cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լունա 16
Թռիչք
Հետագայում 0,4825 գ քաշով 27 սմ խորությունից վերցված մնուշը ուղարկվեց Բրիտանիա ։
Արդյունքները
Մի քանի փոշեհատիկ պարունակող ապակե տարողությունը նվեր է տրվել Նինա Իվանովնա Կորոլյովային (1920—1999), Սերգեյ Կորոլյովի երկրորդ կնոջը, որպես նրա ամուսնու կողմից տիեզերական ծրագրի իրականացմանը ներդրման գնահատական։ 1993 թվականին, այս փոշեհատիկները բաժանվեցին երեք 0,2 գրամ զանվածով մասերի և վաճառվեցին Սոթբիս աճուրդում 442,500 ԱՄՆ դոլլար արժեքով ։ Նույն նմուշները վերավաճառվեցին 2018 թվականին Սոթբիսի կողմից արդեն 855,000 ԱՄն դոլար արժեքով ։
1970 թվականի թողարկվեցին մի շարք նամականիշներ նվիրված Լունա 16-ի թռիչքին՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Լունա ծրագիր Կատեգորիա:1970 թվականին արձակված տիեզերանավեր
Արդահանի գոգահովիտ
Արդահանի գոգահովիտ, խզումնաճկվածքային իջվածք Հայկական հրաբխային բարձրավանդակի հյուսիսում՝ Կուրի վերին հոսանքի ավազանում։ Տարածքը 150 կմ² է, միջին բարձրությունը՝ 2000-2500 մ։ Լցված է նեոգենի լավաներով և նստվածքային ապարներով՝ եզրավորված լավային դարավանդներով, որոնցից մեկի վրա գտնվում է Արդահան քաղաքը։ Արդահանի գոգահովտի հատակը՝ բուն Արդահանի դաշտը, ճահճապատ հարթավայր է։
Կլիման ցուրտ լեռնային է, տարեկան տեղումները՝ 500-600 մմ, ձնածածկույթը պահպանվում է 100-150 օր։ Լանդշաֆտը մարգագետնատափաստանային է, Կուրի ողողատներում կան բոշխային ճահիճներ և ճահճացած մարգագետիններ, լեռնալանջերին՝ մերձալպյան մարգագետիններ։
Կատեգորիա:Հարթավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի հարթավայրեր
Բիբի Շարաբանի
«Բիբի Շարաբանի», հայ գրող Րաֆֆու (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) պատմվածքներից։ Պատմվածքը գրել է 1875 թվականին Թավրիզում։ Պատմվածքում հեղինակը կատարում է փիլիսոփայական հարցադրումներ և գլխավոր հերոսի միջոցով քննաբանում է հարցեր, որոնք առնչվում են կյանքին, մահվանը, սիրուն և կրոնին։
Ստեղծման պատմություն
Բիբի Շարաբանի պատմվածքը գրելու համար շարժառիթ է հանդիսացել Րաֆֆու ընկերոջ՝ Ավագ Խան-Ավթանդիլյանի պատմածը Իրանի Եզդ քաղաքում ապրող գաբրների (արևապաշտ պարսիկների) կենցաղի և Թեհրանից ոչ հեռու գտնվող նրանց գերեզմանատան մասին։ Ավթանդիլյանի պատմելով՝ Րաֆֆին սովորություն է ունեցել իր մոտ հյուր եկած մարդկանց խոսեցնել, «նրանց ճանապարհորդական տոպրակը թափահարել»։ 1875 թվականի աշնանը տեղի ունեցած մի այդպիսի զրույցի ընթացքում Րաֆֆու մեջ հղանում է «Բիբի Շարաբանին» գրելու գաղափարը։ 1876 թվականի սկզբին՝ մի այլ այցելության ժամանակ, նա Ավթանդիլյանին է տալիս «Մշակի» նոր ստացված համարներից մի քանիսը և ասում է. «Կարդացեք, դրանց մեջ է «Բիբի Շարաբանը», որ դուք ինձ պատմեցիք, և տեսեք, թե դո՞ւք եք լավ նկարագրել դրան, թե՞ ես» (Ավթանդիլյան Ա., «Պատկերներ Րաֆֆու կյանքից», Ալեքսանդրապոլ, 1904, էջ 114)։ Պատմվածքը գրելուց առաջ Րաֆֆին մանրազնին ուսումնասիրում է պարսիկ արևապաշտների սովորություններն ու կենցաղը, թաղման ծեսը։ Հայոց պատմիչների մոտ հայտնաբերում է նրանց մասին տեղեկություններ և այլն։ Այդ նույն ժամանակամիջոցում Րաֆֆին գրում ու հրապարակում է նաև հոդված, ուր անդրադառնում է Հնդկաստանի պարսիկ արևապաշտների ընկերություններին ու այլևայլ հարցերի ։
Սյուժե
«Բիբի Շարաբանի» պատմվածքում Րաֆֆին ներկայացնում է մարդկային կյանքի, մահվան, սիրո ու ողբերգության մասին մի ուշագրավ պատմություն։ Պատմվածքը սկսվում է խորհրադավոր ձևով` համառոտակի ներկայացնելով մի միստիկական վայր, որի մասին շշուկներ են պտտվում, և մարդիկ վախենում են այդ տարածքով անցնել գիշերային ժամերին։ Այդ խորհրավոր վայրը պարիսպներով առանձնացած է, թվում է` առանձին աշխարհ է։ Գլխավոր հերոսը նկատում է, որ պարսպից այնկողմ կա գետնափոր մի տնակ, որոշում է այցելել` պարսպապատ աշխարհի մասին տեղեկություններ իմանալու։ Սա ստեղծագործության սկիզբն է, որ ներածության արժեք ունի։ Այնուհետև սկսվում են բուն գործողությունները։ Գլխավոր հերոսը հանդիպում է մի ծերունու։ Կիսամերկ ծերունին մոգ էր։ Նա կարդում էր սրբազան գիրքը և զարմանում է, երբ օտարական է այցելում իրեն։ Օտարականը, որ պատումը վարողն է, սկսում է հետաքրքրվել, թե ծերունին ինչո՞ւ է բնակություն հաստատել այդ վայրում։ Ի պատասխան այդ հարցի` ծերունին հայացքը հառում է երկնքին և բարբառում է` «Բիբի Շարաբանի»։ Երիտասարդը չի հասկանում` ինչ է նշանակում, և ծերունու հորդորով սկսում է հետևել նրան։ Ծերունին քայլում է դեպի պարիսպը, և սանդուղք դնելով` նրանք բարձրանում են պարսպի վրա։ Ի վերջո, երիտասարդի առջև բացվում է ողջ գաղտնիքը, նա հասկանում է, թե ինչ կա պարսպապատ տարածքի ներսում։ Դա պարսկական գերեզմանոց էր, սակայն արտասովոր մի վայր։ Այստեղ մեկնաբանվում է նաև Բիբի Շարաբանի անվան նշանակությունը, որ պարզապես նշանակում էր «հանգստարան»։ Այդտեղ մեռելները հողի տակ թաղված չէին, այլ նրանց կմաքները կանգնած էին հողի վրա, և որպեսզի մարդկային կմախքացած մարմինները չընկնեն, նրանց թևերի տակ փայտե հենակներ էին դրվել։ Մոգը պարզաբանում է, որ արևի աստվածը` Միհրը, նրանց կենդանություն պիտի տա, բացի այդ` չեն հուղարկավորել՝ սուրբ հողը չպղծելու համար։ Երբ նա ցույց է տալիս տարբեր կմախքների, նաև ենթադրություններ է կատարում նրանց գործած մեղքեր մասին, միայն մի կմախք հուզում է ծերունուն։ Այստեղ սկիզբ է առնում սիրո մի ուշագրավ պատմություն։ Պարզվում է, որ ծերունու սիրո առարկան է եղել աղջիկը, որ այդօր կանգնած էր իբրև կմախք։ Նա արդեն ծերացած այդ մարդու վարպետի դուստրն էր` գեղեցիկ Ղամարը, որին ցանկացել է կնության առնել քաղաքի սերդարը։ Վարպետը չէր կարող իր դստերը կնության տալ նման մարդու, ուստի մերժել է, իսկ սերդարը որոշել է վրեժխնդիր լինել։ Նա կեղծ լուրեր է տարածել մահմեդականների մեջ` ասելով, որ գաբրները պղծել են իրենց սրբատեղին` սատկած շուն նետելով այնտեղ։ Իհարկե դա սուտ էր, սակայն սերդարը գրգռել է վայրենի ամբոխին, որոնք հանուն կրոնի պատրաստ էին ոչնչացնել գաբրներին։ Եվ մի օր կատաղի կերպով սկսել են հալածել նրանց, այրել են վարպետի տունը, բոլորը մահացել են` բացի գեղեցիկ Ղամարից։ Ղամարին փրկել է պատմվածքի գլխավոր հերոսը։ Նա նույնիսկ չի հասկացել` ինչ է կատարվում, արթանացել է այն ժամանակ, երբ հասկացել է, որ ընկած է անապատում` բազում վերքերով։ Ղամարը նրա վերքերին սպեղանի է դրել։ Միասին պետք է գնային անապատով, սակայն Ղամարը ուժ չուներ։ Ի վերջո, մոգը նրան գրկած տարել է, բայց ճանապարհին Ղամարը մահացել է` ասելով. «Ես մեռնում եմ, Հազկերտ, աղոթի՛ր ինձ համար»։ Հազկերտը աղոթել է, և թեև անցել էր կես դար, բայց նա շարունակում է ամեն օր աղոթել նրա համար, քանզի նրանք սիրում էին միմյանց ։
Հավելյալ տեղեկություններ
Բիբի-Շարաբանին մի գերեզմանատուն է` չորս կողմից շրջապատված բարձր պարիսպներով, որ գտնվում է Թեհրանից ոչ այնքան հեռու` հին Ռեյ քաղաքի ավերակների մեջ։ Բիբի-Շարաբան էր Եզդգարդ (Եզդջուրդ կամ Հազկերտ) թագավորի դուստրը, որին պարսիկները Խոսրով են կոչում․ դա ապրում էր մահմեդականությունը Պարսկաստանում մտնելու առաջին դարում։ Պարսից եկեղեցական պատմությունն ասում է, թե Մուհամմեդը Խոսրովին մի նամակ գրեց, և նա, անպատվելով մարգարեի նամակը, պատռեց, և նույն րոպեին պատռվեց կռապաշտ արքայի փորը։ Եվ հետո, Օմարի օրերում, Ալու որդի Հասանը մտնելով Պարսկաստան՝ տիրեց Խոսրովի երկիրը և նրա դուստր Բիբի-Շարաբանին գերի առնելով, իր եղբոր՝Հուսեփի համար կնության տարավ և այլն։ Այս պատմությունն այքան ճիշտ չէ, այլ հավանական է, որ Բիբի-Շարաբանը, որպես Խոսրովի կամ Եզդգարդի դուստր, նրա մյուս ընտանիքի անդամների հետ նահատակված լինի մահմեդականություն չընդունելու համար, և նրան թաղած լինեն Ռեյ քաղաքում, ուր գաբրները հետո ամբողջ գերեզմանատուն կազմեցին և իրենց ուղղափառ արքայադստեր հիշատակը պահպանելու համար կոչեցին Բիբի-Շարաբանի, որովհետև նրա գերեզմանը ևս այնտեղ է գտնվում ։
Հրատարակություններ
«Բիբի Շարաբանին» առաջին անգամ հրապարակվել է «Մշակում» (1876, հունվարի 22, Մել. ստորագրությամբ), ապա արտատպվել՝ «Վիպակներ և պատկերներ» (հ. 2, Թիֆլիս, 1893, էջ 332), «Պարսկական պատկերներ» (Վիեննա, 1913, էջ 36, ԵԺ, 8, էջ 251) էջերում և այլն ։ «Խազ-փուշը» «Արձագանքում» լույս տեսնելուց հետո Լեո Ռուբենլու (Աբգար Հովհաննիսյանի) կողմից թարգմանվում է գերմաներեն և «Բիբի Շարաբանի», « Հարեմ », « Ջալալեդդին » գրվածքների հետ տպագրվում է Բեռլինում ։
Թարգմանություններ
Հեղինակի կենդանության օրոք այս պատմվածքը՝ Անդրեաս Արծրունու գերմաներեն թարգմանությամբ, տպագրվում է Բեռլինի «Vossische Zeitung» պարբերականի 1880 թվականի դեկտեմբերյան համարում (տե՛ս «Մշակ», 1881, համար 1, էջ 3, նաև՝ Անդրեաս Արծրունու նամակը Գրիգոր Արծրունուն, Գրականության և արվեստի թանգարան, Գ. Արծրունու Ֆ, համար 91), այնուհետև արտատպվել Րաֆֆու «Bilder aus Persien und Turkisch Armenien» ժողովածուի մեջ («Armenische Bibliothek», գիրք 3, Լայպցիգ, 1887, էջ 31)։ Պատմվածքն ունի նաև ռուսերեն մի շարք թարգմանություններ՝ Ի.Վերմիշևի, առանձին գրքով (Թիֆլիս, 1889, 16 էջ), Ն. Նեկրասովայի (գերմաներենից), «Мир божий» (ամսագիր), СПБ, 1892, N 2, стр. 105): «Север» (շաբաթաթերթ) CПБ., 1898, N 2 :
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Րաֆֆու պատմվածքներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Ժդանովսկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)
Ժդանովսկի գյուղական խորհուրդ  (Жданівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ժդանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1004 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Նաումենկի
Նաումենկի (Науменки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մազևկա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Մազևկա (Мазівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մազևկա գյուղում բնակվում էր 464 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կուտնա Հորայի շրջան
Կուտնա Հորայի շրջան (okres Kutná Hora), շրջան Չեխիայի Կենտրոնական Բոհեմիայի երկրամասում Վարչական կենտրոնն է Կուտնա Հորա քաղաքը։ Տարածքը 850,07 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թ. տվյալներով կազմում է 100 886 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 88 համայնք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի շրջաններ
Մժնկերտ (Աղբակի գավառ)
Մժնկերտ (Ortayazı), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառակում ։ Գտնվում է Ադամակերտից 30 կմ և Վանից 142 կմ հեռավորության վրա։
Պատմություն
Հայտնի է, որ Աբդուլ Համիդ II կազմակերպած ջարդերի վերջին տարիներին՝ 1890-1895-ականներին, գյուղի քահանան եղել է Ստեփան Տեր-Ստեփանյանը, ով 1800-ական թվականներին զոհվել է տեղի ինքնապաշտպանական հերոսամարտերում, իսկ ընտանիքը գաղթել է Արևելյան Հայաստան։ Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը գյուղի բնակչությունը բաղկացած էր հայերից, որոնց զոհվել են բռնությամբ տեղահանման ժամանակ։
Բնակչություն
XIX դարի վերջերին ուներ 55-60 տուն հայ և 10 տուն քուրդ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մժնկերտն ուներ երկու հայկական եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական նկարչական դպրոց ։
Անվանի մարդիկ
Մժնկերտից է եղել Վերժինե Սվազլյանը, ում հուշերը՝ Հայոց Ցեղասպանության մասին նշվում է՝ «Հայոց Ցեղասպանություն. Ականատես-վերապրողների վկայություններ» գրքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Քվեդա Կոնդիդի
Քվեդա Կոնդիդի (ქვედა კონდიდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 320 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Շավարշ Ամիրխանյան
Շավարշ Մեհրաբի Ամիրխանյան, հայազգի հեղափոխական, կուսակցական և պետական գործիչ, խմբագիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1894 թվականի նոյեմբերի 15-ին, Ղազախի գավառի Կոթիգեղ (այժմ՝ Հայաստանի Տավուշի մարզի Կոթի) գյուղում։ Տարրական կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղում, ապա սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, որը չի ավարտել։ Ավարտել է Երևանի ուսուցչական սեմինարիան։ 1916-1917 թթ. աշխատել է որպես ուսուցիչ սկզբում Քանաքեռում, ապա Սուխումի շրջանում։ 1917-1919 թվականներին ընդհատակյա աշխատանք է տարել Հարավային Կովկասում և Հյուսիսային Կովկասում, իսկ խորհրդային իշխանության հաղթանակից հետո աշխատում Գուդաուտիի բանվորների և զինվորների խորհրդում։ 1918 թվականին Վրաստանում գործող պարտիզանական մի ջոկատի կազմում Ամիրխանյանը նահանջում է Հյուսիսային Կովկաս և աշխատում է Արմավիրում, իսկ 1919 թվականին անցնում է Աստրախան, որտեղ աշխատում է որպես ռազմա-հեղափոխական խորհրդի նախագահ Գևորգ Աթարբեկյանի օգնական։ Նույն թվականի սեպտեմբերին Ամիրխանյանն ուղարկվում է Ադրբեջան և Վրաստան՝ ընդհատակյա աշխատանքի։ Թիֆլիսում նա նշանակվում է «Պահակ» թերթի խմբագիր։ 1920 թվականին Ամիրխանյանն անցնում է Հայաստան։
1920 թվականին Ղազախ-Շամշադինում նա, որպես ռազմա-հեղափոխական կոմիտեի նախագահ, գլխավորում է մայիսյան ապստամբությունը։ Ապստամբության ճնշումից հետո Ամիրխանյանը հեղափոխական ջոկատների հետ միասին նահանջում է Ադրբեջան, որտեղ վերակազմում է ջոկատները և ստեղծում հայկական հրաձիգ գունդ, որը հետագայում մտնում է կարմիր բանակի մեջ։ Այդ գունդը 1920 թվականի նոյեմբերի 29-ին ոտք է դնում Հայաստան և ակտիվորեն մասնակցում այնտեղ խորհրդային կարգերի հաստատմանը։
1929 թվականի գործուղվում է Մոսկվա՝ ՀամԿ(բ)Կ Կենտկոմին կից մարքսիզմ-լենինիզմի դասընթացներում սովորելու, իսկ մի տարի անց աշխատանքի է նշանակվում երկաթուղային տրանսպորտում. նա եղել է Հյուսիսային երկաթուղու, Հյուսիսային Կովկասի և ապա Կազանի երկաթուղու քաղբաժինների պետ։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Ամիրխանյանն աշխատում է Մոսկվայի օկրուգի երկաթուղու քաղբաժնում, իսկ 1946 թվականին նշանակվում է հաղորդակցության ճանապարհների ժողկոմատի գլխավոր վարչություններից մեկի վերահսկողության պետ։
Նրա գրչին են պատկանում մի շարք աշխատություններ նվիրված Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատման պատմությանը։ Նրա չորս աշխատություններ լույս են տեսել առանձին գրքույկներով և շուրջ 60 հոդված՝ թերթերում ու ամսագրերում՝ հայերեն և ռուսերեն։
1964 թվականին Հայկական ԽՍՀ գերագույն սովետի նախագահությունը որոշում է ընդունել Շ. Ամիրխանյանի ծննդավայրը վերանվանել Շավարշավան ։ Գյուղը Շավարշավան է անվանվել մինչև 1992 թվականը։ ԽՄԿԿ անդամ 1912 թվականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ
Գայլագոմ
Գայլագոմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
ՍոսՆովի Բոր (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
ՍոսՆովի Բոր (Сосновий Бір), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գնիլուշկա։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով ՍոսՆովի Բոր գյուղում բնակվում էր 154 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,97 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 158,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1775 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դուբկի (գյուղ, Պեչորսկի շրջան)
Դուբկի (Дубки), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պեչորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պեչորսկի շրջանի բնակավայրեր
(4027) Միտոն
(4027) Միտոն (Mitton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 21-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,358134 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9618 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7545 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272177 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մելնիկի շրջան
Մելնիկի շրջան (okres Mělník), շրջան Չեխիայի Կենտրոնական Բոհեմիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Մելնիկ քաղաքը։ Տարածքը 701,08 կմ² է։ Բնակչությունը 2002 թ. տվյալներով կազմում է 109 302 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 69 համայնք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի շրջաններ
Վոլշայմ
Վոլշայմ (Wolschheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 311 մարդ, բնակչության խտությունը` 85.21 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.65 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 195 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 160-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,1 %։ 160 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 151 անձ (81 տղամարդ և 70 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 35 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նաումկինո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Նաումկինո (Наумкино, Наумкин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 673 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իսկովեցկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)
Իսկովեցկի գյուղական խորհուրդ  (Ісковецька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Իսկովեցկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1203 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Lamborghini Veneno
Lamborghini Veneno, իտալական սուպերմեքենա։ Թողարկվել է սահմանափակ թվաքանակով 2013 թվականին «Lamborghini» ընկերության կողմից։ Նախաարտադրական տարբերակը (№ 0, ցուցասրահն ավարտելուց հետո այն ուղարկվել է «Lamborghini» թանգարան) ցուցադրվել է 2013 թվականի մարտին Ժնևի ավտոսրահում՝ ի պատիվ ապրանքանիշի 50 ամյակի ։ Արտադրվել է ընդամենը 3 օրինակով՝ մոտ 3 միլիոն եվրո արժեքով, ընդ որում, բոլոր օրինակները վաճառված են եղել մինչ մեքենայի նորամուտը։
Ինչպես և ընկերության մյուս ավտոմեքենաները, այս մոդելը ևս իր անվանումն ստացել է ի պատիվ Վենենո մականունով ագրեսիվ ցլի (իսպաներենից թարգմանաբար նշանակում է թույն), որը 1914 թվականին Սանլուկար դե Բառամեդա քաղաքում իսպանական կորիդայում սպանել է տորեադոր Խոսե Սանչես Ռոդրիգեսին ։
Թափք և կախոց
Սուպերմեքենայի թափքն ամբողջությամբ պատրաստված է ուգլեպլաստիկայով, ունի շատ օդորակիչներ և հիմնված է մոնոկոկ Lamborghini Veneno-ի հիմքի վրա։ Զանգվածի ամբողջական նվազեցման արդյունքում այն 125 կգ-ով բարելավել է դիրքերը Aventador մոդելի համեմատ։ Ավտոմեքենան ներկված է մետաղյա մոխրագույնով և ի պատիվ Իտալիայի դրոշի՝ կարմիր, կանաչ և սպիտակ շերտերով ։ Առջևի և հետևի լապտերները Y-աձև են։
Սեղմված մետաղաձողով (push-rod) և հորիզոնական տեղադրված ամորտիզատորներով ու զսպանակներրով երկկողմնակի լայնակի լծակների վրա գտնվող անկախ կախոցն առանձնանում է նրանով, որ այն կառուցված է բաց անիվներով մեքենաների նման։ Առջևի 20 դյույմանոց և հետևի 21 դյույմանոց սկավառակները միացված են Pirelli P-Zero անվադողերին ։ Այլ Lamborghini-ների նման Veneno-ն ունի լիարժեք շարժակի համակարգ և կարբոնային-կերամիկական արգելակներ։
Շարժիչ և փոխանցման տուփ
Չնայած սուպերմեքենաների վրա հիբրիդային հզորության օգտագործման միտումներին՝ ընկերությունը որոշեց հավատարիմ մնալ դասական լուծմանը և օգտագործեց 6,5 լիտրանոց բենզինային մթնոլորտային շարժիչ՝ Aventador սերիական սուպերմեքենայից։ Հզորությունը ավելացվել է մինչև 750 ձիաուժ, իսկ արտանետման համակարգի օպտիմալացման և աերոդինամիկայի բարելավման արդյունքում Վենենոն 0,1 վայրկյանով ավելի արագ է, քան Aventador հիմնական մոդելը։ Զանգվածի հարաբերությունը հզորությանը կազմում է 1,93 կգ/ձիաուժ։
Ներքին հարդարանք
Մեքենայի ինտերիերում ևս գերիշխում է ուգլեպլաստիկան, դրանից են պատրաստված նաև շրջանակը և նստատեղերի արտաքին մակերեսը (դրանց համար պատրաստվել է հատուկ ճկուն կարբոնային նյութ՝ CarbonSkin)։
Տեսախաղերում
Մեքենան հանդիպում է հետևյալ խաղերում․
Վիկտոր Համբարձումյանի հուշարձան (Երևան)
Վիկտոր Համբարձումյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Աբովյան և Տերյան փողոցների միջև գտնվող Ուսանողական պուրակում, Երևանի աստղադիտարանի հարևանությամբ, տեղադրվել է 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։
Պատմություն
Արձանի տեղադրման ձեռնարկն իրականացվել է Վիկտոր Համբարձումյանի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական հանձնաժողովի կողմից։
Գիտնականի բրոնզաձույլ արձանը կանգնած է պատվանդանին, կարծեք, գալակտիկայի կենտրոնում՝ խորհրդանշելով հավերժություն և անսահմանություն։ Արձանի հեղինակները կոմպոզիցիայի հիմքում դրել են Գրիգոր Նարեկացու խոսքը՝ «անմատչելի հեռավոր և անընդմիջելի մերձավոր», այսինքն՝ դեռևս չբացահայտված շատ բաներ կան տիեզերքում։ Գիտնականը պատկերված է շարժման մեջ, ինչպիսին էր իր ապրած և կերտած ժամանակաշրջանը՝ զարգացում, շարժում և առաջընթաց։
Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Աբովյան և Տերյան փողոցների միջև գտնվող Ուսանողական պուրակում, Երևանի աստղադիտարանի հարևանությամբ։ Արարողությանը մասնակցել են Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահ Ռադիկ Մարտիրոսյանը և այլք ։
Վիկտոր Համբարձումյանին նվիրված կիսանդրի կա նաև Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ
Կութխենոջիխևի
Կութխենոջիխևի (კუთხენოჯიხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 7 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 206 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Գևորգ Չայլախյան
Գևորգ Քրիստափորի Չալխանյան (1897, Նոր Նախիջևան - 1963, հունվարի 16, Խարկով), հրետանու գեներալ-մայոր (1943 թվական)։ Միքայել Չայլախյանի եղբայրը։ ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1897 թվականին Դոնի-Ռոստովի Նախիջևանում, ծառայողի ընտանիքում։ Շուտով Չայլախյանի ընտանիքը մշտական բնակություն է հաստատում Նովոչերկասկ քաղաքում։ Գևորգը 1916 թվականին արծաթե մեդալով ավարտում է Նովոչերկասկի գիմնազիան։ Նույն թվականին զորակոչվում է և ծառայում Պետրոգրադի զորամասերից մեկում։ Կարճ ժամանակ հետո հրամանատարությունը նրան ուղարկում է Պետրոգրադի Կոնստանտինովյան հրետանային ուսումնարան՝ սովորելու։ Հաջողությամբ ավարտելով ուսումնարանը, նա ստանում է ենթասպայի կոչում։ Նրան նշանակում են Խարկովի մարզի Չուգուև քաղաքի գնդերից մեկի մարտկոցի հրամանատար, որտեղից նրան տասն օր հետո ուղարկում են Հարավարևմտյան ռազմաճակատ՝ գերմանացիների դեմ կռվելու։ Նա նշանակվում է Սիբիրյան հրետանային բրիգադի 1-ին մարտկոցի կրտսեր սպա։
1917 թվականի վերջերին Չայլախյանին նշանակում են Երևանի 5-րդ թեթև մարտկոցի կրտսեր սպա։ Այս նույն մարտկոցի հետ նա ակտիվ մասնակցում է Սարդարապատում և Շարուր-Նախիջևանի ուղղությամբ թուրքական զորքերի դեմ մղվող կռիվներին։
Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո Չայլախյանն առաջին իսկ օրերին իր մարտկոցով մտնում է Կարմիր բանակի կազմի մեջ և ակտիվ մասնակցություն ունենում Ղամարլուի և Զանգեզուրի ռազմաճակատներում։ Հայկական ԽՍՀ Կենտրոնական գործադիր կոմիտեն նրան պարգևատրում է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Մինչև 1935 թվականի մարտը, ծառայել է Հայկական լեռնահրաձգային դիվիզիայում, հրետանային դասակի հրամանատարի պաշտոնից հասնելով մինչև Հայկական դիվիզիայի հրետանու պետի պաշտոնին։ 1935 թվականին ընտրվում է Հայկական ԽՍՀ Կենտգործկոմի անդամ և Երևանի քաղաքային խորհրդի անդամ։
1935 թվականին տեղափոխում են Բաքու և նշանակում կորպուսի հակաօդային պաշտպանության օպերատիվ բաժնի պետ։ 1937-1938 թվականներին սովորում և ավարտում է Պուշկին քաղաքի Հրամկազմի կատարելագործման բարձրագույն հրետանային դասընթացները։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի գերմանա-խորհրդային ռազմաճակատի առաջին օրերին գնդապետ Չայլախյանը, գտնվելով Լվովի ռազմական օկրուգում, իր զենիթային հրետանիով գործուն մասնակցություն ունեցավ Լվով և Տերնոպոլ քաղաքների համար մղվող մարտերին։
Հակաօդային պաշտպանության նոր կադրեր պատրաստելու համար բարձր հրամանատարությունը Չայլախյանին պատերազմի երկրորդ ամսին ռազմաճակատից ետ է կանչում Մոսկվա և նշանակում Կարմիր բանակի ՀՕՊ-ի բարձրագույն դպրոցի հակաօդային պաշտպանության տակտիկայի ամբիոնի պետ և դասախոս։
ԽՍՀՄ Ժողկոմսովետը 1943 թվականի սեպտեմբերին նրան շնորհում է հրետանու գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։
Հետագայում գեներալ Չայլախյանին նշանակում են Անդրկովկասյան ռազմաճակատի հակաօդային պաշտպանության պետ։ Անդրկովկասի և Հյուսիսային Կովկասի ռազմաճակատի հակաօդային պաշտպանության գործը հմտորեն կազմակերպելու համար պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր Դրոշի երկու, «Հայրենական պատերազմի» առաջին աստիճանի և Կարմիր Աստղի շքանշաններով։
Ավելի ուշ, հրետանու նշանակվելով բանակի հրամանատարի տեղակալ՝ Մանջուրիայում մասնակցում է Կայսերական Ճապոնիայի զոքերի դեմ մղվող կռիվներին։
Ճապոնիայի դեմ մղված կռիվների ժամանակ ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է Կուտուզովի երկրորդ աստիճանի շքանշանով։
1945 թվականին դարձել է ԽՄԿԿ անդամ։
Պատերազմից հետո
Պատերազմի ավարտից հետո մոտ 12 տարի վարում է Խորհրդային Միության Մարշալ Լ. Ա. Գովորովի անվան հրետանու ռադիոտեխնիկական ակադեմիայի տակտիկայի ամբիոնի պետի պաշտոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գեներալ-մայորներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Արսիանի լեռնաշղթա
Արսիանի լեռնաշղթա (Արսյաց լեռներ, Արզիան ), լեռնաշղթա Հայկական հրաբխային բարձրավանդակի հյուսիսում։ Ձգվում է հյուսիս-արևելքից հարավ-արևմուտք։ Երկարությունը մոտ 150 կմ է, առավելագույն բարձրությունը՝ 3165 մ (Արսիան լեռ)։
Կազմված է թերթաքարերից, ավազաքարերից, տեղ-տեղ՝ հրաբխային ապարներից։ Արևմտյան մասը խիստ կտրտված է Ճորոխի վտակներով, արևելյան լանջերն աստիճանաբար ձուլվում են Արդահանի գոգավորությանը։ Կլիման բարեխառն լեռնային է, ձմեռը՝ խստաշունչ ու ձնառատ, ամառը՝ զով, տարեկան տեղումները՝ 500-900 մմ։ Լանջերն անտառածածկ են, ավելի բարձր՝ ենթալպյան և ալպյան մարգագետիններ։
Ձգվում է միջօրեականի ուղղությամբ՝ չհաշված մի քանի փոքրիկ աղեղները, որ նա գոյացնում է իր կենտրոնական մասում։ Սկսվում է Աճարայի լեռներից և ձգվում հարավ մինչև Բաշքեյ սարահարթը, Կաղզվանի արևմտյան մասում։ Ունի բեկորային կառուցվածք, և կազմում է Պոնտական բեկորի արևելյան բարձրացած թևը։ Նրա արևելյան զառիթափ են, իսկ արևմտյանը՝ մեղմաթեք։ Մեծ մասամբ անտառապատ է։ Հյուսիսային հատվածը՝ Աճարայի լեռներից մինչև Ալաաբգար գագաթը կոչվում է Արսիանի լանջ, իսկ հարավայինը՝ Սողանլուղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արսիանի լեռնաշղթա
Գայանե Տոնոյան
Գայանե Հրաչիկի Տոնոյան (ծնվել է 1959 թվականի օգոստոսի 30-ին, գյուղ Մարալյան Սարով (Արցախի Մարտակերտի շրջան), բուժքույր։ ՊԲ բժշկական ծառայության ենթասպա (1997)։
Ավարտել է Ստեփանակերտի բժշկական ուսումնարանը (1979)։ 1981-1992 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի մարզային մանկական հիվանդանոցում, 1992 թվականից՝ մարզային կենտրոնական զինվորական հրապիտալում՝ բուժքույր, ավագ բուժքույր։
1988-1992 թվականներ
1988-1992 թվականներին բուժական սանիտարական կամավորական ջոկատների կազմում և Ստեփանակերտի կենտրոնական զինվորական, ռազմադաշտային շարժական (Կրկժան, Մյուրիշեն, Ավդալ, Գյուլափլու, Մափբաբ, Չլդրան, Դրմբոն, Աղդամ, Տոնաշեն) հոսպիտալներում առաջին բժշկական օգնություն է ցույց տվել հարյուրավոր վիրավոր և հիվանդ ազատամարտիկների, մասնակցել վիրավորների տարհանման աշխատանքներին։
Պարգևատրվել է Արցախի «Մայրական երախտազիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով։
Կատեգորիա:1959 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանում ծնվածներ Կատեգորիա:Բուժքույրեր
Ռաշիդ Նեժմետդինով
Ռաշիդ Գիբյատովիչ Նեժմետդինով ( ռուս. ՝ Рашид Гибятович Нежметдинов, ), խորհրդային շախմատիստ և շաշիստ։ Նրան՝ որպես շախմատիստի, համեմատել են Միխայիլ Չիգորինի հետ։
Միջազգային վարպետ 1954 թվականից։ Հեղինակ է թաթարերեն առաջին շախմատի դասագրքի (Կազան 1953)։ Նա Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միությունում առաջինն էր, որ ստացավ վարպետի կոչում և՛ շախմատում, և՛ շաշկիում (երկու տիտղոսներն էլ ստացել է 1950 թվականին)։
Թաթարական ԻԽՍՀ-ի բազմակի չեմպիոն։ Ռուսաստանի ԽՖՍՀ-ի հնգակի չեմպիոն (1950, 1951, 1953, 1957, 1958)։ Խորհրդային Միության առաջնության եզրափակիչի քառակի մասնակից (լավագույն արդյունքը՝ Կիև, 1954 թ.,  7-րդ տեղ ):
Հաջողություններ միջազգային մրցաշարերում. 2-րդ տեղ Բուխարեստում (1954 թ., հաջորդել է Վիկտոր Կորչնոյին), 2-րդ տեղ Ռոստովում (1961թ., հաջորդել է Մարկ Տայմանովին) , 3-րդ տեղ՝ Բաքվում (1964 թ., հաջորդել է  Վլադիմիր Անտոշինին և Վլադիմիր Բաղիրովին) ։ Բազմիցս Նեժմետդինովին է շնորհվել մրցանակը Մրցաշարի ամենագեղեցիկ պարտիա անվանակարգում։
Նա իրեն լավագույն կողմերով է դրսևորել նաև որպես ՌԽՖՍՀ շախմատի հավաքականի մարզիչ՝ բազմիցս նվաճելով չեմպիոնական տիտղոսներ և արժանանալով ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզչի պատվավոր կոչման։
Ըստ Chessmetrics-ի հետահայաց համակարգի՝ նրա ամենաբարձր վարկանիշը եղել է 1954 թվականի սեպտեմբերին. 2660 միավորով այն ժամանակ աշխարհում զբաղեցրել է 21-րդ տեղը ։
Ալեքսանդր Օպարին
Օպարին Ալեքսանդր Իվանովիչ (Александр Иванович Опарин, ), խորհրդային կենսաքիմիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1946)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1969)։
Կենսագրություն
1917 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը։ 1927–1934 թվականներին եղել է շաքարի արդյունաբերության կենտրոնական ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ և կենսաքիմիական լաբորատորիայի վարիչ, միաժամանակ (1929–1931) Մոսկվայի Դմիտրի Մենդելեևի անվան քիմիա–տեխնոլոգիական ինստուտի պրոֆեսոր, 1942–1960 թվականներին՝ Մոսկվայի համալսարանի բույսերի կենսաքիմիայի ամբիոնի վարիչ, 1975 թվականից՝ մոլեկուլային կենսաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր։ 1935 թվականին Ա․ Բախի հետ մասնակցել է ՍՍՀՄ ԳԱ կենսաքիմիայի (այժմ՝ Ա․ Բախի անվան) ինստիտուտի կազմակերպմանը, եղել այդ ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ, 1946 թվականից՝ ռեկտոր, 1948–1955 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ կենսաբանական գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս քարտուղար։ Գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են բուսական հումքի վերամշակման, ֆերմենտաբանության և տեխնիկական կենսաքիմիայի, Երկրի վրա կյանքի ծագման հարցերի ուսումնասիրությանը։ Ցույց է տվել, որ մի շարք սննդանյութերի տեխնիկական մշակման արտադրության հիմքում ընկած է կենսակատալիզի երևույթը։ Մշակել է տեխնիկական կենսաքիմիայի հիմունքները ԽՍՀՄ–ում։ Երկրի վրա կյանքի ծագման հարցերի շուրջ Օպարին հանդես է եկել 1922 թվականին՝ Ռուսաստանյան բուսաբանների ընկերության նիստում, ապա հրատարակել «Կյանքի ծագումը» գիրքը (1924)։ Ըստ Օպարիի կյանքը Երկրի վրա ստեղծվել է անօրգանական, անկենդան մատերիայից, որ Երկրի վրա երկարատև էվոլյուցիայի փուլերից մեկում առաջացել են այնպիսի պայմաններ, որոնց դեպքում կյանքի ծագումը դարձել է հնարավոր և անխուսափելի։ Օպարիի տեսության առանձին դրույթներ հաստատվեցին փորձնականորեն։ Օպարիի կյանքի ծագման Ա․ Ի․ Չպարին ուսումնասիրության միջազգային ընկերության պրեզիդենտն էր (1970 թ.)։ Այդ ընկերությունը 1977 թ. սահմանել է Օպարիի անվան ոսկե մեդալ։ Օպարին արտասահմանյան հինգ երկրների ԳԱ պատվավոր անդամ էր, խորհրդային կենսաքիմիկոսների ազգային կոմիտեի նախագահը (1952 թ.)։ Լենինյան (1974), Ա․ Բախի անվան, Քալինգի (ՅՈԻՆԵՍԿՕ, 1976), Մ․ Լոմոնոսովի անվան (1980) մրցանակներ և Ա․ Մեչնիկովի անվան ոսկե մեդալ։ Պարգևատրվել է Լենինի 5, Աշխատանքային կարմիր դրոշի և Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կենսաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային քիմիկոսներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Պետական կապիտալիզմ
Պետական կապիտալիզմ, երկրի տնտեսական զարգացմանը նպաստող պետական միջոցառումների ամբողջություն, որոնց էությունը որոշվում է պետության դասակարգային բնույթով, պատմական կոնկրետ պայմաններով և այս կամ այն երկրի տնտեսության յուրահատկություններով։
Պետական կապիտալիզմը տարբերակվում է ըստ ժամանակաշրջանի՝
Մինչմոնոպոլիստական կապիտալիզմի դարաշրջանի պետական կապիտալիզմ
Մինչմոնոպոլիստական կապիտալիզմի դարաշրջանում պետության միջամտությունը երկրի տնտեսական կյանքին հանգեցնում էր պետական կապիտալիզմի, որի նպատակը կապիտալիստական ընդլայնված վերարտադրության պրոցեսի արագացումն էր և բուրժուազիայի դիրքերի ամրապնդումը։
Բուրժուական բոլոր հեղափոխությունների ժամանակ պետությունները վերացնում էին առևտրի միջնադարյան կարգորոշումները, գիլդիաների և ցեխերի մենաշնորհային իրավունքները, ազդարարում մրցակցության ազատություն։ Կապիտալի նախասկզբնական կուտակման շրջանում պետական, եկեղեցական և համայնական հողերը պետությունները վերածում էին մասնավոր սեփականության, դաժան օրենքներ սահմանում և ընչազուրկներին բռնի աշխատեցնում կապիտալիստական ձեռնարկություններում։ Նվաճում էին գաղութներ։ Մասնավոր կապիտալի անբավարարության պատճառով իրենք էին կառուցում և շահագործում խոշոր ձեռնարկություններ, երկաթուղիներ, ճանապարհներ, ջրանցքներ և այլն, կամ այդ նպատակի համար կապիտալիստներին տրամադրում սուբսիդիաներ և վարկ։
Պետական սեփականությունը դառնում էր պետական կապիտալիզմի գլխավոր բովանդակությունը։ Պետությունները հանդես էին գալիս որպես խոշորագույն կապիտալիստներ։ Սահմանում էին սպառողական որոշ ապրանքների (ծխախոտ, օղի և այլն) արտադրության և վաճառահանման մենաշնորհ, կիրառելով պրոտեկցիոնիզմ՝ ազգային բուրժուազիային պաշտպանում արտասահմանյան մրցակցությունից։
Կապիտալիզմի տիրապետության հաստատմամբ, երբ սրվեց նաև պրոլետարիատի դասակարգային պայքարը, բուրժուական պետությունները սահմանափակեցին երեխաների և կանանց աշխատանքի կիրառումը, կրճատեցին աշխատօրվա տևողությունը և դրեցին սոցիալական ապահովագրության սկիզբը։ Նշված ժամանակաշրջանում տնտեսական կյանքին պետական միջամտությունը կրում էր մասնակի բնույթ։ Մոնոպոլիստական կապիտալիզմի փուլին բնորոշ է պետական–մոնոպոլիստական կապիտալիզմը, որը սկզբունքորեն տարբերվում է պետական կապիտալիզմից։
Զարգացող երկրներում անցման ժամանակաշրջանի պետական կապիտալիզմ
Զարգացող երկրներում պետական կապիտալիզմը տնտեսական ոլորտում պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկությունների ստեղծումն է, ինչպես նաև մասնավոր ազգային և արտասահմանյան ձեռնարկատիրության կարգավորմանը, աշխատուժի վերարտադրությանը, ընդհանուր պետական նշանակություն ունեցող կարևորագույն օբյեկտների ֆինանսավորմանն ու վարկավորմանն ուղղված տնտեսական միջոցառումների համակարգ։
Պետական կապիտալիզմը տնտեսությանը պետության ակտիվ միջամտության, գաղութային և կիսագաղութային կախվածության ժամանակ ստեղծված տնտեսական կառուցվածքի վերափոխման կարևոր միջոց է, ապահովում է հետամնաց երկրների տնտեսական զարգացումը, թուլացնում նրանց տնտեսական և քաղաքական կախվածությունը համաշխարհային կապիտալիստական համակարգից։
Պետական սեկտորի ստեղծումը և ընդլայնումը Ասիայի, Աֆրիկայի և Լատինական Ամերիկայի երկրների մեծամասնության տնտեսական զարգացման բնորոշ գիծն է՝ անկախ դրանց քաղաքական կողմնորոշումից։ Մի շարք երկրներում (Բիրմա, Գվինեա, Ալժիր, Կոնգոյի Հանրապետություն) պետական սեկտորը և տնտեսական կյանքի պետական կարգավորումն ուղղված են իմպերիալիզմի և ազգային խոշոր բուրժուազիայի դեմ, նպաստում են անկախ էկոնոմիկայի ստեղծմանը և սոցիալական բարդ խնդիրների լուծմանը։
Այն երկրներում, որտեղ պետության տնտեսական քաղաքականությունը որոշում է ազգային խոշոր բուրժուազիան, պետական սեկտորի զարգացումը հաճախ սահմանափակվում է մասնավոր ձեռնարկատիրության աճին նպաստող ճյուղերով ու ձեռնարկություններով։ Պետական սեկտորը ստեղծվում է գաղութային իշխանությունների, նաև տեղական ընկերությունների, ձեռնարկությունների և հիմնարկությունների ազգայնացման, ընդլայնվում՝ նորերի կառուցման ուղիով։ Հատուկ նշանակություն ունի արտաքին առևտրի լրիվ կամ մասնակի մենաշնորհի կիրառումը, ինչպես նաև պետության դիրքերի ամրապնդումը բանկային գործի ու վարկի ոլորտում են։
Կապիտալիզմից սոցիալիզմին անցման ժամանակաշրջանի պետական կապիտալիզմ
Կապիտալիզմից սոցիալիզմին անցման ժամանակաշրջանի պետական կապիտալիզմը հասարակական-տնտեսական կացութաձև է, որը թույլատրում և կարգավորում է պրոլետարիատի դիկտատուրայի պետությունը։ Դրսևորվում է արտասահմանյան կապիտալի կոնցեսիաների, ներքին մասնավոր կապիտալի կողմից պետական ձեռնարկությունների վարձակալման, խառն ընկերությունների, կոմիսիոն սկզբունքով մասնավոր առևտրի, կոոպերացիաների և այլն ձևերով։ Կարող է կարևոր դեր խաղալ էկոնոմիկայի սոցիալիստական վերափոխման գործում։
ԽՍՀՄ–ում պետական կապիտալիզմի առանձնահատկությունն այն էր, որ պետական կապիտալիստական ձեռնարկությունները համաժողովրդական սեփականություն էին և ենթակա չէին առք ու վաճառքի։ Կոնցեսիոներ–վարձակալներին էին մնում միայն պատրաստի արտադրանքը և դրամական միջոցները։ Հարաբերությունները կապիտալիստական էին, բայց վերահսկվում և կարգավորվում էին պրոլետարական պետության կողմից։ ԽՍՀՄ–ում պետական կապիտալիզմը զարգացում չստացավ և երկրի էկոնոմիկայի համար չունեցավ էական նշանակություն (1923–1924 թվականներին տալիս էր ժողտնտեսության համախառն արտադրանքի միայն 0,1%-ը), որովհետև արագ տեմպերով աճեց սոցիալիստական խոշոր արդյունաբերությունը։ Բացի այդ, պետական կապիտալիզմը սոցիալիստական վերափոխման համար օգտագործելու խորհրդային պետության փորձերը հանդիպեցին բուրժուազիայի ակտիվ դիմադրությանը և, վերջինի սեփականազրկման ուղիով, այն վերացվեց։
Պետական կապիտալիզմի տարբեր ձևերն առաջացել և ժամանակավոր օգտագործվել են եվրոպական սոցիալիստական երկրների մեծ մասում, ինչպես նաև՝ ԿԺԴՀ–ում, ՎՍՀ–ում ու ՉԺՀ–ում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սոցիալիզմ Կատեգորիա:Կապիտալիզմ Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Առևտուր Կատեգորիա:Տնտեսական համակարգեր Կատեգորիա:Քաղաքական տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Մաոիզմ Կատեգորիա:Քաղաքական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Կոմունիստական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Տնտեսական քաղաքականություն
Քվեդա Սամեբա (Քոբուլեթի շրջան)
Քվեդա Սամեբա (ქვედა სამება), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 70 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քոբուլեթից 7 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 929 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Մեգրելիա
Մեգրելիա, Մինգրելիա կամ Սամեգրելո/Սամարգալո (վրացերեն՝ სამეგრელო (Սամեգրելո); մեգրելերեն՝ სამარგალო (Սամարգալո)), ներկայիս Վրաստանի արևմուտքում գտնվող պատմական նահանգ, նախկինում հայտնի է եղել նաև Օդիշի անունով։ Բնակեցված է վրացական ենթաէթնիկական խումբ՝ մեգրելների կողմից։
Մեգրելիան հյուսիս-արևմուտքից սահմանակից է Աբխազիային, հյուսիսից՝ Սվանեթին, արևելքից՝ Իմերեթին, հարավից Գուրիային, արևմուտքից՝ Սև ծովին։
Ըստ Վրաստանի ներկայիս վարչատարածքային բաժանման պատմական Մեգրելիայի գրեթե ամբողջ տարածքը (բացառությամբ Աբխազիայի կողմից վերահսկվող Գալի շրջանի) մտնում է Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի մարզի մեջ։
Կատեգորիա:Վրաստանի պատմական շրջաններ Կատեգորիա:Մեգրելիա Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Մլադա Բոլեսլավի շրջան
Մլադա Բոլեսլավի շրջան (okres Mladá Boleslav), շրջան Չեխիայի Կենտրոնական Բոհեմիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Մլադա Բոլեսլավ քաղաքը։ Տարածքը 1022,83 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թ. տվյալներով կազմում է 130 365 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 120 համայնք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի շրջաններ
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 1996 (ընտրական մրցաշար)
1996 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցելու իրավունք ավտոմատ կերպով ստացան մրցաշարի կազմակերպիչ ը, ինչպես նաև՝ ն, ն և մրցաշարին հրավիրված ն։ Կենտրոնամերիկյան զոնայում ընտրական մրցաշարի դեր կատարեց UNCAF-ի ազգերի գավաթի 1995 թ. խաղարկությունը, իսկ կարիբյան զոնայում՝ կարիբյան գավաթի 1995 թ. խաղարկությունը։
UNCAF-ի ազգերի գավաթ 1995
Մրցաշարի արդյունքներով երեք հավաքականներ՝ ը, ն և ը, ձեռք բերեցին 1996 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի ուղեգրեր։
Կարիբյան գավաթ 1995
Մրցաշարի արդյունքներով ն ու ը ձեռք բերեցին 1996 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի ուղեգրեր։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ (ընտրական մրցաշար)
Գոլովիշչե (գյուղ, Ռատնովի շրջան)
Գոլովիշչե (Головище), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(4028) Պանկրաց
(4028) Պանկրաց (Pancratz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 18-ին Լոուրենս Տաֆի կողմից Սոկոռոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,55257 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1708 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9343 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1489,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241678 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,81° անկյուն։
Դուբկի (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Դուբկի (Дубки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Զարգավկ
Զարգավկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մոյո դե Կալվի
Մոյո դե Կալվի(Moio de' Calvi), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչության թիվը կազմում է 195 մարդ (2008), խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 24070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0345։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Սան Մատիան է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ապակի (ֆիլմ, 2019)
Ապակի, 2019 թվականի առաջիկա ամերիկյան թրիլլեր ֆիլմ է սուպերհերոսների մասին, սցենարիստը, համապրոդյուսերը և ռեժիսորը Մ. Նայթ Շյամալանն է։ Ֆիլմը Շյամալանի նախորդ` Անխոցելին (2000) և Պառակտում (2016) ֆիլմերի շարունակությունն է, որոնք միասին կազմում են Անխոցելիների շարքը, որը հայտնի է նաև որպես Eastrail 177 եռագրություն ։ Բրյուս Ուիլիսը, Սեմյուել Լ. Ջեքսոնը, Սպենսեր Թրիթ Քլարկը և Չառլեյն Վուդարդը կվերադարձնեն իրենց Անխոցելիի դերերը, իսկ Ջեյմս Մաքէվոյն ու Անյա Թեյլոր-Ջոյը դերակատարմանը միացած Սառա Փոլսոնի և Ադամ Դևիդ Թոմփսոնի հետ կվերադառնան որպես նրանց պառակտող կերպարներ։
Թեև Անխոցելիների թողարկումից հետո հետաքրքրություն էր առաջացել նրա շարունակության ստեղծման նկատմամբ, Touchstone Pictures-ը նախընտրեց այդ ժամանակ չֆինանսավորել, չնայած ֆիլմի ծանրակշիռ դրամարկղի ձևավորմանը։ Շյամալանը Պառակտման սցենարը գրելիս օգտագործել է Անխոցելիների համար գրած սցենարի հատկանիշները, բայց խնդիրները հավասարակշռելու նպատակով հանեց ֆիլմի սցենարից։ Շյամալանն օգտագործեց առիթը եռագրություն ստեղծելու համար և Պառակտման ավարտը հարմարեցրեց ստեղծելու ֆիլմ Անխոցելիների պատմության սահմաններոում։ Սա ընդգրկում էր Դիսնեյի կողմից Ուիլիսի Անխոցելիների համբավն օգտագործելու իրավունքի ապահովումը, այն պետք է կատարվեր Universal Pictures-ի հետ համատեղ այս երրորդ ֆիլմի արտադրության և տարածման խոստման հետ միասին։ Պառակտումն ուներ ֆինանսական և քննադատական հաջողություն, և 2017 թվականի ապրիլին Շյամալանը հայտարարեց, որ սկսել է Glass-ի արտադրության գործընթացը։
Սյուժե
Պառակտման ավարտից հետո Դեվիդ Դանը (Բրյուս Ուիլիս) հետապնդում է Քեվին Վենդել Կրամբսին (Ջեյմս Մաքէվոյ) այն ժամանակ, երբ Էլիա Փրայսի (Սեմյուել Լ. Ջեքսոն) մշուշոտ կերպարը գնում է «պարոն Գլասի» ետևից, հանդես գալով որպես նվագախմբի դիրիժոր, ով պահում է երկու տղամարդկանց գաղտնիքը ։
Քասթինգ
Քասթինգը կներառի երկու ֆիլմերից վերադարձող դերասաններ` Բրյուս Ուիլիս, Սեմյուել Լ. Ջեքսոն, Սպենսեր Թրիթ Քլարկ և Չառլեյն Վուդարդ Անխոցելիներից և Ջեյմս Մաքէվոյն ու Անյա Թեյլոր-Ջոյը` Պառակտումից, որոնք բոլորը կունենան իրենց համապատասխան դերերը Ապակի ֆիլմում ։ Սառա Փոլսոնը նույնպես միացել է դերասանական կազմին որպես նոր հերոս  ։ 2017 թվականի նոյեմբերին Ադամ Դեվիդ Թոմփսոնը միացել է դերասանական կազմին չբացահայտված դերով ։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի գլխավոր նկարահանումներն սկսվեցին 2017 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Ֆիլադելֆիայում մեկ շաբաթվա փորձերից հետո ։ Շյամալանն այս ժամանակահատվածում նախատեսում էր 39 օրվա նկարահանում : 2017 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հաղորդվեց, որ Շյամալանը ֆիլմի համար նկարահանումներ է կատարում Ալենթաունի պետական հիվանդանոցում և այնտեղ մի քանի շաբաթ նկարահանումներ կանի ։ Դեկտեմբերի 12-ին Շյամալանը հայտնեց, որ 2018 թվականի հունվարին նախատեսվում է նկարահանել 4 տեսարան, հայտարարելով, որ նա այս պատճառով պետք է ճանապարհորդի ։ 2018 թվականի փետրվարի 16-ին Բրին Մավր քոլեջի մարմնամարզության կենտրոնում տեսարան նկարահանվեց։ 2018 թվականի հուլիսի 12-ին հրապարակվեցին արտադրության առաջին պաշտոնական լուսանկարները, այդ թվում Սեմյուել Լ. Ջեքսոնի, Սառա Փոլսոնի և Ջեյմս Ջեյմս Մաքէվոյի լուսանկարները ։
Ցուցադրություն
Ապակին կինոթատրոններում կցուցադրվի 2019 թվականի հունվարի 18-ին Միացյալ Նահանգներում Universal Pictures-ի կողմից և միջազգային ասպարեզում Walt Disney Studios Motion Pictures-ի կողմից Buena Vista International-ի ապրանքանիշի միջոցով։ Ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը տեղի կունենա 2019 թվականի հունվարի 12-ին, 25 Alamo Drafthouse Cinema 25 հասցեում։
Մարկետինգ
2018 թվականի ապրիլի 25-ին ֆիլմը ցուցադրվեց «Սինեմա Կոն»-ում, որին ներկա էր Շյամալանը։ Նա ներկայացրեց ֆիլմից նկարահանումներ, ինչպես նաև Ուիլիսին, Ջեքսոնին և Մաքէվոյին պատկերող առաջին պաշտոնական նկարը։ Նա նաև իր դիտավորությունն է արտահայտել ֆիլմի հետ կապված, ասելով. «Անխոցելիների և Պառակտման աշխարհները վերջապես բախվում են Ապակու մեջ։ Իսկ եթե իրական կյանքի սուպերհերոսներն ու սուպերչարագործներըը ինչ-որ կերպ փակված լինեին միասին, ինչը կարող էր սխալ լինել»։ Նա համարեց, որ դա «առաջին ճշմարտապես հիմնավորված կատակերգական ֆիլմ կլիներ»
2018 թվականի հուլիսի 12-ին ցուցադրվել են արտադրության առաջին պաշտոնական լուսանկարները, այդ թվում` Սեմյուել Լ. Ջեքսոնի, Սառա Փոլսոնի և Ջեյմս Մաքէվոյի լուսանկարները ։ 2018 թվականի հուլիսի 20-ին ֆիլմը ներկայացվեց San Diego Comic-Con-ում, Շյամալանի, Ուիլիսի, Ջեքսոնի, Թեյլոր-Ջոյի ու Փոլսոնի հետ, ովքեր վարում էին այն, որտեղ ցուցադրվեց ֆիլմի առաջին թրեյլերը ։
Դրամարկղ
Միացյալ Նահանգներում և Կանադայում Ապակին նախատեսում է Մարտին Լյութեր Քինգի օրվա բացման շաբաթվա վերջին չորսս օրում ավելի քան կազմել 50-75 միլիոն դոլար գումար ստանալ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Touchstone Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին
Գեյզերիխ
Գեյզերիխ (Գենզերիխ, ) 428-477 թվականներին վանդալների թագավոր, Հյուսիսային Աֆրիկայում վանդալների և Ալանների պետության ստեղծողը։ 455 թվականին Գեյզերիխի օրոք վանդալներն ու ալանները կողոպտել են Հռոմը։
Նիմբուրկի շրջան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի շրջաններ
Գեյզերիխ
Ծագումը
Գեյզերիխը վանդալների արքա Գոդագիսլի երկրորդ որդին էր և Գյունդերիխի եղբայրն ու իրավահաջորդը։