cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իվան Վասիլև (բալետի արտիստ)
Անձնական կյանք
2006 թվականին Բելառուսից Մոսկվա տեղափոխվելուց գրեթե անմիջապես հետո Իվան Վասիլևի և իր զուգընկերուհի Նատալյա Օսիպովայի միջև ջերմ հարաբերություններ սկսեցին։ Երիտասարդները միասին հասան առաջատար մենապարողի և մենապարուհու կոչմանը և զույգ եղան բեմում և կյանքում։ 2011 թվականին նրանք միասին տեղափոխվեցին Սանկտ Պետերբուրգ՝ Միխայլովսկի թատրոն, սակայն այդպես էլ չամուսնացան։
Իվան Վասիլևը Բոլշոյ թատրոնում գտավ իր նոր սիրուն՝ բալերինուհի Մարիա Վինոգրադովային, որի հետ պարել էին «Սպարտակ» բալետում։ Զույգն ամուսնացավ 2015 թվականին։ 2016 թվականին ծնվեց նրանց աղջիկը՝ Աննան ։
Հյուրախաղեր
2005
2006
2008
2009
2010
2011
2014
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բալետի արտիստներ
Աղավնի (անձնանուն)
Աղավնի, հայկական իգական անուն։ Վերցված է թռչունի համանուն անունից, որը Սուրբ Հոգու խորհրդանշանն է։ Իտալացիները ևս ունեն Colomba անունը, որը նշանակում է «աղավնի»։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 17-րդ դարի վերջին։ Արևմտահայերենում տարածված անուն է, որտեղ գործածվում է նաև անվան կրճատ տարբերակը՝ Աղավ։ Կիրառվում է նաև պարսկահայերի շրջանում, որտեղ ստացել է փաղաքշական Աղունիկ ձևը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Գիգա Լորթքիփանիձե
Գիգա Դավիթի Լորթքիփանիձե (გიგა ლორთქიფანიძე, ), կինոյի և թատրոնի վրացի ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1979)։
Կենսագրություն
Գիգա Լորթքիփանիձեն ծնվել է 1927 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Թիֆլիսում (այժմ՝ Թբիլիսի)։ 1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Թատերական արվեստի պետական ինստիտուտը (Ալեքսեյ Պոպովի կուրս)։
Որպես ռեժիսոր արխատել է Վիլնյուսի ռուսական թատրոնում, Գորիի Գ. Էրիսթավիի անվան թատրոնում։
1952-1954 և 1956-1963 թվականներին եղել է Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան թատրոնի ռեժիսոր, 1964-1967 թվականներին՝ տնօրեն և գլխավոր ռեժիսոր, 1976-1980 թվականներին՝ գեղարվեստական ղեկավար։
1954-1956 թվականներին եղել է Քութայիսի Լ. Մեսխիշվիլու անվան թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, իսկ 1963-1964 և 1971-1973 թվականներին՝ Թբիլիսիի Ա. Գրիբոյեդովի անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր և գեղարվեստական ղեկավար։
1967-1976 թվականներին Գիգա Լորթքիփանիձեն եղել է Ռուսթավի դրամատիկական թատրոնի կազմակերպիչը, տնօրենը և գլխավոր ռեժիսորը, իսկ 1985 թվականից՝ Թբիլիսիի Վ. Աբաշիձեի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։
Գիգա Լորթքիփանիձեն ներկայացումներ է բեմադրել նաև Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ», Մալայա Բրոնայայի և Պատանի հանդիսատեսի թատրոններում, ինչպես նաև Թբիլիսիի Թբիլիսիի Զ. Փալիաշվիլու անվան օպերայի և բալետի թատրոնում, Թբիլիսիի Նոդար Դումբաձեի անվան մանկական պետական թատրոնում։ Լորթքիփանիձեն է կազմակերպել Թբիլիսիի կրկեսի թատերախումբը։
Քառորդ դար Գիգա Լորթքիփանիձեն եղել է Վրաստանի թատերական գործիչների միության նախագահ ։ Եղել է Թատերական միությունների միջազգային կոնֆեդերացիայի փոխնախագահ։
Գիգա Լորթքիփանիձեն մահացել է 2013 թվականի հունիսի 13-ին Թբիլիսիում։ Թաղված է Թբիլիսիի Դիդուբեի պանթեոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Վրացի սցենարիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Խիմ (գետ)
Խիմ (Хим), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 25 կմ։ Թափվում է Իչա գետի ձախ ափին՝ 169 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Մերաբ Բերձենիշվիլի
Մերաբ Իսիդորիի Բերձենիշվիլի (მერაბ ისიდორეს ძე ბერძენიშვილი, ծնվ. 1929), խորհրդային և վրացի քանդակագործ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1987)։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1976)։ 1970 թվականից եղել է ԽՄԿԿ անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1929 թվականին։ 1949-1955 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ Նիկոլայ Կանդելակիի մոտ։ Եղել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից-անդամ (1973), ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Ազգությունների խորհրդի 10-11 գումարումների պատգամավոր Հարավային Օսիայի Ինքնավար Մարզի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի քանդակագործներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Մաճկալ
Մաճկալ ( մաճ՝ արոր հայերեն կալել՝ բռնել), գութանի, արորի կոթը՝ մաճը, բռնող շինականը։ Ուղղություն էր տալիս խոփին և հերկում վարելադաշտը։ Նրա ցուցումներով էին գործում եզներին քշող հոտաղները։ Մաճկալը մեծ ժողովրդականություն է վայելել։ Նրա մասին հորինվել են երգեր, բանաստեղծություններ։
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Աղբերանի (անձնանուն)
Աղբերանի, հայկական արական անուն։ Եղբայր բառի հոգնակի ձևն է։ Նոր Ջուղայի բարբառում -անի վերջավորությամբ հոգնակի բառեր շատ կան, սակայն ժամանակակից բարբառում աղբերանի ձևը չկա։ Հիշատակվել է 1579 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Աղբերիկ (անձնանուն)
Աղբերիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է եղբայր բառի ժողովրդական աղբայր, աղբեր ձևից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Մաղխազություն
Գրականություն
Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության գործակալություններ
Ֆրանտիշեկ Հալաս
Ֆրանտիշեկ Հալաս, (František Halas, ), չեխ բանաստեղծ, 20-րդ դարի չեխ խոշորագույն քնարերգուներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մորավիայում։ Տեքստիլ աշխատողի որդի էր։ Հալասը 6 տարեկան էր, երբ մայրը տուբերկուլոզից մահացավ։ Բարձրագույն կրթություն չի ստացել, ծառայել է գրախանութում։ Որպես բանաստեղծ առաջին անգամ հրատարակվել է 1921 թվականին «ձախ» մամուլում, եղել է մի շարք ավանգարդ հրատարակությունների գլխավոր խմբագիր։ 1926 թվականից աշխատել է Պրահայի Օրբիս հրատարակչությունում։ Մտերիմ է եղել պոետիզմին, ընկերացել Վլադիմիր Գոլանի, Յարոսլավ Սեյֆերտի հետ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է դիմադրության շարժմանը, թաքնվել գեստապոյից։ Հաղթանակից հետո ծառայել է տեղեկատվության նախարարությունում, գլխավորել Չեխոսլովակիայի Գրողների միությունը։
Մանկական բանաստեղծությունների հեղինակ է։ Չնայած Հալասը երկար տարիներ համագործակցել է կոմունիստական հրատարակչությունների հետ, 1948 թվականից նրա պոեզիան ուղղափառ կուսակցականների կողմից ենթարկվել է սուր քննադատության։ Նրա բազմաթիվ ստեղծագործություններ հրատարակվել են միայն նրա մահից հետո։
Մահացել է սրտի քրոնիկ հիվանդության սրացումից։ Թաղված է Քունշտատում։
Թարգմանական գործունեություն
Թարգմանել է Միքելանջելոյին, Ալեքսանդր Պուշկինին, Ադամ Միցկևիչին, Յուլիա Սլովացկիին, Էնդրե Ադիին, Ժյուլ Լաֆորգին և ուրիշներին։
Ճանաչում
Հալասի բանաստեղծությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Այդ թարգմանությունները կատարվել են ազգային խոշոր բանաստեղծների կողմից։ Հալասի լիրիկան ռուսերեն թարգմանել է Իոսիֆ Բրոդսկին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չեխ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Չեխ կոմունիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Չեխ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Չեխ գրողներ
Հովհաննես Մաղաքյան
Մաղաքյան Գևորգի Հովհաննես (Իվան) (Иван Георгиевич Магакьян, ), հայ խորհրդային երկրաբան, Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1948), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1948), պրոֆեսոր (1949), ՀԽՍՀ գիտությունների և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1961) ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Լենինգրադի լեռնային ինստիտուտը (1935)։ 1934-1940 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ Տաջիկ-Պամիրյան արշավախմբում՝ որպես ջոկատի պետ։ 1940 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Ծանր վիրավորվելուց հետո, 1942 թվականի աշնանը, զորացրվել է և անցել աշխատանքի ՀԽՍՀ ԳԱ երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտում՝ որպես ավագ գիտաշխատող, իսկ 1947 թվականից՝ տնօրենի գիտական գծով տեղակալ։ 1957 թվականին Մաղաքյանը ընտրվել է ՀԽՍՀ ԳԱ նախ՝ տեխնիկական գիտությունների, իսկ 1963 թվականից՝ Երկրի մասին գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս քարտուղար։ 1963-1966 թվականներին համատեղության կարգով եղել է երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտի տնօրենը։
1940 թվականից դասախոսել է Լենինգրադի լեռնային ինստիտուտում, իսկ 1950 թվականից մինչև այժմ՝ Երևանի համալսարանում։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են մետաղածնության, մետաղային հանքավայրերի ու ֆորմացիաների, միներալոգիայի, երկրաքիմիայի ու միներագրաֆիայի հարցերին։ Մետաղային հանքավայրերի մասին ուսմունքի, հրաբխային ֆորմացիաների մետաղածնության, տեկտոնա-մագմատիկ համալիրների մետաղածնական մասնագիտացման գծով Մաղաքյանի զարգացրած պրոբլեմները լայն արձագանք են գտել ԽՍՀՄ-ում և արտասահմանում։ Մաղաքյանի մի շարք գիտական աշխատություններ թարգմանվել են օտար լեզուներով։ Նրա «Մետաղային հանքավայրեր» ձեռնարկը ԽՍՀՄ հիմնական բուհական դասագրքերից է, թարգմանվել է չինարեն (ՉԺՀ, 1957) և անգլերեն (ԱՄՆ, 1968)։ Մաղաքյանը ընտրվել է ՀԽՍՀ V գումարման Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։
Պարգևներ, մրցանակներ
ԽՍՀՄ (1950) և ՀԽՍՀ (1976) պետական մրցանակների դափնեկիր է։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի, կարմիր աստղի, «Պատվո նշան» շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երկրաբաններ Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Երկրաբաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Իսահակյան փողոց (Երևան)
Իսահակյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ 1958 թվականի մարտին անվանվել է հայ մեծ բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանի անունով։
Տվյալներ
Սկսվում է Նալբանդյան փողոցից և ավարտվում Մարշալ Բաղրամյան պողոտայով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Ֆունադու (Մալդիվյան կղզիներ)
Ֆունադու (մալդիվերեն.` ފުނަދޫ), քաղաք Մալդիվյան կղզիների հյուսիսում, Շավիյանիի ատոլլի վարչական կենտրոնը:
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Մալդիվյան կղզիների 51 ատոլլներից մեկի՝ Շավիյաննիի վրա: Պատկանում է Մալդիվների ափերը ողողող Լակադիվյան ծովի ավազանին:
Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 0 մետր: Քաղաքը մայրաքաղաք Մալեից գտնվում է 220 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք:
Բնակչություն
Ըստ 2006 թվականին Մալդիվներում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 1599 մարդ : Տղամարդիկ կազմում են ամբողջ բնակչության 48 %-ը, իսկ կանայք՝ 52 %-ը : Բնակչության բնական աճի ցուցանիշը ներկայացված է աղյուսակում.
Ըստ 2006 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի սեռատարիքային կազմը հետևյալն է. 18 տարեկանից փոքր՝ 47,3 %, 19-ից 25 տարեկան՝ 12,7 %, 26-ից 64 տարեկան՝ 34 % և 65-ից մեծ՝ 6 %:
Գրագիտության մակարդակը՝ 97, 53 %:
Տրանսպորտ
Ամենամոտ օդանավակայանը Հանիմադու միջազգային օդանավակայանն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալդիվների քաղաքներ
Սառա Շեպարդ
Սառա Քեթրին Շեպարդ, ամերիկացի հեղինակ է, հայտնի է Հմայիչ խաբեբաները և Ստելու խաղը գրքերի շարքով, երկուսն էլ դարձել են Freeform-ի հեռուստասերիալ։
Վաղ կյանքը
Շեպարդի հայրը՝ Բոբը, ամերիկացի է, իսկ մայրը՝ Մինդին, ծնվել է Տորոնտոյում ։ Շեպարդը մեծացել է Ալի անունով քրոջ հետ։ Ավարտել է Դաունինգթաուն ավագ դպրոցը Փենսիլվանիայի Դաունինգթաուն քաղաքում 1995 թվականին։ Նա սովորել է Նյու Յորքի համալսարանում, որն ավարտել է գիտությունների բակալավրի աստիճանով 1999 թվականին, իսկ Ստեղծագործ շարադրանքի մագիստրոսի աստիճանը՝ Բրուքլինի քոլեջում 2004 թվականին ։
Կարիերա
Սկսած 2000 թվականից մինչև 2005 թվական Շեպարդն աշխատել է Time, Inc. Custom Publishing -ում և հրապարակել է կենսակերպի ամսագրեր կորպորատիվ հաճախորդների համար։ Նա սկսել է գոսթվրայթինգից որպես ազատ աշխատող 2002 թվականին և իր սեփական գրքերը գրելուց 2005 թվականին ։
Հեռուստասերիալը
Շեպարդի Հմայիչ խաբեբաները և Ստելու խաղը գրքերի դրվագները վերածվել են հեռուստասերիալի ABC Family-ի միջոցով։ «Հմայիչ խաբեբաները» նովելների շարքը հիմնված է "Ֆիլադելֆիայի Մեյն լայնում մեծանալու իր անձնական փորձի մոտիվներով " ։
Հմայիչ խաբեբաները ներկայումս վեցերորդ եթերաշրջանում է և 2014 թվականի հունիսի 10-ին կթարմացվի դրա վեցերորդ և յոթերորդ եթերաշրջանները։ Նա նաև ունեցել է կարճատև spin-off, որը կոչվում է Ռեյվենսվուդ ,որի գլխավոր դերում էր «Հմայիչ խաբեբաների» դերասանական կազմի Թայլեր Բլեքբերն՝ որպես Կալեբ Ռիվերս։ Տռոյան Բելիսարիոն, Էշլի Բենսոնը, Շայ Միտչելը և Լյուսի Հեյլը մարմնավորել են գլխավոր կերպարներին՝ Սպենսեր Հասթինգսին, Հաննա Մարինին, Էմիլի Ֆիլդսին և Արիա Մոնթգոմերին։ Շեպարդը ունեցել է կամեյոն «Սիրելի փոքրիկ խաբեբաների» առաջին եթերաշրջանի 7-րդ դրվագում և հինգերորդ եթերաշրջանի 24-րդ դրվագում ։
Ստելու խաղը չեղյալ համարվեց երկրորդ եթերաշրջանից հետո, որը հեռարձակվել է 2013 թվականի մարտին։ Ալեքսանդրա Չանդոն մարմնավորել է երկու հիմնական կերպարներին՝ Սյուտոն Մերսերին և Էմմա Բեքերին։
Անձնական կյանք
Շեպարդը ներկայումս բնակվում է Պիցբուրգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ
Թուրքմենական օրացույց
Թուրքմենական օրացույց (Türkmenlerde wagt aňladylyşy), օրացույց, որը Թուրքմենստանում պաշտոնական գործածության մեջ մտավ 2002 թվականին՝ երկրի նախագահ Սափարմուրատ Նիյազովի հրամանով և չեղարկվեց 2008 թվականին՝ Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովի կողմից ։ Օրացույցն իրենից ներկայացնում է ամբողջությամբ գրիգորյան օրացույցը՝ 12 ամիսներով և շաբաթվա 7 օրերով։ Միակ առանձնահատկությունն այն է, որ ամսվա և շաբաթվա օրերն ունեն թուրքմենական անվանումներ։
2002 թվականին օրացույցը գործածության մեջ մտավ այնպիսի խորհրդանշական անվանումներով, որոնք նկարագրված են Սափարմուրատ Նիյազովի Ռուհնամա գրքում։
Շաբաթվա օրերի անվանումներ
Թուրքմենական օրացույցով շաբաթվա բնօրինակ անվանումները գալիս են պարսկերենից․
Չեղարկում
2008 թվականի հուլիսի 1-ին Թուրքմենստանը վերադարձավ գրիգորյան անվանումներին և շաբաթվա անվանումների ավանդական պարսկական տարբերակին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրացույցներ Կատեգորիա:Թուրքմենստանի մշակույթ
Բարոն Մյունհաուզենի ճանապարհորդությունը դեպի Լուսին
Բարոն Մյունհաուզենի ճանապարհորդությունը դեպի Լուսին կամ Բարոն Մյունհաուզենի արկածները, ֆիլմ է, որը հիմնված է Էրիխ Ռասպեի նույնանուն պատմվածքի վրա։
Սցենար
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը վագրի հետ պայքարում պարտվում է և որպես տույժ նշանակվում մեղուների հովիվ։ Նա ամեն օր առավոտյան դուրս էր քշում մեղուներին, տանում բացատում արածացնում և երեկոյան վերադառնում փեթակների մեջ տեղավորում։ Մի օր էլ նա տուն բերելուց նկատեց, որ մի մեղու պակաս է։ Նա գնում է փնտրելու և տեսնում է, որ երկու մարդակեր արջեր հարձակվել են մեղվի վրա։ Նա տեսնելով սա միանգամից իր արծաթե կացինը շպրտում է արջերի վրա։ Արջերը վախից փախչում են։ Սակայն Բարոն Մյունհաուզենը հաշվի չէր առել իր ձեռքի հզորությունը և կացինը հասել էր լուսին։ Ինչ աներ. դա իր սիրած կացինն էր և նա հիշեց որ մի բույս կա, որ շատ արագ է աճում (բակլա)։ Շտապ բակլա տնկեց և բակլայի ցողունով բարձրացավ լուսին։ Ուրախ ուրախ վերցրեց կացինը, սակայն նկատեց, որ բակլան չորացել է, ինչ անել։ Նա մի կերպ լացը զսպում է և չորացած բակլայի ցողունից պարան է հյուսում։ Պարանով իջնում է լուսնից, սակայն մի քիչ իջնելուն պես պարանը պոկվում է և նա ընկնում է մի գետի մեջ և կես մղոն երկարությամբ փոս է ստեղծում։ Նա մտածում էր ինչ արեր, որ փոսից ելներ, բայց ոչինչ մտքին չէր գալիս։ Եվ ահա նա մատներով հողից աստիճան է պատրաստում և ցամաք ելնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Թուրքիայում Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ստամբուլում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Բուժիվալ
Բուժիվալ (Bougival) Փարիզի արևմտյան արվարձանը, տեղակայված է քաղաքի կենտրոնից 15,3 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը՝ 8432 մարդ (1999)։ Բուժիվալի կենտրոնում ամենատպավորիչ շինությունը Տիրամոր եկեղեցին է, որը կառուցվել է դեռևս XII դարում։ Լյուդովիկոս XIV-ի օրոք այստեղ կառուցված է եղել ֆրանսիական ինժեներական մտքի հրաշքը՝ Վերսալի շատրվանները ջրով մատակարարող Մարլի պոմպային մեքենան։
XIX դարում Բուժիվալը «հեղեղվել» է փարիզյան բուրժուազիայով։ Մշակութային կյանքի կենտրոնը երգչուհի Պոլինա Վիարդոյի վիլլան էր, որին կից բնակություն էր հաստատել նրա երկրպագու Իվան Տուրգենևը ։ Այստեղ է նա կնքել է իր մահկանացուն 1883 թվականին։ Իսկ դրանից մի քանի տարի առաջ Բուժիվալում մահացել էր կոմպոզիտոր Ժորժ Բիզեն` «Կարմեն»-ի հեղինակը։
Բուժիվալն անվանում են «իմպրեսիոնիզմի օրրան», քանի որ Կլոդ Մոնեն, Օգյուստ Ռենուարը և Ալֆրեդ Սիսլեյը հաճախ էին այստեղ գալիս պլենէրի։ Ռենուարի վրձնին է պատկանում «Պար Բուժիվալում» կտավը (1883)։
Աստվածահայտնություն
Աստվածահայտնություն (Θεοφάνια — Թեոֆանիա), ավելի հին անվանումը` Հայտնություն (Επιφάνια — Էպիֆանիա), մեկ այլ անվանում` Լուսավորություն (Φώτως), քրիստոնեական հին տոներից մեկն է (Զատկի և Պենտեկոստեի շարքում), որը նվիրվել է Հիսուս Քրիստոսի ծննդյանը և դրան ուղեկցող իրադարձություններին, ինչպես նաև Հորդանանում Հիսուս Քրիստոսի մկրտությանը ։ Աստվածահայտնության վերաբերյալ առաջին տեղեկությունները վերաբերում են 2-րդ դարին և հիշատակում են գնոստիկներին և Կլիմենտ Ալեքսանդրացուն։
Պատմության ընթացքում տոնը կրել է բազմաթիվ փոփոխություններ (մասնավորապես Սուրբ Ծնունդը դարձել է առանձին տոն), որի արդյունքում ներկայումս պատմական եկեղեցիները տոնում են տարբեր ձևերով։
Պատմություն
«Επιφάνια» (Էպիֆանիա) բառը կապվում էր Քրիստոսի հայտնության, այսինքն՝ նրա ծննդյան փաստի հետ ։ Նախապես տոնը նվիրվել է ավետարանական 3 իրադարձությունների` Քրիստոսի ծնունդին, Մոգերի երկրպագությանը, ինչպես նաև Քրիսոսի մկրտությանը Հորդանանում։ Տոնը նշվում էր հունվարի 6-ին։ Աստվածահայտնության տոնի մասին խոսվում էր օրինակ Գրիգոր Հրաշագործի, Գրիգոր Նազիանզացու քարոզներում և հին դասախոսություններում.
Տոնին վերաբերող առաջին տեղեկությունները վերաբերում են 2-րդ և 3-րդ դարերին ։ IV դարի սկզբում Աստվածահայտնության տոնակատարությունը լայն տարածում է գտնում Արևելքում, իսկ մի փոքր ավելի ուշ՝ Արևմուտքում։ Նույն դարի սկզբին Արևմուտքում և Արևելքում Քրիստոսի Ծնունդը առանձնանում է որպես ինքնուրույն տոն։
Տոնի ամսաթիվը և իմաստը պահպանվել է Հայ առաքելական եկեղեցում, որը չի ընդունում 451 թվականի Քաղկեդոնի ժողովի որոշումները, իսկ արդեն 6-րդ դարում Ներսես 2-րդ կաթողիկոսը վերջնականապես ընդունում է որոշում Քրիստոսի ծնունդն ու մկրտությունը նույն օրը տոնելու մասին
4-5-րդ դարերում եկեղեցում սկսում են Քրիստոսի ծնունդը նշել դեկտեմբերի 25-ին, իսկ Աստվածահայտնությունը` հունվարի 6-ին, որպես հիշատակություն մոգերի գալստյան և Քրիստոսի մկրտության։ Այնուամենայնիվ, հռոմեացի պատմիչ Դիոն Կասսիոսը նկարագրում է, որ Եգիպտոսում 5-րդ դարում շարունակում էին տոները նշել միասին` հունվարի 6-ին.
Միջնադարում ողղափառ եկեղեցու հետևորդները տոնը կոչեցին «Θεοφάνια» (Թեոֆանիա), իսկ կաթոլիկները` Manifestatio (Հայտնություն)։
Տոնի իմաստի հետագա զարգացումը ուղղափառների և կաթոլիկների մեջ տարբեր ձևերով ընթացավ։ Ուղղափառների մոտ, Էպիֆանիա տոնը ավելի շատ կապվում էր Մկրտության հետ և կորցնում կապը Սուրբ Ծննդյան իրադարձությունների հետ։ Ներկայումս ուղղափառների մոտ Աստվածահայտնությունը և Մկրտությունը ունեն տարբեր անուններ մեկ տոնի համար։ Այդ կապակցությամբ ուղղափառների մոտ առաջանում է «Աստվածահայտնություն» բառի նոր մեկնաբանություն (որը բացակայում էր հնում)` որպես Աստծո հայտնություն Մկրտության ժամանակ ամբողջությամբ (Աստված Որդին մկրտվեց, Աստված Հայրը խոսեց երկնքից, Աստված Սուրբ Հոգին իջավ աղավնու ձևով)։
Կաթոլիկության մեջ, ընդհակառակը, Աստվածահայտնություն տոնը ավելի ու ավելի էր կապվում ավետարանական իրադարձությունների հետ, հիմնականում` Մոգերի երկրպագության։ Վատիկանի երկրորդ ժողովի իրականացրած պատարագային փոփոխությունից հետո հռոմեացիների մոտ նշվում է Աստվածահայտնության հաջորդ կիրակի օրը, մինչդեռ ավանդապաշտ կաթոլիկները շարունակում են այն տոնել հունվարի 13-ին։ Սխալ կլիներ ասել, որ սրանով լատինական ծեսում մկրտության տոնը ամբողջովին առանձնացվել է Աստվածահայտնություն տոնից։ Պատարագային տարվա շրջանակներում դրա բովանդակության մեջ աստիճանաբար փոփոխություններ են կատարվում։ Այսպես, օրինակ՝ Աստվածահայտնությունից հետո երկրորդ կիրակի օրը կարդում են ավետարանի՝ Կանայի հարսանիքի մասին հատվածը։ Այս իրադարձությունը հիշատակվում է նաև տոնի պատարագային տեքստերում (տե'ս Մատինների և Վեսպերի վրա գտնվող հակատիպերը).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստվածահայտնություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Հունաստանի տոներ Կատեգորիա:Շվեդիայի տոներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի տոներ
Սարգիս Վարդևանյան
Սարգիս Սամվելի Վարդևանյան, հայ դերասան։
Կենսագրություն
Սարգիս Վարդևանյանը ծնվել է 1980 թվականի հունվարի 21-ին Նոր Երզնկա գյուղում։ Սովորել է տեղի միջնակարգ դպրոցում։ Դպրոցական տարիներին մշտապես մասնակցել է դպրոցում կազմակերպվող միջոցառումներին ։
2000-2004 թվականներին սովորել է Նիկոլ Գալանտերյանի անվան բեմարվեստի մանկավարժության ուսումնարանի դերասանական բաժնում։ 2004 թվականից՝ Երևանի Մհեր Մկրտչյան արտիստական թատրոնի դերասան ։
Յուկոն (գետ)
Անվան ստուգաբանություն
Գուիչի ցեղի լեզվով «Յուկոն» նշանակում է «Մեծ գետ» կամ «Սպիտակ ջրով գետ»։ Գետի ստորին հոսանքները կոչվում էին «Քուիքփակ», ինչը էսկիմոսերենից նույն նշանակությունն ունի    ։ Յուկոն և Քուիքփակ գետերի մեկ գետ  լինելը հաստատվել է  1863 թվականին, իսկ Յուկոն անունը տարածվել է գետի ամբողջ երկարության վրա՝ 1867 թվականին, Ռուսաստանի Ալյասկան վաճառելուց հետո։ Գետերի նախկին անվանումը՝ Մարշ լճից մինչև Ֆորտ Սելքիրքի մոտ Պելլի գետի հատումը, «Լյուիսի գետ» (Lewes River) է եղել։
Աշխարհագրական տվյալներ
Երկարությունը 3700 կմ է, ավազանը՝ 855 հզ․ կմ2։ Լյուիս ակունքով սկիզբ է առնում Կորդիլիերաներից, հոսում Յուկոն սարավանդով և, առաջացնելով դելտա, թափվում Բերինգի ծովի Նորտոն ծոցը։
Սարգիս Վարդևանյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հայ կինոդերասաններ
Յուկոն (գետ)
Վտակներ
Գլխավոր վտակներն են Տանանան, Պելլին, Պորկյուպայնը։
Սնումը հիմնականում ձնային է։ Վարարում է մայիս-հունիսին։ Ծովային մակընթացությունները տարածվում են գետաբերանից մինչև 160 կմ։ Նավարկելի է մայիսից սեպտեմբեր։ Խոշոր նավահանգիստներն են Տանանան (Ալյասկա), Ուայթ- հորսը, Դոուսոնը (Կանադա)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի գետեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գետեր Կատեգորիա:Բերինգի ծով
Ռինգո Սթարի սկավառակագրություն
Ռինգո Սթարի սկավառակագրությունը ներկայացնում է բրիտանական The Beatles ռոք խմբի թմբկահար Ռինգո Սթարի ստեղծագործությունները։ 1970 թվականին խմբի լուծարվելուց հետո Ռինգո Սթարն սկսել է մենակատարի իր կարիերան։ Ինչպես և մյուս «բիթլները» նա 1970-ականների առաջին կեսին աշխատել է Apple Records ձայնագրման լեյբլում, որը հիմնվել էր խմբի անդամների կողմից 1960-ական թվականներին։ EMI-ի հետ պայմանագրի ավարտից հետո Սթարը տեղափոխվել է Atlantic Records լեյբլ, և, չնայած որ կոմերցիոն շահույթը նվազել է, նա իր All-Starr Band խմբի հետ 1989 թվականից մինչև այսօր շարունակում է երգեր ձայնագրել և հանդես գալ համերգներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Ռիչարդ Բըրբեջ
Ռիչարդ Բըրբեջ (Richard Burbage, ), անգլիացի դերասան։ Համարվել է Վերածննդի դարաշրջանի անգլիական թատրոնի խոշորագույն դերասաններից, Ուիլյամ Շեքսպիրի գործակիցը «Լորդ սենեկապանի սպասավորները» թատերախմբի կազմում։ Հատկապես Բըրբեջի համար Շեքսպիրը գրել է Ռիչարդ III-ի, Համլետի, Օթելլոյի, Լիրի, Մակբեթի, Պրոսպերոյի և շատ այլ դերեր։
Ժամանակակիցների վկայությամբ Բըրբեջն ունեցել է դերասանական մեծ վարպետություն, բեմական վերամարմնավորման բարձր արվեստ և հարուստ դիմախաղ։ Եղել է նաև գեղանկարիչ (պահպանվել է «Կնոջ դիմանկարը»)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Մագյար տելեկոմ
Մագյար տելեկոմ (Távközlési Részvénytársaság), Հունգարիայի հեռահաղորդակցության ամենամեծ ընկերությունը։ Այժմ Դոյչ տելեկոմի մասնաճյուղ է (59.21% բաժնետոմսերով)։ Մինչև 2005 թվականի մայիսի 6-ը այն դեռ հայտնի էր որպես MATÁV: Ընկերությունը ձևավորվել է որպես Magyar Távközlési Vállalat (Հունգարական հեռահաղորդակցության ձեռնարկություն) 1989 թվականի դեկտեմբերին, երբ հունգարական փոստը բաժանվեց երեք առանձին ձեռնարկությունների։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ընկերությունը վերաձևավորվեց որպես փակ բաժնետիրական ընկերություն։ 1993 թվականի հուլիսի 1-ին ընկերությունը սեփականաշնորհվեց Ameritech International-ի կողմից, որը գնեց ընկերությունը 875 միլիոն ամերիկյան դոլարով։
Պատմություն
1991 թվականի դեկտեմբերի 31-ին՝ հունգարական փոստի սպասարկման տարածքի երեք մասերը առաջանալուց հետո հիմնվեց հունգարական հեռահաղորդակցության ընկերությունը՝ որպես Մագյար տելեկոմ։ 1993 թվականի դեկտեմբերի 22-ին պայմանագիր ստորագրվեց, ըստ որի Մատավը դարձավ Դոյչ տելեկոմի բաժնետոմսերի 30,1%-ի սեփականատերը՝ վճարելով $875 միլիոն։
Պերմի ակադեմիական թատրոն
Պերմի ակադեմիական թատրոն (մինչև 2007 թ.՝ Պերմի ակադեմիական թատրոն), դրամատիկական թատրոն Պերմում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին որպես բանվորաերիտասարդական թատրոն։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Էսպլանադա հրապարակում։ Թատրոնի շենքը (1981, ճարտարապետներ Վ.Պ. Դավիդենկո և Վ. Ի.  Լյութիկովա) համարվում է տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետության հուշարձան։ Գեղարվեստական ղեկավարը Բորիս Միլգրամն է (2004-2008 և 2012 թվական)։
Պատմություն
Թատրոնը հիմնադրվել է 1927 թ.-ին`որպես «աշխատտող-երիտասարդության թատրոն» (ТРАМ): Առաջին ներկայացումը եղել է  Պատյոմկին «Զրահանավը», որը ստեղծվել է  Գերգի Շենգելի դրամատիկ պոեմի հիման վրա (առաջնաելույթ՝ մարտի 14, 1927)։ 1927-1928 թվականներին թատրոնի առաջին գեղարվեստական ղեկավարն էր Բ. Մ. Նիկիտինը ։
1929 թ. վերջին թատրոնը տեղափոխվել է Բոլշևիկյան փողոցի 116 հասցեում գտնվող Պերմի սինագոգի շենք։ 1931 թ.-ին, ԽՄԿԿ(բ) Ուրալի տարածքային կոմիտեի որոշմամբ թատրոնը տեղափոխվեց Սվերդլովսկ։ 1938 թ. Պերմի մարզի կազմավորման ժամանակ Սվերդլովսկի շրջանից դուրս գալուց հետո թատրոնը վերադարձավ Պերմ։
Այդ ժամանակ այն կոչվում էր Կոմսոմոլսկայա պրավդայի անվան Պերմի դրամատիկական թատրոնը, որը գտնվում էր Մոտովիլիխեում՝ նախկին Առողջարանային տան (Mostovaya Street, 6) շենքում։ 1948 թ.-ին կոլտեկտիվը ստացավ մշտական շենք`վերակառուցված Լյուբիմովայի նախկին առանձնատանը (այժմ այստեղ է գտնվում Պերմի պտանի հանդիսատեսի թատրոնը) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ Կատեգորիա:1927 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Էրու
Էրու (Airoux), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 159 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.49 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 165 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 77 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 48 անձ (25 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 19 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մաճկալ (թերթ)
«Մաճկալ», խորհրդային շրջանի գյուղացիական թերթ։ Հանդիսացել է ՀԿԿ Կենտկոմի հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1922-1931 թվականներին, Երևանում, տարբեր պարբերականությամբ (օրաթերթ, երկօրյա, եռօրյա, շաբաթաթերթ)։ Խմբագիրներ՝ Եղիա Չուբար, Մ. Չոլախյան, Հովհաննես Բաննահյան, Գ. Ղազարյան, է. Չոփուրյան, Ա. Հախումյան, Հ. Հովհաննիսյան։
Տպագրել է կառավարական դեկրետներ, ժողկոմատների որոշումներ ու ցուցումներ։ Լուսաբանել է կուսակցական բջիջների աշխատանքը գյուղական համայնքներում, զբաղվել անգրագիտության վերացման, խորհրդային կենցաղի արմատավորման և այլ քարոզչական նյութերի տարածմամբ։ Խորհրդային գաղափարախոսության սահմաններում տեղեկություններ է հաղորդել նաև այլ միութենական հանրապետությունների առօրյայի, միջազգային քաղաքական իրադարձությունների մասին։
Ունեցել է թերթիկ-հավելվածներ («Կարմիր զինվոր», «Աշխատավոր կնոջ թերթիկ», «Բատրակ», «Երիտասարդ մաճկալ» և այլն)։
Կատեգորիա:Հայաստանի օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայաստանի շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական տնտեսական պարբերականներ
Իվան Մանեև
Իվան (Հովհաննես) Մանեև (, Իզմայիլ), ռուսական բանակի հայազգի զինվորական, գնդապետ (1790)։
Ծնվել է առևտրականի ընտանիքում։ Ընդհանուր և ռազմական կրթությունն ստացել է Պետերբուրգում։ 1780 թվականից ծառայել է ռուսական կայսրության հարավային սահմանամերձ շրջանները պաշտպանող զորքերի կազմում։ 1787-1791 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ եղել է գումարտակի, ապա՝ գնդի հրամանատար, մասնակցել Սև ծովի Կինբուռնի ցամաքաշերտի կարևոր ամրոցի պաշտպանությանը և 1787 թվականի հոկտեմբեր 1-2-ի արյունահեղ ճակատամարտին, որտեղ գլխովին ջախջախվեց թուրքական վեցհազարանոց դեսանտը։ Մասնակցել է (1789 թվականի հուլիս) Ռիմնիկի-Գալացի (1789 թվականի սեպտեմբեր) ճակատամարտերին։ Մարտերում դրսևորած քաջության համար պարգևատրվել է շքանշաններով։ Զոհվել է Իզմայիլի գրավման ժամանակ (1890 թվականի սեպտեմբեր) և թաղված է քաղաքի եղբայրական գերեզմանոցում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսահայ ռազմական գործիչներ
Պետրոս Մաղաքյան
Պետրոս Ամբրոսիոսի Մաղաքյան, հայ դերասան, ռեժիսոր, թատերական գործիչ։
Կենսագրություն
Բեմ է բարձրացել 1856 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսի Սրապիոն Հեքիմյանի նորակազմ թատերախմբում։ Կոստանդնուպոլսի Արևելյան թատրոնում ամբողջ գործունեության ընթացքում (1861-1876 թվականներ) Մաղաքյանը այնտեղ եղել է ռեժիսոր և դերասան։ Արևելյան թատրոնի բացվելու պահին նա կոշկակար է եղել, բայց թատրոնը շատ է սիրել ։ Ամեն օր ներկա է եղել թատրոնի փորձերին, մասնակցել դրանց։ Թատրոնի փակվելուց հետո կոշկակարության հետ միասին բեմադրել է ներկայացումներ և խաղացել է այդ ներկայացումներում ։ Մասնավորապես, «Ռիգոլետտոյում» (կամ Արքան զվարճանում է) խեղկատակի՝ Թրիբուլեի դերը չափազանց բնական է խաղացել։ Նրա խաղացած առավել սուր բնութագրական դերերից են՝
Ունեցել է և՛ կատակերգական, և՛ դրամատիկական ներգործման ուժ։ Մելոդրամային սուր իրադրություններում Մաղաքյանի խաղը եղել է թատերայնորեն տպավորիչ և հոգեբանորեն համոզող (Թրիբուլե, Վիկտոր Հյուգոյի «Արքան զվարճանում է» (Le roi s'amuse))։ Մաղաքյանի լավագույն դերակատարումներից է նաև Տակոբերի դերը (Է. Սյուի «Թափառական հրեա») ։
1869 թվականից Մաղաքյանը գլխավորել է «Արևելյան թատրոն»-ը՝ համախմբելով իր շուրջը Պետրոս Ադամյանին, Ազնիվ Հրաչյային, Դավիթ Թրյանցին, Մարտիրոս Մնակյանին, Մարի Նվարդին, Սիրանույշին, Աստղիկին և ուրիշներին։ Նա հատուկ ջերմությամբ է վերաբերվել դերասանուհի Ազնիվ Հրաչյային, որի մասին գրել է հենց ինքը՝ դերասանուհին իր ինքնակենսագրականում ։
Մաղաքյանը հետևողական պայքարել է Կոստանդնուպոլիսում հայ թատրոնը պահպանելու համար ։
1870 թվականի հունիսի 5-ին Պոլսի Պերա թաղամասում (այժմ՝ Բեյօղլու) տեղի ունեցած մեծ հրդեհից հետո նա ակտիվորեն մասնակցել է հրդեհից տուժվածներին օգնություն ցուցաբերելու և այլ միջոցներով ապահովելու գործին։ Հրդեհը ոչնչացրել է Մաղաքյանի թատրոնը։ Պերա թաղամասի հրդեհից հետո Մաղաքյանը աշխատել է Վարդովյանի խմբում որպես դերուսույց (ռեժիսոր)։ Այդ ընթացքում շարունակել է թատերական խմբի համալրումը և ներկայացումներ կազմակերպելը ։
Պետրոս Մաղաքյանը մահացել է 1891 թվականի մարտի 27-ին ։ Մահից հետո նրա ընտանիքը հայտնվել է կարիքի մեջ։ Քույրն ու մայրը մնացել են որդու խնամքի տակ։ Վերջինս սկսում է աշխատել ծխախոտի գործարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում
Անատոլի Դուրովի թանգարան
Անատոլի Դուրովի թանգարան (Музей Анатолия Дурова), կրկեսային արվեստի թանգարան, որը նվիրված է հայտնի կենդավարժ, դերասան, Դուրովների կրկեսային տոհմի ճանաչված ներկայացուցիչներից մեկին` Անատոլի Անատոլևիչ Դուրովին։ Գտնվում է Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Մտնում է Տագանրոգի գրականության և պատմաճարտարապետական պետական թանգարան-արգելոցի կազմի մեջ։
Պատմություն
Անատոլի Անատոլևիչ Դուրովը 1926 թվականին, արդեն լինելով Ռուսաստանում և արտասահմանում հայտնի կենդանավարժ, ընտանիքի (կնոջ, մոր, երկու քույրերի ու նրանց ընտանիքների) և կենդանիների հետ տեղափոխվել է Տագանրոգ։ Քաղաքում նա ձեռք է բերել երկու առանձնատուն. Շևչենկոյի փողոցի 107-րդ տունը և նույն փողոցի այլ` թիվ 111-րդ տունը։ 1928 թվականին արտիստը ողբերգաբար զոհվել է Իժևսկում։ Նրա ընտանիքը Տագանրոգում մնացել է ևս 12 տարի ։
Ճարտարապետություն
1987 թվականին առանձնատանը բացվել է Անատոլի Անատոլևիչ Դուրովին նվիրված ցուցադրություն։ Շենքը, որտեղ տեղակայված է թանգարանը, կառուցվել է մոդեռն ոճով։ Առանձնատունը կառուցվել է 1900 թվականին։ Նրա նկարագրի մեջ առկա են նաև ավանդական ռուսական ոճի հատկանիշներ և տարրեր։ Մինչև 1915 թվականը կալվածքը պատկանել է քահանա Գ. Ֆ. Պոցելուևին, այնուհետև տունը դարձել է կոլեգիական ասեսոր Ա. Ի. Ցարենկոյի կնոջ սեփականությունը։ 1917 թվականի հեղափոխությունից առաջ առանձնատան սեփականատերն էր Օ. Լ. Մերոշնիչենկոն` Անտոն Չեխովի երիտասարդ տարիների ընկերուհի Սաշա Սելիվանովայի հարազատ քույրը, իսկ 1920 թվականին շենքն ազգայնացվել է։
Շենքի ճակատը բաժանված է երկու մասի համեստ ձևավորված տակառաձև սյուներ ունեցող ցածր կամարային խորշի տեսքով մուտքով։ Այդպիսիները հաճախ հանդիպում են ռուսական եկեղեցիներում։ Մուտքից դեպի ձախ գտնվող մեծ պատուհանը վերևից զարդարված է կամարաձև քիվով։ Պատուհանների կողքերից յուրահատուկ որմնասյուներ են։ Սոխաձև քիվի վերևում կա փոքր պատուհանով ճակտոն, իսկ նրա հետևում` սեղանաձև կատարով երկաթե ծածկ։ Շենքի երկրորդ մասը զգալիորեն փոքր է, այն փոքր-ինչ հետ է քաշված կարմիր գծից դեպի կալվածքի խորքը, ունի մեկ բարդ պատուհան։ Ճակատի անկյունը շարված է կոպտատաշ քարից։ Շենքը կառուցված է սպիտակ և կարմիր աղյուսից։ Ունենալով մոդեռնի բազմաթիվ առանձնահատկություններ` առանձնատունը, շնորհիվ փոքր չափերի և տակառաձև սյուների, ավանդական ռուսական ոճով կառուցված վերնատան տպավորություն է թողնում։ 1988 թվականին առանձնատունը վերականգնվել է ։
Ցուցադրություն
Թանգարանի ցուցադրությունը պատմում է մեծանուն կենդանավարժի ստեղծագործական ուղու, կենդանիներին վարժեցնելու մեթոդների, արտասահմանյան բազմաթիվ շրջագայությունների, համաշխարհային ճանաչման, ինչպես նաև նրա աշակերտների և հետևորդների մասին։ «Արենա» կենտրոնական սրահի կենտրոնում գտնվում է կրկեսի ոճավորված ասպարեզ, որտեղ ցուցադրվում են Անատոլի Դուրովի «արտիստների» խրտվիլակները. կարդացող կռունկը, ջութակ նվագող կապիկը, գնչուական ռոմանսներ երգող թութակը և այլն։ Այս հարթակն առաջացնում է այցելուների հատուկ հետաքրքրությունը։ Թանգարանի սրահներից մեկում վերստեղծված է հյուրախաղերի մեկնող արտիստի մարդատար վագոնի 20-րդ դարի սկզբի ինտերիերի հատվածը, ներկայացված են Անատոլի Դուրովի անձնական իրերը։
«Կինո» սրահում ցուցադրվում է 20-րդ դարի 20-ական թվականներին արված «Կաբարե» ատրակցիոնի կինոկադրերի եզակի փաստագրական տեսագրությունը։ Թանգարանում պահվում են էկզոտիկ կենդանիների և թռչունների (ավելի քան 40 նմուշ) խրտվիլակների հավաքածուն, Դուրովի ելույթների կրկեսային վավերական ազդագրերը` «Բռնցքամարտիկ կենգուրուն», «Շների հարսանիքը», «Ջազ-բանդը», «Աղվեսն ու աքլորը», «Հեծնորդ շները» և այլն, նամակներ, քննադատների կարծիքներ, լուսանկարներ, կինոտեսագրության հատվածներ ։ Ապակե ցուցափեղկերում ցուցադրվում են Դուրովների ընտանիքին առնչվող փաստագրական նյութեր, առաջին հերթին` տարբեր հին լուսանկարներ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի թանգարաններ Կատեգորիա:1987 հիմնադրումներ
Տյուշևկա (գետ)
Տյուշևկա (Тюшевка), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիս-արևելյան մասում։ Գետի երկարությունը մոտ 86 կմ է, ավազանի տարածքը 1150 կմ2։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում. Թափվում է Խաղաղ օվկիանոսում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Գայոս Սկորդիլիս
Գայոս «Գայ» Սկորդիլիս (Γάιος "Γκάι" Σκορδίλης,),  հույն պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, «Պերիստերի» ակումբի կենտրոնական խաղացող։ Խաղացել է Հունաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի թիմում։
Կարիերա
Սկորդիլիսն սկսել է պրոֆեսիոնալ կարիերան 2006 թվականին, հանդես է եկել Հունաստանի առաջնության «Արիս» ակումբում։ 2011 թվականին տեղափոխվել է մեկ այլ հունական ակումբ՝ «Իկարոս», որում անցկացրել է մեկ մրցաշրջան։ 2012 թվականին պայմանագիր է կնքել «Պանատինաիկոս»-ի հետ, որում անցկացրել է մեկ մրցաշրջան՝ հաղթելով առաջնությունը և նվաճելով Հունաստանի գավաթը։
Հանդես է եկել Հունաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում, մասնակցել 2005 թվականի մինչև 18 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությանը։ 2009 թվականի Միջերկրածովյան խաղերում Հունաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի կազմում նվաճել է արծաթե մեդալ։
Նվաճումներ
Հունաստանի հավաքական՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բասկետբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հույն բասկետբոլիստներ
Պինակա
Պինակա, հնդկական արտադրության համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգ։
Արտադրություն
Պինակա համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգի նախագծումը սկսվել է 1986 թվականին, սակայն ավարտվել է 1994 թվականին։ Առաջին մի քանի համակարգերը մտել ծառայության մեջ 2000 թվականին, և այն այժմ գտնվում է բավականին ցածր ինքնարժեքով արտադրության մեջ։ Այժմ Հնդկաստանի կառավարության որոշումով Պինակա համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգի արտադրությունը պետք է դառնա սերիական։ Ըստ այդ որոշման Հնդկաստանը տարեկան արտադրելու է ավելի քան 5000 այնպիսի համակարգեր, որոնք փոխարինելու են «ծերացող» ԲՄ 21 Գրադին։
Մարտավարատեխնիկական տվյալներ
Պինակա հհամազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգը, տեղադրված է Տատրա Կոլոս բարձր շարժունակության բեռնատարի շասսի վրա։ Պինակա համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգը բաղկացած է վեց կայաններից վեց վերալիցքաթափման տրանսպորտային միջոցներից և հրամանատարական մեքենայից, մոդուլների հետ հակահրդեհային համակարգից և օդերևութաբանական ռադարից։ Պինակա համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգն ունի իր սեփական հակահրդեհային հսկողության համակարգը և կարող է աշխատել ինքնուրույն։
Մոդելներ
Պինակա համակարգը լինում է երկու մոդելի։ Առաջին մոդելը կոչվում է Պինակա մարկ 1, իսկ երկրորդ մոդելը Պինակա մարկ 2։ Վերջին մոդելը Ռուսական հայտնի Սմերչ համակարգի Հնդկական մոդելն է և ուղղորդիչների դասավորությամբ չի տարբերվում Սմերչից։
Խոլմովոյ
Խոլմովոյ (Холмовой), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 25 կմ։ Թափվում է Կոսիգինսկայա գետի աջ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հայաստանի պետական կամերային երգչախումբ
Հայաստանի կամերային երգչախումբը (ՀԿԵ), հիմնադրվել է 2000 թվականին, «Վաչէ և Թամար Մանուկեան» բարեգործական միության հովանավորությամբ։ Երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժորն է Ռոբերտ Մլքեյանը ։
Պատմություն
Ստեղծվել է 2000 թվականի հոկտեմբերին «Վաչէ և Թամար Մանուկեան» բարեգործական միության հովանավորությամբ։ 2008 թվականին երգչախումբն ստացել է պետական կարգավիճակ և վերանվանվել է Հայաստանի Պետական կամերային երգչախումբ (ՀՊԿԵ)։
ՀՊԿԵ 35 երաժիշտներից կազմված պրոֆեսիոնալ երգչախումբ է, որի ծավալուն և բազմաբնույթ երգացանկում ընդգրկված են Գաբրիելլիի, Յոհան Սեբաստիան Բախի, Յոհաննես Բրամսի, Վասքսի, Շնիտկեի և այլ մեծանուն կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։ ՀՊԿԵ կատարում է Կոմիտասի, ժամանակակից հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։
Երգչախումբը հանդես է եկել համաշխարհային պրեմիերաներով՝ կատարելով Տիգրան Մանսուրյանի, Դավիթ Հալաջյանի, Էդուարդ Հայրապետյանի և այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։ Հայ ունկնդրին առաջին անգամ ներկայացրել է Բրիտենի, Շնիտկեի, Շչեդրինի, Վասքսի, Պուլենկի, Դեբյուսիի և այլ ստեղծագործողների երգչախմբային արվեստի գլուխգործոցները։
Շրջագայություններ
2001 թվականին երգչախումբը 3 անգամ համերգներով հանդես է եկել Լոնդոնում։ 2006 թվականին մասնակցել է Իտալիայի Բերգամո քաղաքում՝ Գաետանո Դոնիցետիի օպերային թատրոնում կայացած ժամանակակից երաժշտության միջազգային փառատոնին։ Համերգներով հանդես է եկել Սանկտ Պետերբուրգի «Սպիտակ դահլիճ»-ում և «Եկատերինյան պալատում»` եզրափակելով Ռուսաստանի Դաշնությունում Հայաստանի մշակութային տարին։ 2007 թվականին երգչախումբը բացառիկ համերգով հանդես է եկել Ստրասբուրգի Եվրախորհրդի համերգային դահլիճում։ 2009 թվականին երգչախումբը մեծ հաջողությամբ համերգ-դասախոսություններով հանդես է եկել Ֆրանսիայում և Շվեյցարիայում։
Ճանաչում, մրցանակներ
Կամերային երգչախմբի ձեռքբերումներից է համաշխարհային ճանաչում ունեցող ECM Records-ի 2006 թողարկած` Եղիշե Չարենցի 10 բանաստեղծությունների հիման վրա գրված Տիգրան Մանսուրյանի ՙARS POETICA՚ երգչախմբային կոնցերտի ձայներիզը, որը 2006 թվականին համաշխարհային երաժշտական գեղխորհրդի կողմից ստացավ 5 աստղ ամենաբարձր վարկանիշը։
ARS POETICA ձայներիզը ընդգրկվել է աշխարհի ամենահեղինակավոր The Gramophone երաժշտական կատալոգի մեջ, որը ներկայացնում է 1923 թվականից մինչ այսօր անգերազանցելի հեղինակություն ունեցող դասական ձայներիզները /the world unrivalled authority on classical music since 1923/։
2009 թվականին, Կոմիտասի ծննդյան 140-ամյակի կապակցությամբ երգչախումբը Սաղմոսավանքում ձայնագրել է Կոմիտասի խմբերգերի ստվար ընտրանին՝ հոգևոր և աշխարհիկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգչախմբեր
Նատրիումի մետաարսենատ
Նատրիումի մետաարսենատ, անօրգանական միացություն՝ NaAsO3 բանաձևով։ Առաջացնում է անգույն բյուրեղներ։ Լուծվում է ջրում։
Ֆիզիկական հատկությունները
Նատրիումի մետաարսենատը առաջացնում է անգույն բյուրեղներ։ Մոլեկուլի պարամետրերը՝ a=0,807 նմ, b=0,744 նմ, c=0,732 նմ, α=90°, β=91,5°, γ=104°, Z=6 ։
Չոր պայմաններում առաջացնում է (NaAsO3)n բանաձևով անօրգանական պոլիմերներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ
Վարդագույն կադիլակ
«Վարդագույն կադիլակ» (Pink Cadillac), կինոֆիլմ, նկարահանված 1989 թվականին։ Ֆիլմը նկարահանված է մարտաֆիլմ ժանրի մեջ։
Սյուժե
Հանցագործների որսորդ Թոմի Նովակը փնտրում էր մի կնոջ, ում մինչև դատը բաց էին թողել մեծ գումարի դիմաց և ով փախել էր ամուսնուց` անուղեղ ռասիստից նրա «Կադիլակ»-ով։ Հանձնարարությունը այնպիսի պրոֆեսսիոնալի համար, ինչպիսին Նովակն էր, շատ հեշտ էր թվում, սակայն այդ կնոջ մեքենայի բեռնախցում` 1959 թվականի «Կադիլակ»-ում, քառորդ միլիոն դոլլար կար, որը պատկանում էր ֆաշիստական կազմակերպության, որում և իր ամուսինն էր ընդգրկված, բացի Նովակից այդ կնոջը հետապնդում էին մի խումբ ավազակներ և հոգեկան հիվանդներ, ովքեր մինչև ատամները զինված էին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ
ՄակՔինզի
ՄակՔինզի (McKinsey & Company), բիզնես կառավարման խորհրդատվական ընկերություն։ Մասնավոր և հասարակական հատվածներում բիզնես - կառավարման հետ կապված որոշումները գնահատելու համար այն իրականացնում է քանակական և որակական վերլուծություններ։ ՄակՔինզիի հաճախորդների շարքին են պատկանում աշխարհի խոշորագույն ընկերությունների 80%-ը, մեծ թվով կառավարություններ և հասարակական կազմակերպություններ։ Այն համարվում է աշխարհի ամենահեղինակավոր բիզնես - կառավարման խորհրդատվական ընկերությունը։ ՄակՔինզին հրատարակում է ՄակՔինզի Քուորտերլին (McKinsey Quarterly), զեկուցումներ մենեջմենթային թեմաներով, հովանավորում և ֆինանսավորում է ՄակՔինզի Համաշխարհային Հաստատություն ( McKinsey Global Institute) հետազոտական կազմակերպությունը, և հեղինակել է մի շարք հաջողակ գրքեր՝ կապված մենեջմենթի հետ։ Իր ազդեցությունը բիզնես - ոլորտի վրա, ինչպես նաև աշխատանքային մշակույթը ստացել են մեծ տարածում այդ ոլորտում։
ՄակՔինզին հիմնադրել է Ջեյմս Օ. ՄակՔինզին 1926թ. մենեջմենթի ոլորտում հաշվապահական հմտություններ կիրառելու նպատակով։ ՄակՔինզին լուծարվեց 1937թ., և մի քանի անգամ վերակառուցվելուց հետո ձևավորվեց ժամանակակից ՄակՔինզի ընկերությունը։ 1930-ականներին ՄակՔինզիի աշխատանքային մշակույթը և մեթոդները հիմնեց Մարվին Բոուերը՝ ուղղորդվելով իր նախկին իրավաբանական փորձով։ ՄակՔինզին առաջին մենեջմենթային խորհրդատվական ընկերությունն էր, ով աշխատանքի վերցրեց քոլեջներիի շրջանավարտներին, այլ ոչ թե միայն փորձառու մասնագետների։
1980 - ականներին և 1990 - ականներին, ընկերությունը ծավալվեց՝ հասնելով միջազգային մասշտաբների և ընդլայնելով իր գործունեության տարածաշրջանները։ 1951թ. ՄակՔինզիի աշխատակազմը բաղկացած էր 88 անդամներից, մինչդեռ 2000 - ականներին այդ թիվը հասավ 7700-ի։ ՄակՔինզիի խորհրդատվությունը հիմնել է մի շարք նորմեր բիզնեսում և մեծ ներդրում է ունեցել արդի դարաշրջանի խոշորագույն բիզնես - հաջողությունների և ձախողումների մեջ։
Վաղ պատմություն
Այդ նույն թվականին ՄակՔինզին միաձուլվեց Scovell, Wellington & Company հաշվապահական ընկերության հետ՝ ստեղծելով Նյու Յորքում հիմնված McKinsey, Wellington & Co. և միախառնելով իր հաշվապահական մեթոդները Չիկագոյում հիմնված Wellington & Company - ի հետ։ Քարնին և Բոուերը անհամաձայնություններ ունեին ընկերությունը կառավարելու շուրջ։ Բոուերը ցանկանում էր ընդլայնվել ազգային մակարդակով և աշխատանքի ընդունել երիտասարդ բիզնես - դպրոցի շրջանավարտներին, մինչդեռ Քարնին ցանկանում էր մնալ Չիկագոյում և աշխատանքի վերցնել փորձառու հաշվապահների։ Սա դեռ հերիք չէր, Ջեյմս Օ. ՄակՔինզին մահացավ թոքաբորբից 1937թ.։
Սա հանգեցրեց McKinsey, Wellington & Company - ի տրոհմանը 1939թ.։ Հաշվապահական մեթոդները վերադարձան Scovell, Wellington & Company - ին, մինչդեռ մենեջմենթային տեխնիկան բաժանվեց երկու՝  McKinsey & Company և McKinsey, Kearney & Company ընկերությունների միջև։ Բոուերը համագործակցում էր Սքովել Ուելինգտոնից (Scovell Wellington) Գայ Քրոքեթի հետ, ով մեծ ներդրումներ կատարեց նոր McKinsey & Company - ում և դարձավ կառավարիչ - գործընկեր, մինչդեռ Մարվին Բոուերը ստեղծեց ընկերության սկզմունքներն ու ռազմավարությունները որպես Քրոքեթի տեղակալ։ Նյու Յորքի գրասենյակը պաշտոնապես վերցրեց "ՄակՔինզի" անվանումը 1946թ.։
Հիմնադրումը
McKinsey & Company - ն արագ աճեց 1940-50-ականներին, հատկապես Եվրոպայում։ Այն 1951թ. ուներ 88 աշխատակից և ավելի քան 200 աշխատակից 1960-ականներին, ներառյալ 37 աշխատակից 1966թ.։ Նույն թվականին, ՄակՔինզին ուներ վեց գրասենյակներ այնպիսի ԱՄՆ խոշոր քաղաքներում, ինչպիսիք են Սան Ֆրանցիսկոն, Լոս Անջելեսը և Վաշինգտոնը, ինչպես նաև վեցը ԱՄՆ սահմաններից դուրս։ Այս արտերկրյա գրասենյակները հիմնականում Եվրոպայում էին, մասնավորապես Լոնդոնում, Փարիզում, Ամստերդամում, ինչպես նաև Մելբուրնում։ Այս ժամանակ ընկերության շահույթի մեկ երրորդը գալիս էր իր եվրոպական գրասենյակներից։ Գայ Քրոքեթի պաշտոնը իջեցվեց մինչև գործադիր տնօրեն, իսկ Մարվին Բոուերը ընտրվեց իր տեղում։ ՄակՔինզիի շահույթ - բաժանող, գործադիր և պլանավորող հանձնաժողովները ստեղծվեցին 1951թ.։ Ընկերության հաճախորդների բազան ընդլայնվեց հատկապես ի հաշիվ կառավարությունների և ռազմական կազմակերպությունների հետպատերազմյան դարաշրջանում։ Յոթ տարի տևած քննարկուներից հետո, 1956թ. ՄակՔինզին դարձավ մասնավոր ընկերություն, որի բաժնետոմսերը պատկանում էին բացառապես ՄակՔինզիի աշխատակիցներին։