cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եվրոպայի գենետիկական պատմություն
Y քրոմոսոմային ԴՆԹ
Միջերկրածովյան հապլոխմբեր են համարվոմ E և J հապլոխմբերը, որոնց նախնիները Մերձավոր Արևելքին Եվրոպայում բնակեցվել են հնագույն քաղաքակրթությունների ժամանակաշրջանում։
Շոկշա (Սյամժենայի վտակ)
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Սյամժենա գետի ձախ ափում՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 34 կմ է։ Շոկշաի ակունքը գտնվում է Ֆիլինսկոե և Սպասսկի գյուղերի մոտ։ Հոսում է հյուսիսում՝ անտառների միջով։
Եվրոպայի գենետիկական պատմություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարդու գենետիկա Կատեգորիա:Պոպուլյացիոն գենետիկա Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն
Շոկշա (Սյամժենայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մարկ Շվարցեր
Մարկ Շվարցեր (1972 թվականի հոկտեմբերի 6, Սիդնեյ, Նոր Հարավային Ուելս, Ավստրալիա) - ավստրալիացի ֆուտբոլիստ գերմանական արմատներով, «Լեսթեր Սիթիի» դարպասապահ։ Ավստրիայի հավաքականի ամենաշատ խաղեր անցկացրած ֆուտբոլիստ։
Կենսագրություն
Մարկ Շվարցերը սկսել է կարիերան ավստրալիական «Մարկոնի Ստալլիոնսում», իսկ հետո տեղափոխվել է պատմական հայրենիք՝ Գերմանիա, որտեղ մեկ մրցաշրջանում խաղացել է «Դինամո Դրեզդենի» և «Կայզերսալուտերնի» կազմերում, որից հետո տարիներ է անցկացրել Անգլիայում, որտեղ խաղացել է «Բրեդֆորդ Սիթիի», «Միդլսբրոյի» և «Ֆուլհեմի» կազմերում։ Այդ տարիներին 500 խաղից ավելի խաղ է խաղացել Պրեմիեր Լիգայում։
«Չելսի»
2013 թվականի հուլիսի 9-ին Մարկ Շվարցերը ազատ ֆուտբոլիստի կարգավիճակով տեղափոխվել է «Չելսի» ։
2014 թվականի ապրիլի 19-ին կայացած «Սանդերլենդի» դեմ խաղում Մարկը դարձավ «Չելսիի» պատմության ամենատարիքով ֆուտբոլիստը, ով երբևիցե դաշտ էր դուրս եկել Պրեմիեր Լիգայի ինչ-որ հանդիպման ժամանակ։ Նա այդ պահին 41 տարեկան 195 օրական էր։
2014 թվականի ապրիլի 22-ին Մարկը «Չելսիի» կազմում առաջին անգամ իր կարիերայում խաղաց Չեմպիոնների Լիգայում, դաշտ դուրս գալով «Ատլետիկոյի» դեմ խաղի 17-րդ րոպեին (0:0), փոխարինեց վնասվածք ստացած Պետր Չեխին։ Ապրիլի 30-ին կայացած պատասխան խաղում դաշտ դուրս գալով հիմնական կազմում դարձավ ակումբի ամենամեծ ֆուտբոլիստը հիմնական կազմում ով խաղացել է Չեմպիոնների Լիգայի փլեյ օֆֆում, իսկ այդ օրը Շվարցերը 41 տարեկան 206 օրական էր ։
Միջազգային վիճակագրություն
Ավարտել է կարիերան
Ձեռքբերումներ
«Միդլսբրո» «Ֆուլհեմ» «Չելսի» Ավստրալիայի հավաքական
Անձնական
Յախրենգա (Կուբենայի վտակ)
Յախրենգա (Яхреньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի ձախ ափում՝ 176 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։ Հոսում է հարավ-արևմտյան և արևմտյան անմարդաբնակ անտառի միջով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բանշի (հեռուստասերիալ)
Սյուժե
15 տարի բանտարկված լինելուց հետո, գլխավոր հերոսը (Էնթոնի Սթար), յուրացնում է սպանված շերիֆի ինքնությունը, և դառնում է Բանշի օկրուգի շերիֆ, Պենսիլվանիա նահանգ, որտեղ ապրում է նրա նախկին զուգընկեր Էնան (Իվանա Միլիչեվիչ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան քրեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:HBO-ի բնօրինակ ծրագրեր
Լենյի
Լենյի (Laigny), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02401:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 220 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 137 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 99-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 38-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,3%, 1999 թվականին եղել է 71,4%)։99 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 82-ը (54 տղամարդ և 28 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (10 տղամարդ և 7 կին)։ 38 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը՝ թոշակառուներ, 13-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կիրիլ Վերգեյչիկ
Կիրիլ Յուրեվիչ Վերգեյչիկ (Кірыл Юр'евіч Вяргейчык, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, Սոլիգորսկի «Շախտյոր» ակումբի հարձակվող։ Բելառուս հայտնի ֆուտբոլիստ և ֆունկցիոներ Յուրի Վերգեյչիկի որդին է։
Ակումբային
2012 թվականի մրցաշրջանի ավարտից հետո վերադարձել է «Միներ»։ 2013 թվականի մրցաշրջանի կսեցին ավելի հաճախ է հայտնվել դաշտում, սովորաբար փոխարինում կատարելով։
2014 թվականի մարտին վարձավճարով տեղափոխվել է Բրեստի «Դինամո» ակումբ, Որտեղ սկսել է հանդես գալ կենտրոնական կամ եզրային հարձակվողի դիրքում ։
Միջազգային
5 խաղ է անցկացրեր Բելառուսի երիտասարդական հավաքականում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Լը Տեյ
Լը Տեյ (Le Teil), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 7929 մարդ, բնակչության խտությունը` 298.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.59 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 23 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սավոյների արքայական պալատներ
Սավոյների արքայական պալատներ (Residenze sabaude di Torino e dintorni), պալատների խումբ Թուրինում, Պիեմոնտ մարզում, Հյուսիսային Իտալիայում։ 1997 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կայքի, օբյեկտները ընդհանուր թվով 14-ն են ։
Պատմություն
Սավոյական դինաստիան հին կառավարական ընտանիք է, որը հիմնադրվել է 1003 թվականին Սավոյա շրջանում (ներկայումս՝ Ռոն Ալպերի դեպարտամենտը Ֆրանսիայում)։ Հետագայում նրա ազդեցությունը հզորացավ, իսկ 1720 թվականից ընտանիքը գլխավորեց Իտալիայի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Սարդինիայի թագավորությունը։ Իսկ արքայատոհմի կրտսեր ճյուղը՝ Սավոյան Կարինյանոյի տունը, նպաստել է 1861 թվականին Իտալիայի միավորմանը և ղեկավարել է Իտալիայի թագավորությունը 1861 թվականից մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը։ Այդ ժամանակ Վիկտոր Էմանուիլ III թագավորը հրաժարվեց գահից՝ զիջելովի որդուն՝ Ումբերտո II-ին։ Սակայն 1946 թվականին սահմանադրական հանրաքվեից հետո միապետությունը վերացավ և հաստատվեց հանրապետությունը, իսկ Սավոյանների տան անդամներին հորդորեցին երկրից հեռանալ ։
1562 թվականին սավոյական կոմս Էմանուիլ Ֆիլիբերտոն, մայրաքաղաքը տեղափոխեց Թուրին և սկսեց մի շարք շինարարական նախագծեր ժամանակի լավագույն ճարտարապետների հետ։ Հետագա կառավարիչները շարունակեցին կառուցել և վերակառուցել պալատները։ Շքեղ զարդարված ամրոցները որպես կանոն ձևավորված էին ժամանակի նկարիչների գործերով՝ նպատակ ունենալով տպավորություն թողնել հասարակության վրա և ցուցադրել Սավոյանի տան իշխանությունը։
Բացի Թուրինի պալատներից, շրջակա գյուղերում կառուցվել են ամառանոցներ և որսորդական կացարաններ։ Այս բոլոր շենքերը ընդգրկվեն են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում՝ նկարագրությամբ, որ նրանք «ցուցադրում են XVII և XVIII դարերի եվրոպական ճարտարապետությունը, ցույց տալով իրենց ոճը և շքեղությունը, նյութական առումով՝ բացարձակ միապետության ուժը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրինի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ Կատեգորիա:Իտալիայի թագավորություն (1861–1946)
Քրիստոնեության ընդունումը Հայաստանում
Քրիստոնեության ընդունումը Հայաստանում տեղի է ունեցել 301 թվականին։ Դա հայ ժողովրդի պատմության մեջ մի դարակազմիկ իրադարձություն էր։ Տրդատ Գ Մեծ Արշակունին (287-330) աշխարհում առաջինը ճանաչեց քրիստոնեությունը՝ որպես պետական, պաշտոնական կրոն ։
Ս. Բարդուղիմեոս առաքյալը Գողթն գավառում տեղի իշխանի և իշխանուհու խնդրանքով հիմնադրել է եկեղեցի,իսկ Ս. Թադեոս առաքյալը եպիսկոպոսական աթոռ է հիմնել Արտազում։
Հայոց եկեղեցին սովորաբար վարդապետական անվան կիրառում չի ունեցել. այն կոչվել է Հայաստանյայց (կամ՝ Հայաստանի), Հայոց կամ Հայ անունով, իսկ սուրբ, առաքելական, ուղղափառ կամ այլ կոչումները գործածվում են որպես պատվանուն։ «Առաքելական» անունով այն տարբերվում է Մերձավոր Արևելքի քրիստոնեական մյուս եկեղեցիներից ։
Քրիստոնեության մուտքն ու տարածումը Հայաստանում
Հայոց եկեղեցու առաջին հիմնադիրներն են եղել սուրբ Թադեոս (քարոզչության տարիները՝ 35-43) և սուրբ Բարդուղիմեոս (44-60) առաքյալները, որոնք հատուկ կոչմամբ անվանվում են Հայաստանի Առաջին Լուսավորիչներ ։ Նրանց գերեզմանները որպես սրբավայրեր հարգվել ու պահպանվել են պատմական Հայաստանի հարավարևելյան կողմերում գտնվող Արտազի (Մակու) և Աղբակի (Բաշկալե) վանքերում։ Այսպիսով, հայ եկեղեցին ունի առաքելական ծագում։ Հայոց եկեղեցու 1-3-րդ դարերի պատմությունը քիչ է ուսումնասիրված։ Հաճախ Հայաստանում քրիստոնեության պետականորեն ընդունումը (301 թվական) շփոթում են քրիստոնեության Հայաստան մուտք գործելու հետ (1-ին դար)։ Քրիստոսից հետո առաջին դարին է վերագրվում Գողթնի Եկեղեցու հիմնադրման ավանդությունը, ըստ որի Բարդուղիմեոս առաքյալը Կումսիին ձեռնադրում է Գողթն գավառի եպիսկոպոս։ Արտազի Աթոռի գավազանագրքում (649 թվական) գրված է՝ Զաքարիան նահատակվել էր Սանատրուկի ձեռքով Փրկչի համբարձումից 42 տարի հետո (75 թվական) ։
Համարվում է, որ քրիստոնյա առաջին համայնքը Հայաստանում կազմավորվել է Սանատրուկ թագավորի հիմնադրած քաղաք Մծուրքում, իսկ նրա կործանումից հետո այդ համայնքը փոխադրվել է մոտակա Աշտիշատ։ Ինչ վերաբերում է Արտազ գավառին, որի եկեղեցում գրվել է վերոհիշյալ գիրքը, ապա այն հայոց արքունիքի ամառանոցն էր։ Թադեոս առաքյալի և Սանդուխտի նահատակությունը դրվում է այնտեղ։ 4-րդ դարի սկզբին, երբ սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը ձեռնադրվեց Հայաստանի եպիսկոպոս, նրա գահակալությունը տեղի ունեցավ ոչ թե Հայաստանի նոր մայրաքաղաք Վաղարշապատում, այլ Աշտիշատի եպիսկոպոսական աթոռում ։
Քրիստոնեության ընդունումը
Ագաթանգեղոսի «Հայոց պատմության» համաձայն, երբ 287 թվականին Տրդատը հռոմեական զորքի օգնությամբ հաղթանակած վերադառնում է Վաղարշապատ՝ վերագրավելու իր հոր գահը, ճանապարհին՝ Եկեղյաց գավառի Երիզա ավանում, գոհաբանական զոհեր է մատուցում Անահիտ աստվածուհու մեհյանին։ Թագավորի զինակից Գրիգորը հրաժարվում է մասնակցել զոհաբերության արարողությանը, քանի որ քրիստոնյա էր։ Հայոց արքան այդ ժամանակ տեղեկանում է նաև, որ Գրիգորը իր հայր Խոսրովին սպանող Անակ իշխանի որդին է։ Տրդատ Գ-ն հրամայում է նրան գցել Արտաշատի ստորերկրյա բանտը (որն այժմ հայտնի է «Խոր վիրապ» անունով), որ սահմանված էր մահապարտների համար։ Գրիգորից բացի Մեծ Հայքում քրիստոնեության տարածմանը և պետական կրոն դառնալուն էապես նպաստել են Հռիփսիմյանց կույսերը։ Ավանդության համաձայն՝ նրանք հռոմեացի կույսեր էին, ովքեր հալածվել էին Դիոկղետիանոս կայսեր կողմից և փախել արևելք։ Նրանց թվում էին սուրբ Հռիփսիմեն, Սուրբ Գայանեն, Սուրբ Շողակաթը, սուրբ Նունեն և այլք՝ տարբեր տվյալներով մինչև 40 հոգի։ Նրանցից Նունեն (Նինո) հիմնադրում է վրաց եկեղեցին։ Կույսերը նախ երկրպագում են Քրիստոսի տնօրինական տեղերին (Պաղեստինի սուրբ վայրեր) և ապա Եդեսիայի վրայով անցնում Մեծ Հայք՝ հաստատվելով Վաղարշապատ մայրաքաղաքի մոտ՝ հնձաններում։ Տրդատը ցանկանում է ամուսնանալ Հռիփսիմե կույսի հետ, սակայն մերժում է ստանում։ Ի պատասխան դրա՝ 300 թվականին հրամայում է բոլոր կույսերին մահապատժի ենթարկել ։
Կույսերի նահատակությունից հետո հայոց արքան ջղային ծանր հիվանդություն է ստանում։ Ավանդույթի համաձայն՝ այդ հիվանդությունը որակվում է խոզակերպությամբ։ Թագավորի քույրը՝ Խոսրովիդուխտը, մի քանի անգամ երազ է տեսնում, որ Տրդատին կարող է բուժել միայն Արտաշատում բանտարկված Գրիգորը։ Նրան ազատում են բանտարկությունից և հանդիսավոր կերպով ընդունում մայրաքաղաք Վաղարշապատում։ Գրիգորը նախ ամփոփում է նահատակ կույսերի մարմինները, ապա 66 օր քարոզում քրիստոնեության լույսի մասին ու բժշկում թագավորին։ Տրդատ Գ-ն և ողջ արքունիքը մկրտվում են. քրիստոնեությունը հռչակում է պետական կրոն ։
Նոր հիմնադրված քրիստոնեությունը ժողովրդի մեջ տարածելու համար Հայաստանում պետք է ստեղծվեր հոգևորականության համակարգ։ Դասակարգման գագաթին՝ հոգևոր հովիվներից վեր, պետք է լիներ գլխավոր հովվապետը։ Ձեռնադրման համար հայոց եկեղեցու հիմնադիր Գրիգոր Լուսավորիչը հանդիսավորությամբ ուղարկվում է Կապադովկիայի վարչական կենտրոն Կեսարիա քաղաքը, որտեղ ժամանակին կրթություն էր ստացել։ Կապադովկիայի եպիսկոպոսները քաղաքի եպիսկոպոս Ղևոնդի գլխավորությամբ Գրիգորին ձեռնադրում են Հայաստանի եպիսկոպոս։ Մեծ Հայքում նրա օծումը պետք է իրականացներ Փոքր Հայքի (մ.թ.ա. 1-ին դարից՝ հռոմեական պրովինցիա) Սեբաստիա քաղաքի Պետրոս եպիսկոպոսը։ Ագաթանգեղոսի վկայությամբ, երբ հայոց քահանայապետը վերադառնում է Վաղարշապատ, Տրդատ Մեծը նրան բազմեցնում է իր արքունիքի երկրորդ գահին։ Գրիգորը հայ եկեղեցու նվիրապետությունը կազմակերպում է ժամանակի պետական վարչական կառուցվածքի համաձայն՝ յուրաքանչյուր նախարարության համար մեկական եպիսկոպոս՝ թվով 36, իսկ ինքը շուտով ստանում է Հայոց Հայրապետ անունը։ Եկեղեցական ժողովներում եպիսկոպոսներից 18-ը նստում էին հայրապետի աջ, և մյուս 18-ը՝ նրանից ձախ կողմերում։ Վաղարշապատում կառուցվում է մայր եկեղեցի, և այն դառնում է հայոց կաթողիկոսանիստը։ Կաթողիկոսն ու թագավորը քանդում են Հայաստանի գրեթե բոլոր հեթանոսական տաճարները. կանգուն են մնում Գառնիի հեթանոսական տաճարը և Նեմրութ լեռան դիցապաշտարանը ։
Տրդատին է վերագրվում կաթողիկե եկեղեցու հիմնադրումը Վաղարշապատում։ Նա մահացավ 330 թվականին։ Նրանից մի քանի տարի առաջ Մանեա այրք կոչվող վայրում մահացել էր մենակյացության անցած Գրիգոր Լուսավորիչը ։
Ներսես Մեծ
Գրիգոր Լուսավորիչը վախճանվեց 325 թվականին, Նիկեայի ժողովի գումարման ժամանակ։ Նրան հաջորդեցին իր որդիները, նախ կրտսերը՝ կուսակրոն Արիստակեսը (325-333), հետո ավագ որդին՝ Վրթանեսը (333-341)։ Ժառանգական կաթողիկոսությունը ընդհատվում է 347 թվականին, երբ Լուսավորչի թոռ Հուսիկ Ա կաթողիկոսի սպանությունից հետո հաջորդում են Դանիել Ասորին (347-347) և Փառեն Աշտիշատցին (347-353)։ Վերջինս սերում էր Աղբիանոսյանների տոհմից, ովքեր մինչև քրիստոնեության ընդունումը ազդեցիկ դիրք էին զբաղեցնում Հայաստանի քրմապետական պաշտոններում։
353 թվականին՝ Արշակ Բ թագավորի ու հայոց ավագանու համաձայնությամբ կաթողիկոս է ընտրվում Հուսիկ կաթողիկոսի թոռը Ներսես իշխանը, ով կրթություն էր ստացել Կեսարիայում։ Այդպիսով կաթողիկոսական աթոռը կրկին վերադարձվում է Լուսավորչի տոհմին։ Ներսեսը 28 եպիսկոպոսների և նախարարների ուղեկցությամբ ձեռնադրություն ստանալու համար ուղարկվում է Կեսարիա։
354 թվականին Ներսես կաթողիկոսը մի նշանավոր նա գումարում է Աշտիշատի եկեղեցական ժողովը։ Այն զբաղվում է հիմնականում երկու կարևոր հարցերով։
Կազմակերպչական հարցեր
Դավանաբանական հարցեր
Աշտիշատի ժողովի որոշումները իրականացնելու, բարեփոխումներ անցկացնելու շնորհիվ Ներսես կաթողիկոսը հորջորջվում է «Մեծ» կոչմամբ ։
Գրերի գյուտը և հայերեն դպրոցների հիմնումը
Արշակունիների թագավորությունը 387 թվականին բաժանվում է երկու հարևանների՝ Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի միջև։ Կաթողիկոս է ընտրվում Մեծն Ներսեսի որդի Սահակ Պարթևը (387-439)։ Հայաստանի բյուզանդական հատվածում՝ Բարձր Հայք, Ծոփք և Աղձնիք նահանգներում, շուտով վերանում է պետականությունը։ Արշակ Գ-ից (378-390) հետո երկիրը կառավարում են Հռոմեական (395 թվականից՝ Բյուզանդական կայսրության) կառավարիչները։ Հայաստանի պարսկական մասում Արշակունիների թագավորությունը գոյատևում է մինչև 428 թվականը ։
Քրիստոնեության ընդունումից ի վեր Հայաստանի եկեղեցիներում ու կրոնական այլ կենտրոններում հոգևոր ծիսակատարությունները կատարվում էր հունարենով և ասորերենով, որոնք հասարակ բնակչության համար օտար էին և անհասկանալի։ Քրիստոնեությունը հայ ժողովրդին հասկանալի լինելու համար պետք է հայերեն հնչեր։
Մեսրոպ Մաշտոցը, ով ուղարկվել էր Գողթն գավառ՝ քրիստոնեություն տարածելու համար, հանդիպում է այս դժվարությանը։ Նրա առաջարկով և կաթողիկոս Սահակ Պարթևի ու հայոց Վռամշապուհ թագավորի (389-415) հովանավորությամբ 405 թվականին ստեղծվեց հայերենի այբուբենը։ Առաջին նախադասությունը, որը թարգմանվել է հայերեն.
Մեսրոպ Մաշտոցն անձամբ այցելեց Կոստանդնուպոլիս և կայսրից արտոնություն ձեռք բերեց իրենց առաքելությունը կատարելու համար։ Իր ողջ կյանքի ընթացքում Մեսրոպը շրջեց Հայաստանում և նրանց հարակից գավառներում, ամենուր հիմնեց դպրոցներ և տարածեց հայերեն տառերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Քրիստոնեության պատմություն Կատեգորիա:Վաղ միջնադարի հայկական մշակույթ Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության պատմություն
Սալկինի շրջան
Սալկինի շրջան (ناحية سلقين), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչաատարծքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտվնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Իդլիբի մարզում։ Հանդիսանում է Հարեմի գավառի վեց շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Սալկին քաղաքն է։ Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 47,939 բնակչություն ։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 131.22 քառ.կմ² տարածք։
Ունի 20 գյուղ և ավան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Հարեմի գավառ
Մելիսա Սյոզեն
Մելիսա Սյոզեն (Melisa Sözen, ), թուրք դերասանուհի ։ Հանդիսատեսին առավել շատ հայտնի է «Հոյակապ դար» հեռուստասերիալից։
Կենսագրություն
Մանկուց հետաքրքրություն է ունեցել արվեստի նկատմամբ և նկարահանվել է տարբեր գովազդային հոլովակներում, խաղացել է թատրոնում։ Մելիսան զբաղվում է նկարչությամբ և լուսանկարչությամբ, կինոյում նա նկարահանվում է 1997 թվականից։ Մելիսան հայտնի դարձավ «Եթե ես ամպ դառնայի», «Դանակի բերանը» սերիալներում հաջողությամբ նկարահանվելուց հետո։ Համաշխարհային ճանաչում դերասանուհուն բերեց խորվաթուհի Նորայի դերը (Էֆսուն-խաթուն)՝ «Հրաշալի հարյուրամյակ» սերիալում։
2014 թվականին նա Ձմեռային քնափություն ֆիլմում խաղացել է գլխավոր դերերից մեկը, որը Կաննի կինոփառատոնում արժանացել է «Ոսկյա արմավենու ճյուղ» մրցանակին  ։ 2015 թվականին այս դերի համար Լավագույն դերասանուհի անվանակարգում ստացել է «SIYAD Turkish Film Critics Association Award» մրցանակը։
Անձնական կյանք
2013 թվականի հուլիսի 31-ին Մելիսան ամուսնացել էր դերասան Ալիջան Յուջեսոյի հետ, 2014 թվականի փետրվարի 19-ին ամուսինները բաժանվել են։ 2014 թվականի կեսերից Մելիսան հանդիպում է երգիչ Խարուն Թեքինի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի թուրք դերասանուհիներ
Էմմա Չեդվիկ
Էմմա Չեդվիկ (Emma Chadwick, ի ծնե անունը՝ Ամալյա Հիլմա Լոուստադտ, ), շվեդ նկարչուհի։
Կենսագրություն
Էմմա Չեդվիկը եղել է գեղանկարիչ-մանրանկարիչ և փորագրող Կարլ Թեոդոր Լոշտադտի (Carl Theodor Lowstadt) թոռնուհին։ Ծնվել է Ստոկհոլմում, որտեղ հետագայում սովորել է գեղարվեստի ակադեմիայում ։ Դրանից հետո նա մեկնել է Փարիզ, որպեսզի ավարտի ուսումը։ Սովորել է Ժյուլիանի ակդեմիայում, հաջողություն է ունեցել գեղարվեստի սալոններում։ Ամառն անցկացրել է Գրեզ սյուր Լուանի նկարիչների գաղութում, ուր ժամանել են բազմաթիվ նկարիչներ, որոնց թվում են եղել Կարլ Լարսոնն ու այլ շվեդներ։
Էմմա Չեդվիկը ծանոթացել է ամերիկացի նկարիչ Ֆրենսիս Բրուքս Չեդվիկի հետ։ Նրանք ամուսնացել են, գնել հյուրանոց գաղութում և ամռան ամիսներին այնտեղ ընդունել բազմաթիվ նկարիչների։ Էմման սիրել է ճանապարհորդել, և քանի դեռ ամուսինը նկարել է իր համար, նա նկարել է տեսարաններ իր ճանապարհորդություններից։ Ընկերական հարաբերություններ է պահպանել Անդերս Ցորնի ու նրա կնոջ հետ։
Նկարչուհին հայտնի է իր դիմանկարներով ու ժանրային ստեղծագործություններով ։ Մասնակցել է փարիզյան մի շարք ցուցահանդեսների, 1889 և 1900 թվականներին Փարիզում անցկացված Համաշխարհային ցուցահանդեսներին, 1893 թվականին Չիկագոյում անցկացված ցուցահանդեսին։
Էմմա Չեդվիկը մահացել է 1932 թվականի հունվարի 2-ին Ավինյոնում։
Ներկայում Էմմա Չեդվիկի նկարները պահվում են Ստոկհոլմի Ազգային թանգարանում, Շվեդիայի Լինչոպինգ քաղաքի թանգարանում, մասնավոր հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Հելիգենկրեուզ վանական համալիր
Հելիգենկրեուզ աբբայություն (Stift Heiligenkreuz, Սուրբ Խաչի վանք), կաթոլիկ վանական համալիր Ավստրիայի Ստորին Ավստրիա նահանգի Հելիգենկրեուզ գյուղում։ Տեղակայված է Վիեննական անտառի հարավային հատվածում, մայրաքաղաք Վիեննայի կենտրոնից մոտավորապես 25 կմ հարավ-արևմուտք։ Վանքը պատկանում է ցիստերականների օրեդենին։ Հիմնադրվել է 1133 թվականին։ Հանդիսանում է ներկայում գոյություն ունեցող ցիստերական ամենահին և ամենամեծ գործող վանական եկեղեցական համալիրներից մեկը։ Այն հանդիսանում է նաև Եվրոպայի ամենամեծ եկեղեցական ճարտարապետական համալիրներից մեկը ։
Պատմություն
Վանքը հիմնադրվել է միջնադարում՝ 1133 թվականին, մակրոգրաֆ Լեոպոլդ III Սուրբի կողմից իր որդու՝ Միրիմոնի աբբայության աբբա Օտտո Ֆրեյզինգսկու խնդրանքով։ Վանական համալիրն օծվել է 1133 թվականի սեպտեմբերի 11-ին և անվանվել է Սուրբ Խաչ անունով։ 1187 թվականին օծվել է վանական համալիրի եկեղեցին ։
1182 թվականին Երուսաղեմի թագավոր Բալդուին IV-ը Ավստրիայի կոմսի Լեոպոլդ V-ին նվիրել է Հիսուս Քրիստոսի խաչափայտի փոքր կտորով խաչ։ 1188 թվականի մայիսի 31-ին կոմսը մասունքը նվիրել է Հելիգենկրեուզ վանական համալիրին, որտեղ էլ այն պահվում է մինչև այսօր։ Հիսուսի խաչափայտի այդ հատվածը ամենամեծն է համարվում Եվրոպայում ։
Բաբենբերգների դինաստիան հովանավորում էր վանքին, ինչն էլ հանգեցրեց վերջինի ծաղկմանը։ Հելիգենկրեուզի վանականները Ավստրիայի ամբողջ տարածքում, ինչպես նաև Հունգարիայում և Չեխիայում հիմնել են բավականին մեծ թվով վանական համալիրներ, որոնցից ամենահռչակավորներն են ՝
15-ից 16-րդ դարերում վանական համալիրը անկում ապրես, որը պայմանավորված էր հաճախակի հրդեհներով, տարածված համաճարակներով և թշնամական ներխուժումներով։ 1683 թվականին վանքը պաշարվում է թուրքական բանակի կողմից և հրդեհվում։ Հրդեհի հետևանքով ոչնչանում է վանական համալիրի հարուստ գրադարանը։ Վիեննայի ճակատամարտում թուրքերի պարտությունից և օսմանյան վտանգի չեզոքացումից հետո վանքը աստիճանաբար վերականգնվեց և ընդարձակվեց։ Համալիրի բազմաթիվ շինություններ վերակառուցվեցին բարոկկո ոճով ։
Սրբազան կայսրության կայսր Իոսիֆ II-ի իշխանության ժամանակաշրջանում, ով փակել էր բազմաթիվ վանական համալիրներ, Հելիգենկրեուզ վանքը հայտնվել էր փակման վտանգի տակ։ Այնուամենայնիվ, վանքը խուսափեց այդպիսի ճակատագրից այն բանի շնորհիվ, որ վանական համալիրի տարածքում 1802 թվականին ստեղծվել էր Աստվածաբանական ինստիտուտ (կայսերական հրովարտակի համաձայն փակման փնթակա չէին այն վանական համալիրները, որոնք նպաստում էէին լուսավորության տարածմանը)։ Բացի այդ, 19-րդ դարի սկզբին Հելիգենկրեուզ վանքի վանահայրերը սկսեցին խնամել նաև վանքից դուրս գտնվող հոգևոր ծխական համայնքները։ Ներկայում նրանք ապահովում են Ստորին Ավստրիայի 18 ծխական համայնքների հոգևոր պահանջմունքները ։
1938-ից 1945 թվականների ընթացքում վանական համալիրի գոյությունը վտանգի տակ էր։ Նացիոնալ-սոցիալիստները վանքից բռնագրավել էին վանքապատկան տարածքների մեծ մասը և ձերբակալել որոշ վանականների։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո բռնագրավված կարողությունը վերադարձվեց վանքին ։
Նկարագրություն
Վանքի 12-13-րդ դարերի ճարտարապետությունն իր մեջ պարունակում է ինչպես ռոմանական, այնպես էլ գոթական ճարտարապետական տարրեր։ Ճակատը, նավը և տրանսեպտը, որոնք վանքի ամենահին հատվածներն են, կառուցված են ռոմանական ոճով և իրենցից ներկայացնում են Ավստրիայի տարածքում ռոմանական ճարտարապետության բացառիկ նմուշ։ Երգչախմբի սրահները, որոնք կառուցված են գոթական ոճով, թվագրվում են 13-րդ դարով։ Եկեղեցու ճակատը նայում է դեպի արևմուտք։ Ճակատի երեք պատուհանները խորհրդանշում են Սուրբ Երրորդությանը։ Ներքին հարդարանքը, ինչպես որ ցիստերիական տաճարների մեծ մասում է, բավականին խիստ է, առանց նկարների և զարդարանքների։ Սովորաբար ցիստերիական եկեղեցիներում բացակայում է զանգակատունը, սակայն Հելիգենկրեուզենում հյուսիսային հատվածում 18-րդ դարում բարոկկո ոճով կառուցվել է զանգակատուն  ։
Հանդիպումների սրահում գտնվում է Բաբենբերգների դինաստիայի 13 ներկայացուցչի գերեզման, այդ թվում՝ մակրոգրաֆ Լեոպոլդ IV-ի, դուքս Լեոպոլդ V-ի, դուքս Ֆրիդրիխ I-ի և դինաստիայի վերջին ներկայացուցիչ դուքս Ֆրիդրիխ II-ի։ Օտտո Ֆրեիզինգացումասունքները պահվում են առանձին սենյակում ։
Աբայություն մտնելիս այցելուների առջև բացվում է մեծ ընդարձակ բակը, որի կենտրոնում գտնվում է Սուրբ Երրորդությանը նվիրված բարոկկո ոճի սյունաշար (քանդ.՝ Ջուզեպե Ջուլիանի, 1739 թվական)։ Վենետիկյան քանդակագործ Ջուլիանին ստեղծել է նաև վանքի քանդակների մեծ մասը։ Հետագայում Ջուլիանին անդամագրվեց օրդենին և շարունակեց ապրել վանքում որպես վանական։ Նրա գերեզմանը գտնվում է վանքի տաճարում ։
Մեր ժամանակներ
Մեր օրերում Հելիգենկրեուզը ցիստերիանական գործող վանական համալիր է։ Ունի շուր 70 վանական։ Զբոսաշրջիկներին վանք այցելություն թույլատրվում է հստակ սահմանափակումներով ։
1802 թվականին հիմնված Աստվածաբանական ինստիտուտը 1976 թվականին վերափոխվել է որպես Փիլիսոփայական-աստվածաբանական բարձրագույն դպրոց։ Ներկայում դպրոցում սովորում են շուրջ 100 աշակերտներ ինչպես վանականների շարքերից, այնպես էլ աշխարհիկներ։ Բացի բարձրագույն դպրոցից, վանքում գործում է նաև քոլեջ, որն իրականացնում է սեմինարիայի դերակատարություն։ Եվրոպայի և աշխարհի այլ վայրերում գտնվող վանական համալիրներից անցկացվում օրդենին միանալու համար բազմաթիվ թեկնածուներ փորձաշրջան են անցոնւմ Հելիգենկրեուզում ։
Դարերի ընթացքում Հելիգենկրեուզը համարվել է աստվածաբանական մտքի և գրիգորյան խորալի կենտրոններից մեկը:Գրիգորյան խորալի ավանդույթները վանքում մանրակրկիտ կերպով պահպանվում են։ 2008 թվականին «Universal Classics» ստուդիայում ձայնագրվեց Հելիգենկրեուզ վանքի վանականների գրիգորյան երգերի սկավառակ, որը ստացավ «Chant — Music For Paradise» անունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ վանքեր Կատեգորիա:Ավստրիայի վանքեր Կատեգորիա:Ստորին Ավստրիա Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն
Նիկոլայ Բասկով
Նիկոլայ Վիկտորի Բասկով (իրական ազգանունը՝ Բասկով, հոկտեմբերի 15, 1976, Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական էստրադային և օպերային երգիչ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Բասկովը ծնվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Մոսկվայում ։ Ընտանիքն ապրում էր Բալաշիխա քաղաքում (Մոսկվայի երկրամաս)՝ այնտեղ, որտեղ ծառայում էր հայրը։
Երբ Նիկոլայը 2 տարեկան էր, հայրը՝ Վիկտոր Բասկովը (ծնվել է 1951 թվականի սեպտեմբերի 10-ին), ավարտելով Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան, ընտանիքի հետ միասին ծառայության մեկնեց Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն։ Այնտեղ նա ծառայեց 5 տարի Դրեզդենում, Քյոնիգսբրյուկում, Հալլեում՝ դասակի հրամանատարից հասնելով մինչև դիվիզիայի հրամանատարի օգնականի պաշտոնին։
Մայրը՝ Ելենա Բասկովան (ծնվել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 7-ին), մաթեմատիկայի ուսուցչուհի է, Գերմանիայում որպես հաղորդավար աշխատել է հեռուստատեսությունում։
Կրթություն
Գերմանիայից վերադառնալով՝ Նիկոլայը սովորել է Բալաշիխայի №3 դպրոցում։ 3-րդից մինչև 7-րդ դասարանները սովորել է Նովոսիբիրսկի №186 դպրոցում։ Նովոսիբիրսկից Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո սովորել է №1113 դպրոցում՝ երգեցողության և պարարվեստի մասնագիտացված ուսուցմամբ։
1989 թվականին ավարտել է Մանկական երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը։ 12 տարեկանում Մոցարտի «Կախարդական սրինգ» օպերայում կատարել է 3-րդ տղայի դերը (Փարիզի ազգային օպերա)։
1989-1992 թվականներին հանդես է եկել Պատանի դերասանների մանկական երաժշտական թատրոնում՝ ռեժիսոր Ալեքսանդր Ֆյոդորովի ղեկավարությամբ։ Խմբի կազմում շրջագայությունների է մեկնել ԱՄՆ, Իսրայել, Շվեյցարիա, Ֆրանսիա։
1993 թվականին ընդունվել է Թատերական արվեստի պետական ինստիտուտ՝ երաժշտական թատրոնի դերասան մասնագիտությամբ։ 1994 թվականից մասնավոր դասերի է հաճախել Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ Լիլիանա Շեխովայի մոտ։ Մեկ տարի Թատերական արվեստի ինստիտուտում սովորելուց հետո ընդունվել է Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի կամերային և օպերային երգեցողության դասարան։ 1997 թվականին դարձել է ռուսական «Ռոմանսիադա» ռոմանսի Երիտասարդ կատարողների համառուսաստանյան առաջին մրցույթի դափնեկիր ։
Գործունեություն
1998 թվականից Նովոսիբիրսկի օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատար է։ Նույն տարում ճանաչվեց Երիտասարդ օպերային երգիչների համառուսաստանյան առաջին մրցույթի դափնեկիր։
1999 թվականին դարձավ Մեծ թատրոնի ստաժյոր և առաջարկ ստացավ Չայկովսկու « Եվգենի Օնեգին» օպերայում կատարել Լենսկովի դերերգը։ 1999 թվականի հունիսի 19-ին կայացավ նրա առաջին ներկայացումը ։ Բասկովը դարձավ Լենսկու ամենաերիտասարդ դերակատարը համաշխարհային օպերայի պատմության մեջ, ինչը և հանդիսացավ նրա՝ երգչի ստեղծագործական կարիերայի մեկնարկը։ Հենց նույն տարում դարձավ «Grande Voce» (Իսպանիա) մրցույթի 2-րդ մրցանակակիր։
2000 թվականին տեսահոլովակ նկարահանեց Կառուզոյի հիշատակին նվիրված երգի հիման վրա, և այդ ժամանակվանից Բասկովի կարիերան դուրս եկավ ակադեմիական սրահների շրջանակից։
2000 թվականից՝ Մոնսերատ Կաբալյեի հետ հանդիպումից և նրա հետ Սանկտ Պետերբուրգի սառցե բեմում հանդես գալուց հետո, Նիկոլայը դարձավ նրա աշակերտը։ Կաբալյեի դստեր հետ Բասկովը մասնակցել է օպերային ներկայացումների Բարսելոնայում և Մադրիդում։
Ասպիրանտուրան ավարտելուց հետո պայմանագիր է ստորագրել իսպանական երկու թատրոնի հետ։ Մեծ թատրոնից հեռանալուց հետո պայմանագիր է ստորագրել Ա․ Ս․ Պուշկինի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի և Էրիկ Սապաևի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետ։
2003 թվականի հուլիսի 1-ից եղել է ՏՆՏ հեռուստաընկերության «Տուն-1» նախագծի հաղորդավարը։
2003 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ընտրությունների ժամանակ կուսակցության ցուցակով առաջադրվել է պատգամավորի թեկնածու, բայց նրանց կուսակցությունը չկարողացավ հաղթահարել անցողիկ շեմը։
2001-2005 թվականներին հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսրայելում և ԱՄՆ-ում։
2007 թվականի մայիսի 2-ին արժանացել է «Մոլդովայի արվեստի վարպետ» պատվավոր կոչման։
2008 թվականի նոյեմբերի 1-ին Սանկտ Պետերբուրգի Սառցե պալատում տեղի ունեցավ նրա մենահամերգը՝ Կաբալյեի մասնակցությամբ ։
2009 թվականի մայիսին ողջ Ռուսաստանով մեկ կազմակերպեց հյուրախաղեր, որոնք ավարտվեցին Մոսկվայում երկու մեծ համերգով՝ էստրադային և դասական։
2009 թվականի մայիսի 12-ին Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի հրամանով Նիկոլայ Բասկովն արժանացավ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստի կոչման։
2009 թվականի հոկտեմբերին Նիկոլայ Բասկովը և Տաիսիա Պավալին 3-րդ անգամ մեկնեցին Գերմանիա՝ հյուրախաղերի ։
2010 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պետական կառավարման ֆակուլտետի մագիստրատուրան ։
2011 թվականի ապրիլի 27-ին Նիկոլայ Բասկովը համերգ տվեց Վիեննայի Ոսկե պալատում։ Ծրագրում ներառված էին դասական արիաներ և ռոմանսներ ։
2011 թվականին ամերիկյան «PBS television» հեռուստաալիքով ցուցադրվեց Լուժնիկում տեղի ունեցած դասական համերգը, որը թողարվեց նաև CD-ով և DVD-ով ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Մոսկվայում կայացավ Ա․ժուրբինի «Ալբերտ և Ժիզել» օպերայի համաշխարհային պրեմիերան, որը գրվել էր հատուկ Բասկովի համար իր խնդրանքով։ Այստեղ նա կատարեց գլխավոր պարտիան՝ կոմս Ալբերտը ։
2011-2016 թվականներին Բասկովը պրոֆեսոր է եղել Մոսկվայի պետական հումանիտար ինստիտուտի վոկալի ամբիոնում, իսկ 2016 թվականից՝ Մոսկվայի պետական մանավարժական համալսարանի արվեստի ինստիտուտում ։
Դասական կատարումներից բացի, Բասկովը բազմիցս հանդես է եկել նաև էստրադային ոճով՝ կատարելով օպերային արիաներ, նեոպոլիտանական երգեր, մյուզիքլներ, ժամանակակից փոփ և էստրադային երգեր։
Բասկովը նաև վարում է տարբեր հեռուստանախագծեր, այդ թվում՝ Ռոսիա 1 հեռուստաընկերության «Շաբաթ երեկոյան» («Субботний вечер») հաղորդումը։
2016 թվականին Նիկոլայ Բասկովը հայտարարեց անձնական երաժշտական պրոդյուսերական կենտրոնի բացման մասին։
2018 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ մտավ «Putin Team» շարժման մեջ՝ հանդես գալով ի աջակցություն Վլադիմիր Պուտինի թեկնածության ։
Զուգընկերներ բեմում
Օպերային երգիչներ.
Ավազաթերապիա
Ավազաթերապիա, հոգեթերապիայի մեթոդներից մեկն է, որ առաջացել է Յունգյան անալիտիկ հոգեբանության շրջանակներում։ Այն մեծ մասամբ հիմնվում է անգիտակցականի սիմվոլիկ բովանդակության հետ աշխատանքի վրա, ինչը աղբյուր է ներքին աճի և զարգացման։ Ավազաթերապիան աշխարահի և ինքդ քեզ հետ հաղորդակցման, ներքին լարվածության լիցքաթափման միջոց է, այն հնարավորություն է տալիս դիպչել ներքին, խորքային Ես-ին, վերականգնել հոգեկան ամբողջականությունը, հավաքել սեփական աշխարհի յուրահատուկ կերպարը։
Նիկոլայ Բասկով
Զուգընկերներ բեմում
Կոլեկտիվներ.
Ավազաթերապիա
Մեթոդի պատմությունը
Համարվում է, որ ավազաթերապիայի հիմքերում ընկած է հայտնի գրող-ֆանտաստ Գ. Ուելլեսի «Խաղեր գետնի վրա»(1911) գիրքը։ Դրանում նա նկարագրում է, թե ինչպես են իր որդիները խաղում փոքրիկ ֆիգուրների հետ և խաղի ընթացքում խաղարկում այդ ֆիգուրներով ընտանեկան սցենարներ։ Հայտնի է, որ դեռ Աննա Ֆրոյդը և Էրիկ Էրիկսոնն իրենց պրակտիկայում կիրառում էին ֆիգուրներով խաղի փորձը և այն ակտիվ գործում էր մանկան հոգեվերլուծության բնագավառում։ Սակայն հենց այս գիրքն է ոգեշնչել մանկական հոգեվերլուծող Մարգարետ Լոունֆելդին, ով համարվում է Լոնդոնյան Մանկան Հոգեբանության Ինստիտուտի հիմնադիր, իր աշխատասենյակի դարակների վրա դնել փոքրիկ ֆիգուրներ։ Առաջին իսկ երեխան, տեսնելով այդ ֆիգուրներին, տեղափոխեց դրանք ավազի վրա, որ գտնվում էր աշխատասենյակում, որպես հոգեվերլուծողի աշխատանքային գործիքների փաթեթի մի մաս, և սկսեց խաղալ դրանցով ավազի վրա։ Հենց սա հիմք հանդիսացավ Մարգարետ Լոունֆելդի կողմից մանրամասնորեն մշակված և նկարագրված ախտորոշիչ և թերապևտիկ մեթոդիկայի համար, որ կոչվում է «աշխարհի կառուցման տեխնիկա»։
Նիկոլայ Բասկով
Զուգընկերներ բեմում
Էստրադային կատարողներ.
Ավազաթերապիա
Մեթոդի պատմությունը
Շվեդիայում Շարլոտտա Բյուլերը մշակել է «աշխարհի թեստ», որը մինչ օրս էլ կիրառվում է Շվեդիայում որպես դիագնոստիկ գործիք հոգեթերապիայում։ Լոունֆելդի տեխնիկան վերցվել է Բյուլերի «աշխարհի թեստ»-ից ։
Նիկոլայ Բասկով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս օպերային երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ավազաթերապիա
Մեթոդի պատմությունը
«Ավազի վրայի պատկերը կարող է հասկացվել որպես հոգեկան վիճակի որևէ ասպեկտի եռաչափ պատկեր։ Ավազանոցում խաղարկվում է չգիտակցված խնդիրը, ինչպես դրաման, կոնֆլիկտը տեղափոխվում է ներքին աշխարհից արտաքին և դառնում ակնառու»։ Դորա Կալֆֆը նաև հեղինակն է "Sandplay". (Boston։ Sigo Press, 1980) գրքի, որտեղ նա նկարագրել է դեպքեր պրակտիկայից ։
Կոնցեպտուալ հիմքեր և կիրառում
Աշխատանքի համար կիրառվում է ավազով լցված երկու փայտե սկուտեղ, մոտավորապես 60 x 70 x 10 չափերով։ Սկուտեղներից մեկում չոր ավազ է, իսկ երկրորդը կիրառվում է, եթե այցելուն ուզում է աշխատել թաց ավազի հետ։ Սկուտեղների արտաքին մակերևույթը ներկվում է կապույտով, այսպիսով սկուտեղի հատակը կարող է պատկերել ծով կամ գետ, ինչպես նաև ծառայում է որպես անգիտակցականի սիմվոլ։ Անհրաժեշտ են նաև բազմաթիվ տարատեսակ ֆիգուրներ, որոնցից այցելուն կընտրի այն, ինչ իրեն կձգի կամ հակառակը՝ կվանի կամ կվախեցնի։ Սեանսի ընթացքում նրան սկզբում առաջարկվում է ընտրել ֆիգուրներ, որոնք ուշադրություն են գրավում և դրանցից պատրաստել համադրություն ավազի վրա։ Այնուհետև այցելուին խնդրում են անվանել համադրությունը և պատմել պատմություն դրա մասին։Что такое песочная терапия?
Ավազի հետ աշխատանքում, ինչպես յունգյան մոտեցմամբ երազների հետ աշխատանքում, շատ կարևոր է աշխատանքների փուլայնությունը։ Առաջին պատկերները հաճախ արտացոլում են այն, ինչ տեղի է ունենում արտաքին իրականությունում։ Սակայն շուտով առաջանում են սիմվոլներ, որոնք մատնանշում են այցելուի ներքին խնդիրները։ Խաղալով նա ավելի ու ավելի է խորանում իր մեջ և ներքին իրավիճակը դարձնում տեսանելի։ Միևնույն ժամանակ սիմվոլիկ պատկերների ստեղծման ընթացքում գիտակցության և խորքային անգիտակցական գործընթացների միջև կապը ուժեղանում է, իսկ վերջիններս աճի, փոփոխության և Էգոյի ու Ինքնության միջև ապաքինման պոտենցիալ են կրում ։
Որպես գործիք՝ ավազի դերը և նշանակությունը կարևորվում է նախ և առաջ նրանով, որ այն իր բնույթով մոտ է թե՛ հողին, թե՛ ջրին, այս կերպ արտացոլվում է յունգյան կոլեկտիվ անգիտակցականում մեզ համար առավել կարևոր արքետիպերի նշանակությունը։ Ավազն ունի մագնիսական ուժ, այն ձգում է իր հետ մանիպուլյացիաներ իրականացնել մարդկանց անկախ սեռից և տարիքից։ Որպես նյութ՝ այն ևս հարմար է, կարող է հանդես գալ տարբեր ձևերով, ընդունել թե՛ եռաչափ, թե՛ տարածաչափ պատկերներ։ Սովորաբար ավազաթերապիայով զբաղվող կենտրոններում կիրառվում է հատուկ մշակում անցած, մանրէազերծ ավազ ։
Եթե ամփոփելու լինենք, կարելի է ասել, որ ավազաթերապիան՝
Նպատակ
Ավազաթերապիայի հիմնական նպատակն այցելուի կողմից ինքնաապաքինման էֆֆեկտին հասնելն է՝ սպոնտան, ստեղծագործ ինքնարտահայտման միջոցով։
Խնդիրներ
Ավազաթերապիայի հիմնական խնդիրն է դիպչել ճնշված և անգիտակցական ոլորտ արտամղված նյութի հետ, այն ներառել գիտակցական ոլորտ։
Ավազաթերապիայի հնարավորությունները
Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս՝
Խաղարկել հոգետրավմատիկ իրավիճակը սիմվոլիկ մակարդակում։
Հոգեթերապևտիկ աշխատանքը օգնում է հոգեբանին լուծել հետևյալ խնդիրները՝
Ցուցումներ
Որպես կանոն՝ ավազաթերապիան կիրառվում է ոչ առաջին հանդիպումից, եթե իհարկե այցելուն մասնագետի կողմից արդեն իսկ ուղղված չէ ավազաթերապիայի։ Ավազաթերապիան խորհուրդ է տրվում կիրառել, եթե այցելուն՝
Հակացուցումներ
Պետք է նշել, որ բերված ցուցումները և հակացուցումները կիրառելի են միայն հոգեբան/հոգեթերապևտի կոմպետենտության սահմաններում, կան հոգեբաններ, ովքեր էֆֆեկտիվ կիրառում են ավազաթերապիան հիպերակտիվ երեխաների հետ ։
Ավազե ամրոց
Երևանում գործող ավազով նկարչության, ավազով աշխատանքների և ավազաթերապիայի կենտրոն է։ Ավազանկարչությունն իր հերթին առաջացել է մի քանի տասնյակ տարի առաջ Արևմուտքում, ապա, տարածվելով աշխարհով մեկ, ներկայումս հանդիսանում է արվեստի կարևոր ճյուղերից մեկը։
Ավազանկարչության և ավազով հոգեբանական աշխատանքի համադրությունը իր տեսակի մեջ եզակի և յուրահատուկ համադրություն է, որը ենթադրում է միաժամանակ մի քանի ոլորտների ակտիվացում և զարգացում։
Հենց այս ամենից ելնելով էլ բացվել է «Ավազե ամրոց» կենտրոնը, որը նախատեսված է ինչպես առողջ, այնպես էլ հատուկ կարիքներ ունեցող երեխաների, նրանց ծնողների և մեծահասակների համար։
Կենտրոնում իրականացվում են տարբեր ծրագրեր։ Մասնավորապես, ավազով զարգացնող աշխատանքներն իրականացվում են փոքր խմբերով (առավելագույնը 6 մասնակից), որոնցում կարող են ընդգրկվել երեխաներ՝ սկսած 1,5 տարեկանից։ Խմբերը կազմվում են ըստ երեխաների տարիքի, ընդ որում յուրաքանչյուր տարիքային խմբի ծրագիր ունի իր նպատակները։ Օրինակ, եթե նախադպրոցական տարիքում գլխավորապես շեշտը դրվում է երեխայի մոտորիկայի, խոսքի և ստեղծագործականության զարգացման վրա, դեռահասների մոտ կարևորվում է շփման և հաղորդակցման հմտությունների զարգացումը, ինքնաներկայացման հմտությունները, հուզական լիցքաթափումը և այլն։ Այնուամենայնիվ, ավազով աշխատանքը օգտակար և արդյունավետ է թե մանուկների, թե մեծահասակների համար։
Կենտրոնը ակտիվ աշխատանք է տանում ինչպես զարգացնող, այնպես էլ հոգեթերապևտիկ, ծնողավարության, նաև ավազաթերապիայով հետաքրքրված մասնագետների ուսուցման ոլորտներում։ Ավազաթերապիան Հայաստանում
Տես նաև
Կարլ Գուստավ Յունգ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Անալիտիկ հոգեբանություն Կատեգորիա:Արտ-թերապիա
Մատի (կոմունա)
Մատի  (իտալ․՝Mathi), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 4.500 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 566 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10075։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Վեկշենգա
Վեկշենգա (Векшенга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 394 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։ Վեկշենգաի ակունքը գտնվում է 30 կմ դեպի հարավ-արևելք Շույսկոե գյուղի մոտ։ Հոսում է հյուսիսի երկայնքով ճահճոտ անտառներում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ազգային կինոմրցանակ (Հնդկաստան)
Ազգային կինոմրցանակ (राष्ट्रीय फ़िल्म पुरस्कार, State Award for Films, ավելի ուշ՝ National Film Awards), Հնդկաստանի ամենահայտնի համապետական կինոմրցանակներից մեկը և կարգավիճակով ամենաբարձրը։ Հիմնադրվել է 1954 թվականին։
Ամեն տարի կառավարության կողմից նշանակված ժյուրին ընտրում է հաղթողների յուրաքանչյուր կատեգորիայում։ Մրցանակների հանձնման արարողությունը տեղի է ունենում Նյու Դելիում, որտեղ Հնդկաստանի նախագահը մրցանակները հանձնում է հաղթողներին։ Ի տարբերություն Filmfare Awards-ի՝ Ազգային կինոմրցանակը շնորհվում է ոչ միայն հինդիով, այլև Հնդկաստանի մյուս լեզուներով (օրինակ՝ մարաթհի, բենգալի, մալայալամ, կաննադա, թելեգու, թամիլերեն) ֆիլմերի համար։ Filmfare-ի հետ միասին Ազգային կինոմրցանակը ամենահին կինոմրցանակն է Հնդկաստանում և իր նշանակությամբ համեմատելի է Կինեմատոգրաֆիական արվեստների ու գիտությունների ակադեմիայի (ԱՄՆ) մրցանակի հետ։
Պատմություն
Մրցանակներն առաջին անգամ հանձնվել են 1954 թվականին։ Մրցանակաբաշխության արարողությունը կազմակերպել է Հնդկաստանի կառավարությունը՝ նպատակ ունենալով խրախուսել հնդկական կինոարվեստի ու մշակույթի զարգացումը։
Անվանակարգեր
Հնդկաստանի ազգայի կինոմրցանակը շնորհվում է բազմաթիվ անվանակարգերում, որոնք բաժանվում են մի քանի խոշոր կատեգորաների։
Հատուկ մրցանակներ
Դադասահեբ Փհալկեի անվան մրցանակ - շնորհվում է հնդկական կինոյի զարգացման գործում ունեցած ակնառու ներդրման համար։
Ռուսաստանի 100 հազարից ավելի բնակիչ ունեցող քաղաքներ
2010 թվականի Համառուսաստանյան մարդահամարի տվյալներով՝ Ռուսաստանի 1100 քաղաքներից 163-ն ունեցել է 100 հազարից ավելի բնակիչ, որոնք դասվում են մեծ, խոշոր, խոշորագույն քաղաքների ու քաղաք-միլիոնատերերի շարքում ։
1989 թվականին անցկացված ՌՍՖՍՀի վերջին մարդահամարի տվյալներով՝ այդ քաղաքների թիվը հասնում էր 165-ի, 2002 թվականին անցկացված Ռուսաստանի առաջին մարդահամարի տվյալներով՝ այդ թիվը նվազել էր ու հասել 153-ի։ Ներկայում (Ղրիմի 4 քաղաքները ներառյալ) հասցվել է 168-ի։
Բոլոր տվյալները ներառում են քաղաքների բնակչությունը, իսկ 100 հազարից ավելի բնակչություն ունեցող քաղաքային համայնքների թիվն ավելի մեծ է։
ՌԴ՝ 100 հազարից ավելի բնակիչ ունեցող վարչական տարածքներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Ցանկեր:Ռուսաստան
Տորանկ
Տորանկ (Thorrenc), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 232 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.67 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 450 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 60 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մենսի
Մենսի (Mennessis), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնիե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02474:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 419 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 265 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 169-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 96-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 63,8 %, 1999 թվականին եղել է 63,6%)։ 169 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 160-ը (95 տղամարդ և 65 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 96 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը՝ թոշակառուներ, 37-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Սոխուկանման գմբեթ
Սոխուկանման գմբեթ (луковичная глава), գմբեթի տարատեսակ, որ սոխուկի տեսք ունի։ Առանձնանում է գլխի մեծ տրամագծով, որ գերազանցում է թմբուկի տրամագիծը, իսկ բարձրությունը գերազանցում է երկարությանը։ Մեծ տարածում ունի ռուսական եկեղեցական ճարտարապետության մեջ։ Սոխուկանման գմբեթը կիրառվել է նաև Բավարիայի կաթոլիկ եկեղեցիներում, հաճախ հանդիպում է Միջին Արևելքում և Հնդկաստանում։
Սոխուկանման առաջին գմբեթների ի հայտ գալու ժամանակաշրջանի շուրջ գիտնականները համակարծիք չեն։ Հին ռուսական ճարտարապետության մեջ, ժամանակի սրբապատկերներից դատելով, վաղ շրջանում չեն եղել նման գմբեթներ։ Ենթադրվում է, որ սկզբում լայն տարածում ունեին այսպես կոչված սաղավարտանման գմբեթները, որոնք իրենց ձևով հիշեցնում էին ռուս հսկաների սաղավարտներ։ Նման գմբեթ ունի Վլադիմիրի Ուսպենսկի տաճարը։ Սոխուկանման գմբեթները լայնորեն կիրառվել են Իվան IV Ահեղի կառավարման շրջանում, երբ Կազանի գրավման առիթով կառուցվեց Վասիլի Երանելու տաճարը, որն անփոփոխ պահպանվել է 16-րդ դարից։ Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ գմբեթի այս ձևը փոխառված է մուսուլմանական ազգերից, որոշ մասնագետների կարծիքով էլ այն առաջացել է ռուսական «շատյոր» գմբեթի ձևից, որ իրենից ներկայացրել է բամանկյուն, հաճախ` ութանկյուն։ Վերջին տեսակետի համաձայն` այսպիսի գմբեթներն ունեին ոչ թե կրոնական, այլ պրակտիկ գործառություն. դրանք նպաստում էին, որ տանիքին ձյան կուտակումներ չառաջանան։
Այս խնդրի ուսումնասիրմամբ զբաղվել են շատ գիտնականներ։ Պատմական արժեք ունեն ակադեմիկոս Բորիս Ռիբակովի աշխատությունները, ով 1946 թվականին, վերլուծելով ռուսական հին ձեռագրերը, եկավ այն եզրահանգման, որ սոխուկանման գմբեթները Ռուսաստանում կիրառվել են 13-րդ դարից։ Հնագետ Նիկոլայ Վորոնինը, համաձայնելով նրա կարծիքին, նշել է, որ գմբեթի նման ձևը կիրառվել է սաղավարտանմանից ավելի շատ։
Հնարավոր է, որ ուղղափառ եկեղեցում լայն տարածում ունենալը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ այդպիսի գմբեթները նման են վառված մոմերի, ինչը հաճախ է օգտագործվում եկեղեցական արարողություններում։ Գմբեթների քանակը կարող է հասնել երեքի` խորհրդանշելով Սուրբ երրորդությունը, կամ հինգի` ի պատիվ Հիսուս Քրիստոսի և 4 ավետարանիչների։ Առավել տարածված են գմբեթների գլուխների կապույտ ու կանաչ գույները, հաճախ այդ մասը պատվել է ոսկու շերտով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր Կատեգորիա:Շինարարական տարրեր և կառուցվածքներ Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ Կատեգորիա:Գմբեթներ
Անվերջ հող (գիրք)
Անվերջ հող՝ ֆանտաստիկ գիրք գրված անգլիացի գրողներ Թերրի Փրաթչեթի և Սթիվեն Բաքսթրի կողմից ։ Ռուսերեն լեզվով այն թարգմանվել է 2014 թվականին ։
Զուգահեռ աշխարհների մասին միտքը գրողների մոտ ծագել է դեռ 25 տարի առաջ, սակայն իրականացվել է միայն 2012 թվականին ։
Սցենար
Մի անգամ համացանցում հայտնվեց մի հարմարության գծագիրը, որը այնքան պարզ էր, որ կարող էր հավաքել յուրաքանչյուրը։ Այդ հարմարությունը թույլ էր տալիս մարդկանց ճանապարհորդել տարբեր զուգահեռ աշխարհներում և տեսնել, թե ինչպես է զարգացել մոլորակը ։
Գրքի գլխավոր հերոսները Ջոշու վալենտենը՝ մարդ որ կարողանում է տեղաշարժվել զուգահեռ տարածքներով առանց որևէ սարքի, և Լոբսլանգն (մարդ ով առաջինն էր, որ ստեղծեց այնպիսի սարք, որի միջոցով փաստացի կարող էր իրեն անվանել մարդ) են։