Զբոսաշրջությունն_Իրանում
Ճարտարապետական հուշարձաններ
Դեռ 1979 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների իրանական ցանկում են հայտնվել հնագույն իրանցիների՝ Էլամ պետության ճարտարապետական համալիր Չողա Զանբիլը (մ.թ.ա. 13-7-րդ դարեր, Խուզեսթան), Աքեմենյանների դարաշրջանի անտիկ մայրաքաղաք Պերսեպոլիսի ավերակները (մ.թ.ա. 6-3-րդ դարեր, Ֆարս), Սեֆյանների շրջանի միջնադարյան մայրաքաղաք Սպահանի կենտրոնը՝ Նաղշե Ջահան հրապարակը (մ.թ. 16-17-րդ դարեր, Սպահան)։ 2008 թվականին Իրանի տարածքում 9-րդ հուշարձանը՝ «Հայկական վանական համալիրները» հայտնվեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցանկում։ Դա ներկայացված է երեք վանքերով՝ Սուրբ Թադևոս (6-րդ դար), Սուրբ Ստեփանոս (9-րդ դար), Ծոր Ծոր (13-րդ դար)։ Այսօր ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի իրանական ցանկում կա 22 հուշարձան, ևս 56-ը որպես թեկնածու Իրանի կառավարության կողմից առաջարկվել են համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար։ Իրանի տարածքում գտնվող մեզ հայտնի հնագույն քաղաքակրթությունը եղել է Էլամը (մ.թ.ա. 27-6-րդ դարեր)՝ Շոշ (Սուզա) մայրաքաղաքով։ Տարածքային առումով այն գտնվում է Իրանի Խուզեսթան, Բուշեհր և Ֆարս նահանգներում։ Գլխավորապես հետաքրքրում է հնագետներին, որոնք պեղումների արդյունքում առանձնացրել են էլամական երեք դարաշրջան՝ հին (մ.թ.ա. 27-16-րդ դարեր), միջին (մ.թ.ա. 15-11-րդ դարեր) և նոր (մ.թ.ա. 10-6-րդ դարեր)։ Այսօր Շոշ քաղաքի կողքին կա նոր բնակավայր՝ Շուշը, որին մոտ խոշորագույն քաղաքը Ահվազն է։ Դեպի Ահվազ ճանապարհին՝ 25 կմ արևելք, գտնվում է Չողա Զանբիլը։ Ահվազն ունի տրանսպորտային ենթակառուցվածքի բոլոր բաղադրիչները, այդ թվում՝ միջազգային օդանավակայան։ Իրանի Համադան նահանգի տարածքում է գտնվել իրանական մեկ այլ պետության՝ Մարաստանի կենտրոնը՝ Եկբատան քաղաքը։ Վերջինս ընկած է Համադան քաղաքի հիմքում։ Այն նույնպես խոշոր քաղաք է, ունի զարգացած տրանսպորտային ենթակառուցվածք, այդ թվում՝ միջազգային օդանավակայան։ Ֆարս նահանգի տարածքում են նաև մեկ այլ հնագույն քաղաքակրթության՝ Աքեմենյանների աշխարհակալ տերության հուշարձանները (մ.թ.ա. 550-331): Հզորության շրջանում Աքեմենյանները կարողացել են իշխել գրեթե ամբողջ Մերձավոր Արևելքում։ Վերոնշյալ քաղաքները առանձնակի ծաղկում են ապրել Աքեմենյանների օրոք, և այդտեղ առկա են ոչ միայն էլամական ու մարական, այլև աքեմենյան հուշարձաններ։ Առանձնապես աչքի են ընկնում մայրաքաղաքներ Պերսեպոլիսը և Պասարգադը։ Դրանցից առաջինը գտնվում է նահանգի կենտրոն Շիրազ քաղաքից 60 կմ, մյուսը՝ 130 կմ հեռավորության վրա։ Պերսեպոլիսից 5 կմ հյուսիս գտնվում է զրադաշտականության կենտրոն էսթախր քաղաքը, որտեղ պահվում էր Ավեստայի բնօրինակը, իսկ 12 կմ հյուսիս գտնվում է Նաղշե Ռոսթամ նեկրոպոլիսը։ Միջազգային օդանավակայան ունի նաև Շիրազը։ Աքեմենյանների դարաշրջանին վերագրվող մեկ այլ հուշարձան՝ Բեհիսթունի արձանագրությունը, գտնվում է Քերմանշահի նահանգում՝ Քերմանշահ քաղաքից 35 կմ հեռավորության վրա։ Երկրի արևելյան քաղաքներում (Յազդ, Քերման և այլն) պահպանվել են նաև յուրօրինակ բրգաձև կառույցներ՝ յակչալներ։ Քերմանից ոչ հեռու գտնվում է նաև Բամ քաղաքի միջնաբերդը, որը պահպանվել է և հասել մեր օրերը։ Այն թվագրվում է մ.թ.ա. 5-րդ դարի, սակայն զարգացել ու ժամանակակից տեսքը ստացել է միջնադարում։ Իրանում պահպանվել են նաև հելլենիստական դարաշրջանի (մ.թ.ա. 4 - մ.թ. 3-րդ դարեր) որոշ հուշարձաններ։ Առանձնապես հայտնի են պարթևական քաղաքները։ Պարթև Արշակունիները ծագում են Թուրքմենստանից, և նրանց կենտրոնների մեծ մասը գտնվում են Իրանից դուրս՝ Իրաքում (Տիզբոն), Թուրքմենստանում (Նիսա), Պակիստանում և այլն։ Բուն Իրանի տարածքում են Ղումիսը (Հեկատոմպիլոս, Սեմնանի նահանգ) և Ռեյը (այժմ՝ մայրաքաղաք Թեհրանի կազմում)։ Միջնադարյան Իրանը (4-18-րդ դարեր) առավել ներկայացված է հուշարձաններով։ Հայտնի են զրադաշտական մեկ այլ արքայատոհմի՝ Սասանյանների օրոք (226-642) կառուցված ճարտարապետական բազմաթիվ համալիրները։ Սասանյան Իրանի գերիշխանության տակ ևս եղել են հարևան և հեռավոր բազմաթիվ երկրներ, ուստի բազմաթիվ շինություններ ու կառույցներ գտնվում են բուն Իրանի սահմաններից դուրս։ Իրանի տարածքում են Բիշապուր քաղաքի ավերակները (Շիրազից 135 կմ արևմուտք, Ֆարսի նահանգ), Արտաշիր Պապականի պալատը (Ֆիրուզաբադից 2 կմ հեռավորության վրա, Շիրազից 110 կմ հարավ, Ֆարսի նահանգ), Ֆալաք-օլ-Աֆլաք ամրոցը (Խորամաբադ, Լոռեսթանի նահանգ), Իզադխասթ քաղաքի ավերակները՝ իր հայտնի համալիրով (Սպահանից 140 կմ հարավ, Շիրազից 320 կմ հյուսիս, Ֆարսի նահանգ), հուշարձաններով հարուստ Նիշապուր քաղաքը (Ռազավի Խորասան) և այլն։ Արաբական արշավանքներից հետո երկրում իշխում են ինչպես արաբ ամիրաներ, այնպես էլ իրանցի և թյուրքալեզու տարբեր դինաստիաներ։ Նրանց իշխանության տարիներին կառուցվել են գերազանցապես բերդեր ու ամրոցներ, մզկիթներ ու դամբարաններ։ Մետաքսի ճանապարհի վրա որպես քաղաքներ ձևավորվել են Մաշհադը, Թավրիզը, Ղոմը, Շիրազը, Թեհրանը և այլն։ Կառուցվում են բազմաթիվ քարավանատներ ու կամուրջներ։ Հայտնի են Ռիբատե Շարաֆ (Մաշհադ, 12-րդ դար), Ամիր Չախմախ (Յազդ, 15-րդ դար), Զեյն ադ-Դին (Յազդ, 16-րդ դար), Գանջալի խան (Քերման, 17-րդ դար) և շատ այլ քարավանատներ։ Իրանը Հայաստանին կապող կամուրջներից հայտնի էին Խուդաֆերինի կամուրջները՝ Արաքս գետի վրա։ Գիտության ու մշակույթի զարգացումը նպաստել է գրադարանների, համալսարանների ու այլ կենտրոնների կառուցումը։ Այդպիսի միջնադարյան կենտրոններից հայտնի է Մարաղայի աստղադիտարանը (13-րդ դար)։ Ուշմիջնադարյան Իրանի զարգացման վերջին շրջանը կապված էր Սեֆյանների (16-18-րդ դարեր) գահալության հետ։ Այս շրջանը գերազանցապես հայտնի էր բուն Իրանի, ինչպես նաև՝ ժամանակակից Ադրբեջանի ու Աֆղանստանի տարածքներում շիական իսլամական ճարտարապետական շինությունների կառուցմամբ։ Առանձնահատուկ շքեղ էր Սեֆյան Պարսկաստանի մայրաքաղաք Սպահանը, որտեղ կառուցվում են Նաղշե Ջահան հրապարակը, Սպահանի շուկան։ Քաղաքը գեղեցկանում է տասնյակ շքեղ մզկիթներով (Իմամի, Շեյխ Լոթֆոլայի, Ջամե) ու պալատներով (Ալի Ղափի, Հաշթ Բեհեշթ, Չեհել Սոթուն)։ Զանդեռուդ գետի վրա կառուցվում են Խաջու, Սիոսեփոլ կամուրջները։ Զբոսաշրջիկներին հետաքրքրում են նաև այդ քաղաքի մեջ գտնվող Նոր Ջուղա բնակավայրի հայկական եկեղեցիները, Իրանի հյուսիսի ասորական ու հայկական վանքերը և այլն։ Նոր ժամանակների (19-21-րդ դարեր) ճարտարապետությունը ներկայացված է գերազանցապես խոշորագույն քաղաքների զարգացմամբ և նոր բնակավայրերի հիմնադրմամբ։