cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ստանիսլավ Այդինյան
Կենսագրություն
Ստանիսլավ Այդինյանը գրել է բազմաթիվ հոդվածներ և գրախոսականներ ժամանակակից հայտնի այնպիսի  արվեստագետների մասին, ինչպիսիք են Ալեքսանդր Կալուգինը, Ստեփան Խիմոչկան, Յուլիա Դոլգորուկովան, Եվգենի Իզոսիմովը, Իվան Իշչենկոն, Յուրի Ավալիշվիլին, Ելենա Ստարկովանն, Եվգենիա Բարանովան և ուրիշներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԵՊԼՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ Կատեգորիա:Հայ քննադատներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Քաղաքական պատերազմ
Քաղաքական պատերազմը քաղաքական միջոցների օգտագործում է` հակառակորդին ստիպելու կատարել իր կամքը` ելնելով թշնամական մտադրությունից։ Քաղաքական տերմինը նկարագրում է կառավարության և նպատակային լսարանի, ներառյալ մեկ այլ պետության կառավարության, ռազմական և (կամ) ընդհանուր բնակչության հաշվարկված փոխազդեցությունը։ Կառավարությունները օգտագործում են մի շարք մեթոդներ որոշակի գործողություններ հարկադրելու համար՝ դրանով իսկ ձեռք բերելով համեմատական առավելություն հակառակորդի նկատմամբ։ Տեխնիկան ներառում է քարոզչական և հոգեբանական գործողություններ, որոնք համապատասխանաբար ծառայում են ազգային և ռազմական նպատակներին։ Քարոզչությունն ունի բազմաթիվ ասպեկտներ և՛ թշնամական, և՛ բռնի քաղաքական նպատակ։ Հոգեբանական գործողությունները ռազմավարական և մարտավարական ռազմական նպատակների համար են և կարող են նախատեսված լինել թշնամական, ռազմական և քաղաքացիական բնակչության համար ։
Քաղաքական պատերազմի հարկադրական էությունը հանգեցնում է հակառակորդի քաղաքական, սոցիալական կամ հասարակության կամքի թուլացմանը, ոչնչացմանը և պետության շահերին ձեռնտու գործողությունների պարտադրմանը։ Քաղաքական պատերազմը կարող է զուգորդվել բռնության, տնտեսական ճնշման, դիվերսիայի և դիվանագիտության հետ, բայց դրա հիմնական ասպեկտը «բառերի, պատկերների և գաղափարների օգտագործումն է» ։ Այս հարկադրանքի մեթոդների ստեղծումը, տեղակայումը և շարունակությունը պետությունների համար պետական կառավարման գործառույթ է և ծառայում է որպես ավելի անմիջական ռազմական գործողությունների պոտենցիալ փոխարինող ։ Օրինակ՝ տնտեսական պատժամիջոցների կամ էմբարգոյի նման մեթոդները նպատակ ունեն տնտեսական անհրաժեշտ վնաս պատճառել՝ քաղաքական փոփոխությունները հարկադրելու համար։ Քաղաքական պատերազմում օգտագործված մեթոդները կախված են պետության քաղաքական տեսլականից և կազմից։ Վարվելակերպը տարբեր կլինի՝ կախված պետությունից տոտալիտար, հեղինակավոր կամ ժողովրդավարական լինելուց ։
Խաղաղասեր
Քաղաքական պատերազմն իր ազգային նպատակներին հասնելու համար օգտագործում է ազգի համար մատչելի պատերազմի բոլոր գործիքները։ Քաղաքական պատերազմի լավագույն գործիքն է «արդյունավետ քաղաքականությունը բռնի կերպով բացատրելը», կամ ավելի ուղղակիորեն՝ «բացահայտ քաղաքականությունը, որը բռնի կերպով աջակցվում է» ։ Բայց քաղաքական պատերազմն օգտագործվում է, ինչպես բացատրել է այս թեմայով մի առաջատար մտածող, «երբ հանրային դիվանագիտության ոճով արված հայտարարությունները և մեղմ համոզմունքը՝ «փափուկ ուժի» քաղաքականությունը, չեն կարող ամբողջ աշխարհում գրավել անհրաժեշտ տրամադրություններն ու գործողությունները» ։ Քաղաքական պատերազմի հիմնական ճանապարհը քարոզչությունն է։ Այս գործողությունների էությունը կարող է լինել կամ բացահայտ, կամ թաքնված։ «Սպիտակ» կամ բացահայտ քարոզչությունը գալիս է հայտնի աղբյուրից։ «Մոխրագույն» քարոզչությունը, մյուս կողմից, «կառավարության ձայնի կիսաեզրափակիչ ուժեղացումն» է ։ «Ազատ Եվրոպա» և «Ազատություն» ռադիոկայանները սառը պատերազմի տարիներին «գորշ» քարոզչության օրինակներ են։ «Սև» քարոզչությունը, սակայն, քարոզչություն է, որը ծագում է անհայտ աղբյուրից։ Սև քարոզչության բանալին այն փաստն է, որ այն առավել հաճախ «կարծես գալիս է անշահախնդիր աղբյուրից, իսկ իրականում դա չի լինում» ։
Կան ալիքներ, որոնք կարող են օգտագործվել քարոզչություն փոխանցելու համար։ Տեխնոլոգիայի բարդ օգտագործումը հնարավորություն է տալիս տեղեկատվություն տարածել հսկայական թվով մարդկանց։ Հատկապես օգտակար գործիք կարող է լինել բացահայտ կամ քողարկված ռադիոհեռարձակումը։ Տպագիր խոսքը նաև շատ հզոր է՝ ներառյալ բրոշյուրներ, թռուցիկներ, գրքեր, ամսագրեր, քաղաքական մուլտֆիլմեր։ Դիվերսիան, ազդեցության գործակալները, լրտեսները, լրագրողները կարող են օգտագործվել որպես քաղաքական պատերազմների հզոր գործիքներ ։
Հարձակողական
Քաղաքական պատերազմը ներառում է նաև մեկ սուբյեկտի ագրեսիվ գործունեությունը՝ հարաբերական առավելություն ստանալու կամ ուրիշներին վերահսկելու նպատակով։ Ազգային պետությունների միջև այն կարող է ավարտվել իշխանության զավթմամբ կամ քաղաքական համակարգում, ագրեսորի ուժային համալիրում տուժած պետության բացահայտ ձուլմամբ։ Այս ագրեսոր-զոհ հարաբերությունները տեսել են նաև պետության ներսում գտնվող մրցակիցների միջև և կարող են ներառել այնպիսի մարտավարություններ, ինչպիսիք են սպանությունը, ռազմական գործողությունները, դիվերսիաները, հեղաշրջումը, ապստամբությունը, հեղափոխությունը, պարտիզանական պատերազմը և քաղաքացիական պատերազմը։
1․Ներթափանցում. Զոհի՝ պետության մեջ ագրեսորի կողմից քաղաքական և սոցիալական խմբերի կանխամտածված ներթափանցում` ազդեցության և վերահսկողության ընդլայնման վերջնական նպատակի համար։ Ագրեսորը թաքցնում է իր վերջնախաղը, որը դուրս է գալիս դիվանագիտության բնականոն ազդեցիկ բնույթից և ենթադրում է լրտեսություն ։
2․Հարկադիր քայքայում կամ փոշիացում. «Զոհի քաղաքական և սոցիալական կառուցվածքի փլուզում է մինչև ազգային բարոյականության հյուսվածքի քայքայումը և պետությունը չկարողանա դիմակայել հետագա միջամտությանը»։ Ագրեսորը կարող է շահարկել ներքին, անխուսափելի լարվածությունը քաղաքական, դասակարգային, էթնիկ, կրոնական, ռասայական և այլ խմբերի միջև ։ Այս հայեցակարգը «բաժանելու և նվաճելու» նմանատիպ ռազմավարություն է։
3․Դիվերսիա և այլասերում. Խորտակում`«զոհված պետության ներսում նշանակալից քաղաքական և սոցիալական խմբերի հավատարմության խարխլում կամ բաժանում և դրանց փոխանցում ագրեսորի քաղաքական կամ գաղափարական պատճառներին» ։ Փոխարենը ամբողջական և ուղղակի տեղափոխման, ագրեսորը կարող է ընդունել միջանկյալ պետություններ, որոնք դեռևս բավարարում են իր նպատակները։ Ավելին, տուժող պետության մեջ ազդեցիկ անհատներից և առանցքային առաջնորդներից բաղկացած հակա-էլիտայի ձևավորումը հաստատում է նոր ռեժիմի օրինականությունն ու կայունությունը։ Դեֆեկցիան առանցքային անհատների և առաջնորդների հավատարմության փոխանցումն է ագրեսորի ճամբար։ Անհատը կարող էր տեղափոխվել կամ տեղում մնալ զոհի երկրում՝ շարունակաբար ազդելով ագրեսորի օգտին տեղի խնդիրների և իրադարձությունների վրա։ Պաշտպանողները նաև ագրեսորին տալիս են ներքին տեղեկություններ ։
Հեղաշրջումը օգտագործում է քաղաքական ռեսուրսները՝ գոյություն ունեցող պետության ներսում աջակցություն ստանալու համար և չեզոքացնելու կամ անշարժացնելու նրանց, ովքեր ընդունակ են հավաքվել հեղաշրջման դեմ։ Հաջող հեղաշրջումը տեղի է ունենում արագորեն և կառավարությունը ստանձնելուց հետո կայունացնում է իրավիճակը՝ վերահսկելով հաղորդակցությունն ու շարժունակությունը։ Ավելին, նոր կառավարությունը պետք է հասարակության և ռազմական և վարչական կառույցների կողմից ընդունում ստանա` նվազեցնելով անապահովության զգացումը ։ Պետական հեղաշրջումը կարող է ղեկավարվել ազգային ուժերի կողմից կամ ներառել օտարերկրյա ազդեցություն, որը նման է օտարերկրյա ազատագրմանը կամ ներթափանցմանը ։
Հին ժամանակներում
Պատմությունը քաղաքական պատերազմների գնում է դեպի հեռուներ. «Այսպիսով, հարյուր հաղթանակ հարյուր մարտերում տանելը բարձրագույն կատարելություն չէ. բարձրագույն կատարելությունը հակառակորդի բանակը նվաճելն է՝ առանց կռվելու» ։
Հին ժամանակներում կան քաղաքական պատերազմի շատ օրինակներ։ Հին Հունաստանում հայտնի օրինակ է Տրոյական ձին, որտեղ մարտավարական, ռազմական նպատակների համար օգտագործվում էր խաբեությունը։ Սովորաբար օգտագործվում էր քարոզչությունը, ներառյալ հունական հռետորաբանությունն ու թատրոնը, որոնք բառերով և պատկերներով ազդում էին հելլենական աշխարհի բնակչության վրա։ Այս պրակտիկան թողել է խոսքի տևական ժառանգություն՝ որպես քաղաքական ուժի մեխանիզմ, ավելի մեծ, քան ուժը, վեճերը լուծելու և հպատակություն առաջ բերելու մեջ ։ Այս նույն ժամանակահատվածում Ալեքսանդր Մեծը օգտագործում էր իր պատկերով դրոշմված մետաղադրամ` անուղղակիորեն նվաճած ազգերին ստիպելով ընդունել իր օրինականությունը որպես ազգային կառավարիչ և միավորել տարաբնույթ ազգերին իր տիրապետության տակ ։
Հին Հռոմը օգտագործում էր քաղաքական նույն պատերազմը, ինչ հույները, ներառյալ հռետորաբանությունը, ինչպես ցույց տվեց Ցիցերոնը. և արվեստը, ինչպես տեսնում ենք մետաղադրամների, արձանների, ճարտարապետության, ճարտարագիտության և խճանկարների մեջ։ Այս բոլոր տարրերը նպատակ ունեին պատկերել Հռոմի կայսերական գերակայությունը իր հպատակ ազգերի նկատմամբ և հռոմեական հասարակության գերակա բնույթը ։ Հետևելով կրոնական տեսլականին՝ Կոստանդին Ա կայսրը 330 թվականին Հռոմեական պետությունը կապեց քրիստոնեական եկեղեցու հետ։ Դրանով նա կապեց «կրոնական նվիրվածությունը կայսերական փառասիրության հետ», որն ապացուցեց, որ բավականին հաջող է և հզոր ։ Դրա տևական խորհրդանիշը Չհի-Րոն է, որը կազմում է հույների Քրիստոսի անվան առաջին երկու տառերը։ Այս խորհրդանիշն ավելի քան հազար տարի օգտագործվել է Կոստանդինի իրավահաջորդների կողմից որպես «կայսերական վեհության և աստվածային հեղինակության» խորհրդանիշ և մինչ այժմ քրիստոնեության մեջ հզոր խորհրդանիշ է ։
Չինաստան
Այս դարի ընթացքում Չինաստանի քաղաքական առաջնորդները ստիպված էին նախ ստեղծել մի ժողովուրդ, նախքան նրանք կկարողանան միջազգային ասպարեզում պայքարել այլ ազգային դերասանների հետ։ Հետևաբար, այնքանով, որքանով և Չինաստանի կոմունիստական կուսակցությունը, և Կուոմինտանգը պայքարի իրենց ձևավորման տարիներին բաժանորդագրվեցին քաղաքական պատերազմի հայեցակարգին, գաղափարը նույնքան մտահոգված էր ազգային ինքնություն ստեղծելու և ներքին հակառակորդներին հաղթելու, որքան՝ Չինաստանում աշխարհում մրցակցելու ունակությամբ ։ 1949 թվականին ՉՀ հիմնադրումից ի վեր նրանք իրենց քաղաքական պատերազմի ջանքերի մեծ մասը կենտրոնացրել են Միավորված ճակատի աշխատանքային դեպարտամենտի շրջանակներում ։ Չինական հայեցակարգը քաղաքական պատերազմի ներառում է «երեք պատերազմներ»։ Հասարակական կարծիքի պատերազմ, հոգեբանական պատերազմ և իրավական պատերազմ ։ 2019 թվականից Թայվանը (Չինաստանի Հանրապետություն) շարունակում էր մնալ ՉՀ քաղաքական պատերազմի ջանքերի հիմնական թիրախը։ Չինաստանի քաղաքական պատերազմի արշավը նպատակ ունի մեկուսացնել Թայվանը միջազգային հանրությունից և միջամտել Թայվանի ժողովրդավարական համակարգին և ինստիտուտներին ։
Խորհրդային Միությունը և Ռուսաստանը
Ողջ Սառը պատերազմի ընթացքում Խորհրդային միությունը հավատարիմ էր դասական տոտալիտար գծերով քաղաքական պատերազմին և շարունակում էր օգտագործել քարոզչությունը ներքին և արտաքին լսարանի նկատմամբ ։ «Ակտիվ միջոցառումներ»-ը եղել է ռուսական տերմին, նկարագրել է իր քաղաքական ռազմական գործունեությունը, ինչպես երկրի ներսում այնպես էլ արտերկրում։ Ի պաշտպանություն խորհրդային ներքին և արտաքին քաղաքականության. Խորհրդային ջանքերն ընդունում էին ամենատարբեր ձևեր՝ քարոզչությունից, կեղծիքներից և ընդհանուր ապատեղեկատվությունից մինչև սպանություններ։ Այդ քայլերն ուղղված էին նրան, որ վնաս հասցնեն հակառակորդի իմիջին, շփոթություն ստեղծեն, հասարակական կարծիք ձևավորեն և օգտագործեն միջազգային հարաբերություններում առկա լարվածությունը ։ Խորհրդային Միությունը առանձնացրեց հսկայական ռեսուրսներ և ուշադրությունը այդ ակտիվ միջոցառումների, հավատալով, որ «զանգվածային արտադրությունը ակտիվ միջոցառումների կունենա զգալի կուտակային ազդեցություն մի քանի տասնամյակների ընթացքում» ։ Խորհրդային ակտիվ միջոցառումները տխրահռչակ էին նրանով, որ նպատակաուղղված էին թիրախային լսարանի հասարակական վերաբերմունքին՝ ներառյալ տեղական պատմության մեջ խորապես արմատավորված նախապաշարմունքները, համոզմունքներն ու կասկածները։ Խորհրդային արշավները սնվում էին ապատեղեկատվությամբ, որը հոգեբանորեն համապատասխանում էր լսարանին ։
Կոմունիստական ռազմավարությունն ու մարտավարությունը անընդհատ կենտրոնացած էին հեղափոխական նպատակների վրա. «Նրանց համար իրական պատերազմը խաղաղ պատերազմի ներքո ամեն օր մղվող քաղաքական պատերազմն է», որի նպատակն է «ապակողմնորոշել և զինաթափել ընդդիմությանը ... հակառակորդ ժողովուրդներին հանձնվելու ցանկություն առաջացնել ... ազգի ամբողջ բարոյական, քաղաքական և տնտեսական ենթակառուցվածքը քայքայել» ։ «Քաղաքականության և պայքարի» տիրապետումը Լենինի, մնում էին նպատակներ Խորհրդային Միության և այլ գլոբալ կոմունիստական ռեժիմների համար, ինչպիսին է Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունը։
Սովետական քաղաքական պատերազմ Աֆղանստանում
Խորհրդային Միությունը շարունակում է մնալ ագրեսիվ ազգի համապարփակ օրինակ, որն ընդլայնել է իր կայսրությունը թաքնված ներթափանցմամբ և ռազմական անմիջական ներգրավմամբ ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Խորհրդային Միությունը հավատում էր, որ եվրոպական տնտեսությունները կքայքայվեն՝ թողնելով սոցիալական և տնտեսական քաոսը և թույլ տալով, որ Խորհրդային Միությունը ընդարձակվի նոր տարածքներում։ Սովետները արագորեն տեղակայեցին կազմակերպչական զենքեր։ Մինչ այդ երկրների քաղաքական և սոցիալական կառույցներից շատերը հետպատերազմական խառնաշփոթի մեջ էին, Խորհրդային Միության վստահված կոմունիստական կուսակցությունները լավ կազմակերպված էին և ունակ էին վերահսկողություն հաստատել այս թույլ, նորաստեղծ Արևելյան Եվրոպայի կառավարություններին ։ Ավելին, խորհրդային հետախուզական ծառայությունների և խորհրդային ռազմական օկուպացիոն ուժերի գաղտնի գործողությունները էլ ավելի թափանցեցին նոր արբանյակների քաղաքական և սոցիալական ոլորտներ ։ Ընդհակառակը, 1979 թվականին Խորհրդային Միությունը չկարողացավ հաջողությամբ թափանցել աֆղանական հասարակություն հեղաշրջումը սատարելուց հետո, որը բերեց նոր մարքսիստական կառավարության իշխանության։ Մինչ հեղաշրջման պահին խորհրդային ստորաբաժանումները արդեն գտնվում էին Քաբուլում, Աֆղանստան, լրացուցիչ խորհրդային զորքեր ժամանեցին՝ զորքերը ուժեղացնելու և կարևոր գավառական քաղաքներ գրավելու համար՝ Աֆղանստանի ներսում խորհրդային զորքերի ընդհանուր թիվը հասցնելով 125,000–140,000: Սովետականները պատրաստ չէին աֆղանական դիմադրությանը, որը ներառում էր դասական պարտիզանական մարտավարություն՝ արտաքին աջակցությամբ։ 1989 թվականին խորհրդային ուժերը դուրս եկան Աֆղանստանից՝ չկարողանալով ներթափանցել աֆղանական հասարակություն կամ անշարժացնել դիմադրությունը ։
Թայվան
Չինաստանի Հանրապետության Թայվանի Կառավարությունը գիտակցեց, որ իր կոմունիստ հակառակորդը հսկայական քաղաքական պատերազմ է վարում՝ օգուտ քաղելու Կուոմինտանգի թուլություններից այն տարիների ընթացքում, երբ Սան Յաթ-սենը հեղափոխություն սկսեց 1920-ականներին, և Չիանգ Քայ-Շեկի ռեժիմը սկսեց քաղաքական պատերազմ ընդունել։ փիլիսոփայությունը՝ որպես պաշտպանական անհրաժեշտություն, և որպես իր իշխանությունը համախմբելու լավագույն հիմք՝ հույս ունենալով «մայրցամաքը հետ գրավել» նրանց լավատեսական նպատակի համար։ Թե՛ ազգայնական, և թե՛ կոմունիստական չինական քաղաքական պատերազմի դոկտրինաները բխում են նույն պատմական նախորդներից, որոնք գոյություն ունեին Վափոա ռազմական ակադեմիայում 1924 թվականին՝ խորհրդային խնամակալության ներքո ։ Քաղաքական պատերազմների հետ կապված ազգայնական չինական փորձը կարող է դիտվել շատ ավելի շոշափելի ձևով, քան պարզապես վարդապետական զարգացման որոնումը։ Այսօր Թայվանում հայեցակարգը գործնականում հոմանիշ է Ազգային պաշտպանության նախարարության ընդհանուր քաղաքական պատերազմի վարչությանը, որը հեղինակել է քաղաքական դոկտրինը և հանդիսանում է դրա կիրառման մի շարք կազմակերպական դրսևորումների գագաթնակետ ։
Քաղաքական պատերազմական կարողությունների ստեղծում
Ամերիկայի արտաքին քաղաքականությունը ցույց է տալիս լարվածության, ընկալվող սպառնալիքի և դեպի քաղաքական դիվանագիտություն բարելավված հարաբերությունների և խաղաղության ժամանակներում դեպի քաղաքական պատերազմ շարժվելու միտում։ Ամերիկյան կողմից քաղաքական պատերազմի օգտագործումը կախված է աշխարհի նրա կենտրոնական քաղաքական տեսլականից և դրա հետագա արտաքին քաղաքական նպատակներից ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո սովետական էքսպանսիայի սպառնալիքը երկու նոր նպատակ բերեց ամերիկյան քաղաքական պատերազմի համար.
Նախագահ Հարի Ս. Թրումանը 1947 թվականի Ազգային անվտանգության ակտում հաստատեց կառավարական քաղաքական պատերազմի կարողությունը։ Ակտը ստեղծեց ԱՄՆ ազգային անվտանգության խորհուրդը, որը դարձավ ենթակառուցվածք, որն անհրաժեշտ էր ռազմական նպատակները քաղաքական նպատակներով կիրառելու համար ։ Բացի այդ, Միացյալ Նահանգները մշակեց Մարշալի ծրագիրը, որը ֆինանսավորում էր տրամադրում վերակառուցման համար, 1947-1951 թվականներին՝ պատերազմով ավերված եվրոպական երկրները։ Նախագահ Թրումանը բարձրաձայնեց Միացյալ Նահանգների ազգային, ունիվերսալիստական տեսլականը Սովետական Միության դեմ քաղաքական պատերազմի վերաբերյալ 1947 թվականի Մարտի 12-ին Կոնգրեսին ուղղված ելույթում, դրանով իսկ հիմնելով Թրումենի դոկտրինը.
Աշխարհի մի շարք երկրների ժողովուրդներ վերջերս ունեցել են տոտալիտար ռեժիմներ, որոնք իրենց ստիպել են հակառակ իրենց կամքին։ Միացյալ Նահանգների կառավարությունը հաճախակի բողոքի ցույցեր է անցկացրել ընդդեմ հարկադրանքի և ահաբեկման, խախտելով Յալթայի պայմանագիրը, Լեհաստանում, Ռումինիայում և Բուլղարիայում։ Պետք է նշեմ նաև, որ մի շարք այլ երկրներում նույնպես նման զարգացումներ են եղել։
Կյանքի մեկ ձևը հիմնված է մեծամասնության կամքի վրա և առանձնանում է ազատ ինստիտուտներով, ներկայացուցչական կառավարությամբ, ազատ ընտրություններով, անհատական ազատության երաշխիքներով, խոսքի և դավանանքի ազատության և քաղաքական ճնշումներից ազատվելու միջոցով։
Կյանքի երկրորդ ճանապարհը հիմնված է մեծամասնության վրա բռնի կերպով պարտադրված փոքրամասնության կամքի վրա։ Այն ապավինում է ահաբեկչությանը և ճնշմանը, վերահսկվող մամուլին և ռադիոյին։
Կարծում եմ, որ Միացյալ Նահանգների քաղաքականությունը պետք է լինի աջակցել ազատ ժողովուրդներին, ովքեր դիմադրում են զինված փոքրամասնությունների կողմից ենթարկվելու փորձին։
Կարծում եմ, որ մենք պետք է օգնենք ազատ ժողովուրդներին` մշակելու իրենց ճակատագրերը իրենց սեփական ձևով։
Կարծում եմ, որ մեր օգնությունը պետք է լինի առաջին հերթին տնտեսական և ֆինանսական օգնության միջոցով, որը կարևոր է տնտեսական կայունության և կանոնավոր քաղաքական գործընթացների համար։
Ամբողջատիրական ռեժիմների սերմերը սնուցվում են թշվառությունից և աղքատությունից։ Նրանք տարածվում և աճում են աղքատության և կռիվների չար հողում։ Նրանք հասնում են իրենց լիարժեք աճին, երբ մարում է ժողովրդի ավելի լավ կյանքի հույսը։ Մենք պետք է այդ հույսը վառ պահենք։
Աշխարհի ազատ ժողովուրդները աջակցություն են խնդրում իրենց ազատությունները պահպանելու հարցում։
Զսպման քաղաքականություն
Թրումենի վարդապետությունը հետպատերազմյան հիմք էր ամերիկյան քաղաքական պատերազմների գործողությունների համար, որոնց վրա Միացյալ Նահանգների կառավարությունն ավելի առաջ գնաց՝ ձևավորելու ակտիվ, պաշտպանական ռազմավարություն՝ սովետական սպառնալիքը զսպելու համար ։ 1948 թվականի Մայիսի 4-ին, Որջ Ֆ. Քենանը, զսպման քաղաքականության հայրը, գրեց «Քաղաքականության պլանավորման աշխատակազմ» հուշագիրը` «Կազմակերպված քաղաքական պատերազմի երդմնակալությունը» վերնագրով։ Ազգային անվտանգության խորհրդի (ԱԱԽ) հուշագիրը ստեղծեց քաղաքական պատերազմի գործողությունների տնօրինություն, որը վերահսկում էր ԱԱԽ-ն, այն հայտնի է որպես Ազգային անվտանգության խորհրդի խորհրդակցական (կամ գնահատման) խորհուրդ։ Այս տնօրինությունն ընկնում էր պետքարտուղարի իրավասության տակ, մինչդեռ Խորհուրդը լիակատար լիազորություն ուներ գաղտնի քաղաքական գործողությունների վրա։ Այն ճանաչեց քաղաքական պատերազմը որպես Միացյալ Նահանգների գլխավոր ռազմավարության մեկ գործիք։ Քենանը «քաղաքական պատերազմը» բնորոշեց որպես «ազգի հրամանատարության ներքո բոլոր միջոցների գործադրում՝ պատերազմից կարճ ժամանակում, իր ազգային նպատակներին հասնելու համար։ Նման գործողությունները և՛ բացահայտ են, և՛ թաքնված։ Դրանք տարբերվում են այնպիսի բացահայտ գործողություններից, ինչպիսիք են քաղաքական դաշինքները, տնտեսական միջոցառումները և «սպիտակ» քարոզչություն այնպիսի գաղտնի գործողությունների համար, ինչպիսիք են գաղտնի աջակցությունը «բարեկամ» օտարերկրյա տարրերին, «սև» հոգեբանական պատերազմ և նույնիսկ թշնամական պետություններում ստորգետնյա դիմադրության խրախուսում»։
Հուշագրում սահմանվել են նաև չորս նախագծեր, որոնք ակտիվացվել են Խորհրդի կողմից արտերկրում կոմունիստական աճող ազդեցության դեմ պայքարելու համար, ներառյալ.
Սառը պատերազմի դարաշրջան
ԱՄՆ-ն իր քաղաքական պատերազմական նպատակներին հասնելու համար օգտագործեց մոխրագույն և սև քարոզչական հետազոտություններ, հեռարձակում և տպագիր մամուլում գործողություններ սառը պատերազմի ընթացքում։ Այս գործողություններն իրականացվել են Արևմտյան Եվրոպայից Արևելյան Եվրոպական թիրախների դեմ երկու պետական-մասնավոր կազմակերպությունների կողմից, որոնց մասամբ աջակցում են Կենտրոնական հետախուզական գործակալությունը և ԱԱԽ-ն, իսկ մասամբ` մասնավոր կորպորացիաները։ Այս կազմակերպություններն էին «Ազատ Եվրոպան», որը գործարկվեց 1941 թվականին, Որի նպատակն էր Արևելյան Եվրոպան, և «Ազատագրման ամերիկյան կոմիտեն» ստեղծվել է 1951 թվականին՝ տեղեկատվությունը Սովետական Ռուսաստան հաղորդելու համար։ Դրանից անմիջապես հետո երկուսն էլ վերանվանվեցին և միավորվեցին որպես «Ազատ Եվրոպա/Ազատություն» ռադիոկայան («Ազատություն» ռադիոկայան) ։ «Ազատություն» ռադիոկայանի շատ նորակոչիկներ գալիս էին կամ եվրոպացի արտագաղթողների ընտանիքներից, որոնք խիստ հակակոմունիստ էին, կամ ԱՄՆ պետական կառույցներից, հատկապես ԿՀՎ-ից։ Պաշտոնապես «ԱՄՆ կառավարությունը մերժեց ռադիոկայանների համար որևէ պատասխանատվություն և հոգ տվեց թաքցնել ֆինանսավորման, անձնակազմի հավաքագրման և քաղաքականության վրա ազդող ուղիները։ Ակնհայտ է, որ հիմնական աջակցությունը ամերիկացիներն էին, բայց դա, հավանաբար, ոչ պաշտոնական ամերիկյան էր և հնարավոր էր բացառել դիվանագիտական հարաբերություններ և միջազգային իրավական բարդություններ» ։ «Ազատություն» ռադիոկայանը համարվում էր գորշ գործողություն, քանի դեռ 1960-ականների վերջերին ԱՄՆ-ում «ակտիվիստները» հրապարակավ ճանաչեցին դրա գոյությունը։ Ռադիոընկերությունների նպատակն էր ճշմարտությունը ներկայացնել Երկաթե վարագույրի ետևում գտնվող ճնշված ժողովուրդներին ։
Բացի այդ, «Ամերիկայի ձայնը» սկսեց հեռարձակվել Խորհրդային Միության քաղաքացիներին 1947 թվականին՝ ներքին սովետական ռուսալեզու լրատվամիջոցների կողմից «ամերիկյան առաջնորդների դեմ ուղղված սովետական քարոզչության ավելի վնասակար դեպքերին հակազդելու պատրվակով» ։ Սովետական Միությունը պատասխանեց դրան՝ նախաձեռնելով ՁԱՅՆ-ի հեռարձակումների էլեկտրոնային խցանում 1949 թվականի Ապրիլի 24-ին ։
1950 թվականի աշնանը մի խումբ գիտնականներ, ներառյալ ֆիզիկոսներ, պատմաբաններ և հոգեբաններ Հարվարդի համալսարանից, Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտից և ՌԱՆԴ կորպորացիայից, Պետդեպարտամենտի համար հետազոտական ուսումնասիրություն են անցկացրել հոգեբանական պատերազմի վերաբերյալ ։ ԱՄՆ պետքարտուղարին 1951 թվականի Փետրվարի 1-ին ներկայացված Փրոջեքթ Թրոյի զեկույցը պետքարտուղարին, ներկայացրել է քաղաքական պատերազմի տարբեր առաջարկներ, այդ թվում` «Ամերիկայի ձայնի» հաղորդումների վրա սովետական խցանումների հետևանքները նվազագույնի հասցնելու հնարավոր մեթոդներ ։ Կարելի է ենթադրել, որ Թրումանի վարչակազմը փորձեց իրականացնել Փրոջեքթ Թրոյի կողմից հաստատված ծրագրեր «ծանրաբեռնվածություն և ձգձգում» նախագծում ։ Վերջինիս նպատակն էր կոտրել ստալինյան համակարգը` համակարգում մուտքային կետերի քանակի ավելացմամբ և գործողություն պահանջող բարդ և անկանխատեսելի իրավիճակների ստեղծմամբ ։
Սառը պատերազմի ընթացքում քաղաքական պատերազմի բացահայտ, ոչ կառավարական ձևը ի հայտ եկավ Նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի 1982 թվականի հունիսի 8-ին Բրիտանական խորհրդարանում ունեցած ելույթից հետո։ Իր ելույթում Ռեյգանը կոչ արեց «գլոբալ խաչակրաց արշավանք ժողովրդավարության համար» և, որպես արդյունք, ստեղծվեց 1983 թվականի Դեկտեմբերին Ժողովրդավարության ազգային նվիրատվությունը։ Ժողովրդավարության ազգային նվիրատվությունը ոչ կառավարական կազմակերպություն էր (ՀԿ), որի հիմքը չորսն էր հիմնարար հիմքերը.
Ժողովրդավարության ազգային նվիրատվությունը «ֆինանսավորել է ծրագրեր՝ աջակցելու ԱՄՆ-ի համար ընդունելի թեկնածուներին Գրենադայում, Պանամայում, Սալվադորում և Գվատեմալայում 1984 և 1985 թվականներին կայացած ընտրություններում՝ կոմունիստական հաղթանակները կանխելու և կայուն ամերիկամետ կառավարություններ ստեղծելու նպատակով» ։ Այն նաև ակտիվ էր Եվրոպայում՝ ֆինանսավորելով խմբեր՝ Բրիտանիայում Հյուսիսատլանտյան դաշինքի կազմակերպության (ՆԱՏՕ) կողմնակից քարոզչություն իրականացնելու համար, ինչպես նաև «ֆրանսիական ուսանողական աջակողմյան կազմակերպություն ... կապված ֆաշիստական պարագլուխների հետ»։ Այլ ուշագրավ ջանքերը ներառում էին հակասանդինիստական քարոզչության և ընդդիմության ջանքերը Նիկարագուայում, ինչպես նաև հակակոմունիստական քարոզչությունն ու ընդդիմության ջանքերը Լեհաստանում «Համերաշխություն» շարժմանը աջակցելու համար 1984-1990 թվականներին ։ 1991 թվականին Ժողովրդավարության ազգային նվիրատվությունի ստեղծողներից մեկի՝ Ալեն Ուայնշտեյնի հետ Վաշինգտոն Փոստում տված հարցազրույցի համաձայն, «այն, ինչ մենք այսօր անում ենք, 25 տարի առաջ թաքնված կերպով արեց ԿՀՎ-ն» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեղեկատվական պատերազմ Կատեգորիա:Քարոզչության տեխնիկաներ Կատեգորիա:Ռազմական գործողություններ ըստ տեսակի
Սառը պատերազմ (ֆիլմ, 2018)
Սյուժե
Հետպատերազմյան Լեհաստանում դիրիժոր Վիկտորը լեհական գյուղերում ունկնդրում է ժողովրդական երգերի կատարումներ։ Նա նկատում է Զուլու անունով մի աղջկա, որի հետ սիրավեպ է սկսում, նրանց ճանապարհին կանգնում է և քաղաքականությունը, և նրանց անձնական տարաձայնությունները։
Քննադատություն
Ֆիլմը արժանացել է կինոքննադատների լբարձր գնահատականներին։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ունի 94 % վարկանիշ, քննադատների 188 գախոսականի հիման վրա, 10-ից 8,3 միջին գնահատականով ։ Metacritic կայքում ֆիլմը ստացել է` 100-ից 40 գնահատական, 40 գրախոսականի հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «համընդհանուր ճանաչում» կարգավիճակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին
Բորիսովո (այլ կիրառումներ)
Բորիսովո, կարող է վերաբերել՝
Ալիսաֆի
Ալիսաֆի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում, Սարիղամիշի շրջանում։ Գտնվում էր Սարիղամիշ քաղաքից 6-7 կմ արևելք՝ Կարս-Սարիղամիշ երկաթուղու մոտ, հարթավայրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նիկոլո-Գորա
Նիկոլո-Գորա (Николо-Гора), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 179 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր
Ագիարութ
Ագիարութը (ինուիտ՝ᐊᒋᐊᕈᑦ, անգլերեն՝ Eskimo fiddle) ազգային ժողովրդական երաժշտական գործիք է, որը օգտագործվում է հյուսիսային Ինուիտների մոտ։ Երբեմն անվանվում է նաև Էսկիմոսների ջութակ։
Գործիքը նվագվում է աղեղի օգնությամբ և օգտագործվում է Ալյասկայում և Կանադայում ։ Այն ունի երկար վզիկ, ուղղանկյունաձև մարմին և երկու լատինական f տառը հիշեցնող փոսիկներ։ Իր տեսքով հիշեցնում է պրիմիտիվ ջութակի ։ Պատրաստվում է փայտից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լարային երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Ազգային երաժշտական գործիքներ
Գեորգի Նալբանդյան
Գեորգի Մկրտչի Նալբանդյան, հայ բանասեր-լեզվաբան, արևելագետ, մանկավարժ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1973)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1952 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, 1968-1973 թվականներին եղել է արևելագիտության ֆակուլտետի դեկան, 1973-1998 թվականներին՝ իրանագիտության և քրդագիտական բանասիրության ամբիոնների վարիչ ։
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են պարսկերենի հին, միջին և նոր շրջաններին, պարսկերենի և հայերենի առնչություններին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ իրանագետներ
Ֆրանսիական գրականություն
Ֆրանսիական գրականագիտության ակունքները հասնում են 16-րդ դար (ժ․ Դյու Բելլե, Պ․ Ռոնսար)։ 17-րդ դարի գրականության վերաբերյալ գիտության ձևավորման մեջ մեծ ավանդ են ներդրել Ֆ․ Մալերբը, Գ․ դը Բալզակը և Ն․ Բուալոն, որը «Քերթողական արվեստ»-ում (1674) տվեց կլասիցիզմի տեսության ձևակերպումը։
Գրականության հին և միջին շրջան
Գրականության նկատմամբ հայացքների էվոլյուցիայի համար էական եղավ մի կողմից «հների ու նորերի վերաբերյալ վեճը» 17-րդ դարի վերջին՝ հին Գրականության անսասան հեղինակությունը պաշտպանող Բուալոյի և մյուս կողմից, ժամանակակից գրողներին նոր ժամանակի պահանջներով կողմնորոշվելու իրավունք վերապահող Շ․ Պերրոյի (1628–1703) ու Ֆոնտենելի միջև։ Լուսավորության դարաշրջանում կլասիցիզմի դեմ պայքարը դարձավ ռոմանտիկների գեղագիտության ծրագրի հիմնական կետը։ ժ․ դը Ստալը առաջին անգամ ձևակերպեց Գրականության սոցիալ–պատմական պայմանավորվածության սկզբունքը։ Ստենդալի («Ռասինը և Շեքս– պիրը», 1823–1825 թվականներ) և Վ․ Հյուգոյի աշխատություններում հետագա զարգացում ստացան հակակլասիցիստ դրույթները։ Շ․ Օ․ Սենտ–Բյովը դարձավ գրականագիտության մեջ, այսպես կոչված, կենսագրական մեթոդի նախահայրը, այդ մեթոդի համաձայն, գրողի ստեղծագործությունը մեկնաբանվում էր որպես իր ներաշխարհի արտահայտություն։
19-րդ դար
Սենտ–Բյովի սուբյեկտիվիզմը փորձեց հաղթահարել Տ․ Տենը (1828–1893 թվական), որը գրականագիտության մեջ ստեղծեց կուչտուր–ուցատմական դպրոց։ Սակայն այս տեսակետն ի վիճակի չեղավ բացատրելու գրականության տարբեր ուղղությունների հայտնվելը նույն դարաշրջանում։ Այս թերությունը փորձեց վերացնել Ֆ․ Բրյունետիերը (1849–1906 թվական), Գրականության զարգացումը բացատրելով ստեղծագործական մեթոդների փոխազդեցությամբ։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբներին Ֆրանսիայում կուլտուր–պատմական դպրոցի ավանդույթները զարգացրին է․ Ֆագեն (1847-1916) և Գ․ Լանսոնը (1857-1934)։ Գրականագիտության մեջ Տենի ուղղությանը իրեն հակադրել է իմպրեսիոնիստ, քննադատությունը՝ հանձին Ա․ Ֆրանսի, ժ․ Լեմետրի, Ռ․ դը Գուրմոնի։ Գիտությունը գեղարվեստ, ստեղծագործության վերաճելու ցայտուն օրինակ են տալիս Ապրուստի որոշ աշխատանքներ («Ընդդեմ Սենտ– Բյովի», հրտ․ 1954)։ Ֆրանսիայում մարքսիստական գրականագիտության սկզբնավորումը կապված է 19-րդ դարի վերջին Պ․ Լաֆարգի (1842-1911 թվական) «Ռոմանտիզմի ծագումը» (1885–1896 թվական) աշխատության երևան գալու հետ։ 20-րդ դարի ֆրանսիական գրականագիտության վրա էական ազդեցություն գործեցին Ա․ Բերգսոնի (1859-1941) ինտուիտիվիստական գաղափարները, որ առավել հետևողականորեն զարգացրեց Ա․ Տիբոդեն։ Բերգսոնի գաղափարների դեմ աբստրակտ ռացիոնալիզմի դիրքերից կոչվել է ժ․ Բենդան (1867-1956)։
Այլ մշակույթների ազդեցությունը
Պատմականության սկզբունքներին հավատարմությունը պահպանել են Ռ․ Լայուն (1889–1960), Լ․ Կազամիանը, Պ․ Վ․ վան Տիգեմը։ Ֆրանսիական առաջադիմական գրականագիտության զարգացման մեջ 30-ական թվականների վերջերին կարևոր դեր խաղացին մարքսիստ գրականագետներ Պ․ Կուտուրյեն, ժ․ Ռ․ Բլոկը, Լ․ Արագոնը։ Ետպատերազմյան բուրժուական գրականագիտության մեջ հայտնի են Ռ․ Ալբերեսը (ծնված՝ 1921), Պ․ Բուադեֆրը (ծնված՝ 1926), Գ․ Պիկոնը (ծնված՝ 1915), Պ․ Սիմոնը (1903-1970), որոնք Գրականության պատմությունը դիտում են իմաստասիրության (փիլիսոփայություն) պրիզմայի միջով։ 14-րդ դարի ճարտարապետությունը և կերպարվեստը Ֆրանսիայի տարածքում հայտնաբերված արվեստի հնագույն նմուշներից են պալեոլիթյան բազմագույն երփնագիր (Լասկո քարայր, Ֆոն դը Գոմ) և քանդակային (Լա Մադլեն, Տյուկ դը Օդուբեր) կենդանապատկերները, նեոլիթի և բրոնզի դարաշրջանների մեզոլիթյան կառույցները (Կառնակ)։ Երկաթի դարաշրջանը ներկայանում է Հաչշտատյան մշակույթով, Լատենյան մշակույթով։ Կելտերի մշակույթը կազմավորվել է Ֆրանսիայի հարավում մ․թ․ա․ 4-րդ դարում առաջացած հունական գաղութների, այնուհետև՝ անտիկ Հռոմի ազդեցության ներքո քարաշեն տաճարներ, ջրանցույցներ (Նիմ), թատրոններ (Օրանժ), հաղթակամարներ, դամբարաններ (Սեն Ռեմի), սարկոֆագներ, շիրմաքանդակներ, խճանկարներ և այլն։
Արվեստի պատմություն և գրականագիտություն
5-րդ դարից, բարբարոսական պետությունների գոյացման հետ, կազմավորվել է միջնադարյան արվեստը։ 8-9-րդ դարերի «Կարոլինգյան վերածննդի» ավանդույթները հիմք են հանդիսացել 10–12-րդ դարերի ռոմանական ոճի կազմավորմանը։ Այդ ժամանակաշրջանում ձևավորվել է ֆրանսիական միջնադարյան քաղաքը, անկանոն կառուցապատում, նեղ փողոցներ՝ 2–3-հարկանի տներով (Կլյունիի տները, մոտ 12-րդ դար)։ Պաշտամունքային ճարտարապետության անխախտելիորեն կապված էր մոնումենտալ արձանագործությունը, քարի քանդակազարդումը։ Գեղանկարչությանը հատուկ էր պայմանական, հարթային պատկերումը, կերպարների դրամատիկ արտահայտչականությունը։ Ոսկերչական իրերը, «Լիմոժի արծնապակուց» կերտվածքները, գործվածքներն ու ասեղնագործությունն աչքի են ընկնում զարդերի ցայտուն ոճավորմամբ և «բարբարոսական» շքեղությամբ։ 12-րդ դարում Հյուսիսային Ֆրանսիայի քաղաքներում ծնունդ է առել գոթական ոճը։ Այդ ժամանակաշրջանում աճել, վերակառուցվել և ամրացվել են գոյություն ունեցող քաղաքները, ստեղծվել են նորերը, սովորաբար՝ կանոնավոր հատակագծային հիմքով, փողոցների ուղղանկյուն ցանցով, շատ խիտ կառուցւսպատմամբ, տաճարային և շուկայի պարփակ հրապարակներով։
Կատեգորիա:Ֆրանսիական գրականություն
Էյվազլու Ներքին
Բնակչություն
1907-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 75 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Բորնուկովո (այլ կիրառումներ)
Բորնուկովո, կարող է վերաբերել՝
Մուսուլմանական Ամանոր
Մուսուլմանական Ամանոր  (رأس السنة الهجرية), ըստ իսլամական օրացույցի՝ տարվա առաջին օրը (մուհարամ ամսվա առաջին օրը)։ Օրը տոնելու հատուկ տարբերակներ չկան ։ Ավելին՝ ի տարբերություն քրիստոնյա երկրների՝ իսլամական երկրների մեծ մասում տարվա փոփոխությունը չի համարվում տոն, և այդ օրը մզկիթներում միայն կարդում են հիջրայի մասին քարոզը ։
Քանի որ մուսուլմանական տարին 11-12 օրով կարճ է Գրիգորյան օրացույցից (այն հիմնված է լուսնային, այլ ոչ թե արեգակնային օրացույցի վրա), նրա սկիզբը գրիգորյան համակարգում «լողացող է» և ամեն տարի տեղաշարժվում է նշված ժամկետով։ Չնայած որոշ իսլամական կազմակերպություններ նախընտրում են առանձնացնել նոր ամիսը (հետևաբար և նոր տարին) ըստ Լուսնի տեղական դիտարկումների, մուսուլմանական օրացույցին (օրինակ՝ Սաուդյան Արաբիան) երկրների մեծամասնությունը ամսաթվի որոշման համար օգտագործում է աստղագիտական հաշվարկները։
Մուսուլմանները, այդ թվում նաև քրիստոնյա երկրներում ապրողները, որպես կանոն Ամանորը չեն նշում ո՛չ իսլամական, ո՛չ էլ քրիստոնեական օրացույցով, քանի որ մուսուլմանական Ամանորը տոն չի համարվում, իսկ Ամանորը տոնելը քրիստոնեական օրացույցով համարվում է միաստվածության սկզբունքի խախտում  ։ Մուսուլմանական երկրներում Ամանորը քրիստոնեական օրացույցով տոնել կամ պարզապես «խորհուրդ չի տրվում» կամ ուղղակիորեն արգելված է, օրինակ՝ Բրունեյում, որի օրենսդրությունը հիմնված է շարիաթի վրա, դրա համար նախատեսված է պատիժ՝ տուգանքի կամ հինգ տարի ազատազրկման տեսքով ։ Հետխորհրդային մուսուլմանական մի շարք երկրներում, որոնք քրիստոնեական Ամանորի տոնումը ժառանգել են ԽՍՀՄ-ից, քրիստոնեական Ամանորի տոնակատարությունը Նոռուզով փոխարինելու միտում կա   ։
Ռոջեր Թեյլոր
Ռոջեր Թեյլոր (Roger Meddows Taylor, ),  բրիտանացի թմբկահար, բազմագործիքավորող, երգահան, երգիչ։ Առավել հայտնի է որպես Queen ռոք խմբի թմբկահար և The Cross խմբի մենակատար։ Որպես թմբկահար առավել հայտնի է եզակի հնչողութամբ և համարվում է 1970 և 80-ականների ամենաազդեցիկ ռոք թմբկահարներից մեկը։
Ռոջերը իր առաջին երգերը սկսել է գրել, երբ դեռ Smile (Blag) խմբի անդամն էր։ Queen խմբի վաղ ալբոմներում Ռոջերը  անձամբ էր կատարում իր գրած երգերը, սակայն հետագայում դրանց կատարումը զիջեց Ֆրեդի Մերկուրիին։ Իր սոլո ալբոմների համար Ռոջեր Թեյլորը անձամբ էր կատարում բաս-կիթառի, ռիթմ-կիթառի, ստեղնաշարային և հարվածային գործիքների հատվածները։
Նախկինում համագործակցել է բազմաթիվ հայտնի փոփ և ռոք երաժիշտների հետ, ինչպիսիք են ՝ Էրիկ Կլեպտոնը, Ռոջեր Ուոթերսը, Ռոջեր Դոլթրին, Ռոբերթ Պլանտը, Ֆիլ Քոլինզը, Genesis խումբը, Ջիմմի Նեյլը, Էլթոն Ջոնը, Գարի Նյումենը, Shakin' Stevens-ը, «Foo Fighters»-ը, Էլ Ստուարտը, Սթիվ Վայը, Յեսիկի Խայասին, Bon Jovi խումբը։
2005 թվականին ընդգրկվել է Planet Rock-ի կողմից կազմված մեծագույն թմբկահարների Թոփ-10-ում։
Կենսագրություն
Ութ տարեկանում տղան տեսնում է, թե ինչպես է իր զարմիկը նվագում թեթև կիթառային ակորդներ և նույնպես ցանկացավ տիրապետել այդ գործիքին։ Կիթառի փոխարեն նրան բաժին հասավ ukulele-ն, սակայն դա էլ բավական էր, որ փառասեր տղան անմիջապես հավաքի իր առաջին խումբը։ Խումբը կոչվում էր «The Bubblingover Boys», ովքեր փորձում էին այդ ժամանակվա նորավոճ սքիֆլներ նվագել։ Իր երկրորդ երաժշտական փորձը Ռոջերը ստացավ 11 տարեկան հասակում, երբ երգում էր երգչախմբում։ Տանը շարունակում էր կիթառ նվագել, սակայն ժամանակի ընթացքում հասկացավ, որ իրեն գրավում են հարվածային գործքիները։
Երիտասարդ Թելորը սկսեց կաթսաներից, սակայն տեսնելով, որ իր տղան գործին լրջորեն է վերաբերվում, հայրը նրան նվիրեց իրական հարվածային գործիքներ։ 1963 թվականին Ռոջերը ընկերների հետ հիմնեց Cousin Jacks խումբը, որտեղ սկզբում կիթառ է նվագել, հետո անցել է թմբուկներին։ Մեկ տարի անց խումբը լուծարվեց, սակայն արդեն 1965 թվականին Թեյլորը միացավ Johnny Quale and the Reaction խմբին։
1967 թվականի հոկտեմբերին, ավարտելով դպրոցը, Ռոջերը տեղափոխվեց Լոնդոն, որպեսզի ստոմատոլոգիա սովորի։ Իր վերջին խումբը լուծարվեց 1968 թվականի ամռանը, այնպես որ նա ազատ էր և պատրաստականությամբ միացավ Մեյին և Սթեֆելին։ Նրանք իրենց անվանեցին Smile և ամբողջ ամառ փորձեր էին անում, իսկ առաջին անգամ ելույթ ունեցան Imperial College London-ում ՝ Pink Floyd-ի հետ։ Հետո սկսեցին պարբերաբար ելույթ ունենալ Լոնդոնյան պանդոկներում և կրթական հաստատություններում, ձեռք բերելով երկրպագուներ, որոնց հիմնական մասը իրենց դասընկերներն էին։ Այդ ժամանակ Թեյլորը հասկացավ, որ ստոմատոլոգիան նրա մասնագիտությունը չէ, և ակադեմիական արձակուրդ վերցրեց, որպեսզի երաժշտությամբ զբաղվի։ 1968 թվականին Մեյը արդեն ստացել էր ֆիզիկայի դիպլոմ և սովորում էր ասպիրանտուրայում։
Թեյլորը խմբում առաջինն էր, ով սկսեց ձայնագրվել որպես սոլո երաժիշտ։ 1977 թվականին դուրս եկավ նրա I Wanna Testify սոլո սինգլը, իսկ 1981 թվականին առաջին սոլո ալբոմ ՝ Fun in Space-ը, որը ամենամյա բրիտանական Թոփ-100-ում զբաղեցրեց 21-րդ հորիզոնականը։ 1984 թվականին Ռոջերը թողարկեց իր Strange Frontier սկավառակը, որը աննկատ անցավ։
10 տարի անց թողարկվեց նրա Happiness? ալբոմը, որի հիթը դարձավ հակաֆաշիստական Nazis երգը։ 1998 թվականին թողարկեց իր չորրորդ սոլո ալբոմը ՝ Electric Fire-ը։ 2009 թվականին թողարկեց «The Unblinking Eye (Everything Is Broken)» սինգլը, իսկ 2011 թվականին Dear Mr. Murdoch-ը ՝ «թարմացված տարբերակով»։
2011 թվականին հիմնեց Queen Extravaganza նախագիծը, որը կատարում է Queen խմբի երգերը։ Վոկալիստներից մեկը դարձավ կանադական downhere ռոք խմբի ղեկավար Մարկ Մարտելը։
2012 թվականին Թեյլորը պլանավորում էր թողարկել The Unblinking Eye (Everything Is Broken) ալբոմը (նրա խոսքերով, ալբոմի 90%-ը պատրաստ էր)։
2012 թվականին CelebrityNetWorth.Com կայքը նրա ունեցվածքը գնահատել է 105 միլիոն դոլար ։
2013 թվականի օգոստոսին հայտնի դարձավ, որ Ռոջերի նոր ալբոմը կոչվելու է Fun On Earth, որում ներառվելու է 13 կոմպոզիցիա, այդ թվում նախկինում թողարկված ՝ One Night Stand!-ը (որպես բոնուս Electric Fire-ին), Woman You’re So Beautiful-ը (երգը ձայնագրվել է իր տղայի ՝ Ֆելիքսի հետ համատեղ) և  Say It’s Not True-ն (թողարկված The Cosmos Rocks ալբոմում)։ Պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՝ The Lot ալբոմի հետ համատեղ, որում ընդգրկվում է Ռոջերի բոլոր սոլո ալբոմները, ինչպես նաև այն ալբոմները, որը ձայնագրված է եղել The Cross-ի հետ, և բազմաթիվ այլ նյութեր։
Անձնական կյանք
1978 թվականից մինչև 1988 թվականը Ռոջերը համատեղ ապրում էր ֆրանսուհի Դոմինիկ Բեյրանդի հետ։ Նրանք ունեցան երկու զավակ ՝ Ֆելիքս Լյութերին (ծնվ. 1980թ. մայիսի 22-ին) և Ռոռի Էլեանորին (ծնվ. 1986թ. մայիսի 29-ին)։ Նրանք 1988 թվականից մինչև 2010 թվականը կեղծ ամուսնության մեջ էին։ 1981-ից մինչև 1983 թվականը Ռոջերը հանդիպում էր լրագրողուհի Հեյլի ՄակՖիննիգանի հետ։ 1989 թվականից մինչև 2002 թվականը Ռոջերը ապրում էր մանեկեն պատրաստող Դեբբի Լէնգի հետ։ Նրանք երեք երեխա ունեցան ՝ Ռուֆուս Թայգերին (ծնվ. 1991 մարտի 8-ին), Թայգեր Լիլիին (ծնվ. 1994թ. հոկտեմբերի 10-ին) և Լոլա Դեյզի Մեյին (ծնվ. 2000թ. ապրիլի 9-ին)։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Ռոջերը ամուսնացել է Սարինա Պոտհիթերի հետ, ում հետ մինչ այդ վեց տարի հանդիպել է ։
Հարվածային գործիքների տեղակայում
Մինչ 2008 թվականը Թեյլորը օգտագործում էր միայն  Ludwig և Sleishmanruen հարվածային գործիքները կամ էլ դրանց համադրությունը (2005 թվականի Return of the Champions Tour-ի ընթացքում)։ 2008 թվականի Queen + Paul Rodgers, The Cosmos Rocks տուրի համար նա ընտրեց Drum Workshop-ի հարվածային գործիքները։
DW Maple Kit.
Cymbal (Zildjian): Hi-hat — 15" Avedis New Beat Crash: 17" K Dark Crash, 19" K Dark Crash, 20" K Dark Crash Ride: 22" Avedis Ping Ride China: 22" K China
Drum Pedal — DW 9002 (Queen-ի բոլոր համերգներում Ռոջերը օգտագործել է Ludwig Speed King ոտնակը)
DW Black Nickel 24 կարատանոց ոսկիով.
Փայտիկներ Vic Firth X5B American Classic Extreme 5B (երկարություն։ 16 1/2", տրամագիծ։ 0,595"):
Մարմնավորումը ֆիլմում
Բեն Հարդին «Բոհեմական ռապսոդիա»-յում ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, 2018 թվական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Քուին խմբի անդամներ Կատեգորիա:Բրիտանացի թմբկահարներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ
Վաղարշակ Մանուկյան
Վաղարշակ Նազարի Մանուկյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Վաղարշակ Մանուկյանը ծնվել է 1915 թվականին, Սպիտակ քաղաքում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1939 թվականին ուսուցիչ է աշխատել դպրոցում, միաժամանակ սովորել Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում ։
1941 թվականի սեպտեմբերին զորակոչվել է բանակ, ծառայել է 256-րդ հրետանային գնդում, որի կազմում էլ մասնակցել է Տուապսեի, Լաբինսկու, Ուստ-Լաբինսկայա, Կրիմսկայա և Կրասնոդարի ազատագրման կռիվներին։ 1943 թվականի մայիսի 1-ին Կրիմսկայա ստանիցայի ազատագրման համար մղվող մարտում Մանուկյանը ծանր վիրավորվել է, երեք անգամ վիրահատվելուց հետո նրան նշանակել են մարտկոցի քաղղեկի օգնական, նշանառու, ջոկի հրամանատար։ Կրասնոդարի մատույցներում մղված կռիվների ժամանակ Մանուկյանն իր հրանոթով ոչնչացրել է գերմանական տանկերից, որի համար արժանացել է «Խիզախության համար» մեդալի ։
Զորացրվելուց հետո Մանուկյանը շարունակել է իր մանկավարժական գործունեությունը։ Մանկավարժական աշխատանքի 44 տարիներից Մանուկյանը 25 տարի եղել է դպրոցի տնօրեն կամ ուսմասվար Սպիտակի շրջանի դպրոցներում։ Իր ծառայությունների համար արժանացել է «Խիզախության համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «Աշխատանքի վետերան» և այլ մեդալների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Թեմփլի համալսարան
Թեմփլի համալսարան (Temple University), պետական հետազոտական համալսարան Ֆիլադելֆիա քաղաքում, Փենսիլվանիայում։ Հիմնադրվել է 1884 թվականին ։ Ունի յոթ մասնաճյուղ` Փենսիլվանիայում և միջազգային մասնաճյուղեր` Հռոմում, Տոկիոյում, Սինգապուրում, Լոնդոնում, Օվեդոյում ։ Համալսարանում սովորում են ավելի քան 40 000 ուսանող։ Այն ԱՄՆ-ի ամենամեծ համալսարաններից մեկն է (երկրի խոշորագույն համալսարանների շարքում զբաղեցնում է 26-րդ տեղը) ։ Թեմփլը դասվում է այն համալսարանների կատեգորիային, որոնք ֆինանսավորվում են պետական բյուջեից, բայց միևնույն ժամանակ ինքնուրույն է գործում։ 2016 թվականին` ըստ U.S. News & World Report -ի ամերիկյան լավագույն համալսարանների վարկանիշում համալսարանը զբաղեցրել է 115-րդ տեղը ։
Ֆակուլտետներ
Համալսարանի կազմում ընդգրկված է 16 դպրոց և քոլեջ (ֆակուլտետներ)։
Բաժանմունքներ
Ուսանողները կարող են բնակվել քոլեջի տարածքում գտնվող մի քանի հանրակացարանում, որոնք ընդգրկում են`
Սպորտային թիմեր
Թեմփլ համալսարանը ներկայացված է 17 տեսակի սպորտում, այդ թվում`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարաններ
Կամենի Մոստ (ավան, Պերվոմայսկի շրջան)
Կամենի Մոստ (Камяний Міст), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1500 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կամենի Մոստ ավանում բնակվում էր 1 535 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,003 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1500 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բրայլի գրեր
Բրայլի գրեր, տեսողության խնդիրներ ունեցող մարդկանց համար նախատեսված ուռուցիկ-կետային համակարգ, որը 1824 թվականին ստեղծել է ֆրանսիացի Լուի Բրայլը (Louis Braille)` 15 տարեկանում։ Լուի Բրայլը կոշկակարի որդի էր և ինքը նույնպես տեսողության խնդիրներ ուներ, կուրացել էր երեք տարեկանում։
Հայկական այբուբենի տառեր
Գոյություն ունի հայկական այբուբենի տառերի երկու տարբերակ՝ արևելահայերենի և արևմտահայերենի։ Ստեղծված լինելով տարբեր պայմաններում, նրանք արտահայտվում են տարբեր նշանների միջոցով։ Արևելահայերենն ստեղծվել է խորհրդային տարիներին և համապատասխեցված է ռուսերեն գրելաձևին։ Արևմտահայերենում բաղաձայնները խլացված են և արտահայտվում են լատինական համապատասխան տառի նշանով։ Բացի դա, շ, ղ և չ տառերը պատկերվում են անգլերենում նույն հնչյուններն արտահայտող (աղյուսակում՝ sh, gh և ch) նշաններով։
Աջենգ
Նվագը
Աջենգը լարային գործիք է։ Լարերը պատրաստված են ոլորված մետաքսից։ Գործիքից ձայն ստանալու նպատակով նվագողը գործիքի աջ հատվածից լարերին է հպում փայտից պատրաստված աղեղը։ Օգտագործվող աջենգները հիմնականում ունեն ութ լար։ Ավելի վաղ ժամանակաշրջանում դրանք յոթն էին։ Հանդիպում են նաև ինը լարանի գործիքներ։ Աջենգը նվագում են գետնին նստած։ Այն ունի թավջութակին հիշեցնող հնչողություն։ Նվագողները գերադասում են օգտագործել ձիու մազով պատրաստված աղեղներ։
Աջենգը օգտագործվում է կորեական ազգային երաժշտության մեջ ինչպես նաև արիստոկրատների շրջապատում։ Ներկա ժամանակներում այն օգտագործվում է նաև ժամանակակից երաժշտություններում և ֆիլմերում։ Աջենգը նման է չինական յաժենգին։
Բորշչևկա (այլ կիրառումներ)
Բորշչևկա, կարող է վերաբերել՝
Ուիկոմ Ուոնդերերս
Ուիկոմ Ուոնդերերս (Wycombe Wanderers F.C.), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Հայ-Ուիկոմ քաղաքից։ Հիմնադրվել է 1887 թվականին։
Ուիկոմ Ուոնդերերս
Նիկոլո-Կազանկա
Նիկոլո-Կազանկա (Николо-Казанка, Николо-Ҡаҙан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի բնակավայրեր
Բորոդինո (այլ կիրառումներ)
Բորոդինո, կարող է վերաբերել՝
Տիչինա Առնոլդ
Տիչինա Ռոլանդա Առնոլդ (Tichina Rolanda Arnold, ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի, առավել հայտնի է «Բոլորն ատում են Քրիսին» սերիալում կատարած դերով։
Ալիսիս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տիչինա Առնոլդ
Կենսագրություն
Առնոլդը ծնվել է Նյու Յորքի Քուինս քաղաքում, միջին դասի ընտանիքում։ Նրա մայրը եղել է սանիտարական բաժնի աշխատակից, հայրը՝ ոստիկան ։ Ունի քույր։ Առլոնդը սովորել է երաժշտության, արվեստի և դերասանական վարպետության բարձրագույն դպրոցում ։ Դեռ չորս տարեկան հասակում Առնոլդի տաղանդն ուշադրության է արժանացել եկեղեցում նրա ելույթների շնորհիվ։ Երբ նա դարձել է ութ տարեկան, մայրը և քեռին առաջարկել են մասնակցել լսումների, և նա ստացել է իր առաջին դերը Բրուքլինի թատրոնում։ Նա շարունակել է ելույթ ունենալ թատրոնում և ակումբներում։ Այնուհետև հեռուստատեսային ֆիլմերում կատարել է էպիզոդիկ դերեր։
1998 թվականին Տիչինա Առնոլդը հիմնադրել է գլխարկների դիզայնի «China Moon Rags» սեփական ֆիրման, որի արտադրության գլխարկներից կրել են այնպիսի հայտնի անձինք, ինչպիսիք են նրա լավագույն ընկերուհի Տիշա Քեմփբելը, Ջանեթ Ջեքսոնը, Վիվիկա Ֆոքսը, Ռեջինա Քինգը, Քրիստինա Ագիլերան ։ Նա դադարեցրել է գլխարկների արտադրությունը, երբ դուստր է ունեցել ։ Տիչինա Առնոլդի և երաժշտական պրոդյուսեր Քարվին Հագինսի (Carvin Haggins) դուստրը՝ Ալիշա Քայը (Alijah Kai), ծնվել է 2004 թվականի մարտի 16-ին։