cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դմիտրի Ռովինսկի
Ծառայություն
Ռովինսկին սերում է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Ռովինսկիների ազնվականության տոհմից։ Մոսկվայի ոստիկանապետ Ալեքսանդր Ռովինսկու որդին է, բանաստեղծ Վիկենտի Ռովինսկու եղբորորդին, «Շրջված Էնեականները» - բելառուսերենով (Սմոլենսկի բարբառ) առաջին ստեղծագործություններից մեկի հեղինակը։
Իրավագիտության ուսումնարանն ավարտելուց հետո 1844 թվականի հունիսի 13-ին Ռովինսկին ծառայության է անցել Մոսկվայում, որտեղ հաջորդաբար զբաղեցրել է Սենատի քարտուղարի, նահանգային փաստաբանի, քրեական պալատի նախագահի տեղակալի, նահանգային դատախազի պաշտոնները, գլխավորել է Կառավարող Սենատի 6-րդ բաժանմունքի 1-ին բաժինը, եղել է Դատական պալատի դատախազ և Դատական պալատի քրեական բաժանմունքի նախագահ։ 1870 թվականի հուլիսի 2-ից ցմահ եղել է քրեական վճռաբեկ դեպարտամենտի սենատոր։
Ծառայությունը սկսելուց ուղիղ 10 տարի անց՝ 1854 թվականի հունիսի 13-ին, Ռովինսկուն շնորհվել է կոլեգիական խորհրդականի կոչում։ 1864 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նրան շնորհվել է իսկական  պետական խորհրդականի, 1870 թվականի հուլիսի 2-ին՝ գաղտնի խորհրդականի, իսկ 1894 թվականի հուլիսի 13-ին՝ իսկական գաղտնի խորհրդականի կոչումներ։
Ռովինսկին որպես իրավաբան
Ռովինսկու պաշտոնավարման շրջանը՝ մինչև դատաիրավական բարեփոխումների մեկնարկը, առանձնանում է չափազանց աշխույժ, զգայուն և ցանկացած ֆորմալիզմին անհարիր գործունեությամբ, հատկապես նահանգային դատախազի պաշտոնում, որի կարևորությունը նա կարողացել է չափազանց բարձրացնել, չնայած «Մոսկվայի տիրոջ»՝ գեներալ-նահանգապետ կոմս Արսենի Զակրևսկու հետ հարաբերությունների լարվածությանը։ Համառորեն ձգտելով հնարավոր նյութական ճշմարտության և արդարության որոնումների քրեական գործերի վերաբերյալ որոշումներում, որոնք երբեմն կառուցված էին կենդանի մարդու մասին լրիվ մոռացությամբ, պաշտոնական, կողմնակալ, մեխանիկորեն գնահատված ապացույցների տարածքում, որոնք ձեռք էին բերվում անգրագետ և հաճախ շահամոլ ոստիկանների կողմից, ովքեր կորզում էին կասկածյալի խոստովանությունը քողարկված, իսկ երբեմն էլ բացահայտ խոշտանգումների կամ տանջանքների միջոցով «առանձնատների» նկուղային հարկերի «բանտասենյակներում» և «գերեզմաններում», Ռովինսկին մտնում էր բոլորի դրության մեջ և զգոն հսկողությամբ, համառ պահանջով և խնդրանքով, որքան  հնարավոր էր, վերացնում էր դատաքննչական համակարգի աղաղակող չարաշահումները։ Ռովինսկին շատ է աշխատել բանտարկյալների վիճակը բարելավելու ուղղությամբ, մի միջավայրում, որտեղ Ֆեոդոր Պետրովիչ Գաազն արդեն ավարտել էր իր սիրառատ գործունեությունը, որին Ռովինսկին իր օրերի վերջում գորովանքով է հիշում։ Կոմս Զակրևսկու հետ ծանր բախումների պատճառ է դարձել Ռովինսկու միջնորդությունը ճորտերի համար, որոնց դեմ հողատերերին և կառավարիչներին անհնազանդության արհեստականորեն ուռճացված մեղադրանքներ են հարուցվել, ավելին, որոշ դեպքերում դրանք որակվել են որպես «ապստամբություն», որը ենթադրել է տաժանակիր աշխատանք և մտրակով հարվածներ։ Փորձելով իր օրինակով ազդել երիտասարդ դատական գործիչների վրա՝ Ռովինսկին ողջունել է 1860 թվականին դատական քննիչներին ուղղված հրամանի հրապարակումը և կոչ արել Մոսկվայի նահանգի ապագա քննիչներին, ովքեր հավաքվել են նահանգային դատախազի մոտ․
Դատական բարեփոխումների անհրաժեշտության մասին ենթադրությունները Ռովինսկուն դրդել են մի շարք աշխատությունների, որոնք իրենց մեջ պարունակել են կյանքի իրական իմացություն, հավատով են լցված ժողովրդի հոգևոր ուժի հանդեպ և քննադատել են կոմս Դմիտրի Բլուդովի կողմից ներկայացված քրեական դատավարության բարեփոխումների նախագիծը, որով նախատեսվել է աստիճանաբար բարելավել գործող դատական համակարգը և դրա իրականացման մեթոդները։ Կողմ լինելով վերջինիս արմատապես փոխելու անհրաժեշտությանը և անհրաժեշտ համարելով ռուսական դատական կյանքից արմատախիլ անել «ազատական դեկորացիաներով ամպագոռգոռ արտահայտություններով ու քրեական կատակներով» պատված անխիղճ «հրամայական կեցվածքը», Ռովինսկին առաջարկեց դատական համակարգի հիմքում դնել հաշտարարի համակարգը, որն արդեն իսկ իրեն դրսևորել է ամենադրական կողմերով, իսկ ավելի կարևոր գործերով ստեղծել երդվյալ ատենակալների դատարան։ Նա առաջինն է, ով համարձակություն է ունեցել այդ դատարանի հարցը դնել գործնական հիմքերի վրա՝ միաժամանակ պայքարի մեջ մտնելով այդ պաշտոնը զբաղեցնող բազմաթիվ հեղինակավոր անձանց հետ։ Հակառակ ռուս մարդու, հանցագործությունն ու դժբախտությունը տարբերելու ենթադրյալ անկարողության, Ռովինսկին իր իրավական և գրական ստեղծագործություններում առաջ է քաշել խորը տարբերություն դատապարտյալի հանդեպ մարդկանց կարեկցանքի և հանցագործության հանդեպ նրա ենթադրյալ անձնատուր լինելու միջև․
1862 թվականին Ռովինսկու անմիջական ղեկավարությամբ իրականացվել է դատաբժշկական վիճակագրական լայնածավալ աշխատանք՝ հավաքվել և մշակվել են տեղեկություններ Մոսկվայի դատական օկրուգի նահանգներում դատական գերատեսչության գործերի վիճակի վերաբերյալ։
1866 թվականին, նշանակվելով այդ օկրուգի դատախազ, Ռովինսկին եռանդով ձեռնամուխ է եղել նոր գործի գործնական կազմակերպմանը։ Նա ընտրել է Մոսկվայի դատախազության առաջին կազմը, որտեղից ի հայտ են եկել նշանավոր դատական գործիչներ։ Ի թիվս այլոց, այդ կազմում ընդգրկված են եղել արդարադատության ապագա նախարար Նիկոլայ Մանասեինը և Գրոմնիցկին, ով հայտնի է եղել մեղադրողի իր տաղանդով։ Իր ենթակաների հետ համատեղ կատարելով դատախազական պարտականությունները, որին խորթ են եղել ցանկացած «գեներալություն» և արտաքին փայլի ձգտում, Ռովինսկին նրանց համար օրինակ է ծառայել որպես սիրելի գործին նվիրված անձնավորության։ Նոր հաստատությունների առաջին քայլերը չէին կարող ընթանալ առանց ակամա սխալների, և հասարակության ոչ բոլոր շերտերն էին, որ կարեկցում էին նրանց։ Անխուսափելի բախումներ և վիճաբանություններ են առաջացել, անհրաժեշտություն է առաջացել գործ ունենալ այն անձանց գաղտնի չարախնդության և ակնհայտ անբարյացկամության հետ, ում իշխանությունը կամ ազդեցությունը իրավական խոչընդոտների է հանդիպել նոր հաստատությունների անսովոր գործունեության մեջ։ Դատական օկրուգներից ամենամեծի դատական պալատի առաջին դատախազի պաշտոնը ոչ միայն բարդ է եղել, այլև բարոյապես պատասխանատու նոր դատարանի ապագայի համար։ Ինչպես դատավորի, այնպես էլ վճռաբեկ դատավորի պաշտոններում Ռովինսկին պահպանել է իր կենսական հայացքները յուրաքանչյուր գործի վերաբերյալ, որն իրեն առաջին հերթին թվացել է որպես առօրյա երևույթ՝ անհատական երանգավորումով։ Կարծրացած իրավական սխեմաները նրան օտար են եղել և ամեն գործում առաջին հերթին Ռովինսկին տեսել է կենդանի մարդուն։ Ռովինսկին իր գթասրտությունը հակադրել է առօրյա կյանքի ճշմարտության պահանջներին և այն ներդրել վճռաբեկության խախտումների գնահատման վերացական տարածքում։ Նա բոլոր տեսակի «գրագրամոլների» անորոշ, խուսափողական և թերի պատասխանողների թշնամին է եղել, նա հակիրճ ու դիպուկ է եղել իր աշխատանքում, բայց կարողացել է շատ մանրամասն քննարկել հարցերը, երբ դրանք վերաբերել են լուրջ իրավահարաբերությունների կամ իրավախախտումների վերաբերյալ ճիշտ տեսակետի հաստատմանը։ Ռովինսկին աշխատել է անխոնջ, բարեխղճորեն, ոչ մի պատրվակով չխուսափելով չոր, երբեմն էլ շատ ձանձրալի, տքնաջան աշխատանքից։ Իր սենատորական գործունեության ընթացքում նա միշտ եղել է իր իր դիրքում՝ ազդելով ընկերների վրա իր առօրյա և իրավական հայացքների անկախությամբ և հստակությամբ։ Սենատ մտնելով այն տարիքում, երբ շատերն արդեն երազում են հանգստի մասին, նա ուրախությամբ գործի է անցել և զեկուցել 7825 գործերի մասին, որոնցից յուրաքանչյուրի վերաբերյալ նա իր ձեռքով որոշում կամ հիմնավորված եզրակացություն է գրել։ Նրա համար հեշտ չի եղել, քանի որ ծառայության կողքին ունեցել է արվեստի սիրելի ոլորտ, որտեղ նրան ձգել են հոգու բոլոր ուժերը և որտեղ հոգեպես հանգստացել է։
Արվեստագիտություն
Այս բնագավառում Ռովինսկի շատ բան է արել։ Սեփական աշխատանքով և նյութական մեծ զոհողությունների շնորհիվ նա հավաքել և հրատարակել է.
Բացի դրանից, Ռովինսկին կատարել է մի շարք փոքր հրապարակումներ՝ «Տեսարաններ պրիվիսլենյան գավառներից», «1812 թվականի երգիծական այբուբենի նկարները», «Սուգորսկու դեսպանատունը» և այլն։
Ռովինսկու հրատարակությունների մեջ առաջին տեղը զբաղեցնում «Ռուսական փորագրված դիմանկարների մանրամասն բառարանը», որում անգնահատելի մասնակցություն է ունեցել փորագրիչ Պյոտր Կոնստանտինովը։ Բառարանը բաղկացած է 4 in quarto հատորից և թանկարժեք հուշարձան է փորագրության արվեստին ընդհանրապես և մասնավորապես ռուսական արվեսին ծանոթանալու համար, որն ընդգրկում է 2000 անձանց դիմանկարներ, որն էլ գրավել է ժամանակակիցների և սերունդների ուշադրությունը։ Այդ նկարագրությունները, որոնք իրենցից ներկայացնում են հաշվետվություններ յուրաքանչյուր դիմանկարի մասին՝ ճշգրիտ և ամենափոքր տեխնիկական մանրամասներով, ներկայացված են 10000 նկարների և գրքի վրա կատարված հսկայական աշխատանքը։ Այդ չորս հատորները փորագրության սիրահարների և արվեստի պատմություն ուսումնասիրողների համար, ամենահարուստ նյութն են տալիս։ Գրքի 3086 սյունակների կազմումը կարող էր լցնել մարդու կյանքը, զանազան, գեղեցիկ ֆոտոտիպերի հետ մեկտեղ՝ կենսագրական գրառումներով, ժամանակակիցների պատմություններով ու ցուցումներով։ Դրանք պարունակում են հետաքրքիր պատմական և կենցաղային նյութեր, որոնք բազմաթիվ կողմերից նկարում և լուսավորում են ռուսական կյանքն ու նրա ճակատագիրը։ Ռովինսկու գրառումները ամբողջականության կամ կոնկրետ համակարգի հավակնություն չունեն. դրանք, մեծ մասամբ, համառոտ, կենդանի բնութագրեր են, փայլուն խելքով, զինված կրթվածությամբ և գիտելիքներով։ Խտացված ձևը նրանց տալիս է հատուկ ուժ և լիովին բացառում է ցանկացած պայմանականություն և հավակնոտ պաթոս։ Ռովինսկու ստեղծագործություններում պատմական ստրկամտության հետք չկա, նրա ակնարկներն ու գնահատականները հնչում են լիակատար անկեղծությամբ։ Սակայն նրա ոչ բոլոր գրառումներն են համառոտ։ Այդ անվան տակ կան կենսագրական ակնարկներ, որոնց զատումը «Բառարանից» և դրանց համատեղումը կարող է հետաքրքրությամբ լի գիրք դառնալ։ Այդպիսին են Ալեքսանդր I-ի, Եկատերինա II-ի, Դմիտրի Սամոզվանեցի և  մասնավորապես, Ալեքսանդր Սուվորովի կյանքի և ստեղծագործության մասին ակնարկները։ Այդ ակնարկների հեղինակին կարելի է նախատել «Բառարանի» շրջանակներից դուրս եկող անհարկի մանրամասնությունների համար։ Ռովինսկին կանխատեսել է նման նախատինքի հնարավորությունը։ Դրա պատասխանում կան ցուցումներ պատկերագրության և պատմության փոխհարաբերության մասին։
Փորագրված դիմանկարների բառարանը պատկերում է ռուս մարդկանց հասարակության սանդուղքի տարբեր մակարդակներում և պատմական տարբեր դարաշրջաններում։ Բայց տեսարանն ամբողջացնելու համար պետք էր պատկերել ռուսական կյանքը, պետք էր հավաքել ոչ թե անձնական, այլ կենցաղային հատկանիշները,  որոնք  այս կամ այն կերպ ամրագրված են  ժողովրդի հիշողության մեջ։
Ռովինսկին այդ առաջադրանքը կատարել է իր «Ռուսական ժողովրդական նկարներ» դասական աշխատության մեջ, հրատարակված 1881 թվականին, 9 հատորով, որոնցից չորսը պարունակում են 1780 նկար, իսկ հինգում ներկայացված է դրանց բացատրական տեքստը՝ 2880 մեծ 8 էջերի վրա։ Այդ հրատարակության մեջ, որը պահանջում էր արտասովոր սեր դեպի գործը, տոկունություն և գիտելիք  և առավել ևս, մեծ զոհողություններ, Ռովինսկին հավաքեց բոլոր ժողովրդական նկարները, որոնք տպագրվել էին մինչև 1839 թվականը, այսինքն՝ մինչև այն ժամանակները, երբ ժողովրդական ազատ արվեստում  ներդրվեց պաշտոնական գրաքննությունը։ Այդ նկարներում բազմազան եղանակներով պատկերված է 17-րդ դարի սկզբից մինչև 19-րդ դարի կեսերը մարդկանց առօրյա և հոգևոր կյանքի ամենատարբեր կողմերը։ Ժողովրդական փորագրիչի պարզամիտ պատկերներում ռուս մարդը ներկայացված է իր ընտանիքի, շրջապատող աշխարհի հետ իր հարաբերություններում, ուսուցման մեջ, իր կրոնական համոզմունքներով և բանաստեղծական գաղափարներով, իր վշտերով զվարճանքով և ուրախություններով, սխրանքներով,  ձախողումներով և հիվանդությամբ։ Նա ողջ է մեր առջև, խոսում է իր մասին, իր «կարմիր խոսքով», հեքիաթով ու լեգենդով, յուրօրինակ, զորեղ և պարզամիտ, համբերատար և զարհուրելի, աշխույժ և միևնույն ժամանակ հոգսառատ կյանքին, բարեհամբույր հեգնանքով նայելով իրեն շրջապատող ամեն ինչին, իսկ մահվան առջև կանգնելով վեհորեն և հանգիստ։
Ժողովրդական նկարների վերաբերյալ այդ աշխատանքում կատարվել են ինքնուրույն մանրամասն ուսումնասիրություններ, ընդարձակ քաղվածքներ ժողովրդական գրականության հուշարձաններից՝ ներդաշնակ, հարուստ աղբյուրների և անձնական փորձի վրա հիմնված, առօրյա ու ազգագրական նկարների ուսումնասիրություն։ Ով ուշադրությամբ կարդացել է ժողովրդական նկարների տեքստի հինգ հատորները, նա կարող է ասել, որ իր աչքի առաջ անցել է ոչ թե պաշտոնական, արտաքին, այլ ներքին ռուսական կյանքը ավելի քան երկու դար, այն ամենով, ինչ կազմում էր դրա էությունը։
Ռովինսկու սերն արվեստի հանդեպ արտացոլվել է նաև 1892 թվականին հրատարակված նրա «Վասիլի Գրիգորիևիչ Պերով։ Նրա կյանքը և ստեղծագործությունները » գրքում, որը բաղկացած է նկարչի հիանալի կենսագրությունից, որը գրել է Նիկոլայ Սոբկոն, և Վ. Գ. Պերովի 60 ֆոտոտիպ նկարներից։ Ռովինսկին լայն ընտրություն ուներ՝ տպագրելու ռուս նշանավոր նկարիչների ստեղծագործությունները։ Նման հրապարակումը կարող է համակվել մարտական կյանքից ահավոր տեսարանների ճնշող պատկերմամբ, կարող էր աչք շոյել նրբագեղ մորթիների, գործվածքների և զարդերի վրա լույսի հեղեղումների փոխանցման միջոցով, կարող է ներկայացնել այն ժանրային տեսարաններ, որտեղ «անտեսանելի արցունքների միջից լսվում է տեսանելի ծիծաղ», որտեղ խորապես ողբերգական էակը սահմանափակվում է առօրյա երևույթի շրջանակներում։ Բայց նա չանդրադարձավ գեղարվեստական վրձնի այդ գործերին։
Լինելով ժողովրդական կյանքի գիտակ և հետազոտող՝ նա չէր սիրում որևէ արտահայտիչ, էֆեկտի համար նախատեսված կամ բացառիկ բան։ Ռուսական առօրյա կյանքն իր սովորական, համեստ ընթացքով ավելի գրավեց նրան, քանի որ ավելի պարզ և ճշմարտացիորեն էր արտացոլում ռուս մարդու էությունը։ Վ. Գ. Պերովը հենց այդպիսի կյանքի գեղանկարիչ էր։ Նրա պարզ, հնարամիտ, ինքնակատարելագործվող բնույթով լի, համեստ կյանքը պետք է գրավեր Ռովինսկու ուշադրությունն ու համակրանքը։ Պերովի գեղարվեստական ստեղծագործությունները էլ ավելի մեծ ազդեցություն ունեցան Ռովինսկու վրա, քանի որ դրանցում, ինչպես գեղանկարչական գեղադիտակի մեջ արտացոլվում է առօրյա կյանքը, որը հարուստ չէ գույներով ու տպավորություններով, բայց մոտ է ռուսական սրտին, իր ընտանեկան ուրախություններով և տխրություններով, անխուսափելի դրամաներով, առանձնահատկություններով ու գրավչությամբ։
«Սրբանկարչության տեսությունը Ռուսաստանում մինչև 17-րդ դարի վերջը» տպագրվել է 1856 թվականին Հնագիտական ընկերության նոթագրությունների VIII հատորում։ Դ. Ռովինսկու մահից հետո այն ամբողջությամբ դուրս է եկել հետազոտողի արխիվից հրավառության աշխատանքների հետ միասին։ Գրքին կցված է նրա դիմանկարը, որը փորագրվել է Ի. Պ. Պոժալոստնու կողմից 1888 թվականին՝ «Դ. Ա. Ռովինսկի, Սրբանկարչության տեսությունը Ռուսաստանում մինչև 17-րդ դարի վերջը։ Հրավառության և լուսահեղեղի նկարագրությունը»։ Ալեքսեյ Սուվորինի հրատարակություն, 1903։
Վերջին տարիներ։ Անհատականություն
Սենատում աշխատանքի նշանակվելուց հետո նա սկսեց իր արտասահմանյա ուղևորությունները, Ռովինսկին այցելել է ոչ միայն Եվրոպական երկրներ, այլ նաև Երուսաղեմ, Հնդկաստան, Եգիպտոս, Մարոկկո, Չինաստան, Ճապոնիա, Ցեյլոն, Ճավա, Միջին Ասիա և այլն։
Տպագրությունների և արվեստի գործերի իր հարուստ հավաքածուները Ռովինսկին կտակել է Էրմիտաժին, Ռումյանցևի թանգարանին, Ռուսաստանի ազգային գրադարանին և Գեղարվեստի ակադեմիային, գրադարանին, իրավագիտության ուսումնարանին, անշարժ գույքը կտակել է Մոսկվայի համալսարանին, ժողովրդական ընթերցանության համար հրատարակության լավագույն նկարազարդման մրցանակի համար, 60 հազար ռուբլի կապիտալ հատկացվել է հանրակրթական ուսումնարանների կազմակերպման և գեղարվեստական հնագիտության լավագույն շարադրության մրցանակի համար։
Ռովինսկին թաղված է Մոսկվայի նահանգի Մոսկովյան գավառի Սպասսկոյե-Մանուխինո գյուղում, Սետունսկոյե գերեզմանատանը, որը 1920-ական թվականներին վերանվանվել է Կունցևսկոյե։ Նրա գերեզմանը, որը գտնվել է Սետունում գտնվող «Անձեռակերտ սրբապատկերի Փրկչի» տաճարի մոտ (այժմ՝ Ռյաբինովայա փողոց, 18), խորհրդային տարիներին անհետացել է ։
Ռովինսկու դուստրը՝ Եկատերինա Վոլչանեցկայան (1881-1956), եղել է 1930-ականների բանաստեղծուհի։
Դատական կանոնադրությունները կազմելիս, առարկելով ապագա դատական դեպարտամենտի շարքերը համալրող պաշտպաններին կոչումներով խրախուսելու անհրաժեշտությանը, որոնք կանխագուշակում էին, հակառակ դեպքում, դրա շարքերի նոսրացում, Ռովինսկին գրել է․ «Եթե մարդիկ չափազանց հավակնոտ են, փորձում են տարբերվել, չեն ձգտում դատական պաշտոնի, ապա դատական դեպարտամենտը կարող է միայն օգուտ քաղել դրանից…»:
«Բրոքհաուզի և Էֆրոնի հանրագիտարանային բառարանում» ռուս իրավաբան Անատոլի Կոնիին իր գործընկեր Ռովինսկուն տվել է հետևյալ բնութագիրը․
Որոշ հրապարակումներ
"Այդ ատլասի փորագրություններով ձեռքի գունազարդմամբ չորս հատորները (ընդամենը 250 օրինակ) հաճախ ծառայում են որպես 19-րդ դարի կեսերի ռուսական հանրաճանաչ լորետախտակից արտատպված փորագրությունների ուսումնասիրության միակ աղբյուր, որոնցից «ժողովրդական նկարներ» էին տպագրվում, բայց  հաճախ հանդիպող սուր երգիծականները ոչնչացվել են",
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության սենատորներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության կոլեկցիոներներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բարերարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի դատավորներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ
Աստղիկ Աղասյան
Աստղիկ Ալեքսեյի Աղասյան, հայ խորհրդային ռեժիսոր, դերասան, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945)։
Կենսագրություն
Բեմական գործունեությունն սկսել է 1917 թվականին՝ որպես Թիֆլիսի Հայոց դրամատիկական ընկերության թատրոնի դերասանուհի։ Խաղացել է Մարգարիտ ([իրվանզադեի «Պատվի համար»), Մեդա (Լևոն Շանթի «Հին աստվածներ»), Նինա (Ն. Լերմոնտովի «Դիմակահանդես») և այլն։ 1921-1924 թվականներին՝ Հայաստանի Առաջին պետթատրոնի դերասանուհի (Կեկել, Աունդուկյանի «Պեպո»։ 1929 թվականին մասնակցել էր Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի հիմնադրմանը, ուր 1931-1963 թվականներին աշխատել էր որպես ռեժիսոր։
Բեմադրել է՝ «Գիքոր» (ըստ Հ. Թումանյանի), Ա. Սահինյանի «Փոքր բակի մեծ հոգսերը» և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Յանտուգանովո
Յանտուգանովո (Янтуганово, Янтуған), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 236 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոզաչենկովկա
Կոզաչենկովկա (Козаченківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1805 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզաչենկովկա գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,55 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1805 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դեբի Ռեյնոլդս
Մերի Ֆրենսիս «Դեբբի» Ռեյնոլդս (Mary Frances "Debbie" Reynolds, ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի։ Ի տարբերություն ոչ պակաս հայտնի դստեր՝ Քերրի Ֆիշերի, Ռեյնոլդսի կինոարվեստի երկար և հաջող գործունեությունը նշվել է միայն 2016 թվականին՝ Ջին Հերշոլտի անվան մրցանակով։
Գործունեություն
Դեբբի Ռեյնոլդսը ծնվել է 1932 թվականի ապրիլի 1-ին Մաքսինի (ծննդյամբ՝ Հարման) և Ռեյմոնդ Ֆրենսիս Ռեյնոլդսի (1903-1986) ընտանքիում, որը Հարավային երկաթուղում ատաղձագործ էր  ։ Երիտասարդ տարիքում մասնակցել է սկաուտական շարժմանը, որտեղ եղել է ջոկատի առաջնորդը։ 1939 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կալիֆոռնիայի Բըրբանք քաղաք, որտեղ նա սովորել է Ջոն Բոռոուզի անվան միջնակարգ դպրոցում։ Տասնվեց տարեկանում Ռեյնոլդսը հաղթել է Միսս Բըրբանք գեղեցկության մրցույթում և դրանից հետո «Warner Brothers» նրան առաջարկել է կինոյում նկարահանվելու պայմանագիր։
Նա հիմնականում նկարահանվել է կատակերգություններում, որոնցից առավել հայտնի է դարձել «Անձրևի տակ երգողները», որում նա հանդես է եկել որպես փայլուն պարուհի և որպես երգչուհի։ 1951 թվականին նրա «Aba Daba Honeymoon» երգը հայտնվել է երաժշտական հիթ-շքերթում՝ գրավելով երրորդ տեղը։ Նրա հաջորդ նշանավոր երգերը դարձել են «Tammy»-ն, որը 1957 թվականին «Billboard pop charts»-ում հինգ շաբաթ եղել է առաջին տեղում, 1958 թվականին «A Very Special Love»-ը և 1959 թվականին «Am I That Easy to Forget»–ը։
Իր հաջող դերերից է դարձել նաև Մոլլի Բրաունը «Անխորտակելի Մոլլի Բրաունը» (1964) մյուզիքլի էկրանավորումում, ինչը նրան «Օսկար»-ի անվանակարգ է բերել, «Երգող միանձնուհին» ֆիլմում (1966) Էննի քույրը և «Ամուսնալուծություն ամերիկայն ձևով» ֆիլմում (1967) Բարբարա Հարմոնն է եղել։
1969 թվականին նա սեփական համանուն հեռուստաշոուի վարող է հանդես եկել, այդ դերի համար 1970 թվականին նրան «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ է առաջադրվել։ Չնայած դրան՝ մեկ տարի հետո ստուդիան փակվել է։ 1996 թվականին երկրորդ անգամ նրան առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակը՝ «Մայր» ֆիլմում Բեատրիս Հարրիսոնի դերի համար։
1999 թվականից մինչև 2006 թվականը Բոբբի Ադլերի դերն է կատարել, «Ուիլլ և Գրեիս» հեռուստասերիալում եղել է Գրեիսի մայրը։ Նա նաև խաղացել է Ագատի Կրոմվելլի դերը՝ դիսնեյան «Հելոուին քաղաք» հեռուստատեսային ֆիլմում։
2006 թվականի նոյեմբերին՝ կալիֆոռնիական Չեպմեն համալսարանում, դերասանը «Կյանքի բոլոր նվաճումների համար» ստացել է մրցանակ, իսկ 2007 թվականի մայիսին՝ Նևադյան համալսարանում, նա արժանացել է հումանիտար գիտությունների բժշկի պատվավոր մրցանակի։ 2015 թվականի հունվարին Ռեինոլդսին է հանձնվել «ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիայի պատվավոր մրցանակ»՝ համաշխարհային կինոստուդիայում իր կենսական ներդրման համար։
Մինչև կյանքի վերջը մնացել էր «ամերիկյան կինոյի ոսկեդարի» այն սակավաթիվ դերասանուհիներից մեկը, որոնք շարունակում էին նկարահանվել։ Մի քանի անգամ հիշատակվում է «վախն ու ատելությունը Լաս Վեգասում ֆիլմում». նրա համերգին այցելում են գլխավոր հերոսները, սաունդթրեքում հնչում է նրա «Tammy» երգը։
Անձնական կյանք
Դեբբի Ռեինոլդս երեք անգամ ամուսնացած է եղել։ 1955 թվականին ամուսնացել է երգիչ Էդի Ֆիշերի հետ, որից ունեցել է որդի Տոդդան և դուստրը Քերրի Ֆիշերը (1956—2016), դերասանուհի դարձած և արքայադուստր Լեայի դերի շնորհիվ հայտնի դարձած Ջորջ Լուկասի «Աստղային պատերազմներ» կինոէպոպեայում։ Ռեյնոլդսը և Ֆիշերը բաժանվել են 1959 թվականին Ֆիշերի և Էլիզաբեթ Թեյլորի վեպի հետ կապված աղմկահարույց սկանդալից հետո։
1960 թվականից մինչև 1973 թվականը ամուսնացած է եղել միլիոնատեր Հարի Կարլի հետ, որի հետ բաժանվել է նրա սնանկացման և խոշոր ֆինանսական պարտքերի պատճառով։ Նրա երրորդ ամուսինը՝ Ռիչարդ Համլետը, եղել է անշարժ գույքի առևտրի գործակալ։ Նրանք միասին ձեռք են բերում մի փոքր հյուրանոց և խաղատուն Լաս Վեգասում, բայց ժամանակի ընթացքում նրանց համատեղ բիզնեսը սկսում է ձախողվել, ինչը, ի վերջո, հանգեցրել է նրանց ամուսնալուծությանը։ Ռեյնոլդսը Լոս Անջելեսում ապրում էր դստեր՝ Քերիի և թոռնուհու՝ Բիլլիի հարևանությամբ։ Մոր հետ բարդ հարաբերություններին է նվիրված Քերիի «Բացիկներ աշխարհի ծայրից» ինքնակենսագրական վեպը, որով Մայք Նիկոլսը 1991 թվականին նկարահանել է Մերիլ Սթրիփի և Շիրլի Մակլեյնի հետ համանուն ֆիլմ, Մերիլը և Շիրլին մարմնավորում էին դստեր և մոր դերերը։
Մահ
Մահացել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին՝ դստեր՝ Քերրի Ֆիշերի մահվան հաջորդ օրը։ Այդ օրը նա ինսուլտ է ստացել, իրեն վատ է զգացել, երբ որդու հետ զբաղվում էր աղջկա հուղարկավորման գործերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ
Նարա (գետ)
Նարա (Нара), գետ Ռուսաստանում (Մոսկվայի մարզ, Կալուգայի մարզ)։
Աշխարհագրություն
Նարա գետը սկիզբ է առնում Մոսկովյան բարձրավայրից և թափվում է Օկա (գետ)։ Գետը պատկանում է Կասպից ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 170 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Նարո-Ֆոմինսկ, Սերպուխով քաղաքները։
Հիդրոգրաֆիա
Նարա գետի երկարությունը կազմում է 158 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 2030 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 5,5 մ3։
Վտակներ
Նարա գետի վտակներն են աջից՝ Իստյա, Սուխմենկա, Գվոզդնյա, Պլեսենկա, Տարուսա, Չավրա, ձախից՝ Չերնիչկա, Կրեմենկա, Բերյոզովկա (Արխանգելա), Ինևկա, Տրասնա, Սերպեյկա, Տեմենկա գետերը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աբդալջիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (266)
Ժողովածու (266), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 266 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1468 թվականին, Ամիրդովլաթ Ամասիացիու, Թորոս գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Տեր Գրիգորը։ Այն ունի 17X11.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 214 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, բոլորգրով։ Հիշատակարաններ՝ 115բ, 192ա, հետագայի՝ 212ա (1738թ․), 212բ (ԺԸ դ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լա Սալ շրջան (Տեխաս)
Լա Սալ շրջան (La Salle County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.856 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.866 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կոտալա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Վլադիմիր Շիմկևիչ
Վլադիմիր Միխայլովիչ Շիմկևիչ (Владимир Михайлович Шимкевич,, ռուս կենդանաբան, Ռուսաստանի ԳԱ ակադեմիկոս (1920)։
1881 թ. ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը։ 1889 թվականից՝ Պետերբուրգի համալսարանի կենդանաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր և վարիչ (1921-1922 թթ.՝ ռեկտոր)։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են անողնաշարավորների մորֆոլոգիային, սաղմնաբանության և կարգաբանությանը։ Նկարագրել է հոդվածոտանիների սաղմնային թերթիկները։ Ֆիլոգենետիկ ընդհանրացումներ է կատարել կենդանիների (մասնավորապես որդերի և քորդավորների) էվոլյուցիայի հիմնական ուղիների վերաբերյալ, պաշտպանել և զարգացրել դարվինիզմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կենդանաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ
Պոդլեսի
Պոդլեսի (Підліси), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1564 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլեսի գյուղում բնակվում էր 240 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,651 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 368,66 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1564 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սերգեյ Աղավելյան
Սերգեյ Դավթի Աղավելյան, խորհրդային բանակի ինժեներ-գնդապետ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի էլեկտրատեխնիկական տեխնիկումը (1932)։ 1935-1938 թվականներին ուսանել էր Մոսկվայի էներգետիկական ինստիտուտում, 1941 թվականին ավարտել է Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ակադեմիան։ Հայրենական մեծ պատերազմի գործողությունների ժամանակ եղել էր խորհրդային-ֆրանսիական «Նորմանդիա-Նեման» ավիագնդի հրամանատարի տեղակալ ինժեներա-ավիացիոն ծառայության գծով (1943-1945)։
Մասնակցել է Տու–104, 114, 124 և 134 ինքնաթիռների ստեղծման և փորձարկման աշխատանքներին։ Աղավելյանը «Նորմանդիա-Նեման» գնդի սովետական վետերանների խորհրդի նախագահն էր։
Աշխատել է որպես ինժեներ-կոնստրուկտոր։ Թոշակի անցնելուց հետո եղել է Ա. Տուպոլևի թանգարանի առաջին տնօրենը։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։
Կորցըրել եմ, ո՞ւր գըտնեմ
Կորցըրել եմ, ո՞ւր գըտնեմ, Հովհաննես Թումանյանի քառյակներից, որը գրվել է 1920 թվականի փետրվարի 4-ին։
Սերգեյ Աղավելյան
Պարգևներ
Պարգևատրվել էր խորհրդային 4 և ֆրանսիական 4 շքանշաններով։
Կորցըրել եմ, ո՞ւր գըտնեմ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի քառյակներ
Էստադիո Նուևո Լոս Կարմենես
Էստադիո Նուևո Լոս Կարմենես (Estadio Nuevo Los Cármenes), ֆուտբոլային մարզադաշտ է Իսպանիայի Գրանադա քաղաքում։ Գրանադա ՖԱ-ի «տնային» խաղադաշտն է, որը հիմնականում օգտագործվում է ֆուտբոլային խաղերի համար, սակայն այստեղ տեղի են ունենում նաև այլ սպորտային և մշակութային միջոցառումներ։ Նախատեսված է 19.336 հանդիսականի համար ։ 2019 թվականին մարզադաշտը բարեփոխվել, նորացվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր Կատեգորիա:Մարզադաշտեր Իսպանիայում
Դեուլինո (գյուղ, Սերգիևո-Պոսադսկի շրջան)
Դեուլինո (Деулино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերգիևո-Պոսադսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 93 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերգիևո-Պոսադսկի շրջանի բնակավայրեր
Սելին Բրյուն-Լի
Սելին Բրյուն-Լի (Celine Brun-Lie, ), նորվեգուհի դահուկորդ, կանադական Վանկուվեր քաղաքում անցկացված Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից, կարճ տարածության մրցավազքերի մասնագետ։
Բրյուն-Լիի առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 2007 թվականին անցկացված աշխարհի գավաթի մրցումների ժամանակ։ 2008 թվականի դեկտեմբերին դահուկավազքի աշխարհի գավաթի առաջնության ժամանակ մրցասպարեզ է դուրս եկել։ Ներկա դրությամբ Բրյուն-Լին աշխարհի առաջնությունների ընթացքում երեք անգամ հայտնվել է լավագույն եռյակում՝ մեկ անգամ կարճ վազքում և երկու անգամ թիմային կարճ վազքում։ Նրա լավագույն ցուցանիշը համարվում է դահուկավազքի աշխարհի առաջնությունում 2008-2009 թվականներին ընդհանրական միավորներով 27-րդ տեղը զբաղեցնելը։
2010 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի դահուկավազքի մրցումներում Բրյուն-Լին մասնակցել է երկու մրցավազքում։ Կարճ վազքում նա զբաղեցրել է 6-րդ հորիզոնականը, իսկ իսկ թիմային կարճ վազքում՝ 5-րդ հորիզոնականը։
Սելին Բրյուն-Լին իր սպորտային գործունեության ընթացքում մեկ անգամ մասնակցել է դահուկասպորտի 2009 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ հանդես է եկել կարճ տարածության վազքով և զբաղեցրել 11-րդ հորիզոնականը։
Բրյուն-Լին դահուկավազքի մրցումներում հանդես է գալիս Fischer ֆիրմայի դահուկներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Օսլո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Նորվեգացի մարզիկներ
Ճանապարհորդներ (հեռուստասերիալ)
Ճանապարհորդներ (Fellow Travelers), սպասվող ամերիկյան հեռուստատեսային պատմական մինի սերիալ, որի հիմքում ընկած է Թոմաս Մելոնի համանուն վեպը։ Գլխավոր դերակատարներն են Մեթ Բոմերը և Ջոնաթան Բեյլին, հեռուստասերիալը պատմում է 1950-ականներին՝ Մաքքարթիզմի ժամանակաշրջանում երկու հոգու միջև տասնամյակներ տևած սիրավեպի մասին։
Նախապատմություն
1950-ականներին Վաշինգտոնում տեղի ունեցած պատահական հանդիպումից հետո Հոքինս Ֆուլերը (Բոմեր) և Թիմոթի Լաֆլինը (Բեյլի) բուռն սիրավեպ են սկսում, որի ընթացքն ընդգրկում է «1960-ականների Վիետնամի պատերազմի բողոքի ցույցերը, 1970-ականների թմրանյութերից առաջացած դիսկո հեդոնիզմը և 1980-ականների ՁԻԱՀ-ի ճգնաժամը, նաև աշխարհում և միմյանց մեջ առաջացած բախումները» ։
Մշակում
2021 թվականի հոկտեմբերի տվյալներով Մելոնի ստեղծագործության հեռուստաադապտացիան գտնվել է մշակման փուլում, որը մշակվել է Ֆրիմանթլ ընկերության հետ համատեղ՝ Showtime հեռուստաալիքի համար ։ Showtime-ը պաշտոնապես հաստատել է հեռուստասերիալը 2022 թվականի ապրիլին, իսկ սցենարը գրել է Ռոն Նայսվաները, որը նաև հանդիսանում է գործադիր պրոդյուսեր։ Գործադիր պրոդյուսերների թվում է նաև Դանիել Մինահանը, որը նաև առաջին երկու էպիզոդների ռեժիսորն է ։
Քասթինգ
2022 թվականի ապրիլին հաստատելու հայտարարության հետ մեկտեղ հայտարարվել է, որ Մեթ Բոմերը կդառնա սերիալի գործադիր պրոդյուսերը և կկատարի Հոքինս Ֆուլերի գլխավոր դերը ։ Էլիսոն Ուիլյամսը միացել է դերասանական կազմին հունիսին և կատարելու է Լյուսի Սմիթի դերը ։ Հուլիսին հայտարարվել է, որ Ջոնաթան Բեյլին նույնպես նկարահանվելու է Բոմերի հետ և կատարելու է Թիմ Լաֆլինի դերը ։
Նկարահանումներ
Պաշտոնական նկարահանումները սկսվել էն 2022 թվականի հուլիսի 27-ին Տորոնտոյում և ավարտվել են 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ։
Չեպցա (գետ)
Չեպցա (Чупчи́, Чюпче), գետ Ռուսաստանում (Պերմի երկրամաս, Ուդմուրտիա, Կիրովի մարզ)։
Աշխարհագրություն
Չեպցա գետը սկիզբ է առնում Վերինկամայան բարձրավայրից և թափվում է Վյատկա։ Գետը պատկանում է Կասպից ծովի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում Դեբյոսի, Բալեզինո գյուղերը, Գլազով, Կիրովո-Չեպեցկ քաղաքները։
Հիդրոգրաֆիա
Չեպցա գետի երկարությունը կազմում է 501 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 20 400 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 130 մ3։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սուրբ Ղազար եկեղեցի (Մեծամոր)
Սուրբ Ղազար եկեղեցի, հայկական առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արմավիրի մարզի Մեծամոր քաղաքում։
Պատմություն
Սուրբ Ղազար եկեղեցին կառուցվել է 2002 թվականին ամերիկաբնակ տեր և տիկին Զավեն և Ազատուհի Դադեկյանների բարերարությամբ։ Արմավիրի թեմի Մեծամորի միակ եկեղեցին օծվել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կողմից ։
Մեծ Պահքի 41-րդ օրը, Հայաստանյաց Առաքելական եկեղեցում Ղազարոսի հարության հիշատակի օրն է։ Այդ օրը տարբեր վայրերից ուխտավորներ են գալիս Մեծամորի Սուրբ Ղազար եկեղեցի ուխտի պատարագին մասնակցելու։
Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Տաթև քահանա Կիրակոսյանը, ճարտարապետը՝ Խաչիկ Դանիելյանը, ով նաև Արմավիրի մարզի Բերքաշատ գյուղի Սուրբ Խաչ եկեղեցու ճարտարապետն է ։
Ղազարոսի հարությունը
Ղազարոսի հարության մասին պատմվում է Սուրբ Հովհաննեսի Ավետարանում (Տես Հովհ. 11։1-46)։ Ղազարոսը Հիսուս Քրիստոսին սիրելի մի ընտանիքից էր։ Նա Մարիամի և Մարթայի եղբայրն էր, որ մահացավ հիվանդության պատճառով։ Քրիստոս նրան հարություն է տալիս՝ ապացուցելով, որ Ինքն է կյանքը և հարությունը։ Ղազարոսի հարության մասին պատմող դրվագը գեղեցիկ վերնագիր ունի՝ «Եվ Հիսուս արտասվեց…»։ Հրեաները, տեսնելով Հիսուսի արտասվելը, ասում են. «Տեսեք, թե ինչքան էր սիրում նրան»։ Քրիստոսի արտասվելը՝ բոլորի հանդեպ Նրա հետագայում անսահման սիրո վկայությունն է, իսկ Ղազարոսի հարությունը խորհրդանշում է նաև ննջեցյալների համընդհանուր հարությունը ։
Ծանոթագրություններ
ղ ղ Կատեգորիա:Մեծամորի շենքեր և կառույցներ
(3862) Աղեկյան
(3862) Աղեկյան (Agekian), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի մայիսի 18-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,541296 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9055 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1771 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1479,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0,243288 աստիճան/օր արագությամբ։
Ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում է 9° անկյուն։
Անվանում
Աստերոիդն իր անվանումն ստացել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր, աստղագետ Թադևոս Արտեմի Աղեկյանի պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1972 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տամարա Սմիռնովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իվան Հովհաննիսյան
Իվան Ջոնրիդովիչ Հովհաննիսյան (Иван Джонридович Оганесян,, ռուսական թատրոնի և կինոյի արմատներով հայ դերասան ։
Կենսագրություն
Իվան Հովհաննիսյանը ծնվել է 1973 թվականի մարտի 9-ին Ռուսաստանի Սարատով քաղաքում։ Մանկությունն անցել է Վոլգա գետի ափին։ Իվանի ընտանիքի գրեթե բոլոր անդամները սերտորեն կապված են եղել երաժշտական աշխարհի հետ։ Մայրն իր կյանքի մեծ մասը հանդես է եկել որպես դաշնակահար, իսկ հայրը եղել է օպերային թատրոնի գլխավոր կոնցերտմայստեր ինչպես նաև հայտնի օպերային երգիչ։ Իվանը սովորել է Սարատովի, Երևանի և Մինսկի երաժշտական դպրոցներում։ Երևանում նրա թավջութակի ուսուցիչը եղել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ Ալեքսանդր Չաուշյանը։
1989 թվականին Իվան Հովհաննիսյանը լքել է Բելառուսը և տեղափոխվել Մոսկվա, որտեղ շուտով ընդունվել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիայի երաժշտական բաժինը, իսկ կարճ ժամանակ անց տեղափոխվել է նույն ակադեմիայի դերասանական բաժին ։
Հովհաննիսյանը որոշ ժամանակ քասթինգ է անցնել իսրայելական հայտնի «Գեշեր» թատրոնում, որից հետո կրկին տեղափոխվել է Մոսկվա և աշխատանքի անցել Ռոման Վիկտյուկի թատրոնում։
2002 թվականին Իվան Հովհաննիսյանը «Նորդ-Օստ» պիեսում ստացել է օդաչուներից մեկի դերը։ Այնուհետև այս բեմադրության այլ դերասանների հետ Իվան Հովհաննիսյանը մի քանի օր պատանդ է մնացել մի խումբ ահաբեկիչների կողմից։
2003 թվականից Իվան Հովհաննիսյանը նկարահանվել նաև հեռուստասերիալում։ Նրա կարիերայում դեբյուտը եղել է «Ցանկալի» հեռուստասերիալում շախմատիստի փոքրիկ դերը։ Հովհաննիսյանն ավելի հանրահայտ է դարձել «Օրենք և կարգ» սերիալիում մայոր Պանկրատովի դերակատարումից հետո։
Նա նակարահանվել է մոտ 45 ֆիլմում, որոնց հիմնական մասը դետեկտիվ են և մարտաֆիլմեր։
Անձնական կյանք
Դերասանը կնոջ՝ Աննայի հետ ծանոթացել է 2000-ականների սկզբին։ Այնուհետև զույգը երկար տարիներ ապրել են միասին և հետո  ամուսնալուծվել։ Նրանք ունեն դուտր՝ Օլեսիան։
Երկրորդ կինը՝ Ելենան, Ուկրաինայից է, նրանք ունեն զույգ դուստր՝ Ալեքսանդրան և Եվգենիան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ կինոդերասաններ
Սան Միլիան դե լա Կոգոլիա
Սան Միլիան դե լա Կոգոլիա (San Millán de la Cogolla), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Անգիանո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 31,19 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 278 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 19 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Լա Ռիոխայի (Իսպանիա) մունիցիպալիտետներ
Ժողովածու (709)
Ժողովածու (709), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 709 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15, 17-րդ դարերում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.5x11.5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 171 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 63 բ, 135 բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռոնալդո
Ռոնալդո Լուիս Նազարիո Դե Լիմա (պորտուգալերեն՝ Ronaldo Luís Nazário de Lima, ), բրազիլացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվող, ֆուտբոլի պատմության մեծագույն մարզիկներից մեկը  ։ Հանդես է եկել Բրազիլիայի «Սան Քրիստովաո», «Կրուզեյրո», Հոլանդիայի «ՊՍՎ Էյնդհովեն», Իսպանիայի «Բարսելոնա», Մադրիդի «Ռեալ», իտալական «Ինտեր», «Միլան» թիմերում։ Ազգային հավաքականում անցկացրել է 98 խաղ, խփել 62 գոլ։ ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 1994 և 2002 աշխարհի չեմպիոն, 1998 աշխարհի առաջնության երկրորդ մրցանակակիր, Հարավային Ամերիկայի կրկնակի չեմպիոն 1997-99, Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթակիրների 2002, գավաթակիրների 1997, ՈՒԵՖԱ-ի 1998 գավաթակիր, միջմայրցամաքային գավաթի հաղթող 2002-ին։ 1996-97 և 2002 աշխարհի, իսկ 1997 և 2002 Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստ։ Ըստ «World Soccer» ամսագրի Ռոնալդոն լավագույն 100 ֆուտբոլիստների ցանկում տասներեքերորդն է։
Կրուզեյրո
1993 թվականին Ռոնալդոն մուտք գործեց իր առաջին պրոֆեսսիոնալ ակումբը։ Դեպի «Կրուզեյրո» տրանսֆերի գինը կազմում էր 50.000 ԱՄՆ Դոլլար։ Այս ակումբում սկսած 1993 հուլիսից մինչև 1994 օգոստոս նա 57 գոլի հեղինակ դարձավ։ Լինելով առաջնությունների լավագույն ռմբարկուն, նա ուշադրության արժանացավ եվրոպական ակումբների կողմից։
ՊՍՎ Էյնդհովեն
Երկրորդ մրցաշրջանի ժամանակ Ռոնալդոյի գործերը ավելի վատացան։ Ակումբը նորից հայտնվեց երրորդ տեղում, բացի այդ ֆուտբոլիստը ծնկի հատվածում ցավեր էր զգում։ Ռոնալդոն դադարեց մարզվել մի քանի օր, բայց դա չօգնեց նրան։ 1996 թվականի փետրվարն նա տանում է ծնկի վիրահատություն և 4 ամիս դուրս չի գալիս խաղադաշտ։ Բրազիլացի հարձակվող Ռոմարիոն խորհուրդ տվեց Ռոնալդոյին ֆիզիոթերապեվտ Նիլտոն Պետրոնեին, որի մոտ անձամբ ինքն էր բուժվել։ Ռոնալդոն լքեց Էյդնհովենը և անցավ 90-օրյա կլինիկական բուժման։ Այդ ամբողջ ընթացքում նա ֆիզիոթերապիա էր անցնում մարզադահլիճում և լողավազանում։ Ապաքինումից հետո նա իհարկե հասավ Հոլանդիայի գավաթի եզրափակիչ խաղին, բայց գլխավոր մարզիչ Դիկ Ադվոկատը թույլ տվեց նրան անցկացնել խաղի վերջին մի քանի րոպեն, դրանից հետո Ռոնալդոն լքեց ՊՍՎ-ն։
Բարսելոնա
Ատլանտայի օլիմպիական խաղերի ժամանակ Բրազիլիան դարձավ բրոնզե մեդալակիր, և Ռոնալդոն այդ առաջնությունում ցույց տվեց հիանալի ֆուտբոլ։ Կատալոնյան Բարսելոնան առաջարկեց ՊՍՎ-ին 20.000.000 միլիոն ամերիկյան դոլլար, իսկ «Ինտերը» հրաժարվեց վճարել ավելի մեծ գումար։ Այսպիսով Ռոնալդոն դարձավ Բարսելոնայի ֆուտբոլիստ։ Բարսելոնայում նա անցկացնում էր հիանալի խաղեր, խփում էր շատ գոլեր։ «Կոմպոստելա» ակումբի դեմ խաղում նա դաշտի կենտրոնից խլեց գնդակը, ճեղքելով ամբողջ պաշտպանութունը մոտ 11 մետրից հարվածեց դարպասին և դարձավ անկրկնելի գոլի հեղինակ։ Իր հիանալի խաղը նա ցուցադրեց մինչև տարեվերջ, և ճանաչվեց ՖԻՖԱ-ի վարկածով մոլորակի լավագույն ֆուտբոլիստ։
1996-1997 մրցաշրջանում նա 49 խաղում 47 գոլ խփեց։ Նրա շնորհիվ Բարսելոնան նվաճեց Իսպանիայի գավաթը, Իսպանիայի Սուպերգավաթը և Գավաթակիրների գավաթը։
Ինտեր
Ակումբ տեղափոխվելը վատ չազդեց ֆուտբոլիստի վրա։ «Պյաչենցա» ակումբի դեմ խաղում նա դարձավ հեթ-տրիկի հեղինակ, և երկրպագուները նրան անվանեցին «Ֆենոմեն»։
1997 թվականի արդյունքներով նա ստացավ Ոսկե Գնդակը և պատմության մեջ դարձավ առաջին ֆուտբոլիստը, որը երկու տարին անընդմեջ տարվա լավագույն ֆուտբոլիստը ճանաչվեց, սակայն նրա ռեկորդը վերջերս գերազանցեց արգենտինացի հրաշամանուկ Լեո Մեսսին՝ 4 անգամ անընդմեջ ստանալով ոսկե գնդակը։ «Ինտերը» Իտալիայի առաջնությունում հետ ընկավ Յուվենտուսից և գրավեց երկրորդ տեղը, ինչպես նաև հաղթեց ՈՒԵՖԱ-ի եվրո լիգայի գավաթը։
1998-1999 մրցաշրջան
Այս մրցաշրջանից առաջ եղավ համարների փոխանակում, և Ռոնալդոն արդեն ստացել էր իր սիրելի 9 համարը։ 1999 թվականին ՖԻՖԱ-ի տվյալներով «Տարվա լավագույն ֆուտբոլիստների» շարքում գրավեց երկրորդ տեղը, զիջելով ֆրանսիացի Զիդանին։ Այս սեզոնում Ռոնալդոյին սկսեց անհանգստացնել աջ ծնկի հատվածի ցավերը, բայց Նիլտոն Պետրոնեն չթույլատրեց նորից վիրահատություն անել, քանի որ ցավերը մշտական չէին։
1999-2000 մրցաշրջան
Այս մրցաշրջանը նույնպես վատ չսկսվեց Ռոնալդոյի համար, բայց «Լեչչե»-ի դեմ հանդիպումը ցույց տվեց, որ վիրահատությունը պարտադիր է։ Բուժումը անցկացվում էր Փարիզի կլինիկաներից մեկում, վերականգնումը պահանջում էր 4 ամիս։ Բուժման ընթացքում նա իմացավ, որ իր կինը հղի է և խոստացավ, որ «Իմ տղան պետք է տեսնի ինձ դաշտում»։
Որդին՝ Ռոնալդը, ծնվեց ապրիլի 6-ին, բայց Ռոնալդոյի բուժումը ավարտվում էր ապրիլի 12-ին։ Ինտերը պետք է խաղար Լացիոյի դեմ՝ Իտալիայի գավաթի եզրափակիչում։ Բժիշկները թույատրեցին նրան խաղալ միայն 20 րոպե։
Այս հանդիպումը նա վատ չանցկացրեց, մի քանի վտանգավոր պահեր ստեղծեց, բայց մի դրվագում նա ընկավ խոտածածկին և բռնեց ծունկը։ Արցունքոտ աչքերով և ուժեղ գոռացող Ռոնալդոյին տարան դաշտից։ Ռոնալդոյին տարան Փարիզ, բայց այս անգամ պետք էր լուրջ վիրահատություն և մեկ տարվա բուժում։
Ռոնալդոն ստանում էր մեծ օգնություն երկրպագուներից, հարազատներից և թիմակիցներից։ Նրան այցելեցին Զիդանը, Պելեն, Բրազիլիայի նախագահը։ 2000 թվականի մարտին նա վերադարձավ ֆուտբոլ՝ «Մարականա» ստադիոնում, որտեղ նրան ուղեկցում էին Միխայիլ Շումախերը և Զիկոն։ Դուրս գրվելով հիվանդանոցից, նա վերադարձավ Իտալիա, խաղում էր ընկերական հանդիպումներում։ Այն 2 տարիները, որ նա անցկացրեց դաշտից դուրս, կորցրեցին նրա համբավը, Բրազիլիայում շատ ֆուտբոլիստներ ի հայտ եկան, որոնց հետ նա պետք է պայքարեր 2002-ին աշխարհի առաջնությունում մասնակցելու համար։
Ռեալ Մադրիդ
2002 թվականի աշխարհի առաջնության խաղերին նա հիանալի հանդես եկավ, դառնալով 8 գոլի խեղինակ և նվաճելով չեմպիոնական տիտղոսը։ Այդ իսկ պատճառով Մադրիդի «Ռեալը» ֆուտբոլիստին գնեց 40.000.000 ֆունտ ստեռլինգով։ Աստղային այս ակումբում արդեն խաղում էին Լուիշ Ֆիգուն և Զինեդին Զիդանը։ Առաջին իսկ խաղից նա սկսեց հիանալի հանդես գալ, խփում էր գոլեր, ցույց էր տալիս հիանալի ֆուտբոլ։ 2002 աշխարհի առաջնությանը արժանանալով առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստի կոչմանը, մյուս կողմից ել հիանալի խաղը «Ռեալում» ֆուտբոլիստին մոլորակի լավագույն ֆուտբոլիստ դարձրեցին արդեն երրորդ անգամ։ Առաջին «Էլ-Կլասիկոյում» Ռոնալդոն խաղալ չկարողացավ, գրիպի պատճառով։ 2003 թվականին նա խաղաց պատասխան հանդիպումը և գոլ խփեց, խաղն ավարտվեց 1-1։ Այսպիսով բրազիլացու «Ռեալում» հայտնվելով նրանք հաղթեցին Իսպանիայի առաջնությունում։
Չեմպիոնների Լիգա
Չեմպիոնների լիգայում Մադրիդի «Ռեալը» երկու խմբային փուլերը հաջող անցկացրեց, իսկ 1/4 եզրափակչում մրցակիցը «Մանչեսթեր Յունայթեդն» էր։ Առաջին խաղը տեղի ունեցավ Մադրիդում, որը հաղթեց «Ռեալը» 3-1 հաշվով։ Պատասխան հանդիպումը ավարտվեց Մ. Յունայթեդի հաղթանակով 4-3 հաշվով, իսկ Ռոնալդոն դարձավ հեթ-տրիկի հեղինակ՝ արժանանալով մրցակցի երկրպագուների ծափահարություններին։ Ընդհանուր 6-5 հաշվով հաղթելով՝ Ռեալը դուրս եկավ կիսաեզրափակիչ։ Կիսաեզրափակչում մրցակիցը Թուրինի «Յուվենտուսն» էր։ Սեփական դաշտում Ռեալը Ռոնալդոյի և Ռոբերտո Կառլոսի գոլերի շնորհիվ 2-1 հաշվով հաղթեց մրցակցին։ Սակայն Ռոնալդոն վնասվածք ստացավ և պատասխան խաղի միայն վերջում դաշտ դուրս եկավ։ Ռոնալդոն վաստակեց 11 մետրանոց հարվածի իրավունք, սակայն այն վրիպեց Լուիշ Ֆիգուն։ Յուվենտուսը հաղթեց 3-1 հաշվով և դուրս եկավ եզրափակիչ։ Չնայած Իսպանիայի չեմպիոն դառնալուն՝ Ռեալի ղեկավարները հեռացրին թիմի մարզիչ Վիսենտե դել Բոսկեին գլխավոր մարզչի պաշտոնից։
Միլան
Ռեալի նախագահ Ֆլորենտինո Պերեսը, լքեց ակումբը, իսկ նրա տեղը գրավեց Ռամոն Կալդերոնը, որը Ֆաբիո Կապելլոյին նշանակեց գլխավոր մարզիչ։ Ռոնալդոյի համար դժվար էր աշխատելը այս մարզչի հետ, քանի որ Կապելլոն չէր թույլատրում նրան խաղալ առաջին կազմում։ Այս սրված հարաբերությունները վերջացավ վեճով, և Ռոնալդոն որոշեց տեղափոխվել ուրիշ ակումբ։
Մրցաշրջան 2006-2007
2007 թվականի հունվարին, Ռոնալդոն տեղափոխվեց Միլան 6 միլիոն ֆունտ ստերլինգով։ Խաղում էր 99 համարի տակ, քանի որ 9 համարի տակ խաղում էր Ֆիլլիպո Ինզագին։
Երկրորդ մրցաշրջանում նա խաղում էր շատ լավ և դարձավ 7 գոլի հեղինակ, որից մեկը «Ինտերի» դեմ դերբիում։
Մրցաշրջան 2007-2008
Այս մրցաշրջանը անհաջող սկսվեց Ռոնալդոյի համար, քանի որ ոչ շատ լուրջ վնասվածք ուներ։ Խաղում էր միայն ընկերական խաղերում, և ընդամենը 2 գոլ էր խփել։ Միլանի գլխավոր մարզիչ Կառլո Անչելոտին հայտարարեց որ, Ռոնալոն այլևս դուս չի գա խաղադաշտ, վնասվածքի պատճառով։
Լուրջ վնասվածք
Բժիշկները և երկրպագուները կարծում էին, որ Ռոնալդոյի կարիերան ավարտված է, իսկ ինքը ֆուտբոլիստը անորոշության մեջ էր։ Միլանը չերկարացրեց պայմանագիրը ֆուտբոլիստի հետ, և Ռոնալդոն դարձավ ազատ ֆուտբոլիստ։ Մի քանի ամիս բուժվելուց հետո, նա հայտարարեց որ վերադառնում է ֆուտբոլ ու շարունակեց պարապմունքները բրազիլական «Ֆլամենգոյում»։ Այդ ընթացքում շատ ակումբներ սկսեցին հետաքրքվել ֆուտբոլիստով, մանստավորապես «Ֆլամենգոն», «Սիենան», Փարիզի «Սեն-Ժերմենը», «Մանչեստեր Սիթին», «Սամդորիյան», «Բեշիկթաշը» և իր նախկին ակումբ «Միլանը»։
Կորինտիանս
Դեկտեմբերի 9-ին Ռոնալդոն մեկ տարվա պայմանագիր է ստորագրում բրազիլական Կորինտիանս ակումբի հետ և ներկայացվում է դեկտեմբերի 12-ին։ Թիմում նա ստացավ 9 համարը։ Իր դեբյուտային հանդիպմանը նա գլխով գոլ խփեց ինչով երջանկացրեց երկրպագուներին։ Կորինտիանսի հետ նա նվաճեց Սան Պաուլուի գավաթը, իսկ առաջնությունում ճանաչվեց լավագույն ֆուտբոլիստ։ Ակումբում նա մեկ անգամ վնասվածք ստացավ և 2 հանդիպում բաց թողեց։ Հուլիսի 1-ին ակումբի հետ նվաճեց Բրազիլիայի գավաթը որի եզրափակչում նա դարձավ գոլի հեղինակ։ Այս գավաթի շնորհիվ Կորինտիանսը նվաճեց Կոպա Լիբերդատորեսի ուղեգիր։ Բրազիլիայի լիգայի 9-րդ տուրում Ֆլյումինենսեյի դեմ խաղում Ռոնին խփեց իր առաջին հեթ-տրիկը Կորինտիանսում։ Կորինտիանսը պարտվեց Պաուլիստա ակումբին ինչից հետո երկրպագուները վատ խոսքեր հնչեցրին նրա հասցեին տրիբունաներից, որին Ռոնալդոն պատասխանեց նույն կերպ։ 14-րդ տուրում Պալմերայսի դեմ խաղում Ռոնալդոն կոտրեց ձեռքը ինչից հետո այլևս խաղադաշտ դուրս չեկավ։ Փետրվարի 14-ին նա հայտարարեց կարիերան ավարտելու մասին։ 2011-ի հունիսի 7-ին տեղի ունեցավ Բրազիլիա-Ռումինիա ընկերական խաղը, որը Ռոնալդոյի համար վերջինն էր։
Անհատական նվաճումներ
Տվյալ ցուցակներում նշված են միայն կարևորագույն տիտղոսները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ոսկե գնդակի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ՖԻՖԱ 100 Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Հունաստանի սահմանադրություն (1822)
1822 թվականի Հունաստանի սահմանադրություն, առաջին էպիդավրոսյան ժողովի ընթացքում՝ 1822 թվականի հունվարի 1-ին, ընդունված նորմատիվ ակտ, որը անուղղակիորեն հանդիսացել է Հունաստանի պայմանական վարչակարգի ժամանակավոր սահմանադրությունը ։ Սահմանադրության ընդունման նպատակը երկրում ժամանակավոր կառավարության հաստատումն էր, ինչպես նաև անկախության պատերազմի գործիչների միջոցով ազգային խորհրդարանի ստեղծումը։ 1822-ի սահմանադրությունը հանդիսանում է հանրապետական Հունաստանի պատմության առաջին սահմանադրությունը։
Հունաստանի առաջին սահմանադրությունը հատկապես աչքի է ընկել խիստ ազգայնականական ընդգծումներով։ Մասնավորապես, երկրորդ բաժնի երկրորդ գլխում բովանդակված է հետևյալը. Սահմանադրության նախագիծը մշակվել է Հունաստանի անկախության պատերազմում գործուն դերակատարություն ունեցած երեք խոշոր ռազմական կազմակերպությունների՝ Արևմտյան մայրցամաքային Հունաստանի սենատի, Արևելյան մայրցամաքային Հունաստանի արեոպագոսի և Պելոպոնեսյան սենատի կողմից։ Սահմանադրության տեսակարար հիմքը Վինսենցո Գալինայի աշխատությունն էր։