Ջեյմս_I_(Շոտլանդիայի_թագավոր)
Թագավոր գերության մեջ
Մինչև 1420 թվականը Հենրի V-ի արքունիքում Ջեյմսի դիրքը մեծապես բարելավվել էր․ նրան դադարել էին դիտել որպես պատանդ ու համարում էին ավելի շատ հյուր ։ Հենրիի մոտ Ջեյմսի արժեքն ավելի է ընդգծվել, երբ նա 1420 թվականին ուղեկցել է անգլիացի թագավորին դեպի Ֆրանսիա,  որտեղ նրա ներկայությունն օգտագործվել է շոտլանդացիների դեմ դաուֆինիստների կողմից կռվելիս։ Մելունի՝ Փարիզի հարավ-արևելքում գտնվող քաղաքի,  պաշարման անգլիացիների հաջողությունից հետո շոտլանդացիների զորախմբին կախել էին իրենց թագավորին դավաճանելու համար ։ Ջեյմսը մասնակցել է Քեթրին Վալուայի թագադրությանը 1421 թվականի փետրվարի 21-ին ու պատվի արժանացել՝ թագադրման խնջույքի ժամանակ թագուհու ձախ կողմում նստելով Մարտին Հենրին սկսել է շրջապտույտն անգլիական կարևոր քաղաքներով, որպես ուժի ցուցադրություն,  և այս շրջագայության ընթացքում սուրբ Ջորջի օրը Ջեյմսը ասպետադրվել ։ Մինչև հուլիս երկու թագավորները արշավելով վերադարձել են Ֆրանսիա, որտեղ Ջեյմսը, որն ակնհայտորեն հավանության էր արժանացնում Հենրիի թագավորման մեթոդները, հաստատել է անգլիացի թագավորի նկրտումները  ֆրանսիական գահի նկատմամբ ։ Հենրին Ջեյմսին ու Բեդֆորդի դքսին նշանակել է Դրուայի պաշարման համատեղ հրամանատարներ, որը տեղի է ունեցել 1421 թվականի հուլիսի 18-ին, և  օգոստոսի 20-ին նրանք ընդունել են կայազորի  անձնատուր լինելը ։ 1422 թվականի օգոստոսի 31-ին Հենրին մահացել է արնալուծից, իսկ սեպտեմբերին Ջեյմսն անդամ էր պահակախմբի, որը թագավորի մարմինը վերադարձնում էր Լոնդոն ։ Մանուկ Հենրի VI-ի խնամակալների խորհուրդը հակված էր ազատել Ջեյմսին որքան հնարավոր է շուտ։ 1423 թվականի առաջին ամիսներին այս հարցը լուծելու նրանց ջանքերը փոքր արձագանք ստացան շոտլանդացիների մոտ, որը Ալբանիի Ստյուարտների ու նրանց կողմնակիցների ազդեցությամբ էր պայմանավորված ։ Դուգլասի կոմս Արչիբալդը խորամանկ ու հարմարվող իշխանավոր էր հարավային Շոտլանդիայում, որի ազդեցությունն ավելի էր մթագնում Ալբանիի Ստյուարտներին։ Չնայած 1402 թվականին Ալբանիի ամրոցում Ջեյմսի եղբոր մահվան մեջ իր հանցակցությանը  Դուգլասը  դեռևս զբաղվում էր թագավորով։ 1421 թվականից նա կանոնավոր կապի մեջ էր Ջեյմսի հետ և նրանք դաշինք էին կնքել, որն առանցքային էր դարձել 1423 թվականին։ Չնայած Դուգլասն աչքի ընկնող շոտլանդացի մագնատ էր, սահմաններում ու Լոթիանում նրա դիրքը վտանգված էր․ նա ոչ միայն ստիպված էր ուժով հետ վերցնել Էդինբուրգի դղյակը իր կողմից նշանակված  պետից, այլ նաև հավանաբար սպառնալիքի տակ էր Անգուսի ու Մարչի կոմսերի կողմից ։  Թագավորությունում Դուգլասի դիրքի Ջեյմսի հաստատման փոխարեն կոմսն ստիպված էր էր իր սերուդը հանձնել թագավորի տուն վերադարձին։ Բացի դա, 1420 թվականին իր հոր մահից հետո այժմ արդեն Ալբանիի դուքս Մուրդոքի ու իր կողմից նշանակված եպիսկոպոս Ուիլյամ Լաուդերի հարաբերությունները լարված էին,  որը գուցե վկայությունն էր ազդեցիկ խմբավորման Մուրդոքի դիրքորոշմանն ի հակադրություն ։ Թագավորների այս կողմնակիցների ճնշումը համարյա վստահորեն ստիպել է Մուրդոքին համաձայնել 1423 թվականի օգոստոսին  անցկացնել ընդհանուր ժողով, որտեղ որոշվել է, որ  ներկայացուցչություն պետք է ուղարկվեր Անգլիա՝ բանակցություններ վարելու Ջեյմսի ազատման շուրջ ։ Լանկատերների դինաստիայի հետ Ջեյմսի հարաբերությունները փոխվել են 1424 թվականի փետրվարին, երբ նա ամուսնացել է Ջոան Բյուֆորտի՝ Հենրի VI-ի զարմուհու ու Էքզեթերի 1-ին դուքս Թոմաս Բյուֆորտի ու Վինչեսթերի եպիսկոպոս Հենրիի եղբոր դստեր հետ ։  £40,000 ստեռլինգի (10,000 մարկի դրամական փոխանցումներից քիչ) փրկագնային համաձայնագիր է ստորագրվել Դուրհամում 1424 թվականի մարտի 28-ին, որը Ջեյմսը կնքել է իր կնիքով Թագավորն ու թագուհին, ուղեկցվելով անգլիացի ու շոտլանդացի ազնվականների կողմից, ապրիլի 5-ին հասել են Մելռոս վանքը, որտեղ նրանց դիմավորել է Ալբանին, որը հրաժարվել էր կառավարչի իր պարտականությունից ու կնիքից  ։