cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միկոլաս Բիրժիշկա
Կենսագրություն
1944 թվականին խորհրդային զորքերի Լիտվա մտցվելուց հետո Միկոլասը երկրից արտագաղթել է։ Հաստատվելով Գերմանիայում, նա դասավանդել է Լիտվայի գրականություն Համբուրգի Բալթիկ համալսարանում 1946-1949 թվականներին։
1949 թվականին տեղափոխվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Մահացել է Լոս Անջելեսում՝ 1962 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Լիտվացի գրականագետներ Կատեգորիա:Լիտվացի սոցիալական գործիչներ Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անկախության ակտիվիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ Կատեգորիա:Լիտվացի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Լիտվացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Լիտվացի լրագրողներ
Առեստի ճակատամարտ (364)
Առեստի ճակատամարտ, ռազմական բախում Արշակունիների թագավորության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև, որը տեղի է ունեցել 364 թվականին։ Հասկանալով, որ պարսիկները ապագայում շարունակելու են՝ Վասակ սպարապետը Գանձակի ճակատամարտում տարած հաղթանակից հետո սկսում է պատրաստվել պարսիկների հաջորդ արշավանքին։ Այն տեղի է ունենում հաջորդ տարի՝ 364 թվականին․ սկսվում է երեք ճակատով հարձակում։ Շապուհը զորքը բաժանում է երեք մասի, որից մեկի ղեկավարությունն իր վրա է վերցնում Անդիկանը և շարժվում դեպի Առեստ։ Նա այնտեղ հանդիպում է հայկական զորաջոկատի դիմադրությանը, որի ղեկավարը հայոց սպարապետի եղբայր Բագոս Մամիկոնյանն էր։ Հայերը հաղթանակ են տանում ճակատամարտում, սակայն զոհվում է հրամանատար Բագոսը ։
Նախապատմություն
359 թվականին սկսված հերթական հռոմեա-պարսկական պատերազմն ավարտվում է Հռոմի պարտությամբ։ Հռոմում կայսր է դառնում Հուլիանոսը, որը մոտենում է Տիզբոնին և ճակատամարտում պարսից արքա Շապուհ Երկարակյացի դեմ։ Հռոմի նորահռչակ կայսրը զոհվում է ճակատամարտում, իսկ հաջորդ կայսրը՝ Հովիանոսը, չի շարունակում պատերազմը և պայմանագիր է կնքում Պարսկաստանի հետ։ Ըստ այդ պայմանագրի՝ հայոց հարավային 5 նահանգները՝ 15 բերդերով և քաղաքներով հանդերձ, անցնելու էին պարսիկների տիրապետության տակ։ Նրանց էր զիջվում նաև հռոմեական տարածք համարվող Հյուսիսային Միջագետքը՝ Մծբին կենտրոնով։ Հռոմի կնքված այս պայմանագիրը 4-րդ դարի հռոմեացի պատմիչ Ամմիանոսը անվանել է «ամոթալի»։ Այս պայմանագիրը թույլ է տվել պարսից արքա Շապուհ Երկարակյացին ազատորեն իրագործել իր՝ Մեծ Հայքի հետ կապված պլանները ։
363 թվականին սկսվում է հայ-պարսկական պատերազմը, որի առաջին բախումը տեղի է ունենում Գանձակի մոտ։ Այս բախման արդյունքում հայոց սպարապետ Վասակ Մամիկոնյանը կարողանում է կասեցնել հակառակորդի ներխուժումը Մեծ Հայքի թագավորություն։
Ճակատամարտ
364 թվականին Շապուհ Երկարակյացը հարձակում է սկսում ընդդեմ Արշակունիների թագավորության․ նա պարսկական զորքերը բաժանում է երեք մասի, որոնք տարբեր ուղղություններով ներխուժում են Հայաստան։ Հայոց զորքը սպասում էր այսպիսի ներխուժման, քանի որ Վասակ Մամիկոնյանը Գանձակի ճակատամարտից հետո հասկացել էր, որ պարսիկները շարունակելու են իրենց ծավալապաշտական քաղաքականությունը և նոր արշավանքներ են ձեռնարկելու։ Վասակը նույնպես իր զորքը բաժանում է երեք մասի, որից մեկի հրամանատարությունը ստանձնում է իր եղբայր Բագոսը (Բագասը), մյուսինը՝ հայոց արքա Արշակ Բ-ն, իսկ վերջինինը՝ ինքը՝ հայոց սպարապետ Վասակ Մամիկոնյանը։
Հայոց երեք զորամասերն էլ անցնում են հավասար տարածություն, այդ պատճառով բոլոր ճակատամարտերը տեղի են ունենում գրեթե նույն ժամանակ։ Պարսից զորաբանակը հասնում է Վանա լճի մոտ՝ Առբերանի գավառի Առեստ ավան, որտեղ ռազմական ճամբար է խփում ձկնորսարանի մեջ։ Իմանալով, որ հայոց բանակը շարժվում է իրենց դեմ՝ պարսից բանակը ռազմակարգ է ընդունում։ Ճակատամարտի սկզբում հայերը կարողանում են հաջողության հասնել․ նրանք գրոհում են պարսից զորաբանակի վրա, որի հրամանատարը փորձում է վերականգնել ճեղքված մարտակարգը։ Այս փորձերի ժամանակ զոհվում է պարսից զորավարը։ Սակայն քանակական առավելությունը պարսիկների կողմն էր, որի շնորհիվ նրանք կարողանում են վերադասավորել սեփական ուժերը և մարտի մեջ մտցնել մարտական փղերը։ Մեծ զոհերի գնով հայերը կարողանում են դիմագրավել այս հակագրոհին և ստիպել պարսիկներին նահանջել։ Այս հակագրոհին դիմագրավելու ժամանակ զոհվում է հայոց զորամասի հրամանատար Բագոսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Սասանյան Պարսկաստանի ճակատամարտեր
Սուշի
Սուշին (寿司 կամ, , , , )՝ ճապոնական խոհանոցի ավանդական ուտելիք է, որը պատրաստավում է բրնձից և տարբեր ծովամթերքներից, ինչպես նաև՝ բազմաթիվ այլ բաղադրամասերից։ 1980-ական թվականների սկզբից սուշիները շատ հայտնի են դարձել ամբողջ աշխարհում։
Մոտավորապես 7-րդ դարում Չինաստանի և Թայլանդի միջոցով պատրաստման այս եղանակը ստացավ տարածում նաև Ճապոնիայում։ Սննդի մեջ թթվեցված /մարինացված/ ձկան օգտագործումը Հարավային Ասիայի երկրներում պահպանվել է մինչև մեր օրերը։ Սուշիի չինական հիերոգլիֆը նշանակում է մարինացված ձուկ, սակայն ինքը պատրաստման ավանդույթը Չինաստանում դադարել է որպես այդպիսին կիրառվել, Ճապոնիայում էլ ներկայումս նման կերպ պատրաստում են նարեձուսին։ XVII դարում ի հայտ եկավ բրնձի սուշին, որն ներառում էր խաշած բրինձ, բրնձի ածիկ, ծովային մթերքներ, բանջարեղեն։ Շուտով սկսեցին պատրաստել բրնձի քացախ, որը ավելացնում էին բրնձի մեջ, ինչը վերացրեց խմորման գործընթացը և զգալիորեն կրճատեց պատրաստելու ժամանակը։ Ամբողջ աշխարհում ժամանակակից տեսքով հայտնի և մեծ պահանջարկ վայելող սուշին 19-րդ դարում ստեղծել է խոհարար Հանայա Յոհեյը՝ Տոկիոյում։ Նա որոշեց ամբողջովին հրաժարվել մարինացված ձկան օգտագործումից և մատւցել այն հում վիճակում, ինչն էլ սուշիի պատրաստումը դարձրեց մի քանի րոպեների գործ։
Սննդարարություն
Ավանդական ճապոնական սուշիի բաղադրիչները՝ հում ձուկն ու բրինձը ճարպեր քիչ են պարունակում, միենույն ժամանակ հարուստ են սպիտակուցներով, ածխաջրածիններով, վիտամիններով և միներալներով։ Բանջարեղենը, որոնց մեջ փաթաթվում է սուշին, նույնպես առաջարկում է զանազան վիտամիններ և միներալներ։
Վտանգավորություն
Սուշիի որոշ տեսակների, առավելապես ֆուգու ձուկ պարունակող, ոչ ճիշտ պատրաստումը կարող է հանգեցնել թունավորման։ Ֆուգուն իր ներքին օրգաններում, հատկապես՝ լյարդում ունենում է տետրոդոտոքսինի մահացու չափաբաժնի պարունակություն և այդ ձկնատեսակով սուշին պետք է պատրաստվի միայն հատուկ մասնագիտացված խոհարարի կողմից։ Խոհարարների լիցենզավորումը բաղկացած է ձուկը ճանաչելու, ինչպես նաև այն պատրաստելու և ուտելու քննություններից։ Թեկնածուների միայն 35 տոկոսն են կարողանում անցնել փորձությունները և նույնիսկ, ճիշտ է, հազվադեպ, լինում են թեկնածու խոհարարի մահանալու դեպքեր։ Ճապոնիայի կայսրին և նրա ընտանիքի անդամներին արգելվում է ֆուգու ուտելը՝ կյանքի համար վտանգավոր լինելու պատճառով։
Սուշիի տեսակները
Տեսականին շատ մեծ է. Սուշին լինում է ավելի քան 20 տեսակի, որոնցից են՝ Ebi Nigiri Sushi - Էբի նիգիրի սուշի 海老握り, Salmon Nigiri - Սաղմոնի նիգիրի 鮭握, Toro Nigiri - Տորո նիգիրի 鮪とろ握り, Salmon roll - Սաղմոնի փաթեթ [巻き鮭], Kakinoha (Persimmon leaf) Sushi - Կակինոհա սուշի 柿の葉寿司, Western California Rolland Tuna Roll in Uramaki - Ուրամակի カリフォルニア巻き և այլն։
Պատկերադարան
Կատեգորիա:Ճապոնական խոհանոց Կատեգորիա:Ճապոնական ծագումով բառեր Կատեգորիա:Ծովամթերքով ուտեստներ Կատեգորիա:Ձկնային ուտեստներ
Վասակ Սյունի (այլ կիրառումներ)
Վասակ Սյունի անունը կարող է վերաբերել.
Նավթ
Նավթ (պահլավերեն՝ naft, հայերեն դասական ուղղագրութեամբ՝ նաւթ), բնական եղանակով հայտնվող, երկրի նստվածքային թաղանթում տարածված, յուղանման, յուրահատուկ հոտով, դյուրավառ հեղուկ։ Այն հայտնվում է երկրագնդի ժայռերի կազմավորումների մեջ և բաղկացած է բազմազան մոլեկուլային կշիռներով բարդ ածխաջրածիններից, ինչպես նաև այլ օրգանական բաղադրյալներից։ Առաջանում է գազանման ածխաջրածինների հետ միասին, 1,2-2 կմ-ից ավելի խորություն ունեցող հորիզոնականներում։ Երկրի մակերևույթի մոտ այն փոխարկվում է բարձր մալթայի (մածուցիկ նավթ), կիսակարծր ասֆալտի։
Կառուցվածք
Ածխաջրածինների համաչափությունը խառնուրդի մեջ հույժ փոփոխական է, և սկսվում է կշռով 97 % թեթև նավթերից մինչև նույնիսկ 50 % ավելի ծանր նավթերում և բիտումեններում։
Նավթահումքի ածխաջրածինները առավելապես ալկաններ են, ցիկլոալկաններ և զանազան հոտավետ հիդրոկարբոններ, քանի որ նրա մյուս օրգանական խառնուրդներն բաղադրված են ազոտից, թթվածնից, և ծծումբից, և մետաղների փոքր հետքերից որոնցից են երկաթը, նիկելը, պղինձը և վանադիումը։ Ճշգրիտ մոլեկուլային բաղադրությունը տարբերվում է կազմավորումից կազմավորում, բայց քիմիական տարրերի համաչափությունը բավականին նեղ սահմաններում է տարբերվում՝ ըստ հետևյալը.
Առաջին հիշատակություններ
Նավթի մասին առաջին հիշատակությունը հանդիպում է Անանիա Շիրակացու (7–րդ դար) «Աշխարհացույցում», որտեղ գրված է, որ Մեծ Հայքի օգտակար հանածոները և բնական հարստություններն էին երկաթը, ածուխը, նավթը, սալակը, ձիղկը, զառիկը, քարախունկը, «ակն բյուրեղը», աղերը, «ջերմուկքը» և այլն ։
Նավթի մասին հիշատակել են Մերձավոր և Միջին Արևելքում 15-րդ և 17-րդ դարերի ձեռագրերում, որպես բուժիչ միջոց մաշկային և բորբոքային հիվանդությունների դեպքում։ Ֆրանսիայում ապրող հույն գիտնական Էյրինի դե Էյրինսի աշխատությունը 1721 թվականին նավթի և ասֆալտի մասին առաջին գիտական հետազոտությունն է։ 1763 թվականին Մ. Լոմոնոսովը առաջինն է ենթադրել, որ նավթը առաջացել է բուսական նյութերից։ Դ. Մենդելեևը առաջ է քաշել անօրգանական ծագման վարկածը։
Կիրառման պատմություն
Նավթը մարդուն հայտնի է վաղ ժամանակներից, նրա կիրառության սկիզբը վերագրվում է մ.թ.ա VI հազարամյակին։ Այն տարբեր նպատակներով (լուսավորություն, դեղանյութեր, ներկանյութեր, շինարարական շաղախ, դիազմոսյան նյութ պատրաստելու համար և այլն) օգտագործել են Չինաստանում (մ.թ.ա. 220 թվականից), Բաբելոնում, Եգիպտոսում, Հյուսիսային Ամերիկայում և այլն։ Միջագետքում և Եգիպտոսում մ.թ.ա III հազարամյակում շենքերի, ջրապատնեշների, նավամատույցների և ճանապարհային շինարարության համար որպես ջրանթափանց և կապակցող նյութ օգտագործում էին ասֆալտից, ավազից և կրից շաղախ։ Նավթը այրում էին կանթեղներում, օգտագործում որպես դեղ, ռազմական գործում՝ բորի, ծծմբի և պղնձի հետ՝ «հրե նետեր» և «հրե կճուճներ» պատրաստելու համար։
Արդյունահանման պատմություն
Սկզբնական շրջանում նավթը հայթայթել են բաց եղանակով։ Հետախուզական մեխանիկական հորատմամբ նավթի արդյունահանման գաղափարը պատկանում է ամերիկացի Ջ. Բիսսելին (George Bissell ), իսկ գործնականում այն իրականացրել է Է. Դրեյքը (Edwin Drake) 1859 թվականի օգոստոսին՝ Թիթուսվիլում, Պենսիլվանիա նահանգում (ԱՄՆ)։ Նրա սկզբնական շուկան լուսավորության համար էր, իբրև կերոսին։
Համենայն դեպս, մինչև 1861 թվական տևեց մինչ դա սկսեց արտահանվել Եվրոպա, նավաստիների վախից՝ կերոսինից առաջացած կրակների և պայթյունների շնորհիվ։ Առաջին անգամ մի Ֆիլադելֆիացի բեռնառաքիչ էր, որ մի խումբ աշխատողների համոզեց մի նավթի նավ նստեն դեպի Եվրոպա՝ նրանց խմացնելով և խաբելով մի նավ նստեցնելով որ Լոնդոն հասավ։ Ամերիկական նավթը առաջին անգամ Ռուսաստան հասավ 1862 թվականին և այնտեղ մեծ ընդունելություն գտավ՝ հատկապես Սանկտ Պետերբուրգում ։
Ռուսաստանում առաջին հանքահորերը բացվել են 1864 թվականին Կուբանում, 1890 թվականին շահագործվել են Գրոզնիում, 1900 թվականին Ֆերգանայում։ 1870 թվականների սկզբից շահագործվել Բաքվի նավթը։ Մ.թ.ա. I դարում նավթը հոտազրկելու և մաքրելու համար թորում էին։ Նավթի առաջին թորման գործարանը կառուցվել է 1823 Մոզդոկի մոտ (Ռուսաստան), 1848 թվականին գործարկվել է Անգլիայում, 1849- ին Ֆրանսիայում։ Ս. Կիրի գործարանում (ԱՄՆ) 1854 թվականին կիրառվեց նավթանյութերի թթվահիմնային մաքրումը։ Էլզասում (Ֆրանսիա) 1854 թվականին նավթից և ասֆալտից ստացան քսայուղեր։ Առաջարկվեց ծանր նավթի ճնշման տակ թորման եղանակը (կրեկինգ), որի շնորհիվ կերոսինի ելքը 2,5-20 %- ից հասավ 28-60 %- ի (1866 թ. Ջ. Յունգ)։ 1875 թվականին ռուս Ա. Լետնինը մշակեց ներկանյութերի համար անհրաժեշտ արոմատիկ ածխաջրածինների ստացման արոմատիկ պիրոլիզային եղանակը։ Վ. Շուխովը և Մ. Գավրիլովը 1891 թվականին ստեղծեցին կրեկինգի ապարատ, որի սկզբունքները օգտագործվեցին ԱՄՆ- ում արդյունաբերական կրեկինգի սարքի կառուման ժամանակ (1915-1918 թ.թ.)։ Աշխարհում առաջին նավթամուղը կառուցվել է ԱՄՆ-ում 1865 թվականին և ուներ 6 կմ երկարություն։ Առաջինը Ռուսաստանում կառուցվել է 1978 թվականին։ Իսկ 1897-1907 թվականներին կառուցված Բաքու-Բաթում նավթամուղը 835 կմ երկարություն ուներ (16 հղման կայաններով) և ամենաերկարն էր այդ ժամանակ։
Նավթի արժեք և պատերազմներ
Ստորև ներկայացված է նավթի մեկական տակառի արժեքը ամեն տարվա սկզբում, որը համեմատելի դառնալու համար վերացված է 2008 թվականի արժույթով ԱՄՆ դոլարի՝ հաշվի առնելով գնաճը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վառելանյութեր Կատեգորիա:Նավթ
Խուան Ելանգեզյան
Խուան Ռեյնալդո Սամուել Հովսեփի Ելանգեզյան (Հովհաննես Ելանկէօզեան, ), հայազգի կոմպոզիտոր, բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Երաժշտագիտության դոկտոր (2004)։
Կենսագրություն
Խուան Ելանգեզյանը ծնվել է 1950 թվականին, Բուենոս Այրեսում։ Եղեռնից մազապուրծ կիլիկիահայ երրորդ սերնդի շառավիղ է։ 1982 թվականին ավարտել է Արգենտինայի Կաթողիկե համալսարանը, 1984 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի երաժշտագիտական բաժինը, 2001 թվականին՝ նույն կոնսերվատորիայի ստեղծագործության բաժինը։ 1996 թվականից աշխատում է Արգենտինայի Կաթողիկե համալսարանի մշակույթի ինստիտուտում, պրոֆեսոր 1996 թվականից ։ Հայաստանի գրողների և կոմպոզիտորների միության անդամ է ։
Ստեղծագործություններ
Գերակշիռ քնարական մեղեդային հիմքով հայկական ազգային և լատինաամերիկյան երաժշտության տարրերով, ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկայով ստեղծված Ելանգեզյանի երկերը հնչել են Բուենոս Այրեսում, Երևանում, Փարիզում և այլուր ։ Հեղինակ է ծրագրային սիմֆոնիկ և կամերային երկերի՝ Դաշնամուրի երեք պիես՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Բուենոս Այրես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Պերսի Ջեքսոնը և կայծակներ գողացողը
Պերսի Ջեքսոնը և կայծակներ գողացողը (The Lightning Thief), Ռիք Ռիորդանի «Պերսի Ջեքսոնը և օլիմպիացինները» շարքի առաջին գիրքը, վեպ՝ գրված ֆանտաստիկ ժանրում։ Սյուժեն հիմնված է հին հունական դիցաբանության վրա։ Ռիորդանը վպի վրա աշխատանքներն ավարտել է 1994 թվականին։ «Կայծակներ գողացողը» սկզբնապես ընդունվել է Bantam Books հրատակչության կողմից, 1997 թվականին և այնուհետև աճուրդում վաճառվել է Miramax Books-ին, նախքան 2005 թվականի հուլիսի 28-ին թողարկվելը։ Գիրքը հետագա չորս տարիների ընթացքում վաճառվել է ավելի քան 1,2 միլիոն տպաքանակով։ Գիրքը հարմարեցվել է «Փերսի Ջեքսոնը և որոտներ գողացողը» անվանումով ֆիլմի համար, որը թողարկվել է 2010 թվականի փետրվարին։ Այս գրքի շարունակությունն է «Պերսի Ջեքսոնը և հրեշների ծովը»։
Բլագոդատնոե (գյուղ, Օչակովի շրջան)
Բլագոդատնոե (Благодатне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Չեմերիսի-Վոլոսկիե։
2001 թվականի տվյալներով Բլագոդատնոե գյուղում բնակվում էր 464 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,589 կմ²։
Պերսի Ջեքսոնը և կայծակներ գողացողը
Սյուժե
Պերսին գալիս է դպրոց և լսում, թե ինչպես Գրուվերը և պարոն Բրաները խոսում են իր կյանքի մասին, որ նա վտանգի մեջ է և դառնում է շատ կասկածելի։ Ավտոբուսի կանգառում Գրուվերը տեսնում է, որ երեք Մոյրաներ նայում են Պերսիի վրա և գործում են հսկայական գուլպաներ։ Դրանից քիչ անց Մոյրաները կտրում են կյանքի թելը։ Ուսումնական տարվան ավարտին Պերսին մենակ մեկնում է տուն, չնայած նրան, որ Գրուվերը նրան խնդրել էր սպասել ավտոբուսի կանգառում։ Գալով տուն՝ իր ատելի խորթ հայր Գեյբ Ուիլյամսի մոտ, նա տեսնում է թե ինչպես նրա ընկերները պոկեր են խաղում։ Պերսին պատրաստվում է երաժշտություն միացնել, սակայն Գեյբը կանգնեցնում է նրան։ Շուտով ժամանաւմ է Պերսիի մայրը և ասում, որ նրանք կարող են հանգստանալ նրա սիրելի Մոնտաուկի, Նյու Յորք, ծավափում, ամբողջ հանգստյան օրերի ընթացքում։ Պերսին երջանիկ է, որ վերջապես տեղի է ունենում ինչ-որ լավ բան, նա հավաքում է իր իրերը և մեկնում։ Գեյբը ցանկանում է նրան խանգարել, սակայն այդ պահին միջամտում է Գրուվերը։
Բլագոդատնոե (գյուղ, Օչակովի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պերսի Ջեքսոնը և կայծակներ գողացողը
Սյուժե
Այդ գիշեր, Մոնտաուկում, Պերսիին վառ երազ է գալիս, քնից հետո նրա մոտ է գալիս Գրուվերը՝ առանց վարտիքի (ինչը Պերսին նախընտրում է չտեսնել), մոտենում է նրան և ասում, որ նրանք հեռանան։ Պերսին զարմացած է, տեսնելով, որ իր ընկերոջ մարմինը գոտկատեղիվ վերև այծային է, ինչպես սատիրի մոտ։ Այնուամենայնիվ, Պերսիի մայրը փախցնում է Գեյբի մեքենան՝ 1978 թվականի «Կամարո» և ընթանում է հսկայական արագությամբ։ Մեքենային հարվածում է կայծակը։ Երբ Գրուվերը, Պերսին և նրա մայրը փորձում են դուրս գալ մեքենայից, նրանք տեսնում են Մինոտավրոսին՝ կիսամարդ-կիսացուլ հրեշին, ով հետապնդում է նրանց։ Հետևելով տիկին Ջեքսոնի խորհրդին, նրանք հրեշից խուսափում են վերջին պահին, սակայն Գրուվերը չափազանց դանդաղ է և Մինոտավրոսը վիրավորում է նրան, Պերսիի մայրը շաղում է նրան, Մինոտավորսը մոռանում է Գրուվերին, բռնում է տիկին Ջեքսոնին և նա անհետանում է լույստ ոսկե փալյատակման մեջ։ Պերսին ցասման բռնկման պահին կարողանում է հաղթել Մինոտավրոսին՝ պոկելով նրա եղջյուրը և նրանով խոցելով նրա կուրծքը։ Պերսին ուշագնաց Գրուվերին տանում է տան սանդղամուտքի մոտ։ Հիվանդանոցում նրա մասին հոգ է տանում Անաբեթ Չեյզը և նա արթնանում է երեք օր անց։ Պերսին հասկանում է, որ ինքը Կիսատոհմիկների Ճամբարում է, վայր, որտեղ տարբեր արարածներ սովորում են մարտնչել հրեշների հետ։
Պերսին վերադառնում է Կիսատոհմիկների ճամբար, որտեղ յուրաքանչյուրը շնորհավորում է նրան, Անաբեթին և Գրուվերին։ Ամռան վերջին Պերսին չի կարողանում որոշել, մնալ ճամբարում, թե գնալ յոթերորդ դասարան և ապրել մոր հետ։ Վերջ ի վերջո, նո որոշում է գնալ մարզվելու, որպեսզի մաքրազերծի իր միտքը՝ այնտեղ նա տեսնում է Լուկային, ով զբաղվում է սուսերամարտությամբ։ Նա Պերսիին առաջարկում է վերջին անգամ գնալ անտառ և ինչ-որ մեկի հետ մարտի բռնվել։ Լուկան ասում է, որ հեռանում է Կիսատոհմիների ճամբարից և կանչում է կարիճին։ Պերսին հասկանում է, որ հենց Լուկան է դավաճանը մարգարեությունից։ Նա գլխի է ընկնում, որ Լուկան այժմ ծառայում է Կրոնոսին և ցանկանում է ոչնչացնել Օլիմպոսը և փորձում է խանգարել նրան, սակայն Լուկան թունավոր կարիճին բաց է թողնում Պերսիի վրա՝ նպատակ ունենալով սպանել նրան և, իր սուրը դնելով պատյանի մեջ, անհետանում է խավարում։ Պերսիին հաջողվում է ոչնչացնել կարիճին, սակայն չի հասցնում նրան տեղավորել ափի մեջ։ Պերսին փորձում է հասնել ճամբար, ճանապարհին հանդիպում է նիմփաներին և նրան օգնում են Պերսիին։ Նա արընանում է ճամբարում և տեսնում է Արգուսին, Անաբեթին և Խիրոնին։ Պերսին նրանց պատմում է անտառում տեղի ունեցածի մասին։ Խիրոնը Պերսիին առաջարկում է մնալ Կիսատոհմիկների ճամբարում և մարզվել ամբողջ տարին, կամ վերադառնալ մահկանացուների աշխարհ և շարունակել ուսումը։ Շուտով Պերսին վերականգնվում է և, երկարատև տատանումներից հետո, որոշում է գնալ յոթերորդ դասարան և ճամբար վերադառնալ հաջորդ ամառ։
Քննադատություն
«Կայծակներ գողացողը» հիմնականում արժանացել է դրական արձագանքների։ Common Sense Media-ն նշել է. ««Կայծակներ գողացողը»-ում գոյություն ունի շփման երկու մակարդակ։ Նրանցից մեկը արագ զարգացող գլխավոր հերոսի և նրա ընկերների որոնումներն են, որպեսզի փրկեն աշխարհը», և ավելացրել է. «շփման երկրորդ մակարդակը այստեղ է՝ հեղինակը Աստվածներին և հրեշներին հարմարեցրել է XXI դարի համար» ։ Վեպի ընդհանուր գնահատականը եղել է չորս աստղ հինգից ։ «Դպրոցական գրադարան» ամսագիրը իր տեսությունում նշել է, որ գրքի ընտրությունում եղել է «արկածային կվեստը» և, որ «ընթերցողները կցանկանան հետևել երիտասարդ հերոսի հաջորդ քայլին»։ Kirkus-ը գովաբանում է գիրքը և ասում. «գրված է հունական դիցաբանության վերաբերյալ հումորական ակնարկներով և հին պատմությունների լավ վերարտադրություն է»։ Արտեմիս Ֆաուլը գրիքն անվանում է «առասպելների և այժմեականության ֆանտաստիկ խառնուրդ» ։ Publishers Weekly-ն նույնպես բարձր է գնահատում գիրքը. այն դիտարկելով որպես «արագ և հումորի զգացումով», և ավելացրել է, որ այդ գիրքը կունենա «բազմաթիվ ընթարցողներ, ովքեր ձգտում են հաջորդ պատմվածքին» ։ 2007 թվականի ապրիլի 8-ին «Կայծակներ գողացողը» 9-րդ հորիզոնականն է գրավում «Նյու Յորք Թայմս»-ի երեխաների համար բեստսելերների ցուցակում։ «Մանկական գրողի համար վեջնական հաճոյախոսությունը, երբ երեքաներին այն դուր է գալիս» - Ռիք Ռիորդան ։
Էկրանավորում
2004 թվականի հունիսին «20th Century Fox» կինոընկերությունը ձեռք է բերում գրքի էկրանավորման իրավունքները ։ Ֆիլմի համաշխարհային առաջնախաղը կայացել է 2010 թվականի փետրվարի 10-ին։ Ֆիլմում գլխավոր հերոսներին խաղացել են երիտասարդ դերասաններ Լոգան Լերմանը (Պերսի Ջեքսոն), Բրենդոն Տ. Ջեքսոնը (Գրուվեր), Ալեքսանդրա Դադարիոն (Անաբեթ) և Ջեյք Աբելը (Լուկա)։ Հունական աստվածների և այլ առասպելական արարածների դերերին հրավիրվել են համաշխարհային աստղեր, ինչպիսին են Շոն Բինը (Զևս), Փիրս Բրոսնանը (Խիրոն), Ումա Թուրմանը (Մեդուզա Գորգոնա) և այլք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2005 վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Աստերոիդների ցանկ (241201-241300)
Աստերոիդների ցանկ (241101-241200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (241301-241400)
Թոմաս Ուիլսոն
Թոմաս Լեոպոլդ "Քարբայդ" Ուիլսոն (Thomas Leopold "Carbide" Willson, ), կանադացի գյուտարար։
Կենսագրություն
Թոմաս Ուիլսոնը ծնվել է 1860 թվականին Օնտարիոյի Փրինսթոն համայնքին մոտ գտնվող ֆերմայում։ Դպրոց հաճախել է Համիլթոնում, Օնտարիո։ 21 տարեկանում նա նախագծել և արտոնագրել է Համիլթոնում օգտագործվող առաջին էլեկտրական աղեղնավոր լամպը։ Տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ իր գաղափարները վաճառելու փնտրտուքներում ։
1892 թվականին Ուիլսոնը հայտնաբերել է կալցիումի կարբիդ ստեղծելու համար տնտեսապես արդյունավետ մեթոդ, որն օգտագործվում է ացետիլենային գազի արտադրության մեջ։ 1895 թվականին նա իր արտոնագիրը վաճառել է Union Carbide- ին ։
Նույն թվականին Կալիֆոռնիայում ամուսնացել է Մերի Փարկսի հետ և վերադարձել Կանադա։ 1895 թվականին Օնտարիո նահանգի Վուդսթոք քաղաքում մոր համար տուն է կառուցել։ 1900-1901 թվականներին տեղափոխվել է Օտտավա և կարբիդի գործարաններ բացել Օնտարիոյում (Մերիտոն և Օտտավա) և Քվեբեկում (Շավինիգան)։ 1911 թվականին ստեղծել է Ծովային միջազգային ազդանշանային ընկերությունը` ծովային խարսխավոր լողանների և փարոսների ազդանշանների արտադրության համար ։
Ուիլսոնն առաջին մարդն էր Օտտավայում, որն ավտոմեքենա ուներ։
1907 թվականին Միչ լճի շրջակայքում Ուիլսոնը կառուցեց ամառանոց, որն այժմ գտնվում է Գատինո այգում (տունն այժմ պատկանում է դաշնային կառավարությանը և հայտնի է որպես Միչ լճի պայմանագրի շուրջ բանակցությունների վայր )։ 1911 թվականին Ուիլսոնը Միչ լճի այգում գտնվող գործարանում սկսեց փորձարկել օրթոֆոսֆորական թթու խտացմամբ պարարտանյութերի արտադրություն։ Այս ռիսկային ձեռնարկման շնորհիվ նա կորցրեց իր կապիտալը և գրեթե ամբողջ ունեցվածքն անցավ նրա պարտատեր ամերիկյան ծխախոտային թագավոր Ջ. Բ. «Բաք» Դյուքին։
Ուիլսոնը մահացել է 1915 թվականին Նյու Յորքում սրտի կաթվածից, երբ փորձում էր Լաբրադորի հիդրոէլեկտրակայանի նախագծի համար գումար հավաքել։ Նրա երազանքն իրականացվել է 1974 թվականին` որպես Չերչիլ ջրվեժի ծրագիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի գյուտարարներ
Աբեռնեսի դուռ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Թորթում գետի վտակներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Նովոաձիտարովո
Նովոաձիտարովո (Новоадзитарово, Яңы Атйетәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 375 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հնդկաստանի արվեստ
Հնդկական դիցաբանություն
Հնդկաստանի արվեստն փայլուն և ինքնօրինակ սկզբնավորվել է խոր հնադարում։ Դիցաբանությունը, որ լեցուն է չափազանցումներով և անզուսպ երազանքներով, պայմանավորեց նրա բնույթը։ Հնդկաստանի ծաղկող բնությունն իսկ ասես համակված է հին լեգենդների ու ավանդույթների ոգով։ Հողմահարված ժայռերը կուրացուցիչ արևի ճառագայթների տակ պատկերվում են որպես ամրոցներ, որոնք կերտվել են անհիշելի ժամանակներում, ինչ-որ հսկաների կողմից. արևադարձային անտառներ, ուր թաքնվում են բազմաթիվ թունավոր օձեր, վայրի գազաններ և հազվագյուտ թռչուններ, թվում է, լեցուն են գաղտնիքներով։ Ահա այդ բնությունն է հսկա-աստվածների արքայական օձերի, ծառերի, լեռան վրա կամ գետում ապրող բարի և չար ոգիների մասին հնդիկ ժողովրդի հին ավանդազրույցներին հաղորդել առանձնակի վառ ու արտահայտիչ երանգավորում։ Դրանց պատկերներն անմահացել են շնորհիվ այն ժամանակներում անհայտ նկարիչների ու քանդակագործների անսպառ երևակայության, որոնք դրանցում մարմնավորել են բնության գեղեցկության, նրա խորհրդավոր ուժի բանաստեղծական պատկերացումները։ Անխզելիորեն կապված լինելով միմյանց հետ՝ ճարտարապետությունը, քանդակագործությունը և գեղանկարչությունը մինչև ամենաուշ ժամանակների հասցրին երկրային և զգայական, հաճախ զարհուրելի կերպարներով այն ամբողջ առասպելական-դիցաբանական աշխարհազգացությունը, որ կազմում էր հնդիկ ժողովրդի պատկերավոր մտածողության առանձնահատկությունը հեռավոր անցյալում և միջնադարում։
Հնդկական մշակույթը մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի սկիզբ
Հնդկական մշակույթը հնագույներից մեկն է. այն սկզբնավորվել է մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի սկզբներին։ Իր զարգացման ընթացքում նա անցել է մի շարք պատմական փուլեր, շփման մեջ լինելով շումերական և հունական մշակույթների հետ հին ժամանակներում, Միջին Արևելքի մշակույթի հետ, Միջնադարում։ Հսկայական տարածքում բնակվող բազմաթիվ ցեղերի և ազգությունների ստեղծված հնդկական չափազանց առատ ու բազմազան է իր ձևերով, սերտորեն կապված է ժողովրդական արհեստների հետ, ժողովրդական հեքիաթների կերպարների հարստագույն աշխարհի հետ։ Հնդկաստանի պատմական զարգացման ուղիներն ունեցել են իրենց առանձնահատկությունները։ Միջնադարն այստեղ տևեց մինչև 18-րդ դարի կեսերը։ Ինչպես և հեռավորաևելյան պետությունները, Հնդկաստանը ծանոթ չէր այն մշակույթին, որպիսին կար Եվրոպայի երկրներում՝ Վերածնության դարաշրջան։ Սակայն իր ծաղկման ժամանակներում նա ստեղծեց արվեստի շատ գեղեցիկ և ինքնօրինակ կերպարներ, մշակույթի համաշխարհային գանձարանին տալով իրականության՝ գեղարվեստորեն անկրկնելի ըմբռնման ևս մեկ սահման։ Իզուր չէ, որ առ այսօր ևս Հնդկաստանը հրապուրում է ամբողջ աշխարհի նկարիչներին որպես նրա ժողովրդի հանճարի արարած քաղցրաբույր հեքիաթների երկիր։
Կատեգորիա:Հնդկաստանի մշակույթ
Whenever
«Whenever», ամերիկյան The Black Eyed Peas խմբի երգը, որը թողարկվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 26-ին որպես վեցերորդ ստուդիական ալբոմի՝ «The Beginning»-ի երրորդ պրոմոսինգլ։
Նախապատմություն
«Whenever» երգը դարձել է լիարժեք սինգլ, սակայն «DipDive» սոցիալական կայքում երկրպագուների քվեարկության ժամանակ, այն իր հորիզոնականները զիջել է «Just Can't Get Enough» երգին   ։ 2011 թվականի օգոստոսին ֆրանսիական լրատվամիջոցները սկսել են շշուկներ տարածել «Whenever» երգի որպես սինգլ թողարկման վերաբերյալ ։ Օգոստոսի 24-ին «Polydor» լեյբլի ֆրանսիական մասնաճյուղը հաստատել է Ֆրանսիայում երգի որպես սինգլ թողարկվելու մասին տեղեկությունը ։
Թողարկում
«Whenever» սինգլը թողարկվել է ֆրանսիական ռադիոյում 2011 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, այնտեղից էլ տարածվել է Բելգիայի (Վալլոնիա) ռադիոկայաններով ։
Վասյուկի (այլ կիրառումներ)
Վասյուկի, կարող է վերաբերել՝
Խորհրդային Միության հերոս և Փառքի շքանշանի ասպետ տագիլցիների հուշարձան
Խորհրդային Միության հերոս և Փառքի շքանշանի ասպետ տագիլցիների հուշարձան (Памятник тагильчанам Героям Советского Союза и кавалерам Ордена Славы), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքում։ Տեղադրվել է Հաղթանակի փողոցում, քաղաքի Տագիլստրոևսկի շրջանում, Կարմիր քար ժայռի վրա։
Պատմություն
Առաջին անգամ Հայրենական մեծ պատերազմի հերոսների հուշահամալիր ստեղծելու գաղափարը հնչել է 2005 թվականի մայիսին, երբ Նիժնի Տագիլի ղեկավար Նիկոլայ Դիդենկոն հրապարակեց համապատասխան որոշում։
Հաղթանակի փողոցում Հերոսների ծառուղի և տագիլցիների հուշարձան հիմնադրելու որոշումն ընդունվել է 2009 թվականին։ Քաղաքային բյուջեում եղած ճգնաժամի պատճառով հուշարձանի կառուցման գումարը չբավականացրեց, և միջոցները սկսեց հավաքագրել քաղաքային խորհուրդը տագիլցիների նվիրատվությունների հաշվին, այդ թվում՝ բարեգործական հեռուստամարաթոնի ժամանակ հավաքված գումարը։
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Ալեքսանդր Իվանովիչ Իվանովը և նրա օգնականներ Ա. Պ. Բարախվոստովը և Պ. Ա. Բունկովը։
Աշխատանքներն ավարտվել են 2 ամսվա ընթացքում։ Հուշարձանը բացվել է 2010 թվականի մայիսի 7-ին։ Ամեն տարի հուշակոթողի մոտ Հաղթանակի օրն անցկացվում է հանդիսավոր հանրահավաք։
Նկարագրություն
Գրանիտե ստելայի վրա տեղադրված է երկաթե սկահ, որը պատրաստված է ջահի տեսքով։ Սկահի պատերին պատկերված են տանկեր և հաղթողների դափնե ճյուղեր։ Որպես սկահի նյութ է ծառայել պատերազմի տարիներից պահպանված մարտական տեխնիկայի մետաղը։ Ստելայի դիմերեսին տեղադրված են Խորհրդային Միության հերոսի մեդալի պատկերը և մարմարե տախտակ, որի վրա ոսկեգույն տառերով գրված են Խորհրդային Միության 27 հերոսների և Փառքի շքանշանի 8 ասպետների անունները. դրանք այն տագիլցներն են, որոնք աչքի են ընկել Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Հուշարձանի շուրջ տարածքը բարեկարգված է և սալիկապատված։
Ջերմուկի աղբյուրներ
Ջերմուկի աղբյուրներ, աղբյուր, բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Վայոց ձորի մարզի Ջերմուկ առողջարանի տարածքում, ծովի մակարդակից 2140 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն ։
Լինա Մագայա
Լինա Ժուլիա Ֆրանչեսկ Մագայա (Lina Júlia Francisco Magaia, ), մոզամբիկցի գրող, լրագրող, Մոզամբիկի անկախության համար պայքարի մասնակից։ Եղել է բազմակողմանի զարգացած կին, որն աչքի է ընկել այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են գրականությունը և հրապարակախոսությունը, կինոն, գյուղական զարգացումը և գաղութային տիրապետությունից երկրի ազատագրման պատերազմը։
(7556) Պերինալդո
(7556) Պերինալդո (Perinaldo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի մարտի 18-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Լինա Մագայա
Կենսագրություն
Լինա Մագայան ծնվել է Լորենսու Մարկիշ քաղաքում 1940 թվականին։ Դեռևս դպրոցում սովորելիս նա միացել է ՖՐԵԼԻՄՕ-ին (Մոզամբիկի ազատագրման ճակատ) և երեք ամսով բանտարկվել իր քաղաքական գործունեության համար ։ Նա եղել է մոզամբիկցի առաջին կանանցից մեկը, որը կրթաթոշակ է ստացել արտասահմանում սովորելու համար և ավարտել է Լիսաբոնի համալսարանը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան։ Հետագայում նա մեկնել է Տանզանիա՝ ռազմական պատրաստություն անցնելու համար և 1975 թվականին անդամակցել է ՖՐԵԼԻՄՕ-ի ազգային-ազատագրական բանակին։
(7556) Պերինալդո
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,908623 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5679 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2493 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1811,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198689 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,64° անկյուն։
Լինա Մագայա
Կենսագրություն
1980 թվականին նա մասնակցել է Մոզամբիկի կանանց կազմակերպության «Կանաչ գոտիներ» նախագծին, որն ուղղված էր քաղաքային շրջաններին պարենամթերքի մատակարարմանը, իսկ երկու տարի անց՝ ուղարկվել է Մանհիսա (Մապուտու նահանգ), որտեղ դարձել է շաքարեղեգ արտադրող տեղական սովխոզի փոխտնօրեն ։ 1986 թվականին նա ղեկավարել է Մանհիսի շրջանի գյուղատնտեսության զարգացման գծով տնօրինությունը, սակայն նրա աշխատանքը տեղի է ունեցել անկախությունից հետո քաղաքացիական հակամարտությունների ժամանակ ՌԵՆԱՄՈ-Ի ռազմականացված ընդդիմության հետ դիմակայության պայմաններում։
(7556) Պերինալդո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լինա Մագայա
Կենսագրություն
Լինա Մագայան մահացել է 2011 թվականի հունիսի 27-ին, սիրտ-անոթային հիվանդությունների պատճառով ։ Մոզամբիկի վարչապետը նրան բնութագրել է որպես «մեծ մարտիկ և ակտիվ քաղաքացի, որն իր կյանքի տարբեր փուլերում իրեն նվիրել է մոզամբիկյան ժողովրդին»։
Ստեղծագործություն
Նրա «Դումբա Նենգե» (1987) և «Duplo massacre en Mocambique» («Կրկնակի կոտորած Մոզամբիկում», 1989) գրքերը հիմնված են ականատեսների վկայությունների վրա, ովքեր վերապրել են Մոզամբիկում քաղաքացիական պատերազմի վայրագությունները և կենտրոնացած են ՌԵՆԱՄՈ-ից գրողի հակառակորդների հանցագործությունների և նրանց՝ որպես Հարավային Աֆրիկայի ապարտեիդի ռեժիմի գործիքի դերի մերկացման վրա ։ Երրորդ գիրքը՝ «Delehta» (1994), մասամբ փաստագրական վկայություն է, մասամբ գեղարվեստական։ Մագայայի վերջին աշխատանքը եղել է «Recordacoes da Vovo Marta» («Հուշեր Մարթա տատի մասին»), որը հրապարակվել է 2011 թվականին և հիմնված է Մոզամբիկի հնագույն կանանցից մեկի՝ 99-ամյա Մարթա Մբոկոտա Գեբուզայի՝ Մոզամբիկի նախկին նախագահ Արմանդու Գեբուզայի մոր հետ երկարատև հարցազրույցների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Կին վիպասաններ Կատեգորիա:Կին կենսագիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Վարակսինո (այլ կիրառումներ)
Վարակսինո, կարող է վերաբերել՝
Չերլենովկա
Չերլենովկա (Черленівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերլենովկա գյուղում բնակվում էր 2 236 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարիոն Դենհոֆ
Մարիոն Դենհոֆ (, Marion Hedda Ilse Dönhoff), գերմանուհի լրագրող և հրապարակախոս, «ԳՖՀ քաղաքական լրագրության մեծ-տիկին»։
Մի քանի տասնյակ գրքերի հեղինակ է, որոնցից շատերը նվիրված են Գերմանիայի 20-րդ դարի պատմությանը։
Կենսագրություն
Ավարտել է Պոտսդամ քաղաքի արական գիմնազիան, դասարանում եղել է միակ աղջիկը։ 1932 թվականին ընդունվել է Ֆրանկֆուրտի Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի անվան համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։
Համալսարանի դիպլոմային թեման դարձավ իր իսկ ընտանեկան կալվածքի կառավարման տնտեսական պատմությունը, որը գրեթե 700 տարեկան էր։
Գերմանիայում նացիստների իշխանության գալուց հետո անցել է ընդդիմության շարքերը։ Կոմունիստների հետ համագործակցելու համար ստացել է «կարմիր կոմսուհի» մականունը։
Համալսարանում ուսումն ավարտելուց հետո Մարիոնը մեկնել է Բազել, իսկ հետո երկու տարի ճանապարհորդել է տարբեր երկրներում։
1945 թվականին՝ Կարմիր բանակի Գերմանիա մտնելուց անմիջապես առաջ, Մարիոն Դենհոֆը  թողեց ամեն ինչ և յոթ շաբաթվա ընթացքում հասավ Համբուրգ։
1946 թվականից նա դարձավ «Die Zeit» շաբաթաթերթի հիմնական հեղինակներից մեկը։ Նրա հոդվածները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետպատերազմյան Գերմանիայի բարոյական կերպարի ձևավորման վրա։ 1955 թվականից նա ղեկավարել է թերթի քաղաքական բաժինը, իսկ 1968 թվականին դարձել է գլխավոր խմբագիր։
Իր լրագրողական և հրապարակախոսական գործունեության համար 1971 թվականին Գերմանական գրավաճառության միությունը նրան  Խաղաղության մրցանակ է հանձնել։
Մարիոն Դենհոֆը եղել է Համբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ, արտաքին քաղաքականության գերմանական կազմակերպության պատվավոր անդամ և փոխնախագահ, PEN միջազգային կազմակերպության անդամ։
Կոմսուհի Դենհոֆը իր պարտքն է համարել նպաստել Լեհաստանի և Արևելյան Եվրոպայի երկրների հետ ԳՖՀ քաղաքական և մշակութային կապերի վերականգնմանը։
Նույնիսկ երբ բաժանված էր իր փոքր հայրենիքից, Դենհոֆը պատասխանատվություն էր զգում նրա հանդեպ։ 1944 թվականին, վախենալով ռմբակոծություններից, ստանալով Քյոնիգսբերգի քաղաքապետարանի թույլտվությունը՝ նա Քրիստիան Դանիել Ռաուխի քանդակած Կանտի հուշարձանը տեղափոխել է իր կալվածք և թաքցրել այնտեղ։ Խորհրդային տարիներին հուշարձանը կորել էր։ Հաշվի առնելով, որ քաղաքից վերցրածը պետք է վերադարձնել քաղաքին, նա 1990-ականներին Կալինինգրադում հուշարձանը վերականգնելու նպատակով արշավ է կազմակերպել և դրա պատրաստման համար խոշոր գումար նվիրաբերել։ 1992 թվականին Կանտի բրոնզե արձանը ըստ հին արձանի մանրակերտի կրկին քանդակվել է և վերադարձվել Կալինինգրադ, որտեղ այն տեղադրվել է Էմանուիլ Կանտի անվան Բալթյան դաշնային համալսարանի շենքի դիմաց։
Կոմսուհի Դենհոֆը կարողացավ հաշտվել տոհմային կալվածքների կորստի հետ և երբեք չփորձեց վերադարձնել դրանք․ «Երբ ես մտածում եմ Արևելյան Պրուսիայի անտառների և լճերի մասին, վստահ եմ, որ դրանք հիմա նույնքան անսահման գեղեցիկ են, ինչպիսին որ նախկինում էին, երբ որ իմ փոքր  հայրենիքն էին։ Թերևս հենց դա էլ սիրո բարձրագույն ձևն է`սիրել այն, ինչը քեզ չի պատկանում»։
Մարիոն Դենհոֆը մահացել է Ֆրիզենհագեն կոմունայի Քրոտորֆ դղյակում և թաղվել տեղի գերեզմանատանը։ Գերմանիայում նրա հոբելյանի առթիվ թողարկվել է 10 եվրո արժողությամբ հիշատակի հուշադրամ․ դրա վրայի գրառումն արտացոլում է Մարիոն Դենհորֆի հիմնական սկզբունքներից մեկը՝  «Lieben ohne zu besitzen» («Սիրել առանց տիրանալու»)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի հրապարակախոսներ
Alles aus Liebe
«Alles aus Liebe», գերմանական Die Toten Hosen ռոք-խմբի երգն է Kauf MICH! ալբոմից։ Առանձին սինգլով թողարկվել է 1993 թվականիօգոստոսի 16-ին։ Երգի հեղինակներն են Անդրեաս Ֆրեգեն։ Ռեժիսոր Հանս Նելեմանի կողմից նկարահանվել է տեսահոլովակ։
Երգացանկ
Կատեգորիա:Die Toten Hosen երգեր Կատեգորիա:1993 սինգլներ
Գուշնա
Գուշնա, գյուղ պատմական Փոքր Հայքի Արաբկիրի շրջանում, իսկ ապա գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Արաբկիրի գավառակում ։ Գտնվում էր Արաբկիր քաղաքից 24 կմ հարավ-արևելք։
Անվան ստուգաբնություն
Բնակավայրի անվանումը կապվում էր գուշնա (քուշնա) բույսի հետ, որը աճում էր գյուղի հանդերում։
Աշխարհագրություն
Գյուղի մոտ կաին 51 աղբյուրներ։
Պատմություն
1895-1896 թվականների կոտորածների ժամանակ գյուղի հայ բնակիչների մեծ մասը բռնությամբ մուսուլմանացվել է։ Մյուս բնակիչները կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915-1918 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1915 թվականին ուներ 70 տուն՝ 500 հայ բնակչով։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գուշնան ուներ Ս. Աստվածածին կամ Ս. Աստվածամայր անունով եկեղեցի, որը երբեմն վանք էր համարվում։
Կրթություն
Ս. Աստվածածին եկեղեցուն կից գործում էր վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աֆղանական պատերազմ (1979-1989)
Աֆղանական պատերազմ, ռազմական կոնֆլիկտ մի կողմից խորհրդային զինված ուժերի սահմանափակ կոնտինգենտի և աֆղանական ուժերի, մյուս կողմից մոջահեդների կազմավորումների միջև, որը հիմնականում կազմված էր Պեշավարյան յոթնյակից և Թեհրանյան ութնյակից։ Պեշավարյան յոթնյակը աջակցություն էր ստանում Պակիստանի և Չինաստանի կողմից, ինչպես նաև ռազմական և ֆինանսական օգնություն ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիայի, Սաուդյան Արաբիայի կողմից  ։ Թեհրանյան ությակը աջակցություն էր ստանում Իրանի կողմից։
Ապրիլյան հեղաշրջում
1978 թ. ապրիլին Աֆղանստանում տեղի ունեցավ հեղաշրջում, որը հետագայում անվանվեց Ապրիլյան։ Իշխանության եկան կոմունիստները։ Կառավարության գլուխ բարձրացավ գրող Նուր Մուհամեդ Թարաքին։ Սակայն մի քանի ամիս անց իշխող կուսակցության ներսում ծագեց սուր պայքար։ 1979 թ. օգոստոսին կուսակցության երկու առաջնորդների՝ Թարաքիի և Ամինի միջև հակամարտություն սկսվեց, որի արդյունքում Թարաքիին հանեցին իր պաշտոնից և կուսակցության անդամակցությունից, որից հետո նրան ձերբակալեցին։ Շուտով նա մահացավ։ Այս իրադարձությունները Մոսկվայում դժգոհություն առաջացրին։ Կուսակցության շարքերի մասսայական զտումներն ու գնդակահարությունները հիշեցնում էին Չինաստանի մշակութային հեղափոխությունը, ուստի Մոսկվայում մտավախություններ կային, որ Ամինը կարող է խզել իր հարաբերությունները ԽՍՀՄ-ի հետ և մերձենալ Չինաստանի հետ։
Ամինի պալատի գրոհը
Դեկտեմբերի 27-ին, ԽՍՀՄ հատուկ նշանակության ուժերը ներխուժեցին Ամինի պալատ, օպերացիան տևեց 40 րոպե, որի ընթացքում Ամինը սպանվել է։ Ըստ «Պրավդա» հրապարակած թերթի պաշտոնական վարկածի՝ «բարձրացած ժողովրդական զայրույթի արդյունքում Ամինը իր համախոհների հետ կանգնեց արդար ժողովրդական դատի առջև ժողովրդական դատարանի արդար էր մահապատժի ենթարկվեց» ։
Բացի հիմնական օբյեկտիվ փակվեցին վերահսկողությանտակ առնվեցին Քաբուլում ռազմական կայազորի զինվորական բաժինները, ռադիո-հեռուստատեսային կենտրոնը, անվտանգության և ներքին գործերի նախարարությունը, դրանով իսկ հատուկ ուժերը ապահովեցին իրենց առջև դրված խնդիրները կատարումը։ Պետք է նշել, որ երկրորդ ամենակարևոր վայրը, աֆղանական բանակի գլխավոր շտաբի համալիր շենքը գրավվել է 7-րդ պարաշուտո-դեսանտային վաշտը։ Աֆղանական բանակի Գլխավոր շտաբ ղեկավարում էր Մուհամեդ Յակուբը, Ամինի հավատարիմ բարեկամը, որը ավարտել է Ռյազանի օդադեսանտային հրամանատարության դպրոց։
Օպերացիայի հաջողության համար անհրաժեշտ էր չեզոքացնել նրան, քանի որ նա կարող էր հրաման տալ աֆղանական բանակին՝ զինված դիմադրության։ Չեզոքացնել Հակուբին հանձնարարվել է 103-րդ գվարդիայի հրամանատար, գեներալ Իվան Ռևբչենկոյին։ ընդ որում, խնդիրը դրված էր պաշտպանության նախարար մարշալ ուստինովի և ԿԳԲ նախագահ Անդրոպովի կողմից։ Անմիջապես «Շտորմ-333» օպերացիայից առաջ Ռևբչենկոն հակուտ ընտրված սպաների՝ Լագովսկի եղբայրների հետ, գնացին ընդունելության Յակուբի մոտ, խորհրդային բանակի տեղակայման վայրերը հստակեցնելու պատրվակով։ Սպաների խումբը Ռևբչենկոյի գլխավորությամբ չեզոքացրեցին Յակուբին հնարավորություն չտալով նրան կապվել աֆղանական բանակի ստորաբաժանումների հետ։
Նրա կաբինետում կար ռադիոկայան բանակի հետ անմիջական կապի համար։ Ռևբչենկոյի խումբը մնաց Յակուբի գրասենյակում 40 րոպե, քանի որ 7-րդ պարաշուտո-դեսանտային վաշտը ժամանեց ուշացումով։ Նրանցից առաջ հատուկկ ջոկատը ոչնչացրել էր պահակներին, և նրանց շարքում կային 2 վիրավոր։ Մեկ ժամվա ընթացքում դեսանտայինները գրավեցին ամբողջ շենքը։
27 դեկտեմբերի գիշերը Բաբրակ Կարմալը ժամանեց Բագրամից Քաբուլ։ Քաբուլի ռադիոն հաղորդեց նրա կոչը աֆղան ժողովրդին, որը հռչակում է «հեղափոխության երկրորդ փուլը»։
Վարվարինո (այլ կիրառումներ)
Վարվարինո, կարող է վերաբերել՝
Բույան (կղզի, Դոն)
Բույան (Буян), կղզի, որը գտնվում է Բագաևսկայա ստանիցայի անմիջական հարևանությամբ, համարվում է Ստորին Դոնի հայտնի տեսարժան վայրերից մեկը։
Լեգենդ
Ավանի բնակիչների շրջանում համառորեն լեգենդ է պտտվում այն մասին, որ Ստեպան Ռազինը իր պարսկական գանձը 1669-1670 թվականներին թաղել է հենց այդ կղզում ։ Սակայն Ռուսական կայսրության ռազմական քարտեզներում կղզին հայտնվել է միայն 19-րդ դարում տարբեր անուններով՝ Ուգլովատի, Բույնի, Բույան ։
18-րդ դարի քարտեզներում կղզին բացակայում է, ինչը կասկածի տակ է դնում պարսկական ոսկու առկայությունը Բագաևսկայա ստանիցայում ։
Աշխարհագրություն
Բույանը ժամանակի ընթացքում լվացվել է ավազով և տիղմով՝ հոսանքն ի վար ավելանալով ։ Այն ծածկված է խիտ բուսականությամբ, ունի մի քանի գետաբերանի ավազոտ ծովախորշեր, որոնք օգտագործվում են լողալու համար։ Շնորհիվ իր դիրքի՝ կղզին գրեթե միշտ հարմար է եղել սիրողական ձկնորսության համար։
Բագաևսկայան և Բույանը կիսում են Դոնոկ վտակը, որը մինչև 20-րդ դարը Դոն գետի հիմնական նավարկելի հոսանքն էր։ Ցիմլյանսկի ամբարտակի կառուցումից հետո թափոնները գրեթե դադարել են, գյուղի մոտ գետը ծանծաղացել է, և 20-րդ դարի երկրորդ կեսին նավագնացությունը Դոնոկով անհնար է դարձել։ Նախկին Ուգլովատայա վտակը դարձել է Դոնի ժամանակակից նավագնացային հունը ։
Կղզի տանում են երկու կամուրջներ՝ «Չուգունե» (հետիոտնային) և «Բետոնե», որը խորհրդային ժամանակներում նախատեսված էր ավտոմեքենաների համար։ Դոնի կողմում պահպանվել են գետի նավամատույցի մնացորդներ, որը մինչև 2008 թվականը ընդունել է նաև ուղևորատար նավեր։ Նավամատույցի մոտ գտնվում է հազվադեպ աշխատող «Ումարի մոտ» սրճարանը՝ տարօրինակ ճարտարապետությամբ։
Իրադարձություններ
1913 թվականին կղզու մոտ տեղի է ունեցել ռոստովցի մեծահարուստ Պարամոնովին պատկանող «Պյոտր» շոգենավի խոշոր կողոպուտ ։
1941-1942 թվականներին կղզում կառուցվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի պաշտպանության գիծ, որն այդպես էլ չի օգտագործվել։ Թշնամին խորհրդային զորքերի պաշտպանությունը ճեղքել է 1942 թվականի հուլիսին՝ հյուսիս-արևելքից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կղզիներ
Վեդի գետի ավազանի բրածո ֆաունա
«Վեդի գետի ավազանի» բրածո ֆաունա, ջրաերկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզում։ Այն գտնվում է Ուրցաձոր գյուղից 15 կմ հյուսիս-արևելք, Վեդի գետի ավազանի ձախ ափին, ծովի մակարդակից 1300 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Արարատի մարզում
Ամբողջ գեղեցկությունը և արյունահեղությունը
Ֆիլմի մասին
Ֆիլմը ուսումնասիրում է լուսանկարիչ և ակտիվիստ Նան Գոլդինի կյանքն ու կարիերան և նրա ջանքերը՝ Սաքլեր ընտանիքին պատկանող Purdue Pharma ընկերությանը պատասխանատվության ենթարկելու իր արտադրած օքսիկոդոն (Oxycodone) դեղամիջոցով ափիոնային համաճարակին նպաստելու համար։ Գոլդինը ճանաչված լուսանկարիչ է, ում աշխատանքը հաճախ անդևրադառնում է ԼԳԲՏ ենթամշակույթներին և ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի ճգնաժամին, նա հիմնել է P.A.I.N (Prescription Addiction Intervention Now) կազմակերպությունը, որը  թիրախավորում է թանգարաններին և արվեստի այլ հաստատություններին, որ արվեստի համայնքը պատասխանատվության ենթարկվի Սաքլեր ընտանիքի հետ համագործակցության և արվեստին լավ հրապարակված ֆինանսական աջակցության համար։
Ցուցադրության իրավունք
2022 թվականի օգոստոսին, մինչև Վենետիկի պրեմիերան, Neon ընկերությունը ձեռք է բերել ֆիլմի ԱՄՆ-ում ցուցադրության իրավունք, մինչդեռ Մեծ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում իրավունքները ստացել էն Altitude Film Distribution ընկերությունըը ։ 2022 թվականի սեպտեմբերին HBO Documentary Films ընկերությունը ձեռք է բերել ֆիլմի հեռուստատեսային հեռարձակման իրավունքները ։
Գնահատական
Ըստ Rotten Tomatoes կայքի՝ «Ամբողջ գեղեցկությունը և արյունահեղությունը» ֆիլմը ունի 100% հավանության վարկանիշ՝ հիմնված քննադատների 11 ակնարկների վրա, միջին գնահատականը 9.0/10 է ։ Metacritic կայքում, որն օգտագործում է միջինացված ցուցանիշ, ֆիլմն ունի 100-ից 90 միավոր՝ հիմնված 8 գրախոսականի վրա, ըստ որոնց ֆիլմն ունի «համընդհանուր ճանաչում» ։
Անատոլի Կինախ
Անատոլի Կիրիլի Կինախ (Анатолій Кирилович Кінах; ), Ուկրաինայի քաղաքական և պետական գործիչ, ղեկավար Ուկրաինայի արդյունաբերողների և գործարարների միության (ՈՒԱԳՄ), 1997 թվականից Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր 1-ին և 3-7 գումարումների, էկոնոմիկայի նախարար (2007), անվտանգության խորհրդի քարտուղար (2005-2006), Ուկրաինայի վարչապետ (2001-2002)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մոլդովայի Ուկրաինական գյուղում, բանվորի և կոլխոզնիցայի ընտանիքում, ուկրաինացի ։
Կրթություն
1972 թվականին ընդունվել Է Լենինգրադի Միջին մասնագիտական տեխնիկական ուսումնարան, որն ավարտել է կարմիր դիպլոմով։
Ավարտել է Լենինգրադի նավաշինարարական ինստիտուտը (1978), ինժեներ-նավաշինարար։ Եղել է ինստիտուտի բռնցքամարտի չեմպիոն ։
Կարիերա
Ավարտելուց հետո  մինչ ինստիտուտի աշխատանքի բաշխումը աշխատել է Տալլինի նավաշինարան (7-րդ ռազմական) գործարանում դոկովի վարպետ։ 1981 թվականին տեղափոխվել է Նիկոլաև, որտեղ աշխատել է «Օկեան» նավաշինական գործարանում որպես վարպետ, ավագ վարպետ, տեղակալ, 1988 թվականից արտադրության պետ ։
Քաղաքական գործունեություն
1989 թվականին դարձել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցություն անդամության թեկնածու։ Ընտրվել է աշխատանքային կոլեկտիվի խորհրդի նախագահ և 1990 թվականին ձեռնարկության կոլեկտիվի կողմից առաջադրվել է ժողովրդական պատգամավորների թեկնածու ։
1992 թվականի մարտից մինչև 1995 թվականի փետրվար Ուկրաինայի նախագահի ներկայացուցիչ Լ. Կրավչուկան Նիկոլաևի շրջանում ։ 1994 թվականի գարնանը ընտրվել է Նիկոլաևի մարզային խորհրդի պատգամավոր, իսկ 1994 թվականի հունիսի 26-ին ընտրվել է մարզխորհրդի նախագահ, որն այդ ժամանակ ընտրվում էր ուղղակի ժողովրդական քվեարկությամբ՝ ստանալով ընտրողների ձայների ավելի քան 70 տոկոսը
1995 թվականի հուլիսի 3-ին Կուչմայի նախագահի հրամանագրով նշանակվել է փոխվարչապետ Եվգենի Մարչուկի կառավարությունում արդյունաբերական քաղաքականության հարցերով։ Մարչուկի հրաժարականից հետո 1996 թվականի մայիսի վերջին չորս ամսվա ընթացքում մնացել էր փոխվարչապետի պաշտոնակատար Պավել Լազարենկոն։ 1996 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ազատվել է այդ պաշտոնից և նշանակվել նախագահի արդյունաբերական քաղաքականության հարցերով արտահաստիքային խորհրդական (1996-2000), Ուկրաինայի նախագահի բարձրագույն տնտեսական խորհրդի անդամ (1997 թվականի հուլիսից)։
23-24 փետրվարի 1996 թվականին մասնակցել է կենտոնամենտալ ուժերի միավորման համագումարին, որի հիման վրա ՈւԺՎԿ-ի և «Նովա Ուկրաինա» միավորման մասի հիման վրա ստեղծվել է ժողովրդական ժողովրդավարական կուսակցություն (ԱԴԿ), անդամակցել է նրան, ընտրվել է նրա ղեկավարության անդամ։ Մինչև 2000 թվականը եղել է Ազգային-Դեմոկրատական Կուսակցության քաղխորհրդի անդամ և տնտեսագիտության քարտուղար։
1996 թվականի հոկտեմբերից Ուկրաինայի արդյունաբերողների և գործարարների միության նախագահն է։