cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լեռնամետալուրգիայի ինստիտուտ
Պատմություն
1957 թվականին Հայաստանում ստեղծվել է գիտահետազոտական լեռնամետալուրգիական ինստիտուտ (ԳՀԼՄԻ), որը գլխադասային ինստիտուտի իրավասություն ուներ՝ գիտական հիմնախնդիրների մշակման և մետալուրգիական և լեռնահանքային արդյունաբերական գործընթացների կատարելագործման նպատակով Հայաստանի գունավոր մետալուրգիայի ձեռնարկությունների համար գիտահետազոտական և փորձնական-շինարարական աշխատանքներ իրականացնելու։ Հետագայում ԳՀԼՄԻ-ն և Արմգիպրոցվետմետը միավորվել են։
1963 թվականին ինստիտուտն անցել է ԽՍՀՄ Պետմետալուրգկոմիտեի ենթակայության տակ։
1967 թվականին ինստիտուտի հիմնական երեք բաժիններն էին՝ լեռնային, հարստացման և մետալուրգիայի, որոնց ենթակայության տակ կային 8 մասնագիտացված հետազոտական լաբորատորիաներ։
Հիմնական բաժինների իրականացրած հետազոտությունների համընդգրկունությունն ու արդյունավետությունն ապահովելու համար ստեղծվել են երկրաբանության, տեխնիկատնտեսական և գիտատեխնիկական հետազոտությունների և արտոնագրային ծառայության բաժինները, կեղտաջրերի մաքրման և գազամաքրման ու փոշեզտման լաբորատորիաները։
Ինստիտուտի վերլուծական մասը ներկայացված էր կենտրոնական վերլուծական, հարգորոշման, սպեկտրալ վերլուծության, ռենտգենա-կառուցվածքային վերլուծության և միներոլոգիայի ու պետրոգրաֆիայի լաբորատորիաներով ։
Իր պատմության ողջ ընթացքում ինստիտուտի գործունեությունն անշեղորեն ընդլայնվել է, զուգահեռաբար աճել են կատարված աշխատանքների ծավալները։ Որոշակի անկում է արձանագրվել միայն 90-ականներին՝ Հայաստանում հանքարդյունաբերության ոլորտի ճգնաժամով պայմանավորված։
1994 թվականին ինստիտուտը գրանցվել է Հայաստանի Հանրապետության պետական ռեգիստրի կողմից՝ որպես «Հայաստանի Գունավոր Մետալուրգիայի գիտահետազոտական և նախագծային ինստիտուտ» («Հայգիտգունմետգիտնախագիծ») Պետական ձեռնարկություն, որը 02.02.1998 թվականին վերակազմավորվել է «Հայգիտգունմետգիտնախագիծ» պետական փակ բաժնետիրական ընկերության, իսկ 08.12.1999 թվականին անվանափոխվել է «Լեռնամետալուրգիայի ինստիտուտ» փակ բաժնետիրական ընկերության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գիտահետազոտական ինստիտուտներ
Արմիզոնսկի շրջան
Արմիզոնսկի շրջան (Армизонский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տյումենի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Արմիզոնսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3109 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տյումենի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բիրգիտ Մինիխմայեր
Բիրգիտ Մինիխմայեր (Birgit Minichmayr, ), ավստրիացի դերասանուհի։
59-րդ Բեռլինի կինոփառատոնին արժանացել է «Արծաթե արջ լավագույն դերասանուհուն» մրցանակի` Մարեն Ադենի «Կիրքը արգելք չի ճանաչում» ֆիլմում մարմնավորած դերի համար ։ Նա փառատոնի պատմության մեջ առաջին ավստրիացին է, որը արժանացել է այդ մրցանակին, և առաջին ավստրիացին է, ով 1956 թվականից հետո Եվրոպական ամենակարևոր կինոփառատոններից մեկում արժանացել է լավագույն դերասանուհու մրցանակի։ Աշխատել է Եվրոպայի նշանավոր ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք են` Միխայել Հանեկեն, Թոմ Տիկվերը և Ջեսիկա Հաուզերը։
Կենսագրություն
Բիրգրիտը ծնվել է 1977 թվականին Լինցում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Վիեննայում ընդունվել է Մաքս Ռեյնգարդի թատերական դպրոց, որտեղ ուսումնասիրել է դրամա։ Այնտեղ նրա ուսուցիչնեից մեկը հայտնի ավստրիացի դերասան և ռեժիսոր Կլաուս Բրայնդաուերն էր։ Առաջին թատերական փորձը ձեռք է բերել Բուրգ թատրոնում, որտեղ խաղացել է շատ պիեսներում, հիմնականում` Շնիցլերի, Շեքսպիրի և Նեստրոյի ստեղծագործությունների հիման վրա։ 2000 թվականին առաջնելույթ է ունեցել կինոյում, նկարահանվելով «Abschied» ֆիլմում։ Նույն թվականին նկարահանվել է  «Հանցագործության վայր» հեռուստասերիալի դրվագներից մեկում։ Դրանից հետո արժանացել է Նեստրոյի մրցանակի, որպես Ավստրիայի «Լավագույն երիտասարդ տաղանդ»։
2006 թվականին «Kronprinz Rudolfs letzte Liebe» ֆիլմում մարմնավորել է Ռուդոլֆ կրոնպրինցի սիրուհիներից մեկին` Միցի Կասպերին։
Անձնական կյանք
Ապրում է Մյունխենում, Վիեննայում։ Տիրապետում է անգլերենին և մասնակցել է մի շարք անգլերեն նախագծերի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Pro Evolution Soccer 6
Pro Evolution Soccer 6 (նաև հայտնի է որպես Winning Eleven 10 և Winning Eleven X Ճապոնիայում Xbox 360-ի համար և Winning Eleven։ Pro Evolution Soccer 2007 ԱՄՆ-ում), Pro Evolution Soccer շարքի 6-րդ խաղն է, որը արտադրել է Konami ընկերությունը։ Թողարկվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 27-ին PlayStation 2-ի, Xbox 360-ի ԱՀ-ի համար, իսկ Nintendo DS-ում և PlayStation Portable-ում՝ 2006 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Pro Evolution Soccer 6, 6-րդ շարքի հրատարակությունն է PlayStation 2-ի համար, երկրորդը՝ PlayStation Portable-ի համար և 4-րդը ԱՀ-ի համար։ Խաղի գրաֆիկական շարժիչը ԱՀ-ում չի օգտագործվել Next-gen 360-ը։
Համեմատություններ
Խաղը հիմնականում համեմատվում է FIFA 07-ի հետ։
FIFA 07-ում կա 27 ազգային լիգա, որոնց մեջ մտնում են բարձրագույն լիգաները, երկրորդ լիգաները, մեկ երրորդ լիգա և մեկ չորրորդ լիգա։ Իսկ Pro Evolution Soccer 6-ում կա միայն 5 ազգային լիգա, որոնցից մեկը արտոնագրված է ոչ ամբողջական, և նրանց մեջ չկա այլ լիգա, բայց Pro Evolution Soccer 6-ում կա լրացուցիչ երեք լիգա, որոնցից բոլորնել «կեղծ» անվանումներով, լոգոներով, խաղացողներով են։
PES shop
PES shop-ը Pro Evolution Soccer 6 խաղի խանութն է, ռեժիմն առաջին անգամ օգտագործվել է Pro Evolution Soccer 3-ում և սա 3-րդ օգտագործումն է։
PES shop-ում կա հնարավություն գնելու խաղացողներ, թիմեր, մարզադաշտեր, գեյմփլեյի շրջանակ, զգեստ, սանրվածք, գոլի նշում, տեսախցիկի անկյուն, գնդակի էֆֆետներ, ֆոնային երգ, մարզադաշտների դիտում։
Ցանց
Ցանցը (Network) Pro Evolution Soccer շարքում օգտագործվեց երրորդ անգամ։
Խաղի լիցենզավորված տարբերակում Ցանց ռեժիմն աշխատում է մինչև հիմա, իսկ չլիցենզավորված տարբերակում ռեժիմը թողարկման օրվանից չի աշխատում, մի քանի կարկատան (patch) արտադրող ընկերություններ գնեցին սպասարկողներ, դրանցից որոշը ստեղծեցին կարկատաններ այդ սպասարկողները խաղի վրա աշխատեցնելու համար, կա նաև առանց կարկատանի աշխատող սպասարկիչ, երկուսին էլ հնարավոր է միացում կատարել, բայց առաջին դեպքում հարկավոր է բեռնել սպասարկիչում աշխատող կարկատանը, այլապես չի ստացվի խաղալ։
Առաջնություններ
Բունդեսլիգան սկզբից արտոնագրվել էր Pro Evolution Soccer 6-ի համար, անգամ ֆայլերն էին պատրաստ, բայց վիճաբանության պատճառով անվանափոխվեց 18 թիմ, մնաց միայն Բավարիան։ Այս դեպքից առաջ և հետո Բունդեսլիգան այլևս չի ընդգրկվել Pro Evolution Soccer շարքի որևէ խաղում։
Ոչ ամբողջական արտոնագրություն
Ամբողջական արտոնագրություն
Գնահատական
Կատեգորիա:2006 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
Նյոշատել (պանիր)
Նյոշատել (Neufchâtel), կովի կաթից պատրաստվող ֆրանսիական պանիր, որն արտադրվում է Վերին Նորմանդիայում։ Այն ունի չոր մակերես, պատված է սպիտակ, փափուկ բորբոսով, առաձգական է և ունի սնկերի նուրբ հոտ։
Պատմություն
Հարյուրամյա պատերազմի ժամանակ ֆրանսիացի աղջիկները անգլիացիներին սրտաձև պանիր էին նվիրում ։ Հենց այդ ժամանակ էլ նյոշատելը ձեռք բերեց իր ամենահայտնի ձևերից մեկը։
Տարածվածության գագաթնակետին նյոշատելը հասավ 19-րդ դարում։ Նապոլեոնի Նորմանդիա այցի ժամանակ նրան որպես նվեր հանձնում են հենց նյոշատել տեսակի պանիրների զամբյուղ ։
20-րդ դարում նյոշատելը անցնում է AOC և AOP մատնշում ունեցող պանիրների շարք։
Պատրաստումը
Պանիրը պատրաստում են ապրիլից մինչև նոյեմբեր։
Ներկայումս նյոշատելը պատրաստվում է գրեթե նույն եղանակով, ինչ շատ դարեր առաջ։ Կաթը լցնում են մոտ 20 °C ջերմաստիճանով կաղապարների մեջ, ավելացնում պանրի շիճուկ և կաթնային ֆերմենտներ, ինչից հետո թողնում են պանիրը 24-36 ժամ։ Այնուհետև այն չորացնում են և ավելացնում վրձնասունկ։ Ստացված զանգվածը փայտե դարակներում են դնում, այնուհետև ուղարկում 12-14 °C ջերմաստիճան 95% խոնավություն ունեցող ներքնահարկ։
10 օրից պանիրն արդեն պատրաստ է լինում, սակայն ավելի սուր համ ունենալու համար պանիրը պահում են մինչև 10 շաբաթ։
Նկարագրություն
Պանրի խմորը փափուկ է, միասեռ, յուղայնությունը կազմում է 50%։ Ունի չոր մակերես, պատված է սպիտակ, փափուկ բորբոսով, առաձգական է և ունի սնկերի նուրբ հոտ։
Նյոշատել պանիրն ունի վեց տեսակ՝
Օգտագործումը
Նյոշատելը մատուցում են ճաշի ավարտին՝ աղանդերից առաջ։ Այն օգտագործում են սովորական կամ խրթխրթան հացի և Côtes du Rhône, Beaujolais, Pomerol կամ Saint-Emilion կարմիր գինիների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական պանիրներ Կատեգորիա:Կովի կաթից պանիրներ
Խուան Պաբլո Էսկոբար
Խուան Պաբլո Էսկոբար Լոպեսը (Juan Pablo Escobar Lopez, ծնվել է 1956 թ. հունիսի 19-ին) 1980-1990-ականների գվատեմալացի ֆուտբոլային մրցավար է։
Գլխավոր մրցավարի պարտականություններ է կատարել 1994 թ․ աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարի «-» (4-0) հանդիպման ժամանակ, նաև վարել է 1991 թ․ մինչև 20 տարեկանների աշխարհի առաջնության մեկ և 1989 թ․ մինչև 16 տարեկանների աշխարհի առաջնության երեք հանդիպումներ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցավարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գվատեմալացի ֆուտբոլային մրցավարներ
Ճարտար (լեռնագագաթ)
Ճարտար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Գեղամա լեռների համակարգում, Ծակքար գետի ձախափնյակում, Ծովասար գյուղից 3 կմ հարավ–արևմուտք։ Բարձրությունը 2558 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի լեռներ
Կաիսա
Կաիսա, շախմատի աստվածուհին և հովանավորը կամ մուսան։
Ծագում
Կաիսան անգլիացի գրող և արևելագետ Ուիլյամ Ջոնսի նույնանուն պոեմի հերոսուհին է։ Պոեմը, որն առաջին անգամ տպագրվել է 1772 թ., պատմում է, որ պատերազմի աստված Մարսը հիացած է լինում դրիասներից մեկի՝ Կաիսայի գեղեցկությամբ և փոխադարձ համակրանքի է արժանանում միայն շախմատի գյուտի շնորհիվ։
Մոտ 80 տարի պոեմը քիչ հայտնի էր, սակայն XIX դարի կեսերին ճանաչվեց երեք հրապարակումների շնորհիվ. Այդ ժամանակներից Կաիսան համարվեց շախմատի «հովանավոր աստվածուհի» կամ «մուսա»։
Պոեմի դիպաշարը
Պոեմը սկսվում է Օլիմպոսի աստվածներին և նիմփաներին մեծ հաճույք պատճառող «անարյուն պատերազմի» գեղարվեստական նկարագրությամբ։ Դելիա և Սիրեն նիմփաների խաղի ժամանակ հայտնվում է հիասքանչ Կաիսան։ Նրան սիրահարվում է պատերազմի աստված Մարսը, սակայն նրա սիրախաղը հաջողությամբ չի պսակվում։
Այդժամ նիմփաներից մեկը Մարսին առաջարկում է նոր խաղ հորինել։ Մարսը դիմում է սպորտի աստված Եփրոնի օգնությանը, որն էլ ստեղծում է շախմատը։ Կաիսան հավանում է խաղը, և նա սկսում է այլ աչքերով նայել Մարսին։
Էնեգո
Էնեգո  (Enego), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Կաիսա
Հետաքրքրական փաստեր
Կաիսայի անունով է կոչվել շախմատային ծրագրերի միջև աշխարհի առաջին չեմպիոն (1974) շախմատային ծրագիրը։
Էնեգո
Բնակչությունը կազմում է 1927 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 37 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 52 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 36052։ Հեռախոսային կոդ՝ 0445։
Կաիսա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուսաներ Կատեգորիա:Հռոմեական աստվածներ և աստվածուհիներ Կատեգորիա:Շախմատի պատմություն
Վարսակաձավարի շիլա
Վարսակաձավարի շիլա (վարսակի շիլա), վարսակաձավարից կամ վարսակի փաթիլներից պատրաստված շիլա։ Վարսակի ալյուրից պատրաստված շիլան կոչվում է դեժեն։
Այս ճաշատեսակն ավանդաբար տարածված էր Շոտլանդիայում, Սկանդինավիայում և Ռուսիայում, արևելյան սլավոնների մոտ, ովքեր շիլան եփում էին ինչպես ջրով, այնպես էլ կաթով։ Վերջին տասնամյակներում որպես սննդարար և օգտակար նախաճաշ մեծ ճանաչում է ձեռք բերում նաև այլ երկրներում։ Վարսակաձավարի շիլան, հարուստ լինելով լիխինինով, օրգանիզմին դանդաղ մատակարարում է կալորիաներ և, համապատասխանաբար, էներգիա՝ թույլ տալով նախաճաշից հետո ավելի երկար ժամանակ քեզ կուշտ զգալ ։
Վարսակաձավարի շիլայի ավանդական հումքը ձավարն է՝ ինչպես ամբողջական, չկոտրված հատիկը, այնպես էլ հղկված, մանրացված տեսակը։ Եփման ժամանակը տատանվում է 1 ժամից (ամբողջական հատիկի համար) մինչև 1,5 ժամ (մանրացված ձավարի համար) ։ Պատրաստի շիլան ունի մոխրագույն-սպիտակ երանգավորում։ Պատրաստման ընթացքում ձավարն իր ծավալով առնվազն 4 անգամ մեծանում է։
Մերօրյա օգտագործողները վարսակաձավարի շիլայի պատրաստման համար ավելի հաճախ նախապատվությունը տալիս են վարսակի փաթիլներին, որոնք բավականին մանրացված-փշրված են, վարսակի բավականին բարակ հատիկներն են, որոնց եփման համար պահանջվում է նվազագույն ժամանակահատված (հաճախ բավական է միայն եռման ջուր լցնելը)։ Որքան բարակ են փաթիլները, այնքան հեռու են բնական ամբողջական հատիկներից, նույնքան էլ արագ են մարսվում, և նույնքան էլ բարձր է գլիկեմիկ ինդեքսը ։
Բացի վարսակից և ջրից, վարսակաձավարի շիլայի բաղադրիչներ ակրող են լինել շաքարավազը, աղը, կաթը, կեֆիրը, յուղը, մուրաբան, մեղրը, չրերը, դարչինը, ընկույզը և նույնիսկ պանիրը։ Որպեսզի նախաճաշը տարաբնույթ լինի, շիլան կարելի է զարդարել թարմ մրգի կտորներով (օրինակ՝ բանանի շերտերով կամ հասած նռան հատիկներով) կամ քիչ սառեցված հատապտուղներով ։
1901 թվականից Միացյալ Նահանգներում վարսակաձավարի շիլայի և վարսակի փաթիլների տարածմամբ զբաղվում է Quaker Oats ընկերությունը։ 1980-ական թվականներին այդ և ամերիկյան այլ արտադրողներ վարսակի փաթիլներին սկսեցին ավելացնել վարսակի թեփ, որն ավելի հարուստ է միկրոտարրերով և սննդային թելիկներով, քան սովորական մաքրված հատիկից ստացված ձավարը։ Թեփի մեջ առկա սննդային թելիկների բարձր պարունակությունը նպաստում է արյան մեջ խոլեսթերինի նվազեցմանը։
Եթե պատրաստի նախաճաշի մեջ չավելացվեն աղ և շաքարավազ, վարսակաձավարի դիետան կարող է դրական ազդեցություն ունենալ հիպերտոնիայի և դիաբետի կանխման վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուտեստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խոհանոց Կատեգորիա:Համաշխարհային խոհանոց Կատեգորիա:Ձավարով ուտեստներ
Վերա Նիլսսոն
Վերա Ամալիա Մարթա Նիլսսոն (Vera Amalia Märta Nilsson, ), շվեդացի նկարիչ և գծանկարիչ, էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ, համարվում է 20-րդ դարի Շվեդիայի խոշորագույն նկարիչներից մեկը։
Կենսագրություն
Վերա Նիլսսոնը ծնվել է 1888 թվականին, Իյոնչյոպինգում։ Նա Կարլ Նիլսսոնի և Ադա Սյորբերգի չորս երեխաներից ամենակրտսերն էր։ Բոլոր երեխաները լավ կրթություն ստացան և հետագայում դարձան ուսուցիչ։ Դեռևս դպրոցում Վերան սկսեց հետաքրքրվել նկարչությամբ և մասնավոր դասերի էր հաճախում, ինչի շնորհիվ էլ 1906 թվականին նա կարողացավ ընդունվել Ստոկհոլմի տեխնիկական դպրոց (Tekniska skolan, այժմ՝ Արվեստի, արհեստների և դիզայնի համալսարան-քոլեջ)։ Ուսման ընթացքում նա որոշեց նկարիչ դառնալ։ Հայրը, որը սկզբում դեմ էր նրա ընտրությանը, հետագայում տվեց իր համաձայնությունը, և Վերան մեկնեց Գյոթեբորգ, որտեղ մտավ Վալանդի արվեստի դպրոց (Valand målarskola, այժմ՝ Վալանդի ակադեմիա)։ Նրա ուսուցիչը Կարլ Վիլհելմսոնն էր, որի մոտ այդ պահին սովորում էին ապագա նկարիչները Մայ Բրինգը և Մոլլի Ֆաուստմանը։
1911 թվականին Վերա Նիլսսոնը ուսումը շարունակեց Փարիզում։ Նրա ուսուցիչներն էին Անրի Լե Ֆոկոնիեն և Մարիա Վասիլիևան։ 1912 թվականին նա այցելեց Քյոլնում ցուցահանդես, որտեղ ցուցադրվում էին Վան Գոգի գործերը, և որոնք մեծ տպավորություն թողեցին և նրա հետագա ստեղծագործությունների վրա։
Երբ սկսվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմը, Նիլսսոնը գտնվում էր Բորգհոլմում, բայց հետագայում տեղափոխվեց Կոպենհագեն, որտեղ կացության պայմաններն ավելի լավ էին, և որտեղ ավելի շատ հնարավորություններ կաին համաշխարհային արվեստին ծանոթանալու համար։ Նկարիչը այնտեղ ապրել է 1916-1919 թվականներին և ամառային ամիսները անցկացրել է Էլանդ կղզում։ Այդ ընթացքում նա նկարել է քաղաքային բնապատկերներ, այգիներ և դիմանկարներ։ Նիլսսոնի կուբիզմի ոճի նկարները առանձնանում էին ընդգծված արտահայտչությամբ և համարձակ գույներով։ Քննադատները, որոնք, ընդհանուր առմամբ, շատ դրականորեն էին արձագանքում նրա գործերին, նշում էին Նիլսսոնի նկարչության ինքնատիպությունը, որը բոլորովին տարբերվում էր տիպիկ «կանացի արվեստից»։
Հետագա տարիներին Նիլսսոնը բնակվում էր հիմնականում Բորգհոլմում, իսկ ամառային ժամանակն անցկացնում էր Էլանդում։ Երեսուն տարի նա նկարում էր էլանդյան բնանկարներ դրանք ներկայացնելով երբեմն մուգ ու մռայլ, ապա վառ ու գունագեղ, երբեմն էլ տաք և թափանցիկ։
Նիլսսոնի առաջին ցուցահանդեսը,Մոլլի Ֆաուստմանի հետ միասին, կայացել է ունեցել 1917 թվականին, հաջորդը 1918 թվականին էր։ 1919 թվականին Նիլսսոնը այցելեց Իսպանիա, որտեղ նրա վրա մեծ տպավորություն գործեցին Էլ Գրեկոյի աշխատանքները։ 1922 թվականին Փարիզում ծնվեց նրա դուստրը՝ Կատարինան, որին  հետագայում նկարիչը հաճախ էր պատկերում իր նկարներում։ Բացի իր դստեր դիմանկարներից, Նիլսսոնը, ընդհանուր առմամբ, սիրում էր նկարել երեխաների, բայց նրա գործերն ունեին երկիմաստ նշանակություն, քանի որ դրանք շատ հեռու էին երեխաների ավանդական իդեալականացված պատկերներից։
1927 թվականին Նիլսսոնը ստացավ կրթաթոշակ, որը թույլ տվեց նրան իր դստեր հետ երկու տարով մեկնել Իտալիա։ 30-ականներին նա շատ էր ճանապարհորդում (այցելելով նաև Խորհրդային Միություն) և շատ ցուցադրություններ կազմակերպեց Դանիայում, Հոլանդիայում և Բելգիայում։ Նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը կայացել է 1933 թվականին Ստոկհոլմում։ 1938 թվականին նա նկարել է, Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի իրադարձությունների ազդեցության ներքո, նրա այդ շրջանի ամենահայտնի գործերից է «Փողն ընդդեմ կյանքի» մոնումենտալ նկարը (Penning contra liv):
1940-ականների սկզբին Նիլսսոնը ամառն անցկացրեց Բոհուսլինի ձկնորսական գյուղում, որտեղ ստեղծեց մի շարք նկարներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարիչը ապրում էր Լինչյոպինգում և շարունակում էր ցուցահանդեսներ կազմակերպել Շվեդիայում։ Պատերազմից հետո նա կրկին մեկնեց Փարիզ, որտեղ քանդակագործ Լիս Էրիկսոնը նրան ծանոթացրեց Սենեգալի ուսանողների հետ։ Նիլսսոնը ոգեշնչված նեգրիտյուդ շարժմամբ 1949 թվականին մեկնեց Սենեգալ, որտեղ չորս ամիս պատկերեց տեղական կյանքը նկարներում և կտավներում։ Ավելի վաղ` 1948 թվականին, նրան պարգևատրվել էր Արքայազն Եկատերինայի մեդալով։
1951 թվականին Նիլսսոնը ստացավ Ստոկհոլմում գտնվող Վաստերտորպի դպրոցի (Västertorpskolan) որմնանկարների որմնանկարների առաջին պաշտոնական պատվերը։ Այնտեղ նախատեսվում էր պատկերել բարու և չարի ճակատամարտը «Արևի և փոթորիկի պատմություն» (Sagan om solen och stormen) դասական հեքիաթից։ Հետագայում նա ստացավ այլ պատվերներ, այդ թվում Ստոկհոլմի մետրոյի, մասնավորապես՝ T-Centralen կայանի գեղարվեստական ձևավորումը։ 1953 թվականին Վերա Նիլսսոնը դարձավ Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի առաջին կին անդամը։
Վերա Նիլսսոնը մահացել է 1979 թվականի մայիսի 13-ին Ստոկհոլմում։ Թաղված է Իյոնչյոպինգում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ
Վիլոնյոն
Վիլոնյոն (Villognon), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 393 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.17 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 25 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 209 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 160-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 160 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 133 անձ (77 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (14 տղամարդ և 13 կին)։ 49 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռուզաննա Ոսկանյան
Ռուզաննա Ռոբերտի Ոսկանյան, հայ բանաստեղծ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ։ Հայաստանի Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր (2008)։
Կենսագրություն
Ռուզաննա Ոսկանյանը ծնվել է 1989 թվականի մայիսի 24-ին, Երևանում։ Սովորել է Երևանի Լևոն Շանթի անվան թիվ 4 միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև՝ Երևանի պետական համալսարանում՝ ստանալով բանասերի մասնագիտություն։ Ավարտել է նաև Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։ Հաճախել է ՀԳՄ «Ցոլքեր» երիտասարդական գրական-լրատվական կենտրոն։ 2009 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։
Տպագրվել է «Գրական թերթ», «Գրեթերթ», «Ցոլքեր», «Նարցիս», «Միհր», «Եղիցի լույս» և այլ պարբերականներում, «Բառ և հույս», «Արմատ և լույս», «Խոսք և խոստում», «Արդի հայ երիտասարդ բանաստեղծներ», «18-33. արդի հայ պոեզիա» և այլ անթոլոգիաներում։ 2007 թվականին լույս է տեսել Ոսկանյանի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Թափանցիկ անձրևներ» խորագրով։ 2013 թվականին հրատարակել է բանաստեղծությունների երկրորդ ժողովածուն՝ «Հետո և ավելի հետո» խորագրով ։
Սոնյա Ռիկել
Սոնյա Ռիկել (Sonia Rykiel, ), ֆրանսիացի մոդելյոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նյոյի սյուր Սենում, եվրոպացի ներգաղթյալների՝ Ռուսաստանից և Ռումինիայից Ալֆրեդ Ֆիլսի և Ֆանի Թեսլերի ընտանիքում։ Հայրը ժամագործ էր, մայրը՝ տնային տնտեսուհի։ 17 տարեկանում Սոնյա Ռիկելը աշխատանքի է անցնում տեքստիլ խանութում որպես ցուցափեղկերի ձևավորող։ Նրա առաջին ամուսինը տրիկոտաժե հագուստեղենի խանութի սեփականատեր էր։ 1962 թվականին Սոնյա Ռիկելն  ամուսնու բուտիկի համար ստեղծեց առաջին սվիտերները և հագուստ հղիների համար և շուտով Ռիկելին սկսեցին անվանել «Տրիկոտաժի թագուհի»   ։
Առաջին սեփական բուտիկը Փարիզում բացել է 1986 թվականին, դե Գրենել փողոցում՝ Սենայի ձախ ափին ։
Sonia Rykiel նորաձևության տունը կանացի հագուստի հետ համատեղ թողարկում է տարբեր աքսեսուարներ և օծանելիք ։
2009 թվականի դեկտեմբերին Սոնյա Ռիկելը և շվեդական H&M առևտրային ցանցը  համատեղ թողարկեցին  «Sonia Rykiel pour H&M» ներքնազգեստի հավաքածուն։  Երկրորդ հավաքածուն թողարկվել է 2010 թվականի փետրվարին, այդ իրադարձությունը տոնվել  է Մեծ պալատում։  Հայտարարվել է նաև երրորդ հավաքածուն ։
Կյանքի վերջին տարիներին Ռիկելը տառապում էր Պարկինսոնյան հիվանդությամբ։ Մահացել  2016 թվականի օգոստոսի 25-ին, Փարիզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նորաձևության դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գործարարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հրեաներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հագուստ արտադրողներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Լորենցո Պելեգրինի
Լորենցո Պելեգրինի (Lorenzo Pellegrini, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Ֆուտբոլիստը խաղում է Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում և «Ռոմա»-ում։
Ակումբային կարիերա
Լորենցոն ծնվել է Հռոմում և համարվում է «Ռոմայի» ֆուտբոլային ակադեմիայի սան։ 2015 թվականի մարտի 22-ին իր նորամուտը «Սերիա Ա»-ում նշել է «Չեզենայի» դեմ խաղում փոխարինման դուրս գալով 67-րդ րոպեին փոխարինելով Սալիխա ՈՒչանին։
2015 թվականի հունիսի 30-ին Լորենցոն հեռացել է «Ռոմայից» և պայմանագիր է կնքել «Սասուոլո»-ի հետ։ Տրանսֆերի գինը կազմել է 1.25 մլն․ եվրո։ 2015 թվականի նոյեմբերի 8-ին իր նորամուտն է նշել նոր ակումբի կազմում՝ դուրս գալով դաշտ հիմնական կազմում «Կարպի»-ի հետ խաղում։ Այդ օրվանից հետո նա համարվում էր հիմնական կազմի խաղացող։ 2015-2016 մրցաշրջանում նա մասնակցել է 19 հանդիպման ևդարձել 3 գոլի հեղինակ։
2017 թվականի հունիսի 30-ին Պելեգրինին պայմանագիր է կնքել «Ռոմայի» հետ, մինչև 2022 թվականի հունիսի 30-ը, տրանսֆերի գինը կազմել է 10 մլն․ եվրո։
Կիրիլ Զայցև
Կիրիլ Անդրեևիչ Զայցև (Кирилл Андреевич Зайцев, ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան, պրոդյուսեր։ «Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիր Սերգեյ Բելովի դերի համար «Շարժում դեպի վեր» ֆիլմում։
Լորենցո Պելեգրինի
Կարիերան ազգային հավաքականում
2014 թվականից խաղացել է Իտալիայի երիտարսադական հավաքականում։ 2016 թվականի հունիսի 2-ին իր նորամուտն է նշել Իտալիայի երիտասարդական հավաքականում՝ դաշտ դուրս գալով հիմնական կազմում Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի հետ ընկերական խաղում։
Կիրիլ Զայցև
Կենսագրություն
Կիրիլ Անդրեևիչ Զայցևը ծնվել է Վոլգոգրադում ։ Վաղ տարիքից նա սիրում էր երաժշտությունը, պարում և բասկետբոլ էր խաղում։  2005-ին, դպրոցը ավարտելուց հետո, Կիրիլ Զայցևը մեկնել է Սանկտ Պետերբուրգ և ընդունվել ծովակալ Ս. Անվան ծովային պետական ակադեմիա: ՄԱՍԻՆ. Մակարովա ՝ Նավիգացիայի ֆակուլտետում։ Մարզման ընթացքում նա ճանապարհորդեց Եվրոպա և սովորեց Միացյալ Նահանգներում։
Լորենցո Պելեգրինի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սասուոլոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կիրիլ Զայցև
Կենսագրություն
2011 թվականին Կիրիլ Զայցևը հաջողությամբ ավարտել է ակադեմիան և մեկնել է Ռիգա։
Տեսնելով այն հայտարարությունը, որ Իգոր Կոնյաևը և Ելենա Չերնայան դերասանական կուրս են անցնում Միխայիլ Չեխովի անվան Ռիգայի ռուսական թատրոնում, նա որոշեց փորձել իրեն որպես դերասան և հետագայում ընդունվեց թատրոնի թատերախմբում։ Նրա թատերական գործերից են այնպիսի ներկայացումներ, ինչպիսիք են ՝ «Անտառ», «Վերոնայից երկու պարոնայք», «Լինգ թագավոր», «Արքայադուստր Մերի», որտեղ խաղացել է Գրիգորի Պեչորին և այլն։
2016-ին Կիրիլ Զայցևը նկարահանեց գլխավոր դերերից մեկը `« Վերև շարժում »ռուսական բարձրագույն կոպիտ կինոնկարի մեջ, խաղալով լեգենդար սովետական բասկետբոլիստ Սերգեյ Բելովին, որի գրքի համաձայն, նկարահանվել է ֆիլմը : Նաև 2018-ին նա գլխավոր դերը խաղաց ՝ ամերիկացի Ջոնա Մակենզիին, ով փորձի փոխանակման համար եկած է Ռուսաստանի Քննչական կոմիտե ՝ « Հաղթահարել » հեռուստասերիալում։
2018 թվականից համագործակցում է Մոսկվայի գավառական թատրոնի հետ։ Նա խաղում է Նիկոլաս Առաջինը ՝ Սերգեյ Բեզրուկովի «Պուշկին» և Էրաստ Ֆանդորինի արտադրության մեջ ՝ «Ֆանդորինի արկածները»։
Ֆիլմագրություն
Դերասան.
Պրոդյուսեր.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ
Ապուշություն
Ապուշություն, իդիոտիա (ίδιωτεία - կոպտություն, տգիտություն), բնածին թուլամտության խոր աստիճան, հոգեկան թերզարգացում, որը կապված է պտղի կամ երեխայի ուղեղի թերաճման հետ։ Պատճառները՝ պտղի ներարգանդային վնասվածք, ինքնաթունավորում (ծնողների ալկոհոլամոլություն, սիֆիլիս) կամ երեխայի կյանքի առաջին ամիսներին առաջացած տրավմա։ Ապուշության գլխավոր նշաններն են՝ մտածողության բացակայությունը, խոսքի թերզարգացումը, արտաքին գրգիռների նկատմամբ թույլ ռեակցիան, երբեմն մոլուցքի բռնկումը (ջարդելու, փշրելու ցանկություն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոգեկան հիվանդություններ
Աղտատ (լեռ)
Աղտատ, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Մնձուրի լեռնաշղթայի Սարե-Սալթիկ լեռներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ
Արոմաշևսկի շրջան
Արոմաշևսկի շրջան (Аромашевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տյումենի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Արոմաշևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3900 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13064 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տյումենի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վորոշիլկինի տուն (Տագանրոգ)
Վորոշիլկինի տուն (Дом Ворошилкина), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Կառուցվել է XIX դարի առաջին կեսում, Շմիդտի փողոց, 21 հասցեով ։
Պատմություն
1830 թվականին Տագանրոգի Շմիդտի, 21 փողոցում II գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Միխայլովիչ Վորոշիլկինը կառուցել է երկհարկանի առանձնատուն։ Հայտնի է, որ 1874 թվականի հունվարի 1-ին նա հիմնել է «Տագանրոգի գործարանային արդյունաբերության ընկերակցությունը»։ Շմիդտի փողոցի առանձնատունը վաճառականի ժառանգների ունեցվածքն էր մինչև 1915 թվականը։ Այնուհետև այնտեղ սկսել է գործել Յանովիչի գիմնազիան, որը հետագայում դարձել է Աշխատանքային № 1 դպրոց ։
1992 թվականի թիվ 301 որոշմամբ օբյեկտը վերցված է պետական պահպանության ներքո, քանի որ ճանաչվել է ճարտարապետական հուշարձան ։
Նկարագրություն
Շենքը կառուցված է վաղ անսյուն ռուսական գավառական կլասիցիզմի ոճով։ Պատուհանները պատրաստված են էկլեկտիզմի ոճով. բնորոշ հատկանիշներն են աղեղնաձև կամարով դարպասը և դռնակների երկու կողմերում տեղադրված կիսասյուները։ Կոպտատաշ քարերը գտնվում են առաջին հարկի միջպատուհանային տարածությունում։ Պատուհանների տակ տեղադրված են շարվածքի տարրեր` կողպեքային քարեր։ Ատամնիկները զարդարում են պսակող քիվը։ Վաճառականի տան տարածքում պահպանվել են երբեմնի շինության՝ ցցված կիսասյուներով քարե դարպասի մնացորդները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Ջամգարով եղբայրներ
Ջամգարով եղբայրներ (Братья Джамгаровы), 19-րդ դարում Մոսկվայում հիմնադրված բանկային տուն։ Ռուսական կայսրության խոշորագույն բանկային տներից։ Հիմնադրվել է 1874 թվականին կամ 1878 թվականի մարտի 1-ին ։ Վերացվել է 1917 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ն, Պետրոգրադի հաշվապահական և վարկային բանկի հետ միաձուլվելուց հետո ։
Պատմություն
Բանկային տունը հիմնադրվել է Մոսկվայում։ Բանկի վարչությունը նախագահել են ծագումով հայ Ջամգարով (Ժամհարյան ) եղբայրները՝ Իվանը (նախագահ), Աֆանասին, Նիկոլայը և Աղաջանը։։ Ըստ «Մոսկվա քաղաքում վաճառականի և առևտրի վկայականներ ստացած անձանց մասին տեղեկագիրքի», ընտանեկան բիզնեսի ղեկավար Իվան Իսաակովիչ Ջամգարովը վաճառականների դասի անդամ է եղել 1869 թվականից ։
Ջամգարով եղբայրների բանկային հիմնարկը հիմնադրվել է որպես առևտրային տուն (Վստահության վրա հիմնված ընկերակցություն) 1878 թվականի մարտի 1-ին։ Երբեմն հիմնադրման տարեթիվը նշվում է 1874 թվականը ։ Հիմնադիրները եղել են Բաքվի նահանգի Շուշի քաղաքի բնակիչներ, առևտրական եղբայրներ, խորհրդական Իվան և Իսահակ Ջամգարովները (ծնված 1845 թ.) ։ Իսահակը և Իվանը եղել են բանկի սեփականատերերը իրենց եղբայրներ՝ Աթանասի, Նիկոլայի և Աղաջանի հետ միասին։ Ջամգարովներն արագ մտել են Մոսկվայի գործարար շրջանակներ. եղբայրները տեղերեն զբաղեցրել տարբեր ընկերությունների խորհուրդներում, այդ թվում՝ Կարմիր հրապարակի վերին առևտրային շարքերում (այժմ՝ ԳՈՒՄ) և Մոսկվայի ռետինի մանուֆակտուրայի (հետագայում՝ Կրասնի Բոգատիր գործարան) ։ Բանկային տան գլխավոր գրասենյակը Մոսկվայում է եղել՝ Կուզնեցկի մոստ, շենք 6 հասցեում. Մասնաճյուղեր են եղել Իլյինկայի և Տյոպլիե Րյադի փողոցներում և բորսայի սրահ Իլյինկայում, 6 Մոսկվայի ֆոնդային բորսայի հարևանությամբ։ Սանկտ Պետերբուրգի բանկային տունը, որը բացվել է 1909 թվականին, գտնվել է Նևսկի պողոտա, տուն 28 հասցեում ։
Առևտրային տունը բաժնետոմսեր է ունեցել գործարաններում, երկաթուղիներում, «Կավկազ և Մերկուրի» նավային ընկերությունում, «Ռուս» ապահովագրական ընկերությունում, նավթի և ոսկու հանքերում։ Ունեցել է 13 հազար ակր անտառային տարածք Կոստրոմայի նահանգում, երեք բնակելի տներ Մոսկվայում [1: ]. Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Ջամգարով եղբայրները ակտիվորեն մասնակցել են Պուտիլովյան գործարանների ընկերության ֆինանսավորմանը ։
Ջամգարովների բանկը Սանկտ Պետերբուրգի միջազգային առևտրային բանկի դաշնակիցն էր ։ Եղբայրները եղել են Միացյալ բանկի և Ազով-Դոնի առևտրային բանկի խորհուրդների անդամներ ։
1910 թվականին ընկերությունը մտել է բանկային համընկերություն, որը ղեկավարել է Ազով-Դոն բանկը, իսկ անդամները եղել են «Վավելբերգ», «Ջամգարով եղբայրներ», «Ի. Վ. Յունկեր և Ընկերություն» և «Ռյաբուշինսկի եղբայրներ» ընկերությունները։ 1911 թվականին համընկերության տարեկան շրջանառությունը կազմել է 1,4 միլիարդ ռուբլի։ Առևտրային տան սեփական կապիտալը կազմել էր 5 միլիոն ռուբլի ։
Հասարակական գործունեություն
Ջամգարովների անունը սերտորեն կապված է այն տարածքի հետ, որի վրա այժմ գտնվում է Մոսկվայի Լոսինոոստրովսկի շրջանը։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Մոսկվայի բնակչության աճը ամառանոցային բում է առաջացրել, և երկաթուղու զարգացումը որոշել է դրանց ուղղությունները։ Լոսինոոստրովսկ գյուղը առաջացել է 1898 թվականին, երբ կոնկրետ գերատեսչությունը, որին պատկանում էին Յարոսլավլի երկաթուղու երկու կողմերում գտնվող հողերը, այն բաժանել է հողամասերի և կազմակերպել դրանց վաճառքը։ Մոսկվային մոտ լինելը և անտառապատ տարածքը գրավել են բազմաթիվ բնակիչների։ Գյուղը շատ արագ կառուցապատվել է ամառանոցներով, որոնցից շատերը հարմարեցվել են ձմեռային բնակության համար։ 1898 թվականին երկաթուղուն մոտ՝ 10-րդ վերստում  (այժմ՝ Լոսինոոստրովսկայա) ՝ ստեղծվել է վագոնային դեպո և արհեստանոցներ։ Տարածքի բարեկարգման գործում մեծ դեր են ունեցել Ջամգարով եղբայրները, ովքեր առաջիններից են, ովքեր այստեղ հինգ հողակտոր են գնել և ֆինանսավորել Իչկայի վրայով պատնեշի կառուցումը, որի արդյունքում առաջացել է լճակ։ 1905 թվականին ստեղծվել է Բարեկարգման հասարակությունը, որի շնորհիվ բնակավայրում հայտնվել են լուսավորություն, հեռախոսային կայան (առաջիններից մեկը Մերձմոսկովյան շրջանում, հրշեջ բրիգադ, զբոսայգի (այժմ՝ Բաբուշկինսկի զբոսայգի), գրադարան և տեղական «Լոսինովսկի վեստնիկ» ամսաթերթը։ Այս տարածքում գտնվող տարածքի մի մասը կոչվել է Ջամգարովկա ։ 1911 թվականի մարտի 14-ին հիմնադրվել է «Ջամգարովկա ամառանոցի բարելավման ընկերությունը» ։
Ռոժդեստվենսկի բուլվար 21 հասցեում գտնվող իրենց քաղաքային առանձնատանը բարեգործական ծրագրերի համար միջոցներ հայթայթելու նպատակով Ջամագարովները ընթրիքներ են կազմակերպել Մոսկվայի հայկական սփյուռքի համար։ Նրանք եղել են Մոսկվայի տղամարդկանց բանտի և բարեգործական կոմիտեի խորհրդում, որի խնդիրներն էին նախկին բանտարկյալների սոցիալական վերականգնումը, որոնց երեխաները ամռանը գնացել էին Ջամգարովկա։ Իսահակ Ջամգարովը եղել է «Կասպերովսկի» աղքատ հայերի մանկատան խորհրդի անդամ, ինչպես նաև օգնություն է ցուցաբերել Բախրուշինսկու և Գաազովսկու որբանոցներին և Յաուզայի մանկատանը ։
Իսահակ Ջամգարովի սպանություն
Ժամանելով Շուշի, Մինասյանցը Պատրիկ Էֆենդիի, Խաչոյի և իրեն անհայտ ևս հինգ անձանց հետ փողոցին հարձակվել են Ջամգարովի վրա, բերել նրան դատարկ բնակարան, որտեղ Պատրիկ Էֆենդին թաքնվելով դիմակի տակ պահանջել է Ջամգարովից 50 հազար ռուբլի, ինչին վերջինս պատասխանել է, որ չունի նման գումար, սակայն առաջարկել է հաջորդ օրը նախապես պայմանավորված վայր բերել 30 հազար ռուբլի, ինչի համար էլ ստորագրել է գրավոր երդմնավոր խոստում։ Դրանից հետո Պատրիկ Էֆենդին հայտարարել է, որ իր տրված խոստումի խախտման համար Ջամգարովը դատապարտվում է մահապատժի, և դրա իրականացումը վիճակահանության արդյունքում ընկել է Մինասյանցի վրա, ինչից հետո վերջինս Պատրիկ Էֆենդիից ստացած գումարով, ատրճանակով և դաշույնով ժամանել է Մոսկվա և այստեղ, գտնելով Ջամգարովին հայկական եկեղեցու մոտ, դաշույնով հինգ անգամ խոցել է նրան, ինչի հետևանքով Ջամգարովը մահացել է ։
Իսահակ Ջամգարովին թաղել են Մոսկվայի հայկական գերեզմանատանը։ Շուտով, ի հիշատակ իրենց եղբոր, Ջամգարովները գերեզմանատանը՝ Սուրբ Հարություն եկեղեցուն կից, հուշատնակ են կառուցել ։
Աֆանասի Ջամգարովը մահացել է 1910 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Մոսկվայում, հիվանդությունից հետո 56 տարեկանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության ընկերություններ Կատեգորիա:Հայերը Մոսկվայում Կատեգորիա:1874 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1874 հիմնադրված բանկեր
Տոչանկա
Տոչանկա (Точанка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոչկա գետի ձախ ափում՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Can't Stop the Feeling!
«Can't Stop the Feeling!», ամերիկացի երգիչ Ջասթին Թիմբերլեյքի երգը։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2016 թվականի մայիսի 6-ին և հանդիսանում է «Տրոլներ» մուլտֆիլմի սաունդթրեքը ։ Երգը գրվել է Թիմբերլեյքի, Մաքս Մարտինի և Շելբեքի կողմից։
Նախապատմություն և թողարկում
Իր հինգերորդ ձայնասկավառակը ձայնագրելու վաղ շրջանում Ջասթին Թիմբերլեյքը նաև հանդես էր գալիս որպես «Տրոլներ» մուլտֆիլմի սաունդթրեքերի երաժշտական պրոդյուսեր ։ Երգը գրվել է Թիմբերլեյքի, Մաքս Մարտինի և Շելբեքի կողմից ։ «Can't Stop the Feeling»-ը արագ տեմպ ունեցող, դիսկոյից ոգեշնչված երգ է ։
Տեսահոլովակ
Առաջին հոլովակը թողարկվել է «Տրոլներ» ֆիլմի դերասանական կազմի մասնակցությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 սինգլներ Կատեգորիա:Ջասթին Թիմբերլեյքի երգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Բերդյուժինսկի շրջան
Բերդյուժինսկի շրջան (Бердюжский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տյումենի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բերդյուժե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2800 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11931 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տյումենի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կրոնշտադտի պատմության թանգարան
Կրոնշտադտի պատմության թանգարան (Музей истории Кронштадта), թանգարան Կրոնշտադտում (Ռուսաստան)։ Գոյություն ունի 1991 թվականից։ 2006 թվականից տեղակայվում է քաղաքային ջրմուղի պատմական աշտարակում, որը կառուցվել է 1836-1839 թվականներին։ Աշտարակը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է ։ Հասցեն՝ Լենինգրադի փողոց, տուն 2։ 2014 թվականից թանգարանի տարածքներին ավելացրել է Յակորնայա հրապարակ, 2ա հասցի պատմական շենքը ։
Պատմություն
Կրոնշտադտի ջրագծի վերակառուցման ծրագիրն ընդունվել է 1827 թվականին։ Շենքը ջրամբարձ մեքենաների համար կառուցվել է 1837-1839 թվականներին ռազմական ինժեներներ Վ. Պ. Լեբեդևի և Տատարինովի նախագծով։ Այնտեղ տեղադրվել էր երկու շոգեմեքենա, յուրաքանչյուրի հզորությունը՝ 8 ձիաուժ։ Մեքենաները ջուրը բարձրացնում էին երկրորդ հարկում գտնվող ջրամբարը, որտեղից էլ ջուրը մղվում էր քաղաքային ցանց։ Ջրի աղբյուր էր ծառայում շենքի հետևում գտնվող լճակը, որը հաղորդակցվում էր Ֆիննական ծոցի հետ։ 1870-ական թվականներին և 1887 թվականին աշտարակի շենքը վերնակառուցվել է ։
Ճարտարապետություն
Աշտարակի շենքը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով։ Վեց սյուներով սյունաշարքը պետք է ներդաշնակի դիմացը կանգնած Սուրբ Եղիսաբեթի կիրկայի հետ։ Վերակառուցման ընթացքում շենքը կորցրել է նախնական գմբեթը, նրա փոխարեն կառուցվել է կամարաձև պատուհաններով վերին հարկ ։
Թանգարանի պատմություն
Թանգարանը գավառագետների քաղաքային ակումբի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Լենինգրադի քաղաքային խորհրդի 1991 թվականի ապրիլի 15-ի թիվ 273 որոշմամբ։ Ցուցադրության հիմք են կազմել Յ. Ի. Սպիրիդոնովի, Տ. Ն. Լապինայի, Յ. Ս. Միսոչենկոյի, Վ. Մ. Պիրոգովի, Վ. Ֆ. Կլյուչնիկովի, Լ. Ն. Սերգեևայի և այլ կրոնշտադտցիների իրերի և փաստաթղթերի հավաքածուները։ Հիմնադիրը համարվում է Յուրի Իվանովիչ Սպիրիդոնովը (1931-1998) ։
Մեր դարի Սիյավուշը
Ստեղծման պատմություն
Ռասուլզադեի ընկերը զարմացած էր այն բանից, որ նման իրավիճակում, երբ իրենք ամեն րոպե կարող էին բացահայտված լինել, Ռասուլզադեն որոշեց երկ գրել։ Այնուամենայնիվ Ռասուլզադեն սկսեց աշխատանքը։ Սակայն գրելով մի քանի էջ` նա ընկերոջ հետ շուտով ստիպված էր փոխել վայրը։ Նոր տեղը, որտեղ թաքնվում էր Ռասուլզադեն ընկերջ հետ, ավելի շատ ոգևորիչ էր առաջինի համար, և նա շարունակեց իր ստեղծագործական աշխատանքը։ Վեց օր անց նրանք կրկին ստիպված էին փոխել իրենց վայրը։ Այդտեղ էլ Ռասուլզադեն ավարտեց վերջին գլխի սևագիրը։ Ռասուլզադեն ընկերոջ հետ այլևս չէին կարող մնալ Լահիջում։ Ավանն ամբողջությամբ և որոշ բնակիչներ առավելապես ընկել էին վերահսկողության տակ։ Այդ բանից հետո Ռասուլզադեն լքեց Լահիջը և գյուղերից մեկում սրբագրել ստեղծագործությունը։ Վախենալով, որ իրեն կարող են բռնել, Ռասուլզադեն թողնում է պատճենը իրեն ապաստան տված գյուղացու մոտ, իսկ սևագիրը թողնում իր մոտ։ Սակայն շուտով այն վայրը, որտեղ Ռասուլզադեն թաքնվում էր, բացահայտվում, իսկ ինքն էլ՝ ձերբակալվում։ Հանձնվելուց առաջ Ռասուլզադեն ոչնչացնում է իր մոտ գտնվող սևագիրը։
Կրոնշտադտի պատմության թանգարան
Ցուցադրություն
Յակորնայա հրապարակում գտնվող նախկին սրճարանի շենքում տեղակայված է «Կրոնշտադտի պատմության երեք դարը» ցուցադրությունը, իսկ Լենինգրադի փողոցում գտնվող աշտարակի շենքում՝ ստորջրյա հնագիտությանը նվիրված «Խորտակված նավերի գաղտնիքները» ցուցադրությունը։ Վերջինում ցուցադրվում են այն առարկաները, որոնք բարձրացվել են խորտակված նավերից։ Սկիզբը դրվել է 2009 թվականին որոնողական արշավախմբերի «Ռուսաստանի ստորջրյա ժառանգություն» նախագծի նյութերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Մեր դարի Սիյավուշը
Ստեղծման պատմություն
Ռասուլզադեին տեղափոխում են Մոսկվա։ Երկու տարի անց իրեն հաջողվում է հայտնվել Ֆինլանդիայում, որտեղից էլ նա մեկնում է Կոստանդնուպոլիս։ Այդ երկու տարվա ընթացքում Ռասուլզադեն չգիտեր, թե արդյոք պահպանվել է այն ստեղծագործության այն պատճենը, որը ինքը տվել էր գյուղացուն։ Ռասուլզադեի ընկերների մոտ այն նույնպես չէր կարող լինել, քանի որ նա զգուշացրել էր գյուղացուն, որ առանց իր գրավոր թույլտվության ոչ մեկի չփոխանցի պատճենը։ Ի վերջո, 1923 թվականին Կոստանդնուպոլսում Ռասուլզադեին էի հասնում գյուղացու պատճենը։ Նույն թվականին «Մեր դարի Սիյավուշը» տպագրվում է Կոստանդնուպոլսում։
Ռասուլզադեն շատ էր մտահոգված կորուսյալ աշխատության համար։ Ընկերները խորհուրդ էին տալիս կրկին գրել այն, սակայն հեղինակը նշում էր, որ 1920 թվականին Ալի Ահմեդօղլուի (այդ անվան տակ էր Ռասուլզադեն թաքնվում Լահիջում) կողմից Լահիջում գրված և 1923 թվականին Կոստանդնուպոլսում Մամեդ Էմին Ռասուլզադեի կողմից գրված աշխատության մեջ հսկայական տարբերություն կլիներ, քանի որ, ինչպես Ռասուլզադեն գրում էր, «այն ոգին և այն վիճակը այլևս հնարավոր չէ հետ բերել»։
Նշումներ
Կատեգորիա:Մամեդ Էմին Ռասուլզադեի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով
Վենդել
Վենդել (Vindelle), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 965 մարդ, բնակչության խտությունը` 88.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.93 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 100 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 9 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 647 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 502-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 145։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 502 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 470 անձ (244 տղամարդ և 226 կին)։ Գործազուրկ են եղել 32 անձ (15 տղամարդ և 17 կին)։ 145 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 70-ը` թոշակառուներ, իսկ 39-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Միայնություն
Միայնություն, սոցիալ-հոգեբանական երևույթ, մարդու զգացմունքային բարդ և անհաճո վիճակը, կապված մարդու մոտ դրական, էմոցիոնալ կապերի բացակայության և/կամ նրանց կորցնելու վախի հետ։ Այս հայեցակարգի շրջանակներում առանձնացնում են երկու տարբեր եզրույթներ՝ դրական մենակություն և բացասական մենակություն, բայց ավելի հաճախ միայնություն հասկացությունը բացասական նշանակություն ունի։
Վերլուծությունները ցույց են տալիս, որ մենակության ցուցիչները ամենից շատ նրանց մոտ են, ովքեր ամուսնացած են, ունեն հարաբերություններ, ընտանիքի մշտական անդամ են, վետերան են կամ հաջողված են իրենց ասպարեզում ։ Մենակությունը հին ժամանակներից հետազոտված նյութ է, որը միշտ ներառված է եղել գրականության տարբեր ժանրերում։ Մենակությունը նաև բացատրվում է որպես «ընկերական ցավ». ունի հոգեբանական վիճակ, որը մղում է տառապող անձին, որ ընկերական հարաբերությունները վերացնի ։
Մտավոր առողջություն
Մենակությունը միշտ կապված է ընկճման և վհատման հետ, ինչը կարող է տանել դեպի ինքնասպանություն։ Էմիլ Դյուրկհեյմը բացատրում է, որ մենակությունը, հատկապես այն տեսակը, որը տառապող անձին դրդում է վերջ տալ ընկերական հարաբերություններին, եսասիրական ինքնասպանության գլխավոր պատճառներից է ։ Չափահասների մոտ մենակության համար մեծ դեր են խաղում ընկճումը և ալկոհոլիզմը ։ Մենակությամբ տառապողները տառապում են նաև անքնությամբ, ինչը պատճառ է դառնում աշխատանքի մակարդակը ձախողելուն և վատթարացնելուն ։ Փոքրերի մոտ ընկերական հարաբերությունների պակասը ամբողջովին տանում է դեպի հակաընկերական կեցվածքի և ինքնակործանիչ վարվելակերպի։ Թե' չափահասների, թե' փոքրերի մոտ մենակությունը բացասական է ազդում սովորելու և հիշողության կարողությունների վրա։ Մենակությունը անքնության կողմից ունի ամենաբացասական հետևանքները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Անձ Կատեգորիա:Էմոցիաներ
Սեն Պիեռ սյուր Վանս
Սեն Պիեռ սյուր Վանս (Saint-Pierre-sur-Vence), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 158 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.63 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 10 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 92 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 74-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,4 %։ 74 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 64 անձ (36 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (8 տղամարդ և 2 կին)։ 18 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գոլիշմանովսկի շրջան
Գոլիշմանովսկի շրջան (Голышмановский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տյումենի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գոլիշմանովո ։
Հրապարակային խոսք
Հրապարակային խոսքի ամբողջականությունը պայմանավորվում է թեմայի միասնականությամբ, իմաստային առումով ամբողջական հատվածների ճիշտ դասավորությամբ ու սահուն անցումներով, ցանկալի իմաստի հստակ ձևակերպմամբ։ Խոսքը պետք է լեզվական և ոճական առումներով ճիշտ կառուցվի, ինչպես նաև ուղեկցվի համապատասխան պահվածքով, ունենա հուզական համապատասխան երանգավորում։ Հաջող ելույթ ունենալու համար կարևոր են նաև ուրիշ գործոններ՝ խոսողի ձայնը, արտասանական հատկանիշները և արտաքինը։ Էական խնդիրներից է ելույթի տեքստի պատրաստումը։ Պատրաստվելու համար անհրաժեշտ է հռետորի անհատական մոտեցումը, բացի այդ կարևոր պայմաններից մեկն էլ տեքստի նախօրոք թարգմանությունն է, եթե անհրաժեշտ է լսարանի համար թարգմանել։ Տեքստ կազմելուց առաջ կարևոր է, որ տարանջատվի կարևոր ասելիքը երկրորդականից, անհրաժեշտ պաստաթղթերի և փաստարկների հայթայթում, կարևոր փաստարկների ձեռքբերում։
Ատամնանիվ
Ատամնանիվների տիպեր
Ըստ ատամնավոր փոխանցման տիպի, ատամնանիվները լինում են գլանային, կոնական և հիպերբոլական (մասնավորապես, պտուտակային, որդնակային և հիպոիդային)։ Ըստ ատամի կողմնային մակերևույթի ձևի, գլանային ատամնանիվները լինում են ուղղատամ (գլանային կողմնային մակերևույթով) և շեղատամ (պտուտակային կողմնային մակերևույթով), որոնք բարձրացնում են փոխանցման սահունությունը։ Մեծ հզորություններ փոխանցելու համար կիրառվում են երկշեղատամ գլանային ատամնանիվներ, որոնց ատամներն անկյան տակ թեքված են տարբեր կողմեր։ Դրա շնորհիվ վերանում է առանցքային ճնշումը, որն առկա է շեղատամ ատամնանիվներում։ Ատամնանիվի ատամնապսակը կարող է մշակված լինել ինչպես նրա արտաքին (արտաքին կառչման ատամնանիվ), այնպես էլ ներքին մակերևույթին (ներքին կառչման ատամնանիվ)։ Ատամնանիվներին ներկայացվող պահանջներին (արագընթացություն, դանդաղընթացություն, ամրություն, երկարակեցություն) համապատասխան, դրանք պատրաստվում են լեգիրացված պողպատներից, թուջից, գունավոր համաձուլվածքներից (բրոնզ, արույր և այլն), պլաստմասսաներից, տեքստոլիտից և այլն։
Հրապարակային խոսք
Ընդհանուր կառուցվածքը
Ճարտասանական խոսքի տեսակները ։
Գոլիշմանովսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4085 կմ²։
Հրապարակային խոսք
Հիմնական հատկանիշներ
Խոսքը ունկնդրի վրա գեղագիտական ազդեցություն է թողնում։ Հաջող ելույթի համար կարևոր են մի շարք դրական հատկանիշներ, որոնք բնորոշ են միայն հրապարակախոսական խոսքին։ Հրապարակային խոսքը պետք է լինի հստակ, հասկանալի, արտահայտիչ։ Խոսքը պետք է լինի պարզ ու բնական։ Այստեղ քիչ պետք է օգտագործվեն ոճական այլ միջոցները։ Խոսողի ձայնը, խոսքի տեմպը,ռիթմը, տոնը, դադարները շատ կարևոր են։ Ելույթի ծավալը այնքան էլ էական չէ, ավելի կարևոր է ասելիքի ամբողջական լինելը։
Ատամնանիվ
Հերալդիկա
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաների մասեր և մեխանիզմներ Կատեգորիա:Մեքենաշինություն Կատեգորիա:Կինեմատիկա
Հրապարակային խոսք
Գրականություն
Արտաշես Սարգսյան,Հայոց լեզու և խոսքի մշակույթ, գիրք բ, ԵՊՀ հրատարակչություն 2015,էջ 235֊253
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հասարակություն
Ակիկո Վակաբայասի
Ակիկո Վակաբայաս (Ճապոներեն 若林映子, ), ճապոնացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ապրում ես միայն երկու անգամ