cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գալլական պատերազմներ
Մ.թ.ա. 56 թվականի ռազմական գործողություններ
Այնուամենայնիվ, շուտով Դեցիմ Բրուտը ավարտեց նավատորմի կառուցումը և դուրս բերեց այն բաց ծով, սակայն նույնիսկ նշանավոր հռոմեացի ծովագնացները չէին կարող որոշել, թե ինչպես պայքարեն իրենց համար անհայտ կառուցվածք ունեցող նավերի դեմ ։ Հռոմեացիներն ավանդաբար խոյահարում էին հակառակորդի նավերը իրենց նավերի ծայրերով, կրակ էին բացում նավատորմի անդամների վրա։ Ամուր փայտե  կառամատույցներով վենետների նավերը հարմար չէին ծովամարտի համար, որը հռոմեացիները մշակել էին դեռ Պունիկյան առաջին պատերազմի ժամանակ:Այնուամենայնիվ նրանք մշակեցին գալերի նավերի դեմ  ծովամարտի նոր մեթոդներ։ Գալերի համար եղանակային նպաստավոր պայմանների ժամանակ, հռոմեացիները մոտենում էին ափին մոտ գտնվող թշնամական նավերին և մանգաղներով սկսում էին կտրել գալական նավերի պարանները՝ ձգտելով կտրել պարանները և թշնամու նավերը  զրկել  ճկունությունից ։ Այնուհետև հռոմեացիները կարող էին անարգել տեղակայել իրենց զորամասերը, ինչը վերածում էր ծովամարտը  հռոմեացիներին ձեռնտու ցամաքային կռվի:Շնորհիվ այս ռազմավարության Բրուտ ծովի վրա, Կիբերոնի ծովախորշի մոտ, Լուարի գետաբերանին պարտություն կրեցին վենետները։ Պրոկոնսուլն ու նրա զորքերը  ափից հետևում էին մարտի ընթացքին:Դրանից հետո վենետներն ու նրանց դաշնակիցները հաշտություն խնդրեցին, բայց Կեսարը հրաման արձակեց կախաղան բարձրացնել ապստամբների ավագներին, իսկ ամբողջ բնակչությանը վաճառեց գերության  ։ Կեսարը արդարացնում էր այս գործողությունները ապստամբության սկզբում դեսպաններին գերելու հետ, սակայն շատ հնարավոր է, որ այս մարդիկ չունեին դիվանագիտական կարգավիճակ, այլ միայն վենետների հողերում զբաղվում էին պարենի հավաքմամբ ։
Երբ ԿԵսարի հիմնական ուժերը Լուարի ծովածոցի և Արմորիկեյի շրջանում պաշարել էին ծովափնյա քաղաքները, Պուբլիոս Կրասոսը 4-5 հազար զինվորներով, օգնական զորքերով և հեծելազորով հասան Աքվիտանիա՝ Գարումնա գետի (ժամանակակից Գարոննա) և Պիրենեյան թերակզու միջև։ Տեղական ցեղերը (հնարավոր է ժամանակակից բասկերի ազգակիցներ) հավաքեցին աշխարհազոր, որի թիվը Կեսարը «Նոթերում» գնահատում է 50 հազար զինվոր, հրամանատարությունը վստահեցին զորահրամանատարներին, ովքեր կռվել էին  հռոմեացիների դեմ Սերտորինյան պատերազմում։ Շնորհիվ Քվինթի բանակում  ծառայության փորձ ունենալուն աքվիտանյան աշխարհազորը գործում էր մարտի վարման հռոմեական ավանդույթներով։ Նրանք ջախջախեցին ամրացված ճամբարը և աշխատում էին հռոմեացիներին զրկել պարենից։ Չնայած աքվիտանցիների թվական գերակշռությանը, Կրասոսը հարձակվեց նրանց ճամբարի վրա, իսկ պատերազմի թեժ պահին ուղղեց իր պահեստային ուժերը թշնամու ավելի թույլ ամրացված թիկունքը, ինչի շնորհիվ կարողացավ հասնել հաղթանակի։ Մարտից անմիջապես հետո աքվիտանական ցեղերի մեծ մասը ընդունեց Հռոմի գերիշխանությունը  ։
Կեսարի լեգեոնների մեծ մասը, սակայն ոչ թե գնացին ձմեռանոց, այլ Հռոմ:Մ.թ.ա 56 թվականին տեղի ունեցան հաջորդ տարվա կոնսուլների ընտրությունները։ Ավանդաբար այս ընտրությունները անցկացվում էին ամռանը, սակայն այս անգամ տարբեր պատճառներով հետաձգվում էին եռապետների կողմնակից պլեբեյ տրիբունների կողմից ։ Ընտրությունները անցկացվեցին միայն այն ժամանակ, երբ քաղաք վերադարձան Կեսարի զինվորները, որոնց բերեց Պուբլիոս Կրասոսը։ Լեգեոներները մասնակցություն ունեցան երկար սպասված ընտրություններին և պաշտպանեցին Պոմպեոսի ու Մարկոս Կրասոսի թեկնածությունը ։ Ընտրություններն ուղեկցվում էին մի կողմից եռապետների կողմնակիցների, իսկ մյուս կողմից Ագենոբարբայի ու Կատոնի միջև բախումներով ։
Մ.թ.ա 55 թվականի մարտին, Պոմպեոսն ու Կրասոսը կոնսուլական հրամանագրով երկարեցրեցին ԿԵսարի լիազորությունները հինգ տարով՝ ի կատար ածելով պայմանավորվածության իրենց մասը :Այժմ Կեսարի կոնսուլության վերջին տարին մ.թ.ա 55-ից դարձավ մ.թ.ա 50 թվականը ։
Առաջին արշավանք դեպի Գերմանիա
Ակզբում Կեսարը ծրագրել էր մ.թ.ա 55 թվականին ամրապնդել Հռոմի տիրապետությունը Գալիայում և կազմակերպել այնտեղ կառավարման համակարգը այլ նահանգների օրինակով,սակայն այծ ծրագրերին վիճակված չէր իրականություն դառնալ :Տարվա սկզբին պրոկոնսուլը տեղեկություններ ստացավ այն մասին, որ Ռեյնի ձախ են տեղափոխվել գերմանական ցեղեր տենկտերներն ու ուզիպետրերը, իսկ գալական ցեղերը հռոմեացիներից ազատվելու նպատակով ուզում են դիմել նրանց օգնությանը։ Հավաքելով գալական ցեղերի առաջնորդներին Կեսարը նրանցից պահանջեց ուղարկել իրեն հեծելազորային ջոկատներ, և շուտով ճանապարհվեց դեպի Ռեյն :Պատճառը, ինչի համար երկու բազմանդամ ցեղերը, իմանալով Արիովիստի մասնակցության մասին, որոշեցին անցնել Ռեյնը, հասկանալի չէ։ Ինքը՝ Կեսարը էմիգրացիայի փաստը վերագրում է սվեվովների գրոհով, սակայն գերմանացիները կարող էին կանչել գալերին ՝ Կեսարի դեմ պայքարի նպատակով ։
Հռոմեական բանակը գալական հեծելազորի օգնությամբ սկսեց արշավանքը դեպի Ռեյն, սակայն հռոմեացիներին դիմավորեց ոչ թե գերմանացիների բանակը, այլ նրանց դեսպանությունը։ Արտագաղթած ցեղերը հավաստիացրեցին ԿԵսարին իրենց խաղաղ նպատակներում և խնդրեցին նրան որոշել այն տարածքը, որտեղ իրենք կարող էին տեղավորվել։ Պրոկոնսուլը չհավատաց դեսպաններին և ենթադրեց, որ նրանք ժամանակ են ձգում՝ մինչև հետախուզման  գնացած գերմանական հեծելազորի վերադառնալը։ Նա հրաժարվեց տարածքը տրամադրել նրանց,պատճառաբանելով ազատ տարածքների բացակայությունը, սակայն առաջարկեց վերադառնալ Գերմանի և տեղավորվել ուբիևների ցեղի մոտակայքում, ովքեր տևական ժամանակ խնդրում էին հռոմեացիներից օգնության ձեռք մեկնել իրենց սևերների դեմ պայքարում։ Կողմերը պայմանավորվեցին մնալ տեղում, մինչև երեք օրից գերմանացիները պատասխան կտային Կեսարին։ Պրոկոնսուլը, սակայն տարավ իր ուժերը առաջ և տեղավորվեց արտագաղթողների ճամբարից 18 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Վերջին բանակցությունների ժամանակ «Նոթեր Գալլական պատերազմի մասին» աշխատության տարբերակով, գերմանական հեծելազորը հանկարծակի հարձակվեց հռոմեացիների վրա, և բանակցություններն ընդհատվեցին։ Հաջորդ օրը, սակայն հաջորդ օրը հռոմեական ճամբար եկան երկու գերմանական ճամբարիների ավագները, հավաստիացնելով՝ որ միջադեպը պատահականությունն էր։ Կեսարը ոչ միայն չհավատաց նրանց, ալյ հրամայեց գերի վերցնել նրանց։ Միաժամանակ հռոմեական բանակը սկսեց գերմանական ճամբարի վրա հարձակումը, ովքեր ընդհանրապես պատրաստ չէին գրոհն ընդունել։ Պրոկոնսուլը հրամայեց ոչ մեկին չխնայել, և հռոմեացիները ըստ Կեսարի ուռճացրածծ թվերի կոտորեցին ճամբարի բնակչության մեծ մասին՝ 400 հազար մարդու կանանց, երեխաներին և ծերերին ։ Շատ քչերին հաջողվեց լողալով անցնել Ռեյնը ու փրկվել:Երկու գերմանական ցեղերի հետ դաժան հաշվեհարդարը  նպատակ ուներ զրկելու գալլերին հռոմեացիների տիրապետությունից  ազատվելու գործում գերմանացիների աջակցությունը ստանալու հույսից  ։
ԿԵսարի հեղինակած ստեղծագործությունը արադարացնում է ԿԵսարի գործողությունները այս ռազմական գործողություններին, սակայն ոչ միշտ են փաստերը համոզիչ:Ինչպես նշում է Ս.Լ. Ուտչենկոն, «այս անգամ նույնիսկ «Նոթերի» ստեղծագործության հեղինակը համոզված չէր նրանում, որ նա գործում էր հասանելի ռազմական խորամանկության սահմաններում »: Պրոկունսուլի արդարամտությանը կասկածում էին նաև Հռոմում:Մայրաքաղաքում արձագանքը նրա հաղթանակին հակասական էր, քանի որ նա խախտել էր ռազմական բոլոր ավանդույթները։ Սա համարվում էր խայտառակություն հռոմեական զենքի համար, իսկ դեսպանների գերեվարումը միանգամայն հարված էր Հռոմի հեղինակությանը։ Կատոնը սենատորներից պահանջեց, որ Կեսարին հանձնեն գերմանացիներին, սակայն նրա արմատական առաջարկը չպաշտպանվեց, իսկ ի պատիվ հաղթանակի ամեն դեպքում նշանակեցին հանդիսավոր զոհաբերությունը ։
Շուտով տենկտերների ու ուզիպետարների դեմ տարած հաղթանակից հետո հռոմեացի հրամանատարը սկսեց պատրաստվել Ռեյնի անցմանը, որտեղ դաշնակից ուբիևների ցեղը վաղուցվանից օգնություն էր խնդրում նաբեգներից և սվեվովներից պաշտպանվելու համար։ Հնարավոր է Գերմանիայում Կեսարը երկարատև նպատակներ չուներ, սակայն նա ցանկանում էր ցույց տալ հռոմեական զենքի ուժը գերմանական հողի վրա։ Ժամանակակից Կոբլենցի շրջանում Կեսարը անցկացրեց մոտ 400 մետր երկարությամբ փայտե կամուրջ, հավանաբար առաջին այսպիսի կառույցը Ռեյնի վրա։ Գերմանացիների վրա, ովքեր չէին տեսել այսպիսի կառույցներ, այս կամուրջը անմոռանալի տպավորություն թողեց նրանց վրա  ։ Այս կամրջի շինարարությունը՝ նկարագրված Կեսարի կողմից, շատ ավելի կարևոր ձեռնարկ էր, քանի ուղղակի հռոմեացի ինժեներների մասնագիտական որոկաները գալերին ու գերմանացիներին ցուցադրելը։ Առաջին հերթին, հետանտիկ դարաշրջանում հրամանատարի ձգտումները անցնելու բնության կողմից ստեղծված սահմաններով ոչ հայտնի երկրներ, եզրեր էր տանում Ալեքսանդր Մակեդոնացու հետ:Համապատասխան դեր էր կատարում նաև «Նոթերում» նկարագրված կամրջի կառուցումը։ Կեսարըապացուցում է, որ ինքը ոչ միայն հաջողակ հրամանատար է, այլ նաև խելացի և աշխատասեր կազմակերպիչ :Խոշոր գետի վրա կամուրջը կառուցվեց ընդամենը տաս օրվա ընթացքում :Բացի այդ դրա անցկացման անհրաժեշտությունը այդքան էլ չկար, քանի որ ուբիները հռոմեացիներին անցման համար նավեր էին առաջարկում։ Սուգամբրները և սվեևների մի մասը (հնարավոր է խատտերը),իմանալով Կեսարի անցման մասին լքեցին իրենց բնակավայրերը և թաքնվեցին անտառներում։ Սա բարելավեց ուբիևների դրությունը, ովքեր ժամանակավորապես ազատվեցին անցանկալի հարևանությունից։ Այնուամենայնիվ պրոկոնսուլը չսպառնաց գերմանացիներին կռվով, և գետն անցնելուց 18 օր անց իր բանակի հետ միասին վերադարձավ Ռեյնի ձախ ափը, իսկ կամուրջը իր հետևից հրամայեց այրել :Իր «Նոթերում» նկարագրելով այս ռազմական գործողությունները, Կեսարը մեծ նշանակություն է տալիս գերմանացիների ավանդույթների ու բարքերի նկարագրությանը։
Առաջին արշավանք դեպի Բրիտանիա
շՇուտով դեպի Ռեյն կատարած արշավանքից հետո ԿԵսարը հրամայեց ափ դուրս գալ Բրիտանիայում։ Բացի ուժերի հերթական ցուցադրությունից պրոկունսուլը գիտեր, որ կղզային կելտերը սերտ կապեր էին պահպանում մայրցամաքայինների հետ, տրամադրում թին փախստականներին ապաստան, և հնարավոր է օգնում էին գալերին Հռոմի դեմ պայքարում :Բացի դրանից, սկսելով կելտերի հավաքագրումը օգնական և նույնիսկ հիմնական ուժերում, կարող է փաստել պրոկոնսուլի ցանկությունը՝ իր հսկողության տակ պահելու գալական ցեղերի հսկայական զորքերը, ովքեր մնացել էին առանց իրենց ավանդական զբաղմունքի։ Արշավանքը Բրիտանիա, այս կերպ նա պետք է ընդգրկեր գալական զորքերին նոր նախապատրաստվող ռազմական գործողությունների մեջ ։ Չնայած Կեսարը հրաման արձակեց նախապատրաստվել արշավանքին, նա նախկինի նման պատկերացում չուներ կղզու մասին (համենայնդեպս նա այդպես նշում է «Նոթերում» ։
Հյուսիսային կղզու մասին համարյա ոչինչ չգիտեին ոչ հին աշխարհագրագետները և նույնիսկ շատ մայրցամաքային գալերը։ Գալացի վաճառականները, ԿԵսարի հաղորդմամաբ հազվադեպ էին անցնում կղզու խորքը, բավարավում էին միայն ծովափնյա բնակավայրերի հետ առևտրով, և այդ պատճառով էլ շատ տեղեկություններ չէին կարող տրամադրել։ Ափերի հետախուզման նպատակով ԿԵսարը Լա-Մանշի նեղուցով ուղարկեց Գայոս Բոլուզենին։ Շուտով Բրիտանիայում իմացան Կեսարի ծրագրերի մասին, և մի շարք ցեղեր նրա մոտ ուղարկեցին իրենց դեսպաններին՝ առաջարկեոլվ դաշինք։ Պրոկոնսուլը նրանց հետ ուղարկեց, խնդրելով սպասել, իսկ նրանց հետ ուղարկեց գալ Կամիոսին, ով ում հանձնարարեց մանրամասն ուսումնասիրել տարածքը և իր կողմը կգրավել բոլոր տեղական ցեղերին։ Կոմիյոսը հասավ կղզու ափին, բայց որոշ ժամանակ չէր համարձակվում իջնել նավից :Երբ նա ափ իջավ, կելտերը նրան գերի վերցրեցին։
Հռոմեացիների ճամբարը գտնվում էր Պա-դե-Կալե նեղուցի ոչ հեռու։ ԿԵսարը փաստում է, որ օգտվել է ամենակարճ ճանապարհից, սակայն Լա-Մանշի աշխարագրական տեղանքին լավ չտիրապետելը հնարավորություն չի տալիս հաստատել այս տեսակետը ։ Քանի որ լայնածավալ հարձակում չէր պլանավորվել, պրոկոնսուլը արշավանքի համար առանձնացրել էր երկու լեգեոն՝ չհաշված օգնական ուժերը:Նրանց տեղափոխման համար պատրաստվել էր 80 նավ, և հավանաբար օգտագործվել են նաև լաստանավեր, որոնք կառուցվել էին Բրուտոսի կողմից վենետների դեմ մարտի նպատակով։ Արշավանքի սկզբում ԿԵսարը հանձնարարեց Պուբլիոս Սուլպիցիոս Ռուֆոսին վերահսկել ուղարկման վայրը, իսկ Տիտուրիոս Սաբինին և Ավրունկուլեյ Կոտեյին՝ ղեկավարել մենապիեների ու մորիների ցեղի դեռ անկախ մնացած մասի դեմ արշավանքը։ Ենթադրաբար մ.թ.ա 55 թվականի օգոստոսի 27-ին VII և X  լեգեոնները տեղավորվեցին նավերում և անցան նեղուցը. հեծելազորը պետք է տեղավորեր լաստերում ավելի ուշ և միանային Կեսարին արդեն բրիտանական ափին ։
Բրիտանական արշավանքը հենց սկզբից անհաջողության մատնվեց։ Ափհանման համար նախատեսված մասում սպասում էին կելտերի թշնամական զորքերը, իսկ հեծելազորով նավերը եղանակային վատ պայմանների պատճառով այդպես էլ չերևացին:Հռոմեական զորավարին հաջողվեց իր զորքերը ափ հանել ոչ հեռու, սակայն ափհանման ժամանակ կելտերը փորձեցին հարձակվել հռոմեացիների վրա:Շուտով լեգեոների կողմից ճամբարի կառուցումից հետո ափին սկսվեցին խաղաղ բանակցություններ։ Հաշտության բանակցություններն ընդհատվեցին մակընթացության պատճոռով՝ ինչին հռոմեացիները չէին սպասում։ Եղանակի փոփոխությունը խիստ վնասեց այն Ատլանտյան օվկիանոսի պայմաններին անսովոր նավատորմիղը, որրից օգտվեցին կելտերն ու հարձակվեցին VII լեգեոնի վրա։ Երբ լուր հասավ կելտերի խոշոր զորաբանակի մոտենալու մասին, որոնց երկու լեգեոններ չէին կարող դիմակայել, Կեսարը հրամայեց վերադառնալ մայրցամաք ։ Ամբողջ արշավանքը զբաղեցրեց մեկ ամսից քիչ ավելի և ավարտվեց մոտավորապես սեպտեմբերի 29-ին ։
300 զինվորներով հռոմեական զինվորներ վատ եղանակի պատճառով չկարողացան կառանվել նշանակված վայրում, և դուրս էին շպարտվել մորիների հողերի այն մասի վրա, որոնք արդեն հպատակվել էին հռոմեացիներինи : Մորիները շրջափակեցին ափ դուրս եկած հռոմեացիներին և նրանցից պահանջեցին հանձնել զենքերը, իսկ երբ նրանք հրաժարվեցին՝ անմիջապես գրոհեցին։ Հարձակվողները թվական մեծ առավելություն ունեին, սակայն ջախջախվեցին ժամանակին տեղ հասած Կեսարի հեծելազորի կողմից։  Պրոկոնսուլը օգտագործեց այս փաստը մորիների և մենալիների դեմ նոր արշավանք ձեռնարկելու համար, հանձնարարելով նրանց վերջնականապես նվաճել Լաբիենը։ Դեսպանությունը հաջողությամբ կատարեց հանձնարարությունը, քանի որ ըստ Կեսարի խոսքերի «ճահիճը, որտեղ նրանք թաքնվում էին նախորդ տարի, չորացել էին »:
Վերադարձ Ցիզալպյան Գալիա
Ճանապարհվելով դեպի Ցիզալպյան Գալիա ձմռանը, Կեսարը հրամայեց պատրաստել նոր նավատորմ, որն Ատլանտյան օվկիանոսի պայմաններում կարող էր հաջողությամբ գործել:Ակներև է, որ պրոկոնսուլը մտադրվել էր լայնամասշտաբ ներխուժում իրականացնել դեպի Բրիտանիա հաջորդ տարի, չնայած հնարավոր է, նա նպատակ չուներ երկարաձգել կղզու յուրացումը :
Տեղեկանալով Կեսարի հաջողությունների մասին, սենատը ոչ միայն նրա պատվին հանդիսավոր աղոթքներ նշանակեց, այլ նաև երկարաձգեց դրանք մինչև քսան օր :Ինչպես գտնում է Ռիչարդ Բիլլոուզը, այս անգամ Հռոմում ոչ այնքան իրենց զորավարի հաղթանակը, ինչքան Գերմանիա և Բրիտանիա ներխուժելու փաստը։ Անտիկ ժամանակաշրջանում այս երկու խոշոր տարածքները շատ քիչ էին հայտնի և նրանց մասին տեղեկությունները մտացածին էին ։ Հավատում էին, որ Բրիտանիայում հանդիպում է ոսկի, արծաթ և մարգարիտ ։
Տարվա վերջում վերջնականապես հայտնի դարձավ, որ Կեսարին շուտով կլքի նրա խոստումնալից գեներալներից մեկը՝ Պուբլիոս Լուցիոս Կրասոսը պետք է միանար հորը է ՄԱրկոսին և նրա պարթևական արշավանքին։ Ընդ որում տաղանդավոր զորավարի Հուլիոսի ճամբարից մեկնման հստակ ժամանակը հայտնի չէր ,հայտնի է, որ Պուբլիոսը միացավ հոր արշավախմբին ավելի ուշ՝ մ.թ.ա 54-53 թվականների ձմռանը և ռազմական գործողություններին մասնակցելու համար բերեց Գալիայում հավաքված  մոտ հազար ձիավորների ։ Տարվա վերջում վերջնականապես հայտնի դարձավ, որ շուտով Կեսարին կլքի իր խոստումնալից գեներալներից Պուբլիոս Լուցիոս Կրասոսը, ով պետք է միանար իր հորը, իր ուղեկցեր նրան պարթևական արշավանքի ժամանակ։ Ընդ որում տաղանդավոր զորավարի ԿԵսար  ճամբարը լքելու հստակ ժամանակը հայտնի չէ։
Երկրորդ արշավանքը դեպի Բրիտանիա
Ամռանը Կեսարի զորքերը 800 նավերով տեղափոխվեցին Իթիյա մոտավորապես նախորդ տարվա ափհանման վայրը։ Այս անգամ դեսանտը չհանդիպեց կղզու կելտերի հակագրոհներին՝ տեսնելով մոտեցող հարյուրավոր նավերը, մերձափնյա ցեղերը փախնում էին երկրի խորքերը։ Հարավ-արևելյան Բրիտանիայի առանձին ցեղերը ժամանակավորապես միավորվեցին հավանաբար կատուվելների ցեղի առաջնորդ Կասսիվելաունի շուրջ:Նրա հրամանատարությամբ մայրցամաքային կելտերը հրաժարվում էին հռոեացների հետ խոշոր ընդհարումից, նահանջելով կղզու խորքը և խոշոր հարված հասցնելով հեծելազորի ուժերին և մարտակառքերին,որոնց չէին կարող հետապնդել ծարազեն լեգեոներները ։
Հարուստ ավար ունենալու հույսերը չարդարացան, և Ցիցերոնը գրում է, որ ամբողջ ավարը կազմում էր հիմնականում ոչ մեծ թվով ստրուկներից, որոնց ոչ կիրթ լինելու պատճառով կարելի էր վստահել միայն հասարակ աշխատանք :Հետագայում ցամաքային կելտերի կողմից մայրցամաքայիններին ցույց տված օգնության մասին տեղեկություններ չկա ։
Բրիտանական արշավանքից հետո Կեսարը ձմեռելու համար իր զորքերը բաժանեց ութ ճամբարների.
1.Գայոս Ֆաբիոսը - մորիների հողերում,
2.Քվինթ Տուլիոս Ցիցերոն - ներվիների հողերում,
3.Լուցիոս Ավրունկուլիոս Քոտտա և Քվինթ Տիտուրիոս Սաբին-էբուրների հողերում երկուսով ղեկավարում էին խոշոր ճամբարը, որտեղ ձմեռում էր մեկ ճամբար և ևս հինգ լեգեոնի տասերորդ մասեր:Նրանց չամբարը գտնվում էր Ադուատուկների տարածքներում (տարբեր տեսակետներով, սա ժամանակակից Տոնգերենը կամ Լեժն է),
Լե Լոկլ
Լե Լոկլ (Le Locle), փոքրիկ քաղաք Շվեյցարիայում։ Բնակչության թվաքանակով երկրի երրորդ ամենափոքր քաղաքն է։
Նկարագրություն
Քաղաքը գտնվում է Նյոշատել կանտոնի տարածքում։ Լե Լոկլը հայրենիքն է ամբողջ աշխարհում հայտնի ժամացույցների այնպիսի ապրանքանիշների, ինչպիսիք են Favre-Leuba Mido, Zodiac, Tissot, Ulysse Nardin, Zenith, Montblanc, Certina ընկերությունները։ Ի սկզբանե քաղաքի ճարտարապետությունը կոչված է եղել ժամացույցի արտադրության պահանջմունքները բավարարելուն, այդ պատճառով քաղաքի փողոցների հատակագիծն առանձնանում է կանոնավորությամբ։ Իր այս հատկության շներհիվ՝ Լե Լոկլը ոչ պաշտոնապես կոչվում է «Ճշգրտության քաղաք» ։ Հարևան Լա Շո դե Ֆոն քաղաքի հետ Լե Լոկլը 2009 թվականին ընդգրկվել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Գալլական պատերազմներ
Երկրորդ արշավանքը դեպի Բրիտանիա
4.Լուցիոս Ռոսցի Ֆաբաթ- էսուվիևների հողերում,
Լե Լոկլ
Նկարագրություն
Լա Շո դը Ֆոնը և Լե Լոկլը կարելի է համարել արտադրական ամբողջ դարաշրջանի յուրօրինակ վկաներ։ Նրանց տարածքի կառուցապատման ժամանակ հաշվի են առնվել ժամացույց արտադրողների և ժամացույցի վարպետների հետաքրքրությունները, ինչը նպաստել է 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին տանն աշխատող արհեստավորներից գործարանային արտադրության անցմանը ։ Ներկայումս Լե Լոկլում ժամացույցի արտադրության ոլորտում ներգրավված է ամեն վեցերորդ բնակիչ ։
Գալլական պատերազմներ
Երկրորդ արշավանքը դեպի Բրիտանիա
5.Մարկոս ԼՈւցիոս Կրասոս Կրտսեր-Բելգիայում, Սամարոբրիվից հարավ (ժամանակակից Ամեն),
Լե Լոկլ
Նկարագրություն
Քաղաքում գործում է Ժամացույցի թանգարանը, որի ցուցանմուշներում ներկայացված են բարոկկո ոճի պատի ոսկյա ժամացույցներ, սեղանի, գրպանի, հատակին դրվող ժամացույցներ։ Կան ժամացույցներ՝ էմալե զարդանախշված թվատախտակով, ծառի կտրվածքով բնական ժամանակաչափներ։ Քաղաքում գործում է նաև Արվեստի և պատմության թանգարան։
Գալլական պատերազմներ
Երկրորդ արշավանքը դեպի Բրիտանիա
6.Լուցիոս Մունացիոս Պլանկ-ինչ որ տեղ Բելգիայում,
Լե Լոկլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Շվեյցարիայում Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքներ
Գալլական պատերազմներ
Երկրորդ արշավանքը դեպի Բրիտանիա
7.Գայոս Տրեբոնիյ-Բելգիկում (հնարավոր է Սամարոբրիևում),
8.Տիտոս Լաբիեն-րեմերի հողերում տրեվերների հողերին կից ։
Հայտնի է,որ Ցիցերոնին իրավունք էր տրված ճամբարի համար տեղանէ ընտրել, այսպիսի իրավունք հավանաբար ստացել էին նաև մյուս գեներալները ։
«Նոթերը» հաղորդում են պատճառը, թե ինչու էր բանակը առանձին, երբեմն էլ իրարից բավականաչափ հեռավորության վրա ձմեռում։ Պատճառը ամռանը տեղի ունեցած երաշտն էր :Մյուս պատճառը, որ զորքերին չէր հերիքում պարենը՝ Կեսարի մղած երկարատև պատերազմներն էին ։ Մ.թ.ա 54 թվականին Կեսարը սկզբում մնաց նվաճված տարածքներում՝ մինչև ճամբարներում իր գեներալների ամրանալը, իսկ հետո ընդհանրապես հրաժարվեց ձմեռել Ցիզալպյան Գալիայում։ Իր որոշումը պրոկոնսուլը փոխեց միայն քարնուտների ցեղի առաջնորդ Թազգեթիյայի սպանության լուրից հետո։ Մի լեգեոնով նա որոշեց ձմեռել Սամարոբրիվում , իսկ Լուցիոս Մունցիոս Պլանկին հրամայեց տեղափոխվեց քարնուտների հողեր և ձեռել այնտեղ ։
Բելգիացիների ապստամբությունը
Մ.թ.ա. 54 թվականի վերջին ավելի վաղ իշխանությունից Կեսարի կողմից հեռացված Ինդուցիոմարը իմացավ հռոմեական լեգեոնների բաժանված լինելու մասին և սկսեց հավաքել իրեն ենթական տրևերներին:Նա իր ծրագրերի մասին հայտնեց նաև հռոմեական տիրապետությունից դժգոհ բելգիացիների մյուս առաջնորդներին՝ առաջարկելով նրանց հարձակում գործել մոտակայքում գտնվող օկուպանտների ճամբարի վրա։ Ընդ որում, միասնական հարձակման միասնական ղեկավարություն չէր պլանավորվում, և յուրաքանչյուր ցեղ գործում էր իր նախաձեռնությամբ ։
Առաջինը հռոմեացիների դեմ դուրս եկավ էբուների ցեղը, որոնց զորքերը գլխավորում էին Ամբիորիգը և Քատուվոլկը (կամ Քաթիվոլկը)։ Նրանք հարձակվեցին Ադուատուկի վրա, որտեղ տեղավորվել էր XIV լեգեոնը և ևս հինգ զորքի  մի մասը, ընդհանուր մոտ 5-6 հազար զինվոր։  Հռոմեացիները ետ մղեցին առաջի գրոհը, իսկ նրանց ճամբար շուտով ժամանեց Ամբիորիգը։ Նա փաստում էր, որ էբուրոները հարկադրել էին գլխավորել արշավանքը  հակառակ իր կամքի և առաջարկում էր նրանց անվտանգ լքել ճամբարը զորքերի հետ միասին։ Բացի այդ, նա ասաց, որ  Ռեյնի վրայով արդեն անցել էր գերմանացիների մի զորաբանակ, որը շուտով կօգնի  գալերին վերցնել հռոմեացիների ճամբարները մեկը մյուսի հետևից։ Քանի որ Ամբիորիգը վայելում  էր Կեսարի վստահությունը, նրա  տեսակետը կիսեց ճամբարի  ու զորքերի երկու ղեկավարներից մեկը՝ Տիտոս Սաբինը և առաջարկեց օգտագործել առաջարկը։ Նրա գործընկեր Ավրունկուլիոս Կոտտան հրաժարվեց, սակայն ի վերջո որոշում կայացվեց  առաջ շարժվել։ Սակայն էբունոնները օգտագործելով տարածքի իմացության առավելությունը հռոմեացիների դեմ թակարդ կազմակերպեցին:Լեգեոներների մեծ մասը կոտորվեց, և միայն քչերը կարողացան հասնել Լաբիենի ճամբարին ։ Թակարդի արդյունքում հռոմեացիների կորուստը կազմում էր մոտ 7 հազար մարդ :
Այս բոլոր իրադարձությունները հայտնի են «Նոթերից» ոչ մեծ թվով կենդանի մնացած ու գերի տարված գալերի փաստարկներից։ Չնայած պատմության հիմքը արժանահավատ է. Պրոկոնսուլը ամբողջը մեղքը բարդում է Տիոտրիոս Սաբինի վրա։ Նրա ժամանակակիցները, սակայն մեղավորը համարում էին Կեսարին. երկու հրամանատարների նշանակումը մեկ ճամբարին Կեսարի միտքն էր .և որպես հրամանատար նա պետք է կրեր ամբողջ եղածի պատասխանատվությունը։ Հռոմեացիների պարտությունը հատկապես խայտառակություն էր թվում, որովհետև էբուրոնները Գալիայում երբեք էլ չէին համարվում շնորհաշատ զինվորներ։ Հռոմեական զորքի պարտությունը թուլացնում էր Կեսարի հեղինակությունը՝ որպես հրամանատար և հաստատում էր գալերի աչքում հռոմեական պետության փխրունությունը ։
Իմանալով էբուրների հաջողության մասին, ներվիների ցեղը ևս որոշեց ելույթ ունենալ:Օգտվելով այն հանգամանքից, որ իրենց հողերում տեղակայված ճամբարը տեղեկացված չէր էբուրների հարձակման մասին, նրանք հավաքեցին խոշոր ուժեր և նախապատրաստվեցին հարձակման ։ Կեսարը գրում է 60 հազար ներվիների մասին. այս թիվը հավանաբար ուռճացված է, սակայն անկասկած բելգիացիները ունեին զգալի թվական գերակշռություն ։
Այնուամենայնիվ ներվիևների և նրանց դաշնակիցների անակնկալ գրոհի ժամանակ նա արժանիորեն դրսևորեց իրեն:Գալերի հարձակման ժամանակ ճամբարը վերջնականապես ամրացված չէր և Քվինթի գլխավորությամբ բոլոր գործերը ավարտվեցին մեկ գիշերվա ընթացքում։ Հաջորդ օրը ներվիները դեսպան ուղարկեցին առաջարկով՝ որն արդեն ընդունվել էր առաջին հռոմեական ճամբարում, բայց Քվինթը կտրականապես մերժեց այն ։
Չի բացառվում, որ Քվինթի ձեռքբերումները <<Նոթերում>> հատուկ է ԿԵսարի կողմից ուռճացված, որպեսզի պահպանվի եղբոր կարգավիճակը, սակայն դժվար թե ուռճացումները լինեին համապարփակ:Բանակցությունների ձախողումից հետո բելգիացիները պաշարեցին ճամբարը : Նախկինում գալերը չէին տիրապետում հունա-հռոմեական քաղաքների պաշարման տեխնիկային,նրանք դա սովորեցին ԿԵսարից՝ իրենց սեփական կալվածքների պաշարման ժամանակ :
Քանի որ Քվինթը չհասցրեց ԿԵսարի տողյակ պահել հարձակման մասին, նա խոստացավ մեծ պարգև նրան, ով կկարողանա ճեղքել պաշարումը և հաղորդել պրոկոնսուլին պաշարման սկզբի մասին։ Շրջափակումից մեկ շաբաթ անց և մի քանի անհաջող փորձերից հետո դա հաջողվեց մի գալիացի ստրուկի, ով տեղեկությունը հասցրեց Սամարոբրիվում գտնվող ԿԵսարին ։ Այս քաղաքում պրոկոնսուլը կենտրոնացրել էր մեծ քանակությամբ պարենի պաշարներ և հավաքել էր տարբեր ցեղերից գերիներ։ Բացի այդ այստեղ պահվում էին գումարներ, որոնք նախատեսված էին աշխատավարձ վճարման համար, ինչպես նաև բանակի նամակները։ Հրամանատարը կանչես Մարկոս Կրասոս կրտսերին, որպեսի նա անմիջապես թողի իր ճամբարը և իր վրա վերցնի Սամարոբրիվի պաշտպանությունը, իսկ Կեսարը շտապեց Քվինթ Ցիցերոնին օգնության։ «Նոթերում» նշվում է, որ Կրասոսի զորքերը գիշերվա ու ցերեկվա ընթացքում անցան 25 մլ (մոտ 40 կիլոմետր)։ Միաժամանակ պրոկոնսուլը նամակ գրեց մոտակայքում գտնվող երկու ճամբարների ղեկավարներին Գայոս Ֆաբիոսին և Տիտոս Լաբիենին՝ հրամայոլով անմիջապես միանալ իրենց Քվինթի ճամբարից ոչ հեռու ։ Լաբիենին Կեսարը հնարավորություն ընձեռեց պահել ճամբարը, եթե դրա կարիքը լինի։ Տիտոսը օգտվեց այս վերապահությունից,քանի որ տրևերների ցեղը նամակի տեղ հասնելուն պես արդեն կենտրոնացնում էր ուժերը նրա ճամբարի շուրջ ։ Կեսարի և ոչ մեծ թվով օգնական զորքերի ու Ֆաբիոսի ճամբարի միավորումից հետո հռոմեացիների այնուամենայնիվ տիրապետում էին ոչ մեծ ուժերի՝ մոտ 7 հազար զինվոր:Ոչ ճիշտ դասավորվածության պատճառով լեգեոնները ունեցան երկարատև արշավանք, իսկ օգնական ուժերը գալիս էին անկանոն կերպով :Վերջապես Կեսարի ուժերը մոտեցան Ցիցերոնի պաշարված ճամբարին:Այդ նույն ժամանակ շրջափակված լեգեոներները կազմակերպել էին լայնամասշտաբ հակագրոհ, որի ժամանակ զինվորները լուրջ վնասվածքներ էին ստացել։ Պրոկոնսուլի հետախույզը գալերից Ցիցերոնին զգուշացրել էր սպասվող օգնության մասին ՝ ճամբար մտցնելով երկաթե նետ (tragula) ծայրին կապված նամակ, որը գրված էր հունարեն, սակայն այն ընկել էր աշտարակի վրա և երկու օր ոչ մեկը նրա վրա ուշադրություն չէր դարձրել ։
Ներվիները թվապես գերակշռում էին հռոմեացիների, սակայն դժվար թե նրանք ունենային 60 հազար զինվոր, ինչպես նշում է ԿԵսարը։ Իմանալով Կեսարի մոտանալու մասին, նրանք դադարեցրեցին պաշարումը և դուրս եկան նրա դեմ։ ԿԵսարը չցանկանալով մարտը մղել ոչ շահավետ պայմաններում,գալերին դրդում էր հարձակման նախապես պատրաստված դրությունից։ Այդ նպատակով հրամանատարը սկսեց փոքրիկ ճամբարի կառուցում, իսկ իր զինվորներին հրամայեց նահանջել առաջին իսկ վտանգի դեպքում։ <<Նոթերում>> այս ծրագիրը նույնացվում էր ցանկության հետ <<թշնամու մեջ առաջացնել ատելություն մեր զորքերի հանդեպ>>: Երբ գալերը մոտեցան ճամբարին (Կեսարը հեռացրեց իր զինվորներին պատերից ու աշտարակի մոտից) և սկսեցին ձեռքով փորել խրամատ, նարնց վրա բոլոր դարպասներից հարձակվեցին լեգեոներներ և փախուստի մատնեցին հակառակորիդն ։ Այդ նույն օրվա երեկոյան Կեսարի հաղթանակի մասին լուրը հասավ Լաբիենի Ինդուցիոմարի ճամբար,և Ինդուցիոմարիորը ով, նախապատրաստում էր հարձակում հռոմեական ճամաբարի վրա ցրեց իր զորքերը։ Սակայն Լաբիենը անմիջապես ուղարկեց իր հեծելազորը գալիական  առաջնորդի հետևից, և նա ձերբակալվեց։ Հարձակումից հրաժարվեցին նաև XIII լեգեոնն ու Արմորիկեյում գտնվող ցեղերը  ։
Բելգիացիների ապստամբության ճնշում և երկրորդ արշավանք դեպի Գերմանիա
Ձմռանը Կեսարը համալրեց իր զորքերը և ոչնչացածի փոխարեն նորից հավաքագրեց երկու լեգեոն ՝ 15 և 14։ Բացի այդ փոխկոնսուլը Պոմպեոսից խնդրեց և շուտով ստացավ վերջերս հավաքագրված 1-ին լեգեոնը, որը պետք է ուղարկվեր Իսպանիա:Այսպես, Գալիայում հռոմեական զորքերի թիվը հասցվել էր մինչև տաս լեգեոնի։ Ուժեղացումը հատկապես կարևոր էր գալերին Հռոմեական հանրապետության մարդկային ռեսուրսների անսպառությունը ցուցադրելու տեսակետից ։
Ապստամբները չունեին միասնական ղեկավարություն, իսկ ԿԵսարը հույս ուներ օգտագործել այդ փաստը։ Ձմռան վերջին նա չորս լեգեոններով հարձակվեց ներվիևների վրա։ Նրանց սահմանային հողերը նվաճելուց հետո ցեղը ենթարկվեց զորահրամանատարին և տվեց գերիներ։ Կեսարը գարնան սկզբին կանչես գալական ցեղերի առաջնորդներին Լյուտենցիա (ժամանակակից Փարիզ) ։ Լյուտեցիայի ճանապարհին նա հպատակեցրեց սենոներին, որից հետո նախկինում թշնամաբար տրամադրված կարնուտները խնդրեցին հաշտություն ։
ժողովից հետո, որի արդյունքում Կենտրոնական Գալիայի ցեղերի առաջնորդները հավաստիացրեցին Կեսարին իրենց ենթակայության մեջ, նա շարժվեց դեպի Բելգիկա՝ այս հողերում ապստամբությունը վերջնակապես ճնշելու նպատակով։ Գայոսը սկսեց մանապիևների ցեղի վերանվաճումը, իսկ Տիտոս Լիբիենը երեք լեգեոններով ուղարկվեց ավելի հարավ ապրող տրևերների դեմ պայքարի ։ Մենապիևները կրկին անգամ նահանջեցին՝ թաքնվելով անտառներում ու ճահիճներում, սակայն Կեսարը նրանց դեմ գործեց նոր պլանով։ Նրա զորքերը բաժանվեցին խմբերի, որոնք հատում էին անտառները, կառուցում պատնեշներ ու կամուրջներ ճահիճների ու գետերի վրայով՝ ներխուժելով թշնամական երկրների հողեր։ Կանխագուշակելով  իրենց ուժերի մոտալուտ ջախջախումը՝ ցեղը անձնատուր եղավ։ Այդ նույն ժամանակ, Տիտոս Լաբիենը բախվեց տրեվերների հետ՝ ստիպելով նրանց մարտի բռնվել իրենց համար անհարմար վայրում, և գլխովին ջախջախեց հակառակորդին ։
Հետո Կեսարը իմացավ Ամբիորիգի կանչով Ռեյնով գերմանական զորաբանակների անցման մասին։ Հռոմեական բանակը Ռեյնի հոսանքով բարձրացավ վեր, կառուցեց ևս մեկ կամուրջ, մոտավորապես նույն տեղում, որտեղ և առաջին անգամ և նորից ուղղվեց դեպի Գերմանիա։ Նպատակը արդեն կայանում էր ոչ թե հռոմեական ինժեներական մտքի ցուցադրությունը, այլ այսպիսի խնդրի ծամծմվածությունը։ Հռոմեացիները պարզորոշ հասկանալ տվեցին, որ Ռեյնը իրենց համար խոչընդոտ չի հանդիսանում, և չգրված սահմանի խախտման դեպքում հռոմեացիները միանգամից պատժիչ արշավանք կիրականացնեն դեպի մյուս ափ։ Սվեվիները մոտենալով գետին ու ուբիեվների ցեղին, անմիջապես խորացան Գերմանիայի խորքերը և Կեսարին կանչեցին կռվի իրենց տարածքում, սակայն նա չհեռացավ Ռեյնից և շուտով վերադարձավ Գալիա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմեական հանրապետություն Կատեգորիա:Գալեր Կատեգորիա:Հին Հռոմի պատերազմներ
Հոկտեմբերյանի ջրանցք
Արմավիրի ջրանցք (նախկինում՝ Հոկտեմբերյանի ջրանցք), սկիզբ է առնում Արաքս գետից։ Կառուցվել է 1926-1930 թվականներին։ Մայր ջրանցքի երկարությունը 44 կմ է, սկզբնահատվածում թողունակությունը 30 մ3/վրկ-ն է։ Ջրանցքից սկիզբ է առնում առափնյա ճյուղը (15 կմ երկարությամբ), որի ջրանկման մասում կառուցված է Արմավիրի ՀԷԿ-ը։ Ջրանցքը հիմնականում անցնում է հողային հունով։ Ջրի ներծծման դեմ պայքարելու նպատակով վերջնամասում (10 կմ երկարությամբ) կատարվել են տղմակալման աշխատանքներ։ Ջրանցքի վրա կառուցված են ակվեդուկներ, դյուկերներ, հեղեղաթողներ, նաև պոմպակայաններ։
Ոռոգում է մարզի 24 հազար հեկտար հողատարածություն (խաղողի և պտղատու այգիների, խորդենու, բանջարաբոստանային, հացահատիկային, կերային բույսերի դաշտեր), որի 50% -ից ավելին, մինչև 1930 թվականը ոռոգվում էր ուրարտական ժամանակաշրջանում կառուցված հին Սարդարապատի և այլ ջրանցքներով։
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի ջրանցքներ
Արգիշտի Գաբոյան
Արգիշտի Գաբոյան, հայ սպա, ապրիլյան քառօրյա պատերազմի մասնակից, կապիտան, վաշտի հրամանատար ։
Կենսագրություն
Արգիշտի Գաբոյանը ծնվել է 1991 թվականին, Շիրակի մարզի Մեծ Մանթաշ գյուղում ։ Սովորել է Մեծ Մանթաշ գյուղի դպրոցում,որն ավարտելուց հետո՝ 2008 թվականին ընդունվել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ։ Այն ավարտելուց հետո ստանալով լեյտենանտի կոչում՝ զինվորական ծառայության է անցել ԼՂՀ-ի Մատաղիսի գնդի Թալիշի առաջին գումարտակում, որպես դասակի հրամանատար։ 2014 թվականանին ստացել է ավագ լեյտենանտի կոչում և նշանակվել առաջին գումարտակի երրորդ հրաձգային վաշտի հրամանատարի պաշտոնում։ Արգիշտիի հայրը՝ Արծվիկ Գաբոյանը, պայմանագրային սպա է՝ դասակի հրամանատար,ով մասնակցել է Արցախյան պատերազմին և քառօրյա պատերազմին։ Արգիշտին ունի քույր և եղբայր ։
Մարտական գործողություններ
Մարտական հերթապահությունն Արգիշտին իրականացրել է Թալիշի դիրքերում։ 2016 թվականի ապրիլի 1-ին, ժամը 20:00 -ի սահմաններում կատարվել է հերթափոխ և Արգիշտիի վաշտը տեղափոխվել է մշտական տեղակայման վայր։ Ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը սկսված հրետանակոծման ժամանակ գումարտակն իջնում է թաքստոց, ապա տագնապով զինվում և ստանալով համապատասխան հրահանգ սկսում է մարտական գործողությունները, որի արդյունքում հատուկ ջոկատայինների և տանկային ստորաբաժանումների օգնությամբ ազատագրում է հակառակորդի կողմից ժամեր առաջ գրաված դիրքերի մի մասը։ Հակառակորդին է մնում «Սիս» հրամանատարական դիտակետը և մի քանի այլ դիրքեր։
Բորիս Ռոմանիցկի
Ռոմանիցկի Բորիս Վասիլևիչ, ուկրաինացի խորհրդային դերասան, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1944 թ.)։ ՍՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։ 1915 թվականին ավարտել է Կիևի Ն․ Վ․ Լիսենկոյի անվան երաժշտական դրամատիկական դպրոցը։ 1922 թվականին եղել է Մ․ Զանկովեցկայայի անվան ուկրաինական թատրոնի (Լվով) հիմնադիրներից և գեղարվեստական ղեկավարը (մինչև 1948 թվականը), դերասան և ռեժիսոր։ Ռոմանիցկու կերպարների մեկնաբանություններն առանձնանում են սուր բնութագրությամբ, գույների բազմազանությամբ։ Լավագույն դերերից են՝ Միկոլա Զադորոժնի (Ֆրանկոյի «Գողացված երջանկություն»), Իյրապով (Մաքսիմ Գորկու «Վասսա Ժելեզնովա»), Վոյնիցկի (Անտոն Չեխովի «Քեռի Վանյա»), Կարլ (Շիլլերի «Ավազակներ»), Օթելլո (Շեքսպիրի «Օթելլո», առաջինը ուկրաինական բեմում, 1926 թ.)։ Բեմադրություններից են՝ Կոռնեյչուկի «Էսկադրայի խորտակումը» (1933 թ.), Ւփժնյակի «Դեպի մեծ հող» (1949 թ., ՍՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950 թ.), Ա․ Լևադայի «Կամո» (1954 թ., գլխավոր դերում հանդես է եկել նա)։ Հեղինակ է «Ուկրաինական թատրոնը անցյալում և այժմ» (1950 թ.) գրքի։ Տ․ Շևչենկոյի անվան ՈւՍՍՀ պետական մրցանակ (1974 թ.)։ Պարգևատրվել է Լենինի 2 և 2 այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Արգիշտի Գաբոյան
Հանդիպում հոր՝ Արծվիկ Գաբոյանի հետ
Արծվիի Գաբոյանը հետագայում հետևյալն է պատմել որդու հետ վերջին հանդիպման մասին․
Վերջին մարտ
Ապրիլի 4-ի վաղ առավոտյան Արգիշտի Գաբոյանն իր հետ վերցնելով 6 զինծառայողի՝ հարձակվում է «Սիս» դիտակետի վրա։ Մոտ 40 րոպե մարտ վարելուց հետո զինվորներին հրամայում է վերադիրքավորվել և իրեն կրակով ապահովել։ Այնուհետև զինվորների՝ իր հետ գնալու առաջարկը մերժելով, Արգիշտին միայնակ բարձրանում է դիրքը:Շուրջ 20 րոպե տևած մարտից հետո հրաձգությունը դադարում է, իսկ միայնակ մարտնչող Արգիշտի Գաբոյանը չի վերադառնում։
Ըստ «ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅ ԶԻՆՎՈՐԻ ՀԿ»–ի՝ «Ապրիլի 4-ին սկսվեց ուժեղ հրաձգություն, անհավասար մարտում զոհվեցին Արգիշտիի մարտական ընկերները, նա Զինվորներին հրամայեց կրակով պահել իր թիկունքը, որպեսզի նա դուրս բերի զոհված ընկերների մարմինները։ Կրակի դադարից հետո,Արգիշտիին էլ ոչ ոք չտեսավ։ Նա գնաց իր մարտական ընկերների մոտ» ։
Ապրիլի 4-ի Առավոտյան մարտական գործողություններ են սկսվել, որի ժամանակ զոհվել է դասակի հրամանատարը։ Արգիշտին, իմանալով այս մասին, վեց հոգանոց խումբ է վերցրել ու ուզել է դուրս բերել դասակի հրամանատարի դին։ Հայրը՝ Արծվի Գաբոյանը, հեռադիտակով տեսել է սա՝ որդուց գտնվելով երկու կիլոմետր հեռավորության վրա։ Անցել է 10 րոպե, սկսվել է ուժեղ հրաձգություն ու դադարել է։ Հետո զինվորները Արծվի Գաբոյանին պատմել են, որ լեյնտենանտ Գաբոյանը, իրենց պահելով ավելի ապահով տեղում, հրահանգել է, թե դուք ինձ կրակով պահեք, ես մտնում եմ դիրքեր ։
Զինվորները դիրքավորվել են, թուրքերը, զգալով մարդ կա, փորձել են առաջ գալ, զինվորները վերևից խփել են, թշնամին հետ է քաշվել, Արգիշտին այդ ժամանակ եղել է խրամատում ու այդ ընթացքում վազելով՝ բարձրացել է դիրքեր, հրաձգություն է սկսվել, ու նա մինչև վերջին փամփուշտը կրակել է, որից հետո զինվորները չեն տեսել նրան։ Նրա մարմինը, հոր ասելով, թշնամին քաշել, տարել է ուրիշ տեղ՝ երկար ժամանակ չտալով։ Զինվորները գիշերով երկու անգամ փորձել են դիակները դուրս բերել, սակայն տեսել են, որ լեյտենտատ Գաբոյանի դին չկա։ Արգիշտի Գաբոյանի դին հանձնել են ամենավերջում. ադրբեջանական կողմը համոզված է եղել, որ նա կարևոր բարձրաստիճան զինվորական է ու չեն տվել ։
Հորեղբոր՝ Սեյրան Գաբոյանի վկայությունները
2016 թվականի ապրիլի 20–ի երեկոյան անհետ կորած Արգիշտի Գաբոյանի հորեղբայրը՝ Սեյրան Գաբոյանը Ստեփանակերտի դիահերձարանի մոտից «Հայկական ժամանակ» օրաթերթին հայտնել է․ «Ադրբեջանից փոխանցված դին բերեցին, մենք ճանաչեցինք, ինքն է, մեր էրեխեն է» ։ Հարցին՝ դին խոշտանգվա՞ծ է, թե ոչ՝ Գաբոյանը պատասխանել է, որ կարող է ասել միայն, որ մարմնի բոլոր մասերը տեղն են, դին ճանաչելի է, սակայն մյուս հարցերը պետք է պարզի դատաբժշկական փորձաքննությունը ։ Գաբոյանը նշել է նաև, որ Արգիշտիի մարմնի վրա հրազենային վնասվածք կա։ «Հիմա շտապօգնության մեքենայով Երևան կբերեն, դատաբժշկական փորձաքննություն կարվի, կպարզվի, թե մահն ինչից է վրա հասել»,- ասել է Սեյրան Գաբոյանը ։
Պարգևներ
Մերօրյա Հերոսը հետմահու պարգևատրվել է` ՀՀ Նախագահի կողմից «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի, ԼՂՀ Նախագահի կողմից`«Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով, ինչպես նաև ԼՂՀ` «Արիության համար» մեդալով ։
Հուղարկավորություն
Հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել 2016 թվականի ապրիլի 22-ին ժամը 18:00-ին, Մեծ Մանթաշի «Սուրբ Աստվածածին» եկեղեցում, իսկ հուղարկավորությունը՝ 2016 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 13:00-ին՝ Մեծ Մանթաշի գերեզմանատանը։
Բնութագիր
Արգիշտիին բնութագրում են որպես ուժեղ մարդու տեսակ, իրական Հայրենասեր Հայ, չպարտվող, չկոտրվող, նպատակասլաց ու խիստ, բայց և յուրահատուկ լավ Մարդ ։
Նույն զորամասում ծառայող Զինվորներից մեկը բնութագրում է Հերոսին «Խիստ ու պահանջկոտ հրամանատար, բայց լավ ու գիտակից Մարդ, օգնող ու գնահատող ու շատ Հայրենասեր մարդ» ։
Ծառայության ժամանակ բազմաթիվ պատվոգրերի ու շնորհակալագրերի է արժանացել և լավ ու բարեխիղճ ծառայության համար Կապիտանի կոչում է ստացել, իսկ ծառայության ընթացքում ԼՂՀ Նախագահի կողմից պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով ։
Արգիշտի Գաբոյանի կյանքի պարտադիր կանոններ
Ըստ «ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅ ԶԻՆՎՈՐԻ ՀԿ»–ի՝ իր զինգրքույկում Արգիշտին մի թուղթ է ունեցել,որի վրա առանձնացված գրված են եղել նրա կյանքի պարտադիր կանոնները, որը նա միշտ իր մոտ է պահել և առաջնորդվել դրանցով ։
Ընտանիք
Արգիշտի Գաբոյանը ամուսնացած չէր, ուներ հայր, մայր, քույր և եղբայր ։ Արգիշտիի հայրը՝ Արծվիկ Գաբոյանը 1988-ից մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին, ավագ լեյտենանտ է, պայմանագրային ծառայության էր անցել մինչև Քառօրյա պատերազմը ։ Արծվիկ Գաբոյանը Քելբաջարի զորամասում է եղել, ապրիլի 1-ի դեպքերը համընկել են իր հերթափոխի հետ։ Նրան տեղափոխել են Մատաղիսի դիրքերը ու հայրը, որը Քարվաճառ – Քելբաջարում պայմանագրային զինծառայող է, դասակի հրամանատար, որդուց որևէ տեղեկություն չունի։ Գիտեր միայն, որ ապրիլի 1-ի գիշերվանից սկսված Արգիշտի Գաբոյանը ռազմական գործողությունների ժամանակ առաջին գծում է եղել։ «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի թղթակցի հետ զրույցում այդ մասին պատմել է Մեծ Մանթաշի գյուղապետ ։
Արգիշտի Գաբոյանի ընտանիքի վիճակը պատերազմի ժամանակ և հետո
2016թ․ մայիսի 22-ին ՀՀ «Հայրենասեր» կազմակերպությունն այցելեց զոհված հերոս ԱՐԳԻՇՏԻ ԳԱԲՈՅԱՆԻ ընտանիքին և փոխանցեց աջակիցների երախտագիտությունն ու $500 ։ Ըստ «Առավոտ»–ի ևս Արգիշտի Գաբոյանի ընտանիքն ապրում է Շիրակի մարզի Մեծ Մանթաշ գյուղում։
== Ծանոթագրություններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քառօրյա պատերազմ Կատեգորիա:Հայ սպաներ
Իբբին Սամաան
Իբբին Սամաան կամ Աբբին Սամաան (أبين سمعان), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիսում, Հալեպի մարզի Ալ-Աթարիբի գավառի Իբբին Սամաանիի շրջանում։ Հանդիսանում է համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչության մասին հստակ տեղեկություններ չկան։
Աշխարհագրական դիրք
Իբբին Սամաան քաղաքը տեղակայված է Հալեպի մարզի արևելքում. այն Հալեպ քաղաքից հեռու է 15 կմ-ով, իսկ Դամասկոսից՝ 285 կմ-ով։
Բնակչություն
2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ Ուրում ալ-Քուբրա քաղաքում բնակվում էր 6 220 մարդ
Տրանսպորտ
Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը Հալեպի միջազգային օդանավակայանն (Aleppo International Airport) է, որը գտնվում է Հալեպ քաղաքում։ Այնտեղ ձևավորվել է երկաթուղային խոշոր հանգույց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալ-Աթարիբի գավառ
Rimac Automobili
Rimac Automobili d. o. o., խորվաթական ավտոմոբիլային ընկերություն, գտնվում է Լույսի-Շաբաթ քաղաքում (Զագրեբի մոտ), մասնագիտացած է էլեկտրոմոբիլների, փոխանցող և կուտակիչ համակարգերի նախագծման և արտադրման մեջ։ Ընկերության առաջին մոդելը Concept One —աշխարհում հայտնի էր, որպես ամենաարագ էլեկտրոմոբիլ։ Բացի սեփական բրենդով արտադրանքներից ընկերությունը  այլ ընկերությունների համար արտադրում է պահեստամասեր. Օրինակ Applus + IDIADA-ը Volar-E ընկերությունից։
Վաղ մոդելը
Rimac Automobili ապագայի հիմք է հանդիսացել «ավտոտնակի հոբբի»-ի հիմնադիր Մաթե Ռիմաքը, Լիվնո քաղաքից (Բոսնիա և Հերցեգովինա)։ Նա իր BMW E30 մեքենան դարձրել է այնպիսին, որ դրա վրա տեղադրի էլեկտրական փոխանցումատուփ, իսկ հետո ուշադրությունը հրավիրել է տվյալ նախագծի համար ներդրումներ անողներին։ Ֆինանսավորման առաջին մեծ մասը ստացվել է արտոնագրերի վաճառքից և բիզնես-հրեշտակներից։
Ընկերությունը հիմանդրվել է 2009 թվականին, այն վարձակալել է տարածքներ Լույսի-Շաբաթ քաղաքում, քիչ հեռու մայրաքաղաք Զագրեբից։ Մոդել e-M3 եղել է Rimac Automobili ընկերության առաջին փորձնական մեքենան։ Հիմնադիր և գլխավոր գործադիր տնօրեն Mate Rimac-ը այդ մեքենան սկսել է վերափոխել երբ ընդամենը եղել է 19 տարեկան. «Ինձ պատկանել է հին  BMW E30 (MY 1984) ավտոմեքենան, որը ես օգտագործել էի ավտոարշավներում։ Նույն այդ ավտոարշավներից մեկում նրա շարժիչը պայթեց։ Այն ժամանակ ես որոշեցի փորձել կառուցել էլեկտրոմոբիլ։ Մեկ տարի անց մեքենան պատրաստ էր դուրս գալ ավտոտնակից, բայց ես գոհ չէի արդյունքներից։ Մեքենան ստացվեց ծանր, և ոչ այդքան հզոր, իսկ նրա ավտովազքը մինչև վերալիցքավորում  խիստ սահմանափակ էր։ Ես սկեսեցի հավաքել փորձագետների թիմ իմ սեփական գաղափարները իրականություն դարձնելու համար, քանի որ կարծում էի, որ էլեկտրական շարժիչը կարող է տալ շատ ավելին, քան այն մոդելները որոնք հասանելի են շուկայում։ Այդ ժամանակ ես արդեն ունեի հստակ տեսակետ իմ վերջնական նպատակին։ Այսօր լարված աշխատանքը իմ երազանքը դարձնում է իրականություն»։
Կանաչ Հրեշ
Նոր նախատիպը, որի հիմքում ընկած է  BMW E30 կոչվել է  «Green Monster» (Կանաչ  հրեշ)։ Կանգնած տեղից 0-ից մինչև 62 մղոն/ժ  3.3 վայրկյանում. Դա A, VIII և  3 դաս (ավելի քան 1000 կգ) անվանակարգերում ռեկորդ է եղել։ «Կանաչ հրեշը» ունեցել է 600  ձիաուժ հզորություն, մեծ ոլորող մոմենտը  900 Նմ է իսկ առավելագույն արագությունը  280 կմ/ժ։ Հինգ պաշտոնական ավտոմրցույթները e-M3 հնարավորություն տվեցին դառնալ ամենաարագ արագացում հավաքող էլեկտրոմոբիլը. FIA — կանոններին համապատասխան։
Օրիգինալ BMW-ն  արդեն վերապրել է հինգ վերաիմաստավորման փուլեր, և ըստ Mate Rimac-ի խոսքերի ամեն անգամ դարձել է ավելի արագ, հեշտ և հուսալի։ Երբ Ռիմաքը հասկացավ, թե որքան քիչ է մնացել օրիգինալ մոդելին, նա որոշեց կառուցել նոր մոդել զրոյից։
Rimac Concept One
1850 զանգվածով և 1088 ձիաուժ հզորությամբ  Concept One-ը կարողացել է զարգացնել 100կմ /ժ արագություն 2,8 վայրկյանում, փորձերի ժամանակ նա հասել է առավելագույն արագությանը 305 կմ/ժամում։ Մարտկոցի  92 կվտ*ժ հզորությունը հնարավորություն է տալիս երթևեկել 600 կմ առանց վելալիցքացորման։ Ընկերությունը նախատեսել էր թողարկել առաջին սերիայի 88 մեքենա, արտադրությունը հիմնականում ուղղված էր եվրոպական շուկայում։
2014 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ արտադրվել և վաճառվել է ութ ավտոմեքենա։ Գրեթե բոլոր պահեստամասերը արտադրված են եղել Rimac Automobili  ընկերությունում։ Դիզայներների ներկայիս փուլը ներառում է դիզայներներ Pininfarina և Magna Steyr ընկերություններից։ Rimac Concept One արտաքին դիզայնը նախագծել է երիտասարդ դիզայներ Ադրիանոմ Մուդրիի կողմից։
Rimac Automobili ընկերության պատմության կարևոր մաս էր Ֆրանկֆուրտի ավտոմոբիլային ցուցահանդեսը։ Թիմը պրոյեկտի մասին շատ քիչ տվյալներ էր հայտնել մինչ ցուցահանդեսը, նրանք փորձել էին պահել հնարավորինս շառ գաղտնիքներ։ Հատուկ ուշադրության է արժանացել մոդելի մարտկոցը։
Rimac Concept S
Concept S-ը համարվում է Concept One-ի թարմացված մոդելը, ավելի հզոր, թեթև և ավելի այրոդինամիկ։ Էլեկտրական շարժիչները ունեն 1384 hp հզորություն, որը նշանակում է որ Concept S 0-ից 100 կմ/ժ արագությանը կարող է հասնել 2.5 վայրկյանում, իսկ առավելագույն արագությունը  365 կմ/ժ է։
2017 թվականին Ժնևի ավտոսրահում ընկերութոյւնը պաշտոնապես հայտարարել է Եվրոպայում, Հյուսիսային Ամերիկայում և Մերձավոր Արևելքում իր դիլերի ստեղծման մասին. Նախագծի գործընկերներ են դարձել Manhattan Motorcars, PACE Germany և Al Zarooni Group ընկերությունները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խորվաթիայի տնտեսություն Կատեգորիա:2009 հիմնադրված ընկերություններ
Բալիկան
Բալիկան, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Բյուրակն-Մնձուրյան լեռնահամակարգում, Արևմտյան Եփրատի ձախակողմյան վտակ Մերջանի ավազանում, Երզնկա քաղաքից մոտ 57 կմ հարավ-հարավ-արևմուտք, լանջերը անտառապատ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Աբու Կիլկիլի շրջան
Աբու Կիլկիլի շրջան (ناحية أبو قلقل‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Մանբիջի գավառի 5 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Աբու Կիլկիլ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 47 109 բնակչություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Մանբիջի գավառ
Տոմարագիտություն
Տոմարագիտություն, գիտություն՝ աստղագիտական հաշիվների վրա հիմնված ժամանակագրական համակարգի մասին։ Հայկական ձեռագրերում պահպանվել են տոմարագիտական բազմաթիվ նյութեր՝ հայկական, հռոմեական, հունական, եբրեական, ասորական, եգիպտական, եթովպական, վրացական, աղվանական տոմարների մասին։ Վաղ միջնադարում տոմարագիտության վերաբերյալ նշանակալից ուսումնասիրություններ է կատարել Անանիա Շիրակացին։ Միջնադարյան Հայաստանում բարձրագույն տիպի վանական դպրոցներում մաթեմատիկայի և այլ առարկաների հետ մեկտեղ դասավանդում էին տոմարագիտություն։ Աղյուսակներով, բոլորակներով և համապատասխան բացատրություններով հագեցված տոմարագիտական աշխատանքներ գրվել և ընդօրինակվել են (ինչպես նաև տպագրվել) ընդհուպ մինչև 19-րդ դարը։ Դրանք հարուստ նյութ են պարունակում տարբեր ժողովուրդների տոմարների, ինչպես նաև գործնական աստղագիտության պատմության վերաբերյալ։
Բոգլեսի
Բոգլեսի, լեռ Պոնտական լեռների արևելյան հատվածում, Մարսիլ լեռնագագաթից 2 կիլոմետր հարավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Տոմոգրաֆիա
Տոմոգրաֆիա, շերտագրություն, ռենտգենյան հետազոտման մեթոդ, որը հնարավորություն է տալիս ստանալ հետազոտվող օբյեկտի որոշակի խորությունում գտնվող շերտի պատկերը։ Կատարվում է հատուկ ապարատով՝ տոմոգրաֆով, որի միջոցով հայտնաբերվում են քաղցկեղային գոյացությունները և վերհսկվում են սրտային հիվանդությունները։
Տոմոգրաֆիայի օգնությամբ հետազոտում են շնչափողը, բրոնխները, անոթները, թոքերում հայտնաբերում են քայքայման և կոշտացումների օջախները, երիկամների, լեղապարկի և լեղուղիների քարերը, մակերիկամների և միզային համակարգի ուռուցքները։ Տոմոգրաֆիան առավել արդյունավետ է հետազոտման մյուս եղանակների (ուրոգրաֆիա, անգիոգրաֆիա, բրոնխոգրաֆիա) հետ զուգակցելիս։
Գյոլլիխ
Գյոլլիխ, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ղարաբաղի բարձրավանդակում, Մեծ Ալագյոլից 45-46 կմ արևելք, Շալվա գետի միջին օժանդակի ակունքների շուրջ։ Շրջապատված է անտառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով
Գեդաղ
Գեդաղ, գետակ Սևանա լճի ավազանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Սևանա լճի ավազանի գետեր
Միհայ Էմինեսկու
Միհայ Էմինեսկու (Mihai Eminescu, իսկական ազգանունը՝ Էմինովիչ, Eminovici, ), ռումինացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, հրապարակախոս։ Էմինեսկուին վերագրվում է հայկական ծագում։ Ռումինական ակադեմիայի ակադեմիկոս (ետմահու)։ Ռումինական նոր գրականության հիմնադիրը։
Էմինեսկուն ծանոթ է եղել ռումինահայ գաղութի պատմությանը, հայերենը համարել է հին և հարուստ լեզու։ Էմինեսկուի բանաստեղծությունները սկսել են հայերեն թարգմանել 1914 թվականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռումինացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռումինացի բանահավաքներ Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ռումինացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի բանասերներ Կատեգորիա:Ռումինացի գրողներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Աննայի կյանքը (ֆիլմ)
Աննայի կյանքը (ანას ცხოვრება, La Vie d'Anna), 2016 թվականին ռեժիսոր Նինո Բասիլիայի նկարահանած վրացական ֆիլմ ։
2016 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ ծրագրում ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է երիտասարդ վրացուհի Աննայի մասին, ով միայնակ մայր է։ Աուտիզմով հիվանդ որդու կյանքի պայմանները բարելավելու համար նա որոշում է մեկնել ԱՄՆ։ Ամերիկայի դեսպանատունը նրան մուտքի արտոնագիր չի տալիս, ուստի Աննան ռիսկի է դիմում, վաճառում տունը և գումարը տալիս մի մարդու, ով խոստանում է անօրինական ճանապարհով ԱՄՆ մուտքի արտոնագիր ձեռք բերել, սակայն պարզվում է, որ այդ մարդը խաբեբա է։ Աննան, կորցնելով գումարը հետ ստանալու բոլոր հույսերը, առևանգում է այդ մարդու վեցամյա աղջկան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր
Բերդի գլուխ (հնավայր)
Բերդի գլուխ, հնավայր Հայաստանի Շամշադինի շրջանում, Նավուր գյուղի հարավում, բլրի վրա։ Այստեղ նշմարվում են 1,5 հա տարածությամբ մի հին ամրոցի ավերակներ։ Ամրոցն ունեցել է երկշար պարիսպներ, որոնց մնացորդները նշմարվում են առ այսօր։ Հնավայրը պեղվել է 1960-ական թվականներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի հնավայրեր
Աբու Քահֆի շրջան
Աբու Քահֆի շրջան (ناحية أبو كهف) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Մանբիջի գավառի 5 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Աբու Քահֆ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 17 930 բնակչություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Մանբիջի գավառ