Ռուդոլֆ_Դասլեր
Աշխատանքային գործունեություն
Սկզբում Ռուդոլֆը իր ֆիրման գրանցեց Ռուդա անունով, բայց 1948 թվականի հոկտեմբերին անբարեհնչյունության պատճառով փոխեց Պումա։ Ռուդոլֆ Դասլերը որոշիչ ներդրում ունեցավ ֆուտբոլային մարզակոշիկների կատարելագործման մեջ, վերամշակելով սերիական արտադրության համար առաջին պտուտակավոր պայտասեպերով  կոշիկները։ Այս նախագծի մշակման համար  սկսած 1949 թվականից աշխատել են շատ  ֆուտբոլային փորձագետներ։ 1952-53 թվականների ֆուտբոլային սեզոնին արդեն թողարկվել էր «Super Atom» հաջողված մոդելը, որը կրում էին գերմանական ակումբների շատ խաղացողներ, Դորտմունդի Բորուսիան, ֆրանկֆուրտի Այնտրախտը, Շտուտգարտը և Կայզերսլաուտերնը, այդ թվում Հորստ Էկել և Վերներ Լիբրիխի հավաքականի ապագա խաղացողները։ Արդեն 1953-54 թվականի ֆուտբոլային սեզոնի համար շուկայում հայտնվեց «Brasil» մարզակոշիկների մոդերը։ 1954 թվականի մայիսի 23 ԳԴՀի չեմպիոնների լիգայի «Հաննովեր 96» և «Կայզերսլաուտերն» ֆինալի ժամանակ, որն  ավարտվեց հաննովերցիների հաղթանակով, հաղթող խաղացողներից ութը կրում էին այս մոդելի մարզակոշիկներ։ Այդ նույն թվականին ԳԴՀի հավաքականը հաղթեց աշխարհի առաջնությունում` մարզիկների մեծ մասը հանդես էր գալիս Ադիդասի մարզակոշիկներով.Ադոլֆը ստացավ առավելություն եղբայրների միջև պայքարում։ Ռուդոլֆը շարունակում էր պայքարը բազմիցս դատական հայց ներկայացելով Ադիդասի դեմ։ «Ադիդաս, լավագույն մարզակոշիկներ աշխարհում» կարգախոսը բոլորին գցում է մոլորության մեջ, քանի որ 1958 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ Բրազիլիայի հավաքականը խաղում էր Պումայի մարզակոշիկներով։ Նա պահանջում է հեղացնել կարգախոսը բոլոր փաստաթղթերից և գովազդային ցուցանակներից. հաղթեց դատական գործը։ Իր հերթին ադիդասը դատական հայցեր էր ներկայացնում պումայի դեպ ` մեղադրելով նրան տեխնոլոգիաների գողության մեջ։ 1960-ական թվականների սկզբին Ռուդոլֆի և որդու Արմինի միջև սկսվեցին բախորմներ, ով հրապարակայնորեն քննադատում էր հորը պահպանողական մեթոդները։ Ռուդոլֆը որդուն միջոցներ տրամադրեց Զալցբուրգում ֆաբրիկա գնելու համար, որը պետք է սպասարկեր ավստրիական շուկան, սակայն հրաժարվեց ավստրիական բանկում հանդես գալ որպես ընկերության երաշխավոր։ 1964 թվականին արմինը ամուսնացավ երկրորդ անգամ, հայրը հարսանիքին չեկավ` չցանկանալով ընդհատել իր արձակուրդը։ Շուտով նա խնդրեց Արմինին վերադառնալ տուն` օգնելու իրեն ընկերության ղեկավարման գործում։ Ռուդոլֆի կրտսեր որդին` Գերդը ուղարկվել էր Ֆրանսիա քույր ընկերություն կազմակերպելու համար։ 1970 թվականի աշխարհի առաջնությունից մի քանի ամսի առաջ Արմինը աշխատանքի ընդունեց Ռիո դե ժանեյրոյում ապրող հայտնի լրագրող Հանս Գեննինհսենին, որը ուներ մեծ կապեր լատինամերիկյան ֆուտբոլում։ Նա պետք է համոզեր հարավամերիկյան ֆուտբոլիստներին հադես գալ Պումայի մարզակոշիկներով։ Սակայն Գեննինհսենին հրամայվել էր այս գործարքը չքննարկել Պելեի հետ։ Դա բացատրվում էր նրանով, որ Արմինը և Ադոլֆի որդին` Հորստը ավելի վաղ կնքել էին գաղտնի համաձայնություն, որով պարտավորվում էին մեկը մյուսից չգրավել ֆուտբոլիսներին, ինչպես նաև պայմանագիր չկնքեն Պելեի հետ, որը կբարձրացներ գովազդային պայմանագրերի գները։ Սակայն Պելեն,  իմանալով  Պումայի և այլ բրազիլացի ֆուտբոլիստների համաձայնության մասին, հայտնեց իր դժգոհությունները Գեննինգսենին, որը արհամարհելով արգելքը պայմանագրի նախագիծը ներկայացրեց Արմինին, որը չդիմացավ գայթակղությանը։ Բարկացած Հորստը վեճ բարձրացրեց, որից հետո հայրերի պատերազմը անցավ որդիներին։ 1970-ականների սկզբին Ադոլֆը և Ռուդոլֆը գաղտնի հանդիպեցին մի քանի անգամ ։ 1974 թվականի սեպտեմբերին Ռուդոլֆի մոտ հայտնաբերվեց թոքերի քաղցկեղ։ Մահից մի քանի ժամ առաջ քահանան զանգահարում է Ադոլֆին և խնդրում է գալ եղբորը այցելության։ Ադոլֆը հրաժարվում է, բայց խնդրում է փոխանցել, որ ներել է Ռուդոլֆին։ Ադիդասի պաշտոնական ուղերցը Ռուդոլֆի մահվան մասին հետևյալն էր. « Ադոլֆ Դասլերի ընտանիքը չի ուզում որևէ մեկնաբանություն անել Ռուդոլֆ Դասլերի մահվան կապակցությամբ»։ Ֆիրմայի կանոնադրության համաձայն հոր մահից հետո Արմինը պետք է ստանար ֆիրմայի 60 տոկոսը, Գերդը` 40 տոկոսը և ընտանիքի ունեցվածքի մնացած մասը։ Սակայն մահից առաջ Ռուդոլֆը փոխում է կտակը և Գերդին համարում միակ ժառանգ։ Արմինը բողոքարկեց հոր վերջին կամքը և հաղթեց դատը, քանի որ ԳԴՀ-ի գերագույն դատարանի ավելի վաղ ընդունած որոշման համաձայն կանոնադրությունը  կտակից ուներ ավելի բարձր ուժ։ Չնայած դրան Ռուդոլֆը էությամբ ակտիվ և հաղորդակցվող վաճառակ էր, նրա կյանքի օրոք Պուման մնում էր որպես արվարձանային ընկերություն։ Միջազգային հաջողության հասավ նրա մահից հետո,երբ ֆիրման ղեկավարում էր Արմին Դասլերը։