cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մայ Բրինգ
Կենսագրություն
Էբբա Մարիա Բրինգը ծնվել է 1880 թվականին, Ուփսալայում։ Նրա հայրը, որը Ուփսալայի հաշտարար դատարանի դատավոր էր, լավ կրթված և երաժշտական ձիրքերով անձնավորություն էր։ Նրա դուստրը նույնպես սովորում էր երաժշտություն, և նրան դաշնամուր նվագել էր սովորեցնում Լոտտեն ֆոն Ֆեյլիտցենը։ Մարիան բազմիցս հյուրընկալվել է նրանց ընտանիքին և ընկերացել նրա դստեր` Աննա Կասպարսոնի հետ, ով հետագայում նույնպես հայտնի նկարիչ է դարձել։
1900 թվականին Մեյ Բրինգը իր զարմիկի՝ Էլզայի հետ միասին ընդունվել է Վալանդի գեղարվեստի դպրոց (Valand målarskola, այժմ՝ Վալանդի ակադեմիա) Գյոտեբորգում։ Նրա ուսուցիչն է եղել Կարլ Վիլհելմսոնը։ Աղջկան դուր է եկել ուսուցիչը, նրա դասավանդման եղանակը և դպրոցում տիրող մթնոլորտը, բայց արդեն 1902 թվականին նա ընդունվել է Ստոկհոլմի ավելի հեղինակավոր Թագավորական արվեստների ակադեմիա։ Այնուամենայնիվ, նա շուտով հիասթափվել է ակադեմիայում տիրող պահպանողականությունից. օրինակ՝ տղամարդիկ և կանայք սովորում էին առանձին, մինչդեռ Վալանդում կիրառվում էր համատեղ ուսուցումը։ 1905 թվականին Մեյ Բրինգը վերադառնում է Գյոտեբորգ՝ այստեղ ևս մեկ կիսամյակ սովորելու համար, այնուհետև ավարտում է դասընթացըն ակադեմիայում։
1908 թվականին ուսումը շարունակելու համար Մայ Բրինգը մեկնել է Փարիզ։ 1910 թվականին նա մի քանի ամիս հաճախել է Անրի Մատիսի դպրոցը, որի հետ հետագայում բարեկամական հարաբերություններ է պահպանել։
Նույն 1910 թվականին Մայ Բրինգը վերադարձել է Շվեդիա և Ստոկհոլմում բնակարան է վարձակալել, որն էլ դարձել է նրա արվեստանոցը։ Այստեղ աշխատելու էին գալիս նաև նրա ընկերները, այդ թվում նկարիչներ՝ Մոլլի Ֆաուստմանը և Էլլեն Տրոտցիգը, այդ ժամանակ Ստոկհոլմում բնակվող Կարլ Վիլհելմը նույնպես այցելում էր նրան և շարունակում խորհուրդներ տալ։ 1913 թվականին նա, իր նկարիչ ընկերների հետ միասին, կազմակերպել է աշխատանքների համատեղ ցուցահանդես, որտեղ ներկայացվել են բնանկարներ և դիմանկարներ։ Նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը կայացել է Ստոկհոլմում 1930 թվականին, որտեղ ցուցադրվել են մոտ 50 կտավներ և նկարներ։ Եղելեն թե՛ դրական, և թե՛ բացասական արձագանքներ, սակայն նկարիչը չափազանց ցավագին է ընդունել Կարլ Ապսլունդի բացասական ակնարկը Svenska Dagbladet թերթից։ Նրա հաջորդ անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել միայն 23 տարի անց։ Միաժամանակ, Մայ Բրինգը բացել է իր գեղարվեստի դպրոցը, որը ղեկավարել է 1930-1939 թվականներին, իսկ 1949 թվականին ընտրվել է Շվեդիայի նկարիչների ասոցիացիայի նախագահ և երկու տարի զբաղեցրել այդ պաշտոնը։ Իր նկարիչ ընկերների թախանձագին խնդրանքներով և խորհուրդներով (մասնավորապես` Վերա Նիլսսոնի) Մայ Բրինգը 73 տարեկան հասակում մասնակցել է Ստոկհոլմում անցկացվող ցուցահանդեսին։ Նա վստահ էր, որ վերջին անգամ է ցուցադրում իր գործերը, բայց հաջորդ տարի նա մասնակցել է նաև Նորչյոպինգի ցուցահանդեսին։
80 տարեկան հասակում Մեյ Բրինգը ամբողջովին փոխել է իր գեղարվեստական ոճը։ Նրա մտերիմ ընկերուհի Աննա Կասպարսոնը, որը մահացել է 1961 թվականին, թողել է ուլունքների և փայլազարդերի հավաքածու, որոնք նա օգտագործում էր գործվածքներով իր սեփական գործերում։ Այդ նվերը նա ստացավ ամենահարմար պահին, Մայ Բրինգը տառապում էր տեսողության հետ կապված խնդիրների պատճառով և նրա համար դժվարացել էր նկարելը։ Այդ պատճառով էլ նա անցել է նոր տեխնիկայի՝ նկարներ էր ստեղծում գունավոր թղթի կտորներից և դրանց կողքին սոսնձված ուլունքներից։ Հավանաբար, նրա վրա ազդեցություն էին թողել Անրի Մատիսի կոլաժները, որոնք նա տեսնել էր 1950 թվականին նրան այցելելիս։ Իր որոշ կոլաժներում Մայ Բրինգը օգտագործում էր աստվածաշնչյան մոտիվներ։ 1960 թվականին նա նաև հրապարակեց իր հուշերը, որոնք լի էին հումորով և դրամատիզմով։ 1969 թվականին Մայ Բրինգը ներկայացրեց իր նոր աշխատանքները Ստոկհոլմում անցկացվող ցուցահանդեսում։ Քննադատները հանձինս նրա տեսնում էին բնօրինակ և ինքնատիպ նկարչի, ինքը՝ Մայ Բրինգը, նույնպես ուրախ էր նոր ոճի ձեռք բերման համար, որում, իր իսկ խոսքով, գտավ իրեն։ Նրա վերջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Ստոկհոլմում` 1969 թվականին. նկարիչն այդ ժամանակ գրեթե 90 տարեկան էր։
Մայ Բրինգը մահացել է Ստոկհոլմում, 1971 թվականին։ Թաղված է Ուփսալայի ընտանեկան գերեզմանատանը։ Նրա գործերը գտնվում են Շվեդիայի ազգային թանգարանում, Ստոկհոլմի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Վալդեմարսուդե թանգարանում և Շվեդիայի գեղարվեստի այլ թանգարաններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ
Հաճընը և հայկական կոտորածները
Հաճընը և հայկական կոտորածները (Hadjin and the Armenian Massacres), Ռոուզ Լամբերթի (Rose Lambert) 1911 թվականին տպագրված գիրքն է ։
Հեղինակ
Ռոուզ Լամբերթն ամերիկյան միսիոներուհի էր, Հաճըն քաղաքի որբանոցի աշխատակից։ Նա դարձել է 1909 թվականի Կիլիկիայում հայերի կոտորածների ականատես և հսկայական աշխատանք կատարել աղետի մեջ գտնվող կիլիկիահայությանն աջակցելու հարցում։ Պատահական չէ, որ նրան անվանել են «պահապան հրեշտակ» ։ Նրա «Հաճընը և հայերի կոտորածները» աշխատանքն ունի չափազանց կարևոր նշանակություն բախտորոշ այդ իրադարձությունների ուսումնասիրման համար ։
Բովանդակություն
Աշխատանքը բաղակացած է յոթ գլխից։ Նա նախ նկարագրում է քաղաքը՝ նշելով որ Հաճընը 20000 բնակչություն ունեցող հայկական քաղաք էր։ Այնուհետև ցույց է տալիս, թե ինչպես Երիտթուրքական հեղաշրջման հետևած ոգևորությունը շատ արագ անհետանում է։ Նա ներկայացնում է 1909 թվականի եղերական իրադարձությունները, Հաճընի և Կիլիկիայի այլ շրջանների հայության ողբերգական ճակատագիրը ։ Այսպես, թե ինչ տեղի ունեցավ թուրքական զորքի հայտնվելուց հետո, Լամբերթը գրում է՝
Նրա կողմից դեպքերի նկարագրությունները շատ կենդանի են և լիակատար պատկերացում են տալիս դրանց մասին։ Ներկայացնելով տեղահանվածների վիճակը, նա գրում է՝
Ամատունի Բարսեղյան
Ամատունի Հակոբի Բարսեղյան, հայ լրագրող, մշակութային գործիչ ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Ռոստովի համալսարանի մանկավարժական ֆակուլտետը։ Գրական գործունեությունը սկսել է 1924 թվականին՝ աշխատակցելով Հյուսիսային Կովկասի պարբերականներին։ Նույն թվականից աշխատել է «Մուրճ-մանգաղի» խմբագրությունում, իսկ հետագայում՝ «Մարտակոչ», «Պրոլետար» և Հյուսիսային Կովկասի մի շարք ռուսերեն պարբերականների խմբագրություններում։ Թատերական, երաժշտական, գրական հարցերի մասին բազմաթիվ հոդվածներ է տպագրել հայ և ռուսական մամուլում։
1926 թվականին ռուսերենով Վլադիկավկազում լույս է տեսել նրա «Ժամանակակից Հայաստանը» գիրքը։ Ռոստովում հրատարակել է «Լեռնային էսքիզներ» ակնարկների ժողովածուն ։
Օգտագործել է Ա., Ա. Բ., Բ. Ա-ի, Ա-տունի, Ալ’ֆա, Ամատունի, Ա. Արարատյան, Բ., Բ. Ամատունի, Բանթղթակից, Ֆլորա, А-туни, Аматуни, А. Араратян, Б. Аматуни, Н. Паронян, Ю. Тунян, B. Amatuni ծածկանունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Ախալցխա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Իմանղալի Թասմաղամբեթով
Իմանղալի Նուրղալիի Թասմաղամբեթով (ծնվ.՝ 1956 դեկտեմբերի 9, գ. Նովոբոգատինսկի, Մաղամբեթի շրջան, Գուրևի մարզ, Ղազախական ԽՍՀ ), ղազախ քաղաքական գործիչ, Աստանայի քաղաքապետ (2008 թ. ապրիլի 4-ից), քաղաքական գիտությունների դոկտոր։
Կենսագրություն
ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի գործերով Ղազախստանի Հանրապետության ազգային կոմիսիայի նախագահ։
2004-2006 թվականների «Մշակութային ժառանգություն» պետական ծրագրի իրականացման հասարակական խորհրդի նախագահ, ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի գործերով Ղազախստանի Հանրապետության ազգային կոմիսիայի նախագահ։
Ղազախստանի Հանրապետության Գնդակային հրաձգության ֆեդերացիայի պատվավոր նախագահ։ Ակադեմիկոս Ա. Հ. Մարգուլանի անվան միջազգային հիմնադրամի վարչության նախագահ, «Ա. Հ. Մարգուլան երկերը 14 հատորներում» խմբագրական կոլեգիայի անդամ, «Սայասաթ-Պոլիտիկա» ամսօրյա տեղեկատվական-վերլուծաբանական տեղեկագրի խմբագրական խորհրդի նախագահ, «Եվրասիական ընկերակցություն» եռամսյա գիտական հանդեսի խմբագրական խորհրդի անդամ։
Քաղաքական գիտությունների դոկտոր է։ Դոկտորական ատենախոսության թեման ՝ «Սոցիալական քաղաքականությունը տարանցիկ քաղաքական համակարգերում» (1997)։
Ընտանիք
Հայրը՝ Նուրղալի Թասմաղամբեթով (1926-1997 թթ.), մայրը՝ Դիլդա Մաթայի Կոկանովա (ծնվ.՝ 1930 թ.)։
Կինը՝ Կլարա Դաումի Բեկկուլովա (ծնվ՝. 1957 թ.), դասատու։ Դստրեր՝ Ասել (ծնվ.՝ 1979 թ.), իրավաբան և Սոֆիա (ծնվ.՝ 1983 թ.), որդի՝ Նուրղալի Նուրսուլթան (ծնվ.՝ 1994 թ.), թոռները՝ Դինմուհամեդ (ծնվ.՝ 2000 թ.) և Նուրուդին (ծնվ.՝ 2005 թ.)։
Փեսան (Ասելի ամուսինը)՝ Կենես Համիթի Ռակիշևը (14.07.1979 թ.), գործարար է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղազախստանի բուհերի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ղազախստանի վարչապետներ Կատեգորիա:Ղազախստանի կրթության և գիտության նախարարներ Կատեգորիա:Ղազախստանի մշակույթի նախարարներ Կատեգորիա:Ատիրաուի մարզի աքիմներ Կատեգորիա:Ալմաթայի աքիմներ Կատեգորիա:Աստանայի աքիմներ Կատեգորիա:«Նուր Օթան» կուսակցության քաղխորհուրդ Կատեգորիա:Ղազախստանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածուներ
Նասինի
Նասինի (Nassigny), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03193։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 186 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 114 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 82-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,1 %)։ 82 աշխատունակ բնակիչներից 76-ը աշխատում էին (42 տղամարդ և 34 կին), անաշխատանք էին 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։ 32 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 14-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լույս Փարիզի
«Լույս Փարիզի», գրական-գեղարվեստական, հասարակական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1957-1959 թվականներին, Փարիզում։ Խմբագիր՝ Ա. Ալիքսանյան։ Փորձել է արտահայտել ֆրանսահայ գաղութի զանազան շրջանների տրամադրությունը։ Նյութերը հիմնականում նվիրված են եղել գրականության և մշակույթի հարցերին։ Կարևոր տեղ է հատկացվել նաև Խորհրդային Հայաստանի գիտության, արվեստի և այլ բնագավառներում ձեռք բերած նվաճումներին։ Ներկայացրել է խորհրդահայ հեղինակների առանձին ստեղծագործությունները, տպագրել երաժշտությանը, թատրոնին ու կինոյին, հրատարակչական գործին նվիրված հոդվածներ։ Լույս Փարիզի շաբաթաթերթը անդրադարձել է սփյուռքահայ կյանքի իրադարձություններին, զետեղել լուրեր հայ գաղթօջախների մասին, արձագանքել քաղաքական կարևոր դեպքերին։ Հանդես է եկել Հայ հեղափոխական դաշնակցության գործունեության դեմ։
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Քայլարշավը Կոսովոյում
Քայլարշավ Կոսովոյում, Կոսովոյում քայլարշավը սկսվել է 1928 թվականին առաջին քայլարշավային ասոցիացիայի ստեղծմամբ, և այն շարունակվել է` ստեղծելով տարբեր ասոցիացիաներ ամբողջ տարածքում, որն այն ժամանակ կազմում էր Հարավսլավիայի մաս։ Կոսովոյի պատերազմից հետո շատ բան է արվել նաև այնպիսի ընկերությունների աջակցությամբ (ինչպիսին է «Հինքինգ նջերին») , որոնք քրտնաջան աշխատել են ոչ միայն գործունեությունը կազմակերպելու, այլ նաև սոցիալական լրատվամիջոցների միջոցով հանրության առջև քայլարշավները բացահայտելու համար։
Քայլարշավը իրական իմաստով որպես գործողություն սկսվել է 1930 թվականին, այն տարում, երբ մի խումբ ընկերներ բարձրանում են Պեցի Գերաջիցա լեռը։ Սա առաջին անգամն էր, որ Կոսովոյում գագաթ էին բարձրանում (դրա մասին որևէ ապացույց չկա)։ Մարդիկ քիչ անց սկսում են հետաքրքրություն ցուցաբերել։ Շատ լեռներ գտնվում էին սահմանամերձ շրջաններում, և մարդիկ ժամանակին քաղաքական խնդրի պատճառով հատուկ թույլտվությամբ էին այցելում այնտեղ։
Կենտրոնական լեռները բավարար չափով դժվար չէ բարձրանալը, քանի որ լավ ուղիներ կան։ Բարձրությունը հասնում է 800–1200 մետրի։ Միրուշա գետը այս լեռները բաժանում է երկու խմբի։ Առաջին խումբը տեղակայված է կենտրոնական լեռների հարավ-արևմուտքում և ներառում է Միլանովիկի լեռները, Գաջրակը, Զատրիքը, Բայրակը և Գրեմնիկը։ Երկրորդ խումբը բաղկացած է Գրոլջևա, Գոլեշի, Բերիշա,  Կոսմաքի, Դրենիսա, Քիքավիդա լեռներից։ Շրջակա լեռները տեղակայված են սահմանամերձ շրջանների մերձակայքում։ Այս խմբում ընդգրկված լեռներն են ալբանական Ալպերի արևելյան լեռնաշղթաները, Հասի լեռները, Պասթրիկի գագաթը, Շար լեռը, Կորտնիկը, Գալլակի արևելյան լեռները, Կոպոնոնիկին և Ռոգոզնան ։
Արշավի զոնաներ
Քայլարշավի գոտիներից նախընտրելի են նրանք են, որոնք ապահովում են ինչ-որ դժվարին ուղի քայլողների համար ։ Չնայած Կոսովոյում կան շատ լեռներ, որոնք շատ ճանապարհներ են առաջարկում արշավների համար, սակայն կան արշավորդներ, որոնք ցանկանում են իրենց համար նախընտրելի գեղեցիկ ուղիներով ճանապարհորդել։ Դրանք են Լեռան լեռները, Շար կիրճը, Ռուգովա կիրճը, նաև Իստոկ կիրճը։ Այս վայրերից շատերում հնարավոր է մեքենայով երթևեկել (ինչպիսիք են  Դերավիսան, Մարիաշը, Ռոշկոդոն, Զութի Կամենը, Միլիշևսը)։ Կոսովոն հայտնի է նաև իր լավ լավ ճանապարհներով (ցանկացած տրանսպորտային միջոցներով անցանելի), բայց դա Ռուգովայի և Դեսանի կիրճերի համար չէ։
Արշավի եղանակներ
Ապրիլ-դեկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածը համարվում է արշավների ամենահարմար ժամանակը, քանի որ շատ կրքոտ արշավորդներ դահուկներ են վարում ձմռան ցուրտ ամիսներին։ Այնուամենայնիվ, կարճատև դահուկային եղանակները ձնաբքի, ցածր տեղումների և արշավների աճող ժողովրդականության շնորհիվ շատ զբոսնողների ակտիվ են պահում նաև ձմռանը։ Նոյեմբերից ապրիլ ամիսներին Կոսովոյում լեռները ծածկված են ձյան տակ, այդ պատճառով Արևմուտքում պարտադիր են ձյունամեկուսիչ և անջրանցիկ կոշիկները։
Տաք եղանակին զբոսնելիս գերադասելին լեռներն են (ավերավիցա, Հասի սարեր, Սար լեռները, ծայրամասերը՝ Գալակ, Կոպաոնիկ Ռոգոզնա, Զուրի Կամեն, Միլիշեֆց, Ռոշկոդոլ,  Մարիաշի)։ Ինչ վերաբերում է ձմռան ցուրտ ամիսներին, գերադասելի լեռներն այն բարձրություններն են, որոնք համեմատաբար ավելի ցածր են, օրինակ, Պրեվալեն, Պաշալորեն, Պսրիկուն, Բրեզովիսան, Կոսովոն։
Արշավների տեսակներ
Կոսովոյի արշավորդները խոսում են չորս տեսակի արշավային գործունեության մասին ։
Պարագաներ և ուղղություններ
Պահանջվող պարագաները մեծապես կախված են հետիոտնի գործունեությունից և ճանապարհի բնույթից։ Հիմնական պարագաները պետք է ներառեն ջուրը, քարտեզը, ուսապարկը և լապտերը ։ Ինչ վերաբերում է հանդերձանքին, ապա արշավային կոշիկը պարտադիր է։ Քայլարշավային վտանգավոր հանգամանքները ներառում են կորուստ վտանգավոր տեղանքում, կենդանիների հարձակմամբ և հիվանդությամբ պայմանավորված։ Հետևաբար խորհուրդ է տրվում նաև դեղեր կամ առաջին օգնության հավաքածու վերցնել։ Կարելի էր հեշտությամբ կորչել, քանի որ Կոսովոյում ոչ բոլոր ուղիերն են նշված, այդ իսկ պատճառով պետք է գրպանի մագնիսական կողմնացույց կրել։ Կոսովոյի տարբեր արշավային ակումբներ ունեն ցուցակ, որն իր մեջ ներառում է այնպիսի իրեր, ինչպիսիք են արևային ակնոց, արևապաշտպան, հագուստ, առաջին օգնության հանդերձանք, հրդեհաշիջման միջոց, դանակ և շատ այլ իրեր ։ Օգտագործված քարտեզները հիմնականում GIS քարտեզներ են (աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգ)։ Նաև կան քարտեզներ, որոնք ստեղծվել են «Մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի նախարարության» (MCYS) կողմից`1։ 25000 և 1։ 50000 մասշտաբներով։ Չնայած որ նշանները հազվադեպ են, բայց կարելի է հեշտությամբ գտնել ։
Մարդիկ և արշավ
Կոսովոն մեծ ներուժ ունի լեռնային տուրիզմի զարգացման համար։ Կոսովոյի ամբողջ տարածքն ունի լեռնային ռելիեֆ։ Սովորաբար նշվում է, թե արշավորդները քանի կիլոմետր են քայլել, ինչքա՞ն ժամանակ է պահանջվել գագաթնակետին հասնելու համար, նրանց այցելած վայրերը և ուշագրավ բաներ, որոնք նրանք տեսել են զբոսանքի ժամանակ։ Բոլոր տարիքի մարդիկ կարող են շարունակել քայլարշավը, չնայած ներկայումս Կոսովոյում արշավորդների մեծ մասը 30-ից 60 տարեկան է։ Այն մարդկանց տոկոսը, ովքեր հետաքրքրված են քայլարշավով, համեմատած Կոսովոյի առաջարկած ներուժի հետ՝ իրականում ցածր է, չնայած կա մեծ ջանք այդ տոկոսը բարձրացնելու համար : Կոսովոյում արշավը կարող է լինել շատ հետաքրքիր և անմոռանալի փորձություն։
Հազվադեպություններ Կոսովոյում զբոսնելիս
Կոսովոյում քայլելիս կարելի է տարբեր վտանգավոր տեսակների մեջ հայտնվել , հանդիպել հազվագյուտ և թունավոր բույսերի ։
Ինչ վերաբերում է բույսերին.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տուրիզմը Կոսովոյում
Նևի (Ալյեի գավառ)
Նևի (Neuvy), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Արևմտյան Մուլեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03200։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1578 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1121 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 794-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 327-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,5 %)։ 794 աշխատունակ բնակիչներից 753-ը աշխատում էին (382 տղամարդ և 371 կին), անաշխատանք էին 41-ը (19 տղամարդ և 22 կին)։ 327 անգործունակ մարդկանցից 134-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 149-ը թոշակառու, 44-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջովաննի Բալիոնե
Ջովաննի Բալիոնե (Giovanni Baglione, ), Հռոմի բարոկկոյի ուշ մաներիզմի շրջանի երկրորդ կարգի նկարիչ։ Նրա նկարներն այլաբանական էին՝ դիցաբանական և կրոնական թեմաներով։ Երբեմն հանդիպում են նաև դիմանկարներ։ Հետաքրքրվում էր նաև պատմությամբ և արվեստների տեսությամբ։
Կենսագրություն
Ծննդյան տարեթվի և ամսաթվի մասին ճշգրիտ տեղեկություններ չեն պահպանվել։ Նոր տվյալներով՝ ծնվել է 1566 թվականին Հռոմում։ Աշակերտել է Ֆրանչեսկո Մորելիին։ Աշխատել է հիմնականում Հռոմում, որտեղ Կլիմենտ 8-րդ և Պավել 5-րդ պապերի կառավարման տարիներին պատվերներ է ստացել եկեղեցու կողմից։
Բալոնեն և նատյուրմորտների վարպետ Տոմազո Սալինին ընկերներ էին։ Երկուսն էլ Կարավաջոի դեմ թշնամաբար տրամադրված արվեստագետների ճամբարից էին։ Բայց դա նրանց չի խանգարել ուսումնասիրել Կարավաջոյի արվեստը և ընդօրինակելով՝ կիրառել սեփական գործերում։
Ստեղծագործություն
Նկարում էր ֆրեսկոներ, որոնք կարելի է տեսնել Սանտա Մարիա Մաջորեի եկեղեցում։ Բալոնեի կրոնական նկարները ուշ մաներիզմի, ակնհայտ էրոտիկայի և գրեթե հիվանդ սրբերի զմայլանքների տարօրինակ խառնուրդ են։ Բալոնեն գեղարվեստական վարվելակերպի շատ սխալներ է թույլ տվել Սուրբ Սեբաստյանի գնդակահարության և նահատակության նկարում։ Սեբաստյանը նկարում կարծես մազոխիստ լինի, որը հաճույք է ստանում, երբ երկու ժպտացող հրեշտակներ նրա մարմնից հանում են նետերը։
Կարավաջոյի նկատմամբ թշնամական վերաբերմունքն արտահայտվել է Բալոնեի «Աստծո և պրոֆանների սերը» նկարում, որտեղ Բալոնեն անհաջող մեջբերել է Կարավաջոյի «Ամուրը քնեց» նկարը ։ Կարավաջոյին ավելի զայրացնելու համար նկարում սատանային պատկերել է Կարավաջոյի դեմքով։ Ջովանի Բալոնեի գրառումներում հայտնաբերվել են Կարավաջոյին սոդոմականության մեջ մեղադրող նյութեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի փորագրիչներ Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Օգոստոս II Հզոր
Օգոստոս II Հզոր (August II. der Starke,  August II Mocny,  Augustas II, ),  ՈՒեթինների  ընտանիքի Ալբերտյան շառավղի ներկայացուցիչ՝ Սաքսոնիայի  ընտրյալը (որպես Ֆեդերիկ Օգոստոս I), Լիտվայի Մեծ Դքսության, Լեհաստանի նոր ընտրյալ  արքա և կայսր։
Օգոստոսի մեծ ֆիզիկական ուժը նպաստեց «Հզոր», «Սաքսոնյան Հերկուլես» և «Երկաթե բազուկ» մականունների ձեռքբերմանը։ Օգոստոսը սիրում  էր ցույց տալ, որ ինքը լիովին համապատասխանում է իր մականուններին՝ ձեռքով  կոտրում էր պայտեր և  ընդամենը մեկ մատով ձգում էր  պարանի ծայրն ու տապալում պարանի մյուս ծայրը բռնած  կոմսության երկու ամենաուժեղ մարդկանց։ Լեհա֊լիտվական պետության արքա ընտրվելու համար Օգոստոսը կրոնափոխվեց՝ դառնալով կաթոլիկ։ Որպես կաթոլիկ, նա ընդունում և կատարում էր Հռոմեական Կայսրության հրամանները ։
Օգոստոսի իշխանության տարիները Լեհաստանի համար դարձան անհանգիստ ժամանակներ։ Օգոստոսը Լեհա֊լիտվական Պետությանն ուղղորդեց դեպի Մեծ Հյուսիսային Պատերազմ, որը նպաստեց Ռուսական Կայսրության ազդեցության ուժեղացմանը Եվրոպայում, հատկապես՝ Լեհաստանում։ Նրա հիմնական նպատակը Միության տարածքում թագավորական ազդեցության հզորացումն էր, որ բնութագրվում էր լայն ապակենտրոնացմամբ, ի տարբերություն մյուս եվրոպական միապետությունների։ Նա փորձում էր իրականացնել իր այս ծրագիրը օտար ուժերի օգնությամբ, և սա ավելի էր սրում իրավիճակը։
Մանկությունը
Օգոստոսը ծնվել է Դրեսդենում 1670 թվականի. մայիսի 12-ին, կրտսեր որդին է Ընտրյալ Յոհան Գևորգ III֊ի և Դենմարկի դքսուհի Աննա Սոֆիի։ Որպես կրտսեր որդի, Օգոստոսը հնարավորություն չուներ մասնակցելու ընտրություններին, քանի որ ավագ եղբայրը՝ Յոհան Գևորգ IV֊ը, հոր մահից հետո (1691 թվական. սեպտեմբերի 12) հանձն էր առել գահակալության։ Օգոստոսը ստացել էր բավական լավ կրթություն և մի քանի տարի անցկացրել է ճամփորդելով և մարտնչելով Ֆրանսիայի դեմ ։
Օգոստոսը Բեյրութում ամուսնացել է Բրանդերբուրգ Բեյրութցի Քրիստինա Եբերհարդինի հետ 1693 թվականին հունվարի 20֊ին։ Նրանք մի որդի ունեցան՝ Ֆեդերիկ Օգոստոս II (1696֊1763), ով որպես Սաքսոնիայի ընտրյալ  և Լեհաստանի արքա Օգոստոս III, ունեցավ առավել հաջողություններ, քան իր հայրը ։
Վենետիկում՝ կարնավալային սեզոնի ժամանակ, նրա ավագ եղբայրը՝ընտրյալ Յոհան Գեորգ IV֊ը, իր սիրուհուց՝ Մագդալենա Սիբիլայից, վարակվեց ծաղիկ հիվանդությամբ։ Յեհան Գեորգը մահացավ և Օգոստոսը դարձավ Սաքսոնիայի Ընտրյալը որպես Ֆեդերիկ Օգոստոս I ։
Կրոնափոխություն, կաթոլիկության ընդունում
Համաձայն Վեստպալյան Խաղաղության, Սաքսոնիայի Ընտրյալը Ռեյխստագի Բողոքականների ղեկավարն մարմինն էր։ Կայսրության մեջ ներառելու համար մյուս Բողոքական նահանգները, Օգոստոսը պաշտոնապես փոխանցեց Բողոքական կառավարիչ մարմինը Յոհան Ադոլֆ II-ին՝ Սաքս֊Վեյսենֆելսի Դուքսին։ Ինչևէ, երբ Ընտրյալի որդին նույնպես ընդունեց կաթոլիզմը, ընտրական հանձնաժողովը դեմ առ դեմ կանգնեց կաթոլիկությանն և ընդունեց այն, և Օգոստոսի մահից հետո էլ չվերադարձավ Բողոքականությանը։ 1717 թվականին, երբ կրոնափոխությունը լայն տարածում գտավ, Բրանդերբուրգյան Պրուսիան շտապեց դուրս բերել Սաքսոնիան տիրակալությունից և հռչակել իրենց միավորված ղեկավարներ, և դադարեցրին իրենց գործունեությունը 1720 թվականին։ Սաքսոնիան շարունակում էր պահել Բողոքական մարմնի պահպանումը Ռայխսթագում մինչ Հռոմեական Կայսրության անկումը 1806 թվահան, չնայած այն փաստին, որ Սաքսոնիայի բոլոր Ընտրյալները կաթոլիկներ էին ։
Օգոստոսի կինը՝ Ընտրյալ Քրիստին Էբերհարդինը, մերժեց հետևել ամուսնու օրինակին և մնաց հաստասուն Բողոքական։ Նա չմիացավ ամուսնուն Լեհաստանում և, մնալով Դրեսդենում, վարեց բավականին հանգիստ կյանք՝ ձեռք բերելով որոշ հանրաճանաչություն՝ իր հաստատակամության համար ։
Առաջին անգամ Լեհաստանի թագավոր
Հետևելով Լեհական արքա Ջոն Սոբիեսկիի մահվանը և ընդունելով Կաթոլիկությունը, Կայսրական Ռուսաստանի ևԱվստրիայի հովանավորությամբ, որ ֆինանսավորեցին բանկիր Բերենդ Լեմանի միջոցով, 1697 թվականին Օգոստոսը ընտրվեց Լեհա֊լիտվական  պետության թագավոր։ Այդ նույն ժամանակահատվածում, երբ կասկածի տակ էր դրվել Օգոստոսի ընտրվելու լեգալությունը, մեկ այլ թեկնածու՝ Ֆրանցոիս Լուիսը, ով Կոնտիի արքայազնն էր, ստանում է ավելի շատ ձայներ։ Յուրաքանչյուր թեկնածու թե Կոնտին, թե Օգոստոսը   առաջադրվում էին տարբեր եկեղեցական հեղինակությունների կողմից (արքեպիսկոպոս Միքայել Ռադջեիջովսկին պաշտպանում էր Կոնտիի թեկնածությունը, իսկ Կուջավիի եպիսկոպոսը՝ Ստանիսլավ  Դամբսկին, պաշտպանում էր Օգոստոսի թեկնածությունը)։ Այնուամենայնիվ, Օգոստոսը շտապեց դեպի պետություն Սաքսոնիայի բանակով, մինչդեռ Կոնտին երկու ամիս մնաց Ֆրանսիայում։
Չնայած կայսրական զորագնդերի Թուրքիայի դեմ մղվող անհաջող պայքարին, Օգոստոսը շարունակում էր    պատերազմել  հանուն Սուրբ Լիգայի, և Մոլդովայի դեմ պայքարից հետո, Լեհական բանակը 1698 թվականին  Պոդհաջսի ճակատամարտում ընդեմ թաթարների տարավ վերջնական հաղթանակ։ Այս հաղթանակը ստիպեց Օսմանյան Կայսրությանը 1699 թվականին կնքել Կարլովիցի դաշինքը։ Պադոլիա և Կամիենիեց Պոդոլսկիները վերադարձան Լեհաստան։ Որպես ամբիցիոզ ղեկավար, Օգոստոսը հույս ուներ լեհական գահը դարձնել ժառանգական, և օգտագործելով ցանկացած հնարավորություն, կարգավորել Լեհա֊լիտվական քաոսային Պետությունը։ Այնուամենայնիվ, նա մտափոխվեց իրագործել իր ներքին բարեփոխումները, հույս ունենալով դառնալ աշխարհակալ։ Նա ընդդիմություն ձևավորեց Դենմարկի Ֆեդերիկ  IV֊ի և Ռուսաստանի Պետրոս I֊ի հետ, նպատակ ունենալով գահընկեց անել Շվեդիայի երիտասարդ թագավորին՝ Չարլզ XII֊ին (Օգոստոսի զարմիկ)։ Հյուսիսային Մեծ Պատերազմին Լեհաստանի մասնակցության մրցանակը եղավ Շվեդական Լիվոնիա տարածաշրջանը։ Չարլզը դառնալով զինվորական հրամանատար, արագորեն դուրս բերեց Դանիային պատերազմից, և հետո Նարվայում՝ 1700 թվականին հետ մղեց ռուսներին, որը հնարավորություն տվեց նրան պայքարի մեջ մտնել Օգոստոսի հետ։ Այնուամենայնիվ այս պատերազմը Շվեդիայի համար դարձավ նույնքան աղետալի, որքան Լեհաստանի համար։
1701 թվականին Ռիգայում Չարլզը շարունակում է դիմադրել Օգոստոսի բանակին, դուրս հանում Լեհա֊Սաքսոնական բանակը Լիվոնիայից և նվաճում Լեհաստանը։ 1702 թվականին մայիսի 14֊ին  գրավում է Վարշավան, Կլիսզովի Ճակատամարտում (1702 թվականին հուլիս) դիմադրելով Լեհա֊Սաքսոնյան բանակին գրավում է Կրակովոն։ 1703 թվականի  գարնանըՊուլտոսկի Ճակատամարտում Գեներալֆեդմարշալ Ադամ Հեյնրիչի հրամանատարությամբ շարունակում է պայքարն ու գրավում Թորնը։
Այս ժամանակահատվածում արդեն Օգոստոսը պատրաստ էր խաղաղության, բայց Չարլզը զգում էր, որ ավելի ապահով կլինի, եթե միավորվի մեկի հետ,ում հետ կունենա ավելի մեծ ազդեցություն Լեհական գահի վրա։1704 թվականին շվեդները թագադրեցին Ստանիսլավ Լեսչինսկուն և տեղափոխեցին պետությունը Շվեդիա, որը հարկադրեց Օգոստոսին ձեռնարկել զինվորական օպերացիաներ Լեհաստանում Ռուսաստանի կողմից (դաշինքը կնքվել էր Նարվայում՝ ամռանը 1704թվականին)։ Արդյունքում  Լեհաստանում բռնկվեց քաղաքացիական պատերազմ (1704֊1706թվականներ)  և Գրոդնոյի հակամարտությունը (1705֊1706թվականներ), որոնք լավ ընթացք չունեցան Օգոստոսի համար։ 1706թվականի սեպտեմբերի1֊ին Ֆռաուշդատի ճակատամարտից հետո Չարլզը արշավեց Սաքսոնիա, ստիպելով Օգոստոսին հանձնել Լեհական գահը (1706թվական)։
Երկրորդ անգամ Լեհաստանի թագավոր
Թուլացած Լեհա֊լիտվական Պետությունը շուտով մտավ Ռուսաստանի խնամակալության տակ։1709 թվականին Օգոստոս II֊ը Ռուսաստանի հովանավորությամբ բարձրացավ Լեհական գահին։ Եվս մեկ անգամ փորձեց Լեհա֊լիտվական Պետությունում կայունացնել բացարձակ միապետություն, բայց հանդիպեց ընդդիմադիր ազնվականությանը։ Նա դեմ առ դեմ դուրս եկավ նախանձաձնդիր սաքսոններին և լեհերին։ Լեհաստանում սկսվեց մի պայքար, որն ավարտվեց միայն այն ժամանակ, երբ թագավորը խոստացավ սահմանափակել զորքի թիվը երկրում՝ դարձնելով 18000 մարդ ։ Պետրոս Մեծը օգտվեց առիթից  և կարողացավ  անել այնպես, որ Օգոստոսն ու իր ազնվականները սկսեցին գործել ի շահ  Ռուսաստանի(Լուռ Սեյմ)։
Գահը պահելու համար Օգոստոսը կախում ուներ Ռուսաստանից։ Նա դադարեցրեց իր տոհմական ամբիցիաները և կենտրոնացավ Պետության հզորացման գործին։ Չնայած ներքին և արտաքին խոչընդոտներին, ունեցավ որոշակի հաջողություններ ։
Օգոստոսը մահացել է Վարշավայում 1733 թվականին։ Չնայած նրան չհաջողվեց գահը դարձնել տոհմական ժառանգություն, նրա ավագ որդին՝ Սաքսոնիայի Ֆեդերիկ Օգոստոս II֊ը, դարձավ Լեհաստանի թագավոր՝ որպես Օգոստոս III։ Չնայած դա նախատեսված էր Ռուսաստանի կողմից՝ «Լեհաստանի հաջողության համար մղվող պատերազմից հետո»;
Անձնական կյանքն ու սերունդը
1693թվականից Օգոստոսը ամուսնացած է եղել Բրանդերբուրգ֊ Բեյրութցի Քրիստինա Եբերհարդինի հետ 1693թվականի  հունվարի 20֊ին։ 1696թվականին ծնվեց նրանց օրինական միակ զավակը ՝Ֆեդերիկ Օգոստոս II-ը, Սաքսոնիայի ապագա ընտրյալը։ Նա էլ իր հոր նման համարվում էր Լեհաստանի Ընտրյալ արքա (Օգոստոս II Iանունով, 1696֊1763թվականներ)։ Լեհաստանի թագավոր ընտրվելուց մեկ տարի անց Օգոստոսը գալիս է Լեհաստան ու ընդունում կաթոլիկական հավատը, իսկ կինը հավատարիմ է մնում իր բողոքական հավատին և մնում է Սաքսոնիայում։ Այդ պահից ի վեր նրանց ամուսնությունը համարվում էր ավարտված։
Օգոստոսն ուներ շատ ֆավորիտներ,որոնցից ամենահայտնին կոմսուհի Կոզելսկայան էր։ Լուրեր էին պտտվում այն մասին,որ Ընտրյալ արքան ուներ արտաամուսնական 365 երեխա։ Նրանցից ամենահայտնիներն էին Մարից Սաքսոնցին՝ ծնված Ավրորա Քյոնիգսմարկից, ում մասին հետագայում պետք է իմանային ֆրանսիացի հրամանատար Շեվալըե դե Սաքսն ու արկածախնդիր Աննա Կարոլինա Օժելսկայան։ Մարի Սաքսոնցուց սերում է գրող Ժորժ Սանդը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Էսթախր
էսթախր, հնագույն քաղաք Իրանի Իսլամական Հանրապետության հարավում՝ պատմական Պերսեպոլիս քաղաքից հինգ կիլոմետր հյուսիս։ Վարչականորեն մտնում է Մարվդաշտի գավառի մեջ (Ֆարս նահանգ)։ Քաղաքը զարգացել է Աքեմենյանների օրոք։
Պատմություն
էսթախր քաղաքը զրադաշտականության կենտրոն էր, որտեղ պահվում էր Ավեստայի բնօրինակը։
Իսլամական նվաճումների ընթացքում քաղաքը ևս մեկ անգամ այրվել է։ էսթախրի բնակչությունը երկար ժամանակ դիմադրում էր արաբներին։ Այն անկում ապրեց միան պաշարողական մեքենաների ճնշման տակ, որի արդյունքում զոհվեցին 40 000 պարսիկներ։ Քաղաքը կորցրեց իր նշանակությունը, իսկ տնտեսական ու մշակութային կենտրոն դարձավ Շիրազը։
Այժմ էսթախրը հնագիտական պեղումների վայր է։ Քաղաքը հիմնականում ծածկվել է հողով։ Ոչ հեռու գտնվում են Նաղշե Ռաջաբը և Նաղշե Ռոսթամը՝ իրենց հայտնի թագավորական դամբարաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր
Լույս (ժողովածու)
«Լույս», ժողովածու գրականության և գիտության մասին։ Լույս է տեսել 1943-1945 թվականներին, Թեհրանում։ Խմբագիրներ՝ Հ. Թադևոսյան, Հ. Գրիգորյան, Տ. Պողոսյան։ Տպագրել է Ա. Իսահակյանի, Ն. Զարյանի, Հ. Շիրազի, Գ. Սարյանի ստեղծագործությունները, գրախոսություններ, թարգմանաբար ներկայացրել ռուս դասական գրականության նմուշներ։ «Լույս» ժողովածուին աշխատակցել են իրանահայ գրողներն ու արվեստագետները։ Կատարել է արտատպումներ Խորհրդային Հայաստանի մամուլից։
Կատեգորիա:Իրանի հայկական ամսագրեր
Նեյի ան Դոնժոն
Նեյի ան Դոնժոն (Neuilly-en-Donjon), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լը Դոնժոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03196։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 235 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 135 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 94-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 60,7 %)։ 94 աշխատունակ բնակիչներից 83-ը աշխատում էին (47 տղամարդ և 36 կին), անաշխատանք էին 11-ը (6 տղամարդ և 5 կին)։ 41 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 25-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռութ Բրաուն
Ռութ Բրաուն (Ruth Brown, ), ամերիկացի րիթմ ընդ բլյուզ ոճի երգչուհի և դերասանուհի։ 1950 թվականին հայտնի է դարձել «Atlantic Records» ստուդիայում ձայնագրած իր հիթերով, որոնց շարքում էին «So Long», «Teardrops from My Eyes» և «(Mama) He Treats Your Daughter Mean» երգերը։ Բրաունի հայտնիության շնորհիվ ստուդիան ստացավ «Տուն, որը կառուցել է Ռութը» անվանումը ։ Տևական լռությունից հետո 1970 թվականին Ռութը նորից ուշադրությունը հրավիրեց իր վրա և հայտնիության գագաթնակետին հասավ 1980-ական թվականներին, երբ նկարահանվեց մի քանի ֆիլմերում, ինչպես նաև` «Թոնի» մրցանակակիր դարձավ բրոդվեյան «Սև և կապույտ» մյուզիքլի և Գրեմմի մրցանակակիր` նույնանուն սաունդրեքի համար։
Հաջողություններ և ճանաչում
«Atlantic Records»-ում առաջին լսումների ժամանակ Բրաունը կատարել է «So Long» երգը, որը ձայնագրությունից հետո միանգամից հիթ դարձավ։ Դրանից հետո նրան մեծ հաջողություն բերեց «Teardrops from My Eyes» երգը, որը գրվել էր 1950 թվականին և 11 շաբաթվա ընթացում Billboard-ի րիթմ ընդ բլյուզ ոճում զբաղել էր առաջին տեղը։ Ռուդի Տումբսի գրած այս երգը դարձավ Ռութ Բրաունի կարիերայի անկյունաքարը` նրան դարձնելով րիթմ ընդ բլյուզ ոճի հայտնի կատարող։ Բրաունի շատ երգեր 10 տարվա ընթացքում դարձան հիթեր ։ Դրանց շարքում են` «I'll Wait for You» (1951 թվական), «I Know» (1951 թվական), «5-10-15 Hours» (1953 թվական), «(Mama) He Treats Your Daughter Mean» (1953 թվական), «Oh What a Dream» (1954 թվական), «Mambo Baby» (1954 թվական) և «Don't Deceive Me» (1960 թվական)։ Նրա հաջողությունը րիթմ ընդ բլյուզ ոճում նրան տվեց «Փոքրիկ Միսս Ռիթմ» և «Հուզող ձայնով աղջիկը» մականունները։ Ամբողջ 1949 և 1955 թվականների 149 օրերի ընթացքում Բրաունը գլխավորել է րիթմ ընդ բլյուզ ոճի հիթ-շքերթը` դառնալով «Atlantic Records»-ի ամենահայտնի կատարողը, հենց որի համար էլ այն ստացել է «Տուն, որը կառուցել է Ռութը» անունը։ 1960 թվականին Ռութ Բրաունը դադարեցրեց հանրային գործունեությունը, որպեսզի զբաղվի որդու դաստիարակությամբ։ Միայն 15 տարի անց ամերիկացի կատակերգու Ռեդ Ֆոքսքսը նրան համոզեց վերսկսել երաժշտական կարիերան, իսկ 4 տարի հետո ընդունել «Բարև Լարի» հումորային սերիալում նկարահանվելու առաջարկը։ 1983 թվականին Բրաունը առաջին անգամ հայտնվեց Բրոդվեյում` Ջեյմս Բոլդուինի նույնանուն պիեսի «Ամենի անկյունում» մյուզիքլում։ 1988 թվականին ռեժիսոր Ջոն Ուեթրեսը առաջարկեց Ռութին նկարահանվել «Լաք մազերի համար» շատ հայտնի ֆիլմում, որտեղ նա փայլուն կատարեց երաժշտական խանութի վաճառողուհի Մոտորմաուս Մեյբելի դերը, ով պայքարում էր սևամորթների իրավունքների համար։ Մեկ տարի անց Բրաունը նորից հայտնվեց Բրոդվեյում «Սև և կապույտ» մյուզիքլում, որի շնորհիվ դարձավ «Թոնի» մրցանակակիր։ Նաև ստացավ «Գրեմմի»` այդ մյուզիքլի համար սաունդրեք դարձած «Blues on Broadway» ալբոմի ձայնագրման համար։ Ռութ Բրաունը եղել է րիթմ ընդ բլյուզ ոճի երաժիշտների իրավունքների համար ակտիվ պայքարող, որի արդյունքում ստեղծվել է Րիթմ ընդ բլյուզի ֆոնդը, անկախ կազմակերպություն, որը ձգտում էր պատմականորեն և մշակութապես պահպանել րիթմ ընդ բլյուզը, ապահովել ֆինանսական աջակցություն, ինչպես նաև` պայքարել երաժիշտներին վճարելու համար։ 1989 թվականին նրա հիմնադրման առաջին տարվանից Բրաունը դարձավ կազմակերպության հատուկ մրցանակակիր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Պոմադա
Պոմադա, (pommade), մազերի խնամքի համար նախատեսված կոսմետիկ միջոց է։ Գործածությունից դուրս է եկել 20-րդ դարում։ Ժամանակակից լեզվով «պոմադան» նույնացվում է շրթներկի հետ։
«Պոմադա» բառն ունի ռոմանական արմատներ՝ pomum՝ խնձոր․ հին Հռոմում  «պոմադա» էր կոչվում բուժիչ քսուքը, որը պատրաստվում էր ճարպից և խնձորի միջուկից ։ Պոմադա բառը ռուսերեն լեզվում հայտնվել է 17-րդ դարում pommade կամ Pomade բառերից ։ Ամենասկզբում ռուսերենում  «պոմադամ» համարվել  էր դեղամիջոց, սակայն 19-րդ դարում այդ բառ սկսել են հասկանալ, որպես դեկորատիվ կոսմետիկ միջոց։ 19-20-րդ դարերում պոմադա անվանել են մազերի խնամքի միջոց՝ քսուքի տեսքով, որը փայլ է հաղորդել մազերին և սանրվածքը դարձրել է ավելի ամուր։ Պոմադայի պատրաստման հիմնական բաղադրիչը եղել է  ճարպը, որը ստացվել է խոզի, ցուլի կամ այլ մաշկաճարպից, որին ավելացրել են հոտավետ նյութեր ։
Պոմադան հայնի է դարձել 19-րդ դարի երկրորդ և 20-րդ դարի առաջին կեսին, այն օգտագործել են ինչպես կանայք, այնպես էլ տղամարդիկ։ Դերասան  Ռուդոլֆ Վալենտինոն և համր կինոյի այլ արքաներ պոմադապատել են մազերը բրիոլինով։ Պոմադայի մրցակից է դարձել մազերի քսուք, որի հայտնվելուց հետո մազերի պոմադան որպես կոսմետիկ միջոց հնացել է, իսկ պոմադա բառն առավելապես նույնացվել է շրթներկի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոսմետիկա Կատեգորիա:Մազեր
Սարգիս Չիլինկիրյան
Սարգիս Չիլինկիրյան (25 հունվարի, 1884/1885, Բանդրմա (Պանտերմա)- 1916, Գոշհիսար), հայ բժիշկ։
Հանս Յակոբ Քրիստոֆֆել ֆոն Գրիմմելսհաուզեն
Հանս Յակոբ Քրիստոֆֆել ֆոն Գրիմմելսհաուզեն (Hans Jakob Christoffel von Grimmelshausen, ), գերմանացի գրող, ով հայտնի է դարձել իր «Սիմպլիցիսսիմուս» վեպով։
Կենսագրություն
Հանս ֆոն Գրիմմելսհաուզենը ծնվել է 1622 թվականին Գելնհաուզենում՝ 16-րդ դարում Թյուրինգենի Գրիմմելսհաուզեն գյուղից Գելնհաուզեն տեղափոխված աղքատացած ազնվական ընտանիքում։ Նրա պապը զբաղվում էր հացթուխությամբ և 1582 թվականից այլևս չէր օգտագործում իր ազնվական տիտղոսները։ Հանսը վաղ տարիքում կորցնում է հորը, իսկ մայրը՝ շուտով վերստին ամուսնանում է և բնակության է տեղափոխվում Մայնի Ֆրանկֆուրտ։ Հանսի դաստիարակությունը ստանձնում է նրա պապը։ Հանսն իր կրթությունը ստանում է տեղի լատինական դպրոցներից մեկում։ 1634 թվականին Երեսնամյա պատերազմը (1618-1648) հասնում է Գելնհաուզեն, որի բնակչությունը համարյա ամբողջովին բողոքական էր։ Կայսերական զորքերը տիրում են քաղաքին և բնակչության մեծ մասը ստիպված է լինում պատսպարվել Հանաուի ամրոցում։ Նրանց մեջ էր նաև պատանի Հանսը։ 1636-1649 թվականներին նա մասնակցում է Երեսնամյա պատերազմին, որի ավարտից հետո ընդունում է կաթոլիկություն և 1649 թվականի օգոստոսի 30-ին Օֆֆենբուրգում ամուսնանում է Կաթարինա Հեննիգերի հետ։ Ամուսնությունից հետո տեղափոխվում է Գայսբախ, որտեղ նա 1649-1661 թվականներին Շաուենբուրգի կոմսերի մոտ պաշտոնավարում է որպես նրանց կալվածքների կառավարիչ։ 1662-1665 թվականներին պաշտոնավարում է բժիշկ Յոհաննես Կյուֆֆերի մոտ, իսկ 1667 թվականին վարչական աշխատանքի է անցնում Ստրասբուրգի եպիսկոպոսի մոտ։ Հանս ֆոն Գրիմմելսհաուզենը վախճանվել է 1676 թվականի օգոստոսի 17-ին Ռենխենում։
Սարգիս Չիլինկիրյան
Կենսագրություն
Գրա­կան-ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան աշ­խա­տանք­նե­րով աշ­խա­տակ­ցել է «Ման­զու­մեի էֆ­քե­ար»-ին և պրոֆեսոր Հա­կո­բոս Ճե­ճի­զյա­նի հրա­տա­րա­կած «Բիւ­րակն»-ին, իսկ «Բժիշկ»-ի հրա­տա­րա­կու­մից սկսած՝ եղել է նրա կա­նո­նա­վոր աշ­խա­տա­կի­ցը։ Գրել է ըն­կե­րա­յին և առող­ջա­պա­հա­կան բնույ­թի հոդ­ված­ներ, որոնք ըն­թեր­ցող­նե­րը մեծ հե­տաքրք­րու­թյամբ են կար­դա­ցել։ Գոշհիսարի թա­ղա­պե­տա­կան բժիշկ է աշ­խա­տել։
Հանս Յակոբ Քրիստոֆֆել ֆոն Գրիմմելսհաուզեն
Ստեղծագործություններ
Հանս Յակոբ Քրիստոֆֆել ֆոն Գրիմմելսհաուզենի ամենանշանավոր ստեղծագործությունը խաբեբայապատում «Սիմպլիցիսսիմուս» (Der Abentheuerliche Simplicissimus Teutsch) վեպն է, որտեղ հեղինակը նկարագրում է Երեսնամյա պատերազմի ժամանակաշրջանի Գերմանիայի կյանքը։ Վեպը լայն տարածում է ունեցել գերմանական միջավայրում։ Գերմանացի կոմպոզիտոր Կարլ Ամադեուս Հարթմաննի (1905-1963) կողմից այս վեպի հիման վրա ստեղծվել է «Երիտասարդ Սիմպլիցիսսիմուս» (Des Simplicius Simplicissimus Jugend) օպերան։
Սարգիս Չիլինկիրյան
Կենսագրություն
Մա­հա­ցել է 1916 թվականին Գոշհիսարում, ժան­տախ­տից՝ 31 տա­րե­կա­նում։ Այլ տվյա­լով՝ սպան­վել է Դեր-Զորի ճա­նա­պար­հին։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հունվարի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:1916 մահեր Կատեգորիա:Գոշհիսար քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Հանս Յակոբ Քրիստոֆֆել ֆոն Գրիմմելսհաուզեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Շորա (Սուխոդայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ներկ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Դավիթ Հովհաննիսյան (արևելագետ)
Դավիթ Հովհաննիսյան, հայ արևելագետ և դիվանագետ, ԵՊՀ Արաբագիտության ամբիոնի հիմնադիրներից մեկը։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր (2012)։
Աշխատություններ
Պրոֆեսոր Հովհաննիսյանը հեղինակ է արաբագիտությանը, իսլամագիտությանը, մեթոդաբանական խնդիրներին, փիլիսոփայությանը, քաղաքագիտությանն ու միջազգային հարաբերություններին նվիրված տարբեր լեզուներով հրատարակված մոտ 110 գիտական աշխատանքի, այդ թվում՝ երեք մենագրության։
Նա ուսումնասիրել է արժեքների և արժեքային համակարգերը‚ որոնց միջոցով գիտական շրջանառության մեջ է դրել և ընթերցողի լայն շրջանակների համար մատչելի դարձրել ինչպես նախաիսլամական շրջանի արաբական‚ այնպես էլ միջնադարյան արաբամուսուլմանական հարուստ մշակութային ժառանգության արժեքները և դրանց միջոցով ստեղծված արժեքային համակարգը։
Դավիթ Հովհաննիսյանի գիտական հետաքրքրությունների մյուս ճյուղը վերաբերում է ադապտացիոն մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գիտական մի շարք հրապարակումներով պրոֆեսոր Հովհաննիսյանը Ղուրանի տեքստի և վաղ միջնադարյան սկզբնաղբյուրների վերլուծությամբ վեր է հանել արաբամուսուլմանական մշակույթին հատուկ յուրօրինակ ադապտացիոն օրինաչափություններ‚ որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել նաև տարբեր քաղաքակրթական դաշտերում մշակույթների միջև ադապտացիոն գործընթացների առանձնահատկությունների մասին և կիրառելի են այսօր տեղի ունեցող գործընթացները հասկանալու տեսակետից։
Պրոֆեսոր Հովհաննիսյանի գիտական հետազոտությունների առանձին ոլորտ է կազմում հայեցակարգային մոտեցումների մշակումը‚ որոնք վերաբերում են Հայաստանի և հայության տեղին և դերին ժամանակակից աշխարհի մարտահրավերների համատեքստում։ Այդ մոտեցումներն ամբողջանում են «Երեք ծովերի համակարգի» և «Ցանցապետության» հայեցակարգերով։
Դավիթ Հովհաննիսյանը կազմակերպագործունեական խաղերի հայկական մեթոդաբանական դպրոցի հիմնադիրներից է‚ որի գործունեության շրջանակում նա հեղինակել, կազմակերպել և իրականացրել է Հայաստանի և Հարավային Կովկասի տարբեր արդիական հիմնախնդիրներին առնչվող երկու տասնյակից ավելի կազմակերպագործունեական խաղեր։ Հանդիսանում է մի շարք միջազգային կազմակերպությունների, այդ թվում՝ ամերիկյան Միջազգային հետազոտությունների ասոցիացիայի, «ՏՐԱՆՍՑԵՆՏ» միջազգային ակադեմիայի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արաբագետներ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ
Մորո Ձորո վանքի վիմական արձանագրություններ
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Տավուշի մարզի Լուսահովիտ (նախկինում՝ Ծռվիզ) գյուղի հարավարևմտյան ձորակի աջ ափին գտնվող 5-6-րդ դարերին թվագրվող Մորո Ձորո վանքի վիմական արձանագրությունները  ։ Արձանագրությունների մեծ մասը փորագրվել է 13-րդ դարում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Կենտուկիի մսային անձրև
Կենտուկիի մսային անձրև, 1876 թվականի մարտի 3-ին տեղի ունեցած դեպք, որ տևել է մի քանի րոպե։ Կենտուկիի Բաթ շրջանի Ռանկին բնակավայրի մոտ` 91 մ երկարությամբ և 46 մ լայնությամբ տարածքի վրա, երկնքից կարմիր մսի «փաթիլներ» են թափվել ։ Կտորների մեծ մասը մոտ 5 սանտիմետր քառակուսի էին, իսկ մի քանիսը նույնիսկ 10 սանտիմետր քառակուսի ։ Այս ֆենոմենի մասին հայտնել է New York Times-ի Scientific American-ը և մի քանի այլ հրատարակչություններ ։
Պարզվել է, որ թափվող միսը եղել է տավարի միս, սակայն ըստ Scientific American-ի` երկու տղամարդիկ, ովքեր փորձել են միսը, կարծել են, որ այն եղել է գառան միս կամ վենիսոն (եղնիկի միս) ։ Բ. Ֆ. Ելինգթոնը` տեղացի մի որսորդ, կարծել է, որ այն արջի միս է եղել ։ Sanitarian ամսագրի խմբագիր Լեոպոլդ Բանդեիսը նյութը դիտարկել է որպես նոստոկ` ցիանոբակտերիայի տեսակ ։ Բրանդեիսը մսի օրինակը տարել է Նյուարկի գիտական կենտրոն հետագա անալիզներ անելու համար։ Այնուհետև նա նամակ է ստացել աշխատակից դոկտոր Ալան Մաքլեյն Համիլթոնից, ով Medical Record ամսագրում նշել է, որ միսը եղել է ձիու կամ նորածին մարդու թոքերի հյուսվածքներ.
Այս հայտարարությունները համապատասխանեցին հետագայում արված մի քանի այլ հետազոտություների արդյունքների հետ, որոնցից 2-ը ցույց տվեցին, որ այն թոքի միս է, 3-ը` որ այն մկան է և 2-ը` որ այն աճառ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միս Կատեգորիա:Անոմալ եղանակ
Կաստել Բարոնիա
Կաստել Բարոնիա (Castel Baronia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1174 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է փետրվարի 2-ին։
Հիշողության հարատևության քայքայումը
«Հիշողության հարատևության քայքայումը», իսպանացի նկարիչ Սալվադոր Դալիի նկարը՝ ստեղծված 1952-1954 թվականներին։ Գտնվում է Սենթ Փիթերսբերգի Սալվադոր Դալիի թանգարանում։
Կաստել Բարոնիա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Հիշողության հարատևության քայքայումը
Նկարի մասին տեղեկատվություն
Դալին վերափոխում է իր հանրահայտ «Հիշողության հարատևությունը» «ատոմային միստիցիզմի» ոգով։ «Հարատևությունը և «քայքայումը» թվում են փոխբացառող հասկացություններ, սակայն ոչ Դալիի «պարանոիդալ-ծայրահեղ» աշխարհայացքում։ Փափուկ ժամատախտակները, իրականում, դանդաղ թափվում են, սակայն նրանց շրջապատող աշխարհը հաստոցային ճշգրտությամբ կտրատված է ճիշտ բլոկների, ռնգեղջյուրների ուղղված եղջյուրները ակնարկում են այդ կենդանիների հետ կապված մաթեմատիկական հրաշքները։ Բեմի մեծ մասը գտնվում է ջրի տակ, որը նկարիչը ստիպում է կախվել ճյուղից։ Դալիի մյուս նկարներում այն կարելի է բարձրացնել ինչպես սավանը, որպեսզի տեսանելի լինի հատակը։ Ներքևում՝ ձկան տակ, ընկած է թափանցիկ, գրեթե չանհետացող ինքնանկար գլուխը, որն առկա է Դալիի՝ 1920-ական թվականների վերջի և 1930-ական թվականների սկզբի շատ աշխատանքներում.
Կաստել Բարոնիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հիշողության հարատևության քայքայումը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1954 նկարներ Կատեգորիա:Սալվադոր Դալիի նկարներ
Արդարադատության երկրորդ դասի պետական խորհրդականների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Արդարադատության երկրորդ դասի պետական խորհրդականների ցանկը։ Ներկայացված են միայն այն անձինք, ում դասային աստիճանը շնորհվել է ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր)։ Մինչ այդ կոչումը ստացածների ցանկը կտեղադրվի տվյալների ձեռքբերումից հետո։
2008 թվական
2009-2014 թթ. դասային աստիճանը որևէ մեկին չի շնորհվել։
Լեպսիուսհաուզ
Լեպսիուսհաուզ (Lepsiushaus), Յոհաննես Լեփսիուսի տուն-թանգարանը Գերմանիայի Պոտսդամ քաղաքում, որտեղ 1908-1926 թվականներին ապրել է հայ ժողովրդի բարեկամ, գերմանացի հրապարակախոս Յոհաննես Լեփսիուսը, մարդասեր, ով փորձում էր կանխել Հայոց ցեղասպանությունը Օսմանյան կայսրությունում։
Պատմություն
Սառը պատերազմի տարիներին Արևելյան Գերմանիայի այս շենքը լքված էր և գտնվում էր վատթարագույն վիճակում։ Վերականգնման աշխատանքները սկսվել են 1998 թվականից և տևել են շուրջ 11 տարի։ Շենքը վերականգնվել ու նորոգվել է Գերմանիայի մշակույթի նախարարության և մասնավոր նվիրատվությունների հաշվին։
Լեփսիուսի տուն-թանգարանը Գերմանիայում բացված երկրորդ գիտապատմական կենտրոնն է, որը նպաստում է հայագիտության տարբեր ոլորտների, ցեղասպանության ուսումնասիրմանը։
Թանգարանի բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Գերմանիայի կանցլերի գրասենյակի պետքարտուղար, մշակութային և տեղեկատվական հարցերով ներկայացուցիչ Բերնդ Նոյմանը, Բեռլին-Բրատենբուրգ երկրամասի գիտության, հետազոտությունների և մշակույթի նախարար, պրոֆեսոր Սաբինե Կունստը, Պոտսդամի քաղաքապետ Յան Յակոբսը, Գերմանիայում ՀՀ դեսպան Արմեն Մարտիրոսյանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Հայագիտական կենտրոններ Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի արտաքին հարաբերություններ
Ժան Գրիվա
Ժան Գրիվա (Žanis Grīva, իսկական անուն-ազգանունը՝ Ժանիս Ֆոլմանիս, Žanis Folmanis, ), լատվիացի արձակագիր, հասարակական գործիչ, Լատվիայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1960): ԽՄԿԿ անդամ (1934):
Կենսագրություն
Ծնվել է բատրակի ընտանիքում։ 1930 թվականից մասնակցել է ընդհատակյա հեղափոխական շարժումներին Լատվիայի Հանրապետության իշխանությունների դեմ։ Մասնակցել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմին։ 1937-1939 թվականներին Ինտերնացիոնալ բրիգադի կազմում հանրապետականների կողմից մարտնչել է ֆաշիզմի դեմ։ Ճակատից ընկել է համակենտրոնացման ճամբար Ֆրանսիայում։ Խորհրդային իշխանությունների ջանքերով 1941 թվականի գարնանը վերադարձել է ԽՍՀՄ։
Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1943 թվականին վիրավորվել է և զորացրվել։ Պատերազմից հետո աշխատել է տարբեր պաշտոններում, այդ թվում՝ Լատվիական ԽՍՀ դրամատիկական թատրոնի գրական բաժնի վարիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Լատիշ մանկագիրներ Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքական գործիչներ
Սուքոթ (Տաղավարաց տոն)
Սուքոթ (եբրայերեն՝ סוכות - տաղավարներ), աստվածաշնչյան հրեական տոն է, որը նշում են Թիշռեյ ամսվա 15-րդ օրը։ Տոնը շարժական է և ընկած է սեպտեմբերի ու հոկտեմբերի միջև։ Երուսաղեմի տաճարի գոյության ընթացքում Սուքոթը համարում էին ուխտագնացության երեք տոներից մեկը, երբ իսրայելացիները պետք է ուխտի մեկնեին դեպի տաճար։
Սուքոթն ունի երկակի նշանակություն. Ելից գրքում հիշատակվածն ունի գյուղատնտեսական բնույթ։ Առավել լայն տարածվածը կրոնական նշանակությունն է Ղևտացոց գրքում, որում ոգեկոչում են հրեաների ելքը Եգիպտոսից և կախվածությունն Աստծո կամքից (Ղևտացիներ 23:42-43)։ Տոնն Իսրայելում տևում է մեկ շաբաթ, իսկ հրեական սփյուռքում՝ ութ օր։
Ծագում
Ղևտացոց գրքում, Աստված Մովսեսին հետևյալն ասաց.
Սուքոթն ունի թե՛ պատմական և թե՛ գյուղատնտեսական ծագում։ Պատմականորեն այն հիշատակում է քառասուն տարվա ընթացքում անապատում հրաների անցկացրած ժամանակը։ Իսկ գյուղատնտեսական տեսանկյունից այն համարում են բերքի փառատոն  ։
Օրենքներ և սովորույթներ
Սուքոթն ութօրյա տոն է, որի առաջին օրը նշում են որպես փառատոն հատուկ աղոթասացություններով ու տոնական կերակուրներով։ Յոթերորդ օրը կոչվում է Հոշանա Ղաբա կամ Մեծ Հոշանա, որը վերաբերում է սինագոգում առավոտյան աղոթասացություն անողների՝ սրբարանի շուրջբոլորը քայլերթին։ Տոնի միջանկյալ օրերը կոչվում են Խոլ Համոեդ կամ աշխատանքային օրերի փառատոն, որոնց ընթացքում արգելվում են աշխատանքի որոշ տեսակներ։ Տոնի ընթացքում կերակուրն ուտում են տաղավարում, իսկ ոմանք էլ քնում են այնտեղ։