cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեղեցկություն
Եվրոպակենտրոնություն
Գեղեցիկի՝ եվրոպական կոնցեպտը շատ տարածված է և տարբեր ազդեցություններ ունի մշակույթների վրա։ Աֆրիկուհիների և ամերիկուհիների շրջանակում այս չափանիշների որդեգրումը տանում է աֆրիկյան գեղեցկության մարմնավորման զգալի նվազման։ Փիլիսոփա Քորնել Ուեսթը մանրամասնում է․ «Շատ սևամորթների՝ իրենց անձի հանդեպ ունեցած ատելությունն ու արհամարհանքը կապված է այն բանի հետ, որ շատ ամերիկացի սևամորթներ հրաժարվում են սիրել իրենց սեփական սև մարմինները և հատկապես սև քթերը, շուրթերը, ազդրերը և մազերը» ։ Ստեղծված իրավիճակը կարելի է կապել ամսագրերում և մեդիայում կնոջ կերպարի գլոբալ իդեալականացման հետ, որտեղ կինը պատկերվում է բաց մաշկով, կանաչ կամ կապույտ աչքերով և երկար ուղիղ կամ ալիքաձև մազերով, ինչն էլ հակադրվում է աֆրիկուհիների բնական գեղեցկությանը ։
Ներքին գունավորումը արմատացած է նաև հնդկական մշակույթում, որտեղ գերակշռող արժեքը՝ մաշկի բաց տոները սնում է մաշկի սպիտակեցման արդյունաբերությունը։ Բոլիվուդյան աստղերը գովազդում են Fair & Lovely-ի նման արտադրանքները։ Շիկահեր կանանց իդեալականացված կերպարը նաև գովազդում են ֆիլմերի, մեդիայի և գովազների միջոցով ։ Հետևաբար, գեղեցիկի եվրոպական չափանիշները հաստատված են հնդկական մշակույթում և կանանց ոգեշնչում են արհեստականորեն փոխել իրենց արտաքինը համապատասխանելու գեղեցիկի նորմերին և իդեալներին։ Ավելին,Հնդկաստանի հյուսիսային և հարավայի տարածաշրջանների մեջ կա հասարակական բաժանում, քանի որ հյուսիսում բնակվող ներկված շիկահերները ասոցացվում են գեղեցկության, խելացիության և հարստության հետ՝ հիմնված գեղեցիկի եվրոպական իդեալների հետ ունեցած կապի վրա ։
Գեղեցիկի ազդեցությունը հասարակության վրա
Գեղեցիկը մշտապես համեմատության մեջ է, և այն կարող է առաջացնել զայրույթ և անբավարարություն, երբ մեկը չի կարողանում հասնել գեղեցկության։ Մարդիկ, ովքեր չեն համապատասխանում գեղեցիկի իդեալին կարող են օտարանալ իրենց հասարակության շրջանականերում։ Ugly Betty հեռուսատատեսային սիթքոմը պատմում է մի աղջկա կյանքի մասին, ով ծանրաքարշ աշխատանք է կատարում միայն այն պատճառով, որ հասարակությունը անբարյացակամ է այն մարդկանց նկատմամբ, ովքեր, ըստ նրա, գրավիչ չեն։ Այնուամենայինիվ, գեղեցկության պատճառով մարդիկ կարող են դառնալ սեռական ոտնձգությունների թիրախ։ Malèna ֆիլմում գլխավոր հերոսուհին՝ ապշեցնող գեղեկությամբ մի իտալուհի, մատնված է աղքատության, քանի որ կանայք հրաժարվում են նրան աշխատանքի վերցնել՝ վախենալով, որ նա կգերի իրենց ամուսիններին։
Հետազոտողները պարզել են, որ բարետես արտաքինով ուսանողները ավելի բարձր գնահատականներ են ստանում, քան սովորական արտաքինով ուսանողները ։ Որոշ ուսումնասիրություններ, որոնք հիմնված են կեղծարար հանցագործների դատական գործերի վրա, ցույց են տալիս, որ արտաքնապես գրավիչ ամբաստանյալները ավելի քիչ են դատապարտվում, իսկ եթե նույնիսկ դատապարտվում են, ավելի մեղմ դատավճռի են արժանանաում, քան պակաս գրավիչ ամբաստանյալները։ Դեռահասների և երիտասարդների շրջանում անկացված ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ մաշկի խնամվածության աստիճանը մեծ ազդեցություն ունի հասարակական պահվածքի և հնարավորությունների վրա ։
Մարդու եկամուտը նույնպես կարող է պայմանանվորված լինել արտաքին գեղեցկությամբ։ Մի ուսումնասիրություն պարզել է, որ թույլ արտաքին տվյալներով մարդիկ 5-ից 10 տոկոսով պակաս գումար են վաստակում, քան «ընդունված» արտաքինով մարդիկ, ովքեր իրենց հերթրին 3-ից 8 տոկոսով պակաս գումար են վաստակում, քան «գեղեցիկ» մարդիկ ։ Վարկերի շուկայում ամենաթույլ արտաքին տվյալներով մարդիկ, հավանական է, ավելի շատ մերժումներ կստանան, չնայած նրանց փաստաթղթերը սովորաբար ավելի քիչ թերություններ են ունենում։ Ամուսնանալիս էլ կանանց արտաքինը առաջնային տեղն է զբաղեցնում, մինչ տղամարդկանց արտաքինը այդքան էլ էական չէ ։
Արտաքինի վրա հիմնված խտրականությունը հայտնի է լուքիզմ անվամբ ։
Գեղեցիկը ըստ գրողների
Օգոստոս Երանելին գեղեցիկի մասին ասել է․ «Հիրավի, գեղեցիկը Աստծուց տրված լավ պարգև է, բայց որպեսզի գեղեցիկը իրեն մեծ բարիք չկարծի, Աստված այն տվել է նույնիսկ չարին» ։
Փիլիսոփա և վիպասան Ումբերտո Էկոն գրել է «Գեղեցիկի մասին՝ պատմություն մի արևմտյան գաղափարի» (2004) և «Տգեղության մասին» (2007) ստեղծագործությունները։ «Վարդի անունը» նովելի հերոսներից մեկը հայտարարում է, որ երեք բան է օժանդակում գեղեցիկի արարմանը՝ առաջին հերթին ազնվությունը կամ կատարելությունը, և այս պատճառով է, որ մենք տգեղ ենք համարում անկատարը, հետո ճշտգրիտ համաչափությունը և վերջապես հստակությունն ու լույսը, և ավելացնում, որ գեղեցիկի տեսքը խաղաղություն է պարունակում ։
Գեղեցիկը 20-րդ դարում
20-րդ դարի նկարիչները և փիլիսոփաները աստիճանաբար մերժում էին գեղեցիկը, որի կուլմինացիան դրսևորվեց հետմոդեռնիստական հակագեղագիտությամբ ։ Եվ սա այն դեպքում, երբ գեղեցիկը հետմոդեռնիզմի հիմնական կենտրոնական մտահոգությունն էր։ Ֆրիդրիխ Նիցշեն նշում էր, որ իշխելու կամքը գեղեցկացնելու կամքն է ։
Հետմոդեռնիզմի՝ գեղեցիկը մերժելուց հետո գեղեցիկը նորից դարձավ շատ կարևոր արժեք։ Ամերիկացի անալիտիկ փիլիսոփա Գայ Սիրցելլոն առաջադրեց իր «Գեղեցիկի նոր թեորեմը»՝ նպատակ ունենալով վերահաստատել գեղեցիկի կարգավիճակը որպես փիլիսոփայական կարևոր հասկացություն։ Էլեին Սկերին նույնպես կարծում է, որ գեղեցիկը կապված է արդարության հետ ։
Հոգեբաններն ու նյարդաբանները նույնպես ուսումնասիրում են հեղեցիկը փորձարարական գեղագիտության և նյարդագողագիտության միջոցով։ Ըստ հոգեբանական թեորեմների՝ գեղեցիկը հաճույքի ձևերից մեկն է ։ Համաձայն նմանատիպ պնդումների՝ ավելի գեղեցիկ առարկաները ավելի շատ հաճույք են պատճառում։
Գեղեցկության ըմբռնումները
Անտիկ ժամանակաշրջանից ի վեր գեղեցկությունը կարևորագույն հասկացություններից մեկն է կեցության ընկալման փիլիսոփայության մեջ։ Գեղեցկությունը հնագույն հունական փիլիսոփաների մոտ ըստ իր բնույթի ընկալվում է որպես օբյեկտիվ և գոյաբանական ։ Գեղեցկության խնդրի տարբեր մեկնաբանումները միշտ եղել են գաղափարափիլիսոփայության և բուն գեղագիտական շահերի, նախասիրությունների բախման առարկա։
Գեղեցկության ըմբռնումը, որպես կանոն, անմիջական է և հենվում է իրերի արտաքին տեսքի վրա, սակայն միջնորդավորված է անհատի ողջ կենսափորձով և ձևի միջոցով իրերի բովանդակության մասին դատելու ընդունակությամբ ։
Անտիկ փիլիսոփայության մեջ գեղեցկության ընկալումն ամփոփվում է Պլատոնի աշխատություններում։ «Գեղեցկության պատմություն» ծավալուն հրապարակումը, որի խմբագիրն էր իտալացի գրող, փիլիսոփա Ումբերտո Էկոն, պարզում է գեղեցկության ընկալումը ողջ մարդկության պատմության ընթացքում ։ Մասնավորապես այն վկայում է, որ Պլատոնը հաջորդ դարերի համար հիմք դրեց երկու կարևոր գեղեցկության ըմբռնումների.
Այս ուսումնասիրություններրը ցույց են տալիս նաև հաջորդ ըմբռնումները.
Այնուհետև Թովմա Աքվինացին ցույց է տալիս, որ գեղեցկության համար պարտադիր է
Էրոսը և ֆիզիկական գեղեցկությունը
Տղամարդիկ և կանայք գեղեցիկ են, երբ դուր են գալիս հակառակ սեռին։ Կին-տղամարդ ըմբռնումը՝ որպես հնարավոր խաղընկեր, երբեք չեն սխալվի, թե որ սեռին ինչ է պետք։ Այստեղ գործում է «Նախորդ սերունդների փորձառությունը» ։
Գեղեցկության մրցույթներ
Գեղեցկության մրցույթը մի մրցույթ է, որում առանձնացնում են ամենագեղեցիկ մասնակցին։ Հաճախ նման մրցույթներում պահանջվում են տարբեր տաղանդներ, ինտելեկտ և խոսքի արվեստ ցուցադրել։
Ըստ լեգենդի՝ գեղեցկության առաջին մրցույթն անցկացվել է Հերա, Աթենաս և Աֆրոդիտե ատվածուհիների միջև։ Որպես մրցատյան՝ նրանք ընտրել էին Պարիսին, ով գլխավոր մրցանակը՝ խնձորը, տվեց ամենագեղեցիկի տիտղոսակրին՝ Աֆրոդիտեին։ Հենց այստեղից էլ սկսել է Տրոյայի պատերազմը։ Պահպանվել են անուղղակի հաստատումներ, որ հին Տրոյայում անցկացվող գեղեցկության մրցույթի ժյուրիի կազմում էին մտնում երգիչներ, քանդակագործներ, ճարտասաններ և ռազմիկներ։
Ավելի ուշ գեղեցկության մրցույթներ են անցկացվել Կորինթոսում 5-րդ դարում։ Մրցույթի հաղթողը որպես մրցանակ ոսկի էր ստանում։ Հույներին սկսեցին դուր գալ այդ մրցույթները։ Նման մրցույթներ անցկացվում էին Աթենքում և Լեսբոս կղզում՝ Եգեյան ծովի մոտ։
Հին Բաբելոնում գեղեցկության մրցույթի հաղթողին ոչ միայն գեղեցիկի կոչում, այլև գին էր տրվում. գոռում էին աղջկա անունը, իսկ տղամարդիկ գին էին առաջարկում։ Հենց այդ գումարն էր վճարվում աղջկա ընտանիքին աղջկա հետ ամուսնանալու թույլտվություն ստանալու համար։
Հին Չինաստանում, ինչպես նաև ինկերի և մալայզիացիների մոտ, ստեղծվել էին գեղեցկուհուն ընտրելու համար հատուկ կանոններ։ Ընտրված հաղթողին նրանք զոհաբերում էին աստվածությանը։
Չնայած իսլամական խիստ սովորույթների՝ Օսմանյան Կայսրության կանանոցներում նույնպես ընտրում էին ամենագեղեցիկ հարճին։
Ավստրալիայի և Խաղաղ օվկիանոսի ցեղերը մինչև 20-րդ դարը անցկացնում էին մրցույթներ. չամուսնացած, բարետես աղջիկները մրցում էին մերկ։ Հաղթողի հետ ամուսնանում էր «գյուղի առաջին տղան»։
Ուգանդայում անցկացվում էին գեղեցկության մրցույթներ, որոնց ժամանակ դեմքի գեղեցկությանը ուշադրություն չէր դարձվում։
Ռուսաստանում գեղեցկությա մրցույթի արդյունքում էր ընտրվում թագուհին։
Եվրոպայում գեղեցկությա մրցույթներ անցկացվել են դեռ միջնադարում։ Ինկվիզիցիայի դարաշրջանում մրցույթի հաղթողը իրավունք ուներ խարույկի մեջ նետվելու առանց հերթի։ Քրիստոնեական եկեղեցին հավատում էր, որ ամենագեղեցիկ և ամենատգեղ կանայք ծառայում են սատանային ։
1888 թվականի սեպտեմբերի 19-ին բելգիական Սպա քաղաքում կայացել է գեղեցկության առաջին մրցույթը։ 350 թեկնածուներից 21-ը հասան եզրափակիչ փուլ, որտեղ բացարձակապես տղամարդկանցից կազմված ժյուրին ընտրեց նրանցից միայն մեկին փակ դռների հետևում։ Դա 18-ամյա Բերտա Սուկարեն էր Գվադելուպայից, ով 5000 ֆրանկի տեսքով մրցանակ ստացավ ։
Միսս աշխարհ
Միսս աշխարհ (Miss World), ամենամյա միջազգային մրցույթ, աշխարհի ամենավարկանշային մրցույթներից մեկը։
1959 թվականին ԲիԲիՍին սկսեց ցուցադրել մրցույթը, ինչից հետո էլ այն դարձավ հայտնի։
1980-ական թվականներին մրցույթում ավելացվեց տրամաբանությունը և անհատականությունը ստուգող հարցեր։ Սակայն մրցույթը հնաոճ և քաղաքականացված է համարվում Մեծ Բրիտանիայում։
Միսս Երկիր
Միսս Երկիր (Miss Earth), գեղեցկության ամենավարկանշային մրցույթներից մեկը Միսս աշխարհ, Միս Ինթերնեշնլ և Միսս Տիեզերք մրցույթների շարքում։ Մրցույթի մասնակիցների թիվը ռեկորդային է համարվում գեղեցկության բոլոր մրցույթների շարքում։ Վերջին 6 տարիներին մրցույթն անցկացվել է Ֆիլիպիններում։
Միսս Տիեզերք
Միսս Տիեզերք (Miss Universe), գեղեցկության ամենամյա միջազգային մրցույթ, ամենավարկանշային մրցույթներից մեկը։
Միսս ինթերնեյշնլ
Միսս ինթերնեյշնլ, գեղեցկությա 4-րդ ամենամեծ մրցույթն աշխարհում։ Ի սկզբանե անցկացվել է Կալիֆոռնիայի Լոնգ Բիչ քաղաքում։ Մինչև 1967 թվականը մրցույթն անցկացվել է Լոնգ Բիչում, իսկ 1968 թվականից մրցույթը սկսել է անցկացվել Ճապոնիայում՝ Էքսպո 70 քաղաքում։
Գեղեցկության այս մրցույթը, որը հայտնի է նաև որպես գեղեցկության տոն, հիմնված չէ միայն արտաքին տեսքի վրա։ Մրցույթի մասնակիցները պետք է դրսևորեն անկեղծություն, ընկերասիրություն, պետք է կարողանան որոշումներ կայացնել։
Տղամարդկանց գեղեցկության մրցույթներ
Որոշ երկրներում անցկացվում են տղամարդկանց գեղեցկության մրցույթներ։ Շատ առումներով դրանք նման են կանանց գեղեցկության մրցույթներին և տարբերվում են միայն նրանով, որ գնահատվում են տղամարդկային հատկություները՝ քաջությունը, ուժը։ Նման մրցույթներ անցկացվում են, օրինակ, Շվեյցարիայում ամեն տարի, որի հաղթողն արժանանում է «Միստեր Շվեյցարիա» տիտղոսին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորաձևություն Կատեգորիա:Գեղագիտություն Կատեգորիա:Ֆիզիկական գրավչություն
Դիեգո դե Ալմագրո
Դիեգո դե Ալմագրո (Diego de Almagro, մոտավորապես 1475 թվական, Ալմագրո, - հուլիսի 8, 1538 թվական, Կուսկո, Պերուի փոխարքայություն), իսպանացի կոնկիստադոր, ադելանտադոյի տիտղոսակիր, Պերուի նվաճողներից մեկը։
Կենսագրություն
Դիեգո դե Ալմագրոն եղել է ապօրինի զավակ։ Իր անվանումը ստացել է իր հայրենի քաղաքի անվանումից։ Ծնվել է Ալմագրոյում և դաստիարակվել ու մեծացել ուրիշի ընտանիքում։
Տեղափոխություն Ամերիկա
1514 թվականի հունիսի 30-ին Դիեգո դե Ալմագրոն Դավիլա Պեդրարիասի ղեկավարած արշավախմբով ժամանում է Նոր աշխարհ։
Առաջին արշավանք, 1524-1525 թվականներ
Իսպանական թագավոր Կառլ V-ի քարտուղար Խուան դե Սամանոյի զեկույցի համաձայն առաջին անգամ «Պերու» անվանում հիշատակվում է 1525 թվականին և կապված է Ֆրանսիսկո Պիսառոյի, Դիեգո դե Ալմագրոյի և Էռնանդո դե Լուկեի առաջին Հարավային արշավանքի հետ ։ Արշավախումբը դուրս է եկել Պանամայից 1524 թվականի նոյեմբերի 14-ին, սակայն 1525 թվականին ստիպված է եղել վերադառնալ։ Այդ ժամանակ էլ Դիեգո դե Ալմագրոն կորցրել է իր մի աչքը։
Այլ արշավանքներ
Դրանից հետո Դիեգո դե Ալմագրոն համալրման ու ռեսուրսներ վերցնելու համար մի քանի անգամ վերադարձել է Պանամա։ Մի քանի արշավանքներից հետո Ֆրանսիսկո Պիսառոն և Դիեգո դե Ալմագրոն 1531 թվականին հասան ինկերի տիրույթներին։ Շուտով Ինկերի կայսրությունը նվաճվեց կոնկիստադորների կողմից։ Որպես կաշառք Դիեգո դե Ալմագրոն ինկերի առաջնորդներից ստացավ խոշոր գումար։
Նոր Տոլեդոյի նահանգապետ
1534 թվականին Իսպանիայի թագավորը նվաճված տարածքը բաժանեց երկու նահանգապետությունների՝ Նոր Կաստիլիա և Նոր Տոլեդո։ Նոր Կաստիլիան ձևավորվեց ժամանակակից Պերուի տարածքում՝ 1-ին և 14-րդ հորիզոնականների միջև։ Այս նահանգապետության նահանգապետ դարձավ Ֆրանսիսկո Պիսառոն։ Նոր Տոլեդոն ստեղծվեց ժամանակակից Չիլիի տարածքում՝ 14-րդ և 25-րդ հորիզոնականների միջև։ Այս նահանգապետության նահանգապետ նշանակվեց Դիեգո դե Ալմագրոն։ Ալմագրոյի ղեկավարմանը հանձնված տարածքի մեծ մասը դեռևս պետք է նվաճվեր ու ուսումնասիրվեր։ Այդ նպատակով 1535 թվականի հուլիսի 3-ին նա Կուսկոյից ուղևորվում է դեպի հարավ։ Սակայն նոր նահանգապետն այնտեղ ոսկի չգտավ, այլ միայն հանդիպեց տեղացի հնդկացիների կատաղի դիմադրությանը։ Հասնելով հարավային լայնության 30 աստիճանին՝ 1536 թվականի սեպտեմբերին Դիեգո դե Ալմագրոն ստիպված էր վերադառնալ։
Հետաքրքիր փաստեր
Գոյություն ունի վարկած, համաձայն որի տեղանքին, իսկ այնուհետև Արեկիպա քաղաքին 1537 թվականին անվանումը տվել է Դիեգո դե Ալմագրոն՝ տեղացի հնդկացիներից հարցնելով. «Ինչպե՞ս է կոչվում այս երկրամասը»։ Տեղացիները ենթադրեցին, որ նա նստելու թույլտվություն է խնդրում և պատասխանեցին. «Արեկիպա» («նստեք») ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալմագրո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կուսկո քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Կոնկիստադորներ Կատեգորիա:Չիլիի պատմություն Կատեգորիա:Պերուի պատմություն Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի ուսումնասիրողներ Կատեգորիա:Իսպանիացի ծովագնացներ Կատեգորիա:Գլխատվածներ Կատեգորիա:Քաղաք հիմնադրած անձինք
Կոլա
Կոլա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Շառիան գետի և նրա վտակներից մեկի միախառնման վայրում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Իվոլգինսկի շրջան
Իվոլգինսկի շրջան (Иволгинский район, Эбилгэ, Ивалгын аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Կոլա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իվոլգինսկի շրջան
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իվոլգինսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2663 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 38239 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14, 36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուրյաթիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Иволгинский район
Նեյթան Սայքս
Նեյթան Ջեյմս Սայքս (Nathan James Sykes; ), անգլիացի երգիչ, երգերի հեղինակ և երաժշտական պրոդյուսեր։ Նա առավել հայտնի է որպես բրիտանական The Wanted բոյ բենդի ամենաերիտասարդ անդամ։ 2013 թվականին Սայքսը հայտնվել է իր խմբի հետ միասին E! ալիքի «The Wanted-ի կյանքը» հեռուստաշոուում ։ 2014 թվականի խմբի փլուզումից հետո Սայքսը սոլո կարիերա է սկսել։ Նրա դեբյուտային սինգլը՝ «Kiss Me Quick»-ը թողարկվել է 2015 թվականի հուլիսին։ Այն զբաղեցրել է ամերիկյան Dance Club Songs չարթի առաջին հորիզոնականը ։
Վաղ տարիներ
Սայքսը ծնվել է 1993 թվականի ապրիլի 18-ին Հարի և Քարեն Սայքսերի ընտանիքում։ Նա կրտսեր քույր ունի՝ Ջեսիքա Սայքսը, ով նույնպես երգչուհի է ։ Նեյթանը հաճախել է Սիլվիա Յանգի թատրոնի դպրոցը և Ռիբսթոն Հոլ ավագ դպրոցը ։
Սայքսը սկսել է երգել վեց տարեկանում։ 2003 թվականին նա տարբեր մրցույթներ է հաղթել, ներառյալ Բրիթնի Սփիրսի «Karaoke Kriminals»-ը և Չելթենհեմ դրամատիկ արվեստի մրցակցական փառատոնը։ 2004 թվականին նա հայտնվել է ITV-ի «Քաոսի նախարարություն» հեռուստաշոուում և հաղթել է Door Youth Project-ի «Չբացահայտված երիտասարդական տաղանդների մրցույթը», որտեղ հանդես է եկել «Mack the Knife» երգով։ Դրանից հետո նա փորձել է ներկայացնի Միացյալ Թագավորությունը Մանկական Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթում, որը տեղի է ունեցել Լիլեհամերում։ Սակայն եզրափակիչ փուլում Սայքսը երրորդ հորիզոնականն է զբաղեցրել «Born to Dance» երգով։ 2008 թվականին նա հանդես է եկել «Կենդանի և չստորագրված» երաժշտական մրցույթում։
2009-2014․ The Wanted
Դրանից քիչ ժամանակ անց Սայքսը և ամերիկացի երգչուհի Արիանա Գրանդեն թողարկել են իրենց համատեղ սինգլը՝ «Almost Is Never Enough»-ը ։ 2014 թվականին Սայքսը պայմանագիր է կնքել Global Entertainment-ի հետ ։ 2014 թվականի հունիսին նա միացել է երգչուհի Ջեսսի Ջեյին Capital-ի Summertime Ball-ի բեմին «Calling All Hearts» երգով հանդես գալու համար ։
2015-այժմ․ «Unfinished Business»
2015 թվականի մարտին Սայքսը Vevo-ում թողարկել է իր դեբյուտային տեսահոլովակը «More Than You'll Ever Know» երգի համար ։ Նա ձեռնարկել է իր դեբյուտային սոլո շրջագայությունը 2015 թվականի ապրիլի 8-ին, որը ներառել է Մեծ Բրիտանիայով 6 սոլդ աութ համերգներ։ Պերիսկոպ հավելվածի միջոցով Սայքսը հայտարարել է իր դեբյուտային սինգլի՝ «Kiss Me Quick»-ի թողարկման մասին ։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի հուլիսի 5-ին։ 2015 թվականին մայիսի 21-ին Սայքսը Vevo-ում թողարկել է իր «Kiss Me Quick» սինգլը ։ Երգը զբաղեցրել է UK Singles Chart-ի 14-րդ հորիզոնականը։
2015 թվականի հոկտեմբերին Սայքսը հայտարարել է իր երկրորդ սինգլի մասին՝ «Over and Over Again» անվանմամբ։ Երգի համար տեսահոլովակը թողարկվել է Մեծ Բրիտանիայում 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, իսկ ամբողջ աշխարհում՝ 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Հայտարարվել է նաև, որ 2016 թվայանաի մարտին Նեյթանը աջակցելու է Little Mix-ին նրանց The Get Weird շրջագայության ժամանակ։ «Give It Up» երրորդ սինգլը թողարկվել է 2016 թվականի մայիսի 13-ին, իսկ դրա տեսահոլովակը՝ 2016 թվականի ապրիլի 27-ին։ Ավելի ուշ այն արգելվել է հեռուստատեսությամբ բազմաթիվ տեսարանների պատճառով, որոնք անհարիր էին հանդիսատեսի մեծամասնության համար։
2016 թվականի հունիսի 11-ին Սայքսը իր կարիերայի ընթացքում արդեն 7-րդ անգամ հանդես է եկել Capital-ի Summertime Ball-ի բեմին (2010, 2011, 2012, 2013 թվականներին The Wanted-ի հետ, 2014 թվականին որպես Ջեսսի Ջեյի հյուր, 2015 և 2016 թվականներին որպես մենակատար ելույթ ունեցող)  ։
Անձնական կյանք
2012 թվականի ամռանը նա սկսել է հանդիպել Դիոն Բրոմֆիլդի հետ, սակայն զույգը բաժանվել է 2013 թվականի սկզբին ։ 2013 թվականի օգոստոսից դեկտեմբեր նա սիրային հարաբերությունների մեջ էր գտնվում Արիանա Գրանդեի հետ ։ 2013 թվականի ապրիլի 18-ին՝ Նեյթանի ծննդյան օրը, նրան վիրահատություն են արել կոկորդի հանգույցը հեռացնելու համար։ «The Wanted-ի կյանքը» հեռուստաշոուի ընթացքում Սայքսը հաճախ նշում էր, որ նրա կոկորդը ցավում և այրվում է։ Վերականգնվելուց հետո նա մենակատար ելույթ է ունեցել 2013 թվականի Summertime Ball-ի բեմին «I Found You» երգով, զարմացնելով երկրպագուներին ։
Շրջագայություններ
Հեդլայն
Աջակցություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Տենորներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Մարատ Ակբարով
Մարատ Ակբարով (Акбаров, Марат Фагимович, ). խորհրդային գեղասահորդ, հանդես է եկել տղամարդկանց մենասահք ձևում։ Վերոնիկա Պերշինայի հետ՝ ԽՍՀՄ պատմության մեջ առաջին չեմպիոնը Աշխարհի առաջնության պատանիների կարգում, Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր և ԽՍՀՄ չեմպիոն։ ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ։ Ներկայումս մարզիչ է։
Սպորտային կարիերա
Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 1968 թվականից «Լոկոմոտիվ» սպորտկոմպլեքսում՝ Ալեքսանդր Ռոժինի ղեկավարությամբ։ 1975 թվականին զույգ է կազմում Վերոնիկա Պերշինայի հետ, ում հետ էլ 1977 թվականին հաղթում է ԽՍՀՄ-ում պատանիների կարգում անցկացվող բոլոր մրցույթները։ 1978 թվականին զույգը տեղափոխվել է Մոսկվա՝ մարզվելու Ստանիսլավ Ժուկի ղեկավարությամբ, ով էլ 1979 թվականին պատրաստեց նրանց ԽՍՀՄ զուգասահքի պատմության մեջ առաջին անգամ պատանիների կարգում Աշխարհի առաջնության հաղթանակին։ 1982 թվականին Ակբարով/Պերշինա զույգը Ս. Ժուկի մոտից տեղափոխվեց մարզվելու Ի. Ռոդնինայի մոտ, ում ղեկավարությամբ 1985 թվականին նրանք դարձան Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մրցանակակիրներ։
1986 թվականին սպորտային կարիերան ավարտելուց հետո սկսել է աշխատել Տատյանա Տարասովայի «Բոլոր աստղերը» սառցե թատրոնում։ 1997 թվականից՝ «Disney on Ice» շոուի մենակատար։
Ներկա պահին «Rockville Ice Arena»-ում աշխատում է որպես մարզիչ ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է գեղասահորդուհի Մարինա Պեստովայի հետ։ 1986 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Անժելան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ չեմպիոններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ
Զարինա
Զարինա (, ոսկի, ոսկեկիր), մ.թ.ա.6-րդ դարի սկզբից մինչև 7-րդ դարի վերջը սակերի թագուհին ։ Հաճախ տրվում է որպես կին-մարտիկի վառ օրինակ։ Հիշատակվում է Դիոդոր Սիցիլիացու և Նիկոլայ Դամասկոսցու մոտ, ում մասին տեղեկությունները սկիզբ են առնում Կտեսիաս Կնիդացուց։
Հնագույն աղբյուրների տարբերակները
Կտեսիասի կարծիքով, Մարաստանի թագավոր Աստիբարայի թագավորության ժամանակ պարթևները պարտություն կրեցին և օգնության կանչեցին սակերին, որի հետևանքն էլ սակերի և մարերի միջև երկար մարտերն էին։ Այս ժամանակաշրջանում սակերը գտնվում էին թագուհու տիրապետության տակ («Զարինա անունով կանայք»)։ Սակերի խիզախ կանայք իրենց ամուսինների հետ կիսում էին պատերազմի բեռը։ Զարինան գրավեց հարևան բարբարոս ցեղերին, ովքեր հիմնել էին մի շարք նոր քաղաքներ և իրենց ժողովրդի կյանքն ավելի երջանիկ էին դարձրել և սպառնում էին սակերին։ Հայրենակիցները նրան բարի գործերի և արժանիքների հիշատակի համար հուղարկավորության ժամանակ փառաբանեցին բուրգի ասպարեզով, որի յուրաքանչյուր կողմերի երկարությունը 3 ասպարեզ էր, որի գագաթին նրանք տեղադրեցին հսկայական ոսկեգույն արձան և հերոսական հարգանքի արժանացրին։ Վ. Ի. Պյանկովը այս տեղեկութունները համեմատում է զոհված սակերի հայտնի տեղեկությունների հետ և ապացուցում, որ Կտեսիասը Զարինային անվանում է իր եղբոր՝ Կիդրեյի կինը ։
Նիկոլայ Դամասկոսցու բնագիրը պահպանվել է մասամբ, նա վկայում է, թե ինչպես Մարմարեի սպանությունից հետո, սակերի թագավորը (երբեմն ընդունում են, որ խոսքը Զարինայի ամուսնու մասին է), հրամանատար Ստրիանգեյը բռնկվեց Զարինայի սիրով, թեև նա մերժեց նրան։ Նիկոլայը նաև հիշատակում է, որ սակերի թագավորական պալատը գտնվում էր Ռոկսանակիում։
Զարինայի կերպարի եւ անձնավորության ժամանակակից մեկնաբանումը
Կերպարն ակտիվորեն օգտագործվում է գրականության և արվեստի մեջ, ողբերգության մեջ, որպես Սարդանապալի կին։ Ըստ Գուտնովի տարբերակի, Զարինայի մասին հիշողությունները պահպանվել են միջինասիական «Գուրգուլի» պոեմում, որտեղ խոսվում է հերոսական Զարինա Զարինգարի՝ («Ոսկեգույն») հաղթող կույսերի թագավոր Սոգդինայի աղջկա մասին ։ Վ. Ի. Պյանկովը օգտագործում է կառավարման մասին լիարժեք հուսալի տեղեկություն և մահացած իշխանի գերեզմանի կառուցման մասին ։ Անվան ստուգաբանությունըառայժմ համարժեք և համոզիչ տարբերակներ չունի։ Ժամանակակից օսերենում համադրվում է արևի լույսի (ճառագայթների) իսկապես ոսկու հետ։ Զարին բառը պասկերեն նշանակում է ոսկի, ոսկյա։ Մինչ այժմ Օսեթիայում, որը Ալանիայի պատմական մասն է, Դաղստանում և Տաջիկստանում Զարինա անունը շատ է տարածված։ Այս անունը տարածված է նաև Ղազախստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանայք պատերազմում Կատեգորիա:Ղազախստանի պատմություն
Ոսկեղնիկ շիկավուն
Ոսկեղնիկ շիկավուն, շուշանազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա կոճղարմատավոր բույս է։ Վայրի վիճակում տարածված է Չինաստանում և Հեռավոր Արևելքում։ Բարձրությունը հասնում է մինչև 1 մետրի, ծաղկակիր ցողունը զուրկ է տերևներից, ծաղիկները խոշոր են, մուգ նարնջագույն։ Ունի նաև լիաթերթիկ ծաղկավոր և շերտավոր գունավորված տերևներով այլատեսակներ։ Տերևները գծանման են, սրածայր, ուղղաձիգ կամ աղեղնաձև թեքված։ Պահանջկոտ չէ աճման պայմանների նկատմամբ․ գերադասում է հումուսով հարուստ բավականին խոնավ հողեր։ Լուսասեր է, սակայն լավ է աճում նաև կիսաստվերում։ Կոճղարմատները մշտապես դեպի վեր են աճում, ուստի և անհրաժեշտ է հողով դրանք մշտապես ծածկել, 3-4 տարին մեկ անգամ ամռան վերջում վերատնկել՝ կոճղարմատների մի մասն օգտագործելով բազմացման նպատակով։ Կարելի է բազմացնել նաև սերմերով` ցանքը կատարելով աշնանը կամ գարնանը ստրատիֆիկացիայից հետո։ Մեր հանրապետությունում մեծ կիրառում ունի (բացառությամբ բարձր լեռնային շրջանների) որպես հեշտ բազմացվող և դեկորատիվ բարձր արժանիքներ ունեցող ծաղկաբույս։ Կարելի է օգտագործել լանդշաֆտային ոճի ծաղկադեկորատիվ բոլոր ձևավորումներում, հատկապես միքսբորդերներում, եզրաշերտերում, գազոնի ֆոնի վրա՝  խմբերով, քարապարտեզներում, ջրամբարների ու գետակների ափերին և այլն։ Միանգամայն պիտանի է նաև կտրած ծաղիկներ ստանալու համար, որոնք կարելի է օգտագործել ինչպես ծաղկեփնջերում, այնպես էլ ծաղկակոմպոզիցիոն վերադաշնակումներում ։
Բեք Ջին Հի
Բեք Ջին Հի (백진희, ), հարավկորեացի դերասանուհի ։ Նա հայտնի է ապստամբ աղջկա դերով, ով ընկերություն է անում Բանգլադեշի ներգախթյալ-բանվորի հետ «Bandhobi» հնդկական ֆիլմում, նկարահանված 2009 թվականին, պատանին, ով ունի ծաղկող բիզնես, նրան ներքնազգեստ է վաճառում Foxy Festival կատակերգական ժանրի ֆիլմում (2010 թվականին)։ «Բարձր հարված։ Կարճ ոտքի վրեժը» սիթքոմ, նկարահանված 2011-2012 - ական թվականներին։ Սպանված կայսրուհի Տանշիի դերը կատարել է Կայսրուհի Կի դորամայում նկարահանված 2013-2014 թվականներին։ «Խաղատան դիլերը եռանկյունում» նկարահանված 2014 թվականին   ։ Հպարտության և նախապաշարմունքի կրքոտ դատախազը նկարահանված 2014 թվականին։
2017 թվականի ապրիլին Բեք Ջին-հեն երեքօրյա այց կատարեց Դելի, որտեղ աջակցություն ցուցաբերեց աղջիկների իրավունքների պաշտպանության և գենդերային հավասարության պահպանման համար։ Նա համագործակցում էր հասարակության մարգինալացված հատվածներից եկած աղջիկների հետ, դրդելով նրանց կրթության, անձնական հիգիենայի պահպանման և ինքնուրույնության ։
Անձնական կյանքը
2017 թվականի մարտի 26-ին Բեքիի գործակալությունը հաստատեց, որ Բեքը իր գործընկեր Յուն Հյունի հետ հարաբերություններ է ունեցել 2016 թվականի ապրիլից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Կյուիրի լե Շոդարդ
Կյուիրի լե Շոդարդ (Cuiry-lès-Chaudardes), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գինյիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02250։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 84 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 49 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 38-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 77,6 %, 1999 թվականին եղել է 62,1 %)։ 38 աշխատունակ բնակիչներից 35-ը աշխատում էին (24 տղամարդ և 11 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 3-ը՝ թոշակառու, 2-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Խորինսկի շրջան
Խորինսկի շրջան (Хоринский район, Хори аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խորինսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 13431 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19017 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուրյաթիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1923 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Տեղ արևի տակ
Տեղ արևի տակ, 1975 թվականին Հայֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Ուսուցչուհի Անուշ Ստեպանովնան և նրա որդին՝ Արտաշեսը, շան չորս ձագի տեր են դառնում։ Շնիկներից մեկը կրկեսի արտիստ է դառնում, երկրորդը՝ հովվի օգնական։ Երրորդին սահմանապահներն են վերցնում։ Միայն չորրորդին է, որ թեթևամտության և անհոգության համար կյանքը խիստ պատժում է ։
Տեքստի հեղինակ՝ Վ. Վոյտեցկի, կարդում են Սոս Սարգսյանը (հայկական տարբերակ), Զինովի Գերդտը (ռուսական տարբերակ)։
Կենդանիների հետ աշխատել են Ն. Ստեպչենկոն, Վ. Օլխովիկովան, Մ. Պոստելնիկովան։
Դրվագներում
Արտյուշա Գյոդակյան, Արմեն Խոստիկյան, Մ. Կարապետյան, Ա. Տկաչենկո, Ս. Շահինյան, Կ. Մարտիրոսյան, Ռ. Մարտիրոսյան, Տ. Մնացականյան, Ս. Հովսեփյան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Աղասի Բաբայանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Միհրդատ Ամրիկյան
Միհրդատ Հովհաննեսի Ամրիկյան (Հովհաննես Ամերիկյան) , հայ դերասան, գրող։ Արևելահայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի հիմնադիրներից։
Կենսագրություն
Միհրդատ Ամրիկյանը ծնվել է Ախալցխայի Ծինուբան գյուղում։ Սովորել է տեղի ծխական դպրոցում, 1853-1858 թվականներին՝ Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում։ Եղել է Ներսիսյան դպրոցի աշակերտական ներկայացումների կազմակերպիչներից։ 1860 թվականին Սարգիս Վանանդեցու «Միհրդատ» ողբերգության գլխավոր դերը հաջողությամբ կատարելու համար, ստացել է «Միհրդատ» անունը։ 1863 թվականից աշխատել է Պերճ Պռոշյանի, 1864 թվականից՝ Գևորգ Չմշկյանի թատերախմբերում։ Եղել է արևելահայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի հիմնադիրներից, Գաբրիել Սունդուկյանի կերպարների առաջին և լավագույն մարմնավորողներից ։
Եղել է թատերական քննադատ, երգիծաբան, հրապարակախոս։ Հետևել է Վ. Բելինսկու գեղագիտական սկզբունքներին։ Եղել է «Մշակ» թերթի առաջին աշխատակիցներից։ 1872-1873 թվականներին ղեկավարել է երգիծանքի բաժինը «Չաքուճ» ստորագրությամբ, տպագրել է ֆելիետոնների շարք։
Հյուրախաղերով հանդես է եկել Ախալցխայում, Գորիսում, Քութայիսում, Գանձակում, Շուշիում, Ալեքսանդրապոլում, Երևանում։ 1874-1877 թվականներին գործել է Կ. Պոլսում, բեմադրել է Շիլլերի «Ավազակներ», Սունդուկյանի «Պեպո» և այլ ներկայացումներ ։
Մահը
Նյութական ծանր վիճակի պատճառով վերադարձել է Թիֆլիս, ուր հիվանդացել և ինքնասպան է եղել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ թատերագիրներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպաններ
Էդմե Բուշարդոն
Էդմե Բուշարդոն (Edmé Bouchardon, ), ֆրանսիացի քանդակագործ, ով փորձում էր իր ժամանակակիցներին ծանոթացնել անտիկ մշակույթին, Լյուդովիկոս XV-ի պալատական քանդակագործ, էսթետիկական կլասիցիզմի նախորդը, քանդակագործ Ժան Բատիստ Բուշարդոնի որդին և քանդակագործ Ժակ Ֆիլիպ Բուշարդոնի մեծ եղբայրը։
Կենսագրություն
Բուշարդոն եղել է Գիյոմ Կուստուի աշակերտը։ 1722 թվականին ստացել է հռոմեական մրցանակ և շուտով ձեռք է բերել այնպիսի ճանաչում, որ հերցոգ Անտենը նրան Հռոմից կանչել է Փարիզ, որտեղ Լուվրում կահավորել է նրա արհեստանոցը։ Արդեն իր առաջին քանդակներում Բուշարդոն ցանկություն հայտնեց ազատվելու ռոկոկո ոճից և հարություն տալու անտիկ արվեստի պերճախոս լակոնիզմին։ 1737 թվականին Բուշարդոն Գեղարվեստի ակադեմիայի սրահում ցուցադրեց իր քանդակները և հատուկ ուշադրություն գրավեց իր կիսանդրիներով, դիցաբանական խմբերով, որոնցից ամենաշատ ուշադրություն գրավեց «Սբ. Կառլ Բորրոմեո, աղոթելիս Միլանում ժանտախտի դադարացման համար», ինչպես նաև նկարներով, օրինակ «Խաղողների հավաքը Աֆինիան գյուղում»։
1740 թվականին Բուշարդոն ցուցադրեց ցայտաղբյուրի գիպսից մոդելը Գրենել փողոցի համար, Փարիզ քաղաքի պատվերով, որը նրան բերեց մեծ համբավ։ Բարոկկո քանդակի բարդությունը առաջ բերեց ճարտարապետների նախանձն ու դժգոհությունը։ Ի նշան երախտագիտության՝ քաղաքի ներկայացուցիչները նրա համար նշանակեցին ցմահ թոշակ՝ 1500 լիվրով։
1745 թվականին Բուշարդոն ընդունվեց գեղանկարչության ակադեմիա մարմարից արձանի համար, որը արտացոլում էր «Հիսուսին, խաչը կրած», որը գտնվում էր Լուվրի թանգարանում նրա ամենաճանաչված քանդակի «Ամուր, Հերկուլեսի մատներից իրեն նետ պատրաստելիս» հետ միասին։ Նրա հետագա քանդակներից կարելի հիշատակել կարդինալ Ֆլյորի դամբարանը և Հիսուսի արձանը, Մարիամ Աստվածածնին ութ առաքյալներին՝ զարդարած Սեն-Սյուլպիս եկեղեցու երգչախումբը։ Հանգստի ժամանակ, մի կողմ թողնելով հինը, պատկերում էր իրականը՝ ժամանակակից կյանքը. նրա «Études prises dans le Bas Peuple, ou les Cris de Paris» աշխատանքը՝ պահպանված Լուվրում, Փարիզի փողոցների չափազանց վառ պատկերն է XVIII դարում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Ավստրո-թուրքական պատերազմ (1552-1559)
Ավստրո-թուրքական պատերազմ 1552-1559, պատերազմ Ավստրիայի և Օսմանյան կայսրության միջև։
Պայքար Տրանսիլվանիայում
1547 թվականի Կոստանդինապոլսի հաշտությամբ Հունգարական թագավորությունը բաժանվեց երեք մասի` Բուդայական էյալեթ, Հաբսբուրգյան Հունգարիա ևՏրանսիլվանիայի իշխանություն, որը թուրքական վասալ էր։ Օգտվելով այն հանգամանքից, որ Սուլեյման I-ը զբաղված էր պարսիկների դեմ պատերազմով` Ֆերդինանդ I Հաբսբուրգը փորձում էր տիրել Տրանսիլվանիային։ 1549 թվականի սեպտեմբերին նրա ներկայացուցիչները պայմանավորություն են ձեռք բերել իշխանության տեղապահ Դյորդ Մարտինուցիի հետ Յանոշ Ժիգմոնդի ունեցվածքը Ֆերդինանդին տալու մասին, իսկ նա որպես փոխհատուցում ստանալու էր Օպելն և Ռատիբոր հերցոգությունները Սիլեզիայում։ Արդեն 1550 թվականին սուլթանն իմանում է այդ համաձայնության մասին Վիեննայի իր ներկայացուցչից` գերմանացի ռենեգատ Ահմեդից, ում ուղարկել էին Ֆերդինանդի մոտ` հաղորդելու Սուլեյմանի` Իրանում տարած հաղթանակների մասին ։
Հունգարիայում խաղաղությունը նույնպես հաստատուն չէր. Վելիդ շահը 4-հազարանոց ջոկատով Սեկեշֆեհերվար է արշավում` թալանելով Ռաբա գետի և Պապի մեջ եղած տարածքները։ Պալա Ռատկայի և Իմրե Տելեկի հունգարական ջոկատները ջարդում են այն Վեսպրեմի մոտ` հետ մղելով նրանց և գերի վերցնելով 600 մարդու ։
Տեմեշվարը պաշարվում է։ Այն պաշտպանում էր Լոշոնցին իսպանացի և իտալացի կապիտանների հետ։ Ֆերդինանդը օգնության է ուղարկում 5-հազարանոց վարձու ջոկատին։ Մարտինուցին, ով ավստրիացիներին դիմադրելու համար ստացել էր կարդինալի պաշտոն, տեսնելով հաբսբուրգյան ուժերի թուլությունը, նամակագրություն է սկսում Մուհամեդ Սոկոլի հետ և սուլթանին կաշառք է ուղարկում։ Կաստալդոն և Մարտունիցին մեծ ուժերով նոյեմբերի 4-ին պաշարում են Լիպան, իսկ 7-ին սկսում են գրոհը։ Առաջինը գրոհի ն նետվում իսպանացիները, այնուհետև գերմանացիները` Արկոյի գլխավորությամբ, իտալացիները` Պալավիչինիի գլախավորությամբ և Նադաշդի հունգարացիները։ Քաղաքը թալանվում է, փաշան 1500 մարտիկներով թաքնվում է աշտարակում։ Նոյեմբերի 16-ին բեյլերբեյը դադարեցնում է Տեմեշվարի պաշարումը և զորքերը տանում Դանուբից այն կողմ։ Այդ նույն օրը Մարտինուցին բոսնիացի փաշայի հետ հասնում է 20-օրյա հաշտության, իսկ դեկտեմբերի 5-ին թույլ է տալիս թուրքերին լքել Լիպայի աշտարակը` նրանց մթերքով ապահովելով։ Ֆերենց Խորվաթի և Մելխիոր Բալաշի զորքերը հասնում են օսմաններին և ջարդում նրանց դաժան կռվում։ Վիրավոր փաշային հազիվ է հաջողվում 300 մարդկանցով փախչել Բելգրադ ։
Մատրինուցիին կասկածելով Տրանսիլվանիայի իշխան դառնալու հավակնության մեջ` Ֆերդինանդը հրամայում է Կաստալդոյին դադարեցնել կարդինալի լիազորությունը։ Դեկտեմբերի 18-ին վարձկանները Սֆորցա Պալավաչինիի գլխավորությամբ սպանում են Մարտունիցիին Ալվինց ամրոցում` նրան հասցնելով 63 վերք ։
Սեգեդի ճակատամարտ
Ռազմական գործողությունները սկսվում են Միկլոշ Տոնի` հայդուկների 5-հազարանոց ջոկատի հարձակումով Սեգեդի վրա։ Միանալով իսպանական, սիլեզիական և հունգարական ջոկատներին` նրանք փետրվարի 24-ին գրոհում են քաղաքի վրա։ Թուրքական Միխալօղլի Խիզր Բեկ փաշան անակնկալի է գալիս և գրեթե կիսամերկ կայազորից փախչում է աշտարակ։ Հայդուկները թալանում են քաղաքը։ Ամրոցին տիրանալ չի հաջողվում, քանի որ թուրքերը հաջողությամբ ճաղոպրում են, իսկ Խիզր Բեկը աղավնիների օգնությամբ Բուդայի փաշային հաղորդում է իր աննախանձելի վիճակի մասին։ Բուդայի Ալի փաշան միանում է Սմեդեևսկի փաշա Ռուստեմ Բեկին և պատուհասում քրիստոնյաներին Սեգեդի սահմանի մոտ։ Միկլոշ Տոտին հաջողվում է փախչել 80 մարդկանցով, վարձկանները նահանջում են Լիպա։ Թուրքերը 40 նշանավոր մարդկանց վերցնում են գերի և ուղարկում Ստամբուլ 5.000 կտրած քթերի հետ ։
Թուրքական արշավանք
Մինչ հնգամյա խաղաղության ավարտը սուլթանը խոշոր արշավանք է ծրագրում միջինդանուբյան տարածք։ Եվրոպայում իրավիճակը նպաստում էր թուրքական արշավանքին, քանի որ Կարլ V-ը զբաղված էր Մորից Սաքսոնացու և ֆրանսիացիների դեմ պայքարով։ Սուլեյմանը նույնիսկ պատվիրակություն է ուղարկում Գերմանիայի բողոքական իշխաններին, որով առաջարկում էր Հենրի II-ին միասին պայքարել Հաբսբուրգների դեմ։ Բայց արշավանքի սկզբին իրադրությունը պահանջում էր սուլթանի ներկայությունը, այդ պատճառով հրամանատարությունը հանձնվում է երկրորդ վեզիր Ահմեդ փաշային։ Ապրիլի վերջին զորքերը մտնում են Ադրիանապոլիս, հունիսին Բելգրադում միանում Մուհամեդ Սոկոլի զորքերին, ինչից հետո ներխուժում են Տրանսիլվանիայի հարավային շրջաններ։ Թաթարները, մոլդովները և վալախները իշխանության վրա են հարձակվում արևելքից։ Հաբսբուրգների տնօրինման տակ կային միայն վարձու ջոկատներ, այնպես որ համընդհանուր դիմադրություն ցույց տալը դառնում է անհնար. հունգարական օրենքներով բանակը կարող էր գլխավորել միայն արքան կամ արքայազնը, իսկ Ֆերդինանդը և նրա ժառանգորդը զբաղված էին Գերմանիայում պատերազմով ։
Տեմեշվարի պաշարում
Հունիսի 28-ին օսմանները պաշարում են Տեմեշվարը։ Պաշտպանությունը ղեկավարում էր Լոշոնցին։ Հեծելազորը ճեղքում է կատարում, և թուրքերն առանց հրամանի նետվում են գրոհի, սակայն հետ են շպտվում` կորցնելով 2 հազար մարդ։ Կրակը կենտրոնացնելով ջրմուղ աշտարակի վրա` օսմանցիները հուլիսի 25-ին նախաձեռնում են առաջին ընդհանուր գրոհը, որի արդյունում 3.000 մարդ են կորցնում։ Հունգարացիները կորցնում են 1.300 մարդ։ Հաջորդ օրը գրոհը կրկնվում է։ Ջրմուղ աշտարակը գրավվում է։ Ամրոցում չեն բավարարում մթերքն ու ռազմական միավորները, իսկ գերմանացի և իսպանացի վարձկանները սպառնում են հանձնվել, եթե հրամանատարը բանակցությունների չգնա։ Լոշոնցին ստիպված էր հանձնել Տեմեշվարը ամրոցից ազատ ելքի պայմանով։ Ինչպես միշտ թուրքերը խախտում են պայմանավորվածությունը։ Երբ զորքերը լքում էին ամրոցը և անցնում էին ենիչերիների շարքերի միջով, նրանք սկսում են գերել գեղեցիկ երիտասարդներին։ Տեղի է ունենում ծեծկռտուք, որի ժամանակ սպանվում են հունգարների ու վարձկանների հրամանատարները։ Լոշոնցին գերվում է թուրքերի կողմից։ Նա մեղադրում է վեզիրին պայմանը դրժելու մեջ, իսկ Ահմադը նրան հիշեցնում է Լիպայի կայազորի մասին և հրամայում կտրել նրա գլուխը ։ Զարգացնելով հաջողությունը` թուրքերը հուլիսի 30-ին գրավում են Լիպան, իսկ օգոստոսի 11-ին` Կարանշեբեշը ։
Վերին Հունգարիա ներխուժումը
Հունիսին Բուդայի փաշան վերցնում է Վեսպրեմը, իսկ հուլիս-օգոստոսին ներխուժում է Վերին Հունգարիա, որտեղ հուլիսի 9-ին գրոհով վերցնում է Դրեգեյը` հաղթահարելով Դյորդ Սոնդիի կայազորի համառ դիմադրությունը։ Դրանից հետո գրավվում են Շագը, Դյարմատը, Հոլոկեն, Բույակը և Սեչենը։ Օգոստոսի 11-ին Ֆեդինանդի զորքերը, որոնք բաղկացած էին 10-12 հազար վարձկաններից և 8 հազար հունգարացիներից` Գունդերսդորֆի բարոն Էրազմ Թեյֆելի հրամանատարությամբ, ջախջախիչ պարտություն են կրում Պալաշտում։ Տեյֆելն ու Պալավիչինին մոտ 4.000 զինվորի հետ գերի են ընկնում ։
Սոլնոկի գրավումը
Ալի և Ահմեդ փաշաները գրոհում են Սոլնոկի ուղղությամբ։ Այդ կարևոր ամրոցը լավ էր պատրաստվել պաշտպանությանը, ուներ 24 միավոր խոշոր զենք և վառոդի մեծ պաշար։ Կայազորը բաղկացած էր 11.000 հետևակից և 3.000 հուսարներից, բայց նրա ղեկավարը` Լորենց Նյարին, փորձում է իր մարդկանց հետ փախչել և հենց դարպասների մոտ սեպտեմբերի 4-ին գերվում է թուրքերի կողմից։ Նա գնում է իր ազատությունը` իր աղջկան տալով թիկնապահներից մեկին և վերադառնալով Հունգարիա` արդարացվում է ռազմական խորհրդի կողմից, որի անդաներին նույնպես կաշառում է ։
Էգերի պաշարում
Տիրանալով Սոլնիկին` թուրքերը շարժվում են Էգեր, որտեղ պաշտպանությունը ղեկավարում էր Իշտվան Դոբոն։ Իր տրամադրության տակ ունենալով ընդամենը 2.000 զինվոր` նա բնակիչների աջակցությամբ մեկ ամսից ավել (սեպտեմբերի 15-ից հոկտեմբերի 18-ը) պաշարում է քաղաքը 150.000-ոց բանակով` կազմակերպելով երեք գրոհ։ Թուրքերը ստիպված նահանջում են։
Արշավանքների արդյունքում թուրքերը գրավում են Բանատը և ձևավորում են Տեմեշվարի էյալեթը` իրենց տարածքներն ընդարձակելով Հունգարիայում և թուլացնելով Հաբսբուրգների իշխանությունը Տրանսիլվաիայում։
Հաբսբուրգների կողմից Տրանսիլվանիայի կորուստը
1554 թվականին օսմանների ուժերն ամրապնդվում են։ Մարտի 6-ին սուլթանը պահանջում է վերադարձնել Յանոշ Ժիգմոնդին։ Զգուշանալով թուրքական ներխուժումից` հունիսին հավաքում են աշխարհազոր, սակայն շուտով այն ցրվում է` չակնկալելով Ֆերդինանդի օգնությունը։ Էրցհերցոգն ինքն է 1555 թվականի ապրիլին իր անունից իշխանության հարկերը վճարում սուլթանին` փորձելով հասնել խաղաղության և առաջարկում է ամեն տարի 150.000 դուկատ տալ Զապոլիեի իր տարածքների և 40.000 դուկատ, եթե սուլթանը իրեն հանձնի Տրանսիլվանիան և Վերին Հունգարիան։ Ի պատասխան` սուլթանը պահանջում է նրանից մինչև նոյեմբեր զորքերը հանել Տրանսիլվանիայից։ Հոկտեմբերի 7-ին իշխանության վերնախավը պահանջում է վերադարձնել Յանոշ Ժիգմոնդին, հակառակ դեպքում Սուլեյմանը սպառնում էր ջնջել այդ պետությունը երկրի երեսից։ Մոլդավ ու վալախ տերերը արշավանքին պատրաստվելու հրաման են ստանում։ 1555 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ֆերդինանդի ներկայացուցիչը Տրանսիլվանիայի պետական խորհրդին հայտնում է, որ Հաբսբուրգները չեն կարող օգնություն տալ։ 1556 թվականի հունվարին Յանոշ Ժիգմոնդը կանչվում է Տրանսիլվանիա։ Հունիսի 14-ին Ֆերդինանդը սուլթանին գրում է, որ հրաժարվում է իշխանությունից, իսկ հոկտեմբերի 22-ին Յանոշն ու Իզաբելան վերադառնում են իրենց տարածքներ ։
Պատերազմի ավարտ
Փոփոխական հաջողություններով ռազմական գործողությունները շարունակվում են մինչև 1559 թվականի սկիզբը։ 1559 թվականի հունվարի 31-ին խաղաղության դաշինք է կնքվում, որը 1562 թվականի օգոստոսի 17-ին երկարացվում է 8 տարով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ավստրիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Հունգարիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատերազմներ Կատեգորիա:16-րդ դարի պատերազմներ
Բելառուսական դրամատուրգիայի հանրապետական թատրոն
Պատմություն
Բելառուսական դրամատուրգիայի հանրապետական թատրոն-լաբորատորիան ստեղծվել է 1990 թվականին բելառուս սկսնակ դրամատուրգներին գործնական օգնություն ցուցաբերելու համար։ «Ազատ բեմ» կոչվող թատրոն-լաբորատորիայի առաջին ղեկավարը եղել է արվեստի վաստակավոր գործիչ, Բելառուսի Հանրապետության պետական մրցանակի դափնեկիր Վալերի Մազինսկին։ Թատրոնի դպրոցն անցել են շուրջ երեք տասնյակ երիտասարդ հեղինակներ։ Նրանց թվում են Միրոսլավ Ադամչիկը, Ռաիսա Բորովիկովան, Նիկոլայ Ռուդկովսկին, Վյաչեսլավ Պանինը, Անդրեյ Կարելինը, Անդրեյ Կուրեյչիկը, Դիանա Բալիկոն, Սերգեյ Գիրգելը, Պավել Պրիաժկոն, Եգոր Կոնևը և այլն։ 2000 թվականից թատրոնը ղեկավարում է արվեստի վաստակավոր գործիչ, Բելառուսի Հանրապետության պետական մրցանակի դափնեկիր, «Հոգևոր վերածնունդ»-ի մրցանակակիր, պրոֆեսոր Վալերի Դանիլովիչ Անիսենկոն։
Թատրոնին ստեղծագործական որոշակի հաջողություններ բերել է նրա մասնակցությունը միջազգային թատերական իրադարձություններին։ Իր գոյության տարիներին թատրոնը ներկայացրել էր Բելառուսի դրամատիկական արվեստը Էդինբուրգում (Մեծ Բրիտանիա, 1995, 1996 թվականներ), Սիբիուում (Ռումինիա, 2002 թվական), Կահիրեում (Եգիպտոս, 2003 թվական), Իրկուտսկում, Բրյանսկում, Տոլյատիում (Ռուսաստանի Դաշնություն, 2005-2006 թվականներ), Խերսոնում, Յալթայում (Ուկրաինա), Բելգրադում (Սերբիա, 2011 թվական)։
2007 թվականի մարտից թատրոնն սկսել է գործել Բելառուսի դրամատուրգիայի և ռեժիսուրայի կենտրոնում, որը կազմակերպում էր փորձաշրջաններ, վարպետության դասեր, սեմինարներ` թատրոնի սկսնակներին գործնական և մեթոդական օգնություն ցուցաբերելու նպատակով։
2012 թվականի մարտին վերջերին ԲԴՀԹ-ի գեղարվեստական ղեկավար է նշանակվել ռեժիսոր, Ազգային թատերական մրցանակի դափնեկիր Ալեքսանդր Գարցուևը։
Թատրոնի տնօրենը Բելառուսի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ Իգոր Սիգովն է։
2014 թվականին թատրոնի նոր տնօրեն է նշանակվել Վլադիմիր Կարաչևսկին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսի թատրոններ Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Բելառուսում
Լուսիանո Վիետո
Լուսիանո Վիետո (իսպ.` Luciano Vietto, դեկտեմբերի 5, 1993, Կորդովա, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս «Ատլետիկո Մադրիդում»։
Երիտասարդ տարիներ
Վիետո սկսել է իր կարիերան «Էստուդիանտեսի» երիտասարդական թիմում։ Այնուհետև նա տեղափոխվել է արգենտինական «Ռասինգ»։ 2011 թվականին նա տեղափոխվել է արգենտինական թիմի առաջին կազմ։ Իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` «Լաունսի» դեմ խաղում ։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա դարձավ թիմի հիմնական հարձակվողը։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ «Սան Մարտինի» դեմ խաղում Վիետո դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ, խփելով իր առաջին գոլերը «Ռասինգի» կազմում ։
«Վիլյառեալ»
2014 թվականի ամռանը Վիետոն տեղափախովել է իսպանական «Վիլյառեալ»։ Տրանսֆերը արժեցել է 5.5 միլիոն եվրո։ Լա լիգայում իր դեբյուտը նշել է օգոստոսի 24-ին՝ «Լևանտեի» դեմ խաղում, փոխարինելով Ջովանի դոս Սանտոսին ։ Սեպտեմբերի 24-ին՝ «Ռայո Վալեկանոյի» դեմ խաղում Վիետոն դարձել է դուբլի հեղինակ՝ խփելով իր առաջին գոլերը իսպանական ակումբի կազմում ։
«Ատլետիկո Մադրիդ»
2015 թվականի ամռանը Լուսիանոն տեղափոխվել է «Ատլետիկո Մադրիդ», փոխարինելով «Յուվենտուս» տեղափոխված Մարիո Մանջուկիչին։ Տրանսֆերը արժեցել է 20 միլիոն եվրո։ Իր դեբյուտը նշել է սեպտեմբերի 12-ին՝ «Բարսելոնայի» դեմ խաղում, երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Գաբիին ։ Իր առաջին գոլը խփել է հոկտեմբերի 4-ին «մադրիդյան դերբիի» շրջանակներում կայացած «Ռեալ Մադրիդի» դեմ խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կաբանսկի շրջան
Կաբանսկի շրջան (Кабанский муниципальный район, Хабаансха, Кабанскын аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կաբանսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 13470 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 64416 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4, 78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուրյաթիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Кабанский район
Մաթհավ ժամանակակից արվեստի թանգարան
'''Մաթհավ. Ժամանակակից արվեստի արաբական թանգարան''' (متحف : المتحف العربي للفن الحديث), ժամանակակից իսլամանական արվեստը ներկայացնող թանգարան Դոհայում։ Հիմնադրվել է 2010 թվականին։ Այն համարվում է երկրի ամենագլխավոր մշակութային կենտրոններից մեկը ։ Թանգարանի մակերեսը մոտավորապես 500 քմ է։ Այն տեղակայված է նախկին դպրոցի շենքում, որը կառուցված է Դոհայի Կրթական քաղաքում։
Պատմություն
Մաթհաֆ թանգարանի ճարտարապետը ֆրանսիացի Ժան-Ֆրանկոիս Բոդինը։ Առաջին հավաքածուն հավաքել է Շեյխ Հասսան բին Մոհամմեդ ալ Թանիի կողմից։ Քաթարի թանգարանների ղեկավարող մարմինը հանրային կարգավիճակ է տրամադրել Շեյխ Ալ-Մայասսա Ալ Թանիի կողմից ղեկավարվող հաստատությանը։
Ցուցադրություն
Մաթհաֆ թանգարանը բացվել է 2010 թվականին` Սաջիլ (Sajjil) ցուցադրությամբ, որը նշանակում է «ձայնագրման գործընթաց»։ Ցուցադրությունը ներկայացնում է վերջին 100 տարվա արաբական արվեստի ամփոփումը։ Մշտական ցուցադրությունը ներառում է յոթ պատկերասրահներ առաջին հարկում. հինգ պատկերասրահներ նվիրված են ժամանակավոր ցուցադրությանը։ Թանգարանը զուգահեռաբար անց էր կացնում Interventions ցուցադրությունը, որի մեջ ներառված էին արաբ հինգ առաջատար նկարիչների` Դի Ազզավի, Ֆառիդ Բելկահի, Ահմեդ Նավարի, Իբրահիմ էլ-Սալահի և Հասսան Շարիֆի աշխատանքները, ինչպես նաև` ներկայացված էր Told/Untold/Retold ցուցահանդեսը (23 արաբ ժամանակակից նկարիչների նոր աշխատանքները) ։ Թանգարանի մյուս մեծ ցուցադրությունը` Cai Guo-Qiang: Saraab, տևել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 5-ից մինչև 2012 թվականի մայիսի 26-ը։ Cai Guo-Qiang: Saraab-ը ներկայացրել է ավելի քան 50 աշխատանք, այդ թվում` չինացի հայտնի նկարիչ Ցայ Գոցյանի 17 նոր աշխատանքները։ Այս ցուցադրությունը վերակերպավորում է Պարսից ծոցի ու Չինաստանի պատմական հարաբերությունները։ Մեկ այլ ցուցադրություն կրում է «Թեյ Նեֆերտիտիի հետ» խորագիրը, բացվել է 2012 թվականի նոյեմբերին, տևել է մինչև 2013 թվականի մարտ։ Այս ցուցահանդեսը ներկայացրել է հնագույն ցուցանմուշներից մինչև ժամանակակից գործեր, միավորել է 26 ժամանակակակից արվեստագետների և խմբերի ։
Հետազոտական նախաձեռնություններ
Թանգարանը Քաթարի հիմնադրամի հետ մեկտեղ լույս է ընծայել արաբ արվեստագետների կենսագրությունները պարունակող առցանց հանրագիտարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ