cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սպիտակածաղիկ
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունը կանգուն է, ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ մինչև 1 մ։ Տերևները հակադիր են, ամբողջական կամ խորը կտրտված։ Ծաղկաբույլը զամբյուղ է, որի եզրային ծաղիկները լեզվակավոր են, սպիտակ, իսկ կենտրոնականները՝ խողովակաձև, դեղին։ Ծաղկում է հունիսին։ Պտուղը գլանաձև, հիմքում սեղմված սերմիկ է։ Ծաղիկների եփուկն օգտագործում են որպես միզամուղ։ Մեղրատու է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աստղածաղկազգիներ
Օկլահոմա Սիթի Թանդեր
«Օկլահոմա Սիթի Թանդեր» (Oklahoma City Thunder), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) արևմտյան կոնֆերենցիայի հյուսիսարևմտյան դիվիզիոնում, նախկինում հայտնի որպես «Սիեթլ Սուպերսոնիքս»։
Տան հանդիպումները թիմն անցկացնում է «Չիզպիկ Էներջի արենա» մարզապալատում։ Օկլահոմա նահանգը ներկայացնող միակ բարձրագույն թիմն է հյուսիսամերիկյան սպորտային առաջնությունների մեծ քառյակում։
NBA-ի զարգացման լիգայում հանդես եկող «Տուլսա Սիքստի Սիքսերս» ֆերմային ակումբն հանդիսանում է «Թանդերի» պաշտոնական կրտսեր ակումբը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԲԱԱ ակումբներ
Էրիդանիա (Մարս)
Էրիդանիա լիճ, ենթադրական հինավուրց լիճ Մարս մոլորակի վրա, 1,1 միլիոն քառակուսի կիլոմետր մակերեսով։ Տեղակայված է եղել Մաադիմ հովտի ջրանցքների աղբյուրների տեղում ։
Էրիդանիայի չորացումը Նոաչինյան դարաշրջանի վերջում 4,6 - 3,5 միլիարդ տարի առաջ հանգեցրեց նրա բաժանմանը մի շարք փոքր լճերի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարսի շրջաններ
Visionary: The Video Singles
Visionary: The Video Singles-ը Մայքլ Ջեքսոնի 20 սինգլներից կազմված բոքս սեթ է։ Եվրոպայում այն թողարկվել է 2006 թվականի Փետրվարի 20-ին, իսկ Ամերիկայում՝ հունիսի 26-ին։ Բեքս սեթ տարբերակով այն թողարկվել է հյուսիսային ամերիկայում 2006 թվականի նոյեմբերի 14-ին։ Սկավառակները իրենցից ներկայացնում են դուալ դիսք, այսինքն մի կոմը սիդի է, իսկ մյուսը դիվիդի։
Էլ Էսկորիալ
Էլ Էսկորիալ (El Escorial), պատմամշակութային համալիր, որի մեջ մտնում են վանք, պալատ, բազիլիկ եկեղեցի, պանթեոն, թանգարան և գրադարան։ Գտնվում է Սան Լորենսո դե Էլ Էսկորիալ քաղաքում՝ Մադրիդից ոչ շատ հեռու՝ մոտ 45 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, Սիեռա դե Գուադառամա լեռների լանջին։ Կառուցվել է 1563-1584 թվականներին։
Visionary: The Video Singles
Remix EP
Թողարկվել է 2006 թվականի փետրվարի 21-ին միայն Մեծ Բրիտանական iTunes-ում ։
Էլ Էսկորիալ
Պալատն իսպանական թագավորական ընտանիքի նստավայրն էր, բազիլիկը՝ Իսպանիայի թագավորների դամբարանը և վանքը, որը կառուցվել է Սան Խերոնիմոյի վանականների կողմից, այժմ Սուրբ Ավգուստին վանականների նստավայրն է։
Համարվում է Իսպանիայի և Եվրոպայի Վերածննդի դարաշրջանի յուրահատուկ ճարտարագիտական կոթողներից մեկը։ Զբաղեցնելով 33.327 մ² տարածք՝ գտնվում է Սիեռա դե Գուադառամա լեռնաշղթայի Աբանտոս լեռնագագաթի հարավային լանջին՝ ծովի մակերևույթից 1028 մ բարձրության վրա։ Համարվում է Ազգային ժառանգություն։
Հայտնի է նաև որպես Սան Լորենսո Էլ Ռեալ վանք կամ պարզապես Էլ Էսկորիալ անվամբ։ Նախագծվել է 16-րդ դարի երկրորդ կեսին Ֆիլիպ II թագավորի և նրա ճարտարապետի՝ Խուան Բաուտիստա դե Տոլեդոյի կողմից ։ Հետագայում իրենց մասնակցությունն են ունեցել նաև ճարտարապետներ Խուան դե Էռերան, Խուան դե Մինխարեսը, Ջիովաննի Բատիստա Կաստելյոն (Էլ Բերգամասկո) և Ֆրանսիսկո դե Մորան։ Արքան ցանկանում էր բազմաֆունկցիոնալ վանքային և պալատական համալիր, որը նախագծված լինելով Խուան Բատիստա դե Տոլեդոյի կողմից, իրենից ներկայացնում էր Էռերա ոճի կառույց։
Համալիրի նկարները, քանդակները, կրոնական զարդաքանդակները և այլ առարկաներն այն դարձնում են նաև յուրօրինակ թանգարան։ Էլ Էսկորիալի պատկերագրությունն ու պատկերագիտությունը պատմաբանների, երկրպագուների և քննադատների կողմից տարբեր ձևով են մեկնաբանվում։ Համալիրն իր ստեղծողի՝ Ֆիլիպ II արքայի գաղափարների և կամքի մարմնացումն է։
Շինարարություն
Էսկորիալի պատմությունն սկսվում է 1557 թվականի օգոստոսի 10-ից, երբ Ֆիլիպ II-ի զորքը ջախջախեց ֆրանսիացիներին Ֆլանդրիայում՝ Սենտ Կանտենի ճակատամարտում ։ Մարտի ընթացքում իսպանացի զինվորները վնասեցին Սուրբ Լավրենտի վանքը, ով ծնունդով իսպանացի էր։ Իսպանացիները շատ էին երկրպագում նրան՝ հատկապես տաժանակիր մահվան համար․ նրան կենդանի այրել էին երկաթե ճաղավանդակի վրա, և Ֆիլիպ II-ը որոշեց նրա պատվին վանք կառուցել։ Պալատական նոր համալիրը պետք է արտացոլեր իսպանական միապետության և զենքի ողջ ուժը՝ հիշեցնելով իսպանացիների հաղթանակի մասին Սենտ Կանտենում։ Աստիճանաբար ծրագրերն ընդլայնվեցին՝ կառույցի հետ մեկտեղ։ Որոշվեց իրագործել Կառլ V-ի պատգամը․ կառուցել դինաստիական պանթեոն, ինչպես նաև վանքը միացնել արքայական պալատի հետ և այդպես արտահայտել իսպանական աբսոլյուտիզմի քաղաքական դոկտրինան։ Թագավորը 2 ճարտարապետի, 2 գիտնականի և 2 քարտաշի ուղարկեց նոր վանքի համար տեղ փնտրելու, բայց այնպիսի վայր, որ ոչ շատ շոգ լիներ, ոչ շատ ցուրտ և ոչ էլ շատ հեռու նոր մայրաքաղաքից։ 1 տարվա փնտրտուքից հետո նրանք վերջապես գտան այն վայրը, որտեղ որ այժմ Էլ Էսկորիալն է։
Առաջին քարը դրվել է 1563 թվականին։ Շինարարությունը տևեց 21 տարի։ Նախագծի առաջին ճարտարապետը Խուան Բաուտիստա դե Տոլեդոն էր՝ Միքելանջելոյի աշակերտը, իսկ նրա մահվանից հետո՝ 1569 թվականին, այդ գործը հանձնարարեցին Խուան դե Էռերային, ում և պատկանում են նախագծի վերջնական գաղափարները։ Համալիրն իրենից ներկայացնում էր գրեթե քառակուսի կառույց, որի կենտրոնում գտնվում էր եկեղեցին, հարավում՝ վանքը, հյուսիսում՝ պալատը․ յուրաքանչյուր կառույցի համար նախատեսվում էր սեփական ներքին բակ։ Նախագծի վրա համալիրը ճաղավանդակի տեսք ուներ, որի վրա այրվել էր Սուրբ Լավրենտը ։
Ֆիլիպը հետևում էր նախագծման և շինարարության բոլոր փուլերին։ Կոնցեպտուալ տեսանկյունից մեծ նշանակություն ուներ ճարտարապետական ոճի ընտրությունը։ Ֆիլիպ II-ին անհրաժեշտ էր ընդգծել իր կայսրության՝ միջնադարյան անցյալի հետ կապի խզումը և դրա եվրոպական նշանակությունը։ Այդ պահանջին առավելագույնս համապատասխանում էր Վերածննդի դարաշրջանի արխայիկ ճարտարապետությունը։
Շինարարության համար օգտագործում էին ամենալավ նյութերն ու ընտրվում էին թերակղզու և այլ երկրների լավագույն վարպետները։ Փայտե փորագրություններն արվեցին Կուենկայում և Ավիլայում, մարմարը բերվեց Արասենայից, քանդակները պատվիրվեցին Միլանում, բրոնզե և արծաթե իրերը պատրաստվում էին Տոլեդոյում, Սարագոսայում, Ֆլանդրիայում։ 1584 թվականի դեկտեմբերի 13-ին տեղադրվեց համալիրի վերջին քարը, որից հետո գործի անցան գեղանկարիչներն ու ձևավորողները, որոնց թվում էին իտալացիներ Պ․ Տիբալդինին, Լուկա Կամբիազոն, Ֆ․ Կաստելլոն և այլն։
Շինարարության ավարտից հետո էլ Ֆիլիպ II-ը հանգիստ չէր թողնում Էսկորիալը։ Այստեղ նա հավաքեց իսպանացի և եվրոպացի գեղանկարիչների աշխատանքների մեծ մասը, այստեղ էին բերվում թանկարժեք գրքերն ու ձեռագրերը։ Ֆիլիպ II-ի մահից հետ հավաքածուներն արդեն շարունակում էին համալրվել իր ժառանգների կողմից։ Մինչև այժմ էլ այնտեղ են պահվում Տիցիանի, Էլ Գրեկոյի, Ֆրանսիսկո դե Սուրբարանի, Խոսե դը Ռիբերայի, Տինտորետտոյի, Ալոնսո Սանչես Կոելիոյի աշխատանքները ։
Արքայի պալատը ի տարբերություն մեծ զինվորական սրահների շքեղության և պանթեոնի մռայլ ճոխության՝ բավականին հասարակ էին զարդարված։ Վերանորոգումը կատարվել էր իսպանական տների ավանդական ոճով՝ կղմինդրե հատակ, ողորկ պատեր, որը համապատասխանում էր Ֆիլիպ միապետի ստեղծված կերպարին։
Ճարտարապետություն
Էսկորիալը փայլուն ձևով իրականացրեց բոլոր գաղափարները, որոնք իր մեջ էին դրվել։ Ֆիլիպ II-ն այնքան էր սիրում Էսկորիալը, որ մահամերձ վիճակում հրամայեց իրեն տանել համալիր։
Այն դարձավ պալատային համալիրների նմուշ, որը կրկնօրինակում էին իսպանական հաջորդ թագավորները։
Էսկորիալն իրենից ներկայացնում է ուղղանկյուն՝ 208 × 162 մ։ Իր մեջ ընդգրկում է 15 պատկերասրահ, 16 պատիո (ներքին բակ), 13 ժամատուն, 300 խուց, 86 աստիճան, 9 աշտարակ, 2673 լուսամուտ, 1200 դուռ և ավելի քան 1600 նկարներից պատրաստված հավաքածու։ Կա կարծիք, որ կառույցն իր ձևով շրջած թավա է հիշեցնում, որը կառուցվել է ի հիշատակ սուրբ Լավրենտի, ում կենդանի այրեցին։
Վանատան հյուսիսային և արևմտյան պատերը շրջապատված են մեծ հրապարակով, որը կոչվում է լոնխա (lonja), իսկ հյուսիսային և արևելյան մասերում այգիներ են, որտեղից բացվում է տեսարան դեպի վանական դաշտեր, պտղատու այգիներ, որոնցից այն կողմ էլ Մադրիդի շրջակայքն է։ Ֆրաիլես այգում (Jardin de los Frailes) տեղակայված է Ֆիլիպ II-ի արձանը։ Այս այգում են հանգստացել վանականներն աշխատանքից հետո։ Այգուց աջ առողջարան է։
Թանգարաններ
Էսկորիալում կա 2 նոր մեծ թանգարան։ Նրանցից մեկում ներկայացված է Էսկորիալի կառուցման պատմությունը նկարներով, նախագծերով, աշխատանքային գործիքներով և մասշտաբային մոդելներով։ Երկրորդում՝ 9 սենյակներում, պահվում են 15-17-րդ դարերի կտավներ՝ Բոսխից Վերոնեզե, Տինտորետտոյից վան Դեյք, ինչպես նաև իսպանական դպրոցի գեղանկարներ։ Հաբսբուրգներին այդ պատճառով համարում են իրենց ժամանակի՝ արվեստի մեծագույն հովանավորներ։ Հատկապես շատ են ֆլամանդական դպրոցի ներկայացուցիչների և Տիցիանի՝ Կառլ V-ի պալատական նկարչի գործերը։
Պանթեոն
Ֆիլիպ II-ի կողմից Էսկորիալը կառուցելու նպատակներից մեկը հոր՝ Կառլ V-ի համար դամբարան կառուցելն էր, ում աճյունը տեղափոխվեց համալիր 1586 թվականին։ Սակայն բրոնզից, մարմարից և հասպիսից դամբարանը կառուցվեց միայն Ֆիլիպ III արքայի կողմից 1617 թվականին։ Այստեղ են հանգչում Իսպանիայի բոլոր թագավորները՝ սկսած Կառլ V-ից, բացի Ֆիլիպ V-ից, ով տանել չէր կարողանում Էսկորիալի մռայլությունը և խնդրեց իրեն թաղել Սեգովիայում և բացի Ֆերդինանդ VI-ից, ում գերեզմանը գտնվում է Մադրիդում։ Այստեղ են թաղված նաև այն թագուհիները, ովքեր արու զավակներ են ունեցել։ Հակառակ կողմում է գտնվում 19-րդ դարում կառուցված արքայազների դամբարանը, որտեղ թաղում են արքայազներին, արքայադուստրերին և այն թագավորներին, ում զավակները գահ չեն ժառանգել։
Էսկորիալում 3 գերեզման դատարկ է․ դրանք նախատեսված են թագավորական ընտանիքի արդեն մահացած 3 անդամների համար, ում աճյունները, սովորույթի համաձայն, այժմ հանգչում են հատուկ պուդրիդերո (pudridero) կոչվող խցում, որտեղ կարող են մուտք գործել միայն Էսկորիալի վանահայրերը։ Այդ երեքն են՝ Ալֆոնսո XIII-ի կինը՝ Վիկտորիա Եվգենիա Բատենբերգսկայան, նրանց որդին՝ Խուան Բուրբոնը և վերջինիս կինը՝ Մարիա դե լաս Մերսեդեսը (նախկին արքա Խուան Կարլոսի հայրն ու մայրը)։ Ըստ կանոնի՝ նրանք չպետք է թաղվեն թագավորական պանթեոնում, սակայն նրանց համար բացառություն է արվել։ Այլ դատարկ գերեզմաններ չկան պանթեոնում և որպես վիճելի հարց է մնում, թե որտեղ պետք է թաղվեն այժմյան թագավորն ու թագուհին և իրենց ժառանգները։
Տաճար
Այն ժամանակ, երբ որոշ այցելուներ հիացած էին արտահայտվում Էսկորիալի մասին, մնացածին տաճարի պերճաշուքությունը ճնշում էր։ Ֆրանսիացի գրող և մտավորական Թեոֆիլ Գոթիեն գրել է․
Առաստաղի և 43 խորանների կողքի ֆրեսկաները իսպանացի և իտալացի վարպետների ձեռքի գործն են։ Գլխավոր՝ խորանի հետևի կերպարը, նախագծել է Էսկորիալի ճարտարապետներից մեկը՝ Խուան դե Էռերան։ Հասպիսե և մարմարե սյուների միջև կախված են Քրիստոսի, Մարիա Աստվածածնի և սրբերի կյանքից դրվագներ պատկերող նկարներ։ Մյուս կողմում են գտնվում թագավորական հանգստավայրերը, Կառլ V-ի, Ֆիլիպ II-ի և նրանց ընտանիքների քանդակները, որտեղ վերջիններս պատկերված են աղոթելիս։
Գրադարան
Էսկորիալի գրադարանը զիջում է միայն Վատիկանի գրադարանին։ Այստեղ են պահվում սուրբ Ավգուստինի, Ալֆոնսո Մուդրոգոյի և սուրբ Թերեզայի ձեռագրերը, աշխարհում ամենամեծ արաբական մանրանկարները, օրհներգերի պատկերազարդ ժողովածուները և միջնադարից սկսվող պատմական և քարտեզագրական աշխատանքները։ Սա միակ գրադարանն է աշխարհում, որտեղ գրքերը հակառակ կողմով են դրվում, որպեսզի ավելի լավ պահպանվեն զարդակապերը։ Հռոմի պապ Գրիգոր XIII-ը նախազգուշացրեց, որ յուրաքանչյուր ոք, ով այնտեղից գիրք կգողանա, կվտարվի եկեղեցուց։ Այժմ ցուցադրված գրքերի մեծ մասը բնօրինակների պատճեններն են։
Առաստաղի պատկերը, որն արել է Տիբալդին և իր դուստրը, խորհրդանշում են 7 գիտությունները՝ քերականություն, ճարտասանություն, դիալեկտիկա, թվաբանություն, երկրաչափություն, աստղագիտություն և երաժշտություն։ 2 գլխավոր գիտություններին՝ աստվածաբանությանը և փիլիսոփայությանն են նվիրված վերջին պատերը։
Բուրբոնների իշխանության ժամանակ բնակելի տարածքների մի մասը վերակառուցվեց և վանքի մոտ 2 ոչ շատ մեծ պալատ կառուցվեց, որոնք օգտագործվում էին որպես որսի նախապատրաստման վայր և հյուրասենյակներ։
Էսկորիալի գրադարանում է աշխատել հայտնի իսպանացի արաբագետ Խոսե Անտոնիո Կոնդեն։
Էլ Էսկորիալ
Էսկորիալ համալիրի հարևանությամբ հիմնադրվել է Սան Լորենսո դե Էլ Էսկորիալ քաղաքը։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է մոտ 19 000 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում Կատեգորիա:Իսպանիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Իսպանիայի պալատներ Կատեգորիա:Իսպանիայի վանքեր Կատեգորիա:Իսպանիայի դամբարաններ Կատեգորիա:Իսպանիայի գրադարաններ Կատեգորիա:Մադրիդի տեսարժան վայրեր
Ժերունի
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 79 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գիրոուղղաձիգ
Գիրոուղղաձիգ, գիրոհորիզոն, իրական ուղղաձիգի կամ հորիզոնի հարթության ուղղությունը և այդ հարթության նկատմամբ օբյեկտի թեքության անկյունները որոշող գիրոսկոպային սարք։ Պարզագույն գիրոուղղաձիգ է եռաստիճան աստատիկ գիրոսկոպը, որի առանցքը ձգտում է պահպանել իր ուղղությունը տիեզերական տարածությունում։ Սակայն պտտվող երկրի նկատմամբ այդ առանցքը ժամանակի ընթացքում կփոխի իր ուղղությունը։ Առանց վերուղման համակարգի այդ սարքը ծառայում է որպես ուղղաձիգի կարճատև ցուցիչ։ Աստատիկ գիրոսկոպի առանցքը ուղղաձիգ դիրքում երկար պահելու համար օգտագործվում է վերուղղման որևէ համակարգ։ Լայնորեն տարածված է վերուղղման ճոճանակային համակարգով գիրոուղղաձիգ։ Դա եռաստիճան աստատիկ գիրոսկոպ է, որի վերուղղման համակարգը բաղկացած է տվյալ վայրի ուղղաձիգի նկատմամբ գիրոսկոպի առանցքի շեղման անկյունները ֆիքսող ճոճանակ-վերուղղիչներից և մոմենտների տվիչներից, որոնք գիրոսկոպի վրա գործադրում են այդ վայրի ուղղաձիգի նկատմամբ գիրոսկոպի առանցքի պրեցեսիա առաջացնող համապատասխան վերուղղող մոմենտները։ Պոտենցիոմետրները որոշում են հորիզոնի հարթության նկատմամբ օբյեկտի թեքության անկյունները։ Գիրոուղղաձիգի տարատեսակն է գիրոճոճաևակը, որը չունի վերուղղման համակարգ։ Օբյեկտի արագ ընթացքի ժամանակ ուղղաձիգի ուղղությունը մեծ ճշգրտությամբ որոշում են գիրոիներցիալ ուղղաձիգի միջոցով, որը բացի գիիոսկոպներից ունի նաև աքսելերոմետրներ և ինտեգրատորներ։ Գիրոուղղաձիգները լայնորեն կիրառվում են շարժվող օբյեկտների (թռչող ապարատներ, ծովային նավեր) կայունացման համակարգերում։
Կատեգորիա:Անկյունաչափեր
Ջոն Քեյջ
Ջոն Քեյջ (John Milton Cage Jr, ), ամերիկացի կոմպոզիտոր, փիլիսոփա, բանաստեղծ, երաժշտագետ, նկարիչ։ Ալեատորիկայի, էլեկտրոնային երաժշտության և երաժշտական ​​գործիքների ոչ ստանդարտ օգտագործման բնագավառներում առաջամարտիկ Քեյջը հետպատերազմյան ավանգարդի առաջատար դեմքերից մեկն էր։ Քննադատները նրան անվանում էին 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ ամերիկացի կոմպոզիտորներից մեկը։
1912-1931. Մանկություն և երիտասարդություն
Քեյջը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Լոս Անջելես քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Միլոն Միլթոն Քեյջը (1886-1964) գյուտարար էր։ Նրա մայրը՝ Լուկրետիա Հարվին (1885-1969) աշխատել է որպես լրագրող Los Angeles Times-ում ։ Ընտանիքն ամերիկյան արմատներ ունի. 1976 թվականին Քեյջը հարցազրույցում նշել է «Ջոն Քեյջին, ով օգնեց Ջորջ Վաշինգտոնին տեսնել Վիրջինիան» :Կոմպոզիտորը նկարագրել է իր մորը որպես «հասարակության հոգի» (a sense of society), որը «երբեք երջանիկ չի եղել» ։ Նրա հայրը, լավագույնս բնութագրվում է գյուտերով և հայտնագործություններով։ Նրա գյուտերից մեկը դիզելային սուզանավն է, որը շահագործման ընթացքում արտանետվող գազեր չի արձակում։ Բայց Քեյջ ավագը կորցնում է հետաքրքրությունը անտեսանելի սուզանավի ստեղծման հանդեպ և վերադառնում է գիտությանը՝ ուսումնասիրելով Տիեզերքի «էլեկտրաստատիկ դաշտի տեսությունը» ։ Սըր Ջոն Միլթոնը իր որդուն սովորեցրեց. «Եթե ինչ-որ մեկը ասի՝ «չեմ կարող», դա քեզ ցույց կտա, թե ինչ պետք է անել»։ 1944-1945 թվականներին Քեյջ-որդին իր ծնողներին նվիրված երկու փոքրիկ պիեսներ է գրել. «Քրիթ» (անգլ. Crete; Crete. կոմպոզիտորի մորն էին այդպես կոչում) և «Հայրիկ» (անգլ. Dad): Վերջինը կարճ ու աշխույժ, անսպասելի ու կտրուկ ավարտվող մի պիես է,  «Crete»-ն ավելի երկարատև է և հիմնված է կոնտրապունկտով համադրվող մեղեդիների վրա։ «Crete» ավելի երկար՝ հիմնվելով հակակետային համապատասխան մեղեդիների վրա։ Քեյջը երաժշտության իր առաջին դասերը ստացել է Լոս Անջելեսի մասնավոր ուսուցիչներից և հարազատներից, որոնցից առանձնանում է նրա մորաքույրը՝ Ֆիբի Հարվին։ Նա է կոմպոզիտորին ծանոթացրել 19-րդ դարի դաշնամուրային երաժշտությանը։ Քեյջը սկսել է դաշնամուր նվագել ավագ դպրոցի չորրորդ դասարանում, չնայած նրան, որ սիրում էր երաժշտություն, նա ավելի շատ հետաքրքրություն էր ցուցաբերում ընթերցանության նկատմամբ, քան վիրտուոզ դաշնամուրային տեխնիկայի մշակման հարցում և միգուցե ընդհանրապես չէր մտածում կոմպոզիցիայի մասին ։ 1928 թվականին Քեյջը համոզվեց, որ ցանկանում է գրող դառնալ։ Այդ տարի նա ավարտում է Լոս Անջելեսի ավագ դպրոցը(Los Angeles High School) և հաճախում Կլարեմոնտի Պոմոնա քոլեջ։ Դա տեղի է ունեցել 1991 թվականի ինքնակենսագրական գրառման մեջ նկարագրված միջադեպից հետո։
Քեյջը համոզեց իր ծնողներին, որ Եվրոպա մեկնելը ավելի շահավետ կլինի ապագա գրողի համար, քան քոլեջը ։ Դրանից հետո նա ավտոստոպով հասել է Գալվեստոն, ապա ծովով հասել Լե Հավր, որտեղ նա նստել է դեպի Փարիզ գնացող գնացքը ։ Քեյջը Եվրոպայում մնացել է շուրջ 18 ամիս՝ փորձելով իրեն արվեստի տարբեր ձևերում։ Սկզբում նա ուսումնասիրել է գոթական և հունական ճարտարապետությունը, բայց որոշել, որ ճարտարապետությունն այնքան հետաքրքիր չէ, որ կարողանա ամբողջ կյանքը նվիրել դրան ։ Հետո նա սկսել է ուսումնասիրել նկարչություն, պոեզիա և երաժշտություն։ Նա Եվրոպայում է առաջին անգամ լսել ժամանակակից կոմպոզիտորների՝ Իգոր Ստրավինսկիու և Պաուլ Հինդեմիթի երաժշտությունը և վերջապես ծանոթացել է Յոհան Սեբաստիան Բախի երաժշտության հետ, որին նախկինում ծանոթ չի եղել։
Մի քանի ամիս Փարիզում գտնվելուց հետո Քեյջը կարդացել է Ուոլթ Ուիթմանի «Խոտի տերևները», ինչը նրան դրդել է հնարավորինս շուտ վերադառնալ Ամերիկա, բայց նրա ծնողները, որոնց հետ ճանապարհորդության ընթացքում նա պարբերաբար նամակներ էր փոխանակում, համոզում էին նրան ավելին մնալ Եվրոպայում ։ Քեյջը այցելել է Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և Իսպանիայի տարբեր վայրեր, այցելել Կապրի և, ամենակարևորը, Մալյորկա, որտեղ սկսեց ստեղծագործել. Քեյջը ստեղծել է իր առաջին աշխատանքները՝ օգտագործելով բարդ մաթեմատիկական բանաձևեր:Սակայն կոմպոզիտորը դժգոհ էր արդյունքներից և թողեց պատրաստի պիեսները ։ Քեյջի թատրոնի հետ կապը սկսվել է նաև Եվրոպայում. Սևիլիայում շրջելիս նա նկատել է, իր խոսքով, «Միաժամանակյա տեսողական և լսելի իրադարձությունների բազմազանություն, որոնք միասին շարժվում էին ընդհանուր հոսքի մեջ և հաճույք պատճառում» (the multiplicity of simultaneous visual and audible events all going together in one’s experience and producing enjoyment) :
1931-1936 թթ․ կրթություն
Քեյջը ԱՄՆ է վերադարձել 1931 թվականին ։ Նա ճանապարհորդել է դեպի Սանտա Մոնիկա, որտեղ ապրուստ էր վաստակում՝ ժամանակակից արվեստի վերաբերյալ մասնավոր փոքրիկ դասախոսություններ կարդալով։ Նա հանդիպել է Հարավային Կալիֆորնիայի տարբեր արվեստագետների հետ, ինչպիսիք են դաշնակահար Ռիչարդ Բուհլիգը, ով դարձել է նրա առաջին ուսուցիչը, և արվեստի հովանավոր Գալկա Շեյերը ։ 1933 թվականին Քեյջը որոշեց ընդմիշտ հրաժարվել նկարչությունից և կենտրոնանալ երաժշտության վրա։ «Մարդիկ, ովքեր լսում էին իմ երաժշտությունը, ավելի լավ էին խոսում դրա մասին, քան մարդիկ, ովքեր տեսնում էին իմ նկարները», - բացատրեց ավելի ուշ Քեյջը ։ 1933 թվականին նա իր ստեղծագործություններից մի քանիսը ուղարկեց Հենրի Քաուելին. Ի պատասխան ստացվեց «բավականին անորոշ նամակ», որում Քոուելը առաջարկեց, որ Քեյջը սովորի Առնոլդ Շոնբերգից. Քեյջի երաժշտական ​​գաղափարների շարքում այս անգամ 25-տոնայնության տիրույթի վրա հիմնված ստեղծագործություններն էին, որը իր տասներկու տոնով (դոդեկաֆոնիա) ։ Սակայն Քաուելը նշեց, որ նախքան Շյոնբերգին մոտենալը, Քեյջը պետք է մի քանի դաս վերցնի, և խորհուրդ տվեց կապվել Ադոլֆ Ուայսի հետ, որը Շոնբերգի նախկին ուսանողն էր ։
Քոուելի խորհրդին հետևելով, 1933 թվին Քեյջը եկավ Նյու Յորք և սկսեց սովորել Ուայսի մոտ, բայց նաև շարունակեց դասեր քաղել Քոուելից Նոր դպրոցում ։ Նա լուսնի լույսով մաքրեց պատերը ԱՄՆ Բրուքլինի երիտասարդ կանանց քրիստոնեական միության համար (YWCA [en]) : Քեյջի առօրյան այս ժամանակահատվածում ակնհայտորեն շատ հոգնեցուցիչ էր. գրեթե ամեն գիշեր քնում էր չորս ժամ և ամեն օր սկսում ստեղծագործել առավոտյան ժամը 4-ից ։ Մի քանի ամիս անց, 1933 թվականին, Քեյջը գրելու հարցում բավական լավ որոշում կայացրեց, որպեսզի սովորի Շոնբերգի մոտ։ Տարբեր աղբյուրներ այլ կերպ են լուսաբանում իրենց առաջին հանդիպումը ։ Նա բավարար միջոցներ չուներ Շոնբերգի դասերի համար վճարելու համար։ Բայց երբ Քեյջը նշեց դա, կոմպոզիտորը հարցրեց նրան, թե արդյոք Քեյջը կնվիրի իր ամբողջ կյանքը երաժշտությանը։ Այն բանից հետո, երբ Քեյջը դրական պատասխան տվեց, Շոնբերգը առաջարկեց անվճար մարզել նրան ։
Քեյջը սովորել է Շոնբերգի հետ Կալիֆոռնիայում. Նախ Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանում (USC), ապա՝ Լոս Անջելեսի համալսարանում (UCLA) [23]: Կոմպոզիտորի ավագ եղբայրը, նշանակալից ազդեցություն է ունեցել Քեյջի վրա, որը «բառացիորեն երկրպագում էր նրան» [31]՝ համարելով Շոնբերգի կյանքը կյանքի իսկական մոդել իսկական կոմպոզիտորի համար[28]: Քեյջի երդումը` իր կյանքը նվիրել երաժշտությանը, ուժի մեջ էր նաև 40 տարի անց, երբ կոմպոզիտորը «դրա կարիքը չուներ (այսինքն` երաժշտություն ստեղծելու)»։ Մասամբ նա շարունակում էր ստեղծագործել Շոնբերգին տված այս խոստման պատճառով[32]: Շոնբերգի և նրա ստեղծագործական մեթոդների ազդեցությունը Քեյջի վրա, ինքը՝ կոմպոզիտորը, նշում է տարբեր դասախոսություններում և նամակներում։ Մասնավորապես հայտնի է զրույցը, որը նա նշում է 1958 թվականին իր շանսին նվիրված դասախոսության ժամանակ.
Քեյջը երկու տարի սովորում էր Շոնբերգի հետ, չնայած նա հիանում էր իր ուսուցիչով, բայց որոշեց թողնել դպրոցը այն բանից հետո, երբ Շոնբերգը իր հավաքված աշակերտներին ասաց, որ փորձում է գողանալ նրանց երաժշտություն ստեղծելու կարողությունը։ Շատ ավելի ուշ Քեյջը այլ կերպ նկարագրեց կատարվածը. «Երբ նա ասաց սա, ես ըմբոստացա։ Ոչ թե իր, այլ նրա ասածի դեմ։ Այստեղ էր, որ ես ավելի քան երբևէ հաստատվեցի երաժշտություն ստեղծելու ցանկության մեջ» ։ Չնայած Շոնբերգը երբեք չի գովել Քեյջի աշխատանքը այդ երկու տարվա ընթացքում, ավելի ուշ հարցազրույցում նա ասում է, որ իր ամերիկացի ուսանողներից ոչ ոք այնքան հետաքրքիր չէր, որքան Քեյջը. «Իհարկե, նա կոմպոզիտոր չէ, բայց հանճարեղ գյուտարար է» ։
Որոշ ժամանակ անց՝ 1934-1935 թվականներին, երբ Քեյջը սովորում էր Շոնբերգի մոտ, միևնույն ժամանակ աշխատում էր մոր կիրառական արվեստի խանութում, որտեղ հանդիպում էր նկարչուհի Քսենիա Անդրեևնա Կաշևարովային։ Նա ծնունդով Ալյասկայից էր, ռուս քահանայի դուստր, նրա աշխատանքն ընդգրկում էր գրքերի նուրբ քանդակներ և կոլաժներ։ Չնայած Քեյջը որոշակի հարաբերություններ ուներ Դոն Սեմփլի հետ, բայց հանդիպելով Քսենիային, նա անմիջապես սիրահարվեց։ Ջոն Քեյջը և Քսենիա Կաշևարովան 1935 թվականի հունիսի 7-ին ամուսնացան Յումայի (Արիզոնա) անապատում ։
Երաժշտություն
Քեյջը առավել հայտնի է 1952 թվականից իր «4'33» երեք մասից բաղկացած կոմպոզիցիայով, որի ընթացքում ձայն չի հնչում։ Ստեղծագործության բովանդակության կատարման ընթացքում լսված միջավայրի հնչյունները որպես երաժշտություն ընկալելն է, և ոչ թե պարզապես լռության չորս րոպե և երեսուն երեք վայրկյան։ Այս կոմպոզիցիան դարձել է քսաներորդ դարի ամենավիճահարույց գործերից մեկը։ Մեկ այլ հայտնի գյուտը պատրաստված է դաշնամուրի համար (դաշնամուրի լարերի արանքում տեղադրվում են տարբեր առարկաներ՝ թուղթ, մետաղադրամներ, թղթե հոլովակներ և այլն, ինչը հանգեցնում է գործիքի ձայնի փոփոխության), որի համար նա գրել է բազմաթիվ ստեղծագործություններ, այդ թվում` ամենահայտնի համերգային մասերը, որոնցից են Sonatas and Interludes (1946-1948) :
Նրա ուսուցիչների թվում էին Հենրի Քաուելը (1933) և Առնոլդ Շոնբերգը (1933-1935), որոնք հայտնի էին երաժշտության մեջ իրենց արմատական ​​նորամուծություններով, բայց կոմպոզիտորի վրա ավելի շատ ազդել է արևելյան փիլիսոփայության և, մասնավորապես, զեն-բուդդիզմի հանդեպ ունեցած կիրքը։ Քեյջի աշխատանքի հիմնական սկզբունքներից մեկը պատահականությունն էր։ Դրա ծագումը պետք է փնտրել հին չինական I Ching տրակտատում՝ «Փոփոխությունների գիրքը», ըստ որի կարելի էր գուշակել՝ նետելով մետաղադրամ կամ հազարտերևուկ։ Իրականությունը հասկանալու հենց այս մեթոդը ։
Այնուամենայնիվ, ալեատորիկան ​​չձևավորվեց Քեյջի աշխատանքում։ 1957 թվականին հայտնվեցին Կ. Ստոկհաուզենի «Կլավիեռստուկ XI» և Պ. Բուլեզի երրորդ դաշնամուրային սոնատները։ Որոշ ժամանակ անց Բուլեզը գրեց «Ալեա» հոդվածը, որը դարձավ ալեատորիկների մանիֆեստ։ Այն պարունակում էր նաև ալեատորական գրելու տեխնիկայի տեսական հիմքերը։ Համեմատելով Քեյջի երաժշտությունը ալեատորիկայի հետ, Բուլեզը շեշտում է ստեղծագործական մոտեցումների, մեթոդների տարբերությունները.
Ռուսալեզու գրականություն
Քեյջի գրական ստեղծագործությունները, այդ թվում՝ Լռություն (1961), Երկուշաբթիից մեկ տարի (1968) և Թռչունների համար (1981), Երաժշտական ​​խնդիրների սահմաններից դուրս դրանք ընդգրկում են նկարիչների «աննպատակ խաղին» և կյանքի, բնության և արվեստի միասնությանը վերաբերող գաղափարների ամբողջ սպեկտրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Մակընթացային փական
Մակընթացային փականը առաջանում է երկու իրար շուրջ պտտվող աստղագիտական մարմինների միջև, երբ մարմիններից մեկը հասնում է մի վիճակի, երբ ամբողջական ուղեծրային պտույտի ընթացքում նրա կատարած իր առանցքի շուրջ պտույտների պարբերությունում որևէ փոփոխություն չի տեղի ունենում։ Այն դեպքում, երբ մակընթացային փականված մարմինը սինքրոն պտույտ ունի, այն պտտվում է իր առանցքի շուրջը նույն ժամանակում, որքան իր ուղեծրի պտույտի պարբերությունն է։ Օրինակ, Լուսնի միշտ միևնույն կողմն է շրջված դեպի Երկիր, թեև լիբրացիայի հետևանքով Լուսնի ուղեծիրը կատարյալ շրջանաձև չէ։ Սովորաբար, միայն բնական արբանյակն է մակընթացայնորեն փականված ավելի մեծ մարմնի հետ ։ Այնուամենայնիվ, եթե երկու մարմինների միջև և՛ զանգվածի տարբերությունը, և՛ նրանց միջև հեռավորությունը համեմատաբար փոքր են, յուրաքանչյուրը կարող է մակընթացային կերպով փականվել մյուսի հետ. սա Պլուտոնի-Քարոնի, կամ ինչպես նաև Էրիսի և Դիսնոմիայի դեպքում է։ Մակընթացային փականը նաև անվանում են «գրավիտացիոն փական», կամ «գրավված պտույտ», կամ «պտտվող ուղեծրի փականում»։
Այս էֆեկտն առաջանում է երկու մարմինների միջև, երբ նրանց գրավիտացիոն փոխազդեցությունը դանդաղեցնում է մարմնի պտույտը իր առանցքի շուրջ, մինչև այն ընկնում է մակընթացային փականի մեջ։ Միլիոնավոր տարիների ընթացքում էներգիայի փոխանակման և ջերմության ցրման երևությների փոխազդեցության ուժերի ազդեցությամբ փոխվում են մարմինների ուղեծրերը և պտույտի պարբերությունները։ Երբ մարմիններից մեկը հասնում է մի վիճակի, որտեղ այլևս չկա որևէ փոփոխություն նրա պտույտի պարբերության մեջ մեկ ամբողջական ուղեծրի ընթացքում, ասում են, որ այն մակընթացայնորեն փականված է ։ Մարմինները հակված են մնալու այս վիճակում, քանի որ այս վիճակից դուրս գալը ենթադրում է էներգիայի գործադրում համակարգին։ Օբյեկտի ուղեծիրը կարող է ժամանակի ընթացքում փոփոխվել, այս դեպքում մակընթացային փականը կարող է խախտվել, օրինակ, եթե հսկա մոլորակի ազդեցությունը բերում է մարմնի ուղեծրի փոփոխությունների։
Մակընթացային փականի ոչ բոլոր դեպքերն են ենթադրում սինքրոն պտույտ ։ Մերկուրիի դեպքում, օրինակ, մակընթացային փականի պարագայում մոլորակը Արեգակի շուրջ յուրաքանչյուր երկու պտույտի ընթացքում կատարում է երեք պտույտ իր առանցքի շուրջ՝ 3:2 պարբերությամբ ռեզոնանս։ Հատուկ դեպքերում, երբ ուղեծիրը գրեթե շրջանաձև է, և մարմնի պտույտի առանցքը զգալիորեն թեքված չէ, օրինակ՝ Լուսինը, մակընթացային փականը հանգեցնում է նրան, որ պտտվող մարմնի միայն միևնույն կիսագունդն է ուղղված դեպի մյուս մարմինը ։ Այնուամենայնիվ, այս դեպքում մարմնի ճիշտ նույն մասը միշտ չէ, որ ուղղված է դեպի մյուս մարմինը։ Փականված մարմնի ուղեծրային արագության և նրա պտտման առանցքի թեքության տատանումների պատճառով կարող է լինել որոշակի պարբերական տեղաշարժ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա
Պրիխոժայա (Լեկմաշի վտակ)
Պրիխոժայա (Прихожая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Արխանգելսկի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեկմաշ գետի ձախ ափին՝ 10կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կտցար կաչաղակներ
Արտաքին կառուցվածք
Ունեն կարճ (բզանման կամ բավականին հաստ) կամ երկար (ուղիղ կամ կեռված) կտուց։ Մարմնի երկարությունը 40-45 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 86-88 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 500 գ։ Կտուցը հաստ է ու երկար։ Թռչելիս աչքի է ընկնում սև ու սպիտակ նախշը։ Հասունի կտուցը կարմրանարնջագույն է, աչքերը՝ կարմրավուն, ոտքերը՝ վարդագույն։ Բնադրման շրջանում սև հատվածները փայլուն են։ Հետբնադրման շրջանում փետրածածկի սևն ավելի խամրած է, կիսաօձիքը՝ սպիտակ։ Երիտասարդները հասուններից ավելի դարչնագույն են, ոտքերն ու կտուցը՝ մոխրավուն։
Կենսակերպ
Առափնյա թռչուններ են։ Հանդիպում են հիմնականում առանձին անհատներով։ Խուսափում են միանալ այլ թռչունների երամներին։ ՀՀ-ում հանդիպում է 1 տեսակ՝ կտցար կաչաղակը ։ ՀՀ-ում գրանցվել է միայն գարնանային չուի (մարտի 2-րդ տասնօրյակից մայիսի 1-ին կեսը) ընթացքում։ Բնակվում է ձկնաբուծական լճակների, գետերի ափերին։
Սննդառություն
Սնվում է փափկամարմիններով, որոնց որսում է՝ տիղմը քրքրելով։ Թռիչքն ուղղաձիգ է, հավասարաչափ։ Զգույշ է, սակայն կերով տարված ժամանակ հաճախ անտեսում է վտանգը։
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Քարադրանմաններ Կատեգորիա:Թռչունների ցեղեր
Պլոսկայա Կուզմինկա
Պլոսկայա Կուզմինկա (Плоская Кузьминка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Նոր արշալույս
«Նոր արշալույս» («Նոր արշալոյս»), քաղաքական, գրական և մշակութային եռօրյա, ապա՝ շաբաթաթերթ։
Բրիչ (Դերջանի գավառ)
Բրիչ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում ։
Նոր արշալույս
Պատմություն
Լույս է տեսել 1922-1934 թվականներին Բուխարեստում։ Խմբագիրներն են եղել Պարույր Լևոնյանը, Հակոբ Սիրունին, Լևոն Շաթրյանը, Հարութ Ասլանյանը (Հորիոն), Վարդան Մեշտուճյանը, Հարություն Պապոյանը։
Բրիչ (Դերջանի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(4674) Պաուլինգ
(4674) Պաուլինգ (Pauling), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի մայիսի 2-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,858773 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7282 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,9894 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պաուլինգ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,7839 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 925,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,388924 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,44° անկյուն։
Պաուլինգ աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Նոր արշալույս
Պատմություն
Պարբերականը նպաստել է հայապահպանությանը, Հայրենիք-Սփյուռք կապերի ամրապնդմանը։ Լուսաբանել է Ռումինիայի հայկական դպրոցների, թատերախմբերի, մշակութային մյուս հաստատությունների գործունեությունը, հրապարակել Հայաստանի առօրյային վերաբերող տեղեկություններ։
«Նոր արշակույս» պարբերականին աշխատակցել են Երվանդ Օտյանը, Մ. Պոտուրյանը, Ա. Չոպանյանը, Հ. Երվանդը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Ռումինիայի հայկական պարբերականներ
Տաղճիլար
Տաղճիլար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Վանյա Ղազարյան
Վանյա Աղաջանի Ղազարյան (1906, Վաչագան, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1973, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայկական ԽՍՀ Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Ավտոմատացված կառավարման համակարգերի ուսումնասիրությունը Հայաստանում
Ավտոմատացված կառավարման համակարգեր 1970-2012 , 1960-ական թվականների վերջին ԽՍՀՄ ԶՈՒ ԿԱՀ ստեղծման համալիր ծրագրի կազմում (ղեկավար՝ Վ. Սեմենիխին) ԵՍՄԳՀԻ-ում 65с643 արտադրատեսակի (գլխավոր նախագծողներ՝ Ֆ. Սարգսյան, Ռ. Աթոյան), СВК հատուկ հաշվող համակարգի (գլխավոր նախագծող՝ Ռ. Աթոյան) և ЕС-1030-ի հենքի վրա մշակվել է հատուկ հաշվող, համակարգ (գլխավոր նախագծող՝ Ա. Աթոյան, Լենինյան մրցանակ՝ 1981, հեղինակային խմբի հետ՝ ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1981)։ 1985-1986 թվականներին մշակվել է «Սևան» բագմապրոցեսորային հաշվող, համալիրը (գլխավոր նախագծող՝ Ռ. Աթոյան), որը հիմք է դարձել նոր՝ հատուկ նշանակության համակարգերի, այդ թվում՝ Հեռավոր և Ռազմական օդանավագնացության հրամանատարական կետերի կառավարման ավտոմատացման միջոցների համալիրների, «Остров» հաղորդագրությունների փոխանցման վերջն, կայանի ստեղծման համար։
Տաղճիլար
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Վանյա Ղազարյան
Կրթություն
Վանյա Աղաջանի Ղազարյանը ծնվել է 1906 թվականին Ղափանի շրջանի Վաչագան գյուղում։ Նախնական կրթությունը ստանում է գյուղի դպրոցում։ Այնուհետև նա 1930-1933 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի 26 կոմիսարների անվան անդրկովկասյան կոմհամալսարանում։
Տաղճիլար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Ավտոմատացված կառավարման համակարգերի ուսումնասիրությունը Հայաստանում
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ պատմություն Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության պատմություն
Վանյա Ղազարյան
Մասնակցություն Հայրենական պատերազմին
Երբ սկսվեց Հայրենական մեծ պատերազմը, ԽՄԿԿ Կենտկոմին կից Լենինյան դասընթացների ունկնդիր Վանյա Ղազարյանն առաջիննների թվում մեկնեց ռազմաճակատ։ Նա կուսակցական-քաղաքական ծավալուն աշխատանք էր կատարում Հարավ-Արևմտյան, Ստալինգրադյան, Դոնի, Առաջին Բելոռուսական ռազմաճակատներում։ Ստացել է մայորի զինվորական կոչում։
Աշխատանքային գործունեություն
Պատանի հասակից աշխատել է Ղափանի պղնձահանքային կոմբինատում, իսկ 1930 թվականին ընդունվել է հայրենի գյուղի կոլտնտեսության վարչության առաջին նախագահ։ Այնուհետև ընտրվում է Ալավերդու կուսշրջկոմի քարտուղար, իսկ հետագայում աշխատել է Վայքում։
Մահացել է 1973 թվականին Երևանում։
Վիլյանդիմաա
Վիլյանդիմաա (Viljandimaa կամ Viljandi maakond), նահանգ Էստոնիայում, գտնվում է երկրի հարավային մասում։ Վարչական կենտրոնն է Վիլյանդի քաղաքը։ Նահանգը կազմված է երեք քաղաքներից և 9 շրջաններից։
Նահանգի կենտրոնական և արևմտյան մասերը գտնվում են Սակալա բարձրավայրի վրա։ Հյուսիս-արևմտյան մասերում կան մի շարք ճահճոտ զանգվածներ, որոնք կազմում են Սոոմաա ազգային պարկը (370 կմ²)։
Վիլյանդիմաան Միջին դարերում եղել է կարևոր առևտրական և քաղաքական կենտրոն, այստեղ են գտնվում մի քանի ամրոցների ավերակներ։
Վարչական-տարածքային բաժանում
Նահանգի կազմի մեջ են մտնում 3 քաղաք և 9 շրջան։
Քաղաքներ՝
Շրջաններ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի նահանգներ Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Սադովոե (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
Սադովոե (Садове), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սադովոե գյուղում բնակվում էր 226 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1178 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 191,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1445 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ղզլբաշներ
Ղզլբաշներ ( Qizilbāsh, Kızılbaş), Իրանի ու Հարավային Կովկասի տարածքներում շրջող թյուրքալեզու քոչվոր ցեղեր։ Անունը գալիս է ռազմիկների սովորությունից, երբ տասներկու շիա իմամների պատվին կրում էին տասներկու շարք կարմիր կտորներով չալմաներ։
Ղզլբաշների ցեղերը գտնվում էին Սեֆյանների ընտանիքից քաղաքական և կրոնական կախվածության մեջ, որոնք, հենվելով նրանց վրա և ստեղծելով յուրատեսակ հոգևորա-ասպետական միաբանություն, կատարում էին զավթումներ ոը տարածում շիիզմ։ 15-րդ դարի վերջին և 16-րդ դարի սկզբին շեյխ Սաֆիի ժառանգներին, մասնավորապես՝ Իսմայիլին, հավատարմություն հայտնեցին և իրենց հայտարարեցին ռումլու, շամլու, ուսթաջլու, թաքալու, աֆշար, բայաթ, զուլկադար ցեղերը, որոնց միացան Հայաստանի կենտրոնական նահանգներում հաստատված բայբուրթլու, սաադլու, շամսադինլու և այլ ցեղեր։ Իսմայիլ I-ը, գլխավորելով նրանց, պարտության է մատնել ակ-կոյունլուներին, հիմնել Սեֆյան պետությունը։ Այն երբեմն հայտնի էր որպես Ղզլբաշների պետություն (դովլաթե ղզլբաշ)։
1501 թվականին Սեֆյանները գրավեցին Իրանի շահական իշխանությունը։ Սկզբնական շրջանում բարձրագույն իշխանության առավել աչքի ընկնող տիտղոսները պատկանում էին ղզլբաշների վերնախավին, չնայած իրենց այլազգի լինելու հանգամանքի հետ։ Թուրք-պարսկական պատերազմների ժամանակաշրջանում ղզլբաշները հրկիզել ու ավերել են Հայաստանի քաղաքներն ու գյուղերը, զանգվածաբար տեղահանել ու գերեվարել բնակչությանը։ Ղզլբաշների առաջնորդները Սեֆյանների արքունիքում զբաղեցրել են ռազմական և պետական կարևոր պաշտոններ (այդ թվում բեկլարբեկերի պաշտոնը), իրենց ռազմիկներով մասնակցել շահերի արշավանքներին։ Սեֆյանների զորքը նշանակալիորեն բաղկացած էր ղզլբաշ աշխարհազորայիններից։ Միայն հետագայում, հատկապես շահ Աբբասի (1587-1629) օրոք, ղզլբաշների ազդեցությունը որոշ չափով թուլացավ. նրա բարեփոխումների և կանոնավոր բանակի զորամասերի կազմավորման հետևանքով ։ Պետության կենտրոնական մարզ դարձավ ոչ թե Ատրպատականը, այլ Իրանի կենտրոնական նահանգները. մայրաքաղաքը Ղազվինից ու Թավրիզից տեղափոխվեց Սպահան։ 17-րդ դարի վերջին և 18-րդ դարում ղզլբաշները կորցրել էին իրենց զորությունը, սակայն Ռուսաստանում և եվրոպական երկրներում Իրանը կոչել են «ղզլբաշների երկիր», իսկ ժողովրդին՝ «ղզլբաշներ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թյուրքական ազգեր Կատեգորիա:Սեֆյան Պարսկաստան Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի պատմություն
Նոր դար (օրագիր)
«Նոր դար», քաղաքական, ազգային և առևտրական օրագիր։
Անցոլա դել Էմիլիա
Անցոլա դել Էմիլիա (Anzola dell'Emilia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Նոր դար (օրագիր)
Պատմություն
Լույս է տեսել 1874-1879 թվականներին Կ. Պոլսում։ Խմբագիր-տնօրենը եղել է Օգսեն Խոճասարյանը։
Պարբերականը դավանել է սահմանադրական-միապետական սկզբունքներ, սպասվելիք ազատության բարեփոխումների շրջանում մեծ տեղ է հատկացրել Օսմանյան կայսրությունում քրիստոնյա ժողովուրդների վիճակի բարելավման, ներքին ինքնորոշման և կառավարման մեթոդների կարգավորման հարցերին։
Անցոլա դել Էմիլիա
Բնակչությունը 11586 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 316 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40011, հեռախոսային կոդ՝ 051։
Նոր դար (օրագիր)
Պատմություն
«Նոր դար» պարբերականը հայ ժողովրդի ապահովությունը պայմանավորել է միապետների մարդասիրական քաղաքականությամբ և այդ պատճառով դրվատանքի խոսքեր է ուղղել Ռուսաստանի կայսրին՝ ճորտատիրության վերացման կապակցությամբ։
Անցոլա դել Էմիլիա
Քաղաքի հովանավորներն են հանդիսանում Պետրոս ու Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։
Նոր դար (օրագիր)
Պատմություն
Տպագրել է նաև բանասիրական նյութեր ու հաղորդագրություններ, անդրադարձել ազգային և եվրոպական գրականության նորություններին։
Անցոլա դել Էմիլիա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Ռեյնվաուդե
Ռեյնվաուդե (Rijnwoude ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 57.89 կմ² է, որից 1.20 կմ²-ն զբաղեցնում են ջրային տարածքները։ Բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 18.749 մարդ, իսկ 2013 թվականին՝ 18.523 մարդ։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.200 եվրո է։ 2014 թվականի հունվարի 1-ին համայնքը լուծարվել է ։
Համայնքի կազմ
Ռեյնվաուդե համայնքի կազմի մեջ մտնում էին Բենտհյոյզենը, Հազերսվաուդ Դորպը, Հազերսվաուդ-Ռեյնդեյկը և Կաուդեկերկ-ան-դեն-Ռեյնը, ինչպես նաև Բենտ, Բենտհորն, Գրունենդեյկ և Հոգևեն խուտորները։
Պատմություն
Համայնքը կազմավորվել է Ռեյնվելդ անվան տակ 1991 թվականի հունվարի 1-ին՝ Բենտհյոյզեն, Հազերսվաուդ, Կաուդեկերկ-ան-դեն-Ռեյն համայնքների միավորման ճանապարհով։ 1993 թվականին համայնքը ստացել է իր այժմյան անվանումը, իսկ 2014 թվականի հունվարի 1-ին՝ լուծարվել։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը 2011 թվականի դրությամբ կազմում էր 18.749 մարդ, իսկ 2013 թվականին՝ 18.523 մարդ ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 327 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավային Հոլանդիայի համայնքներ
Ուտոպիա հարթավայր
Ուտոպիա հարթավայր (Utopia Planitia), հսկայական իջվածք, որը տեղակայված է Մարսի հյուսիսային կիսագնդի արևելյան մասում, որը գտնվում է Բորեյի մեծ հարթավայրի մոտ։ Հարթավայրի վրա գտնվում են քիչ քանակով խառնարաններ։
Հետաքրքիր փաստեր
Հարթավայրը անվանվել է ի պատիվ Թոմաս Մորի նույնանուն գրքի։
Star trek-ի մտացածին տիեզերքում այն հանդիսանում է USS Enterprise NCC-1701-D տիեզերանավի կառուցման վայրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարսի շրջաններ Կատեգորիա:Խառնարաններ այբբենական կարգով
ՄիԳ-25
Միկոյան ՄիԳ-25 (Микоян МиГ-25, ՆԱՏՕ-ի անվանմամբ՝ Foxbat)։ Խորհրդային երրորդ սերնդի գերձայնային երկշարժիչ կործանիչ-ուղեհատիչ է, որ նախագծվել է Միկոյանի-Գուրևիչի կոնստրուկտորական բյուրոյում։
Պատմություն
Հիսունական թվականների կեսերին ԽՍՀՄ-ում նախաձեռնվեց մի ռազմական ինքնաթիռի մշակում, որը պետք է կարողանար դիմակայել ամերիկյան B-58 գերձայնային ռմբակոծիչի, ինչպես նաև նրա մոդիֆիկացիաների ու SR-71 հետախուզական ինքնաթիռի ենթադրյալ սպառնալիքներին։ Միկոյանի ՓԿԲ-ն առաջադրանք ստացավ նախագծել մի կործանիչ, որը պետք է ի զորու լիներ զարգացնել ձայնի եռապատիկ արագություն և թիրախները խոցեր 0-ից 25000 մետր բարձրությունների վրա։
Փորձարարական կոնստրուկտորական բյուրոյում ՄիԳ-25 ինքնաթիռի մշակման հրմանը ձևակերպված է 1961 թ. մարտի 10 ամսաթվով։ Е-155Р-1 փորձնական մեքենայի գործարանային փորձարկումները սկսվել են 1964 թ.-ի մարտի 6-ին, իսկ Е-155П-1 փորձնական մեքենայինը՝ 1964 թ.-ի սեպտեմբերի 9-ին։
1975 թ.-ի ապրիլի 3-ին ՄիԳ-25 ինքնաթիռի պետական փորձարկումներն իրականացնելու համար ԽՍՀՄ վաստակավոր փորձարկող օդաչու Ստեփան Անաստասի Միկոյանն արժանացել է ԽՍՀՄ Հերոսի կոչման։ Փորձարկող-օդաչու Նորայր Վաղինակի Ղազարյանն արժանացել է Լենինի շքանշանի։
1977 թ.-ի օգոստոսի 21-ին փորձարկող-օդաչու Ալեքսանդր Ֆեդոտովը Միգ-25 մեքենայով գրանցեց բարձրության բացարձակ համաշխարհային ռեկորդ՝ 37650 մետր։ ՄիԳ-25 ինքնաթիռով ընդհանուր առմամբ գրանցվել են 29 համաշխարհային ռեկորդներ, որոնցից 14 մինչև եվս  չեն գերազանցվել։
Կառուցվածք
Ինքնաթիռն իրենից ներկայացնում է երկու պոչերով մոնոպլան՝ սեղանաձև թևի բարձր տեղադրմամբ, երկու շարժիչներով՝ կողերից տեղադրված կարգավորվող օդակլանիչներով, և կայունարարով։ Ինքնաթիռի մարմինը մետաղյա ամբողջակազմ է. այն տեխնոլոգիապես բաժանվում է դիմային հատվածի, ետխցիկային հատվածի, օդակլանիչների, վառելիքի բաքերի հատված, պաչամասի։
Սպառազինման մեջ
Գտնվում է հետևյալ երկրների Ռազմա-օդային ուժերի մեջ
Տաուրին
Տաուրինը ամինաթթվի ծծմբացված ածանցյալ է, որի քիմիական բանաձևն է ։
Հայտնաբերվել է եզի կամ ցուլի մաղձի մեջ 1827 թվականին, գերմանացի գիտնականներ Friedrich Tiedemann-ի և Leopold Gmelin-ի կողմից։ Տաուրինի անվանումը գալիս է լատիներեն taurus (ցուլ) բառից։
Տաուրինն ավելացված է որոշ էներգետիկ խմիչքների մեջ (օրինակ՝ Red Bull)։ Այն պարունակող խմիչքները երկար տարիներ արգելված են եղել առողջապահության պահպանման մարմինների կողմից (օրինակ՝ Ֆրանսիայում) իր «նևրո-վարքագծային» անցանկալի ազդեցության համար։
Կատեգորիա:Դեղամիջոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամիններ Կատեգորիա:Սուլֆաթթուներ Կատեգորիա:Ամինաթթուներ Կատեգորիա:Նեյրոտրանսմիտեր Կատեգորիա:Ծծումբօրգանական միացություններ Կատեգորիա:Սննդային հավելումներ
Նոր-դար (հանդես)
«Նոր դար», Հայաստանի գրողների միության գրական-գեղարվեստական եռամսյա հանդես (սկզբում՝ շաբաթաթերթ)։
Պատմություն
Լույս է տեսնում 1995 թվականից Երևանում։ Խմբագիրներ՝ Աբգար Ափինյան, Արտաշես Ղազարյան, Ալեքսանդր Ղումաշյան (2005 թվականից)։
Տպագրում է ժամանակակից հայ գրողների ստեղծագործություններ, թարգմանություններ՝ համաշխարային գրականությունից։
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ
Ռեյսեն-Հոլտեն
Ռեյդեն-Հոլտեն (Rijssen-Holten ), համայնք Նիդերլանդների Օվերեյսել մարզում։ Տարածքը 94,18 կմ² է, բնակչությունը՝ 36.695 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.800 եվրո է։
Կատեգորիա:Օվերեյսելի համայնքներ
(4675) Օբոկե
(4675) Օբոկե (Ohboke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,410386 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9853 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8355 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1366,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263375 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,47° անկյուն։
Հողմային էներգետիկան Հայաստանում
Հողմային էներգետիկա, 1999 թվականին Հոլանդիայի կառավարության դրամաշնորհով Հայաստանում իրականացվել է քամու էներգիայի մշտադիտարկում։ 2011 թվականին հանրապետությունում արդեն իրականացվել են հետազոտություններ Պուշկինի, Վարդենյաց, Քարախաչի լեռնանցքներում, Արդանիշ ավանում (Սևանա լճի ավազան) և Արփի լճի մոտակայքում։ Պուշկինի լեռնանցքի հետազոտման ծրագիրն իրականացվել է 1999-2002 թվականներին, պատրաստվել է գործարար առաջարկություն՝ 20 ՄՎտ հզորության հոէկ կառուցելու համար։ 2000 թվականին «Սոլարէն» ընկերությունը, կատարելով հողմաէներգետիկ. ներուժի գնահատման պաշարա- բան. հետազոտություն, ընտրել է հողմաէներգետիկ. կայանների շինարարության համար հեռանկարային տարածքներ։ NREL (ԱՄՆ) ընկերության հետ համատեղ աշխատանքներ են կատարվում՝ Հայաստանի հողմաէներգետիկ. քարտեզագիրք ստեղծելու համար։ Հանրապետությունում տեղակայվել է մոնիթորինգի 14 կայան։ Պաշարաբանական հետազոտություններով պարզվել է ՀՀ-ում քամու էներգիայի օգտագործման հեռանկարայնությունը։
Կատեգորիա:Հայաստանի էներգետիկա
Քրիսե հարթավայր
Քրիսե հարթավայր (Chryse Planitia), հսկայական իջվածք, որը տեղակայված է Մարս մոլորակի արևմտյան կիսագնդի մերձհասարակածային շրջանի հյուսիսարևելյան մասում, և հարում է Ացիդալիա հարթավայրին։
Անվանումը վերցվել է հին-հունարենից և նշանակում է «ոսկե հարթավայր»։ Հարթավայրի կենտրոնը 1600 կմ տրամագծով և 2,5 կմ խորությամբ գտնվում է 27° հյուսիսային լայնության և 37° արևմտյան երկայնության կոորդինատներում։ Հարթության մակերեսը կազմում է մոտ 500 000 կմ²։
Քանի-որ այս շրջանը հետաքրքիր է երկրաբանական տեսանկյունից, այստեղ են վայրէջք կատարել երկու տիեզերական սարքեր՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարսի շրջաններ
Գլանաքերթում
Գլանաքերթում, մետաղների և այլ նյութերի մշակման պրոցես մակերևույթների պլաստիկ ձևափոխությամբ։ Կատարվում է գլանաքերթիչ գործիքներով (հոլովակ, ատամնավոր գլանաքերթիչ, արտապա–րուրակիչ)։ Գլանաքերթումը լինում է ձևագոյացնող՝ պարուրակների մշակում, մանեկների, պտուտակների և մեքենաների ու սարքերի այլ մասերի գլանաձև գլխիկների խորդուբորդ մակերևույթների ստեղծում, սանդղակների վրա գծիկների նշում և այլն, և ամրացնող՝ լիսեռների, սռնիների, վռանների, սկավառակների, ատամնանիվների ատամների, հարթ դետալների մակերևութային սառը պլաստիկ փոխություն։ Ամրացնող Գլանաքերթման շնորհիվ մեծանում է հոգնածության ամրությունը, հաճախ նաև՝ մաշակայունությունը։
Կատեգորիա:Մենեքաշինական սարքեր
Պրելայա Վիսկա
Պրելայա Վիսկա (Прелая Виска), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Չուլոմա գետի աջ ափին՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Սիրում եմ քեզ, կյա՛նք
«Սիրում եմ քեզ, կյանք» («Люблю тебя, жизнь!»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Միխայիլ Երշովը  1960 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում Միխայիլ Բերեստինսկու բնօրինակ սցենարով :
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1961 թվականի հունիսի 10-ին։
Սյուժե
Լենինգրադ, 1950-ական թվականների վերջ։ Երիտասարդ ինժեներ Տիմոֆեյ Կոռնեևն աշխատում է հրուշակեղենի գործարանում: Վերջերս դարձած լինելով կուսակցության անդամ՝ նա փորձում է կարգավորել արտադրության մշակույթը, հեշտացնել աշխատանքը ամենաբարդ տեղամասերում։ Նրա նախաձեռնություններն աջակցություն են գտնում տնօրենի մոտ, թեև նրանք տարբեր մոտեցում ունեն խնդիրների լուծման հարցում։