cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սամսոնի վանքի վիմական արձանագրություններ
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Տավուշի մարզի Կիրանց գյուղից 15 կմ հարավ-արևմուտք, Խնձորուտ անտառապատ դաշտամասում գտնվող Սամսոնի վանքի վիմական արձանագրությունները  ՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Հակոբ Գուդսուզյան
Կենսագրություն
Հակոբ Գուդսուզյանը ծնվել է Կահիրեում, Կեսարիայից Եգիպտոս գաղթած հայ մտավորական Արամ Գուդսուզյանի (1914-1974) ընտանիքում։ 10 տարեկան հասակում հաստատվել է Կանադայում ։
Գուդսուզյանն զբաղվել է հեռուստածրագրերի թողարկմանբ ու նկարահանմամբ։ TV Ontario TFO-ի հետ համագործակցությամբ թողարկել և նկարահանել է մի շարք հեռուստաշարեր, ստեղծել հայկական եռերգություն, որի առաջին մասը «Հայ տարագիրն» է, որտեղ հեղինակը հետամուտ է իր ինքնությանը և որի արդյունքում նկարահանել է «Իմ որդին պիտի հայ լինի» ֆիլմը։ 2011 թվականին նկարահանված «Հայոց գուսանները» Գուդսուզյանի առաջին ֆիլմն է հայկական երաժշտության մասին՝ ի հարգանք «Սայաթ-Նովա» գուսանական երգի անսամբլին, Թովմաս Պողոսյանին և չորս ճանաչված աշուղների գործին։ 2012 թվականի ապրիլին նկարել է հայկական երաժշտությանը նվիրված իր երկրորդ աշխատանքը՝ «Հայկական արձագանքները» ։
Գուդսուզյանը նաև լուսանկարիչ է. նրա գործերը ցուցադրվել են Քվեբեկի ազգային գրադարանում, այնուհետև շրջել զանազան հյուսիսամերիկյան պատկերասրահներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադահայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կանադահայ ռեժիսորներ
Դևիդ Դաթունա
Դևիդ Դաթունա (დევიდ დათუნა, իրական անունը՝ Դավիթ Միրզոյան, ), ամերիկացի նկարիչ, արվեստագործ, 2000-ական թվականներին հայտնվել է Համաշխարհային արվեստագործների ասպարեզում։
Կենսագրություն
Դևիդը ծնվել է 1974 թվականի փետրվարի 10-ին, Վրաստանի Թբիլիսի քաղաքում։
1999-ական թվականներին աշխատել է Նյու Յորքում ։ Ըստ Business Insider-ի գնահատման, նա մտնում է աշխարհի ամենապահանջվող նկարիչների ցուցակում։ 2011 թվականին նրա ստեղծած Վլադիմիր Պուտինի մի դիմանկարը՝ «Պուտին - Մոնա Լիզա» անվանմամբ, վաճառվել է 269 000 դոլլարով, իսկ «Սթիվ Ջոբս» կտավը՝ 210 000 դոլլար։ Նրա ստեղծած «Վոդյանովան՝ միլիոնների սերը» կտավը Մոսկվայում վաճառվել է 600 000 եվրոյով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի նկարիչներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վրացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Մագլցող բույսեր
Մագլցող բույսեր վեր բարձրացող և հատուկ հարմարանքների օգնությամբ որևէ հենարանի ամրացող բույսեր, պատկանում են լիաններին։ Ըստ ամրանալու ձևի բաժանվում են 3 խմբի՝
Կատեգորիա:Լիաններ Կատեգորիա:Բույսեր
Բյուզանդիոն (թերթ)
Բյուզանդիոն, հրատարակվել է Կոստանդնուպոլսում, 1896-1918 թվականներին։ Խմբագիրներ՝ Բ. Քեչյան, Պ. Քեչյան և Ա. Քեչյան, Արշակ Ալպոյաճյան, Ա. Սանտալճյան։ Ունեցել է չափավոր ուղղություն։ 1908 թվականի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո գտնում էր, որ հայկական հարցը կարելի է լուծել մեծ տերությունների աջակցությամբ Թուրքիայում բարեփոխումներ անցկացնելու միջոցով։ Սղանայի կոտորածից (1909) հետո քննադատել է երիտթուրքերի ազգայնամոլությունը, ցույց տվել, որ թուրք․ կառավարությունը շարունակում է համիդյան հակահայկական քաղաքականությունը։ Մերկացրել է համաթյուրքականության (պանթյուրքիզմ) գաղափարախոսությունը և համաթյուրքական պետություն ստեղծելու զառանցական գաղափարը։ «Բյուզանդիոն» (օրաթերթ)-ի էջերում արտացոլվել են հայերի ցեղասպանության նախապատրաստության չարագուշակ նշանները։ Թերթն անդրադարձել է նաև հույների հանդեպ կիրառվող հալածանքներին, թուրք-գերմանական մերձեցման մեջ տեսել վտանգ թուրքական լծի տակ գտնվող ժողովուրդների համար։ «Բյուզանդիոն» որևէ վերաբերմունք չի ունեցել ազգային կուսակցությունների նկատմամբ, խուսափել է ազգային շարժման հետ կապված հարցերից. առաջացրել է միայն հայերի կյանքի, գույքի և պատվի ապահովման պահանջներ։
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Շուշանիկի վարք
Սուրբ Շուշանիկ թագուհու նահատակությունը (წამებაჲ წმიდისა შუშანიკისი დედოფლისაჲ, Ծամեբայ ծմիդիսա շուշանիկիսի դեդոփլիսայ), վրացական ինքնուրույն գրականության՝ մեզ հասած ամենահին նմուշը։ Ստեղծվել է հավանաբար 476 և 483 թվականների միջև, պահպանված ամենահին ձեռագիրը վերաբերում է 10-րդ դարին
Ստեղծագործության հեղինակը Յակով Ցուրթավելիի է, ով եղել է ստեղծագործության մեջ հիշատակվող դեպքերի ժամանակակիցն ու մասնակիցը։ Մոտավորապես այդ ժամանակ է ստեղծվել նաև Շուշանիկի վարքի հայկական կրճատ տարբերակը։
Յակով Ցուրթավելին հավաստում է, որ ինքը եղել է թագուհու խոստովանահայրը, իր ստեղծագործության մեջ շարադրում է իր զրույցները թագուհու հետ, ինչը մեծ արժեք է տալիս երկին՝ որպես պատմական աղբյուրի։ Դրանում գրեթե չկան ավանդական վարքագրություններին հատուկ կաղապարված արտահայտություններ ու հատվածներ։ Երկում բավականին տեղեկություններ են պարունակվում երկրի պետական կառուցվածքի, պատմության, կրոնի, հին Վրաստանի ու Հայաստանի բնակիչների առօրյա կյանքի մասին։ Բացի այդ, «Շուշանիկի վարքը» համարվում է վրացական արձակի փայլուն նմուշներից մեկը՝ շնորհիվ նրա լակոնիկ, բայց փոխաբերություններով հարուստ ոճի ու գեղարվեստական տարրերի (ինչի պատճառով այս ստեղծագործությունը երբեմն կոչում են «վարքագրական վեպ»)։
«Շուշանիկի վարքն» առաջին անգամ հրատարակվել է 1882 թվականին։ Այն թագմանվել է ռուսերեն, լատիներեն, անգլերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն և հունգարերեն։ 1979 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից նշվել է այդ գրական հուշարձանի 1500-ամյակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաց գրականություն Կատեգորիա:Վրաստանը վաղ միջնադարում
Ալեքսանդր (Հունաստանի թագավոր)
Ալեքսանդր (Αλέξανδρος, ), եղել է Հունաստանի արքա 1917 թվականի հունիսի 11-ից մինչև նրա մահը երեք տարի անց՝ 27 տարեկան հասակում, կապիկների խայթոցի հետևանքով։
Կոնստանտինոս I թագավորի երկրորդ որդի Ալեքսանդրը ծնվել է Աթենքի ծայրամասում գտնվող Տատոյ ամառային պալատում։ Նա հաջորդեց իր հորը 1917 թվականին՝ Առաջին աշխարհամարտի տարիներին, այն բանից հետո, երբ Անտանտի տերությունները և Էլեֆթերիոս Վենիզելոսի համակիրը պահանջեցին Կոնստանտինոս I-ի հրաժարականը, իսկ ավագ որդուն՝ թագաժառանգ Գեորգիոսին աքսորեցին։ Իրական քաղաքական փորձ չունենալով՝ նոր թագավորը զրկվեց իր լիազորություններից վենիզելիստների կողմից և բանտարկվեց սեփական պալատում։ Վենիզելոսը՝ որպես վարչապետ, արդյունավետ կառավարիչ էր Անտանտի աջակցությամբ։ Թեև իջեցվեց խամաճիկային թագավորի կարգավիճակի, Ալեքսանդրը աջակցեց հունական զորքերին Օսմանյան կայսրության և Բուլղարիայի դեմ իրենց պատերազմի ժամանակ։ Նրա օրոք Հունաստանի տարածքը զգալիորեն աճեց Առաջին աշխարհամարտում Անտանտայի և նրանց դաշնակիցների հաղթանակից և Հույն-թուրքական պատերազմի վաղ փուլերից հետո։
Ալեքսանդրը 1919 թվականին հակասական կերպով ամուսնացավ սովորական Ասպասիա Մանոսի հետ՝ հրահրելով խոշոր սկանդալ, որը ստիպեց զույգին հեռանալ Հունաստանից մի քանի ամիսով։ Կնոջ հետ Հունաստան վերադառնալուց անմիջապես հետո Ալեքսանդրին կծել են տնային բարբարոս մակակը և մահացել է սեպսիսից։ Միապետի հանկարծակի մահը հանգեցրեց միապետության գոյատևման հարցին և նպաստեց վենիզելական ռեժիմի անկմանը։ Ընդհանուր ընտրություններից և հանրաքվեից հետո Կոնստանտինոս I-ը վերահաստատվեց գահին։
Վաղ կյանք
Ալեքսանդրը ծնվել է Տատոյ պալատում 1893 թվականի օգոստոսի 1-ին (Հուլյան տոմարով՝ 20 հուլիս) Հունաստանի թագաժառանգ Կոնստատինոսի եւ նրա կնոջ Պրուսիայի արքայադուստր Սոֆիայի ընտանիքում։  Նրա հայրը Հունաստանի թագավոր Գեորգիոս I-ի ավագ որդին և ժառանգն էր, ով իր կնոջ կողմից։ Կոնստանտինոսը Դանիայի Քրիստիան IX թագավորի թոռն էր և Միացյալ Թագավորության թագավոր Գեորգ V- ի և Ռուսաստանի կայսր Նիկոլաս II-ի զարմիկն էր։ Սոֆիան Գերմանիայի կայսր Վիլհելմ Երկրորդի քույրն էր ։ Ծնողների հետ նա մի քանի ուղևորություններ է կատարել արտերկրում և պարբերաբար այցելել է Շլոս Ֆրիդրիխշոֆի՝ մայրական տատիկի տունը, որը առանձնահատուկ ջերմություն է ունեցել իր հույն թոռան նկատմամբ ։
Թեև նա շատ մոտ էր կրտսեր քրոջը՝ Արքայադուստր Հելենին, Ալեքսանդրն ավելի քիչ ջերմ էր իր ավագ եղբոր՝ Գեորգիոսի հանդեպ, ում հետ նա ընդհանրություններ չուներ ։ Մինչ ավագ եղբայրը լուրջ և մտածող երեխա էր, Ալեքսանդրը չարամիտ և էքստովերտ էր։
Ռազմական կարիերա
Նա աչքի ընկավ 1912–13 թվականների Բալկանյան պատերազմներում ։ Որպես երիտասարդ սպա նա ավագ եղբոր հետ միասին տեղավորվեց իր հոր դաշտային աշխատակազմում և նա վերջինիս ուղեկցում Թեսալիայի բանակում 1912 թվականին Սալոնիկի գրավման ժամանակ ։ Գեորգիոս I թագավորը սպանվեց Սալոնիկում շուտով, և Ալեքսանդրի հայրը գահ բարձրացավ որպես Կոնստանտինոս I-ը։
Ասպասիա Մանոսի սիրավեպը
1915 թվականին Աթենքում դատական մարշալ Թեոդոր Եփսիլանտիսի կողմից անցկացվող երեկույթում Ալեքսանդրը նորից ծանոթացավ իր մանկության ընկերներից մեկի՝ Ասպասիա Մանոսի հետ : Նա նոր էր վերադարձել Ֆրանսիայում ու Շվեյցարիայում և իր ծանոթների կողմից համարվել էր շատ գեղեցիկ ։ Նա Կոնստանտինոսի ձիավարժի դուստրն էր։ 21-ամյա Ալեքսանդրը սիրահարված և այնքան էր հրապուրվել նրան, որ նա հետևեց նրան մինչև Ստեպսես կղզին, որտեղ նա իր արձակուրդն էր անցկացնում այդ տարի։ Սկզբում Ասպասիան դիմանում էր նրա հմայնքին, սակայն շուտով նրանք սկսեցին գաղտնի հանդիպել։ Այնուամենայնիվ, Կոնստանտինոս I թագավորի, Սոֆիայի թագուհու և ժամանակի եվրոպական հասարակության մեծ մասի համար անհասկանալի էր թագավորական արքայազնի ամուսնանալ այլ սոցիալական աստիճանի որևէ մեկի հետ ։
Առաջին աշխարհամարտ
Առաջին աշխարհամարտի տարիներին Կոնստանտին I-ը պահեց չեզոքության պաշտոնական քաղաքականությանը, այնուամենայնիվ նա բացահայտ աջակցություն էր ցուցաբերում Գերմանիայի նկատմամբ, որը պայքարում էր Ավստրիա-Հունգարիա, Բուլղարիա և Օսմանյան կայսրության կողքին` Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի և Բրիտանիայի Եռյակ դաշինքի դեմ։ Կոնստանտինը Վիլհելմ Երկրորդի աներորդին էր։ Նրա գերմանամետ վերաբերմունքը պառակտում էր առաջացնում միապետի և վարչապետի՝ Էլեֆթերիոս Վենիզելոսի միջև, որը ցանկանում էր աջակցել Անտանտին՝ հույս ունենալով ընդլայնել հունական տարածքը՝ հունական փոքրամասնությունները Օսմանյան կայսրությունում և Բալկաններում ընդգրկելու համար։ 1916 թվականին Անտանտի երկրների, մասնավորապես Ֆրանսիայի կողմից պաշտպանված Վենիզելոսը ստեղծեց թագավորին զուգահեռ կառավարություն ։
Հունաստանի ծայրամասերը գրաված էին դաշնակից Անտանտի ուժերի կողմից, բայց Կոնստանտինոս I-ը հրաժարվեց փոփոխել իր քաղաքականությունը և դիմակայեց ավելի ինտենսիվ ընդդիմությանը։ 1916 թվականի հուլիսին հրկիզվեց Տատոյ պալատը, և թագավորական ընտանիքը հազիվ խուսափեց կրակներից. Ալեքսանդրը չի վիրավորվել, բայց մայրը մի կերպ փրկել է արքայադուստր Քեթրինին՝ նրան անցկացնելով անտառներով ավելի քան երկու կիլոմետր։ Պալատական անձնակազմի և հրշեջների թվում, որոնք ժամանել էին կրակը հանգցնելու, զոհվել է տասնվեց մարդ ։
Վերջապես 1917 թվականի հունիսի 10-ին Հունաստանում Անտանտի գերագույն հանձնակատար Չարլզ Յոնարտը կարգադրեց Կոնստանտինոս թագավորին հրաժարվել իր իշխանությունից ։ Թագավորը համաձայնեց զիջել իր գահը և ինքնաքսորել, չնայած պաշտոնապես չի հրաժարվել գահից։ Դաշնակիցները, մինչ վճռականորեն ազատվելով Կոնստանտինոսից, չցանկացան ստեղծել Հունական հանրապետություն և փորձեցին թագավորին փոխարինել թագավորական ընտանիքի մեկ այլ անդամով։ Թագաժառանգ Գեորգիոսը, որը թագաժառանգն էր, բացառվեց դաշնակիցների կողմից, քանի որ նրանք կարծում էին, որ նա չափազանց գերմանամետ է, ինչպես իր հայրը ։ Փոխարենը, նրանք մտածում էին գահին տեղադրել Կոնստանտինոսի եղբորը (և Ալեքսանդրի հորեղբայրը) ՝ արքայազն Գեորգիոսը, բայց նա հոգնել էր հասարակական կյանքից, ամենից առաջ նա ձգտում էր հավատարիմ մնալ իր եղբորը և կտրականապես հրաժարվեց գահը վերցնելուց ։ Արդյունքում, նոր միապետ դառնալու համար ընտրվեց Կոնստանտինոսի երկրորդ որդին՝ իշխան Ալեքսանդրը։
Միացում
Կոնստանտինոսին պաշտոնանկ անելը Անտանտի տերությունների կողմից միաձայն չաջակցվեց ։ Պետրոգրադը պահանջում էր, որ Ալեքսանդրը ստանա ոչ թե թագավորի կոչումը, այլ միայն ռեգենտի տիտղոսը, որպեսզի պահպանի ավանդված ինքնիշխանության և թագաժառանգի իրավունքները։ Ռուսաստանի բողոքները մի կողմ քաշվեցին, և Ալեքսանդրը բարձրացավ հունական գահին ։ Ալեքսանդրը հավատարմության երդում տվեց Հունաստանի սահմանադրությանը 1917 թվականի հունիսի 11-ի կեսօրին Թագավորական պալատի դահլիճում։ Բացի Աթենքի արքեպիսկոպոս Թեոկլետուս I-ից, ով աջակցում էր երդմնակալությանը, մասնակցում էին միայն Կոնստանտինոս I թագավորը, թագաժառանգ Գեորգիոսը և վարչապետ Ալեքսանդրոս Զաիմիսը ։ Տոնակատարություններ չկային ։ 23-ամյա Ալեքսանդրը կոտրված ձայն ուներ և արտասվում էր, երբ նա հանդիսավոր հայտարարություն էր անում։ Նա գիտեր, որ Անտանտը և վենիզելիստները իրական իշխանություն են ունենալու, և որ ո՛չ նրա հայրը, ո՛չ նրա եղբայրը չեն հրաժարվել գահի իրենց պահանջներից։ Կոնստանտինոսը իր որդուն տեղեկացրել էր, որ իրեն պետք է համարի ռեգենտ, այլ ոչ թե իսկական միապետ։
Երեկոյան՝ արարողությունից հետո, արքայական ընտանիքը որոշեց Աթենքում թողնել իրենց Տատոյ պալատը, բայց քաղաքի բնակիչները դեմ են արտահայտվել Կոնստանտինոսի և նրա ընտանիքի աքսորին։ Հունիսի 12-ին նախկին թագավորը և նրա ընտանիքը փախուստի էին ենթարկվում իրենց բնակավայրից ։ Տատոյում Կոնստանտինոսը կրկին հիշեցրեց Ալեքսանդրին, որ նա թագը պահում է վստահելի ձեռքերի մեջ ։ Վերջին անգամ էր, որ Ալեքսանդրը անմիջական կապի մեջ էր իր ընտանիքի հետ ։ Հաջորդ օրը Կոնստանտինոսը, Սոֆիան և նրանց բոլոր երեխաները, բացի Ալեքսանդրից, հասան Օրոպոսի փոքր նավահանգիստ և ուղևորվեցին աքսորի ։
Խամաճիկային արքա
Ծնողների և քույրերի հետ աքսորում, Ալեքսանդրը իրեն մեկուսացված գտավ։ Թագավորները մնում էին աննպատակ վենիզելիստների հետ, և Անտանտի ներկայացուցիչները խորհուրդ տվեցին թագավորի մորաքրոջը և հորեղբայրներին, մասնավորապես արքայազն Նիկոլասին, հեռանալ։ Վերջիվերջո նրանք բոլորը հետևեցին Կոնստանտինոսն աքսորմանը ։ Թագավորական տնային տնտեսության անձնակազմը հետզհետե փոխարինվեց նախկին թագավորի թշնամիներով, և Ալեքսանդրի դաշնակիցները կամ բանտարկվեցին կամ հեռացան նրանից։ Արքայական ընտանիքի դիմանկարները հանվեցին հասարակական շենքերից, և Ալեքսանդրի նոր նախարարները բացահայտ անվանեցին նրան «դավաճանի որդին» ։ 1917 թվականի հունիսի 26-ին թագավորը ստիպված է եղել կոչել Էլեֆթերիոս Վենիզելոսին՝ որպես կառավարության ղեկավար։ Չնայած Կոնստանտինոսի հեռանալու մասին Անտանտի կողմից տրված խոստումներին, նախորդ վարչապետ Զաիմիսը ստիպված եղավ հրաժարական տալ, քանի որ Վենիզելոսը վերադարձավ Աթենք ։ Ալեքսանդրը միանգամից հակադրվեց իր նոր վարչապետի տեսակետներին և վրդովված թագավորի հակահարվածներից Վենիզելոսը սպառնաց հեռացնել նրան և ստեղծեց ռեգենտյան խորհուրդ՝ Ալեքսանդրի այն ժամանակ դեռ անչափահաս եղբոր՝ Պաուլի գլխավորությամբ։ Անտանտի տերությունները միջամտեցին և խնդրեցին Վենիզելոսին հետ կանգնել՝ թույլ տալով Ալեքսանդրին պահել գահը ։ Վարչապետի աջակիցների կողմից օր ու գիշեր լրտեսվելով՝ միապետը արագորեն դարձավ բանտարկյալ իր պալատում, և նրա հրամանները անցան անտեսված ։
Ալեքսանդրը փորձառություն չուներ պետության գործերում։ Այնուամենայնիվ, նա վճռական էր եղել անել լավագույնը բարդ իրավիճակում և ներկայացնելու իր հորը հնարավորինս լավ ։ Ընդունելով կառավարությանը սառը անտարբերության օդը՝ նա հազվադեպ էր ջանքեր գործադրում՝ կարդալով պաշտոնական փաստաթղթերը, նախքան դրանք ռետինե կնիքով կնքելը ։ Նրա գործառույթները սահմանափակ էին, և դա նշանակում էր այցելել Մակեդոնիայի ռազմաճակատի՝ հունական և դաշնակից զորքերին սատարելու համար։ Վենիզելոսի իշխանության վերադառնալուց ի վեր Աթենքը պատերազմի մեջ էր Կենտրոնական տերությունների հետ, և հույն զինծառայողները կռվեցին Բուլղարիայի հյուսիսում ։
Հունաստանի ընդլայնում
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին Հունաստանը ընդլայնել էր իր տարածքները 1914 թվականների սահմաններից այն կողմ, իսկ Նյոյիի (1919) և Սևրի (1920) պայմանագրերը հաստատում էին Հունաստանի տարածքային նվաճումները։ Թրակիայի մեծ մասը (նախկինում բաժանված էր Բուլղարիայի և Թուրքիայի միջև) և մի շարք Էգեյան կղզիներ (օրինակ՝ Իմբրոսը և Տենեդոսը ) մտան Հունաստանի կազմի մեջ, իսկ Իոնիայում գտնվող Զմյուռնայի շրջանը անցավ հունական մանդատի տակ ։ Ալեքսանդրի թագավորությունը մեծացավ մոտ մեկ երրորդով։ Փարիզում Վենիզելոսը մասնակցել է Օսմանյան կայսրության և Բուլղարիայի հետ խաղաղ բանակցություններին։
Չնայած Փարիզի խաղաղության համաժողովին հաջորդած իրենց տարածքային նվաճումներին՝ հույները դեռ հույս ունեին հասնել և միացնել Կոստանդնուպոլիսը և Փոքր Ասիայի ավելի մեծ տարածքներ։ Նրանք ներխուժեցին Անատոլիա Զմյուռնայից այն կողմ և ձգտեցին գրավել Անկարան՝ նպատակ ունենալով ոչնչացնել թուրքական դիմադրությունը, որը ղեկավարում էր Մուստաֆա Քեմալը (այնուհետև հայտնի էր որպես Աթաթուրք) ։ Այսպիսով սկսվեց հունա-թուրքական պատերազմը (1919–1922) : Չնայած Ալեքսանդրի գահակալությունը հաջողություն էր տեսնում հունական զորքերի համար, ի վերջո, 1922 թվականին հաղթանակը նվաճեց Աթաթուրքի հեղափոխական ուժերը։
Հակասություններ
1917 թվականի հունիսի 12-ին Ալեքսանդրը հորը բացահայտեց իր կապը Ասպասիա Մանոսի հետ և խնդրեց նրա ամուսնության թույլտվությունը։ Կոնստանտինոսը դժկամորեն էր թողնում, որ իր որդին ամուսնանա ոչ արքայականի հետ և պահանջեց, որ Ալեքսանդրը սպասի մինչև պատերազմի ավարտը, որին համաձայնեց Ալեքսանդրը ։ Ալեքսանդրն ավելի ու ավելի էր դժգոհում իր ընտանիքի բաժանվելուց։ Նրա ծնողներին ուղղված նրա պարբերական նամակները ընդհատվել են կառավարության կողմից և առգրավվել ։ Ալեքսանդրը մխիթարության միակ աղբյուրը Ասպասիան էր, և նա որոշեց ամուսնանալ նրա հետ, չնայած հոր խնդրանքին ։
Հունաստանի իշխող դինաստիան (Գլյուքսբուրգների դինաստիա) գերմանա-դանիական ծագում ուներ, իսկ Կոնստանտինոսն ու Սոֆիան վենիզելիստների կողմից նույնքան գերմանացի էին համարվում, չնայած թագավորի ամուսնությունը հույնի հետ հնարավորություն էր տալիս հելլենիզացնել արքայական ընտանիք, և՛ վենիզելիստները, և՛ կոնստանտինիստները դեմ էին հանդիպմանը։ Վենիզելիստները վախենում էին, որ դա Ալեքսանդրին հնարավորություն կտա շփվել իր աքսորյալ ընտանիքի հետ գնդապետ Մանոսի միջոցով, և քաղաքական պառակտման երկու կողմերն էլ դժգոհ էին այն բանից, երբ թագավորը ամուսնացավ հասարակ խավի ներկայացուցչի հետ ։ Չնայած, որ Վենիզելոսը Պետրոս Մանոսի ընկերն էր, վարչապետը նախազգուշացրեց թագավորին, որ նրա հետ ամուսնանալը ժողովրդի աչքի առաջ կլինի անպիտան ։
Ալեքսանդրի ծնողները այդքան էլ ուրախ չէին։ Սոֆիան չհամաձայնեց իր որդու հետ ամուսնացնել սովորական ծագում ունեցողի հետ, մինչդեռ Կոնստանտինոսը ցանկանում էր հետաձգել, բայց պատրաստ էր լինել իր որդու լավագույն ընկերը, եթե Ալեքսանդրը համբերատար լիներ ։ Ալեքսանդրը 1918 թվականի վերջին այցելեց Փարիզ՝ ընտանիքի անդամների շրջանում հույսեր ներշնչելով, որ նրանք կկարողանան կապվել նրա հետ, երբ նա Հունաստանի սահմաններից դուրս լիներ։ Երբ Սոֆիա թագուհին փորձել է զանգահարել որդուն Փարիզի իր հյուրանոցում, նախարարը ընդհատել է զանգը և հայտնել նրան, որ «Նորին վեհությունը ցավում է, բայց նա չի կարողացել պատասխանել հեռախոսին» ։ Նա նույնիսկ տեղեկացված չէր, որ ինքը զանգել է։
Հասարակական սկանդալ
1919 թվականի նոյեմբերի 17-ի երեկոյան թագավորական մատուռում Զաքարիստաս վարդապետի օրհնությամբ նրանք գաղտնի ամուսնացան ։ Արարողությունից հետո վարդապետը երդվեց լուռ մնալ, բայց շուտով խախտեց իր երդումը՝ խոստովանելով Աթենքի արքեպիսկոպոս Մելեթիոս Մետաքսակիսին ։ Ըստ հունական սահմանադրության՝ արքայական ընտանիքի անդամները ստիպված էին ամուսնանալու թույլտվություն ստանալ ինչպես թագավորից, այնպես էլ Հույն ուղղափառ եկեղեցու ղեկավարից ։ Ամուսնանալով Ասպասիայի հետ առանց արքեպիսկոպոսի թույլտվության՝ Ալեքսանդրը մեծ սկանդալ առաջացրեց ։
Չնայած նրան, որ նա չընդունեց միությունը, Վենիզելոսը թույլ տվեց Ասպասիային և նրա մորը տեղափոխվել Թագավորական պալատ այն պայմանով, որ ամուսնությունը մնա գաղտնի ։ Այնուամենայնիվ, տեղեկությունը հրապարակվեց, և հանրային իրազեկումից խուսափելու համար Ասպասիան ստիպված եղավ լքել Հունաստանը։ Նա փախել է Հռոմ, այնուհետև Փարիզ, որտեղ Ալեքսանդրին թույլ են տվել միանալ իրեն վեց ամիս անց, պայմանով, որ նրանք միասին չեն մասնակցում պաշտոնական գործառույթներին ։ Փարիզյան իրենց մեղրամիսին, երբ Ֆորտենբլոյի մերձակայքում մեքենայով շրջում էին, զույգը ականատես եղավ լուրջ ավտովթարի։ Թագավորը վիրավորներին իր մեքենայով տեղափոխեց հիվանդանոց, իսկ Ասպասիան, որը Առաջին աշխարհամարտի տարիներին աշխատում էր որպես բուժքույր, առաջին բուժօգնություն ցույց տվեց։ Վարորդը ծանր վիրավորվեց և քիչ անց մահացավ՝ երկու ոտքը անդամահատվելուց հետո ։
Կառավարությունը թույլ տվեց զույգին վերադառնալ Հունաստան 1920 թվականի կեսերին։ Չնայած նրանց ամուսնությունը օրինականացվեց, Ասպասիան թագուհի չճանաչվեց, փոխարենը հայտնի էր որպես «Մադամ Մանոս» ։ Սկզբում նա մնաց Հունաստանի մայրաքաղաքում գտնվող իր քրոջ տանը՝ նախքան Տատոյ տեղափոխվելը և հենց այս ժամանակահատվածում նա երեխայով հղիացել էր Ալեքսանդրից։
Ալեքսանդրն այցելեց Արևմտյան Թրակիայի նոր ձեռք բերված տարածքներ, իսկ 1920 թվականի հուլիսի 8-ին թագավորի ներկայությամբ հայտարարեց շրջանի գլխավոր քաղաքի նոր անուն՝ Ալեքսանդրուպոլիս (նշանակում է հունարեն «Ալեքսանդրի քաղաք»)։ Քաղաքի նախկին անունը՝ Դեդեագաչը, չափազանց թուրքական էր համարվում ։ Սեպտեմբերի 7-ին Վենիզելոսը, հույս ունենալով աջակցության մեծ աճ՝ Սևրի պայմանագրի ստորագրման և Հունաստանի տարածքի ընդարձակման պատճառով, հայտարարեց նոյեմբերի սկզբին ընդհանուր ընտրություններ ։
Մահ
1920 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Ալեքսանդրը վիրավորվեց Տատոյ պալատում շրջելիս։ Պալատական խաղողի այգիների մշակին պատկանող տնային բերբերական մակակը հարձակվեց կամ հարձակվել էր թագավորի գերմանական հովվշան՝ Ֆրիցի կողմից, և Ալեքսանդրը փորձեց առանձնացնել երկու կենդանիներին։ Երբ նա այդպես վարվեց, մեկ այլ կապիկ հարձակվեց Ալեքսանդրին և նրան խայթեց ոտքի վրա։ Վերջիվերջո սպասավորները ժամանեցին և հետապնդեցին կապիկներին, իսկ թագավորի վերքերը անհապաղ մաքրվեցին և վիրակապվեցին, բայց ոչ զգուշավոր։ Նա կատարվածը լուրջ չհամարեց և խնդրեց, որ այն չհրապարակվի ։
Այդ երեկո նրա վերքերը վարակվեցին։ Նա տառապում էր բարձր ջերմությամբ և սեպսիսով։ Նրա բժիշկները կարծում էին, որ պետք է անդամահատել ոտքը, բայց ոչ մեկը չէր ցանկանում պատասխանատվություն կրել այդ կտրուկ քայլի համար ։ Հոկտեմբերի 19-ին նա զայրացավ և կանչեց իր մորը, բայց Հունաստանի կառավարությունը հրաժարվեց նրան թույլ տալ, որ նա կրկին ներս մտնի երկիրը։ Վերջապես թագուհի Օլգային՝ Գեորգիոս I-ի այրիին և Ալեքսանդրի տատիին թույլ տրվեց մենակ վերադառնալ Աթենք՝ թագավորին խնամելու համար։ Սակայն ժամանելու ժամանակ Ալեքսանդրը արդեն մահացել էր սեպտեմբերի 12-ին, երեկոյան ժամը 4-ից մի փոքր ուշ ։ Թագավորական ընտանիքի մյուս անդամները ստացան լուրը հեռագրով այդ գիշեր։
Երկու օր անց Ալեքսանդրի մարմինը տեղափոխվել է Աթենքի Մայր տաճար, որտեղ այն գտնվում է մինչև հոկտեմբերի 29-ը՝ նրա հուղարկավորությունը։ Կրկին թագավորական ընտանիքին մերժեցին Հունաստան վերադառնալու թույլտվությունը, և Օլգա թագուհին միակն էր, ով մասնակցեց ։ Արտասահմանյան տերությունները ներկայացնում էին Սերբիայի արքայազնը՝ իր քրոջ՝ արքայադուստր Հելենի՝ Ռուսաստանի Ջոն Կոնստանտինովիչի կնոջ հետ, Շվեդիայի թագաժառանգ արքայազնը, իր հորեղբոր՝ Եվգենի հետ, ինչպես նաև Աթենքի դիվանագիտական կորպուսի անդամներ ։
Հունական թագավորական ընտանիքը երբեք չի համարել Ալեքսանդրի թագադրումը որպես լիարժեք օրինական։ Թագավորական գերեզմանատանը մյուս միապետներին տրված է «Հույների թագավոր, Դանիայի իշխան» մակագրությունը, իսկ Ալեքսանդրին տրված է «Ալեքսանդր, հույների թագավորի որդի, Դանիայի իշխան» մակագրությունը։ Նա կառավարում էր իր հեր փոխարեն 1917 թվականի հունիսի 14-ից մինչև 1920 թվականի հոկտեմբերի 20-ը։ Ըստ Ալեքսանդրի սիրելի քրոջ՝ Ռումինիայի Հելեն թագուհու՝ անօրինականության այդ զգացումը կիսել է նաև ինքը՝ Ալեքսանդրը, այնպիսի զգացողություն, որն օգնում է բացատրել նրա մտերմությունը Ասպասիա Մանոսի հետ ։
Ժառանգություն
Ալեքսանդրի մահը հարցեր առաջացրեց գահին հաջորդելու, ինչպես նաև հունական ռեժիմի բնույթի մասին։ Քանի որ թագավորը պայմանագիր էր կնքել անհավասար ամուսնության մասին, նրա սերունդները իրավահաջորդության իրավունք չունեին։  Հունաստանի խորհրդարանը պահանջում էր, որ Կոնստանտինոս I-ը և թագաժառանգ Գեորգիոսը բացառվեն որպես գահհի իրավահաջորդ, այլ պահպանեին միապետություն՝ ընտրելով թագավորական տան մեկ այլ անդամ՝ որպես նոր ինքնիշխան։ 1920 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Բեռնում Հունաստանի նախարարը, գործելով հունական իշխանությունների ղեկավարությամբ, գահը առաջարկել է Ալեքսանդրի կրտսեր եղբորը՝ արքայազն Պաուլին ։ Պաուլը, սակայն հրաժարվեց թագավոր դառնալուց, քանի դեռ նրա հայրը և ավագ եղբայրը ողջ էին՝ պնդելով, որ նրանցից ոչ մեկը չի հրաժարվել գահի իրենց իրավունքներից, և հետևաբար նա երբեք չի կարող օրինական թագը կրել ։
Գահը մնաց թափուր, և 1920 թվականի խորհրդարանական ընտրությունները վերածվեցին բաց կոնֆլիկտի`հանրապետականության կողմնակից վենիզելիստների և նախկին թագավոր Կոնստանտինոս թագավորի կողմնակիցների միջև ։ 1920 թվականի նոյեմբերի 14-ին Թուրքիայի հետ ձգձգվող պատերազմից հետո միապետները հաղթեցին, և Դիմիտրիոս Ռալիսը դարձավ վարչապետ։ Վենիզելոսը (ով կորցրեց իր սեփական խորհրդարանական մանդատը) որոշեց Հունաստանից հեռանալ։ Ռալիսը խնդրեց, որ Օլգա թագուհուն դառնա ռեգենտ մինչև Կոնստանտինի վերադարձը ։
Գաին վերահաստատված Կոնստանտինոս Առաջին թագավորի օրոք, որի վերադարձը հաստատվեց հանրաքվեով, Հունաստանը ծանր ռազմական և քաղաքացիական կորուստներով սկսեց պարտվել հույն-թուրքական պատերազմում։ Ալեքսանդրի օրոք Թուրքիայից ձեռք բերված տարածքները կորսվեց։ Ալեքսանդրի մահը նախընտրական արշավի կեսին օգնեց ապակայունացնել Վենիզելոսի ռեժիմը, և Անտանտի աջակցության կորուստը նպաստեց Հունաստանի տարածքային նկրտումների ձախողմանը ։ Ուինսթոն Չերչիլը գրել է. «Երևի թե չափազանցություն չէ նշել, որ այս կապիկի խայթոցից մահացել է քառորդ միլիոն մարդ» ։
Սերունդ
Ալեքսանդրի և Ասպասիա Մանոսի դուստրը՝ Ալեքսանդրան (1921–1993), ծնվել է հոր մահվանից հինգ ամիս անց։ Սկզբնապես, կառավարությունն ընդունեց այն եզրակացությունը, որ քանի որ Ալեքսանդրն ամուսնացել է Ասպասիայի հետ առանց իր հոր կամ եկեղեցու թույլտվության, նրա ամուսնությունն ապօրինի է, իսկ հետմահու դուստրը՝ ոչ լեգիտիմ։ Այնուամենայնիվ, 1922-ի հուլիսին խորհրդարանն ընդունեց մի օրենք, որը թագավորին թույլ էր տալիս թագավորական ամուսնությունները հետադարձ ուժով ճանաչել ոչ դինաստիկ հիմունքներով ։ Այդ սեպտեմբերին Կոնստանտինոսը, Սոֆիայի պնդմամբ, ճանաչեց որդու ամուսնությունը Ասպասիայի հետ և նրան շնորհեց «Արքայադուստր Ալեքսանդրա» տիտղոսը ։ Նրա դուստրը (Կոնստանտին I-ի թոռնուհին) օրինականացվել է որպես Հունաստանի և Դանիայի արքայադուստր, իսկ ավելի ուշ ամուսնացել է Հարավսլավիայի թագավոր Պետեր Երկրորդի հետ 1944 թվականին Լոնդոնում։ Նրանք ունեին մեկ երեխա ՝ Ալեքսանդրը՝ Հարավսլավիայի թագաժառանգը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Աթենք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Լևոն Մարաշլյան
Լևոն Մարաշլյան, պատմաբան (ԱՄՆ)։ Պատմության պրոֆեսոր Գլենդեյլ քոլեջում (Կալիֆոռնիայի նահանգում)։
Կենսագրություն
Կրթությունը ստացել է Իլինոյսի և Կալիֆոռնիայի համալսարաններում։ Գրել է «Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության վիճակագրությունը» (1990, անգլերեն) ուսումնասիրությունը, որտեղ վերլուծել է թուրքական պաշտոնական վիճակագրության տվյալները Օսմանյան կայսրության բնակչության քանակական և ազգային կազմի մասին, ցույց տվել, որ թուրական պաշտոնական վիճակագրությունն ու պատմագրությունը ձգտում են նվազեցնել հայ բնակչության թվաքանակը Անատոլիայում (այսինքն՝ Արևմտյան Հայաստանում) ամբողջ պատմության ընթացքում, ժխտում են Օսմանյան կայսրությունում ազգային ճնշման գոյությունը, իսկ հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժումը ներկայացնում որպես Ռուսաստանի և եվրոպական իմպերիալիզմի բանսարկություն։ Մարաշլյանը հերքում է թուրքական պատմագրության հերյուրանքը՝ 19-րդ դ. վերջին և 20-րդ դ. սկզբին Թուրքիայում տեղի ունեցած իրադարձությունների վերաբերյալ, եզրակացնում, որ 1914 թվականի նախօրյակին Օսմանյան կայսրությունում ապրում էր ոչ պակաս քան 2 միլիոն հայ, և որ արևմտյան Հայաստանի բոլոր վեց վիլայեթներում թուրքերն ավելի քիչ էին քան հայերն ու քրդերը, և այդ տարածաշրջանի շատ մասերում հայերը կազմում էին բնակչության բացարձակ մեծամասնություն։
Մարաշլյանը մասնակցել է միջազգային մի շարք գիտաժողովների, հանդես եկել Հայկական հարցի վերաբերյալ զեկուցումներով։
Մարտինի (Ֆրանսիա)
Մարտինի (Martigny), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Իրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Վերվենն է։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է՝ 02470:
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը ըստ 2010 թվականի տվյալների կազմում է 452 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 282 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 206-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 76-ը եղել են՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշ 73,0%, 1999 թվականին եղել է 64,8%)։ 206 ակտիվ բնակիչներից 180 մարդ աշխատել է (104 տղամարդ և 76 կին), գործազուրկների թիվը կազմել է 26 մարդ (15 տղամարդ և 11 կին)։ 76 ոչ ակտիվ բնակիչներից 15-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 20-ը եղել են թոշակառու, 41-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ջանեթ Բրաուն
Կյանք և կրթություն
Բրաունը ծնվել է 1934 թվականին ԱՄՆ-ի Բրոնքս (Նյու-Յորք) քաղաքում և իր ընտանիքի հետ տեղափոխվելուց հետո ընդունվել է Սթաթեն Այլենդի ավագ դպրոց ։ Բրաունը Հանթերի քոլեջում 1956 թվականին քիմիայի ոլորտում բակալավրի աստիճան է ստացել։ Նա Հանթերի քիմիայի ծրագրի առաջին կուսրի երկու աֆրոամերիկցիներից մեկն էր ։ Նա Միննեսոտայի համալսարանում 1958 թվականին օրգանական քիմիայի ոլորտում ստացել է մագիստրոսի աստիճան, դառնալով առաջին աֆրոամերիկացի կինը, ով հասել է այդ աստիճանին ։
1980-ական թվականներին Բրաունը Նյու Ջերսի նահանգի Սամմիթ քաղաքից տեղափոխվել նույն նահանգի Հիլբորո քաղաքը։
Գիտական կարիերա
Ստանալով մագիստրոսի աստիճան, Բրաունը որպես քիմիկոս-հետազոտող սկսել է աշխատել ՍԻԲԱ դեղագործական ընկերությունում, որտեղ նա աշխատել է դեղերի մշակման հետազոտական-զարգացման ծրագրերի վրա, որոնք ուղղված էին տուբերկուլյոզի և կոկցիդիոզի բուժմանը։ Նա 1969 թվականին տեղափոխվել է Մերկ կազմակերպություն, որտեղ նա շարունակել է աշխատել որպես քիմիկոս-հետազոտող։ 1993-2002 թվականներին նա եղել է Նյու Ջերսի Տեխնոլոգիական ինստիտուտի դասախոսը։
Բրաունը զգալի մասնագիտական հմտություններ է դրել բազմազանության և լուսաբանման ծրագրերի համար։ Նա աշխատել է Ազգային գիտական հիմնադրամի կոմիտեի կանանց և փոքրամասնությունների համար հավասար հնարավորությունների բաժնում և եղել է Ամերիկայի քիմիական ընկերության Կին քիմիկոսների կոմիտեի պատմաբան ։ Որպես գիտական պատմաբան, Բրաունը կենսագրական պրոֆիլներ է ներդրել Աֆրոամերիկացիների ազգային կենսագրության ծրագրի համար և հանդիսանում է 2011 թվականի "Աֆրոամերիկացի կին քիմիկոսներ" գրքի հեղինակը, որում գրված է հին աֆրոամերիկացի կին քիմիկոսների մասին ։
Մագնատ
Կատեգորիա:Լեհաստանի պատմություն Կատեգորիա:Հունգարիայի պատմություն Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ
Ջանեթ Բրաուն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Մինեսոտայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Սիրիայի շրջաններ
Դրանք ղեկավարող շրջկենտրոնները հիմնականում քաղաքներ և ավաններ են, հազվադեպ՝ գյուղեր։ Շրջկենտրոնները ունեն միևնույն անվանումը, ինչ շրջաներն, բացի Սիմեոն լեռան շրջանից որի կենտրոնն Սիրիայի ամենխոշոր Հալեպ քաղաքն է։ Երկրի մի շարք շրջաներ, որոնք մտնում են Ալ-Կունեյտրայի մարզի մեջ, բռնազավթված են Իսրայելի կողմից և գտնվում են վերջինիս վերահսկողության տակ 1967 թվականից ի վեր։
Դամասկոսի մարզ
Գավառներ չունի, չկան շրջաններ։
Դառաայի մարզ
Ունի երեք գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Դեյր-էլ-Զորի մարզ
Ունի երեք գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Իդլիբի մարզ
Ունի հինգ գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Լաթակիայի մարզ
Ունի չորս գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Ալ-Կունեյտրայի մարզ
Ունի երկու գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Հալեպի մարզ
Ունի տասը գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Համայի մարզ
Ունի հինգ գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Ալ-Հասաքայի մարզ
Ունի չորս գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Հոմսի մարզ
Ունի յոթ գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Ռիֆ Դիմաշկ
Ունի տասը գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Լավագույն ընկերներ՝ ընդմիշտ
Սահմանում
«Լավագույն ընկերներ՝ ընդմիշտ» (BFF) հասկացությունն օգտագործվում է մեկին որպես լավագույն կամ մտերիմ ընկեր նշելու համար ։ Այն բնութագրվում է վստահությամբ և մշտականությամբ, անկախ այն բանից, թե քանի անգամ է ձեր կյանքում փոխվել ընկերության նշանակությունը ։ Այսպիսի լավագույն ընկերները սովորաբար սերտ շփման մեջ են և ունեն ընդհանուր փորձ, օրինակ, հաճախում են նույն դպրոցը կամ կիսում են երաժշտական ճաշակները։ Որպես «BFF» նկարագրված հարաբերությունները տարածված են միջնակարգ և ավագ դպրոցներում և հաճախ վատթարանում են, երբ ընկերները քոլեջ են ընդունվում ։ «Լավագույն ընկերներ՝ ընդմիշտ» (BFF) տերմինը միշտ չէ բացառիկություն նշանակում։ Կախված այդ հասկացության անհատական մեկնաբանությունից կամ փիլիսոփայությունից, մարդը կարող է միաժամանակ ունենալ ոչ ավելի, քան մեկ լավագույն ընկեր ։
Ծագում
Թեև «լավագույն ընկեր» ունենալու կամ լինելու հայեցակարգը կախված չէ տարիքից, BFF հապավումն արդեն ժողովրդականացվել է որպես ընկերներին դրական զգացմունքներն արտահայտելու արագ միջոց և հաճախ կիրառվում է տեքստային հաղորդագրություններ ուղարկելիս ։
Սիրիայի շրջաններ
Ալ-Սուեյդայի մարզ
Ունի երեք գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Լավագույն ընկերներ՝ ընդմիշտ
Ծագում
2010 թվականի սեպտեմբերի 16-ին «BFF» հապավումն ավելացվել է Օքսֆորդի ամերիկյան բառարանի մեջ ։ Օքսֆորդի անգլերեն բառարանը գրանցել է BFF-ի օգտագործումը 1987 թվականին ։
Մշակութային ընկալում
Ֆրանսիայում անցկացված հարցման համաձայն, BFF ընկերությունը մի հասկացություն է, որը որոշակի տեղ է զբաղեցնում սոցիալական ցանցերում ։ Այս արժեքը հուսադրող է, հատկապես միլլենիալ սերնդի ներկայացուցիչների համար, որոնք հաճախ բաժանվում են։ Այն նաև սոցիալական հաջողության և հավասարակշռված կյանքի նշան է։
Սիրիայի շրջաններ
Տարտուսի մարզ
Ունի հինգ գավառ։ Դրանք բաժանվում են հետևյալ շրջանների՝
Լավագույն ընկերներ՝ ընդմիշտ
Մշակութային ընկալում
2003 թվականին Մեծ Բրիտանիայում անցկացված ընկերության վերաբերյալ լայնածավալ հարցումը ցույց է տվել, որ միջին հաշվով մարդիկ ինը մտերիմ ընկերներ են ունեցել ։ Տարրական և միջնակարգ դպրոցներում լավագույն ընկերությունը հաճախ տևում է ավելի քիչ, քան մեկ լրիվ ուսումնական տարին ։
Բարբարա Դելինսկին նկարագրել է BFF-ն որպես «մեկը, որին դուք պետք չէ ամեն օր տեսնեք, որպեսզի շփվեք նրա հետ, ով սիրում է ձեզ անկախ այն հանգամանքից, թե հաճախ եք դուք շփվում, թե ոչ, ով ամեն ինչ կթողնի և հաջորդ երթաշրջանին կնստի, եթե դուք նրա կարիքն ունենաք։ Նրան չի մտահոգում, թե որտեղ և ինչ է նա ուտում, երբ նա ձեր հետ է» ։
Սիրիայի շրջաններ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ցանկեր:Սիրիա
Լավագույն ընկերներ՝ ընդմիշտ
Մեդիայում
«Ընկերներ» հեռուստասերիալի 3-րդ եթերաշրջանի 25-րդ սերիայում Լիզա Կուդրոուի կերպարը՝ Ֆիբի Բուֆեյը, օգտագործում է այս հասկացությունը։
Մայքլ Սքոթն այս հապավումն օգտագործում է 2005 թվականին՝ «Օֆիս» հեռուստասերիալի 2-րդ սերիայում։
«Փերիս Հիլթոնն իմ նոր լավագույն ընկերն է» (Paris Hilton's My New BFF) մրցութային ռեալիթի հեռուստաշոուում, որը նաև հայտնի է որպես «Իմ նոր լավագույն ընկեր» (My New BFF), Փերիս Հիլթոնն իր համար նոր լավագույն ընկեր է փնտրում։
2012 թվականի ապրիլի 4-ից մինչև հունիսի 1 NBC-ով մեկնարկել է ամերիկյան՝ «Լավագույն ընկերներ՝ ընդմիշտ» (Best Friends Forever) կատակերգական հեռուստասերիալը ։
2009 թվականին MySpace սոցիալական ցանցը մեկնարկել է «BFF» անվանմամբ առցանց խաղաշոուն, որը ստուգում էր, թե որքան լավ են լավագույն ընկերները ճանաչում իրար ։
Առևտրային կիրառում
Կոկա-Կոլա ընկերությունն օգտագործել է այս արտահայտությունն իր որոշ ապրանքների վրա։ Դրանց որոշ բանկաների և շշերի գրված է՝ «Բաժանիր դիետիկ կոլան քո լավագույն ընկերոջ հետ» (Share a Diet Coke with your BFF) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություն Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ Կատեգորիա:Սոցիալական փիլիսոփայության հասկացություններ
Երեքի գործադիր կոմիտե (1915)
«Երեքի գործադիր կոմիտե», 1915 թվականի փետրվարին «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության ստեղծած հատուկ հանձնաժողով՝ Թուրքիայի հայ բնակչության տեղահանությունն ու կոտորածը կազմակերպելու համար։ Անդամներն էին Բեհաեդդին Շաքիրը, Նազիմը, Միդհաթ Շյուքրին։
Մելան Զադե Ռիֆաթը կոմիտեի և «Հատուկ կազմակերպության» գործունեությունը որակել է որպես արյունալի և բարբարոսական։ Կոմիտեի ստեղծումն ապացուցում է հայերի ցեղասպանության կանխամտածված և ծրագրված լինելը։
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Միհրան Տամատյան
Միհրան Տամատյան, հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, գրող, մանկավարժ։
Կենսագրություն
Սկզբնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում, ավարտել է Վենետիկի Մուրատ-Ռափայելյան վարժարանը։ Եղել է ուսուցիչ Կոստանդնուպոլսում, Ադանայում, Մուշում և հայկական դպրոցների տեսուչ՝ Տուրուբերանում ու Վասպուրականում։ 1890 թվականին Գում Գափուի ցույցին մասնակցելու համար հալածվել է և Պոլսից տեղափոխվել Աթենք։ 1891 թվականին վերադարձել է Սասուն և տեղի հայերին նախապատրաստել ինքնապաշտպանության։ 1893 թվականին ձերբակալվել է և մեկ տարի բանտարկվել Պոլսում։
1897 թվականին հեռացել է հնչակյան կուսակցությունից, հետագայում մասնակցել սահմանադրական ռամկավար կուսակցության ստեղծմանը։ Որպես Կիլիկիայի լիազոր ներկայացուցիչ ընդգրկվել է Պողոս Նուբարի գլխավորած ազգային պատվիրակության կազմում։ Փորձել է Կիլիկիայում ստեղծել հայկական ինքնավար պետություն։
1920 թվականի օգոստոսի 4-ին Ադանայում ազգային գերագույն խորհուրդը, Տամատյանի նախագահությամբ, հռչակվել է անկախ հանրապետություն՝ Ինքնավար Հայաստան Ֆրանսիայի հովանավորության ներքո։ Սակայն անգլո-ֆրանսիական հակասությունների սրման պայմաններում դեպի Թուրքիա հակված ֆրանսիական զինվորական իշխանությունները ցրում են Տամատյանի գլխավորած կառավարությունը։
Օլգինսկոե (այլ կիրառումներ)
Օլգինսկոե, կարող է վերաբերել՝
Օիսու (այլ կիրառումներ)
Օիսու, կարող է վերաբերել՝
Օզուրգեթ (այլ կիրառումներ)
Օզուրգեթ, կարող է վերաբերել՝
Օզյորսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Օզյորսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Կորուսյալ թռչունները (ֆիլմ)
«Կորուսյալ թռչունները» (Yitik Kuslar), Հայոց ցեղասպանության մասին պատմող Թուրքիայում նկարահանված առաջին գեղարվեստական ֆիլմը, որը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին ։
2015 թվականի նոյեմբերի 13-ին ֆիլմը ցուցադրվել է «ԱՐՓԱ» միջազգային կինոփառատոնում, նոյեմբերի 23-ին՝ Լոս Անջելեսում ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Հայոց Ցեղասպանության ընթացքում Անատոլիայում մի գիշերվա մեջ իրենց ողջ ընտանիքին կորցրած քրոջ ու եղբոր՝ Մարիամի ու Պետոյի մասին, ովքեր Հայոց ցեղասպանությունից հետո շարունակում են մնալ նախնիների հողում՝ թռչնակի ուղեկցությամբ որոնելով իրենց մորը, ընտանիքին ։
Ֆիլմի նկարահանումները իրականացվել են Կապադովկիայում։
Բրեդլի Ջեյմս
Բրեդլի Ջեյմս, անգլիացի դերասան։ Դերասանական գործունեությունն սկսել է 2008 թվականին ITV-ի «Լյուիս» (անգլ. Lewis) հեռուստասերիալում։ Ճանաչված է դարձել «BBC» հեռուստաընկերության «Մերլին» (անգլ. Merlin) հեռուստասերիալում ` խաղալով թագավոր Արթուրի դերը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Էքսետեր, Դեվոնում։ Այնուհետև իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ֆլորիդա, երբ 9 տարեկան էր։ ԱՄՆ-ում գտնվելու տարիներին նա հաճախել է Crown Point Elementary School դպրոցը։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Fletcher Middle School և Madeley High School դպրոցներում` Անգլիայում։ Ջեյմսը ֆուտբոլի մեծ երկրպագու է և ամեն տարի մասնակցում է սպորտային բարեգործական իրադարձությունների։ Երբ նա դեռևս երիտասարդ էր, ցանկանում էր դառնալ կա՛մ ֆուտբոլիստ կա՛մ էլ դերասան։ Նա որոշեց գնալ դերասանական ճանապարհով և հաճախեց Drama Centre London, որտեղ շատ խիստ էին վերաբերվում աշակերտներին։
2014 թվականի օգոստոսին Ջեյմսը մասնակցել է Ice Bucket Challenge բարեգործական ակցիային՝ գումար հայթայթելու նպատակով։
Կարիերան հեռուստատեսությունում
Ջեյմսը առաջին անգամ եթեր դուրս եկավ 2008 թվականին «Լյուիս» հեռուստասերիալում։ Նաև խաղացել է Բենի դերը BBC Three drama Dis/Connected: Նրա կարիրերան հասավ իր գագաթնակետին, երբ Ջեյմսը ընտրվեց արքայազն Արթուրի դերը խաղալու համար Մերլին հեռուստասերիալում։ Մերլին հեռուստասերիալը 5 տարի եթեր դուրս գալուց հետո դադարել է նկարահանվել։ Անգլիացի դերասանը 2014 թվականին նկարահանվեց Homeland քաղաքական հեռուստասերիալում՝ Էդգարի դերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ
Գյունտեր Ֆորգ
Գյունտեր Ֆորգ (Günther Förg, ), գերմանացի մինիմալիստ, նկարիչ, լուսանկարիչ և քանդակագործ։ Ֆորգի աբստրակտ ոճը կրել է ամերիկյան աբստրակտ գեղանկարչության ազդեցությունը ։
Ստեղծագործություն
Գյունտեր Ֆորգը գերմանացի նկարիչների հետպատերազմյան սերնդի ներկայացուցիչներից էր, որոնց համար մոդեռնիզմը կապված էր ֆաշիզմի սարսափների հետ։ Գյունտեր Ֆորգն իր ​​կարիերան սկսել է գեղանկարչությամբ և վերադարձել դրան։ Վերջին տարիներին նա կենտրոնացել է նկարների շարք ստեղծելու վրա։ 1990-ականներին նա աշխատել է լայնածավալ նկարչության վրա, ներառյալ քանդակներ՝ շերտերի և վանդակապատերի տեսքով։ Նրա վերջին նկարները հաճախ ներառում են միևնույն գույնի կարճ վրձնահարվածների խմբերը, որոնք տեղադրված են միմյանց կողքին, որի միջոցով գույնը տատանվում է կտավի մակերևույթի վրա։ Վերջին շրջանի նկարչությունն ավելի շատ նման է բնանկրի, կարծես դրանից հանված է գույնի և լույսի զգացողությունը։ 1970-ականներից ի վեր Ֆորգը եղել է ազդեցիկ գործիչ եվրոպական արվեստի բնագավառում։ Նրա կտավներն ու այլ աշխատանքներ, որոնք ներառել են տարբեր առարկաներ և նյութեր, հաճախ հատել են գեղանկարչության, լուսանկարչության և քանդակի միջև ընկած սահմանները։ Նրանք նաև միտումնավոր կերպով վերացրել են հեռուստադիտողի և արվեստի միջև եղած սահմանները։
Ֆորգի աշխատանքները գտնվում են մշտական ​​հավաքածուներում այնպիսի ​​հեղինակավոր թանգարաններում, ինչպիսիք են Թեյթը, Լուիզիանան և Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանը։ Նրա աշխատանքներից պահվում են նաև այլ թանգարաններում, այդ թվում՝ Ժամանակակից պինակոտեկ (Մյունխեն), Համբուրգյան կայարան (Բեռլին), Բոնի գեղարվեստի թանգարան, Արվեստների և մեդիատեխնոլոգիաների կենտրոն (Կարլսրուե), Լյուդվիգ թանգարան (Քյոլն), Կանադայի ազգային պատկերասրահ (Օտտավա), Ամստերդամի քաղաքային թանգարան, Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Նյու Յորք), Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
Սամոբոր (քաղաք, Խորվաթիա)
Սամոբոր (Samobor), քաղաք Խորվաթիայում՝ Զագրեբի ժուպանում (գավառ, շրջան)։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել  1242 թվականին ։ Խորվաթիայի ապակեգործության գլխավոր կենտրոններից մեկն է, հնուց ի վեր հռչակված բյուրեղապակու արտադրությամբ։ Խորվաթիայում զբոսաշրջության ամենագրավիչ և ամենասիրված վայրերից մեկն է համարվում։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով համայնքի բնակչության թվաքանակը եղել է 37 633 , բուն քաղաքինը՝ 15 956 :
Աշխարհագրություն
Սամոբորը ընկած է Սավա գետի հովտում, Ժումբերակ լեռնաշղթայի ճյուղավորումներից մեկի ստորտին։ Գտնվում է Սլովենիայի հետ Խորվաթիայի ունեցած պետական սահմանից 5 կիլոմետր դեպի արևելք, երկրի մայրաքաղաք Զագրեբից 10 կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Զագրեբի հետ կապված է ավտոմայրուղով։ Ամենաբարձր կետը Ռավնիցե սարն է, որի բարձրությունը ծովի մակերևույթից 860 մետր է։
Կլիմա
1980-2000 թթ. եղանակային վիճակագրությունը.
Միջին տարեկան ջերմաստիճանը՝ 10,38 °C, տեղումների միջին տարեկան քանակը՝ 991 մմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի բնակավայրեր
Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոն
Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոն (თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი), Թբիլիսիի Զաքարիա Փալիաշվիլու անվան Թբիլիսիի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոն, Վրաստանի խոշորագույն երաժշտական թատրոնը, որը տեղեկայված է Թբիլիսիի կենտրոնում՝ Ազատության հրապարակում։
Թատրոնի պատմությունը
Թատրոնը հիմնադրվել է 1851 թվականին, Թիֆլիսում։ 1896 թվականից ներկայացումները տրվել են նոր շենքում (այսպես կոչված, Արքունական թատրոն), թատերաշրջանը բացվել է Գլինկայի «Իվան Սուսանին» օպերայի բեմադրությամբ։ 1851-1880 թվականներին թատրոնում հանդես է եկել իտալական օպերային խումբը, 1880 թվականից՝ ռուսական։ 19-րդ դարի վերջին–20-րդ դարի սկզբին այստեղ աշխատել են վրացի և ռուս նշանավոր երգիչներ՝ Ի․ Պ․ Սարաջիշվիլին, Ա․ Ի․ Ինաշվիլին, Օ․ Ա․ Բախութաշվիլի- Շուլգինան (վրացական ազգային վոկալ կատարողական դպրոցի հիմնադիրներ), Վ․ Մ․ Զարուդնայան, Լ․ Գ․ Ցակովլևը, Դ․ Ա․ Ուսատովը։ Թատրոնի զարգացմանը նպաստել է կոմպոզիտոր Մ․ Մ․ Իպոլիտով- Իվանովի գործունեությունը (1884-1893 թվականներին՝ դիրիժոր) ։
Վրաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո թատրոնը դարձել է ազգային երաժշտական մշակույթի կենտրոն։ Այստեղ առաջին անգամ բեմադրվել են վրաց կոմպոզիտորների օպերաներ՝ Զ․ Փալիաշվիլու «Աբեսալոմ և էթերի» (1919) ու «Դաիսի» (1923), Դոլիձեի կոմիկական «Քեթո և Կոտե» (1919), Արաղիշվիլու «Ասք Շոթա Ռուսթավելու մասին» (1919), Մ․ Բալանչիվաձեի «Խարդախ Թամարը» (1926) և այլն։ 1936 թվականին բեմադրվել է վրացական առաջին բալետը՝ Ա․ Բալանչիվաձեի «Մզեճաբուկի» («Լեռների սիրտը»)։
Թատրոնի խաղացանկում տեղ են գտել համաշխարհային դասական օպերաներ և բալետներ, ինչպես նաև խորհրդային կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ Ներկայացումները տրվում են վրացերեն և ռուսերեն լեզուներով։
Թատրոնում տարբեր տարիներ աշխատել են՝
Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոնում տարբեր տարիներ աշխատել են, առանձին թատերաշրջաններ հանդես եկել հայ դիրիժորներ, բալետմայստերներ, մեներգիչներ և մենապարողներ՝ Ն․ Պապայանը, Բ․ Ամիրջանյանը, Հ․ Ղորղանյանը, Ա․ Մելիք-Փաշաևը, Մ․ Թավրիզյանը, Ս․ Չարեքյանը, Դ․ Շիկանյանը, Ս․ Սերգեևը, ի․ Արբատովը, Վ․ Արիսաակեսյանը, Ս․ Սարգսյանը, Հ․ Դանիելյանը, Լ․ Իսեցկին, Ն․ Հովհաննիսյանը, Ե․ Արարատովան, Լ․ Աոաքելովը և ուրիշներ։
1899-1901 թվականներին «Մշակ»-ում և «Մուրճ»-ում Քրիստափոր Կարա-Մուրզան հանդես է եկել Թիֆլիսիի երաժշտական կյանքը լուսաբանող հոդվածներով՝ անդրադաոնալով նաև օպերային թատրոնի ներկայացումներին, աոանձին կատարողների արվեստին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օպերայի և բալետի թատրոններ Կատեգորիա:Վրաստանի թատրոններ Կատեգորիա:1851 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Պեգ Էնտուիսլ
Պեգ Էնտուիսլ (Peg Entwistle, ), թատրոնի և կինոյի բրիտանացի դերասանուհի։ Թատրոնում սկսել է հանդես գալ 1925 թվականից սկսած՝ խաղալով մի քանի բրոդվեյան ներկայացումներում։ Նկարահանվել է ընդամենը մեկ ֆիլմում՝ «Տասներեք կանայք», որը դուրս եկավ իր մահվանից հետո։ Ճանաչելի դարձավ այն բանից հետո, երբ ցած նետվեց «Hollywoodland»-ի H տառից՝ 24 տարեկան հասակում։
Կենսագրություն
Միլլիսենտ Լիլիան Էնտուիսլը ծնվել է ուելսյան Պորտ-Տոլբոտ քաղաքում։ Իր կյանքի առաջին ութ տարիներն անցկացրել է Լոնդոնում։ Մայրը՝ Էմիլին, մահացել է շատ վաղ։ Մոր մահվանից հետո հայրն ամուսնացել է այլ կնոջ հետ։ Խորթ մայրը՝ Լաուրետտա Ռոսսը, դերասանուհի Ջեյն Ռոսսի քույրն էր։ Զույգն ունենում է երկու երեխա՝ Միլտոն և Ռոբերտ Բլիկսները։ 1916 թվականին հայրն ընտանիքը տեղափոխում է ԱՄՆ, որտեղ ստացել էր բրոդվեյյան պրոդյուսեր Չարլզ Ֆրոմենի մենեջերի աշխատանքը։
Հինգ տարի անց Պեգը կորցնում է թե հորը և թե խորթ մորը։ 1921 թվականին մենինգիտից մահանում է Լաուրետտա Ռոսսը, իսկ մեկ տարի անց՝ նոյեմբերի 2-ին, ավտովթարից մահանում է հայրը։ Երեխաների խնամքը ստանձնում է հորեղբայրը՝ Չարլզ Էնտուիսլը, որն այդ ընթացքում հանդիսանում էր դերասան Ուոլտեր Հէմպդենի մենեջերը։
Դեռ մանուկ հասակից Պեգն երազում էր դառնալ դերասանուհի։ 1924 թվականին մեկնել է Բոսթոն, որտեղ ընդունվել է Հենրի Ջուիտտի (ներկայումս՝ Հանթինգթոնի) թատերական ստուդիան։ Նրա ուսուցիչների շարքում էև ժամանակի հայտնի դերասանուհիներից Բլանշ Յուրկան։ Այս դերասանուհու ղեկավարությամբ Պեգը ստանում էր շատ դերեր ներկայացումներում։ 16 տարեկանում Պեգն արդեն հուսալի և խոստումնալից ապագա ուներ։ Առաջին դերերից մեկը եղել է «Վայրի բադ» պիեսում Եդվիգի դերը։ Այս դերով հիացել է Բետտ Դեյվիսը, ով իր հետագա հուշերում գրել էր, որ կուզենար նմանվել Պեգ Էնտուիսլին։ Այս ամենից հետո դերսանուհին ընդունվում է Նյու-Յորք թատերական խմբերից մեկը։
1927 թվականին Պեգին ամուսանանում է դերասան Ռոբերտ Կիտի հետ։ Սակայն ամուսնությունը կարճ տևեց, քանի որ զույգը հայտարարեց բաժանվելու մասին։ Ըստ Պեգի, ամուսինը դաժան էր և չէր հայտնել այն մասին, որ նախկինում ամուսնացած է եղել ու ունի 16-ամյա երեխա։
Դերասանուհին ունենում է հոբելյանական շրջագայություն թատրոնի հետ կապված։ Այս ամենով անձամբ զբաղվում էր Բերնարդ Շոու։ Բնականաբար այս շրջագայությունների ընթացքում Պեգին ունենում է շատ դերեր և այդ ժամանակներում նա համարվում էր արդեն հայտնի դերասանուհի։ Ու անգամ եթե ներկայացումը վատ էր բեմականացվում կամ եթե Պեգին ունենում էր նույնիսկ փոքրիկ դեր ներկայացումներում, միևնույն է, նրա մասին մեծ հաճույքով էին խոսում թե քննադատները և թե հասարակ արվեստասերները։ Նրա համբավն օր օրի տարածվում էր և արդեն նրա մասին գրում էին ժամանակի հայտնի թերթերը։ Օրինակ New York Times-ի (1927) և Oakland Tribune-ի(1929) հոդվածները։