cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գերձգվածություն
Բուժում
Որպեսզի արյունազեղումը չուժեղանա և ցավը թուլանա (հատկապես վեգոսկրի շրջանի գերձգվածության ժամանակ և այնպիսի դեպքերում, երբ հիվանդը որևէ պատճառով ստիպված է քայլել), հարկավոր է վնասված հոդը ուժեղ (ոչ չափից ավելի, որպեսզի արյան շրջանառությունը չխանգարվի) վիրակապել ութաձև կապով։ Երրորդ օրը կարելի է օրական 1-2 անգամ ընդունել ոտքերի տաք լոգանքներ (ջրի ջերմաստիճանը 36-38 °C) և կատարել մերսում։ Լոգանքից հետո կրկին վիրակապ դնել։
Պետք է հիշել, որ գերձգվածությունից հետո ոտքը կրկին շատ հեշտ է ոլորվում, ուստի հարկավոր է քայլելիս զգույշ լինել, մշտապես պահպանել մկանային համակարգի տոնուսը, հոդերը կապել առաձգական վիրակապով և այլն։ Գերձգվածությունը հաճախ շփոթում են ոսկրի կոտրվածքի կամ ճաքի հետ, ուստի հիվանդությունը ճիշտ ախտորոշելու և համապատասխան բուժում նշանակելու համար անհրաժեշտ է դիմել բժշկի։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բժշկություն
Հիտոմի Թանակա
Հիտոմի Թանակա (ճապոներեն՝ 田中 瞳, ), ճապոնացի ֆոտոմոդել, պոռնոդերասանուհի։ Ճանաչվել է նաև որպես բնական մեծ կրծքեր ունեցող կին՝ այդ կապակցությամբ նույնպես արժանանալով հատուկ մրցանակի։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ճապոնիայի Կումամոտո պրեֆեկտուրայում ։ 2007 թվականին սկսելով իր կարիերան որպես դերասանուհի՝ նկարահանվել է «Bakunyū J no Shōgeki Shitakenbun»  ցանկահարույց (էրոտիկ) տեսաֆիլմում ։ 2008 թվականին առաջին փորձն է կատարել պոռնոկինոարտադրությունում՝ հանդես գալով Soft On Demand ստուդիայի «Geinōjin Hitomi: Shōgeki no AV Debut» կինոնկարում  : Թանակայի առաջնելույթը հաջողությամբ է պսակվել. պոռնոարտադրությանը նվիրված dmm.com կայքէջի վարկանիշային ցանկում ֆիլմը 2008 թվականին իրականացված վաճառքի ցուցանիշով գրավել է վեցերորդ տեղը  ։ 2009 թվականի օգոստոսին այդ կինոստուդիան թողարկել է «Hitomi Premium Collection 8 Hours» ժապավենը, որտեղ ի մի են բերվել Հիտոմիի մասնակցությամբ բոլոր պոռնոֆիլմերը ։
2009 թվականի մարտին Թանական մասնակցել է մեծահասակների համար թողարկված ֆիլմերի փառատոնին, որն անց է կացվել Շանհայում ։ Այդ նույն տարվա օգոստոսին նա տեղափոխվել է Arashi-Supergirl ընկերություն, որը պոռնոֆիլմերի արտադրության մեջ մասնագիտացած ճապոնական խոշոր կորպորացիայի՝ Hokuto-ի բաղկացուցիչ մասն է (հենց վերջինիս է պատկանում dmm.com կայքէջը) ։ 2010-ին Թանական նկարահանվել է Oppai և Moodys ընկերությունների ֆիլմերում (դրանք ևս պատկանում են Hokuto կորպորացիային)։ 2011 թվականին սկսել է համագործակցել ամերիկյան Scoreland ընկերության հետ։ 2012 թվականի հունվար ամսվա դրությամբ նա արդեն հասցրել էր նկարահանվել հարյուրից ավելի պոռնոֆիլմերում ։
Ուշագրավ փաստեր
Կոմիքսների Lastman գրքի հեղինակները Թվիթթերում հայտարարել են, որ այդ գրքւմ հանդես եկող Թոմի Կատանայի կերպարն ստեղծել են՝ ներշնչվելով Հիտոմի Թանակայից ։ Վերջինս նկարահանվել է ոչ պոռնոգրաֆիկ մի տեսաֆիլմում, որի նպատակն է՝ նպաստել կոմիքսների Lastman գրքի առաջին հրատարակության տպաքանակի իրացմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոդելներ Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ճապոնացի պոռնոդերասանուհիներ
Ղաֆուր Ղուլամ
Ղուլամ Ղաֆուր (Ғафур Ғулом, Gʻafur Gʻulom, իսկական անուն, ազգանունը՝ Ղաֆուր Ղուլամովիչ Ղուլամով (, Տաշքենդ)), ուզբեկ խորհրդային գրող, Ուզբեկական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1943), Ուզբեկական ԽՍՀ ժողովրդական բանաստեղծ (1963)։ Համարվում է ուզբեկական նոր տաղաչափության հիմնադիրներից։
«Կուկան-բարակ» (1930) պոեմում «Դինամո» (1931), «Հումորիստական պատմվածքներ» (1931) ժողովածուներում քննադատել է անցյալի ենթադրյալ արատավոր կողմերը։ Գրել է հակաֆաշիստական բանաստեղծություններ («Ես հրեա եմ», «Դու որբ չես» և այլն), որոնք ամփոփվել են «Արևելքից եմ գալիս» (1943, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1946) ժողովածուում։ Գովերգել է խորհրդային հասարակարգը («Ամեն ինչ քոնն է», 1947, «Հայրենի երկրի երջանկությունը», 1951, «Տոն Ցանգի-Երեում», 1957, «Լենինը և Արևելքը», 1961 և այլն)։ Ուզբեկերեն է թարգմանել համաշխարհային դասականների ստեղծագործություններից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուզբեկ գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կրանսե
Կրանսե (Crancey), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 811 մարդ, բնակչության խտությունը` 92.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.81 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 513 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 371-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 142։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,3 %։ 371 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 331 անձ (179 տղամարդ և 152 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (20 տղամարդ և 20 կին)։ 142 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 46-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սեն Պրիեստ ան Մյուրա
Սեն Պրիեստ ան Մյուրա (Saint-Priest-en-Murat), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Մոնմարո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03256։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 243 մարդ։
Ֆոնտանետո դ'Ագոնիա
Ֆոնտանետո դ'Ագոնիա (Fontaneto d’Agogna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Սեն Պրիեստ ան Մյուրա
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 159 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 109-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 50-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,8 %)։ 109 աշխատունակ բնակիչներից 93-ը աշխատում էին (59 տղամարդ և 34 կին), անաշխատանք էին 16-ը (6 տղամարդ և 10 կին)։ 50 անգործունակ մարդկանցից 21-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 9-ը թոշակառու, 20-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆոնտանետո դ'Ագոնիա
Բնակչությունը կազմում է 2549 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 121 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28010. Հեռախոսային կոդ՝ 0322.
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Ալեքսանդրը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Օլե Գուննար Սուլշեր
Ուլե Գուննար Սուլշար ((Ole Gunnar Solskjær, ), նորվեգացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող, կարիերայի ավարտից հետո զբաղվել է մարզչական կարիերայով։ Իր կարիերայի ընթացքում մարզել է նորվեգական Մյոլդե-ում, անգլիական Մանչեսթեր Յունայթեդում և Կարդիֆ Սիթիի-ում։
Յունայթեդի մարզիչ Ալեքս Ֆերգյուսոնը նրան հիմնականում ընդգրկում էր պահեստայինների կազմում, և փոխարինման էր դուրս բերում 2-րդ խաղակեսում (նա փոխարինումների դուրս գալու թվով զբաղեցնում է 2-րդ տեղը, զիջելով միայն թիմի առաջատար Ռայան Գիգզին)։ Նա բազմաթիվ գոլեր է հեղինակել հենց փոխարինման դուրս գալով, և նրան տվել են «Սուպերփոխարինող» մականունը։ Իսկ նրա դիմագծերի համար նրան անվանում էին «Մարդասպան մանուկի դեմքով»։
Սկիզբը
Սուլշերը ծնվել է Քրիստիանսուն քաղաքում։ Պատանի հասակում նա զբաղվել է ըմբշամարտով։ Նրա հայրը՝ Օիվինդ Սուլշերը, Նորվեգիայի դասական ըմբաշամարտի չեմպիոնն էր, 1966-71 թվականներին։ Կլաուսենգեն ՖԱ-ում 3 տարի, 3-րդ դիվիզիոնում խաղալուց հետո, 1995 թվականին տեղափոխվել է Մյոլդե, որտեղ առաջնության բարձրագույն խմբում անցկացնելով 42 խաղ, դարձել է 31 գոլի հեղինակ։ Նա իր խաղով վաստակեց տեղը Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, նաև հետաքրքրություն է առաջացրել Եվրոպական գրանդ ակումբների մոտ։ Նրան սկսել են անվանել Նորվեգիայի Ալան Շիրեր։
Առաջին մրցաշրջան
1996 թվականին Մանչեսթեր Յունայթեդի գլխավոր մարզիչ Ալեքս Ֆերգյուսոնը վճարելով 1, 5 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ, պայմանագիր կնքեց Սուլշերի հետ։ Նա միանգամից հայտնվել է թիմի կազմում և գերազանց խաղ ցուցադրել հենց առաջին խաղում։ Իր առաջին գնդակը թիմի կազմում հեղինակել է օգոստոսի 25-ին, Բլեքբեռն Ռովերսի դեմ խաղում, փոխարինման դուրս գալուց հետո 6-րդ րոպեին։ Հետաքրքիրն այն է, որ նա իր կարիերայի վերջին գոլը հեղինակել է հենց Բլեքբեռն-ի դեմ խաղում, 2007 թվականի մարտի 31-ին, դարձյալ փոխարինման դուրս գալուց հետո 6 րոպե անց։ Դրանից հետո նա սկսեց խաղալ հիմնական կազմում, և դարձավ թիմի լավագույն ռմբարկուն 19 գոլով, որոնցից 18-ը նա հեղինակեց Պրեմիեր Լիգայում։
Իր առաջին անցկացրած մրցաշրջանում նա հաղթեց Պրեմիեր Լիգան Յունայթեդի հետ, և հասավ Չեմպիոնների Լիգայի կիսաեզրափակիչ, որտեղ Դորտմունդի Բորուսիայի դեմ կայացած երկրորդ խաղում նրա խփած գոլը չհաշվվեց, մրցավարը արձանագրեց կանոնների խախտում։ Այնուհետև նա դարձավ տարվա լավագույն երիտասարդ խաղացող ՊՖԱ-ի վարկածով, 1997 թվականին։
1998/99 թվականի մրցաշրջանի սկզբում լուրեր տարածվեցին, թե նա լքելու է Յունայթեդը, այն բանից հետո, երբ թիմը 12 միլիոն-ով պայմանագիր ստորագրեց Դուայտ Յորքի հետ։ Բայց թիմի մարզիչն ու եկրպագուները շարունակում էին վստահել նրան։ Սուլշերը մնաց Յունայթեդում և պահպանեց իր տեղը թիմի կազմում։ Երբ Անգլիայի Գավաթի խաղարկության 4-րդ խաղափուլի Լիվերպուլի դեմ կայացած դրամատիկ խաղում նա դարձավ գոլի հեղինակ, փոխարինման դուրս գալուց հետո երկրպագուները նրան սկսեցին անվանել «Սուպերփոխարինող»: Դրանից հետո նա փոխարինման դուրս գալուց հետո դարձավ գոլի հեղինակ Նոթինգեմ Ֆորեստի դեմ խաղում, որտեղ Յունայթեդը հաղթեց 8-1 հաշվով և դարձավ նոր ռեկորդի հեղինակ։
Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 1998/99
Երբ 1999 թվականին, Նոու Կամպ-ում, Չեմպիոնների Լիգայի գավաթի եզրափակչում, Յունայթեդը Բավարիային պարտվում էր 1-0 հաշվով, մրցավարը 3 րոպե ավելացրեց, որի ընթացքում փոխարինման դուրս եկած Թեդի Շերինգեմը և Սուլշերը դառնալով գոլի հեղինակ հաղթանակ պարգևեցին Յունայթեդին, որից հետո Սըր Ալեքսը նրան անվանեց «Փոխարինման թագավոր»:
Կարիերայի շարունակությունը
1999-2000 թվականի մրցաշրջանում նա հեղինակեց 15 գնդակ, 20 անգամ խաղալով հիմնական կազմում, 21 անգամ էլ փոխարինմն դուրս գալով։ Մրցաշրջանի ավարից հետո նրանով սկսեցին հետաքրքրվել Լիդսը և Տոտենհեմը, սակայն նա ցանկaցավ մնալ Յունայթեդում։
2000-01 թվականների մրցաշրջանում նա նվաճեց Պրեմիեր Լիգայի իր 4-րդ տիտղոսը։ Նա 47 խաղում հեղինակեց 13 գնդակ։ Այդ տարի նա Ռուդ վան Նիստելռոյի-ի հետ զույգով, պահեստայինների նստարանին թողեց Դուայթ Յորքին և Էնդի Քոուլին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի մարզիչներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Ռաիսա Ռյազանովա
Ռաիսա Ռյազանովա (Раиса Ивановна Рязанова, ), թատրոնի և կինոյի ռուս խորհրդային դերասանուհի։ Ռուսաստանի Դաշնության Ժողովրդական արտիստ (2005) ։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1981)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1944 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ղազախստանի Պետրոպավլովսկ քաղաքում։ Ռյազանովան եղել է արտաամուսնական երեխա. նրա մայրը՝ Մելանյա Գրիգորևնան, ռուսական գյուղից էր, հրաժարվել է ամուսնանալ վարորդի հետ, քանի որ նա արդեն ուներ ընտանիք և վեց երեխա։ Վաղ տարիքում մայրը դստեր հետ տեղափոխվել է Մոսվայի մարզ՝ Ռամենսկոյե։
Ավարտելով դպրոցը, Ռայան ընդունվել է Ռյազանի երաժշտական ուսումնարան՝ բայանի դասերի։ Ավարտելուց հետո դասավանդել է երաժշտություն։ Շուտով ճակատագիրը նրան բերում է Ռյազանի մարզային թատրոն, որից հետո Ռյազանովան հասկացավ, որ իր կոչումը դերասանական վարպետությունն է։
1969 թվականին նա ավարտել է Ա. Վ. Լունաչարսկու անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտը։ Երկրորդ կուրսում նա ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ Յուրի Պերովի հետ։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել անմիջապես ծանոթանալուց հետո՝ մեկ տարի անց, երբ դերասանուհին սովորում էր երրորդ կուրսում։ Ծնվում է նրանց միակ երեխան՝ որդին Դանիլան։
1969 թվականին Ռյազանովան աշխատում էր ըստ պայմանագրերի։ 1979 թվականին դառնում է Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի դերասանուհի։
Եթե իրականում Ռաիսայի մոտ անձնական կյանքը չի ստացվել, ապա նրա հերոսուհին «Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» ֆիլմում համարվում է ամենաերջանիկը։ Նրա դերը ունեցել է մեծ հաջողություն և արժանացել է մեծ թվով պարգևների։
«Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» ֆիլմում դերից հետո Ռաիսա Ռյազանովայի կինոկարիերայում քիչ բան է փոխվել։ Նա շարունակում է պարբերաբար նկարահանվել, խաղալով «ժողովրդական կնոջ» կերպարը։
Հռոդոսի ամրոց
Ամրոցը կառուցվել է միջնադարյան ժամանակահատվածում՝ կղզի մուտք գործած Հիվանդախնամների միաբանության ասպետների կողմից։ Իսլամադավան արաբների կողմից Երուսաղեմի վերստին գրավումից հետո Հիվանդախնամները հաստատվում են ամրոցում և ապա տեղափոխվում Մալթա։ Այդ շրջանի պատմիչների հավաստմամբ՝ Հռոդոսի ամրոցը եղել է ժամանակի ամենաանառիկ և վեհաշուք քրիստոնեական շինություններից մեկը տարածաշրջանում։ Ասպետական միաբանություններն ամրոցի անառիկությունը մուսուլմանների հարձակումներից կարողանում են պահպանել ոչ ավելի քան 213 տարի։
Պատմություն
Հարկ է նշել, որ ամրոցը 1444 և 1480 թվականներին հերոսական դիմադրություն է ցույց տվել և կղզու տարածքից դուրս մղել քոչվոր եգիպտաբերբերական ցեղերին։ Պատմական փաստերը վկայում են, որ Հռոդոսի ամրոցը պաշարվել է Կոստանդնուպոլսի անկումից 70 տարի անց։ Ամրոցն ունեցել է լավ զարգացած ներքին պաշտպանական ենթակառուցվածքներ, ինչպես նաև դժվարանցանելի տեղագրություն։
Ամրոցը գրավելու հերթական փորձը կատարում են 1480 թվականին Հռոդոս ներխուժած և կղզին պաշարած թուրքերը, որոնք խոշոր պարտություն կրելով կարճ ժամանակ անց լքում են կղզին ։ Ըստ ավանդության՝ թուրքերի փախուստի պատճառներից մեկն ամրոցի պատերից կախված Քրիստոսի պատկերով դրոշներներն էր։ Իսլամն արգելում էր պատկերել մարդուն, և դա շատ զավեշտալի տեսարան էր թուրքերի համար։
1520 թվականին Հռոդոսը վերստին հայտնվում է թուրքական ներխուժման վտանգի տակ։ Դրանից առաջ դեպի Հռոդոս թուրքական արշավանքը հետաձգվել էր Օսմանյան կայսրության սուլթան Մեհմեդ II-ի մահվան պատճառով։ Գիտակցելով այս ամենը՝ կղզում իրենց իշխանությունը վայելող հիվանդախնամները Իտալիայից Հռոդոս են հրավիրում հայտնի մագիստր Ֆաբրիցիո դել Կարետտոյին, ով իր խմբով գրեթե ամբողջությամբ վերանորոգում է ամրոցի վնասված ենթակառուցվածքները։ Այնուամենայնիվ, անգամ այս հանգամանքը կղզաբնակներին չի ազատում թուրքական արշավանքից։ Օսմանյան թուրքերը կղզի ներխուժում են 1522 թվականին և սկսվում է Սուլեյման I-ի հարյուրհազարանոց բանակի վեցնամյա պաշարումը ։
Արդյունքում՝ ամրոցն ընկնում է, իսկ շուտով ամբողջ կղզին գրավվում է թուրքերի կողմից։ Հռոդոսը Օսմանյան կայսրության կազմում մնացել է մինչև 1912 թվականը, այնուհետև անցել Իտալիային։ 1856 թվականին ամրոցը վնասվել է աղետալի պայթյունի հետևանքով։ Իտալական վարչակարգի օրոք այն 1930 թվականին վերակառուցվել է՝ Բենիտո Մուսոլինիի հրամանագրով։ 1948 թվականին Հռոդոսն անցել է Հունաստանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի ամրոցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հունաստանում Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ծովային ամրոցներ Կատեգորիա:Սուլեյման I
Գիշերամիզություն
Գիշերամիզություն, գիշերային անմիզապահություն, նկատվում է հատկապես երեխաների մոտ՝ քնի ժամանակ։ Հիվանդության հիմքում առավել հաճախ կենտրոնական նյարդային համակարգի միզապարկի գործունեությունը կարգավորող բաժինների գործունեության ժամանակավոր (ֆունկցիոնալ) խանգարումն է (հատկապես բնորոշ է ասթենիկ հատկանիշներով, իր ուժերին անվստահ, անկայուն բնավորությամբ որոշակի երեխաներին կամ կայուն բնավորությամբ երեխաներին)։
Կանխարգելում
Գիշերամիզությունը կանխելու համար անհրաժեշտ է վաղ մանկական տարիքից մշակել կամային միզարձակման ունակություն (երեխային ստիպել քնից առաջ միզել, ինչպես նաև այդ նպատակով գիշերը նրան արթնացնել)։ Խորհուրդ չի տրվում քնելուց առաջ մեծ քանակությամբ հեղուկ ընդունել։ Կարևոր նշանակություն ունի կանոնավոր կազմակերպված օրվա ռեժիմը, հոգեկան հույզեր առաջացնող իրադրության բացառումը, ընտանեկան հանգիստ պայմանների ապահովումը, օրգանիզմի կոփումը։ Անկողինը թրջելու համար երեխային պատժելն անթույլատրելի է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քնի խանգարումներ Կատեգորիա:Ուրոլոգիա
Նաուրուերեն
Նաուրուերեն (նաուրուերեն՝ Dorerin Naoero), միկրոնեզիական լեզուներից մեկը, դրանցից ամենատիպիկը։ Շատ մեծ ազդեցություն է կրել պոլինեզեյցիների կողմից։ Նաուրու ժողովրդի մայրենի լեզուն է։ Նաուրույի Հանրապետության պաշտոնական լեզուներից մեկն է (անգլերենի հետ միասին) ։ Նաուրույի բնակչության մոտավորապես կեսը բնիկ լեզվակիր է (մոտ 7 000 մարդ), և գրեթե բոլորը երկլեզու են։
Ուսումնասիրություն
Նաուրուերենն ամենաքիչ ուսումնասիրված լեզուներից մեկն է։ Նրա համար կա ընդամենը մեկ՝ 1936 թվականի գերմանական քերականություն և Ջ․ Նեյտանի փոքրիկ հոդվածը (1976, ԱՄՆ) հնչունաբանության մասին (ինչպես նաև չհրատարակված քերականություն)։
Միակ բառարանը լույս է տեսել 1907 թվականի Գերմանիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նաուրուի լեզուներ Կատեգորիա:Ավստրոնեզյան լեզուներ
Vinci S.A.
Vinci S.A., ֆրանսիական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1899 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Ռուեյ Մալմեզոնում։ Ըստ 2009 թվականի տվյալների ընկերությունը ունի 161750 աշխատակից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ընկերություններ
Ձիավորներ
Ձիավորներ, ձիավորք, ձիավարժք, հեծելվորք, ասպետք, մանր ու միջին ազնվականների դաս Կիլիկյան Հայաստանում։ Հասարակական տնտեսական վիճակով գտնվել են ավատապետական սանդուղքի երրորդ աստիճանում։
Դասեր
Համապատասխանում են Արշակունյաց և Բագրատունյաց Հայաստանի ազատների (ոստանիկների, սեպուհների), միջնադարյան Եվրոպայի «chevalie»-ների դասին։ Հողի գերագույն տերերից՝ թագավորից և ավատառու բարձրադաս ազնվականներից ստանալով կալվածքներ ու ռոճիկ (հռոգ), վասալ ձիավորը նրանց համար կատարել են զինվորական ծառայություն (գերազանցապես հեծելազորային), վարել է գործակալական մանր պաշտոններ։
Բուրջ Համուդի սպանդ
Բուրջ Համուդի սպանդ, զինված ավազակային հարձակում Բուրջ Համուդ քաղաքում, Լիբանան, 1985 թվականին, որին զոհ գնացին հինգ անձիք և որի երեք մասնակիցները ձերբակալվեցին լիբանանյան ոստիկանության կողմից, դատապարտվեցին մահվան, և սակայն մինչ այդ կարողացան փախուստի դիմել բանտից, մինչ այսօր չեն հայտնաբերվել և գտնվում են միջազգային հետախուզման մեջ։
Ձիավորներ
Պարտավորություններ
Պարտավորությունները խախտելու դեպքում ավատատերն իրավունք է ունեցել ետ գրավել պայմանով ձիավորին հատկացրած կալվածքը, դատել նրան։ Ըստ «ձիավորեցման հրահանգի», ձիավոր ասպետի աստիճան ստանալու համար, ձիավորները հրապարակայնորեն քննություն են հանձնել ձիավարժությունից, զինախաղերից։
Բուրջ Համուդի սպանդ
Ավազակային հարձակումը
1985թ. մարտի 28-ին, Լիբանանի Բուրջ Համուդ քաղաքում, մայրաքաղաք Բեյրութի մոտ, գոհարեղենի և ոսկերչական իրերի առքուվաճառքի "Middle East Diamond" ընկերության կենտրանական գրասենյակը ենթարկվեց զինված ավազակային հարձակման, որի ընթացքում հարձակման մասնակիցները սպանեցին գրասենյակում գտնվող բոլոր հինգ անձանց եւ հափշտակելուց հետո մոտ 20 միլիոն լիբ. թղթադրամի արժողության ոսկեղեն և թանկարժեք քարեր, դիմեցին փախուստի ։
Հավաքական այս սպանդի զոհերն էին հարձակման ենթարկված ընկերության տերն ու տնօրենը՝ Հրանտ Քյուրքճյան (60 տարեկան, լիբանանյան ոսկերչական շրջանակներում ծանոթ “Լուլու Հրանտ” անունով), և չորս աշխատողներ՝ Հանի Զամմար (28 տարեկան), Մարիա Հաննա Մըխայել (32 տարեկան), Խաթուն Թեքեյան (27 տարեկան) և Ավետիս Պոյաճյան (60 տարեկան)։
Ձիավորներ
Պարտավորություններ
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի տիտղոսներ
Բուրջ Համուդի սպանդ
Ավազակային հարձակումը
Ոստիկանությունը սպանվածների արնաշաղախ դիակները հայտնաբերեց ոճիրի վայրում։ Ոճիրը մեծապես ցնցեց լիբանանյան պետական շրջանակներն ու հանրությունը և մամուլի կողմից ստացավ “Բուրջ Համուդի սպանդ” (Արաբ. مجزرة برج حمود) անվանումը ։ Այն համարվեց մինչ այդ “Լիբանանի պատմության մեջ ամենամեծ և ամենավայրագ ավազակային հարձակումը” :
Հանցագործները և նրանց ձերբակալությունը
Ապրիլի 17-ին Կիպրոսում ձերբակալվեց հարձակման մեջ կասկածվող երրորդ անձը՝ Հրաչ Ասատուրի Նահապետյան, որ կիպրական իշխանությունների կողմից արտահանձնվեց լիբանանյան իրավապահ մարմիններին ։
Ոճիրի քննությունը
Ավազակային հարձակման երեք մասնակիցները՝ Ռաֆֆի, Փանոս և Հրաչ Նահապետյանները եղբայրներ են։ Նրանք գործընկերական հարաբերությունների մեջ էին թիրախ դարձած ձեռնարկության տնօրենի՝ Հրանտ Քյուրքճյանի հետ, որի պատվերով կատարում էին ոսկերչական աշխատանքներ իրենց սեփական արհեստանոցում։ Քննչական գործողություններով ձեռք բերված իրեղեն փաստերը, ականատեսների վկայությունները և ինչպես նախաքննության ընթացքում, նույնպես էլ դատարանում մեղադրյալների խոստովանական ցուցմունքները հաստատեցին, որ Ռաֆֆի, Փանոս եւ Հրաչ Նահապետյանները ավազակային հարձակումը կատարել են շահադիտական նպատակներով, այն է՝ տիրանալ ձեռնարկության տարածքում եղող նյութական հարստություններին։ Նրանք տվին խոստովանական ցուցմունք այն մասին, որ կարողացել էին անարգել և հեշտ մուտք գործել թիրախ ընտրված ձեռնարկություն, շահագործելով այն հանգամանքը, որ գործի բերումով բազմիցս եղել էին այնտեղ, հետևաբար, իրենց գալուստը և այնտեղ մուտք գործելու մտադրությունը ձեռնարկության գլխավոր դուռը բացող աշխատողի մոտ որևէ կասկած չի հարուցել։ Նրանք ցուցմունք տվին այն մասին, որ սպանել են ձեռնարկության մէջ եղող բոլոր անձանց՝ ծածկելու համար իրենց հետքը, որովհետեւ այնտեղ եղող բոլոր մարդիկ ճանաչում էին իրենց, հետեւաբար, որևէ մեկի կենդանի մնալու դեպքում, իրենց ինքնությունը բացայայտվելու էր։ Հրաչ Նահապետյանը տվեց ցուցմունք այն մասին, որ բոլոր հինգ անձանց ինքն է սպանել ատրճանակով, որին ամրացված է եղել խլացուցիչ։
Հանցագործների փախուստը
Նախքան խմբային այս ոճիրի քննության ավարտը, մեղադրյալներ Ռաֆֆի, Փանոս և Հրաչ Նահապետյանները 1987 թ.-ին, մինչ այսօր անհայտ մնացած պարագաներում, կարողացան փախուստ տալ Լիբանանի Ռումիէ բանտից, որտեղ պահվում էին քննության ամբողջ ընթացքում։ Նրանք մինչ այսօր չեն հայտնաբերվել և գտնվում են միջազգային հետախուզման մեջ։
Վճիռը
Լիբանանյան դատարանը 1994 թ. դեկտեմբերի 10-ին Ռաֆֆի, Փանոս և Հրաչ Նահապետյաններին ի բացակայության դատապարտեց ծանրագույն պատժի՝ մահվան, և ապա, հիմնվելով Ընդհանուր ներման համար 84/91 օրենքի վրա, պատիժները փոխեց ցմահ բանտարկության՝ տաժանակիր աշխատանքով։ Սույն վճիռը մինչ այսօր չի գործադրվել՝ դատապարտյալների փախուստի պատճառով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանցագործություն
Պիրեյոսի համայնքային թատրոն
Պիրեյոսի համայնքային թատրոն (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքի տարածքում ընդգրկված Պիրեյոս նավահանգստային քաղաքի թատրոնը։
Թատրոնի նոր դասական (նեոկլասիկական) ոճի շենքը կառուցվել է տասնիններորդ դարի վերջերին, Պիրեյոս քաղաքի կենտրոնական հատվածում՝ Կորայիս հրապարակում, տեղացի ճարտարապետ, պոլիտեխնիկի պրոֆեսոր Իոաննիս Լազարիմոսի նախագծերի հիման վրա։ Կառույցի բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 1895 թվականի ապրիլի 9-ին ։
Պայտաձև դահլիճն ունի 600 նստատեղ, որն այն ժամանակների համար արդարացված թվաքանակ է համարվում, մանավանդ եթե հաշվի առնվի, որ 1883 թվականին, երբ ընդունվել է թատրոնի կառուցման որոշումը, Պիրեյոսում ապրում էր ընդամենը քսանյոթ հազար մարդ (2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ շուրջ 164 հազար), և կրթվածների թիվը նրանց մեջ հազիվ երկու հարյուրի էր հասնում, միայն գրել-կարդալ կարողացողների քանակը նույնպես այնքան էլ մեծ չէր։ Կառույցի ճարտարապետության վրա նկատելի է գերմանական նոր դասականության, մասնավորապես՝ ճարտարապետ Էռնեստ Ցիլլերի ազդեցությունը։ Շինությունը 34մx45մ չափսերով ուղղանկյան տեսք ունի և համեմատաբար պահպանողական բնույթի գեղագիտություն, որի խորապատկերի վրա աչքի է զարնում գլխավոր մուտքը՝ կորնթական ոճի չորս սյուներով և գողտրիկ վերնաճակատով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հունաստանի թատրոններ Կատեգորիա:1895 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Սիլվիա (Շվեդիայի թագուհի)
Թագուհի Սիլվիա, (Silvia, Sveriges Drottning, ի ծնե՝  Սիլվիա Ռենատա  Զոմերլատ,  Silvia Renate Sommerlath),,  Շվեդիայի թագավոր Կառլ XVI Գուստաֆի կինը։
Կենսագրություն
Սիլվիան ծնվել է 1943 թվականի դեկտեմբերի 23֊ին գերմանական Գեյդելբերգ քաղաքում։ Նա գերմանացի գործարար Վալտեր Զոմերլատի (1901—1990) և նրա կնոջ՝ ազգությամբ բրազիլացի Ալիս Սուարես դը Տոլեդոյի (1906—1997) դուստրն է։ Սիլվիան տան փոքրիկն էր՝ Ռալֆից (ծնվ. 1929), Վալտեր Լյուդվիգից (ծնված 1934) և Հանս Յորգից (1941—2006) հետո։ Ընտանիքը 1947—1957թվականներին բնակվել է Սան Պաուլոյում։ Սիլվիան այնտեղ հաճախել է Վիսկոնդ դը Պերտու֊Սեգուրուի գերմանական դպրոցը, իսկ հայրը այդ ընթացքում զբաղեցրել է տարբեր բարձր պաշտոններ, օրինակ շվեդական Uddeholms AB ընկերության բրազիլական մասնաճյուղի տնօրենն է եղել։ 1957 թվականին ընտանիքը վերադարձել է Գերմանիա։
Շվեդիայի թագավորի հետ ամուսնանալուց առաջ Սիլվիան աշխատել է Մյունխենի արգենտինական հյուպատոսարանում։ Այն բանից հետո, երբ Զոմերլատների ընտանիքը Բրազիլիայից վերադարձել է Գերմանիա, Սիլվիան ընդունվել է Մյունխենի թարգմանիչների ինստիտուտ և 1969 թվականին ավարտել է այն՝ որպես իսպաներենի թարգմանչուհի։ 1971 թվականին նա նշանակվել է Մյունխենի ամառային Օլիմպիական խաղերի արհկոմիտեի զբոսավար և ավագ թարգմանչուհի։ Շատ կարճ ժամանակով աշխատել է որպես ուղեկցորդուհի։ Տիրապետում է գերմաներեն, պորտուգալերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, անգլերեն լեզուներին, իսկ ամուսնանալուց հետո սովորել է նաև շվեդերեն։ Սիլվիան նաև տիրապետում է շվեդերեն շարժումների լեզվին, որն օգտագործվում է խուլերի հետ շփման ժամանակ։
Օլիմպիական խաղերի ժամանակ Սիլվիան ծանոթացել է Կառլ Գուստավի հետ, որն այն ժամանակ դեռևս Շվեդական թագի ժառանգորդ էր։ Նրանց նշանադրությունը տեղի է ունեցել 1976 թվականի մարտի 12֊ին, իսկ նույն տարվա հունիսի 19֊ին Ստոկհոլմի Մայր տաճարում տեղի է ունեցել ամուսնական արարողությունը։ Ինչպես Կառլ XVI–րդ Գուստաֆը, այպես էլ Սոֆիան հարում են Շվեդիայի Լյութերական եկեղեցուն։
Շվեդիայի թագուհին ակտիվ աշխատում է հաշմանդամներին օգնություն ցուցաբերելու ոլորտում, նա Թագավորական Հարսանեկան ֆոնդի նախագահն է, որի միջոցները փոխանցվում են հաշմանդամների հետազոտություններին և հաշմանդամ մարզիկներին։
Պատերազմ և խաղաղություն (օպերա)
Պատերազմ և խաղաղություն (Война и мир), ռուս երգահան Սերգեյ Պրոկոֆևի երգչախմբային նախերգանքով օպերա 13 տեսարանով։ Լիբրետտոն Սերգեյ Պրոկոֆևի և Միրա Մենդելսոն-Պրոկոֆևայի՝ ըստ Լև Տոլստոյի համանուն վեպի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պրոկոֆևի օպերաներ Կատեգորիա:1944 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Ռուսերեն օպերաներ
Ապարտհեյդի թանգարան
Ապարտհեյդի թանգարան  (Apartheid Museum), թանգարան Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Յոհաննեսբուրգ քաղաքում։ Բացվել է 2001 թվականի նոյեմբերին և պատմում է 20-րդ դարում ՀԱՀ-ում տիրապետող ապարտհեյդի ռեժիմի մասին ։
Ապարտհեյդ
1948 թվականից մինչև 1994 թվականը Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում գոյություն ունեցած Ապարտհեյդի համակարգը հիմնված էր ռասայական սեգրեգացիայի վրա, քանի դեռ երկրում իշխանությունը պատկանում էր Ազգային կուսակցությանը։ Ամբողջ բնակչությունն օրենքով բաժանված էր չորս խմբի՝ սևամորթ աֆրիկացիների, սպիտակների, ասիացիների (հիմնականում հնդիկների) և «գունամորթներ»։ Ապարտհեյդի համակարգի ներդրման ընթացքում ՀԱՀ սևամորթ բնակչությունը զրկվել էր գրեթե բոլոր քաղաքացիական իրավունքներից։ Այս համակարգի դեմ դիմադրությունները հանգեցնում էին ՀԱՀ սևամորթ բնակչության ապստամբություններին, որոնք միշտ դաժանորեն ճնշվում էին։ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում գոյություն ունեցող Ապարտհեյդի պատճառով երկիրը մշտապես ենթարկվել է միջազգային ճնշումների, կիրառվել են տնտեսական պատժամիջոցներ։ 1990-ական թվականների սկզբներից երկրի կառավարող էլիտան սկսեց փոփոխությունների գնալ, Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախագահ Ֆրեդերիկ դե Կլերկը հայտարարեց համընդհանուր ժողովրդավարական ընտրություններ, որոնք կայացան 1994 թվականի ապրիլի 26-ից 29-ը։ Ընտրություններում հաղթեց ԱԱԿ-ն՝ ստանալով ընտրողների ձայների մեծամասնությունը՝ 63-%, իսկ Ազգային կուսակցությունը հավաքեց 21-%։ 1994 թվականի մայիսի 9-ին Ազգային ասսամբլեան ՀԱՀ նախագահ ընտրեց Նելսոն Մանդելային։ ՀԱՀ-ում մոտ 45 տարի տևած Ապարտհեյդի ժամանակաշրջանն ավարտվեց։
Պատմություն
Թանգարանը կառուցվել է «Գոլդ Ռիֆ Սիթի» ընկերության կողմից  2001 թվականին զբոսաշրջիկների ներգրավման ծրագրի շրջանակներում։  Մինչև 1994 թվականը ՀԱՀ-ում խաղատների գործունեությունն արգելված էր և բոլոր խաղատները գտնվում էին  բանտուստանների տարածքում։ Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի իշխանության գալուց հետո բանտուստանների համակարգը վերացվեց։ Կառավարությունը համաձայնվեց «Գոլդ  Ռիֆ Սիթի» ընկերությանը տրամադրել արտոնագիր, եթե վերջինս պարտավորվի կառուցել թանգարան։ Ապարտհեյդի թանգարանի շինարարության ծախսերը կազմեցին շուրջ 80 միլիոն հարավաֆրիկյան ռենդ։
Նկարագրություն
Մշտական ցուցադրությունն էքսկուրսիա է իրականացնում Ապարտհեյդի քառասունվեցամյա պատմության վերաբերյալ, սկսած դրա հաստատման օրվանից՝ 1948 թվականից մինչև վերացումը՝ 1994 թվականը։ Ցուցադրվում է, թե ինչպիսին է եղել սպիտակ փոքրամասնության իշխանությունը, «սև համայնքի» զարգացումը և նրա դիմադրությունը ռեժիմի դեմ։ Ցուցահանդեսից բացի թանգարանն իր արխիվում ունի տարբեր փաստաթղթեր, լուսանկարներ, պլակատներ և ֆիլմեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Յոհաննեսբուրգի թանգարաններ Կատեգորիա:Ապարտհեյդ
Գարմիջ (գետ)
Գարմիջ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Պարխարյան լեռնաշխարհի փեշերից, հոսում Գարմիջ գյուղի մոտով և ձախից միանում Ճորոխին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Ճորոխ գետի վտակներ
Վիվենդի
Vivendi, ֆրանսիական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1853 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Փարիզում։ Ըստ 2008 թվականի տվյալների ընկերությունը ունի 25 միլիարդ եվրոյի շրջանառություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ընկերություններ
Լյու Շաո Ցի
Լյու Շաո-Ցի (刘少奇, ), չին քաղաքական գործիչ, Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության (ՉԿԿ) անդամ (1921)։
1949-1954 թվականին եղել է ՉԺՀ Կենտրոնական ժողովրդական կառավարական խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1949-1953-ին՝ ԱՀՖ փոխնախագահ, 1954-1959 թվականին՝ ժողովրդական ներկայացուցիչների համաչինական ժողովի մշտական կոմիտեի նախագահ։ 1959 թվականիին ընտրվել է ՉԺՀ նախագահ։ «Կուլտուրական հեղափոխության» շրջանում (1966) Լյու Շաո-Ցին մեղադրվել է ռևիզիոնիզմի մեջ։ 1968 թվականին ՉԿԿ ԿԿ-ի ում պլենումի Լյու Շաո-Ցին հեռացրեց ՉԿԿ շարքերից, ազատեց զբաղեցրած բոլոր պաշտոններից, որպես Մաո Ցզե Դունի քաղաքական գծի գլխավոր հակառակորդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Չինացի պետական գործիչներ
Բոնդ (փողոց)
Բոնդ (Bond Street)՝ Մեյֆեր մարզի խանութների փողոց։ Ստեղծվել է 18-րդ դարում։ Վեստ-Էնդ առևտրային կենտրոնի գլխավոր փողոցներից է, Օքսֆորդի հետ միասին։
Պատմություն
Փողոցը իր անվանումը ստացել է Թոմաս Բոնդի անունից, որը կառուցել է փողոցը։ Ձգվում է հարավից հյուսիս։ Հարավային մասը կոչվում էր Հին Բոնդ Սթրիթ, իսկ հյուսիսայինը՝ Նոր Բոնդ Սթրիթ։
Կատեգորիա:Լոնդոնի փողոցներ
Կախարդական բլուրները
Կախարդական բլուրները («Волшебные Холмы), ռուսական նկարված մուլտսերիալ` Էլկա անունով սպիտակ արջուկի և նրա ընկերների արկածների մասին։ Մուլտսերիալը ստեղծվել է 2005-2006 թվականներին «Թեմա» կինոստուդիայում, ռեժիսոր Մաքսիմ Պոլյակովի կողմից։
Սյուժե
Կախարդական բլուրները մի հեքիաթային երկիր է։ Այնպես է ստացվել, որ մի անգամ այն բաժանվել է չորս փոքրիկ մասերի։ Բլուրներից մեկում միշտ ձմեռ էր, հաջորդում` միշտ գարուն, երրորդում` մշտական ամառ, իսկ չորորդում` մշտապես աշուն էր։ Իսկ նրանց միջև լիճ կար։ Յուրաքանչյուր Բլուրում ապրում էին զվարճալի կենդանիներ։ Բայց նրանք ոչինչ չգիտեին միմյանց մասին։
Եվ ահա մի անգամ Լուրը` Աստղային փոստատարը, որոշում է նրանց բոլորին ընկերացնել։ Դրա համար նա նվիրում է Էլկա անունով արջուկին կախարդական երազային հեռադիտակ։ Եթե նրանով նայես այն ուղղությամբ, ուր ուզում ես գնալ, կհայտնվես այնտեղ...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր արջերի մասին Կատեգորիա:Ռուսերեն մուլտֆիլմեր
Սեն Պրիեստ դ’Անդլո
Սեն Պրիեստ դ’Անդլո (Saint-Priest-d'Andelot), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Գաննա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03255։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 134 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յիգալ Ալոն
Յիգալ Ալոն, Իսրայելի քաղաքական գործիչ, Պալմախի գեներալ, Իսրայելի պաշտպանության բանակի գեներալ։ Նա եղել է Ադութ Հավոդա կուսակցության, Իսրայելի աշխատավորական կուսակցության առաջնորդ և Իսրայելի վարչապետ։ Նա եղել է Քնեսեթի անդամ և Քնեսեթի երրորդից մինչև իններորդ գումարման նախարար։
Կենսագրություն
Յիգալ Պեյկովիչ (հետագայում Ալոն) ծնվել է Քֆար Տավորում։ Նրա հայրը Պաղեստին է գաղթել 1890 թվականին ։ 1937 թվականին Կադուրիի գյուղատնտեսական բարձրագույն դպրոցն ավարտելուց հետո, Ալոնը դառնում է Գինոսար կիբուցի հիմնադիրներից մեկը ։ Ալոնն ամուսնացել էր Ռութի հետ։ Նրանց ավագ դուստր Նուրիթը աուտիզմով էր տառապում ։ 1950-1952 թվականներին նա փիլիսոփայություն և պատմություն է ուսանել, Օքսֆորդի համալսարանի, Սբ․ Էնթոնիի քոլեջում ։
Ռազմական կարիերա
Ալոնը Հագանային միացավ 1931 թվականին և 1936-1939 թվականների Պաղեստինում արաբական ապստամբության ընթացքում, սկզբում նա դաշտային միավորի և այնուհետ շարժական ուղեկալի հրամանատարությունը ստանձնեց ։ Այս ընթացքում նա մասնակցեց մի շարք գործողությունների։ 1941 թվականին նա դարձավ Պալմախի հիմնադիր անդամներից մեկը։ 1941 և 1942 թվականներին նա հետախույզ էր Բրիտանական զորքում, որը մարտեր էր մղում Սիրիայում և Լիբանանում ։ 1945 թվականին նա դարձավ Պալմախի գերագույն հրամանատար ։ 1948 թվականի հունիսի 22-ին, Դավիդ Բեն Գուրիոնի և Իրգունի՝ Ալտալենայից ստացված զենքի բաշխման շուրջ ծավալված դիմակայության թեժ պահին, Ալոնը զորքերին հրամայեց ռմբակոծել նավը ։ 1948 թվականի Արաբա-Իսրայելական պատերազմի ընթացքում, Ալոնը բոլոր երեք ճակատներում ղեկավարում էր մի քանի խոշոր օպերացիաներ։ Որպես հարավային հրամանատարության գործադիր տնօրեն, նա պատասխանատու էր Եգիպտոսի և Հորդանանի մի մասի սահմանների երկարությամբ։1949 հունիսի 4-ին նա հայտարարեց 8կմ երկայնքով սահմանի ռազմական փակ զոնա 1949 հոկտեմբերի 18-ին Փարիզում՝ իր պաշտոնական այցի ընթացքում, հյուրընկալողները նրան հայտնեցին, որ որ Բեն Գուրիոնը հարավային հրամանատարությունում որոշել է իրեն փոխարինել Մոշե Դայաանով։ Ի նշան բողոքի նրա շտաբի սպաների մեծ մասը հրաժարական տվեցին ։ Նա ռազմական ծառայությունից զորացրվեց 1950 թվականին ։
Քաղաքական կարիերան
1948 թվականի հունվարին Ալոնը օգնեց ձախակողմյան Մապամ կուսակցությունը հիմնել։ Սակայն Արաբա-Իսրայելական պատերազմից հետո վարչապետ Դավիդ Բեն Գուրիոնը Ալոնին առաջարկեց հեռու մնալ կուսակցությունից, որն իր ղեկավարած Մապայ կուսակցության հակառակորդն էր, և ինչպես ինքն էր տեսնում շատ ձախակողմյան թևը սպառնալիք էր պետության անվտանգության համար ։ 1948 թվականի դեկտեմբերին Մապամի համաաղեկավար Մեյր Յաարին Ալոնին քննադատում էր տասնյակ հազարավոր պաղեստինցի փախստականներին ստրատեգիական նպատակներին հասնելու համար օգտագործելու մեջ ։ Ռազմական կարիերան ավարտելուց հետո Ալոնը սկսեց իր քաղաքական կարիերան։ Նա դարձավ Ադութ Ավոդայի հայտնի առաջնորդ, որը 1954 թվականին անջատվել էր Մապամից և 1955 թվականին առաջին անգամ Քնեսեթի անդամ ընտրվեց, որտեղ մնաց մինչև իր մահը։ Նա եղել է Տնտեսական գործերի, Սահմանադրության, Իրավունքի և արդարադատության հանձնաժողովների անդամ, Կրթության և մշակույթի հանձնաժողովի, Արտաքին գործերի և Պաշտպանության հանձնաժողովների անդամ։ 1961–68 թվականներին Ալոնը Իսրայելի Աշխատանքի նախարարն էր։ Այս պաշտոնում նա աշխատեց բարելավել պետական ծառայողի զբաղվածությունը և պայքարեց աշխատանքային հարաբերությունների օրենքն ընդունել։ 1968–69 թվականներին նա Իսրայելի փոխվարչապետն էր և Ներգաղթումների նախարարը։ 1969 թվականի փետրվարի 26-ին, Լևի Էշկոլի մահվանից հետո, Ալոնը կարճ ժամանակով ստանձնեց վարչապետի պաշտոնը։ Նա պաշտոնավարեց մինչև 1969 թվականի մարտի 17-ը, երբ Գոլդա Մեիրը դարձավ Աշխատավորական կուսակցության ղեկավարը։ Նա դարձավ Գոլդա Մեիրի՝ Իսրայելի տասնհինգերորդ կառավարության փոխվարչապետ և Կրթության նախարար և այդ պաշտոնում մնաց մինչև 1974 թվականը։ 1970 թվականի սեպտեմբերի Հորդանանի ճգնաժամի ընթացքում՝ Հուսեյն թագավորի Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության հետ կոնֆլիկտում, նա կողմնակից էր աջակցելու Հուսեյն թագավորին ։ 1974 թվականին նա Ուժերի բաժանման համաձայնագրի պատվիրակության անդամ էր։ Նույն թվականին նա դարձավ արտգործնախարար և այդ պաշտոնին մնաց մինչ 1977 թվականը ։ Ալոնի հանկարծամահ լինելու պահին, նա Հավասարեցում կուսակցության ղեկավարի թեկնածու էր ընդդեմ Շիմոն Պերեսի։
Հիշատակում
Ալոնի նկատմամբ աճող հիացմունքը, նրա մահից երեք տասնամյակ անց, Օրեն Դագանը այսպես է բացատրել․ "Մարդիկ ցանկանում են ապրել Յիգալ Ալոնի երազած երկրում, օրինակ Արաբ-Իսրայելական հարցում։ Սա հետսիոնիստական մոտեցում չէ, ոչ վարանոտ, ոչ ներում հայցող։ Սա անվտանգության և ապահովության մոտեցում է, որն ասում է․ 'Մեր տեղն այստեղ է', միևնույն ժամանակ ընդգծելով երկխոսության կարևորությունը և ոչ երբեք ներողամտության և մեծամտության դրսևորմամբ։ Ալոնը խաղաղության ձեռք է մեկնել, և սա այն մոտեցումն է, որ մենք ուզում ենք, որ աշխարհի առաջնորդներն ընդունեն այսօր։"
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքական գործիչներ
Լոն Չեյնի
Լոն Չեյնի (Lon Chaney, Sr., ), ի ծնե՝ Լեոնիդաս Ֆրենկ Չեյնի (Leonidas Frank Chaney), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ և համր կինոյի դիմահարդարիչ ։ Նա համարվում է վաղ կինեմատոգրաֆի ամենահզոր և բազմաբնույթ դերասաններից մեկը։ Հայտնի է դարձել իր արտաքինը մինչև անճանաչելիություն փոխելու ունակությամբ, ինչի շնորհիվ ստացել է «Հազարավոր դեմքերով մարդ» մականունը ։ Չեյնիին առավել մեծ ճանաչում են բերել «Կուզիկը Նոտր Դամից» (1923), «Օպերայի ուրվականը» (1925) և «Լոնդոնը կեսգիշերն անց» (1927) ֆիլմերը։
Վաղ տարիներ
Լեոնիդաս Ֆրենկ Չեյնին ծնվել է Կոլորադո Սփրինգսում (Կոլորադո, ԱՄՆ) Ֆրենկ Չեյնիի և Էմմա Ալիսիա Քենեդիի ընտանիքում։ Նրա հայրն ունեցել է անգլիական և ֆրանսիական ծագում, իսկ մայրը շոտլանդական, անգլիական և իռլանդական արմատներ։ Դերասանի նախապապը կոնգրեսական Ջոն Չեյնին էր։ Չեյնիի մայրական գծով պապը՝ Ջոնաթան Ռալսթոն Քենեդին, 1874 թվականին հիմնել է Կոլորադոյի դպրոց խուլ համրերի համար, որտեղ ավելի ուշ հանդիպել են Չեյնիի ծնողները (երկուսն էլ խուլ ու համր էին, այդ հատկությունը դեռ մանուկ հասակում օգնել է Լեոնիդասին փորձ ձեռք բերել մնջախաղում)։ Մանկուց աշխատել է Կոլորադո Սփրինգսի օպերային թատրոնում որպես բեմի աշխատող, դեկորատոր և ռեկվիզիտոր, երբեմն էլ թատրոնում ստացել է թռուցիկ դերեր։ 1902 թվականին սկսել է աշխատել Վոդեվիլ թատրոնում և ճամփորդել դերասանների հետ։ 1905 թվականին՝ երբ Չեյնին դարձել է 22 տարեկան, ծանոթացել և ամուսնացել է տասնվեցամյա երգչուհի Կլևա Կրեյթոնի հետ (Ֆրենսիս Քլիվլենդ Կրեյթոն), իսկ 1906 թվականին ծնվել է նրանց միակ երեխան՝ Թուլ Չեյնին (հետագայում հայտնի՝ որպես Լոն Չեյնիի կրտսեր)։ Չեյնին շարունակել է շրջագայություններով հանգես գալ։ 1910 թվականին Չեյնիի ընտանիքը բնակություն է հաստատել Կալիֆորնիայում։
Չեյնիի հարաբերությունները կնոջ հետ վատացել են։ 1913 թվականի ապրիլի 30-ին Կլևան գնացել է Լոս Անջելեսի կենտրոնում գտնվող Մաջեստիկ (Majestic Theater) թատրոն, որտեղ Լոնը ղեկավարել է «Կոլբ և Դիլլ» (Kolb and Dill) շոուն, և փորձել է ինքնասպան լինել՝ սնդիկի դիքլորիդ խմելով ։ Նա ողջ է մնացել, բայց երգել այլևս չի կարողացել։ Հաջորդել է սկանդալը, որի արդյունքում ամուսնալուծությունը տեղի է ունեցել նույն տարում, Լոնը ստիպված է եղել լքել թատրոնը և սկսել աշխատել կինոյում։ 1912 և 1917 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածի Չեյնիի գործունեության մասին ոչինչ հայտնի չէ, սակայն հայտնի է, որ նա սկսել է դիմահարդարում անել Universal ստուդիայի համար, որտեղ խիստ աչքի է ընկել նույնիսկ ուժեղ մրցակցության պայմաններում։ Դրանից հետո նա սկսել է նկարահանվել կարճամետրաժ կատակերգություններում և ծանոթացել ռեժիսորների ամուսնական զույգի՝ Ջո Դե Գրասի և Իդա Մայ Պարկերի հետ, որոնք նրան նշանակալի դեր են տվել իրենց ֆիլմերում և դրդել նրան խաղալու ահարկու կերպարներ։ Հետագայում Լոնը գրել է սցենարներ և ռեժիսավորել որոշ ֆիլմեր, որոնցում նկարահանվել է։
Չեյնին ամուսնացել է Կոլբ և Դիլլ բեմադրող իր նախկին գործընկերներից մեկի՝ Հեյզել Գաստինգսի հետ։ Ամուսնությունից հետո զույգը խնամակալություն է ստացել 10-ամյա որդու՝ Չեյնի Կրեյթոնի նկատմամբ, ով մինչ այդ ապրել է տարբեր մանկատներում և գիշերօթիկ դպրոցներում՝ Կլևայի և Լոնի ապահարզանի պահից ի վեր ։
Կարիերա
1917 թվականին Լոն Չեյնին արդեն հայտնի է եղել և նրան հաճախ են հրավիրել կինո, բայց աշխատավարձի վրա, որը նա ստացել է, դա չի արտացոլվել։ Երբ նա որոշել է այդ մասին խոսել ստուդիայի ղեկավար Ուիլյամ Սիսթերի հետ, վերջինս ասել է. «Դու երբեք չես ստանա շաբաթական հարյուր դոլարից ավելի»։ Դրանից հետո Չեյնին հեռացել է ստուդիայից և մեկ տարվա ընթացքում փոքր դերերով է զբաղվել։ Միայն 1918 թվականին, Ուիլյամ Հարթի «Գաունի հաղթանակը» ֆիլմում զգալի դեր խաղալով, Չեյնիի տաղանդը ճանաչվել է քննադատների կողմից։
1917 թվականին Universal-ը թողարկել է «Պարկապզուկ նվագողի գինը» ֆիլմը, որի գլխավոր դերերում էին Լոն Չեյնին, Դորոթի Ֆիլիպսը և Ուիլյամ Սթոուելը։ Այնուհետև հաջորդել են մի քանի ֆիլմեր, որտեղ այդ նույն երեք դերասանները խաղացել են հերթափոխով դրական և բացասական կերպարների։ Երբեմն տրիոին միացել է դերասանուհի Քլեր Դյու Բրեյը։ Չեյնին, Սթոուելը և Ֆիլիպսն այնքան հայտնի էին, որ 1917 թվականից մինչև 1919 թվականը Universal ընկերությունը թողարկել է նրանց հետ տասնչորս ֆիլմ։ Այդ ֆիլմերի ռեժիսորները հիմնականում Չեյնիի ընկերներն էին՝ Ջո Դե Գրասը և Իդա Մայ Պարկը։ Երբ Չեյնին նկարահանվել է այլ ֆիլմերում, օրինակ՝ «Գաունի հաղթանակը» կամ «Կայզեր։ Բեռլինի կենդանին», Սթոուելն ու Ֆիլիպսը նկարահանվել են դուետով՝ սպասելով նրա վերադարձին։ Չեյնիի նման բացակայության հետևանքով չարագործի դերը «Մարդկության սիրտը» (1918) ֆիլմում, որն ի սկզբանե նախատեսված էր նրա համար, բաժին է հասել Էրիխ ֆոն Շտրոհայմին։ «Վճարված է նախօրոք» (1919) ֆիլմը վերջինն է, որտեղ երեքն էլ միասին խաղացել են. Universal ստուդիան Սթոուելին Աֆրիկա է ուղարկել՝ նկարահանումների համար վայրեր ընտրելու համար։ Ճանապարհին մեկ այլ գնացք հարվածել է այն վագոնին, որով մեկնում էր դերասանը, ինչի հետևանքով նա զոհվել է։ Այդ ֆիլմերի մեծ մասը կորել են, բայց որոշները, ինչպիսիք են «Հաղթանակ» և «Վճարված է նախօրոք» ֆիլմերը, արդեն վերականգնվել են և այժմ պատկանում է կոլեկցիոներին։ Բեկումնային էր Չեյնիի Ջորջ Լոգան Տակերի ֆիլմում գլխավոր դերերից մեկը խաղալը։ «Հրաշագործ» (1919) Ֆիլմում Լոն Չեյնին ցուցադրել է վարպետորեն վերամարմնավորում և այդ ժամանակներում աչքի ընկնող գրիմ։ Քննադատների դրական արձագանքները և ֆիլմի ավելի քան 2 միլիոն դոլարի հասույթային վճարները Լոն Չեյնիին դարձրել են Ամերիկայի ամենանշանավոր բնահատուկ դերեր կատարող դերասաններից մեկը։
Ավելի ուշ Չեյնին հաստատել է իր ժամանակի լավագույն դերասաններից մեկի կոչումը՝ գերազանց կատարելով ռեժիսոր Ուոլես Ուորսլիի գանգստերական և արկածային «Պատիժ» (1920) ֆիլմում գրիմավորման աշխատանքը, որում նա խաղացել է անդամահատված ոտքերով գանգստերի դեր։ Այդ դերի համար Չեյնին ստիպված է եղել ամուր կապել իր ոտքերը և հագնել հատուկ սարք, որը տպավորություն է ստեղծում, որ դերասանը ծնկից ներքև ոտքեր չունի. զարկերակային ճնշման պատճառով այդ սարքերը պետք է հանվեին յուրաքանչյուր 10 րոպեն մեկ։ «Պատիժ» ֆիլմի կոմերցիոն հաջողությունը Չեյնիին դարձրել է համր կինոյի ամենապահանջված դրամատիկ դերասաններից մեկը։ Չեյնին նկարահանվել է ռեժիսոր Թոդ Բրաունինգի 10 ֆիլմերում՝ հաճախ պատկերելով տգեղ և/կամ խեղված կերպարներ, օրինակ՝ կրկեսում դանակներ նետող ձեռնատ Ալոնզոյի դերը Ջոան Քրոուֆորդի հետ «Անհայտը» (1927) ֆիլմում։ Ավելի ուշ Ջոան Քրոուֆորդն ասել է, որ Լոն Չեյնիի հետ նկարահանումների ժամանակ դերասանական վարպետության մասին ավելին է իմացել, քան ցանկացած այլ գործընկերից իր երկարամյա կինոկարիերայի ընթացքում։ Բերտ Լանկաստերը պնդել է, որ Չեյնիի խաղն այս ֆիլմում գերազանցել է այն ամենը, ինչ նրան հաջողվել էր տեսնել։ 1927 թվականին Չեյնին նկարահանվել է Քոնրադ Նայջելի, Մարսելին Դեյի, Հենրի Բրեզիլ Վոլտհոլի և Փոլի Մորանի հետ Թոդ Բրաունինգի «Լոնդոնը կեսգիշերից հետո» սարսափ ֆիլմում, որը պատմության մեջ ամենանշանավոր կորած ֆիլմերից մեկն է։ Այսօրվա դրությամբ հայտնի է Լոն Չեյնիի մասնակցությամբ ֆիլմի միայն ինը վայրկյանանոց պահպանված հատված։ Հնչյունային կինոյում Լոն Չեյնիի վերջին դերը և միակ աշխատանքը դարձել է «Ոչ սուրբ երրորդություն» (1930) ֆիլմի ռեմեյքը (օրիգինալ ֆիլմում, որը 1925 թվականին նկարահանել է Թոդ Բրաունինգը, նույնպես նկարահանվել Է Չեյնին)։ Չեյնին պնդել է, որ ֆիլմում հնչեցրել է հինգ առանցքային ձայն (որովայնախոսի, ծեր կնոջ, թութակի, մանեկենի և աղջկա)։
Կինոարվեստի զարգացման վաղ փուլերում գրիմն ընդհանրապես գոյություն չի ունեցել, դերասաններն առավելագույնը կրել են վերադիր մորուքներ և բեղեր, որպեսզի նշանակեն չարագործին կամ կերպարի հակադրություն։ Այն ամենի մեծ մասը, ինչը հոլիվուդյան դերասաններն իմացել են գրիմի մասին, եկել է թատրոնում իրենց փորձից, բայց թատերական գրիմը միշտ չէ, որ լավ է նայվել ֆիլմերում, հաշվի առնելով, որ դրա որակը ժամանակի ընթացքում բարելավվել է։ Հարկ է նաև նշել, որ Չեյնիի օրոք դեռ չեն եղել գրիմ անողներ, որոնց հիմնական պարտականությունը կլիներ գրիմ ստեղծելն ու գրիմավորումը։ Մինչև 20-ական թվականների կեսերը դերասաններն իրենք են գրիմավորել իրենց։ Գրիմ անողների բացակայության պայմաններում, որպես մասնագիտություն, Չեյնին վարպետությունը մեծ առավելություն է տվել նրան՝ այլ դերասանների նկատմամբ։ Չեյնիի գրիմից բացի, նա նաև մեծ ուշադրություն է դարձրել իր կերպարի զգեստապահարանին։ Նրա համար կարևոր է եղել ոչ միայն հագուստի տեսակը, այլ նաև մանրուքները, ներառյալ կարերը և նույնիսկ կեղտը։ Օրինակ՝ «Երբ քաղաքը քնած է» (1928) ֆիլմում դետեկտիվի զգեստը, ում խաղում էր Չեյնին, պատված է սննդից մնացած բծերով, «Պատիժ» (1920) ֆիլմում նրա կերպարը երկար վերարկու է կրում, որը թաքցնում է այլանդակված ոտքերը։ Պրոդյուսերները գիտեին, որ Չեյնիին կարելի է վերցնել գրեթե ցանկացած դերի համար, և նա հանճարեղ է այն կատարելու. Լոն Չեյնին մեկ ֆիլմում կարողացել է միանգամից երկու դեր խաղալ։ Օրինակ՝ «Օրենքից դուրս» (1920) ֆիլմում նա կերտել է մի կերպարի դեր, որը սպանել է մեկ այլ կերպարի, որի դերը նույնպես ինքն է խաղացել։
Չեյնին ստեղծել է կինոյի պատմության մեջ երկու գրոտեսկային ամենաաղավաղված կերպարները, առաջինը Վիկտոր Հյուգոյի վեպի հիմնա վրա ստեղծված «Կուզիկը Նոտր Դամից» ֆիլմի հերոս Կվազիմոդոն է (1923), որը, միանշանակ, դարձել է այս թանկ և տպավորիչ ներկայացման հաջողության հիմնական պատճառը։ Այս դերի համար Չեյնին պատրաստել է արհեստական կուզ, որը կշռել է18 կիլոգրամ, իսկ կուզն ամրացնելու մնացած հարմարանքները Չեյնիին ավելացրել են ևս 13 կիլոգրամ ծանրություն։ Նույնիսկ հանդիկապով նա անհավանական ճարպկությամբ տեղաշարժվել է Փարիզի Աստվածամոր տաճարի հայտնի ճակատը պատկերող հսկայական դեկորացիայով։ Երկրորդ կերպարը «Օպերայի ուրվականը» (1925) ֆիլմի հերոս Էրիկն է (հենց ինքը՝ ուրվականը), որը նկարահանվել է Գաստոն Լեռուի նույնանուն վեպի հիման վրա, և դերի համար Չեյնին ինքնուրույն պատրաստել է յուրահատուկ դիմահարդարում՝ արտասովոր իր բարդությամբ, և ներկաների խոսքերով՝ չափազանց ցավ պատճառող․ օրինակ՝ քթանցքների մեջ դրված մետաղյա ճարմանդները դերասանի մոտ առաջացրել էին մշտական արյունահոսություններ։ Այնուամենայնիվ, նրա կերպարները ձգտել են հանդիսատեսի մոտ առաջացնել կարեկցանք կերպարների նկատմամբ, և ոչ թե սարսափ կամ անջատում՝ տհաճ արտաքինի պատճառով։ Չեյնիին հետաքրքրել են նաև հրեշները։ «Կույր գործաք» ֆիլմում (1922, ֆիլմը չի պահպանվել) նա խաղացել է պրոֆեսոր-փորձարարի և նրա կողմից ստեղծված մարդ-կապկի դերերը։ Լոն Չեյնիի հայտնիության ժամանակներում, որը չէր դադարում հանդիսատեսին զարմացնել իր նոր շփոթեցնող և միմյանցից տարբեր կինոկերպարներով, ստեղծվել է կատակ․ «Խավարասեր տեսնելիս մի ճզմիր նրան, դա կարող է Լոն Չեյնին լինել»։
1925 թվականին Movie ամսագրի համար ինքնակենսագրական հոդվածում Չեյնին գրել է․ «Ես ուզում էի հիշեցնել մարդկանց, որ մարդկության ամենազզվելի ներկայացուցիչները կարող են ունենալ բարձրագույն ինքնազոհաբերման ունակություն։ Փողոցի դեֆորմացված աղքատ գաճաճը կարող է ունենալ ամենաբարոյական իդեալները։ Իմ դերերի մեծամասնությունը՝ «Կուզիկը», «Օպերայի ուրվականը», «Նա, ով ապտակ է ստանում», կամ «Ոչ սուրբ երրորդություն» ֆիլմերում խաղացած դերերը, կրում են ինքնազոհաբերման կամ ինքնամերժման թեմաներ։ Սրանք այն պատմություններն են, որոնք ես ուզում եմ կերտել»։ Չեյնիի տաղանդները դուրս են եկել բեմական դիմահարդարման և սարսափ ժանրի ֆիլմերի սահմաններից։ Նա նաև եղել է բարձր որակավորմամբ պարող, երգիչ և կատակերգու։ Ռեյ Բրեդբերին Չեյնիի մասին մի անգամ ասել է. «Նա այն մեկն էր, ով ազդեցություն ուներ մեր հոգեկանի վրա։ Նա ինչ-որ ձևով ներխուժել էր մեր հոգու մութ անկյունները, կարողացել էր բռնել մեր թաքուն վախերն ու ցույց տալ դրանք էկրաններին։ Լոն Չեյնիի պատմություն անպատասխան սիրո պատմություն է։ Նա բացահայտորեն խոսում է այն բանի մասին, ինչից դուք վախենում եք, այն մասին, որ ձեզ չեն սիրում, դուք վախենում եք, որ ձեզ երբեք չեն սիրի, դուք վախենում եք, որ կա ձեր գրոտեսկային ինչ-որ մաս, որից գլուխ կշրջի ամբողջ աշխարհը»։ Չեյնին իր երկրորդ կնոջ՝ Հեյզելի հետ վարում էին հրապարակային անձնական կյանք։ Չեյնին շատ չնչին մասնակցություն է ունեցել Metro-Goldwyn-Mayer-ի համար իր ֆիլմերի գովազդային ընկերություններում՝ նպատակասլացորեն խրախուսելով խորհրդավոր կերպարը, և, ինչպես տեղեկացվում է, միտումնաոր կերպով խուսափել է սոցիալական բեմադրություններից Հոլիվուդում։
Կինոյում իր կարիերայի վերջին հինգ տարիներին (1925-1930) Չեյնին աշխատել է բացառապես Metro-Goldwyn-Mayer-ի հետ պայմանագրով՝ էկրաններին մարմնավորելով իր լավագույն կերպարներից մեկը։ «Ասեք դա նավաստիներին» ֆիլմում նրա դերը, որը Չեյնիի խոսքերով իր ամենասիրելի ֆիլմն էր, նա խաղացել է նավաստի Օ’Հարայի դերը, արժանացրել է նրան ԱՄՆ ծովային հետևակի կորպուսի մեծ սիրուն և դարձել է նրանց առաջին պատվավոր անդամը կինոինդուստրիայից։ Նա նաև արժանացել է բազմաթիվ սկսնակ դերասանների հարգանքին ու հիացմունքին, որոնց նա առաջարկել է հովանավորություն և նկարահանման հրապարակում դադարների ժամանակ միշտ ցանկացել է կիսվել խմբի և դերասանական կազմի հետ իր պրոֆեսիոնալ զննմամբ։