cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շառլ Օգյուստեն դը Սենտ-Բյով
Սենտ Բյովի քննադատական մեթոդը հիմնված էր իր այն հիմնադրույթի վրա, որ գրողի ստեղծագործությունը նրա կյանքի արտացոլանքն է միշտ, ուրեմն և կարող է մեկնաբանվել նրա կենսագրության միջոցով; Ըստ Սենտ Բյովի՝ գրաքննադատը, գրականագետր որևէ գրական ստեղծագործություն վերլուծելիս իրենց առջև պետք է խնդիր դնեն՝ որոնել ու գտնել գրողի նպատակադրումը (intentionalism) և նրա անձնական հատկանիշները (կենսագրությունը)։ Քննադատական այս մեթոդը խիստ քննադատության է ենթարկվել ու մերժվել բազմաթիվ հեղինակությունների կողմից։ Առաջիններից մեկը ֆրանսիացի անվանի գրող Մարսել Պրուստն էր, որ իր Contre Sainte-Beuve («Ընդդեմ Սենտ Բյովի») էսսեում ընդվզել է այդ մեթոդի դեմ (հետագայում գրողը այդ թեմային անդրադարձել է նաև իր գլուխգործոցը համարվող «Ի խույզ կորուսյալ ժամանակի» վեպում)։
Կենսագրություն
Շառլ Օգյուստենը ծնվել է 1804 թվականին, Փարիզի մերձակայքում՝ Բուլոնում։ Վաղ հասակում զրկվել է հորից և մնացել միայն մոր խնամքին։ Բուլոնում դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Փարիզում՝ Collège Charlemagne-ում, որտեղ բժշկագիտություն է ուսումնասիրել։ Սովորելուն զուգընթաց՝ Շառլը, դեռ ընդամենը քսանամյա պատանի, աշխատակցել է Globe թերթին։ 1827 թվականին այդ թերթում գրախոսություն է հրատարակել Վիկտոր Հյուգոյի նոր լույս ընծայած Odes et Ballades ժողովածուի մասին, և նրանք մտերմացել են։ Հյուգոյի միջոցով Սենտ Բյովը սերտ հարաբերություններ է հաստատել ռոմանտիկ բանաստեղծ Շառլ Նոդիեի նախաձեռնած «Cénacle» գրական խմբակի անդամների հետ, հաճախել «Արսենալ»-ի գրադարանում նրանց պարբերական հավաքույթներին, որոնք նվիրված էին իր դարն ապրած կլասիցիզմի ջախջախման և զարթոնք ապրող ռոմանտիզմի տեսական ու գործնական հիմքերի ստեղծման բազմազան ու բազմաբնույթ հարցերին։ Փորձել է սիրային կապի մեջ մտնել Հյուգոյի կնոջ՝ Ադել Ֆուշեի հետ ., ինչի պատճառով ընկերների հարաբերությունները, մեղմ ասած՝ սառնացել են։ Ճակատագրի հեգնանքով, երբ Սենտ Բյովն ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1845 թ.), ընդունելության առթիվ նրա ճառը նվիրված է եղել Վիկտոր Հյուգոյի ստեղծագործությանը։
Ի տարբերություն Վիկտոր Հյուգոյի՝ նա համաձայնել է 1852 թ. համագործակցել Ֆրանսիական երկրորդ կայսրության հետ։ 1865 թվականից մինչև իր մահը՝ 1869 թվականը եղել է սենատի անդամ։ Այստեղ նա բարձրացրել է մտքի և խոսքի ազատության հետ կապված հարցեր ։
Որոշ ուսումնասիրողների կարծիքով՝ Սենտ Բյովն իր գրաքննադատական աշխատություններում շատ դեպքերում առաջնորդվել է անձնական շահագրգռություններով, գովերգել այնպիսի գրողների ու բանաստեղծների, որոնք այսօր մոռացության են մատնված, և, ընդհակառակը, սուր քննադատության ենթարկել հետագայում դասականի համբավ ձեռք բերած Շառլ Բոդլերին, Ստենդալին, Բալզակին...
Երկեր
Գեղարվեստական արձակ
Բանաստեղծական ժողովածուներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ
Սարսափելի գեղեցիկ (ֆիլմ)
«Սարսափելի գեղեցիկը» (Beastly), 2011 թվականին նկարահանված ամերիկյան թրիլլեր- մելոդրամա է։ Գլխավոր դերերում խաղում են Ալեքս Պետիֆերը, Վանեսսա Հադջենսը, Մերի-Քեյթ Օլսենը։ Ֆիլմի սցենարը գրվել է Ալեքս Ֆլինի համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
Դեպքերը տեղի են ունենում ներկայիս Նյու Յորքում։ Երիտասարդ ուսանող Կայլ Քինգսոնը (Ալեքս Պետիֆեր) արտաքինից շատ գեղեցիկ է, սակայն հոգով չար։ Նա վիրավորում է կախարդուհի Քենդրիին (Մերի-Քեյթ Օլսեն), որը կախարդում է նրան։ Կախարդանքը կվերանա միայն այն ժամանակ, երբ ինչ- որ մեկը Կայլին կասի՝ ես սիրում եմ քեզ։ Եվ նա ունի միայն մեկ տարի, և եթե լրանա այդ մեկ տարին, նա ընդմիշտ կմնա այդ տեսքով։ Եվ այդ սերը դառնում է Լինդին (Վանեսսա Հադջենս)։ Գրավելով Լինդիի սերը՝ նա հասկանում է, որ ինքը փոխվել է։ Այս ամենը հասկանալով նա գնում է Քենդրիի մոտ և խնդրում իրեն վերադարձնել իր հին կերպարանքը, սակայն Քենդրին մերժում է նրան՝ խոստանալով օգնել Ուիլլին (Կայլի կույր ուսուցչին) վերադարձնել իր տեսողությունը, Զոլեին (Կայլի ծեր սպասուհուն) միանալ իր ընտանիքի հետ, եթե Կայլը կատարի պայմանը մեկ տարվա ընթացքում։ Լինդին որոշում է մեկնել Մաչու Պիկչու, սակայն վերջին պահին հայտնվում է Կայլը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Մելոդրամաներ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին
Լյուքսեմբուրգը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Լյուքսեմբուրգը առաջին անգամ մրցույթին մասնակցել է 1956 թվականին։ Լյուքսեմբուրգը 37 անգամ մասնակցել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթին։ 1956 թվականից մինչև 1993 թվականներին Լյուքսեմբուրգը չի մասնակցել միայն 1959 թվականի մրցույթին։ 1994 թվականից մինչև 2023 թ. Լյուքսեմբուրգը չի մասնակցել մրցույթին։ 2023 թ. հայտնի դառձավ որ Լյուքսեմբուրգը 30 տարվա բացակայությունից հետո վերադառնում է և կմասնակցի 2024 թ. մրցույթին ։ Լյուքսեմբուրգը հաղթել է մրցույթում 5 անգամ։
Լյուքսեմբուրգի առաջին հաղթանակը 1961 թվականին էր,երբ Ժան-Կլոդ Պասկալը հաղթեց «Nous les amoureux» երգով։ Ֆրանսիա Գալը 1965 թվականին հաղթեց «Poupée de cire, poupée de son» երգով։ Այնուհետև երկու տարի անընդմեջ Լյուքսեմբուրգը հաղթեց մրցույթում 1972 թվականին և 1973 թվականին, Վիկի Լեանդրոսը «Après Toi» երգով և Անն-Մարի Դավիթը «TU te reconnaîtras» երգով։ Լյուքսեմբուրգի հինգերորդ հաղթանակը 1983 թվականին էր, երբ Կորին Հերմեսը հաղթեց «Si la vie est cadeau» երգով։
Մասնակիցներ
Բանալի
Կանո Միցունոբու
Կանո Միցունոբու (狩野 光信, ), Աձուտի-Մամոյամայի ժամանակաշրջանի ճապոնացի նկարիչ, Կանո գեղարվեստի դպրոցի վարպետ։
Կանո Միցունոբուն նկարիչ Կանո Էյտոկույի որդին է, նկարիչ Կանո Տականոբուի եղբայրը։
Կենսագրություն
Տարբեր ուսումնասիրություններում Կանո Միցունոբուի ծննդյան տարբեր տարեթվեր են նշվում, առանձին ուսումնասիրողներ նշում են 1561 թվականը, մի շարք հրատարակություններում նշվում է 1565 թվականը։ Նրա մասին պատմական փաստաթղթերում առաջին հիշատակումը կապված է հոր՝ Կանո Էյտոկուի հետ համատեղ Աձուդի Օդի Նոբունագի ամրոցում զարդանկարի աշխատանքների կատարմանը։ Հոր հետ միասին նա աշխատել է նաև Օսակայի ամրոցում, Կիոտոյի կայսերական պալատում, Ձյուրակուդայի պալատում մասնակցել է տպավորիչ զարդանկարների ստեղծման աշխատանքներին ։ Տոյոտոմի Հիդեյորին Կանո Միցունոբուին պատվիրում է կատարել Սյոկոկու-ձի վանքի մեծ դահլիճի առաստաղի նկարազարդման աշխատանքները ։
Հոր մահից հետո 1590 թվականին Կանո Միցունոբուն ղեկավարում է Կանոյի դպրոցը։ Իր աշխատանքների հիմնական մասը նա ստեղծել է 17-րդ դարի առաջին տասնամյակում ։ Նա շարունակեց աշխատանքները Կիոտոյի Կայսերական պալատում և բազմաթիվ խոշոր պատվերներ ստացավ, սակայն որպես ղեկավար այդքան էլ շրջահայաց և հաջողակ չէր, ինչպես հայրը։ Ղեկավարելու հմտությունների և քաղաքական նրբազգացության պակասի պատճառով նա կորցրեց բազմաթիվ պատվերներ և հարուստ հովանավորների, որոնք տեղափոխվեցին մրցակից Հեսեգավայի գեղարվեստի դպրոց։ Դպրոցը անկում ապրեց, մինչև այն պահը, երբ նրան օգնության ձեռք մեկնեցին իր հարազատները Կանո Տանյուն, Կանո Նաոնոբուն և Կանո Յասունոբուն։ Կանո Միցունոբուն համարվում է Կանոյի դպրոցի և իր հոր ոճերի և ավանդույթների շարունակողը, բայց նա ստեղծեց նաև իր ուրույն ոճը գեղանկարչության մեջ։ Ծառերի, ծաղիկների և այլ բնական միջավայրի տարրերի պատկերման ընթացքում Միցունոբուն մեծ քանակությամբ ոսկու գույներ էր օգտագործում, ինչպես իր նախորդները, բայց նա ջանում էր դրանք օգտագործել նկարի ավելի թեթև և նրբագեղ տարրերի ստեղծման ժամանակ։ Պատկերի ռիթմը լիովին տարբերվում է, հոր Կանո Էյտոկուի աշխատանքների համեմատ այն ավելի հանգիստ է և կառուցված է  նկարի հիմնականում ուղղահայաց հերթագայությամբ, հորիզոնական ուղղությունը ունի երկրորդական նշանակություն ։ Բույսերի խմբի հերթագայությունը իրականացվում է որպես դեկորատիվ մանրամասն, ավելի խիտ խմբերը փոխարինվում են թեթևներով, նույն ձևով է կատարվում նաև ծաղիկների  հերթագայությունը ։ Ի տարբերություն հոր, որը հաճախ պարզեցնում էր ձևերը, Կանո Միցունոբուն ընդհակառակը մշակում էր նրբագույն մանրամասները, նկարին տալով ավելի շատ դեկորատիվայնություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի նկարիչներ
Լալելի
Լալելի (Laleli), Ստամբուլի պատմական Էմինյոնյու թաղամասի միկրոշրջաններից մեկը։ Գտնվում է Ստամբուլի եվրոպական հատվածում՝ Ֆաթիհ թաղամասում։
Ներկայումս Լալելին և հարևան Բեյազիդ թաղամասը կենտրոնացված են տուրիզմի և առևտրի զարգացման վրա։ Թաղամասում հիմնականում ապրում են Արևելյան Եվրոպայի և ԱՊՀ երկրներից ժամանած միգրանտները։ Լալելիում բնակվում են մեծ քանակությամբ հայեր, ովքեր Ստամբուլ են եկել հիմնականում աշխատանքային միգրացիայի արդյունքում։
Թաղամասում տեղակայված է ավելի քան 7000 խանութ ։
Տանգու (արարած)
Ընդհանուր նկարագրություն
Թանգուն սիրում է մաքրությունը, չի հանդուրժում մարդկանց հարևանությունը, փայտահատներին, վախեցնում է նրանց բարձր ծիծաղով։ Համաձայն ժողովրդական համոզմունքի՝ մահից հետո չար կամ հպարտ մարդը կարող է վերածվել տանգուի։
Լալելի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստամբուլի թաղամասեր Կատեգորիա:Ֆաթիհ
Տանգու (արարած)
Ընդհանուր նկարագրություն
Տանգուն չի կարող հանդուրժել ամբարտավանությունը, նախապաշարմունքը և ունայնությունը, հատկապես, երբ բուդդայական քահանաների և սամուրայների մասին է խոսքը։ Այսպիսով, Կամակուրայի դարաշրջանի ավարտին տանգուն դառնում է գրականության հիմնական գործիքը Դհարմայի պաշտպան հոգևորականության մեղավորությունը քննադատելու և բացահայտելու համար։
Տանգուն հեքիաթներում
Չնայած այն հանգամանքին, որ տանգուն թևեր ունի, հեքիաթներում նա թռչում է կախարդական վեերի օգնությամբ։
Կարասու տանգու
Կոտանգու, «ագռավ» տաենգու, կրտսեր տանգու
Տանգուի հնագույն ձև, որը պատկերված է որպես չար, ագռավանման արարած։ Նա ուներ մարդու մարմին, կեռանման դեմք, փոքր գլուխ, թևեր և ճանկեր։ Առևանգում է մեծահասակներին և երեխաներին։ Մասերի է բաժանում նրանց, ովքեր միտումնավոր վնասում են անտառը։ Երբեմն կարասու տենգուն ազատում է իր առևանգած մարդկանց, բայց կենդանի մնալով՝ նրանք վերադառնում էին տուն տկարամիտ դարձած։ Նրանք կարող են նաև շահարկել մարդու ճակատագիրը։
Յամաբուշի տանգու
Դաիտանգու, լեռնային ճգնավոր վանական
տանգուն, որն իր կյանքի ընթացքում արտաքնապես ավելի նման էր մարդու և պաշտպանի դեր էր ստանձնել մարդկային գործերում։ տանգուն կարող է վերածվել տղամարդու, կնոջ կամ երեխայի, բայց նրա հիմնական հիպոստազը ոտաբոբիկ թափառող տարեց ճգնավորն է՝ ծայրահեղ երկար քթով Յամաբուշի վանականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնական դիցաբանություն Կատեգորիա:Դիցաբանական թռչուններ Կատեգորիա:Սինտոիզմ Կատեգորիա:Ճապոնական ժողովրդական բանահյուսություն Կատեգորիա:Դևեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Բուդդայականություն Կատեգորիա:Հրեշներ Կատեգորիա:Դիցաբանական էակներ Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Դիցաբանական կենդանիներ Կատեգորիա:Անտառի ոգիներ
Ջոնի Քեշ
'''Ջոնի Ռ. Քեշ''' (Johnny Cash, ), ամերիկացի երգիչ, առանցքային դեր ունի քանթրի երաժշտության մեջ, համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ երաժիշտներից մեկը։
Չնայած այն հանգամանքին, որ նրան համարում էին քանթրիի իկոնա, նա հանդես էր գալիս նաև ռոքաբիլի, ռոքնռոլ ոճերում։ Շնորհիվ իր երաժշտության, ոճին ու ապրելակերպին բեմի վրա և նրանից դուրս, նա արժանացավ երաժշտասերների մի մեծ բանակի համակրանքին, որը դուրս էր նույնիսկ քանթրի երաժշտության սահմաններից։ Ինքն իրեն համարում էր «քրիստոնեական քանթրիի» կատարող։
Ջոնի Քեշի հետ է ասոցացվում՝ «Մարդը սևի մեջ» ( անգլ. Mаn In Black) արտահայտությունը, քանի որ 1960-ականներին նրան բնորոշ էր մուգ գույնի հագուստ կրելը (պատճառը Քեշը բացատրում է համանուն երգի մեջ՝ «Man in Black» 1971 թ)։
Կենսագրություն
Ջոնի Քեշը ծնվել է ֆերմերների՝ Ռեյ և Քերրի Քեշերի ընտանիքում։ Երեք տարի հետո, համաձայն Ֆրանկլին Ռուզվելտի ագրոծրագրին, ընտանիքը տեղափոխվում է Արկանզաս նահանգի հյուսիս-արևելք։ Բամբակի և հացահատիկային բույսերի մշակման համար նրանց տրամադրել էին 20 հեկտար հողատարածք, իսկ փոքրի Ջեյ-Արը, հենց այդպես էին անվանում նրան ընտանիքում, 5 տարեկանից իր ընտանիքի հետ միասին աշխատում էր դաշտում։
1950 թվականին ավարտելով դպրոցը նա մեկնում է Դետրոիդ (նահանգ Միչիգան), աշխատանք գտնելու նպատակով, և գործի անցնում Pontiac մեքենաների գործարանում։ Որոշ ժամանակ աշխատելուց հետո հավաքագրվեց ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերում, իսկ Տեխասում ուսուցումից հետո, որտեղ նա ծանոթանում է իր ապագա կնոջ Վիվիան Լիբերտոյի հետ, նրան ուղարկում են ծառայության Գերմանիա։ Ծառայության ընթացքում նա կազմում է իր առաջին խումբը The Landsberg Barbarians:
1954 թվականի զինվորական ծառայության ավարտից հետո Ջոնը ամուսնանում է Վիվիանի հետ, ինչից հետո նորապսակները տեղափոխվում են Մեմֆիս։ Ջոնը շատ բնագավառներում է աշխատել, բայց միշտ գնում էր Sun Records ստուդիա՝ Սեմ Ֆիլիպսի մոտ լսումների։ Նրան մերժում էին անհատական ձայնագրման համար, այդ ժամանակ նա գտնում է իր նմաններին և կազմում The Tennessee Three խումբը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ նրանց «Hey Porter» սինգլը երաժշտական չարթերում չհայտնվեց Ֆիլիպսը նրանց հետ պայմանագիր կնքեց, ինչից հետո բենդը 1955 թվականից սկսեց ձայնագրվել և ճամփորդել։
Բոլոր համերգները Քեշը սկսում էր ավանդույթ դարձած արտահայտությամբ՝ «Բարև ձեզ։ Ես Ջոնի Քեշն եմ»։ Sun Records-ում ձայնագրած առաջին հիթերից մեկը «Folsom Prison Blues» և «I Walk The Line» էին - հենց նրանք Քեշին համազգային ճանաչում բերեցին։ 1957 թվականին Քեշի Sun Records-ից տեղափոխվում է Columbia Records:
Քանթրիի պատմության մեջ Քեշն համարվում է ամենահաջողակ կատարողներից մեկը, նա վաճառել է շուրջ 50 միլիոն ձայնասկավառակ։ Այս ամենի հետ մեկտեղ նրա ձայնագրությունները, օրինակ «Folsom Prison Blues», դարձել են դասական գործեր ռոքաբիլի ժանրում։
Հիշողություն
Սթիվեն Քինգը իր «Մութ աշտարակը.մաս երկրորդ» վեպում Քեշին հիշատակում է Հենրի Դինի մահվան զառացանքի մեջ, իսկ «Հուսահատություն» վեպում Քեշի երաժշտությունը հնչում է ռադիոյով։
Alabama 3 խումբը ի պատիվ Ջոնի երգ է գրել «Hello… I’m Johnny Cash» վերնագրով (եթե հիշում եք Ջոնին այդպես էր սկսում իր համերգները։
Ջոնի Քեշի մասին վավերագրական ֆիլմում՝ «Անցնել սահմանը» (2005 թ.), նրան մարմնավորել է Խոակին Ֆենիկսը, ում ընտրել էր հենց ինքը Քեշը։ Նա չապրեց մինչև «Անցնել սահմանը» վավերագրական ֆիլմի ծաղրանման տարբերակը դուրս գալը ՝ «Վերելքներ և վայրեջքներ.Դյու Կոկսի պատմությունը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ռոքնռոլ կատարողներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Կալինովկա (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 64 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 237,04 մարդ/կմ²։
Տրուա 3 (կանտոն)
Տրուա 3 (Troyes-3), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 15025 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1024 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։
Կալինովկա (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տրուա 3 (կանտոն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Բոգովկա
Բոգովկա (Боговка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բոգուսլավկա (գյուղ, Բորովի շրջան)
Բոգուսլավկա (Богуславка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոգուսլավկա գյուղում բնակվում էր 1 330 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3127 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 425,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1680 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սուրբ Թադեոս (թերթ)
«Սուրբ Թադեոս», Հայ առաքելական եկեղեցու Հորդանանի ազգային առաջնորդարանի պաշտոնաթերթ։
Պատմություն
Թերթը լույս է տեսնում 1997 թվակնից Ամմանում։ Խմբագիրներ՝ Վահան արքեպիսկոպոս Թոփալյան, Զաքարիա քահանա Սարիբեկյան, Հ. Չըգրգճյան։ Ներկայացնում է Հայ եկեղեցու պատմությունը, ծեսերն ու ավանդույթները, լուսաբանում համայնքի ազգային կյանքը։
Կեդրովկա (Միջին Տերսի վտակ)
Կեդրովկա (Кедровка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Միջին Տերս գետի աջ ափին՝ 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ախոտի
Ախոտի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։ Գտնվում է Քեբանմադեն գյուղաքաղաքից հյուսիս-արևելք, սարահարթի վրա, Արածանիի ձախ ափին ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հարյուր ազգանուն
Հարյուր ազգանուն (ինչպես նաև «Բոլոր ազգանունները», «Հարյուր ընտանիքների ազգանուններ», «Բայցզյասին» 百家姓), չինական ազգանունների հանգավորված ցանկ։ Լայն ճանաչում ունի Չինաստանում, քանի որ հանդիսացել է հիերոգլիֆներն անգիր սովորելու համար նախատեսված ուսուցողական տեքստ։ Ստեղծվել է Հյուսիսային Սուն կայսրության դարաշրջանի սկզբին ։ Հեղինակն անհայտ է։ Սկզբում ցանկը կազմված էր 411 ազգանունից, հետագայում լրացվել է մինչև 504-ի, նրանցից 444-ը կազմված է միայն մեկ հիերոգլիֆից, իսկ 60-ը՝ երկու ։
Համարվում է, որ առաջին չորս ազգանունները՝ «Չժաո, Ցյան, Սուն, Լի», դասավորված են ցանկը կազմելու ժամանակների կառավարիչների հերթականությամբ․ Չժաո՝ Սունի կայսրը, Ցյան՝ Ու-Յուե կայսրության վանը, Սուն՝ Ցյան վանի կինը, Լի՝ Հարավային Տան կայսրության վանը ։
Ազգանունների հերթականությունը չի արտացոլում նրանց իրական տարածվածությունը, այլ հավաքված է ըստ հանգերի, ցանկի կազմում առոգանության հեշտության։ «100 ազգանունը» «1000 բառի» և «3 բառի» հետ միասին ամբողջացնում է ամենահայտնի մնեմոնիկ տեքստերի եռյակը՝ ուղղված գրագիտության յուրացմանը և հիերոգլիֆների մտապահմանը։ Համառոտ կոչվում է «Երեք, հարյուր, հազար»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի մշակույթ Կատեգորիա:Չինարեն Կատեգորիա:Ազգանուններ
Արշակ Շահնազարյան
Արշակ Գաբրիելի Շահնազարյան, հայ բանաստեղծ, արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Աշտարակ գյուղում (այժմ՝ Աշտարակ քաղաքը)։ Սովորել է տեղի ծխական դպրոցում և Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանիում։ 1892 թվականին ավարտել է Երևանի ուսուցչական սեմինարիան և մանկավարժակությամբ զբաղվել տարբեր վայրերում։ 1897 թվականին Սուրմալուի գավառի Կողբ գյուղի դպրոցի վարիչն էր։ Հակակառավարական քարոզի մեղադրանքով 1902 թվականին հեռացվել է պաշտոնից և ձերբակալվել ու բանտում մնացել մինչև 1904 թվականը։ 1904-1908 թվականներին շարունակել է ուսուցչություն անել, ապա աշխատել է կոոպերացիայի բնագավառում։ Եղել է Հայկոոպի առաջին նախագահը։ Շահնազարյանի ստեղծագործությունների հերոսները գյուղի քայքայվող մանր գյուղացիությունն ու գյուղական ցեցերն են։ Խորհրդային շրջանում նկարագրել է նոր կազմավորվող սոցիալիստական գյուղը ։
Մահացել է Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Աշտարակ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1872 ծնունդներ Կատեգորիա:1942 մահեր Կատեգորիա:Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի սաներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Փետրվարի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 29 մահեր Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Ռիքո դել Գոլֆո դի Սպեցիա
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 3443 մարդ, խտությունը՝ 96 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 19020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Կոմունայում հատկապես հարգում են Տիրոջ կենարար Խաչը։ Տոնը նշում են մայիսի 3-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թոմի Լափիդ
Յոսեֆ Թոմի Լափիդ (եբրայերեն՝ יוסף «טומי» לפיד, ծնվել է որպես Տոմիսլավ Լամպել, սերբ. կիրիլիցա՝ Томислав Лампел, ) հարավսլավական ծագումով իսրայելացի քաղաքական թատերախոս, ռադիո և հեռուստատեսային լրագրող։ Կառավարության նախարար, որը հայտնի է իր սուր լեզվով և սուր խելքով։ Լապիդը ղեկավարել է աշխարհիկ-ազատական Շինուի կուսակցությունը 1999-ից մինչև 2006 թվականը։ Նա դեմ էր ծայրահեղ ուղղափառ քաղաքական կուսակցություններին և ակտիվորեն ձգտում էր բացառել ցանկացած կրոնական արարողություն Իսրայել պետության իրավական կառուցվածքից։ Նա Յաիր Լափիդի հայրն էր, ով Իսրայելի 14-րդ վարչապետն էր 2022 թվականին ։
Կենսագրություն
Լափիդը ծնվել է Նովի Սադում, Հարավսլավիայի Թագավորություն (ներկայիս Սերբիա), հունգարական ծագումով հրեական ընտանիքում։ Նրա ընտանիքը բռնագրավվել է նացիստների կողմից և արտաքսվել Բուդապեշտի գետտո։ Նրա հայրը՝ դոկտոր Բելա (Մեյր) Լամփելը, ով իրավաբան և սիոնիստ առաջնորդ էր, արտաքսվեց Մաութհաուզեն համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ նրան սպանեցին։ Աուշվիցում սպանվել է նրա տատիկը՝ Հերմիոնան։ Լապիդին և նրա մորը փրկել է Ռաուլ Վալլենբերգը Բուդապեշտում։ Նրանք վերապրեցին պատերազմը և 1948-ին տեղափոխվեցին Իսրայել, որտեղ նա աշխատեց հունգարալեզու իսրայելական Új Kelet թերթում Ռուդոլֆ Կաշթների հետ։ 1950-1953 թվականներին Իսրայելի պաշտպանության բանակում որպես ռադիոօպերատոր ծառայելուց հետո Լափիդը 1957 թվականին ավարտել է Թել Ավիվի համալսարանի իրավագիտության աստիճանը։ Նա ամուսնացավ հայտնի վիպասան Շուլամիտ Լապիդի հետ, նրանք երեք երեխա ունեին։ Նրանց որդին՝ Յաիր Լափիդը, «Եշ Աթիդ» քաղաքական կուսակցության նախագահն է, որը 2013 թվականի Իսրայելի ընտրություններում դարձել է երկրորդ ամենամեծ կուսակցությունը և եղել է սյունակագիր և հեռուստահաղորդավար։ Յաիրը Իսրայելի վարչապետ դարձավ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին։ Թոմի և Շուլամիթի կրտսեր դուստրը՝ Մերավը, կլինիկական հոգեբան է։ Նրանց ավագ դուստրը՝ Միխալը, զոհվել է ավտովթարից 1984թ. :
Հեռուստատեսային կարիերա
Լափիդը սկսել է աշխատել որպես լրագրող իսրայելական հունգարալեզու Új Kelet թերթում։ Հետագայում նա աշխատանքի ընդունվեց հիմնական Maariv օրաթերթում, որտեղ նա դարձավ ազդեցիկ հրապարակախոս և դարձավ Իսրայելի հեռարձակման մարմնի գլխավոր տնօրեն և կաբելային հեռուստատեսության միության նախագահ։ Նա նաև եղել է իսրայելական At կանանց ամսագրի հիմնադիր խմբագիրը, ինչպես նաև հաջողակ դրամատուրգ։ 1990-ականներին Լափիդը 1-ին ալիքով հեռարձակվող «Պոպոլիտիկա» քաղաքական թոք-շոուի մշտական ​​հյուրն էր, որը հաճախ վերածվում էր խաղի, որտեղ բոլորը բղավում են. ավելի ուշ նա տեղափոխվեց «2-րդ ալիք» թոք շոու՝ «Պոլիտիկա»։ Լապիդը 1998 թվականին իր ամենշաբաթյա ռադիոհաղորդման համար արժանացել է Սոկոլովի մրցանակին՝ Իսրայելի լրագրության գլխավոր մրցանակ ։
Քաղաքական կարիերա
1990-ականների վերջին Լափիդը միացավ Ավրահամ Պորազի Շինուի կուսակցությանը, որը բարձրացրեց կուսակցության դիրքը Իսրայելի քաղաքական ասպարեզում։ Լապիդը դարձավ կուսակցության նախագահ, իսկ Շինուին 6 մանդատ ստացավ 1999 թվականի ընտրություններում, իսկ Լապիդն առաջին անգամ մտավ Կնեսետ։ 2003 թվականի ընտրություններում կուսակցությունը մասնակցեց աշխարհիկ պլատֆորմով և ստացավ 15 մանդատ՝ դառնալով երրորդ ամենամեծը Քնեսեթում Լիկուդից և Լեյբորիստներից հետո։ Շինուին հրավիրվել է միանալու Արիել Շարոնի կառավարությանը, իսկ Լապիդը նշանակվել է փոխվարչապետ և արդարադատության նախարար։ Ենթադրվում էր, որ 1999 թվականին Իսրայելի սերբամետ դիրքորոշումը Հոլոքոստի ժամանակ հրեաներին փրկելու սերբ բնակչության պատմության արդյունքն էր, որի մասին անձնական հիշողությունները դեռևս առկա էին այն ժամանակ կառավարությունում ծառայող իսրայելցի տարեց քաղաքական գործիչների մեջ, ինչպիսին Լապիդն էր։ Լարվածությունը Շինուի և Լիկուդի միջև աճեց, երբ կոալիցիա մտցվեց ծայրահեղ ուղղափառ «Ագուդատ Իսրայել» կուսակցությունը։ Շինույը չկարողացավ իրականացնել իր նախընտրական խոստումներից շատերը, ինչպես օրինակ՝ քաղաքացիական ամուսնության հաստատումը, և վեճ ծագեց կրոնական հաստատություններին պետական ​​օգնության շուրջ։ Արդյունքում Շինուին դուրս եկավ կոալիցիայից 2004 թվականի դեկտեմբերին։ 2005 թվականի մարտի վերջին Լափիդը քվեարկեց բյուջեի օգտին՝ չնչին զիջումների դիմաց, որպեսզի զերծ մնար կառավարության անկումից, ինչը կարող էր հանգեցնել արտահերթ ընտրությունների և խոչընդոտել իրագործմանը։ անջատման պլանի մասին։ Շինուիի նախնական ընտրություններում, որոնք անցկացվեցին 2006 թվականի ընտրություններից քիչ առաջ, Լափիդը պահպանեց կուսակցության ղեկավարությունը։ Սակայն նրա տեղակալ Պորազը զիջել է ցուցակի երկրորդ տեղը։ Հետագա ճգնաժամում Պորազը և մի քանի այլ Շինուի ՄԿ-ներ լքեցին կուսակցությունը և հիմնեցին Հեցը։ Լապիդը լքեց Շինույը քվեարկությունից երկու շաբաթ անց և հայտարարեց Պորազի նոր կուսակցությանը սատարելու մասին, բայց նախընտրեց չներգրավվել նոր կուսակցության ղեկավարության մեջ՝ որպես գործիչ ծառայելու փոխարեն։ Ընտրություններում նրան հատկացվել է Hetz ցուցակի խորհրդանշական 120-րդ տեղը, սակայն կուսակցությունը չի կարողացել մանդատ ստանալ ։
Ոչ քաղաքական գործունեություն
2006 թվականի հուլիսին Լափիդը նշանակվեց Յադ Վաշեմի Խորհրդատվական խորհրդի նախագահ՝ Հոլոքոստի նահատակների և հերոսների հիշատակի մարմնի, մի դեր, որը նա անվանեց «սրբազան պարտականություն»։ Նա հանդես է եկել «Իմաստունների խորհուրդ» իսրայելական հեռուստատեսային ծրագրում Իսրայել 10 հեռուստաալիքով։ Նա վարում էր իր սեփական ռադիոհաղորդումը Reshet Bet-ում։ Նա նաև եղել է Իսրայելի շախմատային միության նախագահ և ծառայել է որպես Ռաուլ Վալլենբերգ հիմնադրամի պատվավոր անդամ ։
Մահ
Լափիդը ծանր վիճակում հոսպիտալացվել է Թել Ավիվի Իչիլովի հիվանդանոցում 2008 թվականի մայիսի 30-ին։ Նա մահացել է 2008 թվականի հունիսի 1-ին, 76 տարեկան հասակում, քաղցկեղի դեմ պայքարից հետո ։
Այլ
2011 թվականի մարտին Նովի Սադի արվարձանում գտնվող Վետերնիկի Նովա 30 փողոցը վերանվանվել է ulica Tomija Josefa Lapida («Joseph Tommy Lapid street») ։
Ակբուզատ (ձիարշավարան)
Ակբուզատ ձիարշավարան, ձիերի մրցախաղային արշավ անցկացնելու ասպարեզ Ռուսաստանի Դաշնության կազմի մեջ մտնող Բաշկորտոստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Ուֆայում։ Կառուցվել է խորհրդային իշխանության վաղ շրջանում՝ 1920-ական թվականներին, պետական ֆինանսավորմամբ, ցեղական արշավաձիերի փորձարկումներ կատարելու նպատակով։ 1968 թվականին Բաշկիրիայի կառավարությունը որոշում է ընդունել կառուցելու նոր ձիարշավարան, որի շինարարությունն ավարտվել և հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1982 թվականին՝ Ռուսաստանի կազմի մեջ Բաշկիրիայի կամավոր մտնելու 425-ամյակի տոնակատարության օրերին։ Այդ իսկ տարում՝ հուլիսի 26-ին տեղի են ունեցել նժույգներով առաջին մրցարշավները։
Անցած դարի 80-ական թվականներից սկսած՝ «Ակբուզատը» վստահորեն տեղ է զբաղեցրել նախ՝ ԽՍՀՄ-ի, իսկ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության լավագույն ձիարշավարանների շարքում։ Այստեղ անց են կացվել բազմաթիվ խոշոր մրցումներ, այդ թվում՝ ձիավարողների համամիութենական XXIV մրցումները (1983 г.), «Ուրալյան գոտի» մրցաշարերը (1985, 1987, 1989, 1992, 1993 թթ.), ձիավարողների համառուսական մրցումներ (2001 и 2004 թթ.), ձիարշավորդների փոքր առաջնությունը (1995 թ.), ձիարշավորդների «Բաշկորտոստան — Իտալիա» միջազգային հանդիպումը (2003 թ.), ձիարշավորդների «Բաշկորտոստան — Ֆինլանդիա» բարեկամական հանդիպում-առաջնությունը (2004 թ.)։ «Ակբուզատը» 7 անգամ ճանաչվել է Ռուսաստանի լավագույն ձիարշավարան (1984, 1986, 1990, 2001, 2002, 2003, 2004 թթ.)։
2005 թվականի նոյեմբերից 2007-ի հոկտեմբեր ընկած ժամանակամիջոցում ձիարշավարանը հիմնովին վերակառուցվել է ըստ ճապոնական «RAUM Architects» ֆիրմայի պատրաստած նախագծերի։ Շինաշխատանքներն իրականացրել է «Башкортостаннефтезаводстрой» ֆիրման ։
2009 թվականին ձիարշավարանը վերանվանվել է «Թագիր Քուսիմովի անվան Ակբուզատ ձիարշավարան», բայց այդ նոր անվանաձևը ժողովրդական լայն զանգվածների կողմից չի արժանացել պատշաճ ընդունելության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ձիարշավարաններ
Նեապոլիս (Սալոնիկ)
Նեապոլիս (Νεάπολις ), քաղաք Հունաստան ում, Սալոնիկի հյուսիսային արվարձանն է։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 70 մետր բարձրության վրա, Սալոնիկի կենտրոնից 1,5 կիլոմետր հյուսիս և «Մակեդոնիա» միջազգային օդանավակայանից 15 կիլոմետր հյուսիս։
Նկարագրություն
Նեապոլիսը ներառված է Նեապոլիս-Սիքեզ համայնքի կազմում՝ Սալոնիկի պերիֆերիկ միավորում՝ Կենտրոնական Մակեդոնիա յի պերիֆերիայում ։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմում է 27 084 մարդ ։ Տարածքը 1,168 քառակուսի կիլոմետր է ։
Արևմուտքում՝ Լանգադա փողոցի երկայնքով, սահմանակից է Ամբելոկիպիին։ Նեապոլիսի շրջաններն են Անայնիսեոսը (Αναγέννηση) և Տիրոլիսը (Τυρολόης)։
Քաղաքի երկնային հովանավորը Սուրբ Գևորգն է, իսկ տեղական սուրբը՝ սուրբ նահատակ Գեորգի Նեապոլիտը՝ Կապադովկիա յում ծխական նեապոլիսի (Նևշեհիրի) քահանան, որը սպանվել է 1797 թվականին ։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1922 թվականին Նևշեհիրից Կապադովկիա գնացած փախստականների կողմից, որոնք այդտեղ էին գաղթել Փոքր Ասիայի աղետից և հույն-թուրքական բնակչության փոխանակում ից հետո։ Կոչվել է Նևշեհիրի հունական անունով՝ Նեապոլիս։ Փախստականները քաղաքի կենտրոնում կառուցել են Այոս Եորգիոս եկեղեցին, այժմ՝ Նեապոլի և Ստավրոպոլի թեմերի մայր տաճարը։
1946 թվականին Նեապոլիսը ճանաչվել է համայնք (դիմ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Սալոնիկ Կատեգորիա:1922 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կրյուկովո (գյուղ, Իստրինսկի շրջան)
Կրյուկովո (Крюково), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջոն Դրայդեն
Գրել է «Ամեն ինչ հանուն սիրո» (1678), «Դոն Սեբաստիան» (1695) ողբերգությունները, տրագիկոմեդիաներ, ներբողներ, պոեմներ, «Փորձ դրամատիկական պոեզիայի մասին» (1668), «Փորձ հերոսական պիեսների մասին» (1672) տրակտատները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրականագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սեբաստիայի Ավետարան
«Սեբաստիայի Ավետարան», միջնադարյան ձեռագիր մատյան։
Պատմություն
Ընդօրինակվել և պատկերազադվել է 1066 թվականին Սեբաստիայում։ Գրիչ, հավանաբար նաև ծաղկող՝ Գրիգոր Ակոռեցի (Մատենադարան, ձեռագիր № 311): 1166 թվականիին «Սեբաստիայի Ավետարան»-ը եղել է Ներսես Շնորհալու սեփականությունը, որը նա նվիրել է Գրիգոր Զ Ապիրատ կաթողիկոսին, վերջինս էլ՝ իշխան Բակուրանին։ Բաղկացած է 282 թերթից, չափերը՝ 23 x 15,5 սմ, երկսյուն է, բոլորաձև երկաթագիր։ Ունի ավետարանչի 1 պատկեր, կիսախորաններ, լուսանցազարդեր, նաև հիշատակարան։
Տուչնոե (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Տուչնոե գյուղում բնակվում էր 674 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:19-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Բոգոտոլ (գյուղ, Բոգոտոլսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1639 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Բոգոտոլսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1703 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հունգարիայի վարչական բաժանում
Հունգարիայի տարածքը բաժանված է 7 տարածաշրջանների (Magyarország régiói)։ Տարածաշրջանները բաժանվում են 20 մարզերի (megyék մեդյեների), որոնք էլ բաժանվում են 173 շրջանների (kistérségek քիշտերշեգերի)։
Կա 23 քաղաք, որոնք ունեն մարզի իրավունքները և երբեմն դրանց անվանում են քաղաքային մարզեր։ Բացի այդ, երկրի խոշոր քաղաքները (Բուդապեշտ, Դեբրեցեն, Միշկոլց, Սեգեդ, Պեչ և Դյոր) գտնվում են հանրապետական ենթարկման տակ։ Այդպիսով տվյալ 23 քաղաքի տեղական իշխանությունների իրավունքները լայնացված են, սակայն ամեն դեպքում դրանք անկախ տարածաքային միավորներ չեն։ Տեղական ինքնավարության մարմիններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Կետեր
Կետեր (κῆτος — «ծովային հրեշներ»), կետանմանների կարգին պատկանող ծովային կաթնասուններ։
Կետերը հսկա չափերի (1,2-33 մ) կենդանիներ են։ Մարմինը մերկ է, իլիկանման և աննկատելիորեն անցնում է պոչի, որը վերջանում է հորիզոնական երկթիակ լողակով։ Առջևի վերջավորությունները վեր են ածվել լողակների, ետինները անհետացել են։ Մազածածկը, քրտինքային, ճարպային գեղձերը և արտաքին ականջը ետ են զարգացել։ Մաշկային ճարպաշերտը շատ հաստ է, որը փոքրացնում է մարմնի տեսակարար քաշը և պաշտպանում ջերմային կորուստներից։ Քթանցքերը ծածկված են փականներով։ Թոքերը խիստ առաձգական են։ Կմախքը սպունգանման է, ողնաշարը սրբոսկր չունի։ Կողերը 17 զույգ են, սակայն կրծոսկրի հետ միացած են 1-11 զույգը։ Մկանները շատ միոգլոբին են պարունակում և երկար ժամանակ կարող են ջրում սուզված մնալ։ Լավ զարգացած են լսողությունը, համի, շոշափելիքի և մաշկային զգացողությունը։ Շոշափելիքի օրգան են ծառայում գլխի վրայի վիբրիսները։ Աչքերը մանր են, արցունքագեղձեր չունեն։ Կետերի կարգն ունի 2 ենթակարգ՝ անատամ կետեր կամ բեղավորներ, ունեն 3 ընտանիք, և ատամնավոր կետեր, որ ունեն 4 ընտանիք։ Հայտնի է 38 սեռ, 83 տեսակ՝ տարածված համաշխարհային օվկիանոսում՝ Արկտիկայից մինչև Անտարկտիկա։ Մեծ մասը ձմռանը գնում են դեպի տաք ջրեր (բազմանալու), ամռանը՝ սառը ջրեր (գիրանալու, ճարպ կուտակելու)։
Կետերի նախնիները (հավանաբար կրեոդոնտները) ջրային կյանքի են անցել համարյա 60 մլն տարի առաջ։ Հայտնի են 127 սեռի բրածո կետեր։ Բրածո կետեր գտնվել են ստորին օլիգոցենի շերտերում (Կովկասում) և վերին միոցենի շերտերում (Մոլդովայում, Ղրիմում, Կովկասում)։
Կետորսության օբյեկտ են, որը կարգավորում է Միջազգային կետորսության հանձնաժողովը։ Որոշ տեսակների միսը օգտագործվում է որպես սնունդ, ստանում են մեծ քանակությամբ կետաճարպ։
Կատեգորիա:Կետանմաններ Կատեգորիա:Կաթնասուններ
Աստերոիդների ցանկ (314001-314100)
Աստերոիդների ցանկ (313901-314000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (314101-314200)
Կաթողիկոսություն
Կաթողիկոսություն, հոգևոր և եկեղեցավարչական գերագույն իշխանությունը Արևելքի քրիստոնեական մի շարք եկեղեցիներում (Հայոց, Վրաց, Ասորոց, Մալաբարի, նեստորական ասորիների), նաև՝ կաթողիկոսի պաշտոնը, կոչումը։
Կաթողիկոսությունը գլխավորում և կառավարում է Կաթողիկոսը։ Կաթողիկոսության հսկողության ու տնօրինության տակ են գտնվում եկեղեցական հոգևոր, իրավա-վարչական, նախկինում՝ նաև մշակութային-կրթական բոլոր օղակները։ Կաթողիկոսության գիտությամբ ու թույլտվությամբ են կայացվում եկեղեցական կարևորագույն որոշումները, ժողովները, կատարվում մյուռոնօրհնեք, եպիսկոպոսների ձեռնադրությունները։ Կաթողիկոսության գործերն իրականացվում են կաթողիկոսարանի միջոցով։
Հայոց կաթողիկոսություն
Հայոց պաշտոնական Կաթողիկոսությունը հիմնվել է 302 թվականին, Վաղարշապատում։
Բոյնի
Բոյնի (Бойні), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
Կաթողիկոսություն
Հայոց կաթողիկոսություն
Հայոց Կաթողիկոսությունը կոչվել է նաև քահանայապետություն, եպիսկոպոսապետություն, հայրապետություն։ Պատմա-քաղաքական դեպքերի բերումով Հայոց Կաթողիկոսության նստավայրը հաճախ է տեղափոխվել։ Ստեղծվել են միաժամանակ գործող հակաթոռ կաթողիկոսություններ։
Բոյնի
2001 թվականի տվյալներով Բոյնի գյուղում բնակվում էր 73 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 486,67 մարդ/կմ²։
Կաթողիկոսություն
Հայոց կաթողիկոսություն
Կատեգորիա:Կաթոլիկություն‏‎
Բրեմբատե դի Սոպրա
Բրեմբատե դի Սոպրա (Brembate di Sopra), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում Է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 7100 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 1684 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 24030, իսկ հեռախոսային կոդը՝ 035։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ակչեկանա
Ակչեկանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։ Գտնվում էր Նոր Մալաթիա-Խարբերդ ճանապարհի ձախ կողմում, Արևելյան Եփրատի ձախակողմյան Կարասու վտակի ակունքներում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կամֆեն
Կամֆեն (3, 3-դիմեթիլ- 2-մեթիլենբիցիկլո- [1, 2, 2]-հեպտան), տերպենների շարքի ածխաջրածին, քիմիական բանաձևը՝ C10H16։
Հատկանիշներ
Անգույն, ցնդող, կամֆորայի բնորոշ հոտով բյուրեղային նյութ է, հալման ջերմաստիճանը՝ 51-52 °C, եռմանը՝ 160-161 °C, խտությունը՝ 0, 845 գ/սմ3։ Լավ է լուծվում եթերում, վատ՝ սպիրտում, ջրում չի լուծվում։ Քիչ քանակությամբ պարունակվում է բևեկնայուղում և Փշատերև բույսերի եթերային յուղերում, որոնցից կարելի է անջատել ռեկտիֆիկացմամբ և սառեցմամբ։
Արդյունաբերության մեջ ստանում են պինենի կատալիտիկ իզոմերացմամբ։ Միջանկյալ նյութ է կամֆորայի սինթեզում։ Կամֆենը լայնորեն կիրառվում է արդյունաբերության մեջ։ Կամֆենի քլորացմամբ ստանում են միջատասպաններ՝ քլորոֆեն, պոլիքլորկամֆեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենսամոլեկուլներ Կատեգորիա:Ալկեններ
(2899) Ռանրան Շաու
(2899) Ռանրան Շաու (Runrun Shaw), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1964 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տրուա 4 (կանտոն)
Տրուա 4 (Troyes-4), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 17118 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1029 է։ Կանտոնում կա 7 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ Կատեգորիա:1973 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գանձակ
Գանձակ (Gəncə, ), մեծությամբ երկրորդ քաղաքը Ադրբեջանում, Պատմական Հայաստանի Ուտիք նահանգում։ Օսմանյան զորքերի կողմից բռնագրավվելու (1918) և «Ադրբեջան» անունով թյուրքական նոր պետություն ստեղծելու պահին քաղաքը կոչվում էր Ելիզավետպոլ, ապա (1920 թվականին) վերականգնվել է քաղաքի նախկին անունը, որը նորից անվանափոխվել էր 1935 թվականին՝ Կիրովաբադ։ 1991 թվականին քաղաքը Բաքվի ադրբեջանական իշխանությունների կողմից անվանվեց Գյանջա, որը հնչյունային առումով հայկական Գանձակ անվանման խեղաթյուրված տարբերակն է։
Պատմություն
9-րդ դարի վերջից մինչև 12-րդ դարը Գանձակում հաստատվել էր Աղվանից կաթողիկոսության աթոռը։ 11-րդ դարի կեսին Գանձակին տիրել է արաբական Շադդադյան տոհմի ճյուղերից մեկը։ 1088 թվականին Շադդադյան Փատլունից Գանձակը գրավել և աթաբեկության կենտրոն է դարձրել սելջուկյան զորապետ Բուղան։ Սելջուկյան թուրքերի տիրապետության հաստատումից հետո Գանձակում ծաղկում է նաև մուսուլման ժողովուրդների մշակույթը, հատկապես գրականությունը։ 12-րդ դարի 2-րդ կեսին Գանձակի աթաբեկությունը թուլացել է, դարձել հարկատու Վրաց թագավորությանը։ 13-րդ դարի սկզբին Գանձակը հիշատակվում է որպես բազմամարդ և ամուր քաղաք։ 1236 թվականին թաթար–մոնղոլները կործանել են ընդդիմացող Գանձակի պարիսպները և կոտորել բնակիչներին. քաղաքը ամայացել է։ Գանձակում են ծնվել, կրթվել կամ գործել Հովհաննես Սարկավագը, Կիրակոս Գանձակեցին և միջնադարյան մշակույթի ուրիշ գործիչներ։
Վարչական բաժանում
1905 թվականի հունվարի դրությամբ Գանձակում կար ավելի քան 8 հազար տուն, իսկ քաղաքը անմիջապես բաժանված էր երկու մասերի՝ հայկական և թուրքական։ Քաղաքի երկու մասում կային բազմաթիվ թաղամասեր, որոնք ունեցել են իրենց ինժեներա-պլանային համարները։ Սակայն, հայերը անվանում էին թաղամասերը Հայաստանի տարբեր աշխարհագրական անվանումներով ։
Հայկական մաս
Գանձակի հայկական մասում (Գանձակ գետի աջ ափը) գտնվում էին հետևյալ թաղամասերը՝ Այդ թաղամասերի ազգաբնակչական կազմը ձևավորված էր Պարսկաստանի հայերից, Ջիվանշիրի գավառից (Նախատատաց - Բեգում Սարով, Էրքեջ, Կարաչինար, Ներքիշեն, Հայ Պարիս և այլ), Գանձակի գավառից գյուղերից (Ոսկանապատ - Զուռնաբադ, Հարցհանգիստ - Չովդար, Վարդաշեն - Միրզիկ, Քարհատ - Դաշկեսան, Աբլիա, Կիրանց, Խաչակապ - Ղուշչու, Բարսում, Նուկզար, Փիփ, Խաչիսար - Չարդախլու, Ղարադաղլու և այլ վայրերից) ։
Թուրքական մաս
Քաղաքի այսպես կոչված թուրքական մասում (Գանձակ գետի ձախ ափը) կային հայկական թաղամասեր՝ Այդ թուրքական մասում կար նաև պարսկական թաղամաս։ Այն գտնվում էր պարսկական շուկայի (այժմ թուրքական շուկայի) և շահաբասյան քարվանսարայի շրջանում։ Ռուսական թաղամասը գտնվում էր Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու ռուսական ռազմական վանքի և Սլոբոդկա թաղամասի շրջանում ։
Թուրքերը Գանձակում անմիջապես թուրքական թաղամաս չունեին (բնակվում էին Այգեստան, Փոքր Այգեստան, Չայլեցոց, Երևանցոց և Սլոբոդկա թաղամասերում )։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Գանձակի պատմություն Կատեգորիա:Հայերը Գանձակում
Առողջ կյանք (Փարիզ)
«Առողջ կյանք», բժշկական և առողջապահական ամսագիր։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1931-1932 թվականներին Փարիզում։ Խմբագիր-տնօրեն՝ Միհրան Քեշիշյան։ Ծանոթացրել է առավել տարածված հիվանդությունների ախտանշաններին և դրանց կանխարգելման միջոցներին, տարածել առողջապահական գիտելիքներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձրել երեխաների և մայրերի հիգիենայի հարցերին, հոդվածներ է տպագրել Հայկական խորհրդային սոցիալական հանրապետության առողջապահութան ոլորտի վերաբերյալ։
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական պարբերականներ
Կաթսայադիրտ
Կաթսայադիրտ, կաթսայական ագրեգատի (շոգեգեներատորի) տաքացման մակերևույթների և ջերմափոխանակիչ այլ ապարատների խողովակների ներքին պատերի կարծր նստվածք, որն առաջանում է տարբեր աղեր պարունակող ջրի տաքացման կամ եռման հետևանքով։
Կաթսայադիրտի առկայությունը խիստ վատացնում է ջերմափոխանակման պրոցեսը և կարող է շոգեկաթսայի գոլորշածին և ջերմատաքացուցչային մակերևույթներում առաջացնել մետաղի գերտաքացում։
Ըստ քիմիական բաղադրության՝ կաթսայադիրտը բաժանվում է երեք հիմնական խմբի՝ հողալկալիական (կարբոնատային, սուլֆատային, սիլիկատային, ֆոսֆատային), երկաթային (երկաթօքսիդային, երկաթֆոսֆատային և երկաթսիլիկատային) և պղնձային (մետաղական պղինձ և դրա օքսիդները)։
Կաթսայադիրտի առաջացումը կարելի է կանխել ջուրը նախապես քիմիական մշակման ենթարկելով։ Կաթսայադիրտը հեռացնում են մեխանիկական կամ քիմիական միջոցներով։
Կատեգորիա:Նստվածքներ Կատեգորիա:Քիմիա
Ալեքսեյ Պետուխով
Ալեքսեյ Պետուխով (Алексе́й Евге́ньевич Петухо́в, ), ռուս դահուկորդ, մասնագիտացած է սպրինտային դահուկավազքում, ավելի հաջողակ է չմուշկային սպորտում։ 2010 թվականի Օլիմպիական խաղերի թիմային սպրինտում բրոնզե մեդալակիր,  2013 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ ։
Պատանեկան ելույթներ
Սկսում է ելույթները 1990 թվականին Կոլայի մարզադպրոցում մարզչի՝ Յուլիա Պոլետուխինայի մոտ։ Ավելի ուշ նրան մարզում է Եվգենի Նիկոլաևիչ Լեոնենկոն։ 1998 թվականին տեղափոխվեց Մուրմանսկի մարզադպրոցի մարզիչ Պավել Բրովինի մոտ։ Դրանից հետո միանգամից հաղթել է Ապատիտի մարզային առաջնությունում, իսկ մեկ տարի անց դուրս եկավ Սամարայում Ռուսաստանի Գավաթի եզրափակիչ փուլ, որտեղ կատարել է սպորտի վարպետի նորմատիվը։
Պետուխովը մասնակցել է երկու աշխարհի պատանեկան առաջնություններում։ 2002 թվականին գերմանական Շոնախում նա մնացել է առանց մրցանակների, իսկ 2003 թվականին շվեդական Սոլեֆտեոյի ժամանակ էստաֆետին հաղթել է ոսկե և արծաթե՝ դահուկավազքի 30 կմ ընդհանուր մեկնարկից ։ Համաշխարհային առաջնությունից 3 ամիս առաջ նա կոտրել է ոտքը բասկետբոլի խաղում, որից հետո գիպսով էր քայլում։
Հասուն կարիերա
Հաջողությունները եկան Պետուխովի մոտ 2008/09 մրցաշրջանում, երբ նա երկու անգամ դարձել է  Աշխարհի գավաթի խաղարկության երկրորդ անհատական սպրինտերային մրցավազքում և մեկ անգամ երրորդը Նիկոլայ Մորիլովի հետ։ Աշխարհի առաջնությունում՝ Լիբրեցում նա դարձել է իններորդ չեմպիոնը։
2009 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Ալեքսեյը տարավ առաջին հաղթանակը, Դյուսելդորֆում Աշխարհի գավաթի առաջին փուլում նա հաղթել է իր սպրինտերային մրցավազքում։ Դեկտեմբերի 6-ին նա կրկնել է արդյունքը Նիկոլայ Մորիլովի հետ։
Փետրվարի 22-ին, 2010 թվականի XXI Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ Վանկուվերում Ալեքսեյ Պետուխովը Նիկոլայ Մորիլովի հետ շահել է բրոնզե մեդալ սպրինտերային թիմային մրցապայքարի ազատ ոճում։
2017 թվականի նոյեմբերի 9-ին  Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի հանձնաժողովը  Դենիս Օսվալդի ղեկավարությամբ Պետուխովին մեղավոր է ճանաչել հակադոպինգային կանոնները խախտելու համար։ Սոչիի 2014 թվականի Օլիմպիական խաղերի արդյունքները չեղյալ են հայտարարվում։ Նա ցմահ հեռացվել է Օլիմպիական խաղերում մասնակցելու հնարավորությունից ։ 2018 թվականի փետրվարի 1-ին դահուկորդների հետ միասին արդարացվել է և վերականգնվել է իր կոչումները և շքանշանները։ Ցմահ որակազրկումը չեղյալ է հայտարարվել ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դահուկավազորդներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Թագավորական ալկասար (Մադրիդ)
Ռեալ Ալկասար Դե Մադրիդ, թագավորական Ալկասար Մադրիդում ( իսպ.՝ Real Alcázar de Madrid), չպահպանված շենք, որ վաղուց արդեն եղել է իսպանիայի միապետի նստավայրը։ Այրվել է 1734 թվականին, դրա փոխարեն այժմ գտնվում է Պալասիո Ռեալ Դե Մադրիդը։ Սկզբնական շրջանում Ալկասարը եղել է IX դարի իսլամական դարաշրջանի ամրոց. XVI դարից այն օգտագործվել է որպես թագավորական պալատ։
Կառույցի պատմությունը
Շենք հետ կապված առաջին խոշշոր վերակառուցումը ավարտվել է 1537 թվականին կայսր Կառլ V- ի կողմից, սակայն նրա վերջնական տեսքը կապված է ճարտարապետ Խուան Գոմես Դե Մորայի հետ՝ 1636 թվականին Ֆլիպ IV- ի հրամանով։ Շենքը հայտնի է եղել նաև որպես հարուստ գեղարվեստական գործերի հավաքածու՝ հավաքված հրդեհի ժամանակ միապետի՝ Ֆիլիպ V- ի, ողբերգական մահվան ժամանակ։
Նկարչական հավաքածուներ
Պալատում պահպանվել են մեծ քանակությամբ արվեստի գլուխգործոցներ, որոնց մասին տեղեկությունները հասել են մեզ 1600, 1636, 1666, 1686 և 1700 թվականներից՝ շնորհիվ գույքագրության, որոշներն էլ պահպանվել են 1734 թվականի հրդեհից, որոշներն էլ Ֆիլիպ 5- րդի մահից հետո՝ 1746 թվականն։ Մոտավորապես հազար նկարներ փրկվել են և պահպանվել Դե Սան Գիլի վանքում, Արմերու Ռեալ և արքեիսկոպոս Տոլեդսկուանվան Մարկզ Դե Բեդմարում։ Հավաքածուի կարևոր մասը տեղափոխվել է Բուեն Ռետիռոյի պալատ։ Համաշխարհային նշանակություն ունեցող այրված մի քանի գլուխործոցների կողքին առկա են նաև գեղարվեստական և պատմական գործերը։ Օրինակ, Դիեգո Վալասկեսի « Մորիսկովի վտարումը» 1627 թվականին ստացել է կոչման, որը հնարավորություն տվեց առաջին անգամ ուղևորվելու Իտալիա. ինչպես նաև ձիերի դիմանկարները 3 դիցաբանական թեմաներով ( « Ապոլլոն», « Ադոնիս և Վեներա», « Պսիիխեյա և Կուպիդոն»)։ Սրանցից պահպանվել է միայն « Մերկուրին և Արգուսը»։ Այլ խոշոր արվեստագետները, որոնց ժառանգությունները տուժել են, համարվում են Ռուբենսներ. այրվել են Ֆիլիպ Հինգերորդի ձիերի դիմանկարները, որոնք, ի տարբերություն Մյուլբերգում Տիցիանայի աշխատանք « Կառլ Հինգերորդի ձիու դիմանկարի», պատվավոր տեղ են գրավել Հայելիների սրահում։ Ռուբենսի պատճենը գտնվում է Ուֆֆիցիում։ Ինչպես նաև այրվել է « Սաբին կանանց հափշտակումը» և մոտ քսան աշխատանքներ, որոնք զարդարվել էին Պիեզա Օչավադան։ Տիցիանայի աշխատանքներից այրվել են Տասներկուերորդ Կեսարի մի շարք պատկերներ, որոնք գտնվում էին Սալոնե Գրանդեում և որ հայտնի էին պատճենների քանակով։ Կորել են երկու նկար « Ֆուրի» շարքից Հայելիներ սրահից ( մնացած երկուսը այժմ գնտվում են Պռադոյում)։ Այրվել են նաև Տինտորետտոյի, Վերոնեզեի, Ռիբերի, Բոսխայի, Բռեյգելի, Սանչես Կոելիոյի, Վան Դեյքի, Էլ Գրեկոյի, Անիբալ Կառաչոյի, Լեոնարդո Դա Վինչիի, Գվիդո Բոլոնեսի, Ռաֆայելի, Ջակոբո Բասսանոյի, Կորեջիոյի և այլ շատերի աշխատանքները։
Կատեգորիա:Մադրիդի պալատներ Կատեգորիա:1537 հիմնադրումներ Իսպանիայում
Ֆլորան Մանոդու
Ֆլորան Մանոդու (Florent Manaudou, ), ֆրանսիացի լողորդ, 2012 թվականի 50 մետր ազատ լող օլիմպիական սպորտաձևի չեմպիոն, աշխարհի առաջնության 7-ակի և Եվրոպայի առաջնության 9-ակի չեմպիոն։ Ֆլորանը լողի օլիմպիական չեմպիոն Լոռ Մանոդուի կրտսեր եղբայրն է։ 50 մետր կարճ տարածության և մեջքով լողի 50 մետր տարածության աշխարհի ռեկորդսմեն։ Ունիվերսալ է, հանդես է գալիս լողի բոլոր սպորտաձևերում։
Կենսագրություն
Ֆլորանը լողով սկսել է զբաղվել իր ավագ եղբոր՝ Նիկոլի անմիջական ղեկավարությամբ։ Ավելի ուշ, նա սկսել է մարզվել Մարսելի լողորդական ակումբում։ 2007 թվականին մարզիկը դարձել է Ֆրանսիայի 50 մետր տարածության ազատ ոճի երիտասարդական առաջնությունը։ 2009 թվականին Ֆլորանը ծառայության է անցել Ֆրանսիայի ցամաքային ուժերի հրետանային զորքերում։
Երեք տարի հարաբերությունների մեջ է եղել Ֆանի Սքալիի հետ։ Սիրային հարաբերություններ է ունեցել նաև Էմբր Բեյքերի հետ։
Մարզական կարիերա
2011 թվականին Շանհայում տեղի ունեցած ջրային սպորտաձևերի աշխարհի առաջնության ժամանակ, Ֆլորանը մասնակցել է միայն մեկ անհատական մրցման՝ 50 մետր բատերֆլայ։ Եզրափակչում ֆրանսիացին վերջնագծին հասել է հինգերորդը՝ 50 մետրանոց լողավազանը անցնելով 23,49 վայրկյանում։ Այն շատ ավելի ցածր ցուցանիշ է եղել ի համեմատություն նախալողի (23,31 վ) և կիսաեզրափակչի (23,32 վ) ժամանակ ցուցաբերած արդյունքի։ Ֆլորանը մասնակցել է նաև 4×100 մ կոմբինացված մրցմանը, որտեղ իր շրջանը նա հաղթահարել է բատերֆլայով։ Սակայն ֆրանսիական թիմը չի կարողացել հայտնվել եզրափակչում՝ 3.36,21 արդյունքով։
Լոնդոնի 2012 թվականի օլիմպիական խաղերի ընտրության ժամանակ Մանոդոն, լողի 50 մետրանոց մարզաձևի ժամանակ, զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը՝ զիջելով միայն Ամորի Լևոյին։ Չնայած Ֆլորանը Օլիմպիադայում հայտնվել է միայն 10-րդ ցուցանիշով (21,95 վ)։ Հենց նա էլ արդյունքում նվաճեց օլիմպիական ոսկե մեդալը։ Նա դարձել է առաջին ֆրանսիացին, որը հաղթահարել է այդ հեղինակավոր տարածությունը ։ Եզրափակչում լողալով 7-րդ ջրուղիով՝ Ֆլորանը անցել է ամերիկացի Քալեն Ջոնսին և Պեկինի օլիմպիական խաղերի ֆավորիտ, բրազիլացի Սեզար Սիելուին՝ գրանցելով հաջող ժամանակ (21,34 վ) ։