cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տրամվայ «Ցանկություն»
Սյուժե
Պոկերի հերթական խաղի ժամանակ Բլանշը ծանոթանում է Սթենլիի մոտ ընկերոջ՝ Հարոլդ «Միտչ» Միտչելի հետ։ Ցնցված Բլանշի գեղեցկությունից ու պարզությունից՝ Միտչն սկսում է սիրահետել նրան։ Ժամադրության ընթացքում Բլանշը նրան պատմում է, որ ինքը նախկինում ամուսնացած է եղել, և այդ ամուսնությունը սպիներ է թողել իր սրտում, որովհետև ամուսինն իր պատճառով ինքնասպան է եղել՝ չդիմանալով իր կշտամբանքներին ու վիրավորանքներին։
Սպասվում է Միտչի ու Բլանշի հարսանիքը, սակայն դրան խանգարում է Սթենլին։ Նա պարզում է, որ իրականում Բլանշը հեռացվել է աշխատանքից 17-ամյա աշակերտի հետ բուռն սիրավեպի պատճառով, իսկ իր հայրենի քաղաքում նրան լուրջ չեն ընդունում տարբեր տղամարդկանց հետ ունեցած կարճատև սիրային կապերի պատճառով։ Սթենլին այդ մասին պատմում է և՛ կնոջը, և՛ Միտչին, որը դրանից հետո, ըստ իր խոսքի, «չի պատրաստվում ցատկել շնաձկներով լի ակվարիումը»։
Սթենլին Ստելլային տանում է ծննդատուն և վերադառնում Բլանշի մոտ։ Նա հայտարարում է, թե հեռագիր է ստացել իր վաղեմի երկրպագուից և պատրաստվում է մեկնել նավարկության դեպի Անտիլյան կղզիներ։ Ստելլայի բացակայության ժամանակ Սթենլին բռնաբարում է Բլանշին։ Չդիմանալով ճակատագրի հերթական հարվածին և չկարողանալով հաղթահարել հույզերը՝ Բլանշը խելագարվում է։
Երեխայի ծննդից կարճ ժամանակ անց Սթենլին կանչում է հոգեբույժի՝ Բլանշին հոգեբուժարան տեղափոխելու համար։ Բլանշին սկզբում թվում է, թե իր հետևից եկել է իր հարուստ երկրպագուն (Ստելլան և նրա հարևանուհին՝ Յունիսը, Բլանշին համոզում են, որ նա ճիշտ է՝ ձգտելով թաքցնել նրանից, որ նրա հետևից եկել են հոգեբուժարանից), բայց ավելի ուշ նա, հասկանալով, որ դա այդպես չէ, սկզբում դիմադրում է, իսկ հետո համաձայնում է գնալ բժշկի հետ՝ իմանալով, որ այլ ելք չունի։ Դրանից հետո բժիշկն ու հսկիչը նրան տանում են։
Պիեսի ավարտին Ստելլան, որը բարոյալքված է քրոջ ողբերգական ճակատագրի պատճառով, սկզբում անհանգստանում է Բլանշի համար, բայց աստիճանաբար հանգստանում է Սթենլիի գրկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1947 գրքեր Կատեգորիա:Թենեսի Ուիլյամսի պիեսներ
Հայաստանի կրթության և գիտության նախարարություն
Հայաստանի կրթության և գիտության նախարարություն, Հայաստանի գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին է, որը մշակում և իրականացնում է կրթության և գիտության բնագավառներում Հայաստանի կառավարության քաղաքականությունը։ 2019 թվականին կառավարության օպտիմալացման արդյունքում միավորվել է մշակույթի և սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարությունների հետ, և վերանվանվել ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարություն։
Կառուցվածք
Նախարար Վահրամ Դումանյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի կրթության և գիտության նախարարություն
Հայաստանի շրջակա միջավայրի նախարարություն
Խորհրդային Հայաստանում շրջակա միջավայրի պահպանության խնդիրներին ուշադրություն է դարձվել 1961 թվականից, երբ ՀԽՍՀ Մինիստրների սովետին առընթեր ստեղծվել է Մակերևութային և ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների օգտագործման և պահպանության վարչությունը։
1967 թվականի մարտին, ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի հրամանագրով վարչությունը վերակազմավորվել է ՀԽՍՀ Մինիստրների սովետի Մակերևութային և ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների օգտագործման և պահպանության պետական կոմիտեի։
1989 թվականի հունվարի 8-ին, ՀԽՍՀ Մինիստրների սովետի որոշմամբ այն վերանվանվել է Բնության պահպանության պետական կոմիտեի։
(1991-1995 թվականներին՝ Բնության և շրջակա միջավայրի պահպանություն, 1995-1996 թվականներին՝ Բնության պահպանության և ընդերքի), գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին, որը մշակում և իրականացնում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարության շրջակա միջավայրի պահպանության և բնական ռեսուրսների բանական օգտագործման բնագավառներում պետական քաղաքականությունը։
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Նախարար
Տեղակալներ՝
Հիմնական խնդիրներ
Հիմնական խնդիրներն են շրջակա միջավայրի՝ ընդերքի, հողերի, ջրերի, մթնոլորտի, կենդանական ու բուսական աշխարհների, ինչպես նաև բնության հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության պետական քաղաքականության ու ռազմավարության մշակումը, շրջակա միջավայրի վիճակի մոնիտորինգի, շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննության իրականացումը, ՀՀ բույսերի ու կենդանիների Կարմիր գրքերի վարման կարգի սահմանումը, բնության հուշարձանների հաշվառումը, ջրային պաշարների սահմանային թույլատրելի կոնցենտրացիայի և էկոլոգիական նվազագույն ելքերի սահմանումը, կեղտաջրերի սահմանային թույլատրելի արտահոսքի որակական ու քանակական չափանիշների հաստատումը, մթնոլորտային օդն աղտոտող վնասակար նյութերի արտանետումների հաշվառումը և կանոնավորումը, հողերի օգտագործման բնապահպանական չափորոշիչների ու սահմանափակումների սահմանումը և վերահսկումը, ՀՀ տարածքում արտադրվող, օգտագործվող քիմիական նյութերի և առաջացող արտադրական ու սպառման թափոնների ըստ վտանգավորության աստիճանի դասակարգումը և ռեգիստրների վարումը, էկոլոգիական գիտակրթական ռազմավարության հիմնական ուղղությունների մշակումը։
Համաձայնագրեր
Մշակվել են բնապահպանական ոլորտը կանոնակարգող համաձայնագրեր, իրավական ակտերի նախագծեր։ Իրականացվում են Սևանա լճի էկոհամակարգի վերականգնման, պահպանման, վերարտադրման և օգտագործման միջոցառումներ՝ ձկնային պաշարների համալրում, սիգի ու խեցգետնի պոպուլացիաների վիճակի գնահատում, արդյունագործական պաշարների և արդյունագործական որսի տարեկան առավելագույն չափաքանակների որոշում։ Իրագործվել են բուսական և կենդանական պաշարների հաշվառում և գույքագրում, բնության հատուկ պահպանվող տարածքներում գիտական ուսումնասիրություններ։ Բնապահպանության ոլորտում զարգանում է նաև միջազգային համագործակցությունը։ Հայաստանում ստեղծվել են 15 բնապահպանական տեղեկատվության հասարակական (Օրհուսի) կենտրոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի բնապահպանության նախարարություն
ՀՀ արտաքին գործերի նախարարություն
Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարություն (ՀՀ ԱԳՆ), գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին, որը Հայաստանի նախագահի ընդհանուր ղեկավարությամբ մշակում և իրականացնում է արտաքին գործերի բնագավառում Հայաստանի կառավարության քաղաքականությունը, կազմակերպում և ղեկավարում է դիվանագիտական ծառայությունը՝ իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակներում։ Նախարարությունը գործում է Հայաստանի սահմանադրության, օրենսդրության, Նախագահի հրամանագրերի, կարգադրությունների և նրա կողմից կանխանշված արտաքին քաղաքական ուղեգծի հիման վրա։ Արտգործնախարարությունը համակարգում է Հանրապետության գործադիր իշխանության մարմինների գործունեությունը միջազգային ասպարեզում։
Հայաստանի Առաջին Հանրապետության շրջան
1918 թվականին Հայաստանը պետականության հիմնադրմանը զուգընթաց ձեռք էր բերում ճանաչում և հաստատում դիվանագիտական կապեր։ Հայաստանը դիվանագիտական կապեր էր հաստատել Գերմանիայի, Ավստրո-Հունգարիայի, Բուլղարիայի, Վրաստանի, Ադրբեջանի, Թուրքիայի, Պարսկաստանի և այլ երկրների հետ։ Լիազոր ներկայացուցիչներ (հյուպատոսներ) էին նշանակվել ԱՄՆ-ում, Բուլղարիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեյցարիայում, Ճապոնիայում և այլ երկրներում, Երևանում դիվանագիտական ներկայացուցչություններ ունեին Վրաստանը, Ադրբեջանը, ավելի վաղ` Պարսկաստանը։ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը վարել են Ալեքսանդր Խատիսյանը (1918, 1919-20 թթ.), Հովհաննես Քաջազնունին (1918 թ.` պաշտոնակատար, միաժամանակ` ՀՀ վարչապետ), Սիրական Տիգրանյանը (1918-19 թթ.), Համո Օհանջանյանը (1920 թ., միաժամանակ` ՀՀ վարչապետ), Սիմոն Վրացյանը (1920թ., միաժամանակ` ՀՀ վարչապետ)։
Խորհրդային դարաշրջանի
Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո 1920 թ. դեկտեմբերին ստեղծվեց Հայկական ԽՍՀ արտաքին գործերի Ժողովրդական կոմիսարիատը, հանրապետության լիազոր ներկայացուցչություններ բացվեցին Խորհրդային Ռուսաստանում, Վրաստանում, Ադրբեջանում, Ուկրաինայում, Թուրքմենստանում, Պարսկաստանում, Կարսում։ Անդրկովկասի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության (ԱԽՖՍՀ) կազմավորումից հետո 1922 թ. հուլիսին Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության (ՀԽՍՀ) Արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատը (ԱԳԺԿ) վերացվեց, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Անդրֆեդերացիայի անդամ հանրապետությունների արտաքին քաղաքականության ընդհանուր ղեկավարումն իրականացնում էր Անդրկովկասի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Խորհրդային Հանրապետության միության խորհուրդը։
1922 թ. ԽՍՀՄ-ի կազմավորումից հետո ԱԳԺԿ-ն դառնում է միութենական ժողկոմատ, քանի որ ԽՍՀՄ-ը վարում էր ընդհանուր արտաքին քաղաքականություն և, ըստ այդմ, միութենական հանրապետություններն արտաքին քաղաքականություն վարելու գործառույթը պատվիրակել էին ԽՍՀՄ-ին։
Հետպատերազմական տարիներին ՀԽՍՀ արտգործնախարարությունը գործում էր ՀԽՍՀ կառավարության և ԽՍՀՄ արտգործնախարարության ղեկավարությամբ։ Նախարարությունն ուներ քաղաքական տեղեկատվության և արարողակարգային-հյուպատոսական բաժիններ. նրա գործառույթներն էին քաղաքական տեղեկատվության առաքումը ՀԿԿ կենտկոմին ու ՀԽՍՀ կառավարությանը` հանրապետությանը վերաբերող արտերկրի ու միջազգային անցուդարձի վերաբերյալ արտասահմանյան պետությունների հետ հանրապետության առևտրատնտեսական, գիտական, մշակութային և այլ կապերի հյուպատոսական ապահովումը, քաղաքացիության հարցերի, քաղաքացիների արտերկրի մեկնելու համար անձնագրերի, մուտքի և ելքի արտոնագրերի (վիզաների) տրամադրում, փաստաթղթերի օրինականացում (լեգալիզացիա) և պահանջում, նամակագրությունը «ինյուր կոլեգիայի» հետ քաղաքացիների ժառանգության և գույքային այլ հարցերի շուրջ, ՀԽՍՀ իշխանական մարմինների նամակագրությունը ԽՍՀՄ ԱԳՆ արտասահմանյան հաստատությունների հետ։ 1975-85 թթ. ՀԽՍՀ ԱԳՆ-ն մեծ ու բեղմնավոր աշխատանք կատարեց Սփյուռքում ծավալվող զարգացումների, հայկական հարցի վերաբերյալ տեղեկատվություն հավաքելու, վերլուծելու և հանրապետության ղեկավարության որոշումների նախապատրաստելու, քաղաքական հայագիտության զարգացման ուղղությամբ։
ՀԽՍՀ ԱԳՆ-ի փոքրաթիվ աշխատակազմի համար մեծ փորձություն դարձավ 1988 թ. ավերիչ երկրաշարժը և նրան հետևած ժամանակաշրջանը, երբ անհրաժեշտ եղավ զբաղվել արտերկրից ժամանող զանգվածային մարդասիրական օգնության կազմակերպման, ինչպես նաև քաղաքական, դիվանագիտական ու հյուպատոսական ապահովման հարցերով։
Ղարաբաղյան շարժման 1988 թ. ծավալմամբ ՀԽՍՀ ԱԳՆ-ն հանրապետության ղեկավարությանը տեղեկատվություն էր հաղորդում Հայաստանում ու ԽՍՀՄ-ում տեղի ունեցող իրադարձությունների վերաբերյալ միջազգային արձագանքների մասին։
ԽՍՀՄ-ում վերակառուցման տարիներին, հատկապես, 1988 թ. երկրաշարժից հետո, ՀԽՍՀ ղեկավարությունը մի քանի անգամ (սակայն, ապարդյուն) Մոսկվայի առջև հարց էր բարձրացրել ԽՍՀՄ ԱԳՆ արտերկրի հիմնարկություններում, հատկապես, մեծաքանակ հայ համայնքներ ունեցող երկրներում, հանրապետության ներկայացուցիչների ավելի լայն ներգրավման վերաբերյալ։ Այսպես, ՀԽՍՀ-ի կողմից երաշխավորված դիվանագետներ են աշխատել Ֆրանսիայում ԽՍՀՄ դեսպանությանը 1960-82 թթ. Հայկական ԽՍՀ արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսարի (ժողկոմի) պաշտոնը վարել են Ալեքսանդր Բեկզադյանը (1920-21թթ.), Ասքանազ Մռավյանը (1921-22թթ.` միաժամանակ Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի (ժողկոմխորհի) նախագահի տեղակալ), Սահակ Կարապետյանը (1944-46 թթ., միաժամանակ` ՀԽՍՀ Ժողկոմխորհի նախագահի տեղակալ), նախարար են եղել Սահակ Կարապետյանը (1946-47թթ.` միաժամանակ ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ), Գևորգ (Կիմիկ) Հովհաննիսյանը (1947-54 թթ., միաժամանակ` 1947 թվականից` Արտասահմանյան երկրների հետ մշակութային կապի հայկական ընկերության (ԱՕԿՍ) վարչության նախագահ և 1948 թվականից` ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդին առընթեր արվեստի գործերի վարչության պետ), Անտոն Քոչինյանը (1954-58 թթ., միաժամանակ`ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի նախագահ), Բալաբեկ Մարտիրոսյանը (1958-72թթ., միաժամանակ`1959-61թթ.` ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական կրթության պետական կոմիտեի նախագահ), Կամո Ուդումյանը (1972-75 թթ.), Ջոն Կիրակոսյանը (1975-85 թթ.), Անատոլի Մկրտչյանը (1986-91 թթ.):
Անկախանալուց հետո
Հայաստանի անկախության հռչակմամբ (1991 թ.) հանրապետության արտգործնախարարության գործունեությունը ենթարկվեց արմատական փոփոխության, հաշվի առնելով ՀՀ նոր կարգավիճակը միջազգային հարաբերություններում, նախարարության կառուցվածքն ու աշխատակազմի քանակը համապատասխանեցվեց անկախ պետության արտաքին քաղաքականություն իրականացնելու պահանջներին։ Հայաստանը դիվանագիտական հարաբերություններ է հաստատել 156 երկրների հետ (2010 թ. օգոստոսի 1-ի դրությամբ)։ ՀՀ դարձավ Միավորված Ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ,1992 թ.), մի շարք այլ միաջազգային կազմակերպությունների (ԵԱՀԿ, ԱՊՀ, ՀԱՊԿ, Եվրոպայի Խորհուրդ, ՍԾՏՀԿ) անդամ, ՀՀ դեսպանություններ ու գլխավոր հյուպատոսություններ բացվեցին մի շարք երկրներում, ՀՀ մշտական ներկայացուցչություններ հիմնվեցին մի շարք միջազգային կազմակերպություններում (2010 թ. օգոստոսի 1-ի դրությամբ` արտերկրում գործում են ՀՀ 30 դեսպանություն, ՀՀ 5 գլխավոր հյուպատոսություն, 4 հյուպատոսություն և հյուպատոսական գրասենյակ ՀՀ 10 մշտական ներկայացուցչության միջազգային 7 կազմակերպություններում)։
ՀՀ նախագահի «Հայաստանի Հանրապետության միասնական արտաքին քաղաքականության վարման գործում Հայաստանի Հանրապետության գործադիր իշխանության մարմինների գործունեությունը համակարգելու մասին» 31 մարտի 2000 թ. հրամանագրով և «ՀՀ գործադիր իշխանության մարմինների կողմից միջազգային գործունեության և միջազգային կապեր իրականացնելու կարգը հաստատելու մասին» 22ապրիլ 2000 թ. կարգադրությամբ ՀՀ ԱԳՆ-ին վերապահված է արտաքին քաղաքական ոլորտի համակարգող դեր ։
Ելնելով անկախ պետականության պահանջներից ձևավորվեց ՀՀ պետական արարողակարգը. 1991 թ.` ԱԳՆ վարչություն, այնուհետև` 1998 թ. ԱԳՆ կազմում գործող ՀՀ պետական արարողակարգի ծառայություն, որը 2002 թ. վերակազմավորվեց ՀՀ ԱԳՆ «Պետական արարողակարգի ծառայություն» գործակալության` հիմնարկի առանձնացված ստորաբաժանման կարգավիճակով։ Պետական արարողակարգի կայացման գործում մեծ նշանակություն ունեցավ Հայաստանի Հանրապետության պետական արարողակարգի հիմնադրույթները հաստատող ՀՀ նախագահի 2002 թ. մարտի 16-ի հրամանագիրը։
ՀՀ արտգործնախարար են եղել Աշոտ Եղիազարյանը (պաշտոնակատար` 1990-1991 թթ.), Րաֆֆի Հովհաննիսյանը (1991-1992թթ.), Արման Կիրակոսյանը (պաշտոնակատար` 1992-1993 թթ.), Վահան Փափազյանը (1993-1996 թթ.), Ալեքսանդր Արզումանյանը (1996-1998թթ.), Վարդան Օսկանյանը (1998-2008 թթ.), Էդվարդ Նալբանդյանը (2008-2018), Զոհրաբ Մնացականյանը (2018-2020), Արա Այվազյանը (2020-2021), Արմեն Գրիգորյանը (պաշտոնակատար ` 2021 հուլիս-օգոստոս)։
2021 թվականի օգոստոսի 19-ից ՀՀ արտաքին գործերի նախարարն է Արարատ Միրզոյանը։
Առաքելություն
Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը գործում է Հայաստանի Սահմանադրության, «Կառավարության կառուցվածքի և գործունեության մասին», «Դիվանագիտական ծառայության մասին» և այլ օրենքների հիման վրա։ ՀՀ կառավարության կառուցվածքի և գործունեության մասին 2018 թ. մարտի 23-ի օրենքով արտաքին գործերի նախարարությանը վերապահված են գործունեության հետևյալ ոլորտները.
Տարածաշրջանում կայունության, համագործակցության, անվտանգության ու խաղաղության հաստատումը հանդիսանում է արտաքին քաղաքականության առանցքային խնդիրներից մեկը։ Հայաստանն իր նպաստն է բերում կայուն և անվտանգ Հարավային Կովկասի կայացման գործում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարություն
Վոյ Վոժ (Փոքր Արանեցի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Մարտին Լանդաու
Մարտին Լանդաու (Martin James Landau: ), ամերիկացի դերասան, դերասանական վարպետության դասավանդող, խաղացել է նաև հեռուստատեսային ֆիլմերում ու սերիալներում։ Ունեցել է երկար տարիների դերասական կարիերա, 200-ից ավելի ֆիլմեր, հեռուստաֆիլմեր և սերիալներ, աշխատել է որպես ծաղրանկարիչ։
Բազմաթիվ կինոմրցանակների դափնեկիր է, այդ թվում` Օսկար, Ոսկե գլոբուս, Էմմի։
Կենսագրություն
Մարտին Լանդաուն ծնվել է 1928 թվականին Նյու Յորքում, հրեական ընտանիքում։ Հայրը Մորրիս Լանդաու և մայրը Սելմա Բախման ։ Ավարտել է Ջեյմս Մեդիսոնի ավագ դպրոցը, ապա սովորել և ավարտել Պրատտի ինստիտուտը։ Մոտ 5 տարի աշխատել է «Daily News» օրաթերթում որպես ծաղրանկարիչ, ցանկանալով դառնալ նկարիչ, սակայն արդյունքում ընտրել է դերասանի մասնագիտություն ։
1955 թվականին ընդունվել է Նյու Յորքի Դերասանական ստուդիա, որտեղ սովորել է ապագա նշանավոր դերասան Սթիվ Մակքուինի հետ։ Հետագայում ծանոթացել է Ջեյմս Դինի հետ, ով դարձել է իր լավագույն ընկերը ։
1957-1993 թվականներին ամուսնացած է եղել դերասանուհի Բարբարա Բեյնի հետ, նրան ունեցել են 2 աղջիկ` Սյուզան (ծն. 1960), մասնագիտությամբ պրոդյուսեր և Ջուլիետ (ծն. 1965), ով ծնողներին հետևով ընտրել է դերասանի մասնագիտություն ։
Մարտին Լանդաուն մահացել է 2017 թվականին Լոս Անջելեսում, 89 տարեկան հասակում ։ Որպես մահվան պատճառ նշվել է արյունազեղումը և սրտային խնդիրները ։
Ֆիլմագրություն
Նրա մասնակցությամբ առավել նշանավոր ֆիլմերից են. «Հյուսիս-արևմուտքով դեպի հյուսիս» - 1959 «Կլեոպատրա» - 1963 «Երբևէ պատված պատմություններից ամենամեծը» - 1965 «Թաքեր. Մարդը և նրա երազանքը» - 1988 «Էդ Վուդ» - 1994 «Քաղաքապետարան» - 1996 «Հանցագործություններ և արարքներ» - 1999 «Նիրհած հովիտը» - 1999
Դերասանական գործունեության հետ միասին Մարտին Լանդաուն դասավանդել է դերասանական վարպետություն։ Նրա ուսանողների թվում են եղել Ջեք Նիկոլսոնը և Անժելիկա Հյուսթոնը ։
Վերջին աշխատանքը կինոյում ռեժիսոր Ատոմ Էգոյանի 2015 թվականի «Հիշել» ֆիլմն էր, որտեղ նրա խաղընկերն էր Հոլիվուդյան մեկ այլ տարեց նշանավոր դերասան Քրիստոֆեր Պլամմերը։
Խաղացել է «Կոլոմբո» հեռուստասերիալում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Իզոլա Ռիցա
Իզոլա Ռիցա (Isola Rizza), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2877 մարդ։ Խտությունը կազմում է 180 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16,84 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Բովոլոնե, Օպեանո, Ռանկո ալլ'Ադիջե, Ռովերկիարա, Սան Պիետրո դի Մորուբիո համայնքներին ։ Փոստային ինդեքս՝ 37050։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Կոմունայի հովանավորներն են սրբեր Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 29-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պերշե Տրավնյա (ավան, Ձեռժինսկի քաղաքային խորհուրդ)
Պերշե Տրավնյա (Перше Травня), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Պերշե Տրավնյա ավանում բնակվում էր 413 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Տրիեստի աստղադիտարան
Տրիեստի աստղադիտարան ( Osservatorio Astronomico di Trieste  կամ OAT ) աստղագիտական հետազոտությունների կենտրոն է, որը գտնվում է հյուսիսային Իտալիայի Տրիեստ քաղաքում ։
Պատմություն
Աստղադիտարանը ծագում է Ծովային դպրոցից, որը հիմնադրել է Տրիեստում Ավստրիայի կայսրուհի Մարիա Թերեզա ն 1753 թվականին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Ավստրո-Հունգարիայի լուծարումից և Իտալիայի Թագավորությանը Տրիեստի միացումից հետո՝ 1923 թվականին, աստղադիտարանը միացել է իտալական աստղագիտական աստղադիտարանների ցանկին։ Այսօր աստղադիտարանը Իտալիայի Աստղաֆիզիկայի ազգային ինստիտուտի (INAF) կազմում է, որը ներառում է 20 հետազոտական հաստատություններ ամբողջ երկրում։ Տրիեստի աստղադիտարանի գիտական արտադրությունը գերազանցում է տարեկան 130 աշխատությունը, որոնք հիմնականում տպագրվում են միջազգային գրախոսվող ամսագրերում։
Գիտահետազոտական աշխատանք
Աստղադիտարանում կատարված հիմնական հետազոտական աշխատանքները վերաբերում են արտագալակտիկական աստղագիտությանը և տիեզերագիտությանը (տիեզերքի լայնածավալ կառուցվածքը, միջգալակտիկական միջավայրը), աստղերի ֆիզիկանյին, միջաստեղային միջավայրին և գալակտիկաններին, Արեգակի և Արեգակնային համակարգի ֆիզիկային (ռադիոաստղագիտություն, պսակային պլազմա, գիսաստղային և միջմոլորակային փոշին), բարձր էներգիայի աստղաֆիզիկային ( գերնոր աստղեր, գամմա-ճառագայթների պայթյուններ), աստղագիտական տեխնոլոգիաներին (տվյալների հավաքագրման և վերահսկման համակարգչային համակարգեր, ներառյալ հեռակառավարումը, պատկերների ձեռքբերումը, մշակումը և վերլուծությունը, գերհաշվարկները) և տիեզերական աստղագիտությանը (տիեզերքի զարգացում), տեխնոլոգիաների և տիեզերական դիտարկումների։ Առանձնահատուկ կարևոր է մասնակցությունը Եվրոպական հարավային աստղադիտարանի (ESO) նախագծերին. Չիլիում ESO-ի կողմից շահագործվող Շատ մեծ աստղադիտակ ի (VLT). Արիզոնայի Մեծ երկդիտակ աստղադիտակի (LBT), Եվրոպական տիեզերական գործակալության (ESA) կողմից 2009-ից 2013 թվականներին շահագործված Պլանկ տիեզերանավի և Եվրոպական ծայրահեղ մեծ աստղադիտակ ի (E-ELT) աշխատանքներին ։
Տրիեստի աստղադիտարանը ինտեգրված է Տրիեստի և շրջակայքի բոլոր հիմնական տեղական գիտական հաստատությունների հետ ( AREA Science Park, Միջազգային առաջադեմ հետազոտությունների դպրոց և Տրիեստի համալսարան ) և համագործակցում է խոշոր ազգային և միջազգային աստղագիտական հաստատությունների հետ, ինչպիսիք են իտալականը տիեզերական գործակալությունը (ASI) և Եվրոպական տիեզերական գործակալությունը (ESA)։
Շտեֆան Պրոկոպիու
Շտեֆան Պրոկոպիու (ռում.՝ Ștefan Procopiu, ), ռումին ֆիզիկոս, մանկավարժ, պրոֆեսոր (1926 թ.), ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1924 թ.), Ռումինիայի Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1955 թ.), Ռումինիայի Սոցիալիստական Հանրապետության Պետական մրցանակի դափնեկիր (1964 թ.)
Կենսագրություն
Շտեֆան Պրոկոպիուն ծնվել է 1890 թվականի հունվարի 19-ին ռումինական Բիրլադ քաղաքում, որը ներկայումս գտնվում է Վասլույ ժուդեցում (գավառում)։ Հայրը՝ Էմանուիլ Պրոկոպիուն, տեղի դատարանի ծառայող էր, մայրը՝ Եկատերինա Տաշկան, ռումին անվանի տնտեսագետ, քաղաքական գործիչ, դիվանագետ Գեորգե Տաշկայի դուստրն էր։
Շտեֆանը 1901-1908 թվականներին հաճախել է հայրենի քաղաքի Գեորգե Ռոշկա Կոդրեանուի անվան դպրոցը, ապա ուսումը շարունակել Յասսի քաղաքի Ալեքսանդրու Իոան Կուզայի անվան համալսարանում, որն ավարտել է 1912 թվականին և աշխատանքի անցել հարազատ բուհում՝ դառնալով ռումին ճանաչված ֆիզիկոս, Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ, պրոֆեսոր Դրագոմիր Հուրմուզեսկուի ասիստենտը։
1919 թվականին մեկնել է Ֆրանսիա, Փարիզի համալսարանում ունկնդրել համբավավոր գիտնականներ Գաբրիել Լիպմանի, Մարիա Սկլադովսկայա-Կյուրիի, Պոլ Լանժևենի, Էմե Կոտոնի դասախոսությունները։ 1924 թվականին Փարիզի համալսարանում հաջողությամբ պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը, ստացել ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան, վերադարձել հայրենիք և 1925 թվականի հունվարից աշխատանքի անցել Յասսիի համալսարանում որպես գրավիտացիայի, ջերմության, էլեկտրականության դասախոս, պրոֆեսոր՝ փաստորեն փոխարինելով կենսաթոշակի անցած իր ուսուցչին՝ պրոֆեսոր Դրագոմիր Հուրմուզեսկուին։ Այդ պաշտոնը նա վարել է մինչև իր կենսաթոշակի անցնելը՝ 1962 թվականը։ Սակայն կենսաթոշակի անցնելուց հետո էլ շարունակել է դասախոսական աշխատանքը, այս անգամ արդեն որպես Յասսիի Գեորգե Ասակիի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի պրոֆեսոր։
1948 թվականի հունիսին Շտեֆան Պրոկոպիուն ընտրվել է Ռումինիայի Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ, 1955 թվականի հուլիսին՝ իսկական անդամ, ակադեմիկոս։ Երկու անգամ ընտրվել է Նոբելյան մրցանակներ շնորհող հանձնաժողովի անդամ;
Գիտության և մանկավարժության բնագավառներում ներդրած նշանակալի ավանդի համար 1964 թվականին նրան շնորհվել է Ռումինիայի Սոցիալիստական Հանրապետության Պետական մրցանակ։ Նա պարգևատրվել է նաև Աշխատանքի շքանշանով, «Ռումինիայի Աստղ» շքանշանով և «Գիտական վաստակի համար» մեդալով։
Շտեֆան Պրոկոպիուն մահացել է 82 տարեկան հասակում՝ 1972 թվականի օգոստոսի 22-ին, Յասսիում։
Գիտական աշխատանքը
Շտեֆան Պրոկոպիուի գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը բավականին մեծ էր ու ընդգրկուն։ Նրա աշխատությունները նվիրված են էլեկտրամագնիսականության, ջերմադինամիկայի, էլեկտրաքիմիայի, օպտիկայի, մագնիսականության, սպեկտրոսկոպիայի հիմնահարցերին։ Գիտական աշխարհում նա մեծ համբավի է արժանացել հատկապես Բորի մագնետոնը 1911 թվականին առաջին անգամ հայտնաբերելու և հաշվարկելու համար (մագնետոնը կամ մագնիսական մոմենտը այդպես է կոչվել ի պատիվ դանիացի աշխարհահռչակ գիտնական, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Նիլս Բորի, որը Շտեֆան Պրոկուպիուի հայտնագործումից երկու տարի անց, նրանից միանգամայն անկախ հայտնաբերել ու հաշվարկել է ֆիզիկական այդ նույն երևույթը)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռումինացի գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ալեքսանդրու Յոհան Կուզայի անվան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Ջեյքոբ Լի Քրիստիան Բլոուս
Ջեյքոբ Լի (իրական անուն՝ Ջեյքոբ Լի Քրիստիան Բլուս,, Գոլդ Քոստ), ավստրալիացի փոփ երգիչ, երգահան։ 2014 թվականի մայիսին մասնակցել է «Ավստրալիայի ձայնը» մրցույթի երրորդ եթերաշրջանին, որտեղ նրան դասավանդել է Will.i.am-ը։ Նախկինում՝ 2012 թվականին, նա ռադիոկայանի անդամ է եղել «Oracle East» խմբում։ 2016 թվականի հունվարին Լին աջակցել է «Justice Crew» խմբին՝ Նոր Հարավային Ուելսում նրանց տեղական շրջագայության ժամանակ։ Լին «Philosophical Records & Lowly Lyricist»-ի հիմնադիրն է։
Գործունեություն
1994 թվականի նոյեմբերի 4ին ծնված Ջեյքոբ Լի Քրիստիան Բլոուեսի մանկությունն անցել է Քուինսլանդում՝ Գոլդ Քոստում ։ Նա իր երաժշտական գործունեությունը սկսել է քաղաքի արվարձաններից մեկում երգելով ։
2011 թվականին Լին մասնակցել է ավստրալիական «X ֆակտորին», որտեղ ժյուրիի անդամ է եղել Գայ Սեբաստիանը։ Որոշ ժամանակ Լին հանդես է եկել «Oracle East» խմբի կազմում, որը ստեղծվել էր 2012 թվականին՝ Sea FM ռադիոկայանի կողմից ։ 2014 թվականի մայիսից հունիս ամիսներին Լին մասնակցել է «Ավստրալիայի ձայնը» մրցույթի երրորդ եթերաշրջանին, որտեղ նրան դասավանդել է Will.i.am-ը ։ Նա մրցույթից հեռացվել է Սեբաստիանի «Բաթլ Սքարս» երգի կատարումից հետո ։
2015-2020 թվականներին Ջեյքոբը թողարկել է ավելի քան 50 երգ՝ «Sine Qua Non», «Clarity», «Philosophy», «Philosophical Sessions», «Conscience» և «Conscious Sessions» ալբոմներում։ Այժմ Ջեյքոբն ունի իր սեփական լեյբլը՝ Philosophical Records և Lowly Lyricist բրենդը։
Հակոբ Կուռոյան
Հակոբ Արամի Կուռոյան (Կուրոյան), գյուղատնտեսական արտադրության հայ խորհրդային ​​կազմակերպիչ և առաջավոր։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1951) ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Ջեյքոբ Լի Քրիստիան Բլոուս
Philosophy to Conscience
2017 թվականին Լին թողարկել է Philosophy ալբոմի առաջին երկու երգերը։ Այս ալբոմի համար նա ստեղծել է սեփական լեյբլը՝ Philosophical Records, և իր հետագա երգերը թողարկել է այս երգի ներքո։ 2018 թվականին նա թողարկել է «Black Sheep» երգը, որում արտահայտել է երաժշտական արդյունաբերության ներկայիս վիճակի մասին իր մտքերը։ Մեկ ամիս անց թողարկվել է «Cursed» երգը, որը շիզոֆրենիկ հիվանդների հեռանկարների մասին էր։
Հակոբ Կուռոյան
Կենսագրություն
Հակոբ Կուրոյանը ծնվել է 1910 թվականին Երևանի նահանգի Նոր Բայազետ քաղաքում (այժմ՝ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաք)։ Մանկուց զբաղվել է հողագործությամբ՝ օգնելով հորը բազմազավակ ընտանիքին ապահովելու գործում։ Կուրոյանի աշխատանքային կարգավիճակը համեմատաբար բարելավվել է 1924 թվականին, երբ կազմակերպվել է բատրակկոմը (բատրակային կոմիտե), և նա դարձել է բատրակների միության անդամ։
Ջեյքոբ Լի Քրիստիան Բլոուս
Philosophy to Conscience
«With You» և «I Belong to You» երգերը թողարկվել են նույն օրը։ «With You» երգը ծնողական սիրո մասին է, իսկ «I Belong to You»-ն՝ ռոմանտիկ սիրո մասին, որը, Լիի հավաստմամբ, նվիրված է նրա եղբորն ու կնոջը՝ Եվային ։
Հակոբ Կուռոյան
Կենսագրություն
1929 թվականին Հակոբ Կուրոյանն աշխատանքի է անցել Անդրկովկասյան կաշեգործական տրեստում՝ որպես բանվոր։ Իրեն լավագույն հատկանիշներով դրսևորելով՝ 1931 թվականին Կուրոյանը նշանակվել է տրեստի Մարտունու մասնաճյուղի ղեկավար։ Շուտով նա զորակոչվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերը՝ անցնելով զինվորական ծառայության։ Զորացրվելուց հետո Կուրոյանը վերադարձել է ՀԽՍՀ Նոր-Բայազետի շրջանի Նոր-Բայազետ քաղաք և նշանակվել Անդրկովկասյան կաշեգործական տրեստի Նոր-Բայազետի շրջանային բաժանմունքի ղեկավար։ Համալրվելով ՀամԿ (բ)Կ / ԽՄԿԿ շարքերը՝ 1938 թվականից Կուրոյանը անցել է կուսակցական աշխատանքի, 1938-1939 թվականներին աշխատել է Հայաստանի կոմկուսի Նոր-Բայազետի շրջկոմում որպես հրահանգիչ, իսկ 1939-1941 թվականներին եղել է Նոր-Բայազետի շրջկոմի կադրերի բաժնի վարիչի տեղակալ։
Ջարիաշենի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 18 կմ։
Հակոբ Կուռոյան
Կենսագրություն
1941 թվականին Հակոբ Կուրոյանը նշանակվել է ՀԽՍՀ Նոր-Բայազետի շրջանի Բատիկ Բատիկյանի անվան կոլտնտեսության խորհրդի նախագահ՝ կոլտնտեսության աշխատանքը բարելավելու նպատակով։ Նրա գլխավորությամբ ավարտվել են կոլտնտեսության դաշտային բրիգադների ու ֆերմաների համալրումը, բարելավվել է աշխատանքների կազմակերպման մակադակը։ Մինչև 1942 թվականը կոլտնտեսությունը հաջողությամբ իրականացրել է գյուղատնտեսական մթերքների պետությանը հանձնելու պլանները։
Ջեյքոբ Լի Քրիստիան Բլոուս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ավստրալիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի երաժիշտներ
Հակոբ Կուռոյան
Կենսագրություն
1942 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Հակոբ Կուրոյանը զորակոչվել է Բանվորա-գյուղացիական կարմիր բանակ։ 1943 թվականի հունվարից Կուրոյանը ծառայել է 22-րդ բանակում, եղել է 43-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիայի 123-րդ գվարդիական հրաձգային գնդի մարտկոցի հրամանատար ։ Մարտում ստացած վերքի պատճառով նրան ուղարկել են հոսպիտալ, ապաքինվելուց հետո կրկին վերադարձել է ծառայության։ 1944 թվականի մայիսից ավագ լեյտենանտ Կուրոյանը մասնակցել է Բալթյան 2-րդ ռազմաճակատի մարտերին։ 1944 թվականի օգոստոսի 26-ին Լատվիական ԽՍՀ Ռեզեկնե շրջանի տարածքում խորհրդային զորքերի հարձակման ժամանակ մարտկոցը՝ Կուրոյանի գլխավորությամբ, աջակցել է երկու գումարտակների հարձակմանը։ Գերմանական զորքերը՝ հագեցած տանկերով, մեծ քանակությամբ ականանետերով և հրետանիով, բազմիցս անցել են հակահարձակման։ Կուրոյանի մարտկոցը մարտական ​​գործողությունների ժամանակ ոչնչացրել է թշնամու կենդանի ուժը, գերմանացի յոթ զինվորների գերի վերցրել։ Արդյունքում գերմանական հակահարձակման պլանը ձախողվել է։ Սեպտեմբերի 21-ի հարձակման ժամանակ Կուրոյանը վիրավորվել է երրորդ անգամ։ Արիության և խիզախության համար Կուրոյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության համար» մեդալով ։
Ջարիաշենի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 235 մարդ ։
Հակոբ Կուռոյան
Կենսագրություն
Զորացրվելուց հետո Հակոբ Կուրոյանը կրկին նշանակվել է ՀԽՍՀ Նոր-Բայազետի շրջանի «Բատիկ Բատիկյանի» անվան կոլտնտեսության վարչության նախագահ։ Այդ ընթացքում կոլտնտեսությանը անհրաժեշտ են եղել միջոցներ՝ պետության հանդեպ ստանձնած պարտավորությունները կատարելու, մշակութային ու կենցաղային ձեռնարկությունները ֆինանսավորելու համար։ Միջոցներն ավելացնելու նպատակով նախագահ Կուրոյանի որոշմամբ կոլտնտեսությունում սկսվեց եկամտաբեր գյուղատնտեսական մշակաբույսի՝ ծխախոտի մշակումը։ 1947 թվականի դեկտեմբերի վերջին, երբ կոլտնտեսության հազարավոր ոչխարներ լեռներում էին, այնտեղ ուժեղ ձնաբուք է սկսվել, որի արդյունքում հովիվները կենդանիների հետ միասին մնացել են ձյան հաստ շերտի տակ։ Գիշերվա ընթացքում Կուրոյանն անձամբ է փրկել հովիվներին, ինչպես նաև կարողացել է առանց զգալի կորուստների փրկել կենդանիներին։ 1950 թվականին կոլտնտեսությունում Կուրոյանի ղեկավարությամբ 12 հա ընդհանուր մակերեսով դաշտերից հավաքվել է Սամսուն տեսակի ծխախոտի ռեկորդային բերք՝ հեկտարից 30,6 ցենտներ։
Ջարիաշենի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Հակոբ Կուռոյան
Կենսագրություն
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1951 թվականի հուլիսի 3-ի հրամանագրով 1950 թվականին ոռոգելի հողատարածքներից ծխախոտի բարձր բերք ապահովելու և հացահատիկային կուլտուրաների ու խոտի սերմերի բերքահավաքի և կալսման գործում բարձր ցուցանիշների հասնելու համար Հակոբ Կուրոյանը արժանացել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչման, նրան հանձնվել է Լենինի շքանշան և «Մուրճ ու մանգաղ» ոսկե մեդալ ։
Նույն թվականին Հակոբ Կուրոյանն իր ցանկությամբ գործուղվել է ՀԽՍՀ կոլտնտեսության նախագահների հանրապետական ​​դպրոց համապատասխան կրթություն ստանալու։ Բայց 1952 թվականին Կուրոյանին գործուղել են ՀԽՍՀ Նոր-Բայազետի շրջանի Հացառատ գյուղի կոլտնտեսություն՝ որպես նախագահ՝ գյուղատնտեսական աշխատանքների մթերատվությունը բարձրացնելու համար։ Կուրոյանը, չկտրվելով արտադրությունից, ավարտել է կոլտնտեսության նախագահների հանրապետական ​​դպրոցը։ 1954 թվականին կրկին նշանակվել է Բատիկ Բատիկյանի անվան կոլտնտեսության նախագահ։ 1958 թվականին կոլտնտեսության հիմքի վրա կազմակերպվել է կաթնա-անասնաբուծական տնտեսություն, և Կուրոյանը նշանակվել է սովխոզի տնօրեն։ Արդեն 1959 թվականին սովխոզում զգալիորեն գերազանցվել են սահմանված արտադրական պլանները։ Յոթնամյա պլանի արդյունքներով Հակոբ Կուրոյանը պարգևատրվել է Լենինի երկրորդ շքանշանով։
Հակոբ Արամի Կուրոյանը զբաղվել է նաև ակտիվ հասարակական գործունեությամբ։ Ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի 5-րդ գումարման պատգամավոր, եղել է ՀԿԿ Կամոյի շրջկոմի բյուրոյի անդամ, մի քանի անգամ եղել է շրջկոմի պլենումների պատվիրակ։
Հակոբ Կուրոյանը մահացել է 1980 թվականին Կամո քաղաքում։ Թաղված է քաղաքային գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Միգել Անխել Սիլվեստրե
Միգել Անխել Սիլվեստրե Ռամբիա, իսպանացի դերասան ։ Առավել հայտնի է «Վելվետ» հեռուստասերիալում կատարած Ալբերտո Մարքեզի, Նեթֆլիքսի Sense8 հեռուստասերիալում՝ Լիտո Ռոդրիգեսի և «Նարկո» հեռուստասերիալում՝ Ֆրանկլին Յուրադոյի դերերով։ Նրա հայտնի դերերից է եղել Էլ «Առանց կրծքերի չկա դրախտ» հեռուստասերիալում կատարած Դուքուեի դերը։ Դերակատարում է ունելեց HBO-ի 30 մետաղադրամ հեռուստասերիալում ։
Վաղ կյանք
Սովորել է դրամա, ֆիզիոթերապիա, ժամանակակից պարեր և ակրոբատիկա, մինչ Միսթր Կաստելյո 2002 մրցույթում հաղթելը։
Կարիերա
Դերակատարում է ունեցել Պեդրո Ալմոդովարի Ես շատ հուզված եմ (Los amantes pasajeros) ֆիլմում և իսպանական Վերբո սարսափ թրիլլերում ։ Կատարել է Ալբերտո Մարքեզի դերը իսպանական Վելվետ հեռւստասերիալում։
2015 թվականին հեռարձակվել է Նեթֆլիքսի Sense8 դրամա հեռուստասերիալը, որտեղ կատարել է գլխավոր հերոսներից մեկի՝ Լիտո Ռոդրիգես անունով հեռուստանովելի աստղի դերը, որն ապրում է Մեխիկո քաղաքում՝ իր զուգընկեր Հերնանդոյի հետ (դերասան՝ Ալֆոնսո Հերերա) ։
2017 թվականին միացել է Նեթֆլիքսի Նարկո հեռուստասերիալի կազմին որպես պարբերաբար հայտնվող կերպարի՝ իրական կյանքում Կալի Քարթնելի կերպարի վրա հիմնված Ֆրանկլին Յուրադոյի դերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի անձինք Կատեգորիա:21-րդ դարի իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Պարողներ
Խնջույք դժոխքում (ֆիլմ)
Խնջույք դժոխքում, 1957 թվականի իրանական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Սամուել Խաչիկյանը և Մուշեղ Սարվարյանը։
Ֆիլմը ներկայացվել է Բեռլինի 8-րդ միջազգային կինոփառատոնին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1957 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Պարսկերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայերն Իրանում Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իրանահայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Բեռլինի կինոփառատոն Կատեգորիա:Հայեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Հայեր ըստ բնակության վայրի
Նուրուլլայի մզկիթ
Նուրուլլայի մզկիթ (Нурулла мәчете, «Сенная» и «Седьмая соборная мечеть»), պաշտամունքային շինություն, կառուցված Կազանի պատմական Հին Թաթարական ավանի Խոտի շուկայի կենտրոնում, Մոսկովյան փողոցում, 1845-1849 թվականներին ճարտարապետ Ա. Ի. Պեսկեի կողմից, առևտրական խորհրդատուներ Յունուսով եղբայրների, Իբրահիմի (1806-1886 թթ.) և Իսահակի (1810-1884 թթ.) աջակցությամբ և նրանց հոր, առաջին գիլդիայի առևտրական Գուբայդուլլա Յունուսովի     (1776-1849 թթ.) կտակած միջոցներով։ Նախագծի հեղինակն է Ա. Կ. Լոմանը։
Ճարտարապետություն
Մզկիթը երկհարկանի է, ունի գմբեթավոր դահլիճ և հարավային մուտքի կողմից եռահարկ գլանաձև մինարե։ Մզկիթի նկարազարդումները նման են միջնադարյան Վոլգյան Բուլղարիայի և Մերձավոր Արևելքի համանման շինությունների նախշազարդերին։
Պատմություն
1890-1908 թվականների իմամ-խաթիբի պարտականությունները կատարել է հայտնի հասարակական և քաղաքական գործիչ «Ազատ» թերթի հրատարակիչ Գաբդուլլա Աբդուլքարիմովիչ Ապանաևը։
Մզկիթը փակվում է 1929 թվականի նոյեմբերի 16-ին Թաթարստանի ինքնավար հանրապետության կենտգործկոմի որոշմամբ, իսկ մինարեթը ապամոնտաժվում է։ Մինչև 1992 թվականը մզկիթը օգտագործվում էր, որպես բնակարան և գրասենյակ։ Թաթարական ԱԽՍՀ նախարարների խորհրդի 23.01.1981 թվականի  № 601 որոշմամբ մզկիթը  ճանաչվել է որպես  ճարտարապետան հուշարձան։
Մարինե Շահսուվարյան
Կենսագրություն
Մարինե Շահսուվարյանը ծնվել է 1966 թվականին Երևանում։ 1983-1989 թվականներին սովորել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում, 1989-1991 թվականներին` Երևանի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի կլինիկական օրդինատուրան «Աչքի հիվանդություններ» մասնագիտությամբ ։
Նուրուլլայի մզկիթ
Պատմություն
1992 թվականին մզկիթն անվանափոխվեց «Նուրուլլա» և վերադարձվեց հավատացյալներին։ 1990-1995 թվականներին վերակառուցվել է Ռ. Վ. Բիլալովի կողմից, միաժամանակ վերականգնվել է նաև մինարեթը։
Մարինե Շահսուվարյան
Կենսագրություն
1991-1995 թվականներին եղել է 8-րդ հիվանդանոցի ակնաբուժական բաժնի բժիշկ-ակնաբույժ, 1995-2007 թվականներին` ՀՀ Առողջապահության նախարարության Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոնի բժիշկ-ակնաբույժ, 2005-2007 թվականներին ԵՊԲՀ-ի ակնաբուժության ամբիոնում որպես դոցենտ, 2007 թվականից` Ակնաբուժության ամբիոնի պրոֆեսոր ։
Նուրուլլայի մզկիթ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կազանի մզկիթներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Մարինե Շահսուվարյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են առաջնային գլաուկոմայի, մակուլոդիստրոֆիայի, ցանցենու անոթային հիվանդությոնների ախտորոշմանն ու բուժմանը, երկրորդային հետթրոմբային նորանոթային (նեովասկուլյար) գլաուկոմայի կանխորոշմանը, ցանցենու երակների խցանման ռիսկի գործոնների հայտնաբերմանը, վաղ ախտորոշմանը, դեղորայքային բուժմանն ու կանխարգելմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ակնաբույժներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ ակնաբաններ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ
Ակուտա
Ակուտա, լեռ Վիրահայոց լեռնաշղթայում, նախկին Ախալցխայի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Ժերֆին Էլմաս
Ժերֆին Էլմաս, հայ դերասանուհի։
Կրթությունն ստացել է Սեմերջյան վարժարանում։ 1920 թ. ամուսնացել է դերասան Արամ Էլմասի հետ և այդ թվականներից հանդես է եկել երաժշտական կատակերգություններում, ինչպես «Արշին մալ ալան»-ում՝ Գյուլչորա։
1924 թ. խաղացել է թուրքական պետական թատերախմբում։ Ապա մեկնել է Բուլղարիա, խաղացել Ա.Շահխաթունու հայկական թատերախմբում, մասնակցելով Ա. Դյումաի (որդու) «Դերասան Քին» (Աննա Դեմբի), Ա. Շիրվանզադեի «Պատվի համար» (Ռոզալիա), Լ. Շանթի «Հին աստվածներ» (Իշխանուհի) պիեսների ներկայացումներին։ Վերադառնալով Կ. Պոլիս, խաղացել է Գրիգոր Հակոբյանի թատերախմբում։
1931 թ. մեկնել է Փարիզ, առաջին անգամ հանդես եկել Ֆաթիմեի դերում Տիգրան Չուխաջյանի «Լեբլեբիջի Հոր-Հոր աղա» օպերետում։
Նրա կատարած մյուս դերերից հիշատակության արժանի են Դեզդեմոնան Ու. Շեքսպիրի («Օթելլո»), Սոնան Ա. Շիրվանզադեի («Չար ոգի») և Սուսանը Ա. Շիրվանզադեի («Նամուս») ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքահայ դերասանուհիներ
Վիձյու
Վիձյու (Видзъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի ձախ ափին 120 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 40 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տյոգրա
Տյոգրա  (Тёгра), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Եմցա գետի ափին՝105 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 114 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
(494) Վիրտուս
(494) Վիրտուս (Virtus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1902 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,984539 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7978 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1713 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1883,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,191156 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,09° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1902 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Անկրոնություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անկրոնություն Կատեգորիա:Կրոն և հասարակություն
Բալատոնֆյուրեդ
Բալատոնֆյուրեդ (Balatonfüred), քաղաք Հունգարիայի հարավ-արևմուտքում, տեղակայված Բալատոն լճի հյուսիս-արևելքում։ Լճի հյուսիսային ափում շատ բնակչություն ունեցող, հայտնի հանգստավայր։ Անունը ծագել է մի տարբերակով fürdo (լողարան) բառից, ուրիշով՝ fürj (լոր) բառից։ Հաճախ քաղաքի անունը կրճատում են «Ֆյուրեդի»։
2014 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով Բալատոնֆյուրեդի բնակչությունը կազմում է 13 306 մարդ ։
Աշխարհագրություն ու տրանսպորտ
Քաղաքը գտնվում է Բուդապեշտի հարավ-արևմուտքից մոտավորապես 130 կմ և Վեսպրեմից 20 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքով անցնում են երկաթուղիներ ու ավտոմոբիլային ճանապարհներ, որոնք տանում են լճի հյուսիսային ափով մինչև իսկ Կեստխեյ ու քաղաքը կապում Վեսպրեմի, Բուդապեշտի ու այլ հունգարական քաղաքների հետ։ Բալատոնֆյուրեդը Բուդապեշտի ու հարևան քաղաքների հետ կապված է մշտական ավտոբուսային ու երկաթուղային կապով։ Մինչև Բուդապեշտ գնացքով ճանապարհը կազմում է 2.5-3 ժամ։
Քաղաքում կա նավակայան, որտեղ կառանվում են ինչպես զբոսանքային, այնպես էլ մշտապես նավարկող նավերը։
Պատմություն
Քաղաքի մոտ հանքային ջրի բուժիչ աղբյուրների մասին հայտնի էր դեռևս հռոմեական ժամանակաշրջանում, սակայն կուրորտային համբավը քաղաքը ստացել է 18-րդ դարի վերջում, իսկ պաշտոնապես կուրորտի կարգավիճակ ստացել է 1772 թվականին։ 1730 թվականին բուժիչ աղբյուրի մոտ կառուցվել է առաջին հյուրանոցը, որը եղել է համեստ սենյակ։ Սկզբում հանգստացողերի ուշադրությունը գրավում էր հանքային ջուրը, հետո նորաձև դարձան լճում լողանալը։ 1846 թվականին Բալատոնֆյուրեդ նավահանգստից Բալատոն դուրս եկավ առաջին ջերմանավը։
Սանատորիական-կուրորտային նշանակությունը
Բալատոնֆյուրեդի առողջարանների հիմնական ուղղվածությունը սրտաբանությունն է։ Հանգստավայրին համբավ բերեցին հանքային ջրի բուժիչ աղբյուրները։ Քիչ հանքացված ածխաթթվային սուլֆատա-հիդրոկարբոնատային կրածնա-մագնիումային ջրերը օգտագործվում են խմելով բուժվելու, լոգանք ընդունելու և այլ պրոցեդուրաների համար։ Քաղաքի ամենամեծ բուժական հիմնարկն է Պետական սրտաբանական հոսպիալը, որտեղ վիրահատում կամ ինֆարկտ տարած հիվանդները անցնում են ռեաբիլիտացիա։ Հանքային ջրերը օգնում են ստամոքսային, աղիքային, լյարդային հիվանդությունների, շաքարային դիաբետի դեպքում ։
Տեսարժան վայրեր
1800 թվականին Բալատոնֆյուրեդի Դյոդ անունով (առողջության հրապարակ) կենտրոնական հրապարակում, կառուցվել է Լայոշա Կոշուտի անվան բյուվետ, որից մինչև հիմա բուժեկները ջուր են խմում։ Ամենահին աղբյուրները գտնվում են Պետական սրտաբանական հոսպիալի մոտ։ Հիվանդանոցի մոտ գտնվող աղբյուրներից մեկը մինչև հիմա կրում է շիճուկի անուն, որի ջուրը խառնում էին ոչխարի կաթի հետ և օգտագործում շնչառական օրգանների հիվանդությունների բուժման համար։ Բալատոնի ափով ձգվում է հնդկացի բանաստեղծ Ռաբինդրանաթ Թագորի անվան ծառուղին, այն բանից հետո, որ 1926 թվականին Կոլոս զբոսավայրում տնկել է լորի։ Ծառուղում կան նաև այլ մեծանուն հանգստացողների անվան արձաններ, հուշատախտակներ։
Հին քաղաքի համարյա բոլոր տները գտվնում են հսկողության տակ ինչպես ճարտարապետական հուշարձաններ (բարոկկո, դասականություն)։ Հին առանձնատներն ու վիլլաները, պարտեզների մեծաքանակ արձանները, ծաղիկների առատությունը այս քաղաքի յուրօրինակ այցետոմսն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքներ
Ջեբիրի (Գորիի շրջան)
Ջեբիրի (ჯებირი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 630 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 4 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 623 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Փիթեր Քութուջյան
Փիթեր Ջոնի Քութուջյան, ամերիկահայ քաղաքական գործիչ, Մասաչուսեթսի Միդլսեքս շրջանի շերիֆ և Մասաչուսեթսի Ներկայացուցիչների պալատի նախկին անդամ։
Միդլսեքս շրջանի շերիֆ
2011 թվականի հունվարի 14-ին Քութուջյանը նահանգապետ Դևալ Պատրիկի կողմից նշանակվել է Միդլսեքս շրջանի դատական և վարչական ղեկավար՝ ստանալով Ջեյմս ԴիՊաոլայի լիազորությունները, որը մահացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ին ։
Ընտրական քարոզարշավ
Քութուջյանը 2013 թվականին առաջադրվել է Դեմոկրատական կուսակցության թեկնածու ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի հատուկ ընտրություններում։ Նա առաջադրվել է Մասաչուսեթսի 5-րդ շրջանի ներկայացուցիչ ։ Դեմոկրատական կուսակցության նախնական ընտրություններում Քութուջյանը զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սփյուռքահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ
Թրայսկիրխեն
Թրայսկիրխեն (Traiskirchen), քաղաք Ավստրիայում՝ Բադենի շրջանում (Ստորին Ավստրիա նահանգ) ։ Ընկած է գինու արտադրությամբ և մաճառի տոնախմբությամբ՝ հոյրիգերով (Heuriger) հռչակված Տերմենլինի տարածաշրջանում, երկրի մայրաքաղաք Վիեննայից մոտավորապես 20 կիլոմետր դեպի հարավ։ Զբաղեցնում է 29,08 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է 17 634 ։
Քաղաքին համբավ է բերել «Թրայսկիրխենի առյուծներ» բասկետբոլային թիմը, որը բազմիցս նվաճել է Ավստրիայի չեմպիոնի տիտղոսը, ինչպես նաև՝ Ստորին Ավստրիայում հնագույնը համարվող աստղադիտարանը ։ Տրայսկիրխենը հայտնի է նաև փախստականների Bundesbetreuungsstelle für Asylwerber ճամբարով, որը ռազմական դրության ժամանակ հիմնականում բնակեցված է եղել լեհերով ։
Ֆրանց Կոլերի անվան աստղադիտարան
Ստորին Ավստրիա երկրամասի հնագույն աստղադիտարանն է։ Ի տարբերություն այլ աստղադիտարանների՝ գտնվում է քաղաքի շրջագծում, համեմատաբար ոչ մեծ բարձրության վրա։ 1967 թվականից բաց է հանրային այցելությունների համար։
Սբ. Նիկողայոս եկեղեցի
Պատմական հուշարձան է. կառուցվել է մոտավորապես 1400 թվականին։
Սբ. Մարգարետ եկեղեցի
Ճարտարապետական գոթիկա ոճի կառույց է։ Վերակառուցվել է 1683 թվականին՝ Վիեննայի պաշարումից ու ճակատամարտից հետո։
Լյութերական եկեղեցի
Կառուցվել է 1913 թվականին։
Գելդշայսեր
Հանրահայտ «Գելդշայսերը» գտնվում է քաղաքի կենտրոնում ։
Ածիկի գործարան
Ածիկի գործարանի սեփականատերը բանկիր Մաքս Մաութներն էր (1838-1904)։
Մոլերսդորֆի ամրոց
Կառուցվել է մոտավորապես 1690-1700 թվականներին։
Տրիբուսվինկելի ամրոց
Հիմնադրման տարեթիվ է համարվում 1136-ը (ըստ որոշ աղբյուրների՝ 1120-ը)։ Ամրոցը շրջանակած պարիսպները չե պահպանվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ավստրիայի բնակավայրեր
Լյուդվիգսհաֆեն
Լյուդվիգսհաֆեն (Ludwigshafen, պաշտոնական անվանումը՝ Ludwigshafen am Rhein. . գերմաներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է Լյուդվիգի նավահանգիստ Հռենոսի ափին.բնակավայրին այդ անվանումը տրվել է Բավարիայի արքա Լյուդվիգ Առաջինի (1786-1868) պատվին), քաղաք Գերմանիայում՝ Ռայնլանդ-Պֆալց երկրամասում, Հռենոս գետի ձախ ափին, Մանհայմի դիմաց ։ Մանհայմի, Հայդելբերգի և շրջական բնակավայրերի հետ միասին կազմավորում է Հռենոս-Նեկեր մետրոպոլիսային տարածքը։ Քաղաքն զբաղեցնում է 77,68 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2020 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 172.557 .։
Լյուդվիգսհաֆենն առաջին հերթին ճանաչված է որպես քիմիական արդյունաբերության կենտրոն. այստեղ է տեղակայված քիմիական արտադրանքի թողարկման մեծագույն ծավալով ողջ աշխարհում հայտնի BASF ընկերությունը , ինչպես նաև խոշոր այլ ընկերություններ։ Քաղաքում գործող մշակութային հաստատություններից համաշխարհային համբավ են վայելում Ռայնլանդ-Պֆալցի պետական ֆիլհարմոնիան և ժամանակակից արվեստի թանգարանն ու պատկերասրահը։ Լյուսվիգսհաֆենը ճանաչված է նաև նրանով, որ այստեղ է ծնվել և մահացել Գերմանիայի հանրահայտ կանցլերներից մեկը՝ Հելմուտ Կոլը։