cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լինդսեյ Դևենպորտ
1998-2000 թվականներ
Դևենպորտը մրցաշրջանի սկսում է Սիդնեյի մրցաշարի մենախաղի եզրափակիչում Ամելի Մորեսմոյի նկատմամբ հաղթանակով։
Նրա հաջորդ մրցաշարը լինում է Ավստրալիայի բաց առաջնությունը, որի մենախաղում նա հաղթանակ է տանում՝ մրցակցուհիներին չզիջելով ոչ մի սեթ։ «Դասակարգված» լինելով 2-րդ համար տակ, Դևենպորտը եզրափակիչում հաղթանակ է տանում № 1 դասակարգված Մարտինա Հինգիսի նկատմամբ՝ 6-1, 7-5 : Նա և Կորինա Մորարիուն զուգախաղում պարտություն են կրում կիսաեզրափակիչում՝ զիջելով Հինգիսին և Մարի Պիրսին ։ Ինդիան Ուելսի մրցաշարում Դևենպորտը կրկին հաղթանակ է տանում Հինգիսի նկատմամբ և Մորարիուի հպետ միասին շահում է զուգախաղի տիտղոսը՝ եզրափակիչ խաղում առավելության հասնելով Նատաշա Զվերևա-Աննա Կուրնիկովա զույգի նկատմամբ։ Հինգիսը ռոանշ է վերցնում Մայամիի մրցաշարի եզրափակիչում։ Լինդսեյը Ինդիան Ուելսի և Մելբուրնի խոշոր մրցաշարերի տիտղոսներից հետո չի կարողանում պահպանել տեմպը, առողջության հետ կապված խնդիրների պատճառով, բաց թողնելով մրցաշրջանի համարյա ամբողջ գրունտային մասը (որի ընթացքում մասնակցում է միայն երկու մրցաշարում, որտեղ կարողանում է հաղթանակ տանել մեկ խաղում)։ Հետագայում արդյունքները աստիճանաբար վերադառնում են պիկային մակարդակի, սակայն ամերիկուհին ևս մի քանի անգամ մրցաշարերը լքում էր ժամանակից շուտ՝ բժշկական ցուցումների պատճառով, ավարտին չհասցնելով Կանադայի խոշոր մրցաշարը և Սիդնեյի Օլիմպիադան։ Երկու եզրափակիչները Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում՝ Ուիմբլդոնում և ԱՄՆ բաց առաջնությունում, Դևենպորտին թույլ են տալիս զգալիորեն կրճատել շվեյցարուհուց ետ մնալը և բարձրանալու դասակարգման աղյուսակի երկրորդ հորիզոնականը։ Այդ մրցաշրջանում զուգախաղում շարունակվում է համագործակցությունը Մորարիուի հետ, սակայն խաղընկերուհին ընդամենը մի քանի ամիս է կարողանում խաղալ, իսկ առանց նրա Լինդսեյը այլևս չուներ նախկին շարժառիթները այդ դասակարգում շատ մրցաշարերի մասնակցելու։ Համատեղ կարճ ժամանակահատվածը նրան բերում է կիսաեզրափակիչ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում և տիտղոս Ինդիանա Ուելսի խոշոր մրցաշարում, որտեղ կիսաեզրփակիչում հազվադեպ հաղթանակ է տոնվում Մարտինա Հինգիսի նկատմամբ, ով խաղում էր Մարի Պիրսի հետ զույգով։ Առանց Մորարիուի Դևենպորտը մինչև տարվա վերջը հասնում է մեկ եզրափակիչի՝ Աննա Կուրնիկովայի հետ, զիջելով Սան Դիեգոյի մրցաշարի եզրափակիչում։
2001-2003 թվականներ
Հաջորդ մրցաշրջանում դասակարգման առաջատար խումբը փոխում է իր կազմը՝ Հինգիսը նկատելիորեն նվազեցնում է իր արդյունքները և հոկտեմբերի վերջին հրաժեշտ է տալիս առաջին հորիզոնականին, արդյունքում իջնելով մինչև 4-րդ հորիզոնական։ Լինդսեյը, չնայած որ անց է կացնում շատ կայուն մրցաշրջան, տարվա ընթացքում ոլ մի անգամ չզիջելով քառորդ եզրափակիչից շուտ, կրկին ենթարկվում է վնասվածքների, որն իրեն արժանանում է ամբողջ գրունտային մասին և հրաժարման Ամփոփիչ մրցաշարի եզրափակիչից։ Նախկին առաջատարների անհաջողությունները այլ թենիսիտների թույլ են տալիս մոտենալու առաջատարների խմբին, որտեղ մնացածներից ավելի արդյունավետ են լինում ևս երկու ամերիկուհիներ՝ Ջենիֆեր Կապրիատին և Վենուս Ուիլյամսը, երկուսով վերցնելով բոլոր չորս տիտղոսնեը Մեծ Սաղավարտի շարքի այդ մրցաշրջանի մրցաշարերում։ Կապրիատին նաև աշնանը դառնում է առաջին թենիսիտուհին 237 շաբաթվա ընթացքում, ով կարողանում է Դևենպորտ-Հինգիս դուետին գահընկեց անել դասկարգման աղյուսակի առաջին հորիզոնականից։ Լինդսեյը, սակայն, իրեն է վերադարձնում առաջին հորիզոնականը ըրացույցային տարվա արդյունքներով, գրունտում և Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում կորուստները ետ բերելով կանոնավոր առաջնության երկու ավագ դասակարգերի մրցաշարերում մեծ կայունությամբ։
Արդյունքում, Դևենպորտը կարողանում է հասնել վարկանիշային աղյուսակի 5-րդ հորիզոնական, սակայն ավելի քան երկու անգամ զիջում է բելգիական թենիսիտուհիների զույգին, ովքեր փոքր տարբերությամբ գլխավորում էին աղյուսակը։ Ինքը՝ տարին, բերում է վեց եզրափակիչ, սակայն միայն մեկ շահած տիտղոսային խաղ, իսկ Մեծ Սաղավարտի լավագույն մրցաշարը կրկին դառնում է ԱՄՆ բաց առաջնությունը, որտեղ ամերիկուհին յոթ տարվա ընթացքում վեցերորդ անգամ հսանում է մինչև կիսաեզրափակիչ փուլ, այս անգամ զիջելով Կիմ Կլեյստերսին՝ 2-6,3-6:
2004-2006 թվականներ
2004 թվականին Դևենպորտը իրեն է վերադարձնում առաջատարությունը վարկանիշային աղյուսակում, օգտվելով իր նախորդ տարվա մրցակիցներից մի մասի վնասվածքներով և առաջատարների խմբում նոր սերունդի ոչ բավարար կայունությամբ։ Նախկին մրցակցուհիներ Ժյուստին Էնենը, Կիմ Կլեյստերսը և Ուիլյամս քույրերը այդ ընթացքում հիմնականում բուժվում էին և հեռու էին իրենց լավագույն մարզավիճակից, իսկ մի քանի ռուսաստանցիներ, ովքեր այդ մրցաշրջանում ընդգրկվում են առաջատար խումբ, չավազանց անկայուն էին որոշիչ խաղերում, թանկարժեք միավորներ կորցնելով նույնիսկ փավականին ցածր վարկանիշով մրցակցուհիների հետ խաղերում։ Անդյունքում, հաջող կազմելով իր մրցաշրջանային օրացույցը (այդ թվում հրաժարվելով Օլիմպիական խաղերում մասնակցությունից), Լինդսեյը հոկտեմբերի կեսերին կարողանում է կրկին բարձրանալ դասակարգման աղյուսակի վերին հորիզոնական։ Սեփական ուժերի նկատմամբ աստիճանաբար վերադարձող հավատը անդրադառնում են այդ մրցաշրջանում ամերիկուհու եզրափակիչների արդյունքներ վրա, որտեղ նա յոթ հաղթանակ է տանում ինը տիտղոսային հանդիպումներում։ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում հաջողվում է անց կացնել չորս տարվա ընթացքում լավագույն մրցաշրջանը, սակայն լավագույն արդյունքները դառնում են միայն երկու կիսաեզրափակիչները և երեք անգամ ամերիկուհին զիջում էր մրցաշարի ապագա հաղթողին։
Մեկ տարի անց Դևենպորտը պահպանում է իր առաջատար դիրքերը, միայն մի քանի անգամ, կարճ ժամկետով, այն զիջելով Մարիա Շարապովային։ Մրցաշրջանը նրան բերում է տաս եզրափակիչներ, որտեղ նա շահում է վեց տիտղոս։ Հինգ տարվա ընթացքում առաջին անգամ այդ ցուցակի մեջ ընդգրկվում են նաև երկու տիտղոսային հանդիպումներ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում՝ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում և Ուիմբլդոնում, որտեղ Դևենպորտը որոշիչ սեթերում զիջում է սկզբում մեկ (Սերենա Ուիլյամս՝ 2-6, 6-3, 6-0), հետո մյուս Ուիլյամ քույրին (Վենուս Ուիլյամս՝ 6-4, 6-7(4-7), 7-9)։ Մրցաշրջանը, սակայն, պարունակում էր ոչ միայն մարզական հաջողություն-անհաջողություններ, ամռանը զգացնել է տալիս մեջքի հետ կապված խնդիրները, որի պատճառով ստիպված է լինում բաց թողնել մի քանի շաբաթ։ 2006 թվականին խնդիրները խորանում են՝ մրցաշրջանի մեկնարկում խաղալով երեք մրցաշարերում, Դևենպորտը մի քանի ամսով լքում է պրոտուրը, բաց թողնելով մրցաշրջանի գրունտային և խոտածածկի հատվածը։ Շարք վերադառնալով օգոստոսին, ամերիկուհին մինչև մրցաշրջան ավարտը մասնակցում է հինգ մրցաշարի, հասնելով մեկ եզրափակիչի՝ Նյու Հեյվենում, որը չի կարողանում ավարտին հասցնել ուսի շրջանում ցավերի պատճառով։
Այդ շրջանում զուգախաղային ելույթները ավելի են պակասեցնում իրենց հաճախականությունը, իսկ որպես Դևենպորտի հիմնական խաղընկերուհիներ հանդես են գալիս այն նույն Ռեյմոնդը և Մորարիուն, որոնց հետ համագործակցությունը բերում են ևս մի քանի եզրափակիչներ պրոտուրի մրցաշարերում, ներառյալ վերջին տիտղոսային հանդիպումը Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում՝ 2005 թվականի Դևենպորտի համար առավել հաջող Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, սակայն Մելբուրնի նաև վեցերորդ եզափակիչը կրկին ավարտվում է պարտությամբ։
Վերջին տարիները խաղացողի կարգավիճակում
2007 թվականի սկզբին Դևենպորտը ևս մեկ դադար է վերցնում ելույթներում, հունիսի սկզբին ծննդաբերելով իր առաջնեկին՝ որդի Ջագեր Ջոնաթանին, իսկ արդեն օգոստոսին վերադառնալով ելույթներին, սկզբում զուգախաղում, իսկ այնուհետև նաև մենախաղում, որտեղ աշնանը խաղում է երեք ոչ մեծ մրցաշարերում, նրանցից երկուսում արժանանում է տիտղոսի, իսկ մեկում պարտվում է եզրափակիչում։ 2008 թվականին ելույթները շարունակվում են։ Դևենպորտը հաղթանակ է տանում ևս երկու ոչ մեծ մրցաշարերում, իսկ մարտին հասնում է հայրենիքում երկու սուպերմրցաշարերի՝ Ինդիանա Ուելսի և Մայամիի, քառորդ եզրափակիչ և չորրորդ շրջան, սակայն աստիճանաբար նորից իրենց մասին հիշեցնում են առողջության հետ կապված տարբեր խնդիրներ և ապրիլի կեսերին ելույթներում հերթական դադարը վերցնելով ամերիկուհին մինչև մրցաշրջանի վերջը խաղում է միայն մենախաղի երկու մրցաշարում՝ Ուիմբլդոն (երկրորդ շրջան) և ԱՄՆ բաց առաջնություն (երրորդ շրջան), որից հետո գործնականում ավարտում է իր խաղային կարիերան մենախաղում։
Դևենպորտի համար ոչանհաջող է լինում նաև 2008 թվականի մրցաշրջանը զուգախաղերում։ Ռեյմոնդի հետ միասին նա հաղթում է փետրվարին Մեմֆիսի ոչ մեծ մրցաշարում, իսկ օգոստոսին, արդեն Լիզել Հուբերի հետ միասին, մասնակցություն է ունենում Օլիմպիական մրցաշարին, որտեղ քառորդ եզրափակիչում զիջում են Անաբել Մեդինե Գարիգես-Վիրխինիա Ռուանո Պասկուալ զույգին։ Այնուհետը հետևում է մրցաշարերի զգալի բաց թողում, սակայն խաղային կարիերայի ոչ լիարժեք ավարտ։ Հունվարին Դևենպորտը հայտարարում է 2009 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում մասնակցության մտադրության մասին, վերջ դնելով այն ենթադրություններին, որ նա ավարտում է մարզական կարիերան։ Այնուամենայնիվ, նա հեռանում է մրցաշարից, երբ իմանում է, որ սպասում է երկրորդ երեխային։ 2009 թվականի հունիսի 30-ին հայտարարվում է, որ Դևենպորտը աղջիկ է ունեցել ։ Երկրորդ և երրորդ երեխաների ծնունդների միջև ամերիկուհին որոշ ժամանակ ակտիվորեն մասնակցում է ցուցադրական մրցաշարերում, իսկ 2010 թվականի ամռանը նույնիսկ մի քանի մրցաշարերով վերադառնում է պրոտուր։ Սկզբում նա խառը զուգախաղում մասնակցում է Ուիմբլդոնի մրցաշարին, իսկ այնուհետև, Հուբերի հետ միասին, մասնակցում է ԱՄՆ արևելյան ափի ասոցիացիայի մրցաշարերում, որտեղ նույնիսկ կարողանում է հաթղանակ տանել մեկ մրցաշարում՝ վեցերորդ անգամ հաղթելով Սթենֆորդի մրցաշարում։
Մրցաշարեր խառը զուգախաղերում
Հաջող ելույթներ ունենալով զուգախաղում, ամերիկուհին չէր մոռանում մասնակցել նաև խառը զուգախաղերի մրցաշարերում, 1992—2010 թվականներին խաղալով Մեծ Սաղավարտի 14 մրցաշարերում, որտեղ վեց անգամ հասնում է մինչև կիսաեզրափակիչ փուլ (որոնցից հինգը բաժին է հասնում շարքի բրիտանական մրցաշարին, իսկ ևս հինգը՝ կանադացի Գրանտ Կոնելի հետ համագործակցությամբ)։ Տիտղոսային խաղին առավել մոտ ամերիկուհին եղել է 1997 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարում, որտեղ միակ անգամ նա կարողանում է այդ փուլում հաղթել մեկ սեթ։
Հավաքական և ազգային մրցաշարեր
Լինդսեյը ակտիվորեն խաղում էր իր երկրի ազգային հավաքականի կազմում, մասնակցելով բազմաթիվ թիմային և ազգային մրցաշարերում։ Ֆեդերացիայի Գավաթի մրցաշարի խաղերում նա առաջին անգամ մասնակցություն է ունենում իր տասնյոթամյակից քիչ անց և հետագա տասնվեց տարիների ընթացքում այդ մրցաշարում մասնակցում է 36 խաղերի, զիջելով նրանցից միայն երեքում (ամեն անգամ զուգախաղում)։ Ամերիկուհիները այդ ընթացքում հինգ անգամ հասնում են մինչև եզրափակիչ և երեք անգամ շահում են մրցանակը։ 2005 թվականին, գավաթի խաղարկությունում խաղալով երեք տարվա ընթացքում առաջին անգամ, Դևենպորտը դառնում է ԱՄՆ-ի հավաքականի առաջին ներկայացուցիչը, ով մասնակցություն է ունեցել նվազագույնը տաս խաղարկություններում։ Յոթ տարի առաջ Դևենպորտը մասնակցություն է ունեցել ամերիկյան հավաքականի պատմության մեջ այդ մրցաշարի խաղարկությունում ամենախոշոր հաղթանակին՝ Համաշխարհային խմբի քառորդ եզրափակիչի Նիդերլանդների հավաքականի դեմ հանդիպման ժամանակ Դևենպորտը և նրա խաղընկերուհիները եվրոպացիներին հինգ խաղի ընթացքում զիջում են ընդամենը տասնհինգ գեյմ և ոչ մի սեթ։ Նաև, ազգային հավաքականի կազմում ամերիկուհու հաշվին կան խաղեր Հոպմանի գավաթում, որտեղ նա երեք անգամ մասնակցել և շահել է մեկ տիտղոս՝ 2004 թվականին, երբ Լինդսեյը և Ջեյմս Բլեյքը եզրափակիչում հաղթահարում են Սլովակիայի հավաքականին, կոտրելով Դանիելա Հանտուխովայի և Կարոլ Կուչերայի դիմադրությունը խառը զուգախաղի որոշիչ մրցախաղում։
Հետագա տարիներ
Իր խաղային կարիերայի վերջին տարիներին բազմաթիվ դադարները ամերիկուհուն թույլ են տալիս կանոնավորապես հայտնվել տարբեր անգլալեզու թենիսային հեռարձակումներում, որպես մեկնաբան և փորձագետ ։ Այդ գործունեությունը և նախկին խաղային փորձը Դևենպորտին թույլ են տալիս, ժամանակի ընթացքում, իրեն փորձել ևս մեկ բնագավառում՝ 2014 թվականի վերջին նրան իր մարզչական թիմ է ընդգրկում հայրենակցուհի Մեդիսոն Կիզը ։
Անձնական կյանք
Դևենպորտը ամուսնացած է Morgan Stanley ներդրումային բանկի ղեկավար և Հարավային Կալիֆորնիայի համալսարանի All-American նախկին թենիսիստ Ջոն Ռիչի հետ (իր նախկին մարզիչ Ռիկ Լիչի եղբայրը)։ Ամուսնությունը կայացել է 2003 թվականի ապրիլի 25-ին Հավայներում ։ Դևենպորտը պրոֆեսիոնալ մրցաշարերում ընդմիջում է վերցնում 2006 թվականի վերջին և 2007 թվականի մեծ մասը՝ կապված երեխայի ծնունդի հետ։ 2007 թվականի հունիսի 10-ին նա ունենում է որդի՝ Ջագեր Ջոնաթան, Կալիֆորնիայի նահանգի Նյուպորտ Բիչում  ։ 2009 թվականի հունիսի 27-ին իր դուստր Լորեն Անդրուսի ծնունդը տեղի է ունենում նույն Նյուպորտ Բիչում ։ Իր երրորդ երեխային՝ դուստր Կայ Էմորիին Լինսեյն ունենում է 2012 թվականի հունվարի 16-ին ։ Զույգի չորրորդ երեխան և երրորդ դուստրը՝ Հեյվեն Միշել, ծնվում է 2014 թվականի հունվարի 6-ին ։
Այժմ նա ունի սեփական տուն Կալիֆորնիայի նահանգի Իրվայն քաղաքում, ինչպես նաև նույն նահանգի Լագունա Բիչ քաղաքում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի թենիսիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Մեծ սաղավարտի (թենիս) մրցաշարեր Կատեգորիա:Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն
Պտոզ (վերին կոպ)
Վերին կոպի պտոզ, բլեֆարոպտոզ (πτῶσις, անկում, իջեցում), մեկ կամ երկու վերին կոպերի մասնակի կամ լրիվ իջեցումն է։ Ստորին կոպի իջեցումը կամ թուլությունը կոչվում է էկտրոպիոն կամ ստորին կոպի արտաշրջում։ Երեխաների մոտ պտոզը կարող է պատճառ հանդիսանալ ամբլիոպիայի (տեսողության վատացում, որը պայմանավորված չէ որևէ կառուցվածքային փոփոխություններով, այլ միայն ֆունկցիոնալ խանգարումների հետևանք է և չի ուղղվում ակնոցների կամ ոսպնյակների օգնությամբ) զարգացման համար։
Պատճառներ
Պտոզն ախտանիշ է և կարող առաջանալ տարբեր պատճառներից, տարբեր հիվանդությունների ժամանակ․
Հիմնաշրջում
Հիմնաշրջում, պլանտաժ (ֆրանսերեն, լատիներեն - տնկում եմ), հատուկ գութաններով հողի խորը, մինչև 75 սմ ավելի, մշակում։ Կիրառվում է խաղողի և պտղատու այգիների, տնկարանների, անտառաշերտերի ստեղծման ժամանակ։ Ըստ գործածվող գութանների բնույթի և աշխատանքի տեխնոլոգիայի՝ տարբերում են հիմնաշրջման հետևյալ ձևերը. միաշերտ (օգտագործվում է սովորական գութան), երկշերտ կամ եռաշերտ։ Երկրորդ դեպքում հողի խորը մշակումը չի զուգակցվում առանձին շերտերի վերադասավորմամբ, քանի որ խոփի կտրած ու փխրեցրած ստորին շերտը ակոսի հատակին, իսկ վերինը շրջվում և նորից ծածկում է այն։ Հողի շերտերի փոխադարձ վերադասավորումն իրագործվում է տարբեր հարթությունների վրա տեղակայված հարկային (հիմնաշրջման) գութաններով։ Հիմնաշրջման ժամանակ հողը մաքրվում է քարերից, կոճերից, հնարավորություն է ստեղծվում ամբողջ խորությամբ հիմնաշրջված հող մտցնել օրգանական և հանքային պարարտանյութեր։
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Յակոբինյան դիկտատուրա
Յակոբինյան բռնապետություն՝ հեղափոխական-դեմոկրատական իշխանություն, Ֆրանսիական հեղափոխության (18-րդ դար) բարձրակետը։
Հաստատում
Հաստատվել է 1793 թ.-ի մայիսի 31-հունիսի 2-ի ժողովրդական ապստամբության հետևանքով, երբ իշխանության գլուխ են անցել յակոբինյանները (այստեղից էլ՝ անվանումը)։ Հենվում էր քաղաքային մանր ու միջին բուրժուազիայի, գյուղացիության մեծամասնության և պլեբեյության հեղափոխական դաշինքի վրա։
Յակոբինյան բռնապետությունը հաստատվեց ֆրանսիական հեղափոխության համար բախտորոշ պահին, ներքին թշնամիների խռովությունների (ապստամբել էին միապետության կողմնակիցները՝ ժիրոնղիստները), հակահեղափոխական տեռորի, արտաքին ինտերվենցիայի պայմաններում։ Հանրապետությունը փրկելու համար անհրաժեշտ էր ժողովրդի ուժերի մեծագույն լարում, հեղափոխական վճռականություն։ (Յակոբինյանները հենվելով ժողովրդական լայն զանգվածների վրա՝ պաշտպանեցին բազմաքանակ գյուղացիության և քաղաքային չքավորության շահերը։
Կառավարման կարգի իրավական ձևակերպում
Յակոբինյան բռնապետությունի կառավարման կարգի իրավական ձևակերպումը կատարվեց աստիճանաբար և ավարտվեց Ֆրանսիայում «կառավարման ժամանակավոր հեղափոխական կարգի» սահմանումով։ Օրենսդիր և գործադիր իշխանությունը կենտրոնացավ Կոնվենտի և նրա կոմիտեների ձեռքում։ Հասարակական փրկության կոմիտեն ըստ էության կատարում էր հեղափոխական կառավարության պարտականություն, Հասարակական անվտանգության կոմիտեի հիմնական խնդիրն էր պայքարը ներքին հակահեղափոխության դեմ։ Կոնվենտի հատուկ լիազորություններով օժտված կոմիսարները ուղարկվեցին դեպարտամենտները և բանակ։
Ջախջախիչ հարված հասցվեց ներքին հակահեղափոխությանը։ Ստեղծվեց ազգային բանակ։ Բայց, երբ Յակոբինյան բռնապետությունի շնորհիվ վերացավ հին կարգերի վերականգնման վտանգը, սոցիալական ուժերի բլոկի ներսում սրվեց հակամարտությունը։ Ցակոբինյան իշխանության բուրժուական սահմանափակվածությունը (մաքսիմումի տարածումը աշխատավարձի վրա, քաղաքային և գյուղական բանվորների գործադուլների հետապնդումը, «կատաղիների» մեկուսացումը, «հեղափոխական բանակի» ցրումը և այլն) հարուցեց քաղաքային և գյուղական ցածր խավերի դժգոհությունը։
Սկսվեց յակոբինյան խմբավորման քայքայումը և Յակոբինյան բռնապետությունի ճգնաժամը։ 1794 թվականի հունիս-հուլիսին Կոնվենտում կազմակերպվեց դավադրություն Մ․ Ռոբեսպիերի գլխավորած հեղափոխական իշխանության դեմ։ Տերմիդորյան հեղաշրջման (1794 թ.-ի հուլիսի 27-28) հետևանքով Յակոբինյան բռնապետությունը տապալվեց, նրա ղեկավարները մահապատժի ենթարկվեցին։ Յակոբինյան բռնապետությունի պատմական նշանակությունը այն էր, որ վճռական հաղթանակի հասցրեց Ֆրանսիայում բուրժուական հեղափոխությունը, պաշտպանեց նրա նվաճումները արտաքին և ներքին հակահեղափոխությունից, սկիզբ դրեց հեղափոխական ավանդույթներին, որոնք մեծ դեր խաղացին 19-20-րդ դարերի հեղափոխական շարժման մեջ։
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն
Դիվիզիոնիզմ
Դիվիզիոնիզմ, գեղանկարչական ոճ, առաջացել է իմպրեսիոնիզմի զարգացման ուշ փուլում։ Դիվիզիոնիզմ բառը լատիներեն բառից է, որը թարգմանաբար նշանակում է բաժանում։ Դիվիզիոնիզմը, որպես գեղակարչական ուղղություն իր ծնունդով կապվում է Ժորժ Սյորայի անվան հետ, որը նեոիմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ էր։
Ըստ այս ուղղության, մարդու աչքը իվիճակի է միավորելու վրձնահարվածներով կտավին փոխանցված գունային կետերը` ստանալով ամբողջական պատկեր,որը կարելի է տեսնել միայն հեռվից։Ըստ դիվիզիոնիզմի անհրաժեշտ չէր գույները միմյանց խառնել երանգ ստանալու համար։ Այս ուղղության ներկայացուցիչները կարևորում էին գույնը և օգտագործում էին երեք հիմնական գույները`դեղին, կարմիր, կապույտ. գույների ճիշտ համադրումը ուժեղացնում էր մեկը մյուսի ընկալումը:Ակնառու ներկայացուցիչներ են Սիսլեյը և Ժորժ Սյորան։
Տես նաև
Կատեգորիա:Գեղարվեստական ոճեր Կատեգորիա:Պոստիմպրեսիոնիզմ
Դուբրովնիկի պաշարում
Պաշարումը սկսվել է 1991 թվականի հոկտեմբերին և ավարտվել 1992 թվականին, երբ խորվաթական զորքերը հակահարձակման են անցել։ Պաշարումն ուղեկցվել է խաղաղ բնակչության շրջանում զոհերով։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 6-ին՝ սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացու օրը, հարավսլավական հրետանին կրկել է քաղաքի վրա, որի արդյունքում զոհվել է 13 քաղաքացիական անձ։
ՄԱԿ-ի զեկույցի համաձայն՝ պաշարման ժամանակ քաղաքի 15.000 բնակիչ փախստական է դարձել, որից 7.000-ը 1991 թվականին հոկտեմբերին էվակուացվել է ծովով։ 1991 թվականի հոկտեմբեր-դեկտեմբերի ամիսներին քաղաքը մնացել է առանց էլեկտրաէներգիայի ու ջրամատակարարման։
Նախկին Հարավսլավիայի գործով միջազգային դատարանը Դուբրովնիկի պաշարումը որակել է «սերբական ուժերի կողմից փորձ Խորվաթիայից անջատել քաղաքը ու այն միացնել Չեռնոգորիային» ։
Նախապատմություն
Դուբրովնիկը հին քաղաք է, որ տեղակայված է Դալմաթիայի հարավային մասում՝ Ադրիատիկ ծովի ափին։ 1991 թվականին քաղաքի բնակչության 82.4 %-ը կազմել են խորվաթները, 6.8 %-ը՝ սերբերը և 4 %-ը՝ մուսուլմանները ։ Սոցիալիստական Հարավսլավիայի ժամանակաշրջանում քաղաքը ապառազմականացվել է, քանի որ կարծիք կար, որ ռազմական ներկայությունը կխանգարի քաղաքում զբոսաշրջության զարգացմանը։ Հարավսլավիայում քաղաքացիական պատերազմի և Խորվաթիայում ռազմական գործողությունների սկսվելուց հետո Դուբրովնիկը խորվաթական այն քիչ քաղաքներից է եղել, որոնք տուժել են 1991 թվականի սեպտեմբերի ռազմական գործողություններից, քանի որ քաղաքում ու նրա մերձակայքում չեն եղել Հարավսլավիայի ժողովրդական բանակի ստորաբաժանումներ։
Քաղաքի աշխարհագրական դիրքը հարմար չի եղել ինչպես պաշտպանների, այնպես էլ հարձակվողների համար։ Դուբրովնիկը Խորվաթիայի հետ ցամաքային ճանապարհ չունի, քանի որ երկրի հիմնական տարածքից քաղաքն ու նրա մերձակայքը առանձնացված են Բոսնիա և Հերցեգովինային պատկանող բարակ շերտով և Նեում քաղաքով։ Այդպիսով, պաշարյալներին օգնություն կարող էր հասնել միայն ծովի կողմից։ Քաղաքի շրջակայքը լեռնոտ է և մասշտաբային ռազմական գործողություններ ծավալելու համար ոչ բարենպաստ։ Դա մեծ անհարմարություններ էր պատճառում Հարավսլավիայի ժողովրդական բանակի ղեկավարությանը։
Հարավսլավիայի կողմից Դուբրովնիկի պաշարման մասին միասնական կարծիք չկա։ Հնարավոր է, Դուբրովնիկի պաշարումը խաղաքարտ կհանդիսանար խորվաթների հետ բանակցությունների ժամանակ և առիթ կլիներ, որ Խորվաթիայի առաջ պայման դրվեր նրա տարածքում ՀԺԲ-ի զորանոցների պաշարումը հանելու ։ Նախկին Հարավսլավիայի գործով միջազգային դատարանի դատավոև Կարլ դել Պոնտեն կարծում էր, որ քաղաքի վրա հարձակման նպատակը եղել է այն Չեռնոգորիային միացնելը ։
Իրադրությունը ռազմական գործողություններից առաջ
Ռազմական գործողությունների սկսվելուց առաջ գեներալ Պավլե Ստրուգարը հայտարարել է Չեռնոգորիայի «խորվաթական վտանգի» մասին։ Հարավսլավական գեներալը հայտարարել է 30.000 զինված ուստաշների և 7.000 ահաբեկիչների, այդ թվում՝ քուրդ վարձկանների մասին ։ Չեռնոգորիայի հնարավոր հարձակման մասին այս լուրը մեծ տարածում է գտել Սերբիայում և Չեռնոգորիայում ։
Հարավսլավական ԶԼՄ-ները գրել են այն մասին, որ Սլովենիան ու Խորվաթիան ընտրել են անկախության ու պատերազմի ճանապարհը։ Բացի ԶԼՄ-ներից՝ այդ տեսակետն են պաշտպանել նաև Հարավսլավիայի առաջատար քաղաքական գործիչները։ Սվետոզար Մարովիչը Հարավսլավիայի փլուզման գլխավոր պատճառ է համարել «ագրեսիվ իմպերիալիստական կաթոլիկությունը» ։ Այսպիսով, հասարակության մեջ ձևավորվել է կարծիք, որ անհրաժեշտ էր գրավել Դուբրովնիկը։
Կողմերի ուժերը
Դուբրովնիկի շրջանում գրեթե չեն եղել խորվաթական զինված ստորաբաժանումներ ։ Քաղաքում է գտնվել խորվաթական 163-րդ հետևակային խումբը, որն էլ տեղի ոստիկանության և կամավորության հետ կազմել է տեղի կայազորը։ 1991 թվականի վերջին քաղաքի պաշտպաններին միացել է խորվաթական պաշտպանական ուժերի 9-րդ գումարտակը (մոտ 500 մարդ)։ Խորվաթների փոքրաթիվ ջոկատներն ունեին խորհրդային 1943 թվականի նմուշի 76 մմ տրամաչափի ԶԻՍ-3 զենք։ Պաշտպանները ստացել էին նաև 85 մմ տրամաչափի երկու զենք Կորչուլա կղզուց և 120 մմ տրամաչափի երեք զենք ։
Քաղաքի պաշարմանը մասնակցել են ՀԺԲ-ի մի քանի բրիգադ և Չեռնոգորիայի տարածքի պաշտպանության ստորաբաժանումներ (ընդամենը 7.000-23.000 մարդ)։ Հարավսլավական ջոկատներն ակտիվորեն կիրառել են տանկեր, հրետանի և ռազմածովային ուժեր քաղաքը ծովի կողմից շրջապատելլու համար։ Գործողությունը հռչակվել է որպես չեռնոգորական ղեկավարության նախաձեռնություն։ Չնայած նրան, որ գործողությանը մասնակցել են հարավսլավական դաշնային ռազմական ուժերը, զորաջոկատների մեծ մասը եղել է Չեռնոգորիայից։ Դուբրովնիկի սպասվելիք պաշարումը Չեռնոգորիայում որակվել էր «խաղաղության համար պատերազմ» և համարվում էր արդարացված, քանի որ կչեզոքացվեր խորվաթական ուժերի՝ Չեռնոգորիա ներխուժելու վտանգը։ Չեռնոգորիայի վարչապետ Միլո Ջուկանովիչը հայտարարել է, որ «Չեռնոգորիան պետք է վերջնականապես կարգավորի Խորվաթիայի հետ իր սահմանները և ուղղի սխալները, որոնք թույլ են տվել կոմունիստական քարտեզագիրները» ։
Սակայն խորվաթական ուժերի՝ Չեռնոգորիա ներխուժելու մասին տեղեկությունը չափազանցված էր։ Խորվաթական ուժերի կազմում չեն եղել վարձկաններ։ Հայտնի է, որ Դուբրովնիկի պաշտպանությանը մասնակցել է օտարերկրացի՝ Նիդերլանդների քաղաքացի, որն ամուսնացած է եղել դուբրովնիկցի կնոջ հետ և մտել խորվաթական պաշտպանական ուժերի մեջ ։
Ռազմական գործողությունների սկիզբ
1991 թվականի հոկտեմբերին Խորվաթիայի տարածքում արդեն մեկնարկել են ռազմական գործողություններ։ 1991 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ՀԺԲ-ի ստորաբաժանումները Չեռնոգորիայից ու Բոսնիայի հարավային մասից անցել են խորվաթական տարածքների հարձակմանը և գրավել Պրեվլական, Կոնավլեն ու Ցավտատը ։ Հարավսլավական հրամանատարությունն ակտիվորեն կիրառել է դեսանտայիններին Դուբրովնիկի շրջակայքն ու միջազգային օդանավակայանը գրավելու համար։ Հարավսլավական բանակը Բոսնիայից նույնպես մարտեր էր մղում և խորվաթական ուժերը դուրս մղում Ռավնո քաղաքից, չնայած Բոսնիայի տարածքում պատերազմը սկսվել է վեց ամիս անց։
Դրանից հետո հարավսլավական բանակը շրջափակել է Դուբրովնիկը, իսկ հրետանին զբաղեցրել է քաղաքի շրջակա բարձունքը, որը ռազմավարական կարևոր նշանակություն ուներ։ Սկսված պաշարման մեջ ակտիվ դերակատարում է ունեցել հարավսլավական օդուժը, որը քաղաքը շրջափակել էր ծովի կողմից և մշտապես կրակում էր քաղաքի վրա։ Դուբրովնիկի պաշարումից անմիջապես հետո ծանր իրադրություն է ստեղծվել։ Սննդի պաշարի պակաս է զգացվել, դադարեցվել է ջրի և էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը, չի բավականացրել խմելու ջուրը։ Իրավիճակը բարդացրել են բազմաթիվ փախստականները (մինչև 55.000 մարդ) Խորվաթիայի այլ շրջաններից, որտեղ ռազմական լայնամասշտաբ գործողություններ են ընթացել ։
Քաղաքի պաշարում
Չնայած քաղաքի ռմբակոծությունից շփոթահար լինելուն՝ միջազգային հանրությունը ոչ մի կոնկրետ գործողություն չի ձեռնարկել քաղաքի շրջափակումը վերացնելու ուղղությամբ։ Կոնոնավոր գնդակոծությունները Դուբրովնիկի ուղղությամբ շարունակվել են մինչև 1991 թվականի դեկտեմբերը։ Այս գնդակոծությունների արդյունքում զոհվել է հարավսլավացի նշանավոր բանաստեղծ Միլան Միլիշիչը։ Դեկտեմբերին խորվաթական ուժերը հակագրոհ են ձեռնարկել հարավսլավական ուժերի ուղղությամբ և կարողացել են ՀԺԲ-ի ուժերին դուրս մղել որոշ հատվածներից, սակայն դրանից կրակահերթերը չեն դադարեցվել։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 6-ին՝ հերթական կրակահերթի ժամանակ, զոհվել է քաղաքացիական 13 անձ։ Այս գնդակոծությունն ամենից արյունոտն է եղել Դուբրովնիկի պաշարման ողջ ընթացքում ։
Շրջափակման դադարեցում
Կրակի դդարեցման մասին համաձայնագիր կնքելուց հետո Հարավսլավիայի ժողովրդական բանակի ստորաբաժանումները դադարեցրել են կրակը քաղաքի ուղղությամբ, սակայն բանակի որոշ ջոկատներ շարունակել են մնալ քաղաքի մերձակայքում։ Հարավլավական հրամանատարությունը չէր շտապում դրանք դուրս բերել և տանել մշտական տեղակայման վայր՝ Բոսնիա (Տրեբինե)։ Դրանից հետո խորվաթական հրամանատարությունը, Դուբրովնիկ լրավուցիչ ուժեր ներգրավելով, սկսել է հարձակումը, և 1992 թվականի մայիսի 22-ին խորվաթական ուժերը ճեղքել են շրջափակումը։
Այնուհետև խորվաթական զորքերը մի շարք գործողություններ են ձեռնարկել Դուբրովնիկի մերձակայքը հարավսլավական զորքերից ազատագրելու նպատակով։ Մարտերի արդյունքում 1992 թվականի ամռանը խորվաթական ուժերին հաջողվել է ազատել Պրեվլական ու հարավսլավական ուժերը շրջափակման ենթարկել Կոտորում։ Միայն ՄԱԿ-ի միջամտությունից հետո են կողմերը դադարեցրել ռազմական գործողությունները Դուբրովնիկի մերձակայքում։
Արդյունք
Քաղաքի պաշարման ընթացքում Հին քաղաքի 824 շինություններից վնասվել են 563-ը կամ 68.33 %-ը։ Ինը շինություն ոչնչացել է հիմնովին հրետանու կրակահերթից։ Վնասված մասնավոր ու պետական շենքերի, կրոնական կառույցների, փողոցների, հրապարակների, կամուրջների վնասի ընդհանուր գումարը կազմել է 9.657.578 դոլար։ 1999 թվականի վերջին ավելի քան 7 միլիոն դոլար է ծախսվել քաղաքի վերականգնման համար ։ Պաշարման ժամանակ մահացել է 92 խաղաղ բնակիչ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի պատմություն Կատեգորիա:Հարավսլավիայի պատմություն Կատեգորիա:Պաշարումներ
Պիետրակամելա
Պիետրակամելա (Pietracamela), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 308 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 7 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 664047, հեռախոսային կոդ՝ 0861:
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բիզոն
Նկարագրություն
Բիզոնը երկարությամբ հասնում է 2,5-3 մ և բարձրությամբ 2 մ։ Նրա խիտ բուրդը մոխրա-դարչնագույն է, գլխի և պարանոցի վրա մուգ դարչնագույն է։ Մարմնի առջևի հատվածի բուրդը ավելի երկար է։ Գլուխը մեծ է, ճակատը լայն է, կարճ և հաստ կոտոշները տարամիտված են, նրանց իսկ ծայրերը փաթաթվում են ներս։ Ականջները կարճ են և նեղ, աչքերը մեծ են, վիզը կարճ ։.
Իրանը սապատով է, որը գտնվում է վզակոթի վրա։ Նրա ետևի մասը առջևինից զգալիորեն քիչ է զարգացած։ Պոչը կարճ է, վերջում երկար և խիտ մազերով։ Ոտքերը կարճ են, բայց շատ ուժեղ են։ Էգերը զգալիորեն փոքր են արուներից, որոնց զանգվածը 1270 կգ է։ Բիզոնը շատ նման է եվրոպական զուբրին, և ոմանք կարծում են, որ նա առանձին տեսակ չի համարվում, այլ ընդամենը զուբրի կերպարանափոխված տեսակն է։
Տեսակի սահմաններում տարբերում են երկու ենթատեսակ — տափաստանային բիզոն և անտառային բիզոն, լավ տարբերվող կառուցվածքային առանձնահատկություններով և բրդի ծածկույթով.
Տափաստանային բիզոնի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և բրդի ծածկույթը — Bison bison bison.
Անտառային բիզոնի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և բրդի ծածկույթը.
Գենետիկա
Տեսակը ունի դիպլոիդ հավաքակազմ բաղկացած 60 քրոմոսոմից (2п-60).
Ամերիկյան բիզոնը հեշտ խաչասերվում է եվրոպական զուբրի հետ, տալով բեղուն սերունդ։
Վարվելակերպ
Նախկինում բիզոններն ամռանը մնում էին լայն հարթավայրերում, իսկ ձմռանը գնում էին անտառային վայրեր, գնում էին դեպի հարավ, իսկ ամռանը դեպի հյուսիս։ Տափաստանայինները սնվում են հիմնականում խոտով, օրական մինչև 25 կգ, իսկ ձմռանը հնացած խոտով։ Անտառայինները ուտում են նաև մամուռ, քարաքոս, ճյուղեր։ Խիտ բուրդը պաշտպանում է բիզոնին։ Հեշտ հաղթահարում են -30 °C ցրտերը։ Ձմռանը փնտրում են քիչ ձյունոտ տեղամասեր։
Այս կենդանիները շարժվում են շատ արագ և թեթև, վազում է վարգով և քառատրոփ արշավով այնպիսի արագությամբ, որ ոչ մի ձի չի կարող գերազանցել նրան։ Նա նաև շատ լավ լողում է։ Բիզոնը ապրում է 20 000 գլխանոց խմբերով։ Ամեն խումբ ղեկավարվում է մի քանի ծեր արուների կողմից, որոնք շատ զգուշությամբ հսկում են այն։ Բիզոնը շատ ուժեղ է և գրգռված վիճակում վտանգավոր է ինչպես որսորդի, այնպես էլ յուրաքանչյուր ուրիշ թշնամու համար, օժտված է լավ հոտառությամբ և լսողությամբ։ Նրա մուշկի հոտը զգացվում է մեծ հեռավորության վրա։
Բիզոնները պոլիգամիային կենդանիներ են։ Դոմինանտային արուները հավաքում են կանանոցներ։ Բեղմանվորումը տեղի է ունենում հուլիսից սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ Հղիությունը տևում է մոտ 9 ամիս։ Էգը սովորաբար ծնում է մեկ հորթ, զույգեր շատ հազվադեպ են լինում։ Կաթի յուղայնությունը մինչև 12 % է։
Երիտասարդ բիզոնները շատ աշխույժ են և չարաճճի։
Իրավական կարգավիճակ
Կանադա, ԱՄՆ և Մեքսիկա համապետական մասշտաբով բիզոնին դիտում են ինչպես վայրի կենդանի, այնպես էլ տնային անասուն։
Բիզոնը ֆիլատելիայում
Առաջին փոստային նամականիշը ամերիկյան բիզոնի պատկերով հրատարակվել է հունիսի 17-ին 1898 թ-ին ԱՄՆ-ում։ Այդ ժամանակից փոստային նամականիշները ամերիկյան բիզոնի պատկերով թողարկվում էին Եվրոպայի, Ասիայի, Աֆրիկայի, Ամերիկայի և Օվկիանիայի փոստային ադմինիստրացիաներով։
Զանգվածային ոչնչացում ԱՄՆ-ում
XIX դարում ամերիկյան բիզոնների պոպուլյացիան ենթարկվում էր զանգվածային ոչնչացման առևտրական նպատակներով։ Հնդկացիական ցեղերը, ստանալով հրաձիգ զեքեր և ձիեր, սկսեցին սպանել շատ ավելի բիզոնների, քան հարկավոր էր սննդի և մորթու համար, իսկ ավելցուկը վաճառում էին ամերիկյան առևտրականներին։ Մեծ թվով ամերիկյան որսորդներ սպանում էին օրական հազարավոր բիզոններ՝ մորթու համար, որը մեծ պահանջարկ ուներ ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ Եվրոպայում։ Ամերիկյան անասնապահները սպանում էին բիզոններին, որպեսզի ազատեն տարածքը և ռեսուրսները իրենց մանր կենդանիների համար։ Բիզոնների մսով սնվում էին ԱՄՆ-ի բանակի զինվորները։ Բիզոնների որսը դարձավ հայտնի զբաղմունք, որը գրավել է նաև Ալեքսեյ Ալեքսանդրովիչ իշխանին նրա Հարավային Ամերիկա գնալու ժամանակ 1872 թ-ին։ ԱՄՆ-ի ղեկավարությունը փորձում էր պաշտպանել բիզոնների պոպուլյացիաները, գիտակցելով նրանց ոչնչացումը։ Հետազոտողների գնահատականով, 1800 թ-ին բիզոնների թվաքանակը կազմում էր 30-40 մլն, իսկ դարի վերջին գրեթե գլխովին ոչնչացված էին ։ Ելոուսթոունի ազգային պարկի ստեղծումը 1872 թ-ին եղել է առաջին իրադարձությունը, որի շնորհիվ հնարավոր է եղել խուսափել տեսակի լիովին ոչնչացումից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթնասուններ
Էդուարդ Լի Տորնդայք
Էդուարդ Լի Տորնդայք, ամերիկացի հոգեբան։ Կոլումբիայի համալսարանի պրոֆեսոր (1904 թվականից), ամերիկյան հոգեբանական ասոցիացիայի նախագահ (1912 թ.-ից)։
Զբաղվել է գլխավորապես համեմատական հոգեբանության և ուսուցման հարցերով։ Ռորնդայքը բիհևիորիզմի նախահայրն է։ Առաջինը կենդանիների վարքը ուսումնասիրել է լաբորատոր պայմաններում, որի արդյունքները որոշ փոփոխություններով փորձել է կիրառել երեխայի վարքի օրինաչափությունները բացահայտելիս։ Ռորնդայքը ձևակերպել է «փորձերի և սխալների» օրենքը, որի օգնությամբ ուսումնասիրել է մի շարք կենդանիների (շուն, կատու, կապիկ) գործողություններն ու շարժումները։ Նա իրադրությունների (ստիմուլների համակարգի) և կենդանի օրգանիզմների միջև ստեղծված կապերը ընդունելով որպես սոսկ կենսաբանական պատասխան-ռեակցիաներ, մերժել է դրանց իդեա–շարժողական բնույթը, այսինքն՝ մտածողական տարրական կապակցությունների առկայությունը։ Տորնդայքը մշակել է մի շարք օրինաչափություններ (պատրաստակամություն, ներքին դիրքորոշում, յուրացում, վարժությունների փոխանցում ևն), որոնք մեկնաբանել է ելակետ ունենալով էապես կենսաբանական (հատկապես գենետիկական) կանխորոշման մի շարք սկզբունքներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Ջիսր ալ-Շուղուր
Ջիսր ալ-Շուղուր (جسر الشغور) — քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Հանդիսանում է Իդլիբի մարզի Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառի համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 170 մ բարձրության վրա, ալ-Ասի ափին։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն քաղաքն ուներ 44 322 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառ
Յոսիպ Ռաչիչ
Յոսիպ Ռաչիչ (Josip Račić, ), խորվաթ իմպրեսիոնիստ նկարիչ, գրաֆիկ ։ Խորվաթական ժամանակակից գեղանկարչության ականավոր ներկայացուցիչներից է ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1885 թվականի մարտի 22-ին Զագրեբի մերձակայքում։
1892-1896 թվականներին սովորել է Զագրեբի արական դպրոցում (ներկայումս՝ Josip Juraj Strossmayer Elementary School): Այստեղ նրան նկարչություն է դասավանդել Օտոն Իվեկովիչը։ 1896-1900 թվականներին սովորել է Զագրեբի թագավորական բարձրագույն դպրոցում (ներկայումս այստեղ տեղակայված է Միմարի թանգարանը)։
1900-1903 թվականներին Յոսիպը փորագրություն է սովորել Վլադիմիր Ռոզանկովսկու (Vladimir Rožankowsky) մոտ, ով փայտագործ վարպետ էր և արհեստանոց ուներ Զագրեբում։ 1904 թվականին Ռաչիչը մեկնել է Մյունխեն, որպեսզի իր ուսումնառությունը շարունակի Անտոն Աժբեի դպրոցում։ Վերջինս բացահայտել է Յոսիպի նկարական տաղանդը և առաջարկել իր մոտ աշխատել։ 1905 թվականին Յոսիպը որոշ ժամանակ աշխատել է Բեռլինի Deutsches Verlag R. Bong und Comp գերմանական ընկերության փորագրական վարպետանոցում և նույն թվականին էլ ընդունվել Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիա, որտեղ սովորել է երեք տարի՝ 1905-1908 թվականներին։ Այդ ժամանակ Մյունխենը եվրոպական գեղանկարչական դպրոցի՝ ռեալիզմի, պոստիմպրեսիոնիզմի, սիմվոլիզմի ու մոդեռնի կենտրոն էր։ Այստեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Հյուգո ֆոն Հաբերմանը, Յոհան Հերտերիխը, Լյուդվիգ Հերտերիխը։
Յոսիպ Ռաչիչը Միրոսլավ Կրալևիչի, Վլադիմիր Բեկիչի ու Օսկար Հերմանի հետ նկարիչների հանրահայտ խորվաթական դպրոցի (Die Kroatische Schule) անդամ է եղել, որը Խորվաթիայում հայտնի է Մյունխենյան խմբակ (Munich Circle) կամ Մյունխենյան քառյակ (Munich Four) անվանումներով։ 1908 թվականին Ռաչիչը տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ նկարներ է կրկնօրինակել Լուվրում և ստեղծել սեփական նկարներ, որոնցում պատկերված են այգիներ, գետեր, սրճարաններ, ինչպես նաև դիմանկարներ։
Մահացել է 1908 թվականի հունիսի 19-ին փարիզյան հյուրանոցներից մեկում հրազենային վիրավորումից։ Ինքնասպանության պատճառը մինչ օրս մնում է անհայտ ։ Յոսիպ Ռաչիչի ստեղծագործությունները ներկայացված են Զագրեբի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի հավաքածուում։ Նկարչի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրություն է կազմակերպվել 2008-2009 թվականներին՝ նվիրված նկարչի մահվան 100-ամյակին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ նկարիչներ Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ինքնասպաններ Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ
Տոռու
Տոռու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզան գավառի Սպարկերտ գավառակում։ 1909 թվականին ուներ 19 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին հիմնականում անասնապահությամբ, արհեստներով (շալագործություն), երկրագործությամբ։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ադամ Մարուշիչ
Վոժդովաց
Պրոֆեսիոնալ կարիերան Մարուշիչը սկսել է Վոժդովացում ։ Մի քանի մրցաշրջան ցածր դիվիզիոններում անցկացնելուց հետո իր դեբյուտը Սերբիայի առաջնությունում նշեց 2013 թվականի օգոստոսի 10-ին՝ ՕՖԿ Բեոգրադի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 17-ին՝ Վոյվոդինայի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 24-ին Մարուշիչը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Յավոր Իվանիցայի դեմ խաղում՝ օգնելով Վոժվոդացին հաղթել 2-0 հաշվով ։ Սեպտեմբերի 22-ին նա խփեց Ցրվենա Զվեզդայի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ 2014 թվականի ապրիլի 5-ին չեռնոգորացին դուբլ ձևակերպեց Դոնյի Սրեմի դեմ խաղում ։ 2013-14 մրցաշրջանում Մարուշիչը անցկացրեց 27 հանդիպում առաջնությունում՝ դառնալով 6 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Կորտրեյկ
2014 թվականի հունիսի 18-ին Մարուշիչը 3 տարվա պայմանագիր կնքեց Կորտրեյկի հետ ։ Իր դեբյուտը Բելգիայի առաջնությունում նշեց հուլիսի 27-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Զյուլտե Վարեգեմի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 9-ին՝ Մեխելենի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 1-ին Մարուշիչը դուբլ ձևակերպեց Սերկլ Բրյուգեի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 23-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Զյուլտե Վարեգեմի դեմ խաղում ։ 2015 թվականի մարտի 1-ին Մարուշիչը հեռացվեց խաղադաշտից Անդերլեխտի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 81-րդ րոպեին ։ 2016 թվականի փետրվարի 20-ին չեռնոգորացին գոլ խփեց Սենտ-Տրյույդենի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով ։ Կորտրեյկի կազմում անցկացրած 2 մրցաշրջաններում Մարուշիչը մասնակցեց 74 հանդիպման՝ դառնալով 11 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Օստենդե
2016 թվականի հունիսի 27-ին Մարուշիչը 900․000 եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Օստենդե  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց հուլիսի 31-ին՝ փոխարինման մտնելով Գենկի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 14-ին՝ Մուսկրոնի դեմ խաղում՝ այս խաղում տալով նաև գոլային փոխանցում և օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ 2017 թվականի մարտի 18-ին Մարուշիչը գոլային փոխանցում տվեց, ապա նաև իրացրեց հետխաղյա 11-մետրանոցը Բելգիայի գավաթի եզրափակչի Զյուլտե Վարեգեմի դեմ խաղում, սակայն Օստենդեն պարտվեց 11-մետրանոցների հարվածաշարում ։ Մայիսի 7-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Գենտի դեմ խաղում ։ Օստենդեի կազմում Մարուշիչը անցկացրեց 40 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Լացիո
2017 թվականի հուլիսի 1-ին Մարուշիչը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Լացիոյի հետ   ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 13-ին՝ փոխարինելով Դուշան Բաստային Իտալիայի սուպերգավաթի Յուվենտուսի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Սերիա A-ում անցկացրեց օգոստոսի 20-ին՝ ՍՊԱԼ-ի դեմ խաղում ։ Եվրոպական առաջնություններում իր դեբյուտը նշեց սեպտեմբերի 14-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի Վիտեսի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Սերիա A-ում Մարուշիչը խփեց սեպտեմբերի 24-ին՝ Վերոնայի դեմ խաղում ։ Այս խաղում նա նաև 2 գոլային փոխանցում տվեց Չիրո Իմոբիլեին՝ օգնելով Լացիոյին հաղթել 3-0 հաշվով ։ 2018 թվականի փետրվարի 25-ին Մարուշիչը հեռացվեց խաղադաշտից Սասուոլոյի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 62-րդ րոպեին  ։ Ապրիլի 18-ին չեռնոգորացին 2 գոլային փոխանցում տվեց Ֆիորենտինայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Մարուշիչը անցկացրեց 39 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 3 գոլի և 9 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Իր առաջին գոլը եվրոպական առաջնություններում Մարուշիչը խփեց 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Օլիմպիկ Մարսելի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 29-ին չեռնոգորացին կարմիր քարտ ստացավ Տորինոյի դեմ խաղում ։ 2019 թվականի փետրվարի 20-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Եվրոպայի Լիգայի 1/16 եզրափակչի Սևիլյայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 71-րդ րոպեին ։ Մարտի 17-ին Մարուշիչը գոլ խփեց Պարմայի դեմ խաղում ։ Մայիսի 15-ին նա թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Իտալիայի գավաթի եզրափակչի Ատալանտայի դեմ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ 2018-19 մրցաշրջանում Մարուշիչը անցկացրեց 34 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Դեկտեմբերի 22-ին Մարուշիչը մնաց պահեստայինների նստարանին Իտալիայի սուպերգավաթի Յուվենտուսի դեմ խաղում, որտեղ Լացիոն հաղթեց 3-1 հաշվով ։
Միջազգային կարիերա
Թեև Մարուշիչը ծնվել է Բելգրադում և իրավասու էր ներկայացնել Սերբիան միջազգային ասպարեզում, նա որոշեց հանդես գալ Չեռնոգորիայի կազմում։ Իր դեբյուտը Չեռնոգորիայի ազգային հավաքականում նշեց 2015 թվականի մարտի 27-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ռուսաստանի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 4-ին նա տվեց Ռումինիայի դեմ հանդիպման միակ գոլի գոլային փոխանցումը՝ օգնելով Չեռնոգորիային հաղթել 1-0 հաշվով ։
Միջազգային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 12-ի դրությամբ
Ակումբային
Լացիո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Չեռնոգորացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոժդովացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կորտրեյկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օստենդեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Իվան Հոնչարի անվան թանգարան
Կենտրոնն իրականացնում է ազգագրական ուսումնասիրություններ, դաշտային գիտարշավներ, կազմակերպում է գիտաժողովներ, մշակութային-գեղարվեստական միջոցառումներ, մասնավորապես «Արծիվ» փառատոնը, կապ է հաստատում ժողովրդական նկարիչների, ավանդական մշակույթի կրողների և հետազոտողների հետ։ Թանգարանն իրականացնում է Ուկրաինայի ավանդական մշակույթի լուսաբանում՝ այն ամբողջական և ինքնուրույն դարձնելու, ազգային գիտակցության վերածննդի, ուկրաինական ժողովրդական արվեստի լավագույն ավանդույթների պահպանման և զարգացման, ինչպես նաև Իվան Մակարովիչ Հոնչարի հիշատակը վառ պահելու նպատակով ։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1993 թվականին նկարիչ, քանդակագործ և հասարակական գործիչ Իվան Հոնչարի մասնավոր հավաքածուի հիման վրա։ Իր հավաքածուն Հոնչարը սկսել է հավաքել 1950-ականների վերջին։ Ճամփորդելով Ուկրաինայում՝ նկարիչն իր հետ բերել է տարբեր ժամանակներում ստեղծված ժողովրդական արվեստի նմուշներ, որոնք արտացոլում են երկրում մշակութային ավանդույթների բազմազանությունը։ Մի քանի տասնամյակների ընթացքում Հոնչարը ստեղծել է եզակի հավաքածու։
Այն ժամանակ, երբ պետական թանգարանները ուշադրություն էին դարձնում խորհրդային ժամանակաշրջանի մշակութային ձեռքբերումներին, Իվան Հոնչարը չկենտրոնացավ ստեղծագործական գաղափարական նրբությունների վրա։ Նրան հետաքրքրում էր այն, որ իր հավաքածուն արտացոլի ուկրաինական ժողովրդական արվեստի ավանդույթները, որի արդյունքում հասարակական թանգարանը ձեռք բերեց ժողովրդականություն ոչ միայն Ուկրաինայում, այլև արտերկրում և Կիևում դարձավ 1960-ականների շարժման կենտրոններից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի թանգարաններ Կատեգորիա:Կիևի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի պատկերասրահներ
Լյուբով Պոպովա
Կենսագրություն
Լյուբով Պոպովան ծնվել է 1889 թվականի ապրիլի 24-ին (նոր տոմարով՝ մայիսի 6-ին) Կրասնովիդովո կալվածքում (գյուղ Իվանովսկոե, Մասկվայի նահանգ), հարուստ ձեռնարկատիրոջ ընտանիքում ։
1906 թվականին Լյուբով Պոպովան մեկնել է Մոսկվա, որտեղ միջնակարգ կրթություն է ստացել Ս. Արսենևայի գիմնազիայում։ 1908 թվականից Լյուբով Պոպովան մասնավոր դասեր է առել Կոնստանտին Յուոնի գեղարվեստի դպրոցում։
1910 թվականին Լյուբով Պոպովան մեկնել է Իտալիա, որտեղ նկարչության մասնավոր դասեր է առել։ 1912 թվականին այցելել է Փարիզ, որտեղ գեղանկարչությամբ է զբաղվել Անրի Լե Ֆակոնեի ու Ժան Մետցենժեի մոտ։
1918 թվականին Լյուբով Պոպովան ամուսնացել է արվեստի պատմաբան Բորիս Նիկոլաևիչ ֆոն Էդինգի հետ, ով հեղինակել է «Ростов Великий, Углич» ուսումնասիրությունը, որ լույս է տեսել «Գեղարվեստական անցյալի հուշարձաններ» («Памятники художественной старины») շարքում։
Լյուբով Պոպովան տարվել է սուպրեմատիզմով, դարձել Կազիմիր Մալևիչի Սուպրեմուս խմբի անդամ, աշխատել սուպրեմատիստ այլ նկարիչների հետ։
Մեյերխոլդի անվան թատրոնի երկու ներկայացումների համար Լյուբով Պոպովան բեմը զարդարել է «բեմական կոնստրուկտիվիզմի» ոճով. այդ ներկայացումներն են Ֆեռնան Կրոմելինկի «Մեծահոգի եղջյուրակիրը» (1922) և Սերգեյ Տրետյակովի «Земля дыбом» ըստ Մ. Մարտինեի «Գիշեր» պիեսի (1923) :
Նույն թվականի դեկտեմբերին Մոսկվայում տեղի է ունեցել Լյուբով Պոպովայի աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսը ։
2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Լյուբով Պոպովայի անվամբ կոչվել է խառնարան Մերկուրի մոլորակի վրա ։
Լյուբով Պոպովայի աշխատանքներից ցուցադրվում են Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա), Ռուսական պետական թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, Կանադայի ազգայյին պատկերասրահում (Օտտավա), Տիսեն-Բորնեմիսայի թանգարանում (Museo Thyssen-Bornemisza, Մադրիդ), Կրասնոյարսկի Վ. Սուրիկովի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանում։
Երևանյան ցուցադրություն
2021 թվականին, «Եվրոպական ժառանգության օրերի» շրջանակներում Երևանում՝ Ռուսական արվեստի թանգարանում, ժամանակավոր ցուցադրության են ներկայացվել Լյուբով Պոպովայի երկու նկար հայ հավաքորդ Վարդան Ասծատրյանի անձնական հավաքածուից։ Նկարներից մեկը կուբոֆուտուրիստական յուղանկար է, որում պատկերված է կարմիր դրոշը ձեռքին հեղափոխական, ենթադրաբար՝ Իոսիֆ Ստալինը։ Դրոշի վրա ռուսերենով գրված է Газе: Ենթադրվում է, որ դա ռուսերեն լրագիր (Газета) բառի մի մասն է, իսկ վերևում պատկերված 4 թիվը, հավանաբար լրագրի համարն է։ Նկարում նշմարվող հածանավի պատկերը, թերևս, ակնարկում է «Ավրորա» հածանավը։ Պոպովան 1921 թվականին նկարված իր այդ նկարում Ստալինին ներկայացրել է որպես հեղափոխության խորհրդանիշ, ինչը վկայում է, որ Պոպովան ֆուտուրիզմին բնորոշ ձևով կանխագուշակել է ապագան։
Ժամանակավոր ցուցադրության ներկայացված երկրորդ նկարը սուպրեմատիստական ստեղծագործություն է, կոչվում է «Տարածական-ուժային կառուցվածքներ», որը 1900-ականների սկզբին ցուցադրվել է Քյոլնի պատկերասրահում, ինչի մասին է վկայում նկարի հակառակ կողմում դրված կնիքը։ Ըստ Վ. Աստծատրյանի, նաև աստվածային տարրն է առկա։ Վատմանի վրա արված այս աշխատանքն ըստ աերոդինամիկայի օրենքի, ձախից աջ ընթացող շարժում է պատկերված՝ ավելի լայն մակերեսից դեպի նեղ անցում։
Միխայիլ Արենսկի
Միխայիլ Արենսկի (Михаи́л Васи́льевич Аре́нский, ), թատրոնի խորհրդային դերասան, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ։
Կենսագրություն
Միխայիլ Արենսկին (իսկական ազգանունը` Ագապով) ծնվել է 1895 թվականի մայիսի 27-ին։ Սովորել է Մոսկվայի Սոկոլնիկյան քաղաքային եռամյա ուսումնարանում, 1906 թվականից` Մոսկվայի 4-րդ պետական գիմնազիայում։ 1910 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Նովոռոսիյսկ։ 1915 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետ, բայց 1916 թվականին զորակոչվել է բանակ ։
1922 թվականին անցել է Կիևի Վ. Լենինի անվան Երկրորդ թատրոնի դերասանների մրցույթը (այժմ` Լեսյա Ուկրաինկայի անվան ռուսական դրամայի ազգային ակադեմիական թատրոն)։ 1928-1935 թվականներին աշխատել է Նովոսիբիրսկի «Կարմիր ջահ» թատրոնում։
1936 թվականից խաղացել է Սամարայի Մ. Գորկու անվան դրամատիկական թատրոնում, խաղացել է խորհրդային և դասական դրամատուրգիայի ավելի քան 200 դեր։ Եղել է Կ. Սիմոնովի «Օտար ստվեր» պիեսի բեմադրության ռեժիսորը (բեմադրիչ` Մ. Գերշտ), նկարահանվել է Կույբիշևի հեռուստատեսային ստուդիայի կողմից նկարահանված «Մաշված շինելով ծերունին» ֆիլմում։ 1942-1948 թվականներին ղեկավարել է Ձերժինսկու անվան ակումբի սիրողական թատրոնը։ 1953 թվականից եղել է ԽՄԿԿ անդամ ։
Մահացել է 1980 թվականի մայիսի 15-ին։
Տիհոմիր Օրեշկովիչ
Տիհոմիր Օրեշկովիչ (Tihomir Orešković, ), խորվաթ դեղագործական արդյունաբերության մենեջեր և քաղաքական գործիչ, 2016 թվականի հունվարի 22-ից հոկտեմբերի 19-ը եղել է  Խորվաթիայի վարչապետը։
Կենսագրություն
Կրթություն է ստացել քիմիայի բնագավառում՝ 1989 թվականին Կանադայում ավարտելով Մաքմասթերի համալսարանը։ 1991 թվականին ստացել է գործարար վարչարարության մագիստրոսի աստիճան։ 1992 թվականից մասնագիտորեն կապված է դեղագործական արդյունաբերության հետ։ Աշխատել է Eli Lilly and Company-ում (Կանադա), զբաղվելով ֆինանսներով և միջազգային շփումներով, այնուհետև եկել է պետական կառավարման մարմինների հետ հարաբերությունների և տնտեսական հարցերի պատասխանատու տնօրենի պաշտոնին։ Ավելի ուշ աշխատել է որպես փոխնախագահ Novopharm զարգացման և ֆինանսական տնօրեն։ 2009 թվականին նա միացել է Խորվաթիայի PLIVA կորպորացիայի, որպես տարածաշրջանային ֆինանսների տնօրեն և ապա գլխավոր գործադիր տնօրեն։ Հետագայում աշխատել է հարակից կազմակերպչական ընկերության Teva դեղագործական արդյունաբերությունում
2015 թվականի դեկտեմբերի 23-ին «խորվաթական Ժողովրդավարական համագործակցություն» և «անկախ ցուցակների կամուրջ» կուսակցությունների առաջնորդներն առաջարկել են Տիhոմիր Օրեշկովիչին՝ որպես այդ կուսակցությունների թեկնածու, որոնք խորհրդարանական մեծամասնություն են կազմում Խորվաթիայի վարչապետի պաշտոնում։ Նույն օրը Կոլինդա Գրաբար Կիտարովիչը նրան նշանակել է այդ պաշտոնում՝ հանձնարարելով նոր կառավարության ձևավորումը։ Կառավարության կազմի որոշումը տևել է գրեթե մեկ ամիս։ 2016 թվականի հունվարի 22-ին խորվաթ սաբորը քվեարկել է իր կառավարությանը վստահության քվե հայտնելու օգտին՝ 83 պատգամավոր կողմ, 61-ը՝ դեմ, 5-ը ձեռնպահ է մնացել ։
Ընտանիք
Ամուսնացել է Սանյա Դույմովիչ-Օրեշկովիչի հետ, ունի երկու դուստր և երկու որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ