cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բռնցքամարտը Հայաստանում
Բռնցքամարտը Հայաստանում, մրցումներ հանրապետությունում անցկացվել են 1929 թվականից, անհատական անդրանիկ առաջնությունը տեղի է ունեցել 1930 թվականին, անհատական թիմայինը՝ 1933 թվականին։ Հայ բռնցքամարտիկներից միութենական և միջազգային մրցաշարերում հաջողությունների են հասել սպորտի վաստակավոր վարպետ, օլիմպիական խաղերի (1956), աշխարհի (1956), Եվրոպայի (1953, 1957, 1959), ԽՍՀՄ (1955, 1956, 1958) չեմպիոն Վլադիմիր Ենգիբարյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (1979) Ալբերտ Նիկոլյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (1985) և աշխարհի գավաթի խաղարկության (1985) հաղթող Իսրայել Հակոբկոխյանը, Բարի կամքի խաղերի (1986) և Եվրոպայի (1987) չեմպիոն Մեխակ Ղազարյանը, պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի աշխարհի չեմպիոններ Վիկ (Վախթանգ) Դարչինյանը (Հայաստան), Արթուր Աբրահամը, Կարո Մուրատը, Սյուզի Կենտիկյանը (երեքն էլ՝ Գերմանիա) և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Բռնցքամարտը Հայաստանում
Տուրկա Վտորայա
Տուրկա Վտորայա (Турка Вторая), գյուղ Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Խոմուտովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Խոմուտովսկի շրջանի բնակավայրեր
Չերտոզա դի Պավիա
Բնակչությունը կազմում է 3753 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 375 մարդ/կմ²։ Տարածքը 10 կմ² է։ Փոստային ինդեքս` 27012։ Հեռախոսային կոդ՝ 0383։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1929 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստարոբելոկատայ
Ստարոբելոկատայ (Старобелокатай, Иҫке Балаҡатай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 924 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի բնակավայրեր
Երվանդ Հունանյան
Հունանյան Երվանդ Բաղդասարի (1898 թ. - 1990 թ., Ապարանի շրջան, Արա (գյուղ)), բանասաց, "Սասնա ծռեր" վեպի ասացող, Ապարանի հերոսամարտի, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Գործունեությունը
Կատեգորիա:1898 ծնունդներ Կատեգորիա:1990 մահեր Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Գրանդ օպերա
Փարիզի օպերա (Opéra de Paris), կամ Գրանդ օպերա (Գրանդ օպերա ; Grand Opéra), ժամանակակից Ֆրանսիայում հայտնի է որպես Գառնիե օպերա (Opéra Garnier), թատրոն Փարիզում, աշխարհի ամենահայտնի և նշանակավոր օպերայի և բալետի թատրոններից մեկը։
Պաշտոնական անվանումը՝ Երաժշտության և պարի ազգային ակադեմիա, ֆրանսիական պետական օպերային թատրոն Փարիզում։ Հիմնադրել են կոմպոզիտոր Ռ․ Կամբերը և բանաստեղծ Պ․ Պերենը։ Բացվել է 1671 թվականին, որպես «Երաժշտության թագավորական ակադեմիա»։ Հետագայում մի քանի անգամ անվանափոխվել է։ 1875 թվականին կառուցվել է 2130 տեղով նոր «Գրանդ-օպերայի» շենքը (ճարտարապետ՝ Շառլ Գառնիե, վերակառուցվել է 1936 թվականին) և կոչվել «Գրանդ օպերա»։ 17-18-րդ դարերում թատրոնի գործունեությունը կապված էր ազգային օպերայի երկու ժանրերի՝ քնարական ողբերգության և օպերա-բալետի հետ։ Բեմադրվել են Ժ․ Բ․ Լյուլլիի (1672-1687 թվականներին գլխավորել է թատրոնը), Ժ․ Ֆ․ Ռամոյի, Ք․ Վ․ Գլյուկի օպերաները, 18-19-րդ դարերում՝ Ֆ․ Ժ․ Գոսեկի, Ա․ Է․ Մ․ Գրետրիի, Ժ․ Ֆ․ Լեսյուերի և այլոց ստեղծագործությունները։ 19-րդ դարի 20-ական թվականների վերջին այստեղ սաղմնավորվում է մեծ օպերա կոչվող նոր ժանրը։ Բեմադրվել են Ռոսինիի «Վիլհելմ Տելլը» (1829 թ.), Մեյերբերի «Հուգենոտները» (1836 թ.) և այլ օպերաներ։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին բեմադրվել են Շ․ Գունոյի, Լ․ Դելիբի, Կ․ Սեն-Սանսի, Ժ․ Մասնեի, 20-րդ դարում՝ Ռ․ Շտրաուսի, Ի․ Ստրավինսկու, Մ․ Ռավելի, Դ․Միյոյի, Ա․ Բերգի, Ս․ Պրոկոֆևի և այլոց երկերը։
G-Mode
G-Mode Corporation, ճապոնական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ։ Հիմնականում զբաղվում է բջջային խաղերի և դյուրակիր սարքերի համար նախատեսված խաղերի, ինչպես նաև առցանց խաղերի մշակմամբ։ Համարվում է Marvelous Inc ընկերության ենթակառուցվածքը։
Գրանդ օպերա
Հանդիսամուտքի աստիճաններ
Նախասրահի գլխավոր աստիճանները հայտնի են իրենց գեղեցկությամբ։ Աստիճանները, որ կառուցված են տարբեր գույների մարմարով, հետաքրքիր լուծում են ստանում միջնամասում` բաժանվելով երկու ուղղությունների։ Հանդիսամուտքի աստիճանները ևս հիշեցնում են հանդիսասրահ հատկապես այն ժամանակ, երբ հասարակության ընտրյալները, կրինոլին (բարակ օղակապերով լայն շրշազգեստ) հագած, նուրբ սեթևեթելով բարձրանում կամ իջնում են աստիճաններով։ Չորս մասերի բաժանված առաստաղը պարունակում է տարբեր երաժշտական ալեգորիաներ։
G-Mode
Պատմություն
G-Mode ընկերությունը հիմնադրվել է 2000 թվականի հուլիսին, և նպատակ էր հետապնդում զբաղվել բջջային սարքերի համար նախատեսված խաղերի մշակմամբ ։ 2001 թվականին ընկերությունը ձեռք բերեց իրավունք, Տետրիս խաղի բջջային տարբերակի տարածման համար։ Երկար տարիներ G-Mode-ի կողմից թողարկված տարբերակը մեծ հաջողությունների էր գրանցում ։ 2004 թվականին «Mobile Advertising Awards» երրորդ մրցանակաբաշխության շրջանակներում ընկերությունը ստացավ մրցանակ՝ «գրաֆիկական գովազդ» ։ Նույն տարում ընկերությունը ձեռք բերեց մի շարք մտավոր սեփականության իրավունքներ Data East սնանկացած ընկերությունից ։
2005 թվականին ընկերությունը նորից ստացավ մրցանակ «Mobile Advertising Awards»-ի շրջանակներում, իսկ Topolon խաղը GameSpot կայքի կողմից արժանացավ «Wireless Gaming Awards» մրցանակին  ։
2010 թվականի հունվարին ընկերությունը գնվեց Aplix Holdings-ի կողմից ։ 2014 թվականին Aplix-ն իր հերթին վաճառեք G-Mode ակցիաները ճապոնական ONE-UP ընկերությանը։ Վաճառքից հետո, G-Mode փոխեց իր անվանումը դառնալով G-Mode Co., Ltd ։ Դրանից մի տարի հետո ընկերությունը գնվեց Marvelous Inc-ի կողմից և դարձավ այս ընկերության ենթակառուցվածքը ։
Գրանդ օպերա
Գրադարան-թանգարան
Գրադարան-թանգարանի հավաքածուները, որոնք պատկանում են Ֆրանսիայի ազգային գրադարանին, պահպանում են Օպերայի երեքդարյա պատմությունը։ Տարվա ընթացքում թանգարանի սրահներում ժամանակավոր թեմատիկ ցուցահանդեսներ են կազմակերպվում, բացի նկարներից, լուսանկարներից ու տարբեր դեկորացիաներով պատրաստված շենքի մակետներից, ամեն տարի թարմացվում են նաև թեմատիկ պատկերները, ցուցադրելով թատերական ներկայացումներից որոշ հատվածներ։ Գրադարան-թանգարանը գտնվում է կայսրական ռոտունդայում (գմբեթավոր շենք)` հիմնական ճակատամասի արևմտյան հատվածում, որը սկզբնապես նախատեսված էր որպես կայսերական տարածք։ Կայսրության անկումից հետո շինարարական աշխատանքներն այդպես էլ չեն ավարտվել, մինչև հիմա դուք կարող եք տեսնել 1870 թվականից այստեղ բերված քարակույտեր։
G-Mode
Պատմություն
2020 թվականին G-Mode-ը մեկնարկեց G-Mode Archives նախագիծը, որի արդյունքում սկսեց վերաթողարկել իր բջջային խաղերի մի մասը Nintendo Switch-ի համար ։ 2021 թվականին  G-Mode Archives-ի խաղերը շնորհիվ Steam պլատֆորմի հասանելի դարձան նաև անհատական համակարգիչների համար ։
Գրանդ օպերա
Թատերասրահ
Ճեմասրահը, որտեղ հանդիսատեսը կարող է զբոսնել ընդմիջումների ժամանակ, ընդարձակ է և շքեղ զարդարված։ Նախասրահի առջևի պատը ոսկե ֆոնի վրա, գեղեցիկ խճանկարներով է զարդարված, որտեղից էլ բացվում է աստիճանների շքեղ տեսարանը։ Հայելիների և պատուհանների գեղեցիկ դասավորությունը ճեմասրահը կարծես թե դարձնում են ավելի շքեղ և ընդարձակ։ Ճեմասրահին մի ուրույն շուք է հաղորդում Հայելային շքեղ սալոնը, մաքուր ու պայծառ ռոտոնդան, պատերին պատկերված խմիչքներ (թեյ, սուրճ, նարինջի հյութ, շամպայն ...), ինչպես նաև դրվագներ ձկնորսությունից և որսորդությունից։
G-Mode
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Գրանդ օպերա
Թատրոնի դահլիճ
Կարմիր և ոսկեգույն համադրությամբ, իտալական ոճով հանդիսադահլիճը ունի պայտաձև լուծում, իսկ ամենաբարձրում շողշողում է հսկա բյուրեղապակե ջահը։ Դահլիճն ունի 1900 հանդիսատեսի աթոռ, որոնք պատված են կարմիր թավիշով։ Շքեղ վարագույրը կարված է կարմիր և ոսկեգույն համադրությամբ գործվածքով, զարդափնջերով և ժապավեններով։
Սրբուհի Արոյան
Սրբուհի Աբգարի Արոյան (ծնվ. Ջիգրաշեն), հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր։ Եղել է «Ջավախք» գրական միավորման նախագահը։
Գրանդ օպերա
Փարիզյան օպերայի պլաֆոն (նկարազարդ կամ քանդակազարդ առաստաղ)
Գրանդ օպերայի առաստաղը նկարազարդվել է 1964 թվականին Մարկ Շագալի կողմից։ 77-ամյա Շագալը նկարելու պատվերն ստացելլ է 1963 թվականին Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար Անդրե Մալրոյից։ Բազմաթիվ տարաձայնություններ եղան այս առիթով, քանի որ Ֆրանսիայի ազգային հուշարձանի վրա պեք է աշխատեր օտարազգի, ոչ դասական ոճի մեջ աշխատող վարպետը։ Միայն նախագծի վրա Շագալն աշխատեց շուրջ մեկ տարի։ Աշխատանքն արվում էր սրահի առաստաղի վրա, ավելի քան 21 մետր բարձրությունում։ Արդյունքում օգտագործվեց 200 կիլոգրամ ներկ, 220 քառակուսի մետր կտավ։
Սրբուհի Արոյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Նինոծմինդայի շրջանի Ջիգրաշեն գյուղում։ Ապրում և ստեղծագործում է Ախալքալաքում։ Երկար տարիներ աշխատել է մանկապարտեզում որպես դաստիարակչուհի։ 2009 թվականի տվյալներով՝ հրատարակել է վեց ժողովածու։ Հրատարակվել է ինրպես Երևանում, այնպես էլ Երևանում ։
Գրանդ օպերա
Փարիզյան օպերայի պլաֆոն (նկարազարդ կամ քանդակազարդ առաստաղ)
Արվեստագետն առաստաղը բաժանել է հինգ գունավոր հատվածների` սպիտակ, կապույտ, դեղին, կարմիր և կանաչ։ Շագալի ստեղծագործության գործող կերպարները երաժիշտներ են, պարողներ, սիրահարներ, հրեշտակներ և կենդանիներ։ Հինգ հատվածներից յուրաքանչյուրը պարունակում էր մեկ կամ երկու դասական օպերայի կամ բալետի սյուժետ. Պլաֆոնի կենտրոնում, ջահի շուրջը պատկերված են Բիզեի Կարմեն օպերայի հերպարներից, Բեթհովենի, Ջուզեպպե Վերդիի և Վ. Գլյուկի օպերաների կերպարներ։ Առաստաղը արդարում են նաև ճարտարապետական հուշարձանները `Արք դե Տիգամյե, Էյֆելյան աշտարակը, Բուրբոն պալատը եւ Օպերա Գառնին։ Առաքյալը հանդիսավոր կերպով ներկայացվեց հանդիսատեսին 1964 թ. Սեպտեմբերի 23-ին։ Բացմանը ներկա էին ավելի քան 2000 մարդ։
Սրբուհի Արոյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Վիրահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Վիրահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ մանկագիրներ
Գրանդ օպերա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փարիզի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Փարիզի շենքեր և կառույցներ‏‎ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի օպերային թատրոններ Կատեգորիա:1875 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Բուգորոկ (գյուղ, Ելանեցի շրջան)
Բուգորոկ (Бугорок), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1925 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բուգորոկ գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,06 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1925 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էնլիլ
Էնլիլ, շումերա-աքքադական քամու, օդի, հողի, փոթորկի աստված ; շումերական դիցարանի գլխավոր աստված, բայց հետագայում նաև մեծարվել է աքքադացիների, բաբելոնացիների, ասորիների և հուրիների կողմից։ Էնլիլի պաշտամունքի կենտրոնը գտնվում էր Նիպուր քաղաքում ։
Անուն
Էնլիլի անունը գալիս է շումերական էն (կոչումից (պարոն) + Լիլ (քամի) ։ Սա ցույց է տալիս, որ Enlil ընկալվում է որպես քամու մարմնավորում, այլ ոչ թե դրա պատճառը ։
Դիցաբանություն
Ըստ առասպելների՝ Էնլիլը երկինքն առանձնացրել է երկրից, ստեղծել գյուղատնտեսական գործիքներ, անասնապահության և հողագործության աստվածություններ, մարդկանց հաղորդակից դարձրել մշակույթին։ Ենթադրվում էր նաև, որ Էնլիլը տարերային աղետներ է ուղարկում։ Գիլգամեշի էպոսը Էնլիլին անվանել է մարդկության ոչնչացման համար համաշխարհային ջրհեղեղի նախաձեռնողներից մեկը։
Էնլիլը պատկերված էր նաև որպես նենգ և չար աստվածություն (ըստ երևույթին, որպես տարերքի բնույթ, ուղարկում է բնական աղետներ, ձգտում էր ջրհեղեղով ոչնչացնել մարդկանց և այլն։ Կինը աստվածուհի Enlil էր  ։ Լուսնի աստված Հաննայի որդիներից, Նինուրտայի զինվոր ։
Պաշտամունք
Անու աստծո պաշտամունքի թուլացմամբ (մոտ մ.թ.ա. XXIV դ.) Էնլիլը դառնում է ազդեցիկ աստված ։
Էնլիլի պաշտամունքային կենտրոնը Նիպուրն է ։ Տաճարը չի թարգմանվում Էկուր, թարգմանվում է «Լեռնային տուն», որը պաշտամունքի համաձայն կառուցված է Էնլիլի կողմից և հանդիսանում է երկնքի և երկրի հանդիպման վայր։ Կրոնական հիմնը Ուր Նամիի կառավարման շրջանում, որը մանրամասնորեն նկարագրված է Թումալյան արձանագրությունում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերագույն աստվածներ
Մուսան (Արղանա-Մադենի գավառ)
Մուսան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։ Գտնվում է գավառի հարավում, Արղանա-Մադեն գյուղաքաղաքից 25 կմ հարավ-արևելք, Խարբերդ-Դիարբեքիր ճանապարհից ձախ։
Տարածքը հարթավայրային է ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աուտ Սկերիս
Աուտ Սկերիս (Out Skerries), Շոտլանդական կղզեխմբի արևելյան մասում գտնվող ոչ մեծ կղզեխումբ։
Ստուգաբանություն
Անվան վերջավորությունը՝ Սկերիս (Skerries), միգուցե նշանակում է շխերներ՝ կղզեխումբ՝ կազմված փոքր քարքարոտ կղզիներից։
Աշխարհագրություն
Աուտ Սկերիսը գտնվում է Շոտլանդիայի արևելյան սահմանում։ Ներառում է Բաունդ Սկերիս, Բրեռեյ, Գրյունեյ, Հաուսեյ և այլ կղզիներ։ Մոտ գտնվող խոշոր կղզիները Մայնլենդին և Ուոլսին են արևմուտքում, Յելլին՝ հյուսիս-արևմուտքում և Ֆետլարին՝ հյուսիսում։
Կղզիների ընդհանուր մակերեսը 4 քառ․ կմ է։
Բնակչություն
Բնակչությունը տեղակայված է երկու հիմնական՝ Բրեռեյ և Հաուսեյ երկու կղզիներում։
Տնտեսություն
«Shetland Islands Council Ferries» ընկերության լաստանավերը սպասարկում են Վիդլին գյուղում և Լերուիկ քաղաքում՝ Մայնլենդի արևելյան ափում և Ուոլսի կղզու Սիմբիստեր գյուղում ։
Կրթություն
Աշխատում է «Skerries School» միջնակարգ դպրոցը, երեք միջին դասարանով, չորսը՝ հիմնական դպրոցում, չորս նախապատրաստական դասարաններում (2009 թվական)։
Տեսարժան վայրեր
Բաունդ Սկերիս կղզում գործող փարոս «Աուտ Սկերիսը» կառուցվել է 1858 թվականին՝ Դևիդ և Թոմսոն Ստիվենսոնների կողմից 1971 թվականին ներառվել է ճարտարապետական հուշարձանների «B» կատեգորիայի ցանկի մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շոտլանդիայի կղզիներ
Ազիզ Կիրակոսյան
Գործունեությունը
1916-1926 թթ-ին եղել է բատրակ Ապարանի, Աշտարակի, Արմավիրի շրջաններում։ 1926 թ-ին կամավոր մտել է կարմիր բանակ, ծառայել է Հայկական 76-րդ լեռնահրաձգային դիվիզիայի առանձին սակրավորական վաշտում։ Ավարտել է կրտսեր հրամանատարական դպրոցը և մնացել է բանակում։ 1930-1932 թթ-ին սովորել է հրամանատարական դպրոցում, որն ավարտել է գերազանց առաջադիմությամբ։ 1934 թ-ից ծառայել է Բաքվում, նախ որպես դասակի, վաշտի հրամանատար, ապա ընտրվել է վաշտի սկզբնական կուսկազմակերպության, գնդի կուսակցական բյուրոյի պատասխանատու քարտուղար։ 1941 թ-նի հունվարից մինչև դեկտեմբեր ամիսը եղել է Բաքվի հակաօդային պաշտպանության երրորդ կորպուսի կուսակցական հանձնաժողովի պատասխանատու քարտուղար։
Մասնակցությունը 2-րդ աշխարհամարտին
1941 թ-ի դեկտեմբերին ԽՍՀՄ պաշտպանության ժողկոմի հրամանով նշանակվել է նորաստեղծ 89-րդ Հայկական հրաձգային դիվիզիայի քաղբաժնի պետ։ 1942 թ-նի սեպտեմբերի 29-ին 89-րդ դիվիզիան Թերեք գետի մոտ մտել է մարտերի մեջ։ 1942 թ-ի հոկտեմբերի վերջին հետ է կանչվել 89-րդ դիվիզիայից և նշանակվել 1350-րդ զենիթա-հրետանային գնդի հրամանատարի քաղգծով տեղակալ։ Այս գնդի կազմում հասել է Բեռլին։
Քաղցր կյանք
Ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե արմավենու» 1960 թվականի Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ, առաջադրվել 4 Ակադեմիայի մրցանակի՝ հաղթելով «հագուստի լավագույն դիզայն» կատեգորիայում։
Ազիզ Կիրակոսյան
Մասնակցությունը 2-րդ աշխարհամարտին
Հետպատերազմյան տարիներին ղեկավարել է Գերմանիայում տեղակայված խորհրդային զորքամիավորումներից մեկի քաղբաժինը։ 1956 թ-ին զորացրվել է։
Քաղցր կյանք
Ֆիլմը ներկայումս հաճախ դիտվում է որպես համաշխարհային կինոյի լավագույն գործերից մեկը։
(6763) Կոչինի
(6763) Կոչինի (Kochiny), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,701737 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0467 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3567 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1622,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221942 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,49° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռոն Մյուեկ
Ռոնալդ Մյուեկ (Ron Mueck, ), ավստրալիացի քանդակագործ, որն աշխատում է Միացյալ Թագավորությունում։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1958 թվականին, գերմանացի ծնողների ընտանիքում, Ավստրալիայում, Մելբուրնում։ Ռոնի ընտանիքն զբաղվում էր տիկնիկագործությամբ ։ Սկզբնապես աշխատել է Ավստրալիայի մանկական հեռուստատեսությունում որպես գեղարվեստական ղեկավար, այնուհետև տեղափոխվել է ԱՄՆ և սկսել աշխատել ֆիլմարտադրության ու գովազդի ոլորտում ։ 1996 թվականին Պաուլա Ռեգոն խնդրել է նրան Պինոկիոյի փոքրիկ կերպար պատրաստել Լոնդոնի Հայվարդ պատկերասրահի իր խմբակային ցուցահանդեսի համար ։
Մյուեկն առաջին անգամ հանրության ուշադրությանն է արժանացել իր «Մահացած հայրիկը» քանդակով։ Հոր մահից հետո կարճ ժամանակ անց արված քանդակն ստեղծվել էր հիշողությամբ ու երևակայությամբ և ընդգրկվել 1997 թվականի նրա «Զգացողություն» լոնդոնյան ցուցահանդեսում (Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա) ։
Մյուեկի առաջին անհատական ցուցադրությունը կայացել է 1998 թվականին, Լոնդոնում։ Նրա 5 մետրանոց «Տղան» արձանը ցուցադրվել է Հազարամյակի գմբեթում, այնուհետև` 2001 թվականին` Վենետիկի 49-րդ Բիենալեում։ Այսօր այն գտնվում է Դանիայի ժամանակակից արվեստի Արոս թանգարանի նախասրահում։
2000-2002 թվականներին Մյուեկը եղել է Լոնդոնի Ազգային պատկերասրահի գործընկեր նկարիչ։ Այս երկու տարիների ընթացքում ստեղծել է «Մայրը և երեխան», «Հղի կինը», «Մարդը նավակում» և «Բարուրված երեխան» քանդակները և ներկայացրել 2003 թվականի ցուցահանդեսում ։
Մյուեկի վերջին խոշոր ցուցահանդեսային շրջագայությունն սկսվել է Փարիզի Fondation Cartier pour l'Art Contemporain-ում, 2013 թվականին և շարունակվել է Բուենոս Այրեսում, Ռիո դե Ժանեյրոյում (հավաքելով այդ թանգարանի պատմության մեջ ամենամեծ թվով հանդիսականը) և Սան Պաուլոյում` ցուցադրվելով Սան Պաուլու նահանգի պատկերասրահում ։
2016 թվականին Մյուեկը ցուցադրվել է Թեսեուս տաճարում, Արվեստի պատմության թանգարանում (Վիենա) և Սառա Հիլդեն Գեղարվեստի թանգարանում (Ֆինլանդիա)։
2017 թվականին Մյուեկն անհատական խոշոր ցուցադրություն է ունեցել Հյուսթոնի Գեղեցիկ արվեստների թանգարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի քանդակագործներ
Տուրկի (քաղաքատիպ ավան, Տուրկովսկի շրջան)
Տուրկի (Турки), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Տուրկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6122 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1723 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Տուրկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կաձուո Իսիգուրո
Կենսագրություն
Կաձուո Իսիգուրոն ծնվել է 1954 թվականի նոյեմբերի 8-ին Նագասակի քաղաքում՝ օվկիանոսագետ Սիձուո Իսիգուրոյի ընտանիքում ։ 1960 թվականին ընտանիքի հետ բնակության է տեղափոխվում Անգլիայի Գիլֆորդ քաղաք։ Այստեղ ապագա գրողի հայրը աշխատում էր Օվկիանոսագրության ազգային ինստիտուտում (National Oceanography Centre) ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ճանապարհորդություն է ձեռնարկում դեպի ԱՄՆ և Կանադա։ 1974 թվականին ընդունվում է Քենթի համալսարան (University of Kent) և 1978 թվականին այն ավարտում Անգլերեն լեզվի և փիլիսոփայության բակալավրի աստիճանով ։ Այնուհետև սկսում է հաճախել Արևելյան Անգլիայի համալսարանի (University of East Anglia) Մալքոլմ Բրեդբերիի գրողական դասընթացը և 1980 թվականին այն ավարտում Արվեստի մագիստրոսի կոչումով ։ 1982 թվականին Կաձուո Իսիգուրոն ստանում է Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացիություն ։
Միխայլովկա (գյուղ, Օչակովի շրջան)
Միխայլովկա (Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։
Կաձուո Իսիգուրո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Բուքերյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի վիպասաններ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Միխայլովկա (գյուղ, Օչակովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,057 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սերգեյ Լազո
Սերգեյ Գեորգիևիչ Լազո, Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, ԽՄԿԿ անդամ (1918)։
Սովորել է Պետերբուրգի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, ապա Մոսկվայի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետում։ 1916 թվականին զորակոչվել է բանակ, որտեղ ծավալել է հեղափոխական գործունեություն։ 1917 թվականին ընտրվել է Սովետների համասիբիրական առաջին համագումարի պատգամավոր։
1918 թվականի սկզբից՝ Ցենտրոսիբիրի անդամ, Անդրբայկալյան ռազմաճակատի հրամանատար։ Ղեկավարել է Գ. Սեմյոնովի սպիտակգվարդիական բանդաների ջախջախումը։ 1920 թվականի հունվարին, երբ Պրիմորիեում տապալվեց սպիտակգվարդիական իշխանությունը, Լազոն նշանակվեց Ռազմահեղափոխական խորհրդի և ՌԿ(բ)կ ԿԿ-ի Հեռավորարևելյան բյուրոյի անդամ։ Ապրիլի 4-5-ին, իշխանությունը Վլադիվոստոկում ճապոնացիներին անցնելուց հետո, Լազոն և Ռազմահեղափոխական խորհրդի մյուս անդամները ձերբակալվեցին։ Լազոյին և նրա երկու զինակիցներին, խոշտանգելուց հետո, այրեցին շոգեքարշի հնոցում։
Ստարոբիկինո
Ստարոբիկինո (Старобиккино, Иҫке Биккенө), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Սան Ձենոնե ալ Պո
Սան Ձենոնե ալ Պո (San Zenone al Po), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 569 մարդ։ Խտությունը կազմում է 95 մարդ/կմ²։ Տարածքը 6 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անարխիզմն Իսլանդիայում
Անարխիզմ, փոքր քաղաքական շարժում Իսլանդիայում, որը սահմանվում է այլ առաջադեմ սոցիալական շարժումների հետ իր կապով և հիմնականում գաղափարական աշխատանքի մասնակցությամբ։ Ժամանակակից Իսլանդիայում կազմակերպված անարխիստական ​​շարժում զարգացավ «Փրկելով Իսլանդիան» քարոզարշավը ։ Մի շարք ժամանակակից իսլանդացի քաղաքական գործիչներ, հիմնականում Ծովահենների կուսակցությունից (ներառյալ Բիրգիտա Յոնսդոտիրը և Սմաուրի Մաքքարթին), նույնպես ինքնորոշվում են որպես անարխիստներ, իսկ Ռեյկյավիկի նախկին քաղաքապետ, կատակերգու Ջոն Գնարն իր Լավագույն կուսակցությունը սահմանել է որպես «անարխո–սյուրռեալիստական»։
Հետաքրքրություն անարխիստ հեղինակների շրջանում
Անարխիստ պատմաբաններն ու փիլիսոփաները 19-րդ դարից սկսած հետաքրքրությամբ հետևում են Իսլանդիայի Համագործակցությանը։ Ռուս անարխիստ Պյոտր Կրոպոտկինն իր «Փոխօգնություն» գրքում նախ նշել է, որ նորվեգական հասարակությունում, որտեղից եկել են Իսլանդիայի վերաբնակիչները, գոյություն ունեին «փոխօգնության» տարբեր ինստիտուտներ, այդ թվում՝ համայնքային հողի սեփականություն (հիմնվելով նրա անվան վրա՝ «գյուղ. համայնք») և հասարակական ինքնակառավարման ձևը, «Բան»՝ ինչպես տեղական, այնպես էլ համապետական, որը կարելի է համարել անարխիստական ​​համայնքային հավաքի «պարզունակ» ձև։ Անարխիստ աշխարհագրագետ Էլիզ Ռեկլուն նաև նշել է, որ Իսլանդիայում «իրենց հաջողվել է պահպանել իրենց արժանապատվությունը որպես ազատ մարդու՝ առանց թագավորների, ֆեոդալական սկզբունքների, հիերարխիայի կամ որևէ ռազմական ինստիտուտի»։ Նրանք կառավարում էին իրենց մի գործընթացի միջոցով, որտեղ «ընդհանուր շահերը բաց երկնքի տակ քննարկվում էին բոլոր բնակիչները, որոնք հագնված էին զրահով, որը յուրաքանչյուր անձին պատկանող անձնական ինքնապաշտպանության բացարձակ իրավունքի խորհրդանիշն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անարխիզմն ըստ երկրի
Անդրբայկալյան երկրամասի դրոշ
Անդրբայկալյան երկրամասի դրոշը Անդրբայկալյան երկրամասի պետական խորհրդանիշերից է։ Կազմված է կանաչ, դեղին և կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 2009 թվականին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի դրոշներ Կատեգորիա:1994 դրոշներ
(6764) Կիրիլլավրով
(6764) Կիրիլլավրով (Kirillavrov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,260023 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9469 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5731 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1240,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290091 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,05° անկյուն։
Յուսուֆ
Յուսուֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տուրկինսկի
Տուրկինսկի (Туркинский), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Բելայա Գլինայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 811 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Բելայա Գլինայի շրջանի բնակավայրեր
Քրիստոֆեր Լի Բերդեն
Քրիստոֆեր Լի Բերդեն (Christopher Lee Burden, ), ամերիկացի նկարիչ, որն աշխատել է կատարողականության, քանդակի և ինստալացիոն արվեստի ոլորտում։ Բերդենը հայտնի դարձավ 1970-ականներին իր կատարողական արվեստի գործերով, այդ թվում 1971 թվականի «Կրակ» (անգլ․՝ Shoot ) գործով, որտեղ նա կազմակերպեց, որ ընկերը կրակի իր թևին փոքր տրամաչափի հրացանով։ Հարուստ գործեր ունեցող նկարիչ Բերդենը ստեղծել է շատ հայտնի ինստալացիաներ, հանրային արվեստի գործեր և քանդակներ մինչև իր կյանքի վերջը՝ 2015 թվականը։
Վաղ կյանքը և կարիերան
Բերդենը ծնվել է Բոստոնում 1946 թվականին ինժեներ Ռոբերտ Բերդենի և կենսաբան Ռոդա Բերդենի ընտանիքում ։ Նա մեծացել է Քեմբրիջում, Մասաչուսեթսում, Ֆրանսիայում և Իտալիայում ։
12 տարեկան հասակում Բերդենը շտապ վիրահատություն է տարել՝ առանց անզգայացման, ձախ ոտքի վրա այն բանից հետո, երբ նա ծանր վիրավորվել է Էլբա կղզում մոտոցիկլետով վթարի ենթարկվելու պատճառով։ Հետագա երկար ապաքինման ընթացքում նա խորապես հետաքրքրվեց վիզուալ արվեստով, մասնավորապես լուսանկարչությամբ ։
Նա 1965-1969 թվականներին սովորել է Պոմոնա քոլեջի տեսողական արվեստի, ֆիզիկայի և ճարտարապետության բակալավրիատում և ստացել նկարչի վարպետի կոչում Կալիֆոռնիայի համալսարանում, Իրվինում, որտեղ 1969-1971 թվականներին նրա ուսուցիչների թվում էր Ռոբերտ Իրվինը ։
Վաղ կատարողական արվեստ
Բերդենը սկսեց աշխատել կատարողական արվեստով 1970-ականների սկզբին։ Նա կատարել է մի շարք հակասական ներկայացումներ, որոնցում անձնական վտանգը որպես գեղարվեստական արտահայտության հիմնական գաղափարն էր։ Նրա առաջին նշանակալից կատարողական աշխատանքը՝ «Հինգ օր փակված պահարանում» (1971), ստեղծվել է իր մագիստրոսական թեզի համար Կալիֆորնիայի համալսարանում, Իրվին, և ներառում է նրա հինգ օր փակված լինելը պահարանում ։
Նրա 1973 թվականի 747 աշխատանքներից մի քանիսը ներառում էր նկարչի կատարած մի քանի կրակոց ատրճանակիցանմիջապես Բոինգ 747 մարդատար ինքնաթիռի վրա, երբ այն թռչում էր Լոս Անջելեսի միջազգային օդանավակայանից։ Միակ վկան՝ լուսանկարիչ Թերի Մակդոնելը, ով նկարահանել էր գործողություննը։
Այդ ժամանակների նրա ամենահայտնի գործը, հավանաբար, 1971 թվականի «Կրակել» ստեղծագործությունն է, որում օգնականը մոտ 5մ հեռավորությունից կրակել է նրա ձախ ձեռքին 22 հրացանով ։ 1970-ականների մյուս ներկայացումներից էին «Մեռած մարդը» (1972), որտեղ Բերդենը պառկած էր գետնին ծածկված կտավով և ճանապարհին դրված մի շարք ճայթրուկներով, մինչև անցորդները ենթադրեցին, որ նա մահացել է և կանչեցին շտապօգնություն (որը հանգեցրեց նրան ձերբակալության), Լուցկու չոփ (1972) (հայտնի է նաև որպես Լուցկի) , որտեղ Բերդենը վառած լուցկիներ էր նետում իր և երկու հեռուստացույցների միջև ընկած մի մերկ կնոջ վրա մսի համար նախատեսված պաստառով պատված սենյակում (1972) , Ք․ ա․ Մեքսիկա (1973),որտեղ նա բայակով գնաց դեպի Բաջա Մեքսիկայի ամայի լողափ, որտեղ նա 11 օր ապրեց առանց սննդի և միայն ջրով , Գլորվող կրակ (1973),որտեղ նա վառել է շալվարներ, այնուհետև գլորվել դրանց վրա՝ մարելու համար  , Ազնիվ աշխատանք (1979), որտեղ նա փորել է մեծ խրամատ , Թավշյա ջուր (1974), որտեղ նա հինգ րոպե անցկացրեց ՝ փորձելով շնչել ջրի տակ, երբ կենդանի հանդիսատեսը դիտում էր , Հավատու՞մ ես հեռուստատեսությանը (1976), որտեղ նա լսարանին տարավ շենքի երկրորդ հարկ, որտեղ հեռուստատեսային մոնիտորները ցույց տվեցին առաջին հարկը, իսկ հետո առաջին հարկում կրակ վառեց (աղբյուրները ցույց են տվել կրակը՝ ստիպելով հանդիսատեսին հասկանալ, որ էկրանները ներկայացնում են իրականությունը , կամ ցույց տվեցին անձեռնմխռլի առաջին հարկը, ստիպելով նրանց հասկանալ, որ էկրանները չեն ներկայացնում իրականությունը ,և Հեռուստատեսության առևանգում (1972), որտեղ ուղիղ հեռուստատեսային հարցազրույցի ժամանակ, որին նա բերել էր իր սեփական տեսախցիկի խումբը, նա դանակի պահեց հարցազրուցավար Ֆիլիս Լյությանսի վրա և սպառնաց սպանել նրան, եթե կայանը դադարեցնի ուղիղ հեռարձակումը։ (2015-ին տեղի ունեցած միջադեպի մասին հարցին Լյուտյենսը հայտարարեց, որ Բերդենը «նուրբ հոգի» էր, որ նա գիտեր, որ դա արվեստի գործ է, և որ միջադեպը չի վնասել նրանց նախկինում գոյություն ունեցող բարեկամությանը) ։ Հոդվածը եզրափակելու համար նա պահանջել է տալ կայանի միջադեպի ձայնագրությունը, որն այնուհետև նա ոչնչացրել է ։
Բերդենի ամենաշատ վերարտադրված և մեջբերված ստեղծագործություններից մեկը՝ «Տրանսֆիքսը» տեղի ունեցավ 1974թ. ապրիլի 23-ին, Վենետիկի Սփիդվեյ պողոտայում, Կալիֆոռնիա ։ Այս ներկայացման համար Բերդենը դեմքով պառկել էր Ֆոլկսվագեն-Բիթլի վրա և մեխեր էր խփում իր երկու ձեռքերին, կարծես իրեն խաչում էին մեքենայի վրա:Մեքենան դուրս է մղվել ավտոտնակից, և շարժիչը պտտվել է երկու րոպե, մինչև այն հետ է մղվել ավտոտնակ ։
Ավելի ուշ այդ տարի Բերդենը կատարեց իր «Սպիտակ լույս/Սպիտակ ջերմություն» ստեղծագործությունը Նյու Յորքի Ռոնալդ Ֆելդման պատկերասրահում:Փորձի կատարման և ինքն իրեն վտանգի ենթարկելու այս աշխատանքի համար Բերդենը քսաներկու օր անցկացրեց պատկերասրահի անկյունում գտնվող եռանկյուն հարթակի վրա:Նա բոլոր հեռուստադիտողների աչքից հեռու էր և նրանց չէր էլ կարող տեսնել։  Ըստ Բերդենի, նա ամբողջ ժամանակ չի կերել, չի խոսել կամ իջել ։
Բերդենի մի քանի այլ կատարողական ստեղծագործություններ այն ժամանակ համարվում էին հակասական. մեկ այլ «վտանգավոր ստեղծագործություն» էր  «Դատապարտվածը» (1975 թվական), որում Բերդենը անշարժ պառկած էր Չիկագոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի պատկերասրահում 5 × 8  (1,5 մ × 2,4 մ) թեք ապակե կտորի տակ՝ պատի ժամացույցի մոտ ։ Բերդենը նախատեսում էր մնալ այդ պաշտոնում մինչև թանգարանի աշխատակիցը իր բարեկեցությունը գերադասեց ստեղծագործության գեղարվեստական ​​ամբողջականությունից:40 ժամ հետո թանգարանի աշխատակիցները խորհրդակցեցին բժիշկների հետ։  Դրանից 5 ժամ 10 րոպե անց թանգարանի աշխատակից Դենիս Օ'Շին Բերդենի հասանելիության տակ դրեց ջրի սափոր, այդ պահին Բերդենը բարձրացավ, ջարդեց ապակին և մուրճը տարավ դեպի ժամացույցը, դրանով իսկ ավարտվեց կտորը ։
1970-ականների վերջում Բերդենը դիմեց հսկայական ինժեներական քանդակագործական ինստալացիաներին ։ 1975 թվականին նա ստեղծեց լիովին գործող Բ ավտոմեոենան՝ թեթև քառանիվ մեքենա, որը նա նկարագրեց որպես «ժամում 100 մղոն ճանապարհորդելու և մեկ գալոնում 100 մղոն արագության հասնելու համար» (160 կմ/ժ և 43 կմ/լ) ։ Այդ շրջանի նրա մյուս գործերից են Դիչեմիլա (1977), իտալական 10,000 լիրա արժողությամբ թղթադրամի ֆաքսիմիլ, հավանաբար առաջին արվեստի տպագրությունը, որը (ինչպես թղթադրամը) տպված է թղթի երկու կողմերում.«Լույսի մեքենայի արագությունը» (1983 թ.), որտեղ նա վերստեղծեց գիտական ​​փորձ, որով կարող էր «տեսնել» լույսի արագությունը, և Կոալիցիա հանուն ավելի լավ հեռուստատեսության (1977) տեղադրումը, որը երբևէ ստեղծված առաջին մեխանիկական հեռուստատեսության վերստեղծումն է։
1978 թվականին նա դարձավ Լոս Անջելեսի Կալիֆորնիայի համալսարանի պրոֆեսոր, պաշտոնից, որից նա հրաժարական տվեց 2005 թվականին՝ համալսարանի կողմից ենթադրյալ սխալ վերաբերմունքի պատճառով ՝լսարանում ուսանողի հետ ստեղծագործության հետ կապված հակասական գաղափարների պատճառով, որը շեշտվում էր Բերդենի սեփական կատարողական ստեղծագործություններից մեկում ։ Բերդենը մեջբերում է կատարում իր հրաժարականի նամակում՝ ասելով, որ ուսանողը պետք է  հեռացվեր համալսարանի անվտանգության կանոնները խախտած լինելու հետաքննության ընթացքում ։ Ենթադրաբար, ներկայացումը ներառում էր լիցքավորված ատրճանակ, սակայն իշխանությունները չկարողացան հիմնավորել դա ։
1979 թվականին Բերդենն առաջին անգամ ցուցադրեց իր նշանավոր «Մեծ անիվ» ցուցահանդեսը Ռոզամունդ Ֆելսեն պատկերասրահում ։ Հետագայում այն ​​ցուցադրվել է 2009 թվականին Լոս Անջելեսի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում ։
1980-ին նա արտադրեց «Ատոմային այբուբենը»՝ հսկա, պաստառի չափսերով ձեռքի գունավոր վիմագրություն, և կատարեց տեքստը կաշվե հագուստով և յուրաքանչյուր տառը բարկացած կծկումով կետադրելով ։ Ստեղծվել են ստեղծագործության 20 հրատարակություններ, որոնք հիմնականում գտնվում են թանգարանների, այդ թվում՝ Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանի և Ամերիկյան արվեստի Ուիթնիի թանգարանի տրամադրության տակ ։
1988-ի Սամսոնը 100 տոննա կշռող հիդրավլիկ ժակ էր, որը միացված էր պտույտի հետ այնպես, որ յուրաքանչյուր հյուրի հետ, ով մտնում էր Նյուպորտ Հարբոր արվեստի թանգարան, փայտերը խփվում էին թանգարանի աջակից պատերին, ինչը նշանակում է, որ «եթե բավականաչափ մարդիկ մտնեն թանգարան այն կփլուզվեր»։ Ցուցանմուշը բռնի կերպով ապամոնտաժվել է տեղի հրշեջ ծառայության կողմից բողոքից հետո, որ այն արգելափակում է հրդեհի ելքը : 2008 թվականին Բերդենը հայտնել է, որ հետագայում Սամսոնին վաճառել է «Բրազիլիայում գտնվող մի կոլեկցիոների» ։
Վաղ աշխատանքները
Քրիս Բուրդենի հետագա քանդակներից շատերը բարդ ինստալացիաներ և կառույցներ են, որոնք բաղկացած են բազմաթիվ փոքր մասերից ։ Նկարիչը ոգեշնչված է եղել Երկու քաղաքների հեքիաթով (1981) (անգլ.՝ A Tale of Two Cities) հեքիաթի մեջ առկա զինվորական խաղալիքներով, փամփուշտներով, մոդելային շենքերով, հնաոճ զինվորներով և քսանհինգերորդ դարի մասին ֆանտազիայով. հեքիաթը մի ժամանակի մասին է, երբ նա պատկերացնում է, որ աշխարհը կվերադառնա ֆեոդալական պետությունների համակարգին։ Պատերազմի համար պատրաստ երկու նման քաղաք-պետությունների սենյակի լեցուն մանրանկարչությունը ներառում է 5000 մարտական խաղալիք ԱՄՆ-ից, Ճապոնիայից և Եվրոպայից՝ 100 մ 2,18 տոննա տարածքի վրա, ավազի հիմքը՝ շրջապատված «մացառուտներով»՝ պատրաստված տնային բույսերից ։ Պատկերասրահի չափ ինստալյացիան Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների սուզանավեր (1987) բաղկացած է 625 նույնական, փոքր, ձեռագործ, ներկված ստվարաթղթե մոդելներից, որոնք ներկայացնում են Միացյալ Նահանգների ամբողջ սուզանավային նավատորմը, որը թվագրվում է 1890-ականների վերջից, երբ սուզանավերը մտան նավատորմի զինանոց, մինչև 1980-ականների վերջը ։ Նա առաստաղից կախեց ստվարաթղթե մոդելները մոնաթելերի վրա, դրանք դնելով տարբեր բարձունքների վրա, որպեսզի նրանք որպես խումբ թվան ասես ձկների վտառ լողալով պատկերասրահի տարածության օվկիանոսով :1992 թվականին նա ցուցադրեց իր « Լույսի բռունցքը » Նյու Յորքի Ուիթնի Բիենալեի ցուցահանդեսի ժամանակ։ Այն բաղկացած էր խոհանոցի համար նախատեսված փակ մետաղական տուփից, որի ներսում վառվում էին հարյուրավոր մետաղական հալոգենային լամպեր:Սենյակը սառեցնելու համար պահանջվում էր արդյունաբերական օդորակիչ։
Դժոխքի դարպասը (1998), 8,5 մ մասշտաբի մոդել է, Էրեկտորի և Մեքկանոյի կտորներից և փայտից, պողպատից և բետոնից պատրաստված դրամատիկ երկաթուղային կամրջից, որը հատում է Արևելյան գետի Դժոխքի դարպասի հատվածը, Քուինս և Ուորդս կղզիների միջև ։ 1999 թվականին Լոնդոնի Թեյթ պատկերասրահում ցուցադրվեց Բերդենի «Երբ կառավարում են ռոբոտները. երկու րոպե ինքնաթիռների գործարանում» քանդակը:Դա «գործարանի նման ագրեգատ էր, որն արտադրում է ռետինե ժապավենով աշխատող մոդելային ինքնաթիռներ՝ թղթից, պլաստիկից և բալզայի փայտից»։ Յուրաքանչյուր ինքնաթիռ ուներ պտուտակ, որը սնուցվում էր ռետինե ժապավենով, և երբ յուրաքանչյուրն ավարտվում էր, յուրաքանչյուր 2 րոպեն մեկ մեկ արագությամբ մեքենան գործի էր դրվում վեր թռչելու և պատկերասրահի շուրջը պտտվելու համար Ցավոք, մեքենան չգործեց տեղադրման առնվազն երկու ամսվա ընթացքում, ինչը ստիպեց World Sculpture News-ին կասկածի տակ դնել նախագծի նպատակը և նշել, որ «աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ռոբոտներն իրականում չեն կառավարում ամեն ինչ, և ժամանակին, դեռևս ենթարկվում են անհատական և խմբակային թերությունների»  ։
2005 թվականին Բերդենը թողարկեց Ուրվական նավը՝ առանց անձնակազմի, ինքնուրույն նավարկվող զբոսանավը, որը նավահանգիստ էր Նյուքասլ ափոն Թայնում, հուլիսի 28-ին 530 կմ 5-օրյա ճանապարհորդությունից հետո Ֆեյր կղզուց, Շեթլանդի մոտ։ Ծրագիրը պատվիրվել է Լոկուս+ ընկերության կողմից 150,000 ֆունտ արժողությամբ և ֆինանսավորվել է Անգլիայի Արվեստների խորհրդի զգալի դրամաշնորհով, որը նախագծվել և կառուցվել է Սաութհեմփթոնի համալսարանի ծովային ճարտարագիտության բաժնի օգնությամբ ։ Ասվում է, որ այն կառավարվում է օդանավի համակարգիչների և GPS համակարգի միջոցով. սակայն, արտակարգ իրավիճակների դեպքում նավը «ստվերվում» է ուղեկցող օժանդակ նավով։
2008 թվականին Բերդենը ստեղծեց « Քաղաքային լույս » քանդակագործությունը, որը բաղկացած էր 202 անտիկ փողոցային լույսերից, որոնք ժամանակին տեղադրված էին Լոս Անջելեսում։ Նա գնել է լույսերը կապալառուից, ով տեղադրել է Քաղաքային Լույսը՝ Աննա Ջասթիսը :Աշխատանքը տեսանելի է Լոս Անջելեսի շրջանի արվեստի թանգարանից դուրս, և արևային էներգիայով աշխատող լույսերը լուսավորվում են մթնշաղին ։
2011 թվականի ամռանը Բերդենն ավարտեց իր կինետիկ քանդակը, Մետրոպոլիս II-ը, որի կառուցումը տևեց չորս տարի։  Այն տեղադրվել է Լոս Անջելեսի շրջանի արվեստի թանգարանում 2011 թվականի աշնանը :«Քրիս Բարդնի «Մետրոպոլիս II»-ը ինտենսիվ կինետիկ քանդակ է, որը ձևավորվել է արագընթաց, կատաղի ժամանակակից քաղաքի հիման վրա» ։
Թավշյա ժանգոտված պողպատից հեռադիտակի ճառագայթի հակառակ ծայրերից կախված են վերականգնված 1974 թվականի Porsche-ի վառ դեղին սպորտային մեքենան և փոքրիկ երկնաքարը ։ Պորշե երկնաքարով (2013) հիանալի հավասարակշռվում է, իսկ ավելի ծանր մեքենան շատ ավելի մոտ է ուղղահայաց հենակետին։
Բանականության լույսը պատվիրվել է Բրանդեյսի համալսարանի կողմից 2014 թվականին և գտնվում է համալսարանի Վարդերի արվեստի թանգարանից դուրս :Քանդակը բաղկացած է երեք շարքից՝ 24 վիկտորիանական լամպի սյուներից, որոնք ցույց են տրվում թանգարանի մուտքից հեռու ։
Բերդենի վերջին ավարտված նախագիծը` աշխատանքային դիրիժաբլը, որը թռչում է կատարյալ շրջաններով, որը կոչվում է Ode to Santos Dumont ի պատիվ բրազիլացի ռահվիրա օդաչուի, ներկայացվել է Լոս Անջելեսից դուրս գտնվող Գագոսյան պատկերասրահի մասնավոր միջոցառման ժամանակ նրա մահից կարճ ժամանակ առաջ և ավելի ուշ տեղադրվել որպես հարգանքի տուրք Լոս Անջելեսի շրջանի արվեստի թանգարանում :Նաև, Նոր թանգարանը որոշեց, որ Երկվորյակ Քվազի-Իրավական երկնաքերերը (2013)՝ 1մ բարձրությամբ երկու աշտարակները, որոնք ստեղծվել են Բերդենի թանգարանի հետահայաց ցուցադրության համար, մի քանի ամիս մնալով հաստատության տանիքին՝ հարգանքի տուրք մատուցելու համար :Մահվան պահին Բերդենը նաև աշխատում էր ջրաղացի վրա, որը գտնվում էր Ֆրենկ Գերիի դեռևս չավարտված ալյումինե աշտարակի կողքին Լումա Առլում, որն ավարտվեց 2021 թվականին։ Բերդենի գործն անավարտ մնաց նաև նրա մահվան ժամանակ ։
Ցուցահանդեսներ
2013-ին Նոր թանգարանը ներկայացրեց «Քրիս Բերդեն. Ծայրահեղ միջոցները»՝ Բերդենի աշխատանքների ընդարձակ ներկայացումը, որը նշանավորեց նկարչի առաջին Նյու Յորքի հարցմամբ և նրա առաջին խոշոր ցուցահանդեսը Միացյալ Նահանգներում ավելի քան քսանհինգ տարվա ընթացքում։ Բերդենը նաև մեծ հետահայաց ցուցադրություններ է ունեցել Նյուպորտ Հարբոր արվեստի թանգարանում, Նյուպորտ Բիչ, Կալիֆորնիա (1988), և Կիրառական արվեստի թանգարանում, Վիեննա (1996) ։ Այլ անհատական ​​ցուցահանդեսներ ներառում են «14 Մագնոլիան կրկնապատկվում է» Հարավային Լոնդոնի պատկերասրահում, Լոնդոն (2006 թ.);  «Քրիս Բերդեն» Գեյթսհեդի Ժամանակակից արվեստի Բալթյան կենտրոնում (2002)  և «Ուժի աշտարակը» ժամանակակից Լյուդվիգ Արվեստի հիմնադրամ թանգարանում, Վիեննա (2002) ։ 1999 թվականին Բերդենի գործերը ցուցադրվել են Վենետիկի 48-րդ բիենալեում և Լոնդոնի Թեյթ պատկերասրահում  ամռանը 2008 թվականին, Բերդենի 20 մ բարձրության երկնաքերը՝ պատրաստված մեկ միլիոն մոնտաժող մասերից, «Ինչ տվեց ինձ հայրս» վերնագրով, տեղադրվեց Նյու Յորք քաղաքի Ռոքֆելլեր կենտրոնի դիմաց ։
Հավաքածուներ
Բերդենի աշխատանքը ներկայացված է նշանավոր թանգարանային հավաքածուներում, ինչպիսիք են Լոս Անջելեսի շրջանի արվեստի թանգարանը և Լոս Անջելեսի Ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Ուիթնիի ամերիկյան արվեստի թանգարանը և Ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Նյու Յորքի  Թեյթ պատկերասրահը, Լոնդոնի Միդլհայմ թանգարանը,Անտվերպ,Բելգիա, Ինհոտիմ ժամանակակից արվեստի կենտրոնը,Բրազիլիա, 21-րդ դարի ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Կանազավա, Ճապոնիա և Չիկագոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանը, և այլն ։
Արվեստի շուկա
Բերդենը ներկայացնում էր Գագոսյան պատկերասրահը 1991 թվականից մինչև իր մահը ։2009 թվականին Գագոսյան պատկերասրահը կնքել էր 3 միլիոն դոլարի ոսկյա աղյուսներ Բերդենի «Մեկ տոննա» ստեղծագործության համար, Մեկ կիլոգրամ սառեցվել էր, երբ պարզվեց, որ աղյուսները ձեռք են բերվել Հյուսթոնում գտնվող ընկերությունից, որը պատկանում էր ֆինանսիստ Ալեն Սթենֆորդին, ով հետագայում մեղադրվեց ԱՄՆ արժեթղթերի և բորսաների հանձնաժողովի կողմից և դատապարտվել 110 տարվա ազատազրկման՝ 20 տարվա ընթացքում ավելի քան 7 միլիարդ դոլար ներդրողներին խաբելու համար՝ ամերիկյան պատմության մեջ ամենամեծ Պոնզի սխեմաներից մեկում ։ Պատկերասրահի ոսկին սառեցվել է, մինչդեռ Արժեթղթերի և բորսաների հանձնաժողովը  հետաքննում է Սթենֆորդը, և «Մեկ տոննա և Մեկ կիլոգրամը»  չի կարող տեղադրվել մինչև ոսկու ձուլակտորը չթողարկվի ։
Ժողովրդական մշակույթում
Դեյվիդ Բոուիի 1977 թվականի «Ջո Առյուծ» երգը ոգեշնչված է Բարդենի 1974 թվականի «Տրանսֆիքս»երգից, որտեղ Բերդենը խաչել է իրեն ֆոլկսվագեն-բիթլի տանիքին ։ Լաուրին Անդերսոնը 1977 թվականի իր երգը վերնագրել է «Փամփուշտը չէ, որ սպանում է քեզ, այլ փոսը (Քրիս Բարդենի համար)»:Բերդենը հիշատակվել է նաև Ջեֆ Լինդսիի «Դեքսթեր դիզայն» գրքում և Նորման Մեյլերի «Գրաֆիտիի հավատը» գրքում։
Դեյվիդ Հերնանդեսի « Դատապարտվածը (1975)» բանաստեղծությունը իր 2011 թվականի «Գլուխկոտրուկ» ժողովածուում նկարագրում է Չիկագոյում համանուն «Բերդեն » ինստալյացիան։ Բանաստեղծ Ջեյսոն Շնայդերմանի 2020 թվականի «Ինձ ամուր պահիր» ժողովածուում Բերդենի վերաբերյալ մի դրվագ կա։
Անձնական կյանք
Բերդենն ամուսնացած էր մուլտիմեդիա նկարչուհի Նենսի Ռուբինսի հետ ։ Նա ապրել և աշխատել է Կալիֆորնիայի Լոս Անջելես քաղաքում։ Նրա ստուդիան գտնվում էր Տոպանգա կիրճում ։1967-1976 թվականներին Բերդենն ամուսնացած է եղել Բարբարա Բուրդենի հետ, ով վավերագրել և մասնակցել է նրա վաղ շրջանի մի քանի ստեղծագործություններին ։
Բերդենը մահացել է 2015 թվականի մայիսի 10-ին՝ մելանոմա ախտորոշվելուց 18 ամիս անց 69 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Հայաստանի ֆիզիկական և մարդկային ռեսուրսներ
Ֆիզիկական և մարդկային ռեսուրսները, առողջապահական հաստատությունների ընդհանուր թվաքանակը դեռևս խորհրդային տարիներին նվազման միտում ուներ, որն ավելի է խորացել անկախացումից հետո։ Համակարգի օպտիմալացման ընթացքում բժիշկների ընդհանուր թվաքանակը պահպանվել է, գրեթե կրկնակի կրճատվել է միջին բժշկական անձնակազմի հիվանդանոցային մահճակալների թիվը, նվազել են մահճակալների տարեկան միջին զբաղվածությունը, մահճակալի վրա 1 հիվանդի անցկացրած օրերի միջին թիվը և ամբուլատոր հաճախումների միջին թիվը։ Ստոմատոլոգների և ատամնաբույժների թիվը կրկնապատկվել է. 10.000 բնակչի հաշվով 1990-93 թվականներից 2009 թվականին հասել է 6,1-ի, իսկ առողջապահության համակարգում նրանց թիվը կրճատվել է մինչև 2,3։ Հայաստանում բժշկական կրթություն ստանում են Մխիթար Հերացու անվան Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարանում, ոչ պետական բժշկական բուհերում և բժշկական ուսումնարաններում։ 2011 թվականի տվյալներով՝ միջին բուժաշխատողներ պատրաստում են 12 պետական և 2 ոչ պետական բժշկական ուսումնարաններ։ 2009 թվականին պետական և ոչ պետական բարձրագույն բժշկական հաստատություններն ավարտել է 756 բժիշկ, 460-ը՝ Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարանն։ 2009-10 ուսումնական տարում առողջապահություն մասնագիտությամբ Հայաստանի բուհ է ընդունվել 1303 դիմորդ, ավարտել՝ 885-ը։ 2009 թվականին պետական միջին մասնագիտական բժշկական հաստատություններն ավարտել է 3319 բուժքույր։ Հայաստանի, Արցախի և Ջավախքի գիտամանկավարժական և գործնական, բժշկության կադրային ներուժի պահպանման ու համալրման նպատակով պետական պատվերի շրջանակներում մասնագետներ են պատրաստվում կլինիկ, օրդինատուրայում և ասպիրանտուրայում։ Հայաստանի առողջապահության մշակած կարգով լուծվում են նաև Հայաստանի մարզեր գործուղված բժիշկ-մասնագետների ֆինանսական փոխհատուցման հարցերը։ Գործող կանոնակարգի համաձայն՝ բժիշկները և բուժքույրերը 5 տարին մեկ անցնում են որակավորման դասընթացներ։
Կատեգորիա:Հայաստան
Բրատոլյուբովկա (գյուղ, Ելանեցի շրջան)
Բրատոլյուբովկա (Братолюбівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1805 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բրատոլյուբովկա գյուղում բնակվում էր 490 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,4 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1805 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիտալի Կալոև
Վիտալի Կոնստանտինովիչ Կալոև (Калоты Къостайы фырт Витали, ծնվել է՝ հունվարի 15, 1956, Օրջոնիկիձե, Հյուսիս-Օսեթական ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական ճարտարապետ-շինարար, Հյուսիսային Օսիայի շինարարության և ճարտարապետության նախկին նախարար ։
2002 թվականի հուլիսի 1-ին Բոդենյան լճի մոտ տեղի ունեցած ավիավթարի հետևանքով Կալոևի ընտանիքի բոլոր անդամները՝ կինը, որդին և դուստրը, զոհվել են։ 2004 թվականին Կալոևը սպանել է օդանավակայանի օդային երթևեկության վերահսկիչ Պետեր Նիլսենին՝ վերջինին համարելով աղետի մեղավոր։ 2005 թվականին շվեյցարական դատարանի կողմից Պետեր Նիլսոնի սպանության համար մեղավոր է ճանաչվել։ 2007 թվականին օրինակելի վարքագիծ ցուցաբերելու համար վաղաժամկետ ազատ է արձակվել և վերադարձել հայրենիք։
Կենսագրական տվյալներ
Վիտալի Կալոևը ծնվել է Օրջոնիկիձեում (ներկայում Վլադիկավկազ) 1956 թվականին մանկավարժների ընտանիքում։ Նրա հայրը աշխատել է դպրոցում՝ որպես օսերենի ուսուցիչ, մայրը՝ դաստիարակ մանկապարտեզում։ Նա ընտանիքի փոքր երեխան է եղել, ունեցել է երկու եղբայր և երեք քույր։ Կալոևը գերազանց առաջադիմությամբ ավարտել է ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցը։ Սովորել է շինարարական տեխնիկումում, այնուհետև՝ ծառայել բանակում։ Զորացրվելուց հետո ընդունվել է Հյուսիս-Կովկասյան լեռնամետալուրգիական ինստիտուտի ճարտարապետա-շինարարական ֆակուլտետը։ Ուսմանը զուգահեռ աշխատել է շինհրապարակի աշխատանքների ղեկավար։ Ուսման ավարտին ստացել է ճարտարապետի որակավորում։ Նա մասնակցել է Վլադիկավկազի մոտակայքում գտնվող «Սպուտնիկ» զինվորական ավանի շինարարությանը։ Վերջինը նախատեսված էր խորհրդային բանակի այն սպաների համար, որոնց զորամիավորումները դուրս էին բերվել ԳԴՀ-ից։
1980-ական թվականներին Խորհրդային Միությունում իրականացվող «Վերակառուցման» ժամանակ Կալոևը ձևավորել է շինարարական կոոպերատիվ։
Ընդհուպ մինչև 1999 թվականը Կալոևը եղել է Վլադիկավկազի շինարարական վարչության ղեկավարը։
1999 թվականին նա պայմանագիր է կնքել շինարարական ընկերության հետ և մեկնել Իսպանիա, որտեղ աշխատել է որպես ճարտարապետ և նախագծել տներ Օթիայից գաղթածների համար։
Ընտանիք
1991 թվականին Կալոևն ամուսնացել է Սվետլանա Պուշկինովնա Գագինևնայի հետ։ Նրանց ամուսնությունից ծնվել է երկու երեխա՝ Կոնստանտինը (ծնված 1991 թվականին) և Դիաննան (ծնված 1998 թվականին ):
Կալոևի ընտանիքի բոլոր անդամները զոհվել են 2002 թվականի հուլիսի 1-ին Բոդենյան լճի մոտ տեղի ունեցած ավիավթարի հետևանքով։
2018 թվականին Կալոևը հարցազրույցի ժամանակ հայտարարել է, որ ապրում է նոր կնոջ՝ Իրինայի հետ։ Նրանց ամուսնությունը պաշտոնապես գրանցված չէ։ Ամուսնական արարողությունը կատարվել է օսական ավանդույթներով ։ Նույն թվականի դեկտեմբերին նրանց ամուսնությունից ծնվեցին տարբեր սեռ ունեցող երկվորյակներ՝ Սոֆիան և Մաքսիմը։
Ավիավթար Իբերլինգենի երկնքում
2002 թվականի հուլիսին Վիտալի Կալոևն արդեն երկու տարի էր, ինչ աշխատում էր Իսպանիայում։ Նա ավարտել էր Բարսելոնայում քոթեջների կառուցումը, հանձնել էր պատվիրատուին և սպասում էր իր ընտանիքի ժամանելուն։ Այդ ժամանակ նա ընտանիքին չէր տեսել արդեն իննը ամիս։ Մինչ Իսպանիա մեկնելը Սվետլանան և երեխաները տեղափոխվել էին Մոսկվա, սակայն ոչ մի կերպ չէին կարողանում գնել Իսպանիա մեկնող ինքնաթիռի տոմս։ Միայն մեկնելուց երեք ժամ առաջ օդանավակայանում նրանց առաջարկեցին «Բաշկիրյան ավիաընկերության» Մոսկվա-Բարսելոնա չվերթն իրականացնող ինքնաթիռի տոմսերը, որը հետագայում վթարի ենթարկվեց Բոդենի լճում։
2002 թվականի հուլիսի 2-ին, իմանալով տեղի ունեցած օդային աղետի մասին, Վիտալի Կալոևն անմիջապես Բարսելոնայից մեկնեց Ցյուրիխ, իսկ այնտեղից Գերմանիա՝ Իբերլինգեն, որտեղ տեղի էր ունեցել աղետը։ Սկզբում ոստիկանները չէին ցանկանում Վիտալիին թողնել մուտք գործել աղետի գոտի, սակայն, երբ նա հայտնեց, որ իր կինն ու երեխաներն այնտեղ են, նրան թույլատրեցին։ Վիտալիի խոսքերով նրա դստեր մարմինը հայտնաբերվել է ինքնաթիռի ընկնելու վայրից երեք կիլոմետր հեռու։ Համաձայն Նաթիոնալ Ջեոգրաֆիկի փաստավավերագրական ֆիլմի՝ Կալոևն անձամբ է մասնակցել զոհվածների մարմինների որոնողական աշխատանքներին և սկզբում գտել դստեր պատռված կոշիկները, այնուհետև նրա մարմինը։