cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արևելյան Ղազախստանի Ժամբիլի անվան դրամայի թատրոն
Թատրոնի պատմություն
Ժամբիլի անվան տարածաշրջանային դրամատիկական թատրոնը Ուստ-Կամենոգորսկ քաղաքի ճարտարապետական, պատմական ու մշակութային հուշարձան է։ Այս շենքում տեղի են ունեցել Արևելյան Ղազախստանի համար կարևոր դեր խաղացած շատ իրադարձություններ ։ Թատրոնի շենքի ազատ ասիմետրիկ ձևավորման և շենքի դիմային ճակատի պլանավորման մեջ շատ մեծ է մոդեռնի ազդեցությունը։ Ճարտարապետական մանրամասների առատությունը (կլոր և կախովի պատուհանները, տանիքի պսակը) շենքը շատ պլաստիկ և արտահայտիչ են դարձնում։ Շենքը կառուցվել է Օ․ Ֆ․ Կոստուրուրինի և այլ աքսորված նարդոդնիկների նախաձեռնությամբ, քաղաքացիների նվիրատվություններով ։ 1902 թվականի հոկտեմբերի 26-ին տեղի է ունեցել Ժողովրդական տան բացումը (սկզբնական անվանումը), դրանից հետո այն դարձել է քաղաքի հասարակական և մշակութային կյանքի կենտրոն։ Թատրոնի բեմում ներկայացված առաջին պիեսը կոչվել է «Աշխատավորների ավան»։ Նորմալ մասնագիտական թատրոն, որպես այդպիսին գոյություն չուներ, և դրա համար էլ 1935 թվականին քաղաքացիները դիմել են Մ. Ի. Կալինինին` թատերախումբ ձևավորելու խնդրանքով։ Խնդրանքը բավարարվել է, և 1936 թվականի հունվարին Ն․ Գոգոլի «Ամուսնություն» պիեսի բեմադրությամբ բացվել է առաջին թատերաշրջանը։ Թատրոնում կազմակերպվել էր նաև ղազախական դրամատիկական խմբակ։ Խաղացանկում կային Գ. Գրեբենշիկովի «Փառավոր ջիգիտը», Ն. Աննենկովա-Բերնարի «Ամրոց» ներկայացումները։ Տարածաշրջանային թատրոնի կարգավիճակ այն ստացել է նրանից հետո, երբ 1939 թվականին Արևելյան Ղազախստանը դարձել է Արևելյան Ղազախստանի ինքնավար շրջան։ 1941 թվականի հունիսին թատրոնի շենքը մոբիլիզացիայի կենտրոն է դարձել ֆաշիզմի դեմ պայքարող ուժերի համար։ Մեծ Հայրենական պատերազմի և առաջին հետպատերազմյան տասնամյակների տարիները մտել են թատրոնի պատմության մեջ որպես անձնուրաց աշխատանքի և թատերական հերոսությունների շրջան։ Թատրոնի չջեռուցվող, բայց մարդաշատ դահլիճում բեմադրվել են ներկայացումներ ու հնչել են ելույթներ, որոնք օգնել են մարդկանց հավատալ հաղթանակին։ Դրանցից էին «Ռուս մարդիկ», «Լենինգրադի պատերի մոտ», «Հարձակում» և այլ ներկայացումներ։ 1946 թվականի հուլիսին Ուստ-Կամենոգորսկու որոշմամբ շրջանային դրամատիկական թատրոնին տրվել է մեծ ղազախի՝ Ժամբիլի անունը՝ ի նշանավորումն նրա ծննդյան հարյուրամյակի։ Թատրոնի այդ ժամանակվա խաղացանկում մեծ տեղ ունեին ռուսական և արտասահմանյան դասական գործեր։
Ղազախստանի ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչումները շնորհվել են թատրոնում երկար տարիներ աշխատող դերասաններ Ա․ Մ․ Մերցին (21.12.1907 - 02.07.1982), Վ․ Ի․ Կրասինսկի-Կրուպենիկովին (09.01.1913 - 18.09.1980), Ի. Ա. Կրյուչկովին (21.12.1914 - 10.03.1985), Ա. Ի․ Վորոբյովին։ 1990 թվականին Ղազախստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի կոչում է շնորհվել Ռ. Բ. Վորոբյովին (31.05.1939-27.12.2012), ով 1961 թվականից աշխատել է թատրոնում մինչև իր կյանքի վերջին օրը։ 2000 թվականին Արևելյան Ղազախստանի Ժամբիլի անվան դրամայի թատրոնի հիման վրա ստեղծվել է ղազախական թատերախումբ, որն իր առաջին թատերական շրջանը բացել է Գ. Մուսրեպովի ներկայացմամբ։ Այդ ժամանակից ի վեր թատրոնն ունի երկու` ռուսական և ղազախական խմբեր։
Թատրոնի ստեղծագործական կազմ
Թատերական ստեղծագործական անձնակազմի թատերական արվեստի բնագավառում ստացած մրցանակներ (2010 թվականի հունվարի տվյալներով).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1902 հիմնադրումներ
Հիպերոններ
Հիպերոններ (< հիպեր...), անկայուն տարրական մասնիկներ, որոնց զանգվածը մեծ է նուկլոնի զանգվածից։ Հայտնաբերել են անգլիացի ֆիզիկոսներ Գ. Ռոչեստերը (Rochester G. D.) և Կ. Բատլերը (Butler C, C.) 1947 թվականին, տիեզերական ճառագայթներում։ Հիպերոններ օժտված են բարիոնային լիցքով և տարօրինակությամբ, ծնվում են ուժեղ, էլեկտրամագնիսական և, հազվադեպ, թույլ փոխազդեցություններում, սակայն տրոհվում են հիմնականում թույլ փոխազդեցությամբ։ Հիպերոնների հիմնական բնութագրերը բերված են աղյուսակում։
Կատեգորիա:Բարիոններ
Apeshit
«Apeshit» (Apes**t), երգ, որ ձայնագրվել է ամերիկացի երգչուհի Բեյոնսեի ու նրա ամուսնու՝ Jay-Z-ի կողմից և թողարկվել The Carters խմբի անվան ներքո որպես նրանց Everything Is Love ալբոմի սինգլ։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է Փարիզում՝ Լուվրում։ Երգը թողարկվել է 2018 թվականի հունիսի 16-ին` Parkwood և Roc Nation լեյբլներում։
Արձագանքներ
Apeshit երգն ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների ու առցանց հրատարակությունների կողմից, ինչպիսիք են՝ NPR, Rolling Stone , Pitchfork ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է 2018 թվականի մայիսին Լուվրում (Փարիզ)։ Որպես ռեժիսոր հանդես է եկել Ricky Saiz-ը։ Պրեմիերան կայացել է լոնդոնյան շոուի երկրորդ գիշերը՝ նրանց On the Run II Tour համերգային շրջագայության ժամանակ Լոնդոնի Օլիմպիական մարզադաշտում (London Stadium)։ Տեսահոլովակի տևողությունը վեց րոպե է։ Սկզբում Բեյոնսեն ու Ջեյ-Զին հայտնվում են Լեոնարդո դա Վինչիի «Մոնա Լիզա» (Ջոկոնդա) նկարի առաջ։ Սևամորթ ամուսիններն ունեն «անխռով» տեսք և հիշեցնում են «արվեստի ստեղծագործությունները» ։ Մամուլում քննարկվել է տեսահոլովակի թաքնված իմաստը, որում երաժիշտները համաշխարհային արվեստի գլուխգործոցների ֆոնին ցուցադրում է իր արվետը։ Ջոկոնդայից բացի տեսահոլովակում ցուցադրվում են Միլոսյան Վեներան, Սամոթրակյան Նիկեն և ֆրանսիացի նկարչուհի Մարի Բենուայի «Սևամորթ կնոջ դիմանկարը» (Portrait d'une négresse) ։ Քննադատները նշել են նաև երկու կատարողների գենդերային նոր հայացքը սեռերի հարաբերության վերաբերյալ, առնականության ու կանացիության վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացումների վերաբերյալ նոր հետաքրքրությունը։ Տղամարդիկ տեսահոլովակում ցուցադրված են որպես վվայելչակազմ ու քաջակորով, կանայք՝ պատկառելի ու եռանդուն ։ Տեսահոլովակի կերպարների, արտահայտած մտքերի ու ակնարկների ավելի մանրամասն քննություն են կատարել Time, Elle և Esquire ամսագրերը, որոնք դրան տվել են «Ֆեմինիստական ռեփ էքսկուրս արվեստի պատմության բնագավառում» խորագիրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բիյոնսեի երգեր Կատեգորիա:Ջեյ Զիի երգեր Կատեգորիա:2018 երգեր
Վիլլեմս Ֆլորան
Վիլլեմս Ֆլորան (Florent Willems, )՝ բելգիացի գեղանկարիչ։
Կենսագրություն
Գեղարվեստական կրթություն չի ստացել։ Գեղանկարչության մեջ կայացել է կրկնօրինակման և Միլանում հին կտավների վերանորոգման ճանապարհով։ Տեղի ակադեմիայում հաճախել է դասախոսությունների։ Հետագա ուսման համար անհրաժեշտ միջոցներ ստանալու համար Բրյուսելի պատկերասրահում ռեստավրատոր էր աշխատում։ Ուսումնասիրում էր XVII դարի հոլանդացի նկարիչների վարպետությունը։ 1842 թվականին 19 տարեկանում առաջին անգամ ցուցսդրեց իր աշխատանքները Բրյուսելյան պատկերասրահում։ 1844 թվականին հաստատվեց Փարիզում, որտեղ նրա նկարները մեծ հեղինակություն էին վայելում։
Ստեղծագործություն
Դիմանկարիչ և ժանրային նկարիչ։ Նկարների համար սյուժե քիչ քանակությամբ վերցնում էր պատմությունից, հատկապես ֆլամանդական և ժամանակակից բելգիական հասարակության արիստոկրատական խավի ներկայացուցիչների կենցաղից։ Նրա ստեղծագործությունների բնորոշ գիծը եզակի նրբագեղությունն էր, նա հատկապես հռչակ ձեռք բերեց մետաքսե և կերպասե գործվածքներին փայլ հաղորդելով, որով նա մոտենում էր Գաբրիել Մետսյուի և Գերարդ Տերբորխի վարպետությանը։
Նրա հայտնի կտավներից են՝ «Այց», «Մարիա Մեդիչին այցելում է Ռուբենսին», «Զինագործ», «Թութակով տիկինը», Չիկագոյի թանգարանում «Ամուսնական մատանի», «Ժաննա դ Արկի գերումը», «Բարև»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Էդուարդ Սեպիր
Հիմնական աշխատությունները նվիրված են ընդհանուր լեզվաբանության խնդիրներին, ամերիկյան հնդկացիական լեզուներին։ «Լեզու» (1921) գրքում Սեպիրը շարադրել է լեզվաբանական իր դրույթը (լեզուն խիստ կազմակերպված համակարգ է), որը նշանակալի ազդեցություն է գործել ժամանակակից ամերիկյան ստրուկաուրալիզմի վրա, տվել լեզուների տիպաբանական յուրօրինակ դասակարգում։ Սեպիրի համար բնորոշ է լեզվի սոցիալական էության ըմբռնումը և մարդաբանության ու լեզվաբանության մեջ ռասայական տեսությունների մերժումը։ Շրջապատող աշխարհի մասին մարդու պատկերացումների համակարգի ձեավորման վրա լեզվի ազդեցության վերաբերյալ Սեպիրի հիպոթեզը (այսպես կոչված՝ Սեպիր-Ուորֆի հիպոթեզ) ընկած է էթնոլինգվիստիկայի հիմքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ազգագրագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Նշան Մունչյան
Նշան Առաքելի Մունչյան (հունիսի 24, 1963, Երևան, ՀԽՍՀ), հայ և խորհրդային բռնցքամարտիկ, ԽՍՀՄ քառակի չեմպիոն (1986, 1987, 1989, 1991), Եվրոպայի չեմպիոն (1987), աշխարհի չեմպիոն (1993), աշխարհի գավաթակիր (1994), Բարի կամքի խաղերի հաղթող (1996), Հայաստանի աշխարհի չեմպիոնի կոչումը նվաճած առաջին բռնցքամարտիկն է, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1989), հանդես է եկել թեթև քաշայինների կարգում։
Կենսագրություն
Նշանը 1976 թվականից սկսել է զբաղվել բռնցքամարտով։ Նրա մարզիչը եղել է ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Արմեն Անտոնյանը ։ 1986 թվականին Մունչյանը առաջին անգամ դառնում է ԽՍՀՄ չեմպիոն՝ եզրափակիչում հաղթելով խորհրդային լավագույն բռնցքամարտիկ Ալեքսանդր Մախմուտովին։ Նշանը 1986- 1991 թվականներին հանդես է եկել ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում, եղել է ԽՍՀՄ քառակի չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն։ 1993- 1996 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի Հանրապետության հավաքականի կազմում։ 1993 թվականին Մունչյանը մասնակցել է Ֆինլանդիայի Տամպերե քաղաքում տեղի ունեցած բռնցքամարտի աշխարհի առաջնությանը և նվաճել ոսկե մեդալ ։ Եզրափակչում հայազգի մարզիկը վստահորեն հաղթանակ է տանում առաջնության գլխավոր ֆավորիտ, 1992 թվականի Բարսելոնայի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր բուլղարացի Դանիել Պետրովի նկատմամբ ։ Այդ հաղթանակի շնորհիվ Մունչյանը պատմության մեջ մտավ որպես նորանկախ Հայաստանի Հանրապետության առաջին աշխարհի չեմպիոն։ 1994 թվականին շահել է աշխարհի գավաթը, 1995 թվականին Բեռլինում ելույթ է ունեցել բռնցքամարտի աշխարհի առաջնությունում, 1996 թվականին մասնակցել է Ատլանտայի օլիմպիական խաղերին։
Մարզական կարիերայի ավարտից հետո, 1997-2007 թվականներին Մունչյանը եղել է Հայաստանի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի փոխնախագահը, 1999-2001 թվականներին զբաղեցրել է Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը ։ 2007 թվականից Նշան Մունչյանը ապրում և աշխատում է Միացյալ Նահանգներում, նա Լոս Անջելեսի «International Sports Union» մարզական ակումբի բռնցքամարտի գլխավոր մարզիչն է։ 2013 Նշան Մունչյանը իր ծննդյան 50-ամյա հոբելյանի առիթով պարգևատրվել Է Հայաստանի սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարության, Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի և ՀՀ բռնցքամարտի ֆեդերացիայի ոսկե մեդալներով ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Հայ բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ չեմպիոններ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Սալորենի սովորական
Սալորենի սովորական, վարդազգիների ընտանիքի, սալորենի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Փոքր ծառ է՝ 4-10 մ բարձրությամբ և 15-25 սմ բնի տրամագծով։ Երիտասարդ ճյուղերը կանաչ են, ավելի ուշ՝ կարմրադարչնագույն, ունեն բազմաթիվ կարճացած ընձյուղներ, որոնք ավարտվում են փշերով։ Բունը և բազմամյա ճյուղերը ծածկված են գորշամուգ կեղևով։ Տերևները էլիպսաձև են, երկարավուն էլիպսաձև կամ ձվաձև, 4-5-10 սմ երկարությամբ և 2-6 սմ լայնությամբ, աստիճանաբար սրվում են դեպի գագաթը և հիմքը, ատամնասղոցաեզր, վերևի կողմից մուգ կանաչ, մերկ, ներքևի կողմից ավելի բաց գույնի։ Աշնանը տերևները պահպանում են կանաչ գույնը կամ դառնում կիտրոնագույն, ծաղիկները սպիտակ են, բացվում են տերևների հետ, կամ մի փոքր ավելիի շուտ (մարտ-ապրիլ)։ Պտուղները գնդաձև են, էլիպսաձև կամ ձվաձև, 0,8-2 սմ տրամագծով, բաց դեղնավուն, վարդագույն, կարմիր, մանուշակագույն կամ լրիվ սև գույնի, ծածկված մոմաշերտով։ Հասունանում են հունիս-նոյեմբեր ամիսներին։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Իրանում, Փոքր Ասիայում, Բալկաններում։ Հանդիպում է Հայկական ՍՍՀ-ի հյուսիսարևելյան և կենտրոնական շրջաններում, Սևանի ավազանում, Զանգեզուրում, Վայքում, Մեղրիում, ստորինից մինչև վերին անտառային գոտում, ծովի մակերևույթից մինչև 2000 մ բարձրությունների վրա։ Ապրում է 100-120 տարի։ Երաշտադիմացկուն է, ցրտադիմացկուն, ստվերատար, պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարդազգիներ Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Ասիայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Պտղատու ծառեր
Անատոլի Ռիկով
Անատոլի Վլադիմիրովիչ Ռիկով (Анатолий Владимирович Рыков, ), ռուս արվեստագետ։ Արվեստագիտության թեկնածու, փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի պատմության ինստիտուտի արևմտաեվրոպական արվեստի պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Անատոլի Ռիկովը ծնվել է 1978 թվականի օգոստոսի 26-ին Սանկտ Պետերբուրգում ։
2000 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական ​​համալսարանի պատմության ֆակուլտետը, 2003 թվականին՝ Սանկտ Պետերբուրգի պետական ​​համալսարանի ասպիրանտուրան արվեստի պատմության ամբիոնում՝ պաշտպանելով ատենախոսություն արվեստի պատմության թեկնածուի աստիճանի համար «Դեվիդ Հոքնին և ժամանակակից անգլիական ֆիգուրատիվ գեղանկարչության խնդիրները» («Дэвид Хокни и проблемы современной английской фигуративной живописи») թեմայով ։
2008 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի պետական ​​համալսարանի փիլիսոփայության և քաղաքագիտության ֆակուլտետում պաշտպանել է դիսերտացիա փիլիսոփայության դոկտորի աստիճանի համար «Գեղարվեստական-տեսական պահպանողականությունը 1960-1990-ական թվականների ժամանակակից արվեստի ամերիկյան տեսության համատեքստում» («Художественно-теоретический консерватизм в контексте американской теории современного искусства 1960–1990-х гг.») թեմայով ։
2003 թվականին Անատոլի Ռիկովը դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի Պատմության ինստիտուտի արևմտաեվրոպական արվեստի պատմության ամբիոնի դասախոս, 2012 թվականին՝ նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։ Վարում է «20-րդ դարի արտասահմանյան արվեստ», «Արվեստի տեսության հիմունքներ», «18-րդ դարի արևմտաեվրոպական արվեստ», «20-րդ դարի արտասահմանյան ճարտարապետություն», «Ժամանակակից արվեստի և մշակույթի արդիական խնդիրները» դասընթացներ ։ «Արվեստի տեսության և պատմության արդիական խնդիրները» միջազգային գիտաժողովնի կուրատոր է։
Պարգևներ և մրցանակներ
2007 թվականին Անատոլի Ռիկովը դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի փիլիսոփայական միության «Вторая навигация» մրցանակի դափնեկիր «Ժամանակակից կյանքի գործընթացների փիլիսոփայական վերլուծության համար» անվանակարգում «Պոստմոդեռնիզմը որպես «ռադիկալ կոնսերվատիզմ»։ Գեղարվեստա-տեսական կոնսերվատիզմի խնդիրը և 1960-1990-ական թվականների ժամանակակից արվեստի ամերիկյան տեսությունը» («Постмодернизм как «радикальный консерватизм»։ Проблема художественно-теоретического консерватизма и американская теория современного искусства 1960–1990-х гг.», Սանկտ Պետերբուրգ, 2007) գրքի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ
Հաղթական Սալահ ալ-Դին
Հաղթական Սալահ ալ-Դին (الناصر صلاح الدين` ան-նասեր սալահ ադ-դին), 1963 թվականի եգիպտական ֆիլմ։ Սցենարի հեղինակ Յոսուֆ ալ-Սաբաին հիմնվել է Նագիբ Մահֆուզի համանուն նովելի վրա։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Յոսուֆ Շահինը։ Մասնակցել է 1963 թվականին կայացած Մոսկվայի երրորդ միջազգային կինոփառատոնին ։
Պատմություն
Պատմական իրադարձությունների համատեքստում պատկերվում են Խաչակրաց երրորդ արշավանքի իրադարձությունները։ Սալահ ալ-Դինի կողմից Երուսաղեմի գրավումից հետո եվրոպական ուժերը Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասիրտի գլխավորությամբ Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Բարբարոսայի և Ֆրանսիայի արքա Ֆիլիպ Օգոստոսի հետ միասին ցանկանում են Երուսաղեմը վերադարձնել քրիստոնյաներին։ Պատերազմը տևում է երեք տարի` մինչև Սալահ ալ-Դինի և Ռիչարդի միջև կնքված զինադադարը, որից հետո քաղաքը մնում է Սալահ ալ-Դինին, սակայն քրիստոնյաներին թույլատրվում է ազատորեն մուտք գործել Երուսաղեմ։ Երուսաղեմի թագավորության մայրաքաղաքն է դառնում նոր ազատագրված Աքքան։
Սալահ ալ-Դին և Գամալ Աբդել Նասեր
Ֆիլմի ստեղծման ժամանակ Եգիպտոսը երկու անգամ պատերազմել էր Իսրայելի հետ՝ 1948-49 և 1956 թվականներին։ Եգիպտական կառավարությունը փորձում էր կապ ստեղծել պատմական հերոսի և նորօրյա գործիչների (օրինակ՝ նախագահ Գամալ Աբդել Նասերի) միջև։ Սալահ ալ-Դինը տարբեր միջոցներով հիշատակվում է, և զուգահեռներ է անցկացվում նրա և Նասերի միջև։ Սալահ ալ-Դինը մարմնացում է արաբների միասնության ձգտումները՝ եվրոպական ուժերին դիմագրավելու համար։ Արաբների երազանքն էր տեսնել արաբ ժողովրդին համախմբված մեկ դրոշի տակ՝ միավորված սրտերով և ատելությունից զերծ։ Ֆիլմում կա հակագաղութային կոչ, քանի որ եվրոպական ուժերը ձգտում են ստրկացնել արաբական երկրները, բայց նրանք հաջողությամբ դիմադրում են ։
Բովանդակություն
Սալահ ալ-Դինը պատմության մեջ (Ահմեդ Մազար) գլխավոր կերպար է։ Պատկերվում է Երուսաղեմի թագավորության շրջանը Խաչակրաց երրորդ արշավանքի ժամանակ։ Ֆիլմի սկզբում Երուսաղեմը գտնվում է քրիստոնյաների տիրապետության տակ։ Եվրոպայի քրիստոնյաները կոտորում են Սուրբ Երկրի մուսուլման ուխտագնացներին։ Սալահ ալ-Դինը գրավում է Երուսաղեմը։ Զինադադար է կնքվում նրա և Ռիչարդ Առյուծասիրտի միջև։ Երուսաղեմը մնում է Սալահ ալ-Դինի տիրապետության տակ՝ մուսուլմանների ձեռքում, իսկ քրիստոնյաներին թույլ է տրվում ազատ մուտք գործել Երուսաղեմ։
Ֆիլմը ներառում է կարճ պատմությունն քրիստոնյա Իսայի (Սալահ Զուլֆիկար), և խաչակիր Լուիզայի (Նադիա Լութֆ) մասին։ Սկզբում երկուսը հանդիպում են, երբ Իսան հանկարծակի գնում է դեպի Լուիզան, վերջինս լողանում էր։ Իսան հեռանում է՝ սպասելով, որ նա հագնվի։ Հետո Իսան երկու անգամ փրկում է Լուիսայի կյանքը։ Արճիճը հալվում է. նրանք սիրահարվում են, ամուսնանում և նախընտրում մնալ Երուսաղեմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաչակրաց արշավանքների մասին ֆիլմեր Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր Կատեգորիա:Եգիպտական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Եգիպտական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Արաբերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Եգիպտական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Լետեր
Լետեր (Lesterps), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 484 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 36.03 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 340 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ-արևելք, Անգուլեմ քաղաքից` 65 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 264 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 164-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 100։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,1 %։ 164 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 146 անձ (76 տղամարդ և 70 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (8 տղամարդ և 10 կին)։ 100 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 41-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հիպերձայն
Հիպերձայն (< հիպեր... և ձայն), 109-ից մինչև 1012-1013 hg հաճախականության առաձգական ալիքներ (դրանց սպեկտրի բարձրահաճախային մասը)։ Ֆիզիկական բնույթով հիպերձայնը ոչնչով չի տարբերվում ուլտրաձայնից, սակայն բարձր հաճախականության շնորհիվ հիպերձայն փոխազդեցությունը միջավայրի քվազիմասնիկների (էլեկտրոն, ֆոնոն, մագնոն և այլն) հետ շատ ավելի էական է, քան ուլտրաձայնինը։
Կատեգորիա:Ակուստիկա
Սիձուանի գոգավորություն
Կատեգորիա:Չինաստանի աշխարհագրություն
Արագած ՖԱ
Արագած ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1967 թվականին՝ որպես «Շիրակ» ֆուտբոլային ակումբի փոխարինող։ 1973 թվականին ակումբը վերանվանվել է «Արագած Լենինական»։
2002 թվականին ֆինանսական խնդիրների պատճառով ակումբը լուծարվել է ։ Հետագայում թիմի շատ ֆուտբոլիստներ միացան «Շիրակ» ֆուտբոլային ակումբին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ
Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա (Անտվերպեն)
Անտվերպենի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա (Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen), Բելգիայի Անտվերպեն քաղաքում գործող եվրոպայի արվեստի ամենահին ակադեմիաներից մեկը։ Հիմնադրվել է 1663 թվականին Էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմի պալատական նկարիչ Դավիդ Կրտսեր Տենիրսի կողմից։ Տենիրսը եղել է Սուրբ Ղուկասի գիլդիայի վարպետ և միջնորդել է Իսպանիայի Ֆիլիպ IV թագավորին Անտվերպենում գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա ստեղծելու համար։
19-րդ դար
Գեղարվեստի ակադեմիան ձևավորվել է որպես միջազգայնորեն ընդունված գեղարվեստի, ճարտարապետւթյան և դիզայնի ինստիտուտ։ 19-րդ դարից սկսած ակադեմիայում սովորել են իռլանդացի, գերմանացի, հոլանդացի, լեհ արվեստագետները։ Գուստավ Ուապերսի (1803-1874) ղեկավարությամբ և Հենդրիկ Կոնսիանսի աջակցությամբ ակադեմիայում էական բարեփոխումներ իրականացվեցին։ Ակադեմիայի ցուցասրահում կազմակերպվեց կարևոր հավաքածուների ցուցադրությունը։ 1890 թվականին ակադեմիան դարձավ Գեղարվեստի թագավորական թանգարան (հոլանդերեն՝ Koninklijk Museum voor Schone Kunsten) և տեղափոխվեց Անտվերպենի ներկայիս տարածք։ 1880 թվականին Անտվերպենի ակադեմիա ընդունվեց խոստումնալից նկարիչ Հենրի վան դե Վելդը, ով դարձավ 20-րդ դարի առաջատար ճարտարապետներից ու դիզայներներից մեկը։ 1885 և 1886 թվականներին՝ մինչև Ֆրանսիա մեկնելը, Անտվերպենի համալսարանում Վինսենթ վան Գոգը գեղանկարչության դասեր է առել։ 1885 թվականին Լեոպոլդ II թագավորի հանձնարարությամբ ստեղծվում է Անտվերպենի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն ինստիտուտը (Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten) որպես հետբուհական ծրագիր՝ հիմնված Փարիզի գեղարվեստի դպրոցի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիայի համալսարաններ Կատեգորիա:1663 հիմնադրումներ Հաբսբուրգյան Նիդերլանդներում Կատեգորիա:1660-ականներին հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Կարապետ Կընքապապյան
Կենսագրություն
1915 թվականին սպանվել է Ավանոզում, թուրքերի կողմից՝ մոտ 30 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Կեսարիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Բիսենտենարիո (մարզադաշտ)
Բիսենտենարիո մարզադաշտ (իսպ՝. Estadio San Juan del Bicentenario), մարզադաշտ Արգենտինայի Սան Խուան քաղաքում։ Գլխավորապես օգտագործվում է ֆուտբոլային պարապմունքներ ու խաղեր անցկացնելու նպատակով։ Համարվում է Սան Խուան քաղաքի Սան Մարտին ֆուտբոլային թիմի այսպես ասած՝ տնային մարզադաշտը։ Հանդիսատեսների համար նախատեսված նստատեղերի թիվը՝ 25 հազար 256։ Կառույցի շինարարության վրա ծախսվել է 86 միլիոն արգենտինական պեսո։
Մարզադաշտի բացման հանդիսավոր արարողությունը ծրագրված էր կատարել Մայիսյան հեղափոխության 200-անյակի տոնակատարությունների օրերին՝ 2010 թվականի մայիսին, սակայն շինարարությունը ձգձգվեց, և բացումը տեղի ունեցավ հաջորդ տարվա մարտի 16-ին ։ Բացման խաղում Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը մրցեց Վենեսուելայի ազգային թիմի հետ և հաղթանակ տարավ 4:1 խոշոր հաշվով։ Այդ նույն տարում մարզադաշտը հյուրընկալեց նաև Ամերիկայի գավաթի խաղարկության խմբային փուլի և քառորդ եզրափակիչի հանդիպումները։ 2012 և 2014 թվականների Արգենտինայի ֆուտբոլի գավաթի եզրափակիչ խաղերը նույնպես անցկացվեցին այստեղ։ Իսկ 2013 թվականին Բիսենտենարիոն այն երկու մարզադաշտերից մեկն էր, որտեղ կայացան Հարավային Ամերիկայի ֆուտբոլի երիտասարդական առաջնության խմբային փուլի հանդիպումները։ Այս մարզադաշտում վերջին շրջանում անցկացված կարևորագույն մրցախաղերից էր ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի Արգենտինա-Կոլումբիա հանդիպումը, որտեղ արգենտինացիների հավաքականը հաղթանակ տարավ 3:0 հաշվով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր
Ռեյ Թոմլինսոն
Ռեյմոնդ Սամուել Թոմլինսոն, առաջատար  ամերիկյան համակարգչային ծրագրավորող։ 1971 թվականին նա ARPANET համակարգում ստեղծեց առաջին էլեկտրոնային նամակների ծրագիրը։ Նա միջազգայնորեն հայտնի է որպես էլեկտրոնային նամակաների գյուտարար   ։ Այն առաջին համակարգն էր, որը կարողանում էր նամակ ուղարկել ARPANET-ի հետ կապված տարբեր սերվերներում օգտագործողների միջև։ Նախկինում փոստը կարող էր ուղարկվել միայն այն մարդկանց, ովքեր օգտագործում էին նույն համակարգիչը։ Այդ գյուտին հասնելու համար նա օգտագործեց @ նշանը, օգտագործողի անունը առանձնացրեց իր մեքենայի անունից, որը օգտագործվում է էլ. փոստի հասցեներում ։ Թոմիլսոնի ծրագիրը հիմնարար կերպով հեղաշրջում կատարեց մարդկանց հեռահաղորդակցության ինդուստրիայում ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Համալսարանն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտ (ՄՏՍ) էլեկտրատեխնիկական կրթությունը խորացնելու համար։ Մասաչուսեթսի ինստիտուտում Թոմլինսոնը աշխատել է Կապի և հեռահաղորդակցության խմբի հետ և մշակել անալոգ-թվային հիբրիդային սինթեզատոր`1965 թվականին մագիստորոսի կոչում ստանալու համար ։
Մահ
Թոմլինսոնը մահացել է Մասաչուսեթսի, Լինքոլն քաղաքում՝ իր տանը, 2016 թվականի մարտի 5-ին, սրտի կաթվածից։ Մահացել է 74 տարեկան հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլեկտրոնային փոստ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ
Միհրան Կրճիկյան
Կենսագրություն
Ծնվել է մոտ. 1850 թվականին Կոստանդնուպոլ­սում։ Որդին է անվանի բժիշկ, պրոֆեսոր Անդրանիկ փաշա Կրճիկյանի։
1873 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Կայսերական զինվորական բժշկական վարժարանը։ 1873 թվականից Կ. Պոլսի Հայդար փաշայի զինվորական հիվանդանոցում զինվորական բժիշկ է ծառայել։ Նաև Հայդար փաշայի զինվորական դեղագործական վարժարանում դասավանդել է բնագիտություն։
1886 թվականին՝ Թուրք-հու­նա­կան պա­տե­րազ­մի ժամանակ, օսմանյան բանակի զինվորական բժիշկ է ծառայել Էլասոնում (Ալասոնիա)։ 1886 թվականին Էլասոնում վարակվել է տիֆով և մահացել մոտ 36 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Տիֆից մահացածներ
Հին Երևանի ժողովրդական բնակարաններ
19-րդ դարում Երևանում ի հայտ են եկել նոր տիպի շենքեր՝ վարչական շինություններ, դպրոցներ, բանկեր, ինչպես նաև ժողովրդական բնակարաններ։ Քաղաքային տիպի բնակելի տները պատկանում էին տարբեր զբաղմունք ունեցող մարդկանց (պետական պաշտոնյա, արհեստավոր, առևտրական, հողագործ)։ Դրանք ինքնատիպ էին, ճարտարապետական-գեղարվեստական լուծումներով, հարմարեցված էին Երևանի բնակլիմայական և կենցաղային պայմաններին։ Ժողովրդական բնակարանները կառուցվում էին տեղական շինանյութից, քարե կամ կավե պարսպով շրջափակված տարածքում, ունեին փոքրիկ բակեր, ուր կարելի էր մուտք գործել թաղածածկ միջանցքով՝ դալանով։ Բակը սալարկվում էր տուֆաքարով, իսկ մեծ մասամբ՝ լավ տափանված հողով։ Բակի ծայրամասում կային տնտեսական նշանակության շենքեր՝ թոնրատուն, ցախատուն, չարդախ, երբեմն էլ՝ ախոռ։ Բակի կողմից, տան առջև, սալարկված հարթությանը կից ծաղկանոցն էր՝ դեկորատիվ թփերով, վարդերով և եղրևանիներով ։
Ճարտարապետություն
Տունը կառուցելիս կարևոր նշանակություն էր տրվում դրա դիրքին։ Բնակելի սենյակները հիմնականում նայում էին արևելք կամ հարավ-արևելք։ Առաջին կամ կիսանկուղային հարկն օգտագործվում էր որպես մառան։ Այնտեղ պահվում էին գինին, մրգերը, չրերն ու այլ սննդամթերքները։ Առևտրականների ու արհեստավորների տների առաջին հարկում խանութներ էին կամ արհեստանոցներ, որոնք ունեին մուտք փողոցի կողմից։ Երկրորդ հարկի սենյակները բոլորում էին նախասրահը, որից մուտք էր բացվում դեպի դահլիճ։ Վերջինս փողոցի կողմից ունենում էր փայտաշեն պատշգամբ։ Շենքի այդ կողմի սենյակներն ու պատուհանները բացվում էին պատշգամբի վրա։ Դրանք ունեին էական նշանակություն, լրացուցիչ տարածություններ էին, ամռան ամիսներին նիստուկացի նախասիրած վայր։
Ժողովրդական բնակարանների օժանդակ շինությունները կառուցվում էին առանձին, իսկ բնակարանին միանում էին ծածկված անցուղիով։ Շինանյութը քարն էր, կամ թրծած աղյուսը, որոնք շարվում էին կավով։ Պատի շարքի համահարթեցման նպատակով լայնորեն կիրառվում էր քարե և աղյուսե շարվածքի զուգակցումը։ Անկանոն քարերից շինված տան ճակատամասը երեսպատվում էր աղյուսով կամ գաջի ծեփով։ Շինարարության համար գործածվող բազալտն ու տուֆը ձեռք էին բերվում Հրազդանի կիրճից, քաղաքի շրջակայքից, ինչպես նաև Ավանի հյուսիս-արևելյան քարհանքերից։ Տուֆն օգտագործվում էր ծառուղիներում, ներքին փոքր բակերում, պատշգամբներում, այլ հարթություններում։
Բնակելի շենքերի ներքին պատերն ու առաստաղները ծածկվում էին հարդախառն կավածեփով, ապա սվաղում գաջի շաղախով։ Սենյակներում կային որմնախորշեր, երբեմն՝ ճոխ ձևավորմամբ, որտեղ պահվում էին տարբեր իրեր ու անոթներ։
Կառույցների միջհարկային ծածկերը թաղակապ էին կամ հարթ։ Թաղի վրա շարում էին գերաններ, տակի կողային տարածությունները լցնում հողով, ապա գերանների վրա գամում հատակի տախտակամածը։ Հարթ տանիքները ծածկում էին տափանված հողի հաստ շերտով։ Ծածկը պատրասվում էր եղեգնախսիրից կամ բարակ ճյուղերից, որի վրա էլ լցվում էր հողը։ Վերևից սվաղվում էր հարդածառն կավաշերտով։ Այդ ծածկը գարնանը, աշնանն ու ձմռանը խնամք էր պահանջում, շարունակ տոփանում էին քարե հատուկ գլորանով և նորոգում սվաղի շերտը։ Անձրևաջուրը տանիքից հեռացվում էր փայտե կամ քարե ջրհորդաններով։
Երևանի հին տներում մեծ տեղ էին գրավում նաև ճակատային փայտե պատշգամբները, որոնց սյունաշարը ձևավորված էր փայտյա ցանցկեն նախշազարդ կամարներով։
Սերապիս
Սերապիս, Սարապիս (հունարեն՝ Σέραπις), պտղաբերության, բնության տարերային ուժերի, ինչպես նաև անդրշիրիմյան աշխարհի աստվածը հելլենիստական Եգիպտոսում։
Կատեգորիա:Հելլենիստական մշակույթ Կատեգորիա:Հին հունական գրականություն
Հյուսիս-կովկասյան խոզ
Տոհմային խոզերը բուծվում են Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի, Վոլգոգրադի մարզերում, Կրասնոդարի, Ստավրոպոլի երկրամասերում, ինչպես նաև Միջին Ասիայում և Անդրկովկասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անասնաբուծություն
Ալ-Ռաուդա
Ալ-Ռաուդա (الروضة), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Տարտուսի մարզում։ Հանդիսանում է Բանիասի գավառի 7 շրջաններից մեկի՝ ալ-Ռաուդայի շրջանի կենտրոնը։ 2004 թվականի տվյալներով՝ շրջանն ուներ 12 088 բնակիչ՝ հիմնականում արաբներ ։
Ալ-Ռաուդան գտնվում է Միջերկրական ծովի ափին՝ Բանիաս քաղաքից 15 կմ հարավ և Տարտուս քաղաքից 20 կմ հյուսիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանիասի գավառ Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ
Լինյե (Շարանտի գավառ)
Լինյե (Ligné), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Գասպար Կարոյան
Կենսագրություն
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի նախակրթարանում։ 1895 թվականին մազապուրծ փրկվել է կոտորածից։ Հայրը նրան տարել է Խարբերդի նահանգի Մեզիրե քաղաքի ֆրանսիացի կապուչին հայրերի որբանոցը, որտեղ և շարունակել է ուսումը։ Այնուհետև միջնակարգ կրթությունն ստացել է նույն հաստատության քոլեջում։ 1900 թվականին ավարտել է քոլեջը։ 1900-10 թվականներին հարազատ քոլեջում պատմության, հա­յոց լեզ­վի և գրա­կա­նու­թյան դասատու է աշխատել։ Ապա սովորել է Վենետիկում։
Լինյե (Շարանտի գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 170 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.97 կմ² տարածք։
Էմիլ Բաղդասարյան
Էմիլ Սուրենի Բաղդասարյան, խորհրդային ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Լինյե (Շարանտի գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս։
Գասպար Կարոյան
Կենսագրություն
1910-14 թվականներին սովորել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ Ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։
1914 թ. սկսված Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, դեռևս ուսումը չավարտած, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և ծառայել որպես զինվորական բժիշկ։ Ծառայել է Սիրիայի և Պաղեստինի շրջաններում։ Օսմանյան բանակում իր հայրենակից պաշտոնակից ների պես անցել է անհամար վտանգների միջով։ Բանակի բժշկական հոգսերով տարված՝ ենթարկվել է բազում սպառնալիքների ու դավադրությունների և հրաշքով փրկվել։ Պաղեստինի ռազմաճակատում գերի է ընկել առաջացող անգլիական բանակին։ Եգիպտոսի հայոց առաջնորդարանի միջամտությամբ ազատ է արձակվել։ Որոշ ժամանակ ծառայել է Կիպրոսում, որտեղ զբաղվել է թուրք ռազմագերիների բուժամբ ու խնամքով։
1918 թվականին՝ պատերազմի ավարտից հետո, մեկնել է Բեյրութ և ուսումը շարունակել Սեն Ժոզեֆ Ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ 1919 թվականին ավարտել է համալսարանը և բժշկի վկայական ստացել։ 1919 թվականին մեկնել է Փարիզ և մասնագիտացման դասընթաց անցել առաջատար բուժհաստատություններում։
1919-20 թվականներին աշխատել է Փարիզի հիվանդանոցներից մեկում։ 1920 թվականի օգոստոսին մեկնել է ԱՄՆ և հաստատվել Մասաչուսետս նահանգի Բոստոն քաղաքում։ Բոստոնի համալսարանում հանձնել է բժշկական քննությունները և բժշկի հավատարմագիր ստացել։ Բոստոնում բացել է իր բուժարանը և բժիշկ աշխատել։ Շուտով վայելել է շրջապատի սերն ու հարգանքը։ Մոտիկից հետևել է ազգային-մտավորական շարժմանը։ Երկար տարիներ թղթակցել է ամերիկահայ թերթերին։ Եղել է «Հայ­րե­նիք» պարբերականի գնահատված աշխատակիցներից մեկը և բժշկական, գիտական, գրական, հանրային, քաղաքական բազմաթիվ հոդված ներ հեղինակել։
Տիրապետել է հայերեն, թուրքերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն լեզուներին։
1957 թվականին՝ մահից մի քանի ամիս առաջ լույս է տեսել նրա երկար տարիների տքնաջան աշխատանքի արդյունքը հանդիսացող «Մեծ Եղեռ­նի նա­հա­տակ հայ բժիշկ­նե­րը (անոնց պատ­գամ­նե­րը)» արժեքավոր գիրքը։
1957 թ. հունիսի 17-ին Բոստոնում մահացել է երկարատև հիվանդությունից հետո՝ մոտ 71 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Փերչենճ գյուղում ծնվածներ
Բեկում (ֆիլմ)
Բեկում (Fracture) (ավելի ճիշտ ՝ Ճեղքվածք), ռեժիսոր Գրեգորի Հոբլիթի 2007 թվականի ամերիկա-գերմանական թրիլերը։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Էնթոնի Հոփքինսը և Ռայան Հոսլինգը։ Ֆիլմ այն մասին, թե ինչպես շրջանային դատախազի երիտասարդ օգնականը ներքաշվում է խորամանկ խաղի մեջ մի մարդու հետ, որը փորձել է սպանել իր կնոջը, բայց խուսափել է բանտարկությունից շնորհիվ անմեղության կանխավարկածի։
Սյուժեն
Գլխավոր հերոսը կրակում է իր կնոջ գլխին դավաճանության համար։ Ապա ևս մի քանի կրակոց է արձակում օդ և սպասում է ոստիկանության ժամանելուն։ Ոստիկանությունը վերցնում է իր ատրճանակը և ստանում է գրավոր ճանաչման մասին կատարված հանցագործությունը։ Գլխավոր հերոսի մեղսավորությանը ոչ ոք չի կասկածում, և բոլորը կարծում են, որ դատի արդյունքն ակնհայտ է։ Բայց կասկածյալի մոտ ինչ-որ բան այն չէ։ Նա միանգամից հրաժարվում է փաստաբանից և լրացուցիչ արտոնություններից, շատ ինքնավստահ է։ Փորձաքննության արդյունքները ցույց են տվել, որ ատրճանակը, որ վերցրել են կասկածյալից, ընդհանրապես ոչ մի անգամ չի կրակել։ Հագուստի վրա չեն հայտնաբերվել զոհի արյան հետքեր, ձեռքերի վրա՝ վառոդի հետքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Լայն Սինեմայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում Կատեգորիա:2007 թվականի ԱՄՆ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական թրիլեր ֆիլմեր
Լինյե (Շարանտի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 96 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,5 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (37 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 35 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էմիլ Բաղդասարյան
Ակումբային գործունեություն
Պրոֆեսիոնալ գործունեությունը սկսել է 1956 թվականին՝ խաղալով Բիշքեկ քաղաքի «Սպարտակ» ակումբում։ Առաջին մրցաշրջանից հետո՝ 1957 թվականին, Բաղդասարյանն ընդգրկվեց Տաշքենդի «Պախտակոր» թիմի կազմում։ Խաղաշրջանից հետո տեղափոխվեց Երևանյան «Արարատ»։ Խաղաշրջանի ավարտին մեկնեց Նալչիկ քաղաքի համաակումբականների մոտ՝ առաջին լիգայի նորակոչիկների ակումբ, որտեղ անցկացրեց 24 խաղ։ Որոշ ժամանակ անց վերադարձավ Երևան։ Մի տարի անցկացնելով Հայաստանում՝ Էմիլը ԽՍՀՄ ֆուտբոլի բարձրագույն առաջնությունում անցկացրեց 11 հանդիպում՝ դառնալով մեկ գոլի հեղինակ։ Մեկ խաղաշրջանից հետո դարձավ Վանաձորի «Լոռի» ակումբի խաղացող, որտեղ և 1965 թվականին ավարտեց խաղացողի գործունեությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Զամա (այլ կիրառումներ)
Զամա, կարող է վերաբերել՝
Գռան-Կանարիա ԲԱ
«Գռան-Կանարիա բասկետբոլային ակումբ» (իսպ. անվանում՝ Club Baloncesto Gran Canaria), իսպանական պրոֆեսոնալ բասկետբոլային ակումբ, որը հանդես է գալիս Իսպանիայի ACB լիգայում։ Տեղակայված է Լաս Պալմաս քաղաքում (Կանարյան կղզիներ)։ Տան հանդիպումներն անցկացնում է «Ինսուլար դե Դեպորտես» մարզապալատում։ Հիմնադրվել է 1963 թվականին։ 1994-95 մրցաշրջանից հանդես է գալիս ACB լիգայում։
Անհատական մրցանակներ
«All-ACB» խորհրդանշական թիմ
Եվրագավաթի երկրորդ խորհրդանշական թիմ
Զայ (այլ կիրառումներ)
Զայ, կարող է վերաբերել՝
Հիպոգեն միներալներ
Հիպոգեն միներալներ (< հիպո... և Yένεσις - ծագում), միներալներ, որոնք առաջանում են երկրակեղևի խոր հորիզոններում։ Հիպոգեն են սիլիկատային և սուլֆիդային մագմատիկ հալոցքների սառչելու ընթացքում բյուրեղացող բոլոր միներալները (դաշտային սպաթներ, պիրոքսեններ, օլիվին, քրոմիտ, տիտանոմագնետիտ), գազանման միացություններով հարուստ մնացորդային (պեգմատիտային) հալոցքների միներալները (փայլարներ, տոպազ, բերիլ), կոնտակտմետասոմատիկ պրոցեսների միներալները (նռնաքարեր, վեզուվիան, մագնետիտ, պիրոքսեններ, շնելիտ), հիդրոթերմալ հանքային երակների միներալները (ֆլյուորիտ, վոլֆրամիտ, կասիտերիտ, երկաթի, պղնձի, կապարի, ցինկի սուլֆիդներ), հրաբխային գոլորշիացման միներալները (ծծումբ, անուշադր) և այլն։ Հիպոգեն միներալների գերակշռող մասը Երկրի մակերևույթին անկայուն են և հողմահարման պրոցեսների ներգործության շնորհիվ քայքայվելով՝ անցնում են հիպոգեն միներալների։
Կատեգորիա:Միներալներ
Ներսես Շահբաղլյան
Ներսես Շահբաղլյան (1882, Վան - 5 սեպտեմբերի, 1915, Մուշ), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1882 թվականին Վանում։ Ծնողները հավանաբար եղել են Վանի մերձակա Շահբաղի գյուղից, որտեղից էլ ծագել է ազգանունը։
Նախնական ուսումն ստացել է ծննդավայրի նախակրթարանում։ Ավարտել է Վանի համբավավոր դաստիարակ Համբարձում Երամյանի բարձրագույն վարժարանը։ 1912 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմն սկսվելուն պես, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և Մու­շի զինվորական հիվանդանոցում ծառայել որպես զինվորական բժիշկ-վիրաբույժ։ 1915 թվականին միաժամանակ եղել է Մուշի թաղապետը։
1915 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, երբ արդեն ընթանում էին Մուշի հայերի տեղահանությունն ու ջար­դը, աշխատանքային ընկեր, Մուշի քաղաքապետական հայատյաց թուրք բժիշկ Ասաֆը երեկոյան մաուզերը թիկունքում բռնած այցելել է Ներսեսին և երբ վերջինս նրան դիմավորելով պատրաստվել է հյուրասիրել, Ասաֆը մաուզերով դիմահար կրակել է սանդուղքին կանգնած բժշկի կրծքին ու սպանել նրան՝ 33 տարեկանում։ Այս դեպքին ականատես է եղել Մուշի զինվորական հիվանդանոցի վերատեսուչ, ազգությամբ հավանաբար հույն բժիշկ Փեթրաքի բեյը, որը սակայն որևէ կերպ չի արձագանքել տեղի ունեցածին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Մուշեղյանների տուն (Ցարական փողոց)
Մուշեղյանների տունը Ցարական փողոցում, բնակելի տուն, որը կառուցվել է 1901 թվականին։ Տունը միահարկ է, նկուղով։ Այն իր ձևով անցումային տեսակ է միաշարք նախագծմամբ բնակարաններից դեպի գլխավոր մասնաշենքի և միաշարք կողաշենքերի երկշարք համադրությամբ տարածքի։
Պատկանում է Մուշեղյան եղբայրներին՝ Գեղամին, որը եղել է գավառական բժիշկ և ծառայել Երևանի 27-րդ սահմանապահ բրիգադում, Ռուբենին, որը Վոլգա-Կամայի առևտրային բանկի Երևանյան գործակալության վստահված անձ էր, Նիկողոսին, որը եղել է իրավաբան ։
Շինություն
Նախագծի պատկերը П-աձև է, սենյակների, բնակելի և օժանդակ մասերը կենտրոնացած են շենքի հյուսիսարևմտյան և հարավարևելյան երկայնքներով տարածվող երկու հակադիր թևերի վրա, որոնք ուղղված են դեպի բակը (թևերի երկարությունը 38 մ է)։ Սենյակների միջև կապն իրականացված է փայտյա բաց պատշգամբասրահների միջոցով, որոնց շքասենյակները միացված են սենեկաշարքերով։ Երկու մասնաշենքերն էլ հարավարևմտյան փայտասալուղիներով ուղղված են դեպի փողոցը, և միավորվում են շենքերի երկշարք խմբերով, որոնք միմյանցից առանձնանում են մուտքի տարածքի երկու դարպասներով (փողոցների երկարությունը 27.4 մ է, սենյակների մեկի մակերեսը 27,4 քմ է)։ Սակայն երկշար համակարգի նախագծումը ճապաղ է։ Փողոցին նայող, հարավարևմտյան ճակատի ճարտարապետությունն ունի տարածքին համապատասխան թեքություն, այդ իսկ պատճառով պատերը հավասարապես բաժանված են 3 փոքր և աստիճանաձև մասերի։ Որմնախորշերի ձևավորման մեջ օգտագործված է աղեղնաձև կամարների մոտիվը, որը համադրված է պատուհանների շրջակալներով կամ բարձակներով զարդաքիվերի հետ։ Պատերի հարթ մակերեսը բաժանված է ժապավենաձև կոպտատաշ քարերով որմասյուների, գոտիների և ատամնաձև քիվերի։
19-րդ դարի սկզբին բնակելի տների ճարտարապետության կոմպոզիցիոն համակարգին բնորոշ է միաշարին զուգահեռ լինելը, սակայն հանդիպում էին նաև երկշար նախագծեր։ Բնակելի տների նման օրինակներ վաղուց են հանդիպում, ինչպես՝ իշխան Մելիքի տունը Կոնդում, որը փաստագրված է Երևանի 1808 թվականի նախագծում, թվագրվում է 18-րդ դարից ոչ ուշ։
Լերդամամուռ սովորական
Լերդամամուռ սովորականը կամ` մարշանցիա բազմաձև, Լյարդամամուռների դասի ամենատարածված ներկայացուցիչն է։
Կենսաբանական նկարագիր
Ունի թալոմային կառուցվածք, դիխոտոմիկ ճյուղավորում, միաբջիջ ռիզոիդներ, որոնք երկու տեսակի են` պարզ և լեզվակավոր։ Ռիզոիդներից բացի թալոմի ստորին հատվածում ունի նաև բազմաբջիջ թեփուկանման ամֆիգաստրիումներ։ Թալոմի վերին մասում երևում է լավ արտահայտված ջիղը:
Միխայիլ Բոտով
Կենսագրություն
Սովորել է կերպարվեստի ստուդիայում։ 1937 թվականից աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին ։ 1953-1955 թվականներին աշխատել է որպես բեմադրող նկարիչ։ 1956-1959 թվականներին աշխատել է որպես համառեժիսոր Իվան Իվանով-Վանոյի խմբում։ 1960 թվականից աշխատել է որպես ռեժիսոր, առաջին աշխատանքներն իրականացրել է Գ. Կոզլովի հետ միասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Աբրահամ Շատարևյան
Աբրահամ Շատարևյան (մոտ 1855 - ?), հայ բժիշկ։
Երջանիկ արքայազնը (ֆիլմ)
«Երջանիկ իշխանը» (The Happy Prince), ռեժիսոր Ռուպերտ Էվերեթի կենսագրական ֆիլմն է։ Պրեմիերան կայացել է «Սանդենս» կինոփառատոնում ՝ 2018 թվականի հունվարի 21-ին ։
Աբրահամ Շատարևյան
Կենսագրություն
Ծնվել է մոտ 1855 թվականին։ Բժշկական բարձրագույն կրթություն է ունեցել։ 1895 թվականի դրությամբ եղել է Եդեսիայի քաղաքապետական բժիշկը։ Եդեսիայում հայտնի է եղել Հաքիմ Աբրահամ անունով։
1895 թվականի սեպտեմբեր ամսվա մի կիրակի օր 12 զինված թուրքեր մտել են Եդեսիա քաղաքի հայոց թաղը, տնից դուրս կանչել հայ եկեղեցու գանձապահ Պողոս Սարաֆյանին և դռան առջև դաշունահարելով սպանել։ Հայ երիտասարդները, հետապնդելով փախչող թուրքերին, բռնել են նրանցից մեկին՝ բերեջիկցի Իսմայիլին, որի ձեռքին եղել է արյունոտ դաշույնը, և հանձնել հայոց եկեղեցու մոտ գտնվող ոստիկանատուն։ Թուրք ոստիկանները սվինով սպանել են Իսմայիլին՝ ասելով. «Մեր օգու­տի հա­մար հա­յե­րը քեզ սպա­նե­լու էին։ Քա­նի որ ողջ այս­տեղ հա­սար, պետք է որ մենք քեզ սպա­նենք, ապա` հայերին այդ առիթով նեղը դնենք և թուրքերին ոտի հանենք։ Դու մեր ազգային նահատակն ես։ Դու պիտի մեռնես, որպեսզի ուրիշները քո հետևից գան»։ Շատ չանցած՝ ոստիկանատուն են ժամանել ոստիկանական նոր ուժեր։ Իսմայիլի դիակը կառավարչատուն են տարել։ Քաղաքի բժիշկ Աբրահամ Շատարևյանը, զննելով դիակը, հայտարարել է, որ Իսմայիլին սպանել են սվինով (իսկ սվինով կարող էին սպանել միայն թուրք ոստիկանները)։ Դա ակնհայտորեն հակասել է կառավարության տեսակետին, ըստ որի՝ Իսմայիլին սպանել էին հայերը։ Կառավարությունը հետամուտ չի եղել Պողոս Սարաֆյանի սպանության և ոճրագործ Իսմայիլի մյուս 11 ընկերները փնտրելու գործին։
Երջանիկ արքայազնը (ֆիլմ)
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Օսկար Ուայլդի կյանքի վերջին օրերի մասին, որոնք նա անցկացրել է Փարիզում աքսորի մեջ։
Աբրահամ Շատարևյան
Կենսագրություն
Այդ դեպքից հետո անհայտ անձինք բժշկին վայր են նետել իր պաշտոնատան (բուժարանի) տանիքից ու սպանել՝ 40 տարեկանում։
1915 թվականին ձերբակալվել է Աբրահամ Շատարևյանի երիտասարդ որդին՝ Գևորգ Շատարևյանը։
Երջանիկ արքայազնը (ֆիլմ)
Քննադատություն
Ֆիլմը հիմնականում արժանացել է կինոքննադատների դրական գնահատականների։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի վարկանիշը 71% է, որը հիմնված է 129 քննադատական ​​գնահատականների վրա, որոնց միջին գնահատականը 6.5-ն է 10-ից ։ Metacritic կայքում ֆիլմը արժանացել է 100-ից 64 գնահատականի` 26 գրախոսականի հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «հիմնականում դրական արձագանք» կարգավիճակին ։
Աբրահամ Շատարևյան
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Երջանիկ արքայազնը (ֆիլմ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում
Անկառավարելին
«Անկառավարելին» (Unstoppable — չկանգնող), Մարկ Բոմբեկի սցենարի հիման վրա նկարահանված ամերիկական ֆիլմ-աղետ, որտեղ գլխավոր դերերը մարմնավորել են Դենզել Վաշինգտոնը և Քրիս Փայն։ Թոնի Սքոթի վերջին ռեժիսորական աշխատանքում ներկայացվում է երկու երկաթուղագործների պատմությունը, ովքեր փորձում են կանգնեցնել թունավոր բեռներով լի անկառավարելի գնացքը։ ԱՄՆ-ում ֆիլմի վարձույթը կայացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 12-ին։
Ֆիլմի սյուժեն հիմնված է իրական փաստերի վրա, որոնք տեղի են ունեցել գնացքի հետ, որ «դուրս է եկել վերահսկողությունից» 2001 թվականի մայիսի 15-ին ։
Սյուժե
Կարգախոս՝ «Միլիոն տոննա պողպատ։ Հարյուր հազարավոր կյանքեր են վտանգված։ Հարյուր րոպե մինչ աղետ»:
Իրադարձություններն ամբողջովին տեղի են ունենում Փենսիլվանիայում, Allegheny and West Virginia Railroad (AWVR) հորինված ճանապարհին։ Հարավային նահանգի Բրյուստեր կայանատեղիում աշխատանքի են ընդունվում մեքենավար Ֆրենկ Բարնս (Դենզել Վաշինգտոն) և մեքենավարի օգնական Ուիլլ Կոլսոնը (Քրիս Փայն)։ Նրանք իրար հետ առաջին անգամն են աշխատում և բավականին ակնհայտ տարբերվում են իրարից․ Ֆրենկ Բարնսը 28-ամյա փորձով տարեց մեքենավար է, երբ որ Ուիլլ Կոլսոնը 27-ամյա տղա է, ով մինչ այդ անցել է 4 ամսվա պատրաստության դասընթացներ։ Այդ օրը նրանց աշխատանքն էր հետևել ոչ մեծ բեռնատար գնացքին և ճանապարհով վերադարձնել նրան հյուսիս։ Տարիքային և փորձի մեջ ունեցած տարբերությունը սկզբից երևում է դեռ լոկոմոտիվային բրիգադների միասին աշխատելուց, սակայն գործնական աշխատանքը չի կարող համեմատվել նրանց անձնական կյանքի հետ, քանի որ նրանց երկուսի մոտ էլ բավականին բարդ հարաբերություններ են ընտանիքի հետ։
Դրությունը միանգամից դուրս է գալիս վերահսկողությունից, քանի որ գնացքի վագոններում գտնվում է 110 հազար լիտրանոց խիստ թունավոր քիմիական նյութեր (ֆենոլ), որի պայթումը կարող է հանգեցնել մասշտաբային էկոլոգիական աղետի։ Ընդ որում, ավելի քան երկարությամբ գնացքը շարունակում է արագություն հավաքել և արդեն առաջ է գնում է ավելի քան  արագությամբ։ Կայանատեղի քարտուղարուհի Ֆուլլեր Քոննի Հուպերը (Ռոզարիո Դոուսոն) մի խումբ երկաթուղագործների է ուղարկում, որոնց առաջնային նպատակն է կանգնեցնել գնացքը։ Խմբի անդամներից է եղել նաև նախկին ոստիկան Նեդ Օլդհեմը, հանկարծ նշանակված վայրում գնացք չի հայտնվում, որովհետև քարտուղարուհին ճիշտ չէր հաշվարկել գնացքի արագությունը։ Ընդ որում, գնացք-փախստականը հրաշքով շրջանցում է զբոսաշրջության դուրս եկած երեխաներով լի գնացքը և հիմա ակնթարթորեն մոտենում է բնակչությամբ լի տարածք՝ ոչնչացնելով ճանապարհին ընկած ցանկացած արգելք։ Քաղաքային ոստիկանությունը և ազգային անվտանգության աշխատակիցները Օսկար Գալվինի (Քևին Դանն) գլխավորությամբ ամեն կերպ փորձում են կանգնեցնել անկառավարելի պոտենցիալ քիմիական ռումբը, բայց ցանկացած ջանք ապարդյուն է լինում։ Վրաերթային արգելակներն ամբողջովին փոշի են դառնում, իսկ առջևից գնացող լոկոմոտիվի միջոցով գնացքը կանգնեցնելու փորձերն անցնում են ապարդյուն այնպես, քանի որ այն պատահարի պատճառ է դառնում, ինչի արդյունքում մահանում է շատ փորձառու մեքենավար՝ Բարնսի ընկերը։
Դժբախտ դեպքից հետո, Բարնսի և Կոլսոնի ղեկավարմամբ գնացք անկառավարելի գնացքի առջևով սկսում է հետապնդել նրան։ Հանդիպակաց դուրս գալու ժամանակ, հետապնդող գնացքի մեքենավարներին հաջողվում է շրջանցել և գնացք-վազորդը անցնում է նրանց կողքով։ Ճանապարհի ղեկավարը Բարնսին և Կոլսոնին հրաման է տալիս գնացքով հասնել մոտակա կայարան, որտեղ և նրանք կավարտեին այդ օրվա իրենց աշխատանքը, բայց մեքենավարը և օգնականը հրաժարվում են կատարել հրամանը և որոշում են, հասնել և կանգնեցնել վտանգավոր գնացքին։ Գալվինը սպառնում է հեռացնել երկուսին էլ, բայց պարզվում է, որ Բարնսն արդեն փաստացի հեռացել է (ստացել է հաղորդագրություն)։ Կոլսոնը բարեկամանում է գործընկերոջ հետ։ Ընդհանուր վտանգը միավորել էր մեքենավարին և օգնականին, քանզի թունավոր նյութերով լի գնացքը ճանապարհ է բռնել ուղիղ դեպի Ստենտոն, քաղաք, որտեղ ապրում է յոթ հարյուր հազարից ավելի մարդ, որոնց թվում է նաև Ֆրենկի և Ուիլլի ընտանիքները։ Եվ հիմա այդ քաղաքին վտանգ է սպառնում, այնպես ինչպես գնացք-վազորդը կարող է շեղվել ճանապարհից և քաղաքի մեջ շրջադարձ անելու ժամանակ շրջվել նավթամբարների վրա։ Սկսվում է ժամանակի հետ մրցավազք։