cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շառլ Նոդիե
Կենսագրություն
Նոդիեն սերել է գավառային մանրբուրժուական ընտանիքից. նրա հայրը ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակաշրջանում հեղափոխական տրիբունալի նախագահ էր Բզանսոնում։ Պատանության տարիներին Նոդիեի ներաշխարհում գերիշխում էին հեղափոխական տրամադրությունները, սակայն հետագայում դրանց փոխարինեց հեղափոխական խաղալ-ձևացնելը։ 1802 թվականին նա մի չափածո պամֆլետ հորինեց ընդդեմ Նապոլեոնի, բայց որոշ ժամանակ անց դարձավ նրա կողմնակիցը և պաշտոն ստանձնեց նրա վարչակազմում։ Եվ, չնայած դրան, ռեստավրացիայի ժամանակաշրջանում էլ իրեն ներկայացնում էր իբրև կայսրության զոհի։ Իլլիրիական պրովինցիաների մայրաքաղաքը համարվող Լայբախում (Լյուբլյանայում) որպես գրադարանավար աշխատելու տարիներին Նոդիեն գրեց «Ժան Սբոգար» վեպը յոթ ճանապարհների ավազակի և մեծահարուստ առևտրականի դստեր սիրո մասին, որը, լույս ընծայվելով 1818 թվականին, համաեվրոպական ճանաչում բերեց հեղինակին։ Ինչպես այդ, այնպես էլ իր մյուս ստեղծագործություններում Նոդիեն փաստորեն ստանձնեց օտարազգի գրականությունների ռոմանտիկական ազդեցությունները ֆրանսիական գրականությանը փոխանցողի դերը։ Ֆանտաստիկ նորավեպի ժանրը նրա գրչի տակ մշակվելով՝ վերափոխվեց մղձավանջի նորավեպի, կախարդական հեքիաթի կամ կրոնական լեգենդի։
1824 թվականի հունվարի 3-ին Նոդիեն նշանակվեց կոմս դ՛Արտուայի (Ֆրանսիայի ապագա թագավոր Կառլ Տասներորդի) գրադարանավար, մասնակցեց արքայի թագադրման արարողությանը Ռեյմսի տաճարում։ 1825 թվականի ապրիլի 14-ին աշխատանքի նշանակվեց այսպես կոչված «Արսենալի գրադարան»-ում, որը հետագայում մաս կազմեց Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի, սակայն այս նոր աշխատավայրում իր ծառայողական պարտականությունների կատարմանն անցավ մեկուկես ամիս անց՝ մայիսի 29-ին, Վիկտոր Հյուգոյի հետ միաժամանակ։ Այդ նոր աշխատանքը Նոդիեի առջև դուռ բացեց դեպի հազվագյուտ ու մոռացված գրքերի աշխարհը, գրքեր, որոնց անխոնջ պրոպագանդումը նա համարեց իր սուրբ պարտքը։ Նրա բնակարանը, ճիշտ և ճիշտ Հյուգոյի բնակարանի պես, դարձավ ֆրանսիացի ռոմանտիկների հանդիպավայրը, նրանց առաջին միավորման՝ «Սենակլի» ժողովատեղին։ Այդ միավորումը թեև 1830-ական թվականների սկզբներին քայքայվեց, սակայն հասցրեց նշանակալի դեր խաղալ կլասիցիզմի դեմ գրական նոր դպրոցի մղած պայքարում։ «Սենակլ»-ի տպագիր օրգանը միապետականության ու կաթոլիկության ոգով ներծծված «Ֆրանսիական մուսա» ամսագիրն էր։
1835 թվականին Նոդիեն լույս ընծայեց ֆրանսիացի գրական խենթերի մատենագրությունը, մի գործ, որը քսաներորդ դարում շարունակեցին Ռայմոն Կենոն և Անդրե Բլավիեն։
Նոդիեի ստեղծագործությունը լի է հակասություններով։ Միստիցիզմի կողքին, որի արտահայտությունն են նրա ֆանտաստիկ նորավեպերը, տեղ են գտել տասնութերորդ դարի մատերիալիստական միտումների արտահայտություններ, հետադիմական գաղափարների կողքին՝ ֆրանսիական մեծ հեղափոխության սոցիլական որոշ գաղափարներ («Ժան Սբոգար»)։ Նա մերթ դրսևորում է անսահման քնարականություն, երևակայության մոլեգին թռիչք, մերթ էլ արտահայտվում է տասնյոթերորդ դարի գրողներին բնորոշ չոր, հստակ, ճշգրիտ լեզվով, ռոմանտիկական գրելաոճի կողքին զգացնել է տալիս Կրեբիյոն- Որդու և Լորենս Սթերնի ազդեցությունը։
Նոդիեն մահացել է 64 տարեկան հասակում։ Թաղվել է Փարիզի Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրադարանավարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ
Կոլոդեզի (այլ կիրառումներ)
Կոլոդեզի, կարող է վերաբերել՝
Հայկական ռոք
1982-ին Լիդայի (Բելառուսիա) Միջազգային փառատոնում մրցանակ շահեց Լենինականի «Բամբիռ» խումբը։
1986-ին հայտնվեց հայկական ռոքի թերևս ամենանշանակալի ու ազդեցիկ խումբը- «Ոստան Հայոցը», որ ընդմիջումներով գոյություն ունի մինչ օրս։ «Ոստան Հայոցի» նախընտրած ոճը իրենց իսկ շնորհիվ հայացված հարդ-ռոքն է։ Խմբի անդամներից Արեգ Նազարյանը Հայաստանի սիրված երաժիշտներից և հնչյունավորողներից է, «Կիլիկիա» նավի անձնակազմի անդամ, մեծ է նրա ներդրումը և հայկական ռոքի ու նրա արիական փիլիսոփայության կազմավորման գործում։
«Dumbarton Oaks»-ը հանրապետությունում առաջիններից մեկն էր, որ միախառնեց ռոքի ու դասականի տարրերը ինչպես ասենք "Once Upon a Time There Lived a Cadence" կոմպոզիցիայում։ Հետագայում ճանաչում ձեռք բերեցին «MDP» և «Oaksenham» խմբերը։
«Լավ Էլի»-ի ղեկավար Գոռ Մխիթարյանը հաջողության հասավ նաև ԱՄՆ-ում։
Ներկայումս ակտիվորեն գործող խմբերից են «The Kings' Cross»-ը, «Alter Ego»-ն, «Նաիրի»-ն և «Empyray»-ը, «Daeron»-ը, Դիվահարը։
Նոր սերնդի շատ ներկայացուցիչներ իրենց համարում են հայ-ամերիկյան «System of a Down»-ի հետևորդներ։ Երիտասարդների կողմից սիրված խմբերից են Դորիանսը, «The Beautified Project»-ը, «Սարդ»-ը, «Բամբիռ»-ը, «Աստծո Բանակը», «Որդան Կարմիր», «Ռեինկարնացիա»-ն և «Արամազդ» սփիդ-մեթալ խումբը։ Կան նաև հայկական բլեք մետալ խմբեր՝ Ռահվիրա, Blood Covenant, Դիվահար, Բոկռագ Death մետալ խումբը։
Տես նաև
Հայկական ռոք խմբեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոք երաժշտություն
Ռոբերտ Լադլեմ
Ռոբերտ Լադլեմ (Robert Ludlum ), ամերիկացի գրող, մի շարք բեսթսելլերների հեղինակ, դերասան և պրոդյուսեր։ Լադլեմի աշխատանքները թարգմանվել են 32 լեզուներով և վաճառվել ավելի քան 210 միլիոն օրինակով։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Լադլեմը (Robert Ludlum) ծնվել է Նյու Յորքում 1927 թվականի մայիսին։ Հայրը՝ Ջորջ Լադլեմը (George Ludlum), մահացել է, երբ որդին ընդամենը 7 տարեկան էր, այդ պատճառով տղան իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է Նյու Ջերսիում՝ ապրելով հեռավոր հարազատների հետ։ Այստեղ նա սովորել է Rectory School դպրոցում, այնուհետև ուսումը շարունակել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Միդլթաուն քաղաքի Ուեսելյան համալսարանում (Middletown, Connecticut), որտեղ դարձել է «Alpha Delta Phi» ուսանողների ոչ ֆորմալ եղբայրության անդամ։
Ռոբերտը բավականին շուտ է սկսել մտածել ապագա մասնագիտության ընտրության մասին. հավասարապես ցանկացել է դառնալ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, զինվորական, դերասան և գրող, սակայն 16 տարեկանում նրան առաջարկել են խաղալ «Կրտսեր օրիորդ» կատակերգությունում, որը լիովին փոխել է նրա կյանքը։
1945-ին զորակոչվել է բանակ, ծառայել Խաղաղ օվկիանոսի ծովային հետևակում։ Հայտնի է, որ այնտեղ անցկացրած առաջին մի քանի ամիսներին Լադլեմը մի քանի հարյուր էջանոց նոթատետր է ունեցել Ռազմածովային ուժերում ծառայության իր տպավորությունների մասին։
Միդլթաուն վերադառնալուց հետո, 1951 թվականին Ռոբերտն ավարտել է համալսարանը և ստանացել է արվեստի բակալավրի աստիճան։ Նույն թվականին ամուսնացել է Մերիի (Mary Ryducha) հետ, որի հետ ունեցել են երեք երեխա։
1950-ական թվականներ
1950-ական թվականներին Լադլեմը հաճախ է հայտնվել հեռուստաշոուներում և սերիալներում, որոնցից ամենահայտնիներն էին` «The Kraft Television Theatre», «Studio One», «Robert Montgomery Presents»: 1954 թվականին նա խաղացել է Սպարտակի դերը «Գլադիատոր» («The Gladiator») ֆիլմում, իսկ 1959 թվականին խաղացել է զինվորի դեր Ֆրից Հոչվոլդերի (Fritz Hochwälder) «Ուժեղները մենակ են» («The Strong Are Lonely») հեռուստատեսային ներկայացման մեջ։ 1957 թվականին Ռոբերտը աշխատանքի է անցել որպես North Jersey Playhouse- ի պրոդյուսեր, իսկ երկու տարի անց Նյու Ջերսի նահանգի Պարամուս քաղաքում բացել է Playhouse-on-the-Mall թատրոնը։
1970-ական թվականներ
Մինչև 1971 թվականը Լադլեմը զբաղվել է միայն թատրոնի համար պիեսներ գրելով, որոնցից շատերն, այնուամենայնիվ, հայտնվել են Բրոդվեյում։ 1971 թվականի վերջին լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը՝ «Սկարլատի ժառանգությունը», որտեղ պատմում է Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին ամերիկացի զինվորի մասին։ Ինչպես ավելի ուշ ասել է հեղինակը, գիրքը տպագրվել է միայն տասներորդ փորձից հետո, և չնայած հրատարակիչների մտահոգությանը, վեպն ակնթարթորեն դարձել է բեսթսելլեր։ Գրողի հաջորդ աշխատանքը 1973 թվականին լույս տեսած «Օստերմանի հանգստյան օրեր» («Osterman Weekend») գիրքն էր, 1983 թվականին նկարահանվել է ռեժիսոր Սեմ Պեկինպահի համանուն կինոնկարը։
Ռոբերտը ընտանիքի հետ միասին 1970 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք, բացի այդ, նա նաև տուն է ունեցել Ֆլորիդայում։ Այդ ժամանակ Լադլեմը շատ է ճանապարհորդել նոր ստեղծագործությունների համար բավարար նյութ հավաքելու համար։ Ռոբերտը միշտ նշել է, որ Փարիզը միշտ էլ եղել է իր սիրելի քաղաքը։
Բորնի նույնականացումը գիրք
1980 թվականին լույս է տեսել Լդլեմի մի գիրք, որը հեղինակին բերել է համաշխարհային հռչակ, և դարձել գրքերի մի ամբողջ «Բորնի նույնականացումը» շարքի սկիզբը։ Գրքի սյուժեի համաձայն՝ գլխավոր հերոս Բորնը՝ ԿՀՎ-ի նախկին գործակալ, հայտնաբերվել է ծովում անգիտակից վիճակում. ամբողջ գրքում նա փորձում է հիշել, թե ով է ինքը։ 1988 թվականին թողարկվել է համանուն ֆիլմը, գրքի երկրորդ էկրանավորումը եղել է 2002 թվականին։
1986 և 1990 թվականներին լույս են տեսել «Բորնի գերակշռությունը» և «Բորնի վերջնագիրը» գրքերը, որոնք համապատասխանաբար դարձել են սագայի շարունակությունը։
Լադլեմի որոշ գրքեր լույս են տեսել Մայքլ Շեֆարդ (Michael Shepherd) կամ Ջոնաթան Ռայդեր (Jonathan Ryder) կեղծանուններով։
Գործունության ավարտ
Նրա վերջին գիրքը 2000 թվականին լույս տեսած «Պրոմեթևսյան հնարքն» («The Prometheus Deception») է եղել։
Ռոբերտ Լադլեմը մահացել է 73 տարեկան հասակում, 2001 թվականի մարտի 12-ին, սրտի կաթվածից։ Գրելու իր գործունեության ընթացքում նա հեղինակել է ավելի քան 20 գիրք, որոնք թարգմանվել են 32 լեզուներով, ընդհանուր 200 միլիոնից ավելի տպաքանակով։
Ֆիլմագրություն
Լադլեմի որոշ վեպեր էկրանավորվել են, վերածվել են կինոնկարների և մինի-սերիալների, չնայած սյուժետային զարգացումները կարող են էապես տարբերվել բնօրինակ նյութից։ Սովորաբար սերիալները ավելի մոտ են վեպի տեքստին, որի հիմքով նկարահանվել են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գրականություն Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Կոլոդեզնոե (այլ կիրառումներ)
Կոլոդեզնոե, կարող է վերաբերել՝
Մանգա
Մանգա (ճապոներեն՝ կանջի՝ 漫画, հիրագանա՝ まんが, կատականա՝ マンガ, ), կոմիքսների ճապոնական տարատեսակ, որ երբեմն անվանվում է կոմիկկու  : Մանգան այն տեսքով, որ ունի արդի ժամանակներում, սկսել է զարգանալ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ՝ իր վրա կրելով արևմտյան ավանդույթների զգալի ազդեցությունը։ Սակայն մանգան խոր արմատներ ունի ճապոնական վաղ շրջանի արվեստում   ։ Մանգաները նկարվում են հատուկ ոճով, որը զարգացել է 19-րդ դարի վերջում՝ Ճապոնիայում։
Ճապոնիայում մանգա կարդում են առանց տարիքային սահմանափակման։ Այն ընդունված է և՛ որպես գեղարվեստի չափանիշ, և՛ որպես գրական երևույթ, այնպես որ կան բազմաթիվ ստեղծագործություններ տարբեր ժանրերի և տարբեր թեմաների՝ ռոմանտիկա, արկածային, սպորտ, պատմություն, հումոր, գիտաֆանտաստիկա, սարսափ, էրոտիկա, բիզնես և այլն ։ 1950 - ականներից մանգան դարձել է ճապոնական հրատարակչության բնագավառի խոշոր ճյուղերից մեկը, որի շրջանառությունը 2006 թվականին հասել է 481 միլիարդ իենի կամ 500 միլիոն դոլարի, 2009-ին՝ 420 միլիարդ իենի ։
Ճապոնիայում մանգա տերմինը բնորոշում է թե կոմիքսները, թե համապատասխան մուլտիպլիկացիաները, իսկ Ճապոնիայի սահմաններից դուրս՝ այնտեղ հրատարակված կոմքիսները։
Մանգաներն ավանդաբար տպվում են սև-սպիտակ ֆորմատով, բայց դա չի խանգարում հրատարակել նաև ներկված գլուխներ ու նույնիսկ ամբողջական մանգաներ։ Մանգաների առանձին էջեր, դրվագներ կամ գլուխներ ներկելը դարձել է նաև ֆանարտի ինքնուրույն ճյուղ. հաճախ երկրպագուների գործերը մի քանի անգամ գերազանցում են պաշտոնական գունավորումները։
Ճապոնիայում մանգա կարդում են բոլորը՝ անկախ տարիքից։ 1950-ականներից սկսած մանգան դարձել է Ճապոնիայից արտահանվող գլխավոր արտադրանքը։ Ներկայումս մանգան լայն լսարան է նվաճել ամբողջ աշխարհում և հատկապես Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ նրա վաճառքի ծավալը 2006 թվականին գտնվել է 175—200 միլիոն դոլարի միջակայքում ։
Ճապոնիայում մանգաները սովորաբար հրատարակվում են մեծ, մասնագիտացված մանգա-ամսագրերում. յուրաքանչյուր համարում տպվում է յուրաքանչյուր մանգայի միայն մի գլուխը, որի շարունակությունը լույս է տեսնում հաջորդ համարում։ Եթե մանգան հաջողություն է ունենում, գլուխները հավաքվում են ու լույս են տեսնում առանձին հատորներով՝ տանքոբոններով(տանքոբոնների գաղափարը, հետազոտողների կարծիքով, շրջադարձային եղավ մանգա-արդյունաբերությունում)։ Եթե մանգան շարունակում է հաջողություն ունենալ, այն կարող է անիմեի վերածվել՝ տպվելուց հետո կամ նույնիսկ հրատարակվելու ընթացքում։ Հազվադեպ պատահում է նաև հակառակ հաջորդականությունը՝ մանգաները ստեղծվում են արդեն գոյություն ունեցող մեդիայի հիման վրա ։
Մանգա-նկարիչը՝ մանգական, որպես կանոն, աշխատում է փոքր ստուդիայում մի քանի օգնականների ու հրատարակող կազմակերպության կողմից ուղարկված ստեղծարար խմբագրի հետ։ Մանգայի, ինչպես և ֆիլմի, ստեղծողը համարվում է այն մարդը, ով որոշում է կադրերի, մանգայի դեպքում՝ ֆրեյմերի, փոխդասաովորությունը, իսկ հենց նկարչությունը, որպես կանոն, օգնականների ձեռքի գործն է։
Մանգաներն ընթերցվում են աջից ձախ ու վերևից ներքև՝ սա ճապոնական ավանդական կարդալու ձևն է։ Որոշ հրատարակիչներ հենց այդպես էլ պահում են, սակայն շատերը հայելային անդրադարձնում են էջերը՝ ոչ ճապոնացի ընթերցողին ադապտացնելու համար։ Այս երևույթը հայտնի է որպես フリッピング՝ ֆուրիպպինգու։ Շատ քննադատներ դեմ են սրան, քանի որ հաճախ նման անդրադարձումը կարող է շուռ տալ հեղինակի մտահղացումը. այսպես, շապիկի կամ ցուցանակի վրայի գրվածքները իմաստը կորցնում են՝ օրինակ, մայիսը(may) դառնում է յամ(yam); աջլիկ հերոսները՝ ձախլիկ; արգելակման պեդալը վերածվում է գազի ոտնակի ու այդպես շարունակ։ Դրանք ընթերցողները առաջին հայացքից չեն նկատում ու ոչ միշտ են վերընթերցում, ինչն ավելի շատ անհարմարություններ է ստեղծում, քան անսովոր կարդալու ձևը։
Եթե անդրադարձումը բավական լավ չի կատարվում կամ թարգմանությունը դրան չի համապատասխանեցվում, հնարավոր է նաև, որ նկարն ու տեքստը հակադրվեն միմյանց։ Այդ պատճառով շատ կազմակերպություններ իրենց այցեքարտն են դարձրել հենց այն, որ չեն փոփոխում օրիգինալ էջերը։
Մանգայից ոգեշնչված գործեր ստեղծվում են նաև Ճապոնիայի սահմաններից դուրս, մասնավորապես՝ Չինաստանում, Հոնգ Կոնգում ու Թայվանում (մանհվա); Ֆրանսիայում (լա նուվել մանգա) ու Ամերիկայում (OEL-Original English Language manga)։
2007 թվականին մանգայի ազդեցությունը համաշխարհային շուկայում վերջին երկու տասնամյակի նկատմամբ աննախադեպ աճ գրանցեց։ Ազդեցություն թե՛ վաճառքի ու շահույթի իմաստով, թե՛ գաղափարական՝ հայտնվեցին շատ այլազգի մանգա-նկարիչներ։
Այն նաև հայտնի է դարձել ամբողջ աշխարհի մնացած հատվածներում, հատկապես ԱՄՆ - ում, որտեղ 2006 թվականին առքուվաճառքի շրջանառությունը 175-200 միլիոն դոլար էր կազմում։ Գրեթե ամբողջ մանգան նկարվում է և հրատարակվում սև ու սպիտակով, չնայած կա նաև գունավորը, օրինակ «Colorful», որի անվանումը անգլերենից թարգմանվում է որպես «գունավոր»։ Հայտնի մանգաների, ավելի հաճախ երկար մանգա-սերիալների (երբեմն անավարտ), հիման վրա նկարահանում են անիմե։ Սցենարի էկրանիզացիան կարող է ենթարկվել որոշակի փոփոխությունների։ Օրինակ եթե կան մարտերի և ճակատամարտի տեսարաններ, որոնք ներկայացնում են դաժան կամ վայրի պատկերներ, ապա նման հատվածները հանվում են։ Նկարիչը, ով նկարում է մանգան, կոչվում է մանգակ, հաճախ հենց նա է հանդիսանում սցենարի հեղինակը։ Եթե սցենարը գրում է առանձին անհատ, ապա նման սցենարիստը կոչվում է գէնսակուսյա (կամ, ավելի ճիշտ, manga gensakusya)։ Պատահում է, որ մանգան ստեղծվում է արդեն գոյություն ունեցող անիմեի կամ ֆիլմի հիման վրա, ինչպես օրինակ «Աստղային պատերազմներ» - ը։ Այնուամենայնիվ, անիմեի մշակույթն ու «օտակու» հասկացությունը չէին առաջանա առանց մանգայի, քանի որ շատ քիչ պրոդյուսերներ են պատրաստ ժամանակի և գումարի ներդրում կատարել մի ծրագրի մեջ, որը չի ապացուցել իր հանրաճանաչությունը ներկայանալով ուղղակի կոմիքսի նմանությամբ։
Ծագումնաբանությունը
Կանջին (Մանդարինում՝ դասական չինարենում, արտասանվում է մանհուա), որ ճապոներենում օգտագործվում է մանգա բառը գրելու համար, թարգմանվում է որպես «քմահաճ, խառը նկարներ» կամ «ոտքի վրա արված էսքիզներ»։ Բառը չինական ծագում ունի ու ճապոնացի հասարակության սեփականությունն է դարձել 18-րդ դարի վերջում՝ 1798 թվականին, Սանտո Քյոդենի «Shiji no yukikai» նկարաշարքի հրատարակմամբ։ Տերմինի հարմարվելուն նպաստեցին նաև Այքավա Մինվայի 1814 թվականին հրատարակված «Manga hyakujo»-ն ու հայտնի ուքիյո-է ոճի նկարիչ Կացուշիքա Հոքուսայի հանրահայտ շարքի՝ Հոքուսայ Մանգայի 1814-1834 թվականների հրատարակությամբ։ Շուտով Րաքուտեն Քիթաձավան օգտագործում է «մանգա» բառը մեզ հայտնի իմաստով։
Ճապոնիայում, ինչպես արդեն ասվել է, «մանգա»-ն բնորոշում է թե անիմացիան, թե կոմիքսները։ Ճապոնիայի սահմաններից դուրս, այլալեզու երկրպագուները, «մանգա» ասելով, հասկանում են ճապոնական արտադրության կոմիքսներ, իսկ «անիմե»՝ համապատասխանաբար անիմացիաներ։ «Անի-մանգա»-ն վերաբերում է հատուկ անիմե դառնալու համար նկարված մանգաներին։
Մրցանակներ
Ճապոնական մանգայի արդյունաբերությունը սահմանում է լիքը մրցանակներ, որոնց մեծ մասը ֆինանսավորվում է հրատարակիչների կողմից. որևէ անվանակարգում հաղթած մանգաները հրատարակվում են հովանավոր ամսագրում։ Նման մրցանակներից են, օրինակ, սրանք.
Ճապոնիայի արտաքին գործերի նախարարությունը 2007 թվականի մայիսից սահմանել է մանգայի միջազգային ամենամյա  մրցանակաբաշխություն (International Manga Award)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանգա Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
Բոգուսլավ
Բոգուսլավ (Богуслав), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Բոգուսլավի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1032 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Բոգուսլավ քաղաքում բնակվում էր 16 911 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 238,18 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1032 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խաղալիք տղա
Սյուժե
Հուգո Բելտրանը (Խեսուս Մոսկերա) երիտասարդ, գեղեցիկ ու անհոգ մերկապարող է։ Մի առավոտ` գիշերային երեկույթից և անկարգություններից հետո, արթնանում է առագաստանավում` իր սիրուհու՝ Մակարենա Մեդինայի ամուսնու այրված դիակի կողքին, Մակարենա Մեդինան հասուն և ուժեղ կին է, որի հետ Հուգոն կրքոտ սեռական հարաբերություններ է ունենում։ Հուգոն չի հիշում որևէ դեպք, որը տեղի է ունեցել հանցագործության գիշերը, բայց համոզված է, որ ինքը ոչ թե մարդասպանն է, այլ իրեն մեղադրելու համար նախատեսված հավաքույթի զոհը։ Արագ դատավարությունից հետո նրան դատապարտում են տասնհինգ տարվա ազատազրկման։
Յոթ տարի անց նրան բանտում այցելում է երիտասարդ փաստաբան Տրիանա Մարին (Մարիա Փեդրազա), որը ներկայանալով խոշոր փաստաբանական գրասենյակ՝ առաջարկում է օգնել իրեն, վերաբացել գործը և փորձել ապացուցել իր անմեղությունը նոր դատավարության ընթացքում։ Չնայած, որ Հուգոն չի վստահում առաջարկին, Տրիանան կարողանում է դատապարտումը չեղյալ հայտարարել և Հուգոն ազատվում է բանտից՝ պայմանական փորձաշրջանով և սպասում է նոր դատավարություն, որի ընթացքում պետք է կարողանան ապացուցել Հուգոյի անմեղությունը։
Այդ պահից սկսած՝ Տրիանան և Հուգոն պետք է աշխատեն միասին, որպեսզի փորձեն պարզեն այդ բարդ դավադրությունը, որն անմեղ մարդուն բանտ է բերել։ Նրանց հարաբերությունները հարթ չեն ընթանում, քանի որ նրանք երկուսն էլ տարբեր բնավորությամբ մարդիկ են։ Մեկը աշխատասեր, պատասխանատու և լուսավոր ապագայով իրավաբան է, իսկ մյուսը՝ գիշերների տեր, նախկին բանտարկյալ, որը համարվում է մարդասպան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Քրեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2010-ականների հեռուստասերիալներ
(5131) 1990 BG
(5131) , աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունվարի 21-ին Էլեանոր Հելինի և Բրայան Ռոմանոյի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,486245 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,6399 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3326 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,2742 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 661,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,543962 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 36,41° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Բրայան Ռոմանոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ապոլոնի ընտանիքի աստերոիդներ
Ադրբեջանա-բանգլադեշական հարաբերություններ
Ադրբեջանա-բանգլադեշական հարաբերություններ, դրանք երկկողմ քաղաքական հարաբերություններ են Ադրբեջանի և Բանգլադեշի միջև տնտեսական և մշակութային ոլորտներում։
Դիվանագիտական հարաբերություններ
2013 թվականին Ադրբեջանն ու Բանգլադեշը փոխըմբռնման հուշագիր են ստորագրել դիվանագիտական ծառայության ակադեմիաների միջև համագործակցության վերաբերյալ ։
Պաշտոնական այցեր
2013 թվականին Բանգլադեշի քաղաքացիական ավիացիայի և զբոսաշրջության նախարար Մուհամեդ Ֆարուք Խանը այցելել էր Բաքու՝ մասնակցելու միջմշակութային երկխոսության 2-րդ համաշխարհային համաժողովին ։
2013 թվականին Բանգլադեշի արտաքին գործերի նախկին նախարար Դիպու Մոնին պաշտոնական այց է կատարել Բաքու։ Մոնին պաշտոնական հանդիպում է ունեցել Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հետ։ Նա նաև հանդիպումներ է ունեցել տնտեսական զարգացման նախարար Շահին Մուստաֆաևի և միգրացիոն պետական ծառայության ղեկավար Ֆիրուդին Նաբիևի հետ։ Դիպա Մոնիի պաշտոնական այցը Բաքու շրջադարձային կետ է համարվել Ադրբեջանի և Բանգլադեշի միջև երկկողմ հարաբերություններում ։
Միջազգային համագործակցություն
Երկրները համագործակցում են տարբեր կազմակերպությունների շրջանակներում՝ Միավորված ազգերի կազմակերպություն (ՄԱԿ), Իսլամական համագործակցության կազմակերպություն (ԻՀԿ)) ։
Բանգլադեշը ԼՂ հակամարտության կարգավորման հարցում աջակցել է Ադրբեջանին ՄԱԿ-ում ։
Բանգլադեշն աջակցում է նաև Խոջալուի ցեղասպանության հարցում Ադրբեջանի դիրքորոշմանը ։
Ադրբեջանը Բանգլադեշին աջակցել է 2011 թվականին միջազգային ծովային կազմակերպությունում նրա առաջադրման հարցում ։
Երկու երկրներն էլ ենթակառուցվածքային ներդրումների Ասիական բանկի նախաձեռնության անդամներ են ։
Տնտեսական համագործակցություն
Ադրբեջանն ու Բանգլադեշը հետաքրքրություն են ցուցաբերել առևտրի և ներդրումների ընդլայնման նկատմամբ։ Ադրբեջանը շահագրգռված է Բանգլադեշի պատրաստի արտադրանքի, դեղագործական պատրաստուկների, կաշվե իրերի և կերամիկայի ներկրմամբ։ Ադրբեջանը նաև շահագրգռված է Բանգլադեշից աշխատուժի ներկրմամբ՝ աջակցելու ենթակառուցվածքների զարգացման ջանքերին ։
2013 թվականին երկու երկրները համաձայնել են ձևավորել համատեղ տնտեսական հանձնաժողով (JEC) չօգտագործված առևտրային, տնտեսական և ներդրումային հնարավորությունների ուսումնասիրման համար ։
2014 թվականին Ադրբեջանը առևտրա-տնտեսական համագործակցության մասին համաձայնագրի նախագիծը ուղարկել է Բանգլադեշի առևտրի նախարարություն։ Համաձայնագիրը կօգնի ընդլայնել համագործակցությունը տնտեսական ոլորտում աշխատող պետական մարմինների, մասնագիտական կազմակերպությունների, բիզնեսի, ֆեդերացիաների, պալատների, տարածաշրջանային և տեղական կազմակերպությունների մասնակցությամբ։ Համաձայնագիրը նաև կոչ է անում ընդլայնել երկու երկրների մարդկանց և ձեռնարկությունների միջև այցերը, հանդիպումները և այլ փոխազդեցությունները՝ տոնավաճառներին, գործարար միջոցառումներին, սեմինարներին, սիմպոզիումներին և կոնֆերանսներին մասնակցելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի երկկողմ հարաբերություններ
Պրիվալե (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոլոդեժնո (այլ կիրառումներ)
Կոլոդեժնո, կարող է վերաբերել՝
Կոլոդիևկա (այլ կիրառումներ)
Կոլոդիևկա, կարող է վերաբերել՝
Օլիվետո Լարիո
Օլիվետո Լարիո, (Oliveto Lario), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում, Անոնե լճի ափին։
Բնակչությունը 1164 մարդ, խտությունը 69 մարդ/կմ², տարածքը 16կմ²։ Փոստային ինդեքսը 23865, հեռախոսային կոդը +39 031։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գասկոնեյդ շրջան (Միսսուրի)
Գասկոնեյդ շրջան (Gasconade County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.347 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.222 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հերման բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Լենինսկի (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)
Լենինսկի (Ленинский, Ленинский), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Յակով Գոգեբաշվիլի
Յակով Սեմյոնի Գոգեբաշվիլի , վրացի մանկավարժ, մանկագիր։
Հիմնադիրն է «Շրոմա» («Աշխատանք») հանդեսի։ 1879 թվականին Գոգեբաշվիլու նախաձեռնությամբ կազմակերպվել է «Վրաց բնակչության մեջ գրագիտություն տարածելու ընկերությունը»։ 1865 թվականին հրատարակել է «Վրացական այբբենարան»-ը, 1876 թվականին՝ «Մայրենի լեզու»-ն, 1887 թվականին՝ ռուսաց լեզվի դասագիրք վրացական դպրոցների համար։ Գոգեբաշվիլու անվան հետ է կապված վրացական մանկական գրականության սկզբնավորումը («Կոկոն», 1880 թվական, «Ճյուղ», 1883 թվական, «Պլեուադա», 1883 թվական, «Ողկույզ», 1901 թվական)։ Գոգեբաշվիլին մահացել է 1912 թվականին։
Կատեգորիա:Վրացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Վրացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Մթածմինդա պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Վրացի լրագրողներ Կատեգորիա:Վրացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Վրացի հասարակական գործիչներ
Մեմենի բեֆրուա
Մենենի բեֆրուա (Het belfort van Menen) աշտարակ, որը գտնվում է Արևմտյան Ֆլանդրիայի Մենեն քաղաքի կենտրոնական հրապարակում։ Աշտարակը (Բելգիայի և Ֆրանսիայի այլ բեֆրուաների հետ միասին) ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Աշտարակի շինարարությունը սկսվել է 1574 թվականին, սակայն այն ժամանակվա ութսունամյա պատերազմի պատճառով 1576 թվականին աշխատանքները դադարեցվել են։ 1610 թվականին մինչ այդ մեկնարկած տասներկուամյա զինադադարի ժամանակ աշխատանքները վերսկսվել են։ Բնական քարից կերտված առաջին հարկաշարքի վրա կանգնեցվել է երկրորդը՝ աղյուսից, որն էլ իր հերթին ամբողջանում է փայտե գմբեթով և լապտերով։ Գմբեթը, որը տուժել է Մենենի պաշարման ժամանակ 1706 թվականին, ավարտից հետո փոխարինվել է երրորդ, ութանկյուն հարկաշարքով։ Այն կրկին զարդարվել է գմբեթով և լապտերով, որն էլ ավերվել է 1794 թվականին ֆրանսիական զորքերի կողմից։ Աշտարակը վերականգնվել է 1828 թվականին, երբ ավելացվել է մեկ այլ ութանկյուն հարկաշարք՝ բազրիքով։ Աշտարակի որմնախորշում կա քանդակ, որը պատկերում է Քրիստոսի խարազանումը։
Աշտարակում կա նաև կարիլյոն։ Առաջին կարիլյոնը, որն ուներ 18 զանգ, հայտնվել է Մենենեում 1616 թվականին, իսկ ներկայիս գործիքն ունի (1962 թվական) 49 զանգ, որի ընդհանուր քաշը մոտ 5 տոննա է։
Աշտարակը հարում է քաղաքապետարանի շենքին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բենիլյուքսի զանգակատներ Կատեգորիա:1828 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Զանգեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Կոլոմակ (այլ կիրառումներ)
Կոլոմակ, կարող է վերաբերել՝
Իմառա (գյուղ, Սալմե շրջան)
Իմառա (Imara), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Սալմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Սալմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աֆրիկյան
Աֆրիկյան, հայկական ազգանուն ։
Ծխաբույս
Ծխաբույս, տերուկ, ծխաբուսազգիների ընտանիքի միամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 50, Հայաստանում՝ 4 տեսակ՝ Վալյանտի ծխաբույս (Fumaria vaillantii), Շլեյխերի ծխաբույս (Fumaria schleicheri), դեղագործական ծխաբույս (Fumaria officinalis) և անբաժակ ծխաբույս (Fumaria asepala)։
Կենսաբանական նկարագիր
Քրոմոսոմների թիվ՝ 2n = 16, 32, 48, 64, 72, 80, 112։
Արեալ
Առավել մեծ քանակով հայտնաբերվել են Միջերկրական և Հյուսիսային Աֆրիկա։ Մի տեսակ հանդիպում է Հիմալայներում, ևս մեկ տեսակ Արևելյան Աֆրիկայում։ Տարածված է Շիրակի, Լոռու, Գեղարքունիքի, Սյունիքի, Կոտայքի և այլ մարգերում։ Աճում է դաշտերում, այգիներում, մարգերում, աղբոտում ցանքերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծխաբուսազգիներ
Վալերի Բրյուսով
1910-ական թվականներին հետաքրքրվել է հայ պոեզիայով, թարգմանել հայերենից, կազմել «Հայաստանի պոեզիան հնագույն ժամանակնորից մինչև մեր օրերը» ժողովածուն, ինչի համար 1923 թվականին արժանացել է Հայաստանի ժողովրդական բանաստեղծի կոչման։ Աջակցել է Մեծ Եղեռնից տուժածներին։
Կյանքը և գործունեությունը
Բրյուսովը սովորել է նախ մասնավոր գիմնազիայում, այնուհետև՝ Մոսկվայի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետի պատմության բաժնում, որն ավարտել է 1899 թվականին։ Դեռ ուսանողական տարիներին՝ 1894-1895-ին, լույս է ընծայել երեք չափածո ժողովածու՝ «Ռուս սիմվոլիստներ» խորագրով, որտեղ զետեղված էին հիմնականում նրա գործերը՝ գրված Պ. Վեռլենի, Ա. Ռեմբոյի և ուրիշների ազդեցությամբ։ Գրական ասպարեզ մտնելուց շատ չանցած, ճանաչվել է որպես ռուս սիմվոլիզմի առաջնորդ։ Իր բանաստեղծություններում և հոդվածներում քարոզում էր «մաքուր արվեստի» տեսությունը, անհատապաշտություն, հանդես էր գալիս ռեալիզմի դեմ։ Բայց արդեն նախահեղափոխական տարիներին Բրյուսովի ստեղծագործության մեջ երևան եկան երանգներ, որոնք նրան տարբերում էին մյուս սիմվոլիստներից։ Մի շարք բանաստեղծություններում («Ի պատասխան», «Քարտաշը», «Աշխատանք») նա գովերգում էր ստեղծագործական աշխատանքը, ցույց տալիս կյանքի սոցիալական հակասությունները, կանխատեսում հեղափոխության անխուսափելիությունը։ Բրյուսովի ստեղծագործության մեջ այս մոտիվներն ամրապնդվում էին Ռուսաստանում հեղափոխական շարժման ծավալմանը զուգընթաց։ Սակայն Բրյուսովը հեղափոխության խնդիրներն ըմբռնում էր միակողմանի և, ըստ էության, անարխիստորեն, տեսնում ու փառաբանում էր միայն նրա կործանարար կողմը՝ չկռահելով հասարակության զարգացման օրինաչափությունները։
Բազմազան ու արգասավոր է եղել Բրյուսովի գրական գործունեությունը։ Իր գրական կյանքի 30 տարում հրատարակել է ավելի քան 80 գիրք՝ բանաստեղծությունների, պատմվածքների, թարգմանությունների ու քննադատական ժողովածուներ, վեպեր, պիեսներ, ուսումնասիրություններ։ Բրյուսովը, Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխությունից հետո, որն ընդունեց անվերապահորեն ու ջերմորեն, ակտիվորեն ներգրավվեց խորհրդային գրական-հասարակական և կուլտուր-լուսավորական աշխատանքներում։ Նա ղեկավարել է Մոսկվայի գրապալատը, ՌՍՖՍՀ լուսժողկոմատի գիտական գրադարանների, ապա նաև գրական բաժինը, ակտիվորեն մասնակցել Սովետական մեծ հանրագիտարանի առաջին հրատարակությանը, դասախոսել կոմունիստական ակադեմիայում և Մոսկվայի համալսարանում։ 1921 թվականին Բրյուսովը հիմնադրել է գրական-գեղարվեստական բարձրագույն ինստիտուտը, որին 1923-ին շնորհվեց նրա անունը։ Այդ ինստիտուտի ռեկտոր եղած տարիներին Բրյուսովը դասավանդել է մի շարք առարկաներ՝ ռուս և անտիկ գրականությունների պատմություն, տաղաչափություն, հնդեվրոպական լեզուների համեմատական քերականություն, նույնիսկ՝ մաթեմատիկայի պատմություն։ Հետհոկտեմբերյան տարիներին լույս տեսած «Վերջին երազանքները» 1920 թվականին, «Այդպիսի օրերին» 1921 թվականին ժողովածուները։ Բրյուսովին բնութագրում են որպես խորհրդային պոեզիայի հիմնադիրներից մեկի։ Նա առաջիններից մեկն էր, որ երգեց Հոկտոմբերյան հեղափոխությունն ու նրա առաջնորդին, հեղափոխական դարաշրջանի մեծ իրադարձությունները։
Վալերի Բրյուսովի թարգմանչական գործունեությունը
Բրյուսովի ստեղծագործության մեջ մեծ տեղ են գրավում թարգմանությունները։ Տիրապետելով եվրոպական մի շարք լեզուների՝ նա դեռ երիտասարդ տարիքից սկսեց ռուս ընթերցողներին ծանոթացնել տարբեր երկրների ու դարաշրջանների բանաստեղծների գրական գործերին։ Թարգմանել է Դանթեի, Գյոթեի, Հյուգոյի և այլ գրողների չափածո երկերը։ 1915-ի հունիսին Բրյուսովը Մոսկվայի հայկական կոմիտեի առաջարկությամբ սկսեց աշխատել «Հայաստանի պոեզիան հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը» անթոլոգիան կազմելու, խմբագրելու, նաև՝ որոշ երկեր թարգմանելու վրա։ Նա ամենից առաջ ուսումնասիրեց հայոց պատմության ու պոեզիայի վերաբերյալ ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իտալերեն, անգլերեն, և իրեն մատչելի այլ լեզուներով գրականությունը։ Միաժամանակ զբաղվեց հայոց լեզվի ուսումնասիրությամբ։ Հետազոտական լուրջ աշխատանքի արդյունք էր «Հայ պոեզիան և նրա միասնությունը դարերի ընթացքում»՝ անթոլոգիայի ներածական հոդվածը։ Հայ գրականության շատ երևույթների ու գործիչների բրուսովյան գնահատականները այսօր էլ չեն կորցրել իրենց նշանակությունը։ Բրյուսովը գրել է նաև «Հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի տարեգրությունը» աշխատությունը։ 1916-ի հունվարին, երբ անթոլոգիայի նախապատրաստությունը հիմնականում ավարտված էր, Բրյուսովը մեկնեց Անդրկովկաս՝ ժամանակի հայ իրականությանը անձամբ ծանոթանալու և իր կատարած աշխատանքի արդյունքը հասարակությանը ներկայացնելու համար։ Եղավ Բաքվում, Թիֆլիսում, Երևանում ու Էջմիածնում, որտեղ մեծ հաջողությամբ զեկուցումներ կարդաց հայոց պատմության ու պոզիայի մասին, հանդես եկավ իր թարգմանություններով։ Այդ ուղևորության ընթացքում Բրյուսովը մտերմական կապեր հաստատեց ականավոր գրական ու հասարակական գործիչների, ամենից առաջ Թումանյանի հետ։ Հայ պոեզիայի անթոլոգիայի նախաբանում Բրյուսովը գրել է. «…Հայաստանը ուսումնասիրելու մեջ գտա վեհ, հոգևոր հրճվանքների անսպառ աղբյուր… Որպես պատմաբան, որպես գիտության մարդ, ես Հայաստանի պատմության մեջ տեսա մի ամբողջ ինքնատիպ աշխարհ, որի հազարավոր հետաքրքիր, բարդ հարցերը գիտական հետաքրքրություն էին հարուցում, իսկ որպես բանաստեղծ, որպես արվեստագետ՝ հայ պոեզիայի մեջ տեսա գեղեցկության նույնպիսի մի ինքնատիպ աշխարհ, նոր, մինչ այդ ինձ անհայտ տիեզերք, որտեղ փայլատակում ու լուսավառվում էին իսկական գեղարվեստական ստեղծագործության բարձրարժեք կերտվածքները»։
Բանաստեղծի կինը պատմել է, թե ինչպիսի եռանդով է ուսումնասիրել Բրյուսովը հայերենը. «Դասախոսությունները սկսվեցին և շարունակվեցին ոչ մեծ ընդհատումով, մոտ 3 ամիս…. Մակինցյանը հետաքրքիր, բայց անչափ պահանջկոտ ու համառ ուսուցիչ էր։ Դասերը տեղի էին ունենում շաբաթը անպայման մի քանի անգամ։ Պարապմունքների համար ընտրված էին շատ սեղմ, խելացի և, եթե կարելի է այսպես ասել, խտացված ձևեր, այնպես որ՝ առաջին, նախնական պատկերացումը լեզվի մասին Վալերի Յակովլևիչը ստացավ շատ շուտ։ Դասերին հաճախ մասնակցում էի և ես։ Վալերի Յակովլևիչը և ես սովորեցինք կարդալ և գրել հայերեն»։
Նա կարողացավ ընթերցողին հաղորդել հայ ժողովրդական երգերի անկրկնելի հրապույրը։ Նրա թարգմանությամբ առաջին անգամ ռուսերեն լեզվով ամբողջ ձայնով հնչեցին Նահապետ Քուչակը և Սայաթ-Նովան, նա ընթերցողի սեփականությունը դարձրեց Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Վահան Տերյանի և շատ այլ ականավոր բանաստեղծների բազմաթիվ ստեղծագործություններ։ «Միջնադարյան հայկական քնաերգությունը մարդկային հոգու այն սքանչելագույն հաղթանակներից է, որոնք երբևէ ճանաչել է համայն աշխարհի տարեգրությունը։ Բոլորովին յուրակերպ մի պոեզիա, իր ձևերով մեզ համար նոր, խոր բովանդակությամբ, տեխնիկայի փայլուն վարպետությամբ…»,- ասել է Բրյուսովը։
Բրյուսովի կարծիքով՝ հայ պոեզիան միշտ արտահայտել է ժողովրդի պատմական կյանքը, նրա երազանքներն ու խոհերը, հույսերն ու ձգտումները, ուրախությունն ու վիշտը։ Բրյուսովի գլխավոր վաստակը հայ ժողովրդի և մշակույթի նկատմամբ ոչ այնքան այն է, որ նա ճիշտ հասկացավ և բարձր գնահատական տվեց հայկական պոեզիայի լավագույն ստեղծագործություններին, այլև այն, որ նա ցույց տվեց, որ այդ գործերն արժանի են բարձր գնահատականի։
Խորապես հարգելով հայերի վիշտը՝ Բրյուսովն ասել է.«Թուրքերը շարունակում են իրենց վաղեմի քաղաքականությունը։ Նրանք չեն դադարի իրագործել զանգվածային և չափազանց սարսափելի ջարդեր, որ նույնիսկ Լենկթեմուրը չէր համարձակվի անել»։
Վալերի Բրյուսովի իրականացրածը հայ մշակույթի նվաճումների թարգմանության ու մասսայականացման գործում մի կատարյալ հասարակական սխրագործություն էր։ Նա զգալի ավանդ ներդրեց ռուս և հայ մշակույթների մերձացման, մեր ժողովուրդների բարեկամության ամրապնդման գործում։ Ահա թե ինչու 1923 թվականին, Բրյուսովի 50-ամյակի օրը, նրան շնորհվեց Հայաստանի ժողովրդական բանաստեղծի կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս սիմվոլիստ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ
Բորիսպոլ
Բորիսպոլ (Бориспіль), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Բորիսպոլի շրջանում, մարզային նշանակության քաղաք, շրջկենտրոն։
2012 թվականի տվյալներով Բորիսպոլ քաղաքում բնակվում էր 59 200 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 37,01 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ
Ջենտրի շրջան (Միսսուրի)
Ջենտրի շրջան (Gentry County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.274 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.738 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալբանի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1841 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Ֆիլդերշտադտ
Էրկենբրեխտսվայլեր Ֆիլդերշտադտ (Filderstadt), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էլինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 44394 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 38.54 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 1 16 077։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Մանկական Եվրատեսիլ 2023 երգի մրցույթ
Մանկական Եվրատեսիլ 2023 երգի մրցույթ (Junior Eurovision Song Contest 2023, Concours Eurovision de la chanson Junior 2023), Մանկական Եվրատեսիլ երգի 21-րդ մրցույթը, որը տեղի կունենա 2023 թվականի նոյեմբերի 26-ին Ֆրանսիայի՝ Նիս քաղաքում, 2022 թվականին Երևանում անցկացված մրցույթում Լիսանդրոյի հաղթանակից հետո ։ Մրցույթի կազմակերպմամբ զբաղվելու են Եվրոպական հեռարձակողների միությունը (ԵՀՄ) և մրցույթն ընդունող France Télévisions հեռուստահեռարձակող ընկերությունը։ Այս մրցույթն արդեն երկրորդն է, որը կանցկացվի Ֆրանսիայում, նախկինում մրցույթն 2021 թվականին անց է կացվել Փարիզում ։ 15 երկիր կմասնակցի մրցույթին ։
Անցկացման վայր
Ի տարբերություն Եվրատեսիլ երգի մրցույթի՝ Մանկական Եվրատեսիլի հաղթող երկիրը չունի հաջորդ մրցույթն անցկացնելու ավտոմատ իրավունք։ 2014-2017 թվականներին հաղթող երկիրը կարող էր անցկացնել մրցույթը կամ հրաժարվել դրա անցկացումից, օրինակ՝ 2015 թվականին Իտալիան հրաժարվել է հյուրընկալել մրցույթը՝ հնարավորություն տալով Բուլղարիային անցկացնել այն ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Եվրոպական հեռարձակողների միությունը (ԵՀՄ) հայտարարել է այս համակարգի երկարաձգման մասին՝ ասելով, որ այն կօգնի կազմակերպիչներին ավելի շատ ժամանակ տրամադրել նախապատրաստվելու համար ։
Ի սկզբանե, 2022 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, France Télévisions հեռուստաընկերության գլխավոր տնօրեն Դելֆին Էռնոտը հայտարարել է, որ Ֆրանսիան հյուրընկալելու է 2023 թվականի մրցույթը ։ Այս հայտարարությունը պաշտոնապես հաստատվել է 2023 թվականի ապրիլի 3-ին՝ նաև հայտարարվել է ընդունող քաղաքը (Նիսա) և ամսաթիվը (նոյեմբերի 26, 2023) ։
Կարգախոս
Եվրոպական հեռարձակողների միության մամուլի ասուլիսի ժամանակ, որը տեղի ունեցավ 2023 թվականի մայիսի 10-ին, Եվրատեսիլ երգի մրցույթում ֆրանսիական պատվիրակության ղեկավար Ալեքսանդրա Ռեդդ-Ամիելը հայտարարել է մրցույթի կարգախոսը՝ «Heroes» («Հերոսներ») ։
Հեռարձակման ժամանակի հնարավոր փոփոխություն
2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ին գործադիր վերահսկիչ Մարտին Օստերդալը հայտարարեց, որ մրցույթի հեռարձակումը այլ ժամանակ տեղափոխելը քննարկման փուլում է ։ Հայտարարվել է նաև, որ նրանք կարող են մրցույթը տեղափոխել շաբաթ օրը, իսկ եթերաժամը կլինի փրայմ թայմում ։ Այնուամենայնիվ, 2023 թվականի ապրիլի 3-ին ԵՀՄ-ն պաշտոնապես հաստատել է, որ մրցույթը կկայանա 2023 թվականի նոյեմբերի 26-ին՝ կիրակի օրը ։
Մասնակիցներ
2023 թվականի Հունիսի 30-ի դրությամբ տասնչորս երկրներ հաստատել են մասնակցությունը մրցույթին։ Մրցույթին կվերադառնա Գերմանիան մեկ տարվա ընդմիջումից հետո, Մինչդեռ Ղազախստանը 2018 թվականից ի վեր առաջին անգամ բաց կթողնի մրցույթը։ Մանկական Եվրատեսիլի պատմության մեջ առաջին անգամ "Մեծ հնգյակի" բոլոր երկրները (Մեծ Բրիտանիա, Գերմանիա, Իսպանիա, Իտալիա և Ֆրանսիա) կմասնակցեն մրցույթին։
Այլ մասնակիցներ
Որպեսզի երկիրն իրավունք ունենա մասնակցելու մրցույթին, այն պետք է լինի Եվրոպական հեռարձակողների միության (ԵՀՄ) ակտիվ անդամ։
ԵՀՄի ակտիվ անդամներ
Ստորև բերված երկրները մասնակցել են 2022 թվականի մրցույթին, բայց դեռ որևէ բան չեն հայտարարել 2023 թվականի մրցույթին մասնակցելու վերաբերյալ՝
Երկրներ, որոնք նախկինում մասնակցել են մրցույթին, սակայն չեն մասնակցել 2022 թվականի մրցույթին և դեռևս որևէ բան չեն հայտարարել 2023 թվականի մրցույթին մասնակցելու մասին՝
Երկրներ, որոնք ԵՀՄ-ի ակտիվ անդամներ են, բայց ոչ մի անգամ չեն մասնակցել Մանկական Եվրատեսիլի մրցույթներին, և դեռևս որևէ բան չեն հայտարարել 2023 թվականի մրցույթին մասնակցելու մասին՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթ Կատեգորիա:Սպասվող իրադարձություններ Կատեգորիա:Մանկական Եվրատեսիլ 2023 երգի մրցույթ
Կոլոսկի (այլ կիրառումներ)
Կոլոսկի, կարող է վերաբերել՝
Թագադրում փշե պսակով (նկար)
Պատմություն
«Թագադրում փշե պսակով» նկարը Տիցիանն ավարտին է հասցրել 1576 թվականին։ Այն դասվում է հեղինակի ուշ շրջանի կտավների թվին։ Կտավը երկար տարիներ մնացել է հեղինակի տանը։ Տիցիանի մահից հետո ժառանգներից այն ձեռք է բերում Տինտորետտոն։ Վերջինիս մահից հետո՝ 1594 թվականին որդին՝ Դոմենիկը կտավը հանձնում է բավարական կուրֆյուրստին։
Նկարի սյուժե
Տիցիանը «Թագադրում փշե պսակով» կտավում նոր գեղեցկություն է ցուցադրում՝ գիտակցված տառապանքի գեղեցկությունը և անկոտրում մարդկային հոգին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1576 նկարներ Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ Կատեգորիա:Վերածննդի արվեստ Կատեգորիա:Հին պինակոտեկ թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ
Էռնեստ Հեմինգուեյ (լուսանկար, Քարշ)
«Էռնեստ Հեմինգուեյ», ամերիկացի գրող Էռնեստ Հեմինգուեյի լուսանկարը, որը 1957 թվականին Կուբայում նկարել է կանադացի դիմանկարների վարպետ Յուսուֆ Քարշը։ Նկարահանումը տեղի է ունեցել նկարիչի մասնավոր կալվածքում՝ «Ֆինկա Վիխիայում» (այժմ՝ Էռնեստ Հեմինգուեյի տուն-թանգարան), որը գտնվում է Հավանայի քաղաքամերձ շրջանում։ Դիմանկարում գրողը ներկայացված է ձեռագործ սվիտերով՝ առանց բացվածքի օձիքով և իր հանրահայտ ճերմակ կարճ մորուքով։ Լուսանկարը Հեմինգուեյի ամենաճանաչված նկարներից և Քարշի առավել հայտնի գործերից մեկն է։ Այն հատկապես հայտնի էր 1960-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ում, որտեղ հաճախ զարդարում էր արձակագրի երկրպագուների բնակարանները՝ հանդիսանալով ոճի և ընդօրինակման խորհրդանիշ։
Պատմություն
Կանադացի լուսանկարիչ Յուսուֆ Քարշը 1957 թվականի գարնանը մեկնել է Կուբա, որտեղ նկարել է Էռնեստ Հեմինգուեյի մի շարք դիմանկարներ։ Նկարահանումը տեղի է ունեցել նկարչի մասնավոր կալվածքում։ Քարշը հիշում է, որ իր առջև դրված էր մեծ գրողի բարդ բնավորությունը պատկերելու դժվարին խնդիրը, որը մասին նա ենթադրում էր հեղինակի հերոսներին ծանոթանալու արդյունքում։ Բայց գրողը լուսանկարչի վրա չի թողել այն տպավորությունը, որը նա ակնկալում էր ստանալ, քանի որ տանտիրոջը բնորոշ էր «քաղաքավարությունը, որը սահմանակից էր ամաչկոտությանը» ։ Իր մոդելին ավելի լավ հասկանալու համար Քարշը նախորդ օրը՝ երեկոյան, գնացել է նրա սիրելի փաբը՝ La Floridita։ Երբ առավոտյան ժամը 9-ին նա զանգել է լուսանկարչին, որպեսզի իմանա, թե ինչ խմիչք է խմելու, վերջինս պատասխանել է դայկիրի, որի նկատմամբ գրողը անտարբեր չէր։ Սրան ի պատասխան՝ Հեմինգուեյն ասել է. «Աստված իմ, Քարշ, օրվա այս ժամի՞ն» ։
Հայտնի լուսանկարչական դիմանկարի համար Քարշը գրողի զգեստապահարանից ընտրել է ձեռագործ սվիտեր, որն առաջարկել էր նրա չորրորդ կինը՝ Մերի Ուելշը։ Նա սվիտերը նվիրել է ամուսնու ծննդյան օրվա առթիվ։ Այն շատ թանկ էր՝ Քրիստիան Դիոր նորաձևության տնից։ Ավելի ուշ Քարշը նշել է, որ այն ժամանակ շատ կադրեր է նկարել, որոնցում գրողը «հրաշալի ժպիտ ուներ՝ աշխույժ, սիրալիր, հասկացողությամբ լի»։ Այնուամենայնիվ, այդ հավաքածուից ընտրել է այն նկարը, որտեղ մոդելն առանց ժպիտի է՝ «իսկական դիմանկար, կյանքով թրծված, բայց աննկուն հսկայի դեմք»։ Նկարիչը նշել է նաև, որ այդ ժամանակ Հեմինիգուեյը տուժել էր ավիավթարի հետևանքով, որը տեղի էր ունեցել վերջին սաֆարիի ժամանակ Աֆրիկայում ։ Անդրադառնալով դրան հաջորդած ողբերգական իրադարձություններին՝ լուսանկարիչը նշել է. Այս լուսանկարը դարձել է Քարշի ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկը և գրողի շատ ճանաչելի կերպարը ։ Այն հատկապես հայտնի էր 1960-ականներին ԽՍՀՄ-ում, որտեղ հաճախ էր զարդարում արձակագրի բազմաթիվ երկրպագուների բնակարանները ։
Ռուս լրագրող Եվգենյա Կորոբկովան այս դիմանկարը նկարագրել է այսպես. «Գրապահարանի ապակուց ինձ է նայում սպիտակ մորուքով մի շատ մուգ տղամարդ՝ կոպիտ գործվածքով սվիտերով»։ Նա նշել է, որ խորհրդային տարիներին, բացի Քարշի ստեղծագործությունից, հայտնի էր նաև գրողի մեկ այլ լուսանկար, որտեղ նա պատկերված էր շորտերով՝ ձկնորսության ժամանակ։ Նրա կարծիքով՝ Հեմինգուեյի դիմանկարները վկայում են նրա ընտանիքի կրթվածության մասին ։ Գրող Դմիտրի Բիկովի խոսքերով՝ Հեմինգուեյի լուսանկարը ցուցադրվել է խորհրդային տներում՝ որպես յուրօրինակ «անզիջում արժեք»։ «Այս գրողը մասնակցել է իր դարաշրջանի բոլոր կեղտոտ աղետներին և մաքուր դուրս եկել բոլորից՝ նույնիսկ առաջին կարգի տեքստերով» ։
Շատերն են փորձել ընդօրինակել այս լուսանկարը և Հեմինգուեյի կերպարը, պատկերել են տարբեր ձևերով, կրկնօրինակել հագուստի ոճը (սվիտերը, մորուքը և այլն) ։ 2013 թվականին լուսանկարիչ Հենրի Հարգրիվզը (Henry Hargreaves) ստեղծել է «կեղծ-Հեմինգուեյի» շարք՝ «Դառնալով Հեմինգուեյ» ։
Տիտուս Լուկրեցիուս Կարուս
Տիտուս Լուկրեցիուս Կարուս (Titus Lucretius Carus, մ.թ.ա. մոտ 98-55 թթ.), հռոմեացի փիլիսոփա և բանաստեղծ։
Հարել է էպիկուրյան փիլիսոփայական դպրոցին։ Նրա կյանքի մասին համարյա ոչինչ հայտնի չէ, կա տեղեկություն, որ իր կյանքն ավարտել է ինքնասպանությամբ։ Վեց գրքից բաղկացած «Իրերի բնության մասին» (De rerum natura) նշանավոր պոեմի հեղինակ է, որտեղ շարադրել է իր պատկերացումները կրոնի, տիեզերքի, երկրի, մարդու ֆիզիոլոգիական ու հոգեկան հատկանիշների, աշխարհի պատմության և այլ հարցերի մասին։ Հեղինակը նշում է, որ իր նպատակը սոսկ Էպիկուրոսի ուսմունքը վերաշարադրելն է, սակայն հասել է շատ ավելի մեծ արդյունքի՝ այլևայլ հարցերում հայտնելով ուշագրավ տեսակետներ և դրսևորվելով որպես ինքնատիպ մտածող։ Երկը հույժ արժեքավոր է իբրև բանաստեղծական արժանիքներով օժտված գեղարվեստական ստեղծագործություն։
Լուկրեցիոսի երկը թարգմանվել է հայերեն Գրիգոր Արեյանի կողմից
Տես նաև
Ատոմիստական տեսություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին հռոմեացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 1-ին դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ
Պրիվալովո (գյուղ, Գորոդեցկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գորոդեցկի շրջանի բնակավայրեր
Գրիգորի Համբարձումյան
Ակումբային կարիերա
Խաղացել է հայրենի քաղաքի «Լեռնագործ» (ներկայում՝՝ «Գանձասար») ակումբում։ 1953 թվականին հրավիրվել է Երևանի «Սպարտակ» ակումբ։
Գրիգորի Համբարձումյանը առաջին ֆուտբոլիստն է Հայաստանից, ով ընդգրկվել է ԽՍՀՄ-ի մրցաշրջանի լավագույն 33 ֆուտբոլիստների ցանկում 1961 թվականին նա եղել է երկրորդը այդ ցանկում (աջ եզրային պաշտպանի դիրքում)։
Կարիերան հավաքականում
Գրիգոր Համբարձումյանը Խաղացել է ԽՍՀՄ հավաքականում։ 1962 թվականին Չիլիում անցկացող ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունից առաջ ընդգրկվել է ԽՍՀՄ հավաքականի հայտագրային կազմում (40 խաղացող), որ ներկայացվել է ՖԻՖԱ-ին առաջնության սկսելուց 45 օր առաջ։ Սակայն ծանր վնասվածքի պատճառով չի մասնակցել առաջնությանը։ Լիովին չապաքինվելով՝ անցել է մարզչական աշխատանքի։ Եղել է Ղափանի «Լեռնագործ» ակումբի մարզիչ, որը հանդես է եկել ԽՍՀՄ առաջնության Բ կարգում։ Համբարձումյանի գլխավորությամբ «Լեռնագործը» 1966 թվականին զբաղեցրել է առաջին տեղը և պայքարել ԽՍՀՄ առաջնության Ա կարգ դուրս գալու համար։ Տկիբուլիում անցկացող եզրափակիչ փուլում խաղացել է «Նեման» (Գրոդնո) «Պոլադ» (Սումգայիթ), «Մեշախտե» (Տկիբուլի) ակումբների հետ, պարտություն է կրել «Մեշախտեի» դեմ խաղում։
Ընտանիք
Գրիգորի Համբարձումյանը Օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր ջրացատկորդ Դավիթ Համբարձումյանի հայրն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կոլոսովկա (այլ կիրառումներ)
Կոլոսովկա, կարող է վերաբերել՝
Լենինսկի (Աբինսկի շրջան)
Լենինսկի (Ленинский), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 874 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ծվծվուկ
Ծվծվուկ, ծտի փլավ, կաթնիկ, մեխակազգիների (Caryophyllaceae) ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։