cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մաքսիմ Ավերին
Կենսագրություն
Ծնվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 26-ին Մոսկվայում։ Մաքսիմի հայրը աշխատել է «Մոսֆիլմում» նկարիչ-դիզայներ։ Վեց տարեկանում Մաքսիմը առաջին անգամ երևացել է կինոէկրաններին։ Հայրը Մախաչկալայում նկարահանումների ժամանակ նրան իր հետ վերցրել էր, որտեղ նկարահանվել է «Կոմս Նևզորովի արշավանքները» ֆիլմը։ Այնտեղ տղային վստահեցին էպիզոդիկ դերը։ Այդ դրվագում խոշոր պլանով նկարահանել է, թե ինչպես է Մաքսիմը պարում։ Ինը տարեկանում Մաքսիմը արդեն խաղում էր Մնջախաղի թատրոնում՝ «Բրանդենբուրգյան դարպասներ» ներկայացման մեջ, իսկ դրան զուգահեռ Կինոյի տանը կից՝ թատերական ստուդիայում, սովորում էր  դերասանական վարպետություն։
1997 թվականին  կարմիր դիպլոմով ավարտել է Ե. Բ. Վախթանգովի անվան պետական ակադեմիական թատրոնին կից՝  Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտը։ Տասնութ տարի աշխատել է «Սատիրիկոն» թատրոնում,  թատրոնից հեռացել է 2015 թվականի հուլիսին։ Խաղում է անտրեպրիզաներում, նկարահանվում է կինոյում և հեռուստատեսությունում։
Հեռուստաշոու
ՆՏՎ
Առաջին ալիք MTV Պյատնիցա Ուկրաինա (հեռուստաալիք) Ինտեր (հեռուստաալիք)
Գովազդային հոլովակներ
Համակարգչային խաղեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Տրիումֆ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ
Նահաննի ազգային պարկ
Նահաննի ազգային պարկ (Nahanni National Park Reserve), Կանադայի ազգային պարկ, որը գտնվում է Սաութ Նահաննի գետի հովտում (Լիարդ գետի վտակ)՝ Հյուսիսարևմտյան տարածքների մայրաքաղաք Ելոունայֆից 500 կմ դեպի արևմուտք , Մակենզի լեռների հարավային մասում։
Նկարագրություն
Այգին հիմնադրվել է 1976 թվականին։ Դենեից թարգմանաբար «Նահաննի» նշանակում է «հոգի»։ Սաութ Նահաննի գետի ափին կան չորս կիրճեր՝ Առաջին, Երկրորդ, Երրորդ և Չորրորդ։ Գետը հայտնի է 90 մ բարձրություն ունեցող Վիրջինիայի ջրվեժով, որը երկու անգամ բարձր է Նիագարայի ջրվեժից։ Այգու տարածքում կան ծծմբajin ջերմային աղբյուրներ, տունդրա, եղևնու և բարդու խառը անտառներ, ինչպես նաև քիչ քանակությամբ տուֆեր (կալցիումի կարբոնատի կուտակումներ)։ 1978 թվականին այգին գրանցվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Ընդլայնում
2009 թվականի հունիսի 9-ին Կանադայի կառավարությունն Առաջին ազգի Դեհչոյի (կազմակերպություն, որը ներկայացնում է Կանադայի Հյուսիսարևմտյան տարածքների դենե ժողովրդին), հայտարարել է օրենսդրության մասին, որով կավելացվի Նահաննի ազգային պարկի տարածքը ավելի քան վեց անգամ, այսինքն՝ նախատեսվել է այգու տարածքը դարձնել 30,000 կմ²՝ ներառյալ Նահաննիի մեծ էկոհամակարգի 91 %-ը Դեշոյի շրջանում և Սաութ Նահաննի գետի ջրբաժանի մեծ մասը։ Զբոսայգուն կցված տարածքում, ըստ գնահատվականների, բնակվում են մոտավորապես 500 գրիզլի արջեր, անտառային կարիբուի երկու նախիրներ, ինչպես նաև ալպյան ոչխարների և այծերի մի շարք տեսակներ։ Այստեղ են տեղակայված Հյուսիսարևմտյան տարածքների ամենաբարձր լեռներն ու ամենամեծ սառցադաշտերը։
Արտաքին հղումներ և աղբյուրներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Կանադայում Կատեգորիա:Կանադայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Լիտվական թատրոն
Լիտվական թատրոնը սկզբնավորվել է ժողովրդական խաղերից ու ծեսերից։ XVI-XVIII դարերում թատրոններ կամ թատերախմբեր գործել են ֆեոդալների և մեծ իշխանի պալատներում, որոշ դպրոցներում։ Ներկայացումներն արվել են լատիներեն, լեհերեն, ինտերմեդիաները՝ լիտվերեն։ Առաջին հանրային թատրոնը բացվել է Վիլնյուսում, 1785 թվականին։ XIX դ. 2-րդ կեսին և XX դ. սկզբին լիտվերենով գործել են բազմաթիվ սիրողական թատերական խմբեր։ Լիտվական թատերախմբեր, ընկերություններ, ստուդիաներ են ստեղծվել Վիլնյուսում, Ռիգայում, Պետերբուրգում, Մոսկվայում և այլ քաղաքներում։ Այդ խմբերի հիման վրա ստեղծվել է լիտվական պրոֆեսիոնալ թատրոնը։ 1919 թվականին սովետական կառավարությունը Վիլնյուսում կազմակերպել է լիտվական թատրոն։ 1920 թվականին Կաունասում, այնուհետև այլ քաղաքներում բացվել են դրամայի և օպերայի թատրոններ։ Գաղափարական և գեղագիտական առումով հակասական 1919-1940 թվականներին լիտվական թատերարվեստում առանձնանում է ռեալիստական ավանդույթները զարգացնող ռեժիսորներ Կ. Դլինսկիսի, Ցու. Վայչկուսի, Ա. Օլե- կա-ժիլինսկասի, Բ. Դաուգուվետիսի ստեղծագործությունները։ Սովետական իշխանության վերականգնումից հետո (1940) սկսվել է սոց. ռեալիզմի մեթոդի հիման վրա զարգացող լիտվական թատերարվեստի առաջընթացի նոր փուլը։ Հանրապետությունում գործում են (1976) 11 թատրոն, այդ թվում Վիլնյուսի Դրամայի և Օպերայի ու բալետի ակադեմիական, Կաունասի, Պանևեժիսի և այլ թատրոններ։
Կատեգորիա:Լիտվայի թատրոն Կատեգորիա:Լիտվայի մշակույթ
Մարիա Լիտվինենկո-Վոլգեմուտ
Հանդես է եկել Պետրոգրադի (1914-1916), Վիննիցայի (1919-1922), Խարկովի (1923-1935), Կիևի (1935-1953) օպերային թատրոններում։
Դերերգերից են՝ Վարվառա (Դանկևիչի «Բոգդան Խմելնիցկի»), Նաստյա, Տերպելիխա (Լիսենկոյի «Տարաս Բալբա», «Նատալկա-Պոլաավկա»), Օդարկա (Գուլակ-Արտեմովսկու «Զապորոժցին Դանուբից այն կողմ»)։
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգչուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Ալ-Հիրաքի շրջան
Ալ-Հիրաքի շրջան (ناحية الحراك), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Իզրաայի գավառի 6 շրջաններից մեկը։
Ունի 6 գյուղ և ավան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Իզրաայի գավառ
Արսոնվալ
Արսոնվալ (Arsonval), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 338 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.58 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռաս-Էլ-Այն (Ուրֆայի գավառ)
Ռաս-Էլ-Այն, քաղաք Հայոց Միջագետքում, Եդեսիայի տարածքում, իսկ ապա գյուղաքաղաք Ուրֆայի նահանգի Ուրֆայի գավառում։ Գտնվում էր Եփրատ գետի ձախ կողմի Խաբուր վտակի ափին, Ուրֆա քաղաքից հարավ-արևելք։
Պատմություն
Քաղաքի մասին հիշատակվում է Կիլիկիայի թագավոր Լևոն Բ-ի 1212 թվականի լատիներեն պատվոգրում։
Ըստ ոմանց բնակավայրը համապատասխանում է Միտանի ցեղային միության Վաշականի մայրաքաղաքին։
Թուրքական տիրապետության տարիներին կորցրել է իր նշանակությունը և վերածվել է գյուղաքաղաքի։
Մեծ Եղեռնի տարիներին Ռաս-Էլ-Այնը թուրքերը վերածել են համակենտրոնացման ճամբարի, որտեղ բռնավորները պետք է մասնակցեին Բեռլին-Բաղդադ երկաթուղու թունելների շինարարությանը։ Եղեռնի տարիներին այստեղ դաժանորեն կոտորվել է ավելի քան 100 000 հայեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Ալ-Շեյխ Մասքինի շրջան
Ալ-Շեյխ Մասքինի շրջան (ناحية الشيخ مسكين), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Իզրաայի գավառի 6 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Շեյխ Մասքին քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 34,370 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 114.20 կմ²։
Ունի 6 գյուղ և ավան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Իզրաայի գավառ
Sonic Adventure 2
Sonic Adventure 2 (ソニックアドベンチャー ２) — պլատֆորմեր ժանրի համակարգչային խաղ է, որը մշակվել է ամերիկյան Sonic Team ընկերության մասնաճյուղի կողմից և թողարկվել է Sega ընկերության կողմից Dreamcast-ի համար 2001 թվականի հունիսին։ Խաղը թողարկվել է առաջին խաղի Sonic the Hedgehog-ից 10 տարի անց։ Dreamcast ընկերության աջակցության դադարեցումից հետո Sega-ն 2002 թվականին խաղ վերահրատարակվել է Nintendo GameCube-ի համար և կոչվում է Sonic Adventure 2 Battle:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
Կրիզոպոլիս
Կրիզոպոլիս (Crisópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ալագոնիյաս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 20 684 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 505,433 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 40,9 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Նավայի շրջան
Նավայի շրջան (ناحية نوى), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Իզրաայի գավառի 6 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Նավա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 57,404 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 168.57 կմ²։
Ունի 6 գյուղ և ավան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Իզրաայի գավառ
Շախմատային օլիմպիադա 1974
Շախմատի 21-րդ օլիմպիադան անց է կացվել 1974 թվականի հունիսի 6-ից մինչև հունիսի 30-ը Ֆրանսիայի Նիցցա քաղաքում։
1974 թվականին Շախմատի Միջազգային Ֆեդերացիան նշում էր իր 50-ամյակը։ Այն փաստը, որ Ֆրանսիան դարձավ հոբելյանական տարվա օլիմպիադայի կազմակերպիչը, վկայում է շախմատի միջազգային շարժման զարգացման գործում ֆրանսիական ֆեդերացիայի ունեցած վաստակի մասին։ Հենց Փարիզում է 50 տարի առաջ՝ 1924 թվականին, հիմնադրվել Շախմատի միջազգային ֆեդերացիան և կազմակերպվել շախմատի պատմության մեջ առաջին միջազգային թիմային առաջնությունը, որը դարձել է այժմյան օլիմպիադաների հիմքը ։
Սակայն 20-րդ օլիմպիադան վատ էր գովազդված՝ գրեթե չկային հայտարարություններ, մամուլը, ռադիոն և հեռուստատեսությունը քիչ էին ուշադրություն դարձնում մրցաշարին։
Կազմակերպություն
Նիցցայի ցուցահանդեսային պալատը (Palais des Expositions de Nice) վերապատրաստվել է հատուկ XXI օլիմպիադայի անցկացման համար։ Սրահում գտնվում էր խիստ տպավորիչ մի տիկնիկ, որը դարձել էր Նիցցայի օլիմպիադայի խորհրդանիշը։ Այստեղ՝ սրահում տեղադրված էին տեղեկատվական ծառայություններ, Շախմատի ֆրանսիական օլիմպիադայի հուշանվերների կրպակ։
Դահլիճում կային շատ գրքեր, նկարներ, ֆիլատելիաներ, ինչպես նաև հայնտնի ֆրանսիական «Լարդի» ընկերության աշխատանքներ, որոնք ստացել էին շախմատային կոմպլեկտների պատրաստման բացառիկ իրավունք, դրանք պատրաստվում էին փայտից և պողպատից, մարմարից և փղի ոսկորներից, արծաթից և պլաստմասսայից։ Ընկերությունը ցուցահանդեսում ցուցադրեց շախմատային գարնիտուրի ավելի քան 80 մոդելներ։
Քանի որ Ֆրանսիան 1924 թվականից հետո չի կազմակերպել մեծ մասշտաբի շախմատային մրցաշարներ, կազմակերպիչները (Ֆրանսիայի շախմատի ֆեդերացիայի նախագահ Ս. Ցինզերը և կազմակերպչական կոմիտետի ներկայացուցիչ Ռ. Բարտոլոն) չունեին բավարար փորձ։ Օլիմպիադայի բացման ժամանակ առաջացել էին որոշակի խնդիրներ։ Առաջատար թիմերի ներկայացուցիչները բնակվում էին վերասարքավորված հյուրանոցներում, որոնք գտնվում էին նշանակված վայրից բավականին հեռու, ինչը, տրանսպորտային հարցերի չլուծված լինելու պատճառով, դարձել էր անհարմարությունների պատճառ։ Հարկ է նշել, որ կազմակերպիչները շուտով կարողացան հարթել բոլոր խնդիրները։ Չլուծված խնդիրը պնդում է պրեսս-կենտրոնի թույլ աշխատանքը։
Օլիմպիադայի անցկացման վայրը՝ Պալատի սրահը, մեծ էր՝ 93x150, և հիանալի կերպով վերասարքավորված, լավ լուսավորված՝ ինչպես ցերեկն, այնպես էլ գիշերը։ Դահլիճի մի մասում տեղակայված էր ՖԻԴԵ -ի կարգախոսով և առանց պետական սահմանների աշխարհի միագույն քարտեզ՝ «Gens una sumus»: Կենտրոնում տեղադրվել էր հսկա սպիտակ նավակ, որի հիմքում ընկած է գլխավոր դատավորի և նրա թիմի կապիտանի կամրջակը։ 8 կիսաեզրապակիչներից յուրաքանչյուրն անց էր կացվում իր տարածքում, որում տեղակայված էին խաղատախտակներ՝ սև և սպիտակ բազկաթոռներ։ Դատական համակարգը հետևում էր, որ մասնակիցների շախմատի խաղաքարերը և բազկաթոռները լինեն նույն գույնի։ Դիտորդները ազատ կարող էին մոտենալ խաղացողներին և փոքր հեռավորությունից հետևել նրանց ցուցաբերած խաղին։ Բայց այդ, դիտորդների համար տեղադրվել էին հեռուստացույցներ, որոնք ցուցադրում էին խաղի հատվածներ։
Կանոնակարգ
Մասնակցության հայտերը ներկայացվել են 79 երկրներից, սակայն չեն ժամանել Հնդկաստանից, Պերուից, Պարագվայից և Բոլիվիայից հայտեր ներկայացրած մասնակիցները, իսկ Նիկարագուայի թիմը ժամանել է 2 հոգանոց կազմով։ Նրանց թույլ տվեցին մասնակցել 1/4 եզրափակչին, սակայն, չիլիացիներից ջախջախիչ պարտություն կրելով՝ նրանք որոշեցին լքել խաղը։ Ալժիրի մասնակիցներն ուշացել էին մրցաշարի բացումից, և նրանց թույլ չտվեցին մասնակցել կիսաեզրափակիչներին։ Դատական կոլեգիան թիմերի ավագների հետ խորհրդակցությունից հետո ալժիրցիներին թույլ տվեց մասնակցել վերջին կիսաեզրափակչին։ Հետևաբար՝ XXI օլմպիադայի բացմանը մասնակցել են 73 երկրներ, նրանց շարքում դեբյուտւղ 7 թիմեր՝ Ալժիրի, Հորդանանի, Պակիստանի, Տրինբակոի, ինչպես նաև Անտալիական, Բահամյան և Վիրջինյան կղզիների թիմերը։
Մոտակա 24 օրվա ընթացքում առաջնության անց կացման հետ առաջացան որոշակի խնդիրներ՝ կապված մասնակից թիմերի ռեկորդային քանակի հետ՝ հաշվի առնելով բացման և փակման արարողությունները։ Առաջին անգամ առաջարկվել է մրցաշարն անց կացնել շվեյցարական համակարգով։
Թիմերի բաժանումը խմբերի ինչպես XX -րդ օլիմպիադայի ժամանակ, անց է կացվել համաձայն Էլոի կազմած ցուցակի։ Թիմերը, ովքեր չունեին ՖԻԴԵ կարգավիճակ, համաձայն օլիմպիադայի, զբաղեցնում էին Սկոպյեն, իսկ մնացած մասնակիցները դասավորված էին ցանկի վերջում՝ ըստ այբբենական կարգի։
Ցանկը կազմելուց հետո, թիմերը բաժանվեցին կիսաեզրափակչային խմբերի, և կազմակերպեցին վիճակահանության։
Խումբ G
Ֆրանսիայի թիմը, ավարտելով 1/4-րդ եզրապակիչը, անցավ Եզրափակիչ В — ինչը երիտասարդ թիմի համար մեծ հաջողություն էր։
Եզրափակիչ В
Եզրափակիչ В -ում պայքարը ընթանում էր Ավստրիայի և Իսրայելի մասնակիցների միջև։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1974 սպորտում
Լիտոպոն
Լիտոպոն, սպիտակ գույնի հանքային պիգմենտ։ Կազմված է ZnS-ի և BaSO_4 1 : 1 հարաբերությամբ խառնուրդից ու 1—2% ZnO-ից։ Օժտված է ծածկելու ընդունակությամբ։ Լիտոպոնը թունավոր չէ, կայուն է հիմքերի, անկայուն՝ լույսի նկատմամբ։ Լուսադիմացկուն դարձնելու համար ավելացնում են 0,005% CaSO_4։ Կիրառվում է ներկանյութերի, մոմլաթների ու մաշկալաթների արտադրություններում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գունանյութեր Կատեգորիա:Սուլֆիդներ
Մարվին Լի Մինսկի
Կենսագրություն
Ծնվել է Նյու Յորքում հրեական ընտանիքում, սովորել է Ֆիլդստոնի դպրոցում և Բրոնքսի բարձրագույն գիտական դպրոցում։ Հետագայում ավարտել է Մասաչուսեթս նահանգի Էնդովեր քաղաքում գտնվող Ֆիլիպսի ակադեմիան։ 1944-1945 թվականներին ծառայել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերում։ Ատենախոսությունները պաշտպանել է 1950 թվականին՝ Հարվարդի և 1954 թվականին Փրինսթոնի համալսարաններում։ 1958 թվականին դարձել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի աշխատակից։ 1959 թվականին Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում Ջոն Մաքքարթիի հետ հիմնել են համակարգչային գիտությունների և արհեստական բանականության լաբորատորիան MIT Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory։ Մինչև իր մահը եղել է տեղեկատվական արվեստի և գիտությունների պրոֆեսոր, էլեկտրոնիկայի և էլեկտրատեխնիկայի պրոֆեսոր և հաշվողական գիտությունների պրոֆեսոր։
1969 թվականին արժանացել է Թյուրինգի մրցանակի, 1990 թվականին՝ Ճապոնիայի մրցանակի, 1991 թվականին արհեստական բանականության միջազգային գիտաժողովի «Գիտական նվաճումների համար» մրցանակի, 1995 թվականին՝ «համակարգչային տեխնիկայի պիոներ» մեդալի, 2001 թվականին՝ Բենջամին Ֆրանկլինի ինստիտուտի մեդալի։
Գլխիկով գրաֆիկական ցուցարկիչի (1963 թվական) և կոնֆոկալ սքանավորման մանրադիտակի (1961 թվական, ներկայում լայնորեն տարածված ժամանակակից կոնֆոկալ լազերային սքանավորման մանրադիտակի նախատիպի) արտոնագրերի սեփականատերն է։ Սեյմուր Պապերտի հետ համատեղ ստեղծել է առաջին «կրիան» Logo ծրագրավորման լեզվով։ 1951 թվականին նախագծել է առաջին պատահականորեն միացված արհեստական նյարդային ցանցով ուսուցողական մեքենան՝ SNARC (Spatial-numerical association of response codes)։
Գրել է «Ընկալիչներ» գիրքը (Սեյմուր Պապերտի հետ), որը դարձել է հիմնարար աշխատանք արհեստական ​​նյարդային ցանցերի ոլորտում հետագա զարգացումների համար։ Ընկալիչների համընկման թեորեմի վերաբերյալ բերել է սեփական մի շարք ապացույցներ։ Այս ոլորտում կատարված հետազոտությունների քննադատությունը և գրքում պարունակվող անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսների ցուցադրումը համարվում են 1970-ականների գիտական ​​հոդվածներում արհեստական ​​նյարդային ցանցերի նկատմամբ հետաքրքրության կորստի պատճառ։
Եղել է «2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը» ֆիլմի խորհրդատուն և հիշատակվել է ֆիլմի սցենարում ու գրքում.
Նկարահանումներից մեկի ժամանակ Մինսկին հազիվ է փրկվել մահից։
1970-ականների սկզբին Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտիի արհեստական ​​բանականության լաբորատորիայում Մինսկին և Պապերտը սկսել են մշակել մի տեսություն, որը նրանք անվանել են «Մտքի հասարակություն»։ Թեորիան փորձում էր ապացուցել, թե ինչպես այն, ինչը մենք անվանում ենք ինտելեկտ, կարող է լինել ոչ ինտելեկտուալ բաղադրիչների փոխազդեցության արդյունք։ Մինսկին ավելի ուշ նշել է, որ այդ տեսության զարգացման համար առավելագույն ներշնչանք է հանդիսացել համակարգչային կառավարմամբ մանկական մեքենա ստեղծելու փորձը՝ խորանարդիկ խաղալու համար օգտագործելով մանիպուլյատոր և տեսախցիկ։ 1986 թվականին Մինսկին հրատարակել է համապարփակ գիրք, որն ամբողջությամբ նվիրված էր այդ տեսությանը։ Մինսկու մասին գոյություն ունի կոան, որը վերագրվում է նրա ուսանող Դենի Հիլլիսին.
Մարվին Մինսկին մահացել է 88 տարեկան հասակում գլխուղեղի արյունազեղումից ։ Կենդանության օրոք եղել է «Ալքոր» կյանքի երկարաձգման գիտական խորհրդատվական խորհրդի անդամ։ Մարվինը պայմագիր ուներ, ըստ որի, նրա մահվանից հետո մարմինը պետք է սառեցվեր և ենթադրվում է, որ այն սառեցվել է Ալքորում որպես «Պացիենտ № 144», իսկ սառեցման գործընթացն սկսվել է 2016 թվականի հունվարի 27-ին ։
Աղմկահարույց դեպքեր
Մարվին Մինսկին ընկերական հարաբերություններ է ունեցել Ջեֆրի Էփշթեյնի հետ, որը, ենթադրաբար, նրան սեռական հարաբերության համար անչափահասներ էր մատակարարում ։
Ռիչարդ Սթոլմանը, ով ենթադրում էր Մարվինի անմեղությունը, անհապաղ հեռացվել է աշխատանքից FSF-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թյուրինգի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ համակարգչային գիտությունների ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:Արհեստական բանականության հետազոտողներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Բենջամին Ֆրանկլինի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Դեն Դեյվիդի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Համակարգչային տեխնիկայի պիոներներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ
Նինա Վինոգրադովա
Նինա Վինոգրադովա (Виноградова, Нина Николаевна, ), խորհրդային և ռուս նկարիչ, նկարիչ բեմադրող և ուսուցիչ, Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի անիմացիայի և մուլտիմեդիայի ֆակուլտետի անիմացիոն ֆիլմերի ռեժիսուրայի ամբիոնի դոցենտ։ «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի անդամ է։
Կենսագրություն
1960-65 թվականներին Նինա Վինոգրադովան սովորել է Յարոսլավի գեղարվեստի ուսումնարանում։ 1966-1971 թվականներին սովորել է Կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետում (Իվան Իվանով-Վանոյի արվեստանոցը)։ 1971-1988 թվականներին աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում՝ որպես հիմնականում տիկնիկային ֆիլմերի բեմադրող նկարիչ։ Այնուհետև աշխատել է «Christmas Films» (1993–96), «Անիմաֆիլմ» (1997), «Մարդ և ժամանակ» (1999–2000) ստուդիաներում, իսկ 2001 թվականից՝ «Անիմոս» կինոստուդիայում։ 1980-ական թվականների սկզբին ձևավորել է Սերգեյ Յուտկևիչի «Շվիահարն ու անծանոթուհին» ներկայացումը Մոսկվայի Բորիս Պոկրովսկու անվան կամերային օպերային թատրոնում, որպես նկարիչ աշխատել է Ալմա-Աթայում (տիկնիկային թատրոնում և «Ղազախֆիլմ» ստուդիայում), համագործակցել է Էկրան ստեղծագործական միության հետ։ Մ. Կուրչևսկու հետ համատեղ անիմացիոն մի շարք փառատոների դիզայներ-ձևավորող է։ Դրանցից են Անիմացիոն ֆիլմերի ռուսական բաց փառատոնը և «Կրոկ» անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային փառատոնը։ Նաև աշխատում է նկարչության, գրաֆիկայի, բատիկայի ոլորտներում, խմբակային և անհատական ​​ցուցահանդեսների մասնակից է։ Համագործակցել է ռեժիսորներ Իդա Գարանինայի, Վադիմ Կուրչևսկու, Եկատերինա Միխայլովայի և այլոց հետ։
Վավերագրական կինո
Նինա Վինոգրադովան նկարահանվել է փաստավավերագրական սերիալներում։
Սերոկուր լը Գրան
Սերոկուր լը Գրան (Seraucourt-le-Grand), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ռիբմոն կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն–Կանտեն ։
INSEE կոդը՝ 02710:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 789 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 547 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 366 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 181 -ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,9 %, 1999 թվականին եղել է 68,7 %)։ 366 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 320 -ը (169 տղամարդ և 151 կին), գործազուրկ էին 46 մարդ (28 տղամարդ և 18 կին)։ 181 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 45 -ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53 -ը՝ թոշակառուներ, 83-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Ասենե
Ասենե (Assenay), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 151 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.42 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 13 կմ հարավ։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կրոնն Ավստրիայում
Քրիստոնեությունն Ավստրիայում հանդիսանում է երկրում գերիշխող կրոն։ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն երկրի բնակչության 73,6%-ը կաթոլիկներ էին ։ 2016 թվականի Ավստրիայի վիճակագրական տվյալներով այդ թիվը նվազել է մինչև 58,8%-ի ։ Ավստրիայում գոյություն ունի նաև ավետարանականների համայնք, որոնց տոկոսային թվաքանակը 2001 թվականին կազմել է մոտավորապես բնակչության 4,7%-ը։ 2016 թվականին այդ ցուցանիշը նվազել է՝ հասնելով 3,4%-ի ։ 2001 թվականից Ավստրիայի նշված երկու պատմական կրոնական խմբերը գրանցել են իրենց հետևորդների թվաքանակի բացարձակ անկում։ Կաթոլիկ եկեղեցին հայտնել է իր հետևորդների 14,8% նվազում, իսկ ավետարանական լյութերական ու ավետարանական բարեփոխված եկեղեցիները՝ 1,3%: Համեմատական կարգով ավետարանականների կորուստները 2001-2016 թվականների ժամանակահատվածում համեմատած կաթոլիկների 21,2%-ի հետ, կազմում է 32,5%։
Ընդհակառակը, Ավստրիայում փախստականների աճի հետևանքով ավելացել է իսլամի հետևորդների թվաքանակը ։ 2001 թվականի տվյալներով իրենց մուսուլման համարողների թվաքանակը կազմել է 4,2%, 2010 թվականին՝ 5-ից մինչև 6,2% ։ Այդ ցուցանիշը 2015-2016 թվականներին հասել է 7%-ի ։ Ուղղափառ եկեղեցիների հետևորդների թվաքանակը նույնպես աճ է գրանցել՝ կազմելով երկրի բնակչության մինչև 6%-ը ։ Իսլամի և ուղղափառ հավատքի հետևորդները հիմնականում ներկայացված են ի դեմս Թուրքիայից և Բալկաններից Ավստրիա ժամանած փախստականներով։
Ավանդական արևելյան քրիստոնեական հնագույն ուղղությունները ներկայացված են ի դեմս Հայ առաքելական եկեղեցու, որը երկրի տարբեր բնակավայրերում և հատկապես մայրաքաղաք Վիեննայում ունի իր հետևորդները։ Նրանց զգալի մասը 1990- ական և 2000-ական թվականներին Հայաստանից հեռացած հայեր են  ։ Կան նաև կաթոլիկ հայեր, որոնք հանդիսանում են Մխիթարյան միաբանության անդամներ։
Ավստրիայում առկա են հինդուսներ, սիկհեր, բուդիստներ, հուդայականներ և այլ կրոնական ներկայացուցիչներ ։
Պատմություն
Ավստրիայի տարածքում բողոքական ռեֆորմացիան տարածվել է Գերմանիայից։ 1545 թվականի Տրենտո քաղաքում տեղի ունեցած Տրետոնյան ժողովի հետևանքով բնակչության գրեթե կեսը սկսում է դավանել լյութերականություն։ Փոքրամասնությունը միևնույն ժամանակ կողմնակից էր Կալվինականությանը։ Այդ բարեփոխմանը նպաստել է հիմնականում Արևելյան Ավստրիան, քան Արևմտյանը։ 1545 թվականից հետո Ավստրիան որդեգրում է հակառեֆորմացիայի ուղղին։ Հաբսբուրգները հատուկ կարգ էին սահմանել, որպեսզի ավստրիացիների շրջանում վերականգնեն կաթոլիկ եկեղեցու ազդեցությունը ։ Երկրում կաթոլիկության ազդեցության մեծացմանն ուղղված կայսերական տան քայլերը դրական արդյունք ունեցան։ Հաբսբուրգները երկար ժամանակ իրենց համարում էին կաթոլիկության առաջորդող, ինչի պատճառով քրիստոնեության մյուս ուղղություններն ու այլ կրոնները ճնշվում էին։
1775 թվականին Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսրուհի Մարիա Թերեզան պաշտոնապես թույլատրեց Հայ Կաթողիկե Եկեղեցու Մխիթարյան միաբանությանը իր ներկայությունն ունենալ Հաբսբուրգների կայսրությունում։
Ավստրիայի լուսավորության ժամանակաշրջանում՝ 1781 թվականինկայսր Իոսիֆ II-ը ներկայացրել է Ավստրիայի հանդուրժողականության արտոնագիր, ինչը կրոնական այլ ուղղություններին սահմանափակ ազատ դավանանքի հնարավորություն տվեց։ Կրոնական ազատությունը որպես սահմանադրական իրավունքի մաս ընդունվեց Ցիսլեյտանիայում 1867 թվականին ընդունված Ավստրո-Հունգարական համաձայնագրով, որով հաստատվում էր, որ կայսրությունը կաթոլիկությանը հավասար իրավունքներ է տալիս ինչպես հունական, սերբական, ռումինական, ռուսական և բուլղարական ուղղափառությանը, այնպես էլ կալվինականությանը, լյութերական բողոքականությանն ու հուդայականությանը։ 1908 թվականին Բոսնիա և Հերցեգովինայի միացումից հետո՝ 1912 թվականին իսլամը պաշտոնապես ճանաչվեց Ավստրիայի կողմից
1918 թվականից հետո Ավստրիայի Առաջին Հանրապետության ղեկավարներից շատերը (Թեոդոր Ինիտցեռ, Իգնաց Սեյպել) հանդիսանում էին կաթոլիկ եկեղեցու առաջնորդներից և ձգտում էին վերջինի դիրքերն ամրապնդել երկրում, ինչի շնորհիվ Ավստրոֆաշիզմի ժամանակ կաթոլիկությունը գրեթե դարձել էր երկրի պետական կրոն։ Չնայած այն հանգամանքին, որ կաթոլիկ ղեկավարները սկզբնական շրջանում ողջունում էին 1938 թվականին Գերմանիայի կողմից Ավստրիայի բռնազավթումը՝ նացիստների կողմից նրանք սկսեցին ճնշումների ենթարկվել։ Հետագայում կաթոլիկները հանդես եկան հակաֆաշիզմի դիրքերից, և նախկին կրոնական գործիչներից շատերը սկսեցին մասնակցել Երրորդ Ռեյխի դեմ կազմակերպված դիմադրությանը։ Բողոքականները նույնպես ողջունում էին Ավստրիայի և Գերմանիայի միացումը՝ համարելով այդ քայլը որպես «վերադարձ ռեֆորմացիայի երկիր»։ 1945 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Ավստրիայում պարտադրվեց ավելի խիստ աշխարհիկություն, և կրոնական ազդեցությունը քաղաքական գործընթացների վրա նվազեց ։
1938 թվականին միայն Վիեննայի հրեական համայնքի թվաքանակը կազմում էր շուրջ 200.000 մարդ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այդ թիվը կազմում էր ընդամենը 4500։ Հոլոքոստի հետևանքով համայնքի շուրջ 65.000 անդամ զոհվեց, իսկ 135.000-ը արտագաղթեցին Երկրի ներկայիս հրեաների գերակշիռ մասը կազմում են հետատերազմյան ժամանակաշրջանում Արևելյան Եվրոպայից և Կենտրոնական Ասիայից (այդ թվում՝ Բուխարյան հրեաներ) ժամանած փախստականներ և նրանց ժառանգներ ։ 1983 թվականին Ավստրիայում պաշտոնապես գրանցվում է բուդիզմը
Հետաքրքրական է, որ 1910 թվականին Ավստրիայի բնակչության 93,7%-ը կաթոլիկներ էին, 3,1 %-ը՝ բողոքականները, 2,9%-ը՝ հրեաներ, 0,3%-ը այլ կրոնական ուղղությունների ներկայացուցիչներ ։
Եկեղեցի հաճախելիություն և դավանանքի նկատմամբ վերաբերմունք
20-րդ դարի երկրորդ կեսին իրենց կաթոլիկ կամ բողոքական համարող եկեղեցի հաճախող հավատացյալների թվաքանակը նվազել է։
Կաթոլիկ եկեղեցի
Կաթոլիկությունն Ավստրիայի ամենամեծ կրոնական ուղղությունն է, որը ներկայացնում է ավելի քան շուրջ 60%-ին։ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցին Ավստրիայում ներկայացված է Ավստրիայի կաթոլիկ եպիսկոպոսների կոնֆերանսով, որը կազմված է 2 արքեպիսկոպոսությունից, 7 եպիսկոպոսությունից, 1 զինվորական օրդինարիատից, 1 հունա-կաթոլիկների համար նախատեսված օրդինարիատից և 1 տարածքային աբբայությունից։ Յուրաքանչյուր եպիսկոպոս անկախ է կոնֆերանսից և ուղղակիորեն ենթարկվում է միայն Հռոմի պապին։ Կոնֆերենսի ներկայիս նախագահն է կարդինալ Քրիստոֆ Շենբոորնը։ Շեբրոնի նախնիները միջնադարում եղել են ազնվականներ։ Չնայած Ավստրիայում չկան պրիմասներ՝ Զալցբուրգի արքեպիսկոպոսը կրում է «Primus Germaniae» (Գերմանիայի պրիմուս) տիտղոսը։
Ստորև ներկայացված են Ավստրիայի կաթոլիկ եկեղեցու արքեպիսկոպոսություններն ու ենթակա կառույցները՝
Բողոքականություն
Բողոքական ռեֆորմացիան Ավստրիայում տարածվել է Հյուսիսային Գերմանիայից։ 1545 թվականի տեղի ունեցած Տրետոնյան ժողովի հետևանքով բնակչության գրեթե կեսը սկսում է դավանել լյութերականություն։ Փոքրամասնությունը միևնույն ժամանակ կողմնակից էր կալվինականությանը։ Այդ բարեփոխմանը նպաստել է հիմնականում Արևելյան Ավստրիան, քան Արևմտյանը։ 1545 թվականից հետո Ավստրիան որդեգրում է հակառեֆորմացիայի ուղղին։ Հաբսբուրգները հատուկ կարգ էին սահմանել, որպեսզի ավստրիացիների շրջանում վերականգնեն կաթոլիկ եկեղեցու ազդեցությունը ։ Երկրում կաթոլիկության ազդեցության մեծացմանն ուղղված կայսերական տան քայլերը դրական արդյունք ունեցան։ Հաբսբուրգները երկար ժամանակ իրենց համարում էին կաթոլիկության առաջորդող, ինչի պատճառով քրիստոնեության մյուս ուղղությունները, այդ թվում՝ նաև բողոքականությունը, ճնշվում էին։
Ուղղափառություն
Արևելյան ուղղափառ եկեղեցին Ավստրիայում թվային աճ է գրանցել Բալկաններից ժամանած փախստականների շնորհիվ։ Արևելյան ուղղափառ եկեղեցու ամենամեծ խումբը սերբերն են։ Ուղղափառների թվաքանակը կազմում է մոտավորապես 500.000 մարդ կամ ընդհանուր բնակչության 6%-ը ։
Արևելյան հնագույն եկեղեցիներ
Արևելյան հնագույն եկեղեցիներից Ավստրիայում առավել լայն տարածում ունի Հայ առաքելական եկեղեցին։ Այն երկրի տարբեր բնակավայրերում և հատկապես մայրաքաղաք Վիեննայում ունի իր հետևորդները։ Նրանց զգալի մասը 1990-ական և 2000-ական թվականներին Հայաստանից հեռացած հայեր են ։
Ավստրիայի հայերի շրջանում տարածված է նաև կաթոլիկությունը։ 1775 թվականին Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսրուհի Մարիա Թերեզան պաշտոնապես թույլատրեց Հայ Կաթողիկե Եկեղեցու Մխիթարյան միաբանությանը իր ներկայությունն ունենալ Հաբսբուրգների կայսրությունում։ Նրանք Ավստրիայում ունեն իրենց առանձին կաթոլիկ համայնքը, որը ենթարկվում է Իտալիայում գտնվող Մխիթարյան միաբանությանը։
Լյութերականություն
Ավստրիայի լյութերական Ավետարանական եկեղեցին երկրում ունի մոտ 300.000 հետևորդ, որը ընդհանուր բնակչության թվաքանակի շուրջ 3,4%-ն է կազմում ։
Կալվինականություն
Ավստրիայի ռեֆորմիստական եկեղեցին, որը ներկայացնում է կալվինականությունը, ունի մոտավորապես 13590 անդամ։
Իսլամ
1908 թվականին Բոսնիա և Հերցեգովինայի՝ Ավստրո-Հունգարական կայսրությանը միացումից հետո՝ 1912 թվականին, իսլամը պաշտոնապես ճանաչվեց Ավստրիայի կողմից ։
Բուդդայականություն
Բուդդայականությունն Ավստրիայում հանդիսանում է պաշտոնապես գրանցված կրոն, որին հետևում են հազարավոր մարդիկ։ Չնայած որ բուդիստների թվաքանակը դեռևս քիչ է այլ կրոնների ներկայացուցիչների համեմատ (2001 թվականի տվյալներով՝ 10.402 մարդ)՝ բուդայականությունը լայն ճանաչում ունի Ավստրիայում։ Երկրում բուդիստների մեծ մասը համարվում են Ավստրիայի քաղաքացիներ։ Մի մասը Ավստրիա է եկել Չինաստանից և Վիետնամից։
Հինդուիզմ
Ավստրիայում հինդուիզմը հանդիսանում է ազգային փոքրամասնության կրոն։ Համաձայն 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ հինդուիզմի հետևորդների թիվը կազմել է 3629 մարդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոնն Ավստրիայում Կատեգորիա:Կրոն ըստ երկրի Կատեգորիա:Ավստրիայի հասարակություն Կատեգորիա:Ավստրիական մշակույթ Կատեգորիա:Կրոնը Եվրոպայում
Վլադիմիր Բաթաև
Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Բաթաև, ռուս նկարիչ, Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ (2007 թվականից)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1966 թվականի ապրիլի 16-ին Մուրոմում, որտեղ դպրոցական տարիներին սկսել է զբաղվել գեղանկարչությամբ։
1981 թվականին ավարտել է Մուրոմի գեղարվեստի մանկական դպրոցը, որտեղ նրա՝ որպես նկարչի ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն է թողել մուրոմացի գեղանկարիչ Իվան Միխայլովիչ Մինեևը։
1986 թվականին ավարտել է Իվանովսկի նկարչության դպրոցի արդյունաբերական գրաֆիկայի բաժինը ։
Խորհրդային բանակում ծառայելուց հետո 1988 թվականին վերադարձել է Մուրոմ, որտեղ շարունակել է զբաղվել գեղանկարչությամբ։
1990 թվականից Մուրոմի 1100-ամյակի անվան մշակույթի պալատում ղեկավարել է «Էտյուդ» ժողովրդական իզոստուդիան։
2007 թվականին ընդունվել է Ռուսաստանի նկարիչների միություն ։
Մուրոմում ունի նկարչական արհեստանոց՝ Պլեխանով փողոց 7, բնակարան 1։
Ստեղծագործություններ
Բազմաթիվ գեղարվեստական աշխատանքների հեղինակ և քաղաքական, տարածաշրջանային և տեղական ցուցահանդեսների մասնակից է։ Ուսումնական տարիներին փորձել է իրեն նաև այլ ժանրերում․ նկարել է դիմանկարներ, նատյուրմորդներ, բայց այժմ նրա նկարները բացառապես Մուրումի բնապատկերներն են, իսկ ստեղծագործության մեջ զգալի է ռուս իմպրեսիոնիստների ազդեցությունը։
Գեղանկարչի աշխատանքները գտնվում են Մուրոմի պատմա-գեղարվեստական թանգարանում, Բլագովեշենսկի վանքում և Ռուսաստանի և արտասահմանյան մի շարք մասնավոր հավաքածուներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրիլի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:1966 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Հայաստանի մանդատ (1920)
Հայաստանի մանդատ, 1920 թվական, Ազգերի լիգայի սահմանած վարչական կառավարման (խնամակալության) համակարգ, որը պետք է տարածվեր նաև Հայաստանի վրա։ 1914-1918 թվականներին համաշխարհային պատերազմում Գերմանիայի և Օսմանյան կայսրության պարտությունից հետո առաջ եկավ պարտված երկրների գաղութների և ենթակա ժողովուրդների ապագայի հարցը։
Փարիզի կոնֆերանս
Փարիզի հաշտության կոնֆերանսի առաջին որոշումներից էր (1919 թվականի հունվար) Գերմանիային զրկել գաղութներից։ Բանաձևում նաև ասվում էր, որ դաշնակիցներն ու նրանց հետ կապված երկրները համաձայն են, որպեսզի Հայաստանը, Սիրիան, Միջագետքը, Պաղեստինը և Արաբիան լիովին բաժանվեն Օսմանյան կայսրությունից, ընդսմին մատնանշվում էր, որ թուրքերը իրագործել են հայերի և այլ ենթակա ժողովուրդների սարսափելի կոտորած։ Աֆրիկայի և խաղաղօվկիանոսյան կղզիների թույլ զարգացած գերմանական գաղութները, համարվելով ինքնակառավարման անընդունակ տարածքներ, կարիք ունեին եվրոպական երկրների երկարամյա ղեկավարության։ Մյուս կողմից, Օսմանյան կայսրության որոշ ժողովուրդներ, ինչպես հայերն ու արաբները, զարգացման այն աստիճանի էին հասել, որ նրանց օգնությունը որպես անկախ ազգերի, կարող էր իրականացվել նրանց նկատմամբ մանդատ ընդունած երկրների օգնությամբ՝ մինչև որ նրանք կկարողանային գոյություն ունենալ ինքնուրույնաբար։ Դաշնակից տերությունները գտնում էին, որ Հայաստանի մանդատը կարող էր ընդունել ԱՄՆ-ը։
ԱՄՆ-ի հետաքրքրությունը
ԱՄՆ-ը Հայաստանով ու հայերով սկսել է հետաքրքրվել XIX դարում (Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները և Հայկական հարցը)։ Հայերի 1894-1896 թվականների և հատկապես 1915 թվականի կոտորածներից հետո ԱՄՆ-ը մեծապես օգնեց վերապրած հայերին։ 1917 թվականին ԱՄՆ-ի պետական դեպարտամենտը առանձնացրեց մարդկանց մի խումբ (հայտնի է «Հետաքննություն» անվամբ)՝ խաղաղություն հաստատելու համար հանձնարարականներ մշակելու նպատակով։ Իր զեկուցագրում խումբը խորհուրդ էր տալիս՝ Օսմանյան կայսրության ենթակա ժողովուրդներին ազատել հալածանքներից ու վատ կառավարումից, դա առնվազն ենթադրում էր ինքնավարություն հայերի համար ե խնամակալություն քաղաքակիրթ ազգերի կողմից Պաղեստինի, Սիրիայի, Միջագետքի և Արաբիայի նկատմամբ։
Վուդրո Վիլսոնի հանձնարարականը
Խմբի հանձնարարականները իրենց արտահայտությունը գտան պրեզիդենտ Վուդրո Վիլսոնի (1918 թվականի հունվար) խաղաղության հայտնի 14 կետերում և ամերիկյան պատվիրակությանը տրված նախնական դիրեկտիվներում (սեպտեմբեր), որտեղ նշվում էր, որ Հայաստանն ու Սիրիան պետք է գտնվեն այնպիսի պետության խնամակալության տակ, որը հարմար կլիներ ինչպես ներքին, այնպես և միջազգային տեսակետից և կերաշխավորեր նրանց «շուտափույթ ինքնավարություն տալը»։ 1919 թվականի սկզբին, Փարիզ ժամանելով, ամերիկյան պատվիրակությունը ստացավ իր մասնագետ խորհրդականների հանձնարարականը այն մասին, որ հայկական պետությունը պետք է տարածվի Կիլիկիայից, Անտիտավրոսի և Տավրոսի լեռներից մինչև սևծովյան ափերը՝ Տրապիզոնի երկայնքով, Կարսի և Երևանի հայկական արևելյան նահանգները և շրջակա բարձունքները հյուսիսում ու արլելքում։ Հայկական պետությունը պետք է օգտվեր մանդատը ստանձնած տերության պաշտպանությունից՝ Ազգերի լիգայի հսկողության ներքո։ ԱՄՆ-ի կոնգրեսը կարող էր թույլատրել մանդատի ընդունումը առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջում՝ երկրռւմ ուժեղ հայամետ տրամադրությունների ազդեցության տակ, բայց պրեզիդենտ Վիլսոնը փոքր-ինչ հետաձգեց որոշումը՝ մինչև մանդատի վարչության մանրամասների համաձայնեցումը և Ազգերի լիգայի մասին պայմանագրի մեջ մտցնելը։ Վիլսոնի անվճռականության վրա ազդեց նաև սենատի հանրապետական մեծամասնության բացասական վերաբերմունքը մանդատի նկատմամբ։
Հարբորդի առաքելություն
1918 թվականին ամերիկյան երկու հանձնաժողովներ ուղարկվեցին Մերձավոր Արևելք՝ հանձնարարականներ մշակելու այդ աշխարհաշրջանի գործերի մեջ ԱՄՆ-ի ներքաշվելու նպատակահարմարության վերաբերյալ։ Քինգ-Քրեյնի հանձնաժողովը Կոստանդնուպոլսում, Պաղեստինում, Սիրիայում և Կիլիկիայում հանդիպումներ ունեցավ թուրքական, հայկական, արաբական, հրեական ներկայացուցիչների հետ։ Հանձնաժողովը խորհուրդ տվեց առաջին հերթին ստեղծել հայկական աոանձին պետություն՝ ներառյալ Կիլիկիան։ Նա գտնում էր, որ Հայաստանի մանդատն ընդունող պետությունը պետք է ընդունի նաև Արևմտյան Հայաստանի և Կոստունդնուպոլսի մանդատը, որը կհեշտացներ հայրենադարձությունը, բնակչության փոխանակումը, Թուրքիայի հետ պետական պարտքի և տնտեսական զարգացման կարգավորումը։ ԱՄՆ-ը միակ տերությունն էր՝ անհրաժեշտ նյութ, ու բարոյական պաշարներով, որն ի վիճակի էր ստանձնել այդ պարտավորությունները։ Ամերիկյան զինվորական առաքելությունը գեներալ Տ. Հարբորդի գլխավորությամբ 1919 թվականի աշնանը ուղևորություն ձեռնարկեց Կիլիկիա, Արևմտյան Հայաստան և Հայաստանի Հանրապետություն։ Նա հարուստ նյութեր հավաքեց այդ աշխարհաշրջանի պաշարների ու հնարավորությունների վերաբերյալ և կրկնեց միևնույն փաստարկները հօգուտ Հայաստանի մանդատի։ Հարբորդի առաքելության նյութերը ներկայացվեցին պրեզիդենտ Վուդրո Վիլսոնին՝ մանդատը ստանձնելու թերի և դեմ փաստարկներով։ 1919 թվականի նոյեմբերին Թուրքիայում ԱՄՆ-ի նախկին դեսպան Հ. Մորգենթաուն պաշտոն, առաջարկ ներկայացրեց Հայաստանի նկատմամբ եռակի մանդատի վերաբերյալ, որի նպատակն էր Թուրքիայի կողմից հայերի հետագա կոտորածի կանխումը։ Ամերիկյան շատ միսիոներներ և պաշտոնական անձինք պաշտպանեցին այդ ծրագիրը, բայց այն վճռաբար մերժեցին Հայաստանի անկախության ամերիկյան կոմիտեն և բոլոր հայերը։ Նրանք պնդում էին, որ Թուրքիայի հետ կապի որևէ ձև կնշանակեր բարենորոգումների ևս մի ծրագիր, որոնք բոլորն էլ ավարտվել են հայերի արյունահեղությամբ։ Նրանք պահանջում էին Հայաստանին ցուցաբերել ռազմական ու տնտեսական օգնություն, որը հնարավոր կդարձներ Արևմտյան Հայաստանի հետգրավումը։
Հայաստանի մանդատի վախճանը
Հայաստանի մանդատի ընդունման հնարավորությունը գնալով նվազում էր Թուրքիայի հետ հաշտության պայմանագրի հետաձգման համեմատ։ Սենատը շարունակում էր հրաժարվել վավերացնել Գերմանիայի հետ հաշտության պայմանագիրը, որն ընդգրկում էր նաև Ազգերի լիգայի մասին պայմանագիրը։ Նույն ժամանակ եվրոպական տերությունները 1920 թվականի փետրվար-ապրիլին թուրքական հաշտության պայմանագրի վերաբերյալ Լոնդոնի և Սան Ռեմոյի կոնֆերանսներում խիստ նվազեցրին ենթադրյալ հայկական պետության չափերը։ Կիլիկիան և արևմտյան երեք հայկական նահանգները (Սեբաստիա, Խարբերդ, Դիարբեքիր) դուրս մնացին այդ պետության սահմաններից։ Ոչինչ չարվեց նաև Հայաստանին անհրաժեշտ ռազմական և տնտեսական օգնություն ցուցաբերելու ուղղությամբ, որպեսզի Հայաստանը կարողանար գրավել Սևրի հաշտության պայմանագրով վերջնականապես նրան տրված շրջանները։ Հակառակ կոնգրեսում իր կողմնակիցների խորհուրդներին ու փաստարկներին, նախագահ Վուդրո Վիլսոնը սենատից խնդրեց Հայաստանի մանդատն ընդունելու թույլտվություն։ Հայաստանի բարեկամները նախազգուշացնում էին, որ սենատի մերժումը թուրքական ազգայնականներին կխրախուսեր հակահայկական գործողությունների՝ առանց վախենալու ամերիկյան միջամտությունից։ 1920 թվականի հունիսի 1-ին սենատը մերժեց նախագահի առաջարկը և թաղեց մանդատի հարցը։ Հայաստանի մանդատը չընդունվեց դաշնակից տերությունների քաղաքական խաղերի և ԱՄՆ-ում օրավուր ուժեղացող եվրոպական գործերին չխառնվելու (իզոլյացիոնիզմ) տրամադրությունների պատճառով։ Թուրքերը ոչ միայն հիմնավորապես հաստատվեցին Արևմտյան Հայաստանում, այլև շուտով ներխուժեցին Հայաստանի Հանրապետություն և գրավեցին Արևելյան Հայաստանի կեսը։
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստան
Քլիվլենդ Էմորի
Քլիվլենդ Էմորի (Cleveland Amory, ), ամերիկացի գրող, որն իր կյանքը նվիրել է կենդանիների պաշտպանությանը։ Առավել հայտնի է որպես իր կատվի մասին գրքերի հեղինակ, որի մականունն է Սպիտակ արջ (Polar Bear), որին Էմորին փրկեց 1977 թվականի Սուրբ Ծննդյան օրը՝ Մանհեթենում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1941-1943 թվականներին, Էմորին ծառայել է ԱՄՆ բանակի ռազմական հետախուզությունում։ Կլիվլենդ Էմորին դարձել է Միացյալ Նահանգների Կենդանիների պաշտպանության ընկերության հիմնադիրներից մեկը (HSUS), որի տնօրենների խորհրդում եղել է 1961 թվականից մինչև 1970 թվականը ։ 1967 թվականին հիմնադրել է Fund for Animals ընկերությունը։ Նաև 1987 թվականից մինչև իր մահը՝ 1998 թվականը, նա եղել է New England Anti-vivisection Society միության նախագահը (NEAVS):
1960-ականներին և 1970-ականներին աշխատել է որպես քննադատ «Հեռուստատեսային ուղեցույց»-ում։ Էմորիին գրավում էին այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են Դորիս Դեյը, Էնժի Դիկինսոնը և Մերի Թայլեր Մուրը` իր բնական մորթե հագուստի դեմ արշավների համար։ Նա ձեռք բերեց առաջին օվկիանոսային նավը Պոլ Վոթսոնի համար, որը Ծովային կենդանական աշխարհի պաշտպանության ընկերության հիմնադիրն է (Sea Shepherd Conservation Society): Վոթսոնը այդ նավը օգտագործում էր իր առաջին ճապոնական կետորսական դիմադրումների համար ։
2005 թվականին Միացյալ Նահանգների Կենդանիների պաշտպանության ընկերությունը (HSUS-ը) կազմեց համատեղ ձեռնարկություն Fund for Animals-ի հետ։ Ներկայումս Միացյալ Նահանգների Կենդանիների պաշտպանության ընկերությունը՝ HSUS-ը, սպասարկում է Տեխասի «Cleveland Amory Black Beauty Ranch» կենդանիների համար ապստարաը ։ 2006-ին Ջուլի Հոֆֆման Մարշալը հրապարակեց Էմորիի կենսագրությունը՝ «Making Burros Fly»  :
Կլիվլենդ Էմորին մահացավ 1998 թվականին որովայնի աորտայի անևրիզմից (անոթալայնանքից)։ Նա դիակիզվել էր, իսկ նրա մոխիրը Տեխասի Black Beauty Ranch ագարակատանը ցրել էր իր սիրելի էշը, որի մականունն էր Ընկերասեր (Friendly): Այսօր այդ ագարակում Էմորիի քարե հուշարձանը կանգնած է իր սիրելի կատվի գերեզմանատան կողքին, որի մականունն էր Սպիտակ արջ (Polar Bear):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:1917 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 14 մահեր Կատեգորիա:1998 մահեր Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Կենդանիների իրավունքներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Սինգապուրյան դոլար
Պատմություն
1845-1939 թվականներին Սինգապուրն օգտագործում էր Նեղուցների դոլարը։ Այնուհետև այն փոխարինվում է մալայական դոլարով, իսկ 1953 թվականին՝ Մալայայի և Բրիտանական Բորնեոյի դոլարով, որը թողարկվել է Մալայայի և Բրիտանական Բորնեոյի դրամական շրջանառության հարցերով զբաղվող խորհրդի կողմից։
1963 թվականին Մալայզիային միանալուց հետո Սինգապուրը շարունակեց օգտվել միասնական արժույթից։ Սակայն Մալազիայից անկախ հռչակվելուց երկու տարի հետո՝ 1965 թվականին, Մալազիայի, Սինգապուրի և Բուրենոյի միջև առկա դրամակրեդիտային միությունը փլուզվեց։ 1967 թվականի ապրիլի 7-ին Սինգապուրը հիմնեց արժութային գերատեսչություն և թողարկեց առաջին մետաղադրամները և թղթադրամները։ Սինգապուրի դոլարն անվանական գնով փոխարինվում էր մալազիական ռինգիտոյով մինչև 1973 թվականը։ Փոխադարձ փոխարինումը բրունեական դոլարով պահպանվեց։ Սինգապուրյան դոլարը սկզբում կապված էր բրիտանական ֆունտի հետ 60։7 հարաբերությամբ։
Մանրադրամներ
1967 թվականին թողարկվում են առաջին մանրադրամները՝ 1, 5, 10, 20 և 50 ցենտեր և 1 դոլար։ Բացառությամբ բրոնզե 1 ցենտանոցից՝ մնացած բոլոր մետաղադրամները  պատրաստված էին պղնձանիկելային համաձուլվածքից։ 1985 թվականին  թողակվում է մետաղադրամների երկրորդ շարքը նույն անվանումներով։ Մետաղադրամների չափերը փոքրացվեցին, և 5 ցենտանոց մետադրամները պատրաստվեցին ալյումինային բրոնզից։ 1987 թվականին 1 դոլարի մետաղադրամը ավելի է փոքրացվում և սկսում է արտադրվել ալյումինային բրոնզից։
Ներկայումս Սինգապուրի մետաղադրամների դիմերեսին կարելի է տեսնել Սինգապուրի զինանշանը, իսկ դարձերեսին՝ ծաղկային կոմպոզիցիա։
Թղթադրամներ
1967 թվականի հունիսի 12-ին թողարկվեց թղթադրամների առաջին շարքը, որը հայտնի էր որպես «Խոլորձների շարք»։ Թողարկվեցին 1, 5, 10, 50, 100 և հազար դոլարանոց թղթադրամներ։ 25 և 500 անվանական արժեքով դոլարները շրջանառության մեջ են դրվել 1972 թվականի օգոստոսի 7-ին։ 1973 թվականի հունվարի 29-ին թողարկվեցին նաև 10000 դոլար անվանական արժեքով թղթադրամներ։
1976-1980 թվականներին շրջանառության մեջ դրվեցին թղթադրամներ, որոնք հայտնի են որպես «Թռչունների շարք»։ Այդ շարքում բացակայում էին 25 դոլար անվանական արժեքով թղթադրամները։ 20 դոլար անվանական արժեքով թղթադրամները թողարկվեցին 1979 թվականի օգոստոսի 6-ին։
1999 թվականին հրատարակվել է «Դիմանկարների շարքը» նույն անվանական արժեքով, բացառությամբ 500 դոլարանոց թղթադրամի։ Շարքը մինչ օրս շրջանառության մեջ է։
2014 թվականի հոկտեմբերի 1-ին դադարեցվել է 10000 դոլարանոց թղթադրամների թողարկումը։ Արդեն թողարկված թղթադրամները մնում են շրջանառության մեջ և շրջանառությունից կհանվեն բանկ հասնելու դեպքում։
Արտարժույթի փոխարժեքի ռեժիմ
Սինգապուրյան դոլարը ընդգրկված է այն արտարժույթների ցանկում, որոնց փոխարժեքը  սահմանվում է Ռուսաստանի Բանկի կողմից ամեն օր .։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ասիական արժույթներ Կատեգորիա:Դոլար
Ինիգո Ջոնս
Ինիգո Ջոնս (Inigo Jones, ), անգլիացի ճարտարապետ։
Ճարտարապետություն ուսանել է Իտալիայում և Ֆրանսիայում (1596 թվականի և 1614 թվականի միջև)։ 1615 – 1643 թվականներին եղել է թագավորական շենքերի գլխավոր տեսուչ։ Լինելով Պալլադիոյի հետևորդը՝ կազմել է նրա տրակտատի մեկնաբանությունները (հրատարակվել են 1715 թվականին)։ Ջոնսը ձգտել է ազատել անգլիական ճարտարապետության միջնադարյան մնացուկներից, նրանում հաստատել դասական ճարտարապետության սկզբունքները՝ հորինվածքի հստակություն և համաչափությունների նրբագեղություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ճարտարապետներ
Grazia
Grazia, կանանց շաբաթաթերթ է, որն սկսել է տպագրվել Իտալիաում և միջազգային հրատարակություններ ունի Ալբանիայում, Արգենտինայում, Ավստրալիայում, Բահրեյնում, Բուլղարիայում, Չինաստանում, Խորվաթիայում, Կոլումբիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում Հունաստան, Ինդոնեզիա, Հնդկաստան, Հորդանան, Մակեդոնիա ,, Մեքսիկայում, Նիդեռլանդներում , Լեհաստանում, Պորտուգալիայում, Պակիստանում, Սերբիայում, Սլովենիայում, Հարավային Կորեայում, Իսպանիայում, Թաիլանդում և Միացյալ Թագավորությունում։
Պատմություն
Grazia-յի իտալական հրատարակությունն առաջին անգամ լույս է տեսել Մոնդադորիում, 1938 թվականի նոյեմբերին ։ Ամսագիրը նախագծվել է է ամերիկյան Harper's Bazaar ամսագրում ։ Grazia-յի սկիզբը Իտալիայում դարձել է վերադարձ ավանդական այնպիսի արժեքներին, ինչպիսիք են խոհարարությունը և երեխայի դաստիարակությունը ։ Երկրում ֆաշիստական վարչակարգի շրջանում ամսագիրը հետևում էր ֆաշիստական քաղաքականությանը և քարոզչությանը ։ Երկրորդ աշխարհամարտից հետո ամսագիրը վերափոխվել է, բայց պահպանվել է դրա պահպանողական կեցվածքը ։
1938 թվականից մինչև 1943 թվականը ընկած ժամանակահատվածում Բրունո Մունարին ամսագրի գեղարվեստական ղեկավարն էր. ամսագիրը պատկանում էր Mondadori հրատարակչատանը, որը հետագայում դարձել է Սիլվիո Բերլուսկոնիի ընկերություններից մեկը ։
Grazia-ն հոդված է հրապարակել 2015 թվականի հուլիսին, որը քաջալերում էր ընտանի կենդանիների բուծումը՝ ավելի լավ կահույք գնելու նպատակով գումար վաստակելու համար։ Սա հանգեցրել է միջազգային դատապարտման կենդանասերների կողմից։ Բրազիլիայի` կենդանիների հանդեպ դաժանության կանխարգելման թագավորական ընկերությունը (RSPCA) մամուլի քննադատական հայտարարություն է տարածել Grazia-ի վերաբերյալ ։
Միջազգային հրատարակություններ
Grazia-ն միջազգային հրատարակություններ ունի մի շարք երկրներում ։ Առաջին միջազգային հրատարակությունը լույս է տեսել Բուլղարիայում, 2004 թվականի մարտին ։ Ամսագրի բրիտանական հրատարակությունն սկսել է հրատարակվել 2005 թվականի փետրվարին, և այն պատկանում է Միացյալ Թագավորությանը՝ Bauer Consumer Media-ի լիցենզիայի ներքո ։ Նույն թվականի նոյեմբերին առաջին անգամ շաբաթաթերթը լույս է տեսել Արաբական Միացյալ Էմիրություններում ։
Grazia Korea-ն սկսել է թողարկվել 2013 թվականի փետրվարի 20-ին։ Այն ներկայացրել է դերասաններ Լի Բյոն Հոնի, Բաե Սու-բինի և Քիմ Դո Հյունի ֆոտոշարքը, որն արվել էր «Դիմակահանդես» ֆիլմի համար (2012) ։ Grazia Պակիստանը գործարկվել է 2017 թվականի փետրվարին։ Մեկնարկային երեկույթը տեղի է ունեցել Կրաչի քաղաքի HSY պալատում, որը տեղի է ունեցել փետրվարի 6-ին՝ մասնաճյուղի հրատարակիչ և գլխավոր խմբագիր Զահրա Սաֆուլլահի և առաջին համարի շապիկը զարդարող աղջկա Մավրա Հոկանի մասնակցությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամսագրեր
Անալիտիկ ավտոմորֆիզմ
Տված Օ տիրույթի բոլոր հնարավոր անալիտիկ ավտոմատիզմի խմբի ուսումնասիրությունը սկզբունքային դեր է կատարում անալիտիկ ֆունկցիաների տեսության մի շարք կարևոր բնագավառներում։
Կատեգորիա:Ֆիզիկա