cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դուայթ Յորք
Հանդես է գալիս Տրինիդադ և Տոբագոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ Նրա անվամբ 2001 թվականին Տրինիդադ և Տոբագոյում բացվել է «Դուայթ Յորք» մարզադաշտը ։
Մանկություն և պատանեկություն
Յորքը ծնվել է 1971 թվականի նոյեմբերի 3-ին Տրինիդադ և Տոբագոյի ոչ մեծ Կանան բնակավայրում՝ կարիքավոր ընտանիքում։ Նրանց ընտանիքում եղել է ինը երեխա։
Մանկուց երազել է զբաղվել պրոֆեսիոնալ անգլիական ֆուտբոլով, և այդ իսկ պատճառով տղան օրվա մեծ մասը անցկացրել է լողափներում խեցգետիններ հավաքելով և վաճառելով ։ Ստացված գումարով Յորքը գնել է ֆուտբոլային կոշիկներ։ Տասնմեկ տարեկան հասակում խաղացել է ավագ ֆուտբոլային ակումբում ։ Դրանից հետո, նա գնացել է Գիգնլ Հիլլի միջնակարգ դպրոց, որտեղ էլ տասնյոթ տարեկան հասակում սկսել է իր երիտասարդական ֆուտբոլային կարիերան ։
«Աստոն Վիլլա»
Որպես ֆուտբոլիստ՝ Յորքին առաջին անգամ նկատել է անգլիական Պրեմիեր լիգայի «Աստոն Վիլլա» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչ Գրահամ Թեյլորը՝ 1989 թվականի «Վեսթ Ինդիայի» ֆուտբոլային գավաթի խաղարկությունների ժամանակ։ Թեյլորը առաջարկ է անում Յորքին իր ֆուտբոլային կարիերան շարունակել Անգլիայում, մասնավորապես իր գլխավորած ֆուտբոլային ակումբում։ Դուայթ Յորքը պայմանագիր է ստորագրում Աստոն Վիլլայի հետ։
Անգլիական ակումբում իր դեբյուտային խաղը Յորքն անցկացրել է 1995-1996 թվականների մրցաշրջանում։ Նա եղել է ֆուտբոլային ակումբի կենտրոնական հարձակվողը։ Շուտով Յորքը դարձել է Պրեմիեր լիգայի լավագույն հարձակվողներից մեկը ։ 1992 թվականի փետրվարի 27-ին Դուայթ Յորքի թիմը հաղթել է Ուիմբլթոն ֆուտբոլային ակումբին նվազագույն մեկ գնդակի առավելությամբ։ 1992-1993 թվականների մրցաշրջանում Աստոն Վիլլայի նշանավոր խաղերից մեկը «Լիվերպուլ» ֆուտբոլային ակումբի դեմ մղվող ֆուտբոլային հանդիպումն էր, որտեղ տրինիդադցի հարձակվողը հեղինակել է երկու գնդակ՝ ձևակերպելով դուբլ։ Այդ հանդիպումն ավարտվեց Աստոն Վիլլայի հաղթանակով՝ 2-1: 1995 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ստացել է իր առաջին նախազգուշացնող դեղին քարտը՝ «Նոթինգհեմ Ֆորեստի» դեմ խաղում, որը տեղի էր ունենում «Սիթի Գրաունդ» մարզադաշտում։ Նա առավել արդյունավետ հանդիպումներ անցկացրեց ֆուտբոլային լիգայի երկրորդ մրցաշրջանում՝ փետրվար ամսին չորս հանդիպումներում խփելով հինգ գոլ։ Այդ թվում նա երկուական գնդակ է ուղարկել «Լիդսի Յունայթեդի» և «Բոլթոնի» դարպասը ։ «Աստոն Վիլլայից» հեռանալու հանգամանքները հակասական էին։ Նա հասկացել էր, որ այդ ժամանակվա ակումբի գլխավոր մարզիչ Ջոն Գրեգորին պատրաստ է տրինիդադցի ֆուտբոլիստին վաճառել «Մանչեսթեր Յունայթեդին» միայն այն դեպքում, եթե Էնդի Կոուլի կգար իրենց ակումբ։ Իմանալով այս ամենի մասին՝ Դուայթ Յորքը ինքը դիմեց Գրիգորին և հայտարարեց իր ցանկությունը ակումբից դուրս գալու մասին ։
Աստոն Վիլլայի կազմում Տրինիդադ և Տաբագոյի այս ֆուտբոլիստն անցկացրել է «Էվերթոնի» ֆուտբոլային ակումբի դեմ մի հանդիպում, որտեղ գրեթե ոչինչ չի կատարել։ Չնայած նրան, որ Յորքը ամբողջ հանդիպումը անցկացրել է մարզադաշտում, այս ու հանդերձ ոչինչ չի ձեռնարկել իր ակումբի ֆուտբոլիստներին օգնելու և ֆուտբոլային ակումբին հաղթանակ պարգևելու համար։
Պատճառն այն էր, որ Յորքը դեմ էր նրան, որ մարզչական կազմը իրեն թույլ չի տվել լքել ակումբը։ Աստոն Վիլլան ընտրություն չուներ, և Դուայթը տեղափոխվեց Նյու Յորք։ 1998 թվականին «Մանչեսթեր Յունայթեդը» հայտարարեց, որ պատրաստ է գնել ֆուտբոլիստին՝ վճարելով 15,6 միլին ԱՄՆ դոլար ։ Աստոն Վիլլայի կազմում Դուայթ Յորքը խաղացել է 9 տարի և իր հիմնական ֆուտբոլային նվաճումները ունեցել է հենց այս ակումբում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տրինիդադ և Տոբագոյի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Բիրմինգհեմ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Պոդստավկի (գյուղ, Զոլոտոնոշայի շրջան)
Պոդստավկի (Підставки), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդստավկի գյուղում բնակվում էր 644 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,16 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վալերի Ֆոմին
Վալերի Ֆոմին (Валерий Фомин, ), խորհրդային, այնուհետև` ռուսաստանցի ռեժիսոր, սցենարիստ և նկարիչ ։ Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի դափնեկիր է (1996)։
Կենսագրություն
Ուրալի ծանր մեքենաշինության գործարանում աշխատել է որպես ներկարար։
1965 թվականին ավարտել է Սվերդլովսկի Ի. Շադրի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղարվեստա-մանկավարժական բաժինը։ 1965-1966 թվականներին աշխատել է որպես նկարիչ-մուլտիպիկատոր «Կիևնաուչֆիլմ» ստուդիայում։ 1968-1971 թվականներին եղել է Սվերդլովսկի տիկնիկային թատրոնի բեմադրող նկարիչը։ 1971-1975 և 1980-1989 թվականներին` ռեժիսոր Սվերդլովսկի կինոստուդիայում։ 1975-1980 թվականներին` ԽՍՀՄ գեղարվեստական ֆոնդի նկարիչ։ 1989 թվականից աշխատել է գեղարվեստական մուլտիպլիկացիայի ստեղծագործական-արտադրական միությունում, որը հետագայում վերանվանվել է «Ա-Ֆիլմ» կինոստուդիա։ Միաժամանակ 1996 թվականից սկսած որպես ռեժիսոր է աշխատել Կրասնոտուրինսկի տիկնիկային թատրոնում, ինչպես նաև` աշխատել է տիկնիկային մուլտիպլիկացիայի ասպարեզում։
2001 թվականին նկարահանվել է «Անիմացիայի աշխարհ կամ աշխարհի անիմացիաները» վավերագրական հեռուստաֆիլմում ։
Մահացել է 2023 թվականի ապրիլի 25-ին սրտի հիվանդությունից  ։
Սիմֆոնիա № 3 (Արամ Խաչատրյան)
Սիմֆոնիա № 3 («Սիմֆոնիա-պոեմ», C-dur ), հայ կոմպոզիտոր Արամ Խաչատրյանի սիմֆոնիան է՝ գրված 1947 թվականին։ Սիմֆոնիա-պոեմը փողային գործիքների եռակի կազմով մեծ սիմֆոնիկ նվագախմբի, 15 մենակատար շեփորների և երգեհոնի համար գրված միամաս ստեղծագործություն է՝ նվիրված Հոկտեմբերյան հեղափոխության 30-ամյակին։
Սիմֆոնիայի № 3 պարտիտուրի ձեռագիրը պահպանվում է Արամ Խաչատրյանի ընտանեկան արխիվում։
Պրեմիերա
Սիմֆոնիա № 3 (հետագայում այսպես է Արամ Խաչատրյանը անվանել իր «Սիմֆոնիա-պոեմը») առաջին անգամ կատարվել է Լենինգրադում 1947 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Լենինգրադի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի կողմից, դիրիժոր՝ Եվգենի Մռավինսկու ղեկավարությամբ,, իսկ դեկտեմբերի 25-ին՝ Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի Մեծ դահլիճում ԽՍՀՄ պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարմամբ կրկին անգամ Եվգենի Մռավինսկու ղեկավարությամբ, հռչակավոր երգեհոնահար Իսայ Բրաուդոյի մասնակցությամբ։
«Հոկտեմբերի 1-ին (1967 թվական) պիտի բացեմ Բեռլինի միջազգային փառատոնը։ Կատարելու եմ սիմֆոնիկ մեծ նվագախմբի, 15 շեփորների և երգեհոնի համար գրված Երրորդ սիմֆոնիան, այնուհետև թավջութակի կոնցերտ-ռապսոդիան և կոնցերտային արիաներ ձայնի և նվագախմբի համար»,– ֆրանսահայ մշակութային միության անդամ, հասարակական գործիչ Աղասի Դարբինյանին ուղղված նամակում գրում է Արամ Խաչատրյանը ։
Սիմֆոնիան էականորեն ազդել է կոմպոզիտորի ստեղծագործական գործունեության հետագա ընթացքի վրա և ժամանակի ընթացքում իր արժանվույն տեղն է զբաղեցրել համաշխարհային երաժշտական մշակույթի լավագույն նմուշների շարքում։
Սիմֆոնիա № 3–ը յուրօրինակ ստեղծագործություն է, այն հաճախ չի կատարվում՝ պայմանավորված մեծ և առանձնահատուկ գործիքային կազմով։
Սիմֆոնիայի գաղափարը
Կոմպոզիտորի խոսքերով. «Երրորդ սիմֆոնիան ստեղծվեց պատերազմից հետո, և, բնականաբար, նրանում գերակշռում են լուսավոր, հաղթական տրամադրությունը։ Այն ուրախության, վստահության, ապոթեոզ է, այն աշխատանքի հիմն է» ։
1947 թվականի դեկտեմբերի 27–ին Վասիլի Զոլոտարյովին ուղղված նամակում Արամ Խաչատրյանը գրում է․ «Չեք պատկերացնի, թե որքան ուրախացրիք ինձ Ձեր նամակով և իմ Սիմֆոնիա-պոեմ ստեղծագործության մասին ջերմ կարծիքով։ Ես շատ բարձր եմ գնահատում Ձեր՝ խոշոր երաժշտի, կոմպոզիտորի և մեծ, փորձառու մանկավարժի կարծիքը։ Ամենաբազմապիսի և անվերջ կարծիքների շարքում իմ այս աշխատանքի վերաբերյալ Դուք այնքան բարձր գնահատական եք տվել… Թեև այն չունի գրական ծրագիր, դուք գրեթե լիովին գուշակել եք դրա բովանդակությունը։ Ես գրել եմ տոնական, ցնծագին ստեղծագործություն, ձգտել եմ ցույց տալ և՛ մեր խանդավառությունը աշխատանքում, և՛ մեր հաղթանակը պատերազմում, և՛ մեր հպարտության զգացումը մեր հիանալի հայրենիքի նկատմամբ» ։
Մի անգամ չէ, որ կոմպոզիտորը ասել է, թե ցանկանում է գրել մի մեծ, հերոսական–ռոմանտիկական օպերա, բայց ահա չի գտնում սյուժե, որը, ինչպես հարկն է, հրապուրեր նրան։ Նա խորհել է նաև ծրագրային բովանդակությամբ մոնումենտալ «ժողովրդա–դրամատիկական» սիմֆոնիայի մասին, համարձակ նորարարական, ինչպես կոմպոզիտորն էր արտահայտվում, ձևով «հանդուգն» և միաժամանակ հուզական ներգործության ուժով՝ իսկական մասսայական։ Կոմպոզիտորին գրավել էր ժամանակակից հաղթական սիմֆոնիայի խիզախ գաղափարը․ նա ցանկանում էր գովերգել սովետական ժողովրդի պայքարի հերոսականությունը, նրա անօրինակ սխրանքի վսեմությունը։ Արվեստագետի զգացողությամբ նա միայն հասկանում էր, որ իր «նոր խոսքը» պետք է հնչի ամբողջ ձայնով՝ ճշմարտացի, անկեղծ, համարձակ, որ այն պետք է պատասխանի ժողովրդի ընկալումներին և ժամանակակից արվեստի պահանջներին։ Հենց այստեղ անհրաժեշտ է նշել, որ ձևի նորույթի, արտահայտչամիջոցների էքսպրեսիայի իր ագահ ձգտման մեջ Խաչատրյանը կատարելապես հեռու է եղել ֆորմալիստական միտումներից։ Եվ նա ամենևին չի խաղացել այն ժամանակ նորաձև դարձած միտումների հետ, ինչի համար նրան հետագայում անարդարացիորեն մեղադրում էին։ Ընդհակառակն, նա համոզված դատապարտում էր արվեստում ֆորմալիզմը, հավասարապես և պարզունակացումը։ Այն ժամանակվա իր հոդվածներից մեկում, քննադատելով կոմպոզիտորների աշխատանքներում եղած թերությունները, Խաչատրյանը գրել է․ «Ոմանց պարզունակությունը, մյուսների վերացական ֆորմալիստական միտումները, ստեղծագործական մեթոդների հնացածությունը, ստեղծագործական խիզախության ձգտման բացակայությունը և ժամանակակից մեծ գաղափարների պրիմիտիվությունը՝ այս ամենը, ինչպես նաև շատ ու շատ այլ բաներ, դեռևս հաճախ մեր ստեղծագործական լուրջ անհաջողությունների պատճառն են դառնում» ։
Պատմություն
Սիմֆոնիա-պոեմը փողային գործիքների եռակի կազմով մեծ սիմֆոնիկ նվագախմբի, 15 մենակատար շեփորների և երգեհոնի համար գրված միամաս ստեղծագործություն է՝ նվիրված Հոկտեմբերյան հեղափոխության 30-ամյակին։
1947 թվականի դեկտեմբերի կեսերին ագիտացիայի և քարոզչության բաժինը (հայտնի որպես ագիտպրոպ) Անդրեյ Ժդանովին ներկայացում է խորհրդային երաժշտության զարգացման գործընթացում թերությունների մասին մի փաստաթուղթ։
1948 թվականի հունվարի 10-13–ը Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի գլխավոր քարտուղար Անդրեյ Ժդանովի ղեկավարությամբ արվեստի գործիչների մասնակցությամբ տեղի ունեցավ համագումար նիստ, որին ներկա էին 70 երաժիշտներ, կոմպոզիտորներ, դիրիժորներ և այլ գործիչներ։
Խորհրդային միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեն կարծում է, որ Հոկտեմբերյան հեղափոխության 30-րդ տարեդարձին ԽՍՀՄ Մեծ թատրոնի բեմադրած Մուրադելիի «Մեծ բարեկամություն» օպերան խնդրահարույց է թե՛ երաժշտական, թե՛ սյուժետային և հակագեղարվեստական աշխատանքի առումներով։ Խորհրդային միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեն կարծում է, որ Մուրադելիի օպերայի ձախողումը արդյունք է վերջինիս անցած ֆորմալիստական ուղու, որը կեղծ էր և կործանարար խորհրդային կոմպոզիտորի աշխատանքի համար։ Ինչպես ցույց է տալիս Խորհրդային միության կոմունիստական կուսակցության Կենտկոմում սովետական երաժշտության գործիչների ժողովը, Մուրադելիի օպերայի ձախողումը հատուկ դեպք չէ, բայց սերտորեն կապված է ժամանակակից սովետական երաժշտության անբարենպաստ վիճակի հետ՝ ֆորմալիստական ուղղվածության տարածմամբ սովետական կոմպոզիտորների շրջանում։
ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդին առընթեր արվեստի կոմիտեն՝ Միխայիլ Խրապչենկոյի ղեկավարությամբ և Խորհրդային կոմպոզիտորների միության կազմկոմիտեն՝ Արամ Խաչատրյանի ղեկավարությամբ, խորհրդային երաժշտության մեջ իրատեսական ուղղություն մշակելու փոխարեն, որի հիմքը դասականի ժառանգության հսկայական առաջադեմ դերի, հատկապես ռուսական երաժշտական դպրոցի ավանդույթների ճանաչումն է, այդ ժառանգության օգտագործումը և դրա հետագա զարգացումը, ըստ էության, խրախուսում էին ֆորմալիստական միտում՝ խորթ խորհրդային ժողովրդին։ Խորհրդային միության կոմունիստական կուսակցության կենտկոմի հրամանագիրը.
Արամ Խաչատրյանի մտորումները
''«Ինչպե՜ս էինք բոլորս սպասում մեր սահմանադիր համագումարին։ Եվ հենց այստեղ, հենց այս ժամանակ անիրավացիորեն ու անարդարացիորեն հարվածեցին իմ գլխին... Ես ճնշված էի, ոչնչացված։ Լրջորեն մտածում էի մասնագիտությունս փոխելու մասին...»'', - տարիներ անց պատմում է Արամ Խաչատրյանը։
Խաչատրյանի պարագայում քննադատության օբյեկտ դարձավ իր Սիմֆոնիա-պոեմը, չնայած քննադատության թիրախ դարձան նաև Թավջութակի կոնցերտը, և անգամ Գայանե բալետն ու Երկրորդ սիմֆոնիան։ Սուր քննադատության ենթարկվեց նաև Արամ Խաչատրյանը որպես Խորհրդային կոմպոզիտորների միության կազմկոմիտեի ղեկավար։ Շատ ծանր փորձություններ նա ստիպված եղավ հաղթահարել։ Ի համեմամատություն շատերի՝ Արամ Խաչատրյանը ամենաքիչն էր պատրաստ նման վերաբերմունքի և քննադատության։ Նա բոլորովին այլ կերպ արձագանքեց այս իրադարձություններին. «Դրանք ինձ համար ողբերգական օրեր էին։ Ես 11 տարի եմ նվիրել Կոմպոզիտորների միության կազմակերպչական և կառավարման գործունեությանը» ։
Դառն խոստովանության այս խոսքերը հուզմունքով, բայց և արժանապատվությամբ հնչեցին կուսակցության Կենտկոմում սովետական երաժշտական գործիչների հիշարժան խորհրդակցությունում Խաչատրյանի արտասանած ելույթում։
1948 թվականի ամառը Արամ Խաչատրյանը անցկացնում է Ժելեզնավոդսկում և Կիսլավոդսկում։ Աստիճանաբար հասունանում է Հայրենիք մեկնելու որոշումը։ Սեպտեմբերի սկզբին Արամ Խաչատրյանը մեկնում է Երևան։ Նա օգտագործում է այս հնարավորությունը գտնվելու հայրենի երկրում` Հայաստանում։ Այցելելում է Հայաստանի տարբեր քաղաքները, հեռավոր շրջանների գյուղերը` ավելի խորը ուսումնասիրելու իր ժողովրդի երաժշտական ավանդույթները։
Հայաստանում անցկացրած օրերը բարերար ազդեցություն ունեցան Արամ Խաչատրյանի վրա։ Նրա շատ նամակներում է արտահայտված որդիական սիրո և հայրենիքի մասին իր զգացմունքները։ «Հաճույքով եմ հիշում իմ ուղևորությունը Երևան, հանդիպումները բարեկամներիս հետ և շատ շնորհակալ եմ հայ ժողովրդին ջերմ ընդունելության համար։ Ես կարծում էր, որ պարտք եմ իմ ժողովրդին, որն այդպես սիրառատ է իմ նկատմամբ։ Արվեստագետի համար ավելի մեծ պարգև չկա, քան այն, ինչ ես ստացա իմ Հայրենիքում»,– Կոնստանտին Սարաջևին ուղղված նամակում գրում է Արամ Խաչատրյանը ։
Շատ չանցած Կենտկոմը 1958 թվականի մայիսի 28–ի որոշմամբ հայտարարում է․ «ԽՄԿԿ Կենտկոմը նշում է, որ Մուրադելիի «Մեծ բարեկամություն» օպերայի վերաբերյալ Կենտկոմի բանաձևը, ընդհանուր առմամբ, դրական դեր է խաղացել խորհրդային երաժշտական ​​արվեստի զարգացման գործում։ Միևնույն ժամանակ, սույն հրամանագրով տրված առանձին կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների մասին գնահատականները մի շարք դեպքերում անհիմն էին և անարդար։ 1948 թվականի որոշման մեջ թույլ են տրվել մի քանի սովետական տաղանդավոր կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների որոշ անարդարացի և չհիմնավորված հապճեպ գնահատականներ։ Մասնավորապես, Ս․ Պրոկոֆևը, Դ․ Շոստակովիչը, Ա․ Խաչատրյանը Վ. Շեբալինը, Գ. Պոպովը, Ն. Մյասկովսկին և ուրիշներ, որոնց առանձին գործերում ոչ ճիշտ միտումներ էին երևացել, անապացույց որակվեցին որպես հակաժողովրդական ֆորմալիստական ուղղության ներկայացուցիչներ» ։
Կարճատև հիասթափությունից հետո Մաեստրոյի ստեղծագործական կյանքում նորից սկսվեցին վերելքի տարիներ։
Կառուցվածք
Սիմֆոնիան մեկ մասից բաղկացած ստեղծագործություն է՝ Allegro moderato, maestoso։
Այն գրված է հետևյալ գործիքային կազմի համար՝
Փայտյա փողայիններ
Հարվածային գործիքներ
Լարային գործիքներ
տավիղի, 15 մենակատար շեփորների և երգեհոնի համար։
Թիլ (Մալաթիայի գավառ)
Թիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Զոյա Յակովլևա
Զոյա Տիտովնա Յակովլևա (Яковлева Зоя Титовна, բեմական կեղծանունը՝ Պավլովնա, ), թատրոնի խորհրդային դերասանուհի։ 1941-1944 թվականներին՝ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ, եղել է Ղրիմյան ընդհատակի ներկայացուցիչ ։
Կենսագրություն
1924 թվականին ավարտել է Կազանի թատերական ստուդիան։ 1918 թվականի նոյեմբերից Ն. Ա. Գինցելի ղեկավարությամբ եղել է Չեբոքսարի ժողովրդական տան թատերախմբի, իսկ  1918–1922 թվականներին՝ ՉՊԱԴ-ի ռուսական թատերախմբի դերասանուհի։ 1925-1938 թվականներին աշխատել է Բրյանսկի և Բեժեցկի քաղաքային և Վոլգոգրադի ու Լենինգրադի մարզային թատրոններում՝ որպես դերասանուհի։ 1938-1941 թվականներին հանդես է եկել Ղրիմի Ա. Մ. Գորկու անվան ակադեմիական թատրոնի բեմում (Սիմֆերոպոլ) ։
Զոյա Յակովլևան խաղացել է 100-ից ավելի դերեր, հանդես է եկել նաև մանրապատումներում։ Նրա խաղացած դերերից են՝ Նատաշան (Մաքսիմ Գորկու «Հատակում»), Ակուլկան (Ի. Վ. Սպաժինսկու «Հին տարիներ»), Ուլիտան (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անտառ») և այլն։ Ղրիմի օկուպացիայի ժամանակ դարձավ ղրիմյան ընդհատակյա խմբի («Բազե» խումբ, 1943-1944) անդամ, հավաքում էր հետախուզական տվյալներ, տարածում թռուցիկներ բնակչության շրջանում և կատարում ընդհատակյա աշխատանքներ։ Գեստապոյի կողմից ձերբակալվում և գնդակահարվում է, թաղված է Սիմֆերոպոլի մոտ գտնվող Դոբկայի եղբայրական գերեզմանոցում։
Հիշատակ
«Բազե» խմբի սխրանքներին է նվիրված Ա. Ա. Վասիլևի և Լ. Դ. Էլստոնի պիեսի հիման վրա բեմադրված «Դերասաններ»  (Կամերային թատրոն, Մոսկվա, 1949) և «Նրանք դերասաններ էին» (Ղրիմի դրամատիկական թատրոն, Սիմֆերոպոլ) ներկայացումները, «Նրանք դերասաններ էին» գեղարվեստական ֆիլմը («Մոսֆիլմ», 1982),  Մ. Պ. Ուդալովի «Դերասանուհին» պիեսը (Ռուսական դրամատիկական թատրոն, Չուվաշիա)։ Ընդհատակայինների հիշատակին շենքի վրա տեղադրված է հուշատախտակ։
2010 թվականի մայիսի 12-ին «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով ցուցադրվեց ռեժիսոր Ալեքսանդր Բելանովի «Պրեմիերայից հետո գնդակահարություն։ Մի դավաճանության պատմություն» վավերագրական ֆիլմը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարտիզաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված անձինք Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Ֆորտեցա
Ֆորտեցա  (Fortezza), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 892 մարդ, խտությունը կազմում է 15 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 61 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39045, հեռախոսային կոդ՝ 0472։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նովոմեդվեդևո
Նովոմեդվեդևո (Новомедведево, Яңы Айыу), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 293 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Հակոն VII թագավորի արծաթե հոբելյանին նվիրված մեդալ
Հակոն VII թագավորի արծաթե հոբելյանին նվիրված մեդալ,  Նորվեգիայի պետական պարգև։
Պատմություն
Նորվեգիայի Հակոն VII թագավորի արծաթե հոբելյանին նվիրված մեդալը հաստատվել է 1930 թվականին Հակոն VII թագավորի՝ Նորվեգիայի գահին գտնվելու 25-ամյակի առթիվ։ Մեդալը նախատեսված է թագավորական ընտանիքի անդամներին, պետական պաշտոնյաներին, դատավորներին, զինվորականներին և նորվեգական դեսպանատների աշխատողներին պարգևատրելու համար։
Նկարագրություն
Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է թագավորը, որի շուրջ գրված է «HAAKON 7 NORGES KONGE»: Մեդալի հակառակ կողմում՝ կենտրոնում պատկերված է Հակոն VII թագավորի թագադրումը։ Մեդալի վերևի հատվածում՝ թագի վրա ամրացված է օղակ, որի միջոցով այն ամրացված է ժապավենին։ Մեդալի ժապավենը մետաքսից է, կարմիր գույնի, մեջտեղում հորիզոնական արծաթե սալիկով։ Սալիկի վրա գրված է «1905-1930»:
Դեկամերոն (ֆիլմ, 2015)
Դեկամերոն (Maraviglioso Boccaccio՝ «Հրաշալի Բոկաչչո»), 2015 թվականի ֆիլմ, որը նկարահանել են Տավիանի եղբայրները։ Այն ստեղծվել է Ջովաննի Բոկաչչոյի համանուն վեպի հիման վրա։
Հակոն VII թագավորի արծաթե հոբելյանին նվիրված մեդալ
Աղբյուրներ
արծաթե հոբելյան
Դեկամերոն (ֆիլմ, 2015)
Սյուժե
14-րդ դարի կեսերին մի քանի ազնվական երիտասարդներ և աղջիկներ փախչում են Ֆլորենցիայից, քանի որ նրանք վարակված էին ժանտախտի համաճարակով։ Նրանք բնակվում էին ծայրամասային պերճատներում, և որպեսզի ժամանակ անցկացնեն, միմյանց պատմում են տարբեր պատմություններ։
Ֆիլմը նկարահանեու համար ընտրվել են «Դեկամերոն»֊ի հետևյալ նովելները․
Աշխատանքներ
Ֆիլմի նկարահանումները սկսել են 2014 թվականի մարտի 31–ից, Կենտրոնական Իտալիայի Տոսկանա մարզում։ Նկարահանումները տևել են տասը շաբաթ ։
Չիկլայո
Չիկլայո (Chiclayo, ; Chiklayu), քաղաք Պերուի հյուսիսային մասում, Լամբայեկե տարածաշրջանի խոշորագույն բնակավայրը և ամբողջ երկրում բնակչության թվով չորրորդը՝ Լիմայից, Արեկիպայից և Տրուխիլիոյից հետո. 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով այնտեղ ապրում էր մոտավորապես 738.000 մարդ ։ Իսկ մետրոպոլիսային ամբողջ տարածքի բնակչության թվաքանակը 2009 թվականին եղել է շուրջ մեկ միլիոն ։ Ընկած է Խաղաղ օվկիանոսի ափից 13, երկրի մայրաքաղաք Լիմայից 770 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Բնակավայրը 16-րդ դարում հիմնադրել են իսպանացիները և անվանակոչել Santa María de los Valles de Chiclayo: 1835 թվականի ապրիլի 15-ին Պերուի նախագահ Ֆելիպե Սանտյագո Սալավերին նրան շնորհել է քաղաքի կարգավիճակ։ Միաժամանակ՝ Չիկլայոյին տվել է «Հերոսական քաղաք» մականունը՝ ի գնահատումն անկախության համար մղված պայքարում չիկլայոցիների ներդրած մեծ ավանդի։ Քաղաքն ունի այլ մականուններ ևս («Բարեկամության մայրաքաղաք», «Հյուսիսի մարգարիտ»)։
Չիկլայոյի մերձակայքում է գտնվում անչափ կարևոր մի հնավայր՝ Հյուսիսային Ուարիի ավերակները, որտեղ պահպանվել են Ուարի կայսրության 7-12-րդ դարերի մի քաղաքի մնացորդները։
Ճախրուկ
Ճախրուկ, քարադրների ընտանիքին պատկանող թռչուն։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Կղզյակային տարածվածություն ունի Վոլգայի աջափնյա տփաստանային և կիսաանապատային շրջաններից՝ մինչև Զայսանի գոգվածք և Տարբագատայի Չելիկտինյան հովիտ արևելքում։ Չուի ժամանակ հանդիպում է Ղազախստանում, Միջին Ասիայում, Ուկրաինայում և Հարավային Կովկասում։ Ձմեռում է Հյուսիսարևելյան Աֆրիկայում, Իրանում, Իրաքում, Հյուսիսարևմտյան Հնդկաստանում և Պակիստանում։ Հայաստանում եզակի առանձնյակներ նկատվել են Արաքս գետի հովտում և Գեղամա լեռնաշղթայի լեռնատափաստաններում ։
Էկոլոգիա
Ապրելավայրերը ուսումնասիրված չեն։ Բնադրում են խմբերով, ապրիլի երկրորդ կեսին, դնում են 4 ձու, թխսումը տևում է 25 օր։ Հայաստանում չի բնադրում ։
Պահպանություն
Հայաստանի համար հազվագյուտ տեսակ է, որի թվաքանակը արագորեն կրճատվում է։ Նախկին ԽՍՀՄ-ի էնդեմիկ է։ Գրանցված է նախկին ԽՍՀՄ Կարմիր գրքում։ Տեսակն ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում ընդգրկված է վտանգված կարգավիճակով։
Թվաքանակի և դրա փոփոխման միտումների վերաբերյալ տվյալներ չկան։
Վտանգման հիմնական գործոններից է սակավաթիվ լինելը;
Պահպանություն չի իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թռչուններ Կատեգորիա:Քարադրներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Սենտ Կրուա Գրան Տոն
Սենտ Կրուա Գրան Տոն (Sainte-Croix-Grand-Tonne), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 297 մարդ, բնակչության խտությունը` 56.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.26 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Բրետվիլ լ'Օրգեյեզ, Բրուե, Շե, Լը Մենիլ Պատրի և Պյուտո ան Բեսեն համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Տուե է Մյու համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 15 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 221 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 163-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 58։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,8 %։ 163 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 157 անձ (96 տղամարդ և 61 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 58 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(7729) Գօլօվանով
(7729) Գօլօվանով (Golovanov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,258172 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,85 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6664 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1239,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290448 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,38° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (62701-62800)
Աստերոիդների ցանկ (62601-62700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (62801-62900)
Ցողամարգի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Ցողամարգ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան (10 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Օլգա Կոսաչ
Օլգա Պետրովնա Կոսաչ (ծննդյամբ՝ Դրագոմանովա, կեղծանունը՝ Օլենա (Ելենա) Պչիլկա,Олена Пчілка, ), ուկրաինացի բանաստեղծուհի, հրապարակախոս, ազգագրագետ, Համաուկրաինական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1925)։ Նա Միխայիլ Դրագոմանովի քույրն է, Լեսյա Ուկրաինկայի, Օլգա Կոսաչ-Կրիվինյուկի, Իսիդորա Կոսաչ-Բորիսովայի և Միխայիլ Կոսաչի մայրը ։
Կենսագրություն
Օլգա Կոսաչը սերում է Պոլտավայի նահանգի մանրակալվածքային ազնվականությունից։ Ծնվել է ոչ հարուստ կալվածատեր Պյոտր Յակիմովիչ Դրագոմանովի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է տանը։ 1866 թվականին ավարտել է Կիևի ազնվաբարո աղջիկների ինստիտուտը։ 1868 թվականի հունիսի 22-ին Պիրոգով գյուղում (այժմ՝ Կիևի սահմաններում) ամուսնացել է Պյոտր Անտոնովիչ Կոսաչի հետ, որի հետ էլ շուտով մեկնել են Վոլին, նրա ծառայության վայրը՝ Զվյագել (այժմ՝ Նովոգրադ-Վոլինսկի) քաղաք։ 1871 թվականի փետրվարի 25-ին այստեղ ծնվել է նրանց դուստրը՝ Լարիսան, որը հետագայում հայտնի է դարձել Լեսյա Ուկրաինկա կեղծանունով։ Ընդհանուր առմամբ, Կոսաչների ընտանիքն ունեցել է երկու որդի և չորս դուստր։ 1876 թվականին Կիևում հրատարակվել է նրա «Ուկրաինական ժողովրդական զարդաքանդակ» գիրքը (ասեղնագործության, գործվածքների և հյուսվածքների նմուշներ) ։ 1879 թվականի գարնանը նա իր երեխաների հետ մեկնել է Լուցկ՝ ամուսնու մոտ, ով զբաղեցրել է Հաշտարար միջնորդների Լուցկ-Դուբենսկի համագումարի ղեկավարի պաշտոնը։ Լուցկում նա միացել է դրամատիկական հասարակությանը և առաջարկել ներկայացումներից ստացված հասույթն օգտագործել ակումբային գրադարանի համար ուկրաիներեն գրքեր գնելու նպատակով։
1880 թվականին նա իր սեփական միջոցներով հրատարակել է Ստեփան Ռուդանսկու «Співомовки»-ն և ուկրաիներեն թարգմանել Նիկոլայ Գոգոլի մի քանի պատմվածքներ։ 1883 թվականից սկսել է բանաստեղծություններ և պատմվածքներ տպագրել Լվովի «Զորյա» ամսագրում, բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն կոչվել է «Մերեժանկի մտքեր» (1886), գրել է ռուսերեն և ուկրաիներեն։ Միաժամանակ նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել կանանց շարժմանը, Նատալյա Կոբրինսկայայի հետ 1887 թվականին Լվովում հրատարակել է «Առաջին պսակ» ալմանախը։
1890-ական թվականներին ապրել է Կիևում, որտեղ 1906-1914 թվականներին աշխատել է որպես «Ridniy Krai» ամսագրի և նրա «Молода Україна»հավելվածի խմբագիր-հրատարակիչ։ 1905 թվականին Եկատերինոսլավում մասնակցել է XIII հնագիտական համագումարին, որի մասին գրել է «Հյուրընկալություն Եկատերինոսլավում» ակնարկում։ Ըստ Եվգենի Չիկալենկոյի հուշերի՝ Օլենա Պչիլկան իր օրագրում հրապարակել է վիճաբանական հոդվածներ, որոնք ոչ միշտ են եղել միանշանակ բովանդակությամբ, այսպես 1908 թվականին նա բացահայտորեն պաշտպանել է Նիկոլայ Միխնովսկու հակասեմական դիրքորոշումը։ Այն բանից հետո, երբ «Ռադա» թերթում քննադատվեցին հակասեմական հրապարակումները, ամսագրի բաժանորդների թիվը կտրուկ նվազեց ։ 1913 թվականին Լեսյա Ուկրաինկայի մահվանից հետո, Օլենա Պչիլկան Կիևից տեղափոխվել է Գադյաչ և ապրել այն տանը, որտեղ անցել էր իր մանկությունը ։
Մահացել է 1930 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Նրան թաղել են դստեր՝ բանաստեղծուհի Լեսյա Ուկրաինկայի կողքին, Կիևի Բայկովի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Շերեփուկախոտ
Շերեփուկախոտ, գետաբույս, ջրահասկ, շերեփուկախոտազգիների ընտանիքի բազմամյա կոճղարմատավոր ջրային խոտաբույսերի ցեղ։
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունի երկարությունը 2-3 (6) մ է։ Տերևները տարբեր ձևերի (թելանմանից մինչև լայն էլիպսաձև) են, ստորջրյաները՝ թաղանթային, թափանցիկ, լողացողները՝ կաշեկերպ, ամուր։ Ծաղկաբույլը հասկանման է, ջրի մակերեսին, ծաղիկները՝ մանր։ Ծաղկում է հունիս-օգոստոսին։ Պտղիկները 1-4 կորիզապտղիկներ կամ ընկուզիկներ են։ Բազմանում է գեներատիվ և վեգետատիվ ճանապարհներով։ Շերեփուկախոտի բուսուտները ձկների համար ձվադրման և սնման վայրեր են։
Տեսակներ
Հայտնի է մոտ 100, ՀՀ-ում՝ 12 տեսակ՝
Տարածում
Տարածված է Արմավիրի, Կոտայքի, Արարատի և այլ մարզերի, Երևանի շրջակայքի դանդաղահոս և լճացած ջրերում, լճերում, ջրամբարներում և այլն։
2010 թվականին հայտնի է 143 տեսակref> ։
Նշանակություն և կիրառում
Շերեփուկախոտներրի տեսակները գործնականորեն մեծ նշանակություն չունեն։ Դրանք մեծ քանակություններով պարունակում են կիր, որի համար էլ օգտագործվում են որպես պարարտանյութեր։ Շերեփուկածոտներով սնվում են ջրային խխունջները, միջատները և ձկները։
Շերեփուկախոտների որոշ տեսակներ կեր են ծառայում ջրլող թռչունների, մշկամկների և կուղբերի համար։ Ավելի հաճախ դրանք ծառայում են ոչ թե որպես սնունդ, այլ որպես գաստրոլիտներ։
Շերեփուկախոտների մասսայական տարածումը խոչընդոտում է փոքր նավերի շարժմանը, և նպաստում է ջրամբարնների ճահճացմանը։
Վոզնեսենսկոե (գյուղ, Զոլոտոնոշայի շրջան)
Վոզնեսենսկոե (Вознесенське), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1724 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Վոզնեսենսկոե գյուղում բնակվում էր 3 950 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1724 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պրուդոնիզմ
Պրուդոնիզմ, պրուդոնականություն, Պիեռ Ժոզեֆ Պրուդոնի տնտեսագիտական, փիլիսոփայական և սոցիոլոգիական հայացքների վրա հիմնված մանր սոցիալիզմի տարատեսակություն։
Պրուդոնը խոշոր կապիտալիստների սեփականությանը հակադրել ու պաշտպանել է մանր սեփականությունը։ Շահագործման պատճառը համարել է անհամարժեք փոխանակությունը, որը, ըստ նրա, դրամատեր կապիտալիստներին հնարավորություն էր ընձեռում կողոպտելու աշխատավորներին։
Կատեգորիա:Սոցիալիզմ
Թոխարիս
Թոխարիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։ Գտնում էր Մալաթիա գավառից հարավ-արևելք, Եփրատ գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի հովտում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Կալինինգրադ (մարզադաշտ)
Կալինինգրադ մարզադաշտ (Стадион Калининград ), ֆուտբոլային մարզադաշտ Կալինինգրադում։ ՖԻՖԱ-ի 2010 թվականի դեկտեմբերի 2-ի որոշմամբ Ռուսաստանի պաշտոնական հայտի հիման վրա մարզադաշտում տեղի կունենան 2018 թվականի աշխարհի գավաթի խաղերը ։
Պատմություն
Մարզադաշտը կառուցվել է հատուկ 2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության համար։ Սկզբում նախատեսվում էր, որ նոր մարզադաշտը կտեղավորի 45015 հանդիսատես, սակայն սեպտեմբերի վերջին որոշվել է փոխել տարողունակությունը՝ 35000 տեղ ։ Նախագիծը հիմնված է լեգենդար «Ալյանց Արենա» գաղափարի վրա, երբ Գերմանիայում տեղի է ունեցել 2006 թվականի աշխարհի գավաթի խաղարկությունը։ Այն երկու օթյակով մարզադաշտ է՝ հագեցած բարձրակարգ անվտանգության և տեսահսկման համակարգերով։ Շահագործման ժամկետը` 2018 թվական։ Նախագծի սկզբնական արժեքը կազմել է 11 միլիարդ ռուբլի, ավելի ուշ նախագծի արժեքը փոխվել է 17,3 միլիարդ ռուբլի ։
2012 թվականի ապրիլին տարածաշրջանի կառավարությունը որոշեց մարզադաշտի կառուցման համար վերցնել ֆրանսիական «Wilmotte & Associes Sa» ճարտարապետական բյուրոյի ծրագիրը։ Նախագծի արժեքը կազմում է 720 միլիոն, 50 տոկոսը դաշնային բյուջեից, մյուս մասը` մարզային բյուջեից։ Արենայի շինարարությունը կսկսվի տեխնիկական և բյուջետային փաստաթղթերի պատրաստումից հետո։ Սկզբում ենթադրվում էր, որ 2018 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո մարզադաշտը կդառնա 25 հազար տարողությամբ, որի համար տանիքի հատվածը կտեղափոխվի մի կողմ, սակայն հետագայում իշխանությունները հրաժարվեցին տարողունակությունը կրճատելու գաղափարից։
2014 թվականի հունիսին Օմսկի արբիտրաժային դատարանը Մոստովիկին սնանկ է ճանաչել և 2015 թվականի մարտին Մոստովիկի հետ պայմանագիրը դադարեցվել է ։ 2014 թվականի ապրիլի 1-ին Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությունը հրամանագիր է ստորագրել, որով «Կրոկուս Ինթերնեշնլը» («Crocus International») նշանակվել է որպես «Ռուսաստանի Դաշնության սպորտի նախարարության կողմից շինարարության իրականացման միակ կատարող» ։ Կալինինգրադի մարզի կառավարությունը «Կրոկուս Ինթերնեշնլ» ընկերության հետ կնքել է պետական պայմանագիր մարզադաշտի նախագծման և աշխատանքային փաստաթղթերի մշակման վերաբերյալ ։
2015 թվականի հունիսի 10-ին հայտնվել է, որ մարզադաշտի նախագիծն ուղարկվել է պետական փորձաքննության ։ Հուլիսի 20-ին ներկայացվել է ստադիոնի մակետը ։
Օգոստոսի 10-ին հայտնի է դարձել, որ մարզադաշտը կկոչվի «Կալինինգրադի մարզադաշտ» կամ Kaliningrad Stadium անգլերեն տարբերակով։ Աշխարհի առաջնությունից հետո հնարավոր է անունը փոփոխվի ։
2018 թվականի ապրիլի 11-ը նոր մարզադաշտում կայացել է առաջին հանդիպումը. Կալինինգրադի «Բալթիկան» 1։ 0 հաշվով հաղթել է Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» թիմին։ Մարզադաշտի պատմության մեջ առաջին գոլը խփել է Իվանչյանի հարձակվող Սենին Սեբաին ։ Խաղին ներկա է գտնվել 14926 հանդիսատես։
Շինարարություն
2014 թվականի դեկտեմբերին ավարտվել են հողերի խտացման վերաբերյալ աշխատանքները։ 2015 թվականի հունվարին ենթակառուցվածքային օբյեկտների կառուցման համար սկսվեցին նախապատրաստական աշխատանքներ ։  2015 թվականի օգոստոսին սկսվել են հիմքի նախապատրաստական աշխատանքները ։
2015 թվականի ամռանը Կալինինգրադի մարզի կառավարության ղեկավարի տեղակալ Ալեքսանդր Ռոլբինովը տեղեկացրեց, որ մարզադաշտի շինարարությունը պետք է սկսվի նույն տարվա օգոստոսի 10-ին, սակայն մինչ այդ օրը մարզադաշտի նախագիծը դեռևս չէր անցել պետական փորձաքննություն ։ 2018 թվականի մարտին Կալինինգրադի մարզադաշտը շահագործման թույլտվություն է ստացել։
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018
Կալինինգրադում կանցկացվի 2018 թվականի աշխարհի գավաթի խմբային փուլի 4 հանդիպում։ Թիմերը հայտնի են դարձել 2017 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կրեմլի պետական պալատում անցկացվող վիճակահանությունում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ֆուտբոլային մարզասրահներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 մարզադաշտեր Կատեգորիա:2018 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Նիկոլայ Պլավյուկ
Նիկոլայ Պլավյուկ (Микола Васильович Плав'юк, )  , արտագաղթած ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, Ուկրանիայի ժողովուրդների Հանրապետության կառավարության վերջին աքսորված ղեկավարն էր։ Իր լիազորությունները դադարեցրել է 1992 թվականի օգոստոսի 22-ին և այն պաշտոնապես փոխանցել է անկախ Ուկրաինայի առաջին նախագահ Լեոնիդ Կրավչուկին ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Պլավյուկը ծնվել է 1925 թվականի հունիսի 5-ին Լեհաստանի Ռուսով գյուղում (ներկայումս Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի մի մասն է)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նիկոլայը, Արևմտյան Ուկրաինայում սկաուտական «Պլաստ» շարժման ակտիվիստն էր, որն ըստ էության ուկրաինացի ազգայնականների կազմակերպության երիտասարդական բաժինն էր։ Պատերազմից հետո փախել է արևմտյան Գերմանիա, որտեղ ստացել է տնտեսագիտության գծով Մյունխենի համալսարանի դիպլոմը։ 1949 թվականին գաղթել է Մոնրեալ (Կանադա) և դարձել Կանադայի ուկրաինական սփյուռքի ակտիվ անդամ։
1960-ական թվականների կեսերին նա ազատ ուկրաինացիների համաշխարհային կոնգրեսի կազմակերպիչներից էր։ 1967-1969 թվականներին եղել է գլխավոր քարտուղար, այնուհետև՝ փոխնախագահ (1973-1978 թվականներ) և, վերջապես, նախագահ (1978-1981 թվականներ) ։ Եղել է Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետության աքսորի կառավարության անդամ։
Արտաքսման մեջ ՈւԺՀ-ի գործող կառավարության ղեկավար Նիկոլայ Լիվիցկու մահից հետո Պլավյուկը դարձել է նրա իրավահաջորդը, պաշտոնը զբաղեցրել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 8-ից մինչև 1992 թվականը։ 1992 թվականի օգոստոսի 22-ին Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի արարողակարգային նստաշրջանում Նիկոլայ Պլովյուկը պաշտոնապես ՈւԺՀ-ի պետական ռեգալիաները փոխանցեց անկախ Ուկրաինայի առաջին նախագահ Լեոնիդ Կրավչուկին, որն ընտրվել էր 1991 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Նա նաև պատվոգիր է հանձնել այն մասին, որ 1991 թվականի օգոստոսի 24-ին հռչակված անկախ Ուկրաինան` Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետության իրավահաջորդն է ։
1993 թվականի մայիսի 18-ին Նիկոլայ Պլյուկիին շնորհվել Է Ուկրաինայի քաղաքացիություն ։ Նա արժանացել է նաև Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի I (2007 թվական) և II (2002 թվական) աստիճանների, «Արժանիքների համար» III աստիճանի շքանշանների (1996 թվական)  ։ 1981 թվականից մինչև մահ եղել է ուկրաինացի ազգայնականների կազմակերպության ղեկավարը։ Ամուսնացած էր, ուներ երկու որդի և երկու դուստր։ Ապրել Է Կիևում և Կանադայում։
Մահացել է 2012 թվականի մարտի 10-ին Կանադայում ։ Թաղվել է Օկվիլում գտնվող Սուրբ Վլադիմիրի գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Աննա Սեմենովիչ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
(7730) Սերգերասիմով
(7730) Սերգերասիմով (Sergerasimov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հուլիսի 4-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,847473 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0323 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6626 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1755,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205123 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,97° անկյուն։
Նվեր (ֆիլմ, 2015)
Նվեր (The Gift), 2015 թվականի ամերիկա-ավստրալիական ֆիլմ, որը գրել և նկարահանել է Ջոել Էդգերտոնը։ Ֆիլմը նաև եղել է նրա ռեժիսորական դեբյուտը։ Ֆիլմն առաջին անգամ էկրան է բարձրացել 2015 թվականի օգոստոսի 7-ին Ամերիկայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:STX Entertainment ֆիլմեր
Գաջահանք
Գաջահանք, բարձունք Երևան քաղաքի հարավարևելյան մասում, Նոր Նորք վարչական շրջանում, Ողջաբերդի լեռնաշղթայի լանջին, Ջրվեժ գետակի հովտին ։
Հրվոե Չալե
Հրվոե Չալե (Hrvoje Čale, ), խորվաթ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Ակումբային
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 9 տարեկանից։ Զագրեբյան «Դինամո» ակումբի սան է ։ 2003 թվականին նա իր նորամուտն է նշել թիմի կազմում, սակայն հիմնականում փոխարինման է դուրս եկել կամ մասնակցել ցածր որակավորում ունեցող խաղերի։ 2004/05 խաղաշրջանում վարձավճարով հանդես է եկել Զապրեշիչի «Ինտեր» ակումբում, այնտեղ բավականաչափ փորձ է ձեռք բերել և վերադառնալով Զագրեբ` ավելի հաճախ է խաղացել հիմնական կազմում։
2008 թվականի մայիսին Դավոր Վուգրինեցի խորհրդով նա 2,5 միլիոն եվրոյով տեղափոխվել էր թուրքական «Տրամբզոնսպոր» ակումբ ։ Չալեն դարձել է ակումբի 68-րդ լեգեոները և երկրորդ խորվաթը (Վուգրինեցն ակումբի առաջին խորվաթն էր ): Ձախ պաշտպանի դիրքում անց է կացրել 36 խաղ, 2009/2010 խաղաշրջանում նվաճել է Թուրքիայի գավաթը և մասնակցել է «Բուրսասպորտի» դեմ Սուպերգավաթի հանդիպմանը (խաղն ավարտվել է հաղթանակով` 3:0 հաշվով)։ 2011 թվականի հուլիսի 19-ին եկկողմ համաձայնությամբ խզել է պայմանագիրը, օգոստոսի 22-ին մինչև 2014 թվականի հունիսի 30-ը պայմանագիր է ստորագրել «Վոլսֆսբուրգի» հետ և ստացել է 26 համարը։ 2013 թվականի մայիսին պայմանագիր է ստորագրել «Վասլանդ-Բևերեն» ակումբի հետ։
Հավաքական
Ելույթ է ունեցել Խորվաթիայի պատանեկան և երիտասարդական բոլոր հավաքականներում։ 2009 թվականի փետրվարի 11-ին Ռումինիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում իր նորամուտն է նշել երկրի ազգային հավաքականի հիմնական կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դինամո Զագրեբի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Զապրեշիչի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տրաբզոնսպորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոլֆսբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վասլանդ Բևերենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Էմի Սմարթ
Էմի Լայլ Սմարթ (Amy Lysle Smart, ), ամերիկացի դերասանուհի և նախկին մոդել։ Հայտնի է իր դերերով այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Ճանապարհային արկած», «Առնետային վազք», «Թիթեռնիկի ազդեցություն», «Ադրենալին»։
Կենսագրություն
Էմի Սմարթը ծնվել է 1976 թվականի մարտի 26-ին Տոպանգա փոքրիկ քաղաքում՝ Կալիֆորնիա ։ Փոլ Գեթթի թանգարանում աշխատող Ջուդիի և առևտրով զբաղվող Ջոն Սմարթի դուստրն է ։ Դպրոցական տարիների ընթացքում Էմի Սմարթը տասը տարի զբաղվել է բալետով, 16 տարեկանից հաճախել է դերասանական վարպետության դասընթացների։ Մոդելի կարիերան սկսել է 13 տարեկանից։ Հետո աշխատել է Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Մեքսիկայում և Թաիթիում։
Կարիերա
1996 թվականին Սմարթը ստացավ իր առաջին փոքրիկ դերը «Seduced by Madness: The Diane Borchardt Story» սերիալի դրվագներից մեկում։ Հետո ստացավ Քվինիի դերը «A&P» ֆիլմում։ 1997 թվականին ստացավ Կադետ Լամբրեյզերի՝ Կարմեն Իբանյեզի ընկերուհու երկրորդական դերը։ Ապա Էմին խաղաց «70-ականները» մինի-սերիալում Քրիստի Շեյլզի դերը, ով երիտասարդ աղջիկ է Օհայոյից։ 1999 թվականին դերասանուհին խաղաց հայտնի կվոտերբեկի ընկերուհու դերը «Ուսանողական թիմ» ֆիլմում։
Էմի Սմարթը նկարահանվել է մի քանի երիտասարդական ֆիլմերում։ Հաջողակ ֆիլմերից են՝ «Ճանապարհային արկած» (2000), «Մայրուղի 60» (2002), «Թիթեռնիկի ազդեցություն» (2004)։
2003 թվականին նկարահանվել է «Կլինիկա» հեռուստասերիալի դրվագներից մեկում Ջեյմի Մոյերի դերում, ով սերիալի գլխավոր հերոսի հետ հարաբերությունների ունի և երկար ժամանակ գտնվում է կոմայի մեջ։
2010 թվականին դուրս եկան երկու ֆիլմեր Սմարթի մասնակցությամբ՝ «Columbus Circle», որում խաղաց Լիլիան Հարթի դերը, «Dylan’s Wake»՝ Նատալիի դերը։ Լուրեր են պտտվում, որ Էմին մասնակցում է «Vineyard Haven» ֆիլմի նկարահանումներին Քեյթի դերով։
Անձնական կյանքը
2010 թվականի նոյեմբերին ծանոթացել է հեռուստահաղորդավար և մոդել Կարտեր Օստերհաուսի հետ և շուտով սկսել է հանդիպել նրա հետ ։ 2011 թվականի ապրիլի 21-ին զույգը հայտարարել է ամուսնության մասին ։ Հարսանիքը կայացել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Տրեվերս Սիթի քաղաքում՝ Միչիգան ։
Յոթ տարվա ընթացքում Էմին եղել է «Փոքրիկների առողջության համար» (Heal the Bay) բարեգործական ծրագրի ներկայացուցիչ ։
Նախկին հհարևան և լավագույն ընկերուհի Էլի Լարտերը նկարահանվել է Սմարթի հետ «Ուսանողական թիմ» ֆիլմում և աշխատել է նրա հետ որպես մոդել Միլանում ։ Սմարթը եղել է այն սակավաթիվ հյուրերից մեկը, ով հրավիրվել է Լարտերի հարսանիքին ։
Էմի Սմարթը ձախլիկ է և բուսակեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարտի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Բժունյաց գետ
Բժունյաց գետ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում հիշատակել է Մովսես Խորենացին։ Հավանաբար գտնվում էր Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Բուշքունիք գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Ստոբի բուրգեր
Ստոբի բուրգեր (Стобски пирамиди), ժայռային կազմավորումներ Բուլղարիայում, հայտնի են որպես հուդուներ, տեղակայված են Բուլղարիայի հարավ-արևմուտքում գտնվող Ռիլա լեռնաշղթայի նախալեռներում։ Դրանք տարածվում են 0,7 կմ 2 տարածքի վրա՝ Կյուստենդիլ մարզի Ստոբ գյուղի մոտակայքում։ Քարային կազմավորումները հիմքից դեպի վեր մինչև 12 մ բարձրություն ունեն, իսկ ստորոտում՝ մինչև 40 մ լայնություն։ Դրանք հիմնականում կոնաձև են, սնկանման գագաթներով։ Սյուներից մի քանիսը վերջանում են հարթ քարերով։
Տեղադրություն
Ստոբ Երկրի բուրգերը տեղակայված են Բալկանյան թերակղզու Ռիլա լեռնաշղթայի արևմտյան նախալեռներում՝ 600-ից 750 մ բարձրության վրա։ Նրանք գրավում են Կլիսուրայի լեռնաշղթան, որը նայում է Ռիլսկա գետի հովտին՝ Ստրումա գետի ձախ վտակին ։ Դրանք գտնվում են Կյուստենդիլ մարզի Կոչերինովո համայնքի Ստոբ գյուղից մոտ մեկ կիլոմետր հեռավորության վրա դեպի արևելք, երկրի մայրաքաղաք Սոֆիայից մոտ 83 կմ հարավ և Բլագոևգրադ քաղաքից 18 կմ հյուսիս ։
Երկրաբանություն և ձևավորում
Երկրաբանորեն, Ստոբի բուրգերը Բլագոևգրադի գրաբենի մի մասն են, որը բաղկացած է լճի հատակի ալյուվիալ և թեք հանքավայրերից, որոնք թվագրվում են Պլիոցենի և Պլեյստոցենի դարաշրջաններին։ Դրանք առաջացել են մինչքեմբրիական մետամորֆային ապարներից ։ Առկա են երկու երկրաբանական կազմավորումներ. Ստրումայի Ջերման վտակի (Джерман) կազմավորումը, որը ձևավորվել է ալևրոլիտից, կավից և ավազաքարից, Բարակովո գյուղի (Бараково) կազմավորումը՝ կոնգլոմերատի և ավազաքարի միջոցով ։
Պլիոցենի ժամանակաշրջանը տարածքը եղել էր ծանծաղ լճի հատակում և կուտակվել են նստվածքներ, որոնք կազմում են 200 և 250 մ հաստ շերտ, որը բաղկացած է շատ կավային փոքր բեկորներից։ Գույնը սպիտակավունից դեղնում է։ Դրանից են կազմված բուրգերի հիմքերը, բայց էրոզիան ի ցույց է դնում այս շերտի միայն փոքր հատվածները ։ Վերևում գտնվող պլեիստոցենի շերտը կարմրավուն է՝ գլաքարե կոնգլոմերատի և թեթևակի միակցված ավազաքարի հերթագայող շերտերով, ինչպես նաև Ռիլայի լանջերից թափված ավելի մեծոտ ժայռաբեկորներով ։
Ստոբ բուրգերի առաջացման հիմնական գործոնը անձրևաջրերի պատճառով էրոզիան է։ Անձրևի կաթիլները թափանցում են նստվածքի թույլ միակցված մասերը և անընդհատ ողողում են այն։ Շերտում ժայռերի կտորների գտնվելու վայրը որոշում է յուրաքանչյուր բուրգի տեղը, չափը և ձևը, քանի որ դրանք կանխում են ներքևի շերտերի լվացումը։ Դրանք ծածկված են 1 սմ հաստությամբ արևով թրծված կավով, որը պաշտպանում է փխրուն ավազաքարը և դանդաղեցնում էրոզիան ։
Նկարագրություն
Ստոբի բուրգերն իրենց ձևերով տարբեր են՝ սուրից մինչև կոնաձև և սնկանման։ Կազմավորումների մոտ կեսը պսակված են ժայռերով, որոնց տարածքը երբեմն երկու-երեք անգամ գերազանցում է բուրգի ներքևի հորզոնական հատույթները։ Նրանց բարձրությունը միջինում 6-10 մ է, բայց կարող է հասնել մինչև 12 մ, հիմքի լայնությունը՝ մինչև 40 մ է ։ Նրանց մեծ մասը նայում է հարավային ուղղությամբ, բայց կան նաև մի քանի խումբ, որոնք միասին խմբավորված են լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերին և Ստոբի սահմաններից դուրս են։ Բուրգերի առանձին խմբեր ստացել են անհատական անուններ՝ Աշտարակներ, Եղբայրներ, Մուրճեր, Հարսանեկան զույգ, Գագաթնակետեր, Սամոդիվայի ծխնելույզներ և այլն  ։
Ստոբի բուրգերը հռչակվել են բնական հուշարձան 1964 թվականին՝ պահպանվող տարածքի ընդհանուր 7,4 հա, կամ 0,74 կմ 2 մակերեսով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կյուստենդիլի մարզ Կատեգորիա:Բուլղարիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Բուլղարիայում
Նովոմեշչերովո
Նովոմեշչերովո (Новомещерово, Яңы Мишәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 491 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրիգորի Սոկոլով
Գրիգորի Լիպմանովիչ Սոկոլով (Григорий Липманович Соколов, ), ռուս դաշնակահար, Չայկովսկու անվան երրորդ միջազգային մրցույթի առաջին մրցանակակիր, Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։ Ժամանակակից ամենահայտնի դաշնակահարներից է ։
Կենսագրություն
Նվագել սկսել է հինգ տարեկանից։ Հիմնականում հանդես է գալիս Եվրոպայում։ Ֆրանկո Աբյատիի մրցույթի կրկնակի մրցանակակիր է։ Աչքի է ընկնում վիրտուոզ տեխնիկայով։ Կոմիտասի դաշնամուրային գործերի մեկնաբանողներից է։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ