cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գերմանիայի տարվա ֆուտբոլիստ
Գերմանիայի տարվա ֆուտբոլիստ, անվանումը օգտագործվում է 1960 թ.-ից։ Հաղթողը որոշվում է «Kicker» ամսագրի և Գերմանիայի սպորտային ամսագրերի ասոցիացիայի ֆուտբոլային լրագրողների քվեարկությամբ։ Մրցանակ կարող են ստանալ ոչ միայն գերմանացիները, այլ նաև այն օտարերկրացի ֆուտբոլիստները, ովքեր հանդես են գալիս գերմանական Բունդեսլիգայում։ Բրազիլացի Գոնսալվես Աիտոնը 2004 թ.-ին դարձավ առաջին օտարերկրացին, ով նվաճեց Գերմանիայի լավագույն ֆուտբոլիստին տրվող մրցանակը։
Հաղթողների ցուցակը
Կատեգորիա:Ֆուտբոլը Գերմանիայում
Փյունիկ (տարեգիրք)
«Փյունիկ», հասարակական, քաղաքական, գրական շաբաթաթերթ։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1979–1983 թվականներին Թեհրանում։ Խմբագիր՝ Ժորժ Համբարչյան։
Հանդես է եկել Իրանական հեղափոխությանը հակադիր ուժերի դեմ, մերկացրել ԽՍՀՄ-ի ազգային քաղաքականության բացասական կողմերը։
«Կռունկ, խաբրիկ մը չունիս» խորագրով ներկայացրել է Խորհրդային Հայաստանի առօրյան։
Impossible (երգ, Շոնթել)
Impossible (Անհնար), բարբադոսցի երգչուհի Շոնթելի երգն է։ Երգը գրվել է Արնթոր Բիրգիսսոնի և Ինա Վրոլդսենի կողմից և թողարկվել է 2010 թվականի փետրվարի 9-ին։
European Hot 100 Singles չարթում երգը զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 սինգլներ Կատեգորիա:2010 երգեր Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Տուլիո Սերաֆին
Տուլիո Սերաֆին (Tullio Serafin, ), իտալացի դիրիժոր։ Հայտնի է հատկապես որպես օպերային դիրիժոր։ 1909-14 թթ. զբաղեցրել է Միլանի «Լա Սկալա» օպերային թատրոնի գլխավոր դիրիժորի պաշտոնը, 1924-34 թթ. ղեկավարել է Նյու Յորքի «Մետրոպոլիտեն օպերա» թատրոնի նվագախումբը։ Սերաֆինը իտալական դիրիժորական դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչ է. նրա կատարումները առանձնանում են հնչեղության հավասարակշռությամբ և վառ արտահայտչականությամբ։ Դիրիժորի բազմաթիվ ձայնագրությունները հասանելի են ձայնասկավառակների միջոցով։ Սերաֆինը նպաստել է օպերային երգչուհիներ Ռոզա Պոնսելի և Մարիա Կալլասի բեմական կարիերայի առաջխաղացմանը։
Մուսիերի
Մուսիերի, բրոնզեդարյան-երկաթեդարյան դամբարանադաշտ Հայաստանի Լոռու մարզում, Ալավերդի քաղաքից 3 կմ հյուսիս (Մոիսի դաշտ կոչված վայրում)։ Զբաղեցնում է գրեթե 6 հա տարածք։ Մուսիերիի դիմաց, բլրի վրա կան միջնադարյան ամրոցի մնացորդներ, ստորոտին՝ հին բնակավայրի հետքեր։ Մուսիերիում 1888 թվականին պեղումներ է կատարել Ժակ դը Մորգանը։ Բացված 582 քարարկղային և մանր գլաքարերով շարված սալածածկ դամբարաններից հայտնաբերվել են հիմնականում բրոնզե, նաև՝ կապարե, արծաթե պերճանքի առարկաներ, երկաթե զենքեր, գյուղատնտեսական գործիքներ (բրոնզե եղան-եռաժանի) ու դրանց առանձին մասեր (կամի քարե հատիչներ), կենդանակերպ կոթերով ու նկարներով կավամաններ և այլն։ Ամենաուշ շրջանի նյութերը սկյութական տիպի կեռիկավոր նետասլաքներն են (մ․թ․ա․ VII-VI դարեր)։
Տուլիո Սերաֆին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի դիրիժորներ
Մուսիերի
Կատեգորիա:Դամբարաններ
Հեյրդե
Հեյրդե (Heerde ), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 78,73 կմ² է, բնակչությունը՝ 18.307 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.100 եվրո է։
Կատեգորիա:Խելդերլանդի համայնքներ
Ժողովածու (1947)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Էլբարուսովո
Էլբարուսովո (Эльбарусово, Хуракасси), գյուղ Ռուսաստանի, Չուվաշիա հանրապետության Մարինսկի-Պոսադսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Մարինսկի-Պոսադսկի շրջանի բնակավայրեր
Անավաժ
Անավաժ (Анаваж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիելա գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 43 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Էրջուլի
Էրջուլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Կրինիչնոե (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Կրինիչնոե (Криничне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրինիչնոե գյուղում բնակվում էր 360 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լուկա (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)
Լուկա (Лука), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուկա գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,69 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 100 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Փրինթինֆո
Պատմություն
Ստեղծվել է 1996 թվականին Երևանում։ Հիմնադիր-տնօրեն՝ Արամ Մեհրաբյան։
Մինչև 2003 թվականը կատարել է հիմնականում տպագրական պատվերներ և ամսագրերի, գրքերի նկարազարդումներ։
2004 թվականից համագործակցում է «Սարգիս Խաչենց» հրատարակչության հետ։
Լույս է ընծայում համաշխարհային փիլիսոփայական մտքի, գրականության, երաժշտության, արվեստի վերաբերյալ գրքեր [Ռոջեր Քոլլինգվուդի «Արվեստի հիմունքները» (2007 թվական), Է. Ֆորի «Արվեստի պատմություն» (հատոր 1–3, 2000–2007 թվականներ), Ֆերդինանդ դը Սոսյուրի «Ընդհանուր լեզվաբանության դասընթաց» (2008 թվական)], նաև Ռուբեն Գալչյանի «Հայաստանը համաշխարհային քարտեզագրության մեջ» (2005 թվական), Աբրահամ Ալիքյանի «Հանդիպակաց ափեր» (2009 թվական), Կոստան Զարյանի «Անցորդը և իր ճամբան» (2010 թվական), Ստեփան Գալստյանի «Կյանքը ափի մեջ» (2011 թվական), Գրիգոր Պըլտյանի «Շրջում (պատումներ)» (2012 թվական)։
(4609) Պիզարո
(4609) Պիզարո (Pizarro), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,10824 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7749 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4416 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2001,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179859 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,35° անկյուն։
Մայա Հոուք
Մայա Ռեյ Թուրման Հոուք, (Maya Ray Thurman Hawke, ), ամերիկացի դերասանուհի ու մոդել։
(4609) Պիզարո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մայա Հոուք
Դերասաններ Ումա Թուրմանի ու Իթան Հոուքի դուստրը։
Հայտնի է «Փոքրիկ տիկիններ» ֆիլմի 2017 թվականի ադապտացիայում ու «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում իր դերերով։
Մանկություն ու կրթություն
Հոուքը ծնվել է 1998 թվականի հուլիսի 8-ին Նյու Յորքում ։ Նա ծնվել է դերասաններ Ումա Թուրմանի ու Էթան Հոուքի ընտանիքում։ Մայան նրանց երկու երեխաներից ավագն է։ Նրա ծնողները հանդիպել են Գաթթաքա ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ, ամուսնացել են 1998 թվականի մայիսում ու բաժանվեցին 2005 թվականին ։ Հոուքի եղբայրը ծնվել է 2002 թվականին ։ Նա նաև ունի երկու խորթ քույր իր հոր նոր ընտանիքից (ծնված 2008 և 2011 թվականներին) ու մի խորթ քույր (ծնված 2012 թվականին) մոր ընտանիքից ։
Իր հոր կողմից Հոուքը դրամատուրգ Թենեսի Ուիլյամսի ծոռդուստրն է ։
Հոուքը տառապում էր դիսլեքսիայով, ինչը բերեց նրան, որ նախնական կրթության ընթացքում նա հաճախ փոխում էր դպրոցները, մինչև որ չընդունվեց Սեն-Էնս՝ Նյու Յորքի մասնավոր դպրոց, որը կենտրոնանում է արվեստի վրա։ Գեղարվեստական իրավիճակը, ի վերջո, նրան հանգեցրեց դերասանության։
Հոուքը մասնակցում էր Լոնդոնի դրամատիկական արվեստի Թագավորական ակադեմիայի ու Ստելլա Ադլերի հայտնի դերասանական դասերին։
Նա մեկ տարի հաճախում էր Juilliard կատարողական արվեստների դպրոցը։ «Փոքրիկ տիկիններ» ֆիլմում դեր ստանալուց հետո նա ստիպված էր թողնել դպրոցը։
Մոդելային կարիերա
Իր մոդելային կարիերան Հոուքը սկսեց Vogue-ից, ինչպես իր մայրն ու տատիկը ։ Նա ընտրվել է AllSaints's-ի 2016/2017 հավաքածուի դեմք։ 2017 թվականին նա մասնակցեց Calvin Klein-ի գովազդում, որի ռեժիսորն էր Սոֆյա Կոպպոլան ։
Դերասանական կարիերա
2017 թվականին Հոուքը առաջին անգամ նկարահանվել է «Փոքրիկ տիկիններ» մինի-սերիալում։ 2019 թվականին նա նկարահանվել է «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում Ռոբինի դերում։ Հոուքը նկարահանվել է նաև «Մի անգամ Հոլիվուդում» ֆիլմում ։
Երաժշտական կարիերա
2019 թվականի օգոստոսին, Հոուքը թողարկել է իր առաջին երկու սինգլները, "To Love A Boy" և "Stay Open" ։ Երգերը գրել են Հոուքը և Գրեմմի մրցանակակիր երգիչ Ջեսի Հարիսը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Վեն Յու
Վեն Յու (Вень-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաշկա գետի աջ ափին՝ 269 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հեյրենվեյն (համայնք)
Հեյրենվեյն (Heerenveen, Արևմտաֆրիզերեն. It Hearrenfean ), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 135,18 կմ² է, բնակչությունը՝ 43.518 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.900 եվրո է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրիսլանդի համայնքներ Կատեգորիա:1551 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հովենտուտ Բադալոնա
Թիմի նվաճած հաղթանակներից առավել նշանակալի է 1994 թվականին հաղթած Եվրալիգայի առաջնությունը։
«Բադալոնայում» ժամանակին հանդես են եկել Ռաուլ Լոպեզը, Ռուդի Ֆեռնանդեզը, Ռիկի Ռուբիոն և այլք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանական բասկետբոլային ակումբներ
Էլբրուսկի
Էլբրուսկի (Эльбрусский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետության Կարաչաևսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2016 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 290 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարաչայ-Չերքեզիայի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Կարաչայ-Չերքեզիայի Կարաչաևսկի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Զադիգ Մուրադյան
Զադիգ Մուրադյան, ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ, աստղաֆիզիկոս։
Կրթություն
Զադիգ Մկրտչի Մուրադյանը ծնվել է 1930 թվականի հուլիսի 10-ին Ռումինիայում՝ Բուխարեստ քաղաքում։ Զադիգ Մուրադյանի արմատները Արևմտյան Հայաստանի Սվազի նահանգի Փուրկ գյուղից են։ Նրա պապը՝ Զադիգ Մուրադյանը, Ռումինիա է եկել դեռևս 1890 թվականին։
Զադիգը հաճախել է հայկական նախակրթարան, հետո՝ գերմանական դպրոց, որը հիմնվել էր դեռևս 19-րդ դարում և համարվում էր Ռումինիայի լավագույն դպրոցներից մեկը։ Պատերազմի տարիներին, երբ խորհրդային զորքերը 1944 թվականին մտան Ռումինիա, այդ դպրոցը փակվեց։ Զադիգը ուսումը շարունակեց Բուխարեստի № 1 դպրոցում, որն էլ ավարտեց բարձր առաջադիմությամբ։ Հատկանշական է, որ Զադիգ Մկրտիչ Մուրադյանի մասնագիտական ապագան կանխորոշվել է դեռևս հայկական դպրոցի 3-րդ դասարանում։ Աշխարհագրության ուսուցիչը մի օր չէր եկել դասի, և այդ օրը դասը վարեց ավելի բարձր դասարաններում դասավանդող Լևոն Բալջյանը, ով երեխաներին հարցրեց. «Կուզե՞ք այսօր աշխարհագրության դաս անցկացնենք, թե հետաքրքիր պատմություններ պատմեմ աշխարհագրության հետ կապված»։ Բնականաբար երեխաները ցանկացան լսել պատմությունը։ Նա սկսեց պատմել Ժյուլ Վեռնի «Երկրից դեպի լուսին» գրքի բովանդակությունը։ Այս գիրքը արթնացրեց Զադիգի հետաքրքրասիրությունը. նա սկսեց կարդալ այդ ոլորտի շատ նյութեր, այնուհետև՝ գրքեր և հասկացավ, որ իր սերը առհավետ կապված է տիեզերքի հետ։
Այդ երիտասարդ ուսուցիչը՝ Լևոն Բալջյանը, ով ակամայից ազդեց Զադիգ Մկրտիչ Մուրադյանի ապագա մասնագիտության ընտրության վրա, հետագայում որոշեց դառնալ վարդապետ։ 1943 թվականի սեպտեմբերի 30-ին նա Աթենքում ձեռնադրվեց կուսակրոն քահանա, վարդապետ, ապա ընտրվեց Ռումինիայի հայոց թեմի հոգևոր առաջնորդ։ Հետագայում Գևորգ 6-րդ կաթողիկոսը նրան հրավիրում է Էջմիածին։ Իսկ 1955 թվականին Լևոն Բալջյանը դառնում է Ամենայն Հայոց Վազգեն 1-ին կաթողիկոսը։ Ամբողջ կյանքի ընթացքում Զադիգ Մուրադյանի և իր ուսուցչի կապը շարունակվեց։ Դպրոցը ավարտելուց հետո հոր խորհրդով նա սովորում է արհեստ՝ արծաթագործություն, այնուհետև լուսանկարչություն։ Քանի որ աստղագիտությունը և ֆիզիկան իրար հետ կապված են, դպրոցից հետո Զադիգ Մկրտիչ Մուրադյանը ընդունվեց Բուխարեստի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ֆակուլտետ, չորս տարի գերազանց սովորելուց հետո նա ընտրեց աստղաֆիզիկայի մասնաճյուղը։ Ավարտելուց հետո Զադիգին՝ որպես լավագույն ուսանողի, առաջարկեցին մնալ աստղաֆիզիկայի բաժնում, որպես ասիստենտ։ Բայց կար մեկ խնդիր. Զադիգը համարվեց «սոցիալապես ոչ առողջ» ընտանիքից սերված՝ կապիտալիստ, քանի որ նրանք խանութ ունեին, և դրա համար նրան չտրվեց ասիստենտի հաստիքը։ Զադիգը աշխատանք գտավ Բուխարեստի երկաթագործարանում՝ որպես ինժեներ, մեկ տարի անց այդ գործարանի լաբորատորիայի ղեկավարն էր։
Աշխատանքը
1957 թվականին միջազգային գեոֆիզիկայի տարի էր, և աստղադիտարանում բացվեց 2 հաստիք, որից մեկը զբաղեցրեց Զադիգը։ Նա առավելապես ցանկանում էր մասնագիտանալ տիեզերագիտության ոլորտում, սակայն աստղադիտարանում թափուր տեղը արևային ֆիզիկայի բնագավառն էր։ Մեկ տարի աշխատելուց հետո երիտասարդ Զադիգը որոշեց իր գիտելիքները ավելի խորացնելու համար մեկնել Ֆրանսիա։ 1959 թվականին նա աշխատանքի է անցնում Ֆրանսիայի աստղադիտարանի արևային ֆիզիկայի բաժնում՝ միաժամանակ լծվելով գիտական թեզի պատրաստման գործին։ 1965 թվականին Սորբոնի համալսարանում հաջողությամբ պաշտպանեց գիտական ատենախոսությունը և դարձավ հետազոտող։ Նա որոշ ժամանակ զբաղեցրել է Ֆրանսիայի աստղադիտարանի արևային ֆիզիկայի բաժնի վարիչի պաշտոնը, սակայն վարչական գործեր չսիրելու պատճառով շուտով դուրս է գալիս և մնում է որպես հետազոտող։ Հինգ տարի դասավանդել է Բուխարեստի համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ Նրա գլխավորությամբ 6 հետազոտող պաշտպանել են իրենց թեկնածուական աշխատանքները։ Այսօր նա աշխատում է. հետևում է աստղերի ու Արևի շարժին՝ Փարիզի Մեդոնի աստղադիտարանից՝ տիեզերական հետազոտությունների լաբորատորիայից։
Գիտական գործունեությունը
1994 թվականից մինչև այսօր Զադիգ Մուրադյանը համագործակցում է Բյուրականի աստղադիտարանի հետ, 1997 թվականից մինչ օրս Տիեզերական հետազոտությունների և աստղաֆիզիկայի սարքավորումների լաբորատորիայի հետ։ Անդամակցում է Միջազգային աստղագիտական միությանը, Եվրոպական աստղագիտական միությանը, Ֆրանսիական աստղագիտական միությանը, Ռումինիայի գիտության ակադեմիային, Հայկական աստղագիտական միությանը։ Զադիգ Մուրադյանն առաջին անգամ Հայաստան այցելեց 1989 թվականին՝ մասնակցելու IAU137 գիտաժողովին։ Իսկ սկսած 1990-ական թվականներից՝ համագործակցում է Բյուրականի աստղադիտարանի աշխատակից Արթուր Նիկողոսյանի հետ։ Զադիգ Մուրադյանը 1995 թվականին անկախ Հայաստանի՝ Բյուրականի աստղադիտարանում հայֆրանսիական առաջին գիտաժողովի կազմակերպիչներից էր, որը նվիրված էր աստղաֆիզիկայի տարաբնույթ խնդիրների։
Այլ գործունեություն
Բացի գիտական գործունեությունից՝ երիտասարդ տարիներին նա Ֆրանսիայի հայ համայնքում ակտիվ հասարակական գործունեություն է ծավալել։ Նրա ջանքերով 1980-ական թվականների սկզբներին Ֆրանսիայում կազմակերպվել է հայ երաժիշտների համերգների մի շարք, որտեղ հանդես եկան Առնո Բաբաջանյանը, Ալեքսանդր Հարությունյանը, Ադամ Խուդոյանը, Էդուարդ Միրզոյանը։ Անդամակցել է Ֆրանսիայում գործող հայ գիտնականների ասոցիացիային։
ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիան 2008 թվականին նրան ընտրել է Գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։ Զադիգ Մկրտիչ Մուրադյանը այսօր էլ մեծ ջանքեր է ներդնում աստղաֆիզիկայի ոլորտի զարգացման գործում և սերտորեն համագործակցում է Հայաստանի գիտական շրջանակների համապատասխան մասնագետների հետ ։
Ընտանիք
1974 թվականին նա ամուսնացել է Աիդա Բասմաջյանի հետ, ունեցել երկու զավակ՝ Վան Տրդատը և Թալինը, որոնց հայեցի դաստիարակություն է տվել։ Դուստրը՝ Թալինը, այսօր բավական ակտիվ գործում է Փարիզի հայկական բարեգործական միությունում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ռումինահայ աստղաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ
Պինդուշի
Պինդուշի (Пиндуши, Pinduši), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մեդվեժեգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4599 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մեդվեժեգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1933 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լեոն Մուսինակ
Լեոն Մուսինակ (Léon Moussinac, ), ֆրանսիացի գրող, թատերագետ։ Ֆրանսիական կոմկուսի անդամ 1924 թվականից։ Դիմադրության շարժման մասնակից։
Թատերական արվեստի մասին աշխատություններ
Մուսինակին են պատկանում նաև թատերական արվեստի մասին աշխատություններ
Վեպեր
Գրել է մտավորականության («Առանց մտածելու», 1931, «Է․ Ժ․ Կուդերկի հիշատակարանը», 1947), բանվոր դասակարգի («Արգելված ցույց», 1935), գյուղացիության («Շան դը Մոե», 1945) կյանքը պատկերող սոցիալական վեպեր, համակենտրոնացման ճամբարի կալանավորների մասին ինքնակենսագրական գիրք («Մեդուզա» լաստանավի վրա։ Քաղաքական բանտարկյալի օրագիրը», 1945)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Աշան
Աշան, գյուղ Արցախի Հանրապետության Մարտունիի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 25 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ 700 մետր բարձրության վրա։ Տարածքը՝ 1344 հեկտար։ Գտնվում է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում, Մարտունի շրջկենտրոնից 28 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 49 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանում՝ Լուսասարի և Եղնիկասարի հարավհայաց լանջին։ Աշանը սահմանակցում է Բերդաշեն, Եմիշճան, Սպիտակաշեն, Կաղարծի, Հացի ու Նորշեն գյուղերին։ Գյուղը գտնվում է Արցախի նախալեռնային հատվածում, որի բնակլիմայական պայմանները հարմատավետ են գյուղատնտեսությամբ զբաղվելու և բարեկեցիկ կյանքով ապրելու համար։ Արցախի հնագույն բնակավայրերից է։ Բնակչությունը հիմնականում տեղաբնիկ է։ Որոշ ընտանիքներ տեղափոխվել են Ջրաբերդից ։
Համայնքը լեռնային է, ունի 1891,1 հա տարածք, որից 1341,87 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 481,87 հա անտառային հողեր։
Պատմություն
Գյուղի շրջակայքում եղած հնավայրերը վկայում են, որ այդ բնակավայրը գոյություն ունի Ք. ա. 1-ին հազարամյակից։ Մովսես Կաղանկատվացին գյուղը ներկայացնում է Արաժան, Արաժանք ձևով։ Սարգիս Ջալալյանցը պատմում է, որ Վաչագան Բարեպաշտը 5-րդ դարում Ամարաս տանող ճանապարհին անցել է Արժան գյուղով» ։
19-րդ դարի վերջին այստեղ կար 90 տուն։ Այդ նույն ժամանակահատվածում Հայկունին, լինելով Աշանում, գրել է, որ այստեղ նա տեսել է մի հին կարմիր Ավետարան։ Տեղացիները նրան պատմել են, որ այն 200 տարվա գրչագիր է։
1929 թվականին ստեղծվում է Աշանի կոլտնտեսությունը, որի վարչության առաջին նախագահն էր Ռուբեն Քոչարյանը։ Տնտեսությունը զարգացում ապրեց 1970-80-ական թվականներին։ Այդ ժամանակ կոլտնտեսությունը ղեկավարում էր Ժորա Ստեփանյանը, այնուհետև` Էմիլ Բալայանը։
Ծննդով աշանցի են կուսակցական, պետական գործիչ Լևոն Միրզոյանը, Երևանի պետական համալսարանի պրոֆեսոր Աշոտ Տեր-Մկրտչյանը։ Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիներին Աշանից մասնակցել են 325 տղամարդ և 15 կին։ Նրանցից 8 հոգի դարձել են գնդապետներ, 4 հոգի` փոխգնդապետներ։ 163 աշանցիներ զոհվել են Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ։
Նրանց հիշատակին 1968 թվականին գյուղում կառուցվել է հուշարձան։
Աշանը Արցախյան առաջին ազատամարտի ժամանակ
1988 թ.-ին Աշանում կազմավորվել են ինքնապաշտպանական խմբեր, 1989 թ.-ին՝ կամավորական ջոկատ (հիմնադիր-հրամանատար՝ Արմեն Ավագյան)։
1989-1994 թթ.-ին Աշանի ջոկատը կամ նրա առանձին ազատամարտիկներ, համագործակցելով այլ կամավորական ջոկատների հետ, մասնակցել են Աշանի և շրջանի գյուղերի ինքնապաշտպանական, իսկ Մարտունիի պաշտպանական շրջանի ինքնապաշտպանական ստորաբաժանումների կազմում՝ Քաշաթաղի, Մարտակերտի, Աղդամի շրջանների ազատագրական մարտերին։ Աշանից հետմահու ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով պարգևատևվել է Արմեն Ավագյանը ։
Բնակչություն
2015 թվականին Աշան համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 544 մարդ, կա 130 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են` Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (XIX դ.) (2001 թվականին այն վերանորոգվել է ամերիկահայ բարերարներ Պոյահյան և Աբգարյան ընտանիքների միջոցներով), գերեզմանոց (XVII-XVIII դդ.), մատուռ (VII դ.), գյուղատեղի (XVII-XVIII դդ.), հաշվառված է 4 հուշարձան։
Աշանում և շրջակայքում (նաև հին Աշանում) են Մեծ նահատակ (12-րդ դար) եկեղեցին, Պիծի կամ Նալբադանց սուրբ, Ավետարան ուխտատեղիները, Կարմիր Ավետարան մատուռը, Սվեգանց սուրբը, Ոսկե խաչ մատուռը, Աշան բերդը, Ցեց քարը, Ղուզե արտեր, Երե շեն բնակատեղիները խաչքարեր, հին բնակավայրերի ավերակներ ։
Համայնքի տարածքում առկա են թվով 12 աղբյուրներ` «Թեղուն տակեն», «Ավագեն», «Տանունց», «Սեթունց», «Քրահանդեն ջուր», «Քշա ջուր», «Հին շենի ջուր», «Բախշուն ջուր», «Պռավանց», «Բլեն քյահրիզ», «Արցախ» և «Կունդունց ջուր»։
Հասարարակական կառույցներ
1848 թվականին Աշանում բացվում է եկեղեցական-ծխական դպրոց` 30 աշակերտով, ուսուցիչն էր Հովակիմ Շինդիյանցը։ 1908-1909 ուսումնական տարում Աշանում բացվել է երկդասյա երկսեռ դպրոց։ 1917 թվականին դպրոցն ուներ 4 բաժանմունք, 88 աշակերտ, 4 ուսուցիչ։ Դպրոցը պահվում էր բաքվաբնակ աշանցիների և գյուղական հասարակության միջոցներով։ Խորհրդային տարիներին սկզբում դպրոցը յոթնամյա էր, այնուհետև դարձավ ութամյա, իսկ 1947-48 ուսումնական տարում դարձավ միջնակարգ։ Այն հարևան գյուղերի համար հենակետային դպրոցի դեր էր կատարում։ Այդ տարիներին դպրոցի տնօրեններ են եղել Վարդան Բալայանը, Հակոբ Հովսեփյանը, Միքայել Խաչատրյանը, Գուրգեն Բալայանը ։
1998 թվականին Աշանում գործող «Անիթա Հովսեփյան» հիմնադրամի միջոցներով և ԱՀ կառավարության աջակցությամբ շահագործման հանձնվեց դպրոցի նորակառույց շենքը։
2005-2006 ուսումնական տարում դպրոցում սովորում էր 115 աշակերտ, դասավանդում` 14 ուսուցիչ։ 2017-2018 ուսումնական տարում դպրոցում սովորում էր 76 աշակերտ։ Հետխորհրդային տարիների դպրոցի տնօրենի պաշտոնում աշխատել են Լևոն Հարությունյանը (1988-1992 թվականին), Էմիլ Բալայանը (1992-1995 թվականին), Դավիթ Իշխանյանը (1995-2000 թվականին), Մխիթար Շինդյանը (2000 թվականից առայսօր) ։
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, կա միջնակարգ դպրոց (Արմեն Ավագյանի անվան), որտեղ սովորում 1iն 102 աշակերտներ, համայնքն ունի 1 մանկապարտեզ «Սոսե» (ՀՕՄ) հայ օգնության միության, որտեղ հաճախում են 26 երեխաներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտունու շրջանի բնակավայրեր
Պավել Աբանկին
Պավել Սերգեյի Աբանկին (Па́вел Серге́евич Аба́нькин, ), խորհրդային ռազմածովային գործիչ, ադմիրալ (1951): ԽՄԿԿ անդամ (1920):
Դիսիդենտ Վիտոլդ Աբանկինի հորեղբայրը ):
Կենսագրություն
1920 թվականից աշխատել է Դոնի Ռոստովի նավահանգիստում, ուսանում է ծովագնացության վարժարանի նախապատրաստական դպրոցում, երկկայմ շոգենավի մեքենավար է եղել, սովորել է ջրային տրանսպորտի տեխնիկումում։ 1923 թվականին ընդունվել, 1927 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմածովային ինստիտուտը, որից հետո 1927-1933 թվականներին ծառայել է Բալթյան նավատորմիղի «Փարիզի կոմունա» գծանավի վրա։ Օրանիենբաումում սովորել է օդաչուների դպրոցում, նշանակվել ավիաջոկատների, ավիաէսկադրիլների և ավիաբրիգադների հատուկ շտաբի պետ։
1937 թվականին ավարտելով Ն. Գ. Կուզնեցովի անվան ռազմածովային ակադեմիան՝ նշանակվում է Եյսկի ռազմածովային ավիացիոն վարժարանի ռազմական կոմիսար։ 1939 թվականի հունիսից ծառայել է Խաղաղօվկիանոսյան նավատորմիղում։ 1945 թվականի մայիսի 21-ին նրան շնորհվում է կոնտր-ադմիրալի կոչում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ամուրյան ռազմական նավակազմի հրամանատարն էր, 1943 թվականի կեսերից ղեկավարում է Օնեժյան ռազմական նավակազմը, 1944 թվականի հունվարից վերադառնում է Հեռավոր Արևելք։ 1944 թվականի սեպտեմբերից նշանակվում է Ռազմածովային ակադեմիայի պետ, 1945 թվականից՝ ԽՍՀՄ Ռազմածովային գլխավոր հրամանատարությունում կադրերի գծով տեղակալ, 1947 թվականից՝ նավաշինության և սպառազինության գծով տեղակալ։ 1950 թվականից եղել է Ռազմածովային նախարարի տեղակալ։ 1951 թվականին ստանում է ադմիրալի կոչում։ 1952-1958 թվականների եղել է Ռազմածովային ուժերի ջրագրության վարչության պետ։ 1960 թվականին առողջական խնդիրների պատճառով թողել է աշխատանքը։
Վախճանվել է 1965 թվականի օգոստոսի 15-ին Լենինգրադում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ծովակալներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Գևորգ Քանանյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Ստավրոպոլի գիմնազիան (1854), Մոսկվայի համալսարանի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը (1858)։ 1861 թվականին ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ 1861-1881 թվականներին եղել է Լազարյան ճեմարանի տեսուչ, 1881-1897 թվականներին՝ վերատեսուչ (ռեկտոր)։ Դասավանդել է Մոսկվայի համալսարանում, Լազարյան ճեմարանում, ինչպես նաև Ցիմերմանի արական գիմնազիայում։ Քանանյանի գործունեության շրջանում ճեմարանը վերածվել է բարձրագույն դպրոցի։ Նրա նախաձեռնությամբ կառուցվել են մարմնամարզական դահլիճ, ննջարաններ՝ գիշերօթիկ սաների, ինչպես նաև առանձին մասնաշենք՝ մասնագիտական դասարանների ու գրադարանի համար։ Քանանյանի Գամառ–Քաթիպա գրական ընկերության հիմնադիրներից է (1854)։ Քանանյանի «Եղբայրական օգնություն Թուրքիայի տառապյալ հայերին» ժողովածուում և հայ պարբերականներում հոդվածներ է հրատարակել արևմտահայերի կյանքի, ինչպես նաև Լազարյան ճեմարանի պատմության վերաբերյալ։ Քանանյանի կտակի համաձայն 1901 թվականին Նոր Ջուղայում հիմնվել է Գևորգ Քանանյան երկսեռ դպրոցը, որը 1915-1916 ուսումնական տարում վերածվել է Օրիորդաց դպրոցի։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Իզանամի
Իզանամի ( イザナミ) սինտոիզմում արարման և մահվան աստվածուհի, որը ծնվել է՝ հաջորդելով երկնային աստվածների առաջին սերնդին, Իզանագի աստծո կինը։
Իզանամի և Իզանագին ( «առաջին կին» և «առաջին տղամարդ») իգական և արական աստվածություններ են, որոնք ունեն մարդանման տեսք և օժտված են այլ աստվածներ ծնելու ունակությամբ։ Իզանամին և Իզանագին բարձրագույն աստվածությունների՝ Արևի աստվածուհի՝ Ամատերասուի, Լուսնի և Գիշերվա աստված Ցուկույոմի-նո-Միկոտոյի, փոթորիկների և ջրային տարրերի աստված Սուսանոոի, ծովի, քամու, լեռների և ծառերի հոգիների ծնողներն են։ Իզանամին և Իզանագին համարվում են ճապոնական կղզիների ստեղծողը, որոնք առաջացել են անծայրածիր օվկիանոսի կաթիլներից ։
Նախքան մահացածների թագավորությունը գնալը, աստվածուհին կրում էր Իզանամի-նո-Միկոտո տիտղոսը, որը բառացիորեն նշանակում է «բարձր աստվածություն», իսկ այս իրադարձությունից և Իզանագիի հետ ամուսնալուծվելուց հետո կրում էր Իզանամի-նո կամի անունը («աստվածուհի», «ոգի»)։
Ուշ միջնադարի գեղանկարչության մեջ նրանք պատկերված էին գեղեցիկ ամուսնական զույգի տեսքով։
Իզանագի և Իզանամի ամուսինները
Իզանամին իր ամուսնու՝ Իզանագիի հետ կանգնած էին երկնքում ճախրող կամուրջի վրա և նայում էին ներքև՝ միմյանց հարցնելով, թե արդյոք հող կա նրանց տակ։ Դա պարզելու համար աստվածները իջեցրել են թանկարժեք քարից արված նիզակ և հայտնաբերել են օվկիանոս։ Երբ նրանք բարձրացնում էին նիզակը, ջուրը, որը հոսում էր նրանից, պնդացավ և վերածվեց Օնոգորոզիմա կղզու ։
Երբ Իզանամին ստեղծում էր կղզիներ, ծովեր, գետեր, ծառեր, խոտեր, նա Իզանագիի հետ մտածում էր, որ պետք է ստեղծել ինչ-որ մեկին, ով կարող էր դառնալ տիեզերքի տիրակալը։ Այնուհետև ծնվել է Արևի աստվածուհի Ամատերասուն ։Իձանագայի և Իձանամիի երկրորդ երեխան եղել է լուսնի աստված Ցուկիյոմին, երրորդը ՝ Սուսանոոն։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Ամատերասուն, Սուսանոոն և Ցուկիյոմին ծնվել են Իզանագիի գլխից, Իզանամի աստվածուհու հեռանալուց հետո։
Կագուցուչիի՝ կրակի աստծված-ոգու ծնվելուց հետո, Իզանամին թուլացել է և հիվանդացել։ Այդ մասին իմանալով Իզանագին ծնկի իջավ և լաց եղավ, բայց նրա տխրությունը չէր կարող օգնել նրան, և Իզանամին հեռացավ Յոմիի երկիր, որտեղ տիրում է հավերժական խավար։
Բայց Իզանագին չկարողացավ ապրել առանց նրա ու գնաց նրա հետևից։ Երբ նա գտավ նրան, Իզանամին ասաց, որ նա ուշացել է, և խնդրեց չնայել իրեն։ Սակայն Իզանագին չկատարեց նրա խնդրանքը և վառեց կրակը։ Այդ ժամանակ կնոջ փոխարեն նա տեսավ նողկալի արարած, որի կողքին նստած էին ամպրոպի աստծո ութ մարմնավորումները, իսկ Իզանագիի վրա վրա չարամտորեն նայեցին կրակի, հողի և լեռների մարմնավորումներրը։
Իզանամին խիստ բարկացավ Իզանագիի վրա և նրա ետևից ուղարկեց Յոմի երկրի ութ տգեղ կանանց։ Իզանագին՝ հանելով իր Ամե նո Օհաբարի սուրը, փախավ նրանցից։ Վազելու ժամանակ մի պահ նա նետեց գլխակապը, և երբ այն վերածվեց խաղողի ողկույզի, տգեղ կանայք կանգ առան և սկսեցին ուտել այն։ Այդ ժամանակ Իզանամին ինքն էր ընկել Իզանագիի հետևից։ Սակայն այդ ժամանակ Իզանագին արդեն հասել էր Յոմի երկիրը և մնացած աշխարհը և մնացյալ աշխարհը բաժանող սահմանին և նրանց անցումը փակեց մեծ ժայռով։ Այդ պահին նա զգաց Իզանամիի ներկայությունը ժայռի մյուս կողմում և առաջարկեց նրան խզել նրանց միությունը։ Իզանամին պատասխանել է, որ այդ դեպքում նա մեկ օրում նա կխեղդեր բոլոր մարդկանց, բայց Իզանագին պատասխանել է նրան, որ պատրաստ է օրական հազար հինգ հարյուր տնակ կառուցել ծննդկանների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնական դիցաբանություն Կատեգորիա:Սինտոիզմ Կատեգորիա:Աստվածուհիներ Կատեգորիա:Դիցաբանական կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Մաշկովո (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Մաշկովո (Машкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մաշկովո գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պրիմավերա դու Լեստի
Պրիմավերա դու Լեստի (Primavera do Leste), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 44 000 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5 472,207 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 11,0 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1986 թվականի մայիսի 13-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1986 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էքինճուղ
Էքինճուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Փունջ (շաբաթաթերթ)
«Փունջ», եռօրյա, ապա՝ շաբաթաթերթ։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1866–1907 թվականներին Կոստանդնուպոլսում։ Տնօրեն-խմբագիրներ՝ Համբարձում Ալաճաճյան, Սիմոնիկ Ալաճաճյան, Սիմոն Չեոմլեքճյան։
Ունեցել է պահպանողական ուղղվածություն, ազգի հարատևման հիմք համարել է լեզուն, կրոնը և պատմությունը։
Ներկայացրել է արևմտահայության կյանքը, պատրիարքարանի գործունեությունը, քննադատել թուրքական իշխանությունների քաղաքականությունը և քուրդ վերնախավի դաժանությունները հայերի նկատմամբ։
1880-ական թվականների սկզբին, աբդուլհամիդյան գրաքննության խստացման պայմաններում, «Փունջ»-ում հասարակական-քաղաքական նյութերի փոխարեն սկսել են տպագրել կենցաղային, կրոնական, բարոյախոսական թեմաներով հոդվածներ և թարգմանություններ։
Ժողովածու (785)
Ժողովածու (785), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 785 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1615 թվականին Մինաս քահանա գրիչի կողմից ենթադրաբար Եղինգյան գյուղում (Տաթև)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26.3×19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 433 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 72ա, 432ա, հետագայի՝ 1բ(1714թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Էլ Մադրոնյո
Էլ Մադրոնյո (El Madroño), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 103 կմ2։ Բնակչությունը՝ 350 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 77 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Փյունիկ (թերթ, Թեհրան)
«Փյունիկ», հասարակական, քաղաքական, գրական շաբաթաթերթ։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1979–1983 թվականներին Թեհրանում։ Խմբագիր՝ Ժորժ Համբարչյան։
Հանդես է եկել Իրանական հեղափոխությանը հակադիր ուժերի դեմ, մերկացրել ԽՍՀՄ-ի ազգային քաղաքականության բացասական կողմերը։
«Կռունկ, խաբրիկ մը չունիս» խորագրով ներկայացրել է Խորհրդային Հայաստանի առօրյան։
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1965
1965 թ. ԿԱՖ-ի կողմից կազմակերպվեց աֆրիկյան ազգերի գավաթի 5-րդ խաղարկությունը։ Հանդիպումներն անցկացվեցին 1965 թ. նոյեմբերի 12-ից մինչև նոյեմբերի 21-ը Թունիսի մայրաքաղաք Թունիսում, Սֆաքս, Սուս և Բիզերտա քաղաքներում։ Համաձայն մրցաշարի ձևաչափի՝ երեքական թիմերից կազմված երկու խմբերի հաղթողները դուրս էին գալիս եզրափակիչ, իսկ խմբերում երկրորդ տեղ զբաղեցրած թիմերը մասնակցում էին երրորդ տեղի համար հանդիպմանը։
Խումբ B
Հանդիպումների արդյունքները
Ռմբարկուներ
3 գոլ` Նանա Օսեի Կոֆի Բեն Աչեմպոնգ Էստաշ Մանգլե
Մրցանակներ և նվաճումներ
Մրցաշարի «լավագույն ֆուտբոլիստ» ճանաչվեց հարձակվող Նանա Օսեի Կոֆին, որը ստացավ նաև «ոսկե խաղակոշիկ» մրցանակը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աֆրիկյան ազգերի գավաթ
Ստեֆան Լյովեն
Չել Ստեֆան Լյովենը (Kjell Stefan Löfven, ), շվեդ պետական և քաղաքական գործիչ է։ Ծնվել է 1957 թվականի հուլիսի 21-ին՝ Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ից կրում է Շվեդիայի 43-րդ վարչապետի իրավասությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդ դիվանագետներ
Անուշկա Շրեստա
Անուշկա Շրեստա (अनुष्का श्रेष्ठ), ), գեղեցկության մրցույթի նեպալցի հաղթող, ով Նեպալի «Միսս աշխարհ» մրցույթի հաղթող է թագադրվել է 2019 թվականի մայիսի 9-ին և իրավունք նվաճել իր հայրենիքը ներկայացնելու 2019 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Մեծ Բրիտանիայում՝ Լոնդոնում կայանալիք ExCeL London հեղինակավոր մրցույթում  : Շրեստան հաղթող է ճանաչվել նաև Ավստրալիայում կայացած «Միսս Նեպալ Օվկիանիա - 2018» մրցույթում ։ Բացի այդ, նվաճել է Miss Yamaha Fascino 2019 և Miss Intellect 2019 տիտղոսները՝ թագն ստանալով իր նախորդից՝ Շրինկհալա Խաթիվադայից     ։
Կենսագրական տվյալներ
Անուշկան ծնվել է 1996 թվականի հունվարի 18-ին, Նեպալի մայրաքաղաք Կատմանդուում։ Նորաձևության նեպալցի դիզայներ Մուքթա և Անիլ Շրեստաների դուստրն է։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Թրիյոգի ավագ դպրոցում, ապա ավարտել է քոլեջն ու մեկնել Ավստրալիա՝ ուսումը շարունակելու Սիդնեյի կաթոլիկ համալսարանում։ Առևտրի կառավարման մասնագետի (բակալավրի աստիճանով) որակավորում ստացած՝ ավարտել է համալսարանն ու աշխատանքի անցել ավստրալիական բանկերից մեկում՝ որպես շարքային բանկային ծառայող։ Գեղեցկության մրցույթին մասնակցելու համար Անուշկան թողել է իր աշխատանքն Ավստրալիայում և մեկնել հայրենիք, որտեղ հաջողությունն ուղեկցել է նրան, և նա արժանացել է բարձր տիտղոսների ու թագադրվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Թատերական հրապարակ (Վիբորգ)
Այն նախագծվել է 1794 թվականին Վիբորգի գլխավոր հատակագծին համապատասխան։ Եկատերինա II կայսրուհու օրոք սկսվել է Սուրբ Եկատերինայի լյութերական եկեղեցու շինարարությունը, որը Պավել I-ի օրոք օծվել է որպես Շվեդա-գերմանական ծխական համայնքի Պողոս Պետրոս մայր տաճար։ Եկեղեցու հարևանությամբ նախատեսվել է կառուցել կլասիցիզմի ոճով այլ շինություններ` ժողովրդական դպրոց և կոնսիստորիա, ինչպես նաև պետական ներկայացուցչական շենքեր, իսկ դիմացը պայտաձև քարվանսարա։
Դրանցից, սակայն, սկսվել է կառուցվել միայն Ջակոմո Կվարենգիի նախագծած քարվանսարան, բայց կառուցվել է միայն դրա արևելյան թևը, որն ապամոնտաժվել է 1913 թվականին ։ 1837 թվականին Կարլ Լյուդվիգ Էնգելի նախագծով անավարտ առևտրական շինությունների մոտակայքում կառուցվել է հրշեջ կայան։ Հրապարակի այն մասում, որը հատկացված է եղել պետական ներկայացուցչական շենքերի համար, Պավել I-ի օրոք կառուցել են չորս երկար զորանոցային մասնաշենքեր, և հրապարակը սկսել է օգտագործվել որպես վարժահրապարակ։ Այստեղից էլ առաջացել է Պլաց-Պարադ կամ Շքերթային հրապարակ անվանումը։
1830 թվականին Վիբորգ այցելած կայսր Նիկոլայ I հրամայել է հրապարակի շուրջը ծառեր տնկել։ 19-րդ դարի վերջից մինչ Առաջին համաշխարհային պատերազմը հրապարակում պարբերաբար անցկացվել են թենիսի ու գորոդկիի մրցումներ և այլ մարզական միջոցառումներ։ Հրապարակի կառուցապատումն ավարտվել է 1900 թվականին նոր-Վերածննդի ոճով բանկային շենքերի` Միացյալ Ֆինլանդական բանկի (ճարտարապետ` Գուստավ Նյուստրյոմ) և Հյուսիսային երկրների բանկի (ճարտարապետ Վալդեմար Ասպելին) կառուցմամբ։ 1990 թվականից այդտեղ տեղակայվել է Վիբորգ-բանկի կենտրոնական մասնաճյուղը։
Այդ նպատակով քանդվել է քարվանսարայի շենքը, իսկ հրշեջ ծառայությունը տեղափոխվեց Մելնիչնայա Գորա հրապարակի նոր շենք, այնուամենայնիվ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Ֆինլանդիայում հեղափոխության և քաղաքացիական պատերազմի իրադարձությունների պատճառով տարածքը մնացել է անբարեկարգ։
1920 թվականին հրապարակը դարձել է Ֆինլանդիայում ամենաշատ տրամվայի վթարների վայր, երբ կտրուկ վայրէջքի շրջադարձի պահին երկու վագոն դուրս են եկել ռելսերից, որի արդյունքում հինգ մարդ զոհվել և առնվազն տասը մարդ վիրավորվել է։ 18-րդ դարում ներկայիս Կրեպոստնայա և Պիոներսկայա փողոցների անկյունում կառուցվել է քարե շենք։
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմի ժամանակ (1941-1944) հրդեհվել են քաղաքային թատրոնի, ռատուշայի ու հրշեջ կայանի շենքերը։ 1945 թվականին հրապարակը վերանվանվել է Պիոներսկայա։ Որոշ ժամանակ այնտեղ անցկացվել են մանկական տոնակատարություններ և մինչև 1980-ականների կեսերը գործում էր կարուսել։ Նոր ծառեր տնկելուց հետո հրապարակը աստիճանաբար միավորվել է Լենինի պուրակի հետ։ Եկեղեցու հարևանությամբ գործող ռազմա-ծովային զորամասերից մեկի ակումբում 1957 թվականից սկսել է գործել 400 հանդիսատեսի համար նախատեսված «Դրուժբա» ամառային կինոթատրոնը։ Հավաքովի կոնստրուկցիաներով կառուցված և կանաչ ներկված շենքը քանդվել է 20-րդ դարի վերջին։ 1960 թվականից հրապարակի կենտրոնում կառուցվել է շատրվան, որի ձևավորման մեջ օգտագործվել է պատերազմի ընթացքում ավերված երկաթուղային կայարանի շենքի արջի քանդակը։
2009 թվականին հրապարակում բացվել է Միքայել Ագրիկոլայի հուշարձանը։
1962 թվականին ռատուշայի շենքի ավերակները հարմարեցվել են կինոթատրոնի համար («Վիբորգ», այնուհետև՝ «Վիբորգ – պալաս»), որտեղ 1993 թվականից ի վեր ամեն տարի անցկացվում է «Պատուհան դեպի Եվրոպա» կինոփառատոնը։ 1998 թվականին կինոթատրոնի շենքի դիմացի հրապարակում բացվել է «Դերասանական փառքի ծառուղի», որտեղ փառատոնի կազմակերպիչները գրանիտե սալերի վրա հավերժացրել են ռուսական կինոյի նշանավոր դեմքերի անունները։ Կրեպոստնայա փողոցի մայթին տեղադրված է «Պատուհան դեպի Եվրոպա» կինոփառատոնի խորհրդանիշը և հիշատակի աստղեր, ընդ որում այն աստղերի կողքին, որոնք տեղադրվել են նրանց կենդանության օրոք, կան  հայտնիների ձեռքի հետքեր։ 2008 թվականից Պիոներական հրապարակը վերանվանվել է Թատերական (ավելի վաղ այդ անունը կրում էր հարևան Տաճարի հրապարակը)։
2018 թվականին Բանկային անցման կողմից հրապարակի հիմնական մասից առանձնացված փոքրիկ եռանկյուն պուրակում տեղադրվել է Վիբորգի տրամվայի հուշարձանը, Վիբորգի նավաշինարանում ստեղծվել է իրական չափի մանրակերտ, որը զարդարված էր տրամվայի վարորդի և անտոմս տղայի արձաններով։ Այդ կապակցությամբ պուրակը կոչվել է Տրամվայի։
Քանդակագործական պատկերներ
Վիբորգի բոլոր հրապարակներից Թատերականն առանձնանում է ամենամեծ թվով քանդակագործական կոմպոզիցիաներով, որտեղ ներկայացված են բոլոր հիմնական ժանրերը՝ դիմանկարային, պատմական, դիցաբանական, կենցաղային, խորհրդանշական, այլաբանական և անիմալիստիկան։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիբորգի հրապարակներ
Կադիևկա (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)
Կադիևկա (Кадиївка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կադիևկա գյուղում բնակվում էր 559 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1487 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 375,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1692 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Թիամին-տրիֆոսֆատազ
Թիամին-տրիֆոսֆատազ, ֆերմենտ, որն ընդգրկված է թիամինի մետաբոլիզմի մեջ։ Այն կատալիզում է հետևյալ քիմիական ռեակցիան
Այս ֆերմենտը պատկանում է այն թթվի անհիդրիդի հիդրոլազների շարքին, որոնք ազդում են ֆոսֆոր պարունակող անհիդրիդների վրա։ Այս ֆերմենտի համակարգային անվանումն է թիամին տրիֆոսֆատ ֆոսֆոհիդրոլազ։
Կառուցվածքի հետազոտություններ
2007 թվականի դրությամբ հայտնի է այս ֆերմենտի միայն մեկ կառուցվածք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՖՀ 3.6.1 Կատեգորիա:Հայտնի կառուցվածքով ֆերմենտներ
Բակ (այլ կիրառումներ)
Բակ, կարող է վերաբերել՝
Հեյրհուխովարդ
Հեյրհուխովարդ (Heerhugowaard ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 39,25 կմ² է, բնակչությունը՝ 52.013 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.100 եվրո է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Հոլանդիայի համայնքներ
Կիսթ
Կիսթ  (Kist), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2423 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Տարածքը կազմում է 3.87 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 154։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Փոլ Ուոքեր
Փոլ Ուոքեր, լրիվ անուն ազգանունը՝ Փոլ Ուիլյամ Ուոքեր IV (Paul William Walker IV, ), ամերիկացի դերասան, նախկին մոդել։
Կինոյում սկսել է նկարահանվել սկսած 1986 թվականից, խաղացել է մոտ 40 գեղարվեստական և հեռուստատեսային ֆիլմերում, ճանաչում է ձեռք բերել նկարահանվելով Ֆորսաժ ֆիլմում և նրա հաջորդ սերիաներում՝ Կրկնակի ֆորսաժ, Ֆորսաժ 4, Ֆորսաժ 5 և Ֆորսաժ 6 ֆիլմերում, ստացել է 5 տարբեր կինոմրցանակ, ներկայացված է եղել 8 անգամ, որոնց թվում՝ 2 անգամ Ոսկե ազնվամորի «հակամրցանակի»։ Մահացել է Կալիֆոռնիա նահանգի Սանտա Կլարիտա քաղաքում՝ ավտովթարից ։
Կենսագրություն
Փոլ Ուիլյամ Ուոքերը ծնվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ամերիկյան Գլենդել քաղաքում, Կալիֆոռնիա նահանգ ։ Նա գործարար Փոլ Ուոքեր III-ի և նախկին մոդել Շերիլի (նրանք ամուսնալուծվել են 2004 թվականին) ավագ որդին է։ Փոլն ունի երկու կրտսեր եղբայրներ՝ Կոդի Բյու և Կալեբ, և երկու կրտսեր քույրեր՝ Էշլի և Էմի ։ Ուքերների ընտանիքը դավանում է մորմոնություն ։ Դերասանն ունի անգլիական ծագում, ինչպես նաև կան իռլանդական և գերմանական արմատներ ։
Փոլի դերասանական կարիերան սկսվել է վաղ մանկությունից, 1975 թվականին, «Pampers Diapers» մանկական տակդիրների հեռուստատեսային գովազդից ։ Մեծանալով, նա շարունակում է նկարահանվել տարբեր հեռուստատեսային ծրագրերում և գովազդային հոլովակներում։ Կինոյում իր առաջին դերը Ուոքերը խաղացել է տասներեք տարեկանում՝ «Հրեշը պահարանից» («Monster In The Closet») կատակերգական սարսափ ֆիլմում։ Այնուհետև հետևում են այլ դերեր ինչպես կինոյում, այնպես էլ հեռուստատեսային սերիալներում («Չարլզը պատասխանատու է» («Charles In Charge»), «Ո՞վ է տան տերը» («Who’s The Boss?»), «Երիտասարդ և հանդուգն» («The Young & The Restless»))։ Բացի դերասանական աշխատանքից, Փոլն ակտիվորեն զբաղվում էր սպորտով և մասնակցում է տարբեր մրցաշարերի։
1991 թվականին ավարտելով Քրիստոնեական դպրոցը Սան Վելիում, Կալիֆոռնիա, Ուոքերը որոշում է զբաղվել ծովային կենսաբանության հետազոտությամբ և ընդունվում է Կալիֆոռնիայի քոլեջ։ Սակայն դերասանական արվեստի նկատմամբ սերը գերադասում է կենսաբանությամբ զբաղվելուց։
Կարիերայի սկիզբը
1994 թվականին Ուոքերը նկարահանվում է «Թեմի և Թի Ռեքս» («Tammy & The T-Rex») ֆիլմում, այն ժամանակ դեռևս անհայտ Դենիզ Ռիչարդսի հետ։ Երիտասարդ դերասանի հաջորդ դերակատարումը 1998 թվականի «Դիմավորեք Դիդլներին» («Meet The Deedles») ֆիլմում է, Mighty Mighty Bosstones-ի մոտ երգ-սաունդթրեք «Wrong Thing Right Then»-ի հոլովակում։ Նույն թվականին դերասանը ստանում է իր հաջորդ դերը, դառնալով Ռիզ Ուիզերսփունի կերպարի կրքերի օբյեկտը «Պլեզանտվիլ» («Pleasantville») ֆիլմում։ Չնայած կինոնկարը ձախողվում է վարձույթում, քննադատները այն վատ չեն ընդունում, գնահատելով դերասանական աշխատանքները։ Այդ դերը նրան ճանաչում է բերում, և կինոյում նրա դերերի ցանկը սկսում է համալրվել նոր դերերով։ Հաջորդ, 1999 թվականին, նա նկարահանվում է բավականին հաջողակ «Այդ բոլորը նա է» («She’s All That») (Ֆրեդի Պրինց Կրտսերի լավագույն ընկերոջ փոքրիկ դեր) և «Ուսանողական թիմ» («Varsity Blues») (դպրոցական ֆուտբոլի դժվարին առօրյաի մասին) ֆիլմերում։
Հաջողություն
Շնորհիվ երիտասարդների շրջանում իր հանրաճանաչության աճին, 2001 թվականին դերասանը երկրորդական դերերի խաղից տեղավոխվում է գլխավոր դերերի։ Իր առաջին գլխավոր դերը կինոյում նա խաղացել է «Ֆորսաժ» («The Fast & The Furious») ֆիլմում, Վին Դիզելի հետ։ Շնորհիվ այդ կինոնկարի անսպասելի հաջողության, Փոլ Ուոքերը դառնում է հայտնի ոչ միայն ԱՄՆ-ում, վերջնականապես ամրապնդվելով երիտասարդական կինոյի կուռքային կերպարի կարգավիճակում։ «Ֆորսաժ» ֆիլմի թողարկումից ընդամենը երեք ամիս անց կայանում է գլխավոր դերում Փոլ Ուոքերի մասնակցությամբ ևս մեկ ֆիլմի առաջնախաղ՝ «Ահա քեզ ուղևորություն» («Joy Ride»), առաջին դերը սարսափ ժանրում, որտեղ հիմնականում սկվսում է երիտասարդ դերասանների կարիերան։ Այդ կինոնկարում Ուոքերի խաղընկերներն են դառնում Լիլի Սոբեսկին և Սթիվ Զանը։ «People» ամսագիրը 2001 թվականին Ուոքերին ընդգրկում է իր «Աշխարհի ամենագեղեցիկ մարդիկ» ցուցակի մեջ ։
Այնուհետև հետևում է «Ֆորսաժ»-ի շարունակությունը (արդեն առանց Վին Դիզելի) և Ուոքերը նկարահանվում է ամերիկյան ռեփ երգիչ Լուդաքրիսի «Act A Fool» երգի հոլովակում։ Այնուհետև հետևում է դեր Մայքլ Կրայտոնի «Ժամանակի թակարդում» («Timeline») վեպի էկրանավորման մեջ (որտեղ նաև նկարահանվել է Ջերարդ Բաթլերը), կինոնկարը ջերմ ընդունելություն չի ստանում ինչպես քննադատների, այնպես էլ հանդիսատեսի կողմից։ 2005 թվականին թողարկվում է գանձերի որոնման մասին «Բարի գալուստ դրախտ» («Into The Blue») բախտախնդիր-արկածային մարտաֆիլմը (ֆիլմը հավաքում է հաջող դրամագլուխ, իսկ 2009 թվականին թողարկվում է ֆիլմի ցածրաբյուջե շարունակությունը քիչ հայտնի դերասաններով) Ջեսիկա Ալբայի մասնակցությամբ, որտեղ Ուոքերը փայլում է իր լողորդի ունակություններով. Փոլը մանուկ ժամանակից զբաղվում էր սերֆինգով։ Հետաքրքիր է, որ Ալբան ևս ունեցել է նման փորձ՝ երիտասարդ ժամանակ նա խաղացել է «Ֆլիպպեր» սերիալում։
Ուոքերն իրեն դրսևորում է որպես դրամատիկական դերասան, դերակատարում ունենալով «Նոել» («Noel», 2004 թվական) ֆիլմում։ Ըստ սյուժեի, նա խաղում է Պենելոպե Կրուսի փեսացու-ոստիկան, ում Սուրբ Ծննդին մոտ հետապնդում է մի ծերունի, վստահ, որ երիտասարդը իր մահացած կնոջ վերամարմնավորումն է։ Ֆիլմում բազմաթիվ հայտնի դերասաններ կան՝ Սյուզան Սարանդոն և Ռոբին Ուիլյամս։
Հետագա աշխատանքներ
Հաջորդ նախագիծը՝ «Փախիր առանց հետադարձ հայացքի» («Running Scared»), Ուքերին ամրագրում է որպես հեռանկարային դերասան, ով կարողանում է խաղալ ոչ միայն երկրորդական մարտաֆիլմերում։ Սակայն մռայլ քրեական դրաման, որը համեմատվում է Գրիմ եղբայրների պատմության հետ, քաղաքային հեքիաթի ոգով, նույնիսկ չի կարողանում փոխհատուցել իր 15-միլիոնանոց բյուջեն, հավաքելով ընդամենը $9,3 միլիոն։ Նույն թվականին թողարկված Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի «Սպիտակ գերի» («Eight Below») արկածային կինոնկարը, Ուոքերի հետ գլխավոր դերում, դառնում է վարձույթի առաջատարը, հավաքելով $20 միլիոն առաջին իսկ հանգստյան օրերին ։
Այնուհետև Ուոքերը նկարահանվում է գլխավոր դերում «Դրախտային նախագիծ» («The Lazarus Project») անկախ ֆիլմում, որն անմիջապես թողարկվում է DVD-ով, 2008 թվականի հոկտեմբերի 21-ին։ Հաջորդ դերը հանդիսանում է «Ֆորսաժ» շարքի շարունակությունը՝ «Ֆորսաժ 4» («Fast & Furious», որտեղ նա կրկին աշխատում է Վին Դիզելի հետ, ով լքել էր ֆիլմում նկարահանումները առաջին մասից հետո ։