cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օսմոսային ճնշում
Նշանակություն
բանաձևով, որտեց { \alpha }-ն դիսոցման աստիճանն է, { \nu}-ն դիսոցումից հետո ստացված մասնիկների թիվը։
Իզոտոնիկ գործակցի և դիսոցումից ստացված մասնիկների թվի հարաբերությունը կոչվում է օսմոտիկական գործակից (g), որը հանդիսանում է տվյալ ռեալ լուծույթի իդիալական լուծույթից շեղման չափանիշ, երբ դիսոցումը կատարվում է լրիվ և իոններ իրար հետ չեն փոխազդում։ Իրական լուծույթների օսմոտիկ ճնշումը (π′) ավելի մեծ է, քան իդեալական լուծույթինը (π″)։ Լուծույթի նոսրացման զուգընթաց օսմոտիկական գործակիցը ձգտում է մեկի։ Միևնույն օսմոտիկ ճնշում ունեցող լուծույթները կոչվում են իգոտոնիկ կամ իզոօսմոտիկ (արյանը փոխարինող և ֆիզիոլոգիական լուծույթները պետք է իգոտոնիկ լինեն օրգանիզմի ներքին հեղուկներին)։ Օսմոտիկ չափում են օսմոմետրերով՝ վիճակագրական և դինամիկական եղանակներով։
Փոփոխություն
Օսմոտիկ ճնշման փոփոխությունն ընկալվում է օսմոընկալիչներով, որոնցում առաջացած ազդակները փոխանցվում են նյարդային կենտրոններին, իսկ վերջիններս կարգավորում են ջրի և աղերի փոխանակությունը, դրանց արտազատումր օսմոկարգավորիչ օրգաններով՝ քրտնագեղձերով, երիկամներով, քրտնագեղձերով։
Արյան բջիջներում օսմոսային ճնշումը բարձրանալիս նույն չափով այնտեղ աճում է նաև օրգանական նյութերի (հատկապես ամինաթթուների) կոնցենտրացիան, նյութեր, որոնց համար բջջաթաղանթը թույլ թափանցելի է։ Դրանով բջջում աղերի և ջրի պարունակությունը չի փոփոխվում, օսմոտիկ ճնշումը հավասարվում է օսմոտիկորեն ակտիվ նյութերի կուտակման հաշվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական քիմիա Կատեգորիա:Բջջաբանություն Կատեգորիա:Կենսաբանություն
Մենզակ
Մենզակ (Mainzac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 115 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.29 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 73 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 53-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,6 %։ 53 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (26 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 20 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տեմրյուկի շրջան
Տեմրյուկի շրջան (Темрюкский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տեմրյուկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1957 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 116968 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 59,77 մարդ/կմ²։
Մթիսուբանի
Մթիսուբանի (Աբիանդա, նախկինում` Բեշղարդաշ, վրաց.` მთისუბანი), հայաբնակ գյուղ Աբխազիայի Սուխումի շրջանում, Սուխումից 17 կմ հյուսիս։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 650 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1959 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 114 բնակիչ, հիմնականում հայեր։ 1989 թվականին, գյուղում արդեն ապրում էր 8 մարդ։
Հոբբի
Հոբբի ( անգլերեն hobby գերմաներեն Hobby), շահույթ չհետապնդող ժամանցի տեսակ, որոշակի զբաղմունք, հետաքրքրություն, որով զբաղվում են ազատ ժամանակ, անձնական հետաքրքրությունը բավարարելու համար։
Մթիսուբանի
Բնակչությունը
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի և եգիպտացորենի մշակությամբ, այգեգործությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Գյուղն ուներ հայկական ութամյա դպրոց, ակումբ, գրադարան և բուժկայան։
Հոբբի
Հոբբին կարող է լավ միջոց լինել սթրեսի դեմ պայքարելուց։ Այն օգնում է ինքնադրսևորվել, գտնել համախոհ ընկերների և հաճախ նաև գիտելիքներ ձեռք բերել։
Մթիսուբանի
Բնակչությունը
Գյուղը հիմնադրել են հույները` 1873 թվականին, իսկ հայերը եկել են Տրապիզոնից` 1896 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Հոբբի
Այն, ինչ մեկի համար հոբբի է, մյուսի համար կարող է լինել մասնագիտություն։ Օրինակ՝ ուտելիք պատրաստելը կամ ծաղիկ աճեցնելը։
Կհաջուրահո
Ծագում
Անցյալում Կհաջուրահոն մեծ քաղաք էր և ներկայիս նրա ավերակները զբաղեցնում են մոտավորապես 14² կմ տարածք։ Կհաջուրահոյի տաճարները կառուցվել են Չանդելա արքայատոհմի ժամանակներում, որոնք կառավարել են 650-1150 թվականներին։ Քաղաքը նրանց մշակութային և կրոնական մայրաքաղաքն էր։ Տաճարների մեծամասնությունը կառուցվել են 950 և 1100 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։
85 տաճարներից պահպանվել են միայն 20-ը, որոնք կազմում են երեք խումբ և պատկանում են երկու տարբեր կրոնական ուղղությունների՝ հինդուիզմին և ջայնիզմին, այդպիսով վեր հանելով ճարտարապետական ձևերի և քանդակների միջև եղած օրգանական զուգակցումը։ Կհաջուրահոյի աշխարհիկ կառույցները չեն պահպանվել, իսկ տաճարները պահպանել են հյուսիսում գտնվող հնդարիական տիպի տաճարների հետ ունեցած ոճային ընդհանրությունները։ Այստեղ ներկայացված հյուսիսհնդկական «նագարա» ոճին բնորոշ են երեք տարրեր՝ քառակուսի սրբարանը, մեկ կամ երկու շարք տրանսեպտներն ու շիկհարաները, որոնք պսակում են տաճարը:
Չանդելա արքյատոհմի անկումից հետո քաղաքը մասնակիորեն ավերվել է և մուսուլմանների կառավարման ժամանակաընթացքում կորսվել ջունգլիներում։ 1838 թվականին տեղացի ուղեցույցները անգլիական բանակի սպա Տ. Ս. Բերտին ուղեկցել են կորուսյալ տաճարների մոտ, որի շնորհիվ էլ նրանք կրկին հառնեցին հասարակական լայն շրջանակների առջև :
Հնդկական հնագիտության հիմնադիր Ալեքսանդր Կանինգհեմի հաղորդմամբ, տաճարների երկրորդ հայտնաբերումից հետո, դրանք հինդուսների և յոգերի կողմից գաղտնի կերպով օգտագործվում էին հոգևոր գործունեություն ծավալելու համար։ Գլխավոր տոնակատարությունների ժամանակ այցելում էին ուխտավորներ։ Այդպիսի տոներից էր նաև Շիվա աստծուն նվիրված Մահաշիվարատրին։ 1850 թվականին հնդկագետ Ֆրեդերիկ Մեյսին, առաջին անգամ սկսեց մատիտով ուրվագծել Կհաջուրահոյի ճարտարապետական տարրերը ։
Ճարտարապետություն
Կհաջուրահոյի համալիրը իրենից ներկայացնում է հյուսիսային Հնդկաստանի միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման գագաթնակետը։ Տաճարները նվիրված են շիվաիզմի, վայշնավիզմի և ջայնիզմի աստվածություններին։ Գրեթե բոլոր տաճարները կառուցված են բաց դարչնագույն ավազաքարից։ Առավել աչքի ընկնողը արևմտյան խմբին պատկանող տաճարներն են։ Դրանցից հատկապես առանձնանում է Չաուսաթ Յոգինի տաճարը, որն ամենահին տաճարներից մեկն է և նվիրված է Կալի աստվածուհուն։ Ամենախոշորը նույն խմբին պատկանող Կանդարյա Մահադևա տաճարն է՝ նվիրված Շիվային և կառուցվել է Վիդյադհարա թագավորի օրոք՝ 1025-1050 թվականներին։ Վերջինս դրանով ցանկանում էր իր գոհունակությունը արտահայտել Շիվային՝ Մահմուդ Ղազնևիի դեմ տարած հաղթանակի համար։ Տաճարի ներսում առկա են երեք սրահներ, որոնք տարածքային առումով ըստ հերթականության մեծանում են։ Առաջին սրահը նվիրված է Շիվային, երկրորդը նրա կնոջը՝ Փարվատիին, իսկ երրորդ սրահում, որը սրբարանն էր, գտնվում էր Շիվայի խորհրդանիշ Լինգամը:
Տաճարների պատերը ծածկված են դիցաբանական տարբեր հերոսների, կենդանիների, երաժիշտների, պարողների և սիրահարների քանդակներով: Ընդհանուր առմամբ, 22 տաճարներից առավելապես հայտնի են արևմտյան խմբին պատկանող հինգ տաճարներ, որոնք ամեն տարի դեպի իրենց են ձգում հազարավոր զբոսաշրջիկների ։ Տաճարներից երեքը կառուցված են գրանիտից, իսկ մնացածը՝ ավազաքարից։ Հիմնականում շինանյութը հայթայթել են Կեն գետի արևելյան ափին գտնվող Պաննա քաղաքից։
Քանդակների կոմպոզիցիան
Կհաջուրահոյի տաճարների քանդակագործության ակունքների մոտ կանգնած է Օրիսայի (Օդիշա) միջնադարյան դպրոցը և գերազանցում է նրան պատկերների վայելչագեղությամբ։ Համալիրի քանդակների ամբողջությունը կարելի է բաժանել հինգ կարգերի.
Էրոտիզմը Կհաջուրահոյում
Կհաջուրահոն դարձել է էրոտիկ բնույթի քանդակագործության խորհրդանիշը։ Վայելչագեղ կանայք (սուրասունդարիները) և նրանց ուղեկիցները ներկայացված են բնական իրավիճակներում։ Էրոտիկ քանդակները թույլ են տալիս պատկերացում կազմել Հին Հնդկաստանում սեռական կյանքի վերաբերյալ։ Հինդուիստական փիլիսոփայության մեջ սեքսի երեք նպատակներից (սերնդի շարունակություն, հաճույք և կրթություն)՝ էրոտիկ տեսարաններում ներկայացված է միայն հաճույքը։ Այդ բոլոր էրոտիկ պատկերները քանդակված են տաճարների արտաքին պատերին և դրանցից ոչ մեկը ներսում չի քանդակված։
Որոշ հնդկագետների կարծիքով, էրոտիկ տեսարանները պատկերում են տանտրիզմի ուսմունքը։ Կամասուտրան 8-րդ գլխի երրորդ մասում հիշատակում է մի շարք հոմոսեքսուալ դիրքեր և Կհաջուրահոյում ներկայացված են համապատասխան մի քանի տեսարան։ Նման տեսարաններ հանդիպում են նաև Կոնարկ քաղաքի և Պուրի շրջանի տաճարների քանդակներում, ինչպես նաև Ինդոնեզիայի Բորոբուդուր բուդդայական ստուպայում ։
Կհաջուրահոյի քանդակագործության մեջ էրոտիզմի առկայության վերաբերյալ հնդկագետները առաջ են քաշում մի քանի բացատրություն։ Առաջին հերթին, սեքսի թեման Հին Հնդկաստանում կարող էր լինել հասանելի բոլորի համար և այն արգելված չի եղել։ Երկրորդ. Քանդակները Կամասուտրայի նկարազարդումներն են և զուտ ծիսակարգային խորհրդանիշներ են։ Յոգայի (մարմնի և զգացմունքների կառավարման ունակություն) և բհոգայի (ֆիզիկական հաճույք) միավորման մեջ հինդուսները տեսնում էին ազատության հասնելու ուղին։ Երրորդ. Էրոտիկ քանդակները տաճարների պատերի ներքևի հատվածներում պատկերելը՝ ուներ մեկ նպատակ, ցույց տալ սեռական հարաբերությունների տեղը մարդկային արժեքների աստիճանահարթակում։ Վերևի հատվածներում գտնվում են միայն աստվածներն ու կիսաստվածները։
Հարկ է նշել, որ Հին Հնդկաստանում հանդիպում են սիրահար զույգերի առավել վաղ արված պատկերներ։ Դրանց թվին են պատկանում Շունգայի ժամանակաշրջանի տերակոտային քանդակները, ինչպես նաև Ամրավատի և Մաթհուրա քաղաքների ավելի ուշ շրջանի քանդակները։ Ընդհանուր առմամբ, Կհաջուրահոյի տաճարային համալիրի էրոտիզմը հաճախ չափազանցվում է։ Հնդկագետների գնահատականներով, արևմտյան խմբին պատկանող տաճարները զարդարող քանդակների միայն 2-3%-ն է համարվում էրոտիկ բնույթ ունեցող ։
Տաճարային համալիրի կազմը
Կհաջուրահոյի համալիրի կազմում ընդգրկված են հետևյալ տաճարները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հնդկաստանում Կատեգորիա:Սրբազան քաղաքներ
Սրինգ (այլ կիրառումներ)
Սրինգ, կարող է վերաբերել՝
Սրեդնեե (այլ կիրառումներ)
Սրեդնեե, կարող է վերաբերել՝
Ադրբեջանի ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի խռովություն
Ադրբեջանի ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի խռովություն, զինված ապստամբություն և ռազմական հեղաշրջման փորձ Ադրբեջանի Հանրապետությունում, որը կազմակերպվել էր Ադրբեջանի Հանրապետության ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի կողմից ընդդեմ գործող իշխանությունների, որը տեղի է ունեցել 1995 թվականի մարտի 13-ից 15-ը։
Նախապատմություն
1990 թվականի օգոստոսին Խորհրդային Ադրբեջանի Գերագույն խորհրդի կարգադրությամբ ստեղծվեց Ադրբեջանի Ներքին գործերի նախարարության (ՆԳՆ) ոստիկանության հատուկ նշանակության ջոկատը, առավել հայտնի որպես «Օմոն»։ Այն գտնվում էր հանրապետական ՆԳՆ ենթակայության ներքո ։ Ադրբեջանի անկախության հռչակումից հետո ջոկատը վերանվանվեց Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի։
Ադրբեջանի ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի հակակառավարական առաջին գործողությունը տեղի ունեցավ 1994 թվականի հոկտեմբերին, երբ նրանց կողմից գրավվեց Ադրբեջանի Գլխավոր դատախազության շենք։ Դատախազությունը ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի աշխատակցիցներին մեղադրանք էր առաջադրել երկրի նախագահ Հեյդար Ալիևի երկու կողմնակցի սպանության համար։ Այդ ժամանակ Ադրբեջանի վարչապետ Սուրաթ Հուսեյնովը կազմակերպեց պետական հեղաշրջման անհաջող փորձ։ Հոկտեմբերի 4-ի գիշերվա իրադարձություններից հետո Բաքվում կազմակերպված հանրահավաքի ժամանակ ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերը սատարեցին նախագահ Հեյդար Ալիևին ընդդեմ խռովարարների։ Այդ աջակցության համար ոստիկանության հատուկ ուժերը չզինաթափվեցին ։
Զինված գործողություններ Ղազախի և Աղստաֆայի շրջաններում
Մարտի 13-ի գիշերը՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի զինյալները քաղաքացիական հագուստով զինված անձանց հետ միասին գրավում և տիրում են Ղազախ քաղաքի քաղաքային ոստիկանության բաժանմունքը և Ադրբեջանի զինված ուժերի զորամասը։ Վերցնելով մի քանի միավոր զրահատեխնիկա և զինամթերք՝ նրանք շարժվեցին Աղստևի շրջանի ուղղությամբ։ Ժամը 04:40-ին Աղստև քաղաքի մատույցներում նրանց կողմից գնդակոծվեց ճանապարհային ոստիկանության հենակետը, որն այնուհետև գրավվեց և զինաթափվեց ։ Շարժվելով քաղաքի ուղղությամբ՝ առավոտյան ժամը 05։20-ին խռովարարները քաղաքային ոստիկանության վարչության մոտակայքում զինված ընդհարումների մեջ մտան քաղաքային ոստիկանության աշխատակիցների հետ։ Ժամը 06։30-ի սահմաններում նրանք գրավեցին և զինաթափեցին Աղստևի ոստիկանությանը։ Ավելի ուշ Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերը փորձեցին գրոհել Թովուզի շրջանում տեղակայված զինվորականներին, սակայն պարտության մատնվեցին ։ Մարտի 15-ին կառավարական զինված ուժերը սկսեցին առաջխաղացում Աղստևի շրջանում գտնվող Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի դիրքերի ուղղությամբ՝ խռովարարներին ստիպելով նահանջել Աղստևից։Համաձայն Թուրան լրատվական գործակալության՝ մարտերի ընթացքում կիրառվել է նաև «Գրադ» հրթիռային կայանքներ ։
Զինված բախումներ Բաքվում
Մարտի 14-ին հեռուստատեսությամբ ներկայացվեց Ադրբեջանի Ներքին գործերի նախարար Ռամիլ Ուսուբովի հրամանագիրը Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի լուծարման մասին։ Այդ որոշումը կայացվել էր այն պատճառով, որ Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերը «դարձել էին անկառավարելի ստորաբաժանում, ամբողջությամբ դուրս էին եկել նախարարության վերահսկողությունից» ։ Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի հրամանատարին և իր մարտիկներին հրահանգված էր սկսած մարտի 17-ից՝ ժամը 00։00-ից, երեքօրյա ժամկետում ստորաբաժանման տրամադրության ներքո գտնվող ամբողջ տեխնիկական միջոցներն ու զինանոցը հանձնել։ Հաջորդ օրը Ադրբեջանի նախագահ Հեյդար Ալիևը Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի հրամանատար Ռովշան Ջավադովին ազատեց Ներքին գործերի փոխնախարարի պաշտոնից։ Նույն օրը երեկոյան Ջավադովը, ով իր կողմնակիցների հետ տեղակայվել էր Բաքվի «8-րդ կիլոմետր» կոչվող բնակելի թաղամասում գտնվող Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի հենակայանում, հանդես եկավ նախագահ Հեյդար Ալիևի, Ազգային ժողովի նախագահ Ռասուլ Գուլիևի և Ներքին գործերի նախարար Ռամիլ Ուսուբովի հրաժարականի պահանջով ։
Մարտի 16-ի լույս 17-ի գիշերը Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի և կառավարական զինված ուժերի միջև սկսվեցին զինված բախումներ։ Համաձայն պաշտոնական տեսակետի՝ Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի աշխատակիցները գիշերը ժամը 2-ին առաջինն են սկսել ռազմական գործողությունները։ Խռովարարների պնդմամբ առաջինը կրակ են բացել կառավարական ուժերը ։ Խռովարար ոստիկանները գրավեցին մոտակա դպրոցի, մանկատան շենքերը և դիրքավորվեցին բնակելի շենքերի տանիքներին՝ փորձելով ճեղքել պաշարումն ու մոտենալ «Նեֆթչիլյար» մետրոյի կայարանը, սակայն կանգնեցվել էին Պաշտպանության նախարարության պարետային հենակետերի կողմից։ Առավոտյան ժամը 4-ին կառավարական դիրքերին քաղաքի կողմից գեներալ-լեյտենանտ Ն․Սադիկովի հրամանատարությամբ օգնության են գալիս նոր ուժեր ։ Կատաղի մարտերի հետևանքով Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի մարտիկները նահանջեցին իրենց զորամասի տարածք, որի շրջագծով կրկին սկսվեցին կատաղի մարտեր։ Ռովշան Ջավադովը մահացու վիրավորվեց և հետագայում մահացավ հիվանդանոցում։ Առավոտյան ժամը 11։30-ին Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերը բարձրացրեցին սպիտակ դրոշ, սակայն կրակը շարունակվեց ևս 10 րոպե՝ ավարտվելով կառավարական ուժերի հաղթանակով։
Հետևանք
1995 թվականի մարտի 13-ից 17-ը տեղի ունեցած զինված բախումների հետևանքով սպանվեց 45 մարդ, այդ թվում՝ 25 զինվորական, Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի 11 մարտիկ, 2 ոստիկան և 7 քաղաքացիական անձ։ 117 մարդ վիրավորվել էին ։ Ռազմական հեղաշրջմումը ճնշելու համար 36 զինվորական պարգևատրվեցին Ադրբեջանի ազգային հերոսի կոչմամբ։ Ադրբեջանի հյուսիս-արևմուտքում և Բաքու քաղաքում զինված գործողությունների համար ձերբակալվեցին Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերի աշխատակիցները և նրանց կողմնակից զինված քաղաքացիական անձինք։ Հատուկ նշանակության ուժերի հարյուրավոր աշխատակիցներ, ինչպես նաև մի քանի զինվորականներ, ոստիկաններ ու քաղաքացիական անձինք 3-ից 15 տարի պատժաչափեր, որոշները՝ դատապարտվեցին մահապատժի (հետագայում փոխարինվեց ցմահ ազատազրկման) ։ Ոստիկանության հատուկ նշանակության ուժերը, որպես Ներքին գործերի նախարարության ուժային կառույց, լուծարվեց։ Մարտի 31-ին արգելվեց Ադրբեջանի «Գորշ գայլեր» կուսակցության գործունեությունը, որին Ադրբեջանի ազգային անվտանգության նախարար Նամիգ Աբբասովը մեղադրեց մարտյան դեպքերին մասնակցության համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի ռազմական պատմություն Կատեգորիա:1995 Ադրբեջանում Կատեգորիա:Ապստամբություններ
Աուլլա
Աուլլա (Aulla), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Մասսա Կարարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 456 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 172 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 59 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 54011։ Հեռախոսային կոդ՝ 00187։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է համարվում San Caprasio առաքյալը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սրեդնայա (այլ կիրառումներ)
Սրեդնայա, կարող է վերաբերել՝
Ստրուգա (այլ կիրառումներ)
Ստրուգա, կարող է վերաբերել՝
Ստրոիտել (այլ կիրառումներ)
Ստրոիտել, կարող է վերաբերել՝
Գոհարիկ Շիրինյան
Գոհարիկ Շիրինյան, դրամատիկ և օպերետային հայ դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1860 թվականին Կոստանդնուպոլսում։ Նախնական կրթությունը ստացել է տեղի դպրոցում։ Թատերական գործունեությունն սկսել է 1847 թվականից ։ Խաղացել է Պոլսում գործող մի շարք թատերախմբերում։ Մահացել է 1935 թվականի փետրվարի 21-ին։
Ստեղծագործական կյանք
Բեմական կյաքը Հ. Վարդովյանի «Թատրոն Օսմանիե» թատերախմբում, 1874 թվականից։
Այս խմբի կազմում մասնակցել է հայերեն և թուրքերեն դրամատիկ ու օպերետային մի շարք ներկայացումների։ Գոհարիկ Շիրինյանին մեծ հայտնիութուն են բերել Մոլիերի կատակերգությունները ։ Խաղացել է ժամանակին շատ հայտնի և տարածված «Ժիրոֆլե Ժիրոֆլյա», «Մադամ Անգո», «Լեբլեբիջի Հոր-հոր աղա», «Արիֆ» և այլ օպերետներում։
1879 թվականից արդեն Ս. Պենկլյան օպերետային խմբի հետ հյուրախաղերի է մասնակցել Ադանա, Մերսին և այլ քաղաքներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի թուրք դերասանուհիներ
Մերի Ափիկ
Մերի Ափիկ, թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության իրանահայ դերասանուհի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իրանահայ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Իրանցի կին գրողներ
Սինգար
Սինգար (Сингарь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուվոդ գետի ձախ ափում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուվոդ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Եզոպոս
Եզոպոս (Αἴσωπος, ), անտիկ աշխարհի առակախոս։ Նրանով է պայմանավորված համաշխարհային գրականության մեջ առակագրության զարգացումը՝ իբրև առանձին ժանրի։ Եզոպոսի մասին տեղեկությունները պատմական չեն։ Ամենահին հիշատակությունը մ.թ.ա. 5-րդ դարի պատմիչ Հերոդոտոսի մոտ է, որտեղից ենթադրվում է, որ Եզոպոսը ապրել է մ.թ.ա. VI դ. Սամոսում, եղել ոմն Յադմոնի ստրուկը և սպանվել Դելփիքում։ Կան նաև ենթադրություններ, ըստ որոնց, նա թրակացի կամ փռուգացի ստրուկ էր։ XIII դ. տարածվել է Եզոպոսի կենսագրությանը Մաքսիմոս Պլանուդեսի օրինակը։ Կենսագրության երկրորդ ընդարձակ մասը մ.թ.ա. VII դ. ապրած ասորա–բաբելոնական իմաստուն Ախիկարի սյուժեն է։ Հայ հին մատենագրության մեջ մինչև XVIII դ. Եզոպոսի կենսագրությունը թարգմանելու փորձ չի արվել։ Թարգմանվել են միայն «Առակք Ողիմպիանու» առակը։ V դ. արդեն հայերին ծանոթ էր Ախիկարի զրույցը՝ «Պատմութիւն և խրատք Խիկարայ Իմաստնոյ»։ Եզով)պոսյան կամ ախիկարյան սյուժեի տարածման գործում մեծ դեր ունի հայկական տարբերակը, որն այժմ պահպանվում է և հնագույնն է։ Այն թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով։ Առակներում դեմոկրատական աշխարհայեցողության դիրքերից է արտահայտել անտիկ Հայաստանի բարոյականությունը և վարքը, նշավակել մարդկային մոլությունները, արատները և կենդանիների վարքից բերված օրինակներով փորձել ուղղել դրանք։
Մեզ հասած եզոպոսյան առակների հիմնական ժողովածուն (500-ից ավելի առակներ) կազմվել է I–II դարերում։ Հետագա դարաշրջանների առակագիրները (օրինակ՝ ֆրանսիացի Ժան դը Լաֆոնտեն ը, ռուս Իվան Կռիլովը և ուրիշներ) օգտվել են Եզոպոսի առակների սյուժեներից և փոխադրել դրանք։ Հին Հունաստանում ծագել է «եզոպոսյան լեզու» արտահայտությունը, երբ թե բանավոր, թե գրավոր խոսքում մտքերը Եզոպոսի նման արտահայտում են քողարկված, փոխաբերական արտահայտություններով։ Հայ գրականության մեջ եզովպոսյան լեզուն վարպետորեն օգտագործել է առակագիր Վարդան Այգեկցին։ V դարում հայերն արդեն ծանոթ էին եզոպոսյան առակներին։ Դրանք հայերեն առաջին անգամ լույս են տեսել 1818 թվականին Վենետիկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստրուկներ Կատեգորիա:Հին հույն առակագիրներ
Տիխորեցկի շրջան
Տիխորեցկի շրջան (Тихорецкий муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տիխորեցկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1825,4 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 59497 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի շրջաններ
Տիմաշյովսկի շրջան
Տիմաշյովսկի շրջան (Тимашёвский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1506,4 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 107768 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 71,54 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի շրջաններ
Միխայելովկա (Լոռու մարզ)
Միխայելովկա, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Տաշիր համայնքում ։
Գտնվում է Տաշիր քաղաքից մոտ 2 կմ հյուսիս։ Գյուղը գտնվում է Տաշիր գետի ձախ ափին՝ ծովի մակարդակից 1530 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Միխայելովկայի մշտական բնակչությունը կազմել է 713, առկա բնակչությունը՝ 663 մարդ ։ 19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի գրեթե բացառապես ռուսներ, հետագայում՝ հայեր, ռուսներ և, մինչև 1989 թ., ադրեջանցիներ ։ Ռուս բնակիչների նախնիները գաղթել են Ռուսաստանի Վորոնեժի և Սարատովի նահանգներից։
Միխայելովկայի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Մանլ
Մանլ (Mansle), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Միրմուխսին
Միրմուխսին (իսկական անունը`Միրսաիդով Միրմուխսին, Mirmuhsin Mirsaidov, ), ուզբեկ բանաստեղծ և արձակագիր։
Մանլ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1520 մարդ, բնակչության խտությունը` 264.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.75 կմ² տարածք։
Միրմուխսին
Կենսագրություն
Ծնվել է աղքատ բրուտագործի ընտանիքում։ Գրել սկսել է 1936 թվականից։ 1941 թվականին ավարտել է Տաշքենդի բանասիրության ֆակուլտետը, 1946-ին մտել Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցություն: 1950-1960 թթ. եղել է «Արևի աստղ» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։ Իր գործունեությունն է ծավալել նաև «Մուշթում» և «Գյուլիստան» ամսագրերում։
Մանլ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 26 կմ հյուսիս։
Միրմուխսին
Ստեղծագործություններ
Հիմնական աշխատանքներից են` «Ջամիլյա», «Սպիտակ մարմար» (1957), «Ստրկուհին», «Ալեքսանդրյան նեղուց», «Գիշերային շանթեր» (1964) վիպակները, «Ումիդ» (1969), «Կոփում», «Ճարտարապետը», «Ձուլողի որդին» վեպերը, որոնք բոլորը թարգմանվելեն նաև ռուսերեն։ Գրել է նաև երեխաների համար։ Մանկական ստեղծագործություններից են` «Լոլա» (1952), «Աստղեր», «Սալար և ուրյուկ» (1952), «Շողացեք, աստղիկներ» չափածո և արձակ ժողովածուները ։
Մանլ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Միրմուխսին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուզբեկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Մանլ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 850 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 622-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 228։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 622 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 517 անձ (280 տղամարդ և 237 կին)։ Գործազուրկ են եղել 105 անձ (47 տղամարդ և 58 կին)։ 228 անաշխատունակներից 42-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 88-ը` թոշակառուներ, իսկ 98-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Թիա Սիրկար
Թիա Սիրկար (Tiya Sircar ։ ), ամերիկացի դերասանուհի և պարուհի։
Կենսագրություն և կարիերայի սկիզբ
Թիա Սարկարը ծնվել է 1982 թվականի մայիսի 16-ին Տեխաս նահանգում՝ Ֆորտ-Ուերտում՝ համալսարանական պրոֆեսորների ընտանիքում։ Թիան խոսում է անգլերեն, իսպաներեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և բելգերեն։ 1985 թվականին 3 տարեկան հասակում Սիրկարը սկսել է զբաղվել պարով (բալետ, ջազ, ժամանակակից, հարավասիական ազգագրական պար և դասական պար)։ Ապա հավասարապես սկսել է հետաքրքրվել դերասանությամբ և երաժշտական թատրոնով։ Նա մինչև համալսարանական դերասանական կարիերան Հոլիվուդում շարունակելու համար Լոս Անջելես (Կալիֆոռնիա նահանգ) տեղափոխվելը շարունակել է սովորել և ելույթ ունենալ դպրոցում և հանրային արտադրությունում։
Կարիերա
Թիան կինոյում առաջնաելույթ է ունեցել 2005 թվականին՝ «Երկնային գեղեցկուհիներ» ֆիլմում խաղալով հնդիկ պարուհու դեր։ Ընդհանուր առմամբ Սիրկարը խաղացել է ավելի քան 30 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։ Նա նաև հայտնի է «Հյուրանոց շների համար» (Մերիանի դերը, 2009), «Հայրիկը կրկին 17 տարեկան է» (Սամանտայի դերը, 2009), «Վամպիրի օրագրերը» (Էյմի Բրեդլիի դերը, 2010), «Շահույթով ընկերներ» (մատուցողուհու դերը, 2011) և «Կադրեր (ֆիլմ)» (Նեի Պատելի դերը, 2013) ֆիլմերերում կամ հեռուստասերիալներում խաղացած դերերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայիսի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Բուտի (Իտալիա)
Բուտի (Buti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5722 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 248 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 56032։ Հեռախոսային կոդը՝ 0587։
Բուտին սահմանակից է Բիենտինա, Կալչի, Կապանորի, Վիկոպիզանո համայնքներին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սենգա (Կլյազմայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ջո Սմիթ
Ջոզեֆ Լեյնարդ «Ջո» Սմիթ (Joseph Leynard "Joe" Smith; ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, ով հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում։ 1995 թվականի ԲԱԱ դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո։ Ջո Սմիթը երկու տարի շարունակ եղել է Մերիլենդի համալսարանի խաղացողը։
Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս (1995—1998)
Ջո Սմիթը սովորել է Maury միջնակարգ դպրոցում և խաղացել Մերիլենդի համալսարանի կազմում։ Նա 1995 թվականի ԲԱԱ դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո։ Սմիթից հետո ընտրվել են Քևին Գառնեթը, Անտոնիո Մակդայեսը և Ռաշիդ Ուոլասը, ինչպես նաև Ջերի Սթեքհաուսը։ Ջո Սմիթը հրավիրվել է ԲԱԱ ծագող աստղերի խաղին ։ Առաջին 1995-1996 մրցաշարջանին դարձել է տարվա երկրորդ ծագող աստղը՝ Դեյմոն Սթադոմայերից հետո։
Ջոնը «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբի կազմում խաղացել է 2,5 տարի, որից հետո տեղափոխվել «Ֆիլադելֆիա Սևնթի Սիքսերս» ակումբ։ Այդ ակումբ տեղափոխվելուց հետո՝ Սմիթի ցուցանիշները աստիճանաբար նվազել են և, արդյունքում, անընդհատ փոքրացել յուրաքանչյուր տեղափոխությունից հետո։
Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ (1998—2003)
Չնայած նրան, որ Սմիթի ցուցանիշները տարեցտարի փոքրանում էին, նա համարվել է որպես լիգայի յուրաքանչյուր ակումբի անհրաժեշտ խաղացող։ 1998 թվականին Ջոնը չնչին գումարի դիմաց պայմանագիր է կնքել «Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ» ակումբի հետ։ Վերջին երկու տարիների ընթացքում Սմիթը, խաղալով աստղային հարձակվող Քևին Գառնեթի հետ, սկսեց ավելի արդյունավետ խաղալ և բարձրացրեց իր ցուցանանիշները։
1999/2000 մրցաշրջանի ավարտից հետո պարզ դարձավ, որ Ջո Սմիթը ներքաշված է Քևին Նակհեյլի ակումբի աշխատավարձի սկանդալի մեջ։ Սմիթին խոստացան միլիոնանոց պայմանագիր, եթե նա ակումբի հետ պայմանագիր կնքի, որը շուկայական գնից ցածր էր։ Լիգան հետագայում նկատել է խախտումը, և որոշել է խաղացողին մեկ տարով հեռացնել խաղային պրակտիկայց, ինչպես նաև խիստ պատժել է ակումբին՝ զրկելով հինգ դրաֆթի առաջին ռաունդի ժամանակ ընտրելու հնարավորույթունից։ Բացի այդ, ակումբը տուգանվել 3,5 միլիոն դոլարի չափով։
BIG3
Նոր BIG3 լիգայում, որը մեկնարկել էր 2017 թվականի ամռանը, հանդես է գալիս «Ghost Ballers» ակումբի կազմում։
Տուապսեի շրջան
Տուապսեի շրջան (Туапсинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1920 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տուապսե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2366 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի շրջաններ
Wild Thoughts
«Wild Thoughts» («Վայրի մտքեր»), ամերիկացի պրոդյուսեր DJ Khaled-ի երգը, որը կատարում են բարբադոսցի երգչուհի Ռիհաննան և ամերիկացի երգիչ Բրայսոն Թիլերը։ Այն թողարկվել է 2017 թվականի հունիսի 16-ին՝ որպես Khaled-ի «Grateful» ոկչվող տասներորդ ստուդիական ալբոմի չորրորդ սինգլ։ Երգը գրել են Khaled-ը, Ռիհաննան, Թիլերը և կանադացի երգիչ PartyNextDoor-ը ։ Այն գլխավորել է Մեծ Բրիտանիայի սինգլների հիթ շքերթը, իսկ ամերիկյան Billboard Hot 100-ում զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։ Երգի տեսահոլովակը ներկայացվել է MTV Video Music Awards մրցանակաբաշխության երեք կատեգորիաներում՝ «Տարվա լավագույն տեսահոլովակ», «Լավագույն համատեղ տեսահոլովակ» և «Լավագույն արտ ռեժիսուրա» ։
Պատմություն
2017 թվականի հունիսի 9-ին Khaled-ը ներկայացրել է իր նոր ալբոմի երգացանկը, որը ներառել է «Wild Thoughts» երգը ։ Սինգլի շապիկը, որում պատկերված է Ասադը (Asahd, Khaled-ի որդին), ներկայացվել է 2017 թվականի հունիսի 15-ին Ռիհաննայի Ինստագրամյան կայքէջի միջոցով ։ «Wild Thoughts» սինգլը հրատարակվել է 2017 թվականի հունիսի 16-ին որպես ալբոմի չորրորդ սինգլ ։ Khaled-ի Grateful տասներորդ ստուդիական ալբոմը թողարկվել է 2017 թվականի հունիսի 23-ին ։
Քննադատների արձագանքը
Երգն ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների և ինտերնետ-հրատարակությունների կողմից, ինչպիսիք են՝ XXL («Եթե ամեն ինչ ընթանա ըստ ծրագրի, բայց դա առաջին քայլն է «I’m the One» երգից հետո և որը կհասնի պլատինե կարգավիճակի մոտ ապագայում»), Vogue , Time Magazine , Uproxx , Esquire , Billboard , Rolling Stone.
Երգում օգտագործված են սեմփլներ Կառլոս Սանտանայի 1998 թվականի Maria Maria հիթից, որը բարձր է գնահատել այդ ներդրումը ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
"Wild Thoughts" երգի տեսահոլովակը բեմադրել է ռեժիսոր Colin Tilley-ը, նկարահանումները անցկացվել են Մայամիի շրջակայքում՝ Little Haiti-ում (Ֆլորիդա, ԱՄՆ) 2017 թվականի հունիսին ։ Առաջին լուսանկարները հրապարակվել են 2017 թվականի հունիսի 6-ին ։ Պրեմիերան կայացել է հունիսի 16-ին Khaled-ի Vevo ալիքով ։
Հավաստագրումներ
}}
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռիհաննայի երգեր Կատեգորիա:Բրայսոն Թիլերի երգեր Կատեգորիա:2017 երգեր Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Աթարբեկովկա
Աթարբեկովկա կամ Ուադաբաարա ( աբխազ.` Уадабаара, վրաց.` ათარბეკოვკა), հայաբնակ գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում։
Բիենտինա
Բիենտինա (Bientina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պիզա գավառում։
Աթարբեկովկա
Բնակչությունը
1959 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 50 բնակիչ, հիմնականում հայեր, սակայն 1989 թվականին արդեն, գյուղում բացակայում էր մշտական բնակչությունը ։
Բիենտինա
Բնակչությունը կազմում է 7198 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 246 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 56031։ Հեռախոսային կոդը՝ 0587։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը․
Ռայնա
Ռայնա (Райна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոկրա գետի ափում՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Աթարբեկովկա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Ռայնա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոկշա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ալբիգոյան խաչակրաց արշավանք
Ալբիգոյան խաչակրաց արշավանք, ռազմական արշավանքների շարք՝ նախաձեռված Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու կողմից վերացնելու համար կաթարների հերետիկոսությունը Լանգեդոկի շրջանում։ Երբ Հռոմի պապ Իննոկենտիոս III-ի դիվանագիտական փորձերը նպաստեցին կատարների շարժման աշխուժացմանը ։ Չգտնելով հենարան սրբանվեր և խոշոր ֆեոդալների շրջանում՝ նա որոշեց դիմել զենքի ուժի։ 20 տարի տևած Խաչակրաց արշավանքի ժամանակ միլիոնից ոչ պակաս մարդ ոչնչացավ ։ Ալբիգոյան Խաչակրաց արշավանքը որոշիչ դեր խաղաց Դոմինիկյան միաբանության հիմնադրման համար, ինչպես նաև ինկվիզիցիայի ձեռքում դարձավ պայքարի հզոր միջոց՝ պայքարելու այլախոհների(աղանդավորներ) դեմ։
Պատմություն
Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցին միշտ գործ էր ունենում տարբեր տեսակի կրոնական շարժումների հետ։ 12-րդ դարում այդ խմբերը միավորվում են Հռոմի պապի քարոզիչների հանդեպ ոչ լոյալ հարաբերություն ունեցող ոչ փոքր համայնքներում կամ մի քանի աղանդներում։ Լանգեդոկի շրջանի կատարները բավականաչափ համախմբված շարժում էին ներկայացնում, որոնք քննադատության էին արժանանում էին արդեն 900 տարի, դեռևս արիոսականության ժամանակներից։ 12-րդ դարում տարածքի այն մասը, որը այժմ կոչվում է Հարավային Ֆրանսիա, համակվում է կատարիզմի ոգով՝ տարածվելով նաև այլ շրջաններ։ Կատարների համայնքների հետ մեկտեղ քաղաքներում ու գյուղերում առաջանում էին վալդեսների համայնքներ։ Չնայած կատարների շարժումը արմատներով չէր առնչվում Լանգեդոկին, բայց հենց այնտեղ կրոնական ուսուցումը գտավ ամենախանդավառ արձագանքը։ Հատկապես շատ կատարներ հայտնվեցին Ֆրանսիայի Հարավ-արևմտյան սահմանագծում, որը այդ ժամանակ գտնվում էր Արագոնի թագավորության իշխանության տակ։ Նրանք իրենց կոչում էին ալբիգոյաններ ֆրանսիական փոքր քաղաք Ալբիի անունով։ Հետևորդների մեծ մասը կապվում էր դրա հետ այն պատճառով, քանի որ Ալբիիում և նրա շրջակայքում կատարների թիվը ամենաշատն էր ։ Մեկ ուրիշ տեսակետի համաձայն՝ անվանումը կապվում է Ալբիի մայր տաճարի եկեղեցական կենտրոնի հետ, որպես առաջինը կատարների հերետիկոսական վարդապետությմբ հանդես եկող։ Լանգեդոկում քաղաքական իշխանությունը պատկանում էր խոշոր հողատերերին և հարուստ քաղաքաբնակներին։ 1198 թվականին Ինոկենտիոս III-ը, դառնալով պապ, փորձում է կատարներն վերադարձել դեպի կաթոլիկ եկեղեցի։ Բայց բազմաթիվ քարոզիչները սառն ընդունելության են արժանանում ։ Նույնիսկ Սուրբ Դոմինիկը իր համոզիչ ու գեղեցիկ խոսքով էական արդյունքի չի հասնում ։ Կատար առաջնորդներին ակտիվորեն օգնում էին հարուստ ազնվականները, նաև եկեղեցական կարգուկանոնից դժգոհ մի քանի եպիսկոպոսներ։ 1204 թվականին Հռոմի պապը նրանց ազատում է իրենց պարտականությունները կատարելուց և նրանց փոխարեն նշանակում պապական լեգատներին ։ 1206 թվականին փորձում է հենարան գտնել Լանգեդոկի ազնվականների շրջանում՝ տրամադրելով նրանց կատարների դեմ ։ Ազնվականները, որոնք նախապես պայմանավորվել էին համագործակցել կատարների հետ, հեռացվում են եկեղեցուց։ 1207 թվականին հեռացման տակ է հայտնվում հզոր և ազդեցիկ կոմս Ռայմոնդ VI Թուլուզցին։ Պապը կոչ է անում ֆրանսիական միապետ Ֆիլիպին վճռական գործողությունների դիմել ընդդեմ կատարների, բայց նա հրաժարվում է։ Կոմս Ռայմունդը հանդիպում է պապական լեգատ Պիեռ դե Կաստիլիոյին 1208 թվականի հունվարին , որից հետո պապի փոխանորդին գտնում են սեփական անկողնում դանակահարված ։ Կատաղած պապը սպանությանը արձագանքում է բուլլայով, որտեղ խոստանում է հերետիկոսների հողերը տալ նրանց, ովքեր կմասնակցեն խաչակրաց արշավանքին։ Դա ավելի բարդացնում առանց այն էլ ոչ հարթ հարաբերությունները Ֆրանսիայի Հյուսիսի և Հարավի ազնվականների միջև։
Խաչակրաց արշավանքներ
Ալբիգոյան խաչակրաց արշավանքները կարելի է բաժանել մի քանի փուլերի։ Առաջինը ներառում էր 1209-1215 թվականները։ Լանգեդոկում դրանք ուղեկցվում են հաջողությամբ, միայն թե բռնագրավված հողերը ապստամբության պատճառով կորչում են(1215-1225 թվականներ)։ Դրությունը փոխվում է այն բանից հետո, երբ 1226 թվականին պատերազմին միջամտում է Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս VIII-ը։ Նրա մահից հետո նույն թվականի նոյեմբեր ամսին սկսված գործը շարունակում է նրա հաջորդ Լյուդովիկոս IX-ը։ 1233 թվականից հետո ինկվիզիցիան վերացնում է մնացած կատարներին։ Հակառակությունը և թաքուն ապստամբական ընդվզումները շարունակվում են, միայն առանց առանձնակի հաջողության։ Ռազմական գործողությունները դադարում են միայն 1255 թվականին։ Ալբիգոյան պատերազմի ընթացքում մահանում է մոտ միլիոն մարդ(հաշված երկու կողմի զոհերը)։
Հարավցիների ապստամբությունները 1215-1225 թվականներին
1216 թվականի ապրիլին Ռայմունդ VI-ը որդու՝ ապագա Ռայմունդ VII-ի հետ վտարանդիությունից վերադառնում է իր հողերը, դժգոհ քաղաքներից շուտով հավաքում է նշանակալի ընդդիմադիր ուժեր։ Մայիս ամսին պաշարվում է Բոկեր-ը, որը ընկնում է երեք ամիս անց։ Հունիսին քաղաքին օգնության է գալիս Սիմոն դե Մոնֆորը և օգոստոսին վերացնում է պաշարումը։ Հետո նա ապստամբությունը դաժանորեն ճնշում է Թուլուզում, բայց 1217 թվականին Ռայմունդ VI-ը, ռազմական ուժեր հավաքելով, շարժվում է Թուլուզ՝ նորից արագորեն ոտքի կանգնելով ֆրանսիացիների դեմ։ Սիմոնը, գտնվելով Ֆուայի շրջանում, արագորեն վերադառնում է և պաշարում քաղաքը, բայց 1218 թվականի հունիսի 25-ին պաշարման ժամանակ սպանվում է քարանետից արձակած քարի հարվածից։ Նրա որդի Ամորին ստիպված էր վերացնել պաշարումը։ 1225 թվականի նոյեմբերին Ռայմունդ Կրտսերին և նրա հորը հեռացնում են եկեղեցուց։ 1226 թվականի հունիսին Լյուդովիկոս VIII-ը գլխավորում է մի նոր արշավանք։ Ամրացած քաղաքներն ու ամրոցները հանձնվում են նրան առանց հակառակության։
Ֆրանսիական թագավորական տան միջամտությունը
Ավինյոնը կատաղի դիմադրություն է ցույց տալիս երեք ամիսների ընթացքում։ Լյուդովիկոս VII-ը հանկարծամահ է լինում, և գահն անցնում է մանկահասակ Լյուդովիկոս IX-ին։ Խաչակիրների հրամանատար է նշանակվում Յումբեր դե Բոժեն։ 1227 թվականին ընկնում է Լա Բեսեդը, իսկ 1228 թվականին Յումբերը պաշարում է Թուլուզը, բայց չի կարողանում վերցնել։ 1229 թվականին Ռայմունդ VII-ը ստիպված է լինում ստորացուցիչ պայմանագիր ստորագրել ֆրանսիական արքունիքի հետ։
Ինկվիզիցիա
Թուլուզյան արքայատոհմի անկումից հետո Լանգեդոկը դառնում է ֆրանսիական տիրույթ։ Գրիգորիոս IX-ի աթոռակալության ժամանակ հերետիկոսներին ոչնչացնելու համար հզորանում է պայքարը։ Արշավանքը սկսվում է 1233 թվականին։ Շատերն էին փախչում դեպի Լանգեդոկի սիրտը՝ ապաստան գտնելու համար Մոնսեգյուրում։ 1235 թվականին ինկվիզիցիան ոչնչացնում է ալբիգոյաններին Ալբայում, Նարբոնիում և Թուլուզում։ Կատարների միջնաբերդերը գրավվում են մեկը մյուսի հետևից։ Ամբողջովին կտրված լինելով աշխարհից՝ Մոնսեգյուրը ընդդիմանում է ինն ամիս՝ մինչև 1244 թվականի մարտը։ Կատարների վերջին կայանը Կերիբյուսն էր, որն ընկնում է 1255 թվականի օգոստոսին։ Վերջին կատարին խարույկի վրա այրում են 1321 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:13-րդ դարի խաչակրաց արշավանքներ Կատեգորիա:Արագոնի թագավորության պատերազմներ
Մաքս Ռայնհարդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Օտրադնայայի շրջան
Օտրադնայայի շրջան (Отрадненский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը Օտրադնայա ստանիցան է ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2452 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 65357 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի շրջաններ
Թոմաս Դին
Թոմաս Դին (Thomas Dean, ), բրիտանացի լողորդ, Եվրոպայի չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր 400 ազատ ոճում 25 մետր բարձրությամբ լողավազանում։ Մասնագիտանում է ազատ ոճի տարածություններում։
Կենսագրությունը
2017 թվականի Եվրոպայի պատանիների առաջնությունում Դինը ոսկե մեդալ է նվաճել 200մ ազատ ոճում, իսկ 400 մ ազատ ոճում՝ արծաթե մեդալ։ 2018 թվականի Եվրոպայի պատանիների առաջնությունում Դինը 200 մ համալիր լողում ոսկե մեդալակիր է դարձել՝  գերազանցելով Եվրոպայի պատանեկան ռեկորդը ։
Դինը հրավիրվել էր բրիտանական հավաքական՝ մասնակցելու 2018 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը։ Նա մասնակցել է 200 և 400 մետր համալիր լողի մրցատարածություններին։ Նա 4-ից 200 ազատ ոճում նվաճել է ոսկե մեդալ՝  դառնալով Եվրոպայի չեմպիոն ։
25 մետր բարձրությամբ լողավազանում, 2019 թվականի դեկտեմբերին կայացած Եվրոպայի առաջնությունում բրիտանացին դարձավ 400 մետր ազատ ոճում արծաթե մեդալակիր՝ ցույց տալով 3։ 37,95 և 4,75 վայրկյան, զիջելով հաղթող Դանաս Ռապշիսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայիսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:2000 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի լողորդներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Մարսիյակ Լանվիլ
Մարսիյակ Լանվիլ (Marcillac-Lanville), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 597 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.41 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 90 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 25 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 345 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 240-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 105։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %։ 240 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 199 անձ (112 տղամարդ և 87 կին)։ Գործազուրկ են եղել 41 անձ (21 տղամարդ և 20 կին)։ 105 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը` թոշակառուներ, իսկ 38-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սուրճ
Սուրճ, սրճենու բոված սերմերից պատրաստվող ըմպելիք։ Շնորհիվ սուրճի բաղադրության մեջ գտնվող կոֆեին անունով ալկալոիդի՝ սուրճն ունի օրգանիզմը խթանող ազդեցություն։
Այսօր սուրճը աշխարհի ամենատարածված ըմպելիքներից է
Պատմություն
Սուրճի բացահայտումը տեղի է ունեցել մոտ մ.թ.ա 850 թվականին, սակայն ամբողջական ճանաչումը ստացավ շատ դարեր անց։ Սկզբնական շրջանում որպես թարմացնող միջոց օգտագործվում էր ոչ թէ բոված հատիկների լուծույթը, այլ անմիջապես հում սուրճի հատիկները։ Քիչ անց Եմենում սկսեցին պատրաստել խմիչք՝ սուրճի բերքի հասունացված չորացած միջուկից, ստանալով խմիչք -ՙգեշիր՚ /նույն ինքը ՙկեշր՚/, այսպես կոչված ՙսպիտակ Եմենյան սուրճ՚:
Միայն 12-րդ դարում սուրճի հում սերմերից սկսեցին պատրաստել խմիչք, իսկ հարյուրամյակներ անց սկսեցին քաղել բերքը սրճենուց,չորացնել սերմերը, բովել և մանրացնել, իսկ ստացված փոշին լուծել տաք ջրով։ Արաբներն ավելացնում էին նրա մեջ զանազան հավելումներ՝ կոճապղպեղ, դարչին։ Նաև խառնում էին խմիչքը կաթի հետ։
Մինչև 14-րդ դարը սուրճն աճում էր Եթովպիայում վայրի բույսի տեսքով։ Հետագայում սուրճի ծառը տեղափոխվեծ Արաբական թերակղզի։ 16-րդ դարում սկսեց լայնորեն տարածվել Օսմանյան կայսրությունում։ 16-րդ դարի վերջում եվրոպացի առևտրականները սկսեցին գնել սուրճը արաբական նավահանգիստներում և բերել Եվրոպա։ Լեգենդի համաձայն, 17-րդ դարի կեսերին մուսուլման ուխտավորը սուրճի հատիկները գաղտնի բերեց Հարավային Հնդկաստան։ Այդտեղից 17-րդ դարի վերջում հոլանդացի առևտրականները գաղտնի դուրս հանեցին սուրճի ծառը Ճավա և Սումատրա։ Դա հիմք հանդիսացավ սուրծի աճեցման արաբների մենաշնորհի ավարտին:
1555 թ-ին Ստամբուլում բացվեց առաջին հանրային սրճարանը ։ Պատմաբանները պնդում են, որ վեզիր Մեխմեդ Կյոպրյուլյուն մի անգամ հագնվեց սովորական մարդու պես և ուղեվորվեց սրճարաններ, լսելու համար թե ինչեր են խոսում իշխանության մասին։ Եվ, ինչպես պարզվեց, նա չլսեց ոչ մի բարի խոսք, որից հետո պալատականը հանձնարարեց փակել բոլոր սրճարանները, իսկ սուրճը՝ արգելել ։
Անգլիայում սրճարանները երկար ժամանակ համարվում էին տղամարդկանց ակումբներ, և 1674 թ․-ին կանայք, դժգոհ լինելով, որ տղամարդկանց հնարավոր չէ հանել սրճարաններից, գրեցին «Կանացի հռչակագիր սուրճի դեմ»:
Լեգենդի համաձայն, սուրճի լայնորեն տարածումը Եվրոպայում կապված է Յուրի-Ֆրանց Կալչուցկիի անվան հետ, որը 1686թ Վիեննայի ճակատամարտում Ավստրիայի հաղթանակից իբրև թե իր սեփական տանը բացեց Վիեննայում առաջին սրճարանը։ Համաձայն  այլ աղբյուների, Վիեննայում, ինչպես նաև ամբողջ Եվրոպայում առաջին սրճարանը 1685թ բացել է հայազգի Հովհաննես Աստվածատուրը /Եվրոպայում հայտնի ինչպես Յոհաննես Դիոդատո/     :.
1706 թ-ին հոլանդացի գաղութարարները  ուղարկեցին սուրճի ծառի տնկի Ամստերդամի բուսաբանական այգի։ Մի քանի տարի անց ծառի տնկին նվրիվեց Ֆրանսիայի թագավորին։ Ֆրանսիացի նավաստի Գաբրիել Մատյե դե Կլյոն  գողացավ սուրճի ծառի սերմերը ցողունները թագավորական ջերմոցից և բերեց դրանք Մարտինիկա կղզի, որտեղ ստեղծեց առաջին սուրճի պլանտացիան: Սուրճի բույսերը բարեհաջող հարմարվեցին տաք կլիմային և պլանտացիաները արագ տարածվեցին ամբողջ Հարավային Ամերիկայում։ 1727թ-ին հիմնվում են պլանտացիաները Բրազիլիայում, 1730թ-ին Ճամայկայում /հանրահայտ Blue Mountain տեսակի սուրճի սկիզբը/, 1748 թ․-ին՝ Կուբայում, 1760 թ․՝ Գվատեմալայում, 1779 թ․՝ Կոստա Ռիկայում ։ Այսպես Հայիթի կղզու սուրճն սկսում է գերազանցել Եվրոպա արտահանվող սուրճի կեսը ։ Այս ամենի արդյունքում Սան-Դոմինգոյի պլանտացիանորում ստրուկների կյանքի ծանր պայմանները բերերցին ստրուկների աբստամբությանը։
Ռուսաստանում սուրճը հայտնվեց Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարի շնորհիվ և ծառայում էր որպես բազմաթիվ հիվանդույթունների բուժման միջոց, այդ թվում՝ գլխացավի։ Սակայն հենց սուրճ խմելու ավանդույթը կապում եմ Պյոտր 1-ի հետ։ Նա, պատմաբանների պնդումներով,  ստիպողաբար խմեցնում էր ՙդառը խմիչքով՚ մտերիմներին։ 1703 ին բացվեց առաջին սուրճի տունը։
18-րդ դարում եվրոպացիները աշխարհով մեկ բազմաթիվ բազմաթիվ արևադարձային երկրներ բերեցին սուրճի ծառի տնկիները։ Սուրճը աճեցվում է 65 երկրնեում։ Ամենից շատ սուրճ արտադրվում է Բրազիլայում /նրան բաժին է ընկնում սուրճի համաշխարհային արտադրանքի 40%/, Կոլումբիայում, Վիետնամում, Ինդոնեզիայում, Մեքսիկայում, Հնդկաստանում և Եթովպիայում։
Եթովպական ծագման լեգենդ
Կա հայտնի պատմություն այն մասին, որ սուրճի ծառի հրաշալի հատկությունների առաջին բացահայտողը եղել է Քալդի անունով եթովպացի հովիվը մոտավորապես 850 թվականին։
Լեռների լանջերին իր հոտն արածեցնելիս հովիվն ուշադրություն է դարձրել այծերի զարմանալի պահվածքի վրա։ Այդ բույսի տերևներն ուտելով` նրանք սկսում էին վազվզել այս ու այն կողմ և ցատկոտել։
Քալդիի պատմածը լսելով` մոտակա վանքի վերակացուն նույնպես փորձում է տերևները և զգում դրանց առույգացնող հատկությունը։ Սուրճի տերևներից և պտուղներից պատրաստված թուրմի օգտագործումը դառնում է վանքի ավանդույթը և շուտով սիրելի է դառնում նաև շրջակա գյուղերի բնակիչների շրջանում։ Եվ ինչպես արդեն նշվել է, Եթովպիայում տարածվելուց հետո ըմպելիքը ճանաչվում է Եմենում, իսկ հետագայում՝ նաև ամբողջ աշխարհում։
Սուրճի հայտնաբերման մեկ այլ վարկած
Դեռևս անհիշելի ժամանակներից Արաբական թերակղզում սուրճն օգտագործվում էր որպես ըմպելիք, որն արաբներն, իբրև սովորույթ, փոխառել էին եթովպացիներից։ Բայց ժամանակի ընթացքում սրճենին մոռացության է մատնվել՝ «փառահեղ վերածննդի» հեռանկարով։ Եվ մինչ 12-րդ դարում Եվրոպան վայելում էր Ռենեսանսի բարիքները, Արաբիայում «հարություն առավ» սուրճը։ Ըստ ավանդության` մի ճգնավոր դերվիշ օրերից մի օր որոշեց սուրճը մտցնել իր համեստ մենյուի մեջ՝ բառի բուն իմաստով. նա սկսեց այն օգտագործել իբրև սնունդ և եթե չհայտնագործեց այն, ապա հաստատ նպաստեց ըմպելիքի վարկանիշի աճին, որը մինչև XVI դար հարգի էր միայն մասնավոր տներում։ 16-րդ դարի կեսին Շեմզա անունով հալեպցի մի արաբ՝ դարչնագույն հատիկներով բեռնված նավով անցավ Միջերկրականը և առաջին սրճարանը հիմնեց Բոսֆորի ափին։ Արաբներից հետո սուրճի մեծ գնահատողներ դարձան օսմանները, բայց մինչ նրանց մի մասը վայելում էր սուրճի բոլոր առավելությունները, մյուս մասը հասցրեց հորջորջել այն իբրև «մեղսալի նորամուծություն»։ Եվ եթե գրողների մի մասը ջանք չէր խնայում փառաբանելու «կահուան» (սա է սուրճի արաբերեն անվանումը), մյուս մասը ոչ պակաս ջանասիրաբար փնովում էր «քնի և սիրո թշնամուն», «սատանայի ընծային»։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Մուրադ IV-ի օրոք սուրճի նկատմամբ սերը կարող էր հասցնել մինչև կախաղան, Մուհամմեդ IV-րդի օրոք սուրճը, ի թիվս այլ ընծաների, նվիրաբերվեց Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XIV-ին։ Իսկ այն բանից հետո, երբ եվրոպացի ազնվական կոկետուհիները հավանություն տվեցին թանձր սև ըմպելիքին, կտրուկ ավելացավ Վենետիկի, Մարսելի և Փարիզի սրճարանների այցելուների թիվը։ 1860 թ. Պալերմոյի ազնվականներից մեկը՝ Պրոկոպիո Կուլտելլին, որոշեց հատուկ սրճարան բացել միայն ազնվականների և արվեստագետների համար։ Դա անելու համար լավագույն տեղ դարձավ Ֆրանսիական Կոմեդիի շենքի դիմացի փողոցը։ Այսօր արդեն սուրճի բիզնեսը համարվում է երկրորդն իր շրջանառությամբ՝ բենզինի բիզնեսից հետո։