cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քարլայլ ամրոց
Պատմություն
Քումբերլենդից շոտլանդացիներին քշելու գործողությունները հանգեցրել են տարածքը գրավելու շատ փորձերի։ Սրա արդյունքում Քարլայլն ու իր ամրոցը հաջորդ 700 տարում շատ անգամ ձեռքից ձեռք են ընկել։ Առաջին փորձը եղել է Անգլիայի Ստեվեն թագավորի անարխիայի/անիշխանության ընթացքքում։
1296 թվականի մարտի 26-ին Ջոն «կարմիր» Կոմինը՝ 1295 թվականի չորրորդ քառորդից Անանդեյլի լորդը, շոտլանդական զորք է առաջնորդել Սոլվեյի վրայով Քարլայլի վրա հարձակվելու համար։ Ամրոցի այդ ժամանակվա բերդակալ ոմն Ռոբերտ դե Բրյուս՝ Անանդեյլի պաշտոնաթող լորդը, հաջողությամբ դիմադրել է հարձակմանը, որից հետո նրանց ստիպել է հետ նահանջել Անանդեյլով դեպի Սվիթհարթ վանքը։
13-րդ դարի կեսերից մինչև 1603 թվականի Անգլիայի ու Շոտլանդիայի Գահերի միավորումը Քարլայլ ամրոցը գլխավոր շտաբն էր արևմտյան սահմանագոտու՝ անգլո-շոտլանդական սահմանի արևմտյան հատվածը պաշտպանող բուֆերային զոնայի։
Հենրի VIII-ն ամրոցը հարմարեցրել է թնդանոթների օգտագործմանը, աշխատանքի վերցնելով ինժեներ Ստեֆան վոն Հասչենփերգին։ 1567 թվականին մի քանի ամսով Շոտլանդիայի թագուհի Մերին բանտարկվել է ամրոցում, բերդակալի աշտարակում, որը քանդվել է1835 թվականին ։ Հետագայում ամրոցն ութ ամսով  պաշարվել է պառլամենտական ուժերի կողմից 1644 թվականին անգլիական քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում։
Քարլայլ քաղաքի ու նրա ամրոցի համար ամենակարևոր ճակատամարտերը եղել են Մեծ Բրիտնաիայի թագավոր Ջորջ II-ի դեմ 1745 թվականի յակոբինյան ապստամբության ժամանակ։ Արքայազն Չառլզ Էդվարդ Ստյուարտի զորքերը ճամփորդել  են հարավ Շոտլանդիայից դեպի Անգլիա, հասնելով համարյա Դերբի։  Քարլայլն ու ամրոցը վերցվել ու ամրացվել են յակոբինյանների կողմից։ Սակայն նրանք Ջորջ II-ի որդի, Քումբերլենդի դուքս Ուիլյամ Օգոստոսի զորքերի կողմից քշվել են  դեպի հյուսիս։ Քարլայլը վերանվաճվել է, իսկ յակոբինյանները բանտարկվել ու մահապատժի են ենթարկվել։ Այդ ճակատամարտով ավարտվել է ամրոցի մարտական կյանքը, քանի որ  Անգլիայի ու Շոտլանդիայի միջև սահմանը հսկելն այլևս անհրաժեշտ չէր,որովհետև երկու երկրներն էլ Մեծ Բրիտանիայի կազմում էին։
1746 թվականից հետո ամրոցը որոշ չափով անուշադրության է մատնվել, թեև որոշ չնչին վերանորոգումներ են ձեռնարկվել, ինչպես օրինակ շարժասանդուղքի վերանորոգումը 1783 թվականին ։
Ամրոցի որոշ մասեր հետո քանդվել են ու օգտագործվել որպես հումք 19-րդ դարում ստեղծելու համար այն, ինչն այսօր շատ թե քիչ տեսանելի է այցելուի համար։ Բանակը ներս է մտել ու տիրել ամրոցին և 1873 թվականին տարածքների հավաքագրման համակարգ է ներդրվել, որը հիմնված էր կոմսությունների վրա, և իրականացվել էր Քարդվելի ռեֆորմների ներքո, և ամրոցը դարձել է 34-րդ (Քումբերլենդի) հետևակային զորախմբի ու 55-րդ (Ուեսթմորլենդի) հետևակային զորախմբի շտաբը ։ Չայլդերզի ռեֆորմների ներքո 34-րդ և 55-րդ զորախմբերը 1888 թվականին միավորվելով կազմել են Սահմանային զորախումբը, որի շտաբը Քարլայլ  ամրոցն էր ։ Ամրոցը մնացել է Սահմանային զորախմբի շտաբը մինչև 1959 թվականը, երբ զորախումբը միացել է Թագավորի սեփական արքայական զորախմբին (Լանկաստեր) ու կազմել Թագավորի սեփական արքայական սահմանային զորախումբը ։ Պահեստային բանակը դեռ օգտագործում է ամրոցի որոշ հատվածներ․ 8 դասակ C վաշտ 4-րդ բատալիոն Լանկաստերի դքսի զորագունդը տեղակայված են Բուրմա բլոկում, պահեստային բանակի մուլտի քեփ-բաջ ստորաբաժանման հետ, որոնց մեջ մտնում են  բժիշկներ, ինժեներներ, լոգիստիկներ, հետախույզներ ու հետևակներ տարբեր բաժանմունքներից ։
Թանգարան
Ամրոցում գտնվում է Քումբրիայի Ռազմական կյանքի թանգարանը ։
Բերդակալների ցուցակ
Բերդակալներ նշանակված
Միապետության վերականգնումից հետո
Քարլայլի բերդակալի պաշտոնը վերացել է 1838 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամրոցներ Կատեգորիա:Անգլիայի դղյակներ Կատեգորիա:Կամբրիա Կատեգորիա:Միջնադարյան ճարտարապետություն Կատեգորիա:Կամբրիայի տեսարժան վայրեր
Թուխնակալի մելիքական ապարանք
Թուխնակալի մելիքական ապարանքի ավերակները գտնվում են Արցախ Ասկերանի շրջանի Թուխնակալ գյուղատեղում, մեղմ թեքությամբ լեռնալանջի վրա։ Ավետարանոց գյուղի և Ղևոնդանց անապատ կամ Ղոնդիկ անունով հայտնի ուշ միջնադարյան վանքի մերձակայքում տարածված Թուխնակալը Վարանդա գավառի լքված բնակավայրերից է, սակայն նրա մասին որևէ գրավոր հիշատակություն մեզ հայտնի չէ։ Հնավայրում պահպանված ապարանքը ևս երկրամասին վերաբերող տեղագրական երկերում չի հիշվում։
Վկայագրերից մեկը նույն գավառի Խունշինակ գյուղի Սբ. Աստվածածին եկեղեցու շինարարական արձանագրությունն է.
Երկրորդը նույն՝ 1860 թվականին Գյուլիստան գավառի Վերիշեն գյուղում գտնված մի վկայական է, որը պատմում է այստեղ հաստատված Մելիք-Շահնազարյան տոհմից մի ոմն «Բէկլար բէկ Մէլիք Շահնազար Շահփուրեանցի» նախնիների երբեմնի իրավունքների մասին՝ ստորագրված առաջինը. «Մուսայէլ Դօլուխանեանց»։
Դժվար չէ կռահել, որ հզոր ու նշանավոր Մելիք-Շահնազարյանների ոստան Ավետարանոցից ոչ հեռու գտնվող այս ապարանքի տերերը շատ համեստ ու աննշան դեր են ունեցել գավառի վերջին դարերի կյանքում, քանզի Մելիք-Դոլուխանյան տոհմի հետ կապված որևէ հիշարժան դեմք ու դեպք չի գտել ապարանքների շինարարության ամենաբեղուն շրջանին՝ 18-րդ դարին վերաբեող հարուստ սկզբնաղբյուրներում և պատմական երկերում։
Այս մասին է վկայում նաև դարի վերջերին խիստ բնորոշ նկարագրով, սակայն համեմատաբար համեստ չափերով ու ճարտարապետությամբ առանձնացող ապարանքը։
Հարավ-արևելահայաց լանջի վրա կառուցված ապարանքի մեզ հասած շինությունները ընդհանուր հատակագծում հյուսիսից-հարավ ձգված մեկ ուղղակյուն ամբողջություն են կազմում (11,3×17,4 մետր) և ետնապատով հպված են լանջին, իսկ գլխավոր՝ հարավային ճակատով ուղղված են արևելք։ Հորինվածքի կենտրոնում գլխատունն է՝ նախամուտք-պատշգամբով, երկու կողքին՝ դրանց ընդհանուր երկարության չափով ձգված մեկական դահլիճ։ Ընդ որում, գլխատունն ու հյուսիսակողմյան դահլիճը մի հարթության վրա են և մուտք ունեն նախասրահից, իսկ լանջի թեքության պատճառով ցածրադիր մյուս դահլիճի մուտքը բակից է։
Գլխատունը հատակագծում քառակուսի դահլիճ է (ներքուստ՝ 6,2×6,3 մետր)՝ քարաշեն, երդիկակիր գոցվող թաղերով կազմված գմբեթածածկով։
Այստեղ մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում հարավային պատում թողնված երկու փոքրիկ պատուհանները, որոնց բացվածքները արտաքուստ բացվում են կից դահլիճի տանիքից վեր, իսկ ներքուստ շեշտակի լայնացված են և վերին մասով խորանում են թաղի զանգվածի մեջ։
Պատուհանների միջև օջախ-բուխարին է, իսկ մյուս կողմում՝ մեկական պահարանախորշեր, ինչպիսի երեքն էլ կան մուտքի դիմացի պատում։ Գլխատան արևելյան պատին՝ նախասրահում պահպանված երկուբխորշերն ու թաղի մնացորդը վկայում են, որ այն քարաշեն ծածկ է ունեցել և, ըստ այդմ, չպահպանված երկկամար լուծումով։
Նախասրահի աջակողմյան ընդարձակ ու թաղածածկ դահլիճը (ներքուստ՝ 3,65×9,75 մետր) այժմ կիսավեր է. բացակայում են հյուսիսային և արևմտյան պատերն ու ծածկի մեծ մասը։ Այստեղ, խորքի պատի մեջտեղում լայն բացվածքով բուխարին է՝ երկու կողմերի կամարախորշերով, իսկ գլխատան ու նախասրահի հետ ընդհանուր երկայնական պատում մուտքի շարունակությունը կազմող յոթ խորշերի շարքն է։
Նախասրահով կապված գլխատունն ու դահլիճը մելիքական տան բնակելի մասն են կազմել, իսկ մյուս՝ ցածրադիր կողմի ավելի ընդարձակ (ներքուստ՝ 4,0×9,75 մետր) դահլիճն իր տեղադիրքով, ցածրիկ թաղածածկով, մեկուսի մուտքով ու ներքին պահարանախորշերի և բուխարու բացակայությամբ, ըստ երևույթին օժանդակ-տնտեսական նշանակություն է ունեցել։
Շինությունների այս խմբից փոքր-ինչ հեռու, հյուսիսային կողմում սրանց զուգահեռ պահպանվել է մեկուսի կանգնած մի երկարավուն, թաղածածկ շենք, սակայն առկա նյութերը հնարավորություն չեն տալիս որոշակիորեն ասելու, թե դրանք ինչքանով և ինչպես են կապված եղել։ Պարզ չէ նաև ապարանքի նախնական հատակագծային հորինվածքի ամբողջ պատկերը՝ մասնավորապես պարսպապատերի առկայությունն ու դրանց մոտակա տեղը։
Ապարանքը կառուցված է հիմնականում կոպտատաշ ու ճեղքված քարից, բացվածքների եզրամասերն ու կամարները շարված են սրբատաշով։
Թուխնակալի մելիքական տունը 18-րդ դարի պալատաշինության ևս մեկ օրինակ է և անպաճույճ ճարտարապետությամբ լրացնում-հարստացնում է բնագավառի պատմությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կառույցներ ըստ դարի Կատեգորիա:Կառույցներ ըստ նշանակության Կատեգորիա:Մելիքական ապարանքներ Կատեգորիա:Արցախի մելիքական ապարանքներ Կատեգորիա:Շինություններ և կառույցներ ըստ ճարտարապետի
Տաղվահարի երգը
«Տաղվահարի երգը», Միջին թագավորության ժամանակաշրջանի հին եգիպտական կրոնական ազատախոհության մեզ հասած հավանաբար հնագույն հուշարձան ։ Երկը կազմված է ընդհանուր սյուժեն չունեցող տասնհինգ տեքստից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոնը քննադատող գրքեր Կատեգորիա:Հին եգիպտական գրականություն Կատեգորիա:Կրոնը Հին Եգիպտոսում
Բարչիս
Բարչիս  (Barcis), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 3 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 102 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կառլոս Մարտել
Կառլոս Մարտել, մայորդոմ, հաջորդել է Պիպին Հերիստալցուն։ Կառավարել է 715-741 թվականները։ Նա իր կառավարումն սկսել է թագավորությունում գոյություն ունեցող խռովությունների ճնշումով։ Ջախջախել է իր դեմ ապստամբած նեստրիական ֆեոդալներին, իսկ այնուհետև Աքվիտանիայի և Պրովանսի դուքսերին, տուրք դրել հնազանդվելուց հրաժարված անդրհռենոսյան ցեղերի՝ սաքսերի, ֆրիզների, ալեմանների, բավարների վրա։ 720 թվականին արաբները, Իսպանիան նվաճելով, ներխուժել էին Հարավային Գալիա՝ սպառնալով ֆրանկական պետությանը։ Կառլոս Մարտելը Պուատիեի մոտ տեղի ունեցած վճռական ճակատամարտում պարտության է մատնում արաբներին։ Նրանց դեմ պայքարում վճռական դեր է խաղում ֆրանկական հեծելազորը։
Կառլոս Մարտելի բենեֆիցիումային ռեֆորմը
Մինչև Կառլոս Մարտելի հողային բարեփոխումները Մերովինգների կողմից շնորհված հողը, որն ստացողի լիակատար մասնավոր սեփականությունն էր, կոչվում էր ալոդ։ Ֆեոդալական հողային տիրապետության նոր պայմանական ձևը՝ Բենեֆիցիումը, շնորհվում էր ցմահ օգտագործման համար որոշակի ծառայություններ(ամենից առաջ հեծյալ ռազմական) կատարելու պայմանով։ Եթե Բենեֆիցիում ստացողի՝ բենեֆիցիարի ժառանգը ցանկանում էր ստանալ նախորդի Բենեֆիցիումը, կամ ինքը՝ բենեֆիցիարն էր ցանկանում օգտվել բենեֆիցիայից շնորհողի մահից հետո պահանջվում էր շնորհումը նորոգել։
Բենեֆիցիումային ռեֆորմի սոցիալական հետևանքները
Ռեֆորմը նպաստում է Ֆեոդալական հարաբերությունների հետագա ձևավորմանն ու ամրապնդմանը և արդյունքում. բահրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարոլինգներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Բուլդոզերավարի օրը
«Բուլդոզերավարի օրը» («День бульдозериста»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1991 թվականին։
Բովանդակություն
Երգիծական պատմվածքի գործողությունը տեղի է ունենում խորհրդային իշխանությանը նման իշխանության օրոք, անորոշ ժամանակահատվածում. ոչ այն է հակաուտոպիա է, ոչ այն է՝ գրոտեսկ։ Ակնհայտ է, որ խորհրդային իրողությունները հասցվել են աբսուրդի աստիճանի. բոլորն աշխատում են միջուկային և քիմիական զենքի վրա, ամենուր կախված են Սանդելին, Մունդինդելին և Բաբայասինին փառաբանող պաստառներ (վերջինս հիշատակվում է նաև «Չապաևն ու Պուստոտան» վեպում, համեմատիր՝ Մարքս-Էնգելս-Լենինի ինստիտուտ), թանգարանում ցուցադրվում է խորհրդային առաջին հրամանը՝ քաղաք մուտք գործելու և դուրս գալու ամբողջական արգելքը։ Կուսկոմիտեի քարտուղարն օգտագործում է «Պարտայ-Չի» գաղտնի տեխնիկան, որը թույլ է տալիս ամենակտրուկ կարողություններ ունեցող անձին ակնթարթորեն ընդունել կուսակցության գիծը։ Մարքսիստական բառապաշարը երկարատև օգտագործումից փոխարինել է անպարկեշտ բառապաշարին։ Պատմվածքում նկարագրվում է բանավոր մենամարտ, որը շահում է վիրտուոզ բարբառագետ Վալերկան (= հայհոյող) ։
Պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում տոնի ժամանակ՝ Բուլդոզերավարի անհեթեթ օրը։ Գլխավոր հերոսը ամերիկացի լրտես է, որը մոռացել է այդ մասին՝ անընդհատ խմելով մյուս տղամարդկանց հետ։ Բայց գործարանում ատոմային ռումբը հարվածում է նրա երիկամներին, ինչը հերոսին ստիպում է երկու շաբաթ չխմել, և նա հիշում է, որ պետք է փախչի ։
Պատմվածքը կարելի է համարել երգիծական-հակախորհրդային, որը, սակայն, գրված է աբսուրդի վիրտուոզ ոճով։ Այն կարելի է նմանեցնել այնպիսի գրքերի, ինչպիսիք են «Խորաբաց բարձունքները» կամ «Քողարկումը»՝ դրանցից տարբերվելով ձևի հակիրճությամբ ։
Հրապարակում
Պատմվածքն առաջին անգամ տպագրվել է «Զավտրա» ֆանտաստիկ ալմանախում (2-րդ թողարկում) 1991 թվականին և նույն թվականին՝ Պելևինի հեղինակային առաջին՝ «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում։
Կարծիքներ և քննադատություն
Բանասեր Հասան Հուսեյնովը «Խորհրդային իդեոլոգեմները 1990-ականների ռուսական դիսկուրսում» գրքում համաձայն է Ալեքսանդր Անտոնովի հետ՝ «Բուլդոզերավարի օր»-ում Պելևինի օգտագործած լեզվական նորաբանությունները համարելով «հետմոդեռնիստական կատակներում կարգախոսի անպարկեշտ վերաիմաստավորում» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Սկարամանգաս
Սկարամանգաս, փոքր քաղաք Հունաստանում, Աթենքի արևմտյան արվարձան։ Տեղակայված է Աթենքի կենտրոնից 11 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, Օմոնիասի հրապարակում, Սարոնիկոս ծովածոցում, Էլեֆսիսի ծովածոցի ափին, Պայկիլոնի և Էգալեոյի ստորոտում։ Մտնում է Հայդարիոն համայնքի մեջ՝ Արևելյան Ատտիկայի ծայրամասային միավոր Ատտիկայի ծայրամասում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 1255 մարդ։ Սկարամանգասի հյուսիսային ծայրով է անցնում Ատինոն պողոտան՝  Ազգային 8-րդ ճանապարհի մասը, որը միացնում է Աթենքը և Էլեֆսիսը։ Սակրամանգասը և Կերացինիոնը կապում է Սխիստու-Սկարամանգա պողոտան։
Սակրամանգասում է գտնվում Hellenic Shipyards նավաշինարանը։
Քաղաքում է տեղակայված Հունաստանի ռազմածովային ուժերի բազան։ 2016 թվականի ապրիլին բազայի տարածքում գաղթականների համար բացվել է «Սակրամանգաս» ճամբարը։ 2016 թվականին ճամբարում ապրում է 3 հազար գաղթական Սիրիայից,, Աֆղանստանից և Իրաքից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Ատտիկա
Ֆրից Լանգ
Գերմանական էքսպրեսիոնիզմի ամենախոշոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նկարահանել է համր կինոյի պատմության ամենամեծ բյուջե ունեցող ֆիլմը՝ «Մետրոպոլիս», (1927 թ.)։
Կենսագրություն
Ֆրից Լանգը ծնվել է 1890 թվականին Վիեննայում։ Հայրը՝ Անտոն Լանգը ճարտարապետ էր, մայրը՝ Պաուլ Շլյեզինգեր արմատներով հրեա էր։ Նրանք գաղթականներ էին Չեխիայի Մորավիայի նահանգից։ Մայրը ընդունել էր կաթոլիկությունը և շատ լուրջ էր վերաբերվում կաթոլիկ ավանդույթներին։
Նոր Զմյուռնիա
Նոր Զմյուռնիա (Νέα Σμύρνη), համարվում է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքի հարավային արվարձաններից մեկը։ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքով այն ունեցել է 73,076 բնակիչ ։ Այն անվանվել է Սմիրնա՝ ներկայիս Իզմիր քաղաքի անունով, որտեղից  1923 թվականին մեծ քանակությամբ փախստականներ են եկել Նոր Զմյուռնիա Հույն-թուրքական բնակչության փոխանակության ժամանակ ։
Ֆրից Լանգ
Մանկություն
Փոքր տարիքից զբաղվում էր նկարչությամբ և դպրոցն ավարտելուց հետո 1907 թվականին ընդունվում է բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի ճարտարապետության ֆակուլտետը, սակայն այնտեղ սովորում է ընդամենը մեկ կիսամյակ։ 1908 թվականին Վիեննայի գրաֆիկական արվեստի ակադեմիայում ուսումնասիրում է գեղանկարչություն, իսկ 1911 թվականին շարունակում է նույն զբաղմունքը Մյունխենի Յուլիուս Լիցի պետական գեղարվեստական դպրոցում։
Մասնակցությունը պատերազմին
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին տեղափոխվում է Վիեննա։ 1915 թվականի հունվարի 12-ին որպես կամավոր մեկնում է պատերազմ` ծառայության անցնելով № 13 հրետանային դիվիզիոնում։ Ռազմաճակատում 3 անգամ վիրավորվում է, ենթարկվում է կոնտուզիայի։ 1918 թվականին ճանաչվում է ռազմական ծառայության համար ոչ պիտանի և զորացրվում` ստանալով լեյտենանտի կոչում։
Նոր Զմյուռնիա
Քույր քաղաքներ
, Սիսիան (սկսած 2004 թվականից)
Ֆրից Լանգ
Ամուսնություն
Երեք անգամ ամուսնացած է եղել։ Առաջին կինը՝ Էլիզաբեթ Ռոզենտալն էր, ում հետ ամուսնացել է 1919 թվականին։ Նա մահացել է 1920 թվականի սեպտեմբերի 25-ին։ Երկրորդ կնոջ՝ գրող և սցենարիստ Թեա ֆոն Հարբոուի հետ ծանոթացել է 1920 թվականին «May-Film GmbH» ընկերությունում աշխատելու տարիներին, ում հետ ամուսնացել է 1922 թվականին, ով միաժամանակ համագործակցել է նրա հետ որպես սցենարիստ։ Նրանք միասին աշխատել են մինչև 1933 թվականը՝ նրանց ամուսնալուծվելը։
Նոր Զմյուռնիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարչական միավորներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Հունաստանի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Հունաստանի բնակավայրեր
Ֆրից Լանգ
Ամուսնություն
1971 թվականին գաղտնի ամուսնացել է քարտուղարուհի և ասիստենտ Լիլի Լաթեի հետ, ում հետ ծանոթ էր դեռևս 1930-ական թվականներին։
Կենսագրական այլ փաստեր
Ֆրից Լանգը մահացել է 1976 թվականի օգոստոսի 2-ին Կալիֆորնիա նահանգի Բևեռլի Հիլզ քաղաքում։
2007 թվականին Արտյոմ Դեմենոկը Գերմանիայում նկարահանել է «Ֆրից Լանգ» վավերագրական ֆիլմը։
Կարիերա և ֆիլմագրություն
Կինոյում իր աշխատանքը սկսել է որպես սցենարիստ։ Սցենարներ սկսել է գրել դեռևս պատերազմի ընթացքում հոսպիտալում գտնվելու ժամանակ։
1918 թվականի օգոստոսին ծանոթանում է գերմանացի կինոպրոդյուսեր Էրիխ Պոմերի հետ, ով նրան հրավիրում է որպես սցենարիստ աշխատելու «Decla» կինոստուդիայում։
Առաջին ինքնուրույն ռեժիսորական աշխատանքը 1919 թվականին նկարահանված «Խարակիրի» ֆիլմն էր։ Նրա հետագա գրեթե բոլոր ֆիլմերը ունեն ռոմանտիկ և էքսպրեսիոնիստական բնույթ, որոնցից շատերը ունեն մի քանի ժամ տևողություն։
Նրա առաջին ձայնային ֆիլմը 1931 թվականին նկարահանված «М» դետեկտիվ ժանրի դրաման էր, որը պատմում է սերիական մարդասպանի մասին, ում ցանկանում են բռնել ոչ միայն ոստիկանները, այլ նաև հանցագործների մի խումբ։ Այս ֆիլմը իր ժանրի կինոյի պատմության լավագույն գործերից է համարվում։
Վեջին գերմանական ֆիլմը դարձավ «Դոկտոր Մաբուզեի կտակը» (Das Testament des Dr. Mabuse, 1933)։ Ֆիլմը ցուցադրությունը սակայն Գերմանիայում արգելվեց։
1934 թվականին մեկնում է ԱՄՆ և նույն թվականի հունիսի 1-ին պայմանագիր է կնքում «Metro-Goldwyn-Mayer» կինոընկերության հետ։ Հոլիվուդում նրան առաջարկում են մի շարք նախագծեր, որոնք նա մերժում է։ 1936 թվականին նկարահանում է իր առաջին ամերիկյան ֆիլմը՝ «Կատաղություն» (Fury, 1936), որը հանդիսանում էր «М» ֆիլմի յուրօրինակ տարբերակ։ Ընդհանուր թվով նկարահանել է 46 ֆիլմ, 36 ֆիլմի սցենարի հեղինակ է, 7 ֆիլմի պրոդյուսեր։
1939 թվականի օգոստոսի 14-ն ստանում է ԱՄՆ-ի քաղաքացիություն։ 1956 թվականին մեկնում է ԳՖՀ, որտեղ քննարկում է մի քանի նախագիծ սակայն չկայացնելով կոնկրետ որոշումներ հետ է վերադառնում ԱՄՆ՝ բնակվելով Բևեռլի Հիլզում։ 1957 թվականին գերմանացի պրոդյուսեր Արթուր Բրաուների առաջարկով նկարահանում է «Հնդկական գերեզման» (Das Indische Grabmal, 1958) և «Դոկտոր Մաբուզեի հազար աչքերը» (Die tausend Augen des Dr. Mabuse, 1960) ֆիլմերը։
1963 թվականին Ժան-Լյուկ Գոդարի «Ատելություն» (Le mepris) ֆիլմում խաղում է ինքն իրեն։ 1964 թվականին Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ է եղել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Գերմանացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:1890 ծնունդներ Կատեգորիա:1976 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 2 մահեր Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Ժունեդա
Ժունեդա (Juneda), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գառիգես շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 47,35 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3487 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Սալ (երկրաբանություն)
Սալ, երկրակեղևի տեղամաս պլատֆորմի սահմաններում, որտեղ ծալքավոր հիմքը գտնվում է համեմատաբար ցածր խտությունների վրա և ծածկված է հորիզոնական կամ թույլ կերպով խախտված նստվածքային ապարների հաստվածքով (1–15 կմ)։ Սալը հակադրվում է պլատֆորմի համեմատաբար բարձրացած կառուցվածքին՝ վահանին, ու բարդացված է ավելի ցածր կարգի տարբեր կառուցվածքներով (անտեկլիզներով, սինեկլիզներով, կամարներով և այլն)։ Նորագույն գեոդինամիկական մոդելներում սալ տերմինն օգտագործվում է ավելի լայն առումով։ Մոդելներում լիթոսֆերան դիտվում է իբրև սալերի մի բազմություն, որոնք միմյանցից անջատված են խզման զոնաներով և ենթարկվում են հորիզոնական, ուղղաձիգ ու պտուտակային տեղաշարժերի։ Տերմինն առաջարկել է Զյուսը, 1885 թվականին։
Կատեգորիա:Տեկտոնիկա Կատեգորիա:Սալերի տեկտոնիկա
Մահացող լույսը (ֆիլմ)
«Մահացող լույսը» (Dying of the Light), ռեժիսոր Փոլ Շրեդերի թրիլերը` նկարահանված 2014 թվականին։ Կինոնկարը հիմնականում արժանացել է քննադատների բացասական կարծիքներին։
Սյուժե
Գործակալ Էվան Լեյքը ԿՀՎ-ի վաստակավոր վետերան է։ Նա երկար տարիներ հետապնդում է Մոհամեդ Բանիրին, որը Մերձավոր Արևելքի ամենավտանգավոր ահաբեկիչներից է։ Նրանց կապում են անձնական հաշիվները՝ մոտ 20 տարի առաջ ահաբեկիչը խոշտանգել էր Էվանին և մասամբ այլանդակել նրան։ Ըստ հետախուզությունների տվյալների՝ ահաբեկիչը վաղուց մահացել է, բայց Լեյքը դրան չի հավատում։ Էվան Լեյքին ախտորոշում են ծերունական աճող մարազմ։ Էվանի ֆիզիկական վիճակը օրեցօր ավելի բարդանում է և նրան հուշում են, որպեսզի շուտափույթ անցնի թոշակի։ Բանիրը նույնպես կռիվ է տալիս արյան անբուժելի գենետիկական հիվանդության հետ, որը հետապնդում է նրա ընտանիքին։
Ծանոթանալով մի ռումինացի հետախույզի հաշվետվության հետ՝ Էվանը իմանում է, որ ձերբակալվել է ոմն սուրհանդակ, որը տեղափոխում էր հազվագյուտ դեղեր, որոնք հնարավոր է, պատվիրել էր Բանիրը։ Սուրհանդակը նախընտրում է մահանալ, բայց չհանձնվել։ Էվանը ղեկավարությանը առաջարկում է վերսկսել ահաբեկիչին բռնելու փորձերը, սակայն նրա խոսքերը ոչ ոք չի լսում։ Էվանը և իր ընկեր Միլթոնը սկսում են ինքնուրույն հետաքննություն և դուրս են գալիս ռումինացի դեղագետ, պրոֆեսոր և Բանիրի խորհրդատուի հետքին։ Այնուհետև դիմահարդարման օգնությամբ Էվանը ստանում է պրոֆեսորի տեսքը, ու մեկնում Քենիա, որտեղ հետևում է Բանիրին։ Վերջնական կռվում հաղթահարելով հիվանդության նոպաները, Լեյքը հաղթում է իր թշնամուն, բայց ինքը ծանր վիրավորվում է։ Վերջում Էվանը ուղղորդում է իր ավտոմեքենան հանդիպակաց գոտի՝ բեռնատարի անիվների տակ։
Ստեղծում
Ֆիլմի սցենարը գրվել է 2010 թվականին և երկար ժամանակ եղել է Շրեդերի և պրոդյուսերների միջև վեճի առարկա։ Նախագիծը ուզում էին փոխանցել Նիքոկաս Ռեֆնին, բայց մտածելուց հետո նա հրաժարվել է։ Գլխավոր դերի համար պլանավորել էին Հարիսսոն Ֆորդին, բայց նա նույնպես չի ցանկացել մասնակցել։ Արդյունքում սցենարը վերադարձավ Շրեդերին, իսկ գլախավոր դերում ընտրեցին Նիկոլաս Քեյջին։ Ֆիլմի նկարահանումները ընթացել են առանց հատուկ էքսցեսների, 2014 թվականի սկզբին Ռումինիայում և Ավստրալիայում ։
Մոնտաժման փուլից հետո ֆիլմի սևագիր օրինակը ցուցադրեցին Grindstone Entertainment-ին։ Նրանք դիտողություններ արեցին այն մասին, որ ֆիլմը չափազանց տարբերվում է սցենարից և խորհուրդ են տվեցին ուղարկել լրացուցիչ մշակման։ Երկրորդ բացասական  գնահատականից հետո Շրեդերը հրաժարվեց հետագա վերանայումներից և  բոլոր նյութերը հանձնեց կինոարտադրողին։  Սաունդրեքը  գրվեց Շրեդերի հեռանալուց հետո։  Ընդհանուր առմամբ, ըստ կինոարտադրողի հաղորդմամբ ֆիլմի ռեժիսորի  մտադրության 80 %-ը պահպանվել է ։
ԱՄՆ-ում ֆիլմը վարձույթի է տրամադրվել սահմանափակ քանակով կինոթատրոններին և միաժամանակ Grindstone Entertainment  ցանցի տեսանյութի պահանջարկով 2014 թ. դեկտեմբերին ։
Քննադատություն
Քննադատների արձագանքները ֆիլմի վերաբերյալ հիմնականում հակասական էին։ Մեծամասնությունը նշեց, որ ֆիլմը թողնում է հստակ չավարտված արտադրանքի տպավորություն, մոնտաժի ակնհայտ խնդիրների պատճառով։ Ռոջեր Էմբերթի կայքը նշվեց, որ, չնայած պատմությունը հստակորեն ստեղծված է Շրեդերի ոճով, արդյունքը հիասթափեցնող էր։ Նաև նշվել է դերասանների անհամոզիչ խաղի մասին։ Hollywood Reporter առանձնացրեց սցենարի  խնդիրները, դանդաղացված գործողությունները։ Բեն Քենիգսբերգը (New York Times) նշեց, որ, չնայած թույլ ինտելեկտուալ բաղադրիչների, ֆիլմը համարվում է լավ լրտեսական թրիլեր «մուկ ու կատու» ենթաժանրում, հետաքրքիր հայելային հակադրությամբ՝ հակասական կերպարներով   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Արաբերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր դրամա ֆիլմեր
Գաղտնի սիրավեպ
Գաղտնի ժամադրություն, անձնական ժամադրություն կամ գաղտնի սիրավեպ հասկացությունները վերաբերվում են երկու մարդկանց սիրավեպին կամ ժամադրություններին, որոնք նրանք ցանկանում են գաղտնի պահել ուրիշներից, սակայն կարող էին հանգիստ հաղորդել ։ Այն հաճախ հատվում է այնպիսի հասկացությունների հետ, ինչպիսին է, օրինակ, արգելված սերը։ Այս հասկացությունները հաճախ ներկայացվում են այնպիսի անվանումներով, ինչպիսին է, օրինակ, «գաղտնի սերը»։
Ամոթույքաբորբ
Ամոթույքաբորբ, վուլվիտ, կնոջ արտաքին սեռական օրգանների՝ ամոթույքի բորբոքում։ Հաճախ հանդիպում է աղջիկների և տարեց կանանց մոտ՝ կապված օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների հետ։ Հիվանդների մեծամասնության մոտ ամոթույքաբորբն առաջանում է երկրորդաբար՝ հեշտոցի ախտաբանական արտադրությամբ արտաքին սեռական օրգանները գրգռվելիս։ Ամոթույքի էպիթելային ծածկույթի խախտումը (ճանկռվածքներ, քերծվածքներ, ճաքեր, վնասվածքներ՝ այդ թվում քիմիական և ջերմային) նպաստում է թարախածին մանրէների ներթափանցմանը և բազմացմանը։ Աղջիկների մոտ ճանկռվածքների պատճառ կարոդ է դառնալ սրատուտը։
Գաղտնի սիրավեպ
Սեռական կողմնորոշում (ԼԳԲՏ)
Համասեռամոլները տաբու են աշխարհի որոշ շրջաններում, այդ թվում՝ Աֆրիկայի և Ասիայի երկրների մեծ մասում ։ Ուստի, դժվար չէ տեսնել այն մարդկանց, ովքեր ներգրավված են աշխարհի այդ տարածաշրջաններում նույնասեռ զուգընկերների հետ գաղտնի հանդիպումների մեջ։ Պատմաբան Դենիել Ռիվերսն իր «Արմատական հարաբերություններ. Լեսբուհի մայրեր, գեյ հայրեր և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո նրանց երեխաները Միացյալ Նահանգներում» գրքում լույս է սփռել այն բանի վրա, թե ինչպես են գեյ ծնողները 1970-ական թվականների և 1980-ական թվականների սկզբին մշտապես վախենում կորցնել իրենց երեխաներին ։
Ամոթույքաբորբ
Կլինիկական ընթացք
Ըստ կլինիկական ընթացքի, լինում է սուր և քրոնիկական։ Հիվանդության սուր շրջանում առաջանում են արտաքին սեռական օրգանների այրոց և քոր։
Գաղտնի սիրավեպ
Տարեց կանայք, որոնք փնտրում են երիտասարդ տղամարդկանց
Գործոններից մեկը, որը ստիպում է մարդկանց դիմել գաղտնի ժամադրություններին, նրանց տարիքն է։ Որոշ կանայք նախընտրում են հանդիպել ավելի երիտասարդ տղամարդկանց հետ, ովքեր արդեն քսան տարեկանն անցել են։ Քանի որ դա իրենց հասարակության մեջ նորմա չէ, նրանք կարող են հեռակա հարաբերություններ փորձարկել ։
Ամոթույքաբորբ
Ախտանիշներ
Նկատվում են ամոթույքի մաշկի և լորձաթաղանթի կարմրություն, ծլիկի և փոքր սեռական շուրթերի այտուց։ Հիվանդությունը ժամանակին չբուժելու դեպքում կարող է դառնալ քրոնիկական՝ հաճախակի սրացումներով և լուրջ բարդություններով։
Գաղտնի սիրավեպ
Գաղտնի սիրավեպի թերություններ
Գաղտնի ժամադրությունների հիմնական թերությունը խաբված լինելու ռիսկն է։ Հաշվի առնելով, որ այս հարաբերություններն անձնական բնույթ են կրում, միայն դրանց մեջ ներգրավված մարդիկ են իմանալու բոլոր մանրամասնությունները։ Եթե մյուս կողմը դավաճանում է, դա բացահայտելու համար ժամանակ է պահանջվելու։ Եթե սիրավեպը բացահայտ է լինում, կանայք հակված են լինում իրենց հարաբերությունների մանրամասնություններով կիսվել այլ մարդկանց հետ։ Անձնական ժամադրությունների մեծամասնությունը տեղի է ունենում համացանցում ։ Այնպիսի առցանց հավելվածների հայտնվելուց հետո, ինչպիսիք են Tinder-ը և Badoo-ն, կողմերի միջև դավաճանությունը և մանիպուլյացիաներն աճել են։ Այս տեսակի հարաբերությունների թերություններից են նաև համարվում սթալքինգը և անձնական տիրապետման մշտական անհրաժեշտությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ Կատեգորիա:Սեր Կատեգորիա:Սիրո փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն
Ամոթույքաբորբ
Ախտանիշներ
Վերը նշված ախտանշաններն ի հայտ գալիս հարկավոր է անհապաղ դիմել բժշկի։ Կանխարգելման հիմնական միջոցը անձնական հիգիենայի կանոնների պահպանումն է և ամոթույքաբորբի առաջացմանը նպաստող հիվանդությունների բուժումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գինեկոլոգիական հիվանդություններ
Անտոնիո դի Օլիվեյրա Սալազար
Անտոնիո դի Օլիվեյրա Սալազար (António de Oliveira Salazar,, ), պորտուգալացի պետական գործիչ։ 1917-1928 թվականներին՝ Կոիմբրայի համալսարանի պրոֆեսոր։ Կաթոլիկական կենտրոն կուսակցության (1918 թվական) հիմնադիրներից։
Կենսագրություն
1921 թվականին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր։ 1926 թվականին և 1928-1940 թվականներին՝ ֆինանսների նախարար, միաժամանակ 1930 թվականին՝ գաղութների նախարար։ 1932-1968 թվականներին՝ Նախարարների խորհրդի նախագահ և Պորտուգալիայի փաստական բռնապետը։ 1930 թվականին հիմնել է Ազգային միություն ֆաշիստ կուսակցությունը, մասնակցել է 1933 թվականի սահմանադրության նախապատրաստմանը, որն ավարտեց Պորտուգալիայում կորպորատիվ ֆաշիստական պետության ստեղծումը։ 1968 թվականին հիվանդության պատճառով հեռացել է պետական գործունեությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի նախագահներ Կատեգորիա:Ֆաշիստ առաջնորդներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պորտուգալացի ուսուցիչներ
Կուսագազի
Կուսագազի (Кусагазы), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինզեռ գետի ձախ ափին՝106 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության</ref.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Գուրգեն Տարախչյան
Գուրգեն Մարտիրոսի Տարախչյան (Մաշտի Գուրգեն, ), հայ ոսկերիչ։
Կենսագրություն
Գուրգեն Տարախչյանը ծնվել է 1897 թվականին, Ալեքսանդրապոլ (այժմ՝ Գյումրի) քաղաքում, Տարախչոնց գերդաստանում, որը տվել է ոսկերիչ վարպետների չորս սերունդ։ Աշակերտել է հորը՝ Տարախչոնց տոհմապետ Մարտիրոսին, որի պատրաստած ոսկեզօծ արծաթե գավը Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում 1889 թվականին Ոսկե մեծ մեդալի է արժանացել ։ Տարախչյանը 1915-1916 թվականներին Հայկական 6-րդ կամավորական գումարտակի շարքերում մասնակցել է Վանի և այլ կռիվների։ Եղիշե Չարենցն իր «Հիշողություններ Երևանի ուղղիչ տնից» (1927) երկում հիշատակել է Գուրգենին, համարել է նրան «առաջնակարգ վարպետ-ոսկերիչ»։ Գուրգեն Տարախչյանը ստեղծագործել է Գյումրիի ոսկերիչ վարպետների ավանդույթներով. նրա ստեղծած զարդերը, արծաթե գավաթները, ծխախոտատուփերը, ծխամորճերը և այլն աչքի են ընկնում կատարման բարձր վարպետությամբ։ Առանձնապես ուշագրավ է դրսից՝ Նոյ նահապետի, Վարդան Մամիկոնյանի և ուրիշ մեծերի դիմաքանդակներով զարդարված, ունկը՝ օձի պատկերով, ներսից՝ ոսկեջրած, կենտրոնում՝ ձկնիկով արծաթե թասը։ 1920-ական թվականներին Տարախչյանը քանդակել-փորագրել է ՀԽՍՀ Աշխատանքի հերոսի շքանշանի, Խորհրդային Հայաստանի առաջին շքանշաններն ու կրծքանշանները, որոնցից մի քանիսի բնօրինակները, մեծարվեստ հոր գործիքների, կաղապարների և առանձին կերտվածքների հետ, պահվում են իրենց տան՝ թանգարանի վերածված մի սենյակում ։
Գուրգեն Տարախչյանի կրտսեր որդին՝ Օնիկ (Հովհաննես) Տարախչյանը, ոսկերիչ վարպետ է։
Մահ
Գուրգեն Տարախչյանը մահացել է 1943 թվականին, Սարատով քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ոսկերիչներ
Սալաիրյան բլրաշար
Սալաիրյան բլրաշար (Салаирский кряж), սարավանդաձև բարձրություն Ռուսաստանի Կեմերովոյի, Նովոսիբիրսկի մարզերում և Ալթայի երկրամասում։ Արևմուտքից սահմանափակում է Կուզնեցկի գոգհովիտը։ Երկարությունը մոտ 300 կմ է, բարձրությունը՝ մինչև 621 մ (Կիվդա լեռ)։ Կազմված է բյուրեղային կրաքարերից, ավազաքարերից, տուֆերից, գրանիտներից։ Ծածկված է անտառներով և տափաստանային բուսականությամբ։ Կան բազմամետաղների հանքավայրեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Կեմերովոյի մարզ Կատեգորիա:Նովոսիբիրսկի մարզ Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրական օբյեկտներ
Պապոցե
Պապոցե (Papozze), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1741 մարդ, խտությունը՝ 83 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 45010, հեռախոսային կոդ՝ 0426։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կարել Յարոմիր Էրբեն
Կարել Յարոմիր Էրբեն (Karel Jaromír Erben, ), չեխ բանաստեղծ, գրող, թարգմանիչ, գրականության պատմաբան և չեխական բանահյուսության բանահավաք, առաջին հերթին՝ հեքիաթների և երգերի։ Արվեստում ռոմանտիզմի ներկայացուցիչ։ 1867 թվականին Մոսկվայի և Պետերբուրգի Սլավոնական համագումարի մասնակից։
Կենսագրություն
Կարել Յարոմիր Էրբենը ծնվել է Միլետին քաղաքում, կոշկակարի ընտանիքում։ Փիլիսոփայություն է ուսանել Հրադեց-Կրալովեի համալսարանում, իրավագիտություն՝ Պրահայի Կարլի համալսարանում։ 1843 թվականին համագործակցել է Պրահայի ազգային թանգարանի հետ։ 1948 թվականին եղել է «Պրահայի լուրերի» (Pražské noviny) խմբագիրը, նոր սահմանադրության հրատարակումից հետո թողել է խմբագրի պաշտոնը։ 1850 թվականին եղել է Ազգային թանգարանի քարտուղար և արխիվարիուս, 1851 թվականին՝ Պրահա քաղաքի արխիվարիուս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չեխ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Չեխ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Չեխ պատմաբաններ Կատեգորիա:Ազգագրագետներ Կատեգորիա:Չեխ լրագրողներ Կատեգորիա:Չեխ արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Եվ մայրիկն ինձ կների
«Եվ մայրիկը ինձ կների» («И мама меня простит»), խորհրդային կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որ նկարահանվել է 1975 թվականին ռեժիսոր Անատոլի Պետրովի կողմից Էմմա Մոլոշկովսկայայի «Վիրավորանք» («Обида») բանաստեղծության հիման վրա ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմն Էմմա Մոշկովսկայայի «Վիրավորանք» բանաստեղծության էկրանավորումն է և պատմում է փոքրիկ տղայի մասին, որը վիրավորում է մորն ու որոշում գնալ տայգա։ Նա մտածում է, որ կգործի բազմաթիվ սխրանքներ, կհասնի բազմաթիվ հաջողությունների, այնտեղ կդառնա ղեկավար, և շատ տարիներ հետո մայրը ծննդյան օրն ինքնաթիռով կթռչի իր մոտ և կների իրեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1975 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Թուն լիճ
Թուն լիճ (Thunersee), ալպյան լիճ Շվեյցարիայի Թուն քաղաքի մոտ, որտեղից էլ լիճն ստացել է իր անունը։
Լիճն առաջացել է վերջին սառցե դարաշրջանից հետո։ 10-րդ դարից հետո այն անջատվել է Բրիենց լճից, որից առաջ երկու լճերը միավորված էին և կոչվում էին Ուենդելսե («Վենդել լիճ») ։ Լիճը սնվում է ծովի մակարդակից 4,274 մետր (14,022 ft) բարձրության վրա գտնվող Ֆինստերանխորն լեռնագագաթի սառցադաշտերից ։
Թուն լճի մոտավորապես 2,500 կմ² (970 քմ) ջրհավաք տարածքը հորդառատ անձրևներից հետո հաճախակի է ջրհեղեղների պատճառ դառնում։ Դա տեղի է ունենում այն պատճառով, որ Աարե գետը (գերմ. ՝ Aare), որն անցնում է Թուն լճով, ավելցուկային հոսքը տեղավորելու համար ունի միայն սահմանափակ կարողություն։ Լիճը սնվում է դեպի հարավ-արևելք գտնվող Բրիենց լճի ջրերով, ինչպես նաև Օբերլանդից հոսող տարբեր առվակներով, ներառյալ Կանդերը։
1835 թվականին ուղևորատար շոգենավերը սկսել են կանոնավոր աշխատել լճի վրայով։ Ուղևորատար տասը նավեր սպասարկում են Ինտերլակեն և Թուն քաղաքները։ Ինթերլակեն նավային ջրանցքն ու Թուն նավային ջրանցքը միացնում են լիճը համապատասխանաբար Ինթերլակեն արևմտյան երկաթուղային կայարանին և Թուն երկաթուղային կայարանին ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո մինչև 1964 թվականը Շվեյցարիայի կառավարությունը չօգտագործված զինամթերքի թափոնները նետել է Թուն լիճ։ Հաղորդվում է, որ նետված զինամթերքների քանակը հասնում է ավելի քան 9,020 տոննայի ։
Վիլլա դել Կոնտե
Վիլլա դել Կոնտե (Villa del Conte), քաղաք Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Պադովա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 5.022 մարդ (2001 թ.)։ Բնակչության միջին խտությունը 290 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35010։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է համարվում Սանտա Ջուլիանան ( Santa Giuliana)։
Եղիազար Ա Այնթափցի
Եղիազար Ա Այնթապցի /Հռոմկլայեցի/, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1681 թվականից առ 1691 թվականը։ Հաջորդել է Հակոբ Դ Ջուղայեցի կաթողիկոսին։
Ծնվել է 1612 թվականին, վարդապետ է ձեռնադրվել 1641 թվականին, իսկ եպիսկոպոս՝ 1647 թվականին։ 1649 թվականից Երուսաղեմի, 1651 թվականից Կ. Պոլսի հայոց պատրիարքն է եղել, իսկ 1657 թվականին Երուսաղեմի պատրիարքական փոխանորդ։ 1659-1667 թթ. շինարարական աշխատանքներ է ծավալել Երուսաղեմի հայոց կալվածքներում։ Եղիազար Ա կաթողիկոսի անունը կապվում է արևմտահայ և արևելահայ կաթողիկոսությունների միջև ծագած խռովությունների հետ՝ պայմանավորված նրանով, որ 1661 թվականին Երուսաղեմում հիմնելով ″Էջմիածին″ մատուռը, փորձել է ամենայն հայոց կաթողիկոսությունից անջատել թուրքահայ թեմերը և կազմել առանձին կաթողիկոսություն։
Պոլսահայ որոշ մեծամեծների և բարձրաստիճան հոգևորականների հետ միասին Եղիազար Այնթափցին փորձել է թուրքահայոց թեմերն անջատել ամենայն հայոց կաթողիկոսությունից և կազմել առանձին կաթողիկոսություն։ Թուրքական կառավարության թողտվությամբ 1664 թվականի հոկտեմբերին Հալեպի Սուրբ Քառասնից Մանկանց եկեղեցում Եղիազար Այնթափցին հրավիրում է եկեղեցական ժողով և ինքնագլուխ կաթողիկոս օծվում։ Այս բանը չէր կարող հանդուրժել Հակոբ Դ Ջուղայեցի կաթողիկոսը, որը պաշտպանում էր միասնական եկեղեցու շահերը։ Եղիազարյան-Հակոբյան վեճը շարունակվում է մինչև 1680 թ.` Հակոբ Դ Ջուղայեցու մահը։ Մեկ տարի հետո` 1681 թ. հակաթոռ կաթողիկոսության վտանգը չեզոքացնելու նպատակով, Ամենայն հայոց կաթողիկոս են ընտրում Եզիազար Ա Այնթապցուն։ Իր հայրապետության ընթացքում Եղիազար Ա կաթողիկոսը վերացնում է Մայր Աթոռի՝ նախորդների ժամանակներից մնացած պարտքերը, ինչպես նաև կատարում է մի շարք շինարարական, նորոգչական աշխատանքներ։ Կառուցում ու նորոգում է շատ եկեղեցիներ ու վանքեր, պարսպապատում է Սբ. Հռիփսիմե, Սբ. Գայանե վանքերը, հիմնում վերջինիս գավիթը, կառուցում միաբանական խցեր։ Մայր Աթոռի ներսում, Սուրբ Իջման տեղում կանգնեցնում է չորս սյուներով կաթողիկե։ Կառուցում է Մայր տաճարի պատարագ մատուցելու սեղանը, իսկ տաճարի տանիքին կառուցում է ևս երեք զանգակատուն՝ արևելյան, հյուսիսային և հարավային կողմերում, որոնցով տաճարի տանիքը դարձավ հինգ գմբեթ։ Ճարտար ու գործերում հաջողակ կաթողիկոսը ուրիշ բազում գործեր էլ արեց և վախճանվեց 1690 թ. թաղվելով Սբ. Գայանեի գավթի աջ կողմում։
Կաթողիկոսական գահին Եղիազար Ա Այնթափեցուն հաջորդում է Նահապետ Ա Եդեսացին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1612 ծնունդներ Կատեգորիա:1690 մահեր Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքներ
Ուրի (Սարդինիա)
Ուրի (Uri)՝ կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3050 մարդ (2008 թվականի տվյալով), բնակչության խտությունը կազմում է 54 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 57 կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 7040, հեռախոսային կոդ՝ 079:
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 13-ին։
Ուրին սահմանակից է հետևյալ մունիցիպալիտետներին՝ Ալգերո, Իտիրի, Օլմեդո, Պուտիֆիգարի, Սասարի, Ուսինի։
Ֆոլկ մետալ
Պագան մետալը և վիկինգ մետալը կարող են ներառել ֆոլկ մետալ, մինչդեռ դրանք կարող են ամբողջությամբ անցնել բլեք մետալի։ Հետևաբար, այս տերմիններն ավելի հաճախ վերաբերվում են քնարական բովանդակության, այլ ոչ թե հնչյունային տարբերությունների։ Ծովահենների դիցաբանությունը ծածկված է պայռետ մետալում, որը ստեղծվել է գերմանական Running Wild խմբի կողմից դեռևս 1980-ականների վերջին, բայց հանրահայտ է դարձել միայն 2000-ականներին՝ շոտլանդական Alestorm խմբի և այլոց թողարկումներով։ Գոյություն ունի նաև, որը, սակայն, միշտ չէ, որ պարունակում է լատինաամերիկյան ֆոլկ։ Ավելի հաճախ այս տերմինը միավորում է Լատինական Ամերիկայից ծագումով մետալի բոլոր ներկայացուցիչներին։
Ուրի (Սարդինիա)
Բնութագրություն
Բնակչություն դինամիկան
Ֆոլկ մետալ
Ծագում (1990-ականների սկիզբ)
Skyclad-ը ստեղծվել է 1990 թվականին, նրանց դեբյուտային The Wayward Sons of Mother Earth (1991) ալբոմը թրեշ մետալ է, որի մի քանի լսելի է երաժիշտ Մայք Էվանի ջութակի ձայնը։ Ալբոմը ջերմորեն ընդունվեց երաժշտական մամուլի կողմից, հատկապես «The Widdershins Jig» երգը։ Այսպիսով, Skyclad-ը դարձավ ֆոլկ մետալի հիմնադիր ։ Այս փաստը ընդունեց Քիթ Ֆեյը Cruachan խմբից ։
Ուրի (Սարդինիա)
Բնութագրություն
Տրանսպորտ
Ֆոլկ մետալ
Ծագում (1990-ականների սկիզբ)
Ժանրի մյուս վաղ կատարողներից էին իսպանական Mägo de Oz-ը, ովքեր հևի/փաուեր մետալին ավելացրեցին կելտական և իսպանական ժողովրդական մեղեդիներ, ջութակներ և ֆլեյտաներ։ Խումբը ձևավորեց և թողարկեց դեմոները 1989 թվականին, իսկ դեբյուտային ալբոմը թողարկվեց 1994 թվականին։ Պորտուգալական Moonspell խմբի դեբյուտային թողարկումը 1994 թվականի EP Under the Moonspell-ն է։ Նրա մեջ պարունակում են արևելյան ֆոլկի տարրեր ։ Բայց հենց հաջորդ տարի՝ Wolfheart (1995) ալբոմի թողարկումով խումբը շարժվում է դեպի գոթիկ մետալ ։
Ֆիննական Amorphis խումբը ստեղծվել է 1990 թվականին։ Նրանց երկրորդ ալբոմը Tales from the Thousand Lakes (1994) պարունակում էր բազմաթիվ գեղեցիկ մեղեդիներ՝ հիմնված ֆիննական ժողովրդական երաժշտության վրա ։ Այս աշխատանքի շնորհիվ խումբը ձեռք բերեց լայն ժողովրդականություն և ճանաչում ։ Այնուամենայնիվ, Ամորֆիսը չօգտագործեց ժողովրդական երաժշտական գործիքներ, մեծապես օգտագործվում էին սինթեզատորներ և, ընդհանուր առմամբ, ավելի ավելի նման էր դեթ դում մետալի։
Ուրի (Սարդինիա)
Բնութագրություն
Մոտակա օդանավակայանը Ալգերո-Ֆերտիլիա միջազգային օդանավակայանն է՝ քաղաքից 25 կմ հեռավորության վրա։ Ամենամոտ ծովային նավահանգիստը Պորտո Տորեսն է, 28 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ուրին կապված է Ալգերոյի հետ SS127bis մայրուղով, Սասարիի հետ՝ Sp15m մայրուղով։
Ֆոլկ մետալ
Օրիենտալ մետալ
Orphaned Land- ը՝ պրոգրեսիվ մետալ խումբը, որը ստեղծվել է 1991 թվականին Իսրայելում, թողարկեց իր առաջին դեմոն 1993 թվականին և արագորեն գրավեց լեյբլերի ուշադրությունը իրենց անսովոր ձայնով։ Sahara դեբյուտային ալբոմը հաջորդեց 1994 թվականին։ Նրանց երաժշտությունը պարունակում է արևելյան երաժշտության տարրեր։ The Orphaned Land-ը համարվում է «օրիենտալ մետալ» կոչվող ոճի հիմնադիրներից մեկը։ 1993-ին Իսրայելում ստեղծվեց նաև մեկ այլ հայտնի օրիենտալ մետալ խումբ՝ Melechesh-ը՝ Երուսաղեմ քաղաքի առաջին հակաքրիստոնեական խմբերից մեկը։ Սկսած բլեք մետալից նրանք անցան արևելյան մետալի իրենց տարբերակին, որն իրենք իրենք անվանեցին միջագետքյան մետալ, որի առաջին դրսևորումը կարելի է լսել The Siege of Lachish (1996) մինիալբոմում։ 1992 թվականին Սինգապուրում ստեղծվեց Rudra-ն՝ բլեք մետալ խումբ, որը կազմված էր հնդիկներից և նվագում էր բլեք մետալ ոճով՝ ավանդական հնդկական կարնատիկ երաժշտության տարրերով։ Բացի այդ, երգերի բառերի բովանդակությունը պարունակում է սանսկրիտ լեզուն և վեդաները, հին մանտրաները և այլն։ Խումբը նկարագրում է իրենց ոճը որպես «վեդական մետալ»։
Միջնադարյան մետալ
Արևելագերմանական Subway to Sally խումբը ստեղծվել է 1992 թվականին, որպես անգլիալեզու ֆոլկ-ռոք խումբ, որը ներառում է իռլանդական և շոտլանդական երաժշտության տարրեր։ Սկսած MCMXCV երկրորդ ալբոմից, որը թողարկվել է 1995 թվականին, խումբը սկսեց իրենց երգերը կատարել գերմաներեն։ Skyclad խմբի ազդեցության տակ նրանք սկսում են փորձեր կատարել ծանր ռոքի և մետալի խառնուրդ ստանալով՝ հարստացված միջնադարյան մեղեդիներով, ստեղծագործությունների մեջ ներթափանցված պարկապզուկների, հարդի-գարդիի, լյուտի, մանդոլինի, ջութակի և ֆլեյտայի հնչյունների միջոցով՝ համակցված գերմանալեզու ռոմանտիկ պոեզիայի հետ։ Հաջողություն ձեռք բերելով բնօրրանում՝ Գերմանիայում, նրանք դառնում են «միջնադարյան մետալի» գյուտարարներ։ Շատ այլ խմբեր հետևեցին Subway to Sally-ն։ 1995 թվականին Բեռլինում ստեղծված In Extremo-ն զգալի հաջողությունների է հասել իր վառ կերպարների շնորհիվ։ Schandmaul խումբը հաջողություններ ունեցավ նաև գերմանական բեմում՝ իրենց անվանելով «ժամանակակից մինստրելներ»։
Կելտիկ մետալ
Իռլանդական Cruachan խմբի Tuatha Na Gael դեբյուտային ալբոմը թողարկվել է 1995 թվականին, որպես կելտական երաժշտության և մետալի համադրություն, որն այսօր կոչվում է կելտիկ մետալ (Celtic metal)։ Primordial-ը՝ իրեն երկրորդ ալիքի բլեք մետալ համարող խումբը, թողարկեց իր առաջին դեմոն 1993 թվականին՝ Cruachan-ին զուգահեռ։ Նրանց երաժշտությունը նույնպես պարունակում է իռլանդական ֆոլկի տարրեր, բայց դրանք թաքնված են ավելի մռայլ ձայնի տակ։
Լատին մետալ
Պերուական Kranium խումբը ստեղծվել է 1984 թվականին։ Իր դեբյուտային Sociedad o Suciedad (1991) ալբոմում նա համատեղել է մահը, կործանումը և անդյան ֆոլկը։ Լատինաամերիկյան մետալի մեկ այլ վաղ ներկայացուցիչ է Kraken-ը, որոնց դեբյուտային ալբոմն է Kraken IV… Piel de Cobre-ն (1993)։ Այս ժանրի խմբերը հիմնականում ոգեշնչված են ինկերի մշակույթով (Յավարհիեմ, Չասկա, Կրանիում Պերուից, Արանդու Արակուաա, Տիերրամիստիկա, Տոկատա Մագնա Բրազիլիայից, Ազտրա Էկվադորից, Լլաքսայ Չիլիից, Գուահայհոկե Կոլումբիայից, Արայգո Արգենտինայից), կամ ացտեկների մշակույթով (Yaotl Mictlan, Muluc Pax, Kukulcan Մեքսիկայից)։
Ուրի (Սարդինիա)
Բնութագրություն
Նրա տարածքով անցնում են երկու գետեր՝ հյուսիսում՝ Ռիո Մաննուն և հարավում՝ Ռիո Կուգան, որը քաղաքից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա վերածվում է արհեստական ​​լողավազանի։ Կուգա լճում զբաղվում են նաև սպորտային ձկնորսությամբ։ Քաղաքի հնագույն սիրտը ներկայացված է Սանտա Կադրինայի հնագիտական ​​տարածքով, որը բաղկացած է Նուրագեից և նրա գյուղերից, որոնք նույնպես հաճախակի են այցելել ավելի ուշ ժամանակներում։ Ուրիի շրջակայքում կա Պեդրա Լոնգայի երկար ձողիկը։ Նախկինում այն ​​եղել է հսկաների Նուրագիկ դամբարանի դիմերեսը, որը թվագրվում է միջին բրոնզի դարով։
Ֆոլկ մետալ
Զարգացում (1990-ականների վերջ)
1996 թվականին լույս տեսավ գերմանական բլեք-մետալ նախագծի դեբյուտային ալբոմը, որը բաղկացած էր մեկ բազմագործիքավորից՝ Վրատյաս Վակյասից, որը հայտնի է որպես Ֆալկենբախ։ Ֆալկենբախի երաժշտությունը էպիկական էր, հագեցած լարայիններով, պարունակում էր ժողովրդական երաժշտության տարրեր, իսկ բառերը վերաբերում էին վիկինգներին, այդպիսով այն համադրում էր ֆոլկ մետալը վիկինգ մետալի հետ։ Նմանատիպ ժանրերի միաձուլում մշակվել է հաջորդ երկու տարիների ընթացքում Windir-ի, Månegarm-ի և Thyrfing- ի կողմից։
Դում մետալ ժանրի խումբը ստեղծվել է 1995 թվականին։ Սկսած իրենց երկրորդ՝ Behind the Shadows, ալբոմով (1998) նրանք երաժշտության մեջ սկսեցին ներառել ժողովրդական տարրեր։
Ֆոլկ մետալի բում (2000-ականներ)
Առաջիններից մեկը, ով հայտնի դարձավ մեծ հանդիսատեսի հմր, ֆիննական Finntroll խումբն էր, որը ստեղծվել է դեռևս 1997 թվականին։ Նրա երկրորդ ալբոմը՝ Jaktens Tid-ը (2001), մեծ հաջողությամբ թողարկվեծ։ Այս ալբոմի որոշ երգերի վոկալները կատարել է Յոննե Յեռվելեան՝ մեկ այլ հայտնի ֆիննական խմբի վոկալիստը(Korpiklaani): Եթե, ընդհանուր առմամբ, ֆոլկ մետալ ժանրի խմբերը սկսեցին մետալ կատարումով, հետո միայն իրենց երաժշտության մեջ ավելացնելով ֆոլկ երաժշտության տարրեր, ապա Korpiklaani-ն, ընդհակառակը, սկսելով ֆոլկ երաժշտությունից, անցավ ֆոլկ մետալին։ Նրա պատմությունը սկսվեց Shamaani Duo դուետի ձևավորմամբ, որը կատարում էր սաամական ժողովրդական երաժշտություն։ Մեկ ալբոմի թողարկումից հետո դուետը վերածվում է Shaman խմբի, որը թողարկել է երկու ալբոմ։ 2003 թվականին «Korpiklaani» անվանափոխությունը արտացոլում էր երաժշտության մեջ տեղի ունեցած փոփոխությունները։ Ավանդական յոյկը և սամի լեզվի օգտագործումը վերացվեցին, իսկ սինթեզատորը փոխարինվեց իրական երաժշտական գործիքներով։ Մյուս կողմից Finntroll-ը օգտագործել է սինթեզատոր հումպա ոճում նվագելու համար։ Finntroll-ի ստեղնաշարի վարպետ Հենրի Սորվալին նույնպես Moonsorrow խմբի անդամ է, որը նա ստեղծել է դեռևս 1995 թվականին։ Moonsorrow-ը միախառնում է ֆոլկ մետալ, վիկինգ մետալ և սիմֆոնիկ երաժշտության տարրեր։ Հզոր ֆիննական ֆոլկ մետալ բեմի առկայությունը և նրա անդամների հաջողությունը նպաստեցին 2000-ականների սկզբին նոր խմբերի ի հայտ գալուն, ինչպիսիք են Cadacross-ը, Ensiferum-ը և ավելի ուշ Turisas-ը և Wintersun-ը։ Ֆինլանդիայից բացի ժանրի աճին նպաստել են նաև այլ եվրոպական երկրներ։ Skálmöld-ը հայտնվել է Իսլանդիայում, Otyg-ը և Vintersorg- ը՝ Շվեդիայում, Kampfar-ը, Lumsk- ը, Ásmegin-ը, Trollfest-ը Նորվեգիայում, Wuthering Heights-ը, Svartsot- ը, Huldre- ն, Týr-ը Դանիայում, Metsatöll- ը՝ Էստոնիայում, Obtest-ը Բուլղարիայում, Obtest- ը Լատվիայում, Elvenking- ը Իտալիայում, Eluveitie- ն Շվեյցարիայում, Dalriada-ն Հունգարիայում, Heidevolk- ը Նիդեռլանդներում, Equilibrium-ը, Suidakra-ն, Wolfchant-ը, Finsterforst-ը Գերմանիայում, Runic-ը Իսպանիայում, E-an-na-ն, Dirty shirt-ը Ռումինիայում, Brezno-ն Սլովենիայում, Viceroatia-ը Խորվաթիայում։
Եվրոպական մայրցամաքից դուրս ֆոլկ մետալը բավականին հազվադեպ է հանդիպում և ներառում է վերոհիշյալ The Lord Weird Slough Feg-ը, և ամերիկյան Agalloch խումբը։ Նրանց երաժշտությունը, բացի աշխարհագրորեն անոմալ ֆոլկ մետալից, ներառում է փորձարարական և էլեկտրոնային երաժշտության տարրեր։ Աշխարհագրորեն անոմալ ֆոլկ-մետալի այլ օրինակներ են կելտական մետալ խմբերը բրազիլայից Tuatha de Danann և արգենտինացի Skiltron: Folkearth- ը միջազգային ֆոլկ մետալ նախագիծ է, որին մասնակցում են եվրոպական մի շարք երկրների անդամներ։ Նախագիծը սկզբում ներառում էր 14 երաժիշտ։ Երկրորդ՝ By the Sword of My Father (2006) ալբոմում նրանց թիվը հասավ 31-ի։
Իսրայելում, բացի արևելյան մետալ կատարող խմբերից, կան խմբեր, որոնք իրենց երաժշտության մեջ օգտագործում են կլեզմեր (արևելյան Եվրոպայի հրեաների ավանդական երաժշտություն)։ Նման համագործակցության ամենավառ ներկայացուցիչը Gevolt խումբն է, որը հիմնադրվել է ԱՊՀ երկրների ներկայացուցիչներից։ Բուն ԱՊՀ երկրներում ֆոլկ մետալը Հայաստանում կատարում են Adana Project-ը և Rahvira -ն, DRYGVA, Lyutoverye, Kamaedzitca, Litvintroll, Znich Բելառուսում, Ulytau Ղազախստանում, Iriy և Tin Sontsya Ուկրաինայում։ Ռուսական խմբերից առավել հայտնի են Arkona, Gray, Kalevala, Svarga, Rakoth։ Ռուսաստանում նաև կան խմբեր, որոնք կատարում են ծանր մետալի և Ռուսաստանի այլ ժողովուրդների էթնիկ երաժշտության ձուլումից ձևավորված երգերը, օրինակ՝ Թաթարստանից Ak Bure և Baradzh, Psy Bayanay և 103 Յակուտիայից։