cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Խարույկ վառել
1908 թվականի տարբերակ
Ճանապարհորդը վախենում է և խարույկ է վառում իր հագուստը չորացնելու համար։ Ճանապարհորդը կրակը վառում է մի եղևնու տակ, որը ծածկված է ձյունով։ Նա պոկում է եղևնու ստորին ճյուղերը, որպեսզի լցնի կրակի մեջ, բայց իր անզգույշ շարժումներով թափահարում է ծառը, ու ձյունը թափվում է խարույկի վրա։ Տղամարդը փորձում է նոր խարույկ վառել՝ մտածելով, որ մի քանի մատներն արդեն վերջնականապես սառել են։ Կրակի բորբոքման մի քանի փորձերից հետո ճանապարհորդն այրում է լուցկու ամբողջ հատիկը․ նրա գլխում շանը սպանելու, իր ձեռքերը նրա մարմնի մեջ ընկղմելու գաղափար է ծնվում, որպեսզի ձեռքերը տաքացնի և փորձի նոր խարույկ վառել։ Բայց քանի որ ուժեղ ցուրտ է, մարդը չի կարող սպանել շանը. նա ի վիճակի չէ դուրս քաշել դանակը ցրտահարված ձեռքերով և շանը թույլ է տալիս հեռանալ։
Իր մեջ ջերմություն պահելու հուսահատ փորձ կատարելով՝ տղամարդը սկսում է վազել դեպի ճամբարը։ Սակայն, նա այլևս ուժ չունի և շուտով կանգ է առնում ու նստում։ Նա պատկերացնում է, որ իր ընկերները կարող են գտնել իր մահացած մարմինը ձյան մեջ։ Ջերմությունն աստիճանաբար լքում է նրան, և տղամարդը խոր քնի մեջ է ընկղմվում։ Շունը չի հասկանում, թե ինչու մարդը չի շարունակում ճանապարհը։ Երբ վրա է հասնում գիշերը, նա, զգալով  մահվան հոտը, վազում է ճամբար, որտեղ կային ուրիշ մարդիկ, ովքեր կարող են իրեն սնունդ և ջերմություն տալ։
Գլխավոր հերոսներ
«Խարույկ վառել» պատմվածքն ունի միայն երկու գլխավոր հերոս՝ մարդ ու շուն։ Չնայած ոմանք բնությունը համարում են երրորդ կերպար։ Այս պատմության մեջ բնությունը ներկայանում է որպես հակառակորդ՝ թշնամի, որի դեմ մարդը պայքարում է գոյատևման համար։ Սակայն, բնությունը չի կատարում որևէ մտածված արարք։ Հիմնական դերը խաղում է մարդկային հիմարությունը, որը հանգեցնում է մահվան։
Ստեղծագործության մյուս հերոսներն են ծերունին, որը փորձում է ճանապարհորդին զգուշացնել վտանգների մասին, ինչպես նաև ճանապարհորդողի ընկերները, որոնց հետ նա պետք է հանդիպեր ճանապարհորդության վերջում։
Կերպարների հարաբերությունները
«Խարույկ»֊ի 1902 թվականի տարբերակում պատմության սկզբում երևում են գլխավոր հերոսն ու Ծծմբային գետակը։ Ծծմբային գետակի ծերունին նախազգուշացնում է գլխավոր հերոսին այդպիսի ցուրտ ջերմաստիճանում միայնակ ճանապարհորդելու վտանգի մասին, բայց լինելով անտեղյակ՝ գլխավոր հերոսը ծաղրում է ծերունու խորհուրդը։ Գլխավոր հերոսը անդրադառնում է ծերունու խորհրդին իր վախճանի վերաբերյալ և գիտակցում է, որ Ծծմբային գետակի ծերունին ճիշտ էր իր նախազգուշացման մեջ։
Մինչ տղամարդը ճանապարհորդության ընթացքում շանը ընկալում է միայն որպես իր ստրուկ, շունը ընկալում է մարդուն որպես իր կարիքները ապահովող։ Շան կերպարը պատմության մեջ թույլ տվեց Լոնդոնին ցույց տալ բնության իմաստությունը մարդու ամբարտավանության վերաբերյալ, որն, ի վերջո, հանգեցնում է նրա կործանմանը ։ Դա անելը թույլ տվեց Լոնդոնին ցույց տալ, որ կենդանիները գոյատևում են բնազդով։ Մյուս կողմից, Լոնդոնը ցույց է տալիս, որ նույն բնազդների պակաս ունեցող տղամարդիկ, ինչպիսին պատմվածքի մարդն է, ձախողվում են և չեն գոյատևում ։
Թեմաներ
Մարդն ընդդեմ բնության՝ պատմության գլխավոր թեման է։ Գլխավոր հերոսը որոշում է դիմակայել Յուկոն երկրամասի դաժանորեն ցուրտ ջերմաստիճանին, չնայած նրան զգուշացրել էր տարեց տղամարդը։ Կարճ պատմվածքում պատկերված է հերոսի կյանքի ու մահվան ճակատամարտը՝ միաժամանակ ընդգծելով կրակի կարևորությունը։
Պատմության մեջ լուսաբանված թեմաներից մեկը տղամարդու դատողության զգացողությունն է, որը հակադրվում է շան բնազդներին։ Ամբողջ պատմության ընթացքում Լոնդոնը ակնարկում էր, որ շունը գոյատևման ավելի շատ գիտելիքներ ունի, քան տղամարդը։ Դատողությունն ընդդեմ բնազդի թեման ակնհայտ է, երբ տղամարդը վառում է առաջին կրակը։ Մինչ շունը ցանկանում է մնալ կրակի մոտ, որպեսզի տաքանա, տղամարդը վճռական է շարունակելու շարժվել։ Շունն ավելի զգույշ է, քան տղամարդը, քանի որ շունը դժկամությամբ հետևում է մարդուն սառած գետի այն կողմում։
Գլխավոր հերոսի հուսահատությունը ակնհայտ է պատմության մեծ մասում։ Դա նկատելի է այն բանից հետո, երբ մարդն ընկնում է սառած գետը։ Ինքն իրեն փրկելու համար նա խառնվում է կրակ վառելու համար, բայց չափազանց զբաղված է իր գոյատևման մտահոգությամբ՝ նկատելու հսկայական ձյունը ծառի վրա, որի տակ նա կրակ վառեց։ Առաջին հրդեհը մարելուց հետո նրա հուսահատությունն ավելի է ընդգծվում, քանի որ նա կարծես թե ամեն ինչի պատրաստ է իր գոյատևման համար, այդ թվում՝ փորձելով սպանել իր շանը ջերմության համար և միանգամից օգտագործել իր բոլոր լուցկիները՝ թերևս վերջին փորձը կրակ վառելու։ Նրա գոյատևման հուսահատությունը և մահվան վախը նրան խուճապի են մատնում, ինչը հանգեցնում է նրա վերջնական մահվան, քանի որ նա պատմության վերջում սառչում է և մահանում ։
Համառություն
Պատմության մեկ այլ ակնհայտ թեման համառությունն է։ Չնայած տղամարդը մի քանի սխալ է թույլ տալիս և՛ ոտքի, և՛ ձեռքերի մատների ցրտահարություն է ստանում, նա շարունակում է պայքարել գոյատևման համար։ Նա անտեսեց բոլոր այն նշանները, որոնք ցույց չեն տալիս այն գյուղը, ուր ինքը գնում էր։ Օրինակ՝ Լոնդոնը նկարագրեց. «Նա մեկ րոպեից ավելի չէր մերկացնում մատները և զարմանում էր՝ տեսնելով, որ դրանք թմրած են» ։ 60 վայրկյանից քիչ անց նրա մատները թմրած էին, ինչը ցույց էր տալիս, որ նրա համար չափազանց վտանգավոր է դրսում գտնվելը, այնուամենայնիվ, նա առաջ է ընթանում՝ չնայած դրա վտանգավոր լինելուն ։
Իմաստություն և փորձ
Իմաստությունն ու փորձը մյուս կարևոր թեմաներից են, որոնք առկա է ամբողջ պատմության ընթացքում։ Լոնդոնը մեզ ամբողջ պատմության ընթացքում ցույց է տալիս, որ տղամարդը գիտելիքների պակաս ունի` Յուկոնում գոյատևելու համար ։ Բնազդներից ելնելով՝ շունը գիտեր, որ շատ ցուրտ է ձյան տակ ճանապարհորդելու համար։ Լոնդոնը գրել է. «Շունը ցավում էր, որ հեռացավ և նայեց դեպի կրակը» ։ Այս տողը մատնանշում է, որ շունը ուզում էր լինել կրակին մոտ։ Այնուամենայնիվ, անանուն հերոսը անտեսեց իր առաջ եղած բոլոր նշանները։ Նա գիտեր, որ ցուրտ է, բայց չէր գիտակցում, թե ինչ վտանգ է սպառնում իր կյանքին ։
Հիմարությունն ու գոռոզությունը անձնավորված են պատմության հերոսի մեջ։ Օրինակ՝ նա անցնում է ծայրաստիճան ցուրտ տարածքով միայնակ, չնայած որ առաջին անգամն էր։ Նա ծիծաղում է Ծծմբային գետակի ծերունու տված վճռական խորհուրդի վրա, քանի որ կարծում է, որ գիտի, թե ինչ է անում։ Այս գոռոզությունը հանգեցնում է նրան, որ գլխավոր դերը ինքն իրեն դնում է վտանգավոր դրության մեջ, որը կանխարգելելի էր։ Սկզբում նա կարծում է, որ դա ոչինչ է, և որ ամեն ինչ լավ կլինի։
Պատմության ավարտին նա մահանում է իր գոռոզության պատճառով։ Այս պատմության միջոցով Լոնդոնը ցույց է տալիս, թե ինչպես է տղամարդու վախճանը պայմանավորված նրա մարդկայնությամբ և մտքի բացակայությամբ, երբ գնում է այս ճանապարհորդությունը։ Նա նաև ցույց է տալիս, որ շունը գոյատևում է իր բնազդներին հետևելու պատճառով, ինչին տղամարդը ուշադրություն չի դարձնում ։ Մեծամտության մեկ այլ օրինակ է տեղի ունենում, երբ գլխավոր հերոսը անտեսում է հավանականությունը, որ կարող են լինել իրավիճակներ, որոնք նա չի կարող հաղթահարել։ Ծեր մարդը դա զգուշացնում է գլխավոր հերոսին և, կարծես, ավելի լավ է հասկանում բնական աշխարհը՝ հարգելով այն փաստը, որ կան որոշ իրավիճակներ, որոնք մարդը չի կարողանա վերահսկել։ Ծերունին միակը չէր, ով տեսնում է հերոսի հիմարությունը, շունը նույնպես նկատում է տղամարդու տեղանքի ու դրա խոչընդոտների մասին գիտելիքների պակասը այն բանից հետո, երբ նա չի կարողանում կրակը վառ պահել։
Մահ
Մահը պատմության մեջ մեկ այլ թեմա է, ավելի կոնկրետ՝ խաղաղություն, որը կարող է հայտնաբերվել մահվան մեջ։ Լոնդոնը նախանշում է մարդու մահը պատմության սկզբում, ուստի զարմանալի չէ, որ տղամարդը մահանում է և ավելի մոտ է վերջին, նա հիշում է ցուրտն ու հին բնակչին, երբ ընդունում է իր ճակատագիրը։ Այնուամենայնիվ, Լոնդոնը մահը պատկերում է բոլորովին այլ կերպ։ Տղամարդը քուն է մտնում հանգիստ, խաղաղ, զերծ տառապանքներից և ցավերից։ Լոնդոնի կողմից հանգստացնող բառերի օգտագործումը խանգարում է ընթերցողին զգալ մեծ հակակրանք տղամարդու հանդեպ, քանի որ մահը մեղմ է և գթասրտորեն կանխատեսված, այլ ոչ թե տխուր։ Ի տարբերություն մահվան ավելի դրամատիկ պատկերների, Լոնդոնի պատկերումը բացահայտում է մահը որպես խաղաղ փախուստ իրականությունից և ցավերից։
Գլխավոր հերոսների մահվան նկարագրությունը կապված է եղել ես-ի հայտնաբերման հետ։ Մասնավորապես, երբ ինքնաբացահայտումը «նշանակալի հոգեկան հայտնագործություն չէ», քանի որ այն հանգեցնում է «պարզ ֆիզիկական հայտնագործության, որ ես-ը միայն մարմին է» ։
Անհատականություն
Անհատականությունը մեկ այլ ընդհանուր թեմա է, որը Լոնդոնը պատկերում է։ Տղամարդը հույսը դնում է միայն իր վրա` Յուկոնով անցնելու համար։ Նա չի հավատում, որ ինքն օգնության կարիք ունի։ Այս թեման ևս կարող է կապված լինել տղամարդու դատաստանի և տղամարդու մեծամտության վերը նշված թեմաների հետ ։
1902 թվականի տարբերակը
Ավելի վաղ հրատարակված տարբերակը առաջին անգամ տպագրվել է «Երիտասարդների ուղեկից» թերթում, 1902 թվականի մայիսի 29-ին ։ Չնայած այն տարբերվում է որոշ մանրամասներով, ընդհանուր կառուցվածքն ու պատմվածքը նման են միմյանց։ 1902 թվականի տարբերակում եղանակը այնքան էլ ցուրտ ու սարսափելի չէ, չկա շուն, որը հետևում է գլխավոր հերոսին, խարույկի կրակը չի մարում, իսկ մարդը (Թոմ Վինսենտ անունով) տառապում է միայն մշտական ցրտահարությունից և կենդանի է մնում՝ դառնալով թեև դեպրեսիվ, բայց իմաստուն մարդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1902 գրքեր Կատեգորիա:1908 գրքեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճ պատմվածքներ Կատեգորիա:Ջեկ Լոնդոնի վեպեր
Լուսաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Ասկերանի շրջան)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Լուսաձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասկերանի շրջանի հուշարձանների ցանկեր
Բոկայուվայի գավառ
Բոկայուվայիի գավառ (Microrregião de Bocaiúva), գավառ Բրազիլիա յում, մտնում է Մինաս Ժերայս նահանգի մեջ։ Մտնում է Հյուսիս նահանգի Մինաս Ժերայս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 66 720 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 7896,394 կմ²։ Բնակչության խտությունը 8,4 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի գավառներ
Ռեինու (գյուղ, Տաբիվեռե շրջան)
Ռեինու (Reinu), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տաբիվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տաբիվեռե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հայկազ Ղարագյոզյան
Հայկազ Մկրտչի Ղարագյոզյան, հայ գեղանկարիչ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
1929 թվականին սովորել է Լենինականի նկարչական ստուդիայում։ 1938 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1938-1946 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Վ. Սուրիկովի անվան գեղարվեստի ինստիտուտում։ 1942 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների ։
Մասնակցություն Հայրենական պատերազմում
Ղարագյոզյանը Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից է։ 1941 թվականին կամավոր զինվորագրվել է ժողովրդական աշխարհազորին և մարտնչել Սմոլենսկի շրջանում։ 1942 թվականին Հայկազը ընդունվել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության շարքերը։ Հարավային ռազմաճակատում մասնակցել է Նովոռոսիյսկում խորհրդային զորքերի դեսանտ իջեցնելուն։ 1944-1945 թվականներին Ղարագյոզյանը որպես գեղանկարիչ ծառայել է Ստալինիր (Օսեթիա) քաղաքում։ Նա ցուցահանդեսների է մասնակցել ՌԽՖՍՀ-ում, Ուզբեկստանում, Տաջիկստանում, Ուկրաինայում և այլուր։ Ղարագյոզյանը պարգևատրվել է Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին և երկրորդ աստիճանների շքանշաններով և բազմաթիվ մարտական մեդալներով ։
Մատենագրություն
А. Тер-Габриелян, Аиказ Карагезян (Буклет), Ереван, 1971 г.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Դուբկի (Զերնոգրադի շրջան)
Դուբկի (Дубки), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում։ Մտնում է Զերնոգրադսկի քաղաքային համայնքի կազմի մեջ։
Միխայիլ Իվանով
Միխայիլ Ֆեոդորովիչ Իվանով, խորհրդային անասնաբույծ, նախկին ԽՍՀՄ-ում տոհմային գործի հիմնադիրներից, Լենինի անվան ՀամԳԳԱ ակադեմիկոս (1935)։ Իվանովի առաջարկությամբ 1925 թվականին Ասկանիա Նովայում (Խերսոնի մարզ) կազմակերպվեց տոհմաբուծական և անասնաբուծական փորձակայան, որտեղ նրա ղեկավարությամբ ստեղծվեցին ասկանիական նրբագեղմ ոչխարի և ուկրաինական տափաստանային սպիտակ խոզերի ցեղեր։ Իվանովի բուծման համակարգում առանձնահատուկ տեղ էր տալիս կերակրման գործոնին։ Դիտական ուսումնասիրությունները վերաբերում են կարակուլյան ցեղի ոչխարների, լեռնային մերինոսների և ընդհանրապես գյուղատնտեսական կենդանիների բուծման գործնական հարցերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անասնաբույժներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային կենսաբաններ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ
(9293) Կամոգատա
(9293) Կամոգատա (Kamogata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,18923 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8033 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5752 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2080,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173051 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,75° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հիրոկի Կոսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մենաշնորհային գին
Մենաշնորհային գին, ապրանքի շուկայական գնի առանձնահատուկ տեսակ, որ սահմանում են շուկայական հզորություն ունեցող վաճառողի կողմից, այսինքն վաճառողը, որը կարող է բարձրացնել գինը ՝ իջեցնելով իր վաճառած քանակությունը, ի հակադրումն «կատարյալ մրցակցության» կոնցեպտի, որի դեպքում ապրանքի կամ ծառայության շուկայական գինը պիտի որոշվեր է բազմաթիվ արտադրողների և սպառողների կողմից ներկայացված առաջարկի ու պահանջարկի հարաբերակցության միջոցով ։ Շուկայական հզորության պարզագույն օրինակը մենաշնորհային ձեռնարկությունն է, որը զուրկ լինելով շուկայական մրցակցությունից, հանդիսանում է արդյունաբերության արտադրանքի միակ արտադրողը։ Քանի որ մենաշնորհը գերիշխող դիրք է գրավում շուկայում, այն կարող է մենաշնորհային գին սահմանել, որը գերազանցում է ընկերության սահմանային (տնտեսական) ծախսերը։ Քանի որ սահմանային արժեքը արտադրանքի լրացուցիչ միավոր արտադրելու համար պահանջվող ընդհանուր (տնտեսական) ծախսի աճն է, ընկերությունը կարող է շահույթ ստանալ, եթե դրա հաստատուն արժեքը բավարար չափով ցածր է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տնտեսություն
Տիշկովսկայա Սլոբոդա
Տիշկովսկայա Սլոբոդա (Тишківська Слобода), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1860 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տիշկովսկայա Սլոբոդա գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,448 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 122,77 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1860 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Յավադուքյոյ
Յավադուքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Computer Games Magazine
Computer Games Magazine, ամերիկյան պարբերական նվիրված համակարգչային խաղերին, որը թողարկվել է 1988-ից մինչև 2007 թվականները։ Մինչև 2000 թվականը պարբերականը հայտնի է եղել որպես Computer Games Strategy Plus, և ստեղծվել է որպես Games International Մեծ Բրիտանիայում։
Պարբերականը լուսաբանում էր խաղային հարթակների և ժանրերի մեծ շրջանակ, սակայն հիմնական շեշտը դրված էր համակարգչային ստրատեգիական խաղերի վրա։
Պարբեարականը լույս է տեսել ավելի քան 19 տարի, ինչը դարձնում է նրան ամենաերկարակյաց պարբերականը, որը նվիրված է համակարգչային խաղերին։
Պատմություն
Պարբերականը առաջին անգամ թողարկվել է 1988 թվականին Մեծ Բրիտանիայում Games International։ Ստեղծողը և առաջին խմբագիրը դարձավ Բրայան Ուոկերը։ Պարբերականի անվանումը աբողջությամբ արտահայտում է պարբերականի հիմնական թեմատիկան։
1991 թվականին Ուոկերը վերանվանափոխեց պարբերականը դարձնելով՝ Strategy Plus, որն ընգծում էր պարբերականի ուղղվածությունը։ Նույն տարում նա վաճառեց պարբերականը Յելյու և Թինե Բրոզենաին ԱՄՆ-ից, ովքեր զբաղվում էին համակարգչային խաղերի առաքմամբ։ Վաճառքի պահին պարբերականը ուներ ավելի քան 240000 բաժանորդ։ Նոր տերերը փոխեցին պարբերականի անվանումը դարձնելով Computer Games: Strategy Plus։
1999 թվականին TheGlobe.com ընկերությունը գնեց Chips & Bits ընկերությունը պարբերականի հետ միասին։ Երրորդ և վերջին անգամ հրատարակչությունը փոխեց անվանումը դառնալով Computer Games Magazine։ Նոր ղեկավարության ներքո ընկերությունը սկսեց հրապարակել հոդվածներ խաղային համակարգերի համար նախատեսված խաղերի մասին։
2007 թվականի հոկտեմբերին Games for Windows: The Official Magazine պարբերականի կողմից լույս տեսած համար ներառում էր նամակ Computer Games Magazine-ի բոլոր կարդացողների համար, որում հայտարարվեց, որ բոլոր նրանք ովքեր ունեն պարբերականի բաժանորդագրություն անվճար կստատան նաև Games for Windows պարբերականը։
Գնահատման համակարգ
Computer Games Magazine-ի քննադատները գնահատում էին խաղերը 5 բալային համակարգով, խաղերին տալով համապատասխան աստղեր։ Քննադատները շեշտը դնում են խաղերի անիմացիաների և ղեկավարման համակարգի վրա։
Այլ երկրերում
Computer Games Magazine-ի հունական տարբերակը թողարկվել է 2000 թվականի հունիսից մինչև 2008 թվականի հունիսը ։ Ընդհանուր առմամբ թողարկվել է 92 համար ։ Գոյություն է ունեցել նաև պարբերականի մեքսիկական տարբերակը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ընկերություններ
Սիրելիները
«Սիրելիները» (The Loved Ones), 2009 թվականի ավստրալական թրիլլեր։
Սյուժե
Դպրոցում նախատեսվում է ավարտական երեկո։ Տարօրինակ աղջիկ Լոլան Բրենտ Միտչելին՝ դպրոցի ամենագեղեցիկ տղային, առաջարկում է իր հետ գնալ պարահանդեսի։ Բայց Բրենտն ունի սիրելի ընկերուհի, նա արդեն հրավիրել է նրան, ուստի մերժում է Լոլային։
Բրենտը չգիտի, որ Լոլան հոգեկան խնդիրներ ունի։ Նույնպես հոգեկան խնդիրներ ունեցող իր հոր հետ միասին աղջիկն առևանգում է Բրենտին և իր տանը կազմակերպում է իր սեփական «տոնը», որի ժամանակ նրան անպայման «կընտրեն» ավարտական երեկոյի թագուհի։
Թողարկում
Ֆիլմը ցուցադրվել է մի քանի փառատոններում, այդ թվում՝ 2009 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Տորոնտոյի կինոփառատոնում և 2010 թվականի ապրիլի 3-ին Հոնկոնգի միջազգային կինոփառատոնում ։ ԱՄՆ-ում ցուցադրվել է AFI Fest փառատոնում 2009 թվականի հոկտեմբերի 31-ին, Սան Ֆրանցիսկոյի միջազգային կինոփառատոնում 2010 թվականի մայիսի 2-ին, Դալլասի միջազգային կինոփառատոնում և SXSW կինոփառատոնում 2010 թվականին   ։
Աքըն Աքընոզյու
Աքըն Աքընոզյու (Akın Akınözü, ), թուրք դերասան։ Առավել հայտնի է «Քամոտ» հեռուստասերիալում Միրանի դերով ։
Կենսագրություն
Աքըն Աքընոզյուն ծնվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Անկարայում՝ դերասանուհի Օզլեմ Աքընոզյուի և ռեստորանի սեփականատեր Թամեր Աքընոզյուի ընտանիքում։ Նրա մայրական պապը TRT հեռուստաընկերության առաջին հաղորդավարներից մեկն էր։
Աքընոզյուն սովորել է Անկարայի «TED Ankara College» մասնավոր դպրոցի մաթեմատիկայի ֆակուլտետում, այնուհետև մեկնել է ԱՄՆ և ընդունվել Կալիֆոռնիայի համալսարան, որտեղ սովորել է կիրառական մաթեմատիկա։ Դերասան դառնալու որոշում կայացնելուց առաջ նա մոտ 6 տարի ապրել է ԱՄՆ-ում։
2014 թվականին Աքընոզյուն ստացել է իր առաջին դերը։ Նա փոքր դեր է կատարել «Ազրայիլ» ֆիլմում, որը համատեղ նկարահանել են Սլովենիաում և Խորվաթիաում ։
Թուրքական հեռուստատեսությունում առաջնելույթը տեղի է ունեցել 2015 թվականին՝ «Հոյակապ Դար։ Քյոսեմ սուլթան» հեռուստասերիալի թողարկմամբ, որտեղ Ակինոզյուն կատարել է նորակոչիկ Իվան Ալիի դերը։
Աքընոզյուին լայն ճանաչում է բերել «Քամոտ» դրամատիկ սերիալը, որը 2019 թվականից եթեր է հեռարձակվել ATV-ում։ Այստեղ նա խաղացել է երիտասարդ տղամարդու՝ Միրան Ասլանբեյի դերը, որը ձգտել է վրեժխնդրության իր ծնողների մահվան համար։ Նպատակին հասնելու համար նա գայթակղել է իր թշնամու դստերը՝ Ռեյյան Շադողլուին, սակայն արդյունքում սիրահարվել է աղջկան։ Նախագիծը հաջողություն է ունեցել ինչպես Թուրքիայում, այնպես էլ արտասահմանում։
ԱրտԱքըն հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ Կատեգորիա:Անձինք Անկարայից
Գուտա-Բոբրիցկայա
Գուտա-Բոբրիցկայա (Гута-Бобрицька), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուտա-Բոբրիցկայա գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 131,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Չիստյակի (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Քրիստոֆ Ժալլե
Կենսագրություն
Ժալլեն երեք մրցաշրջան խաղացել է «Նիոր» ակումբում, որից հետո տեղափոխվել է «Լորյան» ակումբ, որտեղ ի սկզբանե նա իր դիրքում համարվել է երրորդ խաղացողը։ Հետաֆայում նա դարձավ կազմի հիմնական խաացող։ 2009 թվականի ամռանը 2,5 միլիոն դոլարի դիմաց տեղափոխվել է «Պարի Սեն-Ժերմեն», կնքելով քառամյա պայմանագիր։ Փարիզցիների կազմում դեբյուտել է հենց նույն տարում` «Լե Մանի» դեմ խաղում։ 2010 թվականի մայիսի 1-ին, «Ստադ դը Ֆրանս» մարզադաշտում հաղթելով «Մոնակոյին» (1-0)` ՊՍԺ-ի կազմում նա նվաճել է Ֆրանսիայի գավաթը։ Ժալլեն այդ խաղի 106-րդ րոպեին գոլային փոխանցում է կատարել Գիյոմ Օարոյին։ 2010 թվականի օգոստոսի 3-ին նա հրավիրվել է Ֆրանսիայի հավաքական` խաղալու Նորվեգիայի դեմ ընկերական խաղում, բայց այդպես էլ խաղադաշտում չի հայտնվել։ 2011 թվականի ապրիլի 22-ին նա իր պայմանագիրը երկարացրել է մինչև 2015 թվականը ։
Ձեռքբերումներ
Պարի Սեն-Ժերմեն
Նիոր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Նիորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լորյանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պարի Սեն Ժերմենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիկ Լիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Արման Բադեյան
Արման Բադեյան (1982 թվական, ապրիլի 27), հայ գեղանկարիչ։
Կենսագրություն
Արման Մանուկի Բադեյանը ծնվել է 1982 թվականի ապրիլի 27-ին Դիլիջան քաղաքում։ 1989-1997 թվականներին սովորել և ավարտել է Դիլիջանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցը, որին զուգահեռ սովորել է նաև Հովհաննես Շարամբեյանի անվան գեղարվեստի դպրոցում։ 1999 թվականին ավարտել է Դիլիջանի հանրակրթական վարժարանը։ 1999 թվականին ընդունվել է ԵԳՊԱ-ի «Դեկորատիվ կիրառական զարդարվեստի և ժողովրդական արհեստի» բաժինը։ 2004 թվականին գերազանցությամբ ավարտել և ստացել է «Կիրառական արվեստի նկարչի» որակավորում։ 2004-2006 թվականին ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում։ Ամուսնացած է՝ ունի երկու որդի։
Աշխատանքային գործունեություն
2002-2004 թվականներին Հովհաննես Շարամբեյանի անվան դպրոցում դասավանդել է գեղանկարչություն։ 2007 թվականին ստեղծվել է «Դիլիջանի երիտասարդ նկարիչներիցուցասրահ-արվեստանոց», «Բուդուարտ, Buduart»։ 2008 թվականից հանդիսանում է «Buduart» արվեստի սրահի համահիմնադիրը, որտեղ անց է կացվում գեղանկարչության, պղնձյա զարդերի, վիտրաժի, խեցեգործության, բատիկի վարպետաց դասեր։ Սրահում գործում է Ա.Բադեյանի անհատական մշտական ցուցահանդեսը ։
2011-2018 թվականը աշխատել է Դիլիջանի Երկրագիտական թանգարանում՝ որպես վերականգնող նկարիչ ։ 2019 թվականից առ այսօր աշխատում է Դիլիջանի Երկրագիտական թանգարան պատկերասրահում՝ որպես տնօրեն։
Ստեղծագործություներ
Արման Բադեյանի նկարները գտնվում են Հայաստանի և Արտերկրների՝ Ամերիկայի, Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի մասնավոր հավաքածուներում, ինչպես նաև Արցախի, Դիլիջանի, Նոյեմբերյանի թանգարաններում։
Ցուցահանդեսներ
Արման Բադեյանի ստեղծագործությունները գտնվում են ինչպես Հայատանում, այնպես էլ Հայաստանից դուրս (ԱՄՆ, Ռուսաստան, Ուկրաինա, Ֆրանսիա, Անգլիա)։
Հասարակական աշխատանքներ
Թանգարանի տնօրեն՝ Արման Բադեյանի նախաձեռնությամբ կազմակերպվել է 2020 թվականի՝ Արցախյան երկրորդ պատերազմի զոհերի հիշատակին նվիրված բարեգործական ցուցահանդես-վաճառք, որից ստացված ամբողջ հասույթը կտրամադրվի պատերազմում զոհվածների ընտանիքներին։
Մշակութային պատմության թանգարան (Օսլո)
Մշակութային պատմության թանգարան (Kulturhistorisk museum (KHM)), թանգարանների ասոցիացիա Նորվեգիայում՝ Օսլոյի համալսարանի ենթակայության ներքո։ Հիմնադրվել է 1999 թվականին որպես Համալսարանի պատմամշակութային թանգարան (Universitetets kulturhistoriske museum)՝ Universitetets Oldsaksamling մարմինների միաձուլմամբ, որը ներառել է հին և միջնադարյան նմուշների հավաքածու, Վիկինգների նավերի թանգարանը (Vikingskipshuset) Օսլոյի Բյուգդե թերակղզում, Մետաղադրամների կաբինետը (Myntkabinettet) և ազգագրական թանգարանը (Etnografisk samling): 2004 թվականին թանգարանն անվանափոխվել է՝ դառնալով Kulturhistorisk museum :
Մշակութային պատմության թանգարանի գործունեությունը ներկայումս իրականացվում է Օսլոյի կենտրոնում գտնվող չորս հիմնական շենքերում՝ Ֆրեդերիկյան 2-րդ դարպասի և Ֆրեդերիկյան 3-րդ դարպասի պատմական թանգարան և վարչական մասը` Սուրբ Օլավի դարպաս 29-ում, ինչպես նաև Վիկինգների նավերի թանգարանը Բյուգդե թերակղզում ։
Մշակութային պատմության թանգարանը Նորվեգիայի մշակութային պատմության խոշորագույն թանգարաններից մեկն է։ Այն ներառում է երկրի խոշորագույն նախապատմական և միջնադարյան հնագիտական հավաքածուները, ներառյալ Վիկինգների նավերը Բյուգդե թերակղզում, միջնադարյան եկեղեցական նմուշների զգալի հավաքածու և ռուների արխիվը։ Թանգարանն ունի նաև համապարփակ ազգագրական հավաքածու, որը ներառում է նմուշներ բոլոր մայրցամաքներից, ինչպես նաև Նորվեգիայի ամենամեծ պատմական մետաղադրամների հավաքածուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ազգագրական թանգարաններ Կատեգորիա:1999 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Դրամագիտության թանգարաններ
(1439) Վոգտիա
(1439) Վոգտիա (Vogtia), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,999194 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,5275 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,4709 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2921,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,123238 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,21° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս F Կատեգորիա:1937 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Սեն Նազեր դ'Oդ
Սեն Նազեր դ'Oդ (Saint-Nazaire-d'Aude), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1783 մարդ, բնակչության խտությունը` 206.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.63 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1135 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 825-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 310։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 825 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 693 անձ (395 տղամարդ և 298 կին)։ Գործազուրկ են եղել 132 անձ (60 տղամարդ և 72 կին)։ 310 անաշխատունակներից 84-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 113-ը` թոշակառուներ, իսկ 113-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բլոկինգ-գեներատոր
Բլոկինգ–գեներատոր, տրանսֆորմատորային ուժեղ, դրական հետադարձ կապով, էլեկտրոնային մեկ լամպով (կամ մեկ տրանզիստորով) գեներատոր։ Բլոկինգ–գեներատորը տալիս է հզոր, կարճատև (0,05–25 մկվրկ) ու մեծ ամպլիտուդով (100 վայրկյանից ավելի լարում և մի քանի հարյուր հոսանք) իմպուլսներ։ Պարզագույն Բլոկինգ–գեներատորում (նկ․) հետադարձ կապի շղթա է ծառայում տրանսֆորմատորը (Տր), իմպուլսների կրկնման պարբերությունը որոշվում է դիմադրության (R) միջոցով կոնդենսատորի (C) լիցքաթափման ժամանակով, իսկ իմպուլսի տևողությունը՝ կոնդենսատորի լիցքավորման ժամանակով և տրանսֆորմատորի պարամետրերով։ Իմպուլսի ճակատի տևողությունը խիստ կախված է լամպի միջէլեկտրոդափն ունակություններից և Բլոկին-գեներատորը տիպային սխեմա է էլեկտրոնային լամպով (լ), բ․ տրանզիստորով (Տ), Rբ․ բեռնվածքի դիմադրություն, Տր․ հետադարձ կապի տրանսֆորմատոր, Դ․ կիսահաղորդչային դիոդ, Еш և ճկ․ անոդային և կոլեկտորային հոսանքների աղբյուրների լարումներ տրանսֆորմատորի միջփաթույթային փոխինդուկցիայից։ Բլոկինգ–գեներատորը ելքային իմպուլսը կարելի է վերցնել կաթոդին (անոդին) միացված փոքր դիմադրությունից կամ տրանսֆորմատորի երրորդային փաթույթից։ Բլոկինգ–գեներատորը հիմնական առավելություններն են․ կառուցվածքի պարզությունը, տատանումների սինխրոնացումն ու կայունացումը։ Լայնորեն կիրառվում է իմպուլսային տեխնիկայում, հեռուստատեսային և ռադիոլոկացիոն սփռող սարքերում, հաճախականության բաժանարարներում։
Կատեգորիա:Գեներատորներ Կատեգորիա:Ռադիոտեխնիկա Կատեգորիա:Իմպուլսային տեխնիկա
Կալյա (գետ)
Կալյա (Калья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մեդվեժեգորսկի շրջանում։ Հոսում է Կալե լճից, որը թափվում է Զյաբլա։ Թափվում է Կոլգ լիճ։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժի լճի ավազան, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պանթյուրքիզմ
Հետազոտական գրականության մեջ «պանթյուրքիզմ» տերմինն օգտագործվում է թուրքալեզու ժողովուրդների քաղաքական, մշակութային և էթնիկ միասնության գաղափարները նկարագրելու համար։ Թուրանիզմը Պանթյուրքիզմին սերտորեն կապված շարժում է, բայց ավելի լայն հասկացություն է, քանի որ Թուրքիզմը վերաբերում է միայն թյուրքական ժողովուրդներին։
1924 հրատարակած իր աշխատությունում հայ քաղաքական գործիչ Ռուբեն Տեր-Մինասյանը գրում էր հետևյալը պանթյուրքիզմի մասին. Նրանք ռուսին համարում էին իրենց մահացու թշնամի, որովհետև նա իր ծոցում ուներ 26 միլիոնից ավելի իրենց ցեղակից հպատակներ, որոնք գլխավորապես ապրում էին Տաճկաստան սահմանամերձ վայրերում, ինչպես, օրինակ, Պարսկաստանի Ատրպատականը և Անդրկովկասի Ադրբեջանն էր։ Այդ երկրամասերիի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ցեղակից թաթարներ էին և եթե նրանց մեջտեղը չլինեին հայերը, վրացիները, քրդերը և պարսիկները, այն ժամանակ Պոլսից մինչև Չինական պատերը նրանք կունենային կրոնով իսլամ ու ցեղակից միապաղաղ ազգություն։ Երբ իրագործվի այդ միությունը, մյուս իսլամներն էլ պիտի համախմբվեն և ենթարկվեն այդ միության, և մոտիկ ապագայում, ինչպես Լենկթեմուրի ժամանակները, այդ հսկա ուժը տեր և տիրական պիտի դառնա ամբողջ Արևելքին ։
Անվանում
Փաստաբանները վերջինիս օգտագործում են որպես համեմատություն, քանի որ «թյուրքական»-ն ավելի շատ լեզվական և մշակութային տարբերակում է, քան ռասայական կամ էթնիկական նկարագրություն։ Սա  տարբերակում է այն «թուրքերենից», որն էթնիկ տերմին է, և նկարագրում է  հիմնականում Թուրքիայում բնակվող մարդկանց։ Պանթյուրքական գաղափարները և վերամիավորման շարժումները սկսեցին տարածվել Կենտրոնական Ասիայի և թյուրքական այլ երկրներում Խորհրդային Միության փլուզումից ի վեր։
Պատմություն
Կահիրեում գտնվող Türk թերթը հրատարակվել է Օսմանյան կայսրության աքսորյալների կողմից 1876 թվականի սահմանադրության դադարեցումից և լիբերալ մտավորականների հետապնդումից հետո։ Առաջին հրատարակությունն էր, որ օգտագործեց էթնիկական նշանակումը որպես վերնագիր ։ Յուսուֆ Աքչուրան 1904 թ.-ին անանուն հրատարակեց «Քաղաքականության երեք տեսակ»-ը (Üç tarz-ı siyaset) ՝ պանթյուրքական ազգայնամոլության ամենավաղ դրսևորումը. Աքչուրան պնդում էր, որ օսմանցիների կողմից հովանավորվող գերխորհրդարանական միությունն անիրատեսական էր։ Համաիսլամական մոդելն առավելություններ ուներ, բայց մահմեդական բնակչությունը գտնվում էր գաղութային տիրապետության տակ, որը դեմ էր միավորմանը։ Նա եզրակացրեց, որ էթնիկ թուրք ժողովուրդը կպահանջի ազգային ինքնության զարգացում; պանթյուրքական կայսրությունը կհեռանա Բալկաններից և Արևելյան Եվրոպայից դեպի Կենտրոնական Ասիա։ «Քաղաքականության երեք տեսակ» առաջին հրատարակությունը բացասական արձագանք ունեցավ, բայց այն ավելի ազդեցիկ դարձավ 1911 թվականին Ստամբուլում իր երրորդ հրապարակմամբ։ Օսմանյան կայսրությունը զիջել էր իր աֆրիկյան տարածքն իտալիային և շուտով կկորցներ Բալկանները, իսկ պանթյուրքական ազգայնականությունը դարձավ առավել իրագործելի (և հանրաճանաչ) քաղաքական ռազմավարություն։
1908-ին Օսմանյան Թուրքիայում իշխանության եկավ Միություն և առաջընթաց կուսակցությունը, և կայսրությունն ընդունեց ազգայնական գաղափարախոսություն։ Սա հակադրվում է 16-րդ դարում իր հիմնականում մահմեդական գաղափարախոսությանը, է, երբ սուլթանն իր մուսուլմանական հողերի խալիֆն էր։ Պանթյուրքիզմին հարող առաջնորդները փախան Ռուսաստանից Ստամբուլ, որտեղ առաջացավ ուժեղ պանթյուրքական շարժում. թուրքական պանթյուրքական շարժումը վերածվեց խալիֆայության ազգայնական, էթնիկ ուղղվածությամբ պետության փոխարինման։ Օսմանյան կայսրության անկումից հետո իր բազմամշակութային և բազմազգ բնակչությամբ, երիտթուրքերի ազգայնամոլության ազդեցության տակ, ոմանք փորձեցին կայսրությունը փոխարինել թուրքական հանրապետության։ Այնպիսի առաջնորդներ, ինչպիսիք են Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը, խոստովանեցին, որ նման նպատակն անհնար է ՝ պանթյուրքական իդեալիզմը փոխարինելով ազգայնականությամբ, որը միտված էր անատոլիական կորիզը պահպանելուն։
Türk Yurdu Dergisi-ը (Թուրքական հայրենիքի ամսագիր) հիմնադրվել է 1911 թվականին Աքչուրայի կողմից։ Սա ժամանակի ամենակարևոր թյուրքական հրատարակությունն էր, «որում Ռուսաստանում թուրքերի այլ աքսորյալների հետ միասին [Աքչուրան] փորձեց գիտակցություն ներշնչել աշխարհի բոլոր թյուրքական ժողովուրդների մշակութային միասնության մասին» ։
Պանթյուրքիզմի զգալի վաղ դրսևորողն էր Էնվեր փաշան (1881–1922), Օսմանյան պատերազմի նախարար և Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ գլխավոր հրամանատարի պաշտոնակատար։ Նա հետագայում դարձավ «Բասմաչի» շարժման (1916–1934) առաջնորդ ՝ ընդդեմ Ռուսաստանի և Խորհրդային իշխանությունը Կենտրոնական Ասիայում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում նացիստները կազմակերպեցին Թուրքեստանի լեգեոն, որը բաղկացած էր հիմնականում զինվորներից, որոնք պատերազմից հետո հույս ունեին զարգացնել Կենտրոնական Ասիայի անկախ պետություն։ Գերմանական ինտրիգը պտուղ չտվեց
Պանթյուրքիզմի նկատմամբ հետաքրքրությունը նվազեց, 1923 թվականին Թուրքիայի հանրապետության հիմնադրմամբ `Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ղեկավարությամբ, իսկ Աթաթուրքը, ընդհանուր առմամբ, Զիա Գյուքալպին գերադասեց Էնվեր փաշայից ։ Պանթյուրքիստական շարժումները որոշակի թափ ստացան 1940-ական թվականներին ՝ շնորհիվ նացիստական Գերմանիայի աջակցության, որը պատերազմի ընթացքում փորձում էր լծել պանթյուրքիզմը ՝ ռուսական ազդեցությունը խարխլելու և Կենտրոնական Ասիայի ռեսուրսներին հասնելու համար ։ Այս ժամանակահատվածում որոշ շրջանակներում նացիստական քարոզչությունն ազդել էր Պանթյուրքական և հակասովետական գաղափարախոսության զարգացման վրա  :Որոշ աղբյուրներ պնդում են, որ Նիհալ Ացըզը պաշտպանել է նացիստական ուսմունքը և ընդունել Հիտլերի ոճի սանրվածք և բեղեր ։ Ալփարսլան Թյուրքեշը ՝ առաջատար պանթյուրքիստ, պատերազմի ժամանակ զբաղեցրեց պրոհիտլերական դիրք և զարգացրեց սերտ կապեր Գերմանիայում նացիստական առաջնորդների հետ ։ Եվրոպայում մի քանի պանթյուրքական խմբավորումներ, ըստ երևույթին, կապեր էին ունեցել նացիստական Գերմանիայի (կամ նրա կողմնակիցների) հետ պատերազմի սկզբում, եթե ոչ ավելի շուտ ։  Ռումինիայում գտնվող թուրք-թաթարները համագործակցում էին ռումինական ֆաշիստական կազմակերպության երկաթե պահակախմբի հետ ։ Թեև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Թուրքիայի կառավարության արխիվները չեն հրապարակվել, սակայն կապի մակարդակը կարելի է պարզել գերմանական արխիվներից ։ 1941-ի հունվարի 18-ին Անկարայում ստորագրվեց տասնամյա թուրք-գերմանական բարեկամության պայմանագիր ։ 1941-ի երկրորդ կեսին և 1942-ի առաջին ամիսներին պաշտոնական և կիսապաշտոնական հանդիպումներ են տեղի ունեցել Գերմանիայի դեսպան Ֆրանց ֆոն Պապենի և գերմանացի այլ պաշտոնյաների և թուրք պաշտոնյաների, այդ թվում ՝ գեներալ Հ. Էրկիլտի (թաթարական ծագմամբ և պանթյուրքական լրագրերի աջակից) ,գեներալ Ալի Ֆուադ Էրդեմի և Էնվեր փաշայի եղբայր `Նուրի փաշայի միջև ։
Այս ընթացքում կառավարությունը պանթյուրքիստներին չի աջակցել  և 1944 թ. Մայիսի 19-ին Իսմեթ Աննինին ելույթ է ունեցել ՝ դատապարտելով պանթյուրքիզմը, համարելով «վերջին ժամանակների վտանգավոր և հիվանդագին դրսևորում»,շարունակելով, որ Թուրքիայի հանրապետությունը «թշնամական ջանքերի է բախվում» հանրապետության գոյությունը պահելու համար  «և այս գաղափարների կողմնակիցները « կբերեն միայն դժվարություն և աղետ »։ Նիհալ Ացիզը և պանթյուրքիստական մյուս նշանավոր առաջնորդները դատապարտվել և բանտարկվել են կառավարության դեմ դավադրություն կատարելու համար։ Զեքի Վելիդի Տողանը դատապարտվել է 10 տարվա ազատազրկության և 4 տարվա ներքին աքսորի, Ռեհա Օյուզ Թյուրքանը ստացել է 2 տարի, իսկ Նիհալ Ացիզը ստացել է չորս տարվա ազատազրկում և 3 տարի աքսորյալ պատիժ։ Մյուսները դատապարտված էին մի քանի ամսից մինչև մեկ տարվա ավելի մեղմ պատիժների ։ Բայց ամբաստանյալները բողոքարկել են դատապարտումները, և 1945-ի հոկտեմբերին վճռաբեկ զինվորական դատարանը վերացրել է բոլոր դատապարտյալների պատժամիջոցները ։
Պանթյուրքիզմի գաղափարների որոշակի վերածնունդ տեղի ունեցավ 1938 թվականին Աթաթուրքի մահից հետո։ Թուրքիայի ՝ ՆԱՏՕ-ին անդամակցելուց հետո, այս գաղափարները վերականգնեցին արդիականությունը որպես ԽՍՀՄ-ի դեմ գաղափարական պայքարի միջոց ՝ նպատակ ունենալով անջատել Կենտրոնական Ասիայի և Ադրբեջանի հանրապետությունները դրանից ։
1991-ին ԽՍՀՄ փլուզումը պայմաններ ստեղծեց պանթյուրքական շարժման վերականգնման համար։ Թուրքիան այլևս միակ թյուրքական պետությունը չէր, հայտնվեցին Ուզբեկստանի, Ադրբեջանի, Թուրքմենստանի, Ղրղզստանի և Ղազախստանի անկախ պետությունները։ Նույն թվականին Կազանում ստեղծվեց Թյուրքական ժողովուրդների ասամբլեան (ԱԹՆ,առաջին պանթյուրքական կազմակերպություն) - իրադարձություն, որը կարևոր հանգրվան դարձավ պանթյուրքիզմի պատմության մեջ, որովհետև դա նշում է շարժման կազմակերպված փուլի սկիզբը։ Այն պարբերաբար հանդիպումներ է կազմակերպում թյուրքական պետությունների մայրաքաղաքներում, և նրա անդամների կազմը ներկայացնում է թյուրքական էթնիկ խմբերի և ենթախմբերի (էթնիկ խմբերի) մեծամասնությունը Երկիր մոլորակի ընդհանուր թյուրքական գերեթնիկական խմբում ։
Ներկայումս պանթյուրքիզմի գաղափարներն առավել ազդեցիկ են Թուրքիայում և Ադրբեջանում :"Բոլոր թուրքերի նպատակը միավորվելն է թյուրքական սահմանների ներքո։ Պատմությունն այսօր մեզ տալիս է վերջին հնարավորությունը։ Որպեսզի իսլամական աշխարհը չդատապարտվի հավերժ մասնատման, անհրաժեշտ է, որ Լեռնային Ղարաբաղի դեմ արշավը թույլ չտալ,որ տապալվի։ Իրականում առաջ ենք տանում այն կետը, որը վերաբերում է ադրբեջանական շրջանակներին, որ քարոզարշավը պետք է ընթանա ավելի վճռական և խստորեն."
Պանթյուրքական շարժումները և կազմակերպությունները կենտրոնանում են ինքնիշխան թյուրքական պետությունների տնտեսական ինտեգրման վրա և հույս ունեն ստեղծել Եվրամիության նման տնտեսական և քաղաքական միություն։
Թուրքիայի դերը
Պանթյուրքիզմը դարձավ երիտթուրքերի ազգային քաղաքականության գաղափարական հիմքերից մեկը։ Այս հայեցակարգը ծնվել է երիտասարդ ընդհանուր թյուրքական էթնոցենտրիզմի (թյուրքիզմի) գաղափարների հիման վրա, որոնց ամենավառ դրսևորումը Գյոկալպի փիլիսոփայությունն էր (1876-1924)։ Ի հակադրություն պանիսլամիզմի հետևորդների ՝ նա հիմնավորեց եվրոպական աշխարհիկ քաղաքակրթության նվաճումների հիման վրա աշխարհիկ և հոգևոր իշխանություն առանձնացնելու անհրաժեշտությունը և թյուրքական ազգի զարգացումը։ Այս ճանապարհին հաջողության հասնելու պայմաններից մեկը նա համարեց թյուրքալեզու ժողովուրդների միավորումը մեկ պետության մեջ։ Նման գաղափարները լայն ժողովրդականություն են ստացել երիտթուրքերի շրջանում։ Նրանց առավել ազգայնական ներկայացուցիչները Գյուլկալի գաղափարները վերածեցին պանթյուրքական ուսմունքի, որը պահանջում էր թյուրքալեզու բոլոր ժողովուրդների միավորումն ընդհանուր թյուրքական ժողովրդավարության տիրապետության ներքո և կոչ էին անում ապագայում ոչ բռնի վերածնունդ կամ ազգային փոքրամասնությունների բնականոն ձուլում։
Սակայն Թուրքիայի ջանքերը չեն բավարարել թյուրքական պետությունների կամ երկրի պանթյուրքիստական աջակիցների սպասումները։ Ղրիմի թաթարներին խոստացված համեստ բնակարանային նախագծերը տարիներ շարունակ չեն ավարտվել։
Որոշ լեզվական համայնքներ անցել են լատինական այբուբենի, բայց պաշտոնական թուրքմենական, ուզբեկական և ադրբեջանական լատինական այբուբեններն այնքան էլ համատեղելի չեն թուրքական այբուբենի հետ, ինչպես Թուրքիան հույս ուներ այն բանից հետո, երբ Պանթյուրքական այբուբենը 35 տառերով համաձայնեցված էր դեռ 1990-ականների սկզբին, մինչև Խորհրդային Միության կազմալուծումը։ Ղազախական այբուբենն արդեն պարունակում է լատիներեն, իսկ Ղազախստանը նախատեսում է ամբողջովին վերածել լատինական այբուբենի մինչև 2025 թվականը։ Ղրղզստանը լրջորեն չի մտածել լատիներեն գրերի ընդունման մասին, բայց գաղափարը դուր է եկել որոշ քաղաքական գործիչների երկրի անկախության սկզբնական տարիներին. գոյություն ունեն հռոմեական ղրղզական այբուբեններ։
Քննադատություն
Պանթյուրքիզմը հաճախ ընկալվում է որպես թուրքական կայսերական ամբիցիաների նոր ձև։ Ոմանք համարում են երիտթուրքական առաջնորդներին որպես ռասիստ և շովինիստական, ովքեր տեսնում էին պանթյուրքական գաղափարախոսությունը որպես Օսմանյան կայսրության հեղինակության վերադարձ ։
Կապը ցեղասպանության հետ
Ոմանք կարծում են, որ պանթյուրքիզմն առաջնորդում էր էթնիկ զտումները, ինչպիսիք են հայկական, հունական և ասորական ցեղասպանությունները։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Հայոց ցեղասպանության գործակալները պաշտպանում էին պանթյուրքիզմը, և Էնվեր փաշան էր առանցքային դերակատարն Օսմանյան կայսրությունից ոչ մահմեդական փոքրամասնություններին հեռացնելու  `նոր պանթյուրքական պետություն կառուցելու գործում :
Թյուրքական ազգայնականություն
Որոշ թյուրքական ազգայնականներ կարծում են, որ էտրուսկները թուրքական ծագում ունեին ։ Քայրաթ Զաքիրյանովը ճապոնական և ղազախական գենոֆոնդը նույնական է համարում :Թյուրքական ազգայնական գրողները ենթադրում են, որ եվրակենտրոն քրիստոնեական վարչակարգերը կեղծել և բաժանել են թյուրքական պատմությունը, իսկ թյուրքական ժողովուրդները, արդարադատորեն, պետք է վերադառնան թյուրքական տարածքներ ։ Արևի լեզուների կեղծ  տեսությունը, ըստ որի բոլոր մարդկային լեզուները պրոտաթուրքական լեզվի սերունդ են, մշակվել է 1930-ական թվականներին Թուրքիայի նախագահ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի կողմից։ 2012 թվականին ղրղզական կայքը մեղադրում էր ղազախներին և ուզբեկներին ղրղզական պատմությունը յուրացնելու մեջ ։
Հայոց պատմություն
Քլիվե Ֆոսը, Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոն քաղաքի համալսարանի հնագույն պատմության պրոֆեսորը, հնագիտական մեծ աշխատանք է կատարել Թուրքիայում, և հնագույն հայկական մետաղադրամների մասնագետ է։ Ֆոսն իր «Թուրքիայի հայացքները հայոց պատմությանը. Անհայտացող ազգ» հոդվածում գրում է, որ Թուրքիայի կառավարությունը «համակարգված կերպով փոխում է գյուղերի անունները ՝ նրանց ավելի թուրք դարձնելու համար։ Ցանկացած անուն, որը չունի թուրքերեն իմաստ, կամ էլ կարծես թե թուրքերեն չէ, անկախ դրա ծագումից, փոխարինվում է Անկարայի բյուրոյի կողմից նշանակված բանական անունով ՝ առանց հարգելու տեղական պայմանները կամ ավանդույթները » ։ Ըստ Ֆոսի, Թուրքիայի կառավարությունը «ներկայացրեց [Հայաստանը] երկիմաստորեն, առանց [իր] շինարար կառուցողների հստակ նույնականացման, կամ որպես թուրքական ճարտարապետության գերակայության ազդեցության օրինակներ։ Այս ամենի մեջ ակնհայտ է հստակ գիծ. Հայկական ներկայությունը հնարավորինս արագ պետք է մոռացության մատնել » ։ Ֆոսը քննադատաբար նշում է, որ 1982 թ-ին ՝ «Պատմության լույսի ներքո գտնվող հայկական թղթապանակ»-ում, Ջեմալ Անադոլը գրում է, որ իրանցի սկյութներն ու պարթևները թուրքեր են։ Ըստ «հանճարեղ» Անադոլի հայերը ողջունեցին թուրքերին տարածաշրջան. նրանց լեզուն առանց արմատների է, և այբուբենը   հին թյուրքական այբուբենից 11 նիշ փոխառած խառնուրդ է։ Ֆոսն այս տեսակետն անվանում է պատմական ռևիզիոնիզմ. «Պատմությունը դիտարկվել է որպես օգտակար ծառայություն մատուցող մի բան,որն ապացուցում կամ սատարում է տեսակետ, և այդ պատճառով այն դիտարկվում է որպես այնպիսի ճկուն բան, որը կարող է շահագործվել ։ Նա եզրափակում է. «Այն գաղափարը, որը կարծես թե լավ հաստատված է Թուրքիայում, որ հայերը թափառող ցեղախումբ էին, որոնք երբևէ չունեին իրենց սեփական պետությունը, իհարկե, ամբողջովին անհիմն է:Հաճախակի արտահայտվող տեսակետի  տրամաբանական հետևանքն այն է, որ հայերը Թուրքիայում տեղ չունեն, և երբեք էլ չեն ունեցել։ Արդյունքը նույնը կլիներ, եթե նախ տեսակետ արտահայտվեր, և հետո գրվեր պատվիրված  պատմությունը ։ Ինչ որ իմաստով, նման բան կարծես թե տեղի է ունեցել, քանի որ թուրքերի մեծամասնությունը, որոնք մեծացել են հանրապետության օրոք, կրթված էին հավատալու պատմության բոլոր մասերում թուրքերի գերակա առաջնահերթությանը և անտեսել ամբողջ հայերին. հայերը հստակորեն միտված էին մոռացության » ։
Արևմտյան Ադրբեջանը տերմին է, որն օգտագործվում է Ադրբեջանում ՝ Հայաստանը վերագրելու համար։ Համաձայն ամբողջական Ադրբեջանի տեսության ՝ ժամանակակից Հայաստանը և Լեռնային Ղարաբաղը ժամանակին բնակեցված էին ադրբեջանցիների կողմից ։ Այդ պնդումները հիմնված են այն համոզմունքի վրա, որ ներկայիս Հայաստանը ղեկավարում էին թյուրքական ցեղերը և պետությունները ՝ սկսած ուշ միջնադարից մինչև Թուրքմենչայի պայմանագիր, որը ստորագրվել է ռուս-պարսկական պատերազմից հետո, 1826-1828 թվականներին։ Հայեցակարգը պատժամիջոցների է ենթարկվել Ադրբեջանի կառավարության և երկրի ներկայիս նախագահ Իլհամ Ալիևի կողմից, ով ասել է, որ Հայաստանը հին թյուրքական, ադրբեջանական հողի մաս է։ Թուրք և ադրբեջանցի պատմաբաններն ասում են, որ Կովկասում և Անատոլիայում հայերը քոչվոր են, ոչ բնիկ    ։
Պանթյուրքիզմը, Ռուսաստանը և ԽՍՀՄ-ը
Չնայած այն հանգամանքին, որ թյուրքական փոխգործակցության մշակութային կողմերն առանձնապես սպառնալիք չեն ներկայացնում, պանթյուրքիզմի քաղաքական ծրագիրը մտահոգություններ է առաջացնում այն երկրների մայրաքաղաքներում, որոնք սահմանակից են թյուրքական պետություններին, ինչպես նաև այնտեղ, որտեղ կան թյուրքական փոքրամասնություններ։ Պանթյուրքիզմի բնորոշումը Ռուսաստանում, Բուլղարիայում, Հայաստանում, Հունաստանում, Չինաստանում և մի շարք այլ երկրներում լրացվում է այնպիսի ածականներով, ինչպիսիք են ՝ «ռեակցիոն», «ընդարձակ», «իռեդենտիստական» (բոլոր թյուրքական հողերի վերամիավորումը պահանջող) և այլն։ Վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում արևմուտքում գերիշխող է պանթյուրքիզմի բացասական ընկալումը։ Քննադատները կարծում են, որ հայեցակարգը թերի է թյուրքական ժողովուրդների խոսակցությունների հստակ բարբառների պատճառով, ինչը երբեմն հանգեցնում էր թյուրիմացության։ Մտահոգություններ կան նաև կրոնական տարբերությունների վերաբերյալ։ Թեև թուրքերի մեծ մասը սուննիներ են, բայց կան նաև դոմինանտ շիական ժողովուրդներ (ինչպես ադրբեջանցիները) և դոմինանտ քրիստոնյա ժողովուրդներ (ինչպես չուվաշները կամ յակուտները)։ Ըստ որոշ, հիմնականում քննադատող իրանագետների, պանթյուրքիստները  ընդհանուր առմամբ համաշխարհային պատմության և մասնավորապես թյուրքական պատմության վերաբերյալ պատմական ռևիզիայի առաջնագծում են ։
Այսպիսով,1935-1940 թվականներին Ուշակովի բացատրական բառարանում գրված է.
"ՊԱՆԹՈՒՐՔԻԶՄ (քաղաքական.): Բուրժուա-ազգայնական միտում, որի նպատակն էր բոլոր թյուրքական ժողովուրդներին միավորել մեկ բուրժուա-հողատեր պետության մեջ Թուրքիայի հեգեմոնիայի ներքո. Պանթուրքիզմը օգտագործվում է իմպերիալիստական պետությունների կողմից ագրեսիվ քաղաքականության նպատակներով, որոնց գործիքները բուրժուական վերականգնողներն են, ժողովրդի թշնամիները Խորհրդային հանրապետություններում։"
Դ. Ե. Երեմեևը Խորհրդային պատմության հանրագիտարանում.
"ՊԱՆԹՅՈՒՐՔԻԶՄ- ագրեսիվ ռասիստական դոկտրին է, ըստ որի, բոլոր թյուրքալեզու ժողովուրդները, ենթադրաբար, մեկ ազգ են և պետք է Թուրքիայի տիրապետության տակ միավորվեն Թուրանի պետության մեջ ՝ ձգվելով Բալկաններից մինչև Սիբիր (այդ իսկ պատճառով պանթուրքիզմ անունը երբեմն կիրառվում է որպես Պանթուրանիզմ )։"
Դ.Ե.Երեմեևը- ը Սովետական մեծ հանրագիտարանում գրել է.
"... Ռուսաստանում 1917-ի հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Անդրկովկասի և Կենտրոնական Ասիայի բազմաթիվ հակահեղափոխականներ հակադրվեցին սովետական իշխանությանը պանթուրքիզմի դրոշի ներքո, բայց ժողովրդի լայն շերտերից աջակցություն չստացան.."
Այս դոգման տարածված էր խորհրդային պատմագրության մեջ, պանթյուրքիզմի գաղափարը հռչակվեց հակասովետական և հակաժողովրդական և բացատրվեց որպես «ֆաշիզմի թուրքական տարբերակ» ։ ԽՍՀՄ-ում պանթյուրքիզմը բնորոշվում էր որպես ազգային-շովինիստական բուրժուական գաղափարախոսություն, ըստ որի  բոլոր թյուրքալեզու ժողովուրդները, և նախևառաջ մահմեդական թուրքերը, ենթադրաբար, մեկ ազգ են և պետք է Թուրքիայի կառավարման ներքո միավորվեն մեկ պետության մեջ ։