cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բոբո Բալդե
Վաղ տարիներ
Բալդեն իր կարիերան սկսել է 1995 թվականին «Մարսել» ակումբում, որտեղ անցկացրել է 2 տարի։ 1997/98 մրցաշրջանում վարձակալվել է «Մյուլուզ» ակումբի կողմից, որտեղ անցկացրել է ընդամենը մեկ մրցաշրջան։ Երբ «Մյուլուզ» ակումբը դուրս մնաց պայքարից՝ Երրորդ Լիգայից, Բալդեն վարձակալվեց «Կան» ակումբի կողմից, որտեղ կարողացավ հասնել մի քանի հաջողությունների։ Բոբոն ակումբում անցկացրեց 29 խաղ և կարողացավ դառնալ 4 գոլի հեղինակ ։ Նա լքեց «Մարսելը»՝ տեղափոխվելով «Տուլուզա» ակումբ, որի հետ 1999/00 մրցաշրջանում կարողացավ պայքարը շարունակել Առաջին Լիգայում։ «Տուլուզայի» կազմում Բոբոն անցկացրեց 52 խաղ՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ ։
«Սելտիկ»
2001 թվականի հուլիսի 21-ին Բալդեն տեղափոխվեց «Սելտիկ» ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ նրան գրեթե հաջողվեց տեղ զբաղեցնել հիմնական կազմում։ Բալդեն ակումբում անկացրեց 232 խաղ և դարձավ 16 գոլի հեղինակ ։
Նրա դեբյուտը «Սելտիկ»-ում կայացավ սեպտեմբերի 8-ին «Դանֆերմլին Ատլետիկ» ակումբի դեմ խաղում, որտեղ խաղն ավարտվեց 3:1 հաշվով հօգուտ «Սելտիկի» ։ 4 խաղ հետո նա տոնեց իր առաջին գոլը։ Դա կատարվեց 2001 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, երբ «Սելտիկը» իր հարկի տակ ընդունեց «Դանդի Յունայթեդ» ակումբին։ Մրցաշրջանի վերջում պարզ դարձավ, որ Բալդեն կարողացել է դառնալ ընդամենը 6 գոլի հեղինակ, որոնցից մեկը՝ Շոտլանդիայի գավաթի առաջնության եզրափակչում, «Ռեյնջերս» ակումբի դեմ խաղում, որտեղ Նիլ Լենոնի փոխանցումից Բալդեն կարողացավ հաղթել երկրորդ հարկում և դառնալ գոլի հեղինակ։ Գոլը խփվել է 50-րդ րոպեին։ Այդ խաղը բարեհաջող չավարտվեց «Սելտիկի» համար. ակումբը պարտվեց 2-3 հաշվով ։
Բոբոն 2002/03 մրցաշրջանում իր առաջին գոլը հեղինակել է 2002 թվականի սեպտեմբերի 1-ին «Լիվինգսթոն» ակումբի դեմ խաղում։ Այդ նույն մրցաշրջանում Բոբոն իր մասնակցությունը ունեցավ առաջնության դերբիում՝ «Սելտիկ» «Ռեյնջերս» հանդիպմանը։ Խաղը ավարտվեց 3:3 հաշվով։ Մրցաշրջանի ավարտին «Սելտիկ» ակումբի երկրպագուների կողմից Բոբոն ընտրվեց տարվա ֆուտբոլիստ. նրա օգտին քվեարկել էր 40 հազար մարդ ։ Իր երախտագիտությունը Բոբոն արտահայտեց՝ շնորհակալություն հայտնելով իր ընկերներին և ակումբի մարզիչ Մարտին Օ Նիլին։ Նաև նա կարողացավ դառնալ ապրիլ ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։ ՈւԵՖԱ-ի առաջնությունում Բալդեն մասնակցեց «Սելտիկի» 13 խաղերից 12-ին։ Այդ նույն մրցաշրջանում թիմը կարողացավ դուրս գալ առաջնության եզրափակիչ, որտեղ նրանք Սևիլիայի դաշտում պետք է խաղային «Պորտու» ակումբի դեմ։ Եզրափակչի 95-րդ րոպեին 2-րդ դեղին քարտի պատճառով Բալդեն լքեց խաղադաշտը ։ Այդ խաղում «Սելտիկը» պարտվեց 2:3 հաշվով, ի դեպ՝ թիմի երկու խփած գնդակների հեղինակը Հենրիխ Լարոսոնն էր։
Նա 2002, 2003 և 2004 թվականներին «Ռեյնջերս» ակումբի, ինչպես նաև «Դանդի» ակումբի երկրպագուների կողմից ենթարկվեց ռասսիստական հարձակումների     ։ 2004 թվականի մարտին «Դենս Պարկ» մարզադաշտում կայացած խաղից հետո «Դանդի» ակումբի երկրպագուն մեղավոր ճանաչվեց ռասսիզմի մեջ։ 2004 թվականի հոկտեմբերին պատվարժան հյուրերի համար նախատեսված օթյակից Բալդեի հասցեին արված ռասսիստական արտահայտություն անելուց հետո մի գործարարի արգելեցին այցելել «Կիլմարնոկ»ի դեմ տնային հանդիպմանը։
Բալդեն իր 2004/05 մրցաշրջանը սկսեց դեղին քարտով և Գավաթի լիգայի 38-րդ րոպեին հեղինակած մեկ գոլով («Ֆալկիրկ» ակումբի դեմ) ։ Խաղը ավարտվեց 8:1 հաշվով՝ ի օգուտ կելտերի։ Առաջին մրցաշրջանը նոր մարզիչ Գորդոն Ստրականի գլխավորությամբ Բոբոյի համար ամենաանհաջողն էր. նա առաջին իսկ խաղում՝ «Լեսթերի» դեմ, ստացավ կարմիր քարտ՝ խախտելով խաղի կանոնները 17-ամյա Ջեյմս Վեսոլովսկիի դեմ պայքարում ։
2005/06 Չեմպիոնների Լիգայի երկրորդ որակավորման փուլի առաջին խաղում՝ սլովակյան «Պետրժալկ» ակումբ դեմ, «Սելտիկը» սեփական դաշտում պարտվեց 0:5 հաաշվով։ Պատասխան խաղում «կելտերը» հաղթեցին 4:0 հաշվով, բայց դուրս մնացին գավաթի համար հետագա պայքարից։ Բալդեն մասնակցել է այդ երկու խաղերին։ Այդ մրցաշրջանում նա ստացել է յոթ դեղին քարտ և դարձել 1 գոլի հեղինակ։ Ինչպես նաև թիմի հետ միասին նվաճել է Լիգայի գավաթը և դարձել է Շոտլանդիայի չեմպիոն։ Ավելի ուշ ստացել է որովայնի վնասվածք։
Ստամոքսի մկանների վերականգնման վիրահատության պատճառով Բալդեն բաց է թողել 2006/07 մրցաշրջանի սկիզբը։ Նա հիմնական կազմ վերադարձել է նոյեմբերին, բայց Նվերների օրը (դեկտեմբերի 26), ստացել է ոտքի կոտրվածք։ Նա վնասվածքը ստացավ «Դանդի» ակումբի դեմ խաղի առաջին խաղակեսին։ Խաղը ավարտվեց 2:2 հաշվով։ Նա մի քանի ամսով նա կազմից դուրս «մղվեց» ։
2007 թվականի հուլիսին, մրցաշրջանի սկսվելուն պես, «Սանդերլենդ»ի նորանշանակ մարզիչը՝ Ռոյ Քինը, հայտարարեց Բալդեի՝ իր ակումբ տեղափոխվելու ցանկության մասին։ Քինը ասաց, որ պատրաստ է ֆուտբոլիստի համար վճարել կես միլիոն ֆունտ։ Բալդեն հրաժարվեց այդպիսի առաջարկից՝ գերադասելով շարունակել կարիերան «Սելտիկ»ում ։
2007 թվականին հիմնական կազմ չընդգրկվելու պատճառով Բոբոյի մոտ ցանկություն առաջացավ լքել ակումբը ։
2007/08 մրցաշրջանում Բալդեն իր առաջին խաղը անցկացրեց 2007 թվականի դեկտեմբերի 26-ին, այսինքն վերջին խաղից կես տարի հետո։ Խաղը ավարտվեց կելտերի հաղթանակով։ Նրանք կարողացան 2:0 հաշվով հաղթել իրենց հիմնական մրցակցին՝ «Դանդիին»։
2008 թվականի մարտի 29-ին կայացած «Ռեյջներս» ակումբի դեմ խաղում Բալդեն պահեստայինների նստարանում էր։ 2008 մրցաշրջանում առաջին անգամ հայտնվեց դաշտում Սուրբ Ծնունդից հետո՝ Աֆրիկայի 2008 թվականի առաջնությունում։ Բայց խաղադաշտ դուրս գալը երկար չտևեց (նա փոխարինում էր որակազրկում ստացած Գերի Կոլդուելային)։ Այդ խաղը Բալդեի համար առաջինն էր։ Սելտիկը հաղթեց «Աբերդինոյին» 1:0 հաշվով։ Բալդեն ճանաչվեց խաղի լավագույն ֆուտբոլիստ, իսկ Յորգոս Սամարասը դարձավ խաղի միակ և հաղթական գոլի հեղինակ ։
2008/09 թվականի մրցաշրջանի սկզբում անցկացված ստուգողական խաղերում Բալդեն դաշտում անցկացրեց «Սաութհեմփթոնի» դեմ խաղի վերջին 13 րոպեն, «Միդլսբրոյի» դեմ խաղում՝ վերջին 30 րոպեն ։ Նա մրցաշրջանում առաջին լիարժեք խաղը անցկացրել է առաջնության երկրորդ՝ «Կարդիֆ Սիթի» ակումբի դեմ հանդիպմանը։ Այդ խաղը թիմերի միջև առաջինն էր վերջին 81 տարիների ընթացքում ։ Նա նաև «Պորտու»ի դեմ ընկերական խաղում անցկացրեց հանդիպման վերջին 22 րոպեները։ Խաղն ավարտվեց 1:0 հաշվով՝ հօգուտ «Սելտիկ»ի ։ Իր կարիերայի ընթացքում Բոբոն կարողացավ նվաճել Շոտլանդիայի չեմպիոնի հինգ տիտղոս, Շոտլանդիայի երեք Լիգայի երկու գավաթներ, ինչպես նաև թիմի հետ միասին կարողացավ հասնել 2003 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի առաջնության եզրափակիչ։
Ամփոփելով իր կարիերան «Սելտիկ»ում՝ նա ասել է. ««Սելտիկ» տեղափոխվելը իմ կարիերայի ամենալուրջ իրադարձությունն է։ Մենք կարողացանք նվաճել ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը, հինգ անգամ կարողացանք դառնալ առաջնության չեմպիոն և մի քանի անգամ կարողացանք հաղթել Շոտլանդիայի պրեմիեր լիգան։ Հրաշալի խաղեր եմ ունեցել ակումբում։ Խաղալով նման ֆանտաստիկ ակումբում ձեռք եմ բերել մեծ փորձ, որի համար շատ շնորհակալ եմ »:
«Վալանսեն»
2009 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Բալդեն տեղափոխվեց ֆրանսիական «Վալանսեն» ֆուտբոլային ակումբ ։ Իր առաջին գոլը հեղինակեց «Ռեն» ակումբի դեմ խաղում։ Այդ խաղում թիմը կարողացավ հաղթել 3:0 հաշվով։
«Արլ Ավինոն»
2001 թվականի հունվարի 11-ին Բալդեն խզեց «Վալանսեն»ի հետ պայմանագիրը և տեղափոխվեց «Արլ Ավինոն»։ Թիմը հանդես էր գալիս Ֆրանսիայի առաջին լիգայում։ «Արլ»ում անցկացրած 2 մրցաշրջանների ընթացքում հասցրեց խաղալ 40 խաղ, իսկ 2012 թվականի ամռանը ավարտեց կարիերան։
Ազգային հավաքականում
Բալդեն հրավիրվեց մասնակցելու 2002 թվականի Աֆրիկայի առաջնությանը։ Նա մասնակցություն ունեցավ նաև 2004 թվականի Աֆրիկայի գավաթին, որտեղ Գվինեայի ազգային հավաքականը 1/4 եզրափակչում պարտվեց Մալիի ընտրանուն։ Բոբոն Ազգային հավաքականի հետ մասնակցել է 2006 թվականի աշխարհի առաջնությանը։
Ձեռքբերումներ
Թիմային Անձնական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գվինեացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Յուժնոե (գյուղ, Լենինյան շրջան)
Յուժնոե (Южне, Cağa Secevut), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Լենինյան շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սեյտջեուտ։
2001 թվականի տվյալներով Յուժնոե գյուղում բնակվում էր 120 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Լենինյան շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ավշարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արարատի մարզի Ավշար գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 12 հուշարձան (7 միավոր)։
|}
Բենտոն շրջան (Օրեգոն)
Բենտոն շրջան (Benton County), ԱՄՆ Օրեգոն նահանգի 36 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.751 կմ² է, բնակչությունը՝ 85.579 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քորվալիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1847 թ.։
Կատեգորիա:Օրեգոնի շրջաններ
Նիկոլայ Միսյուկ
Նիկոլայ Սեմյոնովիչ Միսյուկ (Мікалай Сямёнавіч Місюк, ), բելառուս խորհրդային պրոֆեսոր, բժշկական գիտությունների դոկտոր, դոցենտ, վաստակավոր նյարդաբան և նյարդավիրաբույժ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Հիմնական մասնագիտությունը՝ բժիշկ-նյարդաբան։ Այդ մասնագիտությամբ աշխատանքային փորձը 12,5 տարի է։
Կենսագրություն
1943 թվականի փետրվարից մինչև 1945 թվականի մարտը նա ծառայել է ծովային հետևակի բրիգադում և Կարմիր դրոշի շքանշանակիր Հյուսիսային նավատորմի հոսպիտալներում, որտեղ աշխատել է որպես 254-րդ ծովային հրաձգային բրիգադի գումարտակի բժիշկ, այնուհետև Սրեդնի և Ռիբաչի թերակղզիների դաշտային շարժական 2215 հոսպիտալում։ Նա կատարել է վիրաբուժական բաժանմունքի բժշկասանիտարական դասակի և օրդինատուրայի հրամանատարի պարտականությունները, ինչպես նաև եղել է Արևմտյան և Բելառուսական 2-րդ ճակատների հոսպիտալի պետ։ Ռազմական գործողություններին մասնակցելու համար Նիկոլայ Սեմյոնովիչին շնորհվել են ռազմական պարգևներ ։
1945 թվականին Միսյուկն ընդունվել է Լենինգրադի ռազմածովային բժշկական ակադեմիային առընթեր նյարդավիրաբուժության ադյունկտուրա, որն ավարտել է 1948 թվականին։ Նույն թվականին նա պաշտպանել է «Զարկերակային հիպերտոնիայի բուժման մասին» թեմայով թեզը և ստացել բժշկական գիտությունների թեկնածուի կոչում։ 1948 թվականին զորացրվել է և ընդունվել Լենինգրադի Լենինի շքանշանակիր Ս. Մ. Կիրովի անվան բժիշկների կատարելագործման պետական ինստիտուտի նյարդային հիվանդությունների բաժանմունք որպես ասիստենտ։ 1953 թվականին ընտրվել է այս ամբիոնի դոցենտի պաշտոնում և նշանակվել նյարդային հիվանդությունների կլինիկայի ղեկավար։ 1954 թվականի սկզբին նրան շնորհվել է դոցենտի գիտական կոչում ։
1956-1960 թվականներին՝ դոցենտ, Արխանգելսկի բժշկական ինստիտուտի նյարդային հիվանդությունների ամբիոնի վարիչ։ Նյարդային հիվանդությունների բաժանմունքում աշխատանքի տարիների ընթացքում նա անընդհատ կատարելագործել է իր որակավորումը, մասնակցել նյարդաբանների տարբեր համաժողովների և նիստերի։ Նրա որոշ գիտական աշխատություններ տպագրվել են «Նյարդավիրաբուժության հարցեր», «Ս. Ս. Կորսակովի անվան նյարդաբանության և հոգեբուժության հանդես», «Բժշկական գործ» ամսագրերում ։
1960-1989 թվականներին գլխավորել է Մինսկի պետական բժշկական ինստիտուտի նյարդային հիվանդությունների ամբիոնը (այժմ՝ Բելառուսի պետական բժշկական համալսարանի նյարդային և նյարդավիրաբուժական հիվանդությունների ամբիոն)։ 1969 թվականին ընտրվել է ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։ 1980-ական թվականներին Նիկոլայ Միսյուկը ԽՍՀՄ-ում համարվում էր բժշկական կիբեռնետիկայի, կլինիկական նյարդաբանության մեջ տեղեկատվական տեսությունների կիրառական ասպեկտների մշակման ու ներդրման գործի և էլեկտրոնային հաշվողական տեխնոլոգիաների հիման վրա պատկերների ճանաչման ոլորտի խոշոր մասնագետ ։
Աշխատություններ
Միսյուկը հեղինակ է շուրջ 250 աշխատության, այդ թվում՝ 38 մենագրության և ուսումնական ձեռնարկի, գիտական աշխատությունների 20 ժողովածուի ։ Նա բժշկական գրականության թարգմանություններ է կատարել անգլերենից։ 1986 թվականին լույս է տեսել Ն. Ս. Միսյուկի «Գիշերային կանչ» վիպակը՝ նյարդային հիվանդությունների ամբիոնի բժիշկների, աշխատակիցների կյանքի ու աշխատանքի մասին ։
1977-1986 թվականներին Միսյուկը գլխավորել է Բելառուսական ԽՍՀ շախմատի ֆեդերացիան։ Այդ ընթացքում նրա մասնակցությամբ Մինսկում կառուցվել է շախմատի և շաշկու պալատը, հիմնվել է «Շախմատը, շաշկին ԲԽՍՀ-ում» հրատարակությունը ։ 1989 թվականին նա մտադիր էր առաջադրվելու ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավորի թեկնածու, բայց անհաջող (նրան չէին գրանցել) ։
Ամուսնացած է եղել Եվգենյա Միխայլովնա Միսյուկի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու զավակ. որդին՝ Նիկոլայը, ծնվել է 1948 թվականին, դուստրը՝ Օլգան, 1955 թվականին։ Հետագայում երկուսն էլ դարձել են բժշկական գիտությունների թեկնածուներ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ս.Մ. Կիրովի անվան ռազմաբժշկական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Ժաննա դ՛Արկի աշտարակ
«Աշտարակ Ժաննա դ՛Արկ» (ֆր. Tour Jeanne-d'Arc), նախկին անվանում Grosse Tour, պատմական հուշարձան ֆրանսիական Ռուան քաղաքի կենտրոնում։ 1204 թվականից սկսած այս դոնժոնը համարվում էր Ֆիլիպ II Օգոստոսի կողմից կառուցված Ռուանյան ամրոցի գլխավոր աշտարակը։ Ներկայումս այս մեծ կառույցը հանդիսանում է հին ամրոցի կառույցներից միակ պահպանվածը, որոնք աստիճանաբար քանդվում էին 1591 թվականին սկսված կրոնական պատերազմների ընթացքում։
Պատմություն
Չնայած լեգենդին, Օռլեանի կույսին գերության էին վերցրել Tour de la Pucelle (Կույսերի աշտարակում), որն այժմ ավերված է, սակայն աշտարակի հիմքը երևում է ժաննա դ′Արկ փողոցի հարևան փողոցի 102 տանից (rue Jeanne-d’Arc), այդ մասին վկայում է սև մարմարե հուշատախտակը։
Նկարագրություն
Այս վիթխարի աշտարակը կառուցված է տեղական կրաքարից, պատերին ունի փոքր և նեղ անցքեր։
Կոնաձև տանիքը կառուցվել է 1866-1874 թվականներին ճարտարապետ Դեմարի գլխավորությամբ ընթացած աշտարակի վերականգնողական աշխատանքների ընթացքում՝ համաձայնեցնելով Վիոլե-լը-Դյուկի հետ։
Երկորոդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գերմանական զորքերը շրջապատել են աշտարակը և այն դարձրել բունկեր։ Աշտարակի մեծ մասն այդ շրջանում բետոնապատվել է։
XX դարի կեսերին դոնժոնը ստացավ «աշտարակ ժաննա դ′Արկ» անվանումը, այնտեղ բացեցին Ռուանյան ամրոցի թանգարան, որը հասանելի էր լայն հսարակության համար։ Նրա հավաքածուում ներկայացված է Շառլ-Անրի Միշելի՝ «ժաննա դ′Արկի վերջին հաղորդությունը» նկարը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի աշտարակներ Կատեգորիա:1200-ականների հիմնադրումներ
Քոշք (Սղերդի գավառ)
Քոշք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժան Ալո
Ժան Ալո (Jean Alaux, ), ֆրանսիացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆրանսիայի հարավարևմտյան Բորդո խոշոր նավահանգստային քաղաքում՝ կերպարվեստի հետ սերտ կապ ունեցող ընտանիքում։ Նկարիչներ են եղել Ժանի հայրն ու նրա երկու եղբայրները, և նրանցից մեկը բավական համբավ է ձեռք բերել որպես վիմագիր և փորագրիչ։ Շարունակելով ընտանեկան ավանդույթը՝ Ժան Ալոն նախ ընդունվել է Բորդոյի Գեղարվեստի դպրոց, որտեղ սովորել է Պիեռ Լակուրի մոտ, այնուհետև սովորել է Փարիզի Գեղարվեստի դպրոց՝ Պիեռ Նարսիս Գերենի արվեստանոցում, որտեղ նրա դասընկերն է եղել նկարիչ Օրաս Վերնեն։
1814 թվականին Ժան Ալոն արժանացել է II աստիճանի Հռոմեական մրցանակի, իսկ 1815 թվականին՝ I աստիճանի Հռոմեական մրցանակի՝ «Բրիսեիդան սգում է Պատրոկլեսի մարմնի վրա Աքիլլեսի վրանում» թեմայով նկարի համար ։ Մրցանակի կանոնների համաձայն՝ Ալոն՝ որպես դրա դափնեկիր, պետական ​​ծախսերով մեկնել է Հռոմ, որտեղ չորս տարի ապրել է Վիլլա Մեդիչիիում և ընկերացել Էնգրի հետ։ Այս բարեկամության ստեղծագործական արդյունքներն էին Էնգրի հեղինակած՝ Ալոյի երկու դիմանկարները և Ալոյի «Էնգրի արվեստանոցը» նկարը։
Ալոն հայտնի էր որպես պատմական և առասպելական թեմաներով նկարների հեղինակ, և այս կարգավիճակում նա վայելում էր իր ֆրանսիացի ժամանակակիցների շարքում ամենալայն ճանաչումը քաղաքական ռեժիմի բոլոր փոփոխությունների ընթացքում։ Նապոլեոնի օրոք նա շահել է Հռոմի մրցանակը։ Ռեակցիայի ժամանակ՝ 1824 թվականին, Ալոն ստացել է Փարիզյան սալոնի 1-ին աստիճանի շքանշան, իսկ 1828 թվականին պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանով։ Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո նա դարձել է թագավոր Լուի Ֆիլիպի սիրելի նկարիչը և նրա պատվերով աշխատել է Վերսալում։ Երկրորդ կայսրության օրոք Նապոլեոն III-ը նկարչին վստահել է նկարազարդել Լյուքսեմբուրգյան պալատի մեծ գմբեթը և վերականգնել նկարները Ֆոնտենբլոյի ապարանքում։
1848 թվականին Ալոն ստացել է Պատվո լեգեոնի հաջորդ՝ սպայի աստիճանը, 1847-1852 թվականներին ղեկավարել է Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիան, իսկ 1851 թվականին ընտրվել է Փարիզի Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ՝ պատիվ, որին քչերն էին արժանանում։
Ժան Ալոն ամուսնացած էր նկարչուհի Ֆանի Ալոյի (օրիորդական ազգանունը՝ Լեժե) հետ, որի առաջին ամուսինը եղել էր Ժան Ալոյի վաղ մահացած ընկերը՝ Լուի Վինսենթ Լեոն Պալյերը։ Նրանց ժառանգներից ոմանք նույնպես դարձել են արվեստագետներ, ինչպիսիք են Գյուստավ Ալոն (1887-1965) և Ժան-Պիեռ Ալոն (1925-2020)։
Ժան Ալոն մահացել է 1864 թվականին Փարիզում և թաղվել Մոնմարտրի գերեզմանատանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:19-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Տղամարդիկ Կատեգորիա:Գեղանկարչություն Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում մահացածներ
Արալեզի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։
|}
Սամեդ Բեհրանգի
Սամեդ Բեհրանգի, պարսիկ մանկագիր, սոցիալիստ։ Ճանաչում է ձեռք բերել ի շնորհիվ իր մանկական Փոքրիկ սև ձկնիկը գրքի (ماهی سیاه کوچولو): Գիրքը հայերենի են թարգմանել Էդուարդ Հախվերդյանը և Արամազդ Ստեփանյանը:
1957 թվականից դասավանդել է գյուղական դպրոցում։ Բացի գրական ստեղծագործություններից գրել է նաև դասախոսական հոդվածներ և էսսեներ, հավաքել է ադրբեջանական ազգային ստեղծագործություններ։ Ժողովրդական բանահյուսությունը սերտելու հարցում նրան օգնել է իր ընկերը՝ Բեհրուզ Դեհնագինը, ով նրա մահից հետո օգնել է հրատարակել աշխատանքների շարքը։ Ահմեդ Շամլուի, Ֆորուգ Ֆարօհզադի և Մեհդի Ախավան-Սալեսի վեպերը թարգմանել է ադրբեջաներեն։
Բեհրանգիի մանկական հեքիաթներում խոսվում է աղքատության և անարդարության մասին, շահական Իրանում դրանք հրատարակելը արգելված էր։
Խեղդվել է Արաքս գետում լողալիս։ Նրա մահվան մեջ մեղադրվում էր շահական ռեժիմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի գրողներ Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իրանցի լրագրողներ Կատեգորիա:Իրանցի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Թավրիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Հարություն Սոլովյան
Հարություն Հովակիմի Սոլովյան (Ակի-մի) (1891, Աստրախան - 1937), Անդրկովկասում և Ռուսաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման մասնակից, Կոմունիստական կուսակցության անդամ (1907)։
Սովորել է Վենետիկի Մխիթարյան վարժարանում (1904-1906), Մոսկվայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում (1913-1914), ավարտել է Բեռլինի համալսարանի քիմիական ֆակուլտետը, ստացել դոկտորի աստիճան (1931)։ Եղել է հնչակյան կուսակցության Թիֆլիսի կազմակերպության տեխնիկայի քարտուղարը։ 1907 թվականին ընդունվել է ՌՍԴ(բ)կ Թիֆլիսի կազմակերպության շարքերը։ 1910-1913 թվականներին եղել է ՌՍԴ(բ)կ Թիֆլիսի Կոմիտեի անդամ։ 1914 թվականին Մոսկվայում ձերբակալվել և արտաքսվել է Թիֆլիս, որտեղ ընտրվել է բոլշևիկյան գրական բյուրոյի անդամ, մասնակցել «Կավկազսկի ռաբոչի» («Кавказский рабочий») թերթի հրատարակմանը։ 1917-1919 թվականներին եղել է Մոսկվայի հացթուխների արհմիության վարչության քարտուղարը, մասնակցել կուսակցական բջիջներ ստեղծելու աշխատանքներին։ Հոկտեմբերյան հեղափոխության օրերին, որպես Մոսկվայի Բուտիրյան շրջանի ռազմահեղափոխական կոմիտեի անդամ, մասնակցել է Կարմիր գվարդիայի կազմավորմանը, նշանակվել ջոկատի պետ։ 1918 թվականին՝ Մոսկվայի սովետի անդամ, «Իզվեստիա» («Известия») թերթի բաժնի վարիչ։ 1919 թվականի սեպտեմբերից ընդհատակյա աշխատանք է կատարել Թիֆլիսում, ընտրվել կուսակցության քաղկոմի բյուրոյի անդամ։ 1920 թվականին վերստին ձերբակալվել և արտաքսվել է։ Նույն թվականի մայիս-հոկտեմբերին կուսակցական ղեկավար աշխատանք է տարել Վլադիկավկազում (Օրջոնիկիձե)։ 1920 թվականի հոկտեմբերից 1921 թվականի հունիսը Սոլովյանը միջազգային արհմիության պրեսբյուրոյի ղեկավարն էր, 1923 թվականից՝ Անդրկովկասյան կոմունիստական համալսարանի (ЗКУ) ուսումնական մասի պրոռեկտորը։ Եղել է Վրաստանի կոմկուսի ԿՎՀ-ի անդամ (1921-1922), Անդրֆեդերացիայի ԿՎՀ-ի նախագահության անդամ ու պատասխանատու քարտուղար (1922-1923)։ 1931 թվականից աշխատել է Մոսկվայի գիտահետազոտական ինստիտուտներից մեկում։
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Վիրիպաևո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)
Վիրիպաևո (Вырыпаево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Լիիվա (գյուղ, Կիհելկոննա շրջան)
Լիիվա (Liiva), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կուրտիզանուհի
Կուրտիզանուհի (courtisane, cortigiana, ի սկզբանե «պալատական»), թեթև վարքի տեր կին, թեթևաբարո, որը երևում է բարձր հասարակությունում, վարում է բարձրաշխարհիկ կյանք և գտնվում է հարուստ ու ազդեցիկ սիրեկանների հոգածության ներքո ։
Եզրույթ
Մինչ անտիկ շրջանն ընդունված է օգտագործել «հետերա» եզրույթը։ Նաև պետք է տարբերել կուրտիզանուհիներին սիրուհիներից և թագավորական ֆավորիտուհիներից։ Դասական են համարվում 15-16-րդ դարերի վենետիկյան և հռոմեական կուրտիզանուհիները։ Երկրորդ ալիքը սկսվում է 19-րդ դարում, որը հռչակավոր է չքնաղ «կիսալույսի տիկիններով», որոնք սովորաբար աշխատում էին նաև որպես դերասանուհիներ կամ երգչուհիներ։
«Կուրտիզանուհի» եզրույթը շատ հաճախ օգտագործվում էր որևէ հզոր տիկնոջ վարկանիշը գցելու համար, ուստի հնարավոր է ոչ բոլորը, որոնց ժամանակակիցներն այդպես էին անվանում, այդպիսին էին։
Կուրտիզանուհիները բաժանվում էին երկու հիմնական կատեգորիայի. այսպես կոչված «ազնիվ» կուրտիզանուհիներ (cortigiane «oneste») և ստորին դասի կուրտիզանուհիներ (cortigiane «di lume»)։ Երկրորդ կատեգորիայի կուրտիզանուհիները մի փոքր ավելի բարձր էին գնահատվում սովորական փողոցային մարմնավաճառներից, երբ առաջին կատեգորիայի կուրտիզանուհիները հաճախ թագավորական ֆավորիտուհիներին հավասար շրջապատված էին լինում ռոմանտիկ լուսապսակով։
«Ազնիվ կուրտիզանուհիների» հիմնական բնութագիրն այն է, որ նրանք գտնվում էին մեկ կամ մի քանի հարուստ հովանավորների հոգածության ներքո, որպես օրենք՝ բարձր հասարակությունից։ «Ազնիվ» կուրտիզանուհին ուներ որոշակի անկախություն, և ուներ ազատ տեղաշարժի իրավունք։ Նրան սովորեցնում էին լավ վարվելակարգի կանոններ, կարողանում էր սեղանի շուրջ խոսակցություն վարել, իսկ երբեմն բարձր մշակույթի և գրականագիտական տաղանդի կրողն էր ։
Որոշ դեպքերում կուրտիզանուհիները ծագում էին բարձր խավից և նույնիսկ ամուսնացած էին, բայց նրանց ամուսիններն ավելի ցածր սոցիալական դիրքում էին, В неքան իրենց հովանավորները։ Ոչ բոլոր կուրտիզանուհիներն էին սեքսով զբաղվում իրենց հովանավորների հետ։ Հայտնի են դեպքեր, երբ հովանավորները «բարձրաշխարհիկ կյանք» դուրս գալու համար ունենում էին աղջիկներ և վերցնում էին նրանց հյուրասիրությունների գնալիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կուրտիզանուհիներ Կատեգորիա:Մարմնավաճառության տեսակներ
Խորհրդա-կանադական հարաբերություններ
Խորհրդա-կանադական հարաբերություններ, պատմական դիվանագիտական հարաբերությունները Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության (ԽՍՀՄ) և Կանադայի (ԱՄՆ) միջև։
Դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես վերականգնվեցին 1942 թվականի հունիսին (հյուպատոսական հարաբերությունների հաստատման համաձայնագիր՝ 1942 թվականի փետրվարին)։ 1944 թվականին կնքվել է ԽՍՀՄ-ին ռազմական մատակարարումների սկզբունքների վերաբերյալ համաձայնագիր։ Ետպատերազմյան տարիներին երկրները մասնակցել են «սառը պատերազմի» սանձազերծմանը։
1950-ական թվականների կեսին հարաբերությունները բարելավվեցին։ Ստորագրվեցին առևտրական (1956-1976), ատոմային էներգիայի խաղաղ օգտագործման (1964), օդային հաղորդակցության (1966), գիտության և տեխնիկայի նվաճումները արդյունաբերության մեջ ներդնելու (1971), տարբեր բնագավառներում փոխանակման և համագործակցության (1971), մարզական համագործակցության (1978) և այլ համաձայնագրեր, 1980—81 թվականների գիտական, կրթական և մշակութային համագործակցության և փոխանակումների ծրագրեր (1979)։
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Կանադայի երկկողմ հարաբերություններ
Սևերո-Ենիսեյսկի
Սևերո-Ենիսեյսկի (Северо-Енисейский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Սևերո-Ենիսեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6861 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Սևերո-Ենիսեյսկի շրջանի բնակավայրեր
Ամին Տաբատաբաի
Մոհամմադ Ամին Տաբատաբաի, իրանցի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2018)։
Կենսագրություն
Ամին Տաբատաբաին ծնվել է 2001 թվականին, Թեհրանում։ 2015 թվականին ստացել է միջազգային վարպետի կոչում ։ 2018 թվականին Մոսկվայում անցկացվող Աերոֆլոտ օփեն ամենամյա շախմատային փառատոնի ընթացքւմ լրացրել է գրոսմայստերի նորմը  ։ Նույն թվականի դեկտեմբերին մասնակցել է Ասիայի շախմատի առաջնությանը, 9 հնարավորից վաստակել 6,5 միավոր, զբաղեցրել երկրորդ տեղը և ձեռք բերել 2019 թվականի Շախմատի աշխարհի գավաթի ուղեգի  ։
Իրանցի շախմատիստը մասնակցում է 2021 թվականի Շախմատի աշխարհի գավաթի մրցաշարին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Շչյոլկինո
Շչյոլկինո (Щолкіне, Şçolkino), քաղաք Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Լենինյան շրջանում։ Հիմնադրվել է 1978 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Շչյոլկինո քաղաքում բնակվում էր 11 194 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34,2 կմ²։
Վերոնիկա Ցեպկալո
Կենսագրություն
Ծնվել է սեպտեմբերի 7-ին Մոգիլևում։ Մայրը Եվգենյա Շեստերիկովան էր, քույրը՝ Նատալյա Լեոնյուկը։ Պապը՝ Պյոտր Շեստերիկովը, գրող էր, վիպակների և պատմվածքների հեղինակ, որի պատվին կոչվել է Մոգիլևի փողոցներից մեկը։
1998 թվականին ավարտել է Բելառուսի պետական ​​համալսարանի «Միջազգային հարաբերություններ» ֆակուլտետը։ 2004-2006 թվականներին սովորել է ԲՊՏՀ կառավարման ֆակուլտետում և բիզնեսի բարձրագույն դպրոցում։ 2008 թվականին ուսանել է Հայդերաբադի (Հնդկաստան) փոքր և միջին ձեռնարկությունների ազգային ինստիտուտում։
Աշխատել է որպես Microsoft-ի բիզնեսի զարգացման գծով մենեջեր․ պատասխանատու էր ԱՊՀ 12 երկրներում աշխատանքի համար։
Քաղաքական գործունեություն
Երբ Վերոնիկա Ցելկալոյի ամուսինը հայտարարել է Բելառուսի Հանրապետության նախագահի ընտրություններին մասնակցելու մասին, Վերոնիկան նրան ուղեկցել է ճանապարհորդությունների ժամանակ և ամեն կերպ աջակցել։ 2020 թվականի հուլիսի 14-ին Վալերիան մերժել է երկրի նախագահի թեկնածուների գրանցումը։ Դրանից կարճ ժամանակ անց տեղի է ունեցել այլընտրանքային թեկնածուների շտաբների միավորում՝ Սվետլանա Տիխանովսկայայի, Վալերի Ցեպկալոյի և Վիկտոր Բաբարիկոյի։ Շտաբների միավորման պահից Վերոնիկան իր ամուսնու թիմը ներկայացրել է Սվետլանա Տիխանովսկայի քարոզչական պիկետներում, մինչդեռ Վալերին երեխաների հետ ստիպված էր լքել երկիրը ։ Բացի այդ, ամբողջ քարոզարշավի ընթացքում Վերոնիկան ենթարկվել է ճնշման իշխանությունների կողմից՝ դպրոցներից տեղեկություններ հավաքելու համար, որտեղ սովորում են երեխաները, մինչև Վալերի դեմ ցուցմունք տալու կանչելը կառչել է Վերոնիկայի քրոջից՝ Նատալյա Լեոնյուկից ։
2020 թվականի հուլիսի 30-ին Մինսկում կայացած հանրահավաքի ժամանակ Վերոնիկան իր ելույթում պատմել է իր ընտանիքի անձնական ողբերգության մասին՝ նրա մոր դեմ քրեական գործի կեղծումը, որն այդ պահին արդեն ծանր վիճակում էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սախարովի անվան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Բելառուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կանայք քաղաքականությունում Կատեգորիա:Բելառուսի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Գիլգամեշ արքա
Գիլգամեշ (, ոչ թե , Gilgameš, բնօրինակը` Bilgamesh- թարգմանաբար` «Նախահայրը երիտասարդ է» (Bil.ga «նախահայր», «տարեց»  և Mes/Mesh3 «երիտասարդ տղա»  )), ըստ շումերական արքայացանկի, Ուրուկ քաղաքի 5-րդ արքա։ Հաջորդել է Դումուզ արքային և թագավորել մ.թ.ա. 2652-ից մինչև 2602 թ.։ Գիլգամեշը Լուգալբանդա արքայի և Նինսուն դիցուհու որդին էր։ Նա նկարագրվում է որպես մեկ երրորդով մարդ, իսկ երկու երրորդով աստված։
Գիլգամեշը հայտնի է հատկապես Գիլգամեշիի էպոսից։ Այս էպոսը կազմված է առասպելական հերոսապատումներից, որոնցում գլխավոր դերակատարն է Գիլգամեշը։ Այս պատմությունները դարեր շարունակ փոխանցվել են բանավոր կերպով, իսկ հետագայում գրի են առնվել սեպագրերով։ Այս էպոսի վերջնական տարբերակը հավանաբար ստեղծվել է մ.թ.ա. 12-րդ դարում։
Էպոսի 11-րդ վահանակը պատմում է Գիլգամեշի դեպի հյուսիս՝ աստվածների երկիր ճանապարհորդության մասին։ Այդ երկիրը լեռնային է (Մինչդեռ Շումերը և հարակից երկրները դաշտավայր են) և գտնվում է Եփրատ գետի ափին։ Ժամանակին այդ երկրում է փրկվել Ութնապիշտի անունով մարդը, ում տապանը հասել էր Նացիր կոչված լեռան մոտ։ Որոշ մեկնաբաններ համարում են, որ խոսքը Հայկական լեռնաշխարհի մասին է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրուկի արքաներ Կատեգորիա:Շումերական գրականություն
Քլակամաս շրջան (Օրեգոն)
Քլակամաս շրջան (Clackamas County), ԱՄՆ Օրեգոն նահանգի 36 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.838 կմ² է, բնակչությունը՝ 375.992 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Օրեգոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1843 թվականը։
Կատեգորիա:Օրեգոնի շրջաններ
Գառնիկ Սեյրանյան
Գառնիկ Սեյրանյան, հայ թատերագետ, բեմադրող ռեժիսոր։ 1997 թվականից անդամակցում է Հայաստանի թատերական գործիչների միությանը։
Կենսագրություն
Գառնիկ Սեյրանյանը ծնվել է 1959 թվականի օգոստոսի 31-ին, Երևանում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Երևանի Գայի անվան թիվ 129 դպրոցում։ 1977-1982 թվականներին սովորել է Էջմիածնի ակումբագրադարանային տեխնիկումի ռեժիսորական բաժնում։ 1978-1980 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։
1984-1989 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսուրայի բաժինը՝ ավարտելով Երվանդ Ղազանչյանի արվեստանոցը։ Աշխատել է հեռուստատեսության մանկական և երաժշտական խմբագրություններում։ Հեռուստաթատրոնում բեմադրել է Լուիջի Պիրանդելլոյի «Արտոնագիր» տրագիկոմեդիան, այնուհետ՝ Հովիկ Վարդումյանի «Անծանոթը» դրաման։ Ռադիոթատրոնում բեմադրել է Մուշեղ Իշխանի «Մեռնիլը որքան դժվար է» դրաման և Ջեյմս Բարրիի «Փիթեր Փեն» մանկական ներկայացումը։
Մոտ տասը տարի ղեկավարել է «Մետրո» թատրոնի «Նախաբեմ» թատերական ստուդիան։ 1994 թվականին աշխատել է «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում՝ որպես թատրոն առարկայի ուսուցիչ։ 1996-1999 թվականներին Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում դասավանդել է դերասանի վարպետություն առարկան։ 2001 թվականին եղել է «Նռան հատիկ» մանկապատանեկական թատերական փառատոնի հիմնադիր-նախագահ, որին մասնակցել են նաև սփյուռքից ժամանած թատերախմբեր։
Հեղինակել և բեմադրել է 4 մենաներկայացում՝ «Աշխարհի գերին», «Երկյուղած լռություն», «Աշխարհը վերջանում է իմ մեջ» և «Ժամանակի վարագույրը»։ Բոլոր այս ներկայացումները մասնակցել են «Արմմոնո» միջազգային թատերական փառատոնին։
2005-2016 թվականներին աշխատել է Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում՝ որպես բեմադրող ռեժիսոր։ Այնտեղ բեմադրել է Ֆրենսիս Վեբերի «Հյուրանոց երկուսի համար», Պալ Բեկեշի «Դուռը», Վիլյամ Սարոյանի «Հերսոտած մի գնա», «Քո կյանքի ժամերը» , Ալեքսանդր Գալինի «Չեխական լուսանկար», «Ձախորդ Փանոսի կտակը» և այլ ներկայացումներ։ 2016 թվականին Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում բեմադրել է «Մոռացված նոր տարին» ամանորյա ներկայացումը։
2008-2010 թվականներին Սիրիայի «Համազգային» կրթամշակութային միության կողմից հրավիրվել է Հալեպի «Զավարյան» թատերախումբ, որտեղ բեմադրել է Ժակ Հակոբյանի «Կռունկը կկանչէ» և Սամվել Խալաթյանի «Գիսաստղ Նազարը» պիեսները։ 2016-2017 թվականներին աշխատել է ԳԱԿ «Մետրո» թատրոնում՝ որպես գեղարվեստական ղեկավար։
2018 թվականին Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոնում բեմադրել է «Զմրուխտե քաղաքի հրաշագործը» մանկական երաժշտական ներկայացումը, իսկ 2019 թվականին Երևանի պետական կամերիային թատրոնում բեմադրել է «Մանկության երկու դոլար» մենաներկայացումը։
Դասակ
Դասակ, ջոկերից, հաշվարկներից կամ անձնակազմերից բաղկացած զինվորական ստորաբաժանում։ Դասակները լինում են հրաձգային, մոտոհրաձգային, հրետանային, կապի, տանկային և այլն։ Սովորաբար մտնում են ավելի խոշոր ստորաբաժանումների՝ հիմնականում վաշտերի մեջ։ Դասակները կարող են անմիջականորեն լինել գումարտակի (դիվիզիոնի) և զորամասերի կազմում։
Կատեգորիա:Ռազմական միավորներ և կազմավորումներ
Միլան Միլանովիչ
Միլան Միլանովիչ (Милан Милановић / Milan Milanović, ), սերբ ֆուտբոլիստ, «Ասկոլի» ակումբի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Միլանովիչը Կոսովոյի «Իբար» ակումբի ֆուտբոլային դպրոցի սան է, խաղացել է նրա մանկական և երիտասարդական կազմերում ։ 15 տարեկանում մեկնել է Բելգրադի «Զեմուն», որտեղ մարզիչ Դրագան Շիպկայի գլխավորությամբ զգալի առաջընթաց է գրանցել՝ առաջին անգամ հանդես գալով պատանեկան հավաքականում ։ Ավելի ուշ մարզվել է «Ցրվենա Զվեզդայում»՝ իր սիրելի ակումբում. մարզումների ժամանակ բասկետբոլ խաղալու լավ հմտություններ է դրսևորել ։
2008 թվին Միլանը տեղափոխվել է Ռուսաստան, որտեղ սկսել է հանդես գալ «Լոկոմոտիվի» երկրորդ կազմում։ Ակումբում հանդես է եկել 6 համարի ներքո, որի տակ խաղացել էր Բրանիսլավ Իվանովիչը․ թիմի մարզիչ Ռաշիդ Ռահիմովն ինքը երիտասարդ Միլանին համեմատել է նույն Իվանովիչի հետ ։ 2009 թվին երկրպագուների վարկածով ճանաչվել է թիմի լավագույն երիտասարդ-ֆուտբոլիստ ։ Չնայած երիտասարդական առաջնությունում ունեցած ջանքերին և հաջողություններին՝ Միլանին այդպես էլ չի հաջողվել խաղալ Ռուսաստանի առաջնությունում, և 2011-ին ակումբը սերբին բաց է թողել թիմից։
Միլանովիչը շուտով տեղափոխվել է «Պալերմո» ՝ ստանալով խաղային 15 համարը։ Պաշտոնական տեղափոխությունը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հուլիսին։ 2011 թվականի օգոստոսին Միլանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Սիենա», որը ֆուտբոլիստի համար «Լոկոմոտիվին» վճարել է 270 հազար եվրո փոխհատուցում։ 2012 թվի հունվարին Միլանովիչը վերադարձել է «Պալերմո»՝ նորամուտը նշելով 2012 թվի մարտի 24-ին Ա խմբի «Ուդինեզեի» դեմ խաղում։ 2012 թվականի ապրիլի 10-ին «Յուվենտուսի» դեմ խաղում վնասվածք է ստացել՝ կոտրելով քիթը ։
2013 թվի հունվարին Միլանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Վիչենցա» ։
2019 թվականի փետրվարին նա մինչև մրցաշրջանի ավարտը միացել է Սերբական Հանրապետության առաջին լիգայի «Ժելեզնիչար Բանյա Լուկա» ակումբին ։
Կարիերան հավաքականում
Բազմիցս ընդգրկվել է պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում, խաղացել է 2009 թվականի Եվրոպայի՝ մինչև 19 տարեկան պատանիների առաջնությունում, որտեղ նվաճել է բրոնզե պարգևներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պալերմոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիչենցայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ասկոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սիենայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռադնիչկի Կրագուևացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տրիգլավ Կրանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պիզայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ցրվենա Զվեզդայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Խրիմյան Հայրիկ կաթողիկոսի դիմանկարը
Պատմություն
1903 թվականի հունիսի 12-ին Ռուսաստանի ցարական կառավարությունը «Ռուսաստանի Հայ-Գրիգորյան եկեղեցու ունեցվածքի կառավարման կենտրոնացման օրենք» անվանումով հրահանգ է հրապարակել։ Օրենքի համաձայն՝ հայ եկեղեցուն և հոգևոր հաստատություններին պատկանող ամբողջ անշարժ գույքն ու կապիտալը անցնում էին պետության տնօրինությանը։ Պետականացված գույքից և դրամական միջոցներից ստացված եկամուտներից բաժին էր հանվելու դրանց իրավատիրոջը՝ հայ հոգևոր հաստատություններին։ Գրող Մաքսիմ Գորկին հունիսի 12-ի օրենքը բնորոշել է «ինքնակալական կառավարության կողմից Հայաստանի եկեղեցական ունեցվածքի թալանի ամենախայտառակ ակտ» ։
Նկարագրություն
Վարդգես Սուրենյանցը պատկերել է Հայոց կաթողիկոսին բազմած իր թիկնաթոռին, այն պահն է երբ կաթողիկոսը ստացել է տխրահռչակ 1903 թվականի հունիսի 12-ի օրենքը հայ եկեղեցու գույքը բռնագրավելու մասին, ինչը նշանակում էր հայ թեմական դպրոցների փակում ։
Վարդգես Սուրենյանցը պատկերել է Խրիմյան Հայրիկին դիմանկարի պլանով, բայց կտավը ըստ իր բովանդակության վերածվել է սյուժետային պատկերի։ Կաթողիկոսի դեմքի անբավականությունը, բռունցք արած ձեռքերը, ինքնագոհ բազկաթոռին հենվելը ցույց են տալիս նրա արհամարհական վերաբերմունքը հրովարտակին ։
Խրիմյան Հայրիկը մանուշակագույն տնային վերնազգեստով է։ Դահլիճում միայն ինքն է։ Սուրենյանցը կաթողիկոսին միայնակ է պատկերել ազատ սենյակում՝ առավել արտահայտիչ դարձնելու համար նրա կերպարը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարդգես Սուրենյանցի նկարներ Կատեգորիա:1906 նկարներ
(6029) Էդիթրանդ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,927187 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7814 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,073 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 977,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,368399 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,27° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1948 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդիթ Վիրտանենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Ալֆրեդ Մեծ
Ալֆրեդ Մեծ (հին անգլերեն՝ Ælfrēd se Grēata; Alfred the Great; շուրջ 849 թ. - 899 թ. հոկտեմբերի 26 կամ 901 թ. հոկտեմբերի 28), Ուեսեքսի թագավոր 871—899/901 թվականներին, առաջինն է պաշտոնական փաստաթղթերում օգտագործել Անգլո-սաքսերի թագավոր տիտղոսը ։
Համառ պայքար է մղել 878 թվականին Անգլիա ներխուժած դանիացիների դեմ՝ 879 թվականին պարտության մատնելով նրանց։ Ըստ կնքված հաշտության պայմանագրի Անգլիան բաժանվեց դանիացիների և Ալֆրեդի միջև։ Արևելյան մասը՝ Նորթամբրիան, Արևելյան և Կենտրոնական Անգլիայի մի մասը անցան դանիացիներն, իսկ Ուեսեքսը և Լոնդոնը՝ Ալֆրեդին։ Երկրի այն մասը (հյուսիս-կենտրոն), որն անցավ դանիացիներին, կոչվեց «Դանիական օրենքի շրջան» (դանլո)։ 879 թվականից հետո Ալֆրեդը պատրաստվելով նոր պատերազմի անց է կացրել բարեփոխումներ ռազմական ոլորտում՝ կառուցել է ռազմական նավատորմ, ամրոցներ Ուեսսեքսի ամբողջ սահմանի երկայնքով, վերափոխել ցամաքային զորքը՝ աշխարհազորի հիման վրա ստեղծելով արհեստավարժ բանակ։
Ալֆրեդ Մեծը ուշադրություն է դարձրել կրթությանը։ Քառասուն տարեկանում սովորել է լատիներենը։ Վերականգնել է քանդված վանքերը և վանական դպրոցները, զբաղվել է դասավանդմամբ և մայրցամաքից հրավիրել կրթված վանականների։ Լայնածավալ աշխատանք է տարել լատիներենից անգլոսաքսոներեն թարգմանություններ անելու համար։ Ալֆրեդի ներդրումը ամբողջ երկրում կրթություն և գրագիտություն տարածման գործի մեջ շատ մեծ նշանակություն ունեցավ անգլիական մշակույթի հետագա զարգացման համար։ Միակ անգլիացի միապետն է, ում տրվել է «Մեծ» մականունը ։
Կյանքի վաղ տարիները
Ալֆրեդը ծնվել է Օքսգորդի կոմսության թագավորական կալվածք Վանաթինգում (այսօր՝ Վանթեյջ) 849 թվականին։ Նա Ուեսեքսի թագավոր Էյթելվուլֆի և նրա առաջին կին Օսբուրգի կրտսեր որդին էր։ Ավագ եղբայրներն էին Էթելբալդը, Էթելբերտը և Էթելրեդը։ Արքունի դաստիարակության շնորհիվ Ալֆրեդը տիրապետում էր մի քանի լեզվի և ծանոթ էր հին մատենագիրների աշխատություններին։ Դեռ մանուկ հասակում նա հոր պատվերով 853 թվականին ուղևորվում է Հռոմ, որտեղ Լևոն IV պապը նրան օծեց որպես Ուեսեքսի ապագա թագավոր։ Հոր հետ Ալֆրեդը ևս մեկ անգամ այցելեց Հռոմ 855 թվականին, որից հետո որոշ ժամանակ ապրեց Արևմտյան ֆրանկական թագավորության արքա Կարլոս II Ճաղատի արքունիքում։
Մանուկ հասակում Ալֆրեդն աչքի էր ընկնում թույլ առողջությամբ, բայց անկոտրում բնավորությամբ։ Փոքր տարիքից նա իրեն կոփում էր ռազմական վարժություններով ու որսով՝ ձգտելով ետ չմնալ իր ավագ եղբայրներից ու մեծահասակ ռազմիկներից։ Իսկ պատանության տարիներից արդեն մասնակցելով պատերազմներին, նա կռվում էր առաջին շարքերում։ Այդպիսով, շուրջ քսան տարեկանում զինվորականների մոտ նա ուներ փորձառու և հմուտ զորականի համբավ, երբ ստանացավ պետության թագը։
Գահակալման առաջին տարիները
Ալֆրեդը Ուեսեքսում թագավորեց 871 թվականին՝ իր ավագ եղբայր Էթելրեդի մահից հետո։ Նա իր ժամանակի հայրենակիցների մեջ ամենաուսյալ մարդն էր, սակայն գահակալման սկզբում դա իրեն հաջողություն չբերեց. եթե նախկինում նա շահել էր ժողովրդի վստահությունը իր քաջության շնորհիվ, ապա, թագավոր դառնալուց հետո, Ալֆրեդը կորցրեց ժողովրդականությունը։ Նա քիչ էր հարգանք ցույց տալիս վիտենագեմոտի (Անգլիայի պատմության մեջ անգլո-սաքսոնական ժամանակահատվածի ժողովրդական հավաք) անդամների գիտելիքների ու փորձի հանդեպ, քանի որ ձգտում էր անսահմանափակ իշխանության, որի մասին կարդացել էր հռոմեական մատենագիրների մոտ։ Նաև մտածում էր նորամուծությունների մասին, որոնք չէին ընդունում ավագ սերնդի իշխանավորները։ Արքայի ամբարտավանությունը, ժամանակակիցների վկայությամբ, այնքան մեծ էր, որ նա «խնդրարկուներին չէր արժանացնում ընդունելության և ունկնդրության, բարեհաճ չէր թույլ ու խեղճ մարդկանց հանդեպ և նրանց համարում էր ոչնչություն»։ Եվ դրանում սաքսերը տեսնում էին հնուց սահմանված իրենց իրավունքների ու ազատության ոտնահարում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիայի միապետներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր Կատեգորիա:Քրիստոնյա միապետներ Կատեգորիա:Անգլիայում մահացածներ
Մեքսիկայի վարչական բաժանում
Մեքսիկա պետությունը գտնվում է Հյուսիսային Ամերիկայի հարավային մասում։ Վարչականորեն բաժանված է 31 նահանգների, որոնց կազմում է գտնվում նաև մայրաքաղաքային ինքնավարություն ունեցող Մեխիկո դաշնային նահանգը։ Նահանգները իրենց հերթին բաժանվում են համայնքների, որոնց թիվը կախված են տվյալ նահանգի չափսից և բնակչության թվից։
Մեքսիկայի տարածքում գտնվող յուրաքանչյուր նահանգ ունի իր սեփական սահմանադրությունը, օրենսդիր մարմինը, գործադիր մարմինը, ինչպես նաև ամենաբարձր մարմինը՝ արդարադատության դատարանները։ Ամենաբարձր դատարանը Մեխիկո քաղաքի դաշնային շրջանի քաղաքացիական դատարանն է։
Մեքսիկայի կազմում գտնվող ամենախոշոր նահանգը տարածքով և բնակչության թվով Գուանախուատոն է, իսկ տարածքով ամենափոքրը՝ Ագուասկալյենտեսը։ Մեքսիկայի ամենամեծ քաղաքը և մայրաքաղաքը Մեխիկոն է։
Գազ ոսկեզօծ
Գազ ոսկեզօծ, բակլազգիներ ընտանիքի, գազ ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափ թուփ է կամ թփիկ, 40-50 սմ բարձրությամբ, շատ փշոտ է։ Ճյուղերը մազմզուկապատ են և խիտ տերևակալած։ Տերևները երկարավուն-ձվաձև են, մազմզուկապատ զույգ փետրաձև, տերևի առանցքն ավարտվում է փշով։ Ծաղիկները նստադիր են, ոսկեգույն, հավաքված 2-15-ական՝ կազմելով յուրահատուկ ծաղկաբույլեր։ Ունդը կլորավուն է կամ ձվաձև, մեծ մասամբ մեկ սերմ է պարունակում։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, Իրանում և Փոքր Ասիայում։ Հայաստանում հանդիպում է Ախուրյանի վերին հոսանքներում, Տաշիրի, Ստեփանավանի շրջաններում, Արագածում, Սևանի ավազանում, Գեղարդում, Վայքում, Զանգեզուրում, Մեղրիում։ Աճում է միջին և վերին լեռնային գոտիներում, չոր, քարքարոտ և խճապատ թեքությունների վրա։ Շատ փոփոխական տեսակ է։ Տարբեր վայրերում առանձնյակները միմյանցից զգալիորեն տարբերվում են։ Կովկասում և Հայաստանում մեծ տարածություններ է գրավում։ Աչքի է ընկնում արտակարգ չորադիմացկունությամբ։ Թուփը երբեմն բարձիկանման է։ Հողային պայմանների նկատմամբ պահանջկոտ չէ։ Լուսասեր է և շոգադիմացկուն, բայց լավ է աճում նաև ստվերոտ վայրերում։ Ապրում է 40-50 տարի։
Կիրառություն
Չափազանց արժեքավոր խեժատու բույս է։ Խեժն օգտագործվում է տեխնիկայում և բժշկության մեջ։ :
Լիիվա (գյուղ, Մուհու շրջան)
Լիիվա (Liiva), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 178 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Օլսթերի գաղութացում
Օլսթերի գաղութացումը (իռլանդերեն։ Plandáil Uladh; օսթ.–շոտլանդերեն։ Plantin o Ulstèr), Իռլանդիայի մաս կազմող Օլսթերի գաղութացումն էր Մեծ Բրիտանիայի կողմից Հակոբ Ա արքայի գահակալության օրոք։ Գաղութարարների հիմնական մասը ժամանել է Շոտլանդիայից և Անգլիայից։ Մասնավոր փոքր չափերի գաղութացումը կալվածատերերի կողմից սկսվել է 1606 թվականին, իսկ պաշտոնական գաղութացումը՝ 1609 թվականին։
Կատեգորիա:Իռլանդիայի պատմություն
Բարսելոնա ՖԱ
Ֆուտբոլային ակումբ «Բարսելոնա» (Futbol Club Barcelona, Fútbol Club Barcelona), հայտնի է նաև որպես «Բարսա», կատալոնական համանուն քաղաքի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ, Իսպանիայի և աշխարհի տիտղոսավոր ակումբներից մեկն է։ Հիմնադրվել է 1899 թվականին, մի խումբ շվեյցարիական, բրիտանական, իսպանական և կատալոնական խմբից, որը գլխավորում էր Ժոան Գամպերը։ Ներկայումս հանդես է գալիս Իսպանիայի բարձրագույն լիգայում (La Liga), Հատկանշական է նաև այն, որ ակումբը երբեք դուրս չի մնացել Իսպանիայի բարձրագույն լիգայից, բացի Բարսելոնայից այպդիսի արդյունք ունեն նաև Ռեալ Մադրիդը և Ատլետիկ Բիլբաոն։ Ակումբը դարձավ Կատալոնիայի խորհրդանիշերից մեկը, այստեղ է գալիս և այս կարգախոսը՝ Més que un club, որը թարգմանաբար նշանակում է «Ավելին քան ակումբ»։ ՖԱ «Բարսելոնայի» երկրպագուները հայտնի են նաև «կուլես» (culés) անվանմամբ:
«Բարսելոնան», պաշտոնական տիտղոսների քանակով, համարվում է Իսպանիայի ամենատիտղոսավոր ակումբը՝ 74 (25 անգամ Իսպանիայի առաջնության չեմպիոն, 30 անգամ Իսպանիայի գավաթ, 13 անգամ Իսպանիայի Սուպերգավաթ, 3 անգամ նվաճել է Էվա Դուարտեյի (Իսպանիայի սուպերգավաթի նախկին չեմպիոնատը) գավաթը,1 անգամ Կոպա դե Օրո Արգենտինա (նախկինում այդպես են անվանել Իսպանիայի սուպերգավաթը) և 2 անգամ իսպանական լիգայի գավաթը)։
«Բարսենոլայի» հիմնական մարզադաշտն է «Կամպ Նոուն», որն էլ համարվում է Եվրոպայում ամենաշատ հանդիսական ընդունող մարզադաշտ։ 2009 թվականի հունվարի 19-ից ակումբի առաջին թիմը իր մարզումների համար նախատեսված դաշտը փոխեց և վերանվանեց «Սյուդադ Դեպորտիվա Ժոան Գամպեր»։ Նա գտնվում է Սան Խուան Դեսպիում, հիմնական մարզադաշտից մի քանի կիլոմետր դեպի արևմուտք։
«Բարսելոնան» երկար ժամանակ եղել է այն ակումբներից մեկը, որոնք իրենց մարզաշապիկների վրա կրել են տարբեր լոգոտիպներ։ Այնուամենայնիվ սկսած 2005 թվականից «Բարսի» մարզաշապիկների վրա հայտնվեց նաև մեկ այլ՝ TV3 (Կատալոնիայի Հեռուստատեսություն) լոգոտիպ, որը հայտնվեց մարզահամազգեստի ուսերի մասում, բացի դրանից նաև ստեղծվեց Կատալոնիայի փոքր դրոշ, որն էլ իր հերթին տեղակայված էր տաբատի և վերնաշապիկի վրա։ 2006 թվականի հուլիսի 14-ին ակումբը հնգամյա պայմանագիր կնքեց ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի հետ, որի ֆոնդի լոգոն էլ պետք է իր պատվավոր տեղը գտներ ակումբի մարզահագուստի վրա։ 2012 թվականին «կատալոնացինները» 5-ամյա պայմանագիր ստորագրեցին ոչ առևտրային Qatar Foundation ընկերության հետ, որից հետո, մարզաշապիկին գովազելու համար, ակումբը տարեկան ստանալու էր € 30 մլն ։ 2017 թվականից արդեն Բարսելոնայի մարզաշապիկների վրա տեղ գտավ Rakuten ընկերության լոգոտիպը։
2009 թվականին «Բարսելոնան» իր հաշվին մի նոր բացառիկ ռեկորդ է գրանցում, կարողանալով նվաճել բոլոր եվրոպական հնարավոր գավաթները (երեք ազգային գավաթ - Իսպանիայի առաջնություն, Իսպանիայի գավաթ, Իսպանիայի սուպերգավաթ և երեք միջազգային գավաթ - ՈՒԵՖԱ չեմպիոնների լիգա, ՈՒԵՖԱ սուպերգավաթ և Աշխարհի ակումբային գավաթ)։ Բացի դրանցից, «կապտանռնագույները» դարձան պատմության մեջ միակ իսպանական ակումբը, որին հաջողվել է իրականացնել «Ոսկե հետ-տրիկ» (Իսպանիայի չեմպիոն, Իսպանիայի գավաթ, ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգա)։
2013 թվականին «Բարսելոնան» համարվեց աշխարհում ամենաթանկ ակումբը, ի շնորհիվ իր ֆուտբոլիստների տրանսֆերային գների ։ 2014 թվականին «Բարսելոնան» գրավեց աշխարհի ամենահարուստ ակումբների ցանկի երկրորդ պատվավոր հորիզոնականը, իր հաշվին ունենալով ավելի քան 627 մլն եվրո ։
2015 թվականին «Բարսելոնան» կրկին կրկնեց «Ոսկե հետ-տրիկը», և դարձավ իսպանական ֆուտբոլի պատմության մեջ միակ ակումբը, որին հաջողվել է կրկնակի անգամ նվաճել «տրեբլ» ։
Ժոան Գամպերի նախագահության ներքո (1908-1926)
1908 թվականին ակումբի հիմնադիր և նախկին հարձակվող Ժոան (Խոան, Գանս) Գամպերը առաջին անգամ դառնում է ակումբի նախագահ։ Դա տեղի է ունենում, երբ ակումբը կանգնած էր կործանման եզրին. 1905 թվականի Կատալոնիայի առաջնության հաղթանակից հետո ակումբը երեք տարի չկարողացավ նվաճել և ոչ մի գավաթ, և նաև կտրուկ անկում ապրեց նրա ֆինանսական դրությունը։ Այնուհետև Գամպերը ևս հինգ անգամ վերընտրվել է ակումբի նախագահ։ Գամպերի գլխավոր նվաճումներից մեկն այն է եղել, որ նա օգնել է «Բարսային» ձեռք բերել իր սեփական մարզադաշտը։ 1909 թվականի մարտի 14-ին թիմը «տեղափոխվեց» Carrer Indústria մարզադաշտ, որը կարող է տեղավորել 8000 հանդիսական։
Նաև Գամպերը սկսեց աշխատել ակումբի անդամների թվի ավելացման վրա, և արդեն 1922 թվականին նրանց թիվը հասավ 10.000-ի։ Նույն 1922 թվականին թիմը նորից փոխեց իր տնային խաղադաշտը, այս անգամ արդեն տեղափոխվեցին Կամպ դե Լես Կորտս (կամ պարզապես Լես Կորտս) մարզադաշտ; այդ մարզադաշտի սկզբնական տեղավորությունը հավասար եղավ 22 000-ի, իսկ ավելի ուշ դրանց թիվը բարձրացավ և հասավ 60 000-ի։
1912 թվականին Գամպերը ակումբ հրավիրեց ֆիլիպա-իսպանական հարձակվող Պաուլինո Ալկանտարային, ով այս ակումբում անցկացրեց իր կարիերայի 13 տարիները (1912-1916, 1918-1927 թթ.), այդ ժամանակահատվածում խփել է 357 գոլ, այդպիսով էլ նա դառնում է ակումբի պատմության լավագույն ռմբարկուն։