cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քենեդի (ֆուտբոլիստ)
Ռոբերտ Քենեդի Նունես դո Նասիմենտո (Robert Kenedy Nunes do Nascimento, ծնվել է փետրվարի 8, 1996 թվական, Սանտա Ռիտա դու Սապուկաի, Բրազիլիա), առավել հայտնի է Քենեդի անվամբ, բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Չելսիի» և Բրազիլիայի պատանեկան հավաքականի հարձակվողը։
Ակումբային կարիերա
2009-2013 թվականներին Քենեդին խաղացել է «Ֆլումինենսեյի» երիտասարդական թիմում, հետո տեղափոխվել է հիմնական թիմ։ Դեբյուտը «Ֆլումինենսեյում» կայացել է 2013 թվականի հուլիսի 28-ին, «Գրեմիոյի» դեմ խաղում ։ Այդ ժամանակաից նա ակումբում անցկացրել է ընդամենը 8 խաղ։
Միջազգային կարիերա
Քենեդին հանդես է գալիս Բրազիլիայի պատանեկան հավաքականում։ Մինչև 15-տարեկանների հավաքականում դարձել է մայրցամաքային չեմպիոն ։ Մինչև 17 տարեկանների հավաքականում Քենեդին խաղացել է 2013 թվականի Հարավային Ամերիկայի պատանեկան առաջնությանը, որտեղ դարձել է բրոնզե մեդալակիր, ինչպես նաև 2013 թվականի պատանեկան աշխարհի առաջնությանը։
Ձեռքբերումներ
Բրազիլիայի հավաքական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆլումինենսեյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Հարսնացու հյուսիսից
«Հարսնացու հյուսիսից», երաժշտական-քնարական կատակերգություն այն մասին, թե ինչպես հայկական գյուղի բնակիչները հարսնացու բերելու համար մեկնում են ռուսական մի հեռու գյուղ ։
Դոլբի թատրոն
Դոլբի թատրոն (նախկինում կոչվել է Կոդակ թատրոն) (Dolby Theatre), Լոս Անջելեսի Հոլիվուդյան Բուլվար փողոցում գտնվող Hollywood and Highland Center առևտրային մոլի և զվարճանքների կենտրոնում գտնվող թատրոն։ Բացման օրվանից (2001 թվականի նոյեմբերի 9) այստեղ են իրականացվում Օսկարի մրցանակաբաշխությունները։
Ճարտարապետություն
Թատրոնը նախագծվել է Դեյվիդ Ռոքվելի կողմից Theatre Projects Consultants («Թատրոնի նախագծային խորհրդատուներ») խմբի հետ՝ հատկապես այն հարմարեցնելով Օսկարի մրցանակաբաշխություններին ։ Թատրոնը աշխարհին հատկապես հայտնի է այս Օսկարի ամենամյա մրցանակաբաշխություններով։
Մինչ 2012 թվականի փետրվարը թատրոնը հովանավորվում էր Eastman Kodak ընկերության կողմից, որը 75 միլիոն դոլար էր վճարել շինությունն անվանակոչելու համար ։ 2012 թվականի սկզբին «Eastman Kodak»-ը սնանկ ճանաչվեց, ուստի անվանակոչելու իրավունքի պայամանգիրը դադարեցվեց։ Այնուհետև տարածքի սեփականատիրոջ առաջարկով թատրոնի անվանում ը ժամանակավորապես փոխվեց «The Hollywood and Highland Center» 2012 թվականի մայիսի 1-ին հայտարարվեց, որ տարածքը կանվանվի Դոլբի թատրոն, այն ժամանակ, երբ «Dolby Laboratories»-ը քսան տարվա ժամկետով անավանակոչելու իրվաունքի պայմանագիր կնքեց Դոլբին նախ առաջին հերթին բարելավեց ձայնային համակարգը՝ կիրառելով Դոլբի Ատմոս (Dolby Atmos): Շարունակաբար ընկերությունը կատարելոգործում է դահլիճը՝ օգտագործելով նորագույն տեխնոլոգիաներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոս Անջելեսի թատրոններ
Առակների աշխարհում
Առակների աշխարհում (В мире басен), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1973 թվականին, Անդրեյ Խրժանովսկու կողմից, փոխադրման տեխնիկայով, ըստ Իվան Կռիլովի «Հետաքրքրասերը», «Ավանակը և սոխակը», «Կկուն և աքլորը» հեքիաթների մոտիվների։ Մուլտֆիլմում նաև օգտագործվել է «Շքերթ Մարսյան դաշտում» կտավը, ինչպես նաև` գրող Ալեքսանդր Պուշկինի նկարներից։ «Մադրիգալ» երաժշտական ​​անսամբլը Լև Մարկիզի ղեկավարությամբ մասնակցում է երաժշտական ​​ձևավորմանը։
Հետաքրքրասերը
Երկու ընկերների երկխոսությունը, որոնցից մեկն այցելել է Կունստկամերա, ուսումնասիրել է յուրաքանչյուր միջատ, բայց «փղին չի նկատել»։
Կկուն և աքլորը
Կկուն հաճոյախոսություններ է փոխանակում աքաղաղի հետ, մինչդեռ յուրաքանչյուրը գովաբանում է զրուցակցին իր շահի համար։
Ավանակը և սոխակը
Հմուտ սոխակի և ոչ այնքան խելացի քննադատ ավանակի մասին է՝ որը չի կարողանում գնահատել հոյակապ երգը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Իվան Կռիլովի առակների էկրանավորումներ Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Դիանո դ’Ալբա
Դիանո դ’Ալբա (Diano d'Alba), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3225 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 190 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 17 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12055։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Անաստաս Յովանովիչ
Անաստաս Յովանովիչ (Анастас Јовановић, Анастас Йованович․ ), սերբ լուսանկարիչ, վիմատպագրիչ և գրող։
Կենսագրություն
Յովանովիչը ծագումով բուլղար էր, իր ողջ կյանքի ընթացքում նա իրեն համարել է միաժամանակ և՛ սերբ, և՛ բուլղարացի  ։ Ծնվել է 1817 թվականին Վրացայում, որը վարչական ու ռազմական տեսակետներից կարևոր բնակավայր էր այն ժամանակներում։ Ինը տարեկան Անաստասին հայրն ուղարկել է Բելգրադ՝ ուսումը շարունակելու այդ քաղաքում․ տղայի հորեղբայրը աշխատում էր արքայազն Օբրենովիչի պալատական արհեստանոցում և պետք է հովանի լիներ նրան։ 1830 թվականին, ընտանիքի հոր մահից հետո, ընտանիքի մնացած անդամներն էլ են տեղափոխվել Բելգրադ։ Բայց ընդամենը մեկ տարի անց մահացել է նաև հորեղբայրը, ով պետք է նեցուկ լիներ նրանց։
Սերբական մշակույթում ներդրած ավանդի համար Անաստաս Յովանովիչը պարգևատրվել է Իշխան Դանիլո Առաջինի շքանշանով ։
Անաստասի որդին՝ Կոնստանտինը (1849–1923), անվանի ճարտարապետ էր, դուստը՝ Կատարինան՝ ճանաչված թարգմանչուհի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ նկարիչներ Կատեգորիա:Լուսանկարիչներ
Ռոբերտա Լին Բոնդար
Ռոբերտա Լին Բոնդար (Roberta Lynn Bondar, ), առաջին կանադացի կին տիեզերագնացը և առաջին բժիշկ-նյարդաբանը` ով եղել է տիեզերքում։
Կենսագրություն
Ռոբերտա Լին Բոնդարը ծնվել է Օնտարիոյի Սու Սենթ Մարի քաղաքում։ Նրա հայրը ծնունդով ուկրաինացի է, մայրը՝ անգլիացի։
1992 թվականին «Դիսքավերի» շաթլով տիեզերական թռիչք է կատարել, որը տևել է 8 օր։ Տիեզերանավում կատարել է օգտակար ծանրաբեռնավածության մասնագետի պարտականությունը։
Բոնդարը ավարտել է Սու Սենթ Մարիի Սըր Ջեյմս Դանի ավագ դպրոցը ։
Ունի Գուելֆի համալսարանի կենսաբանության և գյուղատնտեսության գիտությունների բակալավրի (1968), Արևմտյան Օնտարիոյի համալսարանի (1971) փորձարարական պաթոլոգիայի գիտությունների մագիստրոսի, Տորոնտոյի համալսարանի նյարդաբանության փիլիսոփայության դոկտորի (1974) և ՄակՄաստեր համալսարանի բժշկության դոկտորի (1977) կոչումներ ։ Բոնդարի մագիստրոսական հետազոտությունների փորձի մի մասը ներառում է Կանադայի ձկնաբուծության և անտառտնտեսության վարչությունում աշխատելը ։
Կարիերա
1981 թվականինին Բոնդարը դարձավ Կանադայի բժիշկների և վիրաբույժների թագավորական քոլեջի նյարդաբանության ամբիոնի անդամ՝ նեյրո-ակնաբուժություն նեղ մասնագիտացմամբ։ Բոնդարը տիեզերագնաց է, ստորջրյա սուզակ և մասնավոր օդաչու ։ Բոնդարը հայտնի է նաև որպես լանդշաֆտային լուսանկարիչ, Կալիֆորնիայի Սանտա Բարբարայի Բրուսկի լուսանկարչական ինստիտուտում ուսուցանում է  բնության պրոֆեսիոնալ լուսանկարչություն։
Բոնդարը մանկուց երազել է տիեզերագնաց դառնալ ։ Նա Կանադայի վեց տիեզերագնացներից մեկն էր, որն ընտրվեց 1983 թվականին ։ Բոնդարը տիեզերագնացության դասընթացները սկսեց 1984 թվականին, իսկ 1992 թվականի հունվարի 22-ից 30-ը, STS-42 տիեզերանավով տիեզերք բարձրացավ։ Այդ ընթացքում կատարց ավելի քան 40 փորձ ։ Նրա ուսումնասիրությունները՝ ցածր ծանրաբեռնվածության իրավիճակների ազդեցությունը մարդու մարմնի վրա, NASA-ին թույլ տվեց  տիեզերագնացներ պատրաստել տիեզերական կայանում երկարատև մնալու համար ։
2009 թվականին Բոնդարը հիմնեց բարեգործական «Ռոբերտա Բոնդար» հիմնադրամը, որը զբաղվում է շրջակա միջավայրի վերաբերյալ իրազեկումով :
Ջոն Փափազյան
Ջոն Ժուլի Փափազյան, հայ գեղանկարիչ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Ալեքսանդրիայի քոլեջը, Փարիզում հաճախել է Լուվրի դպրոց, Հռոմում` Գեղարվեստի վարժարան, այն ավարտել է ոսկե մեդալով։ Զբաղվել է գրականությամբ։ 1962 թվականին Բեյրութում բացել է անհատական ցուցահանդես։ Ապրել և ստեղծագործել է Բեյրութում ։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ռոբերտա Լին Բոնդար
Պարգևներ, կոչումներ և ճանաչում
2011 թվականին Կանադաայի Փառքի ծառուղում բացվել է Բոնդարի անունով աստղը։ Նա առաջին տիեզերագնացն է, ով արժանացել է այդ պատվին ։
Ջոն Փափազյան
Մատենագրություն
Վ. Թութունչյան, Ջոն Բաբազյանի նկարահանդեսի բացման առիթվ. «Զվարթնոց», 1962, 13 նոյեմբերի։
Ջերմակայունություն
Ջերմակայունություն, հրահեստ և այլ փխրուն նյութերի՝ ջերմաստիճանի փոփոխությամբ պայմանավորված ջերմային լարումներին առանց քայքայման դիմադրելու հատկություն։
Ջերմակայունությունությունը կախված է նյութի ջերմային ընդարձակման գործակցից և ջերմահաղորդականությունից, առաձգական և այլ հատկություններից, ինչպես նաև շինվածքի ձևից ու չափերից։ Այդ կախումների վրա է հիմնված ջերմակայունության գործակիցների և չափանիշների հաշվարկը։
Գործնականում ջերմակայունությունը սովորաբար գնահատում են ջերմահերթափոխությունների տաքացման և սառեցման ցիկլերի թվով, որոնց ենթարկվում է նմուշը (շինվածքը) մինչև ճաքերի գոյացումը, մասնակի կամ լրիվ քայքայումը, կամ էլ ջերմաստիճանային գրադիենտով, երբ առաջանում են ճաքեր։
Ռոբերտա Լին Բոնդար
Պարգևներ, կոչումներ և ճանաչում
Իր ծննդավայրի՝ Սու Սենթ Մարիի պուրակը, պուրակի հարևանությամբ գտնվող նավահանգիստն ու Օնտարիոյի կառավարության շենքը կոչվում են նրա անունով։ 1996 թվականին Օնտարիոյի Էյջակս և Օտտավա քաղաքներում Ռոբերտա Բոնդարի անունով հասարակական դպրոցներ են բացվել։ 2005 թվականին Օնտարիոյի Բրամպտոն քաղաքում բացվեց Ռոբերտա Բոնդարի անունով մեկ այլ պետական հանրակրթական դպրոց։ Կան նաև Դոկտոր Ռոբերտա Բոնդարի անվան տարրական դպրոցներ Աբոտսֆորդում, Բրիտանական Կոլումբիայում և Ալբերտա նահանգի Կալգարի քաղաքում, և դոկտոր Ռոբերտա Բոնդարի հանրակրթական դպրոց Օնտարիո նահանգի Մափլում քաղաքում։
Ջոն Փափազյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Ջերմակայունություն
Կատեգորիա:Ջերմաստիճան Կատեգորիա:Շինարարական մեխանիկա Կատեգորիա:Թունաբանություն
Ռոբերտա Լին Բոնդար
Պարգևներ, կոչումներ և ճանաչում
2009 թվականին Կոնկորդիայի համալսարանը Բոնդարին շնորհեց հեղինակավոր «Loyola» մեդալ ։
2017 թվականին Կանադայի թագավորական դրամահատարանը 25-ամյակի կապակցությամբ սահմանափակ քանակով 25 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամ թողարկեց, որը կրում է «Կանադայի պատկերը տիեզերքից» անվանումը։
Էրշե
Էրշե (Ercheu), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Ռոբերտա Լին Բոնդար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի բժիշկներ Կատեգորիա:Կանադացի գիտնականներ Կատեգորիա:Կանադացի կանայք ըստ մասնագիտության Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին նյարդաբաններ
Էրշե
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 813 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.15 կմ² տարածք։
Նորա Փափազյան
Նորա Փափազյան, հայ գեղանկարիչ։
Էրշե
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ հարավ-արևելք։
Նորա Փափազյան
Կենսագրություն
Սովորել է Կոստանդնուպոլսի կենտրոնական վարժարանում։ Զբաղվել է մանկավարժությամբ Պերպերյան և Մխիթարյան կրթական հաստատություններում։ Ստեղծել է Աթաթյուրքի դիմանկարը, ինչպես նաև կրոնական բազմաթիվ նկարներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքահայ նկարիչներ Կատեգորիա:1890 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Էրշե
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 466 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 312-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 154։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,0 %։ 312 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 257 անձ (151 տղամարդ և 106 կին)։ Գործազուրկ են եղել 55 անձ (24 տղամարդ և 31 կին)։ 154 անաշխատունակներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 58-ը` թոշակառուներ, իսկ 62-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վերաբյուրեղացում
Բազմաբյուրեղային նյութերում կառուցվածքային արատներից զերծ բյուրեղային հատիկների առաջացման և աճի պրոցեսը։ Տարբերում են Վերաբյուրեղացման երեք փուլ՝ առաջնային, համախմբման և երկրորդային Վերաբյուրեղացման։ Առաջնային Վերաբյուրեղացումը տեղի է ունենում առաձգականորեն դեֆորմացված բազմաբյուրեղային նյութը տաքացնելիս։ Տվյալ նմուշում Վերաբյուրեղացում սկսվելու ջերմաստիճանը որոշակի է։ Առաջնային Վերաբյուրեղացման պրոցեսում առաջանում են ցանցային աղավաղումներից (դիսլոկացիաներ, կետային արատներ) զերծ տիրույթներ, որոնց սահմանները տարածվում են դեֆորմացված մատրիցի (բյուրեղային ցանցի) կողմը։ Պրոցեսի ընթացքում բյուրեղների ներքին էներգիան նվազում է ի հաշիվ կառուցվածքային արատների վերացման։ Ջերմաստիճանի բարձրացման դեպքում առաջնային Վերաբյուրեղացման պրոցեսին հաջորդում է համախմբման Վերաբյուրեղացում․, որի ընթացքում տեղի է ունենում ցանցային արատներից ազատված հարևան փոքրիկ բյուրեղների սերտաճում։ Վերաբյուրեղացման ժամանակ մեծանում են, պահպանելով առաջնային Վերաբյուրեղացման ժամանակ ստեղծված բյուրեղային դիրքորոշումը (տեքստուրան)։ Ջերմաստիճանի հետագա բարձրացումը հանգեցնում է երկրորդային Վերաբյուրեղացման, որի ընթացքում բավական մեծ արագությամբ աճում են միայն առանձին բյուրեղիկներ։ Համախմբման, ինչպես նաև երկրորդային Վերաբյուրեղացման պրոցեսներն ուղեկցվում են բյուրեղիկների ազատ էներգիայի նվազումով՝ ի հաշիվ բյուրեղիկների սահմանների գումարային մակերևույթի փոքրացման։ Վերաբյուրեղացման երևույթի ուսումնասիրումը կարևոր նշանակություն ունի բազմաբյուրեղային նյութերի, մետաղների, համաձուլվածքների ստացման տեխնոլոգիական պրոցեսները կառավարելու համար։
Կատեգորիա:Լուծույթներ Կատեգորիա:Հանքաբանություն Կատեգորիա:Քիմիական մեթոդներ
Դիտա ֆոն Թիզ
Դիտա ֆոն Թիզ կամ Հեթեր Սվիտ, հայկական արմատներով ամերիկացի ֆոտոմոդել, բուռլեսկ պարուհի և դերասանուհի։
Մանկություն և պատանեկություն
Ծնվել է 1972 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, Միչիգան նահանգի Ռոչեստեր քաղաքում՝ մատնահարդարողի և մեքենավարի ընտանիքում։ Իր խոսքով, Դիտան մասամբ հայկական ծագում ունի ։ 13 տարեկանում զբաղվել է պարով, իսկ 19 տարեկանում գումար վաստակելու համար պարում էր ակումբներում։
Ըստ հանրային կարծիքի հետազոտության արդյունքների, Դիտա Ֆոն Թիզն աշխարհի չորրորդ ամենահայտնի հայն է, Քիմ Քարդաշյանից, Շերից և Անդրե Աղասիից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով
Մոա Մարտինսոն
Մոա Մարտինսոն, ծննդյան անունը՝ Հելգա Մարիա Սվարտս, երբեմն արտասանվում է Սվարտց (Moa Martinson, Helga Maria Martinson կամ Swartz, ), շվեդական պրոլետարական գրականության առավել նշանավոր հեղինակներից մեկը ։ Նրա նկրտումն էր՝ փոխել հասարակությունը իր հեղինակության միջոցով և ներկայացնել բանվոր դասակարգի պայմանները, ինչպես նաև կանանց անհատական զարգացումը։ Նրա գործերը ներկայացնում են բանվոր-կնոջ մայրության, սիրո, աղքատության, քաղաքականության, կրոնի, ուրբանիզացման և ծանր ապրուստի պայմանները։
Վաղ կյանք
Մարտինսոնը ծնվել է 1890 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ Վորդնես քաղաքի Լինքոփինգ մունիցիպալիտետում։ Նրա մայրը՝ Քրիստինա Սվարցը (երբեմն արտասանվում է Քրիստինա Շվարց), ծառայում էր որպես սպասուհի։ Նրա հոր մասին ստույգ գրառումներ չկան, սակայն, ըստ հետազոտողներ Անիկա Յոհանսոնի և Բոննի Ֆեստիի, նա, հավանաբար եղել է Անդերս Թեոդոր Անդերսոնը, մի մշակ, որն այդ ժամանակ Շվարցի հետ ծառայել է Մուտալայի Kärr ֆերմայում ։ Քանի որ, ըստ այդ ժամանակաշրջանի բարքերի, Մարտինսոնը կրծքի տակ կրում էր այսպես կոչված ապօրինի երեխա, հետևաբար ծննդաբերելու համար ստիպված էր գնալ ծնողների տուն։ Սվարտցի հայրը՝ Նիլս Պետր Սվարտցը, աղքատ զինվոր էր, ով ապրում էր իր կնոջ, Կարին Օլոֆսդոթերի հետ, Վարդնասի (Vårdnäs) մի կիսավեր ագարակում ։ 1891 թվականի փետրվարի 17-ին, Սվարտցը երեխայի ապրուստադրամ ստանալու նպատակով դատական հայցով դիմեց շրջանային դատարան ընդդեմ Անդերսոնի, որտեղ երկու վկա ցուցմունք տվեցին, որ նրանք տեսել են նրան և Անդերսոնին նույն անկողնում երեխայի հնարավոր բեղմնավորման ժամանակաշրջանում։ Անդերսոնը չկարողացավ դատարան ներկայանալ փետրվարին, ինչպես նաև հաջորդ երկու լսումներին։ Ի վերջո, երբ Սվարտցը հայտարարեց, որ Անդերսոնը գնացել է Ամերիկա, դատավարությունը դադարեցվեց ։
Հոր ինքնությունը Մարտինսոնի համար անհայտ է մնացել ամբողջ կյանքի ընթացքում, բայց ենթադրությունները, թե ով կարող էր լինել, նրան ոգեշնչում էին։ Աղախին մայր (Pigmamma) գրքում նա իր մոր իրավիճակը պատկերում է որպես ամուսնացած տղամարդուց հղիացած ։ Մեկ այլ դեպքում նա կարծում է, թե հայրն ամուսնացած տղամարդ է, ում աշխատողներից է եղել իր մայրը ։ Հոր վերաբերյալ նրա խորհրդավոր հայացքները ժամանակի ընթացքում հետզհետե նվազեցին։ Տասներկու տարի անց գրված իր՝ Մայրս ամուսնանում է (Mor gifter sig) գրքում, պարզորոշ երևում է, թե որքան է Մարտինսոնը արհամարհել իր բացակայող հորը։ Եվս վեց տարի անց գրված Փետուրե նամակը (Fjäderbrevet) գրքում, նրա մասին ընդհանրապես ոչ մի հիշատակություն չկա։
Կյանքի առաջին տարիներին Մարտինսոնն ապրում էր հայրական տատիկի, պապիկի և նրանց կրտսեր դստեր՝ Հուլդայի հետ, մինչ Սվարտցն աշխատում էր որպես սպասուհի կամ Նորկոպինգի տեքստիլ գործարաններում ։ Մարտինսոնի կյանքի վաղ տարիների ժամանակաշրջանի պաշտոնական գրառումների և նրա գրքերի միջև կան բազմաթիվ անհամապատասխանություններ։ Սրանք, ամենայն հավանականությամբ, պայմանավորված են նրանով, որ նրա պատմությունները հիմնված են ընտանիքի բանավոր պատումների վրա։
1892 թվականին պապը հիվանդացավ և մահացավ, և տատը այլևս չէր կարող շարունակել Մարտինսոնի հոգսերը հոգալ, ուստի նա գնաց մոր հետ ապրելու։ Ոչ մի արձանագրություն չկա այն մասին, թե որտեղ են նրանք ապրել մինչև 1894 թվականը, երբ տեղափոխվել են Նորկոպինգ։ Սվարցը շատ քիչ գումար էր վաստակում։ 1894-1896 թվականներին նա աշխատել է Նորկոպինգի բրդի մանածագործական գործարաններում, որտեղ աշխատանքային պայմանները ծայրաստիճան վատ էին, իսկ աշխատավարձերը՝ ցածր։ Դեռ դպրոցական տարիներին Մարտինսոնը ուներ խորթ հայր՝ Ալֆրեդ Կարլսոն, որին նա նկարագրել է որպես ալկոհոլիկ։ Նա երբեմնի սթեյթեր էր, որը վաստակում էր Նորկոպինգի մերձակայքի գյուղական շրջաններում։ Նա ամուսնացել է Սվարտցի հետ 1896 թվականի մարտի 11- ին, և նրանք ունեցել են ևս երեք դուստր, բայց նրանք բոլորն էլ ծնվելուց մի քանի օր հետո մահացել են։
Տեքստիլ գործարանում մի քանի տարի աշխատելուց հետո ընտանիքը մի քանի անգամ տեղափոխվել է Օստերյոտլանդի տարբեր շրջաններ՝ ժամանակավոր հաստատվելով այնտեղ, որտեղ աշխատանք կար։ Սա ազդել է Մարտինսոնի կրթության վրա, քանի որ նրանք ընդամենը մի քանի ամիս էին մնում միևնույն վայրում։ Չնայած դրան, 1903 թվականին՝ վեց տարի անց, նա բարձր գնահատականներով է ավարտել դպրոցը։ Նա մկրտվել է 1905 թվականին Ֆինսպոնգի մունիցիպալիտետի Ռիսինջ եկեղեցում, որից հետո առաջին աշխատանքն է ստացել Վիկբոլանդետի ֆերմայում։
Խոհանոցի սպասուհի և պահեստապետ-խոհարար
1906 թվականին Մարտինսոնն աշխատանք ստանալու հույսով տեղափոխվել էր Ստոկհոլմ, բայց դա նրա սպասվածից ավելի դժվար ստացեց։ 1907-1909 թվականների ֆինանսական ճգնաժամի ժամանակ նա ստիպված եղավ վերադառնալ Նորկոպինգ։ Այս շրջանում նա հետևում էր այն իրադարձություններին, որոնք վերաբերում էին աշխատանքի շուկայի մտահոգություններին։ Մարտինսոնի կյանքի այս ժամանակահատվածն էական ազդեցություն ունեցավ նրա քաղաքական ներգրավվածության վրա։ Նա նաև բանաստեղծություններ էր գրում և իր հավաքածուն ուղարկել է նոտարին, որը հետաքրքրված էր գրականությամբ, բայց նրա աշխատանքը մերժվել է։ Հետագայում նա նկարագրել է բանաստեղծությունները որպես «բարձր», քանի որ նրա կարծիքով հենց այդպիսի տեքստեր պետք է գրվեն ։
Առաջին ամուսնություն
1908-1909 թվականներին Մարտինսոնն աշխատել է որպես պահեստպետ Շվեդիայի ռեստորաններում և հյուրանոցներում։ 1909 թվականի ձմռանը նա Օսմոյում ծանոթացել է Կառլ Յոհանսոնի հետ։ Նա ինը տարի մեծ էր Մոայից, և քարի մշակող էր, որն ապրում էր իր եղբոր՝ Վալֆրիդի և հոր՝ Յոհան Պետերի հետ Յոհանեսդալ կոչվող տորպում (torp-հողամաս), Օսմոյի և Սորունդայի միջև գտնվող անտառներում ։ 1909 թվականի մարտին Մարտինսոնը հղիացել է, և Յոհանսոնն ամուսնության առաջարկություն է արել, բայց Մարտինսոնը վստահ չէր, որ ուզում է ամուսնանալ նրա հետ։ Չնայած դրան, նա և Կարլը տեղափոխվել են Յոհանեսդալ և իր Անտեսանելի սիրեկանը (Den osynlige älskaren) գրքում նա գրել է որպես մայր և կին իր կյանքի առաջին տարվա մասին, Յոհանեսդալում իր կյանքի ծանր պայմանների մասին և այն մասին, թե ինչպես էր հուսահատությունից ցանկանում հեռանալ։
1910 թվականին ծնվել է նրա առաջին որդին՝ Օլոֆը, իսկ 1922 թվականին նա և Յոհանսոնը ամուսնացել են։ Պատճառը, որ նա այդքան երկար տատանվում էր ամուսնանալ, մասամբ պայմանավորված էր Յոհանսոնի՝ խմիչքի նկատմամբ թուլությամբ և մասամբ նրանով, որ չէր ցանկանում ապրել մութ անտառում ։ Օլոֆի ծնվելուց հետո ընտանիքը մի քանի տարում բազմանդամ է դարձել։ 1911 թվականին ծնվել է նրանց երկրորդ որդին՝ Թորը, որին հաջորդել են ևս երեք որդի՝ 1913 թվականին՝ Էրիկը, 1914 թվականին՝ Մանֆրեդը և 1916 թվականին՝ Քնութը։ Քնութի ծնունդն առանձնապես ծանր է եղել, քանի որ նա ստիպված էր ծննդաբերել բոլորովին մենակ, տորպի խոհանոցի հատակի վրա ։ Մարտինսոնը պատմել է ծննդաբերության մասին Կանայք և խնձորենիները (Kvinnor och äppelträd) նովելում, որը «Շվեդիայի գրականության ծննդաբերության ամենաազդեցիկ նկարագրություններից մեկն» է համարվում ։
Կյանքն աղքատ և ծանր է եղել Յոհաննեսդալում, բայց որդիների դաստիարակությունը կարևոր էր Մարտինսոնի համար։ Նա դեմ է եղել երեխաների նկատմամբ ֆիզիկական բռնությանը և ընդդիմացել է ռազմատենչ ռոմանտիկական նացիոնալիզմին, որն այդ ժամանակահատվածում դասավանդվում էր դպրոցներում։
Քաղաքական ներգրավվածություն
Arbetaren- ի հետ աշխատանքի համար նա զարգացրել է գրելու հմտությունները, թեև իր հոդվածներում հաճախ էր խոսում սահմանների մասին, նա էլ ավելի հեռու է գնացել 1924 թվականին, երբ գրել է, որ կանայք և տղամարդիկ հավասար աշխատանքի դիմաց պետք է ստանան հավասար վարձատրություն։ Ամսագրում վեճեր են սկսվել, որի արդյունքում Մարտինսոնը հրաժարվել է թերթից, բայց Արբետարենում նրա ունեցած ներդրման շնորհիվ, նա արդեն հայտնի էր դարձել հանրությանը, թեև հիմնականում սինդիկալիստական շրջանակներում։
Մարտինսոնի վրա էական ազդեցություն գործած հեղինակներից մեկը եղել է Մարտին Անդերսեն Նեքսյոն։ Առաջին անգամ էր, որ նա ներկայացնում էր իր գրական ստեղծագործության փորձը։ Նա նամակ էր գրել նրան՝ պատմելով իր անձնական կյանքի մասին, ինչպես նաև ուղարկել էր մի հոդված, որը նա գրել էր Արբետարենի համար։ Նեքսյոն դրական պատասխանել էր՝ ասելով, որ նա պետք է գիրք գրի իր կյանքի մասին։ Շատ չանցած՝ Մարտինսոնը սկսել է գրել «Աղախին մայրը» գիրքը («Pigmamman»): 1925 թվականին նա աշխատել է նոր ամսագրի համար, որը կոչվում է Մենք կանայք (Vi kvinnor), որտեղ նա իր ներդրումն է ունեցել հոդվածներով, վեպերով և ֆելյետոններով (causeries)։
Ամսագրի հոդվածներ
1925 թվականի ապրիլին Մարտինսոնի երկու ամենակրտսեր որդիները՝ Մանֆրեդն ու Քնութը, անցան սառույցների միջով և խեղդվեցին տորպի մոտ, Ստիրան լճում։ Մարտինսոնն ամայացած էր զգում  ։ Նա անընդհատ աշխատում էր, որպեսզի իր վիշտը խեղդած պահեր ։
1925 թվականի սեպտեմբերին Վի Կվինորը դադարեց գործել, և Մարտինսոնը շուտով սկսեց նորից աշխատել Արբետարենում։ Նա նաև աշխատել է Բրանդ թերթի համար 1925 թվականի ապրիլին, և դարձել է Ստոկհոլմի քաղաքական շրջանակների մաս։ 1924-1925 թվականներին նա գրել է իր առաջին պատմվածքը՝ Սպասուհի մայրիկ (Pigmamma), և 1927 թվականին այն թողարկվել է որպես սերիալ Բրենդ պարբերականում։ 1926 թվականի հունիսին լույս տեսավ նրա առաջին հոդվածը Arbetarekuriren-ում (Սինդիկալիստների ֆեդերացիա), իսկ 1927 թվականին նրա աշխատանքը տպագրվեցին Templar-kuriren («Ժուժկալության շարժման սուրհանդակ» - temperance movement), Arbetaren և Nynäshamns-posten («Նյունեսհամն փոստը») պարբերականներում ։ Այդ տարվա հոկտեմբերին նա նաև գրում էր Tidevarvet («Դարաշրջանը») ամսագրի համար, որը քաղաքականապես ռադիկալ ամսագիր էր կանանց համար, որը հրատարակվում էր Fogelstad Citizen School for Women-ը (Ֆոգելեսթադի քաղաքացիական դպրոց կանանց համար) Էլին Վուգների խմբագրությամբ։ Նրա առաջին ներդրումը հոդված էր գործազուրկ տղամարդկանց կանանց մասին։ Նա այն գրեց նոր ստորագրությամբ՝ Մոա, որովհետև չէր ցանկանում, որ իր սինդիկալիստական շրջանակները տեսնեն, որ նա աշխատում է լիբերալ ամսագրի համար։ Այնուամենայնիվ, Tidevarvet- ի համար նրա աշխատանքը հիմնականում վեպեր և պատմություններ էին, և նրա քաղաքական հոդվածները դեռ հրապարակվում էին սինդիկալիստական մամուլում։ Նա գտել էր Մոա անունը դանիացի հեղինակ Յոհաննես Վ․ Ենսենի Jökeln (Bræen ) վեպում, որտեղ «Մոա» կերպարը նկարագրվում էր որպես մարդկության առաջին մայր ։
1927 թվականի նոյեմբերին Մարտինսոնը մեկնեց Գյոթեբուրգ Arbetare-kuriren-ի գլխավոր խմբագիր Վելինդերի խնդրանքով։ Նա հուսով էր, որ թղթակցելու աշխատանք կառաջարկի, բայց փոխարենը Վելինդերը ցանկանում էր, որ նա իր տանը որպես տնային տնտեսուհի աշխատեր և ամսագրի համար որոշ բաներ գրեր՝ իր տանը սնունդ և ապաստան ստանալու դիմաց։ Մարտինսոնը մերժեց առաջարկը ։ Խմբագրատանը նա առաջին անգամ հանդիպեց Հարի Մարտինսոնին։ Նա նախկին նավաստի էր, այժմ խոպանչի (hobo) գրող, ով հրապարակվել է Brand և Arbetare-kuriren պարբերականներում, այդ պատճառով էլ նա լսել էր նրա մասին և կարդացել էլ նրա որոշ աշխատանքները։
Յոհանսոնի մահը
Մարտինսոնի ՝ Յոհանեսդալ վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, նրա ամուսինը սկսեց տառապել նյարդային խանգարումով։ Նա սկսեց զգայապատրանքներ ունենալ և չէր կարողանում ուտել կամ քնել։ Մարտինսոնը փորձում էր նրան բժշկի տանել, բայց վերջինս հրաժարվեց։ 1928 թվականի հունվարի 14-ին, Յոհանսոնը ինքնասպան եղավ բերանի մեջ դնելով դինամիտի բռնակը և ապահովիչը այրելով ։ Նախքան այդ, Մարտինսոնը երկար ժամանակ էր, որ ցանկանում էր ամուսնալուծվել, քանի որ նրանց ամուսնությունը թեթև չէր։ Յոհանսոնի մահից հետո նրա տնտեսական վիճակը ծանրացավ։ Մարտինսոնի ընկերները Ստոկհոլմում սկսեցին միջոցներ հավաքել և կարողացան 3300 SEK հավաքել՝ նրա ֆինանսական իրավիճակը թեթևացնելու համար։ Երկու որդի և ամուսին կորցնելով՝ Մարտինսոնը խորապես ընկճված էր դարձավ։ 1928 թվականի մարտին նա վերցրեց մեքենագրության դասընթաց Ֆոգելսթագի քաղաքային կանանց դպրոցում և երբ ավարտեց արդեն հանդես էր գալիս որպես Մոա։ Ֆոգելսթագում գտնվելու ընթացքում նա նամակ էր ստացել Հարի Մարտինսոնից, որը հարցնում էր, թե արդյոք Մարտինսոնը կարող է գալ և մի որոշ ժամանակ մնալ Յոհաննեսդալի տորպում, որպեսզի ինքը կարողանա աշխատե:լ Նա ժամանեց 1928 թվականի ամռանը։
Երկրորդ ամուսնություն
1928 թվականի ամռան ընթացքում Մարտինսոնը և Հարրին սիրահարվեցին։ Այնուամենայնիվ, 1928-1929 թվականներին նա ավելի ընկճված էր դարձել, և 1929 թվականի մարտին նրան հոսպիտալացրեցին Սեդերտիլյեի (Södertälje) հիվանդանոցում։ Մարտինսոնի հիվանդանոցում գտնվելու ընթացքում Հարրին ապրում էր Յոհանեսդալում, և նրանք շփվում էին նամակների միջոցով։ 1929 թվականի հոկտեմբերի 3-ին նրանք ամուսնացան։ Դրանից կարճ ժամանակ անց՝ 1930 թվականի մայիսին, Հարիին ախտորոշեցին տուբերկուլյոզ, Մարտինսոնին հուսահատության հասցնելով։
Այնուամենայնիվ, Կարինի հետ Հարրիի սիրավեպը չավարտվեց, և նույն ամռանը նրանք ուղևորվեցին Թյոլբերգ (Tällberg), Դալարնա։ Հարրին ասաց Մարտինսոնին, որ ինքը պետք է մենակ մնա, և լավ կլիներ, որ նրանք որոշ ժամանակ բաժանվեին։ Մի քանի շաբաթ անց Հարրին հոգնեց Կարինից և վերադարձավ Յոհանեսդալ։ Ամուսնության վերջին տարիներին նա շարունակում էր հեռու մնալ Մարտինսոնից և Յոհանեսդալից։
Հրաժարում և ամուսնալուծություն
1934 թվականի հունիսի 6-ին, Հարրի անսպասելիորեն թողեց Մարտինսոնին և Յոհանեսդալի տունը և կրկին ճանապարհ ընկավ, թողնելով Ծաղկած եղինջ (Nässlorna blomma) ձեռագիրը։ Երբ նրա գնալուց անցել էր տասը օր, Մարտինսոնը շվեդական ռադիոյում անձնական հեռագիր տեղադրեց, հորդորելով նրան տուն ve8adarnal: Հայտարարությամբ՝ Հարիի փախուստը հանրային հնչեղություն ստացավ, և պատմությունը տարածվեց թերթերում։ Զույգը թեև անուղղակի, բայց պահպանում էր իրար հետ կապը իրենց հրատարակիչների և ընկերների միջոցով։ Օգոստոսի 2-ին Մարտինսոնը գրեց Հարիին, որ նա պատրաստվում է ինքնասպան լինել, և որ ձեռագիրը պատրաստվում է իր հետ գերեզման տանել։ Նա ձեռագիրը թաղել էր անտառում։ Նամակը հասավ Հարիին այն ժամանակ, երբ նա աշխատում էր Ռոտերդամ գնացող նավի վրա։ Մեկ շաբաթ անց նա վերադարձավ տուն՝ Յոհանեսդալ, և նա, Մարտինսոնը և նրանց որդիներից մեկը, հանեցին ձեռագիրը։
1934 թվականի օգոստոսին զույգերը հրավիրվել էին Մոսկվա, Խորհրդային գրողների համամիութենական առաջին համագումարին՝ Շվեդիայի պատվիրակության կազմում։ Գորկին դարձավ համագումարի առաջին նախագահը, որի ընթացքում ձևավորվեց սոցիալիստական ռեալիզմի նոր դոկտրինը ։ Մարտինսոնը հիանում էր կոմունիստական հասարակությամբ, իսկ Հարրին ցնցված էր Ստալինի անձի պաշտամունքից։
1935 թվականի աշնանը Մարտինսոնի և Հարիի միջև լարվածությունը կարծես անհետացավ։ Նա աշխատում էր Mor gifter sig -ում։ 1937 թվականին նա որոշեց լքել Բոնյեր հրատարակչությունը (Albert Bonniers förlag): Փոխարենը նա միացավ Tidens հրատարակչությանը, որը պատկանում էր Շվեդիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությանը։ Մարտինսոնը որոշեց հեռանալ, քանի որ 1934 թվականից նա տարաձայնություններ ուներ Թոր Բոննիերի հետ։ Նա Բոննիեր-հիմնադրի երկու թոռներից մեկն էր, ով այդ ժամանակ համատեղ ղեկավարում էր ընկերությունը։ Tidens-ի նրա ընտրությունը նույնպես մասամբ պայմանավորված էր քաղաքական պատճառներով։ Մարտինսոնի ստեղծագործությունները Tidens -ում սկսվեցին հրատարակվելը Ժամսլաքին հակառակ (Motsols) բանաստեղծությունների ժողովածուից սկսած։ Նա տասը տարի աշխատել է Մոցոլսի վրա։ Այն բաղկացած է քաղաքականության, սիրո և բնության մասին բանաստեղծություններից։
1930-ական թվականների ընթացքում Մարտինսոնը ստամոքսի ուժեղ ցավեր ուներ։ Չնայած տարբեր բժիշկների կողմից արված մի քանի ախտորոշումներին, բուժում չկարողացավ գտնել և ցավը շարունակվեց։ 1937 թվականի հունիսին նա տեղափոխվեց Սյոդերտելյե հիվանդանոց, որտեղ պարզվել էր, որ նրա կույրաղիքում խոշոր քարեր են կուտակվել։ Նա վիրահատվել է հունիսի 16-ին և հիվանդանոցում գտնվելու ընթացքում նա և Հարրին կապի մեջ էին նամակների միջոցով։ Հարրին սիրային նամակներ էր գրում, իսկ Մարտինսոնը, այնուամենայնիվ, դժվարանում էր նրան վստահել իր արտամուսնական կապերից հետո։ Նրա պատասխաններն այնքան էլ սիրային չէին, որքան Հարրիինը, և նրանց հարաբերությունները փչացան: 1939 թվականի փետրվարի 8-ին Հարին ծնկներից մեկում ցավ զգաց և հոսպիտալացվեց։ Գարնանը նա հիվանդանոցում մնաց, իսկ հունիսի 13-ին դուրս գրվեց, որից հետո նա գնաց Ստոկհոլմ և մնաց ընկերների հետ։ Մարտինսոնի հետ կապը նա խզեց և 1939 թվականի ամռան կեսին, նա դիմեց ամուսնալուծության և երբեք չվերադարձավ Մարտինսոնի մոտ կամ Յոհանեսդալ։ Նրանք իրավաբանական ապահարզան ստացան 1940 թվականի մարտին և ամուսնալուծվեցին 1941 թվականին։ Այդ ժամանակ Հարրին արդեն նշանվել էր իր երկրորդ կնոջ՝ Ինգրիդ Լագերկրանցի հետ։ Նրանք ամուսնացած էին մինչև Հարրին 1978 թվականի փետրվարի 11-ին ինքնասպանություն գործեց Ստոկհոլմի Կարոլինսկայի համալսարանական հիվանդանոցում իր ստամոքսը մկրատով կտրելով, ինչը նկարագրվել է որպես հառա-քիրի ձևով, դեպրեսիայի պատճառով, որը պայմանավորված էր 1974 թվականին իր ստացած գրականության Նոբելյան մրցանակի հետ կապված հակասություններով ։
Հասուն տարիներ ու մահ
Շուրջ վեց տարվա ընթացքում Մարտինսոնը հրատարակել էր ութ գիրք և արժանացել քննադատների մեծ հարգանքի։ 1939 թվականի սեպտեմբերին սկսվեց Երկրորդ աշխարհամարտը, որը նա համարեց աշխատավոր դասակարգի համար ամենամեծ սպառնալիքը։ Նրա կարծիքով, ոչ սոցիալիստական երկրները աշխատողներին ուղարկում էին պայքարելու հանուն իրենց կողմից չկիսվող արժեքների։ Երբ պատերազմը հասավ խորհրդային մասնակցությանը, Մարտինսոնն այլ կարծիք ուներ և կարծում էր, որ ռուս աշխատողները պաշտպանում էին իրենց հեղափոխությունը։
Ավելի շատ գումար վաստակելու և միայնությունից խուսափելու համար Մարտինսոնը մտավ նոր տարածք՝ կինոարտադրություն։ Այդ գործում նրան օգնեց ընկերուհին՝ դերասանուհի Նաիմա Ուիֆստրանդը։ Մարտինսոնը երկար սցենար գրեց, և այն ուղարկեց ռեժիսոր Լինդբերգին, որը հետաքրքրեց դրանով։ Մարտինսոնն առաջարկեց, որ նրանք կապվեն Շվեդական ֆիլմարտադրության (AB Svensk Filmindustri) (SF) հետ։ Այնուամենայնիվ, Մարտինսոնի նկրտումները չափազանց մեծ էին, և երբ նա անմիջապես ավանս պահանջեց և շուտափույթ պատասխան, SF- ն ոչ մի հետաքրքրություն չցուցաբերեց։
1942 թվականի աշնանը, Մարտինսոնը հանդիպեց Կարլ Գունարսոնին, որին առաջին անգամ հանդիպել էր 1910 թվականին, երբ աշխատում էր որպես ավագ խոհարար Elfkarleö հյուրանոցում, Ջևլեից հարավ (Gävle): Գունարսոնը նույնպես գրող էր, և նրա հետ հանդիպումը Մարտինսոնին հիշեցնում էր 1910-ական թվականների տարիներին իր պատանեկության և Յոհանեսդալ տեղափոխվելու մասին։ Նրա հիշողությունները ձև են ստացել սիրային վեպում, որը կոչվում է Անտեսանելի սիրեկանը (Den osynlige älskaren)։
1954 թվականի նոյեմբերին 83 տարեկան հասակում մահացավ Մարտինսոնի մայրը՝ Քրիստինա Սվարցը։ Նրանց հարաբերությունները շատ ամուր էին, և Մարտինսոնի մայրը ոչ միայն մեծ ազդեցություն ուներ Մարտինսոնի վրա, այլև ոգեշնչում էր նրան աշխատանքում։ Մայրս ամուսնանում է գրքում նա նկարագրել է Սվարցին որպես իր լավագույն և ամենահուսալի ընկերը ։ Այդ ժամանակ Մարտինսոնի գրական հեղինակությունը ցածր էր, քանի որ այն նվազել էր տարիների ընթացքում։ Երբ 1960-ական թվականներին Մարտինսոնի առողջական վիճակը վատացավ, և նա դադարեց գրել։ Սակայն, չնայած գրողի հեղինակության անկմանը, Մարտինսոնը դեռ կարևոր նշանակություն ուներ բանվոր դասակարգի կանանց համար։ Չնայած նրա առողջությունը վատթարանում էր, նա հաճույքով բանավիճում էր և երբեք չէր դադարում արտահայտել իր զգացմունքները։
1964 թվականի օգոստոսի 5-ին Մարտինսոնը մահացավ 73 տարեկան հասակում Սթրենգնեսի Սորունդա բնակավայրում ։ Նա թաղված է Սորունդայի եկեղեցում ։
Ժառանգություն
1970-ականների ընթացքում Մարտինսոնը Հյուսիսային երկրներում ֆեմինիստական շարժման ժամանակ դարձել էր կին գրողների նմանակման մոդել ։ Ավելի վաղ՝ 1960-ական թվականների ընթացքում, շվեդ հեղինակ Էրիկ Հջալմար Լինդերը (Erik Hjalmar Linder) նրան պիտակվել է «թշվառության ուրախ ժամանակագիր»։
1989-ին Մարտինսոնի անունով գրական մրցանակ է նշանակվել Աշխատավորների կրթական ասոցիացիայի ( Arbetarnas bildningsförbund, ABF) և Moa Martinson Society- ի կողմից։ Մոա մրցանակը (Moa-priset) ամենամյա մրցանակ է, որը շնորհվում է նրան, ով գրում է Մարտինսոնի ոգով ։
Մատենագրություն
Մարտինսոնի ստեղծագործությունները․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:1964 մահեր Կատեգորիա:1890 ծնունդներ Կատեգորիա:Շվեդ կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ կին գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Տատյանա Դենիսովա
Տատյանա Վիկտորովնա Դենիսովա, ուկրաինացի խորեոգրաֆ, «JB ballet» խմբի հիմնադիր-տնօրեն, Գերմանիա, որտեղ պարում են միայն Ուկրաինացի մասնակիցները ։ Ուկրաինայի «Танцюють всі!» «Պարում են բոլորը» ծրագրի ժյուրիի անդամ։ Ապրում է Քյոլնում, Գերմանիա։
Կենսագրություն
Տատյանա Դենիսովան ծնվել է Կալինինգրադի մարզում, նավաստիի և մանկապարտեզի դաստիարակի ընտանիքում։ Երկու տարեկանում տեղափոխվել է Սևաստոպոլ, նրա հոր աշխատանքի պատճառով։ Տատյանան զբաղվել է մարմնամարզությամբ։ 10 տարեկանից սկսեց զբաղվել պարով։ Հետևաբար, անցնելով ընտրությունը (30 մարդկանց միջև), մտավ Լենինգրադի Պարարվեստի Դպրոց սովորելու։ Սակայն ընտանեկան հիմնախնդիրների պատճառով, չի ավարտել Լենինգրադի Պարարվեստի Դպրոցը։ Ավելի ուշ աշխատել է КНУКіМ-ում, որտեղ հավաքել է իր սեփական խումբը, որտեղ եղել է խմբի խորեոգրաֆ և պարուհի։ Այդ ժամանակ նա եղել է 21 տարեկան ։
Շուրջ 3 տարի աշխատել է Կիևում որպես բալետի խորեոգրաֆ։ Դրան զուգահեռ, դասավանդել է կիևյան էստրադային-կրկեսային քոլեջում։ Հենց այստեղ են նրան նկատել օտարերկյա գործակալները և երկար ժամանակ նրան աշխատանք են առաջարկել։ Վերջապես, Տատյանան համաձայնվում է, և տեղափոխվում Գերմանիա։ Մայիսի 18-ին, 2011 թվականին ամուսնացել է Ալեքսանդր Կրիվոշապկոի հետ, սակայն հետո ամուսնալուծվել են։ 2009 թվականից մասնակցել է ուկրաինական պարային «Танцюють всі!» «Պարում են բոլորը»-2 նախագծին որպես խորեոգրաֆ և ժյուրի։ 2010 թվականից եղել է նախագծի ժյուրիի անդամ։
Տատյանա Դենիսովան էջերում
Կատեգորիա:Փետրվարի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի պարուսույցներ
Շուգոր (Վիմի վտակ)
Շուգոր (Щугор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շորդա գետի աջ ափին՝ 418 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 60 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Վիչեգդա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ռընե Հովիվ
Կենսագրություն
Խորեն Հովիվյանը ծնվել է 1929-ին Ֆրանսիայի Վիեն քաղաքում։ Հայրը՝ Վահան Հովիվյանը, ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիա քաղաքում, եղել է Հայոց ցեղասպանությունից հետո Հովիվյանների մեծ ընտանիքի միակ վերապրողը։ Նրա մանկությունն անցել է Բեյրութի ամերիկյան որբանոցում, որտեղից էլ տեղափոխվել է Ֆրանսիա։ 1947 թվականին Վահան Հովիվյանը ընտանիքով ներգաղթել է Խորհրդային Հայաստան, երկու տարի անց կեղծ ամբաստանությամբ ընտանիքն աքսորվել է Ալթայի երկրամաս՝ ցմահ բնակության։ Ստալինի մահից հետո՝ 1957 թվականին է ընտանիքը վերադարձել է Հայաստան, որտեղից էլ յոթ տարի անց՝ Ֆրանսիա ։
Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո Ռընեն շատ արագ ճանաչում է ձեռք բերել եւ դարձել ամենապահանջված երգիծական նկարիչներից մեկը։ 1964-2005 թվականներին նկարիչը համագործակցել է ֆրանսիական «Paris Match», «Lui», «Le Quotidien de Paris», գերմանական «Stern» և ամերիկյան «Playboy» պարբերականների հետ։
Ծաղրանկարչի մտերիմ ընկերներից է եղել ֆրանսահայ երգիչ Շառլ Ազնավուրը։ Ռընե Հովիվը ձևավորել Ազնավուրի համերգների ցուցապաստառները, նրա աշխատանքների մեջ տեղ են գտել Ազնավուրի ծաղրանկարները ։
2018 թվականին Ռընե Հովիվի աշխատանքները ցուցադրվել են Երևանում՝ «Վերադարձ դեպի Արարատ» խորագրով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Արշտա
Տնական յուրատեսակ լապշա, նրանից փլավ են պատրաստում, օգտագործում են ապուրների պատրաստման համար։ Հանդիպում է նաև ռշտա անունով ։ Անվանումն առաջացել է պարսկական ռեշտեից , ինչը նշանակում էր «թելեր» կամ «շերտեր»։ Ի տարբերություն իրանական խոհանոցի լապշայի՝ հայկական լապշան կապելլինիի պես բարակ չէ։ Լապշան նմանատիպ բաղադրատոմսերով առկա է նաև շատ խոհանոցներում, իսկ նմանատիպ անվանումով լապշա կա թուրքական կեսմե, էրիշտե և ադրբեջանական (азерб. əriştə) էրիշտե խոհանոցում(kesme, erişte) , բայց ի տարբերություն վերջինների, խմորի պատրաստման ժամանակ կաթ չի օգտագործվում։
Կարող է պատրաստվել նաև արտադրական եղանակով ։ Արիշտան պատրաստվում է ալյուրով, ջրով, աղով, պետք է պատրաստել բավականին պինդ խմոր ։ Յուրաքանչյուր կտորը գրտնակել 1,5 մմ հաստությամբ՝ լավաշի նման, փաթաթել ռուլետաձև, որը հետո պետք է կտրտել բարակ շերտերով և չորացնել ։ Չորացրած արիշտան թեթևակի կարմրեցնում են չոր թավայի մեջ մինչև վարդագույն-ոսկեգույն երանգ ստանալը։ Առանց ձվի տարբերակն օգտագործվում է նաև որպես նպարային խոհանոցի ուտեստ ։ Արիշտայի համար դասական կերակրալցուկ է համարվում հալած յուղը, մածունն ու սխտորը ։
Գոյություն ունի արիշտայի երկու տարբեր տեսակներ՝ ճաշի և աղանդերի համար։ Քաղցր արիշտայից պատրաստում են հալվա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական խոհանոց
Տղամարդիկ (ֆիլմ)
«Տղամարդիկ», մելոդրամա սիրո և ընկերության մասին։
Սյուժե
Չորս ընկեր՝ Վազգենը, Սաքոն, Արամը և Սուրենը, Երևանում տաքսու վարորդներ են։ Արամը՝ նրանցից ամենահամեստն և ամաչկոտը, անհույս սիրահարվում է օրիորդ Կարինեին։ Տեսնելով ընկերոջ տառապանքը՝ եռյակը որոշում է անել ամեն ինչ, որ այս գեղեցկուհին ուշադրություն դարձնի Արամին։
Գրականություն
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր Կատեգորիա:Էդմոնդ Քեոսայանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Մելոդրամաներ Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Պոլիոմիելիտ
Պոլիոմիելիտ (πολιός՝ գորշ և µυελός՝ ողնուղեղ),սուր համաճարակային առաջային պոլիոմիելիտ, մանկական ողնուղեղային պարալիչ, Հայնե-Մեդինի հիվանդություն, սուր պոլիոմիելիտ, սուր վարակիչ հիվանդություն, պայմանավորված է ողնուղեղի գորշ նյութի բորբոքումով։ Հիվանդության հարուցիչը ֆիլտրվող վիրուսն է։ Հիմնականում հիվանդանում են 2-ից 5 տարեկան երեխաները։ Վարակը հիվանդ մարդուց փոխանցվում է օդակաթիլային (հազալով, փռշտալով) և սննդային ճանապարհներով։ Վիրուսն ունի նյարդալուծիչ հատկություն և անկախ թափանցման ուղիներից ֆիքսվում է ողնուղեղի գոտկային, հազվադեպ՝ պարանոցային հաստուկի առաջային եղջյուրներում։ Գաղտնի շրջանը 9-ից 14 օր է, ընթանում է ընդհանուր թուլությամբ, ախորժակի կորստով, գլխացավերով և քնի խանգարումով։ Պոլիոմիելիտը ընթանում է կլինիկական չորս շրջանով՝ նախալուծանքային (պրեպարալիտիկ), լուծանքային (պարալիտիկ), վերականգնման և մնացորդային երևույթների։ Նախալուծանքային շրջանը տևում է 2-ից 7 օր։ Հիվանդությունն սկսվում է բարձր ջերմաստիճանով (38—40 °C), որը կարող է տևել 1-ից 4 օր, գլխացավերով, փսխումով, վերին շնչառական ուղիների կատարալ երևույթներով, մենինգյալ թեթև ախտանշաններով, ստամոքս-աղիքային համակարգի խանգարումով։ Լուծանքային շրջան. հիվանդությունից 3-ից 5 օր անց առաջանում են ծայրանդամների լուծանքներ և կիսալուծանքներ։ Լուծանքի ենթարկված ծայրանդամի ջլային ռեֆլեքսներն իջնում են կամ բացակայում, մկանային տոնուսն ընկնում է, առանց զգացողության խանգարման։ Հիվանդությունից 2-ից 3 շաբաթ անց տեղի է ունենում նույն ծայրանդամի մոտակա (պրոքսիմալ) խմբի մկանների ապաճում։ Պարալիզված ծայրանդամը լինում է սառը և կապտավուն։ Վերականգնման շրջան. հիվանդությունից 2—3 շաբաթ անց ծայրանդամի ֆունկցիան և ջլային ռեֆլեքսները վերականգնվում են, հիվանդը կատարում է որոշ շարժումներ։ Մնացորդային երևույթների (ռեզիդուալ) շրջանը բնորոշվում է կայուն լուծանքներով, հոդերի կծկանքներով (կոնտրակտուրաներով), ծայրանդամի ձևախախտումով, ոսկրերի փոփոխություններով։ Պոլիոմիելիտը կարող է ընթանալ նաև մի շարք ոչ բնորոշ ձևերով, թաղանթա-արմատային (մենինգո-ռադիկուլյար) ձև, որն ընթանում է գլխացավերով, փսխումով, մենինգյալ ախտանշաններով, բարձր ջերմաստիճանով, զառանցանքով և գիտակցության որոշ խանգարումով։ Կոճղեզային (բուլբար) ձևը բնորոշվում է խոսակցության, ծամելու, կլլման խանգարումներով։ Ընթացքը առավել ծանր է, մահացության տոկոսը մեծ է։ Կան և այլ ձևեր՝ էնցեֆալիտիկ, պոլինևրիտիկ և աբորտիվ։
Բուժում
Անկողնային ռեժիմ, ցավազրկող և հանգստացնող դեղամիջոցներ։ Լուծանքային շրջանում վերականգնող (դեղորայքային, ֆիզիոթերապևտիկ, օրթոպեդիական) բուժում, հետագայում՝ առողջարաններ։ Շնչառության խանգարման ժամանակ՝ վերակենդանացման միջոցներ։
Կանխարգելում
Իմունացում՝ կենդանի վակցինայով, սկսած 2 ամսականից, որոշակի սխեմայով։ Հիվանդների ժամանակին հայտնաբերում և հոսպիտալացում։ ՍՍՀՄ-ում պոլիոմիելիտի դեմ պայքարի միջոցները մշակվում են ՍՍՀՄ ԲԳԱ պոլիոմիելիտի և վիրուսային էնցեֆալիտների ինստիտուտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ Կատեգորիա:Հիվանդություններ
Հյուգո Բետաուեր
Հյուգե Բետաուեր (Hugo Bettauer, ծննդյան անունը՝ Մաքսիմիլյան Հյուգե Բետաուեր, ), ավստրիացի գրող ։
Կենսագրություն
Մաքսիմիլյան Հյուգե Բետաուերը ծնվել է ֆոնդային բրոքեր Արնոլդ (Սամուել Արոն) Բետաուերի, ով ծագումով Լեմբերգա քաղաքից էր և ծագումով Վեքերից Աննայի ընտանիքում։ Հյուգոն ընտանիքի փոքր երեխան էր։ Ուներ երկու ավագ քույր՝ Հերմինան և Մաթիլդան։ 1887-1888 թվականներին գրող Կառլ Կրաուսի հետ սովորել է Վիենայում գտնվող Ֆրանց Իոսիֆի անվան գիմնազիայի 4-րդ դասարանում։ Իր հետագա ամբողջ կյանքի ընթացքում Կառլ Կրաուսը հանդիսացել է Բրետաուերի ամենասուր քննադատը ։ 1890 թվականին Բետաուերը դավանափոխ եղավ՝ հուդայականությունից անցում կատարելով բողոքականության։ Նույն թվականին, որպես կամավոր, մեկ տարով զինվորագրվեց բանակին և պատերազմին մասնակցելու նպատակով մենկեց Տիրոլ ։
Երկրորդ ամուսնությունը
Իր առաջին կնոջից բաժանվելուց հետո Բետաուերը Համբուրգում ծանոթացավ 16-ամյա Ելենա Մյուլլերի հետ։ 1904 թվականին նա կրկին մեկնեց երկրից։ Ճանապարհորդության ընթացքում պաշտոնապես գրանցեց իր և Ելենայի սիրային կապը։ Նույն թվականին Բետաուերի և Ելենայի ընտանիքում ծնվեց որդի՝ Ռեինալդ Պարկեր Բետաուերը։ Նյու Յորքում Հյուգոն աշխատում էր որպես լրագրող և միաժամանակ զբաղվում գրական գործունեությամբ ։ 1910 թվականին Բետաուերը վերադառնում է Վիենա և սկսում աշխատել «Neue Freie Presse» (Նոր Ազատ մամուլ) թերթում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին նա փորձում է ընդունվել զինվորական ծառայության, սակայն ԱՄՆ քաղաքացի լինելու պատճառով մերժում է ստանում ։ 1918 թվականին, գրամեքենայի թերության հետկապված տեղի ունեցած վեճից հետո հեռացվում է «Neue Freie Presse» թերթի խմբագրությունից։
Հետպատերազմյան շրջան
Պատերազմից հետո Բետաուերը աշխատում էր որպես նյու-յուրքյան թերթերի թղթակից։ Նա ԱՄՆ-ում կազմակերպեց դրամահավաք ի աջակցություն Վիենայի բնակչության։ Սկսած 1920 թվականից նա իրեն նվիրեց գրական աշխատանքին։ Յուրաքանչյուր տարի լույս էր տեսնում նրա հեղինակած չորս-հինգ վեպ։ Բետաուերը մասնագիտացել էր դետեկտիվ ժանրում և շեշտադրում էր կատարում հատկապես սոցիալական հարցերին։ Նրա բանաստեղծությունները մեծ հեղինակություն էին վայելում շնորհիվ այն հանգամանքի, որ նկարագրվող գործողությունները տեղի էին ունենում ոչ միայն Վիենայում, այլև Նյու Յորքում և Բեռլինում։
Քաղաք առանց հրեաների վեպ
Բետաուերի ամենահայտնի վեպը՝ «Քաղաք առանց հրեաների»-ն, լույս է տեսել 1922 թվականին։ Անընդհատ աճող հակասեմականության մթնոլորտում, հեղինակը նկարագրում էր Վիենան, որը լքել էին բոլոր հրեաները։ Նա հավատում էր կրոնների խաղաղ գոյակցությանը։ Նրա վեպը ավարտվում էր այն ներկայացմամբ, որ բոլոր քրիստոնյաները սկսեցին գիտակցել, որ անհրաժեշտ է վերադարձնել քաղաք հրեաներին։ Գրքի թողարկման առաջին իսկ տարում վաճառվեց 250.000 օրինակով ։
Հետաքննող լրագրություն և այլ աշխատանքներ
1924 թվականին Բետաուերը լրագրող Ռուդոլֆ Օլդենի հետ միասին սկսեց թողարկել «Տղա և աղջիկ» շբաթաթերթը։ Այն իրենից ներկայացնում էր էրոտիկ պատմություններ և հետագայում ստացավ «Բետաուերի շաբաթաթերթ» անվանումը։ Հրատարակությունը, շնորհիվ իր ճանաչողական և համարձակ բովանդակության, մեծ հաջողությունների հասավ։ Մասնավորապես, պարբերականը հանդես էր գալիս հանուն ամուսնալուծության ժամանակակից իրավունքների, աբորտների և հոմոսեքսուալիզմի համար քրեական պատասխանատվության բացակայության։ Բետաուերը դարձավ իր ժամանակի ամենահակասական և ամենահաջողակ գրողներից մեկը։ «Տխուր նրբանցք» ֆիլմը, որը նկարահանվել էր 1925 թվականին Բետաուերի բանաստեղծության հիման վրա, միջազգային ասպարեզում բերեց Գրետա Գարբոյի առաջին մեծ հաջողությունը, իսկ 1924 թվականին ռեժիսոր Հանց Կարլ Բրեսլաուերի նկարահանված «Քաղաք առանց հրեաների» ֆիլմը ճանաչում պարգևեց Հանց Մոզերին և Ֆերդինանդ Մայերհոֆերին։ Լրագրության հիմքերը խարխլող Բետաուերը և սեքսուալ ճանաչողության հետ կապված նրա գործունեությունը հասարակական կարծիքը դարձրել էին պայթյունավտանգ ։ Նրա գործունեությունը ենթարկվեց խիստ քննադատության։ Պարբերականը առգրավվեց, իսկ ինքը՝ Բետաուերը դարձավ դատական լսումների մեղադրվող կողմ։ Այնուամենայնիվ նա արդարացվեց դատարանում, ինչն էլ նրան բերեց լրացուցիչ հեղինակություն։
Մահը
1925 թվականի մարտի 10-ին ատամնաբուժ Օտտո Ռոտշտոկը խմբագրությունում կրակում է Բետաուերի վրա։ Վերջինս կրծքավանդակի և ձեռքերի շրջանում ստացավ ծանր հրազենային վնասվածք և տեղափոխվեց հիվանդանոց։ Մարտի 26-ին Բետաուերը մահացավ։ Մարդասպանը, ով Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ էր, արժանացավ նացիոնալ-սոցիալիստների աջակցությունը և դատարանի վճռով տեղափոխվեց հոգեբուժական հիվանդանոց, որտեղից էլ կես տարի անց ազատ արձակվեց։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Սպանված գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օգոստոսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1872 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 26 մահեր Կատեգորիա:1925 մահեր Կատեգորիա:Ավստրիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ավստրիացի սցենարիստներ
Անհատական հակաքիմիական փաթեթ
Անհատական հակաքիմիական փաթեթ, մաշկի և հագուստի վրա ընկած թունավոր նյութերի (ԹՆ) վնասազերծման (գազազերծման) համար օգտագործվող անհատական միջոց։ Օգտագործվում է հնարավոր ախտահարումները կանխելու նպատակով։
Անհատական հակաքիմիական փաթեթը սովորաբար պարունակում է հատուկ փաթեթավորված ունիվերսալ գազազերծող հեղուկ, փաթեթից օգտվելու կանոնները, երբեմն՝ հակաթույներ։ Անհատական հակաքիմիական փաթեթը նախատեսված է մեկանգամյա օգտագործման համար։
Կատեգորիա:Անհատական պաշտպանության միջոցներ
Էրկուր
Էրկուր (Ercourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.2 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 85 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 57-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,1 %։ 57 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (29 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 28 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վադիմ Պրիստայկո
Վադիմ Պրիստայկո (Вадим Володимирович Пристайко, ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։ 2019 թվականի օգոստոսի 29-ից Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարար։ Ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի անդամ 2019 թվականի մայիսի 31-ից ։ 1-ին կարգի արտակարգ և լիազոր դեսպան (2016)։
2019 թվականի մայիսի 22-ից մինչև օգոստոսի 29-ը Ուկրաինայի նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ ։ Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ (2017-2019)։
2020 թվականի մարտի 4-ից Եվրոպական և Եվրոատլանտյան ինտեգրման հարցերով Ուկրաինայի փոխվարչապետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1970 թվականի փետրվարի 20-ին Օդեսայի շրջանի Կիլի քաղաքում։
1994 թվականին ավարտել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, 1998 թվականին՝ Ուկրաինայի արտաքին առևտրի ակադեմիան (մագիստրոս)։
1994-1997 թվականներին՝ Ուկրաինայի արտաքին տնտեսական հարաբերությունների և առևտրի նախարարության Աֆրիկայի, Ասիայի և Խաղաղ օվկիանոսի տարածաշրջանի առևտրատնտեսական հարաբերությունների վարչության պետի տեղակալ, առևտրատնտեսական հարաբերությունների բաժնի պետի տեղակալ։