cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալբեր Կամյու
Էքզիստենցիալիզմ
Որպես էքզիստենցիալկիզմի հայրերից մեկը Կամյուն ուշադրություն է դարձնում գոյաբանական հարցերին։ Կյանքի անհեթեթությունը և անխուսափելի ավարտը (մահը) ընդգծված է Օտարի (1942) հենց առաջին տողերում. «Մայրս այսօր մահացավ։ Կամ գուցե երեկ, հստակ չգիտեմ»։ Սա հանգեցնում է այն մտքին որ կյանքը լցված է անհեթեթությամբ։ Նա հավատում էր որ անհեթեթը (աբսուրդը) այն է, որ կյանքը զուրկ է իմաստից, կամ եթե իմաստ կա, ապա մարդն է զուրկ այն ընկալելու կարողությունից, և սա փաստ էր, որը մարդը պետք է ընդունի։ Նա վիճարկում է, որ մարդկային հոգու ճգնաժամը կարող է մարդուն հասցնել «փիլիսոփայական ինքնասպանության», հավատալով, որ արտաքին աղբյուրների թյուրըմբռնումն է հանգեցնում է դրան։ Նա նաև վիճարկում է, որ կրոնն է հիմնական մեղավորը։ Եթե մարդը ընտրել է հավատալ կրոնին և իր համար կյանքի իմաստը տեսնում է երկնքում, կամ ինչ որ նմանատիպ հետկյանքյա միջավայրում, նա իրականացնում է փիլիսոփայական ինքնասպանություն փորձելով խուսափել անհեթեթությունից (աբսուրդից)։
Անհեթեթապաշտություն կամ աբսուրդիզմ
Տարբեր հեղինակներ Աբսուրդը մեկնաբանում են դրա սեփական ընկալումից ելնելով, տարբեր կողմերի վրա շեշտ դնելով։ Օրինակ Սարտրը աբսուրդությունը ընկալում է սեփական փորձի վրա, մինչ Կիերկիգորը այն բացատրում է, որ որոշ կրոնական ճշմարտությունների անհեթեթ լինելը մեզ թույլ չեն տալիս հասնել Աստծո ռացիոնալ ընկալման։ Կամյուն չի ընդունում իրեն վերագրվող աբսուրդի փիլիսոփայի պիտակը։ Նա մի փոքր ուշադրություն է դարձնում աբսուրդին Սիզիփոսի առասպելի տպագրությունից հետո։ Նրա գաղափարները տարբերելու համար, որոշ հեղինակներ երբեմն հղում են տալիս «Աբսուրդի պարադոքսին», «Կամյուի աբսուրդի» փախարեն ։
Աբսուրդի մասին նրա առաջին գաղափարները հայտնվում են նրա առաջին էսսեների ժողովածուում «Ոչ այս ոչ այն» 1937 թվականին։ Աբսուրդի մասին գաղափարները ավելի փիլիսոփայական բնույթ էին կրում նրա երկրորդ էսսեների ժողովածուում՝ Հարսանիքում 1938 թվականին։ Այս էսսեները Կամյուն գրել է աբսուրդի մթնոլորտի ազդեցության տակ։ 1942 թվականին նա հրատարակում է աբսուրդային կյանքով ապրող մարդու պատմությունը՝ Օտարը։ Միևնույն տարում հրապարակում է Սիզիփոսի առասպելը, որը Աբսուրդի մասին գրական ստեղծագործություն էր։ Նա նաև գրում է Կալիգուլա դրաման, որը պատմում է աբսուրդային մտածելակերպով աչքի ընկնող Հռոմեական կայսեր մասին։ Դրաման չէր բեմականացվում մինչև 1945 թվականը։
Աբսուրդի նկատմամաբ Կամյուի վերաբերմունքը փոխվեց Գերմանացի ընկերոջը ուղղված նրա չորս նամակների ժողովածուում, որոնք գրվել են 1943 թվականի հուլիսից մինչև 1944 թվականի հուլիսը ընկած ժամանակում։ Ժողովածուներից առաջինը հրատարակվում է 1943 թվականին Revue Libre-ում, երկրորդը 1944 թվականին Cahiers de Libération, երրորդը 1945 թվականին Libertés ամսագրում։ Չորս նամակները հրատարկվում են 1945 թվականին Նամակներ գերմանացի ընկերոջը անվան տակ, որի մեջ ըդգրկված էին նաև Դիմադրությունը, Ապստամբությունը և Մահը։
Աբսուրդի մասին մտքերը
Կամյուն ընթերցողին ներկայանում է երկվությամբ, որում կա և երջանկություն և տխրություն, մութ և լույս, կյանք և մահ և այլն։ Նա շեշտում է այն փաստը, որ երջանկությունը անցողիկ է և մարդու հիմնական վիճակը մահկանացու լինելն է, սա է Կամյոի համար կյանքի և երջանկության գնահատման հիմնական ցուցիչը։ Սիզիփոսի առասպելի մեջ այս երկվությունը դառնում է պարադոքսալ. մենք գնահատում ենք մեր սեփական կյանքը մեր մահկանացիությունից և տիեզերական լռությունից։ Մինչդեռ մենք կարող ենք ապրել առանց երկվության (Ես կարող եմ հեշտությամբ ընդունել դժբախտության րոպեները, քանի որ գիտեմ գալու են և երջանկության պահերը), մենք չենք կարող ապրել պարադոքսի մեջ (Ես կարծում եմ իմ կյանքը իրենից մեծ կարևորություն է ներկայացնում, բայց նաև գտակցում եմ նրա անիմաստությունը)։ Սիզիփոսի առասպելում, Կամյուն քննարկում է Աբսուրդի հետ ունեցած մեր փորձառությունը և հարցնում. ինչպես ենք ապրում նրա հետ միասին։ Մեր կյանքը պետք է նշանակություն ունենա այն կարևորելու համար։ Եթե ընդունում ենք, որ կյանքը իմաստազուրկ է, հետևաբար՝ չունի և արժեք, արդյո՞ք մենք պետք է սպանենք մեզ ։
Սիզիփոսի առասպելում Կամյուն հայտարարում է որ իմաստի ստեղծումը պետք է իր մեջ տրամաբանական թռիչք ունենա, կամ լինի փիլիսոփայական ինքնասպանության նման մի բան, որը կօգնի գտնելու հոգեբանական հարմարավետություն ։ Բայց Կամյուն ցանակնում է իմանալ, արդյոք նա կարող է ապրել այդ տրամաբանականության, պարզության և հստակության մեջ, երբ ամեն ինչ կառուցվում է արդեն իսկ իմացականի վրա։ Իմաստի ստեղծումը կենսունակ երկընտրանք չէ, այլ տրամաբանական թռիչք և խնդրից խուսափում։ Նա օրինակներ է բերում թե ինչպես են մյուսները այսպիսի թռիչքներ կատարում։ Հաջորդ երկընտրական տարբերակը, որ կոչվում է ինքնասպանություն մեկ այլ թռիչք է, որի նպատակն է վերացնել աբսուրդությունը՝ ավերելով դրա դրսևորումներից մեկին (մարդուն)։ Կամյուն համարում է, որ մենք պետք է խուսափելու փոխարեն զբաղեցնենք մահին և աբսուրդությանը՝ երբեք նրանց կանոններին չհամաձայնելով։
Օտարի աբսուրդություն կրող հերոսը՝ Մերսոն, մարդ է սպանել և դատապարտվել է մահապատժի։ Կալիգուլայի ավարտն այն է լինում, որ ընդունում է իր տրամաբանության աբսուրդությունը և մահանում է այն սպանությամբ, որը արդեն նախագծել էր։ Այնուամենայնիվ, երբ Կամյուն հայտարարում է, որ Կալիգուլային աբսուրդը սխալ է, դրամայի հակահերոսը ասում է իր վերջին խոսքը, ինչպես Մերսոյի վերջին խոսքի ժամանակ ։
Կամյուն Աբսուրդի գիտակցման մեջ մեծ ներդրում է բերում՝ միշտ հերքելով նրանում նիհիլիզմի դերը:."Եթե ոչինչ որևէ նշանակություն չունենար, Դուք իրավացի կլինեիք։ Բայց կա մի բան, որը դեռ ունի իմաստ։ — ''Նամակներ գերմանացի ընկերոջը 2" 1943 թվական դեկտեմբեր"
Աբսուրդի կամյուական ընկալումը մեզ գցում է մտածումների մեջ. նախ մտածել Աբսուրդի նրա ընկալման մասին և հետո մտածել սեփական ընկալումների մասին։ Այնպիսի հասկացություններ, ինչպիսիք են համագործակցությունը, միասնական ջանքը և համերաշխությունը, Կամյուի համար կարևորագույն դեր ունեն, չնայած որ դրանք հիմնականում բառերի «բացարձակ» նշանակության «հրաբերական» ընկալումով են հանդիպում։ Ընդվզող մարդու մեջ, Կամյուն ընդվզումը ներկայացնում է, որպես մարդու համերաշխության ձգտումներից մեկը
շ "Երբ մարդ ընդվզում է, նա իրեն անհատականացնում է այլոց հետ, այսպիսիով գերազանցելով ինքն իրեն, և այս տեսանկյունից համերաշխությունը մետաֆիզիկական է։ Բայց ներկա պահին, մենք միայն խոսում ենք այն համերաշխության մասին, որը ծնվել է շղթաների մեջ"
Սիզիփոսի առասպելը
Չնայած էքզիստենցիալիզմի հետ իր ունենացած կապերի հերքմանը, Կամյուն, այնուամենայնիվ, անդրադառնում է էքզիստենցիալիզմի կարևորագույն խնդիրներից մեկին՝ ինքնասպանությանը ։ Նա գրում է. «Կա միայն մեկ իրական փիլիսոփայական հարց, և այն ինքնասպանությունն է։ Որոշելը, արդյո՞ք կյանքը արժի, որ այն ապրես թե ոչ, կլինի այս փիլիսոփայական հարցի հիմնական պատասխանը։ Մնացած բոլոր հարցերը հաջորդում են սրան» ։ Ինքնասպանությունը Կամյուն ընկալում է, որպես միանգամայն բնական լուծում կյանքը աբսուրդությանը ։ Սիզիփոսի առասպելի մեջ Կամյուն փնտրում է կյանքի այն հնարավոր տարբերակները, որոնք արժե ապրել, չնայած իր ողջ անիմաստությանը ։
Պատկերացումները ամբողջատիրության վերաբերյալ
Իր ողջ կյանքի ընթացքում, տարբեր եղանակներով Կամյուն խոսել է ամբողջատիրության դեմ ։ Նա ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Ֆրանսիական Դիմադրական շարժմանը, որը ուղղված էր Գերմանական օկուպացիայի դեմ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ ղեկավարելով ամենանշանավոր ամսագրերից մեկը՝ Կոմբատը։ Գերմանացիների հետ համագործակցող ֆրանսիական կոլոբորացիոնիստական կառավարության դեմ նա գրել է. «Հիմա միակ բարոյական բանը քաջությունն է, որը պետք է օգտագործել քննադատելու համար այս մարիոնետներին և խամաճիկներին, ովքեր ձևացնում են թե խոսում են ժողովրդի անունից» ։ Ազատագրումից հետո, Կամյուն նշում է. «Երկիրը թալեյրանների կարիք չունի, նա սեն-ժյուստերի կարիք ունի» ։ Շուտով հետպատերազմական տրիբունալների արյունահեղ իրականությունը ստիպեց Կամյուին փոխելու իր միտքը. Կամյուն հրապարակավ հայտարարեց, որ ի մահ դառնում է մահապատիժների կիրառման հակառակորդը ։
Կամյուի և Սարտրի բաժանման պատճառներից մեկը այն էր, որ Կամյուն դարձավ ավտորիտար կոմունիզմի հակառակորդը։ Կամյուն դատապարտում էր զանգվածային քաղաքականության մեջ ռեֆլեքսիվ ամբողջատիրությունը, մինչդեռ Սարտրը այն համարում էր հանուն Մարքսիզի կատարվող կարևորագույն քաղաքականություններից մեկը։ Սա երևում է Կամյուի Ընդվզող մարդը էսսեում, որը ոչ միայն Խորհրդային պետական քաղաքականության դեմ էր, բայց նաև քննարկում էր զանգվածային հեղափոխության գաղափարներին և քաղաքականության մոտ հարցեր։ Կամյուն շարունակեց խոսել Խորհրդային Միության վայրագությունների դեմ, ինչը մենք տեսնում ենք 1957 թվականի նրա ելույթում՝ Հունգարացիների արյունը, որը նվիրված էր 1956 թվականի Հունգարական Հեղափոխությանը, որը խեղդվեց արյան մեջ Կարմիր բանակի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազատական սոցիալիստներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Պետուշկի (գյուղ, Իստրինսկի շրջան)
Պետուշկի (Петушки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լենինականի օպերա-օպերետային խումբ
Լենինականի օպերա-օպերետային խումբը բացվել է 1924 թվականին։ Հիմնադիրներն էին բանաստեղծ Ազատ Վշտունին և երգիչ Շարա Տալյանը։ Խմբում աշխատում էին Հայկանուշ Դանիելյանը, Լևոն Իսեցկին (Հովհաննիսյան), Իլյա Արբատովը (Եղիա Յաղուբյան), Աննա Ղումաշյանը, Մարիաննա Սեդմարը, Հայկ Դանզասը, Դ. Վենեցիանովը (Իսահակյան), Մ. Սանամյանը, ռեժիսոր Վ. Վալերյանովը (Չիսլյան), նկարիչ Գրիգոր Շարբաբչյանը, դիրիժոր Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայանը։ 1924 թվականի օգոստոսին խումբը հյուրախաղերով հանդես է գալիս Երևանում, որտեղ մեծ հաջողություն է ունենում, սակայն նյութական և այլ դժվարությունների պատճառով թատրոնը մեկուկես տարի անց փակվում է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գյումրու թատրոններ Կատեգորիա:Հայաստանի երաժշտական թատրոններ Կատեգորիա:1920 հիմնադրումներ
Թայմ
Պատմություն
Հանդեսն առաջին անգամ վաճառքի է հանվել 1923 թվականի մարտի 3–ին։ Թայմ թերթի ստեղծման գաղափարը մտահղացել են Հենրի Լյուսը և Բրայթոն Հադդենը՝ հեղինակավոր Եյլի համալսարանում՝ «Գանգ և ոսկորներ» ուսանողների գաղտնի հասարակական կազմակերպության հավաքի ժամանակ ։
Սա աշխարհում առաջին ինֆորմացիոն շաբաթաթերթն է։ Տաս տարի անց այն ունեցավ մրցակից՝ Newsweek։ Մինչև Լյուսի մահը՝ 1967 թվականը, հանդեսն արտահայտում էր նրա չափավոր պահպանողական հայացքները։
Հանդեսի ֆիրմային ձևաչափը նախատեսում էր մի քանի տասնյակ հոդվածներ, որոնք հակիրճ կերպով ամփոփում էին շաբաթվա ներքին և արտաքին քաղաքականության, բիզնեսի, կրթության, գիտության, բժշկության, իրավունքի, կրոնի, սպորտի, գրահրատարակման և մշակույթի առավել հայտնի թեմաները։
Ժամանակակից «Թայմը» հանդիսանում է զանգվածային լրատվամիջոցների և շոու բիզնեսի ոլորտում աշխարհում ամենամեծ հոլդինգի՝ Time Warner–ի հիմքը։ Բացի ամերիկյանից, լույս է տեսնում նաև եվրոպական (Լոնդոն), ասիական (Հոնկոնգ) և ավստրալիական (Սիդնեյ) հանդեսի տարբերակները։
Տարվա մարդը
Ավանդաբար Time հանդեսը դեկտեմբերի վերջին համարում անվանում է «տարվա մարդուն»։ «Տարվա մարդ» անվանակարգը շնորհվում է 1927 թվականից, երբ այդ կոչմանն արժանացավ օդաչու Չարլզ Լիմբերգը, որն առաջին անգամ պատմության մեջ մեն–մենակ հատեց Ատլանտյան օվկիանոսը։
Տարվա անձնավորությանն ընտրում է բացառապես գործադիր խմբագիրը։ Տարբեր տարիների տարվա մարդ կոչմանն են արժանացել Ադոլֆ Հիտլերը, Իոսիֆ Ստալինը, Ջորջ Բուշը, Միխայիլ Գորբաչովը՝ երկու անգամ՝ 1987 և 1989 թվականներին, վերացական ամերիկացի զինվորը, ինչպես նաև Դու (Թայմ հանդեսի վարկածով տարվա մարդ)։ 2007 թվականին Տարվա մարդ է դարձել Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, 2010 թվականին՝ Ֆեյսբուքի հիմնադիր և ղեկավար Մարկ Ցուկերբերգը, 2011 թվականին Տարվա մարդ է դարձել հավաքական կերպար «Ցուցարարը» («Խռովարարը»)։
Տարվա 100 անձինք
Սկսած 1999 թվականից՝ հանդեսը թողարկում է նաև Time 100–ը՝ տարվա առավել ազդեցիկ հարյուր անձանց ցուցակը։ Ցանկն ընտրվում է գիտնականների հանձնաժողովի կողմից։
20–րդ դարի 100 անձինք
1999 թվականի հունիսին թողարկվել է «Time 100․ 20-րդ դարի հերոսներն ու կուռքերը» ցուցակը։ Թեկնածուներին ընտրում է ամերիկացի պատմաբանների, լրագրողների և քաղաքագետների հանձնաժողովը։ 1999 թվականի դեկտեմբերյան թողարկման ժամանակ Time–ի վարկածով անվանվել է հարյուրամյակի մարդը, այն դարձել է Ալբերտ Էյնշտեյնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ամսագրեր Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ
Լանգա (այլ կիրառումներ)
Լանգա, կարող է վերաբերել՝
Լանդեր (այլ կիրառումներ)
Լանդեր, կարող է վերաբերել՝
Բենիամին Օվչյան
Բենիամին (Բենկ) Հովհաննեսի Օվչյան (1918, նոյեմբերի 28, Ախլաթյան, ՀԽՍՀ Սիսիանի շրջան - 2005, օգոստոսի 25, Ստեփանակերտ), հայ խորհրդային դերասան։ Ադրբեջանական ԽՍՀ (1972), ԼՂՀ (2000) ժողովրդական արտիստ։
Կենսագրություն
Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Խորհրդա-գերմանական ռազմաճակատիակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։ 1946 թվականին վերադարձել է Բաքվի թատրոն, 1947 թվականին տեղափոխվել Ստեփանակերտի պետական դրամատիկական թատրոն։
Դերեր
Օվչյանի դերացանկն ընդգրկել է 170-ից ավելի կերպավորումներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԼՂՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կուրպրինց
Տես նաև
Կատեգորիա:Գահաժառանգների տիտղոսներ Կատեգորիա:Սրբազան Հռոմեական կայսրություն
Խոփուս
Խոփուս, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Wunschkind
Wunschkind, գերմանական Oomph! ռոք-խմբի չորրորդ ալբոմն է, որը թողարկվել է 1996 թ. հոկտեմբերի 28-ին Dynamica լեյբլի կողմից։ Խմբի միակ ալբոմն է, որից սինգլ չի թողարկվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ալբոմներ Կատեգորիա:Oomph! ալբոմներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու ալբոմներ
Դանիացի աղջիկը
«Դանիացի աղջիկը» (The Danish Girl), ռեժիսոր Թոմ Հուփերի ֆիլմը առաջին մարդու մասին, որը վիրահատվել է՝ փոխելով իր սեռը։ Սցենարը ստեղծվել է 2000 թվականին Դևիդ Էբերսհոֆի կողմից գրած համանուն վեպի հիման վրա։ Գլխավոր դերը կատարել է բրիտանացի Էդի Ռեդմեյնը։ Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Վենետիկի կինոփառատոնի ժամանակ ։ Թողարկվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 27-ին ։
Սյուժե
Գործողությունը տեղի է ունենում 1920-ական թվականներին Կոպենհագենում։ Նկարիչ Գերդա Վեգեները խնդրում է իր ամուսնուն՝ Էյներ Վեգեներին, բնորդ հանդիսանալ որպես կին մոդել։ Էյներին դուր է գալիս սեփական կանացի արտաքինը, և նա սկսում է ապրել Լիլի Էլբե անունով։ Այդ ամենի հետևանքով Էլբեն դառնում է առաջին մարդը, որը անցել է սեռի փոփոխման վիրահատական միջամտություն։
Արտադրություն
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի փետրվարին և տեղի են ունեցել Լոնդոնում, Բրյուսելում և Կոպենհագենում։
Մինչ նկարահանումները սկսելը Էդի Ռեդմեյնը երկու տարի անցկացրել է՝ ուսումնասիրելով տրանսսեքսուալ համայնքը։ «Երբեք չեմ իմացել, որ գենդերը և սեռականությունը կապված չեն միմյանց հետ։ Ես ապշել էի այդ վիճակագրությունից. տրանսսեքսուալ մարդկանց 41 %-ը կյանքն ավարտում է ինքնասպանությամբ»։ Դերի համար Ռեդմեյնը նիհարել է յոթ կիլոգրամով։
Արձագանքներ
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 81% վարկանիշ՝ հիմնված 32 կարծիքների վրա։ Metacritic կայքում ֆիլմը ստացել է 100-ից 65 միավոր՝ 10 քննադատների կարծիքի հիման վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Թոմ Հուփերի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1920-ականներին
Լանդսհուտ (այլ կիրառումներ)
Լանդսհուտ, կարող է վերաբերել՝
Մալինովցի (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Մալինովցի (Малинівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալինովցի գյուղում բնակվում էր 159 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,713 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 223 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աղբրաձոր
Աղբրաձոր, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Արախիշ, Գահանիստ, Հայթաղ, Մովսեսաշեն, Վազգենաշեն և Քարաբակ գյուղերի հետ միասին կազմում է Արախիշ համայնքը։
Պատմություն
Աղբրաձորից ոչ այդքան հեռու՝ Րախիշ վտակի աջ ձորալանջի բարձրադիր մասում են գտնվում նաև Մայրեջրի վանքի ավերակները։ Այն կառուցվել է 11-րդ դարում և որպես հոգևոր հոգևոր կենտրոն գործել՝ մինչև 17-րդ դարը։ Վանքի պարիսպների ներքին հատվածում և նրա հարևանությամբ գտնվող գերեզմանատանը նմանապես պահպանվել են խաչքարեր ու տապանաքարեր։ Այս թռուցիկ քննությունը մեզ հիմք է տալիս ասելու, որ առնվազն միջին միջնադարում Աղբրաձորի հայությունը ապրել է հետաքրքիր ու բազմաբովանդակ կյանքով։
18-րդ դարի վերջերից սկսած՝ Աղբրաձորի հայության համար դժվար ժամանակներ սկսվեցին ։
Ղարաբաղի խաներն ու քրդական ցեղերը ամեն ձևով ձգտում էին տարածաշրջանից դուրս մղել հայությանը՝ աքցանի մեջ առնելով Գյուլիստանի, Ջրաբերդի, Խաչենի, Վարանդայի մելիքությունները։ Նրանք այդ ծրագիրը իրականացրեցին։ 19-րդ դարի սկզբներին Աղբրաձորը լրիվ հայաթափվել ու ամայացել էր։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսերին այստեղ հայտնվել էին թուրք և քուրդ քոչվոր մի քանի ընտանիքներ։ Գյուղը նրանք անվանափոխել և դարձրել էին Կյուրջուբուլաղ ։
Այս պահից սկսած՝ մանավանդ խորհրդային տարիներին եկվոր թուրքերն ու քրդերը ոչնչացրել են այն ամենը, ինչը կապված էր հայ ժողովրդի անվան հետ։ Բախտի բերմամբ որոշ հուշարձաններ պահպանվել են, որոնց մասին վերևում անդրադարձ կատարվեց։ Պահպանված խաչքարերից չորսի թվականները (1068, 1069, 1075, 1244) ընթեռնելի են։
Խորհրդային տարիներին վերոհիշյալ տարածքները նվիրաբերվեցին Ադրբեջանին։ Գյուղը կրկին անվանափոխվեց և ստացավ Ղորչբուլաղ անունը ։
1993 թվականին Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի ճնշման տակ բնակավայրը ազատագրվեց։
1997 թվականին այստեղ Հայաստանի բնակավայրերից հաստատվել էին մի քանի ընտանիքներ։ Սակայն սոցիալ-տնտեսական ոչ բարվոք պայմանների պատճառով վերաբնակները սկսեցին լքել գյուղը ։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Աղբրաձոր գյուղում բնակվում էր 6 մարդ, կար 1 տնտեսություն ։
Կազալետո Չերեդանո
Կազալետո Չերեդանո ( Casaletto Ceredano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1097 մարդ, բնակչության խտությունը 183 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 6 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26010: Հեռախոսային կոդ՝ 0373:
Բնակավայրի հովանավորը Սուրբ Օրսոլան է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆեռնանդու դի Նորոնիա
Ֆեռնանդու դի Նորոնիա (Fernando de Noronha), հրաբխային կղզեխումբ Ատլանտյան օվկիանոսում, Հարավային Ամերիկայի ափերի մոտ։
Բրազիլիայի Ֆերնանդու դի Նորոնիայի գավառի դանային տարածք հիմնական մասն է։ Մակերեսը կազմում է 26 կմ², որից 17 կմ² զբաղեցնում է գլխավոր կղզին, որի ամենաբարձր կետն ունի 756 մ բարձրություն։ Կլիման մերձհասարակածային է։ Տարեկան տեղումները 1300 մմ են։ Բնակավայրն ու նավահանգիստը Վիլադուս Ռեմեդիուսն է։ 2009 թվականի տվյալներով կղզին ուներ 3108 բնակիչ ։ Կան չորասեր և նոսր անտառներ։
Մալիե Վիլմի
Մալիե Վիլմի (Малі Вільми), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
Ֆեռնանդու դի Նորոնիա
2001 թվականին կղզին և Ռոքաս ատոլը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից ճանաչվել են Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։
Մալիե Վիլմի
2001 թվականի տվյալներով Մալիե Վիլմի գյուղում բնակվում էր 109 մարդ։
Ֆեռնանդու դի Նորոնիա
Աշխարհագրություն
Կղզեխմբի տարածքը 26 կմ2 է, որի 17 կմ2 զբաղեցնում է հիմնական կղզին։ Հիմնական կղզու բարձրագույն կետը (ինչպես նաև ամբողջ կղզեխմբի) հասնում է ծովի մակարդակից 756 մ բարձրության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կղզեխմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի կղզիներ
Մալիե Վիլմի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նիկոլայ Աբալկին
Նիկոլայ Աբալկին (Абалкин, Николай Александрович, ), խորհրդային թատերաքննադատ, գրականագետ և լրագրող։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 4-ին (17), Ռուսական կայսրության Սամարա նահանգի Սամարա քաղաքում։ 1940 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի ռեժիսորական բաժինը, ապա որպես ռեժիսոր է աշխատել Սամարայի Մ. Գորկու անվան դրամատիկական թատրոնում ։ 1942 թվականին դարձել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1946 թվականին ընդունվել է նոր հիմնադրված ԽՄԿԿ ԿԿ հասարակական գիտությունների ակադեմիա և դարձել է դրա առաջին շրջանավարտներից մեկը (1949) ։ Այնուհետև սկսել է աշխատել «Պրավդա» թերթի խմբագրությունում, երկար տարիներ եղել է թերթի փոխտնօրեն, ղեկավարել է գրականության և արվեստի բաժինը։
Մահացել է 1986 թվականին։
Ստեղծագործություններ
Ամսագրերում և թերթերում տպագրված նրա աշխատանքները, հոդվածներն ու ակնարկները նվիրված էին խորհրդային թատրոնի զարգացման հարցերին, նոր ներկայացումներին, ինչպես նաև` իր հայրենի երկրում և արտերկրում կատարած բազմաթիվ այցելություններից և հանդիպումներից ստացած տպավորություններին։ Նա ծանոթ և բարեկամ է եղել բազմաթիվ մշակութային գործիչների հետ, ինչը նյութ է ծառայել նրա հիշողությունների համար («Լավ հիշատակին» 1-ին հրատարակություն, 1971)։
Աբալկինի առաջին` «Ստանիսլավսկու համակարգը և խորհրդային թատրոնը» (1950) գիրքը թարգմանվել է չեխերեն և բուլղարերեն ։
Հեղինակի վերջին աշխատանքը դարձել է վրացական գրականությանը նվիրված «Վրաստանի աշխարհը» մենագրությունը, որը տպագրվել է 1985 թվականին Թբիլիսիում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Գրականագետներ Կատեգորիա:Լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Խարտոց
Խարտոց, մշակվող նյութի փոքր շերտեր հեռացնող բազմասայր կտրող գործիք։ Սրոցի ձև ունեցող աշխատանքային մասի վրա քերթեր են անում, որոնք էլ առաջացնում են կտրող եզրեր։ Քերթերի ձևն ու խտությունը ընտրում են ըստ մշակվող նյութի կարծրության և մակերևույթի անհրաժեշտ մաքրության։
Ըստ 1 սմ երկարության վրա ստացված քերթերի քանակի խարտոցները լինում են՝
Խոշոր քերթեր ունեցող խարտոցներն անվանում են ռաշպիլ։ Խարտոցները պատրաստում են բարձրածխածնային գործիքային պողպատից և ենթարկում մակերևութային մխման։ Օգտագործվում են փականագործական աշխատանքներում, սղոցների սրման ժամանակ, ինչպես նաև ոչ մետաղական նյութեր մշակելու համար։
Կատեգորիա:Գործիքներ
Խարուխ
Խարուխ, հայաբնակ գյուղ Թուրքիայում, Բուրսայի վիլայեթի Կեմլեյիկ գավառակում։ XX դարի սկզբին ուներ 200 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։ Գյուղում կային եկեղեցի (Ս. Աստվածածին) և վարժարան։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լանկաստեր շրջան (այլ կիրառումներ)
Լանկաստեր շրջան, կարող է վերաբերել՝
Մարինա Մայկո
1993 թվականից ամուսնանացած է դերասան Դմիտրի Խառատյանի հետ։ 2013 թվականից Կրասնոգորսկի «Գարդեմարինների դպրոց» ստեղծագործական զարգացման և հայրենասիրական կրթության կենտրոնի տնօրեն  ։
Կենսագրություն
Մարինա Մայկն ծնվել է 1970 թվականի հունիսի 22-ին Մոլդովական ԽՍՀ Տիրասպոլ քաղաքում։
Ստացել է մանկավարժական կրթություն՝ տարրական դպրոցի ուսուցչի և պարուսույցի մասնագիտացում։ 1989 թվականին Մարինա Մայկոն դարձել է «Միսս Տիրասպոլ» գեղեցկության մրցույթի հաղթող և մասնակցել «Միսս ԽՍՀՄ» մրցույթին։
Մարինա Մայկոն հաճախ է նկարահանվել ամուսնու՝ Դմիտրի Խառատյանի հետ։ «Չղջիկ» օպերետի էկրանավորման մեջ Մարինա Մայկոն կատարել է գլխավոր դեր՝ մարմնավորելով Ադելին, իսկ Խառատյանը՝ Ֆալկին։ 2003 թվականին Մարինա Մայկոն մարմնավորել է Մարինա Ցվետաևային, իսկ ամուսինը՝ Վելիմիր Խլեբնիկովին ռեժիսոր Վիտալի Մաքսիմովի «Արծաթ և սևարծաթ» («Серебро и чернь») հեռուստասերիալում։
Անձնական կյանք
1993 թվականին ամուսնացել է դերասան Դմիտրի Խառատյանի հետ։ 1998 թվականի մարտի 9-ին ծնվել է նրանց որդին՝ Իվան Խառատյանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Ժողովածու (2016)
Ձեռագրի անվանումը (2016), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2016 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1670 թվականից առաջ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14x8,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 194 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ 179ա (1670 թվական), 161բ (1748 թվական), կնիք՝ 161բ (1748 թվական,Մկրտիչ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լանջիկ (այլ կիրառումներ)
Լանջիկ, կարող է վերաբերել՝
Պետուշկի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Պետուշկի (Петушки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 306 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բորորե
Բորորե (իտալ. Borore), Կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։
Բնակչությունը 2352 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 55,03 մարդ/կմ², զբաղեցրած տարածքը՝ 42,74կմ²։
Փոստային ինդեքս՝ 8016, հեռախոսային կոդ՝ 0785։
Լաուբեն (այլ կիրառումներ)
Լաուբեն, կարող է վերաբերել՝
Բրյուս Թաքման
Բրյուս Ուայս Թաքման (Bruce Wayne Tuckman, ), հոգեբանության ամերիկացի հետազոտող, որը հայտնի է իր մշակած խմբային դինամիկայով ։ 1965 թվականին նա հրապարակել է Թաքմանի խմբերի զարգացման մոդել անվամբ տեսությունը։
Ըստ այս տեսության, գոյություն ունի խմբի զարգացման չորս աստիճան։ Դրանք են ձևավորումը, հուզական արձագանքները, կարգավորումը և որոշումների կայացումն ու իրագործումը։ 1977 թվականին նա ավելացրել է նաև հինգերորդ աստիճանը, որին տվել է Հետաձգում անվանումը։
Թաքմանը հայտնի է նաև քոլեջի ուսանողների պրոկրաստինացիայի ուսումնասիրմամբ և Թաքմանի Պրոկրաստինացիայի սանդղակի ստեղծմամբ (1991)։
Եղել է Օհայոյի նահանգային համալսարանի Մանկավարժական հոգեբանության պրոֆեսոր, որտեղ հիմնադրել և ղեկավարել է Ուոլթեր Է։ Դենիսի ուսումնական կենտրոնը, որը նպատակ ուներ ուսանողներին ապահովել այն ռազմավարական գիտելիքով, որը թույլ կտար նրանց հաջողությամբ ընդունվել քոլեջ, ավարտել այն և հաջողությամբ շարունակել հետագա կրթությունը։
Ուսանողներին քոլեջում հաջողելու ռազմավարությունն ուսուցանելու համար նա Դենիս Ա։ Էբրիի և Դենիս Ռ։ Սմիթի հետ համահեղինակել է «Ուսման և մոտիվացիայի ռազմավարություններ։ Հաջողության քո ուղեցույցը» դասագիրքը։
Մարգարիտա Մովսեսյան
Մարգարիտա Մովսեսյան, ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Մարգարիտա Մովսեսյանը ծնվել է 1990 թվականի հունիսի 23-ին Թբիլիսիում ։ Հայրը հայ է, մայրը՝ ռուս։ Երբ Մարգարիտան 2 տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվում է Մոսկվա։ 6 տարի հաճախել է «Էքսպրոմտ» մանկական երաժշտական թատրոնին կից գործող թատերական ստուդիան։ 12 տարեկանում Գորկու անվան կինոստուդիայի ռեժիսորներից մեկը Մարգարիտային հրավիրում է նկարահանվելու իր «Ես պաշտում եմ քեզ» ֆիլմում ։
2009-2013 թվականներին սովորել է Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտում՝ Նատալյա Պավլենկովայի դասարանում։ Աշխատում է «Ստանիսլավսկի» էլեկտրոթատրոնում ։
Սահան Պրադհան
Սահան Պրադհան (सहाना प्रधान, ), նեպալցի պետական գործիչ, կոմունիստական կուսակցության նշանավոր առաջնորդներից մեկը, Գիրիջա Պրասադ Կոյիրալայի կոալիցիոն կառավարությունում եղել է Նեպալի արտաքին գործերի նախարար (2007-2008)։
Կենսագրություն
Սահան Պրադհանը ծնվել է 1927 թվականի հունիսի 11-ին, Կատմանդուում։ 1938 թվականին նրա ընտանիքը գաղթել է Բիրմա, որտեղ Սահանը անցկացրել է իր պատանեկությունը։ 1945 թվականին վերադարձել է Նեպալ, 1950-ական թվականներին աշխատել է տարրական և միջնակարգ դպրոցներում որպես ուսուցիչ։ 1953 թվականին Հնդկաստանի Պատնայի համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան, 1961 թվականին՝ Նեպալի Տրիբխուվանի համալսարանում տնտեսության մագիստրոսի աստիճան։ 1964-1973 թվականներին դասավանդել է Տրիբխուվանի համալսարանի Պադմա Կանյա քոլեջում, 1973-1975 թվականներին՝ համալսարանում։ Այդ շրջանում ակտիվ պայքարել է ժողովրդավարության և կանանց իրավունքների համար։
Ամուսնացած է եղել Նեպալի կոմունիստական կուսակցության առաջնորդ և այդ կուսակցության գլխավոր գործիչներից մեկի՝ Պուպշա Լալա Շրեստհայի հետ (քաղբյուրոյի անդամ 1978 թվականից)։ Իր քաղաքական գործունեության ընթացքում մի քանի ամիս անցկացրել է բանտում։ 1986 թվականին դարձել է կուսակցության առաջնորդ։ Նրա պառակտումից հետո՝ 1997-2001 թվականներին, եղել է Նեպալի կոմունիստական կուսակցության (մաքսիստ-լենինյան) նախագահ և այդ պաշտոնը զբաղեցրել մինչև 2002 թվականի նեպալցի կոմունիստների միավորումը։
1990-ական թվականներին բազմիցս մտել է Նեպալի կառավարության կազմի մեջ՝
Պրադհանի քույր Սադհան Ադիկարին եղել է կոմունիստական շարժման առաջնորդներից մեկը։
Սահան Պրադհանը մահացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին 87 տարեկան հասակում՝ Կատմանդուում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նեպալցի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Նեպալցի կոմունիստներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ Կատեգորիա:Նեպալի վարչապետի տեղակալներ Կատեգորիա:Նեպալի կին քաղաքական գործիչներ
Սերրո դե լաս Կուենտաս
Սերրո դե լաս Կուենտաս (Cerro de las Cuentas), բնակավայր Ուրուգվայի արևելյան մասում, Սերրո-Լարգո դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Ֆոս սյուր Մեր
Ֆոս սյուր Մեր (Fos-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 15448 մարդ, բնակչության խտությունը` 167.35 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 92.31 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 38 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 10329 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 7414-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 2915: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,8 %: 7414 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 6457 անձ (3542 տղամարդ և 2915 կին): Գործազուրկ են եղել 957 անձ (370 տղամարդ և 587 կին): 2915 անաշխատունակներից 982-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 856-ը` թոշակառուներ, իսկ 1077-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Զելյոնայա Ռոշչա (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Զելյոնայա Ռոշչա (Зелёная Роща), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Լաունդես շրջան (այլ կիրառումներ)
Լաունդես շրջան, կարող է վերաբերել՝
Օվիմբունդու
Օվիմբունդու, ումբունդու, ժողովուրդ Անգոլայում։ Թիվը՝ 3,1 մլն (1983)։ Լեզուն ումբունդուն էր, պատկանում էր բանտու լեզվաընտանիքին։ Օվիմբունդուները պահպանում էին տոհմացեղային պաշտամունքները, մի մասը դավանում էր կաթոլիկություն։ Հիմնական զբաղմունքը արորային երկրագործությունն էր, աշխատում էին նաև պորտուգալացիներին պատկանող ցանքատարածություններում (սուրճ, շաքարեղեգ)։
Կատեգորիա:Անգոլայի ազգեր
Ամուտեղ
Ամուտեղ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Գտնվում էր Շուշի քաղաքից 30 կմ հարավ։
1998 թվականի հունիսի 26-ին Բաշարաթը վերանվանվել է Ամուտեղ ։
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
(4493) Նայտոմիցու
(4493) Նայտոմիցու (Naitomitsu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,025377 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8102 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2405 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1922,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187299 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,01° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակուո Կոջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մալոզալեսիե
Մալոզալեսիե (Малозалісся), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալոզալեսիե գյուղում բնակվում էր 135 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 38,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պետուշկի (գյուղ, Նովոսիլսկի շրջան)
Պետուշկի (Петушки), գյուղ Ռուսաստանի Օրյոլի մարզի Նովոսիլսկի շրջանի կազմում։
Լապլանդիա (այլ կիրառումներ)
Լապլանդիա, կարող է վերաբերել՝
Խուր (Գյումուշխանեի գավառ)
Խուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Մարկոս Տերենտիոս Վառո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հռոմեական մշակույթ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի գրողներ Կատեգորիա:Հռոմեացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի փիլիսոփաներ
Լապովա (այլ կիրառումներ)
Լապովա, կարող է վերաբերել՝
Խարուքսա
Խարուքսա, հայաբնակ գյուղ Թուրքիայում, Տրապիզոնի վիլայեթի Սյուրմենեի գավառակում, Սև գետի ձախ ափին։
XX դարի սկզբին ուներ 200 տուն հայ բնակիչ, որոնց մեծ մասը բռնությամբ մահմեդականացվեց, իսկ մի մասը հեռացավ հայրենի գյուղից և ցրվեց Սամսունի գավառում։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պուբլիլիոս Սիրոս
Պուբլիլիոս Սիրոս (Publilius կամ Publius Syrus), մ.թ.ա. առաջին դարում ապրած հռոմեացի բանաստեղծ, ծնունդով Ասորիքից։ Որպես ստրուկ բերվել է Հռոմ, որտեղ և հետագայում ազատություն է ստացել։ Գրել է մի շարք միմեր / բեմականացման համար նախատեսված մանրապատումներ/, որոնցից հետագայում առանձնացվել և հրատարակվել են խրատական բնույթի ասացվածքներ։ Ասացվածքների այդ ժողովածուն մեծ ժողովրդականություն էր վայելում հնում և միջին դարերում։
Կատեգորիա:Հռոմեացի բանաստեղծներ
Վելիկի Խոդաչկով
Վելիկի Խոդաչկով (Великий Ходачків), գյուղ Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Կոզովայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1758 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկի Խոդաչկով գյուղում բնակվում էր 1 392 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,996 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1397,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1758 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պառլասկո
Բնակչությունը կազմում է 146 մարդ, խտությունը կազմում է 73 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 2 կմ²։ Փոստային ինդեքս 22040։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0341:
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արսեն Տերտերյան
Արսեն Հարությունի Տերտերյան, հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1943), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1940) , ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Շուշիքենդ գյուղում։ 1892 թվականին ընդունվել և 1902 թվականին ավարտել է Շուշիի հոգևոր սեմինարիան։ 1905 թվականին ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը։ 1905-1907 թվականներին հայ գրականության պատմություն է դասավանդել Շուշիի հոգևոր սեմինարիայում։ 1905 թվականին «Տարազ» ամսագրում լույս է տեսել նրա առաջին հոդվածը «Կուլտուրական թե՞ անկուլտուրական» վերնագրով։ 1907-1909 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի նյարդահոգեբանական ինստիտուտում։ 1909-1920 թվականներին գրականության պատմություն և տեսություն է դասավանդել Երևանի թեմական դպրոցում։ 1920-1953 թվականներին հայ գրականության պատմություն է դասավանդել Երևանի պետական համալսարանում։ 1929-1953 թվականներին եղել է համալսարանի հայ գրականության ամբիոնի վարիչը։ 1943 թվականին առանց դիսերտացիայի պաշտպանության նրան շնորհվել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Մահացել է Երևանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:1882 ծնունդներ Կատեգորիա:1953 մահեր Կատեգորիա:Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի սաներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ
Զելյոնայա Ռոշչա (Եյսկի շրջան)
Զելյոնայա Ռոշչա (Зелёная Роща), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Եյսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Եյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1952 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1780)
Ժողովածու (1780), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1780 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1617-1621 թվականներին Օհան Ստանոզցի, Օհան Անկուրացի գրիչի կողմից Ստանող գյուղում։ Ստացողը եղել է Կարապետ Երզնկացին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19.9X14.4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 396 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրագիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 15բ, 17ա, 80ա, 86ա, 127ր, 283ր, 302ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բաբկեն Քոլոզյան
Բաբկեն Ադամի Քոլոզյան, հայ նկարիչ, մանկավարժ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961)։
Նկարիչ, խեցեգործ Արմեն Քոլոզյանի հայրն է։
Կենսագրություն
Բաբկեն Քոլոզյանը ծնվել է 1909 թվականին Երևանում։ 1927 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարդ տեխնիկումը (դասատուներ` Ստեփան Աղաջանյան, Սեդրակ Առաքելյան, 1938 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը (դասատուներ` Վ. Օրեշնիկով, Ա. Օսմյորկին)։ Ստեղծագործելուն զուգահեռ շուրջ քասասուն տարի զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ, 1929-1932 թվականներին դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում,1938-1945 թվականներին` Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1945-1975 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում 1953-1973 թվականներին` ամբիոնի վարիչ ։
Բաբկեն Քոլոզյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի պատմության թանգարանում, Արվեստի ու գրականության թանգարանում, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի պետական թանգարանում, մասնավոր հավաքածուներում։
Ստեղծագործական ուղի
Ստեղծել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, դիմանկարներ։
Անհատական ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1948, 1959, 1966)։
Արտաքին աղբյուրներ
Կատեգորիա:1909 ծնունդներ Կատեգորիա:1994 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 30 մահեր Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կաբաքիլիսա
Կաբաքիլիսա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Լասկի (այլ կիրառումներ)
Լասկի, կարող է վերաբերել՝
Արաուկիտա
Արաուկիտա (Arauquita), քաղաք և մունիցիպալիտետ հյուսիսարևելյան Կոլումբիայում ՝ Արաուկա դեպարտամենտում։
Պատմություն
Բնակավայրը, որից հետո քաղաքը մեծացել է, հիմնադրվել է 1675 թվականին։ Արաուկիտայի քաղաքապետարանը որպես առանձին վարչական միավոր ստեղծվել է 1943 թվականին։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հյուսիսարևմտյան մասում, Վենեսուելայի հետ սահմանին մոտ, Արաուկա գետի աջ ափին, դեպարտամենտի վարչական կենտրոնից մոտ 72 կմ դեպի արևելք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 252 մետր է ։
Բնակչություն
2005 թվականի մարդահամարի համաձայն տղամարդիկ կազմել ենԱրաուկիտայի բնակչության 49,7% -ը, կանայք ՝ համապատասխանաբար 50.3%: Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 95.2% -ը. սևամորթները, մուլատաները՝ 4,8%: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 80.2%:
Տնտեսություն
Արաուկիտայի տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսական արտադրանքի և հանածո ածխաջրածինների արդյունահանման վրա։
Քաղաքային և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 61.9% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 30.8% -ը `ծառայություններ մատուցող ձեռնարկություններ, 6.4% -ը` արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 0.9% -ը տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ են։
Տրանսպորտ
Քաղաքով անցնում է № 66 ազգային մայրուղին (Ruta Nacional 66):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1675 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տապանագիր (բանաստեղծություն)
«Տապանագիր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականին ։
Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել 1932 թվականին լույս տեսած Գրական թերթի № 27-ում, այնուհետև Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 441)։
Տպագրվել է ինքնագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Չապիկույ
Չապիկույ (Chapicuy), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Պայսանդու դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 735 մարդ.
Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Լինն Վիսսոն
Լինն Վիսսոն (Ելենա Վլադիմիրովնա, Lynn Visson ), ռուսական ծագմամբ ամերիկացի մասնագետ՝ միջազգային հարաբերությունների և թարգմանչական գիտության ոլորտում։ Հարվարդի համալսարանի սլավոնագիտության դոկտոր է և ՄԱԿ-ի նախկին (մինչև 2005 թվականը ) համաժամանակյա թարգմանիչ ՝ ռուսերենից և ֆրանսերենից անգլերեն լեզուներով ։ Նախկինում, որպես ռուսերեն և ֆրանսերեն լեզուների թարգմանիչ, զբաղվել է ԱՄՆ Պետական դեպարտամենտի պայմանագրերի աշխատանքով ։
Կոլումբիական համալսարանի, մի շարք ամերիկյան համալսարանների, ինչպես նաև Մոսկվայի պետական համալսարանի ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցիչ է ։ Ուսումնասիրում է ռուսական արտասահմանի մշակույթն ու պատմությունը ։
Ինքնազբաղ թարգմանիչ է (ֆրիլանսեր), դասավանդում է բանավոր և գրավոր թարգմանություն, «Hippocrene Books» բառարանների և լեզվի դասագրքերի նյու յորքյան հրատարակչության գլխավոր խմբագիրն է ։
Հրապարակումներ
=== Ռուսերեն-անգլերեն թարգմանության վերաբերյալ ===
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Պետրա Դուբրավա
Պետրա Դուբրավա (Петра́ Дубра́ва), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Վոլժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6524 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1942 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Վոլժսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիևկա (գյուղ, Սումիի շրջան)
Մարիևկա (Марївка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարիևկա գյուղում բնակվում էր 240 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արջաձոր (գյուղ, Արցախ)
Արջաձոր, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։
1998 թվականի հունիսի 26-ին Աղջայազին վերանվանվել է Արջաձոր ։
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
Մուշեղ Դ Մամիկոնյան
Մուշեղ Մամիկոնյան, հայ իշխան և զորավար 7-րդ դարի կեսին, գահակալել է որպես հայոց իշխան 654 թվականին։
Ունեցել է բյուզանդական կողմնորոշում, հակադրվել Հայոց իշխանն սպարապետ Թեոդորոս Ռշտունուն։ 652 թվականի հայ-արաբական պայմանագրից դժգոհ Կոստաս II կայսրը ներխուժել է Հայաստան (653) և Դվինում Մուշեղ Մամիկոնյանին նշանակել Հայոց սպարապետ։ Սակայն կայսեր հեռանալուց հետո նախարարների երկու խմբավորումների միացյալ ժողովը (Մուշեղ Մամիկոնյանի և Թեոդորոս Ռշտունու գլխավորությամբ) որոշել է վերջ տալ ներքին գժտություններին և կարգ ու կանոն հաստատել երկրում։
654 թվականին Մուշեղ Մամիկոնյանը չի դիմադրել արաբ զորավար Հաբիբ իբն Մասլամային և Խլաթում նրանից ստացել իր հողային տիրույթները հաստատող պայմանագիր։ Իսկ արաբները պատանդ են վերցրել նրա չորս որդիներին։ Այդ պատճառով Մուշեղ Մամիկոնյանը 656 թվականին չեզոք դիրք է գրավել Համազասպ Մամիկոնյանի գլխավորած հակաարաբական պայքարում, իսկ կայսրը նրան ձերբակալել և տարել է Կոստանդնուպոլիս։
Կատեգորիա:Հայոց իշխաններ Կատեգորիա:Մամիկոնյաններ Կատեգորիա:Տարոնի իշխաններ Կատեգորիա:Արաբա-բյուզանդական պատերազմների բյուզանդացի մասնակիցներ
Մեժիգոր
Մեժիգոր (Межигір), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մեժիգոր գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,383 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 295,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խափանման միջոց
Խափանման միջոցներ, հարկադրանքի միջոցներ, որոնք կիրառվում են կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ՝ քրեական գործով վարույթի ընթացքում նրանց ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով։ Սովորաբար խափանման միջոցները սահմանվում են որպեսզի կանխվեն հետաքննությունից, նախաքննությունից կամ դատից խուսափելու, գործի քննությունը խոչընդոտելու կամ նոր հանցանք կատարելու մեղադրյալի հնարավոր գործողությունները։ Խափանման միջոցը բացառիկ դեպքերում կարող է կիրառվել կասկածյալի նկատմամբ։
Խափանման միջոցներն են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրեական դատավարական իրավունք
Օքսենֆուրտ
Օքսենֆուրտ  (Ochsenfurt), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Պեկե
Պեկե(Peque), քաղաք և մունիցիպալիտետ Հյուսիսարևմտյան Կոլումբիայում՝ Անտոքիայի դեպարտամենտում։ Այն Արևմտյան Անտոքիայի ենթաշրջանային մաս է։
Օքսենֆուրտ
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 11 223 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Տարածքը կազմում է 63,55 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 170։
Պեկե
Պատմություն
Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում աճել է, հիմնադրվել է 1868 թվականի հունվարի 3-ին։ Պեկեի քաղաքապետարանը 1915 թվականին բաժանվել է առանձին վարչական միավորի։
Օքսենֆուրտ
Քաղաքը բաժանված է 9 քաղաքային նահանգի։
Պեկե
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հյուսիսարևմտյան մասում, Արևմտյան Կորդիլերայի լեռնաշխարհում, Կաուկա գետից արևմուտք, դեպարտամենտի վարչական կենտրոն Մեդելյինից մոտավորապես 87 կմ հյուսիս-հյուսիս-արևմուտք (NNW): Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 1447 մետր է ։
Օքսենֆուրտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Պեկե
Աշխարհագրական դիրք
Պեկեի մունիցիպալիտետը սահմանակից է հյուսիսում և հյուսիս-արևելքում ՝ Իտուանգոյի մունիցիպալիտետին, արևելքում ՝ Սաբանալարգայի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Բուրիտիկա և Քանյասգորդաս մունիցիպալիտետին, հարավ-արևմուտքում ՝ Ուրամիտայի մունիցիպալիտետին, արևմուտքում ՝ Դաբիբիային։ Մունիցիպալիտետի տարածքը 392 կմ² է ։
Բնակչություն
Ըստ Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչակազմի, 2012 թվականին քաղաքի և քաղաքապետարանի համակցված բնակչությունը կազմել է 10.536 մարդ։ Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.
Տնտեսություն
Պեկեի տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսական արտադրության, հանքարդյունաբերության և փայտանյութի մթերման վրա։