալական Ֆեռարա բնակավայրում 1842 թվականի դեկտեմբերի 31-ին, նկարչի ընտանիքում։ Սովորել է Ֆլորենցիայի նկարչական ակադեմայում։ 1869 թվականին աշխատել է Լոնդոնում։ Միացյալ Թագավորության մայրաքաղաքում նա հռչակվում է որպես հայտնի դիմանկարիչ։ 1872 թվականին հիմնավորվում է Փարիզում։ Այստեղ իր ստեղծագործությունները ցուցադրում է Փարիզյան սալոնում։ Ջովանին ընկերություն էր անում աշխարհահռչակ նկարիչներ Էդգար Դեգայի, Ջոն Սարջենտի և Պոլ Էլյոյի հետ։
Նկարել է «Հիանալի դարաշրջանի» կարկառուն ներկայացուցիչների դիմանկարները` Սառա Բեռնար, Ջուզեպպե Վերդի և այլք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Հին աստվածներ (դրամա)
Հին աստվածներ, Լևոն Շանթի դրամաներից, որ գրել է 1909 թվականին և տպագրել 1912 թվականին։ Բեմադրվել է և մինչև օրս ընդգրկված է Հայաստանի տարբեր թատրոնների խաղացանկերում ։ Պիեսի հիման վրա Գևորգ Արմենյանն ստեղծել է համանուն օպերան։
Սյուժեն
Ստեղծագործության ենթավերնագիրն է`«Հազարամյակ մը մեզմե առաջ»։ Միջավայրը Սևանի հինավուրց կղզին է, ջրի կապույտ շերտով մեծ աշխարհից անջատված անապատը, որտեղ չկան կյանքի լույսերն ու ստվերները, չկան իսկական կրքեր ու բախումներ։ Այստեղ ծվարել են մարդիկ, որոնք հանուն անդրաշխարհային երանության դատապարտված են մաքառելու իրենց մարդկային էության դեմ։ Բայց ջերմեռանդ աղոթքներով և խնկի բույրով արտաքին աշխարհը չի մոռացվում, մարդու մեջ չի մեռնում մարդկայինը, աշխարհիկ կյանքը հարատևում է Կույր վանականի կրոնական մոլեգնության, Աբեղայի հիվանդ ու անարատ սիրո և վանականների գիշերային տեսիլներում։ «Հին աստվածների» կերպարները ապրում են երկու աշխարհում՝ իրականության և մտապատրանքի։ Առաջինը աղքատ ու խեղճ անապատն է. երկրորդը՝ այդ խեղճությունից ծնված շքեղ ու հոգեթով երազը, մարդկային կյանքով ապրելու անհուն կարոտը։
Սևանա լճի կղզում իշխանուհի Մարիամի միջոցներով եկեղեցի է կառուցվում։ Եկեղեցու վանահայրը սպասում է շինարարության ավարտին, որ ի վերջո կարողանա նվիրվել Աստծո Երկնավոր իշխանության փառաբանմանը։
Իշխանուհու եղբայրն իր դստեր հետ լաստով գալիս է տեսնելու քրոջ կառուցած եկեղեցին։ Փոթորկված լիճը շրջում է լաստը և միայն երիտասարդ աբեղայի անձնազոհության շնորհիվ իշխանի դուստրը փրկվում է խեղդվելուց։
Այդ օրվանից երիտասարդ աբեղան կորցնում է իր հոգու և մարմնի խաղաղությունը. իշխանի դուստրը՝ Սեդան, արթմնի, թե երազում, որպես տեսիլք հաճախ հայտնվում է աբեղային և կանչում դեպի աշխարհիկ կյանք։ Իրական Սեդային ընթերցողը չի տեսնում։ Դրամայում հայտնվող Սեդան Աբեղայի երևակայության ծնունդն է, նրա երկրորդ էությունը, ինչպես Վանահոր երկրորդ էությունն է Ճերմակավորը։
Աբեղան մոլորված է։ Նա օգնություն է խնդրում վանահորից, բայց վանահայրը տեսել է իրեն համախոհ և «հոգու թռիչք ունեցող մի հոգևորականի, ուստի աբեղայի ճշմարիտ ճանապարհից խոտորվելն ու տառապելը մեծ ցավ է պատճառում նրան»։ Վանահոր վիճակն ավելի է ծանրանում, երբ իշխանուհին խոսում է սկիզբ առած, բայց ճակատագրի բերումով խաթարված սիրո մասին, որը սակայն երկուսի հոգում էլ դեռ չի մարել։ Վանահայրը դժվարությամբ խոստովանում է իրեն, որ իրոք, այդ եկեղեցին նվիրված է իր՝ Հովհաննես անունով նախկին երիտասարդին և իշխանուհու՝ Մարիամ անունով նախկին օրիորդի սիրուն, որը դեռ վառվում է երկուսի հոգում էլ, ինչպես մոխրի տակ թաքնված կրակ։ Կամքի մեծագույն լարումով վանահայրը փորձում է խեղդել իր մեջ դեռ չմարած սիրո շունչը և անմնացորդ նվիրվել Աստծուն՝ քանդելով մեղավոր սիրո հիշատակի համար կառուցված եկեղեցին և կառուցելով նորը՝ ազատ հոգու և ազատ մտքի հիմքով։
Հուսահատ ու մերժված, սակայն իր ոգեղեն մտքերից չհրաժարվող վանահայրը հեռանում է կղզուց, գնում փնտրելու այն վայրը և մարդկանց, որոնք կհասկանան և կօգնեն կառուցելու իր եկեղեցին, որի «Հիմքը իմ բանականությունս պիտի ըլլա, սյուները՝ իմ կամքս, ու գմբեթն ալ ըլլալու է հավատս»։
Քաղվածքներ
• Տանջանքն է, որ կը բարձրացնէ հոգին, տառապանքն է, որ կը մաքրէ։ Եվ կեանքի ամենէն խոր բանը մահն է։
• Աշխարհիս երեսին, եթէ տեսնել կ՚ուզես, ինչ որ սրտիդ ուզածն է՝ պէտք է նայիս փակ աչքերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լևոն Շանթի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Պիեսներ Կատեգորիա:Դրամաներ
Հոլոքոստը Հարավսլավիայում
Հոլոքոստը Հարավսլավիայում, Հարավսլավիայի տարածքում հրեաների հալածանքներն ու ոչնչացումը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ գերմանական օկուպացիայի ընթացքում։ Կազմել է նացիստների ու նրանց դաշնակիցների՝ հրեաների ոչնչացման ծրագրի մի մասը։ Հրեաներից բացի Հարավսլավիայի տարածքում նացիստներն ու նրանց դաշնակիցներն իրականացրել են սերբերի ու գնչուների ցեղասպանություն։
Նախքան պատերազմը Հարավսլավիայի տարածքում ապրող 80 հազար հրեաներից զոհվել է 66 հազարը (82 %) :
Հարավսլավիայում իրականացված Հոլոքոստի առանձնահատկությունն այն է, որ հրեաների հալածանքների ու ոչնչացման գործում Գերմանիայից բացի էական դերակատարում են ունեցել նրա դաշնակից օկուպանտներն ու տեղացի կոլաբորացիոնիստները։ Մեծ թվով հրեաներ մասնակցել են հականացիստական դիմադրությանը։
Հրեաները նախապատերազմյան Հարավսլավիայում
Պատերազմի նախօրեին Հարավսլավիայում ապրում էր շուրջ 80 հազար հրեա։ Նրանց մեծ մասը բնակվում էր մեծ քաղաքներում. 11 հազար հրեաներ բնակվում էին Բելգրադում, նույնքան հրեաներ՝ Զագրեբում, 10 հազարը՝ Սարաևոյում, և բազմամարդ համայնքներ կային Օսյեկում, Բելովարում և Սկոպյեում։ Հարավսլավիայի հրեաների 60 %-ը կազմում էին աշկենազները, 40 %-ը՝ սեֆարիդները։ Հարավսլավացի հրեաների մեծ մասը պատկանում էր միջին դասին։ 58 %-ն զբաղվում էր առևտրով, ֆինանսներով կամ աշխատում էր տրանսպորտի ոլորտում, 13-16 %-ը պետական պաշտոնյաներ էին կամ ազատ մասնագիտությունների ներկայացուցիչներ, 12,7 %-ը՝ բանվորներ և արհեստավորներ ։
Ըստ առանձին գավառների՝ վիճակագրությունը եղել է այսպիսին.
Հարավսլավիայի նվաճումն ու բաժանումը պատերազմի ժամանակ
1941 թվականի ապրիլի 6-ից մինչև 18-ը Գերմանիան, Իտալիան ու Հունգարիան իրականացրել են ռազմական գործողություն ընդդեմ Հարավսլավիայի և օկուպացրել նրա տարածքի մեծ մասը, բացառությամբ այդ գործողության ընթացքում անկախ հայտարարված Խորվաթիայի։
Հարավսլավիան դադարել է գոյություն ունենալուց։ Նրա տարածքը բաժանվել է. Սլովենիայի հյուսիսային մասը ներառվել է Գերմանիայի կազմում, Սլովենիայի հարավային մասն ու Դալմաթիան անցել է Իտալիային, Վոեվոդինան (Բաչկա) ու Սլովենիայի հյուսիսարևմտյան տարածքները՝ Հունգարիային, Մակեդոնիայի մեծ մասն ու Սերբիայի արևելյան մասը՝ Բուլղարիային, Կոսովոն ու Մետոխիան, Մակեդոնիայի արևմտյան տարածքները և Չեռնոգորիայի արևելյան տարածքները՝ Ալբանիային։
Ստեղծվել են Խորվաթիայի անկախ հանրապետությունը (ներառյալ Բոսնիա և Հերցեգովինան), Չեռնոգորիայի թագավորությունը (գահը մնացել է թափուր) և Սերբիայի հանրապետությունը։ Ընդ որում, Չեռնոգորիան օկուպացվել է իտալական զորքերի կողմից, իսկ Սերբիան՝ գերմանական, սակայն այնտեղ ստեղծվել են տեղական կառավարություններ և վարչական-պետական կառույցներ, ինչպես նաև զինված ուժեր։
Ցեղասպանությունն օկուպացված առանձին գոտիներում
Գերմանական զորքերի կողմից Հարավսլավիայի մեծ մասի օկուպացիայից հետո հրեաների ողջ ունեցվածքը բռնագրավվել է, իսկ հրեաներն օգտագործվել են հարկադիր աշխատանքներ կատարելու համար։ 1941 թվականի օգոստոսին Սերբիայի բազմաթիվ հրեաներ ձերբակալվել են գերմանացիների կողմից ։ Հոկտեմբերին սկսել են զանգվածային գնդակահարությունները ։ 1941 թվականի նոյեմբերին Սերբիայի կենդանի մնացած հրեաները հավաքվել են Բելգրադի մոտ գտնվող Սայմիշտե ճամբարում և սպանվել 1942 թվականի մարտից մինչև հուլիս ընկած ժամանակահատվածում գազվագեն բեռնատարներում ։
Խորվաթիայի հրեաների մեծ մասը ոչնչացվել են նացիստների դաշնակիցների՝ ուստաշների կողմից։ Խորվաթիայի 20-30 հազար հրեաներ ուստաշների կողմից սպանվել են Յասենովաց ճամբարում։ Մինչ 1941 թվականի հոկտեմբերի վերջը մնացել են շուրջ 7 հազարը, որոնք հետագայում ուղարկվել են Օսվենցիմ ։
Գերմանացիներից ու ուստաշներից բացի Հարավսլավիայի հրեաների ոչնչացմամբ զբաղվել են նաև ՍՍ «Սկանդերբեգ» դիվիզիայի մուսուլման ալբանացիները և ՍՍ «Խանդշար» դիվիզիայի մուսուլման բոսնիացիները ։ Հունգարիայի օկուպացրած տարածքներում՝ Վեովոդինայի շրջանում, 1942 թվականի հունվարին հունգարական բանակի զորաբաժանումները և ոստիկանությունը սկսել են սպանել հրեաներին ու սերբերին։ 1944 թվականին գերմանացիները հունգարական գոտուց Օսվենցիմ են ուղարկել ավելի քան 10 հազար մարդ։ Այդ տարածքներում ապրող 16 հազար հրեաներից զոհվել է 14 հազար մարդ ։
Իտալիայի օկուպացրած տարաքծներում հրամանատարությունը հրեաներին չի հանձնել ուղարկելու մահվան ճամբարներ։ Մինչ 1943 թվականին Իտալիայի կապիտուլյացիան այդ գոտուց փախել են ապաստան գտել Իոսիպ Տիտոյի պարտիզանների վերահսկողության տակ գտնվող տարածքներում ։
Բուլղարիայի կողմից օկուպացված Մակեդոնիայի տարածքներում ապրում էր շուրջ 8000 հրեա ։ Գերմանացիների հետ համաձայնեցնելուց հետո բուլղարական իշխանությունները 1943 թվականին այդ հրեաներին ուղարկել են մահվան ճամբարներ ։ 1943 թվականի մարտի 11-ին մակեդոնացի հրեաները ձերբակալվել են և ուղարկվել Սկոպյեում գտնվող տրանզիտային ճամբար։ Տասնմեկ օր անց ձերբակալվածներից 165-ը, հիմնականում բժիշկներ, դեղագործներ և օտարերկրացիներ, ազատ են արձակվել։ Մյուսներն ուղարկվել են Տրեբլինկա և զոհվել ։