cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջուլիա Ռոբերթս
Ժամանակակից փուլ
Սակայն իրապես բացառիկ հաջողություն դարձավ Ջուլիա Ռոբերտսի կենսագրական դերը Սթիվեն Սփիլբերգի «Էրին Բրոկովիչ» («Erin Brockovich», 2000 թվական) ֆիլմը։ Ֆիլմ, որը ոչ միայն մեծ հաջողություն ունեցավ հանդիսատեսի մոտ (դրամարկղային հավաքը ամբողջ աշխարհում 256 միլիոն դոլար), այլ նաև հեղինակներին բերում են հինգ անվանակարգում «Օսկար» մրցանակին, որոնցից մեկին արժանանում է Ջուլիան։ Ոսկե արձանիկի նրան հանձնումը վերջնականապես հաստատում է Հոլլիվուդի գլխավոր կինոաստղի և ամենայն «Ամերիկայի սիրեցյալը» նրա կարգավիճակը։ Բացի «Օսկար»-ից, դերասանուհին արժանանում է BAFTA-ի մրցանակին և երրորդ «Ոսկե Գլուբուս»-ին։ Ջուլիայի հոնորարները աճում էին ֆիլմից ֆիլմ և «Մոնա Լիզայի ժպիտը» («Mona Lisa Smile») ֆիլմի համար դերասանուհին ստանում է կինոմոտոգրաֆիայի պատմության մեջ դերասանուհու համար աննախադեպ չափի հոնորար՝ 25 միլիոն դոլար գումար։ Սակայն դա չի խանգարում դերասանուհուն մասնակցություն ունենալ փոքրիկ նախագծերում՝ վերը նշված գումարից շատ ավելի քիչ բյուջեով (նրա մասնակցությամբ «Մերձեցում» («Closer») ֆիլմը, որը նկարահանվել է 27 միլիոն դոլարով, վարձույթում բերել է ավելի քան 115 միլիոն դոլար)։
2007 թվականին նկարահանվում է «Չառլի Ուիլսոնի պատերազմը» («Charlie Wilson's War») դրամայում՝ մասնակցությամբ «Օսկար»-ի դափնեկիրներ Թոմ Հենքսի և Ֆիլիպ Սեյմուր Հոֆմանի, որի համար ստանում է անվանակարգում «Ոսկե Գլոբուս»ում։
Ջուլիա Ռոբերտսը գնում է Էլիզաբեթ Գիլբերտի «Կեր, աղոթիր, սիրիր» («Eat, Pray, Love») բեսթսելլերի նկարհանման բացառիկ իրավունքները, որում կատարում է գլխավոր դերը ։
Անձնական կյանք
1990-ական թվականներին Ջուլիա Ռոբերտսը հայտնի էր ոչ միայն շնորհին իր հաջողակ ֆիլմերի, այլ նաև բուռն անձնական կյանքով։ Հայտնի մարդկանց ցուցակում, ում հետ դերասանուհին սիրային կապեր է ունեցել, կարելի թվել Կիֆեր Սազերլենդին, Մեթյու Պերրին, Լիամ Նիսոնին, Դանիել Դեյ-Լուիսին, Բենջամին Բրետտին
Առաջին ամուսնությունը դերասան և քանթրի երգիչ Լայել Լովետտի հետ, որը կնքվել էր 1993 թվականին, տևում է ընդամենը երկու տարուց քիչ ։
2002 թվականի հուլիսի 4-ին Ջուլիան ամուսնանում է կինոօպերատոր Դենիել Մոդերի հետ։ 2004 թվականի նոյեմբերի 28-ին զույգի մոտ զույգ է ծնվում՝ աղջիկ Խեզել Պատրիշա և տղա Ֆինեաս Ուոլտեր։ Ծննդաբերությունը տեղի է ունենում սահմանված ժամանակից չորս շաբաթ առաջ, սակայն ոչ մի բարդացում չի նկատվում։ 2007 թվականի հունիսի 18-ին Ջուլիան ունենում ևս մեկ տղա՝ 3800 գրամ քաշով։ Տղային անվանում են Հենրի Դանիել Մոդեր։
Դերասանուհին և փոփ երգչուհի Էմմա Ռոբերտսը ազգականուհիներ են։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ
Զվյագինո (գյուղ, Չուլկովսկի գյուղխորհուրդ)
Զվյագինո (Звягино), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Պիլիգ
Պիլիգ (Пилиг), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Տաբասարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1160 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Տաբասարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլ Կորոնիլ
Էլ Կորոնիլ (El Coronil), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 92 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5042 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 53 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Հալդենբերխե
Հալդենբերխե (Halderberge ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 74,64 կմ² է, բնակչությունը՝ 29.351 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.500 եվրո է։
Կատեգորիա:Հյուսիսային Բրաբանտի համայնքներ Կատեգորիա:1997 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կոռնելիոս Տակիտոս
Պուբլիոս Կորնելիոս Տակիտոս (Publius Cornelius Tacitus, ), հին հռոմեացի պատմիչ (շուրջ 50 - շուրջ 120 թթ.).
Ծնվել է հարավային Գալլիայի ունևոր ընտանիքում։ Զբաղեցրել է հաջորդաբար կվեստորի, պրետորի և հյուպատոսի պետական պաշտոններ։ 98 թ. հրատարակել է «Գերմանացիների ծագման և Գերմանիայի տեղագրության մասին» (De origine, moribus ac situ Germanorum) երկասիրությունը։ 98-ից առ 116 թթ. ստեղծել է իր երկու հիմնական աշխատությունները՝ «Պատմություն » (Historiae) (14 գիրք, շարադրված է 69 առ 96 թթ. պատմությունը, պահպանվել են I - IV գրքերը և V գրքի սկիզբը) և «Տարեգրություններ» (Annalium ab excessu divi Augusti, 16 գիրք, ներառում է 14 առ 68 թթ. ընկած ժամանակաշրջանի պատմությունը. պահպանվել են I - IV, XI-XV և մասամբ V, VI ու XVI գրքերը)։
Ստեղծագործություններ
Գրել է «Ագրիկոլա» (97-98 թթ.), «Գերմանիա» (98 թ.), «Երկխոսություն հռետորների մասին» (101-107 թթ. ընթացքում), «Պատմություն» (մոտ 105-111 թթ.), «Աննալներ» («Տարեգրություններ», որի վրա աշխատել է մինչև մահը) երկերը։ «Ագրիկոլայում» նկարագրում է զինվորական նոր ավագանու բնորոշ ներկայացուցիչ զորավար Հուլիոս Ագրիկոլայի կենսագրությունը, նրա ռազմական և քաղաքական գործունեությունը Բրիտանիայում։ «Գերմանիա» աշխատությունը գերմանական ցեղերի հասարակական կառուցվածքի, կրոնի, կենցաղի ու սովորույթների ակնարկ է և կարևոր սկզբնաղբյուր գերմանական ցեղերի հին պատմության ուսումնասիրության համար։ «Երկխոսություն հռետորների մասին» երկում Պուբլիոսը պարզաբանում է քաղաքական պերճախոսության անկման պատճառները Փչավիոսների ժամանակաշրջանում։ Պուբլիոսին համաշխարհային փառք են բերել նրա պատմական երկու ստեղծագործությունները՝ «Պատմությունը» և «Աննալները»։
«Պատմության»
«Պատմության» մեջ շարադրել է Հռոմի և Հռոմեական կայսրության մ․թ.ա. 69-96 թթ. պատմությունը։ Գործը, հավանաբար, կազմված էր 14 գրքից, պահպանվել են 1-4-րդ գրքերը և 5-րդի սկիզբը (պարունակում են 69-70 թթ. իրադարձությունները) «Աննալները», որոնք ընդգրկում են Հին Հռոմի պատմության 14-68 թթ. իրադարձությունները, անավարտ են։ 16 գրքից ամբողջությամբ պահպանվել են 1-4-րդ և 12-15-րդ գրքերը,8-9-րդ գրքերն ընդհանրապես չեն պահաանվել։ Պուբլիոսը իր ստեղծագործություններում ձգտել է խորանալ երևույթների էության ու պատճառների մեջ, իմաստավորել իր ապրած ժամանակաշրջանը, որը բնորոշվում էր իրեն սպառած հանրապետական կարգի օրինաչափ անկմամբ և կառավարման միապետական ձևի հաստատմամբ։ Պուբլիոսը դատապարտել է ծերակուտական արիստոկրատիայի ընդդիմությունը և առավել ևս ժողովրդական զանգվածների դիմադրությունը նոր կարգին, սակայն, միաժամանակ, պետական կառուցվածքի ավանդական ձևերի վերացումը կայսրերի կողմից դիտել է իբրև հասարակական և բարոյական առկա նորմերի ոչնչացում, իբրև բռնապետական կամայականություն։ Պատմության դիալեկտիկական ըմբռնումը, դրա հակասություններով հանդերձ, կազմում է Պուբլիոսի, իբրև պատմագրի, ամենաարժեքավոր գիծը։ Պուբլիոսը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում Հայաստանի պատմության, մասնավորապես՝ Հայաստանի հռոմեական դրածո թագավորների, Տրդատ Ա-ի գահակալման, մ․թ․ա. 54-63 թթ. հռոմա-պարթևա-հայկական տասնամյա պատերազմի են իրադարձությունների վերաբերյալ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմեական պատմիչներ Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրության կոնսուլներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի գրողներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի հռետորներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի փիլիսոփաներ
Հրշեջ
Հրշեջ, հրդեհ հանգցնելու անհրաժեշտ պիտույքներով ու միջոցներով զինված, հրշեջ պահպանության աշխատակից։ Հրշեջը հրդեհներ հանգցնելու միջև ընկած ժամանակահատվածում կարող է պահակետային կամ պահակային հերթապահություն իրականացնել (ավտոտնակում, ծառայողական-կենցաղային շինություններում,  հրդեհաշեջ մեքենաների դեպոյում)։ Ներկայումս  այս անվանումն օգտագործվում է որպես հավաքական անվանում հրշեջ ծառայության  մասնագիտական անձնակազմի համար (հրշեջ տեսուչ, հրդեհների գծով մասնագետ և այլն)։
Ինքնակամ հրշեջն ի տարբերություն մասնագիտական գործունեությամբ զբաղվող հրշեջի, հրշեջ ծառայության աշխատակից կամ ծառայող չի համարվում, նա ֆիզիկական անձ է, որը հանդիսանում է հրշեջ ծառայության հասարակական միավորման անդամ և անհատույց իրականացնում է հրդեհների նախականխում, կամ հրդեհի մարման   կամ վթարային փրկարարական աշխատանք։
Լեռնային հանքավայրերում հրդեհների մարմամբ զբաղվում են լեռնափրկարարները։ Վթարային փրկարարական աշխատանքները, որոնք կապված են հրդեհների մարման հետ, կարող են իրականացնել ինչպես հրշեջ փրկարարերը, այնպես էլ՝ փրկարարները։
Պատմություն
Առաջին արհեստավարժ հրշեջները եղել են Թեմզա գետի  նավակավարները։ Ապահովագրական ընկերությունները, որոնք առաջացել են Լոնդոնի մեծ հրդեհից հետո, կազմել են իրենց սեփական հրշեջ խմբերը՝ հրդեհների դեպքում ապահովագրական ավելի քիչ գումարներ վճարելու նպատակով։ Նավակավարներն առանձնանում էին իրենց ուժով և հուսալիությամբ, նրանց ցանկացած ժամանակ գտնելը հեշտ էր։ Ապահովագրական ընկերությունը հրշեջ խմբի համար վարձակալում էր ութից քառասուն մարդու, ինչպես նաև մի քանի օգնական, որոնք  այրվող շենքերից դուրս էին բերում գույքը ։
1944-ից 1970 թվականը ԽՍՀՄ-ում գոյություն ուներ պարգևանշան՝ «Գերազանց հրշեջ»։ Հրշեջ  բառը  նորմատիվ իրավական ակտերում հանդիպում է  1986 թվականից ։
Այսօր հրշեջ բառն օգտագործվում է  «հրշեջ խմբի մարտիկ»  իմաստով։
Գրականություն
Ա․ Զարինի «Մոխրագույն հերոսները» վեպը, 1893 թվական
Բ․ Սանինի «Մեծ հրդեհ»  վեպը
Ֆիլմեր
Հրշեջը (The Fireman, այլ անվանումը՝ A Gallant Fireman / The Fiery Circle) Չառլի Չապլինի կարճամետրաժ ֆիլմը, թողարկվել է 1916 թվականի հունիսի 12-ին։
Չիկագոյի հրշեջները («Chicago Fire») ամերիկյան հեռուստասերիալ է, որն առաջին անգամ ցուցադրվել է NBC հեռուստաալիքով՝ 2012 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ։
«Հրե պտտահողմ» («Backdraft» «Հետադարձ ուժ»)՝ Ռոն Հովարդի ֆիլմն է, նկարահանվել է 1991 թվականին։
«Խիզախների գործը » («Only the Brave») ամերիկյան ֆիլմ, որը հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է 2017 թվականի աշնանը։
Գեղանկարչություն
Փորագրություն «Հրշեջները գիշերով Սանկտ Պետերբուրգում» (1845 թվական) Նիկոլայ Սվերչկով, պատկերված է հրշեջների արտակարգ մեկնարկը դեպքի վայր։ Համազգեստով չորս հրշեջներ գնում են հրդեհի վայր, նրանց կողքով ձիով գնում է իրենց ղեկավարը։ Ձախից նրանց հենակետից ճանապարհում է հերթապահը ։
Գոլոխվաստի
Գոլոխվաստի (Голохвасти), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլոխվաստի գյուղում բնակվում էր 209 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1718 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 110,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զոլոտարևկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Զոլոտարևկա (Золотарівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Wohin, kleines Pony?
«Wohin, kleines Pony?» (Որտե՝ղ ես, փոքրիկ պոնի), Բոբ Մարտինի երգն էր Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթի համար։ Երգի հեղինակներն են Կուրտ Սվաբը և Հանս Վերները։ Երգը մրցույթի եզրափակչում զբաղեցրել է 10-րդ հորիզոնականը 3 միավորով։
Կատեգորիա:Ավստրիայի երգերը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթի երգեր
Հարդենբերխ (համայնք)
Հարդենբերխ (Hardenberg ), համայնք Նիդերլանդների Օվերեյսել մարզում։ Տարածքը 312,87 կմ² է, բնակչությունը՝ 59.342 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.800 եվրո է։
Կատեգորիա:Օվերեյսելի համայնքներ
Զվյագինո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Զարանոս
Զարանոս, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Էմե Ժակե
Էմե Ժակե (Aimé Jacquet, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլի մարզիչ։
Գերմանիայի առաջին կոմունիստական կուսակցություն
Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցություն ԳԿԿ (Kommunistische Partei Deutschlands, KPD), Գերմանիայի բանվոր դասակարգի կուսակցություն էր 1918 և 1933 թվականներին։ Գործել է նաև հետպատերզմյան Արևմտյան Գերմանիայում, մինչև արգելումը՝ 1956 թվականին։
Էմե Ժակե
Որպես կիսապաշտպան հանդես է եկել Սենտ էտիեն և Օլիմպիկ Լիոն ակումբներում։ Մարզել է նույն Լիոնը, Բորդոն, Մոնպելիեն, Նանսին, ապա գլխավորել է Ֆրանսիայի ազգային հավաքականը, որը դարձել է 1998 թվականի աշխարհի չեմպիոն։
Գերմանիայի առաջին կոմունիստական կուսակցություն
Ստեղծվել է 1919 թվականի հունվարին, «Սպարտակ» միության Բեռլինի հիմնադիր համագումարում։ Կուսակցության առաջնորդներն Էին Կ․ Լիբկնեխտը, Ռոզա Լյուքսեմբուրգը, Ֆրանց Մերինգը, Կլարա Ցետկինը և Վ․Պիկը։ 1919 թվականին Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցությունը մտել է Կոմինտերնի կազմի մեջ։ 1919—1920 թվականներին Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցություն հետ սերտորեն համագործակցել են Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության շատ անդամներ, որոնց մեծ մասը 1920 թվականի դեկտեմբերին մտել է կուսակցության (վեցերորդ համագումարում) մեջ։
Էմե Ժակե
Որպես խաղացող
«Սենտ-Էտիեն»-ի կազմում
Որպես մարզիչ
«Բորդո»
Ֆրանսիայի ազգային հավաքական
Գերմանիայի առաջին կոմունիստական կուսակցություն
1933 թվականի հունվարին իշխանության գլուխ են անցնում նացիստական ուժերը, որից հետո կուսակցությունը ենթարկվեց հետապնդումների։ Կուսակցության 300 000 անդամների մոտ կեսը հայտնվեցին համակենտրոնացման ճամբարներում։ Բազմաթիվ անդամներ սպանվեցին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին (1939-1945 թթ.) կոմունիստական կուսակցությունը բանվոր դասակարգին կոչ էր անում նպաստել հիտլերյան Գերմանիայի պարտությանը։ 1943 թվականին Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի նախաձեռնությամբ Խորհրդային Միության տարածքում ստեղծվում է «Ազատ Գերմանիա» ազգային կոմիտեն, որը գլխավորում էր հակաֆաշիստական ուժերի գործունեությունը Գերմանիայում և արտասահմանում։
Էմե Ժակե
Որպես մարզիչ
Անհատական
Գերմանիայի առաջին կոմունիստական կուսակցություն
Կատեգորիա:Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցություն Կատեգորիա:1918 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Էմե Ժակե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Զուբովկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Զուբովկա (Зубівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զուբովկա գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արիա (երաժշտություն)
Արիա (aria — օդ) վոկալային ստեղծագործություն նվագակցումով՝ մեկ ձայնի համար, դրամատիկական մենախոսությանը համապատասխան, հիմնականում օպերայի, օպերետի, օրատորիայի կամ կանտատի կազմում։ Արիայի տակ կարող է նաև նկատի առնվել երգային բնույթի երաժշտա-գործիքային պիես։
Արիան առանձնանում է երգելու տարբեր ձևերով․ երբեմն դժվար, վիրտոուզ բնույթով։ Հաճախ արիաները նախորդում են երաժշտական արտասանությանը։ Արիայի տարատեսակություն է հանդիսանում արիետտան ։
Իր պատմական զարգացման ընթացքում արիան, ինչպես օպերային ձև, անցել է զարգացման տարբեր աստիճաներ։ Իտալական օպերա-սերիայի համար բնորոշ է արիայի դասակարգումը՝ կախված այն զգացմունքներից, որոնք նրանք արտահայտում են․ վրեժի, բողոքի, սիրային, հերոսական արիաներ։ Արիան օպերա-սերիայի մեջ ունեցել է եռամաս ձև, որում երրորդ մասն ամբողջովին կրկնում էր առաջինը։ Կան երկու մասից կազմված արիաներ, որոնցում առաջին մասի դանդաղ և արագ երկրորդ մասի հակադրությամբ ցուցադրվում են գործող անձի վերապրումները։ Առանձնացնում են նաև պատմվածքների և մենախոսությունների արիաներ ։
Արիոզոն փոքր ծավալով արիան է։ Արիոզոին բնորոշ է ազատ կոմպոզիցիան, որպես կանոն, դա  գործող անձերից մեկի մենախոսությունն է։ Նրա հետ կապում են երկու այլ տերմիններ։ Կաբալլետայի մեջ տարբերությունը երաժշտության և բառերի  հերոսական բնույթն  է, իսկ կավատինայի մեջ գերիշխում է երգի ռոմանտիկ  նրբերանգը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Սրբուհի Գալֆայան
Սրբուհի Նշանի Գալֆայան, միանձնուհի, բարերար, ժանեկագործ, ասեղնագործող վարպետ, Գալֆայան վարժարանի հիմնադիր ։
Կենսագրություն
Սրբուհի մայրապետ Նշանի Գալֆայանը ծնվել է Կոստանդնուպոլսից քիչ հեռու գտնվող Քարթալ գյուղում։ Սրբուհին ընտանիքի վեց զավակներից առաջինն էր։ 12 տարեկանում՝ հոր մահից հետո, ստիպողաբար ամուսնությունից խուսափելու համար ցանկանում է մտնել կուսանոց։ 1837 թվականին Սրբուհին հիվանդանում է ժանտախտով։ Ապաքինվելուց հետո մոր հետ տեղափոխվում Կոստանդնուպոլիս հորեղբոր՝ գյուղատնտես, Թուրքիայի փոստ-հեռագրատան, այնուհետև հասարակական շինությունների նախարար Աղաթոն Գրիգոր էֆենդիի տուն։ 1840 թվականին Կոստանդնուպոլսում դառնում է մայրապետ ։
Սրբուհի Գալֆայանը եղել է ձեռագործության վարպետ։ Գումար վաստակելով՝ նա Խասգյուղում տուն է գնում և 1850 թվականին այստեղ բացում երկսեռ արհեստանոց, ներգրավում աշակերտների և սովորեցնում իր արվեստը։
1868 թվականին Սրբուհի Գալֆայանն իր գործերն ուղարկել է Անտվերպենի (Բելգիա) ցուցահանդեսին և արժանացել առաջին մրցանակին։ Գալֆայանին հրավիրել են եգիպտական արքունիք, ապա 1858 թվականին Յուսուֆյան Գեորգ բեյի կնոջ հետ մեկնել է Իտալիա (Նեապոլ, Հռոմ, Ֆլորենցիա, Միլան), մեկ տարի անց՝ նաև Երուսաղեմ և Աթենք՝ կատարելու Հունաստանի թագուհու և պալատական տիկինների պատվերները ։
1865 թվականին՝ խոլերայի համաճարակի ժամանակ հավաքել է ծնողազուրկ հայ երեխաներին և իր տան սենյակները տրամադրել է նրանց խնամելու, կրթելու, դաստիարակելու համար։ Միջոցների սղության պատճառով հանգանակություն է սկսում և 1866 թվականին հիմնադրվում են Գալֆայան միաբանությունն ու Գալֆայան որբանոց-վարժարանը։
1870 թվականին Սրբուհի մայրապետը 20 որբուհիների հետ ներկայանում է Սուլթան Ազիզին և ստանում 50 ոսկի նվիրատվություն և օրական 45 ֆունտ հաց և 23 ֆունտ միս որբերի համար։ 1871 թվականին  Սրբուհի մայրապետը մասնակցում է Խասգյուղի Դաքեսյան առանձնատան աճուրդին և 950 ոսկի առաջարկելով՝ հաղթում է մրցակիցներին՝ գրպանում ունենալով միայն 110 փարա։ 8 օրվա ընթացքում հանգանակությամբ 650 ոսկի է հավաքվում, մնացած 300 ոսկի գումարը վճարում են երկու ամսվա ընթացքում։ 1871 թվականին Դաքեսյան վերանորոգված առանձնատունը դառնում է Գալֆայան որբանոց (այժմ՝ Գալֆայան երկսեռ դպրոց), որից հետո որբերին կրթությամբ ապահովելու համար մայրապետը ձեռնամուխ է լինում նաև վարժարանի հիմնադրմանը ։
Մահ
Սրբուհի Գալֆայանը մահացել է 1899 թվականի հուլիսի 4-ին Կ. Պոլսում՝ շաքարախտից ։ Թաղված է հայկական եկեղեցու բակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասեղնագործող վարպետներ Կատեգորիա:Հայ մայրապետներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Հայ բարերարներ Կատեգորիա:Հայ առաքելական քրիստոնյաներ
Հրանտ Առաքելյան
Հրանտ Բաբկենի Առաքելյան, հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1992):
Բաբկեն Առաքելյանի որդին։
Կենսագրություն
Հրանտ Առաքելյանը ծնվել է 1947 թվականի մայիսի 11-ին, Երևանում։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը։ 1974 թվականից աշխատում է ՀԽՍՀ ԳԱ Փիլիսոփայության, իրավունքի և սոցիոլոգիայի ինստիտուտում և այժմ առաջատար գիտաշխատող է ։
Աշխատությունները վերաբերում են ֆիզիկայի, մաթեմատիկայի և տրամաբանության հիմունքներին, գիտության փիլիսոփայության և մեթոդաբանության, տեսական ֆիզիկայի հիմնահարցերին։
Դիվան հայոց պատմության (ժողովածուների շարք)
Դիվան հայոց պատմություն, դիվանագիտական փաստաթղթերի և պատմական երկերի ժողովածուների շարք։ Հրատարակվել է Թիֆլիսում 1893-1917 թվականներին Գյուտ Աղանյանի աշխատասիրությամբ։ 1—2 հատորները, որոնք հրատարակվել են 1893 թվականին և արժանացել Սահակ-Մեսրոպյան մրցանակի, պարունակում են 1780—1834 թվականների Արևելյան Հայաստանի պատմությանը վերաբերող նյութեր։ Հաջորդ հատորներում զետեղված են կաթողիկոսական գրագրություններ։ 10-րդ հատորը, որը հրատարակվել է 1912 ընդգրկում է XV—XIX դարերի ժամանակագրությունները, 13-րդ հատորը՝ 1915 թվականին Արևմտյան Հայաստանում կատարված բռնություններին վերաբերող փաստաթղթեր, 12-րդը 1917՝ Մ․ Գյումյուշխանեցու երկերի մի մասը։ «Դիվան հայոց պատմության» շնորհիվ շրջանառության մեջ են դրվել նամակներ, կոնդակներ, հիշատակարաններ, ժամանակագրություններ։
Կատեգորիա:Պատմական գրքեր
Պիլիչկի
Պիլիչկի (Пилички), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
(4604) Ստեկարստորմ
(4604) Ստեկարստորմ (Stekarstrom), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Կենձո Սուզուկիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Տոյոտայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,17505 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8953 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4548 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1171,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307256 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,41° անկյուն։
Յոհան Կասպար Բլյունչլի
Յոհան Կասպար Բլյունչլի (Johann Kaspar Bluntschli, ), շվեյցարացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ։ Լիբերալներ Ֆրենսիս Լիբերի և Էդուարդ Ռենե դե Լաբուլեի հետ միասին մշակել է միջազգային իրավունքի և պատերազմի առաջին օրենսգրքերից մեկը։
Ուսում
Ցյուրիխի քաղաքական ինստիտուտի դասընթացն ավարտելուց հետո Բլյունչլին 1817 թվականին սովորել է Բեռլինի համալսարանում` Սավինիի ղեկավարությամբ, այնուհետև Բոննի համալսարանում` Հասսեի և Նիբուրի ղեկավարությամբ, որտեղ 1829 թվականին ստացել է դոկտորի կոչում` «Entwickelung der Erbfolge gegen den letzten Willen» թեզի համար։
Շվեյցարիա
Հաջորդ ձմեռը Փարիզում անցկացնելուց և ֆրանսիական նշանավոր գործիչների հետ մտերմանալուց հետո Բլյունչլին այնուհետև 18 տարի նվիրվել է գիտական ​​աշխատանքին, որի շնորհիվ մեծ հռչակ է վայելել քաղաքական գրականության մեջ և բավականին եռանդուն քաղաքական գործունեություն ծավալել իր հայրենիքում։ 1830 թվականին տեղ ստանալով Ցյուրիխի մարզային դատարանի գրասենյակում՝ հանդես է եկել որպես հռոմեական իրավունքի պրիվատ-դոցենտ Ցյուրիխի քաղաքական ինստիտուտում։ 1830 թվականին Բլյունչլիի կողմից հրատարակվել է «Ueber die Verfassung des Staates Zürich» աշխատությունը, որտեղ ներկայացվել են անհրաժեշտ բարեփոխումների հիմքերը, թեև նա իրեն հայտարարել է արմատականության հակառակորդ, ինչը հատկապես պարզ է դարձել դրան հաջորդած «Das Volk und der Souverän» (1831) աշխատությունից։ 1833 թվականին Ցյուրիխի համալսարանի բացումից հետո Բլյունչլին հրավիրվել է հանրային իրավունքի ամբիոն։ Բլյունչլին իր «Staats- und Rechtsgeschichte der Stadt und Landschaft Zürich» (2 հատոր, Ցյուրիխ, 1838-1839, 2-րդ հրտ. 1856) հիմնական աշխատությամբ հանդես է եկել որպես պատմական դպրոցի կողմնակից։ Լինելով Մեծ խորհրդի անդամ 1837 թվականից՝ Բլյունչլին գլխավորել է չափավոր պահպանողականների այսպես կոչված սահմանադրական կուսակցությունը, սակայն 1844 թվականից նա դադարել է ակտիվ մասնակցություն ունենալ քաղաքական պայքարին և զբաղվել է բացառապես իր սիրելի գիտական ​​գործունեությամբ։ Այդ ժամանակաշրջանին են վերաբերվում նրա «Psychol. Studienü ber Staat u. Kirche» (1844) և «Geschichte des Schweiz. Bundesrechts» (2 հատոր, 1846-1852, 2-րդ հրտ. 1875) ստեղծագործությունները։ Իր կուսակցության անհաջողություններից անհանգստացած՝ Բլյունչլին գրեց անանուն բրոշյուր «Stimme eines Schweizers für und über die Bundesreform» (Tsür., 1847) և շուտով հեռացավ հայրենիքից՝ ընդունելով Մյունխենի համալսարանի հրավերը (1848)՝ Գերմանիայի քաղաքացիական և ընդհանուր պետական իրավունքի ամբիոնում աշխատելու վերաբերյալ։
Մյունխեն
Այստեղ հատկապես դրսևորվեց Բլյունչլիի տաղանդը՝ որպես պրոֆեսոր և պետական ​​հետազոտությունների բեղմնավոր գրող։ Նա մեկը մյուսի հետևից սկսում է հրատարակել իր կարևորագույն ստեղծագործությունները՝ «Allgemeines Staatsrecht» (2 հատոր, Münch., 1852, 5th ed. 1875-1876, ռուսերեն թարգմանությունը Պր. Ֆ. Դմիտրիևի խմբագրությամբ, Մոսկվա, 1865-1866), «Deutsches Pr i vatrecht» (M., 1853, 3rd ed. 1864), «Privatrechtliches Gesetzbuch für den Kanton Zürich mit Erläuterungen» (4 հատոր, Ցյուրիխ, 1854-1856)։ Նա Արնդտի և Պեպլի հետ հիմնում  է «Kritische Ueberschau für Gesetzgebung a. Rechtswissenschaft»  ամսագիրը, որը հրատարակվում է  1853-1859 թվականներին։
Նրա անունը մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել Գերմանիայում և նա առանձնահատուկ հարգանք է վայելել լիբերալ կուսակցությունում։ 1861 թվականին Դրեզդենում կայացած իրավաբանների համագումարում Բլյունչլին ընտրվել է նախագահ, իսկ նույն թվականին նրան առաջարկվել է Հեյդելբերգի համալսարանի Պետականաշինության ​​և ոստիկանության ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։ Այստեղ նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել քաղաքական գործերին, դարձել է Բողոքական միության (Protestantverein) հիմնադիրը և նրանց համագումարների մշտական ​​նախագահը, ինչպես նաև Բադենի գլխավոր սինոդը (1867) և որպես Բադենի առաջին պալատի անդամ՝ դրա վերակազմակերպման նախաձեռնողը։ Նրա գրական գործունեությունը չի թուլացել. բացի բազմաթիվ առանձին աշխատություններից (դրանց ժողովածուն լույս է տեսել 2 հատորով, 1875-1876) նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Բրատերի հրատարակած «Deutsches Staatswörterbuch» -ին (11 հատոր, Stuttg., 1857-1870), գրել է «Das moderne Völkerrecht» միջազգային իրավունքի դասագիրքը (1868, 3-րդ հրտ. 1878, ռուսերեն թարգմանությունը Կոմարովսկու խմբագրությամբ, Մ. 1876) և «Politik als Wissenschaft» աշխատությունը (Շտուտգարտ, 1875)։
1875 թվականին ընտրվել է Նիդերլանդների գիտությունների թագավորական ակադեմիայի օտարերկրյա անդամ ։
Ռուսերեն են թարգմանվել նրա «Մարդաբանական ակնարկներ» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1867) և «Ընդհանուր պետական ​​ համակարգի և քաղաքականության պատմությունը 17-րդ դարից սկսած մինչև մեր օրերը» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1874)։ Միջազգային իրավունքի վերաբերյալ նրա գաղափարները մեծ հեղինակություն էին վայելում։ Միջազգային իրավունքի գիտնական ներկայացուցիչների պարբերական համագումարներ կազմակերպելու նրա առաջարկը՝ աստիճանաբար համոզելու նրանց միջազգային հարաբերություններում պատերազմական հարցերը զենքի ուժով լուծելու փոխարեն, այդ հարցերը լուծել միջազգային տրիբունալում, որը ողջունվել է ինչպես բոլոր երկրների գիտնականների, այնպես էլ աշխարհի բարեկամների կողմից և նրա առաջարկով ստեղծվել է այսպես կոչված Միջազգային իրավունքի ինստիտուտը, որն առաջին անգամ նրա նախագահությամբ գումարվել է Գենտում 1873 թվականին։
Կրտսեր Գուստավ Ռոլեն-Ժեկմենի և Գուստավ Մուանիեի հետ թղթակցել է  Միջազգային մարդասիրական իրավունքին և Կարմիր խաչին վերաբերող հարցերի շուրջ ։
Յոհան Կասպար Բլյունչլին մահացել է 1881 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Կարլսրուեում։
Նրա գրադարանը ձեռք է բերել Ջոնս Հոփքինսի համալսարանը ։ Նրա «Geschichte der Republik Zürich» աշխատությունը լրացրել և ավարտել է Յոհան Յակոբ Հոտտինգերը ։
Վիլյամայոր դե Գալյեգո (քաղաք)
Վիլյամայոր դե Գալյեգո (Villamayor de Gállego), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սարագոսա պրովինցիայի կազմում (Արագոն)։
Համայնքը գտնվում է Սարագոսա գավառի կազմում։ Տարածքը՝ 93 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2888 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 4 կմ հեռավորություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սարագոսա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Ժիլինցի (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)
Ժիլինցի (Жилинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիլինցի գյուղում բնակվում էր 967 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 379,22 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զվյագինո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Զվյագինո (Звягино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պտղոմեոսներ
Պտղոմեոսներ (կամ Լագիդոսներ՝ Պտղոմեոս I-ի հայր Լագուսի անունով), հելլենիստական Եգիպտոսի արքաների դինաստիա մ.թ.ա. IV դար - մ.թ.ա. I դարերում։ Հիմնադրվել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու ութ հայտնի դիադոքոսներից մեկի՝ Պտղոմեոս I-ի կողմից։ Առաջին Պտղոմեոսների օրոք հելլենիստական Եգիպտոսը Արևելքի ամենահզոր պետություններից մեկն էր, իսկ նրա մայրաքաղաք Ալեքսանդրիան՝ արևելյան միջերկրականի խոշորագույն նավահանգիստն և առևտրաարհեստավորական ու մշակութային կենտրոնը ։
Պտղոմեոսների հարստության անվանացանկը
Փակագծերում բերված են կառավարման տարեթվերը։ Սովորաբար, դա իրականացվում էր իրենց կանանց հետ համատեղ, ովքեր հաճախ նաև նրանց քույրերն էին լինում։ Նրանցից ոմանք կատարել են թագավորական իշխանության պարտականություները, սակայն ամենաճաչվածն ու ամենահաջողվածը եղել է Կլեոպատրա VII-ը (մ.թ. 51-30)՝ իր երկու եղբայրների և որդու հետ համատեղ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պտղոմեոսների դինաստիա Կատեգորիա:Հին Եգիպտոս
Էնն Նայթ
Էնն Նայթ (Anne Knight, ), անգլիայի սոցիալական բարեփոխիչ, ու ֆեմինիզմի առաջամարտիկ։ Մասնակցել է 1840 թվականին անցկացված  Ստրկության դեմ պայքարի համաշխարհային համագումարին, որտեղ առաջ է քաշվել կանանց իրավունքները բարելավելու անհրաժեշտությունը ։ 1847 թվականին ստեղծել է կանանց ընտրական իրավունքի առաջին թռուցիկը, իսկ 1851 թվականին Միացյալ Թագավորության Շեֆիլդ քաղաքում ստեղծել կանանց ընտրական իրավունքի առաջին կազմակերպությունը։
Ընտանիք
Էնն Նայթը ծնվել է 1786 թվականին Անգլիայի Չելմսֆորդ քաղաքում։ Չելմսֆորդցի նպարավաճառ Ուիլյամ Նայթի (1756–1814) ու վերջինիս կնոջ՝ Պրիսցիլա Ալենի (1753–1829) դուստրն էր։ Ծնողները քվակերներ էին, իսկ այդ կազմակերպության անդամներից ոմանք ակտիվ մասնակցություն են ունեցել ու հակաստրկատիրական շարժումներին ։
Վաղ ջանքեր և հիասթափություններ
1825 թվականին հանդիսացել է Չելմսֆորդի կանանց ստրկության դեմ պայքարի ընկերության անդամ և մի խումբ քվակերների հետ ճանապարհորդել Եվրոպայում․ ճանապարհորդությունը ճանաչողական էր, սակայն նաև լավ նպատակներ էր հետապնդում։ Նայթը խոսում էր և՛ ֆրանսերեն, և՛ գերմաներեն ։
Սերտորեն համագործակցել է այլ առաջատար աբոլիցիոնիստների՝ Թոմաս Կլարկսոնի, Էլիզաբեթ Փիզի ու Ջոզեֆ Ստյորժի հետ։
Երբ կանանց արգելվել է մասնակցել 1840 թվականին Լոնդոնում կայացած Ստրկության դեմ պայքարի համաշխարհային համագումարին, Նայթը վրդովվել է ու սկսել պայքարել կանանց իրավունքների համար։ Համագումարի լուսանկարում քիչ թվով կանայք են ընդգրկված Նայթի հետ՝ Էլիզաբեթ Փիզը, Ամելիա Օփին, Լեդի Բայրոնը, Մերի Էնն Ռոուսոնը, Թոմաս Կլարկսոնի հարսն ու զարմուհի Մերին, ինչպես նաև Լուկրեցիա Մոտտը ։
1847 թվականին ստեղծել է կանանց ընտրական իրավունքի առաջին թռուցիկը։ Կանանց ընտրական իրավունքի կարևորությունը բարեփոխումների առաջնորդներ Հենրի Բրումին և Ռիչարդ Կոբդենին, ինչպես նաև Չարտիզմի առաջնորդներին հասկացնել տալու նրա ջանքերն ապարդյուն են եղել ։
Ամերիկացի քվակ Լուկրեցիա Մոտտը 1840-ական թվականներին Նայթի մասին ասել է․ «եզակի տեսք ունեցող կին՝ շատ հաճելի և քաղաքավարի» ։
Տեղափոխություն Ֆրանսիա
1846 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանսիա և մասնակցել 1848 թվականի հեղափոխությանը, 1849 թվականին Փարիզում մասնակցել միջազգային խաղաղության համաժողովին։ Ժաննա Դերոինի հետ մարտահրավեր է նետել քաղաքական ակումբներից կանանց արգելքին և ֆեմինիստական նյութերի հրապարակմանը։ 1851 թվականին համագործկցել է Էնն Քենթի հետ և հիմնադրել Շեֆիլդի կանանց քաղաքական ասոցիացիան՝ առաջին բրիտանական կազմակերպությունն՝ ուղղված կանանց ընտրական իրավունքին ։
Մահ և անվանակոչումներ
Էնն Նայթը չի ամուսնացել։ Նա մահացել է Ֆրանսիայում, Ստրասբուրգի մոտ գտնվող Վալդերսբակ համայնքում 1862 թվականի նոյեմբերի 4-ին, բարերար Ժան-Ֆրեդերիկ Օբեռլենի թոռան տանը։
Ճամայկայի Նայթսվիլ գյուղն անվանվել է նրա պատվին, գուցե նաև իր կրտսեր քրոջ՝ Մարիայի (1791–1870) պատվին, որը 1810-ական թվականներին ամուսնու՝ աբոլուցիոնիստ Ջոն Քանդլերի (1787–1869) հետ այցելել է Վեստ Ինդիա։
Էսսեքսի համալսարանի ուսանողների նոր կացարաններից մեկը՝ Էնն Նայթի տունը, անվանվել է նրա պատվին։ Նրա պատվին է անվանվել նաև 2005 թվականին բացված Քոլչեսթերի քվակերների բնակարանային Ասոցիացիայի «Էնն Նայթի տուն» երիտասարդական հանրակացարանը։ Նրա ծննդավայր Չելմսֆորդի երկաթուղային կայարանի դիմաց գտնվող II կարգի կարևորության կառույցը, որը 1823 թվականից մինչև 1950-ական թվականներն օգտագործվել է որպես քվակերների հանդիպման վայր, նրա պատվին անվանվել է Էնն Նայթի շենք։ Մինչև 2008 թվականն այդ կառույցն Անգլիայի Ռուսկին համալսարանի մաս է կազմել։ Համալսարանի տեղափոխումից հետո մինչև 2015 թվականը դատարկ է եղել, որից հետո կարճ ժամանակահատված օգտագործվել է մշակությաին նախագծի շրջանակում՝ ի վերջո դառնալով ընտանեկան ռեստորանային ցանցի մաս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կին գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի սուֆրաժիստներ
Մոխրաթաղ
Մոխրաթաղ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում՝ Թարթառ գետի միջին հոսանքում՝ 540 մետր բարձրության վրա։ Գտնվում է հանրապետության հյուսիսարևելյան հատվածում, Մարտակերտ շրջկենտրոնից 8 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 62 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Համայնքը լեռնային է, ունի 2856,80 հա տարածք, որից 1350,59 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 1369,05 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 6 աղբյուրներ` «Բլեղանց», «Քիթի-մարեն», «Ինը մասեն», «Քյահրիզ», «Պնջիր-փիշին» և «Տզզալուն»։
Մոխրաթաղը Արցախյան պատերազմում
1989-ին Մախրաթաղում կազմավորվել է կամավորական ջոկատ (հրամանատար՝ Վ. Բալայան, Գ. Պողոսյան), որը մասնակցել է գյուղի, Մարտակերտի (Չայլու, Կիչան, Մարաղա, Վաղուհաս և այլն), Շահումյանի (Բուզլուխ, Մանաշիդ, Կարաչինար, Էրքեջ և այլն), Հադրութի (Տող, Ծամձոր և այլն) շրքանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մոխրաթաղից ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվել է Վ. Բալայանը (հետմահու)։ Մոխրաթաղից զոհվել է 11 ազատամարտիկ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Մոխրաթաղ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 341 մարդ, կա 102 տնտեսություն։
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ` եկեղեցի «Ինը մաս» (XII դ. վերակառուցվել է 1881 թ.), Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1883 թ.), գերեզմանոց (միջնադար), Մելիք-Իսրայելյանների ապարանք (1771 թ.), «Սահար օրիորդ» մատուռ, հաշվառված է 14 հուշարձան։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում թին 28 աշակերտներ ։
Տարաս Շևչենկոյի կիսանդրի (Կրասնոդար)
Տարաս Շևչենկոյի կիսանդրի (Бюст Тараса Шевченко), ուկրաինացի մեծանուն բանաստեղծ Տարաս Գրիգորևիչ Շևչենկոյի հուշարձանը Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդար քաղաքում։ Բացվել է 1980 թվականին` նրա անվան փողոցի և քաղաքի տրանսպորտային գլխավոր զարկերակներից մեկի` Ստավրոպոլսկայա փողոցի խաչմերուկում ։ Կիսանդրին Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է և պահպանվում է պետության կողմից։
Տվյալներ
Հուշարձանը հայտնի մոնումենտալիստ քանդակագործ Իվան Պետրովիչ Շմագունի քանդակագործական ստեղծագործությունն է։ Նրա աշխատանքներից են ոչ միայն Ստավրոպոլսկայա և Շևչենկոյի փողոցների խաչմերուկում տեղադրված Տարաս Շևչենկոյի կիսանդրին, այլև շատ այլ կոթողներ Կրասնոդարում և այլ քաղաքներում ։ Կիսանդրու ճարտարապետն է Վալերի Տիմոֆեևիչ Գոլովերովը ։ Կիսանդրու բացումը տեղի է ունեցել 1980 թվականին ։ Կիսանդրին տեղադրված է Ստավրոպոլսկայա փողոցի թիվ 85 շենքի հարևանությամբ ։
Մոխրաթաղ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի բնակավայրեր
Տարաս Շևչենկոյի կիսանդրի (Կրասնոդար)
Տվյալներ
Կիսանդրին պատրաստված է բետոնից` մարմարի փշրանքի հավելումով։ Բանաստեղծը պատկերված է տարեց հասակում, առանց գլխարկի։ Նրա ձեռքերը ծալված են կրծքի մոտ։ Կիսանդրին ասես դուրս է գալիս պատի միջից ։ Կիսանդրու պատվանդանին փակցված է ուկրաինացի բանաստեղծի ստորագրությունը։
Ուկրաինացի բանաստեղծ Տարաս Շևչենկոյի կիսանդրին Կրասնոդարում Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է և պահպանվում է պետության կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կրասնոդարի հուշարձաններ Կատեգորիա:Տարաս Շևչենկոյի հուշարձաններ
Էլում-տաղի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Հարդերվեյկ (համայնք)
Հարդերվեյկ (Harderwijk ), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 38,46 կմ² է, բնակչությունը՝ 45.025 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.700 եվրո է։
Կատեգորիա:Խելդերլանդի համայնքներ
Ժիգայլովկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Ժիգայլովկա (Жигайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիգայլովկա գյուղում բնակվում էր 1 036 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Բրյուսել)
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան, հայազգի քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանի Ալեքսանդր Պուշկինին նվիրված հուշարձանը Բրյուսելում` Պուշկինի անվան հրապարակում։
Նկարագրություն
Բրոնզե պատվանդանին երեք լեզուներով` ֆրանսերեն, ռուսերեն և ֆլամանդերեն նշված են բանաստեղծի կյանքի ուղիները։ Մակագրությունը ոճավորված է ըստ Պուշկինի ձեռագիր տեքստերի։ Պուշկինին քանդակելիս՝ քանդակագործը փորձել է Պուշկինի ձեռագրերին հաղորդել կյանքի այն շունչը, որում նրանք ստեղծվել են՝ փետուրի ճռռոցը, ճրագի լույսը, պոետը կարծես ձեռքով սեղմում է մենամարտի ժամանակ Դանտեսից ստացած մահացու վերքը։
1999 թվականին, Պուշկինի ծննդյան 200-ամյակի առթիվ, Բրյուսելի քաղաքապետարանը որոշեց տեղադրել պոետի հուշարձանը։ ՌԴ Արտաքին գործերի նախարարության նախաձեռնությամբ և Պուշկինի անվան միջազգային հիմնադրամի աջակցությամբ Բրյուսելին նվիրվեց Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձանը ։ Հուշարձանը որոշվեց տեղադրել երկու փողոցների հատման վայրում, որն էլ անվանվեց Պուշկինի հրապարակ։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1999 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ։
2014 թվականի հունվարին Բելգիայում ՌԴ մամլո խոսնակ Գեորգի Կուզնեցովը հայտնեց հուշարձանի վայրի տեղափոխման մասին (տրամվայի նոր գծերի շինարարության պատճառով) ։ Պուշկինի ժառանգները՝ Ալեքսանդր և Մարիա Պուշկինները սկսեցին արշավ՝ հուշարձանի պահպանության համար ։
Հուշարձանի հեղինակն է Գեորգի Ֆրանգուլյանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Բրյուսելի հուշարձաններ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձաններ
Պիլնիկի (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)
Պիլնիկի (Пильники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Անդրեու Ֆոնտաս Պրատ
Անդրեու Ֆոնտասը (Andreu Fontàs Prat, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, Սելտայի պաշտպան։
Կարիերա
Ծնվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 14-ին Իսպանիայում։ Ֆոնտասը Բարսելոնա է եկել 2007 թվականին Ջիորնայից, որտեղ 1 տարի էր անցկացրել։ Մինչ այդ նա լքել է հարազատ Բանյոլեսը, որտեղ խաղացել է 1996 թվականից։ Մի քանի ամիս խաղալով Խուվենիլ Ա-ում, նա տեղափոխվեց Բարսա Բ, որտեղ անցկացրեց 2, 5 մրցաշրջան։ Այդ ընթացքում նա օգնեց թիմին բարձրանալ մինչ Սեկունդա և այնտեղ գրանցել պատմության մեջ լավագույն արդյունքը՝ 3-րդ հորիզոնական։ 2011 թվականի հուլիսին որոշվեց նրան տեղափոխել առաջին թիմ և ավտոմատ կերպով երկարաձգել պայմանագիրը մինչ 2013 թվականի հունիսի 30-ը։ 2011/2012 մրցաշրջանում Ֆոնտասը կլինի առաջին թիմի լիարժեք անդամ։ Ֆոնտասը հիանալի կենտրոնական պաշտպան է։ Նա ֆիզիկապես շատ ուժեղ է և խելացի է։ Սկզբում նա հանդես էր գալիս հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում, սակայն տարիների ընթացքում Անդրեուն վերածվեց հուսալի կենտրոնական պաշտպանի, ով նաև արտակարգ փոխանցումների է տիրապետում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1989 ծնունդներ Կատեգորիա:Բանիոլես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Հայնախագիծ
Հայնախագիծ բաց բաժնետիրական ընկերություն, ստեղծվել է 1996 թվականին 1955 թվականին հիմնված «Հայպետնախագիծ» պետական գլխային նախագծային ինստիտուտի սեփականաշնորհման գործընթացի արդյունքում և հանդիսանում է վերջինիս իրավահաջորդը։
Պատմություն
«Հայնախագիծը» կոչված է մշակելու քաղաքաշինության ու ճարտարապետաշինարարական օբյեկտների նախագծային փաստաթղթեր։ Այստեղ նախագծվել և իրականացվել են ՀՀ կառավարության № 2 մասնաշենքը, ՀՀ ԳԱԱ-ի նախագահության համալիրը, ԵՊՀ-ի համալիրը, Մեծ եղեռնի հուշահամալիրը, Հրազդան մարզադաշտը, Մարզահամերգային համալիրը և բազմաթիվ այլ կառույցներ Երևանում և Հանրապետության այլ քաղաքներում։
«Հայնախագիծ» ԲԲ ընկերությունը կազմված է վարչական և նախագծային բաժիններից, որոնց մեջ ընդգրկված են 10 ճարտարապետական արվեստանոցներ, 6 կոնստրուկտորական բյուրոներ, 6 ինժեներական բաժիններ, «Նոր շինարարական տեխնոլոգիաների կենտրոնը»։ Ճարտարապետական արվեստանոցները կրում են արվեստանոցի ղեկավարների անունները, որոնք երկար տարիների ստեղծագործական ուղի անցած ու ճանաչված ճարտարապետներ են ։
Գուրգեն Հակոբյան (քանդակագործ)
Գուրգեն Տարիելի Հակոբյան, հայ քանդակագործ։ FIDEM-ի (Միջազգային մեդալագործական ֆեդերացիա) անդամ և հայաստանյան ներկայացուցիչ ։
Քանդակագործ Տարիել Հակոբյանի որդին է։
Կենսագրություն
2004 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի կերպարվեստի ֆակուլտետի քանդակի բաժինը (պրոֆեսորներ՝ Թերեզա Միրզոյան, Գարեգին Դավթյան)։ 2004 թվականից քանդակագործություն է դասավանդում Երևանի ճարտարապետության և շինարարարության պետական համալսարանում։ 2006 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 2005 թվականին մասնակցել է Արտաշատ քաղաքում կայացած քանդակագործական միջազգային սիմպոզիումին ։ 2008 թվականին Ֆրանսիայի Կլամար քաղաքում տեղադրել է «Բարեկամության ծառ» տուֆ քարից հուշարձանը՝ նվիրված Հայ-Ֆրանսիական բարեկամությանը։ Նույն թվականին ունեցել է անհատական ցուցահանդես Կլամար քաղաքում։
Մեդալագործական արվեստում ստեղծագործություններ ունի նվիրված հայ կոմպոզիտորներին (Էդուարդ Միրզոյան, Տիգրան Մանսուրյան, Առնո Բաբաջանյան, Օհան Դուրյան)։ Ստեղծագործում է նաև գրաֆիկայի ժանրում։ Նրա դիզայնով և գրաֆիկական աշխատանքներով Միչիգանում թողարկվել է Էդվարդ Միրզոյանի և Վաչե Շարաֆյանի ստեղծագործությունների ձայնասկավառակը «Music of Armenia»։ 2013 թվականին Գերմանիայի Պրյոտցել քաղաքի «Կոմիտաս» ամենամյա երաժշտական փառատոնի շրջանակներում բացվել է Գուրգեն Հակոբյանի քանդակների և գրաֆիկաների անհատական ցուցահանդեսը։ Գուրգեն Հակոբյանը հիմնականում աշխատում է փայտից և բրոնզից, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի օրգանական, պլաստիկ ծավալներ ստանալ։ Աշխատանքները գտնվում են տարբեր մասնավոր հավաքածուներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Տիգրան Մուսիև
Տիգրան (Լազր) Արշակի Մուսիև (Մուսիյան) , Անդրկովկասում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1902)։
Հեղափոխական գործունեության մեջ է ներգրավվել 1900-ական թվականների սկզբին՝ Բաքվի նավթագործարաններում աշխատելու տարիներին։ ՌՍԴԲԿ II համագումարից հետո ձեռք է բերել բոլշևիկյան կողմնորոշում։ 1907 թվականին Բաքվում մայիսմեկյան ցույցին մասնակցելու համար ձերբակալվել և բանտարկվել է։ 1913 թվականին զորակոչվել է բանակ։ 1916 թվականից ծառայել է Սարիղամիշում, ներգրավվել բոլշևիկյան ընդհատակի աշխատանքներում։ Ռուսաստանում 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո եղել է Սարիղամիշի բոլշևիկյան և կայազորի զինվորական կոմիտեների անդամ։ 1917 թվականի դեկտեմբերին մասնակցել է Կովկասյան բանակի II համագումարի աշխատանքներին, ընտրվել Սարիղամիշի ռազմահեղափոխական կոմիտեի անդամ։ 1918 թվականի հունվարին, երբ Սարիղամիշում հաստատվել էր խորհրդային ռեժիմ, Մուսիևը նշանակվեց քաղաքի զինվորական պարետ և միաժամանակ Կովկասյան ռազմաճակատի հրամանատարի տեղակալ։ Ռուսական զորքերի՝ Կովկասյան ռազմաճակատից հեռանալուց հետո Սարիղամիշի կոմիտեն տեղափոխվել է Բաքու, որտեղ Մուսիևը նշանակվել է կոմիսար և սատարել Բաքվի կոմունային։ 1918 թվականի մարտին մեկնել է Հյուսիսային Կովկաս, ապա՝ Աստրախան, որտեղ մասնակցել է սպիտակ-գվարդիականների դեմ մարտերին։ Եղել է Վլադիկավկազի զինվորական պարետը։ Անդրկովկասում խորհրդային ռեժիմի հաստատվելուց հետո սովորել և ավարտել է Մոսկվայի Գ․ Վ․ Պլեխանովի անվան ժողտնտեսության ինստիտուտը, ստանձնել զինվորական և տնտեսական պաշտոններ։
Կատեգորիա:1882 ծնունդներ Կատեգորիա:1938 մահեր Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Լյուդվիգ Սվոբոդա
Լյուդվիգ Սվոբոդա (Ludvík Svoboda, ), չեխ քաղաքական և ռազմական գործիչ, բանակի գեներալ (1945), Չեխոսլովակիայի եռակի հերոս (1965, 1970, 1975), Խորհրդային Միության հերոս (1965), Չեխոսլովակիայի 7-րդ նախագահը։
Ստացել է գյուղատնտեսական կրթություն։ 1915 թվականին զորակոչվել է ավստրո-հունգարական բանակ, եղել է ռուսական ճակատում։ Սվոբոդայի ղեկավարությամբ գործող չեխական խումբն անցել է ճակատային գիծը և 1916 թվականին մտել չեխոսլովակյան լեգիոն։ 1920 թվականին վերադարձել է հայրենիք՝ դարձել չեխոսլովական բանակի կադրային սպա։ 1931-1934 թվականներին դասավանդել է ռազմական ակադեմիայում, ապա եղել է հետևակային գումարտակի հրամանատար։ Նացիստական Գերմանիայի կողմից Չեխոսլովակիան օկուպացնելուց հետո եղել է ընդհատակյա հակաֆաշիստական ռազմական կազմակերպության հիմնադիրներից։ 1939 թվականի ամռանը մեկնել է Լեհաստան, ուր կազմակերպել է չեխական զորական միավորում, որի հետ 1939 թվականի սեպտեմբերին անցել է Խորհրդային Միություն։ Սվոբոդան 1942 թվականի փետրվարին Բուզուլուկում 1-ին Չեխոսլովակյան առանձին հետևակային գումարտակի ստեղծման նախաձեռնողն է, որը Սոկոլովի տակ 1943 թվականի մարտին առաջին անգամ մարտի է բռնվել ֆաշիստական զորքերի դեմ։ 1943 թվականին գլխավորոլ է 1-ին Չեխոսլովակյան առանձին հետևակային բրիգադը, որը մարտնչել է Կիևի, Բելայա Ցերկովի, Ժաշկովի տակ։ 1944 թվականին Սվոբոդայի հրամանատարությամբ գործող 1-ին Չեխոսլովակյան բանակային կորպուսը մասնակցել է Դուկելյան օպերացիային, Սլովակիայում մղվող մարտերին։
1945-1950 թվականներին եղել է ազգային պաշտպանության նախարար։ Չեխոսլովակիայի այլ գործիչների հետ ստորագրել է Կոշիցեի ծրագիրը (1945)։ 1951 թվականին նշանակվել է Չեխոսլովակիայի կառավարության նախագահի տեղակալ և ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական կոմիտեի նախագահ։ 1955-1959 թվականին եղել է Կլեմենտ Գոտվալդի անվան ռազմական ակադեմիայի պետը, 1968-1975 թվականին եղել է ՉԽՍՀ նախագահը, ՉԽՍՀ զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարը։
Պարգևատրվել է Գոտվալդի (1959, 1970), Լենինի (1943, 1965), Հոկտեմբերյան հեղափոխության (1970), Սուվորովի 1-ին (1945), 2-րդ աստիճանի (1943) շքանշաններով։ Խաղաղության չեխոսլովակյան (1968), «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման» միջազգային լենինյան (1970) մրցանակներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Չեխ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Չեխիայի նախագահներ
Երևանի խորքային բեկվածք
Երևանի խորքային բեկվածք, երկրակեղևի խզվածքային խոշոր խախտում՝ Արագածի հարավային լանջից մինչև Վայքի և Ուրծի լեռնաշղթաների հարավային լանջերը։ Անցնում է Երևանի, Փարաքար ու Աղավնատուն գյուղերի տարածքով։ Կառային խախտում է, Միջինարաքսյան միջլեռնային իջվածքը սահմանազատում է Արագածի հրաբխատեկտոնական և Ուրծ-Վայքի կամարածալքային կառույցներից։ Բեկվածքը երկրակեղևը հատում է 40-45 կմ խորությամբ, որի բյուրեղային հիմքի մակերևույթի լայնությունը 2-3 կմ է։
Կատեգորիա:Հայաստանի երկրաբանություն Կատեգորիա:Բեկվածքներ
Զվյոզդնի (քաղաքատիպ ավան, Ուստ-Կուտսկի շրջան)
Զվյոզդնի (Звёздный), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 957 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1974 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բուչանան
Բուչանան (անգլերեն՝ Buchanan, Liberia), քաղաք Լիբերիայի արևմուտքում։ Քաղաքը նաև Գրանդ Բասսա երկրամասի վարչկենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 34,270 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լիբերիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լիբերիայի վարչկենտրոններ Կատեգորիա:Գրանդ Բասսա երկրամաս Կատեգորիա:1835 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր