cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիկոլայ Պոդոսոկորսկի
Գրական և լրագրողական գործունեություն
2011-2014 թվականներին նա մասնակցել է Սոցիալ-տնտեսական և մտավոր ծրագրերի հիմնադրամի կողմից անցկացվող Ռուսաստանի, ԱՊՀ երկրների և արտերկրի երիտասարդ գրողների և գրականագետների ֆորումների։
2016 թվականի նոյեմբերին, ըստ Brand Analytics-ի, ընդգրկվել է Ռունետի ամենաշատ մեջբերվող բլոգերների Թոփ 3-ում ։
Որպես գրական քննադատ և հրապարակախոս իր նյութերը տպագրել է «Գրականության հարցեր», «Զնամյա», «Եվրոպայի տեղեկագիր», «Ժողովուրդների բարեկամություն» ամսագրերում, «Գեֆտեր», «Կոնտինենտ», Colta.ru, «Գրականություն» և այլ առցանց հրապարակումներում։ Պոդոսոկորսկին «Պոեզիա» մրցանակի ժյուրիի անդամ է (2019 թվականից) ։ Ինչպես նաև «Նոր գրականություն» գրական մրցանակի փորձագետ է (2020) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ռուս մշակութաբաններ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
Կեմերի
Կեմերի, բալնեոլոգիական և ցեխաբուժական առողջարան Լատվիայում, Յուրմալա առողջարանի մի մասը։ Գտնվում է Ռիգայից 44 կմ հեռավորության վրա։
Կուուրսան
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Կեմերի
Անվանում
Հիմնադրվել է 1383 թվականին ծծմբային ջրերի բնական ելքի մոտ անտառապահ Ա․ Կեմերի տնամերձ հողատարածության վրա։ Մինչև 1922 թվականը պաշտոնական անվանումն էր Կեմմեռն ։
Կուուրսան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Դմիտրենկի (գյուղ, Գայսինի շրջան)
Դմիտրենկի (Дмитренки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1735 թվականին։
Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոն
Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոն, պետական ակադեմիական, Վրաստանի խոշորագույն դրամատիկական թատրոնը։
Դմիտրենկի (գյուղ, Գայսինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրենկի գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,094 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2893,62 մարդ/կմ²։
Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոն
Պատմություն
Ստեղծվել է 1921 թվականին,Թիֆլիսում՝ 1920 թվականին կազմակերպված Դրամայի պետական թատրոնի հիման վրա։ 1921 թվականից թատրոնը կոչվել է Շոթա Ռուսթավելու անունով, 1966 թվականից դարձել է ակադեմիական։ Թատրոնի ստեղծագործության համար մեծ նշանակություն է ունեցել ղեկավարի՝ Կ․ Մարջանիշվիլու գործունեությունը (1922-1926)։ Լոպե դե Վեգայի «Ոչխարի աղբյուր» («Ֆուենտե Օվեխունա») պիեսի բեմադրությունը (1922), որը համահնչուն էր հեղափոխական դարաշրջանին, աչքի է ընկել բարձր պրոֆեսիոնալ կուլտուրայով, արտահայտել Սովետական Վրաստանի թատերարվեստի գաղափարագեղարվեստական սկզբունքները։ Հեղափոխական-ազատագրական պայքարի թեման բեմական մարմնավորում է ստացել Շանշիաշվիլու «էրեթիի հերոսները» (1924), Կակաբաձեի «Երկրաշարժ Լիսաբոնում» (1925) պիեսների բեմադրություններում։ Թատրոնը բեմադրել է վրացական և արտասահմանյան դասական պիեսներ՝ Գ․ էրիսթավիի «Վեճ» (1921), Զ․ Անտոնովի «Արևի խավարումը Վրաստանում» (1923), Շեքսպիրի «Համլետ» (1925) են։ 1920 թվականի 2-րդ կեսից թատրոնը ղեկավարել է Ա․ Վ․ Ախմետելին (1926-1935 թվականը)։
Կեմերի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ցեխաբուժական առողջարաններ
Դմիտրենկի (գյուղ, Գայսինի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1735 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոն
Պատմություն
Խաղացանկում մեծ տեղ է գրավել սովետական դրամատուրգիան։ Լավրենյովի «Բեկում», Շանշիաշվիլու «Անզոր» (երկուսն էլ՝ 1928), «Լամարա» (ըստ Վաժա Փշավելայի, 1926, 1930), Շիլլերի «Ավազակներ» երկերի բեմադրությունները հաստատել են թատրոնի հերոսա-ռոմանտիկական ուղղվածությունը, ձգտումը դեպի բանաստեղծական մոնումենտալ ներկայացումները։ Քաղաքացիական և Հայրենական մեծ պատերազմներին են նվիրվել Դարասելիի «Կիկվիձե» (1941, 1964), Չիրսկովի «Հաղթողները» (1946), Մոսաշվիլու «Կայարանապետը» (1947) և այլ բեմադրություններ։ Թատրոնը մշտապես անդրադարձել է պատմական թեմային, ինչպես և դասական դրամատուրգիային՝ Սոլովյովի «Մեծ տիրակալը» (1945, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1945), Շեքսպիրի «Օթելլո» (1937), «Լիր արքա» (1948, 1966), Մոսաշվիլու «Ջրասույզ քարեր» (1951, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951), «Օթարի այրին» (ըստ Ճավճավաձեի, 1952) են։ 1950-ից մինչև 1960-ական թվականները թատրոնի կյանքում նշանակալից են եղել Դ․ Ալեքսիձեի (Սոֆոկլեսի «էդիպ արքա», 1956) և Մ․ Թումանիշվիլու (Անույի «Անտիգոնե», 1968, Իոսելիանիի «Քանի դեո սայլը շուռ չի եկել», 1969) բեմադրությունները։
ԽՍՀՄ տարիների վերջին շրջանի ներկայացումներից են՝ Բրեխտի «Կովկասյան կավճե բոլորակ» (1975), Շեքսպիրի «Ռիչարդ III» (1978, երկուսն էլ՝ ռեժիսոր Ռ․ Ստուրուա), Չխաիձեի «Երեքից մինչև վեցը» (1980, ռեժիսոր՝ Բ․ Կոբախիձե)։ Թատրոնը Երևանում հյուրախաղերով հանդես է եկել 1981 թվականին և 1984 թվականին։ 1936 թվականին պարգևվատրվել է Լենինի շքանշանով։ Տարբեր տարիներ թատրոնում են աշխատել՝ Ա․ Վասաձեն, Ս․ Զաքարիաձեն, Ա․ Խորավան, Դ․ Դավիթաշվիլին, Թ․ Ճավճավաձեն, ՈՒ․ Չխեիձեն, Ի․ Գամրեկելին և ուրիշներ։ Թատրոնի կազմում են՝ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ՝ Դ․ Գեգեչկորին, Բ․ Զաքարիաձեն, Ս․ Ղանչելին, Է․ Մանջգալաձեն, Գ․ Սաղարաձեն, Մ․ Թբիլելին, Մ․ Չախավան, Վրացական ԽՍՀ և Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Է․ Մաղարաշվիլին և ուրիշներ։ Թատրոնի գլխավոր ռեժիսորներից է եղել ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Ռ․ Ստուրուան։
Կատեգորիա:Թբիլիսիի թատրոններ
My Future
«My Future», ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի երգը, որը թողարկվել է 2020 թվականի հուլիսի 30-ին՝ Darkroom և Interscope Records լեյբլների միջոցով ։ Երգի հեղինակներն են Այլիշը և նրա եղբայրը՝ Ֆինիս Օ'Քոնելը, որը զբաղվել է նաև արտադրությամբ։ Այն երգչուհու առաջին թողարկումն է «No Time To Die» երգից հետո, որը նույնանուն ֆիլմի սաունդթրեքն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2020 երգեր Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի գրած երգեր Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի գրած երգեր Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի պրոդյուսերավորած երգեր
(9256) Ցուկամոտո
(9256) Ցուկամոտո (Tsukamoto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,360364 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0534 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6673 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1324,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271791 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,91° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չեռնորեչենսկայա
Չեռնորեչենսկայա (Чернореченская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Լաբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 506 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:1879 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Լաբինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռասիվեռե (գյուղ, Անիյա շրջան)
Ռասիվեռե (Rasivere), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էսհեն
Էսհեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Hero (երգ, Էնրիկե Իգլեսիաս)
Երգի տեսահոլովակում (ռեժիսոր՝ Ժոզեֆ Կան) նկարահանվել են Ջենիֆեր Լավ Հյուիթն ու Միքի Ռուրկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էնրիկե Իգլեսիասի երգեր Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Արամ Գաբրելյանով
Արամ Աշոտի Գաբրիելյանով (օգոստոսի 10, 1961, Դերբենդ, (Դաղստան), հայազգի լրագրող, հրատարակիչ, «Lifenews» լրատվական հեռուստաալիքի սեփականատեր, «News Media» հրատարակչական տան գլխավոր տնօրեն և նախագահ, «Բալթիական մեդիախումբ» հոլդինգի նախագահ ։
Կենսագրություն
Արամ Գաբրելյանովը ծնվել է 1961 թվականին Դաղստանի Դերբենդ քաղաքում։ Նրա հայրը եղել է Զանգեզուրից, իսկ մայրը՝ Արցախից։ Հայրական պապը՝ Տեր-Գաբրիելյանը, եղել է Տաթևի վանքի վանական և ստալինյան աքսորի տարիներին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Բաքու, այնուհետև՝ Դաղստան։ Արամը դեռ մանկուց հոդվածներ է գրել տարբեր թերթերում։ Բանակից զորացրվելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։ Ուսանողական տարիներին ամուսնանում է համակուրսեցու հետ և համալսարանն ավարտելուց հետո տեղափոխվում կնոջ հայրենի Ուլյանովսկ քաղաք։ ժուռնալիստիկայում իր առաջին քայլերը Գաբրելյանովն արել է Ուլյանովսկի շրջանային վարչության կոմերիտական «Ульяновский комсомолец» թերթում։ Հետագայում նա դառնում է թերթի գլխավոր խմբագիր և սեփականատեր՝ վերանվանելով թերթը «Слово молодёжи»։ Կարճ ժամանակում նա թերթի տպաքանակը 9000-ից հասցնում է 210000-ի։ 1995 թվականին Գաբրելյանովը գնում է «Местное время» и «Скифы» թերթերը և ստեղծում «Ведомости-Медиа» հրատարակչական հոլդինգը։ Հոլդինգի մեջ մտան Սամարայում, Նիժնի Նովգորոդում, Սարատովում, Վոլգոգրադում, Կրասնոյարսկում, Սանկտ Պետերբուրգում լույս տեսնող տասնյակ թերթեր։ 1996 թվականին Արամը տեղափոխվում է Մոսկվա և 1997 թվականին սկսում հրատարակել «Московские ведомости» շաբաթաթերթը, որը 2000 թվականին վերանվանվեց «Жизнь»։ «Жизнь» շաբաթաթերթում տեղ էին գտնում ռուսաստանյան շոու բիզնեսի աստղերի մասին սկանդալային դեպքերը։ Կարճ ժամանակահատվածում թերթի տպաքանակը հասնում է 2.100.000-ի։ 1999 թվականին Արամ Գաբրելյանովը 30 թերթի սեփականատեր էր։ 2001 թվականի ապրիլին Գաբրելյանովը ստեղծեց «Жизнь» հրատարակչական տունը, իսկ 2005 թվականին՝ «Ньюс Медиа» հոլդինգը։ 2006 թվականին Արամ Գաբրելյանովը իր հոլդինգում միավորեց Ռուսաստանում հիսուն քաղաքներում հրատարակվող մի քանի տասնյակ պարբերականներ։ Դրանից հետո նա 40 միլիոն դոլարով վաճառեց բաժնետերերի 50 %-ը։ 2008 թվականի մարտին սկսեց գործել նրա նոր նախագիծը` «Life.ru» ինտերնետ կայքը և 2009 թվականի աշնանն այն վերածվեց Lifenews տեղեկատվական պորտալի։ 2009 թվականին նրա ղեկավարած հոլդինգը գնահատվում էր 200 միլիոն դոլար։ 2011 թվականին Գաբրելյանովը զբաղեցրեց «Известия» թերթի տնօրենների խորհրդի նախագահի պաշտոնը, իսկ 2015 թվականից զբաղեցնում է «Բալթիական մեդիախումբ» հոլդինգի նախագահի պաշտոնը  ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի՝ Աշոտն ու Արտյոմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսահայ լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուսահայ գործարարներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանում անցանկալի անձինք
Զարեչիե (գյուղ, Գայսինի շրջան)
Զարեչիե (Заріччя), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1540 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչիե գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,235 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 238,3 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1540 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մելքիոր
Մելքիոր, մելխիոր (գերմաներեն`Melchior, ֆրանսերեն` maillechort-ի աղավաղված ձևը, ֆրցի գյուտարարներ Մայոյի (Maillot) և Շորիեի (Chorier) անունով), պղնձի համաձուլվածքը հիմնականում նիկելի (5-30%) հետ։ Մելքիորը արծաթասպիտակավուն է, ունի մեծ կոռոզիակայունություն, սառը և տաք վիճակներում լավ մշակվում է ճնշմամբ։ Կիրառվում է ամանեղեն, մետաղադրամներ, ճշգրիտ մեխանիկայի դետալներ, բժշկական գործիքներ և այլ իրեր պատրաստելու համար։
Կատեգորիա:Պղնձի համաձուլվածքներ Կատեգորիա:Նիկելի համաձուլվածքներ Կատեգորիա:Մետաղադրամների մետաղներ և համաձուլվածքներ
Բրենդ
Բրենդ, նյութական և ոչ նյութական ակտիվների համակցություն, որը սպառողների մոտ ձևավորում է ընկերության իմիջը, առաջացնում է դրական վերաբերմունք և հայտնի է սպառողների մեծ քանակի, անգամ նրանց որոնք չեն օգտվում ապրանքից/ ծառայությունից։
Ընդհանուր բնութագիր
Բրենդ տերմինը, որը հայերեն է մուտք գործել անգլերենից ունի մի շարք իմաստներ։ Տառացի թարգմանությամբ բրենդը գործարանային նշանն է, արտադրողի դրոշմանիշը։ Իրավաբանական գրականության մեջ բրենդ հասկացության բնորոշման հարցում գիտնականները միակարծիք չեն, իսկ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրքը ընդհանրապես չի օգտագործում այն։ Գրականության մեջ գոյություն ունեցող բնորոշումներից առավել ընդունելի է հետևյալը. «Բրենդը նյութական և ոչ նյութական ակտիվների համակցություն է, որը սպառողների մոտ ձևավորում է ընկերության իմիջը, առաջացնում է դրական վերաբերմունք և հայտնի է սպառողների մեծ քանակի, անգամ նրանց ովքեր չեն օգտվում ապրանքից/ ծառայությունից»։ Ըստ էության բրենդը ավելի շատ մարքետինգային հասկացություն է քան իրավաբանական, և վերջինիս իմաստն այն է, որ այն նյութականացված չէ, այն գոյություն ունի մարդկանց կամ հասարակության գիտակցության մեջ։
Դեռևս Հին Հռոմում արտադրողները արտադրանքի վրա դնում էին սեփական դրոշմանիշը։ Այս երևույթը հատուկ նշանակություն ձեռք բերեց այն ժամանակ, երբ առևտուրն ընդգրկեց ողջ Եվրոպան և տարածվեց դեպի Մերձավոր Արևելք։ Դրոշմանիշը վկայում էր ապրանքի ինքնությունը, բացի այդ այն օգնում էր առավելապես անգրագետ մարդկանց տարբերել անհրաժեշտ ապրանքները։
Միջին դարերում շրջանառության մեջ հայտնվեցին նոր տեսակի ապրանքանիշեր՝ համքարության նշանները։ Համքարությունը միևնույն արհեստով զբաղվող արհեստավորների միությունն է։ Յուրաքանչյուր ապրանքանիշ ուներ հեշտ ճանաչելի ապրանքանիշ կամ լոգոտիպ։ Այս շրջանում ապրանքանիշերն ունեին նույն նշանակությունը ինչ Հին Հռոմում։ Արդյունաբերական հեղափոխության ժամանակաշրջանում ապրանքային նշանը դարձավ ընկերությունների արդյունավետ ակտիվ։ Տնտեսության և ապրանքների մատչելիության աճի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ էր ապահովել կապը արտադրողի և սպառողի միջև, որ վերջինս կարողանա ճանաչել անհրաժեշտ ապրանքը շուկայում։ Ապրանքային նշանի դերը գնալով բարձրանում էր։ Պարզապես նշան լինելուց բացի այն դարձավ կազմակերպության ապրանքի խորհրդանիշ։ Ապրանքային նշանի համբավը սպառողի մոտ ձևավորում էր սպասելիքներ կապված ապրանքի հետ։ Ապրանքային նշանը ոչ միայն արտացոլում է ապրանքների ու ծառայությունների որակն ու համբավը, այլ օգնում սպառողին ընտրություն կատարելիս կողմնորոշվել դրանց բազմազանության մեջ։
Բրենդի անվանումը բրենդի ստեղծման հիմնաքարերց մեկն է։ Որպես կանոն անվանումը ֆիրմայի երկրի լեզվով է, և այլ լեզուներով կարող է այլ իմաստ ունենալ կամ ընդհանրապես չունենալ։ Մարքեթինգի պատասխանատուները միշտ ձգտում են գտնել այնպիսի անվանումներ, որ ամբողջ աշխարհի սպառողների մեջ առաջացնեն նույն զգացումներն ու պատկերացումները։ Իհարկե, Mercedes-Benz, Կոկա-Կոլա, Xerox, Minolta և բազմաթիվ այլ անվանումներ այնքան հայտնի են աշխարհում, որ մարդիկ արդեն լավ գիտեն, թե ինչ կարելի է ակնկալել այդ անվանումները կրող ապրանքներց։ Սակայն միջազգային շուկա նոր մուտք գործողները մեծ դժվարությունների են հանդիպում իրենց ապրանքները ճանաչելի դարձնելու խնդրում, եթե դրանց անվանումները որևէ իմաստ չեն կրում այլ լեզուներում։ Նաև հարց է առաջանում. արդյոք ընտրված անվանումը բարեհունչ և հեշտ արտասանելի է տվյալ լեզվում, թե այն ինքնաբերաբար խեղաթյուրվելու է։ Օրինակ՝ Ճապոնիայում չկա «լ» հնչյունը, որոշ ասիական լեզուներում՝ «ր», իսկ արաբականում՝ «օ» ։ Այսպիսով նույն Marlboro անվանումը այդ լեզուներում արտասանվում է «Մարբորո». «Մալբորո», «Մալբուրու»։ Առևտրային բրենդի արժեքը, դրա հայտնիությամբ պայմանավորված, այն դրական ազդեցությունն է, որը մակնիշը թողնում է ապրանքի կամ ծառայության նկատմամբ սպառողի վերաբերմունքի վրա։ Բրենդի արժեքի ամենաարդյունավետ չափիչը տվյալ ապրանքի համար մյուսներից ավելի բարձր գին վճարելու պատրաստակամության աստիճանն է։ Այս ուղղությամբ իրականացված մարքեթինգային հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ սպառողների մինչև 70%-ը պատրաստ են իրենց սիրելի բրենդի համար վճարել 20%-ով բարձր գին, քան մրցակիցների առաջարկած մակնիշների համար, իսկ մոտ 40%.-ը պատրաստ է անգամ մինչև 40 % բարձր գին վճարել։ Սովորաբար բրենդի արժեքի գնահատումը դրա համախառն ֆինանսական արժեքի որոշումն է, սակայն բրենդի իրական գինը հաշվարկելը բավականին բարդ է, և վարկանիշային տարբեր կազմակերպություններ կիրառում են բրենդի արժեքի կամ մակնիշային կապիտալի գնահատման տարբեր մեթոդաբանություններ։ Մասնավորապես Ֆորբս ամսագիրը գնահատում է աշխարհի ամենաազդեցիկ մակնիշները, ելնելով սպառողների հավատարմությամ աստիճանից և նրանից, թե ընկերությունը որքան զուտ շահույթ է ստացել վաճառքներից։ Բրենդների վարկանիշների հրապարակման մեջ մասնագիտացված Interbrand ընկերությունը, հակառակը, բրենդների արժեքի որոշման հիմքում դնում է սպառողական նախապատվությունները, դրանց տրենդերը և ընկերությունների վաճառքի ծավալները։
= Վիճակագրություն = 2012 թվականի դրությամբ աշխարհի տասը ամենաթանկ ապրանքային մակնիշները Interbrand ընկերության վարկածով 2013 թվականի դրությամբ աշխարհի տաս ամենաթանկ ապրանքային մակնիշները Brandfinance ընկերության վարկածով
Կատեգորիա:Գովազդ Կատեգորիա:Ապրանքանիշներ Կատեգորիա:Գրաֆիկական դիզայն
Զարիշատ (Կարսի մարզ)
Զարիշատ (Arpaçay, Zarûşad), ինչպես նաև՝ Գրենադերսկոյե, քաղաք և շրջան ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Կարսի մարզի կազմում ։
Անվանում
Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի, Զարիշատը Արտաշեսյանների օրոք եղել է արքայական ամուր դաստակերտ, որ կառուցվել էր Արտաշես Ա թագավորի օրոք և նրա հոր՝ Զարեհի անունով կոչվել Զարեհաշատ, իսկ հետագայում ձևափոխվելով դարձել Զարիշատ։ Ուշ շրջանի մի ավանդության համաձայն, իբր ոմն արքայադստեր Զարուհու անունով է, որին են վերագրում հին Երվանդակերտ դաստակերտի մոտ եղած բերդի կառուցումը։ Պատմագրության մեջ քաղաքը հիշատակվում է նաև Զարեհաշատ, Զաբոլշատ և թուրքական Արփաչայ անուններով։ Մովսես Խորենացին այս Զարիշատը հիշատակում է «Զարիշատ Վանանդայ» ձևով՝ Տուրուբերան նահանգի Աղիովիտ գավառի Զարիշատից տարբերելու համար։ Ներկայիս թուրքական պաշտոնական անվանումն է Արփաչայ, սակայն տեղի քուրդ բնակիչները շարունակում են այն անվանել Զարուշադ։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ Զարիշատը հիմնել է Արտաշես Ա թագավորը։ Մեծ Հայքի ժամանակաշրջանում մտել է Այրարատ նահանգի Վանանդ գավառի մեջ։ Զարիշատն ուներ իր ամրոցը, որը պարսպապատ էր և գրավում էր մի քառակուսի տարածք։ Ամրոցի ավերակները XX դարի սկզբներին դեռևս պահպանված էին։ Զարիշատը XIX դարի երկրորդ կեսում ավերված վիճակում էր և երբ 1878 թ. Սան Ստեֆանոյի պայմանագրով Կարսի մարզը միացվեց Ռուսական կայսրությանը, վաղեմի քաղաքի ավերակների տեղում նոր բնակավայր հաստատեցին ռուս մոլոկանները՝ այն կոչելով Գրենադյորսկոյե։ Մոլոկանների այդ գյուղը XX դ. սկզբին ուներ 63 տուն 344 ռուս բնակիչներով, որոնք, սակայն, 1920 թվականին թուրքերի կողմից բռնությամբ տեղահանվեցին, իսկ ամայացած Զրիշատ-Գրենադյորսկոյեն էլ ամբողջ Կարսի մարզի հետ միասին 1921 թ. Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերով նորից անցավ Թուրքիային։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Կատեգորիա:Այրարատի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Կոթի
Կոթի (նախկինում` Շավարշավան, Կոթիգեղ), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում՝ հայ-ադրբեջանական շփման գծի մոտ։
Անուն
Վերանվանվել է Շավարշավան 1964 թվականի հունիսի 16-ին ԽՍՀՄ կուսակցական և պետական գործիչ Շավարշ Ամիրխանյանի անունով։ 1991 թվականի ապրիլի 3-ին վերանվանվել է Կոթի ։
Ըստ ավանդության` գյուղը անվանվել է Կոթի կամ Կոթերի գյուղ այն պատճառով, որ տների կտուրներին դրված եղել է սնամեջ կոտ։ Հնում, ինչպես գիտենք, տները եղել են կտուրավոր։ Յուրաքանչյուր տուն ունեցել է երդիկ, իսկ տան կենտրոնում` թոնիր։ Թոնիրը եղել է տունը տաքացնելու և հաց թխելու համար։ Իսկ երդիկը կատարել է և՜ լուսամուտի, և՜ ծխնելյուզի դեր։ Տունը ծխից զերծ պահելու և ծխի ելքը ավելի արագ ու սահուն դարձնելու համար երդիկների վրա տեղադրել են կոտ։ Կոտը կատարել է ծխնելյուզի դեր։ Հարց է առաջանում. ինչո՞ւ կոտ դնել, երբ կարելի էր աղյուսից կամ քարից ծխնելյուզ պատել։ Բանը նրանում է, որ երդիկը կատարել է նաև լուսամուտի դեր, և այդ շարժական կոտը շատ հարմար է եղել։ Օտարները այդ կոտի պատճառով գյուղն անվանել են Կոտի կամ Կոթի գյուղ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Կոթիից 11 կմ արևելքում գտնվում է Գեղատեղ գյուղատեղին, IX-XVIII դարերի Սուրբ Սարգիս վանական համալիրը, 5 կմ արևելքում՝ մ.թ.ա. 1-ին հզմ. «Աղի աղբյուր» ամրոցը։
Կոթին Ռուսական կայսրության կազմում 1828-1840 թվականներին եղել է Վրացական նահանգապետության մաս, այնուհետև 1840-1845 թվականներին վրաց-Իմերեթի նահանգը, այնուհետև Թիֆլիսի նահանգը, մինչև որ նա վերջնականապես մտավ Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախական Ուեզդի կազմի մեջ 1868 թվականին։ 1918 թվականին Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունը հռչակեց իր անկախությունը ՌԽՖՍՀ-ից և դարձավ Կոթիի վերահսկիչը, որն այն ժամանակ հայտնի էր Կոթիկենդ կամ Կոթիգեղ անունով։ Հայ-ադրբեջանական պատերազմի ժամանակ Կոթին և Կալաչան (ժամանակակից Բերդավան) օկուպացվել են Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետության կողմից 1920 թվականի ապրիլի 7-ին Լեռնային Ղարաբաղում ռազմական գործողությունների արդյունքում; ավելի ուշ՝ ապրիլի 9-ի կարճատև հրադադարից հետո Կոթին և Քուրումսուլուն (Բարեկամավան) այրվեցին։ Խորհրդային Ադրբեջանի ներխուժումից հետո ՌԽՖՍՀ-ն և Հայաստանը 1920 թվականի օգոստոսի 10-ին պայմանագիր կնքեցին Խորհրդային Ադրբեջանի սահմանները սահմանազատելու վերաբերյալ, որով Կոթին հաստատվեց Հայաստանի կազմում։ 1930 թվականին Հայկական ԽՍՀ-ում տեղի ունեցավ վարչական վերակազմավորում, որի արդյունքում կոմսությունները վերածվեցին շրջանների։ Կոթին, որը նախկինում մտնում էր Դիլիջանի շրջանի մեջ, հետագայում դարձավ Իջևանի տարածաշրջանի մաս։
Բնակչություն
Համաձայն Հայաստանի Հանրապետության 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Կոթիի մշտական բնակչությունը կազմել է 2014, առկա բնակչությունը` 1689 մարդ ։
Համաշխարհային պատերազմ
Համաշխարհային պատերազմը կամ աշխարհամարտը պատերազմ է, որում ներառված են աշխարհի մեծ տերությունները։ Համաշխարհային պատերազմները տեղի են ունենում մի քանի մայրցամաքներում մի քանի թատերաբեմերով կամ ռազմաբեմերով (տես Ռազմաբեմ)։ Աշխարհամարտին մասնակցում կամ որևէ կերպ առնչվում է աշխարհի պետությունների մեծամասնությունը։ Տերմինը հատկապես օգտագործվում է 20-րդ դարի երկու խոշորագույն պատերազմների համար։
Կոթի
Բնակչություն
Ստորև ներկայացված է Կոթի գյուղի բնակչության փոփոխությունն ըստ տարիների.
Համաշխարհային պատերազմ
Երբեմն համաշխարհային պատերազմների շարքն են դասում XVII–XIX դարերի որոշ լայնամասշտաբ ռազմական հակամարտություններ, ինչպես օրինակ՝ Երեսնամյա պատերազմը, Իսպանական ժառանգության պատերազմը, Յոթնամյա պատերազմը, ապա՝ Նապոլեոնյան պատերազմները։ Ընդ որում, Մեծ Բրիտանիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորության վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլը Յոթնամյա պատերազմը (1756-1763) անվանել է առաջին համաշխարհային պատերազմ ։ Ուշագրավ է, որ այդ բոլոր պատերազմները, ինչպես I և II Աշխարհամարտերը, ունեն «եվրոպական ծագում», ռազմական գործողությունները մղվել են Եվրոպայի տարածքում, ինչպես նաև համապատասխան եվրոպական պետությունների ասիական և ամերիկյան գաղութներում։
Կոթի
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ, մասնավորապես՝ անասնապահությամբ, պտղաբուծությամբ, ծխախոտագործությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Համաշխարհային պատերազմ
Համաշխարհային պատերազմ տերմինը երբեմն վերագրում են Սառը պատերազմին, այն հաճախ անվանելով Երրորդ համաշխարհային պատերազմ։ Դա բացատրվում է նրանով, որ ԱՄՆ և ԽՍՀՄ գլխավորած դաշնախմբերի միջև ընթացող «Սառը պատերազմը» սպառնում էր վերածվել «Տաք պատերազմի» նույն այդ դաշնախմբերի միջև։
Կոթի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տավուշի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական շփման գծի բնակավայրեր հայկական կողմից
Համաշխարհային պատերազմ
Տերմինի ծագումնաբանություն
"Համաշխարհային պատերազմ" տերմինը առաջին անգամ օգտագործվել է 20-րդ դարի սկզբին, Առաջին համաշխարհային պատերազմից մի քանի տարի առաջ, հավանաբար գերմանական Weltkrieg բառով ։ Գերմանացի գրող Ավգուստ Վիլհելմ Օտտո Նիմանը (August Wilhelm Otto Niemann, 1839-1919) տերմինը օգտագործել է հակաբրիտանական «Համաշխարհային պատերազմ. գերմանական երազանք» (Der Weltkrieg: Deutsche Träume) աշխատությունում, որը լույս ընծայվեց 1904 թվականին, իսկ այնուհետև նույն թվականին անգլերենով հրատարակվել է «Անգլիայի նվաճումը մոտենում է» վերնագրով ("The Coming Conquest of England". London: George Routledge, 1904. Translated by J. H. Freese.)։ Սակայն իրականում տերմինը օգտագործվել է նաև ավելի վաղ, մասնավորապես՝ Կառլ Մարքսը 1850 թվականին լույս տեսած Դասակարգային պայքարը Ֆրանսիայում աշխատության մեջ ։ Օքսֆորդի անգլերեն բառարանում գրված է, որ տերմինը առաջին անգամ անգլերենով գործածվել է 1909 թվականի ապրիլին Վեսթմինսթեր ամսագրի էջերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պատերազմներ Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Գլոբալ հակամարտություններ
Ագարակաձոր
Ագարակաձոր, գյուղ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, մարզկենտրոնից 3 կմ հարավ-արևելք, Արփա գետի ձախ ափին, Ագարակաձոր վտակի գետաբերանի շրջանում։
Եղեգնաձոր քաղաքից գտնվում է մոտ 3 կմ հարավ և հեռավորությունը Երևան քաղաքից 119 կմ է։ Ծովի մակարդակից ունեցած բարձրությունը կազմում է 1120 մ։
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրվել է XIX դարի սկզբին, թեպետ հիշատակվում է նաև XII-XIII դարերի մասին։ Նախկինում գյուղը կրել է Ագյար անվանումը և ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Շարուր-Դարալագյազի գավառում ։
Սա պատմականորեն եղել է Օրբելյանների կալվածքը և պատմական այս ժամանակահատվածը դիտվում է որպես Վայոց ձորի ամենածաղկուն շրջանը։ Տնտեսական կյանքի և առևտրի զարգացման համար մեծ մշանակություն տալով ճանապարհաշինությանը, Տարսայիճ Օրբելյանը (XIII դար) կառուցել է մի քանի քարավանատներ և կամուրջներ, այդ թվում նաև Ագարակաձորի կամուրջը, որը կանգուն է և գործում է մինչ այսօր։ Այժմ այդ կամրջի միջոցով են Եղեգնաձոր քաղաքի հետ կապ հաստատում Արփա գետի ձախափնյա շատ գյուղեր։
Բնակչությունը ներգաղթել է 1828-1829 թթ.-ին Խոյ, Սալմաստ գավառներից, ինչպես նաև Մակուից։
Կլիմա
Կլիման մերձարևադարձային է՝ չոր, ցամաքային, ամառները՝ շոգ, ձմեռները՝ ցուրտ։ Տարեկան տեղումների քանակը 300-350 մմ է։
Բնակչություն
Ագարակաձորի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Համայնքն ունի 340 տնտեսություն։
Համայնքի տնտեսության գլխավոր ճյուղը գյուղատնտեսությունն է։ Այստեղ կլիման նպաստավոր է այգեգործության և խաղողագործության համար։ Մշակում են հացահատիկ, կերային մշակաբույսեր և բանջարաբոստանային կուլտուրաներ։ Զբաղվում են անասնապահությամբ, բուծելով խոշոր և մանր եղջերավոր անասուններ։
Արոտավայրերը զբաղեցնում են 912 հա տարածք։ Պահուստային հողերը յուրացվում և օգտագործվում են որպես վարելահողեր։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ և չոր տափաստաններ են, որոնք վերամշակվել են՝ վերածվելով կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտների։
Արդյունաբերության հիմքը սննդի արդյունաբերությունն է։ Գյուղում գործում են «Ջերմուկ» հանքային ջրերի մեկ գործարան, երկու քարի մշակման արտադրամաս, որոնք օգտագործում են Գնիշիկից և Սիսիանից բերված հումքը։
Օգտակար հանածոներ
Համայնքի տարածքում հայտնաբերված է տուֆի հանքավայր, բայց այն ունի պահուստային նշանակություն և չի շահագործվում։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղի մոտ, Արփայի վրա, գտնվում է համանուն կամուրջը (XIII դար), XII-XVII դարերի խաչքարեր, Սբ. Հովհաննես մատուռը (XIX դար), գյուղից 1,5 կմ արևելք՝ XVII դարի եկեղեցին և IX դարի ամրոցը։
Հասարակական կառույցներ
Ագարակաձոր համայնքում գործում է միջնակարգ դպրոց, մանկապարտեզ, մշակույթի տուն, բուժկետ, կապի հանգույց։
Թի Դի Գարդեն
«Թի Դի Գարդեն» (TD Garden, այլ անվանումներ՝ Boston Garden, The Garden, նախկին անվանումներ՝ Shawmut Center, FleetCenter և TD Banknorth Garden), մարզահամերգային համալիր՝ տեղակայված ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոն վարչական կենտրոնում։ Անվանումը բխում է հովանավորի՝ «TD Bank, N.A» բանկի անվանումից։
Ներկա պահին մարզապալատը ծառայում է որպես տան դաշտ NHL-ի «Բոստոն Բրուինս» հոկեյի ակումբի և NBA-ի «Բոստոն Սելտիքս» բասկետբոլային ակումբի համար։
Մարզապալատում անցկացվել են բազմաթիվ սպորտային իրադարձություններ, մասնավորապես NCAA առաջին դիվիզիայի եզրափակիչ բասկետբոլային հանդիպումները 1999, 2003 և 2009 թթ., Միացյալ Նահանգների գեղասահքի ազգային խաղերը 1998 և 2004 թթ., ինչպես նաև 2008 և 2010 թթ. NBA-ի գերեզրափակիչ հանդիպումները և 2011 և 2013 թթ. Սթենլիի գավաթի եզրափակիչ հանդիպումները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի սպորտային համալիրներ
Մարիանա Մացցուկատո
Մարիանա Մացցուկատո (ծնվել է 1968 թվականի հունիսի 16-ին), իտալա-ամերիկյան երկքաղաքացիությամբ տնտեսագետ։ Նա Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի նորարարության և հանրային արժեքի տնտեսագիտության պրոֆեսոր է և նորարարության և հանրային նպատակների ինստիտուտի (IIPP) հիմնադիրն ու տնօրենը։ Նրա հետազոտությունը կենտրոնանում է տեխնոլոգիական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունների միջև փոխհարաբերությունների վրա ։
Նա Շոտլանդիայի կառավարության տնտեսական խորհրդատուների խորհրդի և Հարավային Աֆրիկայի տնտեսական խորհրդատվական խորհրդի անդամ է։ 2019 թվականին նա միացել է ՄԱԿ-ի Զարգացման քաղաքականության կոմիտեին ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Մացցուկատոյի իտալացի ծնողները՝ Էռնեստոն և Ալեսանդրան, 1972 թվականին տեղափոխվեցին Փրինսթոն, Նյու Ջերսի, իրենց երեք փոքր երեխաների՝ Վալենտինայի, Մարիանայի և Յակոպոյի հետ, Այն բանից հետո, երբ Էռնեստոն պաշտոն ստացավ որպես ֆիզիկոս Փրինսթոնի համալսարանի պլազմայի ֆիզիկայի լաբորատորիայում։ Մարիանա Մացցուկատոն իր վաղ կյանքի մեծ մասն անցկացրել է ԱՄՆ-ում՝ նախքան Եվրոպա վերադառնալը։
1986 թվականին Փրինսթոնի ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Մացցուկատոն 1990 թվականին Թաֆթսի համալսարանից ստացել է արվեստի բակալավրի կոչում պատմության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտում ։ Այնուհետև նա ընդունվեց Սոցիալական հետազոտությունների նոր դպրոց՝ հետերոդոքս տնտեսագիտության նկատմամբ հետաքրքրության պատճառով, որտեղ 1999 թվականին ստացել է տնտեսագիտության մագիստրոսի և տնտեսագիտության դոկտորի աստիճան։
Աշխատանք համալսարանում
1995-1997 թվականներին Մացցուկատոն եղել է Նյու Յորքի համալսարանի տնտեսագիտության դոցենտ։ 1997-1999 թվականներին դասավանդել է Դենվերի համալսարանում։ 1998-ից 1999 թվականներին եղել է Մարի Կյուրիի ասպիրանտուրայի հետազոտող Լոնդոնի բիզնես դպրոցում, որտեղ աշխատել և հոդվածներ է հրապարակել Փոլ Գերոսկիի (Լոնդոնի բիզնես դպրոցի նախկին դեկան) հետ միասին ։
1999 թվականին Մարիաննան հրավիրվել է Բաց համալսարան որպես դասախոս, որտեղ 2005 թվականին դարձել է պրոֆեսոր։ Հիմնադրել է նորարարության, գիտելիքի և զարգացման հետազոտական կենտրոնը։ 2008-2010 թվականներին եղել է Բոկկոնիի համալսարանի հրավիրյալ պրոֆեսոր։ 2014 թվականին նա եղել է Սիդնեյի տեխնոլոգիական համալսարանի պատվավոր հրավիրված պրոֆեսոր։ 2011-ից 2017 թվականներին ղեկավարել է Սասսեքսի համալսարանի տնտեսագիտության և նորարարության ամբիոնը։ 2017-ին Մացցուկատոն դարձել է Լոնդոնի համալսարանական նորարարության և հանրային արժեքի տնտեսագիտության քոլեջի պրոֆեսոր և հիմնել իրենց Նորարարության և հանրային նպատակների ինստիտուտը (IIPP):
Տնտեսական խորհրդատու
Մացցուկատոն միացել է Նոր տնտեսական հիմնադրամի (NEF) աշխատանքային խմբին 2012-ից 2013 թվականներին, ինչպես նաև Եվրոպական հանձնաժողովի (ԵՀ) հանրային հատվածի նորարարության աշխատանքային խմբին 2012-ից 2014 թվականներին։ 2014-ից 2016 թվականներին եղել է համաշխարհային տնտեսական ֆորումի ինովացիոն տնտեսության համաշխարհային օրակարգի խորհրդի անդամ։ Նա նաև եղել է Եվրոպական հանձնաժողովի նորարարություն հանուն աճի (RISE) փորձագիտական խմբի անդամ ։ 2015-ից 2016 թվականներին նա նշանակվել է Բրիտանական Լեյբորիստական ​​կուսակցության տնտեսական խորհրդատվական կոմիտեի կազմում, որը կազմակերպել է ստվերային կանցլեր Ջոն Մակդոնելը և հաշվետու է Լեյբորիստական ​​կուսակցության առաջնորդ Ջերեմի Քորբինին։
2015 թվականից մինչ օրս Մացցուկատոն աշխատում է Շոտլանդիայի կառավարության տնտեսական խորհրդատուների խորհրդում։ 2016 թվականին նա դարձել է Իտալիայի խորհրդարանի բյուջետային գրասենյակի գիտական խորհրդատուն և նրանց տնտեսական արդարադատության հանձնակատարը։ 2017 թվականին դարձել Է ՄԱԿ-ի Կայուն զարգացման կառավարման խորհրդի անդամ։
2018 թվականին նա սկսել է աշխատել որպես ԵՄ հետազոտությունների, գիտության և նորարարության հարցերով հանձնակատար Կառլոս Մոեդասի հատուկ խորհրդական, որտեղ նա գրել է «Առաքելության վրա հիմնված հետազոտություն և նորարարություն Եվրոպական միությունում» զեկույցը։ Նա նաև ՏՀԶԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անխել Գուրիայի հատուկ խորհրդականն է ՏՀԶԿ-ի տնտեսական աճի նոր հայեցակարգի վերաբերյալ։ Նա ՄԱԿ-ի Զարգացման քաղաքականության կոմիտեի անդամ է, որին միացել է 2019 թվականին։
Նա միացել է Sitra-ի Ֆինլանդիայի ինովացիոն հիմնադրամի խորհրդատվական խորհրդին։ Միևնույն ժամանակ նա հրավիրվել է Հանրային քաղաքականության հետազոտությունների ինստիտուտ՝ որպես հոգաբարձու։ 2016 թվականից նա Շումպետերի միջազգային ընկերության փոխնախագահն է։ Մացցուկատոն ընդգրկվել է Նորվեգիայի հետազոտական ​​խորհրդին կից խորհրդատվական խորհրդի կազմում։
Այլ գործունեություն
2015 թվականին Մացցուկատոյին հանձնարարվեց Բրազիլիայի կառավարության գիտության, տեխնոլոգիաների և նորարարության նախարարության համար գրել զեկույց Բրազիլիայի ինովացիոն քաղաքականության վերաբերյալ, որը հրապարակվել է 2016 թվականի ապրիլի 6-ին։ Մացցուկատոն դարձավ առաջին կինը, ով կարդաց Ռաուլ Պրեբիշի դասախոսությունը, որը 2016 թվականի ապրիլին կազմակերպել էր ՄԱԿ-ի Լատինական Ամերիկայի և Կարիբյան ավազանի տնտեսական հանձնաժողովը Սանտյագոյում, Չիլի։
Նորարարություն
Մացցուկատոյի հետազոտությունը կենտրոնանում է ֆինանսական շուկաների, նորարարության և տնտեսական աճի միջև փոխհարաբերությունների վրա՝ ընկերության, արդյունաբերության և երկրի մակարդակներում։ Նա աշխատում է էվոլյուցիոն տնտեսագիտության Շումպետերյան տեսության շրջանակներում՝ ուսումնասիրելով ընկերությունների միջև մշտական տարբերությունների ծագումն ու էվոլյուցիան, և թե ինչպես են այդ տարբերությունները տարբերվում տարբեր ոլորտներում և արդյունաբերության կյանքի ցիկլի ընթացքում։
2013 թվականին Մացցուկատոն հրատարակել է «''Ձեռնարկատիրական պետություն. պետական և մասնավոր հատվածների առասպելների վերացում''» գիրքը։ Գիրքը պնդում է, որ պետության՝ որպես ստատիկ բյուրոկրատական ​​կազմակերպության գաղափարը, որն անհրաժեշտ է միայն շուկայի ձախողումները «շտկելու» և դինամիկ ձեռներեցությունն ու նորարարությունը մասնավոր հատվածին թողնելու համար, սխալ է։ Նա նկարագրում է մի շարք դեպքերի ուսումնասիրություններ տարբեր ոլորտներում, ներառյալ կենսատեխնոլոգիան, դեղագործությունը և տեխնոլոգիաները, ցույց տալու համար, որ բարձր ռիսկային ներդրումները կառավարության կողմից կատարվում են նախքան մասնավոր հատվածի ներգրավումը։ iPhone-ին նվիրված գլխում նա նկարագրում է, թե ինչպես են այն «խելացի» դարձնող տեխնոլոգիաները՝ ինտերնետը, GPS-ը, սենսորային էկրանը և ձայնով ակտիվացված Սիրին, ֆինանսավորվել կառավարության կողմից։
Գրքի երկու գլուխները նվիրված են «կանաչ տեխնոլոգիաների» ձևավորվող հեղափոխությանը։ Նա մանրամասնում է պետական ​​միջոցները, որոնք, նրա կարծիքով, հիմք են ստեղծում այս հեղափոխության համար, ինչպես պետությունը ներդրումներ է կատարում կենսատեխնոլոգիայի և նանոտեխնոլոգիայի ամենառիսկային ոլորտներում։ Գիրքը եզրափակում է փաստարկելով, որ այս բոլոր օրինակներում ռիսկերը սոցիալականացվել են, իսկ օգուտները՝ սեփականաշնորհվել, և դիտարկվում են այս դինամիկան վերափոխելու տարբեր ուղիներ՝ ավելի «ներառական աճ» ապահովելու համար։
Ստեղծագործություն
Նա կենտրոնացավ Ուիլյամ Լազորնիկի հետ իր աշխատանքում անհավասարության վրա։ Նրանց 2013 թվականի համատեղ աշխատությունը՝ «''Ռիսկի և պարգևատրման կապը. ո՞վ է ռիսկի դիմում։ Ո՞վ է ստանում պարգևը»։ Նկարագրում է լարվածությունը ժամանակակից կապիտալիզմում արժեքի ստեղծման և արժեքի արդյունահանման միջև։ Հեղինակները պնդում են, որ նորարարության գործընթացում ռիսկերի «կոլեկտիվ''» բաշխման և պարգևների ավելի ու ավելի նեղ բաշխման միջև անհամաչափ հավասարակշռություն կա։
Policy Network վերլուծական կենտրոնի համար հոդվածում, որը կոչվում է «Rebalancing What?» Մացցուկատոն պնդում է, որ խնդիրը ոչ միայն կարճաժամկետ է, այլ նաև այն, թե ինչպես են արժեքի վրա հիմնված ֆինանսական գործունեությունը պարգևատրվում արժեքի վրա հիմնված գործունեության փոխարեն, ինչը հաճախ հանգեցնում է արժեքի ոչնչացման։ Նրա The Value of Everything: making and taking in the global economy գիրքը, որը հրատարակվել է 2018 թվականին, նկարագրում է, թե ինչպես են ֆինանսական ընկերությունները հանդես գալիս որպես ռենտա փնտրողներ, այլ ոչ թե իրենք՝ արժեքներ ստեղծողներ, և որ գործող օրենսդրությունը խրախուսում է նման վարքագիծը։
Շուկայի ձևավորում
2014 թվականից ի վեր Մացցուկատոն մշակել է իր քննադատությունը «շուկայի ձախողման տեսության» և տնտեսության մեջ պետության դերի մասին իր հայեցակարգի վերաբերյալ՝ որպես «նոր շուկաների ստեղծում և ձևավորում», այլ ոչ թե պարզապես դրանց ամրագրում։
Կարլոտա Պերեսի հետ նրա աշխատանքը դիտարկում էր, թե ինչ հեռանկար կարող է ապահովել «կանաչի» նոր ըմբռնումը որպես ամբողջ տնտեսության վերակողմնորոշում։ Նրա աշխատանքը Կայետանո Պեննայի հետ կենտրոնացած էր այն բանի վրա, թե ինչպես առաքելության վրա հիմնված շուկայի ձևավորման շրջանակը կարող է նոր պատկերացումներ տալ պետական ​​ներդրումային բանկերի դերի վերաբերյալ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
2013 թվականին Մացցուկատոյի «Ձեռնարկատիրական պետություն» գիրքը ներառվել է Financial Times-ի տարվա գրքերի ցուցակում։ Գիրքը հաջորդ տարի նրան նաև արժանացրել է New Stateman/SPERI մրցանակի քաղաքական տնտեսության ոլորտում։ Նույն թվականին «Ձեռնարկատիրական պետությունը» (Das Kapital des Staates) գրքի գերմաներեն թարգմանությունն առաջադրվել է «Գերմանական բիզնես գրքի» մրցանակի (Deutscher Wirtschaftsbuchpreis): 2016 թվականին նա արժանացել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցությանը կից Ֆրիդրիխ Էբերտի հիմնադրամի Հանս-Մատտեֆերի գրքի մրցանակին։
Նրան շնորհվել է Սան Մարտինի ազգային համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։ Նրան, 2017 թվականին շնորհվել է նաև Հասելթի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։ Սայմոն Ֆրեյզերի համալսարանը նրան պատվավոր կոչում է շնորհել 2020 թվականին։
2019 թվականին Համաեվրոպական գիտությունների ակադեմիայի կողմից նրան շնորհվել է Մադամ դե Ստալի մշակութային արժեքների մրցանակը՝ ի նշան նորարարության խթանման գործում կառավարությունների դերի վերլուծության մեջ ունեցած ներդրման։ Մեկ տարի անց նա ստացել է Ջոն ֆոն Նեյմանի մրցանակը։
Մոտեցում
Ջայաթի Ղոշը, ով գրում է Nature-ի համար, գրել է, որ առաքելության տնտեսությունը «ժամանակի և լավատեսության տեսլականն է»՝ ուղղված մասնավոր և պետական ներդրումների միջոցով հիմնական խնդիրները լուծելու համար։ Նա պնդում էր, որ Մացցուկատոյի փաստարկները հնչում են պարզ և ակնհայտ, բայց իրականում հեղափոխական են, ինչը ենթադրում է նոր դեր կառավարությունների համար։
Ջոն Քեյը գրել է, որ «լուծումների վրա հիմնված տնտեսությունը» ղեկավարվում և համակարգվում է հզոր կառավարությունների կողմից, որոնք վերահսկում են նորարարության բոլոր փուլերը՝ քաղցկեղից մինչև կլիմայի փոփոխության խնդիրները լուծելու համար։ Քեյը նշում է, որ այնպիսի նախագծեր, ինչպիսիք են Նիքսոնի պատերազմը քաղցկեղի դեմ և Մաոյի Մեծ թռիչքը, հակված են ձախողման, քանի որ նորարարության քաղաքական ուղղությունը կհանգեցնի օբյեկտիվ արձագանքների բացակայությանը, մինչդեռ արդյունավետ առաջընթացը պահանջում է շատ մրցունակ շուկաներ՝ աստիճանական նորարարություններով, նոր արտադրանքներով, ստեղծագործական ոչնչացում, և անհատ ձեռներեցների համար ապակենտրոնացված իշխանություն՝ իրենց անկախ տեսլականով, ուղղորդող, կենտրոնացված տեսլականի փոխարեն։
Ֆրանցիսկոս պապը, խոսելով ամեն ինչի արժեքի մասին, ասել է. «Ես հավատում եմ, որ (նրա տեսլականը) կարող է օգնել մտածել ապագայի մասին»։
Մարտին Վուլֆը գրել է, որ «Ձեռնարկատիրական պետությունը» առաջարկում է «վիճելի թեզ», բայց «հիմնականում ճիշտ է» և զգուշացնում է, որ «նորարարության խթանման գործում կառավարության դերը չճանաչելը կարող է լինել աճող բարգավաճման ամենամեծ սպառնալիքը»։
Ռոբերտ Ատկինսոնը հայտարարել է, որ «մի բան է օրինականացնել պետությունը որպես նորարարության շարժիչ ուժ և արժանին մատուցել, որտեղ անհրաժեշտ է ինչ-որ բան, իսկ Մացցուկատոյի գիրքը վարպետորեն ինչ-որ բան անում է», բայց «միանգամայն այլ բան է մշակել արդյունավետ ինովացիոն քաղաքականություն, որը ռիսկի հետ առնչվում է քաղաքականապես ընդունելի ձևով»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իտալացի կանայք Կատեգորիա:Ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:Կին տնտեսագետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ Կատեգորիա:Իտալիայում ծնվածներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացիներ Կատեգորիա:Տնտեսագետներ
Սթիվ Կոստ
Սթիվ Կոստ (Steve (Stephen Coast, ), 2004 թվականի հուլիսին ստեղծված OpenStreetMap նախագծի (OSM) հիմնադիր։ Ավելի ուշ նա դարձավ CloudMade-ի համահիմնադիրը։
Կարիերա
Նախքան Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում (UCL) համակարգչային գիտություն ուսումնասիրելը, Սթիվը սովորում էր Wolfram Research-ում ։ 2006 թվականին նա և Նիկ Բլեկոմը ստեղծեցին ZXV Ltd կոչվող տեխնոլոգիական ընկերությունը։ 2008 թվականին ընկերության անվանումը փոխվեց և դարձավ CloudMade : 2010 թվականի հոկտեմբերին Սթիվը CloudMade ընկերությունը լքեց, բայց նա շարունակեց մնալ որպես բաժնետեր։ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Սթիվը հայտարարել է, որ զբաղեցնում է Bing Mobile-ի գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնը ։
Անձնական կյանք
Սթիվը մեծացել է Վալդերսլադում և Լոնդոնում։ 2008 թվականին նա տեղափոխվեց Սան Ֆրանցիսկո, իսկ 2009 թվականի վերջին տեղափոխվեց Կոլորադո : Սթիվը և նրա կինը Hurricane Coast ապրում են Դենվերում ։ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Սթիվը հայտարարեց, որ տեղափոխվում է Սիեթլ, որը գտնվում է Վաշինգտոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեբ-քարտեզագրություն
Նիս
Նիս (Nice, Niça, Νίκαια, Nizza, Nicaea), միջերկրածովյան քաղաք, նավահանգիստ և կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում։ Մտնում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասի մեջ։ Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի, Նիս շրջանի և 9 կանտոնների (Նիս-1 – Նիս-9) վարչական կենտրոնը ։ Նիս քաղաքը խոշոր տրանսպորտային հանգույց է հանդիսանում։ Լազուր ափի (կամ Ֆրանսիական Ռիվիերա) գլխավոր հանգստավայրերից մեկը։
Պատմություն
Նիս քաղաքը հիմնադրվել է հույների կողմից մ.թ.ա. IV դարում և կոչվել է Նիկեյա Նիկե հաղթանակի դիցուհու պատվին՝ ի հիշատակ լիգուրների դեմ տարած հաղթանակի։ Այն դարձել է Լիգուրյան ծովի կարևոր առևտրային քաղաքներից մեկը և գոյատևել է մինչև լանգոբարդների ներխուժումը։
VII դարում Նիսը միացել է Գենուեզյան լիգային, որը միավորում էր Լիգուրյան առափնյայի քաղաքները։ 729 թվականին լիգան ետ է մղել սարակինոսների ներխուժումը, սակայն վերջիններս 859 և 880 թվականներին թալանել և այրել են Նիսը։
Կլիմա
Նիս քաղաքի կլիման միջերկրածովյան է։ Քաղաքում գերակշռում է մեղմ եղանակ ամբողջ տարվա ընթացքում։ Միևնույն ժամանակ նույնատիպ կլիմա ունեցող քաղաքների հետ համեմատած տեղումների քանակը այնքան մեծ չէ։ Հիմնականում թափվում են սեպտեմբերից մինչև մարտ ընկած ժամանակահատվածը։ Գարնանը հաճախ լինում են քամիներ։
Աշունը սկսվում է արևոտ և տաք սեպտեմբերից։ Հոկտեմբերին օդի ջերմաստիճանը իջնում է 20 °C-ից, սկսում են անձրևներ տեղալ։ Նոյեմբերին միջին ջերմաստիճանը կազմում է 17 °C:
Ձմռանը բնորոշ են հարաբերականորեն տաք ցերեկներ (11-17 °C) և հով գիշերներ (4-9 °C)։ Եղանակը հաճախ փոխվում է տաք և չոր եղանակից դեպի խոնավ և անձրևոտ եղանակի։ Երբեմն լինում են թեթև ցրտահարություններ։ Ձյան տեսքով տեղումները շատ երբեմն են լինում։
Շապադա Դիամանտինա ազգային պարկ
Շապադա Դիամանտինա ազգային պարկ (Parque Nacional da Chapada Diamantina), ազգային պարկ Բահիա նահանգի Շապադա Դիամանտինա տարածաշրջանում, Բրազիլիա։ Տեղանքն անհարթ է և հիմնականում ծածկված է Կաատինգա բիոմի բուսականությամբ։
Նիս
Կլիմա
Ամեն տարի մոտ 300 օր լինում է առանց տեղումների ։
Շապադա Դիամանտինա ազգային պարկ
Տեղագրություն
Պարկը գտնվում է Կաատինգա բիոմում և ներառում է 152142 հա տարածք։ Այն ստեղծվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 17-ին 91.655 հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից ։ Պարկն ընդգրկում է Պալմեյրաս, Մուկուժե, Լենսոյս, Իբիկոարա և Անդարայի մունիցիպալիտետներից որոշ հատվածներ՝ Բահիա նահանգում ։
Նիս
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 344 064 մարդ, իսկ 2012-ին՝ 343 629 մարդ ։
Շապադա Դիամանտինա ազգային պարկ
Տեղանք
Ազգային պարկը գտնվում է Շապադա Դիամանտինա տարածաշրջանում, որը գտնվում է Բահիայի կենտրոնում։ Այն ժայռերով շրջապատված սարահարթ է` 41.751 քառ. կիլոմետր ձգվածությամբ։ Բարձրավանդակներն ունեն տարբեր բարձրություններ՝ 500-ից մինչև 1000 մետր։ Ավելի լեռնային հատվածներում կան 1600-ից մինչև 1800 մետր և մի քանի ավելի քան 2000 մետր բարձրությամբ լեռնագագաթներ։ Հարթավայրը ձևավորել է ջրբաժան գիծ, որի մի կողմում Սան Ֆրանցիսկու գետն է, իսկ մյուս կողմում՝ Դե Կոնտաս ու Պարաուգասու գետերը ։
Նիս
Բնակչություն
Բնակչության աճի դինամիկան.
Շապադա Դիամանտինա ազգային պարկ
Տեղանք
Պարկն ընկած է հարթավայրի արևելյան մասում գտնվող Սինկորա լեռնաշղթայում։ Տարածքը սփռված է հյուսիս-հարավ ուղղությամբ և ունի 25 կիլոմետր լայնություն ։ Նահանգի ամենաբարձր կետը՝ Պիկո դո Բարբադոն (2036 մետր բարձրությամբ) գտնվում է պարկում։ Լեռնաշղթայում հայտնաբերվել են և՛ոսկի, և՛ արծաթ ։ Լեռնաշղթան արգելակում է ծովից արևմուտք շարժվող խոնավ օդը, ինչը բարձրացնում է տեղումների բարձր մակարդակը՝ հատկապես արևելքում ։ Կան շատ քարանձավային համակարգեր, որոնք ստեղծվել են տարածաշրջանի գետերից ։
Նիս
Հայերը Նիսում
Նիսի կենտրոնում կա հայկական այգի, Հայոց Ցեղասպանությանն նվիրված խաչքար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաներ հյուրընկալած քաղաքներ
Շապադա Դիամանտինա ազգային պարկ
Պահպանություն
Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Նպատակն է՝ պահպանել բնական էկոհամակարգերը և նպաստել գիտական հետազոտությունների զարգացմանը, բնապահպանական կրթական գործունեության բարելավմանը, ինչպես նաև ապահովել բացօթյա հանգիստ ու էկոտուրիզմ ։
Պահպանվող տեսակներից են՝ բազեն (Buteogallus lacernulatus), Չակո արծիվը (Buteogallus coronatus), երկարապոչ թութակը (Pyrrhura cruentata) ու սրագին (Synallaxis whitneyi)։ Մեկ այլ պաշտպանված տեսակներից են պուման (Puma concolor), յագուարը  (Panthera onca), օնցիլլան  (Leopardus tigrinus) և հսկա զրահակիրը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հուշարձանների ցանկեր Կատեգորիա:Նորաշեն (Տավուշի մարզ)
Մետաբազիտ
Մետաբազիտ (մետա..., և հունարեն βάσις - հիմք), մետամորֆային ապարատ, առաջացել է հիմքային մագմատիկ ապարների մետամորֆիզմի հետևանքով։ Մետաբազիտներին են պատկանում մետամորֆացված դիաբազները, գաբբրոները, դիորիտները և երբեմն՝ թերթաքարերն ու ամֆիբոլիտները։
Ռոբերտ Հուկ
Ռոբերտ Հուկ (Robert Hooke, ), անգլիացի բնախույզ, էնցիկլոպեդիստ, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1663 թվականից)։
Կենսագրություն
Սովորել է Վեսթմինսթերյան դպրոցում, որտեղ ուսումնասիրել է լեզուներ, ինչպես նաև մաթեմատիկա, ֆիզիկա և մեխանիկա։ 1653 թվականին ընդունվել է Օքսֆորդի համալսարան, որտեղ հետագայում եղել է Ռոբերտ Բոյլի օգնականը։ 1665 թվականից եղել է Լոնդոնի համալսարանի պրոֆեսոր, 1677-1683 թվականներին՝ Լոնդոնի թագավորական ընկերության քարտուղար։
Գործունեություն
Հուկն իր աշխատանքներում անդրադարձել է բնագիտության բազմաթիվ հարցերի։ 1659 թվականին պատրաստել է օդային պոմպը։ Քրիստիան Հյույգենսի հետ հաստատել է (մոտ 1660 թվական) ջերմաչափի հաստատուն կետերը՝ սառույցի հալման և ջրի եռման կետերը։ Կատարելագործել է բարոմետրը, հայելային աստղադիտակը, դիտախողովակն օգտագործել անկյունները չափելու համար, նախագծել քամու ուժը չափող սարք, շրջանը մասերի բաժանող մեքենա և այլ բազմաթիվ սարքեր։ Ժամացույցի մեխանիզմի հիմնական մասը (Anchor escapement), Հուկի մանրադիտակը, խցանի կառուցվածքը, ոջիլի գծագիրը։
1660 թվականին սահմանել է առաձգական մարմնին կիրառված և այդ մարմնի դեֆորմացիայի համեմատականության օրենքը։
Հուկը տվել է մոլորակների շարժման ընդհանուր պատկերը և արտահայտել այն միտքը, որ բոլոր երկնային մարմինները ձգում են իրար։ 1660 թվականից փորձում էր ձևակերպել տիեզերական ձգողության գաղափարը, որը 1674 թվականին ձևակերպեց «Երկրագնդի շարժման ապացույցի փորձ» տրակտատում։ 1679 թվականին ենթադրություն է արել, որ եթե ձգողության ուժը հակադարձ համեմատական է հեռավորության քառակուսուն, ապա մոլորակը պետք է շարժվի էլիպսով։ 1680 թվականի հունվարի 6-ին Իսահակ Նյուտոնին գրված նամակում հստակորեն ձևակերպում է տիեզերականության ձգողականության օրենքը՝ ցույց տալով կապը Կեպլերի օրենքի հետ, և առաջարկում է անգլիացի գիտնականին տալ տեսության մաթեմատիկական հիմնավորումը։ Այդ նամակով է սկսվում տիեզերական ձգողականության օրենքի փաստացի պատմությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի բնախույզներ Կատեգորիա:Անգլիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Անգլիացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Անգլիացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Անգլիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Անգլիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անգլիացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի բնագետներ
Չերնուխա (գյուղ, Արզամասկի շրջան)
Չերնուխա (Чернуха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Վասիլևսկի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Վասիլևսկի (Васильевский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 70 կմ հեռավորության վրա։