cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աննան և իր սերը
Եթերաշրջան 4
Վերջին եթերաշրջանի գլխավոր հերոսուհին է դառնում Նինա Հինցեն՝ տաղանդավոր դիզայներ, որը 6 տարի անցկացրել էր բանտում և մեղադրվում էր տան գլխավոր արժեթղթերի սեփականատեր՝ Լանֆորդ Բերնդտա Լինդներբերգի տղայի սպանության մեջ։ Նա պատահաբար ծանոթանում է Լինդենբերգի որդեգրած տղայի հետ և սիրահարվում նրան։ Լուկան անգամ հենց հարսանիքի օրը բաժանվում է իր հարսնացուից։ Սակայն Լինդենբերգը ժամանում է և հայտարարում, որ պարզվում է, որ իր տղային սպանողը աշխատում է Լանֆորդների տանը, նա փորձում էր ամեն ինչ անել, որպեսզի նա նորից հայտնվի բանտում։ Հանկարծ ի հայտ են գալիս այնպիսի հանգամանքներ, որոնք ապացուցում են, որ Նինան իրականում անմեղ էր…
Ի՞նչ է բույրը ծաղիկի
«Ի՞նչ է բույնը ծաղիկի», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, ենթադրվում է, որ գրվել է 1890-ական թվականին։
Պատմուտյուն
Առաջին անգամ, որպես «Դեպի Անհունը» պոեմի սևագրից հատվածներից մեկը, տպագրվել է Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ»-ի 2-րդ հատորի 211-րդ էջում։
Այս տարբերակը պահվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի 260-րդ համարի Օ․ Գիրգիդյանի ալբոմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Ֆրանսերենի դասերը
«Ֆրանսերենի դասերը» («Уроки французского»), ռուս գրող Վալենտին Ռասպուտինի պատմվածքներից։
Սյուժե
Պատմությունը տեղի է ունենում 1948 թվականին։ Ստեղծագործության հերոսը տասնմեկ տարեկան տղա է, որի անունից ներկայացվում է պատմությունը։ Մինչև տասնմեկ տարեկանը նա ապրում և սովորում էր գյուղում։ Նրան համարում էին «խելամիտ», քանի որ կիրթ էր։ Նրա մոտ գալիս էին փոխառության տոմսերը ստուգելու՝ որովհետև նա «լավ աչք» ուներ։ Բայց գյուղում, որտեղ մեր հերոսը ապրել էր, ընդամենը կար տարրական դպրոց և, հետևաբար, ուսումը շարունակելու համար, նա ստիպված էր գնալ շրջկենտրոն։ Հետպատերազմյան այս դժվարին ժամանակահատվածում, ավերածության և սովի ժամանակաշրջանում, նրա մայրը, չնայած ամեն ինչին, գումար հավաքեց և ուղղարկեց իր որդուն սովորելու։ Քաղաքում նա ավելի շատ էր սով զգում, քանի որ գյուղում ավելի հեշտ էր սնունդ ձեռք բերել, իսկ քաղաքում ամեն ինչ պետք է գներ։ Տղան ստիպված էր ապրել Նադյա մորաքրոջ մոտ։ Նա տառապում էր սակավարյունությամբ, ուստի ամեն օր ռուբլիով մի բաժակ կաթ էր գնում։
Դպրոցում նա լավ էր սովորել, բացառությամբ ֆրանսերենի. նրա մոտ չէր ստացվում արտասանությունը։ Լիդիա Միխայլովնան՝ ֆրանսերենի ուսուցչուհին, նրան լսելով, անօգնականորեն այլայլվում էր և աչքերը փակում։ Մի օր, մեր հերոսը պարզում է, որ կարող է գումար վաստակել «չիկու» խաղով, և նա սկսում է այս խաղը խաղալ այլ տղաների հետ։ Այնուամենայնիվ նա շատ չէր տարվում խաղով, երբ ռուբլի էր շահում։ Բայց մի օր մյուս տղաները թույլ չտվեցին, որ նա գնա ռուբլիով, ստիպեցին նրան շարունակել խաղալ։ Յոթերորդ դասարանցի Վադիկը, «չիկու»-ի և տեղի լավագույն խաղացողն էր, դիտմամբ վիճաբանեց, որտեղ մեր հերոսը հաղթելու հնարավորություն չուներ ...
Հաջորդ օրը, դժբախտ գյուղացի տղան ծեծի ենթարկված դպրոց է գալիս, Լիդիա Միխայլովնային պատմում են, թե ինչ է տեղի ունեցել։ Երբ ուսուցիչուհին իմացավ, որ տղան խաղում է փողի դիմաց, նրան կանչեց զրույցի, մտածելով, որ նա փողը ծախսում քաղցրավենիքի վրա, մինչդեռ նա կաթ էր գնում բուժման համար։ Անմիջապես փոխվեց ուսուցչուհու վերաբերմունքը տղայի նկատմամբ և որոշեց նրան առանձին ֆրանսերեն սովորեցնել։ Ուսուցիչուհին նրան հրավիրում է իր տուն և առաջարկում է ճաշել, սակայն տղան մերժում է` ամաչկոտության և հպարտության պատճառով։
Լիդիա Միխայլովնան, որն այդ ժամանակ ֆինանսապես բավականին ապահովված էր, շատ էր համակրում տղային և ուզում էր մի փոքր ուշադրությամբ և հոգատարությամբ շրջապատել նրան։ Բայց տղան համառորեն չէր ընդունում ազնիվ ուսուցչուհու օգնությունը։ Նա փորձեց տղային սնունդով լի փաթեթ ուղարկել, բայց տղան փաթեթը հետ վերադարձրեց։ Այնուհետև Լիդիա Միխայլովնան տղային փող ստանալու հնարավորություն է տալիս «զամերյաշկի» խաղի («պրեստենոկ») միջոցով։ Եվ տղան մտածելով, որ նման մեթոդը «արդար» կլինի, համաձայնվում է և հաղթում։ Ուսուցչուհու այս արարքի մասին իմանում է դպրոցի տնօրենը և խաղը համարում է հանցագործություն, չպարզելով իրականությունը, նա Լիդիա Միխայլովնային հեռացնում է աշխատանքից։ Կինը մեկնում է Կուբան, սակայն չի մոռանում տղային և նրան ծանրոց է ուղարկում մակարոնեղենով և նույնիսկ խնձորներով, որը երբեք տղան չէր փորձել, միայն տեսել էր լուսանկարներում։ Լիդիա Միխայլովնան բարի, անձնազոհ ու ազնիվ մարդ է։ Նույնիսկ աշխատանքը կորցնելուց հետո նա չի մեղադրում տղային և չի մոռանում տղայի մասին։
Էկրանավորում
1978 թվականին, պատմվածքի հիման վրա նկարահանվել է «Ֆրանսերենի դասերը» ֆիլմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալենտին Ռասպուտինի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Կալինովկա (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)
Կալինովկա (Калиновка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրիգոր (մանրանկարիչ, 14-15-րդ դարեր)
Գրիգոր, XIV—XV դարերի հայ մանրանկարիչ։ Կենսագրական տվյալներ չեն պահպանվել։ Ենթադրվում է, որ ստեղծագործել է Տաթևում։
Գրիգորի նկարազարդած ձեռագրերից մեզ է հասել Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահվող № 6305 Ավետարանը, որի մանրանկարներն աչքի են ընկնում զարդային հարդարանքի առատ օգտագործմամբ։ Գեղեցիկ են նկարչի ստեղծած արևելյան նշաձև մեծ աչքերով և ընդգծված հոնքերով կերպարները, որոնք իրենց գույնզգույն զգեստներով ավելի նման են հասարակ մարդկանց, քան սրբերի։ Մեղմ, թավշանման պարզ գույների ներդաշնակությունը մանրանկարներին հաղորդում է մեծ հմայք։ Ձեռագրում պատկերված են Նոր և Հին կտակարանների դրվագներ։ Առանձնապես հետաքրքրական են հայկական մանրանկարներում սակավ հանդիպող հեծյալ «սուրբ զորավարների» կերպարները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանրանկարիչներ
Տրիստան Տցարա
Կյանքի և ստեղծագործական ուղին
Դադաիզմի հիմնադիրը։ «Simbolul» ամսագրի ստեղծողներից մեկը։
1936 թվականին ընդունվել է Ֆրանսիական կոմունիստների կուսակցություն։ Մասնակցել է Դիմադրության շարժմանը։ 1956 թվականին դուրս է եկել ՖԿՊ-ի շարքերից՝ ի նշան Հունգարական հեղափոխության դեմ ուղղված բողոքի։ Թաղված է Մոնփարնասի գերեզմանատանը՝ Փարիզում։
Ստեղծագործությունները
Ռումիներեն լեզվով հեղինակի բանաստեղծությունների ժողովածուները․
Ֆրանսերեն լեզվով հեղինակի բանաստեղծությունների ժողովածուները․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Կոմունիստ գրողներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռումինացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռումինացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի երաժիշտներ
Սալո, կամ Սոդոմի 120 օրը
Ֆիլմի պատմությունը բաժանված է չորս մասի ըստ Դանթեի «Աստվածային կատակերգության» հատվածների՝ «Դժոխք», մոլությամբ տառապողների պարունակ, կեխտի պարունակ, արյան պարունակ։ Ֆիլմը զուգահեռներ ունի նաև Նիցշեի «Բարոյականության ծննդաբանության շուրջ», Էզրա Փաունդի «Երգեր» (The Cantos) պոեմի և Մարսել Պրուստի «Կորսված ժամանակի փնտրտուքներում» գրքերի հետ։
Այն հանդիսանում է Պազոլինիի վերջին ֆիլմը, ինքը Պազոլինին սպանվեց ֆիլմի թողարկումից ոչ շատ առաջ։ Քանի որ ֆիլմում բազմաթիվ են սադիստական, դաժան մահվան և տանջանքների տեսարանները, որոնք կիրառվում են երիտասարդների վրա, Սալոն բավականին հակասական ընդունելության արժանացավ ցուցադրությունից հետո և մինչև այսօր էլ այն շատ երկրներում արգելված է։ Օրինակ՝ ֆիլմը ամբողջական (uncut) կերպով ցուցադրվեց Մեծ Բրիտանիայում միայն 2000 թվականին։ Այնուամենայնիվ, Սալոն բավականին լավ գնահատականների է արժանացել կինոէննադատների կողմից։ Չիկագո կինոքնադատական միությունը ֆիլմին հատկացրել է 65-րդ հորիզոնականը ամենասարսափելի ֆիլմերի ցանկում ։ Սալոնի մասին նաև հոդված է գրվել Ջեք Սուլիվանի կողմից և այն տեղ էլ գտել Պինգվինի «Սարսափի և գերբնականի» հանրագիտարանում (1986 թվական) ։
Սյուժե
1944թվականին, Իտալիայի սոցիակալան հանրապետությունում, որը գտնվում էր ֆաշիստների իշխանության տակ, չորս հարուստ և ազդեցիկ անձիք՝ դուքսը, եպիսկոպոսը, դատավորը և նախագահը համաձայնում են ամուսնանալ միմյանց աջղիկների հետ որպես առաջին քայլը բարոյազրկող ծիսակատարության մեջ։ Նրանք որպես թիկնապահներ են վերցնում չորս երիտասարդ տղաների և ևս չորս երիտասարդ զինվորների, որոնց նրանք վերցնում են նրանց առնանդամի մեծության պատճառով։ Հետո նրանք առևանգում են ինը երիտասարդ տղա և ինը աղջիկ ու նրանց տեղափոխում Մարձաբոտոի մոտ գտնվող պալատը։ Նրանց հետ են լինում նաև չորս մարմնավաճառներ որոնք գռգռող պատմություններ են պատմում այն ընթացքում երբ նրանք տանջում են երիտասարդներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Պիեռ Պաոլո Պազոլինիի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Էնիո Մորիկոնեի Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Իտալական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:1970-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին Կատեգորիա:Ֆրանսիական թրիլեր ֆիլմեր
Իմաստություն Սողոմոնի
Իմաստություն Սողոմոնի, Աստվածաշունչ մատյանի Հին Կտակարանի ոչ կանոնական գիրք։ Գիրքը գրվել է հունարենով, Եգիպտոսում, մի հավատացյալի ձեռքով (ենթադրաբար՝ մ.թ.ա. 50–30-ին)։ Հեղինակը հունական մտածողության (Հոմերոս, Պլատոն և այլն) միջոցով իր ընթերցողներին՝ հելլենիստական մշակույթով տարված հրեաներին ու հույներին փորձում է համոզել, որ հրեական իմաստությունը գերազանցում է մյուսներին։ Իսրայելական դավանությանը հավատարիմ ու քաջատեղյակ այդ այրը մեծ հմտությամբ է օգտվել զանազան աղբյուրներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Կտակարանի գրքեր
Զիրբիթի
Զիրբիթի (ზირბითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1190 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 39 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Շուտենկոե
Շուտենկոե (Шутеньке), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շուտենկոե գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոռգիսաառի
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1909-10
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Ֆերդիա Ուոլշ-Պիլո
Ֆերդիա Ուոլշ-Պիլո (Ferdia Walsh-Peelo, ), իռլանդացի դերասան և երաժիշտ ։
Կենսագրություն
Ուոլշ-Պիլոն ծնվել է Ուիքլոու կոմսության Էշֆորդ քաղաքում։ Նա սովորել է Ուիքլոու դպրոցում։ Ստացել է վոկալային կրթություն իր մորից` սոպրանո Տոնի Ուոլշից։
Նա սկսել է իր երաժշտական կարիերան յոթ տարեկան հասակում՝ նվաճելով բազմաթիվ մրցանակներ։ Այնուհետև հնարավորություն է ստացել կատարել մի մաս «Կախարդական ֆլեյտա» օպերայում տասներկու տարեկան հասակում, որով գաստրոլներով հանդես է եկել Իռլանդիայում և Մայլզի հատվածն է ստացել «Պտուտակի պտույտը» օպերայում։ 2012 թվականին նա հայնտվել է իռլանդական հեռուստատեսությունում` «Late Late Toy» նշանավոր շոուում, որտեղ երգել և նվագել է դաշնամուր։ 2015 թվականին ստորագրել է պայմանագիր ԱՄՆ-ում «William Morris Endeavor»-ի հետ և Մեծ Բրիտանիայում «Independent Talent»-ի հետ ։
Ուոլշ-Պիլոն առաջին անգամ էկրան է բարձրացել 2016 թվականին Ջոն Կարնիի «Սինգ Սթրիթ» երաժշտական կատակերգական-դրամատիկական ֆիլմում Լյուսի Բոյնտոնի հետ ։ Ֆիլմի ցուցադրման ժամանակ Սանդենս կինոփառատոնում նա հանդես է եկել իր կոլեգայի՝ Մարկ Մակկեննայի հետ ։
2017 թվականին Ուոլշ-Պիլոն խաղացել է Ալֆրեդ Մեծի դերը «Վիկինգներ» սերիալում ։ Նա նաև խաղացել է Էյդեն Գիլենի երիտասարդության տարիների կերպարը «Դուբլինյան սկանդալիստները» հեռուստաֆիլմում։
Նա խաղացել է Մայլզի դերը, ով երաժշտությամբ և սիրո առարկա Ռուբիի (Էմիլիա Ջոնս) խաղընկերն էր, 2021 թվականի Սանդենս կինոփառատոնի հիթում և «Apple TV+» «CODA: Խուլ ծնողների երեխան» բնօրինակ ֆիլմում ։ Նա և մնացած դերասանները ստացել են «SAG Award» մրցանակ լավագույն անսամբլի համար ։
Ուոլշ-Պիլոն Իռլանդիայի ՅՈՒՆԻՍԵՖ ծրագրի դեսպանն է, ով կենտրոնացել է արտակարգ իրավիճակներում հայտնված երեխաների կրթության տրամադրման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իռլանդացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կոնսեգյուդ
Կոնսեգյուդ (Conségudes), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Կուրսեգուլ լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 88 մարդ, 2012 թվականին՝ 93 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 54 բնակիչներից 41-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 13-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 75.9 %, 1999 թվականին եղել է 64.3 %: Աշխատունակ տարիքի 41 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 35-ը (25 տղամարդ և 10 կին), 6 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (7 տղամարդ և 13 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 83 ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 13-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Տուժա (Պիժմայի վտակ)
Տուժա (Тужа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կիրովի մարզում Տուժինսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիժմա գետի աջ ափին՝ 116 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է, ավազանի տարածքը 301 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է ճահճոտ անտառային վայրում, Տուժա գյուղից 23 կմ արևմուտք, սահմանի մոտ Նիժնի Նովգորոդի մարզում։ Գետը հոսում է արևելք, հոսում Տուժա գյուղում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բյուրական (այլ կիրառումներ)
Բյուրական կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները՝
Սամվել Բաբայան (այլ կիրառումներ)
Սամվել Բաբայան անուն ազգանունը կարող է վերաբերվել հետևյալ անձանց
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1910-11
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1910-11 (1910-11 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 40-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Բրեդֆորդ Սիթի» ֆուտբոլային ակումբը։
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Միտրոֆան Գրեկով
Միտրոֆան Բորիսովիչ Գրեկով, ռուս խորհրդային նկարիչ։
Կենսագրություն
Սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1903-1911), Ֆ․ Ա․ Ռուբոյի մոտ։ Խորհրդային մարտանկարչության հիմնադիրն է։ Նա առաջինն է դիմել 1918-1920 թվականների քաղաքացիական կռիվների վերարտադրմանը։ Զինվորական նկարիչների ստուդիան 1935 թվականին անվանվել է Գրեկովի անունով։ Գործերից են՝ «Տաչանկա» (1925), «Առաջին հեծյալ բանակի փողհարները» (1934, երկուսն էլ Տրետյակովյան պատկերասրահում), «Բուդյոննու մոտ՝ ջոկատ» և այլն։
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Ալեխանդրո Ֆեռանտ ի Ֆիշերմանս
Ալեխանդրո Ֆեռանտ ի Ֆիշերմանս (Alejandro Ferrant y Fischermans, ), իսպանացի նկարիչ ։
Կենսագրություն
Ալեխանդրո Ֆեռանտ ի Ֆիշերմանսը ծնվել է 1843 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում։ Գեղանկարչություն սովորել է քեռու՝ նկարիչ Լուիս Ֆեռանտա Լյաուսասի մոտ, ինչպես նաև Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում ։ Այնուհետև ստանալով կրթաթոշակ՝ մեկնում է սովորելու Հռոմի գեղարվեստի իսպանական ակադեմիա, որտեղ աշխատում և սովորում է այնպիսի նկարիչների հետ, ինչպիսիք են Ֆրանսիսկո Պրադիլյան, Կաստո Պլասենսիան, Մանուել Կաստելյանոն, Էդուարդո Սանչես Սոլան և Խաիմե Մորերան։
Ալեխանդրո Ֆեռանտ ի Ֆիշերմանսը եղել է Մադրիդի ժամանակակից արվեստի թանգարանի տնօրենը, որը 1971 թվականին միավորվեց Պրադո թանգարանի հետ ։
Նկարում էր կրոնական և պատմական թեմաներով, հետաքրքրվում էր նաև ժանրային և դեկորատիվ գեղանկարչությամբ։ 1911-1912 թվականներին նկարչական դասեր է տվել արգենտինացի նկարիչ Խորխե Լարկոյին (1897-1967), ով հետագայում դարձավ նշանավոր ակվարելիստ ։
«Կարդինալ Ֆրանսիսկո Խիմենես ի Սիսներոսն այցելում է Գթության հոսպիտալ» նկարի համար 1892 թվականին Իսպանիայի Գեղեցիկ արվեստների ազգային ցուցահանդեսում արժանացել է ոսկե մեդալի։ Որդին՝ Անխել Ֆեռանտը, Իսպանիայի առաջատար քանդակագործ-ավանգարդիստներից էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի նկարիչներ
Եվգենի Տոմիխին
Եվգենի Տոմիխին (Евге́ний Ю́рьевич Томи́хин, ), ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
1989 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է չինարենին և անգլերենին։
1990 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
2007 թվականից մինչև 2009 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Ասիայի առաջին դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2016-2018 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության հատուկ հանձնարարականների դեսպան։
2018 թվականի նոյեմբերի 2-ից Թաիլանդում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան և Բանգկոկում ԷՍԿԱՏՕ-ի մշտական ներկայացուցիչ ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Մեզերո
Մեզերո (Mesero), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը 3489 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 698 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20010։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։
Արտաքին հղումներ
http://www.comunemesero.it/
Սասկիլախ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Անաբարսկի ուլուսի բնակավայրեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1911-12
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Շամիրամ (գյուղ)
Շամիրամ, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանի Շամիրամ համայնքում։ Մարզկենտրոնից՝ 28 կմ հարավ-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1160 մ։
Անվանում
Շամիրամը նաև ճանաչված է եղել որպես Շամիրան ։
Բնակչություն
Շամիրամ գյուղի բնակչության նախնիները գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի զանազան գյուղերից։ Ըստ Հայաստանի 2001 թվականի մարդահամարի, Շամիրամի մշտական բնակչությունը 945, իսկ առկա բնակչությունը 609 հոգի է ։ Գյուղի բնակիչները հիմնականում եզիդիներ են ։ Շամիրամի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Պատմամշակութային կառույցներ
Շամիրամի շրջակայքում է պահպանվել են մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի Շամիրամ քաղաքատեղին, իր դամբարանադաշտով։ Հայտնի է նաև Ասորեստանի թագուհի Շամիրամի այցելությամբ (մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակ)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր
Կալինովկա (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Կալինովկա (Калиновка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Կիռգու
Կիռգու (Kõrgu), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ուլյանովկա (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Ուլյանովկա (Улянівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովկա գյուղում բնակվում էր 143 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ապոստոլոս Գրոզոս
Ապոստոլոս Գրոզոս (Απόστολος Γκρόζος, ), հույն կոմունիստ, Հունաստանի Կոմունիստական կուսակցության (ՀԿԿ) ղեկավար։
1920 թվականին դարձել է ՀԿԿ անդամ։ Աշխատել է հունական արհմիություններում։ 1937—1943 թվականներին եղել է բանտարկված։ Պայքարել է Նացիստական Գերմանիայի օկուպացիոն ուժերի դեմ։ 1945 թվականին դարձել է ՀԿԿ կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ 1948-1956 թվականներին եղել է ՀԿԿ կենտրոնական վերահսկիչ հանձնաժողովի նախագահը, 1956 թվականիցն՝ քաղբյուրոյի անդամ, 1957 թվականին՝ կենտկոմի նախագահ։
Կատեգորիա:Հունաստանի կոմունիստներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հույներ Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Էրիկ Վու Ան
Հայրը Վիետնամից է եղել, իսկ մայրը՝ Ֆրանսիայից։ 10 տարեկան հասակում սովորել է բալետի դպրոցում, իսկ 15 տարեկան հասակում բարձրացել է բեմ։ 1982 թվականին Փարիզյան օպերայի մենապարող է եղել։ 1983 թվականին պարել է «Դոն Քիշոտ» բալետում։ 1986 թվականին եղել է Մորիս Բեժարի գլխավոր մասերի կատարողներից մեկը։
1989 թվականին Վու Անն աշխատել է որպես խորեոգրաֆ։ 15 րոպե տևողությամբ պար է մշակել Անտինոյա դերի համար «Ադրիանայի հիշողությունները» դրամատիկ խաղում։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Հռոմում։ Քննադատները հիացել էին դերասանի պարով և գեղեցկությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Պարուսույցներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Արվեստների և գրականության շքանշանի կոմանդորներ
Լեռնարոտ (այլ կիրառումներ)
Լեռնարոտ կարող է վերաբերել հետևյալ իմաստներից մեկին՝
Կոստա Ռիկայի կենտրոնական բանկ
Պատմություն
Մինչև 1914 թվականի նոյեմբերի 24-ը թղթադրամները թողարկվում էին հիմնականում մասնավոր բանկերի կողմից, երբեմն կառավարության կողմից։ Այս ժամանակից հետո թղթադրամների թողարկման իրավունքը բացառապես պատկանում էր Կոստա Ռիկայի միջազգային բանկին։ 1936 թվականի վերջին Կոստա Ռիկայի միջազգային բանկը վերակազմավորվեց Կոստա Ռիկայի ազգային բանկի։ 1950 թվականի հունվարի 28-ին Կոստա Ռիկայի ազգային բանկի հիմքի վրա ստեղծվեց Կոստա Ռիկայի պետական կենտրոնական բանկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոստա Ռիկայի տնտեսություն Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1912-13
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1912-13 (1912-13 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 42-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Աստոն Վիլլա» ֆուտբոլային ակումբը։
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Ռաֆայել Իսրայելյան
Ռաֆայել Սարգսի Իսրայելյան, հայ ճարտարապետ, «Սարդարապատի հերոսամարտ» հուշահամալիրի հեղինակը։
Կենսագրություն
Ռաֆայել Սարգսի Իսրայելյանը ծնվել է 1908 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Թիֆլիսում (այժմ՝ Թբիլիսի)։ Հայրը՝ Սարգիս Հակոբի Իսրայելյանը ծնվել է Շուշիում։ Սարգիս Իսրայելյանը՝ Հայոց լեզվի և գրականության մասնագետ, բանահավաք, ծավալել է ակտիվ գիտական և կրթական գործունեություն Արցախի տարբեր շրջաններում և Թիֆլիսում։ Իսկ մայրը՝ Մարիամ Հախնազարյանը ծնվել է Նախիջևանում (ներկայումս Ադրբեջանի Հանրապետություն)։
Ռաֆայել Իսրայելյանը 1925 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի N 72 աշխատանքային դպրոցը։ 1926-1928 թվականներին սովորել է Վրաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ճարտարապետության ֆակուլտետում։ Ուսանելու տարիներին նա ձեռք է բերում ճարտարապետական հիմնարար գիտելիքներ ։
1929-1932 թվականներին սովորել է Լենինգրադի (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) Կոմունալ շինարարության ինստիտուտի ճարտարապետության ֆակուլտետում։ Ավարտում է, որպես ճարտարապետ նախագծող։
1932-1934 թվականներին սովորել է Լենինգրադում ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում և 1934 թվականին ավարտել է ինստիտուտին առընթեր դիպլոմային նախագծերի նախապատրաստական դասընթացները։ «Գերազանցությամբ» պաշտպանել է դիպլոմային նախագիծը, ստանալով ճարտարապետ-արվեստագետի կոչում։ 1936 թվականին ավարտել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի վարպետության կատարելոգործման դասընթացները, ստանալով ճարտարապետ-նկարչի կոչում։
1934 թվանին ամուսնացել է Սոֆիա Մուրադյանի հետ։
1936 թվականին տեղափոխվել է Երևան։
1936-1941 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ Կոմունալ տնտեսության ժողկոմատին առընթեր ճարտարապետական-նախագծային N 2 արվեստանոցում (1938 թվականից «Հայպետնախագիծ») որպես ճարտարապետ։ 1941-1943 թվականներին աշխատել է Հայաստանի պատմական հուշարձանների պահպանության կոմիտեում որպես ավագ գիտաշխատող։ 1941-1963 թվականներին դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում որպես ավագ դասախոս, իսկ 1947 թ-ից՝ դոցենտ։
1944 թ. կայացել է Իսրայելյանի առաջին անհատական ցուցահանդեսը՝ Հայաստանի ճարտարապետների տանը։
Առաջին կարգի մրցանակի է արժանացել Երևանում կառուցվելիք Հաղթանակի կամարի նախագծի համար բաց մրցույթում։
1945 թ. պարգևատրվել է Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով։ 1947 թ. ճարտարապետության երիտասարդ վարպետների ստեղծագործությունների 2-րդ համամիութեանական ստուգատեսում արժանացել է առաջին մրցանակի։
1947-1949 թթ. աշխատել է Հայկական ԽՍՀ մինիստրների խորհրդին առընթեր ճարտարապետության գործերի վարչության ճարտարապետական արվեստանոցում, իբրև ճարտարապետ-նախագծող։
1949-1951 թվականներին աշխատել է Երքաղսովետի գործկոմի ճարտարապետական արվեստանոցում իբրև ճարտարապետ-նախագծող։
1950 թվականին ընտրվել է Երևանի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր։
1951 թվականին Հաղթանակ հուշարձանի ճարտարապետության համար արժանացել է ԽՍՀՄ պետական առաջին կարգի մրցանակի։
1951-1973 թվականներին աշխատել է «Հայարդնախագիծ» (մինչև 1959՝ «Հայճարտնախագիծ») ինստիտուտում իբրև բաժնի գլխավոր ճարտարապետ։
1952 թվականին Լենինգրադում՝ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետոթյան ինստիտուտում պաշտպանել է «Իմ աշխատանքները ճարտարապետության մեջ» թեմայով ատենախոսությունը և ստացել ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճան։
1961 թվականին Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով արժանացել է Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչման։
Պարգևատրվել է Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով։
1968 թվականին Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով արժանացել է Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետի պատվավոր կոչման։
1969 թվականին կայացել է Իսրայելյանի անհատական ցուցահանդեսը Թբիլիսիում։ 1970 թվականին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով արժանացել է ԽՍՀՄ ժողովրդական ճարտարապետի պատվավոր կոչման։
1973 թվականի սեպտեմբերի 8-ին վախճանվել է Երևանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Իվանովկա (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)
Իվանովկա (ივანოვკა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1400 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 83 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Բզուրայի ճակատամարտ
Բզուրայի ճակատամարտ (կամ Կուտնոյի ճակատամարտ) 1939 թվականին Գերմանիա կողմից Լեհաստան ներխուժման ժամանակ խոշորագույն ճակատամարտը, որը տեղի ունեցավ սեպտեմբերի 9-ից 19-ը լեհական և գերմանական զորքերի միջև։ Այն սկսվեց որպես լեհերի հակահարձակում, սակայն գերմանացիները հետ մղեցին լեհական ուժերին և նվաճեցին Լեհաստանի արևմտյան մասը :
Բզուրայի ճակատամարտը տեղի ունեցավ Վարշավայի արևմուտքում, Բզուրա գետի մոտ։ Լեհական գրոհը ունեցավ սկբնական հաջողություն, սակայն անհաջողության մատնվեցին գերմանական հակագրոհից։
Այն բնորոշվեց որպես «ռազմագործողության մեջ լեհական հիմնական հակագրոհ » և «ամենաարյունալի ճակատամարտը լոհական ռազմագործողությունում» ։
Նախապատմություն
Լեհերի պաշտպանության պլանը Գերմանիայի ներխուժման դեմ կոչվում էր «Պլան Վեստ», որով նախատեսվում էր պաշտպանել սահմանները ։ Այս որոշումն ընդունվել էր հաշվի առնելով ավելի շատ քաղաքական գործոնները, քան ռազմական տեսանկյունից, քանի որ լեհերը վախենում էին, որ գերմանացիները նվաճելով այն տարածքները, որոնք կորցրել էին Վերսալյան պայմանագրով, կփորձեցն ավարտել պատերազմը` պահելով այդ տարածքները ։ Չնայած սահմանների պաշտպանությունը ավելի ռիսկային էին, լեհերը հույս ունեին Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի պաշտպանությանը, որը երբեք չեկավ ։ Այսպիսով Պոմորցի բանակը գեներալ Վլադիսլավ Բորտնովսկիի գլխավորությամբ տեղակայվեց Լեհական միջանցքում` շրջափակվելով գերմանական զորքերի կողմից երկու ճակատներով և Պոզնենի բանակ գեներալ Տադեուշ Կուշեբայի գլխավորությամբ տեղակայվեց Լեհաստանի արևմտյան ծայրամասում` անջատված լինելով իրենց սկզբնական պաշտպանողական դիրքերից և այլ լեհական բանակներից ։
Գերմանական հարձակվողական պլանով նախատեսված էր ամբողջությամբ կոտրել սահմանային դիմադրությունը պատերազմի առաջին օրերին ։ Պոմորցի բանակը պարտություն կրեց Բորի Տուխոլսկիի ճակատամարտում և ստիպված նահանջեց հարավ արևելք ։ Պոզնանի բանակը, չնայած չհանդիպեց լուրջ գերմանական գրոհների, ստիպված էր նահանջել արևել իր հարևանների պարտությունների պատճառով (Պոմորցի բանակը հյուսիսում և Լոդցի բանակը հարավում)։ Նրանց նահանջը նշանակում էր, որ Պոզնենի բանակը վտանգված է և կարող է շրջափակվել գերմանացիների կողմից ։ Սեպտեմբերի 4-ին Պոզնանի բանակը շարժվեց Պոզնանի ուղղությամբ և թողեց այն թշնամուն, չնայած չկային որևէ նշանակալի գերմանական ուժեր ։ Սեպտեմբերի 6-ին Պոմորցի և Պոզնանի բանակները միացան և ստեղծվեց ռազմագործողության լեհական ամենամեծ ստորաբաժանումը և Կուշեբան ընդունեց հրամանատարությունը ։
Սեպտեմբերի 7-ին լեհական ուժերը տեղեկացան, որ Գերմանացիները շարժվում են Լենչիցայի ուղղությամբ և կարող են կտրել լեհերի նահանջի ճանապարհը ։ Սեպտեմբերի 8-ին գերմանացիները հասան Վարշավա` սկսելով Վարշավայի պաշարումը ։ Նույն ժամանակ գերմանական զորքերը կորցրեցին կապը Պոզնանի բանակի հետ և գերմանացիների հրամանատարությունը կարծեց, որ նրանք երկաթգծով տեղափոխվել են և միացել Վարշավայի պաշտպանությանը։ Նրանք չգիտեին, որ Պոզնանի բանակը միաձուլվել էր Պոմորցի բանակին, որը գերմանացիների կարծիքով վերջին պարտությունից հետո ի զորու չէ կռվելու ։ Սեպտեմբերի 8-ին գերմանացիները համոզված էին, որ շարքից հանել են Վիստուլայից արևմուտք լեհական պաշտպանությունը և պատրաստվում էին անցնել և շարքից հանել նաև մյուս ափում ։
Միևնույն ժամանակ գեներալ Կուշեբան և նրա շտաբի սպաները կասկածում էին, անգամ Գերմանիայի ներխուժումից առաջ, որ հարևան բանակները կդիմակայեն գերմանացիների գրոհներին նախատեսում էին հարձակվողական գործողությունների անցնել դեպի հարավ Լոդցի բանակին օգնելու համար ։ Ռազմագործողության առաջին շաբաթում այնումամենայնիվ այս պլանները մերժեց լեհերի գլխավոր հրամանատար, մարշատ Էդվարդ Ռիդզ-Սմիգլին ։ Սեպտեմբերի 8-ի դրությամբ Կուշեբան կորցրեց կապը Ռիդզ-Սմիգլիի հետ, ով իր շտաբը Վարշավայից տեղափոխել էր Բրեստ։ Այդ պատճառով Կուշեբան որոշեց ուղղորդվել իր նախնական պլանով ։ Նրա վիճակը օրհասական էր, քանի որ գերմանական ուժերը մոտ էին իր ստորաբաժանումները շրջափակելուն։ Գերմանական 8-րդ բանակը տեղակայված էր Բզուրա գետի հարավային աձին, 4-րդ բանակը տեղակայված էր Վիստուլայի հյուսիսային ափին, Վլոցլավեկից Վիշոգրուդ և դրա մասնիկները հարձակվում էին Պամարցի և Պոզնանի բանակների ստորաբաժանումների վրա Ինովրոցլավի ուղղությամբ` անցնելով Վիստուլա Պլոցկի մոտ ։
Կողմերի զորքեր
Լեհական զորքերը բաղկացած էին Պոզնանի բանակից և Պոմորցի բանակից ։ Գերմանական զորքերը ներառում էին 8-րդ բանակը Յոհաննես Բլասկովիցի գլխավորությամբ և 10-րդ բանակը Վոլտեր ֆոն Ռեյխենաու գլխավորությամբ Բանակային խումբ հարավից, 4-րդ բանակը միավորներ Գյունտեր ֆոն Կլյուգեի գլխավորութմաբ Բանակային խումբ հյուսիսից և օդից սատարում էին Luftflotte 1-ը և Luftflotte 4-ը ։
Ճակատամարտ
Ճակատամարտը կարելի է բաժանել երեք փուլի.
Սեպտեմբերի 9-ի գիշերը լեհական Պոզնան բանակը ձեռնարկեց հակագրոհ Բզուրա գետի հարավից, նրանց նպատակն է կանգնեցինել 8-րդ բանակի առաջխաղացումը Լենչիցայից ու Լովիչից դեպի Ստրիկուվ ։ Պոզնան բանակի հրամանատար Տադեուշ Կուշեբան կատեց, որ գերմանական 8-րդ բանակը գեներալ Յոհաննես Բլասկովիցի հրամանատարությամբ հյուսիսից թույլ պաշտպանված է միայն 30-րդ հետևակային դիվիզիայով, որը պաշտպանողական գծից 30 կմ առաջ էր, իսկ բանակի մնացած մասը շարժվում էր Վարշավայի կողմ։ Լեհերի գրոհիգլխավոր հույսը գեներալ Էդմունդ Կնոլ-Կովնացկիի ստորաբաժանումներն էին, հայտնի որպես Կնոլ-Կովնացկիի Օպերացիոն խումբ (լեհական 14-րդ, 17-րդ, 25-րդ և 26-րդ հետևակային դիվիզիաները)  ։ Գրոհի աջ թևը Լեշիցե տարածաշրջանում ներառում էր Պոդոլսկա հեծելազորային բրիգադը գնդապետ Լ. Շտզելեցկիի գլխավորությամբ շարժվեց Լովիչի ուղղությամբ, Գլովնո տարածաշրջանում` Պիելկոպոլոսկա հեծելազորային բրիգադ գեներալ Ռոման Աբրահամի գլխավորությամբ ։ Այս խմբերը նշանակալի կուրուստներ պատճառեցին գերմանացի պաշտպաններին 30-րդ և 24-րդ հետևակային դիվիզիաներից, մոտ 1.500 գերմանացի զինվոր սպանվեցին և ևս 3.000 գերի ընկան սկզբնական գրոհի արդյունքում  ։ Հեծելազորային բրիգադներին սատարում էին TKS և TK-3 տեսակի տանկերը, որոնք շարքից հանում էին գերմանական ստորաբաժանումների թևերը ։
Գերմանական զորքերը հետ մղվեցին մոտ 20 կիլոմետր և լեհերը վերնվաճեցին մի քանի քաղաքներ, ներառյալ Լենչիցան և Պիատեկը Սեպտեմբերի 10-ին լեհական 17-րդ հետևակային դիվիզիան հանդիպեց գերմանական 17-րդ հետևակային դիվիզիայի հետ Մալաշովիցեում։ Հաջորդ օրը լեհերը շարունակեցին գրոհը` վերանվաճելով Մոդլնան, Պլուդվինին, Օսսեն և Գլովնոն ։
Սկզբում չգնահատելով լեհերի ուժերը` գերմանացիները որոշեցին սեպտեմբերի 11-ին վերաուղղել 10-րդ, 4-րդ բանակների հիմնական ուժերը, Բանակային խումբ հարավի պահեստայիններին և 4-րդ ռազմաօդային ուժերը Բզուրայի ուղղությամբ։ Այս զորքերը ներառում էին 1-ին, 4-րդ տանկային դիվիզիաները և նոր ձևավորված ՍՍ հետևակային գունդը ։ Գերմանացիների օդային գերակշռությունը նշանակալի դեր ունեցավ` շատ դժվար դարձնելով լեհերի տեղաշարժը օրվա ընթացքում ։ Հաջորդ օրը լեհերը հասան Ստրիկով-Օզորկով գծին։ Այդ օրը գեներալ Տադեուշ Կուշեբան իմացավ, որ Լոդցի բանակը նահանջել է Մոդլին անտառ և որոշեց կանգնեցնել գրոհը, ճանապարհ փնտրելով Սոխաչովով և Կամպինուս անտառով դեպի Վաշավա ։
Սեպտեմբերի 14-ի առավոտյան Գեներալ Վլադիսլավ Բորտնովսկիի 26-րդ և 16-րդ հետևակային դիվիզիաները անցան Բզուրան Լովիցի մոտ։ Լեհական 4-րդ հետևակային դիվիզիան հասավ Լովիցից Գլովնո տանող ճանապարհին։ Այս կետից այնուամենայնիվ Բորտնովսկին հրամայեց 26-րդ հետևակային դիվիզիային նահանջել։ Նա տեղեկացված էր, որ գերմանական 4-րդ տանկային դիվիզիան նահանջել է Վարշավայի մատույցներից և կարող է դեմ դուրս գալ իր զորքերին ։
Սեպտեմբերի 15-ին և 16-ին Պոմորցի բանակը պաշտպանական դիրքեր ընդունեց Բզուրայի հյուսիսային ափին։ գեներալ Ստանիսլավ Գրժմոտ-Շկոտնիցկիի խումբը տեղակայվեց Կուտնոյի և Ժիխլինի հատվածում, գեներալ Միխալ Կարախևիչ-Տոկաժևսկիի ստորաբաժանումները` Գոմբինի մոտ և Պոզնանի բանակի մի մասը Բզուրայի երկայնքով Սոխաչովի մոտ և պատրաստ էին տեղափոխվել Վարշավայի ուղղությամբ։ Լեհական ուժերը շրջափակելու և շարքից հանելու համար գերմանացիները օգտագործեցին իրենց 10-րդ բանակի մեծ մասը, ներառյալ երկու զրահատանկային, մեկ մոտոհրաձգային և երեք թեթև դիվիզիաները` զինված մոտ 800 տանկով բոլորը միասին։ Բոլոր կողմերից լեհերի դիրքերի վրա գրոհները սկսվեցին սեպտեմբերի 16-ին` Լյուֆտվաֆեի օգնությամբ։ Սեպտեմբերի 15-ին լեհերը ստիպված լքեցին Սոխաչովը, որը գտնվում էր Բզուրա գետի ափին և շարժվեցին Բզուրա և Վիստուլա գետերի խաչվող վայր, որտեղ տեղակայված էին գերմանական ուժերը ։ Գերմանական 1-ին տանկային դիվիզիան, անցնելով Բզուրան Սոխաչովի և Բրոշովի մոտ, մարտի բռնկվեց լեհական 25-րդ հետևակային դիվիզիայի հետ և փորձեց նվաճել Ռուցկի գյուղը, սակայն նրանց առաջխաղացումը դանդաղեց։ Լեհերը սկսեցին անցնել Բզուրան Վիստուլայի մոտ, Սոխաճովի հյուսիսում և նահանջել Վարշավայի ուղղությամբ ։ Լեհական զորքերը ստիպված էին թողնել իրենց զենքի մեծ մասը գետը անցնելիս ։ Սեպտեմբերի 17-ին գերմանական ծանր հրետանին հրետակոծեց Բրոշովի հյուսիսը և սկսվեց ռազմագործողության խոշորագույն օդային գործողությունը` գրոհելով նահանջող լեհական ուժերին  ։
Սեպտեմբերի 17-ի գիշերը Պոզնանի բանակի հիմնական ուժերը գրոհեցին գերմանական ուժերի վրա, որպեսզի ճեղքեն շրջափակումը Վիտկովիցեի և Սոխաչովի ուղղությամբ։ 15-րդ հետևակային դիվիզիան և Պոդոլսկա հեծելազորային բրիգադը նորից անցավ Բզուրան Վիտկովիցեում։ Բրոշովում 25-րդ և 17-րդ հետևակային դիվիզիաներն անցան Բզուրա գետը։ 14-րդ հետևակային դիվիզիան կենտրոնացավ Լացիկայում։ Նույն ժամանակ Պոմորցի բանակը շարժվեց Օսմոլին, Կիերոցիա և Օսիեկ գյուղերի ուղղությամբ։
Առավոտյան գերմանացիները սկսեցին իրենց առաջխաղացումը Բզուրա գետի երկու ափի երկայնքով հարավից, նրանց սատարում էին մոտ 300 օդանավ և ծանր հրետանին ։ Գերմանական հաուբիցները առավելության հասան իրենց դիրքերում Վիստուլայի աջ ափի բարձունքներում և շարքից հանեցին լեհական դիրքերը հաջորդ օրը ։ Երկու օր տևած ծանր մարտերից հետո լեհերի համար, չունենալով սննդի պաշարներ, չեղքել շրջափակումը դարձավ անհնար ։
Արդյունք
Միայն փոքրաթիվ լեհական ստորաբաժանումներ կարողացան ճեղքել շրջափակումը ։ Այս խմբերը մուտք գործեցին Վարշավա և Մոդլին հիմնականում սեպտեմբերի 19-ին և 20-ին` անցնելով Կամպինոս անտառը և կռվելով գերմանացիների դեմ (օրինակ` Վոլկա Վեգլովայի ճակատամարտում) ։ Նրանց մեջ էին գեներալներ Կուշեբան Կնոլ Կովնացկին և Տոկարզովսկին, Գեներալ Աբրահամի երկու հեծելազորային բրիգադները (Վիելկոպոլսկան և Պոդոլսկան) ու 15-րդ և 25-րդ հետևակայնին դիվիզիաները։ Մնացած զորքը (4-րդ, 14-րդ, 17-րդ, 26-րդ և 27-րդ հետևակային դիվիզիաները), որոնք չէին կարողացել անցնել գետը գեներալ Բորտնովսկիի գլխավորությամբ, գերի ընկան սեպտեմբերի 18-ից 22-ը ընկած ժամանակահատվածում ։ Լեհերի կորուստները կազմեցին 20.000 սպանված, ներառյալ երեք գեներալ Ֆրանչիզեկ Վլադը, Ստանիսլավ Գրզմոտ-Սկոտնիչին և Միկոլայ Բոլտուցը ։ Գերմանացիներ կորուստները կազմեցին 8.000 սպանված ։
Ճակատամարտից հետո մնացած գերմանական դիվիզիաները շարժվեցին Վարշավայի և Մոդլինի ուղղությամբ և շուտով շրջափակեցին երկու քաղաքները։ Բզուրայի ճակտամարտը ավարտվեց լեհերի պարտությամբ, սակայն լեհերի սկբնական հաղթանակների շնորհիվ գերմանացիների գորհը Վարշավայի վրա հետաձգվեց մի քանի օրով։ Վերմախտը ստիպված էր Վարշավայի մատույցներից հավելյալ ուժեր ուղարկել Բզուրա ։ Սա թույլ տվեց Վարշավան պաշտպանող լեհական ստորաբաժանումներին ավելի լավ կազմակերպել պաշտպանությունը, սակայն արդյունքում մայրաքաղաքը նույնպես ընկավ ։
Ճակատամարտը նաև ցույց տվեց նախապատվությունը վերցնելու առավելությունը և ապացուցեց, որ հեծելազորային ստորաբաժանումները դեռևս կարևոր դեր են խաղում մարտի դաշտում և ապացուցեց, որ օդային գերակշռությունը որոշիչ դեր է ունենում ճակատամարտի ելքի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհաստան ներխուժման ճակատամարտեր
Րեքիձյո
, ճապոնական տերմին, որը նշանակում է՝ կանայք, ովքեր սիրում են պատմությունը և այցելում են տուրիստական վայրեր, որտեղ տեղի են ունեցել պատմական իրադարձություններ։ Ի սկզբանե այն օգտագործվել է օտակու կանանց բնութագրելու համար, ովքեր պատմասեր են և կենտրոնացած են ճապոնական պատմության որոշակի գործիչների վրա․ նրանք իրենց վարքագծում օգտագործում են նախաինդրուստրիալ Ճապոնիայի խոսքն ու ձևերը և ճանապարհորդում դեպի տայգա դրամաների հետ կապված վայրեր ։ Ներկայումս այսպես են անվանում պատմությունը սիրող և պատմական զբոսաշրջային վայրերով տարված բոլոր կանանց՝ ինչպես Ճապոնական, այնպես էլ համաշխարհային։ Րեքիձյոի հետ կապված տնտեսական գործունեությունը տարեկան ունենում է շուրջ 750 մլն ԱՄՆ դոլար եկամուտ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Կանանց մշակույթ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ճապոնիայի հասարակություն
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1913-14
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1913-14 (1913-14 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 43-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Բերնլի» ֆուտբոլային ակումբը։
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Սաղմոսարան
Սաղմոսարան, Սաղմոսաց գիրք, Հին կտակարանի ամենատարածված գրքերից է, բաղկացած 150 գլխից (ըստ հունական և սլավոնական Աստվածաշնչի՝ 151 գլուխ)։ Գիրքը եբրայերեն կոչվել է Թեհիլլիմ, որ նշանակում է փառաբանություն։ Քնարական այս օրհնությունները եբրայեցիք երգել են քնարի կամ տավիղի նվագակցությամբ, այստեղից էլ՝ սաղմոսարան բառի երկիմաստությունը, նախ՝ սաղմոսներ պարունակող գիրք և, երկրորդ, նվագարան։ Աստվածաշնչի 12 մարգարեները նկարներում միշտ պատկերվել են քնարով, որը սաղմոս է խորհրդանշել։ Միջին դարերից սկսած սաղմոսարան հայերն օգտագործել են իբրև դասագիրք։
Սաղմոսարանի մեկնությամբ շատերն են զբաղվել։ Հայերից սաղմոսարանին անդրադարձել են Դավիթ Անհաղթը, Գրիգոր Նարեկացին։ Իսկ, ըստ էության, Սաղմոսաց գրքի մեկնությամբ զբաղվել է առաջինը Ներսես Լամբրոնացին, ապա՝ Վարդան Բարձրբերդցին։ Հովհաննես Հոլով Կոստանդնուպոլսեցին 1686 թվականին ի մի հավաքելով սաղմոսարանի հայերեն մեկնությունները, հրատարակել է բնագրի հետ մեկտեղ Նահապետ Ագուլեցու խնդրանքով ։ Սաղմոսարանի ամենածավալուն մեկնությունը կատարել է Միքայել Չամչյանը՝ Մխիթար Սեբաստացու հանձնարարությամբ ։
Միջին դարերում Սաղմոսարանը իբրև առանձին գիրք ընդօրինակել են բազմաթիվ հայ գրիչներ։ Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահվում է ավելի քան 150 ձեռագիր Սաղմոսարան, որոնցից հնագույնը N« 6473 ձեռագիրն է՝ գրված 1298 թվականին, Գրիգոր գրչի կողմից։ 1565 թվականին Աբգար Թոխաթեցին Վենետիկում առաջինն է տպագրել հայերեն սաղմոսարան։ Այնուհետև մինչև 1800 թվականը սաղմոսարանը ունեցել է 115 հայերեն հրատարակություն։
Հենրի Ռայդեր Հագարդ
Հենրի Ռայդեր Հագարդ (Sir Henry Rider Haggard, ), անգլիացի գրող, բազմաթիվ արկածային և պատմական վեպերի հեղինակ։
Նրա վեպերը թարգմանվել և կարդացվում են աշխարհի շատ ժողովուրդների լեզուներով։ «Մոնթեսումայի դուստրը» Հագգարդի լավագույն վեպերից է։ Հեղինակն այս վեպի նյութ է ընտրել պատմական իրողություն. Մեքսիկայի նվաճումը իսպանացիների կողմից XVI դարի սկզբներին, հնդկացիների կատաղի պայքարն իրենց ազատության համար, նրանց պարտությունը և հնդկացիների ացտեկական կայսրության կործանումը։ Իր վեպը հյուսելու համար Հագարդն օգտագործել է պատմական այս իրադարձություններին վերաբերող հարուստ գրականությունը, ժամանակակիցների հուշերն ու նկարագրությունները և զանազան փաստաթղթեր։ Բայց սրանով էլ չբավականանալով՝ նա անձամբ ճանապարհորդել է Մեքսիկայում, եղել է նրա լեռնաշխարհում, որտեղ մինչև հիմա էլ ապրում են բնիկ ժողովուրդների բազմալեզու մնացորդները, ուսումնասիրել է նրանց կենցաղն ու սովորույթները, նրանց նիստուկացը, հավատալիքները, անձամբ տեսել է այն բնությունը, լեռներն ու անտառները, գետերն ու լճերը, որտեղ տեղի են ունեցել կռիվները։ Հագգարդը գարշանքով է խոսում կռապաշտական հավատալիքների և կուռքերին մարդկային զոհաբերությունների մասին, բայց և դրան զուգադրում է կաթոլիկ ճիզվիտների սոսկալի արարքները և իր հերոսի բերանով ասում, որ քրիստոնյա իսպանացիներին էլ հանուն աստծո մարդկանց ողջ-ողջ այրում են խարույկի վրա կամ ողջ-ողջ թաղում պատի մեջ, և դա ամենևին էլ պակաս սոսկալի ու քստմնելի չէ, քան հնդկացիների կրոնական ծիսակատարությունները։ Ամբողջ վեպի մեջ զգացվում է հեղինակի ջերմ համակրանքը ազատատենչ բնիկ ժողովուրդների նկատմամբ։
Հեղինակություն և ժառանգություն
Հագարդի պատմություններն այժմ էլ լայնորեն ընթերցվում են։ Այեշան՝ «Նա»-ի գլխավոր հերոսուհին, հոգեվերլուծաբանների կողմից համարվել է այնպիսի նախատիպ, ինչպիսիք են Զիգմուդ Ֆրեյդը և Կառլ Յունգը։ Նրա «Նա, ով պետք է հնազանդվի» արտահայտությունը օգտագործվել է բրիտանացի հեղինակ Ջոն Մորտայմերիկի կողմից՝ նրա «Rumpole of the Bailey» շարքում որպես մասնավոր անուն, որը գլխավոր հերոսը օգտագործում էր իր կնոջ՝ Հիլդայի համար, ումից առաջ նա սարսռում էր տանը (չնայած այն հանգամանքին, որ նա փաստաբան է)։ Հագգարդի «Կորած աշխարհ» ոճը ազդել է ամերիկացի այնպիսի գրողների վրա, ինչպիսիք են Եդգար Բարրոթսը, Ռոբերտ Հովարդը, Տալբոթ Մանդին, Ֆիլիպ Ֆարմերը և Աբրահամ Մերրիտը։ Ալլան Քուատերմեյնը՝ «Սողոմոն արքայի քարանձավ»-ի արկածային հերոսը, ամերիկյան կերպար Ինդիանա Ջոնսի կաղապարն էր՝ ցուցադրված Կորած տապանի զինվորները, Կործանման տաճարը, Ինդիանա Ջոնսն ու խաչակրաց արշավանքը և Ապակե գանգերի թագավորություն։ Քուատերմեյնը ձեռքբերումներ է ունեցել վերջերս ի շնորհիվ իր հիմնական դերի «Արտասովոր մարդկանց առաջնություն»-ի համար։ 1959 թվականին Հագարդը պարգևատրվել է գրական հմտության և թափանցիկ երևակայության ուժի համար Րոջեր Գրինի՝ Օքսֆորդի մասնիկներից մեկի կողմից։ Մառախուղի մարդիկ գրքի առաջին գլուխը ստեղծվել է՝ ներշնչվելով «Արքայական երկնքի ուժ»-ի նշանաբանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ‎ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ
Սավալեևո (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 981 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հայտնություն Հովհաննեսի
Հայտնություն Հովհաննեսի կամ Սուրբ Հովհաննես առաքյալի և աստվածաբան ավետարանչի հայտնությունը (գրաբար՝ Յայտնութիւն Յովհաննու կամ Սուրբ Յովհաննէս առաքեալի եւ աստուածաբան աւետարանչի յայտնութիւնը, ἀποκάλυψις – Ապոկալիպսիս), Աստվածաշունչ մատյանի Նոր Կտակարանի կանոնի գրքերից վերջինը։ Պատմոս կղզի աքսորված Հովհաննես առաքյալի այս գրվածքը մարգարեական է՝ կազմված տեսիլքներից ու հայտնություններից։ Գիրքը լի է վախճանաբանական այլաբանություններով և խորհրդանշաններով։
Գրքի հեղինակը
Գիրքը գրել է Հովհաննես առաքյալը, որը միաժամանակ իր անունը կրող Ավետարանի հեղինակն է։ Հովհաննեսն այս գիրքը գրել է Պատմոս կղզում, ուր աքսորվել էր Հռոմեական կայսրության մեջ քրիստոնեության դեմ սկսված հալածանքների ժամանակ՝ Քրիստոսի Ավետարանը քարոզելու համար։ Նրա գիրքն ուղղված է Փոքր Ասիայի արևմտյան ափերին գտնվող յոթ եկեղեցիներին։
Գրության ժամանակը
Մասնագետների մի խումբ Հայտնության գիրքը թվագրում է 68-69 թթ, մեկ այլ խումբ՝ 81-96 թթ.։
Բովանդակությունը
Գիրքը Հայտնությունների մի շարք է, որ Քրիստոսը կատարում է, որպեսզի «իր ծառաներին ցույց տա, թե շուտով ի՛նչ է պատահելու» (1.1)։ Հովհաննեսը նկարագրում է իր տեսիլքը, որտեղ հայտնվում է Հիսուս Քրիստոսը և հրամայում նրան գրի առնել իր հակիրճ ուղերձները Ասիայի 7 եկեղեցիներին։ Այնուհետև պատկերվում են աշխարհի գալիք իրադարձությունները՝ սատանայի և նրա ծառաների վերջնական պարտությամբ, երկնքի ու երկրի վերափոխմամբ և Աստծո Գառի (Հիսուս Քրիստորսի) հավիտենական հաղթանակով։ Գրքի բուն նպատակն է վստահություն ներշնչել Տիրոջ երկրորդ գալստյան նկատմամբ, որն ավարտվում է Փրկչի խոստումով. «Ես գալիս եմ շուտով։ Ամեն։ Ե՛կ, Տե՛ր Հիսուս Քրիստոս»։ (22.20)։ Ժամանակաշրջանը, երբ գրվել է Հայտնությունը քրիստոնյաների հալածանքների ծանր մի ժամանակ էր։ Պատճառն այն էր, որ նրանք միակ Տեր և Աստված էին ճանաչում Հիսուս Քրիստոսին։ Արդ, հեղինակի գլխավոր մտահոգությունն է եղել ընթերցողներին հույս և քաջալերանք ներշնչել և հորդորել, որ հավատարիմ մնան հալածանքների և չարչարանքների ընթացքում։ Ուստի գիրքը բնավ նպատակ չունի վերահաս մի վախճանի սարսափով համակելու հավատացյալներին։ Ընդհակառակը, հեղինակի նպատակն է նրանց վստահություն ներշնչել Տիրոջ երկրորդ գալստյան կապակցությամբ, որ ազատագրության և փրկության ցանկալի պահն է լինելու։ Գրքի մեծագույն բաժինը կազմում են մի շարք հայտնություններ և տեսիլքներ՝ ներկայացված խորհրդանշական լեզվով, որ հասկանալի էր այդ օրերի քրիստոնյաներին, բայց ուրիշների համար մնում էր խորհրդավոր։ Ինչպես համանվագում կրկնվող մայր եղանակը, գրվածքի գլխավոր բնաբանը կրկնվում է զանազան ձևերով և զանազան տեսիլքների մեջ։ Թեպետ մեկնաբանությունների մեջ կան մանրամասնությունների տարբերություններ, սակայն գլխավոր բնաբանը հստակ է. Տեր Հիսուս Քրիստոսի միջոցով Աստված վերջնականապես և ամբողջական կերպով պարտության է մատնելու իր թշնամիներին, ներառյալ Սատանային, և իր հավատարիմ ժողովրդին վարձատրելու է նոր երկնքի և նոր երկրի օրհնություններով, երբ հաղթանակն ամբողջական լինի։
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1914-15
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1914-15 (1914-15 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 44-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Շեֆիլդ Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
Ասիական առյուծ
Ասիական առյուծ կամ Հնդկական առյուծ, գիշատիչների կարգի կատվազգիների ընտանիքին պատկանող առյուծի ենթատեսակ ։
Գտնվում է կրիտիկական լուրջ սպառնալիքի տակ՝ ոչնչացման եզրին։ Գրանցված է միջազգային կարմիր գրքում, որպես վերացող տեսակ։
Տարածվածություն
Նախկինում Ասիական առյուծները տարածված են եղել ամբողջ Հարավային Եվրասիայով։ Նրանց տարածվածության արեալը ընդգրկում էր Հունաստանից մինչև Հնդկաստան ընկած արևադարձային անտառները։