cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Humble Bundle
Պատմություն
Humble Music Bundle - առաջին երաժշտական հավաքածուն։ Թողարկվել է 2012 թվականի հուլիսի 26-ին։
Humble Indie Bundle for Android #3 - երրորդ մոբայլ հավաքածուն է։ Դուրս է եկել 2012 թվականի օգոստոսի 16-ին։
Humble eBook Bundle - 2012 թվականի հոկտեմբերի 9։ Առաջին գրքերի հավաքածուն է։
Humble THQ Bundle - 2012 թվականի նոյեմբերի 29։ Հավաքածուում բացառապես ներառված էին THQ ընկերության խաղերը։ Այս հավաքածուն տարբերվում է մնացածից նրանով, որ առաջին անգամ մասնակցություն է ստանում նման կարգի Խոշոր ընկերություն։ Հավաքածուն ստացել է 2,4 միլիոն դոլարի եկամուտ։
Humble Indie Bundle 7 - յոթերորդ հավաքածուն վաճառվել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ից։
Humble Double Fine Bundle - 2013 թվականի մայիսի 11-ից։
Humble Indie Bundle 9 - 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ից։
Humble Mobile Bundle 2 - հավաքածուի վաճառքը սկսվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 25-ից։ Առանձնանում էր նրանով, որ խաղերը էքսկլյուզիվներ էին Android ՕՀ-ի համար։ Humble WB Games Bundle - 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ից։ Ներառված էին Arkham Asylum GOTY, F.E.A.R. 2: Project Origin, F.E.A.R. 3, The Lord of the Rings: War in the North խաղեը։
Humble Mobile Bundle 3 - 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ից։
Հետագայում ի հայտ է գալիս ևս մեկ փորձարարական նախագիծ՝ Humble Weekly Sale-ը։ Այս հավաքածուները փոփոխության էին ենթարկվում ամեն շաբաթ և նրանցում կարող էր լինել մեկ կամ մի քանի խաղեր։ Կարելի է ավելացնել նաև այն, որ ժամանակ առ ժամանակ Humble Bundle-ը տրամադրում է անակնկալներ՝ անվճար խաղերի տեսքով։
Կիմժա (Վոտչայի վտակ)
Կիմժա (Кимжа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոտչա գետի ձախ ափում՝ 57 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Օռլովի շրջան (Կիրովի մարզ)
Օռլովի շրջան (Орловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օռլով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1989 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14516 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,3 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ադալբերտ Շտիֆտեր
Ադալբերտ Շտիֆտեր (Adalbert Stifter, ), ավստրիացի գրող, բանաստեղծ, նկարիչ և մանկավարժ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ջուլհակի ընտանիքում, մկրտության ժամանակ ստացել է Ալբերտ անունը։ Նրա հայրը մահացել է 1817 թվականին դժբախտ պատահարի արդյունքում, այդ պատճառով նա, որպես ընտանիքի ավագ որդի, ստիպված է եղել փոքր տարիքից աշխատել պապիկի ֆերմայում` ընտանիքին կերակրելու համար։ 1818 թվականին Ադալբերտի մյուս պապիկը, չնայած շատ դժգոհություններին, նրան տարել է լատինական դպրոց։ 1818-26 թվականներին Շտիֆտերը սովորել է Կրեսմյունստերի Բենեդիկտյան միաբանության դպրոցում (Վերին Ավստրիա)։ Ավելի ուշ Շտիֆտերն այսպես է հիշում գիմնազիայի տարիները. «...այնտեղ ես կարողանում էի ամեն օր դիտել երկնագույն Ալպերի հիասքանչ լանդշաֆտն իր ամբողջ հմայքով, այստեղ ես սովորել եմ նկարել, վայելել եմ հիանալի ուսուցիչների հետևողականությունը, ծանոթացել եմ հին ու նոր պոետների ստեղծագործություններին»։ 1826 թվականին Շտիֆտերը, տնային ուսուցիչ լինելով, սկսում է իրավաբանություն սովորել Վիենայի համալսարանում։ Այդ ժամանակ են սկսվում նրա բանաստեղծական առաջին փորձերը, որոնք ներշնչված էին Գյոթեի, Հերդարի, Ժան Պոլի ստեղծագործություններից։ Սիրահարվելով Ֆանի Գրայփլ անունով մի աղջկա և չստանալով պատասխան զգացմունքներ, նա փորձել է սփոփանք գտնել ալկոհոլի մեջ։ Դժբախտ սերը խանգարել է համալսարանի կրթությանը, և 1830 թվականին Շտիֆտերը կիսատ է թողնում ուսումը` դիպլոմ չստանալով։ 1829-30 թվականներին Շտիֆտերը գրում է իր առաջին (այդպես էլ անավարտ մնացած) արձակ «Հուլիուս» ստեղծագործությունը։ 1932-33 թվականին անհաջող փորձել է դասավանդողի աշխատանք ստանալ։ 1923 թվականի փետրվարին Ֆանին վերջնականապես խզում է հարաբերությունները Շտիֆտերի հետ։
Դրանից հետո Շտիֆտերը ծանոթանում է դերձակուհի Ամալիա Մոգաուպտի հետ և 1837 թվականին ամուսնանում է նրա հետ։ Այդ ամուսնությամբ Շտիֆտերը ցանկանում էր կարգավորել իր կյանքը, սակայն շռայլող Ամալիայի հետ դա նրան չի հաջողվում։ 1837 և 1840 թվականներին Շտիֆտերն անգամ ստիպված է եղել գրավ դնել իր հարստությունը։
Հիշատակ
Բիդերմայերի դարաշրջանին պատկանող նրա ստեղծագործությունները բարձր են գնահատվել Հուգո ֆոն Հոֆմանսթանի, Թոմաս Մաննի, Փեթեր Հանդքեի կողմից։ Ֆրիդրիխ Նիցշեն «Ետամառն» անվանել է գերմանական արձակի չորս մեծագույն ստեղծագործություններից մեկը։ 2008 թվականին շվեյցարացի ռեժիսոր Հայներ Գեբելսն Ավինյոնում ցուցադրել է «Շտիֆտերի իրը» ներկայացումը ։ Պատկերված է 1947 թվականի ավստրիական դրոշմանիշի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Ազուլեժու թանգարան
Ազուլեժու թանգարան (Museu Nacional do Azulejo), Լիսաբոնի ամենահայտնի ազգային թանգարաններից։ Հիմնադրվել է 1965 թվականին, ազգային թանգարանի կարգավիճակ է ստացել 1980 թվականին։ Տեղակայված է Աստվածածին եկեղեցու (Madre Deus) ներսում (1509)։
Թագարանում ներկայացված է ազուլեժուի և խեցեգործության պատրաստման ու զարգացման պատմությունը Պորտուգալիայում` սկսած 15-րդ դարից մինչև մինչ օրերը։ Ազուլեժու անվանումն ունի արաբական ծագում (al zulaycha, փոքր հղկված քար)։ Ազուլեժուները քառակուսի, տարբեր չափսի սալիկներն են, որոնք գունավորված են կամ նկարազարդված։ Պորտուգալական ավանդական ազուլեժուն ունի 14X14 սմ չափսեր։ Նախկինում Լիսաբոնում շատ հարգի է եղել տների կամ հասարակական վայրերի պատերի ծածկումը այդ սալիկներով, օրինակ` թագավորական պալատները, եկեղեցիները և այլն։ Ներկայումս էլ Պորտուգալիայում շարունակում են ազուլեժուով պատել տարբեր շենքերի ներսի պատերը։
Թանգարան կարելի է հասնել հետևյալ համարի ավտոբուսներով. 210, 718, 742, 759 և 794. Հարկավոր է իջնել Igreja Madre Deus կանգառում. Թանգարանը բաց է ամեն օր` բացի երկուշաբթիից, ժամը 10.00-18.00։ Թանգարանում ներկայացված են տարբեր տարիների խեցեգործության նմուշներ և ազուլեժուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիսաբոնի թանգարաններ
Երեք աստղի շքանշան
Երեք աստղի շքանշան (Triju Zvaigžņu ordenis), Լատվիայի Հանրապետության պետական բարձրագույն պարգև, երկրի քաղաքացիական առաջին շքանշանը։ Առաջին անգամ հաստատվել է 1924 թվականի մարտի 24-ին՝ ի նշանավորումն Լատվիայի Հանրապետության հիմնադրման։ Երկրորդ անգամ հաստատվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 25-ին նախագահ Գունտիս Ուլմանիսի հրամանգրով։ Երեք աստղի շքանշանով պարգևատրվում են մշակույթի, գիտության, մարզական, տնտեսական ոլորտներում գործունեության համար, ինչպես նաև դիվանագիտական արարողակարգի շրջանակներում։
Կարգավիճակ
Շքանշանի նկարագրությունը տրված է «Պետական պարգևների մասին» օրենքում։ Դրա համաձայն՝ շքանշանը պետական բարձրագույն պարգև է, որի նշանաբանն է «Per aspera ad astra» («Փշերի միջով դեպի աստղեր»)։ Շքանշանը տրվում է հայրենիքի համար քաղաքական կառավարման, մշակութային, լուսավորական, գիտական, մարզական, տնտեսական գործունեության ոլորտներում ձեռքբերումների համար։ Շքանշանով կարող են պարգևատրվել ֆիզիկական անձինք, ինչպես նաև զինվորականները և օտերերկրացիները՝ այլ պետությունների ու կառավարությունների ղեկավարներ, միջազգային կազմակերպությունների ղեկավարներ, դեսպաններ, պաշտոնատար այլ անձինք ։
Շքանշանն ունի աստիճաններ՝ (I, II, III, IV, V) և պատվո նշանի երեք աստիճաններ (ոսկեջրած, արծաթե, բրոնզե)։ Շքանշանի բարձրագույն, 1-ին և 2-րդ աստիճանները կարող են նվիրվել նաև շղթայով՝ որպես լրացուցիչ պարգևատրում։ Շքանշանի 1-ին աստիճանով պարգևատրվողը կոչվում է Մեծ խաչի կոմանդոր, 2-րդ աստիճանով պարգևատրվողը՝ օրդենի ավագ սպա, 3-րդ աստիճանով պարգևատրվողը՝ կոմանդոր, 4-րդ աստիճանով պարգևատրվողը՝ ասպետ ։
Նկարագրություն
Շքանշանը ութաթև մալթական խաչ է՝ պատված սպիտակ էմալով։ Ծայրերին ոսկյա գնդեր են, իսկ նրանց միջև՝ ճառագայթաձև հատվածներ։ Կենտրոնում մեդալիոնն է, որի վրա պատկերված են եռանկյունաձև դասավորված ոսկյա հնգաթև երեք աստղեր։ Ոսկյա շրջանակը զարդարված է երկրաչափական նախշով։
Շքանշանի դարձերեսը նման է դիմերեսին՝ բացառությամբ կենտրոնի մեդալիոնի։ Այստեղ կենտրոնում գրություն է՝ «LATVIJAS REPUBLIKA 1918. G. 18. NOVEMBRIS» («Լատվիայի Հանրապետություն, նոյեմբերի 18, 1918»), իսկ ներքևում հնգաթև աստղիկ է։
Օրդենի խաչը տասաթև արծաթե խաչ է, որտեղ հինգ ճառագայներ մեծ են մնացյալից։ Կենտրոնում մեդալիոնն է՝ երկնագույն էմալով ու ոսկյա հնգաթև երեք աստղերով, որոնք դասավորված են եռանկյունաձև։ Ոսկյա շրջանակի վրա գրություն է՝ «PAR TĒVIJU» («Հայրենիքի համար»), որն իր հերթին պսակված է կաղնու պսակով։
Շքանշանի տարատեսակներ
{| class="standard collapsible collapsed"
Պատմություն
Պետական պարգև սահմանելու անհրաժեշտության մասին Օրենսդիր հավաքում սկսել են քննարկել դեռևս 1921 թվականից։ Մշակվել են կարգավիճակն ու շքանշանի կաղնու պսակի դիզայնը, սակայն Օրենսդիր հավաքը հետաձգել է քննարկումը, քանի որ մինչև օրենսդրության մշակումը պարզ չէր, թե կարող է արդյոք ժողովրդավարական երկիրը պարգևներ տրամադրել ընդհանրապես ։
1924 թվականի մարտի 24-ին երկրի առաջին նախագահ Յանիս Չակստեն ստորագրել է շքանշան սահմանելու մասին օրենք։ Էսքիզի հեղինակը եղել է նկարիչ Գուստավ Շկիլտերը։ 1-ին աստիճանի առաջին ասպետներ են դարձել Յանիս Չակստեն և Զիգֆրիդ Մեյերովիցը։ Պարգևատրումը կայացել է 1925 թվականի փետրվարի 24-ին։ Երեք օր անց պարգևատրվել են նաև Կարլիս Ուլմանիսը և Յան Ռայնիսը ։
Սահմանվել է, որ պարգևատրվողներն իրենք են վճարելու շքանշանի պատրաստման ծախսերը։ Սահմանվել են հետևյալ գները՝ 1-ին աստիճանի շքանշան - 150 լատ, 2-րդ աստիճանի շքանշան - 85 լատ, 3-րդ աստիճանի շքանշան - 35 լատ, 4-րդ աստիճանի շքանշան - 22 լատ, 5-րդ աստիճանի շքանշան - 20 լատ։ Համեմատության համար 1930-ական թվականներին գործարանում աշխատող բանվորի ամսական միջին աշխատավարձը կազմել է մոտ 100 լատ ։ Շքանշանը պետք է ստանային նրանով պարգևատրվելուց հետո երկու տարվա ընթացքում, այլապես այն կզրոյացվեր ։
1940 թվականի մայիսին կայացել է նախապատերազմյան շրջանի վերջին պարգևատրումը։ 1940 թվականի հունիսի 17-ին Լատվիա են մտել խորհրդային զորքերը, և շքանշանի հանձնումը կասեցվել է մոտ 50 տարի ։
Լատվիայի անկախության վերականգնումից հետո նախագահ Գունտիս Ուլմանիսի հրամանագրով (հոկտեմբերի 25, 1994) վերականգնվել է շքանշանի հանձնումը։ Առաջին պարգևատրումն արդեն կայացել է նոյեմբերի 7-ին. 4-րդ և 5-րդ կարգի մի քանի շքանշաններ են հանձնվել մշակույթի աշխատակիցների։ Անկախության վերականգնումից հետո 1-ին աստիճանի շքանշանով առաջին պարգևատրվողը եղել է Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Միտտերանը (դեկտեմբեր, 1995) ։
1994-2016 թվականներին ընդհանուր առմամբ հանձնվել է ավելի քան 2.000 շքանշան ։
Վիճակագրություն
1924-1940 թվականներին շքանշանը հանձնվել է 8810 անգամ ։ Բացի այդ՝ հանձնվել են բազմաթիվ պատվո նշաններ։ Այսպես, դրանցով պարգևատրվել է քաղծառայողների մոտ 1 % -ը ։
1994 թվականից (2016 թվականի վերջի դրությամբ) շքանշանը հանձնվել է 2166 անգամ ։ Բացի այդ՝ հանձնվել է 575 պատվո նշան ։
Հետաքրքիր փաստեր
Շքանշանի շղթային կա նշան, որը նման է սվաստիկային։ 2019 թվականի մարտի 7-ին Եկատերինբուրգ քաղաքի դատախազը ստուգել է Երեք աստղի շքանշանը, որը ցուցադրված է եղել Ելցինի կենտրոնում (պարգևը ստացել էր Բորիս Ելցինը)` պարզելու, թե արդյոք այն նմանություններ նացիստական սիմվոլիկայի հետ։ Եկատերինբուրգի դատախազի տեղակալ Վ. Կուրյակովայի բնորոշմամբ (մարտի 7, 2019) շքանշանի նշանները կրկնակի կրակի խաչեր են (ուգունսկրուստե)՝ լատվիական ավանդական նշաններ, ուստի վարչական իրավախախտման վերաբերյալ գործ չի հարուցվել։
Կաստելնուովո դի Գարֆանյանա
Կաստելնուովո դի Գարֆանյանա (Castelnuovo di Garfagnana), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Լուկայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6118 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 214 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 55032։ Հեռախոսային կոդ՝ 0583։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օրիչևսկի շրջան
Օրիչևսկի շրջան (Оричевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օրիչի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2490 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32210 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սալսոմաջորե Տերմե
Սալսոմաջորե Տերմե (Salsomaggiore Terme), կոմունա Իտալիայում, Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 17 875 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 221 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 81 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43039։ Հեռախոսային կոդը՝ 0524։
Ferdydurke
Ferdydurke, լեհերեն նովել։ Նովելի հեղինակը լեհ գրող Վիտոլդ Գոմբռովիչն է ։ Նովելը հրատարակվել է 1937 թվականին։
Թարգմանություններ
Առաջինը նովելը թարգմանել է իսպաներեն հենց Գոմբռովիչը։ Թարգմանությունը տպագրվել է 1947 թվականին Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաքում։
1960 թվականին նովելը թարգմանվել է գերմաներեն Թիելի կողմից։ Բրազիլերեն լեզվով նովելը առաջինը անգամ հրատարակվել է 2006 թվականին Թոմաշ Բարցիսկու կողմից։
Դեռևս նովելը թարգամնվում է ևս 20 լեզուներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նովելներ Կատեգորիա:Վիտոլդ Գոմբրովիչի ստեղծագործություններ
Կոնգա (Վոտչայի վտակ)
Կոնգա (Конга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոտչա գետի աջ ափում՝ 60 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գաբրիել Սունդուկյան
Կենսագրություն
Գաբրիել Սունդուկյանը ծնվել է առևտրականի ընտանիքում 1825 թվականի հունիսի 29.ին։ Նա բնիկ թիֆլիսեցի էր։ Առևտրական հայրը շուտ էր մահացել՝ ընտանիքի հոգսը թողնելով կնոջը։ Սունդուկյանը սկզբնական կրթությունն ստացել է հայագետ Հ. Շահան-Ջրպետյանի դպրոցում (1832-1837 թվականներ), սովորել գրաբար, աշխարհաբար, ֆրանսերեն, լատիներեն, իտալերեն։ 1838-1840 թվականներին ուսանել է Արզանյանների պանսիոնում, 1840-1846 թվականներին՝ Թիֆլիսի ռուսական գիմնազիայում։ 1846 թվականին ավարտելով գիմնազիան ընդունվել է Պետերբուրգի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի արևելյան բաժինը։ Այդ տարիներին ավելի է խորացել Սունդուկյանի սերն ու հետաքրքրությունը ռուս և համաշխարհային գրականության նկատմամբ։ Պետերբուրգի թատրոնները Սունդուկյանի համար եղել են այն դպրոցը, որտեղ ձևավորվել է նրա թատերական ճաշակը։ Համալսարանն ավարտելիս նա պաշտպանել է «Թռուցիկ հայացք պարսկական տաղաչափության բնույթի վրա» թեմայով թեկնածուական դիսերտացիա։ Կարճ ժամանակ պաշտոնավարել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում։ 1850-ին ավարտելով ուսումը վերադառնում է Թիֆլիս և Կովկասի փոխարքայության գրասենյակում ստանձնում թարգմանչի պաշտոն:1853-1858 թվականներին ապրել և աշխատել է Դերբենդում։ Սունդուկյանը գրել է թիֆլիսահայ բարբառով, ստեղծել աշխույժ մենախոսություններ ու երկխոսություններ, խոսքի ու դրության կոմիզմ։ Նրա ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում բարձր գեղարվեստականությամբ, չափի զգացումով։ 1858 թվականի սեպտեմբերի վերջին վերադարձել է Թիֆլիս, պաշտոնավարել Կովկասի երկաթուղային վարչությունում։ Գաբրիել Սունդուկյանը վախճանվել է 1912 թվականի մարտի 16-ին և թաղվել է Թիֆլիսի Խոջիվանքի պանթեոնում։
Ստեղծագործական աշխատանք
Սունդուկյանի գրական-թատերական գործնեությունը զուգադիպել է Հարավային Կովկասում կապիտալիզմի սկզբնավորմանը, և այդ շրջանի բարդ ու հակասական սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունները արտացոլված են նրա ստեղծագործության մեջ։ Դերենիկ Դեմիրճյանի բնութագրությամբ Սունդուկյանը հայ դրամատուրգիայի Աբովյանն է։ Սունդուկյանը հեղաշրջեց հայ դրամատուրգիան, նրան տվեց մասշտաբայնություն, ժամանակի այրող խնդիրները առաջադրելու կարողություն։ Նա առաջինն է հայ դրամատուրգիայում պատկերել քաղաքային կյանքն ու կենցաղը, խորությամբ արծարծել ընտանիքի և ամուսնության, կնոջ անիրավահավասարության, երիտասարդության, դրամատատիկական հասարակության մեջ հայրերի ու որդիների փոխհարաբերության։ Սունդուկյանը ներկայացրել է հասարակության տարբեր խավերի՝ առևտրական, վաշխառու, մտավորական։ Նա առաջինն է պատկերել հասարակության ցածր խավերին՝ իրենց հոգսերով և ուրախություններով, շեշտել նրանց ազնվությունը, մարդկայնությունը։
Հետևելով ժամանակի առաջավոր գեղագիտական մտքին՝ նա զարգացրել է դեմոկրատիզմի ու ռեալիզմի գաղափարները և նշել նոր ուղիներ հայ դրամատուրգիայի հետագա զարգացման համար։ Սունդուկյանը գրել է «Գիշերվա սաբրը խեր է» կատակերգությունը, որով սկսվում է նրա ստեղծագործության առաջին շրջանը։ Դա ռեալիստական ստեղծագործություն է, որտեղ ամուսնության և օժիտի թեմայի միջոցով հեղինակը շոշափում է լուսավորական գաղափարներ։ 1866 թվականին գրում է «Խաթաբալա» և «Օսկան Պետրովիչըն էն կինքումը», իսկ 1869 թվականին՝ «Եվայլն կամ Նոր Դիոգինս» կատակերգությունները։ Այս շրջանի գործերը հիմնականում ուրախ կատակերգություններ են, որտեղ հեղինակը քննադատում է դրամասիրությունը, ձևամոլությունը և բարձրացնում բարոյական կարևոր հարցեր։ Սունդուկյանը մարդասիրությամբ ու կարեկցանքով է խոսում կնոջ ստրկական վիճակի մասին։
Սունդուկյանի տաղանդի արգասիքն է «Պեպո» (1876) կատակերգությունը։ Պիեսը պատկերում է երկու հակադիր սոցիալական խավերի՝ բուրժուազիայի ու ժողովրդական զանգվածների հակադրությունը։ Դրական հերոսները ունեն վեհ արժանապատվություն և հոգեկան բարձր հատկանիշներ։ Պեպոյի կերպարը ժողովրդի խոհերի, վշտի, ինքնագիտակցության արտահայտությունն է։ Նրա ողբերգությունը հասարակական մի ամբողջ խավի ողբերգությունն է։ Իրականության գեղարվեստական պատկերը Սունդուկյանը ստեղծել է գործողության զարգացմամբ, կենդանի անհատականությունների միջոցով։ Սունդուկյանը սոցիալական հզոր բողոքով խարազանում է տիրողների արատավոր բարոյականությունը։ «Պեպո»-ն հայ ռեալիստական դրամատուրգիայի ամենանշանակալից երևույթն է և ունի քննադատական հզոր շերտեր։ Պիեսի բեմադրությունը 1871 թվականի ապրիլին ունեցել է հսկայական հաջողություն։ «Քանդած օջախ» (1883) կատակերգությունը մի ամբողջ ընտանիքի կործանման պատմությունն է։ Այստեղ բախումը նույնպես հասարակական բնույթ ունի։ Ընտանիքները հեռանում են նահապետական նիստուկացից, բայց նոր իրադրության մեջ չեն գտնում իրենց տեղը։
1872-1876 թվականներին «Մշակ»–ում տպագրվել են Սունդուկյանի ֆելիետոնները՝ «Համալի մասլահաթնիրը», իսկ 1882-1886 թվականներին, «Արձագանք»–ում՝ «Հադիդի մասլահաթնիրը»։ Դրանք հրապարակախոսական–երգիծական բնույթ ունեն և շոշափում են հասարակական, սոցիալական և կենցաղային հարցեր։ Իր վերջին՝ «Իմ մահն ու թաղումը» մասլահաթում Սունդուկյանը համերաշխության, եղբայրության և մարդասիրության կոչ է անում Կովկասի ժողովուրդներին։
Սունդուկյանի ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում բարձր գեղարվեստականությամբ, չափի զգացումով, բառի ճշգրիտ և տեղին գործածումով։ Նա գրել է թիֆլիսահայ բարբառով՝ հասարակ ժողովրդին հասկանալի լինելու համար, օգտագործել ժողովրդական բանահյուսությունը, վարպետորեն կառուցել գործողությունը, ստեղծել աշխույժ մենախոսություններ ու երկխոսություններ, ինչպես նաև դրության և խոսքի կոմիզմ։ Նրա ստեղծագործությունը մեծ ազդեցություն է գործել ոչ միայն հայ դրամատուրգիայի, այլև հայ գրականության հետագա զարգացման վրա։ Հ. Թումանյանը նրան որպես երկրորդ մեծ «թիֆլիսեցու» դրել է Սայաթ-Նովայի կողքին  ։
Մահ
Մահացել է 1912 թվականին, Թիֆլիսում։ Թաղված է Խոջիվանքի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Խոջիվանքի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի հայոց վանքի բակում թաղվածներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Գուրու Դատ
Գուրու Դատ (հինդի` गुरु दत्त, իրական անունը` Վասանթ Կումար Շիվաշանկար Պադուկոն, ), հնդիկ ռեժիսոր, դերասան, պրոդյուսեր և սցենարիստ։ Նրա ֆիլմերից շատերը հնդկական կինոյի դասական նմուշներ են։ Արժանացել է Filmfare Awards մրցանակի՝ լավագույն ֆիլմի և տղամարդու լավագույն դերի համար։ Համարվում է հնդկական կինոյի մեծագույն ռեժիսորներից մեկը։
Կենսագրություն
Գուրու Դատը ծնվել է Բանգալորում։ Նրա հայրը բանկի աշխատակից էր, իսկ մայրը դասավանդում էր դպրոցում, տալիս էր մասնավոր դասեր, գրում պատմվածքներ և վեպեր էր թարգմանում բենգալերենից կաննադա լեզվով։ Գուրու Դատն ուներ երեք կրտսեր եղբայր և մեկ քույր։ Մանուկ տարիքում ավտովթարի ենթարկվելուց հետո նրան տվել են Գուրու Դատ առավել երջանիկ անունը։
Սկզբնական կրթությունն ստացել է Կալկաթայում, իսկ 1941-1944 թվականներին սովորել է Ուդայ Շանկարի հնդկական մշակույթի կենտրոնում, որտեղ ուսումնասիրել է պարարվեստ։ Որոշ ժամանակ անց, կարճ ժամանակով աշխատել է հեռախոսավար։ 1944 թվականին որպես պարուսույց Գուրու Դատն աշխատել է Prabhat Films ստուդիայում, որտեղ ծանոթացել է դերասաններ Դև Անանդի և Ռեհմանի հետ։ Նրանց ընկերությունը Գուրու Դատին օգնեց՝ հետագայում Բոլիվուդում ստեղծելու իր կարիերան։ 1947 թվականին նա տեղափոխվեց Բոմբեյ և սկսեց աշխատել այն ժամանակվա առաջատար ռեժիսորների հետ։ Գուրու Դատի ստեղծագործական կյանքում շրջադարձային էր Դև Անանդի առաջարկը՝ ֆիլմ նկարել նորաստեղծ Navketan Films կինոստուդիայում։ Նրա ռեժիսորական դեբյուտը 1951 թվականին նկարահանված «Բարձր խաղադրույքներ» կինոնկարն էր՝ Դև Անանդի գլխավոր դերակատարմամբ։ Հետագայում հաջորդեցին «Բազե» (1953 թ.) և «Այնտեղ-այստեղ» (1954 թ.) ֆիլմերը։ Վերջինը հանդիսատեսի կողմից ընդունվեց ջերմությամբ։
Գուրու Դատի հետագա տարիների աշխատանքներից են «Ծարավ» (1957 թ.), «Թղթե ծաղիկներ» (1959 թ.), «Լիալուսին» (1961 թ.), «Տերը, տիրուհին և ծառան» (1962 թ.), «Վստահություն» (1963 թ.) և այլ ֆիլմեր։ Նրա «Ծարավ» և «Թղթե ծաղիկներ» կինոնկարները Time և Sight & Sound ամսագրերի վարկածով՝ մտել են բոլոր ժամանակների 100 լավագույն ֆիլմերի ցանկի մեջ։
Անձնական կյանքը
«Բարձր խաղադրույքներ» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Գուրու Դատը ծանոթացել էր երգչուհի Գիտա Ռոյի հետ, և 1953 թվականին նրանք ամուսնացել են։ Համատեղ կյանքի ընթացքում ունեցել են երեք երեխա։ Սակայն նրանց ամուսնությունը երջանիկ չէր, և կյանքի վերջին տարիներին Գուրու Դատն ապրում էր կնոջից առանձին։ Գիտա Ռոյը մահացել է 1972 թվականին՝ 41 տարեկանում, լյարդի հիվանդությունից, որն առաջացել էր ալկոհոլը չարաշահելու պատճառով։
Գուրու Դատը ժամանակին սիրավեպ է ունեցել դերասանուհի Վահիդա Ռեհմանի հետ, սակայն նրանց հարաբերությունները դադարեցին, քանի որ Գուրու Դատն ամուսնացած էր։
1964 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Բոմբեյի իր վարձակալած բնակարանում 39-ամյա Գուրու Դատին հայտնաբերել են մահացած։ Մահվան պատճառը ալկոհոլի և քնաբերի մեծ քանակությունն էր նրա օրգանիզմում։ Մինչ օրս չի պարզվել՝ դա պատահականություն էր, թե իր կյանքում արդեն իսկ երրորդ ինքնասպանության փորձը։
Ֆիլմագրության ընտրանին
Դերասան
Ռեժիսոր
Պրոդյուսեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդիկ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հնդիկ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Պարուսույցներ
Սագարմավենիներ
Սագարմավենիներ, արմավենիների ընտանիքի՝ մետրոքսիլոն (Metroxylon) ցեղի տեսակներ։ Սագարմավիներին հաճախ ոչ ճիշտ անվանում են սագոենիներ։
Ընդհանուր նկարագիր
Ստորգետնյա ճյուղավորված կոճղարմատներով և բազմաթիվ ցողուններով (8—12 մ բարձրությամբ) բույսեր են։ Տերևները փետրաձև են՝ 4—6 մ երկարությամբ, ծաղկաբույլերը՝ խոշոր, գագաթնային, միասեռ կամ երկսեռ ծաղիկներով։ Պտուղը կլոր է, բագմաթեփուկավոր կեղևով։ Ծաղկում են 15—20 տարեկանում և պտղաբերելուց հետո մահանում՝ բնի հիմքում առաջացնելով բազմաթիվ շիվեր։ Հայտնի է սագարմավիների մոտ 15 տեսակ՝ տարածված Թաիլանդից մինչև Նոր Գվինեա։ Առավել մեծ տնտեսական նշանակություն ունեն իսկական սագարմավիները (M․ laeve կամ M․ sagu) և Ռումֆի սագարմավիները (M․ rumphii)։ Սագարմավիների բնի միջուկից ստանում են հատուկ ձավար՝ սագո (այստեղից՝ անվանումը)։ Վայրի սագարմավիների միջուկից ստանում են նաև օսլա (1 ծառից՝ 110— 160 կգ)։
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արմավենիներ
Վայրէջք թաթերի վրա
Վայրէջք թաթերի վրա, կատուների բնածին ունակությունը վայրէջք կատարելու չորս ոտքի վրա` անկախ նրանից, թե ինչ դիրքում է կատուն անկման սկզբում և ինչ բարձրությունից է ընկնում ։
Նկարագրություն
Թաթերի վրա վայրէջքի ռեֆլեքսը սկսում է հայտնվել ձագերի մոտ 3-4 շաբաթվա ընթացքում և ամրանում 6-7 շաբաթվա ընթացքում։ Նման վայրէջք կատարելու հնարավորությունը կատվի համար ապահովում է շատ ճկուն ողնաշարը և անրակի բացակայությունը ։ 180 °-ով պտտվող կատվի համար նվազագույն բարձրությունը կազմում է ընդամենը 30 սանտիմետր ։ Հակառակ նախկինում տարածված սխալ ընկալման ` կատուներն առանց պոչի նույնքան հեշտությամբ կարողանում են վայրէջք կատարել չորս ոտքերի վրա, քանի որ իրենց պտտական մոմենտը պահպանելու համար նրանք օգտագործում են ոչ թե պոչը, այլ իրենց հետևի ոտքերը ։
Ներքին ականջում տեղակայված լավ զարգացած հավասարակշռության օրգանները պատասխանատու են կատուների հավասարակշռության զգացման համար։ Ընկնելու ժամանակ լրացուցիչ պաշտպանության միջոց է թաթերի ռեֆլեքսային բաժանումը, որի արդյունքում կատվի մարմնի մակերևույթը մեծանում և առաջացնում է «պարաշյուտի ազդեցությունը» ։ Այնուամենայնիվ, մեծ բարձրությունից ընկնելու դեպքում (բազմահարկ շենքերի պատուհանից) այս ռեֆլեքսը միշտ չէ, որ գործում է, և կենդանին կարող է սատկել, ինչը կապված է պատուհանից դուրս ընկնելու «շոկի» ազդեցության հետ։ Փոքր բարձրությունից ընկնելիս (օրինակ՝ երեխայի ձեռքից), շրջադարձի ժամանակը կարող է բավարար չլինել, և կատուն կարող է վնասվել ։
Ինչպես ցույց են տվել նոր ուսումնասիրությունները, կատուները մեծ բարձրությունից ընկնելիս ոչ թե ընկնում են իրենց թաթերի վրա, այլ իրենց ստամոքսի վրա ։ 1976 թվականին Նյու Յորքի անասնաբույժ Գորդոն Ռոբինսոնը նկարագրել է այսպես կոչված բարձրահարկ համախտանիշը, որի համաձայն՝ «որքան բարձր է այն շենքը, որից կատուն ընկել է, այնքան ավելի քիչ վնասներ կստանա կենդանին, այսինքն՝ պարադոքսալորեն 15-րդ հարկն ավելի անվտանգ է, քան 2-րդը»  ։ Մաթեմատիկոս Ռիչարդ Մոնտգոմերը մշակել է մի տեսություն, որը կոչվում է «Ընկնող կատվի խնդիրը», համաձայն որի՝ եթե կատուն ընկնում է մեջքի վրա, գլխիվայր շուռ է գալիս, նույնիսկ եթե իմպուլսի մոմենտը զրոյական է ։
Անկախ նրանից, թե որքան բարձրությունից է ընկնում կատուն, նրա արագությունը չի կարող գերազանցել 100 կմ/ժ-ը։ Դրան նպաստում են փոքր չափսերը, թեթև ոսկորներն ու մազերը, ինչպես նաև այն փաստը, որ թռիչքի ժամանակ կատուն տարածում է իր բոլոր թաթերը՝ հասնելով, ինչպես վերը նշվեց, «պարաշյուտի ազդեցության» ։ Համեմատության համար նշենք, որ ընկնող մարդու արագությունը հասնում է 210 կմ/ժ-ի։
Տեխնիկա
Ըստ ժամանակակից հասկացությունների` անկման ժամանակ օդում շրջման համար կատուն իր մարմինը թեքում է մոտավորապես մեջտեղում, որից հետո պտտվում է միևնույն ժամանակ իր առջևի և հետևի մասերի վրա իր առանցքի շուրջը` փոխելով իր մարմնի ճկման ուղղությունը։ Իմպուլսի մոմենտը, որն առաջանում է կատվի մարմնի ռոտացիայից, փոխհատուցվում է ճկման ուղղության փոփոխությամբ, և ընդհանուր անկյունային մոմենտը հավասարվում է զրոյի։
Գիտահանրամատչելի մի շարք աղբյուրներում շարադրվում է նաև այն տարբերակը, որ կատուն շտկում է անկյունային մոմենտը մարմնի պտույտից՝ ձգելով հետևի և առջևի թաթերը և մարմնի առջևի ու հետևի կեսը պտտելով տարբեր ուղղություններով։ Տեսականորեն, դրանով իսկ, կատուն կարող էր նաև օդում շրջվել, առանց խախտելու ֆիզիկայի օրենքները, այնուամենայնիվ, օդում կատվի հեղաշրջումը ուսումնասիրող գիտական թերթերի հեղինակները ենթադրում են, որ կատվի մարմինը ճկվում է, բայց չի պտտվում, և նրա մարմնի երկու մասերը միաժամանակ պտտվում են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ոչ պայմանական ռեֆլեքսներ
Ճավայերեն
Ճավայերեն /dʒɑːvəˈniːz/ (ꦧꦱꦗꦮ, basa jawa; IPA: [bɔsɔ dʒɔwɔ]) (խոսակցականում հայտնի է նաև՝ ꦕꦫꦗꦮ, cara jawa; IPA: [tjɔrɔ dʒɔwɔ]), Ինդոնեզիայի Ճավա կղզու կենտրոնական և արևելյան մասերի ճավացիների լեզուն։ Ճավայերեն խոսողներ կան նաև Ճավա կղզու հյուսիսարևմտյան ափերին։ Ավելի քան 98 միլիոն մարդու համար համարվում է մայրենի լեզու (Ինդոնեզիայի բնակչության ավելի քան 42%-ը)։
Պատկանում է Ավստրոնեզյան լեզվաընտանիքին, սակայն շատ է տարբերվում լեզվաընտանիքի այլ լեզուներից և դժվար է այն դասակարգել։ Ամենամոտ ազգակիցները հարևան լեզուններն են, ինչպես օրինակ՝ սունդաներեն, մադուրերեն և բալիերեն։ Ինդոնեզիայում լեզվակիրների մեծ մասը նաև խոսում է ինդոնեզերեն, մալայերենի ստանդարտացված տարբերակով՝ պաշտոնական և առևտրային պատճառներով, ինչպես նաև ճավայերենով չխոսող ինդոնեզիացիների հետ հաղորդակցվելու համար։
Ճավայերենով խոսողներ կան Մալազիայում (հիմնականում Սելանգոր և Ջոհոր նահանգներում) և Սինգապուրում։
Լեզվակիրներ
Լեզվով խոսում են Կենտրոնական և Արևելյան Ճավայում, ինչպես նաև Արևմտյան Ճավայի հյուսիսային ափին։ Այն նաև գործածվում է ճավացիների կողմից Ինդոնեզիայի այլ նահանգներում, որոնք շատ են՝ պայմանավորված 20-րդ դրում կառավարության արտոնած վերբնակեցմամբ։
Սուրինամ նահանգում 19-րդ դարում Հոլանդիայի բերած ներգաղթիալների ժառանգները խոսում են գաղթածին ճամայերենով։ Մադուրա, Բալի, Լոմբոկ և Սունդա նահանգներում յան նաև գործածվում է որպես գրական լեզու։ Այն Պալեմբանգում և Հյուսիսային Սումատրայում կառավարական լեզու էր մինչև 18-րդ դարը։
Ճավայերենը օգտագործում է լատիներենի, ճավայերենի և արաբերենի գրերը ։ Ներկայումս լատիներենի գրեգրը գերակշռում են, այնուամենայնիվ ճավայերենի գիրը դեռ պարտադիր ուսուցանվում է Կենտրոնական և Արևելյան Ճավայի տարրական և ավագ դպրոցներում։
Ճավայերենը աշխարհի 10-րդ ամենաշատ լեզվակիր ունեցող և պետական կարգավիճակ չունեցող ամենամեծ լեզուն է։ Լեզվով խոսում կամ հասկանում են մոտ 100 միլիոն մարդ։ Ինդոնեզիայի բնակչության առնվազն 45%-ը ունի ճավայական ծագում կամ ապրում է ապրում է շրջաններում, որտեղ ճավայերենը գերիշխող լեզու է։ 1945 թվականից սկսած Ինդոնեզիայի բոլոր յոթ նախագահները ունեն ճավայական ծագում ։ Ուստի զարմանալի չէ, որ ճավայերենը խորը ազդեցություն է ունեցել Ինդոնեզիայի ազգային լեզվի՝ ինդոնեզերենի վրա։
Ժամանակակից լեզուն ունի երեք հիմնական ճյուղ․ կենտրոնական ճավայերեն, արևելյան ճավայերեն և արևմտյան ճավայերեն։ Ճավայերենի բոլոր բարբառները ավել կամ պակաս փոխհասկանալի են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի լեզուներ
Սագա
Առաջին խմբի սագաների նկարագրություն
Առավել ինքնատիպ են այսպես կոչված տոհմական սագաները կամ «Իսլանդացիների մասին սագաները» (հեղինակները հայտնի չեն)։ Հաճախ «իսլանդական սագա» կամ պարզապես «սագա» ասելով՝ նկատի են ունենում դրանք։ Այս խմբի գրեթե բոլոր սագաների սյուժետային հենքում ընկած են տոհմական երկպառակությունները։
Երկրորդ խմբի սագաների նկարագրություն
Երկրորդ խումբը «Նորվեգիայի թագավորների մասին սագաներն» են, որոնց հեղինակներից են Սնորրի Ստուրլուսոնը (1178—1241 թվականներ) և Ստուրլա Տորդարսոնը (մահացել է 1284 թվականին)։
Երրորդ խմբի սագաների նկարագրություն
Երրորդ խումբը Իսլանդիայի եպիսկոպոսների, առաջնորդների մասին է և ունի ժամանակագրական բնույթ։
Կատեգորիա:Գրական ժանրեր Կատեգորիա:Միջնադարյան գրականություն Կատեգորիա:Իսլանդական գրականություն Կատեգորիա:Սկանդինավյան դիցաբանություն
Անաֆի
Աշխարհագրություն
Մտնում է Կիկլադյան կղզեխմբի (Կիկլադների) մեջ։ Գտնվում է Սանտորինիից 12 ծովային մղոն դեպի արևելք։
Կղզու տարածքը մոտավորապես 38 քառակուսի կիլոմետր է, երկարությունը՝ 10 կմ, իսկ լայնությունը՝ 7 կմ։
Կղզու ամենաբարձր գագաթը գտնվում է նրա արևելյան հավածում. դա Կալամոս սարն է՝ 584 մետր բարձրությամբ։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, կղզու բնակչությունը կազմում է 273 մարդ։
Տնտեսություն
Ներկայումս կղզու բնակիչների հիմնական զբաղմունքը զբոսաշրջության ոլորտում կատարվող աշխատանքներն են և ձկնորսությունը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Եգեյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Աթենական ծովային միության անդամներ Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ
Ջոզեֆ Լեոնարդ Բոնամասսա
Ջոզեֆ Լեոնարդ Բոնամասսա (Joseph Leonard Bonamassa, ), ամերիկյան Բլյուս ռոք կիթառիստ, երգիչ և երգահան էր։ Երբ նա ընդամենը 12 տարեկան էր բացեց Բի Բի Քինգ ։ Վերջին 13 տարիներին նա թողարկեց 15 մենակատարման ձայնասկավառակներ իր անհատական ձայնագրության միջոցով, որոնցից 11-ը հասել են Billboard Blues աղյուսակների առաջին հորիզոնական ։ Բոնամասան նվագել է այնպիսի արվեստագետների հետ ինչպիսիք են Սթիվեն Սթիիլս, Էրիկ Կլեպտոն, Բլանդին Չապլին, օտարերկրացին, Բադի Գայ, Սթիվ Ուինվուդ, Ուորրե Հայնս,Դերկ Բեռն ր այլք ։ Իր կարիերայում հատկանշական է հատկապես Royal Albert Hall և Grammy Award մրցանակաբաշխությունը 2013 թվականին։ Իր երաժշտական կարիերայից բացի  Ջո Բոնոմասսան զբաղվում է շահույթ չհետապնդող մի կազմակերպության, որը կոչվում է Keeping the Blues Alive Foundation (կենդանի պահել Բլյուս հիմնադրամը), որի առաքելությունն է հետագա երաժշտական կրթությունը զարգացնել և տրամադրել այն դպրոցներին որոնք դրա կարիքն ունեն։
Մենակատարի կարիերան
Բոնամասսան ծնվել է Նյու Յորքի Նյու Հարտֆորդում։ Նա կիթառ սկսել է նվագել 4 տարեկանում, խրախուսվելով իր հոր կողմից` ով եղել է երաժշտության մեծ երկրպագու,և ցույց է տվել նրան բրիտանացի Էրիկ Կլապտոնիի և Ջեֆ Բեքի ռոք,բլյուս ձայնասկավառակները, որը և ոգեշնչել է նրան։ 11 տարեկանում Ջոյը կրթվել է ամերիկացի լեգենդար կիթառիստ Դանի Գաթթոնի կողմից։ Երբ նա 12 տարեկան էր արդեն ուներ իր սեփական խումբը ,որը կոչվում էր Smokin Joe Bonamassa,որը ելույթ էր ունենում Նյու Յորքի արևմտյան մասում Փենսիվանյայում ներառելով այնպիսի քաղաքներ ինչպիսիք են Սքրանթոնը և Բուֆալոն,բայց միայն հանգստյան օրերին։
Բոնամասսան բացեց Բ. Բ. Քինգի մոտավորապես 20 ցուցադրումներ 1989 թվականին ։ Մինչ 18 տարեկանը լրանար Բոնամասսսան նվագում էր խմբում, որը կոչվում էր Բլուդի, Մայլիս Դեյվիս, Ռուբի Քրիգերի, Բեռի Օուքլեյի հետ ։
Բոնամասսայի դեբյուտային ալբոմը՝ A New Day Yesterday, թողարկվել է 2000 թվականին ։ Ալբոմը ներառում է հյուրախաղեր ։ Ալբոմը Billboard Blues աղյուսակում զբաղեցնում է 9-րդ հորիզոնականը ։
2002-2006 թվականները Բոնամասսան տեսավ իր ալբոմը Billboard Blues աղյուսակի 1-ին հորիզոնականում, իսկ հինգերորդ մենակատարման ալբոմները 10-րդ հորիզոնականում ։
2009 թվականին կատարվեց Բոնամասսայի մանկության երազանքը՝ նվագել Լոնդոնի Royal Albert սրահում, որտեղ նրա հետ զուգերգով հանդես եկավ երգիչ Էրիկ Կլեպտնը ։
Բոննամասայի կենդանի կատարումների ալբոմը՝ Beacon Theatre–Live from New York, հեռացվել է 2012 թվականին։ 2013 թվականին Վիեննաի օպերայի թատրոնոմ տեղի ունեցավ նրա ձայնասկավառակի (ակուստիկ երեկո) թողարկումը ։
Այս համերգը առաջին անգամ էր և նշանաորվեց նրանով,որ Բոնամասսան ամբողջական ձայնաին շոու ներկայացրեց։ Այս ձայնաին ամբողջ ներկայացումը կատարվել էր Բոնամասսայի վաղեմի  պրոդյուսեր Քեվին Շերլիի օգնությամբ ։
Բոնամասսայի 2013 թվականի գարնան եռօրյա շրջագայության եզրափակիչ ելույթը  տեղի ունեցավ Նյու Յորք Beacon թատրոնում ։
2013 թվականին ամռանը Լոնդոնում Բոնամասսան ներկայացրեց 4 շոու 3 տարբեր խմբերի հետ, որտեղ ներկայացված էր իր երաժշտության 4 տարբեր ուղղությունները։ Յուրաքանչյուր  շոու ուներ իր եզակի կողմերը։ Այդ շոուները ձայնագրվել էր DVD-ի համար և այդ DVD-իների հավաքածուն թողարկվեց 2013- ի հոկտեմբերին «Շրջագայության ուժը» անվամբ ։ 2013- ի դեկտեմբերի 6-ին Բոնամասսան և Բեթ Հարթը առաջադրվել էին Գրեմմի մրցանակաբաշխությանը իրենց 2013 թվականի համագործակցության SeeSaw in the Best Blues անվանակարգում։ Բոնամասսայի ալբոմը  (կապույտ տարբեր երանգները) նրա մենակատարությամբ միակ ալբոմը է, որտեղ կան միայն ինքնատիպ երգեր բացառությաամբ Ջիմի Հենդրիխի կատարման կարճ գործիքավորումը ։
2015 թ. մայիսին Բոնամասսան հաղթեց Blues Music Award-ում Instrumentalist - Guitar (գործիքավորող-գիթառիստ) անվանակարգում ։
Համագործակցություն Բեթ Հարթի հետ
Բոնամասսան առաջինն էր, ով բացահայտեց Բեթ Հարթի երաժշտությունը, որը ներկայացվեց, լուսաբանվեց որոշ հեռուստատեսություններում։ Բոնամասսան շատ տպավորված էր Հարթով երբ ներկայացավ Լեսերնեյի Blue Balls festival-ում, Շվեյցարիայում ։
Բոնամասսան և պրոդյուսեր Կեվին Շիրլեյը գրեցին հոգևոր երգերի ցանկ, որը ամենաշատն էին հավանում, օգտագործվեց ալբոմի համար, որը անվանեցին Don't explain (չես կարող բացատրել)։ Խումբը աշխատեց 12 երգերի վրա, սակայն միայն 10-ը ձայնագրվեց։ Բոնամասսան ամեն ալբոմի համար ընտրեց 5 երգ ։ Ալբոմի հայտնի երգերից էին « For My Friend» Բիլ Վոթերսի կողմից և «Sinner's Prayer»-ը Ռեյ Չարլզի կողմից։ Բոնամասսան միշտ ցանկացել է տարբերակներ անել Բրուկ Բենթոնի «I'll Take Care of You» և «Well Well» գրված Դելանեյ Բրամլեթթ & Բոննի Բրամլեթվրոթի կողմից իր «Don't Explain» ալբոմի համար։ «Seesaw» ալբոմը առաջադրված էր Grammy Award-ի Best Blues Album անվանակարգում :
Այլ ծրագրեր
Բոնամասսան Black Country Communion սուպեր խմբի ծանր ռոք ժանրի կիթառիստ էր:Խումբը թողարկել է 3 ստուդիական ալբոմներ, իսկ 4-րդ  սեպտեմբերին 2017 թվականի թողարկման համար ։
Նա նաև Rock Candy-ի Funk Party jazz-funk խմբի անդամ է:Նրանք թողարկել են իրենց դեբյուտային ալբոմը We Want Groove 2013 թ.: Որին հաջորդում է Rock Candy Funk Party-ի կենդանի համերգը Նյու Յորքի Iridium ակումբում:Այն ռեկորդ սահմանեց 3 գիշեր մնալով Նյու Յորքի Iridium Jazz ակումբում։ Խումբը նվագել է Conan-ում 2014 թվականի փետրվարի 10-ին
Պիկապ-ռադիո
Բոնամասսան ակտիվորեն ռադիոհաղորդումներ է վարում մեկ այլ կիթառահար Մեթ Աբրամովիցի հետ։ Դրվագները <<Կիթառի կյանքի և ծնունդի>> մասին է ։
Ազդեցություն
Ի տարբերություն նրանցից առաջ եղած բլյուզ ռոք կիթառիստների, Բոնամասսայի ազդեցությունը ավելի շատ եղել է բրիտանական և իռլանդական բլյուզի քայլեր, քան ամերիկյան արտիստներինը:Կիթառահարը ամսագրին տված հարցազրույցին նշեց 3 ալբոմներ որոնք ամենամեծ ազդեցությունն են թողել իր կատարման վրա, Ջոն Մեյլլը և Բլյուզբրեքերները Էրիկ Քլապտոն( Beano ալբոմը ), Ռորի Գալլագերի իռլանդական շրջագայության և «Goodbye by Cream»-ը ։ Նա նաև նշեց ,որ Սթիվի Ռեյ Վոանգ  Տեխասի ջրհեղեղը մեջ ազդեցություն է թողել, երբ Բոնամասսան երիտասարդ էր։ Բոնամասսան հանդես է գալիս Տեխասում 2007 թվականին  :
Նա մշակել է իր 2007 թվականի հարցազրույցը. <<Դուք գիտեք իմ հերոսները կոլումբիացի տղաներ էին` Պոլ Կոսսոֆը, Պիտեր Գրինը, Էրիկ Քլապտոնը։ Շատերը կան` Գարի Մուրը, Ռորի Գալագերը, և մեկ ուրիշ իռլանդացի երաժիշտ ով միևնույն բանն էր նվագում, բայց ես դա չեմ ասել նրան:Բայց այս տղաներն իմ տղաներն էին` Ջեֆ Բեքը և Ջիմմի Փեյջը։ Բլյուզին մոտենալու որոշակի բարդություններ կան,որոնք շատ եմ սիրում, ավելի շատ, քան այն ամերիկյան բլյուզները,որ ես լսել եմ Բ. Բ. Քինգի մեծ ազդեցությունը-նա հավանաբար իմ ամենամեծ ավանդական ազդեցությունն է։ Ես միշտ ստիպել եմ ինքս ինձ լսել նրանց ամբողջ ձայնագրությունները, որտեղ ես կցանկանայի լսել Pie-ը <<Ես պատրաստ եմ>>, քան Muddy Woters-ը,դուք գիտե՞ք>> }}:
2008 թ. հոկտեմբերի Express & Star-ի հետ հարցազրույցում նա ասել է. << Երբ ես լսեցի Քոսսոֆի նվագելը Միսթր Բիգի երգացանկից, երբ ես լսեցի Կլեպտնի նվագելը Քրոսրոդս-ից և երբ ես լսեցի Ռորի Գալաջըրի կատարումը Գրեդլի Ռոքից, ինձ դուր եկավ։ Այս ճանապարհը հզոր է...Բրիտանական բլյուզը իմ գործն է։ Երբ ես լսեցի Ռոդ Ստեուարթի և Ջեֆ Բեք խմբի  "Let Me Love You" կատարումը, այն փոխեց իմ կյանքը։ Ես հստակ իմացա,թե ինչ եմ ես ուզում անել։ Դրանք են ինձ վրա ազդեցություն ունեցել>>: Եվ դեկտեմբերի 2012 թ. MusicRadar-ի հետ հարցազրույցը <<Իմ ընկերները հարցրին.<<Դուք լսել եք Վան Հալենի նոր ռեկորդը>>: Ես երևի չէի ցանկանա քանի որ ես լսել էի Ֆրանկ Մորինո և Մահակյան Ռուշը>> }}:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բլյուզ կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ
Արմենակ Սագըզյան
Արմենակ Հովհաննեսի Սագըզյան (, Կոստանդնուպոլիս), հայ արվեստաբան, արևելագետ։
Կյանք և գործունեություն
Ծնվել է 1872 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ պոլսահայ անվանի մտավորական Հովհաննես Սագըզի ընտանիքում։ Փարիզում սովորել է իրավաբանություն, Կոստանդնուպոլսում վարել պետական պաշտոններ, արժանացել շքանշանների։ Կոստանդնուպոլսի Հայ գեղարվեստական միության հիմնադիրներից է (1919 թ.) և նրա նախագահը։ Եղել է Կոստանդնուպոլսի էվգաֆ թանգարանի գեղարվեստական խորհրդի անդամ։ Նրա ջանքերով Փոքր Ասիայի քաղաքներից ու գավառներից հավաքվել են ոչնչացումից փրկված հայկական մշակույթի նշխարներ։ Զբաղվել է արևելյան արվեստի, հայկական մանրանկարչության և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի հարցերով։ Մահացել է 1944 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսում։
Աշխատություններ
Ավելի քան 25 աշխատությունների հեղինակ է (այդ թվում՝ «XVII-XVIII դարերի պարսկական մանրանկարչությունը»՝ 1929 թ.՝ ֆրանսերեն լեզվով)։ 1940 թ. լույս է ընծայել հոդվածների ընտրանին՝ «Հայ արվեստի էջեր» խորագրով՝ ֆրանսերեն լեզվով։
Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ
Քեյթլին Ջեններ
Քեյթլին Ջեններ (Caitlyn Jenner, ծնված որպես՝ Ուիլյամ Բրյուս Ջեններ William Bruce Jenner, ), ամերիկացի հեռուստատեսային դեմք, թեթև աթլետիկայի օլիմպիական չեմպիոն (1976), տրանսգենդեր կին։
Տղամարդու կարգավիճակով, Ջենները հայտնիություն է ձեռք բերել, որպես տեսնամարտիկ՝ 1976 թվականին Մոնրեալի Օլիմպիական խաղերին նվաճելով ոսկե մեդալ, որտեղ էլ գրանցել է աշխարհի ռեկորդ, որը պահպանվել է մինչև 1980 թվականը։ Ավելի ուշ նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում և հեռուստածրագրերում։ Դեռևս պատանեկության տարիներին Ջենները, սեփական պնդմամբ, գտնվել է գենդերային դիսֆորիայի մեջ, վերջինս սկսում է հորմոնների փոխարինման թերապիա, որը դադարեցնում է Քրիս Ջենների հետ ամուսնանալուց հետո։ Նրանց ամուսնությունը տևել է 23 տարի։ 2007 թվականին ամուսիններն իրենց զավակների հետ միասին մասնակցել են «Քարդաշյանների ընտանիքը» ռեալիթի-շոուին։
Կնոջ հետ ամուսնալուծվելուց հետո, 2015 թվականին Ջենները հարցազրույցներից մեկում հայտարարել էր, որ տրանսգենդեր կին է ։
2015 թվականի հունիսի դրությամբ, Ջենները հայտարարել է իր նոր անվան մասին՝ Քեյթլին, նշելով, որ այսուհետ ինքնանույնականացվելու է որպես իգական սեռի ներկայացուցիչ։ Մի շարք լրատվական աղբյուրների հավաստմամբ, Քեյթլին Ջեններն աշխարհի ամենահայտնի տրանսգենդերն է։ Ինքնանույնականացումից հետո, թվիթերյան իր էջում Ջենները գրառում կատարեց․ «Ես այնքան երջանիկ եմ, որ երկար պայքարից հետո, ապրում եմ իմ իսկական «ես»-ի հետ» ։
Սպորտային կարիերա
Պատանեկության տարիներին Ջենները զբաղվում էր ամերիկյան ֆուտբոլով, բայց ծնկի վնասվածքի պատճառով ստիպված էր ուժերը փորձել տասնամարտում ։ Գրեյսլենդի համալսարանում Ջենների թեթև ատլետիկայի մարզիչը՝ Լ․ Դ․ Ուելդոնը, առաջինն էր, ով նկատեց վերջինիս մարզական հեռանկարը և խորհուրդ տվեց ավելի լուրջ զբաղվել տասնամարտով ։ Ջեններն առաջին անգամ, որպես տասնամարտիկ հանդես է եկել 1970 թվականին Դե-Մոյնեյում կայացած մրցույթի ժամանակ, որտեղ զբաղեցրել է հինգերորդ հորիզոնականը ։ 1972 թվականին Մյունխենում տեղի ունեցած Օլիմպիական խաղերի ժամանակ, Ջենները գրավում է 10֊րդ տեղը տասնամարտում և 2-րդ հորիզոնականն՝ իր հայրենակից Ջեֆ Բենեթից հետո, ոչ եվրոպացի տղամարդկանց շրջանում։ Համալսարանն ավարտելուց հետո, Ջեններն աշխատատանքի է անցնում ապահովագրական ընկերությունում, որտեղ աշխատում էր գիշերները, իսկ մարզվում՝ ցերեկները ։ Այն տարիներին, երբ դեռևս օլիմպիական մարզիկները չէին կարող դուրս գալ պրոֆեսիոնալ մրցասպարեզներ, մարզվելու այդպիսի ռեժիմն աննախանդեպ էր։
1974 թվականին Ջենները հաղթում է տասնամարտի տղամարդկանց ազգային առաջնությունում և հայտնվում «Թռեք էնդ ֆիլդ նյուս» ամսագրի օգոստոսյան համարի շապիկին, որը նվիրված էր թեթև ատլետիկային ։ 1975 թվականին Ջենները ևս մի հաղթանակ է արձանագրում Ֆրանսիայում կայացած ազգային առաջնությունում ։
1975 թվականի օգոստոսին Յուջինում (Օրեգոն նահանգ) նա ռեկորդ է սահմանում տասնամարտի տղամարդկանց շրջանում (8524 միավոր), հետևում թողելով սովետական թեթև ատլետիկայի մարզիչ՝ Նիկոլայ Ավիլովի ռեկորդը, որը վերջինս սահամանել էր Մյունխենում։
1976 թվականի հունիսին, նույն Յուջինում Ջենները վերահաստատում է սեփական ռեկորդը (8538 միավոր) ։ Համաձայն միավորներ հաշվելու նոր կանոններին, Ջենների՝ Յուջինում սահամանած ռեկորդը, զիջում է Ավիլովի՝ Մյունխենում սահմանած ռեկորդին։ Մեկ ամիս անց Մոնրեալում տեղի ունեցած Օլիմպիական խաղերի ընթացքում, նա վստահաբար վաստակում է ոսկե մեդալ տղամարդկանց շրջանում, այս անգամ նույնպես սահամնելով հերթական նոր ռեկորդ (8618 միավոր), ավելի քան 200 միավորով առաջ ացնելով արծաթե մրցանակակիրից։ Ջենների այդ ձեռքբերումն ավելին էր, քան Ավիլովի գրանցած արդյունքը՝ նոր կանոններով։
Օլիմպիական խաղերի ժամանակ, Մոնրեալում, Ջենները հանդիսատեսի ձեռքից վերցնում է ամերկյան դրոշը և իր հետ շրջում պատվո շրջանի ժամանակ։ Այդպիսով, նա սկիզբ է դնում նոր ավանդույթի, որն առայսօր տարածված է մարզիկների շրջանում ։
Օլիմպիական խաղերում տարած հաղթանակի շնորհիվ Ջենները 1976 թվականին արժանացավ Ջեյմս Սալիվանի մրցանակի, որպես լավագույն սիրողական մարզիկ տղամարդը ԱՄՆ-ում, ինչպես նաև «Ասսոշեյթեդ պրես» գործակալության կողմից ճանաչվեց տարվա մարզիկ։
Ջենների սահմանած աշխարհի ռեկորդը գերազանցեց բրիտանացի Դեյլի Թոմփսոնը 1980 թվականի մայիսին։ Միացյալ Նահանգներում սահմանած ռեկորդը Ջենները պահել է մինչև 1991 թվականը, մինչ այն պահը, երբ Դեն Օ Բռայանը նոր ռեկորդ սահմանեց։
Կարիերա. կինո և հեռուստատեսություն
1980 թվականին Ջենները նկարահանվում է «Երգը հնարավոր չէ կանգնեցնել» ֆիլմում։ Իր մարմնավորած կերպարի համար, Ջեններն առաջադրվում է «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի՝ «վատագույն տղամարդու դեր» անվանակարգում։ Ջենները մրցանակը չշահեց (վատագույն էր ճանաչվել Նիլ Դեյմոնդը՝ «Ջազի երգիչ» ֆիլմի համար), բայց այնուամենայնիվ՝ «Երգը հնարավոր չէ կանգնեցնել» ֆիլմը՝ «վատագույն ֆիլմ» անվանակարգում հաղթեց։
Ջենների հեռռուստատեսային կարիերան ավելի հաջող է ընթացել։ Նկարահանվել է մի քանի հեռուստաֆիլմերում, ինչպես նաև՝ CHiPs և Learn To Read հեռուստասերիալներում։ Վերջինս մասնակցել է նաև մի շարք հեռուստախաղերում և ռեալիթի-շոուներում։ 2007 թվականից սկսած, Ջենները կնոջ՝ Քրիսի հետ մասնակցում է «Քարդաշյանների ընտանիքը» ռեալիթի շոուի նկարահանումներին։ Շոուում Ջեններից ու Քրիսից բացի, նկարահանվել են նաև Ջենների հոգեզավակները՝ Քորթնին, Քիմը, Քլոյին և Ռոբը, ինչպես նաև հարազատ երեխաները՝ Քայլին և Քենդալը։ Հաղորդման 2-րդ եթերաշրջանը մոտ 1,6 միլլիոն հեռուստադիտող ունեցավ ։ 2015 թվականի հոկտեմբերին «Glamour» ամսագիրը Ջեններին ճանաչեց տարվա կանանցից մեկը ։
Տրանսգենդերայնություն
2015 թվականի ապրիլի վերջին, 65-ամյա Ջենները հարցազրույց տվեց, որի ժամանակ էլ փաստացիորեն քամինգ–աութ իրականացրեց որպես տրանսգենդեր կին ։ Այդ ժամանակահատվածում Ջենները դեռ կրում էր Բրյուս անունը։ Վերջինս պատմել է, որ պատանեկության տարիներից տառապել է տրանսգեդերային անհավասարությամբ և երկար տարիներ կնոջ շորեր էր հագնում (քրոսդրեսինգ), այնուհետև 1980-ականններին սկսում է հորմոնային փոխարինող թերապիա, որոշ ժամանակ անց դադարեցնում է, երբ արդեն հանդիպում է ապագա կնոջը՝ Քրիսին ։ 2015 թվականի հունիսին Ջենները հրապարակայնորեն հայտարարեց, որ այլևս նա կկրի Քեյթլին անունը և կդասվի իգական սեռին ։ Նրա տրանսգենդերային փոփոխությունների հիման վրա նկարահանվել է 8 սերիանոց փաստավավերագրական ֆիլմ՝ «Ես Քեյթն եմ» (I Am Cait) անվանումով, որը ցուցադրվում էր E! հեռուստաալիքով։ Կինոքննադատների կողմից ֆիլմը դրական արձագանքներ է ստացել և ներկայացվել է «Stunning and Brave»֊ի սերիայում։ Սեռի փոփոխման շրջանակում, Քեյթլինը մի շարք կոսմետոլոգիական և վիրաբուժական պրոցեդուրաներ է անցել ու չի հերքում նաև վիրաբուժական սեռի շտկում անելու փաստը։ Ջենները կարծում է, որ կյանքը՝ կանացի մարմնում, դա առաջին հերթին ինքնազգացողության հարց է, ինչպես նաև ապրելու ոճ ։
Անձնական կյանք
Քեյթլինը քրիստոնյա է, հավատարիմ է պահպանողական քաղաքական տեսակետներին և սատարում է ԱՄՆ֊ի Հանրապետական կուսակցությանը ։ Ջենները, դեռևս լինելով արական սեռի ներկայացուցիչ, ամուսնացած է եղել 3 անգամ։ Առաջին կինը՝ Քրիսթի Սքոթն էր (1972֊1981 թվականներին , ամուսնության ընթացքում ծնվել է որդին՝ Բյորտը և դուստրը՝ Կասանդրան։ Ամուսնալուծությունից անմիջապես հետո, Քրիսթի Ջեններն ամուսնանում է 30-ամյա դերասանուհի՝ Լինդա Թոմփսոնի հետ, ով անցյալում Էլվիս Փրեսլիի ընկերուհին է եղել   ։ Զույգը ամուսնության ընթացքում ունեցել է երկու որդի՝ Բրենդոնին և Բորդին։ Ջենները և Թոմփսոնը ամուսնալուծվել են 1980-ականների սկզբին։ Ջենների 3-րդ կինը դարձավ՝ Քրիս Քարդաշյանը, 1991 թվականի օգոստոսին  ։ 1995  և 1997 թվականներին զույգը երկու աղջիկ է ունենում՝ Քենդալին և Քայլիին։ 2015 թվականին Քրիսը և Ջեններն ավարտում են ամունալուծության գործընթացը։