cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նա տղամարդ է (ֆիլմ)
Սյուժե
Վիոլան ծանոթանում է գեղեցկուհի Ալիվիայի հետ, որը շուտով սիրահարվում է «Սեբաստիանին», ով նրա սիրտը գերել էր անմիջական շփումների և բանաստեղծությունների միջոցով (Սեբաստիանի բանաստեղծությունների թուղթը պատահաբար ընկնում է նրա ձեռքը)։ Ալիվիայի ուշադրությունը, ինչպես նաև պիցցերիայում բեմադրված փոքրիկ թատրոնը` կազմակերպված Պոլի և Վիոլայի ընկերուհիների կողմից, Սեբաստիանին կանանց սրտերը գերելու փառք է բերում։ Արդյունքում Դյուկը, սիրահարվելով Ալիվիային, բայց չկարողանալով խոստովանել այդ մասին, Վիոլային խնդրում է, որպեսզի Ալիվիային համոզի իր հետ հանդիպել, իսկ «Սեբաստիանին» դրա փոխարեն առաջարկում է իրեն մարզել, որ մարզիչը իրեն ընգրկի հիմնական հավաքականում։ Իսկ Ալիվիայի մյուս երկրպագուն` Մալկլմը, հասկանալով, որ Ալիվիան «սիրահարվել» է Սեբաստիանին, հետախուզություն է սկսում, հուսալով գտնել վարկաբեկող իրադարձություններ Սեբաստիանի կյանքում։ Մինչդեռ ինքը` Վիոլան, ավելի շատ ուշադրություն է դարձնում Դյուկին։
Էդուարդ Ստրելցովի հուշարձաններ (Մոսկվա)
Էդուարդ Ստրելցով
Էդուարդ Անատոլևիչ Ստրելցովը (1937-1990) խորհրդային անվանի ֆուտբոլիստ է, 1956 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1957, 1967)։ Ֆուտբոլային ամբողջ կարիերան նա անցկացրել է Մոսկվայի «Տորպեդոյի» կազմում (1954-1958	և 1965-1970)։ Մահից հետո Ստրելցովի անունով է կոչվել Մոսկվայի «Տորպեդո» մարզադաշտը։
Նա տղամարդ է (ֆիլմ)
Սյուժե
Մայրը հիշեցնում է, որ Սեբաստիանն ու Վիոլան պետք է մասնակցեն կառնավալին։ Այդտեղ պետք է գան նաև Դյուկը, Ալիվիան և Ջաստինը։ Վիոլան շփոթության մեջ է. նա միաժամանակ պետք է լինի ինքը և կրկնօրինակի եղբորը։ Դյուկը «համբույրների սենյակ» ատրակցիոնում է, փորձում է հերթ փահել, որպեսզի համբուրի Ալիվիային, բայց արդյունքում համբուրվում է Վիոլայի հետ։ Դա տեսնելով, Ջաստինը խանդում է նախկին ընկերուհուն, կռվի մեջ է ընկնում։ Միաժամանակ Վիոլան` Սեբաստիանի տեսքով, պետք է փախչի Մոնիկից` Սեբաստիանի նախկին ընկերուհուց, ում հետ նա Լոնդոն գնալուց առաջ բաժանվել էր։
Էդուարդ Ստրելցովի հուշարձաններ (Մոսկվա)
Հուշարձան Ստրելցովի անվան մարզադաշտում
Հեղինակն է քանդակագործ Ալեքսանդր Տարասենկոն։ Ձուլվել է բրոնզից ԱՄՕ ԶԻԼ ավտոգործարանի ձուլման արտադրամասում ։ 1999 թվականի ապրիլի 10-ին տեղադրվել է գրանիտե պատվանդանի վրա՝ մարզադաշտի մուտքի մոտ։ Բացման հանդիսավոր արարողությանը ներկա են եղել Մոսկվայի կառավարության գիտության և արդյունաբերական քաղաքականության դեպարտամենտի ղեկավար Եվգենի Պանտելեևը, Ռուսաստանի ֆուտբոլային միության նախագահ Վյաչեսլավ Կոլոսկովը, Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային լիգայի նախագահ Նիկոլայ Տոլստիխը, ինչպես նաև Մոսկվայի բոլոր ֆուտբոլային ակումբների ներկայացուցիչները ։ Քանդակը քննադատվել է, քանի որ ֆուտբոլիստը պատկերված է գնդակը ձեռքին, ինչը կարելի է անհեթեթություն համարել ։
Նա տղամարդ է (ֆիլմ)
Սյուժե
Դյուկը Վիոլայի հետ անընդհատ շփման մեջ է, և Վիոլայի համար ավելի ու ավելի է դժվարանում չարտահայտել իր զգացմունքները, որոնք դառնում են հետաքրքիր իրավիճակների պատճառ։ Աղջիկը Սեբաստիանի տեսքով փորձում է համոզել Դյուկին, որպեսզի հանդիպման հրավիրի «իր քրոջը»։ Ալիվիայի ընկերուհին նրան առաջարկում է փորձված միջոց. որպեսզի Սեբաստիանը խանդի, պետք է Դյուկին հրավիրել կրկնակի հանդիպման, Սեբաստիանի և Յունիսի հետ։ Այդ նույն ժամանակ, իրական Սեբաստիանը վերադառնում է Լոնդոնից և փորձում է հեռացնել իրենից Մոնիկին։ Վիոլան մոր խնդրանքով ներկայանում է երիտասարդ դեբյուտանտների երեկույթին։ Այնտեղ նա հանդիպում է Ալիվիային ու Մոնիկին, աղջիկները զուգարանում Սեբաստիանի պատճառով կռվի մեջ են ընկնում, իսկ Վիոլան իմանում է, որ Ալիվիան սիրահարվել իրեն (այսինքն Սեբաստիանին)։ Երեկոյան Ալիվիան իրական Սեբաստիանին պատմում է իր զգացմունքների մասին։ Այդ ամենը տեսնում է Դյուկը, և որոշում, որ Սեբաստիանը օգտվել է իր անկեղծությունից, որպեսզի աղջկան դեպի իրեն գրավի։
Էդուարդ Ստրելցովի հուշարձաններ (Մոսկվա)
Հուշարձան «Լուժնիկիում»
Հուշարձանը տեղադրվել է 1998 թվականին՝ Ռուսաստանի ականավոր մարզիկների ծառուղում։ Հեղինակն է քանդակագործ Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովը ։
Նա տղամարդ է (ֆիլմ)
Սյուժե
Մոնիկը և Մալկլմը ամեն ինչ հասկանում են և որոշում վաղվա խաղի ժամանակ պատռել Վիոլայի դիմակը։ Նեղացած Դյուկը հրաժարվում է շփվել «Սեբաստիանի» հետ, արդյունքում Վիոլան ուրիշի սենյակում է քնում և խաղից ուշանում։ Իրական Սեբաստիանին արթնացնում և ուղարկում են խաղի, որը հայտնվել էր տղաների սենյակում և ոչինչ չհասկանալով դուրս է գալիս, որպեսզի խաղա առաջին խաղակեսում։ Այդ իսկ պատճառով, երբ Մալկլմը Գոլդի ուղեկցությամբ դաշտ է դուրս գալիս և հայտարարում, որ Սեբաստիանը աղջիկ է, նա ապացուցում է, որ դա այդպես չէ։ Երկրորդ խաղակեսին դուրս է գալիս Վիոլան։ Առաջին անգամ եղբոր հետ խոսելով, նա իմանում է Սեբաստիանի ու Ալիվիայի համբույրի մասին և հասկանում թե ինչ է տեսել և ինչից է նեղացել Դյուկը։ Դաշտում, տեսնելով, որ Դյուկն իրեն արհամահրում է Վիոլան ամեն ինչի մասին խոստովանում է։ Չնայած դիմակազերծմանը, Վիոլային հնարավորություն են տալիս ավարտել պաղը, արդյունքում Վիոլան գոլ է հարվածում և Իլիրիայի հավաքականը հաղթում է։
Էդուարդ Ստրելցովի հուշարձաններ (Մոսկվա)
Հուշարձան Վագանկովյան գերեզմանատանը
Հուշարձանը տեղադրվել է 1991 թվականին։
Նա տղամարդ է (ֆիլմ)
Սյուժե
Դեբյուտանտների երեկույթին Վիոլան հաշտվում է Դյուկի հետ, որը նեղացել էր նրա կերպարանափոխման պատճառով։
Էդուարդ Ստրելցովի հուշարձաններ (Մոսկվա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Նա տղամարդ է (ֆիլմ)
Ֆիլմը և պիեսը
Ֆիլմի սյուժեն իրենից ներկայացնում է շատ ազատ, մեր ժամանակներում տեղ գտած Ուիլյամ Շեքսպիրի «Տասներկուերորդ գիշերը» պիեսը, ինչի մասին խոսվում է ֆիլմի տիտրերում։ Սցենարիստ և պրոդյուսեր Իվան Լեսլիի գլխում այդ միտքը հղացել է այն բանից հետո, երբ նա դիտել է «Տասներկուերորդ գիշերը» պիեսը, բեմադրված Սեմ Մենդեսի լոնդոնյան թատրոն` «Donmar Warehouse»-ում, որտեղ գլխավոր դերը խաղացել է Էմիլի Ուոթսոնը։ Սցենարի ընթացքում Վիոլայի դերը միանգամից հանձնվել է Ամանդա Բայնսին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ֆուտբոլի մասին Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան պատանեկան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Ստադ դե Ժերլան
Ստադ դե Ժերլան կամ Սթեյդ Ժերլան, մարզադաշտ Ֆրանսիայի Լիոն քաղաքում, որտեղ հանդես է գալիս Լիոն ֆուտբոլային ակումբը։ Մարզադաշտում անց են կացվում ֆուտբոլի և ռեգբիի հանդիպումներ։ Այստեղ է տեղի ունեցել 1998 թվականի Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունը և 2007 թվականի Ռեգբիի աշխարհի գավաթը։ Ֆուտբոլային հանդիպումների ժամանակ մաքսիմալ տարողունակությունը 40 494 է ։
Պատմություն
1910 թվականին Լիոնի քաղաքապետ Էդուար Էրիոն որոշեց թեթև ատլետիկայի և հեծանվավազքի համար մարզադաշտ կառուցել քաղաքում։ 1912 թվականին մարզադաշտի պաշտոնական կառուցումը հանձնարարվեց ճարտարապետ Տոնի Գարնիեին։ Շինարարությունն սկսվեց 1914 թվականին այն հույսով, որ կառուցումը կավարտվի մինչև նույն թվականին տեղի ունենալիք միջազգային ցուցահանդեսը, սակայն Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով շինարարությունը ժամանակավորապես դադարեցվեց և կրկին շարունակվեց պատերազմից հետո ու ավարտվեց 1919 թվականին՝ գերմանացի մեծաքանակ ռազմագերիների օգնությամբ։ 1920 թվականին մարզադաշտն արդեն աշխատունակ էր, սակայն բացվեց միայն 1926 թվականին։ Սկզբնապես մարզադաշտը պետք է հյուրընկալեր 1938 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընտրական խաղերը, սակայն այն տեղի չունեցավ, քանի որ Ավստրիայի հավաքականը հրաժարվեց մասնակցել։
1950 թվականից Ստադ դե Ժերլանը դարձավ տեղի ֆուտբոլային ակումբի՝ Օլիմպիկի տնային դաշտը։ Մարզադաշտը սկզբնական շրջանում չուներ ծածկով տրիբունաներ։ 1960-ական թվականների վերջին ոչնչացվեց ֆուտբոլի դաշտը շրջապատող հեծանվահրապարակը։ 1984 թվականին Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնությանն ընդառաջ՝ ավելացվեց տարողունակությունը՝ 50 000-ից 51 860։
1986 թվականի հոկտեմբերի 5-ին մարզադաշտում կազմակերպվեց Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս II-ի հետ հանդիպումը, որին ներկա էր 53 000 մարդ ։
Մարզադաշտը փոփոխությունների ենթարկվեց, որպեսզի հյուրընկալի 1998 թվականի աշխարհի առաջնության խաղերը։ 2 տրիբունաները քանդվեցին, այնուհետև վերակառուցվեցին։ Դրանք ծածկվեցին և դաշտին ավելի մոտ տեղակայվեցին, ինչի հետևանքով էլ տարողունակությունը փոքրացավ՝ դառնալով 43 051։ Բացի այդ ամբողջությամբ փոփոխվեցին հետին տրիբունաների նստատեղերը՝ փայտե հին նստարանները փոխարինվեցին անհատական աթոռներով։ 2007 թվականի հունվարին, մարզադաշտի կառուցումից ի վեր առաջին անգամ, գազոնը փոխարինվեց նորով՝ բերված Պորտուգալիայից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր Կատեգորիա:Մարզադաշտեր Ֆրանսիայում
Լևոն Սարգսյան (հասարակական գործիչ)
Կենսագրություն
1873-1884 թվականներին սովորել է Լազարյան ճեմարանում, 1888 թվականին ավարտել Մոսկվայի համալսարանի բնագիտության ֆակուլտետըը։ 1889-1892 թվականներին դասավանդել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում։ 1892-1895 թվականներին եղել է Շուշիի թեմական դպրոցի տեսուչ, 1895-1900 թվականներին՝ Լազարյան ճեմարանի ուսուցիչ, 1901 թվականից՝ «Մուրճ» ամսագրի խմբագրության անդամ, 1905- 1907 թվականներին՝ խմբագիր, այնուհետև Ալեքսանդրապոլի առևտրական դպրոցի տեսուչ։ Սարգսյանը Հ. Հ. Դաշնակցության հիմնադիրներից է, սակայն տարաձայնելով՝ շուտով հեռացել է և դարձել այդ կուսակցության համոզված հակառակորդը, «Մուրճ» ամսագրում բազմիցս հանդես եկել նրա դեմ։
1918 թվականին, Հայաստանի անկախությունից հետո, ընտրվել է Ալեքսանդրապոլի քաղաքագլուխ, կռվել թուրք նվաճողների դեմ։ 1920 թվականի Մայիսյան ապստամբության ժամանակ համագործակցել է բոլշևիկների հետ, ողջունել խորհրդային իշխանության հաստատումը Հայաստանում։ 1921 թվականի հունվարից եղել է Էջմիածնի պետական կուլտուր-պատմական ինստիտուտի բաժնի վարիչ, ապրիլ-հունիսին՝ Ալեքսանդրապոլի հեղկոմի նախագահ, հոկտեմբերից մինչև 1922 թվականի նոյեմբեր՝ ՀԽՍՀ լիազոր ներկայացուցիչ Պարսկաստանում, 1924 թվականի մարտից՝ Անդրկովկասյան Կենտգործկոմին կից գիտական միության քաղաքատնտեսության բաժնի վարիչ։
Գրել է մանկավարժական («Ժողովրդի կրթութեան գործը մեզանում», 1892), հրապարակախոսական («Հին ցաւ», 1900) երկեր, բազմաթիվ հոդվածներ, գրախոսություններ։ «Այց Թիւրքաց Հայաստանին» (1890) ճամփորդական նոթերում նկարագրել է Արևմտյան Հայաստանի և Կարսի մարզի բազմաթիվ բնակավայրերը, ազգաբնակչության կազմը, զբաղմունքը, արևմտահայերի տնտեսական, քաղաքական, կրթական վիճակը թուրք, բռնապետության ծանր պայմաններում։ Սարգսյանը գտնում էր, որ Արևմտյան Հայաստանը կարելի է ազատագրել խաղաղ բարենորոգումների միջոցով, առանց զինված պայքարի և խոշոր տերությունների միջամտության։ Եղել է Անդրկովկասի ժողովուրդների բարեկամության ջատագով ։
Եր-Բրուաժ
Եր-Բրուաժ (Hiers-Brouage), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆոր շրջանում։ Մտնում է Մարեն կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17189։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 655 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:1555 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միլիսծկղարո
Միլիսծկղարո (მილისწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 8 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Դիսկրետ մաթեմատիկա
Դիսկրետ և անընդհատ մաթեմատիկաների միջև հստակ սահմանազատում չկա. նրանց միջև անընդհատ տեղի է ունենում գաղափարների և մեթոդների փոխանակում և հաճախ հարկ է լինում ուսումնասիրել մոդելներ, որոնք միաժամանակ օժտված են և՛ դիսկրետ, և՛ անընդհատ հատկություններով։ Մաթեմատիկայում կան որոշ բաժիններ, որոնք կիրառում են դիսկրետ մաթեմատիկայի մեթոդներն անընդհատ կառուցվածքների ուսումնասիրման համար (օրինակ՝ հանրահաշվական երկրաչափությունը) և հակառակը՝ դասական մաթեմատիկայի մեթոդները՝ դիսկրետ կառուցվածքների ուսումնասիրության համար (օրինակ՝ թվերի տեսության որոշ ասիմպտոտիկ հարցեր) ։
Ենթաբաժիններ
Դիսկրետ մաթեմատիկան բազմաթիվ ենթաբաժիններ ունի, որոնցից գլխավորներն են.
Պատմություն
Ավելի ուշ (XVII - XVIII դարերում), կապված խաղային խնդիրների հետ հայտնվեցին կոմբինատոր անալիզի և դիսկրետ հավանականությունների տեսության տարրերը (Բլեզ Պասկալ, Պյեր Ֆերմա), իսկ թվերի տեսության ընդհանուր խնդիրների հետ կապված առաջացան դիսկրետ բնույթ ունեցող հանրահաշվի այնպիսի հիմնարար հասկացությունները, ինչպիսիք են խումբը, օղակը, դաշտը, և այլն (Ժոզեֆ Լագրանժ, Էվարիստ Գալուա և այլք)։ Մաթեմատիկական եզրահանգումների խստության պահանջը բերեց մաթեմատիկական տրամաբանության՝ որպես ինքնուրույն ճյուղի առանձնացմանը (XIX-XX դարերում)։
Սակայն դիսկրետ մաթեմատիկայի զարգացման ամենաբուռն փուլը կապված է գործնական խնդիրներից առաջ եկած նոր գիտության՝ կիբեռնետիկայի, և, մասնավորապես, նրա ենթաբաժնի՝ մաթեմատիկական կիբեռնետիկայի (XX դ.) տեսական հարցերի հետ։ Այսպես, օրինակ, գործնական նշանակության մի շարք խնդիրներ, որոնց համար պահանջվում են մեծածավալ թվային հաշվարկներ, խթանեցին արդյունավետ թվային մեթոդների որոնումը, որոնք հետագայում վերաճեցին հաշվողական մաթեմատիկայի, որն իր հերթին, բերեց դիսկրետ մաթեմատիկայի ենթաճյուղի՝ ալգորիթմների տեսության ձևավորմանը։
Տեղեկատվության ծավալի սրընթաց աճի հետ կապված առաջացան դրա պահպանման, մշակման և փոխանցման խնդիրները, որոնք հանգեցրին կոդավորման տեսության առաջացմանը։
Տնտեսագիտության, էլեկտրոտեխնիկայի, ինչպես նաև բուն մաթեմատիկայի ներսում առաջացած խնդիրների լուծման համար պահանջվեց առանձին ենթաճյուղի՝ գրաֆների տեսության մշակում։ Կառավարման բարդ համակարգերի նախագծման և նրանց աշխատանքի նկարագրության խնդիրներից ծագեց ֆունկցիոնալ համակարգերի տեսությունը։
Դիսկրետ մաթեմտիկայի լայնորեն օգտագործումը վերջին մի քանի տասնամյակներում առաջին հերթին կապված է հաշվողական գիտության մեջ նրա կիրառման հետ։ Դիսկրետ մաթեմատիկայի գաղափարներն ու մեթոդներն օգտագործվում են համակարգչային ալգորիթմների և ծրագրավորման լեզուների նկարագրության համար։
Սափրիչ (հանդես)
«Սափրիչ», գրական-երգիծական պատկերազարդ հանդես (ամսօրյա)։ Լույս է տեսել 1906-1907 թվականներին, Պետերբուրգում (12 համար)։ Խմբագիր՝ Բ․ Գալստյան, հրատարակիչ․՝ Դ․ Օբրոյան։ Քննադատել է կովկասյան իշխանությունների ռուսականացման քաղաքականությունը, հանդես եկել արևմտահայերի նկատմամբ թուրքական ոստիկանական կամայականությունների դեմ։
Ֆելիետոններով ու ծաղրանկարներով երգիծել է հայ հոգևորականության անտարբերությունը ազգի հոգսերի հանդեպ, քննադատել ազգային կուսակցություններին։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հայկական հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական երգիծական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Լիմանսկոե (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)
Լիմանսկոե (Лиманське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիմանսկոե գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,165 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջինազքար
Ջինազքար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում ։
Պատմություն
Գյուղի բնակիչների մի մասը կոտորվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ։ Մնացալ մասը բռնի մուսուլմանացվել է։
Բնակչություն
Մինչև XIX դարավերջ հայաբնակ էր։ XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Ֆլավի լը Մարտել
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1636 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 993 մարդկանցից 703-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 290-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 70,8% է, 1999 թվականին՝ 63,6%)։ 703 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 604-ը (346 տղամարդ, 258 կին), գործազուրկ է եղել 99 մարդ (51 տղամարդ և 48 կին)։ 290 պասիվներից 71  հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 96-ը՝ թոշակառու, 123 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Քարտաշյան
Քարտաշյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձան (Մոսկվա)
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրելու նախաձեռնողները եղել են Մոսկվայի Տագանսկի շրջանի բնակիչները։ 2001 թվականի հունիսի 19-ին Մոսկվայի կառավարությունն ընդունեց թիվ 546-ՊՊ «Մոսկվայի ճակատամարտի 60-ամյակի տոնակատարության հիմնական միջոցառումները նախապատրաստելու և անցկացնելու ծրագրի իրականացման ընթացքի մասին» որոշումը, որով նախատեսվում էր նախագծել հուշարձանը, ձուլել բրոնզից, բարեկարգել տարածքը և կազմակերպել հուշարձանի բացման հանդիսավոր միջոցառումներ։ Ծրագրի բյուջեն 3 մլն ռուբլի էր ։ 2001 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձանը բացվեց։
Գեղամ Պետրոսյան
Գեղամ Հարությունի Պետրոսյան, հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (2005), պրոֆեսոր (2006): ԵՊՀ միջազգային հարաբերություններ ֆակուլտետի գիտական խորհրդի նախագահ։
Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձան (Մոսկվա)
Նկարագրություն
Հուշարձանը պատրաստվել է բրոնզից և տեղադրվել գրանիտե պատվանդանի վրա։ Այն պատկերում է օդաչուին, որը կանգնած է ամբողջ հասակով, նա այն ժամանակների օդաչուական անձնակազմի հանդերձանքով է։ Պատվանդանի վրա ոսկեգույն տառերով գրված է.
Գեղամ Պետրոսյան
Կենսագրություն
Գեղամ Պետրոսյանը ծնվել է 1950 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Ոսկեթաս գյուղում (Հայաստանի Արագածոտնի մարզ)։ 1958-1968 թվականներին սովորել է Թալինի շրջանի Կարմրաշեն գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1974 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1977 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ասպիրանտուրա։ 1980 թվականից դասախոսում է Երևանի պետական համալսարանում, 1993-1998 թվականներին եղել է պատմության, 1998 թվականից՝ միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, 2008 թվականից՝ Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի դեկան ։
Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձան (Մոսկվա)
Նկարագրություն
Քանդակի հեղինակներն են քանդակագործ Ա. Վ. Բալաշովը և ճարտարապետներ Ի. Ն. Վոսկրեսենսկին և Ի. Ա. Վոսկրեսենսկայան, որոնց անունները փորագրված են պատվանդանի հետնամասում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:2001 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Գեղամ Պետրոսյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են Ուկրաինայի և Ռուսաստանի հետ Հայաստանի (1918-1920) հարաբերություններին, ինչպես նաև դիվանագիտական պատմության հարցերին։ Գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը ներառում է հայ դիվանագիտության պատմության նորագույն շրջանի, հատկապես 1918 - 1920 թվականների ամենաբարդ ու վիճահարույց հարցերի գիտական մշակումն և լուսաբանումը։ Հեղինակ է մենագրությունների և բազմաթիվ գիտական հոդվածների։ Պետրոսյանի ղեկավարությամբ պաշտպանվել են թեկնածուական ատենախոսություններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Տյուկանովո 2-րդ
Տյուկանովո 2-րդ (Тюканово 2-е, 2-се Төкән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Վլադիմիր Իվանով
Վլադիմիր Իվանով (Влади́мир Васи́льевич Ивано́в, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1994 թվականի հունիսի 20) ։
Տյուկանովո 2-րդ
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 412 մարդ։
Վլադիմիր Իվանով
Կենսագրություն
1972 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
Տյուկանովո 2-րդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վլադիմիր Իվանով
Կենսագրություն
1972 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Կաբարիո
Կաբարիո (Cabariot), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆոր շրջանում։ Մտնում է Տոննե Շարանտ կանտոնի կազմի մեջ։
Վլադիմիր Իվանով
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կաբարիո
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17075։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1307 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պադու (գյուղ, Լաեկվեռե շրջան)
Պադու (Padu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վիլյարմենտերո դե Կամպոս
Վիլյարմենտերո դե Կամպոս (իսպ.՝Villarmentero de Campos), բնակավայր և համայնք Իսպանիայում՝ ինքնավար Կաստիլյա և Լեոն մարզիՊալենսիա պրովինցիայի Տեռա դե Կամպոս շրջանում։ Բնակչությունը՝11 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Մարկուլիո
Մարկոոլիո կամ Մարկուլիո (Markoolio), իսկական անուն՝ Մարկո Կրիստիան Լեհտոսալո (Marko Kristian Lehtosalo; ), շվեդ երգիչ, դերասան և հաղորդավար։ Իր մականունը նա վերցրել է ի պատիվ իր անվան և ամերիկացի ռեփեր Կուլիոյի։
Երաժշտական գործունեություն
Բնիկ ֆինլանդացի։ 6 ամսական հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Օրմինգ, Շվեդիա։ Այնտեղ ավարտեց միջնակարգ դպրոցը, բանակում ծառայեց որպես դիպուկահար։ Շվեդիա վերադարձել է զինվորական ծառայությունից հետո և պատահական նկատվել է պրոդյուսերների կողմից, երբ զբաղեցնում էր Ստոկհոլմի գնացքի ուղևորներին իր ռեփով։ Այդպես Մարկուլիոն սկսեց իր գործունեությունը՝ թողարկելով 9 ալբոմ։ Մարկուլիոն հայտնի է իր երեկույթների, աղջիկների և սպիրտային խմիչքների օգտագործման վերաբերյալ կատակերգական երգերի շնորհիվ։ Առանձնանում են «Sommar och sol» ( «Ամառ և արև»), «Vi drar till fjällen» ( «Բարձրանում ենք սարերը»), «Sola och bada i Piña Colada» ( «Արևային լոգանք և Պինյա-Կոլադեում լող»)։ Ինչպես նաև նա գրում է մարդու սովորական կյանքի վերաբերյալ երգեր՝ «Åka Pendeltåg» ( «Ուղևորությունում շրջելով»), «Värsta schlagern», ինչպես նաև գրում է իր պատմական հայրենիքի մասին երգեր՝ «Drömmen om Finland» ( «Երազ Ֆինլանդիայի մասին») և «Jag orkar inte mer» ( «Այլևս չեմ տանի»)։
Կինո և հեռուստատեսություն
Մարկուլիոն հանդիսանում է շատ մրցանակների դափնեկիր։ Շվեդ հեռուստաալիք TV4-ով նա «Talang» տաղանդների շոուի հաղորդավարն է։ Նկարահանվել է «Doktor Mugg» և «Hem till Midgård» սիթքոմներում։
Բիզնես
Մարկուլիոն հանդիսանում է գիշերային ակումբի սեփականատեր և մտնում է բրիտանական Netgames Holdings ընկերության տնօրենների խորհրդի մեջ՝ տիրապետելով ընկերության բաժնետոմսերի ակցիայի 3,3%-ով։
Ֆուտբոլ
Մարկուլիոն հանդիսանում է Շվեդիայի ֆուտբոլի հավաքականի ամենահայտնի երկրպագուներից մեկը։ 2008 թվականին Մարկուլիոն Եվրոպայի չեմպիոնատի նախօրեին ձայնագրեց «Sverige, Det Bästa På Vår Jord» ( «Շվեդիա, լավագույնը աշխարհում») երգը, որտեղ նաև դրել է Շվեդիայի հիմնից դրվագներ։ 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ին Մարկուլիոն աշխարհի չեմպիոնատի նախօրյակին ձայնագրեց երգ Պորտուգալիայի դեմ՝ փորձելով աջակցել շվեդական խմբին և վնաս պատճառել պորտուգալացիներին, անգամ 7:15-ին RIX FM ռադիոկայանի հետ կազմակերպել է համերգ հյուրանոցի պատուհանների տակ՝ բարձրացնելով մեծ աղմուկ   ։
Ընտանիք
Կինը՝ Ջեսիկա Վեստերգորտ։ 3 երեխա (որդի՝ Մելկեր և դստրեր՝ Մոա ու Մայկեն) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ երգիչներ Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ Կատեգորիա:Շվեդ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Յոթ առաքինություններ
Յոթ առաքինություններ, արևմտյան քրիստոնեության մեջ մարդկային բնավորության հիմնական դրական հատկությունների ընդհանրություն ։ Առաքինությունները լինում են հիմնական (կարդինալ) և աստվածաբանական, որոնք ավանդաբար հակադրվում են յոթ մահացու մեղքերին։
Օգոստինոս Երանելին (4-5-րդ դարեր) դրանց ավելացրել է ևս երեք աստվածաբանական առաքինություն՝ հույս, հավատ, սեր, որոնց մասին տեսությունները մշակվել են արևելյան քրիստոնյաների կողմից։
Ցանկ
Ավելի ուշ հայտնվեց առաքինությունների մեկ այլ ցուցակ՝ կազմված յոթ հիմնական մեղքերի հակապատկերներից.
Նկարչություն
Կերպարվեստում յոթ առաքինություններին են նվիրված․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական առաքինություններ Կատեգորիա:Առաքինություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական էթիկա Կատեգորիա:Քրիստոնեական աստվածաբանություն Կատեգորիա:Կաթոլիկություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ
Միխայիլ Ցխակայա
Միխայիլ Ցխակայա (მიხეილ გრიგოლის ძეცხაკაია, ), վրացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ, Կոմունիստական կուսակցության անդամ (1898)։
Ծնվել է հոգևորականի ընտանիքում։ Սովորել Քութայիսի հոգևոր ուսումնարանում, ապա՝ Թիֆլիսի հոգևոր սեմինարիայում։ 1888֊1892 թվականներին քարոզչական գործունեություն է իրականացրել Թիֆլիսում, Բաթումում, Քութայիսում։ 1892֊1893 թվականներին մասնակցել է «Մեսամե-դասի» սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպության ստեղծմանը։ 1897 թվականին 5 տարով աքսորվել է Կովկասի սահմաններից դուրս։ 1898 թվականին աշխատել է ՌՍԴԲԿ Եկատերինոսլավի (Դնեպրոպետրովսկ) կոմիտեում և «Յուժնի Ռարոյի» («Южный рабочий») թերթում։ 1900-1902 թվականներին եղել է բանտարկված։ 1903 թվականից եղել է ՌՍԴԲԿ Կովկասյան միութենական կոմիտեի ղեկավարներից մեկը։ 1905 թվականներին ընտրվել է ՌՍԴԲԿ III համագումարի պատգամավոր և Կամոյի ձեռք բերած անձնագրով՝ Բարսով անվան տակ մեկնել Լոնդոն, որտեղ հանդիպել է Վլադիմիր Լենինին։ Համագումարում հանդես է եկել Կովկասի գյուղացիական շարժումների մասին զեկուցումով։ Լենինի առաջարկով համագումարն ընդունել է «Կովկասի իրադարձությունների առթիվ» հայտնի բանաձևը։ 1905 թվականին Բաքվի սովետի կազմակերպիչներից է։ 1907 թվականին Լոնդոնում մասնակցել է ՌՍԴԲԿ V համագումարին։ 1907֊1917 թվականներին ապրել է ժնևում։ 1917֊1920 թվականներին եղել է ՌՍԴԲ(բ) կ Թիֆլիսի կոմիտեի անդամ։ 1919 թվականին ձերբակալվել է և բանտարկվել Մետեխի բանտում, 1920 թվականի մայիսին ազատվել է բանտից և ընտրվել ՎԿ(բ) կ ԿԿ կազմում։ 1921-1922 թվականներին եղել է ՌՍՖՍՀ–ին կից Վրացական ԽՍՀ ներկայացուցիչը, 1923֊1930 թվականներին՝ Վրացական ՍՍՀ Կենտգործկոմի նախագահության նախագահ, Անդրֆեդերացիայի Կենտգործկոմի նախագահներից և ԽՍՀՄ Կենտգործկոմի նախագահության անդամ։ 1920 թվականին դարձել է Կոմինտերնի գործկոմի անդամ, 1931 թվականին՝ Ինտերնացիայի վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է ՀամԿ(բ) կ X– XI, XIII, XV–XVII համագումարների, Կոմինտերնի II –VII կոնգրեսների պատգամավոր, ԽՍՀՄ I–III գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Պարգեվատրվել է Լենինի շքանշանով։ Միխայիլ Ցխակայաի անունով է կոչվել Միխա–Ցխակայա քաղաքը (այժմ՝ Սենակ) Վրաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Կոմինտերնի գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ Ազգությունների խորհրդի 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ Ազգությունների խորհրդի 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Վրացի դիվանագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Միքելիանի
Միքելիանի (მიქელიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 60 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Կլավետ
Կլավետ (Clavette), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Լա Ռոշելի շրջանում։ Մտնում է Լա Ժարրի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17109։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1184 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սապալա
Սապալա (Zapala, արտասանվում է ), քաղաք Արգենտինայի Պատագոնիայի հյուսիսում՝ Նեուկեն գավառի աշխարհագրական կենտրոնում։ Գտնվում է գավառի մայրաքաղաք Նեուկենից 182 կմ դեպի արևմուտք՝ արգենտինա-չիլիական սահմանից 115 կմ հեռավորության վրա։ Համանուն դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1012 մետր բարձրության վրա ։
Բնակավայրի հիմանդրման ամսաթիվ է համարվում 1913 թվականի հուլիսի 12-ը՝ Սապալայում Ferrocarril General Roca (ներկայում՝ Ferrosur Roca) երկաթուղագծի կայարանի բացման օրը։ Քաղաքի (մունիցիպալ շրջան՝ municipio) կարգավիճակ ստացել է 1948 թվականին։ Մեր օրերում Սապալան տնտեսական, տրանսպորտային ու մշակութային կենտրոն է։ Հենց այդտեղից են սկիզբ առնում Պատագոնիայի զբոսաշրջային բազմաթիվ ուղիներ։ Քաղաքի միջով են անցնում №22 և №40 ազգային ավտոմայրուղիները, այստեղ են հատվում գավառային նշանակություն ունեցող № 13, 14, 16 և 46 ճանապարհները։
Արդյունաբերական հիմնական ուղղություններն են հանքարդյունաբերությունը, ցեմենտի արդյունաբերությունը և չհանգած կրի արդյունաբերությունը։
Քաղաքում է տեղակայված պրոֆեսոր Օլսախերի անվան հանքաբանության թանգարանը։
Անվանում
Քաղաքի և դեպարտամենտի անվանումը՝ Սապալա (Zapala), հավանաբար ծագում է արաուկանյան լեզվի «չապադլա» բառից, որ նշանակում է մեռյալ ճահիճ ։
Ֆիզիկաաշխարհագրական բնութագիրը
Կլիման չորային է բարեխառն ներմայրցամաքային։ Տեղումների հիմանական մասը, որ քամին բերում է Խաղաղ օվկիանոսից թափվում են արևմտյան լանջերին։ Սարերն անցնելուց հետո օդային հոսանքները զրկվում են խոնավությունից և տեղումներ չեն լինում։ Քամիները հիմնականում արևմտյան են, հյուսիսարևմտյան և հարավարևմտյան, հիմնականում լինում են օգոստոսից մինչև հոկտեմբեր։ Միջին արագությունը 45կմ/ժ է երբեմն կարող է հասնել 180 կմ/ժ ։
Անձրևները հազվադեպ են, տեղումներ լինում են հիմնականում ձյան տեսքով, 200-300 մմ տարեկան, մայիսից մինչև սեպտեմբեր։
Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 14 °C, ամռան միջին ջերմաստիճանը՝ 22 °C, ամենաբարձրը 31 °C, ձմռան միջին ջերմաստիճանը 6 °C, ամենացածրը գրանցվել է -15 °C ։
Պատմություն
Արգենտինական Պատագոնիայի տեղաբնիկները հնդկացիական պուելչե և տեուելչե ցեղի ներկայացուցիչներն են։ XVI—XIX դարերում նրանք մեծ մասամբ ձուլվել են Չիլիի խաղաղօվկիանոսյան ափերից այստեղ գաղթած մապուչե հնդկացիներին։ XIX դարում՝ 1816 թվականին Արգենտինայի անկախ պետության հռչակումից հետո, Արգենտինայի կառավարությունը ձեռնամուխ եղավ հարավային տարածքների միավորմանը. այդ ժամանակ կարիք էր զգացվում նոր տարածքների գյուղատնտեսության զարգացման և ներգաղթյալներին տեղավորելու համար, իսկ մյուս կողմից հիմքեր կային զգուշանալու Չիլիի կողմից պատագոնիայի հողերը գրավելուց։
1871 թվականին Արգենտինայի կառավարությունը կազմակերպեց ռազմական գործողություններ հնդկացիական ցեղերի դեմ, ինչը շարունակվեց մինչև 1880-ական թվականների կեսերը և պատմության մեջ մտավ «անապատի նվաճումը» անվամբ։ Այս գործողությունների ընթացքում՝ 1879 թվականի ապրիլին, արգենտինական բանակը Խուլիո Արխենտինո Ռոկայի գլխավորությամբ վերահսկողություն սահմանեց Ռիո Նեգրո գետից և նրա վտակ Նեուկենից հյուսիս ընկած տարածքներում։
1881 թվականին Պատագոնյայի գրավումը շարունակվեց գնդապետ Կոնրադ Վիլեգասի գլխավորությամբ։ Մեկ տարվա ընթացքում արգենտինական բանակը հասավ Լիմայ գետին։ Այդպիսով Արգենտինայի տիրապետության տակ անցան նոր տարածքներ, որոնք հետագայում ընդգրվեցին Նեուկեն գավառի կազմում։ Պատերազմական գործողությունների ժամանակ մասամբ ոչնչացվեց հնդկացիական բնակչությունը, իսկ մի մասն էլ ստիպված եղավ հեռանալ ժամանակակից Չիլիի տարածք։ Դրանից հետո այստեղ կազմավորվում են նոր բնակավայրեր, որտեղ բնակություն են հաստատում ներգաղթյալներ և Արգենտինայի այլ տարածքներից վերաբնակեցվածներ։ Նրանք զբաղվում էին անսանապահությամբ։
Սապալա բնակավայրի հիմնադրման ամսաթիվ է համարվում 1913 թվականի հուլիսի 12-ը, երբ բացվեց Ferrocarril General Roca (ներկայում՝ Ferrosur Roca) երկաթուղային կայանը։ Երկաթգիծը Սապալան միացնում էր գավառի վարչական կենտրոն Նեուկենին և Արգենտինայի արևելքին։ Սապալա առաջին անգամ գնացք ժամանել է 1914 թվականի սկզբին ։
Երկաթգծի անցկացումը նպաստեց Սապալայի՝ որպես տրանսպորտային հանգույցի և առևտրային կենտրոնի զարգացմանը։ Սապալայում սկսեց զարգանալ կաշվի և բրդի արդյունաբերությունը, իսկ երկաթգծի անցկացումը թույլ տվեց արտադրված ապրանքները վաճառելու տանել մեծ քաղաքներ։
XX դարի սկզբին մեծ թվով մարդիկ ներգաղթեցին Չիլիից, Իտալիայից, Սիրիայից, Լիբանանից, ինչպես նաև Արգենտինայի այլ գավառներից։ 1914 թվականին բացվեցին փոստը և հեռագրակայանը։ Մունիցիպալ առաջին խորհուրդը կազմավորվեց 1920 թվականի փետրվարի 20-ին։
1935—1945 թվականներին Սապալայում կառուցվեցին Covunco Centro զորանոցները, որտեղ տեղավորվեց տասներորդ լեռնահետևակային գունդը (R.I.M 10), ինչպես նաև բանակային կայազորը (la Guarnición Ejército Zapala), որտեղ տեղավորվեց չորրորդ հեծյալ գունդը (Reg. 4 de Caballeria)։ Այդ երկու զորամասերի կառուցումը նպաստեց քաղաքում առևտրի, կրթության, առողջապահության և բանկային ոլորտի զարգացմանը։ 1948 թվականին Սապալան ստացավ քաղաքի կարգավիճակ ։
Քաղաքի սոցիալական ենթակառուցվածքի և տնտեսության զարգացման մեջ մեծ նշանակություն ունեցավ դոն Ամադո Սապագի գործունեությունը, ով կառավարում էր քաղաքը 1953-1987 թվականներին։
Սապալայի՝ որպես տարածքային տրանսպորտային հանգույցի նշանակությունը թուլացավ 1970-ական թվականներին, երբ կառուցվեց № 237 (Ruta Nacional N° 237) դաշնային ավտոճանապարհը, որի կառուցումը կապված էր Էլ-Չոկոն հէկի կառուցման հետ։ 1980-ական թվականներին դադարեցվեց երկաթուղով մարդկանց տեղափոխումը։ Տեղական կառավարությունը փորձ արեց աշխուժացնել քաղաքի տնտեսությունը, օրինակ՝ կառուցեց նոր երկաթգիծ, սակայն մինչ օրս հաջող են եղել միայն այն նախագծերը, որոնք կապված են հանքարդյունաբերության և փայտամշակման, ինչպես նաև դրանց պահանջները բավարարող ոլորտների հետ (հեռահաղորդակցում, լոգիստիկա, տրանսպորտ) ։
Բնակչություն
1920 թվականին անցկացված առաջին մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Սապալայում բնակվում էր 971 մարդ։ 1926 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչության թվաքանակը կրկնապատվել էր և կազմում էր 1817 մարդ ։ 1991 թվականին Սապալայում ապրում էր 31167, իսկ 2001 թվականին՝ 35806 մարդ ։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 32355 մարդ ։
Ավտոմոբիլային
Սապալայի միջով են անցնում 2 պետական մայրուղիներ՝ № 22 es:Ruta Nacional 22, որն ձգվում է Արգենտինայի արևելքից մինչև արևմուտք՝ հասնելով Չիլի Paso de Pino Hachado լեռնային անցակետով, և № 40, որը Բոլիվիայի հետ սահմանից ձգվում էր դեպի հյուսիս՝ հասնելով մինչև Հարավային Ամերիկայի ծայրը։ Քաղաքում են սկիզբ առնում № 13, № 14, № 16 и № 46 գավառային ավտոմայրուղիները։
Երկաթուղային
1948 թվականին արգենտինական երկաթգծերի ազգայնացումից հետո Ferrocarril Roca ազգային ընկերությունը Ferrocarril del Sud ընկերությունից գնեց երկաթուղին։ 1993 թվականին երկաթուղին գնեց Ferrosur Roca ընկերությունը։ Սապալան վերջին կետն է այն երկաթգծի, որն սկիզբ է առնում Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ Բաիա-Բլանկայում։ Սկզբում նախատեսված էր կառուցել միջօվկիանոսյան երկաթուղագիծ, սակայն այդ նախագիծը չեղյալ համարվեց 1920-ական թվականներին։ 2006-2009 թվականներին փորձ արվեց վերսկսել երկաթգծի շինարարությունը, սակայն նախագիծը նորից դադարեցվեց չիլիական կողմի պատճառով ։
Օդային
Սապալայում գործում է Վիցե-կոմմոդոր Օլեսսա տեղական օդանավակայանը (-38.97528°N, -70.11333°W)
Տնտեսություն
Երկաթգծով Սապալա բերված բեռներն այստեղ տեղափոխվում են ավտոմեքենաների վրա, որպեսզի հասցվեն հեռավոր շրջաններ կամ արտահանվեն Չիլի։
Քաղաքական կյանք
Սապալան համանուն դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքում տեղակայված են պետական կառույցներ, խոշոր բանկերի մասնաճյուղեր, ինչպիսիք են՝ El Banco de la Nación Argentina, Banco Macro Bansud և Banco Provincia del Neuquén ։ Տեղական սահմանդրությունը, համաձայն որի քաղաքապետ ընտրվում է չորս տարով, գործում է 1995 թվականի հունվարից։ 2006 թվականին 1995 թվականին ընտրված սահմանադրությունը ենթարկվել է փոփոխության ։
Սապալայում է ծնվել Movimiento Popular Neuquino տեղական կուսակցության համահիմանդիր Ամադո Սապագը, ով 1953-1987 թթ զբաղեցրել է Սապալայի քաղաքապետի պաշտոնը ։ 2011 թվականին Մարիա Մարտինեսը, ով ներկայացնում էր Frente Grande կուսակցությունը, ընտրություններում հաղթեց նախկին քաղաքապետ Էդգարդո Սապագին, ով ներկայացնում էր Movimiento Popular Neuquino կուսակցությունը, և դարձավ Սապալայի առաջին կին քաղաքապետը ։
Տեսարժան վայրեր
Պռոֆեսոր Օլասախերի անվան հանքաբանության թանգարանը բացվել է 1969 թվականի մայիսի 24-ին։ Թանգարանում ցուցադրվում է ավելի քան 2000 տեսակի միներալներից և թանկարժեք զարդերից բաղկացած հավաքածու, որը պատկանել է Խուան Օլսախերին, ինչպես նաև հնէաբանական ցուցանմուշներ։ 2004-2009 թվականներին թանգարանի շենքը վերակառուցվել է ։
Քաղքի պատմության թանգարանը բացվել է 2005 թվականի հուլիսի 15-ին։ Թանգարանում ցուցադրվում են քաղաքի առաջին բնակիչների իրերը, փաստաթղթեր և լուսանկարներ։
«Դոն Ամադոն Սապագ» կինոթատրոնը, որը ամենամեծն է գավառում և օգտագործվում է նաև համերգների ու թատերական ներկայացումների անցկացման համար, կոչվել է Movimiento Popular Neuquino քաղաքան կուսակցության հիմնադրի անունով ։
«Տրաբում-Ռուկա» գյուղատնտեսական-արհեստագործական տոնավաճառը գործում է «Տրաբում-Ռուկա» վայրում՝ № 22 ավտոմայրուղու և Նուևե դե Խուլիո փողոցի հատման տեղում։ Տոնավաճառում վաճառվում են տեղի արհեստավորների ստեղծած իրերը, որոնց շարքում են փայտե ու քարե առարկաներ, տեղական խոհանոցի ավանդական կերակուրներ, շոկոլադ և խմիչք։ Ամռանն անցկացվում են երաժշտական ներկայացումներ։
Տրաննակ ընտանիքի տան ճակատամասը, երկաթուղային կայարանը տամական շինություններ են, որոնք 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ճարտարապետական ոճի նմուշներ են։
Քաղաքում ամեն տարի անցկացվող միջոցառումներից են արդյունաբերական և արհեստագործական իրերի տոնավաճառը (անցկացվում է 2007 թվականի մարտից), գրքի տոնավաճառը (հունիսին), քաղաքի տոնը (հուլիսի 12), գարնանային պարի երեկոն (սեպտեմբերին), գավառային թատերական հանդիպումը (հոկտեմբերին)։
Զբոսաշրջություն
Սապալայի միջով կարելի է հասնել զբոսաշրջային այնպիսի օբեկտներ, ինչպիսիք են հիդրոթելմալ կենտրոն Կավիաուե-Կոպաուեն, Անդակոլո բնակավայրը և Լաս-Օվեխաս քաղքը (հյուսիսում), Վիլյա Պեուենիա քաղաքը Ալումինե լճի հյուսիսային ափին, Խունին դե Լոս Անդես և Սան Մարտին դե Լոս Անդես քաղաքները հարավում և Սան Կարլոս դե Բարիլոչե Ռիո-Նեգրոյում։
Քաղաքի մոտ գտնվող տեսարժան վայրերից է Կովունոկ ջրամբարը, որը գտնվում է քաղաքից 21 կմ հեռավորության վրա, նրա ափին է տեղակայված Մարիանո-Մորենո գյուղը։ Կովունկո հարթավայրը, ի տարբերություն շրջակա տարածքների, պատված էվառ կանաչ բուսականությամբ։ Այն հանգստի սիրված վայր է ։
Լագունա Բլանկա ազգային պարկը ունի 11200 հեկտար տարածք։ Այն գտնվում է Սապալայից 30 կմ հեռավորության վրա։ Բացվել է 1940 թվականին տեղական էկոհամակարգի պահպանության համար ։ Սևավիզ կարապի բնադրման և տարբեր տեսակների բնակության վայր է։ Ազգային պարկը տեղակայված է Կոնիական բլուրների միջև։ Այնտեղ հայտնաբերվել են այնպիսի հնագիտական իրեր, ինչպիսիք են այս տարածքներում ապրած մապուչե հնդակիցիների շիրիմներն ու քարե գործիքները ։
Լեռնադահուկային հանգստավայր Պրիմերոս-Պինոսը տեղակայված է Սապալայից 50 կմ հեռավորության վրա ։ Նրա տարածքում են գտնվում Արակուարիի անտառները։ Հանգստավայրն ունի 8 հեկտար տարածք, որ պիտանի է դահուկասպորտով զբաղվելու համար։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 1800 մետր բարձրության վրա։ Այնտեղ կարելի է զբաղվել սնոուբորդ մարզաձևով ։
Առողջապահություն
Ավտոմայրուղիների հատման վայրում գտնվելու պատճառով Սապալան գավառի առողջապահական կենտրոններից է։ Քաղաքում է տեղակայված սանիտարական երկրորդ շրջանը, որը ներառում է գավառի արևմտյան մասը ։ Քաղաքում գործում են Սապալա, Ռոսալես և Ուիկա-Լաուեն հիվանդանոցները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1913 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստանովոե (գյուղ, Ռամենսկի շրջան)
Ստանովոե (Становое), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի բնակավայրեր
Լյուբլինո (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լյուբլինո գյուղում բնակվում էր 148 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,43 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1970 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռաջաբա
Ռաջաբա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում ։ Գտնվում էր Տիգրիսի աջ կողմում՝ ոչ բարձր սարահարթի վրա, Ֆարկին գյուղաքաղաքից 33 կմ հարավ։
Պատմություն
Գյուղի բնակիչների մի մասը կոտորվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ։ Մնացալ մասը բռնի մուսուլմանացվել է։
Բնակչություն
Հայաբնակ էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Եվգենի Իվանով
Եվգենի Իվանով (Евге́ний Па́влович Ивано́в, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1999 թվականի փետրվարի 20) ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Աստերոիդների ցանկ (220901-221000)
Աստերոիդների ցանկ (220801-220900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (221001-221100)
Պադուվեռե
Պադուվեռե (Paduvere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
Մեկնութիւն Կաթողիկեայց (4835, Սարգիս Շնորհալի)
Սարգիս Շնորհալի, Մեկնութիին Կաթողիկեայց (4835), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4835 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1676 թվականին։ Ստացողը եղել է Կարապետ երեցը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26x19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 411 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ և կարմիր մետաքս։ Հիշատակարաններ ստացողի՝ 34ա, 300ա, 368ա, 384բ, 408ա և այլուր, հետագայի՝ 80բ (18-րդ դար) ։
Պադուվեռե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ամիրտի 2-րդ
Ամիրտի 2-րդ (Ամենիրդիս),, Հին Եգիպտոսի փարավոն։ Մ.թ.ա. 405-399 թվականներին XXVIII դինաստիայի միակ ներկայացուցիչն է եղել, որը Եգիպտոսն ազատել է պարսկական օկուպացիայից։
Ամիրտին, ըստ երևույթին, այն Ամիրտիի թոռն էր, որը դրանից կես դար առաջ Ինարի հետ միասին ղեկավարել է ապստամբությունը Եգիպտոսում։
Վարչություն
Ինչպես հայտնի է հին հունական աղբյուրներից,Ամիրտեն, Ստորին Եգիպտոսի նախկին նոմարկ, տապալեց Եգիպտոսի պարսկական բանակները և վերականգնեց անկախությունը(մոտավորապես 405/4)։ Ապստամբությունից հետո առաջին տարիներին նրա իշխանությունը սահմանափակվում էր Ստորին Եգիպտոսով, թագավորելով թագավոր Արթաքսերքս II-ի հետ միասին։ Եգիպտոսի նկատմամբ իրական իշխանություն Ամիրտեն ստացել է Մ. թ. ա. 401 թ. Վերին Եգիպտոսը գրավելուց հետո, այդ թվում ՝ Էլեֆանտինը։ Արտաքսերքսես 2-րդը փորձել է ճնշել ապստամբությունը ՝ եգիպտացիների դեմ ուղարկելով բանակ ՝ Սիրիայի ԱԶԲ-ի սատրրապի հրամանատարության ներքո։ Սակայն այդ նույն ժամանակ Անատոլիայում ապստամբեց պարսից արքայի եղբայրը ՝ Քիր Կրտսերը, և սիրիական ստորաբաժանումները նետվեցին այդ ապստամբի դեմ, ինչը թույլ տվեց Ամիրտեին անգամ ներխուժել Պաղեստինի տարածք։
Ամիրտեյի գործունեության մասին հայտնի է միայն անտիկ հեղինակների ստեղծագործություններից։ Ամիրտեյի ժամանակներից ի վեր մեզ ոչ մի Եգիպտական հուշարձան չի հասել։ Ըստ անտիկ հեղինակների մ. թ. ա. 400 թվականին Թամոսը՝  եգիպտացի Մեմֆիսցի, ով Քիր կրտսերի օրոք եղել է Իոնիայի փոխանորդի տեղակալը (որոշ անտիկ հեղինակներ նրան անվանում են այդ շրջանի հիպարխ) նրա մահից հետո  որդիների, նավատորմի և գանձարանի հետ միասին փախել է Ամիրտեսի մոտ՝ Եգիպտոս(որին Դիոդորը չգիտես ինչու Պսամմետիխ է անվանում), ապաստան խնդրելու համար։ Սակայն Ամիրթեյը հրամայեց մահապատժի ենթարկել բոլոր փախստականներին և զավթեց նրանց ունեցվածքը[1], բայց հաջորդ տարի նա ինքը զրկվեց գահից, նրան գերազանցեց և, հնարավոր է, նույնիսկ սպանեց իր զորահրամանատար Նեֆերիտը։
Մ. թ. ա. 399 թվականի հոկտեմբերի 1-ին արամեական մի նամակում նշվում է Ամիրտեի տապալման և նոր տիրակալի իշխանության գալու կարևոր քաղաքական լուրը։ "''Առաջին կառավարիչը, որը ելույթ է ունեցել օտար միդիացիներից հետո, եղել է Ամիրթեի փարավոնը... նրա որդին չի ժառանգել նրան": '' Ըստ Մանեֆոնի Ամիրթեյը XXVIII դինաստիայի միակ թագավորն էր եւ իշխում էր 6 տարի ։
Քարդաշյան
Քարդաշյան, ամերիկահայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
(6621) Տիմչուկ
(6621) Տիմչուկ (Timchuk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 2-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,541447 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9179 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,165 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1479,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243267 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,12° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տամարա Սմիռնովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Kill 'em All
Ալբոմի մասին
Ի սկզբանե խմբի առաջին կազմը այսպիսին էր՝ Ջեյմս Հետլֆիլդ (ռիթմ-կիթառ, վոկալ), Լարս Ուլրիխ (հարվածային գործիքներ), Դեյվ Մաստեյն (Սոլո-կիթառ), Ռոն Մակգովնի (բաս-կիթառ)։ Մաստեյնի հետ լարված հարաբերությունների պատճառով խումբը լքում է Մակգոունին։ Բասիստ Կլիֆ Բյորտոնը հրավիրվում է որպես նրան փոխարինող։ Մաստեյնին աշխատանքից հեռացվում է 1983 թվականի ապրիլին ոչ ադեկվատ պահվածքի համար՝ կապված ալկոհոլի և թմրանյութերի չարաշահումներով։ Մաստեյնի հեռացումից հետո նրան փոխարինում է Կիրկ Համմեթը, որը նախկինում նվագում էր Exodus-ում։ Խումբը ընդամենը մեկ ամիս հետո արդեն անցնում է ալբոմի ձայնագրության աշխատանքներին Կիրկի հետ, որի կիթարային սոլոները մասնավորապես հիմնված էին Մաստեյնի օրիգինալ սոլոների վրա։ Մաստեյնի կողմից ստեղծվում է Megadeth խումբը, որը նույնպես հասնում է ահռելի հաջողության։
Ալբոմի անվանում
Մասնակիցները ցանկանում էին ալբոմը անվանել Metal Up Your Ass, ինչպես և մեկ տարի առաջ լույս տեսած դեմո ձայնագրությունը, իսկ նկարի վրա պատկերել զուգարանակոնք՝ վերև հանված կափարիչով և նրա մեջից դուրս եկած դաշույնով ձեռք։ Սակայն Megaforce ընկերությունը համառում է, որ անվանումը փոփոխվի։ Դրանից հետո որոշվում է ալբոմը անվանել Kill 'Em All։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Metallica խմբի ալբոմներ Կատեգորիա:1983 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Տյումենյակ
Տյումենյակ (Тюменяк, Төмәнәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1046 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (40101-40200)
Աստերոիդների ցանկ (40001-40100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (40201-40300)
Կոնտրե
Կոնտրե (Contré), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Օլնե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17117։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 121 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Երևանյան փողոց (Եկատերինբուրգ)
Երևանյան փողոց (Ереванская улица, Երևանսկայա փողոց), փողոց Եկատերինբուրգ քաղաքի Երկաթուղագործների շրջանում։
Տեղաբաշխում և բարեկարգում
Փողոցը սկիզբ է առնում փակուղուց, այնուհետև կտրուկ շրջադարձ կատարելով՝ ուղղահայաց շարունակվում է իր նախկին ուղղությամբ, հատվում է Կոնտոպսկի և Արմավիրսկի փողոցների հետ, հարում է Բանջարանոցային և Բրյանսկի փողոցներին։ Խցանումների ժամանակ փողոցն ապահովում է շրջանցիկ երթևեկությունը։ Փողոցի վրա տեղակայված են տարբեր ավտոխանութներ և ավտոսպասարկման կետեր, արդյունաբերական պահեստներ։ Վերջում փողոցը դառնում է փակուղի՝ հարելով արդյունաբերական տարածքների հետ։
Կառուցապատում
Փողոցը հիմնականում կառուցապատված է հին քառակող գերաններով և աղյուսներով կառուցված տներով, մասնավոր հատվածում առկա են 1949 թվականին կառուցված տներ։
Տրանսպորտ
Տրանսպորտի մոտակա կանգառը ««Ստրելա» մշակույթի տունն» է, որտեղ կայանում են 33, 33ա ավտոբուսները և 020 ու 021 երթուղային տաքսիները։ Բացի այդ մի քանի րոպե քայլքի հեռավորության վրա գտնվում է «Ստրելոչնիկով» կանգառը, որտեղ կայանում են 6, 13, 57, 60 ավտոբուսները և 15, 024, 035, 082 երթուղայինները։
Շտյոթեն ամ Աուերբերգ
Շտյոթեն ամ Աուերբերգ (Stötten am Auerberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Երևանյան փողոց (Եկատերինբուրգ)
Գրականություն
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի փողոցներ
Շտյոթեն ամ Աուերբերգ
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1941 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Տարածքը կազմում է 40,75 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝  09 7 77 171։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Հովան Սիմոնյան
Հովան Սիմոնյան, հայոց պատմության, պատմական աշխարագրության և մշակույթի ոլորտների շվեյցարահայ ակադեմիկոս։
Կենսագրություն
Հովան Սիմոնյանը ծնվել է 1967 թվականին Բեյրութում՝ հայկական ընտանիքում։ Նա հասակ է առել Շվեյցարիայում, որտեղ նրա ընտանիքը տեղափոխվել է 1975 թվականին, Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի սկզբին ։
Հովան Սիմոնյանն ունի Լոզանի համալսարանի բարձրագույն առևտրային հետազոտությունների դպրոցի գիտությունների տնտեսագիտական և սոցիալական արտոնագիր (1988 թվական), միջազգային հարաբերությունների մագիստրոսի աստիճան Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի քաղաքական գիտությունների ֆակուլտետից (1996 թվական) և Կենտրոնական Ասիայի ուսումնասիրությունների մագիստրոսի ևս մեկ աստիճան՝ Լոնդոնի համալսարանի արևելյան և աֆրիկյան հետզոտությունների դպրոցի Մերձավոր և Միջին Արևելքի ուսումնասիրության կենտրոնից (1997 թվական) ։