cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կենտրոն (Երևանի վարչական շրջան)
Պատմություն
Կենտրոն վարչական շրջանում գտնվող բազմաթիվ կառույցների պատմությունը վերագրվում է հին ժամանակներին։ Հայկական աղբյուրներում քաղաքի մասին հիշատակումները հանդիպում են «Նամակների գրքում»։ 607 թվականի փաստաթղթերից մեկում խոսվում է Երևանի հոգևորական Դանիելի մասին, ով Դվինի վեհաժողովի ժամանակ կաթողիկոս Աբրահամի պահանջով մերժեց քաղքեդոնական հավատքը։ Հայտնի է, որ այդ ժամանակ Երևանում արդեն գոյություն ուներ մոտավորապես 6-րդ կամ 7-րդ դարում կառուցված Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցին (ներկայումս այդ եկեղեցու փոխարեն «Մոսկվա» կինոթատրոնն է)։ Սայաթ-Նովայի պողոտայի և Աբովյան փողոցի խաչմերուկում է գտնվում Կաթողիկե (Սուրբ Աստվածածին) եկեղեցին, որի պատերի գրությունները վերագրվում են 1264 թվականին ։
Ղաջարիների դինաստիայի ժամանակահատվածում Երևանը եղել է այն ժամանակի խոշոր քաղաքներից մեկը, բայց դրա սահմանները դուրս չէին գալիս ներկայիս Կենտրոնի սահամններից։ Քաղաքը զբաղեցնում էր տարածքի 1,6 կմ², իսկ դրա այգիներն ու շրջակայքը զբաղեցնում էին մոտավորապես 28,9 կմ²։ Քաղաքը բաժանվում էր 4 թաղամասերի. Կոնդ, Շարի, Թափա-բաշի և Դեմիր-բուլագ։ Քաղաքում կային 1700 տուն, 850 խանութ, 8-9 մզկիթ, 7 եկեղեցի, 10 բաղնիք, 5 հրապարակ, 2 շուկա, 2 դպրոց։ Մինչև մեր օրերը հասաց շինություններն են՝ 12-րդ դարի միջնադարի հայկական տաճարի զանգակատուն, 17-րդ դարի չորս փոքրիկ եկեղեցիներ, Գետառ գետի վրա 1644 թվականին և Հրազդան գետի վրա 1679 թվականին կառուցված կամուրջներ։ Երևանի ամենախոշոր երկու մզկիթներն են եղել 1687 թվականին կառուցված Շիր-Մզկիթը, և 1776 թվականին՝ պասկական իշխանության վերջում կառուցված Կապույտ մզկիթը։ Իր գեղեցկությամբ առանձնացող Կապույտ մզկիթը քաղաքի ամենախոշոր մզկիթն էր ։
Ռուս-պարսկական պատերազմների ժամանակ կարևոր ռազմական նշանակություն է ունեցել ներկայիս Կենտրոնում գտնվող Երևանի բերդը։ 1804 թվականին ռուսական զորքը շրջապատես բերդը։ Այս բերդը գրավել հաջողվեց 1827 թվականին։ Սովետական կառավարության ժամանակ բերդը քանդվեց, քանի որ կոմունիստները չէին պահպանում պատմական ժառանգությունը և բարբարոսի նման ոչնչացրին այն ։
Դառնալով Սովետական միության անդամ՝ 1920-1921 թվականներին Երևանը եղել է ԽՍՀՄ առաջին քաղաք։ Ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանի «Երևանի վերջնական նախագիծը», որն իսկզբանե նախատեսված էր 150.000 բնակչի համար, հաստատվեց 1924 թվականին։ Թամանյանը համախմբեց ազգային ավանդույթներն ու ժամանակակաից քաղաքային շինություններն ու քաղաքաշինության սկզբունքները։ Նրա դիզայնը իրենից ներկայացնում է կլոր ճառագայթաձև կազմվածք։ Սակայն կենտրոնի որոշ պատմական կառույցներ ոչնչացվեցին։ Ոչնչացման ենթարկվեցին հիմնականում կրոնական շինությունները՝ եկեղեցիներ, մզկիթներ, ինչպես նաև բերդը, բազմաթիվ բաղնիքներ, շուկաներ ։
Շատ տարիներ շարունակ Կենտրոնը եղել է Երևանի ամենազարգացած և ամենաբարեկարգ շրջանը։ Կրթական, մշակութային և հետազոտական հաստատությունները կենտրոնացված են հենց այստեղ ։
Երևան քաղաքի կենտրոնի 1986-1990 թվականների հատակագիծ
1985 թվականի ապրիլի 18-ին ԽՄԿԿ ԿԿ-ն և ԽՍՀՄ կառավարությունն ընդունեցին «1986-1990 թվականների Երևան քաղաքի քաղաքային տնտեսության հետագա զարգացման միջոցառումների մասին» համատեղ որոշումը։ Այդ որոշմամբ նախատեսվում էր Երևանի քաղաքային տնտեսության մեջ կատարել ավելի քան հինգ միլիարդ ռուբլու (2 հանրապետական բյուջե) կապիտալ ներդրումներ։
Նախապատրաստվում էին արտադրական օբյեկտների, մագիստրալային ջերմոցանցերի կառուցման, վերակառուցման և ընդլայնման, ինչպես նաև Խորհրդային Հայաստանի մայրաքաղաքի օդային և ջրային ավազանների աղտոտումը կանխելու միջոցառումները։ Այդ որոշումը նոր փուլ էր նշանավորում մայրաքաղաքի կյանքում։ 1986-1990 թվականներին նախատեսվում էր կառուցել`
Կառավարություն
Կենտրոն վարչական շրջանի կառավարման ձևը նման է Երևանի մնացած շրջաններին։ Կառավարման շենքը գտնվում է Տերյան 44 հասցեի վրա։ Տարածաշրջանի ներկայիս ղեկավարը Վիկտոր Մնացականյանն է ։
Զբոսայգիներ
Անգլիական այգին ստեղծվել է 1860 թվականին և մինչև 1920 թվականը եղել է Երևանի միակ հասարակական այգին։ 1910 թվականին այն բավականին բարեկարգվեց։ Այն բանից հետո, երբ Հայաստանը Սովետական միության մաս կազմեց, զբոսայգին Բակինի համայնքի պատվին վերանվանվեց։ ԽՍՀՄ փլուզումից և Հայաստանի անկախացումից հետո այգին ստացավ իր այժմյան անվանումը։ Այգում կան բազմաթիվ հուշարձաններ և ջրային օբյեկտներ։
Խաչատուր Աբոյվանի անվան պուրակը անվանվել է հայ նոր գրականության հոր՝ Խաչատուր Աբովյանի պատվին։ Այն կազմված է եռանկյունաձև կանաչ գոտուց, որի մեջտեղում էլ գտնվում է գրականագետի արձանը։
Միսաք Մանուշյանի այգին գտնվում է շրջանի կենտրոնում։ Նախկինում հայտնի որպես Մաշտոցի պուրակ, 2012 թվականին այգին դարձավ Երևանի պատմական հուշարձանների և կանաչ գոտիների ոչնչացման դեմ քաղաքացիական բողոքի հավաքատեղի։ 2013 թվականին այգին ստացավ իր այժմյան անվանումը։
Մշակույթի և արվեստի հաստատություններ
Հայաստանի ազգային գրադարանը հիմնվել է 1832 թվականին։ Նեոկլասիցիստական գլխավոր շինությունը կառուցվել է 1939 թվականին ըստ Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծի։
Հայաստանի ազգային պատկերասրահը համարվում է Հայաստանի արվեստի ստեղծագործությունների ամենամեծ հավաքածուն։ 1977 թվա կանին կառուցված շենքը նախագծվել է Մարկ Գրիգորյանի և Էդուարդ Սարափյանի կողմից։ 1921 թվականին հավաքածուի հիմք հանդիսացան հայ նկարիչների տասնյակ աշխատանքներ։ Հավաքածուն այժմ ներառում է ավելի քան 26000 ստեղծագործություններ՝ սկսած հին ուրարտական որմնանկարներից և միջնդարի հայկական եկեղեցական արվեստից ավարտած ժամանակակից հայկական, ռուսական և արևմտաեվրոպական նկարիչների աշխատանքներով։
Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը կառուցվել է ըստ Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծի և բացվել է 1933 թվականի հունվարի 20-ին։ Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում կան 2 դահլիճներ. Արամ Խաչատրյանի անվան 1400-տեղանով համերգային սրահը և Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան՝ 1200-տեղանոց բալետի ազգային թատրոնը։
Արամ Խաչատրյանի տուն-թանգարանը Արամ Խաչատրյանի տունն է։ Բազմահարկ շինությունում կա համերգային դահլիճ Բեհշտեյնի դաշնավուրով, որտեղ պարբերաբար տեղի են ունենում բազմաթիվ համերգներ։
Մադենադարանը հայկական հին ձեռագրերի կենտրոնական արխիվ է։ Հավաքածուն սկսվել է կաթոլիկ եպիսկոպոսի արխիվից Էջմիածնի մայր տաճարում։ Սովետական իշխանությունը 1920 թվականին սեփականազրկեց նրան և հավաքածուն բերվեց Մոսկվա։ 1939 թվականին արխիվը բերվեց Երևան։ 1945-1957 թվականներին արխիվի համար կառուցվեց նոր կառույց։ Այն պահպանում է 170000 ձեռագրեր և 30000 այլ փաստաթղթեր։ Միայն հայկական հավաքածուն ներառում է 2500 ձեռագրեր։
Երևանի Հովհաննես Թումանյանի անվան Պետական ​​Տիկնիկային թատրոն բացվել է 1935 թվականի հունիսի 1-ին։ Վարիա Ստեփանյանը եղել է թատրոնի առաջին տնօրենը։ 1938 թվականին տիկնիկային թատրոնը անվանվեց ի պատիվ հայ մեծ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի։ 1950 թվականին տիկնիկային թատրոնը փակվեց, բայց 1957 թվականի հուլիսի 27-ին մեկ այլ վայրում այն կրկին բացվեց։ 1975 թվականից թատրոնը գնտվում այժմյան վայրում՝ Սայաթ-Նովայի պողոտայում։
Հայաստանի պատմության թանգարանը հիմնվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Հայաստանի Ազգային ժողովի կողմից և բացվել է 1920 թվականի օգոստոսի 20-ին։ Այն ունի ճարտարապետության, դրամագիտության, ազգագրության, ժամանակակից պատմության և վերականգնման ամբիոններ։ Բնօրինակ հավաքածուն ներառում էր 15289 տարր։ 1935 թվականին բացվեց 2 թանգարան. այժմյան Հայաստանի ազգային պատկերասրահը և Եղիշե Չարենցի գրականության և արվեստի ժամանակակից թանգարան։ Հանրապետության հրապարակում այժմյան կառույցի շինարարական աշխատանքները սկսվեցին 1950-ական թվականներին և 1977 թվականին ավարտվել է Ազգային պատկերասրահի կառուցման ավարտով։ 1978 թվականին ստեղծվեց ազգագրության Կառավարական թանգարանը։ Հավաքածուն 2018 թվականի դրությամբ ներառում է 201000 տարր։
Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոնը գտվնում է Կասկադից ոչ հեռու։ Թանգարանի հիմնադրամը հիմնվել է 2002 թվականին։ 2009 թվականի նոյեմբերին թանգարանում նրա հիմնդիրի ցանկությամբ բացվում է մեծ ցուցահանդես։ Հիմնական ցուցանմուշները եղել են ժամանակակից արվեստի հավաքածուից։ Ցուցահանդեսի հետ մեկտեղ իրականացվում են լեկցիաներ, ֆիլմերի ցուցադրություններ, համերգների և բազմաթիվ կրթական առաջարկություններ։ Ներսում ցուցադրված են Cafesjian Սաֆարի-քանդակագործությունները։
Վերնիսաժը արվեստի շուկա է, որը բաց է շաբաթ և կիրակի օրերին։ Շուկայում հիմնականում ներկայացված են տարատեսակ ազգային ստեղծագորգությունների ապրանքներ՝ գորգեր, ձեռքի աշխատանքներ, հուշանվերներ, նկարներ։
Մետրո
Կենտրոն վարչական շրջանում գտնվում է Երևանի մետրոպոլիտենի 4 կայաններ՝ Մարշալ Բաղրամյան, Երիտասարդական, Հանրապետության հրապարակ և Զորավար Անդրանիկ։ Երևանյան մետրոյի առաջին սկզբնական հատվածը (1981 թվական մարտի 7) ամբողջությամբ գտնվում էր այս շրջանում։
Երկաթուղի
Կենտրոնում չկան երկաթգծեր։ Ամենամոտը քաղաքային երկաթուղային կայարանն է։
Հրազդանի կիրճում տեղակայված է մանկական երկաթուղին, ներկայումս այն գտվնում է բարձիթողի վիճակում։
Դպրոցներ
Կենտրոնում կան 20 դպրոցներ ։
ԲՈւՀ
Կենտրոնի տարածքում են գտվնում Հայաստանի նոր և հին բարձր ուսումնական հաստատությունների մեծ մասը.
Այստեղ է տեղակայված նաև երկրի գլխավոր գիտական հաստատությունը՝ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենտրոն վարչական շրջան
Ավրորա (կինոթատրոն, Սանկտ Պետերբուրգ)
Ավրորա (Кинотеа́тр «Авро́ра»), Սանկտ Պետերբուրգի ամենահին թատրոններից մեկը։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Նևսկի պողոտայի № 60 տան բակում։
(7927) 1986 WV1
(7927) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 29-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Ավրորա (կինոթատրոն, Սանկտ Պետերբուրգ)
Պատմություն
Այն տարածքում, որտեղ ներկայումս  գտնվում է № 60 տունը, 1780-ական թվականներին առաջին սեփականատիրոջ՝ վաճառական Դենիսովայի համար կառուցվել է երկհարկանի քարե տուն։ 1790-ական թվականներից այս տարածքը պատկանել է կոմս Սերգեյ Պետրովիչին, իսկ 1830-ականների վերջերին` նրա դստերը՝ Գոլիցինին։ 1844-1845 թվականներին այս տանը ապրել է բանաստեղծ Պյոտր Վյազեմսկին։ 1850-ական թվականներին տունը պատկանել է գրող Ալեքսեյ Տոլստոյի մորը՝ կոմսուհի Ալեքսանդրա Անդրեևնային։ 1858 թվականին տունը անցել է վաճառական Գլազունովին, որի համար ճարտարապետ Վինտերգալտերը ավարտին հասցրեց կառույցը և փոխեց ճակատը։ Մինչև հեղափոխությունը տունը պատկանում էր Գլազունովին և նրա ժառանգներին, որտեղ գործում էին տարբեր գրասենյակներ և խանութներ։
(7927) 1986 WV1
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,137688 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6028 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6726 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2030,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177333 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,67° անկյուն։
Ավրորա (կինոթատրոն, Սանկտ Պետերբուրգ)
Պատմություն
1913 թվականին ճարտարապետներ Ստեպանովի և Շաուբի (ըստ այլ աղբյուրների` Կոտովիչի ) նախագծով շենքի բակում կառուցվել է «Պիկադիլի» կինեմատոգրաֆի շենքը, որտեղ տեղավորվում էր 700 հանդիսատես։ Նրա կիսագմբեթավոր ճակատը կառուցվել էր նեոդասական ոճով, իսկ հանդիսատեսի դահլիճը՝ մոդեռն ոճի ծեփածո դեկորով։ Ձեռք է բերվել նորագույն պրոյեկտորային սարքավորումներ և մեծ էկրան։ Կինոթատրոնի բացումը տեղի է ունեցել 1913 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։
1923-1924 թվականներին ճարտարապետ Ալմեդինգենը վերակառուցեց կինոթատրոնը՝ այն ներկայացնելով նոր ինտերիերի մեջ։ 1932 թվականի նոյեմբերին, հեղափոխության 15-ամյակի կապակցությամբ, կինոթատրոնը կոչվեց «Ավրորա» («Ավրորա» հածանավի պատվին)։ 1932 թվականին նույն կինոթատրոնում տեղադրվել է ձայնային ֆիլմեր ցուցադրելու համար նախատեսված սարքավորումներ։ Վերջինս դարձավ Լենինգրադի առաջին ձայնային կինոթատրոններից մեկը։ 1937 թվականին այն ընդլայնվեց՝ կինոթատրոնի հրապարակի տարածքը երկու անգամ մեծացավ և կառուցվեցին ֆոյե, համերգասրահ, որոնք զարդարված էին հին աստվածների արձաններով։
«Ավրորան» այն կինոթատրոններից էր, որը Լենինգրադի շրջափակման ժամանակ չի դադարեցրել ֆիլմերի ցուցադրությունները։
Արդիականություն
Ներկայումս կինոթատրոնում կա երկու սրահ՝ մեծ՝ 623 և փոքր՝ 100 տեղ, ինչպես նաև կինոբար և սրճարան։
1998 թվականին կինոթատրոնում 85 ամյակի կապակցությամբ կատարվել է վերանորոգման մեծ աշխատանք և վերականգնվել է պատմական տեսքը։ Միևնույն ժամանակ կինոթատրոնը համալրվել է վերջին Dolby Digital SurroundEX ձայնային սարքերով, նոր ակուստիկ Perlux էկրան՝ 100 քառակուսի մետրով և նոր բազկաթոռներով։
2010 թվականին տեղադրվել է Christie CP2230 թվային կինոպրոյեկտոր և XpanD Dx101 մոդելի ակտիվ 3D տեսապակի։ Ցուցադրում են վավերագրական ֆիլմեր ։
Քեֆերտիշ
Քեֆերտիշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։ Գտնվում էր Կարկառ գյուղաքաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևելք, Եփրատ գետի աջ կողմում, Ծովք լճից 20 կմ հարավ-արևմուտք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոլիկի շրջանի համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Նովո-Տրոիցկոե (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Նովո-Տրոիցկոե (Ново-Троицкое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Պերմի երկրամաս
Պերմի երկրամաս (Пермский край), երկրամաս Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Պերմ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Կիրովի և Սվերդլովսկի մարզերի, ինչպես նաև Բաշկորտոստան, Ուդմուրթական և Կոմի հանրապետությունների հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի դաշնային բաժանում
Արևմտյան Հայաստանի հայերի ազգային խորհուրդ
Ստեղծման հիմքերը
Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգայն Խորհուրդները, երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին Մեծ տերությունների առջև բարձրացրեց Արևմտյան Հայաստանը Խորհրդային Հայաստանին վերադարձնելու պահանջը ։ 1944 թվականին փարիզահայ երիտասարդների մի խումբ տարածել է չորս տեղեկատու թռուցիկ հետևյալ բովանդակությամբ «Թուրքերու կողմե 1915 ին գործված ոճիրին հատուցումը այն օրը կատարյալ պիտի ըլլա, երբ աշխարհի չորս կողմը ցրված Հայերը կարելիություն ունենան վերադառնալու իրենց նախնիքներու երկիրը … Եվ Հայրենիքին վերստին գտնված զավակները պիտի կրնան վերջապես իրենց ճիգերը միացնել Հայաստանի մեջ մնացող իրենց եղբայրներու ճիգերուն, որոնք կը կատարվին հայրենի հողին վրա քսանհինգ տարիե ի վեր` մեծամեծ զոհողություններով» ։
Ֆրանսիահայերի ազգային խորհուրդը գլխավորեց Հայ փախստականների կենտրոնական կոմիտեի նախագահ Ա. Չոպանյանը։ 1945 թվականի ապրիլի 5-ին, Ֆրանսահայերի ազգային խորհրդ  և  հայ փախստականների կենտրոնական կոմիտեի նախագահ Ա. Չոպանյանը պաշտոնկան հանդիպում ունեցավ Ֆրանսիայում ԽՍՀՄ-ի դեսպան Ալեքսանդր Բոգոմոլովին և զրուցեին հայկական հողերի վերադարձման ու հայրենադարձության հարցերի մասին ։ 1945 թվականի օգոստոսի 13-ին Ֆրանսիայի ազգային ընդհանուր միության կենտրոնական վարչության ( 56 անդամներից ներկա էին 45-ը) նախաձեռնությամբ կազմվեց «Թուրքահայ դատի պաշտպանության հանձնախումբ», որի պատվավոր նախագահ ընտրվեց պրոֆ. Մ. Մանուելյանը, նախագահ` Ա. Չոպանյանը ։
Արևմտյան Հայաստանի վերամիավորման նպատակով սփյուռքահայերի ձեռնարկած գործողություններից ամենահատկանշական միջոցառումը կայացավ  1947 թվականի ապրիլի 30-ից  մայիսի 6-ը Նյու Յորքում ։ Ամերիկահայ ազգային խորհրդի նախաձեռնությամբ, Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի աշխատանքներին մասնակցելու համար 22 երկրներից  Նյու Յորք   ժամանեցին  720 հայ պատգամավորներ։ Կոնգրեսին մասնակցող սենատոր Չ. Թոբին շեշտել է. «Արդարությունը պահանջում է, որ Հայաստանը ընդգրկվի նախագահ Վիլսոնի գծած սահմաններում» ։
Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգային Խորհրդի ստեղծումը
Հայաստանի վերանկախացումը նոր հույսեր բերեցին արտերկրում ապրող հայության նաև այն հայկական օջախներում որոնք պահպանում էին Արևմտյան Հայաստանի նկատմամբ իրենց հայրենատիրության իրավունքը։Ավանդաբանօրեն ֆրանսիահայությունը Եվրոպայի ամենա ակտիվն է և այդ ակտիվությունը ունեցավ իր դրսևորումները 1980 ականներին, ապա Արցախի պատերազմի ժամանակ ։ 2000 ականերին նոր ակտիվություն ստացավ Արևմտյան Հաստանի հայրենատիրության հարցը և շատ սփյուռքահայեր սկսեցին հասարակական գործունեություն ծավալել  հայրենատիրութ յան խնդիրների հետ կապված ։ Այս գաղափարական հոսանքների մինավորման արդյունքում 2004 թվականին հռչակվեց Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգային Խորհրդը ։ 2007 թվականից Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգային Խորհրդի նախագահ ընտրվեց Ա․Աբրահամյանը։ Մեկ տարի անց 2008 թվականին  Ա․Աբրահամյանը  Փարիզում գրանցեց «ASSEMBLEE DES ARMENIENS D'ARMENJE OCCIDENTALE» որը հանդիսանում է 1945 թվականի ապրիլի 5-ին, Ֆրանսահայերի ազգային խորհրդի գործունեության ժառանգորդը և  իրավահաջորդը ։
Գործունեությունը
Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգային Խորհուրդը -ASSEMBLEE DES ARMENIENS D'ARMENJE OCCIDENTALE 2008 թվականից ընդունել է «Բնիկ ժողովուրդների իրավունքների հռչակագիր» (անգլ.՝Declaration on the Rights of Indigenous Peoples), որն ընդունվել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի 62-րդ նստաշրջանում։ 2008 թվականից Արևմտյան հայաստանի հայերի ազգային խորհուրդը գրանցված է ՄԱԿ-ի ECOSOC  (Economic and Social Council)  բածնում և մասնակցում է աշխատանքներին բնիկ ժողովուրդների ձևաչափում։Աշխատանքերը կազմակերպում և իրականացնում է Արմենակ Աբրահամյանը ։
Հակոբ Հակոբյան (քաղաքական գործիչ)
Հակոբ Ռաֆիկի Հակոբյան, ՀՀ քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի Սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախկին նախագահ։
Քաղաքական գործունեություն
Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀԿ անդամներ Կատեգորիա:Ծովինար գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Բորիս Վիան
Բորիս Վիան (Boris Vian ), ֆրանսիացի գրող, բանաստեղծ, ջազային երգիչ և երաժիշտ։ Հայտնի է մի շարք սկանդալային ստեղծագործություններով, որոնք իր կյանքի օրով մեծ աղմուկ էին բարձրացրել Ֆրանսիայում։ Օգտագործել է 24 գրական անուն, որոնցից մեկի տակ հանդես գալով (Վերնոն Սալլիվան) գրել է մի քանի դետեկտիվ երգիծանք և նուար-վեպեր։ Իր իրական անվան տակ գրել է բարձրորակ սյուրռեալիստական գրքեր (առավել հայտնի է "L'Écume des jours" («Առաջ դեպի երազանքներ») վեպը)։
Որպես երաժիշտ Վիանը մեծ դեր է խաղացել ֆրանսիական ջազի զարգացման գործում, Փարիզ հրավիրելով հայտնի ամերիկյան ջազմեններին և գրելով երաժշտական հոդվածներ։ Գրել է նաև ջազային երգեր և կոմպոզիցիաներ։
Կենսագրություն
1944 թվականին Վիանի հայրը սպանվում է իրենց տունը թալանած գողերի կողմից։
Գրել է 10 վեպ, որոնց թվում է նաև «Օրերի փրփուրը» հայտնի վեպը։ Ֆրանսերեն է թարգմանել Ռեյմոնդ Չանդլերի ստեղծագործությունները։ «Վերնոն Սալիվան» կեղծանվան տակ Վիանը հրապարակում է մի շարք ստեղծագործությունները Նուար ժանրում, որոնցից են «Ես կգամ թքելու ձեր գերեզմանների վրա», «Բոլոր մեռածները միագույն են», «Կանանց անհնար է հասկանալ», «Բոլոր տականքների վերջը տուր» վեպերը և «Շունը, ցանկությունը, մահը» պատմվածքը։ Այս կեղծանունը ստեղծվել է իր ընկերների՝ ջազ օրկեստրի անդամներ Սալիվանի և Վերնոնի անուններից։ Ըստ լեգենդի՝ «Վերնոն Սալիվանը» աֆրոամերիկացի էր, ում արգելել էին տպագրվել ԱՄՆ-ում չափազանց ազատ հայացքների համար, սակայն Վիանը որոշում է թարգմանել նրա ստեղծագործությունները, որոնց էլ իրենց հերթին մեծ հաջողություն են ունենում Ֆրանսիայում։
«Ես կգամ թքելու ձեր գերեզմանների վրա» առաջին վեպը իսկական իրարանցում առաջացրեց և միանգամից դարձավ բեսթսելլեր։ Մինչև հիմա այս գրքի վաճառված քանակը գերազանցում է Վիանի մյուս վեպերին։ Վեպը գրվել է նրա հրատարակիչ ընկերոջ խնդրանքով, որովհետև տպարանի գործերը հաջողություն չէին ունենում։ Չնայած այնուհետև վեպը սկսեցին համարել չափազանց համարձակ, վուլգար և նույնիսկ պոռնոգրաֆիկ ենթատեսքտ ունեցող։ Տպաքանակը այրեցին, բարոյական արժեքների ջատագովները շարժում սկսեցին ընդդեմ գրքի։ Հոգնելով պայքարել նրանց դեմ, Վիանը դադարեց հրապարակել ստեղծագործություններ այդ կեղծանունով։
1956 թվականին Վիանը Սեն-Տրոպեում բուժման կուրս է անցնում, քանի որ տառապում էր թոքերի այտուցով։ 1958 թվականին նյարդային խանգարում է ստանում։ 1959 թվականի հունիսի 23-ին Վիանը ներկա է գտնվում «Ես կգամ թքելու ձեր գերեզմանների վրա» գրքի հիման վրա նկարահանված ֆիլմի պրեմերային։ Այն նկարահանվել էր իր կամքին հակառակ։ Ֆիլմը ցուցադրվում էր «Պետի Մարբեֆ» դահլիճում, առավոտյան ժամը տասին։ Տասը րոպե անց Վիանը գլուխը դնում է աթոռի թիկնակին և կորցնում գիտակցությունը։ Մահանում է հիվանդանոց չհասած՝ այդպես էլ գիտակցության չգալով։ Բժիշկները արձանագրում են, որ Վիանի սիրտը չի դիմացել ֆիլմի պրեմիերայի հետ կապված հուզմունքի ալիքներին։ Հունիսի 27-ին տեղի է ունենում Վիանի հոգեհանգիստը։ Նա թաղված է Վիլ դը Ավրեում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ‎ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ջազմեններ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Երաժշտական քննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի տղամարդ երգիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտա-ֆանտաստիկ գրողներ
Ալոպատրիկ տեսակառաջացում
Ալոպատրիկ տեսակառաջացում, գեների հոսքի աշխարհագրական արգելքն է, որը զուտ ֆիզիկապես է մեկուսացնում առաջացած պոպուլյացիան։
Որոշ երկրաբանական գործընթացներ կարող են մասնատել պոպուլյացիան մի քանի այլ պոպուլյացիաների։ Օրինակ՝ նոր ի հայտ եկող լեռնաշղթան աստիճանաբար կարող է տարանջատել օրգանիզմների մի պոպուլյացիա, որ կարող է բնակվել միայն ցածրադիր վայրում։ Ցամաքի մի հատված, օրինակ՝ Պանամայի պարանոցը, կարող է տարանջատել մի կողմի ջրային կյանքը մյուս կողմի կյանքից։ Մեծ լիճը կարող է փոքրանալ և ձևավորել մի քանի փոքր լճակ, որոնց պոպուլյացիաներն արդեն մեկուսացված կլինեն։ Ալոպատրիկ տեսակառաջացում կարող է տեղի ունենալ նաև, երբ մի տեսակի ներկայացուցիչները գրավում են նոր, տարածք և դրանով մեկուսանում են մայր պոպուլյացիայից։
Ալոպատրիկ տեսակառաջացումն առավել հատուկ է փոքր, մեկուսացած պոպուլյացիաներին։ Այս դեպքում գեների հոսքի և բնական ընտրության միջոցով գենոֆոնդի հիմնավորապես փոփոխումն ավելի հավանական է, քան մեծ պոպուլյացիաների դեպքում։ Օրինակ՝ մոտ երկու միլիոն տարի առաջ փոքրաթիվ օտար կենդանիներ ու բույսեր, գրավելով Գալապագոսյան կղզիները, սկզբնավորեցին այն բոլոր տեսակները, որ այսօր հնարավոր է գտնել այնտեղ։ Բայց ամեն մի մեկուսացած փոքր պոպուլյացիա, որ դառնում է նոր տեսակ, ամենայն հավանականությամբ, չի գոյատևում իր նոր միջավայրում։ Սահմանային իրավիճակում կյանքը դաժան է, և առաջամարտիկ շատ պոպուլյացիաներ ուղղակի վերանում են։
Աղբյուրներ
Կենսաբանության 10-րդ դասարանի դասագիրք
Տես նաև
Սիմպատրիկ տեսակառաջացում
Կատեգորիա:Էվոլյուցիոն կենսաբանություն Կատեգորիա:Բնապահպանություն
Կրիտոե
Կրիտոե (Крите), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրիտոե գյուղում բնակվում էր 346 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,662 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 522,66 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դեյան Ռադիչ
Դեյան Ռադիչ (Dejan Radić, ), սերբ ֆուտբոլիստ։
Կարիերա
Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Ռադ» երիտասարդական ակումբի կազմում։ 2000 թվականին ներգրարվվել է թիմի մեկնարկային կազմում։ 2003/04 թվականների մրցաշրջանում կեսամյա վարձավճարով տեղափոխվել է «Ռադնիչկի» ակումբ։ 2004 թվականի հունվարին տեղափոխվել է «Ալանիա» ակումբ, որի կազմում խաղացել է 26 խաղ։
2005 թվականի ամռանը վերադարձել է Սերբիա, որտեղ կես տարվա ընթացքում ելույթ է ունեցել «Վաիվոդինա» ակումբում։ 2007 թվականի հունվարին տեղափոխվել է «Սպարտակ-Նալչիկ» ակումբ, 3 խաղաշրջանում խաղացել է 43 խաղ։ 2010 թվականի հունվարին երկամյա պայմանագիր է կնքել «Ռոստով» ակումբի հետ։ 2011/12 թվականների Ռուսաստանի առաջնության 6-րդ փուլում «Տերեկ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ ակումբի հարձակվող Զաուր Սադաևի հետ բախման արդյունքում երիկամի ճեղքվածք է ստացել։ Վիրահատության արդյունքում բժիշկները հեռացրել են Ռադիչի մեկ երիկամը ։ Իսկ մայիսի վերջին սկսել է թեթև պարապմունքներ անցկացնել։
2012 թվականին ֆուտբոլիստի պրոֆեսիոնալ կարիերան վերսկսելու վերաբերյալ որոշում չի կայացվել, և Դեյան Ռադիչը դուրս է մնացել Ռուսաստանի առաջնությունից։
2012 թվականի ամռանը դարձել է «Ռոստով» ակումբի անդամ ։ Նրա պարտականություններից է ակումբի համար նոր ֆուտբոլիստների ընտրությունն ու վերահսկողությունը, «Ռոստովի» երկրպագուների հետ աշխատանքը։
Անձնական կյանք
Ռադիչն ամուսնացած է։ Նրա կինը` Դեյանան, Բելգրադի արվարձան Ինժիյայից է։ Նրանք ծանոթացել են 1988 թվականին։ Ունեն 2 որդի և մեկ դուստր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ռոստովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալանիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Նալչիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Օտարը գյուղում
«Օտար գյուղում» (Svešiniece ciemā, «Чужая в посёлке»), 1958 թվականի խորհրդային լատվիական դրամատիկ ֆիլմ ։ Ֆիլմը դեբյուտային է եղել դերասան Գունար Չիլինսկու համար։
Սյուժե
Ձկնորս Յանիսը գյուղ է վերադարձել երիտասարդ կնոջ հետ, որը նշանակվել է ձկան գործարանի տնօրեն։ Էլզային անբարյացակամ, անծանոթի պես են դիմավորում թե՛ ամուսնու ընտանիքում, թե՛ համագյուղացիների շրջանում։ Բայց, չնայած սկզբում տեղի ունեցած անհաջողություններին, նրան, այնուամենայնիվ, հաջողվում է կարգավորել աշխատանքը գործարանում, վերականգնել ձկնարդյունաբերությունը, և աստիճանաբար երիտասարդ կինը շահում է սեր և վստահություն…
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1958 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ռիգայի կինոստուդիայի ֆիլմեր
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արմիդեյլ
Արմիդեյլ (Armidale), քաղաք Ավստրալիայի Նոր Անգլիա տարածաշրջանի Նոր Հարավային Ուելս նահանգում, Ավստրալիական Կորդիլերների Հյուսիսային սարահարթ (Northern Tablelands) կոչվող հատվածում, ծովի մակերևույթից 980 մետր բարձրության վրա, Սիդնեյից Բրիսբեն տանող ավտոմայրուղու գրեթե մեջտեղում։
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում սկզբնապես տեղաբնիկ անիվան ցեղի ներկայացուցիչներ են ապրել։ Առաջին եվրոպացիներն այստեղ հայտնվել են 1830-ական թվականների սկզբներին՝ Ջոն Օքսլիի կողմից այս տարածքների հայտնաբերումից կարճ ժամանակ անց։ Սկզբնական շրջանում նորաբնակների հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն էր։ 1850 թվականին, երբ մերձակայքում ոսկու հանքեր են հայտնաբերվել ("Rocky River"-ը և "Gara Gorges"-ը), տնտեսական զարգացման ուղղությունը կտրուկ կեևրպով փոխվել է, և քաղաքն էլ կտրուկ աճ է ապրել (բնակչության թվաքանակը կարճ ժամանակում հասել է շուրջ 20 հազարի)։ Քաղաքի անվանումն ընտրել է Ջորջ Ջեյմս Մաքդոնալդը, որը 1830-ական թվականներին Միացյալ Թագավորության տարածքների կառավարիչն էր այս կողմերում։ Նա նորաստեղծ բնակավայրն անվանակոչել է Մաքդոնալդների ազնվականական տոհմին պատկանող շոտլանդական Սքայ կղզու Արմադեյլ (Armadale) քաղաքի անվան նմանությամբ ։
Արմիդեյլը ներկայումս շրջանային վարչական կենտրոն է (Armidale Dumaresq Council): Այստեղ գործում են Նոր Անգլիայի համալսարանը, Ավստրալիայի ամենաբարձր օդանավակայանը, որտեղից ամեն օր կանոնավոր թռիչքներ են կատարվում դեպի Սիդնեյ (այդ խոշոր բնակավայրի հետ կապված է նաև երկաթուղով ու ավտոմայրուղով)։ Կա նաև ոչ մեծ նավահանգիստ։ Պատմամշակութային հուշարձաններից հիշատակության են արժանի անգլիկան եկեղեցու Սուրբ Պետրոսի տաճարը և Սուրբ Մարիամի ու Սուրբ Հովսեփի կաթոլիկ տաճարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ավստրալիայի պատմություն
Էռնստ Նեիզվեստնի
Էռնստ Նեիզվեստնի (Неизвестный, Эрнст Иосифович, ), խորհրդային և ամերիկացի քանդակագործ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Էռնստ Նեիզվեստնին ծնվել է բժիշկ-օտորինոլարինգոլոգ Իոսիֆ Մոիսեի Նեիզվեստնու (1898, Օրենբուրգ - 1979, Սվեռդովսկ) և բանաստեղծուհի Բելլա Աբամի Դիժուրի (1903-2006) ընտանիքում։ Մայրը մասնագիտությամբ քիմիկոս՝ գրում էր նաև գիտամատչելի գրքեր երեխաների համար։ Պապը՝ Մոիսեյ-Լեյբ Իոսիֆի Նեիզվեստնին (Մեիզվեսնով, 1874-1945), Իոսել Նեիզվեստնի կանտոնիստի ընտանիքից էր (ծնվ․ 1840)։ Նա 1900 թվականին ընտանիքը Օրենբուրգից տեղափոխել է Բելորեցկ, որտեղ Բելորեցկի մետալուրգիական կոմբինատում տպարան է բացել, 1905 թվականին ընտանիքը (կինը Էսթեր Արոնովնան և երեք երեխաները) տեղափոխվում է Վերխնեուրալսկ ։ Այստեղ՝ Կոմերչեսկի փողոցում, Տրոֆիմովների ժառանգների տանը, Մոիսեյ-Լեյբ Իոսիֆի Նեիզվեստնին հիմնել է քաղաքի ամենամեծ տպարանը։ 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո գրաշար է աշխատել  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ Կատեգորիա:Հրեա քանդակագործներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Միխեիլ Սիմոնյան
Միխեիլ Սիմոնյան, հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան
Ակումբային կարիերի
Սիմոնյանը 3 լրիվ մրցաշրջան է անցկացրել «Արաքս» ակումբում, որի կազմում 2002 թվականին դարձել է Առաջին լիգայի արծաթե մրցանակակիր և դուրս եկել Պրեմիեր լիգա։ Սակայն թիմը պատրաստ չէր այդ մակարդակի խաղերին և 9 միավորով զբաղեցրել է վերջին տեղը։ Ակումբի հետ միասին Սիմոնյանն անցել է առաջին լիգա։ 2004 թվականի մրցաշրջանից հետո Սիմոնյանը հեռացել է «Արաքսից», որը 2005 թվականի մրցաշրջանի 7-րդ փուլից հետո հեռացվել է առաջնությունից։ Սիմոնյանը տեղափեխվել է Պրեմիեր լիգայի «Կոտայք» ակումբ, որը 2006 թվականի սկզբին կազմալուծվել է։ Սիմոնյանը, դառնալով ազատ գործակալ, տեղափոխվել է «Փյունիկ»։ 2006-2008 թվականներին երկու մրցաշրջան խաղացել է Հունաստանում։
2008 թվականին վերադարձել է Հայաստան, որտեղ պայմանագիր է կնքել Երևանի «Արարատ» ակումբի հետ, որի կազմում 2008 թվականին դարձել է Հայաստանի առաջնության ոսկե մեդալակիր։ Սիմոնյանն «Արարատի» կազմում հասնակցել է թիմի ոսկե խաղին ։ 2008 թվականի վերջին տեղափոխվել է «Գանձասար», որի կազում անցկացրել է մեկ լրիվ մրցաշրջան։ 2010 թվականի հունվարին պայմանագիր է կնքել Դիլիջանի «Իմպուլս» ակումբի հետ, որը դուրս է եկել Պրեմիեր լիգա ։ 2011 թվականի առաջնության 7-րդ փուլից հետո Սիմոնյանը խզել է պայմանագիրը ակումբի հետ։ Դրա պատճառը եղել է այն, որ Սիմոնյանը չէր ընդգրկվել թիմի կազմում ։
Որոշ ժամանակ անց Սիմոնյանը մեկուկես տարով պայմանագիր է կնքել «Ուլիս» ակումբի հետ։ 2013 թվականին տեղափոխվել է հունական «Ֆոկիկոս» ակումբ։ 2015 թվականին վերադարձել է Հայաստան և ընդգրկվել «Արարատի» կազմում։
Անձնական կյանք
Ավաք եղբայրը՝ Ալիկ Սիմոնյանը ժամանակին խաղացել է Վանաձերի «Լոռի» ակումբում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Փյունիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուլիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գանձասարի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալաշկերտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իմպուլսի ֆուտբոլիստներ
Չեմբրա
Չեմբրա (Cembra), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1737 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 109 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38034։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Սուրբ Ռոխը համարվում է բնակավայրի հովանավորը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 16-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Իվաննիկով
Ալեքսանդր Գեննադիևիչ Իվաննիկով (Александр Геннадьевич Ива́нников, ), ռուս բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Իվաննիկովը ծնվել է Դոնի Ռոստով քաղաքում, 1955 թվականի մարտի 28-ին, գիտնականների ընտանիքում։ Ծնողները բաժանվել են նրա մանկության շրջանում։ 1972 թվականին ընդունվել է Ռոստովի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետի ցերեկային բաժինը։ Մասնագիտացել է միջատաբանության ոլորտում։ Բարոյագիտական համոզմունքներից ելնելով 3-րդ կուրսից հեռացել է համալսարանից՝ բողոքելով ուսումնական գործընթացում կենդանիների վրա կատարված անվայելուչ փորձերի դեմ։ Մի քանի տարի անց օրենսդրորեն կարգավորվել է կրթական գործընթացում կենդանիների օգտագործման հարցը։
Կենդանաբանական այգում աշխատել է որպես մաքրող, տրամվայի և տրոլեյբուսի պահեստում՝ որպես էլեկտրիկ, թեթև ագրեգատային գործարանի մատակարարման բաժնում, լաբորանտ НИИМиПМ-ում, կաշվե գործարանում պահակ, օպերատոր, սանիտար՝ վարակված վիվարիումում։
Բանաստեղծություններ սկսել է գրել երիտասարդ տարիքից։ 1970-1980-ական թվականներին Ալեքսանդր Իվաննիկովը ներառվել է Դոնի Ռոստովի, այսպես կոչված, «այլախոհ բանաստեղծների»՝ Լեոնիդ Գրիգորյան, Լեոպոլդ Էպշտեյն, Նաում Նիմ, Լեոնիդ Ստրուկով, Ալեքսանդր Բրունկո, Տատյանա Կրեսչենսկայա (Ժուրավլյովա), Գարիկ Բեդովոյ, Մարինա Պերևոզինա և այլոց շարքերը։ Մոսկովյան գրողներից ընկերական հարաբերություններ է պահպանել Յուննա Մորիցի, Միխայիլ Էպշեյնի, Լեոնիդ Կոստյուկովի, Վիկտոր Կաչալինի հետ։ Իրեն վերագրել է 70-80-ականների անդերգրաունդ շարժմանը։ Որևէ ստեղծագործական կազմակերպության կամ միության անդամ չի եղել։
Ալեքսանդր Իվաննիկովը հրավերներով հանդես է եկել Դոնի հանրային գրադարանում, ՌՊՀ գիտական գրադարանի և այլ քաղաքային գրադարանների ընթերցասրահներում, գրքի սիրահարների երեկոներում, ինստիտուտներում, բանաստեղծական երեկոներում Մ. Գորկու անվան Ռոստովի դրամատիկական թատրոնում, Ռոստովի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում (ՌՊՀԹ), Կինոյի տանը և Ուսուցչի տանը։ Նա պարբերաբար կապեր էր պահում էր Սանկտ Պետերբուրգի և Մոսկվայի գրական շրջանակների հետ։ Մասնակցել է մայրաքաղաքային  և տարածաշրջանային սեմինարների, գրական  ընթերցումների, պոեզիայի փառատոների։
Ալեքսանդր Իվաննիկովի կենդանության օրոք լույս են տեսել «Նախտիպ» (Դոնի Ռոստով, 1998), «Հետադարձ հեռանկար» (Դոնի Ռոստով, 1998), «Խոսքի ազատագրումը» («Դոնի Ռոստով», 2002) գրքերը։ Ալեքսանդր Իվաննիկովի բանաստեղծությունները լույս են տեսել Մոսկվայի անթոլոգիաներում, «Ռուսաստանի ժամը» (Մ., Սովրեմեննիկ, 1988), «Ռուսական վերլիբրի անթոլոգիայում» (Մ., Պրոմեթևս, 1991), «Ռոստովյան ժամանակ» կոլեկտիվ ժողովածուում (1988), «Ռոստովյան քնար» կոլեկտիվ  եռահատորյակում (2007-2009),« Ռա-ի մանուկներ», «Դոն», «Տապան» (Դոնի Ռոստով, 2005-2008, 2012), «Ֆուտուրում-արվեստ» ամսագրերում, «Խռովահույզ ժամանակների որմնանկարներ» երեք հեղինակների գրքում, (Դոնի Ռոստով, 2005)։
1974 թվականից Ալեքսանդր Իվաննիկովն ամուսնացած էր Տատյանա Իվանովնա Ժուրավլևայի (ռուս բանաստեղծ Տատյանա Կրեշչենսկայա) հետ, բնակվում էր Դոնի Ռոստովում։ Ալեքսանդր Իվաննիկովը մահացել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, որովայնի քաղցկեղից։
Ալեքսանդր Իվաննիկովի մահից հետո լույս տեսավ «Արեալ Կիրիլիք» բանաստեղծությունների երկհատորյակը, ինչպես նաև հեղինակի վերջին խմբագրությամբ «AD HONORES» բանաստեղծությունների եռահատորյակը, «Ընտիր երկերը» (արձակ, թարգմանություններ, տպագրություններ, նամակներ) և «Կենդանի նոթագրություններ» գրքերը։ Նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են նաև «Տապան» ամսագրում (2015, Դոնի Ռոստով) և «45-րդ զուգահեռագրական» ալմանախում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Նովորակովո
Նովորակովո (Новораково), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Քիքոխ
Քիքոխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կարլ Գալուստ
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ Ապա մեկնել է Եվրոպա, հետևել նկարչության։ Ցուցահանդեսներ է կազմակերպել Վիեննա, Սոֆիա, Աթենք և այլ քաղաքներում։ 1916 թվականին մեկնել է ԱՄՆ, շարունակել նկարչությունը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1872 ծնունդներ Կատեգորիա:1936 մահեր Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ
Հոլանդական գեղարվեստի ոսկեդար
Ոսկեդարյան այդ արվեստը ազդեցություն է գործել շատ ու շատ արվեստագետների վրա՝ սկսած 17-րդ դարից մինչև մեր ժամանակները։ Նաև ներշնչանքի աղբյուր է դարձել մի ամբողջ շարք գրողների (Մարսել Պրուստ, Դոննա Տարտ և այլք), տարբեր ուղղությունների պատկանող լուսանկարիչների (իրապաշտ Բիլլ Հեկաս, սյուրռեալիստ Էլեն Կոոյ) համար։
Պատմական պայմաններ
1579 թվականին Նիդերլանդների յոթ ապստամբած պրովինցիաները Ուտրեխտ քաղաքում հռչակեցին այսպես կոչված՝ Միացյալ Պրովինցիաների Հանրապետությունը։ Իսպանական զավթիչների դեմ մղած ութսունամյա պատերազմի, Հոլանդական հեղափոխության ընթացքում այդ հանրապետությունը կարողացավ դիմակայել բոլոր փորձություններին և պահպանել իր անկախությունը։ Ի պատասխան դրա՝ ոխակալ զավթիչները դեռևս իրենց տիրապետության տակ գտնված Անտվերպեն քաղաքում կոտորեցին շուրջ 10 հազար խաղաղ բնակիչների։ Դրա հետևանքը եղավ իսպանացիների տիրապետության ներքո գտնված Ֆլանդրիայից բնակչության զանգվածային արտագաղթը Միացյալ Պրովինցիաների Հանրապետություն, որն այլևս անվանակոչվել էր Հոլանդիա։ Ի վերջո՝ 1648 թվականին կնքված Վեստֆալյան հաշտության պայմանագրով Իսպանիան ճանաչեց Միացյալ Պրովինցիաների Հանրապետության անկախությունը։
Հոլանդիայի արվեստը տրամաբանորեն ծագել, սկիզբ է առել, աճել Նիդերլանդների 15-16-րդ դարերի արվեստում (այդ ժամանակ նրանք միասնական պետություն էին կազմում)։ 17-րդ դարում տեղի է ունեցել պետական և գեղարվեստական սահմանազատում, որն առաջ է բերել երկու տարբեր ազգային գեղարվեստական դպրոցներ։ Այդ դպրոցները ծագմամբ միասնական էին, սակայն տարբեր էին արտահայտչաձևերով։ Սահմանազատման հարցում իրենց դերն են խաղացել նաև դավանաբանական հակասությունները. Հոլանդիայում հռչակվել էր դավանանքի ազատություն, գերակայում էր բողոքականությունը, իսկ Ֆլանդրիան մնացել էր կաթոլիկության ոլորտում, և 17-րդ դարում այդտեղ կրոնական արվեստը նոր ծաղկում է ապրել։
17-րդ դարում հոլանդական ազգը հազիվ միայն սկսել է իր պատմական ուղին։ Եվ հենց այդ ժամանակ էլ տեղի է ունեցել հոլանդական արվեստի վճռական բաժանումը նախորդ դարաշրջանի արվեստից։ Հոլանդացի բյուրգերների պարզ, հասարակ կյանքն ու կենցաղը ծնունդ են տվել երկրամերձ, պրիմիտիվ ճաշակի. նկարիչների ստեղծագործություններում նրանք ցանկանում էին տեսնել իրենց իսկ կյանքի արտացոլումը՝ զերծ վերամբարձությունից ու նրբագեղությունից։
Սակայն 17-րդ դարի սկզբին միտումը փոփոխության է ենթարկվել։ Իսպանական հզոր կայսրությունից անկախանալու համար տասնամյակներ տևած պատերազմի հաջող ավարտը խթանել էր ինքնահաստատման ձգտումը ինչպես հոլանդացիների հոգիներում, այնպես էլ հոլանդական արվեստում, որը եռանդուն կերպով ազատագրվում էր կաթոլիկական Իսպանիայի թելադրած կրոնական սահմանափակումներից։ Բողոքականության գերիշխանությունը հանգեցրել է կրոնական թեմաներով նկարների պատվերների նկատելի կրճատման և աշխարհիկ ժանրերի ու թեմաների կտրուկ աճի։ Հենց հոլանդական կերպարվեստում է, որ ակնառու հզորության և զարգացման են հասել դիմանկարը, բնանկարը, կենցաղային ժանրը, նատյուրմորտը, զարգացում, որի նմանը չեն տեսել նույնիսկ Իտալիայի ու Ֆրանսիայի արվեստի հանրաճանաչ կենտրոնները։ 17-րդ դարի հոլանդական արվեստը յուրօրինակ ֆենոմեն է այդ ժամանակների Եվրոպայի գեղարվեստական իրադրության մեջ։ Եվ պատահական չէ, որ եվրոպական գեղարվեստական այլ ազգային դպրոցների բազմաթիվ ներկայացուցիչներ գերադասել են գնալ հոլանդացի վարպետ նկարիչների բացած ճանապարհով։ Իսկ վերջիններս ստեղծել էին գեղարվեստական իրապաշտության (ռեալիզմի) մի նոր տեսակ, որն աստիճանաբար դրսևորվում էր կերպարվեստի բազմազան ժանրերում՝ դիմանկարներում, բնանկարներում, նատյուրմորտներում, կենցաղային տեսարաններում... Հասարակության բոլոր շերտերում լայն տարածում էր ստացել մեծ հետաքրքրությունն ու պահանջարկը այդ կարգի նկարների նկատմամբ։ Հենց այդ իրադարձությունն էլ հանգեցրել է նրան, որ 17-րդ դարը դարձել է հոլանդական կերպարվեստի ոսկեդար։
Լայն թափ ստացած գիտական հետազոտությունները, հայտնագործությունները, տեխնիկական գյուտերը, բնական երևույթների, օվկիանոսի բնական ռեսուրսների, աշխարհի տարբեր մասերի ուսումնասիրությունները, գաղութատիրական պատերազմները, բնակչության լայն զանգվածների արտագաղթերն ու ներգաղթերը դարձել էին 17-րդ դարի բնորոշ գծերը։ Եվ, ահա, դիմանկարի ժանրում ի հայտ են եկել հոլանդական Արևելահնդկական ընկերության ծովակալների ու սպաների բազմաթիվ պատկերներ։ Եթե 16-րդ դարում ալքիմիկոսներին ծաղրում էին, 17-րդ դարում մեծ տեղ է տրվել նրանց, ինչպես նաև աստղաբանների, բուսաբանների, աստվածաբանների ու աշխատասենյակների պատկերմանը՝ առանց ծաղրի որևէ երանգի։ Լայն տարածում էին գտել այցերը կազմախոսական թատրոններ։ Հոլանդական կերպարվեստը այդ բոլոր երևույթներին արձագանքել է։ Հոլանդացի նկարիչները իրենց ստեղծագործությունների նյութ են դարձրել նաև Արևելահնդկական ընկերությունը, կետի ճարպի մշակման մանուֆակտուրան, բուսաբանական ընկերությունների ժողովներն ու նիստերը և այլն։ Միխիլ վան Միրևելտը, Ռեմբրանդտը, Կոռնելիս Տրոստը, Կոռնելիս դե Մանը, Յան վան Նեկը ստեղծել են «կազմախոսության դասերի» մի ամբողջ շարք։
Յան վան Նեկը ստեղծել է կազմախոսական պարագաների, պիտույքների հանրահայտ հավաքորդ, դոկտոր Ֆրեդերիկ Ռյույշի դիմանկարների շարք։ Վերջինիս հավաքածուն լայնորեն հայտնի էր ոչ միայն Հոլանդիայում, այլև այդ երկրի սահմաններից դուրս, և այստեղ այցելում էին թե՛ տեղացիներ, թե՛ արտասահմանցիներ։ Վճարելով այն ժամանակների համար ֆանտաստիկ մի գին՝ 30 հազար գուլդեն՝ հավաքածուն 1717 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի համար ձեռք է բերել ռուս նշանավոր ցար Պետրոս Առաջինը։
«Փոքր հոլանդացիներ»
XVII դարում Հոլանդիայում ապրում և ստեղծագործում էին շուրջ երկու հազար նկարիչներ ։ Նրանց բացարձակ մեծամասնությանն ընդունված է ներառել պայմանականորեն այսպես կոչված «փոքր հոլանդացիների» շրջանակում։ Այդ եզրույթը կոնկրետ այս դեպքում չի գործածվում գնահատողական իմաստով և բնավ չի բնորոշում այդ նկարիչների տաղանդի չափը կամ նրանց տեղն ու դերը կերպարվեստի պատմության մեջ։ «Փոքր հոլանդացիներ» անվանումը տրվել է՝ նկատի առնելով երկու հանգամանք. նախ՝ նրանց կտավների ոչ մեծ չափսերը և ապա՝ ստեղծագործությունների բացարձակ մեծամասնության կամերային բնույթը։ Թեև այդ նկարիչները մեկ միասնական դպրոցի չէին պատկանում, սակայն նրանց աշխատանքներին հատուկ էին ընդհանուր այնպիսի գծեր, ինչպես՝ տեխնիկայի բծախնդրորեն մշակվածությունը, կոմպոզիցիայի հստակությունը, նուրբ երանգավորումը։ Գործնականում «փոքր հոլանդացիների» շրջանակի մեջ կարելի է ներառել հոլանդական կերպարվեստի ոսկեդարի գրեթե բոլոր ներկայացուցիչներին, բացառությամբ Ռեմբրադտի և Ֆրանս Հալսի, ովքեր այլ գործերի հետ մեկտեղ հեղինակել են նաև կոթողայի (մոնումենտալ) ստեղծագործություններ։ «Փոքր հոլանդացիները» հիմնականում զարգացրել են կերպարվեստի երեք ժանրեր՝ բնանկարը, նատյուրմորտը և այսպես կոչված՝ կենցաղային ժանրը։
Ուտրեխտցի կարավաջիստները
Հոլանդիայի 17-րդ դարի կերպարվեստի պատմության մեջ առանձին տեղ են զբաղեցրել այստես կոչված՝ ուտրեխտցի կարավաջիստները։ Լինելով Ուտրեխտ քաղաքի բնակիչներ՝ նրանք, ի տարբերություն բողոքական Հոլանդիայի նկարիչների, կաթոլիկություն էին դավանում և դեռևսս պահպանում էին կապերը ժամանակի կրոնական ու մշակութային կենտրոն Հռոմի հետ։ Այդտեղ աշխատում էին նաև դեռ 16-րդ դարում սկիզբ առած հոլանդական մանիերիզմի դպրոցի ներկայացուցիչներ։ Տասնյակ տարիներ Հռոմում ապրած ու ստեղծագործած հոլանդացի նկարիչների թվում էին Հարրիտ վան Հոնտխորստը, Դիրկ վան Բաբյուրենը, Պաուլյուս Բորը, Հենդրիկ Տերբրյուգենը (վերջինս Հռոմում հանդիպումներ է ունեցել վրձնի մեծահռչակ վարպետ Կարավաջոյի հետ, մեծապես ազդվել նրա ստեղծագործություններից)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների պատմություն Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Պրիմորիեի երկրամաս
Պրիմորիեի երկրամաս (Приморский край), երկրամաս Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Վլադիվոստոկ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի, ինչպես նաև Չինաստանի և Կորեայի Ժողովրդա-Դեմոկրատական Հանրապետության հետ, ունի ծովային սահման Ճապոնիայի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պրիմորիեի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի դաշնային բաժանում
Եղրիզենի
Եղրիզենի, տունգ, իշակաթնուկազգիների ընտանիքի բույսերի ցեղ։Աճում է արևադարձային երկրներում և բարեխառն գոտու խոնավ մերձարևադարձային շրջաններում։ Տալիս է խիստ թունավոր, մսալի պտուղներ։ Հայտնի է տունգի ծառի հինգ տեսակ՝ լեռնային, ճապոնական, չինական, Ֆորդի և կորդատա։ Ֆորդի և կորդատա ծառատեսակները համեմատաբար ցրտադիմացկուն են և աճում-պտղակալում են նաև բարեխառն գոտու մերձարևադարձային այն շրջաններում, որտեղ ձմռանը սառնամանիքներ չեն լինում։
Կենսաբանական նկարագիր
Եղրիզենիները բրգաձև սաղարթով, տասից տասնհինգ մետր բարձրության ծառեր են։ Տերևները խոշոր են, երեքից հինգ բլթականի, ծաղիկները՝ միասեռ, սպիտակ կամ վարդագույն երանգով, ծաղկաբույլը՝ ողկույզ։ Պտուղն ընկույզ է, խոշոր կորիզանման, թունավոր, արտաքինից կանաչ։ Տունգի՝ ֆորդի և կորդատա ծառերը փարթամ են, հասնում են 9—10 մ բարձրության։ Ունեն խոշոր մուգ կանաչավուն տերևներ, սպիտակադեղնավուն ծաղիկներ։ Պտուղները մեծ են, մսալի, դասավորված փնջերով։ Կորիզը խոշոր է, ձվաձև։ Պտղաբերում է 3-5-րդ տարում, իսկ բարձր բերքատվությունը սկսում է 12-16-րդ տարում։
Պատմություն
Ֆորդի ծառի հայրենիքը Չինաստանն է, իսկ կորդատա տեսակինը՝ Ճապոնիան։ Նրան «հրաշալի ծառ» անվանել են չինացիները, իսկ ճապոնացիները տվել են «յուղի ծառ» անվանումը։ Երկու երկրներում էլ մեծ տարածություններ են բռնում այդ ծառերի վայրի տեսակները։ Վերջին տասամյակներում տունգի ծառատեսակները Չինաստանում և Ճապոնիայում, ինչպես նաև աշխարհի շատ երկրներում աճեցվում են հատուկ պլանտացիաներում։ ԱՄՆ-ում սկսվել է մշակվել 1925 թվականից։ Տունգի պլանտացիաները մեծ տարածություններ են բռնում՝ Ֆլորադայի, Ալաբամայի, Միսսիսիպիի և մյուս նահանգներում։ Տունգի պտղի կորիզները պարունակում են 50-60% յուղ։ Ճիշտ է, այն թունավոր է, բայց օժտված է տեխնիկական հատկություններով։ Այդ յուղից պատրաստում են բարձր որակի ներկ, լաք, էմալ, որոնք շատ շուտ չորանում են, ունեն բացառիկ դիմացկունություն։ Խիստ կայուն են թթուների, ալակալիների և ջրի ազդեցության նկատմամբ։ Նախկինում Չինաստանը եղել է տունգի յուղի արտահանող միակ երկիրը։ Հին չինական փայտի առագաստանավերը ներկում էին տունգի ներկով, որն օժտված էր բացառիկ դիմացկությամբ։ Հանրահայտ են չինական այն լաքերը, որոնք պատրաստվում են տունգի յուղից։ Չինական ճենապակյա նուրբ թասերի ու գավաթների գեղեցիկ գույները պայմանավորված են տունգի յուղով։ Տունգի յուղը շատ թանկ է գնահատվում համաշխարհային շուկայում։ Այդ ներկանյութը կիրառվում է նավաշինության, ավտոմոբիլային արդյունաբերության, ինքնաթիռաշինության, վագոնաշինության և էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերության մեջ։ Տունգի յուղն օգտագործում են լինոլեում, մոմլաթ, տոլ, կրկնակոշիկների լաք պատրաստելու համար։ Այն օգտագործվում է անջրաթափանց նյութերի, ինչպես նաև ջրասուզակների հատուկ համազգեստների արտադրության համար։ Ալյումինիում օքսիդի և նրա խառնուրդից պատրաստում են բազմատեսակ հրակայուն նյութեր։ Էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերության մեջ օգտագործվում են էլեկտրամեկուսիչներ արտադրելու համար։
Տունգի կուլտուրան առաջին անգամ ճապոնիայից և Չինաստանից 1897 թվականին բերել է Բաթումիի բուսաբանական այգու տնօրեն, ռուս նշանավոր բուսաբան պրոֆեսոր Կրասնովը, որը ճանապարհորդել է Հնդկաստան, Չինաստան, Շրի-Լանկա, Ճապոնիա։ Վերադարձին իր հետ բերում է նա տունգի կորդատա ծառատեսակի տնկիներ և տնկում Արևմտյան Վրաստանի ծովափնյա շրջանում, որտեղ բնակլիմայական պայմանները նպաստավոր են այդ ծառատեսակի աճման և պտղակալման համար։ Սակայն մինչև 1930 թվականին այն համարվել է դեկորատիվ ծառ։
Տունգի ծառի բարձր բերքատվությունը սկսվում է նրա աճման 13 տարուց հետո, ծառի հասակի հետ բարձրանում է նրա բերքատվությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իշակաթնուկազգիներ Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով
(7928) Բիջաուի
(7928) Բիջաուի (Bijaoui), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 27-ին CERGA հետազոտական կենտրոնի կողմից Կոսոլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,091915 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5336 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6502 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1985,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181285 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:CERGA հետազոտական կենտրոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ