cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մանկավարժություն
Մանկավարժության հիմնական հասկացություններ
Մանկավարժության կողմից կիրառվող գիտական հասկացությունները բազմազան են։ Մանկավարժությունը, գրում է Յու.Կ. Բաբանսկին, գործառնում է մի շարք ուրիշ հասկացություններ (օրինակ՝ գիտելիք, կարողություն, հմտություն, հնար, միջոց, մեթոդ), որոնք ունեն ինչպես ընդհանուր գիտական նշանակություն, այնպես էլ՝ նեղ մանկավարժական ։
Մանկավարժության հիմնական հասկացություններն են՝
Դաստիարակություն
Դաստիարակություն բառը ծագում է հին պարսկերենից։ Հին Պարսկաստանում դաստիարակ էին անվանում այն փոխարքային, որը ղեկավարում էր աճող սերնդի հոգևոր զարգացումը ։
Դաստիարակությունը կարելի է ըմբռնել տարբեր իմաստներով, նախ՝ որպես օբյեկտիվ հասարակական երևույթ՝ կյանքի դաստիարակություն (մարդը, ծնվելով հասարակության մեջ, յուրացնում է մարդկային խոսքը, կենցաղի, աշխատանքի և մշակույթի առավել մատչելի տարրերը)։
Դաստիարակությունը, որպես այդպիսին, սկզբնավորվել է մարդու ծագման հետ միասին, որպես աշխատանքային գործունեության արդյունք։ Կյանքի հետագա զարգացումն ու հարստացումը հասարակությանը կանգնեցրին իր անդամների զարգացումն ու ձևավորումը պլանավորելու, հատուկ կազմակերպելու անհրաժեշտության առաջ։
Դեռևս նախնադարյան հասարակության մեջ ցեղը, տոհմը, մարդկային հանրությունը երեխաների դաստիարակությունը հանձնարարում էին իրենց առավել խելացի, փորձառու, ուժեղ մարդկանց, որոնք արդեն հատուկ կերպով, հատուկ պայմաններում, քիչ թե շատ հետևողականորեն կազմակերպում էին տվյալ հանրության երեխաների, աճող սերնդի ձևավորումն ու զարգացումը։
Ծագեց դաստիարակության մի նոր տեսակ՝ որպես հատուկ կազմակերպված, հատուկ մարդու կողմից մեկ այլ մարդու դաստիարակելու գործընթաց։ Դաստիարակությունը դարձավ մասնագիտական գործունեության բնագավառ։ Աստիճանաբար կատարելագործվեցին մանկավարժական գործընթացի մասին գիտելիքներն ու փորձը։
Դաստիարակության՝ որպես մանկավարժական գործընթացի ամենաէական առանձնահատկությունը երկկողմանիությունն է, քանի որ նրան մասնակցում են երկու սուբյեկտներ՝ դաստիարակը և սանը, որոնք կարող են համագործակցել, պլանավորել դաստիարակելու ենթակա հատկանիշները և դրանք սանին փոխանցելու, նրան հաղորդելու ուղիները, եղանակները, պայմանները, կազմակերպական ձևերն ու մեթոդները։
Լայն իմաստով դաստիարակությունը՝ որպես բնական, տարերային, օբյեկտիվ հասարակական գործընթաց, ուսումնասիրվում է էթիկայի, էսթետիկայի, փիլիսոփայության, իրավագիտության և այլ հասարակական գիտությունների կողմից։ Դաստիարակությունը ենթադրում է անձի կատարելագործման գործընթացն ու նրա արդյունքը, այն ներառում է անձի զարգացման բոլոր կողմերը, զարգացումն ու ձևավորումն ապահովող բոլոր գործոնները, այդ թվում՝ ուսուցումը և կրթությունը ։
Սակայն մանկավարժական գիտության մեջ դաստիարակությունը հասկացվում է նաև նեղ իմաստով՝ որպես անձի վարքագիծ՝ բնավորություն, հարաբերությունների մշակույթ, աշխատանքային մշակույթի յուրացում և այլն, այսինքն՝ որպես բարոյական, աշխատանքային, ֆիզիկական և գեղագիտական դաստիարակություն։
Հետևաբար, դաստիարակությունը՝ նեղ իմաստով, անձի զարգացման և ձևավորման կազմակերպումն է, որը չի ներառում նրա ուսուցումն ու կրթությունը։ Այսպիսով, դաստիարակությունը ավագ սերունդների կողմից նոր սերունդներին հասարակական-պատմական փորձի փոխանցման գործընթացն է՝ նրանց կյանքի և աշխատանքի նախապատրաստելու նպատակով, որն անհրաժեշտ է հասարակության հետագա զարգացումն ապահովելու համար։
Ուսուցում
Ուսուցումը նույնպես մանկավարժական գործընթաց է։ Այն ուսուցչի և աշակերտների փոխազդեցության նպատակաուղղված գործընթացն է, որի ընթացքում իրականացվում են մարդու կրթությունը, դաստիարակությունը և զարգացումը ։ Այն աշակերտի իմացության ոլորտի զարգացման, նրա ճանաչողական կարողությունների և հմտությունների ձևավորման և գիտելիքներ հաղորդելու գործընթաց է, որը կատարվում է մանկավարժի՝ ուսուցչի, դաստիարակի, դասախոսի կողմից։ Ուսուցումը՝ որպես մանկավարժական գործընթաց, նույնպես ունի երկու կողմ։ Մանկավարժի՝ սովորեցնողի, ուսուցչի գործունեություն, որը կոչվում է դասավանդում, և աշակերտի՝ սովորողի գործունեություն, որը կոչվում է ուսում։
Վերջին տարիների տեղեկատվական տեխնոլոգիաների (ՏՏ) ոլորտի բուռն զարգացումը և ներդրումը Հայաստանում լուրջ ազդեցություն են թողնում անձի ձևավորման ու զարգացման վրա։ Անձի ձևավորումն ու զարգացումը արդեն իսկ հնարավոր չէ առանց տեղեկատվական տեխնոլոգիաների։ Համակարգիչներն ու համակարգչային ՏՏ-ը ակտիվորեն ներխուժում են կյանք։ Նոր տեղեկատվության հզոր ներհոսքը՝ գովազդները, համակարգչային տեխնոլոգիաների կիրառությունը հեռուստատեսության մեջ, խաղային համակարգիչների տարածումը, էլեկտրոնային խաղալիքներն ու համակարգիչները մեծ ազդեցություն են թողնում երեխայի դաստիարակության և աշխարհաճանաչողության վրա։ Զգալիորեն փոխվում են նաև նրա սիրելի զբաղմունքը՝ խաղերը, փոխվում են նաև նրա սիրելի հերոսներն ու, թերևս, սկզբունքները։
Համակարգիչն այսօր տեղեկության ստացման և մշակման հզոր գործիք է։ Այդ պատճառով լիովին բնական է այդ միջոցների ներդրումը ժամանակակից ուսումնական գործընթացում։ Սակայն կան ու կլինեն խնդիրներ՝ տեխնոլոգիաների թանկությունը, համակարգիչների ձեռք բերումը, դրանց թարմացումն ու ժամանակից պահանջներին հարմարեցումը, համակարգիչների և ցանցերի սպասարկումը, ծրագրերի ձեռք բերումը, ինտերնետը։ Առայժմ չկա ուսումնադաստիարակչական գործընթաց ՏՏ-ի սահուն նորհոսքն ապահովող մեթոդաբանական համակարգ ։ Բացի դրանից՝ անհրաժեշտ են բարձր որակավորում ունեցող դասախոսներ, նրանց անընդհատ վերապատրաստում և մասնագիտացում։
Իհարկե, ավելի հեշտ է խոսել հօգուտ ավելի էժան տեխնոլոգիաների, օրինակ՝ գրքերը, գրատախտակն ու կավիճը, և սովորեցնել նույն կերպ, ինչպես և անցյալում։ Միանշանակ ինչ-որ կերպ, ինչ-որ բան կարելի է նման ձևով սովորեցնել, և նույնիսկ դաստիարակել։ Սակայն ինչի՞ և ի՞նչ տեմպերով կարող ենք հասնել նման դաստիարակության արդյունքում՝ այսօրվա ժամանակակից տեխնոլոգիական հասարակության մեջ։
Կրթության որակի բարձրացումը որոշվում է ուսուցման ակտիվ գործիքների կիրառմամբ։ Ակտիվ ուսուցումը ենթադրում է սովորողների ներգրավում ուսումնական գործընթաց։ Այդ դեպքում սովորողը պարտադիր պետք է ակտիվ գործի և այդ գործունեության ընթացքում բացահայտի, մշակի և կիրառի ստացված գիտելիքները։ Այդ պատճառով ուշադրության է արժանի ակտիվ ուսուցման ժամանակակից մեթոդի՝ համակարգչային ուսուցողական խաղի (ՀՈՒԽ) կիրառման հնարավորության ուսումնասիրումը։
Կրթություն
Կրթությունը աշակերտի մտավոր զարգացածության, հմտությունների և ճանաչողական ընդունակությունների յուրացման մակարդակն է։ Միաժամանակ կրթությունը ենթադրում է նաև լավ դաստիարակություն, վարքի կատարելություն և այլն, քանի որ կրթված մարդ ասելով հաճախ հասկանում ենք ոչ միայն այն, թե մարդն ինչ գիտի, այլև այն, թե ինչպես է իրեն դրսևորում միջավայրում ։
Կրթությունն ունի պատմական բնույթ. հասարակական կյանքի զարգացմանը համապատասխան այն բարդանում է։ Եթե տասնամյակներ և դարեր առաջ ընդամենը գրել-կարդալ իմացող մարդը կարող էր համարվել կրթված մարդ, ապա այսօր կրթվածությունը ենթադրում է գիտելիքների հիմունքների հիմնավոր տիրապետում, գիտական աշխարհայացքի ձևավորում, սովորելու առաջավոր ձևերի տիրապետում, ինքնուրույնաբար գիտելիքների ձեռքբերման կարողություններ և այլն ։
Կրթությունը ենթադրում է աստիճաններ. տարրական, միջնակարգ, բարձրագույն և հետբուհական կրթություն։ Ընդհանուր կրթությունն ապահովում է հասարակության բոլոր անդամներին անհրաժեշտ գիտելիքների ձեռքբերում և զարգացման մակարդակ՝ անկախ մասնագիտությունից։ Մասնագիտական գործունեության որոշակի բնագավառներում արդյունավետ աշխատելու համար հատուկ գիտելիքների, կարողությունների և հմտությունների տիրապետլեու մակարդակ ապահովող կրթությունը մասնագիտական կրթությունն է։
Ուսուցում և կրթություն
Ուսուցման և կրթության միջև առկա է միջոցի և նպատակի հարաբերություն. ուսուցումը միջոց է, կրթությունը՝ ուսուցման նպատակ և արդյունք։ Մանկավարժության հիմնական հասկացություններից են նաև ինքնակրթությունը, ինքնադաստիարակությունը, վերադաստիարակությունը, գիտելիքը, կարողությունը, հմտությունը և ուսուցման մեթոդը։
Ինքնակրթություն
Ինքնակրթությունը ենթադրում է մարդու նպատակաուղղված ու նպատակասլաց աշխատանքը, որը կապված է իրեն որոշակի հետաքրքրող բնագավառում գիտելիքների որոնման և յուրացման հետ ։
Ինքնադաստիարակությունը մարդու՝ իր մեջ ցանկալի գծեր, որակներ ու վարքի ձևեր ձևավորելու գիտակցված և նպատակասլաց աշխատանքն է։ Վերադաստիարակությունը մանկավարժության խրթին հիմնահարցերից է։ Մարդը տարիներ շարունակ դաստիարակվում է, բայց դրական արդյունք չի ապահովում։ Այս դեպքում է, որ մանկավարժությունը դաստիարակից պահանջում է թափանցել դաստիարակվողի ներաշխարհը, իմանալ նրա էության բոլոր կողմերը, որոնել նոր մեթոդներ, հնարներ և միջոցներ՝ տվյալ մարդուն դաստիարակելու համար։
Կապն այլ գիտությունների հետ
Բոլոր գիտությունների նման մանկավարժությունը նույնպես կապված է մի շարք գիտությունների հետ։ Առանց այդ կապերի ընդհանրապես գիտությունները չեն կարող զարգանալ։ Այսօր բազմազան ու բազմաբնույթ խնդիրներ լուծելիս գիտությունները միավորվում են։ Ուրեմն, առանց միջառարկայական, միջգիտական կապերի ոչ մի գիտություն ինքնին չի կարող զարգանալ։ Մանկավարժությունը կապեր ունի հատկապես այն գիտությունների հետ, որոնք ուսումնասիրում են մարդուն, նաև առնչվում է այն գիտություններին, որոնք համատեղ կամ առանձին-առանձին հետազոտում են միևնույն խնդիրները։ Մանկավարժությունը կապված է փիլիսոփայության հետ. փիլիսոփայությունը մանկավարժության մեթոդաբանական հիմքն է։ Բացի դրանից մանկավարժությունն ու փիլիսոփայությունն ունեն ուսումնասիրության ընդհանուր հիմնախնդիրներ. մարդու դաստիարակությունը, աշխարհայացքի ձևավորումը, անձի համակողմանի ու ներդաշնակ զարգացումը, կոլեկտիվի և անձի փոխկապվածությունը, դրանց դիալեկտիկան և այլն, որոնց հետազոտությամբ զբաղվում են մանկավարժությունը և փիլիսոփայությունը։ Փիլիսոփայության ընդհանուր համակարգի մեջ են մտնում այնպիսի բնագավառներ, ինչպիսիք են օրինակ բարոյագիտությունը, գեղագիտությունը, որոնք օգնում են մանկավարժությանն իրագործելու սովորողների բարոյական, գեղագիտական դաստիարակությունը և այլն։
Բարոյագիտությունը փիլիսոփայության բնագավառներից է, որը զբաղվում է բարոյականության հարցերի մշակմամբ և անմիջապես կապված է բարոյական դաստիարակության հետ, ինչից օգտվում է մանկավարժությունը։ Իսկ բարոյական դաստիարակությունը հասարակական գիտակցության ձև է, դաստիարակության այսպես բնորոշել. դա հասարակական գիտակցության այն ոլորտն է, որը կյանքի բոլոր բնագավառներում մարդկանց վարքը կարգավորելու գործառնություն է կատարում։ Բարոյական զարգացումը կախում ունի բարոյական դաստիարակվածությունից, վերջինս էլ կախված է բարոյական զարգացումից, իսկ սրանք էլ կախված են տվյալ երկրի սոցիալական պայմաններից, անձից, հասարակությունից... Բարոյական դաստիարակության նպատակն է հասարակությանը այնպիսի մարդու հավելումը, որը շարունակի յուրացնել հասարակության կողմից ընդունված նորմերը, բարոյական որակները, մշտապես կատարի բարոյական գործողություններ ու արարքներ՝ հօգուտ հասարակության և մարդու, անի այն, ինչը համամարդկային է ու արժեքավոր։ Իսկ այս ամենն իրականացվում է մանկավարժության շնորհիվ. ահա նրանց սերտ աղերսների նկարագիրը։ Նույն կերպ կարող ենք տալ գեղագիտության և մանկավարժության փոխկապվածության բնութագիրը. գեղագիտությունն ուսումնասիրում է մարդու ` իրականության ու արվեստի նկատմամբ գեղագիտական հարաբերությունների զարգացման օրինաչափությունները և գեղագիտական իդեալների ձևավորումը, ծառայում է որպես հիմք գեղագիտական դաստիարակության համար։ Այդ հիմունքները, որոնք որոշում են երիտասարդությանը գեղեցիկին հաղորդակցելու ուղիներն ու միջոցները, մշակվում են մանկավարժության  կողմից։ Մանկավարժությունը սերտորեն կապված է սոցիոլոգիայի հետ։ Սոցիոլոգիան ուսումնասիրում է մարդու վրա սոցիալական միջավայրի, շրջապատող իրականության, հասարակարգի ներգործությունների հարցերը, որոնց տվյալներն ու արդյունքներն օգտագործում է մանկավարժությունը։ Սոցիոլոգիան ուսումնասիրում է ընտանիքի, դպրոցի, հասարակության, երեխաների դաստիարակության և փոխգործունեության շատ խնդիրներ։ Օգնում է մանկավարժությանը դպրոցական գործընթացի ու դաստիարակության շատ հարցերի լուծման գործում։
Ի տարբերություն մյուս առարկաների, որոնք ուսումնասիրում են մարդու զարգացման առանձին կողմերը, մանկավարժությունը զբաղվում է մարդով ամբողջության մեջ, այն ուղղված է ամբողջ մարդուն և որոնում է ամբողջական մարդկային անձնավորության ձևավորման առավել գործուն ուղիները։
Մանկավարժությունն ավելի սերտ աղերսներ ունի հոգեբանության և ֆիզիոլոգիայի հետ։ Մանկավարժությունը հենվում է ֆիզիոլոգիայի նվաճումների` հատկապես բարձրագույն նյարդային համակարգի տիպաբանական առանձնահատկությունների, զգայարանների, հենաշարժական ապարատի, սրտանոթային և շնչառական համակարգի մասին տվյալների վրա։ Սովորողների կրթության և դաստիարակության իրականացման համար էական նշանակություն ունեն տարիքային ֆիզիոլոգիայի հետազոտությունների արդյունքները. օրինակ՝ ինչպես վարվել երեխաների, դեռահասների, պատանիների, աղջիկների հետ և այլն /սահմանափակ կարողություններով երեխաների ուսուցման գործում այս կապն հույժ նկատելի է և հարկավոր/։ Մանկավարժությունը սերտ կապ ունի նաև հոգեբանության հետ՝ հատկապես տարիքային և մանկավարժական հոգեբանության։
Տարիքային հոգեբանությունն ըստ տարիքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրում է երեխաների հոգեկան գործընթացները՝ նպատակաուղղված ուսուցման և դաստիարակության պայմաններում։ Այնուհետև ըստ տարիքային փուլերի հետազոտում է երեխաների տարբեր հոգեկան գործընթացներ, վիճակներ և որակներ, օրինակ՝ մտածողությունը, հիշողությունը, երևակայությունը, կամքը, զգացմունքները և այլն, որոնց տվյալները մանկավարժությունն օգտագործում է ուսուցման և դաստիարակության գործընթացները ճիշտ կազմակերպելու և սովորողներին ավելի լավ ճանաչելու համար։ Շերտավորված հոգեբանությունն ուսումնասիրելով մարդկանց հոգեբանական առանձնահատկությունները, նրանց անհատական տարբերությունները, մանկավարժությանը տալիս է ուսուցման և դաստիարակության որոշ հիմնախնդիրներ լուծելու հնարավորություն։ Սոցիալական հոգեբանությունը հետազոտելով անձի ձևավորման առանձնահատկությունները մանկավարժությանն օգնում է դաստիարակության խնդիրները կոլեկտիվում ուսումնասիրելուն և դրա մեթոդիկան մշակելուն։ Այսօր զարգացում է ապրում ինժեներական հոգեբանությունը, որը հետազոտում է մարդու և տեխնիկայի փոխհարաբերությունները։ Դրանց տվյալները մանկավարժությունն օգտագործում է ուսուցման և դաստիարակության գործընթացներում կիրառվող մեքենաների ու սարքերի գործադրման մեթոդիկան գիտականորեն մշակելու համար։
Մանկավարժությունը սերտ կապ ունի նաև կիբեռնետիկայի հետ։ Դա նորագույն գիտություններից է, որ շատ բարդ, դինամիկ համակարգերը կառավարում է օպտիմալ ձևով։ Ինչպես մանկավարժներն են ընդունում, այդ կառավարման հիմքում ընկած են բնության և հասարակության որոշ գործընթացների տրամաբանության ուսումնասիրությունը և ընդհանուրի առանձնացումը, որը որոշում է դրանց գործողությունների պայմանները։ Այդ ընդհանուրը կառավարման կենտրոնի առկայությունն է, կառավարման օբյեկտը, կառավարման իրագործումն ուղիղ և հետադարձ կապերի միջոցով։ Մանկավարժությունը կապ ունի նաև ազգագրության՝ էթնոգրաֆիայի և ժողովրդական բանահյուսության հետ։ Վերջին երկուսը ժողովրդական մանկավարժության հիմքերից են։ Այսպիսով, այս ամենը ցույց է տալիս, որ մանկավարժությունը ունենալով իր առարկան և հետազոտության բնագավառը, սերտորեն կապված է մի շարք ուրիշ գիտությունների հետ, որոնք ուսումնասիրում են մարդուն, նրա ֆիզիկական ու հոգեբանական զարգացման, վարքի ու հասարակության մեջ գործունեության օրինաչափությունները։ Այդ կապը իրագործվում է բազմազան ձևերով, սկսած ընդհանուր պրոբլեմների համատեղ հետազոտությունից կամ մանկավարժության կողմից ուրիշ գիտությունների տվյալների, փաստերի և մի շարք տերմինների ու դրույթների օգտագործումից, մինչև մանկավարժական հետազոտություններում այդ գիտությունների մեթոդների կիրառումը՝ օրինակ հոգեբանության, սոցիոլոգիայի մեթոդները և այլն։ Հենվելով հասարակական գիտությունների տվյալների վրա՝ մանկավարժությունն ուսումնասիրում է հասարակության օբյեկտիվ պահանջմունքները դաստիարակության մեջ և նրանց իրականացման պայմանները։ Մանկավարժների ուսուցման ու դաստիարակչական աշխատանքի օբյեկտը աճող ու զարգացող մարդն է, և հենց դրա համար մանկավարժությունը սերտ կապերի մեջ է այն գիտությունների հետ, որոնք ուսումնասիրում են մարդուն։ Մանկավարժությունը զբաղվում է մարդով ամբողջության մեջ, այն ուղղված է ամբողջ մարդուն և որոնում է ամբողջական մարդկային անձնավորության ձևավորման առավել գործուն ուղիները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մանկավարժություն Կատեգորիա:Կրթական տերմինաբանություն
Հայերը Մյանմայում
Հայերը Մյանմայում, Մյանմայի (Բիրմա) առևտրաշահ քաղաքներում հայեր եղել են դեռևս XVI դարի 1-ին կեսին։ XVIII դարի 2-րդ կեսին համայնքն աշխուժացել է Հնդկաստանից ու Նոր Ջուղայից եկած հայերի հաշվին։ Զբաղվել են տիկ ծառի տախտակի արտահանությամբ, որն օգտագործվում էր նավաշինության մեջ։ Հայերը մենաշնորհ են ունեցել նաև սուտակի վաճառքի ոլորտում, ունեցել են լեղակի արտադրության գործարաններ։ Հայտնի էին Խոջա Փանոս Քալանթարը, թագավորի վեզիր Խոջա Գրիգոր Այվազյանը, նավապետ Խոջա Սիմոնը, արքունի գանձապետ Նիկողայոս Աղազարյանցը, նախարար Իշխան Գրիգոր Մանուկյանը, Ծաղիկ Մանուկյան-Գևորգյանը, նավթարդյունաբերող Առաքել Մարտիկյանը, Պենգու նահանգի կառավարիչ Մկրտիչ Հովսեփ Մինասյանը և ուրիշներ։
1875 թ-ին նորահաստատ մայրաքաղաք Մանդալայում հայերին ձրի հողատարածք է հատկացվել՝ եկեղեցի և բնակարաններ կառուցելու համար։ 1916 թ-ին մեծ համբավ է ունեցել արծաթ, կապար և ցինկ արտահանող հայկական մի ընկերություն։ Հայկական «Մարտին և Նահապետյան ընկերություն» միությունը կառուցել է Մյանմայի անկախության հուշարձանը Ռանգունում, օդանավակայանը, բազմաթիվ կամուրջներ, շենքեր և այլն։ Դեռևս 1907 թ-ին երկրի բարձրագույն դատարանի կողմից հաստատվել է հայ համայնքի կանոնադրությունը, որով համայնքն առաջնորդվել է մինչև 1940 թ.։ 1920-ական թվականներին հայերի թիվն ավելացել է Իրանից և Հնդկաստանից եկած հայերի հաշվին, որի հետևանքով Մյանմայում հայերի թիվը հասել է 500-ի։ XIX դարի սկզբին կառուցվել է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին (այրվել է 1850 թ-ին բռնկած հրդեհից, վերակառուցվել 1862 թ-ին), որը գործում է ցայսօր։
1917 թ-ին Ռանգունում հիմնադրվել է հայկական ակումբ, 1918 թ-ին՝ Հայ տիկնանց միությունը, այնուհետև՝ ՀԲԸՄ-ի Մյանմայի մասնաճյուղը, իսկ 1935 թ-ին ստեղծվել է «Բիրմայի հայ բարեգործական ընկերությունը», ապա՝ կրթական, մարզական և այլ կազմակերպություններ, հրատարակվել է անգլերեն «Յառաջ» թերթը։
Մյանմայի հայությունը Մեծ Եղեռնի օրերին փրկագնել է 130 հայի։
Ներկայում Մյանմայում բնակվում շուրջ 150 հայ։ Բնակվում են Ռանգունում՝ հայոց եկեղեցու շրջակայքում։ Դիվանագիտական հարաբերություններ Հայաստանի և Մյանմայի միջև հաստատվել են 2013 թ. հունվարի 31-ին։
Ջանիբեկ Հայրապետյան
Ջանիբեկ Սերոբի Հայրապետյան, հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր, Բարգավաճ Հայաստան կուսակցության անդամ, 2018 թվականի ազգային ժողովի արտահերթ ընտրություններում եղել է ԲՀԿ-ի ցուցակի 75-րդ համարը ։
Կրթություն
Ծնվել է 1982 թվականին Զովունի գյուղում։ 1989-1999 թվականներին սովորել և ավարտել է Զովունու միջնակարգ դպրոցը։ 1999 թվականին ընդունվել է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարան՝ «Փոխադրամիջոցների կազմակերպումը և կառավարումը տրանսպորտում, ՃՏ երթևեկության կազմակերպումը» բաժնում։ 2000-2002 թվականներին ծառայել է ազգային բանակում։ Այնուհետև ուսումը շարունակել և համատեղ աշխատել է «Մետաղամանեղեն» ԳՆ-ում որպես մեխանիկ։ 2007 թվականին ավարտել է ագրարային համալսարանի մագիստրատուրան՝ ստանալով ճարտարագետի որակավորում։
Աշխատանքային գործունեություն
2007 թվականին աշխատել է «Մետաղամանեղեն» ԳՆ-ում որպես գլխավոր մեխանիկ, այնուհետև 2012 թվականից որպես փոխտնօրեն։ 2016 թվականի նոյեմբեր ամսից մինչև 2017 թվականի նոյեմբեր ամիսը աշխատել է Զովունի համայնքի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնում ։ 2017 թվականի դեկտեմբեր ամսից մինչև պատգամավորի պաշտոն ստանձնելը աշխատել է Եղվարդ համայնքի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնում ։ 2018 թվականին ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 10 ընտրական տարածքից Բարգավաճ Հայաստան կուսակցությունից ։ ՀՀ Ազգային ժողովի Առողջապահության և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է ։
Ընտանեկան կարգավիճակ
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԲՀԿ անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Զովունի գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ
Դելկեշ
Էսմաթ Բաղերպուր Բաբոլի (,, հայտնի է նաև որպես Դելկաշ , հազվագյուտ և եզակի ձայնով իրանցի դիվա երգչուհի, երբեմն հանդես է եկել որպես դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Իրանցի ամենահայտնի վոկալիստներից մեկը՝ Դելկաշը, ծնվել է Բաբոլում. բամբակի վաճառականի դուստր էր, որը բացի նրանից ուներ ևս 9 երեխա։ Նա տեղափոխվել է Թեհրան` սովորելու (որտեղ էլ մնացել է մինչև իր մահը` 2004 թվականը), սակայն նրա տաղանդը շուտով բացահայտվել է, և նա ներկայացվել է երգարվեստի ժամանակի վարպետներ Ռուհոլա Խալեղիին և Աբդոլալի Վազիրիին ։ Խալեղին նրան Դելկաշ է անվանել։
Դելկաշը սկսել է զբաղվել հանրային երգեցողությամբ 1943 թվականին և Իրանի ռադիոյում աշխատանքի է ընդունվել 1945 թվականին՝ ծրագրի ստեղծումից միայն հինգ տարի անց։ Այնտեղ նա կոմպոզիտոր Մեհդի Խալեդիի հետ աշխատել է յոթ տարի՝ մինչև 1952 թվականը. այս տարիները նրանց երկուսին էլ շատ հայտնի են դարձրել։ Նրա լավագույն երգերը գրվել են իրանցի բանաստեղծ Ռահիմ Մոյնի Քերմանշահիի և իրանցի կոմպոզիտոր Ալի Թաջվիդիի կողմից, 1954-1969 թվականներին։
Նա Նիլուֆար կեղծանվամբ հանդես է եկել նաև որպես երգերի հեղինակ, ինչպես նաև խաղացել է մի քանի իրանական ֆիլմերում։ Նա աշխատել է երգիչ և կիթառահար երաժիշտ, ջազի սուլթան Վիգեն Դերդերիանի հետ։ Նրանց «Delam Mikhast» դուետը կարելի է լսել YouTube կայքում։ Դելկաշը մահացել է 2004 թվականի սեպտեմբերին, 80 տարեկան հասակում, Թեհրանում և թաղված է Քարաջում գտնվող արվեստագետների հայտնի «Էմամզադեհ Թահեր» գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգչուհիներ Կատեգորիա:Իրանցի դերասանուհիներ
Ռիչենգո
Ռիչենգո  (Ricengo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1362 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 114 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 26010, հեռախոսային կոդ՝ 0373:
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թեյլոր շրջան (Կենտուկի)
Թեյլոր շրջան (Taylor County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 699 կմ² է, բնակչությունը՝ 24.512 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քամպբելսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1848 թ.։
Թեքյուր
Թեքյուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սիմբիոզ
Սիմբիոզ ( հին հունարեն ` σύν «միասին» և βίωσις «ապրել» բառերից), երկու կամ ավելի կենսաբանական տեսակների միջև փակ և հաճախ՝ երկարատև փոխազդեցությունը։ 1877 թ. Ալբերտ Ֆրանկը գործածել է բացատրելու համար քարաքոսների փոխադարձ կապը։ 1879 թ. գերմանացի սնկաբան Հայնրիխ դե Բարին այդ բառը սահմանել է որպես՝ «տարբեր օրգանիզմների համատեղ ապրելը»։ Սովորաբար, տեսակների համար այդ կապը լինում է փոխշահավետ։
Սիմբիոզի ամենահայտնի օրինակներից է միջատների միջոցով բույսերի ծաղիկների փոշոտումը, որի ընթացքում միջատները սնվում են նեկտարով։
Նման փոխհարաբերություններ սովորաբար հանդիպում են համակեցություններում, որպես կանոն, գոյություն ունեն միմյանց հետ սննդային շղթայով կապված կամ գոյության ընդհանուր միջավայրում ապրող օրգանիզմների միջև։ Սիմբիոտիկ օրգանիզմները հաճախ բնորոշվում են հակադիր վարքագծային հատկություններով։ Եթե դրանցից մեկը շարժունակ է, ապա մյուսը, որպես կանոն, վարում է պասիվ կենսակերպ, եթե մեկը օժտված է հարձակման կամ պաշտպանողական հարմարանքներով, ապա մյուսը զուրկ է լինում դրանցից։ Սակայն նման փոխհարաբերությունները միշտ չէ որ լինում են փոխօգտակար։ Այսպիսով, սիմբիոզի, տարբեր տեսակների համատեղ գոյության հետևանքով ձևավորվում են փոխհարաբերությունների տարբեր ձևեր, որոնց դեպքում երկու տեսակներն էլ, կամ դրանցից մեկը օգուտ են ստանում։
Սիմբիոզի առավել տարածված ձևեր են կոոպերացիան, կոմենսալիզմը, ամենսալիզմը, մուտուալիզմը և մակաբուծությունը։
Սիմբիոզի ձևերը
Կոոպերացիա` Կոոպերացիայի դասական օրինակ է մենակյաց խեցգետնի և կորալյան պոլիպների՝ ակտիաների համատեղ կեցությունը, երբ երկու տեսակներն էլ օգուտ են ստանում։ Խեցգետինը բնակվում է փափկամարմնի դատարկ խեցու մեջ և իր վրա տանում է ակտինիային։ Անշարժ պոլիպի համար դա ձեռնտու է, քանի որ, հատակով տեղաշարժվելով, խեցգետինը ընդարձակում է ակտինիայի որսի համար տարածությունը։ Որոշակի օգուտ է ստանում նաև խեցգետինը։ Նրան է հասնում ակտինիայի կողմից որսած սննդի որոշ մասը։ Նման փոխազդեցությունների դեպքում երկու տեսակն էլ օգուտ են ստանում, սակայն դրանց համատեղ գոյությունը յուրաքանչյուր տեսակի համար պարտադիր պայման չի։
Կոմենսալիզմ` Կոմենսալիզմի դեպքում երկու փոխազդող տեսակներից միայն մեկն է օգուտ ստանում։ Մյուս տեսակի համար կոմենսալի հետ փոխազդեցությունն անտարբեր է։ Շատ տեսակներ սնվում են այլ տեսակների սննդի մնացորդներով, կամ օգտագործում ուրիշների թաքստոցը, նրանց չվնասելով և ապրելով աննկատ։ Բույսերի շատ տեսակներ օգտագործում են այլ բույսերին որպես ապրելավայր։ Էպիֆիտ բույսերը՝ որոշ ջրիմուռներ, քարաքոսներ, մամուռներ, պտերներներ օգտագործում են ծառաբույսերին որպես հենարան, այլ ոչ թե որպես սննդանյութերի աղբյուր։ Հետևաբար նշված օրգանիզմները ստանում են օգուտ՝ չվնասելով ծառերը։
Ամենսիալիզմ՝ Մի տեսակը ճնշում է մյուսին, բայց ինքը չի կրում բացասական ազդեցություն։
Պրոկտոկոոպերացիա՝ տեսակները փոխադարձ օգուտ են ստանում, սակայն կարող են կենսագործել նաև առանց դրա։ Այդպիսի փոխհարաբերության վառ օրինակ են լուսասեր խոտաբույսերը, որոնք աճում են խոշոր ծառերի հովանու տակ։ Խոտաբույսերը տուժում են, քանի որ աճում են անբավարար լուսավորության պայմաններում, այն ժամանակ, երբ ծառին դա ոչ վնաս է բերում, ոչ օգուտ։
Փոխօգտակար փոխհարաբերություն՝ մուտուալիզմ սիմբիոտիկ փոխհարաբերությունների այն ձևն է, որոնց դեպքում երկու տեսակն էլ ստանում են օգուտ և որի ժամանակ երկու փոխազդող տեսակների համատեղ կյանքը դառնում է անհրաժեշտ պայման յուրաքանչյուր տեսակի համար, կոչվում է մուտուալիզմ։ Նման կապ գոյություն ունի ծաղկաբույսերի և փոշոտող միջատների միջև։ Կամ քարաքոսները, որոնք իրենցից ներկայացնևմ են սնկի և ջրիմուռի փոխօգտակար դաշինք։ Քարաքոսում սնկի հիֆերը, շրջահյուսելով ջրիմուռների թելերը և բջիջները, առաջացնում են հատուկ ներծծող հարմարանքներ։ Այդ ծծիչների շնորհիվ սունկը ջրիմուռից ստանում է օրգանական միացություններ, իսկ ջրիմուռը սնկի հիֆերից՝ ջուր և հանքային աղեր։ Շատ կենդանիներ իրենց բջիջներում կամ հյուսվածքներում պարունակում են ֆոտոսինթեզող օրգանիզմներ։ Այդպիսի ընդունակությամբ օժտված են ինֆուզորյաների, ռադիոլարիաների, աղեխորշավորների և փափկամարմինների բազմաթիվ տեսակներ։ Կենդանի օրգանիզմներում բնակվող ջրիմուռները լավ պաշտպանված են և ստանում են իրենց գոյության համար անհրաժեշտ սննդանյութերը, միաժամանակ, դրանք ակտիվորեն մատակարարում են հետերոտրոֆ կենդանու օրգանիզմը ֆոտոսինթեզի արդյունքում ստացված օրգանական միացություններով։ Որդերի որոշ տեսակներ, մասնավորապես տուբելարիան, սնվում է բացառապես կանաչ ջրիմուռների հաշվին։
Կատեգորիա:Սիմբիոզ Կատեգորիա:Բնապահպանություն
Պաշա (գյուղ, Վոլխովսկի շրջան)
Պաշա (Паша), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վոլխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3718 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1975 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վոլխովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիլյանուևա դե լոս Ինֆանտես (Վալյադոլիդ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Բիտի (Սարդինիա)
Բնակչությունը 3481 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 16,12 մարդ/կմ², զբաղեցրած տարածքը՝ 215,88 կմ²։
Փոստային ինդեքս՝ 8021, հեռախոսային կոդ՝ 0784։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Սուրբ Գևորգը։ Տոնը նշում են ամեն տարի ապրիլի 23-ին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կա Ֆոսկարի համալսարան
Կա Ֆոսկարի համալսարան (Università Ca' Foscari Venezia), պետական համալսարան Իտալիայի Վենետիկ քաղաքում։ Հիմնադրման ժամանակ՝ 1868 թվականին այն գտնվել է Կա Ֆոսկարի պալատում, որը կառուցված է վենետիկյան գոթական ճարտարապետական ոճով և որի անունով էլ կոչվում է համալսարանը։
Կա Ֆոսկարի պալատը տեղակայված է Մեծ Ջրանցքի (Գրանդ-կանալ, Canal Grande) լայն ոլորանի վրա, Դորսոդուրոյի շրջանում, որտեղ պատմական Ռեգատայի (Regata Storica Venezia) ընթացքում տեղադրում են լողացող փայտե կառուցվածք՝ հայտնի որպես «Machina»։
Ուսումնական հաստատությունը համալսարանի կարգավիճակ է ստացել 1968 թվականին։ Այժմ համալսարանն ունի 8 ֆակուլտետ, որոնցում սովորում է մոտ 19'000 ուսանող ։
Պատմություն
Համալսարանը թագավորական հրամանագրով հիմնադրվել է 1868 թվականի օգոստոսի 6-ին՝ «Առևտրի թագավորական բարձրագույն դպրոց» (Regia Scuola Superiore di Commercio) անվանումով։ Նմանատիպ դպրոց հիմնադրելու միտքն առաջացավ երեք անձանց մոտ, երբ Վենետիկը 1866 թվականին մտավ նոր ձևավորված Թագավորական Իտալիայի կազմի մեջ։ Նրանք էին հրեական ծագմամբ քաղաքական գործիչ Լուիջի Լուցատին, որը հետագայում դարձավ Իտալիայի վարչապետ, Թագավորական Իտալիայի սենատոր և Վենետիկի գավառապետ Էդոարդո Դեոդատին և սիցիլիացի քաղաքական տնտեսագետ Ֆերրարա Ֆրանչեսկոն, որը տնօրեն էր դպրոցի հիմնադրման առաջին 30 տարում ։
Կազմակերպություն
Համալսարանն ունի 8 ֆակուլտետ ․
Գրականություն
Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարաններ
Անկիցա Տուջման
Վաղ տարիներ
Անկիցա Ժումբարը ծնվել է Զագրեբում, 1926 թվականի հուլիսի 24-ին։ Ավարտել է Զագրեբի տարրական դպրոցը և մասնագիտացված դպրոցում սովորել հյուրանոցների կառավարում, այնուհետև թողել է ուսումը և 1944 թվականի մայիսին միացել պարտիզաններին ։ 18 տարեկան հասակում նա հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն` Ֆրանյո Տուջմանին, Չազմայում, որտեղ նա գլխավորում էր Հարավսլավիայի ժողովրդական ազատագրական բանակի Զագրեբի 10-րդ կորպուսի բաժինը։ 1945 թվականի հունվարին նրան Չազմայից ուղարկել են Բելգրադի բարձրագույն հրամանատարություն։ Անկիցան վերադարձել է Զագրեբ այն բանից հետո, երբ պարտիզանական ուժերը նույն թվականի մայիսին ազատագրել են քաղաքը։ Դրանից հետո նա Տուջմանի հետ տեղափոխվել է Բելգրադ, աշխատանքի անցել Հարավսլավիայի արտաքին գործերի նախարարությունում և 1945 թվականի մայիսի 25-ին ամուսնացել Տուջմանի հետ։ Զույգը շուտով ունեցել է երեք երեխա՝ երկու որդի և մեկ դուստր` Միրոսլավը (1946–2021), Ստեպանը (ծնվ.` 1948) և Նեվենկան (ծնվ.` 1951) : 1954 թվականին Անկիցա Տուջմանը հանձնել է ավարտական քննություն և ընդունվել Բելգրադի համալսարան՝ անգլերեն սովորելու համար։ Սակայն, նա հեռացել է երկրորդ կուրսից՝ որոշելով անգլերենի դասընթացներ անցնել Հարավսլավիայի արտաքին գործերի նախարարությունում։ 1960 թվականին նրա ամուսինը ստացել է գեներալ-մայորի կոչում, բայց 1961 թվականին որոշել է թողել զինվորական ծառայությունը և ամբողջ ընտանիքի հետ վերադառնալ Զագրեբ։ Հաստատվելով այդտեղ՝ Ֆրանյո Տուջմանը հիմնադրել է Խորվաթիայում աշխատավորական շարժման պատմության ինստիտուտը (Institut za historiju radničkog pokreta Hrvatske), որն այժմ կոչվում է Խորվաթիայի պատմության ինստիտուտ (Hrvatski institut za povijest) և դարձել է նրա առաջին տնօրենը։ Սակայն 1967 թվականին ազատվել է այդ պաշտոնից և ստիպված հրաժարվել Հարավսլավիայի կոմունիստների միության անդամակցությունից։ 1972 և 1981 թվականներին Ֆրանյո Տուջմանը դատապարտվել է ազատազրկման ։
Խորվաթիայի առաջին տիկին
1990 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Խորվաթիայում նախորդ 50 տարիների ընթացքում առաջին անգամ բազմակուսակցական ընտրություններում Խորվաթիայի ժողովրդավարական համագործակցությունը, Անկիցա Տուջմանի ամուսնու գլխավորությամբ, զգալի մեծամասնություն է ստացել Սաբորում (խորհրդարան) և 1990 թվականի մայիսի 30-ին նա ընտրվել է Խորվաթիայի Սոցիալիստական հանրապետության Նախագահության Նախագահ։ Նույն թվականի հուլիսի 25-ին կոլեկտիվ նախագահությունը վերացվել է և ներդրվել է Խորվաթիայի նախագահի պաշտոնը։ Երկիրը շուտով ձեռք է բերել անկախություն։ 1991-1995 թվականներին տևած պատերազմի ընթացքում Անկիցան հիմնադրել է Խորվաթիայի երեխաների հումանիտար հիմնադրամ ոչ առևտրային կազմակերպությունը, որի նպատակն է եղել օգնել պատերազմի վետերանների և աղքատ ընտանիքների երեխաներին ։
Այրի
1999 թվականի դեկտեմբերին` ամուսնու մահից հետո, Անկիցան և նրա ընտանիքը հաճախակի ենթարկվել են հանրային քննադատության, հատկապես Տուջմանի իրավահաջորդ` Ստեպան Մեսիչի կողմից։ Անկիցան, որը հիմնադրման օրվանից Խորվաթիայի ժողովրդավարական համագործակցություն կուսակցության անդամ է եղել, վտարվել է կուսակցությունից, Տուջմանի կողմնակից ավելի լիբերալ և արևմտամետ, կուսակցության նախագահ` Իվո Սանադերի ղեկավարության օրոք, որը 2003 թվականից մինչև պաշտոնանկություն երկու ժամկետով զբաղեցրել է Խորվաթիայի վարչապետի պաշտոնը։ Այնուամենայնիվ, 2012 թվականին Անկիցան վերադարձել է կուսակցություն, որը ղեկավարել է Թոմիսլավ Քարամարկոն՝ ստանալով թիվ 002 անդամատոմսը։ 2006 թվականին նա հրատարակել է «Իմ կյանքը Ֆրանչեկի հետ» գիրքը ։
Անկիցան ունի յոթ թոռ՝ Նինան և Իվանը (Միրոսլավ Տուջմանի երեխաները), Սինիշան և Դեյանը (Նևենկայի երեխաները), Աննա Մարիան, Ներան և Անտոն Ֆրանյոն (Ստեպանի երեխաները) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին տիկիններ Կատեգորիա:Կին քաղաքական գործիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Խորվաթիայի կին քաղաքական գործիչներ
Տրոստյանկա (գյուղ, Վլադիմիր-Վոլինի շրջան)
Տրոստյանկա (Тростянка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տրոստյանկա գյուղում բնակվում էր 174 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,624 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 278,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1900 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տարոն Սիմոնյան
Տարոն Սիմոնյան, իրավաբան, գիտնական, հայ պետական գործիչ, եղել է 7-րդ գումարման պատգամավոր ։
Կենսագրություն
22.01.1987	Ծնվել է Վանաձոր (Կիրովական) քաղաքում։
Կրթություն
1993-2003	սովորել և ավարտել է Վանաձորի թիվ 1 միջնակարգ դպրոց
2003 – 2007 	սովորել և ավարտել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետ․
2007 – 2009 	սովորել և ավարտել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի մագիստրատուրա (Եվրոպական իրավունք)․
2009-2010 	սովորել և ավարտել է Թաֆթս համալսարանի Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոց (ԱՄՆ, Բոստոն), մասնագիտացումը՝ միջազգային իրավակարգ։
2009 – 2012 	սովորել և ավարտել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի պետության և իրավունքի տեսության և պատմության ամբիոնի ասպիրանտուրան։ Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու է։
Մասնագիտական գործունեություն
2010թ-ից 	ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի, Եվրոպական հետազոտությունների կենտրոնի, Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոս։
2017թ-ից 	ԵՊՀ պետության և իրավունքի տեսության և պատմության ամբիոնի դոցենտ։
Հեղինակ է երեք տասնյակ գիտական հոդվածների։
Հեղինակ է երկու մենագրության
1.	Պետաիրավական համալիրություն և սիներգետիկա, Մաս 1, Անցումային և անկայուն սոցիալ-պետական համակարգերի համալիրություն․ սիներգետիկ աշխարհընկալում, 2013, Երևան,
2.	«ԱՐԲԱՆԷ, ․․․ և զարթնում է լաոն», 2018, Երևան։
Խմբագիր է երկու միջազգային և մեկ ազգային գիտական հանդեսների։ Մասնագիտական այլ աշխատանք
2017թ֊ից 	 իրավաբանական գիտական աստիճաններ տրամադրող մասնագիտական խորհրդի անդամ (ԺԲ.01)
2010-2019, 2021թ֊ից 	Փաստաբանական գործունեություն, իսկ 2011թ-ից՝ «Ի ԷԼ ԷԼ Գործընկերություն» իրավաբանական գրասենյակի հիմնադիր, Գլխավոր տնօրեն։
2019-2021թթ 	 ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ ընտրված Լոռու մարզից
Հասարակական և մասնագիտական ակտիվություն
2005-2008	ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի Ուսանողական խորհրդի նախագահ։
2005-ից		ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի Խորհրդի, 2008-ից՝ Մեծ խորհրդի անդամ․
Black Element Software
Black Element Software Co., LTD, չեխական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ, տեղակայված է Պրահա քաղաքում։ Մինչև 2010 թվականը, ընկերությունը զբաղվել է համակարգչային խաղերի մշակամամբ, որից հետո ընկերությունը գնվել է Bohemia Interactive Studio ընկերության կողմից։
Տարոն Սիմոնյան
Հասարակական և մասնագիտական ակտիվություն
2007-2011	ԵՊՀ Խորհրդի անդամ։
Black Element Software
Պատմություն
Black Element Software ընկերությունը հիմնադրվել է 2000 թվականին։ Ընկերության կողմից մշակված խաղերի առավել հայտնի են ՝ Testament և Testament II խաղերը ։ Ընկերությունը իր առաջին խաղը թողարկել է 2004 թվականի հոկտեմբերի 1-ին և այն կրում էր Shade: Wrath of Angels անվանումը։ 2004 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ընկերությունը միավորվեց  Bohemia Interactive Studio և Altar Games ընկերությունների հետ։
Տարոն Սիմոնյան
Հասարակական և մասնագիտական ակտիվություն
2008թ-ից	ՀՀ Իրավաբանների (ասոցիացիայի) միության անդամ, 2012-2019՝ Գործադիր տնօրեն։
Black Element Software
Պատմություն
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Black Element Software-ը գնվեց Bohemia Interactive-ի կողմից ։ Չհաշված ձեռք բերման փաստին, Bohemia Interactive-ը խոսք տվեց, որ Black Element Software աշխատելու է իրենից անկախ և շարունակելու է մշակել սեփական խաղերը ։ Արդյունքում Black Element Software-ը դարձավ Bohemia Interactive Studio-ի օգնող ընկերություն ։ 2014 թվականի տվյալներով, Black Element Software-ը ապահովում էր եռաչափ մոդլավորումը և այլ ծառայություններ մատուցում այլ խաղեր մշակող ընկերությունների ։
Տարոն Սիմոնյան
Հասարակական և մասնագիտական ակտիվություն
2010-2019 	«Լոռվա երիտասարդների միասնություն» հասարակական կազմակերպության համահիմնադիր, համանախագահ։
Black Element Software
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Տարոն Սիմոնյան
Հասարակական և մասնագիտական ակտիվություն
2010թ-ից	Միջազգային և համեմատական իրավունքի կենտրոնի համահիմնադիր, 2013-2016թթ․՝ Տնօրեն։
2010թ-ից	 ՀՀ Փաստաբանների պալատի անդամ, 2017-2019՝ պալատի Խորհրդի անդամ։
2014-2019	Եվրոպական արբիտրաժային պալատի անդամ, արբիտր (Բելգիա, Բրյուսել)։
2014թ-ից 	հիմադրել է ԵՊՀ առաջին ռեկտոր Յուրի Ղամբարյանի անվան կրթաթոշակ ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի լավագույն ուսանողների համար։
2016-2019	Հայաստանի հաշտարարների միության համահիմնադիր, Խորհրդի անդամ։
2016-2019	Մարդու իրավունքների պաշտպանին կից զինվորական հարցերով հանձնաժողովի անդամ։
2017-2019	ՀՀ արբիտրների ասոցիացիայի համահիմնադիր, Խորհրդի անդամ։
Ընտանեկան կարգավիճակ
Ամուսնացած չէ։
Հետազոտություններ
•	Էվոլյուցիոն առանձնահատկությունները անցումային և անկայուն հասարակություններում և պետություններում
•	Միջազգային հանրային իրավունք
•	Միջազգային մասնավոր իրավունք
•	Սոցիալական և իրավական համակարգերի սիներգետիկ ուսումնասիրություններ
•	Պետությունների և իրավական համակարգերի միջառարկայական ուսումնասիրություններ
•	Պետական ինքնիշխանության էվոլյուցիա ժամանակակից միջազգային իրավական կարգերում
•	Անցումային և անկայուն պետությունները կառավարելու արվեստ
•	Օրենքի ստեղծման բարդ համակարգի կիրառելիության մեթոդաբանություն և այլն.
Տպագրություններ
•	 Legal Symbolism and Constitutional Policy in Contemporary Reality օf Changes, Studia Politologiczne (Political Science Studies), published by the Institute of Political Science of Warsaw University, Warsaw, 2021, Vol, 61, (Co-Author with Manasyan A.), pp. 152-185
•	 «Հասարակագիտություն» ուսումնական ձեռնարկ, 11-րդ դասարանի համար, Կոնրադ Ադենհաուեր հիմնադրամ, ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարություն, ԵՊՀ եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոն, Երևան, 2020, համահեղինակ, Գլուխ 1, 2, 3, 4
•	 Ցիվիլիստական հասարակարգը հայ ազգի քաղաքակրթական հասունացման համատեքստում, 2018 | Հոդված/Article, «Բանբեր Երևանի համալսարանի. Իրավագիտություն», Երևան, 2018 № 3 (27), էջ 55-59
•	 ԱՐԲԱՆԷ․ «և զարթնում է լաոն», 2018 | Գիրք/Book, Մենագրություն, Երևան «Հայրապետ» հրատ., 2018թ. 432 էջ
•	«Իրավաբանի գործնական մարտահրավերները XXI դարում. արհեստական բանականություն», ԵՊՀ Իրավագիտության ֆակուլտետի ամենամյա գիտաժողովի հոդվածների ժողովածու, Երևան, 2018, էջ 34-45։
•	«Հասարակագիտություն» ուսումնական ձեռնարկ, 11-րդ դասարանի համար, Կոնրադ Ադենհաուեր հիմնադրամ, ԵՊՀ եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոն, Երևան, 2017, համահեղինակ, Գլուխ 1 և 2։
•	 «Ազատության փոփոխվող բովանդակությունը XXI դարի իրավունքի համալիրությունում», ԵՊՀ Իրավագիտության ֆակուլտետի ամենամյա գիտաժողովի հոդվածների ժողովածու, Երևան, 2017, էջ 29-41։
•	“Legal Dynamics in Social Systems out of Equilibrium: the Problem of Random Interventions”, ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ամենամյա գիտաժողովի հոդվածների ժողովածու, Երևան, 2016, էջ 33-43։
•	«Զինվորական Իրավունքի Հիմնահարցեր», Երևան, ԵԱՀԿ, 2015, համահեղինակ
•	«Մատչելի իրավունք, հարցեր և պատասխաններ», Երևան, Ի ԷԼ ԷԼ Գործընկերություն, ՀՀ արդարադատության նախարարություն, ՀՀ փաստաբանների դպրոց, 2015, համախմբագիր, համահեղինակ
•	«Իրավունք բոլորի համար» ձեռնարկ, Երևան, GIZ, համահեղինակ
•	Անցումային և անկայուն հասարակություններում իրավունքի որոշակիացման համալիրություն և դրանում նկատելի որոշ օրինաչափություններ, 2015 | Հոդված, ԵՊՀ իրավագիտության ‎ֆակուլտետի պրոֆեսորադասախոսական կազմի գիտաժողովի նյութերի ժողովածու. Նվիրվում է Ա. Եսայանի ծննդյան 100-ամյակին, գլխ. խմբագիր՝ Գ. Ղազինյան, Եր.: ԵՊՀ, 2015, էջ 56-67
•	Nash Equilibrium as A Mean For Determination of Rules of Law (For Sovereign Actors)
•	Դատարանում երեխայի լսված լինելու իրավունքի օրենսդրական հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում   2014 | Հոդված, «Պետություն և իրավունք», Երևան, 2014, թիվ 1 (63), էջ 44-52
•	Some features of the civil and common law traditions impact vis-a-vis sources of international law: comparative analysis, 2013 | Article, Armenian yearbook of international and comparative law, Volume 1, 2013, pp 125–142
•	Armenian-Turkish relations in the legal framework of the TWO
•	2013 | Article, Armenian yearbook of international and comparative law, Volume 1, 2013, pp 148–150
•	Review of the French constitutional council decision on the legality of the draft law on denial of the Armenian genocide, 2013, Article, Armenian yearbook of international and comparative law, Volume 1, 2013, pp 159–160,
•	Պետաիրավական համալիրություն և սիներգետիկա / Մաս 1, Անցումային և անկայուն սոցիալ-պետական համակարգերի համալիրություն. Սիներգետիկ աշխարհընկալում, 2013 | Գիրք, Երևան։ ԵՊՀ հրատակչություն, 2013, 256 էջ
•	Արդի իրավունքի համալիրություն. սիներգետիկ մոտեցում, 2012 | Հոդված, ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի պրոֆեսորադասախոսական կազմի գիտաժողովի նյութերի ժողովածու` նվիրված ՀՀ անկախության հռչակման 20-ամյակին, Երևան, 2012, ԵՊՀ հրատ., էջ 181-199
•	Պետական իշխանության լեգիտիմացումը անցումային փուլում գտնվող անկայուն պետականություններում (սիներգետիկ մոտեցում), 2012 | Հոդված, «Բանբեր Երևանի համալսարանի», «Իրավագիտություն», 137.3, Երևան 2012թ., էջ 24-39
•	Ժամանակի ընկալման և սոցիալական սկզբնական և ընթացիկ հիշողության դերը անկայուն և անցումային հասարակություններում, 2011 | Հոդված, Պետություն և իրավունք», Երևան, 2011, թիվ 1(51), էջ 56-67
•	Սիներգետիկայի հիմնական հասկացությունների և սկզբունքների կիրառելիությունը անկայուն հասարակական համակարգերը դիտարկելիս, 2011 | Հոդված, Պետություն և իրավունք, Երևան, 2011, թիվ 3 (53), էջ 66-83
•	The features of the impact of Civil and Common Law traditions vis-a-vis the sources of International Law, 2010 | Article, Երևանի Համալսարանի Բանբեր, Իրավագիտություն/, ԵՊՀ, 2010, N. 131.3, էջ 64-79
•	Սիներգետիկան` որպես հետդասական գիտությունների միջառարկայական ուղղություն 2010 | Հոդված, «Պետություն և իրավունք», Երևան, 2010, թիվ 1 (47), էջ 81-91
•	The Features of the Impact of the Civil and Common Law Traditions vis-a-vis the Sources of International Law (Մայրցամաքային (քաղաքացիական) և ընդհանուր իրավական ընտանիքների ազդեցության առանձնահատկությունները միջազգային իրավունքի աղբյուրների վրա), 2010 | Հոդված/Article, «Բանբեր Երևանի համալսարանի», «Իրավագիտություն», 131.3, Երևան  2010թ., էջ 64-79
•	Պատմության ավարտի հիմնախնդիրը և դրա մեկնաբանումը ազատական-իրավաբանական իրավահասկացողության տեսանկյունից, 2009 | Հոդված, Պետություն և իրավունք, Երևան, 2009., թիվ 1-2 (43-44), էջ 80-90,
•	Սովորութային միջազգային իրավունքի նորմերի հատկանիշները 2008 | Հոդված, Պետություն և իրավունք, Երևան, 2008., թիվ 3 (41), էջ 58-69։
Գիտական խմբագիր
•	«ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի գործնական մեկնաբանություններ», աշխատանքի, հեղինակ Գ. Թորոսյան, Երևան, 1-ին հրատարակություն՝ 2013թ., 1246 էջ, 2-րդ խմբագրություն՝ 2014թ., 1490 էջ,
•	 “Armenian Yearbook of International and Comparative Law” անգլերեն լեզվով տարեգրքի (հրատարակիչ՝ Միջազգային և համեմատական իրավունքի կենտրոն – ICLaw-Armenia)՝ սկսած 2013թ-ից,
•	“South Caucasus Law Journal” (Южнокавказский Юридический Журнал) անգլերեն և ռուսերեն լեզուներով գիտական ամսագրի (հրատարակիչ՝ Deutsche Gesellschaft fur Internationale Zusammenarbeit (GIZ)) ՝ սկսած 2013թ-ից։
Համահեղինակ
•	 Համահեղինակ և հեղինակ է մի շարք օրենսդրական ակտերի։
Պարգևատրումներ
2009թ. - ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի կողմից` ԱՄՆ-ում՝ Վաշինգտոնում` Ֆիլիպ	Ջեսափին նվիրված միջպետական միջազգային իրավունքի դատախաղ-մրցույթում, Հայաստանի Հանրապետությունն ըստ արժանավույն ներկայացնելու համար։
2009թ. - Գրավոր հուշարձաններում Հինգերորդ մրցույթի հաղթող Ֆիլիպ Ջեսափին նվիրված միջպետական միջազգային իրավունքի դատախաղ-մրցույթում, Վաշինգտոն, ԱՄՆ
2009թ. - Ֆիլիպ Ջեսափին նվիրված միջպետական միջազգային իրավունք դատախաղ- մրցույթում ազգային մրցափուլի հաղթող
2007թ. - Ամերիկյան Իրավաբանների Ասոցիացիայի կողմից նախաձեռնված դատախաղ մրցույթի հաղթող (նախադեպային իրավունքի ձմեռային դպրոց կազմակերպված ՀՀ իրավաբանական կլինիկայի համար)
2007թ. - Միջազգային մարդասիրական իրավունքի երրորդ ազգային դատախաղ-մրցույթի հաղթող (ԿԽՄԿ)
2006թ. - Միջազգային մարդասիրական իրավունքի վերաբերյալ բաց էսսէ մրցույթի հաղթող (ԿԽՄԿ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ
Յոհան Բերնհարդ Ֆիշեր ֆոն Էրլախ
Յոհան Բերնհարդ Ֆիշեր ֆոն Էրլախ (Johann Bernhard Fischer von Erlach ), ավստրիացի ճարտարապետ և քանդակագործ, վաղ ավստրիական կամ Հաբսբուրգյան բարոկկոյի հիմնադիր և առաջատար վարպետ։  Ֆիշեր ֆոն Էրլախների տոհմի ճարտարապետների, գծագրող-փորագրիչների և քանդակագործների շառավիղի հիմնադիր։
Կենսագրություն
Յոհան Բերնարդ Ֆիշերը ծագումով Շտիրիայից է եղել։ Քանդակագործություն է սովորել իր հոր՝ Յոհան Բատիստ Ֆիշերի մոտ։ 1671 թվականից աշխատել է Իտալիայում, 1686 թվականից՝ Հռոմում։ Շվեդիայի նախկին թագուհու՝ արվեստի կոլեկցիոներ Քրիստինայի հետ ճանապարհորդել է Իտալիայում։ Նա աշխատել է Ֆիլիպ Շորի արհեստանոցում, որտեղ հանդիպել է մեծն Լորենցո Բերնինիին։ Իտալիայում յուրացրել է իտալական բարոկկոյի գաղափարներն ու արվեստի ձևերը։ 1682 թվականից աշխատել է Նեապոլում իսպանական թագավորի համար։ 1685 թվականին Էրլախը վերադարձել է Վիեննա, որտեղ դարձել է Իոսիֆ I կայսեր պալատական ճարտարապետը, զբաղվել է թուրքերի արշավանքի ժամանակ ավերված ազնվականական պալատների և կայսերական նստավայրերի վերականգնմամբ։ Մշակել է բարոկկո ոճի պալատի մի տեսակ, որը բնորոշ է Կենտրոնական Եվրոպայի ճարտարապետությանը։ 1696 թվականին ազնվական տիտղոս է ստացել և նրա ազգանունին ավելացել է «ֆոն Էրլախ» որակավորումը պարզաբանող լրացում։ Պալատական ճարտարապետի պաշտոնում է եղել երեք կայսրերի օրոք ։
Նախագծեր
Էրլախի հեղինակավոր նախագծերից է Վիեննայի Շյոնբրուն կայսերական պալատը (նախագիծ 1688)։ 1694 թվականին նրա սկսած Եվգենի Սավոյացու Ձմեռային պալատի նախագիծը ավարտին է հասցրել Յոհան Լուկաս ֆոն Հիլդեբրանդտը,1700 թվականին։ Էրլախի կառուցած այլ շինություններից են՝ Բոհեմիայի պալատական գրասենյակը, Պրահայի Կլամ-Գալլասների պալատը, Գրաց քաղաքում գտնվող Ֆերդինանդ II դամբարանը, Վիեննայի Շվարցենբերգների պալատի վերջնական կառուցումը, Հոֆբուրգի Ձիասպորտի հրապարակը և Զալցբուրգի մի շարք բարոկկո եկեղեցիներ։
Ճանաչում
1705 թվականին Ֆիշեր ֆոն Էրլախը նշանակվել է «պալատական ​​և զվարճանքի բոլոր շենքերի գլխավոր տեսուչ» (Oberinspektor sämtlicher Hof- und Lustgebäude): Նա Ավստրիայում, Գերմանիայում, Մեծ Մորավիայում նախկինում կառուցված բազմաթիվ պալատների ներքին հարդարանքը վերաձևավորել է բարոկկո ոճով։