cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լեոնիդ Ֆեդուն
Կարողություն
Ըստ «Ֆորբս» ամերիկյան ֆինանսատնտեսական ամսագրի՝ Լեոնիդ Ֆեդունը 6,3 միլիարդ դոլար անձնական կարողությամբ 2017 թվականին զբաղեցրել է 22-րդ տեղը Ռուսաստանի 200 ամենահարուստ գործարարների ցանկում։ Լեոնիդ Ֆեդունը քննադատաբար է արտահայտվել «Ֆորբս» ամսագրի վարկանիշի մասին․ 2004 թվականին ձեռնարկատերը առաջին անգամ հայտնվել է որ ոչ բոլոր բաժնետոմսերը, որոնք նա անվանապես տնօրինում է, իրականում իր սեփականությունն են, և որ դրանք հաճախ պատկանում են այլ մարդկանց ։
Ռուսաստանի ամենահարուստ գործարարների ցանկում, որը հրապարակվել է 2021 թվականի ապրիլին «Ֆորբս» ամսագրի կողմից, Լեոնիդ Ֆեդունը 11,1 միլիարդ դոլար կարողությամբ զբաղեցրել է 16-րդ տեղը։ Վերջին մեկ տարվա ընթացքում նրա կարողությունն աճել է 4,8 միլիարդ դոլարով.
«Ֆորբս» ամսագրի նախորդ գնահատականները՝ 17․03․2021-ի դրությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Գործարարներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Բիզնեսի կառավարիչներ
Խոտենսկի գյուղական խորհուրդ (Սումսկի շրջան)
Խոտենսկի գյուղական խորհուրդ  (Хотінська селищна рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Խոտենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 3392 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Արխենտոնա
Արխենտոնա(Argentona), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում՝ Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մարեսմ շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 25,40 կմ²։ Բնակչությունը՝ 11718 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Վալ Ռեցո
Վալ Ռեցո (Val Rezzo), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։ Բնակչությունը հասնում է 217 մարդու, 2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով։ Հեռախոսային կոդն Է 0344, իսկ փոստային ինդեքսը 22010։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հիլ շրջան (Տեխաս)
Հիլ շրջան (Hill County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.492 կմ² է, բնակչությունը՝ 32.321 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հիլսբորո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1853 թ.: Համաձայն ԱՄՆ բնակչության մարդահամարի բյուրոյի 2009 թվականին անցկացված մարդահամարի շրջանի բնակչությունը կազմել է 35.840 մարդ ։
Պատմություն
Հոպկինս շրջանը կազմավորվել է 1853 թվականին
Ժողովրդագրություն
2000 թվականի բնակչության մարդահամարի տվյալներով շրջանում ապրել է 32.321 մարդ։ Նրանց թվում 25,0 % կազմել են մինչև 18 տարեկան երեխաներ, 65 տարեկանից բարձր մարդիկ կազմել են 16,9 %։ Բնակչության 50,3 % տոկոսը կազմել են կանայք։
Ազգային կազմը եղել է ասյպիսին՝ 90,8 % սպիտակամորթներ, 6,8 % աֆրոամերիկացիներ, 0,6 % հնդկացիներ, 0,3 % ասիացիներ, 19,2 % լատինոամերիկացիներ։ Բնակչության 1,4 %-ը կազմում են երկու և ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ։
Մեկ շնչին միջինը բաժին է ընկնում 15514$ հասույթ։ 16,3 % ստանում է ապրուստի համար մինիմալ հասույթ։ Սեփականատերերի միջին հասույթը կազմում է 38020$:
Նաև չափահաս բնակչության 71,8 %-ը ստացել է միջնակարգ կրթություն, իսկ 12,5 %-ը ստացել է բարձրագույն կրթություն։
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Ժողովածու (159)
Ժողովածու (159), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 159 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1379 թվականին Կարապետ գրիչի կողմից, Ապրակունիսում։ Ստացողը եղել է Թումայ քահանան։ Ունի 22,4X16,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 312 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն՝ բոլորագրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 27, 29 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կանաչ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 312բ, հետագայի՝ 216բ (1684 թվական), 240ա (17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Իլյա Ռեպին
Իլյա Եֆիմովիչ Ռեպին (Илья Ефимович Репин, ), ռուս նկարիչ, գեղանկարիչ։ Եղել է զինվորի որդի, երիտասարդության տարիներին աշխատել է սրբանկարիչ։ Կրթվել է Նկարչական դպրոցում, Իվան Կրամսկոյի ղեկավարությամբ, ուսումը շարունակել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։
1878 թվականից Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ էր։ Գեղարվեստի Կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս էր։ 1894-1907 թվականներին եղել է արվեստանոցի ղեկավար, պրոֆեսոր, 1898-1899 թվականներին՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի ռեկտոր, Տենիշևայի դպրոց-արվեստանոցի ուսուցիչ։ Նրա աշակերտներից են Բորիս Կուստոդիևը, Իգոր Գրաբարը, Իվան Կուլիկովը, Ֆիլիպ Մալյավինը, Աննա Օստրոումովա-Լեբեդևան և Նիկոլայ Ֆեշինը։ Վալենտին Սերովի անմիջական ուսուցիչն էր։
Իր ստեղծագործական ուղու հենց սկզբից՝ 1870-ական թվականներից, Ռեպինը դարձավ ռուսական ռեալիզմի առանցքային դեմքերից մեկը։ Նկարչին հաջողվեց լուծել շրջապատող կյանքի ողջ բազմազանությունը գեղարվեստական ստեղծագործության մեջ արտահայտելու խնդիրը, իր արվեստում կարողացավ ներառել ժամանակաշրջանի բոլոր կողմերը, շոշափել հասարակությանը հուզող թեմաներ, արագ արձագանքել օրվա խնդիրներին։ Ռեպինյան գեղարվեստական լեզվին բնորոշ էր ճկունությունը, նա ընդունում էր տարբեր ոճային ուղղություններ՝ սկսած XVII դարի իսպանացիներից ու հոլանդացիներից, մինչև Ալեքսանդր Իվանով և ժամանակակից ֆրանսիական իմպրեսիոնիստներ։
Ռեպինի ստեղծագործական ծաղկման շրջանը 1880-ականներն էին։ Նա ստեղծում է ժամանակակիցների դիմանկարների պատկերասրահ, աշխատում է որպես պատմական նկարիչ և կենցաղային պատկերների վարպետ։ Պատմական գեղանկարչության ասպարեզում նրան գրավում էր ներկայացվող իրավիճակի զգացմունքային արտահայտչականության բացահայտման հնարավորությունը։ Նկարչի տարերքն իր ժամանակաշրջանն էր, և, անգամ լեգենդար անցյալի թեմաներով նկարներ ստեղծելիս, նա մնում էր ներկայի կենսաթրթիռ վարպետ՝ կրճատելով դիտողի և իր ստեղծագործությունների հերոսների միջև ընկած հեռավորությունը։ Արվեստաբան Վլադիմիր Ստասովի կարծիքով Ռեպինի արվեստը «բարեփոխվող Ռուսաստանի հանրագիտարան է»։ Կյանքի վերջին 30 տարիները Ռեպինը անցկացրել է Ֆինլանդիայում, Կուոկկալայի իր Պենատներ կալվածքում։ Նա շարունակում էր աշխատել, չնայած և ոչ նախկինի պես արդյունավետ։ Կյանքի վերջին տարիներին նա դիմեց աստվածաշնչային սյուժեներին։ Կուոկկալայում Ռեպինը գրեց հուշեր, նրա որոշ ակնարկներ ներառվեցին հիշողությունների «Հեռու մոտիկը» գրքում։
Ծագում։ Մանկություն, պատանեկություն, երիտասարդություն
Հորական պապը՝ կազակ Վասիլի Եֆիմովիչ Ռեպինը, զբաղվում էր առևտրով և ուներ հյուրանոց։ Ըստ մետրական գրքերի, նա մահացել է 1830-ական թվականներին, որից հետո բոլոր տնտեսական խնդիրները ընկան նրա կնոջ՝ Նատալյա Ռեպինայի ուսերին։ Նկարչի հայրը՝ Եֆիմ Վասիլևիչը (1804-1894), ընտանիքի երեխաներից ավագն էր ։ Մանկությանը նվիրված «Մեմուարային ուրվագծերում» Իլյա Եֆիմովիչը հոր մասին հիշում էր որպես «բիլետային զինվորի», ով եղբոր հետ միասին ամեն տարի այցելում է Դոնշչինա և, հաղթահարելով երեք հարյուր վյորսթ տարածությունը, այնտեղից վաճառքի համար քշելով բերում էր ձիերի երամակները։ Չուգուևսկի շրջանի Ուլանի առաջին գնդում ծառայության ժամանակ Եֆիմ Վասիլևիչը հասցրել է մասնակցել երեք ռազմական արշավների, ունեցել է մրցանակներ ։ Կապը հարազատ քաղաքի՝ Սլոբժանշչինայի և Ուկրաինայի, Իլյա Ռեպինը փորձել է պահպանել մինչև կյանքի վերջ, իսկ ուկրաինական դրդապատճառները կարևոր տեղ են զբաղեցրել նկարչի արվեստում ։
Նկարչի մորական պապը՝ Ստեփան Վասիլևիչ Բոչարովը, նույնպես տարիներ շարունակ զբաղվել է զինվորական ծառայությամբ։ Նրա կինը դարձավ Պելագեյա Մինաևնան, որի օրիորդական ազգանունը հետազոտողներին այդպես էլ չհաջողվեց պարզել ։ 1830-ականների սկզբին Բոչարովների դուստրը Տատյանա Ստեպանովնան (1811-1880) ամուսնացել է Եֆիմ Վասիլևիչի հետ։ Սկզբնական շրջանում Ռեպինները ապրում էին մեկ հարկի տակ ամուսնու ծնողների հետ :, ավելի ուշ, ձիերի առևտրից գումար խնայելով, ընտանիքի հայրը կարողացել է Սևերսկի Դոնեցի ափին կառուցել ընդարձակ շենք։ Տատյանա Ստեփանովնան՝ լինելով գրագետ և գործունյա կին, ոչ միայն զբաղվել է երեխաների կրթությամբ, բարձրաձայն կարդալով նրանց համար Պուշկինի, Լերմոնտովի, Ժուկովսկու ստեղծագործությունները, այլ նաև ստեղծել է մի փոքրիկ դպրոց, որտեղ հաճախում էին և գյուղացի տղաները, և մեծահասակները։ Այնտեղ քիչ էին ուսումնական առարկաները։ վայելչագրություն, թվաբանություն և Աստծո օրենքը։ Ընտանիքում պարբերաբար ֆինանսական խնդիրներ են առաջացել, և Տատյանա Ստեպանովնան նապաստակի մորթուց մուշտակ էր կարում վաճառքի համար ։
Ռեպինների տուն առաջին անգամ ջրաներկեր բերել է Իլյա Եֆիմովիչի զարմիկը՝ Տրոֆիմ Չապլիգինը։ Ինչպես վերհիշում է հետագայում նկարիչը, նրա կյանքը փոխվեց այն պահին, երբ նա տեսավ ձմերուկի «կենդանացումը». սև-սպիտակ նկարը, տեղադրված մանկական այբուբենում, հանկարծ ձեռք բերեց պայծառություն և հյութալիություն։ Այդ օրվանից ներկերի միջոցով աշխարհի պայծառակերպության գաղափարը չէր թողնում տղային։ 1855 թվականին ծնողները տանմեկամյա Իլիային տվել են ուսման տեղագրերի դպրոց։ Այս մասնագիտությունը, կապված նկարահանման գծագրական աշխատանքների հետ, Չուգուևում համարվում է հեղինակավոր ։ Սակայն, երկու տարի անց ուսումնական հաստատությունը լուծարվեց, և Ռեպինը ընդունվեց նկարիչ Ի.Մ. Բունկովի սրբանկարչական պատկերասրահ։ Շուտով Բունակովի տաղանդավոր ուսանողի մասին լուրը տարածվեց Չուգուևի սահմաններից դուրս, երիտասարդ վարպետին սկսեցին հրավիրել քաղաք եկած այնպիսի կապալառուների, որոնց  անհրաժեշտ էին նկարիչներ ու ոսկեգործներ։ 16 տարեկան հասակում պատանինն թողեց և պատկերասրահը, և իր ծնողների տունը։ Նրան առաջարկեցին ամսական 25 ռուբլի աշխատել սրբապատկերային պատկերասրահում աշխատելու համար, որըո պատվերների կատարման համար քաղաքից քաղաք էր տեղափոխվում։
1863 թվականի ամռանը արտելականները աշխատում էին Վորոնեժի մարզում՝ Օստրոնոժկայից ոչ հեռու, քաղաքում, որտեղ ծնվել է նկարիչ Իվան Կրամսկոյը։ Տեղի վարպետներից Ռեպինը տեղեկացել է, որ իրենց հայրենակիցը, որը այն ժամանակ արդեն ստացել էր Մոիսեյը ժայռից թափում է ջուրը նկարի համար ստացել է փոքր ոսկե մեդալ, յոթ տարի առաջ լքել է հարազատ վայրերը և հեռացել սովորելու Գեղարվեստի ակադեմիայում։ Օստրոգոժցիների պատմությունները խթան հանդիսացան կտրուկ կենսական փոփոխությունների համար։ Աշնանը, հավաքելովով ամռան ամիսներին վաստակած ամբողջ գումարը, Իլյա Եֆիմովիչը մեկնում է Պետերբուրգ։
Գեղարվեստի ակադեմիա
Առաջին այցը Գեղարվեստի ակադեմիա հիասթափեցրեց Ռեպինին. Ակադեմիայի նիստերի քարտուղար Ֆ. Ֆ. Լվովը, ծանոթանալով 19-ամյա պատանու նկարներին, հայտնել է, որ նա չի կարողանում աշխատել ստվերաներիկերով, չի կարողանում ստեղծել գծեր և ստվերապատկերներ։ Անհաջողությունը խանգարեց Իլյա Եֆիմովիչին, բայց դա չխանգարեց նրան սովորել։ Հինգ ու կես ռուբլիով սենյակ վարձելով վերնահարկում և խիստ խնայողություններ կատարելով, նա ընդունվեց երեկոյան նկարչական դպրոց, որտեղ շուտով ճանաչվեց լավագույն աշակերտ։ Ակադեմիայի քննությունները հաջող հանձնելուց հետո Ռեպինին սպասվում էին դժվարություններ. ազատ ունկնդիրը իրավունք ունի ներկա գտնվել պարապմունքներին 25 ռուբլի վճարելու դեպքում։ Այդ գումարը Ռեպինի փոխարեն վճարել է հովանավորը՝ փոստային դեպարտամենտի ղեկավար Ֆյոդոր Պրյանիշնիկովը, որին Իլյա Եֆիմովիչը դիմել էր օգնության համար։
Վոլգայի բուռլակները
Մի անգամ երիտասարդ նկարիչ Իլյա Ռեպինը Նևայի ափին տեսավ տանջահար մարդկանց, ովքեր գետի հոսանքին հակառակ ուղղությամբ բեռնանավ էին քաշում։ Բուռլակների` նավաքարշ բանվորների, թշվառ վիճակը ցնցեց նրան, և նա որոշեց նկար ստեղծել նրանց մասին։ Նկարիչն ինքը ժողովրդի ծոցից ելած մարդ էր և լավ գիտեր, թե ինչ են ծանր աշխատանքն ու աղքատությունը։ Ռեպինն ուղևորվում է Վոլգայի ափերը, նորից ու նորից դիտում, թե բուռլակներն ինչպես են ձգում առասանը, խարույկի շուրջը նստած զրուցում նրանց հետ։ Բնականից տասնյակ գծանկարներ է անում` ջանալով որսալ այդ մարդկանց բնորոշ ամեն մի գիծը։ Եվ ահա երևան եկավ «Բուռլակները Վոլգայում» նշանավոր կտավը, որն ապշեցրեց դիտողներին։ Մեծ արիություն էր պետք` նախահեղափոխական Ռուսաստանում ճնշվածների ու անարգվածների կյանքը ճշմարտացի ու արժանահավատ պատկերելու համար։ Առջևում բուռլակների ամրակազմ առաջնորդի և ցնցոտիապատ, մազակալած, գիսախռիվ մի հսկայի զույգն է։ Վերջին ուժերն է լարել երիտասարդ բուռլակը, երևում է, քիչ տառապանք ու ձախորդություն չի կրել։ Թոկը բութ անտարբերությամբ է ձգում ծերունին։ Այդ տաժանակիր աշխատանքին նա վարձվել է, որ սովից չմեռնի։ Ծխամորճով բուռլակը հաշվենկատորեն խնայում է իր ուժերը։ Տղան, որին նկարիչը պատկերել է մի առանձին սիրով, անձկությամբ շուրջն է նայում` այ թե հնարավոր լիներ ազատվել այս թոկից... Ռեպինը խոր համակրանքով է պատկերել նաև հեղափոխականներին, նրանց, ովքեր պայքարի էին ելնում ընդդեմ հարստահարիչների։
Պրոպագանդիստի ձերբալակումը
«Պրոպագանդիստի ձերբալակումը» կտավում կալանավորն արհամարհանքով է նայում ժանդարմներին, որոնք տակնուվրա են անում նրա գրքերը։ Նա համոզված է, որ իր գործն արդար է։ Ցարական սպասավորները դաժան հաշվեհարդար էին տեսնում անհնազանդների հետ։ Ռեպինն այդ ցույց է տվել «Պահակախմբի ուղեկցությամբ» նկարում։ Երկար, անսահման երկար է Սիբիրի ճամփան, որով տանում են դատապարտված հեղափոխականին... Շուրջն ամեն ինչ վհատություն է ներշնչում` և մռայլ, գորշ երկինքը, և քարուքանդ ճանապարհի ցեխը, և վերստացույց շերտավոր սյուները։ Ծանր ու դժվար էր ապրում ժողովուրդը ցարական Ռուսաստանում, բայց չէր կորցնում իր արիությունն ու կենսուրախությունը։ Եվ Ռեպինն իր նկարներում նրան այդպես արի ու կենսուրախ էլ պատկերել է։
Զապորոժցիները նամակ են գրում թուրքական սուլթանին
Ով չի տեսել նրա «Զապորոժցիները նամակ են գրում թուրքական սուլթանին» կտավը։ Պատկերված զապորոժցիներն այնքան տարբեր են, բայց և նայնպես կենդանի ու տարված, որքան հնարավոր է հանմդուգն ու սրամիտ նամակ գրելու ցանկությամբ։ Ռեպինյան գույներն այստեղ, ասես, ուրախություն են ցայտում։ Սա, թերևս, համաշխարհային ողջ գեղանկարչության ամենակենսուրախ կտավն է։
Ռեպինի վրձնած դիմապատկերներն անմահացրել են նրա շատ ժամանակակիցների` իրենց անկրկնելի բնավորություններով ու ճակատագրերով։ Ռուս նշանավոր նկարչի կտավները խնամքով պահվում են Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, Լենինգրադի Ռուսական թանգարանում և այլ թանգարաններում, այդ թվում նաև Հայաստանի պետական պատկերասրահում։ Իսկ Լենինգրադից որ հեռու, Կուոկկալայում (այժմ`  Ռեպինո), այն դաստակերտում, ուր ապրել է նկարիչը, այժմ բացվել է Ռեպինի թանգարանը։ Շատ ժամանակ է անցել այն տարիներից, երբ Ռեպինը ստեղծում էր իր նկարները։ Բայց առաջվա պես մարդիկ, անցնելով թանգարանների սրահներով, երկար կանգ են առնում այս սքանչելի կտավների առջև և հիանում ռեպինյան գեղանկարչության ճշմարտացիությամբ, ուժով և կատարելությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Մայդան (գյուղ, Կովելի շրջան)
Մայդան (Майдан), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մայդան գյուղում բնակվում էր 192 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,015 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպություն
Պատմություն
Սիոնիստական կազմակերպությունը (‏הַהִסְתַּדְּרוּת הַצִּיּוֹנִית‏‎, HaHistadrut HaTsionit), կամ ZO, ստեղծվել է 1897 թվականին Առաջին սիոնիստական Կոնգրեսում, որը տեղի է ունեցել օգոստոսի 29-ից 31-ը Բազելում (Շվեյցարիա)։ 1960 թվականի հունվարից կազմակերպությունը սկսեց կոչվել Համաշխարհային  սիոնիստական կազմակերպություն։ Առաջին օրվանից սկսած Սիոնիստական կազմակերպությունը ղեկավարել է սիոնիստական շարժումը, որի նպատակն է եղել հրեական օջախի ստեղծումը Իսրայելի հողում, որը գտնվում էր Օսմանյան կայսրության կազմում, հետագայում Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Բրիտանական մանդատի ներքո։
Երուսաղեմյան ծրագիր
1948 թվականի մայիսի 14-ին հայտարարվեց Իսրայել պետության ստեղծման մասին։ ՀՍԿ-ի բազմաթիվ վարչական հաստատություններ, որոնք ամրապնդվել էին նախորդ տասնամյակներում պարբերաբար անցկացվող սիոնիստական կոնգրեսների ժամանակ շարունակեցին իրենց գործունեությունը։ Սիոնիզմի և հրեական ժողովրդի ազգային ազատագրական շարժման շնորհիվ ստեղծվեց Իսրայելի ժողավրդավարական պետությունը, որը դարձավ սիոնիստական երազանքի գլխավոր արտացոլումը, հրեա ժողովուրդն ունեցավ իր սեփական երկիրը և ընդհանուր ապագան։ Իսրայել պետության ստեղծումից հետո 23-րդ  Սիոնիստական կոնգրեսը (Երուսաղեմ, 1951) հրապարակեց «Երուսաղեմյան ծրագիր» անվանումով հայտնի հռչակագիրը, որով ՀՍԿ-ի ծրագիրը համապատասխանեցվեց նոր իրականության հետ։
Երուսաղեմյան ծրագիրը նորից վերանայվեց 1967 թվականի Վեցօրյա պատերազմից հետո 27-րդ Սիոնիստական կոնգրեսում (Երուսաղեմ, 1968)։ 2004 թվականի հունիսին Սիոնիստական Խորհրդի հավանությանն արժանացած և ընդունված Երուսաղեմյան ծրագիրը ներկայումս   համարվում է Համաշխարհային իսրայելական կազմակերպության քաղաքական հարթակն ու ծրագիրը։
Ըստ Իսրայելի օրենսդրության
Երկրորդ գումարման Քնեսեթը 1952 թվականին ընդունեց «Աշխարհի սիոնիստական կազմակերպության» կարգավիճակի և Էրեց-Իսրայել հրեական գործակալության մասին օրենքը ։ Իսրայելի օրենսդրությանը համապատասխան` Իսրայելը «ամբողջ հրեա ժողովրդի» երկիրն է։ Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպությունը, ինչպես և Հրեական գործակալությունը, լիազորված է «գործել Իսրայել պետությունում հանուն երկրի զարգացման և բնակեցման» ։
Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրես
Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրեսը ստեղծել է Թեոդոր Հերցլը։ Այն Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության գերագույն մարմինն է և օրենսդիր իշխանությունը։ Այն ընտրում է պաշտոնյաներին և որոշում է Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության և Հրեական գործակալության քաղաքականությունը ։ Առաջին համաշխարհային սիոնիստական կոնգրեսը տեղի է ունեցել 1897 թվականին Շվեյցարիայի Բազել քաղաքում։
Հերցլի մրցանակ
2004 թվականից ի վեր Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպությունը լավագույն պատանիների և աղջիկների համար դիտարկում է ամենամյա մրցանակ կամավորական աշխատանքի համար։ Մրցանակը տրվում է Իսրայելի պետության անունից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիոնական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Բազելի պատմություն
Ֆումարոլ
Ֆումարոլ (fumarola - հրաբխի ծխացող ճեղք, - ծուխ), փոքր ճեղքեր և ճեղքվածքներ, որոնցով բարձրանում են մագմայից (առաջնային ֆումարոլ) և դեռևս չսառած լավային հոսքերից ու պիրոկլաստիկ նստվածքներից (երկրորդային ֆումարոլ) անջատվող տաք գազերը։
Ֆումարոլները հանդիպում են հրաբխի խառնարանում, լանջերին և ստորոտին։ Ֆումարոլից գազի անջատումը հաճախ ընթանում է ճնշման ազդեցությամբ և ուղեկցվում աղմուկով։
Տես նաև
Ջրաբուխ
Կատեգորիա:Հրաբուխներ Կատեգորիա:Հրաբխագիտություն
Բարանովո (գյուղ, Վալկիի շրջան)
Բարանովո (Баранове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բարանովո գյուղում բնակվում էր 220 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,53 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (494)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
(3840) Միմիստրոբել
(3840) Միմիստրոբել (Mimistrobell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,249412 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0641 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4347 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Միմիստրոբել աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0601 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1232,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292146 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,92° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օսրոյենե
Օսրոյենե, արամեական (ասորական) հելլենիստական տիպի պետություն Հյուսիսային Միջագետքում՝ Եդեսիա մայրաքաղաքով (մ.թ.ա. 132-մ.թ. 216)։ Հիմնական բնակիչները եղել են ասորիները, բնակվել են նաև հայերը, պարթևները, արաբները և հրեաները։
Իշխող գահատոհմի ներկայացուցիչների մեծ մասը կրել են Աբգար անունը։ Ասորական «Ադդայի վարդապետություն» երկի հայերեն հին թարգմանության մեջ Եդեսիայի թագավորությունը (Օսրոյենե) հայկական է համարվում։ Մովես Խորենացին հենվելով այդ թարգմանության, հավանաբար նաև այլ աղբյուրների վրա, Աբգար Ե-ին, ինչպես նաև Օսրոյենեի արքայատան մյուս ներկայացուցիչներին հայ է համարել, բացի այդ պնդել, որ Աբգար Ե-ն ազգակցական կապ է ունեցել հայոց Սանատրուկ թագավորի հետ։
Տիգրան Բ և Սանատրուկ թագավորների օրոք Օսրոյենեն ժամանակավորապես մտել է Հայաստանի կազմի մեջ։
Աբգար Ա-ին հաջորդած Աբգար Բ-ն Հռոմի եւ Պարթևստանի միջև ծագած պատերազմում աջակցում էր հռոմեացիներին։ Հռոմեական աղբյուրները պնդում են, որ Ք.ա․ 54 թվականին սկսված պատերազմում հենց Աբգար Բ-ն է հիմնական պատճառը դարձել, որ Կրասոսը ծանր պարթություն է կրել պարթևներից։ Հայոց արքա Արտավազդ Բ-ն հռոմեացիներին հորդորել է շարժվել Հայաստանի տարածքով, սակայն Աբգար Բ-ն պնդել է, թե շատ ավելի շահավետ եւ արդյունավետ կլինի, եթե հռոմեական բանակն անցնի անմարդաբնակ Միջագետքով։ Լսելով Աբգարին Կրասոսն ընկնում է պաշարման մեջ եւ ծանր պարտություն կրում։ Հաղթանակից հետո պարթեւների թագավաորի հրամանով Աբգար Բ-ն գլխատվում է։
Արևելաքրիստոնեական, այդ թվում՝ հայկական եկեղեցական ավանդությունը պնդում է, որ Օսրոյենեի՝ մ.թ. I դ. առաջին կեսին ապրած Աբգար V Ուքքաման («Սև») պատմության մեջ քրիստոնեություն ընդունած առաջին թագավորն էր, ընդ որում նա, Հիսուսին Աստծո որդի է ճանաչել դեռևս նրա կենդանության օրոք։
Որոշ գիտնականներ, որեւէ ապացույց չպերելով, անելով միայն ենթադրություններ, նշում են, թե իբր խոսքը ոչ թե Աբգար Ե-ի, այլ Աբգար VIII Մեծ-ի մասին է (177-212) թագավորի մասին է։
216-ին Կարակալլա կայսրը կործանել է Օսրոյենեի թագավորությունը և այն դարձրել հռոմեական նահանգ։ Այնուհետեւ Օսրոյենեն որպես պետություն այլեւս գոյություն չի ունեցել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջագետք Կատեգորիա:Փոքր Ասիա Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ
Յանդարե
Յանդարե (Яндаре), գյուղ Ռուսաստանի Ինգուշեթիա հանրապետության Նազրանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7893 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1843 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ինգուշեթիա հանրապետության Նազրանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալամի եկեղեցի
Ալամի եկեղեցի, հայկական ավերված եկեղեցի Արևելյան Հայաստանի Կարսի մարզի Ալամ գյուղի տարածքում, ներկայիս Թուրքիայի արևելյան Իգդիրի մարզում։
Ալեմ (նախկինում կոչվում էր Ալաման) գյուղը գտնվում է Մաղասբերդից մոտ տասը կիլոմետր հարավ։ Ժամանակին այստեղ եղել է Սուրբ Անանիային նվիրված հայկական եկեղեցի։ Այժմ նրանից ոչինչ չի մնացել. ենթադրաբար այն դարձել է հայկական հուշարձանների նկատմամբ թուրքական մշակութային ցեղասպանության հերթական զոհը։
Պատմություն
Արձանագրության համաձայն վանքը 637 թվականին կառուցել են իշխան Գրիգորը և նրա կինը։ Եռաբսիդ եկեղեցին ունեցել է խաչաձև հատակագիծ։ Այն փոքր գմբեթավոր շինություն էր՝ ուղղանկյուն մուտքով դեպի արևմուտք։ Եկեղեցու 1041 թվականի վիմագիր արձանագրությունում ասված է, որ գյուղը ազատվել է «թաստակ» տեսակի հարկից։
Եկեղեցին լավ վիճակում է եղել 1920 թվականին, երբ այն այցելել է հայ հնագետ Աշխարհբեկ Քալանթարը։ Այդ ժամանակ Ալամանում 45 տուն կար, որոնցից 23-ում հայեր էին ապրում, 22-ում՝ եզդի քրդեր։
Քրիստափոր (զորավար)
Քրիստափոր (Χριστόφορος, ), հայ զորավար, բյուզանդական բանակի հրամանատար։ Բարսեղ Ա Մակեդոնացու դստեր՝ Անաստասիայի ամուսինը ։
Կենսագրություն
872 թվականին Պավլիկյանների աղանդավորական շարժման առաջնորդ Խրիսոխիրը իր զորքերով արշավում է Բյուզանդական կայսրության վրա և հասնում մինչև Անկյուրա քաղաքը։ Բարսեղ Ա-ն որոշում է անձամբ չարշավել նրա դեմ և ուղարկում է իր փեսային՝ բյուզանդական զորքերի սպարապետ Քրիստափորին ։ Քրիստափորը սկսում է հետապնդել Խրիսոխիրին և 600 հոգի հայ ու 600 հոգի կապադովկիացի է ուղարկում, որպեսզի նրան հետևեն ։ Նրա հրամանատարության տակ էին գտնվում կայսրության արևելյան երկու խոշոր բանակաթեմերի՝ Արմենիակների և Խարսիանոնի զորքերը։ Խրիսոխիրը կանգ է առնում Խարսիանոն բանակաթեմի Ագրանա կոչվող վայրում, իսկ բյուզանդական զորքը՝ Սիբորոն կոչվող վայրում։ Առավոտյան բյուզանդական բանակը հարձակման է անցնում։ Պավլիկյանները դիմում են փախուստի և բազմաթիվ զոհեր տալով հասնում են Վաթիռիաքս վայրից 30 մղոն հեռավորության վրա գտնվող Կոստանդնի լեռը։ Այստեղ, մի հույնի ձեռքով սպանվում է Խրիսոխիրը, իսկ վրա հասած զորավարները կտրում են նրա գլուխը և հապճեպորեն այն ուղարկում Բարսեղ Ա-ին ։ Խրիսոխիրի սպանվելուց հետո, Քրիստափորը առանց կռվի գրավում է Պավլիկյանների շարժման կենտրոն Տևրիկը և այլ քաղաք-ամրոցներ ։ Նա հիմնահատակ կործանում է Տևրիկը, պավլիկյանների մի մասին կոտորում, մյուս մասին ստիպողաբար զինվորագրում, իսկ մի մասին էլ ցրում է կայսրությունով մեկ, որով ավարտվում է 25 տարի տևած պավլիկյան շարժումը ։
Վիշերա (Վիչեգդայի վտակ)
Վիշերա (Вишера), գետ Ռուսաստանում (Կոմի Հանրապետություն)։
Աշխարհագրություն
Վիշերա գետը թափվում է Վիչեգդա գետ։
Հիդրոգրաֆիա
Վիշերա գետի երկարությունը կազմում է 247 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 8780 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 79,1 մ3։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Դեևո (գյուղ, Ալապաևսկոե քաղաքային օկրուգ)
Դեևո (Деево), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Ալապաևսկոե քաղաքային օկրուգի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Ալապաևսկոե քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1639 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսեևսկի գյուղական խորհուրդ (Սումսկի շրջան)
Ալեքսեևսկի գյուղական խորհուրդ  (Олексіївська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 915 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Տատյանա Գրիգորյան
Կենսագրություն
Տատյանա Գրիգորյանը ծնվել է 1984 թվականի մարտի 2-ին։ 2008 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի արհմիությունների հումանիտար համալսարանի դերասանական արվեստի և ռեժիսուրայի ֆակուլտետը՝ Ռոման Գրոմադսկու դասարանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Բեթղեհեմյան աստղ
Բեթղեհեմյան աստղ, Բեթղեհեմի աստղ, սուրբծննդյան աստղ, Հիսուս Քրիստոսի ծնունդը մոգերին ավետող աստղ, որը մոգերին առաջնորդել է Բեթղեհեմ։ Աստղը հիշատակված է միայն Մատթեոսի ավետարանի սուրբծննդյան պատմության մեջ, որում արևելքի աստղաբանները, ոգեշնչված աստղով, ուղևորվում են Երուսաղեմ ։ Այնտեղ նրանք հանդիպում են Հուդայի թագավոր Հերովդեսին և հարցնում, թե որտե՞ղ է ծնվել հրեաների թագավորը։ Հերովդեսը մեջբերում է Միքիայի գրքի մարգարեությունը, ուղղորդում նրանց Երուսաղեմից հյուսիս՝ Բեթղեհեմ։ Աստղը առաջնորդել է մոգերին դեպի Հիսուսի տուն, որտեղ մոգերը երկրպագել են նրան և ընծաներ տվել։ Այնուհետև իմաստունները աստվածային զգուշացում են ստացել չվերադառնալ Հերովդեսի մոտ, որի պատճառով տուն վերադարձել են այլ ուղով ։
Շատ քրիստոնյաներ համարում են, որ աստղը Մեսիայի կամ Քրիստոսի ծնունդը փաստող կախարդական նշան է։ Որոշ աստվածաբաններ կարծում են, որ աստղն իրականացրել է մարգարեությունը, և անվանել այն Մարգարեության աստղ ։ Աստղագետները փորձեր են կատարել աստղը կապել աստղագիտական գործընթացների հետ, ինչպիսին օրինակ՝ գերնոր աստղերն են, երկնաքարը կամ Յուպիտերի և Սատուրնի միացումը ։
Շատ ժամանակակից գիտնականներն աստղի հայտնվելը չեն համարում պատմական փաստ, այլ՝ մի ավանդություն, որը ստեղծել է Մատթեոս ավետարանիչը ։
Այս թեման շատ տարածված է սուրբծննդյան մոլորակացույցային շոուներում ։ Աստվածաշնչում Հիսուսը նկարագրվում է ավելի լայն իմաստ ունեցող հունարեն բառով, որը նշանակում է «մանուկ» կամ «երեխա» (paidon), քան ավելի նեղ իմաստ ունեցող «մանուկ»՝ brephos բառով, որը հավանաբար ցույց է տալիս, որ Հիսուսի ծննդից որոշ ժամանակ է անցել։ Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցին մոգերի այցը, Սուրբ Ծնունդը և Աստվածահայտնությունը նշում է հունվարի 6-ին ։
Մատթեոսի պատմություն
Ըստ Մաթևոսի՝ մոգերը մինչև Երուսաղեմ ժամանելը նախօրոք գիտեին, որ աստղը խորհրդանշում է «հրեաների աստծո» ծնունդը։ Նրանք Քրիստոսին ընծա էին բերել ոսկի, կնդրուկ և զմուռս ։ Երազում նրանք զգուշացվել էին չվերադառնալ Երուսաղեմ, որի պատճառով իրենց հայրենիք վերադարձան այլ ճանապարհով ։ Երբ Հերովդեսը զգաց, որ իրեն խաբել են, հրամայեց սպանել Բեթղեհեմի բոլոր երկու տարեկան և ավելի փոքր տղա երեխաներին՝ առաջնորդվելով մոգերի՝ աստղի հայտնվելու ժամանակահատվածով ։ Հովսեփը երազ է տեսնում և ընտանիքի անվտանգության համար գնում Եգիպտոս ։ Ավետարանում մեջբերված է Հին Կտակարանի մարգարեությունը՝ «որպէսզի կատարուի մարգարէի բերանով Տիրոջ կողմից ասուածը, թէ՝ Եգիպտոսի՛ց պիտի կանչեմ իմ Որդուն։ »՝ նկատի ունենալով Օսեեի մարգարեությունը՝ «Եւ Յուդայի ու Իսրայէլի որդիները միասին կը հաւաքուեն, իրենց համար մի իշխանութիւն կը հաստատեն եւ կ՚ելնեն այն երկրից, քանի որ մեծ է Յեզրայէլի օրը։ (Օս 1:11)», քանի որ գտնում էր, որ Հիսուսը ամփոփում է հրեաների պատմությունը, որտեղ Հուդան խորհրդանշում էր Եգիպտոսը, իսկ Հերովդեսը՝ փարավոնը ։ Հերովդեսի մահից հետո Հովսեփը իր ընտանիքի հետ Եգիպտոսից վերադառնում է Գալիլեայի Նազարեթ բնակատեղի ։ Նշվում է, որ սա նույնպես մարգարեության իրականացումն է ՝ «Իսկ ժողովրդի բազմութիւնն ասում էր. «Սա Յիսուս մարգարէն է, որ Գալիլեայի Նազարէթ քաղաքից է :», որի համար գրավոր արձանագրություն չկա ։
Բարեպաշտական հորինվածք
Շատ հետազոտողներ գտնում են, որ Ավետարանի ծննդյան պատմությունները ավելի ուշ են ստեղծվել՝ Հիսուսի՝ Մեսիա լինելու կարգավիճակը ապացուցելու համար․ այս հետազոտողները Բեթղեհեմյան աստղը համարում են բարեպաշտական հորինվածք ։ Դեպքերի պատմական իսկության հարցը ներառում է հետևյալ ենթահարցերը։ Մատթեոսը չորս ավետարանիչներից միակն է, ով նշում է Բեթղեհեմյան աստղի և մոգերի մասին։ Ներկայումս ամենահինը համարվող Մարկոսի կտակարանում Բեթղեհեմի ծննդյան պատմության մասին ոչ մի խոսք չի գնում ։ Հովհաննեսի կտակարանում հերոսներից մեկը պնդում է, որ Հիսուսը Գաղիայից է և ոչ Բեթղեհեմից։ Հետազոտողները ենթադրում են, որ Հիսուսը ծնվել է Նազարեթում, իսկ Բեթղեհեմյան պատմությունը հորինվել է, մարգարեության իրականացումը ապացուցելու նպատակով ։ Մատթեոսի կտակարանի պատմությունը հակասում է Ղուկասի կտակարանի գրվածի հետ, թե Հիսուսի արդեն Նազարեթում ապրող ընտանիքը գնում է Բեթղեհեմ մարդահամարին մասնակցելու համար և համարյա անմիջապես վերադառնում ։
Մարգարեության իրականացում
Հին ժամանակներում հավատում էին, որ Բեթղեհեմյան աստղի ֆենոմենը կապված է տիեզերական երևույթների հետ։ Կարևոր մարդկանց ծնունդի, այդ թվում՝ հրեա պատրիարքների, հունական և հռոմեական հերոսների հետ կապված այսպիսի հրաշքներին հավատալը սովորական էր ։
Բեթղեհեմյան աստղը սովորաբար կապվում է Թվեր գրքի Մարգարեության աստղի հետ՝ Ես ցոյց եմ տալու նրան, բայց ոչ հիմա, երանելի եմ դարձնելու նրան, բայց ոչ մօտ ժամանակում։ Ծագելու է Յակոբի աստղը, մի մարդ է բարձրանալու իսրայէլացիներից եւ կոտորելու է Մովաբի իշխաններին, գերեվարելու է Սէթի բոլոր յետնորդներին ։ Չնայած այս հատվածը վերաբերում է ավելի վաղ տեղի ունեցած պատմությանը, քանի որ Մովաբների թագավորությունը Նոր կտակարանի ստեղծման ժամանակ վաղուց արդեն գոյություն չուներ, այն համարվում է Մեսիայի հայտնության հղում ։ Այն մեջբերել է օրինակ Հովսեփոս Փլավիուսը, ով հավատում էր, թե այն վերաբերում է Վեսպասիանոս կայսեր ծննդին ։ Ամենավաղ ազդեցիկ քրիստոնյա աստվածաբաններից՝ Որոգինեսը, այս մարգարեությունը կապում է Բեթղեհեմյան աստղի հետ։
Որոգինեսը փնտրում է աստղի բնագիտական բացատրություն, այն դեպքում, երբ Հովհան Ոսկեբերանը աստղի հայտնվելը հրաշք է համարում ։
Հիսուսի ծննդյան տարին
Եթե աստղի հայտնվելը նկարագրում է իրական պատմական դեպքեր, ապա հնարավոր է պարզել, թե Հիսուսը երբ է ծնվել։ Մատթեոսի կտակարանը նկարագրում է, թե Հիսուսի ծնունդը տեղի է ունեցել Հերովդես արքայի օրոք ։ Ըստ Հովսեփոսի՝ Հերովդեսը մահացել է լուսնի խավարումից հետո, որը սովորաբար համարվում է մ․թ․ա․ 4 թվականի մարտի 13-ին տեղի ունեցած խավարումը ։ Պատմությունը հուշում է, որ Հիսուսը պետք է ծնված լիներ աստղի հայտնվելու և մոգերի՝ Հերովդեսի պալատ այցելելու միջև։ Քանի որ Հերովդեսը հրամայեց սպանել բոլոր 2 տարեկան և ավելի երիտասարդ տղաներին, ապա աստղը հայտնվել է նախկին 2 տարիների ընթացքում։ Ժամանակակից հետազոտողները Հիսուսի ծնունդը համարում են մ․թ․ա․ 6-4 թվականները ։
Ղուկասի կտակարանը մյուս կողմից ասում է, թե Հիսուսը ծնվել է Սիրիայում Քվիրինիուսի կողմից իրականացված մարդահամարի տարիներին, որը տեղի է ունեցել մ․թ․ 6 թվականին՝ Հերովդեսի մահից 9 տարի անց։ Ղուկասը նաև նշում է, որ Հիսուսի ծննդից կարճ ժամանակ անց ընտանիքը լքում է Բեթղեհեմը ։
Նշումներ
Կատեգորիա:Աստղագուշակություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական դիցաբանություն
Ֆրանկա Ռայմոնդի
Ֆրանկա Ռայմոնդի (իտալ.՝ Franca Raimondi, ), իտալացի երգչուհի, ծնվել էր Իտալիայի Մոնոպոլի քաղաքում։
Ներկայացրել է Իտալիան առաջին՝ Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթում «Aprite Le Finestre» երգով։ Այդ իրավունքը նվաճել է Սան Ռեմոյի երգի փառատոնում հաղթող ճանաչվելու շնորհիվ ։ Եվրատեսիլի այդ մրցույթում, նրանից զատ, Իտալիան ներկայացրել է նաև երգչուհի Տոնինա Տորիելլին ։
Հիշատակ
2004 թվականին Ֆրանկա Ռայմոնդիի հայրենի քաղաքի՝ Մոնոպոլիի համայնքապետարանը կազմակերպել է քաղցկեղից մահացած երգչուհու հիշատակին նվիրված երգի մրցույթ կանանց և աղջիկների համար ։
2014 թվականի մարտ ամին Ռայմոնդիի հեղինակած «Aprite le finestre» կոմպոզիցիան հնչել է որպես զարդեղեն գովազդող նյութերից մեկի մեղեդի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Իտալիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ
Վլադիմիր Բոգորազ
Վլադիմիր Գերմանովիչ Բոգորազ, խորհրդային ազգագրագետ, գրող և հասարակական գործիչ (կեղծանունը՝ Վ․ Գ․ Տան), հեղափոխական, լեզվաբան, հյուսիսագետ ։ Որպես քաղաքական գործիչ՝ աքսորվել է Կոլիմա (1890-1898), որտեղ մասնակցել է ազգագրական արշավախմբերի, զբաղվել ծայրագույն հյուսիս-արևելքի ժողովուրդների կենցաղի, լեզվի և բանահյուսության ուսումնասիրությամբ։ Գրել է ազգագրության ընդհանուր խնդիրներին նվիրված աշխատություններ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ուսուցիչ, ռաբին Մենդել Բոգորազի և Աննա Բոգորազի ընտանիքում, որը վաճառականի ընտանիքից էր։ Վիրաբույժ Նիկոլայ Բոգորազի եղբայրն է։ Ծնվելիս տրվել է հրեական Նաթան անունը, մկրտվելիս՝ Վլադիմիր Գերմանովիչ։ «Ն․ Ա․ Տան» կեղծանունը կազմավորվել է Նաթանից։ Արդյունքում Բոգորազը սկսեց կիրառել Թան կեղծանունը իրական անվան ու ազգանվան հետ ։
Սովորել է Տագանրոգի տղամարդկանց դասական գիմնազիայում։
1881 թվականից հաճախում էր նարոդովոլեցական խմբակներ։ 1885 թվականից միացավ նարոդովոլեցական խմբին։ Մասնակցել է գաղտնի տպագրական աշխատանքների։ Բազմիցս ձերբակալվել է, 1889 թվականին 10 տարով աքսորվել է Սրեդնեկոլիմսկ։
Աքսորում սկսում է զբաղվել ազգագրությամբ, ընդ որում այնքան հաջող, որ Կայսերական ակադեմիան 1894 թվականին նրան ներառում է իր արշավախմբի կազմի մեջ («Սիբիրյակի արշավախումբ»), որը նպատակ ուներ ուսումնասիրել չուկչաների և Եվրասիայի հյուսիսարևելյան այլ ժողովուրդների կյանքը։ Գիտարշավի ավարտից հետո Գիտությունների ակադեմիան թույլտվություն ստացավ, որ այն վերադառնա Պետերբուրգ, իսկ 1900 թվականին նոր գիտարշավ ուղարկեց՝ Հյուսիս-Խաղաղօվկիանոսյան։
1896 թվականին սկսեց ծավալել գրական գործունեություն՝ տպագրելով ակնարկներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Առաջին արձակ ստեղծագործությունը՝ «Չուկոտյան պատմվածքներ»-ը, լույս տեսավ 1899 թվականին, իսկ 1900 թվականին՝ բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Բանաստեղծություններ»-ը։ Լեհական հայտնի հեղափոխական երգի՝ «Կարմիր դրոշ» ռուսական տեքստի հեղինակն էր։
Հետաքրքիր է, որ Թան Բոգորազը չխուսափեց ժամանակակից պոեզիայի ազդեցությունից և գրեց դեկադենտական բանաստեղծություններ, որոնք բացարձակապես համաձայնեցված չէին նրա գործունեության և արձակ ստեղծագործությունների հետ։
1905 թվականին «Գյուղական միության» համահիմնադիրներից մեկն էր, իսկ 1906 թվականին Առաջին պետական դումայում մասնակցում էր «Աշխատավորական խմբի» կազմակերպմանը (անձամբ դումայի պատգամավոր չէր)։ Այդ ժամանակ գրել է մի շարք ակնարկներ և հրապարակախոսական ստեղծագործություններ՝ ժողովրդապրոպագանդիստական բնույթի։ Առաջին հեղափոխության տարիներին համագործակցում էր բոլշևիկյան զինվորական կազմակերպության «Կազարմա» թերթի հետ՝ հրապարակելով այդ տարիներին իր հայտնի բանաստեղծությունները («Մահառաջի երգ», «Արքայական հյուրեր», «Ցուսիմա» և այլն)։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո հրապարակախոսական իր հոդվածներում, որոնք տպագրվում էին «Ռոսիա» և «Նովայա Ռոսիա» ամսագրերում, հանդես էր գալիս որպես ուղենշափոխական։
1918 թվականին Վլադիմիր Բոգորազը դարձավ Գիտությունների ակադեմիայի մարդաբանության և ազգագրության թանգարանի աշխատակից, իսկ 1921 թվականից մի շարք համալսարաններում սկսեց պրոֆեսոր աշխատել (մասնավորապես, դասավանդում էր Լենինգրադի պատմության, փիլիսոփայության և լեղվաբանության ինստիտուտում)։ 1929 թվականի դեկտեմբերին Բոգորազի նախաձեռնությամբ հիմնադրվում է Հյուսիսի ժողովուրդների ինստիտուտը, որտեղ նա աշխատում էր կրկին որպես պրոֆեսոր և կարդում էր ընդհանուր ժողովրդագիտության լեկցիաներ ։
Կյանքի վերջին տարիներին իր կողմից 1932 թվականին հիմնադրած Կրոնի պատմության թանգարանի տնօրենն էր (մինչև 2000 թվականը տեղակայված էր Կազանի տաճարի թանգարանին փոխանցված շենքում)։
Մահացել է 1936 թվականի մայիսի 10-ին Դոնի Ռոստովի ճանապարհին։ Թաղված է Լենինգրադի Վոլկովի գերեզմանոցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ազգագրագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային լեզվաբաններ Կատեգորիա:Մարդաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային հեղափոխականներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ռուսագետներ Կատեգորիա:Ռուս մարդաբաններ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ
Կիարամոնտե Գուլֆի
Կիարամոնտե Գուլֆի (Chiaramonte Gulfi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզի Ռագուզա գավառում։
Բնակչությունը 8029 մարդ, բնակչության խտությունը 64 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 126 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 97012։ Հեռախոսային կոդ՝ 0932։
Բնակչության հովանավոր համարվում է սուրբ Վիտուսը։ Ամեն տարի քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 15-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գիրք առաքինութեանց (164, Պետրոս Արագոնացի)
Գիրք առաքինութեանց (164), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 164 թվի տակ։ Աշխատության հեղինակը Պետրոս Արագոնացին է։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23.5x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 213 թերթից։ Գրված է երկարասյուն, բոլորագրով։ Պահպանակը գրված է մագաղաթի վրա վրա՝ ուղղագիծ երկաթագրով, Ճաշոց։ Կազմ՝ կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ 47 տող, հետագայի 213բ (1702 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բիևսկոե
Բիևսկոե (Біївське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Բիևսկոե գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դրեմովո (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)
Դրեմովո (Дремове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դրեմովո գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։
Մոնի Մարկ
Մոնի Մարկ (ֆրանս.՝ Mony Marc), բելգիացի երգչուհի։
Ներկայացրել է Բելգիան առաջին՝ Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթում «Le Plus Beau Jour De Ma Vie» («Իմ կյանքի ամենագեղեցիկ օրը») երգով։
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Բելգիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Բելգիացի երգչուհիներ
Աղօթգիրք (42)
Աղօթգիրք (42), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 42 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է Թումա երեց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Մարկոս վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14.4 x 9.4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 83 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 83 բ, հետագայի՝ 2ա, 83բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Վերոնիկա Էչեգի
Վերոնիկա Էչեգի (Verónica Fernández Echegaray, ), կինոյի և հեռուստատեսության իսպանացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Առաջին մեծ դերը ստացել է 2006 թվականի ռեժիսոր Բիգաս Լունայի «Իմ անունն է Հուանի» ֆիլմում, ինչի համար նա առաջադրվել է «Գոյա» մրցանակի՝ լավագույն կանացի դերասանական առաջնաելույթի համար ։ 2008 թվականին թողարկվել է «Իմ բանտային բակը» ֆիլմը, որում խաղացած դերի համար Էչեգին առաջադրվել է «Գոյա» մրցանակի՝ լավագույն կանացի դերի համար ։ Ինչպես նաև 2011 թվականին առաջադրվել է այդ կատեգորիայով «Կատմանդու՝ երկնքի հայելի» ֆիլմում աշխատանքի համար ։
Նրա առաջնաելույթը բրիտանական կինոյում դարձել է դերը «Ճագարը և ցուլը» ֆիլմում՝ թողարկված 2009 թվականին։ Նա նաև մշտական դեր է ունեցել 2015-2018 թվականների բրիտանական «Ֆորտիտյուդ» սերիալում ։
2018 թվականին խաղացել է «Թրաստ» ամերիկական կենսագրական հեռուստասերիալում, որտեղ խաղացել է Լուսիանուի Փոլ Գեթիի ընկերուհիներից մեկի դերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունիսի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Մադրիդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ
Դեժինո
Դեժինո (Дежино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիմոնե Պադոին
Սիմոնե Պադոին (իտալ.`Simone Padoin, ), իտալացի կիսապաշտպան, ով հանդես է գալիս թուրինյան «Յուվենտուսում»։
«Ատալանտա»
Սիմոնեն հանդիսանում է «Ատալանտայի» ակադեմիայի սան։
Ռեխտենբախ
Ռեխտենբախ (Rechtenbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Սիմոնե Պադոին
«Վիչենցա»
2002-2007 թվականներին Սիմոնեն հանդես է եկել իտալական «Վիչենցայում»։
Ռեխտենբախ
Գտնվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Մայն Շպեսարտ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1000 մարդ (2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով )։ Տարածքը 2.27 կմ² է։ Խտությունը՝ 138 մարդ/կմ²։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 6 77 172։ Փոստային ինդեքս՝ 97848։ Հեռախոսային կոդ՝ +49 9352։
Սիմոնե Պադոին
Վերադարձ «Ատալանտա»
2007 թվականին Պադոինը վերադարձել է «Ատալանտա»։ Թիմի կազմում մասնակցել է 156 հանդիպման և դարձել 10 գոլի հեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիչենցայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատալանտայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Վիշերա (Կամայի վտակ)
Աշխարհագրություն
Վիշերա գետը սկիզբ է առնում Հյուսիսային Ուրալից և թափվում է Կամայի ջրամբար։ Գետը պատկանում է Կասպից ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 1007 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Վիշերյան արգելոցը։
Հիդրոգրաֆիա
Վիշերա գետի երկարությունը կազմում է 415 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 31200 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 457 մ3։
Վտակներ
Վիշերա գետի վտակներն են ձախից՝ Նիոլս, Մոյվա, Վելս, Ուլս, Յազվա, Ակչիմ, աջից՝ Լոպիա, Լիպիա, Վայա, Կոլվա գետերը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Յանդեկ
Յանդեկ (Яндек, Йәндек), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:2006 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
(3841) Դիկիչո
(3841) Դիկիչո (Dicicco), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի նոյեմբերի 4-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,274145 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9104 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6379 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1252,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287393 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,22° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Բրայան Սկիֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վանկուվեր (քաղաք)
Վանկուվեր (անգլերեն՝ Vancouver), քաղաք և նավահանգիստ Կանադայի արևմտյան ափին, Բրիտանական Կոլումբիա նահանգի ամենամեծ բնակավայրը։ Գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի ափին և ըստ մեծության երկրի ութերորդ քաղաքն է։ Վանկուվերում տեղի են ունեցել 2010 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերը։ 2005 թվականին քաղաքը պարգևատրվել է «Երկիր մոլորակի ամենալավ քաղաք» կոչումով։
Քաղաքն ունի 631 486 բնակիչ (2011)։ Հիմնադրվել է 1886 թվականին։
Աշխարհագրություն
Բուրրար թերակղզում տեղակայված Վանկուվերը գտնվում է Բուրրարդի միջանցքից դեպի հյուսիս և Ֆրասեր գետից դեպի հարավ։ Քաղաքը ունի 114 քառակուսի կմ տարածք (44 քառակուսի մետր), այդ թվում` հարթ և լեռնոտ հողեր, և գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի ժամանակային գոտում (UTC -8) ` Խաղաղօվկիանոսյան ծովափնյա էկոհամակարգում ։ Կղզին և քաղաքը երկուսն են, որոնք կոչվում են Royal Navy Captain George Vancouver։ Վանկուվերն ունի Հյուսիսային Ամերիկայի ամենամեծ քաղաքային զբոսայգիներից մեկը՝ Սթենլի այգին, որը զբաղեցնում է 404.9 հա (1.001 ակր) տարածք։
Վանկուվերի և ցածր գլխավոր հանրապետությունների տարածքում աճող շատ բույսեր և ծառեր են ներկրում մայրցամաքի մյուս մասերից և Խաղաղօվկիանոսյան նահանգներից ։ Արևելյան Կանադայում կամ Եվրոպայում խիստ կլիմայական պայմաններից ներկրվող որոշ տեսակներ աճել են չափազանց մեծ չափերով ։ Հայրենի Դուգլաս թխկին կարող է նաև հասնել չափազանց մեծ չափերի։ Քաղաքի փողոցներից շատերը ծածկված են 1930-ական թվականներից Ճապոնիայի կառավարության կողմից նվիրաբերված ճապոնական բալենու ծաղկուն սորտերով ։
Պատմություն
Հնագիտական պեղումները ցույց են տալիս, որ Վանկուվերի շրջանում բնիկների առկայությունը եղել է դեռևս 8,000-ից մինչև 10,000 տարի առաջ ։ Քաղաքը գտնվում է Սքամբիշի, Մասքիմի և Քսիլ-Ոութութի (Բուրրարդ) ավանդական և ներկայիս տարածքներում ։ Նրանք ունեցել են գյուղեր ներկայիս Վանկուվերի տարբեր վայրերում, ինչպիսիք են Ստենլի այգին, Ֆալս Քրիքը, Կիցիլանոն և Ֆրասեր գետի բերանը։
Եվրոպացիները Վանկուվերի տարածքի հետ ծանոթացան, երբ Իսպանիացի Ժոզե Մարիա Նարվազը 1791 թվականին ուսումնասիրեց ներկայիս Point Gray-ի և Burrard Inlet-ի մի մասը։ Թեև մեկ հեղինակ պնդում է, որ Ֆրենսիս Դրեյքը դեռևս 1579 թվականին կարող էր ուսումնասիրել այդ տարածքը ։ The explorer և North West Company վաճառող Սայմոն Ֆրեյզերը և նրա անձնակազմը դարձան առաջին հայտնի եվրոպացիները ովքեր շրջեցին քաղաքով մեկ, իսկ 1808 թվականին նրանք ճամփորդեցին արևելքից մինչև Ֆրասեր գետը :1886 թվականի Հունիսի 13-ին տեղի ունեցավ մեծ Վանկուվերի հրդեհը, որի պատճառով քաղաքում շատ զոհեր եղան։ Այդ տարի ստեղծվեց Վանկուվերի հրդեհային վարչությունը և քաղաքը արագ վերակառուցվեց ։
Ռեսուրսների հատվածը սկզբնապես հիմնված էր փայտամթերման վրա, իսկ հետագայում արտահանման վրա, որը տեղափոխվում էր նավահանգիստ, որտեղ էլ առևտրային երթևեկությունը կենտրոնացել էր դեռևս 1930-ականներից ։ 2011-ի դրությամբ Վանկուվերն Կանադայում ամենաբնակեցված քաղաքն է ։
Վանկուվերն մեկ տասնամյակի ընթացքում զբաղեցնում է աշխարհի առավել կենսունակ քաղաքներից մեկը ։ 2010 թվականի դրությամբ, Վանկուվերն աշխարհում զբաղեցրել է 4-րդ ամենաբարձր որակ ապահողող քաղաքը :Այն նաև հայտնվել է աշխարհի տասներորդ մաքուր քաղաքների շարքում ։
Քաղաքի զբոսայգի
Վանկուվերն ավելի քան մեկ տասնամյակի ընթացքում դեռևս հասցրել է դառնալ աշխարհի առավել կենսունակ քաղաքներից մեկը ։ Ընդ որում, Forbes-ի տվյալներով, Վանկուվերն աշխարհում ամենաշատ գներով անշարժ գույքի շուկայում զբաղեցնում է 6-րդ տեղը և երկրորդ տեղում էր Հյուսիսային Ամերիկայում 2007 թվականին՝ Լոս Անջելեսից հետո   ։ Վանկուվերը Կանադայի ամենաթանկ քաղաքներից է։
1939 թվականին բացվել է 556 սենյականոց հյուրանոց, որի տանիքը պատրաստված էր պղնձից։ 1894 թվականին և 1976 թվականին ժառանգության շենք է հայտարարվել Գոթական ոճը և Քրիստոսի եկեղեցու տաճարը, որոնք գտնվում են հյուրանոցի դիմաց ։
Քաղաքի կենտրոնում կան մի քանի ժամանակակից շինություններ, այդ թվում, Harbor Center, Vancouver Law Courts և շրջակա պլազան, որը հայտնի է որպես Ռոբսոնի հրապարակ (նախագծված է Արթուր Էրիկսոնի կողմից), կամ Վանկուվերի գրադարանային հրապարակ (մշակվել է Մուշհա Սաֆիեի ճարտարապետի կողմից) ։
Ժողովրդագրություն
Վանկուվերը կոչվել է «թաղամասերի քաղաք» ։ Անգլիացիները, Շոտլանդացիները և Իռլանդացիները պատմականորեն ամենատարածված էթնիկ խմբերն են։ Գերմանացիները Վանկուվերի ամենախոշոր եվրոպական էթնիկ խմբերն են և քաղաքային հասարակության և տնտեսության մեջ առաջատար ուժեր են գրավել մինչև 1914 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելով հակա-գերմանական տրամադրությունների աճը ։