cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայդարաբադ (պետություն)
1938 Սատյագրահա
1938 թվականի փետրվարին Հնդկական ազգային կոնգրեսն ընդունեց Հարիփուրա բանաձևը (Haripura գյուղում), որն հայտարարում էր, որ իշխանական պետությունները «Հնդկաստանի անբաժանելի մասն են», և որ դա նշանակում է, որ «Նահանգներն ունեն նույն քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական ազատությունները, ինչ գործում է ամբողջ Հնդկաստանում»։ Դրանից ոգևորվելով, Ժողովրդական Կոնվենցիայի մշտական կոմիտեն առաջարկեց ձևավորել Հայդարաբադի Պետական կոնգրես, և սկսվեց մասնակիցների գրանցման խանդավառ շարժում։ Կոմիտեն վստահեցնելով, որ մինչև 1938 թվականի հուլիս ամիսը գրանցվել են 1200 առաջնային անդամներ, հայտարարեց, որ շուտով տեղի կունենան ղեկավար մարմինների ընտրություններ։ Նա կոչ արեց պետության ինչպես հինդուներին, այնպես էլ մուսուլմաններին «թոթափել փոխադարձ անվստահությունը» և միանալ «Ասաֆ Ջահի դինաստիայի հովանու պատասխանատու կառավարություն ստեղծելու գործին»։ Նիզամը Պետական կոնգրեսի ընտրություններին արձագանքեց նախատեսված ընտրություններից երեք օր առաջ՝ 1938 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, Հասարակական անվտանգության մասին նոր օրենք ընդունելու միջոցով և հրաման արձակեց, որ Հայդարաբադի Պետական կոնգրեսը ճանաչվում է անօրինական։
Արգելքը հանելու մասին բոլոր բանակցություններն անհաջողությամբ ավարտվեցին։ Հայդարաբադյան հարցը լայնորեն քննարկվում էր Բրիտանական Հնդկաստանի թերթերում։ Պունայի Հնդկական ազգային կոնգրեսի ղեկավար Սենապատի Բարաթը հայտարարել էր, որ նոյեմբերի 1-ից ցանկանում է սատյագրահա սկսել (քաղաքացիական անհնազանդության շարժում) Հայդարաբադում։ Արիա Սամաջը և Հինդուական Մահաշաբհան նույնպես նախատեսում էին հինդուների քաղաքացիական իրավունքների հարցի վերաբերյալ սատյագրահա իրականացնել։ Ամբողջ հինդուական համայնքը բորբոքված էր սկսած 1938 թվականի սկզբից, երբ Օսմանաբադ շրջանում Արիա Սամաջի անդամներից մեկը սպանվել էր, քանի որ հրաժարվել էր Իսլամ ընդունել։ Ապրիլին Հայդարաբադում հինդուների և մուսուլմանների միջհամայնքային խռովություն սկսվեց, ինչը Բրիտանական Հնդկաստանի մամուլը լուսաբանեց՝ պնդելով «հինդուների ճնշման» մասին։ Արիա Սամաջի առաջնորդները հույս ունեին օգտագործել այդ հակասությունները։
Հնարավոր է, ետ չմնալու նպատակով, Հայդարաբադի Պետական Կոնգրեսի ակտիվիստները «Գործողությունների կոմիտե» ձևավորեցին և 1938 թվականի հոկտեմբերի 24-ին սատյագրահա նախաձեռնեցին։ Առաջադրվեցին Կազմակերպության անդամներ, որոնք բացահայտ հայտարարեցին, որ իրենք Հայդարաբադի Պետական Կոնգրեսի անդամներ են և ձերբակալության արժանացան։ Նույն օրն իր սատյագրահան սկսեց Արիա Սամաջ Հինդու Մահաշաբհան։
Հնդկական Ազգային կոնգրեսը հրաժարվեց աջակցել Պետական կոնգրեսի սատյագրահային։ «Հարիպուրայի բանաձևը» ըստ էության փոխզիջումային տարբերակ էր օպորտունիստների  և ռադիկալների միջև։ Գանդին զգուշանում էր պետության ուղղակի միջամտությունից, քանի որ ագիտացիան կարող էր բռնության վերաճել։ Կոնգրեսի գլխավոր ղեկավարները նաև ձգտում էին հինդուների և մուսուլմանների առավել սերտ համագործակցության, ինչը չհաջողվեց Պետական կոնգրեսին։ Փաթմաջա Նաիդուն (Սարոջինի Նաիդուի դուստրը) գրել է Գանդիի երկար հաշվետվությունը, որտեղ նա խիստ քննադատության է ենթարկել Կոնգրեսում միասնության ու համախմբվածության բացակայությունը, և «համայնքային [նրա] բառի իմաստով»։ Դեկտեմբերի 24-ին Պետական Կոնգրեսը դադարեցրեց քարոզչությունը՝ 300 ակտիվիստների նկատմամբ կալանք կիրառելուց հետո։ Այդ ակտիվիստները բանտում մնացին մինչև 1946 թվականը։
Արիա Սամաջ Հինդու Մահաշաբհա կազմակերպությունը շարունակեց իր քարոզչությունը և ուժեղացրեց այն 1949 թվականի մարտին։ Սակայն, պետության հինդու բնակչության արձագանքը բավականին թույլ էր։ 8000 ակտիվիստները, որոնք կալանավորվել էին հունիսին, պետության բնակիչների գրեթե 20% -ն էր կազմում։ Մյուսները մոբիլիզացվել էին Բրիտանական Հնդկաստանից։ Բրիտանական Հնդկաստանի հարակից Բոմբեի և Կենտրոնական գավառներ և Բերար նահանգները, սահմանափակ չափով, Մադրասը, բոլորը, որոնք ղեկավարվում էին Հնդկաստանի Ազգային կոնգրեսի կողմից, զորահավաքին նպաստում էին այնպիսի քաղաքներից, ինչպիսիք են Ահմեդնագարը, Սոլապուրը, Վիջայավադան, Պուսադեն և Մանմադը՝ օգտագործելով որպես անցումային կետ։ Բրիտանական Հնդկաստանը ավելի կտրուկ սկսեց վարել Հակահայդարաբադյան քարոզչությունը։ Հուլիս-օգոստոսին, լարվածությունը թուլացավ։ Հինդու Մահաշաբհան Ջոշիմաթի Շանկարաչարյայի (Shankaracharya - վանական ղեկավարի տիտղոս) մոտ խաղաղապահ առաքելություն էր ուղարկել, որը վկայում է, որ նահանգում հինդուների նկատմամբ կրոնական հետապնդումներ չկային։ Նիզամի կառավարությունը ստեղծեց Կրոնի հարցերով կոմիտե և հայտարարեց մինչև հուլիսի 20-ը կայանալիք սահմանադրական բարեփոխումների մասին։ Հետագայում, հուլիսի 30-ին  իր քարոզարշավը դադարեցրեց Հինդու Մահաշաբհան, իսկ օգոստոսի 8-ին՝ Արիա Սամաջը։ Երկու կազմակերպությունների բոլոր ձերբակալված ակտիվիստներն ազատ արձակվեցին։
Միջհամայնքային բռնություն
1936-1937 թվականներին Հնդկաստանի ընտրություններում Մուսուլմանական լիգան ղեկավարող Մուհամմեդ Ալի Ջիննան ձգտում էր իսլամական նկրտումներից օգտվելով շահել ՄԻՄ (Majlis-e-Ittehadul Muslimeen, կրճատ՝ MIM) առաջնորդ Նավաբ Բահադուր Յար Ջունգի հավատարմությունը, որը պայքարում էր հանուն Նիզամի վրա հենված իսլամական պետության, որը որպես Սուլթան, մերժում էր բոլոր ժողովրդավարության պահանջները։ Հինդուական Արիա Սամաջ վերածնունդային շարժումը, որը 1930-ական թվականների վերջից պահանջում էր իշխանության ավելի մեծ հասանելիություն հնդկական մեծամասնության համար, 1938 թվականին սանձվեց Նիզամի կողմից։ Հայդարաբադի Պետական Կոնգրեսը միավորեց ուժերը Արիա Սամաջի, ինչպես նաև Հինդու Մահասաբհայի հետ ։ Նուրանին ՄԻՄ-ը տեսնում էր Նավաբ Բահադուր Յար Ջունգի ղեկավարությամբ, որը ձգտում էր կրոնական և լեզվական փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանությանը։ Սակայն այս ամենը փոխվեց, երբ 1944 թվականին Նավաբիի մահից հետո ղեկավարությունն անցավ Քասիմ Ռազվին ։
Նույնիսկ, երբ Հնդկաստանի և Հայդարաբադի միջև բանակցություններ էին գնում, հնդ-մուսուլմանական միջհամայնքային խռովությունների հետևանքով ենթամայրցամաքի մեծ մասը քաոսի մեջ էր հայտնվել։ Զգուշանալով հնդուների քաղաքացիական ընդվզումից, Նիզամը Ռազվիին թույլատրեց ստեղծել «ռազակարներ» կոչվող մուսուլմանների կամավորական ջոկատ։ Ռազակարները, որոնք թվով մոտ 200 000 -ն էին, հակամարտության բռնկման ժամանակ, երդում տվեցին աջակցել իսլամական գերակայությանը Հայդարաբադում և Դեկանի բարձրավանդակում ՝ Հեյդերաբադը Հնդկական միությանը միանալու հինդու բնակչության մեծամասնության շրջանում աճող հասարակական կարծիքի առջև։
Համաձայն Օսմանաբադի շրջանի քաղծառայող Մոհամմեդ Հայդերի հաշվետվության, տարբեր զինյալ խմբավորումներ, այդ թվում Ռազակարները և Դեենդարները, նաև աֆղվան և արաբ ազգային աշխարահզորայինները պնդում էին, որ պաշտպանում են իսլամական հավատքը և հող էին պահանջում։ «1948 թվականին սկզբին Ռազակարներն իրենց գործողությունները Հեյդերաբադ քաղաքից ծավալեցին դեպի այլ քաղաքներ և գյուղական տարածքներ՝ սպանելով հնդուսներին, առևանգելով նրանց կանանց, թալանեցին ոչ մուսուլմանների տներն ու դաշտերը, լայնածավալ տեռորի ենթարկելով ոչ մուսուլմանների ունեցվածքը» ։ «Որոշ կանայք ռազակարների կողմից բռնաբարվեցին և առևանգվեցին, հազարավորներ բանտարկվեցին և դաժանորեն ճնշվեցին վարչակազմի կողմից» ։ Հազարավոր հինդուսներ ստիպված էին փախչել պետությունից և ապաստան փնտրել։ Ճշգրիտ թվերը հայտնի չեն, սակայն Կենտրոնական պրովինցիաներ (Central Provinces) 40 000 փախստականներ եկան ։ Սա հանգեցրեց հինդու համայնքի ահաբեկմանը, որոնցից ոմանք անկախ Հնդկաստանի սահմանը հատեցին և Նիզամի տարածքներում բռնություններ գործադրեցին բռնության ենթարկելու համար։ Այս հանցագործներից շատերը Հնդկաստանի Կոնգրեսի ղեկավարության հսկողության տակ էին և կապեր ունեին հինդութվա (հինդույականություն) ծայրահեղական կրոնական տարրերի հետ ։ Ընդհանուր առմամբ 150 գյուղեր (որոնցից 70-ը Հայդարաբադ պետությունից դուրս էին գտնվում) բռնության ենթարկվեցին։
Հայդարաբադը միջնորդեց որոշ ջանքեր գործադրելով, որ նվազեցնի ռազակարների ազդեցությունը։ Ռազվին վետո դրեց նրանց զինաթափման տարբերակի վրա, ասելով, որ Հայդարաբադի պետական բանակն անարդյունավետ է, իսկ ռազակարներն ինքնապաշտպանության միակ միջոցն են։ 1948 թվականի օգոստոսի վերջին, Հնդկաստանի ներխուժումն անխուսափելի էր ։
Ներուն չէր ցանկանում ներխուժել, վախենալով Պակիստանի կողմից ռազմական գործողություններից։ Հնդկաստանը չգիտեր, որ Պակիստանը Հայդարաբադում զենք օգտագործելու մտադրություն չուներ, ի տարբերություն Քաշմիրի, որտեղ նա ընդունել էր, որ իր զորքերն այնտեղ են ։ Time ամսագիրը նշում է, որ եթե Հնդկաստանը Հայդարաբադ ներխուժի, ապա ռազակարները կկոտորեն հինդուներին, ինչը կհանգեցնի Հնդկաստանի մուսուլմանների պատասխան կոտորածին ։
Պոլո օպերացիայից առաջ
Հայդարաբադի հինդուսների և հնդկական բանակի զինվորների կողմից բռնարարքների ժամանակ մուսուլմաններին թալանելու, զանգվածային սպանությունների և բռնաբարության մասին հաղորդումներ եղան ։ Իրավիճակն ուսումնասիրելու համար Ջավահարլալ Ներուն խառը հավատքային հանձնաժողով նշանակեց, որը ղեկավարում էր Պունդիթ Սունդեր Լալը։ Զեկույցի եզրակացությունները (Pundit Sundar Lal Committee Report) մինչև 2013 թվականը չէին հրապարակվել, երբ գիտնականներին թույլատրվեց օգտվել Նյու Դելիում գտնվող Ներուի գրադարան-թանգարանից (The Nehru Memorial Museum & Library (NMML) ։ Զեկույցը հասանելի է նաև առցանց ։
Հանձնաժողովը եզրակացրեց, որ Հնդկաստանի բանակի կողմից մուսուլման գյուղացիները զինաթափվել են, իսկ հնդիկները հիմնականում զինված են մնացել ։ Բռնությունները կատարվել են հինդու բնակիչների կողմից, բանակը երբեմն անտարբեր է մնացել և երբեմն էլ մասնակցել է վայրագություններին ։ 11 Կոմիտեն հայտարարել է, որ մուսուլմանների նկատմամբ լայնամասշտաբ բռնությունները տեղի են ունեցել Մարաթվադա և Թելանգանա շրջաններում։ Նա նաև եզրակացրել է. «Մի շարք տեղերում զինված ուժերի անդամները չափահաս մուսուլման տղամարդկանց դուրս են բերել գյուղերից և քաղաքներից և սառնասրտորեն կոտորել են նրանց» ։ Հանձնաժողովը, ընդհանուր առմամբ, զինվորականների լավ վարք դրսևորելու մասին է նշել, սակայն հայտարարել է, որ զինվորների շարժառիթը մոլեռանդությունն է եղել ։ Պաշտոնական «շատ պահպանողական գնահատականն» այն էր, որ 27 000-ից մինչև 40 000 մահացել են «ոստիկանության գործողությունների ժամանակ և հետո» ։ Այլ գիտնականները մատնանշել են 200 000 կամ ավելի բարձր զոհ ։ Մուսուլմանների շրջանում որոշ գնահատականներ ավելի բարձր էին, և Սմիթը ասում է, որ ռազմական կառավարության գնահատականները [մուսուլման զոհերի] առնվազն տասն անգամ ավելի են եղել, որոնցում պաշտոնապես մեղադրվում էին ռազակարները Ուիլյամ Դալրիմփլիի խոսքերով սպանությունների սանդղակը սարսափելի էր։ Թեև Ներուի կողմից էին այս բռնությունները գործադրվել, բայց նա մասնավորապես անհանգստացած էր հակամուսուլմանական բռնությունների ծավալով ։
Փաթելը կտրականապես դեմ է եղել նման եզրակացությունների հետ, ասելով, որ ուսումնասիրությունը թերի է կատարվել, քանի որ դրանք կատարվել են Պոլո օպերացիայի ժամանակ։ Նա նաև թերագնահատելով անվստահություն է հայտնել հանձնաժողովի շարժառիթների վերաբերյալ։ Այս առարկությունները Նուրանին ազնիվ չի համարել, քանի որ հանձնաժողովը կազմված էր տարբեր կրոնի ներկայացուցիչներից, այն պաշտոնական էր և քննադատաբար էր վերաբերվում ռազակարների գործունեությանը ։
Սանդարայան մատնանշել է, որ հինդուական գյուղերի բնակիչները փրկել են հազարավոր մուսուլմանական ընտանիքների նման վայրագություններից ։
Բնակչության կազմ և լեզուներ
Հայդարաբադի բնակչությունը խոսում է հետևյալ լեզուներով.
Քաջ դերձակը
Սյուժե
Հետո հսկան դերձակին տանում է քարանձավ, որտեղ ապրում էին նրա մյուս հայրենակիցները։ Գիշերը հսկան ուզում է սպանել մարդուն և նրա մահճակալի վրա է գցում երկաթե լինգը։ Սակայն դերձակի համար մահճակալը մեծ էր. նա հանգիստ քնում է մի անկյունում։ Առավոտյան հսկաները տեսնում են, որ նա ողջ է և անվնաս,և փախչում են։ Դերձակին ընդունուն են թագավորի մոտ ծառայության, բայց ռազմիկները վախենում էին, նրա հետ վիճել, որովհետև մեկ հարվածով նրանցից 7-ին կսպանի։ Ռազմիկները արքային ընտրության առաջ են կանգնեցնում. կա՛մ հերոսը, կա՛մ իրենք են թողնում ծառայությունը։ Չցանկանալով կորցնել հավատարին ծառաներին, բայց վախենալով քշել «դյուցազունին», արքան ուղարկում է երկու հսկաների հետ ճակատամարտելու` հաղթանակի դիմաց խոստանալով թագավորության կեսը և իր դստեր ձեռքը։ Քնած հսկաներին քարերով խփելով` նա նրանց իրար դեմ է հանում։Դրանից հետո թագավորը նրան ևս երկու անգամ ուղարկում է անտառ, որպեսզի նա որսա միաեղջյուրին և կատաղի վարազին, որոնց ճարպիկ դերձակը գցում է թակարդը։ Չտեսնելով ամուսնությունը հետաձգելու համար այլ պատճառ` թագավորը հերոսին ամուսնացնում է իր դստեր իհետ։ Որոշ ժամանակ անց արքայադուստրը լսելով իր ամուսնու քնած ժամանակվա խոսելը, հասկանում է, որ նա հասարակ դերձակ է և իր հորը համոզում է գիշերն ուղարկել, ծառաներ որպեսզի նրանք կապոտեն դերձակին։ Սակայն նրա հավատարիմ նիզակակիրը նրան զգուշացնում է այդ մասին։ Գիշերը դերձակը ձևացնում է, թե քնած է և սկսում է բարձր գոռալ իր քաջագործությունների մասին` նշելով, թե հեշտորեն կհաղթի դռան հետևում թաքնված մարդկանց։ Այս խոսքերից վախեցած` բոլորը փախչում են, իսկ դերձակը մինչև կյանքի վերջ մնում է արքա։
Հայդարաբադ (պետություն)
Հայդարաբադի նահանգի շրջաններ
Հայդարաբադը վարչականորեն կազմված է եղել տասնվեց մարզերից ՝խմբավորվելով չորս վարչատարածքային միավորների մեջ.
Հայդարաբադ նահանգի արդյունաբերություն
Հատկապես 20-րդ դարի առաջին կեսին՝ Հայդարաբադի վերջին Նիզամ Ասաֆ Ջահ VII-ի ժամանակ, նախքան Հնդկական միության մեջ հայտնվելը, Հայդարաբադի տարբեր շրջաններում ստեղծվել են բազմաթիվ խոշոր արդյունաբերական ձեռնակություններ։ Նիզամի ղեկավարած 37 տարիների ընթացքում Հայդարաբադում կառուցվեց էլեկտրակայան, երկաթուղային կայարաններ և ավիաուղիներ և այլ խոշոր արդյունաբերական ձեռնարկություններ։ Հայդարաբադից 144 կմ հեռավորության վրա գտնվող Մանջիրա գետի վրա կառուցվեց Նիզամ Սագար ջրամբարը, իսկ Տունգաբհադրա գետի միջոցով՝ ոռոգման համակարգը։ Նիզամն արդյունաբերության զարգացումը հիմնականում կենտրոնացրեց Սանատհնագարի շրջանում, որտեղ տեղակայված էին մի շարք ոլորտներ, որոնք ունեին ինչպես ավտոմոբիլային, այնպես էլ երկաթուղային տրանսպորտային միջոցներ ։
Տես նաև
• 4
Հղումներ
Կատեգորիա:1724 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Հնդկաստանի նահանգներ և տարածքներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի պատմություն Կատեգորիա:Հայդարաբադ Կատեգորիա:Ասիայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:1948 կազմալուծումներ Կատեգորիա:Նախկին միապետություններ Կատեգորիա:Բրիտանական Հնդկաստան Կատեգորիա:Ասիայի պատմական միապետություններ Կատեգորիա:Նախկին կայսրություններ
Պատկերների ճանաչում
Պատկերների ճանաչում, կերպարների ճանաչում, գիտական ուղղություն, որը տված բազմության պատկերները ճանաչող և դասակարգող համակարգեր ու սարքեր ստեղծելու համար մշակում է համապատասխան սկզբունքներ։ Պատկերի տակ հասկացվում է տարբեր առարկաների, երևույթների, պրոցեսների, իրադրությունների, ազդանշանների արտապատկերումը հարթության սահմանափակ դաշտի վրա, իսկ կերպարը միևնույն հատկանիշներ ունեցող պատկերների ինվարիանտ հատկությունն է։ Պատկերները լինում են կոնկրետ (տարածաժամանակային պատկերներ) և վերացական (մտային պատկերներ և հասկացություններ)։ Պատկերների ճանաչման համակարգեր և սարքեր ստեղծելու առաջին փորձերն արվել են 20-րդ դարի 50-ական թվականներին, իսկ 60-ական թվականներին էլեկտրոնային տեխնիկայի, ԹՀՄ-ների զարգացման շնորհիվ ճանաչման ավտոմատ համակարգերը լայն կիրառություն ստացան։ Պատկերների ճանաչման մեթոդները կիրառվում են տարբեր հիվանդությունների մեքենայական ախտորոշման պրոցեսում, երկրաբանության մեջ օգտակար հանածոների կանխորոշման, տնտեսական և սոցիալական վերլուծության համար, հոգեբանության, քրեագիտության, լեզվաբանության, օվկիանոսագիտության մեջ, միջուկային և տիեզերական ֆիզիկայում, կառավարման ավտոմատացված համակարգերում։ Միևնույն հատկանիշներ ունեցող պատկերների ենթաբազմությունը կազմում է դաս, որի կոմպակտությունը որոշվում է պատկերների հատկությունների միջև եղած ներքին կապերով։
Ջիվան Փիլիպոսյան
Ջիվան Փիլիպոսյան (հավանաբար 1885, Կեսարիա, Կեսարիայի գավառ, Անկարայի նահանգ - 1915, Դեյր-էլ-Զոր), հայ դեղագործ։
Կենսագրություն
Ծնվել է հավանաբար 1885 թվականին Անկարայի նահանգի Կեսարիայի գավառի կենտրոն Կեսարիա քաղաքում։ 1910 թվականին ավարտել է Դամասկոսի դեղագործական դպրոցը։ 1910-1914 թվականներին Ակսարայում սեփական դեղատուն է ունեցել և դեղագործ աշխատել։ 1915 թվականին սպանվել կամ մահացել է Դեյր-էլ-Զորում՝ մոտ 30 տարեկանում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Կեսարիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ
Վերա Անդրիյանենկո
Վերա Իվանովնա Անդրիյանենկո (Віра Іванівна Андріяненко, ), խորհրդային ուկրաինացի օպերային երգչուհի։ Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ (1993), Լուգանսկի պատվավոր քաղաքացի, բազմաթիվ վոկալ մրցույթների դափնեկիր։ Ապրել է Լուգանսկ քաղաքում։
Կենսագրություն
Վերա Իվանովնան ծնվել է Հադրութ քաղաքում։ Ավարտել է Ալմա-Աթա կոնսերվատորիան։ 1975 թվականից եղել է Լուգանսկի մարզային ֆիլհարմոնիայի մենակատար, դարձել բազմաթիվ վոկալ մրցույթների դափնեկիր և հաղթող։ 1977 թվականին աշխատել է ուկրաինական երգի 1-ին միջազգային մրցույթի «Երիտասարդ գվարդիա» ժյուրիի կազմում։
Հյուրախաղերով հանդես է եկել Ուկրաինայում, Ռուսաստանում, Բելառուսում, Մերձբալթիկայում, Հունգարիայում, Բուլղարիայում, Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Իտալիայում, Իսպանիայում, Թուրքիայում։ Եղել է Լուգանսկի Տ. Շևչենկոյի անվան մանկավարժական ինստիտուտի երաժշտության և մանկավարժական ֆակուլտետի դոցենտ, Արևելաուկրաինական ազգային համալսարանի պրոֆեսոր։ Դասավանդել է Լուգանսկի մշակույթի և արվեստի պետական ինստիտուտում։ Վերա Իվանովնան եղել է Յուրի Բոգատիկովի անվան բարեգործական մշակութային հիմնադրամի նախագահը։
Գործունեություն
Երգչուհու երգացանկում տեղ են գտել Ջովաննի Բատիստա Պերգոլեզիի, Քրիստոֆ Վիլիբալդ Գլյուկի, Կլոդ Դեբյուսիի, Մորիս Ռավելի, Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի կամերային ստեղծագործությունները։ Վոկալ երգացանկում ընդգրկված են եղել ուկրաինական և ռուսական ժողովրդական երգեր, Ֆեոդոր Նադենկոյի, Ալեքսանդր Ժուրբինի, Լև Կոլոդուբի, Լես Դիչկոյի ռոմանսները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգչուհիներ
Պիետրավայրանո
Պիետրավայրանո (Pietravairano), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3017 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 91 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81050, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը Սան Էրակլիոն է։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 1-ին։
Վարդ Շիկահեր
Վարդ Թովմայի Շիկահեր, գրող, մանկավարժ, սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոցենտ (1968)։
Կենսագրություն
Վարդ Շիկահերը ծնվել է Ստամբուլում։ Դպրոցական տարիներին թղթակցել է ստամբուլյան «Մարմարա» թերթին։ 1944 թվականին ավարտել է Վենետիկի Մխիթարյան վարժարանը, 1951-1957 թվականներին սովորել է Ստամբուլի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում՝ ստանալով սրտի և ներքին հիվանդությունների մասնագետի որակավորում։ 1944-1981 թվականներին դասավանդել է Ստամբուլի Մխիթարյան, Եսայան և Ֆերիգյուղի միջնակարգ վարժարաններում։ Շիկահերը երգում է բնությունը, սերը («Լուսաբաց», 1980, «Չորս տող միայն», 1993, «Բարի աստղի տակ», 1999, ժողովածուներ)։ Շիկահերի ստեղծագործություններին բնորոշ է հակվածությունը խոհափիլիսոփայական մտածողությանը («Նոյն արեւուն տակ», 1996)։ Հրատարակել է նաև բժշկագիտական («Կիսադարեայ պատմութիւն թրքահայ բժշկութեան», 1923-1975, «Մեր կենսաբանական ցաւերը եւ Աննա Ասլանի նիւթ Н-3», 1964) և հուշագրական ուսումնասիրություններ («Մխիթարեանի պարտէզէն», 1992) ։
Մահացել է 2020 թվականի հուլիսի 16-ին Ստամբուլում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ
Ալ-Մուխարրամի շրջան
Ալ-Մուխարրամի շրջան (ناحية المخرم), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Ալ-Մուխարրամի գավառի 2 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Մուխարրամ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 32,447 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 548.31 կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ալ-Մուխարրամի գավառ
Մեծ Պշիշ
Մեծ Պշիշ (Большой Пшиш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պշիշ գետի ձախ ափին՝ 258 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 45 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պշիշ, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հենապատ
Հենապատ, իր հետևում գտնվող գրունտի զանգվածը փլուզումից պահող կոնստրուկցիա։ Հենապատերը կիրառվում են հիդրոտեխնիկական, ճանապարհային, արդիական և քաղաքացիական շինարարությունում։ Հենապատներն առավել տարածված են հիդրոտեխնիկայում շինարարությունում (առափնյա փողոցներ, նավամատույցներ, ջրարգելակների խցեր, ջրանկումներ)։ Հենապատերի համար որպես շինանյութ օգտագործում են բնական քար, բետոն, երկաթբետոն, հազվադեպ՝ մետաղ և փայտ։ Հենապատի լայնական հատվածքի չափերը և պրոֆիլը որոշում են սահքի նկատմամբ հենապատի ամրության և կայունության հաշվարկի հիման վրա։ Հենապատը, որի կայունությունը ապահովվում է իր սեփական զանգվածով, կոչվում է զանգվածային։
Իսրայելի պատերազմներում զոհվածների և ահաբեկչության զոհերի հիշատակի օր
Իսրայելի պատերազմներում զոհվածների և ահաբեկչության զոհերի հիշատակի օր կամ Յոմ Հա-Զիքարոն (יום הזכרון לחללי מערכות ישראל ונפגעי פעולות האיבה), սգո օր Իսրայելում։
Հիշատակի օրը նշվում է հրեական օրացույցովով իյարի 4-ին։ Այդ օրվան միշտ հաջորդում է իյարի 5-ին տոնվող Իսրայելի անկախության օրը։ Երկու օրերն էլ կարող են փոխել իրենց ամսաթիվը իյարի 3-ի և 4-ի համապատասխանաբար, եթե իյարի 5-ը շաբաթի օրն է կամ ուրբաթ է։ Երբ Հիշատակի օրը կիրակի օրվան է ընկնում, ապա և Հիշատակի օրը, և Անկախության օրը տեղափոխվում են մեկ օր ուշ։
Այս օրը հարգանքի տուրք են մատուցում Իսրայլեի պատերազմներում կամ մարտական ծառայությունները կատարելիս զոհված Իսրայելի պաշտպանության բանակի զինվորներին, ոստիկաններին, ինչպես նաև անվտանգության այլ ծառայությունների աշխատակիցներին։
2016 թվականին Իսրայելը հարգանքի տուրք է մատուցում ՑԱՀԱԼ-ի, ոստիկանության, սահմանապահ զորքերի, ընդհանուր անվտանգության ծառայության, արտաքին հետախուզության ծառայության, աբնտերի վարչության, հրշեջ ծառայության աշխատակների և անդրմանդատային Պաղեստինի տարածքում գործող հրեական ընդհատակյա ծառայությունների ակտիվիստների, ընդհանուր թվով՝ 23 447 մարդ, հիշատակի օրը։ 2017 թվականին այդ ցանկին ավելացել է ևս 68 անուն։ 2016 թվականի դրությամբ Իսրայելում ապրում է իրենց երեխաներին կորցրած 9442 ծնող, ինչպես նաև զինծառայողների 4917 այրի, 1948 որբ, որոնք կորցրել են հորը կամ մորը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իյար Կատեգորիա:Իսրայելի տոներ Կատեգորիա:Հիշատակի օրեր Կատեգորիա:Զինված ուժերի օրեր Կատեգորիա:Հանդիսություններ ապրիլին ոչ-Գրիգորյան օրացույցով Կատեգորիա:Հանդիսություններ մայիսին ոչ-Գրիգորյան օրացույցով Կատեգորիա:Հանդիսություններ հրեական օրացույցով
Հելմինթոլոգիա
Հելմինթոլոգիա
Հելմինթոլոգիա, գիտություն մակաբույծ որդերի, մարդու, կենդանիների ու բույսերի օրգանիզմում դրանց առաջացրած ճիճվային հիվանդությունների մասին։ Հելմինթոլոգիան կապված է կենդանաբանության, բժշկագիտության, անասնաբուժության և բույսերի ախտաբանության (ֆիտոպաթոլոգիա) հետ։ Հելմինթոլոգիայի 3 հիմնական բաժիններն են. բժշկական, անասնաբուժական և բուսական։ Հելմինթոլոգիան ուսումնասիրում է մակաբույծ որդերի ձևաբանությունը, կենսաբանությունը, կարգաբանությունը, էկոլոգիան, ինչպես նաև բուժումը, համաճարակը, պայքարն ու կանխարգելումը։
Ըստ կենսաբանական հատկության՝ տարբերում են գեոհելմինթներ և բիոհելմինթներ։
Գեոհելմինթների զարգացման ցիկլը սկսվում է արտաքին միջավայրից և ավարտվում տիրոջ օրգանիզմում։
Բիոհելմինթների զարգացումը տեղի է ունենում միայն կենդանի օրգանիզմներում, և կենսական ցիկլի ավարտման համար սովորաբար անհրաժեշտ է երկու և ավելի տերերի հերթափոխություն ։
Հելմինթոլոգիայի պատմություն
Մակաբույծ որդերի մասին առաջին տեղեկությունները մեզ հասել են հին ժամանակներից, սակայն որպես գիտություն հելմինթոլոգիան սկսել է ձևավորվել XVIII դ. II կեսերից։ Հելմինթ տերմինը առաջին անգամ օգտագործել է Հիպոկրատը՝ 460-370 թթ։ Հիմնադիրը գերմանական գիտնական Կ. Ռուդոլֆին է։
Հայաստանում հելմինթոլոգիայի հիմնադիրը Ելենա Քալանթարյանն է, որն աշխարհում առաջինն է նկարագրել Trichostrongylus axei (1924), Skrijabini Kalantarian (1932) մակաբույծ որդերի տեսակները։ Նաև 1927 թ.-ին առաջարկել է հելմինթոլոգիական հետազոտության նոր մեթոդ, որը կոչվում է իր անունով։ Ե. Քալանթարյանը, Ա. Բադալյանը, Է. Դավթյանը և ուրիշներ մեծ ավանդ են ներդրել ասկարիդոզի, տրիխոցեֆալոզի, հիմենոլեպիդոզի, էխինոկոկոզի ուսումնասիրման բնագավառում։ ժամանակակից իմունոլոգիան խիստ շաղկապվում է հելմինթոլոգիայի հետ։ Բացի այդ, հեռանկարային և կիրառական նշանակություն են ձեռք բերում իխտիոհելմինթոլոգիան (ձկնա-հելմինթոլոգիա) և էնտոմոհելմինթոլոգիան (միջատա-հելմինթոլոգիան)։ Խորհրդային շրջանում հելմինթոլոգիայի բնագավառում ուսումնասիրություններ են կատարվել Ա. Բ. Ալեքսանյանի անվան աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանակիր համաճարակաբանության, վիրուսաբանության և բժշկական պարազիտաբանության և ուրիշ ԳՀԻ-ների պարազիտաբանության լաբորատորիաներում։
Կատեգորիա:Մակաբուծություն Կատեգորիա:Կենդանաբանություն
Բուդայի ամրոց
Պատմություն
Ներկայիս ամրոցի ամենահին հատվածը կառուցվել է 14-րդ դարում Սլավոնիայի հերցոգ Ստեֆանի կոմից, որը Լայոշ Մեծ արքայի կրտսեր եղբայրն էր։
Սիգիզմունդ I արքայի օրոք ամրոցը զգալիորեն ընդարձակվել է և ուշ միջնադարի ամենամեծ ամրոցը դարձել։
Մոհաչեի ճակատամարտից հետո 1526 թվականին Հունգարիայի թագավորությունը դադարել է գոյություն ունենալուց, և թուրքերն անարգել գրավել են այն։ Քաղաքի գերմանացի ու հունգարացի բնիկ բնակչության մեծ մասը արտագաղթել է, Օսմանյան Հունգարիայում ամրոցի համալիրը օգտագործվել է որպես զորանոց և ձիանոց, իսկ շինությունների մի մասը մնացել է դատարկ ։
Ամրոցի միջնադարյան կառույցներից շատերը ոչնչացվել են 1686 թվականին, երբ Սրբազան դաշինքի դաշնակից զորքերը պաշարել են այն Բուդայի ազատագրման ժամանակ․ դա Թուրքական մեծ պատերազմի մի դրվագն է ։
1715 թվականին Կառլ VI կայսրը հրամայել է ամրոցի տարածքը մաքրել ավերակներից և սկսել է նոր համալիրի շինարարությունը։ 1749 թվականին արքյական նոր ամրոցի շինարարությունն ավարտին է հասել։
1849 թվականի մայիսի 4-ին հունգարական հեղափոխական բանակը Արթուր Գյորգեյի ղեկավարությամբ պաշարել է Բուդան, ամրոցը գրավվել է, սակայն Թագավորական պալատն ամբողջովին այրվել է։
Հունգարական հեղափոխությունից հետո 1850-1856 թվականներին պալատը վերակագնվել է։ 1867 թվականին, երբ կնքվել է Ավստրո-հունգարական համաձայնագիրը, կայսր Ֆրանց Յոզեֆը ամրոցում օծվել է Հունգարիայի թագավոր։
19-րդ դարում ինքնավար հունգարական կառավարությունը որոշում է ընդունել Թագավորական նոր պալատի կառուցման մասին, որը չէր զիջելու ժամանակի եվրոպական միապետներից և ոչ մեկի նստավայրին։ Շինարարությունը շարունակվել է մոտ 40 տարի՝ 1875-1912 թվականներին։ 1912 թվականին պաշտոնական բացումից հետո այն դարձել է հունգարական ամենից ճանաչված կառույցը, որը խորհրդանշում էր նոր դարի մուտքը։
Հաբսբուրգների անկումից հետո 1920 թվականին Թագավորական պալատը դարձել է Հունգարիայի կառավարիչ Հորթի Միկլոշի նստավայրը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո ամրոցի տարածքում հնագիտական որոշակի պեղումներ են կատարվել, որպեսզի վերականգնվեն միջնադարյան որոշ շինություններ։ Արդյունքում բացահայտվել են Սիգիզմունդի ժամանակաշրջանի մի քանի կառույցներ։ Միջնադարյան ամրությունների մասշտաբային վերակառուցումը փոխել է ժամանակակից Բուդապեշտի կերպարանքը։ Վերակակառուցման ծրագիրը հաջողվել է, քանի որ հաջողվել է միջնադարյան կառույցները համադրել ամրոցի ժամանակակից հատակագծին։
Քանի որ Հունգարիայի կոմունիստական կառավարությունը Թագավորական պալատը համարում էր նախկին ռեժիմի խորհրդանիշ, այն ենթարկվել է բարբարոսական վերակառուցման․ ճարտարապետական արժեքավոր շատ տարրեր հեռացվել են կամ պատերազմից հետո նախկին տեսքով չեն վերականգնվել։ Ամրոցն իր թանգարաններով (Հունգարիայի ազգային պատկերասրահ, Բուդապեշտի պատմության թանգարան) և Ազգային գրադարանի տնով դարձել է Բուդապեշտի մշակութային կենտրոնը։
Պալատն ամբողջովին վերականգնվել է 1966 թվականին, իսկ ամրոցի ինտերիերը՝ միայն 1980 թվականին։
2006 թվականի մարտին Հունգարիայի մշակութային ժառանգության ազգային ֆոնդը նախագծել է ամրոցի երկարաժամկետ զարգացման հեռանկարային պլանը։ Հետազոտությունների արդյունքներով հաստատվում է, որ 1952-1966 թվականների հետպատերազմյան վերականգնումը ամրոցի շատ տարրերի անվերադարձ կորստի է հանգեցրել ։ Առաջարկվել է վերականգնել համալիրի կորսված մասերը, սակայն դրա վերաբերյալ վերջնական որոշում չի կայացվել ։
Անտոն Նոսիկ
Անտոն Նոսիկ (Анто́н Бори́сович Но́сик, ), ռուս լրագրող, հասարակական գործիչ, հայտնի բլոգեր։ Երբեմն համարվում է «Ռունետի հայրերից մեկը»։ Եղել է Vesti.ru, Lenta.ru, Gazeta.ru և NEWSru.com ինտերնետ-հրատարակությունների խմբագիր։ Եղել է Ռամբլեր հոլդինգի և SUP ընկերության բլոգների ծառայության (մասնակցել է LiveJournal ծառայության մշակմանը) նախկին մենեջերներից մեկը, «Помоги.org» բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիրներից մեկը ։ Մինչև 2011 թվականի մարտն զբաղեցրել է Bfm.ru կայքի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ 2009 թվականի հոկտեմբերից եղել է «Объединённые медиа» ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ և դրան զուգահեռ զբաղեցրել Bfm.ru գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ 2011 թվականի նոյեմբերի 16-ից մինչև 2012 թվականի նոյեմբերի 29-ը Անտոն Նոսիկը՝ որպես մեդիատնօրեն, աշխատել է SUP Media ընկերությունում, որին պատկանում է LiveJournal ծառայությունը։
Բազմիցս այցելել է Հայաստան և Արցախ, Ադրբեջանի՝ որպես անկախ պետության գոյությունն անվանել «ցավալի պատմական սխալ»։ Ադրբեջանում ճանաչվել է պերսոնա նոն գրատա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Սյունակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բլոգերներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Երիզորդներ
Երիզորդներ, ցեստոդներ, ժապավենաձև որդեր, տափակ որդերի ենթատիպի անողնաշարավոր կենդանիների դաս։ Սեռահասուն փուլում գտնվող երիզորդերը համարվում են ողնաշարավոր կենդանիների և մարդու աղիքների մակաբույծներ։ Հայտնի է ավելի քան 3 հազար, Հայաստանում՝ 150 տեսակ՝ տարածված բոլոր շրջաններում։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմինը ժապավենաձև է, երկար, մի քանի մմ-ից մինչև 20 մ և ավելի։ Բաժանված են հատվածների (2-ից մի քանի հազար)։ Առջևի մասում տեղակայված է գլուխը (սկոլեքս), որն ունի 2-4 ծծիչներ, իսկ որոշ որդեր՝ կնճիթ՝ կեռիկներով։ Պարանոցի աճի ընթացքում առաջանում են հատվածներ (ստրոբիլա)։
Ներքին կառուցվածք
Երիզորդներ զուրկ են աղիներից, սննդի ներծծումը կատարվում է ամբողջ մարմնի մակերևույթով։
Սեռական օրգաններ
Հերմաֆրոդիտ են. հաջորդաբար կազմավորվող հատվածներում առաջանում են արական և իգական սեռական օրգաններ, ապա արգանդը՝ լցված ձվերով։ Յուրաքանչյուր	հատվածում զարգանում է 1, երբեմն՝ 2 կամ մի քանի սեռական ապարատ։ Երիզորդներ արտադրում են հսկայական քանակությամբ ձվեր (օրինակ՝ չզինված երիզորդը, որն ապրում է շուրջ 20 տարի, տարեկան արտազատում է մինչև 600 միլիոն ձու)։
Զարգացման ցիկլ
Երիզորդի զարգացման բոլորաշրջանը բավականին բարդ է և անցնում է տերերի հաջորդական փոփոխման ճանապարհով։ Ձվերը վերջնական տիրոջ կղանքի հետ դուրս են գալիս արտաքին միջավայր, ձվի մեջ զարգանում է 3 զույգ կեռիկներով զինված թրթուրը՝ օնկոսֆերան կամ կորացիդիան։ Հետագա զարգացումը կապված է 1 կամ 2 միջանկյալ տերերի հետ։ Առաջին դեպքում հասուն ձուն կուլ է տալիս միջանկյալ տերը (տզրուկ, միջատ, որևէ անողնաշարավոր), որի ստամոքսում ձվից դուրս եկած թրթուրը՝ օնկոսֆերան, տեղակայվում է նրա խոռոչներում կամ որևէ օրգանում, որտեղ վերածվում է ցիստիցերկի նման թրթուրի (ֆինա, ցենուր, էխինոկոկ և այլն)։ Վերջին 2 թրթուրներն անսեռ բազմացման արդյունքում առաջացնում են բազմաթիվ գլխիկներ։ Նրանք, միջանկյալ տիրոջ օրգանների հետ ընկնելով վերջնական տիրոջ օրգանիզմ, կպչում են նրա աղիքի պատին և զարգանալով՝ դառնում սեռահասուն որդ։ 2 միջանկյալ տիրոջ օրգանիզմներում աճելու դեպքում (օրինակ՝ լայն երիզորդ) առաջին տերը (խեցգետնակերպ) վարակվում է՝ լողացող կորացիդիաները կուլ տալով, որոնցից դուրս է գալիս թրթուրը (օնկոսֆերան)։ Վերջինս, թափանցելով խեցգետնի օրգանիզմի խոռոչ, զարգանում է որպես պրոցերկոիդ թրթուր։ 2-րդ միջանկյալ տերը (ձկներ) կուլ է տալիս պրոցերկոիդները, որոնք աղիներից դուրս են գալիս մարմնի խոռոչներ կամ որոշ օրգաններ ու հյուսվածքներ, ապա զարգանալով՝ վերածվում են պլերոցերկոիդի։ Վերջնական տերերը (ողնաշարավոր կենդանիներ կամ մարդ) վարակվում են պլերոցերկոիդներով վարակված ձուկն ուտելուց։
Հիվանդություններ
Երիզորդներ առաջացնում են մարդկանց հիմենոլեպիդոզ, տենիոզ, տենիարինխոզ, էխինոկոկոզ, դիֆիլոբոթրիոզ և այլ հիվանդություններ։ Դրանց հետևանքով իջնում է նաև գյուղատնտեսական կենդանիների մթերատվությունը։
Կատեգորիա:Տափակ որդեր Կատեգորիա:Մակաբույծեր
Թռչող նավ (մուլտֆիլմ)
«Թռչող նավ» («Летучий корабль»), 1979 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում նկարահանված խորհրդային երաժշտական նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված ռեժիսոր Գարրի Բարդինի կողմից ռուսական ժողովրդական հեքիաթի հիման մոտիվներով։
Սյուժե
Ծխնելույզ մաքրող Իվանուշկան սիրահարվում է արքայադուստր Զաբավային, որին իր թագավոր հայրը ցանկանում է հակառակ իր կամքի ամուսնացնել հարուստ բոյարին Պոլկանի հետ։ Զաբավան համաձայնում է դառնալ նրա կինը, ով կկառուցի կախարդական թռչող նավ։ Բարի ջրապայն օգնում է Իվանուշկային նավը կառուցելու հարցում։ Դրանով թռչելու գաղտնիքն Իվանուշկան իմանում է Բաբոկ Յոժեկից, սակայն միամտաբար դրա մի մասը հայտնում է Պոլկանին, ինչի արդյունքում թագավորը հայտնվում է դարանում։ Այնուամենայնիվ, բարին ու արդարությունը հաղթում են. Իվանուշկան ու Զաբավան միասին թռչում են նավով՝ հեռանալով ժլատ թագավորից ու նենգ Պոլկանից։
Երգեր
Մուլտֆիլմում հնչում են Յուրի Էնտինի երգերը, որոնց երաժշտության հեղինակը Մաքսիմ Դունաևսկին է։ Երգերը կատարում են հայտնի արտիստներ Միխայիլ Բոյարսկին ու Անատոլի Պապանովը։ Մուլտֆիլմի երգերի վրա աշխատելիս Մաքիմ Դունաևսկուն օգնել է «Фестиваль» անսամբլը, որին նա հատուկ հրավիրել էր ներկայացումների ու ֆիլմերի համար երաժշտություն ձայնագրելու համար։ Բաբոկ Յոժեկի չաստուշկաները կատարել է Մոսկվայի կամերային երգչախմբի կանանց խումբը։
Ջրապայի երգի տեքստը Յուրի Էնտինը, ինչպես ինքն է խոստովանել, գրել է լոգարանում նստած տասը րոպեում ։ Երգն արակ մեծ ժողովրդականության է արժանացել։
Մուլտֆիլմի երգերը բազմիցս վերահրատարակվել են մանկական երգերի հավաքածուներում և առանձին սկավառակներով, երբեմն մեկ այլ մուլտֆիլմի երգերի հետ միասին (օրինակ՝ «Երկնագույն շնիկը» մուլտֆիլմի երգերի )։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1979 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Գարրի Բարդինի մուլտֆիլմեր
Կատարո (գինի)
«Կատարո» «Domaine Avetissyan» ընկերության՝ հայկական գինու ապրանքանիշ, որն արտադրվել է Արցախում, խնդողնի խաղողի տեսակից։ Ունեցել է Կարմիր «Կատարո», Կարմիր «Կատարո» Reserve, Սպիտակ «Կատարո» և «Կատարո» Ռոզե տեսակները
Գործարանը գտնվել է Հադրութի շրջանի Տող գյուղում, որը Արցախյան 44-օրյա պատերազմի ավարտից հետո անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Պատմություն
Գործարանի հիմնադիր Ավետիսյանները Խաղողագործությամբ զբաղվել են նախորդ դարի 20-ական թվականներից, այգին հիմնվել էր խողողագործների դինաստիայի հիշատակին։ Նախագծի, գինեգործարանի և խաղողի այգու զարգացման գործով զբաղվել են Գրիգորի Ավետիյանը և նրա ընտանիքի անդաները։ Խաղողագործության վերաբերյալ խորհրդատվությունները տվել է ֆրանսիացի փորձագետ Ժյուլյեն Լալուն ։
Խաղողի այգի
Խաղողի այգին տեղակայված էր Արցախի Հադրութի շրջանի Տող գյուղից ոչ հեռու, ծովի մակարդակից 740-780 մետր բարձրության վրա ։ Խաղողի այգին տնկված էր հարավային հողային լանջերին, որտեղ հողը հիմնականում կավի է։ Ձմեռները մեղմ են (հազվադեպ է ջերմաստիճանը հասնում -18 °C-ի), և այգին չէին ծածկում։ Տնկման խտությունը՝ 1650 խաղող/հա, նախատեսված է եղել ստեղծվել ևս մեկ այգի ավելի բարձր խտությամբ, մինչև 5000 խաղող/հա։ Խաղողի այգու համար ընտրվել էին 80 լավագույն թփեր, որոնցից ստեղծվել էր 3 կլոն։ Ֆրանսիացի խաղողագործ Ժյուլյեն Լալուն ընտրել էր հատուկ օպտիմալ զարկերակ այս տեսակի համար։
Գինեգործարան
Կատարո կարմիր գինին ստեղծվում էր սեփական գինեգործարանում։ Խաղողը հավաքվում էր հայկական ավանդական բերքահավաքի նման, ֆերմենտացիան տեղի էր ունենում չժանգոտվող պողպատի տակառների մեջ, հսկվող ջերմաստիճանի տակ։ Գինու պահպանման համար օգտագործվում էին արցախյան կաղնու փայտից պատրաստված տակառներ։ Տակառատախտակի համար հարմարանքը պատրաստվում էր գինեգործի հսկողության տակ և պահպանվում բացօթյա վայրում գինեգործարանի տարածքում։ Ամեն տարի «Կատարո»-ն թողարկում էր մոտ 60-100 հազար շիշ գինի։
Կարմիր Կատարո
Կարմիր Կատարո գինին ստացվում էր Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Տող գյուղից ոչ հեռու գտնվող խաղողի այգիներից հավաքված Խնդողնի սորտի (100%) տեսակից։ Գինին թափանցիկ մուգ կարմիր գույնի է։ Այն մշակում էին Տող գյուղի գինեգործարանում՝ պահպանվելով չժանգոտվող տանկերի մեջ հատուկ ջերմաստիճանում։
Կարմիր Կատարո Reserve
Կարմիր Կատարո ռեզերվ գինին նույնպես ստացվում էր Խնդողնի սորտի (100%) տեսակից։ Այն պահպանվում էր Արցախյան կաղնուց պատրաստված տակարներում 12 ամիս շարունակ և լրացուցիչ պահպանվում նաև շշերում։ Այն պահպանվում է 14-16 °C ջերմաստիճանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գինիներ
Երկարաբեղիկներ
Երկարաբեղիկներ, փայտահատ բզեզներ, բզեզների ընտանիք։ Հայաստանում հայտնի է 250 տեսակ։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմինը սովորաբար նեղ ու երկար է (երկարությունը՝ 3-160 մմ), ուսերը՝ դուրս ցցված։ Վերնաթևերը զուգահեռ են կամ դեպի հետ նեղացող, հազվադեպ՝ մի փոքր օվալաձև, սկավառակը՝ միշտ առանց ակոսների, կետերի կամ հատիկաշարքերի։ Բեղիկները թելաձև են, արուինը՝ ավելի երկար (երբեմն՝ մարմնից մի փոքր ավելի), թաթերը՝ սովորաբար տեսանելի 4 հոդով։
Բազմացում և զարգացում
Շատ տեսակներ գյուղատնտեսական և անտառային բույսերի վնասատուներ են։ Հիմնական վնասը հասցնում է թրթուրը, բայց լրացուցիչ սնման կարգով հասուն բզեզը նույնպես կարող է վնասել։ Մերկասերմ ծառերին վնասում են նոնոխամուսները, կաղնուն՝ կաղնու մեծ և փոքր երկարաբեղիկ, փայտե շինություններին, հեռագրասյուներին՝ տնային երկարաբեղիկը։
Կատեգորիա:Բզեզներ
Մոնդրագոնե
Մոնդրագոնե (Mondragone), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 26 558 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 488,2 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54,4 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81034, հեռախոսային կոդ՝ 00823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անվերջ սեր (ֆիլմ, 2014)
«Անվերջ Սեր» (Endless Love), սիրային դրամա։ Էկրաններին է բարձրացել 2014 թվականի մարտի 6-ից։
Ֆիլմը հիմնված է Սկոթ Սպենսերի գրքի վրա։ Նյու Յորք Թայմսի կարծիքով տարվա լավագույն գրքերից մեկն է ։ Publishers Weekly-ն նրան անվանել է «Ամերիկյան ժամանակակից սիրային պատմությունների վարպետ»։
Սյուժե
ժամանակակից պատմություն դպրոցը նոր ավարտած սիրահար զույգի՝ հասարակ տղա Դեյվիդի և հարուստ ընտանիքից գեղեցկուհի Ջեյդի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում
Ալֆրեդ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Արքայազն Ալֆրեդ (Prince Alfred Ernest Albert) կամ Ալֆրեդ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի (Alfred von Sachsen-Coburg und Gotha, ), Մեծ Բրիտանիայի Վիկտորյա թագուհու և նրա ամուսնու` կոնսորտ արքայազն Ալբերտի որդի, Էդինբուրգի դուքս, Օլսթերի և Քենթի կոմս (1866 թվականի մայիսի 24-ից մինչև 1893 թվականի օգոստոսի 23-ը), ապա` Սաքսեն Կոբուրգ Գոթայի դուքս (1893 թվականի օգոստոսի 22-ից)։
Արքայազն Ալֆրեդը եղել է Մեծ Բրիտանիայի նավատորմի ծովակալ (1893 թվականի հունիսի 3), նաև հայտնի ֆիլատելիստ։
Կենսագրություն
Արքայազն Ալֆրեդը ծնվել է Վինձոր պալատում։ Նա թագուհի Վիկտորյայի և Սաքսեն Կոբուրգ Գոթայի դուքս Ալբերտի չորրորդ երեխան եւ երկրորդ որդին էր։ Որպես միապետի որդին նա ի ծնե ստացել է Ձերդ Մեծություն արքայազն Ալբերտ տիտղոսը։ Ծնվելու պահին նա բրիտանական գահի ժառանգման գծով երկրորդն է եղել ավագ եղբորից` Ուելսի արքայազն Էդուարդից հետո։
1856 թվականին ծառայության է անցել Մեծ Բրիտանիաի Թագավորական ռազմածովային նավատորմում։ 1862 թվականին նա եղել է Հունաստանի գահի թեկնածու` հաղթելով հանրաքվեում, բայց չի կարողացել միապետ դառնալ 1832 թվականի Լոնդոնի կոնֆերանսի որոշման համաձայն։ 1867 թվականի հունվարից մինչև 1868 թվականի հուլիսը Ալբերտը կատարել է շուրջերկրյա ճանապարհորդություն։ Նա բրիտանական թագավորական ընտանիքի անդամներից առաջինն է եղել, ով այցելել է Ավստրալիա, Նոր Զելանդիա, Բրիտանական Հնդկաստան 1868 թվականին և Հոնկոնգ 1869 թվականին։ Նա նաեւ այցելել է Տրիստան դա Կունա կղզի, որտեղի միակ քաղաքը նրա պատվին վերանվանվել է Յոթ ծովերի Էդինբուրգ։ Թագուհու ծննդյան օրը` 1866 թվականի մայիսի 24-ին, արքայազն Ալֆրեդը ստացել Էդինբուրգի դուքս, Քենթի և Օլսթերի կոմս տիտղոսները։ 1893 թվականին Էռնեստ II Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացու մահից հետո Սաքսեն Կոբուրգ Գոթայի դքսության ազատված գահն անցավ արքայազն Ալֆրեդին` որպես դուքսի ազգական, և քանի որ Ալֆրեդի ավագ եղբայրը ՝ Էդուարդը հրաժարվել էր այդ գահից (Սաքսեն Կոբուրգի և Մեծ Բրիտանիայի անձնական ունիայից խուսափելու համար)։
Ընտանիք
1874 թվականի հունվարի 23-ին Սանկտ Պետերբուրգի Ձմեռային պալատում արքայազն Ալբերտն ամուսնացել է մեծ իշխանուհի Մարիյա Ալեքսանդրովնայի հետ, որը Ռուսաստանի կայսր Ալեքսանդր II-ի և կայսրուհի Մարիյա Ալեքսանդրովնայի միակ դուստրն էր։ Հայրը որպես օժիտ նրան տվել է այն ժամանակների համար չլսված գումար` 100 000 ֆունտ, եւ բացի այդ նաև ամենամյա նպաստ`  20 000 ֆունտ։ Էդինբուրգի դուքսն ու դքսուհին, Լոնդոն ժամանեցին մարտի 12-ին։
Ամուսնությունը երջանիկ չի եղել, իսկ լոնդոնյան հասարակությունը հարսնացուին համարել է շատ ամբարտավան։ Ամուսնանալուց հետո Մարիա Ալեքսանդրովնան մեծարվել է «Նորին թագավորական մեծություն», «Նորին թագավորական և կայսերական մեծություն» տիտղոսներով։ Վիկտորյա թագուհին նրան տվել է առաջին տեղը` Ուելսի արքայադուստրից հետո։
«Հերցոգ Էդինբուրգսկի» ռուսական հածանավն անվանվել է ի պատիվ Ալեքսանդր II-ի փեսայի։ Բացի այդ,  ի պատիվ դքսի Էդինբուրգի դուքս Ալֆրեդի և Մարիյա Ալեքսանդրովնայի հարսանիքի կապակցությամբ 1874 թվականին Ռիգայի մոտակայքում գտնվող ամառանոցային բնակավայրը ստացել է Էդինբուրգ անունը, որը 1922 թվականից վերանվանվել է Դզինտարի ( Dzintari, թարգմանաբար` սաթ)։
Մահ
Ալֆրեդը մահացել է 1900 թվականի հուլիսի 30-ին, մոր` Վիկտորիայի կենդանության օրոք, քաղցկեղից` վերապրելով իր միակ որդուն («Երիտասարդ Աֆֆիին»), ով տառապում էր սիֆիլիսով և մահացել էր ծնողների արծաթե հարսանիքի տոնակատարության ժամանակ ինքն իրեն հրազենային վնասվածք հասցնելուց երկու շաբաթ անց։
Ալֆրեդի մահից հետո Կոբուրգի գահն անցավ Ալֆրեդի եղբորորդուն` Վիկտորյայի  չորրորդ որդու` Ալբանի դուքս արքայազն Լեոպոլդի ժառանգորդ որդուն` Կարլ Էդուարդին (Վիկտորյայի երրորդ որդին` Կոննաուտի և Ստրատերնի դուքս Արթուրը ողջ էր, բայց հրաժարվել էր դքսությունից)։
Ավանդը Ֆիլատելիայում
Արքայազն Ալֆրեդը հայտնի ֆիլատելիստ է եղել։ 1890 թվականին նա ընտրվել է Լոնդոնի ֆիլատելիստական միության ("Philatelic Society"; հետագայում` «Լոնդոնի ֆիլատելիստական թագավորական միություն») պատվավոր տնօրեն։ Սակայն 1900 թվականին կարիքից ելնելով նա վաճառել է իր նամականիշի հավաքածուն իր ավագ եղբորը` ապագա թագավոր Էդուարդ VII-ին։ Հետմահու արժանացել է պատվավոր ֆիլատելիստների ցուցակի մեջ ընդգրկվելու պատվին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի արքայազններ Կատեգորիա:Ֆիլատելիստներ Կատեգորիա:Վինձորներ Կատեգորիա:Բրիտանական թագավորական ընտանիք Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Սուրբ Պատրիկի շքանշանի ասպետներ
Քրիստինա Էգերսեգի
Քրիստինա Էգերսեգի (հունգարերեն՝ Krisztina Egerszegi, ), հունգարացի նախկին մարզուհի, լողորդուհի, օլիմպիական խաղերի հնգակի չեմպիոնուհի։ Միայն 1996 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ միանգամից նվաճելով երեք ոսկե մեդալ՝ դարձել է պատմության մեջ մարզական նման հաջողության հասած երկրորդ լողորդուհին։ Նա նաև միակ լողորդուհին է աշխարհում, որ ընդհանուր առմամբ օլիմպիական հինգ ոսկե մեդալ է նվաճել ։
Բացի այդ, Քրիստինա Էգերսեգին 1991 թվականի օգոստոսի 25-ին 200 մետր թիկնալողում սահմանել է աշխարհի ռեկորդ, որը պահպանվել է 16 տարի՝ մինչև 2008 թվականի փետրվարի 16-ը, երբ Քրիստի Քովենթրիին հաջողվել է գերազանցել այն (2.06,39). :
Կենսագրություն
Քրիստինան լողի պարապմունքների սկսել է հաճախել, երբ ընդամենը չորս տարեկան էր ։ Շնորհալի աղջնակը տքնաջան մարզումների շնորհիվ հասել է բարձր արդյունքների, ընդգրկվել Հունգարիայի հավաքական թիմի կազմում։ 1988 թվականին առաջին անգամ դուրս գալով միջազգային մրցասպարեզ՝ Նիդերլանդների Ամերսդորֆ քաղաքում մասնակցել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությանը, 14 տարեկան հասակում էլ՝ օլիմպիական խաղերի։ Ընդ որում՝ 1988 թ. ամառային օլիմպիական այդ խաղերում պարզապես ապշեցրել է մասնագետներին ու մարզական հասարակությանը՝ թիկնալողով 200 մետր մրցատարածությունում առաջ անցնելով հաղթողի ամենահավանական թեկնածուներ համարվող ԳԴՀ-ի լողորդուհիներից և ճանաչվելով օլիմպիական խաղերի չեմպիոն դարձած ամենաերիտասարդ լողորդուհին մրցումների ողջ պատմության ընթացքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարզիկներ Կատեգորիա:Մարզուհիներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Վարդան Հակոբյան (այլ կիրառումներ)
Վարդան Հակոբյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Տրիպոլիտանիա
Տրիպոլիտանիա (հուն՝, τρι, բարդ բառերում՝ երեք և Λόλις-քաղաք), պատմական մարզ Լիբիայում։ Մ․ թ․ ա․ I հազարամյակի 1-ին կեսին առափնյա գոտում հիմնվել է փյունիկեցիների երեք գաղութ, որոնք մ․ թ․ ա․ 5-րդ դարից-10-րդ դարի սկզբին գտնվել են Կարթագենի, Նումիդիայի, Հռոմի, վանդալների, Բյուզանդիայի, Արաբական խալիֆայության, Իսպանիայի, Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ։ 1911-1912 թվականների իտալա-թուրքական պատերազմից հետո Տրիպոլիտանիաի տարածքի մի մասը, իսկ 1920-ական թվականների վերջին՝ ամբողջ տարածքը, գավթել են իտալական զորքերը։ 1939 թվականին իտալական իշխանությունները միացրել են Տրիպոլիտանիա, Կիրենաիկան և Ֆեցցանը, որոնք ստացել են Լիբիա անվանումը։ 1943 թվականին Տրիպոլիտանիաի տարածքը զավթել են անգլիական զորքերը։ 1951-1963 թվականներին անկախ Լիբիայի նահանգներից էր, 1963 թվականին որպես վարչական միավոր վերացվել է։
Կատեգորիա:Լիբիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Պիետրամելարա
Պիետրամելարա  (Pietramelara), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4454 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 194 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81051, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դոմինոշտայն
Դոմինոշտայն (Dominostein), գերմանական և ավստրիական քաղցրավենիք, որը հանրաճանաչ է դարձել հատկապես Սուրբ ծննդի ժամանակ։
Դոմինոշտայնի տեսակներից բացի, Deutsches Lebensmittelbuch֊ը սահմանում է երկու տեսակի կոնֆետ՝ ըստ որակի՝
Դոմինոշտայնը պատրաստում են հրուշակարաններում և արտադրությամբ։
Այն ստեղծել է Հերբերտ Վենդլերը (Herbert Wendler) (1912—1998) 1936 թվականին՝ Դրեզդենում։ Դոմինոշտայնը էժան էր, ոռի պատճառով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Գերմանիայում դարձել է պրալինի փոխարինող :Այդ ժամանակ հայտնի էր Notpraline անվամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիական աղանդեր Կատեգորիա:Գերմանական աղանդեր
Չկիտես հոնքերդ
«Չկիտես հոնքերդ» երգը, հայ երգչուհի Լիլիթ Հովհաննիսյանի 34-րդ սինգլն է։ Հեղինակներն են՝ Վահրամ Պետրոսյանը (խոսք և երաժշտություն) և Մարիամ Շահինյան (խոսք)։ Տեսահոլովակի ռեժիսորն է Լիլիթ Հովհաննիսյանը։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակում պատմվում է երկու մոտ ընկերուհիների՝ Լիլիթի և Կամիլի մասին։ Կամիլը կապվում է Լիլիթի հետ, և պատմում նրան, թե ինչպես է իր ընկերը` Գագը, լքել իրեն։ Լիլիթը հանգստացնում է ընկերուհուն ասելով. «Ինքը կորցրեց»։ Նրանք, զրույցը ավարտելուց հետո, հայտնվում են ռեստորանում, որտեղ սկսում են պարել, երգել և պարզապես, լավ ժամանակ անցկացնել։
Տեսահոլովակի աշխատանքային թիմ
Ռեժիսոր՝ Լիլիթ Հովհաննիսյան
Օպերատոր` Վազգեն Մուրադյան
Պարուսույց՝ Արսեն Հակոբյան
Զգեստ և ոճ՝ Լիլիթ Հովհաննիսյան
Հագուստի պատասխանատու՝ Ալբերտ Գրիգորյան
Դիմահարդարներ՝ 	Լիլիթ Կոստանդյան, Անի Կոստանդյան, Մադլեն Խաչատրյան, Anastasia Beauty բուտիք
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով
Ջուբբ ալ-Ջառռահի շրջան
Ջուբբ ալ-Ջառռահի շրջան (ناحية جب الجراح ), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Ալ-Մուխարրամի գավառի 2 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ջուբբ ալ-Ջառռահ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 19,621 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 2,466.52 կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ալ-Մուխարրամի գավառ
Երկարագի երաշտահավ
Երկարագի երաշտահավ, հաստակտուց երաշտահավերի ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, քիչ տարածված։