cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վար (դեպարտամենտ)
Աշխարհագրական տվյալներ
Վար դեպարտամենտի տարածքը 6032 կմ² է, որի կեսն անտառածածկ է, ափագծի երկարությունն է՝ 420 կմ։
Վարչատարածքային բաժանում
Դեպարտամենտի կազմի մեջ են մտնում 3 մարզ (Բրինիոլ, Դրագինյան, Տուլոն), 43 կանտոն և 153 կոմունա։ 2015 թվականին որոշ կոմունաների կառավարումն սկսեց իրականացվել այլ դեպարտամենտների կողմից, ինչպես նաև կանտոնների թիվը կրճատվեց՝ 43-ից դառնալով 23։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գավառներ Կատեգորիա:1790 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Դևիդ Թեյլոր
Կենսագրություն
Միջազգային ասպարեզում Թեյլորը նույնպես կարողացել է հաջողությունների հասնել՝ դառնալով տասներկուերորդ ամերիկացին, որը Իվան Յարիգինի Գրան Պրիում ոսկի է նվաճել, իսկ ավելի ուշ մայրցամաքային և համաշխարհային առաջնություններում արժանացել է ոսկե մեդալների։
2018 թվականի արդյունքներով դարձել է Ջոն Սմիթի մրցանակակիր՝ որպես ԱՄՆ-ի Տարվա լավագույն ազատ ոճի ըմբիշ ։
2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ըմբիշտներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ամերիկացի օլիմպիական չեմպիոններ
Լայոնել Բերիմոր
Լայոնել Բերիմոր (անգլերեն Lionel Herbert Barrymore, ), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Բերիմոր տոհմի ներկայացուցիչներից մեկը, որոնց շատ ներկայացուցիչներ նույնպես հայտնի դեմքեր են եղել կինոաշխարհում.
Մրցանակներ
1930 թվականին Օսկարի է ներկայացվել լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում «Մադամ X» ֆիլմի համար, իսկ հաջորդ տարի ստացել է Օսկար լավագույն դերասանի համար անվակարգում ռեժիսոր Կլարենս Բրոունի «Ազատ հոգի» ֆիլմում խաղացած դերի համար։ Վարել է 1933 թվականի Օսկար մրցանակաբաշխությունը։
Ֆիլմագրություն
Խաղացել է 200-ից ավելի ֆիլմերում, 15 ֆիլմերի ռեժիսոր է։
Առավել հայտնի ֆիլմերն են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:1878 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:1954 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 15 մահեր Կատեգորիա:Ֆիլադելֆիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրաֆիկներ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Տակտագուլովո (այլ կիրառումներ)
Տակտագուլովո, կարող է վերաբերել՝
Առինջ (այլ կիրառումներ)
Առինջ, կարող է վերաբերել՝
Ստեֆան Տուրչակ
Ստեպան (Ստեֆան) Վասիլևիչ Տուրչակ (Степан (Стефан) Васильович Турчак, ), խորհրդային, ուկրաինացի դիրիժոր, մանկավարժ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1988)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1977)։ Ուկրաինական ԽՍՀ Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի (1980) և Վրացական ԽՍՀ Զ. Պալիաշվիլի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (1973)։
Ժակլին Նովոգրաց
Ժակլին Նովոգրաց (Jacqueline Novogratz, ), ամերիկացի կին ձեռնարկատեր, մենեջեր և գրող, սոցիալական ձեռնարկատիրության գաղափարներ իրականացնող Acumen Fund, Inc.-ի հիմնադիրը և ղեկավարը   ։ Նովոգրացը նաև մի քանի դիտորդական խորհրդի անդամ է ։
Կուցուրուբ
2001 թվականի տվյալներով Կուցուրուբ գյուղում բնակվում էր 2 136 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,5 կմ²։
Ստեֆան Տուրչակ
Կենսագրություն
Ստեֆան Տուրչակը ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 28-ին Պերեմիշլի մոտ գտնվող Մացկովիչի գյուղում (այժմ՝ Լեհաստանի Պոդկարպատիե վոևոդության Պերեմիշլի գավառի Ժուրավիցա համայնքում)։ Մանկությունն ու երիտասարդությունն անցել են Դուբլյանիում։ 1955 թվականին ավարտել է Լվովի Ֆիլարետ Կոլեսսայի անվան երաժշտա-մանկավարժական ուսումնարանը։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Սոկալի մանկավարժական ուսումնարանում որպես երաժշտության և երգեցողության ուսուցիչ։ 1957 թվականին ընդունվել է Լվովի Նիկոլայ Լիսենկոյի անվան կոնսերվատորիա (այժմ՝ Լվովի Նիկոլայ Լիսենկոյի անվան ազգային երաժշտական ակադեմիա) Նիկոլայ Կոլեսսայի դիրիժորական դասարան, որն ավարտել է 1962 թվականին։ Ուսման տարիներին՝ 1960-1962 թվականներին, եղել է Լվովի Ի. Ֆրանկոյի անվան օպերային թատրոնի դիրիժոր։ 1962 թվականին տեղափոխվել է Կիև։ 1963-1967 թվականներին և 1973-1977 թվականներին եղել է Ուկրաինական ԽՍՀ պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր։ Նվագախմբի երգացանկում կարևոր տեղ է հատկացվել Նիկոլայ Լիսենկոյի, Բորիս Լյատոշինսկու, Ստանիսլավ Լյուդկևիչի, Լև Ռևուցկու ուկրաինական երաժշտությանը, ինչպես նաև խորհրդային կոմպոզիտորներ՝ Դմիտրի Շոստակովիչի (7-րդ, 8-րդ, 15-րդ սիմֆոնիաներ), Սերգեյ Պրոկոֆևի (5-րդ սիմֆոնիա), Տիխոն Խրեննիկովի, Արամ Խաչատրյանի, Անդրեյ Շտոգարենկոյի և մյուսների ստեղծագործություններին։ 1967-1973 թվականներին և 1977 թվականից եղել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր դիրիժորը։ Թատրոնում աշխատանքի տարիների ընթացքում նրա նախաձեռնությամբ բեմադրվել են շուրջ երկու տասնյակ օպերային ու բալետային նոր ներկայացումներ։ Հատկանշական է նրա դիրիժորական եռանդուն խառնվածքը։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել ինչպես դասական երաժշտությանը, այնպես էլ իր ժամանակակիցների, հատկապես ուկրաինացի հեղինակների ստեղծագործություններին ։
1966 թվականից եղել է Կիևի կոնսերվատորիայի (այժմ՝ Ուկրաինայի Չայկովսկու անվան ազգային երաժշտական ակադեմիա) սիմֆոնիկ նվագախմբի ղեկավար և օպերային ու սիմֆոնիկ դիրիժորության ամբիոնի վարիչ (1973 թվականից՝ դոցենտ, 1986 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել արտասահմանում (Մեծ Բրիտանիա, Ճապոնիա, Իտալիա, Բուլղարիա, Լեհաստան, Հունգարիա, Իսպանիա) ։
Մահացել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 23-ին (այլ տվյալներով՝ նոյեմբերի 23 ) Կիևում՝ գլխուղեղի քաղցկեղից։ Թաղված է Բայկովո գերեզմանատուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Ուկրաինական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիրիժորներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կուցուրուբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1756 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժակլին Նովոգրաց
Նովոգրացը ճանաչվել է Foreign Policy-ի 100 լավագույն գլոբալ մտածողների և The Daily Beast-ի 25 ամենախելացի մարդկանց թվում ։
Կենսագրություն
Ժակլին Նովոգրացը ծնվել է ԱՄՆ-ում, երեխաներից ամենամեծն է ընտանիքում։
Վիրջինիայի համալսարանում ուսումնասիրել է տնտեսագիտություն և միջազգային հարաբերություններ, ստացել է Սթենֆորդի համալսարանի MBA աստիճան ։
Նովոգրացը սկսել է իր կարիերան Chase Manhattan Bank-ում՝ որպես միջազգային վարկային վերլուծաբան ։
Երեք տարի անց նա լքել է բանկային գործունեությունը՝ որոշելով զբաղվել անհավասարության դեմ պայքարով։ Դա հանգեցրել է նրան աշխատել Աֆրիկայում՝ որպես Համաշխարհային բանկի և ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի խորհրդատու։
1980-ականների վերջին, որպես ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի խորհրդատու, Ռուանդայում օգնել է կազմակերպել առաջին միկրոֆինանսական կազմակերպությունը ։
2000-ականների սկզբին Կիգալիում (Ռուանդա) առավոտյան վազքի ժամանակ Ժակլինը նկատել է մի տղայի, որը հագել էր կապույտ սվիտեր։ Այդ հագուստը նա նվիրել էր տղային տասը տարի առաջ՝ բարեգործական ակցիայի ժամանակ։ Բացի զեբրի հետ ճանաչելի նկարից սվիտերի վրա պահպանվել էր նաև նրա անունը։ Այս պատահական հանդիպումը Ժակլինին հանգեցրել է գրել «Երկնագույն սվիտեր. հարուստների և աղքատների միջև փոխկապակցված աշխարհում խզման հաղթահարում» (The Blue Sweater: Bridging the Gap Between Rich and Poor in an Interconnected World) գիրքը։ Այդ միջադեպը կանխորոշել է նաև նրա ողջ հետագա գործունեությունը՝ ուղղված ամբողջ աշխարհում աղքատության դեմ պայքարին ։
Նովոգրացը հիմնադրել և ղեկավարել է Ռոքֆելլերի հիմնադրամի ծրագիրը, 2001 թվականի ապրիլի 1-ին հիմնադրել է «Acumen Fund, Inc.»-ը ։
2010 թվականին Ժակլին Նովոգրացը ճանաչվել է Տարվա գործարար (անգլ.՝ 2010 Rensselaer Entrepreneur of the Year (EOY)) Acumen Fund-ում աշխատանքի համար։
2011 թվականի դեկտեմբերին Ժակլին Նովոգրացը և «Acumen Fund»-ը հրապարակվել են « Forbes »-ի շապիկին, որի թեման սոցիալական ձեռներեցությունն էր ։
Անձնական կյանք
Ժակլին Նովոգրացն ամուսնացած է TED ամենամյա կոնֆերանսների համակարգող Քրիս Անդերսոնի հետ։ Ունեն երեք դուստր՝ Ելիզավետան, Աննան և Զոյան (1986-2010)։
Նրա եղբայր Մայքլ Նովոգրացը «Fortress Investment Group»-ի ներդրումների կառավարման ընկերության նախագահն է։ Մյուս եղբայրը՝ Ռոբերտ Նովոգրացը, դիզայներ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիրջինիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆինանսիստներ
Բանհու
Բանհու (Banhu, 板胡), չինական ազգային լարային երաժշտական գործիք, որը հիմնականում օգտագործվում է Չինաստանի հյուսային մասում։
Այն ունի երկու լար և նվագվում է աղեղի օգնությամբ։ Պատրաստվում է փայտից։ Չինաստանի հարավային մասում օգտագործվում է եհու գործիքը, որը քիչ է տարբերվում բանհուից։
Կատեգորիա:Լարային երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Չինական երաժշտական գործիքներ
Անտոնիա Մեյմոն
Անտոնիա Ռուֆինա Մեյմոն Խիմենես (Antonia Rufina Maymón Giménez, ), իսպանացի ռացիոնալիստ մանկավարժ, անարխիստ, ֆեմինիստ, ով տարբեր թեմաներով գրքեր է տպագրել։
Կենսագրություն
Անտոնիա Ռուֆինա Մեյմոն Խիմենեսը ծնվել է 1881 թվականին Մադրիդում։ Ընտանիքը եղել է Արագոնից։ Որպես ուսուցիչ աշխատել է Սարագոսայի «Escuela Normal Femenina»: Ամուսնացել է անարխիստ, պրոֆեսոր Լորենցո Լագաունի հետ։ Մարոկկոյում պատերազմին ընդդեմ ազգային կոմիտեին անդամագրվելու համար Թերեզա Կլարամանտի և Խոսեֆա Լոպեսի հետ հետապնդվել և դատապարտվել է։ Այդ տարիներին տարբեր անարխիստական ամսագրերում, այդ թվում՝ «La Enseñanza Moderna» (Ժամանակակից կրթություն) և «Cultura y Acción» (Մշակույթ և աշխատանք) տպագրել է իր առաջին հոդվածները։ 1911 թվականին զույգին աքսորել են Բորդո։ Ամուսնու մահից երկու տարի հետո Անտոնիան համաներում է ստացել։ Հայրենիք վերադառնալով՝ ամբողջ երկրում հանդես է եկել հանրահավաքներում և որպես ուսուցիչ աշխատել Բարսելոնայի, Սան Ֆելիու դե Գիշոլսյի, Էլդայի և Բենյախանի դպրոցներում։ Իսպանիայում ղեկավարելով նատուրիստական շարժումը՝ մասնակցել և նախագահել է այդ իդեալների համագումարները Բիլբաոյում և Մալագայում։ Իսպանիայի երկրորդ հանրապետության հռչակումից հետո բնակվել է Բենյախայում, Confederación Nacional del Trabajo-ի համար կազմակերպել է հանրահավաքներ, իր սեփական տանը ձևավորել է դպրոց, մշակել ինտենսիվ սոցիալական ծրագիր կարիքավորների համար։ 1932 թվականին տպագրել է «Estudios Racionalistas», որտեղ նա ներկայացրել է մանուկների կրթության վերաբերյալ իր մտքերն անկախ սոցիալական խավից։ Իսպանական քաղաքացիական պատերազմի վերջում դատապարտվել է և մինչև 1944 թվականն ազատազրկվել։ Երկու տարի հետո մեկ տարով կրկին դատապարտվել է։ Առողջության վատթարացման պատճառով վերադարձել է Բանյախանի իր տուն և մասնավոր դասեր տվել։ Մահացել է տեղական հիվանդանոցում 1959 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի անարխիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ
Գեորգի Սուքիասյան
Կենսագրություն
Գեորգի Սուքիասյանը ծնվել է 1924 թվականին Թիֆլիսում։ 1947 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1947-1949 թվականներին աշխատել է Թբիլիսիի № 1քաղաքային հիվանդանոցում, 1949-1968 թվականներին՝ Մոսկվայի արյան փոխներարկման և արյունաբանության կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1968 թվականից եղել է կազմակերպչական և գիտամեթոդական բաժանմունքի վարիչ։ ԽՍՀՄ-ում առաջինն է հետազոտել ու մշակել ոսկրածուծի ստացման մեթոդները և կիրառել կլինիկայում՝ արյան հիվանդությունների բուժման նպատակով։ Ուսումնասիրել է ճառագայթային հիվանդության ժամանակ որկրածուծի փոխպատվաստման արդյունավետությունը։ 1973 թվականին ինստիտուտում կազմակերպել է ռադիոիզոտոպային լաբորատորիա, որտեղ մշակվել և կլինիկա են ներդրվել արյունաստեղծ և մյուս օրգան-համակարգերի հիվանդությունների ռադիոնուկլիդային եղանակներով ուսումնասիրությունը ։ 1948 թվականից եղել է ԽՍՀՄ վիրաբույժների ընկերության անդամ, 1948 թվականից՝ արյունաբանների համամիութենական ընկերության վարչության անդամ, 1960-1994 թվականներին՝ «Արյունաբանություն և արյան փոխներարկում» (ռուսերեն) ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ արյունաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
(7566) 1988 SP
(7566) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,377478 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8682 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8868 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1338,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268862 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,71° անկյուն։
Բոտևգրադ
Բոտևգրադ (Ботевград, մինչև 1934 թվականը` Օրխանիե, մինչև 1866 թվականը` Սամունջիևո), քաղաք Բուլղարիայում։ Գտնվում է Սոֆիայի մարզում, մտնում է Բոտևգրադ համայնքի մեջ։ Բնակչությունը 22.166 մարդ է։
Պատմություն և անվանում
Բնակավայրը կոչվել է Սամունջիևո (Самунджиево), մինչև քաղաքի կարգավիճակ է ձեռք բերել 1865 թվականին` վերաաավանվելով Օրխանիե։ Մինչև Բուլղարիայի ազատագրումը քաղաքի հին անունը մնացել է Օրխանիե։ 1934 թվականի դեկտեմբերի 1-ին քաղաքը վերանվանվել է հեղափոխական, բանաստեղծ Խրիստո Բոտևի անունով։
Աշխարհագրություն
Բոտևգրադը տեղակայված է 5.066 կմ² մակերեսով էլիպսաձև հովտում։ Այն շրջապատված է Ստարա Պլանինա լեռնաշղթայի լեռներով` Ռաժանա, Մուրգաշ, Բիլո, իսկ Վիտինյան միացնում է Բուլղարիայի հյուսիսն ու հարավը։
Բնություն
Բոտևգրադի շրջակայքի բնությունը բավական հարուստ է բնական ռեսուրսներով։ Ռելիեֆը բազմազան է։ Այն մաս է կազմում Բոտևգրադի հովտի։ Զլեբա հարթավայրը տեղակայված է Բալկանյան գլխավոր լեռնաշղթայի և Հյուսիսային Բալկանների միջև։
Հարթավայրի ստորին հատվածով հոսում են Բեբրեշ գետը և նրա վտակները։ Մուրգաշ լեռը` 1687 մ բարձրությամբ, հարավային ու հարավարևմտյան լեռնաշղթայի ամենաբարձր կետն է։
Տնտեսություն
Sensata Technologies ընկերությունը, որը մասնագիտացված է էլեկտրոնիկաի և էլեկտրատեխնիկական սարքերի բնագավառում, խոշորագույն ընկերություններից մեկն է քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սոֆիայի մարզ
Գևորգ Մանիակես
Գևորգ Մանիակես (հուն.՝ Γεώργιος Μανιάκης, իտալ.՝ Giorgio Maniace, ), 11-րդ դարի բյուզանդական հայազգի զորահրամանատար։ 1038-1040 թվականներին վերջին անգամ Բյուզանդիայի համար գրավել էր Սիցիլիան ։ Սկանդինավյան սագաներում հիշատակվում է Գիրգիր անվանումով։ Հայտնի է, որ եղել է չափազանց բարձրահասակ, ամուր կազմվածքով, գրեթե հսկա էր ։
Բնութագիր
Գևորգ Մանիակեսի հետ անձամբ հանդիպելուց հետո իր տպավորություններն է թողել բյուզանդացի վանական և գիտնական Միքայել Փսելլոսը. «Նրա հասակը հասնում էր գրեթե երեք մետրի և որպեսզի նրա դեմքին նայեն, մարդիկ ստիպված էին գլուխներն այնպես բարձրացնել, կարծես նայում էին բլրի գագաթին կամ բարձր լեռանը։ Նրա պահվածքը նուրբ ու հաճելի էր, սակայն հիշեցնում էր փոթորկի։ Նրա ձայնը թնդում էր ինչպես որոտ, իսկ ձեռքերը, թվում էր թե պատեր փլուզելու համար էին կամ բրոնզե դռներ կործանելու։ Նա կարող էր ցատկել ինչպես առյուծ, իսկ խոժոռ հայացքը սարսափազդու էր։ Մնացած ամեն-ինչ նրա մեջ չափից ավելի էր։ Նրանք, ովքեր տեսել էին նրան, հասկացել էին, որ նրա մասին լսած ցանկացած բնութագիր, ինչ-որ չափով նվազեցված է»։
Գևորգ Մանիակեսը առաջին անգամ հիշատակվում է 1031 թվականին, երբ բյուզանդացիները գրավեցին Եդեսիան, որից հետո նրանց զորքը ջախջախվեց Հալեպի մոտակայքում։ Միքայել IV Պափլագոնացու իշխանության գալուց հետո վերսկսվեց Սիցիլիայի վրա արշավելու նախապատրաստությունը, որը դեռևս սկսվել էր Վասիլ II Բուլղարասպանի օրոք։ Այդ արշավանքների ղեկավար է նշանակվում Գևորգ Մանիակեսը։
Արշավանք դեպի Սիցիլիա
1038 թվականին Գևորգ Մանիակեսի բյուզանդական նավատորմը լողում է դեպի Սիցիլիա՝ ճանապարհին մտնելով նաև Սալեռնո։ Արշավանքին բացի հույներից, մասնակցում էին լանգոբարդներ, վարյագներ՝ Նորվեգիայի ապագա թագավոր Հարալդի (Հարալդ III Խստաբարո) գլխավորությամբ և նորմաններ, որոնք ծառայում էին Սալեռնոյի իշխան Գվեմար IV-ին։ Այս ռազմական գործողության մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ 1038 թվականին նրանք գրավել են Մեսինան, իսկ 1040 թվականին՝ Սիրակուզան։ Այսպիսով, 1038-1040 թվականներին Բյուզանդիայի իշխանության ներքո են անցել Սիցիլիայի արևելյան ափերը, որտեղ բնակչության մեծամասնությունը հույներ էին։ Ժամանակագիրներից հայտնի է միայն դարձել Տրոինայի ճակատամարտի մասին, որի ժամանակ Գևորգ Մանիակեսը ջախջախել է Սիրակուզայի էմիր Աբդուլլայի զորքին։ Անձամբ Աբդուլլան ընկել է նորման Վիլհելմ Հոտվիլի ձեռքով, որի փառքն էլ սկիզբ է առել հենց այս սխրանքից։
Սիրակուզան գրավելուց հետո, արշավանքի ընթացքի մեջ բեկում ի հայտ եկավ։ Վարյագներն ու նորմանները գժտվեցին Գևորգ Մանիակեսի հետ և լքեցին Սիցիլիան։ Անձամբ Գևորգը վիրավորանք հասցրեց կայսր Միքայել IV-ի քրոջ ամուսնուն՝ Ստեփանոս Կալաֆաթոսին, ով նավատորմի հրամանատարն էր։ Ստեփանոսը կայսրին հաղորդեց զորահրամանատարի հնարավոր դավաճանության մասին։ Գևորգին կանչեցին Կոստանդնուպոլիս և արդարանալու հնարավորություն չտալով՝ բանտարկեցին։ Գևորգ Մանիակեսի հեռանալուց հետո, արաբներն անմիջապես հետ գրավեցին Բյուզանդիայի կողմից գրաված Սիցիլիայի արևելյան ափերը։
Ապստամբություն կայսրի դեմ
Գևորգի բացակայության ժամանակ, նրա կինը սիրախաղ է սկսում Կոստանդին IX Մոնոմախոսի սիրուհու եղբոր՝ Ռոմանուս Սկլերուսի հետ։ Վերջինս ցանկանալով կործանել խաբված ամուսնուն, կայսրի մոտ չարախոսում և փնովում է նրան։ Զայրացած կայսրը Գևորգին կանչում է Կոստանդնուպոլիս։ Գևորգը հրաժարվում է ենթարկվել հրամանին, քանի որ մեկ անգամ արդեն վստահել էր կայսրի արդարադատությանը։ Նա ինքն իրեն կայսր հռչակեց և իր բանակով անցավ Բալկաններ՝ ուղղություն վերցնելով դեպի Կոստանդնուպոլիս։ Իր մեկնելուց առաջ նա սպանեց կայսրի կողմից նշանակված նոր կատապանին՝ նրա ականջների, քթի և բերանի մեջ գոմաղբ խոթելով։ Թեսաղոնիկեի ճանապարհին, Օստրովոյի մոտ Գևորգը ջախջախիչ հարված է հասցրել Կոստանդին IX-ի բանակին, սակայն կռվի ժամանակ զոհվել է (1043 թ.): Նրա զոհվելուց հետո իր զորքը պարտություն է կրել։ Որպես պատիժ, կայսրը Գևորգի ողջ մնացած զինվորներին գերի վերցնելով, Կոստանդնուպոլսի ձիարշավարանում ցուցադրել է ավանակների վրա՝ դեմքով դեպի ետ նստած։
Հետքերը պատմության մեջ
Սիցիլիական պատմության մեջ Գևորգ Մանիակեսը գլխավորապես հայտնի է, որպես Սիրակուզայի հովանավոր Սուրբ Լյուչիայի մասունքներն առևանգող։ Սուրբը թաղված էր Սիրակուզայի իր անունը կրող կատակոմբներում։ Գրավելով Սիրակուզան, Գևորգը քանդել էր դամբարանը ծածկող պատը, վերցրել էր մարմինը, որը ըստ Մոնտեկասինոյի կուսակրոն վանական Ամատուսի վկայության, դեռևս անապական էր, անեղծ ու անուշաբույր, և մասունքներն ուղարկել էր Կոստանդնուպոլիս։ Սանտա-Լյուչիա-ֆուորի-լե-Մուրի եկեղեցում մինչ օրս պահպանվում է Գևորգի բացած անցքը պատի վրա, որի միջով նա առևանգել էր մասունքները։
Գևորգ Մանիակեսի անունով են կոչվում նաև.
Տան (այլ կիրառումներ)
Տան, կարող է վերաբերել՝
Առյուծ (այլ կիրառումներ)
Առյուծ, կարող է վերաբերել՝
Բարբարա Բոկսեր
Կենսագրություն
1962 թվականին Բարբարա Բոկսերն ավարտել է Բրուքլինի քոլեջի տնտեսագիտության բակալավր աստիճանը ։ Նա իր աշխատանքային կարիերան սկսել է 1960-ական թվականներին՝ աշխատելով որպես մակլեր, այնուհետև՝ որպես գիտաշխատող։ 1972-1974 թվականներին աշխատել է Pacific Sun լրագրողական թղթում։ Քաղաքական կարիերան սկսել է 1974 թվականին որպես կոնգրեսական Ջոն Բարթոնի (John Burton) օգնական։ 1992 թվականին նա ընտրվել է նախ որպես սենատոր, այնուհետև վերընտրվել մի քանի անգամ։ Բարբարա Բոքսերն ԱՄՆ-ի ամենալիբերալ սենատորներից մեկն է։
2013 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Բոկսերը եղել է տասնվեց սենատորներից մեկը, որը ստորագրել է նամակ՝ ի պաշտպանություն Հիլլարի Քլինթոնի թեկնածությունը ԱՄՆ-ի 2016 թվականի նախագահական ընտրություններում` որպես Դեմոկրատական կուսակցության թեկնածու առաջադրելուն ։
Արտաքին հղումնեը
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Նովոբակաևո (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)
Նովոբակաևո (Новобакаево, Яңы Баҡай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 89 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պնևմոթորաքս
Կրծքի օդահավաք, պնևմոթորաքս (-շունչ, օդ և Φώραξ-կուրծք), հիվանդագին վիճակ, որը բնորոշվում է թոքամզի առպատային և ընդերային թերթիկների միջև օդի կամ գազի կուտակումով։ Ներթափանցած օդը իրարից հեռացնում է թոքամզի թերթիկները, որի հետևանքով միջթոքամզային ճեղքը վերածվում է խոռոչի։ Մթնոլորտային օդը կարող է միջթոքամզային ճեղքի մեջ թափանցել կրծքավանդակի պատի ամբողջականության խախտվելու կամ օդ պարունակող որևէ օրգանի (թոք, կերակրափող, ստամոքս, աղիքներ) վնասվելու հետևանքով։ Տարբերում են լրիվ և մասնակի, միակողմանի և երկկողմանի, ըստ ծագման՝ վնասվածքային, վիրաբուժական, ինքնաբեր և արհեստական կրծքի օդահավաք։ Վնասվածքային կրծքի օդահավաքը առաջանում է կրծքավանդակի բաց կամ փակ վնասվածքների (կրծքի վիրավորումներ, կողերի կոտրվածքներ, թոքի պատռվածք) հետևանքով։ Բաց կրծքի օդահավաքի դեպքում թոքամզի խոռոչը մշտապես հաղորդակցվում է շրջապատող մթնոլորտի հետ։ Վիրաբուժական կրծքի օդահավաքը առաջանում է կրծքի խոռոչի վիրահատությունների ժամանակ։ Ինքնաբեր (սպոնտան) կրծքի օդահավաքը լինում է թոքի հյուսվածքի ամբողջականության հանկարծակի խախտման հետևանքով (թոքերի տուբերկուլոզի, գանգրենայի, էմֆիզեմայի և թոքի բնածին կիստայի պատռվելու դեպքում)։ Երբեմն թոքի պատռվածքի տեղը ծածկվում է թոքի հյուսվածքի լաթով, որը հնարավորություն է տալիս օդի անցնելուն դեպի թոքամզի խոռոչ և արգելում ետհոսքը (փականային կրծքի օդահավաք) և ուղեկցվում է թոքի անկումով, սրտի տեղաշարժով, արյան շրջանառության խանգարմամբ։ Կրծքի օդահավաքի հիմնական ախտանշաններն են՝ հևոցը և կրծքավանդակի ցավերը։ Ախտահարված կողմում շնչառությունը թուլանում է կամ վերանում։ Կրծքավանդակի, պարանոցի կամ միջնորմի ենթամաշկային բջջանքում կարող է կուտակվել օդ։ Կրծքի օդահավաքի բարդությունները, թոքամզաբորբ և կրծքի արյունաօդահավաք (հեմոպնևմոթորաքս), որն առաջանում է թոքամզի խոռոչում միաժամանակ արյուն կուտակվելիս։ Առաջին օգնությունը բաց կրծքի օդահավաքի դեպքում՝ վերքի բացվածքը փակելու նպատակով անհրաժեշտ է անհապաղ դնել վիրակապ, փականային կրծքի օդահավաքի դեպքում՝ թոքի անկումը և սրտի տեղաշարժը կանխելու համար՝ թոքամզի խոռոչից օդի հեռացում։ Արհեստական կրծքի օդահավաքը բուժիչ նպատակով օդի ներմուծումն է թոքամզի խոռոչ, որն առաջացնում է թոքի անկում։ Առաջարկել է իտալացի բժիշկ Կ. Ֆորլանինին, 1882 թվականին, և կիրառվում է թոքի կավերնոզ տուբերկուլոզի դեպքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անհետաձգելի բուժօգնություն
Առնա (այլ կիրառումներ)
Առնա, կարող է վերաբերել՝
Տաշ-Ելգա (այլ կիրառումներ)
Տաշ-Ելգա, կարող է վերաբերել՝
Գյունտեր Գրաս
Գյունտեր Վիլհելմ Գրասս (Günter Wilhelm Grass, ), գերմանացի գրող, քանդակագործ, նկարիչ։ 1999 թվականի Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։
Ստեղծագործություն
Գրասը առավել հայտնի է իր առաջին «Թիթեղյա թմբուկը» վեպով։ Նացիստների շարքում իր ծառայությունների մասին Գրասը պատմել է շատ ավելի ուշ՝ «Հիշողության լամպ» գրքում, որը հրատարակվել է 2006-ին։ Իսկ նրա առաջին ստեղծագործությունը՝ «Թիթեղյա թմբուկը», վեպը լույս է տեսել 1959-ին։ Հենց «Թիթեղյա թմբուկը»-ն էլ շատ գրականագետներ համարում են մոգական ռեալիզմի մեկնակետը։ Այս վեպին հաջորդել են Գրասի «Կատուներ-մկներ» (1991) և «Շան տարիներ» (1963) վեպերը, իսկ այս վեպերը միասին կազմել են հայտնի Դանցիգյան եռագրությունը, որի համար էլ Գրասը 1999-ին գրականության բնագավառում ստացել է Նոբելյան մրցանակ։ Նրա վերջին վեպը հեքիաթագիրներ Գրիմ եղբայրների մասին, լույս է տեսել 2010-ին։ Կյանքի վերջին շրջանում նա գրեց մի քաղաքական բանաստեղծություն, որով կոչ էր անում զարգացած երկրներին վերահսկել Իսրայելի ատոմային ծրագիրը։ Այս սուր քննադատությունից հետո «4 ծովերի երկիր»-ը համաշխարհային հռչակ վայելող գրողին ճանաչել է «պերսոնա նոն գրատա»՝ անցանկալի անձ։
Գյունթեր Գրասը զբաղվել է նաև փորագրությամբ ու քանդակագործությամբ։ Մահացել է 2015 թվականի ապրիլի 13-ին, Լյուբեկ քաղաքի հիվանդանոցում, 87 տարեկանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գրականության բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի հուշագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Sublime Text
Sublime Text-ը Python ծրագրային լեզվի կիրառական ծրագրավորման միջերես ունեցող ելակետային կոդի միջհարթակային խմբագրիչ է։ Այն ի սկզբանե օժանդակում է ծրագրավորման և նշարկման բազմաթիվ լեզուներ։ Lրացուցիչ ֆունկցիաները կարող են ավելացնել խրվակների օգնությամբ։
Խմբագրիչի պաշտոնական կայքը հնարավորություն է տալիս անվճար և անսահմանափակ ժամանակով լիարժեք օգտվել ծրագրից՝ ծանոթանալու նպատակով, սակայն գործնական, շահութաբեր գործունեություն ծավալելիս այն օգտագործելու համար անհրաժեշտ է թույլատրագիր գնել։
Sublime Text 1
Ծրագրի առաջին տարբերակը նախատեսված էր միայն Windows օպերացիոն համակարգի համար։ Հնարավորությունները.
Sublime Text 2
2-րդ տարբերակից սկսած Sublime Text-ը հասանելի դարձավ մյուս օպերացիոն համակարգերի համար։ Թողարկվեցին տարբերակներ Mac OS X և Լինուքս համակարգերի համար ։
Լեզուների աջակցում
Sublime Text-ն աջակցում է ծրագրավորման բազմաթիվ լեզուների և հնարավորություն ունի լուսավորել հետևյալ լեզուների կոդերը. C, C++, C, CSS, D, Dylan, Erlang, HTML, Groovy, Haskell, Java, JavaScript, LaTeX, Lisp, Lua, Markdown, MATLAB, OCaml, Perl, PHP, Python, R, Ruby, SQL, TCL և XML։ Ծրագրային այն լեզուներից բացի, որոնց աջակցումն ապահովված է ծրագրային փաթեթում, օգտագործողը հնարավորություն ունի այլ լեզուների աջակցման համար բեռնել հավելվածներ։
Թեմաներ
Sublime Text ծրագրային փաթեթում ներառված են 22 տարբեր թեմաներ։ Օգտագործողը հնարավորություն ունի հավելվածների միջոցով ավելացնել նոր թեմաներ։
Ավտոլրացում
Sublime Text-ով աշխատանքի ժամանակ ծրագիրը՝ կախված ծրագրավորման լեզվից, առաջարկում է գրառումն ավարտելու տարբերակներ, որը մեծացնում է կատարվող աշխատանքի արագությունը։
Sublime Text 3
Sublime Text 3-ի բետա-տարբերակը թողարկվել է 2013 թվականի հունվարի 29-ին։ Սկզբում այն հասանելի էր միայն գրանցված օգտագործողների համար, որոնք արդեն գնել էին Sublime Text 2-ի լիցենզիան։ Սակայն հետո այն հասանելի դարձավ բոլորի համար։
Արտաքին հղումներ
Sublime Text Կատեգորիա:Տեքստային խմբագրիչներ Կատեգորիա:C++-ով գրված ծրագրեր
Պորեչ
Պորեչ (Poreč), քաղաք Խորվաթիայում։ Գտնվում է Իստրիա թերակղզու արևմտյան ափին։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվայալների բնակչությունը կազմում է  7585 մարդ, իսկ արվարձանների հետ միասին՝ 17 460 մարդ։ 2011 թվականին բնակչությունը նվազեց դառնալով 16696 մարդ ։
Ստրոինցի (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)
Ստրոինցի (Строїнці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
Պորեչ
Պորեչը խոշոր Խորվաթական քաղաքների, ինչպես նաև Իտալիայի և Սլովենիայի հետ կապված  է տրանսպորտային հաղորդակցությամբ։
Քաղաքը կապվում է Ռովին, Պուլա և Ումագ խճուղիներով, ինչպես նաև Ռիեկայի և դրա միջով անցնող Խորվաթիայի մյուս շրջաններվ։ Երբեմնի մեծ և կարևոր նավահանգիստը, որի բեռնատար նշանակություն քիչ է, ներկայումս սպասարկում է հիմնականում զբոսաշրջիկների։
Ստրոինցի (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ստրոինցի գյուղում բնակվում էր 1 546 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պորեչ
Զբոսաշրջությունը բերում է քաղաքի եկամուտների մեծ մասը։ Բացի տուրիստական ծառայություններից, բնակչությունը զբաղվում է ձկնորսությամբ, ձկնաբուծությամբ, սննդի վերամշակմամբ և գյուղատնտեսության ոլորտներում։
Պատմություն
Պորեչը կանգուն է եղել դեռ նախապատմական ժամանակաշրջանից։ Մոտ 200 տարի առաջ Օկտավիանոս Օգոստոս կայսր կառավարման ժամանակաշրջանում Պորեչը պաշտոնապես ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ Սուրբ Նիկոլայ  կղզին նպաստեց քաղաքում գտնվող  նավահանգստի արագ աճին։ III դարում քաղաքում ստեղծվել է քրիստոնեական համայնք,  VI դարում կառուցված Եփրասյան բազիլիկան  զարդարված էր մոզաիկաներով, որոնք գոյատևել են մինչ այսօր։
487 թվականին Արևմտյան Հռոմեկան կայսրությունը անկում ապրեց։ 1267 թվականին երբ քաղաքը դարձավ Վենետիկի մի մասը, Պորեչը բազմիցս փոխեց կառավարիչներին։ Նրանք պատկանում էին լանգոբարդները, օստգոթերը, ֆրանկները, բյուզանդացիները, սլավոնները։ Վերջիննես VII դարում անցան Իստրիայի տիրապետության տակ։ Քաղաքը ավելի քան 500 տարի պատկանում էր Վենետիկի Հանրապետությանը, մինչև նրա անկումը։
Թանգարաններ
Քաղաքի պատմության թանգարան, կառուցվել է՝ XVIII բարոկկո ոճով։ Թանգարանի առաջին հարկում կան հռոմեական սուրբ գրություններով քարե հատվածներ և պատմական պեղումների ժամանակ հայտնաբերված կերամիկական հավաքածու։ Երկրորդ հարկում դուք կարող եք տեսնել Կոպար և Կրլի ընտանիքի կենցաղային իրեր և նկարներ, որոնց վերջին սերունդը ապրում էր Պորեչում։ Թանգարանում գործում է նաև վաղ միջնադարում գտնվող քանդակների հավաքածու, ինչպես նաև հարուստ գրադարան և պատմական փաստաթղթերի հավաքածու։
Կլիմա
Քաղաքը գտնվում է միջերկրածովյան միջավայրի ազդեցության տակ, որը համապատասխանում է տաք, չոր ամառներին և մեղմ ձմռանը։ Տարեկան լուսային ժամերի միջին քանակը 2388 է։ Լույսի միջին ժամերի քանակը կազմում է 10 օր։ Քաղաքի ափին գտնվող ծովի ամենացածր ջերմաստիճանը ձմռանը 9.3 °C- ից մինչեւ 11.1 °C է, իսկ հուլիս-օգոստոս ամիսներին հասնում է 23.3-25.1 °C-ի։ Ծովի ջրի աղի պարունակությունը մոտ 36-38 պրոմիլ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ադրիատիկ ծովի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Խորվաթիայի իտալախոս տարածքային միավորներ
Յակով Դուկոր
Յակով Դուկոր, խորհրդային կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
1930-40-ական թվականներից աշխատել է Հայաստանի կինոստուդիաներում` Երևանի կինոստուդիայում, Հայկինոյում։ Եղել է 1930-ական թվականների հայտնի «Զանգեզուր» և «Դավիթ Բեկ» պատմական ֆիլմերի ռեժիսորը և սցենարիստը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Թռի-վռին (պատմվածք)
«Թռի-վռին» («Попрыгу́нья»), ռուս գրող Անտոն Չեխովի պատմվածքը, որը գրել է 1891 թվականի նոյեմբերին։ Ուսումնասիրողների կարծիքով՝ ստեղծագործության հիմքում իսկական պատմություն է, սակայն հենց պատմվածքը «ավելի լայն է, քան ֆաբուլայում արտահայտված իրական դեպքը» ։
Առաջին անգամ հրատարակվել է «Հյուսիս» թերթում (1892, № 1) ։
Ստեղծման պատմություն
1891 թվականի օգոստոսին Չեխովն իր նոր ստեղծագործության գաղափարի մասին պատմել է բանաստեղծ ու թարգմանիչ Ֆյոդոր Չերվինսկուն։ Վերջինս էլ իր հերթին այս տեղեկատվությունը հաղորդել է Վիկտոր Տիխոնովին, որը նոր էր սկսել ղեկավարել «Հյուսիս» ամսագիրը։ Չեխովին ուղարկված սեպտեմբերի 12-ին թվագրված նամակում Տիխոնովը խնդրել է հաղորդել ապագա ստեղծագործության «թեկուզ միայն վերնագիրը», որպեսզի ընթերցողների համար անոնս հրատարակի։ Դրան ի պատասխան՝ հեղինակը խոստովանել է, որ պատմվածքը դեռ անանուն է ։
Դատելով գրողի և խմբագրի նամակագրությունից՝ աշնանը Չեխովն զբաղված է եղել գրական այլ նախագծերով։ Տիխոնովը մի կողմից աջակցում էր գրողին իր նախաձեռնություններում, մյուս կողմից՝ անընդհատ շտապեցնում էր, խնդրում «չծուլանալ հանուն բոլոր սրբությունների» և խոստովանում, որ երազում է հունվարին՝ «Հյուսիսի» իր «առաջին» համարում տեսնել Չեխովի ստորագրությամբ ստեղծագործություն ։
Պատմվածքի պահպանված սևագիրը վկայում է այն մասին, որ սկզբում այն կոչվել է «Մեծ մարդը»։ Ձեռագիրը «Հյուսիսին» է փոխանցվել նոյեմբերի վերջին։ Սակայն երկու շաբաթ անց Չեխովը նամակ է ուղարկել խմբագրին, որում առաջարկել է իր «ընտանեկան ընթերցանության համար զգայուն փոքրիկ սիրավեպն» անվանել «Թռի-վռին»։ Հետազոտողները նման վճռական տեղաշարժը կապում են գրողի և Սոֆյա Պետրովնա Կուվշիննիկովայի միջև հարաբերությունների հանկարծակի փոփոխությամբ, որը պատմվածքի գլխավոր հերոսուհու նախատիպն էր ։
Դիպաշար
Դառնալով բժիշկ Օսիպ Դիմովի կինը՝ 22-ամյա Օլգա Իվանովնան պատմում էր ընկերներին, որ իրենց ծանոթությունը տեղի է ունեցել հիվանդանոցում, որտեղ աշխատում էր իր հայրը։ Նրա մահից հետո Դիմովը երբեմն այցելել էր երիտասարդ աղջկան, այնուհետև առաջարկություն արել, որն աղջիկը ընդունել էր։
Դիմովը շուտ էր մոռացվում Օլգա Իվանովնայի ծանոթների շրջանակի կողմից։ Նա շփվում էր ճանաչված մարդկանց հետ՝ դրամատիկական թատրոնի դերասաններ, նկարիչներ, տաղանդավոր երաժիշտներ և այլք։
Օսիպ Դիմովն այս խմբում օտար մարդ էր թվում։ Առավոտյան նա գնում էր հիվանդանոց և աշխատում մինչև ուշ գիշեր։ Օլգա Իվանովնան, արթնանալով ժամը տասնմեկին, սովորաբար դաշնամուր էր նվագում, նկարում, հետո գնում դերձակուհու մոտ, ապա գնում որևէ նկարչի արվեստանոց կամ ծանոթ դերասանուհու մոտ, որ իմանար թատերական նորությունները կամ ներկայացման տոմս ճարեր։ Չորեքշաբթի օրերը Դիմովների տանը երեկույթ էր լինում, որին հրավիրվում էին հռչակավոր մարդիկ։ Ամռանը Օլգա Իվանովնան հանգստանում էր ամառանոցում։
Հուլիսին նկարիչները մեկնում են էտյուդներ նկարելու։ Վոլգայով նավարկությունը մտերմացնում է Օլգա Իվանովնային և նկարիչ Ռյաբովսկուն։ Նա ծածկում է Օլգային թիկնոցով և սեր խոստովանում, որի գայթակղությանը երիտասարդ կինը մերժել չի կարողանում։ Ձմռանը Դիմովը սկսում է կռահել, որ կինն իրեն խաբում է։ Տեսնելով, թե ինչպես է Օլգա Իվանովնան տանջվում խանդից և նվաստացումներից, մեղմորեն հանգստացնում է կնոջը։
Մի երեկո Օսիպ Դիմովը կանչում է կնոջը, սակայն թույլ չտալով սենյակ մտնել՝ խնդրում է կանչել իր գործընկեր բժիշկ Կորոստելյովին։ Վերջինս, զննելով Դիմովին, հաղորդում է, որ նրա մոտ դիֆտերիտի ծանր ձև է, որով Դիմովը հիվանդից էր վարակվել։ Օլգա Իվանովնայի համար սա բացահայտում էր, որ իր «ոչնչով աչքի չընկնող» ամուսինը համարվում էր բժշկության լուսատուներից մեկը։ Այն միտքը, որ ինքը «ձեռքից փախցրել է» իր կողքին ապրող մեծ մարդու, կնոջն ստիպում է վազել Դիմովի սենյակ։ Օլգան ցանկանում էր բացատրել, որ ամեն ինչ հնարավոր է ուղղել և փոխել։ Սակայն Օսիպ Դիմովի ճակատն ու ձեռքերն արդեն սառն էին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:1891 պատմվածքներ Կատեգորիա:Ռուսական պատմվածքներ
Գործակատարի հիշատակարանից
Գործակատարի հիշատակարանից, Ալեքսանդր Շիրվանզադեի վիպակն է, որը գրել է 1883 թվականին ։
Տպագրման պատմություն
Շիրվանզադեն թղթակցել է հայ և ռուսական մամուլին, գրել հոդվածներ նավթային հարցի և բանվորների դրության մասին։ 1883 թվականին «Մշակ»–ում տպագրվել է Շիրվանզադեի առաջին գեղարվեստական երկը՝ «Հրդեհ նավթագործարանում» պատմվածքը, ապա՝ «Գործակատարի հիշատակարանից» վիպակը ։
Վիպակի մասին
Յորղա Խաչին դառնում է Խրիստաֆոր Սերգեևիչ աղա Առուշանով։ Նա խաբում է, գողանում, թալանում էր տերերին, խլում նրանց գեղեցիկ աղջկան ու հարստությունը։ Կործանվում է Գուլամյանների տունը, բայց դրա մեջ գրողը ողբերգություն չի տեսնում, քանի որ նրանք ևս հարստություն են կուտակել նույն ճանապարհով, ինչպիսի ճանապարհով բարձրացել է նրանց ծառան՝ Յորղա Խաչին ։ Շիրվանզադեն նկարագրել է ոչ միայն առևտրական կուտակումների արդյունաբերական ելքը, այլև արհեստի, համքարության քայքայումը։ Դա պարզապես նշված է «Գործակատարի հիշատակարանը» վիպակի մեջ, ուր ասված է, թե «Արհեստը բացի նրանից, որ նյութապես չի ապահովում մարդուս, մինչև անգամ բթացնում էլ է նրան» ։
Սյուժե
Վիպակի դիպաշարը սկսվում է Խաչիի տեր-Վահակի ուսումնարանն ավարտելով և ընտանիք վերադառնալու նկարագրությամբ։ Այդ օրը Խաչիին ոչ ոք չէր նեղացնում, բոլորը նրան փայփայում էին։ Չնայած իրենց սոցիալական ծանր վիճակին, մայրը այդ օր երկու տեսակի կերակուր է պատրաստում, իսկ հայրը՝ ճաշկերույթ կազմակերպում։ Ճաշկերույթին հրավիրված էին տարբեր մասնագիտության մարդիկ, սակայն Խաչիի հիշողության մեջ դաջվում է հարևան մանրավաճառ Թորոսի խրատը։ Թորոսը նրան ասում է, որ ամեն կերպ մեծերի հավատարմությունը շահի և նրանց համար դառնա սիրելի, և տարիներ հետո Խաչին կբացահայտի վաճառականների գաղտնիքը։ Հետևելով Թորոսի խորհրդին՝  հայրը Խաչիին, որպես գործակատար, հաջորդ առավոտյան տանում է Գուլումյանցների խանութ։ Խաչին Մակար աղային խոստանում է լինել հավատարիմ և կատարել նրա բոլոր պահանջները։ Մակար աղան ուներ շքեղ բնակարան, և Խաչիի մեջ, բացի հարստությունից, նաև շքեղ տան համար հոգու խորքում սկսում է նախանձել աղային։ Չնայած Մակար աղայի փոքր աղջիկը՝ Թագուհին ավելի գեղեցիկ էր, սակայն նա սիրահարվում է մեծ աղջկան՝ Թամարին, ով գեղեցկությամբ զիջում էր քրոջը։ Խաչին տարիներ շարունակ աշխատում էր Մակար աղայի մոտ և ձեռք բերելով բավականին վստահություն, փորձում է ավելի ու ավելի բարձրանալ նրա աչքին։ Մի օր Խաչին Մակար աղային պատմում է, որ իր աշխատակիցներից շատերը չարախոսում են իր մասին։ Մակար աղան նրանց գործից ազատում է, և Խաչիին տալիս աշխատողներից մեկի պաշտոնը։ Այնուհետև Մակար աղան որոշում է ամուսնանալ մի գեղեցիկ աղջկա հետ, որի համար տեր-Վահակը միջնորդություն էր անում, սակայն այդ աղջիկը մահանում է, և Մակար աղան ամուսնանում է մի հարուստ դրամատիրոջ աղջկա հետ։ Այնուհետև Խաչին իմանալով, որ հնարավոր է Թամարին ամուսնացնեն, նա քաղաքում սուտ նորությունններ է տարածում, և դրանից հետո, ոչ ոք Թամարով չի հետաքրքրվում։ Մի օր Մակար աղան իր մոտ է կանչում Խաչիին և հարցուփորձ անում նրա ու Թամարի մասին, և որոշում է Խաչիին ուղարկել Բաքու, իր եղբոր՝ Աբրահամ աղայի մոտ աշխատելու։ Խաչին տարիներ շարունակ աշխատում է Բաքվում, Աբրահամ աղայից գումար է ստանում իր հագուստի և ընտանիքին ուղարկելու համար։ Մի օր, երբ Մակար աղան իր ընտանիքով գնում է Բաքու, Աբրահամ աղան կրկին Թամարից հեռացնելու համար Խաչիին ուղարկում է Ռուսաստան։ Մի որոշ ժամանակ անց նամակ է գալիս, որ աղան հիվանդ է և Խաչին վերադառնում է նրա մոտ, ստանում է գումար։ Մահանում է Աբրահամ աղան։ Այնուհետև Մակար աղան իր մոտ է կանչում Խաչիին, ով «յորղա Խաչինից» դարձել էր Խրիստաֆոր Սերգեյիչ, և նրան է հանձնում Թամարի ձեռքը և օժիտ։ Խաչին գիտեր, որ այս ընտանիքում աղջիկների կարծիքը հաշվի չեն առնում, դրա համար էլ տարիներ շարունակ Մակար աղայի սիրտն էր շահում, որպեսզի կարողանա ամուսնանա աղջկա հետ։ Վիպակի ավարտին Խրիստաֆոր Սերգեյիչ աղա Առուշանովը՝ տեր- Վահակից նամակ է ստանում։ Տեր-Վահակը խնդրում է, որ եկեղեցու համար Ռուսաստանից զանգ բերի, նա ուրախությամբ ընդունում է խնդրանքը և մտածում, որ արդեն կարող է բարեգործություն անել ։
Գաղափարական բովանդակություն
«Գործակատարի հիշատակարանը» ստեղծագործությամբ Շիրվանզադեն ներկայացրել է արդյունաբերական քաղաքի ճշմարիտ պատկերը ։ Յորղա Խաչու տիպը նորություն չէր մեր գրականության մեջ։ Այդ տիպը շատ ավելի մեծ տաղանդով կերտված էր Գ. Սունդուկյանի, Րաֆֆու և Պ. Պռոշյանի կողմից (Զամբախով, Մասիսյան, Միկիտան Սաքո)։ Բայց կարևորն այն է, որ Շիրվանզադեն իր տեսած ու ճանաչած նյութի վրա է ստեղծել այդ կերպարը և հիմք դրել հայ նոր բուրժուազիայի քննադատությանը։ «Գործակատարի հիշատակարանիցը» ուշագրավ է նաև նրանով, որ Շիրվանզադեն ներկայացնում է գավառական քաղաքի կյանքի մյուս կողմը՝ ցուցադրելով հայ վաշխառուի ճանապարհը գավառից մինչև Բաքու ։
Կերպարներ
Տեր-Վահակ, Խաչի, հայրը՝ կոշկակար Սարգիս, մայրը, մանրավաճառ Թորոսը, դարբին Մարութ, Մակար աղա Գուլումյանց, Գրիգոր, Թագուհի, Թամար, աղա Ստեփան, աղա Աբրահամ, Գալուստ, Աթոյանց, Համբարձում ։
Կատեգորիա:Շիրվանզադեի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Վոլենդամ (ֆուտբոլային ակումբ)
«Վոլենդամ» (Football Club Volendam), Ֆուտբոլային ակումբ Նիդեռլանդների Վոլենդամ գյուղից։ Հիմնադրվել է 1920 թվականի հունիսի 1-ին՝ «Վիկտորիա» անունով, այժմյան անունը ակումբը ստացել է 1923 թվականին։
2015/2016 մրցաշրջանում ակումբը հանդես եկավ Էրստեդիվիզիում՝ Նիդեռլանդների Առաջին դիվիզիոնում՝ զբաղեցնելով 6-րդ տեղը։
Պատմություն
Ակումբը հիմնադրվել է 1920 թվականի հունիսի 1-ին` «Վիկտորիա» անունով։ Այս ժամանակ թիմը հանդես էր գալիս կարմիր-սև գծավոր շապիկներով և սև շորտերով ։ 1923 թվականին թիմը վերանվանվել է «Վոլենդամ», մարզահագուստի գույնը փոխարինվել է նարնջագույնով ։ Կապված այն հանգամանքի հետ, որ ակումբը գտնվում էր Վոլենդամ կաթոլիկական գյուղում, թիմը բավականին արագ միացավ Նիդեռլանդների Կաթոլիկական ֆուտբոլային ասոցիացիային ։
1935 և 1938 թվականներին «Վոլենդամ»-ը հաղթել է Նիդեռլանդների Կաթոլիկական ֆուտբոլային ասոցիացիայի առաջնություններում ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ակումբը հարկադրված միացել է Նիդեռլանդների Արքայական ֆուտբոլային ֆեդերացիային ։ 1955 թվականին «Վոլենդամ»-ը մտել է Նիդեռլանդների Բարձրագույն դիվիզիոն, որը պրոֆեսիոնալ լիգայի կարգավիճակ էր ստացել ։
Թիմը անմիջապես ակումբի համբավ վաստակեց, որը մեկ լքում էր բարձրագույն դիվիզիոնը, մեկ՝ կրկին վերադառնում էր. այսպես՝ ակումբի ողջ պատմության ընթացքում։ «Վոլենդամ»-ը «աճեցրեց» այնպիսի մարզիկների, ինչպիսիք են Վիմ Յոնկը, Էդվին Զուտեբիրը, ինչպես նաև՝ եղբայրներ Առնոլդ և Գերրի Մյուրենները։ «Վոլենդամ»-ը հիանալի ծրագիր ունի երիտասարդ մարզիկների վերապատրաստման համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1920 հիմնադրումներ
Ոսխայի ճակատամարտ (364)
Ոսխայի ճակատամարտ, ռազմական բախում Արշակունիների թագավորության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև, որը տեղի է ունեցել 364 թվականին։ Վասակ սպարապետը հասկացել էր, որ Գանձակի ճակաամարտից հետո պարսիկները շարունակելու են արշավանքները։ 364 թվականին Սկսվում է երեք ճակատով հարձակում։ Շապուհը զորքը բաժանում է երեք մասի, որից մեկի ղեկավարությունը իր վրա է վերցնում պարսից արքա Շապուհը և շարժվում դեպի Ոսխա։ Նա այնտեղ հանդիպում է հայկական զորաջոկատի դիմադրությանը, որի ղեկավարը հայոց արքա Արշակ Բ-ն էր։ Հայերը կարողանում են հաղթանակ տանել ճակատամարտում ։
Նախապատմություն
363 թվականին սկսվում է հայ-պարսկական պատերազմը, որի առաջին բախումը տեղի է ունենում Գանձակի մոտ։ Ճակատամարտի արդյունքում հայոց սպարապետ Վասակ Մամիկոնյանը կարողանում է կասեցնել հակառակորդի ներխուժումը Մեծ Հայքի թագավորություն։
Ճակատամարտ
364 թվականին Շապուհ Երկարակյացը հարձակում է սկսում ընդդեմ Արշակունիների թագավորության․ նա պարսկական զորքերը բաժանում է երեք մասի, որոնք տարբեր ուղղություններով ներխուժում են Հայաստան։ Շապուհի ու Արշակ Բ-ի զորքրեը միմյանց հանդիպում են Բասեն գավառի Ոսխա գյուղում։ Իր զոքրեը Ոսխայում ռազմական կարգով շարելը Շապուհի հիմնական ռազմավարական սխալներից էր։ Նա վստահ էր իր հաղթանակի վրա, քանի որ հայերի նկատմամբ ուներ քանակական առավելություն։
Արշակ Բ-ն անմիջապես չի գրոհում հակառակորդի վրա, այլ սպասում է գիշերվան, որի ժամանակ անակնկալ գրոհով հարձակվում է պարսիկների վրա։ Անակնկալի եկած պարսից զորքը չի հասցնում մարտաակարգ ընդունել, որի հետևանքով պարտություն է կրում և փախուստի դիմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սասանյան Պարսկաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության ճակատամարտեր Կատեգորիա:364
Սուրբ Առաքելոց հայոց եկեղեցի
Սուրբ Առաքելոց հայոց եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Վրաստանի Սամցխե Ջավախք երկրամասի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետի կազմում գտնվող Մարտունի գյուղում։ Գտնվում է գյուղի հյուսիսային եզրին ։
Պատմություն
Որոշ տվյալների համաձայն՝ կառուցվել է 12-13-րդ դարերում որպես հայ քաղկեդոնականների սրբատեղի։ Հետագայում, քաղկեդոնականության անկումից հետո դարձել է առաքելական։ Հայտնի է, որ 1830-ական թվականների սկզբներին օծվել է Սուրբ Առաքելոց անվամբ և գործել որպես ծխական եկեղեցի ։
Համաձայն ժամանակի թերթերի հրապարակումների՝ 19-րդ դարի վերջերին եկեղեցին գտնվել է խարխլված վիճակում ։
1980-ական թվականներին Վրացական ԽՍՀ-ի Վրաստանի հուշարձանների պահպանության վարչության կողմից կատարվել է եկեղեցու հիմնանորոգման աշխատանքներ ։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին ունի միանավ, թաղածածկ հորինվածք և կառուցված է սրբատաշ քարերով։ Ունի 8,96 x 5,46 մ արտաքին չափեր։ Որմերին վիմագրեր չկան։ Միակտոր քարից պատրաստված մկրտարանի ավազանը եկեղեցու հիմնադրումից մինչ օրս պահպանվել է իր նախնական տեղում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի Հայ Առաքելական գործող եկեղեցիներ և վանքեր
Էմանուելիս Զինգերսիս
Էմանուելիս Զինգերսիս (որոշ աղբյուրներում Էմանուել Զինգեր ), լիտվացի քաղաքական և հասարակական գործիչ, 1990-1992 թվականներին Լիտվայի ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, 1992-2000 թվականներին և 2004 թվականից Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր ։
Կենսագրություն
Էմանուելիս Զինգերսիսը ծնվել է Կաունասում՝ լիտվական-հրեական ընտանիքում ։ Մայրը եղել է մանկաբարձուհի, հայրը՝ ուսուցիչ։ 1975 թվականին ավարտել է Կաունասի № 4 միջնակարգ դպրոցը (այժմ Ստեփոնաս Դարիուսի և Ստասիս Գիրենասի մարզադահլիճ) ։
1981 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Վիլնյուսի պետական համալսարանի լիտվերեն գրականության և բանասիրական ֆակուլտետը։ 1979-1981 թվականներին աշխատել է Կաունասի պատմության թանգարանում (այժմ՝ Վիտաուտաս Մեծ պատերազմի թանգարան) որպես գիտաշխատող ։
1982-1986 թվականներին աշխատել է Վիլնյուսի համալսարանի լիտվերեն գրականության բաժնում։ 1986-1988 թվականներին դասավանդել է համալսարանի երեկոյան բաժնում։ 1988-1989 թվականներին եղել է Լիտվայի գրապալատի հրեական բաժանմունքի ղեկավար։ 1989-1990 թվականներին եղել է Լիտվայի պետական հրեական թանգարանի ղեկավար ։
1998 թվականին Լիտվայի նախագահ Վալդաս Ադամկուսի հրամանագրով ստեղծվեց հանձնաժողով ։ Զինգերսիսը նշանակվել է այդ հանձնաժողովի նախագահ ։
1992 թվականին նա կրկին ընտրվեց Սեյմի պատգամավոր, որտեղ նա աշխատում էր Արտաքին գործերի հանձնաժողովում։ Նա նաև 1993-1995 թվականներին Լիտվայի ներկայացուցիչն էր Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում ։
1996 թվականին ընտրված Սեյմում նա ղեկավարում էր Մարդու և քաղաքացու իրավունքների հանձնաժողովը և Ազգերի կոմիտեն (1999 թվականից՝ Մարդու իրավունքների հանձնաժողով), և ևս մեկ անգամ 1999-2000 թվականներին Լիտվայի ներկայացուցիչն էր Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում, որտեղ նա ընտրվեց մշակույթի և կրթության հանձնաժողովի փոխնախագահ ։
2000 թվականի ընտրություններում նա պատգամավորական մանդատ չստացավ։ 2004 թվականին նա կրկին դառնում է Սեյմի պատգամավոր Հայրենիքի միությունից, որի անդամ էր 1993 թվականից։ Եղել է արտաքին գործերի հանձնաժողովի անդամ, քաղաքականության հանձնաժողովի անդամ և տարածաշրջանային համագործակցության ենթահանձնաժողովի նախագահ ։
2007 թվականին նա նախաձեռնել է Լեհաստանի և Լիտվայի Սեյմերում մայիսի 3-ի Ռիչ Պոսպոլիտայի Սահմանադրության օրվա համատեղ տոնակատարությունը ։ 2008 թվականի ընտրություններում նա կրկին մանդատ ստացավ Հայրենիք միության ցուցակում։ 2009 թվականին մասնակցել է Եվրախորհրդարանական ընտրություններին, որտեղ հաջողություն չի ունեցել։ Նույն թվականին ղեկավարել է Լիտվայի պատվիրակությունը՝ Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում ։
2010 թվականից ղեկավարում է Սեյմի միջազգային հարաբերությունների հանձնաժողովը։ Բելառուսում բազմիցս դատապարտել է Լուկաշենկոյի բռնապետությունը  ։ 2012 թվականի սեպտեմբերին Բելառուսում նա հռչակվեց persona non grata ։ 2012 թվականին ստացավ Սեյմի պատգամավորի մանդատը ։
Տիրապետում է լիտվերեն, անգլերեն, ռուսերեն, լեհերեն, գերմաներեն լեզուներին։ Հրապարակել է մի շարք գիտական աշխատություններ Լիտվայի հրեական ժառանգության և Լիտվայի մշակութային ժառանգության, լիտվական և հրեական գրական կապերի բնագավառների վերաբերյալ ։
Ամուսնացած է Վիրժինիայի հետ, որը լիտվերեն լեզվի բանասեր է։ Ունի երկու զավակ՝ Դովիդասը և Էստերան ։
Առնոս (այլ կիրառումներ)
Առնոս, կարող է վերաբերել՝
Տաշլա (այլ կիրառումներ)
Տաշլա, կարող է վերաբերել՝
Մառլենգո
Մառլենգո, Մառլինգ (Marling, Marlengo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2191 մարդ, խտությունը կազմում է 183 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39020, հեռախոսային կոդ՝ 0473։
Հովանավոր սուրբը Կույս Մարիամն է։ Տոնը նշվում է ամեն տարվա օգոստոսի 15-ին։
Ավստրիացի բանաստեղծ Էմիլ Կուն «Մարլինգի զանգերը» վերնագրով բանաստեղծություն է գրել, որը 1874 թվականին Ֆերենց Լիստը վերածել է երգի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Եռակի ֆորսաժ։ Տոկիոյի դրիֆթ
«Եռակի ֆորսաժ։ Տոկիոյի դրիֆթ» (The Fast and the Furious: Tokyo Drift), ռեժիսոր Ջասթին Լինի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Լուկաս Բլեկը, Բաու Վաուն, Սանգ Քենգը, Բրայան Տին, Նատալի Կելին, Բրայան Գուդմանը, Ջեյսոն Ջ. Տոբինը, Կեյկո Կիտագավան, Զակարի Տի Բրայանը, Նիքի Գրիֆինը։ Վին Դիզելն այս ֆիլմում հանդես է գալիս միայն մի փոքրիկ էպիզոդում։
Սյուժե
Ֆիլմի դեպքերը տեղի են ունենում Ֆորսաժ 6 ֆիլմից հետո, ընդ որում՝ տեսարաններից մեկը տեղի է ունենում Ֆորսաժ 7-ի դեպքերին զուգահեռ:
Շոբ Բոսուելը միայնակ տղա է, որն ուզում է պրոֆեսիոնալ լինել փողոցային ավտոմրցարշավներում։ Նա անդադար սուրում է քաղաքի փողոցներով՝ փորձելով փախչել կյանքի ձախորդություններից և, ի դեմս կառավարական օրգանների, ավելացնում է իր թշնամիների քանակը։ Երբ Շոնին սպառնում էր բանտը, նրան ուղարկում են հոր մոտ, որը պրոֆեսիոնալ ռազմիկ է և ծառայում է Ճակոնիայի ռազմական բազայում։ Բայց շուտով նրա ամերիկյան ընկերը՝ Տվինկին, Շոնին ծանոթացնում է աշխարհից թաքնված դրայվ-մրցարշավին։ Առաջ Շոնն անիմաստ սուրում էր փողոցներում, իսկ այստեղ նրա դիմաց բացվել է մետաղից և ռետինից կազմված արվեստի մի ամբողջ աշխարհ, իսկ շրջադարձերում ճանապարհներն աներևակայելի կտրուկ են։