cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իվան Օխլոբիստին
Իվան Օխլոբիստին (Иван Иванович Охлобыстин, ), ռուս դերասան, սցենարի հեղինակ, լրագրող, քաղաքական գործիչ։ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու տերտեր է, որտեղ իր խնդրանքով ժամանակավորապես արգելված է իր գործունեությունը ։ Ներկայում զբաղեցնում է «Եվրոսեց» ընկերության ստեղծագործական տնօրենի պաշտոնը։ Կինոյում գործունեության ընթացքում Իվան Օխլոբիստինը ստացել է 17 մրցանակ լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի, 9 մրցանակ լավագույն դերասանական աշխատանքի և 21 մրցանակ լավագույն սցենարի համար։
Կենսագրություն
Ծվնել է 1966 թ. հուլիսի 22-ին Տուլայի մարզի Զաոկի շրջանում՝ «Պոլենովո» հանգստյան տանը, որտեղ նրա հայրը այդ տարիներին զբաղեցնում էր գլխավոր բժշկի պաշտոնը։ Հայրը՝ Իվան Իվանի Օխլոբիստինը (1906 - 1994)` ռազմական բժիշկ էր, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Մայրը` Ալբինա Իվանի Բելյաևա (ծնվ. 1945 թ.)` ինժեներ-տնտեսագետ ։ Մանկությունը անցել է Կալուգայի մարզի Մալոյարոսլավեց քաղաքում։ Հետո ընտանիքը տեղափոխվեց Մոսկվա։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է Ռուսաստանի կինոյի պետական ​​համալսարան (ГИТИС), որտեղ իր համակուրսեցիներն են եղել ռուսական կինոյի ապագա հայտնի գործիչներ Տիգրան Քեոսայանը, Բախտիյար Խուդոյնազարովը, Ֆեոդոր Բոնդարչուկը, Ալեքսանդր Բաշիրովը և Ռաշիդ Նուգմանովը։
Համալսարանը դեռ չավարտած զորակոչվեց բանակ, ծառայել է Դոնի Ռոստովում, հրթիռային զորքերում։ Ծառայությունից հետո վերականգնվեց համալսարանում, 1992 թվականին ավարտելով ռեժիսորական ֆակուլտետը (Իգոր Տալանկինի արհեստանոց)։ Ուսանողական տարիներին նաև զբաղվում էր հասարակական գործունեությամբ և ընտրվեց ԽՍՀՄ Կինեմատոգրաֆիստների միության քարտուղար։
Օխլոբիստինն առաջին դերասանական դերը ստացավ ռեժիսոր Նիկիտա Տյագունովի «Ոտքը» (Нога) ֆիլմում, որի շնորհիվ «Մոլոդոստ-91» փառատոնում ստացավ «Լավագույն դեր» մրցանակը ։. Դրա հետ համատեղ մասնակցում էր թատերական բեմադրություններում։
1998 թվականին սկսեց վարել «Կանոն» կրոնական հեռուստահաղորդումը։ 2001 թվականի սկզբին, «Դաուն Հաուս» ֆիլմի պրեմիերայից հետո պարզվեց, որ դերասանը Տաշքենդի թեմում Տաշքենդի և Միջինասիական արքեպիսկոպոս Վլադիմիրի կողմից տերտեր է շնորհվել, ստացել հայր Իոանն հոգևորական անունը։ Սակայն յոթ ամիս անց, Իվանի կնոջ տաշքենդյան շոգին չդիմանալու պատճառով, ընտանիքը Մոսկվա է վերադառնում։ Այդ ժամանակ Օխլոբիստինին նախագահ Վլադիմիր Պուտինի կողմից շնորհվեց անվանական ժամացույց՝ «Հայրենիքի առջև արժանիքների համար» ։
Իվանը ժամանակավորապես թողեց իր մասնագիտությունը և աշխատում էր միայն որպես սցենարի հեղինակ։ 2005 թվականին հրատարակվեց իր «ХIV սկզբունք» ֆանտաստիկ ժանրի գիրքը ։
Մինչ 2005 թվականը հայր Իոաննը ծառայել է Մոսկվայի մարզի Զայաիցկի ավանի նիկոլայ Լուսավորողի եկեղեցում, հետո՝ Մոսկվայի Սոֆիայի Աստծո իմաստության տաճարում։ Վարում էր «Հոտ» (Стая) կրոնական ռադիոհաղորդումը։ 2007 թվականին իր ֆանտաստիկ գրքի հիման վրա նկարահանվեց երկմասանոց «Պարագրաֆ 78» մարտաֆիլմը։ Քիչ ուշ Օխլոբիստինը վերսկսեց լրջորեն զբաղվել կինոյով։ 2007 թվականին ռեժիսոր Ստանիսլավ Լիբինի «Դավադրություն» ֆիլմում ստանձնեց Գրիգորի Ռասպուտինի դերը։ 2008 թվականին իր գրված սցենարով հայտնի ռոք-երաժիշտ Գարիկ Սուկաչովը նկարահանեց «Արևի տունը» դրամատիկական ֆիլմը։
2009 թ. նոյեմբերի 29-ին լրատվամիջոցներում լուր տարածվեց այն մասին, որ Օխլոբիստինը խնդրել է Մոսկվայի և ողջ Ռուսաստանի պատրիարք Կիրիլլին ազատել իրեն ծառայությունից՝ ներքին հակասություններ ունենալու պատճառով ։ 2010 թ. փետրվարի 10-ին վեհափառ Կիրիլլը կատարեց խնդրանքը, հեռացնելով հայր Իոաննին քահանայությունից, արգելեց սրբազանի հագուստ և տերտերական խաչ կրել։ Պատրիարքը նշել է, որ եթե տերտեր Իոանն Օխլոբիստինը վերջնական և անփոփոխ ընտրություն կատարի եկեղեցական ծառայության օգտին, ապա նրա քահանայության ժամանակավոր արգելքը կարելի է հանել ։ Նոյեմբերի 29-ին «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» թերթին տրված հարցազրույցում Օխլոբիստինը հայտնեց, որ առաջիկա երկու տարիներին մտադրված է վերադառնալ եկեղեցական ծառայությանը։
2009 թվականին նկարահանվեց մի քանի ֆիլմերում, որոնցից առավել հայտնի է «Ցար» (Царь) ֆիլմը, որտեղ խաղում է ցարական ծաղրածու Վասսիանի դերը։ 2010 թվականից սկսած նկարահանվում է ՏՆՏ հեռուստաալիքի «Ինտեռնի» հեռուստասերիալում, կատարելով գլխավոր՝ բժիշկ Բիկովի դերը ։ Ըստ հարցազրույցի, Օխլոբիստինն իր վերադարձը կինո բացատրել է ընտանիքում գումարի պակասությամբ ։
2011 թ. սեպտեմբերի 5-ին «Ինտերֆակս» լրատվական գործակալության տրված հարցազրույցում հայտարարեց 2012 թ. կայանալիք նախագահական ընտրություններին իր թեկնածությունը առաջադրելու նպատակի մասին, սակայն քիչ անց հրաժարվեց ընտրություններին մասնակցելուց ։
2012 թվականի հունվարի 21-ից մինչ հունիսի 25-ը Ռուսաստանի «Առաջին» հեռուստաալիքի եթերում վարում էր «Պերվի կլասս» (Первый класс) հաղորդումը ։.
Քաղաքականություն
Ըստ քաղաքական հայացքների համարվում է միապետական։ Մասնակցել է Պետական Դումայի պատգամավորների ընտրություններին «Կեդր» կուսակցությունից։ Ավելի ուշ իր թեկնածության առաջադրումը սխալմունք է անվանել. 2011 թ. սեպտեմբերի 5-ին «Ինտերֆակա» լրատվական գործակալությանը տրված հարցազրույցում հայտարարեց 2012 թվականին անցկացվող ՌԴ նախագահական ընտրություններին իր թեկնածությունը առաջադրելու պատրաստակամությունը, սակայն 2011 թ. սեպտեմբերի 18-ին հրաժարվեց իր առաջադրումից։ 2011 թ. սեպտեմբերի կեսերին նաև լուրեր էին տարածվել, իբր նա կարող է գլխավորել «Պրավոյե դելո» կուսակցությունը ։ 2012 թ. ապրիլի 18-ին հայտարարեց «Կոալիցիա նեբո» (Коалиция небо) կուսակցության ստեղծման մասին, որի պաշտոնական ներկայացումը տեղի ունեցավ ապրիլի 25-ին ։ Օխլոբիստինը ընտրվեց կուսակցության Գերագույն Խորհրդի նախագահ։ Նաև հայտարարեց, որ չի հանդիսանում կուսակցության անդամ, քանի որ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու սրբազաններին արգելվում է քաղաքական գործունեությամբ զբաղվել, և հայտարարեց, որ նա միայն կուսակցության խորհրդական է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:1966 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:«Կինոտավրի» դափնեկիրներ
Բրոնցիա Քոլլեր-Պինել
Բրոնցիա Քոլլեր-Պինել (Broncia Koller-Pinell, ), ավստրիացի էքսպրեսիոնիստ նկարչուհի, ով վարպետացել էր դիմանկարի ու նատյուրմորտի ժանրերում
Կենսագրություն
Բրոնցիան ծնվել է 1863 թվականի փետրվարի 25-ին, հրեական ընտանիքում, Սանոկ քաղաքում, որ ներկայումս գտնվում է Լեհաստանի կազմում։ Հայրը՝ Սաուլ Պինելեսը (1834, Տիսմենիստիա – 1903, Վիեննա) ռազմական ամրություններ նախագծող ճարտարապետ էր ։ 1870 թվականին նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Վիեննա՝ մանուֆակտուրային բիզնես ձեռնարկելու (այստեղ ընտանիքի անդամները իրենց ազգանունը Պինելիսից դարձրել են Պինել)։ Բրոնցիան գեղարվեստի մասնավոր դասեր է առել Ալոիս Դելյուգից ։ 1885 թվականին կազմակերպվել է նրա նկարչական աշխատանքների առաջին ցուցահանդեսը։ Հաջորդած հինգ տարիներին աղջիկը շարունակել է հմտանալ ու խորանալ կերպարվեստի նրբությունների մեջ՝ ուսանելով Մյունխենի նկարիչների ընկերակցության Damenakademie-ում՝ Լյուդվիգ ֆոն Հերտերիխի ղեկավարությամբ, որից հետո իր գործերի ցուցահանդեսներն է կազմակերպել Վիեննայի Կյունստլերհաուսում, Մյունխենում, Լայպցիգում ։
1896 թվականին, ծնողների կամքին հակառակ, ամուսնացել է ֆիզիկոս Հուգո Քոլլերի հետ, ով կաթոլիկ էր։ Նրանց զավակները մեծացել ու դաստիարակվել են որպես քրիստոնյաներ, բայց Բրոնցիան դավանափոխ չի եղել ։ Նորակազմ ընտանիքն սկզբում ապրելէ Զալցբուրգում, ապա՝ Նյուրեմբերգում, իսկ 1902 թվականին եկել են Վիեննա։ Դրանից կարճ ժամանակ անց Բրոնցիան անդամագրվել է Վիեննայի սեցեսիոնին ։ 1904 թվականին նա՝ որպես ժառանգություն, մի տուն է ստացել Օբերվալտերսդորֆում, և ընտանիքով տեղափոխվել են այնտեղ, իսկ դրանից որոշ ժամանակ անց էլ նկարչուհին սալոն է հիմնադրել, որտեղ հաճախակի հյուրընկալվել են ճանաչված արվեստագետներ Էգոն Շիլեն, Անտոն Ֆայստաուերը, Ալբերտ Պարիս Գյուտերսլոհը և ուրիշներ։
Նրա որդին՝ Ռուպերտը (1896–1976), որ դիրիժոր էր դարձել, մի կարճ ժամանակամիջոց ամուսնացած է եղել ավստրիացի քանդակագործուհի Աննա Մալերի հետ, իսկ դուստրը՝ Սիլվիան, նախընտրել է գնալ մոր ոտնահետքերով և նույնպես նկարչուհի է դարձել։
Բրոնցիա Քոլլեր-Պինելի՝ որպես արվեստագետի, ձևավորման վրա նկատելի ազդեցություն է գործել անվանի նկարիչ Գուստավ Կլիմտի արվեստը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարչուհիներ
Էպսիլոն (տառ)
Էպսիլոնը (հունարեն` έψιλον) հունական այբուբենի հինգերորդ տառն է։ Հունական այբուբենում թվային արժեքն է` 5։ Այդ տառից է առաջացել Կիրիլիցայի և Լատինական այբուբենի E տառերը։
(6842) Կրոսիգկ
(6842) Կրոսիգկ (Krosigk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,653668 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4002 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9071 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1578,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,98° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռասայական խտրականության վերացման պայքարի միջազգային օր
Ռասայական խտրականության վերացման համար պայքարի միջազգային օր (ՄԱԿ-ի այլ պաշտոնական լեզուներով` International Day for the Elimination of Racial Discrimination, արաբ.՝ اليوم الدولي للقضاء على التمييز العنصري, իսպ.՝ Día Internacional de la Eliminación de la Discriminación Racial, չին.՝ 消除种族歧视国际日, ֆր.՝ la Journée internationale pour l'élimination de la discrimination raciale), նշվում է ամեն տարի մարտի 21-ին։ Այս միջազգային օրը հռչակվել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի կողմից 1966 թվականին (թիվ 2142 բանաձև (XXI)): Ամսաթիվն ընտրվել է ի հիշատակ Հարավային Աֆրիկայում տեղի ունեցած ողբերգական իրադարձությունների զոհերի։ 1960 թվականի այդ օրը՝ աֆրիկացիների պարտադիր անձնագրավորման ապարտեյդի ռեժիմի օրենքների դեմ խաղաղ ցույցի ժամանակ, ոստիկանության կողմից սպանվել է 69 մարդ ։
Այդ իրադարձությունների կապակցությամբ Հարավային Աֆրիկայում մարդու իրավունքների օրը նշվում է մարտի 21-ին, սակայն շատ երկրներում այն նշվում է դեկտեմբերի 10-ին։ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարն այդ օրվա հետ կապված իր 2006 թվականի ուղերձում նշում է, որ ռասայական խտրականության դեմ պայքարում հաջողությունը կախված է շարքային քաղաքացիներից, այն հանգամանքից թե որքանով նրանք հանդես կգան անհանդուրժողականության դեմ, որքանով նրանք չեն հաշտվի խտրական գործողություններին իրենց առօրյա կյանքում։
Էլեն Դիգս
Էլեն Այրին Դիգս (Ellen Irene Diggs, ), ամերիկացի մարդաբան։ Մեծ ներդրում ունի աֆրոամերիկացիների պատմության մեջ իր «Սև ժամանակագրություն. մ. թ. ա. 4000 թվականից մինչև ստրկավաճառության վերացում» (Black Chronology: From 4,000 B.C. to the Abolition of the Slave Trade) գրքով ։
Ռասայական խտրականության վերացման պայքարի միջազգային օր
Հետաքրքիր փաստեր
Ռասայական խտրականության վերացման պայքարի միջազգային օրը 1981 թվականի մարտի 21-ին պատահաբար համընկավ ԱՄՆ-ում պաշտոնապես գրանցված Կու Կլյուքս Կլանի անդամների նկատմամբ Լինչի դատաստանի վերջին գործին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրազեկման օրեր Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր Կատեգորիա:Հակառասիզմ
Էլեն Դիգս
Կենսագրություն
Սովորել է Մոնմաուֆի քոլեջում և Մինեսոտայի համալսարանում։ Մագիստրոսի աստիճան է ստացել Ատլանտայի համալսարանից, որտեղ եղել է Դյու Բոյս Դյուբուայի գիտաշխատողը ։ Այդ ընթացքում աշխատել է իր հետազոտական հինգ գրքերի վրա ։
Մատանագիտություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Մինեսոտայի համալսարանի շրջանավարտներ
Հովհաննես Աճեմյան (այլ կիրառումներ)
Հովհաննես Աճեմյան կարող է վերաբերել՝
Ստարո-Խանինո
Ստարո-Խանինո (Старо-Ханино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Աուզար
Աուզար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
ՀԱՀԳԲ-ի ռազմագործողությունների ցանկ
ՀԱՀԳԲ (ԱՍԱԼԱ)-ի առավել ծավալուն ռազմական գործողությունները 1975 թվականից մինչև 1992 թվականն ընկած ժամանակահատվածում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ՀԱՀԳԲ-ի ռազմագործողությունները Կատեգորիա:Ցանկեր:Հասարակություն Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժում Կատեգորիա:Թուրքիայի Հանրապետության պատմություն
Լուսնյակ Աճեմյան
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը, խանդավառվել թատրոնով։ Բեմ է բարձրացել 1870-ականների կեսերից։ Փայլել է հատկապես 1878-ի ռուս-թուրքական պատերազմի օրերին Սան Ստեֆանոյում ռուսական զորքի համար կազմակերպված օպերետային ներկայացումների ժամանակ։
Մեծ հաջողությամբ խաղացել է Տիգրան Չուխաջյանի «Արիֆ» և «Լեբլեբիջի Հոր-հոր աղա» օպերետներում, կատարելով գլխավոր հերոսուհիների՝ Մերիեմի և Ֆաթիմեի դերերը։ Ժամանակի մամուլը, այդ թվում օտար թերթերը, մեծ գովեստով են խոսել նրա մասին, տպագրելով նրա լուսանկարը և կենսագրական տեղեկություններ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:Սոպրանոներ
Ալկուբիլյա դե Ավելյանեդա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հայաստանի դրամական տնտեսությունը վաղ հելլենիստական շրջանում
Դրամական տնտեսությունը վաղ հելլենիստական շրջանում, Չորրորդ դարի վերջերից Հայաստանն ընդգրկվում Է հելլենիստական դրամների շրջանառության ոլորտը։ Հայկական շուկաներն են թափանցում ատտիկյան սիստեմի ոսկյա ու արծաթյա դրամները։ Վերջիններս լայն ճանաչում Էին գտել միջազգային առևտրում։
Կրապիվնոե (գյուղ, Բախմաչի շրջան)
Կրապիվնոե (Кропивне), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
Հայաստանի դրամական տնտեսությունը վաղ հելլենիստական շրջանում
Անտիկյան սիստեմի հիմնական միավորն ոսկու գծով կոչվում Էր ստատեր (հայերենում՝ «սատեր»), որի օրինական կշիռը սահմանված Էր 8,60 գրամ։ Ոսկու և արծաթի փոխհարաբերությունը հելլենիստական դարաշրջանում արդեն դարձել Էր 1։10։ Հիմնական միավորն արծաթի գծով կոչվում Էր գրախմե՝ 4,36 գրամ օրինական քաշով (հայկական աղբյուրներում հիշատակվում է որպես «դրաքմե» կամ «դրամ»)։ Առևտրում մեկ ոսկյա ստատերո փոխանակվում էր 20 արծաթե դրախմեի հետ։ Ատտիկյան սիստեմի կշռային ստորժանումների շարքում փոքր միավորները հանդիսանում էին քաղկոսը՝ 0,091 գրամ և այնուհետև օրողոսը՝ 0,72 գրամ։ Մեկ օրողոսը կազմված Էր 8 քաղկոսից։ Ամենամեծ միավորը տաղանտն էր (Հայերեն՝ «քանքար») որը կշռում Էր 26196,2 գրամ և դրանից հետո մնասը՝ 436,60 գրամ։ Մեկ տաղանտը հավասար էր 60 մնասի։ Սակայն հիմնական դրամային միավորը, ինչպես նշվեց, դրախմեն էր, որի օրինական քաշը հավասար էր վեց օբողոսի, այսինքն 4,366 գրամի։ Խոշոր քաշի միավորները՝ տաղանտը և մնասը, դրամական շրջանառության մեջ ունեին առավելապես հաշվային նշանակություն։ Ոսկյա դրամներ համեմատաբար քիչ էին թողարկվու, վճարումը կատարվում էր հիմնականում արծաթյա դրախմեներով (դրամյաններով) և տետրադրախմոններով (չորեքդրամյաներով), որոնք դրվագվում էին մասսայաբար։ Չորեքդրամյանի օրինական կշիռը կազմում էր 17,46 գրամ։
Կրապիվնոե (գյուղ, Բախմաչի շրջան)
2006 թվականի տվյալներով Կրապիվնոե գյուղում բնակվում էր 790 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170 մարդ/կմ²։
Հայաստանի դրամական տնտեսությունը վաղ հելլենիստական շրջանում
Սակայն մինչև 4-րդ դարի վերջը աքեմենյանների դրամական սիստեմը դեռևս չէր կորցրել իր տեղական նշանակությունը։ Այսպես, երր Ալեքսանդր Մակեդոնացու զորքերը նվաճել էին Իրանը, բռնագրավված ոսկու պաշարներից դրվագում էին կրկնակի դահեկաններ՝ նույն հին պարսկական կշռային սիստեմի սկզբունքով և անցյալում ընդունված աքեմենյան դրամների պատկերատիպով։ Փոքր Հայքում Ալեքսանդր Մակեդոնացուն ենթակա սատրապ Միթրենեսին (Միհրան) վերագրված արծաթյա դրամները նույնպես իրենց կշռային տվյալներով աքեմենյան կրկնակի դրախմանոցներ էին։ Դրանք թողարկվել են 331 — 330 թվականներին։ Բայց այս կարգի դրամները, շրջանառությանը համար բնորոշ չէին։ Նրանց թողարկումը գնալով դադարում էր, մինչդեռ առատորեն տարածվում կին Մակեդոնացու արծաթյա դրախմանոցներն ու տետրադրախմանոցները, որոնց վրա միշտ որպես կանոն դրոշմված էր Հերակլեսի գլուխը՝ Ալեքսանդրի դիմագծերով և աստվածահայր Զևսի կերպարը՝ իր պաշտամունքի խորհրդանշաններով։ Հայաստանի վաճառաշահ քաղաքներում ամենուրեք հայտնի էին նմանօրինակ արծաթյա դրամները։ Վերջիններից բացի, Ալեքսանդրի անվան հունատառ գրությամբ շուկա էին մտնում նա և ոսկյա դրամներ Աթենասի և հաղթանակի պատկերներով։
Կրապիվնոե (գյուղ, Բախմաչի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1648 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հայաստանի դրամական տնտեսությունը վաղ հելլենիստական շրջանում
Հետագայում միջազգային առևտրի բերումով Հայաստան են թափանցում սելևկյան, ինչպես նաև պարթևական արծաթյա դրամները։ Սրանց շրջանառությունն արդեն մ. թ. ա. 2-րդ դարի վերջերից ընթանում էր Հռոմի հանրապետական դրամների հետ միաժամանակ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հելլենիստական Հայաստան Կատեգորիա:Երվանդունիների թագավորության տնտեսություն Կատեգորիա:Դրամագիտություն
Քոսելի
Քոսելի (ქოსელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Ղազբեգի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ստեփանծմինդայից հեռու է 11,5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ղազբեգի շրջան
Էդուարդ Օլե
Էդուարդ Օլե (Eduard Ole, ), էստոնացի նկարիչ ։ 1944 թվականից ապել է Շվեդիայում, 1951 թվականին ստացել է շվեդական քաղաքացիություն։ Հայտնի է կուբիզմի և դիմանկարների ոճով իր ստեղծագործություններով։
Կենսագրություն
Էդուարդ Օլեն ծնվել է 1898 թվականի մայիսի 20-ին Կառուլա վոլոստում։ Նա բավականին վաղ ծանոթացել է ժամանակակից արվեստի հետ գեղարվեստի դպրոցի գրադարանի վերարարտդրություններով և այցելելով Մոսկվայի ու Սանկը Պետերբուրգի թանգարաններ։ 1914-1918 թվականներին Օլեն սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել հատկապես գերմանական էքսպրեսիոնիզմը ։ 1918 թվականին Էստոնիայի անկախության ձեռք բերումից հետո Օլեն վերադարձել է հայրենիք, որտեղ նա աշխատել է որպես թատերական նկարիչ, նկարչության ուսուցիչ և գեղարվեստական քննադատ։ 1923 թվականից նա դարձել է վարպետ նկարիչ։ Այդ տարին նա Ֆրիդրիխ Հիստի և Ֆելիքս Ռանդելի հետ նա Տարտուում ստեղծել է արվեստի խմբակ, որը կազմակերպել է կուբիզմի ոճով աշխատանքների ցուցահանդեսներ։ Չնայած Օլեն աշխատել է կուբիզմի ոճով, նրա ստեղծագործությունները պահպանել են ֆիգուրատիվիզմի տարրեր։ Այս ստեղծագործական ժամանակաշրջանը ավարտվել է 1926 թվականին և Օլեն զբաղվել է ստվերաներկով նկարչությամբ։
1925 թվականին Օլեն իր աշխատանքները ուղարկել է Փարիզի Անկախների սալոն ։ 1927 թվականին նա ուսումնական այց է կատարել Ֆրանսիայի մայրաքաղաք։ Այդպես նա ստեղծել է մի շարք նկարներ, որոնք ներշնչված են քաղաքային թեմաներով։ Այս ուղևորությունից հետո կուբիզմի ազդեցությունը նրա աշխատանքների վրա մարել է, և նա անցել է ֆիգուրային կոմպոզիցիաների։ 1930-ականների սկզբին Օլեն նկարել է էստոնական մշակույթի գործիչների դիմանկարների մի շարք։ Նրանց թվում են Յուհան Սիմը, Հենրիկ Վիսնապուուն, Ֆրիդեբերգ Տուգլասը և Աուգուստ Գայլիտը։ 1937 թվականին Օլեն 2-րդ անգամ մեկնել է Փարիզ։ Դրանից հետո նա մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել լանդշաֆտային նկարչության հանդեպ և աշխատել այս ժանրում մինչև 1940-ական թվականները։ 1939 թվականին նա ամուսնացել բանասեր Հելմի Մետսվախտի հետ։
1943 թվականին նա Էստոնիայից գնացել է Ֆինլանդիա, որտեղ նա նկարել է Լաուրա Քեթունենի ու Վիլյե Տարկայնենի դիմանկարները։ Հաջորդ տարի նա այդտեղից գնացել է Շվեդիա։ 1951 թվականին նա ընդունել է Շվեդիայի քաղաքացիություն ։ Նրա կինը մնացել է ապրելու Էստոնիայում։ Օլեն կարողացել է կրկին այցելել իր հայրենիք միայն 1990 թվականին։
Շվեդիայում Օլեն աշխատել է որպես Հյուսիսային երկրների թանգարանի նկարազարդող ։ Նա ուղևորվել է Լապլանդիա և Հյուսիսային Նորվեգիա, որից հետո սկսել է փոխվել նրա գեղարվեստական ոճը։ Նա կենտրոնանում էր սկանդինավյան հյուսիսային բնապատկերների վրա, նրա աշխատանքներում սկսել են գերակիշխող դեր ունենալ հյուսիսային էքսպրեսիոնիզմի տարրերով պոստիմպրեսիոնիզմը, մասնաապես Էդուարդ Մունկի նման ։ 1960-ականների վերջին Օլեն նորից իր աշխատանքներում կրկին ներառել է կուբիզմի տարրեր։ Այս ստեղծագործական շրջանը տևել է մինչև նրա մահը։ Օլեն մահացել է 1995 թվականի նոյեմբերի 24-ին Ստոկհոլմում, թաղված է Տալլինի Անտառային գերեզմանոցում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Էստոնացի նկարիչներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Էստոնացի արվեստագետներ
Վանքի բերդ
Վանքի ամրոց (բերդ), ամրոց Աստղաձոր գյուղից 4 կիլոմետր հարավ՝ Վարդենիսի լեռնաշղթայի լանջերին։ Ամրոցը հավանաբար ավելի վաղ ժամանակների մշակույթի մնացուկ է, քան նրա շուրջը գտնվող բազմաթիվ միջնադարյան ավերված բնակավայրերը։ Ամրոցի անունը կապված է պարիսպների ներսում մի խոնարհված վանքի առկայության հետ, որը կառուցվել է ավելի ուշ, քան ամրոցը։
Կառուցվածք
Ամրոցը կանգնած է մի թամբարթ հրվանդանի հյուսիսային մասում։ Այն իր զբաղեցրած տարածությամբ մոտ 2000 մ2 է, որի համար կարելի է այն համարել միջնաբերդ, նրա շուրջը, առավելապես դեպի հարավ-արևելք, տարածված բնակավայրի համար։ Միջնաբերդն ունի պայտի ձև, որի կլորացած մասը դարձված է դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Պատեր
Պատերը շարված են կիկլոպյան այլ ամրոցների պատերի նման, 3,5 մետր լայնությամբ, միայն այստեղ քարերը ավելի փոքր են, սակայն դարձյալ անտաշ ու առանց շաղախի։
Ներքին կառուցվածքը
Միջնաբերդի պարիսպներից դուրս և ներսում եղած տարածությունները ծածկված են կացարանների ավերակներով։ Ավերակների պատերի կառուցման տեխնիկան համապատասխանում է պարիսպների կառուցմանը, տները հիմնականում ունեն քառակուսի ձև։ Այս ամրոցը ամենաթույլ պաշտպանվածն է եղել, հավանորեն մի քանի անգամ վերակառուցվել և վերջում հանդիսացել է վանքի ագարակը։
Ամրոցից քիչ հեռու, ձորակում կա մի սառնորակ աղբյուր, որի ջրից էլ ըստ երևույթին, օգտվել են բնակավայրի ու միքնաբերդի ապրողները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կիկլոպյան ամրոցներ Կատեգորիա:Նախնադարյան Հայաստան
Չորս գետերի շատրվան
1644 թվականին Պամֆիլի գերդաստանի պապերից մեկը՝ Ինոկենտիոս X-ը, որոշում է Պամֆիլի ընտենական պալատի հարևանությամբ կառուցել եգիպտական կոթող, որը, ինչպես համարվում էր այդ ժամանակ, Հռոմ է բերվել Կարակալլա կայսրի կողմից։ Իրականում կոթողը կեղծ եգիպտական էր, ստեղծված Դոմիցիանոս-ի ժամանակներում։ Հայտարարվում է մրցույթ լավագույն նախագծի համար, սակայն մեծն Բերնինին անբարյացակամների ջանքերի շնորհիվ չի կարողանում մասնակցել մրցույթին։ Չնայած դրան, Բերնինին նախապատրաստում է շատրվանի նախագիծ, որը նախատեսում էր կոթողի շուրջ տեղադրել աշխարհի չորս մասերի գլխավոր գետերի աստվածների արձանները (Նեղոս, Գանգես, Դանուբ և Լա Պլատա)։ Նրա հովանավոր Լյուդովիզին, լինելով ամուսնացած պապի ազգականուհու հետ, շատրվանի մակետը դնում է ճաշասենյակում, որտեղ վերջինս ճաշում էր։ Ինոկենտիոսը ցնցվում է մինչ այդմ չտեսնված քանդակագործության և ճարտարապետության հարմոնիայով, չեղարկում է մրցույթը և Բերնինիին հրամայում է անհապաղ զբաղվել շատրվանի կառուցմամբ։
Ինչպես և Տրևի և Բարկաչչա շատրվանները, Չորս գետերի շատրվանը սնուցվում է Ակվա Վիրգո հնագույն ջրանցույցի ջրերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Շատրվաններ Կատեգորիա:Հռոմի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի տեսարժան վայրեր
(6843) Հերեմոն
(6843) Հերեմոն (Heremon), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Ջոն Մալհոլանդի կողմից Ֆորտ Դևիսում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,441597 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0077 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8755 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1393,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258341 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,29° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջոն Մալհոլանդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Թբիլիսիի կենդանաբանական այգի
Թբիլիսիի կենդանաբանական այգի (თბილისის ზოოპარკი), կենդանաբանական այգի Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։ Թբիլիսիի կենդանաբանական այգին հիմնադրվել է 1927 թվականի փետրվարի 10-ին Թբիլիսիի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի որոշմամբ։ Կենդանաբանական այգու շինարարության համար Վրաստանի կառավարությունը հատկացրել է 100 հա տարածք։
Կենդանաբանական այգին կառուցվել է Վրաստանի Վերե գետի կիրճում (հոսում է քաղաքի կենտրոնով)։ Կենդանաբանական այգու հատակագիծը գծված և մշակված է հատուկ հանձնաժողովի կողմից, որը գլխավորել է Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի կենդանաբանական այգու հետազոտող պրոֆեսոր Ա.Վ. Մանտեիֆելյան։
Կենդանաբանական այգում ըստ որոշման պետք է ստեղծեին հետևյալ բաժինները.
Թբիլիսիի ջրհեղեղ
2015 թվականին գետի վարարման և անձրևների հետևանքով Թբիլիսիի կենդանաբանական այգին խոշոր վնասներ է կրել։ Թբիլիսիում ջրհեղեղի պատճառած վնասը գնահատվել է 40 մլն լարի (մոտ 18 մլն դոլար)։
Ջրհեղեղի հետևանքով լրջորեն վնասել է կենդանաբանական այգին։ Կենդանաբանական այգու 600 կենդանատեսակներից 300-ը սատկել են կամ դիմել են փախուստի։ Փախած կենդանիները վնասներ են հասցրել մարդկանց (Օրինակ` սպիտակ վագրը սպանել է երեխայի)։ Կենդանաբանական այգու մյուս կենդանիները կարճ ժամանակահատվածով տեղափոխվել են Մոսկվայի և Երևանի կենդանաբանական այգի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանաբանական այգիներ Կատեգորիա:Վրաստանի կենդանաբանական այգիներ
Տրոիցկոե (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Տրոիցկոե (Троицкое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 315 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Յասնայա Պոլյանա (գյուղ, Ժովտնևի շրջան)
Յասնայա Պոլյանա (Ясна Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յասնայա Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ափշե (Մարդինի գավառ)
Ափշե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ստարոխոդիկինո
Ստարոխոդիկինո (Староходыкино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի բնակավայրեր
Դատական ծախսեր
Դատական ծախսեր, վկաներին, տուժողներին, գործի հետ առնչվող այլ անձանց վճարվող, ինչպես նաև տեղազննության կամ այլ գործողությունների հետ կապված ծախսեր։ Քրեական գործևրով գանձվում է դատապարտյալներից, քաղաքացիական գործերով՝ պատասխանողից կամ գործը տանուլ տված հայցվորից։
Դատական ծախսերի մեջ է մտնում նաև պետական տուրքը։ Որոշ դեպքերում, երբ շոշափվում են քաղաքացիների խիստ անհրաժեշտ շահերը (աշխատավարձի վճարման, ալիմենտի գանձման և այլ քաղաքացիական գործեր), կողմերից պետական տուրք չի գանձվում՝ հաշվի առնելով քաղաքացիների նյութական դրությունը։ Դատարանն իրավասու է դատավարության մասնակիցներին ազատևլ դատական ծախսերից։
Կատեգորիա:Դատական համակարգ
Աղջադենիզ
Աղջադենիզ, լիճ Կիլիկիայում։ Ջրերն աղի են։ Պարզունակ եղանակով այստեից արդյունահանում էին կերակրի աղ։ Արևմտահայերեն տառադարձությամբ՝ Ագ-Չետենիզ ։
Սան Սեբրիան դե Մուդա
Սան Սեբրիան դե Մուդա (San Cebrián de Mudá), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում գտնվող Պալենսիա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտանիա Պալենտինա շրջանի (կոմարկի) կազմում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը 164 մարդ է։ Հեռավորությունը նահանգի վարչական կենտրոնից 26 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ծանրամարտը Հայաստանում
Ծանրամարտը Հայաստանում սկզբնավորվել է 1920-ական թվականների կեսից։ 1927 թվականին կազմակերպվել է ծանրամարտի խմբակ, 1928 թվականին՝ հանրապետական ֆեդերացիան, և անցկացվել է ՀԽՍՀ անդրանիկ առաջնությունը։ Հայ ծանրորդները 1928 թվականին մասնակցել են նաև Հարավային Կովկասի և ԽՍՀՄ ժողովուրդների առաջին սպարտակիադային, տարբեր տարիների դարձել են օլիմպիական խաղերի, աշխարհի, Եվրոպայի, ԽՍՀՄ չեմպիոններ, զանազան մրցումների հաղթողներ ու ռեկորդակիրներ։ Սպորտի վաստակավոր վարպետ Յուրի Վարդանյանը դարձել է օլիմպիական խաղերի (1980 թ.), աշխարհի (1977-1981 թթ., 1983 թ., 1985 թ.), ԽՍՀՄ (1977, 1979, 1981 թթ.) չեմպիոն և ԽՍՀՄ գավաթակիր (1976 թ.)։ Սահմանել է 43 ռեկորդ, նվաճել 113 ոսկե մեդալ, աշխարհում առաջինը երկամարտի ցուցանիշը միջին քաշում հասցրել է 400 կգ-ի։ Հաջողությամբ են հանդես եկել Եվրոպայի չեմպիոն (1976, 1978 թթ.) Իսրայել Միլիտոսյանը, աշխարհի (1982, 1983 թթ.) և Եվրոպայի (1982, 1983 թթ.) չեմպիոն Յուրի Սարգսյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (1993 թ.), աշխարհի մրցանակակիր (1994, 1995 թթ.) Խաչատուր Քյափանակցյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (1999, 2000 թթ.) Աշոտ Դանիելյանը, աշխարհի չեմպիոն (2010 թ.) Տիգրան Մարտիրոսյանը, ծանրորդուհիներ՝ Եվրոպայի չեմպիոն (2007, 2008 թթ.) Մելինե Դալուզյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (2007 թ.) և 30 օլիմպիական խաղերի (2012 թ.) մրցանակակիր Հռիփսիմե Խուրշուդյանը, Եվրոպայի (2008 թ.) և աշխարհի (2009 թ.) չեմպիոն Նազիկ Ավդալյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Ծանրամարտ
Ստելա Սոլանա դե Կաբանյասից
Ստելա Սոլանա դե Կաբանյասից (Estela de Solana de Cabañas), մ. թ. ա. 1000-800 թվականների ուշ բրոնզեդարյան ստելա կամ սալաքար, որը հայտնաբերվել է Իսպանիայի Էստրեմադուրա ինքնավար վարչական համայնքի Կաբանյաս դել Կաստիլո շրջանի գյուղակներից մեկում ։
Գտնվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում 1898/1/1 համարի ներքո։
Նկարագրություն
Ուշ բրոնզեդարյան սալաքարերն իրենցից ներկայացնում են ֆիգուրներ՝ շրջապատված զենքերով, անձնական իրերով, ինչպիսիք են հայելի, սանր և այլ պատկերներ։ Դրանք տեղակայված են լինում ճանապարհային ցանցի ռազմավարական կետերում՝ որպես տվյալ տարածքի խորհրդանիշ։
Սոլանա դե Կաբանյասից սալաքարի վրա պատկերված է շրջանաձև վահան, ներքևի հատվածում թեք ոտքերով ֆիգուր է և այլ տարրեր՝ սուր, նիզակ, հայելի, կենդանիներ։ Սալաքարն ունի 130 սմ բարձրություն ։
Մարիո Ռոսո դե Լունան նկարագրել է ստելայի հայտնաբերումը իր հատորներից մեկում (1898)։ Սալաքարը հայտնաբերվել է գյուղատնտեսական աշխատանքների կատարման ժամանակ, այն ծածկված է եղել իբրև գերեզման։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի նմուշներ
Բիզուսկիո
Բիզուսկիո (Bisuschio), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 3794 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 542 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 21050, հեռախոսային կոդ՝ 0332 :
Քաղաքի հովանավուր սուրբը համարվում է Սան Գիորգին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հոմեր Սիմփսոն
Հոմեր Սիմփսոն (անգլերեն՝ Homer Jay Simpson), « Սիմփսոններ» բազմասերիալ մուլտֆիլմի գլխավոր կերպարներից մեկը, Սիմփսոնների ընտանիքի հայրն է։ Նրա Կինն է Մարջ Սիմպսոնը, իսկ զավակներն են Բարտը, Լիզան և Մեգին։ Հոմերի հայրն է Աբրահամ Սիմպսոնը։ Հոմեր Սիմպսոնի ամբողջական ազգանունն է Հոմեր Ջեյ Սիմպսոն (Homer J. Simpson) ։ Հոմեր Սիմպսոնի կերպարի ձայնը մարմնավորում է Դեն Կաստանելլան։
Ծնողները և մանկությունը
Հոմեր Սիմփսոնը ծնվել է 1955 թ. մայիսի 10-ին կամ 1956 թ. մայիսի 12-ին՝ տարբեր տվյալներ են առկա տարբեր սերիաներում Հոմեր Սիմփսոնի հայրը Աբրահամ Սիմփսոնն է, իսկ մայրը՝ Մոնա Սիմփսոնը։ Փոքր տարիքում Հոմեր Սիմփսոնին խնամել է իր հայրը՝ Էյբ Սիմփսոնը, քանի որ մայրը՝ Մոնան քաղաքական գործունեության համար հետապնդվում էր ԱՄՆ դաշնային ոստիկանության կողմից ։
Ընտանիք
Հոմեր Սիմփսոնի կինն է Մարջ Սիմփսոնը, նրանք ունեն երեք զավակ՝ Բարթ Սիմփսոնը (ավագ որդին), Լիզա Սիմփսոնը և Մեգի Սիմփսոնը։
Ռոզինա Ֆեռարիո
Ռոզինա Ֆեռարիո (Rosina Ferrario, ), իտալացի առաջին կին օդաչու և աշխարհի 8-րդ կին օդաչու, ավիացիայի ռահվիրաներից մեկը ։
Կենսագրություն
Ռոզինա Ֆեռարիոն ծնվել է 1888 թվականի հուլիսի 28-ին՝ միլանական ունևոր ընտանիքում։ Մանկուց զբաղվում էր դեպի լեռներ արշավներով և հեծանիվ վարելով։ 1908 թվականի հունիսին Ռոզինան Միլանում տեսել է ֆրանսիացի քանդակագործ և օդաչու Լեոն Դելագրանժի ելույթները և սկսել երազել երկնքի մասին։ 1910 թվականի աշնանը աղջիկը ականատես է եղել տարբեր ինքնաթիռների առաջնություններին՝ «Միջազգային օդային փոխադրումների շղթա»։ Միլանցիները անգամ բարձրանում էին տանինքներին, որպեսզի նայեին «թռչող տղամարդկանց»։ Նա այսպես էր հիշում այդ իրադարձությունները.
1912 թվականի հուլիսին Ռոզինա Ֆեռարիոն ընդունվել է Վիցոլա Տիչինոյի օդաչվական դպրոց, որը հիմնադրել է «Կապրոնի» ընկերության ղեկավար, հայտնի ավիակոնստրուկտոր Ջանի Կապրոնին։ «Կապրոնի» ընկերության ղեկավար օդաչուն հռչակավոր ռուս օդաչու Հարիտոն Սլավորոսովն էր։
Ռոզինայի թռիչքի առաջին փորձն անհաջող էր, որից հետո ինքնաթիռը գետնին է ընկել և կոտրվել։ Սակայն աղջիկն այդ միջադեպից հետո անվնաս է մնացել և որոշել է չհանձնվել՝ շարունակելով ուսումը։ Իր խոսքերով, այդ իրադարձության առթիվ աղմուկը և իրարանցումը եղել է առաջին ուժեղ վրդովմունքը, որը նա ստացել է ավիացիայում։ Նա հեծանիվից ընկնելով կոտրել է ձախ ձեռքը, որով գնացել է օդաչուական դպրոց։ Ռոզինան 1913 թվականի հունվարի 3-ին ստացել է № 203 օդաչուի թույլատվություն։ Աղջկան եկել են շնորհավորանքներ ամբողջ Իտալիայից։ Հայտնի ռազմային օդաչու Կարլո Մարիա Պյացան հեգնանքով գրել է նրան. «Օրիո՛րդ, իմ սիրալի շնորհավորանքները, բայց ես կին օդաչուին կգերադասեի ավելի խելացի՝ կին մայր»։ Այդ ծաղրող մեկնաբանությունը ֆեմինիստ գրող Լիդիա Մոնֆերինիի մոտ զայրույթ է առաջացրել, որը բողոքի նամակ է գրել Ազգային օդային լիգայի նախագահին։ Նա հանդես էր գալիս այն մտքի դեմ, որ «կնոջն օդում ինքնաթիռը կառավարելու համար չի բավարարում ուժ և քաջություն»։ Օդաչուները ուրախ էին ընդունել «շրջազգեստով գործընկերոջը»։ 1913 թվականի հունվարի 22-ին Ռոզինայի պատվին Միլանում խնջույք է կազմակերպվել։ Մարտի 15-ին Ֆեռարիոն կոնֆերանս է անցկացրել «Կանայք-Արվեստ» ասոցիացիայի համար։ Օդաչուն մասնակցել է տարբեր միջոցառումների, օդաչուական ցույցերի և ցուցադրական թռիչքների։ 1913 թվականի ապրիլի 23-ին Նեապոլի բնակիչները հիացած էին, երբ երկնքից թափվում էր կարմիր մեխակների անձրև, որը որպես նվեր պատրաստել էր Ռոզինա Ֆեռարիոն։ 1913 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ֆեռարիոն թագավոր Վիկտոր Էմանուիլ III-ի այցի ժամանակ իրականացրել է թռիչք Միլանից Բերգամո։
1913 թվականի նոյեմբերի 19-ին նա մասնակցել է Ջուզեպպե Վերդիի 100-ամյակին նվիրված միջոցառմանը։ Մշուշի պատճառով Ռոզինան ստիպված էր վայրէջք կատարել Բուսետոյի մոտակայքում գտնվող եգիպտացորենի արտում։ Ռոզինան երազում էր դառնալ պրոֆեսիոնալ օդաչու։ 1914 թվականի մարտի 30-ին նա առաջիններից էր, ով փորձարկել էր Գաբարդինիի մոնոպլանը։ Ավելի ուշ նա հրավիրվել էր Լատինական Ամերիկա թռիչքներին մասնակցելու համար, բայց չի կարողացել գնալ մոտեցող Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով։
1921 թվականին Ռոզինա Ֆեռարիոն ամուսնացել է ձեռնարկատեր Էնրիկո Գրյունոլայի հետ։ Ամուսնու հետ միասին նրանք Միլանում բացել են «Իտալիա» հյուրանոցը։ Ռոզինան դարձել է երկու երեխաների՝ Լետիցիայի և Մորիոյի մայրը և իրեն ամբողջությամբ նվիրել է ընտանիքին։ Նրա զբաղմունքներն էին մնացել երաժշտությունը և լեռնային տուրիզմը։ Կարոտով նա հիշում էր ավիացիայի հերոսական օրերը, երբ ինքնաթիռը դեռ «երկնքում ձանձրալի ավտոբուս» չէր։ Կանոնավոր կերպով մասնակցում էր առաջին օդաչուների հանդիպումներին։ Եղել է Միջազգային օդաչվական ֆեդերացիայի և Միլանիա ավիացիայի մշակութային կենտրոնի անդամ։
Ռոզինան մահացել է 1959 թվականին Միլանում, հուղարկավորված է Սեստո Սան Ջովաննիի գերեզմանատանը։ Նրա գերեզմանի վրա կանգնեցված է ավիացիայի ռահվիրաների մեդալների լուսանկարը։
Ցանկ կանոնաց հարանց (2884, Հակոբ Ամասիացի)
Ցանկ կանոնաց հարանց  (2884), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2884 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1827 թվականին Գրիգոր աբեղա գրիչի կողմից Տրապիզոնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 31,2x23 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 74 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 9ա (1800 թ․), 9բ (1802 թ․), գրչի՝ 10ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կերատիտ
Կերատիտ, եղջերենու բորբոքային հիվանդություն է, որը հիմնականում արտահայտվում է պղտորմամբ, խոցոտմամբ, ցավով և աչքի կարմրությամբ։ Կարող է լինել ինչպես տրավմատիկ, այնպես էլ ինֆեկցիոն (գրիպ, տուբերկուլյոզ) ծագման։ Եղջերաթաղանթի բորբոքմամբ հիվանդները գանգատվում են աչքի կարմրությունից, լուսավախությունից, արցունքահոսությունից, բլեֆարոսպազմից, ցավից, զգալի դիսկոմֆորտից, օտար մարմնի զգացումից։ Կերատիտներից հետո հաճախ մնում է կայուն պղտորում։ Մեղմ պղտորման դեպքում կոչվում է ամպիկ, եթե պղտորումն ինտենսիվ է, կոչվում է հատ։ Կերատիտի հավանական ելքը հատի առաջացումը կամ տեսողության թուլացումն է։
Պատճառներ
Պայամնավորված կերատիտի տարբեր տեսակների առկայությամբ կերատիտի առաջացման պատճառները կարող են տարբեր լինել։ Սակայն առավել հաճախ հիվանդության առաջացման պատճառը վիրուսն է, վիտամին A-ի անբավարարությունը, որոշ վարակիչ հիվանդություններ (գրիպ, դիֆթերիա, սիֆիլիս, գոնորեա, տուբերկուլոզ), իսկ երբեմն նաև` այլ միկրոօրգանիզմները։ Երբ աչքի եղջերենին ծառի ճյուղով, եղունգով կամ ինչ-որ այլ օտար մարմնով վնասվում է նույնպես կարող է առաջանալ կերատիտ։
Ախտորոշում
Կերատիտի վաղ և ճիշտ ախտորոշումը կարևոր դեր է խաղում բուժման գործընթացում, քանի որ այս հիվանդությունը հաճախ շփոթում են ալերգիկ կոնյուկտիվիտի հետ։
Բուժում
Բուժումը կախված է կերատիտի տեսակից։ Անկախ կերատիտի առաջացման պատճառից խորհուրդ է տրվում դադարեցնել կոնտակտային լինզաների օգտագործումը։ Ինֆեկցիոն կերատիտը, որպես կանոն պահանջում է հակաբակտերիալ, հակասնկային կամ հակավիրուսային թերապիա։ Կերատիտի ժամանակ հաճախ նշանակվում են աչքի կաթիլներ, հաբեր, երբեմն նույնիսկ ներարակումներ։ Հերպետիկ կամ այլ վիրուսային կերատիտների ժամանակ նշանակում են աչքի կաթիլներ Oftalmoferon, որը պարունակում է Interferonum alpha-2, դիմեդրոլ, բորաթթու, մեթացել (metacoelia-արհեստական արցունք)։ Օգտագործվում է նաև Tobramycin, իսկ բորբոքումից պաշտպանության համար կիրառվում է Indocollyre և Corneregel: Բակտերիալ ինֆեկցիաների ժամանակ կիրառելի են հակաբակտերիալ դեղամիջոցները, օրինակ՝ լևոֆլոկսացին, մոկսիֆլոքսացին, օֆլոքսացին։ Խորհուրդ չի տրվում կիրառել ստերոիդ հակաբորբոքային միջոցներ, քանի որ նրանք կարող են բերել հիվանդության սրացման, խոցոտման և եղջերաթաղանթի պերֆորացիայի։ Կերատիտի առաջին նշանների ի հայտ գալուց անմիջապես հետո անհրաժեշտ է դիմել ակնաբույժի։ Քանի որ որոշ ինֆեկցիաների հետևանքով կարող են ի հայտ գալ հետևյալ բարդությունները՝ սպի եղջերաթաղանթի վրա, տեսողության թուլացում, եղջերաթաղանթի պերֆորացիա, ինֆեկցիայի տարածում դեպի ավելի խոր շերտեր, կուրություն։ Կերատիտի բուժման ժամանակ ճիշտ ընտրված մարտավարությունը հնարավորություն կտա խուսափել հետագա բարդություններից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բորբոքումներ Կատեգորիա:Աչքի հիվանդություններ
Feuer frei!
Feuer Frei! (Ֆոյըր ֆղայ, թարգմանվում է որպես «կրա՛կ բացել»), գերմանական Rammstein ինդաստրիալ-մետալ խմբի երգն է իրենց երրորդ «Mutter» ալբոմից։ Խմբի թվով 13-րդ սինգլն է։ Թողարկվել է 2002 թ. հոկտեմբերի 14-ին Մոթոռ Մյուզիք լեյբլի կողմից ։ Առաջին անգամ երգը կենդանի հնչողությամբ կատարվել է 2000 թվականին «Punk» աշխատանքային վերնագրով։ Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2002 թ. սեպտեմբերին ։ Երգն ընտրվել է «XXX» ֆիլմի սաունդթրեկ։ Գերմանիայի չարթում սինգլը զբաղեցրել է 33-րդ, իսկ Մեծ Բրիտանիայում՝ 35-րդ հորիզոնականները։
Շվեդական Sabaton մետալ խումբը 2012 թվականին ձայնագրել է երգի քավեր տարբերակը։ Կատարումը տեղ է գտել խմբի Carolus Rex ալբոմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռամշտայնի երգեր Կատեգորիա:2002 սինգլներ
Քումլիսցիխե
Քումլիսցիխե (ქუმლისციხე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Ղազբեգի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 35 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ղազբեգի շրջան
Ֆելիքս Սոբոլև
Ֆելիքս Միխայլովիչ Սոբոլև(Соболєв Фелікс Михайлович, ), խորհրդային վավերագրական կինոյի ռեժիսոր, «Կիևի գիտական կինոյի դպրոցի» հիմնադիրներից և ղեկավարներից մեկը։ Ուկրաինական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1970)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1971)։ ԽՄԿԿ անդամ (1956) ։
Կենսագրություն
1953 թվականին ավարտել է Կիևի Ի. Կ. Կարպենկո-Կարիի անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը, 1959 թվականին՝ ռեժիսորական ֆակուլտետը։ 1953-1956 թվականներին եղել է Նիկոլաևի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի դերասան, 1960 թվականից՝ «Կիևնաուչֆիլմ» կինոստուդիայի ռեժիսոր, 1973 թվականից՝ Կիևի Ի. Կ. Կարպենկո-Կարիի անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի գիտական կինոյի արվեստանոցի գեղարվեստական ղեկավար։ Ֆելիքս Սոբոլևը հանկարծամահ է եղել 1984 թվականի ապրիլի 20-ին։ Թաղված է Բերկովեցկոյե գերեզմանատանը ։
Ստեղծագործական գործունեություն
1960-ականների կեսերին Ֆելիքս Սոբոլևը զգալիորեն փոխել է գիտա-հանրամատչելի կինոյի մասին պատկերացումը։ Սոբոլևի «Կենդանիների լեզուն», «Արդյո՞ք կենդանիները մտածում են», «Հորիզոնից յոթ քայլ այն կողմ» ֆիլմերը դարձել են հանդիսատեսի սենսացիան՝ կինոթատրոնների դահլիճներում հավաքելով բազմաթիվ հանդիսատեսների։ Սոբոլևի ստեղծագործական հայտնագործություններից է «կինոգիտափորձը» կամ «գիտափորձը կադրում», որտեղ ռեժիսորը հանդիսատեսին դարձնում է գիտնականների կողմից պատրաստված գիտափորձի ականատես։ Այդպես է նկարահանվել իր ժամանակի համար արմատական «Ես և մյուսները» ֆիլմը, որը խոսում է կոնֆորմալ վարքագծի և խմբակային ճնշման բացառիկության մասին։ «Կենսոլորտ։ Իրազեկման ժամը» կարճամետրաժ ֆիլմը կինոպատում է աշխարհի և մարդու տեղի մասին այդ աշխարհում, որը նոր ուղղություն է նշանավորել ռեժիսորի աշխատանքում՝ իմացությանն անմատչելի տեսանելի կերպարի որոնումները։ Տասը րոպեանոց «Սխրագործություն» ժապավենը նկարահանվել է գեղագիտությանը մոտ տարբերակով։ Երկու ֆիլմերն էլ նկարահանվել են համակցված նկարահանումների ինտենսիվ կիրառմամբ և էական ազդեցություն են ունեցել իրենց ժամանակին ոչ խաղարկային ֆիլմերի զարգացման վրա։
Իր դերասանական խառնվածքի և նկարահանող խմբի անդամների նկատմամբ բարձր պահանջներ ներկայացնելու շնորհիվ ռեժիսոր Ֆելիքս Սոբոլևը ազդեցություն է գործել ոչ միայն Թատերական արվեստի ինստիտուտի իր ուսանողների, այդ թվում՝ Ալեքսանդր Ռոդնյանսկու, այլև «Կիևնաուչֆիլմ» ստուդիայում 1970-1980-ականներին աշխատած երիտասարդ ռեժիսորների վրա, որոնց թվում են եղել Անատոլի Բորսյուկը, Վիկտոր Օլենդերը, Իոսիֆ Պաստեռնակը, Անդրեյ Զագդանսկին։ 1998 թվականին Վիկտոր Օլենդերը նկարահանել է «Ֆելիքս Սոբոլև։ Ընդհատված առաքելություն» 10 մասանոց վավերագրական ֆիլմը իր ուսուցչի ստեղծագործության մասին։ Ֆիլմը ցուցադրվել է ուկրաինական «1+1» հեռուստաալիքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ուկրաինական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Նավապետ Նուլը
«Նավապետ Նուլը» (Kapteinis Nulle), 1964 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Լեյմանիսը Էգոնս Լիվսի համանուն վիպակի հիման վրա։
Սյուժե
Վալդիս Նուլը «Ձինտարս» ձկնորսանավի երիտասարդ, հավակնոտ նավապետն է։ Նա ունի իր ժամանակակից հայացքը ձկնորսության մեթոդաբանության վերաբերյալ, բայց ձկան որսաշրջանը թելադրում է իր պայմանները։ Ստեղծված հանգամանքների բերումով կոլտնտեսության ղեկավարությունը ստիպված է անձնակազմի կազմում ընդգրկել նախկին նավապետ Բաուզեին, հարբեցող Յուհանին և այլ, ոչ պակաս կասկածելի աշխատողների։ Նավապետին պակասող փորձն ու հմտությունը շատ է պարտադրված ձկնորսների մոտ։
Քննադատություն
Ֆիլմը քննադատական բացասական արձագանքներ է ստացել ժամանակաշրջանի իշխող սոցիալիստական գաղափարախոսության տեսանկյունից․
Սցենարների ժանրային շերտընդմիջությունը, բազմաթիվ խնդիրներ բեմադրելու ձգտումը, երբ անկարող է կապել դրանք միասնական կոնֆլիկտի մեջ, հանգեցրել և հանգեցնում է լուրջ սխալների նաև ավելի պահանջկոտ և իրենց նկատմամբ ավելի խստապահանջ վարպետների  մոտ։ Ռեժիսոր Լ. Լեյմանիսը «Նավապետ Նուլը» (1964) ֆիլմում նկարահանել է յուրաքանչյուր դրվագ՝ մանրակրկիտ իմաստավորելով նրա մանրուքները։ Ֆիլմում շատ տպավորիչ կադրեր կան (օպերատոր Մ. Զվիրբուլիս), հստակ կառուցված միզանսցեն, դերասանական կատարումը փոքր-ինչ չափազանցված է կինեմատոգրաֆի համար, այն մոտ է թատերական ներկայացմանը, ինչը ակտիվորեն հակասում է վավերագրական կինոյի ոճով նկարահանված ֆիլմի սկզբին։ Մի քանի ձգձգված ներածական տեսարաններին հետևում է Նուլի (է. Պավուլս) առաջին հանդիպման դրամատիկ ուժեղ դրվագը իր թիմի հետ։ Նավապետը երիտասարդ է, ավյունով լեցուն, նավը հագեցած է նորագույն տեխնիկայով, իսկ թիմը անկարգապահ, անկազմակերպ նավաստիների խումբ է։ Լ. Լեյմանիսը կարող էր սահմանափակվել գլխավորով՝ ուշադրություն դարձնելով մարդկանց վերադաստիարակման գործընթացին։ Բայց հետո հայտնվում է ևս մեկ կոնֆլիկտ։ Տրաուլերում հայտնվում է աղջիկ՝ ինժեներ Սաբինան։ Նա, հակառակ թիմի անդամների մեծամասնության ցանկության, ցանկանում է փորձարկել իր ստեղծած ցանցը։ Մի շարք անհաջող փորձերից հետո (դրանք կարող էին ավելի կամ պակաս լինել, դրանից ոչինչ չէր փոխվի) ամեն ինչ բարեհաջող է ավարտվում։ Եվ պարզվում է նաև, որ Սաբինան և նավապետ Զուլը սիրում են միմյանց։ Ինչո՞ւ Լ. Լեյմանիսը՝ շնորհալի ռեժիսոր և դրամատուրգ, չմշակեց հիմնական կոնֆլիկտը, իսկ իր բոլոր ջանքերն ուղղեց մտացածին իրավիճակներին և տրաֆարետորեն լուծված սիրային պատմությանը։ Դա թուլացնում է մեծ, կարևոր թեմայի հնչողությունը։ Թուլացնում է հեղինակային մտքի տարակուսանքի պատճառով, շատ բան ասելու ցանկության պատճառով՝ այն գլխավորի նկատմամբ պատշաճ ուշադրության բացակայության դեպքում, առանց որի դրամատուրգիան կորցնում է կապող օղակները։
Մրցանակներ
Էդուարդ Պավուլսը պարգևատրվել է Մերձբալթյան հանրապետությունների, Բելառուսի և Մոլդովայի կինոփառատոնի դիպլոմով (1965) տղամարդու դերի լավագույն կատարման համար։
Կրասիլովկա (գյուղ, Բախմաչի շրջան)
Կրասիլովկա (Красилівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կրասիլովկա գյուղում բնակվում էր 971 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 161,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1600 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոս Պետրոսյան (այլ կիրառումներ)
Սոս Պետրոսյան անվամբ հայտնի են հետևյալ անձինք.
Տրոիցկոե (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Տրոիցկոե (Троицкое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աքերիբի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Խոստովանություններ
Խոստովանություններ (Confessiones), Օգոստինոս Երանելու ինքնակենսագրական բնույթի երկը, որը գրվել է 397 և 401 թվականների միջև ։
Ազդեցություն
Օգոստինոսի «Խոստովանություններ» երկը մեծ ազդեցություն է ունեցել համաշխարհային գրականության վրա։ Այս երկի նմանությամբ մի շարք հեղինակներ ստեղծել են իրենց ստեղծագործությունները, որոնցից հիշարժան են Ժան-Ժակ Ռուսոյի «Խոստովանություններ»-ը և Ալֆրեդ դը Մյուսեի «Դարի զավակի խոստովանությունը»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինքնակենսագրություններ Կատեգորիա:Քրիստոնեական աստվածաբանական գրականություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գրականություն
Ստարոխվալինսկի
Ստարոխվալինսկի (Старохвалынский, Иҫке Хвалын), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
(6844) Շպակ
(6844) Շպակ (Shpak), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 3-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տամարա Սմիռնովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սանտա Կրուս դե Բոեդո
Սանտա Կրուս դե Բոեդո (Santa Cruz de Boedo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոեդո Օխեդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 66 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը կազմում է 25.51 կմ2։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Մոնֆորտե դե Լեմոս (քաղաք)
Մոնֆորտե դե Լեմոսա (Monforte de Lemos), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Լուգոյի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Տերրա-դե-Լեմոս շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 199,5 կմ2։ Բնակչությունը՝ 19638 (2010 թվականին)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 62 կմ։