cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շախմատիստներ (Կարավաջոյի դպրոց)
Նկարի պատմություն
Նկարը ստեղծվել է 1610 թվականին (որոշ արվեստագետներ ընդլայնում են թվագրման շրջանակները մինչև 1590-1610 թվականները ), սովորաբար վերագրվում է Միքելանջելո Մերզի դա Կարավաջոյի (Merisi Michelangelo detto Caravaggio, 1573-1610) դպրոցին։ Առանձին հեղինակավոր կատալոգներում վերագրվում է հենց նկարչին ։ Նկարի չափսերը 128-ը 94-ի վրա են ։ Այն պատկանում է Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահին (ցուցադրված է Convento dei Canonici Lateranensi Gallerie dell'Accademia էքսպոզիցիայում), յուղանկար է։
Նկարի սյուժե
Երիտասարդը հաղթանակ է տանում պարտիայում, իսկ հակառակորդի ձեռքի շարժումը այս ժամանակաշրջանի կտավներում սովորաբար արտահայտում է զարմանք կամ սեփական պարտության ընդունում։
Կարավաջիստների ստեղծագործությունում շախմատ խաղը պատկերված է միայն այս նկարում։ Նրանք սովորաբար պատկերել են խաղաքարտերի խաղ կամ նարդի, որտեղ հաղթանակը կախված է հաջողությունից և որտեղ արտահայտվում են առավել վառ կրքեր ։
Դիրք տախտակի վրա
Նկարի վրա հեշտությամբ առանձնանում է շախմատային դիրքը տախտակի վրա։ Սևերն ունեն նյութական և դիրքային մեծ առավելություն։ Պատանին քայլ է անում սև նավակով, որը ձեռքով պահում է տախտակից վեր а3-ի վրա։ Այդ քայլով նա շախ և մատ է հայտարարում սպիտակ արքային։ Ինչպես այս ժամանակաշրջանի մի քանի այլ նկարներում, այստեղ ևս սև վանդակները ժամանակակից տախտակի վրա համապատասխանում են սպիտակներին (a1-ը սպիտակ է և ոչ թե սև, ինչպես հիմա է պահանջվում)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահի նկարներ
Մարսի արհեստական մարդիկ
Սյուժե
Պատմությունը տեղի է ունենում Ուոր Դայի՝ Ջոն Քարթերի խնամակալի մասնակցությամբ, նրա պատմությունը աշխարհին հաղորդվեց ռադիոյի միջոցով։ Վեպի գլխավոր հերոսը՝ Ջոն Քարթեր, Մարսի տիրակալը։
Շատ շուտով պարզ դարձավ, որ տիրակալն ու նրա խնամակալն ընկել են պատանդ Սեմի Ջեդամի մոտ՝ անհայտ, թե որտեղից է վերցրել Մորբուս քաղաքը, որի ներսում գտնվում էր ներքին Տոպիան։
Ուոր Դայը սիրում էր Ջանայի աղջկան (նրան ոչ մի կերպ չէին կարողանում կիսել Սեմ Ջեդովի հետ)։ Նա պետք է ամեն գնով վերադառնալ Մորբուս, որտեղ լաբորատորիայում Ռաս Տավասը պահում էր իր մարմինը։
Կատեգորիա:1940 վեպեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ վեպեր
Ավագ դպրոցի մյուզիքլ
Սյուժե
Ամերիկա, Նյու Մեքսիկո նահանգ, Ալբուրկերկե քաղաք։ Ամանորյա երեկույթի ժամանակ հանդիպում են բոսկետբոլիստ՝ Տրոյ Բոլտոնը և լավագույն աշակերտուհի՝ Գաբրիելա Մոնտասը։ Նրանք նույն երեկոյան միասին դիմավորում են Ամանորը, փոխանակվում են լուսանկարներով և հեռախոսի համարներով։ Երբ սկսվում է ուսումնական տարին, պարզվում է, որ Գաբրիելան տեղափոխվել է այն դպրոցը, որտեղ սովորում է Տրոյը։ Միասին նրանք որոշում են գաղտնի մասնակցել դպրոցական մյուզիքլի լսումներին։ Շուտով այդ որոշումը մեծ խառնաշփոթ է ստեղծում դպրոցում։
Ֆիլմի շարունակություն
Walt Disney Picturesը մեկ տարի անց թողարկում է ֆիլմի շարունակությունը՝ «Ավագ դպրոցի մյուզիքլ։ Արձակուրդներ» (2007)։ 2008 թվականի հոկտեմբերի 22-ին էկրան է բարձրանում ֆիլմի երրորդ սերիան՝ «Ավագ Ավագդպրոցի մյուզիքլ։ Ավարտական երեկո»։ 2011 թվականին թողարկվել է «Շարպեյի զարմանահրաշ արկածները» ֆիլմը, որը համարվում է «Ավագ դպրոցի մյուզիքլի» ճյուղը Էշլի Թիսդեյլի մասնակցությամբ։
Երաժշտական համարներ
Ֆիլմի սաունդթրեկներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Կատակերգություններ Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Disney հեռուստաալիքի օրիգինալ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան պատանեկան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաֆիլմեր
Լուիզ Նալբանդյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Սան Ֆրանցիսկոյի համալսարանը։ Հայագիտություն է դասավանդել Ֆրեզնոյի համալսարանում, այնտեղ հիմնել հայագիտության ամբիոն ։
Զբաղվել է XIX դարի վերջի հայ ազատագրական շարժման հարցերով, հայ մշակույթի պատմության ուսումնասիրությամբ։ «Հայ հեղափոխական շարժումը» (1963, անգլ.) աշխատության մեջ քննել է XIX դ. 2-րդ կեսին արևմտահայերի ազատագրական պայքարի պատճառներն ու ընթացքը, հայ քաղաքական կուսակցությունների գործունեությունը, եվրոպական երկրների վերաբերմունքը հայկական հարցին և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Էլեկտրական հողանցում
Էլեկտրական հողանցում, մեքենաների, սարքերի էլեկտրական միացումը հողին։ Ըստ նշանակման լինում է պաշտպանական, որը պահպանում է մարդկանց էլեկտրական հոսանքով վնասվելուց։ Հողանցումը իրականացվում է շղթայի որևէ կետը անմիջականորեն (խուլ միացում) կամ կայծային պարպիչի, ապահովիչի, էլեկտրական դիմադրության, ինդուկտիվության կոճի (բարձր լարման սարքավորումներում) միջոցով հողին միացնելով։ Հողանցումը կատարվում է հողանցիչներով (պողպատե խողովակներ, շերտեր և այլն)։
Երկրագունդը հաղորդիչ է, ուստի նրա մակերևույթը համապոտենցիալ մակերևույթ է, այսինքն մակերևույթի բոլոր կետերն ունեն նույն պոտենցիալը, որը հաճախ, համարում են զրո։ Այդ դեպքում Երկրի մակերևույթի յուրաքանչյուր կետ կլինի զրոյական պոտենցիալի կետ, իսկ մակերևույթը՝ զրոյական պոտենցիալի մակերևույթ։
Եթե ունենք որևէ հաղորդիչ, որն ունի, օրինակ, դրական լիցք, ապա հաղորդչի և Երկրի մակերևույթների միջև գոյություն ունի պոտենցիալների տարբերություն։ Հաղորդիչը մետաղե հաղորդալարով միացնենք Երկրին։ Հաղորդչի այդպիսի միացումն անվանում են հողակցում։ Հաղորդալարի ծայրերի միջև նույնպես կստեղծվի պոտենցիալների տարբերություն, որը հավասար է հաղորդչի և Երկրի մակերևույթների պոտենցիալների տարբերությանը։ Հետևապես հաղորդալարի ներսում կառաջանա էլեկտրական դաշտ, որի ազդեցությամբ ազատ էլեկտրոնները կշարժվեն պոտենցիալի աճման ուղղությամբ, այսինքն դեպի հաղորդիչը։ Այս էլեկտրոնների հետ մեկտեղ դեպի հաղորդիչ կտեղափոխվեն նաև երկրագնդի էլեկտրոնները։ Էլեկտրոնների շարժումը, այսինքն էլեկտրական հոսանքը կշարունակվի այնքան ժամանակ, մինչև որ հաղորդչի և Երկրի մակերևույթները դառնան նույն պոտենցիալն ունեցող համապոտենցիալ մակերևույթներ։ Քանի որ Երկրի մակերևույթի պոտենցիալը զրո է, ապա, երբեմն, հաղորդչի և Երկրի մակերևույթների պոտենցիալների տարբերությունն անվանում են հաղորդչի պոտենցիալ։
Մյունսթեր (Լեխ)
Մյունսթեր  (Münster), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1011 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 16,20 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 187։
Նյուրնբերգ (մարզադաշտ)
«Նյուրնբերգ մարզադաշտ» (Stadion Nürnberg), մարզադաշտ Գերմանիայի Նյուրնբերգ քաղաքում, «Նյուրնբերգ» ֆուտբոլային ակումբի տնային խաղադաշտը։ Ընդունել է 1972 թվականի Ֆուտբոլի ամառային օլիմպիական խաղերի և 2006 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության հանդիպումները, ինչպես նաև 2005 թվականի Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղերը։
1967 թվականի մայիսի 31-ին մարզադաշտը ընդունել է ՈՒԵՖԱ-ի գավաթներ կրողների եզրափակիչ գավաթի հանդիպումները, որտեղ Մյունխենի «Բավարիան» լրացուցիչ ժամանակում Ֆրանց Վխաշտի հարվածի շնորհիվ հաղթել է շոտլանդական «Ռեյնջերս»-ին։ Բավարիայի համար այս հաղթանակը դարձել է պատմության մեջ առաջինը՝ եվրագավաթների խաղում (Գերմանիան պատմության եզրափակիչ գավաթը հաղթել է միայն մեկ անգամ)։
Անվանումների պատմություն
Ի սկզբանե կոչվել է «Քաղաքային մարզադաշտ» (Städtisches Stadion), 1991-2006 թթ. — «Ֆրանկենշտադիոն» (Frankenstadion). 2006 թվականի մարտի 14-ին վերանվանվել է "իզիԿրեդիտ-Շտադիոն" (easyCredit-Stadion)՝ հինգ տարի ժամկետով գերմանական բանկի DZ Bank բանկի համաձայնագրի համաձայն։ Տվյալ փոփոխությունը բացասաբար է անդրադարձել «Նյուրնբերգ» ֆուտբոլային ակումբի երկրպագուների վրա, որոնք ցույցեր են անցկացրել և իրենց վրդովմունքն են արտայատել նոր անվանման համար և խորհրդանշական՝ մարզադաշտը վերանվանել են ի պատիվ «Նյուրնբերգի» ՖԱ-ի նախկին խաղացող Մաքս Մորլոկի։ 2006 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ՝ ՖԻՖԱ-ի պահնջների համաձայն՝ մարզադաշտը վերդարձել է իր հին անվանը՝ «Ֆրանկենշտադիոն»։
1930-ական թվականներին
Սկսած 1933 թվականից նացիստական կուսակցության համագումարների ընթացքում մարզադաշտում անցկացվում էին կուսակցական հանրահավաքներ և այլ միջոցառումներ։
2006 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության խաղեր
2006 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընթացքում մարզադաշտում տեղի են ունեցել հետևյալ հանդիպումները.
Համերգներ
2010 թվականի հուլիսի 15-ին Funhouse Summer Carnival Tour-ի շրջանակներում մարզադաշտում հանդես է եկել երգչուհի Փինկ-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյուրնբերգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մարզադաշտեր Գերմանիայում Կատեգորիա:1928 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզադաշտեր
Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի մահը
Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտը մահացել է 1791 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Վիեննայում, 35 տարեկանում, կարճատև հիվանդությունից հետո։ Հանգամանքները, որոնցում մահացել է Մոցարտը, առաջացրել են մի շարք վարկածներ նրա մահվան վերաբերյալ, որոնք մինչև այժմ բանավեճի առարկա են հանդիսանում։ Վարկածների թվում են՝ դիտավորյալ թունավորում, մահ՝ մանկական հիվանդության արդյունքում , կամ հիվանդություն, որը ստացել է հասուն տարիքում, ինչպես նաև բժշկական սխալի հավանականություն ։
Վերջին հիվանդություն և մահ
Մոցարտի վերջին հիվանդությունը սկիզբ է առել Պրահայում, որտեղ նա մեկնել էր ղեկավարելու «Տիտոսի ողորմածությունը» օպերայի բեմադրությունը, այս մասին վկայում է Ֆրանց Կսավեր Նիմեչեկը, երգահանի կենսագրության առաջին հեղինակը։ Վիեննա վերադառնալուց հետո Մոցարտի վիճակն աստիճանաբար վատթարանում էր, սակայն նա շարունակում էր աշխատել. գրել է կոնցերտ կլառնետի համար նվագախմբի հետ՝ Շտադլերի համար, գրել է «Ռեքվիեմը», դիրիժորություն է արել « Կախարդական սրինգ »-ի պրիմերիայի ժամանակ՝ 1791 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։
Նիմեչեկը նշում է նրա կնոջ՝ Կոնստանցիայի պատմությունը, այն մասին, որ մահից քիչ առաջ Պրահայում զբոսնելու ժամանակ Մոցարտը ասում էր, որ «Ռեքվիեմ» կգրի նրա համար, որ շուտով մահանալու է։
«Ես ինձ շատ վատ եմ զգում, ինձ երկար ժամանակ չի մնացել. իհարկե ինձ թույն են տվել։ Ես չեմ կարողանում հրաժարվել այդ մտքից»։ Ըստ Նիմեչեկի գրքի (1798 թ.)` խոսակցությունը տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 2-րդ կեսից ոչ շուտ, սակայն նրա երկրորդ հրատարակության մեջ (1808 թ.) նշված է, որ Պրահայում երգահանը նախազգացել էր մահը։ 1829 թվականին Կոնստանցիան անգլիացի երգահան Նովելլոյին և նրա կնջը պատմել էր, որ Մոցարտը մահվանից կես տարի առաջ խոսում էր թունավորման մասին, բայց երբ նա այդ միտքը կոչել էր «անհեթեթ», Մոցարտը համաձայնել էր նրա հետ։
Վերջնականապես հիվանդանալուց երկու օր առաջ Մոցարտը դիրիժորում էր «Փոքրիկ մասոնական կանտանտայի» կատարման ժամանակ։ Նոյեմբերի 20-ին Մոցարտի մոտ հոդերի բորբոքում սկսվեց, նա չէր կարողանում շարժվել և ուժեղ ցավեր էր զգում։ Մոցարտի մահվան մանրամասները նկարագրված են նրա վաղ կենսագրոջ և Կոնստանցիայի ապագա ամուսնու՝ Գեորգ Նիկոլաս ֆոն Նիսենի կողմից։ Նիսենը վկայությունները վերցրել է նշումներից, որոնք նրան էր հանձնել Կոնստանցիայի քույրը՝ Սոֆի Վեբերը։ Նրա վկայությամբ «հիվանդությունը սկսել է ձեռքերի և ոտքերի այտուցմամբ, որոնք գրեթե կաթվածահարվել էին, ավելի ուշ սկսվել էին փսխման նոպաներ։ Մահից երկու ժամ առաջ նա բացարձակ գիտակցության մեջ էր»։ Նրա մարմինը այնպես էր այտուցվել, որ նա այլևս ունակ չէր նստել կամ շարժվել առանց օգնության։ Նրան բուժող բժիշկը Նիկոլաս Կլոսետն էր (Nicolaus Closset)` 1789 թվականից նրանց ընտանեկան բժիշկը։ Խորհրդածության համար նա հրավիրել էր Վիեննայի հանրապետական հիվանդանոցի բժիշկ Սալաբային (Mathias von Sallaba): Վերջին հիվանդության ընթացքում օգտագործել էին բոլոր այն միջոցները, որոնք հասանելի էին տվյալ ժամանակաշրջանի բժշկությանը. փսխադեղ, սառը թրջոցներ, արյունառություն։ 1784 թվականի դեկտեմբերին հիվանդի մահվան դեպքում բուժող բժիշկը նրա մայրենի լեզվով տանը գրություն էր թողնում, որտեղ հասկանալի, ոչ մասնագիտական ձևով նշում էր հիվանդության տևողությունն ու բնույթը։
Մոցարտը մահացել է 1791 թվականի դեկտեմբերի 5-ին` կեսգիշերին։ Ականատեսների վկայությամբ կինը պառկել է ամուսնու կողքին, նրա անկողնում, որպեսզի վարակվի նույն հիվանդությամբ և մահանա նրա հետ։
Հուղարկավորություն
Մոցարտի թաղման արարողությունը ղեկավարում էր նրա ընկեր և հովանավոր, մասսոնական ժողովարանի բարոն Գոտֆիրդ վան Սվետենը։ Համարվում է, որ Սվիտենը պատվիրել է 3-րդ կարգի թաղում` Յոզեֆ կայսեր սահմանած կանոնների համապատասխան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ
Ավստրալական ջրցուլ
Ավստրալիական ջրցուլ, թռչունի տեսակ տառեղների ընտանիքից։
Տարածում
Տարածվում են Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում, Թասմանիայում, Նոր Կալեդոնիայում և Ուվեայում։
Նկարագրություն
Երկարությունը 65-75 սմ է։ Արուն ավելի խոշոր է մարիից։
Կենսաբանություն
Թռչուններն ունեն գաղտնի, մասամբ գիշերային արտաքին։ Սնվում են ջրային արարածներով` դոդոշներով, օձաձկներով, քաղցրահամ ջրային խեցգետիններով։ Թռչունները իրենց բները կառուցում են հողի վրա։
Թռչունները ունեն բնորոշ ճիչ, որը ավելի հաճախ է լսվում, քան նրանք երևում են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով
Մարո Նազարբեկ
Ավետիս Նազարբեկի կինը։
Կենսագրություն
1881 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի կանանց գիմնազիան, սովորել Պետերբուրգի կանանց բարձրագույն դասընթացներում (վերջին կուրսից հեռացվել է հեղափոխական շարժումներին մասնակցելու համար)։ 1886 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ծանոթացել է ապագա ամուսնու՝ Ավետիս Նազարբեկի հետ, ապա տեղափոխվել Ժնև, սովորել տեղի համալսարանում։ Ժնևյան հանդիպումների ընթացքում բարձրացվել է Արեմտահայաստանի ազատագրմանը նվիրված հեղափոխական կուսակցության ստեղծման անհրաժեշտության հարցը ։ 1887 թ. մասնակցել է «Հնչակ» թերթի և հնչակյան կուսակցության հիմնադրմանը։
1896 թվականին՝ կուսակցության պառակտումից հետո ամուսնու՝ Ավետիս Նազարբեկի հետ գլխավորել է նրա ձախ՝ սոցիալիստական թևը, մասնակցել հնչակյան «Գաղափար» և «Ապտակ» հանդեսների հրատարակմանը։
1904 թ.-ից հեղափոխական աշխատանք է կատարել Ռուսաստանում, 1910 թվականին ձերբակալվել է, բանտարկվել Թիֆլիսի Մետեխի բանտում, ապա աքսորվել Սիբիր ։ Աքսորից վերադարձել է 1917 թ. Փետրվարյան հեդափոխությունից հետո։ Անդրկովկասում խորհրդային իշխանության հաստատվելուց հետո աշխատել է Թիֆլիսում։ 1925 թ. ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության անդամներ
Slic3r
Slic3r (slicer — շերտազտիչ), անվճար եռաչափ շերտավորման գործիք եռաչափ տպիչների համար։ Այն ստանում է G-code եռաչափ մոդելավորման ֆայլերից (STL կամ OBJ): Ավարտելուց հետո եռաչափ մոդելի համապատասխան G-code-ն ուղարկվում է եռաչափ տպիչին՝ ֆիզիկական օբյեկտի արտադրման համար ։ 2013 թվականի դրությամբ "Make:" ամսագրի փորձարկած եռաչափ տպիչների մոտ կեսը կարողանում էին աշխատել Slic3r գործիքով ։
Prusa ընկերությունը մշակել է PrusaSlicer շարքը՝ իր եռաչափ տպիչների համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եռաչափ տպագրություն Կատեգորիա:Ազատ ծրագրային ապահովում
Գյուղատնտեսական հողեր
Գյուղատնտեսական հողերը չեն ներառում անտառային տնտեսությունները և բնափայտի կամ փայտանյութի ստացման համար օգտագործվող հասուն և գերհասուն բնական անտառները, թփուտները, ճահիճները կամ ավազուտները։
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Քեսաբ
Քեսաբ (كسب), հայաբնակ քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության տարածքում Լաթակիա նահանգում, Լաթակիա քաղաքից 59 կմ հյուսիս, տեղակայված է Կասիոս լեռան լանջին և սահմանակից է Թուրքիային։ Շրջանը բաղկացած է Քեսաբ շրջկենտրոնից և 11 հայաբնակ գյուղերից՝ Գարատուրան, Գարատաշ, Սև Աղբյուր, Ներքին գյուղ, Չինար, Չաքալջըք, Քորքյունե, Էքիզոլուք, Տյուզաղաջ, Վերի Պաղջաղազ, Վարի Պաղջաղազ։
Բնակչություն
Սիրիայի կենտրոնական վիճակագրական գրասենյակի տվյալներով՝ 2004 թվականին Քեսաբի և շրջակա բնակավայրերի բնակչությունը կազմել է 1,754 մարդ ։ Քեսաբի բնակիչները հիմնականում հայեր են և խոսում են Քեսաբի բարբառով։
Տնտեսություն
Քեսաբը Սիրիայի ամենահայտնի զբոսաշրջության կենտրոններից է։ Զբոսաշրջիկների թիվը ավելանում է ամռանը՝ հատկապես օգոստոսին, երբ Հալեպի, Լաթակիայի և շրջակա գյուղերի հայ բնակիչները ժամանում են Քեսաբ՝ նշելու Սուրբ Աստվածածնի վերափոխման տոնը։ Քեսաբում անց են կացվում նաև Սիրիայի հայկական սկաուտական կազմակերպությունների բանակումները։
Վերջին 20 տարիների ընթացքում լայն թափ է ստացել շինարարությունը, կառուցվել են մի շարք հյուրանոցներ, բնակելի շենքեր, վերանորոգվել կանգուն եկեղեցիներ։ Քեսաբը հայտնի է դափնուց պատրաստվող բնական օճառների արտադրությամբ և խնձորի մշակությամբ։
Կրոն
Ներկայումս Քեսաբի շրջանն ունի շուրջ 2500 բնակչություն, բաղկացած հայերից (80%) և ալավիներից (20%)։
Քեսաբ քաղաքն ունի երեք գործող հայկական եկեղեցիներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լաթակիայի գավառ
Բար Ֆոլի Բերժերում (նկար)
Պատմություն
«Ֆոլի Բերժերը» Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում գտնվող մյուզիք-հոլլ և կաբարե է։ Գտնվում է Ռիշե 32 հասցեում։ 19-րդ դարի վերջին այս հաստատությունը մեծ ճանաչում ուներ։ Էդուրադ Մանեն շատ հաճախ էր այցելում Ֆոլի Բերժեր։ Արդյունքում հենց այստեղ էլ վրձնում է այս ստեղծագործությունը։ «Բար Ֆոլի Բերժերում» կտավը հեղինակի վերջին գործն է, որը ներկայացրեց 1883 թվականին Փարիզի սալոնում։
Մանեն ապագա կտավի ուրվանկարները կատարել է հենց բարում, որը գտնվում էր մյուզիք-հոլլի առաջին հարկում՝ բեմի աջ հատվածում։ Հետո նկարիչը խնդրեց բարմեն Սյուզոնին (Suzon) և իր ընկերոջը՝ ռազմական նկարիչ Անրի Դյուպրեին (Henri Dupray) կեցվածք ընդունել իր արվեստանոցում։
Էդուարդ Մանեն հենց սկզբից ցանկանում էր կոմպոզիցիան այնպես կառուցել, որ բարմենն ու այցելուն դեմ դիմաց լինեն մեկմեկու ու տարված զրույցով։ Այդ մասին են վկայում ոչ միայն պահպանված ուրվանկարները, այլև կտավի ռենտգենյան նկարները։ Ավելի ուշ հեղինակը որոշեց կտավը դարձնել առավել բազմանշանակ ։
Նկարագիր
«Բար Ֆոլի Բերժերում» ստեղծագործության հետին պլանում պատկերված է մեծադիր հայելի, որտեղ արտացոլված է մարդկային մեծ բազմություն, որոնք գտնվում են «Ֆոլի Բերժեր» բարում։ Կտավի կենտրոնական հատվածում ՝ վաճառասեղանից անդին, Մանեն նկարել է սեփական մտքերով կլանված բարմենուհուն։ Հեղինակին հաջողվել է աղջկան նկարել անասելի մենության մեջ՝ ուտող, խմող, զրուցող և ծխող մարդկանց շրջապատում, որոնք հետևում են ճոճաձողի վրա գտնվող ակրոբատին. վերջինիս ոտքերը երևում են նկարի վերին ձախ հատվածում։
Եթե նայենք բարի մարմարե սեղանին նկարված ըմպելիքների շշերին, ապա կտեսնենք, որ դրանց արտացոլումը հայելու մեջ չեն համապատասխանում բնօրինակին։ Բարմենուհու արտացոլանքը նույնպես անիրական է։ Վերջինս ուղիղ դիտողին է նայում, մինչդեռ արտացոլանքի մեջ նրա գլուխը հակված է դեպի գլխարկով տղամարդը։ Այս բոլոր անհամապատասխանությունները ստիպում են դիտողին, որպեսզի մտածի՝ Մանեն իրակա՞ն, թե՞ մտացածին աշխարհ է վրձնել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1882 նկարներ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիզմ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ Կատեգորիա:Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտի նկարներ
Իվան Գոնչար
Իվան Գոնչար (Іва́н Мака́рович Гонча́р, ), խորհրդային ուկրաինացի քանդակագործ, նկարիչ։ Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1991)։ Տան հավաքածուում ներառել է 3000 նմուշներ ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Իվան Գոնչարը ծնվել է 1911 թվականին Լիպյանկա գյուղում գյուղացու ընտանիքում։ 1930 թվականին ավարտել է Կիևի գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոցը (ուսուցիչ՝ Վ. ԿԼիմով), 1936 թվականին՝ Կիևի ագրոքիմիայի և հողագիտության ինստիտուտը։ Մասնակցել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմին ։ 1988 թվականի փետրվարի 4-ին Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միությունում կայացել է Գոնչարի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։
Իվան Գոնչարը պաշտոնապես ամուսնացած չի եղել, երեխաների չի ունեցել։ Որդեգրել է իր զարմիկ Պետերին, ով դարձել է նկարիչ և հետագայում եղել է Կիևի Իվան Գոնչարի անվան թանգարանի տնօրենը։
Գոնչարը մահացել է Կիևում։ Թաղված է Բայկովո գերեզմանատանը։
Ցուցահանդեսներ
Իվան Գոնչարը մասնակցել է համամիութենական, հանրապետական ցուցահանդեսների, այդ թվում ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ։
Ֆիլմեր
Իվան Գոնչարի մասին նկարվել է «Սոնատ նկարչի մասին» ֆիլմը (1966, Ուկրաինական կինոխրոնիկա, ռեժիսոր՝ Վ. Շկուրին)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Ենովք Տեր-Հակոբյան
Ենովք Հակոբի Տեր-Հակոբյան (Yenovk Der Hagopian, 1900, մայիսի 24, Իշխանիկոմ (Հայոց ձոր), Արևմտյան Հայաստան - 1966, մարտի 15, ԱՄՆ), 20-րդ դարի ամերիկահայ նկարիչ, քանդակագործ, երաժիշտ ։
Կենսագրություն
Տեր-Հակոբյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանում, հոգևորական Հակոբ Տեր-Հակոբյանի ընտանիքում։ Վանի պաշարումից հետո, 1915 թվականին նրանց ընտանիքը եղեռնից մազապուրծ՝ հանգրվանել է Երևանում։ Ցեղասպանության արհավիրքները, ծնողների տանջալից մահը՝ արմատացած նրա հիշողություններում, հետագայում արտացոլվում են նրա կտավներում ու փորագրություններում։ Արվեստի դասեր է ուսանել Թիֆլիսում, այնուհետև աշխատել Մերձավոր Արևելքի օգնության հիմանդրամում, 1918-1923 թվականներին եղել է Նոր Բայազետի, Երևանի որբանոցների տնօրեն։ 1921 թվականի Փետրվարյան ապստամբության ժամանակ անցել է զինվորական ծառայության, բոլշևիկներից Երևանի պաշտպանության ժամանակ ոտքին հրազենի վնասվածք է ստացել և ամբողջ կյանքի ընթացքում կաղ է մնացել՝ հրազենի փամփուշտը ոտքում։
1923 թվականի նոյեմբերի 1-ին գաղթել է Նյու Յորք։ Ուոթերթաունում հանդիպել է Արշիլ Գորկուն, ով նրա համար աշխատանք է գտել կաուչուկի գործարանում։ 1926 թվականին հաճախել է Մասաչուսեթսի արվեստի դպրոցի նկարչության ու գծանկարչության երեկոյան դասընթացներին։ 1930-ական թվականներին հադնես է եկել խմբակային և անհատական ցուցահանդեսներով։ Ուոթերթաունում բնակվելու տարիներին 1939 թվականին աշխատել է Works Progress Administration-ում և ստեղծել է «Գիշերն աքսորավայրում» փորագրությունը, որն արտացոլում է հայ ընտանիքի կացությունը։ Նույն անվանումով նա ստեղծել է նաև կտավ։
Երաժշտական գործունեություն
1942 թվականին Հայմեն Բլումը Ենովքին ծանոթացնում է Ալան Հովհաննեսի հետ, ով, տպավորված Ենովքի ձայնով և ավանդական հայկական ժողովրդական երաժշտության մասին նրա գիտելիքներով, ձեռնամուխ է լինում Ենովքի երաժշտության ձայնագրմանն ու նոտագրմանը։ Նրանց ընկերության արդյունքում ստեղծվել է Opus 176, #2 «Ենովք» (Տրուբադուր), որը 2011 թվակականին Ալան Հովհաննեսի ծննդյան 100-ամյակի միջոցառման ժամանակ Բերկլիում (Կալիֆորնիա) կատարել է Շահան Արծրունին։
1943 թվականին Ենովքը թողարկել է իր առաջին ալբոմը, որն ընդգրկում է ժողովրդական 8 երգ։ Նույն թվականի ձմռանը նա տեղափոխվում է Ֆրեզնո և շարունակում նկարել ու փորագրել։ Ֆրեզնոյում ծանոթանում է Ուիլյամ Սարոյանի հետ։ Դեկտեմբերին թողարկում է երկրորդ ալբոմը։
Տեր-Հակոբյանի երգերը թողարկվել են «Աշուղ ռեքորդս» պիտակով։ 1947 թվականին համերգով հանդես է եկել Կարնեգի հոլում։
Ցուցադրություններ
1985 թվականին Հայոց ցեղասպանության 70-րդ տարելիցի միջոցառումների շրջանակներում Արլինգտոնի գերեզմանատանը ցուցադրվել է Ենովքի Վանի տեսարաններով «1915 թվականի անթիվ նահատակների հիշատակին» փայտե քանդակը։
2015 թվականին նրա կտավներն ու փայտե փորագրությունները ցուցադրվել են Բրուկլինի Bishop պատկերասրահում։
2016 թվականին Ամերիկայի հայկական թանգարանում ներկայացվել են Ենովքի շուրջ 20 աշխատանքներ՝ «Ամերիկահայ նկարչի չպատմված պատմությունը» վերնագրով ։
Ընտանիք
1948 թվականի օգոստոսի 28-ին ամուսնացել է երեք տղաների մայր, այրի Նվարդ Կալաչյանի հետ։ Բնակվել են Նյու Յորքում։ Տան բակում Ենովքը ստեղծել է քանդակներ՝ քարե Արարատ լեռ, Վանա և Սևանա լճեր և այլն։
Մահը
Մահացել է 1966 թվականի մարտի 15-ին սրտի կաթվածից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ երգիչներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:Վանում ծնված անձինք Կատեգորիա:Ամերիկահայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Nmap
Nmap-ը տրամադրում է մի շարք հնարավորություններ համակարգչի ցանցի անալիզի համար, այդ թվում՝ հոսթերի և սեվիսների հայտնաբերում և այլն։ Այս հանարավորությունները հասանելի է դառնում սկրիպների միջոցով, որոնք ունակ են կատարել սերվիսների, խոցելիության հայտնաբերում և այն ։ Nmap ունակ է աշխատել այն ժամանակ, երբ ցանցը ծանրաբեռնված է կամ կա ցանցի որոշակի դադարներ։
Nmap-ը սկսել է գործել որպես ծրագիր նախատեսված Linux-ի համար, սակայն հետագայում թողարկվեց ծրագրի տարբերակները Windows, macOS, և BSD-ի համար ։ Սա շատ հայտնի է Linux-ի համար, որին հաջորդում է Windows ։
Պատմություն
Nmap առաջին անգամ հրապարկվել է 1997 թվականի սեպտեմբեր ամսին։ Հոդվածը տեղադրվել է Phrack ամսագրում։ Հոդվածում ներառված էր նաև ծրագրի ներքին կոդը ։
Յուրահատկություններ
Nmap-ը ունակ է․
Nmap-ը ունակ է տեղեկություն տրամադրել թիրախի մասին, ներառյալ DNS-ի անունը, սարքի տեսակը և MAC հասցեն ։
Օգտագործողի համար նախատեսված միջերես
NmapFE-ը Kanchan-ի կողմից գրված, համարվում է Nmap-ի պաշտոնական GUI-ին, որը նախատեսված է Nmap-ի 2․2 տարբերակից մինչև 4․22-ը ։ Nmap 4.50-ի համար, NmapFE-ին փոխարինելու եկավ Zenmap, նոր պաշտոնական օգտատիրոջ միջերես ստեղծված UMIT-ի հիման վրա, և մշակվել է Ադրիանո Մոնտերիո Մարքեզի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազատ ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:C++-ով գրված ծրագրեր Կատեգորիա:Տեղեկատվական անվտանգություն Կատեգորիա:UNIX ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Լինուքսի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Համակարգչային ցանցեր Կատեգորիա:C-ով գրված ծրագրաշարեր Կատեգորիա:C++-ով գրված ազատ ծրագրային ապահովումներ Կատեգորիա:Վինդոուզի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Ինֆորմատիկա Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում
Հիսուսի ձերբակալություն
Հիսուսի ձերբակալություն, առանցքային իրադարձություն քրիստոնեության մեջ, որը հիշատակվում է կանոնական գրականության մեջ։ Հիսուսը, որին քրիստոնյաները համարում են Աստծու որդին, ձերբակալվել է Սինեդրիոնի պահակախումբի կողմից Գեթսեմանի այգում։ Իրադարձությունը տեղի է ունեցել Վերջին ընթրիքից քիչ անց (որի ընթացքում Հիսուսը տվել է իր վերջին քարոզը) և Հուդայի համբույրից անմիջապես առաջ, որը ավանդաբար համարվում է դավաճանական գործողություն, քանի որ Հուդան Հիսուսին ձերբակալելու գործարք էր կնքել քահանայապետների հետ։ Ձերբակալության արդյունքում, ըստ Ավետարանի, Հիսուսը ենթարկվում է խաչելության ։
Ձերբակալության անմիջապես հետո Սինեդրիոնի առջև տեղի ունեցավ դատավարություն, որի ընթացքում Հիսուսը դատապարտվում է մահվան, իսկ հաջորդ առավոտ նրան հանձնել են Պիղատոսին ։ Քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ Վերջին ընթրիքից մինչև Հիսուսի խաչելություն և հարություն ընկած ժամանակահատվածը համարվում է Հիսուսի չարչարանքներ։
Նոր կտակարանում բոլոր 4 ավետարաններն էլ ավարտվում են Հիսուսի ձերբակալության, դատավարության, խաչելության, հուղարկավորության և հարության երկար պատմություններով։ Յուրաքանչյուր ավետարանում Հիսուսի կյանքի այս 5 իրադարձությունները ավելի լուսաբանված են քան նրա կյանքի այլ ժամանակահատվածներ։ Գիտնականները նշում են, որ կարդացողը այս իրադարձությունների ժամանակ կատարվող դեպքերի մասին ստանում են ժամ առ ժամ նկարագրություն ։
Աստվածաշնչյան պատմություն
Ըստ կանոնական ավետարանի՝ Վերջին ընթրիքից հետո Հիսուսը և նրա առաքյալները գնում են Գեթսեմանի այգի, որը գտնվում էր Կեդրոնի հովտում։ Գիտնականները կարծում են, որ այն եղել է ձիթենիների պուրակ։ Հայտնվելով այնտեղ՝ Հիսուսը թողել է խումբը, որպեսզի աղոթի մենակության մեջ ։
Ըստ ՝ Հիսուսը Աստծուն խնդրել է վերցնել «բեռը» իր վրայից և թույլ տալ իրենց չանցնել այն իրադարձությունների միջով, որոնք իրեն սպասվում էին՝ վերջին որոշում կայացնելը թողնելով Աստծուն։ Ղուկասի ավետարանը հաղորդում է, որ հրեշտակ է հայտնվել և գոտեպնդել Հիսուսին, որը դրանից հետո վերադարձել է իր առաքյալների մոտ։ Սինոպտիկ ավետարանները հաղորդում են, որ Հիսուսի հետ այնտեղ գտնվող երեք առաքյալները քնով են տարվել, ինչի պատճառով Հիսուսը քննադատել է նրանց այն բանի համար, որ նրանք չեն կարող արթուն մնալ նույնիսկ մեկ ժամ՝ առաջարկելով նրանց աղոթել, որպեսզի խուսափեն քնելու գայթակղությունից ։
Այդ պահին Հուդան համբուրում է Հիսուսին․ դա նախապես պայմանավորված նշան էր նրանց համար, ովքեր ուղեկցում էին Հուդային, որպեսզի նրանք հասկանան, թե որ մեկն է Հիսուսը ։ Հայտնի է, որ սպաները ձերբակալել են Հիսուսին, թեև Հիսուսի աշակերտներից մեկը ցանկացել է կանգնեցնել նրանց՝ հանելով իր սուրը և կտրելով Հիսուսին ձերբակալողներից մեկի ականջը  ։ Հովհաննեսի ավետարանը հաղորդում է, որ Սիմոն Պետրոսն է կտրել Մալքոսի՝ Իսրայելի քահանայապետ Կայիափանի ծառայի ականջը  ։ Ղուկասն ավելացնում է, որ Հիսուսը բուժել է այդ վերքը։ Հովհաննեսը, Մատթեոսը և Ղուկասը պնդում են, որ Հիսուսը քննադատել է բռնի գործողությունները՝ ասելով՝ «Սուրդ տե՛ղը դիր, որովհետև բոլոր սուր վերցնողները սրով կկորչեն»  ։
Հովհաննեսի ավետարանում նկարագրված դեպքերը տարբերվում են մնացածից․ միայն նրա ավետարանում է գրված, որ հռոմեացի զինվորներն օգնել են իրականացնել ձերբակալությունը։ Հուդան առաջնորդում էր ձերբակալողներին, սակայն ոչ թե Հուդան է մատնացույց արել նրան, այլ հենց Հիսուսը, «իմանալով այն բոլոր բաները, որ պատահելու էին իրեն», հարցնում է նրանց, թե ում են փնտրում։ Երբ նրանք պատասխանում են «Հիսուս Նազովրեցուն», նա պատասպանում է. «Ես եմ», ինչից հետո զինվորները հետ-հետ են գնում և ընկնում գետնին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հիսուս Քրիստոս Կատեգորիա:Նոր Կտակարան Կատեգորիա:Քրիստոսաբանություն Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Հիսուսի չարչարանքներ
Երաժշտությունը Շվեյցարիայում
Շվեյցարական երաժշտություն, երաժշտություն, որը հնչում է Շվեյցարիայում։ Պատմությունը սկսվում է դեռևս մ.թ.ա. 2-րդ դարում։ Արդյունքն է Շվեյցարիայի տարածքում բնակություն հաստատած հին ցեղախմբերի ազգային երաժշտության խառնուրդի։ Երկրի ազգային երաժշտությունից հայտնի է йодль երգը, որը թարգմանաբար նշանակում է Տռոլի երգ։ Ներկայում այս երգի տեսակը շատ տարածված է կենտրոնական Շվեյցարիայում և Ապպենցելլում ։ Երաժշտության կենտրոն են համարվում Բեռնը, Ցյուրիխը, Լոզանը, եվ այլ քաղաքներ։ Շվեյցարիայում խոսում են երեք լեզուներով. Գերմաներեն, ֆրանսերեն և Իտալերեն, դա անրադարձել է երաժշտության զարգացման վրա։ Գերմանական և Ֆրանսիական երաժշտության զարգացումը չէր կարող չազդել Շվեյցարականի վրա ։
Հնադար և միջնադար
Շվեյցարական երաժշտությունը ստեղծվել է Հելվեթ և Ռեթ ցեղախմբերի մշակույթների փոխազդեցությունից, որոնք բնակություն են հաստատել Շվեյցարիայում Մ.թ.ա 2-րդ դարում։ Մի քանի դարերի ընթացքում բացահայտվում են շվեյցարական երաժշտության ազգային գծեր։ Երաժշտական մշակույթում կարևոր դեր է զբաղեցրել Ալպիական լեռնագնացների երգեցողության Յոդլ ժանրը։ Շվեյցարիայում Յոդլ ժանրը առաջացել է որպես հաղորդակցման միջոց, հովիվները լեռներում օգտագործում էին կոկորդային ձայներ մեկը մյուսի հետ կապ պահպանելու համար. Յոդլ ժանրի երգերը կատարվում էին կլկլոցով, ձայնարկության ձևով։ 5-6-րդ դարերում շվեյցարական երաժշտությունը ենթարկվեց Ալեմանների և Բուրգունդների ազդեցությանը։
Շվեյցարական մասնագիտացված երաժշտությունը ծնվել է 10-րդ դարում վանքերում, որտեղ զարգանում էր ծիսական երաժշտությունը։ Երաժշտության տեսությունը գլխավորապես ուսումնասիրվեց հիմնականում 7-րդ դարում Սուրբ Գալլի վանքում, որտեղ աշխատում էին 9-րդ դարի վերջի և 10-րդ դարի սկզբի տեսաբաններ ու կոմպոզիտորներ Նոտկեր Կակազողը, Տիտուլոն ( «Փոխաբերության» հեղինակը, որից առավել հայտնի է «Hodie cantandus est»-ը, Նոկտեր Հաստաշուրթը և Էկհարթ 4-րդը։ Այստեղ Նոկտեր Կակազողը գրել է աշխատություններ «8 տոների մասին», «8 լադերի մասին», «Ուղերձ երաժշտության մասին», արևմտյան եկեղեցիներում մտցրել է երաժշտական սեկվենցիայի գործածումը, կազմել է երաժշտության դասագիրք Բոետիոսի հիման վրա.
13-րդ դարից սկսած Շվեյցարիայի մի քանի շրջաններում ժողովրդական երգերում առանձնանում են հայրենասիրական, հակաֆեոդալական երգերը։ Ինչպես նաև մեծ ճանաչում են ձեռք բերում հովվական տաղիկներն ու մեղեդիները։ Շվեյցարիայի տարածքում հայտնվում է հանրահայտ շվեյցարական ազգային գործիք Ալպիական եղջյուրը ։ Եվրոպայում գործիքը հայտնվել է քոչվոր ցեղերի հետ և ի սկզբանե օգտագործվել է ռազմական ազդակներ փոխանցելու համար, իսկ 18-րդ դարից սկսած այն սկսեցին գործածել որպես երաժշտական գործիք ։ Միջին Շվեյցարիայում աշխարհիկ երաժշտության կրողներն էին գուսանները, գերմանացի քնարերգու-պոետները։ Նրանք հայտնի դարձան 13-14-րդ դարերում։ Երկրում ճանաչում էին գտել գուսաններ Յ․Խալդաուբայի, Բ․Շտայնմարի, կոմս Վալտեր Ֆոն Գոմբերգի, Զինգերբերգի երգերը։ 14-րդ դարում երկրի դեմոկրատացումը նպաստեց ազգային երաժշտական արվեստի զարգացմանը։ Նույն ժամանակաշրջանում Շվեյցարիայում տարածվեց աշուղական արվեստը, հայտնի էին գերմանացի պեոտ Հենրիխ Ֆոն Լաուֆենբերգի հոգևոր երգերը ։ 15-րդ դարում շվեյցարացի կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները առաջին անգամ սկսեցին տպագրվել այլ արևմտաեվրոպական երկրներում (Վիենա, Կոպենհագեն և այլն)։
16-19-րդ դարեր
Շվեյցարիայում բարեփոխումների դարաշրջանում զարգացավ երաժշտական տպագրությունը։ Հիմնական հրատարակչություններում, որոնց թվին էր պատկանում Բեռնի Մ․Ապիարիուսի տպարանը, տպագրվում էին 16-րդ դարի շվեյցարացի կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։ 16-րդ դարի հայտնի երաժշտական տեսաբաններ են համարվում կոմպոզիտոր Խ․ Կոտտերը, որը իր նոտագրություններում գրել է ստեղծագործություններ Երգեհոնի համար, և Հենրիխ Գլարեանը։ Գլարեանը գրել է տրակտատ «Додекахордон» («Տասներկուլարանոց», 1547), որը գրեթե ամբողջությամբ փոխեց մտածողությունը լադի (տոնայնություն) համակարգի մասին, ընդլայնեց լադային համակարգը մինչև 12 լադ (հորինեց 4 նոր լադ)։ Շվեյցարական երաժշտության վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ Էրազմ Ռոտերդամցու հումանիզմի գաղափարի տարածումը Բազելում եղած ժամանակահատվածում։ 16-րդ դարի մի քանի շվեյցարացի կոմպոզիտորներ են Լյուդվիգ Զենֆլը, Լ․Բուրժուան (բազմաձայնության Պոլիֆոնիայի վարպետ), Ի․ Վաննենմախերը, Հանս-Վիլհելմ Մայերը (Մոտետների և աշխարհիկ երգերի հեղինակ)։ Լյուդվիգ Զենֆլը ստեղծել է բազմաձայն մոտետներ և երգեր, եղել է Իսահակ Հենրիխի աշակերտը և նրա իրավահաջորդը որպես արքունական երաժիշտ Վիեննայում Մաքսիմիլիան 1-ի (Սուրբ Հռոմեական կայսրության կայսր) օրոք։ Նրա ստեղծագործությունները բարձր է գնահատել Մարտին Լյութերը։
Շվեյցարիայում արմատական կալվինիստների անցկացրած բարեփոծումների արդյունքում, ինչը շարունակվեց մինչև 17-րդ դարի սկիզբը, արտասահմանյան երաժշտությունը ենթարկվեց հետապնդումների, Շվեյցարիան հայտնվեց 16-17-րդ դարերում Իտալիայի, այնուհետև Արևմտա-եվրոպական երկրների երաժշտական մշակույթից դուրս։ Արդյունքում երկրի երաժշտարվեստը անկում ապրեց։ Շվեյցարական կոմպոզիտորները՝ չտեսնելով հայրենիքում իրենց համար ապագա, գնացին արտասայման ։ Ի․ Բեննի արտասայմանյան ազդեցությամբ առաջին ստեղծագործությունները հայտնվեցին ընդամնեը 1628 թվականին։ Կալվինիստների բարեփոխումների ավարտից հետո երկրում հայտնվեցին առաջին երաժշտական կազմակերպությունները (Коллегиум музикум)։ Коллегиум музикум-ի առաջին միավորումները կազմավորվեցին Ցյուրիխում 1613 թվականին և Վինտերտուրում 1629 թվականին։ Փառաբանվեցին կոմպոզիտորներ Ի․ՈՒ․ Զուլցբերգերը և Վ․Մոլիտորը, որոնք գրել էին բազմաթիվ աշխարհիկ բազմաձայն ստեղծագործություններ։
18-րդ դարում ի տարբերություն Զուլցբերգերի և Մոլիտորի, որոնք օգտագործում էին աշխարհիկ ժանրը միայն վոկալային ստեղծագործություններում, Շվեյցարիայի կոմպոզիտորները սկսեցին զարգացնել գործիքային երաժշտության աշխարհիկ ժանրերը։ Ճանաչում ձեռք բերեցին Ջիովաննի Ալբիկաստրոյի ուվերտյուրաները (նախերգանք) և եռյակ-սոնատները։ Ալբիկաստրոն տպագրեց 1700-1706 թվականների Գերմանիայում և Նիդերլանդներում ստեղծագործած իր 8 հավաքածուները։ 18-րդ դարում ճանաչում էին վայելում կանտոր Ի․ Բախովենը (Եկեղեցական կանտատներ, պիեսներ երգեհոնի համար), երգեհոնիստ Ֆ․ Մայեր Ֆոն Շաուենզեն (օպերա-բուֆֆա (opera buffa), զինգշպիլներ (Singspiel)՝ բեմադրված Լյուցերնում), մանկավարժ Յ․Գ․ Էգլին (պիեսներ դաշնամուրի համար)։ 1788 թվականին Ցյուրիխում առաջին անգամ բեմադրվեցին օպերաներ , 1820 թվականից Ցյուրիխում դրվում էին շվեյցարացի կոմպոզիտորների բեմականացումներ, այդ թվում՝ Գ․ Գյոցի, իսկ 1834 թվականից նրանց սկսեցին բեմականացնել Բազելի տեղական թատրոնում։ Այդ ժամանակներում Ցյուրիխում օպերաները բեմականացվում էին կանոնավորապես։
18-րդ դարի ավարտին երկրում սկսվեց, այսպես ասած, խմբերգային շարժում Յոհան Պեստալոցցիի և Ժան Ժակ Ռուսոյի գաղափարների ազդեցության տակ։ Ողջ երկրով հռչակված էր ժողովրդական երաժշտությունը, խմբերգերում ընդգրկվում էին ազգաբնակչության լայն շերտեր, մշակվում էին ժողովրդական մեղեդիները, ստեղծվում էին երաժշտական դպրոցներ և տղամարդկանց սիրողական երգչախմբեր (դրանցից ամենամեծը կազմված էր 600 մարդուց)։ Պեստոացցիի մանկավարժական գաղափարների ազդեցության տակ զարգացավ երաժշտական մանկավարժությունը։ Հայտնի մանկավարժ և կոմպոզիտոր Հանս Գեորգ Նեգելին տպագրեց իր աշխատանքները, որոնց շարքին են պատկանում «Երգի ուսուցումը Պեստոլացցի սկզբունքների հիման վրա», «Դասախոսություններ երաժշտության մասին սկսնակների համար», «Դպրոցում երգեցողության ուսուցման երաժշտական աղյուսակներ»։ Ինչպես նաև նա հիմնադրեց իր հրատարակչությունը և երգեցողության ինստիտուտը Ցյուրիխում (հետագայում գոյատևել է Ցյուրիխի տղամարդկանց երգչախումբ անվան տակ)։ 19-րդ դարի սկզբի ականավոր երաժշտական գործիչների թվում են դաշնակահար և կոմպոզիտոր Ֆ․Կ․ Շնիդեր Ֆոն Վարտենզեն (օպերա, սիմֆոնիա, օրատորիաներ, գրել է «Ռիթմիկայի համակարգ» գիրքը), կոմպոզիտոր Ֆ․Տ․ Ֆրյոլիխը (խմբերգային ստեղծագործություններ, մոտ 150 երգ), դաշնակահար և կոմպոզիտոր Վ․Բաումգարտները (Ռիխարդ Վագների ընկերը, Ցյուրիխի երաժշտական ինստիտուտի տնօրեն)։
Մի քանի շվեյցարացի երաժիշտներ սովորել են և անձամբ ծանոթ են եղել Եվրոպայի խոշոր կոմպոզիտորների հետ։ Օրինակ դաշնակահար Շ․Ս․ Բովի-Լիսբերգը եղել է Ֆրեդերիկ Շոպենի աշակերտը, իսկ Վեբեր Գուստավը եղել է Կարլ Տաուզիգի աշակերտը։ Այդ փաստը իր հերթին նպաստել է շվեյցարական երաժշտության զարգացմանը։
19-րդ դարում երաժշտական կյանքը Շվեյցարիայի բոլոր քաղաքներում զարգանում էր համաչափ, ուստի քաղաքներից ոչ մեկը չի առաջադրվել որպես երաժշտական կենտրոն։ Ողջ երկրում, ներառած նաև ոչ մեծ քաղաքները, ստեղծվեցին երաժշտական կոլեկտիվներ․ մասնագիտացված և սիրողական երգչախմբեր, սիմֆոնիկ նվագախմբեր։ 1835 թվականին Ժնևում մեկենաս Ֆրանսուա Բարտոլոնը հիմնեց Ժնևյան կոնսերվատորիան՝ Շվեյցարիայի հնագույն կոնսերվատորիաներից մեկը։ Խոշորագույն սիմֆոնիկ նվագախումբ է համարվում Ցյուրիխի սիմֆոնիկ նվագախումբը՝ հիմնված 1862 թվականին։ Գերմանիայի և Շվեյցարիայի երաժշտական մշակույթները եղել են սերտորեն կապված, Գերմանիայում կրթություն էին ստանում շատ շվեյցարացի երաժիշտներ, շվեյցարական երաժշտության զարգացման մեջ ներդնում ունեն որոշ գերմանացի կոմպոզիտորներ․ Ֆրանս Աբտը 1841-1852 թվականներին ղեկավարել է Ցյուրիխի նվագախումբը, Թեոդոր Կիրխները հիմնվել է Շվեյցարիայում 1843 թվականից, Գ․Գյոցը և այլք։
Մեծ դեր է խաղացել Ռիխարդ Վագները, 1849-1858 թվականներին նա ապրել է Շվեյցարիայում։ 1850-1853 թվականներին նա խմբավարել է սիմֆոնիկ համերգներում և ցյուրիխյան թատրոնների բեմականացումներում, ինքը 1852 թվականին Ցյուրիխում դրել է բեմականացում «Թռչող հոլանդացին»։ 19-րդ դարում Վագների ստեղծագործությունները կազմում էին Ցյուրիխի թատրոնի ռեպերտուարի հիմնական մասը։
1861 թվականին հիմնվեց առաջին «Schweizerisches Sängerblatt» ամսագիրը, որը հրատարակվում էր Բեռնում մինչև 1878 թվականը։ 1879 թվականին ստեղծվում է երկրորդ երաժշտական ամսագիրը «Schweizerische Musikzeitung und Sängerblatt» : 1868 թվականին խմբավար և ջութակահար Ֆրիդրիխ Խեգարը հիմնում է Տոնհալլե նվագախումբը, իսկ 1877 թվականին հիմնվում է Բեռնի սիմֆոնիկ նվագախումբը։
Դասական երաժշտություն
20-րդ դարի սկզբին առանձնացան գերմանական, ֆրանսիական և իտալական երաժշտության հետևորդներ։ Երկրի երաժշտական հանրությունը բաժանվեց երեք ճամբարների։ Գերմանական երաժշտության հետևորդների մեջ էին Շյոկ Օտմարը (օպերա, գործիքային և երգչախմբային ստեղծագործություններ, ստեղծագործում էր Ռոբերտ Շումանի և Հուգո Վոլֆ ազդեցության տակ) ), Գերման Զուտեր (Օրատորիա, Սիմֆոնիա), Ֆ․ Անդրե, Վ․ Կուրվուազիե, Գ․ Պեստոլացցի, Ֆ․Վրուն, Կ․ Բեկ (6 սիմֆոնիա, 2 կանտատ, համերգներ), Գ․ Խիլլեր, Վ․Ֆոգել, Ա․ Մյոտինգեր, Տ․ Կելտերբորն, Վ․Բուրկխարդ, Տ․ Զուգեր, Ժ․ Վիլդբերգեր։
Ֆրանսիական երաժշտության ավանդույթներին հավատարիմ էր մնում մանկավարժ և կոմպոզիտոր, երաժշտական ռիթմիկ դաստիարակության համակարգի հիմնադիր Էմիլ Ժակ-Դալկրոզը, որը ճանաչում էր ձեռքբերել Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում 1920-ականներին, հիմնել էր Ժնևի ինստիտուտը, որտեղ դասավանդում էր 1915 թվականից ։ Շվեյցարիայում այլ «ֆրանսիական» կոմպոզիտորներ են․ Գ․ Դորեն (օպերաներ, երգեր, խմբերգեր), Անրի Գանյեբեն (Ժնևյան կոնսերվատորիայի տնօրեն 1925-1957 թվականներին), Ֆ․ Մարտեն (ստեղծագործություններում համակցվում են Ռ․ Վագների, Ռ․Շտրաուսի ավանդույթները և այլք։
Շվեյցարիայում ռոմանական և իտալական երաժշտության ավանդույթների ներկայացուցիչներն էին Ռ․ Դ՛Ալեսանդրոն (Օտտորինո Ռեսպիգիի աշակերտը), Կ․ Ֆ․ Սեմինի, Գ․Ժիյուֆրե, Գ․ Զուտերմեյստեր (օպերա «Սև սարդ», երգեր՝ կապված Վերդիի և Պուչչինիի ավանդույթների հետ), Ռ․ Շտրաուս ։ 1910 թվականներից սկսած Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կոմպոզիտորների նեյտրալ երկրում գտնվելու արդյունքում շվեյցարական երաժշտության մակարդակը նշանակալիորեն բարձրացավ։ Նրանց թվում էր Իգոր Ստրավինսկին (1941-1948) ), որը գրել էր «Հարսանիք» և «Զինվորի պատմությունը»՝ կատարված Էռնեստ Անսերմեի կողմից, նրա անունով է կոչված Մոնտրեում համերգասրահը ; Ֆեռռուչչո Բուզոնի (1915-20), Է․ Լևի (1916-1920, Ֆիլիպ Յարնախ (1918-21), Սերգեյ Ռախմանինով (1932-39); Շ․Գերման (1933-66, Ռիխարդ Շտրաուս (1940-ականների ավարտ), Պաուլ Հինդեմիթ (1953-63), Պետրի Էգոն (1957-62), Մարտինու Բոգուսլավ (1950-ականների ավարտ)։ Խատերազմի ժամանակ և նրա ավարտից հետո Շվեյցարիա ներգաղթեցին բազմաթիվ արտասահմանյան երաժիշտներ․ Անդա Գեզա, Տամաշ Վաշարի և այլք։
Ժամանակակից շվեյցարական երաժշտություն
Այժմ Շվեյցարիոայում արդիական են բազմաթիվ ժանրեր։ Հանրաճանաչ են ռոք, ջազ, փոփ-երաժշտությունը։ Ռոք և էստրադային ամենայտնի խմբերից է Gotthard-ը (Հարդ ռոք, Հևի մետալ), որի կոմպոզիցիաները մշտապես գրավում են առաջին տեղը հիթ-շքերթներում, Eluveitie, SnakeSkin (EBM), Lacrimosa (дарквэйв, գոթական մետալ), Darkspace (սև մետալ), Krokus (Հևի մետալ), Last Vote) և այլն։
Հայտնի էստրադային երգիչ-երգչուհիներ են․ DJ BoBo (Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթի մասնակից), Թիլո Վոլֆ (Lacrimosa 7 SnakeSkin խմբերի հիմնադիրը), Ժորդի Ֆրանսին (Եվրատեսիլ 2002 երգի մրցույթի մասնակից) և այլն։
Շվեյցարիայում ամեն տարի իրականացվում են հարյուրավոր երաժշտական ​​փառատոներ բոլոր երաժշտական ​​ժանրերում, այդ թվում ջազային փառատոներ Մոնտրեում, Բեռնում և այլն։ Համերգային սեզոնը սկսվում է հունիսի վերջին։ Շատ են ամենամյա ամառային բացօթյա համերգները (փոփ երաժշտության), օրինակ, սիմֆոնիկ և կամերային համերգներ Բիլ քաղաքում, Լուգանոյում և այլն։ Տեղի է ունեցել դասական երաժշտության միջազգային փառատոն Սանկտ Մորից, Gstaad որոնք առավել կարևոր իրադարձություններ են դասական երաժշտության ասպարեզում։
Երաժշտական գործիքներ
Ցուցակում բերված են Շվեյցարիայում հայտնի երաժշտական գործիքներ, որոնց մեծ մասը ժողովրդականություն են վայելում նաև եվրոպական և ասիական շատ երկրներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Շվեյցարիայի երաժշտություն Կատեգորիա:Շվեյցարիայի մշակույթ
Մոնտե Մատո
Մոնտե Մատո (Monte Matto), բարձր լեռ Պիեմոնտում, Կունեո պրովինցիայում։ Մերձծովյան Ալպերի մի մասն է կազմում, որը բաժանում է Մերիս և Գեսո դելլա Վալետա հովիտները։
Լեռնագագաթը բաղկացած է չորս գագաթներից, և այն տեսանելի է Կունեոյի հարթավայրից։ Լեռնաշղթան գտնվում է երկու տարբեր ժայռերի մեջտեղում, դրանցից մեկը հարուստ է գնեյսի պաշարներով, իսկ մյուսը՝ խառը գնեյսներով և տարբեր տեսակի միգմատիտներով։ Չորս գագաթներն են՝ Էստը (3088), Սենտրալը (3097), Բոբան (3079) և Վերանին (3020)։
Այն Parco Naturale delle Alpi Marittime ազգային պարկի բաղկացուցիչ մասն է։ Կենդանական աշխարհը ներառում է արջամկներ, քարայծներ, իսկ ավելի մեծ բարձրություններում՝ ալպյան եղջերուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեռներ Կատեգորիա:Ալպերի լեռներ
Վարուժան Հակոբյան
1998 թ. Հայաստանի ընտրանու կազմում հաղթել է առաջին Մանկական շախմատային օլիմպիադայում։
Լավագույն արդյունքները՝ Մոսկվա (1997, Կասպարովի գավաթ պատանեկան մրցաշար, 2-րդ տեղ), Աբու Դաբի (2000, 2 - 6-րդ տեղեր), Լոս Անջելես (2001, 2 - 3-րդ տեղեր և 2002, 3-րդ տեղ), Լաս Վեգաս (2002, 2 - 4-րդ տեղեր), Ֆիլադելֆիա (2002, 1 - 9-րդ տեղեր), Սան Ֆրանցիսկո (2002, 1-ին տեղ), Վերմոնտ (2003, 2 - 5-րդ տեղեր), Բուրբանկ (2003, 1-ին տեղ), Լոս Անջելես (2003, ԱՄՆ-ի բաց առաջնություն 1-ին տեղ), Ագուրա Հիլզ (2004, 3 - 4-րդ տեղեր), Չիկագո (2004, 3-8-րդ տեղեր), Լաս Վեգաս (2004, 1-5-րդ տեղեր), Ֆիլադելֆիա (2004, 1-ին տեղ)։ Բրոնզե մեդալ է նվաճել 2006 թ. և 2008 թ. Շախմատային օլիմպիադաներում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայ շախմատիստներ Կատեգորիա:Հայ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ գրոսմայստերներ
Հայկական հարցն ու իր լուծումը
«Հայկական հարցն ու իր լուծումը», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին ։
Այնուհետև, մի քանի կրճատումներով՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 225-236) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Հողերի աղիացում
Կատեգորիա:Հող Կատեգորիա:Աղեր Կատեգորիա:Հողագիտություն
Հիպնոպեդիա
Հիպնոպեդիա (ὕπνος-քուն և παιδεία-ուսուցում, դաստիարակություն), ուսուցում բնական քնի ժամանակ։
Հիպնոսի կամ արհեստական քնի (էլեկտրաքուն, դեղորայքային քուն) ընթացքում գիտելիքներ ձեռք բերելը հիպնոպեդիա չի համարվում, քանի որ ուսուցման գործընթացը կրում է հիպնոտիկ ներշնչման բնույթ։
Գիտելիքներ ձեռք բերելու նպատակով քնի (բնական կամ արհեստական) օգտագործումը կիրառվել է դեռևս հին ժամանակներում (բուդդայական լուսավորիչները Չինաստանում, ֆակիրներն ու յոգերը՝ Հնդկաստանում և այլն)։ Նորագույն շրջանում հիպնոպեդիան կիրառելու առաջին փորձը կատարել է Դ. Ա. Ֆիննեյը (ԱՄՆ)։ Հիպնոպեդիայի նկատմամբ հետաքրքրությունը և այն տեսականորեն հիմնավորելու ձգտումը վերսկսվել են 1950-60-ական թվականների սկզբին։ Հիպնոպեդիայի վրա զգալի ազդեցություն է ունեցել իդեալիստական, գլխավորապես՝ ֆրոյդիստական ըմբռնումը։ Միևնույն ժամանակ, խորհրդային գիտնականները (Լեոնիդ Բլիզնիչենկո, Վլադիմիր Զուխար և ուրիշներ) հիպնոպեդիաի հնարավորությունը բացատրում էին քնի ժամանակ գլխուղեղի մեծ կիսագնդերի կեղևում պահակային կետերի առկայության վերաբերյալ պավլովյան ուսմունքով։
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Կենսաբանություն Կատեգորիա:Կրթություն Կատեգորիա:Քուն
Սպիտակագլուխ բադիկ
Սպիտակագլուխ բադիկ  բադերի ընտանիքի ջրլող թռչուն։
Սպիտակագլուխ բադիկի՝ բադերի ընտանիքի մեծ ջրային թռչունի հայրենիքը Հնդկաստանն և Հարավարևելյան Ասիան է, և ներկայումս գտնվում է ոչնչացման վտանգի տակ ։
Կենցաղ և ապրելակերպ
Սպիտակագլուխ բադիկները տարածված են անտառային տարածքներում, գետերի և այլ ջրային տարածքների մերձակայքում։ Տեսակների ներկայացուցիչները ապրում են միայնակ և զույգերով, ակտիվ են հիմնականում լուսաբացին և երեկոյան։ Գետնին պատրաստված բնի մեջ դնում են մինչև 16 ձու, որից մոտ 33 օր անց դուրս են գալիս ճուտեր։
Սնունդը բաղկացած է բույսերից և փոքր կենդանիներից՝ ձուկ, օձեր, սարդեր և միջատներ, որոնք հավաքում են ջրի մակերևույթից ։
Պահպանություն
Շրջակա միջավայրի փոփոխությունների պատճառով (Հարավարևելյան Ասիայի անտառային տարածքների կրճատում), թիվը նվազում է (2002 թվականին այն գնահատվում էր 800 տեսակի (200-ը՝ Լաոսում, Թաիլանդում, Վիետնամում և Կամբոջայում, 150-ը՝ Ինդոնեզիայում և 450-ը՝ Հնդկաստանում) ։
Բնության պահպանության միջազգային միությունը (ԲՊՄՄ) այս տեսակը ներառել է հատուկ պահպանության մեջ՝ որպես վտանգված տեսակ ։
Հղումներ
Фотографии Белоголовых уток на flickr.com
Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սագանմաններ
Արմանազի շրջան
Արմանազի շրջան''' (ناحية أرمناز), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Իդլիբի մարզում։ Հանդիսանում է Հարեմի գավառի վեց շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Արմանազ քաղաքն է։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 27,267 բնակչություն ։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 130.05 քառ.կմ² տարածք։
Ունի 12 գյուղ և ավան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Հարեմի գավառ
Նաշե վրեմյա
«Նաշե վրեմյա» («Наше время»), անկուսակցական ռուսերեն շաբաթաթերթ։ Հրատարակվել է 1918 թ. հունվարի 30-ից մինչև 1920 թ. ապրիլի 25-ը, Բաքվում։