cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շատոլեն (շրջան)
Շատոլեն (Châteaulin), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, այն շրջաններից որոնք գտնվում են Բրետան երկրամասի Ֆինիստեր գավառում։ Սուպերֆեկտուրա՝ Շատոլեն։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 84.671 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 47 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1804 կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Ջոն Դոպերա
Ջոն Դոպերա (John Dopyera, Ján Dopjera, Յան Դոպերա, ), սլովենական ծագմամբ ամերիկացի գյուտարար, գործարար։ Նրա գյուտերից են ռեզոնատոր կիթառը և այլ կարևոր մշակումներ էլեկտրակիթառի զարգացման ամենավաղ փուլերում։
Կենսագրություն
Ջոն Դոպերան ծնվել է 1893 թվականին Շաշտին-Ստրաժեում, բազմազավակ ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Յոզեֆ Դոպերան, Դոլնեյ Կրուպեում (այժմ՝ Տրնավայի երկրամաս, Սլովակիա) աշխատել է որպես հանքափոր, որտեղ ընտանիքը տեղափոխվել էր Ջոնի ծնունդից անմիջապես հետո։ Հայրն ունեցել է երաժշտական տաղանդ, նվագել և մշակել է ջութակ։ Ջոնը իր առաջին ջութակը ստեղծել է պատանի տարիքում հոր ղեկավարությամբ։ 1908 թվականին Դոպերա ընտանիքը, զգալով Եվրոպայում խոշոր պատերազմի վտանգը, տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 1920 թվականին Ջոնը Լոս Անջելեսում բացել է իր սեփական խանութը, որտեղ պատրաստել և վերանորոգել է ջութակ, բանջո և այլ փայտե լարային գործիքներ։ Այդ ընթացքում Դոպերան արտոնագրել է բանջոյի մի քանի բարելավումներ։
1925 թվականին ամերիկացի ձեռնարկատեր, երաժիշտ Ժորժ Բոշամը խնդրում է Դոպերային ստեղծել ավելի բարձր ձայնով կիթառ։ Բոշամին պետք էր այնպիսի կիթառ, որը լսելի կլինի նվագախմբի մեջ։ Դոպերան մշակել է կիթառը երեք ալյումինե ռեզոնատորներով՝ տեղադրված կամրջի տակ, ինչը կիթառի ձայնն ավելի էր բարձրացնում սովորականից։ Կիթառի ձայնը հարուստ էր և մետաղական։ Դրանից հետո Ջոնը, նրա եղբայրներ Ռուդին, Էմիլը և այլ համահեղինակներ հիմնադրել են ազգային լարային գործիքների ընկերությունը (National String Instrument Corporation), որը ստեղծում և վաճառում է կիթառներ այն երաժիշտներին, որոնք աշխատում են կինոյում կամ ջազ ակումբներում։ Մի քանի տարի անց եղբայրները հեռանում են ընկերությունից՝ հիմնադրելու Dobro Manufacturing Company։ Ընկերության անունը ստեղծվել է եղբայրների ազգանվան և «bro» (եղբայրներ) մասնիկներից, ամբողջական բառը սլովեներեն նշանակում է «լավ»։ Ընկերության կարգախոսը դարձավ՝ «Դոբրո նշանակում է լավ ցանկացած լեզվով»։
1932 թվականին, աշխատելով վարպետ Արթ Սթիմսոնի հետ, Դոպերան հնարեց կիթառի նոր դիզայն, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես արդյունաբերական մեթոդներով արտադրված աշխարհի առաջին էլեկտրական իսպանական կիթառ ։
Դոպերան նաև հորինել է նվագալարը սեղմելու մի սարք։ Դոպերան ստացել է մի շարք գյուտերի արտոնագրեր, այդ թվում մի շարք լարային գործիքների ձևափոխման համար, մասնավորապես բարելավել է ջութակներ և բանջոներ, ստեղծել է էլեկտրաջութակի գյուտը։
Դոպերան մահացել է 94 տարեկան հասակում, 1988 թվականին՝ իր կյանքի ընթացքում գրանցելով շուրջ 40 արտոնագրեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Երաժշտական գործիքների վարպետներ Կատեգորիա:Սլովակ գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր
Միխեիլ Մրևլիշվիլի
Միխեիլ Նիկոլայի Մրևլիշվիլի (მიხეილ ნიკოლოზის ძე მრევლიშვილი, (19) օգոստոսի, 1904, Օնի, Վրաստան, Ռուսական կայսրություն - 1 մարտի, 1980), վրացի խորհրդային գրող, դրամատուրգ։ Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961) ։
Կենսագրություն
Միխեիլ Մրևլիշվիլին ծնվել է 1904 թվականի օգոստոսի 6-ին (օգոստոսի 19) Արևմտյան Վրաստանի Օնի քաղաքում ։
Միխեիլ Մրևլիշվիլին ստեղծագործել է գրական տարբեր ժանրերով։ Գրել է «Իննո» վեպը, «Խորաթելի օջախը» (1947) վիպակը, «Թբիլիսյան նովելներ» (1964) ժողովածուն, «Վտանգավոր շրջադարձ» (1964) վեպը, «Նիկոլոզ Բարաթաշվիլի» (1949), «Հեղեղ» (1956) պիեսները, ինչպես նաև «Կրակոտ երազողը» (1957) ստեղծագործությունը Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի մասին։
Միխեիլ Մրևլիշվիլու պիեսները բեմադրվել են Վրաստանի տարբեր թատրոններում. 1958 թվականին Թբիլիսիի Ա. Գրիբոյեդովի անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում բեմադրվել է «Կրակոտ երազողը» պիեսը ։
Միխեիլ Մրևլիշվիլին մահացել է 1980 թվականի մարտի 1-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Տիգրան Պետրոսյան (ազատամարտիկ)
Տիգրան Հրանտի Պետրոսյան (մարտի 29, 1965 – հոկտեմբերի 1, 1992), հայ ազատամարտիկ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1965 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ Կոտայքի մարզի Արտավազ գյուղում։ 1980 թվականին ավարտելով տեղի ութամյա դպրոցը՝ ընդունվել է Երևանի հաշվիչ մեքենաների տեխնիկում։ Ուսումնառության տարիներին Պետրոսյանների ընտանիքը տեղափոխվել է Աբովյան քաղաք՝ մշտական բնակության։ Տեխնիկումն ավարտելուց հետո Տիգրանն աշխատանքի է անցել Ս. Մերգելյանի անվան հաշվողական կենտրոնում։ 1984 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ և ծառայությունն անցկացրել Աֆղանստանի Սալանգի լեռնանցքում տեղակայված զինվորական ստորաբաժանումում, որտեղ Աֆղանստանի ղեկավարության կողմից արժանացել է բազմաթիվ պարգևների ու մեդալների։ 1987 թվականին զորացրվելուց հետո ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի երեկոյան բաժին։
Արցախյան շարժումը Տիգրանին ստիպում է կիսատ թողնել համալսարանական ուսումը և Աբովյանի երկրապահ ջոկատի կազմում մասնակցել հայրենիքի ազատագրմանը։ 1992 թ. «Արծիվ» մահապարտների գումարտակի կազմում մասնակցել է Արցախի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Բերձորում (Լաչին) մղված ռազմական գործողությունների ժամանակ։ ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով Տիգրան Պետրոսյանը հետմահու պարգևատրվել է «1992-1994 թվականների մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով, իսկ ՀՀ նախագահի 2002 թվականի հունիսի 1-ի հրամանագրով պարգևատրվել է «Արիության» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ուներ մեկ որդի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1965 ծնունդներ Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Բեթ Միդլեր
Բեթ Էնն Միդլեր (Bette Ann Midler, Բեթի Միդլեր, ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի, երկրպագուների շրջանում հայտնի նաև որպես Աստվածային Միսս Մ (The Divine Miss M.)։ «Գրեմմի», «Էմմի» և «Տոննի» արձանիկների դափնեկիր, «Օսկար» մրցանակի կրկնակի անվանակարգված։ Ըստ «Բի-բի-սի»-ի կարծիքի Բեթը հանդիսանում է բոլոր ժամանակների ամենահաջողակ դերասանուհիներից մեկը ։
Կենսագրություն
Բեթ Միդլերը ծնվել է 1945 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Հոնոլուլույում, հրեական ընտանիքում և իր անունը ստացել է ի պատիվ դերասանուհի Բեթ Դեյվիսի։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո երեք ամսվա ընթացքում սովորել է Հավայիի համալսարանում, դրամատիկական արվեստի բաժանմունքում։ Միևնույն ժամանակ տեղի է ունենում նրա դերասանական նորամուտը «Հավայի» ֆիլմում, որը էկրանին է բարձրանում 1966 թվականին։
1965 թվականի ամռանը Բեթ Միդլերը, «Հավայի» ֆիլմում իր վաստակած գումարով, տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ կայանում է նրա թատերական նորամուտը։ Իր առաջին դերերը նա կատարում է «Տիկին Նեֆերտիտին ափսոսում է» և «Մոխրոտիկը վերադառնում է» բեմադրություններում։ Մեկ տարի անց նրան արդեն հաջողվում է ներթափանցել Բրոդվեյ, որտեղ հետագա երեք տարիներին նա խաղում է Ցեյտլի դերը հանրահայտ «Ջութակահարը տանիքին» մյուզիքլում։
1970 թվականին Միդլերը հանդես է գալիս Նյու Յորքում հայտնի «Continental Baths» գեյ-սաունայում, որտեղ ծանոթանում է Բարրի Մանիլոուի հետ։ Երկու տարի անց նա հանդես է գալիս որպես Միդլերի նորամուտային «The Divine Miss M» ալբոմի պրոդյուսեր, որը Միդլերին բերում է «Գրեմմի» առաջին արձանիկը, «Լավագույն նորեկ» անվանակարգում։ 1971 թվականին նա մասնակցություն է ունենում Սիեթլում կայացած բրիտանական «The Who» խմբի «Tommy» ռոք-ալբոմի բեմադրությանը։
1982 թվականին, «Աչքով տվեցին» ֆիլմի թողարկումից հետո, որը տապալվում է վարձույթում, Բեը Միդլերը չորս տարով թողնում է կինեմատոգրաֆը և կենտրոնանում է երաժշտական կարիերայի վրա։ 1986 թվականին Միդլերը մեծ էկրաններին է վերադառնում «Առանց գրոշի Բևեռլի Հիլլզում» ֆիլմում, որից էլ սկսվում է նրա հաջողակ կարիերան կինոկատակերգություններում։ Այնուհետև հետևում են դերեր «Անողոք մարդիկ» (1986 թ.), «Հեշտ գումարներ» (1987 թ.) և «Մեծ բիզնես» (1988 թ.) ֆիլմերում։ 1988 թվականին էկրան է բարձրանում «Լողափին» մելոդրաման, որը կրկին հանդիսատեսին հիշեցնում է դերասանուհու դրամատիկական տաղանդի մասին։ Միդլերի կատարմամբ երգում հնչող «Wind Beneath My Wings» լիրիկական բալադը դառնում է նրպա այցեքարտը, առաջին հորիզոնականն է գրավում «Billboard Hot 100»-ում և նրան բերում է երրորդ «Գրեմմի» արձանիկը։
1993 թվականին Բեթ Միդլերը երկրորդ անգամ արժանանում է «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի և անվանակարգման «Օսկար»-ին՝ «Մեր տղաների համար» դրամայում Դիկսի Լեոնարդի դերակատարման համար։ Հետագայում դերասանուհին իրեն ցույց է տալիս որպես բազմաժանր դերասանուհի, իր խաղացանկում ունենալով հիշվող կատակերգական կերպաներ այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսին են «Ֆոկուս-մոկուս» (1993 թ.), «Առաջին կանանց ակումբ» (1996 թ.), «Այդ հին զգացմունքը» (1997 թ.), «Խեղդենք Մոնին» (2000 թ.), ինչպես նաև լուրջ դրամատիկական դերեր «Գնչուհի» (1993 թ.) և «Իրական կին» (2000 թ.) ֆիլմերում։ Տվյալ պահին դերասանուհու ամենավերջին աշխատանքներից է հանդիսանում չարագործուհի Կիտտի Գալորի ձայնավորումը «Կատուներն ընդդեմ շների. Կիտտի Գալորի վրեժը» ընտանեկան ֆիլմում (2010 թ.)։
Անձնական կյանք
1984 թվականից Բեթ Միդլերը ամուսնացած է Մարտին ֆոն Հասելբերգի հետ, որից 1986 թվականին ունեցել է դուստր՝ Սոֆիա ֆոն Հասելբերգ, ամերիկյան դերասանուհի։
Սկավառակագրություն
Ստուդիական ալբոմներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Էմմի Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ
Սև գետ (գետ, Սև ծով)
Սև գետ, Կարադեր, Կարադերե, Ղարադերե, «Սեավ ձոր», գետ Սև ծովի ավազանում ։ Սկիզք է առնում Պոնտական լեռնահամակարգի հյուսիսային անտսաապատ լանջերից և ծովն է թափվում Տրապիզոն քաղաքից 25 կմ արևելք ։ Գետի հովտում մինչև 1915 թ - կային զուտ հայաքնակ 36 գյուղեր, որոնց բնակիչնհյւը, ըստ ավանդության, գաղթել էին Հայաստանի Անի մայրաքաղաքից։ 1915 թ. այս շրջանի հայ բնակչությունը զանգվածաբար ոչնչացվեց թուրքերի ձեռքով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Տրապիզոնի մարզ Կատեգորիա:Սև ծովի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Գյումյուշխանե նահանգ
Մաճիխել
Մաճիխել, Մաշախելի, Մաչախելիս-Ծղայի, Մաչալիս–ցխլի (მაჭახელისწყალი, Մաճախելիսծղալի; Maçahel Suyu) , գետ, Ճորոխի աջակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Կարճխալ ու Աինդիետ լեռներից և Բաթումից մոտ 16 կմ հարավ–արևելք, Մարադիտի գյուղի դիմաց աջից միանում է Ճորոխին։ Ավազանն ամբողջապես անտառապատ է լեռնային է ու ջրառատ։ Ունի բազմաթիվ վտակներ։ Երկարություն 50 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Վրաստանի գետեր Կատեգորիա:Ճորոխ գետի վտակներ Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր
Սռնալրջուն սրտապտուղ
Սռնալրջուն սրտապտուղ, խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Դարեղեգիսի ֆլորիստիկական շրջանում (Արենի, Չայքենդ)։ Հանդիպում է նաև Արևելյան Նախակովկասում և Միջին Ասիայում ։
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հանդիպում է մեկ ֆլորիստիկական շրջանում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին, կապված տնտեսական գործունեության հետ, սպառնում է անհետացման վտանգ։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ռևազ Բարաբաձե
Ռևազ Բարաբաձե (რევაზ ბარაბაძე, ), վրացի ֆուտբոլիստ հարձակվող։
Ակումբային
2008 թվականին նա պայմանագիր է կնքել «Անժի» ակումբի հետ, բայց 2009 թվականից չի խաղացել վնասվածքի պատճառով և չէր հայտավորվել։ 2010 թվականին ընդգրկվել է ակումբի հայտացուցակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վրաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Ծամնդավ (գետ)
Ծամնդավ, Զամանդ, Զամանդի, Զամանդիչայ, Զամանթ, Զամանթը, Զամանթի, Զամանթիսու, Զամանտիսու, Ծամանդավ, Ծամանդի, Պարկտիս, Սամանդի, Սամանդիսու, գետ Միջերկրական ծովի ավազանում, Կիլիկիայում, Սեյհան գետի արևմտյան ճյուղը։ Ակիզբ է առնում Կեսարիայից հյուսիս-արևելքում գտնվող Կալեդաղ լեռից և հոսում է դեպի հարավ՝ ոռոգելով Թոմարզայից մինչև Տավրոսի ստորոտներն ընկած հարթավայրրը, որը Կեսարիայի գավառի միակ բարեբեր հողամասն է։ Ստորին հոսանքի շրջանում կտրուկ թեքվում է արևելք և միանում Սարոսի արևելյան ճյուղին՝ Սարանսուին։ Այժմ կոչվում է Ջամանդի (Սամանդի)։ Ուսումնասիրողներից շատերը (Ն. Ադոնց, Ա. Ալպոյաճյան և ուրիջներ) Ծամնդավ նույնացնում են Ստրաբոնի հիշատակած Կարմալաս գետին։ Սրա ափին է գտնվում համանուն բերդաքաղաքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Սեյհան գետի վտակներ
Ասրիկ Ջրդախան
Ասրիկ Ջրդախան (Əsrik Cırdaxan), գյուղ Ադրբեջանական Հանրապետության Թովուզի շրջանում։
Պատմություն
1770-ական թվականներից ի վեր հայաթափ այս գյուղատեղիում խաշնարած թյուրք ցեղերը նստակեցության են անցել և 20-րդ դարի սկզբներին հիմնել ներկայիս Ասրիկ Ջրդախան գյուղը ։
Գյուղը ունեցել է 7-10-րդ դարերի եկեղեցի։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Տավուշ քաղաքից 14 կմ հարավ՝ Ասրիկ գետի ձախ ափին՝ Խորանաշատի վանքից 2,5 կմ հյուսիս-արևելք ։ Ծովի մակերևույթից 740-810 մետր բարձրության վրա է։
Բնակչություն
1979 թվականին ունեցել է 1722 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թովուզի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տավուշ գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ասրիկ Ջրդախան
Հուսեյն Ալիև
Հուսեյն Ալիրզա Ալիև օղլի (Hüseyn Əlirza oğlu Əliyev, ), ադրբեջանցի և խորհրդային նկարիչ-գեղանկարիչ ։ Ադրբեջանի ժողովրդական նկարիչ։ Ադրբեջանի երրորդ նախագահ Հեյդար Ալիևի ավագ եղբայրն է։
1922-1931 թվականներին համագործակցել է «Մոլլա Նասրեդդին» ամսագրի հետ, որտեղ նա տպագրել է իր ծաղրանկարները։ 1927-1932 թվականներին սովորել է Բաքվի գեղարվեստական տեխնիկումում։ 1932-1935 թվականներին սովորել է Լենիգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ Այս բարձրագույն կրթական հաստատությունում սովորած առաջին ադրբեջանցին էր։ Եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ 50 տարվա ընթացքում, մինչև թոշակի անցնելը, որոշ ժամանակ աշխատել է որպես նկարիչ, այնուհետև` Ադրբեջանի հանրապետական «Կոմունիստ» թերթի խմբագրության գլխավոր նկարիչ։ Նա ավելի քան 250 նկարի հեղինակ է։
2004 թվականին Հուսեյն Ալիևի աշխատանքները ցուցադրվել են Աբու Դաբիում ։
ՍԱՊ կամուրջ
ՍԱՊ կամուրջ կամ Նոր կամուրջ (Most Slovenského národného povstania, Most SNP, Սլովակյան ազգային ապստամբության կամուրջ), միասյուն պողպատե ճանապարհային կամուրջ Բրատիսլավայում՝ Դանուբ գետի վրա։
Հուսեյն Ալիև
Պարգևատրվել է Ժողովուրդների Բարեկամության շքանշանով և մեդալներով։
ՍԱՊ կամուրջ
Բրատիսլավայի միակ կամուրջն է, որ Դանուբ գետի վրա չունի ոչ մի հենասյուն և համարվում է քաղաքի ամենամեծ կամուրջը։ 2001 թվականին «կամրջաշինություն» անվանակարգում այն համարվել է Սլովակիայում դարի շինություն։ Կամուրջն ընդգրկված է Աշտարակների համաշխարհային ֆեդերացիայում, համարվում է այդ ֆեդերացիայի ամենացածր շինությունը։
Պատմություն
Կամուրջը կառուցվել է 1967-1972 թվականներին «Դոպրաստավ Բրատիսլավա» և «Գուտնե Մոնտաժե Օստրավա» կազմակերպության կողմից ճարտարապետներ Յոզեֆ Լացկոյի, Լադիսլավ Կուշնիրի, Իվան Սլամենի, Արպադ Տեսարի և Յոզեֆ Զվարի նախագծով։ Շահագործման է հանձնվել 1972 թվականի օգոստոսի 26-ին։ Կամրջի շինարարության համար ոչնչացվել է Բրատիսլավայի արվարձանի զգալի մասը, մասնավորապես, հրեական թաղամասն ամբողջությամբ, ինչին Բրատիսլավայի բնակչությունը տհաճությամբ է արձագանքել։ Սակայն զգալիորեն բարելավվել է Բրատիսլավա V շրջանի երթևեկության վիճակը։ 2005-2006 թվականներին, պայմանավորված բարձր աղտոտմամբ, հետիոտնային և հեծանվային հատվածներում պաշտպանիչ շերտ է կիրառվել։ 2006 թվականին նմանօրինակ ծածկույթ է նաև կիրառվել հենարանների համար։
Պարամետրեր
Պողպատե կամուրջը կախված է 84,6 մետր բարձրությամբ մեկ սյան վրա։ Կամրջի ընդհանուր երկարությամբ 430,8 մետր է, թռիչքների բաժանման սխեման՝ 74,8 + 303 + 54 մետր, աչքավոր կառույցի քաշը՝ 7537 տոննա, ընդհանուր բարձրությունը ներքևից վերև՝ 95 մետր, գմբեթի տրամագիծը՝ 32 մետր, աչքավոր կառույցի հեծանը երկսեկցիոն է, լայնությունը՝ 12,6 մետր, բարձրությունը՝ 4.6 մետր, երկու կողմերում դրանից կախված են 4,2 մետր բարձրությամբ բարձակները ։ Այսպիսով, կամրջի ընդհանուր լայնությունը 21 մետր է։ Երթևեկության համար կամրջի վրա կան 4 շերտեր, որոնց յուրաքանչյուր կողմում կան հետիոտնի և հեծանիվների համար նախատեսված ուղիներ։ Մայթի լայնությունը 3,2 մետր է։ 1972 թվականին բացումից հետո կամուրջն աշխարհի բարձր կամուրջների շարքում զբաղեցրել է 4-րդ տեղը։ Միասյուն կամուրջների ենթակատեգորիայում կամուրջը շարունակում է մնալ համաշխարհային առաջատար, թեք հենարանով կամուրջների կատեգորիայում՝ երրորդ տեղում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովակիայի կամուրջներ Կատեգորիա:Դանուբ գետի կամուրջներ
Գարահիսար (Գարահիսարի գավառակ)
Գարահիսար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Գարահիսարի գավառակում։ Հանդիսանում էր համանուն գավառակի կենտրոն։
Անվանումներ
Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները․ Կարահիսար, Կարահիսարլի, Քարահիսար ի Ատալիա, Քարահիսար տեքե ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ապակատար դերբայ
Ապակատար դերբայ, ժամանակակից հայերենի կախյալ դերբայներից կամ ձևաբայերից մեկը։ Ցույց է տալիս գործողությունը չսկսված, կատարելի վիճակում։
Կազմություն
Կազմվում է -ու մասնիկով, որն ավելանում է անորոշ դերբային, ինչպես՝
Ժամանակաձևեր
Ապակատար դերբայը միշտ հանդես է գալիս օժանդակ բայի ներկա և անցյալ ձևերի հետ՝ կազմելով սահմանական եղանակի ներկա ապակատար և անցյալ ապակատար ժամանակաձևերը.
'''1. Սահմանական եղանակ. Ապակատար ներկա'''
'''2. Սահմանական եղանակ. Ապակատար անցյալ'''
Ապակատար դերբայը ձևով նման է անորոշ դերբայի սեռական և տրական հոլովներին ։
Կազմություն
Կազմվում է -ու մասնիկով՝ անորոշի ձևերից։ Ի և Ու լծորդները հնչյունափոխվում են Ե-ի։
Ժամանակաձևեր
Միանալով օժանդակ բայի ներկայի և անցյալ ձևերին կազմում է հարկադրական եղանակի ապառնի և անցյալի ապառնի ժամանակաձևեր, որոնք մեծ գործածություն չունեն արևմտահայերեն գրական լեզվում։ Դրանք իրենց իմաստով համընկնում են արևելահայերենի հարկադրական եղանակի հետ։
'''1. Հարկադրական եղանակ. Ապառնի'''
'''2. Հարկադրական եղանակ. Ապակատար անցյալ'''
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բայ
KBS World
«KBS World», հարավկորեական KBS հեռուստատեսային և ռադիոընկերության շուրջօրյա հեռուստաալիք, որը նախատեսված է միջազգային ունկնդիրների համար ։ Հաղորդումների մեծ մասը հեռարձակվում է կորեերեն լեզվով անգլերեն ենթագրերով ։
Հիմնական հեռուստաալիքից բացի, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Սեուլում, կան նաև երկու առանձին հեռուստաալիքներ «KBS World» անվանումով` ԱՄՆ-ի և Ճապոնիայի համար, որոնք գտնվում են համապատասխանաբար ամերիկյան և ճապոնական բաժանմունքների կառավարման ներքո։ 2012 թվականին Կանադայի «KBS World»-ը վերանվանվել է «All TV K»-ի։
Նախապատմություն
Մինչև «KBS World»-ը KBS ընկերությունը արդեն միջազգային ալիք ուներ, որը կոչվում էր «TV Korea» և հեռարձակումը սկսել էր 2001 թվականին։ «TV Korea»-ի ունկնդիրները էթնիկ կորեացիներ և Կորեայի քաղաքացիներ էին, ովքեր ապրում էին արտասահմանում։ Հեռուստաալիքը նաև տարբեր երկրների հեռուստաընկերությունների կորեական նորություններ և հեռուստաֆիլմեր էր տրամադրում ցածր գներով։ Թեպետ «KBS World»-ը ապագայում` «TV Korea»-ն շուրջօրյա չէր, այն տարբեր երկրներում մեծ լսարան էր գրավել և ուրախությամբ էր ընդունվել ամբողջ աշխարհում։ Արձագանքելով պահանջարկին՝ KBS-ը որոշեց ստեղծել շուրջօրյա միջազգային ալիք։ «TV Korea»-ն  կազմացրվեց, իսկ փոխարենը ստեղծվեց «KBS World»-ը ։
Պատմություն
Հեռուստաալիքը հեռարձակվում է 2003 թվականի հուլիսի 1-ից։ Ի տարբերություն «TV Korea»-ի, որը օրինակ արբանյակ չուներ, որպեսզի Եվրոպայում նորությունները հեռարձակեր իրական ժամանակով, «KBS World»-ի միանգամից ստեղծվեց համապատասխան ենթակառույցներով հեռարձակման համար ։
2003 թվականից սկսած, 10 տարվա ընթացքում, հեռուստաընկերության լսարանի թիվը հասավ 2,3 միլիարդ մարդու ։
Հաղորդումներ
Բացի անգլերեն հեռարձակվող նորություններից և այլ ծրագրերից, ալիքը ցույց է տալիս հաղորդումներ, որոնք նախատեսված են կորեացի ուկնդիրների համար և հեռարձակվում են «KBS1» և «KBS2» ալիքներով։ Ժանրերի շարքը լայն է, օրինակ ամենահայտնիները  KBS ընկերության հեռուստասերիալները և ֆիլմերը, ժամանցային հաղորդումներն են, այդ թվում նաև կորեական փոփ երաժշտությանը նվիրված վավերագրական ֆիլմերը, սպորտը և երեխաների համար նախատեսված հաղորդումները։ Հաղորդումները ցուցադրվում են կորեերոնով, անգլերեն ենթագրերով ։
«KBS World»-ը արտադրում է նաև վավերագրական ֆիլմեր, մանրամասն և խորը ծրագրեր` կորեական մշակույթի և տեխնոլոգիայի մասին, որոնք նախատեսված են ողջ աշխարհում Կորեայի դրական կերպարի բարելավմանն և պահպանմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեռուստաընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստաալիքներ
Ղարաբաղ (տեղանուն)
Ղարաբաղ, տեղանուն, որը 14-րդ դարում տրվել է Կուր գետի աջ ափին փռված Մեծ Հայքի երկու նահանգների` Ուտիքի և Արցախի տարածքին։ Բառը ստուգաբանվում է որպես` «սև այգի»։ Հետագայում Ղարաբաղ անունը տարածվել է ավելի փոքր երկրամասի վրա։
Աշխարհագրությունը և անվան ծագումը
Ղարաբաղ անվանումը տրվել է հին Արցախ նահանգի մի մասին (ԼՂՀ-ի ներկայիս տարածքին, Մուխանք-Մուղանի դաշտին և Թարթառի (Տրտու) ձախ ու աջ ափերին փռված Շահումյանի, Ասկերանի շրջանի (Աղդամ) ու Բարդայի շրջաններին, ինչպես նաև ներկայիս Ադրբեջանում գտնվող Գորանբոյի` նախկին Թարթառի շրջանի հարավային կեսին)։ Պարսիկ պատմիչ Համդալլահ Ղազվինին, պատմելով 1334-1344 թվականների դեպքերը, նշում է «Առանի Ղարաբաղ» կամ «Առան-Ղարաբաղ» անվանումը։ Առանի ու Ղարաբաղի այս նույնացումից ենթադրվում է, որ սկզբնապես Ղարաբաղ է կոչվել նախկինում Առան անվամբ հայտնի ամբողջ հայ Աղվանքը` Կուրի աջափնյակը։ 13-14-րդ դարերի վրացական ժամանակագրությունում վկայվում է, որ Ղարաբաղը գործածական է դարձել հենց այդ ժամանակներում։ Ղարաբաղը հիշատակող առաջին հայ հեղինակը Թովմա Մեծոփեցին է, որի տեղեկության համաձայն Ղարաբաղի մեջ է մտել նաև Ուտիքը։ Ղարաբաղ անվան առայժմ հայտնի առաջին բացատրությունը կամ հայերեն տարբերակը հիշում է տեղացի պատմիչ Հովհանիսիկ Ծարեցին (16-17-րդ դարեր), ով Ղարաբաղին համազոր գործածում է «Սև այգի» բառացի թարգմանությունը։
Պայմանականորեն այժմ Ղարաբաղը բաժանում են երկու մասի` Լեռնային Ղարաբաղ (ԼՂՀ-ի տարածքը) և Դաշտային Ղարաբաղ (ԼՂՀ-ից արևելք ընկած Մուղանի դաշտը)։
Պատմական ակնարկ
Առավել լայն իմաստով, Ղարաբաղն ընդգրկում է Փոքր Կովկասի լեռնաշղթայից ձգվող տարածքը, որը հասնում է մինչև Կուր և Արաքս գետերի միախառնման վայրին մոտ գտնվող հարթավայրերը։ Մթա 4-րդ դարից սկսած, Ղարաբաղի տարածքը մտել է Երվանդունիների հայկական թագավորության կազմի մեջ ։ Մթա 2-րդ դարի սկզբին, Մեծ Հայքի կողմից այն ետ է վերցվել Մարաստանից և կազմել Մեծ Հայքի Ուտիք և Արցախ նահանգները ։ Այդ ժամանակներից, շուրջ 600 տարի, մինչև մեր թվարկության 390-ական թվականները, Ղարաբաղի տարածքը եղել է Մեծ Հայքի անբաժանելի մասը, որի հյուսիսային սահմանը ըստ հունա-հռոմեական, ինչպես նաև հին հայկական պատմիչների ու աշխարհագրագետների, ձգվում էր Կուր գետի երկայնքով
Անտիկ ժամանակներից սկսած, մինչև միջնադար` մինչ 8-9-րդ դարերը, Ղարաբաղի տարածքը հիմնականում բնակեցված է եղել հայերով    ։ Արդեն 700 թվականի աղբյուրները հաղորդում էին այնտեղ խոսվող հայերեն լեզվի ղարաբաղյան բարբառի մասին ։ 10-րդ դարի արաբ հեղինակ Իսթախրին հայտնել է Ղարաբաղի էթնիկ կազմի մասին. «...Պարտավում և Շամխորում ժողովուրդը հայերի ցեղից էին...», «...Ճանապարհը Պարտավից դեպի Դվին, անցնում է հայերի հողերով և այդ բոլոր քաղաքները Աշոտի որդի Սմբատի թագավորության մեջ են...» ։
9-րդ դարի սկզբին, հայ իշխան Սահլ Սմբատյանի ղեկավարությամբ, Լեռնային Ղարաբաղի տարածքում կազմավորվեց Խաչենի ֆեոդալական իշխանությունը։ 9-րդ դարի վերջերին այդ տարածքը մտել է վերականգնված Բագրատունիների թագավորության կազմի մեջ։ Խաչենի իշխանությունը գոյատևել է մինչև 16-րդ դարի վերջը` դառնալով անկախությունը կորցրած հայ ազգային պետականության վերջին մնացորդներից մեկը։ 13-րդ դարից սկսած, այստեղ իշխել են հայ իշխանական Հասան-Ջալալյանների և Դոփյանների տոհմերը Ինչպես վկայում են որոշ հեղինակավոր աղբյուրներ, 12-13-րդ դարերում հայաբնակ Լեռնային Ղարաբաղը դարձել էր հայկական մշակույթի կենտրոններից մեկը ։
Առաջին եվրոպացին, ով եղել է Ղարաբաղում, ազգությամբ գերմանացի ճանապարհորդ Յոհան Շիլտբերգերն էր, ով 1420 թվականին գրելով իր գերության մասին, նշել է. «Լենկթեմուրի մահից հետո, ես ընկա նրա որդու` Շահրուխի մոտ, ով Հայաստանում երկու թագավորություն ուներ։ Շահրուխը սովորություն ուներ ձմեռելու մեծ հարթավայրում, որը կոչվում էր Ղարաբաղ և աչքի էր ընկնում լավագույն արոտավայրերով։ Հարթավայրը ոռոգվում էր Կուր կոչվող գետով, որի ափերին հավաքվում էր ամենալավ մետաքսը։ Չնայած այդ հարթավայրը գտնվում էր Հայաստանում, սակայն այն պատկանում էր կռապաշտներին։ Հայերը միշտ ինձ լավ էին վերաբերվում, որովհետև ես գերմանացի էի, իսկ նրանք շատ էին հակված ի օգուտ գերմանացիների։ Նրանք ինձ սովորեցնում էին իրենց լեզուն և ինձ տվեցին իրենց «Հայր մեր»-ը» ։ Շահրուխի Ղարաբաղում ձմեռելու մասին գրել է նաև 15-րդ դարի հայ պատմիչ Թովմա Մեծոփեցին ։
Մոնղոլական արշավանքներից հետո, Դաշտային Ղարաբաղում հիմնավորվում են թյուրքական քոչվոր ցեղերը։ Արդյունքում, Ղարաբաղի դաշտավայրային մասի բնակչությունը աստիճանաբար սկսեց թյուրքացվել և իսլամացվել։ Դա այն դեպքում, երբ Լեռնային Ղարաբաղում դեռևս շարունակում էր իր գոյությունը հայկական Խաչենի իշխանությունը։ Հետագայում վերջինս բաժանվեց հինգ հայկական իշխանությունների` Խաչեն, Դիզակ, Վարանդա, Ջրաբերդ և Գյուլիստան։ Այդ իշխանությունները կառավարվում էին սեփական իշխանների կողմից (Խամսայի մելիքություններ) և գոյատևեցին մինչև 18-րդ դարի վերջը։ Խամսայի մելիքությունները հայկական ազգային պետականության վերջին օջախն էին ։ 18-րդ դարի փաստաթղթերից մեկում ասվում էր, որ Խամսայի մելիքությունները Ղարաբաղում, հինավուրց Հայաստանի այն վերջին բեկորներն էին, որոնք իրենց անկախությունը պահպանել էին երկար դարեր ։
Սեֆյանների ժամանակ (1502-1722թթ.) առաջացավ Ղարաբաղի կուսակալությունը, որի լեռնային մասը դեռևս հայ կառավարիչների ձեռքում էր, իսկ նախալեռնային և հարթավայրային տարածքները` մուսուլմանական խաների ։ 1736 թվականին Պարսկաստանում իշխանության եկած Նադիր շահը, առանձնացրել է Ղարաբաղի հինգ մելիքությունների հողերը Ղարաբաղի կուսակալությունից և անմիջականորեն ենթարկել իրեն ։ 1747 թվականին Դաշտային Ղարաբաղում ձևավորվում է Ղարաբաղի խանությունը, որն ամբողջ պատմության մեջ առաջին անգամ կարողացավ իշխանություն բանեցնել հայաբնակ Լեռնային Ղարաբաղի վրա ։ 1805 թվականից Ղարաբաղը ռուս-պարսկական պատերազմի արդյունքում, պարսկական տիրապետությունից անցավ Ռուսաստանին ։
Ռուսական բանակի գեներալ Վասիլի Պոտտոն նշում է. «Հայկական երբեմնի հզոր թագավորության փլատակների միջավայրում գտնվելով հանդերձ, Ղարաբաղը կարողացել է պահպանել անցած-գնացած վեհության հուշարձանները, հայ մելիքների այն տոհմական կալվածքները, որոնք զբաղեցնում էին Արաքսից մինչև Կուր ընկած ողջ տարածությունը, Գյանջայից, ներկայիս Ելիզավետպոլից 20 վերստի վրա։ Արցախում, կամ Ներքին Ղարաբաղում այդ տոհմական կալվածքներն էին Դիզակը, Վարանդան, Խաչենը, Ջրաբերդը և Գյուլիստանը, որոնք որ հիմնականում կազմում էին ղարաբաղյան տիրույթները, ինչպես այդ մասին հիշեցնում են հին ռուսական արձանագրությունները։ Ղարաբաղի լեռնային հատվածը, Սյունիքը կամ Զանգեզուրը, ընդգրկում էին միայն մեկ նշանակալի մելիքություն` Քաշաթաղի մելիքությունը, որը շրջապատված էր այլ մանր հայկական տիրույթների հողերով, իսկ մի մասը, որը մոտ էր Արաքսին, մեծամասնությամբ բնակեցված էր քոչվոր թաթարներով։ Հայկական թագավորության ավերակների, ավերածությունների և ընդհանուր ջարդերի միջավայրում, միայն այս կալվածքների տիրակալները, մելիքներն են կարողացել պահպանել հինավուրց ժառանգության իրավունքը և պահել երկրում մինչև 19-րդ դարի սկիզբը` այն քաղաքական կառուցվածքը, որը ձևավորվել է այստեղ Սեֆյանների պարսկական թագավորների ժամանակներից։ Կախվածության մեջ լինելով Պարսկաստանից, նրանք հաստատվել են իրենց ժառանգական իրավունքների մեջ, պարսիկ շահերին տուրք են վճարել, սակայն պահպանել են քաղաքական ինքնուրույնությունը` իրենց հողերի ներքին կառավարման մեջ, ունեին իրենց արդարադատությունը, իրենց ամրակուռ բերդերը և նույնիսկ սեփական պահակազորը, որոնք հսկում էին իրենց երկիրը լեզգիներից և թուրքերից» ։
1918 թվականին Դաշտային Ղարաբաղը մտցվեց նորահայտ Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետության կազմի մեջ։ Լեռնային Ղարաբաղը վիճելի տարածք էր և դարձել էր հայերի ու ադրբեջանցիների զինված բախումների թատերաբեմ, որը տևեց մինչև 1920 թվականը, երբ այն գրավվեց Կարմիր բանակի կողմից։ Կովկասյան բյուրոյի 1921 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ, Լեռնային Ղարաբաղի 94% հայկական բնակչությամբ տարածքը միացվեց Ադրբեջանական ԽՍՀ-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի պատմություն Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
Տատիկը (ֆիլմ, 2015)
Սյուժե
Լեսբուհի բանաստեղծուհի Էլը փորձում է կարգի բերել իրեն զուգընկերուհու մահից հետո, որի հետ երկար տարիներ հարաբերությունների մեջ էր։ Չորս ամսվա հարաբերություններից հետո Էլը բաժանվում է իր երկրպագու Օլիվիայից, ասելով, որ այդ ամենն անիմաստ է։
Այնուհետև ժամանում է Էլի տասնութամյա թոռնուհին՝ Սեյջը։ Հղի Սեյջը 630 դոլար է խնդրում Էլից աբորտ անելու համար, ինչը նշանակված էր հենց այդ օրը։ Էլը ընդհանրապես գումար չուներ, իսկ Սեյջի տիրատենչ մայրը խլել էր վարկային քարտը։ Գումար աշխատելու նպատակով Սեյջը և Էլը որոշում են ճանապարհորդություն կատարել Լոս Անջելեսով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Apple Design Awards
Apple Design Awards (ADA), առանձնահատուկ միջոցառում, որը կազմակերպվում է Apple Inc.-ի կողմից իր՝ ծրագրավորողների համաշխարհային ամենամյա համաժողովին։ Միջոցառումը նախատեսված է բացահայտել Macintosh եւ iOS արտադրանքի համար անկախ ծրագրավորողների կողմից մշակված լավագույն և առավել նորարար ծրագրային և ապարատային ապահովումները, ինչպես նաեւ Apple-ի արտադրանքների լավագույն և առավել ստեղծագործական կիրառումները։ Apple Design Awards-ը ներկայացված է եղել ամեն տարի՝ սկսած 1996 թ., թեև առաջին երկու տարիներին հայտնի է եղել որպես Human Interface Design Excellence (HIDE) Awards. Մրցանակները հանձնվում են տարբեր անվանակարգերում, որոնք փոխվում են յուրաքանչյուր տարի։ 2003 թ․-ից պարգևները հանձնվում են յուրաքանչյուր թեկնածուի։ Պարգևները ալյումինե խորանարդի տեսքով են, որի նիստին Apple-ի լոգոտիպն է, որը լուսավորվում է նրան դիպչելիս։ Խորանարդն ունի 1,57 կգ քաշ, նրա կողմերի երկարությունը 9,9 սմ է ։ Մրցանակը նախագծել ու պատրաստել է Sparkfactor Design ընկերությունը ։
Արտաքին հղումներ
Apple Design Awards Պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:Մրցանակներ
Հյուսիսային գամբիտ
Բաց սկզբնախաղ, շախմատի մեջ լայնորեն տարածված սկզբնախաղերի տեսակ։ Այն սկսվում է 1. e2-e4 e7-e5 քայլերով։
Հյուսիսային գամբիտ
Հյուսիսային (դանիական) գամբիտ֊բաց սկզբնախաղի տեսակ շախմատում, որը սկսվում է '''1. e2-e4 e7-e5,2. d2-d4 e5:d4, 3. c2-c3 d4։c3, 4. Փc4 c3:b2, 5.Փ։b2''' քայլերով։
Հյուսիսային գամբիտը մշակվել է դանիացի տեսաբանների կողմից և կիրառվել սկանդինավյան վարպետների պարտիաներում։ Այն դեպքում, եթե սևերը ձգտում են միայն նյութական առավելության հասնել՝ ի վնաս զարգացման, սպիտակները ուժեղ գրոհ են ստանում։ Ներկայումս սևերի համար գտնված են պաշտպանության հուսալի ուղիներ՝ կապված ակտիվ հակախաղի հետ, օրինակ, 5․․․ d7֊d5,6. Փc4:d5 Ձg8-f6 7. Փd5:f7+ Աe8:f7 8. Թd1:d8 Փf8-b4+ 9. Թd8-d2 Փb4:d2+ 10.Աb1:d2։ Այդ պատճառով էլ հյուսիսային գամբիտի մասսայականությունը խստիվ նվազել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շախմատի տեսություն
Գեորգե Զամֆիր
Գեորգե Զամֆիր (Gheorghe Zamfir, ; ), ռումինացի երաժիշտ, ով հայտնի է որպես բազմաֆունկցիոնալ ֆլեյտայի՝ նայի կատարող։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1941 թվականի ապրիլի 6-ին Գաեշտի քաղաքում, Դիմբովիցա ժուդեցում։ Սկզբից պլանավուրում էր դառնալ ակորդեոնիստ, սակայն արդեն 14 տարեկանում սկսեց նվագել պան-ֆլեյտա։ Ավարտել է Բուխարեստի երաժշտության ակադեմիան, որտեղ եղել է Ֆենիկե Լուկիի աշակերտը։
Նվագում է ռումինական ազգային գործիք՝ պան-ֆլեյտայի (նայի) մոդեռնիզացված տեսակ, որը բաղկացած է 20-30 խողովակներից՝ լայնացած հնչյունային դիապազոնով և տոների մեծ քանակությամբ։ Գեորգե Զամֆիրն սկսել է ելույթ ունենալ լայն հասարակության առջև 1960-ականներին, մասնավորապես, ռումինական ազգային երաժշտության հետազոտող՝ շվեյցարացի երաժիշտ Մարսել Սելիեի շնորհիվ։ 1980-ական թվականներին նրա ելույթները թողարկվել են CNN ալիքով։ Սակայն իրեն բեմական ելույթների համար առաջին պարգևը նա ստացել է դեռ 1959 թվականին։ Ջեյմս Լաստի «Միայնակ հովիվ» («The Lonely Shepherd») հայտնի կոմպոզիցիան կատարվել է Ջեյմս Լաստի նվագախմբի կոլեկտիվի հետ համատեղ և թողարկվել 1977 թվականին որպես սինգլ գերմանական տարբերակով (Einsamer Hirte) :
Լևոն Ահարոնյան
Լևոն Ահարոնյան, իրանահայ ազգային գործիչ, գործարար։ Իրան-Հայաստան առևտրի պալատի նախագահ։ Մեծ ներդրում է ունեցել Թեհրան-Երևան չվերթի իրականացման գործում։
Գեորգե Զամֆիր
Կենսագրություն
Դրսևորել է իրեն որպես գրող և նկարիչ՝ հրատարակել է բանաստեղծություններ, էսսեներ և ինքնակենսագրական գրքեր և ներկայացրել սեփական նկարները հայրենիքում և արտասահմանում։
Լևոն Ահարոնյան
Կենսագրություն
Լևոն Ահարոնյանը ծնվել է 1930 թվականին Սալմաստի Հաֆթվան գյուղում։ 1936 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Թեհրան։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Թամադոն դպրոցում։ 1955 թվականին ավարտել է ճարտարագիտության ինստիտուտը։ 1956 թվականին աշխատել է Իրանի գյուղատնտեսության նախարարությանը կից գործող հիդրոկայանի հողաշինության և քիմիայի լաբորատորիայում։ 1960 թվականին սովորել է Հոլանդիայի Ասխարնբուրգ գյուղատնտեսական համալսարանի հողագիտության ֆակուլտետում (ՄԱԿ-ի FAO համաշխարհային կազմակերպության կրթաթոշակ)։
1960-1965 թվականներին աշխատել է Իրանի գյուղատնտեսության նախարարության ընդհանուր լաբորատորիաների բաժնի պետ։ 1968 թվականից աշխատում է Սաթի ավիաընկերությունում, որը Ահարոնյանի ղեկավարության օրոք փոքր ընկերությունից վերածվել է խոշոր ընկերության։
Գեորգե Զամֆիր
Կենսագրություն
Այժմ ապրում է և դասավանդում երաժշտական արվեստ Բուխարեստում։
Լևոն Ահարոնյան
Կենսագրություն
Ահարոնյանը եղել է Թեհրանի թեմական խորհրդի Պագմավորական ժողովի անդամ, 1980 թվականին ընտրվել է Թեհրանի թեմական խորհրդի ատենապետ և այդ տարիներին իրականացրել Արարատ մարզավանի և Գորգանի Ալի աբադ թաղամասի մատուռի կառուցումը, Մաջիդե թաղամասի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու կառուցումը։
Գեորգե Զամֆիր
Կենսագրություն
Նրա որդին նույնպես երաժիշտ է։
Մատենագրություն
Գեորգե Զամֆիրը գրում է գրքեր պան-ֆլեյտա նվագելու արվեստի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Նաիստներ Կատեգորիա:Բուխարեստի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Mercury Records կատարողներ Կատեգորիա:Քիշնևի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Ռումինիայի երաժշտություն Կատեգորիա:Ռումինացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռումինացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռումինացի արվեստագետներ
Լևոն Ահարոնյան
Կենսագրություն
1993 թվականին իր գործընկերների հետ միասին հիմնադրել և ղեկավարում է Իրան-Հայաստան առևտրի պալատը ։
Ահարոնյանը մշակութային-հասարակական և գեղարվեստական «Հույս» ամսագրի արտոնատերն ու պատասխանատուն է ։ 2009 թվականին լույս է տեսել Ահարոնյանի «Փոթորկոտ կյանքիս օրերը» երկհատորանոց գիրքը (պարսկերեն (2008), հայերեն (2010)  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ գործարարներ
Միխայիլ Կոզել
Միխայիլ Գեորգիևիչ Կոզել (Михаил Георгиевич Козелл, 20 հոկտեմբերի, 1911, Աստրախան, Ռուսական կայսրություն – 29 հուլիսի, 1993, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն), ռուս նկարիչ, գեղանկարիչ, բնանկարիչ, մանկավարժ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության (մինչև 1992 թվականը՝ ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) անդամ ։
Կենսագրություն
Միխայիլ Կոզելը ծնվել է 1911 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ռուսաստանի Աստրախան քաղաքում, արտիստների ընտանիքում։
1925 թվականին Միխայիլ Կոզելն սկսում է սովորել Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտ Պավել Վլասովի (1857-1935) մոտ, ով Աստրախանում հիմնել էր «Գեղանկարչություն ու նկարչություն սիրողների խմբակը», որը 1886 թվականին վերածվել էր «Աստրախանի գեղարվեստի խմբակի», իսկ 1920-ական թվականների կեսերին նրա մասնավոր արվեստանոցի հիման վրա ստեղծվել է Աստրախանի գեղարվեստամանկավարժական տեխնիկումը։ Մինչ 1930 թվականը Միխայիլ Կոզելը Պավել Վլասովի մոտ ստանում է մասնագիտական հիմնական պատրաստվածություն ։
Ուսումը շարունակելու նպատակով Միխայիլ Կոզելը 1931 թվականին մեկնում է Լենինգրադ և 1933 թվականին ընդունվում Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության բաժին, որտեղ սովորել է Միխայիլ Բեռնշտեյնի, Արկադի Ռիլովի, Ալեքսանդր Լյուբիմովի, Վլադիմիր Սերովի մոտ ։
1939 թվականին Միխայիլ Կոզելն ավարտել է ինստիտուտը (Իսահակ Բրոդսկու արվեստանոց)՝ ստանալով գեղանկարչի կոչում։ Նրա դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Միխայիլ Կալինինն իր համերկրացի կոլտնտեսականների շրջանում» («Михаил Калинин среди земляков-колхозников») նկարը (պահվում է Տրետյակովյան պետական պատկերասրահում) ։
Լենինգրադ վերադառնալուց հետո՝ 1948 թվականից մինչև 1991 թվականը, Միխայիլ Կոզելը դասավանդել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիային կից Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցում (ներկայում՝ Բ. Իոգանսոնի անվան գեղարվեստի լիցեյ)։
Միխայիլ Կոզելի 1949 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ իր աշխատանքը հանրությանը ներկայացնելով Լենինգրադի առաջատար նկարիչների ստեղծագործությունների կողքին։ Ստեղծել է ժանրային ու պատմահեղափոխական կոմպոզիցիաներ, դիմանկարներ, բնանկարներ, էտյուդներ բնօրինակից։ Նկարել է յուղաներկերով ու մատիտով։ Հատկապես սիրել է նկարել Լենինգրադի ծայրամասերում գտնվող լքված ամառանոցներ՝ լքվածության ու ամայության իրենց յուրահատուկ տրամադրութամբ։ 1991 թվականին Լենինգրադում անցկացվել է Միխայիլ Կոզելի անհատական ցուցահանդեսը։ Նրա աշխատանքներից են «Ձմեռային էտյուդ» (1960), «К весне», «Մարտի սկիզբ» (երկուսն էլ 1961), «Ճանապարհ դեպի լեռը» (1962), «Հերկված հող», «Поселок Дачное» (երկուսն էլ 1963), «Գարնանային օր» (1964) , «Աշունը Պարգոլովոյում» , «Կովագոմ» (երկուսն էլ 1967), «Գետախորշ (Աստրախան)» (1968), «Աշնանային ճանապարհ» , «Գարնանը» (երկուսն էլ 1969), «Ձմռան ավարտին» (1970), «Գյուղ Ֆեդորկովո» (1971), «Լավրիկի» , «Գյուղ Յուկկի» (обе 1972), «Գարունը գյուղում» (1973) , «Երեկոյան մոտ» (1975), «Աշնանային հանդերձանքով» («В осеннем уборе»), «Под Пудостью» (երկուսն էլ 1978), «Մարտ», «Վաղ գարուն» (երկուսն էլ 1980) նկարները և այլն։
1962 թվականին Միխայիլ Կոզելը դարձել է ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ։
Միխայիլ Կոզելը մահացել է 1993 թվականի հուլիսի 26-ին Սանկտ Պետերբուրգում։
Նկարչի աշխատանքները պահվում են տարբեր թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ճապոնիայում, Իտալիայում, Բելգիայում, Շվեդիայում, Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում ու այլ երկրներում ։
Վերինտափ (ամառանոց)
Վերինտափ, ամառանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։ Գտնվում էր Թորթում ավանից 3 կմ հարավ-արևելք, Օլթիի գետի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բրուքլինի մանկական թանգարան
Բրուքլինի մանկական թանգարան (Brooklyn Children's Museum), մանկական թանգարան է Քրոուն Հեիթսում, Բրուքլին, Նյու Յորք։ Հիմնադրվել է 1899 թվականին, ԱՄՆ-ի, իսկ ըստ որոշ կարծիքների` նաև աշխարհի առաջին թանգարանն է, որ հատուկ երեխաների համար է։ Այն արտասովոր է իր դիրքով, քանի որ գտնվում է մեծապես բնակեցված տարածքում ։ Ի սկզբանե տեղակայված լինելով ստորգետյա պատկերասրահում ` թանգարանը կրկնակի մեծացրել է իր տարածքն ու վերաբացվել 2008 թվականի սեպտեմբերի 20-ին` դառնալով Նյու Յորք քաղաքի առաջին կանաչ թանգարանը։
Ցուցադրություններ
Թանգարանի հավաքածուն ու ցուցադրությունները ցույց են տալիս դրա երկար պատմությունը, ինչպես նաև` ժամանակի և միջավայրի ընթացքում փոփոխվող երեխաների կրթական կարիքները ։ Ի սկզբանե, թանգարանը հիմնական շեշտը դրել է քաղաքային միջավայրում երեխաներին բնական գիտությունները ներկայացնելու կարևորության վրա, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո տեխնոլոգիական ու մշակութային տեղեկացվածությունն ավելի կարևոր են դարձել ։ Երիտասարդ լսարանին գրավելը թանգարանի միակ նպատակ չէր, այն ավելի շատ նպատակ ուներ հետաքրքրել նրանց միտքը վաղ տարիքում ։
Երեխաները մեծ ներդրում են ունենում թանգարանի ցուցադրությունները նախագծելու գործում ։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1899 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, Բրուքլինի արվեստի և գիտության ինստիտուտի (այժմ` Բրուքլինի թանգարան) առաջարկով ։ Թանգարանը ղեկավարվում էր Բրուքլինի ինստիտուտի կողմից և Նյու Յորքի քաղաքպետարանից յուրաքանչյուր տարի ստանում էր 70.000 դոլար։ Հաճախելիությունն արագ ավելանում է, 1905 թվականի հոկտեմբերի տվյալներով ամեն ամիս հասնելով 13.000 այցելուի ։ 1930 թվականի հոկտեմբերին ամսական այցելությունների թիվը հասնում էր 60.000-ի, և 1939 թվականին, իր բացման 40-րդ տարում, թանգարանն ունեցել էր ավելի քան 9 միլիոն այցելու ։ 1975 թվականին, նախկին շենքի ավերումից հետո, թանգարանը տեղափոխվում է նոր շենք ։ 1996 թվականին թանգարանը կրկին վերանորոգվում է` տեղավորելու համար նոր ցուցասրահներ ։ Երկու տարի անց այն մաս է դառնում զբոսաշրջիկներին դեպի Բրուքլին գրավելու համար ստեղծված Բրուքլինի սիրտ մշակութային համագործակցության ։
2005 թվականին այն Նյու Յորք քաղաքի արվեստի ու սոցիալական ծառայության 406 հաստատություններից մեկն էր, որ 20 միլիոն դոլար դրամաշնորհ է ստանում Քարնեգի ընկերության կողմից, ինչը հնարավոր է դառնում Նյու Յորքի քաղաքապետ Մայքլ Բլումբերգի կողմից ։
Նույն տարում սկսվում է թանգարանի ընդլայման` 43 միլիոն դոլար արժողությամբ ծրագիրը, և այցելուների թիվն անցնում է 400.000-ը ։ Որպես շրջակա միջավայրի և էներգիայի պահպանման ծրագրի մաս` հաստատությունը դառնում է Նյու Յորքի առաջին թանգարանը, որն օգտագործում է երկրաջերմային գրադիենտային աղբյուրներ` տաքացման և հովացման նպատակով ։
Տարեդարձեր և իրադարձություններ
Բրուքլինի մանկական թանգարանում անց են կացվում ծննդյան տոներ և այլ իրադարձություններ մ ներառյալ` հարսանիքներ, կորպորատիվ միջոցառումներ, մշակութային կամ հատուկ խմբերի երեկույթներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1899 հիմնադրված թանգարաններ
Այզեկ Զինգեր
Այզեկ կամ Իսահակ Մերիտ Զինգեր (Isaac Merritt Singer, ), ամերիկացի գյուտարար և ձեռնարկատեր։ Մեծ ներդրում ունի կարի մեքենաների կառուցվածքի կատարելագործման մեջ։ Հիմնադրել է «Զինգեր» ընկերությունը։
Կենսագրություն
Իսահակ Զինգերը ծնվել է Նյու-Յորք նահանգի Փիթսթաուն քաղաքում 1811 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։ Հայրը՝ Ադամ Զինգերը, Գերմանիայից ներգաղթած հրեա էր։ Իսահակի առաջին եկամուտը թատրոնում խաղն էր։
1839 թվականին Զինգերն ստանում է առաջին պատենտը հորատման մեքենայի համար, վաճառում է այն «Ջրանցքաշինական ընկերություն Այ և Էմ» ընկերությանը 2000 դոլարով։ Դա նախկինում երբևէ նրա ստացած ամենամեծ գումարն էր և ֆինանսական հաջողության պայմաններում որոշում է վերադառնալ դերասանի իր կարիերային։ Ձևավորելով «Մերիտի խաղացողները» անունով հայտնի խումբը, մեկնում է հյուրախաղերի և բեմին հայտնվում Իսահակ Մերիտ անունով։
Կարի մեքենայի
Զինգերը չի արել կարի մեքենայի գյուտը և երբեք չի հաստատել այդ մասին։ 1850 թվականին, երբ ի հայտ եկավ նրա առաջին կարի մեքենան, արդեն գոյություն ունեին մի շարք մոդելներ։ Զինգերը այդ մոդելների ունեցած կառուցվածքային թերությունների վերացման վրա ծախսեց 10 օր, որոնք «ցնցեցին աշխարհը» և գյուտարարին հարստացրին։ Զինգերը տեղադրեց մաքոքը հորիզոնական դիրքով (դրա շնորհիվ թելն այլևս չէր խճճվում), առաջարկեց սեղան-տախտակ կտորի համար և ասեղը պահող ոտիկ, մեքենային ավելացրեց ոտնակ (ինչը հնարավորություն է տալիս աշխատել կտորի հետ երկու ձեռքով)։ Այս երեք նորամուծությունները կարի մեքենաների սխեմայում երկար տարիներ մնացին հիմնական։ Դրանք պաշտպանված են մի քանի հազար անվտանգության փաստաթղթերից կազմված պատենտների հսկայական փաթեթով։ «Զինգերի» առաջին օրինակը վաճառվել է 100 դոլարով։ Դա գրեթե առաջին դեպքն էր պատմության մեջ, երբ արտադրանքի առաջին օրինակը ոչ միայն նախնական մշակումների վրա ծախսված գումարը վերադարձրեց, այլև եկամուտ բերեց։
Ի.Մ.Զինգեր և ընկերներ
Հիմնադրվել է 1851 թվականին Իսահակ Մերիտ Զինգերի իր գործընկեր Ուիլյամ Կլարկի կողմից I.M. Singer & Co: 1865 թվականին վերանվանվել է «Զինգեր ձեռնարկատիրական ընկերություն» Singer Manufacturing Company, իսկ 1963-ին՝ «Զինգեր ընկերություն» The Singer Company:
«Ի.Մ.Զինգեր և ընկերներ» սկսեց ապահովել կարի մեքենաներով ոչ միայն տնային տնտեսուհիներին, այլև կարի ֆաբրիկաներին։ Մեքենաներն սկսեցին վաճառել ապառիկով։ Մինչ 1863 թվականը վաճառքն աճեց մինչև տարեկան 20 հազար մեքենա։ Արտադրությունն ընթանում էր հատուկ այդ նպատակով կառուցված գործարաններում։ Կազմակերպվել էր հոսքային արտադրություն, ինչը նշանակալի իջեցնում էր արտադրանքի արժեքը։ 1858 թվականին մեքենայի համար գնորդը վճարում էր 10 դոլար։
Ընկերությունը սկիզբ է դնում ձեռնարկատիրական գործունեության թույլտվությանը՝ ֆրանչայզինգին franchise, «արտոնություն» : Իսահակ Զինգերը նշանակում է առաջին վարձու նախագահին՝ Ինսլի Հոպերին։ 1867 թվականին բացում է ԱՄՆ-ի սահմաններից դուրս իր առաջին գործարանը շոտլանդական Գլազգոյում։
1902 թվականին Պոդոլսկում գործարկվեց գործարան, որը թողարկում էր ռուսատառ լոգոտիպ մեքենաներ «Зингеръ» («Поставщик Двора Его Императорского Величества» գրությամբ): Այդ մեքենաները լայն տարածում գտան Ռուսաստանում և սկսեցին արտահանվել Թուրքիա, Բալկաններ, Պարսկաստան, Ճապոնիա և Չինաստան։
Վերջին տարիները Եվրոպայում
1863 թվականին «Ի.Մ.Զինգեր և ընկերներ» ընկերությունը փոխադարձ համաձայնությամբ փակվում է, իսկ բիզնեսը շարունակվում է որպես «Զինգեր ձեռնարկատիրական ընկերություն», թույլատրելով վերակազմավորել ֆինանսական և ղեկավարման գործառույթները։ Այդ ժամանակ Զինգերն ակտիվ մասնակցություն չուներ ֆիրմայի ղեկավարմանը, բայց հանդիսանում էր Հոգաբարձուների խորհրդի անդամ (չնայած արդեն ապրում էր Եվրոպայում) և հանդիսանում էր հիմնական ակցիոներներից մեկը։ Զինգերը իր ընտանիքի անդամներին ժառանգություն է թողել 22 մլն դոլար և երկու առանձնատուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Ուլրիխ Թայն
Ուլրիխ Թայն (Ulrich Thein, ), գերմանացի դերասան, թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր, սցենարիստ, կոմպոզիտոր և մանկավարժ։ Եղել է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ (1986)
Կենսագրություն
Սովորել է երաժշտություն, դասեր է վերցրել դերասանական հմտությունների համար։ Բեյնսչվիգում տեղի է ունեցել իր դեբյուտը։ 1951 թվականից նա ապրում էր ԳԴՀ-ում։ Աշխատել է Բեռլինի գերմանական թատրոնում, որը նա թողել է 1963 թվականին։ Ներկայացումներում եղել է ռեժիսոր։ Ֆիլմերում 1953 թվականից սկսած։ Հանդես է եկել այնպիսի ռեժիսորներր հետ, ինչպիսիք են `Մարտին Հելլբերգը, Գերհարդ Քլեյնը, Ֆրենք Բայերը, Կոնրադ Վոլֆը և ուրիշներ։ 1963 թվականին նա իր դեբյուտը կատարել է որպես ռեժիսոր և սցենարիստ։ Բազմաթիվ անգամ աշխատել է հեռուստատեսությունում ։ 1992 թվականից Բեռլինի թատրոնի դպրոցում ուսուցիչ է եղել։
Ամուսնացած է եղել ամերիկացի դերասանուհի Աննկատրին Բուրգերի, Ֆրենսիս Տրոգների և, Ռենատա Գայսլերի և Յանա Բրեյհովի հետ։
Տանձիկ (Երզնկայի գավառ)
Տանձիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Բոլոմեր գյուղաքաղաքից 14 կմ արևելք, Մնձուր գետի վտակներից մեկի ափին։ Մտնում էր Բոլոմեր գյուղախմբի կազմի մեջ։
Պատմություն
Հայերը կոտորվել, մասամբ արտաքսվել կամ բռնի մուսուլմանացվել են 1895 և 1915 թվականների կոտորածի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 170 հայ և թուրք բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Տանձիկն ուներ Ս. Հովհաննես անունով եկեղեցի և Ս. Թադևոս անունով վանք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Առաջաբան
Առաջաբան, գեղարվեստական երկի կամ գիտական աշխատության ներածական մաս, ուր հեղինակը կամ մեկ ուրիշը բացատրում է տվյալ երկի գրության հանգամանքները, բնույթը, ծավալն ու նպատակները (օրինակ Խաչատուր Աբովյան «Վերք Հայաստանի» և Րաֆֆու «Սամվել» վեպերի, "Հ. Աճառյանի «Հայոց անձնանունների բառարան»–ի առաջաբանները)։ Առաջաբան հաճախ տրվում է «Երկու խոսք», «Հեղինակի կողմից», «Խմբագրության կողմից» ևն անվանումներով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Գրականագիտություն
Կորեայի արվեստի ազգային համալսարան
Կորեայի արվեստի ազգային համալսարան (한국예술종합학교, Korea National University of Arts (K-ARTS/KNUA)), ազգային համալսարան Սեուլում, Հարավային Կորեա։ Ստեղծվել է 1993 թվականին Կորեայի մշակույթի, սպորտի և զբոսաշրջության նախարարության կողմից։ Համալսարանի կազմում ընդգրկված են 6 դպրոցներ՝ երաժշտական, դրամատիկ, հեռուստատեսային և մուլտիմեդիայի, պարի, վիզուալ արվեստի և կորեական ավանդական արվեստի դպրոցներ, որոնք ունեն 26 ֆակուլտետներ։