cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալբրեխտ Դյուրեր
Կենսագրության և ստեղծագործական կյանքի ուսումնասիրություն
Նկարչի ստեղծագործական կյանքի պատմագրության մեջ XIX դարում ձևավորվել է երկու ուղղություն։ Ուսումնասիրողների մի մասը (այդ թվում՝ Գ. Դեհիոն, Բ. Հենդկեն) համարել են, որ Գերմանիայում չի եղել Վերածննդի դարաշրջան, և Դյուրերը և նրա ժամանակակիցները պատկանել են ուշ գոթիկայի նկարիչներին։ Մյուսները (Հ. Վյոլֆլին, Վ. Վայսբախ, Կ. Բուրդախ) Գերմանիայում վերածննդի հաշվարկը սկսել են 15-րդ դարի վերջից և Դյուրերին համարել են դրա ներկայացուցիչ։ Գ. Վյոլֆլենն իր աշխատությունում («Իտալիայի և Գերմանիայի արվեստը Վերածննդի դարաշրջանում») ուսումնասիրելով նրա ստեղծագործությունները, համարել է, որ գերմանական մշակութային գիտակցությունը ձևավորվել է իտալական Վերածննդի գաղափարների ազդեցության տակ։ Էրվին Պանոֆսկին, «թաքնված սիմվոլիզմի» մեթոդին հետևելով, ուսումնասիրել է ձևերի և բովանդակության հարաբերությունը նկարչի ստեղծագործություններում։ Է. Ֆլեխզիգի և Վ. Վետցոլդի մենագրություններում հատուկ ուշադրություն է դարձվել Դյուրերի վերաբերմունքին՝ Ռեֆորմացիայի խնդիրներին, գյուղացիներին։
Ալբրեխտ Դյուրերի ծննդյան 500-ամյակի առթիվ լույս են ընծայվել մի շարք ժողովածուներ՝ ժամանակակից հումանիստների հետ իր շփումների, եվրոպական արվեստի զարգացման վրա արվեստագետի ազդեցության, նրա ընտանիքի ծագման մասին հոդվածներով։ XX դարի վերջին հետազոտողներ Ֆրանց Վինցինգերը, Ֆեդյա Անելևսկին և Է. Ուլմանը վերակերտեում են Դյուրերի կյանքն ու գործունեությունը, հենվելով նկարչի կողմից թողնված փաստաթղթերի, նամակների, իր կյանքի մասին պատմությունների վրա։ Դարերի սահմանագծում, լայն տարածում է ստացել Դյուրերի կողմից օգտագործված առանձին գեղանկարչական թեմաների ուսումնասիրությունը, այդ թվում նաև գենդերային տեսանկյունից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրաֆիկներ Կատեգորիա:Գերմանացի փորագրողներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Վերածնունդ Կատեգորիա:Գերմանացի դիզայներներ Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ
Մեզիզախ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ստորոժինեց (գյուղ, Գդովսկի շրջան)
Ստորոժինեց (Сторожинец), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Գդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Գդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրենթիս ինո
Բրենթիս ինո, նիմֆալիդների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Ոչ խոշոր չափի թիթեռ է, որի առջևի թևն ունի 16-18 մմ երկարություն։ Թևերի ընդհանուր գուներանգը մուգ կարմրաաղյուսագույն է։ Առջևի և հետին թևերն ունեն սեռին բնորոշ սև պտերի տրամակապ ։
Տարածվածություն
Տարածված է Փոքր Ասիայում և Հարավային Անդրկովկասում։ Տեսակը հայտնի է Տավուշի (Իջևան քաղաքի շրջակայք), Գեղարքունիքի (Շորժա), Կոտայքի (Հանքավան, Արզական, Ծաղկաձոր) և Սյունիքի (Քաջարան քաղաքի շրջակայք, լքված Փխրուտ գյուղ) մարզերից ։
Էկոլոգիա
Ապրում են ենթալպյան մարգագետիններում և անտառի վերին եզրի բացատներում ։
Տալիս են մեկ սերունդ։ Թռիչքը նկատվում է հուլիսի սկզբից մինչև օգոստոսի սկիզբ։
Կենսաբանական առանձնահատկությունները Հայաստանի պայմաններում անհայտ են։
Պահպանություն
Համարվում է հազվագյուտ տեսակ։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Թվաքանակը բարձր չէ, թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։
Սպառնացող վտանգներից է անասունների գերարածեցմամբ պայմանավորված տափաստանային էկոհամակարգերի դեգրադացումը։
Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում և «Զանգեզուր» պետական արգելավայրում ։
Անջելա Ակի
Անժելա Ակի, ճապոնացի փոփ երգչուհի, երգերի հեղինակ, կիթառահար և դաշնակահարուհի։
Ծնվել է Սիկոկույում գտնվող փոքր գյուղում ։ Նրա հայրը եղել է ճապոնացի, մայրը՝ իտալա֊ամերիկացի ։ Դաշնամուրի դասերը ստացել է 3 տարի։ 15 տարուց սովորել է անգլերեն և մեկնել է սովորելու Գավաիում, հետագայում ավարտում է Ջորջ Վաշինգտոնի համալսարանը ԱՄՆ֊ում քաղաքացիական բնագավառի աստիճանով ։
Նրա առաջին համերգը տեղի է ունեցել 1997 թվականին, առաջին ալբոմը թողարկվել է 2000 թվականին։ Վերադարձել է Ճապոնիա 2003 թվականին, որտեղ էլ այդ ժամանակ ձայնագրեց 500 երգ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ճապոնացի կոմպոզիտորներ
Աստերոիդների ցանկ (228201-228300)
Աստերոիդների ցանկ (228101-228200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (228301-228400)
Մարկովցի (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)
Մարկովցի (Марківці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Մարկովցի գյուղում բնակվում էր 1 309 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 239 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լիստվենիչնայա (Պյոզայի վտակ)
Լիստվենիչնայա  (Лиственичная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պյոզա գետի ձախ ափին՝ 247 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ֆրենկ Այերո
Ֆրենկ Այերո (Frank Anthony Thomas Iero, Jr., ), ամերիկյան երաժիշտ, My Chemical Romance խմբի էքս-կիթառիստ և բեք-վոկալիստը (2001-2013)։ Գլխավորում է սեփական Leathermouth կոլեկտիվը, իսկ 2014 թվականից սկսել է սոլո կարիերա։
Կենսագրություն
Ֆրեյկ Այերոն ծնվել է 1981 թվականի հոկտեմբեր 31-ին՝ Նյու Ջերսիում։ Նա փոքր ժամանակ տարբեր հիվանդություններով է տառապել։ Պատանեկան տարիներին նրա մոտ հայտաբերվել է Էպշտեյնի վիրուս։
Ֆրենկի հայրը երաժիշտ է եղել։ Նրա ազդեցության տակ Ֆրեկը երաժշտական գործիքների վրա նվագել է սովորել (հարվածային գործիքներ հետո՝ կիթառ) և երաժշտական ճաշակ է ձևավորել։ Սակայն ծնողները բաժանվեցին և Ֆրեկը ապրեց մոր՝ Լինդայի հետ։ Մայրը նրան միշտ քաջալերում էր, որպեսզի երաժշտությամբ զբաղվի։ 11 տարեկանից Ֆրենկը նվագել է տարբեր խմբերում ինչպիսիք են՝ Hybrid-ը, Sector 12-ը, I Am a Graveyard-ը և Give Up the Ghost-ը։ Ավարտելով Queen of Peace High School կաթոլիկ դպրոցը, Ֆրենկը ընդունվում է Ռուտկերական համալսարան, սակայն թողնում է կրթությունը և զբաղվում երաժշտությամբ։
My Chemical Romance
Ֆրենկը միացավ խմբին, երբ նրանք ձայնագրում էին I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love ալբոմը։ Լինելով խմբի կազմի մեջ, նա թողեց համալսարանը և սկսեց լրջորեն զբաղվել երաժշտությամբ։ Խմբում նա հանդիսանում է, որպես ռիթմ-կիթառիստ և նվագում է Ռեյ Տորոյի հետ։ Երկրորդ ալբոմը՝ Three Cheers for Sweet Revenge ձայնագրվել է Լոս-Անջելեսում։ Այերոյի խոսքերով այն «party time» էր։ Ֆրենկի շնորհիվ ալբոմի որոշ երգերում բեք-վոկալի տեսքով հանդես է եկել «Black Flag» խմբի նախկին ֆրոնտմեն՝ Քեյթ Մորրիսը։ The Black Parade ալբոմը Ֆրենկի համար հիշվեց նրանով, որ խմբի անդամները ապրում էին մի տան մեջ, որտեղ ուրվականներ կային։ My Chemical Romance խմբի անդամ լինելով, նա կազմավոր է մի շարք ծրագրեր ինչպիսիք են՝ «Skeleton Crew-ը» և «Leathermouth-ը»։
Սոլո կարիերա
2014 թվականից Ֆրեյկ Այերոն սկսել է իր սոլո կարիերան։ Նույն թվականին թողարկել է «Stomachaches» ալբոմը։ Ալբոմը գրել է, երբ ունեցել է փորկապություն և հենց այդ ցավերի ժամանակ փակվել է սենյակում և գրել երգեր, որոնք հանգստացրել են նրա ցավերը։
Անձնական կյանք
The Black Parade շրջագայության ժամանակ առաջարկություն է արել իր ընկերոհի՝ Ջամիա Նեսթորին, ում հետ ծանոթացել էր, երբ քոլեջում էր սովորում։ 2010 թ.-ի սեպտեմբերի 7-ին ունեցել են երկու աղջիկ՝ Չերրի և Լիլի, իսկ 2012 թվականի ապրիլի 7-ին տղա է ունեցել։ Նրա անունը Մայլզ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Մարտական փղեր
Մարտական փղեր, փղեր, որոնք անտիկ ժամանակներում, միջնադարում և նոր ժամանակներում մարտական նպատակներով օգտագործվել են տարբեր պետությունների բանակներում ։ Անտիկ ժամանակներում և միջնադարում մարտական փղերն ահարկու ուժով էին, այդ թվում նաև թշնամու վրա ունեցած սարսափեցնող ազդեցության շնորհիվ, սակայն հրազենի, և հատկապես հրետանու ի հայտ գալով փղերի դերն սկսեց նվազել։ Ժամանակի ընթացքում մարտերի ժամանակ փղերի օգտագործումից հրաժարվեցին և սկսեցին դրանց օգտագործել բացառապես բարդ տեղանքներում մարդկանց ու սարքավորումները փոխադրելու համար, ինչպես նաև որպես մահապատժի միջոց։
Օգտագործում
Մարտական նպատակներով օգտագործված փղերի մասին սկզբնական ճշգրիտ տվյալներ չկան։ Հայտնի է, որ մեր թվարկությունից առաջ 16-րդ դարում մարտական փղերն ի հայտ են եկել ասորական բանակում, դրանց Չինաստանում օգտագործել են Շան դինաստիայի օրոք (մ.թ.ա. 1600-1027 թվականներ)։ Մարտական փղերը հիշատակվում են «Մահաբհարաթա» հին հնդկական էպոսում։ Հին Հնդկաստանի բանակում, որտեղ կար մեծ քանակությամբ փիղ, դրանք օգտագործվում էին պարբերաբար, և փիղը համարվում էր հիմնական ծանր մարտական միավորը։ Ընդ որում՝ այդպիսի օգտագործումը հաճախ պայմանավորված է ոչ այնքան փղի մարտական արդյունավետությամբ, որքան այս կենդանու մեկ տեսակի՝ մարդու վրա ունեցած հոգեբանական ազդեցությամբ ։ Բանակում փղերի թիվն ու զարդարանքը հրամանատարի հզորության ցուցանիշն էր։ Այդ պատճառով էլ հնդկական բազմաթիվ տարեգրություններում հիշատակվում է, որ տիրակալների բանակում կային մեծաթիվ փղեր։ Ներկայումս բանակում դրանց թիվը մի քանի տասնյակից մինչև հարյուր, նույնիսկ 2-3 հարյուր է ։
Աստիճանաբար փոխվեց փղերի օգտագործման մարտավարությունը։ Անտիկ շրջանում և միջնադարում սովորաբար օգտագործվում էին փղերի առանձին միավորումներ, որոնք հետևազորի թույլ աջակցությամբ հարձակվում էին թշնամու գծի վրա՝ ոչ միայն կոտրելով նրա կառուցվածքը, այլև գործելով հոգեբանական հսկայական ազդեցություն։ Դա պայմանավորված էր մարտական այդ ուժի օգտագործման համեմատաբար նորարարությամբ։ Իրավիճակը փոխվեց ուշ միջնադարում, երբ մարտական փղերն աջակցում էին հետևակին՝ խաղալով շարժական ամրոցի դեր։ Այս դեպքում մարտական փղերը կանգնեցվում էին պատվարային գծով, իսկ մարտի ճակատագրական պահերին նրանց ուղարկում էին կարճ հակահարվածի ։
Մարտական փղերը հաճախ օգտագործվում էին մարտական ծանր մեքենաներ քաշելու և որպես տրանսպորտային միջոց՝ մեծ թվով մարտիկներ, հատկապես աղեղնավորներ տեղափոխելու համար ։
Փղերն օգտագործվում էին նաև որպես զորահրամանատարի դիտակետ ։ Հայտնի են դեպքեր, երբ զորապետի դիտակետն ուներ աշտարակի տեսք, որը դրված էր երկու փղի վրա։ Դա շատ հարմար էր, քանի որ այդ բարձրությունից զորահրամանատարը կարող էր հեռվից տեսնել ռազմի դաշտը, նրան տրված ազդանշանները նույնպես հեռվից տեսանելի էր, իսկ ռազմական անհաջողության դեպքում փիղը կարող էր զորահրամանատարին առանց դժվարության մարտական գործողություններից հեռու տեղափոխել ։
Օգտագործվող կենդանիներ
Անտիկ բանակներում օգտագործվող աֆրիկյան փղերը հաճախ անվանում են հյուսիսաֆրիկյան։ Այդ փղերն աֆրիկյան սավաննաների փղերի հատուկ ենթատեսակ կամ նույնիսկ առանձին տեսակ էին, որոնց արեալը ներկայիս հարավային Սահարան է։ Անտիկ շրջանում Հյուսիսային Աֆրիկայի կլիման ավելի մեղմ էր, քան մեր օրերում, և Մաղրիբում՝ անապատի ու Միջերկրական ծովի միջև, սավաննայի մի շերտ էր, որտեղ էլ ապրել են ներկայումս բնաջնջված հյուսիսաֆրիկյան փղերը։ Այդ ենթատեսակը սավաննաների փղերից տարբերվում էր փոքր չափերով, ավելի խաղաղ բնավորությամբ և վարժեցվելու լավ ունակություններով ։
Փղերի կառավարում
Փղերին ղեկավարում էր պարանոցին նստած միակ հեծյալը (մահաուտ), որը թշնամու ու նրա ձիու վրա գրոհելու համար փղի վրայից իջնում էր ժանիքների վրայով ։ Փղերին կառավարելու համար օգտագործվում էին հատուկ գործիքներ՝ անկուս և քշողի դաշույն ։ Անփորձ փղերը բարձր ձայներից վախենում էին և մարտի ժամանակ անկառավարելի դառնում։
Որպես մարտական փղեր օգտագործվում էին միայն արուները, ոչ թե այն պատճառով, որ արուներն ավելի ագրեսիվ էին, այլ նրա համար, որ էգերը խուսափում էին արուների հետ բախվելուց։ Արուներն օգտագործվում էին մարտական գործողությունների ժամանակ, իսկ էգերին՝ տարբեր աշխատանքների համար ։
Կենդանիներին սովորեցնելը տևում էր տարիներ, որի ընթացքում վարժեցնողներին հաջողվում էր նրանց ազատել մարտերի ժամանակ ունեցած վախերից և նույնիսկ զարգացնել մարտի ժամանակ կնճիթն օգտագործելու ունակություն։ Հին ժամանակներում զինվորները հատկապես վախենում էին հնդկական արու փղերից, երբ դրանք ընկնում էին, այսպես կոչված, մուստ վիճակի մեջ։ Այդ շրջանը բնութագրվում էր տեստոստերոնի բարձր մակարդակով և, որպես հետևանք, ագրեսիվ վարքով։ Այդ վիճակում փղերը կարող են հարձակվել մարդու վրա։ Մարտի ժամանակ փղերի օգտակարությունը բարձրացնելու համար վարժեցնողները փորձում էին արհեստականորեն առաջացնել մուստ, որի համար օգտագործում էին թմրամիջոցներ, ալկոհոլ, բարձր ձայներ և երաժշտություն ։ Այդ մեթոդների օգտագործման մասին գրված է Աստվածաշնչում.
Մարտի ժամանակ փղերն անմիջապես կարող էին կատաղել հոտից և մայրական բնազդից ։
Մարտական փղերի սպառազինում և զրահազգեստ
Անտիկ շրջանում աշխարհի բոլոր երկրներում մարտական փղերի զրահազգեստ, որպես այդպիսին, չկար, այդ ժամանակ դրան փոխարինում էր փղի հարուստ զարդարանքը, որը ծառայում էր որպես զորահրամանատարի և տիրակալի հզորության ու հարստության գրավական։ Զենքի տարրերից էին բրոնզե ճակատակապը կամ ավելի լայն զրահապատ գլխադիրը։
Մեր թվարկությունից առաջ 7-րդ դարում փղերին սկսեցին հագցնել եզան կաշվի մի քանի շերտից պատրաստված զրահազգեստներ ։ Ավելի ուշ փղի զրահազգեստը կազմված էր կաշվից ու երկաթե թիթեղներից, կնճիթը նույնպես ծածկում էին երկաթե թիթեղներով, երբեմն՝ սուր փշերով։ Բարելավվեց նաև մահաուտի հանդերձանքը, որին ավելացավ վահան և աշտե ։
Ուշ միջնադարում (ըստ ժամանակակիցների նկարագրության և «Բաբուր-նամե» ձեռագրում եղած այդ դարաշրջանի մարտական փղերի նկարների) հնդկական մարտական փղերն արդեն կրում էին օղազրահներով լիարժեք ասպազենք։ Այդ զենք ու զրահը վերանվանվեց «կաջիմ»։ Այլ տվյալներով (Աբու-լ Ֆազլ Ալլամի)՝ ասպազենքը կոչվում էր «գաջագահա», որ նշանակում էր փղերի ականջների պաշտպանություն («պակխար»՝ փղի գլխի և/կամ իրանի պաշտպանություն, տերմինից)։ Ամբողջ սպառազինությունը կոչվում էր «խատ ջխուլ» ։
Հայտնի է նաև, որ մարտական փղերի համար օգտագործվել են ծայրակալներ։ Ենթադրվում էր, որ դրանք կարող էին մշակվել հատուկ թույնով ։
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (Զովունի)
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի, հայկական եկեղեցի Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Ապարանի ջրամբարի ձախ ափին, թեքության վրա։
Մարտական փղեր
Մարտական փղերի սպառազինում և զրահազգեստ
Հիշատակվում է, որ վարժեցված փղերը կարող էին իրենց կնճիթով նիզակ նետել ։ Կա նաև պնդում, որ որպես զենք կարող էր օգտագործվել փղի կնճիթին ամրացված սուրը ։ Դա կենդանու ֆիզիոլոգիական առանձնահատկության քիչ հավանական հետևանք է, ավելի շուտ սուրն ամրացնում էին փղի ժանիքին ։ Փղի կնճիթը կարող էր հեծյալին պոկել թամբից ։
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (Զովունի)
Պատմություն
Զովունիի Պողոս-Պետրոս եկեղեցին կառուցվել է 5-րդ դարի առաջին կեսին՝ բազիլիկ հատակագծով։ 5-րդ դարի վերջին կամ 6-րդ դարի սկզբին Գրիգոր Գնթունի իշխանը տաճարը վերակառուցել է ներսից՝ պայտաձև, դրսից ուղղանկյուն խորանով գմբեթավոր եկեղեցու՝ երկայնական պատերին հզոր գմբեթակիր որմնամույթեր կցելով։
Մարտական փղեր
Մարտական կիրառություն
Անտիկ շրջանում մարտական փղերը հիմնականում օգտագործվում էին հեծելազորի դեմ, քանի որ ձիերը վախենում էին փղերից, ու վերջիններս գրոհելով հեծելազորին խեղդամահ էին անում ։ Փղերը, ունենալով հեծելազորի հետ համեմատելի արագություն, բայց միաժամանակ անհամեմատելի մեծ զանգված, կարողանում էին վազքով մրցել նրանց հետ , այդպես, օրինակ, եղել է Հերակլեայի ճակատամարտում. Պյուռոս թագավորը, տեսնելով հռոմեական հեծելազորի կողմից իր բանակի փաստացի պարտությունը, կռվին մասնակից է դարձնում փղերի պահեստազորային ուժերը և այդպիսով ճակատամարտի ելքը որոշում հօգուտ իրեն։
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (Զովունի)
Պատմություն
Զովունիի Պողոս-Պետրոս եկեղեցին հայ ճարտարապետության մեջ եկեղեցական շենքի նոր տիպի՝ գմբեթավոր դահլիճի առաջին օրինակն է։ Պողոս-Պետրոս եկեղեցին վերանորոգվել է 1896-ին, քարե կտուրի փոխարեն ծածկվել է փայտով։ 20-րդ դարում քանդվել են եկեղեցու ծածկը և հարավային պատը։
Մարտական փղեր
Մարտական կիրառություն
Մարտական փղերի խոցելի տեղերի մասին կա բիբլիական պատմություն, համաձայն որի՝ Եղիազար Մակաբայեցին Սիոն միջնաբերդի ճակատամարտում նիզակով խոցել է փղի փորը, որի վրա, ինչպես իրեն է թվացել, նստած է եղել Ասորիքի թագավորը, և զոհվել է իր վրա փղի ընկնելու պատճառով ։ Կլավդիոս Էլիանը գրել է այն մասին, որ հռոմեացիները Պյուռոսի մարտական փղերի դեմ հաջողությամբ օգտագործել են մարտական խոզեր, քանի որ փղերը վախենում են խոզերի ճղավոցից ։
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (Զովունի)
Ջրամբարի կառուցում
1962-1967 թթ-ին Ապարանի ջրամբարի շինարարության պատճառով Պողոս-Պետրոս եկեղեցու արևելյան կողմում եղած 4-5-րդ դարերի Թուխ Մանուկ փոքրաչափ բազիլիկ տիպի միանավ եկեղեցին և հարավային կողմում եղած 5-րդ դարի Սուրբ Վարդան մատուռ-դամբարանը 1967 թ-ին տեղափոխվել են գյուղի արևելյան կողմում գտնվող Խաչեր կոչվող հատվածը և իրենց պահպանված չափով վերաշարվել։ Պողոս-Պետրոս եկեղեցին, ցավոք, մնացել է նույն տեղում և 1967 թ-ից սկսած տարեկան 3-4 ամիս մինչև պատուհանների բարձրությամբ մնում է ջրի գերության մեջ։ Այդ վիճակով էլ մինչև 2005 թթ. շինության պատերն ամբողջական վիճակում պահպանվում էին։ Միայն 2005 թ-ին եկեղեցու արևելյան պատը տևական ողողումներից հետո քանդվել է։
Արտաքին հղումներ
պ զ պ
Մարտական փղեր
Մարտական կիրառություն
Ըստ ռազմական խոշոր պատմաբան Հանս Դելբրյուկի ՝
Մեր թվարկությունից առաջ 6-րդ դարում մարտական փղերն իրենց վրա սկսել են տանել մինչև 4 մարդ, իսկ մի քանի զինվորներ գետնի վրա պաշտպանում էին կենդանու ոտքերը։ Փղի մեջքին ամրացվում էր փայտե հարթակ կամ հյուսված զամբյուղ, որտեղ գտնվում էին տեգերով կամ էլ աղեղներով զինված 3 հրաձիգները։ Զամբյուղի պատերը պաշտպանում էին վերջիններիս։ Փղերի մեջքին ամրացնում էին նաև թմբուկներ կամ ազդանշանային դրոշներ՝ զինվորներին հրամաններ տալու համար ։
Պեդրո Պաուլո Տելես
Պեդրո Պաուլո Տելես Մարսելինո (Pedro Paulo Teles Marcelino, ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, աջ կիսապաշտպան։ «Կրուզեյրո»-ի լեգենդներից մեկը։
Մարտական փղեր
Մարտական կիրառություն
Տարածված մարտավարություն էր նաև մարտական փղերի օգտագործումը հետևակի դեմ, սակայն այս մարտավարությունը միշտ չէր հաջող լինում պայմանավորված նրանով, որ մարտական փղերի դեմ կռվելուն չվարժված հետևակը, գրոհը հետ մղելու համար կազմելով հոծ խմբեր, դառնում էր թիրախ մարտական փղերի ուժը կիրառելու համար։ Տարակենտրոնացված հետևակը, օգտագործելով խրտնեցնող միջոցներ, ջահեր և ահաբեկելու այլ մեթոդներ, վախեցնում էր փղերին և նրանց մղում փախուստի ։ Վախից խելագարված, կատաղած, փախուստի դիմած փղերն ավելի վտանգավոր էին սեփական զորքի համար, ընդ որում այնքան վտանգավոր, որ նախընտրում էին նրանց սպանել՝ գլխներին հատուկ ցցերով խփելով, այլ ոչ թե ընդունել իրենց շարքերը ։
Պեդրո Պաուլո Տելես
Կենսագրություն
Պեդրո Պաուլո Տելես Մարսելինոն ծնվել է 1945 թվականի օգոստոսի 15-ին Միլաս-Ժերայս նահանգի Պեդրու-Լեոպոլդու քաղաքում։
Մարտական փղեր
Հին Արևելք։ Պարսկաստան, Հնդկաստան և Ալեքսանդր Մեծ
Եվրոպական քաղաքակրթությունը մարտական փղերին հանդիպել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքի ընթացքում։ Մեր թվարկությունից առաջ 331 թվականին՝ Գավգամելայի ճակատամարտի ժամանակ, պարսկական բանակն ուներ 15 հնդկական փիղ։ Պարսիկներն իրենք սովոր չլինելով մարտական փղերին՝ հույս ունեին դրանք օգտագործել Մակեդոնացու փաղանգը գրոհով ջարդելու և հակառակորդին ահաբեկելու համար։ Սակայն փղերը ճակատամարտին չմասնակցեցին, քանի որ դրանց Ալեքսանդրի բանակը հափշտակել էր, և այնուհետև օգտագործվեցին դեպի արևելք կատարած արշավանքի ժամանակ ։
Հետո մակեդոնացիները հանդիպեցին Պորոս թագավորի բանակին, որի կազմում կար մոտ 150-200 վարժեցված փիղ։ Գավգամելա-Էրբիլի ճակատամարտում մակեդոնացիները փաստացի չպայքարեցին նրանց դեմ, քանի որ բանակը հստակ պատկերացում չուներ փղերի հետ կռվելու մեթոդների մասին և սկզբում չկարողացավ նրանց զգալի վնաս հասցնել, բայց, սկսելով նիզակ նետել փղերի անպաշտպան ոտքերին, Ալեքսանդրի զինվորները նրանց փախուստի մատնեցին։ Չնայած այն բանին, որ փղերը նրա ռազմիկների կողմից փախուստի էին մատնվել, Ալեքսանդր Մակեդոնացին մարտական փղերին ներառեց իր բանակի կազմում։
Պեդրո Պաուլո Տելես
Կենսագրություն
Պեդրո Պաուլոն իր կարիերան սկսել է «Սոսիալ Օլիմպիկո Ֆերովյարիո» (Social Olímpico Ferroviário) սիրողական ակումբում։
Մարտական փղեր
Հյուդասպի ճակատամարտ
Հյուդասպի ճակատամարտը տեղի է ունեցել մեր թվարկությունից առաջ 326 թվականին Ալեքսանդր Մակեդոնացու և հնդիկ թագավոր Պորոսի զորքերի միջև ։ Պորոսի բանակը այդ ժամանակ մեծաքանակ էր։ Այսպես, Արիանոսը ցույց է տալիս, որ բանակն ունեցել է ավելի քան 30 հազար հետևակ, 4 հազար հեծելազոր, 300 մարտակառք և 200 փիղ (այլ աղբյուրներ, մասնավորապես Քվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսը ցույց է տալիս մոտ 85 փիղ)։ Դիոդորոս Սիկիլիացին գրում է 50 հազար հետևակ, 3 հազար հեծելազոր, 1000 մարտակառք և 130 փիղ։ Պլուտարքոսն էլ գրում է միայն 20 հազար հետևակ և 2 հազար հեծելազոր։ Եթե հիմնվենք ճակատամարտի նկարագրության և կորուսների թվի վրա, ապա ամենայն հավանականությամբ Պորոսի բանակում կար մինչև 30 հազար հետևակ, 3 հազար հեծելազոր, 300 մարտակառք և 130-200 փիղ։ Բայցի այդ, Պորոսի դաշնակիցն էր հնդիկ թագավոր Աբիսար, որի բանակն իր կազմով ու չափերով կարող էր համեմատվել Պորոսի բանակի հետ։
Պեդրո Պաուլո Տելես
Կենսագրություն
1963 թվականին Պեդրո Պաուլոն տեղափոխվել է «Կրուզեյրո» ակումբի երիտասարդական կազմ։ 1964 թվականի հունիսի 18-ին Պեդրո Պաուլոն նշել է իր նորամուտը մեծերի թիմի կազմում։ Երկու տարի անց «Կրուզեյրո»-ն հաղթել է Բրազիլիայի առաջնությունում՝ ընդհատելով «Սանթոս»-ի 5-ամյա հեգեմոնիան, իսկ դրանից բացի 7 անգամ դարձել է Մինաս-Ժերայս նահանգի չեմպիոն։
Մարտական փղեր
Հյուդասպի ճակատամարտ
Այս ճակատամարտի վերլուծությունով կարելի է որոշել փղերի օգտագործման մարտավարությունը ։ Սկզբում մարտակառքերը թշնամու շարքերում շփոթություն են առաջացնում, հակառակորդը կորցնում է մարտական կառուցվածքը, և ապա փղերը ճեղքում են ճակատը և նրա շարքերում խառնաշփոթ առաջացնում։ Հեծելազորն ավարտում է ընդհանուր ջարդը։ Սակայն այս ճակատամարտում մարտակառքերը Ալեքսանդրի զորքի դեմ հանվեցին մարտի սկզբում, իսկ փղերը Մակեդոնացու՝ մարտերում թրծված ու կարգապահ հետևակին ոչինչ անել չկարողացան։ Երբ մակեդոնացիների ճեղքումը չհաջողվեց, փղերը հետ դարձան և խուճապ առաջացրին հնդիկների շարքերում, որոնք ամբողջությամբ ջախջախվեցին։
Զամայի ճակատամարտ
Զամայի ճակատամարտը, որ տեղի է ունեցել մեր թվարկությունից առաջ 202 թվականի հոկտեմբերին Հաննիբալի և Սկիպիոն Աֆրիկացու միջև, Երկրորդ Պունիկյան պատերազմի վերջին ճակատամարտն էր և ավարտվել է Հաննիբալի բանակի պարտությամբ։
Հռոմեական բանակը բաղկացած էր մոտ 25-30 հազար հետևակից և 6-8 հազար հեծելազորից։ Կարթագենի զորքը ներառում էր 35 հազար հետևակ և 2-3 հազար հեծելազոր, ինչպես նաև մոտ 80 վատ վարժեցված փիղ ։
Պեդրո Պաուլո Տելես
Կենսագրություն
«Կրուզեյո»-ից հեռանալուց հետո Պեդրո Պաուլոն հանդես է եկել «Ատետիկո Պարանաենսե», «Պայսանդու», «Ունիաո Բանդեյրանտես», «Էմելեկ», «Վիտորիա» և «Սանտա-Կրուզ» ակումբներում։
1968 թվականի օգոստոսի 11-ին Պեդրո Պաուլոն նշել է նորամուտը Բրազիլիայի հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Արգենտինայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին, որտեղ բրազիլացիները հաղթել են 3։2 հաշվով ։ Որից հետո Պեդրո Պաուլոն էլ չի խաղացել հավաքականում։
Մարտական փղեր
Զամայի ճակատամարտ
Հռոմի և Կարթագենի բանակների տեղաբաշխումն ու խմբավորումը նույնն էր. առջևում թեթև հետևակն էր, նրա հետևում 2 շարքով՝ փաղանգը։ Հաննիբալը փղերին ու թեթև հետևակին բերել էր առաջ, երկրորդ շարքի զինվորները առաջինից 200 մետր հեռավորության վրա էին։ Հաննիբալի փղերի գրոհը դիմադրելու համար Սկիպիոնը նշանակել էր հատուկ նիզակակիրներ։
Ճակատամարտն սկսեցին կարթագենացիները, որոնք գրոհի նետեցին փղերին։ Սակայն հռոմեացի նիզակակիրների ու բանակի՝ փողի միջոցով առաջացրած աղմուկի շնորհիվ փղերը հետ դարձան և կոտորեցին կարթագենացիների հետևակի ու հեծելազորի առաջին շարքին։ Այնուհետև հռոմեական բանակի հեծելազորն սկսեց կարթագենյան հեծելազորի հետապնդումը՝ ժամանակավորապես լքելով ռազմի դաշտը։
Իր փղերի ու փախուստի մատնված հեծելազորի անհաջող գործողության պատճառով Հաննիբալը որոշեց հետևակի միջոցով շրջապատել հակառակորդի թևերը։ Դրա համար նա կարգադրեց, որ կարթագենյան բանակի երկրորդ շարքը առաջ շարժվի թևերի հետևից և աքցան ստեղծի հռոմեական բանակի շրջափակման համար։ Ի պատասխան դրան՝ հռոմեացիները նույն կերպ վարվեցին, և մարտը վերածվեց հետևակների ճակատային բախման։ Միևնույն ժամանակ հռոմեկան բանակի հեծելազորը վերադարձավ մարտի դաշտ և հարվածեց կարթագենացիների շարքերին։ Դա որոշեց ճակատամարտի ելքը, Հաննիբալը պարտվեց, ինչը նրա հրամանատարական ամբողջ կարիերայի ընթացքում միակ պարտությունն էր։ Կարթագենն ունեցավ 10000 զինվորի կորուստ, հռոմեական բանակը՝ մոտ 1500 ։
Ռաֆայի ճակատամարտ
Ռաֆայի ճակատամարտը Անտիոքոս III Մեծի և Պտղոմեոս IV Ֆիլոպատորի զորքերի միջև տեղի է ունեցել մ.թ.ա. 218 թվականին՝ Սիրիական չորրորդ պատերազմի ընթացքում ։
Պոլիբիոս գրում է, որ Պտղոմեոսն ուներ մոտ 70 հազար հետևակ, 5 հազար հեծելազոր, 73 փիղ, իսկ Անտիոքոսի բանակը՝ 62 հազար հետևակ, 6 հազար հեծելազոր և 103 փիղ։
Մարտն սկսվեց առաջին գծում փղերի բախումով, որի ժամանակ աջ թևում Անտիոքոսի հնդկական փղերը հաղթեցին Պտղոմեոսի լիբիական (աֆրիկական) փղերին։ Հետո նույն թևում Անտիոքոսի հունական վարձկանները հաղթեցին Պտղոմեոսի թեթև հետևակին, որոնք ոտնատակ էին եղել փախուստի մատնված իրենց փղերի կողմից։ Ձախ թևում հունական վարձկաններն ու եգիպտական հեծելազորը փախուստի մատնեցին սիրիական բանակի հետևակին։ Այնուհետև եգիպտական փաղանգը տապալեց սիրիական փաղանգին, և եգիպտական հեծելազորը ավարտեց նահանջող սիրիացիների ջարդը ։
Անտիոքոսի զորքից զոհվեց մոտ 10 հազար հետևակ և ավելի քան 300 հեծելազոր, 4 հազար մարդ գերի ընկավ։ Պտղոմեոսը կորցրեց 1,5 հազար հետևակ և մինչև 700 հեծելազոր։
Պոլիբիոսի նկարագրություններում Ռաֆայի ճակատամարտում փղերի մարտական գործողությունների մասին վկայություն կա.
Անտիկ աշխարհ. Պարթևական թագավորություն և Սասանյան Պարսկաստան
Պարթևական թագավորությունուն էլեֆանտերիա չի կիրառվել. մարտական փղերի մասին ոչ մի հիշատակություն չկա ։ Բացառություն է Կոռնելիոս Տակիտոսի հաղորդած տեղեկությունն այն մասին, որ 62 թվականին պարթև տիրակալ Վաղարշը հռոմեացիների դեմ մղած պատերազմում գետն անցել է փղով, իսկ բանակը նրան հետևել է ձիերով ։ Սասանյանները վերականգնել են մարտական փղերի օգտագործման պրակտիկան։ Արդեն Շապուհ II Երկարակյացը 337 (338) և 350 թվականներին փղեր է օգտագործել Մծբինի ամրոցները պաշարելու համար ։
Ժամանակակից կիրառություն
Վառոդի համատարած օգտագործումից հետո (15-16-րդ դարեր) մարտական փղերի առավելությունները փաստացիորեն հասցվեցին նվազագույնի։ Հրացաններով չէին կարողանում կենդանուն զգալի վնաս հասցնել, բայց արդեն թեթև հրետանին մարտական փղերին դուրս մղեց զորաշարքերից ։ Չնայած դրան, փղերը բավականին երկար ժամանակ լայնորեն օգտագործվում էին շարժական դիտակետերում և հրամանատարական կետերում։
Չնայած որոշ թերություններին՝ մարտական փղերը մինչև 19-րդ դարն օգտագործվել են Հարավարևելյան Ասիայում, քանի որ բարդ ռելիեֆի պատճառով հեծելազորն այնտեղ պիտանի չէր։ Սիամի բանակում մարտական փղեր օգտագործվել են մինչև ֆրանս-սիամական պատերազմը (1893)։ Չինաստանում մարտական փղեր կիրառվել են ֆրանս-չինական պատերազմում (1885)։
20-րդ դարում փղերը բանակում օգտագործվել են ոչ թե որպես մարտական միավոր, այլ որպես միայն քարշիչ ուժ։ Այդ ձևով նրանք հաճախ կիրառվել են Առաջին, իսկ հետո նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, քանի որ նրանք հաճախ կարող են շարժվել այն շրջաններում, որտեղ շարժիչ մեքենաների տեղաշարժը դժվար կլինի։ Այսպես, 20-րդ դարի սկզբին Ապիում (նախկին Բելգիական Կոնգոյի հյուսիս), Արուում և այլ վայրերում կային աֆրիկյան փղերի ընտելացման փորձարարական կենտրոններ։ Արուի կենտրոնը գործում է նաև այժմ , ներկայումս այնտեղ գտնվում են 50 վարժեցված փղեր, որոնք աշխատում են պլանտացիաներում։ Այդ փորձերը գործնականում ռազմական օգուտ չեն ունեցել ։
Աֆրիկյան փղերը համարվում են անհետացող կենդանիներ, Միջազգային Կարմիր գրքում աֆրիկյան փղի կարգավիճակն է «խոցելի» (Vulnerable), այն ներառված է նաև Վայրի կենդանական և բուսական աշխարհի վտանգված տեսակների միջազգային առևտրի կոնվենցիայի (CITES) Հավելված 1-ում, այդ պատճառով էլ ռազմական նպատակներով օգտագործելի չէ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Փղեր Կատեգորիա:Հեծելազոր Կատեգորիա:Մարտական կենդանիներ
Պեդրո Պաուլո Տելես
Կենսագրություն
Ֆուտբոլիստի կարիերայի ավարտից հետո Պեդրո Պաուլոն 1984-1989 թվականներին աշխատել է երիտասարդական թիմի մարզիչ Սետի-դի-Սետեմբրու քաղաքում։
2007 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Պեդրո Պաուլոն հոսպիտալացվել է Բելու Օրիզոնտի քաղաքի Ժոաո XXIII հիվանդանոցում, որտեղ էլ 2 ամիս անց մահացել է։ Նա թաղվել է «Սեմիթերիու դե Սաուդադ» գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կրուզեյրոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Պարանաենսեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիտորիա Սալվադորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Գերի Մուրի սկավառակագրություն
Կիթառահար և երգիչ Գերի Մուրի սկավառակագրությունը, որն ունի «Բլյուզի Սպիտակ Կախարդը» անվանումը։ Այն ներառում է 28 ստուդիական ալբոմ, որոնցից 19-ը անհատական են, 6-ը համերգային (5-ը սեփական), 12 ժողովածու (7-ը նրանը) և 11 լավագույն սինգլներ, որոնք ընդգրկվել են Մեծ Բրիտանիայի Թոփ 40-ում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Սերժիպի նահանգի Սերտանի մարզ
Սերժիպի նահանգի Սերտան (Mesorregião do Sertão Sergipano)՝ վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սերժիպի նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 240 994 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 6 527.7 կմ²։ Բնակչության խտությունը 36.9 մարդ/կմ²։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Մելիք-Հաթեհ
Մելիք-Հաթեհ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օզյորնայա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Օզյորնայա (Озёрная), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Սուռակովի կապտաթիթեռ
Նկարագրություն
Ոչ խոշոր չափի թիթեռ է, որի արուի առջևի թևի երկարությունը 17-19 մմ է։ Թևերի ընդհանուր գունավորումը մետաքսային երանգով երկնագույն է, իսկ ստորինի մակերեսն ունի հետին թևերի վրա լավ արտահայտված սեռին բնորոշ սպիտակ մանրագծեր ։
Օզյորնայա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 354 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:2002 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սուռակովի կապտաթիթեռ
Տարածվածություն
Տարածված է Հյուսիսարևմտյան Թուրքիայում և Հայաստանում։ Կենտրոնական Հայաստանում հայտնի է Կոտայքի մարզ (Գեղադիր, Գառնի գյուղերի շրջակայք), Վայոց ձորի (Մարտիրոս, Խնձորուտ, Գնիշիկ) մարզերից և «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցից ։
Էկոլոգիա
Ապրում են տրագանտներում, անտառի վերին եզրի չոր մարգագետիններում և տափաստաններում։ Հունիսի կեսից մինչև օգոստոսի կեսը տալիս են մեկ սերունդ։ Թրթուրը զարգանում է Astragalus brachycarpus բույսի տերևների վրա։ Ձմեռում են երկրորդ հասակի թրթուրները ։
Պահպանություն
Սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով ներկայումս գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Թվաքանակը բարձր չէ, իսկ թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։
Վտանգման հիմնական գործոննեն են խոպան հողերի հերկումը, խոտհունձը և անասունների գերարածեցումը։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Վիլյասեկո դել Պան
Վիլյասեկո դել Պան (Villaseco del Pan), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Սալամանկա պրովինցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տիերա դել Պան շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 35 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 254 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 22 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Էուֆեմիյան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ստորոժիշչե (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Ստորոժիշչե (Сторожище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Սևերեկ
Սևերեկ, գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի նահանգում, Հայկական Տավրոսի լեոնաբազուկ Սևավերակի լեռների (այժմ՝ Կարաջադաղ) և Եփրատի միջև, Դիարբեքիր - Ուրֆա ճանապարհին։
Աշխարհագրություն
Սևավերակում աճում են խաղողի ընտիր տեսակներ, նուռ, թուզ, սեխ և ձմերուկ։ Մերձակա անտառը հարուստ է ընկուզենու, կաղնու, պիստակենու, խնձորենու և տանձենու ծառերով։
Պատմություն
1895 թվականին Սևավերակի հայերը նույնպես ենթարկվել են թուրքական կոտորածի ու կողոպուտի։ 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ, հայերի զգալի մասը զոհվեց Սևավերակում և Ուրֆա տանող ճանապարհին։ Դեյր Էլ-Զոր աքսորվածներից փրկվեցին աննշան թվով մարդիկ։ Սևավերակում այժմ Թուրքիայի Ուրֆայի նահանգի Սիվերեք գավառի կենտրոնն է։
Բնակչություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Սևավերակը ուներ շուրջ 2500 հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ունեին եկեղեցի և դպրոց։
Կատեգորիա:Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
(6945) Դալգրեն
(6945) Դալգրեն (Dahlgren), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 16-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,250824 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8598 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6418 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1233,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291871 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աիդա Իսմաիլովա
Աիդա Ժեկշենբաևնա Իսմաիլովա, ղրղզ կին քաղաքական գործիչ։ «Աթա Ժուրտ հանրապետություն» կուսակցության անդամ։ 2020 թվականի ապրիլի 1-ից երկրի փոխվարչապետն է։ 2015 թվականից Ժոգորկու Քենեշի (խորհրդարան) պատգամավոր է։ Պարգևատրվել է Ղրղզստանի Հանրապետության «Արդակ» պատվոգրով, Ղրղզստանի միլիցիոներների ասոցիացիայի «Դաթկա Հայիմ» գերազանցության պատվո մեդալով  ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Խորհրդային Ղրղզստանի Ֆրունզե քաղաքում (այժմ՝ Բիշքեկ) ՝ ուսուցչի ընտանիքում։ Իսմաիլովայի հայրը՝ Ժեքշենբայը, երկար տարիներ աշխատել է կրթության ոլորտում, իսկ Ուրգազիևի մայրը՝ Կուզիպան, զբաղվել է երեխաների դաստիարակությամբ ։
1994 թվականին ավարտել Է Բիշքեկ քաղաքի թիվ 62 դպրոցը։ 1994-1999 թվականներին սովորել է Բիշքեկի հումանիտար համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետում, ստացել «տնտեսագետ-արևելագետ» մասնագիտությունը, մասնագիտացել է Կորեայի Հանրապետության տնտեսության մեջ ։
1997 թվականին լինելով ուսանող` դասավանդել է կորեերեն Բիշքեկ քաղաքի «Բալասագին» մասնավոր դպրոցում։ 1998-2002 թվականներին աշխատել է որպես թարգմանիչ (համատեղության կարգով) «Փխուրիլ Քիլ» ընկերությունում, 2002-2005 թվականներին՝ երկրաբանության բնագավառում գլխավոր մենեջեր, թարգմանիչ «Խանուլ» ընկերությունում, 2005-2006 թվականներին՝ որպես թարգմանիչ կորեական «Վենչուր Սի էնդ Սի Պլազա» ընկերությունում և 2006-2008 թվականներին՝ որպես գլխավոր մենեջեր և թարգմանիչ, 2006-2010 թվականներին՝ կորեական «PARK8 OPC» ընկերության տարածաշրջանային ներկայացուցիչ։ 2011-2015 թվականներին աշխատել է որպես «Silk road services» ընկերության գլխավոր տնօրեն» ։
2012 թվականին մասնակցել է անձնագրերի անհատականացման պետական կենտրոնի ստեղծմանը, անհատույց օգնություն է ներգրավել սարքավորումների, ծրագրային ապահովման և տեխնիկական սպասարկման տեսքով ։
2015 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով «Աթա Ժուրտ հանրապետություն» կուսակցությունից ընտրվել է 6-րդ գումարման պատգամավոր Ժոգորկա Քենեշում (խորհրդարան)։ Սոցիալական, կրթության, գիտության, մշակույթի և առողջապահության հարցերով կոմիտեի անդամ է։ 2016 թվականից հանդիսանում է Կորեայի Հանրապետության հետ համագործակցության պատգամավորական խմբի ղեկավարը ։
2020 թվականի ապրիլի 1-ին նշանակվել է փոխվարչապետ ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա ։
Ռենե Գոդֆրի
Ռենե Վերա Գոդֆրի (Renee Vera Godfrey), օրիորդության ժամանակ՝ Հաալ (Haal), ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի և ֆոտոմոդել։
Կենսագրություն և կարիերա
Ռենե Վերա Հաալը, ամուսնացած ժամանակ Գոդֆրի, ծնվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Նյու Յորքում (Նյու Յորք նահանգ, ԱՄՆ) հոլանդացի ադամանդագործ Էմիլ Հաալի և նրա կնոջ ընտանիքում ։ Նա ուներ հոլանդական և ֆրանսիական արմատներ։
11 տարեկանից նա աշխատել է որպես մոդել, իսկ լինելով ավագ դպրոցի աշակերտ՝ անցել է երեկոյան ուսուցման, որպեսզի հնարավոր լինի մոդել աշխատել օրվա ընթացքում։ Հաալը 1935 թվականին մասնակցել է «Միսս Ամերիկա» մրցույթին և 1937 թվականին՝ որպես «Միսս Նյու Յորք»։ Նա մարմնավորել է Ջոն Լա Գաթայի և նկարիչ Էդվարդ Սթայհենի, Վիկտոր Քեփլերի, Ջոն Հաթչինսի և ուրիշ նկարիչների նկարներում ։ Ռենեն հայտնվել է գովազդային հայտարարություններում, որոնք հրապարակվել են ազգային մակարդակով, իսկ նրա ձեռքերն ու ոտքերը եղել են Նյու Յորքի ամենատարածված լուսանկարիչների նկարներում ։
Այն բանից հետո, երբ կինոռեժիսորը տեսել է Ռենեի պատկերը գովազդային վահանակի վրա, նա աշխատանք է ստացել է կինոյում։
1938 թվականին նա մեկնել է Լոնդոն, որտեղ ծանոթացել է դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ Փիթեր Գոդֆրիի հետ, ում հետ ամուսնացել է 1941 թվականի օգոստոսի 6-ին ։ Նա եղել է մոտ 20 տարի մեծ Ռենեից։ 1947 թվականին նրանք ունեցել են առաջին դուստրը, իսկ 1949 թվականին՝ երկվորյակ դուստրեր։
Ռենեն հայտնվել է ինչպես ռադիոյում, այնպես էլ Անգլիայի հեռուստատեսային ծրագրերում։
Ի սկզբանե, նա մտել է կինո RKO-ում, աշխատել է Ռենե Հաալի անվան տակ և իր դեբյուտը կատարել Սամ Վուդի «Քիթի Ֆոյլ» ֆիլմում (1940) ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ռենեն և նրա ամուսինը սիրողական կախարդական շոուներով զվարճացրել են զորքերին։ Նա շարունակել է խաղալ փոքր դերեր ֆիլմերում։
Ռենեն մահացել է Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում, 1964 թվականի մայիսի 24-ին քաղցկեղից, 44 տարեկանում ։ Հուղարկավորվել է Գլենդելի Ֆորեստ Լաուն հուշահամալիրի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Սերտոյնս Սեարենսիսի մարզ
Սերտոյնս Սեարենսիս (Mesorregião dos Sertões Cearenses), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 841 881 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 46 250.683 կմ²։ Բնակչության խտությունը 18.2 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Եզնիկ Ապահունի
Եզնիկ Ապահունի, հայ մշակութային գործիչ։
Ծնվել է Կ. Պոլիսում, կրթությունն ստացել է Խասգյուղ թաղամասի Շահնազարյան վարժարանում։ Երիտասարդ տարիներին խանդավառվել է թատրոնով և մտավորական շարժումով։ Եռանդուն մասնակցություն է ունեցել «Արտավազդյան» թատերական ընկերության կազմակերպմանը։ Քանիցս խաղացել է տարբեր պիեսներում։ 1868 թ. դարձել է հոգևորականՙ շարունակելով մասնակցել մշակութային կյանքին ։
Ռոմանովկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)
Ռոմանովկա (Романівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1855 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռոմանովկա գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,832 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1855 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օզյորնի (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)
Օզյորնի (Озёрный, Яңы Оҙонгүл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 438 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մենդիկա
Մենդիկա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դամոնիդես կապտաթիթեռ
Դամոնիդես կապտաթիթեռ, կապտաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Ոչ խոշոր չափի թիթեռ է։ Արուների առջևի թևն ունի 15-20 մմ երկարություն։ Թևերի ընդհանուր երանգը մետաքսային փայլով երկնագույն է, իսկ հետին թևերի դիսկալ բիծը և հետ դիսկալ բծերի շարքը՝ խիստ թերզարգացած։ Թևերի ստորին մակերեսը հետին թևերի վրա ունի սեռին բնորոշ լավ արտահայտված սպիտակ մանրագիծ ։
Տարածվածություն
Հայաստանի էնդեմիկ է։ Տեսակը հայտնի է Մեղրի գետի աջափնյա մասից ։
Էկոլոգիա
Ապրում են լեռնային գոտու ցածր և միջին գոտիներում, տրագանտներում և ֆրիգանայում ։
Տալիս են մեկ սերունդ։ Թռիչքը նկատվում է մայիսի կեսից մինչև հունիսի կեսը։ Թրթուրների հավանական կերաբույսը համարվում է գազ օրդուբադի տեսակը։
Պահպանություն
Խիստ սահմանափակ արեալով ծայրահեղ հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Հայտնի են եզակի հայտնաբերումներ, հավանաբար անհետացել են, քանի որ վերջին նմուշները հավաքվել են 1973 թվականին։
Սպառնացող վտանգներից է տեսակի ապրելավայրերում հանքարդյունահանումը, ինչպես նաև Ագարակի հանքի շահագործումը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Միջատներ Կատեգորիա:Էնդեմիկ կենդանիներ Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Լյուսիեն Ֆևր
Լյուսիեն Ֆևր (Lucien Paul Victor Febvre, ), ֆրանսիացի պատմաբան։ Հայրը բանասեր էր, և նա Լ. Ֆևրին ուղղորդեց հին լեզուների և տեքստերի ուսումնառության ու հետազոտությանը, որոնք էական նշանակություն ունեցան նրա հոգեմտավոր կայացման վրա։
Ֆևրը հայերենով
Լյուսիեն Ֆևր, Հանուն ուղղորդված պատմության, թարգմանությունը ֆրանսերենից՝ Սմբատ Հովհաննիսյանի, Վէմ համահայկական հանդես, Դ (Ժ) տարի, 2012, թիվ 4 (40), “Վէմ հանդես” ՍՊԸ հրատարակչություն, Էջ I-XII։
Եննի Սիլվեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Լյուսիեն Ֆևր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ
Ստուբլե (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)
Ստուբլե (Стубле), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 201 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Միլի Բրայթ
Միլի Բրայթ (Millie Bright, ), անգլիացի ֆուտբոլիստուհի է, «Չելսիի» և Անգլիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի պաշտպան։
Կենսագրություն
Բրայթը ծնվել է Չեստերֆիլդ քաղաքում։ Ինը տարեկանում սկսել է ֆուտբոլ խաղալ ։ Երիտասարդ տարիներին զբաղվել է ձիասպորտով ։
2014-ի դեկտեմբերին Բրայթը պայմանագիր է կնքել «Չելսի» ակումբի հետ։ 2015 թվականի մրցաշրջանում «Չելսիի» կազմում անցկացրել է տասնչորս հանդիպում՝ 906 րոպե ։ Թիմակիցների կողմից նա ստացել է «Տարվա խաղացող» անունը ։
2018 թվականի օգոստոսին Բրայթը երեք տարվա նոր պայմանագիր է վերակնքել «Չելսիի» հետ։ Պայմանագրի ստորագրման մասին նա ասել է. «Ես պարզապես ցանկանում եմ լինել հաջողակ խաղացող և օգնել իմ թիմակիցներին, որ այդ ֆուտբոլային ակումբն ավելի շատ տիտղոսներ նվաճի։ Այստեղ գտնվելու ընթացքում մենք արդեն նվաճել ենք մի քանի տիտղոսներ, և ես հուսով եմ, որ մենք կկարողանանք շարունակել նույն ոգով շարունակել հաղթել» ։
Բրայթն Անգլիային ներկայացրել է երիտասարդական հավաքականի և ազգային հավաքականի կազմում։ 2016 թվականի հունիսին Բրայթը Հյուսիսային Եվրոպայի գավաթի եզրափակիչ խաղի ժամանակ 11 մետրանոցից գոլ է խփել Միացյալ Նահանգների հավաքականի դարպասին ։
Հիմնական հավաքականի կազմում նա իր առաջին գոլը խփել է 2016-ի սեպտեմբերին՝ Բելգիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի դարպասին (2֊0) ։ 2019 թվականի փետրվարին Բրայթը վնասվածքի պատճառով դուրս է մնացել Անգլիայի հավաքականի կազմից։
2022 թվականի հունիսին Բրայթն Անգլիայի հավաքականի կազմում նվաճել է 2022 կանանց ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության գավաթը ։
Ակումբային
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Չելսի Ընդհանուր՝ 10 գավաթ
Անգլիայի հավաքական
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Անգլիայի հավաքական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի կին ֆուտբոլիստներ
Կոտրվածք
Կոտրվածք, ոսկրի անատոմիական ամբողջականության խախտում։ Տարբերում են բաց և փակ, լրիվ և ոչ լրիվ (ճեղքվածք), բնածին և ձեռքբերովի կոտրվածքներ։ Վերջինը լինում է վնասվածքային և ախտաբանական։ Ըստ վնասվածքի գծի տարբերում են միջաձիգ, թեք, երկայնակի և պտուտակաձև կոտրվածքներ։ Առաջանում են ոսկրի ճնշվելուց, ծռվելուց, ոլորվելուց կամ մի մասի պոկվելուց։ Կոտրվածքի ժամանակ հաճախ վնասված ոսկրի բեկորները տեղաշարժվում են։ Երբեմն լինում է նաև քրոնիկական կոտրվածքներ, որը հետևանք է ոսկրի ոչ մեծ, բայց երկարատև ծանրաբեռնվածության։
Կոտրվածքի հիմնական տեսակները
1.միջագիծ, 2.ներմխված, 3.պտուտակաձև, 4.բեկորային, 5.պոկված, 6.ենթավերնոսկրային (բոլոր կոտրվածքների մոտ կեսը) և ստորին (բոլոր կոտրվածքների մոտ քառորդը) վերջույթներում, տղամարդկանցը՝ 3-4 անգամ ավելի հաճախ, քան կանանցը։
Կոտրվածքի ախտանշաններն են. Կոտրվածքի հատվածում ուժեղ ցավ, ախտաբանական շարժունություն, ձևափոխություն և վերջույթի գործունեության խանգարում։ Կոտրվածքի տեղակայումը, բեկորների տեղաշարժի տեսակը և բուժման եղանակի ընտրությունը որոշելու համար անհրաժեշտ է ռենտգենախտորոշում։ Կոտրվածքի ժամանակ ոսկրային հյուսվածքի և ոսկրը շրջապատող փափուկ հյուսվածքների վնասման հետևանքով առաջանում է ներքին կամ արտաքին արյունահոսություն։ Խոշոր ոսկրերի բազմակի կամ ծանր բաց կոտրվածքի դեպքում կարող է զարգանալ շոկ։
Բուժումը
Առաջին օգնություն՝ ոսկրի բեկորների անշարժացում հատուկ շինաներով կամ ձեռքի տակ եղած միջոցներով, բաց կոտրվածքի ժամանակ՝ շտապ բժշկական օգնություն, վերքի ուժեղ արյունահոսության դեպքում՝ արյունահոսությունը դադարեցնող լարան, բեկորների ուղղում և անշարժացում՝ գիպսային կապի և կմախքային ձգման ճանապարհով։
Կոտրվածքի բարդացումները
Խոշոր անոթների ու նյարդերի վնասում, կոտրվածքի հատվածում հյուսվածքների թարախակալում, ոսկրի ամբողջականության վերականգնման բացակայություն՝ կեղծ հոդի առաջացմամբ։
Փակ կոտրվածք
Եթե կոտրված ոսկրի մի մասը վնասում է մաշկը, կոտրվածքը դառնում է բաց։ Հրազենային զենքով հասցված կոտրվածքի ժամանակ զուգահեռաբար վնասվում են նաև արյունատար անոթներն ու նյարդերը, կոտրվածքը մանրատված է։
Պարանոցի կամ ողնաշարի վնասվածքի կամ դրա կասկածի դեպքում մակերևույթի վրա։ Այդ նպատակով կարելի է օգտագործել նաև շինության դուռը։
Կոնքի ոսկրների կոտրվածքի կամ նման կասկած ունենալու ժամանակ.
Կատեգորիա:Վնասվածքներ Կատեգորիա:Սուր ցավեր
Ռեյ Տորո
Ռեյ Տորո (Raymond Manuel Toro-Ortiz, ), ամերիկացի երաժիշտ, My Chemical Romance խմբի էքս-կիթառահար և բեք-վոկալիստ (2001-2013 թթ.)։
Կենսագրություն
Ռեյը ծնվել է Քերնի քաղաքում և մեծացել է պուերտո-ռիկացու ընտանիքում։ Հայրն աշխատել է փոստային բաժանմունքում։ Ռեյը ունի երկու եղբայր։ Նա ուղղակի հիացած է եղել, երբ տեսել է, թե ինչպես է իր մեծ եղբայրը նվագում Led Zeppelin-ի երգերը։ Քանի որ Ռեյի ընտանիքը ապրում էր վտանգավոր թաղամասում, որտեղ միշտ թմրամոլներ էին լինում, Ռեյի մայրը արգելում էր նրան բակում խաղալ, այդ պատճառով նա անդադար կիթառ էր նվագում։ Ռեյը սովորել է «William Paterson» համալսարանում, որպեսզի խմբագիր դառնա։