cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սելյագի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աշոտ Էկմալյան
Աշոտ Մամիկոնի Էկմալյան, հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1986): ՌԴ իրավունքի և ազգային անվտանգության ինստիտուտի Մ. Մ. Սպերանսկու անվան իրավաբանական ֆակուլտետի պրոֆեսոր ։
Կենսագրություն
Աշոտ Էկմալյանը ծնվել է 1930 թվականի մայիսի 2-ին, Օդեսա քաղաքում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը, հետագայում Մոսկվայի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։ 1963-1969 թվականներին եղել է Երևանի ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտի պրոռեկտոր։ 1969 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտում, 1993-1998 թվականներին՝ տնօրեն, 1993-1998 թվականներին՝ ՌԴ միջբանկային ֆինանսների տան ԳՀ կենտրոնի հիմնադիր-ղեկավար։ 1998-2002 թվականներին՝ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ֆինանսների և բանկային իրավունքի կենտրոնի փոխտնօրեն ։
Աշխատանքները վերաբերում են գիտության գիտատեխնիկական հեղափոխության, բանկային գործի և բանկային իրավունքի հիմնախնդիրներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Ասատուրյան
Ասատուրյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Կազալբուտանո էդ Ունիտի
Կազալբուտանո էդ Ունիտի (Casalbuttano ed Uniti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4093 մարդ, խտությունը կազմում է 178 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 23 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26011, հեռախոսային կոդ - 0374։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գևորգը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զալյուտիե (գյուղ, Ստարովիժևի շրջան)
Զալյուտիե (Залюття), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1565 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զալյուտիե գյուղում բնակվում էր 481 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2012 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 239,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1565 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1858)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ջո Գոմես
Ջո Գոմես (Joe Gomez, ), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Լիվերպուլի և Անգլիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է պաշտպանի դիրքում ։
Չառլտոն Ատլետիկ
Գոմեսը Չառլտոն Ատլետիկի ակադեմիայի սան է ։ 13 տարեկանից սկսել է հանդես գալ Չառլտոնի մինչև 18 տարեկանների թիմի կազմում  ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Գոմեսը նշեց 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Անգլիայի լիգայի գավաթի Կոլչեստեր Յունայթեդի դեմ խաղում և այս խաղում խաղալով աջ պաշտպանի դիրքում  ։ Առաջին հանդիպումը Չեմպիոնշիպում Գոմեսը անցկացրեց օգոստոսի 19-ին՝ Դերբի Կաունտիի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց հոկտեմբերի 7-ին  ։ Չառլտոն Ատլետիկի կազմում Գոմեսը անցկացրեց 24 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Լիվերպուլ
2015 թվականի հունիսի 20-ին Գոմեսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Լիվերպուլի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 3․5 միլիոն ֆունտ ստերլինգ   ։ Իր դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում նշեց օգոստոսի 9-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ստոկ Սիթիի դեմ խաղում և այս խաղում դառնալով գոլային փոխանցման հեղինակ  ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություներում անցկացրեց սեպտեմբերի 7-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Բորդոյի դեմ խաղում  ։ Հոկտեմբերի 13-ին՝ Անգլիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում խաղալու ժամանակ Գոմեսը ստացավ ծնկի ծանր վնասվածք՝ բաց թողելով ավելի 14 ամիս    ։ Իր առաջին մրցաշրջանում անգլիացին անցկացրեց 7 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Վնասվածքից վերադառնալուց հետո Գոմեսը առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ 2017 թվականի հունվարի 8-ին ՝ Անգլիայի գավաթի Պլիմութ Արգայլի դեմ խաղում  ։ Հունվարի 27-ին նա 5 տարով երկարաձգեց իր պայմանագիրը Լիվերպուլի հետ   ։ 2016-17 մրցաշրջանում անգլիացին չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում Պրեմիեր Լիգայում ։ Իր դեբյուտը Չեմպիոնների Լիգայում Գոմեսը նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 13-ին՝ խմբային փուլի Սևիլյայի դեմ խաղում՝ այս խաղում ստանալով երկու դեղին քարտ և հեռացվելով խաղադաշտից  ։ 2017-18 մրցաշրջանում անգլիացին անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ Լիվերպուլը հասավ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ , որտեղ 3-1 հաշվով պարտվեց Ռեալ Մադրիդին  ։
2018-19 մրցաշրջանի սկզբում Լիվերպուլի կենտրոնական պաշտպաններ Դեյան Լովրենը և Ժոել Մատիպը ունեին վնասվածք, և Գոմեսը դարձավ թիմի հիմնական կենտրոնական պաշտպանը՝ Վիրջիլ Վան Դեյկի կողքին ։ Դեկտեմբերի 10-ին անգլիացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը Լիվերպուլի հետ մինչև 2024 թվականը    ։ 2019 թվականի հունիսի 1-ին նա փոխարինեց Սադիո Մանեին Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակչի Տոտենհեմ Հոտսպուրի դեմ խաղում ՝ օգնելով Լիվերպուլին հաղթել 2-0 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ 2018-19 մրցաշրջանում Գոմեսը անցկացրեց 25 հանդիպում ։
2019 թվականի օգոստոսի 4-ին Գոմեսը մասնակցեց Անգլիայի սուպերգավաթի Մանչեսթեր Սիթիի դեմ խաղին, սակայն Լիվերպուլը պարտվեց հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում ։ Օգոստոսի 14-ին անգլիացին թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթի Չելսիի դեմ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել հետխաղյա հարվածաշարում և նվաճել գավաթը ։
Միջազգային կարիերա
Գոմեսը ներկայացրել է Անգլիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում  ։ 2014 թվականի մայիսին Գոմեսը մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ՝ մասնակցելով թիմի բոլոր 5 խաղերին և ընդգրկվելով մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականում ։ Անգլիան հաղթեց մրցաշարը ՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտության մատնելով Նիդերլանդներին  ։
Անգլիայի ազգային հավաքական Գոմեսը առաջին անգամ հրավիրվեց 2017 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ Գերմանիայի և Բրազիլիայի դեմ ընկերական խաղերի համար   ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց նոյեմբերի 10-ին՝ փոխարինելով Ֆիլ Ջոնսին Գերմանիայի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց հունվարի 14-ին՝ Բրազիլիայի դեմ խաղում  և այս խաղում ճանաչվելով հանդիպման լավագույն ֆուտբոլիստ  ։
2018 թվականի մայիսի 16-ին Գոմեսը վնասվածքի պատճառով դուրս մնաց Անգլիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմից  ։ 2019 թվականի հունիսին նա մասնակցեց ՈՒԵՖԱ Ազգերի Լիգայի եզրափակիչ փուլին  ՝ օգնելով իր թիմին զբաղեցնել 3-րդ հորիզոնականը այս մրցաշարում  ։
Ռոլան Ասատրյան
Ռոլան Սոսենի Ասատրյան, բժիշկ։ Բժշկական ծառայության պահեստի կապիտան (1970 թվականին)։
Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանը (1966 թվականին)։
Գործունեությունը
1963-1983 թվականներին աշխատել է ՀՀ առողջապահության համակարգում, 1983 թվականից՝ «Մալաթիա» բժշկական կենտրոնում։
1991 թվականի սեպտեմբերին կամավոր մեկնել է ԼՂՀ Շահումյանի շրջան, մասնակցել է հիվանդ, վիրավոր ազատամարտիկների և խաղաղ բնակիչների բուժօգնության աշխատանքներին։ Գիտական աշխատությունները վերաբերել է են արդյունաբերական թունաբանության, ալերգիաբանության հարցերին։
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Յուլյա Բարանովսկայա
Յուլյա Գենադիևնա Բարանովսկայա (Ю́лия Генна́дьевна Барано́вская, ), ռուս հեռուստահաղորդավարուհի, գրող։
Ջո Գոմես
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դրությամբ
Յուլյա Բարանովսկայա
Կենսագրություն
Յուլյա Բարանովսկայան ծնվել է 1985 թվականի հունիսի 3-ին Լենինգրադում ։ Մայրը՝ Տատյանա Վլադիմիրովնան, դպրոցում ուսուցչուհի է։ Հայրը՝ Գենադի Բարանովսկին, ինժեներ է։ Ծնողներն ամուսնալուծվել են, երբ Յուլյան 10 տարեկան էր։ Ունի 2 կրտսեր քույր՝ Քսենիան և Ալեքսանդրան։
Ջո Գոմես
Ակումբային
Լիվերպուլ
Յուլյա Բարանովսկայա
Կենսագրություն
Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի աերոտիեզերական սարքաշինության պետական համալսարանի մենեջմենթի ֆակուլտետ, սակայն չի ավարտել այն ։ 2009 թվականին քաղաքացիական ամուսնու՝ ֆուտբոլիստ Անդրեյ Արշավինի հետ տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա ։ 2010 թվականին Լոնդոնում ավարտել է Սոթբիսի արվեստի ինստիտուտի ժամանակակից արվեստի բաժինը։ 2014 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա ։
Ջո Գոմես
Միջազգային
Անգլիա Մ17
Յուլյա Բարանովսկայա
Կարիերա
2011 թվականից Յուլյա Բարանովսկայան երեք անգամ՝ 2011, 2012 և 2014 թվականներին , վարել է Լոնդոնում կազմակերպվող «Ռուսական Բարեկենդան» փառատոնը (Русская Масленица), որն ամեն տարի անց է կացվում Թրաֆալգարյան հրապարակում և համարվում է մայրաքաղաքի ռուսալեզու բնակչության գլխավոր հանրային տոնը։
Հեռուստահաղորդավարի կարիերան սկսել է 2014 թվականին։ Մարտից դարձել է ТНТ հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Ինչ են ցանկանում տղամարդիկ» հաղորդման հաղորդավարներից մեկը։ «Ամուրի» հաղորդման մեջ հանդես է եկել որպես հարաբերությունների մասնագետ ։
Ջո Գոմես
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չառլտոն Ատլետիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիվերպուլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Յուլյա Բարանովսկայա
Կարիերա
2014 թվականի մայիսին միացել է «Россия-1» հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Աղջիկներ» (Девчата) թոք շոուի թիմին ։ Նույն թվականի հունիսի 22-ին սկսել է վարել ТНТ հեռուստաալիքի «Վերբեռնում» մեյքովեր շոուն ։ Հաղորդումը վարել է մինչև 2016 թվականի ապրիլը ։ 2014 թվականի սեպտեմբերին Ալեքսանդր Գորդոնի հետ սկսում է վարել Առաջին ալիքով հեռարձակվող «Արական/Իգական» թոք շոուն ։
2015 թվականի սեպտեմբերից համարվում է «Librederm» բրենդի դեմքը ։ 2016 թվականից Առաջին ալիքով հեռարձակվող «Նորաձևության դատավճիռ» հաղորդման մեջ հանդես է գալիս որպես պաշտպան ։
2016 և 2017 թվականներին Յուլյան դառնում է ամենամյա «Fashion People Awards» մրցանակաբաշխության վարողը։ 2017 թվականին վարել է Օքսանա Ֆեոդորովայի ամսագրի «MODA Topical Style Awards» մրցանակաբաշխությունը ։
Անձնական կյանք
2003 թվականի հուլիսին ծանոթացել է ֆուտբոլիստ Անդրեյ Արշավինի՝ Ռուսաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ապագա կապիտանի հետ։ Զույգի քաղաքացիական ամուսնությունը տևել է մինչև 2012 թվականի ապրիլը։ Զույգն ունեցել է 3 երեխա՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:Կին գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Առաջին ալիքի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Россия-1 հեռուստաալիքի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Ջամալ Ահմեդ Մուհամեդ Ալի ալ-Բադավի
Ջամալ Ահմեդ Մուհամեդ Ալի ալ-Բադավի, (جمال محمد البدوي, ), եմենցի ահաբեկիչ, Ադեն քաղաքում 2000 թվականի հոկտեմբերի 12-ին «Քոուլ» ամերիկյան կործանիչ ականակրի վրա հարձակման գլխավոր կազմակերպիչներից մեկն էր, որի արդյունքում մահացել են 17 ամերիկացի նավաստի։
Երկու անգամ փախել է Եմենի բանտերից, որոնցից մեկի ժամանակ՝ երբ արդեն պատրաստ էր իմ մահվան դատավճիռը։ Մինչ նրան վերացնելը նրա անունը ԱՄՆ Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյի կողմից դասվում էր աշխարհի ամենաորոնվող ահաբեկիչների տասնյակում։ Նրա ձերբակալման վարձատրությունը  կազմում էր մինչև 5 միլիոն դոլար ։
Փախուստ բանտից
Ալ-Բադավին իր առաջին փախուստն իրականացրել է 2003 թվականի ապրիլին, նա այդ ժամանակ փախել է 9 ուրիշ ձերբակալվածների հետ։ Սակայն 2004 թվականի մարտ ամսին նորից բռնվել է։ 2006 թվականի փետրվարի 3-ին  23 դատապարտյալների հետ նորից է փախուստի դիմել ։ Այդ օրվանից Ալ-Բադավին գտնվել է միջազգային հետախուզման մեջ։
Ոչնչացում
2019 թվականի հունվարի 1-ին ոչնչացվել է Եմենում՝ ավիահարվածի հետևանքով։ Մահացել է ավտոմեքենայի մեջ, որտեղ նա մենակ է եղել։ Ավիահարվածի ժամանակ կողմնակի վնաս չի հասցվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Ահաբեկիչներ
Նիժնյայա Կարան-Ելգա
Նիժնյայա Կարան-Ելգա (Нижняя Каран-Елга, Түбәнге Ҡаранйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սարի Սուրբ Նշան
Սարի Սուրբ Նշան, սրբավայր-ուխտատեղի։ Գտնվում է Գողթն գավառում` Մեսրոպավան գյուղից 7-8 կմ դեպի արևելք։ Կառուցվել է ծովի մակարդակից 3000 մ բարձրության վրա, Կապուտջուղ լեռան հարավային լանջի լեռնագագաթին։ Միանավ և փոքրածավալ մատուռ է, որի պատերում պահպանվել են 12-17-րդ դարի մի քանի խաչքարեր։ Ուխտատեղին եղել է դժվարմատչելի և բարձրլեռնային, մեծ նշանակություն է ունեցել ս. Նշանի տոնակատարության նշման համար Մեսրոպավան, Փառակա, Գողթն, Բիստ և մոտակա այլ գյուղերի բնակչության համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուխտագնացության վայրեր
Էնդրյու Վայնա
Էնդրյու Ջորջ Վայնա (Andrew George Vajna, Vajna András György, ), հունգարացի կինոպրոդյուսեր։
Կենսագրություն
1989 թվականին Էնդրյու Վայնան հիմնադրել է Ինտերկոմը՝ ամենամեծ կինո- և DVD տարածողը Հունգարիայում, և զբաղեցրել ընկերության գլխավոր տնօրենի պաշտոնը ։
2011 թվականի հունվարի 15-ին Հունգարիայի կառավարությունը Էնդրյու Վայնային նշանակել է կառավարական կոմիսար, ով պատասխանատու է հունգարական կինեմատոգրաֆի պահպանության ու զարգացման ռազմավարության համար ։
Էնդրյու Վայնան Հունգարիայում ունի երկու խաղատուն ։
2013 թվականի օգոստոսին Էնդրյու Վայնան ամուսնացել է հունգարացի մոդել Տիմեա Պալաչիկի հետ, ով 38 տարով փոքր է իրենից ։
Ենգալիշևո
Ենգալիշևո (Енгалышево, Енғалыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 531 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի բնակավայրեր
(4237) Ռաուշենբախ
(4237) Ռաուշենբախ (Raushenbakh), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,646605 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4004 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8929 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1572,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228913 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,16° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լարա Ահարոնյան
Լարա Ահարոնյան, մարդու իրավունքների կանադահայ պաշտպան, «Կանանց ռեսուրսային կենտրոն» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր և համանախագահ   ։
Կենսագրություն
Լարա Ահարոնյանը ծնվել է 1972 թվականին Բեյրութում։ 1990-ական թվականներին մեկնել է Կանադա կրթությունը շարունակելու։ Մոնրեալի համալսարանում ուսանել է հոգեբանություն և համեմատական ֆեմինիստական գրականություն։ Կանադայում աշխատել է հաշմանդամություն և տեսողական խնդիրներ ունեցող աշակերտների հետ, ակտիվ գործունեություն է ծավալել հայ համայնքում հայկական հարցերի շուրջ, ինչպես նաև ակտիվ է եղել կանանց հարցերով զբաղվող կազմակերպություններում։ Առաջին անգամ Հայաստան է եկել 1985 թվականին` մասնակցելու մանկապատանեկան ճամբարի։ 1998 թվականին կրկին այցելել է Հայաստան, որպես կամավոր «Երկիր և մշակույթ» կազմակերպության հետ աշխատել է Շուշիում և հարակից գյուղերում։ 2007 թվականին Արցախում հանդես է եկել որպես կանանց պաշտպան։ 2008 թվականին ընտանեկան բռնության ենթարկված կանանց համար հիմնել է ճգնաժամային կենտրոն ։
2009 թվականին «Գտնելով Զապել Եսայանին» վավերագրական ֆիլմի ռեժիսորներից է ։ 2013 թվականին նրա կազմակերպության դեմ սպառնալիքները ստիպեցին, որ ոստիկանությունը հետաքննություն անցկացնի ։ Ամուսնու՝ Րաֆֆի Նիզիբլյանի և չորս զավակների հետ ապրում է Երևանում ։
Կանանց ռեսուրսային կենտրոն
2003 թվականին Շուշան Ավագյանի և Գոհար Շահնազարյանի հետ միասին Լարա Ահարոնյանը հիմնադրում է «Կանանց ռեսուրսային կենտրոն» հասարակական կազմակերպությունը, որը գործունեություն է իրականացնում Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախում ։ Նրանց ֆեմինիստական նպատակն էր մարտահրավեր նետել հայրապետական հայ հասարակությանը։
Մրցանակներ և պարգևներ
2014 թվականին Հայաստանում Մեծ Բրիտանիայի նախկին դեսպան Քեթրին Լիչի կողմից արժանացել է «Խիզախ կին» մրցանակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Մոնրեալի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լիբանանցիներ հայկական սերմամբ
Մելնիկի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Մելնիկի (Мельники), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
Մալի Ժվանչիկ
Մալի Ժվանչիկ (Малий Жванчик), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
Մելնիկի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մալի Ժվանչիկ
2001 թվականի տվյալներով Մալի Ժվանչիկ գյուղում բնակվում էր 149 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1121 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 132,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քերոլ Յագեր
Քերոլ Էն Յագեր (Carol Ann Yager, ), բժշկության պատմության ամենածանր մարդկանցից մեկը։ Քերոլ Յագերը ոչ պաշտոնապես համարվում է աշխարհի ամենագեր կինը, ինչպես նաև պատմության ամենագեր մարդկանցից մեկը։ Յագերի առավելագույն քաշը՝ 727 կգ, փաստագրված չէ։ Մահվան պահին նրա քաշը եղել է 544 կգ՝ 170 սմ հասակի դեպքում ։
Կենսագրություն
Յագերը մանկուց չափից շատ է սնվել։ Ըստ նրա՝ ուտելը հոգեբանական խանգարման գործոն է եղել, որի պատճառը ընտանիքի մտերիմ անդամի կողմից սեռական ագրեսիան է եղել ։ Թեև հետագա հարցազրույցներում նա նշել է, որ կան նաև այլ գործոններ, որոնք ազդել են իր ուտելու սովորությունների վրա և հանգեցրել այդպիսի ծանր գիրության. դրանք են « կմախքները պահարանում » և « հրեշները » : Յագերը չի կարողացել ինքնուրույն շարժվել, քանի որ նրա մկանները չեն դիմացել այդքան ծանր բեռին ։
Յագերն այն կինն է, ով ամենաշատը նիհարել է բնական՝ ոչ վիրահատական ճանապարհով։ Պաշտոնապես գրանցվել է առանց վիրահատության, երեք ամսվա ընթացքում 236 կիլոգրամ կորցնելը ։
Քերոլ Յագերը մահացել է 1994 թվականի հուլիսի 18-ին 34 տարեկան հասակում՝ մոտ 544 կգ քաշով։ Նրա մահվան վկայականում, որպես մահվան պատճառ նշվել է երիկամների անբավարարությունը, իսկ հիվանդագին գիրությունը և բազմաթիվ օրգանների անբավարարությունը՝ որպես նպաստող գործոններ ։
Յագերը թաղված է մասնավոր գերեզմանատանը։ Հուղարկավորության արարողությանը ներկա են եղել նրա 90 ընկերներն ու ընտանիքի անդամները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճարպակալում Կատեգորիա:Ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացիներ
Արիզոնյան երազանք
«Արիզոնյան երազանք («Արիզոնի երազ», Arizona Dream), ռեժիսոր Էմիր Կուստուրիցայի առաջին անգլալեզու ֆիլմը, որը նկարահանվել է Հոլիվուդում ամերիկացի դերասանների մասնակցությամբ ։ Արժանացել է Բեռլինի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակին ։
Սյուժե
Ակսելն աշխատում է Նյու Յորքի ձկնային ռեսուրսների նախարարությունում։ Նրա զարմիկ Փոլը գալիս է Արիզոնայից, որպեսզի Ակսելին տանի հորեղբայր Լեոյի հարսանիքին։ Չնայած Ակսելը չի ուզում գնալ, Փոլին հաջողվում է խմեցնել նրան և տանել հայրենիք։
Հորեղբայր Լեոն ուզում է, որ Ակսելը շարունակի կադիլակների վաճառքի ժառանգական բիզնեսը։ Ակսելն սկզբում ուզում է վերադառնալ Նյու Յորք, բայց, պարտք զգալով հորեղբոր առաջ, որը ծնողների ողբերգական մահից հետո դաստիարակել էր իրեն, մնում է։
Խանութում աշխատելու ժամանակ Ակսելը Փոլի միջոցով ծանոթանում է քառասունամյա այրի Էլենի և նրա խորթ աղջիկ Գրեյսի հետ։ Խոսակցության ժամանակ Գրեյսը խոստովանում է Ակսելին, որ իր գլխում միշտ ինքնասպանության մասին մտքեր են հայտնվում, և որ իրեն վախեցնում է նրա՝ Էլենի հետ աճող նմանությունը ։ Ակսելը Փոլի հետ հյուր է գնում Էլենին և դառնում է խորթ մոր և աղջկա վեճի ականատեսը։ Շուտով Ակսելի ու Էլենի միջև սկսվում են ռոմանտիկ փոխհարաբերություններ։ Որպեսզի իրականցնի Էլենի երազանքը, Ակսելը փորձում է աերոպլան կառուցել, բայց ամեն երեկո Գրեյսը ջարդում է ինքնառիթը, ինչը վրդովեցնում է Ակսելին։ Էլենի տուն են գալիս Փոլը և հորեղբայր Լեոն, նրանք փորձում են համոզել Ակսելին վերադառնալ։
Ակսելը օդանավարանում նկատում է հին ատրճանակ։ Աերոպլանի առաջին իսկ հաջողված թռիչքն աղետով է վերջանում․ Ակսելը և Էլենը բախվում են ծառին։ Ակսելը հիշում է «մի ռուսի» խոսքերը պատից կախված զենքի մասին և որոշում է, որ ատրճանակը պետք է կրակի։ Նա թաքուն մտնում է Գրեյսի ննջասենյակ և ատրճանակը դնում նրա ճակատին։ Գրեյսն արթնանում է և առաջարկում նրան ռուսական ռուլետկա խաղալ։
Փոլը գնում է դերասանական փորձերի, որտեղ կրկնում է Ալֆրեդ Հիչքոքի «Դեպի հյուսիս հյուսիս-արևմուտքով» ֆիլմից ցածր թռչող ինքնաթիռով տեսարանը։ Փոլի ելույթից հետո հայտնվում է հորեղբայր Լեոյի հարսնացուն և տեղեկացնում, որ հորեղբայրն իրեն վատ է զգում։ Ակսելն ուղեկցում է հորեղբորը շտապ օգնության կառքում։ Ճանապարհին հորեղբայրը մահանում է։
Մի քանի շաբաթ հետո Ակսելը վերադառնում է Էլենի մոտ։ Հանդիպումն ուղեկցվում է վեճով և հարաբերությունների պարզաբանմամբ։ Գալիս է Էլենի ծննդյան օրը։ Գրեյսը նրան աերոպլան է նվիրում։ Գրեյսը և Ակսելը տանիքում լուսավորություն կախելիս հասկանում են, որ նրանց միջև զգացմունքներ են առաջացել։
Երեկոյան տոնակատարություն է տեղի ունենում։ Գրեյսի հետ բարձրանալով նրա սենյակ՝ Ակսելն առաջարկում է փախչել։ Գրեյսը համաձայնվում է դա ավելի ուշ անել՝ պնդելով, որ ինքն անավարտ գործեր ունի։
Գրեյսը, Փոլը, Ակսելը և Էլենը նստած են հյուրասենյակում և երգում են հրավիրված մեքսիկացիների երգը։ Աստիճանաբար բոլորը ցրվում են, Փոլը մնում է հյուրասենյակում և դիտում է «Կնքահայրը»։ Գրեյսn իր սենյակում հագնում է սպիտակ զգեստ, վերցնում է ատրճանակը և դուրս գալիս փողոց։ Պատուհանից նրան նկատում են Ակսելն ու Էլենը և վազում նրա հետևից, բայց չեն հասցնում․ Գրեյսն ատրճանակը դնում է բերանի մեջ և կրակում։
Մի որոշ ժամանակ է անցնում։ Ակսելը մտնում է իր հորեղբոր լքված խանութ։ Կադրի հետևում նրա ձայնն ասում է, որ նա ոչինչ չգիտի կյանքի մասին, և նրան կյանքը դուր է գալիս։
Գոյություն ունի նաև ալտերնատիվ վերջաբան, որը թողարկվել է ֆիլմի լրացուցիչ նյութերի հետ․ Ակսելն ամուսնանում է Միլիի հետ։ Հորեղբորից ժառանգություն է ստանում «Կադիլակների» վաճառքի սրահը, բայց Ակսելն այնտեղ փոքր եվրոպական մեքենաներ է վաճառում։ Փոլը նկարահանվում է ֆիլմում և դառնում հայտնի աստղ։ Ակսելի հարսանիքի ժամանակ նա ինքնագրեր է բաժանում։
Հերոսների երազանքներ
Հերոսներից յուրաքանչյուրն ինչ-որ բանի մասին է երազում․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր Կատեգորիա:Էմիր Կուստուրիցայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Ստորին Չուկչա
Ստորին Չուկչա (Нижняя Чукча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 295 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 68 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լիդիա Շուլայկինա
Լիդիա Իվանովնա Շուլայկինա , խորհրդային օդաչու, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ Ծովային ավիացիայում միակ կին օդաչու-գրոհայինը։ Ռուսաստանի Դաշնության հերոս (1.10.1993): Ավագ լեյտենանտ (1947)։
Կենսագրություն
Նա ավարտել է իր ծննդավայրի թիվ 1 ավագ դպրոցը 1930 թվականին։ 1933 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ինդուստրիալ-մանկավարժական քոլեջը։ 1933 թվականից ուսուցչուհի է աշխատել Օրեխովո-Զուևո քաղաքի միջնակարգ դպրոցներում։ Միաժամանակ, 1937 թվականին ավարտել է Օրեխովո-Զուևսկի աերոկլուբը, և 1937-1939 թվականներին դպրոցում աշխատանքին զուգահեռ աշխատել է նաև աերոկլուբում օդաչու-հրահանգիչ, իսկ 1939 թվականին տեղափոխվել է աերոկլուբում լրիվ աշխատանքի։ Նա մարզել է շուրջ 200 կուրսանտ։ 1939 թվականի դեկտեմբերից աշխատել է որպես օդաչու Սուխումիի քաղաքացիական ավիացիայի ավիաչվերթում։ 1941 թվականի մայիսից աշխատել է Մոսկվայի Սվերդլովսկի շրջանի աերոկլուբի հրահանգիչ։ Գերմանա-խորհրդային պատերազմի սկսվելուց հետո աերոկլուբը տարահանվել է Ուդմուրտի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն։
1942 թվականի մայիսին Ղրիմի ճակատում զոհվում է նրա ամուսինը՝ կործանիչ-օդաչու լեյտենանտ Սերգեյ Կիրյուշկինը։ 1942-ի օգոստոսին նա կամավոր դառնում է Կարմիր Բանակի անդամ։ Նա ծառայել է որպես հրահանգիչ օդաչու Սարապուլի 3-րդ ավիացիոն նախնական ուսուցման դպրոցում, որը օդաչուներ է պատրաստել ծովային ավիացիայի համար։ Նա թռչում էր Ու-2, ՈւՏ-2 և Ռ-5 ինքնաթիռներով։ 1944-ի ապրիլին ռազմաճակատ ուղարկվելու մասին բազմաթիվ զեկուցագրերից հետո նա ընդունվում է 3-րդ ռազմածովային թռիչքային ռազմական ուսումնարան (Տագանրոգ)։
1944 թվականի օգոստոսին ավարտել է ռազմական ուսումնարանը և նշանակվել Բալթյան նավատորմի ռազմաօդային ուժերի 7-րդ գվարդիական գրոհային ավիացիոն գնդում (գնդի հրամանատար, Խորհրդային Միության հերոս Ա.Ե. Մազուրենկո)։ Գնդի կազմում 1944 թվականի օգոստոսի 26-ից մինչև 1945 թվականի մայիսի 9-ը 36 մարտական թռիչք է կատարել Իլ-2 գրոհայինով։ Մասնակցել է Տալլինի, Մոոնզունդի, Արևելյան Պրուսիայի և Բեռլինի հարձակողական գործողություններին։ Անձամբ ջրասուզել է 1 տրանսպորտ, 1 ինքնագնաց դեսանտային զբոսանավ, պահակային ռազմանավակ և շալանդ, իսկ խմբում մասնակցել է հակառակորդի 10-ից ավելի նավերի ջրասուզմանը, այդ թվում՝ ականակիր, 3 արագընթաց դեսանտային նավ և ծովային հրետանավակ ։ Վերջին մարտական թռիչքը կատարել է 1945 թվականի մայիսի 9-ին՝ Բորնհոլմ կղզի դեսանտին աջակցելու համար։
Պատերազմից հետո ծառայությունը շարունակել է ԽՍՀՄ ռազմածովային նավատորմում, դարձել նույն գնդի ավագ օդաչուն (գունդը տեղակայված էր Լեհաստանի Կոլոբժեգ քաղաքում)։ 1947 թվականի հուլիսից-4-րդ ռազմածովային նավատորմի (Կալինինգրադ) ռազմաօդային ուժերի 81-րդ առանձին ավիացիոն էսկադրիլիայի օդաչուն էր, որտեղ թռիչքային աշխատանքի է անցել Լի-2-ով։ 1951 թվականի սեպտեմբերից՝ Մոսկվայի ռազմածովային նավատորմի ավիացիայի 65-րդ առանձին ավիացիոն գնդի օդաչուն է եղել։ 1955 թվականի նոյեմբերից պահեստային էր։
1955-ից աշխատել է որպես տնային տնտեսության ուսուցիչ Մոսկվայում։ 1970 թվականին նա ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտի օտար լեզուների ֆակուլտետը և շարունակել աշխատել որպես անգլերենի ուսուցիչ Մոսկվայի դպրոցում։ 1990-ից թոշակի է անցնում։
Նա մահացել է 1995 թվականի հուլիսի 15-ին և թաղվել Դոլգոպրուդնիի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 22 մահեր Կատեգորիա:1917 ծնունդներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Կին օդաչուներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային օդաչուներ Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Կազալմորանո
Կազալմորանո (Casalmorano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1653 մարդ, խտությունը կազմում է 138 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26020, հեռախոսային կոդ - 0374։
Միլանի Սուրբ Ամբրոսիոսը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պարի թանգարան
Պարի թանգարան (Dansmuseet), կատարողական և տեսողական արվեստի թանգարան Ստոկհոլմում։ Բացվել է 1953 թվականին, Շվեդիայի թագավորական օպերայի նկուղում։ Ի սկզբանե այնտեղ ցուցադրվել է պարային արվեստի մեծ հավաքածու, որը 1920-1925 թվականներին պատկանում էր Փարիզի Ballets suédois-ի առաջնորդ Ռոլֆ դե Մարեին ։ 1969 թվականին շվեդ պարուհի Կարինա Արի անունով կոչվող գրադարանը կցվել է թանգարանին և նրա համադրող է նշանակվել Բենգտ Հյագարը։ Գրադարանը պարունակում է Հյուսիսային Եվրոպայում պարերի մասին գրականության ամենաընդարձակ արխիվը։ Թանգարանը ներկայումս գտնվում է Դրոտինգատան 17 հասցեում ։ Գրադարանը որևէ պետական միջոցից չի օգտվում, քանի որ այն մասնավոր է։ Հավաքածուի մեծ մասը նյութեր են Արևմտյան Եվրոպայից, որոնք թվագրվում են 1500 թվականից մինչև 1850 թվական, 20-րդ դարի վերջի ամսագրերի ժողովածու և հազարավոր ֆիլմերի վիդեո գրադարան։ Առկա է նաև ռուսական պարերի մասին գրքերի մեծ հավաքածու ։ 2017 թվականի դրությամբ թանգարանի տնօրենն է եղել Եվա-Սոֆի Էրնստելը ։
Պատմություն
Թանգարանը Ստոկհոլմում է տեղակայվել 1920–1925 թվականներին Փարիզում բալետի առաջնորդ, շվեդ արիստոկրատ, արվեստի հավաքորդ Ռոլֆ դե Մարեի (1888–1964) շնորհիվ։ 1933 թվականին նա Փարիզում բացեց պարերի աշխարհում առաջին թանգարան-հետազոտական ինստիտուտը։ Les Archives internationales de la Danse դարձավ պարերի ուսումնասիրությունների հայտնի կենտրոն, ուր այցելուներ էին գալիս ամբողջ աշխարհից՝ տեսնելու ցուցադրությունը կամ ուսանելու հսկայական գրադարանում։ Արխիվը նաև հրատարակել է իր սեփական ամսագիրը և գրքերը, կազմակերպում էր դասախոսություններ Պասիի շրջանում գտնվող գեղեցիկ շենքում, որը Ռոլֆ դե Մարեն կառուցել էր իր պարի կենտրոնի համար։ 1940-ականների վերջին նա փակեց իր բիզնեսը Փարիզում, և հավաքածուների մի մասը նվիրեց Ֆրանսիայի նահանգին, որը դրանք տեղավորեց Փարիզի օպերայի թանգարանում և գրադարանում։ Փարիզի շվեդական բալետից ստացվող հսկայական հավաքածուն և ոչ-եվրոպական հավաքածուները Ռոլֆ դը Մարեն բերեց Ստոկհոլմ՝ ձևավորելու պարի թանգարանը, որը նա բացեց 1953 թվականին՝ Թագավորական օպերայի նկուղում։
Թանգարանը տեղակայված է նույն հրապարակում, որտեղ այն ի սկզբանե կազմավորվել է։ Ներկայիս վայրում վերաբացվել է 1999 թվականի մայիսին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմի թանգարաններ Կատեգորիա:1953 հիմնադրումներ Շվեդիայում Կատեգորիա:1953 հիմնադրված թանգարաններ
Բորես է Մարտրոն
Բորես է Մարտրոն  (Boresse-et-Martron), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ժոնզակ շրջանում։ Մտնում է Մոնգիոն կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17054։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 198 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 109 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 73-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 36-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,3 %)։ 73 աշխատունակ բնակիչներից 66-ը աշխատում էին (40 տղամարդ և 26 կին), անաշխատանք էին 7-ը (1 տղամարդ և 6 կին)։ 36 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 13-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ապշերոնյան թերակղզի
Ապշերոնյան թերակղզի, Աթշի, Ափչերոն (ադրբեջաներեն՝ Abşeron yarımadası), գտնվում է Կասպից ծովի արևմտյան ափին, Ադրբեջանում։ Երկարությունը մինչև 60 կմ, լայնությունը մինչև 30 կմ։ Բարձրությունը մինչև 165 [մ։ Հարավային ափին է գտնվում Բաքու քաղաքը։
Անվանումն առաջացել է պարսկերեն աբ «ջուր» և շորան «փոքր-ինչ աղի» բառերից (նկատի է առնվել այստեղ եղած հանքային աղբյուրները) ։
Կազմված է նեոգենի և անթրոպոգենի նստվածքներից։ Մակերևույթը ալիքավոր հարթավայր է, բրախիանտիկլինալ բարձրություններով, ցեխային բլուրներով, աղուտներ ու աղային լճեր ունեցող անհոսք գոգավորություններով։ Հարուստ է նավթի և գազի հանքավայրերով։ Կան հանքային աղբյուրներ։ Կլիման չոր մերձարևադարձային է՝ հունվարի 3°C, հուլիսի 25°C միջին ջերմաստիճաններով և տարեկան 140–250 մմ տեղումներով։ Հաճախակի են ուժեղ քամիները (նորդ)։ Լանդշաֆտը էֆեմերային կիսաանապատային է։ Ջրովի հողերում զարգացած է խաղողի և բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությունը։ Ապշերոնյան թերակղզի նավթարդյունաբերության և նավթի վերամշակման կարևոր շրջան է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի թերակղզիներ
Իրաքյան գրականություն
Իրաքյան գրականություն, Իրաքում ստեղծված գրականությունը։ Միջնադարյան արաբ, գրականությունը առավել մեծ զարգացում է ապրել Բաղդադում։ 19-20-րդ դարերում բանաստեղծներ Աբդ ալ-Մուհսին ալ-Քագիմին (1865-1935 թվականներ), Ջեմալ Աիդկի ազ-Զահավին (1863-1936 թվականներ) և Մաարուֆ առ-Ռուսաֆին (1875-1945 թվականներ) իրենց ստեղծագործություններում միահյուսել են լուսավորության և ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարները։ 20 դարի 20-ական թվականներին ձևավորվեց նեո-դասական դպրոցը (Մուհամեդ Մահդի ալ-Ջավահիրի, ծնվել է 1905 թվականին, Մուհամեդ Սալիհ Բահր ալ-Ուլումի, ծնվել է 1911 թվականին)։ Ետպատերազմյան շրջանում հանդես եկան բանաստեղծներ Աբդալ-Վահաբ ալ-Բայաթին, Աբդ ալ-Մաշիդ առ-Ռադին, Ռաշիդ ալ-Յասին և ուրիշներ, որոնց մոտ առկա է նաև սոցիալական մոտիվը։ Իրաքյան գրականության մեշ առաջին անգամ պատմվածքի և վիպակի ժանրերին է դիմել Մահմուդ Ահմեդ աս Աայիդին, որի վերջին ստեղծագործությունները համակված են սոցիալիստական գաղափարներով։ 50-ական թվականների կեսերին ձևավորվել է վեպի ժանրը (Աբդել-Մալիք Նուրի, Ղաիբ Տուամ Ֆարման, Մահդի Իսա աս-Մակկար և ուրիշներ)։ Իրաքում կա նաև քրդերեն գրականություն։
Կատեգորիա:Իրաքի գրականություն
Աստերոիդների ցանկ (168101-168200)
Աստերոիդների ցանկ (168001-168100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (168201-168300)
|}
Ենդովսկի (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)
Ենդովսկի (Ендовский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Մովսես Սիմոնյան
Մովսես Միքայելի Սիմոնյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Մովսես Սիմոնյանը ծնվել է 1916 թվականին Սիսիանի շրջանի Ախլաթյան գյուղում։ Տեղի տարրական, ապա՝ 7-ամյա դպրոցն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Բաքու։ 1935 թվականին ավարտել է Բաքվի մանկավարժական տեխնիկումը և որպես ուսուցիչ աշխատել Կիրովաբադի շրջանի Զագլիկ գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1935-1939 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը, այնուհետև նշանակվել Սիսիանի շրջանի Բազարչայ գյուղի դպրոցի տնօրեն ։
Սիմոնյանն աչքի է ընկել Օրյոլ-Կուրսկի ճակատամարտում ցուցաբերած քաջությամբ ու արիությամբ և ներկայացվել «Կարմիր աստղի» շքանշանով պարգևատրման, սակայն 1943 թվականի օգոստոսին Օրյոլ-Կուրսկի ճակատամարտում զոհվել է՝ կրծքին չկրելով պարգևը ։
Մովսես Սիմոնյանի աճյունը հանգչում է Օրյոլի մարզի Կիրովսկի շրջանի Վոժով գյուղի եղբայրական գերեզմանոցում, որտեղ հուշարձանին փորագրված է նաև Մովսես Միքայելի Սիմոնյանի անունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Վիկտոր Թարգուլյան
Վիկտոր Հովհաննեսի Թարգուլյան, հայ աշխարհագետ, հողագետ։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1988)։ Հողագետների միջազգային ընկերության 5-րդ հանձնաժողովի փոխնախագահ (1990)։ Հողագետների Դոկուչաևյան ընկերության փոխնախագահ (1992)։ Հողագետների միջազգային ընկերության 5-րդ հանձնաժողովի նախագահ (1994)։
Սորի սոքան
Սորի սոքան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Վիկտոր Թարգուլյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են հողերի աշխարհագրության, հողառաջացման, հողմահարման, հողերի երկրաքիմիայի հարցերին։ Համահեղինակ է ատլասների, «Հողերի գլոբալ փոփոխություններ» (1990, անգլերեն) գրքի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Հայ հողագետներ Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Որդուարի Փափազյանների մետաքսի գործարան
Որդուարի Փափազյանների մետաքսի գործարան, գործարան Գողթն գավառի Գողթն քաղաքում։ Իր կարևորությամբ եղել է երկրորդ մեծ և աչքի ընկնող գործարանն այդ քաղաքում։ Աշխատել է 1870-1910-ական թվականներին։ Հանդամեջ գյուղի բնակիչ Կարապետ Փափազյանը եղել է գործարանի հիմնադիրը, որը Հանդամեջ գյուղում ուներ ևս մեկ այլ գործարան։ Այս գործարանը կահավորված է եղել եվրոպական մեքենաներով, ինչպես Որդուարի մյուս գործարանները։ Ունեցել է մետաքսաթելի մասնագետներ, շուրջ 250 հայազգի բանվորներ ու շերամապահներ։ Իր արտադրությամբ գրավել է առաջին տեղը Կովկասի նմանօրինակ արդյունաբերության մեջ։ Արժանացել է ոսկյա մեդալների, առաջին կարգի դիպլոմների՝ մասնակցելով Եվրոպայի և Ռուսաստանի մի շարք ցուցահանդեսների։ 1895 թվականին լրացել է գործարանի 25-ամյակը, որը նշվել է հանդիսավոր կերպով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գործարաններ
Կիբուց
Կիբուց (եբրայերեն։ קיבוץ, קִבּוּץ, lit. "հավաք, clustering"; հոգնակի կիբուցիմ), կոլեկտիվ համայնք է Իսրայելում, որն ավանդաբար հիմնված էր գյուղատնտեսության վրա։ Այսօր, գյուղատնտեսությունը մասամբ ետ է մղվել այլ տնտեսական ուղղություններով, ներառյալ արդյունաբերական ձեռնարկություն և բարձր-տեխնոլոգիական ձեռնարկություններ ։ Կիբուցները ստեղծվել են որպես ուտոպիական համայնքներ, որպես սոցիալիզմի և սիոնիզմի համադրություն. Վերջին տասնամյակներում, որոշ կիբուցներ սեփականաշնորհվել են և համայնքային կյանքի ոճը փոփոխություններ է կրել։
2010 թ. Իսրայելում կային 270 կիբուցիներ։ Նրանց գործարաններն ու ֆերմաները կազմում են Իսրայելի արդյունաբերության շուրջ 9%-ը US$8 բիլիոն արժողությամբ և գյուղատնտեսության 40% $1.7 բիլիոնից ավել արժողությամբ ։
Առաջին կիբուցները
Բիլուի նախկին բնակիչները մեծ մասն ուղևորվեցին ԱՄՆ, իսկ փոքրամասնությունը՝ Պաղեստին։ Հենց այդ սերնդի ներկայացուցիչները հիմնեցին կիբուցները։ Առաջին Ալիայի անդամների նման, ովքեր ավելի վաղ էին եկել, Երկրորդ Ալիաի անդամների մեծ մասն ուզում էին ֆերմեր դառնալ։ Ջոզեֆ Բարացը՝ կիբուց շարժման պիոներներից մեկը, գիրք է գրել իր փորձի մասին ։ Չնայած Բարացը և այլք ցանկանում էին հողը իրենք մշակել և անկախ ֆերմերներ դառնալ, սակայն 1909 թ. դա ռեալ չէր։ Ինչպես Տրանս-Հորդանանի (Trans-Jordan) հրեական գյուղատնտեսական կալոնիզացիայի կողմնակից Արթուր Ռուպինը հետագայում կասի, "Խնդիրը նրանում չէր, թե խմբերով բնակեցումը գերադասելի էր քան անհատականը, այն նրանում էր՝ կամ խմբակային բնակեցում, կամ ոչ մի բնակեցում" : Օսմանյան Պաղեստինը խիստ միջավայր էր։ Գալիլեն Տիբերիա ծով ճահճոտ էր, Հորդանանի բլուրները քարքարոտ, իսկ երկրի հարավում Նեգեվը անապատ էր։ Դրությունը ավելի էր բարդացնում, որ բնակեցվողների մեծամասնությունը նախկինում հողագործությամբ երբևէ չէր զբաղվել։ Հիգիենիկ պայմանները նույնպես խղճուկ էին։ Մալարիան, տիֆը և խոլերան ահագնացող չափերի էին հասնում։ Քոչվոր Բեդուիններ ավազակային հարձակման էին ենթարկում բնակեցված վայրերը։ Ոռոգման ջրանցքների շարքից հանելը և հացահատիկների դաշտերի հրդեհները սովորական երևույթներ էին։ Կոլեկտիվ ապրելակերպը պարզապես ամենատրամաբանականն էր և ապահովը անհյուրընկալ երկրում։ Բացի ապահովության խնդիրը, ֆերմաների հիմնումը մեծ կապիտալ պահանջող նախագիծ էր։ Կիբուց հիմնողները ռեսուրսներ կունենային ստեղծել հիմնովին մնացող արժեք, մինչդեռ իրարից անկախ դա չէր հաջողվի։ Ի վերջո հողը ձեռք բերեց հրեական մեծ համայնքը։ Աշխարհով մեկ հրեաները մետաղադրամ էին գցում ՀԱՖ-ի "Կապույտ արկղեր" Պաղեստինում հող գնելու համար։ 1909 թ. Բարացը, ևս ինը տղամարդ և երկու կին հաստատվեցին Գալիլի ծովի հարավային եզրին, արաբական Յում Ջունի գյուղի մոտ։ Այս պատանիները մինչ օրս աշխատում են ինչպես վարձու բանվորներ, ինչպես մասոններ, ճահիճներ են չորացնում, կամ ինչպես հին հրեական բնակեցվածների ձեռքեր։ Նրանց երազանքը այժմ աշխատում է նրանց համար, ընդլայնելով նրանց հողերը։ Նրանք իրեց համայնքը անվանեցին "Կվուցատ Դեգանիա" (բառացի. "Աստծո հացահատիկ")։ Դեգանիայի հիմնադրրները հյուծող աշխատանքի էին դիմանում. "մարմինը ջարդվում էր, ոտքերը չէին ենթարկվում, գլուխը ցավում էր, արևը վառում էր և թուլացնում" գրում էր պիոներներից մեկը։ Ժամանակ առ ժամանակ կիբուցի անդամների կեսը չէր կարողանում աշխատանքի գալ և շատերը թողեցին այն։ Չնայած դժվարություններին 1914 թ Դեգանիան ուներ հիսուն անդամ։ Մյուս կիբուցները հիմնվեցին Գալիլի ծովի շրջակայքում և Իսրայելյան դաշտավայրի մոտակայքում։
Բրիտանական մանդատի ընթացքում
Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջում Օսմանյան կայսրության անկումը, և դրան հեևող անգլիացիների ներկայությունը Պաղեստինի հրեա համայնքին և նրանց կիբուցներին հաջողություններ բերեց։ Օսմանյան իշխանությունները ներգաղթը Պաղեստին դժվարացրել և հողերի վաճառքը սահմանափակել էին։ Աճող հակասեմիտիզմը ստիպեցին շատ հրեաների մեկնել Արևելյան Եվրոպա։ Ջարդերից խուսափելու համար, տասնյակ հազարավոր ռուսական հրեաներ 1920 թ. ներգաղթեցին Պաղեստին այսպես կոչված "Երրորդ ալիք" ներգաղթի շրջանակներում։ 1920-ականներին երիտասարդական հրեական սիոնիստական շարժումները ծաղկում էին աջ շարժումներից ինչպիսիք են՝ Բեթար դեպի ձախ սոցիալիստական խմբերի այնպիսիք ինչպես Դրոր, Բրիտ Հաոլիմ, Կադիմա, Հաբոնիմ (այժմ Հաբոնիմ Դրոր) և Հաշոմեր Հաձայր։ Ի տարբերություն Երկրորդ ալիքի եկածների, այս երիտասարդական խմբերի անդամները գյուղատնտեսական աշխատանքների որոշ փորձ ունեին։ Երկրորդ և երրորդ ալիքների անդամները դժվար Ռուսաստանից լինեին, քանի որ 1917 թ. Ռուսաստանի հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանից ներգաղթը փակվեց։ Եվրոպական հրեաներն, ովքեր բնակվեցին կիբուցներում Համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակաշրջանում, այլ երկրներից էին, ներառյալ Գերմանիան։
Սկզբնական շրջանում համայնքային ժողովները ներառում էին միայն պրակտիկ խնդիրներին, բայց 1920-ականներին և 1930-ականներին, նրանք դարձան ոչ ֆորմալ։ Ճաշասենյակային ժողովների փոխարեն, խումբը կարող է նստել ճամբարային խարույկի շուրջ։ Կարդալու րոպեների փոխարեն, հավաքը կարող է սկսվել խմբական պարով։ Հիշելով իր պատանեկությունը կիբուցում Kinneretի ափին, մի կին ասել էր. "Օհ, որքան գեղեցիկ էր, երբ մենք բոլորս մասնակցում էինք քննարկումներում, [նրանք] գիշերները մեկս մյուսին փնտրելու, որոնք ես կոչեցի այն սուրբ գիշերները։ Լռության ակնթարթներին, ինձ թվում էր, որ յուրաքանչյուր սրտից կայծ կբոցկլտա և կայծերը կմիանան ու երկինք թափանցող մի մեծ բոց կդառնան …: Մեր ճամբարի կենտրոնում կրակը վառվում է և հոռոմի ծանրության տակ հողի տնքոցի ռիթմիկ տնքոց վայրի երգերի նվագակցությամբ" :
1920-ականներին հիմնադրած կիբուցները Դգանիայի նման ավելի մեծ էին, քան որոնք հիմնադրվել են մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ։ Դգանիան իր հիմնադրման ժամանակ ունեցել է տասներկու անդամների։ Էյն Հարոդը (Ein Harod), որը հիմնադրվել է միայն մեկ տասնամյակ անց սկսել է 215 անդամներով։ Կիբուցները աճում և ծաղկում էին 1930-ականներն և 1940-ականներն։ 1922 թ. 700 մարդ ապրում էին Պաղեստինի կիբուցներում։ 1927 թ. մարդկանց թիվը հասավ 2,000։ Երբ When II Համաշխարհային Պատերազմի մեկնարկին 24,105 մարդ էր ապրում 79 կիբուցներում, որ կազմում էր Պաղեստինում ապրող հրեա բնակչության 5%-ը ։ 1950 թ, այդ ցուցանիշները աճեցին մինչև 65,000 բնակչության 7,5%։ 1989 թ, կիբուցի բնակչությունը հասավ 129,000-ի։ 2010 թ. թվաքանակը նվազեց մինչև 100,000; կիբուցների քանակը Իսրայելում 270 էր ։
Կիբուց շարժումների զարգացում
Կրոնական կիբուցները ստեղծվել են կլաստերներում մինչ պետականության հաստատումը, ստեղծելով Կրոնական Կիբուց շարժում։ Առաջին կրոնական կիբուցը Ein Tzurimը ստեղծվել է 1946 թ.:
Պետության կառուցումը
Արաբական ընդդիմությունը աճում էր քանի որ Balfour Declaration ի և դեպի Պաղեստին հրեական aliyah ալիքի պատճառով սկսվեց խախտվել դեմոգրաֆիկ հավասարակշռությունը 1921 թ։ Երուսաղեմում և 1929 թ Հեբրոնում տեղի ունեցան արաբական և հրեական արյունալից զանգվածային ջարդեր։ 1930-ականների վերջերում արաբա-հրեական բռնությունները մշտական բնույթ էին կրում, Պաղեստինյան պատմագրության մեջ հայտնի դառնալով որպես Մեծ ապստամբության շրջան։ Կիբուցները սկսեցին ավելի կարևոր ռազմական նշանակություն ունենալ։ Հրացաններ ձեռք բերվեցին կամ արտադրվեցին և կիբուի անդամները հորեր էին փորում և հրաձգության փորձ ձեռք բերում։ Հրեական զինվոր և քաղաքական գործիչ Yigal Allonը բացատրել է Yishuv-ի ռազմական գործողություններում կիբուցների դերը։ Սիոնիստական շարժման նախաձեռնումը և պլանավորումը սկզբից ի վեր, գոնե մասնակիորեն պայմանավորված էին քաղաքական-ռազմավարական կարիքներով։ Բնակավայրերի տեղանքի ընտրության վրա ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն տնտեսական արդյունավետության նկատառումները, այլև և գլխավորապես տեղի պաշտպանության կարգավորման ընդհանուր ստրատեգիան և թե բնակավայրերի զանգվածը ինչ դեր կարող է կատարել հետագայում, հնարավոր վճռական պայքարում։ Ըստ այդմ հողերը ձեռք էին բերվում չորերից հաճախ երկրի հեռավոր մասերում ։
Կիբուցները նաև հրեական պետության սահմանների որոշման և կայացման մեջ դերակատարություն ունեցան։ 1930-ականների վերջում թվում էր թե Պաղեստինը պետք է բաժանվեր արաբների և հրեաների միջև, կիբուցներ հիմնվեցին ծայրամասերում, համոզված լինելու որ այդ տարածքները կընդգրկվեն հրեական պետության մեջ։ 1946 թ. Yom Kippurի օրվանից մի օր հետո, տասնմեկ նոր "Աշտարակ և բերդ" կիբուցներ արագորեն հիմնվեցին Նեգևի հյուսիսային մասում Իսրայելին ավելի իրավունք տալու համար այս չոր, բայց ռազմավարական կարևոր շրջաններին տիրանալու համար։ Կիբուց շարժման մարքսիստական բնույթը, Կիբուց Artzi, favored a երկազգ պետություն over partition, բայց հրեաների ներգաղթը խրախուսվում էր, որին դեմ էին արաբները։ Կիբուցնիկները կռվելով հակամարտությունից բռնկված 1948 թ Արաբա-Իսրայելական պատերազմում իրենց հեղինակությունը բարձրացրին նոր կազմավորվող Իսրայել պետության մեջ։ Դգանիա կիբուցի անդամները արդյունավետ էին բենզինային նռնակներով զինված Սիրիական տանկերի առաջխաղացումը կանգնացնելու գործում։ Մաագան Միքայելը արտադրում էր փամփուշտներ ատրճանակ-գնդացիր զենքի համար, որոնք և ապահովեցին պատերազմի հաղթանակը։ Մաագան Միքայելը գաղտնի զինամթերք էր արտադրում։ Հետագայում գործարանը կիբուցից անջատվեց և ընդլայնվեց դառնալով՝ TAAS (Իսրայելի ռազմական արդյունաբերություն)։
Պետության հաստատումից հետո
Իսրայելի հիմնումը ու Եվրոպայից և Արաբական աշխարհից հրեա փախստականների հոսքը կիբուցների համար մարտահրավերներ և հնարավորություններ ստեղծեցին։ Ներգաղթածների հոսքը կիբուցներին հնարավորություն էր տալիս ընդլայնվել նոր անդամներով և էժան աշխատուժ ձեռք բերել, Աշկենազի կիբուցները պետք է հարմարվեին հրեաներին, որոնց միջավայրը շատ տարբեր էր իրենցից։ Մինչ 1950 թ համարյա բոլոր կիբուցնիկները Արևելյան Եվրոպայից էին, որոնք մշակույթով շատ էին տարբերվում Մարոկոի, Թունիսի և Իրաքի հրեաներից։ Շատ կիբուցներ վարձում էին միզահիմներին որպես աշխատուժ, բայց նրանց անդամություն շնորհելու քիչ էին հակված։ Գաղափարախոսական վեճերը նույնպես լայն տարածում էին ստացել՝ Իսրայելը սկզբում ճանաչվել էր Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Սովետական Միություն կողմից։ Իր գոյության առաջին երեք տարիներին Իսրայելը չմիացման շարժման մեջ էր, սակայն Դավիդ Բեն-Գուրիոնը աստիճանաբար սկսեց Արևմուտքի կողմն ընտրել։ Հարցը, թե Սառը պատերազմի որ կողմը Իսրայելը պետք է ընտրի, կիբուց շարժման մեջ ճեղքվածք առաջացրեց։
Անկումը և վերակազմավորում
Ժամանակի ընթացքում, կիբուցի անդամների մոտ, կապիտալիստական մեթոդների կիրառմանը զուգընթաց, հիասթափության ալիք բարձրացավ, կապված ներքին շերտավորման պրոցեսների աճի հետ ։ Տարիների ընթացքում կիբուցների որոշ անդամներ կիբուցներից դուրս մասնագիտական կարիերա արեցին ձեռք բերելով իշխանություն, արտոնություններ և համարում :
Արտաքին հղումներ
* Կատեգորիա:Իսրայելի գյուղատնտեսություն Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Պաղեստինի պատմություն Կատեգորիա:Սիոնիզմ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսության պատմություն Կատեգորիա:Սոցիալական էքսպերիմենտներ
Էլզենֆելդ
Էլզենֆելդ (Elsenfeld), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրակոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8822 մարդ (2010 թվական, դեկտեմբերի 10) ։ Զբաղեցնում է 24,38 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է 09 6 76 121 ։
Կոմունան բաժանվում է 3 գյուղական շրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հայկական անձնագիր
Հայաստանի Հանրապետության անձնագիրը միջազգային փաստաթղթի տեսակ է, համարվում է Հայաստանի Հանրապետության սեփականություն, որը հաստատում է երկրի քաղաքացու ինքնությունը։ Այն իրավունք է տալիս քաղաքացուն օգնության և պաշտպանության երկրի սահմաններից դուրս, տրվում է Հայաստանի քաղաքացիներին և օգտագործվում է անձի նույնականացման և արտասահման մեկնելու համար։
Նույնականացման քարտ
Նույնականացման քարտը պարունակում է նույն տվյալները ինչ կենսաչափական անձնագիրը, բայց օգտագործվում է միմիայն ՀՀ տարածքում։Ինչպես արդեն նշվեց դրանք ի հայտ եկան՝ 2012 թ. Հունիսի 1-ից։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայաստան Կատեգորիա:Անձնագրեր ըստ երկրի
Հայաստանի բահայի համայնք
Հայաստանում Բահայի համայնքը ծագել է դեռ Բահաուլլայի օրոք`19-րդ դարում, երբ Հայաստանը մտնում էր Ռուսական կայսրության կազմի մեջ։ 1889թ. ռուսաստանյան դատարանը պատմության մեջ առաջին անգամ ճանաչել է Բահայի հավատի անկախ բնույթը` որպես ինքնուրույն կրոնի և հանդես է եկել որպես դրա հետևորդների պաշտպան։ Այդ տարիների Հայաստանի համայնքները ունեին նաև կառավարման վարչական մարմին` բահայիների Ազգային Հոգևոր Ժողովը, որի իրավասությունները տարածվում էին նաև Անդրկովկասի բահայիների վրա։ Այդ ժողովը գործել է մինչև 1938թ., որից հետո լուծարվել է Սովետական իշխանության պահանջով։ Սովետական միության փլուզումից հետո` ժողովրդավարության առաջին տարիներին, համայնքն առաջին անգամ պաշտոնապես գրանցվել է որպես «Երևանի Բահայիների համայնք»։ 1996 թ-ից սկսած Հայաստանի բահայի համայնքը անցկացնում է  դասընթացներ և կոնֆերանսներ, ամառային և ձմեռային դպրոցներ, որտեղ առաջարկում են խորհուրդներ, թե ինչպես դժվարություններ առաջանալու դեպքում ամրապնդել ընտանեկան կյանքը։
2013 թ-ից սկսած համայնքը սկսեց պարբերաբար աշխատել երիտասարդների հետ, ովքեր ցանկանում էին ներդրում ունենալ Հայաստանի զարգացման մեջ ։