cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նորաձևություն
Նորաձևության արդյունաբերություն
Նորաձևության արդյունաբերությունը բաղկացած է 4 փուլից․ Այս փուլերը բաղկացած են շատ առանձին փոխպայմանավորված մասերից՝ Գործվածքի դիզայն և արտադրություն, Նորաձևության դիզայն և արտադրություն, Հագուստի մանրածախ վաճառք, Մարքեթինգ և Մերչենդայզինգ, Նորաձևության ցուցադրություններ, Մեդիա և այլն։ Յուրաքանչյուր բաժին ունի նպատակ բավարարել սպառողի պահանջները ։
Նորաձևության արդյունաբերության բաժինների դասակարգում
Նորաձևային արտադրության շուկայի բաժինները կատեգորիաներ են, որոնցում բաշխված են տարբեր ապրանքանիշներ և բրենդներ՝ կախված իրենց պարամետրերից՝ արտադրանքի որակ, հավաքածուի թողարկման եղանակ և արտադրողի գնային քաղաքականություն ։ Դիզայներական մեկ բրենդի կազմում կարող են միավորվել տարբեր շարքերի աշխատանքներ․ հոթ կուտյուր, պրետ-ա-պորտե և դիֆուզային։
Զանգվածային ապրանքանիշներ
Մատչելի ապրանքանիշները ստորաբաժանվում են երկու ուղղությունների․
Բարձր նորաձևության սինդիկատ
Բարձր նորաձևությունը (Haute Couture) բառացիորեն թարգմանվում է որպես «կարելու բարձր արվեստ», իրենից ենթադրում է բարձրորակ և համապատասխան գնային կատեգորիայով հագուստների յուրօրինակ կար։ Քանի որ կարելու արվեստը բարձրագույն կոչում է, հետևաբար Բարձր նորաձևությունը դարձավ նորաձևության շուկայի գլխավոր, ամենաբարձր բաժինը։ Պատմականորեն այնպես է ստացվել, որ Բարձր նորաձևության համաշխարհային մայրաքաղաք է դարձել Փարիզը, որտեղ 1858 թվականին անգլիացի Չարլզ Ուորտը սկզբում ստեղծեց իր առաջին Նորաձևության տունը, իսկ այնուհետև հիմնեց Բարձր նորաձևության սինդիկատը (Chambre syndicale de la haute couture parisienne)՝ ազնվականության և հասարակության ֆինանսական վերնախավի համար հագուստներ կարող Նորաձևոււթյան տների միությունը ։
Ուորտը հայտնի է որպես կանացի նորաձև զգեստների հեղինակ, որոնք զերծ էին ավելորդ ծալազարդերից և վալաններից։ Իր հաճախորդներին առաջարկում էր գործվածքեղենի լայն տեսականի, բացի դրանից խնամքով ու մանրակրկիտ կերպով զգեստը հարմարեցում էր կազմվածքին։ Նա թույլ չէր տալիս հաճախորդներին իրենց դիզայնը թելադրել, փոխարենը Ուորտն առաջինն էր, որ հագուստի մոդելները բաժանեց ըստ տարվա եղանակների, և տարվա ընթացքում 4 անգամ կազմակերպում էր նորաձևության ցուցադրություններ։ Հաճախորդներն ընտրում էին հագուստի մոդելները, վերջիններս այնուհետև կարվում էին ընտրված գործվածքով և կազմվածքի չափսերին ու առանձնահատկություններին համապատասխան։ Ուորտը կարի բիզնեսում համարվում է հեղափոխական։ Նա առաջինն էր, որ դերձակի մեջ տեսավ ոչ միայն արհեստավորի, այլև նկարչի, և նրան շնորհեց «կուտյուրե» աստիճան։
Սինդիկատը (սինդիկ բառից՝ պաշտոնատար անձ) կազմակերպություն է, որն իր գործառույթներով հիշեցնում է միջնադարյան արհեստավորական կորպորացիա կամ արտադրամաս։ Սինդիկատի ստեղծման նախադրյալներն են՝ կուտյուրեների հեղինակային իրավունքների պաշտպանությունը մոդելները կրկնօրինակելուց և բացառիկ մոդելների հավաքածուների ստեղծումն այն հաճախորդների համար, որոնք ցանկանում են ընդգծել իրենց անհատականությունն ու հասարակական բարձր դիրքը։ «Կուտյուրե» կոչումը կարող էր կրել միայն Սինդիկատի անդամը։ Այդ կազմակերպության մեջ ընդգրկվելու համար 19-րդ դարում և 20-րդ դարի առաջին կեսին Նորաձևության տները պետք է համապատասխանեին սահմանված չափանիշներին․ իրականացնեին հագուստների անհատական կար՝ մեծ մասամբ ձեռքով, ինչը, ըստ Չարլզ Ուորտի, երաշխավորում էր մոդելների յուրօրինակությունն ու բարձր որակը (ի տարբերություն կարի մեքենայով արտադրվածի)։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին արդեն Սինդիկատը մի ինքնատիպ Fédération française de la couture էր, որը սահմանում էր դիզայներների կարգավիճակները (Սինդիկատի անդամներ, թղթակից-անդամներ, ինչպես նաև հրավիրված անդամներ, որոնք ժամանակի ընթացքում կարող էին ընդունվել Սինդիկատ), զբաղվում Բարձր նորաձևության տների հավաքածուների ցուցադրության կազմակերպմամբ (հունվարին և հուլիսին), կապ պահպանում մամուլի և ամբողջ աշխարհի առևտրի ցանցի հետ։ Բարձր նորաձևության տուն կոչում ստանալու համար անհրաժեշտ էր հիմնական արտադրանք իրականացնել և բուտիկներ ունենալ Փարիզում, որպեսզի իրավաբանորեն մտնեին Արդյունաբերության ֆրանսիական դեպարտամենտի գերատեսչություն կազմի մեջ։ Նորաձևության տունը պետք է ունենար առնվազն 15 աշխատող։ Աշուն-ձմեռ և գարուն-ամառ սեզոններին տարին երկու անգամ պետք է ստեղծեին հավաքածուներ՝ յուրաքանչյուրում 35 ցերեկային և նույնքան էլ երեկոյան մոդելներ։ Հագուստի պատրաստման ժամանակ պարտադիր էր ձեռքի աշխատանքի կիրառումը։ Կարի մեքենայով աշխատանքը չպետք է գերազանցեր աշխատանքի 30 %-ը։ 2001 թվականին Սինդիկատ ընդունման կանոնները փոքր-ինչ պարզեցվին, ինչը հնարավորություն տվեց կուտյուրեի կոչում ստանալ այնպիսի մոդելագործների, ինչպիսիք են Ժան Պոլ Գոտյեն և Թերրի Մուգլերը ։
2001 թվականին Սինդիկատի կազմում ընդգրկված էին հետևյալ Նորաձևության տները՝ Balmain, Շանել, Քրիստիան Դիոր, Christian Lacroix, Emanuel Ungaro, Givenchy, Hanae Mori, Jean Louis Scherrer, Ժան Պոլ Գոտյե, Lecoanet Hemant, Louis Féraud, Thierry Mugler, Torrente, Իվ Սեն Լորեն, Viktor & Rolf:
Հրավիրված անդամներ
Այս կատեգորիան գոյություն ունի 1998 թվականից։ Նախատեսված է ֆրանսիական և միջազգային նոր շքեղ բրենդներ թողարկելու համար։ 2012 թվականից 8 բրենդներ (աքսեսուարների գծով) արդեն մասնակցություն են ունեցել Բարձր նորաձևության ցուցադրություններին։
Պրետ-ա-պորտե հավաքածու
Բարձր նորաձևության համար որպես այլընտրանք ծառայում է Պրետ-ա-պորտե (prêt-à-porter − «պատրաստի զգեստ») հասկացությունը։ Այն կարի արդյունաբերության արտադրանքի՝ պատրաստի հագուստների զանգվածային թողարկումն է, վերջիններս արտադրվում են մեծ խմբաքանակով և ստանդարտ չափսերով։ Պրետ-ա-պորտեի մոդելների հեղինակները հայտնի Նորաձևության տների առաջատար դիզայներներն են։ Պրետ-ա-պորտե հավաքածուները Նորաձևության տների համար շահույթի հիմնական աղբյուր են։
Նորաձևության թրենդեր
Նորաձևության թրենդերը ենթարկվում են մի շարք ազդեցությունների, որոնցից են՝ մշակութային, քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և տեխնոլոգիական։ Թրենդները կարող են ներշնչվել ֆիլմերից, հայտնիներից, կլիմայից, նոր հայտնագործություններից և այլն։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը կոչվում է PEST անալիզ։ Նորաձևության տեսաբանները կարող են օգտագործել այս ինֆորմացիան որոշակի թրենդի աճը կամ անկումը որոշելու համար։ Նորաձևության թրենդերը օրեցօր փոփոխվում են, դրանք չեն կարող անփոփոխ մնալ։
Քաղաքական ազդեցություններ
Քաղաքական մշակույթը շատ կարևոր դեր ունի նորաձևության արդյունաբերության մեջ։ Քաղաքական փոփոխությունները ժամանակակից նորաձևության արտացոլումն են։ Քաղաքական իրադարձություններից և օրենքներից շատերը այնպես են ազդում նորաձևության վրա, որ նոր թրենդներ են ստեղծվում։ Հաշվի առնելով նորաձևության և քաղաքականության միջև կապը՝ կարող ենք ասել, որ նորաձևությունը ոչ միայն գեղագիտական, այլև քաղաքական հարց է։ Քաղաքականությանը հետևելով՝ կարող ենք տեսնել, թե ինչպես է նորաձևությունը փոփոխվում։
Ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունները, այլև քաղաքական գործիչներն են վճռական դեր խաղում նորաձևության թրենդների կանխատեսումների մեջ։ Օրինակ՝ 1960-ականների սկզբին նորաձևության իկոնա էր համարվում առաջին տիկին Ժաքլին Քենեդին, ումից սկսվեց պաշտոնական ոճով հագնվելու թրենդը։ Նա կրում էր կոստյում Շանելից, զգեստ Ժիվանշիից կամ նուրբ գույներով, մեծ կոճակներով Կասինի վերարկու․ այսպես նա ստանում էր էլեգանտ տեսք և նպաստում նրբաճաշակ թրենդի ձևավորմանը։
Ավելին, քաղաքական հեղաշրջումները նույնպես ունենում են իրենց ազդեցությունը նորաձևության թրենդերի վրա։ Օրինակ՝ 1960-ականների ընթացքում տնտեսությունը զարգացավ, դարձավ ավելի հարուստ, ամուսնալուծությունների թիվը աճում էր, և կառավարությունը սկսեց թույլատրել հակաբեղմնավորիչ հաբերի կիրառությունը։ Այս հեղափոխությունը ոգեշնչեց երիտասարդներին ապստամբության։ 1964 թվականին ծնկից վերև կարճ կիսաշրջազգեստները դարձան 1960-ականների գլխավոր թրենդը։ Նորաձևության դիզայներները սկսեցին փորձարկումներ անել հագուստի տարբեր ձևերի հետ՝ անթև շապիկներ, միկրո-մինի, լայնափեշ կիսաշրջազգեստներ, լայնաթև զգեստներ և այլն։ Արդյունքում մինի կիսաշրջազգեստները դառնում են 1960-ականների հիմնական թրենդը։
Բացի դա, քաղաքական շարժումները յուրահատուկ կերպով հարաբերվում են նորաձևության թրենդների հետ։ Օրինակ՝ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ Ամերիկայի երիտասարդությունը սկսեց մի շարժում, որն իր ազդեցությունն ունեցավ ողջ երկրում։ 1960-ականներին նորաձևության շրջանում տարածված էին վառ գույները, պատկերավոր կտորները, ծնկից լայնացող տաբատները (holiday jeans), ծոպավոր թիկնոցները, իսկ կիսշրջազգեստները համարվում էին 1960-ականների բողոքի նշան։ Այս թրենդը կոչվեց Հիպի, որը մինչ օրս էլ որոշակի ազդեցություն ունի ժամանակակից թրենդների վրա ։
Տեխնոլոգիական ազդեցություններ
Մերօրյա հասարակության մեջ մեծ դեր են խաղում տեխնոլոգիաները։ Վերջիններիս ազդեցությունը նորաձևության արդյունաբերության վրա ակնհայտորեն աճում է։ Առաջընթացն ու նոր զարգացումները ձևավորում և ստեղծում են ընթացիկ և ապագա միտումներ։
Զարգացող տեխնոլոգիաները, ինչպես օրինակ՝ խելացի հագուստը (նորարարական տեխնոլոգիաներով պատրաստված հագուստ-սարքավորումներ, որոնք հնարավոր է կրել մարմնի վրա՝ որպես իմպլանտներ կամ աքսեսուարներ) էական թրենդ է դարձել նորաձևության մեջ։ Հետագայում այն ավելի կզարգանա, որի արդյունքում կսկսեն պատրաստել արևային մարտկոցներով հագուստներ, որոնցով հնարավոր կլինի լիցքավորել տարբեր սարքավորումներ։ Կստեղծվեն նաև խելացի կտորներ, որոնք ապահովում են կրողի հարմարությունը՝ փոփոխվող միջավայրին համապատասխան փոխում են նաև իրենց գույնը կամ գործվածքը ։
Նորաձևության ոլորտում եռաչափ տպիչներն (3D) իրենց ազդեցությունն են թողել այնպիսի դիզայներների վրա, ինչպիսիք են՝ Իրիս Վան Հերպենը և Քիմբերլի Օվիցը։ Այս դիզայներները փորձարկել և էապես զարգացրել են 3D տպագիր բարձր նորաձևության նմուշները։ Տեխնորլոգիաների զարգացման հետ եռաչափ տպիչները կդառնան ավելի մատչելի ոչ միայն դիզայներների, այլև սպառողների համար, ինչը հավանաբար կարող է ձևափոխել նորաձևության արդյունաբերությունը ամբողջությամբ։
Ինտերնետային տեխնոլոգիաները, ինչպիսիք են՝ առցանց մանրածախ առևտրի և սոցիալական լրատվամիջոցների հարթակները, աջակցում են թրենդներին, հնարավորություն տալիս գնորդին անմիջապես տեսնել ապրանքը և արագ գնել ։ Ոճերն ու թրենդները հեշտությամբ են հայտնվում առցանց հարթակներում, և այդպես գրավում թրենդներին հետևողներին։ Ինստագրամում կամ Ֆեյսբուքում գրառումները կարող են հեշտությամբ բարձրացնել իրազեկվածությունը նորաձևության բնագավառում նոր միտումների վերաբերյալ, ինչն էլ իր հերթին ստեղծում է բարձր պահանջարկ կոնկրետ իրերի կամ ապրանքանիշերի համար ։
Մեքենայական հայացք տեխնոլոգիան մշակվել է հասարակության շրջանում նորաձևության տարածմանը հետևելու համար։ Արդյունաբերությունն այժմ կարող է հետևել, թե ինչպես են նորաձևության ցուցադրություններն ազդում ամենօրյա հանդերձանքների վրա։ Արդյունքները կարող են արժեքավոր ինֆորմացիա տրամադրել նորաձևության տների, դիզայներների և սպառողների միտումների վերաբերյալ ։
Ռազմական տեխնոլոգիաները կարևոր նշանակություն են ունեցել նորաձևության արդյունաբերության մեջ։ Հագուստի «կամուֆլյաժ» ասվածը քողարկման ձև է և մշակվել է, որպեսզի զինվորական անձնակազմը պակաս տեսանելի լինի թշնամուն։ 1960-ականներին մի թրենդ սկսվեց, ըստ որի «կամուֆլյաժ» կտորները սկսեցին կիրառվել նաև առօրյա հագուստի մեջ։ Այդ ժամանակից այս թրենդը մի քանի անգամ կրկնվել է։ 1990-ականներին դրանք վերադարձան արդեն որպես բարձր նորաձևություն ։ Այն օգտագործվել է այնպիսի դիզայներների հավաքածուներում և ցուցադրություններում, ինչպիսիք են Վալենտինոն, Դոլչե և Գաբանան, Դիորը։
Hyperstealth կոչվող կազմակերպությունը նշել է, որ ստեղծել է այնպիսի տեխնոլոգիա, որը կարող է առարկան կամ մարդուն դարձնել անտեսանելի։ Կազմակերպությունը շարունակել է զարգացնել այս տեխնոլոգիան, բայց անվտանգության և օրինական խնդիրների պատճառով քիչ ինֆորմացիա է հասարակայնացվել ։ Այս տեխնոլոգիան արագ չի ներկայացվի կոմերցիալ շուկա, բայց այս կազմակերպության այլ նախագծեր, ինչպիսիք են օրինակ՝ ոչ էլեկտրական գույն փոխող կամուֆլյաժ նյութերը հնարավոր է, որ մոտ ապագայում ներկայացվեն։
Սոցիալական ազդեցություններ
Նորաձևության թրենդը գեղագիտական արժեքներից դուրս է, այն կիրառվում է դիզայներների կողմից՝ հասարակությանն իրենց ուղերձը փոխանցելու համար։ Նորաձևությունը աստիճանաբար ենթարկվում է սոցիալական լրատվամիջոցների, հայտնի մարդկանց և բլոգերների ազդեցությանը․ նրանց ձայնը հեշտությամբ տարածվում և ազդում է նորաձևության և ձևավորվող թրենդների վրա։ Նորաձևությունն ու երաժշտությունն անբաժան են։ Պրաբալ Գուրունգը ընդգծել է երաժշտության կարևորությունը իր ցուցադրությունների ժամանակ, նա նշել է․ "ամեն սեզոնի մենք ցանկանում ենք 10րոպե պատմություն պատմել․․․ երաժշտության և հագուստի կատարյալ ներդաշնակությունը թույլ է տալիս դա"։ Երաժշտությունը նորաձևության ներկայացումն է, վերջինիս դիզայնի աբստրակտ կոնցեպտը դարձնում է հանդիսատեսի համար ներդաշնակ։
Նորաձևությունը կապված է շրջակայքի սոցիալական և մշակութային կոնտեքստի հետ։ Ըստ Մատիկայի ՝ պոպուլյար մշակույթի տարրերը միահյուսված են երաժշտության, նորությունների, գրականության հետ․ նորաձևությունը միահյուսվել է ամենօրյա կյանքի հետ։ Նորաձևությունը միայն էսթետիկ արժեք չէ, այն նաև կատարողների համար նյութ է ծառայում, որով նրանք կարողանում են ստեղծել ամբողջական մթնոլորտ և արտահայտեն իրենց կարծիքները երաժշտական տեսահոլովակների միջոցով։ Կառլոսը մեկնաբանում է Բիյոնսեի ‘Formation’ տեսահոլովակը` ասելով, որ փոփ-աստղը հարգում է իր Կրեոլական արմատները․․․ նա ընդգծում է Լուիզիանական մշակութային տարրերը պատմական տարբեր ժամանակներում, Բիյոնսեն միանգամից ներկայացնում է քաղաքի ոճի էվոլյուցիան և բուռն պատմությունը։ Նոր Օրլեանական ոստիկանական մեքենայի վրա Գուչիից կարմիր-սպիտակ մեծ օձիքներով զգեստով և ռազմական կոշիկներով նա Կատրինա փոթորիկի թողած փլատակներում է, տեսահոլովակում առաջ է քաշվում ազգային ամենամեծ հարցերից՝ դաժանության քաղաքականությունն ու ռասսայական հարաբերությունները մեր ժամանակներում։
Նորաձևության ցուցադրությունները թրենդների և դիզայների մտքի արտացոլումն են։ Վիվիեն Ուեսթվուդի նման դիզայներների համար նորաձևության ցուցադրությունները հարթակ են քաղաքականության և ընթացիկ իրադարձությունների խնդիրները բարձրաձայնելու համար։ Նրա աշուն-ձմեռ 2015 տղամարդկանց նորաձևության ցուցադրության ժամանակ մոդելները ծանր դեմքեր ունեցող էկո-մարտիկներ էին, ովքեր մոլորակը փրկելու առաջադրանք ունեին ։ Մեկ այլ օրինակ է նաև Շանելի ամառ-աշուն 2015-ի հավաքածուն, որտեղ ներկայացվում էին նմանատիպ լոզունգներ՝ "Feminist but feminine" կամ "Ladies first"։ Ըստ Water-ի ՝ "Այս շոուն հիշեցրեց Շանելի անցած պատմությունը․ այն հովանավորում էր կանանց անկախությունը։ Հիմնադիր Կոկո Շանելի նորարարությունը կայանում էր նրանում, որ նա ազատեց կանացի մարմինը Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո․ հնարեց սիլուետներ, որոնք հակադարձում էին սահմանափակող կորսետներին"։
Շրջանառվող տնտեսություն
Համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում «Ծախսի՛ր հիմա, մտածի՛ր հետո» համոզմունքը կարծես թե չի գործում ։ Մեր օրերում սպառողը որևէ բան սպառելուց առաջ հակված է ավելի լուրջ մտածել դրա մասին՝ փնտրելով ավելի ձեռնտու և մատչելի տարբերակներ։ Այսօր մարդիկ առավել գիտակցված են մոտենում այն խնդրին, թե ինչպես է իրենց սպառած ապրանքը ազդում շրջակա միջավայրի և հասարակության վրա։ Նրանք փնտրում են տարբերակներ, միջոցներ, որպեսզի իրենց սպառածը աշխարհն ավելի լավը դարձնի։ Գծային տնտեսությունը դանդաղորեն վերածվում է շրջանառվողի։
Գծային տնտեսությունը անցում է կատարում շրջանառվող տնտեսության։ Ընկերությունները, ինչպիսիք են՝ MUD Jeans-ը, որը հիմնադրվել է Նիդերլանդներում, աշխատում են ջինսե տաբատների վարձակալման հիմունքներով։ Այս հոլանդական ընկերությունը համաձայն MUD Jeans պաշտոնական կայքի «ներկայացնում է սպառման նոր փիլիսոփայություն, ըստ որի գերադասելի է օգտագործել քան սեփականաշնորհել»։ Այս հայեցակարգը պաշտպանում է ընկերությանը նաև բամբակի բարձր գներից։ Սպառողներն ամսական վճարում են 7.50 եվրո մեկ ջինսե տաբատի համար։ Մեկ տարի անց նրանք կարող են վերադարձնել տաբատը ընկերությանը, վաճառել դրանք և վարձակալել նորը։ Եվ այսպես շարունակ։ Ընկերությունը պատասխանատվություն է կրում վարձակալության ժամկետի ընթացքում ցանկացած վերանորոգման համար ։ Իսկ նորաձևության մեկ այլ ընկերություն՝ Պատագոնիան ստեղծել է առաջին բազմաֆունկցիոնալ ֆիրմային խանութը Իբէյում օգտագործված ապրանքի վաճառքը դյուրացնելու համար ։
Չինաստանի ներքին ծախսերը
Չինաստանի համախառն ներքին արտադրանքը վերջին վեց տասնամյակների ընթացքում նվազել է գրեթե 50%-ով՝1952 թվականից մինչև 2011 թվականը 76%-ից 28%-ի։ Չինաստանը նախատեսում է կրճատել մի շարք սպառողական ապրանքների սակագները և ներքին սպառման խթանման նպատակով շատ քաղաքներում ընդլայնել իր 72 ժամանոց տրանզիտային վիզայի ծրագիրը ։
Ներմուծվող ապրանքների հարկերի կրճատման վերաբերյալ հայտարարությունը գործի դրվեց 2015 թվականի հունիսին, երբ կառավարությունը կիսով չափ կրճատեց հագուստի, կոսմետիկայի և այլ ապրանքների սակագները։ 2013 թվականի հունվարին 72 ժամանոց վիզայի ծրագիրը ներկայացվել է Պեկինում և Շանհայում, այնուհետև տարածվել է Չինաստանի18 քաղաքներում ։
Սպառողի կարիքները
Բոլոր սպառողներն ունեն տարբեր կարիքներ և պահանջներ, որոնք պետք է բավարարել։ Նորաձևության միտումները սպառողների փոփոխվող կարիքների արդյունքն են։ Սեռը, տարիքը, եկամուտը և նույնիսկ մասնագիտությունը կարող են օգնել ընկերությանը ավելի լավ հասկանալ իր հաճախորդների պահանջները ։ Օրինակ, հղի կինը փնտրում է ծննդատան հագուստ, կտորներ բարուրի, մանկական օրորոցի համար։
Հաճախ կարիք կա, որպեսզի սպառողներն իրենք ասեն թե ինչ են ուզում։ Նորաձևության ընկերությունները մինչ լուծումներ մշակելը պետք է կատարեն հետազոտություններ՝ հասկանալու համար իրենց սպառողների ցանկությունները։ Սթիվ Ջոբսն ասել է. «Դուք պետք է հասկանաք հաճախորդին և նրա պահանջները, այնուհետև մշակեք տեխնոլոգիաներ։ Դուք չեք կարող արտադրել տեխնոլոգիա և փորձել պարզել, թե որտեղ կարող ենք այն վաճառել» ։
Կա հետազոտության երկու մեթոդ՝ առաջնային և երկրորդական ։ Երկրորդական մեթոդը հետազոտություններ իրականացնելու համար վերցնում է տեղեկություններ, որոնք արդեն իսկ գոյություն ունեն, օրինակ՝ գիրք կամ հոդված։ Իսկ առաջնային հետազոտության մեթոդը տվյալների հավաքագրումն իրականացնում է հարցումների, հարցազրույցների, դիտարկման կամ ֆոկուս խմբերի միջոցով։
Առաջնային հետազոտության մեթոդի առավելությունները հնարավորություն են տալիս ստանալ տեղեկատվություն նորաձևության բրենդի սպառողի մասին։ Հարցումները կարող են լինել բաց և փակ։ Հարցազրույցների և հարցումների բացասական կողմն այն է, որ դրանք կարող են երբեմն կողմնակալ լինել։ 8-12 հոգանոց ֆոկուս խմբերի հետ աշխատանքը ավելի արդյունավետ է, քանի որ շատ կետերի հնարավոր է լինում անդրադառնալ խորությամբ։ Սակայն դժվար է իմանալ՝ արդյոք հասարակության լայն զանգվածները կարձագանքեն նույն կերպ, ինչպես ֆոկուս խմբերը։ Դիտարկումներն իսկապես կարող են օգտակար լինել ընկերությանը՝ հասկանալու համար թե ինչ է անհրաժեշտ սպառողին։ Այս դեպքում կա ավելի քիչ կողմնակալություն, քանի որ սպառողը զբաղվում է իր առօրյա խնդիրներով՝ չհասկանալով, որ նա ենթարկվում է ուսումնասիրության։ Օրինակ՝ դիտարկման ընթացքում փողոցում լուսանկարելով մարդկանց, սպառողը նախապես չի տեղեկանում, որ այդ օրն իրեն նկարելու են։ Նա պարզապես հագնվում է այնպես, ինչպես միշտ։
Սպառողների կարիքներն իմանալը կօգնի բարձրացնել նորաձևության ընկերությունների վաճառքը և շահույթը։ Հետազոտություններն ու ուսումնասիրությունները օգնում են նորաձևության ապրանքանիշերին իմանալ, թե ինչ թրենդների են պատրաստ սպառողները։
ԶԼՄ
Նորաձևության բնագավառում ԶԼՄ-ները մեծ դեր ունեն, և զարմանալի չէ, որ նորաձևության կարևորագույն ոլորտներից է նորաձև լրագրությունը։ Ամսագրերում, թերթերում, հեռուստատեսությունում, նորաձևության վերաբերյալ կայքերում, բլոգներում, սոցիալական ցանցերում կարելի է գտնել քննադատություններ, ուղեցույցներ, մեկնաբանություններ։ Վերջին տարիներին, նորաձև բլոգգինգն ու YouTube-յան վիդեոները թրենդների և նորաձև հնարքների տարածման մեջ մեծ դեր ունեն, դրանք ստեղծում են օնլայն մշակույթ։ Մարդկանց ոճը տարածվում է նաև տարբեր կայքերի՝ մասնավորապես Ինստագրամի հաշիվներով։ Այս ամենին կարող են հետևել ամբողջ աշխարհից, հետևաբար նորաձևության մասին ինֆորմացիան տարածվում է և դառնում հասանելի։
20-րդ դարասկզբին նորաձև ամսագրերը սկսեցին ներառել նաև տարբեր նորաձև դիզայնների լուսանկարներ, որը ոլորտը դարձրեց էլ ավելի ազդեցիկ քան անցյալում էր։ Աշխարհի տարբեր քաղաքներում այս ամսագրերը մեծ պահանջարկ ունեին և մարդկանց ճաշակի վրա խորը ազդեցություն ունեին։ Տաղանդավոր նկարազարդողները նրբագեղ էսքիզներ էին անում հրատարակչությունների համար, որն ներառում էր նորաձևության և գեղեցկության ոլորտի վերջին շրջանի զարգացումները։ Այս ամսագրերից ամենահայտնին ամենայն հավանականությամբ La Gazette du Bon Ton-ն էր, որը հիմնադրվել է 1912թ․-ին Լուսիեն Վոգելի կողմից, այն պարբերաբար հրատարակվում էր մինչև 1925 (բացառությամբ՝ պատերազմական տարիների)։
Վոգ ամսագիրը հիմնադրվել է 1892թ․-ին Միացյալ Նահանգներում․ այս ընթացքում բազմաթիվ նորաձև ամսագրեր են ի հայտ եկել և փակվել, իսկ Վոգն այդ ամսագրերի շարքում ամենահինն և ամենահաջողվածն է։ 1960-ականներին գունավոր տպագրությունը դարձավ ավելի մատչելի և դրա կիրառումը մեծ վաճառքներ ապահովեց ամսագրերին։ Վոգի երիտասարդական տարբերակը Թիին Վոգն է։ Այն ներառում է հագուստի այն մոդելներն ու միտումները, որոնք առավել ուղղված են սահմանափակ ռեսուրսներ ունեցող նորաձևության հետևորդների համար։ Ամսագրերում գովազդված միտումներին հետևելով՝ բարձր նորաձևության դիզայներները սկսեցին պրետ-ա-պորտե հավաքածուներ և օծանելիքների շարքեր թողարկել, վերջիններս իրենց վաճառքի ծավալներով գերազանցում են օրիգինալ կուտյուր գործերին։ Վերջերս նորաձևության ոլորտի ամսագրերը սկսել են առավել շատ տեղ տալ տեքստային նյութերի, քննադատական հոդվածների․ նրանք նպատակ ունեն ապացուցել, որ նորաձևությունը բոլորովին էլ մակերեսային ոլորտ չէ։ Նմանատիպ օրինակներ են Fashion Theory (1997) և Vestoj (2007) ամսագրերը։ 1950-ականներից սկսեցին կարճ նորաձևության ցուցադրություններ հեռարձակել հեռուստատեսությամբ։ 1960-ականներին և 1970-ականներին տարբեր շոուներում նորաձևությանը վերաբերող մասերը սկսեցին հաճախակի բնույթ կրել։ Եվ մինչ 1980-ականները նորաձևությանը նվիրված շոուներ ստեղծվեցին․ օրինակ՝ Fashion Televisionը։ Fashion TVն առաջին նորաձևության թեմայով հեռուստաալիքներից է եղել․ այն այսօր ոլորտի առաջատար է։
Նորաձևության ոլորտը բազմաթիվ ֆիլմերի և հեռուստաշոուների թեմա է հանդիսացել․ օրինակ՝ Project Runway ռիալիթի շոուն կամ Տգեղ Բեթթի հեռուստասերիալը։
Տեսահոլովակները շատ մեծ դեր են խաղում նորաձևության բնագավառում՝ ֆիլմերը, իրադարձությունները, շոուները, երաժշտական հոլովակները և այլք հաճախ տարածում, գովազդում են որոշ բրենդներ կամ էլ ստեղծում են նոր միտումներ ։
Հանրային կապեր և սոցիալական լրատվություն
Շատ կարևոր է ամուր կապեր ստեղծել կազմակերպության լսարանի հետ՝ կազմակերպության դրական կողմերը ի ցույց դնելով ԶԼՄ-ների տարատեսակների միջոցով ։ Սոցիալական հաղորդակցությունը ժամանակակից նորաձևության հանրային կապերի բնագավառում կարևոր դեր ունի․ այն կազմակերպություններին հնարավորություն է տալիս առնչվել սպառողների լայն զանգվածների հետ տարբեր հարթակներում։
Սոցիալական լրատվությունը, ինչպես օրինակ՝ բլոգները, միկրոբլոգները, պոդքասթերը, լուսանկարների և հոլովակների հրապարակումները շատ կարևոր են նորաձևության հանրային կապերի համար ։ Այս հարթակների բնույթը թույլ է տալիս մասնագետներին հաղորդակցվել հանրության հետ և իրենց բրենդները կամ քարոզչական հաղորդագրությունները հղել լսարանին։ Ինստագրամի, Թամբլրի, ՎորդՊրեսի և այլ կայքերի տիպի բլոգգերային հարթակներով բլոգգերները դառնում են նորաձևության էքսպերտ մեկնաբաններ ։
PR մասնագետները պետք է բոլոր հարթակներով արդյունավետ հաղորդակցություն ապահովեն։ Այսօր սպառողները հնարավորություն ունեն կիսվելու իրենց գնումներով, օնլայն խանութների լինքերով, կարծիքներով սոցիալական կայքերի անձնական էջերում (օրինակ՝ Ֆեյսբուք, Թվիթթեր, Ինստագրամ և այլն)։ Եվ շատ հաճախ այս ամենի վրա մեծ ազդեցություն են ունենում PR մասնագետների՝ բրենդների և այդ բրենդի ապրանքանիշի նկատմամբ տարածած դրական դիրքորոշումները ։
Մարդաբանական հեռանկարներ
Հականորաձևությունը հստակ է, ժամանակի ընթացքում փոքր փոփոխություններ է կրում։ Կախված մշակութային և սոցիալական խմբերից՝ հականորաձևությունը կարող է տարբեր լինել։ Նորաձևությունը հականորաձևության հակառակն է։ Նորաձևությունը հաճախ է փոփոխվում, միացած չէ որևէ տարածաշրջանի կամ մշակութային խմբի, այնուամենայնիվ այն տարածվում է ամբողջ աշխարհում։ Օրինակ՝ Եղիսաբեթ II թագուհու թագադրության զգեստը հականորաձևության օրինակ է, որովհետև այն ավանդական է և չի փոփոխվում ժամանակի հետ, մինչ դիզայներ Դիորի 1953-ի հավաքածուն նորաձևություն է, քանի որ փոփոխվում է ամեն սեզոնին, դիզայներները ամեն սեզոն նոր զգեստներ են առաջարկում, որոնք փոխարինում են նախորդներին։ Դիորի զգեստների երկարությունը, ձևվածքը, գործվածքն ու ասեղնագործությունը սեզոնից սեզոն փոխվոււմ է։ Հականորաձևության դեպքում կարևոր է կարգավիճակի պահպանումը, մինչ նորաձևությանը հատուկ է սոցիալական ճկունությունը։ Նորաձևության փոփոխականության և հականորաձևության անընդհատության մեջ արտահայտված է ժամանակը։ Նորաձևությունը փոփոխում է իր զարդարանքի ձևերը, մինչ հականորաձևությունը ունի զարդարանքի ֆիքսված ձևեր ։
Այսօր ամբողջ աշխարհում ապրանքների տարածումը և սպառումը (սա խիստ կապված է նորաձևության հետ) հարուստ երկրների մարդկանց կապում է ավելի աղքատ երկրների մարդկանց հետ։ Երկրագնդի մի մասում մարդիկ ժամերով աշխատում են արտադրանք ստեղծելու համար, իսկ երկրագնդի մյուս մասում մարդիկ այդ արտադրանքը սպառում են։ Սրա օրինակ է Նայքը, որի ապրանքները արտադրվում են Թայվանում, իսկ վաճառվում են Հյուսիսային Ամերիկայում։
Արևմտյան սպառողների ազդեցությունից հականորաձևության փոփոխումը նորաձևության կարելի է տեսնել արևելյան Ինդոնեզիայում։ Այստեղ գտնվող Նգադայի իկաթ գործվածքները փոփոխվում են մոդերնիզացիայի և զարգացման հետևանքներով։ Տեղացիների համար ինդոնեզական գործվածքները մի շարք գործառույթներ էին կատարում։ Գործվածքը որոշում էր մարդու ռանգն ու կարգավիճակը, գործվածքի որոշ տեսակներ ղեկավարող դասին էին պատկանում։ Մարդիկ իրենց էթնիկ նույնականությունն ու սոցիալական հիերարխիան արտահայտում էին գործվածքների միջոցով։ Կտորի դիզայնի որոշ մոտիվներ ունեին հոգևոր, կրոնական նշանակություն, հետևաբար նրանք դրանցով փոխանցում էին նաև կրոնական հաղորդագրություններ ։
Արևելյան Ինդոնեզիայում գործվածքի և՛ արտադրությունը, և՛ կիրառությունը փոփոխվել է, քանի որ գործվածքի հետ կապված արտադրությունը, կիրառությունը և արժեքները փոխվել են մոդերնիզացիայի պատճառով։ Նախկինում կանայք գործվածք էին արտադրում, որպեսզի օգտագործեն տանը կամ այլ մարդկանց հետ առևտուր անեն։ Այսօր սա փոխվել է, քանի որ գործվածքների մեծ մասը տանը չի արտադրվում։ Արևմտյան բարիքները համարվում են նորաձև և ավելի բարձր արժեք են ձեռք բերում, քանի ավանդականները՝ ներառյալ սարոնգները, որոնք պահում են գաղութականացման հետ կապված լարվածությունը։ Այսօր սարոնգները կիրառվում են միայն ծեսերի կամ հատուկ արարողությունների ժամանակ, մինչդեռ արևմտյան հագուստները կրվում են եկեղեցի կամ կառավարչական գրասենյակներ գնալու համար։ Ինդոնեզիայի՝ Դանիայից անկախանալուց հետո մարդիկ հիմնականում սկսեցին գնել գործարանային արտադրության շապիկներ և սարոնգներ։ Գործվածքի արտադրության ոլորտներում բամբակե կամ բնական եղանակներով գունավորված թելերը դարձել են հնացած։ Գործվածքների ավանդական մոտիվները այլևս չէին համարվում հատուկ սոցիալական խմբի մենաշնորհը։ Կառավարչական պաշտոնյաների կանայք գովազդում են ավանդական գործվածքների արևմտյան ձևով օգտագործումը՝ կիսաշրջազգեստների, ժիլետների, բլուզների միջոցով։ Այս թրենդը հետևվում էր հիմնական բնակչության կողմից, ով որ կարողանում էր իրեն թույլ տալ դերձակ վարձել, ավանդական իկաթ կտորից արևմտյան հագուստներ էր կարել տալիս։ Այնուամենայնիվ, ավանդական գործվածքները այսօր նորաձև են, սահմանափակված չեն սև, սպիտակ, շագանակագույն գունապնակով, այլ ունեն մի շարք գույներ։ Ավանդական գործվածքները նաև կիրառվում են ինտերիերի զարդարման համար, նաև դրանցից պատրաստում են պայուսակներ, դրամապանակներ, աքսեսուարներ, որը քաղաքացիական ծառայողներն ու նրանց ընտանիքները նորաձև են համարում։ Արևելյան ինդոնեզիայի Կուպանգ քաղաքում բուռն կերպով զարգանում է տուրիզմը, որտեղ տուրիստները եռանդուն կերպով գնում են ավանդականորեն ներկված արևմտյան բարիքներ ։
Ավանդական գործվածքների կիրառումը նորաձևության մեջ բավականին մեծ տարածում ունի արևելյան Ինդոնեզիայում, բայց այսպես նրանք կորցնում են իրենց էթնիկ նույնականության նշանները և օգտագործվում են որպես նորաձև իր ։
Մտավոր սեփականություն
Նորաձևության բնագավառում մտավոր սեփականությունը պարտադրված չէ, ինչպես օրինակ ֆիլմարտադրության և երաժշտական ոլորտներում։ Մտավոր սեփականության փորձագետ Ռոբերտ Գլարիստոնը Լոս Անջելեսում անցկացվող նորաձևության մի սեմինարի ժամանակ նշել է, որ "Հագուստին վերաբերող հեղինակային իրավունքը այս արդյունաբերության թեժ հարցերից է։ Մենք հաճախ պետք է սահմանազատենք այն դիզայներներին, ովքեր ներշնչվում են դիզայնից և նրանց, ովքեր այստեղից այնտեղից մտքեր են գողանում"։ Ուրիշների դիզայններից ներշնչվելը բերում է նորաձևության արդյունաբերությունում հագուստի թրենդի հիմնմանը։ Անցած մի քանի տարիներին WGSN-ն դոմինանտ դեր է ունեցել նորաձևության նորությունների և կանխատեսումների հարցում։ Այն խրախուսում է ամբողջ աշխարհի նորաձևության բրենդներին ներշնչվել մեկը մեկից։ Վերջինս էլ գայթակղում է սպառողներին՝ նոր թրենդներին համապատասխան հագուստ գնել։ Հետևաբար մտավոր սեփականության կանոնները միջամտում են թրենդների կառուցման գործընթացին։ Այն մի կողմից անարդյունավետ է դարձնում աշխատանքը, իսկ մյուս կողմից էլ վիճարկում է նոր մտքերի գողացված լինելու հանգամանքները, եզակի դիզայններն ու դետալները։ Եվ սա հաճախ բերում է մի շարք փոքր, ազատ ընկերությունների ձախողմանը։
Քանի որ կեղծողները տարբերակելի են իրենց ավելի թույլ որակով, լյուքս ապրանքների պահանջարկը դեռ առկա է։ Եվ քանի որ միայն բրենդանունը կամ լոգոն կարող են պաշտպանվել հեղինակային իրավունքով, շատ նորաձևության բրենդներ իրենց նշանները փակցնում են ապրանքների երևացող տեղերում։ Օրինակ՝ պայուսակներում դիզայների բրենդը կարող է գործվել այն կտորի մեջ (կամ աստառի կտորի մեջ), որից կարվելու է պայուսակը․ այսպես բրենդը դառնում է պայուսակի բաղադրիչ տարրերից մեկը։
2005թ․-ին Աշխարհի մտավոր սեփականության կազմակերպությունը (World Intellectual Property Organization (WIPO)) գիտաժողով հրավիրեց, որտեղ կոչ արվեց նորաձևության արդյունաբերության մեջ ավելի ուշադիր լինել մտավոր սեփականության հարցերին, որպեսզի ավելի լավ պաշտպանվեն փոքր և միջին բիզնեսները, և ապահովվի առողջ մրցակցություն ։
Քաղաքական ակտիվություն
Տարբեր տեսակետներ կան այն մասին, թե քաղաքականությունը ինչ տեղ ու դեր ունի նորաձևության մեջ։ Ընդհանրապես հայտնի է, որ Նորաձևության արդյունաբերությունը բավականին ոչ քաղաքական դիրքորոշում ունի ։ ԱՄՆ-ի քաղաքական մթնոլորտը 2016թ․ նախագահական ընտրությունների ամիսներին բավականին թեժ էր, և 2017թ․-ի Լոնդոնի, Միլանի, Նյու Յորքի, Փարիզի և Սան Պաուլոյի նորաձևության շաբաթներում, շատ դիզայներներ օգտվելով իրենց ընձեռված հնարավորությունից և քաղաքական դիրքորոշումները տարածեցին նաև իրենց հարթակներում և դրանով ազդեցին մարդկանց վրա զանգվածային կերպով։
Նպատակ ունենալով «միասնության, ներառվածության, բազմազանության և ֆեմինիստական գաղափարները նորաձևության բնագավառում տարածելու»՝ Մառա Հոֆֆմանը Կանանց Մարշ Վաշինգտոն-ի հիմնադիրներին հրավիրեց իր շոուի բացումն անցկացնելու համար․ նրա շոույի ընթացքում ներկայացված էին կիրառելի հագուստի նորաձև սիլուետներ, վերջիններս քննադատների կողմից բնութագրվեցին, որպես «Ժամանակակից զինվորի համար ստեղծված» և «Հագուստ նրանց համար, ովքեր դեռ գործ ունեն անելու» ։ Փրաբալ Գուրունգի առաջին շապիկների հավաքածուները աչքի էին ընկնում նմանատիպ կարգախոսներով․ «Ապագան Կանացի է (The Future is Female)», «Չենք լռելու (We Will Not Be Silenced)» և «Այնուամենայնիվ, Նա պնդեց (Nevertheless She Persisted)»․ հասույթը փոխանցվեց Ամերիկյան ACLU, Planned Parenthood կազմակերպություններին, ինչպես նաև Գուրունգի բարեգործական հիմնադրամին՝ "Shikshya Foundation Nepal" ։ Նմանապես, Նորաձևության Բիզնեսը սոցիալական լրատվամիջոցներում սկսեց #TiedTogether (միասին կապված) շարժումը, որով խրախուսում էր ոլորտի անդամներին՝ խմբագիրներից մոդելներ, կրել սպիտակ բանդանաներ, որը «նորաձևության շաբաթի ժամանակ միասնության, համերաշխության և ընդգրկունության» յուրահատուկ կոչ էր անում ։
Նորաձևությունը կարող է օգտագործվել որպես ինչ-որ բանի գովազդ, խթան, օրինակ՝ առողջ ապրելակերպ, քաղցկեղի բուժման համար կամ այլ բարեգործական նպատակներով կոչեր կամ դրամահավաքներ (Juvenile Protective Association-ի կամ մանկական հոսթիսների համար )։
Նորաձևության տարածած մեկ այլ շարժում է աղբից նորաձևությունը (trashion), որի ժամանակ աղբն օգտագործելով ստեղծում են զգեստներ, հագուստ, զարդեր և այլ նորաձև իրեր․ դա միտված է աղտոտվածության դեմ պայքարին։ Trashion արվեստագետներ են Մարինա ԴեԲրիսը, Էնն Վայզերը և Նենսի Ջուդդը ։
Նորաձևության տեսություն
Նորաձևությունը միայն կոմերցիոն երևույթ չէ, այն հանդիսանում է նաև որպես գաղափարական և սոցիալական ձև։ Նորաձևության վերլուծաբանների դրույթները ձևակերպվում են սոցիալական տեսությունների շրջանակներում և զարգանում՝ ժամանակի փիլիսոփայական մտքերով։ Նորաձևության տեսության հիմնական ուղղություններն են՝ արժեքաբանության վերլուծություն, ավանդական և արդի համակարգերի ուսումնասիրություն , սոցիալական վարքի սկզբունքների ուսումնասիրություն , սիմվոլիկ արժեքների երևույթի ուսումնասիրություն և նորաձևության՝ որպես սեմիոտիկ համակարգի ուսումնասիրության փորձ ։ Նորաձևության տեսության ձևավորման հարցում մեծ դեր են խաղացել հետևյալ ուսումնասիրողների գաղափարները՝ Մաքս Վեբեր , Գեորգ Զիմել , Թորստեյն Վեբլեն, Պիեռ Բուրդյո , Ռոլան Բարտ , Ժան Բոդրիար , Յուլյա Կրիստևա, Էնն Հոլլանդեր , Վալերի Սթիլ, Ժիլ Լիպովեցկի և այլք։
Նորաձևությունը և նորի երևույթը
Նորաձևության կենտրոնական ասպեկտներից մեկը նորի երևույթն է ։ Այս սկզբունքի առանձնահատկությունը անհայտի, անծանոթի, դեռ գոյություն չունեցողի անընդհատ ակտիվացումն է ։ Նորի սկզբունքի հետ կապված է նաև ապագայի նախընտրությունների հետևողականությունը, վերջինս այնպիսի մի սկզբունք է, որը կարելի է համարել Նոր ժամանակների յուրահատկություններից մեկը ։ Փաստորեն, նորի սկզբունքը, ապագայի սպասելիքները և դեռ գոյություն չունեցողի նախընտրությունները միասին կազմում են այն պատնեշը, որտեղ տեղի է ունենում ավանդականի և արդիականի բաժանումը։ Ենթադրվում է, որ տվյալ պարագայում կարելի է խոսել մշակույթի երկու տարբեր տիպերի ձևավորման մասին ։ Նորաձևության համար նորի ձևավորման սկզբունքը կենտրոնական է։ Նորաձևության կառուցվածքն ու ավանդական համակարգը տարբերվում են իրարից իրենց հիմքում դրված ձևական սկզբունքով։ Ավանդական մշակույթում նորը բնութագրվում է որպես երևույթ, բայց չի համարվում որոշիչ արժեք, և մշակույթի մյուս բաղադրիչների նկատմամբ ծայրամասային դիրք ունի ։ Նորաձևությունը ենթադրում է խրոնոլոգիական հետևողականություն, որը շարժվում է մշտական նորի ձևավորման գաղափարով։ Այդպիսով նա կարծես խախտում է ավանդական մշակույթի փակ հետևողականությունը։ Ի տարբերություն հնի վերականգնմանն և կատարելագործմանն ուղղված ավանդական ձևի, նորաձևությունը գալիս է նորից՝ ձևավորելով նորության կոնցեպցիա։
Գեորգ Զիմելը նորաձևության էության մասին
Ըստ Գեորգ Զիմելի՝ նորաձև իրերը տարբերիչ նշաններ են, որոնք ցույց են տալիս էլիտային պատկանելությունը։ Նորաձևությունն էլիտային ընդօրինակելու ձգտումն է։ Նախնադարում նորաձևություն գոյություն չուներ, քանի որ մարդկանց միջև գոյություն ունեցող մարդկանց միջև եղած սոցիալական անհավասարությունը, դասերի բաժանման մակարդակը ցածր էր։ Կաստայական և դասակարգային հասարակության մեջ նորաձևությունը դարեր շարունակ չէր փոփոխվում, որովհետև հասարակ մարդիկ իրավունք չունեին վերնախավին ընդօրինակել։ Միջին դարերում Արևմտյան Եվրոպայում նորաձև իրեր կրելու իրավունք ունեին միայն վերնախավի ներկայացուցիչները՝ ազնվականությունն ու քահանաները։ Ստորին դասերի ներկայացուցիչներին դրանք արգելված էին օրենքով։ Այդ ժամանակ նորաձև իրեր էին համարվում թանկարժեք ակնեղենն ու մորթեղենը։ Առևտրականներն ունակ էին, փող ունեին այդպիսի իրեր ձեռք բերելու համար, բայց դրանք կրելու իրավունք չունեին, բացի դրանից չէին ցանկանում ազնվականներին իրենց կողոպտելու դրդել։ Նոր ժամանակներում վերացվեցին կոնկրետ հագուստներ կրելու իրավական սահմանափակումները, ինչպես նաև ժառանգական ազնվապետության հետ դրանց փոխանցումը։ Կապիտալիզմի ժամանակաշրջանում մարդկանց զանգվածները սկսեցին ընդօրինակել վերնախավին և կրել նորաձև իրեր՝ վերնախավի ներկայացուցիչներին գոնե արտաքնապես նմանվելու նպատակով։ Այդ պատճառով էլ այսօր վերնախավը ստիպված է մշտապես կրել, ստեղծել նոր նորաձևություն, որպեսզի տարբերվի ընդհանուրից։ Այդ առումով զանգվածներն այնքան են սպառել էլիտային, որ վերջինս ստիպված է ժամանակ առ ժամանակ նորաձևության որոշակի տարրեր կրկնել։ Նորաձևության կրկնության օրինակներ են հաստ կոշկատակերը՝ «պլատֆորմները», կաշվե թիկնոցը, կեղծամը։ Ոչ վաղ անցյալից արտաքին տեսքի նորաձև իրերի և մանրամասների օրինակներ են շեղ տաբատները, շատ նեղ տաբատները («մակարոններ»), մուգ ակնոցները, մորուքը, սափրած գլուխը, դաջվածքները, փիրսինգները, կարճ կիսաշրջազգեստները, բարակ բարձրակրունկ կոշիկները, «Մերսեդես» ավտոմեքենան, բջջային հեռախոսը, կիսատաբատները։ Նորաձևությանն առանձնահատուկ ուշադիր հետևում են երիտասարդական ենթամշակույթի ներկայացուցիչները և երիտասարդ կանայք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորաձևություն Կատեգորիա:Արվեստ Կատեգորիա:Մշակույթի սոցիոլոգիա Կատեգորիա:Հագուստի ոճեր
Պրոֆեսոր Դոուելի գլուխը
«Պրոֆեսոր Դոուելի գլուխը» («Голова́ профе́ссора До́уэля»), ռուս գրող Ալեքսանդր Բելյաևի ամենահայտնի գիտաֆանտաստիկ վեպերից։ Առաջին տարբերակը պատմվածքի տեսքով տպագրվել է 1925 թվականին «Рабочей газете» պարբերականում։ Վեպը տպագրվել է նույն թվականին «Всемирный следопыт» («Համաշխարհային հետախույզ») ամսագրում։ Բելյաևը, որը հիվանդության սրման պատճառով հայտնվել էր գրեթե անշարժ վիճակում, վեպը համարել է ինքնակենսագրական, ցանկանալով ցույց տալ, թե ինչ կարող է լինել, երբ գլուխը լինի առանց մարմնի։
Պատմություն
1923-1928 թվականներին Ալեքսանդր Բելյաևը Մոսկվայում էր և ԽՍՀՄ փոստային և հեռագրային ժողովրդական կոմիսարիատում իրավաբանական խորհրդատու էր։ Ստեղծագործական մոսկովյան շրջանում նա գրում է «Պրոֆեսոր Դոուելի գլուխը» պատմվածքը (այնուհետև՝ վեպը), «Կործանվող նավերի կղզին», «Ատլանտիդայի վերջին մարդը», «Երկկենցաղ մարդը», «Պայքար եթերում» վեպերը և պատմվածքների շարք։
Սյուժե
Փարիզցի պրոֆեսոր վիրաբույժ Կերնը գաղտնի կերպով հաջողությամբ ավարտում է մարդկային գլխի վերականդանացման աշխատանքները։ Մարի Լորանը, որը Կերնի մասնավոր կլինիկայում ասիստենտ էր, պատահաբար իմանում է, որ Կերնի հետազոտությունների հաջողությունները պայմանավորված են վերակենդանացված այն գլխով, որը պատկանում է Կերնի նախկին ղեկավարին՝ հայտնի պրոֆեոր Դոուելին, որը մահացել էր կասկածելի հանգամանքներում։ Կերնը թաքցնում էր վերակենդանացած գլխի գոյության փաստը և հարկադրում Դոուելին աշխատել իր համար։
Պրոֆեսոր Դոուելի գլխի ղեկավարությամբ՝ Կերնը անցկացնում է մի քանի հաջող վիրահատություններ՝ վերակենդանացնում է մահացած այլ մարդկանց գլուխներ, նույնիսկ նրանցից մեկին տալիս է նոր մարմին։ Բարի նախկին երգչուհի Բրիկեն, ստանալով երկաթուղային աղետի ժամանակ զոհված դերասանուհի Անժելիկա Գայի մարմինը, փախչում է Կերնից, որպեսզի նոր կյանք սկսի։ Ռիվիերայում, ընկերների՝ Ժանի և նրա կնոջ Մարթայի հետ պատահաբար հանդիպում է նկարիչ Արման Լարեին, որն անսպասելիորեն ճանաչում է անհետացած ընկերուհու՝ Անժելիկայի մարմինն այլ կնոջը կցած։ Այնուհետև Արման Լարեն և նրա ընկեր՝ Արթուր Դոուելը ստիպում են Բրիկեին խոստովանել, որ Կերնի կլինիկայում տեսել է Արթուրի հոր՝ պրոֆեսոր Դոուելի գլուխը։
Այդ ժամանակ Կերնը բացահայտում է, որ Մարի Լորանը հաղորդակցվում է Դոուելի գլխի հետ և գիտի ամբողջ հանցագործության մասին։ Հանցագործությունների բացահատումից խուսափելու համար Կերնը Մարիին տեղափոխում է բժիշկ Ռիվենոյի հոգեբուժարան։ «Բուժարանը» անցանկալի մարդկանցից ազատվելու համար էր, որոնց Ռիվենոն ճիզվիտակակն մեթոդներով դարձնում էր իսկապես խելագարներ։
Արթուր Դոուելը և ընկերը մեկնում են Փարիզ, որտեղ մեկ այլ նկարչի՝ Շաուբի օգնությամբ զինված հարձակում են իրագործում բուժարանի վրա և ազատում Մարիին այնտեղից։ Այդ ժամանակ Կերնը արագացնում է գործողությունների ընթացքը՝ հապճեպ կազմակերպելով իր աշխատանքների՝ գլխի վերակենդանացման ցուցադրություն։ Մարին ընկերների հետ գնում է ցուցադրությանը և Կերնին մերկացնող ելույթ ունենում։ Չնայած դրան, Կերնին հաջողվում է կոծկել ամեն ինչ։ Ոստիկանության կազմակերպած Կերնի կլինիկայի խուզարկումը ոչ մի արդյունք չի տալիս։
Հորը գտնելու համար Արթուր Դոուելը ոստիկանությանը պահանջում է կրկնել խուզարկությունը, որի ընթացքում Մարի Լորանը ճանաչում է պրոֆեսոր Դոուելի այլանդակած գլուխը։ Դոուելի գլուխն այստեղ մահանում է հենց որդու աչքերի առջև, բայց հաջողվում է վերջնականապես մերկացնել Կերնին։ Չցանկանալով հայտվել դատարանիում՝ Կերն այստեղ ինքնասպան է լինում։
Գրականություն
Կատեգորիա:1925 գրքեր Կատեգորիա:1925 վեպեր Կատեգորիա:Հայերեն թարգմանված գրքեր Կատեգորիա:Դարակ հրատարակչության գրքեր Կատեգորիա:2019 գրքեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ռուսական վեպեր
Կիլիկիայի երկրաշարժ (1268)
Կիլիկիայի 1268 երկրաշարժ, տեղի է ունեցել Ադանա քաղաքի հյուսիս-արևելքում։ Երկրաշարժի հզորությունը եղել է 7 մագնիտուդ։ Ավելի քան 60,000 մարդ զոհվել է Կիլիկիայի հայկական թագավորությունում ։
Կոմս Մոնտե-Քրիստո (այլ կիրառումներ)
Կոմս Մոնտե-Քրիստո կարող է վերաբերվել.
Ալգորիթմորեն անլուծելի խնդիր
Հաշվարկելիության տեսության մեջ ալգորիթմորեն անլուծելի խնդիրն այն խնդիրն է, որն ունի այո կամ ոչ պատասխան յուրաքանչյուր օբյեկտի համար որոշակի մուտքային տվյալների հավաքածուից, որի համար (սկզբունքորեն) չկա որևէ ալգորիթմ, որը, որպես մուտքային տվյալ ստանալով հնարավոր օբյեկտ, կարող է ստանալ այո կամ ոչ՝ կանգ կառնի և վերջավոր թվով քայլերից հետո ցույց կտա ճիշտ պատասխանը։
Խնդիրներ, որոնց ալգորիթմական անլուծելիությունն ապացուցված չէ
Որոշ խնդիրների համար դրանք լուծող ալգորիթմն անհայտ է, և իրենց բնույթով դրանք նման են հայտնի ալգորիթմորեն անլուծելի խնդիրներին։ Նման խնդիրների ալգորիթմական լուծելիության վերաբերյալ հարցերը բաց խնդիրներ են։ Ահա այս առաջադրանքներից մի քանիսը.
Հալման ջերմաստիճան
Հալման ջերմաստիճան կամ հալման կետ, ջերմաստիճան, որի դեպքում պինդ բյուրեղային նյութը անցում է կատարում հեղուկ վիճակի և ընդհակառակը (սովորաբար համընկնում է բյուրեղացման աստիճանի հետ)։ Հալման ջերմաստիճանում նյութը կարող է գտնվել ինչպես հեղուկ, այնպես էլ պինդ վիճակում։ Լրացուցիչ ջերմաքանակի դեպքում պինդ նյութը կվերածվի հեղուկի, այդ ընթացքում նրա ջերմաստիճանը չի փոխվի, քանի դեռ ամբողջությամբ չդառնա հեղուկ։ Ջերմաքանակի հեռացման դեպքում նյութը կվերածվի պինդ նյութի, իսկ ջերմաստիճանը չի փոխվի, քանի դեռ նյութը ամբողջությամբ չի անցել պինդ վիճակի։
Հալման/պնդացման և եռման/խտացման ջերմաստիճանները նյութի կարևոր ֆիզիկական հատկություն են։ Պնդացման և հալման ջերմաստիճանները համընկնում են միայն մաքուր նյութերի դեպքում։ Դրա վրա է հենված բարձր ջերմաստիճանների համար հատուկ չափագրման ջերմաչափերի աշխատանքը։ Քանի որ մաքուր նյութի, օրինակ՝ կապարի, ջերմաստիճանը բավականին հաստատուն է, ապա բավական է հալել և թողնել՝ բյուրեղանա։ Լավ ջերմամեկուսացված համակարգում բյուրեղացված նյութի ջերմաստիճանը չի փոխվում և համընկնում է աղյուսակներում բերված էտալոնային ջերմաստիճանին։
Խառնուրդները ընդհանրապես չունեն հալման/բյուրեղացման կետ և որոշակի ջերմաստիճանում անցում է կատարում (հեղուկի անցման հայտնաբերման ջերմաստիճանը կոչվում է սոլիդուսի (solidus) կետ, ամբողջական հալման ջերմաստիճանը կոչվում է լիկվիդուսի կետ)։ Քանի որ հնարավոր չէ ճշգրիտ չափել այդ նյութերի հալման կետը, օգտագործվում են հատուկ մեթոդներ (ԳՕՍՏ 20287 ՀՍՏ Դ 97)։ Սակայն որոշ խառնուրդներ ունեն որոշակի հալման կետ, ինչպես մաքուր նյութերը։
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)
Կոնստանտինովկա (Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1620 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 217 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 92,9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,34 մարդ/կմ²։
Հալման ջերմաստիճան
Քանի որ հալման ժամանակ մարմնի ծավալը փոքր-ինչ փոխվում է, ճնշումը քիչ ազդեցություն է ունենում հալման կետի վրա։ Միաբաղադրիչ համակարգի ճնշման վրա ֆազային անցման ջերմաստիճանից (ներառյալ հալման և եռման) կախվածությունը տրվում է Կլապեյրոն-Կլազիուսի հավասարումով։ Հալման ջերմաստիճանը նորմալ մթնոլորտային ճնշման դեպքում (101 325 Պա, կամ 760 մմ․սնդ․ս) կոչվում է տվյալ նյութի հալման ջերմաստիճան։
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1620 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հալման ջերմաստիճան
Հալման ջերմաստիճանի կանխագուշակում (Լինդեմանի չափանիշ)
Բյուրեղային նյութերի հալման ջերմաստիճանի կանխատեսման փորձ է արվել 1910 թվականին։ Գաղափարը եղել է դիտարկել ջերմային տատանումների միջին մեծության կախումը ջերմաստիճանից։ Հալումը սկսվում է այն ժամանակ, երբ տատանման լայնույթը մեծանում է այնքան, որ հարևան ատոմները սկսեն մասամբ զբաղեցնել նույն տարածքը։
Լինդեմանի չափանիշը պնդում է, որ հալում սպասվում է այն ժամանակ, երբ լայնույթի միջին քառակուսային արժեքը անցնում է շեմային արժեքը։ Բյուրեղների հալման ջերմաստիճանը բավականին լավ նկարագրված Լինդմանի բանաձևում.
որտեղ r_s-ը ՝տարրական բյուրեղի միջին արժեքն է, \theta-ն՝ Դեբայի ջերմաստիճանն է, իսկ x_m-ը նյութերի մեծամասնության մոտ փոփոխվում է 0,15-0,3 միջակայքում։
Հալման ջերմաստիճան(հաշվարկ) Լինդեմանի հավասարումը շուրջ հարյուր տարի կատարում էր հալման տեսականորեն հիմնավորման գործառույթ, բայց փոքր հստակության պատճառով զարգացում չուներ։
1999 թվականին Ի․Վ․ Գավրիլինի կողմից ստացվեց հալման ջերմաստիճանի հաշվման նոր հավասարում։
Тпл = DHпл / 1,5 N0 k,
որտեղ Тпл-ը հալման ջերմաստիճանն է, DHпл --ը թաքնված հալման ջերմությունն է, N0 --ը՝ Ավոգադրոյի հաստատունը, k-ն՝ Բոլցմանի հաստատունը։
== Որոշ նյութերի հալման ջերմաստիճան ==
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջերմաստիճան Կատեգորիա:Հալում
Պոտոկի (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)
Պոտոկի (Потоки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոտոկի գյուղում բնակվում էր 261 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1302 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 200,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարդու իրավունքները Ռուսաստանում
Մարդու իրավունքները Ռուսաստանում, մարդու իրավունքներն ամրագրված են Ռուսաստանի Սահմանադրության երկրորդ գլխում, ինչպես նաև Ռուսաստանի Դաշնության կողմից վավերացված միջազգային պայմանագրերում։ Այն անձը, ով կարծում է, որ իր սահմանադրական իրավունքը խախտվել է դաշնային օրենքի նորմով, իրավունք ունի բոլոր դատական ատյաններն անցնելուց հետո բողոք ներկայացնել Ռուսաստանի Դաշնության Սահմանադրական դատարան։ Բացի այդ, եթե անձը կարծում է, որ խախտվել են իր իրավունքները, որը նախատեսված է Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության եվրոպական կոնվենցիայում կամ Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների միջազգային դաշնագրում, ապա նա իրավունք ունի համապատասխանաբար դիմել ՄԻԵԴ-ին և ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների հանձնաժողովին։
Սահմանադրական իրավունքներ
Ռուսաստանի Դաշնությունը, Սահմանադրության համաձայն, ժողովրդավարական դաշնային իրավական պետություն է՝ հանրապետական կառավարման ձևով ։ Ռուսաստանում մարդու իրավունքների իրավիճակը ժամանակակից Ռուսաստանի արդիական և խիստ քաղաքականացված թեմաներից մեկն է։
Ռուսաստանի պետական մարմինների և պաշտոնատար անձանց գործունեության մեջ մարդու իրավունքների և ազատությունների նկատմամբ համապատասխանության հսկողությունն իրականացվում է Ռուսաստանի Դաշնություն ում մարդու իրավունքների հանձնակատարի կողմից՝ Ռուսաստանի Սահմանադրության համաձայն։
Խտրականությունը օրենքով արգելված է։ Քրեական օրենսգիրքը պարունակում է 136-րդ հոդվածը՝ «Մարդու և քաղաքացու իրավունքների և ազատությունների հավասարության խախտում», որով նախատեսվում է պատասխանատվության ենթարկել պաշտոնական դիրքի չարաշահման համար։ Պատասխանատվությունը տեսականորեն խիստ է՝ տուգանք 100-ից 200 հազար ռուբլի, պարտադիր աշխատանք մինչև 480 ժամ, ուղղիչ աշխատանքներ մինչև 2 տարի կամ ազատազրկում մինչև 5 տարի ։ Գործնականում, այս հոդվածը, ըստ երևույթին, ընդհանրապես չի կիրառվում։ Ըստ 2014 թվականի դատական վիճակագրության, այս հոդվածով ոչ ոք դատապարտված չէր ։
Խոշտանգումների և դաժան վերաբերմունքի դեպքեր
Տես նաև՝ Խոշտանգումներ Ռուսաստանում
Amnesty International-ը իր տարեկան զեկույցներում հաղորդում է Ռուսաստանի բանտերում խոշտանգումների դեպքերի, ինչպես նաև կալանավայրերում ամբաստանյալների ոստիկանության կողմից ծեծի ենթարկվելու դեպքերի մասին։
Կազմակերպության 2005 թվականի պաշտոնական զեկույցում կազմակերպությունը ստացավ հանցանշաններ և բժշկական ապացույցներ ավելի քան 100 խոշտանգումների վերաբերյալ Ռուսաստանի 89 տարածաշրջաններից 11-ում (բացառությամբ Չեչնիայի և այլ թեժ կետերի) ։
Amnesty International-ը ներկայացնում է նաև դեպքերը, երբ բանտարկյալների նկատմամբ խոշտանգումներ են իրականացվել այլ բանտարկյալների կողմից։ Մարդու իրավունքների այդպիսի խախտումների օրինակ է Եկատերինբուրգ ում մոտ 30 կասկածյալի հանցագործների կողմից ծեծի ենթարկելու դեպքը։ Որոշ տուժածներ խոսեցին հատուկ խցերի մասին, որտեղ կասկածյալներին բռնաբարել էին ։
2006 թվականի հունվարին Ռուսաստանին պարտադրվեց վճարել 250 հազար եվրո փոխհատուցում Նիժնի Նովգորոդ ի բնակիչներից մեկին էլեկտրական հոսանքով խոշտանգումների համար, որը, ըստ Եվրոպական դատարանի, դրա հետևանքով հաշմանդամ էր  դարձել ։