cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իզմիրի մարզ
Պատմություն
Դարեր շարունակ մարզը ղեկավարվել է թուրքերի կողմից։ Բացառություն է կազմել հույն-թուրքական պատերազմում (1919-1922) մարզի նվաճումը, որը կարճ ժամանակ է տևել։ Թուրքիայի անկախության պատերազմում քեմալական զորքերն իրենց իշխանությունը հաստատել են ինչպես Իզմիրում, այնպես էլ ամբողջ Փոքր Ասիայում։ 1920-ական թվականներին ձևավորվել են ժամանակակից մարզերը, այդ թվում՝ Իզմիրը։
Վարչական բաժանում
Մարզի տարածքը 11,973 կմ² է, բաժանվում է 31 շրջանների։ Դրանք են՝
Բնակչությունը հասել է 4,320,519 մարդու (2018 թվականի տվյալներով) ։ Կենտրոնը Իզմիր քաղաքն է։ Այստեղ գործում են մի քանի համալսարաններ՝ Էգե (1955), Դոքուզ Էյլուլ (1982), Տեխնոլոգիական (1992), Տնտեսագիտության (2001), Յաշար (2001), Քաթիփ Չելեբի (2010), Բաքըրչայ (2016), Դեմոկրատական (2016)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իզմիրի մարզ
Կաբանսկոե (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)
Կաբանսկոե (Кабанское), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 50 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1628 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Գանթիադի (Դմանիսի շրջան)
Գանթիադի (განთიადი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Դմանիսի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1060 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դմանիսից հեռու է 5 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դմանիսի շրջան
Հագուստ
Հագուստ, զգեստ, հանդերձ, ագանելիք, մարդու մարմնի արհեստական ծածկոց։ Լայն առումով ընդգըրկում է նաև գլխի ծածկոցները, ոտնամանները, ձեռնոցները և այլն։ Առաջացել է բնակարանին զուգընթաց՝ իբրև արտաքին գործոններից պաշտպանվելու հիմնական միջոց։
Նախնադարյան մարդիկ որպես հագուստ օգտագործել են բույսերի տերևներ, հետագայում՝ գազանների մորթիներ, շատ ավելի ուշ բրդից ու զանազան կենդանիների մազերից գործել են նաև տարբեր զգեստներ։ 19-րդ դարում մանածագործության զարգացման հետ սկսվել է հագուստի մեքենայական արտադրությունը, և հագուստն ստացել է ավելի բարետես, ժամանակակից տեսք։
Հագուստն ունի հետևյալ առանձնահատկությունները՝ ծածկում է մարդու մարմնի մերկությունը, նրան պաշտպանում է շրջակա միջավայրի անցանկալի ազդեցություններից՝ ցրտից, շոգից, խոնավությունից և այլն, ստեղծում է որոշակի հիգիենային միջավայր և ծառայում որպես վայելչանքի միջոց։
Տարբերում են հագուստի մի քանի տեսակներ՝ վերնազգեստ (վերնաշապիկ, տաբատ, պիջակ, թիկնոց, վերարկու, շրջազգեստ, կիսաշրջազգեստ, մուշտակ և այլն), ներքնազգեստ (շապիկ, կրծկալ, կիսավարտիք, վարտիք և այլն)։
Հագուստի ուրույն տեսակ են նաև գլխարկը, կոշիկը, ձեռնոցը, գուլպան, կիսագուլպան և այլն։
Հագուստի օգտագործման պատմությունից
Հագուստի առաջին տարրը թզի տերևն է, որով Ադամն ու Եվան ծածկել են իրենց մերկությունը։ Ավելի ուշ օգտագործվել են ծառի կեղևը, կենդանական մորթին, ձկան կաշին և այլն։
Զարգացած երկրներում հագուստների ոճն ու ձևվածքը քիչ են տարբերվում միմյանցից։ Դա մասամբ պայմանավորված է տեխնոլոգիաների՝ աշխարհում տեղի ունեցող փոխանակությամբ։ Բացի այդ, խոշոր արդյունաբերողները, թեև հագուստի արտադրական ձեռնարկություններ ունեն տարբեր երկրներում, սակայն արտադրում են նույն ոճի հագուստներ։
Մոդելներ (նմուշօրինակներ)
Ժամանակակից հագուստը վաղուց արդեն դադարել է զուտ զգեստ լինելուց. այսօր այն դարձել է նորաձևության միտքը շարժող հատուկ ոլորտ, որով զբաղվում են մոդելագործները։ Նրանք են որոշում, թե ինչպիսին պետք է լինի այս կամ այն կարգի հագուստը, և ինչպես է հարմար այն արտադրելը։ Ձևն ընտրելիս նկատի են առնվում նույնիսկ կտորեղենի խտությունը (այն շատ ծանր չպետք է լինի), տեղի եղանակային պայմանները (լրիվ, թե մասնակի է այն ծածկելու մարմինը) և այլն։
Բիզնես գործընթաց
Բիզնես գործընթացը տարբեր տեսակի փոխկապակցված, համակարգված աշխատանքների ամբողջություն է, որի շրջանակներում «մուտքի» ժամանակ օգտագործվում են մեկ կամ մեկից ավելի տեսակի ռեսուրսներ, իսկ արդյունքում՝ «ելքում», ստեղծվում է սպառողի համար արժեք ներկայացնող արդյունք ։ Այն հաճախ կարող է վիզուալացվել գործընթացային հոսքերի դիագրամների միջոցով՝ որպես աշխատանքների հաջորդականություն, որոնք ընդմիջվում են որոշումների կայացման կետերով։
Հագուստ
Մոդելներ (նմուշօրինակներ)
Մոդելագործի գլխավոր խնդիրը նմուշի ստեղծումն է, ըստ որի պետք է պատրաստվեն հարյուրավոր կամ հազարավոր նմանօրինակ զգեստներ։
Բիզնես գործընթաց
Նկարագիր
Առանձնացնում են բիզնես գործընթացների 4 հիմնական խումբ.
Սեն Ժերմեն դյու Կրիու
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 860 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.64 կմ² տարածք։
Բիզնես գործընթաց
Նկարագիր
Գոյություն ունեն բիզնես գործընթացների դասակարգման այլ մոտեցումներ ևս, ինչպիսիք են, օրինակ, BAAN, Օրաքլ, Շերի, Պորտերի, Համերի մոդելները։
Հագուստ
Մոդելներ (նմուշօրինակներ)
Մոդելագործը պատրաստում է ձևվածքը և այն փորձում մանեկենի վրա։ Ձևվածքին համապատասխան կտորից կտրում են (էլեկտրական կամ լազերային մկրատներով) զգեստի առանձնամասերը։ Մեր օրերում հագուստի ոճի մշակմանն օգնում են նաև համակարգիչները, որոնց միջոցով կարելի է որոշել, թե ինչպիսին պետք է լինի նմուշօրինակը, և այն փորձարկել համակարգչի ցուցասարքի վրա։
Սեն Ժերմեն դյու Կրիու
2017 թվականի հունվարից Լա Շապել Էնժերբոլդ, Լենո, Կոնդե սյուր Նուարո, Պրուսի, Սեն Պիեռ լա Վիեյ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Կոնդե ան Նորմոնդի համայնքի մաս։
Հագուստ
Ազգային հագուստ (տարազ)
Բոլոր ժողովուրդներին հատուկ է ազգային հագուստը, որը կոչվում է ազգային տարազ։
Բիզնես գործընթաց
Նկարագիր
Բիզնես գործընթացները ընկած են բիզնեսի գործընթացային կառավարման հիմքում։ Բիզնես գործընթացը սկսվում է նպատակի սահմանումից և վերջանում է այդ նպատակին հասնելով։ Գործընթացը կարող է բաժանվել ենթագործընթացների, որոնք ունեն իրենց առանձնահատկությունները, բայց նպաստում են վերադաս գործընթացի նպատակին հասնելուն։ Բիզնես գործընթացների վերլուծությունը սովորաբար ենթադրում է այդ գործընթացների և դրանց ենթագործընթացների քարտեզագրում։
Սեն Ժերմեն դյու Կրիու
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Հագուստ
Ազգային հագուստ (տարազ)
Պատմական տարբեր դարաշրջաններում տարազը զանազան երկրների, ժողովուրդների, էթնիկական (տոհմային, ցեղային, հետագայում՝ ազգային) և տարածքային խմբերի, բնակչության տարբեր շերտերի հագուստն է, որն ունի ձևվածքի, գույնի, նյութի տեսակի, արտաքին հարդարանքի (զարդեր, սանրվածք, բեղեր, մորուք, դաջվածք, ներկվածք և այլն) առանձնահատկություններ։ Յուրաքանչյուր ժողովրդի տարազ պայմանավորված է տեղանքի բնակլիմայական պայմաններով, մարդկանց կենցաղով, երկրի բնական արտադրանքով և այլն։ Մ. թ. ա. IX–VI դարերի հուշարձաններում պահպանվել են բնակչության տարբեր շերտերի տարազների պատկերներ։ 20-րդ դարի սկզբից հայկական տարազները հիմնականում դուրս են մղվել կիրառությունից և այժմ օգտագործվում են իբրև բեմական զգեստ (երգի-պարի անսամբլների, ազգագրական խմբերի և այլն)։
Բիզնես գործընթաց
Նկարագիր
Բիզնես գործընթացները կարող են մոդելավորվել մի շարք մեթոդներով։ Մոդելավորումը ենթադրում է գործընթացների հորիզոնական և ուղղահայաց նկարագրություն։ Բիզնես գործընթացների նկարագրությունն ներառում է մի քանի փուլ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բիզնես Կատեգորիա:Մենեջմենթ
Սեն Ժերմեն դյու Կրիու
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 604 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 442-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 162։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 442 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 402 անձ (209 տղամարդ և 193 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (14 տղամարդ և 26 կին)։ 162 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 80-ը` թոշակառուներ, իսկ 35-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալեքսեյ Սոլոմատին
Ալեքսեյ Սոլոմատին (Алексе́й Влади́мирович Солома́тин, ), ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ։
Կենսագրություն
1990 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, արաբերենին և անգլերենին։
1990 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Փիլիպոս II Մակեդոնացի
Փիլիպոս II Մակեդոնացի (Φίλιππος Βʹ ὁ Μακεδών, ), Մակեդոնիայի Արգեադների դինաստիայի արքա, Ալեքսանդր III Մակեդոնացու հայրը։ Ծնվել է Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Պելլայում, գահակալել մ.թ.ա. 359 թ., 23 տարեկանում։ Փիլիպոս II ժառանգել է անկում ապրող և հարևաններին հետզհետե իր դիրքը զիջող մի երկիր, որը նա դարձրեց Հոնիական ծովից մինչև Պոնտոս ձգվող հզոր պետություն։ Ռազմական ու դիվանագիտական հաջողությունների արդյունքում Փիլիպոսի կողմից կերտած ռազմաքաղաքական կառույցը հիմք հանդիսացավ իր որդու՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու հետագա նվաճումների համար։ Սպանվել է Ք.ա. 336 թ. մակեդոնական Էգա քաղաքում մարդասպանի ձեռքով, Աքեմենյան Պարսկաստան արշավանքի նախապատրաստման փուլի ընթացքում։
Փիլիպոսի ծագումն և գահակալումը
Իր հիշատակի հավերժացման հարցում Փիլիպոսը այնքան հետևողական չէր, որքան Ալեքսանդրը։ Դա է պատճառը, որ Փիլիպոսի հետ կապված պատմագրությունը թերի է, և մի շարք տեղեկություններ մեզ են հասել միայն Ալեքսանդրի հետ կապված լինելու շնորհիվ։
Փիլիպոս II-ը ծնվել է մ.թ.ա. 382 թ. Հին Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Պելլայում։ Նրա հայրը Մակեդոնիայի թագավոր Ամինտաս III-ն էր։ Մայրը, Էվրիդիկան, որն իր անսանձ բնավորության պատճառով անվանում էին “Վայրենի Էվրիդիկա”, Մակեդոնիաի արևմուտքում գտնվող Լինկեստիդա թագավորության ազնվական տոհմից էր։ Լինելով արքայորդի, Փիլիպոսը օրենքով զիջում էր գահի առաջնությունը երկու ավագ եղբայրներին ու նրանց ուղղակի ժառանգներին։ Սակայն ավագ եղբայրների կռվի դաշտերում հերթով վաղաժամ վախճանվելուց հետո գահ բարձրացավ նրա մանկահաս եղբորորդին։ Որոշ ժամանակ Փիլիպոսը կատարեց երիտասարդ արքայի խնամակալի պարտականությունները, այնուհետև մի կողմ հրեց իր անտաղանդ ազգականին և մ.թ.ա. 359 թ., երկրի դժվարին պահին, իր ձեռքը վերցրեց Մակեդոնիայի կառավարումը։
Փիլիպոսի քաղաքականությունը
Հին Մակեդոնիան՝ անասնապահական հետամնաց լեռնային բալկանյան երկիր էր, որը մ.թ.ա. չորրորդ դարում ապրում էր քաղաքական ու տնտեսական ճգնաժամ։ Մակեդոնիան գտնվում էր երկու հակասող աշխարհների մեջտեղում։ Հարավային հարևաններ էր փայլուն մշակույթ ունեցող Հունաստանը, իսկ հյուսիսային տիրույթները սահմանակցում էին Բալկանյան թերակղզու բարբարոսական երկրների հետ։ Չնայած մակեդոնական լեզում հունարենի բարբառն էր, ու պատմականորեն Մակեդոնիան պատկանում էր հունական աշխարհին, վերջինս ընկալում էր իր հարևանին որպես գավառամիտ գռեհիկ ազգականի։ Ամինտաս III-ի մահից հետո Փիլիպոսին ժառանգություն հասած երկիրը ասպատակում էին Իլլիրիան, Թրակիան, Հունաստանը, և մյուս հարևանները։ Այդպիսով, իր երկիրը քաոսից դուրս բերելու համար Փիլիպոսը ստիպված էր գործադրել մեծ ռազմական ու դիվանագիտական ջանքեր։
Երիտասարդ թագավորը, ստանձնելով երկրի կառավարումը, կարողացավ մեծ կաշառքներով ու շռայլ խոստումներով «գնել» հարևանների չեզոքությունը ու այդպիսով ժամանակ շահել իր ուժերը համախմբելու համար։ Դրան հաջորդեցին ռազմական հաջողությունները Բալկանյան թերակղզու հյուսիսում գտնվող Պեոնիայում (մ.թ.ա. 359 թ.)։ Այնուհետև բռնագրավվեցին հյուսիսարևմտյան Իլլիրիան (մ.թ.ա. 356 թ.) ու արևելքում գտնվող Թրակիան (մ.թ.ա. 342-340 թ.թ.)։ Այդ ռազմարշավների արդյունքում Մակեդոնիան ոչ միայն կասեցրեց իր հարևանների ոտնձգությունները, այլ նույնիսկ տիրացավ այդ երկրների պաշարներին, որոնցից կարևորագույններն էին Թրակիայի մետաղի ու ոսկու հարուստ հանքերը։ Բացի դրանից, Մակեդոնիային հաջողվեց ճեղքել ու դուրս գալ Թրակիայից դեպի Էգեյան ծով ու իշխանություն հաստատել հարստաշատ Բալկանյան ափերում։
Փիլիպոսին հաջողվեց համախմբել տեղական ու նվաճած երկրների ազնվական տոհմերը։ Միացյալ, ուժեղացած ու հարստացած Մակեդոնիան համարձակություն ունեցավ ակտիվորեն խառնվելու Հելլադայի գործերին։ Փիլիպոսը հմտորեն իր օգտին էր շրջում պոլիսների միջև եղած տարաբնույթ հակասությունները։ Հատկապես արգասաբեր դարձան Փիլիպոսի այն դիվանագիտական քայլերը, որոնց նա բնութագրել էր հետևյալ հայտնի ասացվածքով. «Չկա այնպիսի անառիկ բերդ, որը չկարողանար նվաճել ոսկիով բեռնած էշը»։ Փիլիպոսի ապագա ծրագրերը ծավալուն էին և ուղղված բալկանյան ու հունական աշխարհների միավորմանը՝ մակեդոնական գերիշխանության ներքո։
Փիլիպոսի բնավորության գծերը
Երիտասարդ տարիքում Փիլիպոսը որոշ ժամանակ անց էր կացրել հունական Թեբե քաղաքում պատվավոր պատանդի կարգավիճակում։ Հենց այդ ժամանակ, հելլենիստական քաղաքակրթության ազդեցության տակ նրա մեջ հղկվեցին ապագա քաղաքական գործչի ու ռազմավարի ընդունակությունները։
Փիլիպոսը աչքի էր ընկնում անձնական խիզախությամբ։ Կռվի ժամանակ նա հաճախ էր գտնվում իր զորքի առաջին գծում, բազմաթիվ վերքեր ուներ, թշնամական նետի հարվածից կորցրել էր մի աչքը։ Սկզնաղբյուրների վկայությամբ, մարտի ամենածանր պահերին Փիլիպոսը երբեք չէր կորցնում գլուխը և ցուցադրում էր հոգու անսասան կորով։ Նրա սուր ու սթափ մտածելակերպը, մարդկանց ներքին մղումների և արատների իմացությունը դարձան նրա հաջողությունների գրավականը։ Փիլիպոսի վայելուչ ու անկաշկանդ վարքագծի, զսպված արիության ու ճարտարության դիմակի տակ, սակայն, թաքնված էին գիշատչի նենգություն ու սառնասիրտ վայրագություն։
Փիլիպոսի արատավոր կողմերն էին սեռական շվայտությունն ու հարբեցողությունը։ Մակեդոնական արքունիքի աղմկոտ լրբաբարո խրախճանքներն ապշեցնում էին ամբողջ հին աշխարհը։ Ի վերջո, Փիլիպոսը իր անզսպելի կրքերի զոհը դարձավ։
Փիլիպոսի ընտանիքը
Փիլիպոսի յուրաքանչյուր ամուսնությունը պայմանավորված էր քաղաքական նկատառումներով։ Հարևան երկրների բարձրաստիճան խավերի հետ հաստատվող բարեկամանական կապերը նպաստում էին Մակեդոնիայի ամրապնդմանը։ Հատկապես ճակատագրական եղան նրա չորրորդ ու յոթերորդ ամուսնությունները։ Հարևան Էպեյրոս թագավորության արքայադուստր Օլիմպիադան Փիլիպոսի չորրորդ կինը, դարձավ նրա որդու, Ալեքսանդր III-ի, մայրը։ Տարիների ընթացքում ամուսինների հարաբերությունները վատթարացան և Փիլիպոսի մահվան նախօրերին հասան ամուսնալուծության։ Խանդոտ ու կրոնամոլ Օլիմպիադայի մեջ զարգացել էին ատելության ու վրեժխնդրության գծեր, ինչը անհանդուրժելի էր թագավորի համար։ Օլիմպիադայի երկաթյա կամքն ու պատվախնդրությունը, ինչպես նաև Ալեքսանդրի վրա ունեցած նրա մեծ ազդեցությունը, վճռորոշ դեր խաղացին հետագա քաղաքական զարգացումներում։
Երիտասարդ գեղեցկուհի Կլեոպատրան, Փիլիպոսի յոթերորդ ու վերջին կինը, որի հետ նա ամուսնացել էր մ.թ.ա. 337 թ., մակեդոնական ազնվատոհմիկ ցեղից էր։ Նրա քեռին, Աթալոսը, թագավորի մոտիկ շրջապատի ամենաազդեցիկ դեմքերից էր։ Կլեոպատրայի ու Փիլիպոսի դուստրը ծնվեց արդեն թագավորի վախճանից հետո։ Հայտնի է, որ հետագայում, օգտվելով Ալեքսանդրի բացակայությունից, Օլիմպիադան կարգադրեց սպանել նորածնին մոր ծնկներին, այնուհետև ստիպեց նրան ինքնասպան լինել։ Փիլիպոս II-ից հետո, 25 տարվա ընթացքում, նրա ամբողջ տոհմը ի սպառ վերացավ, և Արգեադների դինաստիան, այդպիսով, կարճվեց։
Մակեդոնական բանակը։ Փիլիպոսի ռազմական վերափոխումները
Ռազմական բնագավառում Փիլիպոսը կատարեց բանակի արմատական ձևափոխում, ընդօրինակելով ու զարգացնելով այդ ժամանակվա առաջատար երկրների՝ Հունաստանի ու Պարսկաստանի, նվաճումները։ Փիլիպոսը հունական ականավոր ռազմաքաղաքական գործիչ Էպամինոնդասի երկրպագուն էր և մակեդոնական բանակում լայնորեն կիրառեց նրա մարտական նորամուծություններն ու սկզբունքները։ Փիլիպոսը գործնականորեն մոտեցավ իր բանակի վերափոխմանը, դարձնելով այն իր ժամանակի ամենաահարկու ռազմամեքենան։ Փիլիպոսի թողած անգնահատելի ժառանգությունը իր որդու, Ալեքսանր Մակեդոնացու, հաջողությունների հիմքը հանդիսացավ։
Փիլիպոսի ստեղծած բանակը կանոնավոր էր ու մասնագիտացված։ Անընդհատ հաղթարշավներում կուտակած ավարը կազմում էր կանոնավոր բանակի նյութական բազան։ Բանակի հիմնական շեշտադրումը դրած էր հեծելազորի վրա, ինչը հազվադեպ երևույթ էր հին աշխարհի համար։ Ծանր հեծելազորի կորիզն էին կազմում հեթայրները, արքայի ազնվական «մտերիմ ընկերները»։ Նրանք օգտագործում էին հատուկ խոշոր նժույգներ, զինված էին նիզակներով ու ինքնատիպ սուսերով, պաշտպանված բրոնզե վահաններով, սաղավարտներով ու զրահով։ Հեթայրները հմտորեն տիրապետում էին հեծարվեստին, և թշնամական հեծելազորը գրեթե երբեք չէր դիմակայում նրանց գրոհին։
Հեթայրներից բացի, մակեդոնական հեծելազորը համալրված էր նաև ենթակա ու դաշնակից պետությունների զորախմբերով։ Թեսալիան մատակարարում էր հայտնի թեսալական հեծելազորը, որը գրոհ կատարելիս դասավորվում էր յուրօրինակ շեղանկյունային եղանակով։ Թրակիական ու իլլիրիական ցեղերը կազմում էին թեթև հեծելազորը։ Այդ արագաշարժ ստորաբաժանումները իրենց դիմացկուն կարճահասակ նժույգներով անփոխարինելի էին որպես դարանակալ խմբեր, ինչպես նաև փոքրածավալ ընդհարումների ու անսպասելի թռուցիկ գրոհերի համար։ Նշենք, որ այդ դարաշրջանի նժույգի հանդերձանքում չէին կիրառվում ասպանդակներ, թամբեր, պայտեր՝ այնպես որ հեծարվեստը առանձնահատուկ հմտություն էր պահանջում։
Մակեդոնական ունևոր գյուղացիությունը համալրում էր հատուկ հետևակազորի, մակեդոնական փաղանգի, կազմը։ Փիլիպոսը ձևափոխեց հունական ավանդական փաղանգը համաձայն նոր ռազմական պայմանների։ Այժմ այն ձևավորված էր 16 x 16 զորախմբից, որի զինվորները պաշտպանված էին թեթև ու փոքր վահաններով ու սաղավարտներով և զինված էին 5-6 մ երկարությամբ նիզակներով (սարիսաներով)։ Զորախմբի միայն առաջին շարքն էր զինված ավելի կարճ նիզակներով, հետևի շարքերը դնում էին իրենց նիզակները առջևում կանգնածների ուսերին։ Տասնվեց զորախմբից կազմված գունդը կոչվում էր «փոքր փաղանգ»։
Փաղանգի զինվորը բռնում էր սարիսսան երկու ձեռքով, իսկ վահանը գոտիներով ուսին էր ամրացնում։ Փաղանգի զանգվածը նախատեսված էր թշնամու շարքերը հրելու ու ճեղքելու համար։ Փաղանգի սեփական ճակատը միաձույլ էր ու անճեղքելի, իսկ նրա ահարկու դոփյունը սահմռկեցնում էր հակառակորդին։ Սակայն փաղանգը անզոր էր գործել կտրտած տեղանքի պայմաններում։ Փաղանգի բաց թևերը պաշտպանում էին հատուկ թեթևազեն ստորաբաժանումներ։ Տարածված էր նաև փաղանգի ու ծանր հեծելազորի համագործակցությունը այսպես կոչված «զնդանի ու մուրճի» եղանակով։ Հեծելազորը մղում էր հակառակորդին փաղանգի ուղղությամբ, այնուհետև արագ զարկով ոչնչացնում ծուղակում հայտնված թշնամուն։ Այդ ոճը հաջողությամբ կիրառվեց հետագայում՝ Քերոնեայի ու Գավգամելայի ճակատամարտերում։
Փաղանգից զատ մակեդոնական զորքը համալրված էր էլիտար արագաշարժ հետևակով՝ հիպասպիստներով, որոնք զինված էին վահաններով, քաթանե զրահով, սաղավարտներով, կարճ նիզակներով ու երկար սուսերով։ Հիպասպիստը հավասարապես մարտունակ էր թե՛ անհատական կռվում, թե՛ ռազմաշարքում։ Ալեքսանդրը բացառիկ խիզախություն ցուցադրած հիպասպիստներին շնորհում էր արծաթապատ վահանով։ Հետևակային բանակում մեծ դեր ունեին պելտաստները։ Նրանց թեթևաքաշ զենքը (վահան, նիզակ, պարս, տեգ) հնարավորություն էր տալիս աննկատելիորեն մոտենալ թշնամուն, նշան բռնել, զարկել և արագ վազքով հետ քաշվել հեծելազորի պաշտպանության ներքո։ Պելտաստների խմբավորումը կարևոր դերակատարում ունեցավ Գավգամելայի ճակատամարտում։ Հին աշխարհում գործածվում էր զանազան պաշարողական զենք։ Փիլիպոսը ուներ հատուկ ինժեներական անձնակազմ այն տեղադրելու ու խնամելու համար, ինչպես նաև կամրջանավերի տեղադրման մասնագետներ, շինարարներ, տոպոգրաֆներ, ռազմական հետախուզական ջոկատներ։ Հատուկ նշանակություն ունեին բանակի մատակարարող ծառայությունները։ Մակեդոնական բանակը համալրված էր նաև ոչ մեծ նավատորմ։ Բարձրաստիճան երիտասարդները ընդգրկված էին պաժերի գումարտակում։
Փիլիպոսը հատուկ ուշադրություն էր դարձնում իր բանակի ռազմական վարժանքների կանոնավոր անցկացմանը։ Զինվորների հմտությունը կոփվում էր հա՛մ ռազմական գործողությունների, հա՛մ կարճատև զինադադարների ընթացքում։ Նույնիկ աշխարհազոր ստորաբաժանումները աչքի էին ընկնում իրենց մասնագիտական բարձր պատրաստվածությամբ։
Բազմաթիվ ռազմարշավներում տոկունացան ու կոփվեցին Փիլիպոսի մարտընկերները, որոնցից աչքի էին ընկնում շնորհալի զորավարներ Անտիպատրոսն ու Պարմենիոնը։
Փիլիպոսի ստեղծած ռազմամեքենաին բնորոշ էր հաստատակամություն, կայծակնային արագություն, անվրեպություն, ինչպես նաև տարբեր զորատեսակների հմուտ համակցություն։ Այդ բոլոր հանգամանքները, ամրապնդված Փիլիպոսի եռանդով ու երկաթե կամքով, ստեղծեցին նախադեպը չունեցող մի բանակ, որն յուրաքանչյուր պահին պատրաստ էր կռվելու ցանկացած պայմաններում և ցանկացած թշնամու դեմ։
Փիլիպոսն ու Հունաստանը
Տարիներ շարունակ Հունաստանի առանձին քաղաք-պետությունները ձևավորում էին ռազմաքաղաքական դաշինքներ, որոնք ծառայում էին ազգակից պոլիսների միացյալ շահերին։ Այդ կառույցների անդադար իրարամերժ պայքարի արդյունքում ծնվում ու կազմալուծվում էին զանազան ալյանսներ։ Գլուխ բարձրացնող Մակեդոնիան նույնպես ուրվագծվում էր որպես լուրջ քաղաքական գործոն։ Իրավիճակը ավելի էին խորացնում տնտեսական հանգամանքները. ամբողջ հունական աշխարհը ողողված էր բազմաթիվ գործազուրկ ռամիկներով, որոնք պատրաստ էին իրենց ծառայությունները առաջարկել ցանկացած կողմին, նույնիսկ թշնամուն։ Ի լրումն ամենի, Աքեմենյան Պարսկաստանը, հունական աշխարհի վաղեմի թշնամին, օգտագործում էր ամեն հնարք պոլիսների միջև հակասությունները սրացնելու համար։
Բանն այն էր, որ մակեդոնական թագավորի համոզմամբ, Հելլադայի միավորման գաղափարը իրականացնելու համար ասպարեզ պետք է գար իր նման մի առաջնորդ, որը կհանգուցալուծեր տեղի ունեցող կործանարար գժտություններն ու փոխադարձ անվստահությունը։ Միայն նա ի վիճակի կլինի գլխավորել պայքարը ընդհանուր հզոր թշնամու՝ «բարբարոսական» Պարսկաստանի դեմ ու հետ վերադարձնել նախկինում կորցված փոքրասիական ափի հունական քաղաքները։
Փիլիպոսի ամրապնդված դիրքը երկյուղ առաջացրեց որոշ պոլիսներում, որտեղ որպես հակակշիռ ձևավորվեցին հակամակեդոնական կուսակցություններ։ Հատկապես ազդեցիկ դարձավ ժողովրդավարության պատվարի, Աթենքի, շարժումը, որը գլխավորեց քաղաքական գործիչ Դեմոսֆենոսը։ Նրա հայտնի ճարտարախոս «փիլիպիկաները»՝ Փիլիպոսի դեմ ուղած հրապարակային ցասկոտ ու մերկացնող ելույթները մեծ դեր խաղացին հանրային կարծիքի ձևավորման գործում։ Հակամակեդոնական կուսակցությունները վայելում էին նաև Պարսկաստանի աջակցությունը։
Փիլիպոսը ուներ նաև ազդեցիկ համակրողներ, որոնցից ամենահայտնին էր քաղաքական գործիչ Իսոկրատոսը։ Նա Աթենքում ուներ բազմաթիվ աշակերտներ ու համահողներ, որոնք, հիասթափված ժողովրդավարական խառնաշփոթներից, հիանում էին եռանդուն մակեդոնական միապետով և հույսեր կապում նրա պանհելլենիստական ծրագրերի իրականացման հետ։
Երրորդ Սրբազան պատերազմի ավարտից հետո, մ.թ.ա. 349-348 թթ., Փիլիպոսը բռնագրավում է Խալկիդիկան, ավերում անհնազանդ Օլինփոս քաղաքը ու ստրկացնում նրա բնակիչներին։
Փիլիպոսի հաջորդ քայլն էր Թրակիայի եզրույթում Բոսֆոր նեղուցի ու Մարմարա ծովի ափերին գտնվող հարուստ հունական քաղաքներ՝ Բյուզանդիոնի ու Պերինթոսի նվաճումը։ Այդ քաղաքները հունական աշխարհի մատակարարման գծերի, հատկպես՝ ցորենի, կարևոր օղակներ էին։ Այդ ռազմարշավի համար Փիլիպոսը լրացուցիչ նավեր էր կառուցել, բայց ստիպված եղավ հետ նահանջել։ Դեմոսֆենոսի ջանքերի արդյունքում ոտքի ելած Աթենքը, ինչպես նաև Պարսկաստանի փոքրասիական տիրույթների կուսակալները, դեպի Բյուզանդիոն ուղարկեցին բազմաքանակ օգնական ուժեր։ Փիլիպոսի նահանջը հակամակեդոնական ուժերի կողմից բուռն ցնծությամբ ընդունվեց։
Սակայն հունական աշխարհի ներքին խմորումները ավարտված չէին։ Դեմոսֆենոսին հաջողվեց կազմել զորեղ հակամակեդոնական բլոկ, որին այլևս անհնարին էր դիմադրել դիվանագիտական միջոցներով։ Մ.թ.ա. 338 թ. ամռանը, Բեովտիայի միության Քերոնեա քաղաքի մոտակայքում տեղի ունեցավ Փիլիպոսի ամենախոշոռ ճակատամարտը։ Այն ավարտվեց Փիլիպոսի շլացուցիչ հաղթանակով և փառք բերեց ոչ միայն Փիլիպոսին, այլ և երիտասարդ Ալեքսանդրին, որի ղեկավարած ծանր հեծելազորի հաջող գրոհը վճռորոշեց կռվի ավարտը։
Քերոնեայի ճակատամրտը ազդարարեց հունական պոլիսների պարտությունը։ Նրանք հերթով ընդունեցին Մակեդոնիայի գերիշխանությունը։ Փիլիպոսը, սակայն, տրամադրված չէր նրանց խիստ պատժել, քանի որ պատրաստվում էր ընդունել Հունաստանի ու Մակեդոնիայի միասնական ռազմաուժերի գերագույն հրամանատարությունը և պաշտոնապես մեկնարկել Պարսկաստանի դեմ ուղղված արշավ։ Ի կատարումն այդ ծրագրի, մ.թ.ա. 337 թ. Փիլիպոսի նախաձեռնությամբ հունական պոլիսների միջև հաստատվեց դաշինք (այսպես կոչված Կորնթոսյան միություն), որը վավերացրեց Փիլիպոսի հանձն առած պարտավորությունները։ Առաջնահերթը դարձավ 10,000-ոց բանակի ձևավորումը Աթալոսի ու Պարմենիոնի ղեկավարությամբ, որը կտրեց Հելլեսպոնտոսի նեղուցը և խորացավ Փոքր Ասիա՝ հոնիական ծովափնյա քաղաքները հետ վերադարձնելու նպատակով։ Սակայն միջոցառումը մնաց անավարտ Փիլիպոսի սպանության պատճառով։
Փիլիպոսի վախճանը անվերադարձորեն վերացրեց Մակեդոնիայի ու Հունաստանի միացման վեհ գաղափարը, քանի որ այն չգտավ Ալեքսանդրի մեջ ո՛չ իր ջատագովի, ո՛չ էլ հետևորդի։ Ալեքսանդրի մտահղացումները մակեդոնական ու հունական աշխարհից վեր էին՝ նա տեսնում էր իրեն որպես ամբողջ աշխարհի տիրակալ։
Փիլիպոսի ու Ալեքսանդրի հարաբերությունները
Փիլիպոսը, նկատելով որդու փայլուն տվյալները, հատուկ ուշադրություն էր դարձնում նրա ուսուցմանը։ Ալեքսանդրը ստացավ լավագույն արիստոկրատական կրթություն հին աշխարհի փայլուն գիտնական Արիստոտելի ղեկավարությամբ։ Մարմնամարզական վարժանքներն անց էին կացնում Փիլիպոսի փորձառու զինակիցները։ Հայտնի է առասպել, ըստ որի, երբ Ալեքսանդրը սանձահարեց Բուկեփալոս ձիուն, հիացած Փիլիպոսը կանխատեսեց. «Մակեդոնիան չափազանց փոքր է քեզ համար»։ Փիլիպոսի զբաղվածությունը հեռու էր պահում նրան տնից ու ընտանիքից։ Երիտասարդ Ալեքսանդրը հեռվից հեռու հիանում էր հոր սխրանքներով, թեպետ հասունացման շրջանում խանդով էր ընկալում նրա հաջողությունները։ Ալեքսանդրը գանգատվում էր, որ «հայրը կկատարի բոլոր հերոսոությունները և իմ բաժնին ոչինչ չի մնա»։ Զգալով որդու դժգոհությունը, Փիլիպոսը սկսեց արքայազնին ընդգրկել տարբեր քաղաքական ու ռազմական միջոցառումներում։ 340 թվականին նա Ալեքսանդրին կարգադրեց ընդհատել ուսումը, վերադառնալ Պելլա ու իր բացակայության ժամանակ իր անունից կառավարել երկիրը։ Իսկ երկու տարի անց Ալեքսանդրը ձեռք բերեց նաև իր առաջին ռազմական փորձը՝ հաղթական Քերոնեայի ճակատամարտում։
Փիլիպոսի վախճանը
Մ.թ.ա. 336 թ. Մակեդոնիայի հին մայրաքաղաք Էգայում (Վերգինայում), տոնախմբության ժամանակ, երբ Փիլիպոսը, մերձավորներով շրջապատված, շարժվում էր դեպի հրապարակ, նա հարձարկման ենթարկվեց և մահացու դանակահարվեց։ Փիլիպոսին ուղեկցող թիկնախումբը բռնեց ու առանց հարցաքննության սպանեց մարդասպանին։ Ըստ պաշտոնական վարկածի, մարդասպանը, ոմն Պավսանիոսը, Փիլիպոսի թիկնազորային խմբի սպա, կատարել էր այդ հանցանքը անձնական վիրավորանքի հողի վրա։ Սակայն մինչ այժմ պատմաբանները տարակարծիք են այդ վարկածի վերաբերյալ։ Գոյություն ունեն ևս երկու ճշմարտանման վարկած։ Առաջինը՝ Օլիմպիադայի (ու, ենթադրաբար, Ալեքսանդրի) մասնակցությունը. Փիլիպոսի ու Կլեոպատրայի նորածին զավակը լիիրավ հավակնորդ ու լուրջ մրցակից կարող էր դառնալ Ալեքսանդրի թագաժառանգության հարցում։ Երկրորդ վարկածը՝ դա Հելլենիստական աշխարհի վաղեմի թշնամի Պարսկաստանի գաղտնի մասնակցությունն էր։ 1977 թվականին հունական հնագետները Վերգինա քաղաքի տարածքում հայտնաբերեցին Փիլիպոս Մակեդոնացու դամբարանաը։ Այժմ այնտեղ գործում է թանգարան։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի թագավորներ Կատեգորիա:Սպանվածներ
Ի. Տուրգենևի ամառանոց
Պատմություն
1870-ականների վերջին Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո Ի. Տուրգենևը իր համար կառուցում է «Յասենի» անունը կրող ամառանոցը։ Նա 1875 թվականից սկսած մինչև մահվան օրը՝ 1883 թվականի սեպտեմբերի 3-ը, գարնանն ու աշանն ապրել է ամառանոցի երկրորդ հարկի պատշգամբով աշխատասենյակում։ Հենց այս սենյակում են գրվել իր «Արձակ բանաստեղծությունները», իսկ 1876 ավարտել է Գյուստավ Ֆլոբերի «Լեգենդներ սուրբ Յուլիանի մասին»։
Այստեղ էին հավաքվում Տուրգենևի ընկերները՝ գրողներ Էմիլ Զոլան,Ալֆոնս Դոդեն, Գոնկուր եղբայրներերը, Վլադիմիր Սոլոգուբը,Միխայիլ Սալտիկով-Շչեդրինը, նկարիչ Վասիլի Վերեշչագինը, երգահաններ Քամիլ Սեն-Սանսը և Գաբրիել Ֆորեն։
Թանգարան
Շենքը փրկվել է 1970-ականներին Ալեքսանդր Զվիգիլսկու և նրա ստեղծած« Ասոսացիա Իվան Տուրգենևի ընկերների, Պոլինա Վիարդոյի և Մարիա Մալիբրանի» շնորհիվ։
Շինության առաջին հարկում ներկայացված է մշտական ցուցահանդես` նվիրված Ի. Թուրգենևի կյանքին և իր շրջապատի ներկայացուցիչներին (Վիարդո ընտանիքին, կոմպոզիտորներին, արվեստագետներին և գրողներին)` Ռուսաստանում և Ֆրանսիայում։ Այստեղ է գտնվում հուշանվեր գերմանական դաշնամուր, որը, 1990 թվականից, գտնվում է պետական պաշտպանության տակ:Երկրորդ հարկում երկու սենյակ կա, որտեղ ապրել է Տուրգենևը:Այն վերականգնվել է Պոլինա Վիարդոյի աղջկա հուշերով։
Թանգարանը մշտապես կազմակերպում է ցուցահանդեսներ, կոնֆերանսներ, համերգներ։
Գրականություն
Hélène Rochette, Maisons d'écrivains et d’artistes. Paris et ses alentours, Կաղապար:P.124-127, Parigramme, Paris, 2004 2-84096-227-6
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1978 հիմնադրումներ
Ակիտա
Քաղաքը զբաղեցնում է 906.09 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2016 թվականի տվյալների համաձայն քաղաքում բնակվում է 314 662 մարդ։ Միջին խտությունը կազմում է 347 մարդ/կմ2։
Կլիմա
Ակիտան գտնվում է մերձարևադայձային մուսոնային կլիմայական գոտում։ Գտնվում է մայրցամաքային մուսոնային կլիմայական գոտու սահմանին։ Այդ հատկանիշներով քաղաքը նման է ԱՄՆ տնտեսական մայրաքաղաք Նյու Յորքին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաների վարչական կենտրոններ Կատեգորիա:Ակիտա պրեֆեկտուրայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի նավահանգստային բնակավայրեր Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գրամարտիկ
«Գրամարտիկ», գրական, գիտական, հասարակական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1954—1960 թվականներին, Լոս Անջելեսում։ Հրատարակիչ խմբագիր՝ Գ․ Հարությունյան։
Սիրով և երախտագիտությամբ
Սիրով և երախտագիտությամբ, 2008 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Գրամարտիկ
Տեղեկություններ
Թերթը իր ընթերցողների ուշադրությանն է ներկայացրել ազգապահպանության հարցերը, մղել նրանց կրթական, մշակութային, մարզական օջախների ստեղծման՝ ուծացման վտանգի դեմ պայքարելու համար։ Տպագրել է պատմվածքներ, բանաստեղծություններ, երգիծանք, ուսումնասիրություններ, նյութեր այլ ժողովուրդների ազգային սովորույթներին ավանդույթների մասին։ Առանձին էջերով նշել է հայ սովետական բանաստեղծների հոբելյանները, ընթերցողներին ծանոթացրել օտար լեզվով ստեղծագործող հայ գրողներին։ Ներկայացրել և ողջունել է սփյուռքահայ արվեստագետների հաջողությունները, տեղեկություններ տպագրել հայկական վարժարանների մասին։ Լայն տեղ է հատկացրել Կալիֆոռնիայում բնակվող հայերի կյանքին։
Սիրով և երախտագիտությամբ
Սյուժե
Երեք տակառագործ եղբայրների մասին է, ովքեր տոհմաբար կրում են այս արհեստն ու նախաստեղծ են համարում դա։ Իրենց հետնորդներին փոխանցում են իրենց հորից ու պապից փոխանցված սովորույթները, ասույթները ու սրամտորեն իրենց փոքրիկ աշխարհը համարում են մեկը նրանցից, առանց որի այս մեծ աշխարհը գոյություն ունենալ չի կարող, իսկ շատ չանցած՝ խոր ողջախոհությամբ օրհնում են այս մեծ ու խորհրդավոր աշխարհը, առանց որի իրենց փոքրիկ ու հրաշալի աշխարհը ոչինչ կթվա։
Գրամարտիկ
Տեղեկություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Սիրով և երախտագիտությամբ
Սյուժե
Ֆիլմը գունավոր, ժապավենի երկարությունը՝ 821 մետր։
Նկարահանող անձնակազմ
Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր
Կոդիլա-Մեցկյուլա
Կոդիլա-Մեցկյուլա (Kodila-Metsküla), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կաբարդինսկայա
Կաբարդինսկայա (Кабардинская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1864 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զրուբանցի
Զրուբանցի (Зрубанці), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոարխանգելսկի շրջանում։
Սևան (Արճակի գավառ)
Սևան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճակի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Գոմարեթի
Գոմարեթի (გომარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Դմանիսի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1380 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դմանիսից հեռու է 30 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 594 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դմանիսի շրջան
Արտիգաս (քաղաք)
Արտիգաս (Artigas) բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Արտիգաս դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 40658մարդ.
Քույր քաղաքներ
Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ Կատեգորիա:1852 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդրյան
Ալեքսանդրյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Յուրի Ալեքսանյան (այլ կիրառումներ)
Յուրի Ալեքսանյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝
Սամոսադկա
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրամ-մոլեկուլ
Կատեգորիա:Նյութեր
Ժան Պիեռ Դարուսեն
Ժան Պիեռ Դարուսեն (Jean-Pierre Darroussin, ), ֆրանսիացի կատակերգակ դերասան և ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Ժան Պիեռ Դարուսենը ծնվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Օ-դը-Սեն դեպարտամենտի Կուրբևուայում, հետաքրքրությունը թատրոնի նկատմամբ նրա մոտ առաջացել է Լիցեյում։ 1976 թվականին նա ընդունվում է «Դրամատիկական արվեստի ազգային» Քեթրին Ֆրոի և Ասկարիդ Արիանի հետ։
Ժան Պիեռի ծանոթությունը հանրության հետ սկսվեց 1980 թվականին ռեժիսոր դե Բրոկայի մոտ իր երկրորդ ֆիլմում` «Հոոգեթերոպևտ»-ում նկարահանվելուց հետո։
1980 թվականին նա հաջող խաղում է թատրոնում։ Իր համակուրսեցի Քեթրին Ֆրոի հետ խաղում է ռեժիսոր Պիեռ Պրադինի «Կարմիր գլխարկի ընկերությունը» ներկայացումում (Compagnie du Chapeau Rouge)։
1997 թվականին նա «Սեզար» մրցանակ է ստանում Ագնես Ժաուիի և Ժան Պիեռ Բակրիի համանուն պիեսի հիման վրա նկարահանված՝ Սեդրիկ Կլապիշի «Ընտանեկան մթնոլորտը» ֆիլմում լավագույն տղամարդկային դերը կատարելու համար։
Մեկ տարի անց նա խաղում է իր առաջին մեծ դերը Գիյոմ Նիկլուի «Ութոտնուկ» ֆիլմում, դրան հետևում է «Օգոստոսի 15-ը» և «Տղամարդկանց սրտերը» ֆիլմերում մասնակցությունը, որից էլ սկսվում է դերասանի նրա հաջողակ կարիերան ֆրանսիական ֆիլմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Կաբիցի
Կաբիցի (Кабицы), խուտոր Ռուսաստանի, Կուրսկի մարզի Տիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Վլադիմիր Սոլոցինսկի
Վլադիմիր Սոլոցինսկի (Влади́мир Дми́триевич Солоци́нский, ), ռուս դիվանագետ։
Կաբիցի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Տիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Վլադիմիր Սոլոցինսկի
Կենսագրություն
1970 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է թուրքերենին և անգլերենին։
1970 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Աստերոիդների ցանկ (199101-199200)
Աստերոիդների ցանկ (199001-199100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (199201-199300)
(5650) Մոչիհիտո-օ
(5650) Մոչիհիտո-օ (Mochihito-o), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ակիրա Նատորիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Յակիիմոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,617069 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3314 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9028 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մոչիհիտո-օ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3729 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1546,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232799 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,26° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ակիրա Նատորիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կոդիսմաա
Կոդիսմաա (Kodismaa), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Արխիվային հետազոտություն
Արխիվային հետազոտությունը հետազոտության տեսակ է, որն արխիվային փաստաթղթերից ապացույցներ է որոնում և քաղվածում։ Այս արձանագրությունները կարող են պահպանվել կամ հավաքական հաստատություններում, ինչպիսիք են գրադարանները և թանգարանները կամ խնամակալություններում (լինի դա պետական մարմին, բիզնես, ընտանիք կամ այլ գործակալություն), որոնք ի սկզբանե ստեղծել և միավորել են դրանք, կամ իրավահաջորդ մարմնի դեպքում՝ փոխանցման կամ ներքին արխիվներ ։ Արխիվային հետազոտությունները կարող են հակադրվել երկրորդային հետազոտության հետ (իրականացվում է գրադարանում կամ առցանց), որն ընդգրկում է հետաքննության թեմային վերաբերող երկրորդական աղբյուրների բացահայտում և խորհրդատվություն, առաջնային հետազոտության այլ տեսակների հետ՝ էմպերիկ հետազոտությունն՝ դաշտային աշխատանք և փորձեր։
Արխիվային կազմակերպությունների պատմություն
Ամենահին արխիվները գոյություն են ունեցել հարյուրավոր տարիներ։ Օրինակ՝ Վատիկանի գաղտնի արխիվները սկսել են մ.թ.ա 17-րդ դարում և պարունակում են պետական թերթեր, պապական հաշիվներ, պապական նամակագրություններ՝ սկսած 8-րդ դարից։ Արխիվների մեծ մասը, որոնք դեռ գոյություն ունեն, չեն պահանջում հավաքածուներ, որոնք թվագրում են այնքան, որքան Վատիկանի արխիվը։ ֆրանսիայում ազգային արխիվները հիմադրվել են 1790-ին՝ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ, ունի պահուստներ, որոնք մ.թ.ա. 625 թվականից են թվագրվում, և եվրոպական այլ արխիվներ ունեն նմանատիպ սկզբնաղբյուր։ Ժամանակակից աշխարհում արխիվները, հատկապես վերջին տվյալներով, նույնպես պահպանում են մի քանի հարյուրամյակի պատմություն ունեցող նյութեր, ինչպես օրինակ՝ ԱՄՆ-ի ազգային արխիվների և արձանագրությունների վարչությունը սկզբնապես հիմադրվել է 1934 թվականին ։ Ազգային արխիվների և արձանագրությունների վարչությունը պարունակում է հավաքածուներ, որոնք թվագրվում են 18-րդ դարում ԱՄՆ-ի հիմնադրումից։ Ազգային արխիվների հավաքածուներից են Անկախության հռչակագիրը, Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունը և Ազատությունների մեծ խարիտա փաստաթուղթը։ Մեծ Բրիտանիայի ազգային արխիվների պատմությունը սկսվում է Հանրային արձանագրությունների գրասենյակի ստեղծման պահից՝ 1838 թվականին, մինչդեռ պետական և ազգային այլ մարմիններ նույնպես ձևավորվել են 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին։
Համալսարանները արխիվային պահուստների և ձեռագրերի հավաքածուների մեկ այլ վայր են։ Շատ համալսարաններ ունեն արխիվային պահուստներ, որոնք արձանագրում են համալսարանի բիզնեսը։ Որոշ համալսարաններ ունեն նաև արխիվային կամ ձեռագրային հավաքածուներ, որոնք կենտրոնանում են մի պետության կամ մշակույթի վրա, որտեղ գտնվում է համալսարանը։ Դպրոցները և կրոնական հաստատությունները, ինչպես նաև տեղական ուսումնասիրություններն ու պատմության հավաքածուները, թանգարաններն ու հետազոտական հաստատությունները կարող են ունենալ պահոցներ։
Արխիվների լայնությունն ու խորությունը կարևորելու պատճառը որոշակի պատկերացում կազմելն է այն դժվարությունների մասին, որոնց բախվել են հետազոտողները։ Այս արխիվներից որոշները պահպանում են հսկայական քանակութամբ արձանագրություններ։ Օրինակ՝ Վատիկանի գաղտնի արխիվն ունի 52 մղոն արխիվային դարակաշար։ Արխիվների աճող թվաքանակն այժմ ընդունում է թվային փոխանցումներ, որոնք կարող են նաև պահանջներ ներկայացնել ցուցադրման և հասանելիության համար։
Արխիվային հետազոտությունների մեթոդաբանություն
Բացի գիտակարգից, արխիվային հետազոտություններում օգտագործվող հետազոտական մեթոդաբանության տեսակը կարող է տարբեր լինել՝ կախված իր կազմակերպումից և նյութերից։ Օրինակ՝ այն արխիվներում, որոնք դեռևս մեծ թվով չմշակված նյութեր ունեն, հետազոտողը կարող է ուղղակիորեն խորհրդատվություն իրականացնել արխիվային աշխատակազմի հետ, ովքեր հստակ պատկերացում ունեն հավաքածուների մասին, և դրանց ստեղծումը պիտանի է, քանի որ դրանք կարող են աղբյուր լինել չմշակված նյութերի կամ հարակից նյութերի համար այլ արխիվներում և պահեստներում ։ Երբ արխիվը ամբողջովին չի համապատասխանում մեկ գիտակարգին, հետազոտողները, օրինակ՝ ծագումնաբանները, կարող են դիմել ֆորմալ կամ ոչ ֆորմալ ցանցերին՝ օժանդակելու հետազոտությունը՝ տեղետկատվություն տարածելով հատուկ արխիվների ստեղծման մասին՝ հավաքածուների հետ միասին ։
Արխիվային հավաքածուների տեղակայում
Բացի առցանց որոնումներից, միավորման կատալոգները ևս կարևոր գործիք են գրադարաններում և արխիվներում նյութեր գտնելու համար։ ԱՄՆ-ում Ազգային միության կատալոգը և Ձեռագրերի հավաքածուների ազգային միության կատալոգը օգտագործվել են հետազոտողների կողմից արխիվները տեղակայելու համար, չնայած որ դրա մեծ մասի տեղեկությունը այդ պահից ի վեր տեղափոխվել է առցանց համակարգեր։
Արխիվային հաստատությունների աճող թվաքանակը կարելի է գտնել առցանց որոնման միջոցով։ Բացի այդ, այնպիսի պորտալներ, ինչպիսիք են Eropeana-ն՝ եվրոպական թվային հարթակը, Ամերիկայի թվային, հանրային գրադարանը և Ավստրալիայի Թրովայի ազգայի գրադարանը, որոնք պահպանում են հղումներն անդամ հաստատություններին։
Մեծ Բրիտանիայում, համատեղ տեղեկատվական համակարգերի հանձնաժողովնը տնօրինում է AtchivesHub-ին, մինչդեռ Օհայոի քոլեջի գրադարանային կենտրոնի ArchiveGrid-ը միջազգային պորտալ է տրամադրում հիմնականում գրադարանների վրա հիմնված հաստատություններին, որոնք օգտագործում են Մեքենաընթեռնելի քարտագրումը որպես կատալոգային գործիք իրենց բաժնետոմսերի համար։ Կանադայի արխիվագետների ասոցիացիան համագործակցել է Artefactual ծրագրային ապահովման ընկերության հետ՝ ArchivesCanada ստեղծելու համար, մինչդեռ  Ավստրալիայի արխիվագետների ընկերությունը (Ավստրալիայի արխիվիստների միություն) օգտագործել է նույն ծրագիրը իրենց արխիվների տեղեկատուի համար Ավստրալիայում։ Շատ այլ առցանց որոնման գործիքներ, որոնման և  բացաահայտման հեշտացման համար հասանելի են դարձել, այդ թվում, անգլերեն գրական ձեռագրերի և նամակների գրանցամատյանը (Location Register of English Literary Manuscripts and Letters), հունվարյան ուղեցույցը (The Janus)՝ պահպանելու արխիվային նյութեր Քեմբրիջի, Մեծ Բրիտանիայի հաստատություններում, և CARTOMAC-ը՝ Աֆրիկայի գրական արխիվները (Archives litéraires d'Afrique)։
Եթե արխիվները հնարավոր չէ գտնել առցանց որոնման կամ հանրային ցուցակագրված հավաքածուի միջոցով, հետազոտողը պետք է փնտրի այն այլ միջոցներով, օրինակ՝ հետևելով այլ հետազոտողների մեջբերումներին և հղումներին։ Սա հատկապես վերաբերում է այն կորպորացիաների կամ այլ կազմակերպությունների կողից պահպանվող նյութերին, որոնք չեն աշխատում որպես արխիվագետ, և հետևաբար տեղյակ չեն դրանց նյութերի ծավալի կամ բովանդակության մասին ։
Շատ արխիվներում մուտքը կարող է սահմանափակվել միայն այն անձանց նկատմամբ, ովքեր ունեն այնպիսի հավատարմագրեր կամ համագործակցություն հաստատությունների հետ, ինչպես օրինակ՝ համալսարանները, ապա միայն որոշակի մակարդակ ունեցողներին։ Նրանք, ովքեր չունեն անհրաժեշտ հավատարմագրեր, գուցե հարկ լինի պահանջել անձը հաստատող փաստաթուղթ անհատից կամ հաստատությունից՝ արխիվներ տրամադրելու համար ։
Տեղադրել նյութերն ախիվներում
Ի լրումն այս ստանդարտների և կանոնների՝ բարդ կրկնօրինակներ, առցանց ցուցակագրումներ և կատալոգներ ստեղծելու համար, արխիվագետները կարող են նաև մուտք գործել API-ների կամ ծածկագրված ստանդարտների (կոդավորված արխիվային նկարագրության) միջոցով, որոնք կապված են ֆոնդերի, շարքերի, իրերի հետ,կոդավորված արխիվային ենթատեսքստի միջոցով (այն կազմակերպությունները և մարդիկ, որոնք ստեղծում են արխիվներ)։
Օժանդակ միջոցների որոնումը սովորական գործիք է, որը ստեղծվել է արխիվագետների կողմից նյութերի տեղակայման համար։ Դրանք լինում են տարբեր ձևերի, օրինակ՝ գրանցամատյանները, քարտերի կատալոգները կամ գույքագրումները ։ Արխիվային փաստաթղթերին վերաբերող շատ գործիքներ առցանց էջեր են կամ վերբեռնվում են որպես փաստաթղթեր, ինչպես օրինակ՝ Կոնգրեսի գրադարանի «Հազվագյուտ գիրքը» և հատուկ հավաքածուները։ Ձեռնարկներ գտնելու մանրամասների մակարդակը կարող է տարբեր լինել՝ հատավորված իրերի նկարագրություններից մինչև խոշոր հավաքածուների նկարագրություններ ։ Եթե արխիվն ունի մեծ քանակությամբ չմշակված նյութեր, ապա գուցե որևէ օժանդակ միջոց չլինի ։ Մոտավորապես 2005 թվականից սկսած՝ «ավելի շատ արդյունք, ավելի քիչ պրոցես» գաղափարախոսությունը, որն ընդունվեց հյուսիսամերիկյան շատ հավաքական արխիվների կողմից, ձգտում էին կրճատել արխիվային գործընթացի ժամանակը կամ թեթևացնել հետհաշվարկները՝ նախ և առաջ նյութերի հասանելիություն ապահովելու համար, որոնց արդյունքները կարող են նվազագույն չափով նկարագրվել որոնման օժանդակ միջոցներով ։
Չնայած արխիվային պահեստների մեծ մասը ընդունում են հետազոտողներին, և ունեն մասնագիտացած արխիվագետներ՝ նրանց աջակցելու համար, առձանագրությունների մեծ քանակը նշանակում է, որ օժանդակ միջոցների որոնումը կարող է լինել միայն սահմանափակ օգտակարության. հետազոտողը պետք է որոնի մեծ քանակությամբ փաստաթղթեր՝ որոնման անհրաժեշտ նյութերի և դրանց յուրօրինակ հետաքննության համար։ Որոշ արձանագրություններ գաղտնիության պատճառով կարող են հասանելի չլինել հանրության համար, իսկ մյուսները կարող են հնագրության ձևով լինել, հին կամ օտար լեզուներով և տեխնիկակական տերմինաբանությամբ։ Արխիվային փաստաթղթերն ընդհանուր առմամբ ստեղծվել են անմիջական, գործնական կամ վարչական նպատակներով, ոչ թե ի շահ ապագա հետազոտողների, և դրանց իմաստը հասկանալու համար կարող են անհրաժեշտ լինել հավելյալ համատեքստային հետազոտություններ։ Այս մարտահրավերներից շատերը սրվում են, երբ արձանգրությունները դեռևս գտնվում են ստեղծվող համակարգի խնամակալության ներքո կամ մասնավոր ձեռքերում, որտեղ սեփականատերերը կամ խնամակալները չեն կարող են ապահովել արտաքին հարցումների մատչելիությունը, և օժանդակ միջոցների որոնումը կարող է նույնիսկ ավելի թերի լինել կամ գոյություն չունենալ։