cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նեղոսյան կոկորդիլոս
Վերարտադրողականություն
Նեղոսյան կոկորդիլոսի նորածին ձագի երկարությունը հասնում է մոտ 30 սմ-ի։ Ձագերը մեծանում են բավականին արագ։ Մայր կոկորդիլոսը իր ձագերին խնամում է երկու տարի։ Երկու տարվա ընթացքում մայր և հայր կոկորդիլոսները խնամում են ձագին, պաշտպանում վտանգներից, կերակրում և սովորեցնում ապրել։ Երկու տարի հետո երիտասարդ կոկորդիլոսի չափսերը հասնում են 1,2 մետրի։ Կոկորդիլոսների կյանքի միջին տևողությունը 45 տարի է, սակայն կան առանձնյակներ, որոնք ապրում են մինչև 80 տարի։
Սնուցում
Նեղոսյան կոկորդիլոսները ուտում են հիմնականում միջատներ և ջրային անողնաշարավորներ։ Սովորաբար ուտում են երկկենցաղներ, սողուններ և ծովի վրա թռչող թռչուններ։ Նեղոսյան մեծահասակ կոկորդիլոսների 70 %-ը սնվում են ձկներով և այլ անողնաշարավորներով, չնայած նրան, որ կոկորդիլոսը կարող է ուտել գրեթե ցանկացած ցամաքային կենդանու, որը եկել է ափ ջուր խմելու ։ Նրանք ուտում են նաև լեշ, սակայն հիմնականում խուսափում են փտած մսից ։ Կոկորդիլոսների խումբը կարող է գնալ հարյուրավոր մետրեր ափ հասնելու և մեծ կենդանի որսալու համար ։
Հայտնի է նաև այն, որ փղերը կարող են սատկել կոկորդիլոսի կծելուց հետո ։ Խոշոր որսին նա կարող է բռնել՝ ջրից միանգամից դուրս ցատկելով։
Նեղոսյան կոկորդիլոսը վտանգավոր է մարդու համար, թեև համեմատաբար ավելի քիչ, քան բարձրակատար կոկորդիլոսը։ Հատկապես նրանք ագրեսիվ են դառնում բեղմնավորման շրջանում։ Այդ շրջանում նրանք նույնիսկ մոտենում են մարդկային բնակավայրերին։ Կոկորդիլոսների շատ հարձակումներ են գրանցվում քաղաքակրթություններից հեռու գտնվող հետամնաց երկրներում։ Ըստ որոշ աղբյուրների՝ Նեղոսյան կոկորդիլոսները ամեն տարում ուտում են 1000 մարդ, սակայն կան աղբյուրներ, որոնք վկայում են, թե կոկորդիլոսները տարվա ընթացքում ուտում են 200 մարդ ։
2005 թվականին Ուգանդայում բռնվել է մի կոկորդիլոս, որը կերել է 83 մարդ 20 տարվա ընթացքում։ 2006 թվականին Բոտսվանայում նեղոսյան կոկորդիլոսի զոհ է դարձել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Վաշինգտոն քաղաքի համալսարանի պրոֆեսոր Ռիչարդ Հռութը ։
Տարածվածություն
Նեղոսյան կոկորդիիլոսները նախընտրում են ապրել գետերի և լճերի հովիտներում, քաղցրահամ ճահիճներում, իսկ երբեմն նաև աղի ջրերում։ Աֆրիկայի մասշտաբով նրանք տարածված են բոլոր շրջաններում՝ Սահարայից մինչև Մարոկկո, Մավրիկիոսում, Մադագասկարում, Նեղոսի ավազանի երկրներում և այլ երկրներում ։ Նրանք նաև կարող են ապրել Աֆրիկա մայրցամաքի հեռու հյուսիսում և Սաուդյան Արաբիայում։ Այս կենդանիները քիչ քանակությամբ հայտնաբերվել են Ալժիրում, Լիբանանում, Իսրայելում, Սիրիայում, Պաղեստինում և Հորդանանում, ինչպես նաև Կոմարոսում ։
1940-ից 1960-ականներին Նեղոսյան կոկորդիլոսը եղել է ակտիվ որսորդության առարկա, քանի որ նրա կաշին ունի բուժիչ հատկություն և շատ թանկարժեք է։ Նեղոսյան կոկորդիլոսները լայնորեն տարածված են Արևելյան Աֆրիկայի երկրներում՝ Սոմալիում, Եթովպիայում, Քենիայում, Զամբիայում։
Նեղոսյան կոկորդիլոսը սպորտային որսի առարկա
Աֆրիկայի այն երկրներում, որտեղ կոկորդիլոսների թիվը կայուն է, կազմակերպվում են կոկորդիլոսների որսի սպորտային խաղեր։ Կենսանիների որսի հիմնական մեթոդը որոգայթն է։ Խայթի մեջ դրվում է փտած մսի կտոր կամ մի ամբողջական կենդանու դիակ (այծքաղի, այծերի, պավիաններ, և այլն)։
Նեղոսյան կոկորդիլոսի պաշտամունք
Հին Եգիպտոսում եղել է Սեբեկ անունով աստված։ Նա եղել է ծովերի և ջրհեղեղների աստվածը եգիպտական դիցաբանության մեջ։ Ըստ եգիպտական դիցաբանության՝ այս աստվածը ունեցել է կոկորդիլոսի դեմք։ Ենթադրվում է, որ նա վանում է չար ուժերին մթության մեջ և պաշտպանում մարդկությանը ու աստվածներին։
Սեբեկի աստվածությունը տարածված էր հիմնականում ափամերձ բնակավայրերում։ Նա նաև համարվել է ձկնորսության և ծովափնյա ապրելակերպի հովանավորը։ Նրա պաշտամունքը առավել տարածում է գտել Հին Եգիպտոսի միջին թագավորության օրոք՝ մ.թ.ա. մ.թ.ա. 19-ից 18-րդ դար։
Որոշ ժամանակ հետո հին եգիպտացիները սկսեցին մի նոր աստվածուհու՝ Սեբեկտետի պաշտամունքը, որը, ևս լինելով կոկորդիլոս, համարվել է Սեբեկի կողակիցը։
Տեսակներ
Տարածված են կոկորդիլոսի որոշ տեսակներ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոկորդիլոսներ Կատեգորիա:Նեղոս
Արտաշեսյան թագավորների դրամներ
Արտաշատի քաղաքային դրամները շրջանառության մեջ էին մտնում ոչ թե Հռոմի կայսեր կամ Հայոց Արշակունի թագավորի անունից, այլ իրեն մայրաքաղաքի անվան հունատառ արձանագրությամբ։ Արևելքում կայսրության գերիշխանության մեջ միջազգային առևտրի առանձին կենտրոններ նվաճել էին այդ իրավունքը և դրամներ էին թողարկում։ Այդպիսին էին Անտիոքը, Ապամեան, Լաոդիկեան, Նիկոպոլիսը, Դամասկոսը և ուրիշ քաղաքներ։ Արտաշատում կերտված դրամները իրենց պատկերատիպերով դեռևս պահպանում էին Հելլենիզմի ավանդույթները։ Նախ և առաջ դրանց վրա դրոշմած պատկերներն ունեին դիցաբանական նշանակություն, նվիրված մայրաքաղաքի բախտի, ապահովության աստվածուհու պաշտամունքին, որ անցյալում դիտվում էր Հելլենիստական քաղաքային դրամների վրա։ Բացի այդ, արձանագրությունները հունարեն էին, չնայած երկիրը վաղուց գտնվում էր հռոմեական ազդեցության ներքո և շրջանառության մեջ եղած դրամական միավորների գերակշռող զանգվածը կայսերական դրամներ էին՝ լատինատառ արձանագրություններով։
Նրա վրա պատկերված է քաղաքամոր գեղեցիկ գլուխը՝ աշտարակաձև թագով, որ դիտվում է դրամի մի կողմից, իսկ մյուս կողմին՝ հաղթանակի թևավոր դիցուհին դափնեպսակ է պարզել քաղաքի անվան վրա։ Դրամի կշիռը 5/6 գրամ է, տրամագիծը՝ 20մմ։ Արտաշատի քաղաքային դրամները պահպանվել են հատուկենտ նմուշներով և ընդհանրապես հազվագյուտ են։ Լինելով պղնձից, դրանք արտաքին շուկաներում ընդունելի չէին և քաղաքային շրջանառության ներքին ոլորտից հեռու չէին անցնում։ Բացառված չէ, որ առաջիկայում Արտաշատի ավերակների հնագիտական պեղումները ի հայտ բերեն այդ դրամների նոր նմուշներ։
Դրամների ստեղծումը նպաստեց երկրի հետագա զարգացումը, նրա քաղաքական-տնտեսական հզորացմանը Արտաշեսյանների օրոք։ Հայաստանի դրամական շրջանառության մեջ նշանակալից է դառնում տեղական դրամների դերը։ Սրանք միջազգային ճանաչում գտան մասնավորապես Տիգրան Մեծի թագավորության տարիներին։ Ըստ նորագույն դասակարգման ։
Յուրաքանչյուրին պատկանող դրամների վրա մի կողմից դրոշմված էր արքայի դիմանկարը։ Դրամներով է, որ պահպանվել են Արտաշեսյան արքաների պաշտոնական դիմանկարները, կերտված նրանց անհատականությունների բնորոշ գծերով։ Հելլենիստական դարաշրջանի Հայաստանում շրջանառության մեջ եղած բազմատեսակ օտարամուտ դրամների շարքում հայոց ազգային դրամական միավորը ճանաչելի են առաջին իսկ հայացքից՝ նրանց վրա պատկերված արքայական այն թագի ձևով, որ կրում էին Արտաշեսյան թագավորները։
Տիգրան Մեծի դրամը
Տիգրան Մեծը դրամների վրա հաճախ պատկերված է կիսանդրու չափով, դասական արվեստի ռեալիստական ոճով, երիտասարդ դիմագծերով, Արևելքի հելլենիստական միապետների նման ածիլված երեսով, բայց գլխին այնպիսի թագով, որի նմանը չկար ժամանակակից և ոչ մի վեհապետի մոտ, ոչ Արևելքում և ոչ էլ Արևմուտքում, բացառյալ Տիգրանին ենթակա Կոմմագենեի արքայի թագը։ Այդ թագը վերևում ավարտված է ճառագայթաձև ելուստներով, երբեմն սղոցի ատամների նման, իսկ ներքևից երկար, մինչև ուսերն հասնող ականջակալներով ու վզկալով, ըստ որում ճակատային մասում թագի վրայից կապված է արքայական ժապավենը և կենտրոնը զարդարված է արևի պաշտամունքի խորհրդանիշներով՝ աստղ՝ երկու արծիվների միջև։ Հաճախ դիտվում են նաև ծիրանու ծալքերը, ճարմանդված աջ ուսի մոտ։ Առնական խրոխտ հայացքով Տիգրան Մեծի պատկերը (միշտ պրոֆիլ դեպի աջ) դրամի վրա վերցված է բուսական նախշերից կամ ուլունքներից հյուսված շրջանակի մեջ։ Դրամի հակառակ կողմերին դրոշմում էին պաշտամունքային իմաստի խորհրդանշաններ, առավելապես երկրի մայր աստվածուհու կերպարը, բազմած ժայռաբեկորի վրա, ձեռքին արմավենու ճյուղ, բրգաձև թագը գլխին, իսկ ոտքերի տակ ջրի աստվածության անձնավորումը՝ լողացող մարդու մերկամարմին կերպարանքով»։
Արտավազդ Բ-ի դրամը
Արտավազդ Բ (55-34) թագավորի իշխանության տարիներին դրամների թողարկումը կատարվում էր գերազանցապես Հայաստանում։ Հետևելով անցյալում ընդունված կանոններին, դրամների մի կողմի վրա դրոշմում էին Արտավազդի դիմաքանդակը, կիսանդրու չափով, հայկական թագը գլխին, երիտասարդ դեմքով, արքայական զարդարանքներով՝ ականջին օղ, պարանոցին մանյակներ, ուսին՝ ծիրանի, իսկ հակառակ կողմին պատկերվում էր չորս ձիերով լծված երկանիվ մի մարտակաոք՝ արշավի ընթացքում։ Մարտակառքը վարող կերպարանքը հավանաբար ինքը հայոց արքան էր, որին վերևից պսակ էր բերում հաղթանակի դիցուհին։ Այդ ողջ պատկերի շուրջ նշվում է ΒΑΣΙΛΣΩΣ ΒΑΣΙΛΣΩΝ ΑΡΤΑ RΑZΔτ- հունատառ խորագիրը՝ «Արքայից-արքա Արտավազդի», այն տիտղոսաձևը, որն ընդունվսրծ էր Տիգրան Մեծի հզորության ժամանակներից։ Հայկական դրամների թողարկումը Արտավազդ Բ-ի օրոք նույնպես կատարվում էր ատտիկյան սիստեմով։
Պահպանվել են առավելապես դրախմանոցնեը, իսկ տետրադրախմանոցները և պղնձյա միավորները հազվագյուտ են։ Հայաստանում գտնված մի բացառիկ տետրադրախմեի վրա Արտավազդը բացի իր հիմնական տիտղոսից, հռչակված է նաև ΘΕΙΥ այսինքն «Աստվածայինի» մակդիրով։ Արտավազդ Բ-ի պղնձյա դրամների վրա ընդունված էր դրոշմել հաղթանակի թևավոր դիցուհու կերպարը։ Նրա թագավորության վերջին տարիներին հռոմեական զորքի արշավանքները, Արտավազդի ձերբակալությունը և ի վերջո նահատակությունը առժամանակ կասեցրին հայկական ազգային դրամների թողարկումը։
Արտաշես Բ-ի դրամը
Հաջորդ տարիներից հայտնի է Արտավազդի որդու Արտաշես Բ (մ.թ.ա. 30-20) հայոց թագավորի պղնձյա դրամը, որի մի կողմին դրոշմած է տակավին երիտասարդ դիմագծերով Արտաշես Բ-ի դիմաքանդակը՝ կիսանդրու չափով, գլխին պապենական թագը, ներկայացված ճիշտ այն ձևով, ինչ հայտնի է իր հոր դրամներով։ Մյուս կողմին ցույց է տրված հաղթություն բերող դիցուհին՝ պսակը ձեռքին, սլացիկ վազքի մեջ և հունատառ արձանագրությամբ։ Արտաշեսը հռչակված է իբրև «Մեծ արքա»։ Հիրավի, նա շուրջ տասը տարի գլխավորեց իր ժողովրդի պայքարը Հռոմեական նվաճողների դեմ՝ երկրի անկախության համար և նրա «Մեծ արքա» կոչվելը հայերի համար միանգամայն օրինական էր։ Անշուշտ այս եզակի պղնձյա դրամով հնարավոր չէ պատկերացում կազմել 30-20 թվականների Հայկական դրամների մասին։ Ըստ էության այդ ժամանակամիջոցը մնում է բաց։
Տիգրան Գ-ի դրամը
Արդեն հաջորդ Հայոց թագավորի՝ Տիգրան Գ-ի իշխանության տարիներից պահպանված հայկական դրամները հայտնի են որոշակի պատկերատիպերով։ Բացի արքայի դիմաքանդակից, Տիգրան Գ-ի դրամների վրա (հակառակ կողմերին) հունատառ արձանագրությունները և պատկերները հայտնի են երկու հիմնական տեսակներով։
Այս երկրորդ տեսակից հայտնի են պղնձյա դրամական միավորներ, որոնց շարքում կան որոշ տարբերակներ։ Հաղթանակի դիցուհին մերթ փոխարինվում է փղի պատկերով, մի այլ տարբերակի վրա նույն արձանագրությունը նշվում է առյուծի գլխի և կամ միայնակ վազող ձիու շուրջ։ Բոլոր դեպքերում արձանագրությունը պահպանվում է <Արքայի Մեծի Տիգրանի աստծոս> ձևով։ Հիշյալ դրամների թողարկման հիմնական կենտրոնը հավանաբար Արտաշատն էր և նրանց շրջանառությունը հայկական շուկաներից դուրս չի անցել։
Տիգրան Դ-ի դրամը
Առաջին տիտղոսաձևը նշված է բարի ճակատագրի կամ հաղթանակի դիցուհու պատկերների հետ։ Երկրորդը՝ հանդես է բերված Աթենասի կերպարի, իսկ երրորդը՝ Վահագնի և կամ փղի պատկերների հետ։ Նման դրամներ թողարկվել են Տիգրան Դ-ի թագավորության առաջին շրջանում մ.թ.ա. 8-5 թվականներին։ Հետագայում, երբ Տիգրան Դ-ը երկրորդ անգամ հաստատվեց հայոց գահի վրա, իր քրոջ՝ Էրատոի հետ միասին (մ.թ.ա. 2-ից մինչև մ.թ. 1 թվականը), այդ շուրջ երեք տարիների ընթացքում ևս թողարկվել են պղնձյա դրամներ, որոնց վրա մի կողմից պատկերված է Տիգրան Դ-ը, իսկ մյուս կողմից՝ Էրատո թագուհին, ըստ որում երկուսն էլ կիսանդրու չափով ։
Ուշագրավ է, որ Տիգրան Դ-ի այս դրամների վրա դեռևս նշվում է իր պապերից ժառանգաձ տիտղոսը ΒΑΣΙΑΕγΕ ΒΑΣΙΑΕΩΝ	ΤΙΓΡΑΟγ («Արքայից արքա») ձևով։ Իսկ Էրատո թագուհու դիմանկարի շուրջն արձանագրվում է պարզապես ΕΡΑΤ ΒΑΣΙΑΕΩΣ ΤΙΓΡΑΟγ ΑΔΕΛΦΗ այսինքն <Էրատո՝ արքայի Տիգրանի քույրը>։
Տիգրան Դ-ի և Էրատոյի դրամներով ավարտվում է Արտաշեսյան հարստության դրամահատական գործունեությունը։ Արտաշեսյաններից հետո հայ ազգային դրամների թողարկումը դարերով կանգ առավ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դրամագիտություն Կատեգորիա:Արտաշեսյանների թագավորության դրամներ
Էմիլ Ռեյնո
Էմիլ Ռեյնո (Charles-Émile Reynaud //, ), ֆրանսիացի գյուտարար, նկարիչ և գիտության ժողովրդականացնող, անիմացիայի նախակարապետ։
Կենսագրություն
Լինելով մեդալագետի և ժամագործի որդի՝ Ռեյնոն մանկուց աշխատել է իր հոր արվեստանոցում։ 1858 թվականից նա սկսել է սովորել օպտիկական սարքերի վերանորոգման ու կարգաբերման գործը, իսկ հետո սկսել է միաժամանակ աշխատել որպես Փարիզի դիմանկարիչ, լուսանկարիչ Ադամ Սալոմոնի օգնական՝ զբաղվելով լուսանկարների ռետուշով։ 1864 թվականին նա դարձել է հայտնի դասախոս և գիտության ժողովրդականացնող աբբա Մուանիոյի օգնականը՝ նրա հետ ճամփորդելով Ֆրանսիայում և նրանից սովորելով դասախոսության վարպետություն։
Հիմք ընդունելով զոոտրոպ, որը թույլ է տալիս դիտարկել շարժվող պատկերները տեսաորոնման սարքի միջոցով՝ 1876 թվականին Ռեյնոն կատարելագործել է այն և միավորել կախարդական լապտերի հետ, որը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտել ոչ թե մեկ հեռուստադիտողի, այլ շատերին։ Ռեյնոն մեքենայի մխոցը փոխարինել է փափուկ ժապավենով, որի վրա ամրացվել են 4×5 սմ չափի ժելատինային թիթեղներ։ Այդ նկարները կենտրոնում տեղադրված հայելու միջոցով արտացոլվել էին էկրանին։ Բացի այդ, Ռեյնոն առաջինն է սկսել օգտագործել անփոփոխ դեկորացիա՝ այն նկարելով կերպարներից առանձին և էկրանին փոխանցելով առանձին կախարդական լապտերի միջոցով։ Նա առաջինն էր, ով սինխրոնացրել է պատկերն ու ձայնը, ընդ որում՝ երաժշտական նվագակցությունն իր ֆիլմերի համար հորինել է անձամբ։
1877 թվականից Ռեյնոն հաստատվել է Փարիզում և սկսել է կարդալ սեփական դասախոսությունները։ Միևնույն ժամանակ նա նախագծել է պրաքսինոսկոպ օպտիկական սարքը, որը թույլ է տալիս մի քանի նկարների հաջորդականությունը տեսնել որպես սահուն շարժում։ Հաջորդ մեկուկես տասնամյակների ընթացքում Ռեյնոն կատարելագործել է իր ապարատը։
1892 թվականին տեղի է ունեցել անիմացիոն ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը, երբ Ռեյնոն Փարիզի Գրևինի թանգարանում հավաքված հանրությանը ներկայացրել է իր «փայլող մնջախաղերը»։ Նա ցուղադրել է նրանց մի քանի սյուժեներ, իսկ ցուցադրությունն տևել է տասնհինգ-քսան րոպե։ Իր բոլոր «ֆիլմերը» Ռեյնոն նկարել, ներկել ու մոնտաժել է անձամբ՝ նկարելով դրանք երկար ժապավենների վրա, յուրաքանչյուր սյուժե բաղկացած է եղել մի քանի հարյուր նկարներից։
Ռեյնոն առաջին անգամ կիրառել է որոշ մեթոդներ, որոնք դարձել են մուլտիպլիկացիայի տեխնոլոգիայի հիմքը։ Դրանց թվին է պատկանում կերպարների և դեկորացիայի առանձին նկարելը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գյուտարարներ Կատեգորիա:19-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում թաղվածներ
Նովի Արսլան
Նովի Արսլան (Новый Арслан, Яңы Арыҫлан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
(7473) 1992 EC4
(7473) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 1-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,840495 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6104 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0706 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1748,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,20588 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,11° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:UESAC ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պոլդի Դուր
Պոլդի Դուր (գերմաներեն՝ Poldi Dur, ), ավստրիացի պարուհի և թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի ։ Հիմնականում թատրոնում աշխատելով հանդերձ՝ նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում։ «Պոլդի Դուր»-ը նրա բեմական անուն-ազգանունն է. իսկական անուն-ազգանունն է Էլիզաբեթ Հանդլ։ Ծնվել է Ավստրիայի մայրաքաղաքում՝ Վիեննայում, որտեղ էլ երիտասարդ տարիներին ծավալել է իր ստեղծագործական գործունեությունը որպես պարուհի և դերասանուհի։ Այն բանից հետո, երբ անշլյուսի արդյունքում Ավստրիան բռնակցվել է նացիստական Գերմանիային, նա ամուսնու՝ ավստրիացի գրող Վալտեր Ռայշի հետ հարկադրված է եղել լքել Ավստրիան և ապաստան գտնել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Այստեղ շարունակել է պարուհու և թատրոնի դերասանուհու իր կարիերան և, բացի այդ, դերակատարումներով հանդես է եկել մի շարք կինոնկարներում։ Մահացել է 1996 թվականին, Բևերլի Հիլզում։
Ուտյագանովո (այլ կիրառումներ)
Ուտյագանովո, կարող է վերաբերել՝
Դմիտրովկա (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)
Դմիտրովկա (Дмитрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրովկա գյուղում բնակվում էր 607 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1202 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բայերսդորֆ Ֆրոյդենբերգ
Բայերսդորֆ Ֆրոյդենբերգ (Beiersdorf-Freudenberg), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ֆալկենբերգ–Հյոեի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 566 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 25,08 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 053։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ներքին (աղբյուր)
Ներքին, աղբյուր, ջրաերկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզում, Քարահունջ գյուղի հարավային մասում, սողանքի մարմնի աջ կողմում, ծովի մակարդակից 1250 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Սյունիքի մարզում
Ջոն Ալքոք
Ջոն Ալքոք (John Alcock, ), անգլիացի երգեհոնահար և կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
14 տարեկանից սովորել է Սուրբ Պողոսի տաճարի կույր երգեհոնահար Քի Ջեյ Սթենլիի մոտ։ 1727 թվականին, որպես Սուրբ Պողոսի երգչախմբի միակ կրտսեր ներկայացուցիչ, նա երգել է Ջորջ II թագավորի թագադրման ժամանակ։
Արդեն 1735 թվականին նա Լոնդոնի երկու եկեղեցիների երգեհոնահար էր, այնուհետև ծառայեց Պլիմուտում՝ Սբ. Էնդրյուը (1737-1741), Ռեդինգ Սուրբ Լոուրենսի եկեղեցիներում (1741-1750), Լիխֆիլդի տաճարում (1750-1761), Սաթոն Քոլդֆիլդի Սուրբ Երրորդություն եկեղեցում (1761-1786) և վերջապես Թամու Սբ. Էդիթ եկեղեցում։ Նա նաև ծառայել է որպես Դոնեգալի մարկիզների երգեհոնահար։
Բացի իր սեփական երգերից, դաշնամուրային ստեղծագործություններից նա հրատարակել է եկեղեցական երաժշտության մի քանի ժողովածուներ (Սիոնի ներդաշնակություն, Աստվածային ներդաշնակություն 1752 և այլն) և աշխարհիկ օրհներգեր (Harmonia festi 1791 և այլն)։
Նրա «Միսս Ֆանի Բրաունի կյանքը» վեպը, որը նա հրատարակել է 1760 թվականին Ջոն Փայփեր կեղծանունով, պարունակում է ինքնակենսագրական մանրամասներ ։
Քրդերը Ուկրաինայում
Քրդերը Ուկրաինայում (Курди в Україні, Kurdên Ûkraynayê), կազմում են պատմականորեն նշանակալի քրդական բնակչության մի մասը հետխորհրդային տարածքում և գտնվում են հիմնականում երկրի հարավային ու արեւելյան մասերում։ Նրանք Կովկասի (Հայաստան, Ադրբեջան և Վրաստան) ներգաղթյալների ու փախստականների ժառանգներն են և Ուկրաինայում են բնակվում դեռևս 20-րդ դարի սկզբից ։
Ջոն Ալքոք
Կենսագրություն
Ջոն Ալքոքը մահացել է 1806 թվականին, 91 տարեկան հասակում։
Քրդերը Ուկրաինայում
Պատմություն
1989-2001 թվականների բնակչության կտրուկ աճը, երբ քուրդ բնակչությունը 238-ից հասավ 2088-ի, պայմանավորված էր Սպիտակի երկրաշարժով, որը 1988 թվականին ցնցեց Հայաստանի քրդական շրջանները։ Բացի այդ, Խորհրդային Միության փլուզումը նպաստեց նախկին Խորհրդային Միությունից դեպի Ուկրաինա քրդերի արտագաղթին։ Այդ քրդերի մեծ մասը եզդիական փոքրամասնությունից էր։ Փախստականների հերթական ալիքը Ուկրաինա եկավ 1993 թվականին Արցախյան պատերազմի արդյունքում, որի ռազմագործողությունների մի մասը տեղի ունեցավ տարածաշրջանում, որը հայտնի  է որպես Կարմիր Քրդստան։ Գաղթի այդ ալիքն ընդգրկեց ինչպես մահմեդական, այնպես էլ եզդիական քրդերին ։
Լեզու
Ըստ 1989 թվականի խորհրդային մարդահամարի տվյալների՝ Ուկրաինայում 238 էթնիկ քրդերից 132-ը (55,5 տոկոս) քրդերենն օգտագործեցին որպես մայրենի լեզու, 77-ը (32,3 տոկոս)՝ ռուսերենը և 13-ը (5,5 տոկոս)՝ ուկրաիներենը ։ 2001 թվականին քրդերենի թիվն աճեց 56%-ով, իսկ ուկրաիներենի օգտագործումը՝ 11%-ով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի ազգեր Կատեգորիա:Քրդեր
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Թեոդոսիա)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գտնվում է Ուկրաինայի (Ռուսաստանի) Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Թեոդոսիայի քաղաքային խորհրդում, Թեոդոսիա քաղաքում, կառուցվել է 1363 թվականին, չնայած կան ենթադրություններ, որ եկեղեցին 10-11-րդ դարերի հնագույն հայկական տաճարներից է։
Եկեղեցին կառուցված է տեղական կրաքարերով և մարմարի սալիկներով։
Սուրբ Սարգիս եկեղեցին վերակառուցվել է 1965-1970-ական թվականներին, որի ընթացքում վերականգնվել է եկեղեցու տանիքը, հատակը և ծածկույթը։
Միջնադարում եկեղեցում գործել է մանրանկարչության և փորագրության արվեստանոց։
Եկեղեցին պարզ կառույց է, սակայն պահպանվում է հայկական ճարտարապետության կարևոր գծերը։
15-րդ դարում եկեղեցուն ավելացվել է զանգակատուն։
1888 թվականին եկեղեցին վնասվել է հրդեհի պատճառով, սակայն Հովհաննես Այվազովսկիի բարերարությամբ եկեղեցին վերականգնվել է։
Ասմա ալ-Ասադ
Ասմա Ֆաուազ Ախրաս (أسماء الأخرس‎), նաև ճանչցված իր ամուսինի ազգանունով Ասմա ալ-Ասադ, Սիրիայի առաջին տիկինն է։ Նա ծնվել է Լոնդոնում, (Անգլիա) օգոստոսի 11, 1975, բայց իր ընտանիքը ծագումով Հոմսից է, (Սիրիա)։ Ալ-Ասադ ամուսնացել է Բաշար ալ-Ասադի հետ 2000 թվականին։
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Թեոդոսիա)
1900 թվականին Հովհաննես Այվազովսկուն հողարկավորեցին եկեղեցու բակում, իսկ նրա շիրիմաքարի վրա մակագրեցին Խորենացու Հայոց պատմությունից մի փոքր քաղվածք․
Ասմա ալ-Ասադ
Նա զբաղվել էր առևտրական բանկային գործով ամուսնությունից առաջ։
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Թեոդոսիա)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Ասմա ալ-Ասադ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի առաջին տիկիններ
Մարիամանա
Մարիամանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աշնան վերջին ամիսը
«Աշնան վերջին ամիսը» («Последний месяц осени»), ռեժիսոր Վադիմ Դերբենյովի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է «Մոլդովա-ֆիլմ» կինոստոիդիայում 1965 թվականին։ Խորհրդային և միջազգային կինոփառատոների մրցանակակիր։
Սյուժե
Երկու ծեր ամուսիններ՝ հայրը (Եվգենի Լեբեդև) և մայրը (Վալենտինա Սպերանտովա), երկար տարիներ սպասում են իրենց արդեն հասուն և երկրի տարբեր վայրերում ապրող երեք որդիներին։ Հայրը գնում է և մեկը մյուսի հետևից այցելում նրանցից յուրաքանչյուրին՝ Անտոնին (Ֆադեև), որն անտառապահ է, կամավորաբար ընտրել է մենակյացի կյանք, Անդրեյին (Տիմոֆեև), որը տրակտորիստ-մեխանիկ է, սրտաբաց և ուրախ, ունի արդեն մեծ հյուրընկալ ընտանիք, ինչպես նաև Սերաֆիմին (Սմիրնիտսկի)՝ սիրահարված ուսանողին, որը սկսնակ բանաստեղծ է և մարզիկ։ Հանդիպումներից յուրաքանչյուրն առանձին նովել է, սակայն նրանցից յուրաքանչյուրն հորը համոզում է, որ իր որդիներն արժանի են իրենց համեստ ու ազնիվ ընտանիքին։ Մաքուր խղճով նա վերադառնում է կնոջ մոտ և իր ամենօրյա աշխատանքին։
Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
ԽՍՀՄ-ում կինեմատոգրաֆիական լուսավորության հիմնական աղբյուրը՝ «Սովետսկի էկրան» (№ 1, 1966 թվական) հանդեսը, ռեժիսոր Վադիմ Դերբենյովի ստեղծագործական ձեռագիրը գնահատել է որպես հավասարակշռված, խոհուն, չափավոր ռիթմիկ։ Նա հրավիրում է անձամբ մասնակցել դրվագների և տեսարանների՝ առանց իր բացատրությունները պարտադրելու տեղի ունեցող գործողությանը։ Ընդհանուր առմամբ, ֆիլմը բնութագրվում է հետևյալ կերպ ․ «Աշնան վերջին ամիսը» չի հավակնում լինել իմաստության դասագիրք, և, իհարկե, այն «կտավ» չէ։ Նրա հեղինակները չեն փորձել բարդ իրավիճակներից քամել «մեծ խնդիրներ»։ Այն հետաքրքրություն չի առաջացնում սյուժեով, և հազիվ թե նրանով կարելի է «զվարճանալ»։ Նրանում առկա է պարզ ճշմարտությունների պոեզիա < ... > և դերասանական բարձր արվեստը։
Քննադատություն
Ֆիլմի գեղարվեստական բարձր նշանակությունը և Ե. Լեբեդևի կերպարի մարմնավորումը նշում են նաև կինոգիտական աղբյուրները՝ «Խորհրդային կինոյի պատմություն» հանրագիտարան, «Խորհրդային կինոյի դերասաններ» և այլ աղբյուրներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1965 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Ուրազաևո (այլ կիրառումներ)
Ուրազաևո, կարող է վերաբերել՝
Թենի Վարդանյան
Թենի Սերյոժայի Վարդանյան, հայ նկարչուհի, Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (2010)։
Կենսագրություն
1972-1976 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1976-1980 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի թատերական նկարչության բաժնում։ 1986-1991 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ նկարիչների միության, 1991 թվականին` ՀԽՍՀ նկարիչների միության անդամ, 2003 թվականից՝ նկարիչների միջազգային միության (ՅՈՒՆԵՍԿՕ) անդամ։ 1989-1992 թվականներին եղել է Համազգային թատրոնի գլխավոր նկարիչը, 1988 թվականին՝ Հայաստանի Հանրային հեռուստատեսության թատերական նկարիչը, 1987 թվականին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի թատերական նկարիչ։
Աշխատանքները գտնվում են Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Համաշխարհային բանկի հավաքածուներում, Վաշինգտոնի, Վերմոնտ կենտրոնի և այլ մասնավոր հավաքածուներում ։
Թատերական ներկայացումներ
Ձևավորել է հետևյալ ներկայացումները՝
Ցուցահանդեսներ
Խմբակային ցուցահանդեսներ է ունեցել Հայաստանում, Ֆրանսիայում, Վրաստանում, Սիրիայում, Բրազիլիայում, Իրանում, ԱՄՆ-ում, Կիպրոսում, Ռուսաստանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:1957 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Արմավիր քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Վարդանիձոր ջրվեժ
Վարդանիձոր ջրվեժ, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզում, Վարդանիձոր գյուղից 2.5 կմ հյուսիս-արևմուտք, Բերդաքար գետի Վարդանիձոր վտակի վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Սյունիքի մարզում
Ուրազբաևո (այլ կիրառումներ)
Ուրազբաևո, կարող է վերաբերել՝
Դումիտրու Պրունարիու
Դումիտրու-Դորին Պրունարիու (Dumitru-Dorin Prunariu, ), ռումինացի Հանրապետության տիեզերագնաց-օդաչու, Ռումինիայի Խորհրդային Հանրապետության հերոս (1981), Խորհրդային Միության հերոս (1981)։
Ավարտել է Բուխարեստի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1976)։ 1981 թվականին մայիսի 14-22-ին, խորհրդային տիեզերագնաց Լեոնիդ Պոպովի հետ, որպես հետազոտող տիեզերագնաց, թռիչք է կատարել «Սոյուզ-40» տիեզերանավով, որը կցվել է «Սալյուտ-6»-«Սոյուզ Տ-4» ուղեծրային համալիրին (ուղեծրում էր 1981 թվականի մարտի 13-ից, տիեզերագնացներ՝ Վլադիմիր Կովալյոնոկ, Վիկտոր Սավինիխ)։
Կատեգորիա:Տիեզերագնացներ
Պորոս (Պուրլայի վտակ)
Պորոս (Порос), գետ Ռուսաստանում, Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը գտնվում է Պուրլա գետի աջ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոնդոմա գետն է, գետի գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վերին Օբ գետն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Վլադլեն Բախնով
Վլադլեն Եֆիմոֆիչ Բախնով (հունվարի 14 1924, Խարկով — հոկտեմբերի 26, Переделкино 1994), ռուս խորհրդային բանաստեղծ, լրագրող և դրամատուրգ, սցենարիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է հունվարի 14 1924 թվականին Խարկովում, հրեայի ընտանիքում ։
12 տարեկանում ընկել է տրամվայի տակ, ծնկից ցած զրկվել է ոտքից։ Ավարտել է 9-րդ դասարանը, երբ սկսվել է Հայրենական մեծ պատերազմը։
1941 թվականին տարահանման մեջ էր Տալդի Կուրգանում՝ Ղազախստանում։ Այնտեղ գիշերօթիկում աշխատում էր որպես պիոներջոկատավար։ Տիկնիկային թատրոն էր կազմակերպում, թատրոնի համար սկետչեր էր գրում օրվա տպավորությունների հիման վրա։ 1943 թվականին ընդունվել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրական ինստիտուտի բանաստեղծական սեմինարիան Նաում Կորժավինի, Բենեդիկտոս Սարնովի, Սեմյոն Հուդզենկոյի հետ։ Ինստիտուտում գրել է հայտնի երգը։ Ավարտել է ինստիտուտը 1949 թվականին
Տպագրվել սկսել է 1946 թվականին «Կոմսոմոլեցում» պատասխանատու քարտուղար Մոսկովսկու, Յակով Կոստյուկովսկու համահեղինակությանբ։ Էստրադայի համար գրել սկսել է Յուրի Տրոֆիմովիչ Տարապունկայի, Եֆիմ Իոսիֆովիչի,  Արկադի Ռայկինի, Ալեքսանդր Շուրովի  և  Նիկոլայ Ռիկունինի, ծաղրածու Օլեգ Կոնստանտինովիչ Պոպովի, Յուրի Վլադիմիրովիչ Նիկուլինի հետ։ Տպագրվել է նաև այլ պարբերականներում։
Եղել է մի քանի բանաստեղծական ժողովածուների և հումորային ֆանտաստիկայի ժողովածուի հեղինակ;
1970, 1973 և 1977 թվականներին երեք անգամ արժանացել է Ոսկե հորթ մրցանակին։
Նրա մտերիմների թվում էին պոլիգլոտը և Վլադիմիր Վիշնյակը, նրա կինը՝ Նինա Վիշնյակը, որը զբաղվում էր տեքստի հարդարմամբ, բանաստեղծ-թարգմանիչ Նաում Գրեբնևը և նրա կինը՝ նկարիչ և Աստվածաշնչի վերապատմիչ Նոեմի Գրեբնևան՝ առաջին վագոնային երգերի հեղինակն ու հիմնադիրը, լրագրող Սերգեյ Քրիստին, ինժեներ Միխայիլ Գինզբուրգը և նրա կինը՝ դասախոս սոպրոմատը, Ռուֆինա Գինզբուրգը, վավերագրական կինոյի ռեժիսոր և «Գույնզգույն կտորներից վերմակ», «Հպում կուռքերին» հուշագրությունների հեղինակ Վասիլի Կատանյանը և նրա կինը՝ ճապոնական կինոյի մասնագետ Իննա Գենս-Կատանյանը, քանդակագործ Վադիմ Սիդուրը և նրա կինը՝ Յուլիա Նելսկայան։
Թաղված է Պերեդելկինկոյի գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
(7474) 1992 TC
(7474) , աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ամուրի ընտանիքի աստերոիդներ
Գվիդոնիա Մոնտեչելիո
Գվիդոնիա Մոնտեչելիո (Guidonia Montecelio) քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1937 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եկատերինբուրգի կերպարվեստի թանգարան
Եկատերինբուրգի կերպարվեստի թանգարան (Екатеринбургский музей изобразительных искусств), Ուրալի խոշորագույն գեղարվեստական թանգարան, որն ունի երկու շենք։ Գլխավորը գտնվում է Իսետ գետի ափին, քաղաքի պատմական պուրակում, երկրորդը՝ Վայների 11 հասցեում (ներկայումս փակ է վերակառուցման պատճառով և նախապատրաստվում է Էրմիտաժ-Ուրալ կենտրոնի բացմանը)։
Շենքեր
Թանգարանը հիմնվել է Եկատերինբուրգի ամենահին պահպանված շենքերից մեկում, որը կառուցվել է 1730-1740-ականների սկզբին, որպես Եկատերինբուրգի երկաթուղագործների գործարանի հիվանդանոց, հետագայում վերակառուցվել է՝ բազմիցս փոխելով իր նշանակությունը։ Սկզբնապես այն բաղկացած էր չորս մասնաշենքերից, որոնք ներքին բակի կողմից պարագծով միացված էին իրար, հյուսիսարևելյան մասում տեղակայված էր հոսպիտալը, հյուսիսարևմտյան մասում՝ մետաղադրամների արշավախումբը, հարավային մասում՝ դեղատունը, հարավարևմտյան մասում՝ փորձագիտական լաբորատորիան, մորթեղենի խանութը և գործարանի բանտը։ Ընդգրկված է Սվերդլովսկի մարզի մշակութային  ժառանգության օբյեկտների ցանկում, որպես շենք, որտեղ կայացել է Եկատերինբուրգի առաջին թատերականացված ներկայացումը։ Այստեղ 1843 թվականի նոյեմբերի 5 (17)- ին թատերական մասնավոր ձեռնարկատեր Պյոտր Սոկոլովի կազանյան խումբը ներկայացրեց  «Լուսնորդ կինը» օպերան և «Ոտիկը» ոդևիլը, որոնք հանդիսացան քաղաքի թատերական պատմության և առաջին  քաղաքային թատրոնի հիմնադրման սկիզբը։ 19-րդ դարում շենքը բազմիցս վերակառուցվել է։ 1867 թվականին այստեղ կազմակերպվում է Ալեքսանդրովյան քաղաքային անկելանոցը, որից հետո արևմտյան մասնաշենքի վրա կառուցվում է երկրորդ հարկը, 1895-1898 թվականներին շենքի ներսում վաճառական Դ. Ի. Լագուտյաևի միջոցներով կառուցվում է Նիկոլաևյան տնական եկեղեցին, 1899 թվականին քաղաքի ճարտարապետ Յու. Դյուտելի թույլտվությամբ եկեղեցու վրա կառուցվում է զանգակատուն, որը չի պահպանվել մինչև մեր օրերը ։
1970-ական թվականներին «Պլոտինկիի» վերակառուցման ընթացքում շենքը որոշվեց պահպանել, այն դեպքում, երբ նախկին Եկատերինբուրգի գործարանի մասնաշենքերի զգալի մասը քանդվեց և դրանց տեղում կառուցվեց Պատմական պուրակը։
1970-ական թվականների վերջին ծագեց այն որպես թանգարանային շինություն  վերակառուցելու գաղափարը։ Նախագիծը մշակվել էր ճարտարապետների խմբի կողմից Գենադի Բելյանկինի և Ա. Պտաշնիկի գլխավորությամբ։ 1985 թ.-ին վերանորոգման աշխատանքներն ավարտվեցին, 1986 թվականի մայիսի 9-ին թանգարանի շենքը շահագործման հանձնվեց։ Ներքին բակի կտուրը փակվեց թեթև ծածկով։ Դեպի գետափ բացված որմնախորշը ցանկապատված էր ապակե պատով։ Նոր ընդարձակ դահլիճում  տեղավորված էր ուրալյան չուգունե ձուլվածքների հավաքածուն,որոնց կենտրոնը համարվում էր եզակի Կասլինսկու չուգունի տաղավարը։
Պատմություն
Սվերդլովսկի պատկերասրահը հիմնադրվել է 1936 թվականին, 1988 թվականին այն վերանվանվել է Սվերդլովսկի  կերպարվեստի թանգարան, իսկ 1992 թվականին, քաղաքին իր պատմական անունը վերադարձնելուց հետո Ելատերինբուրգի  կերպարվեստի թանգարան։ Թանգարանի հավաքածուի հիմքում ընկած են սիրողական բնագիտության Ուրալյան ընկերության (ՍԲՈւԸ) հավաքածուները։ Մինչև 1936 թ-ը այս հավաքածուն գտնվում էր Բնագիտապատմական գավառագիտական  թանգարանի կազմում, այնուհետև այն հատկացվեց Սվերդլովսկի պատկերասրահին։ Հայրենական պատերազմի տարիներին Սվերդլովսկի պատկերասրահում պահպանվում էին Լենինգրադից էվակուացված Պետական Էրմիտաժի գանձերը, իսկ աշխատակիցները զգալի ազդեցություն ունեցան պատկերասրահի հավաքածուի ձևավորման, գիտական գործունեության և քաղաքի մշակութային կյանքի ձևավորման վրա ։ Հետագայում թանգարանի հավաքածուին են փոխանցվում աշխատանքներ Պետական Էրմիտաժից, Տրետյակովյան պատկերասրահից, Պուշկինի անվան պետական թանգարանից։ Թանգարանը հայտնի է Կասլինսկու գեղարվեստական ձուլման եզակի հավաքածուով, Կասլինսկու հանրահայտ չուգունային տաղավարով, որոնք 1900 թվականի Փարիզյան ցուցահանդեսում արժանացել են Գրան պրի մրցանակի և գրանցված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի միջազգային կատալոգում, որպես  թանգարանի հավաքածուում գտնվող աշխարհում եզակի չուգունե ճարտարապետական կառուցվածք։  Տարիների ընթացքում թանգարանը դարձել է Եկատերինբուրգի խոշորագույն մշակութային կենտրոններից մեկը։ Այն իրականացնում է ակտիվ լուսավորչական, գիտական և հավաքչական գործունեություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի թանգարաններ Կատեգորիա:1936 հիմնադրումներ
Կիսելյով (գյուղ, Կիցմանի շրջան)
Կիսելյով (Киселів), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նորմատիվ տնտեսագիտություն
Նորմատիվ տնտեսագիտություն, տնտեսագիտության մի մասը (որը հակադրվում է պոզիտիվ տնտեսագիտությանը), որը օբյեկտիվորեն արդարացի է կամ ցույց է տալիս, թե ինչպիսին պետք է լինեն տնտեսության արդյունքները կամ պետական քաղաքականության նպատակները ։
Տնտեսագետները սովորաբար գերադասում են տարբերակել նորմատիվ տնտեսագիտությունը (տնտեսական նշանակությունը՝ «ինչ պետք է լինի») պոզիտիվ տնտեսագիտությունից («ինչ կա»)։ Շատ նորմատիվային (գնահատողական) դատողություններ, այնուամենայնիվ, պայմանականորեն են ընդունվել, ուստի կթերանան, եթե փաստերը կամ փաստերի մասին գիտելիքները փոփոխվեն, հետևաբար՝ այս դեպքում գնահատականների փոփոխությունները կլինեն զուտ գիտական։ Մյուս կողմից, բարեկեցության տնտեսագիտության ներկայացուցիչներից Ամարտյա Սենը տարբերակում է հիմնական (նորմատիվ) դատողությունները, որոնք նմանատիպ գիտելիքից կախված չեն, ոչ հիմնական դատողություններից, որոնք կախված են։ Նա հետաքրքիր է համարում նշել, որ «որևէ դատողություն ամբողջովին հիմնական չէ», մինչդեռ որոշ գնահատողական դատողություններ կարող են ցույց տրվել, որ ոչ հիմնական են։ Սա թողնում է հնարավորություն գնահատողական դատողությունների բեղմնավոր գիտական քննարկման համար։
Պոզիտիվ և նորմատիվ տնտեսագիտությունները հաճախ ներկայացվում են գործնական իդեալիզմի ոճով։ Այս մոտեցման շրջանակներում, որը հաճախ անվանում են «տնտեսագիտության արվեստ», պոզիտիվ տնտեսագիտությունը օգտագործվում է որպես պրակտիկ գործիք՝ հասնելու նորմատիվային նպատակներին։
Նորմատիվային տնտեսական դատողության օրինակ է՝ «Կաթի գինը պետք է լինի $6՝ 1 գալոնի համար, որպեսզի ապահովված լինի ֆերմերների ավելի բարձր կենսամակարդակը և ընտանեկան ֆերմաները պահպանվեն»։ Սա նորմատիվ պնդում է, քանի որ այն արտահայտում է գնահատողական դատողություն։ Կոնկրետ այս դատողությունը պնդում է, որ ֆերմերները ավելի բարձր կենսամակարդակի են արժանի և որ ընտանեկան ֆերմաները պետք է պահպանվեն ։
Նորմատիվային տնտեսագիտության ենթահամակարգերը ներառում են հասարակական ընտրության տեսությունը և կոպերատիվ խաղերի տեսությունը։
Բարեկեցության տնտեսագիտության և հավասարության տեսության մեջ որոշ ավելի վաղ տեխնիկական խնդիրներ այնպիսի կիրառական ոլորտներում, ինչպիսիք են ռեսուրսների օպտիմալ բաշխումը, պետական քաղաքականությունը, սոցիալական ցուցանիշները և անհավասարության ու աղքատության չափումը, առաջարկների մասին մտածելու առիթ են տալիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարեկեցության տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Տնտեսագիտական մեթոդաբանություն
Նովի Արտաուլ
Նովի Արտաուլ (Новый Артаул, Яңы Уртауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 886 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Իդլեթի (Կասպի շրջան)
Իդլեթի (იდლეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 10 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 263 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Կասպի շրջան
Պիեռ Դյումաժ
Պիեռ Դյումաժ (Pierre Du Mage или Pierre Dumage, ), ֆրանսիացի երգեհոնահար, ուշ բարոկկոյի շրջանի կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Երաժշտության առաջին ուսուցիչը հավանաբար եղել է նրա հայրը, որը ծառայել է որպես Բովեի տաճարի երգեհոնահար։ Երիտասարդ տարիքում Դյումաժը տեղափոխվում է Փարիզ, որտեղ սովորել է Լուի Մարշանի մոտ։
1710 թվականին Պիեռ Դյումաժը նշանակվել է Լանա տաճարի գլխավոր երգեհոնահար։ Տաճարի ռեկտորի հետ լարված հարաբերությունների պատճառով 1719 թվականին թողել է ծառայությունը։ Այնուհետև նա որպես պաշտոնյա աշխատել է թագավորական վարչակազմում։ Այնտեղ նա հանդիպել է Նիկոլաս Լեբեգին, որը նույնպես Թագավորական մատուռի երգեհոնահար է եղել։ Այդ ընթացքի մասին նրա կոմպոզիտորական գործունեության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Դյումաժի միակ աշխատությունը, որը հրատարակվել է 1708 թվականին՝ «Livre d'Orgue» (Suite du 1er ton, 1708), նվիրված էր Սեն-Քվենտինի տաճարին  ։
Այն ժամանակվա նրա ստեղծած նուրբ երաժշտությունը երաժշտագետների կողմից շատ բարձր է գնահատվել։
1711 թվականին, 38 տարեկանում, նա առաջին անգամ ամուսնացել է Բենուա Կարպոյի հետ։ Կնոջ մահից հետո, 1732 թվականին, նա երկրորդ անգամ ամուսնացել է Մարի Մագդելեն Դագնոյի հետ, որից ունեցել է հինգ երեխա։
Պիեռ Դյումաժը մահացել է 1751 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։
Կատար (Զանգեզուրի գավառ)
Կատար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։  Գտնվում էր Ղափանի ոստիկանական շրջանում, Ղափան քաղաքից 3-3.5 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Պատմություն
Հնում մտնում էր Սյունիք աշխարհի Բաղք գավառի մեջ։
1920—ական թվականներին գյուղը լքվել է։ Տարածքը զետեղել են Զանգեզուրի պղձնի կոմբինատի պայթուցիկ նյութերը, իսկ 1940-ական թվականների բնակավայրի տարածքը մտել է Ղափան քաղաքի շրջագծի մեջ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 733 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Կատարի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակավայրն հայտնի էր իր պղնձի պաշարներով։ Տարեկան արտադրվում էր 20000 փութ պղինձ։ Այժմ պաշարները սպառվել են։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում գտնվում էր Կատարի վանքը, որի ավերակները նշմարվում էր մինչև օրս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լուիզա Ավետիսյան
Լուիզա Ավետիսյան (օգոստոսի 8, 1982, Երևան, Հայաստան), ձեռներեց, դասախոս, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու, «ՀՀ աշխատաշուկա» զեկույցի հեղինակ։
Հիմնադրել է staff.am կարիերայի հարթակը և Fempower (Ֆեմփաուեր) շահույթ չհետապնդող կազմակերպությունը։
Կենսագրություն
Լուիզան ծնվել է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում ինժեներների ընտանիքում։ Հայրը՝ Գևորգ Ավետիսյանը գործունեություն է ծավալում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ավոտմատացման ոլորտում, իսկ մայրը՝ Մարինե Չիլինգարյանը, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ և 1982 թ-ից սկսած դասավանդում է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանում։ 2016 թ-ին Լուիզան համահիմնադրել է staff.am-ը, որից հետո 2022 թ-ին մեկնարկել է Fempower նախաձեռնությունը` նպատակ ունենալով օգնել կին ձեռներեցներին ստանալ որակյալ մենթորություն տեխնոլոգիական ոլորտում իրենց սթարթափի զարգացման համար։
Կրթություն
1999-2003 թթ․
Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալասարան
Կիբերնետիկայի ֆակուլտետ, Տեղեկատվական համակարգերի ինֆորմացիոն ապահովում մասնագիտացում, ավարտել է գերազանցությամբ։
2003-2005 թթ․
2011-2014 թթ․
Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալասարան, հայցորդ
Ե.13.02 - Ավտոմատացում, Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (PhD), Գիտական աշխատաքի թեման՝ «Բանկային ծառայությունների ռիսկերի գնահատման մեթոդների և ավտոմատացված համակարգի մշակում», գիտական կոչումի ստացման ամսաթիվ՝ 15/01/2015
2000-2001 թթ․
2018 թ․- մինչ օրս
Project Management Institute-ի անդամ, PMP նախագծերի ղեկավարի միջազգային որակավորում։
Կարիերա
2003-2007 թթ․
Լուիզան կարիերան սկսել է որպես ծրագրավորող՝ միանալով Հայաստանի ազգային փոստային ծառայության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների բաժնին, որպես կրտսեր մասնագետ։
Միացել է Էյչ-Էս-Բի-Սի-Բանկի հայաստանյան գրասենյակին որպես թվային մարքեթինգի համակարգող։ Բանկում զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, այդ թվում ՝ Բիզնեսի զարգացման թիմի ղեկավար, բիզնես նախագծերի համակարգող, պրոդուկտի ղեկավար, ինչպես նաև հաճախորդների բազայի և պրոդուկտների բաժնի ղեկավար։
2016 թ․ - մինչ օրս
Համահիմնադրել է staff.am կարիերայի օնլայն հարթակը, իսկ 2017թ.-ից զբաղվել դրա զարգացմամբ։ staff.am կարիերայի օնլայն հարթակ է, հնարավորություն է տալիս գտնել աշխատանք կամ աշխատակից։
2019-2021 թթ․
Դասավանդել է «նախագծերի կառավարում» առարկան Եվրոպական համալսարանի մագիստրոսական ծրագրի ուսանողներին։
2022 թ․ - մինչ օրս
Հանդիսանում է ICC (Միջազգային առևտրի պալատ) Հայաստանի խորհրդի անդամ։ ICC Armenia-ն ICC (International Chamber of Commerce) աշխարհի ամենամեծ միջազգային առևտրային պալատի ներկայացուցչությունն է ՀՀ-ում։
2022 թ.- մինչ օրս
Հիմնադրել է Fempower շահույթ չհետապնդող կազմակերպության հիմնադիր և տնօրեն։
Օգնում է երիտասարդ ձեռնարկատերերին և հանդիսանում սթարթափ մենթոր։ Մասնավորապես Լուիզա Ավետիսյանը կամավորական հիմունքներով միացել է Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանի ձեռնարկատիրության և ինովացիոն կենտրոնի (AUA EPIC) սթարթափ ինկուբացիոն ծրագրին, ինչպես նաև Creative Armenia-ի կողմից անցկացված Artbox ինկուբացիոն ծրագրին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Կարինե Խալաթովա
Կարինե Յուրիի Խալաթովա, բանաստեղծ, թարգմանիչ, լրագրող։ Հայաստանի գրողների միության (1989), Մոսկվայի գրողների միության (1996) անդամ է։
Կենսագրություն
Կարինե Խալաթովան ծնվել է 1953 թվականին, Կիրովաբադում։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսաց լեզվի և գրականության բաժինը։ Ռուսերեն է թարգմանել հայ գրողների մի շարք ստեղծագործություններ, հեղինակ է հայ մշակույթին և գրականությանը նվիրված մի շարք հոդվածների։ Հրատարակվել է «Գրական Հայաստան», «Գրքերի աշխարհ», «Կոմունիստ», «Հայաստանի Հանրապետություն», «Ուրարտու», «Կոմսոմոլեց» և այլ հայկական և ռուսական պարբերականներում ։
Ուրազբախտի (այլ կիրառումներ)
Ուրազբախտի, կարող է վերաբերել՝
Կարինե Խալաթովա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Guennol Lioness
Guennol Lioness (մարդակերպ էգ առյուծ), Իրաքի Բաղդադ քաղաքում հայտնաբերված 5000-ամյա միջագետքյան արձանիկ։ Քանդակում պատկերված է մկանուտ մարդակերպ կին-առյուծ։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Սոթբիս բորսայում քանդակը վաճառվել է 57.2 միլիոն դոլարով։ Արձանիկը 1948 թվականին Ժոզեֆ Բրամերի հավաքածուից ձեռք էր բերել մասնավոր հավաքորդ Ալաստեր Բրեդլի Մարթենը, և մինչև 2007 թվականի աճուրդն այն ցուցադրվում էր Նյու Յորքի Բրուքլինի գեղարվեստի թանգարանում։
2007 թվականի վաճառքի ժամանակ արձանիկի համար վճարված գինն այդ ժամանակի ամենաբարձր արժեքն էր, որ վճարվել էր քանդակի համար՝ գերազանցելով Պաբլո Պիկասոյի «Կնոջ գլուխը» (Դորա Մաար) քանդակի համար վճարված արժեքը։ 2010 թվականի փետրվարի 3-ին Ալբերտո Ջակոմետտիի «Քայլող մարդ I» քանդակը վաճառվեց 104,327,006 դոլարով՝ գերազանցելով «The Guennol Lioness»-ի համար վճարված արժեքը, և դարձավ աճուրդում ամենաթանկ վաճառված քանդակը ։
Guennol Lioness կրաքարե քանդակն ունի 8 սմ բարձրություն։ Սոթբիսն այն համարեց մասնավոր ձեռքերում մնացած «քաղաքակրթության արշալույսի վերջին գլուխգործոցներից մեկը» ։ Աճուրդից մեկ օր առաջ փորձագետներն արձանիկը գնահատել էին 14-18 միլիոն։ Կին-առյուծ քանդակի գինը գերազանցեց «Արտեմիսն ու արու եղջերուն» բրոնզե քանդակի համար վճարված արժեքը, որը, որպես անտիկ իր, 2007 թվականին Սոթբիս բորսայում վաճառվել էր ռեկորդային գնով ։
Պատմություն
Էլամական էգ առյուծի քանդակը ենթադրվում է, որ այն ստեղծվել է մոտավորապես մ. թ. ա. 3000-2800 թվականներին։ Նախքան անգլիացի հավաքորդի գնելն այն փոխառել է Բրուքլինի գեղարվեստի թանգարանը ։ Արձանիկի պատմական նշանակությունն այն է, որ ստեղծվել է մոտավորապես նույն ժամանակահատվածում, երբ առաջին անգամ օգտագործվել է անիվը, զարգացել են սեպագրերը, առաջացել են առաջին քաղաքները ։
Մերձավոր Արևելքի պաշտամունքի առարկաները ներկայացվել են մարդկային կերպարներով։ Ըստ մեսոպոտամիա հավատալիքների` նման կերպարները համատեղելով տարբեր տեսակների` ֆիզիկական աշխարհի նկատմամբ ուժ են ձեռք բերել։ Հավանական է, որ շումերներն այս հզոր գեղարվեստական հիբրիդը փոխառել են պրոտոէլամ քաղաքակրթությունից ։ Էգ առյուծը պաշտամունքի առարկա է եղել այն մշակույթներում, որտեղ մեծ է որսի տեխնիկայի ազդեցությունը, որն արդյունավետ կազմակերպվել է կին անդամների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրաքարե քանդակներ Կատեգորիա:Առյուծների քանդակներ Կատեգորիա:Շումերական արվեստ և ճարտարապետություն
Ալեք Բենջամին
Ալեք Բենջամին (Alec Benjamin, ), ամերիկացի երգիչ և երգերի հեղինակ Արիզոնա նահանգի Ֆինիքս քաղաքից ։ Նա հայտնի է «Let Me Down Slowly» երգով։ Միայնակ ներկայանալուց բացի, Բենջամինը Ջոն Բելիոնի նման արտիստների հետ երգեր գրելու հնարավորություն է ունեցել։ Ավելի առանձնահատուկ է «New York Soul Pt. ii» երգը Բելիոնի «Մարդու վիճակը» ալբոմում ։ Նա որգեշնչվել է այնպիսի հայտնի արվեստագետներով ինչպիսիք են Էմինեմը, Ջոն Մեյերը, Փոլ Սիմոնը, Բեն Գիբարդը ։
Բենջամինի «I Built a Friend» երգը օգտագործվել է որպես օժանդակ նյութ «America's Got Talent »-ի 12-րդ եթերաշրջանում (2017 թվականի մայիսի 30-ին) Մերիք Հանայի ժամանակակից պարի համար։ Նա իր հեռուստատեսային դեբյուտը կատարել Է ԱՄՆ-ում, երբ 2019 թվականի հունվարի 8-ին The Late Late Show with James Corden հաղորդման մեջ կատարեց «Let Me Down Slowly» երգը։
Բենջամինը հասարակության մեջ հայտնվել է նաև այն ժամանակ, երբ ստեղծել է «Can I Sing For You?» տեսանյութը, որտեղ նա կատարել է այն երգերը, որոնք գրել է հանրության համար։ Այս տեսանյութը կարելի է գտնել սոցիալական ցանցերի հարթակներում, կամ այնպիսի սոց ցանցերում, ինչպիսին է Յություբը։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">