cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տաշանտինտկա
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ունթերեգ
Ունթերեգ (Unteregg), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1404 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 23,70 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 207։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Միջին ֆրանսերեն
Միջին ֆրանսերեն (le moyen français), ֆրանսերենի պատմական բաժին, որն ընդգրկում է 14-րդ դարից մինչև 17-րդ դարի վաղ ժամանակները ։ Դա անցումային շրջան էր, որի ընթացքում․
Պատմություն
Միջին ֆրանսերենի ամենակարևոր փոփոխությունը գոյականի հոլովական համակարգի ամբողջական անհետացումն է (այն դարեր շարունակ ընթացքի մեջ էր)։ Ուղղական հոլովը ոչնչով չէր տարբերվում անուղղակի (թեք) հոլովից, և հոգնակիները նշվում էին պարզապես «s»-ով։ Այս փոփոխությունը պահանջում է նախադասության մեջ բառերի հերթականության խիստ համապատասխանեցում, որը քիչ թե շատ դարձավ ժամանակակից ֆրանսերենի շարահյուսությունը ։
Էլիտաների շարքում լատիներենը դարձյալ մնում էր կրթության, կառավարման և բյուրոկրատիայի լեզուն։ Սա փոխվել էր 1539 թվականին Վիլլերս-Կոտտերցայի կանոնադրությամբ, որով Ֆրանցիսկոս I-ը ֆրանսերենը հռչակեց իրավական ակտերի լեզու։ Տարածաշրջանային տարբերություններն ամբողջ Ֆրանսիայով վառ տեսանելի էին։ Ֆրանսիայի հարավում գերակշռում էին Օքսիտանական լեզուները, կենտրոնում և արևելքում՝ Ֆրանկո-Պրովանսյան լեզուները, Ֆրանսիայի հյուսիսում բացի ֆրանսիենից դեռ շարունակվում էր խոսվել Օիլի լեզուներով։
Իտալիայում ֆրանսիական պատերազմներն ու ֆրանսիական դատարանում իտալացիների ներկայությունը հանգեցրեց ֆրանսերենում իտալական հումանիզմին։ Ռազմական (alarme, cavalier, espion, infanterie, camp, canon, soldat) և գեղարվեստական (հատկապես ճարտարապետական․ arcade, architrave, balcon, corridor; also literary: sonnet) մի շարք բառեր փոխառվել են իտալերենից ։ Այս միտումները կշարունակվեին դասական ֆրանսերենում ևս։
Կան բառեր, որոնք փոխառնություն են իսպաներենից (casque), գերմաներենից (reître) և ամերիկացիներից (cacao, hamac, maïs) ։
Անգլո-նորմանների անգլերենի վրա ազդեցությունը ֆրանսիական և նորմանական արմատներով մի շարք բառեր է թողել։ Հռոմեական ծագմամբ որոշ բառեր արդեն համարվում են ֆրանսիական ծագումով բառեր, քանի որ դրանք փոխանցվել են պատերազմների և առևտրական շփումների միջոցով։
Այս շրջանում բառերի ուղղագրությունը և նախադասությունների կետադրությունը չափազանց տարբերվում էին հին ֆրանսերենից։ 1470 թվականին տպագրության մեջ կարևորվեց ուղղագրության բարեփոխումների անհրաժեշտությունը։ Բարեփոխում առաջարկվողներից մեկը Ժակ Պելեթիեր դյու Մանսն էր, որը մշակել է հնչյունական ուղղագրության համակարգ և ներկայացրել նոր տպագրական նշաններ (1550)։ Սակայն այս քայլը չէր թույլատրվել։
Այս շրջանում առաջին անգամ հրատարակվել է ֆրանսերենի քերականությունն ու բառարանագետ Ռոբերտ Էստիեննի ֆրանսերեն-լատիներեն բառարանը (1539 թ.)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսերենի պատմություն
Պոչ
Պոչ (համեմատական անատոմիայում), մարմնի հատված, որը գտնվում է սրբանի մոտ և չի պարունակում աղիքներ։ Պոչի ներկայությունը այսպես ասված բնորոշ է թիկնալարավորների համար։
Ձկների պոչ
Ձկների մեծ մասի մոտ պոչը հաստատուն տեսք չունի, այն օգնում է ձկներին շարժվել։
Երկկենցաղների պոչ
Երկկենցաղների մոտ պոչը հիմնականում ցառայում է շարժմանը օգնելու համար (մեծ մասամբ ջրում)։ Մեծահասակ պոչատ երկկենցաղների ողնաշարը կրճատված է մեկ ոսկորով, բայց նրանք դեռահաս(շերեփուկ) վիճակում ունեն հստակ արտահայտված պոչ, որը նրանց օգնում է շարժվել։
Թռչունների պոչ
Ժամանակակից և հին թռչունների գտածոների (բացառությամբ՝ արխեոպտերիքսների) պոչը ծառայում է նրա համար, որպեսզի թռիչքի ժամանակ կարողանան ուղղություն տալ, դրան է կցվում պոչային մնացած և հիմնական մասը։ Թռիչքի ժամանակ պոչը ուղղություն պահելու հարմարանք է, իսկ հատակին կանգնելիս զարդարանք, թռչունների մի մասին այն օգնում է մնալ ծառի վրա որս անելիս։
Կաթնասունների պոչ
Կաթնասունների պոչը ունի 3-49 ող։ Պոչը կարող է լինել հենման հարմարանք օգնելով պարկամկներին մագլցել, մի քանի տեսակ կենդանիների՝ օրինակ մրջնակերների և երկարաքիթ կապիկների համար, այն կարող է ծառայել որպես հենարան և ուղղություն պահելու հարմարանք, երբ կաթնասունները ցատկ են կատարում (օրինակ՝ կենգուրուների և ճագարամկների համար), այն կարող է նաև ծառայել որպես պարաշյուտ սկյուռիկների համար։ Կետերի մոտ պոչը կարճ է և լողուկով։
Մարդկանց պոչ
Մարդկային սաղմնաթաղանթները սկզբնական շրջանում ունեն տեսանելի պոչ, բայց սաղմնային զարգացման պրոցեսորի ժամանակ սաղմի առանձին հատվածները չափսերով անցնում են պոչին, և այն դադարում է երևալ (սակայն կան դեպքեր երբ մարդկանց մոտ երևում է փոքրիկ պոչ):
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Կենդանիների անատոմիա Կատեգորիա:Մարդու անատոմիա Կատեգորիա:Կենդանու անատոմիա
Վեսթերհայմ (Ներքին Ալգոյ)
Վեսթերհայմ (Westerheim), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 2105 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 21,17 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 214։
Խավիեր Սավիոլա
Խավիեր Պեդրո Սավիոլա (Javier Pedro Saviola; ), արգենտինացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ 2005 թվականին ընդգրկվել է ներկայում ապրող 125 մեծագույն ֆուտբոլիստների՝ ՖԻՖԱ 100 ցանկում։ Դարձել է 2004 թվականի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն Արգենտինայի հավաքականի կազմում։ 2006 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից է։
«Ռիվեր Փլեյտ»
Սավիոլան «Ռիվեր Փլեյթում» իր նորամուտը կատարել է 16 տարեկանում։ Կարիերայի սկզբում Խավիերը շատ գոլեր է խփել՝ մի քանի անգամ մրցաշրջանի ավարտին ճանաչվելով «Ռիվեր Փլեյթի» լավագույն ռմբարկու ։ 1999 և 2000 թվականներին նրա անմիջական մասնակցությամբ «Ռիվեր Փլեյթը» հաղթել է Կլաուսուրայում և Ապերտուրայում։ Սավիոլան 18 տարեկան հասակում արժանացել է Հարավային Ամերիկայի «Տարվա ֆուտբոլիստ-99» կոչմանը։
Կարիերան Իսպանիայում
2004 թվականի ամռանը Սավիոլան վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է«Մոնակո» ակումբի կազմ։ Ֆրանսիայում, Խավիերը չի ցուցաբերում նույն արդյունավետությունը՝ իսպանական Լիգա 1-ի շրջանակներում անցկացնելով 29 խաղ և խփելով 7 գոլ։ 2005 թվականի ամռանը նա վերադարձել է «Բարսելոնա», սակայն Ռեյքարդը հասկացրել է, որ նրա կարիքը չունի։ Սավիոլան վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Սևիլյա»։ Նա փոխարինել է «Ռեալ» տեղափոխված Ժուլիո Բապտիստային։ «Սևիլյայի» կազմում Խավիերը նվաճել է իր առաջին տիտղոսը՝ ՈՒԵՖԱ-ի գավաթ։ 2006/07 մրցաշրջանի սկզբում նա վերադարձել է «Բարսելոնա», որտեղ մասնակցել է 18 խաղի և խփել 5 գոլ։ Այդքան խաղաժամանակ նա ստացել է այն պատճառով, որ թիմում կային վնասվածքներ ստացած բազմաթիվ հարձակվողներ։
«Բարսելոնան» որոշել է չերկարաձգել պայմանագիրը արգենտինացու հետ և վերջինս, դժգոհ լինելով ստեղծված իրավիճակից, պայմանագիր կնքել «Մադրիդի Ռեալի» հետ։ Չնայած շահավետ պայմանագրին՝ Սավիոլան կրկին բախվել է մեծ մրցակցության հարձակման գծում։ Ձմռանը «Ռեալը» պայմանագիր է կնքել Հունտելարի հետ։ Դրանից հետո Խավիերին ավելի քիչ խաղաժամանակ է հասել։ Ընդհանուր առմամբ արգենտինացին թիմի կազմում անցկացրել է 28 խաղ և խփել 5 գոլ։
«Բենֆիկա»
2009 թվականի հունիսի 27-ին Սավիոլան դարձել է «Բենֆիկա» ակումբի խաղացող. տրանսֆերի արժեքը կազմել է 5 մլն եվրո ։ Հունվարի 2-ին Սավիոլան «Բենֆիկայի» հետ պայմանագիրը երկարաձգել է մինչև 2013 թվականը 5 մլն եվրո աշխատավարձով ։ Նույն թվականի հուլիսի 16-ին շվեյցարական «Սիոն» ակումբի դեմ ընկերական խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Բենֆիկայում»՝ իրացնելով 11 մետրանոցը։
2009 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Եվրոպա Լիգայի «Էվերթոն» ակումբի դեմ խաղում Սավիոլան դուբլ է ձևակերպել, ինչպես նաև աչքի է ընկել պատասխան խաղում, իսկ չորս օր անց գրավել է «Նասիոնալ» ակումբի դարպասը Պորտուգալիայի առաջնության շրջանակներում ։ Դեկտեմբերի 20-ին Խավիերի գոլը եղել է միակը «Պորտու» ակումբի դեմ դերբիի ընթացքում ։ Մինչ մրցաշրջանի ավարտը հարձակվողը 27 խաղում խփել է 11 գոլ։
2011 թվականին թիմ է եկել իսպանացի հարձակվող Ռոդրիգոն, որը դարձել է Սավիոլայի գլխավոր մրցակիցը հիմնական կազմում տեղ գրավելու համար։ 2012 թվականի ամռանն ավարտվել է Խավիերի պայմանագրի ժամկետը, և «Բենֆիկան» որոշել է չերկարաձգել այն
«Մալագա»
2012 թվականի ամառային տրանսֆերի վերջին օրերին Խավիերը պայմանագիր է կնքել իսպանական «Մալագայի» հետ։ 2012 թվականի սեպտեմբերին Սավիոլան կատարել է իր նորամուտը «Մալագայի» կազմում։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 15-ին «Լևանտեի» դեմ խաղում Խավիերը խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբում և կատարել գոլային փոխանցում Ժոակինին ։ Սեպտեմբերի 18-ին Չեմպիոնների Լիգայում «Մալագայի» նորամուտային՝ Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբի դեմ խաղում Սավիոլան խփել է իր թիմի երկրորդ գոլը ։ Սեպտեմբերի 29-ին խփել է իր երկրորդ գոլը «Բետիսի» դարպասը և օգնել թիմին հաղթել խոշոր հաշվով՝ 4:0 ։ Նոյեմբերի 24-ին «Վալենսիայի» դեմ խաղում Սավիոլան գոլ է խփել և օգնել թիմին հաղթել 4:0 հաշվով ։ Դեկտեմբերի 8-ին Խավիերը նորից գոլի հեղինակ է դարձել «Գրանադայի» դեմ խաղում, իսկ նրա թիմը հաղթել է 4:0 հաշվով ։
«Օլիմպիակոս»
2013 թվականին Սավիոլան՝ որպես ազատ գործակալ, պայմանագիր է կնքել հունական «Օլիմպիակոս» ակումբի հետ ։
Միջազգային կարիերա
2001 թվականի Աշխարհի երիտասարդական առաջնությունում Սավիոլան ճանաչվել է մրցաշարի լավագույն ռմբարկու, ինչպես նաև լավագույն ֆուտբոլիստ։ Մրցաշարի 7 խաղերում խփելով 11 գոլ` նա սահմանել է ռեկորդ և Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականին օգնել նվաճել ոսկե մեդալներ։ Չնայած մրցաշարից հետո Խավիերը բազմաթիվ հրավերներ է ստացել եվրոպական ակումբներից և ակումբային մակարդակում ցուցադրել վստահ խաղ, նա չի ընդգրկվել Արգենտինայի հավաքականի հայտացուցակում` մասնացելու 2002 թվականի աշխարհի առաջնությանը՝ իր տեղը զիջելով Կլաուդիո Կանիջային։
Երկու տարի անց Սավիոլան արժանացել է ոսկե մեդալի 2004 թվականի Օլիմպիական խաղերում։ 2006 թվականին նա ընդգրկվել է հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Գերմանյայում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարում նա գոլ է խփել Կոտ դ'Իվուարի հավաքականի դեմ խաղում և կատարել գոլային փոխանցումներ Սերբիայի և Չերնոգորիայի հետ հանդիպումներում։
2009 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Սավիոլան որոշել է ավարտել կարիերան երկրի հավաքականում, որպեսզի կարողանա ավելի շատ ուշադրություն դարձնել ակումբային կարիերային։
Ակումբային վիճակագրություն
2015 թվականի նոյեմբերի 21 տվյալներով
Ձեռքբերումներ
Թիմային
«Ռիվեր Պլեյտ»
«Սևիլյա»
«Ռեալ Մադրիդ»
«Բենֆիկա»
«Օլիմպիակոս»
Միջազգային
Արգենտինա
Անհատական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալագայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՖԻՖԱ 100 Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վերոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռիվեր Փլեյթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ
Banco Macro
Banco Macro, արգենտինական բանկ։ Գտնվում է Բուենոս Այրեսում։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1976 թվականին։ 2011 թվականի դրությամբ բանկը ունեցել է 270.1 միլիոն դոլար մաքուր եկամուտ ։ Բանկը հովանավորվում է նաև ռուսական ընկերությունների կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինական ընկերություններ
Շուռի անհավասարում
Շուռի անհավասարումն անվանվել է ի պատիվ հրեա մաթեմատիկոս Եսա Շուռի, ով ծնվել է Գերմանիայում։ Այն ճիշտ է բոլոր ոչ բացասական x, y, z և դրական t թվերի համար։ Շուռի անհավասարումը հետևյալն է Մասնավորապես՝ t=1 դեպքում անհավասարումն ընդունում է հետևյալ տեսքը.
Ապացույց
Առանց ընդհանրությունը խախտելու կարող ենք ենթադրել, որ ՝ ելնելով ահնավասարության սիմետրիկությունից։ Այդ դեպքում անհավասարման ձախ մասը ոչ բացասական է։
Կատեգորիա:Անհավասարություն (մաթեմատիկա)
Մարդագայլը (ֆիլմ, 2010)
«Մարդագայլը» (The Wolfman), 1941 թվակականին նկարահանված դասական ֆիլմի վերաթողարկված տարբերակը։ Սյուժեն զգալիորեն փոխվել է։ Ռեժիսորը Ջո Ջոնսթոնն է, կինոաստղեր՝ Բենիսիո դել Տորո, Էնթոնի Հոփքինս, Էմիլի Բլանտ, Հյուգո Ուիվինգ և Ջերալդին Չապլին։ Այն թողարկվել է 2010 թվականի փետրվարի 10-ին, Ֆրանսիայում, իսկ փետրվարի 12-ին` ԱՄՆ-ում։ Ֆիլմը արժանացել է քննադատների սառն ընդունելությանը, սակայն DVD և Blu-Ray տարբերակների վաճառքը շատ հաջող էր։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողություները տեղի են ունենում 1891 թվականին, ֆիլմում պահպանվել է բնօրինակ սցենարը, որում Լոուրենս Թելբոտը (Բենիսիո դել Տորո) եղբոր մահից (1941 թվականի ֆիլմում՝ անհետացումից) անմիջապես հետո վերադառնում է հոր (Էնթոնի Հոփկինս) կալածք։ Ֆիլմը պարունակում է ֆլեշբեքներ, որոնք վերաբերում են Լոուրենսի անցյալին և այն մասին, թե ինչն է հանգեցրել նրա և ընտանիքի օտարացմանը (պատճառներից մեկը Գվենն էր՝ եղբոր կինը (Էմիլի Բլանտ), որի նկատմամբ Լոուրենսը անտարբեր չէր), իսկ գործողությունների վայրն ընդլայնվում է Բլեքմորից (որը բնօրինակում առասպելական Լլենուիլի գյուղն էր) մինչև Լոնդոն ։ Սյուժեի պաշտոնական բացատրության մեջ ասվում է, որ մանուկ հասակում մոր մահը մեծ վնաս է պատճառում Թելբոտին, իսկ Գվեն Քոնլիֆը նրա եղբոր հարսնացուն էր։ Եղբոր անհետաալուց հետո Թելբոտը սկսում է հետապնդել մարդասպանին, որը պարզվում դարձվոր է, և անեծքը փոխանցվում է Թելբոտին։ Այս ամենը նկատում է քննիչ Էբերլայնը (Հյուգո Ուիվինգ), և արդյունքում նրա հրամանով Լոուրենսը ուղարկվում է հոգեբուժարան։ Որոշ ժամանակ անց հայրը գնում է որդու մոտ և պատմում նրան, որ հենց ինքն է սպանել Լոուրենսի մորը և եղբորը, որ ինքն է այն փոխակերպուկը, որ կծել է Թելբոտին։ Մի անգամ հիվանդանոցի տնօրենը որոշում է բոլորին (ներառյալ Էբերլայնին) ապացուցել, որ իրականում փոխակերպուկներ գոյություն չունեն։ Նա դուրս է հանում Լոուրենսին, կապում է աթոռին, տանում պատուհանի դիմաց և ստիպում նայել լիալուսնին, բայց, ի զարմանս նրա, Լոուրենսը վերածվում է «գայլ-մարդու» և սպանում նրան։ Առավոտյան Լոուրենսը վազում է Գվենի մոտ և իմանում նրա փոխադարձ զգացմունքների մասին։ Էբերալայնի գլխավորությամբ հեռանալով ոստիկանությունից և հորից վրեժ լուծելու ցանկությամբ՝ Լոուրենսը վերադառնում է Բլեքմոր, վերամարմնավորում և սպանում է ավագ Թելբոտին։ Բայց սխալ պահի հայտնվում է Գվենը, և Լոուրենսը փորձում է սպանել նրան։ Նա հասցնում է կծել Էբերլայնին և հետապնդել Գվեին։ Գվենը Լոուրենսին կրակում է արծաթե փամփուշտով, և Լոուրենսը մահանում է։ Մեռնելուց առաջ նա ստանում է մարդու տեսք և շնորհակալություն հայտնում Գվենին։
Վարձույթ
Սկզբնապես նախատեսվում էր ֆիլմը թողարկել 2009 թվականի փետրվարի 13-ին (ուրբաթ, 13), բայց հետո թողարկման ամսաթիվը հետաձգվել է մինչև 2009 թվականի ապրիլի 3-ը ։ 2008 թվականի դեկտեմբերին Universal Pictures-ը հետաձգել է թողարկման ամսաթիվը մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 6-ը, որպեսզի ավելի շատ ժամանակ տրամադրի ֆիլմի «առաջխաղացմանը» ։
Տաշտա (այլ կիրառումներ)
Տաշտա։
Անգլո-ֆրանսիական համաձայնագիր
Անգլո-ֆրանսիական համաձայնագիր (Entente cordiale - «սրտագին համաձայնություն»), կնքվել է 1904 թվականի, ապրիլի 8-ին, Լոնդոնում։
Բովանդակություն
Ֆրանս-ռուսական դաշինքի (1891-1893) և անգլո-ռուսական համաձայնագրի (1907) հետ միասին դարձավ հակագերմանական խմբավորման՝ Անտանտի հիմքը։
Բաղկացած էր մեկ կոնվենցիայից և երկու դեկլարացիայից, որոնք կարգավորում էին Նյու Ֆաունդլենդի, Սիամի (Տաիլանդ), Արևմտյան Աֆրիկայի, Մադագասկարի և այլ տերիտորիաների վերաբերյալ եղած վեճերը։ Սիամը Սենամ գետով բաժանվում էր անգլիական և ֆրանսիական ազդեցության ոլորտների։
Գաղտնի մասում նախատեսվում էր ստատուս քվոյի փոփոխման հնարավորություն, այսինքն Եգիպտոսի և Մարոկկոյի լրիվ զավթումը։ Բնութագրելով այդ համաձայնագիրը՝ Վ. Ի. Լենինը նշում էր.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռազմական դաշինքներ Կատեգորիա:1904 Ֆրանսիայում Կատեգորիա:1904 Միացյալ Թագավորությունում Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ
Խաչակրաց հինգերորդ արշավանք
Խաչակիրների զորքերը ղեկավարել են Լատինական կայսր և Երուսաղեմի արքա Ժան I-ը, Սրբազան Հռոմեական կայսր Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենը, Ֆրանսիայի արքա Ֆիլիպ II Օգոստոսը, Կիպրոսի արքա Հուգո I-ը, Հունգարիայի արքա Անդրաշ II-ը և իրենց հպատակ ազնվականները։ 1218 թվականին արշավանքին միացան գերմանական զորքերը և հոլանդական, ֆլանդրիական ու ֆրիզական ջոկատները։
Ծրագրելով գրավել Եգիպտոսը՝ խաչակիրները Փոքր Ասիայում դաշինք կնքեցին Իկոնիայի սուլթան Քեյքավուս I-ի հետ։ Դամիետայի գրավումից հետո խաչակիրները 1221 թվականի հուլիսին շարժվեցին հարավ՝ դեպի Կահիրե, բայց պաշարների կրճատման և ջրի պակասի պատճառով ստիպված էին վերադառնալ։
Խաչակրաց հինգերորդ արշավանքը չկարողացավ իրականացնել եվրոպացի միապետների նպատակը՝ ազատագրել Երուսաղեմն անհավատներից։ Խաչակրաց պետությունները շարունակում էին նեղ շերտով ձգված մնալ Միջերկրական ծովի արևելյան ափով։ Արշավանքի ավարտին Այյուբյան սուլթան ալ-Քամիլը եվրոպացիների հետ 8 տարով խաղաղության պայմանագիր է կնքում։
Նախապատրաստություն
Ինոկենտիոս III պապը դեռ 1208 թվականից ծրագրել էր նոր խաչակրաց արշավանք կազմակերպել՝ Այյուբյան սուլթանությունը կործանելու և Երուսաղեմը գրավելու նպատակով։ 1213 թվականի ապրիլին նա հրատարակեց «Quia maior» կոնդակը՝ կոչ անելով բոլոր քրիստոնյաներին միանալ նոր խաչակրաց արշավանքին։ 1215 թվականին կոչը կրկնվեց «Ad Liberandam» կոնդակում ։
Ֆրանսիա
Ֆրանսիայում խաչակրաց արշավանքի գաղափարը քարոզում էր կարդինալ Ռոբերտ Կերզոնը։ Ի տարբերություն մյուս խաչակրաց արշավանքների, նրա կոչին արձագանքեցին քչերը. ֆրանսիական ասպետները արդեն ներգրավված էին կաթարների դեմ Ալբիգոյան խաչակրաց արշավանքին։
1215 թվականին Ինոկենտիոս III պապը հրավիրեց Լաթերանի չորրորդ ժողովը, որտեղ Երուսաղեմի պատրիարք Ռաուլ դե Մերենկուրի հետ միասին քննարկեց Սուրբ Երկրում խաչակիրների դիքերի վերականգնման մասին ։ Ինոկենտիոս III Պապը ուզում էր, որ արշավանքը ղեկավարի պապականությունը, ինչպես Խաչակրաց առաջին արշավանքի ժամանակ, Խաչակրաց չորրորդ արշավանքում արված սխալներից խուսափելու համար, որոնց հսկողությունը արդյունքում ստացան վենետիկցիները։ Պապը ծրագրել էր, որ խաչակիրների ուժերը Բրինդիզիում հանդիպելու էին 1216 թվականին, և արգելել էր մուսուլմանների հետ առևտուրը, որպեսզի երաշխավորի, որ խաչակիրները կունենան նավեր և զենքեր։ Յուրաքանչյուր խաչակիր ստանում էր մեղքերի թողություն, այդ թվում՝ ով անմիջապես վճարում էր արշավանքի մասնակիցների ծախսերը, բայց ինքը չէր մասնակցում դրան։
Գերմանիա և Հունգարիա
Խաչակրաց արշավանքը Գերմանիայում քարոզում էր Օլիվեր Քյոլնեցին։ Կայսր Ֆրիդրիխ II-ը 1215 թվականին փորձում էր միանալ արշավանքին։ 1216 թվականին պապը մահացավ, և նրան հաջորդեց Հոնորիոս III-ը, ով արգելեց կայսերը մասնակցել արշավանքին և խաչակրաց արշավանքի առաջնորդներ հռչակեց Հունգարիայի արքա Անդրաշ II-ին և Ավստրիայի դուքս Լեոպոլդ VI-ին ։ Անդրաշ II-ը խաչակրաց արշավանքների պատմության մեջ հավաքեց ամենամեծ բանակը՝ 20 000 ասպետներ և 12 000 աշխարահազորայինններ։
Երուսաղեմ
Առաջինը խաչը ընդունեց Անդրաշ II-ը ։ Նախքան Հունգարիա վերադարձը, նա շարունակում էր մնալ հինգերորդ արշավանքի առաջնորդը ։ Անդրաշ II-ը և իր բանակը հավաքվեցին 1217 թվականի օգոստոսի 23-ին Սպլիտում։ Հոկտեմբերի 9-ին վենետիկյան նավատորմը՝ այդ ժամանակաշրջանում Եվրոպայում ամենախոշոր նավատորմը, խաչակիրներին բերեց Կիպրոս, որտեղից նրանք նավարկեցին Աքքա։ Այնտեղ նրանք միացան Երուսաղեմի թագավոր Ժան դը Բրիենի, Հուգո Կիպրացու և դուքս Բոեմունդ IV Անտիոքցու բանակին, որպեսզի Սիրիայում կռվեն Այյուբյանների դեմ։ Հոկտեմբերին խաչակիրների առաջնորդները Աքքայում Անդրաշ II-ի ղեկավարությամբ անցկացրեցին ռազմական խորհուրդ ։ Խաչակիրների՝ Երուսաղեմում իջնելուց հետո մուսուլմանական իշխանությունները ավերեցին պատերը և ամրոցները, որպեսզի քաղաքը գրավելու ժամանակ չթողնեն խաչակրներին պաշտպանել այն։ Շատ բնակիչներ փախան քաղաքից, վախենալով 1099 թվականի Խաչակրաց առաջին արշավանքի արյունահեղության կրկնությունից։
Անդրաշ II-ի լավ պատրաստված բանակը նոյեմբերի 10-ին Բեթսայիդայի մոտ, Հորդանան գետի վրա ջարդեց սուլթան ալ-Ադիլի զորքերին։ Մուսուլմանները նահանջեցին իրենց ամրոցներ և քաղաքներ։ Բաբանները և տրեբուշները չժամանեցին ժամանակին, այնպես որ, նրանք ստիպված էին Լիբանանի և Թաբոր լեռան ամրոցները իզուր պաշտպանել։ Ինքը Անդրաշ II-ը, իր ժամանակը անցկացնում էր տարբեր տոհմերի մասունքներ հավաքելով։ Ռազմական գործողությունները անցնում էին դանդաղ, և 1218 թվականի սկզբին Անդրաշ II-ը հիվանդացավ և որոշեց վերադառնալ Հունգարիա ։ 1218 թվականի փետրվարին Հուգո I-ն և Բոեմունդ IV-ը նույնպես վերադարձան տուն ։
Դաշնություն սելջուկների հետ
Շուտով Սուրբ Երկիր ժամանեցին Օլիվեր Քյոլնեցու, Գեորգ Վիդսկու և Հոլանդիայի դուքս Վիլյամ I-ի ղեկավարությամբ հոլանդացիներից, ֆլամանդացիներից և ֆրիզներից կազմված խաչակիրների նոր խմբեր։ Խաչակիրները որոշել էին հարձակվել Եգիպտոսի վրա, որը այդ ժամանակ Մերձավոր Արևելքում մուսուլմանական իշխանության կենտրոնն էր։ Այյուբյաններին «երկրորդ ճակատ» դարձնելու համար, նրանք Իկոնիայի սուլթան Քեյքավուս I-ի հետ պայմանագիր կնքեցին, որի համաձայն սելջուկները պարտավորվում էին Սիրիայում հարձակվել եգիպտական զորքերի վրա։
Եգիպտոս
1218 թվականի հունիսին խաչակիրները սկսեցին Դամիետայի պաշարումը, և, չնայած կայազորի դիմադրությանը, օգոստոսի 25-ին կարողացան գրավել քաղաքի գլխավոր ամրոցը։ Նրանք չկարողացան գրավել ամբողջ քաղաքը, զորքի մեջ սկսեց համաճարակ, մահացածներից մեկը դարձավ Ռոբերտ Կերզոնը։ Սուլթան ալ-Ադիլը մահացավ, և նրան հաջորդեց որդին՝ ալ-Քամիլը։ Հոնորիոս III-ը 1219 թվականին Պայո Գալվաուին ուղարկեց գլխավորելու խաչակրաց արշավանքը։ Ալ-Քամիլը փորձում էր խաչակիրների հետ հաշտության մասին բանակցություններ տանել։ Նա առաջարկեց Երուսաղեմը փոխարինել Դամիետայի հետ, բայց Պայո Գալվաուն այս առաջարկները չընդունեց։ Իմանալով դրա մասին, Վիլյամ I-ը ուղևորվեց Հոլանդիա։ Օգոստոսին կամ սեպտեմբերին Ֆրանցիսկ Ասսիզեցին ժամանեց խաչակիրների ճամբար և հանդիպեց սուլթանի հետ ։ Նոյեմբերին խաչակիրները ուժասպար արեցին սուլթանի ուժերը, և, վերջապես, կարողացան գրավել Դամիետան։
Քաղաքի գրավումից անմիջապես հետո, խաչակիրների առաջնորդների մեջ բորոբոքվեցին վեճերն այն մասին, թե ով պետք է գլխավորի իրենց՝ աշխարհիկ թե հոգևոր դեմքերը։ Ժան դե Բրիենը 1220 թվականին իրեն հռչակեց քաղաքի առաջնորդ։ Բայց Պայո Գալվաուն չհամաձայնեց և Ժանին ստիպեց վերադառնալ Աքքա։ Ժանի՝ ճամբարից հեռացումն ինչ-որ չափով պայմանավորված էր Լյուդվիգ I Բավարացու և գերմանացիների ժամանման հետ։ Հռոմեացի դեսպանը հույս ուներ, որ բանակի հետ Եգիպտոս կգա Ֆրրիդրիխ II-ը, բայց նա զբաղված լինելով ներքին խնդիրներով, այդպես էլ չհայտնվեց։ Դրա փոխարեն, մեկամյա անգործությունից հետո, Դամիետա վերադարձավ Ժան դե Բրիենը և 1221 թվականի հուլիսին խաչակիրները շարժվեցին դեպի հարավ՝ Կահիրեի կողմը։ Այս երթը չվրիպեց Ալ-Քամիլի զորքերի աչքից, և մուսուլմանների հարձակումները խաչակիրների վրա քայքայեցին 2000 գերմանական զինվորների խումբը, որոնք հրաժարվեցին շարունակել հարձակումն ու վերադարձան Դամիետա։
Ալ-Քամիլը Սիրիայում կարողացավ դաշնակցել այլ Այյուբյանների հետ, որոնք ջախջախել էին սելջուկներին։ Այնուամենայնիվ, խաչակիրների շարժումը դեպի Կահիրե աղետով ավարտվեց։ Նրանց կանգնեցրեց Նեղոսի` ափերից դուրս գալը։ Չոր ջրանցքը, որով անցել էին խաչակիրները մինչ այդ, ջրով էր լցվել և փակել էր նահանջի ճանապարհը։ Արդյունքում եգիպտացիները նախատեսեցին գիշերային հարձակում, որը քրիստոնյաների զորքերում հանգեցրեց բազմաթիվ կորուստների և նրանց բանակի անձնատուր լինելուն ։ Վերադարձի պայմանով նրանք նահանջի ազատություն ստացան, բայց պարտավորվեցին ազատագրել Դամիետան և Եգիպտոսն ընդհանրապես ։
Հետևանքներ
Ալ-Քամիլը համաձայնեց եվրոպացիների հետ ստորագրել ութամյա պայմանագիր և խոստացավ սուրբ Խաչից մի կտոր վերադարձնել, սակայն խոստումը չկատարեց։
Խաչակրաց արշավանքի ձախողումն իր հակապապական արտահայտումն ստացավ օքսիտանցի պոետ Գիլեմ Ֆիգեյրի պարսավագրում։ Նրանց պատասխանը դարձավ Հորմոնդա դե Մոնպեսեի «Greu m’es a durar» պոեմը, որտեղ արշավանքի ձախողման մեղքը դրվեց ոչ թե Պայո Գալվաուի կամ Պապի, այլ «անօրենների» հիմարությունների վրա։
Մինչդեռ Ֆրիդրիխ II-ը ամուսնացավ Մարիա Մոնֆերացու և Ժան դը Բրիենի դստեր՝ Իոլանտայի հետ և պապի առաջ պարտավորվեց նոր խաչակրաց արշավանք սկսել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաչակրաց հինգերորդ արշավանք Կատեգորիա:13-րդ դարի խաչակրաց արշավանքներ
Կլարա Աբգար
Կլարա Աբգար (, Կլարա Աբգարյան, ), իրանահայ նկարչուհի։
Կենսագրություն
Կլարա Աբգարը ծնվել է 1922 թվականին Թեհրանում` սպահանցի արվեստագետների ընտանիքում։ Մանուկ հասակից հետաքրքրություն է ցուցաբերել լուսանկարչության հանդեպ։ Սովորել է Արվեստի օրիորդաց դպրոցում, այնուհետև` Գեղանկարչության բարձրագույն ուսումնարանում։ Աշակերտել է Թահեր Ջավադզենին (մանրանկարչություն), Հադեյխանի Թաջվիդին (մանրանկարչություն), Ալի Դորուդին (ոսկերչություն), Մողիմին (մանրանկարչություն), Նասրոլլահ Յուսուֆին (ոսկերչություն և գորգի նախշագործություն), Աբդոլլահ Բաղերին (ոսկերչություն) և Հոսեյն Քաշիթարաշին։
Բարձրագույն ուսումնարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Իրանի արվեստի ու մշակույթի նախարարության տարբեր բաժիններում ։
Կլարա Աբգարը ստեղծել է մանրանկարներ, թազհիբի (նկարների ներշրջանակային ձևավորում) նմուշներ, հագուստի, կտորի և զարդերի ուրվագծեր։  Նրա կտավների առանձնահատկություններից են սահուն գծերն ու երաժշտականությունը։ Աբգարի մանրանկարներում առանձնակի տեղ են գրավում հեծյալների, ծաղիկների, Խայամի, Աթթարի, Շեյխ Ահմադի դամբարանների, Քաշանի Ֆիրուզաբադ և Ալիաբադ աշտարակների պատկերներն ու տեսարանները, նատյուրմորտները։ Կլարա Աբգարի ստեղծագործություններից են` «Անուշիրվան և Բոզորգմեհրը», «Բահրամի որսը», «Յուսեֆն ու Զոլեյխան», «Պառավն ու սուլթան Սանջարը», «Փեյմանի թագը» (փորագրություն արծաթի վրա)։
Կլարա Աբգարի աշխատանքները գտնվում են Թեհրանի Կլարա Աբգար թանգարանում, Իրանի մարդաբանական թանգարանում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։ Կլարա Աբգարի «Տասը դեմք» նկարը Հայաստանի ազգային պատկերասրահին է նվիրել Ժանետ Լազարյանը ։ 1991 թվականին Կլարա Աբգարն իր ունեցվածքն ու բոլոր գործերը նվիրել է Իրանի մշակութային ժառանգության կառույցին։ 1993 թվականին Իրանի մշակութային ժառանգության կազմակերպությունը Թեհրանի Սաադաբադ համալիրի թանգարաններից մեկը կոչել է Կլարա Աբգարի անունով։
Մահ
Կլարա Աբգարը մահացել է 1996 թվականին։ Թաղված է Թեհրանի Նոր Բուրաստան գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էթնիկ հայ նկարիչներ
Գրիգորի Մյասոեդով
Գրիգորի Գրիգորևիչ Մյասոեդով (Григорий Григорьевич Мясоедов, ), ռուս գեղանկարիչ, 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ռուսական ռեալիզմի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության հիմնադիր։ Աշխատանքների հիմնական թեման եղել է գյուղացների կենցաղը։
Վիդերգելտինգեն
Վիդերգելտինգեն (Wiedergeltingen), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1393 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 11,61 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 216։
Գրիգորի Մյասոեդով
Կենսագրություն
Պետության հաշվին ուղարկվելով արտասահման՝ Գրիգորի Մյասոեդովն աշխատել է Փարիզում, Ֆլորենցիայում, Հռոմում և Իսպանիայում ։ Այդ ընթացքում ստեղծված աշխատանքներից հայտնի են «Գնչուների թաղման տոնակատարություն Իսպանիայում» («Похоронный праздник у цыган в Испании»), «Ֆրանչեսկա դա Ռիմինի և Պաոլո դա Պոլենտա» («Франческа да-Римини и Паоло да-Полента») (Դանթեից) նկարները։ Վերադառնալով Ռուսաստան՝ 1870 թվականին արժանացել է ակադեմիկոսի կոչման «Հմայանքներ» («Заклинания») նկարի համար։ Եղել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության (Պերեդվիժնիկներ) հիմնադիրներից և նրա ակտիվ մասնակիցներից մեկը։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել ընկերության բոլոր ցուցահանդեսներին և մշտապես հոգ է տարել նրա անկախության ու կենսականության համար։
1861 թվականից մինչև 1881 թվականը Գրիգորի Մյասոեդովն ամուսնացած է եղել դաշնակահարուհի Եկատերինա Կրիվցովայի հետ, բայց բաժանվել է կնոջ հղիանալուց հետո, որովհետև կասկածում էր, որ դա իր երեխան չէ ։ Շուտով Գրիգորի Մյասոեդովն ամուսնացել է նկարչուհի Քսենյա Իվանովայի հետ, բայց նրա կասկածները չեն փարատվել, և նա Քսենյային արգելել է Իվանին վերաբերվել որպես իր որդու։ Մի քանի տարի Իվանը հանձվել է Մյասոեդովի ընկեր և գործընկեր Ալեքսանդր Կիսելյովի խնամքին ։
1880-ական թվականների վերջից Գրիգորի Մյասոեդովը բնակվել է Պոլտավայում՝ մեծ դաստակերտում, որ ունեցել է այգի ու լճակ։ Աշնանը մեկնել է Ղրիմ։ Ստեղծել է թատրոնի վարագույրի էսքիզ և նկարել դեկորացիաներ Պոլտավայի թատրոնի համար։ Կազմակերպել է նկարչական դպրոց 1894 թվականին, գրել գրքույկ այգեգործության վերաբերյալ, որով տարված էր դեռ Խարկովի մոտ ապրելու տարիներից սկսած։ 1902 թվականին հեռացել է ակադեմիայից՝ ի նշան բողոքի՝ ուղղված ուսուցման մեթոդների դեմ ։
Գրիգորի Մյասոեդովը մահացել է 1911 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Պոլտավայի մոտ գտնվող իր Պավլենկի դաստակերտում (ներկայում գտնվում է քաղաքի սահմանների ներսում՝ Մյասոեդովի փողոցում)։ 1926 թվականից այդտեղ տեղակայված է Պոլտավայի ծանրաչափական դիտարանը։
Ստեղծագործություն
Գրիգորի Մյասոեդովի նկարներից հայտնի են «Օտրեպևի փախուստը», «1861 թվականի փետրվարի 19-ի կանոնակարգի ընթերցումը» («Чтение положения 19 февраля 1861 г.», 1874 թվական, կրկնվել է 1881 թվականին), «Զեմստվոն ճաշում է» («Земство обедает», 1872), «Մաղթանք դաշտում երաշտի ժամանակ» («Молебствие в поле во время засухи», 1878), «Եռուն աշխատանքի ժամանակ» («Страдная пора», 1887 թվական, գնել է Ալեքսանդր III կայսրը)։ Վերջին նկարը ներկայացնում է աշխատղ գյուղացու կերպարի և տաք գույներով պատկերված բնապատկերի համադրություն։
Մյասոեդովն ստեղծել է բազմաթիվ բնանկարներ, հիմնականում՝ Ղրիմի։ Նրա ընտրած սյուժեները (ինչպես կենցաղային, այնպես էլ բնանկարային) բազմազան են։ Նրա գեղանկարչությունը ներդաշնակ է ու հաստատուն։ Հազվադեպ ստեղծել է դիմանկարներ (Նիկոլայ Բեկետովի, Եգոր Գորդեենկոյի, Իվան Շիշկինի), բայց դրանք փոքր տեղ են զբաղեցնում նրա ստեծագործության մեջ։ Գրիգորի Մյասոեդովն զբաղվել է նաև փորագրմամբ «թունդ օղով» (օֆորտ)։
Գրիգորի Մյասոեդովը նկարել է նաև կրոնական թեմայով (Փրկչի տաճարը Սեննայայում)։ Մահվանից առաջ նա ցանկացել է նկարել «Սուրբ Ռուսիա» («Святая Русь») տրիպտիխը։ Նրա ուշ շրջանի աշխատանքների շարքում առանձնանում է «Ինքն իր հետ, կամ Շախմատի խաղ» («Сам с собою, или Игра в шахматы», 1907) նկարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Երուսաղեմի թագուհիների ցանկ
Երուսաղեմի թագուհիների ցանկ, Երուսաղեմի թագավորության միապետ կանանց, ինչպես նաև թագավորների կանանց ու այդ տիտղոսի հավակնորդներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երուսաղեմի թագուհիներ
Քեթի Աքեր
Քեթի Աքեր (Kathy Acker, իսկական անձնանունը` Քերըն, իսկ օրիորդական ազգանունը` Լեման (Karen Lehmann), ), ամերիկացի գրող, 1970-1980-ականների փանք շարժման խորհրդանիշներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1947 թվականի ապրիլի 18-ին Նյու Յորքի հարուստ թաղամասերից մեկում՝ հրեական ունևոր ընտանիքում։ Բազմաթիվ վեպերի հեղինակ Աքերը առավել հայտնի դարձավ «Նյու Յորքը 1979 թվականին» պատմվածքի համար՝ արժանանալով «Փուշքարտ» ամերիկյան հեղինակավոր մրցանակին։ Սակայն քննադատական ուշադրության է արժանացել 1982 թվականին լույս տեսած «Մեծ հույսեր» վեպի շնորհիվ։ Երբեմն Աքերը հանդես է եկել նաև զանցանքային արձակի (transgressive fiction) ուղղության մեջ։ Նրա երկերի հերոսները հաճախ լուսանցքային են՝ մերժված հասարակության կողմից կամ ակտիվորեն մերժում էին հասարակությունում տիրող բարոյական կարգը, գրված ու չգրված օրենքները, նիհիլիզմի հետևորդներ էին ու կոտրում էին տաբուները։ Նրա երկերն առանձնանում են սեռական տեսարանների անկաշկանդ, մանրազնին ու հաճախ գռեհկաբանություններով լեցուն նկարագրություններով։ Նրա միջազգային լայն ճանաչում ունեցող ու լուրջ քննադատական ուշադրության արժանացած «Միս ու արյուն ավագ դպրոցում» վեպում (1984 թվական), Աքերն արծարծել է այնպիսի տաբուավորված և հակասական թեմաներ, ինչպիսիք են արնապղծությունը, մանկապղծությունը, աբորտը, բռնաբարությունը և այլն։ «Մեծ հույսեր»-ի նման այս վեպն էլ է գրական կոլաժ, որտեղ պատումը հաճախ ընդհատվում է այլ երկերից թռցրած պատառիկներով, դրանց աղավաղումներով ու վերլուծություններով, հերոսների ինքնությունների երբեմնակի տարրալուծումներով։ «Միս ու արյուն ավագ դպրոցում» վեպը արգելվել է Արևմտյան Գերմանիայում և Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։ Արևմտյան Գերմանիայի դեռահասների համար վնասակար հրատարակությունների հսկողության դաշնային ծառայության եզրակացության մեջ նշվում է, որ գիրքը «սպառնում է ոչ միայն երիտասարդներին, այլև վտանգավոր է մեծահասակների համար»։ Աքերը 1991 թվականին հրատարակել է իր «Հաննիբալ Լեքթեր, հայր իմ» ժողովածուն։
Քեթի Աքերի «Բղջախոհություն» վիպակը Կարեն Ղարսլյանի թարգմանությամբ հայերեն հրատարակել է Ինքնագիր գրական ակումբը 2015 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Ալեկո Էսկանդարյան
Ալեքս Էսկանդարյան, ամերիկահայ կարիերան ավարտած ֆուտբոլիստ։ Եղել է «Նյու Յորք Կոսմոս» (New York Cosmos) թիմի գլխավոր մարզչի օգնականը և նրանց պահեստային թիմի՝ «Նյու Յորք Կոսմոս Բ»-ի (New York Cosmos B) գլխավոր մարզիչը։
Ավագ դպրոց և քոլեջ
Նախքան պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլով զբաղվելը 3 տարի խաղացել է Վիրջինիայի համալսարանում, որտեղ ճանաչվել է քոլեջի լավագույն ֆուտբոլիստ և 2002 թվականին պարգևատրվել «Hermann Trophy» մրցանակով՝ Cavaliers-ի կազմում խփելով 25 գոլ (դպրոցական ռեկորդ) և կատարելով 4 գոլային փոխանցում։ Վիրջինիայի համալսարանում նա խաղացել է 3 խաղաշրջան և դարձել դպրոցի լավագույն ֆուտբոլիստը։ Cavaliers-ի կազմում կարիերան ավարտել է 50 գոլով (ներառյալ 15 խաղի հաղթանակ)՝ 113 միավոր, և 60 խաղում կատարելով 13 գոլային փոխանցում։ UVA-ում 3 խաղաշրջանի ընթացքում Էսկանդարյանը 3 անգամ եղել է All-American, իսկ 2002 թվականին ճանաչվել է Ամերիկայի քոլեջի տարվա ֆուտբոլիստ։ Էսկանդարյանը վերադարձել է համալսարան 2010 թվականի խաղաշրջանի ընթացքում՝ ավարտելու իր աստիճանը և զբաղեցնելու թիմի մարզչի օգնականի աշխատանքը։
Մասնագիտական գործունություն
Բարձրագույն լիգայի իր առաջին չորս խաղաշրջանները Էսկանդարյանը խաղացել է D.C.United-ում, որը նրան ամբողջությամբ նախապատրաստել է 2003 թվականի MLS Superdraft-ին։ Առաջին մրցաշրջանում 23 խաղի ընթացքում խփել է 3 գոլ և կատարել 2 գոլային փոխանցում։ 2004 թվականի մրցաշրջանում, երբ նրա մարզիչ Ռեյ Հուդսոնին փոխարինեց Պիտեր Նովակը, Էսկանդարյանը ավելի երկար ժամանակ էր մնում խաղադաշտում։ Նա առաջնորդեց D.C. United-ին գոլ խփելու՝ 10-րդը այդ խաղաշրջանում, և դարձավ երկու գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ DC United-ը վաստակեց Բարձրագույն լիգայի գավաթը։ Իր լավ խաղի շնորհիվ 2004 թվականին արժանացավ նաև D.C. United մարզչի մրցանակին։
2004 թվականի նոյեմբերի 14-ին Էսկանդարյանը խաղաց իր առաջին Բարձրագույն գավաթի խաղը։ Նա օգնեց D.C. United-ին հաղթել Kansas City Wizards ակումբին, ինչպես նաև հաղթել առաջնությունում՝ առաջին խաղակեսում 4 րոպեի ընթացում խփելով երկու գոլ։ Դա Բարձրագույն գավաթի պատմության մեջ ամենաարագ գոլային զույգն էր։
2005 թվականին ուղեղի ցնցման հետևանքով Էսկանդարյանը վաղաժամ ավարտեց մրցաշրջանը։ Հիվանդության պատճառով բաց թողնելով 2005 թվականի մեծ մասը, Էսկանդարյանը ժամանակ չկորցրեց՝ 2006-ի խաղաշրջանում իր հետքը թողնելու համար և խաղաշրջանի բացմանը նորից խաղաց Նյու Յորքի դեմ։ D.C. United-ի կազմում անցկացրած 22 խաղի ընթացքում Էսկանդարյանը արձանագրեց 7 գոլ և 2 գոլային փոխանցում։ 2006 թվականի օգոստոսի 9-ին Ռեալ Մադրիդի 2006-ի ամառային խաղաշրջանի ժամանակ նա խփեց DC United-ի միակ գոլը, և խաղն ավարտվեց 1-1 հաշվով։
Խաղացողների փոխանակման ժամանակ Chivas USA-ը Էսկանդարյանին գնել է Real Salt Lake-ից։ Այս տեղափոխությունը հայտարարվեց 2008 թվականի հունվարի 18-ին 2008 MLS SuperDraft-ում։ 2008 թվականին՝ վիրահատության պատճառով խաղաշրջանի առաջին կեսը բաց թողնելուց հետո, Էսկանդարյանը վերադարձավ միայն տարվա վերջին և խաղաշրջանն ավարտեց 5 գոլով և 2 գոլային փոխանցմամբ։ Օգոստոսի 30-ից հոկտեմբերի 4-ն ընկած ժամանակաշրջանում նա գոլ խփեց իր նախկին երեք թիմերի դեմ խաղերում (RSL, Toronto, and DC)։
2009 թվականի հուլիսի 1-ին Էսկանդարյանը վաճառվեց Լոս Անջելես Գալաքսի-ին։ Թիմի կազմում առաջին խաղն անցկացրեց հուլիսի 4-ին։ Խաղի նպատակը հաղթելն էր, քանի որ Լոս Անջելեսը Նոր Անգլիային հաղթում էր 1-0 հաշվով ։ Հուլիսի 16-ին Նյու Յորքում 3-1 հաշվով Էսկանդարյանը կրկին հաղթեց։ Նրա խփած գոլն առաջադրվեց Բարձրագույն լիգայի տարվա գնդակի համար։ Սակայն հուլիսի 19-ին՝ AC Milan-Galaxy խաղի երկրորդ խաղակեսում 27-ամյա ֆուտբոլիստը լուրջ վնասվածք ստացավ․ գնդակն անսպասելիորեն դիպավ դեմքին, ինչի արդյունքում կոտրեց քիթը և ուղեղի ցնցում ստացավ։
2010 թվականի մարտից Էսկանդարյանը վնասվածքների պատճառով անորոշ ժամանակով դադարեցրեց իր գործունեությունը ։ Նա Virginia Cavaliers ֆուտբոլային ակումբում եղել է մարզչի օգնական։ 2011 թվականի հունիսի 15-ին հայտարարվեց, որ Էսկանդարյանը միացել է Philadelphia Union-ի տեխնիկական անձնակազմին՝ որպես երիտասարդների տեխնիկական ղեկավար՝ ծրագրի ղեկավար Ջոն Հաքվորթի վերահսկողության ներքո ։
Միջազգային
2003 թվականին մայիսի 26-ին Էսկանդարյանը Միացյալ Նահանգների ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում խաղացել է Ուելսի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ։ Նա Միացյալ Նահանգների թիմը ներկայացրել է նաև U-17, U-20 և U-23 ազգային հավաքականներում։ 2004 թվականին Էսկանդարյանը գլխավորում էր Մեքսիկայում Օլիմպիական որակավորման մրցաշարը (4 գոլով), թեև ԱՄՆ թիմը չկարողացավ որակավորվել 2004 թվականի Աթենքի Օլիմպիական խաղերի համար։
Մարզչական կարիերա
2013 թվականի փետրվարի 1-ին Էսկանդարյանը New York Cosmos-ի հետ պայմանագիր ստորագրեց՝ որպես մարզչի օգնական ։ Նա միացավ այն թիմին, որտեղ մի անգամ՝ փոքր ժամանակ, դիտել էր հոր՝ Իրանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան Անդրանիկ Էսկանդարյանի խաղը։
2013 թվականին՝ վերադարձի խաղաշրջանի ժամանակ, Էսկանդարյանը եղել է նաև գլխավոր մարզիչ Ջիովաննի Սավարեսի մարզչական անձնակազմի անդամը։ 2013 թվականի խաղաշրջանի ընթացքում Էսկանդարյանը օգնեց Cosmos-ին՝ իր հարկի տակ գրանցել անգերազանցելի ռեկորդ (W-D-L: 5-2-0), իսկ խաղաշրջանի ընթացքում 14 խաղում թիմը վաստակեց 31 միավոր (W-D-L: 9-4-1)։
2015 թվականի օգոստոսի 8-ին Էսկանդարյանը գլխավորում էր Cosmos B թիմը, որն արժանացավ National Premier Soccer League կոչմանը՝ լրացուցիչ ժամանակում 3-2 հաշվով հաղթելով Chattanooga FC թիմին։ Խաղն անցկացվում էր Շատանուգայում՝ Թենեսի, 18 227 հանդիսատեսի առջև։ Դա Միացյալ Նահանգներում սիրողական ֆուտբոլի երբեմնի ամենաշատ հանդիսատես ունեցող խաղն էր ։ Որպես գլխավոր մարզիչ՝ Էսկանդարյանն ավարտեց իր առաջին մրցաշրջանը անպարտելի ռեկորդով, քանի որ Cosmos B-ն արձանագրեց 15-0-1 ռեկորդը 2015 թվականի NPSL մրցաշրջանում։
Անձնական կյանք
«Քարդաշյանների ընտանիքը» ռեալիթի շոուում Էսկանդարյանը հանդես է եկել մի դրվագում, որտեղ նկարահանվել է Քիմ Քարդաշյանի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:Տորոնտոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆուտբոլի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իրանական սերմամբ
Տաշտա (Իշայի վտակ)
Տաշտա գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Իշա գետի աջ ափից 3 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Էդուարդ Առստամյան
Էդուարդ Առստամյան (7 նոյեմբերի, 1964, Բերդաձոր, Շուշիի շրջան - 28 հոկտեմբերի, 1992, Վանք, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Էդուարդ Առստամյանը ծնվել է 1964 թ. նոյեմբերի 7-ին Շուշիի շրջանի Բերդաձոր գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Աշխատել է Ստեփանակերտի կոշկի ֆաբրիկայում։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունն անցել է Գերմանիայում։ Զորացրվելուց հետո՝ 1985 թ-ից աշխատանքի է անցել Ստեփանակերտի էլեկտրատեխնիկական գործարանում, միաժամանակ սովորել է Կապանի շինարարական տեխնիկումի հեռակա բաժնում։ Միացել է հայրենի գյուղի պաշտպաններին, այնուհետև տեղափոխվել կապի վաշտ («61»)։ Զոհվել է 1992 թ. հոկտեմբերի 28-ին Մարտակերտի շրջանի Վանք գյուղում, ինքնաթիռի ռմբակոծության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 28 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Բերդաձոր գյուղում ծնվածներ
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Օռլովսկի)
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Церковь Рождества Пресвятой Богородицы), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանի Օռլովսկի գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Վոլգոդոնսկի և Սալսկի թեմի Սալսկի գործակալությանը ։
Հասցեն՝ Ռոստովի մարզ, Օռլովսկի շրջան, գյուղ Օռլովսկի, Կոմունալնայա փողոց, 76։
Պատմություն
1912 թվականին Օռլովսկայա ստանիցայում կառուցվել է Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տաճարը, որը եղել է աղոթքի տուն։ Նրա ծխականների թվում էին 15901 ուղղափառ և 578 հնածիսական։ Աղոթքի տունը փակվել է 1939 թվականին, բայց չի ավերվել։ Կրկին բացվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1942 թվականին։
1980 թվականի սեպտեմբերին աղոթքի տան հոգևոր հովիվ է դարձել հայր Ալեքսին (Սերգոշին), որը գյուղի ղեկավարությանը համոզել է, որ կա շենքի կոսմետիկ վերանորոգման անհրաժեշտություն։ Միայն 2000 թվականի նոյեմբերին նրա իսկ ղեկավարությամբ դրվել է նոր՝ քարե տաճարի հիմքը, որը կառուցվել է հիմնականում ծխականների նվիրատվություններով (տաճարում գտնվում է նվիրատվությունների գիրքը, որը կարող է կարդալ յուրաքանչյուր քաղաքացի)։
Հիմնական շինարարությունը սկսվել է 2003 թվականին, տաճարն օծվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ռոստովի և Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնի կողմից ։ Վերջնականապես կառուցվել է 2006 թվականին։ Տաճարում կա 11 զանգ, որոնք պատրաստվել են Վորոնեժում։ Նրանցից ամենամեծը՝ Կոչնակը, կշռում է 1260 կիլոգրամ և ձուլված է Ռոստովի մարզի վարչակազմի նվիրաբերած միջոցներով ։
Տաճարի վանահայրն է ավագ երեց Ալեքսի Սերգոշինը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Կոլյա Առստամյան
Կոլյա Աշոտի Առստամյան (12 օգոստոսի, 1966, Պողոսագոմեր, Մարտակերտի շրջան - 1 ապրիլի, 1993, Մոխրաթաղ, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Տարաս Շևչենկոյի հուշարձան (Շախտի)
Տարաս Շևչենկոյի հուշարձան (Памятник Тарасу Шевченко), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում, որը տեղադրվել է ուկրաինացի բանաստեղծ և արձակագիր Տարաս Գրիգորևիչ Շևչենկոյի հիշատակին։
Կոլյա Առստամյան
Կենսագրություն
Կոլյա Առստամյանը ծնվել է 1966 թ. օգոստոսի 12-ին Մարտակերտի շրջանի Պողոսագոմեր գյուղում։ Ավարտել է Չլդրանի միջնակարգ դպրոցը։ Ստեփանակերտի ավտոդպրոցում ստացել է վարորդի մասնագիտություն։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է գյուղում, իր մասնագիտությամբ։ Արցախյան շարժման կամավորներից էր։ Զոհվել է 1993 թ. ապրիլի 1-ին՝ Մոխրաթաղ գյուղի ազատագրության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Պողոսագոմերի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Տարաս Շևչենկոյի հուշարձան (Շախտի)
Պատմություն
1972 թվականին Շախտիի Ալեքսանդովյան զբոսայգու մուտքի մոտ բացվել է Տարաս Շևչենկոյի հուշարձանը, սակայն 1990-ական թվականների սկզբին այն ապամոնտաժվել է, իսկ նրա տեղում հայտնվել է շատրվան ։
1972 թվականի մարտի 18-ի տեղական թերթը գրել է արդանի բացման մասին.
Ժամանակակից հուշարձան
2011 թվականին շախտեցիների նախաձեռնող խումբը դիմել է քաղաքի վարչակազմին հուշարձանը վերականգնելու խնդրանքով։ Գաղափարը պաշտպանել է քաղաքապետը։ Կիսանդրին կարգի բերելու և այն տեղադրելու բոլոր ֆինանսական հարցերը լուծվել են քաղաքային դումայի պատգամավորների, վարչակազմի և հենց քաղաքացիների միջոցներով ։
2012 թվականին բանաստեղծի հուշարձանը վերականգնվել է, սակայն արդեն նոր վայրում՝ երկրագիտական թանգարանի մոտ, որը գտնվում է Շևչենկոյի փողոց, տուն 149 հասցեում ։ Տարաս Շևչենկոյի վերականգնված հուշարձանի բացման միջոցառումների ընթացքում Շախտիի քաղաքապետը հանդես է եկել ելույթով ։
2014 թվականին Շախտի քաղաքում Շևչենկոյի հուշարձանի մոտ անցկացվել են հանդիսավոր միջոցառումներ՝ նվիրված ուկրաինացի բանաստեղծի 200-ամյակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Շախտիի հուշարձաններ Կատեգորիա:Տարաս Շևչենկոյի հուշարձաններ
Երաժշտական հնագրություն
Երաժշտական հնագրություն, պատմական երաժշտագիտության, միաժամանակ պատմա-բանասիրական հնագրության բնագավառ, երաժշտապատմական դիսցիպլին, որն ուսումնասիրում է երաժշտական գրության հին համակարգերը, երաժշտական նշանների էվոլյուցիայի օրինաչափությունները, նրանց գծագրական ձևերի փոփոխությունը, ինչպես նաև երաժշտական գրության հին հուշարձանները՝ նրանցում կիրառված նոտային համակարգերի բովանդակության և նրանց գրության ժամանակի ու վայրի առումով։
Մեձոմերիկո
Մեձոմերիկո (Mezzomerico), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 950 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 136 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0321։
Երաժշտական հնագրություն
Ձևավորումը
Որպես ինքնուրույն գիտություն ձևավորվել է XIX դարի կեսերին։ Արևմտաեվրոպական և բյուգանդական նևմային գրության ուսումնասիրության և վերծանության ուղղությամբ մեծ ներդրում ունեն է.Կուսմակերը, Հ.Ռիմանը, Օ.Ֆլայշերը, նոր ժամանակներում՝ է.Վելեսը, Հ.Տիլյարդը, Կ.Հյոհեգը (փորձել են տալ միջին-բյուզանդական նևմագրությաև լիակատար վերծաևությունը)։ Ռուսական միջնադարյան եկեղեցական երգարվեստի («Զնամենյան ռասպև») և կրյուկային նոտագրության ուսումնասիրության բնագավառում նշանակալից են Մ.Սմոլենսկու, Վ.Մեքալլովի, Ա. Պրեոբրաժենսկու, սովետական հետազոտողներ Վ.Բելյաևի, Մ.Բրաժնիկովի, Ն.Ուսպենսկու աշխատությունները։ Որոշակի աշխատանք է տարվում վրացական հին նոտագրության («Նիշանի») ուսումնասիրության ուղղությամբ։ Հայկական խազային նոտագրության ուսումնասիրության բնագավառում աշխատել են բազմաթիվ եվրոպացի երաժիշտ-միջնադարագետներ։ Նշանակալից են հայ հետազոտողներ Ե.Տնտեսյանի և Կոմիտասի, խորհրդային երաժշտագետներ Ռ.Աթայանի և Ն.Թահմիզյանի աշխատությունները։ Վերջին ժամանակներում զգալի նվաճումներ կան մասնավորապես հին երաժշտական ձեռագրերի հայտնաբերման, նրանց թվագրման, ընդհանրապես հայ երաժշտական հնագրության սկզբունքների մշակման, խազագրության համակարգերի պատմության, էվոլյուցիայի ուսումնասիրման նաև որոշ տեսական-հևագրականհարցերի մշակման գործում (տե՛ս խազագրություն)։ Սակայն միջնադարյան նոտագրության բոլոր համակարգերն էլ դեռևս հեռու են վերջնականորեն վերծանված լինելուց։
Մեձոմերիկո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ելենա Գիլբերտ
Ելենա Գիլբերտ (Elena Marie Gilbert), «Վամպիրի օրագրերը» ամերիկյան հեռուստասերիալի հորինված հերոսուհի։ Սերիալը նկարահանվել է Ջուլի Պլեքի և Քևին Ուիլյամսոնի կողմից Լիզա Ջեյն Սմիթի համանուն վեպի հիման վրա, որում Ելենան նույնպես հանդիսանում էր գլխավոր հերոսուհի։ Հեռուստասերիալում Ելենա Գիլբերտի դերը կատարում է Նինա Դոբրևը։
Երաժշտական հնագրություն
Գրականություն
Կատեգորիա:Երաժշտություն
Մեձոմերիկո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ելենա Գիլբերտ
Ելենա Գիլբերտը ապրում էր Վիրջինիա նահանգի Միստիկ-Ֆոլս քաղաքում իր եղբոր՝ Ջերեմի Գիլբերտի, և Ջեննա մորաքրոջ հետ։ Վերջինս եղբոր և քրոջ խնամակալ էր դարձել ավտովթարի հետևանքով նրանց ծնողների մահից հետո։ Սյուժեի հիմնական գիծը Ելենայի հարաբերություններն են վամպիր Ստեֆան Սալվատորեի և նրա ավագ եղբոր՝ Դեյմոն Սալվատորեի հետ։ Սյուժեի զարգացումից պարզվում է, որ Ելենան իր նախնի Քեթրին Փիրսի նման գերբնական արարած է։ Չնայած նրան, որ Ելենայի բնավորությունը տարբերվում է Քեթրինի բնավորությունից, Նինա Դոբրևն ասել է, որ իրեն դուր է գալիս խաղալ երկուսի դերերն էլ ։ Չորրորդ եթերաշրջանում Ելենան դառնում է վամպիր, և դա փոխում է նրա բնավորությունն և աշխարհընկալումը։
Վեցերորդ եթերաշրջանի 22-րդ սերիայում Ալարիկի և Ջոյի հարսանիքի ժամանակ Կայ Պարկերը (Ջո Պարկերի երկվորյակ եղբայրը) կախարդանքի միջոցով կապում է Ելենայի կյանքը Բոննիի կյանքի հետ, և քանի դեռ Բոննին ողջ է Ելենան չի արթնանա։