cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փոլին Դոնալդա
Փոլին Դոնալդա (Pauline Donalda, իրական անունը՝ Փոլին Լայթսթոուն, ), կանադացի երգչուհի (սոպրանո), Մոնրեալի օպերայի գիլդիայի ուսուցիչը և հիմնադիրը։ Առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1904 թվականին՝ Նիսում։ Էնրիկո Կարուզոյի հետ հանդես է եկել Քովենթ-Գարդենում ։
Օպերային գործունեություն
Երկու տարի սովորելուց հետո նա առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1904 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Նիսում՝ գլխավոր դեր կատարելով Մանոն օպերայում։ Քննադատները գրել են. «Փոլին Դոնալդան հանդգնում է հանրության առաջ առաջին անգամ հայտնվել Մանոնի դերով։ Միայն նա քաջություն ունեցավ դա անել և հաջողություն ունեցավ։ Նա ունի անսովոր նուրբ մարմնակազմություն. ուժեղ, գերազանց և ճկուն ձայն. նրա նրբագեղությունն ու ինտելեկտն ընդգծվում են հրաշալի խաղով և շողշողացող աչքերով, որոնք անկեղծ են կյանքի համար կամ լի են սիրով»։
Առաջնելույթից հետո Փոլինը ստացել է եռամյա պայմանագիր Քովենթ-Գարդենում (Լոնդոն)։ Նրա առաջին ելույթը եղել է 1905 թվականի մայիսին «Կարմեն» օպերայում կատարելով Միքայելայի դերերգը։ Երկու շաբաթ անց «Ֆաուստում» խաղացել է Մարգարիտայի դերը, որը բարձր է գնահատվել անգլիացի քննադատների կողմից ։ 1905 թվականի հունիսին Նելլի Մելբան, որը «Բոհեմ» օպերայում խաղացել է գլխավոր դեր, հիվանդացել է, և դերն առաջարկել են 23-ամյա Փոլինին՝ երգչուհիների ձայների միանմանության պատճառով ։ Նա միայն 4 օր է օպերայի փորձ արել, ընդ որում՝ տեքստը ֆրանսերենից վերափոխել է իտալերենի։ Այդ օպերայում Էնրիկո Կարուզոյի հետ նրա խաղը բարձր է գնահատվել։ Իր առաջին խաղաշրջանում նա «Դոն Ժուան» օպերայում երգել է Ցեռլինայի հատվածը (կազմում եղել են Էնրիկո Կարուզոն, Անտոնիո Սքոթին, Էմմի Դեստինը, Մարսել Ժուռնեն)։ Հաջորդ խաղաշրջանին «Ռիգոլետտո» օպերայում նրա խաղընկերն է եղել Կարուզոն, իսկ «Տրավիատա» օպերայում՝ Ջոն ՄաքՔորմակը ։ Փոլին Դոնալդան 9 տարի ելույթ է ունեցել Քովենթ Գարդենում, խաղացել է նաև Բրյուսելում գտնվող Լա Մոննում, Փարիզում գտնվող Օպերա-Կոմիկում և Նյու Յորքում գտնվող Մանհեթեն-կենտրոնում։ 1906 թվականին Փոլինն ամուսնացել է բարիտոն Փոլ Սևիյակայի հետ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին Փոլինի Ավստրալիայով մեկ շրջագայությունը չեղարկվել է, և երգչուհին ռազմական տարիներն անց է կացրել Կանադայում ։ Նա շատ է ելույթ ունեցել Կարմիր խաչի, Հայրենասիրական հիմնադրամի աջակցության համար։ Փոլինը Եվրոպա է վերադարձել 1917 թվականին։ Սևիյակայի հետ ամուսնալուծությունից հետո ամուսնացել է դանիացի տենոր Միշա Լեոնի հետ (այս ամուսնությունը նույնպես ավարտվել է ամուսնալուծությամբ)։ Օպերային հյուրախաղերով նա մեկնել է Կանադա, Միացյալ Նահանգներ, Ռուսաստան, Հունգարիա, Հոլանդիա, Գերմանիա, Իռլանդիա, Ուելս և Շոտլանդիա։ Փոլին Դոնալդան հանդես է եկել հայտնի օպերային կատարողների, երաժիշտների և դիրիժորների՝ Լենդոն Ռոնալդի, Միխայիլ Էլմանի, Իգնացի Պադերևսկու և Եփրեմ Ցիմբալիստի հետ։ Փոլինի գործունեությունը շարունակվել է 1905 թվականից մինչև 1922 թվականը, երբ նա հեռացել է բեմից։
Ուսուցչական գործունեություն
1922 թվականին Փոլինը Փարիզում ստուդիա է բացել, որտեղ, մինչև 1937 թվականին Մոնրեալ վերադառնալը, դասավանդել է սկսնակ կատարողներին։ Ստուդիայում եղել է հիանալի ակուստիկա, մասնագիտական լուսավորությամբ բեմ և 100 հոգու համար նախատեսված դահլիճ։ Դոնալդայի դասախոսական դասարան հաճախ են այցելել հայտնի կոմպոզիտորներ, ինչպիսիք են Փոլ Դյուքը և Վենսան Դ'Էնդին, որոնք դիտել են աշակերտների ելույթները, որոնցից շատերը հետագայում դարձել են հայտնի կատարողներ ։ Իր հայրենի քաղաքում 1942 թվականին ստեղծել է օպերայի գիլդիան և գլխավորել այն մինչև 1969 թվականը։ Օպերային գիլդիայի կազմակերպած առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 1942 թվականի մայիսի 3-ին, ներկայացվել են «Գեղջկական ասպետությունից», «Կարմենից», «Սևիլյան սափրիչից» տեսարաններ ։ Դոնալդայի ղեկավարած գիլդիան բեմադրել է 29 օպերա և աշխատանք է տրամադրել կանադացի կատարողներին։
Մրցանակներ և հիշատակ
Փոլին Դոնալդան արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, նա Կանադայի շքանշանի սպա է՝ «արվեստի մեջ նրա ներդրման համար, հատկապես օպերայում՝ որպես Մոնրեալի օպերայի գիլդիայի հիմնադիր և երգչուհի» ։ 1966 թվականին Մոնրեալի քաղաքացիների խորհուրդը Փոլինին շնորհել է Մոնրեալի պատվավոր քաղաքացու մրցանակ։ Դոնալդան 1954 թվականին դարձել է ՄաքԳիլի համալսարանի երաժշտության պատվավոր դոկտոր ։ Չնայած համեմատաբար կարճ օպերային գործունեությանը՝ Դոնալդան հայտնի է դարձել իր հատուկ ձայնով և լավ խաղով։ Արվել են Փոլինի ելույթների 9 ձայնագրություն, որոնք ներառված են Կանադայի մեծագույն ձայների ձայնագրություններում (Great Voices of Canada / Les Grandes voix du Canada, vol 1 (Analekta AN@ 7801, 7803, 1993)) :
Գրականություն
Կատեգորիա:Սոպրանոներ Կատեգորիա:Կանադացի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ
Ժողովածու (3030)
Ժողովածու (3030), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3030 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1854 թվականին Պետրոս վարդապետ գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Պրուսայում։ Ստացողը եղել է Գէորգ Կ. Պօլսեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8X13,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 70 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 1ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սևագլուխների տուն
Սևագլուխների տուն (Das Schwarzhäupterhaus, Melngalvju nams), Ռիգայի տեսարժան վայրերից մեկը։ Գտնվում է քաղաքի պատմական կենտրոնում` Ռատուշայի հրապարակում ։
Առաջին անգամ հիշատակվել է 1334 թվականի որպես Մեծ գիլդիայի նոր տուն։ Հետագայում բազմիցս վերանորոգվել է ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քանդվել է, ապա վերականգնվել է 1996-2000 թվականներին։
Սևագլուխներ
13-րդ դարի վերջին գործում էր սուրբ Գևորգի եղբայրությունը, որի մեջ ընդունում էին երիտասարդ, չամուսնացած օտարերկրյա առևտրականներին։ Սկզբնական շրջանում ասպետների ու ռազմիկների հովանավոր էր հռչակվել սուրբ Գևորգը, ապա` սուրբ Մավրիկիոսը, որի խորհրդանիշն էլ՝ սև գլուխը, եղել է եղբայրության զինանշանին։ Այստեղից էլ առաջացել է նրանց անվանումը` Սևագլուխներ։
Կորպորացիան ամբողջությամբ եղել է բարձրաշխարհիկ։ Ռիգայի ընկերության հիմնադիրները գոյություն ունեցողներից ամենից հարուստն ու ազդեցիկն են եղել։ Նրանք եղել են միսիոներներ, Ռիգայի ու արտասահմանյան առևտրական ընկերությունների ծառայակիցներ։ Նրանք զբաղվել են ապրանքի առևտրով ու դրանց Ռիգա տեղափոխումով։ Այս գործողությունը մեծ ռիսկեր էր պարունակում` ի տարբերություն տեղի առևտրականների միջնորդավորված վաճառքին, որոնք ունեին Մեծ գիլդիա։ Տեղում չհաստատված պատվիրատուներն ու արտասահմանյան առևտրականները Ռիգայում իրենց հակակշիռն էին ստեղծել` Սևագլուխների ընկերությունը, չնայած Մեծ գիլդիայի հովանավորությունից կարողացել են վերջնականապես դուրս գալ միայն 17-րդ դարի վերջին։
1477 թվականին Սևագլուխները Ռիգայի մագիստրոսի տան վերին հարկում վարձակալել են տարածք։ Տունը կառուցվել էր արհեստագործների գիլդիայի կողմից հասարակական պահանջների նպատակով։ Ժամանակի հետ գումար ներդնելով շենքի վերակառուցման ու արտաքին ձևավորման վրա` Սևագլուխները դարձել են հիմնական վարձակալները` մի շարք առավելություններով։ Մինչև կեսօր տունը ծառայել է որպես բիրժա, երեկոները վերածվել բյուրգերների հանգստի ու զվարճանքի վայրի, բազմաթիվ միջոցառումների` պարահանդեսների, համերգների անցկացման տեղի։
Մինչև 16-րդ դարի երկրորդ կեսը կազմակերպությունը ղեկավարել է Ռիգայի հասարակական կյանքը` երբեմն Մեծ գիլդիային հավասար, հաճախ էլ նրա հետ միասին։ Սևագլուխները ակտիվ մասնակցել են քաղաքի պաշտպանությանը, եղել են Ռեֆորմացիայի կողմնակիցներ։ 1895 թվականին միությունը դադարեցրել է իր գործունեությունը որպես ազնվականական միավորում և վերածվել գերմանական առևտրական ընկերության` ձևավորված ներգաղթած էթնիկ գերմանացիներից։
Ռուս բանաստեղծ Կոստանդին Սլուչևսկին 19-րդ դարի վերջին հրատարակած իր «Ռուսաստանի հյուսիս-արևմուտք» գրքում գրել է.
Տարբեր ժամանականերում Սևագլուխների կազմակարպած տոնահանդեսներին` պաշտոնական ու ոչ պաշտոնական, մասնակցել են ռուս արքաներ ու թագուհիներ։ Սրահի զարդն են համարվել Շվեդիայի ու Ռուսաստանի միպետների հանդիսավոր դիմանկարները։ Պատվարժան այցելուների գրքում կարելի է տեսնել Գերմանիայի կանցլեր Բիսմարկի ինքնագիրը։
Շենքի ճարտարապետություն
Սևագլուխների տան նախնական տեսքով նկարներ չեն պահպանվել։ Տան կենտրոնական մասում եղել է սրահը, որի տակ եղել է ոչ մեծ շինությունների բաժանված հարկ, իսկ նրա տակ՝ նկուղ։ Ձեղնահարկում եղել են պահեստային սրահներ։ Բազմաթիվ ձևափոխությունների ու վերակառուցումների ժամանակ պահպանվել է շենքի միջուկը միայն, որը ներկայացված է ներկայիս կառույցում։
Շենքի ճակատամասը իր իրեն բնորոշ տեսքը ստացել է 17-րդ դարում։ Այն կառուցված է հյուսիսեվրոպական մաներիզմի ոճով։ Վարպետի անունը հայտնի չէ, սակայն պրոֆեսոր Բորիս Վիպերը նշել է ճարտարապետական նմանություններ, որոնք շենքն ունի հանզայական Բրեմենի քաղաքային ռատուշայի շենքի հետ։ Նա առաջարկել է շենքի հեղինակներին որոնել նեդերլանդացի մասնագետների շրջանում, որոնք աշխատել են Բրեմենում, Դանցիգում կամ Դանիայում։ Ներկայումս որպես շենքի հավանական հեղինակներ նշվում են Բ. Բոդեկերը կամ Ա. և Լ. Յանսենները։ Գոթական աստիճանները լրացվել են քարե ժապավենաձև դեկորով, շենքի ճակատամասին ի հայտ են եկել քանդակներ, ժամացույց։ Բնօրինակի զարդարանքներից հատվածներ են ներկայացված Ռիգայի պատմության և ծովագնացության և Լատվիական ճարտարապետության թանգարաններում։
1684 թվականին կառուցվել է հրապարակից երկրորդ հարկ տանող թևը։ Տունը տուժել է Հյուսիսային պատերազմի ժամանակ, սակայն բավական կարճ ժամանակում վերականգնվել է։ 1794 թվականին կառուցվել է երկհարկանի մեծ շինություն, իսկ 1816 թվականին Դաուգավայի կողմի բաց թևը փոխարինվել է Ռատուշայի հրապարակի կողմից ծածկած մուտքին։
Ճակատամասի վերջին նշանակալի փոփոխությունը կատարվել է 1886 թվականին, երբ տեղադրվել են Ավգուստ Ֆոլցի հեղինակած ցինկե արձանները, որոնք ներկայացնում են Նեպտունին, Մերկուրիին, տիեզերքը։ Այս տեսքով շենքը պահպանվել է մինչև 1941 թվականը, երբ ավերակ է դարձել գերմանական զորքերի՝ քաղաքի բնակելի թաղամասերի գնդակոծման հետևանքով։ Պատերազմից հետո շենքի վերականգնումը ոչ ռացիոնալ է թվացել, և շենքի փլատակները նույնությամբ մնացել են մինչև 1948 թվականը։
Վերակառուցում
Սևագլուխների տունն իր նախկին տեսքով ու նախկին տեղում վերականգնվել է 1996-2000 թվականներին Parex Banka լատվիական բանկի միջոցներով՝ ի նշանավորումն Ռիգայի հիմնադրման 800-ամյակի ։ Շինության նախագիծն արժեցել է 3.952.780 լատ ։
Թանգարան
Պատմական մառանները, որոնք կառուցվել են 1334 թվականին, տան պատմական հատվածից պահպանված միակ մասն են։ Սկզբում դրանք կիրառվել են որպես պահեստային շինություններ։ Այստեղ են պահվել գինու և առևտրականների բերած մթերքների պաշարները՝ հացահատիկ, քեմոն, մոմ և բազմաթիվ այլ ապրանքներ։ Ներկայումս այնտեղ կարելի է տեսնել իսկական հռոմեական վառարան, որի միջոցով տաքացվել է տունը տարվա ցուրտ եղանակներին, ինչպես նաև միջնադարայն պահեստներ` համապատասխան ձևավորմամբ։
Առաջին հարկում պատմական աշխատասենյակներ են, որոնք եղել են 19-րդ դարի ինտերիերում։ Հենց այստեղ են անցկացվել եղբայրության հավաքները, ընդունվել կարևոր որոշումներ, տրվել դրամարկղային հաշվետվություններ։ Այստեղ է գտնվում բնօրինակ տեսքով պահպանված մի իր, որը հնարավոր է եղել փրկել 1941 թվականի հրդեհի ժամանակ` «Gustav Becker» ընկերության նավի ժամացույցը։ Ներկայումս այս սրահներում կարելի է տեսնել արծաթյա սպասք, ծխախոտի հավաքածու։ 2012-2016 թվականներին այս շենքը եղել է Լատվիայի նախագահի նստավայրը։
Երկրորդ հարկում այցելությունների համար բաց է Կոմպոզիտորների պատկերասրահը, Լյուբեկի պատմական սրահը և Տոնական սրահը, որտեղ նախկինում կազմակերպվել են տոնահանդեսներ և ընդունվել պատվավոր հյուրեր (այստեղ եղել են ռուս միապետներ Պետրոս I-ը, Եկատերինա II-ը)։ Սրահի առաստաղը զարդարում է դեկորատիվ նկարչության գլուխգործոց «Սուրբ Մավրիկիոսի աստվածարումը», իսկ սրահի պատերը՝ արքաների դիմանկարները։ Սրահի կողքին են գտնվում լատվիացի չորս և արտասահմանյան ութ կոմպոզիտորների կիսանդրիներ։ Սա հիշատակում է այն մասին, որ Սևագլուխները սիրել են արվեստ և երաժշտություն, որն իր ժամանակին հնչել է տոնական սրահում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռիգայի տեսարժան վայրեր
Կարակաչաններ
Կարակաչաններ (Σαρακατσάνοι), էթնիկ խումբ Հունաստանի լեռնային շրջաններում (Թեսալիա, Մակեդոնիա, Էպիրուս, Պելոպոնես) (մոտ՝ 10.000), հարավարևմտյան Բուլղարիայում (մոտ՝ 4.000, 2001) և Մակեդոնիայում։ Խոսում են նոր հունարենի բարբառով։ Դավանում են ուղղափառություն ։
Մինչև 20-րդ դարի կեսերը հիմնականում զբաղվել են անասնապահությամբ, կաթի և մսի ատևտրով։ Ամառային ամիսներին կարակաչանները ապրել են բուլղարական Ռոդոպներում, իսկ ձմռանը վերադարձել են Հունաստան։ Դեպի հյուսիս միգրացիան սկսել են գարնանը՝ Յուրայի օրը, իսկ հակառակ ուղղությամբ՝ Դմիտրիի օրը։ Ներկայումս նստակյաց են. զբաղվում են հողագործությամբ, չեն առանձնանում տեղացիներից։ Նստակյաց կյանքի անցնելը Բուլղարիայում մասամբ հետևանք էր այն բանի, որ բուլղարական տեղական իշխանությունները առգրավում էին կարակաչանների հոտերը ։ Օսմանյան կայսրությունում կարակաչանները համեմատաբար անկախ էին։ Սակայն թուրքերի հետ ունեցած բազմաթիվ կոնֆլիկտների արդյունքում նրանք, ինչպես վկայում է բուլղարացի հայդուկ Խրիստո Մակեդոնացին, երազում էին ազատվել թուրքական լծից ։
Դորոթի Մելոուն
Դորոթի Մելոուն (Dorothy Malone, ), ամերիկացի դերասանուհի, 1957 թվականին դարձել է «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Դորոթի Էլոիզ Մելոունը (Dorothy Eloise Maloney) ծնվել է 1925 թվականի հունվարի 30-ին Չիկագոյում։ Նրա ծնվելուց հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Դալլաս, որտեղ երիտասարդ Դորոտին սկսել է նկարահանվել որպես մոդել և մասնակցել դպրոցական թատերական բեմադրություններին։ Հարավային մեթոդիստական համալսարանում սովորելիս նրան նկատել է «ՌԿՕ» գործակալը և շուտով նա պայմանագիր է կնքել այդ կինոընկերության հետ։ 1942-ին կայացել է նրա կինոդեբյուտը։
Իր կարիերայի վաղ փուլում Դորոթի Մելոունը հիմնականում նկարահանվել է Բ-կարգի ֆիլմերում, որոնցից շատերը վեստերններ էին։ 1940-1950 թվականներին նրա ամենահայտնի դերերը դարձել են 1946թ.-ի գրախանութի տիրուհին «Մեծ երազանք» ֆիլմում, ինչպես նաև Էբիգեյլը «Նկարիչները և մոդելները» կինոնկարում (1955)։ 1953 թվականին նա նկարահանվել է «Օրենք և կարգ» ֆիլմում, որտեղ նրա գործընկերը դարձել է հայտնի դերասան, իսկ ապագայում ԱՄՆ-ի 40-րդ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանը։
1957 թվականին դերասանուհին Օսկար է ստացել «Քամու վրա գրված բառեր» ֆիլմում՝ երկրորդ պլանի դերի համար։ Դրանից հետո նա դեպի իրեն է գրավել ռեժիսորների ուշադրությունը, և հետագա տարիներին նրան հրավիրել են նկարահանումների այնպիսի կինոնկարներում, ինչպիսիք են «Հազար երեսով մարդը» (1957), «Արատավոր հրեշտակները» (1958), «Շերիֆը» (1959) և «Վերջին ճանապարհորդությունը»։
1950-ականների վերջից Դորոթի Մելոունը սկսել է նկարահանվել հեռուստատեսությունում։ 1964-1969 թվականներին նա կատարել է Կոնստանս Մաքքինզիի դերը «Փեյթոն Փլեյս» հեռուստասերիալում։ Նրա վերջին դերը կինոյում դարձել է Հեյզլ Դոբկինսը «Հիմնական բնազդը» ֆիլմում 1992 թվականին։ ԱՄՆ կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանուհին արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում՝ Վայն-սթրիթ 1718-ում։ Դորոթի Մելոունը երեք անգամ ամուսնացել է և ամուսնալուծվել։ Առաջին ամուսնուց՝ ֆրանսիացի դերասան Ժակ Բերժերակից, լույս աշխարհ է բերել Միմի և Դայան դուստրերին։ Դերասանուհին մահացել է Դալլասի կլինիկաներից մեկում 2018 թվականի հունվարի 19-ին՝ 93 տարեկանում ։ Մահվան պահին Մելոունը Հոլիվուդի ոսկեդարի վերջին աստղերից մեկն էր։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կարակաչաններ
Մի վարկածի համաձայն՝ կարակաչանները թրակիացիներ են, որոնք խոսում են հունարենով։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ նրանք հունականացված ռումիններ են, իսկ մեկ ուրիշ վարկածով էլ՝ հունականացված թուրքեր։ Կան նաև նրանց ծագման այլ վարկածներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի ազգեր Կատեգորիա:Բուլղարիայի ազգեր
Մամենդորֆ
Մամենդորֆ (Mammendorf), համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆյուրստենֆելդբրուկի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 4593 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 21,21 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 82291։ Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կաչուգի շրջան
Կաչուգի շրջան (Качугский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կաչուգ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 31058 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20585 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,66 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սեն Ժիրոն (այլ կիրառումներ)
Սեն Ժիրոն, կարող է վերաբերել՝
Սեն Լիզե (այլ կիրառումներ)
Սեն Լիզե, կարող է վերաբերել՝
Սերգեյ Պետրոսյան
Սերգեյ Արսենի Պետրոսյան, հայկական ծագմամբ ռուսաստանաբնակ ծանրամարտիկ, Եվրոպայի երկակի չեմպիոն։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2009)։ Հանդես է եկել ԲԿՄԱ-ի կազմում։
Կենսագրություն
Սերգեյ Պետրոսյանը ծնվել է 1988 թվականի հունիսի 7-ին Բաքվում, սակայն 1989 թվականին ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտության պատճառով նրա ընտանիքն ստիպված է եղել տեղափոխվել Գորյաչի Կլյուչ (Կրասնոդարի երկրամաս)։ Սերգեյ Պետրոսյանը ծանրամարտով զբաղվել սկսել է 1998 թվականին Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ Սերգեյ Պոյրազյանի գլխավորությամբ։ 2005 թվականին դարձել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնության չեմպիոն, իսկ 2006 թվականին նվաճել է արծաթե մեդալ աշխարհի պատանեկան առաջնությունում։ 2007 թվականից ընդգրկվել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ Նույն թվականին հաղթել է Ստրասբուրգում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում, իսկ մեկ տարի անց կրկնել է այդ հաջողությունը Լինյանոյում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում։ Չի մասնակցել Պեկինում անցկացված Օլիմպիական խաղերին, որովհետև Ռուսաստանի հավաքականի մարզչական շտաբը ոչ մի մարզիկի չի ներկայացրել մինչև 62 կգ քաշային կարգում։
Սերգեյ Պետրոյսանը զոհվել է․ նրա մարմինը հայտնաբերվել է գետում 2017 թվականի հուլիսի 24-ին Գորյաչի Կլյուչ քաղաքի մոտ ։
Կվեսրև
Կվեսրև (კვესრევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 28 կմ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։ Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Կատանգսկի շրջան
Կատանգսկի շրջան (Катангский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1937 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Երբոգաչյոն ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 139043 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Թաքնված պարամետրերի տեսություն
Թաքնված պարամետրերի տեսություն, տեսություն քվանտային ֆիզիկայում, ըստ որի՝ ֆիզիկական համակարգի քվանտային վիճակով համակարգի լրիվ նկարագրությունը չի տրվում․ այսինքն՝ քվանտային մեխանիկան վերջնականապես անավարտ է, և որ քվանտամեխանիկական չափումների խնդիրը լուծելու համար պետք է ներմուծել հիպոթետիկ թաքնված պարամետրեր։
Հիմունքներ
Այլ կերպ ասած, հնարավոր է պատկերացնել, որ քվանտային մեխանիկայի ստանդարտ մեկնաբանությունը բնության ոչ ավարտուն նկարագրություն է։ Պարամետրերի նշանակումը որպես «թաքնված» պարամետրեր կախված է ֆիզիկական նկարագրության մակարդակից (օրինակ, եթե գազը նկարագրվում է ջերմաստիճանի, ճնշման և ծավալի տերմիններով, ապա առանձին ատոմների արագությունները գազում կլինեն թաքնված պարամետրեր )։ Դը Բրոյլ-Բոմի տեսությունը պաշտպանող ֆիզիկոսները պնդում են, որ տիեզերքի դիտարկվող հավանականային բնույթի հիմքում պատճառականային օբյեկտիվ հատկություն է ընկած՝ թաքնված պարամետր։ Այլք, սակայն, կարծում են, որ քվանտային մեխանիկայում գոյություն չունի ավելի խոր, պատճառականային իրականություն։
Կոպենհագենյան մեկնաբանության համար բնորոշ է ռեալիզմի մի տեսակ բացակայությունը։ Մյուս կողմից, ռեալիստական մեկնաբանությունները (որոնք ընդգրկվել էին ֆեյնմանյան ֆիզիկայում) ենթադրում են, որ մասնիկներն ունեն որոշակի հետագծեր։ Ըստ այս տեսակետի՝ այդ հետագծերը գրեթե միշտ անընդհատ կլինեն, ինչը հետևում է լույսի արագության վերջավորությունից և փոքրագույն գործողության սկզբունքից, ինչպես ցույց է տալիս Դիրակը։ Բայց անընդհատ շարժումը, ըստ մաթեմատիկական սահմանման, ենթադրում է պատճառական շարժում, և այսպիսով ռեալիզմը ժամանակակից ֆիզիկայում ևս մեկ պատճառ է պատճառականություն, ուստի թաքնված փոփոխականների տեսություն փնտրելու համար։
Չնայած դետերմինիզմը սկզբնապես հիմնական դրդապատճառն էր թաքնված պարամետրերի տեսություններ փնտրելու համար, ոչ դետերմինիստական տեսությունները, որոնք փորձում էին բացատրել, թե ինչ իրականություն է ընկած քվանտային մեխանիկայի ձևակերպման տակ, կարծես նույնպես ենթադրում էին թաքնված պարամետրերի գոյություն։
«Աստված զառ չի խաղում»
"Այստեղ երևան է դետերմինիզմի ամբողջ խնդիրը։ Մեր քվանտային մեխանիկայի տեսանկյունից չկա այնպիսի մեծություն, որը յուրաքանչյուր առանձին դեպքում ֆիքսում է բախման հետևանքների պատճառը, բայց նաև փորձնականորեն մենք դեռ պատճառ չունենք կարծելու, որ ատոմի որոշ ներքին հատկություններ կան, որոնք բախման համար որոշակի ելք են որոշում։ Պե՞տք է մենք հուսանք ավելի ուշ հայտնաբերել այդ հատկությունները․․․ և դրանք որոշել առանձին դեպքերում։ Թե՞ պետք է հավատանք, որ տեսության և փորձի համաձայնությունը,- որպես պատճառական էվոլյուցիայի համար նախապես տրվող պայմանների անհնարինություն,- կանխահաստատված ներդաշնակություն է, որը հիմնվում է այդ պայմանների գոյություն չունենալու վրա։ Ես ինքս հակված եմ ատոմների աշխարհում հրաժարվել դետերմինիզմից։ Բայց սա փիլիսոփայական հարց է, որի համար միայն ֆիզիկական փաստարկները վճռորոշ չեն։"
Ալիքային ֆունկցիայի Բոռնի մեկնաբանությունը քննադատեց Շրյոդինգերը, որը մինչ այդ փորձել էր այն ներկայացնել իրական ֆիզիկական տերմիններով, սակայն Ալբերտ Այնշտայնի պատասխանը դարձավ ամենավաղ և ամենահայտնի պնդումներից մեկը, որ քվանտային մեխանիկան ավարտուն չէ․
"Քվանտային մեխանիկան մեծապես արժանի է հարգանքի։ Բայց ներքին ձայնն ինձ ասում է, որ սա դեռ ճիշտ ճանապարհը չէ։ Այս տեսությունը շատ բան է տալիս, սակայն հազիվ թե մեզ մոտեցնում է Ծերուկի գաղտնիքներին։ Ես ամեն դեպքում համոզված են, որ Նա զառ չի խաղում ։"
Թաքնված պարամետրերի տեսության վաղ փորձեր
Իր հայտնի «Աստված զառ չի խաղում» խոսքն ասելուց քիչ անց Այնշտայնը փորձեց ձևակերպել քվանտային մեխանիկայի դետերմինիստական հակաթեզ՝ 1927 թվականի մայիսի 5-ին հոդված ներկայացնելով Բեռլինում Գիտությունների Պրուսական Ակադեմիայի նիստում "Bestimmt Schrödinger's Wellenmechanik die Bewegung eines Systems vollständig oder nur im Sinne der Statistik?" («Արդյո՞ք Շրյոդինգերի ալիքային մեխանիկան ամբողջովին որոշում է համակարգի շարժումը թե՞ միայն վիճակագրական իմաստով»"Does Schrödinger's wave mechanics determine the motion of a system completely or only in the statistical sense?") ։ Սակայն, մինչ հոդվածը պատրաստվում էր ակադեմիայի ամսագրում հրատարակության, Այնշտայնը որոշեց հետ վերցնել այն, հավանաբար քանի որ հասկացավ, որ ի հակառակ իր մտադրության, այն բովանդակում է խճճված համակարգերի ոչ բաժանելի վիճակները, որոնք նա աբսուրդ էր համարում ։
1927 թվականի հոկտեմբերին Բերգիայում ընթացող հինգերորդ Սոլվեյյան կոնֆերանսում, որին մասնակցում էին ժամանակի բոլոր կարևոր տեսական ֆիզիկոսները, Լուի դը Բրոյլը ներկայացրեց իր սեփական պատճառականային թաքնված պարամետրերի տեսությունը՝ ակնհայտորեն անտեղյակ Այնշտայնի ընդհատված փորձին։ Այս տեսության մեջ յուրաքանչյուր մասնիկ ուներ իր հետ զուգակցվող թաքնված «պիլոտային ալիք», որը պետք էր տարածության մեջ նրան հետագծով առաջնորդելու համար։ Տեսությունը քննադատության առարկա դարձավ Կոնգրեսում, հատկապես Վոլֆգանգ Պաուլիի կողմից, որին դը Բրոյլը համարժեք պատասխան չտվեց։ Դրանից քիչ անց դը Բրոյլը հրաժարվեց այս տեսությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա
Ողորմություն Ֆրոսյային
«Ողորմություն Ֆրոսյային», 2013 թվականին «Անտարես» հրատարակչության «XXI.» մատենաշարով հրատարակած Հովհաննես Երանյանի պատմվածքների ժողովածուն։ Խմբագիր՝ Նշան Աբասյան, շապիկի նկարը՝ Լուսինե Դաշտոյանի, շապիկի ձևավորումը՝ «Անտարես» հրատարակչատան, լուսանկարը՝ Ռոբերտ Ասատրյանի։ 144 էջ։
Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2013 թվականի հունիսի 29-ին ։ Գիրքը եղել է «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելեր» նախագծի վարկանիշային աղյուսակում
Գրքում ընդգրկված համանուն պատմվածքն արժանացել է «Սոցիալ-մշակութային իննովացիաների լաբորատորիա» հիմնադրամի անցկացրած «1988» խորագրով պատմվածքների մրցույթի գլխավոր մրցանակին ։
Գրքի հանձնարարականը
Հեղինակի այս գիրքը նախ վերնագրել էր՝ «Սովետ, post սովետ», թեև նրա հետաքրքրության առանցքը այդ երկրի կործանումը չէ։ ոչ էլ քաղաքական ու հասարակական այն հանկարծահաս փոփոխությունները, որոնք ծնունդ տվեցին նոր երկրների, պատերազմների ու շարունակվող թշվառության։ Գրողի համար կարևորը մարդկային ճակատագրերն են։ Ճակատագրեր, որոնք խեղվեցին քաղաքական հեղաբեկումների արդյունքում։ Մեծ քաղաքական վայրիվերումների մեջ իսպառ մոռացված էր մարդը։ Այդ մարդը, կամ մարդիկ են Հովհաննես Երանյանի նոր գրքի հերոսները։ Մարդիկ, որ ապրեցին այդ փոփոխական ժամանակն ու հետո մեռան։ Եվ մարդիկ, որ ապրում են այդ ժամանակն ու հետո կմեռնեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 գրքեր
Ամարկորդ
«Ամարկորդ» (Amarcord), 1973 թվականին ռեժիսոր Ֆեդերիկո Ֆելինիի կողմից նկարահանված իտալական կատակերգական դրամա։ Համարվում է Ֆելինիի ամենահայտնի գործերից։
Գործողությունների վայր ու ժամանակ
Կինոնկարը կիսաինքնակենսագրական է, հիմնված է ռեժիսորի մանկության հիշողությունների վրա։ Գործողությունների վայրը իտալական փոքրիկ քաղաքն է՝ Ռիմինին, գործողությունների ժամանակաշրջանը՝ 1930-ական թվականները, ֆաշիզմի դարաշրջանը ։
Ֆիլմի կառուցածք
Ֆիլմը չունի հստակ արտահայտված սյուժե։ Կազմված է մի շարք էպիզոդներից, երբեմն լիրիկական, երբեմն կատակերգական։ Ուշադրության կենտրոնում տիպիկ իտալական ընտանիք է՝ պատանի Տիտան, նրա ծնողները, պապը, հոգեկան խնդիրներ ունեցող Թեո հորեղբայրը։ Հանդիսատեսի աչքի առաջ գունագեղ տեսարաններ են դպրոցական կյանքից, ընտանեկան կենցաղից։ Փոխվում են եղանակները, բայց անփոփոխ է քաղաքացիների սերը քաղաքի գեղեցկուհի Գրադիսկայի հանդեպ, ով երազում է իր Հարրի Կուպերի մասին, իսկ երբեմն էլ սպասարկում է ժամանած հայտնիներին։ Ֆիլմի վերջում նա գտնում է իր սիրուն և ամուսնանում։
Տոնինո Գուերան որպես համատեղ սցենարի հեղինակ
Մի անգամ Տոնինո Գուերային հարցնում են.
—Ինձ միշտ հետաքրքրել է, ով է ավելի շատ Ամարկորդում, Ֆելինին, թե՞ Գուերան։
—Դա սխալ հարց է։ Գուերան այն է, ինչ գրված է թղթին, իսկ Ֆելինին այն, ինչ «գրված է» Էկրանին։
Անվանում
Ֆիլմի անվանումը բաղկացած է մի քանի մասից։ «Amarcord» ([a m’arcòrd]) տարբերակ է իտալական «mi ricordo» արտահայտության, ինչը նշանակում է «ես հիշում եմ», Ռիմինիի բարբառով։ Բացի դրանից, անվան մեջ առկա են իտալական բառերի արմատներ «սեր», «դառը» և «թել», այս կերպ, «դառը սիրո թելերը, կապված հեղինակի անցյալի հետ».
Հետաքրքիր փաստեր
Ձնագնդիկներ խաղալու տեսարանում նկարահանվել է իննամյա Էրոս Ռամազոտտին, ով այդ ժամանակահատվածում բնակվում էր Հռոմի արվարձաններում, որտեղ էլ ընթանում էին ֆիլմի նկարահանումները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Ֆեդերիկո Ֆելինիի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:1970-ականների ֆիլմեր
The Show Must Go On
«The Show Must Go On» (Շոուն պետք է շարունակվի), անգլիական Queen ռոք խմբի երգը՝ «Innuendo» ալբոմից։ Խմբի շատ երկրպագուներ այս երգը համարում են Queen-ի ամենալավ երգը և ամենահայտնի ռոք երգը՝ ընդհանրապես։ Տեսահոլովակը կադրեր է պարունակում քրոնիկներից, համերգներից, հարցազրույցներից և Queen-ի այլ տեսահոլովակներից, թողարկվել է 1980 թ.-ից 1991 թվականներին։ Ի հիշատակ Ֆրեդի Մերկուրիի այս երգը կատարել է Էլթոն Ջոնը։ Երգը իր տեղն է գտել Greatest Hits II-ում։ Բրայան Մեյը և Ռոջեր Թեյլորը երգը կատարել են իրենց սոլո-համերգներում։
Ստեղծման պատմություն
Մեյը հատուկ նամակ է գրել Ֆրեդիի համար, քանի որ այն մի քանի մարդկանցից էր, ովքեր գիտեին իր հիվանդության մասին։
Բրայան Մեյի CNN հարցազրույցից, 2000 թվական, հունվարի 9.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քուին խմբի երգեր Կատեգորիա:2016 սինգլներ
Նատալյա Օռլովա
Նատալյա Վյաչեսլավովնա Օռլովա (Наталья Вячеславовна Орлова, ), ռուս ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր, սցենարիստ, բեմադրող ռեժիսոր, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։ Ռուսաստանի Դաշնության արվեստների վաստակավոր գործիչ (2013)։
Կենսագրություն
Նատալյա Օռլովան ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 12-ին։ 1967 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Վ․ Սուրիկովի անվան ինստիտուտին առընթեր գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցը, 1973 թվականին՝ Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտը (Իվան Իվանով-Վանոյի արվեստանոց), 1984 թվականին՝ Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները։
1973-1992 թվականներին Նատալյա Օռլովան աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։ Որպես բեմադրող նկարիչ աշխատել է ռեժիսորներ Անդրեյ Խրժանովսկու, Ռոման Կաչանովի, Գենադի Սոկոլսկու մոտ։ Եղել է «Երրորդ մոլորակի գաղտնիքը» մուլտֆիլմի բեմադրող նկարիչը։
1994 թվականից աշխատել է «Человек и время» ստուդիայում։ 2000 թվականին դարձել է «Анимос» ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավար և ռեժիսոր ։
Նատալյա Օռլովան եղել է «Մոբի Դիք» («Моби Дик», 1999) մուլտֆիլմի ռեժիսորը, որը նկարահանվել է գեղանկարչության ապակու վրա տեխնոլոգիայով ։ Նկարահանել է նկարված մուլտֆիլմեր, աշխատել է «փոշու» և «գեղանկարչություն ապակու վրա» տեխնոլոգիաներով։
«Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի անդամ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի սցենարիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացների շրջանավարտներ
Իդա Տրոդցիգ
Կենսագրություն
Իդան ծնվել է 1864 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Շվեդիայի Կալմար քաղաքում։ Յակոբ Հենիք Մագնետի և Բերթա Ամանդիատի դուստրն է։ 20 տարեկան հասակում նա ընդունվել է Ստոկհոլմի համալսարանի Konstfack քոլեջ։ 1888 թվականին երկար նամակագրությունից հետո նա ամուսնացավ իր մորեղբոր՝ Գերման Տրոդցիգայի հետ, որն ապրում էր Ճապոնական Կոբե նավահանգստի տարածքում գտնվող օտարերկրյա անկլավայում ։ Ամուսնությունը ստիպված էին կնքել Գերմանիայում, որտեղ իրենց արյունակցական անձնական կապերը չէին համարվում անօրինական։
Իդա Տրոդցիգը Ճապոնիա է տեղափոխվել 33 տարեկանում։ Այնտեղ նա ուսումնասիրել է ճապոներեն և տեղի մշակույթը, ճապոնական նկարչությունը կտավի վրա, ինչպես նաև թեյի տոնախմբություն և իկեբանա, որի համար ստացել է դիպլոմ։ Այդ ամենի վրա նա ծախսել է 10 տարի, և դարձել առաջին օտարերկրացին, որը թեյի վարպետության համար ստացել է դիպլոմ։ 1911 թվականին նա հրատարակել է հարուստ նկարազարդված «Cha-no-yu, japanernas teeceremoni» գիրք, որը ամբողջովին նվիրված էր թեյի տոնակատարությանը։ 1898 թվականին առաջին անգամ Շվեդիա վերադառնալուն պես շվեդական թերթերում և ամսագրերում նա հրատարակեց իր նշումները, համագործակցեց Շվեդիայի Ազգագրական թանագարանի հետ։ Հաջորդ անգամ նա Ճապոնիայից վերադարձել է 1909 թվականին և ապրել Շվեդիայում մինչև 1912 թվականը։ 1921 թվականին, ամուսնու մահից հետո Իդան մեկընդմիշտ վերադարձել է Շվեդիա։ 1921 թվականին նա Գյոթեբորգ քաղաքում աշխատել է «James Lundgren & Co» թեյի ընկերությունում։ Շվեդիայում զբաղվել է թեյի և դրա ավանդույթների  հանրաճանաչմամբ։
Իր գլխավոր նվաճումը Իդան համարել է 1935 թվականին Յուրգորդեն կղզում թեյերի արարողակարգի համար ճապոնական տան ստեղծումը, որը գոյատևել է մինչև 1969 թվականին տեղի ունեցած հրդեհը։ Ճապոնական տունը  վերականգնվել է  միայն 1990 թվականին։ Իդայից նաև մնացել են 1900 թվականին Ճապոնիայում ստեցծված իր լուսանկարչական հավաքածուն, ճապոնական նկարների պատճեները և ակվարելը, որոնք հետագայում փոխանցվել են Շվեդիայի Ազգագրական թանագարանին։
Մահը
Իդա Տրոդցիգ մահացել է 1943 թվականին Ստոկհոլմում ։ Գերման Տրոդցիգայի հետ ամուսնության ժամանակ նա ունեցել է 3 դուստր։ Իդայի ավագ աղջկա՝ Ինեսի դուստրը՝ Գաբի Ստենբերգը եղել է դերասան ուհի։ Մյուս երկու դստրերը մահացել են թայֆունի հետևանքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Շվեդ մարդաբաններ Կատեգորիա:Արևելագետներ Կատեգորիա:Շվեդ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ
Հովհաննես Աստվածաբան եկեղեցի (Տիտովկա)
Հովհաննես Աստվածաբան եկեղեցի (Մարգարե Հովհաննես Աստվածաբան եկեղեցի) (Церковь Иоанна Богослова (Церковь пророка Иоанна Богослова)), ավերված ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի Տիտովկա սլոբոդայում ։
Պատմություն
Տաճարը կառուցվել է 1878 թվականին ակադեմիկոս, Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր, ճարտարապետ Կոնստանտին Տոնի տիպային նախագծով և Դոնում ռուս-բյուզանդական ոճի եկեղեցու նմուշ է։ Ռուս-բյուզանդական ոճի փոքրաթիվ պահպանված շինություններից մեկն է։
Գոյության ողջ ընթացքում տաճարը երբեք չի վերակառուցվել, Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ վերածվել է հացահատկի շտեմարանի։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տաճարի շենքը չի տուժել։ Այնտեղ պահպանվել են ներքին որմնանկարների առանձին տարրեր, որոշ պատուհաններին` կառուցելիս տեղադրված ճաղավանդակները։
1966 թվականին Միլլերովսկի շրջգործկոմի որոշմամբ եկեղեցին փակվեց։ Այն պատրաստվում էին վերածել գյուղական ակումբի, բայց կրկին օգտագործեցին որպես հացահատկի պահեստ։ Ավելի ուշ տաճարը լքվեց։ 1990-ական թվականներին տեղի բնակիչները տաճարի վերակառուցման համար փորձել են միջոցներ հավաքել, բայց դա նրանց չի հաջողվել ։
2015 թվականի հուլիսին, Միլլերովսկի շրջանի գործակալ քահանա Սերգի Սոշկինի Տիտովսկոյե գյուղական բնակավայր կատարած այցի ընթացքում, քննարկվել է բնակավայրի տարածքում աղոթքասենյակ ստեղծելու մասին հարցը։ Հաստատվել է ընտրված շինության վերակառուցման և այն աղոթքասենյակ դարձնելու հատակագիծը։ Տիտովկայի ավերված տաճար կատարած շրջայցից հետո որոշվել է սկսել տեղեկություններ հավաքագրել տաճարի վերականգնման հնարավորության մասին ։
Ըստ գավառագետ Պ. Ա. Պոնոմարյովի՝ «Միլլերովսկի շրջանում եկեղեցիների փակումը և եկեղեցական արժեքների առգրավումը ձգվեց երկար տարիներ։ Ամենավերջինը փակել են Հովհաննես Աստվածաբան եկեղեցին Տիտովկա սլոբոդայում և Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին Մալչևսկո-Պոլնենսկայա սլոբոդայում» ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Ակսել Բակունց
Ակսել Բակունց (Ալեքսանդր Ստեփանի Թևոսյան, ), հայ խորհրդային արձակագիր, գրականագետ, կինոսցենարիստ, թարգմանիչ, գյուղատնտես, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Գրական անուն
Գրողի հոր տոհմական մականունը Բեգունց էր, որից էլ առաջացել է Բակունց գրական անունը։ Երբ ծնվել է Բակունցը, հոր ալեքսանդրապոլցի ընկերները ընծաներ են ուղարկել՝ հետն էլ խնդրելով, որ որդու անունը Ալեքսանդր դնի ի պատիվ իրենց քաղաքի։ Գրողի հայրն այդպես էլ անում է։ Սակայն Ալեքսանդր անունը կես ճանապարհին է մնում։ Պատանեկան տարիներին Բակունցը խաղում է նորվեգացի դրամատուրգ Բյոռնստեռնե Բյոռնսոնի «Նորապսակները» պիեսի հերոսներից մեկի՝ Ակսելի դերը, և ընկերներն Ալեքսանդրի փոխարեն սկսում են նրան Ակսել կոչել այնքան ժամանակ, մինչև Ալեքսանդր անունը մոռացության է տրվում, և գրողն ընդունում է Ակսել անձնանունը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1899 թվականին հունիսի 13-ին Գորիսում։ Գորիսի ծխական դպրոցն ավարտելուց հետո Բակունցը 1910 թվականին ընդունվում է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարան, որի դասարանային բաժինն ավարտում է 1917 թվականին։ Հետագայում մանկավարժական աշխատանք է կատարում Զանգեզուրի Լոր գյուղում։ 1917-1918 թվականներին որպես շարքային զինվոր մասնակցել է Աշկալայի, Իլլիջայի, Արդահանի կռիվներին և Սարդարապատի ճակատամարտին։ Սովորել է Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, ապա մեկնել Խարկով և 1923 թվականին ավարտել Խարկովի գյուղատնտեսական ինստիտուտը, վերադարձել և 1924-1926 թվականներին աշխատել Գորիսում որպես Զանգեզուրի գավառական գյուղատնտես, գավգործկոմի հողբաժնի վարիչ, 1926-1931 թվականներին՝ Երևանում՝ որպես հողժողկոմատի հողվարչության պետի տեղակալ։
1927-1928 թվականներին աշխատել է նաև «Մաճկալ» թերթում։ 1928 թվականին մասնակցել է Երևանի անասնաբուծական-անասանաբուժական (զոովետ) ինստիտուտի կազմակերպմանը և աշխատել այնտեղ։ 1931 թվականին աշխատել է «Նոր ուղի» հանդեսում։ Այնուհետև հիմնականում զբաղվել է գրական աշխատանքով։ Գրել է «Զանգեզուր» և «Արևի զավակը» կինոնկարների սցենարը։ Գնդակահարվել է 1937 թվականի հուլիսի 8-ին Ստալինի ցուցումով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:Ստալինյան բռնաճնշումների հայ զոհեր‎ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ կալանավորներ և ձերբակալվածներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ստալինյան բռնաճնշումների զոհեր Հայաստանում Կատեգորիա:Ակսել Բակունց
Իվան Ստրինիչ
Իվան Ստրինիչ (Ivan Strinić, ), խորվաթ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս ազատ գործակալ է։ Խաղում է ձախ պաշտպանի դիրքում ։
Վաղ կարիերա
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան Ստրինիչը սկսել է Հայդուկ Սպլիտում։ 2006 թվականին նա միացավ ֆրանսիական Լե Մանին, որի երկրորդ թիմի կազմում 1 տարի անցկացնելուց հետո Ստրինիչը տեղափոխվեց Խորվաթիայի երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող Հրվատսկի Դրագովոլյաց։
Հայդուկ Սպլիտ
Թեև Ստրինիչը մոտ էր Դինամո Զագրեբ տեղափոխվելուն, 2008 թվականի ամռանը նա միացավ Հայդուկ Սպլիտին։ Իր պաշտոնական դեբյուտը նշեց հուլիսի 17-ին՝ ՈՒԵՖԱ Գավաթի որակավորման առաջին փուլի Բիրկիրկարայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Խորվաթիայի առաջնությունում անցկացրեց հուլիսի 27-ին՝ Զադարի դեմ խաղում ։ Հուլիսի 31-ին՝ ՈՒԵՖԱ Գավաթի Բիրկիրկարայի դեմ պատասխան խաղում նա դարձավ գոլի հեղինակ՝ օգնելով Հայդուկին հաղթել 3-0 հաշվով ։
2009-10 մրցաշրջանում Ստրինիչը դարձավ Հայդուկի հիմնական թիմի խաղացող՝ հրավիրվելով Խորվաթիայի ազգային հավաքական։ Իր առաջին գոլը Խորվաթիայի առաջնությունում խփեց 2009 թվականի հոկտեմբերի 31-ին՝ Դինամո Զագրեբի դեմ խաղում ։ 2010-11 մրցաշրջանում Ստրինիչը մասնացկեց Հայդուկի՝ Եվրոպայի Լիգայի բոլոր 6 խաղերին ընդդեմ Անդերլեխտի, ԱԵԿ-ի և Զենիտի, սակայն Հայդուկը դուրս մնաց խմբային փուլից։ Բացի այդ նա դարձավ Խորվաթիայի հավաքականի հիմնական ձախ պաշտպանը՝ մասնակցելով Եվրո 2012-ի որակավորման փուլի 9 հանդիպումներից 8-ին։ Հայդուկի առաջին թիմի կազմում Ստրինիչը անցկացրեց 70 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 8 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Դնեպր Դնեպրոպետրովսկ
2011 թվականի հունվարի 27-ին Ստրինիչը տեղափոխվեց Դնեպր Դնեպրոպետրովսկ 4 միլիոն եվրոյի դիմաց ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց մարտի 6-ին՝ Տավրիայի դեմ խաղում ։ Մարտի 20-ին՝ Դինամո Կիևի դեմ խաղում Ստրինիչը խփեց հանդիպման միակ գոլը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Դնեպրին ։ Դնեպրի կազմում Ստրինիչը անցկացրեց 112 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի և 8 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Նապոլի
2015 թվականի հունվարին Ստրինիչը տեղափոխվեց Նապոլի ։ Իր դեբյուտը Սերիա A-ում նշեց հունվարի 18-ին՝ Լացիոյի դեմ խաղում ։ Փետրվարի 1-ին՝ Կիևոյի դեմ խաղում նա դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Նապոլիի կազմում Ստրինիչը անցկացրեց 2․5 մրցաշրջան՝ մասնակցելով 39 հանդիպման և դառնալով 4 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Սամպդորիա
2017 թվականի օգոստոսի 31-ին Ստրինիչը 2 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Սամպդորիա ։ Իր դեբյուտը նշեց սեպտեմբերի 17-ին՝ Տորինոյի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 15-ին՝ Ատալանտայի դեմ խաղում նա դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով Սամպդորիային հաղթել 3-1 հաշվով ։ Այս մրցաշրջանում Ստրինիչը անցկացրեց 18 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Միլան
2018 թվականի հուլիսի 2-ին Ստրինիչը ազատ գործակալի կարգավիճակով միացավ Միլանին ՝ ակումբի հետ կնքելով 3 տարվա պայմանագիր  ։ Օգոստոսի 18-ին խորվաթի մոտ հայտնաբերեցին սրտի խնդիր , ինչի պատճառով նա ժամանակավորապես կանգնեցրեց ֆուտբոլիստի կարիերան  ։ Միլանի կազմում Ստրինիչը չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում, և 2019 թվականի օգոստոսի 26-ին ակումբը խզեց նրա հետ պայմանագիրը   ։
Եվգենի Բերտելս
Եվգենի Էդուարդովիչ Բերտելս (Евге́ний Эдуа́рдович Берте́льс, ), խորհրդային արևելագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1939), Թուրքմենական (1951) և Ուզբեկական (1956) ԽՍՀ ԳԱ–ների պատվավոր անդամ, Իրանի (1944) և Գամասկոսի Արաբական (1955) ԳԱ թղթակից անդամ, Ուզբեկական (1944) և Տաջիկական (1946) ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։
Իվան Ստրինիչ
Միջազգային կարիերա
Ստրինիչը հանդես է եկել Խորվաթիայի բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Խորվաթիայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2010 թվականի մայիսի 19-ին՝ Ավստրիայի դեմ ընկերական խաղում ։ Դրանից հետո նա դարձավ ազգային հավաքականի հիմնական թիմի խաղացող։ Ստրինիչը Խորվաթիայի հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրո 2012-ին ՝ խաղադաշտ դուրս գալով խմբային փուլի բոլոր 3 խաղերում և գոլային փոխանցում տալով Մարիո Մանջուկիչին Իտալիայի դեմ խաղում, սակայն Խորվաթիան չկարողացավ հաղթահարել խմբային փուլի արգելքը ։
Թեև Ստրինիչը մասնակցեց 2014 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի խաղերին, նա չկարողացավ մասնակցել մրցաշարին վնասվածքի պատճառով  ։ Փոխարենը նա մասնակցեց Եվրո 2016-ին ՝ անցկացնելով 3 հանդիպում ։ Խորվաթիան դուրս մնաց 1/8 եզրափակչից՝ հանդիպման ավելացված ժամանակում պարտվելով Պորտուգալիային ։
Դենի Ավիլա
Դենի Ավիլա (Danny Ávila) ՝ իսպանացի դիջեյ և պրոդյուսեր, ծնված 1995 թվական, ապրիլի 1  ։
Կենսագրություն
Նրա առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 2010 թվականին Kapital ակուբում։
2011 թվականին «Vicious Music Awards Rom Barcelo 2011» մրցանակաբաշխության արժանացել է «DJ Revelacion» (DJ հայտնություն) անվանակարգին .։
2012 թվականի ամռանը Blue Marlin ակումբի հարևանությամբ անցկացրել է լողափային դիսկոտեկ .։
2012 -ի սեպտեմբերին եղել է ԱՄՆ -ում ՝ համագործակցելու ամերիկացի մի շարք հայտնի երաժիշտների հետ  ։
Ավիրան մասնակցել է Մայամիում 2013 թվականի Ultra Music Festival փառատոնին   .։
Լինելով Լաս Վեգասում նա համագործակցում է Սթիվ Աոկի, Լեյդբեք Լյուկի, Թոմի Թրաշի և Քելվին Հարիսի հետ ։
«Billboard» երաժշտական ամսագրում աղյուսակում տեղ է զբաղեցրել  .։
Իվան Ստրինիչ
Միջազգային կարիերա
2018 թվականի մայիսին Ստրինիչը ընդգրկվեց Խորվաթիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Նա մասնակցեց թիմի 7 հանդիպումներից 6-ին, իսկ Խորվաթիան հասավ աշխարհի առաջնության եզրափակիչ  , որտեղ 4-2 հաշվով պարտվեց Ֆրանսիային և ստացավ արծաթե մեդալ ։
Դենի Ավիլա
Դիսկոգրաֆիա
Աղյուսակ Այլ սինգլեր
Իվան Ստրինիչ
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դրությամբ
Դենի Ավիլա
Դիսկոգրաֆիա
2012: 2013: 2014: 2015: 2016: 2017: Ռեմիքսներ
Իվան Ստրինիչ
Ակումբային
Հայդուկ Սպլիտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Խորվաթ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայդուկ Սպլիտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հրվատսկի Դրագովոլյացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դնեպրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Եվգենի Բերտելս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային արևելագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Ուրուս (մունիցիպալիտետ)
Ուրուս (Urús), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Ժիրոնա նահանգի Բաշա Սերդանիա շրջանում ։ Զբաղեցնում է 17,60 կմ²։ Բնակչությունը կազմում է 208 մարդ (2010 թվական)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կիրենսկի շրջան
Կիրենսկի շրջան (Киренский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրենսկ ։
Դենի Ավիլա
Դիսկոգրաֆիա
2011: 2012: 2013: 2014: 2016: 2017:
Կիրենսկի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Դենի Ավիլա
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իսպանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ակումբային դիջեյներ Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Տեղեկատվական արվեստ
Տեղեկատվական արվեստ (նաև հայտնի է որպես ինֆորմատիզմ), ժամանակակից արվեստի ուղղություն, որը բնութագրվում է էլեկտրոնային տվյալների, ինֆորմատիկայի մեթոդների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և արհեստական ինտելեկտի զանգվածային օգտագործմամբ։
Գիտատեխնիկական հեղափոխությունը հանգեցրեց տվյալների ավելացման, որոնք կարևոր են ոլորտների ամենալայն սպեկտրում՝ համացանցից մինչև առողջապահական համակարգ։ Ինֆորմատիզմն իր բովանդակությամբ վերաբերում է հայեցակարգային արվեստին, էլեկտրոնային արվեստին և նոր մեդիա արվեստին։ Այս ուղղությունը արտացոլում է նոր տեխնոլոգիական, տնտեսական և մշակութային հերթափոխի արվեստի պարադիգմը։ Ինֆորմատիզմի գեղարվեստական աշխատանքները կարող են իրականացնել սոցիալական ուղերձ, սինթեզել տարբեր գիտական ուղղություններ և զարգացնել նոր գեղագիտություն ։ Տեղեկատվական արվեստը հաճախ ենթադրում է միջդիսցիպլինար մոտեցումների համադրություն՝ կերպարվեստի, Սաունդ-արտի, տվյալների վերլուծության, պերֆորմանսների և այլն ։ Բացի այդ, ինֆորմատիզմը ենթադրում է մարդու սերտ փոխգործակցություն համակարգչի հետ, ինչի արդյունքում էլ մեծ տվյալների մշակման հիման վրա ստեղծվում են արվեստի գործեր .։
Պատմություն
Տեղեկատվական արվեստն ունի իր երկար պատմությունը։ Ընդհանուր առմամբ, արվեստի այս ուղղությունն իրենից ներկայացնում է որակյալ և քանակական տվյալների արտացոլումը, որոնք համակարգչային գիտության, տեխնոլոգիաների և կառավարման հիմք են հանդիսանում։ Տեղեկատվական դիզայնը և տեղեկատվական գրաֆիկն, որոնք գոյություն են ունեցել մինչև էլեկտրոնային հաշվողական տեխնիկայի գյուտը և մինչև համացանցի առաջացումը, սերտորեն կապված էին նոր զարգացող գեղարվեստական ուղղության հետ ։ Տեղեկատվական արվեստը համընդհանուր ճանաչում ձեռք է բերել շնորհիվ 1970 թվականին Նյու Յորքուի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում Կինաստոն ՄակՇայնի ղեկավարած ցուցահանդեսի, որը կոչվում էր "Ինֆորմացիա": Դրանք այն տարիներն էին, երբ հայեցակարգային արվեստը առաջատար միտում էր դառնում ինչպես Միացյալ Նահանգներում, այնպես էլ միջազգային մակարդակում, իսկ ինֆորմատիզմը, համապատասխանաբար, վերաբերում է արվեստի այս տեսակին .։  Մոտավորապես նույն ժամանակ իր գործունեությունն է ծավալել նկարիչների և ճարտարագետների ստեղծագործական միությունը, որը կոչվում է" Experiments in Art and Technology " (eat) ։.
Համատեղելիություն
Տեղեկատվական արվեստը արտահայտվում է տարբեր տվյալների աղբյուրների օգտագործման մեջ, ինչպիսիք են լուսանկարները, մարդահամարի տվյալները, տեսահոլովակները, որոնողական համակարգերը, թվային նկարների նմուշները, ցանցային ազդանշանները և այլն : Տեղեկատվական արվեստում նման տվյալները փոխակերպվում են, վերլուծվում և մեկնաբանվում են որոշակի հասարակական ուղերձի փոխանցման համար և պարզապես գեղագիտական հաճելի օբյեկտ ստեղծելիս։ Մեծ տվյալների հետ աշխատելիս արվեստագետները կարող են օգտագործել վիճակագրությունը և մեքենայական ուսուցումը` նշանակալի կաղապարներ գտնելու համար, որոնք հանգեցնում են աուդիո, տեսողական և այլ ներկայացուցչական ձևերի։ Վերջերս ինֆորմատիզմը օգտագործվում է ինտերակտիվ և գեներացնող սարքերում, որոնք հաճախ դինամիկ կերպով կապված են էլեկտրոնային տվյալների և վերլուծական կոնվեյերների հետ։
Աբդուլմութալիմ Աբակարով
Աբդուլմութալիմ Աբակարով (Абакаров, Абдулмуталим Гамзатович, ), բռնցքամարտի ռուս մարզիչ և սպորտային ֆունկցիոներ։ Եղել է աշխարհի չեմպիոն Ալբերտ Սելիմովի անձնական մարզիչը, Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։ Հայտնի է նաև որպես Հարավային դաշնային տարածաշրջանի բռնցքամարտի Ֆեդերացիայի նախագահ։
Կենսագրություն
Աբդուլմութալիմ Աբակարովը ծնվել է 1973 թվականի մարտի 6-ին, Դաղստանի շրջանի Կասպիյսե քաղաքում։ Մանկուց ակտիվորեն զբաղվել է սպորտով, իսկ երրորդ դասարանում դպրոցում ընդունվել է բռնցքամարտի խմբակ։ Հանդես է եկել Արհմիության սպորտային համայքնի կողմից, 1991 թվականին լրացրել է սպորտի վարպետի նորմատիվները, սակայն շուտով ստիպված էր ավարտել կարիերան վատ տեսողության պատճառով։