cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարտական կուղբերը
Գրականություն
Союзмультфильмовские «Воинственные бобры» (1939, режиссёры Д. Бабиченко и А. Беляков) не просто мужественно восстанавливали разрушенную наводнением жизнь на острове, но и прогоняли с него «врага-волка». «ПОЗДРАВЛЯЕМ c 80-летием Бабиченко Дмитрия Наумовича, кинорежиссера, поставившего мультфильмы „Клякса в Арктике“, „Воинственные бобры“, „Альбом художника“, „Приключения Буратино“, „Осторожные козлы“ и многие другие».
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բորիս Դյոժկինի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին
Աննա Պետրյաևա
Աննա Տիմոֆեևնա Պետրյաևա (Анна Тимофеевна Петряева, ), բժիշկ, 1945-1970 թվականներին Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր, ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։
Կենսագրություն
Աննա Պետրյաևան ծնվել է 1894 թվականի հունվարի 19-ին, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի Յամբուրգսկի գավառի Նարովո վոլոստի Ֆիտինկա գյուղում (այժմ՝ Լենինգրադի մարզի Կինգիսեպսկի շրջան)։ 1919 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի մանկավարժական ինստիտուտը։ Նա որպես ուսուցիչ աշխատել է Բալակովո քաղաքում։ 1924 թվականին Պետրյաևան ավարտել է Սարատովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Արխանգելսկում աշխատել է որպես մանկաբույժ, այնուհետև տեղափոխվել է Սմոլենսկ։ 1930 թվականից աշխատել է Սմոլենսկի պետական բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ամբիոնում, եղել է ասիստենտ, այնուհետև՝ բաժնի վարիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Պետրյաևան տարհանվել է Պենզա, այնուհետև տեղափոխվել Ստավրոպոլ, որտեղ դարձել է Ստավրոպոլի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության նորաստեղծ բաժանմունքի առաջին ղեկավարը ։
Սմոլենսկի ազատագրումից հետո Պետրյաևան վերադարձել է աշխատանքի Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտում և մինչև 1970 թվականը ղեկավարել մանկաբուժության ամբիոնը։ Բացի դասավանդումից, մանկական հիվանդությունների ոլորտում նա ակտիվորեն զբաղվել է գիտական գործունեությամբ, ուսումնասիրել է երեխաների մարսողության սուր և քրոնիկ խանգարումները, երեխաների ռևմատիկ հիվանդությունները, հիպովիտամինոզը և վիտամինային անբավարարությունը։ Եղել է 90 գիտական աշխատությունների և 3 մենագրությունների հեղինակ։ Նրա ուսանողներից 21-ը բժշկական գիտությունների թեկնածու են, 2-ը՝ դոկտոր։ Պետրյաևան Սմոլենսկում եղել է մանկական կլինիկական հիվանդանոցի կառուցման նախաձեռնող և նրա նախագծի հեղինակը ։
Եղել է Դելիում կազմակերպված Մանկաբույժների I համաշխարհային համագումարի պատվիրակ ։
Մահացել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, թաղված է Սմոլենսկի լեհական գերեզմանատանը ։
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով և մի շարք մեդալներով՝ «Առողջապահություն գերազանցիկ» կրծքանշանով, ՌՍՖՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով ։ Եղել է ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Սարատովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկաբույժներ Կատեգորիա:Խորհրդային բժիշկներ Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Կադունա (քաղաք)
Կադունա, քաղաք, որը գտնվում է Կենտրոնական Նիգերիայի հյուսիսային մասում, համանուն նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքը գտնվում է Կադունա գետի մոտ, հարևան գյուղատնտեսական շրջանների համար առևտրային կենտրոն է (բամբակ, կաոճապղպեղ, դուրրա), անցակետ, քաղաքի երկաթուղային և ավտոմոբիլային հանգույցների շնորհիվ։ Բնակչությունը՝ 760,084 մարդ, 2006 թվականի մարդահամրի տվյալներով ։ Քաղաքի խորհրդանիշը կոկորդիլոսն է, հաուսի լեզվով կոչվում է «կադա» (kada)։
Պատմություն
Կուդանան հիմնադրվել է անգլիացիների կողմից 1913 թվականին և 1917 թվականին դարձել Հյուսիսային Նիգերիայի վարչական կենտրոնը ։ Քաղաքն այս կարգավիճակում է գտնվել մինչև 1967 թվականը ։
Կրոնական դիմակայություն
Իր բազմամշակութային բնույթով պայմանավորված, Կուդանան քրիստոնյաների և մուսուլմանների միջև բուռն պայքարի վայր է, հատկապես 2001 թվականին նահանգում շարիաթի օրենքների ներդրումից հետո։ Միջադեպերից մեկը տեղի է ունեցել 2000 թվականի փետրվարին, երբ կատաղի խռովության ժամանակ դաժանաբար զոհվել են մոտ 1000 մարդ։ Քաղաքը մինչ օրս բաժանված է մնում, ընդ որում մուսուլմանները հիմնականում բնակվում են հյուսիսում, իսկ քրիստոնյաները՝ հարավում ։ Մեկ այլ միջադեպ տեղի է ունեցել 2002 թվականին; դրա համար առիթ է հանդիսացել Լագոսի թերթերից մեկում հրապարակված հոդվածը, որտեղ պատմում է մայրաքաղաք Աբուջայում ացկացվող Միս աշխարհի մրցույթի մասին, և հեղինակը ենթադրություն է հայտնել, որ եթե Մարգարե Մուհամեդը ներկա լիներ այդ շոուին, ապա անպայման կնունանար մասնակիցներից մեկի հետ։ Պատասխանը զանգվածային բողոքի ցույցերն են։ Հարձակումների գլխավոր թիրախը դարձել են եկեղեցիները։ մուսուլմանները հարձակվել են ավելի քան քսան եկեղեցիների։ Ի պատախան, քրիստոնյաները այրել են 8 մզկիթներ։ Այրվել են նաև մի քանի հյուրանոցներ։ Քաղաքին զգալի վնաս են հասցվել, իսկ 11,000 մարդ անօթևան են մնացել։ Նաև նպատակաուղղված հրկիզվել են թերթի տեղի բաժանմունքը, որոնք հրապարակել են հոդվածը։ Արդյունքում հազարավոր մարդիկ ստիպված են եղել փախչել քաղաքից։ Հուզումները տարածվեցին նաև մայրաքաղաք Աբուջայում։ Չորս օր տևած անկարգություններից հետո իրավակարրգի պահպանության ծառայությունները ճնշել են հուզումները և ձերբակալել մի քանի հարյուր հանցաքործների; այնուամենայնիվ, առանձին սպանությունները շարունակվել են։ Փողոցներում ևր դիահերձարաններում հաշվել են 215 մարմին։ 1000 մարդ վիրավորվել է։ Զոհերի մարմինները թաղվել են անմիջապես դեպքերից հետո։ Այդ դեպքերի մասնակիցները մահմեդականներից դատապարտվել են շարիաթի դատարանի կողմից, քրիստոնյաների կողմից՝ աշխարհիկ դատարանի կողմից։ Թերթի հրատարակիչը, որը իր հոդվածում անկարգություններ է իր կողմից ավելացրել, ձերբակալվել է, իսկ հոդվածի հեղինակը ազատվել է աշխատանքից և գաղթել Նորվեգիա ։
Կադունան հայտնի է նաև որպես այն վայրը, որտեղ մեծացել է Ումար Ֆարուկ Աբդուլմութալաբը, որը 2009 թվականի դեկտեմբերին փորձում է ահաբեկչական գործողություն իրականացնել «253 Northwest flight» չվերթում ։
Կրթություն
Քաղաքում տեղակայված են Նիգերիայի ոստիկանության քոլեջը (Police college Kaduna) (հիմնադրվել է 1964 թվականին), Կադունայի ազգային ուսուցչական ինստիտուտը (National Teachers' Institute Kaduna, 1976), Նիգերիայի ազգային բաց համալսարանի (Kaduna Study Centre) ուսումնական կենտրոնը (Kaduna Study Centre), Կադունայի պետական համալսարանը (2007 թվականից) և «Trypanosomiasis» ուսումնասիրության Նիգերիայի ինստիտուտը (Nigerian Institute for Trypanosomiasis Research, nitr-ից, 1951 թվականից) ։
Զարիայում է գտնվում Ահմադու Բելոյի համալսարանը (1962 թվականից) և Նիգերիայի ավիացիոն տեխնոլոգիաների ինստիտուտը։
Տնտեսություն և տրանսպորտ
Քաղաքը Հյուսիսային Նիգերիայի կարևոր արդյունաբերական կենտրոնն է; քաղաքում արտադրվում են տեքստիլ և մեքենաշինության ոլորտի արտադրանք, պողպատ, ալյումին և նավթամթերք, ինչպես նաև առանցքակալներ։ Կադունա քաղաքում է գտնվում պտտել-հյուսել բամբակյա գործարանը ։ Բարձր է գնահատվում կավե ամանեղեն քաղաքի արտադրությունը։ Քաղաքում գտնվում է մեծ շուկա, որը վերականգնվել է 1990 թվականականների կեսերին, լուրջ հրդեհից հետո։
Քաղաքի միջով անցնում է «A2» ավտոմայրուղին։ Դրան զուգահեռ անցնում է Ահմադու Բելոյի անվան փողոցը (Ahmadu Bello Way)։ Քաղաքի շատ վայրեր կրում են նախկին սուլթանների, էմիրների և նիգերիայի քաղաքացիական պատերազմի հերոսները անունները։
Քաղաքում կա երկու օդանավակայան, այդ թվում՝ Կադունայի օդանավակայանը։ «Chanchangi Airlines» ընկերության գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Կադունայում։
Կադունան արևմտյան հանգույցն է (Լագոս - Քանո, ընդհանուր երկարությունը 1315 կմ), և արևելյան (Պորտ-Հարքորթ-Կադունա) երկաթուղային մայրուղիներ, որոնք կապում են ծովային ափը երկրի խորքային շրջանների հետ ։ 2018 թվականի հունվարին բացվել է Եվրոպական կոլեայի 186 կմ երկարությամբ Կադունա - Աբուջա հատվածը ։ Շինարարությունը վարել է չինական «China Civil Engineering Construction Corporation» կորպորացիան։ Շինարարության արժեքը կազմել է 876 միլիոն ԱՄՆ դոլար, պայմանագրի ընդհանուր արժեքը՝ 8,3 միլիարդ դոլար։ Շինարարությունը ֆինանսավորել է Չինական Էքսիմ բանկը ։
Սպորտ
Քաղաքում կա մի մեծ հեծանվահրապարակ, մոտ մեկ մղոն երկարությամբ (1,6 կմ), որի ներսում գտնվում են Ահմադ Յակուբոյի անվան Պոլո ակումբը և «Kaduna Crocodiles RFC» ռեգբիի ակումբը («Կադունա Քրոկոդայլ», թեև Կուդանան և տեղական ռեգբիստները դեռևս հայտնի չեն երկրի սպորտային կյանքում)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նիգերիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1913 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1917 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դայան Քերոլ
Դայան Քերոլ (Diahann Carroll, ծննդյամբ Քերոլ Դայան Ջոնսոն (Carol Diahann Johnson), ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի, որի կարիերան ընդգրկում է վեց տասնամյակ։ Քերոլը սևամորթ դերասանների մասնակցությամբ հայտնվել է «Կարմեն Ջոնս» (1954) և «Պորգի և Բես» (1959) վաղ հոլիվուդյան ֆիլմերի առաջին պլանում, իսկ 1962 թվականին պատմության մեջ է մտել որպես առաջին սև կինը, որը դարձել է «Թոնի» մրցանակի դափնեկիր։ Քերոլը այդ ժամանակից ի վեր գլխավոր դեր է խաղացել NBC «Ջուլիա» սիթքոմում (1968-1971), որը դարձել է առաջին հեռուստատեսային շոուն, որտեղ աֆրոամերիկացի կինը չէր պատկերված, որպես կարծրատիպ։ 1984-ից մինչև 1987 թվականը նա խաղացել է Դոմինիկ Դևերոյի «Դինաստիա» սերիալի փրայմ-թայմում ABC, դրանով իսկ դառնալով չարագործի դերում առաջին սևամորթ դերասանուհին սերիալի փրայմ-թայմում։
Վաղ տարիներ
Քերոլը ծնվել է Բրոնքս քաղաքում (Նյու Յորք) և մեծացել է Հարլեմում ։ Լինելով երեխա սկսել է երգելով ու պարելով հետաքրքրություն ցուցաբերել արտիստի մասնագիտության նկատմամբ։ Նա ավարտել է Մանհեթենի դերասանական վարպետության բարձրագույն դպրոցը, իսկ տասնութ տարեկան հասակում առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությունում՝ ելույթ ունենալով ներկայումս գոյություն չունեցող DuMont ցանցում խաղային շոուում և ստանալով հազար դոլարի չափով գլխավոր մրցանակը ։
Կարիերա
1954 թվականին «Կարմեն Ջոնս» (1954) մյուզիքլում տեղի է ունեցել Քերոլի առաջնաելույթը մեծ էկրանին երկրորդական դերով, խաղալով գլխավոր հերոսուհու՝ Դորոթի Դենդրիջի ընկերուհու դերը։ Միաժամանակ նա «Ծաղիկների տուն» մյուզիքլում առաջնաելույթ է ունեցել բրոդվեյյան բեմում։ 1959 թվականին նա նկարահանվել է «Պորգի և Բես» երաժշտական կինոֆիլմում, սակայն նրա համարները կրկնօրինակվել են օպերային երգչուհի Լոուլի Ջին Նորմանի կողմից։ 1961 թվականին նա նկարահանվել է Սիդնի Պուատիեի հետ «Փարիզյան բլյուզ» ֆիլմում, իսկ հաջորդ դերը մեծ էկրանին խաղացել է ընդամենը վեց տարի անց՝ «Արագացրու մայրամուտ» դրամայում։ Մինչդեռ Քերոլը հաջողության է հասել թատերական բեմում՝ դառնալով առաջին սևամորթ դերասանուհին, որը «Թոնի» մրցանակի է արժանացել No Strings մյուզիքլում գլխավոր դերի համար։ Այնուամենայնիվ, երբ Հոլիվուդում որոշել են էկրանավորել մյուզիքլը, Քերոլին մերժել են դերը՝ հօգուտ սպիտակամորթ դերասանուհի Նենսի Քվանի, ինչի պատճառով Միջազգային ասոցացիան՝ գունավոր բնակչության առաջադիմությանը խոչընդոտելու համար սպառնացել է Warner Bros-ին բոյկոտել ֆիլմը, ինչի արդյունքում  ֆիլմը այդպես էլ չի նկարահանվել ։
1968-1971 թվականներին Քերոլը կատարել Է NBC սիթքոմում «Ջուլիայի» գլխավոր դերը, ինչի շնորհիվ դարձել է առաջին աֆրոամերիկացի դերասանուհին ամերիկյան հեռուստատեսությունում սեփական հեռուստաշոուով, որտեղ, ի տարբերություն իր նախորդների, եղել է գլխավոր կերպար, այլ ոչ թե սպասուհի կամ աղախին։ Բացի այդ, «Ջուլիա» դերը նրան բերել է «Ոսկե գլոբուս» և 1969 թվականին «Էմմի» անվանակարգը։ 1974 թվականին, երբ սիթքոմն ավարտվել է, Քերոլը վերադարձել է դրամատիկական դերերին՝ նկարահանվելով «Կլոդին» ֆիլմում, ինչի համար առաջադրվել էր «Օսկարի»։ Նա այդպիսով դարձել է միայն չորրորդ սևամորթ դերասանուհին, որն մրցանակի է առաջադրվել լավագույն դերասանուհի անվանակարգում։ Սակայն այդ ժամանակից ի վեր Քերոլը ակտիվ մնալով հեռուստատեսությունում մեծ էկրանին խաղացել է միայն մի քանի երկրորդական դերեր։ 1976 թվականին նա CBS-ում սեփական էստրադային շոուից հեռուստատեսություն վերադառնալու փորձ է ձեռնարկել, որը տևել է ընդամենը չորս էպիզոդ ։
1984 թվականին Քերոլը միացել է ABC հեռուստաընկերության «Գերդաստան» սերիալի փրայմ-թայմին։ Մարմնավորել է Դոմինիկ Դևերոյին՝ Ջոն Ֆորսայթի կերպարի խորթ քրոջը, ինչպես նաև Ալեքսիսի (Ջոան Քոլինզ) թշնամուն։
Քերոլը People ամսագրին տված հարցազրույցում շոուից հետո հայտարարել է. «Ես ուզում եմ լինել առաջին սևամորթ սրիկան հեռուստատեսությունում» ։ Նա շոուում առաջնաելույթ է կատարել 1984 թվականի մայիսի 2-ին՝ դառնալով առաջին սևամորթ դերասանուհին, որը չարագործի է մարմնավորել սերիալի փրայմ-թայմում։ Ընդհանուր առմամբ, նա հայտնվել է 72 էպիզոներում, նախքան 1987 թվականինին սերիալից հեռանալը։ Քերոլը դեր է խաղացել նաև կարճաժամկետ սպին-ոֆֆ «Գերդաստան 2-ում։ Կոլբիի ընտանիքը»` պարբերական հիմունքներով 1985-1986-ական թվականներին։
1989-1993 թվականներին Քերոլը պարբերաբար հայտնվել է «Այլ աշխարհ» սիթքոմում, ստանալով «Էմմիի» ևս մեկ անվանակարգ։ Նրա հաջորդ դերը սինդիկացված «Միայնակ աղավնի» սերիալում էր (1994-1995)։ 1996 թվականին Քերոլը գլխավոր դեր է խաղացել կանադական արտադրության «Սանսեթ Բուլվար» մյուզիքլում, իսկ 1997 թվականին հայտնվել է «Եվայի հանգրվանը» ֆիլմում` Դեբբի Մորգանի և Ջերի Սմոլետի մասնակցությամբ։ Հետագա տարիներին Քերոլը կարիերան շարունակել է բեմում, իսկ էկրանին պարբերաբար հայտնվել է «Կես և կես», «Ուժեղ դեղամիջոցը», «Սնունդ հոգու համար» և «Կրքի անատոմիա» սերիալներում՝ վերջինիս դերի համար առաջադրվելով «Էմմիի»։ 2009-2014-ական թվականներին Քերոլը նաև պարբերաբար հայտնվել Է USA Network-ի  «Սպիտակ օձիք» սեիալում ։
Անձնական կյանք
Քերոլը ամուսնացել է չորս անգամ, 1960 թվականին առաջին ամուսնուց ունեցել է աղջիկ։ 1960 թվականին դերասնուհին նշանվել է Սիդնի Պուատյեի հետ, սակայն այդպես էլ չեն ամուսնացել։ Դայան Քերոլը հաջողությամբ հաղթահարել է կրծքագեղձի քաղցկեղի դեմ բուժումը, դրանից հետո դառնալով հիվանդության դեմ պայքարի ակտիվիստ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուլիսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:1935 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 4 մահեր Կատեգորիա:2019 մահեր Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Դռնապանը լուսնի վրա
«Դռնապանը լուսնի վրա», ռուսական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ տեղափոխման տեխնիկայով։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Կոնստանտին Գոլուբկովի սցենարով 2007 թվականին «ШАР» անիմացիոն ֆիլմերի դպրոց-ստուդիայի կողմից» ։
Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեի հիմքում ընկած է Դանիիլ Խարմսի «Ուրախության ու կեղտի մշտականություն» պոեմը, որում կան այսպիսի տողեր․ Նա մուլտֆիլմի կենտրոնական կերպարն է։ Ֆիլմը պատմում է դեպի գեղեցիկը մարդու հավերժական ձգտման մասին, որը երբեմն հասնում է «երկրային» գոյությունից լիակատար հրաժարվելուն ։ Դռնապանն այնքան է հագեցած վեհ զգացմունքներով, որ այլևս չի կարող մաքրել բակը և նավով գնում է դեպի երկինք ․․․
Մասնակցություն փառատոններին
2008 թվականին ֆիլմը մասնակցել է հետևյալ կինոփառատոններին ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 մուլտֆիլմեր
Էդ Դիվանիա (քաղաք)
Էդ Դիվանիա (الديوانية), քաղաք, որը գտնվում է Իրաքում, Կադիսիայի մուհաֆազայի վարչական կենտրոնը։
2011 թվականի դրությամբ քաղաքի բնակչությունը կազմում է մոտ 400,000 մարդ։
Գտնվում է Տիգրիս և Եփրատ գետերի միջագետքում, Հիլա գետի վրա (Եփրատի աջ վտակը), ծովի մակարդակից 16 մետր բարձրության վրա ։ Քաղաքի միջով անցնում է Բաղդադն ու Բասրան միացնող երկաթագիծը։
Հարուստ գյուղատնտեսական շրջանի կենտրոնն է, այստեղ աճում են հացահատիկներ (հիմնականում բրինձ) և խուրմա։ Քաղաքում է գտնվում ավտոմոբիլային անվադողերի արտադրության գործարանը, որը նախկինում անվադողեր է ապահովում Իրաքի մեծ մասում։ Էֆ Դիվանիայում է գտնվում իրաքյան բանակի 8-րդ դիվիզիայի շտաբը։
Օրնիթոլոգիայի համար Էդ Դիվանիան քաղաք է, որն հարուստ է թռչուններով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրաքի քաղաքներ
Փառակերտ
Փառակերտ, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում ։
Պատմություն
19-րդ դարի կեսերին միացել է Ագուլիս քաղաքին՝ դառնալով նրա ամենամեծ թաղամասերից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Որդուարի շրջանի բնակավայրեր
Թոմ Աթքինս
Թոմ Աթքինս (Tom Atkins, ), կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի դերասան։
Կարիերա
Ճանաչում է ձեռք բերել սարսափ և թրիլլեր ժանրերի ֆիլմերում խաղալուց հետո։ Աշխատել է ռեժիսորներ և սցենարիստներ Ուիլյամ Փիթեր Բլեթի, Ջոն Կարպենտերի, Ռիչարդ Դոների, Ջորջ Ռոմեոյի, Ֆրեդ Դեքերի, Սթիվեն Քինգի, Շեյն Բլեքի հետ։
Առավել հայտնի են Աթքինսի դերակատարումները «Մշուշ», «Իններորդ կոնֆիգուրացիա», «Փախուստ Նյու Յորքից» «Սարսափների գեղադիտակ», «Հելոուին 3։ Վհուկների ժամանակը», «Մահացու զենք», «Մոլագար ոստիկանը», «Երկու չար աչքեր», «Բոբ Ռոբերթս», «Հարվածի հեռավորությամբ», «Իմ արյունոտ Վալենտին» , «Խելահեղ երթ» ֆիլմերում։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել դերասանուհի Գարն Սթիվենսի հետ (ծնվ․ 1936 թվականին)։ 1986 թվականին ամուսնացել է Ջենիս Լի Ռադջերսի հետ։ Զույգն ունի որդի՝ Թեյլորը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Ջինո Բարտալի
2013 թվականի սեպտեմբերին՝ մահից 13 տարի անց, Բարտալին Յադ Վաշեմի կողմից ստացել է «Աշխարհի արդարակյացներ» պատվանունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում հրեաների համար ներդրած ջանքերի համար ։
Վաղ կյանք և սպորտային գործունեություն
Ջինո Բարտալին ծնվել է Ֆլորենցիայի մոտ գտնվող Պոնտե ա Էմա կոչվող փոքրիկ քաղաքում։ Ընտանիքում չորս երեխաներից երրորդն էր։ Փոքր տարիքում գումար վաստակելու համար վաճառում էր արմավենու թելիկներ՝ գինու շշերի համար։ Սկսել է աշխատել հեծանիվների խանութում, երբ 13 տարեկան էր։ Հեծանվարշավներին մասնակցել է 13 տարեկանից, իսկ պրոֆեսիոնալ հեծանվավազքով զբաղվել է 21 տարեկանից։ Հաջորդ տարի արդեն Իտալիայի չեմպիոն էր։ 1940 թվականի նոյեմբերի 14-ին Բարտալին Ֆլորենցիայում ամուսնացել է Ադրիանա Բանիի հետ։
Բարտալին 20 տարեկանում առաջին անգամ հաղթել է «Ջիրո դ'Իտալիա» մրցույթում և հաջորդ յոթ հաղթանակներից հետո ստացել «Լեռների արքա» մականունը։ 1936 թվականին՝ 22 տարեկանում, հերթական անգամ հաղթել է «Ջիրո դ'Իտալիա» մրցույթում, իսկ եղբայրը՝ Ջուլիոն, նույն թվականի հունիսի 14-ին մահացել է ավտովթարից ։ Բարտալին արդեն հուսահատվել էր և չէր ուզում շարունակել հեծանվավազքը։ Սակայն երկար մտորումներից հետո՝ 1937 թվականին, մասնակցել և հաղթել է «Ջիրոյում»։ Նրա ելույթը «Տուր դե Ֆրանսում» նույնպես վատ չէր ընթանում (նա հաղթել է մի քանի փուլ ու ընթանում էր առաջատարի դեղին մարզաշապիկով), սակայն փուլերից մեկում ընկնելու ժամանակ ստացած վնասվածքի պատճառով Բարտալին ստիպված էր դուրս գալ մրցակցությունից։ 1938 թվականին չի մասնակցել «Ջիրոյին» ֆաշիստական բռնապետության պատճառով, սակայն կենտրոնացել է «Տուր դե Ֆրանս» մրցաշարի վրա և կրկին հաղթել։ 1939 թվականին Եվրոպայում տիրող լարված իրավիճակի պատճառով Իտալիան իր մարզիկներին չի ուղարկել շրջագայության։
Բարտալին հայտնի էր որպես Լեռնային մրցարշավների մասնագետ և առաջինն էր, որ օգտագործում էր փոխանցումների նոր համակարգը։ Այն թույլ էր տալիս հեծանվորդին անցնել փոխանցումները առանց կանգ առնելու։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Բարտալին ևս մեկ անգամ հաղթել է «Ջիրո» և «Տուր դե Ֆրանս» մրցույթներում։ Ընդ որում, երկրորդ հաղթանակը դարձել է նրա կարիերայում ամենանշանավորը (մրցարշավի ընթացքում Բարտոլին զիջել է մրցակիցներին, բայց լեռներում ուժեղ ելույթների շնորհիվ դարձել առաջատար)։ Բացի այս մրցարշավներից Բարտալին հաղթանակներ է գրանցել նաև մի շարք դասական մրցույթներում, ինչպիսիք են՝ Միլան-Սան Ռեմո, Ջիրո Լիմբարդի և այլն։ Բարտալին Իտալիայի քառակի չեմպիոն էր։
Ջինոն հիմնականում նախընտրում էր «Legnano» տեսակի հեծանիվները, որոնցով էլ հենց հանդես էր գալիս։
Բարտալի և Կոպի
Բարտալին մեծացել է Տոսկանայի խիստ կրոնական ընտանիքում և իր կրոնապաշտության համար ստացել «բարեպաշտ Ջինո» մականունը։ Ասում են, թե Բարտալին ստիպում էր իր գործընկերներին ներողություն խնդրել, երբ նրանք երդվում էին, ինչպես նաև պնդում էր աղոթել ուտելուց առաջ։ Իսկ Ֆաուստո Կոպին, որը երկար տարիներ օգնել է Բարտալիին մրցավազքերում, մեծացել էր լիբերալ Հյուսիսային Իտալիայում և ընդհանրապես կրոնական չէր։ Հետևաբար, պահպանողական և կրոնական Բարտալին իր գործունեությունը ծավալում էր ագրարային հարավում, իսկ նոր մեթոդների կողմնակից Կոպին հարավի հերոսն էր։
Այնուամենայնիվ, Բարտալին պնդում էր, որ Կոպիին օգնել է հաղթել Ջիրո 1940-ում (այն բանից հետո, երբ անկումը Բարտալիի շանսերը զրոյի էր հավասարեցրել)։ Բարտալիի և Կոպիի մրցակցությունը բազմաթիվ մարդկանց ուշադրություններ էր գրավում։
Երբ 1946 թվականին վերսկսվեցին պրոֆեսիոնալ հեծանվավազքները, Բարտալին փոքր տարբերությամբ հաղթեց Կոպպիին Ջիրոյի շրջանակներում, իսկ Կոպին հաղթեց Միլան-Սան Ռեմո մրցավազքում։ Բարտալին երկու անգամ հաղթեց «Շվեյցարիայի տուր»-ը, «Միլան-Սան Ռեմո»-ն, 1948 թվականին՝ «Տուր դը Ֆրանս»-ը՝ իր առաջին հաղթանակից 10 տարի հետո։ Կոպին էլ, իր հերթին, հաղթեց 1947 թվականի «Ջիրո»-ն, «Ջիրո Լոմբարի»-ն։
Չնայած 1949 թվականի «Ջիրո»-ի ժամանակ հաղթողը Կոպին էր, այնուամենայնիվ, 1949 թվականի «Տուր դե Ֆրանս»-ի ժամանակ Բարտալին օգնության է հասել Կոպիին։ Մրցույթներից մեկի լեռնային փուլի ժամանակ Կոպին և Բարտալին միասին են հաղթանակ տարել։ Բարտալին այդ օրը նշում էր 35-ամյակը։ Փարիզի մրցաշարի վերջին փուլում Բարտալին զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։
1950 թվականին Բարտալին կրկին իտալական թիմի ղեկավարն էր, (Կոպին որոշել էր այդ տարի որպես մասնակից լինել), սակայն երկրպագուների սպառնալիքների պատճառով իտալական թիմը դուրս է եկել մրցարշավից։
Աշխարհի արդարակյաց
2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Երուսաղեմի թանգարաններից մեկում Յադ Վաշեմի կողմից Ջինո Բարտալին հետմահու ստացել է «Աշխարհի արդարակյացներ» պատվանունը ։
Հուշահամալիրի հայտարարության մեջ ասվում է, որ Իտալիայի օկուպացիայի ժամանակ, որը սկսվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին, Բարտալին՝ բարեպաշտ կաթոլիկը, աջակցում էր Իտալիայում ապրող հրեաներին։ Կազմակերպությունը, որի մեջ մտնում էին հրեաները և քրիստոնյաները, փրկել է հարյուրավոր տեղացի և փախստական հրեաների այն տարածքներից, որոնք նախկինում գտնվում էին իտալական վերահսկողության տակ։ Ջինո Բարտալիին աշխարհի արդար մարդ ճանաչելու որոշումը հիմնված էր իտալա-հրեական ամսագրում ստացած և հրապարակված վկայությունների վրա։ Շատերն են հայտնել իրենց կարծիքը հրեաների փրկության գործում Բարտալիի կատարած դերի մասին, այդ թվում՝ նաև Ջորջո Գոլդենբերգը, որը պատմել է, որ հեծանվորդը իրեն և իր ընտանիքի անդամներին թաքցրել է իր նկուղում ։
Անձնական կյանք
Բարտալին մեծացել է Տոսկանայի կրոնապաշտ ընտանիքներից մեկում, և իր հավատի համար ստացել «Ջինո Բարեպաշտ» մականունը։ Բարտալին աղոթում էր ուտելուց առաջ և վրդովվում էր, երբ թիմակիցները երդվում էին։ Դրան հակառակ՝ Կոպին ծնվել և մեծացել է Պիեդմոնտում և այնքան էլ կրոնապաշտ չէր։ Բարտալին հպարտ էր, որ Փոփ Ջոն 21-րդը խնդրել է իրեն հեծանիվ վարել սովորեցնել։ Թիմ Հիլթոնը ասել է. «Բարտալին իսկապես կրոնական մարդ էր։ Իր աղոթքները բարձրաձայնելով և իր հերթին դառնալով Վատիկանի սիրելի մարզիկը, նա անձամբ օրհնվեց երեք պապերի կողմից»։
Բարտալին երբեմն հոռետես էր լինում։ Նրա առօրյա խոսքերից է. «Ամեն ինչ շա՜տ վատ է. մենք ամեն ինչ նորից պետք է սկսենք»։ Լավագույն բաներից մեկը, որը նշում էր պատմաբան Պիեռ Չանը, այն էր, որ թեև Բարտալին սիրում էր հպարտանալ իր հաղթանակներով, այնուամենայնիվ, ոչինչ երբեք չէր չափազանցնում։
Բարտալիի կինը մահացել է 2014 թվականին 94 տարեկանում։
Հետագա կյանք և մահ
40 տարեկանում Բարտալին դադարել է հեծանվավազքը ճանապարհատրանսպորտային պատահարի պատճառով, որի ժամանակ լուրջ վնասվածք էր ստացել։ Այդ ժամանակ կորցրել է իր փողերի մեծ մասը։ «Նրա հարստությունը «անորոշ» էր»,-ասել է Ռենե Դե Լատուրը։
Բարտալին սրտի վիրահատություն է ունեցել և մահացել 2000 թվականի մայիսին՝ թողնելով կնոջը՝ Ադրիանային, 2 որդիներին և դստերը։ Վարչապետ Գիուլիանո Ամատոն ցավակցական ուղերձ է հղել, Եվրոպական կոմիտեի նախագահը Բարտալիին անվանել է «ազնիվ սպորտի խորհրդանիշ», Իտալիայի ազգային օլիմպիական կոմիտեն երկօրյա սգի կոչ է արել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեծանվորդներ
Cadillac (երգ)
«Cadillac»՝ ռուս հիփ-հոփ արտիստների Մորգենշտերնի և Էլջեյի երգը, որը թողարկվել է 2020 թվականի հունիսի 9-ին Zhara Music լեյբլում  ։
Նախապատմություն
2020 թվականի հունիսի սկզբին Ալիշեր Մորգենշտերը հայտարարել է, որ իր նոր երգը թողարկվելու է հունիսի 5-ին։ Երկրպագուները սպասում էին «Cadillac»-ին, որը Մորգենշտերնը ցույց էր տվել դեռ գարնանը։ Այնուամենայնիվ, հունիսի 5-ին թողարկվեց «Пососи» սինգլը, որը հանդիսատեսի կողմից բացասականորեն ընկալվեց և սկսեց շատ «dislike» հավաքել ։ 2019-ի սեպտեմբերին սահմանեց 1,4 միլիոն «dislike» ռեկորդ՝ խոստացավ ազատ արձակել «Cadillac»-ը՝ պատասխան 1,5 միլիոն հավանության։ Նույն օրը նպատակին հասած, Մորգենշերը չկատարեց իր խոստումը` Instagram-ում տեսահոլովակ ձայնագրելով, որտեղ «Cadillac»-ի փոխարեն հնչեց «Пососи»-ի սինգլը ։ Այնուամենայնիվ, թրեքը տարածվել է ցանցում անհայտ անձի կողմից նախքան թողարկումը։ Պաշտոնական թողարկումը տեղի է ունեցել հունիսի 8-9-ի գիշերը։ Հունիսի 9-ին Ալիշերը հռչակեց «Cadillac»-ի օր  ։ Երգի ռեմիքսները թողարկվել են հուլիսի 17-ին ։
Էնմարի Մոլ
Էնմարի Մոլ ( Annemarie Mol, ), հոլանդացի ազգագրագետ և փիլիսոփա։ Ամստերդամի համալսարանի մարմնի մարդաբանության պրոֆեսոր ։
Cadillac (երգ)
Տեսահոլովակը
Թրեքի համար նախատեսված տեսահոլովակը թողարկվել է հուլիսի 9-ին Մորգենշտերնի ՅուԹյուբի պաշտոնական ալիքով՝ Էլջեյի ծննդյան օրը ։
Տեսահոլովակի ռեժիսորներն են Յան Բոխանովիչը և Ռոման Նեխոդան։ Առաջինը աշխատել է Եգոր Կրիդի, T-Fest-ի, Miyagi-ի, Mot-ի և այլ հանրաճանաչ կատարողների հետ  ։
Էնմարի Մոլ
Կենսագրություն
Էնմարի Մոլը ուսանել է Ուտրեխտի համալսարանում, որտեղ ստացել է մագիստրոսի կոչում բժշկության և փիլիսոփայության ոլորտում։ Դոկտորական ատենախոսության վրա աշխատելիս սովորել է մարդաբանություն, սոցիոլոգիա և փիլիսոփայություն Փարիզում, Մաաստրիխտի և Ամստերդամի համալսարաններում։ 1989 թվականին Գրոնինգենի համալսարանից ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։
Եվրոպական հետազոտական խորհրդի դրամաշնորհի դափնեկիր է 2010 թվականին «The Eating Body in Western Practice and Theory» նախագծի շրջանակներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիզմ Կատեգորիա:Հոլանդացի գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հոլանդացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ուտրեխտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Ռուսական երաժշտական մշակույթը 19-րդ դարի 60-ական թվականներ
Ռուսական Երաժշտական Մշակույթը 19-րդ դարի 60-ական թվականներ
Ինչպես գիտենք, ռուսական օպերայի հիմքը դրվեց Մ.Գլինկայի շնորհիվ` « Իվան Սուսանին » (պատմական, հայրենասիրական), « Ռուսլան և Լյուդմիլա » (էպիկական, քնարական) ։ Գրել է սիմֆոնիաներ, սակայն չենք տեսել, չի կատարելագործել։ Պ.Ի.Չայկովսկին գրեց «Կամարենյան» ֆանտազիան, որը մաքուր ազգային թեմատիզմ է։ Հիմք դրեց ծրագրայնությանը, սյուժետայնությանը, սակայն սիմֆոնիային սկիզբ չդրեց։ Գրել է ռոմանսներ (ռոմանսի հիմքը` Ա.Ալյաբև, Ա.Վարլամով և Ա.Գուրիլև)։  Գլինկայի ռոմանսները արդեն ակադեմիական էր, այսինքն` չէին նվագում ուղղակի խնջույքին, այլ բեմում։ Ա.Դարգամժսկու ռոմանսներում բառի խորքայնություն էր։ Նա հասցրեց շփվել երիտասարդ սերնդի հետ` լինելով Մ.Մուսորգսկու և Ա.Բորոդինի ուսուցիչը։ 19-րդ դարի 1867թ. ստեղծվեց հողային ռեֆորմ, վերացավ ստրկությունը։ Նոր ալիք բարձրացավ, ազգային ինքնագիտակցությունը վերելք ապրեց։ Ազատություն տրվեց ակտիվ գործիչներին, բացվեցին դպրոցներ, կրթօջախներ, գիմնազիաներ, մշակույթը զարգացավ։ Բուռն վերելք ապրեց գեղանկարիչների սերունդը, որոնք ոգևորված պատկերեցին Ռուսաստանը, դրանք էին` Ի.Ռեպինը, Ի.Կրամսկոյը, Ա.Իվանովը, Վ.Սուտիկովը և այլն։ Նրանք իրենց նկարները ցուցահանդեսի էին դնում Վոլգայի փոքր քաղաքներում (շարժական ցուցահանդես) ։ Վլադիմիր Ստասովը`  գրականագետ, գրող, խոսում էր Ռուսաստանի լուսավոր ապագայի մասին։ Ռուսական երաժշտությունը մեծ զարգացման հասավ 19-րդ դարի 60-ական թվականներին։ Հայտնվեցին նոր կոմպոզիտորներ, որոնք կարճ ժամանակահատվածում  շատ մեծ ճանաչում ստացան` Ա.Ռուբինշտեյն, Մ.Բալակիրև, Մ.Մուսորգսկի, Ա.Բորոդին, Պ.Ի.Չայկովսկի և ուրիշներ։ Եթե միջև 60-ականնները համերգներն անցկացվում էին միայն պալատներում և ազնվականների սրահներում, ապա 1859թ.-ից հիմնադրվեցին երաժշտական ընկերություններ Մոսկվայում և Պետերբուրգում` Ռուբինշտեյն եղբայրների կողմից, որոնց նպատակը, սիմֆոնիկ համերգաշար կազմակերպելն էր, ցանկացած խավի մարդկանց համար, այնուհետև հիմնվեցին Մոսկվայի և Պետերբուրգի կոնսերվատորիաները (Ռուինշտեյնների կողմից) ։ Այստեղ ուսուցումը հիմնված էր արտասահմանյան արվեստի դասական ավանդույթների վրա ։
Կիկվիտ
Կիկվիտ (Kikwit), քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության Կվիլու նահանգում։
Ռուսական երաժշտական մշակույթը 19-րդ դարի 60-ական թվականներ
Հզոր խմբակ
Գաղափարական առաջնորդը` Վ.Ստասովն էր, անդամներն էին` Մ.Բալակիրև, Ա.Բորոդինը, Մ.Մուսորգսկին, Ն.Ռիմսկի-Կորսակովը, Ց.Կյուին։ Նրանք իրենց համարում էին Մ.Գլինկայի հետևորդները և իրենց ստեղծագործություններում պահպանում էին ռուսական ազգային երգերն ու մեղեդիները։ Նրանք հարստացրին ռուսական օպերան, սիմֆոնիկ երաժշտությունը և ստեղծեցին նոր բովանդակությամբ վոկալ գործեր։ Հսկայական է նաև ժողովրդական երգի նշանակությունը, որի միջոցով նրանք նոր փուլ են մտցնում մասնագիտացված երաժշտությունը։ Մեծ ուշադրության արժանացան` ուկրաինական, լեհական, չեխական, իսլամական ժողովրդական ստեղծագործությունները:Մեծ ուշադրություն դարձրեցին արևելքին։ Նրանք զարգացնում են նաև ռուս դասական օպերան` հանդիսանալով պատմական դրամա ժանրի հիմնադիրը(Պսկովուհին, Իշխան Իգր, Թագավորի հարսնացուն) ։
Կիկվիտ
Կիկվիտը համարվում է Կվիլու նահանգի ամենամեծ քաղաքը, տեղակայված է երկրի հարավ-արևմտյան մասում՝ Կուիլու գետի վրա։ Ծովի մակարդակից բարձր է 452 մ ։ Կիկվիտը տարածաշրջանում հայտնի է նաև «Մայր» անունով (The Mother): Քաղաքի բնակչությունը, ըստ 2012 թվականի տվյալներով, եղել է 397 737 մարդ ։
Ռուսական երաժշտական մշակույթը 19-րդ դարի 60-ական թվականներ
Հզոր խմբակ
Իրենց ստեցծագործություններում նրանք նախապատվություն էին տալիս ծրագրային-սիմֆոնիկ երաժշտությանը, հատկապես` սիմֆոնիկ-պոեմ պատկերին (Ն.Ռիմսկի Կորսակով` «Սադկո», «Անթար», Մ.Բալակիրև` «Լիր արքա» ) :Նրանք գրում էին ռոմանսներ։ Առաջ եկավ` ռոմանս-երգը, ռոմանս-բալլադը, ռոմանս-ելևէջը, ինչպես նաև սոցիալական մերկացնող ռոմանսը ։
Կիկվիտ
Կիկվիտը առևտրական և վարչական կարևոր կենտրոն է։ Քաղաքում կա ստադիոն և օդանավակայան։ Կիկվիտը Կինշասային միացած է ճանապարհային և գետային կապով։
Ռուսական երաժշտական մշակույթը 19-րդ դարի 60-ական թվականներ
Անտոն Ռուբինշտեյն (1829-1894)
Անտոն Ռուբինշտեյնը` ներկայացավ որպես փայլուն դաշնակահար, դիրիժոր, մանկավարժ, ՌՄՕ-ի հիմնադիր։ Ունեցել է պատմական համերգներ` Պետերբուրգում, Վիեննայում, Փարիզում, Լայպցիգում։ Գրել է` «Դև» (Մ.Լերմոնտով  «Մցիրի»  պոեմ), «Կուլիկովյան ճակատամարտը» օպերանրեը, «Օվկիանոս» սիմֆոնիկ պոեմը։ 5 կոնցերտ դաշնամուրի և նվագախմբի համար, 6 սիմֆոնիա, 10 լարային կվինտետ, Կոնցերտշտյուկ As dur, ֆանտազիա, Ռուսական կապրիչո, 4 սոնատ դաշնամուրի համար, թեմա և վարիացիաներ, 200 պիես, հատվածներ օպերաներից և ցիկլեր:Դաշնամուր նվագել սովորել է սկզբում` մոր, հետո ` Վիլուանի մոտ։ 1844-1848 թվականներին ապրել է Բեռլինում և Վիեննայում, ծանոթացել Ֆ.Մենդելսոնի, Ֆ.Լիստի հետ, որոնք նրա ոճի ձևավորման համար մեծ ազդեցություն են թողել։ Նա 19-րդ դարի երկրորդ կեսին խոշորագույն դաշնակահարի համբավ է ձեռք բերել։ 1859թ  Ռուբինշտեյնը առաջինը կազմակերպեց նախապատրաստական կուրսեր բոլորի համար` անվճար։ 1862թ. ստեղծեց Պետերբուրգի կոնսերվատորիան, որի առաջին շրջանավարտը եղավ` Պ.Ի Չայկովսկին։ Ստեղծեց ՌՄՕ ցանցը, որը համախմբում էր արվեստագետներին և բացահայտում նոր տաղանդներ։
Նիկոլայ Ռուբինշտեյն (1835-1881)
Նիկոլայ Ռուբինշտեյնը սովորել է Տ.Կուլլակի (դաշնամուր), Զ.Դենի (թեորիա) և Վ.Վիլուանի մոտ։ Նա Մոսկվայի կոնսերվատորիայի հիմնադիրն է, որը դարձավ խոշորագույն  երաժշտական կենտրոն։ Նա եվրոպական խոշորագույն դաշնակահարներից էր։ Կատարել է` Պ.Ի.Չայկովսկու «Առաջին դաշնամուրային կոնցերտը» և Մ.Բալակիրևի «Իսլամեյը», որը նվիրված էր իրեն։ Ռուբինշտեյնը կատարել է կլավիսինիստներից մինչև իր ժամանակակիցների ստեղծագործությունները։ Նիկոլայը նաև մանկավարժ էր, նրա մոտ սովորել են` Տանևը, Զիլոտին, Զաուերը։ Տանևը նրան նվիրեց «Յոհան Դամասկին» կանտատը։ Նիկոլայ Ռուբինշտեյնը գրել է` մազուրկաներ, բոլերո, տարանտելաներ, պոլոնեզներ և այլն։ Խմբագրել է` Ֆ.Մենդելսոնի, Ֆ.Շուբերտի, Ռ.Շումանի ստեղծագործությունները։
Միլի Բալակիրև (1837-1910)
Բալակիրևը ապրել և մահացել է Պետերբուրգում, բազմակողմանի երաժիշտ էր` դաշնակահար, դիրիժոր և հասարակական գործիչ, շատ ազդեցիկ մարդ։ Նա աշխատում էր պալատական երգեցիկ կապելայում, սա նյութական աղբյուր էր։ Պետերբուրգում հիմնադրել է անվճար երաժշտական դպրոց, որտեղ սովորում էին նաև աղքատ ընտանիքի երեխանները։ Ռուսական երաժշտական ընկերության գլխավոր դիրիժորն էր։
Կիկվիտ
Քաղաքը հայտնի է մասնավորապես բապենդե ժողովրդի ավանդական պարերով։ Բապենդեի պարողները կրում են ազգային հագուստ, որոնք բաղկացած են կարմիր դիմակներից և ռաֆիյա արմավենու տերևներից։
Ռուսական երաժշտական մշակույթը 19-րդ դարի 60-ական թվականներ
Միլի Բալակիրև (1837-1910)
Սիմֆոնիկ ստեղծագործություններ են` «Լիր արքա», Նախերգանք` 3 ռուսական թեմայով, Նախերգանք իսպանական մարշի թեմայով։ «Չեխիայում» սիմֆոնիկ պոեմ, «1000 տարի»  սիմֆոնիկ պոեմ, «Թամարա» սիմֆոնիկ պոեմ, 2 սիմֆոնիա (C dur,d moll), սյուիտ Շոպենի 4 պիեսից։
Դաշնամուրային ստեղծագործություններ` Իսլամեյ, Սոնատ b moll, Կապրիչո, 3 սկերցո, Տարանտելա, Տոկատ, 7 վալս, Մելանխոլիկ վալս, Վալս-էքսպրոմտ, Դումկա, Ձկնորսի երգ, Իսպանական սերենադ։
Կիկվիտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության քաղաքներ
Ռուսական երաժշտական մշակույթը 19-րդ դարի 60-ական թվականներ
Միլի Բալակիրև (1837-1910)
Մշակումներ` Մ.Գլինկայի «Ժավարոնոկ» տրանսկրիպցիա, «Արագոնյան խոտան», ֆանտազիա «Իվան Սուսանին» թեմայով, «Գիշերը Մադրիդում»։ Նախերգանք Է.Բեռլիոզի  «փախուստ դեպի Եգիպտոս» ։
«Իսլամեյը» կառուցվածքով նորարական ֆանտազիա է` կրկնակի վարիացիաներ են, իսկ իմաստը ֆանտազիան է։ Բացկացած է 2 թեմաներից, զգացվում է սոնատային ալեգրոյի ձևը։ Առաջին թեման ունի պարային բնույթ, հիշեցնում է լեզգինկա, երկրորդ թեման ավելի քնարական է, կրում է արևելյան կիրք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Մշակույթ Կատեգորիա:Ռուսաստան
Սուկի Ուոթերհաուս
Ալիս Սուկի Ուոթերհաուս (Alice Suki Waterhouse, ), անգլիացի մոդել և դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ալիս Սուկի Ուոթերհաուսը ծնվել է 1992 թվականի հունվարի 5-ին Անգլիայի մայրաքաղաք Լոնդոնի Համերսմիթ բնակավայրում։ Ավելի ուշ ընտանիքը տեղափոխվել է Չիզիք։ Մայրը՝ Էլիզաբեթը, բուժքույր է, հայրը՝ Նորմանը՝ պլաստիկ վիրաբույժ։ Սուկին ունի կրտսեր քույր՝ Իմոջենը, որը նույնպես ֆոտոմոդել է ։ Մոդելային գործունեությունն սկսել է 16 տարեկանում, իսկ արդեն 19 տարեկանում գովազդել է «Marks & Spencer» ներքնազգեստը։ Սուկին «Burberry» և «Redken» ընկերությունների դեմքն է ։ Եղել է «Tommy Hilfiger», «Swatch», «H&M» և այլ ապրանքանիշների մոդել ։
Հեռուստատեսությունում առաջին անգամ հանդես է եկել 2010 թվականին։ Նկարահանվել է «Սիրով, Ռոզի», «Դիվերգենտ. գլուխ 2։ Ինսուրգենտ», «Հպարտություն և նախապաշարմունք և զոմբիները», «Ապագայի աշխարհ» և այլ ֆիլմերում ։
Անձնական կյանք
Նախկինում Ուոթերհաուսը սիրավեպեր է ունեցել երաժիշտ Մայլզ Քեյնի, Բրեդլի Քուփերի և Դիեգո Լունայի հետ ։ Տվյալ պահին հարաբերությունների մեջ է Ռոբերտ Փեթինսոնի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի կանայք Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ
Կաֆր աշ-Շեյխ (մուհաֆազա)
Կաֆր աշ-Շեյխ (արաբ. كفر الشيخ‎), մուհաֆազա Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունում։ Վարչական կենտրոնը Կաֆր-աշ-Շեյխ քաղաքն է։ Գտնվում է երկրի հյուսիսային՝ Նեղոսի դելտայի հյուսիսային մասում, Դակահլիա մուհաֆազայից արևմուտք, Բուհեյրա մուհաֆազայից արևելք և Ղարբիա մուհաֆազից հյուսիս։ Հյուսիսից այն ողողվում է Միջերկրական ծովի ջրերով, որի ափերը ձգվում են 100 կմ երկարությամբ։
Անվանումը
Ե՛վ մուհաֆազան, և՛ Կաֆր աշ-Շեյխ քաղաքը իրենց անվանման համար պարտական են մաղրիբական (մարոկկացի) շեյխ Թալհա Աբի Սայիդ Ալ-Թալմասանիին, որը եկել էր այստեղ 1204 թվականին և թաղված էր Կաֆր աշ-Շեյխ քաղաքի դամբարանում։
Վարչական բաժանումը
Մուհաֆազը բաղկացած է 10 վարչական կենտրոններից (շրջաններից), 10 քաղաքներից և 44 գյուղական տեղական համայնքներից, որոնք ներառում են 162 գյուղ և 1625 փոքր բնակավայրեր։ Մուհաֆազայի ամենակարևոր կենտրոններն ու քաղաքներն են`
Արդյունաբերությունը
Բացի այդ, կան սննդի վերամշակման բազմաթիվ ձեռնարկություններ և բամբակագործության վերամշակման գործարաններ, ձկնորսական տնտեսություններ։
Գյուղատնտեսությունը
Գյուղատնտեսական կարևորագույն մշակաբույսերն են բրինձը (Եգիպտոսի ընդհանուր արտադրության 30% -ը), բամբակը, ճակնդեղը և ցորենը։
Օգտակար հանքանյութեր
Ամենակարևոր հանքանյութերն են նատրիումի քլորիդը (Բալթիմում աղի գործարան) և բնական գազը (Ռուս էլ-Ֆարխ գյուղի գազի հորեր)։
Առողջապահություն
Բուժհաստատությունների թիվը (ընդհանուր, կենտրոնական, մասնագիտացված, պոլիկլինիկաները, առողջության ապահովագրությունը) 37 է, բացի այդ, կան 256 ընտանիքի պլանավորման կենտրոններ և ծննդատներ։ Այնտեղ աշխատում են 787 բժիշկ և 1373 բուժքույր։
Մարտինի (վերմուտ)
Մար տինի (MARTINI), Իտալիայում արտադրվող վերմուտների և փրփրուն գինիների ապրանքանիշ։ Անվանումը ստացել է Թուրինում գտնվող Martini & Rossi գինու գործարանից, որի հիմնադրմանը մասնակցել են  Ալեսանդրո Մարտինին և Լուիջի Ռոսին։ Ներկայումս «Martini» բրենդը պատկանում է Bacardi Limited ընկերությանը։
Կաֆր աշ-Շեյխ (մուհաֆազա)
Երիտասարդական աշխատանք և սպորտ
Մուհամազան ունի 262 երիտասարդական կենտրոն և 29 մարզական ակումբ։
Զանգվածային լրատվական միջոցներ
Մուհաֆազան ունի իր «Վեցերորդ ալիք» հեռուստաալիքը ։ Հրապարակվում է «Կաֆր էլ-Շեյխ» թերթը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի մուհաֆազաներ
Սկորբա
Սկորբա (Skorba), մեգալիթ համալիրի ավերակներ Մալթայում` Զեբիե շրջանի ծայրամասում։ Համալիրը պատկերացում է տալիս նեոլիթի ժամանակաշրջանի վաղ փուլում տեղի մշակույթի մասին ։ Սկորբայի պեղումները սկսվել են Մալթայի մեգալիթ այլ համալիրների պեղումների համեմատությամբ բավական ուշ` 1960-ական թվականների սկզբին. մյուս համալիրներն ուսումնասիրվել են արդեն 19-րդ դարի սկզբին ։
Նկարագրություն
Տաճարի կառուցումից մոտավորապես 12 դար առաջ նրա տեղում բնակավայր է եղել։ Առավել հին շրջանին վերաբերող կառույցներից է տաճարի առաջին մուտքից արևմուտք ընկած պատը, որն ունի 11 մ երկարություն ։ Այս պատի մոտ են հայտնաբերվել գտածոներ, որոնք վերաբերում են կղզու ամենահին ժամանակների բնակիչներին՝ Գհար Դալամի շրջանին։ Դրանցից են ածուխի մնացորդները, որոնք թվագրվում են մ. թ. ա. 4.850 թվականին ։
Երբ մալթացի հայտնի հնագետ Թեմի Զամիտը Թա Հաջրաթ տաճարի մոտ պեղումներ է անցկացրել, Սկորբայի տեղում հողից դուրս է եկել միակ ուղղահայաց քարը։ Հնագետներն անտեսել են այն, մինչև 1960-1963 թվականները, երբ բրիտանացի հնագետ Դևիդ Թրամփը այստեղ նոր պեղումներ է կատարել ։
Սկորբայի ավերակները, որոնք բացահայտել են հնագետները, ուղղահայց մեգալիթների շարք է (բարձրությունը՝ 3-4 մ), որոնք ձևավորել են տաճարի ստորին շերտը։ Կամրջող սալերն ունեն ճեղքեր, տաճարը՝ երեք աբսիդ։ Այսպիսի եռաբսիդ ձևը հատուկ է մալթական ժամանակագրոթյան Ջգանտիայի շրջանին։ Առաջին երկու աբսիդների մեծ մասը և ճակատային ամբողջ հատվածը ոչնչացվել են մինչև հիմքերը։
Հյուսիսային պատն ավելի լավ վիճակում է գտնվում։ Սկզբնական շրջանում տաճարի մուտքը սկսվել է բակից, սակայն ավելի ուշ՝ Տարշիենի շրջանում, տաճարի դարպասները փակվել են, իսկ խորանները ձևավորել են անկյուններում ։ Տաճարից արևելք մալթական Տարշիենի շրջանի ևս մեկ հուշարձան է հայտնաբերվել՝ չորս աբսիդներով, կենտրոնական որմնախորշով ։
Կերամիկա
Սկորբայի շրջանում հայտնաբերված կերամիկան բաժանվում է երկու կարգի՝ «գորշ Սկորբայի» շրջան (մ. թ. ա. 4.500-4.400 թվականներ. համապատասխանում է սիցիլական Սերա դ'Ալտո փուլի կերամիկային) և «կարմիր Սորբայի շրջան» (մ. թ. ա. 4.400-4.100 թվականներ. համապատասխանում է սիցիլական Դիանա շրջանի կերամիկային)։ Այստեղ հայտնաբերված կերամիկայի տեսակով անվանվել են նախապատմական Մալթայի ժամանակագրական երկու փուլեր։
Չենսու Տաբոնե
Չենսու Տաբոնե (Vincent „Ċensu“ Tabone, ), մալթացի պետական և քաղաքական գործիչ, Մալթայի նախագահը 1989-1994 թվականներին։
Կրթություն և գիտաբժշկական գործունեություն
1933 թվականին ավարտել է Մալթայի համալսարանը՝ ստանալով դեղագործության ոլորտում կրթություն։ 1937 թվականին դառնում է բժշկության դոկտոր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է որպես Մալթայի թագավորական հրետանու գնդապետ վիրաբույժ, իսկ հետո՝ որպես ակնաբույժ՝ Մտարֆա քաղաքի զինվորական հոսպիտալում։ 1946 թվականին ավարտել է իր բժշկական կրթությունը՝ ստանալով Օքսֆորդի համալսարանի բժիշկ-ակնաբույժի դիպլոմ։ 1953 թվականին նրան շնորհվել է Լոնդոնի դեղագործների միության դոկտորի կոչում։
Մալթա վերադառնալուց հետո նա մի քանի տարի աշխատել է որպես ակնաբույժ երկրի տարբեր հիվանդանոցներում։ Միաժամանակ մի քանի տարվա ընթացքում ԱՀԿ-ի փորձագետ է եղել կոնյունկտիվիտի օջախներում աշխատանքի գծով։ Նա աշխատել է Թայվանում, Ինդոնեզիայում և Իրաքում։ 1954 թվականին հիմնադրել է երկրի բժշկական ասոցիացիան և հանդիսացել նրա բազմամյա նախագահը։ 1957 թվականից Մալթայի համալսարանի կլինիկական ակնաբուժության պրոֆեսոր է։
Քաղաքական գործունեություն
1960-ական թվականների սկզբից սկսել է ակտիվ քաղաքական գործունեություն ծավալել։
Պարգևներ
Մալթայի պարգևներ
Այլ պետությունների պարգևներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալթայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքական գործիչներ
Is It True?
«Is It True?» («Դա ճի՞շտ է»), երգ, որը կատարել է Իսլանդիայի ներկայացուցիչ Յոհաննա Գվյուդրուն Յոունսդոտտիրը «Եվրատեսիլ 2009» երգի մրցույթի ժամանակ Մոսկվայում։ Յոհաննան այս երգով հավաքել է 218 միավոր և զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։
Ստեղծման պատմություն
«Is It True?» երգը գրել են Օսկար Պիլ Սվեյնսոնը, Քրիստոֆեր Նիլը և Թինաթին Ջապարիձեն Թինիաթինի ալբոմի համար, որը նա ձայնագրել է Լոնդոնում մի քանի տարի առաջ, սակայն չի ձայնագրվել, քանի որ այնքան էլ չէր համապատասխանում ալբոմի ձևաչափին։ Երգը մնացել է՝ սպասելով իր ժամին։ «Օսկարը ինձ զանգեց ավելի ուշ և հարցրեց, թե կարո՞ղ է ինքը այդ երգը առաջարկել Եվրատեսիլին»,-բացատրել է Նյու Յորքում ապրող Թինաթինը,-«Նա համոզված էր, որ այն եզրափակիչ կհասնի, սակայն մենք ամբողջ մրցույթում հաղթելու հույս չունեինք և մեզնից ոչ ոք, հեղինակները ընտրությանը ներկա չէին» ։
Նկարագրություն
Շատ քնարական, գեղեցիկ և երազային ստեղծագործությունը տեքստով հարուստ բալլադ է, որն ամեն անգամ կարող է կապել իրեն։
Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթին պատրաստվելու ժամանակ երգը թարգմանվել է գերմաներեն ("War es nur"), իսպաներեն ("Si te vas") , ֆրանսերեն ("Si tu sais") և ռուսերեն ։ Բոլոր տարբերակները կատարել է Յոհաննան՝ երգի հանդեպ լրացուցիչ ուշադրություն գրավելու նպատակով։ Ռուսերեն «Ես չեմ քնում» տարբերակը կատարվել է կիսաեզրափակչից հետո մամուլի կոնֆերանսի ժամանակ ։ Կա նաև երգի ռուսերեն մեկ այլ տարբերակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2009 սինգլներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի երգեր Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթ Կատեգորիա:Իսլանդիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Fun to the World
Fun to the World, հարավկորեական գըրլ բենդ MOMOLAND-ի չորրորդ մինի ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2018 թվականի հունիսի 26-ին` MLD Entertainment լեյբլով և տարածվել է Loen Entertainment ընկերության միջոցով։ Ալբոմը պարունակում է հինգ երգ, ներառյալ գլխավոր «Baam» երգը, ինչպես նաև նրա գործիքավորված տարբերակը։
Կոմերցիոն հաջողություն
Ալբոմը դարձավ 20-րդ ամենավաճառվող ալբոմը 2018 թվականի հունիսին` 9 347 վաճառված ֆիզիկական օրինակով ։ 2018 թվականի օգոստոսի դրությամբ վաճառվել է ավելի քան 14,498 պատճե ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբոմներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2018 ալբոմներ
Շրոփշիր
Շրոփշիր (Shropshire), նախկինում` Սալոփ (Salop), արարողակարգային կոմսություն և ունիտար միավոր (որպես մաս) Անգլիայի արևմուտքում։ Մտնում է Արևմտյան Միդլենդ շրջանի կազմի մեջ։ Մայրաքաղաքը Շրուսբերին է, ամենամեծ քաղաքը՝ Թելֆորդը։
Աշխարհագրություն
Շրոփշիր արարողակարգային դքսությունը զբաղեցնում է 3487 կմ² տարածք (13-րդ հորիզոնական) և արևմուտքում սահմանակից է Ուելսի, հյուսիսում՝ Չեշիր, արևելքում՝ Սթաֆորդշիր, հարավ-արևելքում՝ Վուստերշիր, հարավում՝ Հերեֆորդշիր արարողակարգային դքսությունների հետ։
Շրոփշիր արարողակարգային դքսությունը բաղկացած է քաղաքականապես միմյանցից անկախ ունիտար միավորներ Շրոփշիրից և Թելֆորդ ենդ Ռիքինից։
Սևեռն նավարկելի գետով դքսությունը բաժանվում է երկու՝ որպես վարելահող մշակվող հյուսիսային` հարթավայրային, և հարավային` անասնապահության համար ավելի հարմար լեռնոտ մասերի ։
Հարավային մասում անցնում են Լոնգ Մինդ (617 մ) և Քլի Գիլս (550 մ) լեռնաշղթաները։ Դքսության կենտրոնում է գտնվում Վրեկին լեռը (377 մ) ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչությունը 240 հզր. մարդ է, ըստ ԷԲՀԲ-ի (19-րդի վերջ՝ 20-րդ դդ. սկիզբ)։
Շրոփշիրի միասնական միավորի տարածքում՝ 2001 թվականի տվյալներով, բնակվում է 283.173 մարդ, 89 մարդ/կմ² բնակչության միջին խտությամբ ։
Վարչական բաժանում
Մինչև 2009 թվականը դքսության կազմի մեջ էր մտնում 5 վարչական շրջան և մեկ ունիտար միավոր։
2009 թ. բարեփոխումից հետո ոչ մետրոպոլ դքսության 5 վարչական շրջանները վերաձևավորվել են Շրոփշիր ունիտար միավորի։ Այսպիսով, ներկայումս Շրոփշիր արարողակարգային դքսությունն իր մեջ ներառում է երկու ունիտար միավոր, իսկ ոչ մետրոպոլ դքսությունը վերացվել է։
Քաղաքականություն
Շրոփշիր ծիսական դքսությունը չունի քաղաքային իշխանության ոչ մի մարմին։ Իշխանությունը բաժանված է միմյանցից անկախ՝ Շրոպշիրի և Թելֆորդ էնդ Ռիքինի ունիտար միավորների խորհուրդների միջև։
Սպորտ
Շրոփշիրի մայրաքաղաք Շրուսբերի քաղաքում է հիմնվել Շրուսբերի Թաուն պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Երկրորդ ֆուտբոլային լիգայում։ Շրուսբերի Թաունը իր մրցակիցներին ընդունում է Նյու Միդոու մարզադաշտում (9 հզր. հանդիսական)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շրոփշիր Կատեգորիա:Անգլիայի կոմսություններ
Անտոն Զլատոպոլսկի
Անտոն Անդրեևիչ Զլատոպոլսկի (Златопольский, Антон Андреевич ), ռուս մեդիամենեջեր, կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսեր, հասարակական գործիչ։ «Համառուսաստանյան պետական հեռուստատեսային և ռադիոհեռարձակման ընկերություն» ԴՊՈՒՀ հոլդինգի գլխավոր տնօրենի առաջին տեղակալ (2000 թվականից), «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրեն (2002 թվականից), «Մուլտ» մանկական հեռուստաալիքի գլխավոր խմբագիր և պրոդյուսեր (2014 թվականից), «Թվային հեռուստատեսություն» ԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահ (2018 թվականից), ավելի վաղ՝ «Հեղինակային հեռուստատեսություն» անկախ մասնավոր հեռուստաընկերության գլխավոր տնօրեն (1991-1998 թվականներ)։ Ռուսական հեռուստատեսության ակադեմիայի անդամ (2001 թվականից)։ 2013 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի դափնեկիր գրականության և արվեստի բնագավառում։
Կենսագրություն
1988 թվականին ավարտել է Մ.Վ. Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
1988-1991 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պետական իրավաբանական ակադեմիայի ասպիրանտուրայում (ՄՊՀ)։
1993 թվականին Մոսկվայի պետական իրավաբանական ակադեմիայում (ՄՊՀ) պաշտպանել է (պրոֆեսոր Օ. Ե. Կուտաֆինի ղեկավարությամբ) «Քաղաքացիների քաղաքական իրավունքներն ու ազատությունները և դրանց իրականացման մեխանիզմը Ռուսաստանի Դաշնությունում» թեմայով իրավաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու թեզը ։
Պրոֆեսոնիալ գործունեություն
1989 թվականին սկսել է իր պրոֆեսոնիալ գործունեությունը՝ զբաղեցնելով իրավախորհրդատուի պաշտոնը ստեղծված ԽՍՀՄ-ում, առաջին ոչ պետական «Հեղինակային հեռուստատեսություն» հեռուստաընկերությունում ։ Մնացել է իր պաշտոնում մինչև 1991 թվականը։
1991 թվականին (Ա. Գ. Մալկինը ստեղծագործական «Նոր ստուդիա» տնօրեն նշանակվելուց հետո) զբաղեցրել է «ԱՏՎ հեռուստաընկերություն» ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։
1994 թվականի հունվարից մինչև 1998 թվականի հուլիսը եղել է «ԱՏՎ հեռուստաընկերություն» ՓԲԸ փոխնախագահ-գլխավոր տնօրեն, մտնում էր նրա բաժնետերերի կազմի մեջ ։
1999 թվականին տեղափոխվել է « ՌՏՌ » պետական հեռուստաալիք։ Այստեղ (մինչև 2000 թվականի ապրիլը) համատեղում էր գլխավոր տնօրենի տեղակալի և գործադիր տնօրենի պաշտոնները։
2000 թվականի ապրիլին նշանակվել է «Համառուսաստանյան պետական հեռուստատեսային և ռադիոհաղորդիչ ընկերություն» դաշնային պետական հեռուստառադիոընկերության նախագահի առաջին տեղակալի պաշտոնում (թափուր է Մ. Յու. Լեսինի հեռանալուց հետո)։ Այս պաշտոնում մնացել է մինչև 2002 թվականի փետրվար։
2002 թվականի մարտի 4-ից մինչև 2002 թվականի ապրիլի 15-ը՝ «ՎԳՏՌԿ»-ի ԴՊՈՒ նախագահի առաջին տեղակալ, «ՌՏՌ» հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրենի պաշտոնակատար (թափուր պաշտոնը զբաղեցրեց Ա. Զ. Հակոբովի հեռանալուց հետո)։
2002 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև օգոստոսի 31-ը սկսեց համատեղել Դաշնային պետական ​​միավորված ձեռնարկության «ՎԳՏՌԿ» նախագահի առաջին տեղակալի պաշտոնները և «ՌՏՌ» հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը ։
Պաշտոնների անվանումներում հետագա փոփոխությունները կապված են եղել հեռուստաալիքի ռեբրենդինգի կամ Ռուսաստանի Դաշնության գործող օրենսդրության փոփոխության հետ։