cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռեբեկա Շեֆեր
Սպանություն
1989 թվականին, դիտելով Ռեբեկայի մասնակցությամբ «Դասական պայքարի տեսարաններ Բևեռլի Հիլզում» ֆիլմը, որում դերասանուհին անկողնային տեսարանում է նկարահանվել, Բարդոն զայրանում է։ Նա որոշում է, որ դերասանուհին պետք է պատժվի, ասելով՝ «մեկ այլ հոլիվուդյան պոռնիկ» (another Hollywood whore) ։
250 դոլարի դիմաց Բարդոն՝ Թուսոնի դետեկտիվ գործակալությունից դերասանուհու հասցեն է ստանում,  իսկ նրա եղբայրը օգնում է զենք ձեռք բերել, քանի որ Բարդոն, ըստ ամերիկյան օրենքի, անչափահաս էր (նա 19 տարեկան էր) ։
Ստանալով զենք և անհրաժեշտ տեղեկություն, Բարդոն ուղեվորվում է Լոս Անջելես։ Նա հարցնում է Շեֆերի մասին և համոզվում է նրանում, որ գործակալության տված հասցեն ճիշտ է։ Նա գնում է դերասանուհու մոտ, վերջինս բացում է դուռը ։ Բարդոն Շեֆերին նամակներ և ստորագրություններ է ցույց տալիս, նրանք կարճ զրուցում են։ Մեկ ժամ անց Բարդոն վերադառնում է Շեֆերի բնակարան։ Նա փաթեթից հանում է զենքը և մեկ անգամ կրակում է դերասանուհու կրծքավանդակին ։ Ռեբեկան բղավում և ընկնում է դռան մոտ, իսկ Բարդոն փախուստի է դիմում։ Ռեբեկայի հարևանը շտապ օգնություն է կանչում, որը դերասանուհուն տեղափոխում է «Cedars-Sinai Medical Center»։ Կես ժամ անց 21-ամյա Ռեբեկա Շեֆերը մահանում է։ Հաջորդ օրը Բարդոն ձերբակալվում է Թուսոնում, նա անմիջապես խոստովանում է իր կատարած սպանությունը ։
Ռաիսա Օդինցովա
Ռաիսա Օլեգովնա Օդինցովա (Раиса Олеговна Одинцова,), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Ռեբեկա Շեֆեր
Սպանություն
Դերասանուհուն հետապնդման և սպանության համար Ռոբերտ Ջոն Բարդոն 1991 թվականի հոկտեմբերից դատապարտվում է ցմահ բանտարկության՝ առանց պայմանական վաղաժամկետ ազատման իրավունքի ։
Ռաիսա Օդինցովա
Կենսագրություն
Նա սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով Սլավյանս նա Կուբանիում մարզիչ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Վորոնկովի մոտ (հայտնի է որպես Միրանչուկի եղբայրների մարզիչ) ։ Այնուհետև տեղափոխվել է «Կուբանոչկա» (Կրասնոդար) երիտասարդական թիմ, որտեղ մարզվել է Տատյանա Զայցևայի գլխավորությամբ։
16 տարեկանից հանդես է եկել «Կուբանոչկայի» հիմնական կազմում։ Ռուսաստանի Բարձրագույն խմբի առաջնության մեկնարկային խաղը խաղացել է 2010 թվականի ապրիլի 17-ին «Իզմայլովոյի» դեմ՝ մեկնարկային կազմում հանդես գալով առաջին 83 րոպեներին ։ Իր առաջին գոլը խփել է 2010 թվականի հունիսի 13-ին «Ռյազան-ՎԴՎ» ակումբի դարպասին ։ Իր առաջին մրցաշրջանում եղել է մեկնարկային կազմի խաղացող, սակայն հաջորդ տարի դարձել է փոխարինման խաղացող, իսկ 2012/13 մրցաշրջանում միայն երեք անգամ է փոխարինման դուրս եկել հանդիպումների վերջնամասում։ Ընդամենը երեք մրցաշրջաններում «Կուբանոչկայի» կազմում խաղացել է 47 հանդիպում և խփել մեկ գոլ։ 2013 թվականի աշնանային առաջնությունում հանդես է եկել «Դոնչանկայում» (Ազով), մասնակցել է իր ակումբի բոլոր 14 հանդիպումներին։
Ռեբեկա Շեֆեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում մահացածներ Կատեգորիա:Սպանված դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Ռաիսա Օդինցովա
Կենսագրություն
2010 թվականի կեսերին խաղացել է երկրորդ դիվիզիոնի «Մագնոլիա» ակումբում (Նովոտիտարովսկայա) ։
Որոշ ընդմիջումից հետո միացել է Մոսկվայի «Սպարտա-Սվիբլովո» թիմին, 2017 թվականին հանդես է եկել Առաջին դիվիզիոնում և դարձել մրցաշարի հաղթող, սակայն հետո ֆինանսական պատճառներով թիմը նվազել է դասարանում, 2018-2019 թվականներին խաղացել է երկրորդ դիվիզիոնում։ 2018 թվականին մարզուհին դարձել է իր ակումբի միակ գոլի հեղինակը Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի դեմ Ռուսաստանի Գավաթի 1/8 եզրափակիչի խաղում, որում բանակայինները տարել են իրենց ամենամեծ հաղթանակը (11:1) ։ «Սպարտայի» կազմում մարզուհին մասնակցել է նաև լողափնյա ֆուտբոլի Ռուսաստանի առաջնության խաղերին ։
Հանդես եմ եկել Ռուսաստանի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում։
Ռոմեո և Ջուլիետ (օպերա)
«Ռոմեո և Ջուլիետ» (Roméo et Juliette), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Շառլ Գունոյի օպերա հինգ գործողությամբ։ Ֆրանսերեն լիբրետտոյի հեղինակներ` Ժյուլ Բարբիե և Միշել Կարե, ըստ Ուիլյամ Շեքսպիրի համանուն ողբերգության։ Օպերայի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1867 թվականի ապրիլի 27–ին Փարիզի «Լիրիկ» թատրոնում (Théâtre Lyrique (Théâtre-Lyrique Impérial du Châtelet))։ Օպերան համարվում է Շառլ գունոյի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը և ներկայումս էլ շարունակում է բեմադրվել` հատկապես Ֆրանսիայի օպերային թատրոններում։ Օպերայի հիշարժան դրվագներից են երկու գլխավոր հերոսների միջև սիրող զուգերգերը, ինչպես նաև Ջուլիետայի "Je veux vivre" մեներգը (վալսի ռիթմով ):
Գործող անձինք
Օպերայի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1867 թվականի ապրիլի 27–ին Փարիզում։ Ներկայացման դիրիժոր` Ադոլֆ Դելոֆր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գունոյի օպերաներ Կատեգորիա:Օպերաներ ֆրանսերեն լեզվով Կատեգորիա:Ռոմեո և Ջուլիետ
Հայերեն տառատեսակներ
Այստեղ ներկայացված են տարբեր հայերեն տառատեսակների նմուշները «Ճանաչել զիմաստութիւն և զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ» արտահայտության օրինակի վրա։
Կամպոլոնգո սուլ Բրենտա
Կամպոլոնգո սուլ Բրենտա (Campolongo sul Brenta), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 837 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 93 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 36020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0424։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սիեննա Միլլեր
Սիեննա Ռոուզ Միլլեր (Sienna Rose Miller, ), բրիտանա-ամերիկյան դերասանուհի և ֆոտոմոդել։
Կենսագրություն
Սիեննա Միլլերը ծնվել է 1981 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Նյու Յորք քաղաքում։ Սիեննայի հայրը՝ Էդվարդ Միլլերը բանկիր է, իսկ մայրը՝ Ժոզեֆին Միլլերը ծնունդով ՀԱՀ-ից է։ Սիեննան ունի հարազատ քույր՝ Սավաննա (ծնվել է 1970 թվականին)։
Երբ Սիեննան 6 տարեկան էր, նրա ծնողները բաժանվում են։ Նրա մայր Ժոզեֆինան քարտուղարուհի էր աշխատում Դեյվիդ Բոուիի մոտ և ղեկավարում էր Լի Ստրասբերգի դերասանական դպրոցը Լոնդոնում։ Հայրը՝ Էդվարդը, նախկին բանկիր, իսկ այժմ արվեստի ստեղծագործությունների վաճառական, նորից ամուսնանում է, այս անգամ ինտերիերի դիզայնի գուրու Կելլի Հոպպենի հետ և նորից ամուսնալուծվում է։ Բաժանումից հետո Սիեննան մոր հետ մեկնում է Անգլիա, որտեղ սովորում է Էսկոտ քաղաքի, Բերկշիր կոմսություն, աղջիկների պանսիոնում։ 18 տարեկանում տեղափոխվում է հետ՝ Նյու Յորք, որտեղ մեկ տարվա ընթացքում հաճախում է Լի Ստրասբերգի դերասանական դպրոցը։
Կարիերա
16 տարեկան հասակից Սիաննան սկսում է ֆոտոմոդել աշխատել։ Դերասանական ասպարեզում առաջին քայլերի հետ միաժամանակ սկսվում է նրա մոդելային կարիերան։ Նա նկարահանվում է Coca-Cola-ի, իտալական Vogue-ի, Prada-ի և հանրահայտ «Pirelli Calendar» (2013 թվական) օրացույցի համար։
2002 թվականին, Լոնդոնում, Սիեննան նկարահանվում է «The Ride» (նաև հայտնի է «Joy-Rider» անվանումով) անկախ կինոնկարում։ 2004 թվականին Սիեննան Թեմիի ոչ մեծ դերն է խաղում «Շերտավոր թխվածք» («Layer Cake») գանգստերական ֆիլմում։ Նկարահանումները Սիեննայի համար տևում են ընդամենը հինգ օր։
2006 թվականի հունվարին Սիեննան պայմանագիր է ստորագրում անգլիական «Pepe Jeans» ընկերության հետ, ջինսային հագուստների և պարագաների սեփական արտադրանքի թողարկման համար՝ «2812» անվանումով ։ «2812» անվանումը վերծանվում է որպես Սիեննայի ծննդյան օրը ։
2005 թվականին նա նկարահանվում է «Կազանովա» («Casanova») ֆիլմում, Հիտ Լեդջերի և Ջերեմի Այրոնսի հետ միասին։ 2007 թվականին էկրան է բարձրանում ֆիլմ-հեքիաթ, Նիլ Հեյմանի ֆանտաստիկ վեպի էկրանավորումը՝ «Աստղային փոշի» («Stardust»), որտեղ Սիեննան կատարում է Վիկտորիայի դերը։
Նաև Սիեննան նկարահանվում է ռեժիսոր Բիբան Կիդրոնի «Հիպպի Հիպպի Շեյք» («Hippie Hippie Shake») դրամայում, Ռիչարդ Նևիլի հիշողությունների հիման վրա, որտեղ նա խաղում է Լուիզա Ֆերյեի դերը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայանում է 2008 թվականին։
2008 թվականին Սիեննան Քիրա Նայթլիի հետ միասին նկարահանվում է «Արգելված սեր» («The Edge of Love») ֆիլմում, անգլիացի բանաստեղծ Դիլան Թոմասի մասին կենսագրական ֆիլմում, որտեղ նա խաղում է նրա կնոջ՝ Քեյթլինի դերը։
Անձնական կյանք
2007 թվականին Սիեննան խոստովանում է, որ սիրում և հաճախ օգտագործում է հալյուցինոգեններ, մասնավորապես հալյուցինացիոն սնկեր ։
2004 թվականին, «Սիրունիկ Ալֆի կամ Ինչ են ուզում տղամարդիկ» («Alfie») ֆիլմի քասթինգի ժամանակ Սիեննեն ծանոթացել է բրիտանացի դերասան Ջուդ Լոուի հետ, որոշ ժամանակ անց նրանք հայտարարում են իրենց նշանադրության մասին։ Սիեննա և Ջուդը պապարացիներին անընդհատ ուրախցում էին թեժ կադրերով՝ նրանք մերթ համբուրվում էին կարմիր գորգի վրա, մերթ բոլորի առջև վիճում էին գիշերային ակումբներում։ Սակայն 2005 թվականի օգոստոսին նրանք բաժանվում են այն բանից հետո, երբ հայտնի է դառնում, որ Ջուդը դավաճանել է Սիեննային առաջին ամուսնությունից իր երեխաների դայակի հետ։
Հարաբերություններ է ունեցալ ուելսցի դերասան Ռիս Իվանսի հետ, սակայն մերժում է նրա ամուսնության առաջարկը ։ Զույգը բաժանվում է, քանի որ, ըստ Սիեննայի խոստովանության, իրենց հարաբերությունները «երբեք լուրջ չեն եղել և նա պատրաստ չէ ամուսնության» ։
2008 թվականին Սիեննան սկսում է հանդիպել դերասան Բալթազար Գետի հետ։ Սակայն Գետի պաշտոնական ամուսնացած լինելու կապակցությամբ լրատվամիջոցներում մեծ աղմուկ է բարձրանում
2009 թվականի նոյեմբերին Սիեննան վերականգնում է հարաբերությունները Ջուդի հետ։ Սակայն 2011 թվականի փետրվարին զույգը նորից բաժանվում է։
2011—2015 թվականներին Սիեննան փաստացի ամուսնակըան հարաբերությունների մեջ էր գտնվում դերասան Թոմ Սթարիջի հետ ։ Նախկին զույգն ունի դուստր՝ Մառլոու Օտտոլին Լեյնգ Սթարիջ (ծնված 2012 թվականի հուլիսի 8-ին) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Հարություն (վեպ)
«Հարություն» («Воскресение»), Լև Տոլստոյի վերջին վեպը, որը գրվել է 1889-1899 թվականներին։
Ստեղծման պատմություն
«Հարություն» վեպը գրվել է 1889-1890, 1895-1896, 1898-1899 թվականներին։ Նախապես ստեղծագործությունը վերնագրված էր «Կոնևսկայա պատմություն», քանի որ 1887 թվականի հունիսին Անատոլի Կոնին Տոլստոյին պատմում է մի պատմություն, թե ինչպես է դատարանում նիստի մասնակիցներից մեկը ճանաչում գողության մեջ մեղադրվող անբարոյական այն կնոջը, որին նա ժամանակին գայթակղել է։ Այդ կնոջ ազգանունը Օնի էր, և նա ներկայացնում էր մարմնավաճառի ամենացածր կատեգորիան՝ դեմքի այլանդակված հիվանդությամբ։ Սակայն գայթակղողը թերևս ինչ-որ մի ժամանակ սիրել է նրան, որոշել ամուսնանալ նրա հետ։ Նրա սխրանքը ավարտ չունեցավ, քանի որ կինը բանտում մահացավ :
Ողբերգության իրավիճակը լիարժեք արտացոլում է մարմնավաճառության էությունը և առանձին հիշեցնում է Գի դը Մոպասանի «Նավահանգիստ» պատմվածքը, որը Լև Տոլստոյի սիրած պատմությունն էր, նա այն թարգմանել և անվանել է «Ֆրանսուազա»։ Նավաստին, որը ժամանել էր երկար ճամփորդությունից նավահանգստում գտնում է հասարակաց տուն, վերցնում է մի կնոջ և ճանաչում է իր քրոջը, միայն այն ժամանակ, երբ նա սկսեց նրան հարցնել, չի տեսել արդյոք նա ինչ-որ մի նավաստու և տալիս է նրա անունը ։ Այդ ամենով տպավորված, Լև Տոլստոյը խնդրեց Կոնիյին տալ նրան այդ պատմությունը Տոլստոյը աշխատելով վեպի վրա, 1899 թվականին այցելում է Բուտիրսկայի բանտում գտնվող Ի. Վինոգրադովին և հարցնում է նրան բանտի կյանքի մասին։ 1899 թվականի ապրիլին Տոլստոյը գալիս է Բուտիրսկի բանտ, որպեսզի Սիբիրում դատապարտվածների հետ անցնի Նիկոլաևսկի կայարանի ճանապարհը, իսկ այնուհետև պատկերեց այդ ճանապարհը վեպում ։ Երբ վեպը սկսվեց տպագրվել, Տոլստոյը սկսեց վերամշակել այն և բառացիորեն մինչ հերթական գլխի հրապարակումը ամբողջ գիշեր չի հանգստանում, քանի որ սկսել էր գրել նա չէր կարողանում կանգ առնել, ինչքան շատ էր նա գրում, այնքան ավելի էր հակված, հաճախ վերափոխում էր, ջնջում էր գրածը ։ Վեպի ամբողջական ձեռագիրն անցնում է 8000 թերթը։ Համեմատելով Գյուստավ Ֆլոբերի «Տիկին Բովարի» վեպի ձեռագրի հետ, որը նա գրել է 5 տարի, կազմում է 1788 ճշգրտված էջ (վերջնական տարբերակը 487 էջ) ։
Վեպի հերոսները և նրանց նախատիպերը
Կատյուշա Մասլովա
Հաթթը Շերիֆ
Կատեգորիա:Հրովարտակ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքականություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն
Հարություն (վեպ)
Վեպի հերոսները և նրանց նախատիպերը
Եկատերինա Միխայլովնա Մասլովան չամուսնացած կնոջ դուստր է, որի հայրը մի ճամփորդ գնչու է։ Մոր մահից հետո, երբ նա 3 տարեկան էր, Կատուշային վերցնում են երկու տարեց կալվածատիրուհիներ և մեծացնում նրան։ Երբ Կատյուշան 16 տարեկան էր, սիրահարվում է մի երիտասարդ ուսանողի՝ Դմիտրի Նեխլյուդովին, որը կալվածատիրուհիների զարմիկն էր և եկել էր նրանց հյուր։ Երկու տարի անց, պատերազմ գնալուց առաջ, Նեխլյուդովը կրկին գնում է մորաքույրներին տեսակցության և մնալով այնտեղ 4 օր, իր մեկնելու նախօրեյին գայթակղում է Կատյուշային՝ տալով նրան հարյուր ռուբլի։ Կատյուշան իմանալով իր հղիության մասին և կորցնելով իր հույսը, որ Նեխլյուդովը կվերադառնա, նա կալվածատիրուհիներին կոպտում է և խնդրում է վերջնահաշիվը։ Գյուղի մանկաբարձ այրու տանը նա ունենում է երեխային։ Երեխային տանում են մանկատուն, որտեղ, ինչպես տեղեկացրել էին Մասլովային, երեխան այդ նույն օրը մահացել է։ Ծննդաբերությունից հետո Մասլովան տեղ է գտնում անտառապահի տանը, ով սպասում է հարմար պահի նրան իրենով անելու համար։ Անտառապահի կինը, բռնելով նրանց միասին, հարձակվում է նրա վրա։ Մասլովան չի դիմադրում, որի արդյունքում նրան դուրս են հանում։ Այնուհետև Կատյուշան տեղափոխվել է քաղաք, որտեղ մի քանի անհաջող փորձերից հետո գտնում է մի հարմար տեղ և հայտնվում է հասարակաց տանը։ Այդ 7 տարվա ընթացքում Մասլովան փոխել է 2 հասարակաց տուն և մեկ անգամ հայտնվել հիվանդանոցում։ Այդ ամենից հետո նա հայտնվում է բանտում, իր հաճախորդից գումար գողանալու մեղադրանքով և մինչ դատը բանտում անցկացնում է 6 ամիս։ Համեմեատելով Ռոզալի Օնիյի ճակատագրի հետ, Տոլստոյի վեպում իրական պատմությունն ամբողջությամբ վերաիմաստավորված է։ Վեպի ստեղծման հենց սկզբից նա թեման դարձնում է ավելի անձնական, իսկ հերոսներին իր համար ավելի իմաստալից։ Այսպիսով Կատյուշային գայթակղելու տեսարանը Տոլստոյը ստեղծում է իր անձնական հիշողությունների հիման վրա (պատանի տարիներին նա կապի մեջ է եղել Գաշա անունով մի աղախնի հետ, որը աշխատում էր իր մորաքրոջ տանը)։ Մահից առաջ Տոլստոյը իր կենսագրին՝ Պավել Բիրյուկովին պատմում է երիտասարդ տարիներին կատարած իր հանցագործության մասին, «նա անմեղ էր, ես նրան գայթակղեցի, նրան վտարեցին և նա մահացավ» Սոֆյա Տոլստոյան այդ մասին գրել է իր օրագրում
Դմիտրի Իվանովիչ Նեխլյուդով
Դմիտրի Իվանովիչ Նեխլյուդովը բարձր հասարակության իշխան է։ Երիտասարդ Նեխլյուդովին Տոլստոյը բնութագրում է որպես ազնիվ, անշահախնդիր երիտասարդ, ով պատրաստ է իրեն նվիրաբերել ցանկացած բարի գործի համար և իր «սեփական ես» համարում է իր հոգևոր անձը։ Պատանի տարիներին Նեխլյուդովը երազում էր բոլորին երջանկացնել, մտածում էր, կարդում, խոսում էր Աստծու, ճշմարտության, հարստության, աղքատության մասին։ Նա գտնում էր, որ անհրաժեշտ է չափավորել սեփական պահանջները, երազում է կնոջ մասին միայն որպես կին և տեսնում է զոհի հոգևոր հաճույքները հանուն բարոյական պահանջների։ Նեխլյուդովի այդպիսի աշխարհայացքը և արարքները ընդունվում էին նրա շրջապատի մարդկանց մոտ տարօրինակություններով ու սնապարծ հարազատությամբ։ Նա, չափահաս դառնալով, որպես Հերբերտ Սփենսերի և Հենրի Ջորջիի հետևորդ, գյուղացիներին է տալիս հորից ստացած կալվածքը, քանի որ անարդարություն է համարում հողի սեփականատեր լինելը, այդ արարքը նրա մորը և քրոջը սարսափեցնում է և նախատինքի ու ծաղրի առարկա է դառնում բոլոր հարազատների համար։ Սկզբում Նեխլյուդովը փորձում է պայքարել, սակայն պայքարը չափազանց դժվար էր, և նա հանձնվում է, դառնալով այնպիսին, ինչպիսին նրան ուզում են տեսնել շրջապատում։
Վեպի օպերային և թատերական կինեմատոգրաֆիկ ներկայացումներ
Թատերական ներկայացումներ
Օպերային ներկայացումներ Վեպի օպերային ներկայացումներից է՝ Risurrezione (անգլ.), իտալացի կոմպոզիտոր Ֆրանկո Ալֆանո; Սլովակիայի կոմպոզիտոր Յանա Կիկերայի «Vzkriesenie», և ամերիկացի կոմպոզիտոր Թոդա Մահովերի «Resurrection»:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լև Տոլստոյի վեպեր Կատեգորիա:1899 վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն Կատեգորիա:Էկրանավորված ռուսական վեպեր
Հակահարված
Հակահարված, հակագրոհ, պաշտպանական մարտերում պաշտպանությունը ճեղքած և նրա մեջ մխրճված հակառակորդի զորքերին հասցված հարված, որի նպատակն է վերականգնել կորցրած օպերատիվ դրությունը։ Ձեռնարկվում է մեկ կամ երկու ուղղություններով՝ բանակային միավորումների երկրորդ էշելոնների ուժերով է, որպես կանոն, հարձակվող թշնամու թևերի վրա։ Հակահարվածի զորքերի գործողություններին աջակցում են ավիացիան, հրետանին և այլ կրակային միջոցներ։ Երբ պաշտպանվող կողմը ի վիճակի չէ վերականգնել կորցրած դրությունը, հակահարվածը հետապնդում է սահմանափակ նպատակներ՝ կանգնեցնել հակառակորդի հարձակումը, ազատել շրջապատման մեջ ընկած իր զորամիավորումները, հակառակորդի ուշադրությունը և ուժերը շեղել հարձակման գլխավոր ուղղությունից։ Հակահարվածը պաշտպանական մարտերի կարևոր նախապայմաններից է, և նրա կիրառումը ակտիվություն ու կայունություն է տալիս պաշտպանությանը (տես նաև Հակահարձակում)։
Կատեգորիա:Ռազմական տերմինաբանություն
Սանտ Ագատա Բոլոնյեզե
Սանտ Ագատա Բոլոնյեզե  (Sant'Agata Bolognese), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 6849 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 201 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40019։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Բնակավայրում է գտնվում «Լամբորջինի» ավտոգործարանը։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ագաթան։ Տոնը նշվում է փետրվարի 5-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Նոնավիլ
Նոնավիլ (Nonaville), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
2017 թվականի հունվարից Մալավիլ, Էրավիլ, Տուզակ և Վիվիլ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Բելվին համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 24 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 122 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 99-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,1 %։ 99 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (48 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 23 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ձայն քարից
«Ձայն քարից» (Voice from the Stone), ռեժիսոր Էրիկ Դ. Հաուելի ամերիկա-իտալական արտադրության դրամատիկ թրիլեր, որը նկարահանվել է Սիլվիո Ռաֆֆոյի համանուն գրքի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան եղել է 2017 թվականի մայիսի 18-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է բուժքույր Վեներիայի մասին, ով խնամում է Ջեյքոբ անունով մի տղայի, ով դադարել էր խոսել մոր հանկարածամահ լինելուց հետո։ Ջեյքոբը մահացող մորը խոստում էր տվել լռել մինչ այն պահը, քանի դեռ չէր վերադարձել մոր ոգին։ Վերենան սկսում է հասկանալ, որ հոգին տղայի հետ մուկն ու կատու է խաղում, որպեսզի մտնի որդու մեջ և միավորվի որդու հետ։
Արտադրություն
Ֆիլմը նկարահանումները սկսվել են 2014 թվականի նոյեմբերին Իտալիայում և ավարտվել 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։ Ֆիլմը նկարահանվել է Տոսկանայում, Լացիոյում և Հռոմի Չինեչիտտա կինոստուդիայում։
2015 թվականի սեպտեմբերին հայտնի է դարձել, որ Evanescence խմբի վոկալիստ Էմի Լին կկատարի ֆիլմի եզրափակիչ տիտրերի երգը։ 2015 թվականի հոկտեմբերին հայտարարվել է "Speak To Me" երգի մասին։ Երգը ձայնագրվել է Կալիֆոռնիայի Skywalker Ranch ընկերությունում։ Երգի ձայնագրման աշխատանքներին մասնակցել է կոմպոզիտոր Մայքլ Վանդմահերը։ Երգի հիման վրա նկարահանվել է տեսաձայնագրություն, որի ռեժիսորը եղել է հենց Էրիկ Հաուելը։ «Երաժշտական ձայնագրությունը ստեղծվել է որպես զուգահեռ ֆիլմի նախապատմությանը, որը բոլոր կողմերից ցույց է տալիս Մալվինայի և նրա որդու միջև անսասան կապը՝ ապացուցելով, որ սերը ուժեղ է մահվանից։», - պատմել է Էմի Լին Rolling Stone ամսագրին տված հարցազրույցի ժամանակ ։
2016 թվականի ապրիլի 11-ին Լին, Skywalker Ranch ընկերության հետ միասին, թողարկել է ոչ երկար տեսագրություն, որտեղ կիրառվում են երգի գործիքային կատարման հատվածներ և կադրեր բուն ֆիլմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին
Օիտա
Օիտա (大分市 Օիտա-սի), կենտրոնական քաղաք Ճապոնիայում, Օիտայի պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոն։ Գտնվում է Կյուսյու կղզում, Ներքին Ճապոնական ծովի հարավարևմուտյան մասում։
Քաղաքի մակերեսը կազմում է 501,28 կմ², բնակչությունը՝ 477 593 (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալներով) , խտությունը՝ 952,75 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քազաքի հին անունը Ֆունաի է (府内)։ Սինգոկու ժամանակաշրջանում (15-16-րդ դարեր) Ֆունային դարձել է հիմնական նավակայանը, որի միջոցով Պորտուգալիան և Մին դինաստիան (Չինաստան) առևտուր էին անում։ Մարզը վերահսկող Օտոմո Սորին Դայմյոնը ընդունեց քրիստոնեությունը և դարձավ առաջինը, ով սկսեց կղզիների վրա տարածել արևմտյան ավանդույթներն ու մշակույթը։ Հենց Ֆունաիում էր կառուցվել Ճապոնիայի առաջին հիվանդանոցը եվրոպական ոճով և ստեղծվել առաջին ճապոնական երգչախումբը։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքը շրջապատված է լեռնային սարահարթերով, ծովամերձ գյուղերով և Օնսեն հիդրոթերմալ հանքավայրերով։ Տակասակի (高崎山) լեռները հայտնի են նրանով, որ այստեղ բնակվում են ճապոնական վայրի մակակներ։ Օիտան հավանական է հանդիսանում է միակ տեղը, որտեղ զարգացած է ասեղնատամ ընտանիքի ձկների որսորդությունը։
Քաղաքի ամենագլխավոր տեսարժան վայրերից է «Ծովային դղյակ» օվկիանավազանը, որը նաև անվանում են «Ումի տամագո» (ծովային ձվեր)։ Մեծ իրադարձությունների մեծամասնությունը անց է կացվում Օիտի մարզադաշտում։ Քաղաքի կենտրոնում հիմնականում տեղակայված են տարբեր տեսակի առևտրային խանութներ։
Քաղաքում է կառուցված աշխարհի ամենախոշոր գմբեթային ծածկով մարզադաշտը (նրա թռիչքը կազմում է 274 մետր, ծածկում է 43․000 հանդիսականների նստատեղեր)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի նավահանգստային բնակավայրեր
Նուևո Լեոն
Տվյալներ
Նահանգը գտնվում է Հյուսիս-արևելյան Մեքսիկայում։ Հյուսիսում և արևելքում սահմանակից ` Տամաուլիպասին, հարավում` Սան Լուիսին, արևմուտքում՝ Կոաուիլային։ ԱՄՆ-Մեքսիկա սահմանի հյուսային հատվածում 15 կմ-ով սահմանակից է Տեխասին։
Նահանգն անվանվել է ի պատիվ Լեոնի Նոր Թագավորության, վարչական տարածք Նոր Իսպանիայում, որն իր հերթին անվանվել է պատմական Լեոնի իսպանական թագավորության պատվին։
Կարևոր քաղաքներից են Գվադալուպեն, Սանտա Կատարինան, Սան Նիկոլաս դե լոս Գարսան, Սան Պեդրո Գարսան, որոնք Մոնթերեյ վարչական տարածքում են գտնվում։
Տնտեսություն
2010 թվականին նահանգի ՀՄԱ կազմել է 165 միլիարդ դոլար (Մեքսիկայի ՀՄԱ-ի 11,4 %)։ Տնտեսությունը հիմնված է արդյունաբերական արտադրության վրա, մեծ է օտարերկրյա կապիտալի ազդեցությունը։ Մեկ շնչի հաշվով ՀՆԱ-ն կազմում է 26,658 դոլար (ամենաբարձր ցուցանիշը բոլոր նահանգների համեմատ, բացառությամբ Դաշնային շրջանի)։
Զարգացած է նաև գյուղատնտեսությունը, որը հիմնված է հացահատիկային և ցիտրուսային կուլտուրաների վրա։
Կրթություն
Բարձր կենսապայմաններն արտացոլվում են վիճակագրական տվյալներում, օրինակ կրթական բնագավառում, 100 բնակչից 13-ն ունի պրոֆեսիոնալ կրթություն։ Միևնույն ժամանակ, գրագիտության մակարդակն ամենացածրն է նահանգում 2.8%։
Բարձրագույն կրթական հաստատություններ
Լենյարո
Լենյարո (Legnaro), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Պադովա գավառում ։ Սահմանակից է Բրուջինե, Պադովա, Պոլվերարա, Պոնտե Սան Նիկոլո, Սանտ'Անջելո դի Պիովե դի Սաքքո, Սաոնարա համայնքներին ։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 7703, 2014 թվականի տվյալներով՝ 8.733 : Բնակչության խտությունը կազմում է 493 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 35020։ Հեռախոսային կոդը՝ 049։
Բնակավայրի հովանավորը սուրբ Բարսեղն է։ Քաղաքն ունի իր տեղական ֆուտբոլային թիմը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռոբերտ Անանյան
Ռոբերտ Անանյան (15 հունիսի, 1966, Մարտակերտ - 22 նոյեմբերի, 1992, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Անանյանը ծնվել է 1966 թ. հունիսի 15-ին Մարտակերտ քաղաքում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, ուսումը շարունակել Ղափանի շինարարական տեխնիկումում։ Երբ սկսվում է Արցախյան շարժումը, տեխնիկումի ուսանողների հետ ստեղծում են «Նժդեհականների խումբ» ջոկատն ու գնում Ղարաբաղ։ Ջանյաթաղի ջոկատի հրամանատարի տեղակալն էր։ Մասնակցել է Սրխավենդի, Կիչանի, Մարաղայի համար մղված մարտերին։ 1992 թ. հուլիսի 4-ին՝ Մարտակերտի բռնագաղթումից հետո, ջոկատը ցրվել է։ Կորցրել է ծնողներին։ Զոհվել է 1992 թ. նոյեմբերի 22-ին՝ ռմբակոծության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Մարտակերտի գերեզմանատանը ։
Բիզանիի ճակատամարտ
Բիզանիի ճակատամարտը տեղի է ունեցել Էպիրուսում 1913 թվականի մարտի 4-ից վեցը։ Ճակատամարտը տեղի է ունեցել հույների և օսմանյան զորքերի միջև Առաջին Բալկանյան պատերազմի վերջին փուլում և իրադարձությունները տեղի են ունեցել Բիզանիի ամրոցի մոտ, որը փակում էր ճանապարհը դեպի Յանինա, ինչը տարածաշրջանի ամենամեծ քաղաքն էր։
Պատերազմի սկզբում Էպիրուսի հունական բանակը չուներ բավարար թվով զինվորներ, որպեսզի գրոհեր գերմանացիների կողմից նախագծված Բիզանիի պաշտպանական դիրքերը։ Սակայն երբ Մակեդոնիայի արշավանքը ավարտվեց, մեծ թվով հույն զինվորներ տեղափոխվեցին Էպիրուս, որտեղ զորքերի հրամանատարն էր Թագաժառանգ արքայազն Կոնստանտինը։ Ճակատամարտի արդյունքում օսմանյան դիրքրեը ոչնչացվեցին և Յանինիան նվաճվեց։ Չնայած հույները ունեին փոքր քանակային առավելություն, սակայն այն չխաղաց որոշիչ դեր հույների հաղթանակում։ Հույների հաղթանակի գրավականը լավ մարտավարությունն էր, որով լավ կորդինացված և սրընթաց գրոհները օսմանյան զորքերին ժամանակ չտվեցին վերադասավորվելու և ճիշտ պաշտպանություն կազմելու։
Նախապատմություն
Հույների համար պատերազմական հիմնական գործողությունները սկզբնական շրջանում ընթացան Մակեդոնիայում, իսկ Էպիրուսի ճակատում հունական զորքերը փոքրաթիվ էին և նրանց դիմակայում էր օսմանյան Յանյա կորպուսները 1912 թվականի հոկտեմբերից։ Երբ հույները կանգնեցրեցին օսմայնան բանակի գրոհը Էսատ փաշայի գլխավորությամբ Գրիբովոյում, հույները հաջողությամբ ազատագրեցին Պրևեզան (հոկտեմբերի 21) և շարժվեցին հյուսիսային ուղղությամբ դեպի Յանինա` հետ մղելով օսմանյան գրոհը Պենտե Պիգադիայից ։ Նոյեմբերի 5-ին մի փոքր ստորաբաժանում Կորֆուից իջևանեց և նվաճեց Հիմարա ափամերձ հատվածը առանց լուրջ դիմադրության , իսկ դեկտեմբերի 20-ին հույները ամրապնդեցին իրենց դիրքերը Էպիրուսում և մտան Կորչա, որը գտնվում էր Յանինայի հյուսիսում և այսպիսով փակեցին վերջին մատակարարման ճանապարհը դեպի քաղաք ։
Ճակատամարտից առաջ
Յանինայի հարավային մասի տեղանքը պաշտպանություն իրականացնելու հրաշալի վայր էր։ Բացի այդ օսմանցիները իրենց պաշտպանական դիրքերը ուժեղացնում էին գերմանացի մասնագետների նախագծերով։ Պաշտպանական դիրքերը իրենց մեջ ներառում էին հրետանային միավորներ, բունկերներ, խրամատներ, հետախուզական և թնդանոթային դիրքեր։ Յանինայի պաշտպանական դիրքը կազմված էր երկու հիմնական ամրոցներից` Բիզանի և Կաստրիցա, որոնք պաշտպանում էին քաղաքը հարավից։ Եվս հինգ փոքր ամրոց օղակի նման պաշտպանում էին քաղաքը արևմուտքից և հյուսիսարևմուտքից։ Ամրոցները լավ զինված էին հրետանիով, ընդհանուր 102 հրետանային միավորով (դրանցից շատերը 87 մմ) ։ 1912 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ երկու կողմերը վերազինվել էին. օսմանյանցիները ստացան Վարդարի բանակի մի մասին` նահանջելով Մոնաստիրի ճակատամարտից` զորքերի թիվը հասցնելով 35000-ի, մինչդեռ հույները համալրցեվին 2-րդ դիվիզիայով Մակեդոնիայից և մեծ թվով կամավորական ջոկատներով` ընդհանուր 25.000 մարդ ։ Հույները առաջին գրոհը պաշտպանական դիրքերի ուղղությամբ նախաձեռնեցին դեկտեմբերի 14-ին։ Օսմանցիները հաջողությամբ հետ մղեցին, մինչև լուրջ գրոհները չսկսվեցին դեկտեմբերի 22-ին, երբ հույները անգամ որոշ տարածքներ նվաճեցին, ինչի արդյունքում օսմանցիները լուրջ կորուստների ունեցան և նրանց շարքերը նվազեցին մինչև 26.000-ի ։
Նախապատրաստական գործողությունների ժամանակ մի քանի կանանց ջոկատներ ընդգրվեցին հունական բանակի ձախ թևում, օսմանցիների հնարավոր գրոհներից պաշտպանվելու համար Պարամիթիայից։ Մեծ թվով տեղացի կանայք էին ներգրաված հունական բանակի օգնական ստորաբաժանումներում, որոնք օգնում էին հրանոթների, սննդամթերքի, հագուստի և այլ կարևոր առարկաների տեղափոխության հարցում։
Ճակատամարտ
Սապունտզակիսի անհաջողությունից հետո հրամանատարությունը ստանձնեց Թագաժառանգ արքայազն Կոնստանտինը։ Կոնստանտինը սկսեց գործել ավելի զգուշորեն` ուշադրությունը կենտրոնացնելով հրետանու վրա։ Արքայազնի նոր նախագծոց խաբուստիկ գրոհ պետք է իրականացվեր հարավ-արևելքից, մինչդեռ հիմնական ուժերը պետք է գրոհեին Բիզանիի ամրությունների ուղությամբ հարավ-արևմուտքից ։
Հունական հրետանին սկսեց գնդակոծությունը մարտի 4-ին և շարունակեց ամբողջ օրը։ Հունական ամեն հրանոթից արձակվեց 150 արկ, մինչդեռ թուրքական հրետանու գործողությունները անհամեմատ քիչ էին ։ Գրոհը սկսվեց մարտի 5-ին, երբ հունական երեք հետևակային դիվիզիա հարձակվեցին պաշտպանական գծի արևելքից և արևմուտքից։ Նույն ժամանակ Մետսովոնի միացյալ բրիգադը անսպասելի հարձակվեց հյուսիսից ։ Հունական առաջին ջոկատները ընկան ծանր հրետակոծության տակ և ճեղքեցին Ցոուկայի պաշտպանական գիծը առավոտյան, իսկ առաջիկա ժամերին օսմանցիները կորցերցին 5 դիրք։ Արդյունքում օսմանցիները Ցոուկայից և Մանոլիասայից նահանջեցին դեպի Յանինա ։ Այս դիրքերի կորուստը նշանակում էր պաշտպանական գծի թուլացում, այս պատճառով Էսատ փաշան ստիպված էր մարտ նետել պահեստային զորամիավորումներին ։ Ժամը 18-ի դրությամբ հունական զորքերը մտան Ագիոս Յոանիս գյուղ, որը Յանինայի հարավային դարպասն էր ։
Հունական արագ գրոհի արդյունքում Բիզանի և Կաստրիցա ամրությունները ժամը 16-ի դրությամբ կտրվեցին օսմանյան մյուս ուժերից։ Երբ գիշերը ընկավ, ամրոցները դադարեցին կրակելուց, զգալով որ նրանք մեկուսացված են և փորձեցին նահանջել դեպի Յանինա։ Նրանց փախուստի փորձը չհաջողվեց և 35 սպա ու 935 զինվոր գերի ընկան հույների ձեռքը ։ Եվս մի քանի օսմանյան դիրքեր հանձնվեցին մյուս առավոտյան, չնայած Բիզանին և Կաստրիցան շարունակեցին մարտընչել մինչև զինադադարը ։ Էսատ փաշան, հասկանալով որ ճակատամարտը տանուլ է տվել, փորձեց տարհանել զորքին դեպի հյուսիս։ Սակայն հունյները շրջափակել էին քաղաքը բոլոր կողմերից Էսատ փաշան որոշեց հանձնվել։ Մարտի 6-ին ժամը 23:00-ին նա համաձայնվեց հանձնել Յանինան և օսմանյան գարնիզոնը հույներին ։ Մյուս օրը հունական զորքերը Կոնստանտինի գլխավորությամբ Հունաստանի դրոշներով հանդիսավոր անցան քաղաքի փողոցներով։ Մյուս կողմից Էսատ փաշային Թուրքիա ժամանելուց դիմավորեցին որպես հերոսի ։
Օդային պայքար
Հունական զինված ուժերը ճակատամարտի ընթացքում կիրառեցին փոքր ռազմաօդային ուժեր` բաղկացած վեց օդանավից, որոնք հիմնականում Farman MF.7 տեսակի բիպլաններ էին։ Նրանք որպես ավիաբազա օգտագործեցին Նիկոպոլիսը և իրականացրեցին մի քանի ռմակոծության թռիչքներ, որոնք ունեցան լավ արդյունք։ Օդաչուների թվում էին Ֆիմիտրիոս Կամպերոսը, Միքայել Մոտուսիսը և Քրիստոս Ադամիդիսը, ովքեր թռչում էին Բիզանիի և Յանինայի վրայով 1600-2300 մետր բարձրությամբ։ Շատ դեպքերում օսմանյան զինվորները` հայտնաբերելով օդանավերը, փորձում էին տրանք կործանել իրենց ինքնաձիգերով` փոքր հաջողությամբ ։ Ռուս օդաչու Ն. դե Սակոֆը դարձավ առաջին օդաչուն, ում օդանավը խոցվեց ցամաքից։ Նա վայրէջք կատարեց Պրևեզայի մոտակայքում, վերանորոգեց իր ինքնաթիռը և վերադարձավ ռազմաբազա ։ Երբ Յանինան ընկավ հույների ձեռքը, Ադամիդիդը, ով այս քաղաքից էր, վայրէջք կատարեց իր օդանավով քաղաքի հրապարակում ։
Հետևանքներ
Ճակատամարտի ընթացքում օսմանցիների կորուստները կազմեցին 2.800 զինվոր, մինչդեռ հույների կորուստները` 284-ն էին։ Հույները գերի վերցրեցին 8.600 օսմանցու, չնայած օսմանյան գառնիզոնը կարող էիր փախչել դեպի Ալբանիա։ Հույները նաև վերցրեցին 108 հրետանային միավոր և մեծ քանակությամբ դետալներ մարտի 16-ին հույները մտան Ջիրոկաստրա և Դելվինա ու նվաճեցին Տեպելենան մյուս օրը ։ Պատերազմի վերջում նրանք հասան Կերաունյան լեռներից, որը գտնվում էր Հոնիական ավազանի արևելքում մինչև Պրեսպա լիճ ընկած հատված ։ Էպիրուսի հաջողությունը թույլ տվեց հույներին բանակի մի մասը ուղարկել Սալոնիկ` Բուլղարիայի դեմ պատերազմին նախապատրաստվելու համար ։
Ուժեղ պաշտպանությունը Հունական բանակի կողմից ճեղքելու իրողությունը պատմաբան Ռիչարդ Հոլը անվանեց հույների մեծագույն ռազմական ձեռքբերումը Առաջին Բալկանյան պատերազմի ընթացքում ։ Մինչև այս ճակատամարտը շատ գերտերություններ մեծ ուշադրություն չէին դարձնում հունական զորքերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1913 հակամարտություններ Կատեգորիա:1913 Հունաստանում Կատեգորիա:1913 Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Առաջին Բալկանյան պատերազմի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Հունաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Ճակատամարտեր Հունաստանում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն
Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա)
Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա) (Cmentarz wojenny nr 3 - Ożenna), զինվորական գերեզմանատուն, որը գտնվում է Օժեննա գյուղի մերձակայքում՝ Անդրկարպատյան վոևոդությունում։ Գերեզմանը մաս է կազմում Արևմտագալիցիական զինվորական գերեզմանոցի, որը ստեղծվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։  Գերեզմանոցում հուղարկավորված են ռուսական և ավստրիական բանակի զինծառայողները, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Սասո Մարկոնի
Սասո Մարկոնի (Sasso Marconi), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա)
Պատմություն
Գերեզմանատունը հիմնվել է 1915 թվականին սլովակ ճարտարապետ Դուշան Յուրկովիչի նախագծով, ծխական գերեզմանատան տեղում, այսօր գոյություն ցունեցող հունական կաթոլիկ Սուրբ Վասիլի Մեծ եկեղեցու հարևանությամբ։ Գերեզմանատունը կազմված է երկու առանձին ցածր շարվածքներից՝ ավստրիական և ռուսական մասերից։ Գերեզմանատան տարածքը կազմում է 784 քառակուսի մետր։
Գերեզմանատանը կան 68 անհատական և 17 եղբայրական գերեզմաններ։ Այնտեղ թաղված են 409 (այլ տվյալներով 423 ) ավտրիացի և ռուս զինվորներ, ովքեր ընկել են 1914 թվականի նոյեմբերին և դեկտեմբերին.
Սասո Մարկոնի
Բնակչությունը՝ 13 781 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 144 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 96 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40037։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա)
Բնութագիր
Հյուսիսային կողմում յուրաքանչյուր մաս ունի հուշապատ։ Ավստրիական հուշապատի վրա առկա է գերմաներենով գրված գրություն.
Սասո Մարկոնի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ մրցույթի հոդվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հուշարձաններ
Հալում
Հալում, նյութի անցումը բյուրեղային (պինդ) վիճակից հեղուկ վիճակի, տեղի է ունենում ջերմության քանակի կլանումով (I կարգի ֆազային անցում)։ Հալման բնութագրական մեծություններն են հալման ջերմաստիճանը (Th) և հալման ջերմությունը։ Հալման հակառակ պրոցեսը՝ բյուրեղացումը, ընթանում է նույն (Th) ջերմաստիճանում և ջերմության նույն քանակի անջատումով, որը կլանվում է Հալման պրոցեսում։ Որոշակի (Th)-ի առկայությունը բյուրեղային նյութերի կարևոր հատկանիշն է, որով դրանք տարբերվում են որոշակի հալման ջերմաստիճան չունեցող ամորֆ նյութերից։ Մաքուր մետաղներից Հալման ամենաբարձր ջերմաստիճանն ունի վոլֆրամը (3410 °C), ամենացածրը՝ սնդիկը (-38,9 °C)։ խառնուրդները միշտ իջեցնում են (Th)։ Հալման ամբողջ պրոցեսի ընթացքում նյութի ջերմաստիճանը մնում է հաստատուն և հավասար (Th)-ի (նկ. 1), չնայած նյութին ջերմության քանակ է հաղորդվում։ (Th) կախված է ճնշումից, այդ մեծությունների կապն արտահայտվում է Կլապեյրոն-Կլաուզիուսի հավասարումով։ Նյութերի մեծ մասի ծավալը Հալման ժամանակ աճում է (մի քանի%-ով), որի հետևանքով ճնշման մեծացմանը զուգընթաց (Th) բարձրանում է։ Սակայն որոշ նյութերի (օրինակ, Ge, Si, Bi, InSb, GaSb, թուջ, սառույց ևն) հալման պրոցեսում դիտվում է ծավալի փոքրացում, որը պայմանավորում է (Th)-ի նվազում՝ ճնշման մեծացմանը զուգընթաց (նկ. 2)։ Հալման պրոցեսը բացատրվում է մոլեկուլային-կինետիկ տեսությամբ։ Բյուրեղային ջերմության քանակ հաղորդելը մետաղներին։
Կատեգորիա:Ֆիզիկական էֆեկտներ և երևույթներ
Հակոբ Կարենյան
Հակոբ Կարենյան (Կարինյան) ), հայ բանասեր, մանկավարժ, թատերագիր, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Հակոբ Կարենյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Էրզրում քաղաքում։ Սովորել է Էրզրումի (Կարին) Կարապետյան վարժարանում։ 1830 թվականին գաղթել է Ախալցխա, ապա հաստատվել Թիֆլիսում։ Երկար տարիներ հայոց լեզու, ճարտասանություն, կրոն է դասավանդել Ներսիսյան դպրոցում։ 1846-1847 թվականին նախ Հ. Արզանյանի, այնուհետև Միքայել Պատկանյանի հետ խմբագրել է «Կովկաս» թերթը ։ Կարենյանի առաջին տպագիր գործը աշխարհաբարով գրված «Ճառ վասն փրկագործ չարչարանաց» (1841) կրոնական բովանդակությամբ երկն է։ Նույն թվականին Մոսկվայում նրա գրաբար թարգմանությամբ լույս է տեսել իտալացի թատերագիր Մետաստազիոյի «Եղերգութիւնք...» պիեսների ժողովածուն, իսկ 1854 թվականին՝ Լ. Գալուայի «Ինկվիզիցիայի պատմությունը» (Մ. Պատկանյանի հետ)։ Կարենյանի արժեքավոր գործերից են «Բաղդատութիւն Պատմութեան Մովսիսի Խորենացւոյ...» (1858) պատմա-բանասիրական աշխատությունը և «Վարդան Մամիկոնեան» (անտիպ), «Շուշանիկ» (1860) ողբերգությունները, որոնք երկար ժամանակ ներկայացվել են հայկական բեմում։ 1863 թվականին Կարենյանը հրատարակել է Դ. Շահնազարյանցի «Մայր ցուցակ ձեռագիր մատենից գրադարանի «Ս. աթոռոյն Էջմիածնի» գիրքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ թատերագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Ումար Նիաս
Էլ-Հաջի Բայ Ումար Նիաս (ֆր.՝El Hadji Baye Oumar Niasse, ), սենեգալցի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս անգլիական «Էվերթոն»-ի և Սենեգալի ազգային հավաքականի կազմում։
«Ուակամ»
Ումար Նիասը իր կարիերան սկսել է սենեգալական «Ուակամ»-ի կազմում։ Նա 2008 թվականին պայմանագիր է կքնել թմի հետ և 2008-09 մրցաշրջանում օգնել է թմին դառնալ Սենեգալի Երկրորդ լիգայի հաղթող։ Նա այդ մրցաշրջանում դարձել է 21 գոլի հեղինակ ։
Նիասը 2011 թվականին թմի հետ դարձել է Սենեգալի Պրեմիեր լիգայի չեմպիոն ։
«Ակհիսար Բելեդիսպոր»
2013 թվականի օգոստոսին Ումար Նիասը տեղափոխվել է թուրքական Սուպեր Լիգան ներկայացնող «Ակհիսար Բելեդիսպոր» ։ Նիասը թիմի կազմում անցկացրել է մեկ մրցաշրջան, որի ընթացքում դարձել է 15 գոլի հեղինակ։
«Էվերթոն»
2016 թվականի փետրվարի 1-ին 13.5 միլիոն եվրոյի դիմաց Ումար Նիասը տեղափոխվել է Պրեմիեր Լիգան ներկայացնող «Էվերթոն»։ Նա թիմի հետ կնքել է 4.5 տարվա պայմանագիր ։
Թիմի կազմում իր առաջին հանդիպումը նա անցկացրել է 2016 թվականի փետրվարի 20-ին՝ մասնակցելով «Բորնմութ»-ի դեմ խաղին։ Նա 80-րդ րոպեին փոխարինել է Ռոմելու Լուկակուին ։ Մրցաշրջանից հետո Նիասը տեղեկացվել է, որ պետք է իր համար նոր ակումբ փնտրի։
«Հալլ Սիթի»
2017 թվականի հունվարի 13-ին Ումար Նիասը վարձավճարով տեղափոխվել է «Հալլ Սիթի»։ Տեղափոխությունն արժեցել է 10 միլիոն եվրո ։ Թիմի կազմում իր նորամուտը նա նշել է հունվարի 14-ին՝ «Բորնմութ»-ի դեմ խաղում ։ Նա փոխարինման է դուրս եկել 83-րդ րոպեին։
Նա իր առաջին գոլը թիմի կազմում խփել է Անգլիայի լիգայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Մանչեսթեր Յունայթեդ»-ի դեմ խաղում ։ Նա մասնակցել է ամբողջ հանդիպմանը։ Պրեմիեր Լիգայի շրջանակներում նա իր առաջին գոլը խփել է 2017 թվականի փետրվարի 4-ին՝ «Լիվերպուլ»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 2-0 հաշվով ։
Վերադարձ «Էվերթոն»
Վարձակալության ժամկետի ավարտից հետո նա վերադարձել է «Էվերթոն»։ Վերադարձից հետո Պրեմիեր Լիգայի շրջանակներում նա իր առաջին գոլը խփել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ «Բորնմութ»-ի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Սենեգալի ազգային հավաքականի կազմում Ումար Նիասը իր դեբյուտը նշել է 2013 թվականի հունվարի 15-ին՝ Չիլիի հավաքականի դեմ խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Էվերթոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հալլ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կլեման Լանգլե
Կլեման Լանգլե (Clément Lenglet, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բարսելոնայի և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Նանսի
Լանգլեն Նանսիի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին՝ փոխարինելով Ռեմի Վալտերին Արլ-Ավինյոնի դեմ խաղում ։ 2014-15 մրցաշրջանի երկրորդ կեսին Լանգլեն դարձավ Նանսիի հիմնական թիմի խաղացող՝ անցկացնելով 25 հանդիպում այդ մրցաշրջանում։ 2016 թվականի օգոստոսի 11-ին՝ լիգայի գավաթի Շատորուի դեմ խաղում ֆրանսիացին առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ Նանսիի ավագի թևկապով ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2016 թվականի հունվարի 29-ին՝ Կլերմոնի դեմ խաղում  ։
Փետրվարի 12-ին Լանգլեն հեռացվեց խաղադաշտից Օսերի դեմ խաղում՝ ստանալով կարմիր քարտ հանդիպման 22-րդ րոպեին ։ Իր երկրորդ գոլը խփեց ապրիլի 25-ին՝ Սոշոյի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում Լանգլեն անցկացրեց 34 հանդիպում առաջնությունում՝ օգնելով Նանսիին հաղթել Լիգա 2-ը և տեղափոխվել Ֆրանսիայի բարձրագույն դիվիզիոն ։ Իր առաջին հանդիպումը Լիգա 1-ում անցկացրեց 2016 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ Օլիմպիկ Լիոնի դեմ խաղում ։ Նանսիի կազմում Լանգլեն անցկացրեց 83 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Սևիլյա
2017 թվականի հունվարի 4-ին Լանգլեն տեղափոխվեց Սևիլյա 5 միլիոն եվրոյի դիմաց ՝ փոխարինելով Տիմոտե Կոլոձեյչակին, ով տեղափոխվել էր Բորուսիա Մյոնխենգլադբախ  ։ Իր դեբյուտը նշեց հունվարի 12-ին՝ Իսպանիայի գավաթի Ռեալ Մադրիդի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Լա Լիգայում անցկացրեց հունվարի 29-ին՝ Էսպանյոլի դեմ խաղում ։ Իր դեբյուտը Չեմպիոնների Լիգայում Լանգլեն նշեց փետրվարի 22-ին՝ Լեսթերի դեմ խաղում  ։
Բարսելոնա
2018 թվականի հուլիսի 12-ին Լանգլեն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բարսելոնայի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 35.9 միլիոն եվրո   ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 12-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Իսպանիայի սուպերգավաթի Սևիլյայի դեմ խաղում և օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ու նվաճել գավաթը ։ Սեպտեմբերի 23-ին Լանգլեն հեռացվեց խաղադաշտից Ժիրոնայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 35-րդ րոպեին  ։ Իր առաջին գոլը խփեց հոկտեմբերի 31-ին՝ Իսպանիայի գավաթի Կուլտուրալ Լեոնեսայի դեմ խաղում  ։ 2019 թվականի ապրիլի 20-ին ֆրանսիացին գոլ խփեց Ռեալ Սոսիեդադի դեմ խաղում  ։ Մայիսի 25-ին նա թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Իսպանիայի գավաթի եզրափակչի Վալենսիայի դեմ խաղում, սակայն Բարսելոնան պարտվեց 2-1 հաշվով  ։ Իր առաջին մրցաշրջանւմ Լանգլեն անցկացրեց 45 հանդիպում ՝ դառնալով 2 գոլի ու 1 գոլային փոխանցման հեղինակ և Բարսելոնայի հետ հաղթելով Լա Լիգան ։
Միջազգային կարիերա
Լանգլեն ներկայացրել է Ֆրանսիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում նա 2012 թվականին մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը, սակայն Ֆրանսիան դուրս մնաց խմբային փուլից ։
Ֆրանսիայի ազգային հավաքական Լանգլեն առաջին անգամ հրավիրվեց 2019 թվականի մայիսի 21-ին՝ Բոլիվիայի, Անդորրայի և Թուրքիայի դեմ խաղերի համար  ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց հունիսի 11-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Անդորրայի դեմ խաղում  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 23-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 23-ի դրությամբ
Ակումբային
Բարսելոնա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նանսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Մարգարետ Ֆուլեր
Սառա Մարգարետ Ֆուլեր Օսլին, առավել հայտնի է որպես Մարգարետ Ֆուլեր, ամերիկացի լրագրող, խմբագիր, քննադատ և կանանց իրավունքների պաշտպան, որը ներգրավված էր ամերիկյան տրանցենդենտալիզմի շարժմանը։ Նա առաջին կին գրախոսն էր ամերիկյան լրագրության իրականության մեջ։ Նրա՝ «Կինը իններորդ դարում» համարվում է առաջին խոշոր ֆեմինիստական աշխատանքը Միացյալ Նահանգներում։
Սառա Մարգարետ Ֆուլերը ծնվել է Մասաչուսեթս նահանգի Քեմբրիջ քաղաքում։ Նա տարրական կրթություն է ստացել իր հոր՝ Թիմոթի Ֆուլերի կողմից, որը մահացել է 1835թ․ խոլերիայի պատճառով] ։ Հետագայում նա ստացավ ավելի հիմնավոր կրթություն ու դարձավ ուսուցիչ, իսկ 1840թ․ նա դարձավ տրանսցենդենտալիստական ամսագրի առաջին խմբագիրը, այդ տարին նրա գործունեությունը սկսեց հաջողություն գրանցել, նախքան 1844թ․ նրա միանալը Հորաս Գրելիի հովանավորության ներքո գտնվող Նյու Յորքի տրիբունայի աշխատակազմին ։ 1830-ականներին Նոր Անգլիայում Ֆուլերը ձեռք էր բերել ամենալավ ընթերցողի համբավը թե՛ կանանց, թե՛ տղամարդկանց շրջանում և առաջին կինը, որին թույլ տրվեց օգտվել Հարվարդի քոլեջի գրադարանից ։ Նրա առաջին աշխատանքը՝ «Կինը իններորդ դարում» լույս է տեսել 1854թ․։ Շուտով նա ներգրավվում է Իտալիայում տեղի ունեցող հեղափոխություններին, որպես Ջուզեպ Մազինի դաշնակից։Նա սիրային կապ է ունեցել Ջիովանի Օսսոլիի հետ, որից էլ ունենում է երեխա։ Ընտանիքի մնացած երեք անդամները զոհվում են Նյու Յորքի «Կրակե կղզի» նավում, երբ 1850թ․ ուղևորվում էին Միացյալ Նահանգներ։Ֆուլերի դին երբեք չի գտնվում։
Կյանքի վաղ շրջան և ընտանիք
1819թ. Ֆուլերը սկսեց իր պաշտոնական կրթությունը Քեմբիրիջփորթի Փորթ դպրոցում,նախքան հաճախելը Բոստոնի երիտասարդ կանանց ճեմարանը(1821-1822թ․թ․) ։ 1824թ․ նա մորաքրոջ ու հորեղբայրների խորհրդով ուղարկվեց Գրոտոնի երիտասարդ կանանց դպրոց,չնայած նա սկզբում դեմ էր այդ գաղափարին ։ Երբ նա գտնվում էր այնտեղ,Թիմոթի Ֆուլերը չառաջադրվեց վերընտրվելու համար,որպեսզի օգնի Քվինսի Ադամսին իր նախագահական արշավում,1824թ․ նա հույս ուներ,որ Ադամսը կվերադարձնի բարեհաճությունը կառավարության նշանակմամբ ։ 1825թ․ հունիսի 17-ին Ֆուլերը մասնակցեց այն արարողությանը,որի ժամանակ ամերիկյան հեղափոխական պատերազմի հերոս Մարկիս դե Լաֆայեթը պատերազմից հիսուն տարի անց դրեց Բունկերի բլրի հուշարձանի հիմնաքարը ։ 15-ամյա Ֆուլերը Լաֆայեթին պատմել է իր մասին Լաֆայեթին ուղղված իր նամակում,որում եզրակացրել է․ «Մենք երկուսս էլ կարող ենք ապրել,և դա հնարավոր է մի կնոջ համար,ում ամբողջ փառքի ուղիները հազվադեպ են հասանելի,ես իմ անունն եմ հիշելու ձեր հիշատակին»։Վաղ հասակում Ֆուլերը իրեն զգում էր որպես նշանակալի անձնավորություն և մտածող ։ Ֆուլերը երկու տարի անց լքեց Գրոտոնի դպրոցը և 16 տարեկանում վերադարձավ տուն ։ Տանը նա ծանոթացավ դասականների գործերին,սովորեց մի քանի ժամանակակից լեզուներ և կարդում էր համաշխարհային գրականություն ։Այդ ժամանակ նա հասկացավ,որ տարբերվում իր տարիքի այլ երիտասարդ կանանցից։Նա գրել է․«Ես զգում եմ,որ չեմ ծնվել սովորական կանանց մեջ» ։ Էլիզա Ֆարարը՝ Հարվարդի դասախոս Ջոն Ֆարարի կինն ու «Երիտասարդ կնոջ ընկերը» գրքի հեղինակը,մինչև քսան տարեկանը փորձեց սովորեցնել նրան կանացի վարվելաձև, բայց նրան դա այդպես էլ չհաջողվեց ։
Գործունեության սկիզբ
Ֆուլերը կարդալու անհագ ցանկություն ուներ։ Երբ նա մոտ 30 տարեկան էր Նոր Անգլիայում ձեռք էր բերել լավագույն տղամարդ ու կին ընթերցողի համբավ ։ Նա իր գիտելիքներն օգտագործեց մաանավոր դասեր տալու համար՝ հիմք ընդունելով Էլիզաբեթ Փալմեր Պաբոդի ուսմունքը ։ Ֆուլերը հույս ուներ, որ կարող է իր գոյությունը պահել լրագրության ու թարգմանության միջոցով։ Նրա առաջին հրատարակած գիրքը պատասխանն էր պատմաբան Ջորջ Բանկրոֆին, 1834թ․ նոյեմբերին այն հայտնվեց Հյուսիսային Ամերիկայի գրախոսություններում ։ Երբ նա 23 տարեկան էր հոր գործերը ձախողվեցին և հայրը տեղափոխվեց Գրոտոնի ագարակ ։ 1835թ․ փետրվարի 20-ին Ֆրեդերիկ Հենրի Հեջը և Ջեյմս Ֆրեյմեն Քլարկը խնդրեցին, որ նա թղթակցի իրենց պարբերականներին ։ Հունիսին Քլարկը նրան օգնեց հրապարակել իր առաջին գրական ակնարկը Արևմտյան Մեսսենջերում՝ Ջորջ Քրաբի ու Հաննա Մորենի վերաբերյալ վերջին կենսագրական քննադատությունները։Այդ տարվա աշնանը նա ունենում էր սարսափելի գլխացավեր տենդի պատճառով, որը տևեց ինը օր։Հետագայում Ֆուլերը նման գլխացավեր ունեացավ ողջ կյանքի ընթացքում ։Մինչ նա ապաքինվում էր, հայրը մահացավ խոլերիայից՝ 1835թ․ հոկտեմբերի 2-ին ։ Հոր մահը խորը հետք թողեց նրա վրա․ «Հորս կերպարը անընդհատ հետևում է ինձ»,-գրել նա ։ Նա որոշեց քայլեր ձեռնարկել որպես ընտանիքի գլուխ և հոգ տանել այրի մոր ու երկու քույրերի մասին ։Հայրը կտակ չէր թողել, ուստի նրա երկու հորեղբայրները ստանձնեցին նրա ունեցվածքի ու ֆինասների վերահսկողությունը։ Հետագայում նրա ունեցվածքը գնահատվեց 18,098,15 դոլլար, և ընտանիքը ստիպված եղավ ապավինել հորեղբայրների օգնությանը։ Նեղսրտելով, թե ինչպես են հորեղբայրները վերաբերվում ընտանիքին, Ֆուլերը գրել է, որ ափսոսում է, որ «նախկինում ավելի թույլ էր, քան հիմա» ։Այս անգամ Ֆուլերը հույս ուներ պատրաստել Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի կենսագրությունը, բայց զգաց, որ կարող է դրա վրա աշխատել միայն այն դեպքում, եթե գնա Եվրոպա։Հոր մահը և ընտանիքի նկատմամբ հանկարծակի առաջացած պատասխանատվություննը ստիպեցին նրան հրաժարվել այդ գաղափարից ։ 1836թ․ Ֆուլերին աշխատանք տրվեց Բոստոնի Բրոնսոն Ալկոտի ճեմարանում, որտեղ նա աշխատեց մեկ տարի։Այնուհետև նա ընդուեց Հիրամ Ֆուլերի դասավանդման առաջարկը և 1837թ․ ապրիլին բավականին բարձր աշխատավարձով անցավ աշխատանքի Գրեյդեն փողոցի շրջանում ՝ ամսական 1000 ԱՄՆ դոլլար ։ Ընտանիքը վաճառեց Գրոտոնի ագարակը և Ֆուլերը նրանց հետ տեղափոխվեց Ջամայկայի շրջան՝Մասաչուսեթս ։ 1839թ․ նոյեմբերի 6-ին Ֆուլերը անցկացրեց իր զրույցների առաջին քննարկումները տեղի կանանց շրջանում, այդ զրույցները տեղի էին ունենում Փիդբոդի Բոստոնի տանը ։