cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դոմենիկո Սկարլատի
Հայտնի է գործիքային ստեղծագործություններով։ Ստեղծագործական ժառանգության հիմքը կլավեսինի 555 պիեսներն են, այդ թվում՝ 400-ից ավելի միամաս սոնատներ (հեղինակը դրանք անվանել է «էքզերսիս»-վարժություն), որոնք դարձել են ապագա սոնատային ալեգրոյի նախատիպը։ Դրանց հատուկ են դասական կատարելությունն և անթերի ոճը, կլավեսինի տեխնիկայի նորարարական օգտագործումը։ Սոնատներում Սկարլատտին հակադրում է բազմաբնույթ կերպարներ, թեմատիկ ցայտուն տարրեր, գտնում դրանց դինամիկ զարգացման հնարներ։ Ստեղծել է կլավեսին նվազելու վիրտուոզ ոճ։ Գրել է նաև 14 օպերա և հոգևոր երաժշտություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1685 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:1757 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 23 մահեր Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Իտալացի երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Իտալացի կլավեսինահարներ
Մատիաս Լաբա
Մատիաս Ալեխանդրո Լաբա (Matías Alejandro Laba,), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Ունիոն Լա Կալերա» ակումբի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Լաբան պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Արգենտինիոս Խունիորս» ակումբում։ 2010 թվականին ընդգրկվել է հիմնական թիմի հայտացուցակում։ 2011 թվականի փետրվարի 27-ին «Վելես Սարսֆիլդ» ակումբի դեմ մրցախաղում Մատիասը նորամուտ է ունեցել Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնություն ում՝ երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Գուստավո Օբերմանին ։ Իր երկրորդ խաղաշրջանում տեղ է գրավել հիմնական կազմում։ 2013 թվականին Լաբան տեղափոխվել է Կանադա յի «Տորոնտո» ակումբ։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է 1,2 մլն եվրո ։ Մայիսի 5-ին «Կոլորադո Ռեպիդս» ակումբի դեմ մրցախաղում Մատիասը նորամուտ է ունեցել MLS-ում ։ Օգոստոսի 5-ին «Նյու Ինգլենդ Ռեվոլյուշն» ակումբի դեմ խաղում խփել է առաջին գոլը «Տորոնտո» ակումբի կազմում ։
Մրցաշրջանի վերջում թիմ են եկել Ջերմեն Դեֆոն, Մայքլ Բրեդլի ն և Ժիլբերտուն, որից հետո ակումբը պետք է տեղ ազատեր այդ խաղացողների համար և Լաբան տեղափոխվել է «Վանկուվեր Ուայտկեպս» ։ 2014 թվականի մարտի 9-ին «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ» ակումբի դեմ մրցախաղում նա նորամուտ է ունեցել նոր ակումբի կազմում ։ 2015 թվականին Մատիասը օգնել է ակումբին դառնալ Կանադայի չեմպիոն։ Հուլիսի 19-ին «Պորտլենդ Թիմբերս» ակումբի դեմ խաղում Լաբան խփել է իր առաջին գոլը «Վանկուվեր» ակումբի կազմում ։
2018 թվականի հունվարին Լաբան վերադարձել է Արգենտինա՝ ստորագրելով մեկամյա պայմանագիր «Էստուդիանտես» ակումբի հետ ։
Միջազգային կարիերա
2011 թվականին Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Լաբան մասնակցել է Կոլումբիայում կայացած Աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցախաղում նա խաղացել է Մեքսիկայի, Անգլիայի , ԿԺԴՀ-ի , Եգիպտոսի և Պորտուգալիայի հավաքականների դեմ խաղերում։
Նույն թվականին օլիմպիական հավաքականի կազմում Մատիասը մեկնել է Մեքսիկա, որտեղ Պանամերիկյան խաղերում նվաճել է արծաթը։ Մրցախաղում նա խաղացել է Բրազիլիայի, Կոստա Ռիկայի , Կուբայի , Ուրուգվայի և Մեքսիկայի թիմերի դեմ մրցախաղում։ Կուբացիների դեմ խաղում Լաբան դարձել է գոլի հեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տորոնտոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վանկուվեր Ուայթքեփսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինոս Խունիորսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էստուդիանտեսի ֆուտբոլիստներ
Լախնա (այլ կիրառումներ)
Լախնա, կարող է վերաբերել՝
Խոլին դեհիդրոգենազ
Խոլին դեհիդրոգենազ (ՖՀ 1.1.99.1), ֆերմենտ, որը կատալիզում է հետևյալ քիմիական ռեակցիան
Այսպիսով, այս ֆերմենտն ունի երկու սուբստրատ` խոլին և ակցեպտոր։ Ռեակցիայի արդյունքում առաջանում են երկու վերջանյութեր` բետաին ալդեհիդ և վերականգնված ակցեպտոր։
Այս ֆերմենտը պատկանում է այն օքսիդառեդուկտազների ենթադասին, որոնք ակցեպտորի հետ ազդում են դոնորի CH-OH խմբի վրա (ՖՀ 1.1)։ Այս ֆերմենտի համակարգված անվանումը կլինի խոլին։ ակցեպտոր 1-օքսիդառեդուկտազ։ Այս ֆերմենտին հաճախ անվանում են նաև խոլին օքսիդազ, խոլին-ցիտոքրոմ c ռեդուկտազ, խոլին։(ակցեպտոր) օքսիդառեդուկտազ և խոլին։(ակցեպտոր) 1-օքսիդառեդուկտազ։ Այս ֆերմենտն օգտագործում է մեկ կոֆակտոր՝ PQQ, մասնակցում է գլիցինի, սերինի և թրեոնինի մետաբոլիզմին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՖՀ 1.1.99 Կատեգորիա:Անհայտ կառուցվածքով ֆերմենտներ
Ֆինլանդիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Լամար շրջան (այլ կիրառումներ)
Լամար շրջան, կարող է վերաբերել՝
Խարիտ
Խարիտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Չինովնիկ
Չինովնիկ, կոչում ունեցող անձ, կայանում է քաղաքացիական կամ պալատական ծառայության մեջ։ Չինովնիկության սահմանակարգը դե ֆակտո գոյություն է ունեցել Ռուսական թագավորությունում և Ռուսական կայսրությունում, բայց մինչ 1722 թվականը չի ունեցել հստակ կառուցվածք։ 1722 թվականի հունվարի 24-ին չինովնիկության սահմանակարգը դե-յուրե կազմավորվել է աստիճանների ցուցակի հաստատության կողմից։
«Ինչպես գյուղացիները կալվածատերերի ստրուկներն էին, այնպես էլ ռուս ազգը մինչ այժմ մնում է չինովնիկների ծառան», - գրում էր Լենինը 1903 թվականին, - քաղաքական ազատությունը նշանակում է, որ ազգն ինքն ունի իրավունք սեփական չինովնիկներ ընտրելու» .։
1917 թվականին՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության հաղթանակից հետո, աստիճանների ցուցակը ոչնչացվեց, իսկ չինովնիկության սահմանակարգը վերացվեց ։ Պետական կառավարման ոլորտում աշխատող անձինք սկսեցին վերանվանվել պետական ծառայողներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պետական ծառայություն
Օխեն
Օխեն(Ojén), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 86 կմ²։ Բնակչությունը՝ 2949 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 67 կմ հեռավորության վրա։
Լամբա (այլ կիրառումներ)
Լամբա, կարող է վերաբերել՝
Մազնոե (գյուղ, Սումիի շրջան)
Մազնոե (Мазне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լա Ֆար լեզ Օլիվիե
Լա Ֆար լեզ Օլիվիե (La), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 6526 մարդ, բնակչության խտությունը` 466.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.98 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 32 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 4573 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 3216-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1357։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 3216 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2969 անձ (1570 տղամարդ և 1399 կին)։ Գործազուրկ են եղել 247 անձ (111 տղամարդ և 136 կին)։ 1357 անաշխատունակներից 398-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 484-ը` թոշակառուներ, իսկ 475-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կրոնպրինց
Կրոնպրինց (Kronprinz, բառացի թագի իշխան, գերմաներենում գահաժառանգի տիտղոս (սովորաբար արքայի ավագ որդին, այլ ոչ ուրիշ բարեկամ)։ Ռուսերենում՝ նաև այլ երկրների գահաժառանգներ, օրինակ՝ Ճապոնիայի կրոնպրինց։
Տես նաև
Կատեգորիա:Գահաժառանգների տիտղոսներ Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ
Heir apparent
Պետուխովկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Պետուխովկա (Петуховка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զելիմովո
Զելիմովո (Зелимово, Йылым), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 263 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Արտաշես Տիրացյան
Արտաշես Գրիգորի Տիրացյան, հայ հասարակական գործիչ, հրապարակախոս, մանկավարժ։ Տնտեսական գիտությունների դոկտոր (1920), պատմական գիտությունների թեկնածու (1953), Գերագույն հոգևոր խորհրդի անդամ (1955)։
Հնագետ-պատմաբան Գևորգ Տիրացյանի հայրը։
Կենսագրություն
Արտաշես Տիրացյանը ծնվել է Բուլղարիայի Շումենի մարզում։ 1901-1910 թվականներին սովորել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, այնուհետև՝ Եվրոպայում՝ Բեռլինի, Լոզանի, Ցյուրիխի համալսարաններում։ 1922-1948 թվականներին եղել է Բուխարեստի Միսաքյան-Քեսիմյան վարժարանի տնօրեն։ 1948 թվականին հայրենադարձել է։ 1948-1970 թվականներին դասավանդել է Երևանի ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտում։ ՀՕԿ-ի և Բուխարեստի «Հայաստանյան ճակատ» կազմակերպությունների հիմնադիրներից է։ Աշխատակցել է Բուխարեստում լույս տեսնող «Նոր արշալույս», «Պահակ», «Հայաստան ճակատ» պարբերականներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի սաներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոզանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ
Պանոնա
Պանոնա (Pagnona), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 439 մարդ, խտությունը կազմում է 55 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս 22050։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0341:
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խարկիրիկ
Խարկիրիկ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Խարշատ
Խարշատ, Խորշատ (հնում՝ Ծանախ), գետ Հայկական լեռնաշխարհում։ Երկարությունը մոտ 137 կմ է, պատկանում է Սև ծովի ավազանին։ Սկիզբ է առնում Արևելա-Պոնտական լեռների Խաղտյաց լեռնաշղթայի հարավային լանջերից, մոտ 2340 մ բարձրությունից։ Հոսում է դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ Զիգանայի, Տրապիզոնի և Գյումուշխանեի լեռնաշղթաների միջև ընկած գոգահովտով։ Սնումը՝ մթնոլորտային տեղումներից և ստորերկրյա ջրերից, հորդացումը՝ աշնանը։
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր Կատեգորիա:Սև ծովի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1905/1906
1905/1906 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը բրիտանական ազգային հավաքականների միջև անցկացված քսաներեքերորդ մրցաշարն էր։
Մրցաշարը մեկնարկեց - խաղով, որում, անգլիացիները խփեցին հինգ անպատասխան գնդակ։ Արտագնա խաղում 0։2 հաշվով հաղթելով շոտլանդացիներին, անգլիացիներին հավասարվեցին ուելսցիները։ Ապա շոտլանդացիները նվազագույն հաշվով հաղթեցին իռլանդացիներին, իսկ անգլիացիները՝ ուելսցիներին։ Նախավերձին խաղում իռլանդացիները վաստակեցին իրենց միակ միավորը՝ ոչ-ոքի խաղալով ուելսցիների հետ, ինչը, ինչպես հետո պարզվեց, վերջիններիս զրկեց մրցաշարում հաղթանակը կիսելու հնարավորությունից։
Ավանդույթի համաձայն, մրցաշարի ելքը պիտի վճռվեր - խաղում, ուր անգլիացիներին հաղթողի ավարը միանձնյա նվաճելու համար բավարարում էր նաև ոչ-ոքին։ Սակայն Ջոն Հոուիի երկու գնդակների շնորհիվ շոտլանդացիները հաղթանակ տարան և կիսեցին առաջնության հաղթողի տիտղոսը աբգլիացիների հետ։
- խաղի որոշ հատվածներ նկարահանվեցին Բլեքբեռնի «Միթչել և Քենյոն» ընկերության կողմից և այժմ դրանք միջազգային ֆուտբոլային հանդիպման պահպանված նկարահանումներից հնագույնն են։
Մրցաշարային աղյուսակ
Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։
Ռմբարկուներ
<div style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; -o-column-count: 3; -ms-column-count: 3; column-count: 3;">
1 գոլ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Միացյալ Թագավորության տնային առաջնություն
Մալայա Սլոբոդկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Մալայա Սլոբոդկա (Мала Слобідка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Սլոբոդկա գյուղում բնակվում էր 119 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,467 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 254,82 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էրքյուլ Պուարո
Էրքյուլ Պուարո (Hercule Poirot, ), հայտնի անգլիացի գրող Ագաթա Քրիստիի գրական կերպարը, մասնավոր դետեկտիվ, ծագումով բելգիացի, 33 վեպերի, 54 պատմվածքների և 1 պիեսի գլխավոր հերոս։ Այդ ստեղծագործությունները հրատարակվել են 1920 և 1975 թվականների միջև, և դրանց հիման վրա բեմադրվել են ֆիլմեր, հեռուստասերիալներ, թատերական բեմադրություններ և ռադիո ներկայացումներ։
Արտաքին տեսք և անձնական հատկանիշներ
Էրքյուլ Պուարոն իր համեստությամբ աչքի չի ընկնում և բացահայտ իրեն կոչում է աշխարհահռչակ մարդ։ Հետաքննությունը նա փորձում է ավարտել դրամատիկ ձևով, երբեմն նույնիսկ թատերական տարրեր է մտցնում։ Հատկապես դրա համար նա երբեք իր հետևությունները չի հայտնում մեկ այլ անձի, ոչ կապիտան Հաստինգսին, ոչ տեսուչ Ջեպին։ Նա վերջնական և որոշիչ խոսքն ասում է ամենավերջում, երբ ամեն ինչ մանրամասնորեն իրեն հայտնի է և մութ կետեր չկան։
Ամբողջ կյանքում ապրելով Անգլիայում՝ Պուարոն գեթ մեկ անգամ չի հատաքրքրվել կանանցով։ Նա ինքն է ասում, որ կանայք իր թուլությունն են, բայց երբեք նրանցով չի տարվում։ Նա սիրահարվել է միայն մեկ անգամ Բելգիայում եղած ժամանակ, երբ երիտասարդ էր և աշխատում էր ոստիկանությունում, սիրահարվել է Վիրջինիա Մեսնար անունով մի աղջկա, բայց սիրավեպը հաջողություն չի ունեցել։
Կոմսուհի Վերա Ռուսկովան (Countess Vera Rossakoff) Պուարոյի վաղեմի սերն է («Մեծ քառյակը»՝ The Big Four)։ Պուարոն խոսում է վարժ անգլերենով, բայց երբեմն կոպիտ սխալներ է թույլ տալիս և խոսում է կոպիտ շեշտադրությամբ․ այդ հանգամանքը նա բացատրում է իր վեպերից մեկում հետևյալ կերպ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական հերոսներ Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ
Լաուրա Հերինգ
Լաուրա Հերինգ (Laura Harring, իսկական անունը` Լաուրա Էլենա Մարտինես Հերինգ, Laura Elena Martínez Herring, ), մեքսիկական ծագմամբ ամերիկացի մոդել, դերասանուհի։ 1985 թվականին հաղթել է «Միսս ԱՄՆ» գեղեցկության մրցույթում։ Հայտնի է դարձել 2001 թվականին նկարահանված Դեյվիդ Լինչի «Մալհոլանդ դրայվ» (Mulholland Drive, Mulholland Dr.) ֆիլմում Ռիտա/Կամիլի դերով։
Կենսագրություն
Լաուրա Հերինգը ծնվել է Մեքսիկայի Լոս Մոչիս ծովափնյա քաղաքում (Սինալոա նահանգ)։ Մայրը՝ Մարիա Ելենա Կաիրոն (María Elena Cairo), հոգեթերապևտ էր, քարտուղար, զբաղվում էր անշարժ գույքի վաճառքով։ Հայրը՝ Ռայմոնդ Հերինգը, ավստրո-գերմանական ծագումով հողագործ և շինարար էր ։ Հերինգի ծնողներն ամուսնալուծվել են 1971 թվականին։
Գործունեություն
Իր կյանքի առաջին 10 տարիները Լորան անցկացրել է Մեխիկոյում, այնուհետև ընտանիքը տեղափոխվել է ամերիկյան Սան Անտոնիո (Տեխաս) քաղաք։ 12 տարեկանում նա պատահաբար տուժել է փողոցային կրակոցների ժամանակ և գլխի շրջանում վիրավորվել։ 16 տարեկանում ծնողներին խնդրել է թույլ տալ իրեն սովորել Շվեյցարիայի «Aiglon College» մասնավոր դպրոցում։
Վերադառնալով ԱՄՆ՝ բնակություն է հաստատել Էլ Պասոյում և սկսել մասնակցել գեղեցկության մրցույթների։ Արժանացել է «Միսս Էլ Պասո», այնուհետև՝ «Միսս Տեխաս» տիտղոսների։ 1985 թվականին դարձել է առաջին լատինոամերիկացին, որը պարգևատրվել է «Միսս ԱՄՆ» տիտղոսով։ Նույն թվականին «Միսս Տիեզերք» գեղեցկության մրցույթում ընդգրկվել է լավագույն տասնյակի մեջ։
Հերինգը Լոնդոնի գեղարվեստի ակադեմիայում սովորել է թատերական արվեստ՝ հետաքրքրվելով նաև լատինական պարերով՝ ներառյալ տանգոյով ։
Նրա ամենահայտնի դերը եղել է Դեյվիդ Լինչի «Մալհոլանդ դրայվ» ֆիլմում (2001), որտեղ նա նկարահանվել է Նաոմի Ուոթսի և Ջասթին Տերուի հետ։ Այդ ֆիլմում նա մարմնավորել է Ռիտային, որը կորցրել էր հիշողությունը ։
Անձնական կյանք
1987-1989 թվականներին Լաուրա Հերինգն ամուսնացած է եղել Կարլ Էդուարդ ֆոն Բիսմարկի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի մոդելներ
Թամե
Թամե (Tame), քաղաք և մունիցիպալիտետ հյուսիսարևելյան Կոլումբիայում՝ Արաուկայի դեպարտամենտում։
Պատմություն
Իսպանական նվաճումից առաջ, Թամեի տարածքում բնակվվել են հնդկական արավակ ցեղի ներկայացուցիչները։ Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում մեծացել է, հիմնադրվել է 1628 թվականին։ Թամեի մունիցիպալիտետը 1925 թվականին բաժանվել է առանձին վարչական միավորի։
Աշխարհագրական դիրք
Թամեի մունիցիպալիտետը հյուսիսում սահմանակից է Ֆորտուլի մունիցիպալիտետի տարածքին, հյուսիս-արևելքում ՝ Արաուկիտայի մունիցիպալիտետին, արևելքում՝ Պուերտո Ռոնդոնի մունիցիպալիտետին, հարավում և հարավ-արևմուտքին՝ Կասանարա դեպարտամենտի տարածքին, արևմուտքում ՝ Բոյակա դեպարտամենտի տարածքին։ Մունիցիպալիտետի տարածքը 1064 կմ² է ։
Բնակչություն
Կոլումբիայի ազգային վիճակագրության վարչության տվյալների համաձայն, 2015 թվականին քաղաքի և քաղաքապետարանի համատեղ բնակչությունը կազմել է 52.768 : Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.
Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի, տղամարդիկ կազմել են Թամեի բնակչության 49.3% -ը, կանայք ՝ համապատասխանաբար 50.7%: Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 93,2% -ը. Հնդիկներինը ՝ 5,3%; սևամորթները և մուլատները՝ 1,5%: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 89% ։
Տնտեսություն
Թամեի տնտեսությունը հիմնված է անասնաբուծության և փայտանյութի մթերման վրա։
Քաղաքային և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 57,5% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 20% -ը `սպասարկման ձեռնարկություններ, 12.5% ​​-ը` արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 10% -ը `տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ։
Տրանսպորտ
Թամեի արևմուտքում տեղակայված է Գաբրիել Վարգաս Սանտոսի անվան օդանավակայան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:1628 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լայա (այլ կիրառումներ)
Լայա, կարող է վերաբերել՝
Պետուխովշչինա
Պետուխովշչինա (Петуховщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
1947 թ. BAA դրաֆթ
'''1947 թ. BAA-ի դրաֆթը անդրանիկ դրաֆթն էր՝ անցկացված Ամերիկայի բասկետբոլի ասոցացիայի''' (BAA) կողմից, որը հետագայում վերանվանվեց Բասկետբոլի ազգային ասոցացիա (NBA)։ Դրաֆթը տեղի ունեցավ 1947 թ.-ի հուլիսի 1-ին՝ 1947-48 խաղաշրջանին ընդառաջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի դրաֆթներ
Արքեղայոս Ծոփացի
Կենսագրություն
333 թվականին Ծոփքի բդեշխ Արքեղայոսը զայրանալով Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Արիստակես Ա-ի (325-333) կշտամբանքներից, սպանում է նրան  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծոփացիներ Կատեգորիա:Ծոփքի բդեշխներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:3-րդ դարի հայեր
Լայմ (այլ կիրառումներ)
Լայմ, կարող է վերաբերել՝
Լայոն շրջան (այլ կիրառումներ)
Լայոն շրջան, կարող է վերաբերել՝
Խարկովի ազգային համալսարան
'''Վ. Կարազինի անվան Խարկովի ազգային համալսարան''' (Харківський національний університет імені В. Н. Каразіна), Ուկրաինայի հնագույն համալսարաններից։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1805 թվականին։ Սովետական իշխանության տարիներին (1936) այն կոչվել է Մաքսիմ Գորկու անվան Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանակակիր Խարկովի պետական համալսարան և դարձել է խոշորագույն գիտա-ուսումնական հաստատություն։ 1976 թվականի դրությամբ ունեցել է մեխանիկա-մաթեմատիկական, ֆիզիկայի, ֆիզիկա-տեխնիկական, ռադիոֆիզիկայի, քիմիական, կենսաբանական, երկրաբանա-աշխարհագրական, տնտեսագիտական, պատմության, բանասիրական, օտար լեզուների, արտասահմանյան ուսանողների նախապատրաստման, բուհերում դասավանդողների որակավորման բարձրացման ֆակուլտետներ, նախապատրաստական, երեկոյան և հեռակա բաժիններ, ասպիրանտուրա, 85 ամբիոն, քիմիայի և կենսաբանության ԳՀԻ-ներ, աստղադիտարան (հիմնվել է 1808 թվականին), հաշվողական կենտրոն, գիտահետազոտական բաժանմունք, 4 պրոբլեմային լաբորատորիա, կենսաբանական կայան, բուսաբանական այգի (հիմնվել է 1804 թվականին), հնագիտության, երկրաբանա-հանքաբանական, բնագիտության թանգարաններ։ 1975-1976 ուսումնական տարում ունեցել է 12 000 ուսանող և ասպիրանտ, 900 դասախոս։ 1874 թվականից հրատարակում է գիտական տեղեկագիր։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով (1955)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի համալսարաններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:1805 հիմնադրումներ
Լան (այլ կիրառումներ)
Լան, կարող է վերաբերել՝
Ռութվիանկա
Ռութվիանկա գյուղ Ուկրաինայում, որը գտնվում է Ժիտոմիրի շրջանի Մալինսկի շրջանում։ Բնակչությունը 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 83 մարդ։ Փոստային ինդեքս՝ 11600,հեռախոսային կոդ - 4133. ծածկում է 0,975 կմ² տարածք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:գյուղ
Բադյայոլ (Մեծ Պատոկի վտակ)
Բադյայոլ (Бадьяёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Պատոկ գետի աջ ափին՝ 51 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը ավազանի վտակ Պեչորա մինչև թափվելը Ուսա։ Գետի ավազանը Պեչորա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գաբոնի դրոշ
Գաբոնի դրոշը բաղկացած է երեք հավասար հորիզոնական մասերից կանաչ, դեղին, և կապույտ գույնի։ Դրոշի դիզայն արտացոլում է Գաբոնի աշխարհագրական դիրքը. կանաչ գույնը - անտառներ, կապույտը - Ատլանտյան օվկիանոս, բաժանված հասարակած և արև խորհրդանշող դեղին շերտագծով։ 1959 թ. ընդունված Գաբոնի առաջին դրոշը տարբերվում էր ֆրանսիական եռագույնի ներկայությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:Գաբոնի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:1960 դրոշներ
Դիցաբանություն (գիրք)
Դիցաբանություն։ Աստվածների և հերոսների հավերժական հեքիաթներ, Էդիթ Համիլթոնի հեղինակած գիրքն է, որը լույս է տեսել 1942 թվականին Լիթլ, Բրաուն և Քոմփանի ընկերությունների կողմից ։ Դրանից հետո այն վերահրատարկվել է մի քանի հրատարակիչների կողմից, ներառյալ 75-ամյակի պատկերազարդ հրատարակությունը ։ Այն վերապատմում է հունական, հռոմեական և սկանդինավյան դիցաբանության պատմությունները, որոնք վերցված են տարբեր աղբյուրներից։ Ներածությունը ներառում է հիմնական դասական բանաստեղծների մեկնաբանությունները, որոնք համարվում են նյութի աղբյուր, և այն, թե ինչպես է մշակույթի փոփոխության հետ փոխվել նաև աստվածների և առասպելների բնութագրերը։ Այն հաճախ օգտագործվում է ավագ դպրոցներում և քոլեջներում՝ որպես հին առասպելաբանության և հավատքի ներածական տեքստ։
Բովանդակություն
Գիրքը բաղկացած է ներածությունից և 7 բաժիններից․
Հրատարակությունների մեծ մասը ներառում է ամերիկյան նկարազարդող Սթիլի Սեվիջի պատկերած նկարները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1942 գրքեր Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Սկանդինավյան դիցաբանություն Կատեգորիա:Հռոմեական դիցաբանություն
Կոզովա
Կոզովա (Козова), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Կոզովայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1440 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզովա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 9 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 509,75 մարդ/կմ²։
(4492) Դեբյուսի
(4492) Դեբյուսի (Debussy), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Էրիկ Էլստի կողմից Վերին Պրովանսում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,765925 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2656 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2662 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Դեբյուսի աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,2836 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1680,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214261 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,03° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խարս (Մշո գավառ)
Խարս, Խարծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մուշի գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 30 կմ արևելք, Մուշ-Բիթլիս ճանապարհի ձախ կողմում։
Հնարավոր է որ գյուղը նույնն է, ինչ-որ Տարոն գավառի Հարս գյուղը։
Բնակչություն
1880 թվականին ուներ 180 տուն՝ 1500 հայ բնակչով, 1909 թվականին ուներ 80 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Խարսն ուներ 2 հին և մի նոր եկեղեցի '''Ս. Աստվածածին''' անունով, որը կառուցվել էր 1207 թվականին ։
Զելյոնայա Գորկա (գյուղ, Նազարովսկի շրջան)
Զելյոնայա Գորկա (Зелёная Горка), գյուղ Ռուսաստանի, Կրասնոյարսկի երկրամասի Նազարովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Նազարովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արքեղայոս Ֆիլոպատոր
Արքեղայոս Ֆիլոպատոր (լրիվ անունը՝ Արքեղայոս Սիսինես, Αρχέλαος Φιλοπάτωρ, ), հունական ծագումով կապադովկիացի ազնվական, Կապադովկիայի (մ․թ․ա․ 36 - մ․թ․ 17) և Փոքր Հայքի (մ․թ․ա․ 20 - մ․թ․ 17) թագավոր, Կապադովկիայի Կոմանա քաղաքի գերագույն քրմապետ-թագավոր Արքեղայոս Բ-ի և Գլափյուռայի որդին, Մավրետանիայի թագուհի Գլափյուռայի և Կիլիկիայի թագավոր Արքեղայոսի հայրը ։
Ծագումը և ընտանիքը
Մ․թ․ա․ 47 թվականին հռոմեական բռնապետ Հուլիոս Կեսարը, ավարտելով իր ռազմական հաղթանակը՝ եռապետ Գնեոս Պոմպեոսի նկատմամբ, զրկում և գահընկեց է անում Արքեղայոսի հորը Կոմանայի գերագույն քրմապետ-թագավորի պաշտոնից ։ Նրա հորը փոխարինում է մեկ այլ հունական ծագումով ազնվական՝ Լիկոմեդեսը ։ Պոմպեոսը նրանց ընտանիքի հովանավորն էր ։, և հենց նա էր Արքեղայոսի հորական պապին նշանակել Կոմանայի գերագույն քրմապետ-թագավոր ։
Գահ բարձրանալը
Տարիներ անց, Արքեղայոսի մայրը՝ Գլափյուրան դառնում է հռոմեական եռապետ Մարկոս Անտոնիոսի սիրուհիներից մեկը ։ Գլափյուրան հետերա էր ։, որը կուրտիզնուհու տեսակ է։ Նախկինում Գլափյուրան հայտնի էր իր գեղեցկությամբ, հմայքով և գայթակղելիությամբ ։
Իրենց սիրավեպի միջոցով Գլափյուրան Անտոնիոսին դրդում է իր որդուն՝ Արքեղայոսին Կապադովկիայի թագավոր դարձնել ։ Մ․թ․ա․ 36 թվականին Անտոնիոսը գահընկեց է անում, այնուհետև մահապատժի է ենթարկում կառավարող թագավոր Արիարաթ Ժ-ին և Արքեղայոսին նշանակում է նրա իրավահաջորդ։ Թվում էր թե նրա մայրը թագավորական արքունիքում մեծ քաղաքական իշխանություն ուներ ։ Գլափյուրայի ուժեղ ադեցությունը կարելի է ցույց տալ նրա ժամանակակից հնարքներով, որը թվագրվում է մոտավորապես Ակցիումի ճակատամարտի ժամանակներով՝ մ․թ․ա․ 31 թվականով, հատկապես որոշ սեռական առումով անկեղծ և հայտնի բանաստեղծությունները, որոնք գրել էր ապագա կայսր Օկտավիանոս Օգոստոսը՝ Անտոնիոսի սիրավեպի մասին ։
Թագավորելը
Այն բանի հետո, երբ Արքեղայոսը զբաղեցնում է Կապադովկիայի գահը, նրա թագավորական տիտղոսը, որը հայտնի է պահպանված արձանագրություններից, մասնավորապես՝ մետաղադրամների վրա ։, հետևյալն էր․ Ἀρχέλαος Φιλόπατρις Κτίστης, Archelaus Philopatris Ktistes :, հունարենից թարգմանաբար՝ Արքեղայոս, իր երկրի սիրահար և հիմնադիր։ Արքեղայոսը իր կառավարման շրջանի սկզբում ամուսնացել էր մի անհայտ անունով արքայադստեր հետ՝ Մեծ Հայքից, ով համարվում է նրա առաջին կինը ։, որը մահացել է մ․թ․ա․ 8 թվականին։ Հավանականություն կա, որ այդ արքայադուստրը եղել է նրա հեռավոր ազգականը, քանի որ նա կարող էր լինել Արտաշեսյանների թագավորական հարստության ներկայացուցիչ, Մեծ Հայքի արքա Արտավազդ Բ-ի (մ․թ․ա․ 53-34) դուստրը։ Արտավազդ Բ-ն նաև Մեծ Հայքի ապագա արքաներ՝ Արտաշես Բ-ի և Տիգրան Գ-ի հայրն էր։ Արտավազդ Բ-ի հայրը Տիգրան Մեծն էր ։, ով ամուսնացել էր Միհրդատ Զ Եվպատորի և նրա քրոջ ու առաջին կնոջ Լաոդիկեի ։ դստեր՝ Կլեոպատրա Պոնտացու հետ, և հետևաբար, Արտավազդ Բ-ն մորական կողմից Միհրդատ Զ-ի և Լաոդիկեի թոռն էր։ Իր առաջին կնոջից Արքեղայոսն ունենում է երկու երեխա․ դուստրը՝ Գլափյուրան ։, որից նա ունենում է հետագա ժառանգներ, և որդին՝ Արքեղայոսը։
Արքեղայոսը Անտոնիոսի դաշնակիցն էր մինչև նրա պարտությունը՝ մ․թ․ա․ 31 թվականին տեղի ունեցած Ակցիումի ճակատամարտը, որից հետո Արքեղայոսը անցնում է Օկտավիանոսի կողմը ։ Օկտավիանոսի հետ հաշտություն կնքելով՝ Արքեղայոսը կարողանում է պահպանել իր թագը ։
Երբ Օկտավիանոսը դարձավ Հռոմի առաջին կայսր Օգոստոս, Արքեղայոսը դառնում է Հռոմի կարևոր պաշտպանյալ միապետ, և Օգոստոսը նրան հավատարիմ էր համարում ։ Օգոստոսը որպես քաղաքականության խնդիր գավառականացման դեմ տրամադրված չէր։ Մ․թ․ա․ 25 թվականին Օգոստոսը Արքեղայոսին հանձնարարում է կառավարել Կիլիկիա Տրախեան, նավահանգստային Էլայուսա Սեբաստե քաղաքը ։, ինչպես նաև Կիլիկիայի շրջակա ափերը և Փոքր Հայքը ։ Արքեղայոսին կառավարելու համար այս բոլոր լրացուցիչ տարածքները տալով՝ Օգոստոսը կարողանում է վերացնել ծովահենությունը և ավելի ամուր պատվար կառուցել Պարթևստանի դեմ ։
Մ․թ․ա․ 8 թվականին, վերջերս ամուրիացած Արքեղայոսը ամուսնանում է Հռոմի մեկ այլ պաշտպանյալ-միապետի, Պոնտոսի թագուհի, այրի Պյութոդորիսի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կապադովկիայի թագավորներ Կատեգորիա:Կապադովկիայի հույներ
Ալբեր Կամյու
Ալբեր Կամյու, ֆրանսիացի փիլիսոփա, գրող և լրագրող։ Նրա հայացքները զարկ տվեցին փիլիսոփայական այն ուղղությանը, որ հայտնի է աբսուրդիզմ անունով։ Նա հեղինակել է «Ընդվզող մարդը»  էսսեն, որում ցույց է տալիս, որ իր ողջ կյանքը նվիրվել է նիհիլիզմի փիլիսոփայությանը հակադրվելուն, միևնույն ժամանակ խորապես անհատական ազատության գաղափարով լցված լինելով։ 1957 թվականին, 44 տարեկան հասակում նրան շնորհվում է Նոբելյան մրցանակ՝ Գրականության ոլորտում, նա երկրորդ ամենաերիտասարդ մրցանակակիրն էր պատմության մեջ ։
Կամյուն իրեն չէր համարում էքզիստենցիալիստ հեղինակ, չնայած իրեն հենց այդպես էլ ընկալում էին, նույնիսկ իր կենդանության ժամանակ ։ 1945 թվականին տված հարցազրույցում նա հերքում է իր կապը որևէ գաղափարական ուղղության հետ. «Ոչ, ես էքզիստենցիալիստ չեմ։ Սարտրը և ես միշտ զարմանում ենք, երբ մեր անունները տեսնում ենք նրանց շարքերում» ։
Կամյուն ծնվել է Ֆրանսիական Ալժիրում, ֆրանս-ալիժիրցիների ընտանիքում (Pied-Noir) սովորել է Ալժիրի համալսարանում, որը ավարտել է 1936 թվականին։ 1949 թվականին, Կամյուն հիմնադրում է Միջազգային կոոպերացիաների խումբ կազմակերպությունը. «ԽՍՀՄ-ում և ԱՄՆ-ում առաջացած գաղափարական հակամարտություններին վերջ տալու համար» ։
Մանկություն
Ալբեր Կամյուն ծնվել է 1913 թվականի նոյեմբերի 7-ին Մոնդովի քաղաքում (ներկայում՝ Դրեան) Ֆրանսիական Ալժիրում ։ Նրա մայրը Մինորական ծագում ուներ, նա նաև խնդիրներ ուներ լսողության հետ, կարողանում էր լսել միայն ձախ ականջը : Նրա հայրը՝ Լուսիենը, Ալսաթիական ծագմամաբ աղքատ գուղատնտես էր, ով վիրավորվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, 1914 թվականին Մարնեի ճակատամարտի ժամանակ, երբ ծառայում էր Զուավի հետևակային գնդի կազմում։ Հայրը մահանում է նույն թվականի հոկտեմբերի 11-ին զինվորական հիվանդանոցում, ստացած վնասվածքներից ։ Կամյուն և իր մայրը, ով անգրագետ մաքրուհի էր, ապրում էին Ալժիրի Բելկորտ շրջանում, ծայրահեղ ծանր պայմաններում։
1923 թվականին Կամյուն ստանում է հրավեր սովորելու Բուգոյի լիցեյում, և հաջողությամբ կարողանում է ընդունվել Ալժիրի համալսարան։ 1930 թվականին տուբերկուլյոզով վարակվելուց հետո ստիպված է լինում դադարեցնել ֆուտբոլ խաղալը (նա Ալժիրի համալսարանի ֆուտբոլային հավաքականի կազմում հանեդես էր գալիս որպես դարպասապահ)։ Շուտով ստիպված է լինում ներկա գտնվել միայն դասերի մի մասին, քանի որ մնացած ժամանակը ծախսում է մասնավոր ուսուցիչ, մեքենաների սարքավորումների մասնագետ ինչպես նաև Օդերևութաբանական ինստիտուտում օգնական աշխատելով։ 1936 թվականին նա ստանում է փիլիսոփայի որակավորում, և նույն թվականի մայիսին հաջողությամբ ներկայացնում է Պլոտինոսի վերաբերյալ իր թեզը. «Պլոտինոսի և Ավգուստինուս Երանելու աշխատանքներում հունական և քրիստոնեական հարաբերությունները» վերնագրով, որի շնորհիվ ստանում է մագիստրանտի աստիճան ( ներկայում` դիպլոմային աշխատանք)։
1935 թվականին Կամյուն միանում է Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցությանը, այն համարելով «եվրոպացիների և բնիկ ալժիրցիների միջև անհավասարությունը վերացնելու հիմնական ուղին»։ Նա չի նշում, որ մարքսիստ է, կամ կարդացել է Կապիտալը, բայց նա գրում է, որ «մենք պետք է կոմունիզմը ընկալենք որպես ցատկահարթակ և ասկետիզմ, որը մեզ նախապատրաստում է ավելի հոգևոր գործունեության» ։ 1936 թվականին ազատությամբ լցված հիմնադրվում է Ալժիրի կումունիստական կուսակցությունը։ Կամյուն միանում է Ալժիրի ժողովրդի կուսակցության աշխատանքներին, ինչը նրա համար խնդիրներ է ստեղծում Կոմունիստական կուսակցության կուսակիցիների հետ հարաբերություններում, ովքեր նրան 1937 թվականին հայտարորում են տրոցկիստ և հեռացնում կուսակցության շարքերից։ Հետագայում Կամյուն միանում է ֆրանսիական անարխիստական շարժմանը։
Անարխիստ Անդրե Պրյուդոմոն նրան առաջին անգամ ներկայացնում է Անարխիստական ուսանողական շրջանակին 1948 թվականին, որպես անարխիստական գաղափարների համակրի։ Անարխիստների համար Կամյուն գրում է Աշխատավորների համերաշխություն և նմանատիպ այլ հոդվածներ, անարխո-սինդիկալիստական թերթի համար (Աշխատավորների ազգային համադաշնություն)։ Կամյուն կանգնում է անարխիստների կողքին, ովքեր ցանկանում էին աջակցել 1953 թվականին Արևելյան Գերմանիայում սկսված ապստամբություններին։ Նա նորից միանում է անարխիստներին 1956 թվականին Լեհաստանի Պոզնան քաղաքում աշխատավորների բարձրացրած ցույցերին աջակցելու համար, իսկ հետագայում աջակցում է Հունգարական հեղափոխությանը։
Կամյուն անկրոն էր. «Ես չեմ հավատում Աստծուն, և ես աթեիստ չեմ», գրում է նա 1951-1959 թվականների իր Օրագրություններում։ Լը Մոնդին տված հարցազրույցում նա ասում է. «Այո ես համաձայն եմ Բենջամին Կոնստանտի հետ, ով կարծում էր, որ կրոնի պակասը չափազանց ակներև ու նույնիսկ ծեծված մի բան էր» ։
Ամուսնություններ
1934 Կամյուն ամուսնանում է Սիմոն Հիի հետ, բայց ամուսնությունը ավարտվում է շուտով կողմերի համաձայնությամբ։ 1935 թվականին նա հիմնում է Աշխատավորների թատրոնը, որը 1937-ին հետագայում վերանվանվում է Խմբի թատրոնի, և գործում է մինչև 1939 թվականը։ 1937-ից 1939 թվականներին նա Ալժիրի Հանրապետական թերթում սկսում է հոդվածներ տպագրել։ Նրա հոդվածները, ներառյալ Կաբիլայի գյուղացիների ծանր պայմանների վերաբերյալ, նրան զրկեցին աշխատանքից։ 1939-ից 1940 թվականներին մի կարճ ժամանակ նմանատիպ աշխատանքներ հեղինակում է Երեկոյան հանրապետական թերթի համար։ Նա ազատվում է Ֆրանսիական բանակից տուբերկուլյոզի պատճառով։
1940 թվականին Կամյուն ամուսնանում է Ֆրանսին Ֆողի հետ, դաշնակահար և մաթեմատիկոս։ Չնայած սիրում էին միմյանց, բայց երկուսն էլ դեմ էին ամուսնության ինստիտուտին, այն ոչ բնական համարելով։ Չնայած Ֆրանսինը երկվորյակներ ունեցավ՝ Կատերինը և Ժանը՝ 1945 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, բայց նրանք շարունակեցին հետագա տարիներին մնալ միայն իբր լավ ընկերներ և վերջ տվեցին իրենց ամուսնությանը։ Կամյուն հաճախ էր աղմկահարույց պատմությունների մեջ ընկնում, հատկապես հայտնի էր իր հաճախ պատահող ոչ կանոնավոր կապերով տարբեր հասարակական հայտնիության կանանց հետ, այդ թվում և իսպանական ծագմամաբ դերասանուհի Մարիա Կազարեսի հետ,ում հետ ունի բավական լայնածավալ նամակագրությունը ։ Միևնույն տարում Կամյուն սկսում է աշխատել Paris-Soir ամսագրում։ Երկրորդ համաշխարհայինի տարիներին և մասնավորապես այսպես կոչված Ձայնային պատերազմի շրջանում Կամյուն խաղաղարարների կողմն էր անցել։ 1941 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Վարմախտի օկուպացիայի տարիներին Կամյուն Լիոնում կարդում է Գաբրիել Պերիի սպանության մասին ։ Սա մեծացնում է նրա ընդվզումը գերմանացիների նկատմամբ, նա տեղափոխվում է Բորդեքս Paris-Soir  ողջ անձնակազմի հետ։ Նույն տարում ավարտում է Օտարը՝ իր առաջին վեպը, և Սիզիփոսի առասպելը։ 1942 թվականին կարճ ժամանակով վերադառնում է Օրան՝ Ալժիր։
Ֆուտբոլ
Մի անգամ Կամյուի ընկերներից մեկը՝ Շառլ Պոնչեն հարցնում է, թե նա ինչ է նախընտում թատրոնը թե՞ ֆուտբոլը։ Կամյուն միանգամից պատասխանում է. «առանց տանատնումների՝ ֆուտբոլը» ։
Ալժիրի համալսարանի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականում Կամյուն զբաղեցնում էր դարպասապահի ամպլուան 1928-1930 թվականներին ։ Մեկ թիմ լինելու, եղբայրության և մեկ նպատակին գնալու գաղափարները մեծապես ազդում են Կամյուի վրա ։ Խաղերից հետո արված անդրադարձներում նա խոսում է կրքով և ոգևորությամբ լի։ Բայց նրա ֆուտոբոլային բոլոր ձգտումները վերանում են, երբ նա 17 տարեկանում վարակվում է տուբերկուլյոզով։ Հիվանդությունը, որը այն ժամանակ անբուժելի էր, աննկարագրելի ցավերի պատճառ են դառնում։
Երբ 1950-ականներին մի սպորտային թերթի համար Կամյուին խնդրեցին հարցազրույց տալ և պատմել համալսարանական տարիների մասին, նա պատասխանեց հետևյալը. «տարիների անց, երբ ես հասցրի շատ բան տեսնել, այն ամենը ինչ ես գիտեմ բարոյականության և մարդուն տրված պարտավորությունների մասին, այդ ամենի համար ես պարտական եմ սպորտին և Ալժիրի համալսարանին» ։ Կամյուն սպորտին վերաբերվում էր մի տեսակ պարզ բարոյականությամբ, նա այդ մասին գրել է իր առաջին շրջանի էսսեներում, ընկերության սկզբունքների, արդար խաղի և արժևորվող քաջության մասին իր անդրադարձներում։ Կամյուն հավատում էր, որ քաղաքական և կրոնական իշխանությունները փորձում են բարոյական համակարգը ավելի բարդացնել և այն ներկայացնել այնպես, որ  դա ծառայի իրենց շահերին ։
Հեղափոխական միության գործունեությունը Եվրոպայում
Կամյուն իր հեղինակած Ընդվզող մարդը էսսեի գլուխներից մեկում՝ «Կեսօրյա մտքերում», հայտնում է, որ ինքը Հին Հունական Արևային ավանդույթի (la pensée solaire) հետևորդ է։ 1947-1948 թվականներին նա հիմնում է Հեղափոխական միության շարժումը  (Groupes de liaison internationale – GLI), որը արհեստակցական միություն էր իր ենթատեքստում ունենալով հեղափոխական սինդիկալիզմը (syndicalisme révolutionnaire): Համաձայն Օլիվեր Թոդդի՝ «Ալբեր Կամյուի կյանքը» կենսագրականի, այս միությունը ստեղծված էր հակադրվելու Անդրե Բրետոնի սյուրռեալիստական շարժմանը։ Նրա գործընկերներն էին Նիկոլա Լազարևիչը, Լյուի Մերսիերը, Ռոջեր Լապեյերը, Պոլ Շավեն, Ավգուստ Լարգենտիերը և Ժան դե Բոն ։ Նրա հիմնական նպատակն էր ցույց տալ սյուրռեալիզմի և էքզիստենցիալիզմի դրական կողմերը, դա հակադրելով Անդրե Բրետոնի բացասականությանը և նիհիլիզմին։
1943 թվականից սկսած Կամյուն նամակագրության մեջ էր Ալտիերո Սպինելլիի հետ, ով Միլանում հիմնել էր Եվրոպական դաշնային միություն ։
1944 թվականին Կամյուն հիմնում է «Եվրոպական դաշնության ֆրանսիական կոմիտեն» (Comité Français pour la Féderation Européenne – CFFE), հայտարարելով, որ Եվրոպան «կարող է գնալ տնտեսական զարգացման, ժողովրդավարության և խաղաղության ճանապարհով միայն եթե պետությունները դառնան դաշնություններ»։
1945 թվականի մարտի 22-25-ը Կամյուի, Ջորջ Օրուելի, Էմմանուել Մունիերի, Լյուիս Մումֆորդի, Անդրե Ֆիլիպի, Դանիել Մայերի, Ֆրանսուա Բոնդի և Ալտիերո Սպինելլիի մասնակցությամբ Փարիզում կազմակերպվում է Եվրոպական ֆեդերոլիստական շարժման առաջին կոնֆերանսը ։ Եվրոպական ֆեդերալիստական միության այս յուրօրինակ ճյուղը մասնատվում է 1957 թվականին Ուինսթոն Չերչիլի՝ եվրոպական ինտեգրացման գերակայության վերաբերյալ ելույթից հետո։
Մահը
Կամյուն մահացել է 1960 թվականի հունվարի 4-ին՝ 46 տարեկան հասակում Սենսում՝ Լե Գրանդ Ֆոսսարում (Վիլլեբլեվինի փոքրիկ գյուղերից), տեղի ունեցած ավտովթարի հետևանքով։ Նրա վերարկուի գրպանից հայտնաբերել են գնացքի չօգտագործված տոմս։ Նա մտադիր էր կնոջ և երեխաների հետ ճամփորդել, բայց վերջին պահին ընդունել էր իր հրատարակչի՝ միասին ճամփորդելու առաջարկը ։
Ֆասել Վեգա ՀԿ500-ի վարորդը՝ Միշել Գալլիմարը, ով Կամյուի հրատարակիչն էր և մոտ ընկերը, նույպես մահացավ ավտովթարի հետևանքով 5 օր անց ։ 2011 թվականին Միլանյան թերթերից մեկը՝ Corriere della Sera-ն վարկած առաջ քաշեց, որ Կամյուի սպանությունը Խորհրդային Միության ձեռքի գործն է, բայց Կամյուի կենսագիր Օլիվեր Թոդը այդ տեսակետը արժանահավատ չի համարում ։ Կամյուն թաղված է Ֆրանսիայի Վոքլյուզ շրջանի Լուրմարին քաղաքի նույնանուն գերեզմանոցում։
Ռեդյարդ Քիփլինգից հետո, ով Նոբելյան մրցանակ ստացել էր 42 տարեկանում, Կամյուն երկրորդ ամենաերիտասարդ մրցանակակիրն էր (ստացել էր 44 տարեկանում) ։
Կամյուից ավելի երկար ապրեցին նրա կինը և երկվորյակ զավակները՝ Կատրինը և Ժանը, ովքեր էլ ստացան նրա աշխատանքների նկատմամբ հեղինակային իրավունքը։
Գրական գործունեությունը
Կամյուի առաջին հրատարակությունը (որում նա հանդես է գալիս որպես համահեղինակ Ժան-Պոլ Սարտրի, Իվ Բուրժոյի և Ալֆրեդ Փոյգնաթի հետ՝ խմբագրված Էդմոն Շառլոտի կողմից), Ապստամբություն՝ Աստուրիայում աշխատանքն էր 1936 թվականին։ Այն պատմում է իսպանական Աստուրիայի հանքափորների ապստամբության մասին, որը կառավարության կողմից բռնի կերպով ճնշվեց։ 1936 թվականինի նա գրում է իր առաջին գիրքը՝ Հակառակ կողմը և տեղը, այն նվիրված էր Ժան Գրենիերին և նորից խմբագրված է Շառլոթի կողմից։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում նա միանում է Ֆրանսիական դիմադրության շարժման օղակներից մեկին՝ Կոմբատին, որը նույնանուն ընդհատակյա թերթ էր հրատարակում։ Խումբը աշխատում էր նացիստների դեմ, և այստեղ Կամյուի ռազմական անունը՝ Բոշաղ էր։ 1943 թվականին Կամյուն դառնում է թերթի խմբագիր։ Հենց այս թվականի հունիսին էլ Սարտրի Ճանճեր ներկայացման ժամանակ առաջին անգամ հանդիպում է վերջինիս հեղինակին ։ Երբ դաշնակիցները 1944 թվականին ազատագրում են Փարիզը, Կամյուն ականատես է լինում և հոդված է գրում վերջին մարտերի վերաբերյալ։ 1945 թվականի օգոստոսի 6-ից հետո, նա ֆրանսիական այն խմբագիրներից մեկն էր, որ հանրայնորեն դատապարտեց ԱՄՆ կողմից Ճապոնիայի ատոմային ռմբակոծումը: 1947 թվականին Կամյուն դուրս է գալիս Կոմբատից, քանի որ թերթը արդեն ժամանցային բնույթ էր ձեռք բերել։ Պատերազմից հետո Կամյուն սկում է Սարտրի և այլոց հետ հաճախել Կաֆե դե Ֆլոր, որը գտնվում էր Սեն-Ժերմեն այգում։ Այս ընթացքում նա մեկնում է ԱՄՆ այստեղ ֆրանսիական գաղափարների մասին դասախոսություն կարդալու համար։ Ճնայած որ նա հարում էր ձախերին, բայց կոմունիզմի նկատմամբ նրա սուր քննադատությունը զրկում է նրան այդ կուսակցության անդամ ընկերներից՝ հեռացնելով նաև Սարտրից։
1949 թվականին նորից տուբերկոլյոզը իրեն հիշեցնել է տալիս, Կամյուն ստիպված է լինում երկու տարի անցկացնել առանձնության մեջ։ 1951 թվականին նա հրատարակում է Ընդվզող մարդը, որը ընդվզման և հեղափոխության փիլիսոփայական վերլուծություն էր և ուղղված էր կոմունիզմի դեմ։ Գիրքը առաջ բերեց Ֆրանսիայում իր շատ գործընկերների և ժամանակակիցների հետ հարաբերությունների վատթարացում, իսկ Սարտրի հետ վերջնական բաժանման։ Այս սառը ընդունելությունը Կամյուին ճնշեց և վերջինս սկսեց ներկայացումներ թարգմանել։
Կամյուի առաջին լուրջ անդրադարձը փիլիսոփայությանը աբսուրդի մասին գաղափարն էր։ Դա արդյունք էր նրա, որ մենք աշխարհից մաքրություն և իմաստ ենք ակնկալում, բայց վերջինս զուրկ է և մեկից և մյուսից, այս մտքերը նա ներկայացրեց իր Սիզիփոսի առասպելում, Օտարում, Ժանտախտում։ Չնայած իր «գիտական գործընկերոջից»՝ Սարտրից, բաժանմանը Կամյուն շարունակվում էր դասվել Էքզիստենցիալիստների շարքը։ Բայց նա այս պիտակավորումը մի քանի անգամ հերքել է իր մի շարք գործերում, մասնավորապես «Էնիգմայում» ։ Այսպիսի շփոթմունքը մասամբ առաջանում է այն բանից, որ էքզիստենցիալ շատ մտքերի և Կամյուի մտքերի մեջ մի շարք նմանություններ կան ։ Բայց աշխարհի ընկալման նրա անձնական պատկերացումը («բարենպաստ անտարբերություն» Օտարի մեջ), և ամեն մի տեսլական, որ նա ուներ դրա առաջընթացի համար (հաղթահարելով պատմության և հասարակության «դեռահասների ողբերգությունը», Ընդվզող մարդը-ում) աներկբա կերպով նրան հեռացնում են այդ ուղղությունից։
1950-ականներին Կամյուն սկսում է պայքարել մարդկանց իրավունքների համար։ 1952 թվականին նա հրաժարվում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յում եղած իր պաշտոնից այն բանի համար, որ ՄԱԿ-ը Գեներալ Ֆրանկոյի իշխանությամբ Իսպանիային իր անդամ երկիր էր ճանաչել։ 1953 թվականին նա դատապարտում է Արևելյան Բեռլինի աշխատավորների ցույցերի ճնշման՝ խորհրդային մեթոդները։ 1956 թվականին հանդես է գալիս նմանատիպ մեթոդների կիրառման դեմ, այս անգամ արդեն Լեհաստանում (Պոզնանում), և Հունգարիայում։
Կամյուն նշում էր իր պացիֆիզմը և ամենուր պայքարում էր մահապատժի իրականացման դեմ։ Գրող, մտավորական, մահապատժի դեմ լիգայի հիմնադիր Արթուր Կյոստլերի հետ միասին նա հեղինակում է էսսե՝ մահապատժի դեմ։ Նա հետևողական էր Ալժիրում բռնության դեմ ուղղաված իր կոչերի իրականացմանը ։
1955-1956 թվականներին Կամյուն գրում է L'Express թերթի համար։ 1957 թվականին նրան շնորհվում է Նոբելյան մրցանակ «նրա կարևոր գրական ստեղծագործությունների համար, որոնք պարզորեն ցույց են տալիս մարդկային խղճի խնդիրները մեր օրերում»։
Կամյուն մինչև իր կյանքը վերջը մնաց ամբիցիոզ և շատ ակտիվ գործունեություն էր ծավալում։ Նոբելյան մրցանակի հետ միասին ստացած գումարով նա ղեկավարեց Դոստոևսկու «Դևեր»-ի ներկայացումը։ 1959 թվականի հունվարին Փարիզի Անտուան թատրոնում տեղի է ունենում առաջին բեմադրությունը։ Այն բացարձակ հաջողություն է ունենում և ծանրագույն աշխատանքի արդյունք էր. 33 դերասաններ, 4 ժամ տևողություն 7 բեմադրություն և 24 տեսարան ։ Պատերը կարողանում էին շարժվել նվազեցնելով ամեն տեսարանում տարածքի չափը ինչպես նաև թույլ տա տեսարանների վայրկենական փոփոխություն։ Մայոն դարձել էր բեմադրության դեկորացիաների հեղինակը. նա նախկինում մի քանի անգամ նկարազարդել էր Կամյուի աշխատանքները (Օտարը՝ 1948 թվականին) ։
Ալժիր
Կամյուն մի անգամ խոստովանում է, որ Ալժիրում տեղի ունեցող իրադարձությունները «նրա վրա ազդում են այնպես, ինչպես մյուսների վրա թոքերում եղած ցավը» ։
1930-ականներին Կամյուն միացել էր ձախական այնպիսի խմբավորման, ինչպիսին է Maison de Culture -ը Ալժիրում և քննադատում էր Ֆրանսիայի գաղութային քաղաքականությունը Ալժիրի արաբների նկատմամաբ և պաշտպանում է, այնպիսի կազմակերպությունների տեսակետները, ինչպսին է Blum-Viollette -ը որը առաջարկում էր ալժիրցիներին ամբողջական ֆրանսիական քաղաքացիության տրամադրում։ 1938 թվականին «Նոր Միջերկրածովյան մշակույթ» թերթին տված նրա հայտարարությունը արտահայտում է իր ամբողջական պատկերացումը այս ժամանակի վերաբերյալ։ 1939 թվականին Կամյուն Ալժիրի հանրապետականների համար գրում է մի շարք հոդվածներ, որոնցում ներկայացնում է Կաբիլյեի բարձավանդակում ապրող մարդկանց կյանքը, որոնք կարիք ունեին տնտեսական կրթական և քաղաքական ռեֆերմների։
1945 թվականին Սետիֆի և Գելմայի կոտորածներից հետո, որը տեղի ունեցավ այն բանից հետո երբ արաբները դուրս եկավ ֆրանսիական կառավարության դեմ, Կամյուն այն փոքրաթիվ լրագրողներից մեկն էր, որ այցելեց այդ գաղութներ, գրելով մի շարք նյութեր պահանջելով Ֆրանսիական կառավարությունից ռեֆորմներ իրականանցնելու և Ալժիրի ժողովրդի պահանջները կատարելու։
Երբ 1954 թվականին սկսվեց Ալժիրի պատերազմը, Կամյու բարոյական երկընտրանքի առջև էր կանգնած։ Նա իրեն համարում էր ֆրանսալժիրցի և իր ծնողները անձամբ տուժել էին ֆրանսիական կառավարության վարած քաղաքականությունից։ Նա համարում էր, որ ալժիրցիների ապստամբությունը կապ չունի նոր արաբ իմպերիալիստների հետ, որոնք ղեկավարվում էին Եգիպտոսի կողմից, ինչպես նաև աղերսներ չունի հակաարևմտականների հետ, որոնք ակտիվորեն հովանավորվում էին Ռուսաստանի կողմից «Եվրոպան շրջափակելու» և «Միացյալ Նահանգները իզոլացնելու »համար ։ Համաձայն լինելով նույնիսկ Ալժիրի ինքնավարությանը և ոչ անկախությանը, նա հավատում էր որ ֆրանսալժիրցիները և արաբները կարող են համակեցությամբ գոյություն ունենալ։ Պատերազմի ընթացքում նա առաջարկում էր քաղաքացիների պաշտպանություն, որը երկկողմանի խաղաղ բնակչության անվտանգությունը կապահովեր, բայց երկու կողմներն էլ մերժեցին այս առաջարկը՝ այն անտրամաբանական համարելով։ Սրանից հետո նա սկսեց կուլիսային աշխատանքներ տանել մահվան դատապարված ալժիրցիներին փրկելու ուղղությամբ ։
Երբ նա ելույթ էր ունենում Ստոկհոլմի համալսարանում ուսանողների առաջ, ալժիրյան հարցում իր մասնակի անգործությունը նա բացատրում էր նրանով, որ իր մայրը ապրում է Ալժիրում։ Սա հանգեցրեց ֆրանսիական ձախ մտավորականության կողմից Կամյուի հետագա արտաքսմանը։ Իր մահվանից առաջ Կամյուն աշխատում էր իր Առաջին մարդը վեպի վրա, որը ուներ կենսագրական բնույթ։ Գրքի հրատարակումը 1994 թվականին, պարզ ցույց տվեց Կամյուի ատելությունը անգլախոս աշխարհում չբացահայտված գաղութացման նկատմամբ, Դեյվիդ Քերրոլի կերպարի օրինակով ։