cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Գորիս)
Պատմություն
1897 թվականին Գորիսի Մելիք-Հյուսեինյան իշխանական տոհմի ներկայացուցիչները նախաձեռնում են Գորիս քաղաքում հայկական եկեղեցու կառուցումը՝ Վարարակն գետի ձախ ափին տարածվող Հին Գորիս գյուղի եկեղեցուց օգտվելու անհարմարության, ինչպես նաև քաղաքում գործող ռուսական եկեղեցու առկայության պատճառով։ Դրամական միջոցների հանգանակությանը մասնակցել է ողջ քաղաքը։ Ըստ բանավոր վկայությունների՝ եկեղեցու կառուցումը ղեկավարել է իտալահայ ճարտարապետ։ Եկեղեցին 1903 թվականին օծվել է Խրիմյան Հայրիկի կողմից, բացվել է 1904 թվականին, սակայն գմբեթ և խորան չի ունեցել։ 1920 թվականին եկեղեցում կատարվել է Գարեգին Նժդեհի և Արուսյակ Մինասյանի պսակադրությունը։ 1921 թ. փետրվարին Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցում տեղի է ունեցել նաև Գարեգին Նժդեհի սպարապետ օծվելու հանդիսավոր արարողությունը։
Եկեղեցին գործել է մինչև 1926 թվականը։ Փակվելուց հետո, օգտագործվել է որպես հացամթերման պահեստ, մինչև 1988 թվականը եղել է երկրագիտական թանգարան։ Վերաբացվել է 1989 թվականի դեկտեմբերին։
Եկեղեցու կառուցման հաջորդ փուլն իրականացվել է 1984-1997 թվականներին, երբ կառուցվել են նաև գմբեթն ու սուրբ խորանը՝ ճարտարապետ Սևադա Զաքարյանի նախագծով։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին ուղանկյուն հատակագծով կենտրոնագմբեթ կառույց է, շարված է 25 x 25 չափի սրբատաշ, միանման ելուստներով իրար ագուցված որձաքարից, կարանները լցված են կրաշաղախով։ Եկեղեցին աչքի է ընկել իր եզակի շարվածքով։ Ունեցել է երեք մուտք՝ հյուսիսային, հարավային և արևմտյան։ Վերջին շինարարական աշխատանքների ժամանակ հյուսիսային և հարավային մուտքերը փակվել են։ Պատերից յուրաքանչյուրի վրա կան երեքական լուսամուտներ։ Մուտքերի բացվածքներն ու լուսամուտները եզերված են գորշավուն սրբատաշ բազալտով։
Եկեղեցու հյուսիսային պատի վրա ագուցված արձանագրության մեջ թվարկված են հին ու նոր կառուցող վարպետների և երկրորդ փուլի աշխատանքների բարերարների անունները։
Տվյալներ
Առանց գմբեթի եկեղեցին ունեցել է 12 մետր բարձրություն, գմբեթը կառուցելուց հետո՝ 25 մ 70 սմ, խաչի հետ՝ 28 մետր։ Խաչը արևելահայաց բրոնզապատ մետաղ է, Սևադա Զաքարյանի գծագրով պատրաստել է գորիսեցի մետաղագործ Ռազմիկ Դոլունցը։ Վարպետներ Վլադիմիր Սարգսյանը, Արամայիս Ճատունցը, Միհրան Թևոսյանը, Արշակ Առաքելյանը, Սուրիկ Թելունցը, Ալբերտ Սահակյանը, Գարուն Իսախանյանը և Գարուն Քաթանյանը կառուցել են սուրբ սեղանը, թմբուկը և վեղարը ։
Սյունյաց թեմ
Այստեղ է գտնվում Հայ Առաքելայան եկեղեցու Սյունյաց թեմի առաջնորդարանը։ Առաջնորդարանի շենքը կառուցվել է XIX դարավերջին. եկեղեցու շինարարության ավարտական փուլում այն նույնպես վերանորոգվել է։ Եկեղեցու բակում կան X-XVIII դդ. թվագրվող խաչքարեր ու տապանաքարեր, հյուսիսային կողմում, ճարտարապետ Սևադա Զաքարյանի նախագծով, 2005 թվականին տեղադրվել է հուշարձան՝ նվիրված հայրենիքի համար զոհված հայորդիներին ։
Ծանոթագրություններ
գ գ գ Կատեգորիա:1903 հիմնադրումներ Հայաստանում
Օրփեոս (թատրոն)
«Օրփեոս» մանկական երաժշտական օրինակելի թատրոն, ստեղծվել է 1994 թվականին Նադեժդա Եֆիմովնա Վանչուգովայի կողմից Բրյանսկում ։
Թատրոնի պատմություն
Թատրոնի ծննդյան օրը կարող է համարվել «Շաղգամ» երաժշտական կատարումը` համանուն ռուսական ժողովրդական հեքիաթի հիման վրա։ Նույն թվականին ստեղծվեց ավանդույթ, որը շարունակում է մնալ մինչ օրս` Ամանորյա տոների երաժշտական ներկայացումները կատարել հեքիաթային հերոսների` Ձմեռ պապու, Ձյունանուշի և ուրիշների հետ։ Թատրոնի զարգացման քայլ էր «Ուզում եմ լուսնին» մյուզիքլը, որը հիմնված է Էլեոնոր Ֆարջոնի հեքիաթի վրա` Նադեժդա Վանչուգովայի երաժշտությամբ։ Այս կատարման համար առաջին անգամ ձայնագրվեց ձայնագրվածք, օգտագործվեցին ձայնային սարքավորումներ և թատերական լույսեր։ Ներկայացումը քաղաքային և տարածաշրջանային հասարակությունից ստացավ դրական կարծիքներ։ Այս կատարմամբ որոշվեց այն ժանրը, որով թատրոնը գործում է մինչ այսօր։ 1997 թվականի սեպտեմբերին Բեժիցկ շրջանի Բրյանսկ քաղաքի արտադպրոցական աշխատանքի կենտրոնի հիման վրա թատրոնում բացվեց 5-14 տարեկան երեխաների 5-7 տարվա կրթությամբ դպրոց։ Ուսուցիչները դասավանդում էին վոկալ, խորեոգրաֆիա, դերասանի վարպետություն, ինչպես նաև մշակվել և գրանցվել է վերապատրաստման ծրագիր, որից հետո տրվում է վկայական։ Այսօրվա դրությամբ թատրոնն ունի 5-ից 17 տարեկան 120 երեխա։
Մրցանակներ և ձեռքբերումներ
1998 թվականի մայիսին թատրոնի համույթն առաջին անգամ Նատալիա Սացի անվան «Կապույտ թռչուն» մանկական երաժշտական թատրոնների համառուսական փառատոնից հրավեր ստացավ, որը տեղի է ունենում Մոսկվայում։ «Քնած գեղեցկուհին» ներկայացման ժամանակ «Օրփեոսը» դարձավ մրցույթի հաղթող և հրավիրվեց Սոչի քաղաքում անցկացվող «Հեքիաթային կախարդանք» միջազգային փառատոնին։ 2000 թվականի հունվարին թատրոնը «Սուրբ Ծննդյան նախորդ գիշերը» ներկայացմամբ դարձավ փառատոնի առաջին մրցանակի դափնեկիրը։ 2003 թվականի հունիսին «Բյուրեղյա կոշիկ» ներկայացմամբ մանկական երաժշտական թատրոնը Բուլղարիայի Բալչիկ քաղաքում մասնակցեց «Ծովի ժպիտը» միջազգային մանկական բեմական ստեղծագործական մրցույթին և ստացավ առաջին մրցանակակրի դիպլոմ։ 2004 թվականին Սոչիում նույն ներկայացմամբ «Օրփեոսը» դարձավ երկրորդ աստիճանի դիպլոմնիկ և « Թատրոնի կախարդանք» մրցույթում լավագույն թատերական խորեոգրաֆիայի համար ստացավ դիպլոմ։ 2006–2009 թվականներին «Օրփեոս» մանակական երաժշտական թատրոնը տարբեր ներկայացումներով մասնակցեց Նովոզբկովում անցկացվող ամենամյա «Սլավոնական խաչմերուկ» միջազգային փառատոնին, որտեղ լավագույն բեմական հագուստների, լավագույն սցենարի, լավագույն կնոջ և տղամարդու դերերի, լավագույն խորեոգրաֆիայի, լավագույն երաժշտական որոշման համար արժանացավ դիպլոմների։ 2008 թվականին թատրոնը «Սլավոնական խաչմերուկ» միջազգային փառատոնում ստացավ Գրան֊պրի մրցանակ ։ 2007 թվականին թատերական ստեղծագործական բնագավառում ձեռքբերումների համար կոլեկտիվին տրվեց «Օրինակելի» կոչումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ Կատեգորիա:1994 հիմնադրումներ
Աշկուն լեզու
Աշկուն, Աֆղանստանի նուրիստական լեզուներից մեկը։ Այս լեզվով խոսում են աշկունա, սանու և գրամասան ցեղեըր, որոնք ապրում են Ասադաբայից հյուսիս-արևմուտք՝ Կունար մարզում։ Լեզվով խոսում է 1200 մարդ։ Մտնում է նուրիստական խմբի, հնդկական ճյուղի, հնդեվրոպական ընտանիքի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆղանստանի լեզուներ Կատեգորիա:Հնդիրանական լեզուներ
Պրոտակտինիում
Պրոտակտինիում, քիմիական տարր է, որի նշանն է Pa և ատոմային թիվը՝ 91:
Կատեգորիա:Մետաղներ Կատեգորիա:Ակտինոիդներ Կատեգորիա:Ռադիոակտիվ տարրեր Կատեգորիա:Պրոտակտինիում
Էմմա Մարոնե
Էմմա Մարոնե (իտալերեն՝ Emma Marrone, ), իտալացի փոփ ռոք երգչուհի։ «Amici di Maria De Filippi» կոչվող իտալական հայտնի տաղանդներ փնտրող հեռուստաշոուի հաղթող։ 2014 թվականի մայիսին նա իր «La mia città» երգով ներկայացրել է Իտալիան Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթում  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իտալիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ
Գեղեցկության սրահ «Վեներա» (ֆիլմ)
«Գեղեցկության սրահ «Վեներա»» (Vénus beauté (institut)), սիրային կատակերգություն, որը նկարահանվել է ֆրանսիացի ռեժիսոր Տոնի Մարշալի կողմից՝ իր սեփական սցենարով՝ 1999 թվականին։
Սյուժե
Անժելան, ֆիլմի գլխավոր հերոսուհին է, փարիզյան «Վեներա» գեղեցկության սրահում  աշխատում է որպես մերսող։ Նա մոտ քառասուն  տարեկան է, ամուսնացած չէ և այն տղամարդկանց հետ, որոնց համարում է իր սիրեցյալները,  որոշակի խնդիրներ ունի։ Նրանցից մեկի հետ կայարանի կառամատույցում  ունեցած բուռն վեճերից մեկի ժամանակ էլ ծանոթանում է Անտուանի հետ, որը սիրահարվում է անծանոթուհուն և պատրաստ է լինում նրա համար լքել հարսնացուին ու նոր կյանք սկսել։ Իրադարձությունների զարգացմանը հետևում են Անժելայի գործընկերները՝ նախկին բուժքույր Սամանտան և  պրակտիկանտ, երիտասարդ Մարին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր
Միլտոն Էրիկսոն
Միլտոն Հայլենդ Էրիկսոն (Milton Erickson,, ամերիկացի հոգեբույժ, ով մասնագիտացած էր կլինիկական հիպնոսի և ընտանեկան թերապիայի բնագավառներում։ Էրիքսոնը Կլինիկական Հիպնոսի Ամերիկյան Ընկերության հիմնադիր նախագահն էր, Ամերիկյան Հոգեբուժական Միության, Ամերիկյան Հոգեբանական Միության, Ամերիկյան Հոգեպաթոլոգիական Միության անդամ էր։ Նա իր ազդեցությունը թողեց հոգեթերապիայի մի շարք դպրոցների, ինչպես նաև նյարդալեզվաբանական ծրագրավորման ձևավորման և զարգացման վրա։ Նրա մոտեցումը փոփոխված գիտակցությանը ընկավ մի ամբողջ ուղղության՝ էրիկսոնյան հիպնոսի հիմքում։ Նրա հոգեվերլուծական մոդելը դարձավ նյարդալեզվաբանական ծրագրավորման հիմքերից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1901 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Նևադա նահանգի Աուրում ավանում։ Էրիքսոնի մանկությունը և պատանեկությունը անցել են Նևադա և Վիսկոնսին նահանգների գյուղական շրջաններում։ Դա անդրադարձավ նրա բնավորության վրա. Էրիկսոնը պարզ էր, համեստ, կենսասեր և նպատակամիտ։ Նա երկար տարիներ զրկված էր շարժվելու հնարավորությունից, չէր տարբերում ձայնի բարձրությունը, ուներ գունակուրություն՝ ընդունակ էր տարբերել միայն մանուշակագույնը, ինչպես նաև ընթերցանության մասնակի խանգարում։ 17 տարեկանում նա հիվանդացավ պոլիոմիելիտով (ողնուղեղի ախտահարում) և գամվում անկողնուն։ Նա հիշում է, որ այդ ժամանակ գրեթե ոչ մի զբաղմունք չուներ, քանի որ այն ամենը, ինչ տեսնում էր՝ իր հայրը, մայրն ու բուժքույր էին, որոնց հետ կոնտակտը միակողմանի էր՝ հոգատարություն վերջիններիս կողմից։ Նույնիսկ այդ պայմաններում Էրիկսոնը գտնում է իր զբաղմունքը, որն էլ ինչպես կպարզվի հետագայում՝ իր համաշխարհային ճանաչման առաջին քայլերն էին։ Հստակ կարողանալով օգտվել միայն տեսողությունից՝ նա սկսում է ուսումնասիրել ծնողների և բուժքրոջ շարժումները. «Ես սկսեցի ավելի սուր ընկալել մարդկանց ֆիզիկական գործողությունները և դա անչափ օգատակար էր։ Մարդիկ երբեմն կատարում են իրենց հակասող և դավաճանող շարժումներ, որոնցից փորձառու դիտողը շատ օգտակար ինֆորմացիա կարող է քաղել։ Շրջապատի հետ մեր կապերը մեծ մասամբ արտացոլվում են մարմնի շարժումների մեջ, այլ ոչ թե խոսքի»։ Սակայն Էրիկսոնը չսահմանափակվեց այդ ձեռքբերումով։ Իրեն բուժող բժիշկներն այս շրջանում պնդում էին, որ նա այլևս երբեք չի կարողանա քայլել։ Այս մտքին դեմ է դուրս գալիս Էրիկսոնը։ Օգտագործելով իր սահմանափակ հնարավորությունները՝ նա սկսում է ժամերով կենտրոնանալ իր մարմնում առաջացած նույնիսկ նվազագույն ազդակի վրա և փորձում զարգացնել դրանք։ Երկարատև քրտնաջան աշխատանքներից հետո՝ մեկ տարի անց, նա արդեն կարողանում է քայլել ձեռնափայտի օգնությամբ և աշխատանք է գտնում պահածոներ արտադրող գործարանում՝ ուսման փող հավաքելու համար։ Ամառային արձակուրդների համար իր բուժող բժիշկը խորհուրդ է տալիս Էրիկսոնին ամառը անցկացնել արևի տակ և ֆիզիկական թեթև ծանրաբեռնվածությամբ։ Այդպես Էրիկսոնը ուղևորվում է դեպի Միսիսիպի, և հունիսից մինչև օգոստոս անցկացնում այնտեղ։ Երեք ամիս շարունակ նա միայնակ թիավարում է՝ ունենալով միայն իր նավակը և սնունդի չնչին պաշարներ, այն դեպքում, երբ նա նույնիսկ ի վիճակի չէր երկու մետր ինքնուրույն լողալ։ Էրիքսոնն ասում էր, որ հիվանդությունը իր լավագույն ուսուցիչը դարձավ մարդկային հնարավորությունների ճանաչման մեջ։ Եվ իսկապես, չնայած ծանր հիվանդությանը, նա կարողացավ ավարտել բժշկական ֆակուլտետը և ստացավ հոգեբանության մագիստրոսի և բժշկության դոկտորի որակավորումներ Վիսկոնսին նահանգի համալսարանում։ Հենց այնտեղ էլ նա մի անգամ ներկա գտնվեց Քլարք Լեոնարդ Հոլլի հիպնոտիկ փորձերից մեկին, ինչը շատ տպավորեց նրան։ Արդեն երրորդ կուրսում սովորելիս նա ուներ հիպնոտիկ աշխատանքի բավականին մեծ փորձ։ Ավարտելով համալսարանը՝ նա պրակտիկ աշխատանքի անցավ Կոլորադոյի հոգեբուժարանում, այնուհետև կրտսեր հոգեբույժի պաշտոն ստացավ Ռոդ Այլենդի պետական հիվանդանոցում։ 1931 թվականի ապրիլին նա աշխատանքի անցավ Ուորչեսթրի պետական հիվանդանոցին անընթեր Փորձաքննական ծառայությունում, հասնելով ծառայության գլխավոր հոգեբույժի պաշտոնի։
Ձայնի բարձրությունը տարբերելու անկարողությունը հոգեբանի համար համարվում է բացասական կողմ, քանի որ այն նվազեցնում է այցելուի հուզական վիճակը զգալու հնարավորությունը, սակայն դա նույնպես չի կանգնեցնում Էրիկսոնին։ Ընդհակառակը, ձայնի տոները չտարբերելու պատճառով նա սկսում է ուշադրություն դարձնել ձայնի մոդուլյացիաներին և չշեղվել բովանդակության վրա։ Այսպիսով, նա բացահայտում է հուզական վիճակը ընկալելու լիովին այլ ոլորտ, որը լրացնում է մինչ այդ արդեն հայտնի խոսքի ընկալումը։ Բացահայտումը կայանում է հետևյալում՝ վարքի բազմաթիվ մոդելներ ավելի շուտ արտահայտվում են ոչ թե նրանով, թե ինչ ենք խոսում, այլ՝ թե ինչպես ենք խոսում։ Այս բացահայտումը պատկերավոր ներկայացնում է հենց ինքը Էրիկսոնը. «Ես հասկացա, որ կարող եմ ճանաչել դաշնակահարի տաղանդը ոչ թե իր նվագած երաժշտության ձայներից, այլ`թե ինչպես են նրա մատները դիպչում դաշնամուրի ստեղներին` վստահ, նուրբ, ուժեղ և միաժամանակ դիպուկ հպումներով։ Իրական արվեստը ենթադրում է շքեղ ֆիզիկական շարժումներ»։
1935 թվականին Էրիքսոնը տեղափոխվեց Միչիգան նահանգի Էլոիզ քաղաք, ուր զբաղեցրեց Ուեյնի շրջանային հիվանդանոցի Հոգեբանական ուսումնասիրությունների և վարժանքների կենտրոնի տնօրենի պաշտոնը։ Նա նաև Ուեյնի պետական բժշկական քոլեջի թղթակից անդամ էր և Իսթ Լենսինգի համալսարանի կլինիկական հոգեբանության պրոֆեսոր։1948 թվականին Էրիքսոնը տեղափոխվեց Ֆենիքս, Արիզոնա նահանգ։ Նրա հիմնական զբաղմունքը մասնավոր պրակտիկան էր, սեմինարները և դասախոսությունները հիպնոթերապիայի թեմաներով։ Հիսունական թվականներին նրա հոդվածը հիպնոսի մասին հայտնվեց «Բրիտանական Հանրագիտարան» հեղինակավոր հրատարակության մեջ։ Նա զբաղվում էր գիտակցության փոփոխված վիճակների ուսումնասիրությամբ Օլդոս Հաքսլիի հետ համատեղ։ 1952 թվականին Էրիքսոնը մասնակցեց Մեյսիում տեղի ունեցած գիտական համաժողովներին, որոնց մասնակիցներից էին Գրեգորի Բեյտսոնը, Մարգարետ Միդը և Լորենս Քյուբին։ Այդ համաժողովները մեծ ազդեցություն ունեցան կիբեռնետիկայի զարգացման վրա։ 1952 թվականին Էրիքսոնը կրկին հիվանդացավ պոլիոմիելիտով։ Նրա մարմնի աջ հատվածը լիովին կաթվածահար էր։ Սակայն մեկ տարի անց Էրիքսոնը կարողացավ մասնակիորեն հաղթահարել դա՝ երկու ձեռափայտերի օգնությամբ շրջելով Արիզոնայի լեռներում։ Կյանքի վերջին տարիներին նրան տանջում էին մշտական գլխացավերը՝ պոլիոմիելիտի բարդացման հետևանքը։ Նա գրեթե ամբողջովին անշարժ էր և 1967 թվականից կարողանում էր տեղաշարժվել միայն հաշմանդամի սայլակով։ Սակայն, բացի իր գրեթե գերբնական դիտողունակությունից, Էրիքսոնը նաև կարողացավ զարգացնել ձայնը՝ իր աշխատանքի հիմնական գործիքը և շատ էր հպարտանում նրանով, որ կարող է տիրապետել խոսքին։ Սակայն ժամանակի հետ ձայնն էլ դարձավ խուլ և անըմբռնելի։ Այդ պատճառով էր նա խոսում էր դանդաղ և հավասարակշռված։ Ստեղծվում էր տպավորություն, որ նա կշռում է յուրաքանչյուր խոսքը։ Հիվանդությունը քայքայեց նրա օրգանիզմը. Էրիքսոնը համառորեն պայքարում էր, առաջին հերթին՝ կյանքի յուրաքանչյուր ակնթարթով ուրախանալու իր կարողությամբ։ Բոլորին, ովքեր հանդիպում էին նրան, զարմացնում էր նրա անձի մենահատկությունը։ Նրա բոլոր զրուցակիցները նշում էին, որ դոկտոր Էրիքսոնը ակտիվորեն ապրում է իրականության մեջ և արձագանքում է ամեն ինչի։
Էրիկսոնը դարձել է բժշկական հիպնոսի աշխարհի լավագույն մասնագետներից մեկը, և հարստացնելով դասական հիպնոսը՝ դուրս է եկել նրա սահմաններից, մշակելով լիովին այլ մոտեցումներ տրանսի միջոցով բուժման համար, որը հետագայում անվանվել է էրիկսոնյան հիպնոս և առանց որի արդեն իսկ անհնար է պատկերացնել հիպնոսը։
Իր կյանքի վերջին տասնամյակում նա ծանր առողջական վիճակում է լինում։ Անհետ չկորած հիվանդությունը նորից գլուխ է բարձրացնում, որի արդյունքում նա նորից պարալիզացվում է։ Անընդհատ տանջող գլխացավեր և խոսքի կորուստ։ Սակայն Միլտոն Էրկսոնին տեսնողները միշտ զարմանք ու հիացմունք են ապրել։ Իր կյանքի համար պայքարելու ցանկությամբ լի, կյանքը հաստատող դիրքորոշումով, միշտ կենսուրախ և ներկայով ապրող այս մարդը նույնիսկ կարողանում է վերականգնել իր խոսքը և շարունակել աշխատել։ Էրիքսոնը հիացնում և զարմացնում էր մարդկանց։ Նա կենսասիրություն էր ճառագում՝ գերադասելով տեսնել ծաղիկները և ոչ թե մոլախոտերը։ Այցելուներին նա նույնպես խրախուսում էր անել նույնը։ Իր աշակերտների հաջողությունները նա երբեք չէր վերագրում իրեն, ընդհակառակը, նա ուրախանում էր, տեսնելով, որ անձը կարողացել է իր մեջ նոր կյանքի աղբյուր բացահայտել։
Նա վախճանվեց 1980 թվականի մարտի 25-ին, խաղաղ և առանց տանջանքների, իր ընտանիքի անդամներով շրջապատված։
Դոկտոր Միլտոն Էրիկսոնը 140 գիտական հոդվածների և մի քանի տասնյակ գրքերի հեղինակ է։ Նա համարվում է իր դարի լավագույն հոգեբաններից մեկը։
Թերապևտիկ մոտեցումներ
Քառասնական թվականներից սկսած, Էրիքսոնի գործունեության հիմնական տեսակ դարձավ հոգեթերապիայի որակապես նոր ուղղության՝ էրիքսոնյան հիպնոսի մշակումը և կիրառումը։ Նա հայտնի դարձավ շնորհիվ այն բանի, որ կարողանում էր հիպնոսացնել նույնիսկ հիպնոսի նկատմամբ բացարձակապես անընկալունակ մարդկանց և բուժում էր նույնիսկ այնպիսի հիվանդություններ, որոնք համարվում էին անբուժելի, նույնիսկ այնպիսիները, որոնց բուժման մեջ հիպնոսը հակացուցված էր։ Նոր մոտեցման կիրառման հիմնական սկզբունք դարձավ Էրիքսոնի առաջադրած ուտիլիզացիայի գաղափարը։ Այն կարելի է բնորոշել որպես այցելուի և շրջապատող աշխարհի բոլոր ասպեկտներին հակազդելու թերապևտի պատրաստություն։ Էրիքսոնը բացասաբար էր վերաբերում այժմ էլ տարածված ոճաբանական ուսումնասիրությունների մեթոդներին, քանզի գտնում էր, որ յուրաքանչյուր այցելուի անձ յուրահատուկ է։ Հետևաբար, յուրահատուկ պետք է լինի և թերապևտիկ մեթոդը։ Իր մեթոդը նա նկարագրում էր հետևյալ կերպ. «Թերապևտները… երբեք չպիտի պարսավեն, մեղադրեն, կամ ժխտեն այցելուի վարքի ցանկացած դրսևորում միայն նրա համար, որ այն ապակառուցողական է, անմիտ կամ ոչ ռացիոնալ։ Այցելուի վարքը այն խնդրի մի մասն է, որով նա դիմել է հոգեթերապևտին։ Այն կազմում է նրա անձնային շրջանակը և կարող է լինել գերակայող ուժ հոգեթերապևտի և այցելուի հարաբերություններում։ Այն ամենը, ինչով այցելուները գալիս են հոգեթերապևտի մոտ, ինչ-որ տեղ իրենց և իրենց խնդրի մասնիկն է։ Այցելուին պետք է նայել աջակցությամբ, արժեվորելով այն ամբողջականությունը, որը հառնում է հոգեթերապևտի առաջ։ Շատ հաճախ հոգեթերապիան կարող է ամուր հիմք ունենալ հենց միայն հիմար, աբսուրդ, ոչ ռացիոնալ դրսևորումներում»։ Նման մոտեցմամբ հոգեթերապևտի աշխատանքը վերածվում է կլինիկական փորձի, որի գործիչ է դառնում հենց հոգեթերապևտը։ Նա միանում է այցելուի ներքին աշխարհին և օժանդակում է նրան գիտակցել իր թերությունների արժանիքները։
Էրիքսոնը առանձնացնում էր հիպնոտիկ տրանսի երեք մակարդակ՝ առօրէական տրանս, ինչը սովորական երազկոտությունն է, խորքային տրանս, ինչը առաջանում է հիպնոսողի որոշակի ազդեցության կամ նպատակաուղղված ինքնաներշնչման արդյունքում և սոմնամբուլային տրանս, ինչն առանձնանում է նրանով, որ անձը՝ գտնվելով տրանսի մեջ, կարող է ազատ շարժվել, խոսել, պահել իրեն այնպես, կարծես թե սովորական, արթմնի վիճակում է։ Նա գտնում էր, որ տրանսն ունի զարգացման մի քանի փուլեր։ Առաջին փուլն էր ուշադրության կենտրոնացումը, երկրորդը՝ գիտակցության ապագործնականացումը, ինչի ընթացքում գիտակցության ակտիվությունը նվազում էր, գիտակցական գործընթացների կատարման արդյունավետությունն ընկնում։ Երրորդ փուլը անգիտակցական որոնումն էր, չորրորդը՝ անգիտակցական գործընթացներին հիպնոտիկ հակազդեցությունը։ Այն դրսևորվում է այնպիսի հիպնոտիկ ֆենոմենների տեսքով, ինչպիսիք են ամնեզիան, կատալեպսիան, լևիտացիան, անեսթեզիան, նյարդային ազդակավորումը։
Էրիքսոնը կիրառում էր և ուղղակի և անուղղակի ներշնչողական մեթոդներ, լայնորեն օգտագործում էր թերապևտիկ փոխաբերություններ առակների, կատակների, հեքիաթների, պատմությունների ձևով։ Էրիքսոնյան հիպնոսի հիմնական տեխնիկաներն են անորոշ խոսքի կիրառումը, տրանսի նշանների ընդգծումը, տրանսային ուղեկցումը, ներդաշնակումը, դիսսոցիացիաները, ինքնահիպնոսը, մտաշարժողական ազդակավորումը։
Միլթոն Էրիքսոնի մշակած թերապևտիկ ուղղությունը այժմ զարգացնում են նրա աշակերները՝ Ջեֆրի Զեյգը, Սթիվեն Գիլլիգենը, Էռնեստ Ռոսսին, Սթիվեն Լենքթոնը։ Նրա աշակերտներից էր նաև Ջեյ Հեյլին, որը ընտանեկան թերապիայի մի քանի մոտեցումներ առաջադրեց։ Էրիքսոնի խորհուրդներից օգտվում էին նաև ընտանեկան թերապևտներ Քլու Մադանեսը, Սալվադոր Մինուխինը, Էնդրյու Ջեքսոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբույժներ Կատեգորիա:Հոգեվերլուծաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ
Ֆիտնես թրեքեր
Ֆիտնես թրեքեր, սարք կամ հավելված, որը նախատեսված է ֆիզիկական ակտիվությանդիտարկման(մշտադիտարկման) համար, ինչպես օրինակ՝ անցած ճանապարհի հեռավորությունը, ծախսած կիլոկալորիաները, սրտի աշխատանքը և քնի որակը։ Պատկանում է դյուարկիր համակարգիչների շարքին։ Այժմ սրանք ասոցացվում են խելացի ժամացույցների հետ, որոնք համաժամեցվում են սմարթֆոնի կամ համակարգչի տվյալների հետ: Կան հատուկ հավելվածներ, որոնք կատարում են ֆիզիկական ակտիվության մշտադիտարկում ։ Որոշ հետազոտություններ հաստատում են, որ այսպիսի սարքերի կրումը չի կարող հանգեցնել մարդու քաշի էական նվազման ։
Պատմություն
«Ակտիվության թրեքեր» տերմինը հիմնականում վերաբերվում է կրվող սարքերին, որոնք ղեկավարում և ֆիքսում են մարդու ֆիտնես ակտիվությունը։ Դրանց նախագծման պատմությունը սկիզբ է առնում ամսագրերից, որտեղ հրապարակվեցին ԱՄՆ-ի սպորտի և ֆիզկուլտուրայի նախարարության կողմից ստեղծված աղյուսակները, որտեղ արտացոլվում էին բնակչության ֆիզիկական ակտիվության եւ քնի հետազոտությունների արդյունքները ։ 20-րդ դարավերջի և 21-րդ դարասկզբի զարգացող տեխնոլոգիաները թույլ տվեցին ավտոմատացնել ֆիտնեսի մշտադիտարկումը և ստեղծվեցին դյուրակիր սարքեր կապված այս խնդրի հետ։ Սկզբնական օրինակները իրենցից ներկայացնում էին հեծանիվների համար նախատեսված համակարգիչներ, որոնք հնարավորություն ունեին ամրացնել նաև ձեռքին՝ նրանք կարող էին հաշվել արագությունը, անցած ճանապարհը և այլն։ Մարզիկների համար նախատեսված առաջին, պատրաստի սրտի ռիթմը որոշող ցուցիչը թողարկվեց 1981 թվականին ։ Ֆիզիկական վիճակի էֆֆեկտիվ որոշման, այդ թվում նաև սրտի ռիթմի որոշման սարքերը սկսեցին թողարկվել 2000-ական թվականներին։
Ժամանակի հետ էլեկտրական ակտիվության թրեքերներներում ավելի ճշգրիտ չափման համար սկսեցին տեղադրվել աքսելերոմետրեր և բարձրությունը չափող մեխանիզմներ։ Բացի սա, հիմնվելով ստացած տվյալների վրա թրեքերները սովորեցին հաշվել ծախսած կիլոկալորինները և կատարել քնի մոնիթորինգ ։ Որոշ թրեքերներ սկսում են թողարկել ազդանշան սրտի աշխատանիքի հետ կապված խնդրի ժամանակ ։ ԱՄՆ-ում BodyMedia-ն մշակել է մեկ անգամյա օգտագործման ակտիվության թրեքեր, որը կարելի է կրել մի քանի շաբաթ շարունակ։ Այս թրեքերները ստեծված են բժշկական կամ ապահովագրական ընկերությունների համար, որոնք նպատակաուղղված են որոշելու հաճախորդների կամ աշխատակիցների աշխատունակությունը։
2014 թվականին ներկայացվեցին ակտիվության թրեքերներ կենդանիների համար ։
Ակտիվության թրեքերները գրավում են մարդկանց նրանով, որ նրանք մարդու շարժողականությունը վերածում են մրցակցային խաղի, որի շնորհիվ մարդիկ կիսվում են իրենց ունեցած հաջողություներով սոցալիական ցանցերում։
2016 թվականին ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ը և Garmin-ը նմանատիպ սարքերի միջոցով կարողացել են հասնել հաջողության երեխաների ակտիվության հարցում ։
Կրվող ընթերցիչներ
Կրվող ընթերցիչները լայն տարածում ունեն բժկության, սպորտի և անվտագության ոլորտում։ Այս տեխնոլոգիաները թույլ են տալիս պահպանել և հետևել հաջախորդի առողջությունը առանց նրան հոսպիտալացնելու։ Թրեքերների շնորհիվ բժիշկներին կարող է տեղեկություններ փոխանցվել հիվանդի մասին՝ մարմնի ջերմաստիճանը, սրտի աշխատանքը, ուղեղի ակտիվությունը, մկանների շարժը և այլ տվյալներ ։
Արտադրություն
Ակտիվության թրեքերները հասանելի են ինչպես էկրանով, այնպես էլ առանց դրա։
Որոշ առօրյա շարժողական գործողություններ, ինչպիսին են օրինակ կենցաղային գործերը, հեծանվով զբոսանքը, լողը, պարը, կարող են աղավաղել թրեքերներից ստացած տվյալները։ Օրինակ՝ Stiftung Warentest թեստավորման արդյունքում ոչ մի ակտիվության թրեքեր չի կարողացել ճշգրիտ չափել հեծանիվով անցած ճանապարհը։ Բացի դա, ճշգրիտ չէր նաև ծախսված կիլոկալորիաների թիվը ։
Օգտագործումը բժշկության ոլորտում
Որոշ հետաքննություններ ցույց են տվել, որ մարդիկ ովքեր կրում են նիհարելու նպատակով, 18 ամսվա ընթացքում նրանք չեն հասնում սպասված արդյունքի։
Մեկ այլ հետաքննության ընթացքում, 4 ամիս հետևելով ֆիտես թրեքերի տված պլանին կարողացել են հասնել լավագույն արդյունքի ։ Սակայն ուսումնասիրությունները չեն տալիս հստակ պատասխան այն հարցին, թե արդյոք թրեքերները ավելացնում են երեխաների ֆիզիկական ակտիվությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր Կատեգորիա:Բանացանց Կատեգորիա:Մարզական իրեր Կատեգորիա:Համատարած հաշվարկումներ Կատեգորիա:Մարդ–համակարգիչ փոխազդեցություն Կատեգորիա:Սպորտային եզրույթներ Կատեգորիա:Սպորտի մարզիչներ Կատեգորիա:Բջջային համակարգիչներ
Նիսիբինի գավառակ
Նիսիբին, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում` Մարդինի գավառում։ Գտնվում էր Դիարբեքիրի հարավային կողմում` Եփրատի ձախ վտակ Խաբուր գետի վերին հոսանքում։ Վարչական կենտրոնը Նիսիբին գյուղաքաղաքն էր։
Հնում մտնում էր Հայոց Միջագետքի մեջ։
Պատմություն
Հայերի մեծ մասը ոչնչացվել է 1915 թ.-ի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
Նիսիբինի բնակչությունը խառն էր։ 1890 թ.-ին հայերի թիվը կազմում էր 5000 մարդ, իսկ 1915 թ.-ի սկզբներին հայերի թիվը կրկնապատկվել էր։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, հողագործություն և բանջարաբուծությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Լեդի Էնն Քլիֆորդ, 14-րդ բարոնուհի դե Քլիֆորդ
Լեդի Էնն Քլիֆորդ, Դորսեթի, Պեմբրոքի ու Մոնտգոմերիի կոմսուհի, իր իրավունքով ՝ 14-րդ բարոնուհի դե Քլիֆորդ, անգլիացի ազնվականուհի։ 1605 թվականին հոր կամքով ժառանգել է վերջինիս հնամենի բարոնությունը և իր իրավունքով դարձել 14-րդ բարոնուհի Քլիֆորդը։ Եղել է գրականության հովանավոր և զբաղեցրել Ուեստմորլենդի բարձր շերիֆի ժառանգական պաշտոնը 1653 - 1676 թվականների ընթացքում ։
Ծագում
Ծնվել է 1590 թվականի հունվարի 30-ին Սքիփթոն ամրոցում և մկրտվել փետրվարի 22-ին Սքիփթոն քաղաքի սուրբ Երրորդության եկեղեցում։ Քամբերլենդի 3-րդ կոմս Ջորջ Քլիֆորդի (1558–1605) և վերջինիս կնոջ՝ լեդի Մարգարեթ Ռասսելի միակ և կենդանի մնացած ժառանգորդն էր։ Մանկության ուսուցիչը բանաստեղծ Սեմյուել Դանիելն էր ։
Ժառանգություն
1605 թվականի հոկտեմբերի 30-ին իր հոր մահից հետո ժառանգել է Քլիֆորդի բարոնությունը, բայց հոր կոմսությունն անցել է ընտանիքի արու ժառանգին, ավելի կոնկրետ՝ հոր կրտսեր եղբորը՝ Քամբերլենդի 4-րդ կոմս Ֆրենսիս Քլիֆորդին (1559-1641)։ Հայրը Էննին կտակել էր £15,000 գումար։ Երիտասարդության տարիներին նա երկար ու բարդ իրավական պայքար է մղել ընտնեկան կալվածքները հետ ստանալու համար, որոնք շնորհվել էին Անգլիայի թագավոր Էդուարդ II-ի (1307-1327) կողմից պրիմոգենիտուրայի (առաջնածնության) հիման վրա, իրեն կտակված £15,000 գումարի փոխարեն։ Նրա գլխավոր փաստարկն այն էր, որ այդ ժամանակ ինքը եղել է 15 տարեկան։ Միայն 1643 թվականին 4-րդ կոմսի միակ որդու՝ Քամբերլենդի 5-րդ կոմս Հենրի Քլիֆորդի անզավակ մահից հետո է Էննը կարողացել վերստանալ ընտանեկան կալվածքները, թեև իրականում դրանց տիրացել է 1649 թվականին ։
Վաղ կյանք
Էննի ծնողների ամուսնությունը դառնացել է նրանց երկու ավագ որդիների վաղաժամ մահերով (մինչև 5 տարեկան) և նրա ծնողներն իր մանակության մեծ մասում ապրում էին առանձին։ Հայրն Եղիսաբեթ I-ի արքունիում կարևոր պաշտոն էր զբաղեցնում, մինչդեռ մայրը ճանաչում չուներ։ Քանի որ ծնողներն անջատ էին ապրում, ընտանիքում մայրը ձեռք է բերել մայրիշխանություն ։ Էննը մեծացել է ամբողջապես կանացի միջավայրում և գերազանց կրթություն ստացել բանաստեղծ Սեմյուել Դանիելից։ Երեխա ժամանակ եղել է Եղիսաբեթ թագուհու սիրելին ու դիմակներով պարել Հակոբ Ա-ի կնոջ՝ Աննա Դանիացու հետ։
Ամուսնություն և զավակներ
Լեդի Էննը երկու անգամ է ամուսնացել։
Երկու ամուսնություններն էլ դժվար են եղել․ ժամանակակիցները հաղորդում են լեդի Էննի անզիջում անհատականության մասին ։ Նրա առաջին ամուսինն արքունիքում կարևոր անձ էր և ընտանիքում դժվարություններ էր ստեղծում իր շռայլության ու անհավատարմության պատճառով։ Ամուսնուն հակադրվելով լեդի Էննը խախտում էր ամուսնուն ենթարկվելու ընդունված նորմը ։ Երկրորդ ամուսնու հետ կոնֆլիկտի առանցքում լեդի Էննի՝ իր կրտսեր դստերը ինքնուրույն ամուսին ընտրելու թույլտվության որոշումն էր։
Արվեստների հովանավոր
Գրականության կարևոր հովանավոր էր և ինչպես նշում էր Ջոն Դոնը, կարող էր «քննարկել ամեն ինչ, սկսած նախախնամությունից մինչև մետաքս»։ Յան վան Բելկամպը պատկերել է լեդի Էննին մի հսկա եռապատկերում, որը տիկինն ինքն էր նախագծել։ «The Great Picture» վերնագրով նկարը պատկերում է տիկնոջ կյանքի երեք հատվածները․ 56 տարեկան հասակում (աջից), 15 տարեկան հասակում (ձախից), և նախքան իր ծնվելը՝ մոր արգանդում (կենտրոնում)։ Նկարի հետ կապված Էնն Քլիֆորդը հաշվարկել է իր բեղմնավորման ամսաթիվը՝ 1589 թվականի մայիսի 1, որն արտասովոր դեպք էր ։ Նկարը կարելի է տեսնել Քենդալ քաղաքի Abbot Hall պատկերասրահում։
Շինարարական աշխատանքներ
1656 թվականին Քամբրիայի Բրուեմ գյուղի մոտ իր մոր հիշտակին կառուցել է «Կոմսուհու կոթող» հուշարձանը այն վայրում, որտեղ վերջին անգամ 1616 թվականին հանդիպել էր իր մայրիկին։ Կոթողի մոտ գտնվող մի ցածրիկ քարի վրա նրանց հրաժեշտի օրը գումար էր դրվում աղքատների համար։ Սա հիշատակվում է ամեն տարի ապրիլի 2-ին։
Տարբեր վայրերում եկեղեցիներ է վերականգնել, այդ թվում՝ Հյուսիսային Անգլիայում Քլիֆորդների ընտանեկան կալվածքներում, ինչպիսիք են՝ Սքիփթոն ամրոցը Յորքշիրում, Պենդրագոն ամրոցը, Բրո, Էփլբի, և Բրուեմ ամրոցները, որոնք բոլորն էլ գտնվում էին Ուեստմորլենդում (այժմյան Քամբրիա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1590 ծնունդներ Կատեգորիա:1676 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:17-րդ դարի անգլիացիներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
Դանթեն և Վերգիլիոսը դժոխքում
Դանթեն և Վերգիլիոսը դժոխքում (Dante et Virgille en Enfer), 19-րդ դարի հայտնի գեղանկարիչ Ուիլյամ Բուգրոյի կտավը։ Ներկայումս գտնվում է Փարիզում՝ Օրսե թանգարանում։
Ջեզիրեի գավառակ
Ջեզիրե, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում` Մարդինի գավառում։
Տարածքը վերագրվում է նաև Հայոց Միջագետքի Եդեսիայի գավառին։ Իր տարածքով համապատասխանում է Կորճեք աշխարհի Ներքին Կոդրիք գավառին։
Պատմություն
1829 թ.-ին Ջեզիրեն քրդական ինքնավար շրջանում էր գտնվում։ Ըստ թուրքական աղբյուրների 1915 թ.-ի Մեծ եղեռնի ժամանակ այստեղից բռնագաղթեցվել է 1049 հայ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Ստեփան Կարճիկյան
Կենսագրություն
1915 թվականին ավարտել է Պետրոգրադի ռազմաբժշկական ակադեմիան։ 1918 թվականից՝ Լենինգրադի ռազմաբժշկական ակադեմիայի նյարդային հիվանդությունների ամբիոնի դասախոս, 1948 թվականից 1962 թվականը՝ ամբիոնի վարիչ։ Մասնակցել է առաջին համաշխարհային պատերազմին, Խորհրդա-ֆիննական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին։ 1941 թվականին նշանակվել է Լենինգրադի, 1948 թվականին՝ խորհրդային բանակի գլխավոր նյարդախտաբան։ Կարճիկյանի գիտական աշխատությունները նվիրված են ռազմական նյարդախտաբանության, հատկապես կենտրոնական ու ծայրամասային նյարդային համակարգերի վնասվածքների (դասակարգել է գլխուղեղի վնասվածքները), նևրոզների, գլխուղեղի արյունատար անոթների հիվանդությունների և էպիլեպսիայի բուժման հարցերին։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի և Կարմիր դրոշի երկու շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայ նյարդախտաբաններ Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Դպրոցական տարիք
Դպրոցական տարիք, մարդու կյանքի տարիքային որոշակի ժամանակաշրջան։ Մարդը այդ ժամանակաշրջանը նվիրում է կրթությանը և դպրոցական կրթության ստացմանը՝ օրենսդրորեն հաստատված նվազագույն չափով։ Իր մեջ ներառում է տարիքային խմբերի սահմանված քանակ, որը համապատասխանում է օրենսդրորեն հաստատված պարտադիր կրթության նվազագույն ծավալի ժամկետին։ Դպրոցական տարիքի հստակ սահմանված ժամկետները անհրաժեշտ են դպրոցական կրթությանը ենթակա տարիքում գտնվող մարդկանց թվաքանակը հաշվարկելու համար։
Դպրոցական տարիքի սահմաններ
Դպրոցական տարիքը սահմանվում է 6-7 տարեկանից մինչև 17-18 տարեկան հասակը ։ Բաժանվում է կրտսեր դպրոցական տարիքի և ավագ դպրոցական տարիքի։ Առաջին շրջանը համարվում է կրտսեր դպրոցական տարիքը (6-7-ից մինչև 10-11 տարեկան), երբ երեխան սովորում է տարրական դասարաններում։ Այդ շրջանում տեղի է ունենում փորձի յուրացում, և ձևավորվում են հոգեկան պրոցեսների ազատ կարգավորման հնարավորությունը և գործողությունների ներքին պլանը ։
Հոգեբանական զարգացումը դպրոցական տարիքում
Դպրոցական տարիք՝ ժամանակաշրջան, որի ընթացքում մարդկանց ճնշող մեծամասնության մոտ անհետանում են մանկական վախերը։ Դպրոց ընդունվելուց հետո շատ երեխաների մոտ սկզբում նկատելի մեծանում է մանկական տարիքային վախերի քանակը։ Բելառուսական Վիտեբսկ քաղաքում անցկացված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ առաջին դասարանցիների շրջանում, ի տարբերություն ավագ նախադպրոցական երեխաների, առկա են երկու նոր վախեր՝ ուշանալ և հիվանդանալ ։ Վիտեբսկ քաղաքի հետազոտված 40 առաջին դասարանցիների մոտ հայտնաբերվել են ընդամենը 30 տեսակի մանկական վախեր, որոնց մեջ գերակշռում էին մահից, ծնողների մահից, հրդեհից, հանցագործների հարձակումից, ինչ-որ բան վատ անելու, տարերային աղետներից, կրակից, ուշանալու և այլ վախերը ։ Պարզվեց,որ հետազոտված առաջին դասարանցու վախերի միջին քանակը ավելի բարձր է, քան ավագ նախադպրոցականի մոտ ։ 8-9 տարեկան երեխաների մոտ (Նիժնի Նովգորոդի դպրոցի երկրորդ և երրորդ դասարանցիների մոտ) գերակշռում էին երեք տեսակի վախեր՝ մահ (հարցվածների 82 %-ի մոտ), պատերազմ (հարցվածների 82 %-ի մոտ), հարձակում (հարցվածների 81 %-ի մոտ) ։ Դեռահասության տարիքում բնական մանկական վախերը (մթությունից, մահից և այլն), որպես կանոն, անհետանում են, և դեռահասների մոտ հիմնականում սոցիալական վախեր են լինում։ Ա․ Ի․ Զախարովը նշում էր, որ դեռահասների մոտ սոցիալական վախերի պիկը համընկնում էր 15 տարեկան տարիքի հետ ։ Հայտնի են 5 տեսակի սոցիալական վախեր՝ «չլինել ինքդ քեզ նման», ձախողումներից, քննադատությունից և պատժից, ֆիզիկական տգեղությունից, մենակությունից և ինքնադրսևորման անհնարինությունից ։ Մանկական վախերի վերացման համար կիրառում են հոգեբանական ուղղման տարբեր մեթոդներ՝ արտ-թերապիա, հեքիաթաթերապիա և այլն ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կրթություն Կատեգորիա:Օրենքներ Կատեգորիա:Մանկություն
Բենբու
Բենբու, քաղաք Չինաստանում։
Բաժանումը
Բենբուն բաժանված է 4 թաղամասերի և 3 կոմսությունների ՝
Նատաշա Նինկովիչ
Նատաշա Նինկովիչ (Наташа Нинковић / Nataša Ninković, ), կինոյի և թատրոնի սերբ դերասանուհի, ով առավել հայտնի է «Փրկիչը», «Կյանք ու պատերազմ», «Մասնագետ», «Թակարդ» ֆիլմերում իր դերակատարումներով։ Մի շարք հեղինակավոր մրցանակների դափնեկիր, հայրենական ու միջազգային կինոփառատոններում բազմից արժանացել է լավագույն դերասանուհու կոչման։
Կենսագրություն
Նատաշա Նինկովիչը ծնվել է 1972 թվականի հուլիսի 22-ին Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետության Տրեբինյե քաղաքում (ներկայում՝ Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա)՝ Բրանկո և Միլենա Նինկովիչների ընտանիքում։ Հայրենի քաղաքում ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, ինչից հետո մեկնել է Բելգրադ և ընդունվել Բելգրադի համալսարանի դրամատիկական արվեստի ֆակուլտետ, որտեղ սովորել է պրոֆեսոր Վլադիմիր Եվտովիչի մոտ։ Նատաշա Նինկովիչի համակուրսեցիներն են եղել այնպիսի հայտնի արտիստներ, ինչպիսիք են Վոին Չետկովիչը, Սերգեյ Տրիֆունովիչը և Նեբոյշա Գլագովեցը։ Նատաշա Նինկովիչը համալսարանն ավարտել է 1994 թվականին ։
Կինոյում նկարահանվել Նատաշա Նինկովիչն սկսել է համալսարանում սովորելու տարիներին՝ 1989 թվականին. նա էպիզոդիկ դերեր է կատարել «Լավագույնը» և «Հոլիվուդի երեք տոմս» ֆիլմերում։ Հայտնի է դարձել 1998 թվականին, երբ նկարահանվել է ամերիկյան «Փրկիչը» ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկում։ Ֆիլմը նվիրված էր Բոսնիական պատերազմի ողբերգական դեպքերին։ Այդ դերակատարկան համար Նինկովիչն արժանացել է մի շարք հեղինակավոր կինոմրցանակների, մասնավորապես Սոչիում կայացած «Կինոտավր» կինոփառատոնում ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի, Նիշում կայացած սերբական կինոփառատոնում արժանացել է մի քանի մրցանակների։
2003 և 2004 թվականներին Նատաշա Նինկովիչը նկարահանվել է «Մասնագետ» ֆիլմում և «Խառը ամուսնություն» հեռուստասերիալում համապատասխանաբար։ 2006 և 2007 թվականներին նշանակալի են եղել նրա դերերը «Խենթը, խճճվածը, նորմալը» սերիալում և «Թակարդ» ֆիլմում, որը նույնպես արժանացել է տարբեր հարգի մի շարք մրցանակների։ 2008 թվականին նկարահանվել է «Վիրավոր արծիվը» ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկում։
Նատաշա Նինկովիչը բազմաթիվ դերերով հանդես է եկել Բելգրադի Ազգային թատրոնի բեմում։ Արժանացել է մի քանի թատերական մրցանակների. 2002 թվականին նրան շնորհվել է «Կոմեդիայի օրեր» փառատոնի մրցանակ «Ամռան գիշերվա երազ» ներկայացման մեջ կատարած դերի համար։ 2005 թվականին Բելգրադի դրամատիկական թատրոնի կողմից ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի «Տրանսիլվանիա» ներկայացման մեջ իր դերակատարման համար։ Երեք անգամ ճանաչվել է Բելգրադի Ազգային թատրոնի լավագույն դերասանուհի (2001, 2002, 2010)։
Նատաշա Նինկովիչը բնակվում է Բելգրադում։ Ամուսնացած է Նենադ Շարենացի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ երկվորյակներ Լուկան ու Մատիան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Սերբ սցենարիստներ
Ոսկե կանոն
Ոսկե կանոն, մարդու պարտականությունները, որոնք ունեն անձնական բնույթ, այսինքն՝ առնչվում են անհատի անձնական կյանքին, նրա կատարած այն արարքներին, որոնք ուղղակիորեն վերաբերվում են իր անձին։ Քանի որ մարդն իր բնությամբ ընկերային էակ է՝ իր նմանի հետ ապրող, հարաբերվող, ուրեմն բնականորեն անհրաժեշտ է այդ փոխհարաբերությունները կարգավորել օրենքի կամ պատվիրանների համակարգով։ Իրոք, մարդ անհատն ապրում է հասարակության մեջ և միշտ իր առօրյա կյանքում շփվում է մերձավորների, հարազատների, շրջապատի մարդկանց հետ։ Այս առումով էլ կարևոր է շրջապատի հետ ունեցած հարաբերությունների կարգավորումը։ Իսկ ինչպես կարգավորել հարաբերությունները շրջապատի մարդկանց` հարևանների, մերձավորների, ընկերների հետ։ Ինչը պետք է լինի այն մենտորը, որն ազատելու է ամենազանազան փորձություններից և սովորեցնելու է ճիշտ վճիռներ կայացնել։ Շրջապատի հետ մարդու փոխհարաբերություններն առաջին հերթին պետք է լինեն արդարացի, այսինքնէ օրենքի, օրինականության սահմաններում, որոնք, որպես կանոն, լինում են`
Օրինական
Օրինական են համարվում այնպիսի փոխհարաբերությունները, երբ մարդ հավատարիմ մնալով պատվիրաններին, իր վարքն ու կենցաղը համապատասխանեցնում է այդ կանոններին։ Սա արդարացի հարաբերությունների առաջին մակարդակն է, որն ամենատարածվածն է քաղաքացիական և հասարակական կյանքում։ Պարզ է, որ «օրինական» մարդը, այսինքն օրենքի տառին հետևողը չոր ու քարիստ հարաբերությունների կրողն է և, չնայած իր պարտականությունները կատարելուն, այնուամենայնիվ, նրա վարքի մեջ պակասում է ջերմությունը, անկեղծությունը, սերը։
Կատեգորիա:Քրիստոնեական էթիկա Կատեգորիա:Բարոյականության հասկացություններ Կատեգորիա:Սոցիալական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Հուդայականություն Կատեգորիա:Ավետարան ըստ Մատթեոսի Կատեգորիա:Ավետարան ըստ Ղուկասի Կատեգորիա:Ավետարան ըստ Մարկոսի
Սիմոն Պապյան
Աշխատանքային գործունեությունը
Սիմոն Պապյանը հանդիսացել է «Ազգային անվտանգության ռազմավարության» նախագծի մշակման աշխատանքները համակարգող միջգերատեսչական հանձնաժողովի անդամ, «ՀՀ Ազգային գնահատման զեկույց Ռիո+10-ի» աշխատանքային խմբի ղեկավար-խմբագիր, «ՀՀ Ազգային գնահատման զեկույց Ռիո+20-ի» խմբագրական խորհրդի անդամ։ Ղեկավարել է բնապահպանական քաղաքականության ազգային գործողությունների ռազմավարությունների մշակման աշխատանքները` Հայաստանի Հանրապետության ազգային բնապահպանական գործողությունների ծրագրի հիմնական զեկույցի համախմբագիր, Հայաստանի Հանրապետության երկրորդ բնապահպանական գործողությունների ծրագրի ազգային համակարգող, Նախարարական զեկույցների (Բնապահպանության նախարարություն) ղեկավար-խմբագիր, Հայաստանի ջրային ռեսուրսները երրորդ հազարամյակում զեկույցի  համախմբագիր, Կլիմայի փոփոխության մասին 3-րդ ազգային հաղորդագրության, Հայաստանի կենսաբազմազանության 3-րդ ազգային զեկույց ծրագրի ազգային տնօրեն։
Հայաստանի Հանրապետության անունից, որպես պատվիրակության ղեկավար, հանդես է եկել միջազգային բնապահպանական կոնվենցիաների կողմերի կոնֆերանսներում ներկայացնելով Հայաստանի Հանրապետության դիրքորոշումը քննարկվող հարցերի վերաբերյալ։
Պարգևներ
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր և երեք թոռ։ Անկուսակցական է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երկրաբաններ Կատեգորիա:ՀՀ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Հյուսիսային տարածաշրջան (Բրազիլիա)
Հյուսիսային տարածաշրջան (Distrito Federal), վարչա-վիճակագրական տարածաշրջան Բրազիլիայում։
Բնակչությունը տարածաշրջանում կազմում է 18 182 253 մարդ (2018 թվականի դրությամբ) ։ Զբաղեցնում է 3 853 676.95 կմ² տարածք, դա կազմում է երկրի տարածքի մոտ 45,25% ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 3,77 մարդ/կմ²։
Տարածաշրջանի կազմ
Տարածաշրջանի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ նահանգները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Բրազիլիայի տարածաշրջաններ
Տնտեսագիտական ինքնուրույն դպրոցներ
Տնտեսագիտական ինքնուրույն դպրոցներ, տնտեսագիտության տեսության զարգացման ուղղություններ։
Հին աշխարհի մտածողները ձգտել են հասկանալ ու նկարագրել տնտեսական երևույթները։ Մ․թ․ա․ 5-րդ դարում Քսենոփոնը շրջանառության մեջ է դրել, իսկ հետագայում Արիստոտելի կողմից օգտագործվել է «օյկոնոմիա» բառը, որը նրանք բացատրել են որպես «տնային տնտեսությունը վարելու արվեստ»։ Նրանք տնային տնտեսությունը վարելու արվեստը չեն ուսումնասիրել որպես ինքնուրույն ոլորտ, այլ դիտարկել են հասարակության մասին գիտության համակարգում։
Տնտեսագիտության տեսության՝ որպես ինքնուրույն գիտության հանդես գալը կապված է Անտուան Մոնկրետիենի անվան հետ։ Այն տեղի է ունեցել 17-րդ դարում, երբ սկիզբ էր առել կապիտալիզմի տնտեսական համակարգը, ու աստիճանաբար ամբողջական պատկերացումներ էին ձևավորվում տնտեսական տարբեր երևույթների, մասնավոր սեփականության և այլնի մասին։ Քանի որ տնտեսական երևույթները անընդհատ զարգացման մեջ են գտնվել, ձևավորվել են տնտեսագիտության տեսության տարբեր ուղղություններ, որոնք իրենց ծագման ժամանակաշրջանի տնտեսական պայմանների արդյունք են։
Մերկանտիլիզմ
Մերկանտիլիզմը ձևավորվել է 16-17-րդ դարերում, երբ տեղի էր ունենում կապիտալի նախասկզբնական կուտակում և առևտրական կապիտալի ձևավորում։
Մերկանտիլիստերը («mercante» իտալերեն բառից, որը հայերեն նշանակում է «վաճառական») հասարակության հարստությունը նույնացրել են փողի հետ։ Ըստ նրանց՝ փողի ստացման աղբյուրը շրջանառության ոլորտն էր։
Մերկանտիլիստները հարուստ էին համարում այն երկիրը, որը մեծ դեր ուներ համաշխարհային առևտրում։ Նրանք տնտեսական զարգացման ու հարստության կուտակման սկզբունքները սահմանել են հետևյալ կերպ․
Մերկանտիլիսների տեսությունը սահմանափակ է, որովհետև նրանք հարստության միակ և բացառիկ ձևը համարել են միայն փողը, իսկ փողի աղբյուրը՝ միայն առևտրի ոլորտը։
Շորթ Սթիրլինգ
Շորթ Սթիրլինգ (Short Stirling), առաջին բրիտանական չորս շարժիչային ռմբակոծիչ, որը ներառվել է Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերի սպառազինության մեջ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Ունեցել է հարաբերականորեն կարճ մարտական կարիերա, փոխարինվել է չորս շարժիչային այլ ծանր ռմբակոծիչներով, ինչպիսիք են Լանկաստերը և Handley Page Halifax-ը։
Տնտեսագիտական ինքնուրույն դպրոցներ
Ֆիզիոկրատիզմ
Այս ուղղությունը սկսել է ձևավորվել 17-րդ դարի առաջին կեսերին, երբ կապիտալիզմը սկսել է զարգանալ հողագործության ոլորտում, իսկ գյուղատնտեսությունը կարևոր դեր էր խաղում տնտեսությունում։ Ֆիզիոկրատների ուսումնասիրության ոլորտը գյուղատնտեսական արտադրությունն էր։ Ֆիզիոկրատ եզրույթը հունարենից է վերցված և նշանակում է բնության իշխանություն։
Շորթ Սթիրլինգ
Մարտավարա-տեխնիկական բնութագրեր
Ներկայացված են Stirling I serie III մոդիֆիկացիայի տվյալները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Short ինքնաթիռներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի ինքնաթիռներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ռմբակոծիչներ
Տնտեսագիտական ինքնուրույն դպրոցներ
Ֆիզիոկրատիզմ
Ֆիզիոկրատները քննադատում էին մերկանտիլիստներին և նրանց տեսակետը։ Նրանք պնդում էին, որ միայն գյուղատնտեսության մեջ զբաղված անձն է եկամուտ ստեղծում։ Նրանց կարծիքով հարուստ է այն երկիրը, որտեղ զարգացած է գյուղատնտեսությունը։
Այս ուղղության հայտնի ներկայացուցիչներից են Ֆրանսուա Քենեն և Անն Ռոբեր Ժակ Թյուրգոն։
Դասական տնտեսագիտություն
Տնտեսագիտության տեսության զարգացման մեջ իրենց ներդրումն են կատարել Վիլյամ Պետտին, Ադամ Սմիթը և Դավիդ Դիկարդոն։ Դասական տնտեսագիտությունը մերժել է նախորդ ուղղությունների տեսակետերը՝ հիմնավորելով, որ արժեք և հարստություն ստեղծվում են տնտեսության բոլոր ճյուղերում։ Դավիդ Ռիկարդոն նշում էր, որ արժեքի միակ աղբյուրն աշխատանքն է, և դա է տարբեր դասակարգերի եկամուտների (աշխատավարձ, շահույթ, տոկոս, ռենտա) աղբյուրը։
Մարքսիզմ կամ գիտական սոցիալիզմի տեսություն
Այս ուղղության նշանավոր ներկայացուցիչը Կարլ Մարքսն է։ Ֆրիդրիխ Էնգելսը Կարլ Մարքսի «Կապիտալը» աշխատությունը համարել է բանվոր դասակարգի ավետարանը։ Այդ աշխատության մեջ Մարքսը ներկայացրել է աշխատանքի երկակի բնույթը, արժեքի աղբյուր է համարել վերացական աշխատանքը, պարզաբանել է տնտեսական ճգնաժամերն ու դրանց առաջացման պատճառները, բացարձակ ռենտայի բովանդակությունը և այլն։ Մարքսի տեսության համաձայն մասնավոր սեփականությունը և կապիտալիզմն ունեն անցողիկ բնույթ։
Մարժինալիզմի դպրոց
Մարժինալիզմին բնորոշ է տնտեսագիտական վերլուծությունների հոգեբանացումը։ Նրանք առաջ են քաշել բարիքի արժևորման կամ գնահատման սահմանային օգտակարության տեսությունը՝ մերժելով արժեքի աշխատանքային տեսությունը։ Ըստ նրանց՝ մարդիք բարիք գնում են ոչ թե հաշվի առնելով, որ այն աշխատանքի արդյունք է, այլ նրանք գնահատում են բարիքի օգտակարությունը։
Մարժինալիզմ եզրույթը առաջացել է ֆրանսերեն «marginal» բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «սահմանային»։
Սահմանային տեսության ճանաչված ներկայացուցիչներից են՝ Կառլ Մենգերը, Ֆրիդրիխ ֆոն Վիզեսը, Օյգեն (Եվգենի) Ֆոն Բեն-Բավերկը (ավստրիական դպրոց) և անգլիացի տնտեսագետ Ուիլյամ Ստենլի Ջևոնսը։
Ավստրիական դպրոցի ներկայացուցիչները ապրանքի գինը համարել են գնորդի ու վաճառողի սուբյեկտիվ գնահատական։ Բեն-Բավերկը գնորդի սուբյեկտիվ գնահատումը համարել է գնի վերիվ սահման, իսկ վաճառողինը՝ ստորին։ Ըստ նրա՝ շուկայում գնորդների ու վաճառողների միջև առկա է մրցակցություն, որի շնորհիվ շուկայական գինը տատանվում է վերին և ստորին սահմանների միջև։ Այդ ամենի արդյունքում անհատական սահմանային օգտակարությունը վերածվում է հասարակական սահմանային օգտակարության։
Նորդասական ուղղություն
Դասական դպրոցի ներկայացուցիչները հետազոտություններ են կատարել միկրոմակարդակում, այսինքն ուսումնասիրել են առանձին ֆիրմաները (շուկայի առանձին սուբյեկտները)։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսից տնտեսագետները մեծ ուշադրություն սկսեցին դարձնել սահմանափակ ռեսուրսների բաշխման ու օգտագործման խնդիրներին։ Արդյունքում շրջանառության մեջ դրվեց «էկոնոմիկա» հասկացությունը, որը եկավ փոխարինելու «քաղաքատնտեսությանը»։ Էկոնոմիկա հասկացությունը առաջին անգամ շրջանառության մեջ է դրել Ալֆրեդ Մարշալը (նորդասական դպրոցի հիմնադիրը) իր «Տնտեսագիտության տեսության սկզբունքներ» աշխատության մեջ։ Ըստ Մարշալի՝ տնտեսագիտության խնդիրը պետք է լինի սահմանափապ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, բարիքների արտադրության, բաշխման ու սպառման ընթացքում մարդկանց վարքագծի ընդհանրացված հետազոտությունը։ Մարշալը կարծում է, որ կենսամակարդակի մաքսիմալացմանը կարելի է հասնել ազատ շուկայի ու մրցակցության միջոցով հավասարակշռվածություն ապահովելու դեպքում։
Նորդասական դպրոցի հիմնադիր Ալֆրեդ Մարշալի գաղափարակիցներից էին Արթուր Պիգուն, Լեոն Վալրասը, Վիլֆրեդո Պարետոն և ալյք։
Նրանք մերժում էին պետության միջամտությունը տնտեսությանը՝ ընդունելով տնտեսությունն ազատ մրցակցային շուկայի միջոցով կարգավորելու ու հավասարակշռության ապահովելու գաղափարը։
Քեյնսականություն
20-րդ դարի առաջին կեսին, երբ համաշխարհային տնտեսությունը հայտնվել է Մեծ ճգնաժամի մեջ, տնտեսագիտության մեջ ձևավորվեց նոր ուղղություն՝ քեյնսականություն, որի հիմնադիրն է անգլիացի նշանավոր տնտեսագետ Ջոն Մեյնարդ Քեյնսը։ Նա իր «Զբաղվածության, տոկոսի և փողի ընդհանուր տեսություն» աշխատության մեջ տնտեսագիտական հետազոտության գլխավոր օբյեկտ է համարել մակրոտնտեսական հիմնախնդիրները, քանի որ այդ ժամանակ ճգնաժամն ընդգրկել էր զարգացած երկրների տնտեսությունները գրեթե ամբողջությամբ։
Քեյնսը, ներկայացնելով շուկայի ձախողումները, հիմնավորեց պետության դերը տնտեսության կարգավորման ու զարգացման գործում։ Քեյնսյան տեսությունը զարգացրել են Փոլ Սամուելսոնը և Ջոն Հիկսը։
Քեյնսի տեսության քննադատությամբ հանդես են եկել մոնետարիստները, ապա՝ նորդասականները։
Մոնետարիզմ
Մոնետարիզմի հիմնադիրները հասարակության տնտեսական զարգացման հիմնական գործիքը համարել են փողն ու դրա շրջանառությունը։ Քանի որ փողի էմիսիայի ու շրջանառության կազմակերպումը վերապահված է պետությանը, մոնետարիստները պնդում էին, որ դրամավարկային քաղաքականության միջոցով պետությունը պետք է իրականացնի տնտեսության կարգավորումը։
Մոնետարիզմի ամենաճանաչված ներկայացուցիչը Միլթոն Ֆրիդմենն է, որը պնդում էր, որ տնտեսական կյանքն առաջին հերթին կապված է փողի հետ և «պարում է նրա նվագի տակ»։