cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տրոյ Դինի
Միջազգային կարիերա
2015-ի հոկտեմբերին Դինին հայտարարեց, որ 2 անգամ մերժել է Ճամայկայի հավաքականում հանդես գալու առաջարկները, քանի որ հույս է ունեցել, որ հանդես կգա ԱՆգլիայի հավաքականում։ Նաև լուրեր կային, որ Դինին կարող է հանդես գալ Հյուսիսային Իռլանդիայի կազմում, սակայն դրանք հերքվեցին, քանի որ ոչ մի կապ Դինիի նախնիրերի մոտ չգտնվեց այդ երկրի հետ։
Ուոթֆորդ
2014/15 Չեմփիոնշիփ փոխչեմպիոն
Անհատական
14/15 Անգլիայի Ֆուտբոլային Ասոցիացիայի տարվա թիմ
Արտաքին հղումներ
Տրոյ Դինիի պրոֆիլը Ուոթֆորդի պաշտոնական կայքում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Երկայնորդ
Երկայնորդ, լեռնանցք Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում, 2674 մ բարձրության վրա, Այրիգետի ձախափնյակում, Ցղունի գյուղից 3,5 կմ հարավ–արևմուտք ։
Քանաքեռի զինվորական եկեղեցի
Քանաքեռի զինվորական եկեղեցի, եկեղեցի Երևանի Քանաքեռ թաղամասում։ Կառուցվել է 1913 թ. պոլտավյան առաջին վաշտի համար, որը տեղակայված էր Երևանի ծայրամասերից մեկում։ Գտնվել է Զաքարիա Քանաքեռցու փողոց, ճարտարապետը Վասիլի Միրզոյանն էր։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցու շուրջը կառուցվել է զորամասի համալիրը։ Նախագծի պատկերը ձգված ուղղանկյուն է։ Հարավ-արևմուտքից դեպի աղոթասրահ են ձգվում նախասրահը և գլխավոր գավիթը ։ Մյուս երկու գավիթները կառուցված են եղել աղոթասրահի հակադիր` հյուսիս-արևմտյան և հարավ-արևելյան կողմերում։
Զանգակատունը գտնվել է նախասրահի դիմաց բարձրացված քառալծվածքի վրա։
Շենքի ճակատային մասի գեղարվեստական ձևավորումն արվել է ժամանակակից ոճով՝ ռուսական ճարտարապետության զարդաքանդակների օրինակով։
Հարթ պատերի վրա իրենց չափերով ու մշակվածությամբ առանձնանում են ուղղանկյուն լուսամուտները։ Պատերի վերին հատվածով անցնում է դեկորատիվ գոտի, որի տակ երևում է նկարազարդված քիվ։
Հայաստանում ռուսական ուղղափառ եկեղեցիներն առանձնանում են իրենց ծագումնաբանական յուրահատկություններով։ Ի տարբերություն հայկական եկեղեցիների վեհ ձևերի, ռուսական եկեղեցիներն աչքի են իրենց նրբագեղ զարդաքանդակներով։
Ավերում
Քանաքեռի ռուսական եկեղեցին այժմ ավերված է։ Նախագծի ճարտարապետ Վասիլի Միրզոյանը թաղված է եղել եկեղեցու բակի տարածքում (1925 թվական), սակայն գերեզմանոցի վերակառուցման ժամանակ նրա շիրիմը ոչնչացվել է։ Ոչնչացել եննաև մի շարք սպաների շիրիմներ, ովքեր սպանել են բոլշևիկների կողմից 1921 թվականին Երևանի բանտում։
Գրականություն
Կատեգորիա:1913 հիմնադրումներ Երևանում Կատեգորիա:Հայաստանի ռուս ուղղափառ եկեղեցիներ
Բլաքբըրն
Բլաքբըրն (Blackburn), քաղաք Լանկաշիր կոմսությունում, որը գտնվում է Անգլիայում, Բլաքբըրն գետի Լիդս-Լիվերպուլյան ջրանցքի հարևանությամբ, հանգույցում կա չորս երկաթուղի և շրջակայքում քարածխի հարուստ հանք, Մանչեսթերից հեռու է 38 կմ ըստ ССЗ-ի
Ստուգաբանություն
Քաղաքի անունը առաջին անգամ հիշատակվել է Blacheborne անվամբ 1086 թ.։ Անվան ծագումը միանշանակ պարզաբանված չէ։ Կա ասված ենթադրություն, որ դա կարող է լինել «bleach» հին անգլերեն բառը, «burn» բառաձևի հետ, «հոսք» իմաստով, հավանաբար, կապված, սպիտակեցման գործընթացի հետ, մաքրում; կարող է լինել, «սուրբ աղբյուր» օգտագործելով նախնադարյան մարդիկ, որոնք եղել են երկաթի դարում ։ Բացի այդ, քաղաքի անունը կարող է ունենալ պարզապես «black burn», կամ «սև հոսք» իմաստը ։
Պատմություն
Իր հին ժամանակներում քաղաքը ոչ ճիշտ կառուցվեց, ուներ քաղաքապետարան, հաճելի այգի, մահուդի պատկերասրահ, բորսա, 14 եկեղեցի, լատիներենի դպրոց հիմնադրված 1567 թ. և մի քանի լանկաստերյան, արհեստի ինստիտուտ, գրադարան և թանգարան։ Արդեն 1650 թվականին հիմնադրվեց կտորեղենի ֆաբրիկան ապահովելով 30000 աշխատատեղ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքներ
Ժակերիա
Ժակերիա (Jacquerie, Ֆրանսիայում տարածված Ժակ անունից), գյուղացիական պատերազմ Ֆրանսիայում, որն ավարտվում է գյուղացիների պարտությամբ, այսինքն՝ Ժակերիային բաժին է ընկնում ֆեոդալիզմի դարաշրջանի գյուղացիական ապստամբությունների սովորական ճակատագիրը։ Ապստամբություններ, որոնք անխուսափելիորեն պարտությամբ էին վերջանում։ Սա խոշորագույն ապստամբություններից մեկն էր Եվրոպայի պատմության մեջ։ Ապստամբները գերազանցապես գյուղացիներն էին։ Նրանց էին հարում գյուղական համայնքի արհեստավորները, մանր առևտրականները, գյուղական քահանաները։ Նրանց անվանում էին «Ժակեր» (այն ժամանակ գյուղացու՝ սովորական «ժակ-պարզամիտ» մականունից), այստեղից է առաջացել և հետագայում հանդես եկել «Ժակերիա» անվանումը։
Ապստամբության նախադրյալները
Ապստամբությունը նախապատրաստված էր Հյուսիսային Ֆրանսիայի սոցիալ-տնտեսական զարգացման ամբողջ ընթացքով։ Ֆեոդալները ուժեղացրել էին գյուղացիության շահագործումը։ Մեծացել էին պետական հարկերը։ Ֆրանսիայում բռնկված համաճարակի (ժանտախտ) հետևանքով առաջացել էր աշխատավարձի ավելացում։ Հրապարակվում են օրենքներ աշխատավարձի աճման դեմ։ Դրանք անդրադառնում էին գյուղական ու քաղաքային բնակչության վրա։ Նրանց թալանում էին ոչ միայն անգլիացիները, այլև բոլոր վարձկան ջոկատները, այդ թվում ֆրանսիական ավազակախմբերը, որոնք ավար որոնելու համար թափառում էին երկրով մեկ։ Գյուղացիները պաշտպանվում էին՝ ինչպես կարողանում էին։ Զինվում էին և համառ դիմադրություն էին ցույց տալիս կողոպտիչներին։ Տեղ-տեղ այդ դիմադրությունը պարտիզանական կռվի ձև էր ընդունում։
Ապստամբության սկիզբը և ընթացքը
Հենց սկզբից ապստամբությունն ընդունում է արմատական բնույթ։ Ժակերը հրկիզում և ավերում էին ազնվականների ամրոցներն ու տները, սպանում էին ֆեոդալներին՝ ձգտելով դառնալ «տերեր»։ Նրանք ամրոցներում հափշտակում էին ռազմական հանդերձանքը և ոչնչացնում ֆեոդալական պարհակների ցուցակները։ Բոլոր մարզերի ապստամբների թիվը միասին վերցված, ժամանակակիցների տեղեկությունների համաձայն, կազմում էր մոտավորապես 100 հազար։ Որոշ քաղաքացիներ բացահայտորեն անցնում էին գյուղացիների կողմը։ Փարիզցիները, մի քանի ջոկատներ ուղարկվելով, Ժակերին օգնում էին շատ ամրոցներ խորտակել Փարիզի շրջակայքում։ Սակայն այդ օգնությունը աննշան էր, և քաղաքացիների և գյուղացիների դաշինքը այնպես էլ չէր կայանում։ Ապստամբությունը առավել մեծ թափ է ստանում Բովեզիում։ Գյուղացիների միավորված ջոկատները գլխավորում էր Հիլյոմ Կայլը` փորձված ու ռազմական գործին ծանոթ մի մարդ։ Ապստամբները նաև ունեին դրոշակ` թագավորական զինանշանով, և հանդես էին գալիս ֆեոդալների դեմ, բայց հանուն «բարի թագավորի»։ Նավառայի թագավոր Կառլոս Չարը, որ իր նավառական ու անգլիական ասպետների հետ շտապում էր Փարիզ` նպատակ ունենալով զավթել ֆրանսիական գահը, ֆրանսիական ազնվականների խնդրանքով դուրս է գալիս գյուղացիական ջոկատների դեմ։ Ասպետական ու գյուղացիական ջոկատները երկու օր լրիվ մարտական պատրաստականությամբ իրար դիմաց կանգնած էին։ Կառլոս Չարը խաբում է Հիլյոմ Կայլին` առաջարկելով զինադադար և համագործակցություն, ապա ուխտադրժորեն կալանավորում բանակցությունների համար իրեն ներկայացած Հիլյոմ Կայլին։ Ասպետները նետվում են զորահրամանատարից զրկված ջոկատների վրա և դաժանորեն ջախջախում նրանց։ Հիլյոմ Կայլը և նրա ընկերները տանջալից մահապատժի են ենթարկվում, և դրանով ավարտվում է ապստամբությունը Բովեզիում։ Մյուս մարզերում, որտեղ անջատ-անջատ գործում էին գյուղացիական ջոկատներ, հուզումները շարունակվում էին մինչև 1358 թվականի օգոստոսը, երբ այստեղ ևս ջախջախվում են գյուղացիները։ Ապստամբությունը ճնշելուց հետո ազնվականությունը արտակարգ դաժանությամբ դատաստան է տեսնում գյուղացիության հետ ։
Ապստամբության պարտության պատճառները
Գյուղացիները 14-րդ դարում արդեն կարող էին միավորվել առանձին պրովինցիաների սահմաններում և իրենց տեղական ֆեոդալների դեմ հանդես էին գալիս համախմբված շարքերով, զենքը ձեռքին, բայց ապստամբությունն ընդգրկած ամբողջ տարածքում լիովին միավորվելը նրանց ուժից վեր էր գյուղացիության դասակարգային առանձնահատկությունների հետևանքով։ Մանր, ինքնուրույն արտադրող գյուղացիները, որոնք գամված էին իրենց տնտեսությանը, իրենց մի կտոր հողին, ինքնին ընդունակ չէին տևականորեն համախմբվելու և բարձր կազմակերպվածության հասնելու, որոնք անհրաժեշտ էին ապստամբության հաղթանակի համար։ Ուստի և նրանց ելույթները, այդ թվում Ժակերիան, տարերային բնույթ էին կրում։ Ժակերին դիմակայում էր ոչ թե առանձին պրովինցիաների ազնվականությունը, այլ ֆեոդալական պետության մեծ զորքը, որը կազմված էր մեծ թվով պրոֆեսիոնալ ռազմիկներից՝ ասպետներից։ Գյուղացիների սոցիալ-քաղաքական իղձերը հանգում էին «առանց տերերի», «բարի թագավորի» գլխավորությամբ ազատ կյանքի պատրանքին, որը նույնպես նպաստում էր նրանց պարտությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջնադար Կատեգորիա:Ապստամբություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն
Եվրիպիդեսի քարանձավ
Եվրիպիդեսի քարանձավ, քարանձավ Հունաստանի արևելքում՝ Սալամին կղզու հարավում գտնվող Պերիստերիա գյուղի շրջակայքում ։ Քարանձավը տեղակայված է Սարոնիկոսյան ծովածոցին զուգահեռ նայող բլրի վրա։ Անվանակոչված է ի պատիվ հին աշխարհի ականավոր հույն ողբերգակ Եվրիպիդեսի։
Ըստ մեզ հասած պատմագիտական վկայությունների՝ Եվրիպիդեսը հենց այս վայրում է գրել իր ականավոր տրագեդիաները։ Հին հույն հեղինակներ Ֆիլոխորսն ու Սատիրոսը Եվրիպիդեսին բնութագրել են որպես «մի չարագործի, որը խուսափում էր հասարակությունից՝ թաքնվելով այս քարանձավում»։ 2-րդ դարի հռոմեցի գրող Ավլուս Գելլիուսն իր «Ատտիկյան գիշերներ» աշխատությունում Եվրիպիդեսի քարանձավը բնութագրել է որպես «չար ու մռայլ մի վայր»։
Պատմություն
Եվրիպիդեսի քարանձավում պեղումներ անցկացվել են դեռևս 1990-ական թվականներին ։ Այդ հետազոտողների շարքում առաջիններից էր Յանինայի համալսարանի նախապատմական հնագիտության ամբիոնի պրոֆեսոս Յանիս Լոսոսի գլխավորած մասնագիտական խումբը, որը գործողություններն իրականացնում էր Հունաստանի մշակույթի նախարարության պալեոանթրոպոլոգիայի բաժանմունքի հետ համագործակցության շրջանակներում։
Հայտնաբերված գտածոները թվագրվում են ուշ նեոլիթի ժամանակաշրջանին և դրան հաջորդած դարերին։ Գտածոները ներառում են քարե գործիքներ, նետ ու աղեղ, կերամիկական այլ իրեր, հռոմեական մետաղադրամներ, ֆրանկական ժամանակաշրջանի զարդեր և այլն։ Այս ամենը խոսում է այն մասին, որ վայրը երկար ժամանակ տեղացիների կողմից օգտագործվել է որպես ապաստարան և կրոնական կառույց (երկրպագության վայր)։
Առավել ուշագրավ հայտնագործությունների թվին է պատկանում մ․թ․ա․ 5-րդ դարին թվագրվող սկիֆոսը (հին հունական ըմպանակի տեսակ), որի վրա հստակորեն նշված են Եվրիպիդեսի անվան տառերը («ΕΥΡΙΠΠ»): Կա կարծիք, որ Եվրիպիդեսի քարանձավը որոշ ժամանակ օգտագործվել է նաև որպես թատրոնի հովանավոր աստծո՝ Դիոնիսոսի սրբավայր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քարանձավներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Հին Հունաստանի թատրոն
Կոջա
Կոջա (Coggia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 858 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 526 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 364-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 162-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 54,7 %)։ 560 աշխատունակ բնակիչներից 364-ը աշխատում էին (177 տղամարդ և 133 կին), անաշխատանք էին 54-ը (26 տղամարդ և 28 կին)։ 162 անգործունակ մարդկանցից 41-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 66-ը թոշակառու, 55-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կտեսնվենք վերևում (ֆիլմ)
«Կտեսնվենք վերևում» («Կտեսնվենք այնտեղ՝ վերևում», Au revoir là-haut), 2017 թվականի ֆրանսիական-կանադական դրամա-ֆիլմը, որը ռեժիսոր Ալբերտ Դյուպոնտելը նկարահանել է Պիեռ Լեմետրի հանանուն վեպ-բեսթսելերի հիման վրա։ Ֆիլմը 2018 թվականին 13 անվանակարգերում առաջադրվել է Ֆրանսիայի ազգային կինոյի «Սեզար» մրցանակի համար և ստացել է հինգ մրցանակ, այդ թվում, լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար ։
Սյուժե
Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջին օրեր։ Լեյտենանտ Պրադելը սրիկա է, որի համար մարդկային կյանքը ոչինչ է։ Նա ուղիղ մահվան դուռն է ուղարկում երկու շարքայինների՝փայլուն երիտասարդ նկարիչ, միլիոնատիրոջ որդուն՝ Էդուարին և նախկին հաշվապահ Ալբերին։ Էդուարը փրկում է Ալբերի կյանքը, բայց ծանր վիրավորվում է։ Նրա դեմքը սարսափելի աղավաղված է, և նա չի ցանկանում հոր ամրոց վերադառնալ այդ տեսքով։ Իրեն հռչակելով մահացախ և դեմքը դիմակի տակ թաքցնելով՝Էդուարը սկսում է նկարել զարմանալի նկարներ պատերազմի մասին։ Ալբերը դառնում է «առանց դեմքի մարդու» իմպրեսարիոն։
Պարգևներ և անվանակարգեր
«Սեզար» մրցանակ
«Լյումեր» մրցանակ 2018
Յուրի Նիկոլսկի
Յուրի Սերգեևիչ Նիկոլսկի, սովետական կոմպոզիտոր և դիրիժոր, ռադիոյի և կինոյի համար երաժշտություն ստեղծող առաջին կոմպոզիտորներից մեկը։ Նրա երաժշտությունը հնչում էր շատ ռադիոկայաններում, իսկ նրա ստեղծագործությունները առանձնացնում են հատուկ թատերական մթնոլորտը և ոճի զգացողությունը։
Կենսագրությունը
Ծնվել է 1985 թվականի նոյեմբերի 21-ին (դեկտեմբերի 3) ։ Ապրել է Մոսկվայում։
Երիտասարդ տարիքից կապված է եղել թատրոնի հետ (Է. Վ. Վախթանգովի թատրոն ստուդիա, ապա Մեյերխոլդի թատրոն)։
1918 թվականից՝ թատրոն ստուդիայի երաժշտական մասի ղեկավար։
1925 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի Գ. Կ. Կատուարի և Ն.Մ. Մյասկովսկու կոմպոզիցիայի դասարանը, դիրիժորություն սովորել է Ս.Սարաջևայի մոտ։
1928-1932 թվականներին եղել է Մեյերխոլդի թատրոնի երաժշտական մասի վարիչ։
1924-1929 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի երաժշտական տեխնիկումներում։
1932-1935 թվականներին եղել է Համամիութենական ռադիոյի մանկական երաժշտության հեռարձակաման խմբագիր ։
Մահացել է 1962 թվականի մայիսի 9-ին Մոսկվայում։
Պարգևատրվել է Մոսկվայի 800-ամյակին նվիրված կրծքանշանով (1947 ):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1895 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մայիսի 9 մահեր Կատեգորիա:1962 մահեր Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ
Սալտո Գրանդե ամբարտակ
Սալտո Գրանդե ամբարտակ (Represa de Salto Grande), ամբարտակ և ջրի ուժով աշխատող հզոր էլեկտրական կայան Ռիո Ուրուգվայ գետի միջին հոսանքում՝ Արգենտինայի և Ուրուգվայի սահմանի վրա, ուրուգվայական Սալտո և արգենտինական Կոնկորդիա քաղաքներից մոտավորապես 15 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ Պատկանում է այդ երկու սահմանակից պետություններին։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ռիո Ուրուգվայ գետի ջրի ուժը հանրային նպատակներով օգտագործելու զանազան մեծ նախագծեր տարբեր անհատների կողմից կազմվել են սկսած 1890 թվականից։ 1938 թվականից հետազոտություններ ու չափագրումներ են սկսվել։ 1946 թվականին Արգենտինայի և Ուրուգվայի կառավարությունները համաձայնագիր են ստորագրել գետի ջրերի համատեղ օգտագործման մասին, ստեղծել են տեխնիկական հանձնաժողով՝ դրա կազմում ընդգրկելով երկու կողմերի հավասար թվով պատվիրակների, որոնց խնդիրը պետք է լիներ ներկայացվող նախագծերի նպատակահարմարության, արդյունավետության ուսումնասիրումը։
1960 թվականին ինժեներական ֆիրմաների մի կոնսորցիումի՝ Sideco del Grupo Macri S.A,-ին պատվեր է տրվել՝ կազմելու Ռիո Ուրուգվայ գետի ջրերը էլեկտրաէներգիա ստանալու նպատակով օգտագործելու նախագիծ և դրա հետ կապված տեխնիկատնտեսական ու ֆինանսական զեկույց ։ 1973 թվականի դեկտեմբերին նախագիծը, հանգամանալի, մանրակրկիտ ուսոմնասիրությունից և վիճահարույց բոլոր հարցերը համաձայնեցնելուց հետո, վերջապես հաստատվել է երկու հարևան պետությունների կառավարությունների կողմից, և հաջորդ տարվա ապրիլի մեկից ամբարտակի շինարարության աշխատանքներն սկսվել են։ Ուղիղ հինգ տարի անց՝ 1979 թվականի ապրիլի 1-ին շուրջ երեք հազար մետր երկարություն, 69 մետր բարձրություն ունեցող ամբարտակը պատրաստ էր։ Դրա շինարարության վրա ծախսվել էր 60 հազար տոննա պողպատ, մեկուկես միլիոն խորանարդ մետր հատուկ ամրության բետոն, այնքան, որքան կծախսվեր երեսունհարկանի հազար շենք կառուցելու համար։ Ամբարտակի շնորհիվ գոյացել է 5 միլիարդ խորանարդ մետր ջրատարողությամբ, 783 քառակուսի կիլոմետր հայելու մակերեսով, 6,4 մետր միջին խորությամբ մի հսկայական ջրամբար ։ Ամբարտակի վրայից ջրի թողունակությունը վայրկյանում 64 հազար խորանարդ մետր է, այն դեպքում, երբ գետի սովորական հոսքինը մոտավորապես տասնվեց անգամ զիջում է այդ ցուցանիշին։ Ամբարտակի ահռելի բարձրությունից գահավիժող ջրով աշխատող էլեկտրակայանի առաջին տուրբինը շահագործման է հանձնվել 1979 թվականի հունիսի 21-ին ։
Կարևոր է նշել նաև, որ 1982 թվականին Սալտո Գրանդեի ամբարտակի վրա հատուկ կամուրջ է կառուցվել, որով անցնող երկաթգիծն ու ավտոմայրուղին հնարավոր ամենակարճ ճանապարհով միմյանց են կապում հարևան պետությունների բնակավայրերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի տնտեսություն Կատեգորիա:Ուրուգվայ
Բուղդաթափա (լեռ, Սյունիքի բարձրավանդակ)
Բուղդաթափա, լեռ Սյունիքի բարձրավանդակում, Սիսիան քաղաքից հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը՝ 2057 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
FreeCAD
FreeCAD, անվճար, բաց կոդով ընդհանուր նշանակության եռաչափ համակարգչային դիզայնի և շինությունների տեղեկատվական մոդելավորման համակարգչային ծրագիր, որն օգտագործում է վերջնական տարրերի մեթոդը ։ FreeCAD ծրագիրը նախատեսված է մեքենաշինության համար, սակայն օգտագործվում է շատ տարբեր նախագծային նպատակներով, օրինակ` ճարտարապետության և էլեկտրատեխնիկայի նախագծման համար։ Քանի որ ծրագիրը բաց կոդով է, օգտագործողները կարող են ընդարձակել դրա ֆունկցիոնալությունը` օգտագործելով Python ծրագրավորման լեզուն
Կոզանո
Կոզանո (Cozzano), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
FreeCAD
Յուրահատկություններ
FreeCAD ծրագրում օգտագործվում են գործիքներ որոնք բնորոշ են ճարտարապետական և մեքենաշինական նախագծային ծրագրերին։ Այն պարամետիկ մոդելավորման ծրագիր է, ինչը հեշտացնում է դրա հավելյալ ֆունկցիոնալությունը։ Ինչպես և շատ այլ եռաչափ համակարգչային մոդելավորման ծրագրեր, FreeCAD-ը ևս ունի երկչափ բաղադրիչ, թեև դա ծրագրի գլխավոր գործառույթներից չէ։
FreeCAD ծրագիրն օգտագործում է բաց կոդով գրադարաններ տարբեր հարթակներից, ինչպես նաև` կարող է օգտագործվել որպես գրադարան այլ ծրագրերի համար ։
Կոզանո
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A099։
FreeCAD
Յուրահատկություններ
FreeCAD ծրագիրն ունի իր ուրույն ֆայլային ձևաչափը՝ .FCStd (FreeCAD Standard file format)։ Դա ստանդարտ սեղմված ձևաչափ է, որն իրար հետ է պահում ֆայլերը՝ հատուկ կառուցվածքով։ Բացի այդ ձևաչափը FreeCAD-ը թույլ է տալիս նաև աշխատել DXF, SVG, STEP, IGES, STL, OBJ, DAE, SCAD, IV և IFC ձևաչափերով ։
DWG ձևաչափը` լիցենզավորման պատճառով խնդրահարույց է FreeCAD ծրագրի համար և հիմնականում անհամատեղելի է դրա հետ ։
Կոզանո
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 144 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 83-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 61-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 57,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 41,7 %)։ 83 աշխատունակ բնակիչներից 81-ը աշխատում էին (53 տղամարդ և 28 կին), անաշխատանք էին 2-ը (կին)։ 61 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 25-ը թոշակառու, 33-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
FreeCAD
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրաֆիկական ծրագրային ապահովումներ Կատեգորիա:Ազատ ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Լինուքսի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:C++-ով գրված ազատ ծրագրային ապահովումներ Կատեգորիա:Վինդոուզի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչներ
Կոզանո
Տնտեսություն
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 127 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 259 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 10 030 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ստեփանակերտի հուշարձան
Հաղթանակի հուշարձան,հայտնի է նաև որպես Անհայտ զինվորի հուշարձան, տեղադրված է Ստեփանակերտում։ Այն հուշահամալիրի մաս է, հավերժացնում է Հայրենական մեծ պատերազմում և այլ զինված հակամարտություններում զոհված ղարաբաղցիների հիշատակը ։
Պատմություն
Հուշահամալիրը ստեղծվել է 1945 թվականին գրանիտե սյան կառուցմամբ` ի հիշատակ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ զոհված մարդկանց, Ադրբեջանի կազմում գտնվող Լեռնային Ղարաբաղի բնակիչներին։ Սյան բարձրությունը 21 մ է։ Զանգվածային գերեզմանի հակառակ բլրի վրա թաղված են պատերազմում զոհվածների մնացորդները։ Համալիրը ներառում է նաև յոթ հոսքերից բաղկացած մի շատրվան՝ կառուցված հայկական ավանդական ճարտարապետության ոճով։ Գրանիտային պատվանդանը հիմք է՝ հայերի անուններով և դիմանկարներով։ Նրանք Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցած Խորհրդային ​​Միության հերոսներն են։
1945-1990 թվականներին հուշարձանը պատկանել է Ադրբեջանի ԽՍՀ ենթակայության տակ գտնվող Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի ղեկավարությանը։ 1991 թվականից ի վեր ԼՂՀ ղեկավարությունը փաստորեն վերահսկում է հուշարձանը։ Համալիրի նորագույն մասը գերեզմանոցն է, որտեղ թաղված են Ղարաբաղյան պատերազմի ընթացքում զոհված ԼՂՀ զինծառայողները ։
Ամեն տարի՝ հաղթանակի օրը, Հայրենական մեծ պատերազմի, ինչպես նաև աֆղանական պատերազմի վետերանները հավաքվում են հուշարձանի մոտ։ Փետրվարի 15-ին ծաղիկներ են դրվում հուշարձանին՝ ի հիշատակ Աֆղանստանի պատերազմի 228 մասնակիցների, որոնցից 7-ը մահացել էին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հուշարձաններ
Յոհան Ադմոնի
Յոհան Գրիգորևիչ Ադմոնի (իրական ազգանունը՝ Կրասնի, ), խորհրդային կոմպոզիտոր, դաշնակահար, մանկավարժ և հասարակական գործիչ։
Հայտնի պետերբուրգյան պատմաբան, հրապարակախոս և հրեական հասարակական գործիչ՝ Գրիգորի Յակովլևիչ Կրասնովո-Ադմոնիի որդին։ Խորհրդային հայտնի լեզվաբան Վլադիմիր Գրիգորևիչ Էդմոնիի ավագ եղբայրն է։ Լենինգրադի կոմպոզիտորների տան ինքնագործ կոմպոզիտորների սեմինարի ղեկավար։
Երիտասարդություն
Ի ծնե նա կրում էր հոր՝ Գրիգորի Յակովլևիչ Կրասնովոյի ազգանունը, սակայն 1917 թվականից հայրը ազգանվան մեջ սկսեց օգտագործել «Կրասնի» բառի եբրայերեն թարգմանությունը՝ Ադմոնի, իսկ 1922 թվականից այս կեղծանունն անցավ իր երեխաներին` Յոհանին և Վլադիմիրին ։
1922 թվականին ընդունվել է Պետրոգրադի, ապա Լենինգրադի պետական ​​համալսարանի հասարակական գիտությունների ֆակուլտետը։ 1924 թվականին համալսարանի արմատական մաքրման ժամանակ նրան հեռացրել են ։ Սակայն, քանի որ մանկուց նրան գրավում էր երաժշտությունը, ինչի մասին հիմնարար գիտելիքներ նա ստացել էր հորից, ով լավ էր երգում և նույնիսկ որոշ ժամանակ երգեցողություն էր դասավանդում Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում, և 1927 թվականին Ադմոնինը իր ռոմանսները ընդունելության քննությունների ժամանակ սեփական կատարմամաբ ցուցադրելուց հետո ընդունվել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայում հայտնի ուսուցիչ՝ Մ. Օ. Շթեյնբերգի կոմպոզիցիայի դասարան, ում մոտ նախկինում սովորել էր նաև Դ. Դ. Շոստակովիչը։ 1931 թվականին Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո երիտասարդ կոմպոզիտորը ուղղորդվեց Վոլոգդա՝ դրամատիկական թատրոն, որպես թատրոնի երաժշտական տնօրեն և կոմպոզիտոր։
Երաժշտական ստեղծագործություններ
Համակարգային երաժշտական կրթություն ստանալուց հետո Հ. Գ. Ադմոնինը ռոմանսների տեսքով բազմաթիվ երաժշտություններ է գրել Ա. Բլոկի, Հ. Հայնեի և այլ հայտնի պոետների բանաստեղծությունների վրա։
Ինչպես նաև օպերաների և բալետների հեղինակը բազմաթիվ երաժշտություններ է գրում ներկայացումների և ֆիլմերի համար։
Հասարակական գործունեություն
Վոլոգդայի դրամատիկական թատրոնում հարգանքի տուրքը մատուցելով իր աշխատանքին, երաժիշտը տարվեց իրական երաժշտական հասարակական կյանքով, որը ըստ նրա տեղի էր ունենում միայն Լենինգրադում և 1932-1933 թվականների ընթացքում նա կարողացավ տեղափոխել երաժշտական հմտությունների զարգացման իր փորձը Վոլոգդա, նմանեցնելով այն Լենինգրադի երիտասարդների տարածաշրջանային թատրոններին, նա կազմակերպեց իր պրակտիկայում առաջին երաժշտական գեղարվեստական ինքնագործունեության խմբակներ ժողովրդից դուրս եկած մարդկանց համար, ովքեր միանգամից Կոնսերվատորիա ընդունվելու հնարավորություն չունեին։
1934-1935 թվականներին նա դարձավ ռադիոյի խմբագիր, 1937-1938 թվականներին՝ երաժշտական հեռարձակման ռեֆերենտ, Լենինգրադի ֆիլհարմոնիկի համերգային բյուրոյի տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար, 1939-1941 թվականներին՝ «Լենգոսէստրադայի» երաժշտական տնօրեն։
1941 թվականին մինչև Հայրենական պատերազմի սկիզբը, նա ձերբակալվել էր, 1941 թվականից 1946 թվականն անցկացրել է Ստալինյան ճամբարներում, որտեղից նրան հաջողվեց դուրս գալ շնորհիվ համաշխարհային ճանաչում ունեցող Դ. Դ. Շոստակովիչի միջամտությամբ։
Գուլագից ազատվելուց հետո Լենինգրադում ապրելու իրավունք չունենալով, քանի որ այդ ժամանակ դեռևս վերականգնված չէր, Ադմոնինը բնակվեց Ուզբեկստանում և սկսեց կոմպոզիցիայի դասեր տալ Թաշքենդի կոնսերվատորիայում։ 1947-1949 թվականներին հաղթահարելով իրավական արգելքները Ադմոնին վերադառնում է Լենինգրադ, որտեղ համախոհների հետ միասին, որոնց շարքին ամենից շատ կարելի էր դասել Պուստիլնիկին, Լենինգրադի կոմպոզիտորների տանը հիմնում են ոչ ֆորմալ անվճար (ազգային) երաժշտական հաստատության՝ ինքնագործ կոմպոզիտորների սեմինար։
Հետագայում նմանատիպ սեմինարներ ստեղծվեցին նաև ԽՍՀՄ-ի այլ քաղաքներում, սակայն նման հաստատությունների ծնունդը և գաղափարը մեկընդմիշտ կապված է Հ. Գ. Ադմոնիի հետ։ Նա դառնում է դրա անփոխարինելի ղեկավարը և կոմպոզիցիայի դասավանդողը։ Սեմինարը գործում է ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության Լենինգրադի կազմակերպության շրջանակներում, ինչը սեմինարների ուսանողներին թույլ է տալիս ընդունվել երաժշտական տարբեր միջնակարգ և բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ` մասնավորապես Լենինգրադի կոնսերվատորիա, ճիշտ է ընդհանուր հիմունքներով բայց երաժշտության բնագավառում գիտելիքների մեծ բազայով։
Հ. Գ. Ադմոնին երկար տարիներ եղել է ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության Լենինգրադյան կազմակերպության փոխնախագահ։ 1960-1967 թվականներին ինքնագործ կոմպոզիտորների հետ աշխատանքին զուգահեռ Ադմոնին նաև «Լեննաուչֆիլմ» կինոստուդիայի երաժշտական տնօրենն էր։
Ադմոնին մահացել է 73 տարեկան հասակում, 1979 թվականին։
Հիշողություն
Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Պրեոբրաժենսկու հրեական գերեզմանատանը ։
Հ. Գ. Ադմոնին անունը գրվել է «Խորհրդային (ներկայումս ռուսական) էստրադայի կարմիր գրքում»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 5 մահեր Կատեգորիա:1979 մահեր Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ Կատեգորիա:Երգահաններ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ
Միքայել Ստամբոլցյան
Միքայել Գուրգենի Ստամբոլցյան (1938, փետրվարի 18, Երևան), հայ կինոգետ, սցենարիստ։
Կենսագրություն
1960 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, 1968 թվականին՝ Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտը՝ որպես կինոգետ։ 1968 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ Պետֆիլմաֆոնդում, 1972 թվականից՝ «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի խմբագիր, 1979 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի գիտական աշխատող։ 1991-1997 թվականներին եղել է ՀՀ մշակույթի փոխնախարար։ 1964 թվականից հեղինակել է շուրջ 200 հոդված և աշխատություն հայկական կինոյի մասին։ Տպագրվել է «Էկրան», «Արվեստ», «Ֆիլմ», «Կինո», «Առավոտ» և այլ պարբերականներում։ 1974-1985 թթ դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական և Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտներում։ Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է։ 1996 թվականից Հայաստանի կինոգետների և կինոլրագրողների ասոցիացիայի փոխնախագահ, 2004 թվականից՝ «Ոսկե Ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի համահիմնադիր և ծրագրերի տնօրենը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կինոգետներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:1938 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Պողոսյան մրցանակի դափնեկիրներ
Անվերջ փախուստ, հավերժ վերադարձ (ֆիլմ)
«Անվերջ փախուստ, հավերժ վերադարձ», (Endless escape, eternal return), 2012 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։ 2013 թվականին ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Արտամրցութային ծրագրեր» անվանակարգում ։
Սյուժե
Մարդիկ, ժողովուրդ, փախուստ, վերադարձ։ Ինչո՞ւ են մարդիկ փախչում իրենց արմատներից։ Ազգային նկարագի՞ր, թե՞ ` ժամանակի պատրանք։
«Անվերջ փախուստ, հավերժ վերադարձ» ֆիլմը Հարություն Խաչատրյանի «Քամին ունայնության» ֆիլմի հերոսներից մեկի' Հայկի պատմությունն է։ Հեղինակը 1980-ականների վերջից սկսել է հետևել Հայաստանից Ռուսաստան տեղափոխված Հայկի կյանքին և փորձել մի փիլիսոփայական հարցադրման պատասխան ստանալ․ ինչո՞ւ են մարդիկ լքում իրենց հայրենիքը և արդյոք հաջողվում է նրանց օտար ափերում առավել լավ կյանքի արժանանալ։ Այս գեղարվեստավավերագրական ուսումնասիրությունը ռեժիսորի հեղինակային միևնույն խորագիրը կրող ֆիլմաշարի առաջին ֆիլմն է ։
Դերերում
Հայկ Խաչատրյան, Ռուբեն Հախվերդյան, Գևորգ Աղեկյան, Ստեփան Հովհաննիսյան, Յուրա Հովհաննիսյան, Սայաթ Այվազյան, Հայկ Ալեքսանյան, Վոլոդյա Ասատրյան
Porteus
Porteus, դյուրակիր օպերացիոն համակարգ ստեղծված Slackware-ի հիման վրա ։ Այն չի պահանջում ՕՀ-ի տեղադրում և կարող է թողարկվել կրիչից, ինչպիսիք են օրինակ՝ USB-կրիչը կամ սկավառակը  ։
Porteus-ը հասանելի է 32 և 64 բիթային տարբերակով ։
Մշակում
Porteus-ի նախագիծը սկսել է ինչպես «Slax Remix» 2010 թվականին սկզբներին, և թողարկվել է որպես նախագիծ Zen միջուկով, որի նպատակը Slax օպերացիոն համակարգի բարելավումը և թարմացումն է։
Մշակողները հայտնեցին, որ նոր պրոյեկտը կկոչվի Porteus, որը անվանվել է ի պատիվ իր դյուրակիրության և Պրոտևսի։ Պրոտևսը՝ հունական դիբաբանության մեջ հանդես է գալիս ինչպես ծովերի աստված, և ունակ է փոխել իր կառուցվածքը ըստ իր ցանկության։ Նախագծի ղեկավարը անունը մեկնաբանեց հետևյալ կերպ՝ «Ես գտնում է որ այս անունը իր հերթին «ճկուն» բառի հոմանիշն է։ Մենք ունենք դյուրակիր և ճկուն ֆունկցիաներ, որոնք ներառված են Porteus-ի մեջ» ։
Յուրահատկություններ
Porteus-ը հիմնված է օպտիմիզացված Linux Live Scripts տարբերակի վրա ։ Դիստրիբուտիվը կարելի է թողարկել սկավառակից կամ USB-կրիչից, ինչպես նաև կա հնարավորությունը տեղադրել այն կոշտ կրիչի վրա։ Porteus-ը կարելի տեղադրել այն սկավառակի վրա, որի վրա արդեն իսկ կա տեղադրված օպերացիոն համակարգ։
Արտաքին հղղումներ
Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր
Կոնկա (կոմունա)
Կոնկա (Conca), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Պորտո Վեկիո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A092։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1038 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոնոկոլի Մոնտիքի
Կոնոկոլի Մոնտիքի (Cognocoli-Monticchi), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A091։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 186 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 109 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 63-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 46-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 57,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,4 %)։ 63 աշխատունակ բնակիչներից 55-ը աշխատում էին (33 տղամարդ և 22 կին), անաշխատանք էին 8-ը (2 տղամարդ և 6 կին)։ 46 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 77 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 148 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 14 068 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սալահ ալ-Դինի բերդ
Սալահ ալ-Դինի բերդ (قلعة صلاح الدين, կալաաթ Սալահ ալ-Դին), գտնվում է ալ-Հաֆֆա քաղաքից 7 կմ արևելք, կոչվում է Սալահ ալ-Դինի անունով։ Գտնվում է Սիրիայում՝ Լաթակիայի մարզում։
Հայտնի է Սաոնե կամ Սալադինի ամրոց անուններով։ Գտնվում է բարձր լեռնային տեղանքում և շրջապատված է անտառներով։ Տարածքը ամրացվել է դեռևս 10-րդ դարում։ 975 թվականին բյուզանդական կայսր Հովհաննես Չմշկիկը գրավեց տարածքը և մնաց բյուզանդական հսկողության տակ մինչև 1108 թվականը։ 12-րդ դարի սկզբին ֆրանկները ստանձնեցին տարածքի հսկողությունը, և այն մտավ Անտիոքի դքսության կազմ։ Խաչակիրները ստանձնեցին շինարարական ծավալուն ծրագիր՝ ամրոցին տալով ներկայիս տեսքի մի մասը։
Պատմություն
Տեղանքի իրական անունը Սահյուն է, արաբերենում համարժեք է Սիոնի։ Դա ըստ պատմաբան Հյու Նայջել Քեննեդի, նրան տվել են քաղաքական անվանում՝ կալաաթ Սալահ ալ-Դին, ինչը նշանակում է Սալադինի ամրոց ։ Տարածքը գրավվել է դեռևս 10-րդ դարի կեսերին։ 975 թվականին բյուզանդացի կայսր Հովհաննես Ա Չմշկիկն այն գրավեց Հալեպի ամիրայությունից։ Այն մնաց Բյուզանդիայի իշխանության տակ մինչև 1108 թվականը, երբ խաչակիրները գրավեցին Լաթակիան, ապա անցնելով դեպի Սոանե։ Այն գտնվում էր Անտիոքի իշխանության տարածքում։ Վերջինս Մերձավոր Արևելքում խաչակիրների չորս պետություններից էր (Եդեսիա, Անտիոք, Տրիպոլի, Երուսաղեմ)։ Սոանեի կառավարիչներն ամենաուժեղն էին Անտիոքում։ Նրանցից առաջինը Ռոբերտ Բորոտն էր, ում ընտանիքին բերդը շարունակում է պատկանել մինչև 1188 թվականը։ Հավանաբար Ռոբերտը, կամ իր որդին՝ Ուիլյամը, կառուցեցին խաչակիրների այդ ամրոցը նախկին բյուզանդական ամրությունների շուրջ ։ Այս ամրոցն այն եզակիներից է, որ խաչակրաց արշավանքների պատճառով չի փլուզվել։ 1188 թվականի հուլիսի 27-ին Սալահ ալ-Դինը և նրա որդի Ալ-Զահիր Ղազին ժամանեցին Սոանե զորքով և պաշարեցին այն։ Մուսուլմաները ընդունեցին ամրոցի արտաքին երկու դիրքերը՝ Սալահ ալ-Դինը հաստատեց իր դիրքերի ամրոցի արևելյան մասում պաշարողական մեքենաների շնորհիվ, մինչդեռ նրա որդին գտնվում էր ամրոցի հյուսիսային կողմում։
Պատմաբան Հյու Քենեդիի կարծիքով՝ չնայած լավ պատրաստված լինելուն՝ խաչակիրների կայազորը այդքան էլ մեծ չէր, և նրանք չունեին սեփական պաշարում կանանց մեքենաները ։ Սալադինը Սոանեն և Բուրզեյի ամրոցը նվիրեց իր իշխաններից մեկին։ Այն անցավ իր ժառանգներին մինչև 1272, երբ այն անցավ մամլուքների սուլթան Բայբարսին։ 1278 թվականին այն միացավ Տրիպոլիի կոմսությանը ։ 1286 թվականի վերջին սուլթան Ալ-Մանսուր Քալաունը ձեռնամուխ է լինում ճնշել իր մրցակիցներին. ապրիլին բերդը հանձնվեց ։
Ամրոցն Ալ-Հուսն բերդի հետ միասին 2006 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից ճանաչվեցին նյութական ժառանգություն ։ 2011 թվականի Սիրիայի ապստամբության ժամանակ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն մտահոգություններ ցուցաբերեց, ասելով, որ հակամարտությունները կարող են վնասել կարևոր նշանակություն ունեցող բերդերը ։
Ամփոփում
Սոանեն կառուցվել է 700 մետր բարձրության վրա, երկու խոր կիրճերի միջև ։ Այն ծառայում է որպես երթուղի Լաթակիա և Անտիոք քաղաքների միջև ։ Ճանապարհը, որի վրա կառուցված է ամրոցն արևելքից միացված է սարահարթին։ Բյուզանդացիներն ամրոցը պաշտպանելու համար արևելքում պատ են կառուցել։ Պատերը կառուցվել են անկանոն կերպով ։ Առվի ստեղծումը վերագրվում է բյուզանդացիներին ։
Ամրոցի մուտքը գտնվում է հարավային կողմում։ Աջ կողմի մուտքը կառուցվել է խաչակիրների կողմից։ Կա ևս մեկ մուտք, որը գտնվում է ավելի հեռու։ Կա նաև ջրի պահեստ, որը գտնվում է առվի մոտ։ Այն զբաղեցնում է 5 մ տարածք, իսկ հաստությունը 24 մ²։ Հյուսային կողմում գտնվում է ամրոցի կամուրջը։ Բյուզանդական միջնաբերդը գտնվում է բերդի կենտրոնում, այնտեղ նույնպես կա ջրամբար, խաչակիրների թեյարան և խաչակիրների եկեղեցի։
Արաբական տիրապետության ժամանակ այստեղ կառուցվում է նաև մզկիթ՝ Քալավուն սուլթանի օրոք, ինչպես նաև՝ բաղնիքներ և այգիներ։ Այն մասնակիորեն վերականգնվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Սիրիայում Կատեգորիա:Սիրիայի բերդեր Կատեգորիա:Խաչակիրների բերդեր Կատեգորիա:Լաթակիայի մարզ
Կանուն (Ալբանիա)
Կանուն (kanun), ալբանական իրավական ավանդույթների ժողովածու, որը սկզբնական շրջանում փոխանցվել է բանավոր։
15-րդ դարում կանունը ստեղծել է Լեկա Դուկաջինին (Kanuni i Lekë Dukagjinit)՝ ընդհանրացնելով Ալբանիայում գոյություն ունեցող իրավական սովորույթները ։ Ավելի ուշ աստիճանաբար ձևավորվել են հետևյալ կանունները.
Կանունները տարածված են եղել գերազանցապես ալբանական բնակչության շրջանում՝ ինչպես քրիստոնյա, այնպես էլ մուսուլման, ընդհուպ մինչև 20-րդ դարը ։ Լեկա Դուկաջինիի կանունին ամենից շատ մնան է Սկանդերբեգի կանունը։
Անվան ծագում
Կանուն եզրն առաջացել է հունարեն κανών բառից, որը թուրքերենից ու արաբերենից փոխառել է ալբաներենը ։
Բացի կանուն բառից՝ նույն նշանակությամբ գործածվել են այլ բառեր՝ թուրքերեն (usull, itifak, adet, sharte), սլավոներեն (zakon) և ալբաներեն (rrugë կամ udhë՝ ճանապարհ , doke՝ բարքեր ):
Բովանդակություն
Կանունի հիմքում ընկած սկզբունքներն են եղել պատիվը (nderi), հյուրասիրությունը (mikpritja), ճիշտ պահվածքը (sjellja) և հավատարմությունը ցեղին (fis):
Լեկա Դուկաջինիի կանունները բաղկացած են եղել 12 գլխից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ալբանիայի իրավունք Կատեգորիա:Ալբանիայի իրավունքի պատմություն
Էմպանադա
Էմպանադա (Empanada` լցոնված կարկանդակ), ուտեստ, տարածված է Պիրենեյան թերակղզում և Լատինական Ամերիակայում։ Սովորաբար պատրաստվում է ցորենի ալյուրից (բայց, օրինակ, Վենեսուելայում պատրաստվում է եգիպտացորենի ալյուրից) և տապակվում է ձեթի կամ յուղի մեջ։ Իսպանիացիների շնորհիվ ուտեստը տարածվել է Ֆիլիպիններում, և վերջին հարյուրամյակի ընթացքում Լատինական Ամերիկայի եկվորների հետ միասին լայն տարածում է գտել նաև ԱՄՆ-ում։ Ուտեստն ի սկզբանե բնորոշ չէր պորտուգալական և բրազիլական խոհանոցներին և համարվում էր իսպանախոս երկրներից փոխառված ուտեստ։
Պատրաստման ավանդույթներն Արգենտինայում
Արգենտինայի յուրաքանչյուր նահանգ ունի իր բաղադրատոմսը բուսայուղով էմպանադայի տապակման համար։ Արգենտինայի հյուսիս-արևմուտքում էմպանադան լցոնում են կարտոֆիլով կամ ոլոռով, խոհարարները գինու գավառներում ավելացնում են նաև չամիչ, իսկ Լա Ռիոխայում ուտեստը լցոնվում է ձիթապտուղներով։ Տուկումանում նրանք փոքր են և երբեմն լցոնված են հավի մսով և բանջարեղենով։ Կատամարկայում կծու են, իսկ Կորդովայում քաղցր և մեծ։ Սան Խուանում ուտեստին ավելացնում են մեծ քանակությամբ համեմունքներ, իսկ Մենդոսայում` ավելի շատ սոխ, քան միս։ Պատագոնիայում միջուկը պատրաստվում է գառան մսից, ծովախեցգետնից կամ նապաստակի մսից, Կոռիենտեսում և Սանտիագո դել Էստերոյում այն երբեմն լցոնվում է լեռնային նապաստակի մսով։ Երկրի հյուսիս-արևելքում ցորենի ալյուրին հաճախ խառնում են նաև մանիոկայի ալյուր։
Արգենտինայում էմպանադան ուտում են դեղին պանրով և խոզապուխտով, հավի մսով կամ սպանախով։ Լինում են էմպանադաներ քաղցր միջուկներով, բայց արդեն կոչվում են պաստելներ։ Էմպանադան ուտում են ձեռքերով՝ չոր կարմիր արգենտինական գինով։
Պատրաստման ավանդույթներ այլ երկրներում
Բելիզում տեղական «պանադես»-ը նման է չեբուրեկի՝ տապակված եգիպտացորենի ալյուրի մեջ և լցոնված ձկով, հավով կամ լոբիով։ Չիլիում էմպանադան համարվում է ազգային ուտեստ։ Չիլիում դասական էմպանադաները լցոնվում են աղացած տավարի մսով, սոխով, չամիչով, ձիթապտղով և պնդեփ ձվով։ Այսպիսի միջուկը կոչվում է «պինո»։ ԱՄՆ-ում էմպանադան հանդիպում է խոշոր քաղաքների փողոցներում՝ արագ սննդի կետերում, նաև որոշ դպրոցների ճաշարաններում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինական խոհանոց Կատեգորիա:Կարկանդակներ Կատեգորիա:Պորտուգալական խոհանոց Կատեգորիա:Իսպանական խոհանոց Կատեգորիա:Մեքսիկական խոհանոց Կատեգորիա:Ազգային ուտեստներ Կատեգորիա:Բրազիլական խոհանոց Կատեգորիա:Աֆրիկյան խոհանոց Կատեգորիա:Թունիսյան խոհանոց Կատեգորիա:Վիետնամական խոհանոց Կատեգորիա:Ֆիլիպինական խոհանոց
Ուեստոն ՄաքԿենի
Ուեստոն Ջեյմս Էրլ ՄաքԿենի (Weston James Earl McKennie, ), ամերիկացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Շալկե 04»-ի և Միացյալ Նահանգների ազգային հավաքականի կազմում։
Վաղ տարիներ
2009 թվականին Ուեստոնը ընդունվել է «Դալլաս ՖԱ»-ի ակադեմիա։ Թիմի կազմում հանդես է եկել մինչև 2016 թվականը։
2016 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է գերմանական «Շալկե 04» և միացել է թիմի երիտասարդական կազմին ։
«Շալկե 04»
Թիմի երիտասարդական կազմում մեկ տարի հանդես գալուց հետո Ուեստոնը միացել է թիմի հիմնական կազմին ։ Նա իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի մայիսի 20-ին՝ «Ինգոլշտադտ»-ի դեմ խաղում ։ Այս հանդիպումը նրա համար առաջինը և միակն էր 2016-17 մրցաշրջանի ընթացքում ։
2017-18 մրցաշրջանի սկզբում Ուեստոն ՄաքԿենին 5 տարով երկարաձգել է իր գործող պայմանագիրը ։ 2017-18 մրցաշրջանի ընթացքում Մաքկենին մասնակցել է 25 հանդիպման ։
Միջազգային կարիերա
ՄաքԿենին հանդես է եկել Միացյալ Նահանգների Մ17, Մ19 և Մ20 հավաքականների կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆուտբոլի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Բարձրահասակ շիկահերի վերադարձը
«Բարձրահասակ շիկահերի վերադարձը» (Le Retour du grand blond), Իվ Ռոբերի լրտեսական կատակերգությունը Պիեռ Ռիշարի մասնակցությամբ ։ Համարվում է «Սև կոշիկով բարձրահասակ շիկահերը» ֆիլմի շարունակությունը։ Նկարահանվել է 1974 թվականին ։
Սյուժե
Համեստ ջութակահար Ֆրանսուա Պերրենի և հակահետախուզության աշխատակցի անհավանական արկածներից 3 ամիս է անցել։ Սակայն լրտեսական խաղերը շարունակվում են։ Ներքին գործերի նոր նախարարը, որը նախկինում Ֆրանսիայի գյուղատնտեսության նախարարն էր, գտնում է Բարձրահասակ շիկահերի դոսյեն, որին կոչում են Բեռնար Միլան։ Հետևելով կապիտան Կամբրեի հուշումներին՝ նա հրամայում է գնդապետ Թուլուզին ներկայացնել իր սուպերլրտեսին, վկայելով, որ ուղիղ մեկ շաբաթից Շիկահերը պետք է ելույթ ունենա Փարիզում։ Թուլուզը շփոթմունքից հորինում է մի պատմություն, իբր թե Շիկահերը վերջերս վախճանվել է արևադարձային գոտիներում՝ հատուկ գործողություններ կատարելիս, սակայն նախարարը պահանջում է բերել մարմինը և մեծարելով հուղարկավորեն հայրենիքում։
Կորանո
Կորանո (Corrano), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Բարձրահասակ շիկահերի վերադարձը
Սյուժե
Գնդապետն իր մարդկանց ուղարկում է Ռիո դե Ժանեյրո, որպեսզի սպանեն Պերրենին, որտեղ վերջինս Քրիսթինի հետ է։ Այդ սպանությանը դեմ էր Պերրաշը՝ գիտակցելով իր մեղքը։ Սակայն շիկահերը կրկին հեռանում է կրակոցներից և պայթյուններից՝ ոչինչ չկասկածելով։ Պնդերես կապիտան Կամբրեն 5 գնդապետի և իր օգնական Պերրաշի հետ գնում է այդտեղ։ Նա ոչ միայն գտնում է Պերրենի բնակարանում հրաձգությանը վկա մի մարդու, այլ նաև իմանում է շիկահերի «թաղման» մասին։ Հասկանալով իր վրիպման մասին, Թուլուզը իր լրտեսների հետ առևանգում են Քրիստինին և անձամբ գնում է Շիկահերի մոտ, որը արդեն ստիպված է կատարել իր ցանկությունները՝ գալ Փարիզ և սուպերլրտես ձևանալ նախարարի մոտ, որը և կդադարեցնի Միլանի սպանության գործի հետաքննությունը։ Կամբրեի ցուցումով նախարաը մտադրվում է սուպերլրտեսին ուղարկել շատ կարևոր և վտանգավոր մի հանձնարարության։ Միաժամանակ Թուլուզն էլ մտադրվում է ձերբազատվել շիկահերից այն բանից հետո, երբ նա սկսում է խաղալ իր դերը, քանի որ արդեն հերոսը «չափազանց շատ բաներ գիտի»։ Պերրենին օգնության են հասնում իր ընկեր Մորիսը և կապիտան Կամբրեն։
Կորանո
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A094։
Բարձրահասակ շիկահերի վերադարձը
Սյուժե
Քամբրեն խայտառակ մի դոսյե է հավաքում ընդդեմ գնդապետ Թուլուզի։ Նա փորձում է համոզել Շիկահերին, որ վերջինս բացահայտորեն դուրս գա Թուլուզի դեմ, բայց, վերջինս գիտենալով, թե ինչ վիճակում է գտնվում Քրիստինը, մերժում է։ Սակայն կապիտանի համառությունը տալիս է իր պտուղները։ Բացահայտորեն չվստահելով, որ Պերրենը սուպերլրտես չէ, կապիտանը Մորիսի հետ ուղևորվում է «գաղտնի հանձնարարության», որն իրականում իրենից ներկայացնում էր մի բեմականացված ծրագիր։ Այդ ներկայացման մեջ Պերրենը մտնում է փոխհրաձգության մեջ, որտեղ «ապացուցում» է իր սուպերլրտես լինելը։ Արդյունքում Պերրենի ատրճանակի հետ անզգույշ լինելու պատճառով Մորիսը և կապիտանը նկատում են, որ այն լցված էր ներկով՝ փամփուշտի փոխարեն։ Մորիսը համոզվում է, որ Կամբերի կողմից հանդես գալը հույժ անհրաժեշտ է, որպեսզի Պերրենը ապրի։ Այդ ընթացքում Շիկահերը անսպասելի կերպով խճճվում է «գաղտնի հանձնարարության» մեջ և հեռանում Թուլուզի մարդասպաններից։
Կորանո
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 87 մարդ։
Բարձրահասակ շիկահերի վերադարձը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Ֆրանսիական քրեական ֆիլմեր
Աննա Մաք-Նեյլ Ուիսթլեր
Կենսագրություն
1831 թվականին ամուսնացել է Ջորջ Ուիսթլերի հետ, որն ինժեներ-շինարար էր և պաշտոնաթող սպա և նախքան Աննայի հետ ամուսնանալն ուներ երեք երեխա։ Աննան և Ջորջն ունեցել են 4 որդի՝ Ջեյմսը, Ուիլյամը, Քըրքը (մահացել է 4 տարեկան հասակում) և Չառլին (մահացել է մինչև ընտանիքի՝ Ռուսաստան տեղափոխվելը)։ Շուտով նրա ամուսինը Ռուսաստանի Նիկոլաևյան երկաթուղում աշխատել է երկաթուղային ինժեներ։
Կորանո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աննա Մաք-Նեյլ Ուիսթլեր
Կենսագրություն
Երբ Ջեյմսն ինը տարեկան էր, նրա նկարները գրավել են շոտլանդացի նկարիչ սըր Ուիլյամ Ալանի ուշադրությունը։ Ռուսաստանում Ջեյմսը կրթություն է ստացել Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում։
Աննայի ամուսինը մահացել է 1849 թվականին խոլերայից։
Դրանից հետո Աննան տեղափոխվել է Կոնեկտիկուտ (ԱՄՆ)։ Նրա խորթ աղջիկը մնացել է Անգլիայում և ամուսնացել վիրաբույժի հետ։ Այդ ժամանակ խորթ աղջիկն ամուսնու հետ օգնել է Աննայի ընտանիքին, մասնավորապես, Ուիլյամին և Ջեյմսին՝ սովորելու մասնավոր դպրոցում։ Ջեյմսն ընդունվել է Վեստ Փոյնթ՝ 17 տարեկանը դեռ չբոլորած, շուտով աքսորվել և վերադարձել է Անգլիա։ Ուիլյամն Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ դարձել է Կոնֆեդերենցիայի բանակի վիրաբույժ։
1863 թվականին Աննան խորթ աղջկա և որդու խորհրդով տեղափոխվել է Անգլիայի մայրաքաղաք Լոնդոն՝ Ջեյմսի մոտ։ Ավելի ուշ բնակվել է Սուրբ Մարիա, Գասթինգս, Արևելյան Սուսեքս փողոցներում։ Զարմացել է որդու «վառ բոհեմական ապրելակերպով», սակայն հանդուրժել է այն և նույնիսկ ընկերացել որդու ընկերներից մի քանիսի հետ։ Դա մոտավորապես այն ժամանակ էր, երբ նկարվել է նշանավոր «Ուիսթլերի մայրը» կտավը։ Դիմանկարն անելու պահին Աննան 67 տարեկան էր։
Մահացել է 77 տարեկանում և թաղվել Գասթինգսի գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կանայք
Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միություն
Պատմություն
Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միությունն ունի 191 անդամ։
Ստեղծվել է 1957 թվականին հիմնված Կազմկոմիտեի հանձնարարականի հիման վրա։ Կազմկոմիտեն ղեկավարել է Ստեփան Կևորկովը, ով ընտրվել է կինեմատոգրաֆիստների միության վարչության առաջին քարտուղար։ Կինեմատոգրաֆիստների միության նախագահներ են եղել կինոռեժիսորներ Ֆրունզե Դովլաթյանը, Լաերտ Վաղարշյանը, կինոգետ Կարեն Քալանթարը, կինոօպերատոր Սերգեյ Իսրայելյանը։
Մինչև 1992 թվականը Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միությունը եղել է Խորհրդային Միության կինեմատոգրաֆիստների միության կազմի մեջ։
Գործունեություն
Կինեմատոգրաֆիստների միությունը կոչված է նպաստել հայ կինոյի զարգացմանը, կինոգործիչների մասնակցությանը հանրապետական, հասարակական և մշակութային կյանքին, երիտասարդ ստեղծագործական կադրերի պատրաստմանը, նյութական և ստեղծագործական աջակցություն է ցուցաբերում կինոգործիչներին։
2003 թվականին Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության նախագահ է ընտրվել կինոռեժիսոր Ռուբեն Կևորկովը (Գևորգյանց), նույն պաշտոնում վերընտրվել է 2013 թվականին ։
Հասցե
Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միությունը գտնվում է Երևանի Վարդանանց 18 հասցեում, հեռախոս՝ (374 10) 54 05 28։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հայկական կինեմատոգրաֆիա
Աշե ան Վիմե
Աշե ան Վիմե (Acheux-en-Vimeu), կոմունա հյուսիսային Ֆրանսիայի Պիկարդիայի մարզի Սոմ գավառում։
Անդարձելիություն (ֆիլմ, 2002)
«Անդարձելիություն» (Irréversible), ռեժիսոր Գասպար Նոեի ֆրանսիական դրամատիկական թրիլլերը։ Պատմությունը պատմվում է հակառակ ժամանակագրական կարգով։ «StudioCanal», «Nord-Ouest Production», «Eskwad», «Les Cinemas de la zone» և «120 Films» ընկերությունների արտադրությունն է։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2002 թվականի մայիսի 23-ին` Կաննի 55-րդ կինոփառատոնի հիմնական մրցույթի ժամանակ։ Կինոժապավենն այնքան է ցնցել հանդիսատեսին, որ 250 մարդ դուրս է եկել դահլիճից, ընդ որում՝ նրանցից մի քանիսին բժշկական օգնություն է պահանջվել։ Քաղաքի հրշեջ ծառայության մամլո քարտուղար, լեյտենանտ Ժերար Կուրտելն ասել է. «25 տարվա ընթացքում Կաննի կինոփառատոնում իմ աշխատանքներից ոչ մեկը չի հայտնվել։ Այդ ֆիլմի որոշ տեսարաններ անտանելի են նույնիսկ մեզ՝ մասնագետներին»։ Բռնաբարության և սպանության տեսարանների ժամանակ դահլիճում քսան մարդ ուշաթափվել է ։
Փառատոնում քննադատները ֆիլմը շատ անհավասար են գնահատել, բայց նրանք, ովքեր այդ գիշեր դահլիճում մնացել են մինչև ցուցադրության ավարտը, հոտնկայս ծափահարել են։ «Metacritic» կայքի տվյալներով՝ ֆիլմն ստացել է խառը կամ միջին արձագանքներ (51 միավոր)՝ հիմնված կինոքննադատների 38 կարծիքների վրա ։
Սյուժե
«Անդարձելիությունը» բաղկացած է տարբեր երկարության 13 դրվագներից, որոնք մոնտաժված են հակառակ ժամանակագրական կարգով։ Յուրաքանչյուր դրվագ արվել է առանց ներքին մոնտաժների։ Դրվագները մոնտաժված են հիմնականում խավարեցման միջոցով, ինչը գործողության անքակտելիության պատրանք է ստեղծում՝ չնայած հակառակ ժամանակագրությանը։ Տիտրերը ցուցադրված են ֆիլմի սկզբում։