cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լուկօյլ
Իրացում
«Լուկօյլ» ընկերության նավթամթեքրների իրացման ցանցը ընդգրկում է աշխարհի 18 երկիր՝ ներառյալ Ռուսաստանը, ԱՊՀ երկրները (Ադրբեջան, Բելառուս, Վրաստան, Մոլդովա, Ուկրաինա), Եվրոպայի երկրները (Բուլղարիա, Հունգարիա, Կիպրոսի Հանրապետություն, Լատվիա, Լիտվա, Լեհաստան, Սերբիա, Ռումինիա, Խորվաթիա, Չեռնոգորիա, Չեխիա, Էստոնիա) և ԱՄՆ։ Ընկերությանն են պատկանում 199 նավթաբազաներ և 5830 բենզալցակայաններ։
Նավթամթերնթների մանրածախ վաճառքը իրականցվում է մեծ մասամբ «Լուկօյլ» ապրանքանիշի ներքո (Ռուսաստանում՝ «Лукойл», LUKOIL՝ արտասահմանում)։ ԱՄՆ-ում ընկերության բենզալցակայանների մի մասը աշխատում է Getty և Mobil ապրանքանիշերի ներքո։
Էլեկտրաէներգետիկա
«Լուկօյլին» են պատկանում նշանակալից թվով էլեկտրակայաններ և այլ էներգետիկական կայանքներ։ Սեփական էներգիական հզորությունը 2009 թվականին ընդգրկել է 463 արտադրական կայաններ 337 ՄԲ հզորությամբ։
Բացի դրանից՝ «Լուկօյլ» ընկերությունը վերահսկում է «Լուկօյլ-էկոէներգո» ընկերության 100 % բաժնետոմսերը ։
Սոցիալական քաղաքականությունը
«Լուկօյլը» իր վրա է կրում բավականաչափ բարձր սոցիալական ծանրաբեռնվածություն, հատկապես նավթարտադրող շրջաններում։ Ընկերության աշխատողների և նրանց ընտանիքների անդամների բաժինը ամբողջ քաղանքերի բնակչության մեջ կազմում է՝ Լանգեպաս՝ 42,7 %, Ուրայ՝ 29,5 %, Կոգալիմ՝ 37,4 % (2004 թվական) ։ Ընկերության հաշվեկշռում գտնվում են մի շարք կրթական, բժշկական և առողջարարական հաստատություններ։ Ընկերության հաշվեկշռում գտնվում են կրթական, բժշկական և առողջարարական հաստատություններ։ 2002 թվականից գործում է «Լուկօյլ» ԲԲԸ-ի սոցիալական օրինագիծը»։ 2010 թվականին բարեգործական նպատակներով կատարված ծախսերը կաղզմում են 3,2 մլրդ ռուբլի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Նավթային ընկերություններ Կատեգորիա:Մոսկվայի ընկերություններ Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր
Love Yourself
«Love Yourself», կանադացի երգիչ Ջասթին Բիբերի Purpose չորրորդ ստուդիական ալբոմի երգերից։ «Love Yourself» երգը՝ որպես սինգլ, թողարկվել է Def Jam Recordings լեյբլով, 2015 թվականի նոյեմբերի 9-ին։ Երգի հեղինակներն են Ջասթին Բիբերը, ինչպես նաև Էդ Շիրանը և Բեննի Բլանկոն։ Սինգլը գլխավորել է բրիտանական UK Singles Chart հիթ-շքերթը, ինչպես նաև Ավստրիայի, Դանիայի, Իռլանդիայի, Նիդերլանդների, Նոր Զելանդիայի, Նորվեգիայի, Շվեյցարիայի չարթերը, իսկ ԱՄՆ-ում այն եղել է երկրորդ տեղում (Billboard Hot 100)։
Կարծիքներ
Երգը հիմնականում ստացել է դրական կարծիքներ երաժշտական քննադատների և առցանց քննադատությունների կողմից, ինչպես օրինակ Էմի Դեյվիդսոնը Consequence of Sound-ից և Լի Գրինբլաթը Entertainment Weekly ամսագրից, երգն անվանել են ալբոմի լավագույն սիրային երգը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջասթին Բիբերի երգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Հնձան (ֆիլմ)
Հնձան, 1973 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված ֆիլմ։
Սյուժե
Հոր մահվան լուրն ստանալով՝ փոքրիկ տղան չի հավատում և, ի տարբերություն մոր, որը հաշտվելով ամուսնու կորստյան հետ՝ նորից է ամուսնանում, շարունակում է սպասել նրան՝ ամեն օր կայարան գնալով։ Հայրը իսկապես վերադառնում է։ Սակայն ապաքինվելով՝ կրկին ռազմաճակատ է մեկնում ու… զոհվում ։
Դրվագներում
Գ. Մարգարյան, Ա. Ավագյան, Լ. Սալաջյան, Հ. Վանյան, Ս. Սարգսյան, Ա. Վաչյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բագրատ Հովհաննիսյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կոլինի
Կոլինի (Coligny), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Կոլինի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01108։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 80 կմ է և 22 կմ հյուսիս-արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Սոլնան գետը։
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է, ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1154 մարդ։
Կրոնը Կատալոնիայում
Ինչպես Իսպանիայի մյուս տարածքներում, այնպես էլ Կատալոնիայում, բնակչության մեծամասնությունը դավանում է կաթոլիկ քրիստոնեություն։ Կատալոնիայի կրոնական կազմը բավականին բազմազան է։ Պատմականորեն, Կատալոնիայի բնակչությունը ձևավորվել է որպես քրիստոնյա ազգ՝ կաթոլիկ ուղղվածությամբ, սակայն 1980-ական թվականներից (գեներալ Ֆրանկոյի վարչակարգի տարիներ) ի վեր երկրի քրիստոնյա բնակչության թվաքանակը նվազման միտում ունի։ Փոխարենը՝ բնակչության շրջանում աճում է կրոնատյացության ցուցանիշը (այդ թվում՝ աթեիզմն ու ագնոստիցիզմը)։ Կատալոնիայի աշխարհիկացման գործընթացը սկսվել է 18-19-րդ դարերում։
Կամոյի վերջին սխրանքը
Կամոյի վերջին սխրանքը, 1973 թվականին Հայֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված ֆիլմ։
Կոլինի
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 634 մարդկանցից 481-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 153-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,9% է, 1999 թվականին՝ 72,1%)։ 481 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 440-ը (237 տղամարդ, 203 կին), գործազուրկ է եղել 41 մարդ (22 տղամարդ և 19 կին)։ 153 պասիվներից 41 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 75-ը՝ թոշակառու, 37 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Կրոնը Կատալոնիայում
Ըստ Կատալոնիայի ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների՝ Կատալոնիայի բնակչության 56.5%-ը քրիստոնյա է, որոնցից 52.4%-ը կաթոլիկներ են, 2.5%-ը՝ բողոքականներ և ավետարանականներ, 1.2%-ը՝ ուղղափառ քրիստոնյաներ, իսկ 0.4%-ը՝ Եհովայի վկաներ։ Միևնույն ժամանակ, բնակչության 18.2%-ը աթեիստ է, 12%՝ ագնոստիկ, 7.3%-ը` դավանում է իսլամ, 1.3%-ը՝ բուդդայականություն, իսկ մյուս 2.3%-ը կազմում են այլ կրոնների հետևորդները։
Կոլինի
Տեսարժան վայրեր
Սբ. Մարինայի եկեղեցի
Կամոյի վերջին սխրանքը
Սյուժե
Հեղափոխական Կամոն գործուղվում է արտասահման։ Սա նրա վերջին հանձնարարությունն է՝ վախճանից առաջ ։
Կրոնը Կատալոնիայում
Վիճակագրություն
{| style="with:100%" align="left"
Կոլինի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կամոյի վերջին սխրանքը
Դրվագներում
Ա. Ալեքսեև, Բենիամին Օվչյան, Գ. Հակոբյան, Արտեմ Կարապետյան, Մայիս Ղարագյոզյան, Ստեփան Կևորկով, Բադրի Կոբախիձե, Յուրի Լեոնիդով, Գուրամ Սաղարաձե, Ա. Գոլովին
Կրոնը Կատալոնիայում
Բահայի հավատ
Բահայի հավատը հիմնված է Բաբի և Բահաուլլայի սուրբ գրվածքների ուսումնասիրությունների վրա։ Հիմնական թեմաներն են՝ Աստծո, կրոնի և մարդկության միասնությունը։ Հիշատակելով Աստվածահայտնության նախկին նմանօրինակ ուսումնասիրությունների մասին՝ Բահաուլլան հայտնում է, որ գոյություն ունի միայն մեկ կրոն՝ Աստվածային անփոխարինելի հավատը, հավերժությունը անցյալում և ապագայում։
Կամոյի վերջին սխրանքը
Նկարահանող խումբ
Համակցված նկարահանումներ՝
Կրոնը Կատալոնիայում
Բուդդայականություն
Ըստ 2014 թվականի տվյալների՝ Կատալոնիայի բնակչության 1,3%-ը դավանում է բուդդայականություն ։ Ինքնավար համայնքի տարածքում առկա են 68 բուդդայական տաճարներ, որտեղ անցկացվում են կրոնական ծիսակատարություններ կատալոներեն, իսպաներեն, չինարեն և տիբեթերեն լեզուներով՝ արտացոլելով բուդդայական համայնքի էթնիկական ծագումը ։ Կատալոնիայի բուդդիստների մեծամասնությունը այստեղ հաստատված ներգաղթյալներն են, որոնք իսպանական հողեր ժամանել են Արևելյան Ասիայից։ Կատալոնիայի բուդդայական կառույցների մեծամասնությունը տիբեթական է։
Կամոյի վերջին սխրանքը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կրոնը Կատալոնիայում
Քրիստոնեություն
2014 թվականի տվյալներով Կատալոնիայի բնակչության 56.5%-ը դավանում է քրիստոնեություն ։ Քրիստոնյաների ճնշող մեծամասնությունը՝ 52.4%-ը, ունի կաթոլիկ ուղղվածություն Կատալոնիայում կան նաև 6,701 կաթոլիկ եկեղեցիներ ։ Ուղղափառ քրիստոնեության կամ արևելյան կաթոլիկության հետևորդները կազմում են երկրամասի բնակչության 1,2%-ը ։ Ներկայումս Կատալոնիայում գործում են թվով 55 ուղղափառ եկեղեցիներ (այդ թվում և մեկ հայ առաքելական եկեղեցի)։ Դրանց մեծամասնությունը հունական ուղղափառ եկեղեցիներ են ։ Կատալոնիայի 2.5%-ը կազմում են բողոքականներն ու ավետարանականները ։ Կատալոնիայում գործում են 725 բողոքական և ավետարանական եկեղեցիները, որոնք հիմնականում կատարում են եկեղեցական ծիսակարգեր իսպաներեն, կատալաներեն, անգլերեն, ռումիներեն, ինչպես նաև ավելի քիչ քանակությամ՝ կորեերեն, ռուսերեն, պորտուգալերեն և աֆրիկաանս լեզուներով։ Այս ուղղվածության շատ հետևորդներ ներգաղթյալներ են Հարավային Ամերիկայից, Աֆրիկայից և Արևելյան Եվրոպայից։ Շատ եկեղեցիները ավետարանական են, որոնցից 469-ը բաժին են հասնում պենտեկոստալիզմին, իսկ պատմական բողոքականությունը (անգլիկանիզմ, լյութերականություն, պրեսբիտերականիզմ) ներկայացված է եկեղեցիների ավելի քան 20%-ի տեսքով։
Կատալոնացիների 0.4%-ը Եհովայի վկաներ են ։ Այստեղ գործում են Եհովայի վկաների 118 թագավորության սրահներ, որոնք կենտրոնացված են հիմնականում Բարսելոնայում։ Շարժման հետևորդների մեծ մասը էթնիկ կատալոնացիներ են ։ Մորմոնների համայնքը կազմված է 6000 անդամներից ։ Հիմնականում Կատալոնիայի մորմոնները Հարավային Ամերիկայի իսպանալեզու ներգաղթյալներն են ։
Հինդուիզմ
Կատալոնիայում բնակվում են մեծ քանակությամբ հնդիկներ և պակիստանցիներ։ Վերջիններիս կրոնական պահանջմունքների բավարարման նպատակով երկրամասում կան 27 հինդուիստական տաճարներ, որոնցից 14-ը գտնվում են Բարսելոնայում։ Հինդուիստական տաճարների մեծ մասը ծառայություններ մատուցում է իսպաներեն և կատալաներեն լեզուներով ։
<!--
Sikhism=== Sikhism in Catalonia has ten temples (gurdwaras) as of 2014 and some thousands of believers. Virtually all Sikhs are Punjabis who immigrated from the Punjab region of India, Sikhism being strongly linked to the Punjabi ethnicity. ===Taoism=== Taoism has six registered temples in Catalonia as of 2014, most of them holding their services in Catalan or Spanish language. Of these temples, five are situated in the province of Barcelona, where most Chinese immigrants, who the temples serve, are gathered. There are also many ethnic Catalan converts. Catalan Taoists have established the Taoist Association of Catalonia (Associació Taoista de Catalunya), led by the Chinese Taoist priest Tian Chengyang, while at the same time there are many Chinese Taoist centres which do not use Catalan language and do not integrate in the broader society. The first Taoist group in Catalonia was established in 1979 by a Catholic priest of Chinese origin, Peter Yang, who proposed a synthesis of Taoism and Christianity. All the other centres have been established from 2000 onwards. Another Taoist temple was opened in 2014 by the Chinese of Barcelona, led by master Liu Zemin, a 21st-generation descendant of poet, soldier and prophet Liu Bowen (1311-1375). The temple, located in the district of Sant Martí and inaugurated in the presence of the People's Republic of China consul Qu Chengwu, enshrines 28 deities of the province of China where most of the Chinese in Barcelona come from. --> Հուդայականություն === Կատալոնիայում բնակվում են շուրջ 15 հազար հրեաներ, որոնց համար նախատեսված են չորս սինագոգեր ։ Սակայն, ոչ բոլոր հրեաներն են դավանում հուդայականություն։ Հետաքրքրական է այն հանգամանքը, որ կատալոնաբնակ հրեաների 80%-ը կրոնատյաց է կամ աշխարհիկ և միայն 20 %-ն է դավանում հուդայականություն։ Կատալոնիայի հրեական համայնքը՝ հիմնադրված լինելով 1918 թվականին, համարվում է Իսպանիայի ամենահին հուդայական համայնքը։ 2000-ական թվականների սկզբին Կատալոնիայում ստեղծվել են առաջին հրեական կենտրոնները։
Կատալոնիայում հաստատված հրեաների ճնշող մեծամասնությունը այստեղ հաստատվել է ժամանելով Հարավային Ամերիկայից, մեծ մասամբ՝ Արգենտինայից։ Կատալոնիայում հուդայականություն դավանում են միայն հրեաները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնն Իսպանիայում Կատեգորիա:Կատալոնիա
Ֆարահ Փահլավի
Ֆարահ Փահլավի (Փեհլևի, պարս.՝ فرح پهلوی, օրիորդական անունը՝ Ֆարահ Դիբա, ), Իրանի վերջին շահ Մոհամմադ Ռեզա Փահլավիի երրորդ կինը։ Շահի երեք կանանցից միակն էր, որը 1967 թվականին թագադրվել է որպես շահբանու (համազոր է կայսրուհուն)։
Կենսագրություն
1948 թվականին, երբ Ֆարահը 10 տարեկան էր, նրա հայրը մահացել է։ Հոր մահից հետո, նրանց ընտանիքը ստիպված լքել է Թեհրանում գտնվող շքեղ առանձնատունը և տեղափոխվել մորեղբոր բնակարան ։ Դպրոցական տարիներին Ֆարահն հրապուրվել է սպորտով և բասկետբոլի թիմի ավագն էր։ Նա կրթություն է ստացել Թեհրանի իտալական դպրոցում, իսկ հետագայում ուսումը շարունակել է ֆրանսիական դպրոցում։ Այնուհետև ճարտարապետություն է ուսումնասիրել Փարիզում՝ սովորելով École Spéciale d'Architecture մասնավոր դպրոցում ։ Այնտեղ, 1959 թվականին, Իրանի դեսպանատանը, որպես Ֆրանսիայում սովորող իրանցի ուսանողուհու, ներկայացրել են շահին։
Հանդիպումից անմիջապես հետո, շահը նրան ամուսնության առաջարկություն է արել։ Նրանք ամուսնացել են 1959 թվականի դեկտեմբերի 21-ին։ Երիտասարդ թագուհին բոլորի ուշադրության կենտրոնում էր, իսկ շքեղ հարսանեկան արարողությունը լուսաբանվում էր համաշխարհային մամուլի կողմից։
Գործունեություն
Իր ազատ ժամանակը կայսրուհին նվիրաբերում էր արվեստին ու մշակույթին։ Պարսկերենին զուգընթաց, նա տիրապետում էր անգլերեն, ֆրանսերեն և ադրբեջաներեն լեզուներին։ Հագնվում էր նորաձև ու պերճաշուք։ Նրան շատերը համեմատում էին Ժակլին Քենեդու հետ։ Ֆարահի միջնորդությամբ Իրանում բացվեցին բազմաթիվ թանգարաններ։ Նա ձեռք էր բերել այնպիսի նկարիչների կտավներ, ինչպիսիք էին Մարկ Ռոտկոն, Պաբլո Պիկասոն, Կլոդ Մոնեն, Գեորգ Գրոսը, Ջեքսոն Պոլլոքը, Էնդի Ուորհոլը և Ռոյ Լիխտենշտայնը։ Դրան զուգահեռ, նրա ջանքերով երկիր վերադարձվեցին ազգային նկարիչների՝ ժամանակին դուրս տարված ստեղծագործությունները։
Գործի դնելով իր ազդեցությունը, նա կարողացավ շահի ուշադրությունը հրավիրել Իրանում կանանց կարգավիճակի վրա։ Շուտով կանայք սկսեցին կրել եվրոպական հագուստներ և այլևս չէին ծածկում դեմքերն ու ձեռքերը։ Կայսրուհու հովանավորչությամբ ստեղծվել են բազմաթիվ կազմակերպություններ, որոնք նպաստում էին պատմական և ժամանակակից պարսկական արվեստի հետագա զարգացմանն ու ճանաչմանը ոչ միայն Իրանում, այլ նաև Արևմուտքում։ Նա կարողացավ ստիպել ամուսնուն, որպեսզի վերջինս միջոցներ տրամադրի ժամանակին Իրանից դուրս բերված հնությունները ետ գնելու և հայրենիք վերադարձնելու համար։ Նրա շնորհիվ, Թեհրանի ժամանակակից արվեստի թանգարանը իր հավաքածույով խոշորագույնն էր դարձել ողջ Ասիայում։ Դրա հետ միասին, հաճախակի էին դարձել պահպանողականների և կրոնական արմատականների դժգոհությունները՝ շքեղությանն ու պերճանքին կայսրուհու հակվածության վերաբերյալ։
Իրանի հեղափոխությունը
Արդեն իսկ 1978 թվականի սկզբին, շահական կառավարման դեմ բողոքներն ու դժգոհությունները ավելի ցայտուն դարձան։ Գնալով դժգոհությունների ալիքն ավելի սաստկացավ, որն էլ հետագայում հանգեցրեց միապետության դեմ զանգվածային ելույթների ։ 1978 թվականի վերջերին, քաղաքական իրավիճակը վատթարացավ։ Անկարգություններն ու ժողովրդական հուզումները հաճախակի էին դարձել և իրենց վերջնակետին հասան 1979 թվականի հունվարին։ Կառավարությունը ռազմական դրություն մտցրեց բոլոր խոշոր քաղաքներում։ Այդ ժամանակ էլ շահը որոշում կայացրեց՝ լքել երկիրը։ Նրա ընտանիքը Իրանից հեռացավ 1979 թվականի հունվարի 16-ին և հանգրվանեց Եգիպտոսում։
Տարագրություն
Մարոկկոյի թագավոր Հասան II-ի հրավերով՝ շահի ընտանիքը կարճ ժամանակով բնակվել է նաև Մարոկկոյում ։ 1980 թվականի հուլիսի 27-ին շահը վախճանվեց։ Նրա մահից հետո կայսրուհին Եգիպտոսում մնաց ևս երկու տարի։ Եգիպտոսի նախագահ Անվար Սադաթի սպանությունից մի քանի ամիս անց, կայսրուհին ընտանիքի հետ հեռացավ Եգիպտոսից։ ԱՄՆ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանը հայտնել էր, որ պատրաստ են նրան ընդունել ԱՄՆ-ում ։
Սկզբնական շրջանում Ֆարահ Փահլավին հաստատվեց Մասսաչուսեթս նահանգի Ուիլյամսթաուն քաղաքում, իսկ հետագայում բնակություն հաստատեց Կոնեկտիկուտի Գրինվիչ քաղաքում։ Դստեր մահից հետո նա տեղափոխվեց Մերիլենդ նահանգի Պոտոմակ քաղաք, Վաշինգտոնից ոչ հեռու, որպեսզի մոտ լինի որդուն ու թոռներին։ Ներկայումս նա չորս թոռնուհիների տատիկ է ։
Տարին մեկ անգամ Ֆարահ Փահլավին մեկնում է Կահիրե, այցելում Ալ-Ռիֆաի մզկիթում թաղված ամուսնու դամբարանին։ Զբաղվում է բարեգործությամբ, մասնակցում աշխարհի թագավորական ընտանիքներում կազմակերպվող միջոցառումներին։
2003 թվականին լույս է տեսել նրա «Ամուր սեր. Իմ կյանքը շահի հետ» հիշողությունների գիրքը, որը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց գրական աշխարհում։ 2009 թվականին պարսկա-շվեդական ռեժիսոր Նահիդ Փերսոն Սարվեստանին Ֆարահ Փահլավիի կյանքի մասին նկարահանել է «Թագուհին ու ես» վավերագրական կինոնկարը, որը ցուցադրվել է միջազգային տարբեր կինոփառատոներում ։ 2012 թվականին, հոլանդացի ռեժիսոր Քիս Ռոռդան, ոգեշնչվելով Ֆարահ Փահլավիի տարագրության մեջ անցած կյանքից, բեմադրել է ներկայացում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Հին քաղաք (Ռիգա)
Հին քաղաք (Vecrīga), Ռիգայի հնագույն մասը՝ Դաուգավա գետի աջ ափին։ Հայտնի է իր տաճարներով, պատմական շինություններով։ Սահմանափակված է Նոյեմբերի 11-ի, Հունվարի 13-ի, Կրիշյանիս Վալդեմարի փողոցով ու Ասպազիյաս ու Զիգֆրիդ Աննա Մեյերովիցայի անվան զբոսայգիներով։ Մակերեսը 438,3 հա է (1 083 ակր)։
1967 թվականին Հին քաղաքը ստացել է պահպանվող տարածքի կարգավիճակ, իսկ 1983 թվականից քաղաք-հուշարձան։ 1997 թվականին Ռիգայի պատմական կենտրոնը (Հին քաղաք) ընդգրկվել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ։
Պատմություն
Ճարտարապետ Վիլհելմ Նեյմանի կարծիքով 1201 թվականին եպիսկոպոս Ալբերտ Բուքսգևդենի հիմնադրած հին Ռիգան գտնվել է ժամանակակից Շկյունյու և Կալկյու թողոցների խաչմերուկում։ Այստեղ են գտնվել Ռիգայի գլխավոր եկեղեցին՝ Սուրբ Պետրոսի տաճարը, օրդենի ամրոցը, եպիսկոպոսի նստավայրը, հնարավոր է, քաղաքային շուկան։ Այստեղ են խաչվել քաղաքի գլխավոր փողոցները։ Աստիճանաբար քաղաքն իր մեջ է ներառել շրջակա տարածքները՝ լիվերի գյուղը, նոր շուկայի տարածքը, արվարձանները։ Քաղաքի տարածքի ձևավորումը իր շրջակա ամրոցներով ավարտվել է 13-րդ դարի վերջին։
Արտահայտված կարծիքները պետք է հիմնավորեին Ռիգայի գերմանական (Նեյման, Բենինգհոֆ) կամ բալթյան (Ստրաուբերգ) ծագման մասին։
Ռիգայի՝ 13-րդ դարի պատմությունը նկարագրված է Հենրիխ Լիտվացու կողմից։ Արդեն 1211 թվականին Ալբերտ եպիսկոպոսը սկսել է նոր նստավայրի կառուցումը։ 1215 թվականի հրդեհը ոչնչացրել է Ռիգայի զգալի մասը` ներառյալ եպիսկոպոսի հին նստավայրը և քաղաքային տաճարը։ 1297 թվականին օրդենի ամրոցն ավերվել է այն գրաված ռիգացիների կողմից, սակայն 1330 թվականին օրդենին հաջողվել է իր իշխանությունը վերականգնել Ռիգայում. օրդենի նոր ամրոցը կառուցվել է քաղաքի հյուսիսարևմտյան մասում։
14-րդ դարի սկզբին նոր տարածք` Դաուգավայի ափ է տեղափոխվել քաղաքային շուկան։ 1330-ական թվականներին նրա կողքին կառուցվել է Ռիգայի ռատուշան, իսկ նրա դիմաց` Նոր տունը (հետագայում հայտնի է եղել որպես Սևագլուխների տուն)։ Ռատուշայի հրապարակը եղել է քաղաքի հասարակական կյանքի կենտրոնը. այստեղ են հայտարարվել որոշումներ, ընդունվել երդման արարողություններ, անցկացվել հանդիսավոր միջոցառումներ, մրցաշարեր, թատերականացված ներկայացումներ։
Քաղաքացիների մեծ մասը վարել է բնատնտեսություն։
1293 թվականին ընդունվել է շինարարական առաջին ծրագիրը, որում մասնավորապես նշվել է շինությունների առավելագույն չափը (բարձրությունը` 15 մ, լայնությունը`8 մ), պահանջվել է տների կառուցումը ուղղագիծ փողոցներով, ամբողջովին արգելվել է փայտանյութի կիրառությունը տների շինարարության մեջ։
15-րդ դարի սկզբին Ռիգան տիպիկ հանզայական քաղաք է եղել։ 1500 թվականի 393 հողամասերում կառուցվել է 353 բնակելի տուն, մնացածը զբաղեցրել են առևտրական շինությունները։ Քաղաքի տների մեկ երրորդը կառուցվել է քարից։
Ռիգա գետը, որը Հին քաղաքով անցել է Մեյստարու-Կալեյու-Մինստերեյաս փողոցների գծով, աստիճանաբար անհետացել է քաղաքից այնտեղ լցված կենցաղային աղբի պատճառով, չնայած գետի հունի մաքրման աշխատանքներ են ձեռնարկվել։ 17-րդ դարում, երբ կառուցվել են քաղաքային ամրությունները, գետի վերին հոսանքը շրջապատել են հողապատնեշով։ 1860 թվականի վերջին քաղաքային պատնեշները քանդել են և գետն անցկացրել ստորգետնյա ջրանցք, որը տանում է Դաուգավա։ Մինչև 19-րդ դարը գոյատևած ջրանցքի ուղղությամբ է անցնում ներկայիս Ռիձենես փողոցը։ Ներկայումս Լիվերի հրապարակում ալիքավոր սալիկներով և հատուկ ընտրված բուսականությամբ ոճավորվել է անհետացած գետի հունը ։
1903 թվականի մշակվել է Հին քաղաքի վերապլանավորման նախագիծը` թելադրված տնտեսական նոր հարաբերությունների պահանջներով։ Նախատեսվել է ուղղել ու ընդարձակել փողոցները, կառուցել վարչական, ֆինանսական ու այլ շինություններ, որոնք կհանգեցնեին պատմական շենքերի քանդմանը։ Այդ ծրագիրը մասամբ իրագործվել է։
Հին քաղաքի թաղամասերի վերակառուցումը շարունակվել է 1920-1941 թվականներին ։
Հին քաղաքը խիստ տուժել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ 1941-1944 թվականներին ավերվել է Հին քաղաքի շինությունների մեկ երրորդը ։ Կորուստների սուր զգացողությունն արտահայտվել է Հին Ռիգայի՝ որպես հին կինոյի համեմատական ընկալումով ։
Ճարտարապետություն
Միջնադարյան այլ քաղաքների նման Ռիգան ունեցել է պաշտպանական մի քանի գոտի։ Պաշտպանական առաջին պատերը կառուցվել են 1206-1207 թվականներին։ Փարիզի հաշտության պայմանագրի (1856) համաձայն՝ Ռիգայի ամրոցային պաշտպանությունները, այդ թվում` ամրոցային պատերը պետք է քանդվեին։ Պատերի հատվածներ են պահպանվել Մորստալյու փողոցում, իսկ 1960 թվականին պատի ոչ մեծ հատված վերականգնվել է Յանովա պալատում` Տորնյա և Տրոկշինո փողոցների միջև ։
16-րդ դարում, երբ սկսվել է կիրառվել հրանոթային զենքը, քաղաքի շրջակայքի քարե պատերը կորցրել են իրենց նշանակությունը, քանի որ դրանք կարող էին քանդվել խոշոր տրամաչափի զենքերից։ Այդ պատճառով 16-րդ դարի կեսին քաղաքը սկսել են ամրացնել` արտաքին կողմից հողաթմբեր ձևավորելով։ Այդ հողաթմբերի բարձրությունը հասնում է 8-11 մ-ի։ Ամրությունների միջև առաջացել են եռանկյուն կղզյակներ, որոնք լրացուցիչ ամրությունների դեր են կատարել։ Փայտե կամրջակները դրանք կապել են երկու ափերին, դրանցով ճանապարհը հասնում է քաղաքային դարպասների մոտ։
14-րդ դարին են վերաբերում ամրոցային աշտարակներին առնչվող առաջին հիշատակությունները, որոնց թիվն աստիճանաբար հասել է 27-ի։ Ներկայումս նրանցից մի քանիսն են պահպանվել խիստ քանդված վիճակում ։ Սուրբ հոգու աշտարակը ներառված է Օրդենի նոր ամրոցում, Աղջկա աշտարակը կառուցվել է Արսենալի շենքի մոտ։ Տրոկշինո փողոցում պահպանվել են Ռամերի աշտարակից հատվածներ, լավ պահպանվել է Վառոդի աշտարակը։ Ամրոցային պատերից մեր օրեր են հասել միայն Շվեդական դարպասները ։
Հին քաղաքի շենքերը շատ բազմազան են իրենց ճարտարապետությամբ, որի ընդհանուր ոճը միջնադարյան շունչ ունի։ Կան գոթական ոճով կառուցված շինություններ` Սուրբ Պետրոսի եկեղեցին, Սուրբ Հակոբի եկեղեցին, Երեք եղբայր համալիրը, մաներիզմի, բարոկկո ոճով շենքեր, ռեֆորմիստական եկեղեցին, կլասիկ ոճի օրինակներ (Արսենալ), էկլեկտիկ շենքեր (բիրժա), մոդեռն ոճով (Կատուներով տուն, Դետմանի տուն, «Hotel Neiburgs»` նախատեսված Ռիգայի լատիշական համայնքի համար։ Վերջին տարիներին ի հայտ են եկել ժամանակակից ոճով շենքեր, որոնք հաճախ են քննարկվում հասարակական շրջանակներում ։
Միջպատերազմյան շրջանում Հին քաղաքում կառուցվել են մասշտաբային մի քանի շենքեր` Կենտրոնական հանրախանութը, Ֆինանսների նախարարությունը, Ռազմական թանգարանը։ Քանդվել են Ռիգայի մայր տաճարի հարակից շինությունը, Ալբերտի հրապարակի կառույցները։
Ճարտարապետներ
17-րդ դարի վերջին Ռիգան նշանավորվել է Ռուպերտ Բինդենշուի նախագծերով։
Ռիգայի խոշորագույն ճարտարապետը 18-րդ դարում եղել է Քրիստոֆ Հաբերլանդը։ Նրա նախագծով կառուցված շենքերը` բյուրգերական կլասիցիզմ ոճով, մինչ օրս ճանաչելի են ու համարվում են քաղաքի փողոցների զարդարանքը։
Քաղաքային նոր շենքերի մասշտաբային պլանավորումը եղել է Ռիգայի՝ որպես ամրոցի կարգավիճակի հռչակումից հետո (1856)։ Այն մշակվել է Յոհան Ֆելսկոյի ու Օտտո Դիտցեի ղեկավարությամբ։
1862 թվականին բացված Պոլիտեխնիկումը սկսել է պատրաստել նաև ճարտարապետներ։ Այն ավարտած լատիշ առաջին ճարտարապետներից է եղել Կոնստանդին Պեկշենսը։ Ավելի ուշ Պեկշենսի նախագծային գրասենյակում է ծնվել լատիշական ավանդական ոճի համադրումը նոր ճարտարապետական ոճերին, որը ստացել է յուգենդ ոճ անվանումը։ Նրա ներկայացուցիչներից են Էյժեն Լաուբեն, Ալեքսանդր Վանագսը։
Ռիգայում ավելի քան 70 շինություն կառուցվել է Յանիս Բաումանիսի նախագծերով։
Միջպատերազմյան շրջանի (1920-1940) Ռիգայի նշանավոր ճարտարապետ-նկարիչներից է եղել Սերգեյ Անտոնովը։
Խորհրդային ժամանակաշրջանում հին Ռիգայում մի շարք շինություններ կառուցվել են Օսվալդ Տիլմանիսի նախագծերով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռիգայի տեսարժան վայրեր
Լանովցիի շրջան
Լանովցիի շրջան (Лановецький район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լանովցի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 632 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33294 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 52,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տերնոպոլի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Անաստված (ամսագիր)
«Անաստված», 1928-1935 թվականներին Հայկական ԽՍՀ-ում հրատակրավող ամսագիր։
1928-1933 թվականներին «Անաստվածը» հրատարակվել է որպես հանդես, իսկ 1933-1935 թվականներին՝ որպես թերթ ։
«Անաստվածում» հաճախ էին հանդիպում եկեղեցական տոների դեմ ուղղված կարգախոսներ, ինչպես, օրինակ՝ «Կորչի՛ զատիկը, կեցցե՛ հնգամյակը չորս տարում» և այլն։ Ամսագրի գլխավոր խմբագիրն էր Պետիկ Թորոսյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ ամսագրեր Կատեգորիա:1928 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:1935 կազմալուծումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Անկրոնությունը Հայաստանում
Սպանություն Էբի Գրեյնջում
«Սպանություն Էբի Գրեյնջում» (The Adventure of the Abbey Grange), անգլիացի գրող Արթուր Կոնան Դոյլի դետեկտիվ պատմվածքն է։ Այն գրվել է 1904 թվականին։ Պատմվածքը մտնում է «Շերլոկ Հոլմսի վերադարձը» շարքի մեջ։ Պատմվածքի գլխավոր հերոսը խուզարկու Շերլոկ Հոլմսն է։
Սյուժե
Հոլսմը Վատսոնին արթնացնում է վաղ առավոտյան, քանի որ շտապում էր Էբի Գրեյնջումում՝ Չիզըլհերստում տեղի ունեցած սպանության դեպքի վայր։ Պարոն Յուստիս Բրեքընսթոլին սպանվել է, հավանաբար, գողերի կողմից։ Խուզարկու Հոպկինսը կարծում է, որ սա հանրահայտ Ռենդըլների ավազակախումբի, որը կազմված էր հորից և երկու որդիներից, ձեռքի գործն է։
Տիկին Բրեքընսթոլին Հոլմսին ասում է, որ իր ամուսնությունը երջանիկ չէր։ Պարոն Յուստիսը ալկոհոլիկ էր։ Բացի այդ, տիկին Բրեքընսթոլին դժվարանում էր Ավստրալիայում ապրելուց հետո հարմարվել կյանքին Անգլիայում, որը նա թողել էր 18 ամիս առաջ։ Նա ամուսնացած էր մոտ մեկ տարի։
Մոտ ժամը 11-ին տիկին Բրեքընսթոլը քնելու գնալուց առաջ ստուգում էր տունը։ Պատուհաններից մեկում նա տեսնում է ծեր տղամարդու՝ շրջապատված երկու տղաներով։ Նա հարվածեց իրեն, ինչից հետո տիկինը պատուհանից ընկավ և կորցրեց գիտակցությունը։ Երբ նա ուշքի եկավ, արդեն կապված էր աթոռին՝ բերանը փակ։ Նա տեսավ, թե ինչպես պարոն Յուստիսը մտավ սենյակ՝ փայտը ձեռքին, և սկսեց մարտնչել հանցագործների հետ։ Նրանցից մեկը հարվածեց նրան և սպանեց։ Պարոն Յուստիսի մարմինը շարունակում էր մնալ հանցագործության վայրում։ Մետաղե ակիշը, որով հասցվել էր հարվածը, ծռված էր, ինչը վկայում է հանցագործի ուժի մասին։ Սպասուհի Թերեզան հայտնեց, որ պարոն Յուստիսը շարունակ վիրավորում և հարվածում էր կնոջը, հատկապես հարբած վիճակում։
Հոլմսի ուշադրությունը գրավեց գինու կիսադատարկ շիշը և բաժակները։ Խցանը հանված էր բազմաֆունկցիոնալ դանակի խցանահանի միջոցով, և միայն մեկ բաժակի վրա էին մնացել հարձակվողի հետքերը։
Խուզարկուն Վատսոնի հետ այցելում է Լոնդոն, երբ հանակարծ Հոլմսն ասում է, որ նրանք ետ են վերադառնում։ Սպասելով իրենց գնացքին՝ Հոլմսը հանգում է հետևյալ եզրակացություններին․
Հոլմսը Վատսոնի ուշադրությունը դարձնում է բաժակաների վրա։ Նրանցից միայն մեկում նստվածքի առկայությունն ապացուցում է, որ միայն երկու մարդ էին գինի խմել՝ այն լցնելով նաև երրորդ բաժակի մեջ, որպեսզի տպավորություն ստեղծեն, թե գինին երեք մարդ էին խմում։ Սրանից Հոլմսն եթադրում է, որ տիկին Բրեքընսթոլին և նրա սպասուհին խաբել են։
Հոլմսը սկսում է նավաստուն փնտրել, որը սիրահարված էր տիկին Բրեքընսթոլին դեռ նրա Ավստրալիայից մեկնելուց առաջ։
Խուզարկու Հոպկինսը հայտնում է, որ գողացված արծաթը գտնվել է գետի հատակին և, որ Ռենդըլների ավազակախումբը ձերբակալվել է նույն գիշերը, սակայն Նյու Յորքում։
Այսպես, Կրոուկերը սիրում էր Մերիին (տիկին Բրեքընսթոլիին)։ Նա եկել էր նրան այցի, երբ պարոն Յուստիսը մտավ սենյակ և վիրավորեց Մերիին, հարվածեց նրան, իսկ հետո փայտով հարձակվեց նրա վրա։ Կռիվը սկսեց և Կրոուկերը ինքնապաշտպանության նպատակներով սպանեց պարոն Բրեքընսթոլիին։ Հասկանալով, որ Կրոուկերը հանցագործություն է գործել՝ նավաստին, տիկին Բրեքընսթոլին և սպասուհի Թերեզան մի պատմություն հորինեցին։
Հոլմսը Կրոուկերին առաջարկում է փախչել, սակայն վերջինս հրաժարվում է լքել Մերիին։ Այդ ժամանակ խուզարկուն որոշում է ինքնուրույն դատել Կչոուկերին, նրան արդարացնում և խորհուրդ տալիս վերադառնալ իր ընտրյալի մոտ մեկ տարի անց՝ օրինապահ վարքագծով ապացուցելով կայացված դատավճռի արդարացիությունը։
Էկրանավորում
Պատմվածքը էկրանավորվել է «Շերլոկ Հսլսմ» (Sherlock Holmes (1965 TV series)) հեռուսասերիալում, որը ցուցադրվել է BBC հեռուսաալիքով 1965 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շերլոկ Հոլմս Կատեգորիա:Շերլոկ Հոլմսի վերադարձը Կատեգորիա:Արթուր Կոնան Դոյլ Կատեգորիա:Արթուր Կոնան Դոյլի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1904 գրականությունում Կատեգորիա:1904 գրքեր Կատեգորիա:Դետեկտիվ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կրետեի արվեստ
Կրետեի արվեստ, Եգեյան մշակույթի հնագույն կենտրոններից մեկը Հոմերոսի գովերգած առասպելական Տրոյան էր։ Հնագետները հայտնաբերել են բերդապատերի, փոքիկ ամրոցների, շենքերի մնացորդներ, որոնք մի ժամանակ կազմել են միասնական ճարտարապետական համալիր, բերդապատի մեջ պահված, այսպես կոչված, Պրիամի գանձերը՝ դեկորատիվ-կիրառական և ոսկերչական արվեստների բազմաթիվ ոսկե և արծաթե առարկաներ։
Մ.թ.ա. 3-2-րդ հազարամյակներում նշանակալի մշակութային կենտրոն դարձավ Կրետեն՝ առասպելական թագավոր Մինոսի հարուստ պետությունը։ Հատկապես այստեղ մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի սկզբում համայնական-տոհմական հասարակարգի ավերակների վրա Եվրոպայի տարածքում առաջացավ առաջին ստրկատիրական վաղդասակարգային հասարակությունը, ձևավորվեցին բարգավաճող քաղաքները՝ Կնոսոս, Ֆեստոս և այլն։ Կրետե տերությունը այդ ժամանակաշրջանում հզորացավ ծովում։ Միջերկրական ծովի արևելյան մասի կենտրոնում կղզու դիրքը բացառիկ բարենպաստ պայմաններ էր ստեղծում առևտրի և ծովագնացության բարգավաճման համար։ Ըստ երևույթին այստեղ նույնպես կարևոր դեր էր կատարում կրոնը, բայց նա ավելի մոտիկ էր բնությանը և չէր կաշկանդում բնակիչների աշխարհայացքն այնպես, ինչպես դա եղել է Հին Արևելքի երկրներում։
Ճարտարապետություն
Կրետեի ճարտարապետության մեջ գերիշխում էին ընդարձակ պալատային կառույցները։ Դրանց մեջ, իր մասշտաբներով (մոտավորապես 16 հազար կմ2) և բարդացված ազատ հատակագծմամբ, առանձնանում էր Կնոսոսյան պալատը։ Նրա գահական դահլիճը զարդարված էր երկկողմ սակր-լաբրիս խորհրդանշանով, որը Կրետեում համարվում էր աստվածային, այդ պատճառով սկսեցին պալատն անվանել Լաբիրինթոս։ (Հետագայում լաբիրինթոս՝ խճճված հատակագիծ ունեցող կառույցների հասարակ անունը)։
Կնոսոսյան պալատը ստեղծվել է մի քանի հարյուրամյակի ընթացքում (գլխավոր շինարարությունն սկսվել է մ.թ.ա. 16-րդ դարում), ու թեև մի շարք աղետներից հետո հիմնականում պահպանվել են հիմքը և առաջին հարկի որմածքը, այն շատ մեծ տպավորություն է թողնում։ Նրա կենտրոնում գտնվում էր մի ընդարձակ ուղղանկյուն գավիթ, որը ծիսակատարությունների համար էր։ Բոլոր կողմերից գավիթին էին հարում պատշգամբներով, պատշգամբասրահներով, ջրավազաններով, սյունաշարերով, աստիճաններով, թեք մուտքերով շինություններ։ Դրանցից շատերը գտնվում էին տարբեր մակարդակների վրա. լուսասրահների միջոցով անհավասաչափ լուսավորումը, գունազարդ որմնանկարները դրանց հաղորդում էին գեղատեսիլություն։ Պալատական ինտերիերների կառուցան մեջ էական դեր էին կատարում փայտյա սյուները, որոնք ստացել էին իռացիոնալ անվանումը։ Սյուների բները դեպի վեր հաստանում էին, ապա վերջանում խոյակներով՝ կլոր գլանիկի տեսքով, և սրա վրա հենված քառակոսի սալով։ Զիգզագաձև նախշերով սյուներն ուժեղացնում էին տարածության գեղատեսիլ ու դինամիկ լուծման տպավորությունը։
Գեղանկարչություն
Խոնավ ծեփի վրա արված որմնանկարները ծոփորների (ֆրիզների) կամ տախտակադրվագի տեսքով, լրացնում էին Կնոսոսյան պալատի պատերը։ Այստեղ պատկերվում էին նրա բնակիչների կյանքը, վերակերտվում էր կրոնական և դիցաբանական կերպարների աշխարհը՝ հանդիսավոր երթեր, կիսամերկ վայելչակազմ կանանց և պատանիների ծիսական պարեր, վառ ծաղիկներ հավաքող մարդիկ, փասիան որսացող կատուներ, ջրիմուռների մեջ լողացող ձկներ։ Թագուհու սենյակներում հանդիպում են բաց զգեստներով, գեղեցիկ հագնված կանանց պատկերներ՝ շքեղ սանրվածքով, զարդարված մարգարիտներով, հանդիսության մասնակից, աշխույժ զրուցող «Երկնագույն զգեստներով» կանայք (մ.թ.ա. մոտ 1500 թ., Հերակլիոն, Կրետե, Հնագիտական թանգարան)։ Աշխույժ ու հանդուգն է թխահեր աղջկա կիսադեմ պատկերը (Այսպես կոչված «Փարիզուհին»)։ Անկաշկանդ և սրընթաց բնական շարժումները՝ ցուլի վրայով թռչող ակրոբատների որմնանկարներում (մ.թ.ա. մոտ 1500 թ., Հերակլիոն, Կրետե, Հնագիտական թանգարան)։
Որմնանկարներում գերիշխում էին պայծառ, աշխույժ՝ դեղին, կապույտ, կանաչ, կարմիր գույները։ Դրանցում դեկորատիվությունը միանում էր աշխարհընկալման թարմությանը։ Սակայն Կրետեի գեղանկարչության ընդհանուր բնույթը դուրս չէր գալիս հին արևելյան հանդիսավորության և տեսալարայնության շրջանակներից՝ պահպանելով Հին Արևելքի յուրահատուկ հարթապատկերայնությունը և գեղազարդայնությունը։
Քանդակագործություն և կիրառական արվեստ
Կրետեի մանր կերպարվեստը, ինչպես և գեղանկարչությունը, կրում է նրբաճաշակ գեղազարդային, դինամիկ բնույթ։ Այդպիսիք են կենդանիների՝ ուլիկների և այծիկների քանդակապատկերները, Կրետեում առանձնապես հարգի էին ցուլի արտահայտիչ պատկերները՝ գունավոր հախճապակուց և փղոսկրից, օձերը ձեռքերին գեղեցիկ կանանց, հավանաբար, բուսականության աստվածուհուն՝ ամբողջ կենդանի աշխարհի հովանավորուհուն մարմնավորող նրբագեղ կանանց արձանիկները։
Գեղարվեստական նուրբ ճաշակով առանձնանում են բազմաձև ու բազմագույն, սև լաքով պատած կերամիկական սկահակները (վազաները), լաք, որի վրա սպիտակ, դեղին և կարմիր ներկերով երկրաչափական և բուսական դրվագներ են պատկերված՝ պարույրների, զիգզագների, վարդազարդերի, պսակաթերթիկների տեսքով։ Ավելի ուշ ժամանակների կլորավուն անոթները զարդարված էին նրբին գույների բուսական թեմաներով։ Այդպիսիք են մանուշակագույն մակերեսով և սրա վրա սպիտակ շուշաններով սկահակները, փիլակոպյան վարդակակաչով։ Սկահակների նախշանկարներում հաճախ հանդիպում ենք ծովային կենդանիների՝ ձկների, աստղիկների, խեցիների։ Լավագույն նմուշներից են պալեկաստրոյան ութոտանու ուրվագծերը լիովին համապատասխանեցված են սկահակի կլոր, սահուն եզրագծերին։
Կատարելության հասան մետաղների մշակման վարպետները։ Շարժումներով և կրքերով հարուստ են ցուլերի հետ մենամարտի տեսարանները, որոնցով դրվագված են Վատիոյում պեղված ոսկյա գավաթները։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հունաստանի արվեստ Կատեգորիա:Արվեստ ըստ երկրի
Օուշենի տասներկու ընկերները
Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունեցել «Օուշենի տասնմեկ ընկերները» ֆիլմի նկարահանումից 3 տարի հետո։ Ֆիլմը «Օուշենի 11 ընկերները» ֆիլմի շարունակությունն է, ուր 12-րդ ընկերը դառնում է Օուշենի կինը՝ Թես Օուշենը։
Գործողությունները տեղի են ունենում նախորդ կողոպուտից երեք տարի անց, որի ժամանակ Օուշենը և իր 11 ընկերները կողոպտել էին Թերի Բենեդիկտի խաղատունը։ Բենեդիկտին հաջողվել էր բացահայտել խմբի բոլոր անդամներին ու չնայած այն փաստին, որ ապահովագրական ընկերություններն ամբողջովին փոխհատուցել են գողացված գումարը, նրան հանգիստ չի տալիս «կողոպտվածի» կոչումը։ Այդ կոչումից ազատվելու համար նա պատրաստ է դիմել ամեն ինչի, այդ թվում մահվան սպառնալիքով գումարը ետ ստանալուն։
Հենց այս մեթոդին դիմելով էլ նա Օուշենին 2 շաբաթ ժամանակ է տալիս գումարը վերադարձնելու համար, շատ լավ իմանալով, որ վերջինս ի վիճակի չէ այդքան գումար հայթայթել։
Օուշենը ստիպված է հավաքել բոլոր հին ընկերներին և վերհիշել անցյալը։ Նրանք պատրաստվում են մի քանի խոշոր կողոպուտներ կատարել Եվրոպայի տարբեր քաղաքներում, այս անգամ խոչընդոտների թվում ավելացնելով եվրոպական ոստիկանությանը։
Կողոպուտի հենց առաջին փորձը ձախողվում է, քանի որ ինչ-որ մեկը նրանցից առաջ էր ընկել, մեկը, ով իր ետևից աղվեսի արձանիկներ է թողնում, մեկը, ով իրեն «Գիշերային աղվես» է կոչում։
Բայց արի ու տես, որ նրա նպատակը թանկարժեք իրեր գողանալը չէ, այլ Օուշենի հետ մրցելը՝ պարտության դեպքում նրա բոլոր պարտքերը տալու պայմանով։ Օուշենն ելք չուներ, քան համաձայնվել, չնայած որ հաղթանակը կասկածի տակ է դրված։
Սաունթրեք
Ֆիլմի օրիգինալ սաունդթրեքը հրապարակվել է Warner Bros. Records 2004 թվականի դեկտեմբերի 7-ին։ Դեիվիթ Հոլմսը վերադարձավ որպես ֆիլմի կոմպոզիտոր և ստացավ BMI մրցանակը։ «Amsterdam» և «I Love Art…Really!» երգերը հրապարակվել են որպես սինգլ և առևտրական հրատարակություն։ Օրիգինալ սաունդթրեքում երաժշտությունը բացակայում է, որը հնչում է Գիշերային աղվեսի «լազերային պարի» ժամանակ (La Caution -«Thé à la Menthe»), ինչպես նաև (Giuseppe de Luca - Rito a Los Angeres) երգը հնչում է գնացքում գողության ժամանակ։
Քննադատում
Քննադատների կողմից ֆիլմը ստացել է հակասական արձագանքներ։ Rotten Tomatoes նկարը ունի 55 տոկոսանոց «փչացած» վարկանիշ 176 գրախոսություններում ։
Metacritic-ը - 58 տոկոսանոց վարկանիշ 39 գրախոսություններում ։ Տոմսարկղում ֆիլմը հավաքել է 125,5 միլիոն ԱՄՆ դոլար, 12 միլիոն ֆունտստերլինգ Մեծ Բրիտանիայում, 1007,3 միլիոն դոլար մնացած երկրներում ։ Ռուսաստանում գանձակները կազմում են 4 միլիոն դոլար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Սթիվեն Սոդերբերգի ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Չիկագոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական կինոկատակերգություններ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Վարդենիս)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս քաղաքում։ Ընդգրկված է Վարդենիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցված է 1902-1912 թվականներին ըստ երևույթին՝ ավելի հին ժամանակներից գոյություն ունեցած եկեղեցու տեղում։ Եկեղեցու հատակագիծը խաչաձև է, գմբեթը՝ սլացիկ։ Գմբեթի թմբուկի վրա կան երկարավուն լուսամուտներ։ Կառուցված է գունագեղ և սրբատաշ բազալտով, ունի 3 կամարակապ դռներ։
Բակում կան գերեզմաններ, գեղազարդ խաչքարեր, ու տապանաքարեր (15–18–րդ դար)։ Այստեղ մինչև 19-րդ դարի վերջերը պահվել են մի քանի ձեռագիր ու հին տպագիր գրքեր։ Եկեղեցու բակում թաղված են ժամանակագիր Հովհաննես Ծարեցին (16-րդ դ) և Սարգիս Վարդապետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ ա ա
Ժերեմոբուի գավառ
Ժերեմոբուի գավառ (Microrregião de Jeremoabo) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզի մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 111 574 մարդ։ Տարածքը՝ 8197,790 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 13,6 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Բաիա նահանգի գավառներ
Եվա Վրխլիցկա
Ֆիլմագրություն
1919 թվականից նկարահանվել է կինոյում։
Գրական գործունեություն
Եղել է գրական լրագրող, բանաստեղծական ժողովածուների, մանկական և պատանեկան արձակի, հուշագրությունների հեղինակ, ֆանտաստիկ ստեղծագործությունների սցենարիստ («Kríz u potoka» ֆիլմի սցենարի հեղինակը (1937))։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ դերասաններ Կատեգորիա:Չեխ լրագրողներ Կատեգորիա:Չեխ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չեխ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Չեխ թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Չեխ մանկագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Չեխ կին գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կոզովայի շրջան
Կոզովայի շրջան (Козівський район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոզովա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 694 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41841 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 60,29 մարդ/կմ²։
Հակոբ Այվազյան
Հակոբ Հովհաննեսի Այվազյան, հայ առաջին պրոլետարական գրողներից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1890 թ. դեկտեմբերի 20-ին, Լոռու Շահնագար գյուղում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է տեղի ծխական դպրոցում, չորս տարի ուսանել Վենետիկի Մխիթարյանների մոտ, ավարտել Թրֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը (1912)։ Աշխատակցել է «Կոմունիստ» (Բաքու), «Կարմիր աստղ», ապա «Մարտակոչ» օրաթերթերին (Թիֆլիս)։ Գրել է հեղափոխական ոգով տոգորված բանաստեղծություններ։ 1922 թվականին մասնակցել է Վրաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի հայկական սեկցիայի հիմնադրմանն ու նրա օրգան «Դարբնոց» ամսագրի հրատարակմանը։ Այվազյանը իր հոդվածներում հանդես է եկել սոցիալիստական արվեստին խորթ ուղղությունների դեմ։ Մահացել է 1924 թ. ապրիլի 19-ին, ծննդավայրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Անտոնիո Ալդինի
Անտոնիո Ալդինի (Antonio Aldini, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, Նապոլեոնյան ամենազորության ժամանակ իտալական նախարար, կոմս, Իտալիայի Հանրապետության պետական խորհրդի նախագահ։
Կենսագրություն
Անտոնիո Ալդինին ծնվել է 1756 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Բոլոնիայում, որտեղ հայտնի է եղել որպես իրավաբան և իրավունքի պրոֆեսոր։
Երբ 1797 թվականին Հռոմի պապը Տոլենտինյան խաղաղության տրակտատով ստիպված էր եղել զիջել Ցիզալպիական Հանրապետությունը և Բոլոնիան, Ալդինին իր համաքաղաքացիների կողմից ուղարկվել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզ։
Այնտեղից վերադառնալուց հետո նա նշանակվել է ավագանու նախագահ և որոշ ժամանակ անց Ցիզալպիական Հանրապետության կառավարական հանձնաժողովի անդամ։
1801 թվականին Նապոլեոն Բոնապարտը Լիոնում նրան նշանակել է հրավիրված խորհրդի կազմում, որից հետո դարձրել Իտալիայի Հանրապետության պետական խորհրդի նախագահ։ Շուտով Անտոնիո Ալդինին վայր է դրել այդ կոչումը, բայց երբ կայսրության հռչակումից հետո Իտալիայի Հանրապետությունը վերածվել է Թագավորության, Նապոլեոն I-ի կողմից նշանակվել է նոր թագավորության նախարար և 1805 թվականին արժանացել կոմսի տիտղոսին։
Բուրբոնների վերականգնումից հետո հեռացել է Միլան, որտեղ կարողացել է ձեռք բերել ավստրիական կառավարության վստահությունը։
Անտոնիո Ալդինին մահացել է 1826 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Պավիայում՝ 69 տարեկան հասակում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի իրավագետներ Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ Կատեգորիա:Իտալացի փաստաբաններ
Սուրբ Նշան վանք (Բիստ)
Սուրբ Նշան վանք (հայտնի էր նաև Կոպատափ անապատ անունով), հայկական առաքելական ավերված վանական համալիր ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանի Բիստ գյուղի 1 կմ հյուսիս, Գիլան գետի աջ կողմում, տեղադրված Էր Բստաձորի հյուսիսային բարձրագագաթ սարերից դեպի վար իջնող բավական ընդարձակ դարավանդներից մեկի հարթության վրա ։
Պատմություն
Վանական համալիրը կառուցված էր 12-րդ դարում պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Գողթն գավառի Բիստ գյուղի 1 կմ հյուսիս, Գիլան գետի աջ կողմում, տեղադրված Էր Բստաձորի հյուսիսային բարձրագագաթ սարերից դեպի վար իջնող բավական ընդարձակ դարավանդներից մեկի հարթության վրա։
Մի քանի ձեռագրերում և 17-18-րդ դարերի որոշ պատմական աղբյուրներում տեղեկություններ են պահպանվել համալիրի տեղադրության, նրա մշակութային անցյալի և այլ հարցերի մասին, որոնք նպաստում են համալիրի պատմության ուսումնասիրմանը։
Սուրբ Նշան վանքի մասին առաջին տեղեկությանը հանդիպում է 1336 թվական այդտեղ գրված Ավետարանի հիշատակարանում, որը պահվում Է Մաշտոցի անվան Մատենադարանում ։ Մատենադարանում է գտնվում այդտեղ գրված 1489 թվականի Ավետարան ևս, որի հիշատակարանում.
Ճարտարապետություն
Վանական համալիրը կազմված էր եկեղեցուց, գավթից, պարսպից և վանքապատկան այլ շինություններից, որոնք արդեն 20-րդ դարի կեսերից ավերված էին։
Եկեղեցի
Եկեղեցու չափերն են 13.24 մետր x 9.32 մետր։ Սուրբ Նշանի սրահը հատակագծում համարյա քառակուսի է 9․02 մետր x 9․32 մետր։ Սրահի կամարները հանգչում էին քառակուսի կտրվածքով երկու մույթերի (0․95 մետր) և եկեղեցու արևմտյան պատի ու բեմի անկյունների վրա։
Սուրբ Նշան եկեղեցու հնգանիստ աբսիդում բացված էին հինգ, ավանդատներում՝ երկուական, իսկ սրահում ութ որմնախորշեր։ Աբսիդի և ավանդատների լուսավորությունը իրականացված էր արևելյան որմերի մեկական լուսամուտներով, իսկ սրահինը հարավային որմի երկու և արևմտյան ճակատի երեք լուսամուտներով, ինչպես նաև միջին նավի ծածկում թողնված երդիկով։ Եկեղեցին հյուսիսային կողմում լուսամուտներ չունի։
Սուրբ Նշան եկեղեցու թաքստոցների մուտքերը բացված էին առաջին հարկերի ավանդատների արևելյան լուսամուտների վերևի մասը ծածկող հատվածում, որի համար էլ այդ լուսամուտների ներսի մասի բացվածքները պատի հյուսիսային և հարավային երեսների վրա, ինչպես նաև բարձրությամբ, ունեին մեծ չափեր։ Մուտքերի այդ տեղադրությունը և շարվածքի հետ նույնանման սալերով փակվելը միանգամայն աննկատ են դարձնում թաքստոցների գոյությունը։
Եկեղեցու միակ մուտքը, տեղանքի թելադրանքով, գտնվում էր հարավային ճակատում, որի ուղղանկյուն բացվածքը երիզված էր բարձր և քանդակազարդ կամարով։ Մուտքի բարավորի վրա հինգ տողով քանդակված է եկեղեցու շինարարական արձանագրությունը։
Գավիթ
Գավիթը կցված էր եկեղեցուն հարավից։ Գավիթը հատակագծում ուղղանկյունի Էր, կառուցված Էր սրբատաշ բազալտից և տեղական կարմիր քարից։ Նրա հարավային ճակատը իրենից ներկայացնում Է երեք բացվածքներով կամարաշար։ Գավթի և եկեղեցու պատերի շարվածքի կոնստրուկտիվ կապերի առկայությունը թռւյլ Էր տալիս եզրակացնելու, որ գավիթը կառուցվել Էր եկեղեցու վերանորոգման հետ միաժամանակ (1668 թվական)։
Պարիսպ և այլ շինություններ
Եկեղեցու արևմտյան և հարավային կողմերում կառուցված էին եղել վանքապատկան շինություններն ու խցերը։ Վանքապատկան տարածքը շրջապատված էր պարսպով։ Համալիրի շուրջը՝ հիմնականում նրա հյուսիս-արևմտյան և հարավային կողմի հարթություններում տարածված են եղել նրա մշակովի այգիները, բանջարանոցները, որոնք ոռոգվել էին անապատի հյուսիս-արևելյան կողմի փոքրիկ ձորակից հոսող հորդահոս աղբյուրների ջրով։ Անապատի այգիների մի մասը, թեքաղիր վայրում տեղադրված լինելու հետևանքով, ունեին պատնեշ-պատեր։
Կոստանդին Այվազյան
Կոստանդին Գրիգորի Այվազյան, կուսակցական և պետական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ապրիլի 19-ին, Զանգեզուրի գավառի Վանք գյուղում (այժմ՝ Սյունիկի մարզ)։ Սովորել է Բաքվում, Բաքվի կոմունայի ժամանակ ծառայել է կարմիր բանակում։ 1920 թվականի մայիսի 7-ին մասնակցել է «Վարդան զորավար» զրահագնացքում կայացած խորհրդակցությանը, ընտրվել Դիլիջանի գավառի հեղկոմի անդամ։
1921—1923 թվականներին ղեկավար աշխատանք է տարել էջմիածնի, Նոր Բայազետի գավառային կուսկոմիտեներում։ 1926 թվականից եղել է Հայաստանի ջրային տնտեսության պետ։ Ընտրվել է Հայաստանի Կենտգործկոմի, Անդրկենտգործկոմի անդամ։ ԽՄԿԿ անդամ 1918 թվականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Սանտ Ագոստինո
Սանտ Ագոստինո (Sant'Agostino), Կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆերերա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 6749 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 193 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 44047։ Հեռախոսային կոդը՝ 0532։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Didn't We Almost Have It All
«Didn’t We Almost Have It All», ամերիկացի երգչուհի Ուիթնի Հյուսթոնի երգը։ Նրա հինգերորդ հիթն է, որը գլխավորել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթը, թեև որ տեսահոլովակ չի ունեցել։ Whitney ալբոմի երկրորդ սինգլն է, անվանակարգվել է Grammy Awards մրցանակի «Գրեմմի տարվա երգի համար» անվանակարգում (1988)։ Երգը գրել են Մայքլ Մեսրը և Ուիլ Ջենինգսը, թողարկվել է 1987 թվականի օգոստոսին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Թավկալա
Թավկալա, լեռնաշղթա Թուրքիայում, Պոնտական լեռների արևելյան մասում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ
Թեմբեքի լեռներ
Թեմբեքի լեռներ, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում, Բյուրակն-Մնձորյան լեռնահամակարգում, նրա արևելյան մասում, Արածանիի ավազանի Գյունեկ գետի աջակողմյան վտակների ջրբաժանում, Էրզրում քաղաքից մոտ 60 կմ հարավ-արևմուտք։ Ձգվում են հարավ-արևմուտքից հյուսիս-արևելք մոտ 10 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մնձուրի լեռնաշղթա Կատեգորիա:Էրզրումի մարզի լեռներ