cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լուանգփհաբանգ
Պատմություն
Ավելի ուշ քմերները առաջ շարժվեցին դեպի Սայ Ֆոնգ՝ Վիենտիանին մոտ, իսկ Չամպան ընդարձակվեց դեպի հարավային Լաոս մինչև Մեկոնգի սահմանը մինչև 1070 թվականը։ Սայ Ֆոնգի կառավարիչ Տիանտաֆանիտը տեղափոխվեց ավելի հյուսիս դեպի Մուանգ Սուա և ժողովրդի կողմից խաղաղ ընդունվեց այն բանից հետո, երբ Նանչհաոյի վարչակազմը լքեց քաղաքը։ Նա երկար ժամանակ կառավարեց քաղաքը որդու հետ, այդ ժամանակ քաղաքը ստացավ թաիլանդական Սեն-Դոնգ Սեն-Թոնգ անունը։
1128 - 1169 թվականներին Խամուի առաջնորդ Խուն Չուանգը կարողացավ ընդլայնել իր տարածքը և գրավեց քաղաքը։
Սենգ-Դոնգ Սեն-Թոնգ քաղաքը քմերների թագավոր Ջայավարման VII-ի օրոք 1185-ից 1191 թվականներին կախված է եղել քմերներից։ 1180 թվականին Սիփսոնգ Պաննան անկախություն ձեռք բերեց, բայց 1238 թվականին քաղաքը կրկին ընկավ քմերական կախվածության մեջ։
1353 թվականին քաղաքը դարձավ Լան Սանգ թագավորության մայրաքաղաքը։
1707 թվականին Լան Սանգ պետությունը դադարեց գոյություն ունենալ, և Լուանգ Պրաբանգը դարձավ անկախ թագավորության կենտրոնը։ Երբ ֆրանսիացիները գրավեցին Լաոսը, քաղաքը ճանաչվեց որպես թագավորական նստավայր։ Երբ Լաոսը ձեռք բերեց անկախություն, Լուանգ Պրաբանգի թագավոր Սիսավանգ Վոնգը դարձավ Լաոսի նոր թագավորության առաջնորդը։
Քաղաքի տեսարժան վայրեր
Շուկա Լուանգ Պրաբանգում
Պակու քարանձավները Մեկոնգ գետի վրա, քաղաքից 25 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Մշակութային կյանք
Լուանգ Պրաբանգում ոչ մի կինոթատրոն չկա, սակայն 2010 թվականից ի վեր քաղաքը հյուրընկալում է ամենամյա ոչ կոմերցիոն Լուանգ Պրաբանգ կինոփառատոնը, որի ծրագիրը ներառում է Հարավարևելյան Ասիայի լավագույն գեղարվեստական ​​ֆիլմերը։
Տրանսպորտ
Քաղաքն ունի օդանավակայան, որը կապում է այն Վիենտիանի, Թաիլանդի, Վիետնամի, Կամբոջայի և Չինաստանի քաղաքների հետ։
Արագընթաց և դանդաղ նավակները անցնում են Մեկոնգ գետով։ Լուանգ Պրապանգից Հուայնաի ճանապարհորդությունը տևում է երկու օր, գիշերային կանգառով Պակբենգում։
Ավտոբուսները Վիենտյան են հասնում ոչ այնքան բարվոք ճանապարհով 11 ժամում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աշխարհագրություն Կատեգորիա:Քաղաքներ Կատեգորիա:Քաղաքներ ըստ երկրի Կատեգորիա:2023 երիտասարդական ամառային վիքիճամբարի դասընթացի ժամանակ ստեղծված կամ բարելավված հոդվածներ
Սան Լորենցո ին Բանալե
Սան Լորենցո ին Բանալե  (San Lorenzo in Banale), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1171 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 61 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38078։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ուրմիո լիճ
Ուրմիա լիճ նաև (հնում՝ Կապուտան լիճ), անհոսք աղի լիճ Իրանի հյուսիս -արևմուտքում։ Կոչվել է նաև Թիլ։ Հունական աղբյուրներում հիշատակված է Մանթիա, Մեդի, Սպավտա կամ Սպաուտա անունները, որոնք նույնպես նշանակում են կապույտ։
Հայկական լեռնաշխարհի, ինչպես նաև ողջ Մերձավոր Արևելքի 3 խոշոր լճերից ամենամեծն էր մինչև 20-րդ դարի վերջը։ Լիճ թափվող գետերի ջուրն անխնա օգտագործելու պատճառով Ուրմիայի մակերեսը զգալիորեն կրճատվել է, ափերը աղակալել են, կտրուկ բարձրացել է ջրի աղիությունը։ Այդ պատճառով առաջնությունը զիջել է Հայկական լեռնաշխարհի մեկ այլ լճի՝ Վանին։ Այժմ Իրանի Իսլամական Հանրապետության կառավարությունը նախաձեռնել է Արաքսի ջրերի մի մասը ուղղել Ուրմիո լիճ ։
Լիճն ուսումնասիրել են Վ.Վ. Բոգաչևը, Գ. Ռիբենը, Կ.Ն. Պաֆենհոլցը և ուրիշներ։ Նրանք ենթադրում են, որ լիճն առաջներում հոսուն է եղել դեպի Կասպից ծով՝ Ամարդոս (Սեֆիտռուդ) գետի միջոցով։ Սոհունդ լեռան արտավիժմամբ կապը Կասպից ծովի հետ կտրվել է։ Կարծիք կա, որ Կապուտանը Խոյի դաշտով կապ է ունեցել Արաքսի հետ։ Լճափից դեպի Խոյ քաղաքը գնացող ճանապարհին կան դարավանդների հետքեր, որը հիմք է տալիս կարծելու, որ լճից գետ է դուրս եկել ու Կարաթափա լեռնանցքով թափվել է Արաքսի մեջ։ Մեկ այլ փաստ. Թավրիզի մոտ Կարմիրջուր (Աջի) գետի վրա կան բարձր դարավանդներ, որոնք դեպի լիճն աստիճանաբար ցածրանում են, մտնում լճագետային նստվածքների տակ։ Այսինքն՝ շրջապատի լեռները բարձրանում են, գոգավորության հատակն իջնում է՝ կապված տեկտոնական շարժումների հետ։
Լճի երկարությունը 140 կմ է, մակերեսը՝ մոտ 5.800 կմ², խորությունը՝ մինչև 15 մ, ավազանը՝ մոտ 500.00 կմ²։ Գտնվում է տեկտոնական իջվածքում, 1275 մ բարձրության վրա։
Գարնանը մակարդակը բարձրանում է։ Սնվում է անմիջապես լճի մակերեսին թափվող տեղումներով, գետերի միջոցով և մասամբ ստորերկրյա ջրերով։ Կապուտան են թափվում բազմաթիվ գետեր՝ Սալմաստի գետը, Ջահատու, Կարմիրջուր (Աջի), Կադեր, Մարի (Բարանդուզ), Նազլու։ Համեմատաբար խոշոր գետերը լճափին դելտաներ են առաջացնում։ Գետերի դելտաները հաճախ ճահճացած են՝ բերված տիղմի պատճառով, հատկապես Զագրոսի համակարգից իջնող գետերը, ունենալով մեծ անկում կատարում են ուժեղ էրոզիա և բերում են մեծ քանակությամբ տիղմ։
Աղիությունը շատ բարձր է՝ 150-250 % է, հիմնականում քլորիդներ են, որ ափամերձ մասերում ամռանը հանդիպում են ինքնանիստ աղի կամ աղուտների ձևով։ Ծանծաղ մասերում աղը նստում է նաև ձմռանը, երբ ջերմաստիճանն իջնում է և ջրի լուծողականությունը թուլանում է։ Ամռանը ջրի ջերմաստիճանի բարձրացման հետ մեկտեղ աղի մի մասը նորից լուծվում է և աղիություը մեծանում է։ Աղիության պատճառով կենդանական աշխարհը գրեթե բացակայում է։ Ձկներ չկան, կան միայն մանր խեցգետնամաններ և որոշ ջրիմուռներ։
Լճի մերձակայքում կլիման շատ չորային է և անհրապույր։ Քամու դեպքում օդը հագեցած է աղի փոշով։ Լճի ափերին կան բուժիչ ցեխեր և լճի հատակից բխող անուշահամ ջերմուկներ։
Լճում կա 60 կղզի՝ գլխավորապես հարավային մասում։ Խոշորներն են Էշակ, Թելա, Ձիերի, Շահի։
Նավարկելի է։ Արևմտյան ափի մոտ են Ուրմիա, Շահպուր քաղաքները։
Անվանում
Նախնադարյան շրջանում, երբ Հայկական լեռնաշխարհը միավորված էր մեկ պետության՝ Վանի թագավորության կազմում, լիճը հայտնի էր «Արևմուտքի ծով» անվամբ։ Դրա մասին հայտնի է դառնում Ասորեստանի զորքերի՝ մ.թ.ա. 820 թվականի դեպի Ուրարտու կատարած արշավանքին վերաբերող արձանագրությունից։ Ուրմիան Արևմուտքի ծով է կոչված «Արևելյան ծովի»՝ Կասպից ծովի համեմատությամբ ։
Մ.թ.ա. 6-րդ դարից մինչև մ.թ. 4-րդ դարը՝ մոտ մեկ հազարամյակ, լճի տարածքը մտնում էր հայոց պետության կազմի մեջ։ Այն հայտնի էր որպես «Կապուտան ծով», և որպես այդպիսին ամրագրվել էր պատմահայր Մովսես Խորենացու և աշխարհագրագետ Անանիա Շիրակացու աշխատություններում։
1926 թվականին լիճը վերանվանվել է Ռեզայի, ի պատիվ Ռեզա Փեհլեվի շահի։ 1970 լճին վերադարձվել է նախկին անունը։ 1967 թվականից լիճը ներառվել է Ուրմիա ազգային պարկի մեջ։
Հայտնի է նաև որպես «Աղի ծով», Արևմտյան ծով, Արևմուտքի ծով, Բուհայրաթ, Բուհայրաթ Կապուտան, Բուհայրաթ Ուրմիա, Բուհայրաթ Քաբուդան, Բուհայրաթ Քապուտան, Բուհեյրի թելա, Գոկարչին Ղալասի, Դավրեժի լիճ, Դարիժու ծով, Դավրյա շահի, Թագավորական լիճ, Թավրիզ, Թավրիզա լիճ, Թավրիզի լիճ, Թավրիզի ծովակ, Թավրիզյան լիճ, Թելա, Թելա ծով, Թելլա, Թիլա լիճ, Կույուդան, Կանուդան, Կապոտան, Կապուատա, Կապուտակ, Կապուտակ ծով, Կապուտան, Կապուտան ծով, Կեբուդ, «Մանդեանք», «Մանթիան, Մանտիան, Մանտիանե, Մանտիանի, Մանտիանի լիճ, Մանտիանք, Մանտիանի լիճ, Մեդի լիճ, Մուրաթ, Նաիրիի Ստորին լիճ, Մեդի լիճ, Մուրաթ, Նաիրիի Ստորին ծով, «Ներքին Զամուայի ծով», Որմի, Որմի ծովակ, Որմիո լիճ, Որմյա ծով, Պուհեյրեի Թելա, Ռեզայե, Ռոմի ծովակ, Ռումիւ ծովակ, Սապուտա, Սերավ, Սպավթա, Սպավտա, Սպավտա լիճ, Սպավտան, Սպավուտա, Սպաուտա, Սուրխաբ, Տավրիժ ծով, Տարիաչա, Տելա, Տելա լիճ, Տերետի Էրմենիստան, Ուռմիո ծովակ, «Ուրմեա ծով», Ուրմիա ծովակ, Ուրմիայի լիճ, Ուրմիայի ծովակ, Ուրմիե լիճ, Ուրմիո լիճ, Քապուտան, Քապոտան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աղի լճեր Կատեգորիա:Իրանի լճեր Կատեգորիա:Արևմտյան Ադրբեջան նահանգ
(8082) Հայնս
(8082) Հայնս (Haynes), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հուլիսի 12-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Երեք քույր
Երեք քույր (ռուս.՝ Три сестры́), ռուս հայտնի դրամատուրգ Անտոն Չեխովի չորս գործողությունից կազմված պիեսը։
Ստեղծման պատմություն
Գրվել է 1900 թվականին։ Առաջին անգամ այն հրատարակվել է «Ռուսական միտք» № 2 ամսագրում 1901 թվականին ։ Նույն թվականին փոփոխություններով և ուղղումներով առանձին հրատարակությամբ լույս է տեսել Ա. Ֆ. Մարկսի հրատարակչատանը։ Գրավոր հրամանով Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնում առաջինը հանրությանը ներկայացվեց 1901 թվականի հունվարի 31-ին։ Չեխովի պիեսը ավելի քան հարյուր տարի չի լքել բեմը, ինչպես Ռուսաստանում, այնպես էլ` արտերկրում : Ամբողջ XX դարի ընթացքում «Երեք քույր»-ով հետաքրքրվել են նշանավոր ռեժիսորներ։ Նրանց թվում են Վլ.Նեմիրովիչ-Դանչենկոն, Գեորգի Տովստոնոգովը, Օլեգ Եֆրեմովը, Լորենս Լյուբիմովը, Լոուրենս Օլիվեն և Էրվին Ակսերը, ովքեր ամեն անգամ Չեխովի դրամայի մեջ նոր մտքեր են բացահայտել, որոնք համապատասխանում են նոր դարաշրջանին։ Պիեսի հանդեպ հետաքրքրությունը շարունակում է աճել XXI դարի ընթացքում։ Չեխովի «Ճայը» և «Քեռի Վանյա»-ն պիեսների հաջող բեմադրություններից հետո 1900 թվականին Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի ղեկավարների խնդրանքով սկսվեցին «Երեք քույր» պիեսի աշխատանքները ։ Դեռևս 1899 թվականի հոկտեմբերին Վլ. Նեմիրովիչ-Դանչենկոն գրեց Չեխովին. «Մենք դեռ կանգնած ենք երեք հսկաների վրա` Տոլստոյը, Չեխովը, Հաուպտմանը Միևնույն ժամանակ, մեզ համար էլ դժվար կլինի»։ Սակայն պիեսի գաղափարը, ըստ գրականագետների, ծնվել է ավելի շուտ, 1898 թվականի վերջին-1899 թվականի սկիզբին, քանի որ իր «Երեք քույրերի» համար Չեխովը օգտագործել է իր նոթատետրի նշումները ։
Ենթադրվող նախատիպեր
Պիեսի առանձին դրվագները, առանձին դեմքերը և իրավիճակները ժամանակակիցները կապում էին իրական իրադարձությունների և հնարավոր նախատիպերի հետ։ Այսպես, դրամատուրգի եղբայր Մ. Չեխովը հավատում է, որ ռազմական միջավայրի նկարագրությունը մի մեծ չափով հիմնված է այն դիտարկումների վրա, որ կուտակվել են Չեխովի` 1884 թվականին Վոսկրեսենսկում եղած ժամանակ, որտեղ այդ ժամանակ ներկայացված հրետանային բրիգադը։ Չեխովը ծանոթ էր հրետանային բրիգադի հրամանատար Բ. Ի. Մաևսկոյի ընտանիքի հետ։ Նրանց տանը հավաքված է եղել տեղական մտավորականությունը ։ Վասկրիսենսկի մասին պիեսը հիշեցնում է նաև դրամատուրգի քրոջը` Մարյա Պավլովնային։ Այս տանը հաճախ էր լինում բրիգադի հրամանատար Ե. Պ. Եգորովը, որի նմանությամբ «Երեք քույրերի» մեջ ներկայանում է բարոն Տուզենբախը։ Միևնույն ժամանակ Տուզենբախի վեճն ու մենամարտը Սալյոնիի հետ ստպեց վերհիշել ութսունականների վերջին տեղի ունեցած աղմկալի մենամարտի մասին, որի մասնակիցներից մեկը թոշակի գնացած բարոն Գ. Ֆերզենն Էր, իսկ մյուսը տեղական հրետանում տաքարյուն սպա Ս. Ն. Ջափարիձեն։
Միևնույն ժամանակ, Չեխովը 1900 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Մաքսիմ Գորկուն «Երեք քույրերի» վերաբերյալ նամակում գրում է. «Գործողությունը տեղի է ունենում գավառական քաղաքում` Պերմում»։ Ինչպես ենթադրում են, Պերմը պատահականորեն չի հիշատակված։ Պերմի պատմաբանները կարծում են, որ պիեսում քաղաքը միանգամայն ճանաչելի է դառնում, բայց մյուս կողմից գավառական մտավորականության տրամադրությունը բնորոշ է Ռուսաստանին XIX-XX դարերում, որոնք արտացոլված են «Երեք քույր» պիեսում։ Համաձայն գրական լեգենդի, Պրոզորով քույրերի նախատիպը պերմյան լուսավորյալ Ցիմմերման քույրերն են` Օթիլյան Մարգարիտան,ովքեր քաղաքում առաջին մասնավոր դպրոցը բացեցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պիեսներ Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Անտոն Չեխով
Վիլյամուելաս
Վիլյամուելաս (Villaminaya), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Տոլեդո նահանգում (Կաստիլիյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտես-դե-Տոլեդո շրջանում։ Տարածքը 21 կմ² է։ Բնակչությունը 597 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 30 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Առափնյա ծիծեռնակ
Առափնյա ծիծեռնակ (Riparia riparia), ծիծեռնակների ընտանիքին պատկանող թռչուն։
Արտաքին կառուցվածք
Առափնյա ծիծեռնակը արտաքին նկարագրով նման է քաղաքային ծիծեռնակին, սակայն նրանից զգալիորեն փոքր է։ Գլխի վերին մասը, պարանոցը, մեջքը, թևերը, պոչը և կրծքի լայնակի շերտը մոխրագույն են, կոկորդը, կուրծքը և որովայնը՝ սպիտակ։ Պոչը սրանկյուն կտրվածքով է վերջանում։ Քաշը՝ 11-16 գ, թևի երկարությունը՝ 96-113 մմ։
Կենսակերպ
Հայաստանում բնադրվող, չվող թռչուն է։ Գարնանը վերադառնում է ապրիլ-մայիս ամիսներին։ Չուի ընթացքում կազմում է հազարավոր առանձնյակներից երամներ, որոնք հավաքվում են գետերի, լճերի և լճակների ափերին։ Խոշոր գաղութներով բնադրվում են զառիթափ ջրափերի փորվածքներում կամ հաճախ իրենք են բներ պատրաստում։
Բնադրում
Բնի խորությունը կազմում է 50-60 սմ։ Մայիս-հուլիս ամիսներին դնում է 4-6 սպիտակ ձու։ Խոշոր բնադրվող գաղութներ են գրանցված Արարատյան հարթավայրի ջրավազանների տարածքում և Սևանա լիճը սնող գետերի ափերին։
Սննդառություն
Սնվում է հատկապես միջատներով, մոծակներով, որոնց որսում է թռիչքի ընթացքում։
Տարածվածություն
Տարածված է Եվրոպայում, Ասիայի մեծ մասում, Հիմալայներում, Հյուսիսային Ամերիկայում, Ենիսեյի ափերին, Հարավային Կովկասում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ծիծեռնակներ Կատեգորիա:Հայաստանի թռչուններ Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ
Կուլիկովոյի ճակատամարտ
Կուլիկովյան ճակատամարտ (Мамаево побоище, Донское побоище, Куликовская битва, битва на Куликовом поле) 1380 թվականին, ռուսական զորքերի ճակատամարտը Կուլիկովո դաշտում Ոսկե Հորդայի խան Մամայի դեմ՝ Վլադիմիրի և Մոսկվայի մեծ իշխան Դմիտրի Դոնսկոյ ի ղեկավարությամբ։
1378 թվականին Բեգիչի թաթար, զորքերը պարտվեցին ռուսներից։ Մամայը որոշեց խափանել Ռուսիայի աճող հզորությունը և 100—150 հազար զորքով շարժվեց Ռուսիա։ Դմիտրի Դոնսկոյը ավելի քան 10 հազար զորքով սեպտեմբերի 8-ին Դոնի աջ ափին ճակատամարտ տվեց և հաղթանակ տարավ։
Ըստ մի շարք պատմաբանների, Կուլիկովյան ճակատամարտը պատմական մեծ նշանակություն ունեցավ մոնղոլ-թաթարական լծի դեմ ռուս և այլ ժողովուրդների պայքարում։
Ստելլա Ջոնս
Ստելլա Ջոնս (Stella Marjorie Jones, ծննդյան ազգանուն՝ Կլարիջ, ), նորզելանդացի դրամատուրգ, գրող։
Կենսագրություն
Ջոնսը ծնվել է Նոր Զելանդիայի Կիլմբոլտոն քաղաքում՝ Լուիս Մարի Կլարիջի (ծննդյան ազգանունը՝ Թեյլոր) և Ջեյմս Հենրի Կլարիջի ընտանիքում։ Ունեցել է վեց քույր և երկու եղբայր ։ Հայրը եղել է թերթի խմբագիր և աշխատել է տարբեր քաղաքներում, ուստի Ստելլայի մանկությունն անցել է տարբեր մեծ ու փոքր քաղաքներում։ 1931 թվականին ամուսնացել է Արթուր Թոմաս Ջոնսի հետ ։
Կուլիկովոյի ճակատամարտ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն Կատեգորիա:Ճակատամարտեր Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ոսկե Հորդայի ճակատամարտեր
Ստելլա Ջոնս
Կենսագրություն
Հետագայում Ջոնսը գրել է նաև ռադիոպիեսներ, այդ թվում մեծ պահանջարկ վայելող «Եղանակների միջև» (1965) և «Ջուլիայի օրը» (1972) ստեղծագործությունները ։ «Auckland-Waikato» պատմական ամսագրում 1979 և 1980 թվականներին Ջոնսը տպագրել է երկու հոդվածներ՝ վերլուծելով նորզելանդական թերթերում հոր ներդրումները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի գրողներ Կատեգորիա:Նորզելանդացի կին դրամատուրգներ
Շիշկինո (գյուղ, Ալնաշսկի շրջան)
Շիշկինո (Шишкино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի բնակավայրեր
Թինմութ
Թինմութ (Teignmouth), փոքր քաղաք է Անգլիայի Դևոն կոմսությունում 14,4 հազար բնակչությամբ։ 13-րդ դարից քաղաքում գործում է նավահանգիստ։ Թինմութը հայտնի է որպես աշխարհահռչակ Muse ռոք-խմբի հայրենիքը։
Կատեգորիա:Եվրոպական քաղաքներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքներ
Աստղաձոր
Աստղաձոր (Խաչաձոր, Ձոր), գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Աստղաձոր գետի ներքին հոսանքի շրջանում, մարզկենտրոն Գավառից 39 կմ հարավ–արևելք։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 2030 մ բարձրության վրա։
Նախկինում գյուղը Ալակրըղ անվան տակ մտել է Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառի կազմում ։ 1828 թ. Ադրիանապոլսի պայմանագրի համաձան, թույլատրվեց Արևմտյան Հայաստանից հայերի գաղթը դեպի Արևելյան Հայաստան։ 1830 թ. Բագրևանդի գավառի Ալաշկերտի դաշտի Ղամբլիպուշախ գյուղի բնակիչները հաստատվում ներկայիս Աստղաձորի տարածքում։ Գյուղը Սևանա լճից հեռու է երկու կիլոմետր՝ տեղավորված ոչ շատ բարձր բլրակի վրա։
Բնակչություն
Ներկայիս բնակչության նախնիները 1829-1830 թթ. գաղթել են Ալաշկերտից և Վանից։
Աստղաձորի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Պատմամշակութային կառույց
Գյուղամիջում պահպանված է կիսավեր սբ. Պողոս-Պետրոս (15-րդ դ.), գյուղի հարավային եզրին՝ սբ. Հռիփսիմե (13-րդ դ.) եկեղեցին։ Աստղաձորից 2 կմ հարավ-արևմուտք գտնվում է սբ. Հռիփսիմե մատուռը։ Այստեղ հայտնաբերվել են երկաթե դարի (մ.թ.ա. 9-րդ-8-րդ դդ.) դամբարաններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր
Խաչատուր Գռուզյան
Խաչատուր Գռուզյան, հայ հրապարակախոս, կրթական գործիչ։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Կրթությունն ստացել է Վիեննայի Մխիթարյանների Պոլսի վարժարանում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ուսուցիչ, միաժամանակ ունեցել է գրական-հրապարակախոսական գործունեություն։ Գրել է բանաստեղծություններ, որոնք լույս են տեսել «Հանդես ամսօրյա», «Հանրագիտակ», «Ուսումնարան» և այլ պարբերականներում։ Աշխատակցել է նաև «Մեճմուտի ախպար» հայատառ թուրքերեն թերթին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:1878 ծնունդներ Կատեգորիա:1919 մահեր Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ
Բերդատեր պարոն
Բերդատեր պարոն. Կիլիկիայի հայկական պետության խոշոր ֆեոդալ իշխան; Բերդատեր պարոնները կազմել են պետության իշխող դասակարգի՝ ազնվականության վերնախավը։ Մոտ 80 բերդատեր պարոններից յուրաքանչյուրն ունեցել է իր կալվածքը, բերդը և զորքը, հաճախ եղել նաև համապատասխան գավառի տերն ու կառավարիչը։ Կալվածքի և բերդի ժառանգական տերը կոչվել է հայրենատեր բերդատեր պարոն, իսկ դրանք թագավորից պայմանական տիրակալության կարգով ստացածը՝ ոչ հայրենատեր բերդատեր պարոն։ Նրանք պարտավոր էին թագավորի կանչով ներկայանալ իրենց զինվորական ջոկատներով, հավաքել հարկերը և մուծել գանձարան, մասնակցել արքունիքի դիվանի նիստերին։ Թագավորը կարող էր ոչ հայրենատեր բերդատեր պարոններից վերցնել կալվածքն ու բերդը, իսկ հայրենատեր բերդատեր պարոնների տիրույթն ենթակա էր բռնագրավման լոկ դիվանի համաձայնությամբ և վճռով։
Ռուսկի Մոչար
Ռուսկի Մոչար (Руський Мочар), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Ռուսկի Մոչար գյուղում բնակվում էր 137 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21,71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,31 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Գրաալի կույսը (1857)
«Սուրբ Գրաալի կույսը» (The Damsel of Sanct Grael), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1857 թվականին։ Գոյություն ունի համանուն յուղաներկ նկար, որը Ռոսսետտին ստեղծել է 1874 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի հավաքածուում։
Տեղեկություն նկարի մասին
Ի տարբերություն 1874 թվականի նկարի՝ ջրաներկում առկա է ոճի պարզություն և որոշակի պրիմիտիվիզմ, որոնք աշխատանքի գունային կատարման հետ նրան նմանեցնում են Միջնադարի վարպետների աշխատանքներին, իսկ հերոսուհու պատկերը նման է սրբապատկերների կերպարներին ։ Աշխատանքն ունի պարզ կոմպոզիցիա և գույների պարզունակություն, որոնք բնութագրական են Ռոսսետտիի վաղ ջրաներկ նկարների համար, սակայն նրանում արդեն իսկ կան հեռացվածության և միստիցիզմի գծեր, որոնք բնորոշ են եղել նրա ավելի վաղ շրջանի կանացի դիմանկարներին ։ Արվեստաբան Հենրի Մարիլյերը, համեմատելով երկու համանուն աշխատանքները, նախընտրությունը տվել է ավելի վաղ ջրաներկին, համարելով, որ 1874 թվականի աշխատանքը Ռոսսետտին «փչացրել է» ավելորդ արդիականացմամբ ։
Ջրաներկ նկարում պատկերված են հաղորդության խորհրդանշանները։ Կույսը ձախ ձեռքում պահում է ոսկե գավաթ, որը լի է արյամբ, և հացի զամբյուղ, իսկ աջ ձեռքը բարձրացված է օրհնության շարժմամբ։ Աղջկա գլխին, որը լուսապսակով է, աղավնու տեսքով պատկերված է Սուրբ հոգին ։ Ռոսսետտին հավանաբար ցանկացել է համադրել կույսի հոգու մաքրությունը Գվինևրա թագուհու մեղսավորության հետ, որի կերպարը ևս առկա է նրա աշխատանքներում ։
Սան Պեդրո դե Ռիբաս
Սան Պեդրո դե Ռիբաս (Sant Pere de Ribes ), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Բարսելոնա պրովինցիայում։ Գտնվում է Գառաֆ շրջանում։ Զբաղեցնում է 21,95 կմ² մակեերես։ Բնակչությունը կազմում է 28399 (2010 թվական)։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Գիշերները Ռոդանտում (ֆիլմ)
Գիշերները Ռոդանտում (Nights in Rodanthe), ամերիկաավստրալական դրամա։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Ջորջ Վուլֆը 2008 թվականին։ Ֆիլմը նկարահանվել է Նիկոլաս Սփարքսի համանուն վեպի հիման վրա։ Գլխավոր դերերում են Ռիչարդ Գիրը և Դայան Լեյնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր
Կարինա Կուրեղյան
Կարինա Կուրեղյան, հայ թենիսիստուհի։ 1993 թվականի ամառային ունիվերսիադայի խառը զուգախաղի արծաթե մեդալակիր որպես Հայաստանի ներկայացուցիչ (Սարգիս Սարգսյանի հետ) ։
Կուրեղյանը մասնակցել է պրոֆեսիոնալ շրջագայություններին 1990-ականների սկզբին․ անհատական WTA (Կանանց թենիսի ասոցիացիա) լավագույն արդյունքը 420, զուգախաղում՝ 198: Նվաճել է յոթ տիտղոս Թենիսի միջազգային ֆեդերացիայի կանանց շրջանում, 1992 թվականին՝ 25 հազար դոլար արժողությամբ մրցաշարը Սոֆիայում։
1993-1996 թվականներին նա կոլեգիալ թենիս է խաղացել Կանզասի կազմում ։ 1994 թվականին դարձել է Կանզասի առաջին խաղացողը, ով արժանացել է ITA համաամերիկյան պարգևների, իսկ 1995 թվականին համագործակցել է Մարտին Շրուբսոլի հետ՝ հավակնելով Big Eight Conference No. 1 կրկնակի առաջնությունում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ թենիսիստներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Նիկոլայ Կրիմով
Կենսագրություն
Նիկոլայ Պետրովիչ Կրիմովը ծնվել է 1884 թվականի ապրիլի 20-ին (մայիսի 2) Մոսկվայում, նկարիչ Պ. Կրիմովի ընտանիքում, որը նկարել է «պերեդվիժնիկների» ոճով։ Նախնական մասնագիտական պատրաստություն է ստացել հորից։ Եղբայրը հայտնի վիրաբույժի Ալեքսեյ Կրիմովն է։
1904 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան, որտեղ նախ սովորել է ճարտարապետական բաժանմունքում, իսկ 1907-1911 թվականին՝ Ապոլինարի Վասնեցովի բնանկարչության արվեստանոցում։ Մասնակցել է «Գոլուբայա ռոզա» (1907) ցուցահանդեսի, ինչպես նաև «Ռուս նկարիչների միության» ցուցահանդեսներին։ Ապրել է Մոսկվայում, տարվա զգալի մասն անցկացնելով նաև (1928 թվականից) Տարուսայում։
Արդեն իր վաղ ստեղծագործություններում հարել է սիմվոլիզմին, այդ թվում նաև որպես «Золотое руно» հանդեսի գրաֆիկական դիզայներ (1906-1909): Այդ ժամանակ նրա նատուրային տպավորությունները երբեմն վերածվել են անկայուն, գունագեղ մշուշների, որոնք ավելի շատ հիշեցնում էին գոբելեն, այլ ոչ թե նկար («Արևի տակ», «Под солнцем», 1906, Ռուսական պետական թանգարան)։ Հետագայում Կրիմովի նկարներն ու ձևերը ավելի ու ավելի շատ են ձեռք բերում նյութական օբյեկտիվություն, բայց բնությունը առավել հաճախ ամայի է, մնում է ոչ պակաս բանաստեղծական («Դեղին մառան», «Желтый сарай», 1909, Տրետյակովյան պատկերասրահ, «Առավոտ», «Утро», 1916, Յարոսլավլի արվեստի թանգարան)։ Կենտրոնական Ռուսաստանին բնորոշ մոտիվների անպաճույճ պարզությունը վարպետի «դասական», տարուսական նկարներում («Գետակ», «Речка», 1926, «Ջրաղացի մոտ», «У мельницы», 1927, երկուսն էլ Տրետյակովյան պատկերասրահում) համակցված է կոմպոզիցիայի հստակ ներդաշնակության և «ընդհանուր գուներանգը» հատուկ համակարգի հետ, որը լանդշաֆտը վերածում է զուտ գեղագիտական ​​մտահայեցության։ Գեղանկարչության էությունը համարելով ոչ թե գույնը, այլ հենց գուներանգը (գույնը լույսով լցնելը), Կրիմովն առաջարկել է որպես կատարյալ ելակետ՝ այրվող լուցկին արևով վառ լուսավորված պատի ֆոնին։ Իր տեսական հայացքները շարադրել է «Լևիտանի մասին» հոդվածում (1938):
Նիկոլայ Կրիմովն զգալի ներդրում է ունեցել բեմանկարչության մեջ՝ ՄԳԱԹ-ում ձևավորելով Ալեքսանդր Օստրովսկու «Ջերմ սիրտ» (1926) և «Տաղանդներ և երկրպագուներ» (1933), ինչպես նաև Լենիդ Լեոնովի «Ունտիլովսկ» (1928) պիեսները։ 1919-1930 թվականներին շատ է աշխատել նաև որպես մանկավարժ ՝ դասավանդելով Պրեչիստենսկի գործնական ինստիտուտում, Գեղարվեստա-տեխնիկական բարձրագույն արվեստանոցներում (Վխուտեմաս) և Մոսկվայի 1905 թվականի հիշատակի արվեստի մարզային ուսումնարանում։ Կռիմովի մանկավարժական շնորհի առանձնահատկությունն այն էր, որ իր ուսանողներից յուրաքանչյուրին նա տեսնում և զարգացնում էր որպես անհատականություն։ Բնանկարիչ Կրիմովի սաները դարձել են ժանրային նկարիչներ, պատմական նկարիչներ, դիմանկարիչներ, ինչպիսիք են Սերգեյ Վիկտորովը, Յուրի Կուգաչը, Միխայիլ Իվանով-Ռադկևիչը, Ֆեոդոր Ռեշետնիկովը, Նիկոլայ Սոլոմինը։
Նիկոլայ Կրիմովը մահացել է Մոսկվայում 1958 թվականի մայիսի 6-ին և թաղվել Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Ֆիբոնաչիի թվեր
Ֆիբոնաչիի թվեր կամ Ֆիբոնաչիի հաջորդականություն, թվային հաջորդականություն, որում առաջին երկու թվերն են 0 և 1, իսկ յուրաքանչյուր հաջորդ թիվը հավասար է նախորդ երկու թվերի գումարին։ Հաջորդականության կոչվում է ի պատիվ միջնադարյան մաթեմատիկոս Լեոնարդո Պիզացու, ով հայտնի է եղել, որպես Ֆիբոնաչի  ։
Ֆիբոնաչիի թվային հաջորդականությունը տրվում է գծային ռեկուրենտ եղանակով.
Սահմանում
Ֆիբոնաչիի թվերի հերթականությունը որոշվում է հետևյալ կերպ՝ Բերենք մի քանի անդամներ այդ հաջորդականությունից Ֆիբոնաչիի հաջորդականությունը ավելի տեսանելի կերպով ունի հետևյալ տեսքը.
1: 1 + 1 = 2 2:    1 + 2 = 3 3:         2 + 3 = 5 4:             3 + 5 = 8 5:                 5 + 8 = 13 6:                     8 + 13 = 21 7:                         13 + 21 = 34 8:                              21 + 34 = 55 9:                                   34 + 55 = 89 ...                                    n:                                    Fn-2 + Fn-1 = Fn։ Գույություն ունի նաև բացասական թվային հաջորդականություն ըստ հետհաշվարկի համարժեքության. :
Ֆիբոնաչիի թվերը բնության մեջ
Հենց ինքը Ֆիբոնաչչին հիշատակվում էր կապված հետևյալ առաջադրանքի հետ որն է. «Մի մարդ դրեց զույգ ճագարներին կալլի մեջ, որը շրջապատված էր ցանկապատով։ Քանի զույգ ճագար կարող է ծնվել մեկ տարվա ընթացքում, որ ամեն ամիս սկսած հաջորդ ամսից ամեն ճագարի զույգը ծննդաբերում է մեկ զույգ։»
Խնդրի լուծման թվերի հերթականությունը համընկնում է նրա անունով թվերի հերթականության հետ։ Ֆիբոնաչչիի ներկայացրած իրավիճակը ավելի շատ մտքի խաղ է, քան թե իրական բնություն։ Հնդիկ մաթեմատիկոս Հոպալը և Խեմաչանդրան այս թվերի հերթականությունը հիշատակում էին ռիթմիկ նկարների թվաքանակի հետ, որոնք ձևավորվում էին երկար և կարճ վանկային ոտանավորների շարունակելիությամբ, կամ էլ ուժեղ և թույլ երաժշտության բաժիններով։ Այդպիսի նկարների թիվը ունենալով ամբողջ ո արժեքը հավասար է Fn։ Ֆիբոնաչչիի թվերը հանդիպում են նաև Կեպլերի 1611 – թվականի աշխատանքի մեջ, որը վերաբերվում էր այն թվերին, որոնք հանդիպում են բնության մեջ (աշխատանք «վեցանկյուն փաթիլի մասին»)։ Հետաքրքիր է 1000-թերթիկ բույսի օրինակը, որի մոտ թերթիկների քանակի համար (հետևաբար և ծաղիկներինը) միշտ գոյություն ունի Ֆիբոնաչչիի թիվը։ Դրա պատճառը շատ պարզ է։ Լինելով ի սկզբանե միակ «стебл»-ով այդ «стебл»-ը բաժանվում է երկուսի։ Այնուհետև գլխավոր «стебл»-ից առաջանում է ևս մեկը, այնուհետև առաջին երկու «стебл»-ները նորից բաժանվում են, հետո մնացած բոլորը, բացի վերջին երկուսից և այդպես շարունակ։
Այսպիսով ամեն մի «стебл»-ը իր ի հայտ գալուց հետո բաց է թողնում մեկ բաժանումը, իսկ հետո սկսում է բաժանվել հերթական աստիճանների հերթականության վրա, որը և տալիս է արդյունքում Ֆիբոնաչչիի թվերը։ Կարճ ասած բազմաթիվ ծաղիկների մոտ (օրինակ շուշանի) թերթերի քանակի հերթականությունը համարվում է Ֆիբոնաչչիի թիվ։ Բնության մեջ հայտնի է նաև «ֆիլոտաքսիսի » երևույթը, որպես օրինակ կարելի է բերել արևածաղիկի հատիկների դասավորությունը։ Եթե վերևից նայենք նրանց դասավորությանը, ապա կարելի է տեսնել երկու տեսակի պարույր վերադրված իրար վրա։ Որոշները ոլորված են ժամսլաքի ուղղությամբ, իսկ որոշները ժամսլաքի հակառակ ուղղությամբ։ Պարզվում է որ այս պարույների թվերը մոտավորապես համընկնում են Ֆիբոնաչչիի երկու թվերի հետ՝ 34, 55 կամ 89, 144։ Նմանատիպ փաստեր կան նաև որոշ ծաղիկների մոտ, ինչպես նաև սոճիի, անանասի, «брокколи» և այլ բույսերի մոտ։ Մի շարք բույսերի որոշ տվյալների համար (դրանց 90 տոկոսը) ճիշտ է հետևյալ հետաքրքիր փաստը։ Նայենք որևէ տերևի և սկսենք իջնել տերևի սկզբից այնքան ժամանակ մինչև չհասնենք տերևի այն հատվածին, որտեղից սկսվում է ցողունը (նույնպես տեղակայված նույն ուղղությամբ)։ Սկսենք հաշվել մեզ հանդիպող բոլոր տերևները, որոնք տեղակայված են սկզբնական և վերջնական տերևների բարձրության հիմքի վրա։ Համարակալելով դրանք մենք անընդմեջ կսկսենք պտտվել ցողունի շուրջ պարույրի օրինակով։ Կախված պտտման ուղղությունից, կամ հակառակ, մենք կստանանք տարբեր «витков» թվեր, բայց պարզվում է որ այդ թվերը հաշվարկված ժամսլաքի ուղղությամբ, և հանդիպակաց տերևների քանակը կազմում են Ֆիբոնաչչիի թվերի երեք թվերի հերթականությունը։ Չնայած կարելի է նշել որ կան բույսեր, որոնց համար վերը նշված թվերը կտան այլ թվերի հերթականություն։ Այդ պատճառով չենք կարող ասել, որ ֆիլոտաքսիսը օրենք է։ Այն ավելի շատ գրավիչ տենդենց է։
Հատկություններ
Ֆիբոնաչչիի թվերը ունեն շատ հետքրքիր հատկություններ։ .Այստեղ դրանցից մի քանիսն են. .Կասիննիի արժեքը. Fn+1F n-1 - F n 2 = (-1) n ։ Լրացման օրենքը F n+k =F k F n + 1 + F k – 1 F n Նախորդ հավասարությունից հետևում է F 2n = Fn(F n+1 + F n-1) Նախորդ հավասարությունից ինդուկցիայի միջոցով կարող ենք ստանալ որ Fnk միշտ բազմապատիկ է Fn-ին։ Ճիշտ է և փոխադարձ հետևյալ պնդումը. Եթե Fm-ը «кратно» Fn- ին, ապա m-ը «кратно»(պատիկ) է n-ին։ “НОД” հավասարությունը Ինչ վերաբերում է Էվկլիդի ալգորիթմին, Ֆիբոնաչչիի թվերը ավելի հիանալի հատկություններ ունեն։ Նրանք ամենավատ ալգորիթմական մուտք գործվող թվերն են։
Ֆիբոնաչիի թվերի համակարգը
Ցեկենդորֆի թեորեման. Յուրաքանչյուր բնական ո թիվ միայն մեկ անգամ կարող ենք ներկայացնել Ֆիբոնաչչիի թվի տեսքով. Որտեղ, ,…, (այստեղ չենք կարող գրել Ֆիբոնաչչիի երկու հարևան թվեր). Այստեղից հետևում է, որ յուրաքանչյուր թիվ կարելի է միանշանակ գրել Ֆիբոնաչչիի թվային համակարգում։ Օրինակ’ Բայց ոչ մի թվում չենք կարող երկու 1-եր գրել կողք-կողքի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թվեր Կատեգորիա:Ամբողջ թվեր Կատեգորիա:Թվային համակարգեր
Բրյոնյոյսուն
Բրյոնյոյսունը 1923 թվականին որպես առանձին քաղաք ու կոմունա էր հանդես գալիս Բրեննայից անկախ։ Սակայն հետագայում, ըստ մասնավորի 1964 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Բրյոնյոյսունը կրկին միավորվեց հարևան Սյոմնա և Վելֆյորդ կոմունաների հետ ու կազմավորվեց Բրյոնյոյ կոմունա ու, արդյունքում, կորցրեց քաղաքի կարգավիճակը մինչև 2000 թվականը։ 1977 թվականին Սյոմնան առանձնացավ, որպես ինքնուրույն կոմունա։
Այսօր քաղաքը համարվում է Բրյոնյոյի վարչական և տնտեսական գլխավոր կենտրոնը։ 2009 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն Բրյոնյոյսունի բնակչության թիվը կազմել է 4 506 մարդ ։ նոր քաղաքային կառավարությունը ձևավորվել է 2000 թվականին։ Քաղաքի ծովափի երկայնքով ամեն օր անցնում է Խուրտիգրուտեն գնացքը՝ ուղևորվելով գիշերը հյուսիս և վերադառնալով ցերեկ կեսօրին՝ հարավ։ Բրյոնյոյսունում կա օդանավակայան և դեպի արևելք ելք է բացվում Е6 ավտոմայրուղին։ Ամբողջ Նորվեգիայի տարածքում Բրյոնյոյսունը հայտնի է որպես գրանցմանկենտրոն (Brønnøysund Register Centre): Նորվեգական նավային ընկերության՝ Torghatten Trafikkselskap շտաբ-բնակարանը գտնվում նույնպես գտնվում է այս քաղաքում։
Պատմություն
Տարածաշրջանը կրկին բնակեցվեց Հարավային Նորվեգիայի, Տրյոնդելագի և Շվեդիայի բնակիչներով։ Հենց այս հանգամանքով է պայմանավորված Բրյոնյոյսուն քաղաքի յուրօրինակ բարբառը։
Տնտեսություն
Վերջին տարիներին Բրյոնյոյսունում նկատվում է կայուն տնտեսական աճ։ Այստեղից է սկսվում Սիաֆուդ ֆյորդը (Fjord Seafood), որը մեծ զբոսաշրջային նշանակություն ունի քաղաքի համար։ Քաղաքում են տեղաբաշխված Հյուսիսային Եվրոպայի կրաքարի մեծագույն պաշարներ, որոնք շահագործվում են գործարաններում։ Կան սննդի արդյունաբերական ֆաբրիկաներ։ Բրյոնյոյսունում կա օդանավակայան և ուղղաթիռային հարթակ։ Տնտեսության գլխավոր ճյուղը հանդիսանում է ժամանակակից գյուղատնտեսություն, հիդրոպոնիկան, տրանսպորտային մեծ ընկերությունը, անտառային տնտեսությունն ու զբոսաշրջությունը։
Օդանավակայան
Բրյոնյոյսունի օդանավակայանը քաղաքի կենտրոնից ընդամենը 2 կմ հեռավորության վրա է գտնվում և համարվում է կենսական նշանակության օբյեկտ ոչ միայն քաղաքի համար, այլև ամբողջ Հյուսիսային Նորվեգիայի։ Օդանավակայանը բացվել է 1968 թվականին։ Այսօր ուղիղ թռիչքներ դեպի Օսլո չեն իրականացվում։ Օդանավակայանը սպասարկվում է նորվեգական Widerøe ավիաընկերության կողմից։
Կլիմա
Բրյոնյոյսունի կլիման տիպիկ ծովային է։ Այստեղ ձմեռները մեղմ են՝ չնայած օր այդքան հյուսիսում է գտնվում։ Սառնամանիքների օրերի միջին քանակը քաղաքում կազմում է 160-180 օր : Միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է 5.6°С: Տարեկան տեղումների միջին քանակությունն էլ հասնում է 1 510 մմ-ի։ Վերջին ամենացուրտ ձմեռը եղել է 2001 թվականին։ Այդ տարի հուլիսյան միջին ջերմաստիճանը կազմեց 14.1°С:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բոդակվա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Բոդակվա (Бодаква), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1649 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոդակվա գյուղում բնակվում էր 1 152 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,494 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2331,98 մարդ/կմ²։
Ադրիան Պրուստ
Ադրիան (Ադրիեն) Աքիլլես Պրուստ (Adrien Achille Proust, )` ֆրանսիացի բժիշկ-հիգիենիստ, բժշկական ֆակուլտետի պրոֆեսոր, Մարսել Պրուստի հայրը։
Պրուստներ
Ֆրանսուա-Վալանտեն Պրուստի (1801-1855) և Կատերինա-Վիրժինիա Տորշյոյի (1808-1889) որդին։ Ֆրանսուա-Վալանտեն Պրուստը նպարեղենի կրպակի տեր էր փոքրիկ Իլյե-Քոմբրե քաղաքում` Շարտրի մոտ։ Ադրիեն Պրուստի նախնիները, ովքեր պատկանում էին փոքր բուրժուազիային, դեռ XVI դարում հաստատվել են այս քաղաքում։
Կենսագրություն և կարիերա
Դեռ տարրական դպրոցում Ադրիեն Պրուստը ցուցաբերում էր բացառիկ ընդունակություններ, որոնց շնորհիվ ստացավ կրթաթոշակ Շարտրում ուսանելու համար։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է Փարիզում` բժշկական ֆակուլտետում։ Հետագայում աշխատել է բժիշկ-հիգիենիստ և արագ հասել բարձր աստիճանների բժշկական միջավայրում, գիտական աշխատանքում և պետական ծառայությունում։ 1862 թվականին նա պաշտպանեց դիսերտացիան, իսկ մեկ տարի անց գլխավորեց կլինիկան։ 33տարեկանում Ադրիեն Պրուստը դարձավ դասախոս համալսարանում։
Որպես հիգիենիստ` Պրուստը շատ է ճանապարհորդել և եղել է, հատկապես, Պարսկաստանում և Ռուսաստանում` խոլերայի տարածման ուղիները բացահայտելու նպատակով։ Այս գործունեության և կատարած իր հայտնագործությունների համար նա ստացավ Պատվո Լեգեոնի շքանշան։
Ադրիեն Պրուստը ղեկավարում էր Փարիզի, հետո Լարիբուազիեր և Օթել-Դյո հոսպիտալների բաժանմունքներից մեկը։ 1879 թվականին նա դարձավ Գիտությունների բժշկական ակադեմիայի անդամ, 1884 թվականին` սանիտարական ծառայությունների գլխավոր տեսուչ, իսկ 1885 թվականին գլխավորեց Փարիզի բժշկական ֆակուլտետի հիգիենայի ամբիոնը։ Ադրիեն Պրուստի «Հիգիենայի մասին տրակտատը» բազմաթիվ անգամ վերահրատարակվել է, իսկ XX դարի սկզբին թարգմանվել է ռուսերեն և հրապարակվել Ռուսաստանում։
Ընտանիք
3 սեպտեմբերի 1870 թվականին բժիշկ Ադրիեն Պրուստն ամուսնացավ Ժաննա Վեյլի հետ։ Երիտասարդ զույգը բնակարան վարձակալեց Փարիզում` Մադլեն եկեղեցուց ոչ հեռու։ Քաղաքի պաշարումը ստիպեց բժիշկ Պրուստին տանել հղի կնոջը նրա հորեղբայր՝ Լուի Վեյլի մոտ ` Փարիզի արվարձան։
1871 թվականի հուլիսի 10-ին Օթյոյում ծնվեց ապագա գրողը։ Ծննդաբերությունը հաջող անցավ, բայց երեխան աշխարհ եկավ թույլ, դրա համար նրան քնքեցին միայն օգոստոսի 5ին և անվանեցին Մաարսել-Վալանտեն-Լուի-Էժեն-Ժորժ։ Հետագայում Լուի Վեյլի տունը և տունն Իլյեում, որտեղ Մարսել Պրուստը բազմաթիվ անգամ եղել է մանկության տարիներին, միավորվեցին նրա ստեղծագործություններում մեկի մեջ, որը դարձավ տուն Կոմբրեում, իսկ Ադրիեն Պրուստը դարձավ Պատմողի հոր նախատիպը «Կորսված ժամանակի փնտրտուքներում» վեպերի շարքում։
Բժիշկ Պրուստի ընտանիքն անցկացրեց Օթյոյում մի քանի տարի։ Այստեղ (24 մայիսի 1873 թվականին) ծնվեց նրանց երկրորդ որդին` Ռոբերը (1873-1935), որը, ինչպես իր հայրը, հետագայում դարձավ հայտնի բժիշկ Փարիզում։ Վերջապես, 1873 թվականի օգոստոսի 1-ին ընտանիքը տեղափոխվեց մայրաքաղաք և բնակություն հաստատեց Մալզերբ բուլվարում, որտեղ ապրեց մինչև 1900 թվականը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հիգիենիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժիշկներ
Լեզուների եվրոպական օր
Լեզուների եվրոպական օր, տոն, որը նշվում սեպտեմբերի 26-ին։ Այն հռչակվել է Եվրոպայի Խորհրդի կողմից (և Եվրոպական Միության աջակցությամբ) լեզուների եվրոպական տարվա ընթացքում՝ 2001 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ։ Օրվա հիմնական նպատակն է խրախուսել տարբեր լեզուների ուսումնասիրությունը և յուրացումը ինչպես դպրոցներում, այնպես էլ դրանցից դուրս՝ մարդու ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Ընդ որում եվրոպական լեզուներ հասկացությունը դիտարկվում է ավելի լայն իմաստով, քան միայն Եվրամիության անդամ պետությունների պաշտոնական լեզուների ամբողջականությունը ։
Նպատակներ
Որպես Եվրոպական Միության պաշտոնական լեզվական քաղաքականություն՝ նշվում է, որ այս օրվա հիմնական նպատակն է պահպանել և զարգացնել լեզուները, այդ թվում՝ փոքրերը։ Այդ նպատակին հասնելու եղանակներից է մեկից ավելի օտար լեզվի ուսումնասիրությունը և շարունակական յուրացումը նաև հասուն տարիքում։ Ընդգծվում է մի քանի օտար լեզու սովորելու անհրաժեշտությունը ։
Հատկանշական փաստեր
Եվրոպայի տարածքում հաշվարկվում է 225 բնիկ լեզու, որոնցից ավելի քան 2/3-ը մեռած լեզուներ են կամ լեզուների փոքրամասնության աստիճանական ձուլման արդյունքում հայտնվել են անհետացման եզրին (օրինակ Իռլանդական և այլ կելտական լեզուները) ։
2009 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Ռուսաստանի տարածքում 136 լեզու ճանաչեց վտանգված ։
Մյուս կողմից, 20-րդ դարի երկրորդ կեսից եվրոպական լեզվական պատկերը զգալիորեն հարստացել է, երբ զանգվածային տնտեսական և քաղաքական ներգաղթի արդյունքում եվրոպական բոլոր երկրներում, հատկապես՝ մայրաքաղաքներում, լսելի դարձան այլ ժողովուրդների լեզուները։ Եվրոպայի խոշորագույն մեգապոլիսում՝ Մոսկվայում, ինչպես նաև Սանկտ Պետերբուրգում, ներկայումս բազմաթիվ են ուկրաինական, մոլդովական, ղրղզական, ուզբեկական, տաջիկական, անգլիական, ֆրանսիական, չինական, վիետնամական և մոլորակի շատ այլ լեզուների կրողները։ Գերմանիայում նկատելի է թուրքերենը, Շվեդիայում և Ֆրանսիայում՝ արաբերենը, Լոնդոնում վերջին հարցումների համաձայն՝ ապրում են 336 լեզվի կրողներ, այդ թվում՝ նաև հինդի, ուրդու, աֆրիկյան տարբեր լեզուներ և այլն։ Սակայն շատ հաճախ երրորդ կարգի երկրներից ներգաղթյալների հոսքը հանգեցնում է ազգային փոքրամասնությունների բնիկ լեզուների վատթարացմանը, քանի որ ներգաղթյալները սովորաբար փորձում են տիրապետել միայն տնտեսապես առավել «շահավետ» գերիշխող լեզվին՝ տանը օգտվելով իրենց մայրենի լեզվից և անտեսելով մյուսները։ Այսպես, Իռլանդիայում ներգաղթյալների հոսքը անուղղակիորեն հանգեցնում է իռլանդական լեզվի հետագա անկմանը՝ անգլերենի հաշվին, իսկ Ֆինլանդիայում՝ շվեդերենի անկմանը՝ ֆիննականի հաշվին։
Ժամանակակից Եվրոպայի լեզվական վիճակագրություն
Եվրոպայի ամենատարածված լեզուն (որպես մայրենի լեզվի կրողների թվաքանակով) ռուսերենն է ինչպես աշխարհագրական առումով, այնպես էլ՝ տարածքային (Ռուսաստանի եվրոպական մասում ապրում է ավելի քան 105 միլիոն մարդ)։ Ռուսերենի՝ 15-40 միլիոն կրող, ներառյալ երկլեզու, հաշվարկվում է Ուկրաինայում, 6-10 միլիոն՝ Բելառուսում։ Ընդհանուր առմամբ, ավելի քան 150 միլիոն եվրոպացիներ ռուսերենը համարում են իրենց մայրենի լեզուն։
Դրան հաջոդում է գերմաներենը՝ մոտ 95 միլիոն, ֆրանսերենը` 66 միլիոն, անգլերենը` 63 միլիոն, իտալերենը` 60 միլիոն, իսպաներենը և լեհերենը` շուրջ 40-ական միլիոն և ուկրաիներենը` շուրջ 25-30 միլիոն կրող ։
Ընթացիկ միտումներ
Եվրոպայում որպես օտար լեզուներ, որոնց տիրապետում են եվրոպացիները, առանձնացնում են՝ անգլերեն (38%), գերմաներեն (15%), ֆրանսերեն (14%), ռուսերեն (7%), իսպաներեն (5%), իտալերեն (3%):
Ռուսերենի նկատմամբ հետաքրքրության զգալի անկումից հետո նկատվում է հետաքրքրության նոր ալիք, որը դրսևորվում է հիմնականում Լեհաստանում, Բուլղարիայում և այլ երկրներում։ Վերջին տարիներին անգլերենի պահանջարկը կայունացել է բարձր մակարդակի վրա, փոքր-ինչ նվազել է հետաքրքրությունը գերմաներեն, ֆրանսերեն և հատկապես իտալերեն լեզուների նկատմամբ։ Դրան զուգահեռ էականորեն աճել է հետաքրքրությունը իսպաներենի և ավելի քիչ՝ պորտուգալերենի նկատմամբ։
Ավանդաբար արևմտյան և հարավային եվրոպացիները թույլ են ուսումնասիրում սլավոնական լեզուները (բացառությամբ ռուսերենի) և ուգրո-ֆիննական լեզուները։ Վերջիններս սովորաբար ընկալվում են որպես բարդ` հնդեվրոպական լեզուների հետ նմանության բացակայության պատճառով ։
Խնդիրներ և հակասություններ
Չնայած լեզու սովորելու ընդհանուր խթանմանը՝ տնտեսական և հատկապես քաղաքական իրողությունները հաճախ հակասում են լեզվի ուսուցման խթանման հայտարարություններին։ Այսպես, Կատալոնիան (Իսպանիա) կոշտ վարչական միջոցառումների շնորհիվ կարողացավ բարելավել կատալաներենի իմացությունը ինչպես կատալոներենով խոսող, այնպես էլ դրանով չխոսող բնակչության շրջանում։ Բացի այդ, այս ինքնավար մարզում բարձրագույն կրթությունը այժմ կարելի է ձեռք բերել անգլերենով, մինչդեռ իսպաներենով հնարավոր չէ, թեև այն պաշտոնական լեզու է համարվում Իսպանիայում։
Բելգիական Ֆլանդրիայում ևս նմանատիպ իրավիճակ է նկատվում, որտեղ ֆրանսալեզու կրթությունը ամբողջությամբ դուրս է մղվել 1960-ականների վերջին, բայց ֆրանսերենը շարունակում է մնալ Բելգիայի թագավորության երկու պաշտոնական լեզուներից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տոներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լեզվի յուրացում Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհուրդ Կատեգորիա:Եվրոպական միության լեզվական քաղաքականություն
Շիշկինո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)
Շիշկինո (Шишкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի բնակավայրեր
Իսրայելի փոստի և փոստային նամականիշերի պատմություն
Իսրայելի փոստի և փոստային դրոշմանիշերի պատմություն, ընդգրկում է Իսրայելի տարածքում փոստային կապի զարգացման ժամանակաշրջանները, համապատասխանաբար հնագույն շրջանի, օսմանյան և բրիտանական կառավարման և ժամանակակից Իսրայելի փոստային համակարգերը։ 1948 թվականի մայիսի 14-ին երկրի անկախության հռչակումից երկու օր անց, 1948 թվականի մայիսի 16-ին շրջանառության մեջ դրվեցին առաջին սեփական փոստային նամականիշերը ։
Վաղ պատմություն
Իսրայելի փոստի պատմությունը ծագում է Պաղեստինից՝ սկսելով բրոնզե դարից։ Մամլուքների կառավարման ժամանակաշրջանում փոստը առաքվում էր ձիերի միջոցով, Դեյր-ալ-Բալահ, Լիդդե և մյուս քաղաքներ Կահիրե-Դամասկոս երթուղով ։ Օսմանյան ժամանակաշրջանում փոստային շրջանառության մեջ եղել են Թուրքիայի նամականիշերը։ Առաջին փոստային բաժամունքները բացվեցին օտարերկրյա պետությունների հյուպատոսությունների կողմից ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մեծ Բրիտանիայի Եգիպտական էքսպեդիցիոն զորքերը գրավել էին Պաղեստինը և 1918 թվականին փոստային դրոշմանիշների վրա նշվում էր «E. E. F.» (կրճատ անգլ. «Egyptian Expeditionary Force» — «Եգիպտական էքսպեդիցիոն բանակ»)։
Բրիտանական մանդատ
Բրիտանական մանդատի ժամանակաշրջանում Պաղեստինում փոստային սպասարկումը և փոստային դրոշմանիշերի տրամադրումը իրականացնում էին բրիտանական իշխանությունները։ 1933 թվականից մինչև 1948 թվականը շրջանառության մեջ կային նաև ավիափոստային դրոշմանիշեր և որպես նորարարություն ավիափոստային նամակ բացիկներ։ Բրիտանական փոստային բաժանմունքները և փոստը մասնակիորեն հանձնվեցին Իսրայելի կառավարությանը ։
Սեփական փոստ
1948 թվականի մայիսին, անգլիացիների հեռանալուց հետո, փոստային կապի խափանման պատճառով Ժամանակավոր կառավարությունը վերակնքեց Հրեական ազգային հիմնադրամի նամականիշերը, իսկ Նագարիայում և Ցֆատում (Սաֆեդում) թողարկվեցին ժամանակավոր նամականիշեր` պրովիզորներ։
1950 թվականին Իսրայելում գոյություն ունեին 64 փոստային բաժանմունքներ։ 1960 թվականին դրանց թիվը աճեց, հասնելով մինչև 114, իսկ Վեցօրյա պատերազմից հետո, 1970 թվականին հասավ 178-ի ։ 1955 թվականին Նեգեվում գտնվող երկու բնակավայրերում սկսեցին գործել Իսրայելում առաջին շարժական փոստային բաժանմունքները, կարմիր գույնի բեռնատարների տեսքով։ 1990 թվականին Իսրայելում հաշվվում էր 53 փոստային երթուղի, որոնք ընդգրկում էին 1058 բնակավայրեր, ներառյալ Արևմտյան ափի և Գազայի հատվածի իսրայելական բնակավայրերը ։
Առաջին նամականիշեր
1948 թվականին Իսրայելական փոստը թողարկեց  նոր պետության առաջին նամականիշերը։ Քանի որ շաբաթ օրը Իսրայելում համարվում է հանգստյան օր, կիրակի մայիսի 16-ին առաջին աշխատանքային օրն էր անկախության հռչակումից հետո, երբ կարող էին վաճառվել  նամականիշերը ։ Առաջին նամականիշերը կոչվում էին Դոար Իվրի («Հրեական փոստ»), քանի որ, պետության անվանումը դեռևս չէր ընտրվել ։ Ստանդարտ նամականիշերի առաջին խմբաքանակում ընդգրկված էին 3, 5, 10, 15, 20, 50, 250, 500 և 1000 միլ անվանական արժեքով նամականիշեր։ Նամականիշերը տպագրվել էին բարձրակարգ տպագրության եղանակով, ունեին ատամնաձև կտրվածք, տպագրված էր Իսրայելի խորհրդանիշը և տեղեկատվություն նամականիշի մասին։ 5, 10, 15 և 20 միլ անվանական  արժեքով նամականիշերը թողարկվել էին նամականիշային տետրերի տեսքով) Производство почтовых марок осуществлялось в тайне из-за сложной военно-политической обстановки того времени . См. также:  и, где указано: «…сохранились свидетельства об обстоятельствах, которыми сопровождалась подготовка к выпуску и печать первых почтовых марок Израиля в 1948 году — спешка и секретность, связанные с подготовкой рисунков художником Отто Валлишем; пробы цвета восьми марок, отпечатанных в типографии газеты „Га-Арец“ в Тель-Авиве; сбор достаточного количества бумаги из самых неообычных источников, обустройство типографии в Кирье (государственном офисном центре) и конспиративное начало печати марок ещё даже до прекращения действия британского мандата.»(«…evidence has been preserved of the circumstances surrounding the preparation and printing of Israel’s first stamps in 1948 — the haste and secrecy connected with the preparation of the designs by the artist Otte Wallish; the color trials of the eight stamps produced on the Haaretz newspaper press in Tel Aviv; the collecting of a sufficient stock of paper obtained from all manner of unconventional sources, the setting-up of the printing press in the Kirya (government office center) and the conspiratorial beginnings of the printing of the stamps even before the termination of the British Mandate.») Некоторые марки номиналом 10 и 15 миллей были напечатаны с пропуском одной строчки из надписи на полях. ։ «Հրեական փոստի» նամականիշերի ուրվանկարները կատարել է Օտտո Վալիշը, օգտագործելով Առաջին հրեական պատերազմի և Բար-Կոհբի ապստամբության ժամանակաշրջանի մետաղադրամների պատկերները։
Իսրայելական նամականիշերի վրա գրառումները կատարվել են երեք լեզուներով` եբրայերեն, արաբերեն և անգլերեն։ Այսպիսով Պաղեստինում շարունակվում էր բրիտանական մանդատի ավանդույթը, որը համապատասխանում էր Ազգերի լիգայի պահանջներին։
Հետագա թողարկումներ
Իսրայելական փոստն առաջին անգամ 1948 թվականին թողարկեց լրացուցիչ վճարով տետ-բեշի և կտրոնային նամականիշեր, 1950 թվականին ավիափոստային, 1951 թվականին ծառայողական  նամականիշեր պետական գերատեսչությունների համար և 1960 թվականին պրովիզորային նամականիշեր ։ Նամականիշերի եզրային թերթերն անցան երեք ոչ պաշտոնական փուլեր։ 1948 թվականից մինչև 1954 թվականը թերթի եզրային մասերում գրառումները կատարվում  էին եբրայերեն (չորս բացառություններով, Մակկաբիադային, իսրայելական պարտատոմսերին, սիոնիստական կոնգրեսին և Ամերիկայի սիոնիստական կազմակերպությանը նվիրված նամականիշեր)։ 1954 թվականից մինչև 1967 թվականը գրառումները սովորաբար կատարվում էին եբրայերեն և ֆրանսերեն։ 1967 թվականից հետո թերթի եզրային մասում և կտրոնների վրա գրառումները որպես կանոն կատարվում էին եբրայերեն և անգլերեն։ Հազվադեպ է պատահում, որ կտրոնները զուգորդվում են «Դոար Իվրի» տիպի նամականիշերի հետ ։ Ի սկզբանե Իսրայելում նամականիշերի մարումները կատարվում էին կապված հիշարժան տարեթվերի հետ, այդ թվում 1948 թվականի մայիսի 16-ին «Դոար  Իվրի» նամականիշերի նոր թողարկման, ինչպես նաև Մակկաբեյան խաղերին և խոշոր քաղաքներին նվիրված նամականիշերի  մարումները ։ 1960 թվականին թողարկվեցին ավելի քան 325 յուրօրինակ փոստային դրոշմակներ ։ Սկսած «Դոար Իվրի» փոստային նամականիշերից, Իսրայելում սկսեցին թողարկել առաջին օրվա ծրարներ։ 1967 թվականի հուլիսի 5-ին, վեցօրյա պատերազմից անմիջապես հետո, Երուսաղեմի նոր փոստատանը  թողարկեցին  առաջին օրվա ծրարներ Մոշե Դայանի պատկերով ։
1990-ական թվականներին Իսրայելում փորձարկեցին փոստային նամականիշերի ավտոմատ վաճառքի «Կլյուսսենդորֆ» (Klussendorf) սարքավորումներ, որոնց կողմից իրացվող կտրոնները շրջանառությունից հանվեցին 1999 թվականին։ Թողարկվեցին գունագեղ նկարներով 22 կտրոններ, այդ թվում, 12 կտրոններ տեսարժան վայրերի պատկերներով և յոթը՝ տոնական։