cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շիրիլդի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պոլիակրիլանիտրիլ
Պոլիկրիլանիտրիլ, ակրիլանիարիլի՝ CH2=CH—C=N գծային պոլիմերը՝ [—CH2CH(CN)—]ո։ Սպիտակ, ամորֆ նյութ է, մոլ․ զանգվածը՝ 30․000-100․000, խտությունը՝ 1140-1150 կգ/մ3, մինչ7 230 °C տաքացնելիս չի փափկում, ավելի բարձր՝ ենթարկվում է դեստրուկցիայի։ Կայուն է օրգ․ լուծիչների, ճարպերի քիմ․ այլ ազդակների, արևի ճառագայթների, մթնոլորտային պայմանների նկատմամբ։ Պոլիակրիլանիտրիլային մանրաթելերն ստացվում են պոլիկրիլանիտրիլի կամ նրա համապոլիմերների լուծույթներից և պարունակում են 85%-ից ավելի ակրիլանիտրիլ։ Պոլիակրիլանիտրիլային մանրաթելերը մեխանիկական հատկություններով նման են բըրդին, կայուն են օրգ․ լուծիչների՝ բենզինի, ացետոնի, քառաքլորածխածնի, երկքլորեթանի, միջին խտության ուժեղ թթուների և ալկալիների նկատմամբ։ Լուծվում են ֆենոլում, կրեզոլում, ֆորմալինում։ Օգտագործվում են գորգեր, արտահագուստ, սպիտակեղեն, վարագույր, պաստառապատման կտորներ գործելու համար։ Պոլիակրիլանիտրիլային մանրաթելերի առևտրական անվանումներն են՝ նիտրոն (ԽՍՀՄ), օրլոն, ակրիլան (ԱՄՆ), քաշմիլոն (Ճապոնիա), կուրտել (Մեծ Բրիտանիա), դրալոն (ԳՖՀ), վոլպրյուլա (ԳԴՀ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պոլիմերներ Կատեգորիա:Ջերմամեկուսիչ նյութեր Կատեգորիա:Քիմիական մանրաթելեր
Շարլտո Կոպլի
Շարլտո Կոպլի (Շարլտո Քոփլի, Sharlto Copley, ), հարավաֆրիկյան դերասան, որն առավելապես հայտնի է ռեժիսոր Նիլ Բլոմկամպի ֆանտաստիկ ֆիլմերում նկարահանումների շնորհիվ։
Կենսագրություն
Շարլտո Կոպլին ծնվել է 1973 թվականին, Յոհանեսբուրգում։ Հայրը՝ Շարլտո Բրյուսը, եղել է մուլտիպլիկատոր ։ Կոպլին ունի կրտսեր եղբայր և քույր՝ Դոնովանը (երաժիշտ և հարավաֆրիկյան Hot Water խմբի ղեկավար) և Մարիսան (մոդելագործ և With Out տեքստիլ ընկերության սեփականատեր)։
Շարլտո Կոպլին 1987 թվականից մինչև 1991 թվականը սովորել է Յոհաննեսբուրգի արվարձանում գտնվող Հեդհիլ մասնավոր բարձրագույն դպրոցում։ Դեռևս այդ ժամանակվանից նա հետաքրքրվում և զբաղվում էր սիրողական բեմադրություններով (ինչպես թատերական ներկայացումներով, այնպես էլ ֆիլմերով)։ Այստեղ էլ նա հանդիպում է Սիմոն Հանսենի (իր ապագա բիզնես գործընկերոջ) հետ, ինչն էլ հնարավորություն է տալիս Կոպլիին ընդլայնել իր աշխատանքների սահմանները և դուրս գալ ռեժիսուրայի նոր մակարդակի։
Դպրոցն ավարտելուց մի քանի տարի անց Կոպլին տեղափոխվում է Քեյփթաուն և Հանսենի հետ համատեղ ստեղծում են Channel 69 Studios մեդիա ընկերությունը։ Նրանց ընկերությունը Հարավային Աֆրիկայի e.tv հինգերորդ հեռուստաալիքով հեռարձակման թույլտվություն է ստանում։ Սակայն շուտով նրանք դառնում են անկախ ընկերություն հեռուստաալիքի ներքին քաղաքականության պատճառով։ Հենց այդ ժամանակ էլ Շարլտոն 20 տարեկանում ծանոթանում է 14- ամյա Նիլ Բլոմկամպի («9-րդ շրջան» ֆիլմի ապագա ռեժիսոր) հետ և նրան աշխատանքի է ընդունում իր ընկերությունում, որպես համակարգչային գրաֆիկայի դիզայներ ։
Կարիերայի սկզբում նա նկարահանում է տեսահոլովակներ կարճամետրաժ ֆիլմեր և այլն։ 2005 թվականին Կոպլին և Հանսոնը թողարկում են Բլոմկամպի վեց րոպեանոց «Ողջ մնալ Յոբուրգում» (Alive in Joburg) ֆիլմը, որը վերանկարահանվում է 2009 թվականին Փիթեր Ջեքսոնի և Նիլ Բլոմկամպի կողմից «9-րդ շրջան» անվանումով, որտեղ էլ Շարլտոն խաղում է գլխավոր դերը։ Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Կոպլին իմպրովիզացիաներ և երկխոսություններ է իրականացնում վավերագրական ֆիլմերի ոճի առավելագույն արդյունավետություն ապահովելու վերաբերյալ ։
Հետագայում Շարլտոն մի շարք դերեր է խաղում Բլոմկամպի այլ ֆանտաստիկ ֆիլմերում։ «Էլիզիում — դրախտ ոչ երկրի վրա » ֆիլմում նա կատարում է գլխավոր չարագործ, վարձկան Կրյուգերի դերը։ «Չապի անունով ռոբոտը» ֆիլմում Շարլտոն խաղում է խելացի ռոբոտ Չապիի դերը։ Մեծ նախագծերից բացի, Կոպլին հաճախ խաղում էր անկախ փոքր բյուջե ունեցող այնպիսի ֆանտաստիկ ֆիլմերում ինչպիսիք են «Եվրոպան» (2013) կամ «Հարդկորը» (2015)։
«Payday 2» (2013) ֆիլմում նա դարձավ Ջիմիի նախատիպը։ «Ձյունե թագուհին 2։ Վերասառեցում» (2014) մուլտֆիլմում նա իրականացնում է Օրմայի ձայնային նկարահանումները ։
Անձնական կյանք
2012 թվականի հունվարից Շարլտոն սկսեց հանդիպել մոդել և դերասանուհի Տանիտ Ֆենիքսի հետ  ։ 2015 թվականի մարտի 28-ին զույգը հայտարարեց իրենց նշանադրության մասին, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին Քեյփթաունում կայացել է նրանց հարսանիքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի կինոռեժիսորներ
Կազանլիկի դամբարան
Թրակյան դամբարան, հնագույն Նեկրոպոլի մաս, Բուլղարիայի Կազանլիկ քաղաքի մոտ։ Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ 1979 թվականից ։
Դամբարանը ստեղծվել է թրակիացի առաջնորդ Ռոյգոսի համար մ.թ.ա. 4–րդ դարի ավարտից մինչև մ.թ.ա. 3-րդ դարի սկիզբը։ Պատերը մարմարապատ են և ձևավորված են ֆրեսկոներով։ Նկարները նվիրված են թրակիացինեի կյանքին և իրենց ռազմական հաղթանակներին, որոնք ստեղծվել են թրակիացի նկարիչ Կոձամակիսոմի կողմից, ով իր աշխատանքներում օգտագործել է ընդամենը 4 գույն՝ սև, կարմիր, դեղին և սպիտակ։ Ֆրեսկոների սյուժետները կապված են այն ղեկավարի կառավարման տարիների հետ ում նվիրված էր այս դամբարանը։
Դահլիճի կենտրոնում մուտքի դիմաց գտնվում է կնոջ և տղամարդու պատկեր, ովքեր նստած են ուտելիքներով լի սեղանի շուրջ, իրենց շուրջը կանգնած են նվերներով ծառաները։ Վերնամասում մայր աստվածուհի Դեմետրին է, որը ղեկավարում է ստորգետնյա արքայությունը։ Բավական իրատեսական է ներկայացված թաղման արարողությունները։
Թրակյան առաջնորդի դամբարանը հայտնաբերվել է 1944 թվականին՝ զինվորի կողմից, Կազանլիկ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածի պաշտպանության ժամանակ։
1979 թվականին Կազանլիկի դամբարանն ընդգրկվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թրակյան կրոն Կատեգորիա:Կազանլիկ Կատեգորիա:Բուլղարիայի հնագիտական օբյեկտներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Բուլղարիայում Կատեգորիա:Բուլղարիայի տեսարժան վայրեր
Յամալի շրջան
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յար-Սալե ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16640 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կրակովի ազգային թանգարան
Կրակովի ազգային թանգարան (Muzeum Narodowe w Krakowie, ԿԱԳ), 1879 թվականին հիմնադրված թանգարան։ Համարվում է Լեհաստանի ազգային թանգարանի գլխավոր մասնաճյուղը, և ունի մի քանի անկախ գործող մշտական հավաքածուներով մասնաճյուղեր ամբողջ երկրում։ Թանգարանն ունի 21 բաժին, 11 պատկերասրահ, 2 գրադարան և 12 պահպանման արհեստանոցներ։ Ունի շուրջ 780,000 արվեստի նմուշ դասական հնագիտականից մինչև ժամանակակից՝ ուշադրության կենտրոնում ունենալով լեհական նկարչությունը :
Ընդգրկված է Լեհաստանի գրանցված թանգարանների ցանկում։
Տեղադրություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին թանգարանի հավաքածուն թալանվել է գերմանացի ֆաշիստների կողմից ։ Պատերազմի ավարտից հետո լեհական կառավարությունը հետ է բերել գերմանացիների կողմից առգրավված շատ աշխատանքներ, սակայն դեռևս բացակայում են 1,000 նմուշներ, այդ թվում՝ «Բարեկենդանի ու պասի պայքարը» նկարը, որը համաձայն Լեհաստանի կառավարության՝ 1939 թվականին առևանգվել է գերմանացիների կողմից, վաճառվել է Վիեննայում, այժմ գտնվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում ։
Հավաքածու
Թանգարանի հիմնական շենքն առանձնանում է 20-րդ դարի լեհական արվեստը ներկայացնող պատկերասրահով, որը համարվում է 19-րդ դարի Լեհաստանի նկարչության և քանդակագործության ամենամեծ պատկերասրահը և ներառում է այնպիսի արվեստագետների աշխատանքներ, ինչպիսիք են՝ Յացեկ Մալճևսկին, Լեոն Յան Վիչուլկովսկին, Վլոդզիմեժ Տետմայերը, Ստանիսլավ Վիսպյանսկու աշխատանքների ընդարձակ հավաքածու, ինչպես նաև նախապատերազմյան և հետպատերազմյան շրջանի արվեստագետների գործեր լեհ կուբիստներից, էքսպրեսիոնիստներից, կոլորիստներից, 1930-ական թվականների ավանգարդիստներից, 1960-ական թվականների նոր ուղղությունների ներկայացուցիչներից ։
Ռազմական
Թանգարանի գլխավոր շենքում է ներկայացված նաև 12-20-րդ դարերի ռազմական արվեստը՝ այդ թվում Լեհաստանի սպառազինությունը 16 և 17-րդ դարերում, լեհական թրեր, հրազեն, թամբեր, 18-20-րդ դարերի զինվորական համազգեստ, մարտական շքանշաններ, մեդալներ, ինչպես նաև արևմտյան և արևելյան եվրոպական զենքեր։ Ռազմական զինանոցը ներկայացված է «Զենք և գույներ» ցուցահանդեսի ներքո։
Դեկորատիվ արվեստ
Դեկորատիվ արվեստի նմուշները ցուցադրվում են դեկորատիվ արվեստի և արհեստների պատկերասրահում։ Ներկայացված են 12-18-րդ դարերի ոսկե, արծաթե, թանկարժեք քարերով նմուշներ, պղնձե, երկաթյա իրեր, այդ թվում գավաթներ, կռած երկաթե սնդուկներ, հին կահույք, երաժշտական գործիքներ, ժամացույցներ, կերամիկա։ Թանգարանն ունի 16-20-րդ դարերի լեհական և արևելյան հնաոճ գորգերի Լեհաստանի ամենամեծ հավաքածուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:Կրակովի թանգարաններ Կատեգորիա:1879 հիմնադրված թանգարաններ
Գոշի ջուր
Գոշի ջուր, գետակ Հայաստանում, Կուրի աջակողմյան վտակ Աղստևի ավազանում, նրա աջ վտակ Գետիկի օժանդակը։ Հոսում է անտառապատ, գեղատեսիլ ձորակներով և մայր գետին է միանում վերջինիս ստորին հոսանքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի գետեր Կատեգորիա:Գետիկ գետի վտակներ
Բաբուսար
Բաբուսար, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում Արսիանի լեռնաշղթայի հյուսիսային հատվածում։ Գտնվում է Օլթի քաղաքից մոտավորապես 37 կմ դեպի հյուսիս։ Հյուսիսային լանջերն անտառապատ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Արմեն Գրիգորյան (քաղաքական գործիչ)
Արմեն Վալերիի Գրիգորյան, ակտիվիստ , «Մերժիր Սերժին» նախաձեռնության անդամ , «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության անդամ, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի քարտուղար, քաղաքագետ ։
Կենսագրություն
Արմեն Գրիգորյանը ծնվել է 1983 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, Արցախի Մարտունու շրջանի Մարտունի քաղաքում։ 2001 թվականին ավարտել է Մարտունի քաղաքի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել ԵՊՀ Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետ։ Ուսումնառության ընթացքում զորակոչվել է ԼՂՀ պաշտպանության բանակ։ 2009 թվականին ընդունվել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի Քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի մագիստրատուրա՝ ավարտելով այն 2011 թվականին ։ 2012 թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերը աշխատել է «Քաունթերփարթ Ինթերնեյշնլ Ինկ.»-ի հայաստանյան ներկայացուցչությունում՝ քաղաքացիական հասարակության գծով պատասխանատուի պաշտոնում։ 2015 թվականի ապրիլից 2018 թվականի մայիսը՝ աշխատել է «Թրանսփարենսի Ինթերնեյշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն» հասարակական կազմակերպությունում՝ ընտրական ծրագրերի համակարգողի պաշտոնում։
Հրապարակախոսական և գիտական գործունեություն
2011-2013 թվականներին զբաղվել է «Քաղաքական էլիտան հետխորհրդային Հայաստանում. բնութագրիչները և ձևավորման ուղիները» գիտական աշխատանք-գրքի հեղինակմամբ ։ 2011 թվականից մինչ օրս հրապարակում է վերլուծական հոդվածներ «Սիվիլնեթ», «ՄեդիաՄաքս» և «EVN report» լրատվական կայքերի համար՝ Հայաստանի ժողովրդավարացման, քաղաքացիական հասարակության զարգացման, տնտեսական և քաղաքական, ինչպես նաև աշխարհաքաղաքական-միջազգային թեմաներով ։ 2015 թվականից դասախոսում է Հայ-ռուսական համալսարանի Համաշխարհային քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետում՝ որպես հրավիրյալ դասախոս։
Քաղաքացիական գործունեություն
2013 թվականի փետրվարին եղել է ՀՀ նախագահի թեկնածու Անդրիաս Ղուկասյանի նախընտրական շտաբի պետ։ 2015 թվականի Սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեի ժամանակահատվածում համակարգել է «Քաղաքացի դիտորդ» դիտորդական առաքելությունը, որին ներգրավված են եղել ավելի քան 1000 դիտորդներ։ 2017 թվականի ապրիլին ՀՀ ԱԺ ընտրությունների ընթացքում համակարգել է «Քաղաքացի դիտորդ» դիտորդական առաքելությունը, որին ներգրավված են եղել 3000 դիտորդ։ 2017 թվականի սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին կատարել է փորձագիտական աշխատանքներ Եվրոպայի խորհրդում «Թափանցիկության և քաղաքացիական մասնակցության» թեմաներով։ 2018 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին մասնակցել է Հայաստանում տեղի ունեցող Թավշյա Հեղափոխությանը, եղել է «Մերժիր Սերժին» նախաձեռնության անդամ, բազմիցս վարել հանրահավաքներ։ Շարժման մյուս առաջնորդների հետ միասին նախ առևանգվել էր, ապա ձերբակալվել. Սերժ Սարգսյանի հրաժարականից հետո ազատ է արձակվել ։ Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամ է։
Անվտանգության խորհրդի քարտուղար
2018 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած իշխանափոխությունից հետո՝ մայիս ամսին, Արմեն Գրիգորյանը ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հրամանով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի քարտուղար ։ Պաշտոնից ազատվել է 2021 թվականի հուլիսի 14-ին, և նշանակվել արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ, զուգահեռաբար արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնակատար։ Արմեն Գրիգորյանը նույն թվականի օգոստոսի 19-ին ազատվել է արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալի պաշտոնից, և երկրորդ անգամ նշանակվել անվտանգության խորհրդի քարտուղար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Վասիլ Ցանկով
Վասիլ Ցանկով Ցանկով (Васил Цанков Цанков, 15 ապրիլի, 1905, Գորնա Օրյախովիցա, Բուլղարական իշխանություն - 25 օգոստոսի, 1986, Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի երկրաբան-հնէաբան, երկար տարիներ եղել է Սոֆիայի համալսարան հնէաբանության ամբիոնի վարիչ։
Կենսագրություն
Վասիլ Ցանկովը ծնվել է 1905 թվականի ապրիլի 15-ին բժիշկ-անասնաբույժի ընտանիքում։ Սովորել է Սոֆիայի համալսարանում՝ ստանալով երկրաբանի մասնագիտություն։ 1929 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սոֆիայի համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն բնական գիտությունների բնագավառում և դարձել առաջին երկրաբանը, որ այդ ինստիտուտում պաշտպանել է նման ատենախոսություն  ։ Հնէաբանություն է ուսումնասիրել Վիեննայում (1936), Փարիզում (1938-1939) և Բեռլինում (1941)։ 1939 թվականի սկզբին նշանակվել է Բուլղարիայի առևտրի նախարարության երկրաբանության բաժնի ղեկավար։ 1941 թվականից Վասիլ Ցանկովը ղեկավարել է բնական պաշարների տնօրինման կազմակերպության երկրաբանական ուսումնասիրությունների բաժինը, որն իր հետազոտություններում առաջին անգամ սկսել է կիրառել միկրոհնէաբանական մեթոդներ։ 1944 թվականին վերադարձել է աշխատելու Սոֆիայի համալսարանում, իսկ 1967 թվականին ընտրվել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։ 1955-1956 թվականներին Վասիլ Ցանկովը եղել է Հանհա-երկրաբանական ուսումնասիրությունների կառավարչությանը կից Երկրաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ։
Վասիլ Ցանկովը հեղինակել է մի շարք գիտական աշխատություններ՝ նվիրված պղնձի դարաշրջանի հնէաբանությանն ու շերտագիտությանը։ Նա «Բուլղարիայի հանածոներ» (Фосилите на България) բազմահատոր հրատարակության հիմնադիրն է ու գլխավոր խմբագիրը, ինչպես նաև Սոֆիայի համալսարանին կից Հնէաբանության ու պատմական երկրաբանության թանգարանի ներկայիս ցուցանմուշների հավաքածուի ստեղծողը ։
Վասիլ Ցանկովը մահացել է 1986 թվականի օգոստոսի 25-ին Սոֆիայում։ Թաղված է Սոֆիայի Կենտրոնական գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի հնէաբաններ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Էլզի Մորիսոն
Ավստրալիայի շքանշանակիր Էլզի Ջին Մորիսոն (Elsie Morison, ), ավստրալիացի օպերային սոպրանո։
Վաղ կյանք
Ծնվել է Ավստրալիայի Վիկտորիա նահանգի Բալլարատ քաղաքում, Ալեքսանդր և Էլզի Մորիսոնների ընտանիքում ։ Մանկության և դեռահասության տարիներին հետաքրքրվել է դաշնամուրով, սակայն իր մայրը, որը երգեցողության ուսուցչուհի էր, խրախուսել է դստերը վոկալ կրթություն ստանալ ։ Ուսանել է հայրենի քաղաքի Կլարենդոնյան աղջիկների քոլեջում, որից հետո՝ 1943-1945 թվականներին, Մելբուռնի «Albert Street» կոնսերվատորիայում ։ Նրա դասախոսների թվում էր նաև Անգլիայից հրավիրված Քլիվ Քերին, որի մոտ էլ 1947-1948 թվականներին ուսումը շարունակել է Լոնդոնի Երաժշտության թագավորական քոլեջում ։
Կարիերա
Երաժշտության թագավորական քոլեջում ուսանելիս 1945 թվականին արժանացել է տիկին Նելլի Մելբայի անվան կրթաթոշակին, իսկ 1947 թվականին՝ թագուհու մրցանակին ։ 1948 թվականին Ալբերտ թագավորական սրահում Հենդելի « Ացիս և Գալատեա » օպերայում հանդես է եկել դեբյուտով, իսկ նույն թվականի աշնանը՝ անդամագրվել Անգլիական ազգային օպերային թատրոնին և մինչև 1954 թվականը կանոնավոր հանդես եկել այնտեղ։ Էդինբուրգում 1953 թվականին կատարել է Էնն Թրուլովի դերերգը Իգոր Ստրավինսկու «Ստահակի առաջընթացը» օպերայի բրիտանական առաջին բեմադրության ժամանակ, որով հաջորդ տարի հանդես է եկել նաև Գլայնդբորնյան օպերային փառատոնում։ 1953 թվականին Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում Պուչինիի « Բոհեմ » օպերայից Միմիի դերակատարմամբ ուշագրավ դեբյուտից հետո կանոնավորապես երգել է այնտեղ մինչև 1962 թվականը։ Հանդիսատեսին հիացնում էր դերակատարման նրա հուզիչ անկեղծությունն ու ձայնի լիրիկական ջերմությունն այնպիսի դերերում, ինչպիսիք էին՝ Սուսաննան « Ֆիգարոյի ամուսնությունը » օպերայից, Պամինան « Կախարդական սրինգը » օպերայից, Մարցելինը « Ֆիդելիո » օպերայից, Միքայելան « Կարմենից », Անտոնիան « Հոֆմանի հեքիաթները » օպերայից, Մարենկան « Վաճառված հարսնացուն » օպերայից և Բլանշը Ֆրանսիս Պուլենկի «Կարմելիտների երկխոսությունները» օպերայի՝ 1958 թվականի բրիտանական պրեմիերայի ժամանակ։ 1955 թվականին Ուելսի ազգային օպերային թատրոնում մարմնավորել է Արվել Հուգեսի «Մեննա» օպերայի գլխավոր հերոսուհուն։
Օրատորիայի կատարումներով հանդես է եկել Դանիայում, Նիդերլանդներում, Ֆրանսիայում ու Միացյալ Թագավորությունում։
Իր բազմաթիվ ձայնագրություններց Հենրի Պյորսելի, Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելի և Մայքլ Տիպետի «Մեր ժամանակի երեխան» օրատորիան արտացոլում են նրա երգեցողության նրբագեղությունն ու արտահայտչականությունը։ Ամբողջությամբ ձայնագրել է նաև Յոհաննես Բրամսի «Liebeslieder Waltzes, Opp. 52 և 65» օպերաները Մարջորի Թոմասի, տենոր Ռիչարդ Լուիսի ու Դոնալդ Բելլի մասնակցությամբ ու Վիտյա Վրոնսկու և Վիկտոր Բաբինի նվագակցությամբ։
Մրցանակներ և ճանաչում
1955 թվականին արժանացել է Պորտուգալիայի «Հանրային կրթության շքանշանին»։ 1985 թվականին նրա նախկին դպրոցում բացվել է «Էլզի Մորիսոնի անվան ստեղծագործ արվեստների կենտրոնը», իսկ 1999 թվականին արժանացել է Ավստրալիայի շքանշանին ։
Անձնական կյանք
Առաջին ամուսինը եղել է բրիտանացի բաս երգիչ Քեննեթ Ստեվենսոնը ։ 1963 թվականին ամուսնացել է չեխ դիրիժոր Ռաֆայել Կուբելիկի հետ, որի առաջին կինը՝ ջութակահարուհի Լյուդմիլա Բերտովան, մահացել էր 1961 թվականին։ Ամուսնանալուց հետո որոշել է թողնել երգելը, սակայն հանգստի անցնելուց հետո մերթ ընդ մերթ  ելույթներ է ունեցել, օրինակ՝ 1968 թվականին Մելբուռնում տեղի ունեցած համերգին, որի դիրիժորն իր ամուսինն էր, և իր մայրը նույնպես գտնվում էր հանդիսատեսի շարքերում ։
Վախճանվել է Պրահայում 2016 թվականի ապրիլի 5-ին, 91 տարեկան հասակում ։
Նադիմի շրջան
Նադիմի շրջան (Надымский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նադիմ ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21371 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,21 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Չույա (Լենայի վտակ)
Չույա (Чуя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լենա գետի ափում՝ 2740 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 512 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տասը տարի՝ առանց նամակագրության իրավունքի
Դատապարտյալի հարազատներին ներկայացվող «դատապարտված է տասը տարվա ազատազրկման առանց նամակագրության իրավունքի» ձևակերպումը պաշտոնապես հաստատվել է 1939 թվականին ։ Սկսած 1945 թվականից դիմողներին սկսել են պատասխանել, թե դատապարտյալները մահացել են ազատազրկման վայրերում։ Մինչև 1945 թվականը ԶԱԳՍ-ի աշխատակիցները չէին ձևակերպում այն գնդակահարվածների մահը, ում բարեկամներին հայտնել էին, թե դատապարտված են տասը տարվա ազատազրկման՝ առանց նամակագրության իրավունքի ։
«Դատապարտված է տասը տարվա ազատազրկման առանց նամակագրության իրավունքի» ձևակերպման նշանակության գնահատականը իր դերն է խաղացել բռնաճնշումների ծավալների շուրջ ծագած երկխոսություններում ։ Ռոբերտ Կոնկվեստը իր «Մեծ տեռոր» (1968) գրքում բերված հաշվարկներում, զոհերի թիվը հաշվարկել է հենվելով բռնադատվածների հարազատների վկայություններին։ Սակայն այդ ժամանակ նա չգիտեր, թե տվյալ ձևակերպումով բոլոր պատասխանների դեպքերը հաշվել գնդակահարություն, թե ոչ։ Ավելի ուշ՝ 1990 թվականին, պատրաստելով գրքի նոր հրատարակությունը, հենվելով ԽՍՀՄ-ում 1987—1989 թվականներին հայտնված տեղեկատվության վրա, եկավ եզրակացության, որ բոլոր նմանատիպ դեպքերը վկայում են գնդակահրության մասին ։ Կոնկվեստը գրում է, որ Վիննիցայի բռնաճնշումների զոհերի զանգվածային թաղումների բոլոր ճանաչված դիակները պատկանում էին բռնադատվածների, որոնց բարեկամներին նման ձևակերպումով պատասխան էին տվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հալածանքներ ԽՍՀՄ-ում
Շուրիշկարսկի շրջան
Շուրիշկարսկի շրջան (Шурышкарский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մուժի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 53970 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10017 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Յուլի Գուսման
Յուլի Սոլոմոնովիչ Գուսման (Юлий Соломонович Гусман, ), թատրոնի և կինոյի ռուս ռեժիսոր, հեռուստահաղորդավար, դերասան, հասարակական և քաղաքական գործիչ։ Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի առաջին ազգային մրցանակի՝ «Նիկա» մրցանակի հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար, ՈՒՀԱ-ի ժյուրիի մշտական անդամ, Ռուսաստանի հրեական վեհաժողովի նախագահության անդամ։
Կենսագրություն
Յուլի Գուսմանը ծնվել է 1943 թվականի օգոստոսի 8-ին ռազմական բժիշկ, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Կասպիական ռազմական նավատորմի գլխավոր թերապևտ, փոխգնդապետ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, գիտության վաստակավոր գործիչ Սոլոմոն Մոիսեևիչ Գուսմանի (1904-1980) ընտանիքում ։ Մայրը՝ Լոլա Յուլևնա Բարսուկը (1916-1977), առաջին մասնագիտությամբ եղել է դերասանուհի, ապա թարգմանչուհի, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր, Ադրբեջանի օտար լեզուների ինստիտուտի պրոֆեսոր։ Ըստ Գուսմանի խոսքերի՝ նրա նախնիների հինգ սերունդներ ապրել են Ադրբեջանում ։ Եղբայրը՝ Միխայիլ Գուսմանը (ծնվել է 1950 թվականին), մշակույթի վաստակավոր գործիչ է, Ռուսաստանի պետական մրցանակի դափնեկիր, Ռուսաստանի ՏԱՍՍ տեղեկատվական գործակալության գլխավոր տնօրենի առաջին տեղակալ։
1960 թվականին Յուլի Գուսմանն ավարտել է Բաքվի № 160 դպրոցը և ընդունվել Ադրբեջանի Նարիման Նարիմանովի անվան բժշկական ինստիտուտ։ Բժշկությամբ լրջորեն չի հետաքրքրվել, սակայն տարվել է հոգեբանությամբ (հիպնոս, սովորում քնի ընթացքում, պայծառատեսություն, հոգեթերապիա, Ֆրեյդի աշխատանքներ)։
Ինստիտուտում ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական աշխատանքով և սպորտով։ Ունի սպորտային ինը կարգ տարբեր մարզաձևերից, եղել է «Բուրեվեստնիկ» միության սուսերամարտի չեմպիոն, ունի դարչնագույն գոտի կարատեից։ Մասնակցել է գեղարվեստական ինքնավարությանը, խաղացել դպրոցական թատրոնում։
1964 թվականին ընկերների հետ միասին ստեղծել է Բաքվի ՈՒՀԱ ինքնուրույն ակումբ։ Մեկ տարի անց դարձել է նրա առաջատարը, յոթ տարվա ընթացքում եղել Բաքվի հավաքական թիմի ավագը. նրա թիմը 1967 թվականից մինչև 1972 թվականը չի պարտվել ոչ մի մրցույթում, բազմիցս դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն, իսկ 1970 թվականին՝ «ՈՒՀԱ չեմպիոնների չեմպիոն» գավաթի դափնեկիր։ Առաջին անգամ ՈՒՀԱ-ում ներմուծել է կազմակերպվածություն. Բաքվի թիմը հանդես է եկել նույն համազգեստով։ «Срыв усов», «Снятие бороды» հնարքների հեղինակն ու կատարողն է, «С меня как с Гусмана вода!» («Ինձնից, ինչպես ջուր Գուսմանից») արտահայտության հեղինակը։
1966 թվականին Յուլի Գուսմանն ավարտել է ինստիտուտը՝ ստանալով բժիշկ-հոգեբույժի մասնագիտություն։
1970 թվականին Յուլի Գուսմանն ավարտել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության պրոֆեսոր Ազիզ Ալիևի անվան բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտին առընթեր ասպիրանտուրան «Հոգեբանություն և հոգեբուժություն» մասնագիտությամբ, գրել ատենախոսություն «Կլինիկա-հոգեբանական համահարաբերակցությունն ուղեղային աթերոսկլերոզի դեպքում» («Клинико-психологические корреляции при церебральном атеросклерозе») թեմայով։
1973 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Պետկինոյի սցենարիստների ու ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները, ինչից հետո վերադարձել է Բաքու։ 1973-1988 թվականներին աշխատել է «Ադրբեջանֆիլմ» կինոստուդիայում որպես բեմադրող ռեժիսոր։ 1976-1984 թվականներին եղել է Ադրբեջանի պետական երաժշտական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։ Յարոսլավ Գոլովանովի հետ համահեղինակությամբ գրել է «Շփում» («Контакт», 1976) ֆանտաստիկ նովելը։
Հենրիխ Գրոս
Հենրիխ Գրոս , ավստրիացի հոգեբույժ, ռազմական հանցագործ, որը մեղադրվում է տասնյակ երեխաների մահվան մեջ։
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
1982 թվականին ԱՄՆ-ում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան Անատոլի Դոբրինինի առաջարկով և ԽՍՀՄ պետական հեռուստատեսության և ռադիոհեռարձակման նախագահ Սերգեյ Լապինի հանձնարարությամբ Ի. Գոլդինի հետ միասին նախապատրաստել և անցկացրել է պատմության մեջ առաջին տիեզերական հեռուստակամուրջը Խորհրդային Միության և Միացյալ Նահանգների միջև։
Հենրիխ Գրոս
Կենսագրություն
Հենրիխ Գրոսը ծնվել է Վիեննայում։ 1932 թվականից անցել է «Հիտլերյուգենդի» կազմ։ Որոշ ժամանակ անց նա դարձավ Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ։
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
1984-1985 թվականներին Յուլի Գուսմանը եղել է Բաքվի երգի թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։
Հենրիխ Գրոս
Կենսագրություն
Երբ սկսվես երկրերդ համաշխարհային պատերազմը նա աշխատանքի անցավ մտավոր հաշմանդամություն ունեցող երեխաների էվթանազիայի կլինիկայում որը գտնվում է Վիեննայում։
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
Յուլի Գուսմանը բեմադրել է «Ականջներով գլխարկ» («Шапка с ушами», երաժշտության հեղինակ՝ Էդուարդ Խաղագորտյան ), «Վիշապ» (երաժշտությունը՝ Ե. Ադլերի, ըստ Ե. Շվարցի հեքիաթի) և այլ ներկայացումներ։ Իր աշխատանքներում ռեժիսոր Յուլի Գուսմանը հայտնաբերել է հակումը մարդկային հոգու պարադոքսների ուսումնասիրության հանդեպ։ Ա. Դյումայի բեմական ընթերցման մեջ, օրինակ, ձգտել է իր հերոսներին մոտեցնել 1970-ական թվականների պատանի սերնդին, որպեսզի նրանց համար հասկանալի լինեն բարու ձգտումը, ուրիշի ցավը։
Հենրիխ Գրոս
Կենսագրություն
Նրա աշխատանքի ընթացքում տվյալ «կլինիկայում» մահացել է ավելի քան 750 երեխա։ Պատերազմի ավարտից հետո, երբ կլինիկայի տնօրենին դատապարտեցին և կախեցին ռազմական հանցագործությունների համար՝ Գրոսը խուսափեց դատավճռից։ Նա ազատազրկվեց ընդամենը մի քանի ամիս։ Վեց տարի անց՝ 1951 թվականին նրան այնուամենայնիվ դատապարտել են երկամյա ազատազրկման՝ երեխաներից մեկի սպանության մեջ ապացուցված հանցանքի համար, սակայն պաշտոնական սխալի հետևանքով դատավճիռը չեղյալ է հայտարարվել։ Մահացած աղջիկներից մեկի քույրը՝ Վալտրուդա Հաուպլը, մի քանի տարի հետաքննություն է անցկացրել.
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
1988 թվականին Յուլի Գուսմանը բնակություն է հաստատել Մոսկվայում։
Հենրիխ Գրոս
Կենսագրություն
Պատերազմից հետո Գրոսը հիանալի կարիերա է ունեցել ՝ որպես երկրի առաջատար մասնագետ դատաբժշկական հոգեբուժության ոլորտում ։ Նա դարձել է հետպատերազմյան Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդների վստահված անձը։ 1979-ին նա դարձավ Ավստրիայի գլխավոր հոգեբույժը ։
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
Տևական ժամանակ ընդգրկված է եղել Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիստների կենտրոնական տան ղեկավարության կազմում, 1988-2002 թվականներին եղել է նրա տնօրենը։ Նրա մասնակցությամբ սկսվել է «Дом Кино» թերթի հրատարակությունը, ստեղծվել սեփական հեռուստակենտրոն։ Անցկացվել են Ռուսաստանում առաջին քաղաքական երեկոները՝ նվիրված Ալեքսանդր Սոլժենիցինին և Նիկիտա Խրուշչովին, ստեղծագործական երեկոներ Նաում Կորժավինի, Վլադիմիր Վոյնովիչի հետ։ Կինոյի տունը երկար տարիներ մնացել է դեմոկրատական ուժերի յուրատիպ գրասենյակ, մայրաքաղաքի քաղաքական ու մշակութային կենտրոն (Կինեմատոգրաֆիստների կենտրոնական տան տնօրենի պաշտոնը Յուլի Գուսմանն զբաղեցրել է մինչև 2002 թվականի օգոստոս)։
Հենրիխ Գրոս
Կենսագրություն
Հետագայում Շտազիի գաղտնի ծառայության արխիվներում փաստաթղթեր են գտնվել, ապացուցելով, որ բժիշկ Գրոսը ստել է և ճակատում չի եղել, և շարունակել է աշխատել պատերազմի ժամանակ դատաբժշկական կլինիկայում։
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական առաջին ազգային մրցանակի՝ «Նիկա» մրցանակի (ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի նմանօրինակը), գաղափարի ու գեղարվեստական իրականացման հեղինակն է, ինչպես նաև երիտասարդ կինեմատոգրաֆիստների համար նախատեսված «Կանաչ խնձոր – ոսկե տերև» («Зелёное яблоко — золотой листок») մրցանակի հեղինակը։ Այդ նպատակով ստեղծվել է «Նիկայի» գլխավոր տնօրինությունը, ապա Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիան, որի կազմում ընդգրկվել են երկրի առաջատար դերասաններ, ռեժիսորներ, սցենարիստներ, նկարիչներ, օպերատորներ, կինոքննադատներ։
Հենրիխ Գրոս
Կենսագրություն
Դատավարությունը վերջապես տեղի ունեցավ 2000 թվականի մարտին և Գրոսն արդեն մեղադրվում էր ինը երեխաների սպանության հանցանքի մեջ։ Գրոսսը պատճառաբանում էր իր թույլ առողջությամբ, պրոցեսը հետաձգվեց։ Դատարանը Գրոսին մեղավոր է ճանաչել մի քանի տասնյակ երեխաների դիտավորյալ սպանության մեջ, այնուամենայնիվ, նա խուսափել է պատժից, քանի որ ճանաչվել է տկարամիտ ։ 2003 թվականի մարտի 18-ին դատարանի որոշմամբ Գրոսը զրկվել է «Գիտության մեջ և արվեստում ունեցած ավանդի համար տրվող ավստրիական պատվավոր խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանից ։ 2005 թվականի մարտին Ավստրիայի արդարադատության նախարարը պաշտոնապես հայտարարել էր Հենրիխ Գրոսի չդատապարտելու լուրը (քանի որ նա հոգեկան առողջ վիճակում չէր), սակայն մեղադրանքները մնացել էին ուժի մեջ ։
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
1996-2000 թվականներին Յուլի Գուսմանը եղել է «ВИD» հեռուստաընկերության «Թեմա» («Тема») հրապարակախոսական ծրագրի հաղորդավարը ОРТ ալիքով։ 1999 թվականին վարել է «Երեկոն Յուլի Գուսմանի հետ» («Вечер с Юлием Гусманом», ОРТ) ժամանցային հեռուստածրագիրը, բայց շուտով հաղորդումը փակվել է ցածր վարկանիշի պատճառով։
Հենրիխ Գրոս
Կենսագրություն
Մահացել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Հոլլաբրուն քաղաքում (Ստորին Ավստրիա)։
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
2005 թվականին Ռուսական բանակի կենտրոնական ակադեմիական թատրոնում հատուկ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վլադիմիր Զելդինի համար (այդ ժամանակ լրանում էր նրա ծննդյան 90-ամյակը) Յուլի Գուսմանը բեմադրել է «Մարդը Լամանչիից» ամերիկյան հայտնի մյուզիքլը (Միգել Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպի մոտիվներով)։
Հենրիխ Գրոս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի հոգեբույժներ
Յուլի Գուսման
Կենսագրություն
2006 թվականին՝ քսանհինգամյա ընդմիջումից հետո, Յուլի Գուսմանը վերադարձել է կինոաշխարհ՝ նկարահանելով «Խորհրդային շրջանի այգի» ֆանտաստիկ կատակերգությունը։
2007 թվականին «Сити-FM» ռադիոալիքով սկսել է հեռարձակվել «Յուլի Գուսմանի անվան մշակույթի ու հանգստի այգի» («Парк культуры и отдыха им. Юлия Гусмана», հեղինակներ և վարողներ՝ Յուլի Գուսման և Ս. Չայկա)։
Յուլի Գուսմանը ՈՒՀԱ բարձրագույն լիգայի ժյուրիի մշտական անդամ է։ Հրավիրվել է ՈՒՀԱ պրեմիեր լիգայի եզրափակիչ խաղերին 2005, 2008, 2009, 2011, 2012 և 2013 թվականներին։ Ութ անգամ եղել է ՈՒՀԱ «Голосящий КиВиН» փառատոնի ժյուրիի անդամ (1995, 2006, 2008, 2010, 2011, 2012, 2015, 2016)։
Քաղաքական և հասարակական գործունեություն
1993-1995 թվականներին Յուլի Գուսմանը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Պետական դումայի I գումարման պատգամավոր, «Ռուսաստանի ընտրությունը» խմբավորման անդամ, 1994 թվականից զբաղեցրել է աշխարհաքաղաքականության հարցերով հանձնաժողովի նախագահի տեղակալի պաշտոնը։ Եղել է Պետական դումայի պատգամավորական ակումբի ու «Большая шляпа» թենիսի նախագահական ակումբի հիմնադիրներից մեկը ։ Ռուսաստանի հրեական վեհաժողով հասարակական խորհրդի հիմնադիրներից է, նրա նախագահության անդամներից մեկն ու նախագահը, Համառուսական ադրբեջանական կոնգրեսի կենտրոնական խորհրդի անդամ է , Ալեքսեյ Կուդրինի Քաղաքացիական նախաձեռնության հանձնաժողովի անդամ ։ 2005 թվականին մասնակցել է «Մոսկվացիները հանուն միասնական դեմոկրատական ցուցակի» հասարակական կոմիտեի ստեղծմանը, որն ընտրությունների ժամանակ սատարում էր «Яблоко» և «Աջ ուժերի միություն» կուսակցություններին    ։
Յուլի Գուսմանը բազմիցս հանդես է եկել ընդդեմ նացիոնալիզմի, այլատյացության, հոմոֆոբիայի   ։ Բացասական կարծիք է հայտնել «հոմոսեքսուալության պրոպագանդման» օրենսդրական արգելքի վերաբերյալ։ 2012 թվականին, մասնակցելով «Պատմական գործընթաց» (Исторический процесс) թոք-շոուին, հագուստին ամրացրել է «գեյ» գրառմամբ թղթի կտոր՝ ի նշան խտրականության ենթարկվող փոքրամասնությունների հետ համերաշխության    ։ Եղել է արվեստի գործիչների շարքում, որոնք ստորագրել են այն բաց նամակը, որով կոչ էր արվում կալանքից ազատել «Pussy Riot» խմբի մասնակիցներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացների շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության Պետական դումայի 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Պուրովսկի շրջան
Պուրովսկի շրջան (Пуровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տարկո-Սալե ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 49827 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,46 մարդ/կմ²։
Երեք թագավորությունների պատերազմ
Պատմաբանները այս հակամարտությունների մեջ հաճախ ներառում են 1650-ականներին հաջորդած ապստամբությունները և հակամարտությունները, որոնք շարունակվեցին մինչև 1660 թվականը Ստյուարտների վերականգնումը և որոշ դեպքերում ներառվում է Թոմաս Վենների ապստամբությունը հաջորդ տարի։ Պատերազմները արդյունք էին կրոնական և քաղաքացիական խնդիրների։ Կրոնական խնդիրներից էր, որ միապետն ինքն էր որոշում կրոնական դավանանքի հարցերը, իսկ քաղաքացիները ցանկանում էին ազատ հավատքի իրավունք։ Քաղաքական խնդիրներից էր միապետի իշխանության մի մասի փոխանցումը խորհրդարանին։
Այս պատերազմները ներառում են 1639-1640 Եպիսկոպոսյան պատերազմները, 1641 թվականի Իռլանդիայի ապստամբությունը, 1642–1649 թվականներին Իռլանդիայի համադաշնությունը, 1644-45 թվականների Շոտլանդիայի քաղաքացիական պատերազմը, Իռլեանդիայի Կրոմվելյան նվաճումը 1649 թվականին (ընդհանուր Տասնմեկամյա պատերազմ կամ Իռլանդական համադաշնային պատերազմներ) և Առաջին, Երկրորդ ու Երրորդ Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմները համապատախանաբար 1642–1646, 1648–1649 և 1650–1651 թվականներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:17-րդ դարն Անգլիայում Կատեգորիա:Անգլիայի պատերազմներ Կատեգորիա:17-րդ դարի հակամարտություններ
Ախ, արքայադուստր
Ախ, արքայադուստր (Ах, принцесса!), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ ։ Նկարահանվել է ըստ ուզբեկական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվների։ Հնչում է Օմար Խայամի, Ալիշեր Նավոիի, Նիզամիի, Զահիրեդդին Մուհամմեդ Բաբուրի և այլ բանաստեղծների բանաստեղծություններից։
Սյուժե
Թափառող բանաստեղծը սիրահարվում է իշխանի աղջկան` արքայադստերը։ Ժողովրդին հայտարարում են. «Ով որ կկատարի մեծ իշխանի հրամանը, նա թույլտվություն կստանա ամուսնանալ արքայադստեր հետ ստանա թագավորության կեսը»։ Իշխանն ասում է` «Ես հրամայում եմ բռնել կատաղի վիշապին»։ Շատ ասպետներ շտապում են կատարել իշխանի հրամանը` թագավորության կեսը ստանալու համար։ Երբ նրանք հասնում են, վիշապը կրակ է բաց թողում նրանց վրա, իսկ ասպետները նահանջում են։ Իսկ այս բանաստեղծը սկսում է վիշապի համար կարդալ սիրային բանաստեղծություններ։ Վիշապը հուզվում է, լաց է լինում և անմիջապես գնում է բանաստեղծի հետևից։ Իշխանն ևս մեկ հրաման է արձակում։ «Գնացեք և ոչնչացրեք չար կախարդ Երաշտին»։ Բանաստեղծը կախարդում է կախարդին բանաստեղծություններով, և նա նույնպես լաց է լինում և գնում բանաստեղծի հետևից։ Իշխանը նոր հրաման է արձակում. «Ինձ մոտ բերեք լեռների տիրոջը` Դիվին։ Դիվը լսում է բանաստեղծի բանաստեղծությունները, գնում է նրա հետևից կրկնելով. «Ա՜խ, արքայադուստր»։ Բայց իշխանը չի ցանկանում նրան տալ իր դստերը, այդ ժամանակ Դիվը ծածկում է նրան թանկարժեք քարերով, և իշխանը ճչում է. «Էլի»։ Արքայադուստրը դուրս է գալիս աշտարակից, և բանաստեղծը նրան ավանակով տանում է դեպի հեռուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Էկրան» ստեղծագործական միության մուլտֆիլմեր
Կրում Դրոնչիլով
Կրում Տոդորով Դրոնչիլով (Крум Тодоров Дрончилов, 3 օգոստոսի, 1889, Սամոկով, Բուլղարական իշխանություն - 12 նոյեմբերի, 1925, Սոֆիա, Բուլղարիայի թագավորություն), բուլղարացի աշխարհագրագետ, ազգագրագետ և մարդաբան ։
Կենսագրություն
Կրում Դրոնչիլովը ծնվել է 1889 թվականի օգոստոսի 3-ին Սամոկով քաղաքում ։ Նրա հայրը՝ Տոդոր Դրոնչիլովը, Սամոկովում աշխատել է որպես ուսուցիչ, իսկ պապը՝ Զախարի Դրոնչիլովը, եղել է վանական։ Կրում Դրոնչիլովի հորեղբայրը՝ Ցվետկո Դրոնչիլովը, նույնպես եղել է ուսուցիչ։ Նա մասնակցել է 1876 թվականի հակաթուրքական ապստամբությանը, ձերբակալվել թուրքերի կողմից և մինչև 1884 թվականը եղել կալանքի տակ։ Բուլղարացի օպերային երգչուհի Մարիա Պոպովան նույնպես Կրում Դրոնչիլովի ազգականն է ։
Կրում Դրանչիլովը սովորել է Պլովդիվի ռեալական գիմնազիայում, որն ավարտել է 1907 թվականին։ Մեկ տարի որպես ուսուցիչ աշխատել է Կոնարեում, իսկ դրանից հետո դարձել է Պլովդիվի շրջանային ուսումնարանային տեսչության տեսուչ։ 1909 թվականից մինչև 1914 թվականը Կրում Դրոնչիլովը մարդաբանություն է սովորել Բեռլինի Հումբոլդտի անվան համալսարանում, իսկ հետագայում աշխարհագրություն է ուսումնասիրել Ալբրեխտ Պենկի ղեկավարությամբ։ Պաշտպանել է դոկտորոկան ատենախոսություն «Ներդրում բուլղարական մարդաբանության մեջ» (Принос към антропологията на българите) թեմայով։ Բուլղարիա վերադառնալուց հետո աշխատել է Ազգագրության ինստիտուտում ու Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիային կից թանգարանում։ 1918 թվականից եղել է Անաստաս Իշիրկովի օգնականը Սոֆիայի համալսարանում, իսկ 1923 թվականից նույն համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի աշխարհագրության և ազգագրության ամբիոնի դոցենտ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի ազգագրագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Գեյ
Գեյ (gay), նույնասեռական տղամարդ։ «Գեյ» բառն օգտագործվում է տղամարդկանց սեքսուալ նույնականացման կամ սեքսուալ պահվածքի տեսակետից նշելու համար, անկախ սեռական կողմնորոշումից։ Այն նաև կարող է օգտագործվել որպես ածական՝ տղամարդկանց նույնասեռականության կամ տղամարդկանց միջև գրավչությունները բնութագրման համար։
Անգլերեն ածական, որը սկզբում նշանակում էր «անհոգ», «ուրախ», «վառ»։ Սակայն ժամանակակից անգլերենում (1960-1970-ական թվականներից) այդ բառն օգտագործվում է որպես ածական կամ գոյական տղամարդու նույնասեռականությունը ցույց տալու համար ։
Անգլերենում «գեյ» բառը կարող է օգտագործվել քվիր և նույնասեռական կանանց կամ տղամարդկանց, նրանց ապրելակերպի նկարագրման համար։ Սակայն «լեսբի» տերմինն օգտագործվում է անգլերենում միայն նույնասեռական կանանց նշելու համար։
Ստուգաբանություն
Բառի հիմնական նշանակությունը նշանակալի փոփոխություններ է ունեցել 20-րդ հարյուրամյակի ընթացքում։ Սակայն այն փոփոխություններն անսպասելի չէին՝ նրանք առաջացել են այդ բառի սեռականացված օգտագործման վաղ օրինակներից (մարմնավաճառության, «թեթև պահվածքի» նշման համար) ։
1960-1970-ական թվականներից սկսած «gay» բառն անգլերենում արդեն չէր կարող օգտագործվել այդ իմաստով առանց կրկնակի երանգների կամ քողարկված նշանակության։
1990 թվականի դրությամբ «Gay» հատուկ անունն եղել է 795-րդը տարածմամբ ԱՄՆ-ում ։
Վերջին տասնամյակներին «Gay» բառը սկսել է օգտագործվել այդ թվում նաև որպես հապավում «Good As You» («քեզ պես լավը») նշանակությամբ ։
Բառի ժամանակակից նշանակության ծագում
«gay» տերմինի օգտագործումը նույնասեռականության վերաբերյալ առաջանում է դրա «անհոգ և անկաշկանդ» նշանակության սեռականացված կոննոտացիայի լայնացումից։ Սկզբում այդ բառն ավելի լայն օգտագործվում էր հետերոսեքսուալների անկաշկանդ պահվածքի նկարագրման համար, ինչպես, օրինակ, ժամանակին հայտնի «gay Lothario» («անհոգ Լոտարիո») խոսքում ։
1929 թվականի «Քաղցր դառնություն» մյուզիքլը ներառում է «gay» բառի օգտագործման այլ օրինակ, որը ենթադրում է նույնասեռականությունը։ Մյուզիքլում հնչած «Կանաչ մեխակ» երգում 1980-ականների չորս «դենդի» երգում են․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համասեռականություն Կատեգորիա:Հոմոսեքսուալություն Կատեգորիա:Մարդկանց նվաստացուցիչ անվանումներ Կատեգորիա:Բառեր
Արիել Քեբել
Արիել Քեբել (Arielle Caroline Kebbel, ), ամերիկացի դերասանուհի և մոդել։
Կենսագրություն
Արիելան ծնվել և մեծացել է Ֆլորիդա քաղաքում։ Դեռ մանկությունից նա որոշել է դառնալ դերասանուհի։ Ավարտել է դպրոցի կիսամյակը բարձր կրթությամբ։ Մասնակցել է Միսս Ֆլորիդա մրցույթին։ 2005 թվականին մասնակցել է Տաք աղջիկներ մրցույթին և գրավել 95-րդ տեղը Մաքսիմ ամսագրում։
Կարիերա և ֆիլմեր
Առաջին իսկ շաբաթում Լոս-Անջելես մեկնելուց առաջ 2003 թվականին Արիելան ստացել է դեր «Գիլմոր աղջիկները» հեռուստասերիալում։ 2004 թվականին նա նկարահանվել է Հեյզեր Հանկի դերով «Օդային տրանսպորտ» ֆիլմում։ Նաև Օրենք և կարգ ֆիլմում։ 2005 թվականին նկարահանվել «Ամերիկյան կարկանդակ 4։ Երաժշտական ճամբար», իսկ 2006 թվականին ստացել է ճապոնացի ռեժիսոր Տակասի Սիմիձուի «Անեծք 2» ֆիլմում։ Նա բնութագրել է ֆիլմի դերասանուհուն զոհ են բերել «Անեծք 2» ֆիլմում, որպես աղջիկը, որին դուք տեսնում եք նկարահանվել է «Անեծք 2» ֆիլմում, որը ցանկություն է հայտնել նկարահանվելու ։ 2009 թվականին Արիելան նկարահանվել է Վամպիրի օրագրերը հեռուստասերիալում Լեքսի Բրենսոնի դերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Յուրի Իշխանով
Յուրի Պավլովիչ Իշխանով (Юрий Павлович Ишханов, ), խորհրդային քանդակագործ և նկարիչ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1980), պրոֆեսոր (1990), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1995) ։
Կենսագրություն
Յուրի Իշխանովը ծնվել է 1929 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Դաղստանի ԻԽՍՀ Ղզլար քաղաքում։ Մանկությունից հետաքրքրվել է նկարչությամբ։ Ավարտել է հատուկ Հրետանային ուսումնարան Երևանում, ապա աշխատել է որպես նկարիչ-դեկորատորի օգնական Գրոզնի քաղաքի թատրոնում ։ 1948-1953 թվականներին սովորել է Սիմֆերոպոլի Ն. Սամոկիշի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում՝ Կ. Ֆեդչուկի մոտ։ 1959 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը և տեղափոխվել Կրասնոյարսկ։ 1960-1964 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ ԳԱ ստեղծագործական արվեստանոցում՝ Նիկոլայ Տոմսկու մոտ, ինչից հետո վերադարձել է Կրասնոյարսկ ։
1958 թվականից Յուրի Իշխանովը մասնակցել է նկարչական ցուցահանդեսների։ 1961 թվականին դարձել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության անդամ ։ 1964 թվականին տեղի է ունեցել նրա առաջին հաշվետու ցուցահանդեսը ։ 1967-1977 և 1982-1986 թվականներին եղել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Կրասնոյարսկի կազմակերպության նախագահ։ 1968 թվականից մինչև 1992 թվականը եղել է ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության վարչության քարտուղարը Սիբիրի գծով ։
1980 թվականից զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ Եղել է արվեստի ինստիտուտի դեկորատիվ-կիրառական արվեստների ամբիոնի վարիչ, 1987 թվականից՝ Կրասնոյարսկի գեղարվեստի ինստիտուտի քանդակագործության ամբիոնի վարիչ։ 1994 թվականից ղեկավարել է քանդակագործության ստեղծագործական արվեստանոց ։ Նրա աշակերտների թվում են եղել քանդակագործներ Յուրի Կիրեևը, Գալինա Կնյազևան, Կոնստանտին Զինիչը, Դաշի Նամդակովը և այլք ։
Աշխատել է հաստոցային, մոնումենտալ և մոնումենտալ-դեկորատիվ քանդակագործության բնագավառում ։ Նրա աշխատանքներից են՝ «Խակասուհի աղջիկ» («Девушка-хакаска», 1961), «Խոպան մշակող կին» («Целинница», 1962), Անտոն Չեխովի հուշարձան (1995), «1945 թվականի շքերթի մասնակից Տանգիևի դիմանկարը» (Портрет Тангиева, участника парада 1945 года, 1985), Բագրատիոնի հուշարձանը Ղզլարում (1986), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ Վ. Ռոգալի դիմանկարը (1991), Ս. Կիրովի հուշարձանը (1988, Կրասնոյարսկ), Ս. Կորոլյովի հուշարձանը (1989, Զելենոգորսկ) և այլն։
Յուրի Իշխանովը մահացել է 2009 թվականի փետրվարի 23-ին Կրասնոյարսկում։ Թաղվել է քաղաքային գերեզմանատանը՝ Պատվավոր քաղաքացիների ծառուղում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կրասնոյարսկի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ
Բուեն Ռետիրո այգի
Բուեն-Ռետիրո այգի (Parque del Retiro de Madrid), Մադրիդ քաղաքի ամենամեծ այգիներից մեկը (Իսպանիա)։ Մինչև 19-րդ դարի վերջը այգին պատկանում էր Իսպանական Միապետությանը, այնուհետև այն դարձավ ազգային պարկ։
Դիրք
Ռետիրո այգին հայտնի է իր մեծ տարածքով, այն զբաղեցնում է 1,4 քառ. կմ տարածք և տեղակայված է քաղաքի կենտրոնական հատվածում։ Շատ մոտ է Ալկալա դարպասներին և մոտ է Պրադո թանգարանին։ Այգում առկա են բազմաթիվ հուշարձաններ, ճեմուղիներ և լիճ, որտեղ տեղի են ունենում բազմազան միջոցառումներ։ Այգին ամբողջությամբ շրջապատված է ներկա քաղաքի կողմից։
Պալատի և այգու պատմություն
1505 թվականին Իզաբելլա I-ի (1474-1504 թթ.) գահակալության ժամանակ Խերոնիմոս վանքը տեղափոխվել է ներկայիս Սան Խերոնիմո էլ Ռեալ եկեղեցի, և նոր եկեղեցի՝ կառուցվեց Իսաբելինո ոճով։ Ֆիլիպ II թագավորը (1556-1598 թվականներ) 1561 թվականին իսպանական արքունիքը տեղափոխեց Մադրիդ։ Նա հանձնարարեցեց ճարտարապետ Խուան Բատիստա Տոլեդոյին ընդլայնել Ռետիրո այգին և ծառերի պուրակներ ձևավորվեցին այնտեղ։
Այգիներն ընդարձակվել են 1620-ական թվականներին, երբ Գասպար դե Գուսմանը արքային հանձնեց մի քանի թաղամասեր՝ որպես հանգստի վայրեր օգտագործելու համար։ Գուսմանը վճռեց կառուցել մի վայր, որը դուր կգար թագավորին։ Մի պալատ, որը կգերազանցեր նախորդ դարում կառուցված հռոմեական կառույցներին։
1630-ական թվականներին ճարտարապետներ Ջիովաննի Բատտիստա Կրեսչենսիի և Ալոնսո Կարաբոնելի ղեկավարությամբ մի քանի շենքեր կառուցվեցին, որոնցից երկուսը դեռևս կանգուն են՝ Կասոն դել Բուեն Ռետիրոն և Սալոն դե Ռեինոսը։ Նրանց պատերը զարդարված են Դիեգո Վելասկես և Ֆրանսիսկո Սուրբարան նկարիչների նկարներով և Լուկա Ջորդանոյի ֆրեսկոներով ։
1665 թվականին Ֆիլիպ IV-ի մահից հետո այգիները հայտնվում են լքված վիճակում, սակայն վերականգնվում են, և 1767 թվականին բացվում են հանրության առաջ, իսկ 1868 թվականին դառնում են համայնքի սեփականություն ։
Բուեն Ռետիրո պալատը օգտագործվել է մինչև Չարլզ III-ի գահակալման ժամանակաշրջանը։ Այն մեծ մասամբ ավերվել է Առաջին ֆրանսիական կայսրության հետ ընթացող Պիրենեյան պատերազմների (1807-1814) ժամանակ։
1930-1940-ական թվականներին նոր այգիների ստեղծումը վերագրվում են ավագ այգեգործ Սեսիլիո Ռոդրիգեսին, որը նախագծեց և կառուցեց վարդերի պարտեզը։
Առանձնահատկություններ
Այգու հյուսիսային կողմում է գտնվում արհեստական Ռետիրո լճակը, իսկ դրա կողքին՝ Ալֆոնսո XII-ի հուշարձանը։
Ռոզալեդա վարդերի պարտեզը ներառում է զանազան տեսակների վարդեր, որնք շրջափակում են Detalhe da fonte do Anjo Caído (Ընկնող հրեշտակ) արձանը։ Այն կանգնեցվել է 1922 թվականին, որի հիմնական քանդակի հեղինակը Ռիկարդո Բելվերն է (1845-1924), ով ոգեշնչվել է Ջոն Միլթոնի Կորուսյալ դրախտ ստեղծագործությունից ։ Հայտնի է, որ այս արձանը Սատանայի միակ հանրային հուշարձանն է ։
Պասեո դե լա Արգենտինան, որը հայտնի է որպես Պասեո դե լաս Էստատուաս («Քայլող արձան»), ձևավորված է արքայական պալատի թագավորների արձաններով, որոնք կերտվել են 1750-1753 թվականներին։
Ռետիրո այգում է գտնվում նաև Մեռյալների անտառը, որը նվիրված է 2004 թվականի մարտի 11-ին տեղի ունեցած ահաբեկչության 191 զոհերին։
Գործունեություն
Մայիսի վերջից մինչև հոկտեմբերի սկիզբը յուրաքանչյուր կիրակի կեսօրին Banda Sinfónica de Madrid նվագախումբը տալիս է համերգներ։
Այգում տեղի են ունենում նաև գրքի տոնավաճառներ։ Ոչ միայն կա գրքի ամենամյա տոնավաճառներ, այլև օգտագործված գրքերի դարակաշարեր, որտեղ մարդիկ իրենց օգտագործած գրքերը, ամսագրերը կամ թերթերը փոխարինում են մեկ ուրիշով։ Տարվա կտրվածքով տեղի են ունենում նաև բազմապիսի միջոցառումներ, ինչպիսիք են՝ համերգներ, հրավառություններ ։ Կա նաև երիտասարդների և մեծահասակների համար նախատեսված բացօթյա վարժարան, ինչպես նաև բազմաթիվ խաղահրապարակներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զբոսայգիներ Կատեգորիա:Իսպանիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Մադրիդի այգիներ
Հեկտորը Պարիսին կոչում է կռվի
«Հեկտորը Պարիսին կոչում է կռվի», ավստրիացի նկարչուհի Անգելիկա Քաուֆմանի նկարը, որը գտնվում է Պետական Էմիտաժի հավաքածուում։
Առաջին պլանում պատկերված է բազկաթոռում նստած Պարիսը, նրա ոտքի մոտ աղեղ է դրված։ Պարիսի աջ կողմում կանգնած է Հեղինեն, նրա հետ են սպասուհիները։ Ձախ կողմում կանգնած է զինավառ Հեկտորը՝ ձեռքին նիզակ, և ցույց է տալիս կամարի կողմը, որը երևում է հետին պլանում (Ն. Նիկուլինի կարծիքով՝ կամարը խորհրդանշում է Տրոյայի Սկեսական դարպասներ, որոնք տանում էին դեպի ճակատամարտի դաշտը)։ Մեջտեղից ձախ գտնվում է դժվարընթեռնելի գրությունը և ամսաթիվ՝ ''Angelica Kaufmann pinx. Anno 1775''։ Ներքևի աջ մասում կարմիր ներկով դրված է 2894 համարը. այդ թվերը համապատասխանում են Էրմիտաժի 1797 թվականի ձեռագիր գրացուցակում նկարի համարին։