cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կլարա Լուչիանի
Կյանք և կարիերա
2017 թվականին նա հանդես է եկել Բենժամեն Բյոլեի հետ և թողարկել է իր առաջին մինի ալբոմը՝ «Monstre d'amour.»-ը, որը ձայնագրվել է Բյոլեի (The Shoes խմբից) և Ամբրուազ Վիլոմի (Revolver խմբից) հետ ։ 2018 թվականի ապրիլի 6-ին Կլարա Լուչիանին թողարկել է իր առաջին ալբոմը՝ «Sainte-Victoire»-ը, որը լավ է ընդունվել մամուլի կողմից ։
2019 թվականի հունվարին նա շրջագայել է Ավստրալիայով, ելույթ ունենալով «So Frenchy So Chic» փառատոնների շարքում Մելբուռնում, Սիդնեյում, Ադելաիդայում և Բրիսբենում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ
Ֆերդինանդ Ֆոշ
Ֆերդինանդ Ֆոշ, Ֆրանսիայի մարշալ (1918), Բրիտանիայի ֆելդմարշալ (1919) և Լեհաստանի մարշալ (1923)։ Ֆրանսիայի ակադեմիայի անդամ (1918)։
Նշանակալի դեր է խաղացել կենտրոնական տերությունների դեմ դաշնակիցների հաղթանակի գործում։ 1918 թվականից 1920 թվականներին եղել է Խորհրդային Ռուսաստանի դեմ ռազմական ինտերվենցիայի ակտիվ կազմակերպիչներից։ Գրել է ռազմա-տեսական աշխատություններ և հուշեր։
Միակ տղան՝ լեյտենանտ Գերման Ֆոշը և փեսան՝ կապիտան Բեկուրը, մահացել են Մաաս-ի ճակատամարտում 1914 թվականին։
Սոմի ճակատամարտի ղեկավարելու ժամանակ ավելի քան 600 000 մարդ կորցնելու հետևանքով ազատվել է ծառայությունից և նշանակվել ռազմական հետազոտությունների կենտրոնի ղեկավար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մարշալներ Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գեներալներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի զորավարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի զինվորական սպաներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Կամբոջայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Կամբոջայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Կամբոջան ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Կամբոջայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։ 1970 թվականից 1975 թվականը հավաքականը կոչվել է Խմերի Հանրապետության ֆուտբոլի ազգային հավաքական։ Կամբոջայի հավաքականը ոչ մի անգամ չի մասնակցել Աշխարհի առաջնություններին, սակայն 1972 թվականին մասնակցել է Ասիայի գավաթին և գրավել 4-րդ տեղը ։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 174-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ ։
Տերենտևկա (գետ)
Տերենտևկա (Терентьевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շոմոկսա գետի ձախ ափում՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Վերլուծական հոգեբանություն
Վերլուծական հոգեբանությունը հոգեդինամիկ ուղղություն է, որի հիմնադիրը շվեյցարացի հոգեբան և մշակությաբան Կառլ Գյուստավ Յունգն է։ Այս ուղղությունը մոտ է հոգեվերլուծությանը, սակայն ունի էական տարբերություններ։ Դրա էությունն է մարդկային վարքի ետևում կանգնած խորը ուժերի և մոտիվացիաների իմաստավորումն ու ինտեգրացիան՝ երազատեսության,, ֆոլկլորի և միֆոլոգիայի ֆենոմենոլոգիայի ուսումնասիրման միջոցով։ Անալիտիկ հոգեբանությունը հիմնվում է անձի մոտ անգիտակցական սֆերայի առկայության մասին պատկերացման վրա, որը հանդիսանում է բուժիչ ուժերի և անհատականության զարգացման աղբյուր։ Այս տեսության հիմքում ընկած է կոլեկտիվ անգիտակցական հասկացությունը, որում արտացոլվում են անթրոպոլոգիայի, էթնոգրաֆիայի, մշակույթի և կրոնի պատմության ինֆորմացիան, որոնք Յունգը վերլուծել է կենսաբանական էվոլյուցիայի և մշակութա-պատմական զարգացման ասպեկտներից, և, որոնք դրսևորվում են անհատի հոգեկանում։ Ի տարբերություն էքսպերիմենտալ հոգեբանության բնագիտական մոտեցման, վերլուծական հոգեբանությունը ուսումնասիրում է ոչ թե աբստրակտ մեկուսացված անհատին, այլ անհատական հոգեկանը՝ որպես մշակութային ձևերով միջնորդավորված և սերտ կապված կոլեկտիվ հոգեկանի հետ։
Անձի կառուցվածը
Յունգը պնդում էր, որ հոգեկանը (անձը) կազմված է երեք առանձին, բայց միմյանց հետ փոխազդող կառույցներից՝ էգո, անհատական անգիտակցական և կոլեկտիվ անգիտակցական։
Էգո
Էգոն գիտակցության սֆերայի կենտրոնն է։ Այն psyche-ի բաղադրիչ է, որը ներառում է բոլոր այն մտքերը, զգացմունքները, հիշողությունները և զգայությունները, որոնց շնորհիվ մենք զգում ենք մեր ամբողջականությունը, կայնունությունը և ընկալում ենք մեզ՝ որպես մարդ։ Այն մեր ինքնաիտակցության հիմքն է և դրա շնորհիվ մենք ընդունակ ենք տեսնելու մեր գիտակցական գործունեության արդյունքները։
Անհատական անգիտակցական
Անահատական անգիտակցականը ներառում է կոնֆլիկտներն ու հիշողությունները, որոնք երբևէ գիտակցվել են, բայց ներկայումս ճնշված կամ մոռացված են։ Այն ներառում է նաև զգացմունքներ, որոնք այնքան պայծառ չեն եղել գիտակցության մեջ նշվելու համար։ Անհատական անգիտակցականը ներառում է կոմպլեքսներ (էգո-կոմպլեքսներ) կամ ճնշված մտքերի, զգացմունքների, հիշողությունների ամբողջություն, որն անհատը դորս է մղել իր անցյալի փորձից կամ ժառանգական փորձից։ Յունգի դպրոցի ներկայացուցիչների պատկերացմամբ, այդ կոմպլեքսները, որոնք կազմված են ամենասովորական թեմաների շուրջ, կարող են շատ մեծ ազդեցություն ունենալ անհատի վարքի վրա։ Օրինակ, իշխանության կոմպլեքսով մարդը կարող է իր հոգեկան էներգիայի մեծ մասը ծախսել գործունեության վրա, որն ուղիղ կամ սիմվոլիկ ձևով կապված է իշխանության թեմաների հետ։ Մեկ անգամ ձևավորվելով՝ կոմպլեքսը սկսում է ազդել մարդու վարքի և աշխարհազգացողության վրա։ Յունգը պնդում էր, որ անհատական անգիտակցականի նյութը յուրաքանչյուրի մոտ ունիկալ է և, որպես կանոն, հասանելի է գիտակցման համար։ Արդյունքում կոմպլեքսի բաղադրիչները կամ նույնիսկ ամբողջական կոմպլեքսը կարող են գիտակցվել և ուժեղ ազդեցություն ունենալ անհատի կյանքի վրա։
Կոլեկտիվ անգիտակցական
Յունգը միտք էր հայտնում այն մասին, որ անձի կառուցվածքում գոյություն ունի ավելի խորը շերտ, որը նա անվանեց կոլեկտիվ անգիտակցական։ Կոլեկտիվ անգիտակցականը իրենից ներկայացնում է մարդկության և նույնիսկ մեր մարդանման նախնիների հիշողության լատենտ հետքերի պահեստ։ Այնտեղ արտահայտված են մտքեր և զգացմունքներ, որոնք ընդհանուր են մարդկային բոլոր արարծների համար և մեր ընդհանուր հուզական անցյալի արդյունք են։ Ինչպես ինքը Յունգն էր ասում, «կոլեկտիվ անգիտակցականում կա մարդկային էվոլյուցիայի ողջ հոգևոր ժառանգությունը՝ վերածնված յուրաքանչյուր անհատի գլխուղեղի կառուցվածքում»։ Այսպիսով, կոլեկտիվ անգիտակցականի բովանդակությունը կազմվում է ժառանգականության շնորհիվ և միևնույն է ողջ մարդկության համար։ կոլեկտիվ անգիտակցականի կոնցեպցիան Յունգի և Ֆրոյդի բաժանման հիմնական պատճառն էր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վերլուծական հոգեբանություն
Չուկոտսկի շրջան
Չուկոտսկի շրջան (Чукотский район, Чукоткакэн район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լավրենտիյա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 30700 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 4808 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,16 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բոր (Բեն Սենտ Ռադգոնդի կանտոն)
Բոր (Bors), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 131 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 145 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 80 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 61 անձ (35 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 15 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալեքսանդր Կոզմեսկու
Ալեքսանդր Կոզմեսկու (Alexandru Cosmescu, ), մոլդովացի գրող, դրամատուրգ, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Կոզմեսկուն ծնվել է 1922 թվականին ինտելիգենտ ռումինա-հրեական ընտանիքում։ Ապագա գրողի մանկությունն անցել է Կելերաշի շրջանի Վորնիչեն գյուղում, այնուհետև ընտանիքը տեղափոխվել է Քիշնև, որտեղ էլ ավարտել է Ալեքսանդր Դոնիչի անվան գիմնազիան (Liceul Alexandru Donici)։ 1938 թվականին գիմնազիայի «Ликурич» ամսագրում ներկայացրել է իր բանաստեղծությունները։ Մոր վաղաժամ մահից հետո, հանձնելով բակալավրի քննությունները, մեկնել է հոր հայրենի Պիտեշտ քաղաք, ընդունվել Կլուժ-Նապոկայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ, որտեղից 1943 թվականին զորակոչվել է ռումինական բանակ։ 1945 թվականին քաղաքային 3-րդ հիվանդանոցում աշխատել է որպես բուժակ, հոկտեմբերի 17-ին եղել է «Tineretul Moldovei» (Մոլդովայի երիտասարդություն) թերթի հատուկ թղթակից։ Ուղարկվել է ուսանելու Կենտրոնական կոմերիտական կոմիտեին կից բարձրագույն լրագրության դասընթացների, որից հետո սկսել է ինքնուրույն հրատարակվել։
Մահացել է 1989 թվականին։ Թաղված է Քիշնևի կենտրոնական գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Կոզմեսկուի առաջին բանաստեղծություններից մեկը՝ «Խաղողի սարեր» վիպակը, լույս է տեսել 1950 թվականին։ Վիպակում նկարագրվում է կոլտնտեսային կյանքի հիմնադրումը բեսարաբիական մի գյուղում։ Ստեղծագործող մտավորականության մասին է պատմում «Հեռաստանները» (1954) վիպակը։ Կոզմեսկուի վիպակների և պատմվածքների ժողովածուները լույս են տեսել Քիշնևում և Մոսկվայում։
Հիշատակ
Կոզմեսկուի պատվին փողոցներ են անվանակոչվել Քիշնևում (նախկին Լոմոնոսով փողոցը Մալիյ Մալին շրջանում) և Ունգենում։ Գրողի տան պատին փակցվել է նրա հուշատախտակը։ Ալեքսանդր Կոզմեսկուի անունն է կրում Քիշնևի քաղաքային գրադարանը։
Ընտանիք
Կոզմեսկուն ամուսնացել է երեք անգամ։ Ավագ դուստրը՝ Գաբրիելան, ապրում է Ռումինիայում, որդին՝ Յուրին, Իսրայելում, կրտսեր որդին՝ Ալեքսանդր Կոզմեսկու կրտսերը (ծնված՝ 1985), ապրում է Քիշնևում, մոլդովական և ռումինական մամուլում հանդես է գալիս ռումիներեն բանաստեղծությունների և էսսեների հրապարակումներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Օլգա Կեֆալոյաննի
Օլգա Կեֆալոյաննի (Όλγα Κεφαλογιάννη, ), հույն քաղաքական գործիչ, որը 2012-2015 թվականներին զբաղեցրել է Հունաստանի զբոսաշրջության նախարարի պաշտոնը։ Եղել է խորհրդարանի անդամ՝ ներկայացնելով Նոր ժողովրդավարություն կուսակցությունը։
Երկու անգամ 2007 և 2009 թվականների համընդհանուր ընտրությունների ժամանակ ընտրվել է Ռեթիմնի (Կրետե) ընտրատարածքից։ 2012 թվականի մայիսի 6-ի ընտրությունների արդյունքում ընտրվել է որպես խորհրդարանի անդամ Աթենքի հեղինակավոր առաջին շրջանի ընտրատարածքում։ Այդ պաշտոնում երընտրվել է 2012 թվականի հունիսի 17-ին և 2015 թվականի հունվարին։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1975 թվականի ապրիլի 29-ին Աթենքում և նախկին պատգամավոր և նախարար Իոաննիս Կեֆալոյաննիսի և փաստաբան Էլենի Վարդինոյաննի երեք դուստրերից ավագն է ։ «Իմ երակներում միայն կրիտիկական արյուն է հոսում։ Ես հպարտ եմ իմ քննադատական ծագմամբ, որն ինձ վրա ավելի շատ է ազդել, քան որևէ այլ բան»,-ասել է Օլգան ։
1992 թվականին ավարտել է Աթենքի քոլեջը և ընդունվել Է Աթենքի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ 1994 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1995 թվականի մարտը սովորել է Էրազմուս եվրոպական ծրագրի Բրիտանական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում ։
Նա գրել է «Եվրամիության դերը Կիպրոսի հարցում» վերնագրով գիրք («Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό Ζήτημα»)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հունաստանի նախարարներ Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ Կատեգորիա:Հունաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Շախմատային օլիմպիադա 1958
13-րդ շախմատային օլիմպիադան տեղի է ունեցել Մյունխենում 1956 թվականի սեպտեմբերի 30-ից մինչև 1958 թվականի հոկտեմբերի 23-ը՝ 36 երկրների մասնակցությամբ։
Թիմային արդյունքներ
ԽՍՀՄ
Հարավսլավիա
Արգենտինա
Լավագույն անհատական արդյունքներ
Դ. Ֆորինտոշ (Հունգարիա) - 10½ մինչև 13
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1958 սպորտում
Ստեփանոս Ա Ալուզ
Ստեփանոս Ա Ալուզ (ծննդյան թվականն անհայտ - մոտ 1185-1190 թվականների ընթացքում), Վասպուրականի Ամյուկ բերդի իշխան, հաջորդել է հորը՝ կյուրապաղատ Աբդլմսեհ Բ Արծրունուն, ապա դարձել Աղթամարի կաթողիկոս, փոխարինելով եղբորը՝ Դավիթ Ա-ին, մոտ 1165 - մոտ 1185-1190 թվականների ընթացքում։ Ստեփանոս Ալուզը Ամյուկի իշխան, կյուրապաղատ Աբդլմսեհ Բ-ի և Ծաղկոտնի և Կոգովիտի իշխան Ալուզի որդու՝ Արևելյան տուկ (դուքս) Գրիգորի դուստր Մարիամի որդին, Աղթամարի կաթողիկոս Դավիթ Ա-ի եղբայրը։ Սերվում էր Արծրունիների իշխանական տոհմի ճյուղերից մեկից, Խեդենեկյանների (միայն պատմագիտության մեջ կիրառվող) իշխանական տոհմից։ Մոր պապի անունով կոչվել է Ալուզ։ Ստեփանոս Ալուզի որդին էր Ամյուկի իշխան Խեդենեկ Բ Արծրունին։
Աղթամարի կաթողիկոս
Ստեփանոս Ալուզը նախապես եղել է Վասպուրականի Ամյուկ բերդի իշխանը, ապա դարձել եպիսկոպոս։ 1161 թվականին օրինակել է մի ավետարան՝ Աղթամարի Սուրբ Խաչ վանքի Վահան եպիսկոպոսի համար ։ 1165 թվականից քիչ առաջ, Դավիթ Ա կաթողիկոսի կենդանության ժամանակ օծվելով կաթողիկոս, նրա մահից հետո հաջորդել է նրան։ Մահացել է 1185ից մինչև 1190 թվականն ընկած ժամանակահատվածում ։ Մեսրոպ Մաքսուդյանի «Հավաքարան անվանց կաթողիկոսաց (Աղթամարա)»-ում կա Ստեփաննոս Ա կաթողիկոս «յազատ տանէն», որը հաջորդել է Գրիգոր Ա-ին և նախորդել Գրիգոր Բ-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Խեդենեկյաններ Կատեգորիա:Հայոց իշխաններ Կատեգորիա:Հոգևորականներ Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ Կատեգորիա:Աղթամարի Կաթողիկոսներ
Ուտվաժ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հայկական ջրհոր
Պատմություն
Հայերը Կամենեց-Պոդոլսկ քաղաքում ըստ տարբեր աղբյուրների, բնակություն են հաստատել XI-XIII դարերում ։ Արդեն XVII դարում քաղաքում ապրում էր 1200 հայ ընտանիք ։ Նրանք հիմնականում բնակություն էին հաստատել քաղաքի հարավ-արևելյան հատվածում։ Մինչ օրս քաղաքում գոյություն ունի «Հայկական» կոչվող թաղամասը ։ Կազմելով Կամենեց-Պոդոլսկի բնակչության գերակշիռ մասը, հայերը մեծ դեր էին խաղում քաղաքի մշակութային, տնտեսական և ռազմական կյանքում։ 1581 (կամ 1638) թվականին, նրանք կառուցել են ջրհոր, որը բնակչության շրջանում հայտնի էր դարձել «Հայկական ջրհոր» անվանումով ։ Շինարարությունը իրագործվել էր հայ հարուստ վաճառական Ներսեսի հովանավորչությամբ ։ Սակայն ջրհորի ջուրը խմելու համար պիտանի չէր, քանի որ պարունակում էր մեծ քանակությամբ աղեր, ուստի գործածվում էր այլ կարիքների համար։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ջրհորը խիստ վնասվել էր։ Վերանորոգվել է 1956 թվականին, իսկ 1960 թվականից ծառայել որպես պահեստ ։ Այն պահպանվում է պետության կողմից՝ որպես հնության հուշարձան ։
Ճարտարապետություն
Հայկական ջրհորն իրենից ներկայացնում է ոչ բարձր, բարոկկո ոճի ութանկյուն աշտարակ, որում առկա է հոծ ապառաժի մեջ փորված, 5 մ լայնությամբ և 30 մետրից ավելի խորություն ունեցող ջրհոր ։ Ջրհորի վրա կառուցված աշտարակի չափսերը կազմում են 12x12 մ։ Շինության բարձրությունը 14 մ է, իսկ պատերինը՝ 8 մ։ Աշտարակի արտաքին պատերից դուրս են ելնում քառանկյուն ու հարթ որմնասյուներ, որոնք գետնախարիսխի մոտ հենվում են հիմքին։ Շինության արևելյան կողմում գտնվում է մուտքի դուռը, իսկ հարավային, հյուսիսային և արևմտյան պատերին, մարդու հասակից քիչ ավելի բարձրության վրա, առկա են 1 մ տրամաչափ ունեցող շրջանաձև պատուհաններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինահայ ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հայկական մշակութային ժառանգություն Ուկրաինայում Կատեգորիա:Ջրհորներ
Նյու (ժանր)
Նյու (nu, nudité «մերկություն» բառի կրճատ ձևը), գեղարվեստական ժանր քանդակագործության, գեղանկարչության, լուսանկարչության և կինեմատոգրաֆիայի մեջ, որը պատկերում է մարդու մերկ մարմնի գեղեցկությունն ու գեղագիտությունը։
Նախապատմություն
Նախնադարյան արվեստը թվագրվում է քարե դարից, այդ ժամանակ էլ ի հայտ են գալիս առաջին նշանները, որոնք կարելի է դիտարկել որպես մարդու պատկերման արվեստ։
Անտիկ արվեստ
Ամենահին հունական քանդակը վերագրվում է վաղ բրոնզե դարին։ Կիկլադյան քաղաքակրթության ժամանակաշրջանում մարդու պատկերները ներկայացված են հիմնականում տղամարդկային ֆիգուրներով (չնայած հայտնի են և մի քանի կանացի մարմիններ), որոնք ենթադրաբար մերկ են։
Որպես կանոն, քարե այս արձանների մեջքերն առավել լավ էին մշակված, քան նրանց դիմային հատվածները։ Կուրոսի ձախ ոտքը առաջ էի եկած. այսպես նկարիչներն առաջին անգամ փորձում էին մարդուն պատկերել շարժման մեջ։ Ֆիգուրի խիստ ճակատային դիրքն ընդգծելու համար առաջ եկած ոտքը երկար էր աջ ոտքից ։ Ամենահին կուրոսներն անկաշկանդվածությամբ զիջում են իրենց եգիպտական նախատիպներին։ Ժամանակի ընթացքում տղամարդկանց հունական արձանները փոփոխությունների են ենթարկվել, մոտեցել են գեղեցկության եվրոպական ընկալմանը, որոնք մինչև օրս էլ գրեթե անփոփոխ են մնացել ։
Ի տարբերություն տղամարդկային մարմինների, կորան միշտ հագնված է եղել, միայն նրա զգեստի ձևավորումն ընդգծում է կուրծքը։ Դիմագծերը չեն տարբերվում տղամարդու դիմագծերից, երկուսն էլ ժպտում են խորհրդավոր արխայիկ ժպիտով։ Սակայն կանանց արձաններն ունեն առավել բարդ սանրվածք ու հարուստ ոսկե զարդարանքներ։ Նրա առաջնային նշանակությունը արձանի պատվիրատուի դիրքն ընդգծելն է ։
Մինչև մ. թ. ա. 6-րդ դարը հայտնի չէ մերկ կնոջ որևէ արձան, իսկ մ. թ. ա. 5-րդ դարում դրանք շատ չէին։ Այն ժամանակ, երբ տղամարդու մերկությունը մրցույթներին սովորական էր հասարակության համար, և երիտասարդները շրջում էին միայն մի կարճ վարտիքով, հունական կանայք ծածկված էին ոտքից գլուխ։ Իր դերն ուներ նաև երկու երիտասարդ տղամարդկանց սիրո բանաստեղծականացումը, իսկ հակառակ սեռերի միջև սերը համարվում էր ոչ այնքան ազնիվ արարք ։ Հունական քանդակագործները հաջողությամբ էին պատկերում կանացի մարմինը բարակ շղարշի տակ, որը ոչ այնքան ծածկում, որքան ընդգծում էր մարմնի գեղեցկությունը։
Մ. թ. ա. 5-րդ դարում փիլիսոփաների կողմից դրսևորվող հետաքրքրությունը մարդու հանդեպ ազդեցություն է ունեցել նաև այդ դարաշրջանի քանդակագործության զարգացման վրա։ Նկարիչներն ստեղծում էին իրենց աշխատանքները` հիմնվելով կենդանի մարդու ուսումնասիրության վրա։ Քանդակագործությունը մեծ ազատություն էր ձեռք բերել, մարմնի ձևերը դարձել էին առավել իրական, իսկ շարժումներն անկաշկանդ էին ։ Ըստ Քեննեթ Քլարքի, հենց մ. թ. ա. 5-րդ դարում հույներն ստեղծել են գեղարվեստական նոր ձև` մերկ մարմնի պատկերումը
Փոփոխությունների են ենթարկվում նաև կանացի արձանները։ Կանացի ամենահին մերկ արձանը համարվում է Պրաքսիտելեսի Աֆրոդիտեի արձանը (մոտավորապես մ. թ. ա. 350 թվական)։ Մինչև 5 դար աստվածուհիները պատկերվում էին միայն հագուստով, հավանաբար ըստ դարերից եկող ավանդույթի, իսկ Աֆրոդիտեի մերկ արձաններն արևելյան ազդեցության հետևանք էին։ Սլացիկ աղջկա արձանը, ում մարմինը պատկերում է հայելու բռնակ, պահվում է Մյունխենի թանգարանում և իր ձևով հիշեցնում է ավելի շուտ եգիպտական արձաններ և հեռու էին դասական հունական քանդակներից ։
Վերածնունդ
Վերածննդի ժամանակաշրջանում, երբ անտիկ կերպարների հանդեպ մեծ ձգտում կար, մարդու մերկ մարմինը յուրաքանչյուր գաղափար իրականացնելու համընդհանուր միջոց էր դարձել ։ Առաջին պատկերները սահմանափակված էին դիցաբանական, փոխաբերական, պատմական ու կենցաղային կերպարներով։ Ջորջոնեն, Տիցիանը, Կորեջիոն և այդ դարաշրջանի այլ նկարիչներ իրենց ստեղծագործության մեջ ներկայացնում էին կանացի գեղեցկության իրենց իդեալական պատկերացումները` միևնույն ժամանակ հաճախ ավելացնելով փիլիսոփայական-բանաստեղծական երանգներ։
Բարոկկո
Բարոկկո ոճին հատուկ էին արդեն առավել ճոխ ձևերը, ինչպես նաև` ծաղկող երիտասարդ գեղեցկության կենսական հմայքը։ Այս ոճի ստեղծագործությունները պատմում են աշխարհի զգայական, լիարժեք ընկալման մասին։ Բարոկկո ոճում նյու ժանրի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը Պիտեր Պաուլ Ռուբենսն է։
Ռոկոկո
12-րդ դարում նյուն հայտնվում է արդեն ռոկոկո ոճում։ Կտավներում հայտնվում են նրբագեղ, կոկտ, զգայական կերպարներ (Ֆրանսուա Բուշե)։
Նոր ժամանակներ
20-րդ դարի սկզբում «նյու» ժանրը հայտնվում է թատրոնում։ Օլգա Դեսմոնտի «Կատարյալ մշակույթի համընկերությունը» կազմակերպում էր «գեղեցկության երեկոներ», որտեղ մերկ Օլգան ներկայացրել է կենդանի պատկերներ` ներկայացնելով Վեներայի կենդանացած արձանը։ 1908 թվականին նա առաջին անգամ ներկայացրել է մերկ կերպարը ռուսական բեմում` տալով միակ ներկայացումը Սանկտ-Պետերբուրգում, որին հաջորդած սկանդալի պատճառով հաջորդ ներկայացումներն արգելվել են քաղաքային ղեկավարության կողմից։ 20-րդ դարում «նյու» ժանրն իր տարածվածության պատճառով սկսում է սպառել իրեն, այդ պատճառով նկարիչները սկսել են ակտիվորեն փնտրել նոր արտահայտչամիջոցներ։
Սրբապատկերներ
Նյուն երկար ժամանակ ստիպված էր արտահայտվել դիցաբանության կամ կրոնական համատեքստի միջոցով։ Դիցաբանության համար սրբապատկերային աղբյուրներն են հունա-հռոմեական դասական հեղինակները (Հոմերոս և այլ), իսկ կրոնականի համար` Աստվածաշունչը ։ Սրբապատկերներում հանդիպող առավել հայտնի կերպարներն են.
Լուսանկարչություն
Պատմության մեջ այս ժանրի ստեղծման վերաբերյալ որևէ որոշակի ամսաթիվ չկա։ Հայտնի է, որ 1840-ականների սկզբին Փարիզում կայացել է մերկ բնորդների «դագերոտիպիկ պատկերների» ցուցահանդես։ Մոտավորապես այս նույն ժամանակահատվածում գեղանկարիչներն սկսել են օգտագործել մերկ մարմինների լուսանկարներ։ 1850-ականներին ժանրի առաջատար նկարիչներից մեկը Վալլու դե Վիլնևն էր. նրա աշխատանքները ազդեցություն են ունեցել շատ այլ նկարիչների, հատկապես` Գյուստավ Կուրբեի, ստեղծագործությունների վրա։
Որպես կանոն, լուսանկարներն սկզբից իրենցից ներկայացնում էին միայն ալբումինի կամ կալոտիպային հետքեր։ Նկարահանման տարածքը սովորաբար լիքն էր լինում նեյտրալ ֆոնով անտիկ քանդակներով։ Եվ միայն դարավերջում հայտնվել են բաց տարածքում արված մերկ մարմինների լուսանկարներ։ 1851 թվականին ֆոտոմոնտաժի բացահայտումից հետո մի փոքր ավելացել են նյու ժանրի հեղինակների հնարավորությունները։ Նկարի մի քանի կոլլոդիկ նեգատիվ տպման միջոցով ստեղծվում էին տարբեր անիրական կերպարներ (օրինակ, ջրահարս)։ Սկանդալային հանրաճանաչություն է ձեռք բերել Օսկար Ռեյլանդերի «Կյանքի երկու ուղիներ» (1857) համայնապատկերը, հասարակությունն այն ընդունել է որպես բացահայտ պոռնոգրաֆիա։ Շոտլանդիայի լուսանկարչական համայնքը հրաժարվել է այն ցուցադրել իր ցուցահանդեսի ժամանակ, որոշ ցուցահանդեսներում նկարի ձախ կողմը փակվել է։ Նյու ժանրով 6 լուսանկար է պահպանվել սիրողական լուսանկարիչ Լյուիս Քէրոլի աշխատանքներից։
Նյու ժանրի լուսանկարները որպես իր նկարների էտյուդներ օգտագործել է լատիշ նկարիչ Յանիս Ռոզենտալսը (1886-1906, «Ցնծացող երեխաներ»)։ 2016 թվականին Լատվիայի ազգային գեղարվեստական թանգարանում անց է կացվել նկարչի ստեղծագործությանը նվիրված ամենամեծ ցուցահանդեսը, այնտեղ ներկայացված էին ոչ միայն նրա նկարները, այլև` նկարների համար արված նրա լուսանկարները։
Նյու ժանրը մեծ արտացոլում է գտել ճապոնացի Խադզիմէ Սավատարիի լուսանկարչական աշխատանքներում։ 1973 թվականին նա ստեղծել է «Ալիսա» ֆոտոալբոմը, որը նա նմանեցրել է Քէրոլի լուսանկաների ոճին և 7-ամյա երեխային լուսանկարել է մերկ։ Ալբոմը մեծ աղմուկ է բարձրացրել, իսկ դրա հեղինակին մեղադրել են մանկական պոռնոգրաֆիայի համար։ Սավատարիի նոր` «Ալիսան ծովից» ալբոմը խիստ պուրիտանական ավանդույթներով էր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արվեստ Կատեգորիա:Գեղանկարչություն Կատեգորիա:Արվեստի ժանրեր Կատեգորիա:Կերպարվեստի ժանրեր Կատեգորիա:Լուսանկարչության ժանրեր
Ֆրասինո
Ֆրասինո (Frassino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Մոնտևարկի
Մոնտևարկի (Montevarchi), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Գեյլ Ռասել
Գեյլ Ռասել (Gail Russell; 1942 թվական սեպտեմբերի 21 Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ - 1961 թվական օգոստոսի 26, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), կինոյի և հեռուստաընկերության ամերիկյան դերասանուհի։
Կենսագրություն
Բեթի Գեյլ Ռասելը ծնվել է 1924 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Չիկագոյում (Իլինոյս, ԱՄՆ) Ջորջ Ռասելի և Գլեդիս Ռասելի ընտանիքում, իսկ հետո տեղափոխվել է Լոս Անջելես (Կալիֆոռնիա նահանգ), երբ դեռահաս էր։ Ռասելի արտասովոր գեղեցկությունը 1942 թվականին նկատել է Paramount Pictures ընկերությունը։ Չնայած Ռասելը ամաչկոտ էր և դերասանական փորձ չուներ, Paramount-ը մեծ հույսեր էր կապում նրա հետ, և նրանք նրա համար վարձում են դերասանական վարպետության ուսուցիչ։
Կարիերա
Գեյլի համար դեբյուտային էր 1943 թվականի «Հենրի Օլդրիխը գլամուրային է դառնում» ֆիլմը՝ Վիրջինիայի Լոուրիի դերով։ Կինոյում Ռասելի վերջին աշխատանքը դարձել է Ֆլոր Բրանկատոյի դերը «Անաղմուկ մարտահրավեր» ֆիլմում, որը լույս է տեսել նրա մահվանից 3 ամիս առաջ։ Ընդհանուր առմամբ նա խաղացել է 28 ֆիլմում և հեռուստասերիալում։ 1960 թվականի փետրվարի 8-ին կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանուհին արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։
Անձնական կյանք
1949-1954 թվականը Գեյլը ամուսնացած է եղել դերասան Գայ Մեդիսոնի հետ։
Մահ
36-ամյա Գեյլը մահացել է 1961 թվականի օգոստոսի 26-ին իր տանը Կալիֆոռնիայում սրտամկանի ինֆարկտից. կյանքի վերջին 11 տարիների ընթացքում տառապել է ալկոհոլիզմով, ունեցել է լյարդի խնդիր ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Պրովիդենյայի շրջան (Չուկոտկա)
Պրովիդենյայի շրջան (Провиденский район, Урэлӄуйым район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1957 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրովիդենիյա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 27420 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 3895 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Դու իմ ընտանի կենդանին ես (ֆիլմ)
Դու իմ ընտանի կենդանին ես (너는 펫), հարավկորեական ռոմանտիկ կատակերգություն, որը հիմնված է Յայոյ Օգովի «Դու իմ սանն ես» և «Մեզ նման թափառաշրջիկներ» մանգաների վրա ։ Պրեմիերան կայացել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ։
Սյուժե
Ջի Ըն Յի (Կիմ Հա Նըլ)՝  կարիերամոլ է, ով չի ցանկանում հանդիպել առաջին պատահած երիտասարդի հետ, բայց դեմ չէ ընտանի կենդանի ունենալ ։ Պարող Կան Ին Հոն (Չան Գըն Սոկ մարզումների ընթացքում գործընկերուհու հետ պատահարի պատճառով այլևս չի ցանկանում զբաղվել այդ գործով և մտադիր է դառնալ մյուզիքլների բեմադրող, բայ արդյունքում հայտնվում է փողոցում առանց տանիքի։ Նրա ընկերը՝ Ջի Ըն Սուն (Չոի Ջուն Հուն) առաջարկում է գիշերել իր քրոջ Ջի Ըն Յիի մոտ, այնուհետև ապրել նրա հետ, օգնելով տնային գործերում։ Ջի Ըն Յին  գործարք է առաջարկում Կան Ին Հոին՝ նրա տանը ապրելու դիմաց դառնալ նրա ընտանի կենդանին   ։ Նա ի սկզբանե համոզված էր, որ մերժում կստանա, բայց չսպասելով դեպքերի այդպիսի ընթացքի  Կան Ին Հոն համաձայնվում է տնային սիրելիի դերին և Ջի Ըն Յին հայտնվում է շփոթվածության մեջ   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարավկորեական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Կորեերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Հարավկորեական ֆիլմեր
Բոր (Մոնմորո Սեն Սիբարի կանտոն)
Բոր (Bors), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 260 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.1 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 140 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 34 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Խայմա (Յամժայի վտակ)
Խայմա (Хайма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յամժա գետի աջ ափում՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։
Բոր (Մոնմորո Սեն Սիբարի կանտոն)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (50 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (9 տղամարդ և 3 կին)։ 38 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Խայմա (Յամժայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բոր (Մոնմորո Սեն Սիբարի կանտոն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալեքսանդրա Սուխարևա
Ալեքսանդրա Իլյինիչնա Սուխարևա (Александра Ильинична Сухарева, ), ռուս նկարչուհի։
Կենսագրություն
Ալեքսանդրա Սուխարևան ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 25-ին Մոսկվա յում։ 2006 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ս. Ստրոգանովի անվան պետական գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիան։ Սովորել է Մոսկվայի Ժամանակակից արվեստի խնդիրների ինստիտուտում։ 2008 թվականից մինչև 2010 թվականը սովորել է Valand գեղարվեստի դպրոցում (Գյոթեբորգ, Շվեդիա)։
Ալեքսանդրա Սուխարևան դարձել է ռուս միակ նկարիչը, որ մասնակցել է documenta 13 ցուցահանդեսին ։ «Артхроника» ամսագրի լրագրողն Ալեքսանդրա Սուխարևայի «Being of mother is bone» նախագիծը ներառել է «dOCUMENTA (13) տասը աշխատանքներ, որոնց կողքով անհնար է անցնել» («Десять работ dOCUMENTA (13), мимо которых невозможно пройти») շարքում ։
2015 թվականին լույս է տեսել «Վկա» («Свидетель», V-A-C press, 137 էջ) ալբոմը՝ երկու տարի տևած ակցիայի փաստաթղթերը, որի հիմքում ընկած են Մոսկվայի մերձակայքում գտնվող Գրեբնևո դաստակերտի ավերակների սև-սպիտակ լուսանկարները։
Ալեքսնադրա Սուխարևան ապրում և աշխատում է Մոսկվայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ Կատեգորիա:Ռուս ժամանակակից արվեստագետներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Չևա (քաղաք)
Չևա (Ceva), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5811 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 138 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 42 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12073։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 7-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Կովկասյան II բանակային կորպուս
II Կովկասյան բանակային կորպուս (II Կովկասյան ԲԿ), II Ка́вказский арме́йский ко́рпус (II Ка́вказский АК) — ռուսական բանակի կորպուս՝ օպերատիվ-մարտավարական միավորում, որը գոյություն է ունեցել 1879—1918 թվականներին և 1914-1918թթ. մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին :. Կազմավորվել է 17.12.1878թ.: Մտնում էր Կովկասյան ռազմական օկրուգի կազմի մեջ։ Լուծարվել է 1918 թ. սկզբին։ Կորպուսն իր գրեթե 40-ամյա պատմությունն սկսել է երկու հայ զորավարների հրամանատարության ներքո. նախ՝ գեներալ-լեյտենանտ Հովհաննես Լազարյանի, ապա՝ գեներալ-լեյտենանտ Արշակ Տեր-Ղուկասովի։
Ենթակայությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կովկասյան II բանակային կորպուսը տարբեր ժամանակահատվածներում օպերատիվ առումով ենթարկվում էր տարբեր վերադաս հրամանատարությունների, և, ըստ անհրաժեշտության, մտել է տարբեր ռազմական միավորումների կազմի մեջ։ Մասնավորապես՝
Կազմ
Ռազմավարչական տեսակետից կորպուսը մտնում էր Կովկասյան ռազմական օկրուգի մեջ։ Մարտական կազմը 1914 թվականի հուլիսի 18-ի դրությամբ հետևյալն էր.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի բանակային կորպուսները Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բանակային կորպուսներ Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն
Կապույտ շրջան (Պիկասո)
Կապույտ շրջան (Período Azul), տերմին, որն օգտագործվում է բնորոշելու համար իսպանացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի ստեղծած աշխատանքները 1901-1904 թվականներին, երբ նա նկարել է հիմնականում մոնոքրոմատիկ նկարներ` կապույտ և կապտականաչ երանգներով` միայն երբեմն հարստացնելով դրանք այլ գույներով։ Այս մռայլ աշխատանքները, որոնք ոգեշնչվել են Իսպանիայում և պատկերվել են Բարսելոնայում և Փարիզում, այժմ նրա ամենահայտնի աշխատանքներից են, չնայած որ այն ժամանակ նկարիչը դրանք վաճառելու խնդիր է ունեցել։
Նույն թվականի վերջում Պիկասոն դեպրեսիայի մեջ է ընկել, և կապույտ երանգներն սկսել են գերակշռել նրա կտավներում։ Պիկասոյի La mort de Casagemas (Կասագեմասի մահը) կտավը, որ նա ավարտել է ընկերոջ ինքնասպանությունից հետո հաջորդ տարվա սկզբում, տաք, վառ գույներ ունի։ Նկարը, որ համարվում է Կապույտ շրջանի սկիզբը, «Կասագեմասն իր դագաղի մեջ» կտավն է, որն ավարտվել է 1901 թվականին, երբ Պիկասոն ընկել է ավելի խորը դեպրեսիայի մեջ։ Պիկասոն, որ սովորաբար շփվող էր, սկսել է հեռանալ իր ընկերներից։ Պիկասոյի դեպրեսիան տևել է մի քանի տարի ։ Պիկասոյի կարիերան մինչև 1901 թվականը խոստումնալից էր։ Սակայն այս շրջանում նա սկսել է անդրադառնալ հասարակության աղքատ ու լուսանցքային կերպարներին` շեշտը դնելով սառը, կապույտ երանգների վրա. այդ ժամանակ հանրությունն ու քննադատները երես են թեքել նրա աշխատանքներից։ Հանրությունը հետաքրքրված չէր Կապույտ շրջանի կտավներով ։ Պիկասոն շարունակել է իր աշխատանքը, սակայն տուժել է նրա ֆինանսական դրությունը։
1901-03 թվականներին նա նկարել է Կասագեմասի մի քանի հետմահու դիմանկարներ, որի գագաթնակետը մռայլ ալեգորիկ «Կյանք» կտավն էր, որը պատկերվել է 1903 թվականին և այժմ Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանում է ։
Այս շրջանում հաճախ հանդիպող պատկերվող կերպարներ են մերկ կանայք և երեխաների հետ մայրերը։ Մենակյաց կերպարները գերակշռում են Կապույտ շրջանի աշխատանքներում։ Գերակշռում է մենակության, աղքատության և հուսահատության թեման։ Այս շրջանի թերևս ամենահայտնի նկարը Ծեր կիթառահարը կտավն է։
Պիկասոյի Կապույտ շրջանին հաջորդել է նրա Վարդագույն շրջանը։ Նրա դեպրեսիան աստիճանաբար ավարտվել է, նրա հոգեբանական վիճակը բարելավվել է, նա սկսել է պատկերել ավելի կենսուրախ պատկերներ` ընդգծելով դրանք վարդագույն և այլ տաք գույներով։
Սյուզաննա Բլոխի դիմանկարը (1904) նկարը, որ համարվում է այս շրջանի վերջին գործերից մեկը, 2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ին գողացվել է Սան Պաուլոյի արվեստի թանգարանից և վերադարձվել է 2008 թվականի հունվարի 8-ին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասո
Ֆրանսիսկո Գավիդիա
Ֆրանսիսկո Գավիդիա (Francisco Gavidia, ), սալվադորցի բանաստեղծ, դրամատուրգ, լրագրող։ Մոդեռնիզմի նախակարապետ։
Կենսագրություն
Ֆրանսիսկո Գավիդիան ծնվել է 1863 թվականին Սալվադորի Սան Միգել քաղաքում։ Մանկությունն անցել է Սիուդադ Բառիոսում։ 1880 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և փոխադրվել մայրաքաղաք, որտեղ ընդունվել է Սալվադորի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Մեկ տարի հետո թողել է ուսումը, դարձել անխոնջ ինքնուս։ Ընթերցել է իսպաներեն և ֆրանսերեն լեզվով ավելի քան հազար գիրք։ Հրապուրվել է Վիկտոր Հյուգոյի, Ֆրանսուա Վիյոնի և Ստեֆան Մալարմեի ստեղծագործություններով ։
Ստեղծագործություններ
Գտնվել է այդ ժամանակվա ֆրանսիական պոեզիայի ազդեցության ներքո։ Գրականություն է բերել առաջին համաշխարհային ճանաչում ունեցող լատինաամերիկյան պոետ, մոդեռնիզմի և իսպանալեզու գրականության փայլուն ներկայացուցիչ Ռուբեն Դարիոյին։ Եղել ֆրանսիական պոեզիայի մեծ գիտակ, որի խնամակալության ներքո Ռուբեն Դարիոն առաջին անգամ փորձեց հարմարեցնել ալեքսանդրյան ոտանավորի չափը իսպանական տաղաչափությանը։ Սալվադորյան պոեզիա է ներմուծում ազգային պրոբլեմատիկա, թարմացնում է բանաստեղծական լեզուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սալվադորցի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սալվադորցի լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ալատիրի շրջան
Ալատիրի շրջան (Алатырский район, Улатăр районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալատիր ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1940 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18270 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,42 մարդ/կմ²։
Ինքնագիտակցություն
Ինքնագիտակցություն՝ անհատի բոլոր մտքերն ու զգացմունքներն են սեփական անձի վերաբերյալ, գնահատականները՝ որոնք տրվում են սեփական անձին, երբ նա ինքը իր համար դառնում է հետազոտության օբյեկտ կամ ավելի դյուրին ասած ինքը իրեն գիտակցում է։ Անհատի ինքնագիտակցությունը բարդ երևույթ է։ Այդ պատճառով զարմանալի չէ, որ ինքնագիտակցության մասին խոսելիս յուրաքանչյուր հեղինակ ներդնում է իր հասկացումը։ Կոգնիտիվիստները դիտարկում են ինքնագիտակցությունը կոգնիտիվ սխեմաների ձևավորման տեսանկյունից, որտեղ ինքնագիտակցությունը ներկայանում է որպես կոգնիտիվ հատուկ սկզբունքների հիման վրա ձևավորված բարդ համակարգ։ Դերային մոտեցման կողմնակիցները դիտարկում են ինքնագիտակցությունը՝ որպես մարդու սոցիալական դերերի արտացոլումը Ես-կոնցեպցիայում։ Դիտարկվում են նաև այլ մոտեցումներ։ Ռոջերսը՝ Ես-կոնցեպցիա տերմինի հեղինակը, այն դիտարկում է որպես մեկ ամբողջական, ինտեգրալ համակարգ, որը իր մեջ է ներառում Ես-կերպարը։
Այսպես Ես-կոնցեպցիան հատուկ ձևով ձևավորված գիտելիք է սեփական անձի մասին, որը նա օգտագործում է ինչպես սեփական կյանքի իրավիճակները հասկանալու ու բացատրելու, այնպես էլ արտաքին սոցիալական աշխարհը հասկանալու համար։
Մակարդակներ
Հոգեբան-կոգնիտիվիստները Ես-կոնցեպացիան դիտարկում են որպես անձի կոգնիտիվ սխեմա։ Սովորաբար այն բնորոշում են որպես սեփական անձի մասին ընդհանրացված կոգնիտիվ պատկերացում՝ ձևավորված կյանքի փորձի հիման վրա։ Քանի որ յուրաքանչյուրի կյանքի փորձը ունիկալ է, հետևաբար, Ես-կոնցեպցիան յուրաքանչյուրի մոտ ունիկալ է։ Բայց Ես-կոնցեպցիայի ինքնատիպությունը պայմանավորված չէ միայն կյանքի փորձով։ Դրանք կարող են տարբերվել նաև բարդության ու տարբերակվածության աստիճանով։
Ֆիզիկական ես
Ամենապրիմիտիվ Ես-կոնցեպցիան ձևավորվում է միայն մեկ մակարդակով-ֆիզիկական Ես։ Ես-կերպարը կամ ֆիզիկական Ես-ը կարող է ներկայացված լինել քո հմայիչ/ոչ հմայիչ, գեղեցիկ/տգեղ, ուժեղ/թույլ, բարձրահասակ/ցածրահասակ, գեր/նիհար լինելու պատկերացման գիտակցմամբ։ Բացի այդ, մարդը հաճախ գիտակցում է, ընդ որում, շատ հիվանդագին իր կոնստիտուցիոնալ բնորոշումների համապատասխանությունը կամ անհամապատասխանությունը գոյություն ունեցող չափանիշներին։ Յուրաքանչյուր անհամապատասխանություն չափանիշին, որպես կանոն բարձրացնում է մարդու մտահոգությունը այդ փաստով։ Հեղինակները նշում են, որ երեխաները, ում հասակը բարձր կամ ցածր է միջինից ավելի հաճախ են նշում դրա մասին ինքնանկարագրություններում։ Բայց կենտրոնացումը սեփական «յուրահատկությունների» վրա բնորոշ է ոչ միայն երեխաներին։ Եթե մարդու մոտ անկայուն կամ ցածր ինքնագնահատական է, անվստահություն իր հանդեպ, բարձր տագնապ, ապա ֆիզիկական «չափանիշներից շեղումները», որոնք մտել են նրա Ես-կերպար, կարող են առաջացնել հիվանդագին ապրումներ։ Կարող է լինել նաև հակառակը, այսինքն տագնապայինություն, ցածր ինքնագնահատական և այլն կարող են լինել սեփական Ես-կերպարի «չափանիշներից  շեղվելու» գիտակցման արդյունք։ Սա կատարվում է այն ժամանակ, երբ ֆիզիկական Ես-ին տրվում է չափազանց մեծ նշանակություն։ Անբավարարվածությունը սեփական ֆիզիկական Ես-ի հետ կապված ձևավորվում է նախ շրջապատի գնահատականների հետ։ Մարդիկ, որոնց մոտ Ֆիզիկական Ես-ը կամ Ես-կոնցեպցիան խաղում է կարևոր դեր, միշտ ունեն իրենց իսկ կատարյալ կերպարը՝ ինչպիսին կցանկանային լինել կամ ում կցանկանային նմանվել։
Ֆիզիկական՝ Ես-Անձի հնարավոր սխեմաներից միայն մեկը։ Բացի դրանից Ես-կոնցեցիայի մեջ կարող են մտնել ինքնագիտակցության այլ մակարդակներ։
Սոց-հոգեբանական Ես
Այս մակարդակը արտացոլում է մարդու սոցիալական հատկանիշներն ու հոգեբանական առանձնահատկությունները-հաջողակ/անհաջողակ, աշխատասեր/ծույլ և այլն։
Կոգնիտիվ-հոգեկան Ես
Արտացոլում է մարդու հոգեկան որակները՝ ընդունակ/անընդունակ, ուշադիր/ցրված, հանգիստ/բռնկվող և այլն։
Կենտրոնական ասպեկտներ
Ինքնագիտակցության այս կամ այն մակարդակի նշանակությունը տարբեր Ես-կոնցեպցիաների համար տարբեր է։ Մեկի մոտ կենտրոնական դեր կարող է գրավել ֆիզիկական Ես-ը, մյուսի մոտ՝ այլ մակարդակը և այսպես շարունակ։ Այն, թե ինչպես ենք գիտակցում ինքներս մեզ, ազդում է ոչ միայն սեփական անձի, այլ նաև շրջապատողների հանդեպ ունեցած վերաբերմունքի վրա ևս։ Այսպես, եթե կենտրոնական է ֆիզիկական Ես-ը, տվյալ մարդը իր շրջապատում բոլորին կսկսի վերաբերվել ֆիզիկական գնահատման տեսանկյունից։
Ես-կոնցեպցիան կայուն, իներտ կառույց։ Այնուամենայնիվ, թեև դժվարությամբ, բայց այն ենթարկվում է փոփոխությունների։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գիտակցություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Իմացաբանություն Կատեգորիա:Վերլուծական հոգեբանություն Կատեգորիա:Նույնականություն
Նազիկ Ասլանյան
Նազիկ Մարզպետի Ասլանյան, հայ նկարչուհի։ Նկարիչների միջազգային միության (2007), Հայաստանի նկարիչների միության (2008) անդամ, Հայաստանի նկարիչների միության խորհրդի անդամ (2018) :
Կենսագրություն
1989-1991 թվականներին սովորել է Գեղագիտության ազգային կենտրոնում, 1994-1999 թվականներին՝ Հայաստանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում ։ 1998-2002 թվականներին արվեստի պատմություն է դասավանդել «Քվանտ» քոլեջում։
Նազիկ Ասլանյանի ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի և արտերկրի տարբեր պատկերասրահներում։ Նրա աշխատանքներին անդրադարձել են տարբեր մշակութային ամսագրեր և արվեստաբաններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Շոմոկսա
Շոմոկսա (Шомокса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի աջ ափում՝ 727 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 67 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լիլիթ Տերյան
Լիլիթ Տերյան, իրանահայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
Լիլիթ Տերյանը ծնվել է 1930 թվականին Թավրիզում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Թեհրանի համալսարանում մեկ տարի գեղանկարչություն է սովորել, այնուհետև մեկնել է Ֆրանսիա, սովորել Փարիզի Բոզար գեղարվեստի բարձրագույն դպրոցում։ Թեհրան վերադառնալով` 1960-1980 թվականներին դասախոսել է Թեհրանի համալսարանի դեկորատիվ արվեստի բաժնում, 1994-2000 թվականներին` Իսլամական Ազատ համալսարանի քանդակագործության և նախագծման բաժնում ։
Լիլիթ Տերյանի կերտած Եփրեմ խանի կիսանդրին տեղադրված է Սուրբ Մարիամ եկեղեցու բակում ։
Ցուցահանդեսներ
Լիլիթ Տերյանը մասնակցել է մի շարք խմբակային և անհատական ցուցահանդեսների։ 1994 թվականին մասնակցել է Իսլամական Ազատ համալսարանի դասախոսների ցուցահանդեսին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Թեհրանի համալսարանի դասախոսներ
Սամբուկո
Սամբուկո  (իտալ․՝ Sambuco), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Ւուլիան Բրիուդսկիյը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Շարդենգա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վատրոսլավ Լիսինսկի
Վատրոսլավ Լիսինսկի (Vatroslav Lisinski, ), խորվաթ կոմպոզիտոր, «նոր խորվաթական և հարավսլավոնական երաժշտության հիմնադիր» (ինչպես գրված է նրա շիրիմին)։ Իսկական անունը եղել է Իգանց Ֆուկս (Ignaz Fuchs), 1850 թվականին վերցրել է խորվաթական անուն, ազգանուն ։
Կենսագրություն
Վատրոսլավ Լիսինսկին ծնվել է 1819 թվականին Զագրեբում, հրեական ընտանիքում ։ Միաժամանակ Զագրեբի գերագույն դատարանում աշխատել է որպես գրագիր։ 1838-1842 թվականներին Զագրեբում ուսանել է փիլիսոփայություն և իրավունք, միաժամանակ երաժշտության դասեր է առել երաժշտական դպրոցի տնօրեն Յուրայ Կարլո Վիսներ-Մորգենշտերնի մոտ։ 1841 թվականին հանդես է եկել իր առաջին երաժշտական ստեղծագործությամբ։ Լինսկին հեղինակել է առաջին խորվաթական օպերան՝ «Սեր և չարություն» (Ljubav i zloba), Պորին օպերան (1851), ինչպես նաև բազմաթիվ ստեղծագործություններ նվագախմբի, երգչախմբի և մենակատարների համար։ Լիսինսկին եղել է իլիրիզմ շարժման հիմնադիրներից մեկը. շարժում, որն Ավստրո-հունգարական կառավարման ժամանակաշրջանում կարևորում էր խորվաթական, հարավսլավոնական մշակութային ժառանգությունը։
Մահ
Լիսինսկին մահացել է Զագրեբում 1854 թվականի մայիսի 31-ին։ Թաղված է Միրոգոյ գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Խորվաթ երաժիշտներ
Ալիկովսկի շրջան
Ալիկովսկի շրջան (Аликовский район, Элĕк районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալիկովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 554,1 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19020 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Յամժա
Յամժա (Ямжа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստրիգա գետի ձախ ափում՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 48 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հարավային Կորեայի մշակույթ
Հարավային Կորեայի ժամանակակից մշակույթը զարգացել է Կորեայի ավանդական մշակույթի հիմա վրա, որի կրողները հին կորեական քոչվոր ցեղերն էին։ Հազարավոր տարիներ շարունակ, պահպանելով հին Կորեական մշակույթը (որը իր վրա կրել էր հին չինական մշակույթից ազդեցությունը), Հարավային Կորեան 1988 թվականին՝ Կորեայի բաժանումից հետո, կանգնում է իր սեփական՝ Հյուսիսային Կորեայի հետ կապ չունեցող զարգացման ճանապարհին։ Հարավային Կորեայի, հատկապես Սեուլի արդյունաբերականացման, ուրբանիզացիայի ու արևմտավարացման արդյունքում, կորեացիների կյանքում բազմաթիվ փոփոխություններ տեղի ունեցան։ Տնտեսության և ապրելակերպի փոփոխությունները հանգեցրին բնակչության մեծ՝ քաղաքներում կենտրոնացմանը և գյուղական բնակավայրերում բնակավչության թվի նվազմանը, ընդ որում՝ բազմանդամ գերդաստանային տնտեսությունները բաժանվում են փոքր ընտանիքների։ Այսօր Կորեայի մշակութային շատ տարրեր, հատկապես զանգվածային մշակույթը (Pop Cultur), տարածվել է ամբողջ աշխարհում և դարձել է աշխարհի ամենանշանավոր մշակութային ուժերից մեկը    ։