cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վլադիմիր Սիդորով
Վլադիմիր Սերգեևիչ Սիդորով (Владимир Сергеевич Сидоров, ), ռուս բանաստեղծ, գրող, պատմաբան, գավառագետ, լրագրող։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1978)։ Պարգևատրվել է «Աշխատանքի վետերան» մեդալով ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Սերգեևիչ Սիդորովը ծնվել է 1936 թվականի հոկտեմբերի 2-ին, Ուկրաինայի Լոզովայա քաղաքում։ Վլադիմիր Սիդորովը սերում է Ուկրաինայում հայտնի կազակական Պերեկրեստովներ-Օսիպովներ ցեղից։ Նրա նախնիները կազակական գնդերի հայտնի գնդապետներ էին։ Սիդորովների ընտանիքը երկար ժամանակ թափառել է տեղից-տեղ մինչև բնակություն է հաստատել Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում։ Այստեղ նա դիմավորել է պատերազմը, այստեղից էլ տարհանվել է։ Տարհանումից ընտանիքը Շախտի է վերադարձել 1943 թվականին։
1956-1957 թվականներին կոմերիտմիության գործուղմամբ աշխատել է Ղազախստանի խոպանի հողերի վրա։ 1959 թվականին ավարտել է Ռոստովի համալսարանի պատմության ֆակուլտետն ու կոմերիտմիությա գործուղմամբ աշխատել աշխատել Նովո-Կուզնեցկ-Աբական երկաթուղու շինարարությունում։ 1959-1965 թվականներին Սիդորովն շինարարական-մոնտաժող գնացքում աշխատել է որպես երկաթուղային ինժեներ, հորատող բանվոր հատուկ պայթյունավտանգ գնացքում, մոնտաժող` Բրատսկի հիդրոէլեկտրակայանի շինարարությունում, տարբեր աշխատանքներ է կատարել կոլխոզում, մամլող՝ «Ռոստելմաշ» գործարանում, փականագործ՝ տակսոմոտորային պարկում։ ԽՄԿԿ անդամ է դարձել 1982 թվականից։
Վլադիմիր Սերգեևիչ Սիդորովը մահացել է 2006 թվականի փետրվարի 23-ին։
2019 թվականի հուլիսի 6-ին Բուդենովսկու պողոտայի 1 Բ տան մոտ, որտեղ ապրել է Սիդորովը, բացվել է նրա հուշատախտակը։
Վ. Սիդորովի ստեղծագործություններ
Բանաստեղծություններ և արձակ
Թարգմանություններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բազելգա դի Պինե
Բազելգա դի Պինե (Baselga di Piné), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4759 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 119 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 40 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38042։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Տակեշի Կիտանո
Տակեշի Կիտանո (北野 武 Kitano Takeshi, ), ճապոնացի կինոռեժիսոր և դերասան, նաև կատակերգակ, սցենարիստ, գրող, նկարիչ և հեռուստահաղորդավար, բայց ազգանունը ունի չինական ծագում, Տակեշիյի Նախապապին եղել է չինահանազգի չինացի։ Տակեշին Իր աշխատանքներում (բացի ռեժիսորական) բազմաթիվ ֆիլմեր նկարահանելու հետո Տակեշին իրեն անվանակոչեց այս անունով Beat Takeshi և օգտագործում էր Բիթ Տակեշի անունը՝ Beat Takeshi - ビートたけし թագրմանած հայերեն ԳԱԶԱՆ Տակեշի իսկ Ռուսերեն ЗВЕРЬ Такеши ինչից ինքը ստացավ իր կերպարի անվանում։ Ավելի շատ հայտնի է որ Տակեշի Կիտանոն մարմնավորել կամ տարել է բացասական դերեր, և նկարահանվել դետեկտիվ, քրեական, և մարտական ժանրերի կինոֆիլմերում։
Խաղացել է 50-ից ավելի ֆիլմերում, մոտ 15 ֆիլմի ռեժիսոր և 20-ից ավելի ֆիլմերի սցենարի հեղինակ է։ 3 անգամ ներկայացվել է Կաննի միջազգային կինոփառատոնի, 1 Սեզարի, 5 անգամ ստացել է Վենետիկի կինոփառատոնի մրցանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասաններ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ճապոնացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ասիացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ Կատեգորիա:Ճապոնացի կատակերգակներ Կատեգորիա:Ճապոնացի սցենարիստներ
1965-66 NBA մրցաշրջան
1965 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ «Սան Ֆրանցիսկո Ուորիորս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո ընտրվել է կենտրոնական Ֆրեդ Հետցելը։ Դրաֆթի ժամանակ 2-րդ համարի ներքո ընտրվել է Ռիկ Բերին, 4-րդ համարի ներքո՝ Ջերի Սլոունը, իսկ 5-րդ համարի ներքո՝ Բիլի Կանինգեմը։ Տարածքային դրաֆթի ժամանակ ընտրվել են Բիլ Բրեդլին և Գեյլ Գուդրիչը։
Վերջին մրցաշրջանը, որի առաջնության փլեյ օֆֆին դուրս էին գալիս վեց ակումբ։ Հաջորդ տարվանից փլեյ օֆֆի մասնակիցների թիվը մեծացավ մինչև ութ ակումբ։ Հաջորդ մրցաշրջանից այլևս տարածքային դրաֆթ չի անցկացվել։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի դրաֆթներ
Նովոտուրբեևո
Նովոտուրբեևո (Новотурбеево, Яңы Тырбый), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 56 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժբորովցի
Ժբորովցի (Жборівці), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կարդալ (քաղաք)
Կարդալ (Cardal), ոչ մեծ քաղաք Ուրուգվայի կենտրոնական մասի հարավում՝ Ֆլորիդա դեպարտամենտում։ Ընկած է դեպարտամենտի վարչական կենտրոնից՝ Ֆլորիդա քաղաքից 30, Վեինտիսինկո դե Ագոստո քաղաքից 14 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակերևույթից 39 մետր է ։
Պատմություն
Բնակավայրը հիմնադրվել է նախքան 1900 թվականը, երբ այստեղ երկաթուղային կայարան է բացվել։ 1937 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ստացել է Pueblo-ի (գյուղի), 1985 թվականի հունվարի 28-ին՝ Villa-ի (փոքր քաղաքի) կարգավիճակ ։ 2000 թվականին նշվել է քաղաքի հիմնադրման հարյուրամյակը՝ մեծ ու շքեղ տոնախմբությամբ, որը տևել է մի ամբողջ շաբաթ։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Կարդալում ապրում էր 1.202 մարդ ։
Աղբյուրը՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Կարպո
Կարպո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Գյուղի մասին հիշատակել է Ա. Ալպոյաճյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շահումյանի ջրանցք
Շահումյանի ջրանցք (մինչև 1924 թվականը՝ Մամռի ջրանցք), ջրանցք Երևանում։
Սկիզբ է առնում Հրազդանի ձախ ափից, հոսում Կոտայքի սարավանդի լանջերով, հասնում Վարդավառի լիճ։ Կառուցվել է 1036 թվականին Ապիրատ իշխանի կողմից, ով նաև կառուցել է Կեչառիսի վանքը Ծաղկաձորում։ Վերակառուցվել 1925 թվականին։ Երկարությունը 8 կմ է, ջրի ծախսը՝ 0,6 մ³/վ։ Ոռոգում է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի հողահանդակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի ջրանցքներ
Կանաչ գիրք
Կանաչ գիրք (الكتاب الأخضر), լիբիական հեղափոխության Մուամար Քադաֆիի ծրագրային տեսական աշխատությունը, որտեղ նա շարադրում է Երրորդ համաշխարհային տեսության հիմքերը։ Գիրքը թարգմանվել է նաև հայերեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրապարակախոսություն Կատեգորիա:Քաղաքականական գրականություն
(7913) Պարֆյոնով
(7913) Պարֆյոնով (Parfenov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,890459 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7097 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0712 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1794,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200564 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,6° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Թեհմինե Խաչատրյան
Թեհմինե Սամվելի Խաչատրյան, դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Թեհմինե Խաչատրյանը ծնվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Երևանում ։ 1999 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, ապա 2001-2005 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ռուս-դերասանական բաժնում՝ Ալեքսանդր Գրիգորյանի արվեստանոցում։
2005 թվականից որպես դերասանուհի աշխատում է Երևանի Կոնստանտին Ստանիսլավսկու անվան ռուսական պետական դրամատիկական թատրոնում։
Ընտանիք
Թեհմինե Խաչատրյանը դերասան Իշխան Ղարիբյանի կինն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 12 ծնունդներ
Վիկտորյա Զավերուխա
Վիկտորիա Իգորևնա Զավերուխա (առավելապես հայտնի է որպես Վիտա Զավերուխա և Nazist Terror Pussy Riot, Вікто́рія І́горівна Заверу́ха, ) 24-րդ առանձին գրոհային գումարտակի («Այդար») զինվորական , ծայրահեղ աջ հոսանքի ուկրաինացի քաղաքական ակտիվիստ։ Մեղադրվում է հանցավոր խմբավորմանը մասնակցելու մեջ    ։
2014 թվականի մայիսից մասնակցել է Ուկրաինայի արևելքում զինված հակամարտությանը Ուկրաինայի զինված ուժերի կողմից, ինչպես նաև մասնակցել է 2014 թվականի մայիսի 2-ին Օդեսայի արհմիությունների տանը Եվրամայդանի հակառակորդների հարձակմանը, լինելով Աջ հատվածի ակտիվիստ ։ Հայտնի է արմատական ազգայնական գաղափարների հանդեպ իր բացահայտ համակրանքով, կոչ է անում ոչնչացնել Ուկրաինայի ռուսալեզու քաղաքացիներին  ։ Տեսանյութով նկարահանված և համացանցում հրապարակված է այն փաստը, որ Զավերուխան գնդակոծում է Շիրոկինո գյուղը ձեռքի հակատանկային նռնականետից ։
2015 թվականի մայիսի 4-ին ձերբակալվել է Կիևում՝ 2014 թվականին Բիկովնյա անցակետում ճանապարհային ոստիկանության տեսուչների վրա կրակելու մեղադրանքով, 2015 թվականի մայիսի 3-ի լույս 4-ի գիշերը Կիևի Դեսնյանսկի թաղամասի գազալցակայան թալանելու փորձով, 2015 թվականի մայիսի 1-ին ոստիկանների սպանություն և ահաբեկչական ակտ ծրագրելու համար։ Վիտա Զավերուխայի գործը զգալի արձագանք է ստացել՝ կապված մեղադրանքի խստության և մեղադրյալի բացահայտ արմատական դիրքորոշման հետ ։
Քաղաքական գործունեության սկիզբը և մասնակցությունը Եվրամայդանին
2013 թվականից եղել է Ուկրաինական ազգային ասամբլեա-Ուկրաինական ազգային ինքնապաշտպանություն ծայրահեղական Աջ սեկտորի ակտիվիստ։ Եվրամայդանի ժամանակ մասնակցել է բողոքի ցույցերին՝ որպես Աջ սեկտորի ակտիվիստ։ 2015 թվականի մարտի 26-ին Դաշնային լրատվական գործակալությունը հայտարարել է, որ Զավերուխան մասնակցել է 2014 թվականի մայիսի 2-ին Օդեսայի արհմիությունների տանը Եվրամայդանի հակառակորդների վրա հարձակմանը ։ Մասնակցել է նաև Վիննիցայի մարզային պետական վարչակազմի գրավմանը ։
Զինվորական ծառայություն
Զավերուխան մասնակցել է Դոնբասի ռազմական գործողություններին 2014 թվականի մայիսից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 4-ը (այլ աղբյուրների համաձայն՝ մայիսի 2-ը)։ 24-րդ առանձին գրոհային գումարտակի կազմում («Այդար» գումարտակ) մասնակցել է 2014 թվականի հունիսի 13-14-ի գիշերը Շչաստիե քաղաքի համար մղվող մարտերին և Սևերսկի Դոնեց գետի կամրջի և Լուգանսկի ՋԷԿ-ի գրավմանը, կասկածվում է 2014 թվականի հունիսին Լուգանսկի ՋԷԿ-ը պայթեցնելու փորձի մեջ   ։ «Ազով» հատուկ նշանակության ստորաբաժանման կազմում մասնակցել է Շիրոկինո ավանի համար մղվող մարտերին 2015 թվականի ձմռանից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 4-ը (այլ աղբյուրների համաձայն՝ մայիսի 2)   ։ «Այդար» գումարտակը և «Ազով» ստորաբաժանումը ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների գրասենյակի, «Միջազգային ամնիստիա» և այլ կազմակերպությունների կողմից մեղադրվում են ռազմական հանցագործությունների համար    ։
Վիկտորյա Զավերուխան լայնորեն հայտնի է դարձել 2014 թվականի նոյեմբերի 14-ին Elle ֆրանսիական ամսագրում Դոնբասի զինված հակամարտությունում կանանց մասնակցության մասին ռեպորտաժի հրապարակումից հետո, որտեղ Զավերուխային անվանել են «ուկրաինացի Ժաննա դը Արկ» ։ Ամսագրում հրապարակումը սկանդալ է առաջացրել լրատվամիջոցներում և համացանցում ծնունդով Կիևից ամերիկացի դաշնակահար Վալենտինա Լիսիցայի պատասխան հաղորդագրություններից հետո  ։ Վալենտինա Լիսիցան համացանցում իր գրառումներում ուշադրություն էր հրավիրել այն փաստի վրա, որ Վիկտորյա Զավերուխան համացանցում իր հաղորդագրություններում և լուսանկարներում բացահայտ համակրանք է դրսևորում արմատական ազգայնականության նկատմամբ և աջակցում է Ուկրաինայի ռուսալեզու քաղաքացիների ոչնչացմանը, համացանցում հրապարակված լուսանկարներից մեկում Զավերուխան նացիստական ողջույնի նշանով է բարձրացրել ձեռքը, մյուսում նա պատկերված է զինվորական համազգեստով՝ ձեռքին նռնականետ, որի վրա ֆլոմաստերով գրված է  «Մահը ուղղափառներին», երրորդում՝ Լուգանսկի ՋԷԿ-ի շենքի ֆոնին թափահարում է կարմիր–սև դրոշը, չորրորդում՝ նա զենքերով կեցվածք է ընդունել սվաստիկայով դրոշի ֆոնին։ Վալենտինա Լիսիցայի միջամտությունից հետո ֆրանսիական Elle ամսագրի խմբագիրները ներողություն են խնդրել Վիկտորյա Զավերուխայի և Դոնբասում ռազմական գործողություններին մասնակցող այլ կանանց մասին զեկույց հրապարակելու համար ։
2014 թվականի դեկտեմբերին, որպես «Այդար» գումարտակի մարտիկներ ներկայացած մի խումբ անհայտ տղամարդկանց հետ Զավերուխան ներխուժել է դոմոֆոնների արտադրությամբ զբաղվող ընկերության գրասենյակ՝ մեղադրելով ընկերությանը «Ռուսաստանի համար աշխատելու» և «Դոնբասի ինքնահռչակ հանրապետությանը ֆինանսավորելու մեջ»։ Զավերուխայի և ընկերության աշխատակցի միջև բանավոր հոխորտանքը վերածվել է ծեծկռտուքի, սակայն արդյունքում խումբը լքել է ընկերության գրասենյակի տարածքը ։
2015 թվականի մարտին համացանցում հայտնվել է տեսանյութ, որտեղ Վիկտորյա Զավերուխան նռնականետով կրակում է Շիրոկինո գյուղի վրա   ։
Հրաժարականից հետո
2015 թվականի մայիսի 3-ի լույս 4-ի գիշերը Կիևի Դեսնյանսկի շրջանում թալանել են գազալցակայան, ենթադրյալ ավազակներին նույն գիշերը բերման ենթարկելիս փոխհրաձգության հետևանքով սպանվել են երկու ոստիկան, երեքը՝ վիրավորվել ։ Ավելի ուշ՝ 2015 թվականի մայիսին, կողոպուտի բոլոր հինգ կասկածյալները բերման են ենթարկվել՝ Եվգենի Կոշելյուկը, Անդրեյ Ռոմանյուկը, Նիկոլայ Մոնիշենկոն և Վիկտորիա Զավերուխան, Վադիմ Պինուսը սպանվել է փոխհրաձգության ժամանակ ։ Այլ աղբյուրների համաձայն՝ Զավերուխան բերման է ենթարկվել ապրիլի 5-ին ։ Գործը զգալի հրապարակայնություն է ստացել մեղադրանքի ծանրության և ամբաստանյալի բացահայտ արմատական դիրքորոշման պատճառով ։ [տես «Վիտա Զավերուխայի գործը»]
Կալանքից ազատվելուց հետո
Կիևի Լուկյանովկայի քննչական մեկուսարանից ազատ արձակվելուց անմիջապես հետո Զավերուխան տուժել է ուկրաինական «C14» ազգայնական կազմակերպության անդամներ Սերխի Բոնդարի, Նիկոլայ Պանչենկոյի և այլոց հետ ծեծկռտուքի ընթացքում, ովքեր օգնել են ազատ արձակել սպանության մեջ կասկածվող աղջկան։ «C14»-ի անդամները հայտնել են, որ Զավերուխան չի տուժել ծեծկռտուքի ժամանակ, ծեծի է ենթարկվել միայն Զավերուխայի ամուսինը՝ Իգոր (Օլես) Պավլովը (Չեռնյակ կամ Նևիդոմենկո) ։
2017 թվականի մայիսի 12-ին Վիտորիա Զավերուխան Work.ua կայքում տեղադրել է հարցաթերթ 12000 գրիվնա (մոտ 25000 ռուբլի) աշխատավարձով մատուցողուհու, բարիստայի, բարմենի աշխատանք գտնելու մասին, ինչը ծաղրի է ենթարկվել համացանցի օգտատերերի կողմից ։
Զավերուխան և նրա առաջին ամուսինը՝ Իգոր Պավլովը, ներգրավված են եղել 2017 թվականի հուլիսի 9-ին Կիևում տրանսգենդերների վրա հարձակման գործում։ Տրանսգենդերների վրա հարձակումից հետո երեք ձերբակալվածներին նստեցրել են ոստիկանական մեքենաներ՝ Շևչենկովսկի շրջանի ներքին գործերի վարչություն տեղափոխելու համար։ Զավերուխան փակել է մեքենայի ճանապարհը, որտեղ գտնվել է Չեռնյակը։ Զավերուխան նույնիսկ այն ժամանակ, երբ մեքենան սկսել է շարժվել, բռնվել է մեքենայի կապոտից և ընկել։ «Սվոբոդա» Համաուկրաինական միավորումից Կիևի քաղխորհրդի պատգամավոր Վլադիմիր Բոխնյակի, քաղբանտարկյալների ազատման կոմիտեի աշխատակցուհի Տատյանա Կավեպեշչենկոյի (Բլիզնյուկ), «Սվոբոդա» ՀՄ-ի քաղաքական հարցերով փոխնախագահ Անդրեյ Մոխնիկի, Վլաս Շմիդտի բաժին ժամանելուց հետո, ոստիկանությունն ազատ է արձակել բոլոր ձերբակալվածներին ։
Վիտա Զավերուխայի գործը
2015 թվականի մայիսի 3-ի լույս 4-ի գիշերը Դեսնյանսկի շրջանում, այլ աղբյուրների համաձայն, Կիևի Դնեպրովսկի շրջանի Միլյուտենկոյի փողոցում հարձակում է կատարվել բենզալցակայանի վրա։ Աշխատակիցը վիրավորվել է ձեռքից, իսկ դիմակներով հարձակվողները խլել են բենզալցակայանի դրամարկղում եղած դրամական միջոցները (823 գրիվնա)։ Հանցագործության վայրից գողերի փախուստից հետո բենզալցակայանի վիրավոր աշխատակիցը ոստիկանություն է կանչել։ Նույն գիշերը, երբ փորձել են բերման ենթարկել ենթադրյալ ավազակներին, փոխհրաձգության արդյունքում երկու ոստիկան սպանվել են, երեքը՝ վիրավորվել ։
ՆԳՆ մամուլի ծառայության տարածած տեսանյութում ներկայացվում է ձերբակալվածներից մեկի խոստովանությունը։ Ձերբակալվածի խոսքով մայիսի 1-ին ինքը և իր հանցակիցները Վիննիցայից ժամանել են Կիև՝ ահաբեկչություն իրականացնելու նպատակով. «իշխանության նկատմամբ բնակչության վստահությունը խաթարելու նպատակով», հարձակվողներն ունեցել են երկու ինքնաձիգ, РПГ «Մուխա» և մի քանի նռնակներ։ «Մորգանը պետք է կրակեր մարդկանց վրա, Վիտան պետք է պաշտպաներ նրան, Անդրեյը պետք է տրոտիլային պայթագլանիկ նետեր ամբոխի մեջ»,- խոստովանության մեջ ավելացրել էր հանցագործը։ Մայիսի 1-ի հարձակումը հանցավոր խմբի անդամները չեղարկեցին, հարմար պահ չեղավ, հետո խմբի անդամները որոշեցին կրակել ճանապարհային ոստիկանության հենակետի ուղղությամբ՝ ոստիկանների զենքերը խլելու նպատակով։ Մայիսի 3-ին խմբի անդամները որոշել էին թալանել բենզալցակայանը ։ Հարձակումից հետո հանցակիցները փորձել են թաքնվել, դեպքի վայր ժամանած ոստիկանական ջոկատը սկսել է հետապնդել նրանց և փոխհրաձգությունից հետո նրանց բերման է ենթարկել բակերից մեկում ։
Ուկրաինայի դատախազության տվյալներով՝ աղջիկը մտերիմ հարաբերություններ է ունեցել իրավապահ մարմինների աշխատակիցների սպանության մեջ կասկածվող երեք անձանց հետ և նրանց հետ մասնակցել Բիկիվնիայում ճանապարհային ոստիկանության հենակետի հրետակոծության կազմակերպմանը։ 2014 թվականի մարտի 2-ին Ճանապարհային ոստիկանության պարեկի վրա կրակել էին ինքնաձիգից, պետավտոտեսչության երեք տեսուչներ մահացել էին։ Հանցագործները վերցրել էին պետավտոտեսչության աշխատակիցների զենքերը, այնուհետև Daewoo Lanos մեքենայով անհետացել Բրովարովի ուղղությամբ ։ Մեղադրյալ Վիկտորյա Զավերուխայի գործողությունները որակավորվել են Ուկրաինայի Քրեական օրենսգրքի 187-րդ հոդվածի 3-րդ մասով (կողոպուտ), 263-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինի զենք-զինամթերք պահելը) և 348-րդ հոդվածով (ոտնձգություն իրավապահների կյանքի նկատմամբ)։ Ակտիվիստները հայտարարել են, որ կամավորների և ոստիկանության միջև կոնֆլիկտը ծագել է գաղափարական հողի վրա, քանի որ մահացած իրավապահները «Բերկուտ» հատուկ նշանակության ստորաբաժանման նախկին աշխատակիցներ են եղել և ակտիվորեն մասնակցել են 2014 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Եվրոմայդանի և Ավտոմայդանի ակտիվիստների ցրմանը ։
Ձերբակալությունից հետո Զավերուխան հայտարարել է, որ իր նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն է կիրառվել, կեղծվել են ապացույցները, իրեն ստիպել են ստորագրել արձանագրություններ, որոնց հետ ինքը համաձայն չէր ։ Մի քանի օր անց քննչական մեկուսարանի խցում Զավերուխան հացադուլ է հայտարարել՝ ընդդեմ ոստիկանների, իր կարծիքով, անհիմն գործողությունների՝ «իր դեմ քրեական գործ սարքելը դադարեցնել և այլևս չանհանգստացնել, առանց իր փաստաբան Վիկտոր Սմալիի ներկայության» ։
Նախաքննության ընթացքում Զավերուխան՝ ի նշան կալանքի դեմ բողոքի, կրծոտել է ձեռքի երակները, դատավարության ընթացքում դատարանի դահլիճում կտրել է ձեռքի երակները, ուշաթափվելուց հետո նա հոսպիտալացվել է   ։
2015 թվականի օգոստոսի 20-ին Ուկրաինայի գլխավոր դատախազությունը մեղադրական եզրակացություն է ներկայացրել Վիկտորյա Զավերուխայի, Անդրեյ Ռոմանյուկի, Եվգենի Կոշելյուկի, Նիկոլայ Մնիշենկոյի և Դանիլա Սիտնիկովի նկատմամբ քրեական հետապնդման վերաբերյալ Կիևի Դնեպրի շրջանային դատարան ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 22-ից Տատյանա Մոնտյանը գործով պաշտպանական կողմում հանդես է եկել Զավերուխայի ամուսնու հարազատների խնդրանքով ։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 10-ին հերթական դատական նիստից հետո Մոնտյանը մամուլին հայտնել է, որ իր պաշտպանյալի առնչությամբ դատարանը որևէ հանցագործության մեջ նրա մասնակցության մասին փաստական ապացույցներ չունի ։ 2016 թվականի հունիսի 11-ին հաղորդագրություն հայտնվեց, որ Զավերուխան հրաժարվել է Մոնտյանի հետագա ծառայություններից ։
Զավերուխայի պահման պայմանները քննչական մեկուսարանում ստուգել է Ուկրաինայի Գերագույն խորհրդի պատգամավոր Նադեժդա Սավչենկոն։ Սավչենկոն զննել է Զավերուխայի խուցը, երբ նրան նախօրոք դուրս են բերել այնտեղից ։ Դատարանի կողմից կալանքի ժամկետների երկարաձգումն ուղեկցվել է ակտիվիստների լայնածավալ ակցիաներով՝ ի պաշտպանություն Զավերուխայի և մյուս կասկածյալների։ Գործի քննության ընթացքում ուկրաինական մամուլը լայնորեն անդրադարձել է Զավերուխայի կողմնակիցների և դատարանի շենքում գտնվող ոստիկանության հատուկ ջոկատայինների միջև դիմակայության դեպքերին ։ Կիև քաղաքի Սոլոմենսկի շրջանային դատարանի շենքում, որտեղ քննվում է գործը, 2016 թվականի հունիսի 13-ի գիշերը հրդեհ է տեղի ունեցել ։ 2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին ամբաստանյալ Զավերուխայի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու հարցը դատարանում քննարկելիս «Ժողովրդական ճակատ» խմբակցության պատգամավոր Յուրի Տիմոշենկոն իրեն և Վիկտորյա Զավերուխային ձեռնաշղթաներով միացրել է և ասել, որ չի հեռանա նիստերի դահլիճից առանց մեղադրյալի։ Յուրի Տիմոշենկոն զգուշացրել է, որ իրենից ձեռնաշղթաները հանելու փորձը կդիտվի որպես հարձակում պատգամավորի անձեռնմխելիության վրա ։ Այնուհետև, դատական նիստից հետո Զավերուխան հոսպիտալացվել է ժողովրդական պատգամավորների հսկողության ներքո, ովքեր խոստացել են բանակցել գլխավոր դատախազ Յուրի Լուցենկոյի հետ Զավերուխայի գործի վերանայման վերաբերյալ ։
2017 թվականի հունվարի 25-ին Զավերուխան Լուկյանովկայի քննչական մեկուսարանից ազատ է արձակվել 1,6 մլն գրիվնա գրավի դիմաց։ Գրավը վճարել է գործարար Ալեքսեյ Թամրազովը, ով նախկինում գրավ է վճարել գրող Օլես Բուզինայի սպանության մեջ կասկածվող Դենիս Պոլիշչուկի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ
Բեսեդովշչինա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Բեսեդովշչինա (Бесідівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բեսեդովշչինա գյուղում բնակվում էր 142 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1187 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռուսաստանի հրեաների պատմություն
Ռուսաստանի հրեաների պատմություն ընդգրկում է Ռուսական կայսրության, ԽՍՀՄ-ի և Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում բնակվող հրեական ծագումով բնակչության պատմությունը։
Լեհաստանի բաժանումից հետո Ռուսական կայսրության կազմի մեջ մտել են շատ հողեր, որտեղ կար մեծ թվով հրեական բնակչություն։ 19-րդ դարի վերջւմ Ռուսական կայսրությունում գոյություն ուներ այն ժամանակ աշխարհի ամենախոշոր հրեական համայնք։ Ը Սակայն 1881-ից մինչև 1906 թթ. զանգվածային ջարդերի, իսկ հետավայում Քաղաքացիական պատերազմի պատճառով Ռուսական կայսրության տարածքը լքել է 2 միլիոն հրեա, որոնք հիմնականում վերահաստատվել են ԱՄՆ-ում։
ԽՍՀՄ-ի տարածքում գերմանական օկուպացիոն ուժերի կողմից կատարած ցեղասպանության պատճառով զոհվել է մոտավորապես 1,5-ից մինչև 2 միլիոն հրեա։
1980-ականների վերջերից մինչև 1990-ականների սկիբը, էմիգրացիայի սահմանափակումների վերացումից հետո, ԽՍՀՄ-ի հրեական բնակչության ավելի քան կեսը լքում է երկիրը, տեղափոխվելով հիմնականում Իսրայել, ԱՄՆ, Գերմանիա։ Չնայած դրա, նախկին ԽՍՀՄ-ի երկրների հրեական բնակչությունը մինչ օրսը մնում է աշխարհում թվով խոշորագույններից մեկը։
Ռուսախոս հրեաների մեծ մասը այժմ բնակվում է նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքից դուրս (որպես էմիգրացիայի արդյունք, որի ալիքները տեղի են ունեցել 1970-ից հետո), հիմնականում ԱՄՆ-ում, Իսրայելում, Կանադայում, Գերմանիայում, Ավստրիայում, Նոր Զելանդիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Բելգիայում, Նիդեռլանդներում և այլն։
Տիկնիկ (ֆիլմ 2016)
«Տիկնիկ» (The Boy), ռեժիսոր Ուիլյամ Բրենտ Բելլի և սցենարիստ Սթեյսի Մենիրի 2015 թվականին նկարահանած ամերիկյան սարսափ ֆիլմ։ Ֆիլմում նկարահանվել են Լոուրեն Քոհենն ու Ռուպերտ Էվանսը։ Նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի մարտի 10-ին Վիկտորիայում, Բրիտանական Կոլումբիա։ Ֆիլմը էկրաններին հայտնվեց «STX Entertainment»-ում 2016 թվականի հունվարի 22-ին։ Ռուսաստանում ֆիլմը ցուցադրվեց 2016 թվականի հունվարի 28-ին։
Սյուժե
Անգլիական մի հարուստ ընտանիք իր որդու համար Գրետա անունով ամերիկացի դայակ է վարձում (Լոուրեն Քոհեն)։ Ժամանելուց հետո, վերջինս իմանում է, որ նրան վարձել են ճենապակյա տիկնիկ խնամելու համար։ Ծնողները տիկնիկին վերաբերվում են ինչպես կենդանի տղայի, համակերպվելու համար իրենց ութամյա տղայի մահվան հետ, որը մահացել է հրդեհի ժամանակ, այն բանից հետո, երբ նրան մեղադրեցին իր ութամյա ընկերուհու սպանության մեջ։
Այն բանից հետո, երբ նա անտեսում է խիստ պահանջված կանոնների ցանկը, տրված նրան թերթի վրա, նա սկսում է հասկանալ, որ տիկնիկը կենդանի է։ Համոզվելով, որ Բրամսի հոգին տանն է, Գրետան սկսում է խնամել նրան, կարդալ հեքիաթներ, երաժշտություն միացնել, համբուրել քնից առաջ։ Հոգու ներկայության ապացույցը նա ցույց է տալիս Մալկոլմին, որը շաբաթը մեկ անգամ ուտելիք է բերում։ Վերջինս հավատում է Գրետային։
Ավելի ուշ տուն է ժամանում Գրետայի նախկին ընկեր՝ Կոուլը, որի հետ վիճելուց հետո նա Ամերիկայից տեղափոխվեց Անգլիա։ Գիշերը մնալով տանը, Կոուլը արթնացնում է Գրետային, այն բանից հետո, երբ  պատի վրա  հայտնաբերում է արյունով գրված  խնդրանք հեռանալու մասին։ Գրետայի հետ վիճելուց հետո նա ջարդում է տիկնիկը։ Պատերից այն կողմ աղմուկ է առաջանում, հայելին փլվում է ջարդուփշուր լինում և պատի անցքից հայտնվում է իսկական մեծահասակ Բրամսը տիկնիկի դիմակով։ Այդ ողջ ժամանակի ընթացքում նա ապրում էր այդ տանը։ Բրամսը սպանում է Կոուլին, հետո հետապնդում է Գրետային և Մալկոլմին։ Նա հասնում է Մալկոլմին և զրկում է նրան գիտակցությունից, Գրետան փախչում է, բայց հետո վերադառնում է, վերցնում է սառույց ջարդելու դանակ և գնում Բրամսին քնեցնելու, վերջինս հավատում է, պառկում և խնդրում հաբուրել քնելուց առաջ։ Գրետան համաձայնվում է, բայց թեթևակի համբույրից հետո Բրամսը բռնեց նրան ուժով։ Վեճ է բռնկվում, որի ընթացքում Գրետային հաջողվում է խփել Բրամսին դանակով, ինչից հետո նա գտնում է Մալկոլմին և նրանք հեռանում են։
Ֆիլմը վերջանում է կադրերով, թե ինչպես ինչ-որ մեկը (հավանաբար կենդանի մնացած Բրամսը) վերանորոգում է կոտրված տիկնիկը։
Ֆիլմի նկարահանումներ
Նկարահանման խումբը պաշտոնապես անցավ ֆիլմի նկարահանումներին 2015 թվականի մարտի 10 Վիկտորիայում (Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա) .:
Նկարահանումմները տեղի են ունեցել Քրեյգդարրոչ Քաստլ դղյակում, Վիկտորիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:STX Entertainment ֆիլմեր
Իմ ահավոր հարևանը (ֆիլմ)
«Իմ ահավոր հարևանը» (ճշգրիտ թարգմանությունը՝ «Օտտո անունով մարդը», A Man Called Otto), ամերիկյան կատակերգական դրամատիկական ֆիլմ է, որը նկարահանվել է Մարկ Ֆորսթերի կողմից։ Այն դարձել է Ֆրեդրիկ Բեքմենի « Ուվե անունով մարդը » վեպի երկրորդ կինոակադեմիան (2015 թվականին նկարահանված շվեդական ֆիլմից հետո)։ Ֆիլմի գլխավոր դերակատարն է Թոմ Հենքսը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2022 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ։
Սյուժե
63-ամյա այրի Օտտո Անդերսոնն ապրում է Փենսիլվանիայի Պիտսբուրգ քաղաքի արվարձաններից մեկում։ Թոշակի անցնելուց և մետաղաձուլական ընկերությունից հեռանալուց հետո նա ծրագրում է ինքնասպան լինել։ Վեց ամիս առաջ մահացել է նրա կինը՝ դպրոցի ուսուցչուհի Սոնյան։
Օտտոն պատրաստվում է կախվել, բայց նրան խանգարում են փողոցի դիմացի նոր հարևանները՝ Մարիսոլը, Թոմին և նրանց երկու դուստրերը՝ Էբին և Լունան։ Ֆլեշբեքները ցույց են տալիս, թե ինչպես է Օտտոն երիտասարդ տարիքում փորձել բանակ զորակոչվել, բայց հիպերտրոֆիկ կարդիոմիոպաթիայի պատճառով չի անցել։ Նա հանդիպում է Սոնյային գնացքում՝ վերադարձնելով նրան մի գիրք, որը նա գցել է հարթակում։
Օտտոն նորից փորձում է սպանել իրեն՝ այս անգամ այգու խողովակը միացնելով մեքենայի արտանետվման խողովակին՝ շմոլ գազից թունավորվելու համար։ Նա հիշում է Սոնյայի հետ ընթրիքը, երբ խոստովանում էր նրան, որ իրեն բանակ չեն զորակոչել սրտի հիվանդության պատճառով և աշխատանք չունի։ Ի պատասխան՝ Սոնյան համբուրում է նրան։ Մարիսոլը ձախողում է Օտտոյի ինքնասպանության փորձը՝ խնդրելով նրան տեղափոխել իրեն և երեխաներին հիվանդանոց, քանի որ Թոմին ընկել է սանդուղքից, որը Օտտոն տվել է նրան և կոտրել ոտքը։ Օտտոն ակամա համաձայնում է։
Օտտոն հիշում է, որ ստացել է բակալավրի կոչում. այդ օրը նա խնդրել է Սոնյային ամուսնանալ իր հետ։ Այժմ նա պատրաստվում է իրեն նետել գնացքի տակ, բայց հանկարծ նրա կողքին կանգնած տարեց տղամարդը կորցնում է գիտակցությունը և ընկնում գծերի վրա։ Օտտոն փրկում է տղամարդուն, և դեպքի տեսանյութը վիրուսային ձևով տարածվում է։ Օտտոն Մարիսոլին սովորեցնում է վարել, իսկ հետո նրանք այցելում են Սոնիայի սիրելի քաղցրավենիքի խանութը, որտեղ ամեն շաբաթ-կիրակի ամուսիններն էին գնում։ Օտտոն Մարիսոլին պատմում է Ռուբեն անունով մի մարդու հետ իր ընկերության մասին։ Նրանք միասին աշխատել են գյուղում վարքագծի կանոնների պահպանման վրա, իսկ Օտտոն վարձակալների ընկերության նախագահն էր։ Նրանք բաժանվել են այն բանից հետո, երբ Ռուբենը սկսեց նախընտրել Ford և Toyota մեքենաները, մինչդեռ Օտտոն հավատարիմ էր Chevrolet-ին, և ի վերջո Ռուբենը փոխարինում է Օտտոյին նախագահի պաշտոնում։ Կաթվածից փրկված Ռուբենն այժմ հաշմանդամի սայլակում է, և նրան խնամում են նրա կինը՝ Անիտան և հարևան Ջիմմի։
Տեղացի տրանսգենդեր դեռահաս Մալքոլմը, ով թերթեր և թռուցիկներ է առաքում գյուղով մեկ, Օտտոյին ճանաչում է որպես իր ուսուցչուհի Սոնյայի ամուսին։ Մալքոլմը բացահայտում է, որ Սոնյան այն քիչ մարդկանցից էր, ով իրեն ընդունել է այնպիսին, ինչպիսին նա է։ Երկուսի միջև բարեկամություն է ձևավորվում, և Օտտոն վերանորոգում է Մալքոլմի հեծանիվը։ Օտտոն անտեսում է լրագրող Շարի Քենզիին, ով փորձում է հարցազրույց վերցնել Օտտոյից՝ կապված կայարանի վիրուսային տեսանյութի հետ։ Նա զայրացած է Մարիսոլի և Dye & Merika-ի անշարժ գույքի գործակալի վրա՝ չցանկանալով հաշտվել Սոնիայի մահվան հետ։ Նա փորձում է ինքնասպան լինել որսորդական հրացանով, սակայն նրան խանգարում է Մալքոլմը, ով գիշերելու թույլտվություն է խնդրում, քանի որ հայրը նրան դուրս է հանել տնից։ Օտտոն իմանում է, որ Dye & Merika-ն ծրագրում է Ռուբենին բռնի տեղավորել ծերանոց և առգրավել նրան տունը։ Պարզվում է, որ ռիելթորները անօրինական կերպով մուտք են գործել բժշկական փաստաթղթեր և իմացել, որ Անիտայի մոտ Պարկինսոնի հիվանդություն է ախտորոշվել։ Օտտոն համաձայնվում է օգնել Անիտային և Ռուբենին պայքարել սեփականության համար։ Մարիսոլը չի ​​ցանկանում համագործակցել Օտտոյի հետ, մինչև նա չի բացահայտում, թե ինչպես են նա և Սոնյան գնացել Նիագարայի ջրվեժ՝ նշելու Սոնիայի հղիությունը։ Տուն գնալու ճանապարհին ավտոբուսը, որով նրանք շարժվում էին, վթարի է ենթարկվել. Սոնյան անդամալույծ է դարձել և կորցրել երեխային։ Սոնյան հիվանդանոցից դուրս գրվելուց և տուն վերադառնալուց հետո պարզվել է, որ միջավայրը հարմարեցված չէ հաշմանդամների կարիքներին։ Dye & Merika-ի ներկայացուցչի հետ բուռն առճակատումից հետո Օտտոն հեռացվել է բնակիչների հասարակության նախագահի պաշտոնից։ Հարևանների և Շարի Քենզիի օգնությամբ Ռուբենն ու Անիտան կարողանում են միասին պահել իրենց տունը։ Օտտոն ուշաթափվում է և հայտնվում հիվանդանոցում, որտեղ նա նշում է Մարիսոլին որպես իր մերձավոր ազգական։ Սրտաբանը Մարիսոլին հայտնում է, որ Օտտոյի սիրտը չափազանց մեծ է, և նա ծիծաղում է, որից հետո շուտով որդի է ունենում։  Երեք տարի անց Թոմին նկատում է, որ Օտտոն չի մաքրել ճանապարհի ձյունը։ Մարիսոլն ու Թոմին մտնում են Օտտոյի տուն և տեսնում, որ նա մահացել է սրտի կաթվածից։ Նրա հարևանների մասնակցությամբ տեղի է ունենում թաղման արարողություն։ Մարիսոլին ուղղված նամակում Օտտոն ասում է, որ փաստաբանը թույլ կտա նրան մուտք գործել իր բանկային հաշիվները, որպեսզի բավարար գումար ունենա երեխաների կրթության համար, ինչպես նաև կտա նրան տուն և նոր մեքենա։
Նկարահանումներ
Նկարահանումները սկսվել են Փենսիլվանիայի Փիթսբուրգ քաղաքում 2022 թվականի փետրվարին և ավարտվել 2022 թվականի մայիսին ։
Պրեմիերա
Սահմանափակ թողարկումը տեղի է ունեցել 2022 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Նյու Յորքում և Լոս Անջելեսում։ 2023 թվականի հունվարի 13-ին ԱՄՆ-ում տեղի է ունեցել ամբողջական թողարկում։ Պրեմիերան ի սկզբանե նախատեսված էր 2022 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, բայց հետո այն տեղափոխվել է։
Ընդունելություն
Rotten Tomatoes-ի ագրեգատոր կայքում ֆիլմն ունի 69% վարկանիշ՝ հիմնված քննադատների 149 ակնարկների վրա, միջին գնահատականը 6,1/10: «Քննադատների ընդհանուր եզրակացությունը» ձևակերպված է հետևյալ կերպ. «Ձեր ողջ ցինիզմը թողեք դռան մոտ և թողեք, որ ֆիլմը հարվածի ձեր հոգու լարերին ժամանակի փորձարկված մեղեդիով, և այն կերգի» ։ Metacritic-ի ագրեգատոր կայքում ֆիլմը ստացել է 100-ից 52 միավոր՝ հիմնված քննադատների 33 ակնարկների վրա, ինչը նշանակում է «միջին կամ խառը ակնարկներ»։
Խաղողագործության և գինեգործության պատմության թանգարան
Խաղողագործության և գինեգործության պատմության թանգարան (Музей истории виноградарства и виноделия), թանգարան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Թանգարանի հիմնական նպատակն է մասնագետներին և այցելուներին ծանոթացնել Դոնի հողերում խաղողագործության և գինեգործության պատմությանը։ Թանգարանի հավաքածուում ներկայացված են ավելի քան 500 թանգարանային ցուցանմուշներ, բնօրինակներ, մակետներ, լուսանկարներ, նկարներ, սպասք և այլն։
Պատմություն և նկարագրություն
Թանգարանը ստեղծվել է 1972 թվականին Յակով Պոտապենկոյի անվան խաղողագործության և գինեգործության համառուսաստանյան գիտահետազոտական ինստիտուտին կից փոքրիկ ցուցադրության հիման վրա ։ Թանգարանի հիմնադիրներից է համարվում  էնտուզիաստ-պատմաբան Ա. Ի Պոտապենկոն, ինչպես նաև հնագետ պատմաբաններ Ե. Ի. Սավչենկոն և Մ. Ի. Կրայսվետնին։
Թանգարանը ունի բազմաթիվ ցուցանմուշներ, որոնք պատմում են Դոնում խաղողագործության և գինեգործության պատմության մասին, այստեղ գտնվում են նաև ցուցափեղկեր դասական խաղողագործության և գինեգործության պատմության վերաբերյալ։ Թանգարանում հավաքված են գինեգործական անոթներ, գինի խմելու համար նախատեսված  սև գույնով լաքապատված դասական ամաններ, 1962 թվականին Պուրակային դամբարանաթմբի պեղումների ժամանակ հայտնաբերված արծաթյա, ոսկեզօծ գավաթների եզակի նմուշներ։   Գավաթի հատակին դրվագված են մեդալիոններ հունական առասպելների տեսարաններից։ Թանգարանի ցուցադրություներում ներկայացված է նաև  հայտնի գիտնական Միխայիլ Գերասիմովի սամարտյան «թագուհի» շարքի աշխատանքներից կնոջ կիսանդրին։
Կազակական խաղողագործության և գինեգործության բաժնում պահվում են մի շարք ցուցանմուշներ, խաղողագործական դանակներ, խաղող ճզմելու տաշտեր, գինեգործական և գինի խմելու համար նախատեսված զանազան տարողություններ և սպասք, մեծ գավեր, խաղողագործական գործիքներ և գինեգործական սարքավորումներ։ Դոնի խաղողն ու գինին իր ստեղծագործություններում բազմիցս գովերգած Ալեքսանդր Պուշկինին նվիրված ցուցասրահում, այլ ցուցանմուշներից բացի, ներկայացված է նաև գրողի մարմարյա կիսանդրին և գրողի հասակակից «Ցիմլյանսկի փրփրուն» գինու շիշ։ Ինստիտուտի պատմությանը վերաբերվող ցուցանմուշները ներկայացված են առանձին սրահում։ Այստեղ այցելուներին առաջարկվում է ինստիտուտի կողմից ստեղծված խաղողի տարբեր սելեկցիաներ, տարբեր մրցույթներում և ցուցահանդեսներում գինիների համար ստացված բազմաթիվ մրցանակներ և պարգևներ։ Այստեղ ներկայացված են նաև ինստիտուտի գիտնականների` Յա. Ի. Պոտապենկոյի, Ե. Ի. Զախարովայի, Մ. Ա. Լազարևսկու, Ա. Մ. Ալիևի դիմանկարները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ Կատեգորիա:1972 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Գինու թանգարաններ Կատեգորիա:Նովոչերկասկի թանգարաններ Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Բեձեքա
Բեձեքա  (Bezzecca), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 592 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սոսինձներ
Սոսինձներ, բնական կամ սինթետիկ նյութեր, որոնք օգտագործվում են թուղթը, փայտանյութը, կտորեղենը, կաշին, մետաղը, ապակին, ռետինը սոսնձելու համար։ Սոսինձները պոլիմերների կոմպոզիցիաներ են, որոնք երբեմն պարունակում են նաև հավելանյութեր՝ օքսիդներ, պլաստիֆիկատորներ ևն։ Տարբեր մածուցիկության հեղուկներ են (լուծույթներ, սուսպենզիաներ, Էմուլսիաներ, հեղուկ մոնոմերներ), թաղանթներ, փոշիներ կամ ձողիկներ (օգտագործելիս հալում են կամ սոսնձվող մակերևույթը նախօրոք տաքացնում)։ Սոսնձվող մակերևույթները վերամշակում են (մեխանիկական մաքրում, յուղազերծում, անողորկացում ևն), սոսնձապատում և ամուր հպում իրար։ Սոսինձները պետք է լավ թրջեն այդ մակերևույթները։ Լուծիչը հեռանալու (գոլորշիացում), սառչելու կամ քիմիական փոխարկումների (պոլիմերացում, պոլիկոնդենսում են) շնորհիվ սոսինձների պնդանում են՝ առաջացնելով սոսնձաթաղանթի նուրբ շերտ սոսնձվող մակերեսների միջև։ Սոսնձվելը հետևանք է սոսնձաթաղանթի ու սոսնձվող նյութի մակերևույթների փոխազդեցության (ադհեդիա)։ Սոսնձման ամրությունը պայմանավորված է նաև սոսնձաշերտի ներսում մոլեկուլների փոխադարձ ձգողության (կոհեզիա)։ Ըստ հիմնական բաղադրիչի բնույթի տարբերում են՝ անօրգանական, օրգանական և տարրօրգանական սոսինձներ։
Անօրգանական սոսինձներ
Անօրգանական սոսինձներն են նատրիումի և կալիումի սիլիկատների ջրային լուծույթները (հեղուկ ապակի), նաև ալկալիական և հողալկալիական մետաղների օքսիդների կոմպոզիցիաների ջրային սուսպենզիաները (սոսնձաֆրիտներ)։ Առաջիններն օգտագործվում են թաղանթանյութերի իրերը (փայտ, թուղթ), մյուսները՝ մետաղներն ու խեցեղենը սոսնձելու համար։
Օրգանական սոսինձներ
Օրգանական սոսինձները բնական կամ սինթետիկ պոլիմերների կոմպոզիցիաներ են, երբեմն հեղուկ մոնոմերներ։ Բնական սոսինձները ստանում են բուսական, ծագում ունեցող նյութերից (բուսախեժեր, օսլա, դեքստրին, բնական կաուչուկ, գուտապերչ, սոյայի կազեին և այլն), նաև կենդան, նյութերի [կաշի, ոսկոր, եղջյուրներ, եղջրաթեփուկներ (կոլագեն), արյուն (ալբումին), կաթ (կազեին)] վերամշակման արդյունքներից։ Նշված սոսինձներն անկայուն են միկրոօրգանիզմների և ջրի ներգործության նկատմամբ և աստիճանաբար ավելի հաճախ են փոխարինվում սինթետիկ սոսինձներով։
Տարրօրգանական սոսինձներ
Տարրօրգանական սոսինձների հիմնական բաղադրիչները սիլիցիումօրգանական, բորօրգանական, մետաղօրգանական պոլիմերներն են։ Այդ սոսինձները չափազանց ջերմակայուն են՝ սոսնձակարի ամրությունը մնում է անփոփոխ 400—600 °C ջերմաստիճաններում երկարատև պահելիս, ինչպես նաև մինչև 1000 °C և բարձր կարճատև տաքացնելիս։ Օգտագործվում են մետաղները, գրաֆիտը, ջերմակայուն պլաստմասսաները և այլն սոսնձելու համար։ Ըստ նշանակության սոսինձները լինում են կառուցվածքային, ոչ կառուցվածքային և հատուկ։
Կառուցվածքային սոսինձներ
Կառուցվածքային սոսինձները այնպիսի կոմպոզիցիաներ են, որոնք ապահովում են դինամիկ և ստատիկ ծանրաբեռնվածությունների հաղորդումը դետալի իրար սոսնձված մի մասից մյուսը։ Նրանց առաջացրած սոսնձաթաղանթը կարծր է ջերմաստիճանների և ծանրաբեռնվածությունների աշխատանքային միջակայքում։
Ոչ կառուցվածքային սոսինձներ
Ոչ կառուցվածքային սոսինձներն օգտագործվում են պաստառները, գեղատես ծածկույթները, մեկուսիչ նյութերը, մանր դետալները, կիսահաղորդչային և այլ ռադիոսարքերը սոսնձելու համար։
Հատուկ սոսինձներ
Կատեգորիա:Սինթետիկ նյութեր
Կիպրոսի բանկ
Կիպրոս բանկ (բնօրինակ անվանում՝ Τράπεζα Κύπρου, Bank of Cyprus), ամենամեծ բանկը Կիպրոսում։ Հիմնադրվել է 1899 թվականին։ Ղեկավարում է գործողություններ Միացյալ Թագավորության, Ավստրալիայի, Հունաստանի և Ռուսաստանի հետ։ 2008 թվականից Կիպրոսի բանկն իր ծառայությունները մատուցել է նաև Ուկրաինայում։ 2014 թվականին Ուկրաինային Ալֆա Բանկը ձեռք է բերել Կիպրոսի բանկի ուկրաինական բաժինը։
Գործունեություն
Կիպրոսի բանկը հիմնադրվել է 1899 թվականին և մի շարք ոլորտներում, ինչպիսիք են մանրածախ բանկային գործը, ներդրումները, առևտրային բանկի ծառայությունները, ֆակտորինգը, բրոքերությունը, ապահովագրությունը, ակտիվների կառավարումը և այլն։ Այս պահին բանկն ունի ավելի քան 300 մասնաճյուղ և գրասենյակ ամբողջ աշխարհում, որոնցից 147-ը գտնվում են Կիպրոսում, 134-ը Հունաստանում, 4-ը՝ Մեծ Բրիտանիայում, մեկը Լա Մանշի կղզիներում, մեկը Մոսկվայում և մեկը Ռումինիայում։ Ընդհանուր առմամբ այնտեղ աշխատել է 12,010 մարդ։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ բանկն ունեցել է ընդհանուր ակտիվներ 13,22 միլիարդ կիպրական ֆունտ (23,00 միլիարդ եվրո) և 818 միլիոն կիպրական ֆունտ (1,42 միլիարդ եվրո) բաժնետիրական կապիտալ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դրությամբ բանկի ընդհանուր ակտիվները հասել են 34,03 մլրդ եվրոյի, իսկ բաժնետիրական կապիտալը՝ 2,13 մլրդ եվրոյի։ Բանկի բաժնետոմսերը ցուցակված են Կիպրոսի ֆոնդային բորսայում (CSE): Կիպրոսի Բանկը խոշորագույն բանկ է՝ ըստ CSE -ի շուկայական կապիտալիզացիայի, և ունի բաժնետերերի լայն շրջանակ։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 8-ից այս բանկն ընդգրկվել է Dow Jones Cyprus Titans 10 ցուցակում, որն ընդգրկել է Կիպրոսի 10 խոշորագույն ընկերությունները։ Այն նաև ցուցակված է Աթենքի ֆոնդային բորսայում, իսկ 2006 թվականին հոկտեմբերի 9-ին ընդգրկվել է FTSE/Athex 20 ինդեքսում։ 2010 թվականին բանկի շահույթը կազմել է 1,450 միլիարդ եվրո, ընդհանուր ակտիվները՝ 42,64 միլիարդ եվրո, սեփական կապիտալը՝ 2,828 միլիարդ եվրո։
Կիպրոսի տնտեսական ճգնաժամը 2012-2013 թվականներին
2013 թվականի մարտի 25-ին Եվրահանձնաժողովը հայտարարել է, այնուհետև, ճգնաժամի արդյունքում, հանրապետության խոշորագույն բանկը վերակազմավորվել է երկրի երկրորդ խոշորագույն բանկի (Կիպրոսի ազգային բանկ) ապահովագրական ակտիվների կլանմամբ, որն էլ իր հերթին լուծարվել է ։ Այսպիսով, բանկի ակտիվները փաստացի կփոխանցվել են նրա մրցակցին։
2013 թվականի հուլիսի 30-ին հայտարարվել է, որ ավարտվել է Կիպրոսի բանկի վերապիտալիզացիայի գործընթացը ։ Ապահովագրված ավանդների մասնաբաժինը փոխարկվելով կապիտալի կազմել է 47.5%: Ավանդների մի մասը բացվել է, և կառավարումը փոխանցվել է անցումային տնօրենների խորհրդին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիկոսիա Կատեգորիա:1899 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Բանկեր
Սոզոմեն
Սոզոմեն (Σωζομενός, շուրջ 400 - 450 թթ.), վաղ քրիստոնեական շրջանի եկեղեցական պատմիչ, մասնագիտությամբ փաստաբան։ Հեղինակ է 9 գրքից բաղկացած «Եկեղեցական պատմության», որտեղ շարադրում է 312-425 թթ. ժամանակահատվածում ընկած հիմնականում եկեղեցական, բայց նաև քաղաքական իրադարձությունները։ Արժեքավոր տեղեկություններ է պարունակում Հայաստանում և Վիրքում քրիստոնեության հաստատման և տարածման վերաբերյալ (տես, ի մասնավորի, աշխատության II գրքի 8-րդ գլուխը)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցական պատմիչներ Կատեգորիա:Քրիստոնյա ագնոստիկներ
Ժնյատինո
Ժնյատինո (Жнятино), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժնյատինո գյուղում բնակվում էր 2 243 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3001 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 747,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1300 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եվգենի Սիվոկոն
Եվգենի Սիվոկոն (ուկր․՝ Сивокінь Євген Якович, ), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ուկրաինացի ռեժիսոր։ Ուկրաինայի արվեստի վաստակավոր գործիչ (2007) ։ Հիմնականում ստեղծագործել է «Киевнаучфильм» ստուդիայում։ Ներկայիս ուկրաինացի գրեթե բոլոր մուլտիպլիկատոր ռեժիսորները եղել են նրա աշակերտները ։
Հեղինակել է «Если вы любите мультипликацию» (Կիև, 1985), "Из невошедшего" (Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան ազգային կենտրոն,2012), "Мне так кажется" (Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան ազգային կենտրոն, 2017) գրքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Անիմատորներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ
Դեյվ Բատիստա
Հայտնի է «WWE» կազմակերպությունում Բատիստա ռինգային անվամբ ելույթ ունենալու տարիներից։ Մասնագիտական կարիերայի ընթացքում 6 անգամ դարձել է ծանրքաշային չեմպիոն՝ 4 անգամ նվաճելով Աշխարհի ծանրքաշային չեմպիոնական տիտղոսը և 2 անգամ՝ WWE տիտղոսը։ Համարվում է Աշխարհի ծանրքաշային գոտու ամենաերկար տիտղոսակիրը։ Ծանրքաշային կոչումներից զատ երեք անգամ նվաճել է WWE աշխարհի թիմային տիտղոսը (երկու անգամ Ռիք Ֆլեյրի և մեկ անգամ Ջոն Սինայի հետ) և մեկ անգամ WWE միացյալ թիմային տիտղոսը (Ռեյ Միստերիոյի հետ)։ Տիտղոսային ձեռքբերումներից զատ հաղթանակ է տարել 2005 և 2014 թվականների «Թագավորական մարտերում» (Royal Rumble)։
2012 թվականի օգոստոսին պայմանագիր է կնքել «Classic Entertainment & Sports» ընդհանուր մենամարտերերի (MMA) կազմակերպության հետ ՝ ունենալով հաջող նորամուտ և տեխնիկական նոկաուտի ենթարկելով մրցակցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ընդհանուր մենամարտիկներ
Երգչախումբ
Երգչախումբ, երգիչների խումբ, բաղկացած մի քանի ենթախմբից, որոնցից ամեն մեկը համատեղ երգեցողության ընթացքում կատարում է առանձին երգամաս։ Հավասարակշռված անսամբլ է, ունի կայուն և ճշգրիտ լարվածք, օժտված է արտահայտչական հարուստ ու բազմազան հնարավորություններով։
Պատմություն
Երգչախումբը երգիչների խումբ է, բաղկացած է մի քանի ենթախմբից, որոնցից յուրաքանչյուրը համատեղ երգեցողության ընթացքում կատարում է առանձին երգամաս՝ նվագակցությամբ կամ առանց նվագակցության։ Երգչախմբերը, ըստ կազմի, լինում են կանանց, տղամարդկանց, մանկական և խառը։
Պատմական զարգացման ընթացքում փոփոխվել են երգչախմբի կազմը, երգիչների թիվը, ձայնի բաժանման սկզբունքները։ Մոտ IX դարում պրոֆեսիոնալ երգչախումբը դուրս է եկել եկեղեցական համայնքից, իսկ արդեն X–XIII դարերում երգչախմբում ձայները բաժանվել են։ Հավանաբար XIV–XV դարերից, բազմաձայնության զարգացմանը զուգընթաց, կիրառվել է «երգչախմբային երգամաս» հասկացությունը։ Գլխավոր մեղեդային ձայնը տենորն էր։ Երգչախմբի անդամների և երգամասերի քանակը պայմանավորված էր տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական ոճով։ XIV–XV դարերին բնորոշ էին 3–4, Վերածննդի շրջանին՝ 6–8 և ավելի երգամասեր։ Հետագայում երգչախումբը բաժանվել է 4 հիմնական երգամասերի՝ սոպրանո, ալտ, տենոր և բաս, որը հաստատուն է ցայսօր։ Օպերայի երևան գալուց ի վեր (XVI–XVII դարերի սահմանագիծ) երգչախումբը դարձել է նրա անբաժանելի մասը։
Բացի եկեղեցական և օպերային երգչախմբերից՝ երաժշտարվեստում նշանակալի տեղ են զբաղեցնում նաև աշխարհիկ երգչախմբերը։ Երգչախմբի անդամների նվազագույն քանակը 12-ն է (կամերային երգչախումբ), առավելագույնը՝ 100–120, խառը երգչախմբերում՝ մինչև 1000 (տոնակատարությունների, հանդիսությունների ժամանակ)։ Ճանաչված են Միտրոֆան Պյատնիցկու անվան ռուսական ժողովրդական (1910), Էստոնիայի տղամարդկանց ազգային (1944 թ., հիմնադիր՝ Գուստավ Էռնեսաքս), Ուկրաինական ժողովրդական, Վրաստանի պետական ակադեմիական և այլ երգչախմբեր։
Երգչախմբերը Հայաստանում
Հայկական իրականության մեջ առաջինը Քրիստափոր Կարա Մուրզայի ժողովրդական երգչախմբերն Էին (1880-ական թվականներին)։ Բարձրորակ երգչախմբեր ստեղծեցին Մակար Եկմալյանը (Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում) և Կոմիտասը (Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում և Կոստանդնուպոլսում)։ խորհրդային տարիներին աչքի ընկան Երևանի պետական կոնսերվատորիայի (ղեկ․ Ս․ Մելիքյան) և Հայֆիլհարմոնիայի (ղեկավարներ Թաթուլ Ալթունյան, Ա․ Տեր Հովհան
նիսյան) երգչախմբերը, Պետական ակադեմիական կապելլան (ղեկավար՝ Տ. Չեքիջյան), Հայաստանի երգչախմբային ընկերության երգչախումբ, (ղեկ․ Է․ Էյատուրյա), Հայ էլեկտրագործարանի տղամարդկանց ինքնագործ երգչախումբ (ղեկավար՝ Նուպար Սնկրյան) և ուրիշներ։ Երգչախմբերը տարածված են նաև սփյուռքում։
Նոր շրջանում աչքի են ընկել Երևանի կոնսերվատորիայի, Ռադիոյի կամերային, Հայֆիլհարմոնիայի երգչախմբերը։ Հայտնի են նաև Հայաստանի պետական, Երգչախմբային ընկերության, Կամերային, «Հայաստանի փոքրիկ երգիչներ», «Հովեր» և այլ երգչախմբեր։ Սփյուռքում գործող երգչախմբերից են՝ «Ծնծղա» և «Նանոր» մանկական, «Գարուն» (Լիբանան), «Երևան» (Բուլղարիա), «Կոմիտաս» (Ռումինիա), «Արաքս», «Քնար», «Անի» (ԱՄՆ), «Զվարթնոց», «Նարեկացի» (Սիրիա), «Կոմիտաս», «Կռունկ» (Ուրուգվայ) և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգչախմբեր Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Երաժշտական խմբերի տեսակներ
Էլենե Ախվլեդիանի
Էլենե Ախվլեդիանի (ელენე ახვლედიანი), 20-րդ դարի վրաց նկարչուհի, գրաֆիկ, թատերական ներկայացումների և գեղարվեստական գրքերի ձևավորող։ Համբավվել է հատկապես վրացական քաղաքների տեսարանների, Իլիա Ճավճավաձեի, Վաժա Փշավելայի ժողովածուների, Թբիլիսիի Մարջանիշվիլու անվան թատրոնում մի շարք ներկայացումների ձևավորման համար ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1901 թվականին Թելավում, բժշկի ընտանիքում։ 1910 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Թիֆլիս ։
Դեռևս գիմնազիայում սովորելու տարիներին լրջորեն զբաղվել է նկարչությամբ, 1919 թվականին մասնակցել ցուցահանդեսի ; 1922 թվականին ընդունվել է Թիֆլիսի գեղարվեստի ակադեմիան, ուսանել Գիորգի Գաբաշվիլու դասարանում։ Առաջին կուրսն ավարտելով՝ որպես ակադեմիայի թոշակառու՝ գործուղվել է Իտալիա և Ֆրանսիա, մի քանի տարի բնակվել Փարիզում, որտեղ 1924-1927 թթ. հաճախել է գեղարվեստի Կոլարոսի ազատ ակադեմիայի պարապմունքներին։ Միաժամանակ շարունակել է ստեղծագործել, մասնակցել ցուցահանդեսների՝ արժանանալով արվեստի ֆրանսիացի քննադատների դրվատանքներին ։ Բարձր գնահատականի է արժանացել հատկապես բնանկարների «հին Թիֆլիս» շարքը, որտեղ լավագույնս դրսևորվել է նկարչուհու ստեղծագործական ոճի բնորոշ գծերից մեկը՝ տեսարանին զարդապատկերային հատկանիշներ հաղորդելը։
1927 թվականին Ախվլեդիանին վերադարձել է հայրենիք, անհատական ցուցահանդեսներ կազմակերպել Թելավում, Թիֆլիսում, Քութայիսում։ Ընդ որում՝ Քութայիսի թատրոնի ղեկավար Կոտե Մարջանիշվիլուց առաջին հրավերն է ստացել՝ ձևավորելու թատերական ներկայացում։ Դրանից հետո բազմաթիվ բեմադրություններ է ձևավորել և՝ ոչ միայն Վրաստանում, այլև նրա սահմաններից դուրս գտնվող թատրոններում։ Ընդհանուր առմամբ նկարչուհին ձևավորել է 60-ից ավելի ներկայացում և մի շարք կինոնկարներ։ Միաժամանակ շարունակել է հարստացնել բնանկարների իր շարքերը՝ ստեղծելով թե՛ Վրաստանի և թե՛ այլ երկրների (Ուկրաինա, Չեխոսլովակիա, Էստոնիա և այլն) տպավորիչ բնապատկերներ։ Այս ամենի հետ մեկտեղ նա նշանակալի ավանդ է ներդրել գրքի ձևավորման ասպարեզում՝ նկարազարդելով Սերվանտեսի, Հյուգոյի, Լոնգֆելլոյի, Վաժա Փշավելայի, Իլիա Ճավճավաձեի, Էգնատե Նինոշվիլու և այլ հեղինակների ստեղծագործություններ։