cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մահացած Քրիստոսը (Մանտենյա)
Սյուժե
Նկարի հիմքում եվրոպական գեղանկարչության ավանդական սյուժե է՝ Քրիստոսի ողբումը։ Մահացած Քրիստոսի մարմինը մարմարե սալին է (այսպես կոչված օծման քարին)։ Ձախից պատկերված են Մարիամ Աստվածածինը և Հովհաննես առաքյալը։ Վերին ձախ անկյունում ևս մեկ դեմք, որը ամենայն հավանականությամբ Մարիամ Մագդաղենացին է, ինչը հաստատում է Քրիստոսի գլխավերևում տեղադրված մյուռոնով սափորը ։
Կոմպոզիցիա
Նկարը հայտնի է իր կոմպոզիցիոն անսովոր որոշմամբ` Քրիստոսի մարմինը ոչ թե հորիզոնական, այլ ուղղահայաց է նկարի ուղղահայաց առանցքին։ Նման կոմպոզիցիայի համարձակությունը և դժվարությունը անսպասելի են Վաղ Վերածննդի արվեստի համար ։ Հեռանկարի կտրուկ կրճատումը հնարավորություն է տալիս դիտողին տեսնել մահացած Քրիստոսի և՛ դեմքը, և՛ ոտնաթաթերի վերքերը։ Ընդ որում ուսումնասիրողները նշում են մի նրբություն՝ Քրիստոսի ոտնաթաթերը, նրա մարմնին հարաբերական փոքր են նկարված, իսկ գլուխը՝ մեծ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական արվեստը մահվան մասին Կատեգորիա:Քրիստոսը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ
Ախալի Խուրվալեթի
Ախալի Խուրվալեթի (ახალი ხურვალეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
(7819) 1990 RR3
(7819) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,564936 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1337 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9962 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1500,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239933 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,73° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բողոքի ցույցեր Իրանում (2022)
Բողոքի ցույցեր Իրանում սկսել են 2022 թվականի սեպտեմբեր 16-ին Իրանի քուրդ փոքրամասնության անդամ 22-ամյա Մահսա Ամինիի մահվանից հետո։ Մասնակիցները բողոքում են ոստիկանության բռնության դեմ, հնչում են քաղաքական կարգախոսներ ։ Որոշ կանայք ցուցադրաբար պատռում և այրում են իրենց հիջաբները ։
Ցույցերը անց են կացվում Թեհրանում, Ամինի հայրենի քաղաք Սեքեզում, ապա և Քուրդիստանի նահանգի Սանանդաջ, Դիվանդարրե, Բանե և Բիջար քաղաքներում, իսկ ավելի ուշ՝ Իրանի այլ շրջաններում։ Բողոքի ցույցերը արագորեն աճել են առաջին իսկ օրվանից, երբ մարդիկ հավաքվել են Համեդան, Քերմանշահ, Մաշհադ, Սաբզևար, Քոմ, Ամոլ, Բաբոլ, Սպահան, Քերման, Շիրազ, Թավրիզ, Ռաշթ, Սարի, Քարաջ, Չալուս, Նովշահր, Տոնեկաբոն, Արաք քաղաքներում։ Իլամը, Քիշ կղզին և շատ ուրիշներ միացել են ի նշան բողոքի  ։
2022 թվականի սեպտեմբերի 23-ի դրությամբ առնվազն հիսուն ցուցարար է սպանվել, ինչի արդյունքում ներկայից ցույցերը ամենաարյունալին են 2019–2020 թվականների ցույցերից հետո, որոնք հանգեցրել են ավելի քան 1500 զոհերի ։
Ի պատասխան բողոքի ցույցերի՝ Իրանի կառավարությունը ոչ միայն ճնշել է դրանք, այլև արգելափակեց Ինստագրամ և WhatsApp հավելվածների մուտքը, և սահմանափակել համացանցի հասանելիությունը՝ ցուցարարների կազմակերպվելու հնարավորությունը նվազեցնելու  նպատակով։ Սրանք կարող են լինել համացանցի ամենախիստ սահմանափակումներն Իրանում 2019 թվականի բողոքի ցույցերից ի վեր, երբ այն ամբողջությամբ փակվել էր ։
Մեկ ամսից ավելի տևող զանգվածային բողոքի ցույցերը չեն դադարել՝ չնայած իշխանությունների կոշտ արձագանքին։ Դրանք տեղի են ունենում շուրջ 100 քաղաքներում, դրանց մասնակցում են բազմաթիվ կանայք ու երիտասարդներ։ Հոկտեմբեր ամսին կարգախոսների թվում հայտնվել են գործող պետական կարգի փոխության կոչեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բողոքի ցույցեր Իրանում Կատեգորիա:Ընթացիկ իրադարձություններ Կատեգորիա:Ընթացիկ ցույցեր Կատեգորիա:Իրանի պատմություն Կատեգորիա:Իրանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Իրանի հասարակական շարժումներ Կատեգորիա:21-րդ դարն Իրանում Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներն Իրանում Կատեգորիա:2022 քաղաքականությունում Կատեգորիա:Քաղաքական շարժումներ Իրանում
Գուրգեն Ա Կյուրիկե
Գուրգեն Ա Կյուրիկե ՝ Լոռու թագավոր մոտ 970-991 թվականներին, Լոռու (Կյուրիկյան) թագավորության հիմնադիրը։ Աշոտ Գ Ողորմածի կրտսեր որդին։ Հայոց թագավորը նշանակել է Տաշիր-Ձորագետի՝ Դեբեդ և Աղստև գետերի ավազանների ու հարակից գավառների թագավոր։ 974 թվականին մասնակցել է Աշոտ Գ-ի գլխավորած զորահավաքին, որը կազմակերպվել էր բյուզանդական կայսր Հովհաննես Ա Չմշկիկի փոքր-ասիական արշավանքի կապակցությամբ, երբ սպառնալիք էր ստեղծվել Հայաստանի հարավային սահմանների համար։ Գուրգեն Կյուրիկեի օրոք ավարտվեց Սանահինի Ս. Աստվածածին և Հաղբատի Ս.Նշան եկեղեցիների շինարարությունը, որոնց կառուցումը ձեռնարկել էր իր մայրը՝ Խոսրովանույշ թագուհին՝ «Ի փրկություն Սմբատայ և Գուրգենայ» Կիրակոս Գանձակեցի, էջ 56 »։ Լինելով խիստ բարեպաշտ ու կրոնասեր անձնավորություն, նա այնուհետև կամավոր թողել է գահը և Սանահինում ութ տարի կրոնավորելով վախճանվել։ Հուղարկավորվել է Սանահինի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում» ։ Մեկ այլ տեղեկությամբ եղբոր՝ Անիի թագավոր Սմբատ Բ-ի մահվան տարում 989 թվականին մահացավ նաև Գուրգեն Ա-ն, Լոռու Կյուրիկյան թագավորության հիմնադիրն ու առաջին արքան։	Մարմինը տեղափոխվեց Սանահինի Ս. Աստվածածին եկեղեցու թագավորական դամբարան։ «Ս Աստվածածին եկեղեցու արևելյան պատի տակ, արտաքուստ գտնվում է միապաղաղ, եռանկյունաձև քարից շինած մի գերեզմանաքար, որի գեղեցկությունը, ձևը և վրան քանդակված կամարաձև խորանների հետքերը հուշում են, որ նշանավոր մարդու գերեզման պիտի լինի այստեղ ամփոփված։ Մոտենալով գերեզմանաքարին և շուրջն աճած խոտերն այս ու այն կողմ ցրելով՝ քարի երեսի մի անկյունում կարող ենք կարդալ հետևյալ տողերը. «Այս է հանգիստ Գուրգենայ որդոյ Աշոտոյ Ողորմածին»։ Ղ. Մովսիսյան. Լոռիի Կյուրիկյան թագավորների պատմություն, Վիեննա 1923 թվական։ Գուրգեն Ա-ն ունեցել է երկու որդի՝ Դավիթ ու Սմբատ։ Արիստակես Լաստիվերտցին հիշատակում է Գուրգենի մի դստերը առանց անուն, որն ամուսնացավ Դվինի ամիրա Ապուսուարինի հետ։ Գուրգեն Ա-ին հաջորդեց ավագ որդին՝ Դավիթ Անհողին, գահակից ունենալով կրտսեր եղբորը՝ Սմբատին։ Վերջինս ըստ էության քիչ է զբաղվել թագավորության կառավարման գործերով, այն ամբողջությամբ թողնելով եղբորը՝ Դավթին, որը դարձավ Կյուրիկյան տոհմի ամենանշանավոր գործիչը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բագրատունիներ Կատեգորիա:Կյուրիկյաններ Կատեգորիա:Տաշիր-Ձորագետի թագավորության արքաներ
Everything We Need
«Everything We Need», ամերիկացի ռեփեր Քանյե Ուեսթի երգը նրա «Jesus Is King» իններորդ ստուդիական ալբոմից։ Այն «The Storm» երգի վերափոխված տարբերակն է և ձայնագրվել է Ty Dolla Sign-ի և ամերիկացի երգիչ Ant Clemons-ի մասնակցությամբ։
Պատմություն
2018 թվականի աշնանը Ant Clemons-ը հանդիպել է Ուեսթի, Chance The Rapper-ի և Candace Owens-ի հետ։ Clemons-ի և Chance The Rapper-ի ֆրիսթայլի ժամանակ հորինվել են «Everything We Need» երգը ։ 2019 թվականի հոկտեմբերին Անտ Կլեմոնսը ասել է, որ երգի ստեղծման դրդապատճառ է դարձել Քրիստոսի մասին Ուեսթի հետ զրույցը և հայտարարել է. «Շատ լավագույն երգեր ծնվում են զրույցներից» ։
«Everything We Need»-ը «The Storm» երգի նոր տարբերակն է ։ Երգը հայտնվել էր համացանցում 2019 թվականի հուլիսին և ներառում էր 2018 թվականին մահացած ամերիկացի ռեփեր XXXTentacion-ի վոկալը, որը հանվել է վերջնական տարբերակից ։ Ավելի ուշ նրա երգած տունն օգտագործվել է «Voices» երգում ։ «Everything We Need» այն երեք երգերից մեկն էր, որի միքսինգը շտկվել է, ինչը հանգեցրել Է «Jesus Is King» ալբոմի թողարկման հետաձգմանը ։
Ձայնագրության մասնակիցներ
Tidal-ի տվյալներով.
IMAX տարբերակ «Jesus Is King» ֆիլմի համար ․
Սարի (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Սարի (Сари), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1622 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սարի գյուղում բնակվում էր 2 437 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1913 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1273,92 մարդ/կմ²։
Սյուրղու
Սյուրղու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ծառայում էին երկու ընկեր
«Ծառայում էին երկու ընկեր» («Служили два товарища»), 1968 թվականի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Եվգենի Կարելովը Յուլյա Դունսկու և Վալերի Ֆրիդի սցենարով։ Ֆիլմի գործողությունները պատմում են Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի։
Սյուժե
Ֆիլմում ներկայացված են երկու զուգահեռ սյուժետային գծեր, որոնք հատվում են։ Առաջինը պատմում է կարմիրբանակային երկու ընկերների, երկրորդը՝ սպիտակգվարդիական սպաների մասին։
1920 թվականի նոյեմբերի սկիզբն է։ Շարունակվում է քաղաքացիական պատերազմը։ Ղրիմում շրջափակվել են բարոն Վրանգելի զորքերը։ Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակը պատրաստվում է վերջին գրոհին։
Կարմիր բանակի մարտիկ Անդրեյ Նեկրասովին, որը նախկին լուսանկարչ է, գնդի հրամանատարը հանձնարարում է ռազմավարային Debrie Parvo կինոտեսախցիկի օգնությամբ աերոպլանից նկարահանել հակառակորդի զորքերի դիրքը Պերեկոպի շրջանում։ Նեկրասովը փորձում է բացատրել, որ ծանոթ չէ նկարահանող տեխնիկային, բայց գնդի հրամանատարը պնդում է իր ասածը։ Նեկրասովին օգնելու համար նրա հետ ուղարկվում է վաշտի նախկին հրամանատար Իվան Կարյակինը, որը աստիճանազրկվել էր ու դարձել շարքային ռազական մասնագետի՝ ցարական բանակի նախկին գնդապետի ինքնակամ գնդակահարության համար։
Կարյակինը կարծում է, որ պետք է ոչ միայն օգնի Նեկրասովին, այլև հոգ տանի «ուրիշի ապրանքի» համար․ Նեկրասովն իր մասին ասում է. «Ես, ինչպես ասում են, տերտերորդի եմ։ Ինձ դաստիարակել է քահանա հորեղբայրս»։
Նկարահանումների ընթացքում աերոպլանը վթարի է ենթարկվում, օդաչուն մահանում է, իսկ Նեկրասովն ու Կարյակինը գերի են ընկնում մախնովականների մոտ։ Չնայած այն ժամանակ Մախնոն ու Կարմիր բանակը դաշնակիցներ էին, Նեկրասովին ու Կարյակինին գնդակահարություն է սպառնում։ Նեկրասովը հանդուգն փախուստ է ծրագրում, ընդ որում՝ նա կարողանում է վերադարձնել տեսախցիկը։
Փախչելով մախնովականներից՝ ընկերները հայտնվում են կարմիրների դիրքում։ Սակայն այստեղ էլ նրանց ձերբակալում են։ Կին կոմիսարը չի հավատում փաստաթղթեր չունեցող երկու անհայտ անձանց, բացի այդ, տաչանկայում գտնվել է սպիտակգվարդիականի համազգեստ։ Նա հրամայում է գնդակահարել այդ երկուսին, մանավանդ որ Նեկրասովին նույնացնում է հակահետախուզության ժամանակ նրան կտտանքների ենթարկած սպայի հետ։ Սակայն պատահականությունն օգնում է մարտիկներին խուսափել մահից. Նեկրասովը ճանաչում է մեքենայով անցնող շտաբի պետին, և նա չեղարկում է գնդակահարությունը։
Գնդի հրամանատարությունը պատրաստվում է դիտել հետախուզական նկարահանումների արդյունքները, սակայն ժապավենը փչացած է։ Կարյակինն անմիջապես Նեկրասովին մեղադրում է դավաճանության մեջ, սակայն դիվիզիայի հրամանատարությունը վստահ է, որ Նեկրասովի անհաջողության մեջ դիտավորություն չկա։ Նեկրասովը, որը լուսանկարչական հիշողություն ունի, նկարում է թշնամու ամրությունների պլանը, նրա նկարի մանրամասները համընկնում են փախստակներից ստացված տեղեկությունների հետ։ Հրամանատարներից մեկը Նեկրասովին պարգևատրում է մաուզերով, իսկ հուսալքված Կարյակինը կրկին փորձում է լավ հարաբերություններ հաստատել նրա հետ։
Սևաստոպոլում պորուչիկ Բրուսենցովը հյուրանոցում պատահաբար սպանում է իր ընկերոջը՝ Սերգեյ Լուկաշևիչին։ Սպանվածի մոտ է կանչվել գթության քույր Սաշան։ Տնային կալանքի տակ թողնված Բրուսենցովը ծանոթանում է նրա հետ։ Շուտով Բրուսենցովին ուղարկում են մասնակցելու Պերեկոպի պաշտպանությանը։
Սևաստոպոլի տարհանման ժամանակ Բրուսենցովը պսակադրվում է գթության քրոջ՝ Ալեքսանդրայի հետ։ Վերջին պահին նա մենակ նետվում է հեռացող շոգենավ։ Նրա հավատարիմ ձին՝ Աբրեկը, նետվում է ջուրը այն նավի հետևից, որի վրա իր տերն է։ Բրուսենցովը չի դիմանում դրան և ինքնասպանություն է գործում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Բիլլի Ջոել
Բիլլի Ջոել (Billy Joel, ամբողջական անունը` Ուիլյամ Մարտին Ջոել, William Martin Joel, ), ամերիկացի դաշնակահար և երգերի հեղինակ-կատարող։ ԱՄՆ-ի ամբողջ պատմության մեջ առավել շատ վաճառվող վեց արտիստներից մեկն է ։ Արժանացել է վեց «Գրեմմի» մրցանակի, այդ թվում՝ «Տարվա ալբոմ» («52nd Street», 1979), «Տարվա ձայնագրություն» և «Տարվա երգ» («Just the Way You Are», 1978) անվանակարգերում ։
Վաղ կյանք
Չորս տարեկանում Բիլլին սկսեց սովորել դաշնամուր նվագել։ Հոգնելով փողոցի մշտական կռիվներից՝ նա որոշեց դառնալ բռնցքամարտիկ և ռինգում անցկացրեց 22 հաջող մարտ, մինչև որ նրա քիթը ջարդեցին ։ 16-ամյա Ջոելին, որը կարողանում էր լավ դաշնամուր նվագել, հրավիրեցին «The Echoes» բակային խումբ՝ որպես ստեղնաշարային գործիքներ նվագող ։
Բիլլին դպրոցում վատ էր սովորում․ իր ամբողջ ժամանակը հատկացնելով երաժշտությանը՝ նա այդպես էլ չավարտեց դպրոցը։ 1967-1969 թվականներին նա նվագում էր «The Hassles» խմբում, որի հետ ձայնագրեց երկու ալբոմ, այնուհետև խմբի անդամներից մեկի հետ ձայնագրվեց «Attila» դուետի կազմում։ Նրանք նվագում էին տարօրինակ, փսիխոդելիկ հարդ ռոք առանց կիթառի․ Բիլլի Ջոելը՝ էլեկտրոնային գործիք և վոկալ, իսկ Ջոն Սմոլլը՝ հարվածային գործիքներ։ Նրանց միակ՝ «Attila» համանուն ալբոմը ձայնագրվեց «Universal» ընկերությունում, բայց հաջողություն չունեցավ՝ այդպես էլ չհայտնվելով խանութների վաճառասեղաններին։ Դուետը տրոհվեց։
1970-1974 թվականներ
Այն բանից հետո, երբ Ջոելը հրապուրեց «Attila» դուետի իր ընկերոջ՝ Ջոն Սմոլլի կնոջը, նրա երաժշտական կարիերան հայտնվեց փակուղում։ Երիտասարդ երաժիշտը ընկավ դեպրեսիայի մեջ և մեկ շիշ կահույքի լաք խմեց, որպեսզի վերջ տա իր կյանքին։ Հոգեբուժական հիվանդանոցում մեկ շաբաթ տևող բուժումից հետո՝ նա որոշեց միայնակ գործունեություն ծավալել և հապճեպորեն ստորագրեց 10 ալբոմի ցմահ պայմանագիր քիչ հայտնի լեյբլի՝ «Family Productions»-ի հետ ։ Հետագայում նա պետք է շատ ջանքեր գործադրեր՝ այս պայմանագրով ստանձնած պարտավորություններից ազատվելու համար («Family Productions»-ի ապրանքանիշը հայտնվեց Ջոելի՝ 1971-1987 թվականների բոլոր ալբոմների վրա, իսկ երգիչը ստիպված էր մինչև 1987 թվականը յուրաքանչյուր վաճառված ալբոմի համար կազմակերպությանը վճարել 1 դոլար)։ 1971 թվականի նոյեմբերին «Family Productions»-ի ներքո թողարկվեց առաջին սոլո ալբոմը՝ «Cold Spring Harbor»-ը, սակայն դրա երգերից մի քանիսը սխալմամբ ձայնագրվել էին արագացված ձևաչափով, ինչի պատճառով այն այդքան էլ հարմար չէր լսելու համար։ «Family Productions»-ը չէր շտապում տարածել ալբոմը, և այն այդպես էլ չհայտնվեց երաժշտական խանութներում ։ Այս ամենը զայրացրեց երաժշտին, և նա որոշեց խզել հարաբերությունները իր պրոդյուսեր Արթի Ռիփի (Artie Ripp) և «Family Productions»-ի սեփականատիրոջ հետ։ Խախտելով պայմանագրի կետերը՝ Ջոելը գաղտնի մեկնեց Լոս Անջելես և սկսեց Բիլլ Մարտին (Bill Martin) կեղծանվամբ հանդես գալ տեղի «Executive Room» բարում՝ որպես դաշնակահար։ Այստեղ աշխատեց մոտավորապես կես տարի։ Հետագայում բարում կատարած աշխատանքը հիմք հանդիսացավ 1973 թվականին թողարկված հիթի՝ «Piano Man»-ի համար ։
1973 թվականի վերջին «Columbia»-ն թողարկեց Ջոելի «Piano Man» ալբոմը, որի խորագրային ստեղծագործությունը հիմնված էր Լոս Անջելեսի բարում ունեցած ելույթի տպավորությունների վրա։ Տարիների ընթացքում այս երգը դարձավ նրա այցեքարտը և ընդգրկվեց բոլոր ժամանակների 500 լավագույն երգերի ցանկում՝ ըստ «Rolling Stone» ամսագրի հարցման։
Հաջորդ՝ «Streetlife Serenade» ալբոմը (1974), այդքան էլ հաջող չէր, իսկ Ջոելի կարծիքով՝ այն ընդհանրապես չպիտի թողարկվեր։
1975-1979 թվականներ
1977 թվականի աշնանը Ջոելը վերջնականապես ապացուցեց իր՝ հիթմեյքերի տաղանդը՝ թողարկելով «The Stranger» ալբոմը, որը վաճառվեց 7 միլիոն օրինակով։ Դա նրա առաջին ալբոմն էր պրոդյուսեր Ֆիլ Ռամոնի (Phil Ramone) հետ համագործակցությամբ, ում հետ Ջոելը շարունակեց աշխատել մինչև 1987 թվականը։
Ջոելի հաջողությունը վերջնականապես հաստատեց հաջորդ ձայնասկավառակը՝ «52nd Street»-ը (1978), որն ութ շաբաթ շարունակ զբաղեցրեց «Billboard 200»-ի առաջին հորիզոնականը և միայն առաջին ամսում վաճառվեց երկու միլիոն օրինակով։ Թեև առաջատար երաժշտական քննադատները ձայնասկավառակը համարեցին չափից դուրս պաթոսային, սակայն Ջոելը զվարճացնում էր իր երկրպագուներին՝ այդպիսի գնահատականները համերգի ժամանակ պատռելով և դեն նետելով։
1980-1985 թվականներ
1982 թվականի աշնանը թողարկվեց Ջոելի «The Nylon Curtain» կոնցեպտուալ ալբոմը, որն արժանացավ քննադատների դրական արձագանքին, իսկ երգերի լրջությամբ կարող էր մրցակցել Բրյուս Սպրինգստինի հետ, սակայն վաճառքի արդյունքներն ավելի համեստ էին։
1983 թվականին Ջոելը ձայնագրեց շատերի կարծիքով իր ամենաոճային ալբոմը՝ «An Innocent Man»-ը, որը մտածվել էր՝ որպես հիսունականների երաժշտության նկատմամբ հարգանքի և հիացմունքի նշան։ Այս սկավառակի «Tell Her About It» պարային սինգլը զբաղեցրեց «Billboard Hot 100» շքերթի առաջին հորիզոնականը, ալբոմի մեկ այլ երգ՝ «Uptown Girl»-ը, առաջատար էր Մեծ Բրիտանիայում։ Ալբոմի հաջողության համար առանցքային էր այն, որ հիմնական երգերի հիման վրա նկարահանվել էին տեսահոլովակներ, որոնք ցուցադրվում էին «MTV»-ով։ Ոգեշնչվելով այդ հաջողությամբ՝ Ջոելը թողարկեց լավագույն հիթերի կրկնակի ալբոմ, որը դարձավ ԱՄՆ-ի պատմության մեջ ամենաշատ վաճառված կրկնակի ալբոմներից մեկը։
1986-1999 թվականներ
1986 թվականին թողարկվեց «The Bridge» սկավառակը՝ «A Matter of Trust» շլյագերով։ Դա նրա վերջին ալբոմն էր, որը պարունակում էր «Family Productions»-ի ապրանքանիշը։ Ալբոմի ձայնագրությանը մասնակցել են Ռեյ Չարլզը, Սթիվ Ուինվուդը և Սինդի Լաուպերը։ Դա նաև պրոդյուսեր Ֆիլ Ռամոնի հետ ձայնագրած վերջին ալբոմն էր։
1987 թվականին Ջոելը զարմացրեց շատ երկրպագուների՝ «The Bridge» համաշխարհային շրջագայության շրջանակներում համերգներով մեկնելով ԽՍՀՄ ։ Երաժիշտը համերգներ տվեց Լենինգրադում, Թբիլիսիում և Մոսկվայում, ինչպես նաև հանդես եկավ «Երաժշտական ռինգ» հեռուստահաղորդման ժամանակ, որտեղ իր երգերը կատարելուց բացի՝ պատասխանեց հանդիսատեսի հարցերին ։
Համերգներից մեկի ժամանակ՝ «Sometimes a Fantasy» երգը կատարելիս, Ջոելը գոռացել է․ «Դադարե՛ք լուսավորել հանրությանը» («Stop lighting the audience!»), շրջել է էլեկտրոնային դաշնամուրը և սկսել բարձրախոսով հարվածել դաշնամուրին՝ միաժամանակ շարունակելով կատարել երգը ։ Հետագայում Ջոելը պարզաբանել է, որ բոլոր համերգները ԽՍՀՄ-ում նկարահանվել են, և լուսարարները անտեսել են իր խնդրանքը՝ չլուսավորել հանդիսատեսի դեմքերը ։ Լենինգրադի կատարման կենդանի ձայնագրությունը հիմք հանդիսացավ «Համերգ» կրկնակի ալբոմի համար ։ Խորհրդային մարդկանց հետ շփման արդյունքում Ջոելը գրեց «Leningrad» երգը, որն ընդգրկվեց 1989 թվականի «Storm Front» ալբոմում։ 2014 թվականին Լենինգրադում տեղի ունեցած համերգների ձայնագրությունը լույս տեսավ DVD և Blu-ray սկավառակներով, նաև ԽՍՀՄ-ում երաժիշտի գտնվելու մասին նկարահանվեց ֆիլմ։ Ֆիլմը նվիրված է Վիկտոր Ռազինովին, ում հետ արտիստը ծանոթացել և մտերմացել էր, և բոլոր այն խորհրդային մարդկանց, ովքեր իրենց սիրտը բացել էին ռոքնռոլի առջև։
Խորհրդային հյուրախաղերի այդյունքում Ջոելը կորցրեց ավելի քան մեկ միլիոն դոլար, հեռացրեց իր իմպրեսարիոյին և խզեց կապերը պրոդյուսեր Ֆիլ Ռամոնի հետ ։
1989 թվականին Ջոելը վերադարձավ «Billboard Hot 100»-ի առաջին հորիզոնական։ Նրա նոր սինգլը՝ «We Didn’t Start the Fire»-ը, հետպատերազմական շրջանի կարևոր անունների և իրադարձությունների ցանկ էր։ Երգն ընդգրկված էր չափավոր հաջող «Storm Front» ալբոմում, որի հնչեցումն ամենադժվարն էր արտիստի ողջ կարիերայում։ Ալբոմի պրոդյուսինգը կատարվել է Միք Ջոնսի (Mick Jones) հետ համատեղ։ Նրա հետ Ջոելը հետագայում այլևս չհամագործակցեց։ Ալբոմի ձայնագրմանը մասնակցել է երաժիշտների ամբողջովին փոփոխված խումբը՝ բացառությամբ Լիբերտի Դե Վիտոյի (Liberty De-Vitto)։
«River of Dreams» ստուդիական ալբոմը թողարկվեց 1993 թվականի ամռանը, և նորից՝ երաժիշտների փոփոխված կազմով։ Հատուկ հաջողության արժանացավ գլխավոր երգը և դրա հիման վրա նկարահանված տեսահոլովակը։ Դրանից հետո Ջոելը հայտարարեց, որ մտադիր չէ ձայնագրել նոր ձայնասկավառակներ հանրաճանաչ մեղեդիներով և որոշել է նվիրվել դասական երաժշտություն գրելուն։ 1999 թվականին նրա անունը գրանցվեց Ռոքնռոլի փառքի սրահում, իսկ Բրոդվեյում ներկայացված է «Movin’ Out» մյուզիքլը։ Անվանումը վերցվել է 1977 թվականի «Stranger» ալբոմի նույնանուն ստեղծագործությունից։
2000-ական թվականներ
1999 թվականի դեկտեմբերի 31-ի լույս 2000 թվականի հունվարի 1-ի գիշերը «Մեդիսոն Սքուեր Գարդեն» համալիրում տեղի ունեցավ Ջոելի երեք ժամանոց համերգը, որի մի մասը հեռարձակվեց ամերիկյան հեռուստաընկերության ուղիղ եթերով։ Հետագայում այդ համերգը թողարկվեց որպես երկրորդական ալբոմ՝ «Night 2000 Millenium Concert»։ Երգչի երկրպագուները, համերգի սիրողական ձայնագրությունները համեմատելով թողարկված տարբերակի հետ, եկան այն եզրակացության, որ երգերի մեծ մասն էականորեն տարբերվում է համերգից, և զգալիորեն խմբագրված է։ Սակայն երգչի մամլո ծառայությունը հերքեց համերգի վերջնական տարբերակում որևէ փոփոխություն կատարելու մասին տեղեկությունները։
2001 թվականին թողարկվեց «Fantasies & Delusions» ստուդիական ալբոմը, որտեղ Ջոելը հանդես եկավ միայն կոմպոզիտորի դերում։ Ալբոմը բաղկացած էր բացառապես դասական ստեղծագործություններից, որոնք կատարում էր կորեական ծագում ունեցող դասական երաժիշտ Ռիչարդ Չուն (Richard Joo)։ Ըստ Ջոելի հայտարարության՝ դաշնամուր նվագելու իր «ռոքնռոլյան» ոճը բացարձակապես չի համապատասխանում դասական երաժշտության ճիշտ կատարմանը։ Բացի այդ, 1982 թվականի ավտովթարից հետո նրա ձախ ձեռքի կոտրված բութ մատն այդպես էլ չվերականգնվեց։ Այդ է պատճառը, որ ալբոմի ձայնագրության համար հրավիրվեց Ռիչարդ Չուն։
2006 թվականին՝ երկարատև ընդմիջումից հետո, Ջոելը համաշխարհային շրջագայություն իրականացրեց՝ ի աջակցություն «My Lives» բոքս սեթի։ Այն ներառում էր 4 սկավառակ՝ նախկինում չհրապարակված ստեղծագործություններով և դեմո ձայնագրություններով։ Այդ համերգային շրջագայության շրջանակներում միայն «Մեդիսոն Սքուեր Գարդեն» համալիրում Ջոելը տվեց 12 համերգ։ Դա ռեկորդային էր համալիրի համար և նշվեց 12 թվագրված հատուկ ցուցանակի վրա։ Այս իրադարձության պատվին նույն տարում թողարկվեց Ջոելի չորրորդ կրկնակի համերգային ալբոմը՝ «12 Gardens»-ը։ Համերգային շրջագայության ընթացքում հեռացվեց 1975 թվականից խմբի անփոփոխ թմբկահարը՝ Լիբերտի դե Վիտոն։ Նրան փոխարինեց Չակ Բյորջին (Chuck Burgi)։ Ջոելի և Դե Վիտոյի հարաբերություններն այնքան վատացան, որ 2009 թվականին վերջինս դատական գործ հարուցեց Ջոելի դեմ՝ պահանջելով հեղինակային հոնորարներ՝ 1975-1990 թվականներին թողարկված ալբոմների համար՝ պնդելով, որ ինքը շատ ստեղծագործությունների համահեղինակ է, թեև ալբոմներում դա նշված չէ։
2007 թողարկվեց հոբելյանական բոքս սեթը՝ նվիրված «Stranger» (1977) ալբոմի 30-ամյակին։ Բոքս-սեթում ընդգրկվեց երեք սկավառակ՝ «Stranger»-ը, 1977 թվականին «Քարնեգի հոլ»-ում տեղի ունեցած և չթողարկված համերգը և 1978 թվականի վիդեոհամերգի DVD-սկավառակը՝ գրված «BBC» հեռուստաալիքի «Old Grey Whistle Test» երեկոյան ծրագրի համար։
Անձնական կյանք
1973 թվականին Ջոելն ամուսնացավ իր ընկեր Ջոն Սմոլլի նախկին կնոջ՝ Էլիզաբեթ Վեբերի հետ։ 1982 թվականին նրանք ամուսնալուծվեցին ։ Երկրորդ կինը սուպերմոդել Քրիսթի Բրինքլին էր, ում հետ ամուսնացավ 1985 թվականին ։ Նույն թվականին ծնվեց նրանց դուստրը՝ Ալեքսա Ռեյ Ջոելը, ով գնաց հոր հետքերով՝ դարձավ երգչուհի։ Ամուսնությունը տևեց 9 տարի․ 1994 թվականին զույգն ամուսնալուծվեց ։
2004 թվականին Ջոելն ամուսնացավ 24-ամյա Քեյթ Լիի հետ ։ Նրանց ամուսնությունը տևեց 5 տարի՝ մինչև 2009 թվականը ։
2015 թվականի հուլիսի 4-ին Ջոելն ամուսնացավ չորրորդ անգամ՝ Ալեքսիս Ռոդերիքի հետ ։ Նրանք միասին էին 2009 թվականից ։ 2015 թվականի օգոստոսի 12-ին ծնվեց նրանց դուստրը՝ Դելլա Ռոզ Ջոելը, իակ 2017 թվականի հոկտեմբերի 22-ին՝ երկրորդ դուստրը՝ Ռեմի Անին ։
Նիկո Ալմ
Նիկո Ալմ (Niko Alm, ), ավստրիացի գործարար և քաղաքական գործիչ։ «Եկեղեցու արտոնությունների դեմ նախաձեռնություն» հանրահավաքի կազմակերպիչն է և Ջորդանո Բրունո ֆոնդի հիմնադիրը, 2011 թվականի մայիսից` Կոնֆեսիայից ազատների կենտրոնական խորհրդի նախագահ։ 2013 թվականի հոկտեմբերից Ավստրիայի ազգային խորհրդի պատգամավոր է` NEOS կուսակցության կողմից։ Հայտնի է դարձել այն բանից հետո, երբ վարորդական իրավունքի համար նկարվել է` քամիչը գլխին, հիմնավորելով այդ անհրաժեշտոթյունը նրանով, որ ինքը պաստաֆարինիստ է, և իր կրոնը պահանջում է նմանատիպ «գլխարկ»։ Այսպիսով նա դեմ է արտահայտվել Ավստրիայի կառավարության կողմից «կրոնական պատճառներով» տարբեր գլխաշորերով նկարվելու թույտվությանը։
Կենսագրություն
2010 թվականին «Հավատի ազատությո՞ւն. թույլ տվեք մեզ ինքնուրույն որոշել» կարգախոսով դեմ է արտահայտվել դպրոցականների կրոնական դաստիարակությանը մինչև նրանց կրոնական հասունության տարիքը (14 տարեկան), երբ անհատն ինքն ինքնուրույն կարող է որոշել իր կրոնական պատկանելիությունը։ Ակցիան անց է կացվել գերմաներեն և թուրքերեն լեզուներով ։ 2011 թվականի մայիսին Կոնֆեցիայից ազատների կենտրոնական խորհրդի նախագահի պաշտոնում փոխարինել է ֆիզիկոս և աստղագետ Հայնց Աբերխումերին ։ 2013 թվականի ապրիլին Ալմը հանրաքվե է կազմակերպել, որն ստացել է «Նախաձեռնություն եկեղեցու արտոնությունների դեմ» անվանումը ։ Նա հավաքել է 56.660 հազար ստորագրություն, ինչը կազմել է ընտրողների 0,89 տոկոսը. այս հանրաքվեն դաձել է Ավստրիայի պատմություն ամենաքիչ հաջողված հանրաքվեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի գործարարներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի լրագրողներ
Սանտա Քրիստինա Վալգարդենա
Սանտա Քրիստինա Վալգարդենա (St. Christina in Gröden, Santa Cristina Valgardena), կոմունա Իտալիայի Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Բոլցանո գավառում։ Սահմանակից է Կամպիտելլո դի Ֆասա, Կաստելռոտո, Ֆունես, Օրտիզեի, Սան Մարտինո ին Բադիա, Սելվա դի Վալ Գարդենա համայնքներին ։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Քրիստինա Տյուրոսացին։ Տոնը նշվում է հուլիսի 24-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զինովի Պապերնի
Զինովի Սամոյլովիչ Պապերնի (Зино́вий Само́йлович Папе́рный, ), խորհրդային և ռուս գրաքննադատ, գրականագետ, գրող։ Նաև հայտնի է որպես գրական պարոդիստ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Ն. Չեռնիշևսկու անվան փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտը (1941)։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր է (1964), պրոֆեսոր։ ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է (1954)։
1940-ական թվականների վերջերին մասնակցել է կոսմոպոլիտիզմի դեմ պայքարին։
Գրական համառոտ հանրագիտարանում (1968) և Սովետական մեծ հանրագիտարանում (1975) Բորիս Պաստեռնակի մասին հոդվածների հեղինակ է։ Պատրաստել է «Բանաստեղծների գրադարան» (1959) մեծ շարքի համար պատրաստել է «Խորհրդային դարաշրջանի առաջին տարիների պրոլետար բանաստեղծներ» ժողովածուն։
1980 թվականին արժանացել է «Լիտերատուրնայա գազետայի» «Ոսկե հորթ» մրցանակին («12 աթոռների ակումբ»)։
Թաղվել է Մոսկվայի Վոստրյակովսկի գերեզմանոցում։
Ընտանիք
Ծնվել է ուսուցիչներ Սամուիլ (Շմիլիկ) Լազարևիչ Պապերնիի և Իտա Իզրաիլևնա Մայզիլի ընտանիքում ։ Հրեա է։
Որդին Վլադիմիր Պապերնին է (1944), ռուս և ամերիկացի մշակութաբան, դիզայներ, ճարտարապետության պատմաբան, ճարտարապետական քննադատ, սյունակագիր, գրող։
Դուստրը՝ Տատյանա Պապերնայա (1952—1978)։
Որդին՝ Բորիս Պապերնի (1978)։
Ազգականը՝ Իրինա Բորիսովնա Պապերնայա (1941), ռուս արտ-մենեջեր, ձեռնարկատեր։ Մոսկովյան «Չինացի օդաչու Ջաո Դա» ակումբի սեփականատերն է։
Ծոռնակից ազգականը (Իրինա Պապերնայայի որդին)՝ Ալեքսեյ Միխայլովիչ Պապերնի (1963), ռուս բանաստեղծ, երաժիշտ։
Ապոլլոն-13 (ֆիլմ)
«Ապոլլոն-13» (Apollo 13), 1995 թվականին նկարահանված պատմական ֆիլմ, որը պատմում է տիեզերքի ուսումնասիրման ամենատպավորիչ պահերից մեկի՝ «Ապոլլոն-13» տիեզերանավի լուսնային անհաջող առաքելության մասին ։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Ռոն Հովարդը, իսկ սցենարի հիմքում Ջեյմս Լովելի և Ջեֆրի Կլուգերի «Կորած լուսին» գիրքն է (Lost Moon): Վարձույթի է հանվել 1995 թվականի հունիսի 30-ին։
Ֆիլմի կարգախոսն է՝ «Հյուսթո՛ն, մենք խնդիրներ ունենք»։
Դերերում
Ֆիլմում էպիզոդիկ դերում նկարահանվել է հենց «Ապոլոն-13» տիեզերանավի հրամանատար Ջեյմս Լովելը։
Նովոուստինովկա (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)
Նովոուստինովկա (Новоустиновка, Яңы Устиновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 201 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի բնակավայրեր
(7820) 1990 TU8
(7820) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,372716 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8243 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9212 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1334,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269672 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,3° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կլիմովիցա
Կլիմովիցա (Климовиця), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլիմովիցա գյուղում բնակվում էր 397 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,05 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,38 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ախալուբանի (Գորիի շրջան)
Ախալուբանի (ახალუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 18 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 435 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Gorgoroth
Gorgoroth, նորվեգական բլեք մետալ խումբ, ժանրի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից։ Հիմնադրվել է 1992 թվականին։ «Gorgoroth» անվանումը վերցվել է Ջ․ Ռ․ Ռ․ Թոլքինի «Մատանիների տիրակալը» վեպից․ Գորգորոթը Մորդորի հրաբխային մոխրով ծածկված սարահարթ է։
2007 թվականի վերջին խումբը պառակտվեց։ Մի կողմից Gorgoroth-ի հիմնադիր և մշտական անդամ կիթառահար Ինֆերնուսը (իրական անունը՝ Ռոջեր Թիեգս), մյուս կողմից բաս կիթառահար Քինգ օֆ Հելլը (իրական անունը՝ Կատո Վիսնես) և վոկալիստ Գաալը (իրական անունը՝ Քրիստիան Էսպեդալ) հայտարարեցին խմբի անվանման վրա իրենց իրավունքների մասին։ Նորվեգիայի պատենտների բյուրոն որոշում ընդունեց հօգուտ Քինգ օֆ Հելլի և Գաալի ։ Դրան ի պատասխան, Ինֆերնուսը դիմեց Օսլոյի դատարան։ 2009 թվականի մարտին կայացված վճռով Gorgoroth-ի ապրանքային նշանի իրավունքը Քինգին ու Գաալին վերագրելու որոշումն անվավեր համարվեց և ձևակերպվեց Ինֆերնուսի անունով ։
Խումբը երբեք չի հրապարակել իր երգերի տեքստերը, բայց վերնագրերից արդեն իսկ պարզ է, որ ոգեշնչման հիմնական աղբյուրը սատանիզմն է։ Երաժիշտները բազմիցս հրապարակայնորեն հայտարարել են, որ իրենց համար երաժշտությունը երկրորդային է. գլխավորը երգերի հակաքրիստոնեական ուղղվածությունն է ։ Սեմ Դանի «Մետալիստի ճանապարհորդությունը» ֆիլմում այն հարցին, թե ինչ գաղափարախոսություն է կանգնած Gorgoroth-ի երգերի հետևում, Գաալը պատասխանում է․ «Սատանան»։
Բացի այդ, Gorgoroth-ը սկանդալային ճանաչում է ձեռք բերել խմբի երաժիշտների մասնակցությամբ տեղի ունեցած մի շարք աղմկահարույց դատական գործերի ու տարատեսակ միջադեպերի շնորհիվ։
Վաղ տարիներ
Gorgoroth խումբը 1992 թվականին հիմնադրել են կիթառահար Ինֆերնուսը, վոկալիստ Հաթը (Hat, «ատելություն») և հարվածային գործիքներ նվագող Գոաթը (Goat, «այծ»)։ Առաջին բասիստը Չետերն էր (Kjetter), բայց խմբի հետ աշխատելու հենց առաջին տարում նա ձերբակալվում է փայտե եկեղեցի այրելու համար (1990-ականների սկզբներին եկեղեցիներ այրելը ամենատարածված հակաքրիստոնեական ակցիան էր)։ 1993 թվականին թողարկվում է A Sorcery Written In Blood-ի առաջին դեմո ձայնագրությունը , որն ավելի ուշ վերահրապարակվում է Burzum-ի հետ համատեղ՝ Burzum & Gorgoroth անվանմամբ։ A Sorcery Written In Blood-ի թողարկումից հետո պայմանագիր են ստորագրում Embassy Records լեյբլի հետ և ձայնագրում Pentagram դեբյուտային ալբոմը ։ Դեմոյի և ալբոմի ձայնագրություններին մասնակցում էր Emperor-ի բասիստ Սամոթը, բայց 1994 թվականին նա ևս ձերբակալվում և ազատազրկվում է եկեղեցի այրելու մեղադրանքով ։ Հենց այդ ժամանակ խումբը լքում է Գոաթը, ում ժամանակավորապես փոխարինելու է գալիս Ֆրոսթը՝ Satyricon-ից։ 1994 թվականի մայիսին Gorgoroth-ը ելույթներ էր ունենում Օսլոյում գտնվող Lusa Lottes Metal Pub-ում՝ Enslaved, Dissection, Gehenna և Dark Funeral խմբերի հետ համատեղ ։
Nuclear Blast-ի շրջան
Հաջորդ ալբոմը՝ Destroyer (1998 թվական) թողարկվում է արդեն Nuclear Blast լեյբլով։ Այն իրենից ներկայացնում էր նախկինում ձայնագրված տրեկերի հավաքածու, որում մասնակցություն ունեին խմբի տարբեր ժամանակաշրջաններ ներկայացնում տարբեր երաժիշտներ։ Հենց այդ ժամանակ Gorgoroth-ի կազմում հերթական անգամ վոկալիստի փոփոխություն է կատարվում, բայց Պեստին փոխարինած Գաալը միայն հիմնական տրեկն է կատարում։ Ալբոմի երաժշտության հեղինակներից էր նաև նոր կիթառահար Տորմենտորը (իրական անունը՝ Բոլլո Հեյերդալ)։ Destroyer-ը դառնում է խմբի ձայնագրած առաջին ալբոմը, որում ստեղնաշարային գործիքներ են կիրառվել (հետագայում ձայնագրվում է ևս մեկը), ինչի համար հրավիրել են Իվար Բյորնսոնին՝ Enslaved-ից (aka Daimonion)։ Destroyer-ի թողարկմանը հաջորդում են Cradle of Filth-ի, Old Man's Child-ի և Einherjer-ի հետ հյուրախաղեր և ելույթներ Wacken Open Air և Tuska Open Air խոշորագույն մետալ փառատոններում։
1999 թվականին՝ Incipit Satan ալբոմի ձայնագրման աշխատանքների մեկնարկից առաջ, խմբի կազմում հերթական անգամ փոփոխություններ կատարվեցին։ Բասիստ Արեսն ու հարվածայինահար Վրոլոկը դուրս եկան խմբից՝ իրենց հիմնական խմբի՝ Aeternus-ի վրա կենտրոնանալու համար։ Եկան նոր անդամներ՝ հարվածային Էրլենդ Էրիքսենը և բասիստ Քինգ օֆ Հելը (Թոմ Կատո Վիսնես)։ Ինչպես նախկինում՝ հիմնական կոմպոզիտորը կիթառահար Ինֆերնուսն էր։ Այս անգամ Gorgoroth-ը որոշում է բլեք մետալի դասական հնչողությանն ավելացնել նոյզի, ինդասթրիալի ու դարք էմբիենթի տարրեր։ Այս փոփոխությունը լավ նկատելի էր հաջորդ երկու ալբոմներում, իսկ հենց Incipit Satan-ում խումբը առավելագույնս հեռանում է ավանդական բլեք մետալից․ «When Love Rages Wild In My Heart» երգը հրավիրված վոկալիստը կատարում է մաքուր ձայնով։
Շուտով հարվածայինների վրա Էրիքսենին փոխարինելու է գալիս Կվիտրաֆնը (Kvitrafn, իրական անունը՝ Էյնար Սելվիկ)։ 2000 թվականի հունիսին Gorgoroth-ը ելույթ է ունենում Բերգենի Hole in the Sky փառատոնում։ Այդ հետագայում ամենամյա բնույթ ստացած փառատոնը նվիրված էր հարվածաին գործիքահար Էրիկ Բրյոդրեշիֆթին, ով առավել հայտնի է որպես Գրիմ (Grim)։ Նա տարբեր ժամանակներում հանդես է եկել Immortal և Borknagar խմբերի կազմում, իսկ 1997 թվականին մասնակցել է Under the Sign of Hell-ի ձայնագրմանը։ 2001 թվականին խումբն առաջին անգամ ելույթներ է ունենում ԱՄՆ-ում՝ Միլոուկիի փառատոնի շրջանակներում, իսկ աշնանը հյուրախաղերով ճանապարհորդում է Մեքսիկայում և Կոլումբիայում։ 2002 թվականի փետրվարին Գաալը բանտարկվում և տուգանվում 190 000 նորվեգական կրոնով մարդու ծեծի ենթարկելու համար ։
2002 թվականին Gorgoroth-ի կազմից դուրս է գալիս Տորմենտորը, ով արդեն շուրջ վեց տարի խմբի կիթառահարն էր։ «Twilight of the Idols» (անվանումը վերցված է Ֆրիդրիխ Նիցշեի աշխատությունից) նոր ալբոմը ձայնագրվում է առանց նրա։ Այն ներկայացվում էր բլեք մետալի ավանդական ձևով, բայց կային որոշ տարբերություների նախորդ ալբոմների համեմատ։ Այս և հաջորդ ալբոմի երաժշտությունը մեծ մասամբ գրել էր Քինգ օֆ Հելը։ Ալբոմի օրիգինալ ետնանկարը Եվրոպայում արգելվեց, քանի որ այն պատկերում էր այրված Ֆանտոֆտի ստավկիրկը ։
Կրակովի միջադեպը, բանտարկություններ և լեյբլի փոփոխություն
2004 թվականի փետրվարի 1-ին Լեհաստանի Կրակով քաղաքում տեղի է ունենում Gorgoroth-ի համերգը, որը հեռարձակվում էր Լեհաստանի պետական հեռուստաընկերությամբ և ի վերջո պետք է դառնար DVD Black Mass in Krakow-ի հիմնական նյութը։ Համերգի ժամանակ բեմը արյունով էր ծածկված, դրված էին ցցերի վրա հագցված ոչխարի գլուխներ, սատանիստական սիմվոլիկան արտահայտող առարկաներ, իսկ հետևի պլանում խաչեր ու մերկ մոդելներ էին։ Անսպասելիորեն մոդելներից մեկը կորցնում է գիտակցությունը, ինչի պատճառով ստիպված են լինում շտապ օգնություն կանչել։
Լեհական ոստիկանությունը բռնագրավում է համերգի ձայնագրության սկավառակները, քրեական գործ է հարուցվում հավատացյալների կրոնական զգացմունքները վիրավորելու և կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի համար։ Երբ խմբի անդամները վերադառնում են Նորվեգիա, նրանց հարցաքննվել են Բերգենի դատարանում ։ Gorgoroth-ի երաժիշտներից ոչ մեկին ի վերջո մեղադրանք չի ներկայացվում, բայց համերգի կազմակերպիչները, ովքեր պնդում էին, որ գաղափար անգամ չունեին շոուի անցկացման կարգի մասին, ստիպված են լինում հսկայական տուգանք վճարել (10 000 զլոտի )։ Ձայնագրությունների բռնագրավման պատճառով համերգային DVD-ն թողարկվում է միայն 2008 թվականին ։
2004 թվականի ընթացքում Gorgoroth-ը հյուրախաղեր է ունենում Հարավային Ամերիկայում, ընդ որում Սալվադորի համերգն ուղեկցվում է մի շարք անկարգություններով ։ Այս հյուրախաղերի շրջանակներում խումբն առաջին անգամ ելույթ է ունենում Inferno Metal Festival (ապրիլ, 2004 թվական) փառատոնում, իսկ աշնանը համերգների շարք է սկսվում Եվրոպայում և Կենտրոնական Ամերկայում։ Այս համերգների ժամանակ խմբի կազմում էին նաև կիթառահար Թելոքը (Teloch) և հարվածայինահար Դըրժ Ռեպը (Dirge Rep; իրական անունը՝ Պեր Հուսեբո, Enslaved-ի նախկին անդամ)։ 2005 թվականին ելույթները շարունակվում էին։
Ad Majorem Sathanas Gloriam յոթերորդ ստուդիական ալբոմը հրապարակվում է շվեդական Regain Records լեյբլով 2006 թվականի հունիսի 19-ին։ Ալբոմի ձայնագրման աշխատանքները ձգձգվում էին տարուց ավելի՝ սկսած 2005 թվականի հունվարից ։ Ժամանակավորապես հարվածայինների վրա կրկին Ֆրոսթն էր, ով խմբի կազմում պարբերաբար ելույթներ էր ունենում սկսած 1994-1995 թվականներից։ Ad Majorem Sathanas Gloriam-ը նորվեգական վարկանշային աղյուսակներում հասավ 22-րդ հորիզոնականին և ներկայացվեց Spellemannprisen նորվեգական գլխավոր երաժշտական մրցանակաբաշխության լավագույն մետալ ալբոմ անվանակարգում, բայց մրցանակին ի վերջո արժանացավ Enslaved-ի «Ruun» ալբոմը ։ «Carving a Giant» երգի համար նկարահանվում է խմբի պատմության մեջ առաջին տեսահոլովակը։ 2006 թվականի հունիսի 27-ին Քինգ օֆ Հելլը դուրս է գալիս խմբից․ ըստ պաշտոնական հայտարարության՝ պատճառը գաղափարական անհամաձայնություններն էին ։ Դրանից մեկ ամիս անց տված հարցազրույցում նա հաստատում է, որ իր հեռանալու պատճառն այ պրոբլեմներն էին, որոնք նա ունենում էր Gorgoroth-ի իմիջը հասարակության մեջ ներկայացնելիս ։
2006 թվականի գարնանը Գաալը նորից ձերբակալվում է, այս անգամ՝ 41-ամյա տղամարդուն դաժան ծեծի ենթարկելու և «արյունը խմելու» սպառնալիքի համար (դեպքը տեղի էր ունեցել 2001 թվականին)։ Վճիռը կայացվել էր 2004 թվականին․ Գաալին դատապարտել էին 18 ամիս ազատազրկման և տուգանվել 104 000 նորվեգական կրոնով ։ Բողոքարկումից հետո ազատազրկման ժամկետը կրճատվում է և հասցվում 14 ամսի, իսկ տուգանքի չափը մեծանում է՝ 190 000 կրոն ։ Ad Majorem Sathanas Gloriam-ի վոկալի ձայնագրությունն ու տեքստերի մշակումը կատարվում է Գաալի ազատազրկումից երկու շաբաթ առաջ ։ Նա ձերբակալվում է նույն թվականի դեկտեմբերին ։
Գաալի հետ միաժամանակ ձերբակալված էր նաև Ինֆերնուսը՝ բռնաբարության մեղադրանքով։ 2005 թվականի մայիսին Ինֆերնուսն ու նրա ընկերը դատապարտվել էին 3 տարի ազատազրկման և 155 000-ական կրոն տուգանքի (այդ թվում 55 000 կրոն հօգուտ տուժածի) ։ Բողոքարկումից հետո Ինֆերնուսի վրայից բռնաբարության մեղադրանքը հանվում է, փոխարենը նրան մեղավոր են ճանաչում սեռական ոտնձգություններ կատարելու մեջ՝ մեղմացուցիչ հանգամանքներով։ Ընկերոջ մեղադրանքը մնում է ուժի մեջ ։ 2007 թվականի մարտին Ինֆերնուսը ժամկետից շուտ ազատ է արձակվում ։
Քինգը նորից դառնում է խմբի մշտական բասիսիտը, իսկ 2007 թվականի հունվարին ներկայացնում է Gorgoroth-ը Լոս Անջելեսի պրոմոակցիայի ժամանակ ։
Խմբի պառակտումը
2007 թվականի հոկտեմբերին Ինֆերնուսն MySpace-ի իր էջում գրառում կատարեց, որում ասվում էր, որ խումբը պառակտվել է, և Ինֆերնուսը մի կողմից և Գաալն ու Քինգ օֆ Հելլը մյուս կողմից կշարունակեն աշխատել առանձին։ Ընդ որում խմբի անվան իրավունքների հարցը մնում էր չլուծված ։ Նույն օրը Գաալն ու Քինգ օֆ Հելլը ևս նմանատիպ գրառումներ կատարեցին, որոնցում ասվում էր, որ իրենք կշարունակեն ելույթներ ունենալ Gorgoroth անվամբ, քանի որ հենց «իրենք էին խմբի հիմնական շարժիչ ուժը վերջին ութ տարիների ընթացքում» ։ Երկու օր անց հրապարակվում է Գաալի ևս մի հայտարարություն, որում ասվում է, որ «Gorgoroth-ը չի պառակտվել, այն պարզապես կշարունակի գոյություն ունենալ այլ կազմով» ։ Ինֆերնուսն իր հերթին հայտարարում է, որ Gorgoroth անվան նկատմամբ հավակնություններ ունի, քանի որ խմբի միակ անդամն է, ով խումբը չի լքել հիմնադրման օրվանից ։
Այս հայտարարությունների հրապարակման հետ գրեթե միաժամանակ Գաալն ու Քինգ օֆ Հելլը հայտարարեցին այն երաժիշտների անունները, ովքեր իրենց հետ պետք է հյուրախաղերի գնային․ նրանք էին կիթառահար Տելոքը (Teloch, Մորտեն Իվերսեն) և Նիկոլաս Բարկերը (Cradle of Filth-ի և Dimmu Borgir-ի նախկին հարվածայինահարը)։ Հելլհամերը հայտարարվեց խմբի հիմնական հարվածայի գործիքներ նվագող ։
Քինգ օֆ Հելլն ու Գաալը մի կողմից և Ինֆերնուսը մյուս կողմից դիմեցին Նորվեգիայի պատենտային բյուրո (Patentstyret)՝ խմբի անվանման օրինական իրավատեր ճանաչվելու պահանջով։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Regain Records լեյբլը հայտարարում է, որ իրենց կարծիքով Ինֆերնուսը «խմբի անվան, լոգոտիպի ու ապրանքային նշանի միակ օրինական իրավատերն է» ։ Լեյբլի մենեջեր Պեր Գյուլլենբեքը (Per Gyllenbäck) նշում է, որ «Gorgoroth-ի հետ պայմանագիրը կնքելու ժամանակ բանակցությունները վարում էր Ինֆերնուսը՝ խմբի մյուս անդամների ստորագրությամբ լիազորագրով ։ Այնուամենայնիվ Պատենտային բյուրոն որոշումը կայացնում է հօգուտ Քինգի ու Գաալի։ Այս միջադեպից հետո վերջիններս հայտարարում են, որ չեղյալ են համարում Regain-ի հետ պայմանագիրը և իրենց նոր ալբոմի ձայնագրման համար նոր լեյբլ են փնտրում ։
Ինֆերնուսն բացում է իր կայքն՝ www.gorgoroth.info և հայտարարում, որ պլանավորում է Regain Records լեյբլով ձայնագրել նոր ալբոմ «Quantos Possunt ad Satanitatem Trahunt» ։ Ինֆերնուսի Gorgoroth-ի կազմում էին ամերիկացի կիթառահար Ֆրենկ Ուոտկինսը (Obituary) և շվեդ հարվածայինահար Թոմաս Ասկլունդը (Dissection, Dark Funeral) ։
2008 թվականի հունիսին լեհական Metal Mind Productions լեյբլը վերջապես թողարկում է Black Mass Krakow 2004-ի DVD-ն, որը ձայնագրվել էր 2004 թվականի տեղի ունեցած համերգի ժամանակ։ DVD-ն միանգամից հայտնվում է նորվեգական չարթերի չորրորդ հորիզոնականում ։ Հունիսի 23-ին Regain Records-ով լույս է տեսնում True Norwegian Black Metal — Live in Grieghallen համերգային ալբոմը։ Ալբոմի ձայնագրման աշխատանքներն սկսվել էին մինչև խմբի պառակտումը, այդ իսկ պատճառով նրա ստեղծմանը մասնակցել են և՛ Ինֆերնուսը, և՛ Քինգն ու Գաալը ։ Հուլիսի վերջին շվեդական Մալմյո քաղաքի դատարանն արգելում է սկավառակի վաճառքը Gorgoroth անվան իրավունքների հետ կապված խախտումների պատճառով։ Գաալն ու Քինգ օֆ հելլը բացի այդ մեղադրում են լեյբլին ի սկզբանե Քինգի կողմից կատարված բաս կիթառային հատվածների ապօրինի վերաձայնագրման համար ։ Ավելի ուշ որոշումը հաստատվում է վերադաս դատարանի կողմից ։
Ինֆերնուսը նոր դատական գործ էր սկսել, որով հակառակորդներին մեղադրում էր իր մեջքի հետևում ապրանքային նշանի գրանցման հայտ ներկայացնելու մեջ։ Գործի քննությունը սկսվել էր 2009 թվականի հունվարին, որոշումը կայացվեց նույն թվականի մարտին։ Դատարանը մերժեց Գաալի ու Քինգ օֆ Հելլի հայտը և Ինֆերնուսին ժանաչեց խմբի անվան ու ապրանքային նշանի օրինական սեփականատեր ։ Այդ ժամանակ Գաալն ու Քինգը հայտարարեցին God Seed (Ad Majorem Sathanas Gloriam-ի երգի անունով) խմբի ստեղծման մասին։ 2009 թվականի օգոստոսին Գաալը որոշեց հեռանալ մետալ երաժշտությունից ։
Ներկայում Թոմաս Ասկլունդը խմբի զուտ ստուդիո անդամ է։ Համերգների ժամանակ ելույթ են ունենում սեսիոն երաժիշտներ։ Տորմենտորի՝ խմբի կազմում գրանցված լինելը զուտ անվանական է. ստուդիայում բոլոր կիթառային հատվածները նվագում է Ինֆերնուսը։
2012 թվականին հայտարավում է խմբի կազմից Պեստին վռնդելու մասին։ Պատճառն այն էր, որ նա հրաժարվում էր մասնակցել Հարավային Ամերիկայում կայանալիք հյուրախաղերին։ Սեսիոն վոկալիս է դառնում Հոեսթը (Taake, Ragnarok)։ Այդ շրջանում որպես մշտական վոկալիստ խմբի անդամ է դառնում Աթերիգները՝ սերբական Triumfall խմբից։
2013 թվականի սեպտեմբերին խումբն սկսում է «Instinctus Bestialis» նոր ալբոմի ձայնագրությունը, որը թողարկվեց 2015 թվականի հունիսի 12-ին։ Ալբոմի ձայնագրմանը մասնակցում էին Infernus-ը (կիթառ), Tomas Asklund-ը (հարվածայիններ; ex-Dissection, Dark Funeral), Bøddel-ը (նաև հայտնի է որպես Frank Watkins, բաս; ex-OBITUARY) և նոր վոկալիստ Atterignerը ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 18-ին 47 տարեկան հասակում քաղցկեղից մահանում է խմբի բասիստ Ֆրենկ Ուոթկինսը ։
Ոճը և ազդեցությունը
Վաղ շրջանում, երբ Gorgoroth-ը դեռ «հում» բլեք մետալ էր կատարում, նրանց երաժշտության վրա մեծ ազդեցություն ունեին պրոտո-բլեք-մետալ խմբերը, որոնք բլեք մետալի ու թրեշ մետալի խառնուրդ էին նվագում, օրինակ՝ Celtic Frost կամ Bathory ։ «Pentagram» ալբոմում քննդատները նկատեցին անգամ պոստ պանկի ու հարդքորի ազդեցություն ։ Չնայած կազմի անընդհատ փոփոխություններին, Gorgoroth-ը պահում էր «ֆիրմային» արագ ու ագրեսիվ հնչողությունը։ Ինչպես այլ բլեք մետալ խմբեր (Mayhem, Satyricon, Emperor, Ulver), Gorgoroth-ը որոշակի փուլերում փորձարկումներ էր անում հնչողության հետ․ «Destroyer» և «Incipit Satan» ալբոմներում կարելի է գտնել նոյզի ու էմբիենթի տարրեր, բայց վերջին ալբոմներում խումբը վերադարձել է բլեք մետալի ավանդական հնչողությանը։ Հարցազրույցի ժամանակ Գաալը հայտարարել էր, որ իր երաժշտական ճաշակն ու նախընտրությունները չեն սահմանափակվում մետալով, այլ ընդգրկում են ամենատարբեր կատարողների գործեր՝ Դեյվիդ Բոուիից մինչև Վիվալդի ։ Տորմենտորն իր հերթին հայտարարել էր այնպիսի խմբերի ազդեցությունների մասին, ինչպիսիք են՝ Mercyful Fate, Black Sabbath, Slayer, Possessed և Tormentor ։
Երգերի տեքստերն ու սատանիզմը
Gorgoroth-ը հայտնի է իր բացահայտ սատանիստական և հակակրոնական տեքստերով ։ Խմբի հիմնադիր և կիթառահար Ինֆերնուսն իրեն իսկական սատանիստ է համարում և անգամ ներկայանում է որպես «Սատանայի նախարարը Երկրի վրա»։ Նա հիմնադրել է Gorgoroth-ը, որպեսզի արտահայտի իր սատանիստական հավատալիքները ։ Խմբի նախկին վոկալիստ Գաալը բացահայտ հակաքրիստոնեական է։ Սեմ Դանի «Մետալիստի ճանապարհորդությունը» ֆիլմում այն հարցին, թե ինչ գաղափարախոսություն է կանգնած Gorgoroth-ի երգերի հետևում, Գաալը պարզապես պատասխանում է․ «Սատանան»։ Երբ նրան հարցնում են, թե իր կարծիքով ինչ է խորհրդանշում սատանան, նա պատասխանում է․ "Ազատություն" ։
Հակաքրիստոնեական ու սատանիստական թեմաների կիրառությունը Գաալն ասպես է մեկնաբանում․
Գաալն ու Ինֆերնուսն իրենց բացահայտ համակրանքն էին հայտնում 1990-ական թվականներին բլեք մետալիստների շրջանում տարածված եկեղեցիներ այրելու հակաքրիստոնեական ակցիայի նկատմամբ։ Ավելի ուշ Գաալն ասել է․ «Պետք է ավելի շատերը լինեին (եկեղեցի այրողներ), և ավելի շատերը կլինեն» ։
Սարգիս Քամալյան
Սարգիս Ավետիքի Քամալյան, հայ բանահավաք, գրող, թարգմանիչ, մանկավարժ ։
Կենսագրություն
1880 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, 1898—1903 թվականներին սովորել Դորպատի, Բեռլինի, Ենայի համալսարաններում։ Շուրջ 50 տարի զբաղվել է մանկավարժությամբ՝ 1904—1907 թվականներին՝ Ներսիսյան դպրոցում, տարբեր տարիների՝ Կողբ գյուղում (Նոյեմբերյանի շրջանում), Գանձակում, Թիֆլիսի Հովնանյան (Մարիամյան–Հովնանյան) օրիորդաց դպրոցում)։ 1896 թվականին, հայկական դպրոցների փակման կապակցությամբ, Քամալյանը ֆելիետոն է տպագրել «Արձագանք»-ում և, կայսրական իշխանությունների հետապնդումից ազատվելու համար, անցել է Գերմանիա։
Ստեղծագործություններ
Քամալյանի բանահավաքչական ու գրական գործունեության մեջ մեծ տեղ ունեն հեքիաթների, առակների մշակումները («Հեքիաթներ», 1892 թ., «Ծովինար», 1893 թ., «Շեն թագավորի աղջիկը», 1894 թ., «Հողածին և անմեռ աշխարք», 1897 թ., «Ազգային առակներ», 1907 թ., Ժողովածուներ և առանձին գրքույկներ), նշանավոր գրական երկերի համառոտ վերապատումները («Սասունցի Հովնան», 1900 թ., «Սիրելի հերոս», 1905 թ.)։ Քամալյանը գրել է նաև պատմվածքներ ու զրույցներ, որոնցում օգտագործել է հայոց պատմությունից առնված նյութեր («Խուլ Խաչիկ», 1894 թ., «Գալո Ափո», 1895 թ., «Աստված չճանաչող», 1895 թ., «Վարդանանց և Ղևոնդյանց մասին», 1910 թ.)։ Կատարել է թարգմանություններ–փոխադրություններ՝ գերմաներենից (Հոֆման, «Ժամանակը՝ ոսկի», 1904 թ., վեպ), ռուսերենից, ֆրանսերենից («Արտաշահ բաներ», 1911 թ., ժողովրդական)։ «Եզոպոսի կյանքը» (1915 թ.) Մաքսիմոս Պլանուդի «Եզոպոսի կենսագրությունը» աշխատության թարգմանություն–փոխադրությունն է։ Քամալյանը թողել է բանահյուսական, ազգագրական ու բանասիրական հարուստ ժառանգություն (անտիպ), որը պահպանվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում և Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկագիրներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ բանահավաքներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ