cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիտրուվյան մարդ
Վիտրուվյան մարդ, Լեոնարդո դա Վինչիի նկարներից։ Ստեղծվել է 1490-1492 թվականներին որպես Վիտրուվիոսին նվիրված գրքի նկարազարդում. գտնվել է նկարչի օրագրերից մեկում։ Նկարում պատկերված են մերկ տղամարդու երկու կերպարներ, որոնք մեկը մյուսի վրա տեղադրված դիրքով են ներկայացված, ձեռքերը պարզված են կողքի, ոտքերը զատված են։ Կերպարները ձեռքերով և ոտքերով ներառված են քառակուսու մեջ։ Նկարը հաճախ մեկնաբանվել է որպես կանոնավոր համաչափությունների բացահայտման օրինակ։
Նկարը կատարված է թանաքով և ջրաներկով մետաղական մատիտի օգնությամբ։ Նկարի չափերն են 34,3 × 24,5 սմ։ Ներկայումս այն գտնվում է Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահում։
Նկարը միաժամանակ և' գիտական աշխատանք է, և' արվեստի գործ։ Այն ներկայացնում է Լեոնարդոյի հետաքրքրությունը համաչափությունների համդեպ։ Նկարչի գրառումների համաձայն` այն ստեղծվել է մարդկային մարմնի համաչափությունները որոշելու համար, ինչպես նկարագրել է հռոմեացի անտիկ ճարտարապետ Վիտրուվիոսը իր «Ճարտարապետության մասին» գրքում (գիրք III, գլուխ I).
Մարդկային մարմնի համաչափությունների վերաբացահայտումը, որ կատարեցին Լեոնարդո դա Վինչին և ուրիշ գիտնականներ 15-րդ դարում, դարձավ իտալական վերածննդի խոշորագույն ձեռքբերումներից։
Ինչպես կարելի է նկատել նկարի հետազոտություններից, ձեռքերի և ոտքերի դասավորությունը իրականում երկու տարբեր դիրք է ներկայացնում. ձեռքերը կողք պարզած և ոտքերը միացրած դիրքով կերպարը քառակուսու մեջ է ներառված, իսկ ոտքերը բացած կերպարը շրջանագծի մեջ է։ Առավել ուշադիր դիտելու դեպքում համոզվում ենք, որ շրջանագծի կենտրոնը կերպարի պորտն է, իսկ քառակուսու կենտրոնը` սեռական օրգանները։
Այս սկզբունքով Կորբյուզիեն կազմել է համաչափությունների իր սանդղակը` Մոդուլորը, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի ճարտարապետական գեղագիտության վրա։
Տամմե (գյուղ, Կոոնգա շրջան)
Տամմե (Tamme), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
Վիտրուվյան մարդ
2012 թվականին տեղեկություններ հրապարակվեցին այն մասին, որ «վիտրուվյան մարդու» առաջին պատկերը ոչ թե Լեոնարդոն է նկարել, այլ նրա ընկեր Ջակոմո Անդրեա դա Ֆերարան, ով մանրամասն ուսումնասիրել էր Վիտրուվիոսի աշխատությունները։ Չնայած դրան` Ֆերարայի նկարը գեղարվեստական արժանիքներով զիջում է Լեոնարդոյի նկարին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1490 նկարներ Կատեգորիա:Լեոնարդո դա Վինչիի նկարներ Կատեգորիա:Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահի նկարներ
Տամմե (գյուղ, Կոոնգա շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Քինան Լոնսդեյլ
Քինան Լոնսդեյլ (Keiynan Lonsdale, ), ավստրալիացի դերասան ։ Ավելի հայտնի է
«Դիվերգենտ. գլուխ 2։ Ինսուրգենտ» և «Դիվերգենտ. գլուխ 3։ Պատից այն կողմ» և «Ֆլեշ» հեռուստասրիալների շնորհիվ ։
Անձնական կյանք
Լոնսդեյլը գեյ է, քամինգ աութ արել է 2017 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ավստրալիացի պարողներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի երգիչներ
Ալեքսանդր Միլերան
Քաղաքական գործունեությունն սկսել է որպես բուրժուական ռադիկալ։ Համբավ է ձեռք բերել 1880-ական թվականների դատավարություններում՝ գործադուլավոր բանվորների պաշտպանությամբ։ 1890-ական թվականների սկզբից հարել է սոցիալիստական ալիքին՝ ունենալով աջ կողմնորոշում, կողմ էր բարեփոխումների քաղաքականությանը։ 1899 թվականին որպես առևտրի և արդյունաբերության նախարար մտել է Վալդեկ Ռուսոյի կառավարության կազմի մեջ։ 1904 թվականին վտարվել է ֆրանսիական սոցիալիստական կուսակցությունից։ Եղել է հասարակական աշխատանքների և ռազմական նախարար, 1920 թվականին՝ Նախարարների խորհրդի նախագահ և արտաքին գործերի նախարար, հակախորհրդային ինտերվենցիայի ակտիվ կազմակերպիչներից։ 1920-1924 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի նախագահը։ 1924 թվականին, պառլամենտական ընտրություններում ձախերի կարտելի կուսակցությունների հաղթանակից հետո, հարկադրված հեռացել է պաշտոնից և այլևս ակտիվ դեր չի խաղացել երկրի քաղաքական կյանքում։
Ուիլյամ Շեքսպիրի պիեսներ
Ուիլյամ Շեքսպիրի ստեղծագործական ժառանգության մեծ մասը դրամատիկ ստեղծագործություններ են։ Հետևաբար, նրա առաջին պիեսը «Տիտոս Անդրոնիկոս» ողբերգությունն է (հոկտ․ 1594), այլ տարբերակով «Հենրիխ VI »-ի երեք մասերը։ Վերջին՝  «Հենրիխ VIII»  պիեսը, գրել է  Ջոն Ֆլեթչերի հետ համատեղ։
Առաջին ժամանակաշրջան (1590—1594)
Գրականության տեսանկյունից այս ժամանակաշրջանը կարելի է անվանել ընդօրինակաման ժամանակաշրջան։ Շեքսպիրը դեռևս ամբողջովին իր նախորդների գերակշռության տակ էր։ Շեքսպիրի ստեղծագործության կենսագրական մոտեցման կողմնակիցները, այս շրջանը սահմանել են, որպես կյանքի լավագույն կողմերի իդեալիստական հավատքի ժամանակաշրջան։ «Երիտասարդ Շեքսպիրը իր պատմական ողբերգություններում ոգևորությամբ պատժում է վատը և խանդավառորեն գովերգում է մեծ և բանաստեղծական զգացմունքները՝ ընկերությունը, ինքնազոհությունը և հատկապես սերը» (Վենգերով)։
Շեքսպիրը «Տիտոս Անդրոնիկոս» ողբերգության մեջ մեծ նշանակություն էր տալիս ժամանակակից դրամատուրգների ավանդույթներին՝ հանդիսատեսի ուշադրությունը սևեռելով դեպի կիրք, դաժանություն և նատուրալիզմ։ «Տիտոս Անդրոնիկոս»-ի սարսափները Թոմաս Կիդի և Քրիստոֆեր Մառլոյի պիեսի սարսափների ուղիղ և անմիջական արտացոլանքն են։
Հավանաբար, Շեքսպիրի առաջին պիեսները «Հենրիխ VI»-ի երեք մասերն են։ Այս և հաջորդող պատմական քրոնիկների համար աղբյուր են հանդիսացել Ռաֆայել Հոլինշեդի «Քրոնիկները»։ Շեքսպիրյան քրոնիկները միավորող թեման  թույլ և անգործունակ իշխանության փոփոխությունն է, ովքեր երկիրը տանում են դեպի երկպառակտման, քաղաքացիական պատերազմի և  Թյուդորների դինաստիայի թագավորական կարգի վերականգնմանը։ Ինչպես Մարլոն՝ Շեքսպիրը  «Էդուարդ II»-ում ոչ միայն նկարագրում է պատմական իրադարձությունները, այլև ուսումնասիրում է փաստեր, որոնք թաքցնում են հերոսների արարքները։
Հաջորդող պիեսներում Շեքսպիրը հեռանում է արտաքին կատակերգական ոճաձևից։ «Սիրո անպտուղ ջանքեր» կատակերգությունը ստեղծվել է Լիլիի պիեսների ազդեցությամբ, որոնք նա գրել էր  Դիմակների թատրոնում բեմադրելու՝ թագավորական արքունիքների և արիստոկրատական ընտանիքների համար։ Բավականին հասարակ  ֆաբուլայով պիեսը իրենից ներկայացնում է շարունակական մրցություն, կերպարների սրամիտ երկխոսությունների մրցակցություն, բարդ բառախաղեր, բանաստեղծությունների և սոնետների ստեղծագործում (այդ ժամանակ Շեքսպիրն արդեն տիրապետում էր դժվար բանաստեղծական ձևի )։  «Սիրո անպտուղ ջանքեր» կատակերգության լեզուն պաճուճազարդ և գունագեղ էր, այսպես կոչված  բարեհնչյունություն, որը այն ժամանակ համարվում էր անգլիական արիստոկրատ ղեկավարության լեզուն և  հայտնի դարձավ  Լիլիի «Էվֆուէս, կամ սրամտության անատոմիա» վեպի լույս տեսնելուց հետո։
Երկրորդ ժամանակաշրջան (1594—1600)
Մոտ 1595 թվականին Շեքսպիրը ստեղծեց իր ամենահայտնի ողբերգությունը՝   Ռոմեո և Ջուլիետ, որը պատմություն է սիրո իրավունքի համար, արտաքին հանգամանքների դեմ՝ մարդկության պայքարի մասին։ Շեքսպիրը  «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգության իր տարբերակի համար, հնարավոր է վերամշակել է  «ակադեմիկների» կողմից թողած հին տեքստերը (դրամատուրգների խումբ, ովքեր ունեցել են համալսարանական դիպլոմներ) ։ Առաջինը Րոմեոյի և Ջուլետի  վշտալի ճակատագրի մասին խոսվել է Լուիջի Դա  Պորտոյի նովելում  (Luigi Da Porto, 1485—1529),   թեման վերցվեց նաև իտալացի հեղինակների կողմից (Մատտեո Բանդելլո, Բոլդերի, Լուիջի Գրոտո), հետագայում տարածվեց եվրոպական գրականության մեջ։ Անգլիայում այս հայտնի սյուժեն, որպես հիմք օգտագործվեց Արթուր Բրուկի կողմից, որպես իր   «Րոմեուսի և Ջուլիետի ողբերգական պատմություն» պոեմի հիմք (Arthur Brooke. The tragicall Historye of Romeus and Juliet, 1562) ։ Շատ հավանական է, որ Բրուկի այս ստեղծագործությունը  աղբյուր է հանդիսացել Շեքսպիրի համար։ Նա ուժեղացրել է լիրիկական և դրամատիկական գործողությունները, վերաիմաստավորել և հարստացրել է կերպարների հատկանիշները, ստեղծել  բանաստեղծական մենախոսություններ, որոնք բացահայտում էին կերպարների ներքին կարևոր ապրումները, այս կերպ ստանալով սովորական ստեղծագործություն՝ Վերածննդի պոեմ սիրո մասին։ Այս ողբերգությունը հատուկ տեսակի է, լիրիկական, լավատեսական, չնայած նրան, որ ավարտվում է գլխավոր հերոսների մահով։ Նրանց անունները ստացել են բարձրագույն պոեզիայի կրքի հատուկ նշանակություն։
Մոտավորպես 1596 թվականին թվագրվում է Շեքսպիրի ևս մեկ հայտնի ստեղծագործություն՝ «Վենետիկի վաճառականը» պիեսը։  Ինչպես  հայտնի հրեա Վարավվան ելիզավետյան դրամայից   («Մալթացի հրեան» Քրիստոֆեր Մառլո), Շեյլոկը նույնպես տենչում էր վրեժխնդրության։ Բայց ի տարբերություն Վարավվայի, նա մնում է ավելի բարդ բացասական կերպար։ Մի կողմից նախանձ, խորամանկ, նույնիսկ դաժան վաշխառու է, մյուս կողմից՝ անարգված մարդ, որի անարգանքը կարեկցանք է առաջացնում։  Շեյլոկի՝   հրեաների  և ընդհանարապես ցանակացած մարդու նույնականացման մասին և  «Միթե հրեան աչք չունի» (ակտ III, տեսարան 1) հայտնի մենախոսությունը, որոշ կրիտիկներ խոստովանում են, որ ամբողջ գրականության մեջ ի պաշտպանություն հրեաների իրավունքների հավասարության, լավագույն խոսքն է։ Պիեսում հակադրվում են փողի իշխանությունը մարդու վրա և ընկերության պաշտամունքը, որպես կյանքի ներդաշնակության անբաժանելի մասեր։
Չնայած պիեսի «պրոբլեմատիկության» և Անտոնիոյի և Շեյլոկի դրամատիկական սյուժետային ուղղության, իր մթնոլորտով «Վենետիկի վաճառական»-ը ավելի մոտ է պիես հեքիաթի, ինչպես  «Միջամառային գիշերվա երազը» (1596) պիեսը։ Կախարդական պիեսը հավանաբար գրվել է ելիզավետյան ազնվականների հարսանեական տոնակատարությունների համար։ Գրականության մեջ Շեքսպիրը առաջին անագամ ֆանտաստիկ արարածներին օժտում է մարդկային թուլություններով՝ ստեղծելով կերպարներ։ Ինչպես միշտ, դրամատիկ տեսարանները խաչվում են զավեշտականի հետ՝  Աթենքի արհեստավորները, շատ նման անգլիացի աշխատաովորներին, ջանասիրաբար և անփորձ պատրաստում են «Պիրամա և Ֆիբիս» պիեսը՝ Տեզեայի և Իպոլիտի հարսանիքի համար, որը իրենից ներկայացնում է դժբախտ սիրո պատմություն՝ շարադված  պարոդիա ձևով։ Ուսումնասիրողներին զարմացրել է   «հարսանեական» պիեսի սյուժեի ընտրությունը, նրա ներքին ֆաբուլան՝ թյուրիմացություն  զույգ սիրահարների միջև, որը կթույլատրվի միայն ըստ Օբերոնի բարի կամքի  և հրաշքի շնորհիվ՝  ծաղր կանացի քմահաճության հանդեպ (Տիտանիայի անսպասելի կիրքը Օբերոնի նկատմամբ)։ Ինչպես նաև արտահայտում է ծայրահեղ թերահավատություն սիրո նկատմամբ։ Այնուամենայնիվ այս «առավել բանաստեղծական ստեղծագործություններից մեկը» ունի լուրջ ենթատեքստ՝ անկեղծ զգացմունքների մեծարում, որն ուներ բարոյական հիմք ։
Ս․Ա․ Վենգերովը ականատես է եղել անցմանը երկրորդ ժամանակաշրջան՝ «այդ երիտասարդության բացակայությամբ պոեզիայում, որը բնորոշ էր առաջին ժամանակաշրջանին, կերպարները դեռ երիտասարդ էին, բայց բարոյապես ապրել էին իրենց կյանքում կարևոր հաճույքները։  Ժամանակաշրջանը հրապուրիչ էր, ուրախ, բայց նուրբ ու հիասքանչ աղջիկներ, ինչպիսիք էին «Վերոնացի երկու ազնվական» պիեսում և առավել ևս  Ջուլետա չկային»։
Միևնույն ժամանակ Շեքսպիրը ստեղծում է անմահ և հետաքրքիր տեսակ, որի նմանը համաշխարհային գրականության մեջ չի եղել՝ Պարոն Ջոն Ֆալստոֆի ։ Երկու մասերի հաջողությունները՝ «Հենրիխ IV», առաջին հերթին ժամանակագրության գործող վառ կերպարների շնորհիվ է, ովքեր միանգամից հայտնի էին դարձել։ Կերպարները անկասկած բացասական էին, բայց բարդ հատկանիշներով։ Նյութապաշտ, եսասեր, մարդ առանց գաղափարների, պատիվը նրա համար ոչինչ էր, հետևողական և խորաթափանց թերահավատ։ Նա մերժում է հարգանքը, իշխանությունը և հարստությունը։  Փողը նրան պետք էր միայն սնունդ, գինի և կին ձեռք բերելու համար։  Բայց Ֆալստաֆի կատակերգության էությունը ոչ միայն սրամտությունն է, այլ նաև նրա ուրախ ծիծաղը ինքն իր և շրջակա աշխարհի հանդեպ։ Նրա ուժը մարդկային բնույթի գիտությունն էր, նրան տհաճ է այն ամենը, ինչը կապված է մարդու հետ, նա հոգու ազատության և  անսկզբունքայնության մարմնացում էր։ Անցնող դարաշրջանի մարդ, ով  պետք չէ այնտեղ, որտեղ իշխանությունը հզոր է։  Հասկանալով, որ այսպիսի կերպարը տեղին  չէ իդեալական իշխանության մասին պիեսում,  «Հենրիխ V»  Շեքսպիրը հանում է նրան՝ հանդիսատեսին ուղակի հաղորդելով Ֆալստաֆի մահվան մասին։ Բայց ըստ ավանդության, Ելիզավետա թագուհու խնդրանքով, ով ցանկացել էր Ֆալստաֆին նորրից տեսնել բեմում, Շեքսպիրը վերակենդանացրեց «Վինձորի ծաղրողները» պիեսում։ Բայց դա միայն Ֆալստաֆի  թույլ օրինակն է։ Այստեղ նա կորցրել էր շրջակա աշխարհի մասին իր գիտելիքները, հեգնանքը, ծիծաղը ինքն իր նկատամաբ։ Մնացել էր միայն ինքնագոհ խաբեբան  ։
Առավել հաջողակ փորձ էր նորից վերադառնալ ֆալստաֆյան տեսակին  երկրորդ ժամանակաշրջանի վերջին ՝ «Տասներկուերորդ գիշեր» պիեսում։ Այստեղ մենք պարոն Տոբի և նրա միջավայրում ունենք պարոն Ջոնի երկրորդ հրատարակությունը, ճիշտ է, առանց իր շողշողացող սրամտության, բայց նույն բարեհոգի խրախճանքով։ «Ֆալստաֆովյան» շրջանակների մեջ է ընդգրկվում կանանց հանդեպ ժամանակաշրջանի առավելագուն կոպիտ ծաղրանքով «Անսանձ կնոջ սանձահարումը» պիեսը։
Երրորդ ժամանակաշրջան (1600—1609)
Շեքսպիրի ստեղծագործական գործունեության երրորդ ժամանակաշրջանը ընդգրկում է մոտավորապես 1600—1609 թվականները։ Սուբեկտիվիստական կողմնակիցները կենսագրական մոտեցմամբ Շեքսպիրի ստեղծագործությունները անվանել են  «խոր հոգևոր մռայլության» ժամանակաշրջան և աշխարհազգացության փոփոխության պատճառ էին համարում Մելանխոլիկ կերպարի՝ Ժակի հայտնվելը  «Ինչպես կցանկանաք» կատակերգությունում և նարան գրեթե համարում էին Համլետի նախորդը։ Սակայն որոշ ուսումնասիրողներ գտնում են, որ Շեքսպիրը Ժակի կերպարում ընդամենը ծաղրի էր ենթարկում մելանխոլիան, և, ենթադրաբար, կյանքի հիասթափությունների մի շրջան (ըստ կենսագրական մեթոդի կողմնակիցների տարբերակի) իրականում չի հաստատվում, որպես Շեքսպիրի կենսագրության փաստ։ Դրամատուրգի մեծագույն ողբերգությունների ստեղծման ժամանակաշրջանը հաընկնում էր նրա ստեղծագործական ուժի ծաղկման, նյութական դժվարությունների հաղթահարման և հասարակության մեջ բարձր դիրք զբաղեցնելու հետ։
Մոտ 1600 թվականին Շեքսպիրը ստեղծում է «Համլետը», որը կրիտիկների կարծիքով նրա ամենախորիմաստ ստեղծագործությունն է։ Շեքսպիրը պահպանել է հայտնի վրեժի մասին ողբերգության սյուժեն, բայց ամբողջ ուշադրությունը սևեռել է հոգևոր աններդաշնակություն, գլխավոր հերոսի ներքին հոգեվիճակ։ Ավանդական վրեժի դրամայի մեջ ընդգրկված էր նոր տեսակի կերպար։ Շեքսպիրը գերազանցել է ժամանակը՝ Համլետը սովորական ողբերգական հերոս է, ով հանուն Աստվածային արդարության իրականացնում է վրիժառություն։ Գալով եզրակացության, որ մեկ հարվածով հնարավոր չէ վերականգնել ներդաշնակությունը՝ նա զգում է աշխարհից օտարվելու ողբերգությունը և դատապարտում է իրեն միայնության։ Ըստ  Լ.Ե. Պինսկու սահմանման, Համլետը համաշխարհային գրականության առաջին  «Ռեֆլեքսիական» հերոսն է ։
Շեքսպիրի «մեծագույն ողբերգությունների» հերոսները նշանավոր մարդիկ են, ում մեջ միախառնված է բարին ու չարը։ Բախվելով շրջակա աշխարհի աններդաշնակության հետ՝ նրանք կատարում են դժվար ընտրություն՝ ինչպես գոյատևել, իրենք են կերտում իրենց ճակատագիրը և կրում ամբողջ պատասխանատվությունը։ Միևնույն ժամանակ Շեքսպիրը ստեղծեց «Չափ ընդդեմ չափի» դրաման։ Չնայած նրան, որ 1923 թվականին Առաջին ֆոլիոյում դասվել է կատակերգություններ շարքին, այս անիրավ դատավորի մասին լուրջ ստեղծագործության մեջ  զավեշտական ոչինչ չկա։ Նրա անունը վերաբերում է ողորմության մասին Քրիստոսի ուսմունքին ։ Ըստ գործողությունների ընթացքի հերոսներից մեկի մահացու վտանգ է սպառնում, իսկ վերջաբանը, որտեղ միանգամից մի քանի ամուսնական կապ է հաստատվում, որը կարելի է համարել երջանիկ ավարտ։  Այս պրոբլեմատիկ ստեղծագործությունը չի պատկանում կոնկրետ ժանրի, այլ գոյություն ունի ժանրերի շեմին՝  բաձրանալով դեպի մորալիտե, նա ձգտում է տրագիկոմեդիայի ։
Իսկական միզանտրոպիա նկատվում է միայն «Թիմոն Աթենացի» պիեսում, որը պատմություն է առատաձեռն և բարի մարդու մասին, ով սննկացվեց նրանց կողմից, ում օգնություն էր ցուցաբերել և ում պատճառով դարձավ չարամիտ մարդ։  Պիեսը ցավալի տպավորություն է թողնում ՝ չնայած այն բանին, որ Թիմոնի մահից հետո անշնորհակալ Աթենքը պատժվում է։ Ուսումնասիրողների կարծիքով, Շեքսպիրին պատել էր անհաջողությունը՝ պիեսը գրված է անկայուն լեզվով,  արժանիքների հետ մեկտեղ, ունի նաև թերություններ։ Չի բացառվում նաև, որ այս աշխատանքի վրա աշխատել է ոչ միայն Շեքսպիրը։ Կարելի է ասել, Թիմոնի կերպարը չի ստացվել, իսկ մյուս կերպարներն թույլ են ։ Անցում շեքսպիրյան նոր ուղության կարելի է համարել «Անտոնիոս և Կլեոպատրա» ողբերգությունը։ «Անտոնիոս և Կլեոպատրա» ողբերգությունում շնորհալի, բայց բարոյական հիմքերից զուրկ   «Հուլիոս Կեսարից» կողոպտիչը, շրջապատված է  ճշմարիտ բանաստեղծական միջավայրով , իսկ կիսադավաճան Կլեոպատրան հերոսական մահով մեծապես քավում է իրենց մեղքերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուիլյամ Շեքսպիր Կատեգորիա:Ուիլյամ Շեքսպիրի ստեղծագործություններ
Աստերոիդների ցանկ (110701-110800)
Աստերոիդների ցանկ (110601-110700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (110801-110900)
Կինյա-Աբիզ
Կինյա-Աբիզ (Кинья-Абыз, Кинйәабыҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 182 մարդ։
Գումբեթ-Գուրջևիկ
Գումբեթ-Գուրջևիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։ Գտնվում էր Արճակ լճից արևելք, Արճակ գյուղից 45-46 կմ հարավ-արևելք, Կոտուր գետի ավազանին պատկանող մի գետակի ափին, սարավանդի վրա ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆիլետինո
Ֆիլետինո (Filettino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 551 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը կազմում է 7 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 78 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0775։
2011 թվականի օգոստոսին քաղաքապետ եղավ Ֆիլետտինո Լուկա Սելլարը, նա համաձայն չէր կառավարության քաղաքականությունը ամրապնդել բնակավայրեր, բնակչությունը պակասեց, հազար մարդ հռչակեց «անկախություն» Իտալիայից, նաև հռչակեց իրեն իշխանություն և սկսեց տպել իրենց գումարները, որը կոչվում էր «ֆիորիտո» ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Դավիթ Երևանցի
Դավիթ Երևանցի, իսկական անունը՝ Դավիթ Նիկոլի Բաբայան, հայ քանդակագործ, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ (2014)։ Ապրում և ստեղծագործում է Փարիզում։
Կենսագրություն
Ծնվել է Երևանում։ 1968 թվականին ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1965 թվականից եղել է հանրապետական, համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսների մշտական մասնակից (Բուլղարիա, Գերմանիա, Ֆրանսիա, Ֆինլանդիա, Իտալիա, Ճապոնիա, Չեխոսլովակիա, Բելգիա և այլն)։ 1970-1973 թվականներին մասնակցել է Շախմատի տան և Տիկնիկային թատրոնի շենքերի ձևավորման աշխատանքներին։ 1974 թվականից ապրում և ստեղծագործում է Փարիզում։ 1980 թվականին կատարել է Իսի լե Մուլինոյի հայկական եկեղեցու ճակատային մասի դեկորատիվ աշխատանքները։ 2007 թվականից՝ Արվեստի և գրականության ասպետ (Ֆրանսիա, մշակույթի և կոմունիկացիաների նախարարություն)։ 2012 թվականին պարգևատրվել է Վիլյամ Սարոյանի մեդալով ։
Ստեղծագործություններ
Քանդակներին բնորոշ են հին եգիպտական և ուրարտական արվեստի ավանդույթների արդիական վերաիմաստավորումները («Ուժ», 1984, բրոնզ, Փարիզ, «Կին», «Ղարաբաղցի կինը», երկուսն էլ՝ 1986 թ., բրոնզ, Երևան, Մեծ եղեռնին նվիրված երկու հուշարձան՝ 1980, 2000, բրոնզ, «Մարիաննա», 1995, հրակավ, երեքն էլ՝ Փարիզ, Գրիգոր Հասրաթյանին նվիրված հարթաքանդակ-կոմպոզիցիա, 2004, բազալտ, բրոնզ, Երևան) ։ Հեղինակ է նաև դրվագումների («Կոմիտաս», 1968, բրոնզ, «Աղջիկ», 1972, պղինձ և այլն), գեղանկարների, դիմանկարների, մեդալների, դեկորատիվ-կիրառական իրերի։
Դավիթ Երևանցու Կոմիտասի բրոնզաձույլ արձանը, «Կոմպոզիտոր, երգահան Կոմիտասի և 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում իրականացված 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանության զոհ 1500000 հայերի հիշատակին» մակագրությամբ, 2003 թվականին տեղադրվել է Փարիզի Կանադա հրապարակում։
Աշխատանքները գտնվում են Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Սոֆիայի պետական թանգարանում, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների թանգարանում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պետական պատկերասրահում, Փարիզի Հայկական թանգարանում, Փարիզի Դրամագիտության թանգարանում, Փարիզի Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանում, Պրահայի պետական թանգարանում, Փարիզի դրամապալատում, Երևանի Շախմատի տանը, Պրահայի Կիրառարական արվեստիի թանգարանում և այլ թանգարաններում ու մասնավոր պատկերասրահներում։
Հուշարձաններ
ինչպես նաև մի շարք հուշարձաններ աշխարհի տարբեր երկրներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստեղծագործական կեղծանուններ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:ՀՀ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ
Դեմիդովկա (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)
Դեմիդովկա (Демидовка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Ալեքսեևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Լի Սին Գի
Լի Սին Գի (հանգըլ՝ 리승기, ), կորեացի քիմիկոս (Օրգանական քիմիա), սինթետիկ մանրաթելի հայտնագործող՝ գյուտարար։
Կենսագրություն
Բանտից ազատվեց միայն Ճապոնիայի կապիտուլացիայից հետո։
1945-1947 թվականներին oրգանական քիմիայի պրոֆեսոր և Կյոնսոն համալսարանի դեկանը, որտեղից իրեն հեռացրել են դիմադրության համար Սեուլի համալսարանում վերաուսուցման պատճառով ամերիկական զինվորական բազա։ 1950 թվականի օգոստոսին մինչ Կորեական պատերազմի սկսվելուց հետո, Յու Չոն Օկի (որը հետագայում զբաղեցնում է Հյուսիսային Կորեայի փոխվարչապետի պաշտոնը) հրավերով տեղափոխվել է հյուսիս Կորեայի Ժողովրդադեմոկրատական հանրապետություն, որտեղ գլխավորում էր գիտահետազոտական աշխատանքները, սինթետիկ մանրաթելի ստացման համար։ Իր մեկնումից հետո Լի Սին Գին հիշում է.
Գիտական աշխատանքներ
Հիմնական աշխատանքը կապված էր պոլիվինիլացետատի և պոլիվինիլ սպիրտի սինթեզի և կառուցվածքային հետազոտության հետ։ 1939 թվականի աշխատանքները խմբում Իտիրո Սակուրադի գլխավորությամբ, նա և իր ճապոնացի ընկերը ստացել են ջրում լուծվող մանրաթել պոլիվինիլ սպիրտի հիմքի վրա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Կորեացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Թադևոս Խաչատրյան
Կենսագրություն
Թադևոս Խաչատրյանը ծնվել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Արարատի շրջանի Սովետաշեն գյուղում (այժմ՝ՀՀ Արարատի մարզ, գյուղ Զանգակատուն)։ Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը, աշխատել է գրական և պարբերական մամուլում («Գարուն», «Լրագիր», «Մոլորակ», «Օրագիր» և այլն)։ Աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Մ․ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ
Կաստանե (Ավերոնի գավառ)
Կաստանե (Castanet), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 24 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 295 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 225-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 70։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 225 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 216 անձ (117 տղամարդ և 99 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (2 տղամարդ և 7 կին)։ 70 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռիբչինցի (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)
Ռիբչինցի (Рибчинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1797 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռիբչինցի գյուղում բնակվում էր 1 180 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,5 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1797 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միմանսա
Միմանսա (սանսկրիտ․ mimansa-հետազոտում, ներթափանցում, բանավեճ), հին հնդկական 6 ուղղափառ փիլիսոփայական ուսմունքներից հինգերորդը, որն զբաղվում էր վեդաների մեկնությամբ։ Ձևավորումը (ոչ շուտ մ․թ․ա․ 2-րդ դար - ոչ ուշ մ․ թ․ 2-3-րդ դարեր) կապվում է Ջայմինիին վերագրվող «միմանսա-սուտրա»-ի հետ։
Գործնականորեն միմանսան կոչված էր կարգավորել վեդայական բարդ ծիսակարգը։ Ընդունում էր վեդաների հեղինակությունը, սակայն պաշտպանում աշխարհի նյութականության դրույթը։ Նյայայի իմացաբանությանը տալով յուրահատուկ ինդուկտիվ-հիպոթետիկ ուղղվածություն՝ միմանսան աստվածներին համարում է լեզվական վերացարկումներ։ Իրական են ոչ թե աստվածները, այլ նրանց անունները, որ իմաստավորվում են ծիսական արարողությամբ։ Միմանսան հետազոտել է նաև իմացության տեսության, լեզվի և մտածողության, բառի և նշանակության փոխհարաբերության հարցեր։ Հետագայում (7-8-րդ դարեր) ձուլվել է վեդանտայի հետ։
Կատեգորիա:Հինդուիզմ Կատեգորիա:Սանսկրիտ եզրույթներ Կատեգորիա:Հնդկական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Հնդկաստանի օրթոդոքսալ կրոններ
Կսավերով (գյուղ, Մալինի շրջան)
Կսավերով (Ксаверів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1634 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կսավերով գյուղում բնակվում էր 439 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2524 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1634 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Փարիզի համաձայնագիր (1973)
Փարիզի համաձայնագիր 1973 Վիետնամում պատերազմի դադարեցման և խաղաղության վերականգնման մասին։ Ստորագրվել է հունվարի 27-ին ՎԴՀ-ի, ԱՄՆ-ի, Հարավային Վիետնամի Հանրապետության ժամանակավոր հեղափոխական կառավարության արտաքին գործերի մինիստրների և Սայգոնի վարչակազմի կողմից։ ԱՄՆ-ն պարտավորվել է հարգել Վիետնամի անկախությունը, սուվերենությունը, միասնությունն ու տարածքային ամբողջությունը։ Ըստ Ժնևի համաձայնագրի 1954 թվականին նախատեսվում էր դադարեցնել ռազմական գործողությունները Հարավային Վիետնամում, 60 օրվա ընթացքում Հարավային Վիետնամից դուրս բերել ԱՄՆ-ի և այլ պետությունների զորքերը, անցկացնել դեմոկրատ ընտրություններ միջազգային վերահսկողության ներքո, իրականացնել Վիետնամի աստիճանական խաղաղ վերամիավորում՝ Հարավային և Հյուսիսային Վիետնամի միջև համաձայնության հիման վրա։ Փարիզի համաձայնագրի կատարման վերահսկողությունը դրվում էր հատկապես ստեղծված միջազգային հանձնաժողովի վրա, որի մեջ մտնում էին Կանադան (1973 թվականի հուլիսի 31-ից՝ Իրանը), Հունգարիան, Ինդոնեզիան և Լեհաստանը։ Փարիզի համաձայնագրի ստորագրումը, որի կատարումը խափանում էր Սայգոնի վարչակազմը ընդհուպ մինչև իր անկումը (1975), վիետնամացի ժողովրդի և աշխարհի խաղաղասեր ուժերի կարևոր հաղթանակն էր իմպերիալիզմի դեմ պայքարում և մեծ ներդրում միջազգային լարվածության թուլացման գործում։
Կատեգորիա:Փարիզ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համաձայնագրեր
Վեզիր
Վեզիր (արաբերեն وزير‎‎, «նախարար», պահլավերեն vih’r, վճռող), մուսուլմանական պետություններում նախարարի և բարձրաստիճան պաշտոնյաների տիտղոս, քաղաքական և ռազմական վարչության գլուխը։
Իսլամադավան երկրների մեծ մասում զինվորական և քաղաքացիական բարձրագույն աստիճանավորներին տրվող տիտղոս։
Օսմանյան կայսրությունում
Օսմանյան կայսրությունում վեզիրի տիտղոս ստանում էին բարձրաստիճան պալատականներն ու նահանգապետները։ Մեծ վեզիրը (վեզիրի ազամ կամ սադրազամ) երկրի փաստացի ղեկավարն էր, պատերազմի ժամանակ համարվում էր բանակի գերագույն հրամանատարը, տնօրինում էր երկրի ֆինանսական և դատական գործերը, սուլթանի անունից հրապարակում հրովարտակներ, կնքում դաշնագրեր։
1876 թվականի թուրքական սահմանադրությամբ մեծ վեզիրը գլխավորում էր մինիստրների խորհուրդը։
Վեզիրի պաշտոնը Թուրքիայում վերացավ 1922 թվականին՝ հանրապետության հաստատումով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության կառավարություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Ազգային և էթնիկ առաջնորդման կոչումներ Կատեգորիա:Օսմանյան տիտղոսներ Կատեգորիա:Իրանի տիտղոսներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն
Եկատերինա Ավետիսյան
Եկատերինա Արամի Ավետիսյան, խմբավար, կոմպոզիտոր, մանկավարժ, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Եկատերինան ծնվել է 1956 թվականին Մոսկվայում։
Ավարտել է Մոսկվայի Միխայիլ Իպոլիտով-Իվանովի անվան երաժշտական ուսումնարանը, այնուհետև՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի խմբավարության բաժինը (Հովհաննես Չեքիջյանի դասարան)։
1999 թվականից հանդիսանում է Համառուսական երաժշտական ընկերության պատվավոր, երգչախմբի մրցույթների միջազգային հանձնախմբի անդամ։ Մոսկվայում յուրացրել է ուղղափառ եկեղեցու երգացանկը և եկեղեցու օրենսգիրքը (ղեկավար՝ քահանա Ա. Ստանկո)։ Երկար տարիներ երգել է Մոսկվայի տաճարներում, ղեկավարել երգչախմբեր։
2001 թվականիից՝ Սբ Միխայիլի տաճարի եկեղեցու երգչախմբի ղեկավար։
1991 թվականին ամուսնու՝ երաժիշտ, Սբ Աստվածամոր տաճարի վանահայր Սիմեոնի հետ Մոսկվայի Գնեսինների անվան մանկավարժական երաժշտական դպրոցում ստեղծել է «Մոսկովյան զանգակներ» երգչախումբը (տեղի և միջազգային փառատոներում արժանացել է բարձր պարգևների) ։ Նա նաև հանդիսանում է «Բարի լուր» անսամբլի, «Մոսկովյան զանգեր» երիտասարդական երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար։
Եկատերինան գրել է մի շարք ստեղծագործություններ, կատարել մշակումներ երգչախմբի համար։ Հեղինակել է խմբերգական ստեղծագործությունների 3 ժողովածու, թողարկել է 3 ձայնասկավառակ։ Երկացանկում ներառված է 400-ից ավելի աշխատանք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ խմբավարներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Արթուր Օսիկյան
Արթուր Հակոբի Օսիկյան, ՀՀ պետական գործիչ, Հայաստանի արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության պետ (2014-2018), արդարադատության գեներալ-մայոր։ Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու։
Պարգևներ և կոչումներ
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի, մեկ դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ոստիկաններ Կատեգորիա:Հայ գեներալներ Կատեգորիա:Ոստիկանության գեներալ-մայորներ Կատեգորիա:Արդարադատության գեներալ-մայորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Տամմե (գյուղ, Ռաիկյուլա շրջան)
Տամմե (Tamme), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռաիկյուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 309 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռաիկյուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(9729) 1981 RQ
(9729) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,578535 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1029 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0542 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1512,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238037 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,1° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դենիսովկա (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)
Դենիսովկա (Денисовка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Ռյաժենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Վիվիան Մեյեր
Վիվիան Դորոթի Մեյեր (Vivian Dorothea Maier, ), ամերիկացի լուսանկարչուհի։ Կյանքի մեծ մասը ապրել է ԱՄՆ-ում ու Ֆրանսիայում։ ԱՄՆ-ում շուրջ 40 տարի աշխատել է որպես երեխաների դայակ։ Այդ տարիների ընթացքում նա լուսանկարել է շուրջ 150 000 լուսանկար՝ հիմնականում Նյու-Յորքում, Չիկագոյում ու Լոս-Անջելեսում, ինչպես նաև աշխարհի տարբեր երկրներում ։
Մեյերը լուսանկարների մեծամասնությունը մնացել է անհայտ ու նույնիսկ չմշակված մինչ այն պահը, երբ նրա ունեցվածքը վաճառվել է։ Ջոն Մալուֆ անունով մի պատմաբան ու կոլեկցիոներ ուսումնասիրել է նրա աշխատանքները ու սկսել է հրապարակել դրանք առցանց 2009 թվականին՝ Մեյերի մահից որոշ ժամանակ անց։ Շատ կարճ ժամանակում նրա աշխատանքների նկատմամբ առաջացել է մեծ հետաքրքրություն։ Դրանք ուսումնասիրվել են ԱՄՆ-ում, Եվրոպայում ու Ասիայով՝ հրապարակվելով բազմաթիվ հոդվածներում աշխարհի տարբեր ծայրերում։ Նրա մասին սկսել են գրել գրքեր ու նկարահանել ֆիլմեր։
Լուսանկարների հայտնաբերում
2007 թվականին՝ մահից երկու տարի առաջ Մեյերին չի հաջողվել վճարել այն պահեստային տարածքի վճարը, որը նա վարձակալում էր Չիկագոյի հյուսիսում։ Արդյունքում նա վաճառել է իր նեգատիվները, աուդիո ձայնագրությունները ու 8 մմ կինո ժապավենները։ Նրա աշխատանքների մի մասը գնել են երեք կոլեկցիոներներ՝ Ջոն Մալուֆը, Ռոն Սլեթերին ու Ռենդի Պրոուն ։ Նրա աշխատանքներից մի մասը հրապարակվել են առաջին անգամ 2008 թվականի ամռանը, սակայն չեն ստացել լայն արձագանք ։
Մալուֆը գնել է հավաքածուի մեծ մասը՝ շուրջ 30 000 նեգատիվ՝ քանի որ աշխատում էր Չիկագոյում Պորտիջ Փարկ թաղամասի մասին գրքի վրա ։ Հետո նա նաև գնել է մի շարք նեգատիվներ մեկ այլ գնորդից ։ Մալուֆը կարդացել էր Մեյերի ազգանունը արկղերի վրա, բայց չուներ որևէ տեղեկություն՝ ով է այդ Վիվիան Մեյերը։ 2009 թվականի ապրիլին նա կարդացել է նրա մասին մահախոսականը Chicago Tribune թերթում ու իր բլոգում հղում կատարել նրա լուսանկարների հավաքածուին իր Flickr էջի վրա։ Դրանից հետո Վիվիան Մեյերի նկատմամբ կտրուկ աճել է՝ դարձնելով նրան ԱՄՆ-ի «street photography» ամենաականավոր լուսանկարիչներից մեկը։
Անձնական կյանք
Մեյերի կյանքի բազմաթիվ փաստեր մնում են անհայտ։ Նա ծնվել է Նյու Յորքում, մայրը ֆրանսիացի էր՝ Մարիա Ժոսո Ժուստին անունով, հայրը՝ ավստրիացի, անունը՝ Չարլզ Մեյեր (հայտնի էր նաև որպես Վիլհելմ)։ Մանկության տարիներին Վիվիանը մի քանի անգամ տեղափոխվել է Ֆրանսիայից ԱՄՆ ու հետ՝ ապրելով մոր հետ ալպիական Սեն-Բոնե-էն-Չամփսո գյուղում։ Հայրը ամենայն հավանականությամբ անհայտ պատճառներով լքել է ընտանիքը մինչև 1930 թվականը։
1935 թվականին Մեյերը մոր հետ ապրել են Սեն-Բոնե-էն-Չամփսո գյուղում, իսկ 1940 թվականին տեղափոխվել են Նյու Յորք։ Նրա հայրը ու եղբայրը մնացել էին Նյու Յորքում, որտեղ հայրը աշխատել է կաթսաների մասնագետ ։
1951 թվականին 25-ամյա Մեյերը Ֆրանսիայից վերջնականապես տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ աշխատել է քաղցրեղենի խանութում։ 1956 թվականին նա տեղափոխվել է Չիկագոյի Նորթ Շոր թաղամաս, որտեղ սկսել է աշխատել որպես դայակ ու զբաղվել է այդ գործող շուրջ 40 տարի։ Առաջին 17 տարիներին նա աշխատել է երկու ընտանիքներում դայակ՝ 1956 - 1972 թվականներին Գենսուրգների ընտանիքում ու 1967 - 1973 թվականներին Ռեյմոնդսների ընտանիքում։ Լեյն Գենսուրգը հետագայում Մեյերի մասին ասել է. «Նա իրական կենդանի Մեյրի Փոփինս էր»՝ ավելացնելով, որ նա երբեք չէր նախատում երեխաներին ու միշտ ցանկանում էր նրանց ցուցադրել աշխարհը իրենց բերրի արվարձանից դուրս ։ Նրա գործատու ընտանիքները նրան նկարագրում են որպես շատ փակ կին, ով ազատ ժամանակը անցկացնում էր Չիկագոյի փողոցներով զբոսնելով ու լուսանկարելով՝ հիմնականում իր Rolleiflex ֆոտոխցիկով ։
1959 ու 1960 թվականներին Մեյերը ինքնուրույն իրականացրել է համաշխարհային ճանապարհորդություն՝ լուսանկարելով Լոս Անջելեսը, Մանիլան, Բանգկոկը, Պեկինը, Հնդկաստանը, Սիրիան, Եգիպտոսը ու Իտալիան ։ Ճանապարհորդությունը, հնարավոր է, ֆինանսավորվել է Սեն-Բոնե-էն-Չամփսոյի առանձնատան վաճառքից։ 1970 թվականին նա կարճ ժամանակահատվածով եղել է ԱՄՆ-ում հայտնի հեռուստաաստղ Ֆիլ Դոնահյուի երեխեքի դայակը ։
Վիվիան Մեյերը չի ունեցել երեխաներ ու չի թողել իրենից հետո ժառանգներ։
Մեյերի ժառանգությունն այսօր
Մալուֆի հավաքածուն իր հերթին կազմում է 100.000-150.000 նեգատիվ, ավելի քան 3000 տպագիր լուսանկար, հարյուրավոր տեսաերիզներ, ֆիլմեր, աուդիո ձայնագրություն ու մի շարք սարքավորումներ, որը, ըստ իր խոսքերի, կազմում է նրա աշխատանքների 90 տոկոսը ։
Մեյերի լուսանկարները, իր կյանքի պատմությունը ու հավաքածուի հայտնաբերման մանրամասները դարձել են բազմաթիվ հեռուստահաղորդումների ու հոդվածների պատճառ։ Մեյերի լուսանկարները ներկայացվել են մի շարք ցուցահանդեսներում, իր մասին գրվել են մի շարք գրքեր ու նկարահանվել առնվազն 2 վավերագրական ֆիլմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լուսանկարիչներ Կատեգորիա:1926 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:2009 մահեր Կատեգորիա:Ապրիլի 21 մահեր Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Դաբլագոմ
Դաբլագոմ (დაბლაგომი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սամտրեդիայից հեռու է 14 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 895 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սամտրեդիայի շրջան‎
Ալգա (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)
Ալգա (Алга, Алға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 76 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալեքսանդրա Ավստրիյսկայա
Ալեքսանդրա Ավստրիյսկայա (Алекса́ндра Алексе́евна Австри́йская, ). ռուս գեղասահորդուհի, հանդես է եկել մենասահք ձևում։ Գեղասահքի Ռուսաստանի սպորտի վարպետ ։
2016 թվականի նոյեմբերին նվաճել է բրոնզե մեդալ ISU Challenger Series Warsaw Cup-ի մրցաշարում ։
2018 թվականի մայիսի 2-ի դրությամբ նա Չմշկասահորդների միջազգային միության վարկանիշում զբաղեցնում է 75-րդ հորիզոնականը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 2000 թվականի հոկտեմբերի 30-ին` Մոսկվայում ։ Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 2005 թվականից ։ Ակումբը`Բանակային կենտրոնական մարզական ակումբ (Մոսկվա) ։
Ընտանիք
Ալեքսանդրան Մարինա Ավստրիյսկայայի դուստրն է ` խորհրդային գեղասահորդուհու, ով հանդես է եկել զուգասահքում։
Սպորտային ձեռքբերումներ
CS: ISU Challenger Series
Գումբեթ
Գումբեթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կինյաևո
Կինյաևո (Киняево), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օրեխովո-Զուևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օրեխովո-Զուևսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռամշտայն
Rammstein ( ՄՀԱ ՝ ), գերմանական ռոք խումբ է, կազմավորվել է 1994 թվականին։ Խմբի ոճը կարելի է բնութագրել որպես Neue Deutsche Härte, ինչը բառացի նշանակում է՝ Նոր գերմանական կոշտություն։ Չնայած այն փաստին, որ գրեթե բոլոր երգերի տեքստերը գրված են գերմաներեն, խումբը շատ հայտնի է նաև Գերմանիայից դուրս, այդ թվում և ԱՄՆ-ում։ «Reise, Reise» ալբոմից հետո նրանք դարձել են բոլոր ժամանակների ամենահայտնի գերմանական խումբը։ 2009 թվականի տվյալներով ամբողջ աշխարհում վաճառվել է 15 միլիոն ձայնասկավառակ։ Նրանց կենդանի համերգները լի են շքեղ հրավառություններով, լուսային էֆեկտներով, ինչը շոուին տալիս է անկրկնելի տեսք։
Անուն
Խումբը նշել է, որ իր անունը կապված է 1988 թվականի օգոստոսի 28-ին Ռամշտայն ավիաբազայում իտալական Frecce Tricolori ավիախմբի մասնակցությամբ օդային շոուի ժամանակ տեղի ունեցած օդային աղետի հետ, երբ երեք ինքնաթիռների բախման հետևանքով զոհվեց 80 մարդ և 300-ից ավելի մարդ դարձան վիրավոր։ Շնայդերը և Ֆլաքեն նշել են, որ երբ նրանք որոշում էին խմբի անունը չգիտեին, որ Ռամշտայնը գրվում է 1 մ-ով այլ ոչ թե 2։
Կազմը
Ստեղծման օրից ի վեր խմբի կազմը չի փոխվել։
Խմբի բոլոր անդամները նախկին Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունից են, մասնավորապես Արևելյան Բեռլինից և Շվերինից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռամշտայն Կատեգորիա:Գերմանական մետալ խմբեր Կատեգորիա:1994 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Լոգան (Յուտա)
Լոգան (Յուտա) (Logan), քաղաք Քեշ շրջանում(Յուտա), Յուտա նահանգում(Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ)։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքային բնակիչների թիվը 48 210 էր, ԱՄՆ մարդահամարի բյուրոյի տվյալներով՝ 2015 թվականին քաղաքում բնակվում էր 50 371 մարդ (14-րդ տեղը` պետության ամենամեծ քաղաքների ցանկում)։ Լոգանում է գտնվում է Յուտա համալսարանը, որտեղ սովորում է ավելի քան 28 000 ուսանող։
Աշխարհագրական դիրք
Ըստ Միացյալ Նահանգների մարդահամարի բյուրոյի տվյալների՝ քաղաքն ունի 48,00 կմ² ընդհանուր տարածք (46,5 կմ² - հող, 1,5 կմ² - ջուր)։ Լոգանը տեղակայված է Քեշի հովտի արևելյան եզրին՝ Բեր-Ռիվեր (անգլ.՝ Bear River) լեռան արևմտյան լանջին։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով Լոգանում բնակչությունը կազմում էր 48 174 մարդ (որոնցից 49,3% տղամարդիկ էին և 50,7 % կանայք), քաղաքն ուներ 15 828 տնային տնտեսություն և 10 404 ընտանիք։ Քաղաքի տարածքում կար 16 790 շինություն՝ միջին խտությամբ 361,1 շենք, որոնք կառուցված էին մեկ քառակուսի կիլոմետրի վրա։ ԱՄՆ-ի ռասայական կազմ․ սպիտակամորթ ամերիկացիներ՝ 83,9%, աֆրոամերիկացիներ՝ 1,0% ասիացիներ՝ 3,3%, ԱՄՆ-ի բնիկ ժողովուրդներ՝ 1,0% ։
2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն քաղաքի բնակչությունը ըստ տարիքային միջակայքի կազմել է հետևյալը. 24,6% -ը` 18 տարեկանից ցածր բնակիչներ, 11,1% -ը` 18-ից 21 տարեկան, 58,0% -ը` 21-ից 65 տարեկան և 6,3% - 65 տարեկան և ավելի։ Բնակչության միջին տարիքը՝ 24,2 տարի է։ Լոգանի յուրաքանչյուր 100 կնոջ համար 97.3-ը տղամարդիկ են, իսկ 100.5 կնոջ համար 95.5-ն են տղամարդիկ ։
15 828 տնային տնտեսություններից 65,7% -ը ընտանիքներ էին. միասին ապրող զույգերը՝ 52,9% -ը (26,2%՝ մինչև 18 տարեկան երեխաներ), 9,1% -ը` առանց ամուսինների, իսկ 3.7% -ը` տղամարդիկ, ովքեր ապրում են առանց կնոջ։ 34,3% -ը ընտանիք չուներ։ Միջին հաշվով 2,82 մարդ տնային տնտեսություն էր վարում, ընտանիքի միջին չափը 3,24 մարդ էր։ Բնակչության 20,8%-ը ապրում էր միայնակ, 5,8%-ը միայնակ ծերեր էին (65 տարեկանից բարձր) ։
Տնտեսություն
2014 թվականին 37 946 մարդկանցից 24 373.-ը 16 տարեկանից բարձր աշխատանք են ունեցել։ Միևնույն ժամանակ, տղամարդիկ ունեցել են միջին եկամուտ՝ տարեկան 32 390 դոլլար՝ համեմատած կանանց միջին տարեկան եկամտի 26 605 դոլլարի հետ։ 2014 թվականին ընտանիքի համար միջնարժեքը գնահատվել է 43 103 դոլլար, տնային տնտեսության համար՝ 35 770 դոլլար։ Մեկ շնչի հաշվով եկամուտը՝ տարեկան 17 438 դոլլար։
Տրանսպորտ
Քաղաքի գլխավոր ճանապարհները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1859 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ ըստ նահանգի Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր
Ուկրաինական հեղափոխություն (2014)
2014 թվականի ուկրաինական հեղափոխություն (որը նաև հայտնի է որպես հեղափոխություն կամ արժանապատվության հեղափոխություն. Революція гідності) 2014 թվականի փետրվարին Ուկրանիայի մայրաքաղաք Կիևում տեղի են ունեցել մի շարք բռնի իրադարձություններ, որոնք հանգեցրին Ուկրաինայի ընտրված նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի պաշտոնանկ լինելուն։
2000-ական թվականներին Ուկրաինայի հաջորդական կառավարությունները, ներառյալ Յանուկովիչի կառավարությունը, ձգտում էին ավելի սերտ հարաբերությունների Եվրամիության (ԵՄ) հետ ։ Դրան հասնելու միջոցառումներից մեկը Եվրամիության հետ ասոցացման համաձայնագիրն էր, որը Ուկրաինային վարկեր կտրամադրեր՝ բարեփոխումների ազատականացման դիմաց ։ Այս պայմանագիրը բարդացնում էր Ուկրաինայի առևտրային կապը Ռուսաստանի հետ, որն այս ժամանակաշրջանում ամենամեծ առևտրային գործընկերն էր ։ Նախագահ Յանուկովիչը մտադիր էր համաձայնագիր կնքել, բայց հետաձգեց կնքումը ։ Սա բողոքի ալիք առաջացրեց, որը կոչվում էր «Եվրամայդանական» շարժում ։ Ցուցարարների և ոստիկանության միջև տեղի են ունեցել բախումներ, որի արդյունքում զոհվել է մոտ 130 մարդ, այդ թվում՝ 18 ոստիկաններ։ Երբ լարվածությունը ուժեղացավ, նախագահի համար անձնական անվտանգությունն անհասանելի դարձավ. փետրվարի 22-ին նա Կիևից մեկնեց Ռուսաստան ։ Ցուցարարները շարունակեցին հսկողության տակ վերցնել Կիևի փողոցները։ Նույն օրը խորհրդարանը հայտարարեց, որ Յանուկովիչն ազատվել է պաշտոնից. քվեարկության արդյունքում 328 կողմ, 0 դեմ ձայներով։
Յանուկովիչը ասաց, որ այս քվեարկությունն անօրինական է և նա Ռուսաստանի Դաշնությունից օգնություն է խնդրել ։ Ռուսաստանը Յանուկովիչի տապալումը դիտեց որպես ապօրինի հեղաշրջում։ Հեղափոխության դեմ լայնորեն բողոքի ցույցեր տեղի ունեցան Ուկրաինայի արևելյան և հարավային շրջաններում։ Այս բողոքի ակցիաները սրվեցին Ռուսաստանի Դաշնության կողմից Ղրիմի բռնակցման, Դոնբասում սկսված պատերազմի, Ռուսաստանի ռազմական միջամտության, և Դոնեցկում և Լուգանսկում դե ֆակտո անկախ պետությունների ստեղծման արդյունքում։
Ժամանակավոր կառավարությունը՝ Արսենի Յացենյուկի գլխավորությամբ, սկսեց ստորագրել ԵՄ ասոցացման համաձայնագիրը։ Պետրո Պորոշենկոն Ուկրաինայի նախագահ դարձավ 2014 թվականի չնախատեսված նախագահական ընտրություններում։
Ակնարկ
Կիևում անցկացվող հակակառավարական ցույցերի ժամանակ 2014 թվականի փետրվարի 18-ին, երբ բողոքի ակցիայի մասնակիցներն ու ոստիկանները բախվեցին, առնվազն 82 մարդ սպանվեց առաջիկա մի քանի օրերի ընթացքում, այդ թվում`13 ոստիկան, վիրավորվել է ավելի քան 1100 մարդ  ։
Փետրվարի 18-ին Եվրամայդանի շուրջ 20 հազար մասնակիցներ հանդես են եկել ի պաշտպանություն 2004 թվականի Ուկրաինայի Սահմանադրության վերականգնման, որը չեղյալ է հայտարարվել Ուկրաինայի Սահմանադրական դատարանի կողմից 2010 թվականին Յանուկովիչի նախագահ ընտրվելուց անմիջապես հետո։ BBC-ին հաղորդել է, որ յուրաքանչյուր կողմը մեղադրում է մյուսին և սկսվել է բախում երկու ուժերի միջև ։ Ոստիկաններն կրակել են ինչպես ռետինե փամփուշտներով, այնպես էլ ավելի ուշ՝ կենդանի զինամթերքով (ներառյալ ավտոմատ զենք և դիպուկահար հրացաններ), միաժամանակ օգտագործելով արցունքաբեր գազ և ֆլեշ նռնակներ՝ փորձելով հետ մղել հազարավոր ցուցարարների։ Ակցիայի մասնակիցները կռվել են չմշակված զենքերով, և ներխուժել Տարածաշրջանների կուսակցության շտաբ։ Ոստիկաններն ուժգին հարվածներ են հասցրել Մայդան Նեզալեժնոստիի և հրապարակի շրջանցող հիմնական բողոքի ճամբարին ցուցարարները մեծ քարերով և մահակներով։
Փետրվարի 19-ին իշխանությունները Կիևում ստեղծեցին ոստիկանության անցակետեր, հասարակական տրանսպորտի սահմանափակումներ և դպրոցները փակվեցին, երկրում հայտարարված էր դե ֆակտո արտակարգ դրություն ։
Փետրվարի 20-ին ՆԳ նախարար Վիտալի Զախարչենկոն հայտարարեց, որ ստորագրել է հրամանագիր, որը թույլ է տալիս ցուցարարների դեմ կենդանի զինամթերքի օգտագործումը։ Կիևի կենտրոնում տեղի է ունեցել ամենասարսափելի բռնություններ, իսկ 48 ժամվա ընթացքում բախումների զոհերի թիվը հասել է 77-ի։ Դրան ի պատասխան՝ Ուկրաինայի խորհրդարանի նախագահ Վլադիմիր Ռիբակը հաջորդ օրը հայտարարել է, որ ինքը ստորագրել է խորհրդարանական հրամանագիր, որը դատապարտում է ուժի կիրառումը և կոչ է անում բոլոր հաստատություններին (ներքին գործերի նախարարություն, նախարարների պալատ և այլն) անհապաղ դադարեցնել բոլոր ռազմական գործողությունները ցուցարարների դեմ։ Խորհրդարանը նաև Զախարչենկոյին հեռացրել է պարտականությունների կատարումից։
Չնայած պայմանավորվածությանը, հազարավոր մարդիկ շարունակում էին բողոքի ցույցեր իրականացնել Կիևի կենտրոնում, և ցուցարարները լիովին վերահսկում էին քաղաքի կառավարման շրջանը՝ խորհրդարանի շենքը, նախագահի աշխատակազմի թաղամասերը, և ՆԳՆ-ն ։ Փետրվարի 21-ին Խորհրդարանում մտցվեց իմպիչմենտի մասին օրինագիծ ։ Նույն օրը, ըստ լրատվամիջոցների, Յանուկովիչը մեկնել է Խարկով՝ մասնակցելու հարավարևելյան շրջանների գագաթնաժողովին։
Խորհրդարանը փետրվարի 23-ին ժամանակավոր նախագահ Օլեքսանդր Տուրչինովին ։ Յանուկովիչի ձերբակալության մասին հրամանագիրը նոր կառավարությունը հրապարակեց փետրվարի 24-ին ։ Հաջորդ մի քանի օրերի ընթացքում, ռուս ազգայնական քաղաքական գործիչները և ակտիվիստները ցույցեր կազմակերպեցին Ղրիմում։
Փետրուարի 28-ին Յանուկովիչը մասնակցեց մամուլի ասուլիսին հարավային Ռուսաստանում և պատասխանեց հիմնականում ռուս լրագրողների հարցերին։ Նա ասաց, որ մայիսի վերջին նշանակված նախագահական արտահերթ ընտրությունները անօրինական էին, և որ նա «չի մասնակցելու դրանց»։
Մարտի 1-ին Ռուսաստանի խորհրդարանը հաստատեց Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի խնդրանքը՝ ռուսական զորքերը Ուկրաինա տեղակայելու վերաբերյալ ։
Հեղափոխության սկսման նախադրյալներ
Բողոքի ցույցերը ի սկզբանե բռնկվեցին 2013 թվականի նոյեմբերին այն բանից հետո, երբ Յանուկովիչը հրաժարվեց ստորագրել քաղաքական ասոցիացիա և ազատ առևտրի մասին համաձայնագիր Եվրամիության հետ Լիտվայի Վիլնյուսում կայացած Արևելյան գործընկերության հանդիպման ժամանակ՝ փոխարենը ընտրելով ավելի սերտ կապեր Ռուսաստանի հետ։ Վարչապետ Միկոլա Ազարովը խնդրել էր $ 20 միլիարդ (27 միլիարդ ԱՄՆ դոլար) վարկ և օգնություն ։ ԵՄ-ն պատրաստ էր առաջարկել 610 միլիոն եվրո (838 միլիոն դոլար) վարկեր, բայց Ռուսաստանը պատրաստ էր առաջարկել 15 միլիարդ դոլար, ինչպես նաև գազի ավելի էժան գին ։ Բացի այդ, ԵՄ-ն պահանջում էր խոշոր փոփոխություններ Ուկրաինայի կանոնակարգերում և օրենքներում, բայց Ռուսաստանը չիրականացրեց ։ Ռուսաստանը նաև տնտեսական ճնշում գործադրեց Ուկրաինայի նկատմամբ և քարոզչական արշավ սկսեց ԵՄ գործարքի դեմ ։
Փետրուարի 14-ին Յանուկովիչը ասաց.