cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արեգակնային համակարգի մոդել Զագրեբում
Նկարագրություն
Հորինվածքի կենտրոնը «Վայրէջք կատարած արև» քանդակն է։ Այն ստեղծել է Իվան Կոժարիչը և առաջին անգամ ցուցադրել է 1971 թվականին Խորվաթիայի ազգային թատրոնի մոտ, որտեղ որոշ ժամանակ անց այն ենթարկվել է կրակի ազդեցությանը և էականորեն վնասվել։ Այդ ժամանակից ի վեր «Արևի» տեղակայման վայրը մի քանի անգամ փոխվել է, և 1994 թվականից այն, դեռևս վնասված տեսքով, գտնվում է Բոգովիչևայի փողոցում՝ Շվեյցարիայի դեսպանատան մոտ։ Դա մոտ երկու մետր տրամագծով սովորական բրոնզե գունդ է։
Զերրույում
Զերրույում, ձոր Կիլիկիայում, Այնթապի և Հռոմկլայի միջև։ Այստեղից անցնող ճանապարհներից մեկը, Եփրատը կտրելով տանում է դեպի Հռոմկլայի գավառակի կենտրոն Խալֆեթի ավանը, իսկ մյուսը՝ Հռոմկլա բերդը ։
Արեգակնային համակարգի մոդել Զագրեբում
Նկարագրություն
2004 թվականին նկարիչ Դավոր Պրեյսը Զագրեբում անցկացնում էր իր երկշաբաթյա ցուցահանդեսը, իսկ մեկնելուց առաջ քաղաքում տեղակայեց չժանգոտող պողպատից պատրաստված ինը ոլորտներ, որոնք խորհրդանշում էին Արեգակնային համակարգի մոլորակները ։ «Մոլորակների» չափսերը և դրանց հեռավորությունը «Արեգակից» ունեն 1:680000000 մասշտաբ։ Այս աշխատանքը Պրեյսն իրականացրել է առանց հրապարակելու։ Այդ պատճառով այն, որ Զագրեբում գտնվում է ամբողջ Արեգակնային համակարգը, գիտեն շատ քչերը, նույնիսկ քաղաքացիներից շատերը տեղյակ չեն դրա մասին ։ Բոլոր «ինը մոլորակները» գտնելու առաջին փորձը կատարվել է 2004 թվականի նոյեմբերին Խորվաթիայի ֆիզիկական ընկերության ուսանողների վեբ-ֆորումում ։
Զերրույում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձորեր այբբենական կարգով
Արեգակնային համակարգի մոդել Զագրեբում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի արվեստ Կատեգորիա:Զագրեբ Կատեգորիա:Արեգակնային համակարգ Կատեգորիա:1971 հիմնադրումներ
Եռակի կապ
Եռակի կապը քիմիայում կապ է երկու ատոմների միջև, որը ներառում է վեց կապող էլեկտրոն՝ կովալենտային մեկ կապում սովորական երկուսի փոխարեն։ Եռակի կապերն ավելի ամուր են, քան համարժեք մեկ կամ կրկնակի կապերը՝ երեքի կարգով։ Ամենատարածված եռակի կապը ազոտի N2 մոլեկուլում է, երկրորդ ամենատարածվածը ածխածնի երկու ատոմների միջև է, որը կարելի է գտնել ալկիններում։ Եռակի կապ պարունակող այլ ֆունկցիոնալ խմբեր են ցիանիդները և իզոցիանիդները։ Որոշ երկատոմային մոլեկուլներ, ինչպիսիք են դիազոտը և ածխածնի մոնօքսիդը, նույնպես ունեն եռակի կապ։ Կմախքի բանաձևերում եռակի կապը գծվում է որպես երեք զուգահեռ գծեր (≡) երկու միացված ատոմների միջև ։
Կապ
Կապի տեսակները կարելի է բացատրել ուղեծրի հիբրիդացման տեսանկյունից։ Ացետիլենի դեպքում ածխածնի յուրաքանչյուր ատոմ ունի երկու sp-օրբիտալ և երկու p-օրբիտալ։ Երկու sp-օրբիտալները գծային են 180° անկյուններով և զբաղեցնում են x առանցքը (դեկարտյան կոորդինատային համակարգ)։ p- ուղեծրերը ուղղահայաց են y առանցքի և z առանցքի վրա։ Երբ ածխածնի ատոմները մոտենում են միմյանց, sp ուղեծրերը համընկնում են՝ ձևավորելով sp-sp սիգմա կապ։ Միաժամանակ pz-օրբիտալները մոտենում են և միասին կազմում են pz-pz պի-կապ։ Նմանապես, մյուս զույգ py-օրբիտալները կազմում են py-py pi-կապ։ Արդյունքը մեկ սիգմա կապի և երկու pi կապի ձևավորումն է։
Կռացած կապի մոդելում եռակի կապը կարող է ձևավորվել նաև երեք sp3 բլթերի համընկնման արդյունքում՝ առանց pi-կապ ստեղծելու անհրաժեշտության ։
Եռակի կապը թթվածնից ծանր տարրերի միջև
Թթվածնից ծանր շատ տարրեր կարող են ձևավորել եռակի կապեր։ Տարածված են B-խմբի մետաղների համար։ Հեքսա(տերտ-բուտօքսի)դիտունգստրեմ(III) և հեքսա(տերտ-բուտօքսի)դիմոլիբդեն(III) հայտնի օրինակներ են։ M-M հեռավորությունը մոտավորապես 233 պիկոմետր է ։ W2 միացությունը հատուկ ուշադրություն է գրավել ալկինների հետ իր ռեակցիաների համար, ինչը հանգեցնում է RC≡W(OBut)3 բանաձևի մետաղ-ածխածին եռակի կապով միացությունների ։
Օլգա Կարապետյան
Օլգա Կարապետյան, ռուս ճարտարապետ, Սոլիկամսկի գլխավոր ճարտարապետը (ճարտարապետության և քաղաքաշինության կոմիտեի նախագահ):
Կենսագրություն
Ծնվել է 1958 թվականին Սվերդլովսկի մարզի Կրասնոուֆիմսկում: 1982 թվականին ավարտել է Սվերդլովսկի ճարտարապետական ինստիտուտը։ Աշխատել է Պերմի, Սվերդլովսկի, Տոբոլսկի, Սոլիկամսկի նախագծային ինստիտուտներում։ Սոլիկամսկի գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնում Օլգա Կարապետյանն աշխատել է 2007 թվականի փետրվարից: Արդեն Օլգա Կարապետյանին հանձնվել է Սոլիկամսկի գլխավոր հատակագիծը, որը ենթադրում է քաղաքի տարածքի մասսայական կառուցապատում փոքր հարկայնության տներով, այդ թվում ՝ ինքնակամ կառուցված օբյեկտների քանդման հաշվին ։
Օլգա Կարապետյանի սպանություն
Սպանվել է 2010 թվականի մարտի 18-ին իր տան մուտքի մոտ՝ սրտի կրակոցից։ «Մարտի 18-ի առավոտյան, ժամը 8-ի և 9-ի սահմաններում, Կլեստովկա թաղամասում հայտնաբերվել է կնոջ դիակ՝ բռնի մահվան նշաններով։ Փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ՝ ՌԴ ՔՕ-ի «սպանության» առաջին հոդվածի 105-րդ մասով։ Կատարվել է նախաքննություն»: Սոլիկամսկ է մեկնել քննչական-օպերատիվ խումբ Պերմի երկրամասի քննչական-օպերատիվ խմբի հրամանատար Սերգեյ Սարապուլցևի ղեկավարությամբ։ Բացի այդ, քրեական գործի հետաքննության համար ներգրավվել են քննչական վարչության քրեագիտության բաժնի մասնագետներ՝ դրա ղեկավար Վլադիսլավ Էքկերտի գլխավորությամբ ։ Վախենալով ԶԼՄ-ների կողմից այդ սպանությունը լռեցնելուց՝ Օլգա Կարապետյանի որդին ողբերգության մասին տեղեկատվությունը տեղադրել է իր բլոգում՝ դիմելով ընկերներին և ընթերցողներին՝ իրենց բլոգներում այդ տեղեկատվությունը կրկնօրինակելու խնդրանքով ։
Հազարավոր բլոգերներ վերահրապարակել են այդ հաղորդագրությունը, ներառյալ Պերմի երկրամասի նահանգապետ Օլեգ Չիրկունովը ։
2014 թվականի փետրվարին Պերմում դատավճիռ կայացվեց երկու տղամարդկանց նկատմամբ, որոնք սպանեցին Օլգա Կարապետյանին ։ Երդվյալ ատենակալների կոլեգիայի որոշման հիման վրա երկու հանցագործներն էլ մեղավոր են ճանաչվել ՌԴ ՔՕ 105 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով (սպանություն վարձույթով) ։ 27-ամյա հանցագործը ստացել է 23 տարվա պատիժ, իսկ 46-ամյան՝ 15 տարվա ։ Հանցագործության պատվիրատուի ինքնությունը քննությամբ դեռևս պարզված չէ, սակայն համարվում է, որ սպանության դրդապատճառը ճարտարապետի մասնագիտական գործունեությունն է ։
Ստեփանոս եպիսկոպոս
Ստեփանոս Եպիսկոպոս (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ), 13-րդ դարի հայ ժամանակագիր։ Հավանաբար եղել է Սյունիքի Նորավանքի (Վայոց ձոր) եպիսկոպոսը։ Շարունակել է Սամվել Անեցու «Հավաքմունք ի գրոց պատմագրաց» ժամանակագրական երկը՝ հակիրճ ներածականից հետո շարադրելով մոտ հարյուր տարվա (1193— 1290) պատմական իրադարձություններ։ Ստեփանոս Եպիսկոպոսի երկում կարևոր տեղեկություններ կան Հայաստանի, Կիլիկիայի և Վրաստանի քաղաքական իրավիճակի, Զաքարյանների մղած ազատագրական պատերազմների, մոնղոլական և մամլուքյան նվաճումների, Հուլավյանների գահակալման կռիվների և այլնի վերաբերյալ։
Ստեփանոս Եպիսկոպոսի երկը նախկինում սխալմամբ վերագրվել է պատմիչ Ստեփանոս Օրբելյանին և հրատարակվել նրա անունով («Ժամանակագրություն», 1942)։
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ պատմիչներ Կատեգորիա:Սյունիքի եպիսկոպոսներ
Կատալոնիայի Հանրապետություն (2017)
Կատալոնիա (Catalunya, Cataluña; Catalonha), պաշտոնապես՝ Կատալոնիայի հանրապետություն (República Catalana, República Catalana, Republica Catalana), հիմք ընդունելով իրենց կողմից անցկացված անկախության հանրաքվեն (2017 թվականի հոկտեմբերի 27-հոկտեմբերի 31-ը) ինքնահռչակ, չկայացած պետություն Եվրոպայի հարավ-արևմուտքում ,Կատալոնիայի տարածքում (համաձայն Իսպանիայի վարչական բաժանման մտնում է Իսպանիայի թագավորության մեջ)։ Համաձայն Իսպանիայի կանոնադրության՝ հանրաքվեի արդյունքներն ու դրանց հիման վրա կատարված հետագա գործողությունները, իրավաբանորեն ճանաչվել են առ ոչինչ։ Հոկտեմբերի 30-ին Կատալոնիայի խորհրդարանը ընդունեց իսպանական կառավարության որոշումը՝ ինքնալուծարման մասին ու մինչև արտահերթ ընտրությունները դադարեցրեց իր աշխատանքը ։ Հոկտեմբերի 31-ին Իսպանիայի սահմանադրական դատարանը, հիմք ընդունելով Իսպանիայի սահմանադրության 161.2 հոդվածը, չեղարկեց Կատալոնիայի անկախության մասին հռչակագիրը ։ Կատալոնիայի հանրապետության ղեկավար Կառլես Պուչդեմոնը ու չճանաչված պետության մի քանի նախարարներ ներկայումս գտնվում են Բելգիայում, այդտեղից կոչ անելով Կատալոնիայի բնակչությանը, ոչ բռնի դիմադրություն ցույց տալ իսպանական կառավարությանը ։ Ինչպես նաև նրանք կոչ էին անում օգտագործել դեկտեմբերի 21-ի ընտրությունները Կատալոնիայի հանրապետության ամրապնդման համար ։ 2018 թվականի մարտի 25-ին Կարլես Պուչդեմոնի նկատմամբ, Իսպանիայի Գերագույն դատարանի կողմից կրկին հայտարարվեց միջազգային հետախուզում. նա ձերբակալվեց ու կալանավորվեց գերմանական ոստիկանության կողմից Դանիայի հետ սահմանը հատելու ժամանակ (Բելգիայի ճանապարհին) ։
Տարածքը՝ 32 108 կմ² է ։
Մայրաքաղաքը՝ Բարսելոնան։ Պետական լեզուներն են՝ կատալաներեն, իսպաներեն ու արաներեն։
Աշխարհագրություն
Կատալոնիան գտնվում է Պիրենեյան թերակղզու հյուսիս-արևելյան մասում։ Հյուսիսում սահմանակցում է Ֆրանսիային ու Անդորրային, արևմուտքում՝ Իսպանիային, արևելքում ու արևմուտքում ողողվում է Միջերկրական ծովով։
Ծովափային գիծը կազմում է մոտ 580 կմ։ Ամենաբարձր գագաթը Էստան է (3143 մ), գտնվում է երկրի հյուսիսային մասում՝ Պիրենեյան լեռներում։
Փարիզի կոմունա (1789-1794)
Փարիզի կոմունա (Commune de Paris), 1789–1794 թվականներին Փարիզի քաղաքային ինքնավարության օրգան Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ։ Ստեղծվել է 1789 թվականի հուլիսին։ 1789 թվականի հուլիս–1791 թվականի սեպտեմբեր ժամանակահատվածում Փարիզի կոմունայում գերակշռել են չափավոր լիբերալ-ներկայացուցիչները՝ fելյանները, օրենսդիր ժողովի ժամանակ (մինչև միապետության տապալումը)՝ հանրապետականները՝ ժիրոնդիաոները։
Կատալոնիայի Հանրապետություն (2017)
Պատմություն
Կատալոնիայի հիմնադրման ամսաթիվը համարվում է 988 թվականը, երբ Բարսենոլայի կոմս Բորրել II-ը հռչակեց իր կոմսության անկախությունը Ֆրանկական թագավորությունից։
Փարիզի կոմունա (1789-1794)
1792 թվականի օգոստոսի 10-ի գիշերը Փարիզի կոմունային փոխարինած, այսպես կոչված, ապստամբական Փարիզի կոմունա (որի մեծամասնությունը կազմում էին յակոբինյանները) մեծ դեր խաղաց միապետության տապալման, օտարերկրյա ինտերվենտներից Փարիզի և Ֆրանսիայի պաշտպանության կազմակերպման գործում։
Կատալոնիայի Հանրապետություն (2017)
Պատմություն
XII դարում Արագոնի թագավորի աղջկա ու ժառանգուհի Պետրոնելայի ու Բարսելոնայի կոմս Ռամոն Բերենգեր IV-ի ամուսնության արդյունքում, Կատալոնիան մտավ Արագոնի թագավորության կազմի մեջ։ 1516 թվականին Կաստիլիան ու Արագոնը միավորվեցին Իսպանիայի թագավարության մեջ։ XVIII դարի սկզբում Կատալոնիան ու Արագոնը կորցրեցին իրենց ինքնավարությունը։
Դոմուսչայ
Դոմուսչայ, գետ Միջերկրական ծովի ավազանում, Պիռամոս գետի վտակը։ Հոսում է Ջիբելիբերեքեթի շրջանով, Օսմանիե քաղաքի միջով ։
Կատալոնիայի Հանրապետություն (2017)
Պատմություն
1873, 1931 ու 1934 թվականներին Կատալոնիայի կառավարությունը ձեռնարկեց Իսպանիայից առանձնանալու փորձեր, որոնք հաջողությամբ չպսակվեցին։ 1979 թվականին Կատալոնիան ինքնավարություն ստացավ ։
Փարիզի կոմունա (1789-1794)
Յակոբինյան դիկտատուրայի (1793-1794) ժամանակ Փարիզի կոմունան հանդիսացավ հեղափոխական՝ իշխանության կարևոր օրգան (նրա անդամներից էին Ժ․ Պաշը, Պ․ Շոմետը, Ժ․ էբերը և ուրիշներ)։ Տերմիդորյան հեղաշրջումից (1794) հետո Փարիզի կոմունայի անդամների մեծամասնությանը, լինելով Մաքսիմիլիեն Ռոբեսպիեռի և նրա կողմնակիցների համախոհները, մահապատժի են ենթարկվել, Փարիզի կոմունան լուծարվել է, իսկ Փարիզը բաժանվել է 12 քաղաքային ինքնավար խորհուրդների։
Դոմուսչայ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի ավազանի գետեր
Կատալոնիայի Հանրապետություն (2017)
Անկախության հռչակում
Կատալոնիան անկախությունը Իսպանիայից հռչակեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։ Այդ կերպ ուժի մեջ մտավ հոկտեմբերի 10-ին 2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի անկախության հանրաքվեի հիման վրա կնքված անկախության հռչակագիրը, որտեղ 90 %-ը քվեարկել էր Իսպանիայի կազմից ինքնավարության դուրս գալու օգտին ։
Հոկտեմբերի 29-ին Կատալոնիայում ցույց անցկացվեց ընդդեմ ինքնավարության անկախության։ Տարբեր հաշվարկներով Իսպանիայի դրոշով փողոց են դուրս եկել 300 հազարից մինչև մեկ միլիոն մարդ ։
Հոկտեմբերի 30-ին Կատալոնիայի խորհրդարանն ընդունեց իսպանական կառավարության որոշումը ինքնալուծարման մասին ու դադարեցրեց իր աշխատանքը մինչև արտահերթ ընտրությունները ։
Շևչենկո (գյուղ, Ռոզովի գյուղական խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 490 մարդ։
Կատալոնիայի Հանրապետություն (2017)
Անկախության հռչակում
Հոկտեմբերի 31-ին Իսպանիայի սահմանադրական դատարանը, հղում անելով Իսպանիայի սահմանադրության 161.2 հոդվածին, չեղարկեց Կատալոնիայի անկախության հռչակագիրը ։
Միջազգային-իրավական կարգավիճակ
Ոչ մի սուվերեն պետություն չճանաչեց Կատալոնիայի հանրապետության անկախությանը։ Շատ երկրներ, մասնավորապես՝ Բրազիլիան, Մեծ Բրիտանիան, Գերմանիան, Իտալիան, Չինաստանը, ԱՄՆ-ն, Ֆրանսիան ու տասնյակ այլ երկրներ հանդես եկան Կատալոնիայի հանրապետության անկախության չճանաչման ու Իսպանիայի տարածքային ամբողջականության աջակցման հայտարարություններով։ Բելգիան ու Ռուսաստանը հայտարարեցին այն մասին, որ ճանաչում են Կատալոնիայում տեղի ունեցածը Իսպանիայի ներքին գործ ու կոչ անում հակամարտության կողմերին երկխոսության։
Շևչենկո (գյուղ, Ռոզովի գյուղական խորհուրդ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կատալոնիայի Հանրապետություն (2017)
Միջազգային կառույցների արձագանք
Լինելով Իսպանիայի ինքնավար համայնք, Կատալոնիան մտնում էր Եվրոպական միության կազմի, եվրոգոտու ու Շենգեն գոտու մեջ։ Հարցը նրանում է՝ Կատալոնիան անկախանալով Իսպանիայից կպահպանի ԵՄ-ի ու նրա հետ կապված միջազգային ինստիտուտների անդամակցությունը կամ ստիպված է հեռանալ, այս հարցը լայն քննարկումների առիթ դարձավ կատալոնական անկախության հռչակագրի ժամանակ։ ԵՄ-ի հիմնարար փաստաթղթերում ոչինչ չի ասվում Եվրամիության կազմ ԵՄ անդամ-պետությունից առանձնացած պետություն ընդունելու մասին, չնայած նման առաջարկ եղել է Շոտլանդիայի անկախության հանրաքվեի ժամանակ ։ Համաձայն «Պրոդիի դոկտրինայի», հնչեցված Եվրոպական հանձնաժողովում, պետությունը, որը դուրս է եկել ԵՄ-ի ուրիշ պետություն-անդամից պետք է կրկին անդամակցության հայտ ներկայացնի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ Կատեգորիա:Կատալոնիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Կատալոնիայի պատմություն
Կաստելսանտանջելո սուլ Ներա
Կաստելսանտանջելո սուլ Ներա (Castelsantangelo sul Nera), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 323 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 5 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 70 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0737։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Տասներկուերորդ գիշեր
«Տասներկուերորդ գիշեր» (Twelfth Night, or What You Will ), պիես, կատակերգություն, որի հեղինակն է Ուիլյամ Շեքսպիրը։ Ունի հինգ գործողություն, անվանվել է տասներկուերորդ գիշերվա տոնի պատվին, որը տեղի է ունենում Սուրբ Ծննդյան ժամանակ։
Առաջին բեմականացումը տեղի է ունեցել 1602 թվականի փետրվարի 2-ին Միդլ Թեմփլ իրավաբանական կազմակերպությունում, Լոնդոնում։
Թվագրում
Ենթադրաբար, Շեքսպիրը պիեսը ավարտել է 1600-ից 1601 թվականներին։ Տղամարդու գլխավոր կերպարը՝ Օրսինոն, հավանաբար ստեղծվել է դուքս Բրաչիանսկի խորհրդով՝ իտալացի արիստոկրատ, ով այցելել էր Լոնդոն 1600-1601 թվականների ձմռանը։
Սյուժե
Կոմսուհու երկարատև սուգը նրա հորեղբայր Թոբի Բելչի սրտով չէ։ Թոբին գինեմոլ է ու զվարճասեր։ Կոմսուհի Օլիվիայի սենեկապետուհին հայտնում է Թոբիին, որ իր տիրուհին դժգոհ է հորեղբոր և նրա բարեկամ Էնդրյու Էգյուչիկի անվերջ խնջույքներից։ Էնդյուն, իմանալով դա, ուզում է հեռանալ, սակայն Թոբին համոզում է նրան մնալ ևս մեկ ամիս։ Կոմսուհուն այցելում է Վիոլան, սակայն չի կարողանում կատարել իր առաքելությունը։ Կոմսուհին չի սիրում դուքսին։ Կոմսուհու ուշադրության կենտրոնում է հենց ինքը՝ Վիոլան։ Օլիվիան հավանում է «տղային» և սկսում է համոզել իրենից որպես նվեր ընդունել մատանի։
Վիոլայի եղբայրը հայտնվում է Իլիրիայում իր կյանքը փրկած նավապետ Անտոնիոյի հետ։ Կարծում է, թե քույրը մահացել է։ Նավապետը գաղտնի ուղեկցում է երիտասարդին, որը որոշել է մնալ Իլիրիայում և բախտ որոնել դուքսի մերձավորությամբ։ Օլիվիայի տանը սըր Թոբին և սըր Էնդրյուն գինի են խմում և երգեր են երգում։ Մարիան զուր փորձում է նրանց հանգստացնել։ Գալիս է ծառայապետ Մալվոլիոն, ով մանրախնդիր ու տհաճ անձնավորություն է։ Չկարողանալով կարգի բերել հարբեցողներին՝ հեռանում է։ Մարիան ասում է, որ հաճույքով չար կատակ կխաղար այդ «ավանակի» գլխին։ Պատրաստվում է սիրային նամակ գրել նրան Օլիվիայի անունից։
Դուքսի պալատում ծաղրածուն փորձում է ուրախացնել իր տիրոջը։ Օրսինոն շարունակում է կոմսուհու սիրտը գրավելու ծրագրեր մշակել։ Համոզում է Վիոլային նորից գնալ կոմսուհու մոտ։ Վիոլան ասում է, որ ինչ-որ մեկը կարող է սիրահարված լինել դուքսին, ինչպես որ դուքսը կոմսուհուն՝ ակնարկելով իրեն։ Օրսինոն հայտարարում է, որ կնոջ կուրծքը չի կարող կրել իր տածած զգացմունքը։
Սըր Թոբին և համախոհները ծիծաղում են՝ լսելով, թե ինչպես է Մալվոլիոն բարձրաձայն խորհրդածում իր տիրուհու հետ ամուսնության մասին։ Գտնելով Մարիայի կեղծ նամակը՝ նա անմիջապես եզրակացնում է, որ ընտրյալը, ում հասցեագրված է այն, ինքն է։ Որոշում է անշեղորեն հետևել նամակում տրված խորհուրդներին, որոնք հորինել է Մարիան՝ Մալվոլիոյին հնարավորինս ավելի ծիծաղելի կացության մեջ դնելու համար։
Օլիվիայի այգում Վիոլան և Ֆեստեն սրամտություններ են փոխանակում։ Այնուհետև Վիոլան զրուցում է Օլիվիայի հետ։ Սըր Էնդրյուն վիրավորված է նրանից, որ իր ներկայությամբ կոմսուհին հաճոյախոսում է դուքսի ծառայի հետ, և սըր Թոբին խորհուրդ է տալիս նրան մենամարտի կանչել ծառային։
Անտոնիոն փողոցում հանդիպում է Սեբաստիանին և բացատրում է, որ չի կարող ուղեկցել նրան, քանի որ նա ժամանակին ծովում կռվել է դուքսի նավատորմի դեմ և նրան կարող են ճանաչել։ Պայմանավորվում են հանդիպել մի ժամից հյուրանոցում։ Անտոնիոն տալիս է ընկերոջը իր քսակը։ Մալվոլիոն մեջբերում է Օլիվիային տողեր իբրև թե նրա նամակից։ Օլիվիային թվում է, թե ծառայապետը խելագարվել է։ Սըր Թոբին հանձնարարում է Մալվոլիոյին կարգի բերել գործը, և հորեղբայրը փակում է ծառայապետին նկուղում։ Հետո մենամարտի է գրգռում սըր Էնդրյուին և «Ցեզարիոյին»։ Մենամարտին է խառնվում մոտերքով անցնող Անտոնիոն։ Կարծելով, թե Վիոլան Սեբաստիանն է, փրկում է նրան և կռվի է բռնվում սըր Թոբիի հետ, որը բարկանում է, որ իր կատակը չստացվեց։ Վրա հասած ոստիկանները ձերբակալում են Անտոնիոյին։ Անտոնիոն, որը կարծում է, թե Վիոլան Սեբաստիանն է, ետ է խնդրում իր քսակը, որը հիմա նրան պետք կգա։ Նավապետին, որը զայրանում է, որ Վիոլա-Սեբաստիանը իրեն չի ճանաչում, տանում են։ Վիոլան հասկանում է, որ եղբայրը ողջ է, անչափ ուրախանում է։ Փողոցում սըր Էնդրյուն, տեսնելով իր հակառակորդին, որի հետ մենամարտն ընդհատվեց, մոտենում և ապտակում է նրան։ Բայց դա ոչ թե Վիոլան է, այլ Սեբաստիանը։ Սըր Էնդրյուն ծեծվում է։ Սըր Թոբին ուզում է պաշտպանել նրան, բայց Սեբաստիանը մերկացնում է սուրը։ Վրա հասած Օլիվիան ընդհատում է կռիվը և հեռացնում է հորեղբորը։ Օլիվիան տուն է տանում Սեբաստիանին և կարծելով, թե դա «Ցեզարիոն» է, առաջարկում է ամուսնանալ։ Ապշած երիտասարդը համաձայնում է։ Օլիվիան առաջին իսկ հայացքից գերում է նրա սիրտը։ Ուզում է խորհրդակցել Անտոնիոյի հետ, բայց սա անհետացել է։ Այդ ընթացքում ծաղրածուն, խղճալով նկուղում փակված Մալվոլիոյին, նրան մոմ և գրելու պիտույքներ է բերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շեքսպիրի պիեսներ Կատեգորիա:Կատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Նախակորիզավոր
Նախակորիզավոր կամ Պրոկարիոտ է կոչվում կորիզ չունեցող բջիջները։ Այն ունի հետևյալ հատկանիշները.
Դրյու Ֆաուսթ
Դրյու Ջիլփին Ֆաուսթ (Drew Gilpin Faust, ), ամերիկացի պատմաբան, Հարվարդի համալսարանի առաջին կին նախագահը (2007-2018)։
Նախակորիզավոր
Նախակորիզավորների կառուցվածք
Նախակորիզավորների բջիջն արտաքինից ծածկված է բջջապատով։ Անմիջապես բջջապատի տակ պլազմային թաղանթն է, որին հաջորդում է ցիտոպլազման։
Դրյու Ֆաուսթ
Կենսագրություն
Մանկությունն անցկացրել Է Վիրջինիայի Կլարկ-Քանթրի փոքրիկ քաղաքում։
Կրթությունը ստացել է Բրին-Մար քոլեջում (AB, 1968) և Փենսիլվանիայի համալսարանում (մագիստրոս՝ 1971, փիլիսոփայության դոկտոր՝ 1975), այնտեղ սկսվել է նաև նրա գիտական գործունեությունը, որն իրականացվել է ԱՄՆ հարավի պատմության ուսումնասիրությամբ քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ և առաջ։ Նրա հետազոտությունները բարձր են գնահատվել գործընկերների կողմից։
Նախակորիզավոր
Նախակորիզավորների կառուցվածք
Նախակորիզավորները չունեն ձևավորված կորիզ և մի շարք օրգանոիդներ՝ միտոքոնդրիումներ, էնդոպլազմային ցանց, վակուոլներ, լիզոսոմներ պլաստիդներ, գոլջիի ապարատ։ Կորիզին փոխարինում է նրա համարժեք նյութը՝նուկլեոիդը։ Այն ժառանգական տեղեկատվություն է պարունակում տվյալ բջջի մասին։ Նախակորիզավորների ցիտոպլազմայում են ռիբոսոմները, իսկ կապտականաչ ջրիմուռներում ու որոշ բակտերիաներում՝ ֆոտոսինթեզ կատարող գունանյութը։ Բակտերային բջիջները լինում են գնդաձև (կոկեր), ձողիկաձև (բացիլներ), պարույրաձև և այլն։
Դրյու Ֆաուսթ
Կենսագրություն
2001 թվականին նա դարձել է Ռեդքլիֆի հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտի դեկան։ Նա նաև ընդգրկվել է կառավարման և այլ հետազոտական կենտրոնների կազմի մեջ։
2006 թվականի հունիսի 30-ին Հարվարդի այն ժամանակվա նախագահ Լոուրենս Սամերսը հրաժարական տվեց գիտական գործունեության մեջ նրա հաջողությունների վերաբերյալ իր հայտարարությունների հետ կապված սկանդալից հետո։ 2007 թվականի փետրվարի 8-ին հայտարարվեց այդ պաշտոնում Դրյու Ֆաուսթի նշանակման մասին։
Նախակորիզավոր
Նախակորիզավորների կառուցվածք
Կատեգորիա:Տաքսոնոմիա Կատեգորիա:Պրոկարիոտներ Կատեգորիա:Բջջաբանություն
Դրյու Ֆաուսթ
Կենսագրություն
Նա նաև զբաղեցրել է Լինքոլնի պրոֆեսորի պաշտոնը ամերիկյան պատմության ֆակուլտետի արվեստի և Հարվարդի գիտությունների։
Ամերիկյան ակադեմիայի անդամ։ Ամերիկյան պատմաբանների և ամերիկյան փիլիսոփայական հասարակության անդամ։
2007 թվականին Ֆաուսթը ըստ Time ամսագրի ընդգրկվել է աշխարհի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում։ Օքսֆորդի համալսարանի լեզվաբանության պատվավոր դոկտոր (2012) ։
Երկու անգամ ամուսնացած է եղել։ Նրա առաջին ամուսինը Ստեֆան Ֆաուսթն էր, նա բժշկության պատմաբան է։ Ֆաուսթը կրծքագեղձի քաղցկեղ ունի, բայց այդ թեմայով նա հրաժարվում է խոսել մամուլի հետ։
Աշխատանքներ
6 գրքի հեղինակ է (ըստ 2012 թվականի)․
Օբրի Վինսենտ Բերդսլի
Օբրի Վինսենտ Բերդսլի, կամ Բերդսլի (Aubrey Vincent Beardsley; 21 օգոստոսի 1872, Բրայտոն, Սուսեկս կոմսություն 16 մարտի 1898 թվական, Մենթոն,Ֆրանսիա), անգլիացի բանաստեղծ, գրքի նկարազարդող, դեկորատոր, անգլիական «Էսթետիկ շարժման» և ժամանակակից շրջանի վիզուալ արվեստում սիմվոլիզմ ի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Վաղաժամ մահացել է տուբերկուլյոզից։
Մանկություն և պատանեկություն
Ընտանիքի անդամները շուտ նկատեցին, որ իրենց որդին հրաշամանուկ է։ Մի քանի ազնվական ընտանիքների աջակցությամբ սովորել է հայտնի դաշնակահարների մոտ և արդյունքում տասնմեկ տարեկանում սկսել է գրել երաժշտություն և պոեզիա։ 1884 թվականին Օբրին հայտնվեց հանրության մեջ որպես «երիտասարդ երաժշտական ​​ֆենոմեն»՝ նվագելով մի քանի համերգների իր քրոջ հետ։ 1885 թվականի հունվարին նա սկսեց հաճախել Բրայթոնի «Hove and Sussex Grammar School» դպրոցը, որտեղ անցկացրեց իր կյանքի հաջորդ չորս տարիները։ Նա սկսել է նկարել չորս տարեկանից և մոր ուղղորդմամբ վաղ է ծանոթացել անգլիական և ֆրանսիական գրականությանն, իսկ երաժշտության դասերի շնորհիվ գիտակցել է իր ակնառու տաղանդը։ Նրա առաջին բանաստեղծությունները, գծանկարները և մուլտֆիլմերը հայտնվեցին դպրոցական «Անցյալ և ներկա» ամսագրում։ Նա դպրոցի բեմում բեմադրել է պիեսներ, որոնցից մի քանիսը գրավել են թատերագետների ուշադրությունը ։
1888 թվականին Օբրի Բերդսլինպաշտոն է ստանում ճարտարապետի գրասենյակում, այնուհետև՝ աշխատակցի «Guardian Life and Fire Insurance Company» կազմակերպության լոնդոնյան ապահովագրական ընկերությունում։ Այնուամենայնիվ, և՛պրոֆեսիոնալ, և՛ սիրողական ներկայացումները պետք է դադարեցվեին. աշնանը երիտասարդը սկսեց արյուն հազալ ։ 1891 թվականին նկարիչներ Էդվարդ Բըրն-Ջոնս ի խորհրդով, որը նրան ծանոթացրեց Օսկար Ուայլդ ի և Պիեռ Պյուվիս դե Շավանի հետ, Բերդսլին սկսեց զբաղվել կերպարվեստով։ 1892 թվականին նա սկսեց հաճախել Վեսթմինսթերյան արվեստի դպրոց (Վեստմինստերի արվեստի դպրոց), այնուհետև ուսումը շարունակեց պրոֆեսոր Ֆրեդերիկ Բրաունի մոտ ։.
Անձնական կյանք
Բերդսլին և՛ հասարակական մարդ էր, և՛ գաղտնի էքսցենտրիկ։ Նա ասել է. «Ես մեկ նպատակ ունեմ՝ գրոտեսկան։ Եթե ​​ես գրոտեսկ չեմ, ես ոչինչ եմ»։ Ուայլդը, իր պարադոքսալ ոճով, որոշեց, որ Բերդսլին ունի «արծաթե գլխարկի նման դեմք և կանաչ մազեր»։ Մի անգամ նկարիչը հայտնվեց իր հրատարակչի մոտ առավոտյան խալաթով և պոմպերով։ Թեև Բերդսլին կապված էր միասեռական համայնքի հետ, որի մաս էին կազմում բազմաթիվ բրիտանացի էսթետներ, նրա սեռական կողմնորոշման մանրամասները մնում են հարցականի տակ։ Բերդսլիի մտերիմներն էին ահամասեռամոլական Օսկար Ուայլդ ը, Ռոբերտ Ռոս ը, Ալֆրեդ Դուգլաս ը (Բոուսի), Պիեռ Լուի ն, Ջոն Գրեյ ը։ Համանգործակցել է բանաստեղծ-տեսաբան Մարկ-Անդրե Ռաֆալովիչի հետ, ում բանաստեղծությունների գիրքը՝ «Թելը և ուղին», Բերդսլին նկարազարդել է 1895 թվականին։ Նկարչի վատ առողջական վիճակը նպաստեց  արվեստի աշխարհից նրա մեկուսացմանը։
Վերջին տարիներ
1894 -1896 թվականներին (այս ժամանակ նկարիչը աննախադեպ հաջողությունների հասավ Ուայլդ Սալոմեի համար տասնվեց նկարազարդումների հրապարակումից հետո), նրա առողջական վիճակը կտրուկ վատացավ.(1895թվական)։ Սկզբում Օբրին մտածեց առողջանալու, մի փոքր ավելի լավ զգալու և, վերջապես, ևս մեկ ամիս ապրելու մասին։ Այդ ժամանակ նա Ռաֆալովիչին գրեց. «Ես գիտեմ, իմ հիվանդությունը մահացու է, բայց ես վստահ եմ,որ հնարավոր է դրա ընթացքը դանդաղեցնել։Ինձ հիմար մի համարեք, որ մի քանի ամիս էսպես անիմաստ պայքարում եմ, բայց կհասկանաք, որ այդ տարիներն ինձ համար շատ պատճառներով կարող են արժեքավոր լինել։ Հաճույք եմ ստանում,երբ սկսում եմ մտածել երկու-երեք պատկերազարդ գիզմո հրապարակելու մասին»։ 1897 թվականի մարտի 31-ին Բերդսլին հյուրընկալվեց կաթոլիկ եկեղեցում․ «Իր կենդանության օրոք նրա ամենամտերիմ ընկերներից են եղել անգլիկան հովիվներ և կաթոլիկ քահանաներ, ովքեր հարգանքի տուրք են մատուցել նրա հավատքի անկեղծությանը և խորությանը»․․․
Նա ստացավ այն, ինչի համար եռանդուն աղոթում էր․ևս մեկ տարվա կյանք։ Այդ մեկ տարվա ընթացքում նա ստեղծեց մի շարք նկարազարդումներ Բեն Ջոնսոնի «Վոլպոնե բարքերի կատակերգության համար», որը նշանավորեց նոր ոճի սկիզբը։ Այդ ժամանակ նա անընդհատ վերընթերցում էր Բլեզ Պասկալի գործերը և գրում Ռաֆֆալովիչին. «Նա [Պասկալը] հասկացավ, որ դառնալով քրիստոնյա, ստեղծագործ մարդը պետք է զոհաբերի իր նվերը, ինչպես Մագդաղենացին զոհաբերում է իր գեղեցկությունը»։
Մահ
Ողջ կյանքի ընթացքում Բերդսլին տառապում էր թոքային արյունազեղումով և հաճախ չէր կարողանում աշխատել կամ դուրս գալ տնից։ 1897 թվականի մարտից սկսել է դավանել կաթոլիկություն։ Հաջորդ տարի՝ նրա մահից առաջ (1898 թվականի մարտի 7),նրա վերջին նամակն ուղղված էր իր հրատարակիչ Լեոնարդ Սմայզերսին և մտերիմ ընկեր Հերբերտ Չարլզ Պոլիտին. «Հիսուսը մեր Տերն ու Դատավորն է։ Հարգելի ընկերնե՛ր, ես խնդրում եմ ձեզ ոչնչացնել Լիսիստրատա յի բոլոր օրինակները և վատ գծագրերը ․․․ Բոլոր սրբերի բոլոր անպարկեշտ նկարները։ Օբրի Բերդսլի․ իմ մահվան վտանգի մեջ» ։Բարեբախտաբար, Բերդսլիի այդ խնդրանքը չկատարվեց, և Սմայթերսը շարունակեց վաճառել Բերդսլիի ստեղծագործությունների վերատպված տարբերակները, ինչպես նաև կեղծված տարբերակները։ 1896 թվականի դեկտեմբերին Բերդսլին ծանր արյունահոսություն ունեցավ, ինչը բացասական ազդեցություն թողեց նրա առողջության վրա։1897 թվականի ապրիլին՝ կաթոլիկություն ընդունելուց մեկ ամիս անց, նրա վատ առողջական վիճակը ստիպեց նրան տեղափոխվել Ռիվիերա՝ Մենթոն ի «կիտրոնի դրախտը»,որը գտնվում է Միջերկրական ծովի ափին։Այնտեղ նա մահացավ մեկ տարի անց՝ 1898 թվականի մարտի 16-ին, «Cosmopolitan» հյուրանոցում, գիտակից վիճակում, մոր և քրոջ ներկայությամբ, որոնց նա հանձնարարեց իր վերջին ողջույնները փոխանցել բազմաթիվ ընկերներին։ Նա քսանհինգ տարեկան էր։ Մենթոնի տաճարում հուղարկավորության պատարագի հաջորդ օրը նրա աճյունը թաղվեց «Cimetière du Trabuquet»-ում։ Նկարիչ Ալջերնոն Սվինբերնը նվիրել է նրան այս բանաստեղծությունը (թարգմանիչ՝ Ի. Ա. Եվս)
Վերադարձի՛ր մեզ մոտ, գոնե երազում,
Դու՛, որ քեզ հավասարը չունես,
Դու՛, որին բոլորովին միևնույնն է Երկրային ցնցումների և անախորժությունների աշխարհը.
Բայց սերը, որը ներշնչված էր Հրաշալի պարգևի կողմից,
սերը, որի լույսը չի հանգչում,
Դու անպայման կլսես.․․
Եվ նա կդիպչի քո ազատ և թագավորական ոգուն․․․
Գործունեություն
1892 թվականին Բերդսլին գնաց Փարիզ, որտեղ հայտնաբերեց գունավոր վիմագրեր՝ Անրի դը Թուլուզ-Լոտրեկի պաստառների և ճապոնական տպագրության փարիզյան նորաձևության մասին։ Նրա առաջին հանձնարարությունը Թոմաս Մալորի ի «Le Morte d'Arthur» (1893) նկարազարդումն էր «JM Dent and Company»-ի համար։ Այս գիրքը դարձել է գրաֆիկական արվեստի գլուխգործոց և գրաֆիկական ոճավորման վառ օրինակ ։ 1894 թվականին  լույս է տեսնում Լուկիանի «The True History » գրքի վերաթարգմանությունը՝Բյորստլիի,Վիլիամ Սթրենգ և Կլարկի նկարազարդումներով illustrations by Beardsley, William Strang, and J. B. Clark. Այն տպագրվել է մասնավոր կերպով՝ 251 օրինակով; Օբրի Բերդսլին ունեցել է վեց տարվա ստեղծագործական գործունեություն, որը կարելի է բաժանել մի քանի ժամանակաշրջանների, որոնք սահմանվում են նրա ստորագրությունների փոփոխվող ձևով։ Վաղ շրջանում նրա ստեղծագործությունները հիմնականում չստորագրված էին։ 1891 և 1892 թվականներին նա անցավ «A.V.B» սկզբնատառերի օգտագործմանը։ 1892 թվականի կեսերին նա օգտագործում էր մի նշան, որը ճապոնական ազդեցության տակ գնալով ավելի էլեգանտ էր դառնում, երբեմն մեծատառերով՝ «A.B» :
Նա եղել է Էսթետիկ շարժման և սիմվոլիզմի էսթետիկ շարժման առաջատար դեմքը, որի կազմում էին նաև Օսկար Ուայլդը և Ջեյմս Մաքնիլ Ուիսլերը։ Օբրին նկարագրում էր իր որպես երաժշտասեր և մատենասեր։ Նրա՝ սիրով հավաքված հսկայական գրադարանը, ինչպես նաև նրա փայլուն գիտելիքները Բրիտանական թանգարանի և Ազգային պատկերասրահի հավաքածուների վերաբերյալ հիացմունքի են արժանի։ Օբրի Բերդսլին բնօրինակով կարդում էր հույն և լատիներեն գրող հեղինակներին և «հաճախ զարմացնում էր գիտնականներին բոլոր նրբությունների իր սուր ընկալմամբ», ինչպես իր մասին գրել է իր ժամանակակիցը։ Նրա ստեղծագործության տարբերակիչ գծերից մեկը նուրբ էրոտիզմն էր։ Քննադատ Ս.Կ.Մակովսկին, ով առաջիններից էր, ով բացահայտեց Բերդսլիին ռուս հանրությանը, նկարագրեց Բերդսլիին իր էսսեում․«Արհեստական ​​խոնավությամբ ապակե ջերմոցներում գիտակի ձեռքով խնամված ծաղիկների նման․․․ չափազանց բարակ խնկերի և չափազանց նուրբ ձևերի թույնը»։ >Գրաքննության նկատառումներից ելնելով՝ Բերդսլին հաճախ իր նկարազարդումները անում էր երկու տարբերակով՝ հեղինակային և գրաքննության համար։ Նույն պատճառով քաղաքաբնակները հաճախ նրան ոչ ադեկվատ էին ընկալում՝որպես «հասարակական անառակություն սերմանող»։ Այս մասին իմանալով՝ Բերդսլին բազմիցս նշել է․ «Ֆրանսիական ոստիկանությունը լուրջ կասկածներ ունի իմ սեռի վերաբերյալ»։
Նա խանդավառությամբ խոսում էր արվեստագետների ու գրողների մասին, ովքեր լիովին թշնամաբար էին վերաբերվում իր անձին։1894 թվականին Օբրին ամերիկացի գրող Հենրի Հարլանդի հետ միասին դարձավ «Դեղին գրքի» (1894-1897 թվականներ) գեղարվեստական ​​խմբագիրը, որը հայտնի դարձավ որպես տաղանդավոր գրողների, բանաստեղծների և արվեստագետների ստեղծագործությունների հավաքածու։Բերդսլին՝հեդոնիստական ​​ակումբի անդամը, «դենդիիզմի արքաներից», չորացած վարդ կրելով՝ իր պահվածքով սկանդալ է հրահրում։ Տեղի է ունենում սկանդալ՝ սերտորեն կապված Օսկար Ուայլդ ի ողբերգության հետ։ Երբ 1895 թվականին Ուայլդ ը բանտ գնաց՝ մեղադրվելով համասեռամոլության մեջ, նա իր հետ վերցրեց ինչ-որ դեղին գիրք։ Այս իրադարձությունը մեկնաբանող լրագրողը «Դեղին գիրքը» փոխարեն սխալմամբ գրել է «Դեղին գիրք»։ Անգլիայի համար սա բավական էր հրատարակությունը փակելու համար։ Այսպիսով, Բերդսլին մնաց առանց ապրուստի միջոցի։ «Դեղին գրքի» հրատարակիչ Ջոն Լեյնը մի անգամ նշել է, որ «Բերդսլին շատ է տուժել իր արվեստի չափազանց հապճեպ գնահատումից»։Նկարչի ամենաանկեղծ գործերը  են Արիստոֆանեսի Լիսիստրատի մասնավոր հրատարակության համար (1896) և Օսկար Ուայլդի «Սալոմե» պիեսի համար արված նկարները, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1896 թվականին Փարիզում։
Բերդսլին աշխատել է այնպիսի ամսագրերում, ինչպիսիք են «The Studio»-ն և «The Savoy»-ը, որոնց համահիմնադիրն է նաև հենց ինքը։ Քանի որ համահիմնադիր Բերդսլին կարողացավ շարունակել գրել, ինչպես նաև նկարազարդել, այնպես էլ հայտնվեցին նրա մի շարք ստեղծագործություններ, այդ թվում՝ «Under the Hill»-ը (պատմություն հիմնված Tannhäuser լեգենդի վրա) և «The Barber's» բալլադը ։.
«Beardsley-ն չինական և ճապոնական արվեստից վերցրել է գծերի և բծերի բարդ լեզուն, իսկ եվրոպական «Art Nouveau»-ից՝ անզուսպ ոճավորումը։ Բայց բնական տաղանդի շնորհիվ, ինչ-որ զարմանալի ձևով, նա կարողացավ այս տարօրինակ խառնաշփոթից ստեղծել օրիգինալ արվեստ, որը հսկայական ժողովրդականություն է ձեռք բերել ամբողջ աշխարհում։ Շատերը ձգտում էին ընդօրինակել Բերդսլիի սև-սպիտակ գրաֆիկան, դա դուր էր գալիս և՛ աշխարհիկներին, և՛ էսթետներին․․․»Ա.Ա.Սիդորովի պնդումը, որ Բերդսլին «առաջինն էր, ով թողարկեց իրական գրաֆիկական միջոցները», չի դիմանում քննադատությանը, քանի որ նրանից առաջ դա արել են ուրիշները։ Բերդսլին զբաղվում էր միայն պատրաստի ձևերի ոճավորմամբ՝ ռոմանտիկ՝ անգլիական գրաֆիկա, ճապոնական փորագրության կոր գծեր, արտ Նովո ուրվանկարներ և հետիմպրեսիոնիստական ​​նկարներ, իսկ պրարաֆայելիտների միջոցով՝ Բոտիչելիի պատկերներ, պոմպեյան որմնանկարներ և հին հունական ծաղկաման։
Հատկանշական է նաև, որ Վան դե Վելդեի կամ Վալոտոնի գեղարվեստական ​​ավելի արժեքավոր գրաֆիկան երբեք նման հաջողություն չի ունեցել ի տարբերություն Բերդսլիի։ Բերդսլին նաև զգալի ազդեցություն է ունեցել Արվեստի աշխարհի ռուս նկարիչների վրա… Ինչպես ընդհանրապես ժամանակակից արվեստը, Բերդսլին հյուսված էր հակասություններից՝ ֆանտաստիկ հանճար և նկարչության սիրողական, երաժիշտ, բանաստեղծ,ով նկարազարդում էր իր ստեղծագործությունները, և մի մարդ սահմանափակ, մանր բուրժուական ճաշակով…» ։
Այնուամենայնիվ,ուսումնասիրելով Բերդսլիի կենսագրությունը,Ալեքսեյ Սիդորովը կոպիտ է արտահայտվել ։
Բերդսլին ծաղրանկարիչ էր և մի քանի քաղաքական մուլտֆիլմեր նկարահանեց՝ արվեստում ցուցադրելով «Ուայլդ» խելամտությունը։ Բերդսլիի աշխատանքն արտացոլում էր իր դարաշրջանի բարոյական անկումը, և նրա ազդեցությունը հսկայական էր, ինչպես պարզ երևում է ֆրանսիացի սիմվոլիստների աշխատանքում, 1890-ականների պաստառների արվեստի շարժման և ավելի ուշ՝ մոդեռնիստ արվեստագետների աշխատանքում։ Բերդսլիի ենթադրյալ ստեղծագործություններից մի քանիսը հրատարակվել են Օբրի Բերդսլիի «Հիսուն գծագրեր» գրքում, որը ընտրված է Նիկոլսի հավաքածուից ։
Բերդսլիի անսովոր և համարձակ արվեստը շարունակեց հակասություններ առաջացնել Մեծ Բրիտանիայում նրա մահից շատ տարիներ անց։ 1966 թվականին Լոնդոնի Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում նրա տպագրությունների ցուցահանդեսի ժամանակ ոստիկանությունը ներխուժեց լոնդոնյան մասնավոր պատկերասրահ՝ թանգարանում ցուցադրված նույն տպաքանակների պատճենները ցուցադրելու համար, և տիրոջը մեղադրանք առաջադրվեց անպարկեշտության մասին օրենքով ։
Մշակույթ
«Օբրի»-ն (1982) բրիտանական հեռուստատեսային հեռուստասերիալի «BBC2 Playhouse» դրվագ է BBC Broadcasting Corporation-ի կողմից ներկայացված, գրված Ջոն Գիլբերտի կողմից։ Սյուժեն նվիրված է Բերդսլիի (դերասան Ջոն Դիքսի դերակատարմամբ) կյանքի շրջանին՝ 1895 թվականի ապրիլից, երբ Օսկար Ուայլդի ձերբակալությունից և Դեղին գրքի փակումից հետո նկարիչը կորցնում է իր ապրուստը և մահանում տուբերկուլյոզից 1898 թվականին։
Օբրի Բերդսլին ընդգրկված է նաև Beatles-ի «Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band» (1967) ալբոմի շապիկին։
BBC-ի «Beardsley and His Work» վավերագրական ֆիլմը նկարահանվել է 1982 թվականին ։.
Օբրի Բերդսլիի ուրվականը կարևոր դեր է խաղում 1977 (2003) սյուրռեալիստական ​​«Մահվան մահճակալ. անկողին ուտող» սարսափ ֆիլմում։.
Ստեղծագործությունների հղումներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 21 ծնունդներ
Գերմանիայի պատմություն նորագույն շրջանում
Գերմանիայի պատմությունը նորագույն շրջանում, Յալ­թայի և Պոտսդամի խորհրդաժողովներում ԽՍՀՄ–ը, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները և Մեծ Բրի­տանիան համաձայնության եկան և Գերմանիան բաժանվեց չորս գոտու.
Բեռլինի բաժանում
Բեռլինը, որը գտնվում էր Խորհրդային գոտում, նույնպես բաժանվեց չորս գոտիների։ Սակայն գերմանական խնդրի առնչությամբ դաշնակիցների միջև ծագեցին բավական լուրջ տարաձայնություններ։ Ի տարբերություն արևելյան գոտին վերահսկող Խորհրդային Միության՝ արևմտյան գոտիներում ազդեցություն ունեցող երկրները այլ ապագա էին կանխատեսում Գերմանիայի համար։
Գերմանիայի բաժանումը
Գերմանիայի արևմտյան հատվածում, 1949 թվականին, ստեղծվեց Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունը (ԳԴՀ)։ Այս ամենի հետևանքով Գերմանիան բաժանվեց հակադիր ուղղություններով զարգացող երկու պետությունների։ Բեռլինը նույնպես անմասն չմնաց բաժանումից և բաժանվեց արևելյան և արևմտյան հատվածների։ Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության մայրաքաղաք հռչակվեց Բոննը, իսկ Գերմանիայի Ժողովրդական Հանրապետության մայրաքաղաք դարձավ Արևելյան Բեռլինը։ Գերմանական հարցը նոր թափ ստացավ, քանի որ կար երկու գերմանական պետություն, որոնք ջանում էին արդարացնել իրենց ինքնուրույն գոյությունը։ Նրանց միջև հարաբերությունները օրեցօր խորացող լարվածության բնույթ ունեին։
Բեռլինի պատի կառուցում
Գերմանիայի Ժողովրդավարական Հանրապետության ղեկավարությունը ԽՍՀՄ–ի դրդմամբ 1961 թվականին ստեղծեց Բեռլինի պատը և ուժեղացրեց Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հետ սահմանների վերահսկողությունը։ Այս ամենը նպատակ ուներ փախստականների հոսքը դեպի Արևմտյան Գերմանիա դադարեցնել։ Բեռլինի երկու հատվածների միջև ընդհատվեց բոլոր տեսակի կապի միջոցները։ Գերմանիայի պատի երկարությունը 155 կմ էր։ Դա հոգեբանական մեծ ազդեցություն էր ոչ միայն Բեռլինի, այլև ողջ Եվրոպայի վրա։ Այսպիսով Բեռլինը որակվեց սառը պատերազմի մայրաքաղաք։
Բեռլինի պատի փլուզում
1989 թվականի նոյեմբերի 9-ին փլուզվեց Բեռլինի պատը, դառնալով Արևելյան Եվրոպայում սոցիալիզմի անկման խորհրդանիշը։ Այս շրջանում Գերմանիայի Ժողովրդական Հանրապետությունում ձևավորվում էին քաղաքական ուժեր։ Նրանք նպատակ ունեին վերամիավորել Գերմանիան։ 1990 թվականին Գերմանական երկու պետությունները վերամիավորվեցին։ Աշխարհի քաղաքական քարտեզի վրա Գերմանիան կրկին միասնական էր։
Գերմանիայի վերամիավորման հետևանքներ
Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության տարածքը և բնակչությունը միանգամից ընդարձակվեցին։ Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունը ձեռք է բերում ահռելի ներուժ ունեցող տարածքներ։ Գերմանիայի Ժողովրդական Հանրապետության ողջ ռազմամթերքը անցավ Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը, դառնալով նրա սեփականությունը։ Գերմանիայի վերամիավորումը ոչ միայն ի հայտ բերեց գերմանացիների ոգևորությունը, այլև որոշ երկրների (այդ թվում՝ Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի) անհանգստությունը։ Մեծ տարածում էր գտել այն միտքը, որ նորաստեղծ այս պետությունը կարող է նոր գերտերություն դարնալ։
Բեռլինի պատի փլուզման հետևանքներ
Մի քանի տարվա ընթացքում Գերմանիան դարձավ աշխարհի առաջատար և ազդեցիկ երկրներից մեկը։ Քաղաքական նոր զարգացումներում նրա կարևոր դերն ակնհայտ էր։ Միավորումը էականորեն ազդեց Գերմանիայի տնտեսական զարգացման վրա, դանդաղեցնելով այն։ Արևելյան Գերմանիան տնտեսական վերակառուցում ու խոշոր ֆինանսական ներդրումներ էր պահանջում։ Նույնիսկ տնտեսապես բարգավաճող Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության ի համար դա լուրջ բեռ էր, և 1990-ական թվականների սկզբներին Գերմանիան մտավ որոշ տնտեսական լճացման փուլ։ Կարևորվում էր նաև Գերմանիայի զույգ հատվածների բնակչության կենսամակարդակի հավասարեցման խնդիրը, ինչին հասնել չհաջողվեց։ Գերմանացիները մտահոգված էին նրանով, որ «Բեռլինի պատի» անկումից հետո գերմանացիների միջև ի հայտ եկան տնտեսական, սոցիալական, մշակութային ու հոգեբանական խոչընդոտներ։ «Արևելյան հողերի» ինտեգրումը շարունակում է մնալ միացյալ Գերմանիայի կառավարության կարևորագույն հիմնախնդիրներից մեկը։
Կատեգորիա:20-րդ դար Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն
Գուրամ Տուշիշվիլի
Գուրամ Տուշիշվիլի,, վրացի ըմբշամարտիկ ։ Նա ոսկե մեդալ է նվաճել 2018 թվականի Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությունում 100 կգ քաշային տղամարդկանց պայքարում։ 2019 թվականի մարտի 19-ին Տուշիշվիլին ոսկե մեդալ է նվաճել նաև Ըմբշամարտի Եվրոպայի ֆեդերացիայում 100 կգ քաշային տղամարդկանց պայքարում։ 2019 թվականի մարտի 29-ին Ձյուդոյի միջազգային ֆեդերացիան որակազրկվեց մինչև 2019 թվականի մայիսի 29-ը ։ 2020 թվականին Չեխիայի Պրահա քաղաքում կայացած Ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնությունում նվաճեց բրոնզե մեդալներից մեկը 100 կգ քաշային տղամարդկանց պայքարում ։
2021 թվականին մրցեց Կատարի Դոհա քաղաքում կայացած Ըմբշամարտի աշխարհի 202 վարպետների 100 կգ քաշային տղամարդկանց պայքարում ։
Ֆաթիհա Աիթովա
Ֆաթիհա Աբդուլվալիևնա Աիթովա, թաթար մեկենաս և լուսավորիչ, Կազանի կանանց առաջին գիմնազիայի հիմնադիր։
Կենսագրություն
Ֆաթիհա Աիթովան ծնվել է Տրոիցկ քաղաքում, առաջին գիլդիայի առևտրական Աբդուլվալի Յաուշևի ընտանիքում։ Յաուշևների ընտանիքը ակտիվ մասնակցություն և աջակցություն է ցուցաբերել ջադիդների բարենորոգչական-մուսուլմանական շարժմանը և ակտիվորեն աջակցել նոր մեթոդական դպրոցների բացմանը։
1897 թվականին Աիթովան իր միջոցներով Կազանում աղքատ ընտանիքների աղջիկների համար բացեց տարրական դպրոց։ Դպրոցը գտնվում էր Մահուդագործական արվարձանում ։ Սկզբում դպրոցում սովորեցնում էին ձեռագործ աշխատանք, ասեղնագործություն և գործվածքագործություն։ 1899 թվականին Աիթովան ընդարձակեց դպրոցը, ուսուցումը սկսվեց իրականացվել չորս դասարաններում։ Դպրոցի նոր մասը գործում էր ներկայիս Գաբդուլլա Տուկայի փողոցի տարածքում, ուսումնական առարկաների մեջ ավելացավ խոհարարությունը։ Դպրոցը գործեց ընդամենը երեք տարի։ 1906 թվականին Ֆաթիհա Աիթովան հոր` Աբդուլվալի Աիթովի մահից հետո մեծ ժառանգություն ստացավ։ Նա այդ միջոցների զգալի մասը ներդրեց կանանց նոր դպրոցի ստեղծման գործում, որի բացումը տեղի ունեցավ 1909 թվականի օգոստոսի 27-ին ։ Առաջին տարում դպրոցում սովորում էին 85 մարդ, հետագայում աշակերտուհիների թիվն ավելացավ, ընդ որում դպրոց սկսեցին հաճախել Կազանի սահմաններից դուրս բնակվող աշակերտուհիներ։ 1911 թվականին դպրոցում սովորում էին մինչև 120 աշակերտուհիներ։ 1913-1914 թվականներին դպրոցում գործում էր հինգ դասարան, որտեղ սովորում էին 220 աշակերտուհիներ։
1916 թվականին մի քանի անհաջող փորձերից հետո Ֆաթիհա Աիթովան վերջապես թույլտվություն ստացավ   դպրոցը վերափոխել մասնավոր գիմնազիայի։ Դրանից առաջ նա ամուսնու հետ երեք տարի ճամփորդել է Եվրոպայում, ուսումնասիրել Ավստրո-Հունգարիայում  (Պրահա, Վիեննա) և Գերմանիայում (Բեռլին)) գիմնազիաների աշխատանքային փորձը ։ Առաջին տարում գիմնազիա ընդունվեցին 230 աշակերտուհիներ։ Չունևոր ընտանիքների և դրսից եկող երեխաների համար բացվեց պանսիոնատ։ Աիտովայի գիմնազիայում դասավանդում էին դավանաբանություն, ռուսաց լեզու, պատմություն, աշխարհագրություն, մաթեմատիկա, հանրահաշիվ, ֆիզիկա, բնագիտություն, անատոմիա, ֆիզիոլոգիա, հիգիենա, մանկավարժություն,  վայելչագրություն, նկարչություն և  ձեռագործություն։ Գիմնազիայում դասընթացը իրականացվում էր օտար լեզուներով` արաբերեն, գերմաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և պարսկերեն :
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո գիմնազիան և Ֆաթիհա Աիթովայի մնացած գույքը խորհրդային իշխանությունների կողմից ազգայնացվեց։ Գիմնազիան վերափոխվեց թաթարական երկրորդ աստիճանի դպրոց ։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Աիթովան էվակուացվել է Օմսկ, այնուհետև բնակվել է Բաքվում ։ Չնայած Թաթարական ԻԽՍՀ կառավարության միջնորդությանը, նրան թոշակ չնշանակվեց ։
Կյանքի վերջին տարիները Ֆաթիհա Աիթովան անցկացրեց Մոսկվայում` որդու ընտանիքի խնամակալության ներքո։ Նրա բոլոր երեք երեխաներն էլ ռեպրեսիայի են ենթարկվել խորհրդային իշխանությունների կողմից ։
Ֆաթիհա Աիթովան մահացել է 1942 թվականին Կազանում։ Թաղված է Նովո-Թաթարական արվարձանի գերեզմանոցում։
Ջրի թանգարան
Պատմություն
Մոսկվայում առաջին ռուսական ջրմուղային համակարգի անցկացումից հարյուր տարի հետո՝ 1993 թվականի հունիսի 15-ին, տեղի է ունեցել բացումը ։
Կառույցների պատմական համակազմը ստեղծվել է Մաքսիմ Գեպպեների նախագծով և համարվում է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի արդյունաբերական ճարտարապետության արձան ։ Շենքը, որտեղ գտնվելու էրթանգարանը, կառուցեցին 1947-1948 թվականներին ։
Հավաքածու
Թանգարանային ցուցադրությունը տրամաբանորեն բաժանված էր երկու մասի՝ արխիվային և արդիական։ Առաջինը ներկայացնում է Մոսկվայում ջրամատակարարման ցանցերի առաջացումը և զարգացումը։ Այստեղ կարելի է իմանալ Կրեմլի առաջին ինքնահոս ջրմուղների մասին, որոնք գործում էին Իվան Կալիտայի, Իվան 3-րդի և Միխայիլ Ռոմանովի իշխանության ժամանակ, ինչպես նաև՝ Եկատերինա 2-րդի հրամանով կառուցված Միտիշինսկու ջրմուղի մասին։ Հենց այստեղ են ներկայացված բուն պատմական փաստաթղթեր՝ ատլասներ, տեխնիկական գրքեր, ձեռագիր ալբոմներ, քարտեզներ և աշխատանքային գծագրեր ։
Առաջին հարկի ցուցանմուշի երկրորդ մասը լուսաբանում է Մոսկվայի կոյուղու ստեղծման համակարգը և առաջին ջրմուղային կայանը՝ Րուբլեվո շրջանում։ Քարտեզները պատկերացում են տալիս նրա մասին, թե ժամանակի ընթացքում ինչպես է փոխվել նրանց տեխնիկական սարքավորումները և կատարելագործվել աշխատանքի տեխնոլոգիան ։  Սրահների ցուցափեղկերին ներկայացված են 18-19-րդ դդ. կյանքի ջրի հետ առնչվող իրեր ։ Թանգարանի հաջորդ հարկերում ներկայացված են քաղաքի ջրամատակարարման և կոյուղային համակարգի ավելի ժամանակակից մոդելներ։ Ինտերակտիվ մոդելները լուսաբանում են մաքրման տարբեր աստիճաններ, որոնք անհրաժեշտ են ջրօգտագործման և նրան բնություն վերադարձնելու համար։ Ցուցանմուշների առանձին մաս է կազմում ջրմուղային և ջրատար համակարգերի մաքրման միջոցները։ Այցելուներին ներկայացվում են քաղաքային սպասարկման և շահագործման համակարգի միջոցները, ջրի որակի խնդիրները և ռացիոնալ օգտագործումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Դավայաթաղ
Դավայաթաղ, լեռ, լեռնաբլուր Թուրքիայի Կարսի մարզում, Կարսի սարահարթում, Ախուրյան գետիի (Ախուրյանի ջրամբարի) աջ ափի մոտ, Գյումրի քաղաքից հարավ-արևմուտք, Աքյաքա (Ղզըլ-Չախչախ) շրջանի Ասլանհանե գյուղի մոտակայքում։ Բարձրությունը 1530 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարսի մարզի լեռներ
Երկգծային ձև
Ենթադրենք L-ը վեկտորական հարթություն է K հարթության մեջ (ավելի հաճախ դիտարկվում են K=\mathbb R և K=\mathbb C հարթությունները)։
Երկգծային ձև կոչվում է ֆունկցիան, որը գծային է յուրաքանչյուր արգումենտի համար։ Այստեղ x,y,z \in L և
Երկգծային ձևը տենզորի (տենզորի կարգ (0,2)) հասկացության մասնավոր դեպքն է։
Այլընտրանքային սահմանում
Վերջավոր հարթությունների դեպքում (օրինակ՝ \mathbb R^n) հիմնականում օգտագործվում է այլ սահմանում։
Սամուել Քոեն
Սամուել Քոեն (Samuel Theodore Cohen, ), ամերիկացի ֆիզիկոս, նեյտրոնային ռումբի, գյուտարար, համարվում է ԱՄՆ-ի ամենահայտնի ֆիզիկոսներից մեկը ։
Երկգծային ձև
Այլընտրանքային սահմանում
Ենթադրենք L-ը վեկտորների բազմություն է  տեսակի, որտեղ ։
Սամուել Քոեն
Կենսագրություն
Քոենի ծնողները եղել են ավստրիացի հրեաներ, որոնք Միացյալ Նահանգներ են գաղթել Լոնդոնից ։ Քոենը ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 21-ին Բրուքլինում, Նյու Յորք։ 1925 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կալիֆորնիա, որտեղ էլ Քոենին սովորել է դպրոցում։ Հետագայում ուսումը շարունակել է Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում՝ ուսումնասիրելով ֆիզիկա ու մաթեմատիկա։ 1943 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է համալսարանը և մեկնել բանակ, որտեղից էլ գործուղվել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտ՝ խորացված ֆիզիկա և մաթեմատիկա ուսումնասիրելու համար։ Շուտով Քոենին դարձել է ԱՄՆ-ում միջուկային զենքի մշակման՝ Մանհեթենյան նախագծի մասնակիցներից մեկը։ Առանց դոկտորի կոչման նա հաշվարկել է 1945 թվականին Նագասակիի վրա գցված «Չաղլիկ» ատոմային ռումբի նեյտրոնների խտությունները ։
Ստամբուլի մարզ
Ստամբուլի մարզ (Istanbul ili), մարզ է Թուրքիայի Հանրապետության արևմտյան ասիական մասում, Մարմարածովյան տարածաշրջանում։
Երկգծային ձև
Այլընտրանքային սահմանում
որտեղ   իսկ  a_{ij}՝ K. հարթությունից որոշ կոնստանտներ։
Սամուել Քոեն
Կենսագրություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Քոհենը սկսել է աշխատել ամերիկյան շահույթ չհետապնդող «RAND» կազմակերպությունում, որը ստեղծվել է ինքնաթիռների, հրթիռների և արբանյակների նախագծման համար։ Կազմակերպությունը 1950-ականների սկզբից սկսել է աշխատել ԱՄՆ կառավարության պատվերով, մասնավորապես՝ ազգային անվտանգության հարցերով։
Երկգծային ձև
Այլընտրանքային սահմանում
Այլ խոսքերով ասած, երկգծային ձևը ֆունկցիա է երկու խմբից n փոփոխականներով, որոնք համարվում են յուրաքանչյուր խմբի փոփոխականների նկատմամբ առաջին աստիճանի համասեռ բազմանդամներ։
Հատկություններ
այնպես, որ ցանկացած և  վեկտորների համար այսինքն՝
Երկգծային ձևի մատրիցի փոխակերպումը բազիսի փոխարինման ժամանակ
Նոր բազիսում երկգծային ձևի մատրիցը կապված է այն մատրիցի հետ, որը ներկայացնում է իրեն հին բազիսում այն մատրիցի միջոցով, որը հակադարձ է նոր բազիս տեղափոխվող մատրիցին (Յակոբի մատրից), որի միջոցով ձևավորվում են վեկտորի կոորդինատները։
Այլ կերպ ասած, եթե վեկտորի կոորդինատները X^i հին բազիսում սահմանվում են կոորդինատներով նոր x^i-ում \beta մատրիցի միջոցով , կամ X = \beta x մատրիցային արտահայտությամբ, ապա F երկգծային ձևը ցանկացած x և y վեկտորների վրա կգրվի, որպես այսինքն մատրիցի կոմպոնենտները, որոնք ներկայացնում են երկգծային ձևը նոր բազիսում, կլինեն կամ մատրիցային ձևով՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Գծային հանրահաշիվ
Սամուել Քոեն
Կենսագրություն
Լիվերմորի ազգային լաբորատորիայում աշխատելու տարիներին Քոենն առաջին անգամ առաջ է քաշել նեյտրոնային ռումբի գաղափարը՝ որպես մաքուր ռումբ՝ համեմատած այլ միջուկային զենքերի հետ։ Զենքի առաջին փորձարկումները, որոնք նախատեսված էին հակառակորդի կենդանի ուժը ոչնչացնելու համար՝ առանց ենթակառուցվածքի վրա ազդելու և առանց տարածքը ճառագայթմամբ, տեղի է ունեցել 1962 թվականին, Նևադայի ստորգետնյա փորձարկման վայրում։ 1978 թվականին ԱՄՆ նախագահ Ջիմի Քարթերը դադարեցրել է զենքի մշակումը, սակայն 1981 թվականին նախագիծը նորից վերսկսվել է։
Սամուել Քոենը մահացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին, Անջելեսում՝ ստամոքսից քաղցկեղային ուռուցքի հեռացումից երկու շաբաթ անց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ