cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հաագայի գերմանական դպրոց
Դպրոցի ստեղծման նպատակը Նիդերլանդներում գերմաներենի իմացության բարձրացումը և Նիդերլանդների գերմանախոս ընտանիքների բարեկեցությունն է։ Դպրոցում ուսուցումը կատարվում է բարձրակարգ մակարդակով։ Նիդերլանդների գերմանական դպրոցում սովորում են ոչ միայն գերմաներեն լեզու, այլ Գերմանիային վերաբերվող տարբեր առարկաներ։ 8-րդ դասարանից աշակերտները կարողան են ծանոթանալ գերմանական գրականությանը, Գերմանիայի աշխարհագրությանը և պատմությանը։
9-ից 10-րդ դասարաններում դասավանդվում է աշխարհագրությունը արդեն նաև անգլերեն լեզվով։ Ուսումնական դասընթացը 1-ին դասարանում սկսվում է գերմաներեն կամ հոլանդերեն լեզուներով։ Աշակերտները կարող են ընտրել նաև անգլերենը։ Ուսման հետագա տարիների ընթացքում դպրոցում դասավանդվում է անգլերենից, գերմաներենից, հոլանդերենից բացի նաև ֆրանսերեն, իսպաներեն և լատիներեն։
Վլադիմիր Կորոլենկո
Վլադիմիր Գալակտիոնովիչ Կորոլենկո (Владимир Галактионович Короленко, ), ռուս և ուկրաինացի գրող, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
1871-1977 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի տեխնոլոգիական և լեռնային ինստիտուտներում, Մոսկվայի Պետրովյան երկրագործական ակադեմիայում։ Ցար Ալեքսանդր III-ին հավատարմության երդում տալուց հրաժարվելու համար 1881 թվականին աքսորվել է Յակուտիա։ 1885 թվականից ապրել է Նիժնի Նովգորոդում։ Բանտում գրել է «Տարօրինակ աղջիկը» (1893, հայերեն հրատարակությունը 1904 թվականին) պատմվածքը, ստեղծել խիզախ և անհաշտ աքսորական-հեղափոխական աղջկա կերպար։ Սիբիրյան տպավորությունները երկար տարիներ նյութ են տվել Կորոլենկոի ստեղծագործությանը՝ «Ֆեոդոր Անապաստանը», «Չերկես» (1888), «Աթ-Դավան» (1892), «Մարուսյայի հողակտորը» (1899), «Կրակներ» (1901) և այլն։ Այս և «Վոլինսկի շարքի» պատմվածքներում հանդես են գալիս «բարեկիրթ» հասարակությունից «դուրս ընկած» և նրա դեմ ծառացող ազատասեր թափառաշրջիկներ, տաժանակիրներ, աքսորականներ, մուրացկաններ։ «Կույր երաժիշտը» (1886, հայերեն հրտ. 1901) վիպակում հնչում է ֆիզիկական ու բարոյական ախտերը հաղթահարելու մոտիվը։ 1893 թվականին Ամերիկա կատարած ճանապարհորդությունը գրողին նյութ տվեց գեղարվեստական ու հրապարակախոսական մի շարք ստեղծագործությունների համար, որոնցից ամենանշանակալին «Անլեզու մարդը» (1895, հայերեն հրտ. 1954) վիպակն է։ 1905-1921 թթ. Կորոլենկոն աշխատել է «Իմ ժամանակակցի պատմությունը» (1922, հայերեն հրտ. 1959) հուշագրության վրա։
Եղել է ցարիզմի, իսկ կյանքի վերջին տարիներին՝ բոլշևիզմի սուր քննադատողներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Սոցիալիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ
Շարմազանյան դարպաս (թատերասրահ)
Շերմազանյան դարբաս, թատերասրահ Թիֆլիսում։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1836 թվականին։ Հասարակական-թատերական գործիչ Գալուստ Շերմազանյանի երկհարկանի քարաշեն տունը վերակառուցվել, հարմարեցվել է թատերական շենքի և կոչվել իր անունով։ Գտնվել է Մեծ ծուռ (այժմ՝ Լերմոնտովի) փողոցի վրա։ Դահլիճը (30X32 մ, բարձրությունը՝ 10 մ) ունեցել է 200 հանդիսատեղ։ Ներսը՝ զարդարված արևելյան ոճի նկարներով, կենտրոնում՝ բազմաճյուղ մոմակալներով ապակե մեծ ջահով։ Շերմազանյան դարբասը բացվել է Գ․ Շերմազանյանի մի պիեսով։ Մինչև Թամամշյան թատրոնի գործունեությունը (1851 թվականից) ներկայացվել են ռուսական, նաև վրացական պիեսներ ու իտալական օպերաներ։ 1859 թվականից հայ թատերախումբը ներկայացրել է դրամատուրգ Մ․ Պատկանյանի և մի քանի թարգմանական ողբերգություններ ու կատակերգություններ՝ իր իսկ ղեկավարությամբ։ 1865 թվականին երկրորդ անգամ Թիֆլիսի քաղաքագլուխ ընտրված Գ․ Շերմազանյանի դեմ գրգռված համքարությունը 1865 թվականի հուլիսի 27-ին կործանել է նրա տունն ու Շերմազանյան դարբասը։
Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական թատրոններ Կատեգորիա:Հայերը Թբիլիսիում
Փեսատես (ֆիլմ)
Փեսատես, ռեժիսոր Լաերտ Վաղարշյանի 1954 թվականին «Երևան» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։
Սյուժե
Ժամացույցի գործարանի վերահսկիչ-կարգավորողի՝ Արտոյի մեղքով թողարկված խոտան ժամացույցները սիրած աղջկան՝ Արմենուհուն ու նրա ընտանիքի անդամներին բազում անախորժություններ են պատճառում։ Փեսացուի պատվին հրավիրված ճաշկերույթը խոտանարարին խիստ պարսավանքի ենթարկելու առիթ է դառնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1954 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լաերտ Վաղարշյանի ֆիլմեր
Լենինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)
Լենինի հուշարձանների մասին կան հետևյալ հոդվածները.
Կերկ Ջիրանո
Կերկ Ջիրանո (Gyrano Kerk; ), նիդերլանդացի ֆուտբոլիստ։ «Ուտրեխտ» ակումբի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Կերկը «Զեբուրգիա» և «Ուտրեխտ ակումբների սան է։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 28-ին «Տվենտե» ակումբի հետ խաղում նա իր դեբյուտն է կատարել Էրեդիվիզիում ։ Հոկտեմբերի 4-ին Գոու Էխեդ Ինլս ակումբի դեմ խաղում Ջոնը Ուտրեխտ ակումբի կազմում խփլ է իր առաջին գոլը ։ 2015 թվականի  ամռանը վարձակալական հիմունքներով խաղի պրակտիկա ստանալու համար տեղափոխվել է «Հելմոնդ Սպորտ» ակումբի կազմ։  Օգոստոսի 7-ին «ՄՎՎ Մասթիչ» ակումբի  դեմ խաղում նա ակումբի կազմում առաջին անգամ հանդես է եկել Էրեդիվիզիում ։ Հոկտեմբերի 16-ին «Էյնդհովենի» դեմ խաղում Կերկը խփեց իր առաջին գոլը Հելմոնդ Սպորտ ակումբի կազմում ։ Վարձակալության ժամկետի ավարտից հետո վերադարձել է Ուտրեխտ ակումբ։  2017 թվականի օգոստոսի 3-ին Լեհաստանի Լեխ ակումբի դեմ Եվրոպայի լիգայի ընտրական փուլի շրջանակներում Ջիրանոն խփել է Եվրոպայի լիգայի շրջանակներում իր առաջին գոլը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կաստենազո
Կաստենազո (Castenaso), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 13 704 (2004) մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 389 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35,74 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40055, 40050։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը մեծարվում է որպես համայնքի հովանավոր սուրբ։ Տոնը ամեն տարի նշվում է հունիսի 24-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Ֆուկոկուրտ Օր Նել
Ֆուկոկուրտ Օր Նել (Foucaucourt-Hors-Nesle), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 76 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.94 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 51 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 38-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 38 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 37 անձ (20 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 13 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ռոտերդամի ճապոնական դպրոց
Ռոտերդամի ճապոնական դպրոց, (De Japanse School van Rotterdam, ) միջազգային ճապոնական դպրոց Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում ։
Դպրոցը նախատեսված է 9-ամյա կրթությու ունեցող ճապոներենով և Ճապոնիայով հետաքրքրված ուսանողների համար։ Դպրոցի աշակերտները դպրոցում սովորում են հոլանդերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, անգլերեն և ճապոներեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների դպրոցներ Կատեգորիա:Ռոտերդամ
Մելքոմ խան
Կենսագրություն
Միրզա Մելքում Խանը ծնվել է Իրանի մեծությամբ երրորդ քաղաք Սպահանում՝ [Նոր Ջուղա]] թաղամասում։ Սպահանն եղել է մի կարևոր կենտրոն պարսկահայության համար, մանավանդ Նոր Ջուղա թաղամասը։ Նրա հայրը՝ Աբրահամի որդի Հակոբը ազգությամբ հայ էր, ով ուներ արևմտամետ հայացքներ և փորձեց հնարավորության սահմաններում ամեն ինչ անել՝ որդուն ուղարկելու Եվրոպա։ Ինչպես վկայում է պարսիկ հայտնի գրող Համիդ Ալգարը, Միրզա Մելքում Խանի ընտանիքը հայկական էր՝ Արցախ աշխարհից և սերունդն էր հայկական ազնվական տոհմի։
Սկզբնական կրթությունը ստացել է Թեհրանում։ 1847 թվականին՝ տասներեք տարեկանում տեղափոխվում է Փարիզի Մուրադյան վարժարան, որտեղ ձեռնամուխ է լինում գիտելիքների ձեռքբերմանը։ Փարիզի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետն ավարտելուց հետո վերադառնում է Իրան և կարգվում է որպես շահի թարգմանիչ։
Թեհրանում հիմնում է քոլեջ՝ «Արվեստների Տուն», դասավանդելով բնական ու հասարակական գիտություններ։ Բացի այդ, սկսում է դասավանդել «Գիտությունների Տանը», որտեղ պարսկերեն էր թարգմանում զանազան եվրոպացի մասնագետների հոդվածներ։ Շուտով նա մտնում է Եվրոպա ուղևորվող դիվանագիտական պատվիրակությունում՝ տանելով բազմապիսի աշխատանքներ ի հօգուտ Իրանի։ Այնուհետև նա բարձր դիրք է զբաղեցնում դիվանագատական գործունեությունում և ուղևորվում Եգիպտոս, Վիենա, Բեռլին, Լոնդոն, Հռոմ։
Գործունեություն
1856 – 1857 թթ.-ին պարսկական պատվիրակության կազմում Փարիզում մասնակցել է Մեծ Բրիտանիայի հետ հաշտության պայմանագրի «Միրզա Մելքում Խան» կնքմանը։ Միրզա Մելքում Խանը, չհանդուրժելով տեղի հոռի բարքերը, անվերջ քննադատում էր ֆեոդալական կարգերը լիբերալ դիրքերից։ Իրանցիների ազգային ինքնագիտակցությունը բարձրացնելու նպատակով՝ նա XIX դարի կեսերին հիմնում է «Ֆարամուշխանե»՝ «Մոռացության տուն» ընկերությունը, որը հարթակ էր՝ ծավալելու իր քարոզչական գործունեությունը։ Պետք է նշել, որ այդ կազմակերպությունը սկզբում դրական արձագանք էր գտնում իշխանությունների կողմից, սակայն, շուտով հայտնի դառնալով նրանց սահմանադրական գաղափարների նկրտումները, համարվեց մասոնական, իսկ նրա անդամները հետապնդվեցին։ Իրականում․ նրանց բուն նպատակն էր երկրում հաստատել սահմանափակ միապետական կարգեր, որտեղ կստեղծվեին բուրժուական կառույցներ, որի պայմաններում կպաշտպանվեին մարդու և մասնավոր սեփականության իրավունքները։ Հետապնդվելով կառավարության կողմից՝ Մելքում խանը բնակություն հաստատեց Անգլիայում և չնայած այն հանգամանքին, որ նորից վերադարձավ Իրան և այդ անգամ հիմնադրեց «Մարդկություն» գաղտննի կազմակերպությունը, այնուամենայնիվ, նրան պարզ դարձավ, որ նա անվերջ հալածվելու է և պետք է գործունեությունը շարունակի արտերկրից, մասնավորապես՝ Անգլիայից։ Նա այդ ընթացքում հասցնում է հանրության դատին հանձնել մի շարք աշխատանքներ, որոնցից են՝ «Գիրք մարդկության մասին», «Առաջընթացի աղբյուրը», «Շեյխն ու վեզիրը», «Գիրք մութ երևույթների մասին», որոնցում հեղինակը նույնպես բարձրաձայնում էր մարդու ազատության անհրաժեշտության մասին։
Հայտնի լինելով որպես սոցիալական բարեփոխիչ և տեղափոխվելով Անգլիա՝ իր գիտական շարադրություններն ու պիեսները սկսեց տարածել «Ղանուն»՝ «կանոն, օրենք» ամսագրի միջոցով, որը նպաստեց իրանցի ժողովրդի կենսամակարդակի բարելավմանը։ Անմնացորդ նվիրված լինելով իր ժողովրդին՝ նա անընդհատ հիմնավորում էր, որ խորհրադանական համակարգը միակ ճանապարհն է արժանապատիվ ապագա կերտելու համար։ Այդ ամենը համարելով ժամանակի հարց՝ նա ավելի եռանդուն կերպով իր ծառայությունը ծավալեց գեղարվեստական գրականության ասպարեզում, մասնավորապես Իրանի թատերագրության առաջ, և դա այն դեպքում, երբ գոյություն ոչ մի աշխարհիկ կատակերգություն, այն էլ սոցիալական ուղղվածությամբ։ Մելքում խանը հանդիսացավ իրանական կատակերգության կնքահայրը և մեծ ուշադրություն դարձրեց լեզվի զարգացմանը, մասնավորապես հնարավորության սահմաններում զտեց դաշտը արաբական անհասկանալի արտահայտություններից, որը հնարավորություն տվեց դրամատուրգին ավելի հասկանալի նկարագրելու տիրող աղաղակող անօրինակությունները, ժողովրդին թալանող կառավարիչների կաշառակերությունը, սրամիտ ձևով խարազանելու եսամոլությունն ու տարբեր արատավոր երևույթներ։
Իրանցիների ազգային ինքնագիտակցությունը բարձրացնելու նպատակով՝ նա 1858 թվականին հիմնում է «Ֆարամուշխանե» [Մոռացության Տուն] ընկերությունը, որը հարթակ էր՝ ծավալելու իր քարոզչական գործունեությունը։ Ընկերությունը պրոպագանդել է Իրանը եվրոպական ձևով բարեփոխելու, ինչպես նան բուրժուա-դեմոկրատական հեղափոխություն նախապատրաստելու Միրզա Մելքում Խանի ծրագրերը։ 1858 թվականին նշանակվել է պարսկական դեսպանատան խորհրդական Ֆրանսիայում (այդ ժամանակ էլ ընտրվել է ֆրանսիական Արևելյան ընկերության պատվավոր անդամ)։ 1862 թվականին Շահի հրամանով «Ֆարամուշխանէ»-ն ցրել են, իսկ Միրզա Մելքում Խանին ձերբակալել և աքսորել են երկրից։ Սակայն շուտով հրավիրվել է և աշխատանքի նշանակվել Կ․ Պոլսի պարսկական դեսպանատանը, ուր պաշտոնավարել է (ընդմիջումներով, 1871 թվականին Պարսկաստանի պրեմիեր մինիստրի խորհրդականն էր) մինչև 1872 թվականը, ծավալել հրապարակախոսական լայն գործունեություն, թուրքական մամուլում հանդես եկել քաղաքական, տնտեսագիտական հոդվածներով, պարսկերենի ռեֆորմի հարցերով և այլն։ Իր գրական, քաղաքական, հրապարակախոսական աշխատանքը շարունակել է Լոնդոնում, ուր 1872 թվականին նշանակվել է Պարսկաստանի դեսպան Մեծ Բրիտանիայում։ 1878 թվականին մասնակցել է Բեռլինի կոնգրեսին, պաշտպանել Պարսկաստանի շահերը ընդդեմ Թուրքիայի։ Այդ ծառայության համար Շահը Միրզա Մելքում խանին շնորհել է «Նազիմ Էդ-Դոուլե» [Մեծ Դեսպան], «Միրզա» [Իշխան] տիտղոսները և նշանակել (բացի Անգլիայից) նաև Պարսկաստանի դեսպան Գերմանիայում։ 1890—1893 թվականներին Լոնդոնում Միրզա Մելքում Խանը տպագրել է «Կանուն» [Օրենք] պարսկական պարբերականը (լույս է տեսել 42 համար), որը կարևոր դեր է խաղացել Պարսկաստանի հասարակական-քաղաքական մտքի զարգացման գործում։ Միրզա Մելքում խանը պարսկական նոր գրականության ստեղծողներից է, գեղարվեստական գրականության մեջ ներմուծել է ժողովրդական խոսակցական լեզուն, հիմք դրել սոցիալական դրամատուրգիային։ Իր կատակերգություններում բացահայտել և ձաղկել է երկրում տիրող չարաշահումները, կաշառակերությունն ու անօրինականությունները։ 1889 թվականին Միրզա Մելքում Խանը հեռացվել է պետական ծառայությունից, բայց 1899 թվականին նորից նշանակվել է Պարսկաստանի դեսպանորդ Հռոմում։
Պարսկական պատմագիտությունը բարձր գնահատելով Միրզա Մելքում Խանին՝ նրան համեմատել է ֆրանսիական լուսավորիչներ Վոլտերի և Ժան Ժակ Ռուսոյի հետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իրանահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանցի գրողներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ
Գյուլչատայ
Գյուլչատայ (Гюльчатай), «Անապատի սպիտակ արևը» գեղարվեստական ֆիլմի կերպարներից։ Սկզբում դերն առաջարկվել է Իրինա Պեչեռնիկովային (նրա թեկնածությունն առաջարկել է ռեժիսորի օգնականը), բայց սցենարը կարդալուց հետո նա հրաժարվել է, ինչից հետո նա զղջացել է ։ Գյուլչատայի դերը խաղացել են երկու երիտասարդ դերասանուհիներ՝ սկզբում դա Տատյանա Դենիսովան էր ՝ Մոսկվայի կրկեսի դպրոցից, ապա նրան փոխարինեց Տատյանա Ֆեդոտովան Լենինգրադի բալետի դպրոցից։ Դերը ձայնագրում էր Նադեժդա Ռումյանցևան։ «Անապատի սպիտակ արևը» թատերական ներկայացումներում Գյուլչատայի դերը խաղացել են Մեհրանգիզ Հասանովան, Ալսու Գուստովան և օպերային և բալետային այլ դերասանուհիներ։ Չնայած իր էպիզոդիկության, կերպարը հիշվեց հանդիսատեսի կողմից և դարձավ շատ սիրված, օրինակ՝ Վեներայի խառնարաններից մեկը անվանվեց Գյուլչատայի անունով։
Կերպարի նկարագրությունը
Գուլչատայը տասնվեց տարեկան պատանի աղջիկ է, ինչպես նշում է Լ. Բուդյակը, իրականում` համարյա երեխա, տեղական բասմաչների ջոկատի քոչվոր առաջնորդ Աբդուլլայի հարեմում ամենաերիտասարդ կինը։ Փախչելով նրան հետապնդող Կարմիր հեծելազորից` Աբդուլլան թողնում է հարեմը։ Կարմիր հրամանատար Ռախիմովը ժամանակավորապես կանանց հանձնում է Կարմիր բանակի զինվոր Սուխովի և երիտասարդ զինծառայող Պետրուխայի խնամքին։ Ինչպես նշում է մշակութաբան Ա. Գոկոնևան, ֆիլմում ռուս կնոջ կարծրատիպային կերպարը ներկայացված է Եկատերինա Մատվեևնայի դերով։ Եթե այն խորհրդանշում է ռուսական տունը, ընտանիքի օջախը, ապա Գյուլչատայը հանդես է գալիս որպես արևելյան հարեմի խորհրդանիշ, որը մշակութային գիտակցության մեջ հաճախ համարվում է իսլամական հասարակություններում անբավարար քաղաքակրթության նշան։
Պետրուխան, որը, ըստ ամենայնի, Գյուլչատայից ոչ շատ է մեծ, ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ, համառորեն հոգ է տանում։ Պետրուխան շատ է ցանկանում տեսնել փարաջայի տակ իր տեսքը թաքցնող Գյուլչատայի դեմքը։ Արևելյան կնոջ այս անորոշությունը, դեմքը տեսնելու հնարավորության բացակայությունը գրավում են ռուս տղային, նրան ստիպում սիրահարվել անդեմ արևելյան գեղեցկուհու կերպարին։ Բայց նրանց միջև երկխոսություն չկա, և երջանիկ ամուսնությունը վիճակված չի կատարելու՝ Սուխովի կողմից գերեվարված Աբդուլլան, օգտվելով երիտասարդ Գուլչատայի միամտությունից, խաբելով ազատվել է գերությունից և խեղդել նրան, այնուհետև, նրա հագուստով հագնված, սվինով դանակահարել է Պետրուխաին, երբ նա ևս մեկ անգամ մոտեցել է հարսնախոսելու նպատակով։
Ֆիլմ
Վերեշչագինի, Կատերինա Մատվեևնայի և Գուլչատայի դերերի կատարողները գտնվեցին 1968-ի հուլիսի սկզբին։ Ռեժիսորի օգնական Նիկոլայ Կոնիուշևը գտնվել է Գյուլչատայի դերի կատարող Տատյանա Դենիսովանյին Մոսկվայի կրկեսի դպրոցում։
Տատյանա Դենիսովայի և նրա հասակակից Պետրուխայի դեր խաղացող Նիկոլայ Գոդովիկովի նկարահանման օրերին սկսվեց հուզիչ սիրավեպ, այդ օրերին նրանց հաճախ տեսնլ են միասին։ Չորս ամսվա նկարահանումներից հետո Տատյանա Դենիսովան ստացել է կրկեսում սեփական համարով ելույթի շահութաբեր պայմանագիրով պայմանագիրը և լքեց ազաեվեց աշխատանքից։ Ռեժիսորների օգնականները փնտրում էին Լենինգրադի դպրոցներում և ինստիտուտներում աղջկան, որը համապատասխաներեր արդեն իսկ ստեղծված կերպարին։
Քանի որ այլևս չէր մնացել ժամանակ փոխարինողին որոնման համար, ռեժիսորների օգնականները որոշեցին Տատյանա Ֆեդոտովային հադցնլ փարաջա։ Նկարահանող խումբը թռավ ֆիլմի նկարահանման վայր 1969-ի մայիսի 18-ին։ Ֆեդոտովան առաջին անգամ հայտնվեց ֆիլմի նկարանման վայրում 1968-ի դեկտեմբերի վերջին, փոխարինելով Զարինայի դերը խաղացող դերասանուհուն։ Ֆեդոտովան մի քանի անգամ այցելել է նկարահագրումներ, որից հետո նրա մասին պարզապես մոռացել են։ Նրան կրկին հիշեցին, երբ «Աբդուլլահի կանանց» ամենաերիտասարդը ՝ Տատյանա Դենիսովան, հանկարծ հեռացավ ֆիլմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ Կատեգորիա:Հորինված աղջիկներ
Ֆրիկ
Ֆրիկ, միջնադարյան հայ բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Կենսագրական տեղեկություններ չեն պահպանվել. հայտնի են միայն հոր և հորեղբոր անունները՝ Թագվոշ և Դոդոնա։ Հայտնի է, որ նա աշխարհիկ մարդ է եղել, երկար ժամանակ ապրել է Կիլիկիայում, շրջագայել է այլ վայրեր և ծանոթացել ժողովրդի, հատկապես աշխատավոր մարդկանց կյանքին ։
Ֆրիկի քերթվածքներում եղած որոշ անուղղակի տվյալներից ենթադրվում է, որ ծնվել է մոնղոլների Հայաստան կատարած արշավանքների սկզբներում։ Հավանաբար գերի է ընկել մոնղոլների ձեռքը, ապա փրկագնով ազատվել։ Եղել է հարուստ, սակայն հետագայում մասասչիներից (մոնղոլերեն՝ բանակին հանդերձանք, ձի, զենք մատակարարողներ) մեկի ընկերակիցը դառնալով՝ սնանկացել է, ընկել ծանր պարտքերի տակ։ Դրա համար էլ նրանից խլել էին իր ընտանիքը։ Ծերության հասակում թշվառ ու մենակ է եղել։ Ցանկացել է վանք մտնել, վանական դառնալ, սակայն պարզ չէ արդյոք նա արել է այդ քայլը։
Բանաստեղծություններ
Ֆրիկից պահպանվել են մոտ հինգ տասնյակ բանաստեղծություններ, որոնց մեծ մասը հայտնաբերել, հավաքել և հրատարակության է պատրաստել Տիրայր Վարդապետը ։ Ֆրիկը գրել է ժողովրդին հասկանալի պարզ ու հստակ լեզվով։ Ահա թե ինչպես է հենց ինքը Ֆրիկը գրում իր մասին.
Նա իր տաղերում առատորեն օգտագործել է ժողովրդական բանահյուսության պատկերով արտահայտությունները, համեմատություններ, առածներն ու ասացվածքները, ինչպես նաև հայրեն տեսակը ։
Թեմաներ
Հասունության տարիներին Ֆրիկի ստեղծագործության կարևոր թեմաներն են դարձել ազգային ու սոցիալական խնդիրները ։ Մոնղոլական տիրապետության շրջանի գեղարվեստական արձագանքն են Ֆրիկի մեզ հասած չորս բանքերը՝ «Ընդդէմ ֆալաքին և վասն բախտի, «Վասն Արղուն ղանին և Բուղային», «Բան ի Ֆրիկ գրքոյն» («Գանգատ»), «Վասն դալեհի և բրջի»։ «Ընդդէմ ֆալաքին…» քերթվածում Ֆրիկը գրում է.
Ազգային քաղաքական խնդիրն ավելի սուր է արծարծված «Վասն Արղուն ղանին և Բուղային» և «Գանգատ» բանաստեղծություններում, որոնցում այն հանդես է գալիս սոցիալական խնդրի հետ զուգորդված։ Առաջին բանաստեղծության մեջ Ֆրիկը վրեժխնդիր սրտով երազում է թաթար-մոնղոլների դաժան բռնատիրության վերջնական անկումը։ «Գանգատի» մեջ հայրենասեր հեղինակը ողբում է ժողովրդի ծանր վիճակը։ Դեռևս «Ընդդէմ ֆալաքին» բանքում Ֆրիկը ֆալաքին (ճակատագրին) համարում է անարդար դատավոր, որ անգետ, վատ, հիմար մարդկանց մեծ հարստության տեր է դարձնում, իսկ արժանավորներին՝ «ուղորդ», իմաստուն մարդկանց թողնում դժբախտ։ Բայց ըստ ֆալաքի՝ այդ անհավասարության պատճառը ոչ թե ինքն է, այլ Աստված. «Արարչէն լինին», - պատասխանում է ճակատագիրը։ «Գանգատ» բանաստեղծության մեջ Ֆրիկը վեճի մեջ է մտնում ուղղակի Աստծու հետ։ Խորհելով կյանքի ու մահվան, տնտեսության ու սոցիալական անհավասարության մասին՝ նա լայն ընդհանրացումներ է անում։ Ֆեոդալական հասարակարգում եղած խոր հակասությունները, հասարակական դասերի վիճակների մեծ տարբերությունը բացատրում է բախտով կամ աստծու կամքով («Եւ այ՞ս էր բան քոյ հրամանի, Արդար, իրաւ դատաւորի, Մէկն ի պապանց պարոնորդի, Մէկն ի հարանց մուրող լինի…»)։ Շարունակելով հակադրությունների շարքը՝ միջնադարյան հեղինակը աստիճանաբար բացահայտում է սոցիալական անհավասարությունների ամբողջական շղթան ։ Այս չորս բանքերով Ֆրիկը համարվում է ոչ միայն միջնադարյան հայ սոցիալական քնարերգության սկզբնավորողն ու խոշոր ներկայացուցիչը, այլև համաշխարհային գրականության նշանավոր դեմքերից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջնադարյան հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Միջնադարյան քնարերգություն Կատեգորիա:Հայ տղամարդ բանաստեղծներ
Ֆուանկամ
Ֆուանկամ (Fouencamps), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 233 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.84 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.65 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 160 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 119-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,4 %: 119 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 112 անձ (61 տղամարդ և 51 կին): Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին): 41 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Կալդերարա դի Ռենո
Կալդերարա դի Ռենո (Calderara di Reno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Ֆուանկամ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կալդերարա դի Ռենո
Բնակչությունը՝ 632 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 282 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 41,25 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40012։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Սան Պետրոնիոն է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Աիդա Բաբաջանյան
Աիդա Արշալույսի Բաբաջանյան, հայ դերասանուհի։
Կենսագրություն
Սովորել է Թբիլիսիի պետական խորեոգրաֆիայի ուսումնարանում։ 1981-1987 թթ. աշխատել է վրացական պետական համույթում, 1988 թվականից՝ Վրաստանի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական թատրոնում։ Խաղացած ներկայացումներն են՝
1996 թ. տեղափոխվել է Երևան և 1997 թվականից աշխատում է Երևանի Գ. Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում։ Խաղացած ներկայացումներն են՝
Ֆիլմագրություն
«Փսիխոպատ», 2000
«Անառակ որդու վերադարձը», 2007
«Դժբախտ երջանկություն», 2009
«Դիմակահանդես», 2009-2010
«Եզրագծից այն կողմ», 2011
«Դժվար ապրուստ», 2011-2013
«Հարազատ թշնամի», 2013-2015
«Որոգայթ», 2015
«Անհասցե ծնվածները», 2019-2020
«Սարի աղջիկ», 2020-2021
«Կույր աշխարհ»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիրահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Վիրահայեր
Վանդեն
Վանդեն (Vandeins) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Վիրիա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01429։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս՝ Լիոն քաղաք, 55 կմ է և 12 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Իրանս գետը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 619 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 411 մարդկանցից 321-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 90-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 78,1% է, 1999 թվականին՝ 73,0%)։ 321 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 310-ը (164 տղամարդ, 146 կին), գործազուրկ եղել են 11-ը (3 տղամարդ, 8 կին)։ 90 պասիվներից 32 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 45-ը՝ թոշակառու, 13 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պիլար Ռաոլա
Կենսագրություն
Պիլարը ծնվել է մի ընտանիքում, որը բացահայտ համակրել է հանրապետական ու հակաֆաշիստական գաղափարները։ Նրա մի քանի ազգականներ եղել են քաղաքական գործիչներ։ Նրանցից մեկը` Պեդրո Մոլինաս Ռաոլան, եղել է Ֆրանցիսկո Կամբոյի ընկերը, սենատոր, Իսպանիայի երկրորդ հանրապետությունում ծովային նախարար, իսկ 1935 թվականին` առանց պորտֆելի նախարար։ Մեկ այլ ազգական` Ֆրեդերիկ Ռաոլան, եղել է Կատալոնիայի առաջին օմբուդսմենը ։ Պիլարի ազգականներից Կառլես Ռաոլան կատալոնացի ինտելեկտուալ էր, որ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմում գեներալ Ֆրանկոյի հաղթանակից հետո դատապարտվել է մահապատժի և գնդակահարվել 1939 թվականի մարտի 15-ին։
Պիլարն ավարտել է Բարսելոնայի համալսարանը` իսպանական և կատալոնական բանասիրությունից ստանալով փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան ։
Քաղաքական կարիերա
1993-2000 թվականներին Պիլարը Իսպանիայի` 5-րդ և 6-րդ գումարման խորհրդարանում եղել է «Կատալոնիայի հանրապետական ձախեր» (Esquerra Republicana de Catalunya, կրճատ` ERC) կուսակցության ձախ թևի ներկայացուցիչ ։ 1994-2000 թվականներին եղել է նաև Բարսելոնայի քաղաքապետի տեղակալ։ Որպես խորհրդարանի պատգամավոր մասնակցել է տարբեր հանձնաժողովների քննչական աշխատանքին, այդ թվում «Ռոլդանի հանձնաժողովում», որը քննում էր սոցիալիստների կառավարության (կառավարության ղեկավար` Ֆելիպե Գոնսալես) կոռուպցիոն ամենամեծ բացահայտումը։ Նա ներգրավված է եղել մի քանի կոմիտեների աշխատանքներում, այդ թվում` արտաքին գործերի ։
1996 թվականին Պիլարը դուրս է եկել ERC կուսակցությունից, որպեսզի Անխել Կոլոմի և Ժոան Լապորտայի հետ նոր կուսակցություն հիմնի` «Կուսակցություն անկախության համար»։ Այն բանից հետո, երբ նոր կուսակցությունը չի անցել խորհրդարան, Պիլարը թողել է քաղաքականությունը` վերադառնալով լրագրողական գործունեության ու գրքեր գրելուն ։
Լրագրող և գրող
Պիլարը համագործակցել է իսպանական «Էլ Պաիս» թերթի հետ, վարել շարքեր իսպանական «La Vanguardia», արգենտինական «La Nación» և ամերիկյան «Diario de América» թերթերում։ Ելույթներ է ունեցել հհեռուստատեսային և ռադիո ծրագրերում, հասարակական տարբեր միջոցառումներում, համաժողովներում, դասախոսություններով հանդես է եկել համալսարաններում ։
Որպես լրագրող լուսաբանել է միջազգային այնպիսի իրադարձություններ, ինչպիսիք են Եթովպիայի և Էրիթրեայի միջև պատերազմը, Բալկանյան թերակղզու, Պարսից ծոցի (Երուսաղեմ) պատերազմները, Բեռլինյան պատի փլուզումը, Ռուսաստանի Պետական դումայի` 1993 թվականի սեպտեմբերյան իրադարձությունները, Մերձբալթիկայի երկրների հանրապետությունների անկախացումը, Մերձավոր Արևելքի իրադարձությունները։
2007 թվականից մասնակցել է հեռուստատեսային «Els matins» ծրագրին, «Onda Cero» ռադիոյի «Julia en la onda» ծրագրին, քննարկել է կատալոնական ազգայնականության, կանանց իրավունքների, արաբա-իսրայելական հակամարտության և բազում այլ հարցեր։
Նա սատարել է Իսրայելի դիրքորոշումը այս կոնֆլիկտում, քննադատել է ժամանակակից իսլամի գաղափարախոսության և ձախ քաղաքական որոշ տեսակետներ, ինչպես նաև կոնֆլիկտին առնչվող որոշ քաղաքական գործիչների, այդ թվում` հենց Իսրայելում. դրանք տարբեր արձագանքներ են ունեցել ԶԼՄ-ներում        ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Հիլթփոլթշթայն
Հիլթփոլթշթայն (Hiltpoltstein), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1567 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 25,56 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 74 138։
Կոմունան բաժանվում է 10 գյուղական համայնքների։
Զգայություն
Զգայությունը արտաքին և ներքին միջավայրերի վիճակի և հատկությունների մտավոր արտացոլանքն է, որն առաջանում է օրգանիզմի համապատասխան զգայարանների վրա գրգիռների անմիջական ազդեցության հետևանքով։ Մարդու մոտ այդ սկզբունքով են առաջանում տեսողության, լսողության, համի, հոտի, ցավի զգացումները, շոշափողական զգացումը, մկանային զգայությունը և այլն։ Զգայությունների շնորհիվ հնարավոր է դառնում աշխարհի առանձնահատկությունների և օրգանիզմի ներքին կարգավիճակի ճանաչումը։ Այն նաև անհրաժեշտ նախադրյալ է հանդիսանում ավելի բարդ իմացական գործընթացներին՝ ըմբռնման և մտածողության զարգացման համար։ Զգացումները, դրանց գործելու կարգը, դասակարգումը և տեսական վերլուծությունը ուսումնասիրվում են բազում գիտությունների կողմից, որոնցից առավել նշանավոր են նյարդագիտությունը (enneuroscience), իմացագիտությունը (cognitive psychology և cognitive science) և զգայական ըմբռնման փիլիսոփայությունը (philosophy of perception)։
Հասցեատիրոջ որոնումները (ֆիլմ)
Հասցեատիրոջ որոնումները, 1955 թվականին «Երևան» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։
Զգայություն
Զգայության առկայության շնորհիվ մարդը կարողանում է մնալ գիտակից վիճակում և պահպանել կապը արտաքին աշխարհի հետ։ Կարճատև զգայական զրկանքը (сенсорная депривация/sensory deprivation) մարդու վրա հանգստացուցիչ ազդեցություն է թողնում, մինչդեռ երկարատևը՝ դրան պատրաստ չլինելու դեպքում, հաճախ կարող է հանգեցնել մտավոր գործունեության խանգարումների, զգայախաբության, տարօրինակ մտքերի ծագման, խորացող ընկճվածության և տագնապի առաջացման։
Հասցեատիրոջ որոնումները (ֆիլմ)
Սյուժե
Կարի ֆաբրիկայի անորակ արտադրանքը, հանրախանութ բերվելով, իրացվում է, քանի որ հանրախանութի բաժնի վարիչն ու ֆաբրիկայի գլխավոր ինժեները ընկերներ են։ Սակայն սիրո ազդեցությամբ բաժնի վարիչը գիտակցում է իր սխալը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Յուրի Երզնկյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Զգայություն
Զգայության հիմնական հատկանիշներ
Զգայությունները կարող են նկարագրվել ըստ հատկությունների։ Հատկությունները կարող են լինել սպեցիֆիկ և ընդհանուր բոլոր զգայությունների համար։ Զգայությունների հիմնական հատկությունների մեջ նշում են՝ որակ, ինտենսիվություն, տևողություն, տարածական լոկալիզացիա, զգայության համեմատական և բացարձակ շեմեր։ Որակը հատկություն է, որը բնութագրում է զգայության տվյալ տեսակի միջոցով արտացոլվող հիմնական ինֆորմացիան, որը նրան տարբերում է զգայության մյուս տեսակներից։ Օրինակ համային զգայությունը ինֆորմացիա է տալիս առարկայի քիմիական որակների մասին՝ քաղցր, կծու, դառը, աղի։ Զգայության ինտենսիվությունը քանակական նկարագիր է և կախված է գրգռիչի ներազդման ուժից ու ռեցեպտորի ֆունկցիոնալ վիճակից։ Օրինակ հիվանդ ժամանակ հոտառական զգայությունը կարող է խեղաթյուրվել։ Զգայության տևողությունը ժամանակային նկարագիր է։ Այն ևս որոշվում է օրգանների ֆունկցիոնալ վիճակով, բայց գլխավորապես գրգռիչի ազդման տևողությամբ և վերջինիս ինտենսիվությամբ։ Զգայության բոլոր տեսակները ենթարկվում են ընդհանուր օրինաչափությունների։ Որևէ զգայության առաջացման համար գրգռիչը պետք է ունենա ինտենսիվության որոշակի մակարդակ։ Ինտենսիվությունը սահմանվում է գործող գրգռիչի ուժով և ռեցեպտորի ֆունկցիոնալ վիճակով։ 15Բացարձակ և տարբերակման զգայություններ։ Բացարձակ զգայությունը թույլ գրգռիչները ընկալելու կարողությունն է, իսկ տարբերակման զգայությունը գրգռիչների միջև թույլ տարբերությունները ընկալելու կարողությունն է։ Մենք չենք լսում հարևան սենյակի ժամացույցի սլաքների աշխատանքը։ Զգայություն առաջացնելու համար գրգռիչը պետք է ունենա որոշակի ուժգնություն։ Որոշ հեղինակներ առանձնացնում են զգայությունների բացարձակ վերին և ստորին շեմեր հասկացությունները։ Գրգռիչի մինիմալ ուժգնությունը, որի ժամանակ առաջանում է հազիվ զգալի զգայություն, կոչվում է զգայության բացարձակ ստորին շեմ։ Ավելի թույլ գրգռիչները չնայած զգայություն չեն առաջացնում, սակայն ունենում են իրենց ազդեցությունը։ Եթե ձեռքում կա 100 գրամանոց առարկա, հետո սրան ավելացնենք ևս մեկ գրամ, ապա այս ավելացումը ոչ ոք զգալ չի կարող։ Զգայության բացարձակ վերին շեմը գրգռիչի առավելագույն ուժգնությունն է, որի հետագա մեծացումն առաջացնում է ցավային զգայություն կամ զգայության վերացում։ Գրգռիչների միջև մինիմալ տարբերությունը, որ տալիս է զգայության հազիվ նկատելի փոփոխություն, կոչվում է տարբերակման շեմ։ Զգայության օպերատիվ շեմը գրգռիչի երկու մեծությունների միջև տարբերակման նվազագույն չափն է, որը ճանաչելու ճշգրտությունն ու արագությունը շատ մեծ նշանակություն ունեն։
Սենսորային ադապտացիա (հարմարողականություն)
Մթության մեջ տեսողությունը սրվում է, իսկ ուժեղ լուսավորման պայմաններում տեսողական զգայությունը թուլանում։ Այս երևույթը կարելի է դիտարկել, երբ ուժեղ լուսավորված տեղից մտնում ես մութ սենյակ և հակառակը։ Երկու տարբերակում էլ մարդը կարծես կարճատև «կուրանում է» և պահանջվում է որոշակի ժամանակ, որ մարդու աչքերը հարմարվեն մթությանը կամ ուժեղ լույսին։ Սա վկայում է նրա մասին, որ կախված շրջապատող իրավիճակից, մարդու տեսողական զգայությունը կտրուկ փոփոխվում է։ Զգայության նկարագրված փոփոխությունները կապված են սենսորային ադապտացիայի երևույթի հետ։ Սենսորային ադապտացիա է կոչվում զգայության փոփոխությունը, որ տեղի է ունենում զգայության օրգանների վրա ազդող գրգռիչներին հարմարվելու հետևանքով։ Որպես կանոն ադապտացիայի ժամանակ զգայարանների վրա ուժեղ գրգռիչների ազդեցությունը զգայությունը թուլացնում է, իսկ թույլ գրգռիչների ազդեցության տակ կամ գրգռիչի բացակայության պայմաններում, զգայությունը ուժեղանում է։ Զգայության նման փոփոխությունը միանգամից տեղի չի ունենում, դրա համար որոշակի ժամանակ է պահանջվում։ Զգայության տեսակները մեկուսացված չեն իրարից։ Հենց այս պատճառով զգայության ինտենսիվությունը կախված է ոչ միայն գրգռիչի ուժից և ռեցեպտորի ադապտացիայի մակարդակից, այլև տվյալ պահին այլ օրգանների վրա ազդող գրգռիչներից։ Այսպես օրինակ, ձայնային գրգռիչները կարող են ուժեղացնել տեսողական զգայության աշխատանքը։ Այստեղ ընդհանուր օրինաչափությունն այն է, որ անալիզատորների փոխներգործության դեպքում թույլ գրգռիչները մեծացնում, իսկ ուժեղները թուլացնում են մյուս զգայարանների զգայունակությունը։
Սենսիբիլիզացիա
Սենսիբիլիզացիան (լատ. զգայուն) գրգռիչի ազդեցության տակ նյարդային կենտրոնների զգայունակության բարձրացումն է։ Այն մշտապես զգայունակության բարձրացում է, որտեղ էական դեր է խաղում անալիզատորների փոխներգործությունը։ Որոշակի պայմաններում բարձրանում է զգայության օրգաններից մեկի զգայունակությունը մյուսի համատեղ գործունեության ազդեցության տակ։ Այս երևույթը հրաշալի կերպով ներկայացված է Պ.Պ.Լազարևի փորձում լայն լսարանի առջև։ Լսարանում հնչում էր միևնույն ինտենսիվության ցածր տոնայնություն։ Երբ միանում է ռիթմը և միաժամանակ անջատվում լույսը՝ ձայնը թվում է վիբրացիոն, փոփոխվող ռիթմով։ Ձայնի զգայության նման փոփոխությունը տեղի է ունենում այն բանի շնորհիվ, որ լույսի ազդեցության տակ լսողության օրգանի զգայունակությունը բարձրանում է և ձայնն ընկալվում է ավելի բարձր։ Նմանօրինակ փաստեր են դիտարկվել Կրավկովի, Կեկչեևի, Շվարցի հետազոտություններում։ Բացահայտվել է, որ թեթև մկանային աշխատանքը, դեմքի շփումները սառը ջրով, ձայնային երկրորդական թույլ գրգռիչները բարձրացնում են տեսողության զգայունակությունը (երկրորդական ուժեղ գրգռիչներն, ընդհակառակն, նվազեցնում են այն)։ Զգայության օրգանների սենսիբիլիզացիա կարող են առաջացնել որոշ դեղաբանական նյութեր։
Սինեստեզիա
Անալիզատորներից մեկի գրգռման ազդեցության տակ մյուս անալիզատորին բնորոշ յուրահատուկ զգայության առաջացումը կոչվում է սինեստեզիա։ Սինեստեզիայի երևույթը կարելի է դիտել զգայությունների ամենատարբեր տեսակների հետ կապված։
Զգայական խանգարումներ
Անեսթեզիան տարբեր տեսակի գրգիռներ զգալու ընդունակության կորուստն է։ Որպես կանոն տարածվում է տակտիլ, ցավային և ջերմային զգայունակության վրա։
Հիպոեսթեզիան տարբեր տեսակի գրգիռներ զգալու ընդունակության նվազումն է։
Հիպերեսթեզիան տարբեր տեսակի գրգիռներ զգալու ընդունակության բարձրացում։
Պարեսթեզիան դրսևորվում է թմրածության, ծակծկոցի, այրոցների տհաճ զգացողությամբ։ Լինում են դեպքեր, երբ թվում է թե մարմնի վրայով մրջյուններ են շարժվում։ Կարող են առաջանալ մարմնի տարբեր մասերում, միտում ունեն տեղափոխվելու։ Այդ ժամանակ մարդը դառնում է տագնապային ու անհանգիստ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զգայական համակարգ Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Զգայապատրանք Կատեգորիա:Հոգեկան վիճակներ Sentido
Ֆույուա (Սոմի գավառ)
Ֆույուա (Fouilloy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1812 մարդ, բնակչության խտությունը` 316.23 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.73 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 15 կմ արևելք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1144 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 810-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 334: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %: 810 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 742 անձ (386 տղամարդ և 356 կին): Գործազուրկ են եղել 68 անձ (36 տղամարդ և 32 կին): 334 անաշխատունակներից 99-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 134-ը` թոշակառուներ, իսկ 101-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Վեդի)
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, հուշահամալիր Հայաստանի Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում։
Պատմություն
Հուշահամալիրը բաղկացած է երկու հուշարձաններից։ Չորս խոնարհված պատերից կառուցված հուշարձանը՝ կենտրոնում անմար կրակ, հավերժացնում է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը։ Կառուցվել է 1990 թվականին, Հայոց ցեղասպանության 75-ամյա տարելիցին ։
Հուշարձանի վրա մակագրված է.
Համալիրի երկրորդ հուշարձանը կառուցվել է ի հիշատակ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում զոհվածների։ Կառուցվել է 1977 թվականին։ Ընդգրկված է Վեդի քաղաքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։ Դեպի երկինք հառնող առանձին սյունը խորհրդանշում է վերածնունդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ Կատեգորիա:Վեդիի շենքեր և կառույցներ
Էյֆորիա
Էյֆորիան (εὐφορία «պտղաբերություն», из «լավ» +  «կրող», այսինքն` բառացիորեն «լավը կրող») այն վիճակն է, որի մեջ մարդը ընկնում է կամ ուղեղում թթվածնի ոչ բավարար քանակից, կամ թմրանյութերի  օգտագործումից  ։ Կարող է առաջանալ նաև երաժշտությունից, երաժշտություն գրելիս և պարելիս  ։ Էյֆորիան նաև հատուկ նյարդոլոգիական խանգարումների համախտանիշ է։ Ռոմանտիկ սերը և մարդու սեռական ցիկլը նույնպես կարող են առաջացնել էյֆորիա։ Էյֆորայի ժամանակ արյան մեջ բարձրանում են երջանկության հորմոները։ Պոզիտիվ հուզական խանգարումներից հուզական վիճակների և հակազդումների ախտահարումներից մեկի՝ հիպերթիմիայի արտահայտվող ձևերից է։ Էյֆորիան հուզական վիճակ է, որը բնութագրվում է բարձր տրամադրությամբ, ուրախության և երջանկության զգացումով, ֆիզիկական և հոգեկան բարձր տոնուսով։ Էյֆորիկ վիճակը բացառում է որևէ բացասական ապրում և չի համապատասխանում ոչ շրջակա իրականությանը, ոչ էլ՝ հիվանդի ֆիզիկական վիճակին։ Քննադատությունը սեփական «ես»-ի և իրականության նկատմամբ իջած է։
Հոգեբուժության մեջ
Հիվանդագին բարձր տրամադրության ձև է, որ բնորոշ է խաղաղ երանության, խաղաղ երջանկության վիճակին։ Ի տարբերություն հիպերտեմիայի` էյֆորիային հատուկ չէ շարժողական և ինտելեկտուալ ակտիվությունը, ընդհակառակը, կարող է դիտվել մտային ակտիվության անկում։
Նարկոլոգիայի մեջ
Երևույթը, որ նարկոտիկ արբեցման սինդրոմների մի մասն է կազմում, հոգեկան վիճակի փոփոխությունն ու այն մարդու սոմատիկ տարբեր զգացումներն են, ով գտնվում է թմրամիջոցների ազդեցության տակ։ Այսինքն` լայն իմաստով էյֆորիան իր մեջ ոչ միայն ներառում է էմոցիոնալ փոփոխությունները, այլ նաև հոգեկան և մարմնական զգացումների մի ամբողջ շարք, ինչի շնորհիվ մարդը հասնում է դրական էմոցիոնալ փոփոխության։
Էյֆորիայի կառուցվածքը տարբեր է արբեցման տարբեր վիճակների համար, որ տարբեր թմրամիջոցների օգտագործման հետևանքով կարող է ստեղծվել։ Ալկոհոլի և քնաբեր դեղամիջոցների հետևանքով առաջացած էյֆորիան դրսևորվում է էմոցիոնալ հոգեվիճակի փոփոխությամբ, որ ուղղորդվում է շարժական և ինտելեկտուալ ունակությունների արգելակման հաճելի զգացմամբ։ Օպիատային էյֆորիան բնութագրվում է էմոցիոնալ հանգստի սոմատիկ հաճույքով` առանց ինտելեկտուալ արգելակման երանելիության ֆոնի։ Գրավչանյութերի օգտագործման պարագայում դրական էմոցիաների փոփոխությունը երկրորդական է և դրսևորվում է ֆիզիկական և ինտելեկտուալ պայծառությամբ, կենսուրախության ընդհանուր բարձրացմամբ։ Հոգեմետ դեղերի և կաննաբինոիդների ազդեցությամբ էյֆորիան դրսևորվում է ընկալման և մտածողության փոփոխությամբ, գիտակցության ֆանտաստիկ վիճակով։
Չնայած հոգեկանի տարբեր փոփոխություններին, որ առաջանում են տարբեր նարկոտիկ նյութերի ազդեցությամբ` կարելի է նշել, որ ինչքան շատ են արտահայտվում հետևյալ նշանները, այդքան ուժեղ էյֆորիա է զգում մարդը.
Տես նաև
Կատեգորիա:Հույզեր Կատեգորիա:Թմրամոլություն Կատեգորիա:Հոգեկան խանգարումների ախտանիշներ Կատեգորիա:Աֆեկտներ Կատեգորիա:Երջանկություն Կատեգորիա:Էմոցիաներ Կատեգորիա:Հաճույք
Ինդիլա
2014 թվականի մայիսի 24-ից նրա «Mini World» ալբոմը 12 շաբաթ ֆրանսիական հիթ-շքերթի առաջին եռյակում է եղել (դրանցից երեքի ընթացքում առաջին հորիզականում)։ «Dernière danse» երգը 2013 թվականին գրավել է երկրորդ տեղ SNEP-ում։ Նրա հաջորդ՝ «Tourner dans le vide» սինգլն ընդգրկվել է ֆրանսիական թոփ տասնյակում։
Վաղ շրջան
Ինդիլան ծնվել է 1984 թվականի հուլիսի 26-ին Փարիզում (Ֆրանսիա)։ Նրա երակներով հոսում է հնդկական, ալժիրական, կամբոջական և եգիպտական արյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 26 ծնունդներ
Փեթրի Լինդրուս
Փեթրի Լինդրուս (Petri Lindroos, ), երգիչ, կիթառահար, ֆինլանդական Ensiferum խմբի անդամ։ Մինչ այս եղել է Norther խմբի հիմնադիր, և մինչև 2009 թվականը եղել է այդ խմբում։
Կենսագրություն
Փեթրին սկսել է կիթառ նվագել 14 տարեկանից։ 1996 թվականին թմբկահար Toni Hallio-ի հետ հիմնադրել են Norther խումբը։ 2004 թվականին նա գնացել է Ensiferum խումբ, որպես վոկալիստ և կիթառահար, բայց շարունակել է մնալ Norther խմբում մինչև 2009 թվականի մարտի 3-ը։ 2009 թվականի մատի 9-ին Փեթրը Norther խմբի պաշտոնական կայքում գրել է, որ նա կենտրոնանում է Ensiferum խմբի վրա։ Իսկ ավելի ուշ, հարցազրույցներից մեկում Փեթրին նշել է, որ չէր ցանկանա հեռանալ Norther խմբից, և մյուս խմբի անդամները ստիպված նրան ընդունեցին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինն երգիչներ Կատեգորիա:Կիթառահարներ
Pilot (Գերբնական)
«Օդաչու» (Pilot), ամերիկյան Գերբնական հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանի առաջին սերիան։
Սյուժե
Մերի Վինչեստերը Սեմին քնեցնելու է դնում և գնում է ր սենյակ, իսկ նրա ամուսինը Դինին։ Արթնանով գիշերը, Մերին մտնում է Սեմի սենյակը և օրորոցի մոտ գտնվող մարդուն տեսնելով մտածում է որ Ջոն Վինչեստերն է, իր ամուսինը և իր երեխաների հայրը(իրականում նա Ազազելն էր)։ Սակայն սենյակ վերադառնալով նա նկատում է, որ իր ամուսինը հեուստացույցի դիմաց է նստած, և սարսափով վազում է դեպի մանկական սենյակ։ Լսելով կնոջ ձայնը, Ջոնը վազում է դեպի Սեմի սենյակը և տեսնում է Մերիին, ով կպած էր առաստաղից, և հետո նա այրվում է։ Ջոնը Դինին հրամայում է դուրս տանել Սեմին, իսկ այդ ժամանակ փորձում է փրկել կնոջը։ Սակայն ամեն ինչ իզուր է, կրակը բռնկում է ամբողջ տունը, և Ջոնը հազիվ հասցնում է դուրս վազել։
Երեկոյան Սեմը լսում է թե ինչպես է ինչ որ մեկը մտնում իր և Ջեսսիկայի տունը, և նա կռվում է գողի հետ, որը պարզվում է որ Դինն էր։ Դինը պատմում է եղբորը, որ իրենց հայրը որսորդության է գնացել և անհայտացել է։ Դինը խնդրում է Սեմին օգնել իրեն գտնել հորը՝ գերբնական արարածների որսորդին։ Անցյալում եղբայրները նույնպես որսորդույամբ էին զբաղվում, սակայն Սեմը թողել է այդ գործը, որպեսզի քոլեջ ընդունվի։ Դինը ասում է, որ իրենց հայրը գործ է քննել մի կորած մարդու մասին Կալիֆորնիայի նահանգում։ Ջոնը Դինին ձայնային հաղորդագրություն էր թողել, որը պարունակում էր այն տեղեկությունը, որ էլեկտրոնային ձայնի վարկած կա։ Դինը ասում է, որ ուսումնասիրել է ձայնագրությունը, և հիմա դրա մեջ կնոջ ձայն է լսվում, որը ասում է որ ինքը չի կարող տուն մտնել։ Դինը խնդրում է Սեմին օգնել իրեն, և նա առանց մտորելու համաձայնվում է, ասելով, որ երկուշաբթի օրը իրենք պետք է վերադառնան, քանի որ ինքը շատ կարևոր հանդիպում ունի։ Այդ ժամանակ ևս մեկ մարդ է կորչում տարօրինակ հանգամանքներում։ Տրոյ անունով տուն էր վերադառնում իր մեքենայով, երբ հանկարծ հագնվում է սպիտակ հագուստով կինը և ասում է որ իրեն տուն տանի։ Նրանք մոտենում են փլված տանը, սակայն կինը անհայտանում է։ Տրոյը դուրս է գալիս մեքենայից, և այդտեղ տանից մի քանի չղջիկ է դուրս թռչում։ Վախենալով նա կրկին ղեկին է նստում, սակայն ավելի ուշ հանդիպում է սպիտակ հագուստով կնոջը, որը մեքենայի ետևի նստարանին էր նստած։ Նա հարձակվում է տղայի վրա և դաժան ձևո սպանում է։
Դինը և Սեմը Իերիհոն են գալիս, որտեղ ոստիկանությունն արդեն մանրամասն քննում էր սպանված Տրոյի մեքենան (երբ Տրոյին սպանում էին, մեքենաի պատուհանին արյան հետքեր են հայտնվում, իսկ երբ ոստիկանները քննում են մեքենան, ոչ մի նշան չկար)։ Սեմը և Դինը ոստիկանների կեղծ փաստաթղտեր են վերցնում, և բոլորին խաբելով հարցեր են տալիս ոստիկաններին Տրոյի մահվան վերաբերյալ։ Միչ անց եղբայրները հանդիպում են Տրոյի ընկերուհուն` Էմիին, որը պատմում է նրանց, որ գույություն ունի այդտեղի լոգենդը, որի համաձայն սպիտակ հագուստով կինը` ով մի քանի տարի առաջ սպանվել էր, խնդրում է որ իրեն տուն տանեն, և այն մարդիկ ովքեր նրան օգնում են, հավերժ անհայտանում են։ Սեմը համացանցում Կոնստանս Ուելչ անունով կնոջ մասին տեղեկություն է գտնում, որը ինքնասպան է եղել, կամրջից ցատկելով, այն բանից հետո, երբ իր երկու երեխաները խեղդվել են լոգարանում։ Երեկոյան Սեմը և Դինը գնում են այդ կամրջի մոտ, և տեսնում են Կոնստանսին, որը կանգնած էր կամրջի երկաթների մեջ և հետո ներքև է ցատկում։ Շուտով եղբայրների մեքենան միանում է, և եղբայրների վրա է գալիս։ Փրկվելով մեքենայից, նրանք ցատկում են կամրջի վրայից, Սեմը կարողանում է բռնվել, իսկ Դինը ջրում է հայտնվում։
Հաջորդ օրը Սեմը և Դինը հյուրանոց են գնում, և գտնում են այն սենյակը, որտեղ կանգ էր առել իրենց հայրը։ Նրանք պարզում են, որ Ջոնը նույնպես իմացել է Կոնստանսի մասին, և հասկանում են, որ նա գտել է այդ կնոջ ոսկորները։ Ոստիկանությունը կասկածում է, որ Դինը մեղավոր է այդ մարդկանց անհետացումներում, և ձերբակալում են նրան։ Դինը զգոըշացնում է եղբորը, և նա կարողանում է փախչել։ Շերիֆը գիտի Ջոնի մասին, քանի որ նրա օրագիրը իր մոտ է, և ստիպում է Դինին ասել, որ իրենք են սպանել այդ մարդկանց, սակայն Դինը ոչինչ չի ասում։ Սեմը Ջոզեֆին` Կոնստանսի ամուսնուն է հանդիպում, և պարզում է, որ չնայած իրենց այդ երջանիկ ամուսնությանը, ինքը մի քանի անգամ դավաճանել է կնոջը։ Գնալուց առաջ Սեմը ասում է, որ լեգենդ գոյություն ունի, որի համաձայն այն կանայք, ովքեր իմանում են որ իրենց ամուսինները դավաճանել են իրենց, սպանում են իրենց երեխաներին և ինքնասպանություն են գործում։ Հետո նրանք հոգիներ են դառնում, որոնք սպանում են դավաճան ամուսիններին, և նրանց հավերժ անհայտացնում են։
Սեմը խաբուսիկ զանգ է կատարում 9-1-1 համարին, և ասում է որ ճանապարհին կրակոցներ են կատարվում, և շերիֆը առաջադրանքին է գնում։ Դինը վերցնելով հոր օրագիրը փախչում է ոստիկանության շենքից։ Հետո նա զանգում է Սեմին և ասում է, որ իրենց հայրը ողջ է, ինքը համոզված է դրոնում։ Ջոնը ուղղակի դուրս է եկել քաղաքից, այն պատճառով որ ինչ որ բան իրեն ստիպել է անել այդ քայլը։ Սեմը եղբոր հետ հեռախոսով խոսելու ժամանակ մեքենայով խփում է սպիտակ հագուստով կնոջը, որը այդ նույն վայրկյանին հայտնվում է մեքենայի ետևի նստարանին։ Նա խնդրում է Սեմին իրեն տուն տանել, և երբ նա հրաժարվում է, մեքենայի դռները փակվում են, և մեքենան գնում է դեպի տունը։ Կինը գալիսս է Սեմի մոտ, որպեսզի սպանի նրան, սակայն նա հրաժարվում է, ասելով որ չի դավաճանի Ջեսսիկային, սակայն դա չի օգնում, այդտեղ հայտնվում է Դինը, կրակում է և եղբոր մոտից հեռացնում է հոգուն։ Սեմը սեղմում է ոտնակը, և ուղիղ տան մեջ է մտնում` այդ ձևով կնոջը տան մեջ է տանում։ Սպիտակ հագուստով կինը Վինչեստերներին սենյակի պատին է սեղմում։ Այդ ժամանակ միանում է սենյակի լույսը, և ջուրը ծորում է աստիճանների վրայով։ Հայտնվում են Կոնստանսի երկու երեխաների հոգիները, գրկում են նրան, և երեքով անհայտանում են լույսի ժայթքումով։
Կատեգորիա:«Գերբնական» հեռուստասերիալի սերիաներ Կատեգորիա:Դևերն արվեստում Կատեգորիա:Ուրվականներն արվեստում
Սկրադին
Սկրադին (Scardona; Σκάρδων ), փոքր քաղաք Սիբենիկ-Քնինում` Խորվաթիայում` Կրկա գետի մոտ։ Ալն Ազգային պարկի մուտքի մոտ է` Շիբենիկից 17 կմ, իսկ Սփլիտից` 100 կմ հեռավորության վրա, ունի 3825 բնակիչ։ Ազգային պարկում կան ժամանցային խաղեր, ջրվեժներ, որոնցից ամենամեծը Սկրադինի անունով կոչվում է Սկրադինսկի բուկ։
Պատմություն
Եղել է Լիբուրնական քաղաք` Սկարդոն անունով (Σκάρδων) ։ Ավելի ուշ դարձել է հռոմեական քաղաք (Սկարդոնա` Հռոմում), որպես շրջանի վարչական և ռազմական կենտրոն։ Այն ավերվել է միգրացիայի ժամանակաշրջանի ընթացքում և 9-րդ դարում բնակեցվել է սլավոններով։ Սկրադինը 10-րդ դարում (որպես Սկրադին Ջուպանիջա) Խորվաթիայի զարգացող քաղաքներից մեկն էր։
Սկրադինը Սուբիչների կառավարման շրջանում
13-րդ դարի վերջին և 14-րդ դարի սկզբին Սկրադինը ծաղկում էր որպես Շուբիչ ընտանիքի (Պողոս 1-ին և Մլադեն 2-րդ) մայրաքաղաք։ Շուբիչների կողմից կառուցված Թուրինի ամրոցը (կառուցված է բլրի վրա) նայում է Սկրադինի նավահանգիստին։
Շուբիչները կառուցել են մի բնակավայր-ամրոց` ազատ քաղաք, որը դարձել է նաև կոմունա։ Այն ունեցել է իր սեփական կանոնադրությունը և կառավարումը ։
Շուբիչներն էլ ավելի են հարստացրել քաղաքը` կառուցելով մի քանի հարուստ վանքեր, որոնցում ապրում էին դոմինիկյանները, ֆրանցիսկյանները և քրիստոնեական այլ միաբանություններ
Օսմանյան նվաճում և անկում
1522-1684 թվականների ընթացքում այն ղեկավարվում էր Օսմանյան կայսրության կողմից, իսկ մինչև 1794 թվականը՝ Վենետիկի հանրապետության կողմից։
1683-թվականինի հոկտեմբերին Վենետիկյան Դալմաթիայի բնակչությունը, հիմնականում Ռավնի քոթարի Ուսկոկս քաղաքը, զենք է վերցնում և օսմանյան սահմանամերձ շրջանների ռեյահի (ստորին դասի) հետ միասին ոտքի կանգնում՝ վերցնելով Սկրադինը, Կարինը, Վրանան, Բենկովակը և Օբրովաչը ։
Ժամանակի ընթացքում քաղաքը որպես կենտրոն կորցնում է իր նշանակությունը (տեղափոխվում է Շիբենիկ), և այդպես Սկրադինի թեմը լքվում է 1828 թվականին :