cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պոնյո ձկնիկը ժայռին
Կոնցեպցիան
Միյաձակին ինքն էլ է մասնակցում Պոնյոի ձեռքով նկարելու աշխատանքներին ու նախընտրում էր ինքնուրույն նկարել ծովն ու ալիքները, ու հաճույք էր ապրում, երբ փորձարկում էր ֆիլմի այս կարևոր մասը ներկայացնելու ձևերի հետ։ Մանրամասների մակարդակը բնութագրվում է 170 հազար առանձին նկարների առկայությամբ։
Պոնյոյի անունը օնոմատեպյա է՝ յուրօրինակ բառախաղ, որպեսզի հնչողությունը նուրբ, փափուկ տպավորություն թողնի։
Ծովափնյա գյուղի տեսարանի նախատիպը իրականում գոյություն ունեցող Տոմոնուրան է, Սետոնայքայ ազգային այգում տեղակայված քաղաքն է, ուր Միյաձակին ապրել է 2005 թվականին։ Պատմության որոշ տարրեր, նաև երաժշտությունը հիշեցնում են Ռիչարդ Վագների «Die Walküre» օպերան։
Սոոսկեի նախատիպը Միյաձակիի որդին՝ Գորո Միյաձակին է, երբ վերջինս 5 տարեկան էր։ Սոոսկեի անունը վերցված է հայտնի «The Gate» վիպակից։
Սաունդթրեքը
Անիմեի համանուն երաժշտությունը ներկայացվել է հասարակության լայն շերտերին ֆիլմից ավելի շուտ, 2007 թվականի դեկտեմբերի 5-ին։ Այն գրել Միյաձակիի մշտական գործընկեր Ջո Հիսաիշին։ Կատարողներ ընտրվել էր Ֆուջիոքա Ֆուջիմաքին՝ 1970-ական թվականներին գործող Տակաակի Ֆուջիոկայի ու Նաոյա Ֆուջիմաքիի Marichans խմբի շնորհիվ, ու 8-ամյա Նոզոմի Օհաշին։ Օհաշին ամենաերիտասարդ կատարողն է հռչակվել, «առաջ անցնելով» 11-ամյա Մեյ Հագիվարայից։ Oricon Yearly Charts-ը 2008 թվականի ավարտին ընտրել է սաունդթրեքը որպես 14-րդ ամենավաճառվող երաժշտություն։
Անգլերեն թարգմանությունը ձայնագրեն Ֆրենքի Ջոնասն ու Նոա Սայրուսը՝ ամերիկայն կրկնօրինակման համապատասխանաբար Սոոսկեի ու Պոնյոյի դերասանները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անիմեներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ճապոներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին Կատեգորիա:Հայաո Միյաձակիի ֆիլմեր
Սուրեն Ստեփանյան (այլ կիրառումներ)
Սուրեն Ստեփանյան. կարող է վերաբերել՝
Ագրեգատ
Ագրեգատ ( - միացնում եմ),
Կատեգորիա:Բազմիմաստության փարատման էջեր
Կատալոնիայի Հանրապետություն (այլ կիրառումներ)
Կատալոնիայի Հանրապետություն, Կատալոնական Հանրապետություն կամ Կատալոնական պետություն հասկացությունները վերաբերվում են Կատալոնիային, որը տարբեր ժամանակ հռչակվել է որպես անկախ հանրապետություն կամ հանրապետություն՝ Իսպանիայի դաշնային հանրապետության կազմում։
Գոնգ
Գոնգ (մալայերեն՝ gong), հարվածային երաժշտական գործիք։ Լայնորեն տարածված է Հարավ-Արևելյան Ասիայի ժողովուրդների մոտ։ Կորացված եզրերով բրոնզե սկավառակ է։ Տնչում է հատուկ փայտե թակիչի հարվածով։ Օգտագործվում է որպես ազդանշանային գործիք (պարերի, տիկնիկային թատրոնի ներկայացումների ժամանակ), ինչպես նաև ինդոնեզական ազգային գամելան նվագախմբում։ Օպերային ն սիմֆոնիկ նվագախմբերում կիրառվում է Գոնգիի տարատեսակը (տամտամ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինական հայտնագործություններ
Էնդուր
Էնդուր, գետակ Ատրպատականում, Արաքսի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Սյուհենդի լեռներից և հոսելով Թավրիզ քաղաքի մոտով, թափվում է Սերավ գետը ։
Դրակոնիս
Դրակոնիս, ճանապարհային կայան Փոքր Հայքում, նրա հյուսիս–արևմտյան կողմում, Նիկոպոլ–Սատաղ հին ճանապարհին, Գայլ գետի հովտում։ Ն․ Ադոնցը տեղադրում է Գերջանիս գետի գետաբերանի շրջանում։ Նշանակված է Պևտինգերյան քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի բնակավայրեր
Օդեոն
Օդեոն (Ὠιδεῖον կամ ᾠδεῖον), ամֆիթատրոնի նման շինություն՝ կառուցված Աթենքում, Պերիկլեսի օրոք, երգի, երաժշտության, բանաստեղծական ելույթներ, մրցույթներ կազմակերպելու նպատակով։ Հետագայում օգտագործվել է հանրային-հասարակական տարբեր նպատակներով։ Հին հունարեն ᾨδεῖον բառն առաջացել է ἀείδω (aeidō, "երգում եմ") բայից, որը որպես արմատ է հանդես գալիս նաև ᾠδή (ōidē, "ode") և ἀοιδός (aoidos, "երգող", երգիչ) բառերում։
Նոր ժամանակներում այդ անվանումը գլխավորապես առնչվում է փարիզյան հանրահայտ «Օդեոն» թատրոնին, ինչպես նաև՝ լոնդոնյան  Hammersmith Odeon համերգասրահին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հունաստան Կատեգորիա:Ճարտարապետություն
Սութունգ (արբանյակ)
Սութունգ, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Բրետ Գլեդմանի կողմից 2000 թվականին։
Կատեգորիա:Սատուրնի արբանյակներ
Ջորջո Ստրեհլեր
Ջորջո Ստրեհլեր (Strehler, ), իտալացի ռեժիսոր։
1940 թվականին ավարտել է Դրամատիկական արվեստ սիրողների ակադեմիան (Միլան)։ Ռեժիսորը գործունեությունն սկսել է 1941 թվականին։ 1947 թվականին, Պ․ Գրասիի հետ կազմակերպել է և գլխավորել Իտալիայում առաջին մշտական «Պիկոլոթեատրո» (Միլան) դրամատիկական թատրոնը։ 1968-1972 թվականներին ղեկավարել է սեփական թատերախումբը, 1972 թվականին վերադարձել «Պիկոլո-թեատրո»։ Լինելով իտալացի խոշորագույն ռեժիսորներից՝ Ստրեհլերը իր գործունեությամբ հաստատում է Բրեխտի թատերական տեսության հիմնական սկզբունքներին զուգակցված ռեալիստական թատրոնը։ Լավագույն բեմադրություններից են՝ Մաքսիմ Գորկու «Հատակում»,Կարլո Գոլդոնիի «Երկու տիրոջ ծառան» (երկուսն էլ՝ 1947), Կ․ Բերտոլացիի «Մեր Միլանը» (1955, 1980), Բրեխտի «Սեզուանցի բարի մարդը» (1957, 1981) և «Շվեյկը երկրորդ համաշխարհային պատերազմում» (1961), Շեքսպիրի «Փոթորիկ» (1948, 1979), «Լիր արքա» (1972)։ «Լա Սկալայում» բեմադրել է նաև օպերային ներկայացումներ՝ Վերդիի «Տրավիատա» (1947), Չիմարոզայի «Գաղտնի ամուսնություն» (1949) են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:1921 ծնունդներ Կատեգորիա:1997 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ
Զիրմա (գետ)
Զիրմա, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Արևմտյան Տիգրիսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակը, մայր գետին է միանում ստորին հոսանքի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր Կատեգորիա:Պարսից ծոցի ավազանի գետեր
Ռասսիպնոե (գյուղ, Դմիտրովի գյուղական խորհուրդ)
Ռասսիպնոե (Розсипне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռասսիպնոե գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դողոդաղ
Դողոդաղ, լեռ Սյունիքի բարձրավանդակի հյուսիսային մասում, Մռավի լեռնաշղթայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի լեռներ
Դաշտ (դաշտ)
Դաշտ, դաշտ (հովիտ) Հայկական լեռնաշխարհում, Եփրատ գետի միջին հոսանքի ձախ կողմում, Խարբերդ քաղաքի նրբանցքով, Ծոփք լճի շրջակայքում։ Արևելքից֊Արևմուտքից ձգվում է մոտ 39֊40 կմ երկարությամբ, լայնությունը 12֊13 կմ։ Ջրառատ է, հողերը բարեբեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլազըղի մարզի հարթավայրեր
Ավդալյան
Ավդալյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արաբերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Դևրիմ Էվին
Դևրիմ Էվին (ծնվ. դեկտեմբերի 11, 1978) թուրք դերասան, ով բնակվում է Թուրքիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ
Թարխանկուտի թերակղզի
Թարխանկուտի թերակղզի (Թարխանկուտ, Тарханкутський півострів, Tarhan Qut yarımadası, Тархан Къут ярымадасы), Ղրիմի թերակղզու արևմտյան ծայրը։ Ողողվում է Սև ծովի ջրերով։ Երկարությունը շուրջ 80 կմ է։ Բարձրությունը մինչև 179 մ։
Անվանում
«Թարխանկուտ» անվանումն ունի թաթարական ծագում․ կազմված է թարխան բառից, որն սկզբնապես եղել է ռազմավարչական կոչում Ոսկե Հորդայում, իսկ հետագայում նշանակել է հարկերից ազատ ֆեոդեալ, և կուտ հիմքից, որը նշանակում է «անկյուն, տեղ», այսինքն՝ «Թարխանի անկյուն» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի թերակղզիներ
Առնջի գետ
Առնջի գետ, գետակ Մոկսում։ Հոսում է Սպարկերտի շրջանում։ Առնջի գետ ափին է գտնվում Առնջիկ գյուղը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Վոյ Վոժ (Չոբյուի վտակ)
Վոյ Վոժ (Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չոբյու գետի աջ ափին՝ 60 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սեսիլ
Սեսիլ (Cecil), 13-ամյա հարավարևմտյան աֆրիկական առյուծ (Panthera leo bleyenberghi), որն ապրում էր Զիմբաբվեի Հարավային Մաթաբելելենդ պրովինցիայի «Խվանգե» ազգային պարկում։ Պարկի գլխավոր տեսարժանությունն էր, Օքսֆորդի համալսարանի հետազոտությունների և ուսումնասիրությունների օբյեկտ ։
Սպանություն
2015 թվականի հուլիսի 1-ին Սեսիլին գնդակահարեց ատամնաբույժ Ուոլթեր Փալմերը, որը 50000 ԱՄՆ դոլար էր վճարել պրոֆեսիոնալ որսորդ Թեո Բրոնքորստին առյուծին սպանելու հնարավորության համար։ Սկզբում Փալմերը վիրավորեց առյուծին նետով, այնուհետև հետապնդեց վիրավոր կենդանուն և մոտավորապես 40 ժամ անց սպանեց հրացանով  ։ Փալմերը գլխատեց սպանված առյուծին և մաշկազերծեց։ Ռադիոփարոսը, որն ամրացված էր առյուծին, կորավ։
Զիմբաբվեի բնակիչներ որսորդ Թեո Բրոնքորստը և կալվածատեր Օնեստ Նդլովուն, որն օգնել էր Փալմերին, քրեական պատասխանատվության ենթարկվեցին՝ որսագողության մեղադրանքով։ Նրանց սպառնում է մինչև 10 տարվա ազատազրկում։ Ինքը Փալմերը թաքնվում է ԱՄՆ-ի իր տանը և հավաստիացնում, որ նրան մոլորեցրել են այդ գործողության օրինական լինելու պահով։ Զիմբաբվեի իշխանությունները հայտ ներկայացրին նրան հանձնելու վերաբերյալ։ Փալմերի ատամնաբուժական կլինիկիայի մոտ, որը փակվել է անորոշ ժամանակով, ակցիաներ են իրականացվում Սեսիլի հիշատակին։ Բացի այդ հայտնի դարձավ, որ 2008 թվականին Ուոլթեր Փալմերին արդեն պատասխանատվության են ենթարկել սև արջի անօրինական սպանության համար․ այդ ժամանակ նրան տուգանել են 2939 ԱՄՆ դոլարով։
Ազրեքար
Ազրեքար, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Մթին կամ Խոնավ լեռնահամակարգում։ Բարձրությունը մոտ 3257 մ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ
(667) Դենիզ
(667) Դենիզ (Denise), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1908 թվականի հուլիսի 23-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,183593 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,571 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7962 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2074,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173511 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 25,39° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1908 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Աուգուստ Կոպֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռասսիպնոե (գյուղ, Ռասսիպնոյեի գյուղական խորհուրդ)
Ռասսիպնոե (Розсипне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կիվիոկ (արբանյակ)
Կիվիոկ, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Բրետ Գլեդմանի կողմից 2000 թվականին։
Կատեգորիա:Սատուրնի արբանյակներ
Դեիրմենդերե
Դեիրմենդերե, գետ Սև ծովի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Պոնտական լեռներից, Կոլաթ լեռնագագաթի լանջերից և ծովն է թափվում Տրապիզոն քաղաքի մոտ։ Հնում կոչվում էր Պիքսիտ։ Ստորին հոսանքում կային մի շարք ջրաղացներ։ Գարնանը խիսը վարարում է և ավերում իր հովտում գտնվող շրջանները։ Ծայր ստորին հոսանքի վրա կա հնգակամար մեծ կամուրջը։ Ձկնառատ է, որոշ աղբյուրների վկայությամբ Պետրոս կաթողիկոսը իբր այս գետի ընթացքը շրջել է բյուզանդական կայսեր՝ Վասիլի ներկայությամբ և ստացել Գետադարձ մականունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Տրապիզոնի մարզ
Դուռնա (լեռ)
Դուռնա, լեռ Թուրքիայի Քահրամանմարաշի մարզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի լեռներ Կատեգորիա:Քահրամանմարաշի մարզ
Ներքին Ալգոյ (շրջան)
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 7 78։ Շրջանում 52 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բավարիայի շրջաններ
Վիննի Մանդելա (ֆիլմ)
Վիննի Մանդելա, կինոնկար, որը Էնն Մարի դու Փրիզ Բեզրոբի «Վիննի Մանդելա․ կյանքը» գրքի 2011 թվականի էկրանավորումն է։ Ռեժիսորը Դարել Ռուդտն է, գլխավոր դերերը կատարում են Ջենիֆեր Հադսոնը, Թերրենս Հովարդը, Վենդի Քրյուսոնը, Էլիաս Կոտեասը և Ջասթին Ստրայդոմը։ Կինոթատրոններում ցուցադրվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 6-ից ։
Սյուժե
Սյուժեն ներկայացնում է Վիննի Մադիկիզելա-Մանդելայի (Ջենիֆեր Հադսոն) կյանքը, սկսած նրա ստացած խիստ դաստիարակությունից (քանի որ հայրը հիասթափվել էր, որ նա տղա չէր ծնվել) մինչև այն պահը, երբ նա ստիպված է լինում հրաժարվել Ամերիկայում ուսում ստանալու հնարավորությունից՝ որոշելով մնալ Հարավային Աֆրիկայում, որտեղ նրա կարիքն ավելի շատ էր զգացվում ամուսնու՝ Նելսոն Մանդելայի (Թերրենս Հովարդ) բանտարկությունից հետո։ Նա բախվում է ոստիկանության կողմից շարունակական ոտնձգությունների, նրան արտաքում են փոքրիկ «Ազատ պետություն» կոչվող քաղաքը, նրան դավաճանում են ընկերներն ու դաշնակիցները և ավելի քան մեկ տարի անցկացնում է մեկուսացված կալանքի տակ։ Ազատվելուց հետո նա շարունակում է իր ամուսնու՝ ռասսայական խտրականության դեմ ակտիվ պայքարը, և երբ ամուսինն է ազատվում բանտից, նրանք ամուսնալուծվում են կնոջ անհավատարմության ու քաղաքական ճնշումների պատճառով։ Վիննիին նաև վերագրում են բռնության և սպանության մեղադրանքներ, որոնք նա պետք է դատարանում ընդունի, բայց շատերը շարունակում են նրան հավատարիմ մնալ ։
Հակասություն
Որոշ հարավաֆրիկացի դերասաններ նույնպես քննադատել են դերերում ամերիկացի դերասաններին ընդգրկելը։ Ուպա Լեբոգոն՝ Ստեղծագործողների միության (CWU) գլխավոր քարտուղարը, Հադսոնի ընտրության մասին ասել է․ «Այս որոշումը պետք է վերանայվի, այն պետք է դադարեցվի։ Եթե հարցը քննարկման չի դրվում, ուրեմն մենք առաջ կքաշենք Հարավային Աֆրիկայում նկարահանումների արգելման հարցը․ մեզ նսեմացնում են, հարգանքն իսպառ բացակայում է» ։
2010 թվականի նոյեմբերին տեղի ունեցած կինոնկարի նախադիտմանը որոշ ռեժիսորներ այն անվանել են համակարգչային հակերության դրսևորում, պնդելով, որ «չթույլատրված ներբեռնում է տեղի ունեցել մեր վաճառքի ներկայացուցիչ Ֆիլմբրիջ ընկերության անվտանգ կայքից։ Նյութը չի խմբագրվել, չի գնահատվել և ոչ էլ հնչյունավորվել Է։ Այս փուլում պրոդյուսերները նախընտրել են հետագա մեկնաբանություններ չանել և հետաքննում են այդ հարցը» ։
Թողարկում և ընդունելություն
Կինոնկարի պրեմիերան կայացել է 2011 թվականի սեպտեմբերին Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ ։
2012 թվականի ապրիլին Թոմաս Դեքստեր Ջեյքսը և իր TDJ Enterprises/Film Bridge International ընկերությունը ստանձնել է կինոնկարի թողարկումը, տարածումն ու մարկետինգը ։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 5-ին այն ցուցադրվել է Կանադայի սահմանափակ քանակով կինոթատրոններում ։ 2013 թվականի մայիսի 16-ին Image Entertainment ընկերությունը ձեռք է բերել կինոնկարը Հյուսիսային Ամերիկայում ցուցադրելու իրավունքը ։
34 քաղաքներում ցուցադրվելուց հետո ըստ Rotten Tomatoes վարկանիշային կայքի վերլուծության՝ ֆիլմն ունի 15 տոկոսանոց վարկանիշ։ Կայքում ասվում է․ «Կինոնկարը քիչ հնարավորություններից է օգտվում և միայն մակերեսորեն է ներթափանցում իր հերոսուհու կյանքի մեջ, որով ավելի շատ նմանվում է հեռուստանովելի, քան թե իրական կենսագրականի» ։ «Գլոբ ընդ մեյլ» կանադական օրաթերթից Ռիք Գրոենը գրում է․ «Կինոնկարն սկսվում է որպես կենսագրական, բայց ավարտվում դժոխային խառնաշփոթով»,  իսկ «Տորոնտո ստար» կանադական օրաթերթից Լինդա Բեռնարը գրում է․ «Կինոնկարը չի բավարարի ո՛չ այս բևեռացնող կերպարով հետաքրքրված պատմության ֆակուլտետի ուսանողներին, ո՛չ էլ նրա օսկարակիր գլխավոր դերակատարուհու երկրպագուներին» ։ The Hollywood Reporter ամերիկյան պարբերականից Դեյվիդ Ռունին նշում է, որ «Դանդաղ զարգացող այս կենսագրականում ծանրաբարո դերակատարումները նսեմացվում են սյուժետային ամբողջականության բացակայությամբ», իսկ «Գարդիան» բրիտանական օրաթերթից Էդ Գիբսը պնդում է, որ «Նելսոն Մանդելայի նախկին կնոջ այս մեղմացված կենսագրականը փորձում է «շաքարապատել» Հարավային Աֆրիկայի բարդ պատմությունը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Սանտա Մարիա դել Ջիլիո
Սանտա Մարիա դել Ջիլիո (Santa Maria del Giglio, Santa Maria Zobenigo) բարոկկո ոճի կաթոլիկ տաճար Վենետիկում։
Պատմություն
Տաճարը կառուցվել է X դարում։ Շինարարական աշխատանքներին սկիզբ է դրել Ջուբանիկոների ընտանիքի կողմից հիմնադրված հասարակական հիմնադրամը։
Տաճարի գլխավոր առանձնահատուկ գիծը նրա ճակատային մասն է, որը կառուցել է ճարտարապետ Ջուզեպպե Սարդին` ի պատիվ Անտոնիո Բարբարոյի ու նրա ընտանիքի ։ Տաճարներում սովորաբար հանդիպող սրբերի քանդակների փոխարեն այստեղ ուրվագծվում են Զադար, Հերակլիոն, Պադովա, Հռոմ, Սպլիտ քաղաքների տեսարանները, որոնք կարևոր դեր և նշանակություն են ունեցել այդ ընտանիքի համար ։ Բարբարոների ընտանիքը Վենետիկի ամենահարուստ, հայտնի ու ազնվազարմ ընտանիքներից էր։ Այս ազգանունը տարիներ շարունակ կրել են եպիսկոպոսներ, կարդինալներ, արվեստագետներ ու մեծն հումանիստներ։
Տաճարի սյուների միջև կերտված են Բարբարո եղբայրների արձանները։ Տաճարի թանգարանում ցուցադրվող կտավների շարքում են Ռուբենսի ու Տինտորետտոյի գործերից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վենետիկի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով
Տաբուլա
Տաբուլա (Բյուզանդիայի հունարեն՝ τάβλη, տավլի՝ «տախտակ» ), հունահռոմեական սեղանի խաղ, որը հավանաբար նարդի խաղի անմիջական նախնին է։
Պատմություն
Իսիդոր Սևիլյացու «Ստուգաբանություն» (լատիներեն՝ Etymologiae) աշխատության համաձայն՝ տաբուլա խաղը առաջին անգամ հայտնաբերել է մի հույն զինվոր Ալեա անունով՝ Տրոյական պատերազմի ժամանակ ։ Տաբուլա խաղի ամենավաղ նկարագրությունը Բյուզանդիայի կայսեր Զենոնի էպիգրամն է՝ գրված Ագաթիաս Միրենացու կողմից (մ.թ. 6-րդ դար)։ Ագաթիասը նկարագրում է, թե ինչպես Զենոնը խաղը խաղալիս զառի անհաջող նետումից հետո թուլացնում է իր դիրքերը ։ Տաբուլայի կանոնները վերաձևակերպել է Բեսկ դե Ֆուկիերեսը 19-րդ դարում՝ հիմնվելով այս էպիգրամայի վրա ։ Խաղը խաղում էին նարդիի տախտակին նման տախտակի վրա, որն ուներ 24 ակոսիկներ՝ 12 ամեն կողմում ։ Երկու խաղացողներից յուրաքանչյուրն ուներ 15 խաղաքար, որոնք շարժում էին դեպի տախտակի հակառակ կողմը՝ ըստ 3 զառերի նետման արդյունքների  ։ Միայնակ խաղաքարը խոցելի էր դառնում և կարող էր հայտնվել հարվածի տակ ։ Նարդիի հետ հիմնական տարբերությունն այն էր, որ նետում էին 3 զառ՝ 2-ի փոխարեն։
Այսօր խաղի հունարեն բառը՝ τάβλη-ը Հունաստանում, Թուրքիայում («թավլա») և Ռումինիայում («տաբլե») օգտագործվում է նարդի խաղի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեղանի խաղեր Կատեգորիա:Բյուզանդիայի մշակույթ
Խալապա-Էնրիկես
Խալապա-Էնրիկես կամ  Խալապա (Xalapa-Enríquez), քաղաք  Մեքսիկայում, Վերակրուս նահանգի մայրաքաղաքն է և Խալապա մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Ընկած է Մեխիկո — Վերակրուս խճուղու և երկաթուղային գծում։ Բնակչության թվաքանակը, 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով, կազմել է 424 755 մարդ։
Պատմություն
։ Տոտանիկները առաջինն են եղել, ովքեր  բնակություն են հաստատել «Մակուելտեպել» (Macuiltepetl) բարձունքին,որը հիմա հանդիսանում է որպես զբոսայգի։ Քաղաքի անվանումը առաջացել է ացտկերեն xal-li՝ «ավազ» և a-pan՝  «ջրային տարածք» բառերից, որը մոտավորապես նշանակում է «առվակ ավազուտում» (ացտեկների  լեզվում հնչում է ինչպես «շալապան»)։ XIX  դարում անվանմանը ավելացրեցին նահանգապետ  Խուան դե լա Լուս Էնրիկեսի (Juan de la Luz Enríquez) ազգանունը։
XIV դարում, համենայն դեպս, այս տեղում իրենց բնակավայրերն են կառուցում չորս ժողովուրդներ՝ Սալատիկ (Xalitic) — տոտոնոկիներ, Տեչապկապան (Techacapan) — չիչիմեկներ, Տեկուանապան (Tecuanapan) — տոլտեկիներ և Տլյալնեկապան (Tlalnecapan) — տեոչիչիմեկներ։ Վերջ ի վերջո, մոտավորապես 1313 թվականին բոլոր գյուղերը միավորվեցին որպես մի քաղաք։
XV դարի երկրորդ կեսին ացտեկական թագավոր Մոնտեսումա Իլուիկամինան հպատակեցնում է Խալապան իր կայսրությանը։ 1519 թվականին իսպանացի զավթիչ Էռնան Կորտեսն իր արշավանքների ժամանակ անցնում է քաղաքով և հասնում մինչև Տենոչտիտլան։ 1555 թվականին  կառուցվում է ֆրանցիսկյան վանքը ։ Իսպանացիների կողմից Մեքսիկայի նվաճումից հետո, նվազեց Խալապայի նշանակությունը։ Չնայած,  մոտավորապես 1720-ական թվականներին առևտրի աճի հետ միասին քաղաքը սկսեց ավելի նկատելի դեր կատարռլ։ Սկսեց ավելանալ բնակչության թվաքանակը։
XIX դարի սկզբին Խալապան դարձավ որոշ կարևոր պատմական իրադարձությունների բեմահարթակ Մեքսիկայի անկախության համար շարժումների ժամանակ։  1824 թվականին ստեղծվեց Վերակրուս նահանգի առաջին օրենսդիր մարմինը ,և նույն թվականին  Խալապան դառնում է նահանգի մայրաքաղաքը։ 1830 թվականին արժանանում է քաղաքի կոչմանը։
Ամերիկացիների ներխուժման ժամանակ՝ 1847 թվականին, գեներալ Անտոնիո Լոպես դե Սանտա Աննան 12000 հոգանոց բանակով փորձում է ոչնչացնել հակառակորդին Խալապայի մոտ Սերրո Գորդո ճակատամարտի ժամանակ։ Մեքսիկական զորքը կրեց ծանր կորուստներ՝ 1000  սպանվածներ և 3000 վիրավորներ, որն էլ հանգեցրեց ամերիկացիների կողմից քաղաքի գրավմանը։
1862 թվականին քաղաքը կրկին ենթարկվում է օկուպացիայի, այս անգամ ֆրանսիական։
1890 թվականին քաղաքում ավելանում է առաջին գնացքաքարշը նոր երկաթուղով, որը երկրի կենտրոնի հետ էր կապում Վերակրուս նավահանգիստը։ 1920 թվականին ուժեղ երկրաշարժը  քարուքանդ է անում մի քանի շինություններ։ Չնայած դրան, շուտով քաղաքը վերականգնվում է։
Տնտեսություն
Քաղաքի էկոնոմիկայի հիմնական բնագավառը դա տուրիստների սպասարկման ոլորտն։ Խալապան հաճախ նաև անվանում են «Մեքսիկայի ծաղկանոց», քանի որ էկոնոմիկայի մեջ կարևոր դեր է խաղում նաև ծաղիկների բազմացումը։ Քաղաքում կան սուրճի,ծխախոտի,մրգերի և բանջարեղենների մշակման ձեռնարկություններ ։ Բացի այդ կան նաև անասուններ և թռչուններ բազմացնելու ֆերմաներ։ Կան նաև նավթագազային, բամբակեղենի, սննդի արդյունաբերությունների ձեռնարկություններ։ Տնկադաշտերում աճեցնում են տեխնիկական ու և պտղատու կուլտուրաներ, և այլն։ Քաղաքի անվանումից է ծագել նրա մերձակայքում մշակված խալապենյո կծու պղպեղը և յալապա բուժիչ բույսը։
Զխալապան խոշոր խճուղային և երկաթուղային ճանապարհների տրանսպորտային հանգույց է։ Կա նաև համալսարան։
Ինֆրակառուցվածք
Քաղաքից 15 րոպե երթևեկելուց հետո կհանդիպենք ոչ մեծ օդանավակայանի՝ Էլ Լենսերո (իսպ.).
Հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:1791 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հրեշտակներ և դևեր (ֆիլմ)
«Հրեշտակներ և դևեր» («Angels & Demons»), ռեժիսոր Ռոն Հովարդի արկածային ֆիլմն ըստ Դեն Բրաունի համանուն վեպի։ «Դա Վինչիի ծածկագիրը» ֆիլմի սիքվելը (չնայած «Հրեշտակներ և դևեր» վեպը «Դա Վինչիի ծածկագիրը» վեպից ավելի շուտ է լույս տեսել)։ Համաշխարհային պրեմիերան կայացավ 2009 թվականի մայիսի 13-ին։
Սյուժե (դիպաշար)
Հռոմի պապի որդեգիրը՝ իռլանդացի Պատրիկ Մաքքենան, որոշում է վերածնել կաթոլիկ եկեղեցու փառքը։ Դրա համար նա գնում է ծայրահեղ քայլերի. բեմականացնում է իլյումինատների դավադրություն և նրանց անունից կազմակերպում է հոր սպանությունը ու չորս կարդինալների առևանգումը, որոնք ամենամեծ հնարավորություններն ունեին պապական աթոռին հավակնելու, ինչպես նաև կազմակերպում է հականյութի առևանգումը Միջուկային հետազոտությունների և Եվրոպական կազմակերպությունից (ՄՀԵԿ - CERN), որպեսզի իրագործի սուրբ Պետրոսի գերեզմանի պայթեցումը։ Ավելի համոզիչ դարձնելու համար հրավիրում են խորհրդանիշերի մասնագետ Ռոբերտ Լենգդոնին, որը ներառվում է հետաքննության մեջ, հայտնաբերում է երեք կարդինալների դիակները և ջրից փրկում է չորրորդին։ Մարդասպանը իր ստացած հոնորարով փորձում է փախչել մեքենայով, բայց մեքենան պայթում է, երբ փորձում է գործի գցել շարժիչը։ Լենգդոնը հասկանում է, որ հետքերը տանում են Վատիկան։ Նման եզրահանգումների է գալիս Շվեյցարական գվարդիայի հրամանատար Ռիխտերը, բայց Պատրիկը, ժամանակավորապես լինելով Վատիկանում գլխավորը, զրպարտում է նրան՝ մեղադրելով իլյումինատներին հարելու մեջ։ Լենգդոնը ուսումնասիրում է Պապի սենյակում տեղադրված թաքնված տեսախցիկի տեսագրությունները, և գաղտնիքը բացահայտվում է։ Պատրիկն իրեն հերոս է ներկայացնում՝ ուղղաթիռով հեռացնելով և պայթեցնելով հականյութը երկնքում՝ Վատիկանից հեռու։ Նա բոլոր հնարավորություններն ունի դառնալու Հռոմի պապ, բայց նրա չարագործ նախագիծը բացահայտված է։ Գիտակցելով իր անկումը՝ նա ինքնահրկիզվում է։ Նոր Հռոմի պապ է դառնում շատրվաններում փրկված կարդինալը։
Իրադարձությունների անհամապատասխանություն
Դիագրամի հետ ևս կա հետաքրքիր տարբերություն. գրքում Գալիլեյի ձեռքով գրված էջերի հավաքածու է, իսկ ֆիլմում՝ տպագրված գիրք, որից Վիտտորիան պատռում է էջը։ Գրքում գլուխկոտրուկը Դիագրամում առկա է որպես բավականին աննշան հղում Ջոն Միլթոնի բանաստեղծության տեսքով, որը գրավում է Լենգդոնի ուշադրությունը միայն նրա համար, որ անգլերենով էր, ի տարբերություն մնացած տեսքի, որը գրված էր հին իտալերենով։ Ֆիլմում դրանք հստակ տեսանելի ջրանշաններ են հինգերորդ էջում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոն Հովարդի ֆիլմեր Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին Կատեգորիա:Imagine Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր մահվան մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր ահաբեկչության մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ինքնասպանության մասին ֆիլմեր
Զիլկադար
Զիլկադար, լեռ Ադրբեջանի Թովուզի շրջանում, Փոքր Կովկասի լեռնահամակարգում, Գանձակի լեռներում, Թովուզի շրջանի Տավուշ քաղաքից հյուսիս, Քադիրլի գյուղից մոտ ակայքում հյուսիս, Աղստև գետի աջ ափին։ Տեղադրման կոորդինատներ 41.07322°N, 45.6461°W ։
Լապյերի պարադոքս
Լապյերի պարադոքս, սոցիալական հոգեբանության ֆենոմեն, որի դեպքում նկատվում է մարդու դիրքորոշումների և իրական վարքագծի անհամապատասխանություն։ Երևույթը հայտնաբերել է Սթենֆորդի համալսարանի հոգեբան Ռիչարդ Լապյերը (Richard LaPiere) իր դասական գիտափորձի արդյունքում։
Նախորդող հետազոտություն
1920-ական թվականների երկրորդ կեսին Ռիչարդ Լապյերը, մասնագիտացվելով ռասայական նախապաշարմունքների ոլորտում, հետազոտության ենթարկեց Անգլիայում և Ֆրանսիայում սևամորթների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Հետազոտության նյութը հավաքվել է նախապես կազմված հարցերի արդյունքում, որոնք ներառվել են իբրև թե պատահական զրույցի մեջ և վերաբերում էին այդ երկրներում սպասարկման ոլորտին (այդ թվում՝ հյուրանոցներում)։ Վերլուծելով հարցերին հյուրանոցների տերերի տված պատասխանները՝ Լապյերը մեջբերել է Անգլիայում սովորող հնդիկ ուսանողին։ Վերջինիս խոսքերով ինքը երբեք այդ երկրում հյուրանոցային համար ստանալու հետ կապված դժվարություններ չի ունեցել։ Ըստ էության, այս հետազոտության արդյունքները հիմք են հանդիսացել 1930-ական թվականներին նոր հետազոտության անցկացման համար ։
Գիտափորձ
Գիտափորձն անցկացվել է երկու փուլով.
Այդպիսով, Լապյերը հայտնաբերեց, որ հյուրանոցների անձնակազմի դիրքորոշումների և իրական վարքագծի միջև կա ակնհայտ անհամապատասխանություն։ Դա անդրադարձավ հոգեբանության բնագավառում դիրքորոշումների ուսումնասիրության կարգավիճակի վրա, քանի որ հարց առաջացավ, թե որքանով է նպատակահարմար ուսումնասիրել դիրքորոշումները, եթե դրանք, ինչպես պարզվեց, չեն անդրադառնում վարքագծի վրա ։
Ֆենոմենի բացատրության տարբերակներ
Վերոնշյալ բոլոր տարբերակները բխել են այն ենթադրությունից, որ ատտիտյուդները, այնուամենայնիվ, ազդում են վարքագծի վրա։ Որոշ գիտնականներ փնտրում էին խնդրի վերաբերյալ միանգամայն նոր մոտեցում։ Դարիլ Բեմը ենթադրում էր, որ ատտիտյուդների և վարքագծի միջև հարաբերությունը հակառակն է՝ հենց վարքագիծն է ազդում ատտիտյուդի վրա։ Բեմի համոզմամբ սկզբում մարդը ուսումնասիրում է իր վարքագիծը (օրինակ՝ չի կարդում դասական գրականություն), այնուհետև դրա հիման վրա ձևավորում է ատտիտյուդ (դասական գրականություն չսիրելը) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտափորձեր Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Սոցիալական գիտափորձեր Կատեգորիա:Պարադոքսներ Կատեգորիա:Հոգեբանական երևույթներ
Վերին Ալգոյ (շրջան)
Վերին Ալգոյ  (Landkreis Oberallgäu), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Զոնտոֆեն քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1.527,97 կմ2։ Բնակչությունը 150 363 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 99 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 09 7 80 է։ Շրջանում 28 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բավարիայի շրջաններ
Դարինդարա (գետակ)
Դարինդարա, գետակ Արաքսի ավազանում, հոսում է Կարսի շրջանով և պատականում է Կարս գետի համակարգին։
Ռեդկոդուբ (ավան, Շախտյորսկի շրջան)
Ռեդկոդուբ (Рідкодуб), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Մունդիլֆարի (արբանյակ)
Մունդիլֆարի (հին իսլանդերեն՝ Mundilfäri), Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Բրետ Գլեդմանի կողմից 2000 թվականին։
Կատեգորիա:Սատուրնի արբանյակներ
Մխիթար Ջրբաշյան
Մխիթար Մկրտիչի Ջրբաշյան, հայ մաթեմատիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1949), պրոֆեսոր (1950), ՀՀ Գիտությունների Ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (1956, թղթակից անդամ՝ 1953) ։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1964)։ Հիմնական հետազոտությունների բնագավառներն են ֆունկցիաների տեսություն, մոտավորությունների տեսություն և հարմոնիկ անալիզ կոմպլեքս տիրույթում։
Կենսագրություն
Մխիթար Ջրբաշյանը ծնվել է 1918 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Երևանում, 1915 թվականի ցեղասպանությունից փրկված և Երևանում հաստատված Մկրտիչ Ջրբաշյանի ընտանիքում։ 1936-1941 թթ. ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ֆակուլտետում։ Սկսած 1942 թվականից աշխատել է Երևանի պետական համալսարանում և Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայում։
1945 թվականին Արտաշես Շահինյանի ղեկավարությամբ պաշտպանում է թեկնածուական ատենախոսությունը "Անալիտիկ ֆունկցիաների ներկայացման որոշ հարցեր" թեմայով։ Դա մաթեմատիկայից առաջին թեկնածուական ատենախոսության պաշտպանությունն էր ԵՊՀ-ում։ 1949 թվականին Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանում է դոկտորական աշխատանքը։
1953 թվականին Ջրբաշյանն ընտրվում է թղթակից անդամ, 1956 թվականին՝ ՀՀ ԳԱԱ իսկական անդամ։ 1964-1978 թթ. եղել է ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ, ընդ որում 1964-1973 թթ. զբաղեցրել է ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկ-քարտուղարի պաշտոնը։
1957-1960 թվականներին եղել է ԵՊՀ մեխանիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի դեկան, 1978-1994 թթ. նույն ֆակուլտետի ֆունկցիաների տեսության ամբիոնի վարիչ։
Ջրբաշյանը եղել է «Մաթեմատիկա» (ԳԱԱ Տեղեկագիր) ամսագրի գլխավոր խմբագիր դրա կազմավորման օրվանից՝ 1966 թվականնից։ 1971-1989 թվականներին Ջրբաշյանը եղել է նոր կազմավորված մաթեմատիկայի ինստիտուտի տնօրեն։
Շուրջ 200 գիտական հոդվածների, մենագրությունների և ուսումնական ձեռնարկների հեղինակ է։ Ուսումնասիրություններն ընդգրկում են ժամանակակից կոմպլեքս անալիզի և ֆունկցիաների տեսության մի շարք ուղղություններ՝ մոտավորությունների տեսություն, հարմոնիկ անալիզ, ինտեգրալ ձևափոխություններ և ֆունկցիաների ներկայացումներ, մերոմորֆ ֆունկցիաների ֆակտորացման և դրանց եզրային հատկություններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:1928 ծնունդներ Կատեգորիա:1994 մահեր Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Վանգ (Նորվեգիա)
Վանգ (Vang i Valdres), կոմունա Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Վանգ քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն նյունորսկն է։ Զբաղեցնում է 1505.24 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին ։
Վանգի զինանշանը
Վանգ կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1987 թվականին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված են միջնադարյան զենքեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպլանդ ֆյուլքեի կոմունաներ
Շատոդյոն (դղյակ)
Շատոդյոն դղյակ (Château de Châteaudun), Դյունա կոմսերի նստավայրը Էր և Լուար դեպարտամենտի Շատոդյոն քաղաքում։ Կառուցվել է 12-16-րդ դարերում, պատկանում է Լուարայի դղյակների ընտրյալ շարքին։ Գտնվում է Շարտրից ոչ հեռու, այն առաջինն է Լուարայի դղյակների ցանկում՝ Փարիզից ճանապարհվելիս։
Պատմություն
Թիբո 5-րդ դե Բլուա կոմսի ժամանակ՝ 1170 թվականին կառուցվել է դոնժոնը։ Մեծ մատուռը կառուցվել է 1451-ից 1493 թվականների միջակայքում։ Բեմը և վերին մատուռը կառուցվել են 1451-ից 1454 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում, նավը և հարավային աղոթարանը՝ 1460-1464 թվականներն։ Նշանավոր զորահրամանատար Ժան դե Դյունուան արևմտյան թևը կառուցել է 1459-ից 1498 թվականներին։ Զանգակատունը վեր են բարձրացրել 1493 թվականին։ Ժանի թոռը՝ Ֆրանսուա 1-ին դ'Օռլեան-Լոնգլվիլը, 1469 - 1491 թվականների միջև հյուսիսային թևի պատվանդանային հարկի վրա կառուցում է Լոնգվիլի թևը։ Այս թևի հարկերը 16-րդ դարի առաջին քառորդին ավարտին են հասցնում Ֆրանսուա 2-րդ դե Լոնգվիլի և Լոնգվիլների տոհմի նրա ժառանգները։
Ճարտարապետություն
Շատոդյոն դղյակը ներառում է. Դղյակի որմնանկարների մեջ առանձնանում է Մեծ մատուռի հարավային աղոթատան պատերից մեկին արված Վերջին դատաստանը պատկառազդու որմնանկարը։ Փորձագետներն այն թվագրում են 1500 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
Բարբարա Կամպանինի
Բարբարա Կամպանինի (Barbara Campanini,, ) մականունով La Barberina (նաև La Barbarina), 18–րդ դարի հանրաճանաչ պարուհի, ելույթ է ունեցել Եվրոպայի ամենահայտնի թատերախմբերում, հայտնի պարող Անտոնիո Ռինալդիի աշակերտը և Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ II–ի ֆավորիտը։
Կենսագրություն
Բարբարա Կամպանինին ծնվել է 1721 թվականին Պարմայում։ Նա կոշկակարի ընտանիքի երկրորդ դուստրն է եղել ։ Նրա մանկության մասին քիչ տեղեկություններ կան, որոշ տվյալներով հայրը խմում էր և ընդհանրապես չի զբաղվել աղջկա դաստիարակությամբ ։ Շուտով նա մահացել է ։ Որպեսզի ապահովի աղջիկների ապագան, մայրը՝ բալետի նախկին պարուհին որոշել է երեք աղջիկներին էլ՝ Մարիաննային, Բարբարային և Դոմիթիլուին , ընդունել Ֆլորենցիայի բալետի դպրոց ։ Հայտնի չէ, նրան սկսել են արդյոք միաժամանակ զբաղվել բալետով։ Սակայն այն փաստը, որ երեքն էլ դարձել են պարուհիներ ապացուցում է նրանց միասնական ելույթների փաստը ։ Բացի այդ, հստակ հայտնի չէ, թե կոնկրետ երբ է Բարբարայի պարային տնօրենը դարձել Եվրոպայում հայտնի պարող Անտոնիո Ռինալդին, որը հայտնի է «Fossano» կեղծանունով։ Հենց նրա ղեկավարությամբ էր Ֆարնեզեի թատրոնում տասնհինգամյա Բարբարան առաջին անգամ հայտնվել հանրության առջև՝ 1736-1737 թվականներին Թուրինի դիմակահանդեսի ժամանակ, որտեղ նրա հետ ելույթ ունեցավ նրա քույրը՝ Դոմիտիլլա «Միրիամնե» Կամպանինին ։ Ներկայացման մանրամասն նկարագությունը հրապարակվել է 1738 թվականին՝ նշելով հեղինակներին, ռեժիսյորներին և դերասաններին ։ Ֆոսսանոն գնահատել էր Բարբարայի տաղանդն ու տեխնիկան, և թատրոնում պարուհու երրորդ սեզոնից հետո (1739 թվականին) նա հրավիրեց նրան ելույթ ունենալու Փարիզի հայտնի օպերային թատրոնում ։
Համաեվրոպական փառք
Բարբարան ելույթ է ունեցել շատ եվրոպական երկրների բեմերում՝ Վենետիկի հանրապետություն, Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա, Ավստրիա, Պրուսիա։
Ավելի ուշ Բարբարան տեղափոխվել է Լոնդոն և ելույթ է ունեցել Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում, այնտեղ նրան կրկին հաձողությունն էր սպասում, բայց ոչ այնպիսին, ինչպես Ֆրանսիայում։
Բարբարան գեղեցիկ է եղել, և նրան հատուկ ուշադրություն էին դարձնում։ Որոշ աղբյուրներ նշել են պարուհու բազմաթիվ իանշանակ կապերի մասին, մասնավորապես արքայազն դե Կարինյանի, արքայազն դե Կոնտիի, լորդ Արունդելի, կոմս դե Դյուրֆորտոնի և այլոց հետ։
Բարբարան Պրուսիայում
1742 թվականին կառուցված Թագավորական պալատի օպերան արտիստների կարիք ուներ։ Այնտեղ պարողների ուշադրությունը հրավիրելու նպատակով 1743 թվականին Ֆրիդրիխ II–ը մեկնել է Փարիզ։ Հենց այդ ժամանակ բեմում փայլում էր Բարբարան, որին արքան որոշում է ինչ գնով էլ լինի բերել օպերա։ Բարբարային առաջարկվել է այդ ժամանակվա համար բավականին մեծ պարգևատրում՝ տարեկան 7000 թալեր։ Պարուհին ընդունել է այդ առաջարկը, սակայն, նրա Պրուսիա տեղափոխվելը հետաձգվել է։ Անգլիայում նա սիրահարվել է լորդ Մակենզի Ստյուարտին, որի հետ որոշել է մեկնել Վենեցիա։ Պրուսիայից գալիս էին հարցումներ պայմանագիրը խախտելու վերաբերյալ, և գործին սկսել է խառնվել կոմս դե Մոնտագյուն՝ վենեցիայում Ֆրանսիայի դեսպանը (1743—1777), որի քարտուղարը այդ ժամանակ եղել է Ժան–Ժակ Ռուսոն։ Դեսպանը պատասխանել է Ֆրիդրիխ II–ին նամակով, որում ասվել է այն մասին, որ Բարբարան ցանկացել է չեղարկել պայմանագիրը ապագա ամուսնության պատճառով։ Այդ ժամանակ Պրուսիայից հարցում է գալիս Վենեցիայի ղեկավարությանը՝ պարուհուն ձերբակալելու համար, որին պատասխանել են մերժումով ։ Արդյունքում տեղի է ունեցել շատ բարդ դիվանագիտական ​​առճակատում, որը ավարտվել է Ֆրիդրիխ II–ի հաղթանակով։ Բարբարային ուղեկցել են Բեռլին։
Բեռլինում Բարբարան բոլորի ուշադրության կենտրոնում է եղել։ 1744 թվականից մինչև 1748 թվականը նա ոչ միայն կատարել է բոլոր գլխավոր բալետային պարտիաները, այլև եղել է Պրուսիայի ամենաբարձր վարձատրվող դերասանուհին։ Բարբարայի կատարմամբ մնջախաղը, բեմադրված 1745 թվականին «Պիգմալիոնը և նրա արձանը» բեմադրության մեջ՝ Յոսեֆ Միսլիվեչեկի «Ադրիանոն Սիրիայում» (1734) օպերայից, երաժշտությունը՝ Կառլ Հենրի Գրաունի, ճանաչում է բերել ոչ միայն բալետի պատմության, այլև արվեստի պատմության մեջ ։
Բացի այդ, իր կրթվածության և բազմակողմանի զարգացվածության շնորհիվ, պարուհին դարձել է արքայի սիրելի զրուցակիցներից մեկը։ Ֆրիդրիխի Սան Սուսի պալատում այդ մասնավոր հանդիպումները առիթ էին հանդիասացել թագավորի և պարուհու միջև կապի մասին խոսակցություններին ։ Այսպես, Կազանովան իր հիշատակարաններում գրել է, որ տեսել է պարուհու դիմանկարը արքայի աշխատասենյակում ։ Դա Անտուան Պենի Բարբարայի ողջ հասակով դիմանկարն էր (1745) ։
1748 թվականին Բարբարան ամուսնացել է հունգարացի արիստոկրատ Կառլ Լյուդվիգ ֆոն Կոկցեի (1723—1808) հետ, որի հայրը՝ Սամուել ֆոն Կոկցեն, որը Պրուսիայում պետական կանցլեր էր և հայտնի իրավաբան։ Օրենքի խախտումով ամուսնությունը գրանցվել է առանց արքայի թույլտվության (Կոկցեյ կրտսերը նույնպես բարձր աստիճանի պետական ծառայող է եղել, և ամուսնության համար թույտվություն է հարկավոր եղել)։ Դրա հետ կապված Բարբարան իրավունէ չի ունեցել կոմսական տիտղոս ունենալու և այն ստացել է միայն Ֆրիդրիխ II–ի ընդունումից հետո 1789 թվականին։
1752 թվականին Կոկցեյ ամուսնական զուհգը գնում է Վիլհելմշտրասե 76 հասցեի տունը։ Արդյունքում այդ շենքում եղել է Պրուսիայի, այնուհետև Գերմանիայի Արտաքին գործերի նախարարությունը ։
Բալետային ներկայացումներ
Դեբյուտային կատարում, Փարիզ, 1739 թվականի հուլիսի 14
Առաջին սեզոն, Փարիզ
Բարեգործություն և կյանք Սիլեզիայում
Բարբարաբ ամուսնու հետ ապրել է Սիլեզիայում, սակայն նրանց համատեղ հաջողված կյանքը տևել է ընդամենը տասը տարի, մինչև 1759 թվականը, չնայած դրան, նրանք բաժանվել են միայն 1788 թվականին ։
Սիլեզիայում Բարբարան ուներ մի քանի տուն (Բարշաում, Պալախում, Պորշուտցեում և Կլյան Լյուբենում), բացի այդ նա ունեցել է կանխիկ միջոցներ։ Բարշաու պալատը գնվել է Բարբարա ընկերության կողմից 70 000 թալերով պրուսիացի գեներալ Հանս Կառլ ֆոն Վինտերֆելդի այրուց 1759 թվականին ։
1789 թվականին այդ տանը նա հաստատել է Ազնվական տիկնանց ինստիտուտը (Orden des Gräflich Campaninischen Fräuleinstiftes)՝ սնանկացած պալատականների աղջիկների համար, որոնց մեջ բացման պահին եղել են Ավետարանչություն դավանող տասը աղջիկ և տասը՝ կաթոլիկություն դավանող ։ Ինստիտուտը գտնվել է Բարբարայի Բարշաու պալատում (Barschau), նա իր ողջ ունեցվածքը գրանցել է ինստիտուտի հաշվին ։ Իր առատաձեռն բարեգործական գործունեության համար, 1789 թվականի նոյեմբերի 6–ին Բարբարա ընկերությունը ստացել է կոմսության տիտղոս ։
Բարբարա ընկերության կողմից լիազորված ազնվական տիկնանց ինստիտուտը գոյություն է ունեցել մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։ Պատերազմից հետո քաղաքն անվանվել է Բարշուվում լեհական գաղութ (Barszów), իսկ XX դարի 70-ական թվականներին դադարել է գոյություն ունենալ։ Նրա փոխարեն ստեղծվել է Եվրոպայում ամենամեծ «Երկաթե կամուրջ» (Żelazny most) ջրամբարը՝ ֆլոտացիան հեռացնելու համար։ Մի քանի ճարտարապետական տարրեր, օրինակ, տարվա չորս եղանակների քանդակները տեղափոխվել են Վրոցլավ և տեղադրվել Վրոցլավի համալսարանի առջև ։ Բարբարայի պալատից հազարավոր թանկարժեք իրերի (այդ թվում՝ ճենապակու, տանտիրուհու պատկերով նկարները) տեղն անհայտ է։
Մահից հետո
Կոմսուհի Կամպանինին մահացել է 78 տարեկան հասակում և 1799 թվականի հունիսի 11–ին հուղարկավորվել է տասնչորս սուրբ օգնականների եկեղեցու դամբարանի կողային խորանի տակ Գրոդովեց գյուղում ։ Գերմանական արխիվներում այս բնակության վայրը նշվել է որպես Հոչկիրչ (Hochkirch) ։
Սակայն 19–րդ դարի երկրորդ կեսին Պրուսիան կատարել է մի քանի հայտնի պետական գործիչների վերահուղարկավորում և որոշ տարօրինակ հանգամանքներով 1857 թվականին պրուսական գեներալ Հանս Կառլ ֆոն Վինտերֆելդի գերեզմանը իբր թե շփոթել են Բարբարայի գերեզմանի հետ, արդյունքում նրան կրկնակի հուղարկավորել են բոլոր զինվորական պատիվներով ։
1932 թվականի փետրվարի 25–ին հատուկ ստեղծված հանձնաժողովը բացել է կոմսուհու գերեզմանը։ Այս իրադարձության վկայի խոսքերով «դիակը շատ չէր վնասվել, կոմսուհին պառկած էր ուղիղ և համեստ, առանց զարդերի։ Դիակի կողքին ընկած էին ուլունքներ, որոնք, հավանաբար, կապված են եղել ձեռքին։ Բացի այդ, դագաղում եղել են կաշվե ձեռնոցներ»։
Պահպանվել է կատարված գործողությունների արձանագրությունը․ «Վրոցլավից Ֆրանս Դիրեսկեն և Սրոդա Սլյոնսկից Էրիխ Դրաբիգը մի քանի ժամով բացել ն դագաղը։ Բացի իրենցից այդ իրադարձությանը ներկա են գտնվել քահանա Գեորգ Ժեխուլկան, պետ Վերները, դիրիժյոր Մենցելը, Լիբիխ ամուսնական զույգը և նրանց որդին, նաև պարոնայք Ցիմերմանը, Վայսը, Լյոշները, Վինկլերը և Յոպիխը։ Երեք ժամից, գերեզմանի տեղը փոխելուց և գյուղի բնակիչների դագաղը տեսնելուց հետո, գերեզմանը փակել են։ Եվ թող Աստված ողորմություն տա մեզ՝ ապրողներիս և հավերժ հանգստություն՝ մահացածներին» ։ Այս բացման մասնակիցներից մեկը՝ Ֆրանս Դիրեսկեն, հանդիսանում է «Բարբարան Հոչկիրչի եկեղեցու դամբարանում» գրքի հեղինակը, որը լույս է տեսել 1932 թվականին ։
Բարբարայի կերպարը գեղանկարչության մեջ
Պարուհու ամենահայտնի պատկերները գտնվում են Գերմանիայի թանգարաններում, սակայն, որոշ աշխատանքներ գտնվում են մասնավոր հավաքածուներում։ Օրինակ, 2002 թվականին «Բարբարան, Ֆրիդրիխ II–ը, շեվալյե դե Շասոն, կոմս Ալգարոտտին և գեներոլ Ռոտենբուրգը օպերայի մոտ սենյակում»(1852) Ադոլֆ ֆոն Մենցելի  (1815—1905) նկարը վաճառվել է  Ցյուրիխում Կոլլերիպատկերասրահի ավանդական աշնանային աճուրդում 452 600 շվեյցարական ֆրանկով ։
Բարբարա Կամպանինիի հանրահայտ դիմանկարներից միակը, ստեղծված Ֆրանսիայում (նկարիչ՝ Ժ․ Ֆ․ դե լա Ռոշե), 2012 թվականի վաճառվել է մասնավոր հավաքածուի Ստոկհոլմի Bukowskis աճուրդում 404 250 շվեդական կրոնով.
«Իտալացի պարուհի Բարբարայի դիմանկարը» («Բարբարան թախտի վրա») կտավը՝ գերմանացի նկարիչ Կառլ Վենդլինգի (1851—1914) աշխատանքը, ստեղծված Բարբարայի մահից տարիներ անց, վաճառվել է 2013 թվականին Կոպենհագենում Bruun Rassmussen աճուրդում 1350 դանիական կրոնով ։
Բարբարայի կերպարը կինոյում, գրականության մեջ և բեմում
Բացի այդ իտալացի դրամատուրգ Կառլո Գոցցիի (1720—1806) «Կանաչ թռչնակը» (1765) հեքիաթում հիշատակվում է հետևյալ անունով կերպար՝ «Բարբարինա, որը կրում է վենեցիացի դերձակ Կանցիանիի հագուստները և մազերը հարդարում է վենեցիացի վարպետ Կարլետտիի մետ» ։
Մի քանի տարի անց, 1935 թվականին Բեռլինի պետական օպերայում բեմադրվել է «Die Barbarina» բալետային ներկայացումը ռոկոկո ոճով, под режиссурой Лиззи Маудрик (1898—1955). Эту постановку тоже относят к разряду пропагандистских ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Իտալացի կանայք Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Բալետի արտիստներ
Գևորգ Աղաջանյան
Գևորգ Միքայելի Աղաջանյան, հայ բանաստեղծ, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1967 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1960 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Ստեփանակերտի (հետո՝ Ասկերանի) շրջանի Դաշուշեն գյուղում։ 1956 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի Վ. Ի. Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի ու գրականության բաժինը։ Ապա աշխատել է Ստեփանակերտի շրջխորհրդի գործկոմի մշակույթի բաժնում որպես տեսուչ 1958-1962 թվականներին եղել ԼԿԵՄ Լեռնային Ղարաբաղի մարզկոմի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչ, 1962-1967 թվականներին՝ մարզային ռադիոհաղորդումների խմբագիր և ավագ խմբագիր, 1967-1974 թվականներին՝ Ադրբեջանի գրողների միության Լեռնային Ղարաբաղի մարզային բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղար, 1974-1976 թվականներին՝ «Սովետական Ղարաբաղ» օրաթերթի սեփական թղթակից, 1976-1979 թվականներին՝ Ադրբեջանի հեռուստատեսության հայերեն հաղորդումների խմբագրությունում կրտսեր խմբագիր։ 1979 թվականից եղել է «Գրական Ադրբեջան» հանդեսի տեխնիկական խմբագիր։
Ադրբեջաներեն լույս է տեսել նրա «Անհանգիստ է սիրտս» (Բաքու, 1972) գիրքը։ Գ. Աղաջանյանը կազմել ու խմբագրել է Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված ղարաբաղցի բանաստեղծների ստեղծագործությունների ժողովածուն, որ «Երդում» վերնագրով լույս է տեսել Բաքվում, 1973 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Դյուրբյուն
Դյուրբյուն, լեռնաշղթա Կիլիկիայում, Ամանոսի լեռնահամակարգում։ Հիշատակում է Ղ. Ալիշանը («Սիսուան», էջ 204)։ Արևմտահայերեն տառադարձությամբ՝ Տյուրպյուն ։
Դամերիխ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռներ
Դետ (լեռ)
Դետ, լեռ Վանա լճի ավազանում, Հայոց ձորում, Հայկաբերդ ամրոցի հարավային կողմում։ Ըստ ավանդության Հայկ նահապետը Դետի գագաթին է դրել Բելի նետահար մարմինը, որպեսզի բոլորը դիտեն։ Եվ իբր այդ պատճառով էլ լեռը կոչվել է Դետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Ալեքսան Թամպուրի
Ալեքսան Թամպուրի, հայ երաժիշտ։
Զաքարիա Վաղարշապատցի
Զաքարիա Վաղարշապատցի (անհայտ-1659), վարդապետ, Հովհաննավանքի հոգևոր առաջնորդ, գրիչ, Մովսես Տաթևացու աշակերտը և քարտուղարը։
Ալեքսան Թամպուրի
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Որպես թամպուր նվագող և ստեղծագործող մեծ համբավ է ձեռք բերել Կ. Պոլսում 19-րդ դարի առաջին կեսին։ Աշակերտել է հայտնի Համբարձում Լիմոնճյանին։ Եգիպտոսի խտիվի կողմից հրավեր է ստացել մեկնել Կահիրե, հինգ տարի նվագել է նրա պալատում։ 1859-ին վերադարձել է Պոլիս, ապրել ծանր պայմաններում։ Հեղինակել է մի շարք շարքիներ ։
Զաքարիա Վաղարշապատցի
Կենսագրություն
Կենսագրական տեղեկությունները սուղ են։ Հայտնի է, որ հայրը Հովհաննես քահանան է։ Եղել է Երևանի Ս․ Անանիա առաքյալի անապատի գրչության դպրոցի գրիչներից, ինչպես նաև՝ Ս․ Էջմիածնի միաբան։ Իր կենսագրությանն անդրադարձել է աշակերտը՝ Զաքարիա Քանաքեռցին, ինչպես նաև պատմիչ Առաքել Դավրիժեցին։
Ըստ մատենագիտական աղբյուրների 1604 թվականին Զաքարիան մանուկ հասակում ծնողների հետ բռնի կերպով տեղահանվում է Սպահան, որտեղ էլ ջուղայեցիների մոտ ստանում է իր նախնական կրթությունը։ Նշանակալից է լինում նրա հանդիպում Դավիթ Դ Վաղարշապատցի կաթողիկոսի հետ, ով նկատելով նրա ուշիմությունը՝ առաջարկում է լինել անձնական գրագիրը։  Հետագայում Զաքարիան ձեռնադրվում է կուսակրոն քահանա։ Սպահանում նա հանդիպում է նաև Մովսես Տաթևացու հետ և դառնում է նրա աշակերտն ու քարտուղարը։ 1629 թվականին երբ Մովսես Տաթևացուն տրվում է հայրապետական գահ,  Զաքարիա Վսղարշապատեցին ստանում է  վարդապետական աստիճան։ Մովսես Տաթևացու մահից հետո Փիլիպոս Աղբակեցի կաթողիկոսը շնորհում է Զաքարիային եպիսկոպոսական գավազան և հնարավորություն տալիս, որպես նվիրակ մեկնելու Հունաստան։ 1937 թվականին նա արդեն Հովհաննավանքի առաջնորդն էր, որտեղ կատարել է  շինարարական ակտիվ գործունեություն․  նորոգել է եկեղեցին, սեղանատունը, տնեսատունը, պարիսպը, 1652 թվականին եկեղեցու վրա տեղադրել է  խաչը,  բարելավել է դպրոցը, ավելացրել է աշակերտների և միաբանների թիվը, դպրոցում դասավանդելու համար հրավիրել է անվանի րաբունիների։ Արդյունքում Հովհաննավանքի այս դպրոցի հիմքի վրա հետագայում ստեղծվեց Էջմիածինի Ժառանգավորաց դպրոցը, որն էլ իր հերթին հիմք դարձավ 1874 թվականին Գևորգյան ճեմարանի հիմնադրման համար ։
1646-1648 թվականներին Զաքարիա եպիսկոպոսը լինում է Սպահանում։ Վերադառնալով հայրենիք՝ շարունակել է Հովհաննավանքում իր շինարարարական գործունեությունը։ 1656 թվականին անվանի հոգևորականը մեկնել է Երուսաղեմ։ Մահացել է 1659 թվականին Էջմիածնում, ամփոփվել է իր իսկ կառուցած դամբարանում։ Ընդօրինակել է տասնյակ ձեռագրեր, որոնցից վաղագույնը  գրվել է 1623 թվականին։
2019 թվականին վերանորոգչական աշխատանքների արդյունքում բացվել է նրա դամբարանը զանգակատան հարևանությամբ։ Տապանաքարին պահպանվել է եռատող վիմագիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ գրիչներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
Սալե (քաղաք)
Սալե, մեծությամբ չորրորդ քաղաքը Մարոկկոյում (Կասաբլանկայից, Ֆեսից և Մարաքեշից հետո)։ Ռաբաթի հետ կազմում է 2,5 միլիոն բնակչությամբ մայրաքաղաքային ագլոմերացիա։ Գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ Բու-Ռեգրեգ գետի մոտ, անջրպետ է նրա և մայրաքաղաքի միջև։