cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նեոնացիզմ
Ավստրիա
1993 թվականին Կյուսելը ձերբակալվեց և դատապարտվեց 10 տարվա ազատազրկման՝ նացիզմ քարոզելու մեղադրանքով ։ Իր ղեկավարի ձերբակալումից հետո կազմակերպությունը փաստացի դադարեցրեց իր գոյությունը, սակայն 1994 թվականին Կյուսելին արդարացրեցին և ազատ արձակեցին ։ Այդ ամենից հետո Կյուսելը կրկին վերադարձավ իր հին աշխատանքին, ստեղծեց ծայրահեղական կայք՝ ի առաջկցություն նեոնացիստների, որի պատճառով էլ կրկին արժանացավ իննամյա ազատազրկման ։
Բելգիա
Բելգիտական նեոնացիստական «Արյուն, հող, պատիվ և հավատարմություն» (Bloed, Bodem, Eer en Trouw) ստեղծվել է 2004 թվականին Blood and Honour միջազգային խմբի ստեղծումից հետո։ Կազմավորումը էլ առավել հայտնի դարձավ, երբ նրա 17 անդամները (այդ թվում նաև ռազմական գործիչներ) ձերբակալվեցին 2003 թվականի դեկտեմբերին նացիզմ, ռասիզմ, անտիմեմիտիզմ և ցենզուրա պրոպագանդելու մեղադրանքով։ Արդարադատության նախարարի հաղորդմամբ՝ բոլոր կասկածյալները պատրաստվում էին ահաբեկչություններ իրականացնել Բելգիայում երկրում անկայուն իրավիճակ ստեղծելու համար ։ Լրագրող Մանուել Ամրամովիչը «Resistances» ցանցից հավաստիացնում էր, որ ծայրահեղականները փորձում էին բանակի միջոցով մուտք գործել պետական համակարգ 1970-ականներին և 1980-ականներին «Ուեստլանդ Նյու Փոստ» Westland New Post և «Երիտասարդական ռազմաճակատ» Front de la Jeunesse) կազմակերպությունների միջոցով ։ 1984 թվականին երկու կազմակերպություններն էլ կազմալուծվեցին հիմնադիր Փոլ Լաինուսի տրագիկ մահից և բազմաթիվ նեոնացիստների ձերբակալումից հետո։
2003 թվականին նեոնացիստական խմբավորումների դեմ պայքարի դուրս եկածների թիվը հասավ 150-ի։ Հետաքննություն անցկացվեց Լեոպոլդսբուրգի հինգ զինանոցներում, նաև Բրյուսելում (Թագավորական ռազմական դպրոց), Քլեյն-Բրոգելեում, Պեերում և Ֆլանդրիի 18 վայրերում։ Գործակալները հայտնաբերեցին մեծ թվով պահեստային զինամթերք, ռազմական համազգեստ, պայթուցիչներ և որոշ ինքնաշեն պայթուցիկ նյութներ, որոնցից յուրաքանչյուրի ուժը բավարար էր մեկ մեքենա կործանելու համար։ Գլխավոր Կասկածյալ Վ.Տ.-ն (Իրական անունը հայտնի չէ) պատասխանատու է եղել զինամթերք տեղափոխելու համար և ուներ լայն կապեր նեոնացիստական տարբեր երկրների հետ, բացի դրանից ակտիվորեն կապ էր հաստատում հոլանդական Նացիոնալ դաշինքի հետ     ։
Բուլղարիա
Բուլղարիայում 2000-ական թվականներին սկանդալային ճանաչում ձեռք բերեցին Էմիլ Անտոնովի գրքերը, որտեղ հիմնավորվում է «նացիոնալ-սոցիալիստական հեղափոխության» ուղղամտությունը, քննարկվում թեորիաներ և պրոպագանդվում բացահայտ ռասիզմ և յուդոֆոբիա։ Հեղինակը անդամակցում է քիչ թվաքանակ ունեցող Նացիոնալ-ռադիկալ կուսակցությանը, որը որոշ քաղաքագետներ դիտակրում են որպես նեոնացիստական։
Բոսնիա և Հերցեգովինա
Բոսնիայում գործում է սպիտակ նացիոնալիստների և ռասիալիստների «Ազգային հպարտության բոսնիական շարժում»(Bosanski Pokret Nacionalnog Ponosa) խմբավորումը՝ հիմնադրված 2009 թվականին։ Նրանք իրենց հերոսներն են համարում ԷՍԷՍ-ի 13-րդ «Խանջար» դիվիզիայի անդամներին, որոնք մուսուլման կամավորներ էին, իսկ թշնամիներ՝ հրեաներին, գնչուներին, սերբական չոտնիկներին, խորվաթական սեպարատիստներին, բոլոր մնացած կոմունիստներին, նույնասեռականներին և սևամորթներին ։ Շարժման գաղափարախոսության հիմքում ընկած է բոսնիական նացիոնալիզմի, սպիտակ նացիոնալիզմի և նացիոնալ-սոցիալիզմի հիմունքները։ Կազմակերպության առաջնորդը «Ցաուբերվեյգ» մականմամբ մեկն է։ Այն հատկապես ակտիվ գործունեություն է ծավալում Տուզլայի շրջանում։
Մեծ Բրիտանիա
Հետպատերազմյան շրջանում բրիտանական նեոնացիզմի կարկառում դեմք էր Ջոն Տինդալլը։ Նա 60-ականներին կազմավորել է Բրիտանակն նացիոնալ կուսակցությունը, հհետագայի՝ Բրիտանական նացիոնալ ճակատը, իսկ ավելի ուշ լքեց կազմակերպությունը, հիմնադրելով ԲՆԿ-ն, որը ներկայումս Մեծ Բրիտանիայում առաջատար տեղ է զբաղեցնում ծայրահեղական կուսակցությունների մեջ։ Սկսած 1992 թվականից գործում է Combat 18 կազմակերպությունը՝ ստեղծված նեոնացիստական Blood and Honour (ունի ֆիլիալներ բազմաթիվ երկրներում) ցանցի կողմից ։
Հունգարիա
Հունգարիայում նեոնացիզմը չի աջակցում Երրորդ Ռայխի գերմանացի գործիչներին այնքան, որքան հակասեմիտիզմը։ Ամենախոշոր հակասեմիտական կուսակցությունը Հունգարիայում Յոբբիկն, որի անդամները մասնակցում են բազմաթիվ դեմոնստրացիաների և բողոքի ակցիաների։ Նացիոնալիստական կուսակցությունների մեջ երկրորդ տեղում Արդարության և կյանքի հունգարական կուսակցությունն է, որը հատկապես հայտնի է իր ամենամյա երթով Բուդապեշտում, ԱՄՆ-ի դրոշներն այրելով։ Այն մասնակցում է Հունգարական 1848 և 1956 թվականների հեղափոխության տոնման արարողությանը, ավելին, վերջին ցույցերի ժամանակ նրա անդամները ավելի հաճախ էին կրկնում հակաիսրայելական լոզունգներ՝ հորդորելով դադարեցնել պաղեստինցի խաղախ բնակիչների բնաջնջումը ։
2012 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Յոբբիկ կուսակցության անդամները անկարգություններ էին սկսել Հունգարիայի գլխավոր սինագոգի դիմաց, այրել Իսրայելի դրոշը։ Մեկ ամիս անց խորհրդարանական նիստի ժամանակ «Յոբբիկ»-ի անդամ Մարտոն Դյոնդյոշը առաջարկեց կառավարության և խորհրդարանի բոլոր անդամներին ստուգել՝ հրեական արմատներ գտնելու պատրվակով։
Գերմանիա
Հետպատերազմյան տարիներին Գերմանիայում կար նեոնացիզմի երկու ճյուղ. 1950-ականները լի ին ռեվանզիմով, քանի որ աջերը Գերմանիայի՝ օկուպացված տարածաշրջանների բաժանվելը համարում էին ստորացում և վիրավորանք։ Բեռլինի պատի կառուցումից հետի Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում իսպառ անհետացավ նեոնացիզմը, իսկ Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետությունում շարունակում էին գործել մի քանի ոչ մեծ նշանակություն ունեցող խմբավորումներ։ Սակայն 1990-ականներին՝ Գերմանիայի միավորումից հետո, բռնության ալիքը կրկին ողողեց երկիրը, և նեոնացիստների շարքերը համալրեցին, ինչքան էլ զարմանալի է, Արևելյան Գերմանիայից ներգաղթածները։ Նեոնացիստները նողկանք էին տածում սլավոնացի ներգաղթյալների նկատմամբ (հատկապես լեհերի և ռուսների), նաև թուրքերի և արֆրիկացի միգրանտների։ Ատելության գագաթնակետը դարձավ Զոլինգենում տան այրումը, որին զոհ գնացին հինգ թուրք բնակիչներ։
2010 թվականի տվյալներով ՝ Գերմանիայում հաշշվում է գրեթե 25 հազար աջ ծայրահեղական, որոնցից 5600-ը կապ ունեն նեոնացիզմի հետ ։ Ամենախոշոր կազմավորումը, նեոնացիզմին փաստացի աջակցող, համարվում է Գերմանիայի նացիոնալ-դեմոկրատական կուսակցությունը, որի գործունեությունը բունդեսթագը և բունդեսրատը ամեն կերպ փորձում են կասեցնել վերջին 10 տարիներին ։
Հունաստան
Ամենախոշոր ծայրահեղական կուսակցությունը Հունաստանում համարվում է «Ոսկե արևածագը», որը մեծ ճանաչում է վայելում. մի կողմից այն բացահայտ նացիստական գաղափարների կրողն է, իսկ մյուս կողմից նրանք ժխտում են այն, քանի որ չեն ուզում փչացնել հարաբերությունները սերբացի և ռուս ազգայնականների հետ։ 1990-ականներին «Ոսկե արևածագի» անդամները յուգասլավական պատերազմների ժամանակ աջակցություն ցույց տվեցին սերբերին։ Կուսակցության որոշ անդամներ կռվել են Բոսնիական պատերազմում՝ կամավոր գվարդիայի շարքերը համալրելով, և նրանց է վերագրվում Սրեբրենիցայի ջարդերը ։ «Ոսկե արևածագը» հունական խորհրդարանում ներկայացնում է 22 պատգավաոր (6,97 % ձայների միջոցով վերջին ընտրություններում ստացված մանդատների շնորհիվ։ Ճանաչմամբ երկրորդ նեոնացիստական կազմավորումը համարվում է շտրասսերիստական «Սև Լիլիա»-ն Μαύρος Κρίνος։
Ռուսաստան
Ռուս նեոնացիստները չեն ընդունում Հիտլերի «Օսթ» ծրագիրը, որով նախատեսվում էր բնաջնջել, գերմանիզացնել կամ տեղահանել Եվրոպայի սլավոնական բնակչության մեծամասնությանը ։
Դեռևս 1990-ականներին՝ ԽՍՀՄ փլուզումից ոչ ուշ, Ռուսաստանում սկսեցին ձևավորվել նեոնացիստական խմբավորումներ։ Դեմոկրատիայի և հրապարակայնության ալիքի հետ հայտնվեցին որոշ ծայրահեղական շարժումներ, որոնք իշխանության ներկայացուցիչների մեղադրում էին իրենց ազգի դեմ ցեղասպանություն սկսելու մեջ։ Հակակոմունիստական պրոպագանդան, հատկապես առաջին հետսովետական տարիներին, ընկալվում էր իբրև լեգիտիմություն այն բանի, որի դեմ պայքարում էին նաև կոմունիստների, այդ թվում նաև ռասիզմի ։ Նեոնացիստական շարժման աճը կապված էր նաև տնտեսական և սոցիալական դժվարությունների հետ. ապրանքի բացակայություն, ցածր վարձատրում, ապրելու վատ պայմաններ։ «Վայրի կապիտալիզմի» պայմաններում հայտնություն ձեռք բերեցին սոցիալ-դարվինիզմի գաղափարները ։
Առաջին խոշոր կազմակերպությունը դարձավ Ռուսական ազգայնական միությունը՝ Ալեքսանդր Բարկաշովի գլխավորությամբ։ Այն հիմնադրվել է 1990 թվականին։ Շարժման նպատակը նացիոնալ հեղափոխություն սկսելն ու նոր նացիոնալական պետություն հիմնադրելն է։ Առավել քիչ է հայտնի Վիկտոր Յակուշեվի Նացիոնալ-սոցիալիստական դաշինքը, որի անդամները ձգտում են ստեղծել նացիոնալ պետություն առաձգական տնտեսությամբ, Երրորդ Ռայխի սոցիալական կառուցվածքով, «արիական» արժեքների պրոպագանդայով, և կազմակերպել համաշխարհային բախում սիոնիստների դեմ։ Մյուս առավել հայտնի կազմավորումներից են Սլավոնական դաշինքը, նացիոնալ-սոցիալիստական հասարակությունը, Mad crowd-ը, Շուլց-88-ը և Ֆորմատ-18-ը.։
2005 թվականի տվյալներով՝ Ռուսաստանում կա ավելի քան 50 000 սքինհեդ-նեոնացիստ ։
2007 թվականի օգոստոսի 15-ին ձերբակալեցին ուսանողի, որը համացանցում տեսահոլովակ էր տեղադրել՝ «Տաջիկի և դաղեստանցու մահապատիժը»։ Երրորդ ռայխի դրոշի ֆոնին սքինհեդները կոտորած են կազմակերպում երկու մուսուլման անլեգալ ներգաղթյալների դեմ ։ Կոտորածի պատասխանատվությունը իր վրա վերցրեց Ռուսաստանի Նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցությունը ։
2014 թվականի հունվարին ՌԴ-ի Հետաքնչական կոմիտետը հայտարարեց 2008 թվականից որոնման մեջ գտնվող «Ֆոլկսշտուրմ»-ի 25-ամյա անդամներից մեկի հայտնաբերման մասին։ Խմբավորումը գործունեություն է ծավալել Եկատերինբուրգում 2006—2008 թվականներին։ Անվանվել է Երրորդ ռայխի աշխարհազորայինների խմբի պատվին, որը ստեղծվել էր Երկրորդ աշխարհամարտի վերջին ամիսներին հարձակումներին հակահարված տալու համար։ Ապացուցված է, որ խմբավորման անդամները իրականացրել են երեք սպանություն և ութ մահափորձ՝ ոչ սլավոնական արտաքին ունեցոպղ մարդկանց դեմ, ծեծել են 20 ներգաղթյալի։ Իրենց գործողությունները նրանք դոկումենտացրել են՝ նկարահանելով հոլովակներ և տեղադրել համացանցում։ Ավելի վաղ՝ 2011 թվականին, դատապարտվել են այդ խմբի ինը անդամներ, իսկ 2013 թվականին երկու ամենաքննարկված սքինհեդներից մեկը դարձավ Ալեքսանդր Սոլովյովը։ Նա խմբավորման առաջնորդներից մեկն էր .։
2014 թվականի հունիսին դատապարտվեց նեոնացիստական NS/WP «Նեվոգրադ» խմբավորումը՝ մեղադրվելով սպանությունների, ահաբեկչական ակտի, ռասայական և նացիոնալ պատկանելության դեմ ատելության սերմանման, զենքի և ռազմամթերքի անօրինական շրջանառության մեջ ։
Պետական դումայի պատգամավոր Իլյա Պոոմարյովը հավատացնում է, որ Ուկրաինիայի հարավարևելյան շրջանում ապստամբների կողմից պայքարում են նաև Ռուսաստանից ժամանակ նեոնացիստներ և ֆաշիստներ, ներառյալ Ռուսական Նացիոնալական միության անդամները։ ՌՆՄ-ի մասնակցության մասին գրում է նաև ֆրանսիացի քաղաքագետ Մառլեն Լարյուըլը ։ Սոցիոլոգ Նիկոլայն Միտրոխինը նշում է, որ ջոկատներից մեկը՝ «Ռուսիչը» բաղկացած է Պետերբուրգից ժամանած նեոնացիստներից, որոնք կռվում են սվաստիկայի դրոշի ներքո՝ ոճավորված Սև արևի տեսքով ։
2015 թվականի մարտի 22-ին Պետերբուրգում անցկացվեց «Ռուսական միջազգային կոնսերվատիվ համաժողով», որին մասնակցում էին նաև եվրոպական ծայրահեղական և նացիստական կուսակցություններից և միություններից, որոնք ժամանել էին Բելգիայից, Բուլղարիայից, մեծ բրիտանիայից, Գերմանիայից, Հունաստանից, Դանիայից, Իսպանիայից, Իտալիայից, Ռուսաստանից, Շվեդիայից։ Նրանցից բացի ժամանել էին նաև անհատ ծայրահեղականներ։ Փաստացի, համաժողովը կազմակերպվել էր սանկտպետերբուրգյան «Հայրենիք» ծայրահեղական կուսակցության կողմից, չնայած պաշտոնապես որպես կազմակերպիչ ներկայացավ «Ռուսական նացիոնալ մշակութային կենտրոն՝ Ազգային տուն»-ը ։
Միավորված ազգերի կազմակերպությունում Ռուսաստանը անընդմեջ պայքարի որոշում էր ընդունում նացիզմի հերոսացման դեմ, որը կրում էր մտահոգ բովանդակություն նացիստական շարժման, նացիզմի դեմ պայքարածների հուշարձանները վանդալիզմից փրկելու և այլնի վերաբերյալ ։
Սերբիա
Երկրներից մեկը, որտեղ նեոնացիզմը մեծ ճանաչում չունի, Սերբիան է։ Սերբերի ցեղասպանության փաստը գերմանացի զինվորների և հրամանատարների կողմից, համազգային ճանաչում ունի։ Միակ նեոնացիստական կազմակերպությունը Սերբիայում համարվում է «Նացիոնալ կարգ»-ը, բայց նրան խստորեն քննադատում և քննարկում են ինչպես կոմունիստներն ու դեմոկրատները, այնպես էլ նացիոնալիստները, ավելին, վերջիններիս կողմից ատելությունըի դեպի «Նացիոնալ կարգը» հատուկ արտահայտված է։ Ամենաքիչը 18 մարդ այդ կազմավորումից ենթարկվել է քրեական պատասանատվության ։ Այժմ այդ կազմավորման գործունեությունն արգելված է Սերբիայում։
Ուկրաինա
Ուկրաինայում, քաղաքագետ Անդրեաս Ումլանդի կարծիքով, 2014-ի սկզբին գործում էին նեոնացիստական մինի-խմբեր, որոնք գտնվում էին Աջ հատվածի ղեկավարության տակ։ Հենց այդ խմբերն էին մասնակցում Եվրամայդանին, որն ավարտվեց իշխանափոխությամբ։ Բացի այդ, այդ խմբերը քիչ էին հայտնի ինչպես Ուկրաինայում, այնպես էլ արտասահմանում, իսկ հենց նեոնացիզմը ուկրաինական ծայրահեղական շարժման մեջ կրում էր պերֆերային բնորոշում։ Դրանով էր բացատրվում քսենոֆոբային բռնության հարաբերականորեն ցածր մակարդակը ։
«Ուկրաինայի պատրիոտ»-ի առաջնորդ Անդրեյ Բիլեցկին համարվում է նաև «Ազով» ջոկատի հիմնադիրն ու հրամանատարը։ Այն մասնակցում էր 2014 թվականի զինված ընդհարմանը Ուկրաինայի արևելքում։ Ջոկատը օգտագործում էր Նեոնացիստական սիմվոլիզմ, իսկ նրա շատ այլ անդամներ հայտարարում էին իրենց նացիոնալ-սոցիալիստական հայացքների մասին  ։ Անդրեյ Բիլեցկին և «Ուկրաինայի պատրիոտ»-ը որդեգրել են սոցիալ-նացիոնալիզմի գաղափարախոսությունները, որոնք պետք է հիմնվեն ռասայական, սոցիալական, հզորության սկզբունքներ վրա, բացի այդ սոցիալիզմը պետք է կենտրոնացված լինի ոչ ամբողջ ազգի, այլ մարդկային խմբերի և նրանց՝ «Մեծ Ուկրաինա» գործում ներդրած ավանդի վրա ։
Նացիոնալ-սոցիալիզմի հետնորդ կազմակերպություններ
Գոյություն ունեն ոչ մեծ նեոնացիստական խմբավորումներ ԱՄՆ-ում։ Այդպիսի տենդենցի ամենավաղ օրինակը կարելի է համարել 1924 թվականի հիմնադրված Տևտոնիայի Ազատ Հասարակություն կազմավորումը։
Նացիստական էսթետիկա
Նեոնացիզմի ձևերից մեկը նացիստական էսթետիկայի տարածումն է։ Օրինակ, Ինդոնեզիայում գոյություն ունի Soldatenkaffee ռեստորան, որտեղ կահավորման մեջ օգտագործվել են 1940-ականների գերմանական պաստառներ սվաստիկայով, Ադոլֆ Հիտլերի դիմանկարների, իսկ մատուցողների հագուստը ԷՍԷՍ-ի համազգեստի տարբերակներից է. Похожее кафе было в итальянском баре ։ Նմանատիպ սրճարան եղել է Իտալիայում։ Որոշ չափով տարածում են գտել նաև ԷՍԷՍ-ի համազգեստներով նկարները   ։ Նացիստական էսթետիկայի տարրերից են նաև Հիտլերի դիմանկարով վերնաշապիկները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նեոնացիզմ Կատեգորիա:Նեոֆաշիզմ Կատեգորիա:Քաղաքական տեսություններ Կատեգորիա:Հակասեմականություն
Չվիբիանի
Չվիբիանի (ჩვიბიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 2080 մետր բարձրության վրա։ Չաժաշից հեռու է 0,5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 27 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Սարայջիք
Սարայջիք, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր Կատեգորիա:Ալթընօրդուի շրջանի համայնքներ
Ռոլան Բոնապարտ
Ռոլան Նապոլեոն Բոնապարտ (Roland Napoléon Bonaparte, ), ֆրանսիացի արքայազն, 1910 թվականից մինչև իր մահը Ֆրանսիական աշխարհագրական ընկերության նախագահը։ Արքայազն Լյուսիեն Բոնապարտի թոռն է։
Կենսագրություն
Արքայազն Ռոլան Բոնապարտը արքայազն Պիեռ Նապոլեոն Բոնապարտի (1815-1881) և Էլեոնոր Ժյուստին Ռյուֆլենի որդին էր (1832-1905) և Նապոլեոն Բոնապարտի եղբոր՝ արքայազն Լյուսիեն Բոնապարտի թոռը։
1886 թվականին Բոնապարտը մասնակցել է գիտական արշավի, որը լուսանկարել և անատոմիկորեն չափել է Հյուսիսային Նորվեգիայի սաամներին ։
1921-1923 թվականներին Ռոլան Բոնապարտը ֆրանսիական աստղագիտական ընկերության նախագահն էր ։
1899 թվականին՝ իր զարմիկ՝ արքայազն Նապոլեոն Շառլ Բոնապարտի մահից հետո, նա դարձել է Քանինոյի և Մուզինյանոյի 6-րդ արքայազնը, սակայն այդպես էլ պաշտոնապես չի ընդունել այդ տիտղոսը։ Արքայազն Ռոլանի մահից հետո Բոնապարտների գերդաստանի ավագ գծի՝ Լյուսիեն Բոնապարտի սերունդը տղամարդկանց գծով չի շարունակվել։
Ժան-Բատիստ Շարկոն նրա պատվին անվանել է Անտարկտիդայում գտնվող Բոնապարտ Փոյնթը։ Սաամների Կվալսուն գյուղի ափից վերև գտնվող լեռներում կա նաև մի փոքրիկ լիճ, որը կոչվում է Բոնապարտտեսյեն, ինչը նշանակում է «Բոնապարտի լիճ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կինը (վիպակ)
Կինը, Լևոն Շանթի վիպակներից, որ նա գրել է 1912 թվականին։
Սյուժեն
«Կինը» վիպակի գլխավոր կերպարները՝ երիտասարդ նկարիչ Սուրենը և բժշկուհի Մարգարիտ Ստեկնը, տարբեր խառնվածքի տեր մարդիկ են. «Աղջիկը աշխատանքի պաշտամունքով, անձնվիրությունն ու գութը կյանքի հիմք ընդունող լավատես մը, իդեալիստ մը։ Տղան՝ նիցշեական հովերով, ուժն ու ռեալիզմը կյանքի հիմք բռնած, ուրիշ ամեն բան հեգնող հոգի մը»։ Ստեղծագործական աշխատանքից ձանձրացած և հուսահատված երիտասարդ նկարիչը կորցնում է ստեղծագործելու բերկրանքը և հանգում մարդու ու անասունի նույնացման մտքին։ Բայց այդ հուսահատությունը երկար չի տևում. խելացի ու հմայիչ աղջկա մտերիմ զրույցների մթնոլորտում նա ազատագրվում է նիցշեական հովերից, թոթափում հոգեկան թմրությունը, ու նրա հայացքի առաջ Ստեկնի կերպարանքով նորից բարձրանում է մարդն իր անբասիր գեղեցկությամբ։ Սուրենին հիացնում են Ստեկնը ու բոլոր նրանք, ովքեր ունեն հավատ ապագայի, հավատ մարդկության, հավատ իրենց դերի, գործի և իդեալի հանդեպ։ Մարդու գեղեցկությամբ հմայված նկարիչը նորից սկսում է ստեղծագործել ինքնամոռաց հափշտակությամբ։ Ստեղծելով Ստեկնի դիմանկարը, Սուրենը ձգտում է արտահայտել՝ «տենչ մը դուրս գալու աշխարհայինեն ու մարմնեղենեն, սովորականեն ու պայմանականեն, որոնում մը ավելի տևական, ավելի մնայուն, ավելի արժեքավոր նոր բանի մը. բուռն կարոտ երազանքի ու հափշտակության» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լևոն Շանթի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիպակներ
Տուլիչև
Տուլիչև (Туличів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1535 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տուլիչև գյուղում բնակվում էր 368 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2242 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 164,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1535 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աղջիկները (ֆիլմ)
«Աղջիկները» (Девчата), 1961 թվականին Խորհրդային Միությունում նկարահանված կատակերգական ժանրի ֆիլմ, հիմքում Բորիս Բեդնիի համանուն գրվածքն է։
Պրեմիերան կայացել է 1962 թ. մարտի 7-ին Կանանց միջազգային օրվա նախօրեին Մոսկվայի կինոյի կենտրոնական տանը.
Սյուժե
1960 թվականին Չուսովո քաղաքից ոչ հեռու գտնվող ուրալյան մի կոլտնտեսություն աշխատելու է գալիս խոհարարուհի Տոսյա Կիսլիցինան։ Գյուղի «առաջին տղան»՝ անտառահատ Իլյա Կովրիգինը գրազ է գալիս ընկերների հետ ընկերոջ գլխարկի վրա, որ Տոսյան կսիրահարվի իրեն։ Իմանալով այդ մասին, Տոսյան դադարեցնում է ամեն տեսակի հարաբերությունները Իլյայի հետ, իսկ Իլյան հասկանում է, որ իրականում սիրահարված է Տոսյային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Եժի Դուդեկ
Եժի Հենրիկ Դուդեկ (Jerzy Henryk Dudek, ), լեհ ֆուտբոլիստ, Լեհաստանի ազգային հավաքականի դարպասապահ։
«Ֆեյենորդ»
1996 թվականին Դուդեկը տեղափոխվեց ռոտերդամյան «Ֆեյենորդ», այն բանից հետո, որ հարազատ քաղաքի ակումբի կազմում մասնակցել էր ընդամենը 15 հանդիպման։ Երբ Էդա դե Գույը տեղափոխվեց «Չելսի», Դուդեկը վերջապես ստացավ իր շանսը հոլանդական ակումբի հիմնական կազմում իր տեղը գտնելու և ամրապնդելու համար։
1998-99 մրցաշրջանում Եժին ճաաչվեց հոլանդական առաջնության լավագույն դարպասապահ։ Դուդեկը հրաժարվեց տեղափոխվել «Արսենալ» և այդ ամենը մեկնաբանեց այսպես. «Ես զրուցել եմ Վենգերի հետ։ Մենք արդեն համաձայնության էինք եկել իմ տեղափոխության շուրջ, սակայն «Ֆեյենորդը» տրանսֆերի դիմաց պահանջում էր 10 միլիոն ֆունտ, իսկ «Արսենալը» չէր պատրաստվում վճարել 7-ից ավել։ Իսկ արդեն երկու ամիս անց «Լիվերպուլ» տեղափոխվեցի 5 միլիոնի դիմաց» ։
«Լիվերպուլ»
Անգլիական այս ակումբում Դուդեկը հասավ իր կարիերայի ամենամեծ հաջողություններին։ Նա ակումբի հետ նվաճեց մի քանի տիտղոս, բայց կարելի է առանձնացնել Չեմպիոնների Լիգայի 2005 թվականի Ստամբուլյան եզրափակիչը։ Նա դարձավ խաղի հերոսը, խաղի ավելացված ժամանակում հետ մղելով Անդրեյ Շևչենկոյի 2 հարվածները, և նաև կարողացավ հետ մղել ուկրաինացու իրացրած 11 մետրանոցը։ Այդ սեյվով նա հաղթանակ բերեց «Լիվերպուլին»։ Մինչև իսպանացի Պեպե Ռեյնայի տեղափոխությունը ակումբ, Դուդեկը կորցրել էր տեղը հիմնական կազմում։ Էժին կարիերայում ունեցավ անհաջողություններ, և «Չարլտոնի» դեմ խաղից հետո ակումբի ղեկավարությանը խնդրեց իրեն վաճառել ։ Նրան հնարավորություն ուներ մնալու Պրեմիեր Լիգայում այնպես ,, ինչպես կարող էր տեղափոխվել Իսպանիա ։ Նա ընտրեց Իսպանիան, և պայմանագիր կնքեց Մադրիդի «Ռեալի» հետ ։
«Ռեալ Մադրիդ»
Համոված լինելով, որ իր տեղը այլևս չի գտնի «Լիվերպուլում», Դուդեկը հայտնվեց Մադրիդում, որտեղ էլ համաձայնության եկավ «արքայական ակումբի» հետ։ Սակայն Էժին այստեղ էլ չկարողացավ ամրապնդվել հիմնական կազմում, և 2010 թվականին լուրեր պտտվեցին, որ Էժին կարող է կարիերան շարունակել լեհական ակումբներից մեկում, սակայն Դուդոկը մնաց «Ռեալում», պայամանգիրը երկարաձգելով ևս 1 տարով ։ Նույնիսկ նստելով «Ռեալի» պահեստայինների նստարանին, նա ավելի վստահ կարող էր խաղալ, քան այլ ինչ-որ ակումբի մեկնարկայի կազմում խաղալով։
2011 թվականի մայիսի 21-ին «Ալմերիայի» դեմ խաղում, Էժին իր վերջին հանդիպումը անցկացրեց «բլանկոսների» կազմում։ Նրան փոխարինեցին 77-րդ րոպեին։ Խաղից հետո Դուդեկը շնորհակալություն հայտնեց բոլորից. «Այսօր ամեն ինչ անցավ հրաշալի։ Ես միշտ կհիշեմ այս օրը։ Ես Մոուրինյոյին խնդրեցի փոխարինել ինձ խաղի վերջում, որպեսզի շնորհակալություն հայտնեմ երկրպագուներից։ Ես չեի մտածում, որ այդքան ջերմություն կստանամ նրանցից։ Շնորհակալություն բոլորին» ։
Դարպասապահի ծառայություններով որոշ ժամանակ հետաքրքրվեցին «Լիդս Յունայթեդը» և մի քանի ամերիկյան ակումբներ ։ Այս պատճառների հիման վրա Դուդեկը չբացառեց, որ կարող է վերսկսել կարիերան ։ Երբեք նա չի հայտարարել, որ ցանկանում է դառնալ ֆուտբոլային մարզիչ, կամ մարզել Լեհաստանի հավաքականը ։
Կարիերան հավաքականում
Դուդեկը մեծ դերակատարույթուն ունեցավ այն ժամանակ, երբ Լեհաստանի հավաքականը մասնակցում էր 2002 թվականի աշխարհի առաջնությանը։ Առաջնությունում նա մասնակցել է խմբային փուլի 3 խաղի և բաց է թողել 7 գոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Լիվերպուլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեհաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Հիլդե Ֆեննե
Հիլդե Ֆեննե (Tiril Kampenhaug Eckhoff),, նորվեգացի բիաթլոնիստուհի, 2013 թվականի աշխարհի չեմպիոն՝ էստաֆետում։ Նորվեգիայի բիաթլոնի հավաքականի անդամ։ Նաև մասնագիտացել է երկար տարածությունների մրցավազքերում, անձնական լավագույն արդյունքը՝ 10:14.21 րոպե 3000 մետրում գրանցել է 17 տարեկանում ։ 2014 թվականի Բիաթլոնի Եվրոպայի առաջնությունում 4×6 կմ էստաֆետայում արժանացել է բրոնզե մեդալի ։
Սպորտային կարիերա
2012/2013 թվականի բիաթլոնի աշխարհի գավաթի մրցաշրջանում Ֆեննեն դարձել է Նորվեգիայի ազգային հավաքականի լիիրավ անդամ։ Մրցաշրջանի առաջին միավորները երիտասարդ բիաթլոնիստը նվաճել է շվեդական Էստերսունդի առաջին փուլում։ Սպրինտում Հիլդեն 3 վրիպումով զբաղեցրել է 30-րդ հորիզոնականը։ Երկրորդ փուլում արդյունքները գոհացուցիչ չէին, ընդամենը 80-րդ հորիզոնականը սպրինտում (4 +1): Այնուամենայնիվ, էստաֆետի վերջին մրցավազքում Ֆենեն թիմակիցների հետ նշում է հաղթանակը։ Հաջորդ փուլում Ֆենեն չի մասնակցում։ Հիլդեն վերադառնում է աշխարհի գավաթի խաղարկության 4-րդ փուլում, որը տեղի է ունենում գերմանական Օբերհոֆում։ Էստաֆետայում, նորվեգացիները զբաղեցնում են իրենց համար համեստ չորրորդ հորիզոնականը, իսկ Հիլդեն անցնում է տուգանային շրջանի։ Սպրինտում երիտասարդ մարզիկը կարողանում է զբաղեցնել 54-րդ հորիզոնականը (3 + 3), որն իրավունք է տալիս մտնել հետապնդման մրցավազքի մեջ պայքարի։ Հետապնդման մրցավազքում Ֆեննեն ավարտում է 31-րդը։ Նորվեգացիները և Ֆեննեն մասնավորապես, կարողանում են վերադարձնել առաջին տեղը էստաֆետում արդեն հաջորդ՝ 5-րդ փուլում, որը տեղի է ունենում Ռուփոլդինգում։ Վեցերորդ փուլում Ֆեննեն չի մասնակցում։ Էստաֆետում Ֆեննեն այնքան էլ հաջող հանդես չի գալիս՝ գնալով տուգանային շրջան, բայց Սյուննյովա Սուլեմդալը և Թուրա Բերգերը հավաքականին դուրս են բերում առաջին հորիզոնական՝ նվաճելով ոսկե մեդալ։ Այսպիսով 19 տարեկանում Ֆեննեն դառնում է աշխարհի չեմպիոն։ Աշխարհի գավաթի խաղարկությունից հետո Հիլդեն բաց է թողնում հաջորդ՝ 7-րդ փուլը, որը տեղի է ունենում Հոլմենկոլլենում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի բիաթլոնիստուհիներ
Դոբրովոլիե (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Դոբրովոլիե (Добровілля), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրովոլիե գյուղում բնակվում էր 265 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,481 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 550,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Միքայել Սալլանթյան
Միքայել Սալլանթյան (Հովակիմ Սալլանթյան, )՝ լեզվաբան, մանկավարժ, եկեղեցական գործիչ։ 1822 թվականից 1840 թվականներին դասավանդել է Լազարյան ճեմարանում ։
Կենսագրություն
Միքայել Սալլանթյանը ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Սովորել է Լիբանանի Սուրբ Անտոնի հայ կաթոլիկ վանքում, այնուհետև՝ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության վարժարանում, աշակերտել Միքայել Չամչյանին։ 1810 թվականից եղել է արքեպիսկոպոս։ 1810-1822 թվականներին եղել է Վրաստանի, Աստրախանի և Ղրիմի կաթոլիկ հայերի հոգևոր առաջնորդը։ Տիրապետել է լատիներեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, արաբերեն լեզուներին։ Լազարյան ճեմարանում դասավանդել է հայոց լեզու, գրականություն, լատիներեն, աստվածաբանություն, գեղագիտություն։ 1928 թվականին լույս է ընծայել «Քերականութիւն գրաբառ լեզուիս հայոց...» դասագիրքը։ Հրատարակվել են Սալլանթյանի «Կրօնագիտութիւն քրիստոնէական» (1831), «Հրահանգ ճարտասանութեան կամ ճառաբանութեան» (1936), «Պատմութիւն եկեղեցւոյն ուղղահաւատ հայոց» (1840) և այլ աշխատություններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ
Դելտա Գուդրեմ
Դելտա Լի Գուդրեմ (Delta Lea Goodrem, ), ավստրալիացի երգչուհի և դերասանուհի։ Գուդրեմը հայտնի է դարձել 2002 թվականին Սոնի ընկերության հետ իր առաջին պայմանագիրը ստորագրելով։ «Հարևանները» հանրաճանաչ հեռուստասերիալում կատարել է Նինա Թաքերի դերը, որից հետո սկսել է հաջող երաժշտական կարիերա ։
Կենսագրություն
Երգչուհու առաջին ալբոմը «Innocent Eyes»-ն էր, որի մեծ մասը ստեղծվել է Քեթի Դենիսի հետ համագործակցելով։ Այն թողարկվել է 2003 թվականին, վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակով և 29 շաբաթվա ընթացքում գլխավորել է ավստրալիական չարթը (Մեծ Բրիտանիայում բարձրանալով մինչև 2 հորիզոնականի) ։ Երկրորդ սկավառակի երաժշտության վրա աշխատելու համար Գուդրեմը, բացի Դենիսից, հրավիրել է Գերի Բարլոուին (Take That) և հեղինակ-պրոդյուսեր Գայա Չեմբերսին, որը հայտնի էր Ռոբբի Վիլիամսի հետ աշխատանքով։ Այդ համագործակցության արդյունքը դարձել է «Mistaken Identity» ալբոմը, որը թողարկվել է 2005 թվականի ամռանը։ Գուդրեմը, աշխատելով Բրայան Մաքֆադենի (Westlife), Ստյուարտ Քրայթոնի և Թոմի Լի Ջեյմսի հետ, ձայնագրել է իր երրորդ՝ «Delta» ալբոմը ։ Ընդհանուր առմամբ, 2008 թվականին աշխարհում վաճառվել է նրա ավելի քան նրա 5 միլիոն ալբոմ ։
2003 թվականին նրա մոտ ախտորոշվել է հոջկինի լիմֆոմա հիվանդությունը։ Թերապիայի հաջող ընթացքից հետո, նա իր ժամանակի զգալի մասը նվիրել է բարեգործական գործունեությանը, մասնավորապես ակտիվ մասնակցություն է ունեցել հատուկ բարեգործական կայքի ստեղծմանը, որը նախատեսված է եղել քաղցկեղով տառապող դեռահասներին օգնելու համար ։
Սկավառակագրություն
<LI> 2003՝ Innocent Eyes / Անմեղ աչքեր <LI> 2004՝ Mistaken Identity / Սխալ ճանաչում <LI> 2007՝ Delta / Դելտա <LI> 2012՝ Child of the universe / Տիեզերքի երեխան <LI> 2016՝ Wings of the Wild / Վայրի բնության թևեր <LI> 2018՝ I Honestly Love You (սաունդթրեք) / Ես անկեղծորեն սիրում եմ քեզ <LI> 2020՝ Bridge_over_Troubled_Dreams
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Սիդնեյ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Սոպրանոներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Պեչերսկ (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)
Պեչերսկ (Печерск), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Հովհաննես Չիլինկիրյան
Հովհաննես Չիլինկիրյան, սփյուռքահայ ազգային-քաղաքական գործիչ, հրապարակախոս, պատմաբան, բարերար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1924 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, Կ. Պոլսի մերձակայքում գտնվող Ֆլորիա գյուղում։ Կարճ ժամանակ անց նրա ընտանիքը բնակություն է հաստատել Մաքրիգյուղում, որտեղ էլ ավարտել է Պեզազյան վարժարանը։ Այնուհետև Չիլինկիրյանը սովորել է Կ.Պոլսի Ավստրիական քոլեջում, որն ավարտել է 1944 թվականին։ Հետևելով հորեղբոր՝ Ռուբեն Սևակի օրինակին, Չիլինկիրյանը ցանկացել է բժիշկ դառնալ և ընդունվել է Կ.Պոլսի բժշկական համալսարանը, սակայն հեռացել է բժշկական համալսարանից և աշխատանքի անցել վաճառականներից մեկի մոտ որպես գրագիր։
1946 թվականին բազմաթիվ պոլսահայեր ցանկություն են հայտնել ներգաղթել Հայաստան։ Չիլինկիրյանը նույնպես գնացել է սովետական հյուպատոսություն և ցուցակագրվել Հայաստան ներգաղթելու համար։ Սակայն թուրքական ոստիկանության հետապնդումների, հարուցած արգելքների պատճառով պոլսահայերի թվում նաև Չիլինկիրյանին չի հաջողվել ներգաղթել Հայաստան և հարկադրված մնացել է Կ.Պոլսում։ 1955 թվականի սեպտեմբերի 6-7-ին Չիլինկիրյանը ականատես է եղել հույների և հայերի նկատմամբ Կ.Պոլսում թուրքական ոստիկանության աջակցությամբ զինված խուժանի ավերիչ գործողություններին։
1970-ական թվականներին Չիլինկիրյանը հեռացել է Կ.Պոլսից և բնակություն հաստատել Ֆրանսիայի Նիս քաղաքում, ամբողջովին նվիրվել սփյուռքում հայապահպանության գործին, իր պատմագիտական աշխատություններով մերկացրել թուրք և եվրոպական կեղծարար հեղինակների հակահայկական նկրտումները։
Չիլինկիրյանիը հսկայական աշխատանք է կատարել իր հորեղբոր՝ բանաստեղծ Ռուբեն Սևակի գրական ժառանգության հավաքման ու պահպանման համար։ Հսկայական ջանքերի գնով Չիլինկիրյանը ստեղծել է «Ռուբեն Սևակ մշակութային հիմնարկը», որն իր կարևոր գործն է համարում բանաստեղծի գրական-հասարակական ու հեղափոխական գործունեության լուսաբանումն ու նրա գաղափարների տարածումը։ Հիմնարկի նախաձեռնությամբ ու նրա միջոցներով հրատարակվել է երեք տասնյակից ավելի արժեքավոր աշխատություն, որոնք նվիրված են հայագիտության, հայ ժողովրդի պատմության կարևոր պրոբլեմներին։ Գրքերի հրատարակությունից բացի, հիմնարկը ստեղծել է մրցանակային ֆոնդ, որով յուրաքանչյուր տարի պարգևատրվում են Ռուբեն Սևակի գաղափարները ներկայացնող մտավորականները և կազմակերպությունները։ Տարբեր տարիների այդ մրցանակին են արժանացել Գևորգ Գապառաճյանը, գրականագետ Ալեքսանդր Թոփչյանը, հանրաճանաչ դերասանուհի Անահիտ Թոփչյանը, Բեյրութի «Արարատ» օրաթերթի խմբագիր Ժիրայր Նաիրին, Նյու Ջերսիի հայկական ռադիոկայանի հիմնադիր տնօրեն Վարդան Ապտօն և մի շարք մշակութային կազմակերպություններ։
1985 թվականին Չիլինկիրյանը իր միջոցների հաշվին Նիսում ստեղծել է Ռուբեն Սևակի անվան հիշատակի տուն-թանգարանը, որտեղ ամփոփել է բանաստեղծի ձեռագրերը, նամակները, անձնական իրերը։ Թանգարանն ունեցել է պատկերասրահ, որտեղ հավաքված էր տաղանդավոր հայ նկարիչների շուրջ 200 կտավ։ Չիլինկիրյանը շուրջ 18 տարի հետևողականորեն աշխատանք է տարել, որպեսզի այդ հոգևոր հարստությունը նվիրաբերվի Հայաստանին։ Տարիներ շարունակ Հայաստանի տարբեր իշխանություններից անհասկանալի բազմաթիվ մերժումներ ստանալուց հետո հարցը միայն լուծում է ստացել 2009 թվականին, երբ Չիլինկիրյանը Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդի հրավերով մայիսի 5-ին մի քանի օրով այցելել է Հայաստան։ Շնորհիվ այդ այցելության 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Էջմիածինում Նորին Սուրբ Օծություն Գարեգին երկրորդ կաթողիկոսի օրհնությամբ բացվել է Ռուբեն Սևակի անվան թանգարան-պատկերասրահը։
Հովհաննես Չիլինկիրյանի ազգային-հասարակական գործունեությունն առնչվում է նաև Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակի /ASALA/ այն մարտիկներին, որոնք մատնության կամ էլ դավաճանության հետևանքով ձերբակալվել ու դատապարտվել էին եվրոպական տարբեր երկրներում։ Հայ բողոքական քահանա Հարություն Հելվեճյանի, Շվեյցարիայի հայկական համայնքի նշանավոր ազգային գործիչ, հայտնի հրապարակախոս Նազարեթ Սրմաքեշյանի հետ միասին, Չիլինկիրյանը դարձել է հայ քաղաքական բանտարկյալների օգնության կենտրոնական հանձնախմբի ստեղծողներից մեկը։
Հովհաննես Չիլինկիրյանի ուշադրության կենտրոնում է եղել Երևան քաղաքի Ռուբեն Սևակի անունը կրող թիվ 151 դպրոցը՝ նյութական ու ֆինանսական աջակցությամբ։ «Ռուբեն Սևակ մշակութային հիմնարկ»-ը դպրոցում ստեղծել է Ռուբեն Սևակ թանգարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սփյուռքահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ բարերարներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ հրապարակախոսներ
Մեգասթենես
Մեգասթենես (Μεγασθένης,, ), հին հույն պատմաբան, դիվանագետ, ազգագրագետ և հելլենիստական ժամանակաշրջանի հետազոտող։ Նա նկարագրել է Հնդկաստանն իր «Ինդիկա» գրքում, որն ներկայումս կորած է, բայց մասամբ վերականգնվել է ավելի ուշ հեղինակների մոտ հայտնաբերված գրական հատվածներից, որոնք մեջբերել են նրա աշխատանքը։ Մեգասթենեսն առաջին մարդն էր արևմտյան աշխարհից, ով թողել է Հնդկաստանի գրավոր նկարագրությունը ։
Կենսագրություն
Թեև Մեգասթենեսի պատմությունը Հնդկաստանի մասին պահպանվել է հետագա աշխատություններում, նրա մասին քիչ բան է հայտնի որպես անձ։ Նա եղել է Սիբիրտիոսի արքունիքում (Կրետե), որը Արախոսիայի (Աքեմենյան պետություն) սատրապն էր Անտիգոնոս I-ի և այնուհետև Սելևկուս I-ի օրոք ։ Մեգասթենեսն այն ժամանակ դեսպանն էր Սելևկյան թագավոր Սելևկոս I Նիկատորի և Մաուրյան կայսր Չանդրագուպտա Մաուրյայի արքունիքում Պատալիպուտրայում (ժամանակակից Պատնա)։ Նրա՝ Մաուրյան արքունիք հասնելու ժամանակաշրջանն անհայտ է. Սելևկուս I-ը թագավորել է մ.թ.ա. 305-ից մինչև 281 թվականը այն տարիների ընթացքում, երբ հնարավոր է, որ սկսվել է Մեգասթենեսի առաքելությունը ։
Որպես դեսպան
Մեգասթենեսը այցելել է Պատալիպուտրա Չանդրագուպտա Մաուրյայի օրոք, բայց հստակ չէ, թե Հնդկաստանի այլ շրջաններից որն է նա այցելել։ Նա, ըստ երևույթին, անցել է Հնդկաստանի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Փանջաբ շրջանով, քանի որ նա մանրամասն նկարագրում է այս տարածքի գետերը։ Այնուհետև պետք է որ ճանապարհորդեր դեպի Պատալիպուտրա Յամունա և Գանգես գետերի երկայնքով։ Հնդկաստան կատարած նրա այցի ստույգ ժամկետները, Հնդկաստանում գտնվելու տևողությունը հստակ չեն։ Մեգասթենեսի այցի կամ Հնդկաստան այցելությունների ժամկետների մասին վիճելի կարծիքներ կան գիտնականների շրջանում։ Ա .Բ. Բոսվորթը այն վերագրում է նախասելևկուսից վաղ ժամանակաշրջանին ։ Սա վիճարկում են Սթոունմենը և մյուսները, ովքեր վիճում են մ.թ.ա. 303 թվականի Մաուրյան-Սելևկյան բնակեցմանը հաջորդող ամսաթվի օգտին ։ Արիանոսը պնդում է, որ Մեգասթենեսը հանդիպել է Պորոսին. սրանից հետևում է, որ Մեգասթենեսը ուղեկցել է Ալեքսանդր Մակեդոնացուն Հնդկաստան ներխուժման ժամանակ։
Այնուհետև նա տեղեկություններ է հավաքել Հնդկաստանի մասին Ինդիկա-ի տեսքով, փաստաթուղթ, որն այժմ կորած գործ է։ Այն մասամբ պահպանվել է հետագա գրողների մեջբերումների տեսքով։
Մեգասթենեսից հետո հայտնի են հույն այլ բանագնացներ հնդկական արքունիքում՝ Դեյմակոսը՝ որպես դեսպան Բինդուսարայում, և Դիոնիսիոսը՝ որպես Աշոկայի դեսպան ։
Գնահատանք
Հին գրողներից Արիանոսը (մ.թ. II դ.) միակն է, ով բարեհաճ է խոսում Մեգասթենեսի մասին։ Դիոդորոսը (մ.թ.ա. 1-ին դար) մեջբերում է Մեգասթենեսին՝ միաժամանակ բաց թողնելով նրա պատմածների որոշ հատվածներ։ Այլ գրողներ բացահայտորեն քննադատում են Մեգասթենեսին.
Ժամանակակից գիտնականները, ինչպիսիք են Է. Ա. Շվանբեկը, Բ. Ք. Ջ. Թիմմերը և Թրյուսդել Սպարհոք Բրաունը, Մեգասթենեսին բնութագրել են որպես հնդկական պատմության ընդհանուր առմամբ հուսալի աղբյուր։ Շվանբեկը սխալներ է գտնում միայն Հնդկաստանում պաշտվող աստվածների մեգասթենեսյան նկարագրության մեջ։ Բրաունն ավելի քննադատաբար է վերաբերվում Մեգասթենեսին, սակայն նշում է, որ Մեգաստենեսն այցելել է Հնդկաստանի միայն մի փոքր հատված և իր դիտարկումների համար, հավանաբար, ապավինել է ուրիշներին։ Այսպիսով, չնայած նրան, որ նա հաճախ մոլորության մեջ էր գցվում ուրիշների կողմից տրամադրված սխալ տեղեկությունների պատճառով, նրա աշխատանքը մնացել է Հնդկաստանի մասին տեղեկատվության հիմնական աղբյուրը հետագա գրողների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 4-րդ դարի հույներ Կատեգորիա:Հին հույն պատմիչներ
Հավասարաթևեր
Հավասարաթևեր կամ միակերպաթևեր, միջատների կարգ։
Կենսաբանական տարածումը
Բաժանվում է ցիկադների, տերևալվիկների , սպիտակաթևերի , լվիճների, կոկցիդների կամ որդանների ու վահանակիրների։
Սնունդը
Սնվում են բույսերի տարբեր օրգանների հյութերով՝ բույսերի վրա առաջացնելով ուռուցքներ կամ գալեր։ Հայաստանի Հանրապետությունում հանդիպում է հավասարաթևերի ավելի քան 450 տեսակ, առավել տարածված և վնասակար են խնձորենու տերևալվիկը (հյուսիսային անտառներում, Զանգեզուրում), տանձենու, փշատենու տերևալվիկները, սովորական փրփրացիկադը, վարդենու, բամբակենու ցիկադը (Գյումրիում, Արզնիում), խաղողի թզուկ ցիկադները, դեղձենու ցողունային լվիճը, կեղծ վահանակիրը (Սյունիքում), ջերմատնային սպիտակաթևը ջերմոցներում) և այլն։ Որոշ հավասարաթևեր արտազատում են քաղցր, կպչող հյութ՝ մեղրացող, որի վրա զարգանում են մրիկասնկերը։ Շատ տեսակներ բույսերի վիրուսային հիվանդությունների տարածողներ են։
Կատեգորիա:Միջատներ Կատեգորիա:Կիսակարծրաթևավորներ
Դիեգո Վելասկեսի կտավների ցանկ
Իսպանացի գեղանկարիչ Դիեգո Վելասկեսի ժառանգությունը ներառում է բազմաթիվ դիմանկարներ, կտավներ ընտանեկան, պատմական, կրոնական և միֆական սյուժետներով ։ Ներքևի ցուցակում ներկայացված կտավները, որոնք ստեղծվել են Վելասկեսի կողմից 1617-1660-ական թվականներին, բաժանված են շրջանների՝ կապված նրա գտնվելու վայրի և գործունեության հետ. նա Սևիլյայում ուսում է ստացել, ապա Մադրիդում ծառայել է Ֆիլիպ IV-ին՝ որպես թագավորական գեղանկարիչ։
Աշխարհի 11 երկրների (Ավստրիա, Բրազիլիա, Մեծ Բրիտանիա (Անգլիա, Շոտլանդիա), Հունգարիա, Գերմանիա, Իռլանդիա, Իսպանիա, Իտալիա, Ռուսաստան, ԱՄ և Ֆրանսիա) թանգարաններ պահպանում են Վելասկեսի բոլոր աշխատանքները։ Նրա կտավների ամենամեծ քանակությունը գտնվում է Պրադո թանգարանում (Մադրիդ) (մոտավորապես 50 աշխատանք). այն հիմնականում ընդգրկում է արքայական ընտանիքի պատմությունը։ Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում պահվում են իսպանացի արքաների նվերները իրենց ավստրիացի բարեկամնրին։ Վելասկեսի աշխատանքներից պահվում են նաև Վելլիգնտոնի թանգարանում, Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում, Դրեզդենի պատկերասրահում, Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում և Բոստոնի կերպարվեստի թանգարանում։ Էրմիտաժում գտնվում են նկարչի երեք գեղանկար, որոնցից մեկը ունի վիճելի ատրիբուցիա։
Դիեգո Վելասկեսի կտավների ատրիբուցիայի խնդիրը մինչև օրս համարվում է ամենաբարդ խնդիրներից մեկը։ Եթե 1883 թվականին արվեստաբան և կերպարվեստ հետազոտող Չարլզ Բոյդ Քըրթիսը ատրիբուտացրեց 228 կտավ, ապա նրա գործընկեր Խոսե Լոպես-Ռեյը 1979 թվականին՝ 123 կտավ (1996-ին նա ցուցակին ավելացրեց ևս մեկը), իսկ արվեստաբան Ջոնաթան Բրաունը 1986 թվականին՝ միայն 98 կտավ ։ Արվեստանոցում նրա աշակերտները վրձնել են Վելասկեսի կտավների բազմաթիվ օրինակներ. նրանցից կարելի է առանձնահատուկ նշել Խուան Բաուտիստ Մարտինես դե Մասոյին ։
1999 թվականին լույս տեսած նկարչի կատալոգը ցուցակի ստեղծման գլխավոր աղբյուրն է հանդիսացել։ Այն Միգել Մորանա Տուրինիի և Իսաբել Սանչես Քեվերոդի «Վելասկես. ամբողջական կատալոգ» (Velázquez: catálogo completo) գիրքն է, որտեղ ընդգրկված են նկարչի 123 կտավներ։ Կտավները համարակալված են ճիշտ այնպես, ինչպես կատալոգում։
Ցանկում տեղ են գտել նաև այնպիսի նկարներ, որոնք ներառված չեն եղել կատալոգում։ Այդ կտավները ներառվել են ժամանակակիչ ամենահայտնի փորձագետներ Խոսե Լոպես Ռեյի և Ջոնաթան Բրաունի աշխատություններում։ Ցանկում տեղ են գտել նաև որոշ կտավներ, որոնք հայտնաբերվել և ատրիբուտացվել են վերջին տարիներին։ Վիճելի ատրիբուցիաներով կտավները ընդգծված են մուգ սև գույնով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիեգո Վելասկեսի նկարներ Կատեգորիա:Նկարների ցանկեր
Սուրեն Ռշտունի
Սուրեն Բաբկենի Ռշտունի, հայ ռեժիսոր, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2006)։
Կենսագրություն
Սովորել է Երևանի Հ. Հակոբյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։ 1969 թվականից եղել է Հայաստանի Հեռուստառադիոյի պետկոմի ռեժիսորի օգնական, 1971 թվականից՝ ռեժիսորի ասիստենտ, 1976 թվականից՝ ռեժիսոր, եթեր է հեռարձակել «Մեր լեզուն, մեր խոսքը» հաղորդաշարը, որն արժանացել է պետական մրցանակի։ 1986-1989 թվականներին սովորել է Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի դպրոցական բաժնում։ 1991-2004 թվականներին եղել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության Նոր տարվա ժամանցային ծրագրերի գլխավոր ռեժիսորը։ 1995 թվականին Փարիզի «Sirnea» կենտրոնում անցել է ռեժիսորական բարձրագույն կուրսեր, այնուհետև Երևանում եղել է Հայաստանի Ազգային հեռուստատեսության գլխավոր ռեժիսորը։ 2007 թվականից դասավանդել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանում, հեռուստաֆիլմերի և հեռուստածրագրերի ռեժիսուրա կուրսի ղեկավարն է ։ 2010-2011 թվականներին եթեր է հեռարձակել «Աշոտ Ղազարյանը հրավիրում է» ժամանցային հաղորդաշարը։ Եղել է Սերգո Երիցյանի «Հեռուստատեսային մասնագիտություններ։ Կրթությունից մինչև վարպետություն» գրքի «Ռեժիսորը պետք է տիրապետի հեռուստատեսային բոլոր մասնագիտությունների գաղտնիքներին» հոդվածի հեղինակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ
Զարեչենսկ
Զարեչենսկ (Зареченск), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կանդալակշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 621 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կանդալակշսկի շրջանի բնակավայրեր
Տոլեյթամ
Տոլեյթամ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Չուբարի
Չուբարի (ჩუბარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Տուպալի
Տուպալի (Тупали), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1520 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տուպալի գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1468 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 127,38 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1520 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հրաշք երկիր (ֆիլմ, 2016)
«Հրաշք երկիր», ռուսական կատակերգություն, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2016 թվականի հունվարի 1-ին։
Ֆիլմի գաղափարը պատկանում է «Կվարտետ Ի»֊ին, որի մասնակիցները մասնակցություն են ունեցել ֆիլմի սցենարի գրելուն և խաղացել են այնտեղ։
Համառոտ բնութագիր
Ամանորի նախօրեի երեկո։ Հինգ անհայտ սցենարներ. հայրենիքի բնակիչներից մեկը «Պոլե չուդես» խաղում շահել է խոշոր գումար և վերցրել այն։ Եղանակային վատ դրության պատճառով չորս տարբեր անձինք չեն կարողանում մեկնել Մոսկվա։ Ռեստորանում երկու սիրահարներ կազմակերպել էին իրենց ծնողների հանդիպումը։ Երիտասարդ ոստիկանը փորձում է իր կնոջ ապագա ծննդաբերության համար գումար տանել բժշկի մոտ։ Երկրի ծայրամասի գյուղերից մեկում փորձում է վայրէջք կատարել այլմոլորակայինների ուժերը, և տեղի բնակիչները փորձում են օգնել իրենց։ Մի շարք տարօրինակ արկածներից հետո ամենը ավարտվում է Ամանորի տոնակատարությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ալմանախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ոստիկանների մասին Կատեգորիա:Ամանորյա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Չիստա Յսրեբի
Չիստա Յսրեբի, պարսիկ դասախոս, դրամատուրգ, թարգմանիչ, գրականագետ և հրատարակիչ  ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Յսրեբին ծնվել է 1968 թվականին, Թեհրանում։ Նա հոգեբանության բակալավրի և մագիստրոսի աստիճան է ստացել Ալզահրա համալսարանում։ Թատրոնում աշխատում է սկսած 1989 թվականից։ Բեմադրել է մի քանի ներկայացումներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի կանայք Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իրանցի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իրանցի գրողներ
Նաոկո Տակեուչի
Նաոկո Տակեուչի (武内直子 Takeuchi Naoko, takeü͍ʨi naoko, ), նկարազարդող։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը` Sailor Moon-ը, բազմիցս տպագրվել, առաջացրել է բազմաթիվ իմիտացիաներ և ամբողջ աշխարհում ձեռք բերել մեծ թվով երկրպագուներ ։
Նրա ամուսինը Յոսիհիրո Տոգաշին է։
Երիտասարդություն
Նաոկո Տակեուչին ծնվել է Կոֆուում՝ Կենջիի և Իկուկո Տակեչիի ընտանիքում, որոնք զարդերի խանութ ունեին։ Նա ունի կրտսեր եղբայր՝ Շինգոն (ապագայում Թեքեուչին նույն անուններով է անվանել Sailor Moon-ի գլխավոր հերոսի ծնողներին և եղբորը)։ Երբ Տակեուչին հաճախում էր Կոֆու-Իչի ավագ դպրոց, այնտեղ նա հաճախում էր աստղագիտության և մանգայի ակումբներ (նա նաև օգտագործում էր այդ ակումբներ այցելելու փորձն ու տպավորությունները՝ «Sailor Moon» ստեղծելու համար)։
Տակեչիի արվեստը զարգացել է Լեյջի Մածումոտոյի, Կիմիկո Ուեհարա , Ռոբերտ Մապլետորպեի , Սայլոր Մունի անիմիզմի ազդեցության տակ։ Ուսանողական տարիներին նա աշխատել է որպես միկո իր համալսարանի մոտ գտնվող Shiba Daijingu սրբավայրում։ Սրա հետ կապված Նաոկոյի հիշողությունները հետագայում հիմք ստեղծեցին Նավաստի Լուսնի հերոսուհիներից մեկի՝ Ռեյ Հինոյի կերպարի համար։
Նաոկոն դպրոցական տարիքում ցանկանում էր դառնալ մանգա նկարիչ (1985-ին լույս տեսավ նրա առաջին մանգան՝ Yume ja nai no ne (սա երազ չէ, ճիշտ է) տպագրվեց Nakayoshi ամսագրում), հայրը նրան խորհուրդ տվեց ընտրել այլ մասնագիտություն, եթե նրան չհաջողվի մանգա նկարել, այդ իսկ պատճառով Նաոկոն 1989 թվականին ավարտել է Կիորիցուի դեղագործական համալսարանը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան քիմիայի ոլորտում՝ ստանալով արտոնագրված դեղագործ։ Նրա թեզը նվիրված էր ուլտրաձայնային հետազոտության միջոցով թրոմբոլիտիկ թերապիայի արդյունավետության բարելավմանը։ Ավարտելուց հետո նա վեց ամիս աշխատել է որպես լաբորանտ Կեյոյի համալսարանական հիվանդանոցում։
«Կոդանսյա»
Նաոկոն սկսեց աշխատել «Կոդանսյա» հրատարակչության հետ տասնինը տարեկան հասակում, երբ լույս տեսավ նրա աշխատանքը՝ «Սիրո կանչը», որը մրցույթում շահեց «Նակայոշի նոր մանգա կա» մրցանակը։ Նա որոշ ժամանակ նկարում էր կարճ պատմություններ, բայց 1989 թվականին իր գրող ընկեր Մարի Կոիզումիի հետ համահեղինակեց իր առաջին երկար (ինը գլուխ) մանգան՝ Մարիան։ Նաոկոյի հաջորդ մանգայի շարքը «Բալի նախագիծն» էր, որից հետո նա ցանկացավ ստեղծագործություն ստեղծել տիեզերքի և կին մարտիկների մասին և թողարկեց մանգա Code Name-Sailor Vee-ին, որն իր հերթին դարձավ նրա ամենաերկար և ամենահայտնի մանգայի՝ «The Beautiful Warrior Sailor Moon»-ի սկիզբը (դրա թողարկումը ձգվեց հինգ տարվա ընթացքում)։ «Sailor Moon»-ը, ի վերջո, դարձավ նրա միակ մանգան, որը ստացել է անիմե-ադապտացիա։
Sailor Moon-ից հետո Նաոկոն սկսեց արտադրել PQ Angels մանգա, որը նույնպես հաջողություն ունեցավ (Նաոկոն ասաց, որ Toei Animation-ը, որը Sailor Moon-ը անիմացիան էր, հետաքրքրություն ուներ PQ Angels-ի նկատմամբ), բայց չորս գլուխներից հետո մանգան ծալվում էր, քանի որ «Կոդանսյա»-ն կորցրել էր դրա յոթ թերթը (ինչը չեղյալ հայտարարեց մանգան տանկոբոնով թողարկելու ծրագրերը)։ Այն բանից հետո, երբ նրա խմբագիր Ֆումիո Օսանոն թողեց հրատարակչությունը (որը նրան խրախուսեց աշխատել Sailor Moon-ի վրա և գաղափարներ տվեց նրան), և Նաոկոն ինքը չկարողացավ համաձայնվել Նյութերի ժողովածուի թողարկման հարցում (իր էսքիզների և էսքիզների հավաքածու Sailor-ի համար), նա «Կոդանսյա»-ից տեղափոխվեց մեկ այլ հրատարակչություն՝ «Սուեյսյա»՝ հույս ունենալով ավելին իմանալ մանգայի արդյունաբերության մասին։
Համագործակցություն և ամուսնություն Տոգաշիի հետ
Նրա առաջին աշխատանքը, որը նա տպագրեց «Կոդանսյա»-ն թողնելուց հետո, Sailor Moon Infinity Collection Art Book-ն էր, որը լույս տեսավ շատ սահմանափակ հրատարակությամբ։ Նույն թվականին նա առաջին անգամ մասնակցեց Comic-Con փառատոնին, որտեղ առաջին անգամ հայտնվեց ամերիկացի երկրպագուների առջև (այդ ժամանակ մամուլի ասուլիսում նրան տրված հարցերի մեծ մասը վերաբերում էր Sailor Moon-ին)։
Երգի բառեր
Такэути написала слова к многим песням из аниме и телесериала «Сейлор Мун». В основном это музыкальные темы для персонажей (image songs).
Մրցանակներ
Наоко Такэути является обладательницей нескольких премий, включая 2nd Nakayoshi Comic Prize for Newcomers за «Yume ja Nai no Ne» в 1985 году. Также она получила награду Nakayoshi’s New Artist award за «Love Call», начавшую выходить в сентябрьском выпуске Nakayoshi Deluxe 1986 года. В 1993 году она получила 17-ю Kodansha Manga Award в жанре сёдзё за «Сейлор Мун».
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի դեղագետներ Կատեգորիա:Ճապոնացի պատկերազարդողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Լճաշեն (այլ կիրառումներ)
Լճաշեն անունը կարող է վերաբերել՝
16777216 (թիվ)
Տես նաև
Puissance de deux
Վիսոկո (այլ կիրառումներ)
Վիսոկո կարող է վերաբերել՝