Հովարդ_Ռոբարդ_Հյուզ_Կրտսեր
Ռեկորդներ
"1935 թվականից Հյուզը և նրա ընկերությունը պատրաստվում են մասնակցել ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի համար նախատեսված նոր կործանիչի մրցույթին։  Գործարարը վարձում է մի խումբ տաղանդավոր երիտասարդ ինժեներների, ովքեր սկսում են աշխատել Hughes Aircraft-ում։ Ընկերությունը զբաղվում է առաջավոր մշակումներով և տեխնոլոգիական նորույթներով։ Մրցույթի շրջանակներում դեռևս 1934 թվականին Հյուզը սկսել է H-1 ինքնաթիռի մշակումը, որը կոչվում է Flying Bullet («թռչող գնդակ»)։ Այս մոնոպլանում մարմնավորվել են մի քանի կարևոր նորույթներ, մասնավորապես, անծայրածիր ամբողջ մետաղական ֆյուզելյաժ, մաքրվող շասսիներ։ Փոքր թևերը և վառելիքի փոքր պաշար նախատեսված էին հատուկ նպատակի համար`կարճ հեռավորությունների վրա ռեկորդային արագությունների հասնել։ Մրցույթը հաղթել չի հաջողվել, սակայն գործարարը չի թողել իր մշակմանը ուշադրություն հրավիրելու փորձեր։ 1935 թվականի օգոստոսին, 18 ամիս նախապատրաստվելուց հետո, Հովարդ Հյուզը սահմանել էր աշխարհի բարձրագույն նվաճումը՝ 567 կմ/ժ արագություն 3 կմ հեռավորության վրա ։ H-1 ինքնաթիռում տեղադրվել է ստանդարտ ճառագայթային շարժիչը։ Ինժեներ Օդեկիրքի կողմից կատարված թյունինգի և բարձր օկտանային բենզինի օգտագործման շնորհիվ շարժիչը ուժեղացվեց 750 ձիաուժից մինչև 1000 ձիաուժ։ Երբ փորձում եք տեղափոխել երկրորդ վառելիքի բաք, անջատիչ համակարգը չի աշխատել, շարժիչը կանգ է առել, իսկ օդաչուն ստիպված է եղել պլանավորել ճակնդեղի դաշտը`վայրէջքի ընթացքում վնասելով ինքնաթիռը։"Մեխանիկները չեն հասցրել վերականգնել Flying Bullet-ը, և իր հաջորդ ռեկորդը ավիատորը որոշել է հարվածել մեկ այլ սարքի վրա։ Այժմ ռեկորդակիրին հետաքրքրում էր ոչ թե արագությունը, այլ հեռավորությունը։  ինքնաթիռը  կոտրել է Ժակլին Կոքրանը։ Հյուզը սարքը վերցրել է հայտնի կին օդաչուից՝ նրան հովանավորչական օգնություն խոստանալով։ Ինքնաթիռում նա փոխարինել է շարժիչը՝ Wright Cyclone R-1820G հզորությամբ մոնտաժելով 850 ձիաուժ։ 1936 թվականի հունվարին Հովարդը Gamma ինքնաթիռով արագության ռեկորդ էր սահմանել երկար հեռավորության վրա թռչելիս։ Թռիչքից անմիջապես հետո պարզվել է, որ ռադիոն չի աշխատում և օդաչուն մեքենան վարել է առանց հողի հետ կապի։ Չնայած անսարքությանը՝ օդաչուն հրաժարվել է վերադառնալ, քանի որ վախենում էր, որ երկար ժամանակ ստիպված կլինի սպասել այդքան բարենպաստ եղանակին ողջ երթուղով։ 9 ժամ 27 րոպե և 10 վայրկյան անց նա վայրէջք է կատարել Նյուարքում՝ գերազանցելով տրանսկոնտինենտալ ռեկորդը։ Լրագրողներին ռեկորդակիրը համեստորեն նկարագրել է թռիչքն այսպես՝ ««Ես պարզապես նստեցի աթոռին, շարժիչը կատարեց ամբողջ աշխատանքը»։ Հյուզը դժգոհ էր արդյունքից և որոշեց վերափոխել Flying Bulletը հեռավոր ռեկորդների համար ։ 1938 թ.-ի հունվարի 19-ին Հովարդը նետվեց Բերբանկի օդանավակայանի հետքերով վերակառուցված Flying Bullet վրա՝ հարձակվելու այլ տրանսամերիկյան ռեկորդների վրա։ Օդանավի արդիականացման համար ներդրվել է 125 հազար դոլար, մշակվել է թռիչքի միջոցով մեծ բարձրության վրա արագության հասնելու տեսությունը։ Օդաչուն ներս մտավ 20 000 ֆուտ (6100 մ)։ Տեսությունը պարզվեց, որ ճշմարիտ է։ Միջին արագությունն էր 380 մղոն/ժամ (611 կմ/ժ), այնուամենայնիվ, թթվածնի անթերի դիմակի պատճառով Հյուզը հիպոքսիկ էր և սկսեց կորցնել ինքնաթիռի հսկողությունը։ Դժվարությամբ նա կարողացավ պահպանել գիտակցությունը։ Նյուարքին մոտենալիս կրկին պարզվեց, որ ռադիոն չի գործում, և օդաչուն չկարողացավ կապ հաստատել գետնին՝ խնդրելով վայրէջքի գոտու նախապատրաստումը։ Արդյունքում ես ստիպված էի 18 րոպե շրջել օդանավակայանի շուրջը, մինչև ինքնաթիռը վերջապես չնկատվեց և տվեց առաջխաղացումը։