cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պարբերական աղյուսակ
Ատոմի շառավիղ
Ատոմների շառավիղները պարբերական աղյուսակում փոխվում են կանխատեսելիորեն և հիմնավորված։ Օրինակ՝ սովորաբար ամեն պարբերության երկայնքով շառավիղները փոքրանում են՝ սկսած ալկալիական մետաղներից մինչև ազնիվ գազեր, իսկ խմբերում՝ վերևից ներքև ատոմների շառավիղները մեծանում են։ Ամեն պարբերության վերջում, ազնիվ գազերից հետո նոր պարբերություն սկսվելիս կտրուկ մեծանում է ատոմի շառավիղը։ Ատոմների շառավիղների փոփոխության երևույթը, ինչպես նաև տարրերի քիմիական և ֆիզիկական հատկությունները կարող են բացատրվել ատոմում էլեկտրոնային թաղանթների տեսությամբ, որը կարևոր ապացույցներ է ներկայացրել քվանտային տեսության զարգացման համար ։
Լանթանիդների շարքում 4f ենթաշերտի էլեկտրոնները էֆեկտիվորեն չեն էկրանացվում մեծացող միջուկի կողմից։ Լանթանիդներին հաջորդող տարրերի ատոմների շառավիղները ավելի փոքր են, քան կարելի էր սպասել, և համարյա հավասար են իրենց վերևում տեղակայված տարրերի ատոմների շառավիղներին ։ Հետևաբար հաֆնիումն ունի գործնականում նույն ատոմային շառավիղը, հետևաբար և նույն քիմիական հատկությունները, ինչ որ ցիրկոնիումը, իսկ տանտալը նման է նիոբիումին և այդպես շարունակ։ Այս երևույթը հայտնի է որպես լանթանիդային սեղմում, այն նկատելի է մինչև պլատին (78-րդ տարր), որից հետո քողարկվում է հարաբերականության էֆեկտով, որը հայտնի է որպես իներտ զույգերի էֆեկտ ։ d բլոկի սեղմումը նույն երևույթն է ինչ որ d և p բլոկների միջև սեղմումը, ծագում է նույն պատճառներով, բայց ավելի քիչ արտահայտված է, քան սեղմումը լանթանիդների մոտ ։
Իոնացման էներգիա
Առաջին իոնացման էներգիան դա այն էներգիան է, որն անհրաժեշտ է ատոմից մեկ էլեկտրոն հեռացնելու համար, երկրորդ իոնացման էներգիան դա ատոմից երկրորդ էլեկտրոնը հեռացնելու համար անհրաժեշտ էներգիան է և այդպես շարունակ։ Տվյալ ատոմի համար հաջորդական իոնացման էներգիաները աճում են իոնացման աստիճանի մեծացմանը զուգընթաց։ Օրինակ՝ մագնեզիումի համար առաջին իոնացման էներգիան կազմում է 738 կՋ/մոլ, իսկ երկրորդը՝ 1450 կՋ/մոլ։ Միջուկին ավելի մոտ գտնվող օրբիտալների էլեկտրոններն ավելի ուժեղ են ձգվում էլեկտրաստատիկ ուժերով, և նրանց հեռացնելու համար ավելի մեծ էներգիա է հարկավոր։ Պարբերական աղյուսակում իոնացման էներգիան աճում է շարքերում ձախից աջ, խմբերում՝ ներքևից վերև ։
Հաջորդական մոլային իոնացման էներգիաների մեծ թռիչք է նկատվում ազնիվ գազի էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիայից էլեկտրոն պոկելիս, քանի որ այն ունի լրացված էլեկտրոնային շերտ։ Նույնը մագնեզիումի համար՝ առաջին երկու էլեկտրոնների հեռացման համար անհրաժեշտ էներգիան համապատասխանում է օրինաչափությանը, իսկ երրորդ էլեկտրոնի համար անհրաժեշտ է անհամեմատ ավելի մեծ էներգիա 7730 կՋ/մոլ։ Պատճառն այն է, որ Mg2+ իոնի էլեկտրոնային կառուցվածքը նման է նեոն իներտ տարրի կառուցվածքին։ Այդպիսի թռիչքներ տեղի են ունենում երրորդ շարքի ատոմների իոնացման էներգիայի արժեքների մոտ ։
Էլեկտրաբացասականություն
Էլեկտրաբացասականությունը դա մի ատոմի կողմից այլ այլ ատոմի էլեկտրոնային զույգը դեպի իրեն ձգելու հատկությունն է ։ Ատոմի էլեկտրաբացասականության վրա ազդում են ինչպես ատոմի կարգաթիվը, այնպես էլ նրա վալենտային էլեկտրոնների ու միջուկի միջև եղած հեռավորությունը։ Ինչքան մեծ է ատոմի էլեկտրաբացասականությունը, այնքան ավելի ուժեղ են ձգվում էլեկտրոնային զույգերը նրա կողմից։ Առաջին անգամ ատոմի այս հատկությունը բացատրվեց Լայնուս Փոլինգի կողմից 1932 թվականին ։ Ընդհանուր առմամբ պարբերական աղյուսակի շարքերով ձախից աջ ընթանալիս ատոմների էլեկտրաբացասականությունը մեծանում է, իսկ խմբերով իջնելիս՝ փոքրանում։ Հետևաբար ֆտորը հանդիսանում է ամենաէլեկտրաբացասական տարրը, իսկ ցեզիումի  էլեկտրաբացասականությունն ամենափոքրն է, համենայն դեպս այն տարրերից, որոնց համար կան էական տվյալներ ։
Խնամակցություն էլեկտրոնի նկատմամբ
Էլեկտրոնի նկատմամբ խնամակցությունը դա էներգիայի այն քանակն է, որն անջատվում է չեզոք ատոմին էլեկտրոն ավելացնելիս՝ բացասական իոնի առաջացման արդյունքում։ Չնայած էլեկտրոնի նկատմամբ խնամակցությունը փոփոխական մեծություն է, բայց կան որոշ օրինաչափություններ։ Որպես կանոն, ոչ մետաղներն ունեն խնամակցության ավելի մեծ արժեքներ, քան մետաղները։ Քլորն ավելի ուժգնորեն է իրեն լրացուցիչ էլեկտրոն միացնում։ Ազնիվ գազերի խնամակցությունը էլեկտրոնի նկատմամբ վերջնականորեն չափագրված չէ, այդ պատճառով նրանց խնամակցությունը կարող է ունենալ կամ չունենալ չնչին բացասական արժեքներ ։
Սովորաբար պարբերություններում ձախից աջ խնամակցությունը էլեկտրոնի նկատմամբ աճում է։ Դա պայմանավորված է ատոմի վալենտային շերտի լրացմամբ։ 17 խմբի ատոմն էլեկտրոն ստանալիս անջատում է ավելի մեծ էներգիա, քան առաջին խմբի ատոմը, քանի որ այն ստանում է ավարտված վալենտային էլեկտրոնային շերտ, որն ավելի ստաբիլ վիճակ է ։
Oceans
Oceans, երգ ամերիկյան ռոք խումբ Pearl Jam-ի կողմից։ Երգի բառերը գրել է վոկալիստ Էդդի Վեդդերը, կիթառահար՝ Սթոն Հոսսարդը, իսկ բասիստ՝ Ջեֆ Ամենթը։ Oceans-ը թողարկվել է 1992 թվականին որպես խմբի դեբյուտային ալբոմի 4-րդ սինգլ։ Երգի ռեմիքսային տարբերակները կան Even Flow սինգլում։
Պարբերական աղյուսակ
Խնամակցություն էլեկտրոնի նկատմամբ
Խմբերում՝ վերևից ներքև կարելի է սպասել խնամակցության նվազման միտում։ Լրացուցիչ էլեկտրոնը ավելի հեռու կգտնվի միջուկից, հետևաբար ավելի թույլ կձգվի միջուկի կողմից և ավելի քիչ էներգիա կանջատվի նրա ավելացումից։ Խմբերով ներքև իջնելիս տարրերի մոտավորապես մեկ երրորդ մասը ցուցաբերում է ոչ օրինաչափ խնամակցություն, ընդ որում ավելի ծանր տարրերն ունեն խնամակցության ավելի բարձր արժեք, քան նրանց հաջորդող ավելի թեթև խմբակիցները։ Մեծ մասամբ դա կապված է d և f էլեկտրոնների վատ պաշտպանվածությամբ։ Էլեկտրոնի նկատմամբ խնամակցության հավասարաչափ նվազում նկատվում է միայն առաջին խմբի մոտ ։
Մետաղական բնույթ
Ինչքան փոքր է տարրի իոնացման էներգիան, էլեկտրաբացասականությունը և խնամակցությունը էլեկտրոնի նկատմամբ, այնքան ավելի մետաղական բնույթ ունի այն։ Եվ ընդհակառակը՝ տարրի ոչ մետաղական բնույթն ավելի է ընդգծվում նշված մեծությունների աճման դեպքում ։ Ըստ այս երեք մեծությունների պարբերականության մետաղական հատկությունները պարբերություններում (շարքերում) կարգաթվի աճմանը զուգընթաց թուլանում են և, որոշ շեղումներով (d և f էլեկտրոնների կողմից միջուկի վատ էկրանացման և հարաբերականության էֆեկտի հետևանքով), խմբերում դեպի ներքև ընթանալիս՝ աճում։ Այսպիսով մետաղական տարրերի մեծամասնությունը, ինչպիսիք են ցեզիումը և ֆրանսիումը, գտնվում են պարբերական աղյուսակի ներքևի ձախ մասում, իսկ ոչ մետաղական տարրերը, ինչպիսիք են թթվածինը, ֆտորը և քլորը, տեղակայված են աղյուսակի վերևի աջ մասում։ Մետաղական հատկությունների փոփոխությունը հորիզոնական և ուղղահայաց կողմերով բացատրում է աստիճանաձև բաժանարար գծի ներմուծումը մետաղների և ոչ մետաղների միջև, որը հանդիպում է որոշ պարբերական աղյուսակներում։ Համարվում է, որ գծին մոտ գտնվող տարրերը մետաղանմաններ են և ունեն խառը հատկություններ ։ Մենդելեևը գրել է՝ «հնարավոր չէ... հստակ սահման անցկացնել մետաղների և ոչ մետաղների միջև, քանի որ գոյություն ունեն շատ միջանկյալ տարրեր» : Մի քանի այլ աղբյուրներ բաժանարար գծի դիրքի վերաբերյալ նշում են որոշակի խառնաշփոթ ։ Նրանք ենթադրում են, որ այն կամայական է և հիմքեր կան այն մերժելու համար հիմնավորված չլինելու պատճառով ։ Բաժանարար գիծը մեկնաբանվում է, որպես վիճահարույց հարց, այն ունի մոտավոր բնույթ   ։ Դեմինգը ևս նշել է, որ գիծը հնարավոր չէ ճշգրտորեն նկարել ։
Oceans
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոք երգեր
Պարբերական աղյուսակ
Կապակցված խմբեր
32 սյունակներով պարբերական աղյուսակի չորս բլոկներում ձախից աջ կան մի շարք կապակցված խմբեր, որոնք տեղակայված են բլոկների միջև ։ Այդ խմբերը, ինչպես մետաղանմանները, ցուցաբերում են երկու կողմերում գտնվող խմբերի խառը հատկություններ.
Հարաբերականորեն իներտ ազնիվ գազերը 18 խմբում գտնվում են շատ ավելի ռեակցիոնունակ հալոգենների խմբի (17 խումբ) և ալկալիական մետաղների (1 խումբ) միջև ։
Համակարգման առաջին փորձեր
Անգլիացի քիմիկոս Ջոն Նյուլենդսը 1863-ից 1866 թվականները թողարկեց մի շարք աշխատություններ, նշելով, որ տարրերն ըստ ատոմային զանգվածների դասավորելու դեպքում բոլոր ֆիզիկական և քիմիական հատկությունները կրկնվում են ութ ինտերվալով։ Նա այդպիսի պարբերականությունը համեմատեց երաժշտական օկտավայի հետ ։ Այդ, այսպես կոչված «Օկտավայի օրենքը» ծիծաղի արժանացավ Նյուլենդսի ժամանակակիցների կողմից, և Քիմիական Ընկերությունը հրաժարվեց հրապարակել նրա աշխատանքը ։ Բայց և այնպես Նյուլենդսը կարողացավ աղյուսակ կազմել և օգտագործել այն, որպեսզի կանխագուշակի պակասող տարրերը, ինչպիսին էր գերմանիումը ։ Քիմիական Ընկերությունը ճանաչեց նրա հայտնագործությունը միայն Մենդելեևին վստահելուց հինգ տարի անց ։
1867 թվականին Ամերիկայում հիմնված դանիական ծագում ունեցող քիմիկոս գիտնական Գյուստավ Հինրիքսը հրապարակեց պարուրաձև պարբերական համակարգ, որը հիմնված էր ատոմների սպեկտրների և զանգվածների, ինչպես նաև քիմիական հատկությունների նմանության վրա։ Այն ճանաչվեց որպես յուրօրինակ և խճճված աշխատանք, որը կարող էր խանգարել նրա ընդունմանն ու ճանաչմանը ։
Մենդելեևի աղյուսակ
Ռուս քիմիկոս, պրոֆեսոր Դմիտրի Մենդելեևը և գերմանացի քիմիկոս Յուլիուս Լոթեր Մեյերն իրարից անկախ հրապարակեցին իրենց պարբերական աղյուսակը 1869 և 1870 թվականներին ։ 1869 թվականի մարտի մեկին (հին տոմարով փետրվարի 17) հրապարակած աղյուսակը առաջին տարբերակն էր։ Այն Մեյերի 1864 թվականի հրապարակած աղյուսակի ընդլայնված տարբերակն էր ։ Նրանք երկուսն էլ իրենց աղյուսակը կազմել էին տարրերը դասավորելով շարքերում կամ սյունակներում ատոմային զանգվածի աճման կարգով և ամեն նոր շարք, կամ սյունակ նորից էր սկսվում, երբ տարրի բնութագրերը կրկնվում էին ։ Մենդելեևի աղյուսակի ճանաչումն ու ընդունումը հիմնված էր նրա կայացրած երկու որոշումների վրա։ Առաջինը՝ աղյուսակում  ազատ տեղեր թողելն էր, երբ թվում էր, որ համապատասխան տարրը դեռ չի հայտնագործվել ։ Մենդելեևը առաջին քիմիկոսը չէր, ով դա արեց, բայց նա առաջինն էր, ով իր պարբերական աղյուսակն օգտագործեց պակասող տարրերի հատկությունները կանխագուշակելու համար, ինչպիսիք էին գալիումն ու գերմանիումը ։ Երկրորդ որոշումը կայանում էր նրանում, որ երբեմն անտեսվել էր ատոմային զանգվածներով առաջնորդվելու կարգը և հաշվի էր առնվել տարրերի նմանությունը, որպեսզի դրանք ավելի ճիշտ դասակարգվեին քիմիական ընտանիքներում, դրանցից էին տելուրը և յոդը։
Մենդելեևն իր աղյուսակի համար առանցքային մեծություն վերցրեց ատոմային զանգվածը, որն այն ժամանակ որոշվում էր բավական ճշգրտորեն։ 1911 թվականին Էռնեստ Ռեզերֆորդի կողմից ատոմի միջուկի հայտնագործությունից հետո ենթադրվեց, որ միջուկի ամբողջ թվով լիցքի մեծությունը համընկնում է պարբերական աղյուսակում տարրի կարգաթվին։ 1913 թվականին Հենրի Մոզլին ռենտգենյան սպեկտրոսկոպիայի փորձերով հաստատեց այդ ենթադրությունը։ Մոզլին որոշեց յուրաքանչյուր տարրի միջուկի լիցքը և ցույց տվեց, որ Մենդելեևի դասակարգումը փաստացի իրենից ներկայացնում է տարրերի դասավորությունը միջուկի լիցքի աճման կարգով ։ Միջուկի լիցքը հավասար է պրոտոնների քանակին և որոշում է յուրաքանչյուր տարրի ատոմի կարգաթվի համարը (Z): 1913 թվականի Մոզլին կանխագուշակեց, որ Ալյումինի (Z = 13) և ոսկու (Z = 79) միջև պակասող տարրերի տվյալները պետք է լինեն՝ Z = 43, 61, 72 և 75։ Բոլոր այդ տարրերը հետագայում հայտնաբերվեցին։ Ատոմային համարը հանդիսանում է տարրի բացարձակ որոշիչը և փաստացի հիմք է համարվում պարբերական աղյուսակում դասակարգելու համար ։ Այլ կերպ ասած, քանի որ ատոմի համարը համընկնում է միջուկում պրոտոնների թվի հետ, ժամանակակից պարբերական համակարգը դասավորում է տարրերը ատոմի համարին և զանգվածին համապատասխան՝ ինչպես արել էր Մենդելեևը ։ Պարբերական աղյուսակն օգտագործվում է նոր սինթետիկ տարրերի հատկությունները կանխագուշակելու համար մինչև նրանց արտադրությունը և ուսումնասիրելը ։
Երկրորդ վերսիա և հետագա զարգացումներ
1871 թվականին Մենդելեևն հրապարակեց իր պարբերական աղյուսակի նոր տարբերակը, որտեղ խմբերում գտնվում են նման տարրերը և դասավորված են սյունակներում, ոչ թե շարքերում, և համարակալված են մեկից մինչև ութ թվերով, ինչը համապատասխանում է տարրի օքսիդացման աստիճանին։ Նա տվեց նաև նախկինում իր կողմից չնշված բացակայող տարրերի բնութագրերը, որոնք պետք է գոյություն ունենային ։ Այդ բաց տեղերը հետագայում լրացվեցին, երբ քիմիկոսներն հայտնագործեցին լրացուցիչ բնական տարրեր ։ Հաճախ ասվում է, որ վերջին հայտնագործված բնական տարրը ֆրանսիումն է, որը Մենդելեևն անվանել էր էկա ցեզիում 1939 թվականին ։ 1940 թվականին սինթետիկ ճանապարհով ստացված պլուտոնիումը 1971 թվականին նույնականացվեց որպես հետքային քանակներով տարածված բնական տարր ։
Պարբերական աղյուսակի հանրահայտ մակետը, որը հայտնի է որպես ընդհանուր կամ ստանդարտ ձև (ցույց է տրված այս հոդվածի տարբեր հատվածներում), վերագրվում է Հորացի Գրովս Դեմինգին։ 1923 թվականին ամերիկացի քիմիկոս Դեմինգը հրապարակեց պարբերական աղյուսակներ՝ կարճ (Մենդելեևի ոճով) և միջին չափի (18 սյունակով) ։ Որպես բաժանելու նյութ Merck and Company ընկերությունը 1928 թվականին պատրաստեց Դեմինգի 18 սյունակով միջին աղյուսակը, որը լայնորեն տարածվեց ամերիկայի դպրոցներում։ 1930-ական թվականներին Դեմինգի աղյուսակը հայտնվեց քիմիայի տեղեկատուներում և հանրագիտարաններում։ Այն երկար տարիներ տարածվում էր Sargent-Welch գիտական ընկերության կողմից  ։
Ատոմի մեջ էլեկտրոնների կոնֆիգուրացիայի մասին ժամանակակից քվանտային մեխանիկայի տեսության զարգացման հետ ակնհայտ դարձավ, որ աղյուսակի ամեն մի պարբերության (շարք) համապատասխանում է էլեկտրոնների քվանտային մեկ շերտ։ Ավելի մեծ ատոմներն ունեն ավելի շատ էլեկտրոնային ենթաշերտերը, այդ է պատճառը, որ ավելի ուշ երևան եկած աղյուսակներում պարբերություններն ավելի երկար են :
1945 թվականին Գլենն Սիբորգն արտահայտեց մի ենթադրություն, համաձայն որի ակտինիդների մոտ լրանում է էլեկտրոննների f ենթաշերտը, ինչպես լանթանիդների մոտ։ Մինչ այդ մտածում էին, որ ակտինիդները ձևավորում են d բլոկի չորրորդ շարքը։ Սիբորգի կոլեգաները նրան խորհուրդ տվեցին չհրապարակել այդ ռադիկալ առաջարկությունը, որն ավելի շուտ կխորտակեր նրա կարիերան։ Սիբորգը համարում էր, որ ինքը կարիերա չունի, որպեսզի այն կասկածի տակ դնի և ամեն դեպքում հրապարակեց աշխատությունը։ Սիբորգի առաջարկությունն ընդունվեց, իսկ հետագայում նա ստացավ 1951 թվականի քիմիայի Նոբելյան մրցանակը՝ ակտինիդային տարրերի սինթեզի մասին իր աշխատանքի համար :
Չնայած որոշ տրանսուրանային տարրերի բնության մեջ հանդիպելուն, նրանք բոլորն առաջին անգամ ստացվել են լաբորատորիաներում։ Դրանց արտադրությունը նշանակալիորեն ընդլայնեց պարբերական աղյուսակը։ Առաջինը նեպտունիումն էր, որը սինթեզվեց 1939 թվականին ։ Քանի որ տրանսուրանային տարրերից շատերը չափազանց անկայուն են և արագ քայքայվում են, նրանց դժվար էր որպես արգասիք հայտնաբերել և բնութագրել։ Կային վիճելի հարցեր կապված որոշ տարրերի հայտնագործման հայտերի հետ, որը պահանջում էր անկախ ստուգումներ, որպեսզի որոշվեր կողմերի առավելությունները ։ 2010 թվականին ռուս ամերիկյան համագործակցությունը Դուբնայում (Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան) հաստատեց վեց նոր տարրերի հայտնագործությունը, այդ թվում թենեսինը (կարգաթիվը 117), իոնիումը (կարգաթիվը 113), մոսկովիումը (կարգաթիվը 115) և օգանեսոնը (կարգաթիվը 118)։ Այս տարրերի անունները պաշտոնական դարձան 2016 թվականի նոյեմբերի 28-ին ։
Երկար, կամ 32 սյունակով աղյուսակ
Ժամանակակից պարբերական աղյուսակը երբեմն ընդլայնվում է մինչև իր 32 սյունականի ձևը, վերականգնելով f բլոկի տարրերի իրական դիրքը՝ s և d բլոկների միջև։ Ի տարբերություն 18 սյունականի ձևի, այս դասավորությունը չի հանգեցնում ատոմային համարների աճման հերթականության խախտմանը ։ Պարբերական աղյուսակում f բլոկի փոխհարաբերությունն այլ բլոկների հետ ևս ավելի ակնառու է դառնում ։ Ջենսենը կողմ է արտահայտվում 32 սյունականի աղյուսակին այն հիմնավորումով, որ հակառակ դեպքում ուսանողների մտքում լանթանիդներն ու ակտինիդները տպավորվում են որպես տխուր, անկարևոր տարրեր, որոնք կարելի է համարել «կարանտինի» մեջ և անտեսել ։ Չնայած այս առավելություններին, խմբագիրները սովորաբար խուսափում են 32 սյունականի աղյուսակից նրա ուղղանկյունաձև չարդարացված չափերի պատճառով (գրքի էջի համեմատ), նաև հաշվի առնելով քիմիկոսների հակվածությունը դեպի ժամանակակից ձևը (Սիբորգի առաջարկած աղյուսակ) ։
Տարբեր կառուցվածք ունեցող աղյուսակներ
1869 թվականին Մենդելեևի աղյուսակի հայտնվելուց հետո 100 տարվա ընթացքում Էդվարդ Գ. Մազուրսը հավաքեց հրապարակված պարբերական աղյուսակների մոտ 700 տարբերակներ  ։ Բազմաթիվ ողղանկյուն վարիացիաների շարքում ձևավորվել էին նաև այլ ֆորմատի պարբերական աղյուսակներ, օրինակ՝ շրջանաձև, խորանարդաձև, գլանաձև, շենք, պարույր, լեմնիսկատ, ութանկյուն պրիզմա, բուրգ, գունդ կամ եռանկյուն։ Այսպիսի այլընտրանքային աղյուսակները հաճախ մշակվել են, որպեսզի ընդգծվեն տարրերի քիմիական կամ ֆիզիկական հատկությունները, որոնք այդքան էլ ակնհայտ չեն երևում ավանդական պարբերական աղյուսակներում : Հայտնի այլընտրանքային տարբերակ է հանդիսանում Օտտո Թեոդոր Բենֆեյի ստրուկտուրան (1960)։ Տարրերը դասավորված են անընդհատ պարույրի տեսքով, մեջտեղում՝ ջրածինը, իսկ անցումային մետաղները, լանթանիդները և ակտինիդները զբաղեղեցնում են «թերակղզիները» ։
Պարբերական աղյուսակների մեծ մասը երկչափ են ։ Եռաչափ աղյուսակներ եղել են դեռևս 1862 թվականին, որոնք նախորդում էին 1869 թվականին հրապարակած Մենդելեևի երկչափ աղյուսակին։ Ավելի ուշ օրինակներից են Կուրտայնի պարբերական դասակարգումը (1925), Լամինա Ռինգլիի դասակարգումը (1949) , Ժիգերի պարբերական պարույրը (1965) և Դյուֆորի պարբերական «ծառը» (1996) ։ Այնուհետև ֆիզիկոսների պարբերական աղյուսակը (Սթոու, 1989) նկարագրվեց որպես քառաչափ համակարգ՝ երեք տարածական և մեկ գունային չափերով ։
Պարբերական աղյուսակների տարբեր ձևերը կարելի է դիտարկել որպես քիմիայի և ֆիզիկայի հիմքում ընկած համակարգ ։ Ընդառաջ գալով դեպի մեր ժամանակները, կարելի է գտնել, օրինակ՝ Ռայներ Քենհեմի անօրգանական քիմիայի «անկարգ»
պարբերական աղյուսակը (2002), որտեղ ընդգծվում են օրինաչափությունները և տենդենցները, ինչպես նաև քիմիական կապերը և հատկությունները։ Կա նաև Ջանեթի ձախ աստիճանային պարբերական աղյուսակը (1928), որի ստրուկտուրան որը ցույց է տալիս էլեկտրոնային շերտերի լրացման կարգի և քվանտային մեխանիկայի կապը ։ Նման մոտեցում օգտագործեց Ալպերը , չնայած Էրիկ Շերիի կողմից ենթարկվեց քննադատության քիմիական և ֆիզիկական պարբերականությունը անտեսելու համար ։ Ընդհանուր, կամ ստանդարտ պարբերական աղյուսակը համարվում է ֆիզիկական վիճակի էմպիրիկ տենդենցների լավագույն արտահայտությունը։ Այն տեղեկություն է տալիս էլեկտրական հատկությունների, ջերմահաղորդականության, ինչպես նաև օքսիդացման աստիճանների և այլ հատկությունների մասին, որոնք հեշտությամբ որոշվում են ավանդական ճանապարհով քիմիական լաբորատորիաներում ։ Ենթադրվում է, որ այս աղյուսակի ճանաչվածությունը արդյունք է այն բանի, որ այն ունի պարզ կառուցվածք և հարմար չափ, ինչպես նաև ունի ատոմական կարգաթվեր, պարբերական տենդենցներ ։
Ջրածնի և հելիումի դասավորություն
Ջրածնի քիմիական հատկությունները այդքան էլ մոտ չեն առաջին խումբը զբաղեցնող ալկալիական մետաղների հատկություններին։ Այդ պատճառով այն երբեմն գտնվում է այլ տեղում, սովորաբար՝ 17 խմբի վերևում, հաշվի առնելով խիստ միավալենտությունը և ոչ մետաղական հատկությունները, ինչպես նաև ֆտորի խիստ միավալենտությունը և ոչ մետաղական հատկությունները։ Երբեմն, որպեսզի մատնանշվի, որ ջրածինը ցուցաբերում է միաժամանակ ալկալիական մետաղներին և հալոգեններին բնորոշ հատկություններ, այն տեղադրվում է երկու սյունակների վերևում միաժամանակ ։ Մեկ այլ տեղադրություն է 14 խմբի ածխածնի վերևի մասը։ Այդպիսի դասավորության դեպքում նրա իոնացման պոտենցիալը և էլեկտրոնի նկատմամբ խնամակցությունը, էլեկտրաբացասականությունը օրինաչափ են, նույնիսկ եթե ջրածինը չի կարող ցուցաբերել 14 խմբի տարրերին բնորոշ քառավալենտ բնութագիրը ։ Եվ վերջապես ջրածինը երբեմն տեղադրում են բոլոր խմբերից առանձին։ Դա հիմնավորվում է նրա ընդհանուր հատկություններով, որը չունի որևէ խմբի որևէ տարր։
Առաջին պարբերության մյուս տարրը՝ հելիումը ևս տեղադրում են բոլոր խմբերից առանձին ։ Հելիումի և մնացած ազնիվ գազերի տարբերությունը կայանում է նրանում (չնայած հելիումի անսովոր իներտությունը շատ մոտ է նեոնին և արգոնին), որ իր արտաքին էլեկտրոնային շերտում հելիումն ունի միայն երկու էլեկտրոն, իսկ մնացած ազնիվ գազերը՝ ութական էլեկտրոն (նեոնի էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիան՝ [He]2s22p6, արգոնինը՝ [Ne]3s23p6 և այդպես շարունակ)։
6 և 7 պարբերությունների 3-րդ խմբի տարրեր
Չնայած սկանդիումը և իտրիումը հանդիսանում են երրորդ խմբի առաջին երկու տարրերը, հաջորդ երկու տարրերի նմանությունը ամբողջությամբ պարզաբանված չէ։ Սովորաբար դրանք լանթանն ու ակտինիումն են, ավելի հազվադեպ՝ լուտեցիումն ու լոուրենսիումը ։ Պարբերական աղյուսակում լանթանիդների տեղադրման հետ կապված դժվարությունները հանգեցրին երկու տարբերակի ստեղծման, թե որտեղից պետք է սկսեն ու որտեղ վերջանան f բլոկի տարրերը : Հաստատվել է, որ այդպիսի հիմնավորումները ապացույց են այն բանի, որ «սխալ է պարբերական աղյուսակը  բաժանել ոչ հստակ բաժանված բլոկների» ։ Երրորդ տարբերակը ցույց է տալիս իտրիումից ներքև գտնվող երկու դիրքերը, որոնք զբաղեցնում են լանթանիդներն ու ակտինիդները։ Քիմիական և ֆիզիկական փաստարկներն արվեցին լուտեցիումի և լոուրենսիումի օգտին, բայց հեղինակների մեծամասնությունը համոզիչ չեն թվում ։ Աշխատող քիմիկոսներից շատերը տեղյակ չեն որևէ հակասությունների մասին ։ 2015 թվականի դեկտեմբերին  IUPAC-ի կողմից նախագիծ ստեղծվեց այց հարցի մասին հանձնարարականներ տալու վերաբերյալ ։
Լանթան և ակտինիում
Լանթանը և ակտինիումը սովորաբար պատկերվում են ինչպես 3 խմբի մնացած անդամները : Ենթադրվում է, որ այս սխեման հայտնվել է 1940-ականներին՝ էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիաների վրա հիմնված պարբերական աղյուսակների ի հայտ գալու հետ մեկտեղ։ Ցեզիումի, բարիումի և լանթանի էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիաները համապատասխանաբար՝ [Xe]6s1, [Xe]6s2 և [Xe]5d16s2: Այսպիսով լանթանն ունի 5d դիֆերենցված էլեկտրոն, ինչը նշանակում է, որ այն պետք է լինի 6 պարբերության 3 խմբի d բլոկի առաջին տարրը ։ Այնուհետև 3 խմբում նկատվում է էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիաների համաձայնեցված հավաքածու՝ սկանդիում [Ar]3d14s2, իտրիում [Kr]4d15s2 և լանթան [Xe]5d16s2: 6 Պարբերությունում իտերբիումի համար որոշված էր [Xe]4f135d16s2 էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիան, իսկ լուտեցիումի համար՝ [Xe]4f145d16s2, որը լուտեցիումի համար հանգեցրեց 4f դիֆերենցված էլեկտրոնների առկայությանը և կայունորեն հաստատեց նրան որպես 6 պարբերության f բլոկի վերջին անդամ ։ Ավելի ուշ սպեկտրոսկոպիական հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ իտերբիումի էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիան իրականում հետևյալն է՝ [Xe]4f146s2: Դա նշանակում էր, որ իտերբիումը և լուտեցիումը (Xe]4f145d16s2 ) երկուսն էլ ունեն 14 f էլեկտրոններ և ոչ թե d, այլ f էլեկտրոններն են դիֆերենցվում, արդյունքում լուտեցիումը դառնում է լանթանի ([Xe]5d16s2) խմբի թեկնածու, դիրքը՝ երրորդ խումբ, իտրիումի ներքևի վադակը ։ Լանթանի առավելությունը կայանում է նրանում, որ 5d1 էլեկտրոնն առաջին անգամ է հայտնվում նրա ատոմում, իսկ լուտեցիումի մոտ այն հայտնվում է արդեն երրորդ անգամը՝ երկրորդ անգամը հայտնվելով գադոլինիումի մոտ ։
Երրորդ խմբով դեպի ներքև իջնելիս սկանդիումի, իտրիումի, լանթանի և ակտինիումի մոտ քիմիական հատկությունների, հալման ջերմաստիճանի, էլեկտրաբացասականության և իոնական շառավղի ընդհանուր տենդենցները նույնն են, ինչ որ 1 և 2 խմբերի համապատասխան տարրերի մոտ։ Այդ տարբերակում f բլոկի առավել տարածված եռավալենտ իոնների f  էլեկտրոնների քանակը համընկնում է f բլոկում իրենց դիրքի հետ ։ Օրինակ՝ f բլոկի առաջին երեք եռավալենտ տարրերի f էլեկտրոնների քանակը կազմում է՝ Ce 1, Pr 2 և Nd 3 :
լուտեցիում և լոուրենսիում
Այլ աղյուսակներում լուտեցիումն ու լոուրենսիումը հանդիսանում են 3 խմբի անդամներ: Սկանդիումի, իտրիումի և լոուրենսիումի քիմիական բաժանման ավելի վաղ շրջանի մեթոդները հիմնվում էին այն փաստի վրա, որ այդ տարրերը հանդիպում էին այսպես կոչված «իտրիումի խմբի» հետ, իսկ լանթանը և ակտինիումը հանդիպում էին «ցերիումի խմբի» հետ միասին ։ Համապատասխանաբար 1920-1930 թվականներին որոշ քիմիկների կողմից լուտեցիումը, ոչ թե լանթանը, վերագրվեց 3-րդ խմբին: 1950-1960 թվականներին մի քանի ֆիզիկներ, ելնելով լուտեցիումի որոշ ֆիզիկական հատկություններից, գերադասեցին նրա նմանությունը լանթանի հետ ։ Այդ սխեման, որտեղ լանթանը առաջին տարրն է, որոշ հեղինակների կողմից վիճարկվում է, քանի որ լանթանի մոտ բացակայում են f էլեկտրոնները։ Հաստատվել է, որ դա էական խնդիր չէ, հաշվի առնելով պարբերական աղյուսակի այլ անհամապատասխանությունները, օրինակ՝ թորիումը չունի f էլեկտրոններ, բայց f բլոկի անդամ է հանդիսանում ։ Ինչ վերաբերում է լոուրենսիումին, ապա նրա ատոմի էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիան գազային ֆազում հաստատվել է 2015 թվականին որպես [Rn]5f147s27p1: Այսպիսի կոնֆիգուրացիան իրենից ներկայացնում է պարբերական աղյուսակի մի այլ անոմալիա, անկախ այն բանից թե որտեղ է գտնվում լոուրենսիումը՝ f թե d բլոկներում, քանի որ նրա միակ պոտենցիալ դիրքը p բլոկի՝ նիհոնիումի ([Rn]5f146d107s27p1) համար նախատեսված տեղն է :
Քիմիայի տեսանկյունից սկանդիումը, իտրիումը և լուտեցիումը (ըստ երևույթին՝ նաև լոուրենսիումը) իրենց դրսևորում են ինչպես 1, 2 խմբերի եռավալենտ մետաղները ։ Մյուս կողմից խմբում դեպի ներքև ընթանալիս հալման ջերմաստիճանը, էլեկտրաբացասականությունը և իոնական շառավիղը փոփոխվում են այնպես, ինչպես 4-8 խմբերի մոտ ։ Այս դեպքում f բլոկի տարրերի գազային ֆազերում f էլեկտրոնների քանակը սովորաբար համընկնում է f բլոկի իրենց դիրքի հետ։ Օրինակ՝ f բլոկի առաջին հինգ տարրերի f էլեկտրոնների քանակը հավասար է՝ La 0, Ce 1, Pr 3, Nd 4 և Pm 5 :
Լանթանիդներ և ակտինիդներ
Մի քանի հեղինակներ լանթանիդները և ակտինիդները դասավորում են երկու դիրքերով՝ իտրիումից ներքև, սովորաբար ծանոթագրությունների տեսքով։ Աղյուսակի այս տարբերակը 2005 թվականին ընդգրկվել է Կարմիր Գրքում որպես IUPAC-ի հետ համաձայնեցրած տարբերակ (գոյություն ունեն մի շարք ավելի ուշ ստեղծված տարբերակներ, իսկ վերջին թարմացումը թվագրված է 2018 թվականի դեկտեմբերի 1-ին) և 2005 թվականից սկսած քիմիայում հիշատակվում 15 միմյանց նման լանթանիդային տարրեր՝ La–Lu: Դրանք տեղավորված են f բլոկի 15 սյունակներում, ամեն շարքում կարող է լինել միայն 14 տարր:
Անցումային մետաղների խմբեր
IUPAC-ի կողմից հաստատված բնորոշման համաձայն անցումային մետաղն իրենից ներկայացնում է մի տարր, որի ատոմն ունի էլեկտրոններով չլրացված d ենթամակարդակ, կամ կարող է առաջացնել չլրացված d ենթամակարդակով կատիոններ ։ Ըստ այս բնութագրի 3-11 խմբերի բոլոր տարրերը հանդիսանում են անցումային մետաղներ և 12 խմբի ցինկը, կադմիումը և սնդիկը դուրս են գալիս անցումային մետաղների կատեգորիայից։
Որոշ քիմիկոսներ «d տարրեր» և «անցումային մետաղներ» կատեգորիաները համարում են միմյանց փոխարինող բնութագրեր, ներառյալ 3-12 խմբերը։ Այս դեպքում 12 խմբի տարրերը դիտարկվում են որպես անցումային մետաղների հատուկ դեպք, որտեղ d էլեկտրոնները սովորաբար չեն մասնակցում քիմիական կապին։ 2007 թվականին սնդիկի (IV) ֆտորիդի (HgF4) մասին զեկույցը, որտեղ նշվում է, որ սնդիկը ֆտորի հետ կապի համար օգտագործում է իր d էլեկտրոնները, դրդեց որոշ մեկնաբանների ենթադրել, որ սնդիկը կարելի է դիտարկել որպես անցումային մետաղ ։ Այլ մեկնաբաններ, ինչպիսիք են Ջենսենը, պնդում էին, որ HgF4 միացությունը կարող է առաջանալ միայն ծայրահեղ պայմաններում, իրոք՝ այդ նյութի գոյությունը ներկայումս վիճելի հարց է։ Որպես այդպիսին, ցանկացած խելամիտ մեկնաբանության դեպքում սնդիկը չի կարող դիտարկվել որպես անցումային մետաղ ։
Որոշ քիմիկոսներ 3 խմբի տարրերը ևս հանում են անցումային մետաղների շարքից։ Նրանք հիմնվում են այն բանի վրա, որ այդ խմբի տարրերը չեն առաջացնում որևէ իոն, որն ունենա մասնակի լրացված d ենթամակարդակ, այդ իսկ պատճառով չեն ցուցաբերում անցումային մետաղներին բնորոշ որևէ քիմիական հատկություն ։ Այս դեպքում միայն 4-11 խմբերն են դիտարկվում որպես անցումային մետաղներ։ Չնայած 3 խմբի տարրերը ցուցաբերում են որոշ քիմիական և ֆիզիկական հատկություններ, որոնք բնորոշ են անցումային մետաղներին՝ ատոմում մեկ d էլեկտրոնի առկայության պատճառով ։
Անհայտ քիմիական հատկություններով տարրեր
Չնայած մինչև օգանեսոն եղած բոլոր տարրերը հայտնաբերված են, հասիումից (կարգաթիվը 108) ներքև գտնվող տարրերից միայն կոպեռնիցիումը (112), նիոնիումը (113) և ֆլերովիումը (114) ունեն հայտնի քիմիական հատկություններ, և ներկայումս միայն կոպեռնիցիումի համար կան բավարար ապացույցներ այն դասակարգելու համար։ Մյուս տարրերը կարող են իրենց դրսևորել ոչ այնպես, ինչպես դա կանխատեսվել էր բևեռացման և հարաբերականության էֆեկտներով, օրինակ՝ կանխատեսվել էր, որ ֆլերովիումը կարող է ցուցաբերել որոշ հատկություններ, որոնք հատուկ են ազնիվ գազերին, նույնիսկ, եթե այն տեղակայված է ածխածնի խմբում ։ Ներկայիս փորձնական տվյալների պայմաններում դեռևս բաց է մնում այն հարցը, թե արդյոք ֆլերովիումն իրեն դրսևորում է ավելի շատ որպես մետաղ, թե՝ ազնիվ գազ ։
Պարբերական աղյուսակի հետագա ընդլայնումներ
Ներկայիս պարբերական աղյուսակը կշարունակվի արդյոք լրանալ նոր տարրերով, ինչպես 8 պարբերությունը, կամ կկիրառվեն արդյոք հետագա շտկումներ՝ դեռ պարզ չէ։ Սիբորգը սպասում էր, որ ութերորդ պարբերությունը ճշգրտորեն կլրանա հաստատված կարգին համապատասխան, այսինքն կունենա 2 տարրերից բաղկացած s բլոկ (119 և 120 ), հաջորդ 18 տարրերի համար նոր՝ g բլոկ և 30 լրացուցիչ տարրեր, որոնք շարունակում են ընթացիկ f, d և p բլոկները, պարբերությունն ավարտվելու է 168 համարի տարրով, որը լինելու է ազնիվ գազ ։ Վերջերս այնպիսի ֆիզիկոսներ, ինչպիսիք են Պեկա Պյուկյոն, ենթադրեցին, որ այդ լրացուցիչ տարրերը չեն ենթարկվում Մադելունգի կանոնին, որը կանխատեսում է էլեկտրոնների դասավորությունը էլեկտրոնային շերտերում, և այդպիսով ձևավորում է պարբերական աղյուսակը։ Ներկայումս գոյություն ունեն մի քանի մրցակից տեսական մոդելներ մինչև 172 ատոմային կարգաթիվ ունեցող տարրերի դասավորության համար։ Դրանք բոլորը կանխատեսում են ոչ թե 168, այլ 172 կարգաթվով ազնիվ գազ, որը կլինի հաջորդը օգանեսոնից հետո։ Սա կարելի է համարել մտահայեցողական տեսակետ, քանի որ 123 տարրից հետո գալիք տարրերի համար լիարժեք հաշվարկներ դեռևս չկան ։
Հնարավոր ամենաբարձր կարգաթիվ ունեցող տարր
Հնարավոր տարրերի քանակը հայտնի չէ։ 1911 թվականի Էլիոտ Ադամսը ենթադրություն է արել, որը հիմնված էր պարբերական աղյուսակի հորիզոնական շարքերում տարրերի դասավորության վրա և կայանում էր նրանում, որ մոտավորապես 256 ատոմային զանգված ունեցող (այն համապատասխանում է 99 և 100 կարգաթիվն ունեցող տարրերին) տարրեր գոյություն չունեն ։ Ավելի ուշ տրված գնահատականներում նշվում էր, պարբերական աղյուսակը կարող է ավարտվել կայունության «կղզյակից» անմիջապես հետո, որը սպասվում է, որ պետք է լինի 126 տարրի շուրջը ։ Այլ կանխատեսոմներում պարբերական աղյուսակի վերջը պետք է լինի 128 համարի տարրը ըստ Ջոն Էմսլիի, 137 համարը ըստ Ռիչարդ ֆեյնմանի , 146 համարը ըստ Յոգենդրա Գամբհիրի և 155 համարը ըստ Ալբերտ Խազանի :
Ըստ Բորի մոդելի 137-ից մեծ կարգաթվով տարրի ատոմները դժվարությամբ կգոյատևեն, քանի որ այդպիսի ատոմի համար անհրաժեշտ կլինի, որպեսզի 1s էլեկտրոնը շարժվի ավելի արագ, քան լույսի արագությունն է՝ c : Հետևաբար Բորի մոդելը ճիշտ չի լինի կիրառել այդպիսի ատոմների համար։
Դիրակի հավասարումը խնդիրներ ունի 137-ից ավելի շատ պրոտոններով տարրերի դեպքում։ Այս տարրերի համար Դիրակի հիմնական վիճակի ալիքային ֆունկցիան հանդիսանում է տատանողական, այլ ոչ թե կապված, և դրական ու բացասական սպեկտրների միջև չկա էներգիայի խզում, ինչպես Քլեյնի պարադոքսում ։ Ավելի ճշգրիտ հաշվարկները, որոնք հաշվի են առնում միջուկի վերջնական չափերի ազդեցությունը, ցույց են տալիս, որ սկզբում կապի էներգիան աճում է մինչև 173 պրոտոն ունեցող տարրերի համար։ Ավելի ծանր տարրերի համար, եթե ներքին 1s օրբիտալը լրացված չէ, միջուկի էլեկտրական դաշտը կհանի էլեկտրոնը վակուումից, որը կհանգեցնի պոզիտրոնի սպոնտան ճառագայթման ։ Դա տեղի չի ունենա, եթե ամենաներքին շերտը լրացված է էլեկտրոններով, այնպես որ պարտադիր չէ, որ 173 կարգաթվով տարրը լինի պարբերական աղյուսակի վերջը ։
Օպտիմալ ձև
Պարբերական աղյուսակի բազմաթիվ տարբերակներ հարց են առաջացնում այն մասին, թե գոյություն ունի արդյոք պարբերական աղյուսակի վերջնական տարբերակ ։ Համարվում է, որ այդ հարցի պատասխանը կախված է այն բանից, թե տարրերի մոտ նկատվող քիմիական պարբերականության հիմքում ընկած ճշմարտությունը արդյոք արդյունավետորեն ներկառուցվում է տիեզերական ամբողջության մեջ, կամ էլ յուրաքանչյուր պարբերականություն հանդիսանում է մարդկային սուբյեկտիվ մեկնաբանության, համոզմունքների և կանխակալության արդյունք։ Քիմիական պարբերականության օբյեկտիվ հիմքը թույլ կտար լուծել ջրածնի և հելիումի տեղադրությունը 3 խմբի կազմում։ Համարվում է, որ այդպիսի հիմնավոր ճշմարտությունը, եթե այն գոյություն ունի, դեռևս հայտնագործված չէ։ Դրա բացակայության պարագայում պարբերական աղյուսակի տարբերակները կարող են դիտարկվել որպես քիմիական պարբերականության թեմայի շուրջ վարիացիաներ, որոնցից յուրաքանչյուրը հետազոտում և ընդգծում է տարբեր ասպեկտները, հատկությունները, հեռանկարները և տարրերի միջև փոխադարձ կապերը:
Այլ
Պարբերական աղյուսակի 150 ամյակի առթիվ Միավորված Ազգերի Կազմակերպությունը 2019 թվականը հայտարարել է Պարբերական աղյուսակի Միջազգային տարի, նշելով որ այդ գյուտը «գիտության մեջ ամենանշանակալի նվաճումներից մեկն է» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարբերական աղյուսակ Կատեգորիա:Քիմիական տարրեր Կատեգորիա:Դմիտրի Մենդելեև Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ Կատեգորիա:Դասակարգիչներ
Գյալինկայա (լեռնագագաթ)
Գյալինկայա, լեռնագագաթ Վայքի լեռների արևմտյան մասում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով
Նաոտո Սատո
Նաոտո Սատո, ճապոնացի աստղագետ, աստերոիդների հայտնաբերող։ Ղեկավարում է Չիչիբուի աստղադիտարանը, որտեղ էլ կատարում է աստերիդների հետազոտություններ ԼԿՍ-խցիկի ոժօգնությամբ։ 1995 թվականից սկսել է ակտիվորեն որոնել նոր աստերոիդներ, որի արդյունքում մինչ այս պահը հայտնաբերել է 124 աստերոիդ, որոնցից 18-ը Տակեշի Ուրատայի հետ համատեղ ։ Նա նաև կատարել է մի քանի լուսանկարներ, որոնք օգնել են հայտնաբերել C/1989 Y2 (Մակկենզի-Ռասելի) գիսաստղը։
Նաոտո Սատոն մեծ ներդրում է ունեցել Ճապոնիայում աստղագիտության հանրայնացման մեջ՝ ինչպես իր մոլորակադիտարաններում ելույթներով, այնպես էլ իր հայտնաբերումներով։ 2006 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2008 թվականի նոյեմբեր ամիսները նա պարբերաբար ելույթ էր ունենում տեղական ռադիոկայաններից մեկի եթերում՝ աստղագիտությանը նվիրված հաղորդման ժամանակ։ 2007-2008 թվականներին զբաղեցրել է Սայտամա մոլորակադիտարանի փոխտնօրենի պաշտոնը։
Սատոն նաև օժանդակում է ARISS (Ռադիոսիրողները միջազգային տիեզերական կայանում) ծրագրի աշխատանքներին, որի շրջանակներում ուսանողները, օգտագործելով սիրողական ռադիոընդունիչներ, կարողանում են ստանալ Միջազգային տիեզերական կայանի ազդանշանները և նույնիսկ կապ հաստատել կայանում աշխատող անձնակազմի հետ։ Այս ծրագրի շրջանակներում տեղի ունեցած առաջին կապի սեանսը տեղի է ունեցել 2001 թվականին Իրումա քաղաքի դպրոցում։
Նովոպետրովկա (գյուղ, Շարանսկի շրջան)
Նովոպետրովկա (Новопетровка, Яңы Петровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Նաոտո Սատո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ
1026
Մահեր
Կատեգորիա:1026 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Օրեխանովո (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Օրեխանովո (Оріханове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օրեխանովո գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,078 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սինկրետիզմ
Սինկրետիզմ (syncretismus, от συγκρητισμός - միացում կամ «Կրետեի քաղաքների դաշնություն»), տարասեռ փիլիսոփայական սկզբունքների համադրություն մեկ համակարգում՝ առանց դրանց միավորման։:
Ստուգաբանություն
Առաջին անգամ արձանագրվել է 1610-1620 թվականներին նոր լատիներեն` syncretismus բառից, հունարեն` synkrētismós «կրետացիների միություն» արտահայտությունից, այսինքն՝ երկու հակառակորդ կողմերի միավորված ճակատ ընդդեմ ընդհանուր թշնամու, synkrēt(ízein) «համադաշնություն կազմել» + -ismos գոյական վերջածանց ։
Փիլիսոփայությունում
Սինկրետիզմը փիլիսոփայական տարասեռ սկզբունքների համակցություն է մեկ համակարգում՝ առանց դրանց միավորման։
Արվեստում
Սինկրետիզմը արվեստում «անհամեմատելի» մտածելակերպի և հայացքների համադրություն կամ միաձուլում է։
Լեզվաբանությունում
Սինկրետիզմը լեզվաբանությունում մի քանի իմաստների կամ իմաստային բաղադրիչների մեկ ձևի մշտական ​​կապն է՝ բաժանված տարբեր ձևերի միջև։
Կրոնում
Կրոնական սինկրետիզմը տարասեռ վարդապետական և կրոնական դրույթների համակցություն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սինկրետիզմ Կատեգորիա:Փիլիսոփայության պատմություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տեսություններ
Կուրսավկա
Կուրսավկա  (Курсавка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Անդրոպովի շրջանի կազմում, հանդիսանում է մունիցիպալ շրջանի վարչական կենտրոնը։
Սուրկուլ գյուղի հետ կազմավորում է «Կուրսավկայի գյուղխորհուրդ» գյուղական համայնքը՝ հանդիսանալով նրա վարչական կենտրոնը ։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 215 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստավրոպոլի երկրամասի Անդրոպովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քույր Բեթին
«Քույր Բեթին» (Nurse Betty), ամերիկացի ռեժիսոր Նիլ Լաբուտի գեղարվեստական ֆիլմը, նկարահանվել է Ջեյմս Ֆլեմբերգի և Ջոն Սի Ռիչարդսի սցենարով 2000 թվականին։
Սյուժե
Կանզասի փոքրիկ քաղաքի խորտկարաններից մեկում աշխատում է բարի և միամիտ մատուցողուհի Բեթի Սայզմուրը։ Նա դժբախտ է ամուսնության մեջ և որոշակի հանգստություն է գտնում իր սիրելի սերիալը դիտելով։ Նրա ամուսինը ավտոմեքենաների վաճառող է, ագահ և եսասեր գործարար է։ Կարծելով որ կարող է խաբել որոշ վաճառականների թմրանյութերով՝ նա թմրանյութ է թաքցնում վաճառքի տակ դրված բեռնախցիկում։
Իր ամուսնու գործերից լրիվ անտեղյակ Բեթին ակամա դառնում է երկու հատուկ եկած մարդասպանների կողմից նրա սպանության ականատեսը։ Խոշտանգումների վախից Դելը մահվանից առաջ հասցնում է ասել, թե որտեղ են թմրանյութերը։ Ապշած Բեթիին հաջողվում է աննկատ փախչել տանից, բայց տեղի ունեցածից նա խելագարվում է։ Նրան թվում է, թե նա բուժքույր է, ով ունի սիրած տղա Դեվիդ անունով, ով բժիշկ-սրտաբան է (իր սիրած սերիալի հերոսը)։
Բեթիի նոր ընկերուհու օգնությամբ նա հանդիպում է Ջորջ Մակորդի՝ Դեվիդի դերակատարի հետ։ Ջորջը ընկալում է նրան որպես հերթական երկրպագուհիներից մեկը։ Սակայն հաջորդած զրույցի ժամանակ Ջորջը զարմանում է նրա զգացմունքների անկեղծությունից և հրավիրում է նրան նկարահանման հրապարակ՝ նախապես համոզելով սերիալի պրոդյուսերին նոր հերոսուհու ավելացնել, իսկ Ջորջը ցանկանում է լինել հերթական սերիայի ռեժիսոր։
Ծանոթագրություններ
= Արտաքին հղումներ ==
Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Խուստի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 2 279 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պավլիկ Անանիկյան
Կենսագրություն
Պավլիկ Անանիկյանը ծնվել է 1930 թվականին Երևան քաղաքում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի կանխարգելիչ բժշկության ֆակուլտետը, որից հետո աշխատել է Կենտրոնական հանրապետական հիվանդանոցում՝ որպես օրդինատոր, ղեկավարել է վիրաբուժական բաժանմունքը ։
1963 թվականից մինչև 2018 թվականը աշխատել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում․ ասիստենտ, դոցենտ, պրոֆեսոր, իսկ 1976 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ 1976-1998 թվականներին եղել է Երևանի №3 հիվանդանոցի գլխավոր վիրաբույժը։ 1968 թվականից եղել է ԽՍՀՄ ԲԱՀ վիրաբուժության Մասնագիտացված խորհրդի անդամ, 1988 թվականից՝ տորակո-կարդիալ վիրաբույժների եվրոպական ասոցիացիայի փոխնախագահ։
Պավլիկ Անանիկյանի գիտական գործունեությունը վերաբերվում է սրտանոթային վիրաբուժության հարցերի ուսումնասիրությանը, համարվում է Հայաստանում ֆլեբոլոգիայի հիմնադիրներից։ Նա ստամոքսաղիքային վիրաբուժության հարցերի ուսումնասիրության ժամանակ մշակել է գաստրոդուոդենալ արյունահոսության բուժման եղանակները, ինչպես նաև պարբերական հիվանդության վիրաբուժական ասպեկտները, հեպատո-բիլիար վիրաբուժության ասպարեզում խոլեցիստիտի ախտորոշման, կլինիկայի, վիրաբուժական հարցերը և առաջին անգամ առաջարկել է սուր և քրոնիկ խոլեկիստիտի բուժման ընդհանուր մարտավարության մասին։
Արժանացել է Մխիթար Գոշ մեդալի։
Մահացել է 2018 թվականին ։
Աշխատություններ
Հեղինակ է շուրջ 500 հրապարակումների, այդ թվում` 13 մենագրության, 3 դասագրքի՝
Թեոդոր Բիկել
Թեոդոր Բիկել (Theodore Meir Bikel, ), ամերիկացի դերասան և հասարակական գործիչ, ֆոլկ-երաժշտության ճանաչված կատարող։ Թողարկել է մի քանի ռուսական քաղաքական ռոմանսի ձայնասկավառակներ։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1924 թվականի մայիսի 2-ին Վիեննայում, բնիկ Չեռնովցի Յոսեֆ Բիկելի և Միրիամ Ռիգլերի ընտանիքում ։ Ավստրիական բանակում ծառայելուց հետո նրա հայրն այդ ժամանակ սովորում էր Վիեննայի համալսարանում։ 1945 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն, ապա 1954 թվականին՝ Նյու Յորք։ Դեռ այդ ժամանակվանից Թեոդորը բավականին ուժեղ դերասանական և վոկալային ունակություններ ուներ։
Թատրոն
1943 թվականին աշխատում էր Հաբիմա թատրոնում, և 1944 թվականին դարձավ Կամերային թատրոնի հիմնադիրներից մեկը, վերջինս հանդիսանում է Իսրայելի հեղինակավոր թատրոններից մեկը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո 1946 թվականին Թեոդոր Բիկելն ընդունվեց Լոնդոնի դրամատիկական արվեստի ակադեմիան և արդեն այդ ժամանակ հայտնի դարձավ որպես հրեական ազգային երգերի կատարող։ Չորս տարի անց նա սկսեց ստանալ մի շարք գլխավոր դերեր թատերական ներկայացումներում։ 1949 թվականին խաղաց Միտչի դերը Թենեսի Ուիլյամսի «A Streetcar Named Desire» ներկայացման մեջ։
Կինո
1951 թվականից Թեոդոր Բիկելի տաղանդը գտավ իրեն կինոարվեստում։ Նա՝ թատրոնի և կինոյի հռչակավոր դերասանը, նկարահանվել է ավելի քան հարյուր հեռուստասերիալներում և կինոֆիլմերում, որոնց մեջ կան այնպիսիք, ինչպիսիք են՝ «Իմ հիասքանչ օրիորդ», «Մուլեն Ռուժ», «Ճանապարհների ասպետ», «Վավիլոն 5», «Հանցագործություն և պատիժ», «Կոմիսար Կոլոմբո» հեռուստասերիալում և շատ ուրիշներում։ 1954 թվականին Բիկելը բնակություն հաստատեց ԱՄՆ-ում, ստացավ դերեր Հոլիվուդում։
Հեռուստակարիերա
Բիկելը շատ մեծ նշանակություն էր տալիս հեռուստակարիերային։ Նրան հաճախ էին հրավիրում տարբեր հեռուստաշոուների, որպես մասնակից կամ պարզապես հաղորդավար և կազմակերպիչ։
Հասարակական գործունեություն
Զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ և հանդիսացել է Ամերիկայի դերասանների և արտիստների ասոցիացիայի նախագահ։ 1977 թվականին եղել է ԱՄՆ-ի մշակույթի Ազգային խորհրդի անդամ, հաճախ էր դասախոսություններ կարդում հասարակական թեմաներով։
Կրթություն
Ունեցել է գիտական աստիճաններ. արվեստի դոկտոր, հումանիտար գիտությունների դոկտոր։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել մի քանի անգամ, ունի երկու որդի՝ Ռոբերտ Սայմոն Բիկել (շարունակել է հոր գործը) և Դենիել Բիկել (ծրագրավորող)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Xbox Cloud Gaming
Xbox Cloud Gaming, առանց խաղային ծառայություն մշակված Microsoft ընկերության կողմից։ Բետա տարբեակի՝ xCloud, փորձարկումները սկսել է 2019 թվականից։ Արդյունքում, 2020 թվականի սեպտեմբերի 15-ին այս ծառայությունը ընդրգկվեց Xbox Game Pass Ultimate-ի բաժանորդագրության մեջ աառանց հավելյալ վճարի ։
Մշակում
Microsoft-ը առաջին անգամ ցուցադրեց ծառայությունը Electronic Entertainment Expo 2018-ի ժամանակ և պաշտոնապես հայտարարեց այդ մասին մի քանի ամիս անց ։ Ամբողջական ցուցադրումը կայացավ 2019 թվականին Forza Horizon 4 խաղի միջոցով ։ Ծառայությունը սկսեց հանրային փորձարկումների շրջանը և ևս մեկ անգամ ցուցադրվեց Electronic Entertainment Expo 2019-ի ժամանակ ։ Microsoft-ը հայտարարեց, որ ծառայությունում առկա գրադարանների շնորհիվ xCloud ավելի գրավիչ է համեմատաբար՝ Google Stadia, Boosteroid և GeForce Now-ի։
2019 թվականին ծառայությունը ներկայացրեց 50 խաղ, որոնք հասանելի էին iOS օպերացիոն համակարգով աշխատող հեռախոսների և DualShock կառավարման վահանակների համար ։
xCloud կողմից պաճանջվող ինտերնետի արագությունը կազմում է 9 Մբիթ/վ ։
Հասանելիություն
Խաղային ծառայությունը հասանելի է 22 երկերում՝ Ավստրիա, Բելգիա, Կանադա, Չեխիա, Դանիա, Ֆինլանդիա, Ֆրանսիա, Գերմանիա, Հունգարիա, Իռլանդիա, Իտալիա, Կորեա, Նիդեռլանդներ, Նորվեգիա, Լեհաստան, Պորտուգալիա, Սլովակիա, Իսպանիա, Շվեդիա, Շվեյցարիա, Մեծ Բրիտանիա և ԱՄՆ ։
Խաղեր
Xbox Series X հետ համատեղելիությունը xCloud-ին հասանելիություն է տալիս Xbox-ի գրադարանին. Xbox Game Pass-ի գրադարանը ներկա պահին ներառում է 264 խաղ, որոնք հասանելի են առցանց մեկնարկի համար ։ Այդ ցանկի մեջ են մտնում՝ Halo: The Master Chief Collection, Destiny 2, Forza Horizon 4, The Outer Worlds և Yakuza Kiwami 2 խաղերը ։
Ակնարկներ
Ծառայությունը քննադատների կողմից հիմնականում ստացավ դրական ակնարկներ ։ Ցուցադրման ժամանակ, ընդգծվեց այն փաստը, որ խաղերը սմարթֆոնով բացելը դարձել է ավելի հեշտ, քանի որ, խաղերի տվյալները չեն ներբեռնվում կոշտ սկավառակի վրա ։.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Խաղերի տեսություն Կատեգորիա:Ծրագրային գրադարաններ Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում այբբենական կարգով
Ստորին Ուրդյուգա
Ստորին Ուրդյուգա (Нижняя Урдюга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պեզա գետի ձախ ափին՝ 265 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 40 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Քիլիսեկ
Քիլիսեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Պատաուի համախտանիշ
Պատաուի համախտանիշ, 13-րդ քրոմոսոմում տեղի ունեցող մուտացիայի՝ քրոմոսոմային աբեռացիայի, հետևանքով զարգացող գենետիկ հիվանդություն, որի ժամանակ խանգարվում է օրգանիզմի բնականոն զարգացումը և առաջանում են օրգանների բազմաթիվ արատներ։
Նյութ
Ինչպես Դաունի և Էդվարդսի այնպես էլ Պատաուի համախտանիշի զարգացման ռրիսկը կախված է հղիության ժամանակ մոր տարիքից, միջինը մոտ 31 տարին է ։ Այս համախտանիշը հանդիպում է 1։ 10 000-ից 1։ 21 700 հարաբերությամբ ։
Պատճառներ
Պատաուի համախտանիշը 13-րդ քրոմոսոմի տրիսոմիայի արդյունք է, այսինքն՝ օրգանիզմի յուրաքանչյուր բջիջ ունի 13-րդ քրոմոսոմի երեք պատճեն՝ սովորական երկուսի փոխարեն։ Փոքր տոկոս դեպքերում օրգանիզմի միայն որոշ բջիջներ են ունենում  13-րդ քրոմոսոմի լրացուցիչ պատճեն (մոզաիկ տրիսոմիա 13)։
Պատաուի համախտանիշը կարող է առաջանալ նաև այն ժամանակ, երբ 13-րդ քրոմոսոմի մի մասը կցվում է մեկ այլ քրոմոսոմին
(տրանսլոկացիա) նախքան բեղմնավորումը կամ բեղմնավորման ժամանակ (Ռոբերտսոնյան տրանսլոկացիա)։ Այս հիվանդներն ունենում են 13-րդ քրոմոսոմի երկու պատճեն և այլ քրոմոսոմին կցված 13-րդ քրոմոսոմի հատված, նրանց մոտ զարգանում է 13-րդ քրոմոսոմի մասնակի տրիսոմիա և հաճախ ֆիզիկական նշանները տարբերվում են Պատաուի տիպիկ նշաններից։
Շատ դեպքերում Պատաուի համախտանիշը չի ժառանգվում, այլ առաջանում է պատահական՝ սեռական բջիջների ձևավորման ժամանակ։ Բջիջների բաժանման խամգարման հետևանքով առաջացած սեռական բջիջներն ունենում են քրոմոսոմների ոչ բնականոն քանակ։ Օրինակ ձվաբջիջը կամ սպերմատոզոիդը կարող են ունենալ 13-րդ քրոմոսոմի լրացուցիչ պատճեն։ Եթե այս ատիպիկ սեռական բջիջներից մեկը մասնակցի բեղմնավորմանը, ապա բեղմնավորված ձվաբջջից առաջացող օրգանիզմի յուրաքանչյուր բջիջ կունենա 13-րդ քրոմոսոմի լրացուցիչ պատճեն։ Մոզաիկ տրիսոմիան ևս չի ժառանգվում։ Այն առաջանում է պատահական՝ պտղի վաղ զարգացման ժամանակ բջիջների սխալ բաժանման հետևանքով։
Պատաուի համախտանիշը՝ պայմանավորված տրանսլոկացիայով, կարող է լինել նաև ժառանգական։ Այս դեպքում հիվանդը կրում է գենետիկ նյութի վերադասավորում
13-րդ քրոմոսոմի և մեկ այլ քրոմոսոմի միջև։ Այս վերադասավորումը կոչվում է հավասարակշռված տրանսլոկացիա, քանի որ չկա 13-րդ քրոմոսոմի հատվածի կցում մեկ այլ քրոմոսոմին։ Թեև նրանք չունեն Պատաուի համախտանիշին բնորոշ նշաններ, սակայն ունեն Պատաուի համախտանիշով հիվանդ երեխաներ ունենալու մեծ ռիսկ։
Ախտորոշում
Ախտորոշումը սովորաբար հիմնված է կլինիկական տվյալների վրա, չնայած նրան որ պտղի քրոմոսոմային թեստը կարող է ցույց տալ 13-րդ քրոմոսոմի տրիսոմիան։ Շատ ֆիզիկական նշաններ նման են Էդվարդսի համախտանիշին, սակայն կան եզակի նշաններ, որոնք բնորոշ են հենց Պատաուի համախտանիշին՝ օրինակ պոլիդակտիլիան։