cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թամարա Մոսկվինա
Սպորտային կարիերա
Դեռ պատանեկությունից գեղասահքի նկատմամբ ուներ արտասովոր ֆանտազիա և ստեղծագործական մոտեցում։ Աշխարհում առաջին անգամ 1960 թվականին հորինել և հանդես է եկել (մյուս տվյալների համաձայն՝ 1955 թվականին) թեքում երկու ձեռքերով՝ բռնելով ոտքերից գլխի վերևում շարժումը (1970 թվականների վերջերին անվանվեց «բիլման»), որն էլ մինչև այսօր համարվում է պտույտներից ամենադժվարը։
1957 թվականից մարզվում էր Ի. Բ. Մոսկվինի ղեկավարությամբ։
1965 թվականին կայացած Եվրոպայի մոսկովյան առաջնությանը Բրատուսը տասնչորրոդն էր. հանդիսատեսի կողմից հիշվել է նրա ցուցադրական ելույթը (որտեղ նա կատարեց ամեն ինչ՝ բացի ակսելից, կրկնակի թռիչքից և «բիլման պտույտից»)։
1964-1965 թվականներին անցնում է զուգասահքի, քանի որ միջազգային մակարդակում խորհրդային զուգասահքի դպրոցը իշխող դիրք ուներ։
Առաջին զուգընկերը Ալեքսանդր Գավրիլովն էր։ Միասին նրանք հաղթեցին ԽՍՀՄ առաջնությունում (ամենաուժեղ զույգի բացակայության դեպքում, մասնավորապես՝ Լյուդմիլա Բելոուսովայի և Օլեգ Պրոտոպոպովի)։
Ալեքսեյ Միշինի հետ զուգասահքում 1966-1967 թվականներին ԽՍՀՄ առաջնություններում զբաղեցնում է երրորդ տեղը։
1967 թվականին առաջին անգամ հայտնվում է հավաքականում։ 1967 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում զույգը Մոսկվինայի անկման պատճառով զբաղեցնում է 6-րդ տեղը։ Ամենահաջողը 1968/69 մրցաշրջանն էր, երբ զույգը հաղթեց ԽՍՀՄ առաջնությունում, երրորդն էր Եվրոպայի, իսկ երկրորդը՝ աշխարհի առաջնություններում։ Դրանից հետո Մոսկվինան վերջնականապես անցավ մարզչական աշխատանքի։
Մարզչական աշխատանք
1962 թվականից մարզչական աշխատանքով զբաղվել է «Буревестник» և «Труд» հասարակական կազմակերպություններում, իսկ 1971 թվականից՝ Օլիմպիական ռեզերվի մասնագիտացված մանկապատանեկան դպրոցում։
Հայտնի սաներ
Շարունակում է մարզչական աշխատանքը։
Դպրոց
2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ին բացվել է պետական մասնագիտացված մանկապատանեկան օլիմպիական ռեզերվի «Звездный лед» մարզադպրոցը։
Այժմ դպրոցը աշխատում է "Юбилейный" սպորտային համալիրի բազայի վրա, իսկ 2016 թվականին խոստացել էին երկու բազա կառուցել Կրասնոգվարդեյսկի թաղամասում։
Ֆիլմագրություն
Ֆիլմում Թամարա Մոսկվինան խաղացել է ինքն իրեն.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ չեմպիոններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Մարգար Մելքոնյան
Մարգար Մելքոնյան, ամերիկահայ գրող, դասախոս ։
Հայաստանի և Արցախի ազգային հերոս Մոնթե Մելքոնյանի եղբայրն է ։
Գործունեություն
Մարգար Մելքոնյանի «My Brother's Road: An American's Fateful Journey to Armenia» («Իմ եղբոր ճանապարհը. Մի ամերիկացու ճակատագրական ճանապարհորդությունը դեպի Հայաստան», թարգմանվել է հայերեն «Ավո. Մոնթե Մելքոնյանի կյանքն ու մահը» անվանմամբ) հուշագրական գրքում մանրամասն նկարագրվում է եղբոր՝ Մոնթե Մելքոնյանի կյանքը և նրա նշանակալից դերը Արցախյան ազատամարտում ։ Գիրքը հրատարակվել է IB Tauris հրատարակչության կողմից 2005 թվականին, ամփոփվել և վերահրատարակվել է 2008 թվականին։ Թարգմանվել է հայերեն, իտալերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն լեզուներով։
Մելքոնյանը նաև խմբագրել է 1993 թվականին լույս տեսած Մոնթե Մելքոնյանի հեղինակած «The Right to Struggle» («Պայքարելու իրավունքը. Հայոց ազգային հարցի մասին») գրվածքների ընտրանին։ 2003 թվականից հասանելի է նաև հայերեն թարգմանությամբ ։
Մելքոնյանի այլ գրքերը ներառում են «Richard Rorty's Politics: Liberalism at the End of the American Century» («Ռիչարդ Ռորտիի քաղաքականությունը. Լիբերալիզմը ամերիկյան դարի վերջում») և «Marxism: A Post-Cold War Primer» («Մարքսիզմ. Հետ-սառը պատերազմյան ձեռնարկ») գրքերը ։
Իկի (քաղաք)
Իկի (壱岐市) — քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Նագասակիի պրեֆեկտուրայում ։
Աշխարհագրական դիրքը
Քաղաքը տեղակայված է Իկի  կղզու վրա, որը կոչվում է Նագասակի պրեֆեկտուրա Ճապոնիայի Կյուսյու մարզում ։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է  27 551 մարդ (1 հուլիսի 2014), իսկ խտությունը — 198,82 մարդ/կմ². Տարբերությունը 1980 թվականից մինչև  2005 թվականը՝
Սիմվոլիկա
Քաղաքն ունի որոշ սիմվոլիկ, խորհրդանշական կենսաբանական տարրեր։ Դրանք ավանդական խորհրդանիշներ են համարվում։ Քաղաքի սիմվոլիկ ծառը լայնատերև պոդոկարպն է, ծաղիկը նարցիզն է, թռչունը՝ Zosterops japonicus :
Նշումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի նավահանգստային բնակավայրեր
Ֆրանսիսկո Խիմենես դե Սիսներոս
Ֆրանսիսկո Խիմենես դե Սիսներոս (Francisco Jiménez de Cisneros, ), իսպանական եկեղեցու առաջնորդ` պրիմաս, մեծ ինկվիզիտոր, Ֆերդինանդ II-ի վստահելի խորհրդատու ։
Կենսագրություն
Աշխարհիկ կյանքում Գոնսալո Խիմենեսը եղել է աղքատ գյուղացի, սիսներոսցի Ալոնսո Խիմենեսի որդին ։ Եղել է իրավաբան` կրթություն ստանալով Եվրոպայի իրավաբանական լավագույն հաստատություններից մեկում` Սալամանկայի համալսարանում, երկար ժամանակ ապրել է Հռոմում։ Վերադառնալով հայրենիք` նա ընդունել է հոգևորականի աստիճան և ընդունվել ֆրանցիսկյանների եկեղեցական օրդենի մեջ ։
Կրթվածությունն ու հոգևորականի նկրտումները նրան հասցրին մինչև Իզաբելլա թագուհու խոստովանահոր պաշտոնին։ Հետագայում ստանձնել է նախ Տոլեդոյի արքեպիսկոպոսության առաջնորդի, այնուհետև Կաստիլիայի թագավորության գրագրի պաշտոնին։ 1507 թվականից ստացել է կարդինալի աստիճան ։ Եղել է ոչ միայն թագուհու խոստովանահայրը, այլև նրա քաղաքական խորհրդատուն և համախոհը։
Հասկանալով, որ անհրաժեշտ է ամրապնդել եկեղեցու հեղինակությունը` նա անցկացրել է հոգևորականության վարքուբարքի հետազոտություն` անխնա ձևով հեռացնելով նրանց, ովքեր խախտել են պատվիրանները, չեն պահպանել ուխտը և չեն եղել «սրբազան կյանքի օրինակներ»։
Ղեկավարվելով ներքին դավանանքին ուշադրություն հատկացնելու մտայնությամբ` Սիսներոսը պահանջել է ոչ ձևական, այլ սրտաբուխ ծառայել Աստծուն և եկեղեցուն։ Վայրիվերումների դարաշրջանում նա տրվել է Աստվածաշնչի գիտական ուսումնասիրությանը, իսկ 1514-1517 թվականներին ավարտել է «Կոմպլյուտենի պոլիգլոտի» տեքստի` իր կազմակերպած ուսումնասիրությունը, հին հունարենով, եբրայերենով ու լատիներենով սուրբ գրքերի ուսումնասիրությունները, որի շուրջ աշխատել էին լավագույն գիտակները, 10-րդ դարի հումանիստներ Խ. դե Վերգարան, Անտոնիո դե Նեբրիխը, Պ. Կորոնելը, Է. Նունիեսը, ինչը թույլատրել է աստվածաշնչյան տեքստերն ուսումնասիրել` առանց դրանք խեղաթյուրելու։
1499 թվականին կարդինալ Սիսներոսը Ալկալա դե Էնարես քաղաքում Հռոմեական կայսրության տարիներին հիմնադրել է համալսարան, որ ստացել է Կոմպլուտում անունը : Համալսարանը 1836 թվականին տեղափոխվել է Մադրիդ, իսկ 1970 թվականին նրան տրվել է Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարան (Universidad Complutense de Madrid) անվանումը։ Համալսարանը հիմնադրողի պատվին համալսարանի տարբերանշանին պատկերվել է կարապ։
1500-1502 թվականներին հրատարակել է հին մոսարաբական ծիսակարգի լատիներեն թարգմանված աստվածաբանական գրքեր և հասել նրան, որ դրանք պահվել են Տոլեդոյում, Սալամանկայում և Վալյադոլիդում։
1507 թվականից նա զբաղեցրել է Կաստիլիայի մեծ ինկվիզիտորի պաշտոնը. այդ ժամանակ նրա գործունեության ամենադաժան շրջանն արդեն հետևում էր մնացել։ Սիսներոսը բարեփոխել է ինկվիզիցիայի ատյանները` դրանցից յուրաքանչյուրին հատկացնելով աշխարհիկ պաշտոնյա ։ 1509 թվականին մասնակցել է Ֆերդինանդ արքայի նվաճողական արշավանքներին, որի ընթացքում ազատ են արձակվել քրիստոնյա գերիներ, իսկ ազատագրված տարածքներում մզկիթները վերափոխվել են քրիստոնեական եկեղեցիների։ Կազմակերպել է միսիոներական մի քանի խոշոր արշավներ իսպանական Վեսթ Հնդկաստանի հնդկացիների մոտ։
Ապահովել է Ֆերդինանդ արքայի քաղաքականությունը Իտալական պատերազմների ժամանակ, սատարել Հռոմի պապ Հուլիոս II-ին` հանդես գալով վերջինիս քաղաքական հակառակորդների դեմ։
Արդեն ծեր և հիվանդ կարդինալը Ֆերդինանդ թագավորի մահից հետո (1516) մինչև 1517 թվականին նրա թոռ Կառլոս V կայսեր գահակալումը դարձել է Կաստիլիայի և Արագոնի թագավորությունների ռեգենտը։ Նա մահացել է Կառլոս V-ի գալուստից անմիջապես առաջ, ում իրավունքներն ու իշխանությունը պաշտպանել է ազնվականության առաջ, որը ծրագրել էր գահը հանձնել Կառլոսի կտսեր եղբայր Ֆերդինանդ I-ին։
Սիսներոսի գործունեությունն իզուր չի անցել։ Իսպանական հզոր եկեղեցին, որն ուժեղացել էր ինկիզիցիայով, երկար ժամանակ կարողանում է դառնալ Իսպանիայում ձևավորվող բացարձակ միապետության և Եվրոպայում կաթոլիկության հենարանը։ Իսպանացի աստվածաբանները կարևոր դեր են խաղացել Տրիդենտի ժողովի (1545) գաղափարախոսության մեջ։
Հետաքրքիր փաստեր
1501 թվականին թագուհի Իզաբելլայի նախաձեռնությամբ թագավորության հպատակները պարտադիր կարգով ազգանուններ են ընդունել։ Մինչ այդ շատ իսպանացիներ ազգանուն չունեին. մարդիկ նույնացվում էին ուղղակի իրենց ծագմամբ, մականուններով, որոնք արտացոլում էին ծննդավայրը, ծագումը, պաշտոնը, մասնագիտությունը կամ արտաքին առանձնահատկությունները։ Խիմենեսի նախաձեռնությամբ հոր մականունը ժառանգելը պարտադիր դարձավ որդիների համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սալամանկայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ինկվիզիցիա Կատեգորիա:Միջնադարի անձինք
Շիո Արագվիսպիրելի
Շիո Արագվիսպիրելի (შიო დედაბრიშვილი, իսկական անունը՝ Շիո Զախարի Դադաբրիշվիլի, ), վրացի արձակագիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է քահանայի ընտանիքում, մանկությունն անցել է գյուղական միջավայրում։ 1883 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի հոգևոր սեմինարիա, որտեղից 1887 թվականին հեռացվել է հեղափոխական գաղափարների համար. ուսման իրավունքը վերականգնել է 1889 թվականին։ 1890-1895 թթ. սովորել է Վարշավայի անասնաբուժական ինստիտուտում, որտեղ հարել է ընդհատակյա ուսանողական կազմակերպության։ Այստեղ Վրաստանի ազատագրման քայլերի համար ձերբակալվել է ռուսական կայսրության կողմից։ Ազատվելուց հետո վերադարձել է Վրաստան, Թբիլիսիի սպանդանոցում որպես տեսուչ, սակայն աշխատանքի հետ կապված սկանդալի պատճառով ազատվում է աշխատանքից։
Ստեղծագործությունը
Գրել է արձակ ստեղծագործություններ, հատկապես՝ կարճ պատմվածքներ, որտեղ զգալի են ինքնակենսագրական տարրերը։ 1895 թվականից սկսած՝ սիրված ու հայտնի է դառնում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ
Սեպտեմբեր (այլ կիրառումներ)
Սեպտեմբեր, կարող է վերաբերել՝
Խճանկարի թանգարան (Բուլղարիա)
Խճանակարի թանգարան (Музей на мозайките), թանգարան Բուլղարիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Դևնյա քաղաքում։ Թանգարանը կառուցված է բլրի վրա՝ ուշ անտիկ ժամանակաշրջանից մնացած հռոմեական ավերված վիլլայի տեղում։ Թանգարանում հավաքվել են հինհռոմեական Մարկիանոպոլիս քաղաքի խճանկարի ցուցանմուշներ, ինչպես նաև հնագիտական գտածոներ։
Դեմանդոլ
Դեմանդոլ (Demandolx), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Կաստելան կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։
Խճանկարի թանգարան (Բուլղարիա)
Վիլլա և թանգարան
Վիլլան գրեթե քառակուսու տեսք ունի։ Այն պարունակում է 21 սրահ, որոնք դասավորված են ներքին բակի շուրջը ։ Թանգարանը տեղակայված է ոչ մեծ այգում՝ լավ պահպանված հռոմեական փողոցով։ Թանգարանի շուրջը կան մի քանի հին պատեր։ Թանգարանը զբաղեցնում է վիլլայի արևմտյան մասը միայն ։ Վիլլայի պատերը զարդարված են ֆրեսկոներով, ստուկկոյով, իսկ նախասրահի և հինգ այլ սրահների հատակը պատված է եղել բարդ խճանկարով։ Բացի խճանկարից՝ թանգարանում ներկայացված են առարկաներ, որոնք պատկանել են վիլլայի բնակիչներին ։
Դեմանդոլ
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04069։
Խճանկարի թանգարան (Բուլղարիա)
Վիլլա և թանգարան
Թանգարանի շենքը կառուցվել է Ճարտարապետ Կամեն Գորանովի նախագծով։ Թանգարանի ղեկավար Անաստաս Անգելովը քննադատել է կառույցի նախագիծը՝ հավաստիացնելով, որ նրա ծանրության 90 %-ը գտնվում է հռոմեական ավերակների վրա։ 2008 թվականին թանգարանի պատերին ստորգետնյա ջրերից առաջացած ճեղքերը լրջորեն վնասում են այն։
2005 թվականին թանգարան է այցելել մոտ 10.000, 2006 թվականին՝ 8.000 մարդ ։ Խճանկարի թանգարանը Բուլղարիայի զբոսաշրջային 100 օբյեկտների ցանկում տասներորդն է ։
Դեմանդոլ
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 135 մարդ։
Խճանկարի թանգարան (Բուլղարիա)
Խճանկար
Թանգարանում միայն երեք խճանկար է ցուցադրվում հենց հայտնաբերման տեղում, մնացածը տեղափոխվել են, որպեսզի վերականգնվեն և պահպանվեն։ Խճանկարները հռոմեացիները հավաքել են՝ հավասարեցնելով հորիզոնական կամ ուղղահայաց գծերը։ Սալիկները մարմարից են, կավից, կրաքարից, տասնվեց երանգի գունավոր ապակուց ։
Դեմանդոլ
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 89 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 57-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 64,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 60,0 %)։ 57 աշխատունակ բնակիչներից 50-ը աշխատում էին (33 տղամարդ և 17 կին), անաշխատանք էին 7-ը (2 տղամարդ և 5 կին)։ 32 անգործ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 13-ը թոշակառու, 17-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Խճանկարի թանգարան (Բուլղարիա)
Խճանկար
Չնայած Կոստանդիանոս Ա-ի օրոք ընդունված է եղել քրիստոնեությունը, սակայն խճանկարները բացառապես վերաբերում են հեթանոսությանը։ Նրանք պատկերում են հունական և հռոմեական դիցաբանության հերոսներին։ Կան նաև ծաղկային և երկրաչափական մոտիվներ ։
Թանգարանի ամենահայտնի խճանկարը պատկերում է Մեդուսա Գորգոնային։ Այն ծածկել է վիլլայի տիրոջ սենյակի հատակը։ Մեդուսայի պատկերի շուրջը Աթենասի կլորավուն վահանն է։ Չնայած Մեդուսան սարսափազդու կերպարի համարում ուներ, նրա պատկերը վիլլայում վախ չի առաջացնում։ Այն կարծես տունը չար ուժերից պաշտպանելու թալիսմանի դեր ունի ։ Մեդուսան պատկերված է մի փոքր աջ թեքված դեմքով, չնայած աչքերը ձախ են նայում։ Որպեսզի պատկերին ծավալայնություն հաղորդվի, օգտագործվել են տարբեր երանգների սալիկներ ։ Զևսի պատկերով խճանկարը ծածկում է ննջասենյակի հատակը։ Զևսը պատկերված է երիտասարդ սատիրի կերպարանքով, որ առևանգում է Անտիոպին ։ Խճանկարն ունի հին հունարենով երկու գրություն, որոնք կերպարների անուններն են։
Դեմանդոլ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Խճանկարի թանգարան (Բուլղարիա)
Խճանկար
Կանանց հարկաբաժնի խճանկարը խիստ վնասված է, սակայն նկատելի են կենդանիների և երկրաչափական պատկերներ, տարվա չորս եղանակների կերպավորումը։ Ավելի լավ է պահպանվել աշնան կերպարավորված պատկերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Բուլղարիայի հնագիտական թանգարաններ
Սեջուիք շրջան (այլ կիրառումներ)
Սեջուիք շրջան, կարող է վերաբերել՝
Զանգվածային անկարգություններ Բաթումում (2017)
Զանգվածային անկարգություններ Բաթումում (არეულობები ბათუმში), բողոքի ակցիաներ և մասսայական անկարգություններ Վրաստանում՝ Աջարիա երկրամասի մայրաքաղաք Բաթումում։ Անկարգությունները տեղի են ունեցել 2017 թվականի մարտին ։
Իրադարձությունների կենտրոնը եղել է Բաթումի Ճավճավաձե փողոցը։ Իրավիճակը քաղաքում սրվել է այն ժամանակ, երբ շաբաթ օրը Վրաստանի ոստիկանական ուժերը տուգանք են նշանակել քաղաքի կենտրոնում ապօրինի կայանման համար։ Սրա հետ կապված վիճաբանություն է սկսվել ոստիկանական ծառայողների և վարորդի միջև, որի արդյունքում 6 մարդ ձերբակալվել են։
Դրան հաջորդած մեկ ժամում հարյուրավոր բաթումցիներ անկարգություններ են կազմակերպել, որոնց նպատակը Վրաստանի ոստիկանապետ Գիորգի Մղեբրիշվիլիի հրաժարականն է ։
Իրադարձությունների ընթացք
Փոքրիկ վեճերը վերաճել են խոշոր փողոցային անկարգությունների։ Բաթումի հարյուրավոր բնակիչերը վանկարկում էին՝ պահանջելով երկրի ոստիկանապետ Գիորգի Մղեբրիշվիլիի հրաժարականը պաշտոնից։ Վրացի ցուցարարները Բաթումի կենտրոնական Ճավճավաձեի փողոցում են այրել են մի շարք մեքենաները, հրանյութեր պայթեցրել, իսկ վերջում նաև նրանք շրջափակել են տեղական ոստիկանության շենքը։
Քաղաքում ստեղծված խառնակ իրադրությունը վերահսկելու նպատակով Վրաստանի կառավարությունն ու տեղական ինքնակառավարման մարմինները ստիպված են եղել ցուցարարներին ցրել հատուկ ջոկատայինների միջոցով։ Հաջորդ օրը փողոց են մտցվել Վրաստանի ոստիկանական ուժերը, որոնք ամբողջությամբ մաքրել են Ճավճավաձեի փողոցը ցուցարարներից ։ Այդ գործընթացն անցկացվել է առանց լուրջ բախումների։ Երիտասարդ ցուցարարները, որոնք մի ժամ ջարդարարությամբ էին զբաղված, հեռացել են ոստիկաններին տեսնելուն պես։
Ցուցարարների մյուս մասին փողոցից դուրս բերելու նպատակով ոստիկանները ստիպված են եղել կիրառել ռետինե գնդակներ։ Արդյունքում ձերբակալվել են շուրջ 40 Վրաստանի քաղաքացիներ։ Վրաստանի վարչապետ Գիորգի Կվիրիկաշվիլին հայտարարել է, որ «ապակառուցողական արմատական ուժերը» օգտագործել են կենցաղային միջադեպն իրավիճակի սրման համար։ Ըստ նախնական տվյալների այս դեպքերի արդյունքում վիրավորվել է 33 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բողոքի ակցիաներ Վրաստանում
Սեռա (այլ կիրառումներ)
Սեռա, կարող է վերաբերել՝
Լյոնեբերգացի Էմիլ
Լյոնեբերգացի Էմիլ (Emil i Lönneberga), գրական կերպար, շվեդ գրող Աստրիդ Լինդգրենի 1963-1986 թվականներին Շվեդիայում լույս տեսած 6 մասից բաղկացած շարքի գլխավոր հերոս։
Էմիլ և մյուս կերպարներ
Գրքի գործողությունները կատարվում են Շվեդիայում 19-20-րդ դարերում։
Սվենսոնների ընտանիքն ապրում էր Քաթհուլտ գյուղակում, որը մոտ էր Սմոլանդ շրջանի Լյոնեբերգա քաղաքին։
Էմիլ Սվենսոնը՝ «չարաճճի և համառ փոքրիկը», ուրախ, հետաքրքրասեր և հնարամիտ վեցամյա գյուղացի տղա է, որն անընդհատ ընկնում է տարբեր ծիծաղելի իրադրությունների մեջ։ Նա շատ խելամիտ է և գիտի, թե ինչպես ինքնուրույն փող աշխատի՝ չխնդրելով ծնողներից։ Նա ունի ժրաջան տիրոջ և լավ բիզնեսմենի տվյալներ, որի համալ էլ մասամբ հայրը նրան նախանձում է։
Էմիլն ունի փոքր քույր՝ Իդան, որը իր կամքին հակառակ նույնպես միջամտում է եղբոր արարքների մեջ։
Արդեն այդ տարիքում ունի իր սեփական անասունները՝ Լուկաս ձի, Սվինուշոկ խոզուկը և հավ, Լոտտան կաղ ձի։
Տղայի զբաղմունքներից մեկն է արհեստագործությունը։ Ամեն անգամ, երբ Էմիլին պատժում են, տանում արհեստանոցում փակում չարության համար, Էմիլը ամեն մի չարության համար պատարաստում է փայտե մարդուկ, և ժամանակի ընթացքում քանակը հասնում է 300-ի։
Էմիլի հայրը՝ Անտոնը, եկեղեցական խմբի ավագն է, աչքի է ընկնում փողերի հանդեպ խնայողական մոտեցումով։ Շատ է աշխատում դաշտում վարձով աշխատող Ալֆրեդի հետ հավասար։ Սիրում է իր որդուն, բայց ամենաշատը հենց հայրն է ակամա հայտնվում ժառանգի չարությունների մեջտեղում, որոնք կատարվում են Էմիլի հետ պատահականության պատճառով։ Երբ որդին լսում է հոր գոռոցը՝ «Էմի՜լ», նա վազում է ամբողջ ուժով դեպի արհեստանոց, ներսից դուռը փակելով, որտեղ էլ սպասում է ծնողական զայրույթը՝ ստեղծելով նոր փայտե մարդուն։
Էմիլի մայրը՝ Ալմանը, տնային տնտեսուհի է, որը գիտի շատ բաղադրատոմսեր։ Նա իր մոտ գրություններ է պահում, որտեղ գրում է տղայի չարությունների մասին, որոնց համար դարակում էլ տեղ չկա։ Գրում է շատ կետադրական սխալներով, բայց դա չի խանգարում նրան լինել շրջանի ամենալավ տանտիրուհին։ Հենց նրան ստացվում է պատրաստել Էմիլի ամենասիրած կերակուրը՝ արյունոտ երշիկը։
Էմիլի ամենամոտիկ ընկերը բանվոր Ալֆրեդն է։ Հենց նրա շնորհիվ փոքրիկ խենթը սովորեց հասկանալ ձիերին և լողալ։ Տղայի մոտ ընտանիք չկա, դրա համար էլ նա չարաճճիությամբ է խոսում, ինչպես սեփական որդու կամ փոքրիկ եղբոր հետ։
Այդպես էլ Քաթհուլտում կա սպասավորուհի Լինան, որը սիրահարված է Ալֆրեդին, որը Էմիլին բոլորովին չի սիրում և ասում է բոլորին, թե ինչ չարաճճի է նա։
Գրքեր
Վիպակներ.
Գրքույկ-նկարներ.
Հավաքածուներ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստրիդ Լինդգրենի գրքերի կերպարներ Կատեգորիա:Մանկական գրականության կերպարներ
Ես կվերադառնամ (կարճամետրաժ ֆիլմ)
Բովանդակություն
Ֆիլմը պատմական ակնարկ է նվիրված ՀՀ ազգային հերոս Մոնթե Մելքոնյանին։ Սցենարը ռեժիսորական է։ Պատմում է ամերիկյան դպրոցի մի աշակերտի մասին, ով բախտի բերմամբ հայտնվել էր Կալիֆորնիայում։ Հերթական դասը հիշեցրեց նրան իր նախնիների պատմությունը, որը սառեցրել էր նրա հայացքը։ Եվ երբ ուսուցիչը ավարտել էր դասը, տեսավ տղային և պարզ դարձավ, թե ով էր այդ տղան։ Նա 14-ամյա Մոնթե Մելքոնյանն էր։
Սցենարի վերնագիրը «Հերոս» էր, սակայն դա աշխատանքային էր և հետագայում այն վերափոխվել է «Ես կվերադառնամ»։ Սա Մոնթեի պատերազմի դաշտում ասված խոսքերից էր։ Այս տողերը խորհրդանշում են վերադարձը բոլոր պանդուխտ հայերի։
Գործող կերպարներ
Ֆիլմում որպես գլխավոր դերակատարներ հանդիսանում են 3 անձ։ Դասարանից երկու աշակերտ և ուսուցիչը։ Նույն հերոսները հանդես են գալիս նաև եկեղեցում՝ Մոնթեի պատկերացումներում։
Սցենար
1971 թվականին Կալիֆորնիայի դպրոցներից մեկում սկսվում է պատմության դասը։ Ուսուցիչը գրատախտակին գրում է "ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈւՆ, 1915": Աշակերտներից մեկը շատ հետաքրքրասերներն էր և սկսեց տարբեր հարցերով պարզել, թե ովքեր են հայերը։ Դասարանում կար նաև մի տղա, ով կախել էր գլուխը և նայում էր իր առջև դրված գրքին։
Դեպքերը տեղափոխվում են 1915 թվական՝ Արևմտյան Հայաստան։ Եկեղեցու բակում վարդապետն անցկացնում էր հերթական դասը։ Նրանց մեջ էլ կար մի հետաքրքրասեր, ով հարցերով անընդհատ փորձում էր իմանալ ամեն ինչ։ Վարդապետն էլ պատմում էր հայերի և թուրքերի հարաբերությունների և դեռ վաղուց սկսված ոճիրի մասին։ Նա խոսում էր օտարազգի մեծանուն դեմքերի արտահայտություններով։ Հայ ազգի մեծ ու անձնվեր լինելու մասին խոսելուց հետո դրա տրամաբանական շարունակությունը եղավ Այբուբենի արտասանությունը։ Եվ կատարվեց այն, ինչ կատարվեց 1915-ին միլինավոր հայերի հետ։ Այբուբենը նրանց շուրթերին կոտորվեցին։
Վերադառնում ենք նորից Կալիֆորնիա։ Դասարանում տղան գլուխը կախ շարունակում էր նստած մնալ։ Դասն ավարտվել էր և նա դասարանում միայնակ էր։ Դուռը բացվեց և ուսուցիչը մտավ ներս։ Մոտեցավ սեղանին և վերցրեց մատյանը, որը մոռացել էր վերցնել դասն ավարտելուց հետո։ Հանկարծ նա տեսավ տղային և հարցրեց, թե ինչու տուն չի գնացել։ Տղան շարունակում էր լուռ նայել մի կետի։ Մոտենալով ուսուցիչը նորից հարցրեց։ Տղան սթափվեց, նայեց ուսուցչին։
-Ինչու՞ դու դեռ տուն չես գնացել Մոնթե։
Տղան բարձրացավ տեղից խորիմաստ նայեց ուսուցչին և արդեն հայերենով ասաց.
-Հա տուն, հայրենի տուն։
Ուսուցչի վերջին հարցից պարզ է դառնում, որ սա այն տղան էր, ով հետագայում վերադառնալու էր հայրենիք և ազատագրելու էր պատմական հայրենիքի մի մասը՝ Լեռնային Ղարաբաղը։
Արտաքին հղումներ
Ֆիլմի Սաունդթրեքը - Արա Գևորգյան - Remember
Ֆիլմը Յութուբում
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սոցիալական ֆիլմեր
Վանինսկի շրջան
Վանինսկի շրջան (Ванинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Խաբարովսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1973 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վանինո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 25910 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40404 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաբարովսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Up Down (Do This All Day)
«Up Down (Do This All Day)», ամերիկացի ռեփեր Թի Փեյնի երգը, որում իր մասնակցությունն ունի նաև ամերիկացի ռեփեր B.o.B-ը։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2013 թվականի օգոստոսի 13-ին և ընդգրկվել է Թի Փեյնի «T-Pain Presents Happy Hour: The Greatest Hits» անվանումը կրող հավաքածու ալբոմում ։ Երգի պրոդյուսերն է DJ Mustard-ը ։
Շլոմո Զանդ
Շլոմ Զանդ (‏שלמה זנד‏‎, ), Թել Ավիվի համալսարանի ընդհանուր պատմության պրոֆեսոր, դասավանդում է նաև Փարիզի Սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում ։ Հայտնի է պոստսիոնիստական իր հայացքներով։
Up Down (Do This All Day)
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է G Visuals-ը, ներկայացվել է 2013 թվականի նոյեմբերի 13-ին Թի Փեյնի VEVO ալիքում ։
Շլոմո Զանդ
Կենսագրություն
Շլոմ Զանդը ծնվել է Ավստրիայի Լինց քաղաքում, Լեհաստանից գաղթած հրեա փախստականների ընտանիքում, ովքեր վերապրել էին Հոլոքոստը։ Իր կյանքի առաջին օրերը նա անցկացրել է Թրաունշթայնի համակենտրոնացման ճամբարում (Գերմանիա)։ 1948 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է Իսրայել։
Up Down (Do This All Day)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:B.o.B երգեր
Շլոմո Զանդ
Կենսագրություն
Նրա հայրը, ով կոմունիստական հայցքների տեր մարդ էր, մտադրված էր պայքարի մեջ մտնել «բրիտանացի իմպերիալիստների դեմ», սակայն անգլիացիներն արդեն լքել էին Պաղեստինը։ Ընտանիքը սկզբում ապրում էր Յաֆֆայի մի արաբական տանը, որի բնակիչները պատերազմի հետևանքով լքել էին այն։ Հայրը թղթատար էր և գիշերային պահակ, իսկ մայրը գումար էր վաստակում մաքրություն անելով։ Նրանք երկուսն էլ, սկզբունքային գաղափարներից ելնելով, հրաժարվել էին գերմանական ռազմատուգանքից։
16 տարեկանում Շլոմո Զանդը հեռացվել է դպրոցից և սկսել է աշխատել ռադիոընդունիչներ արտադրող գործարանում` երեկոները էլեկտրոնիկայի դասընթացի մասնակցելով։ Շուտով նա միանում է Իսրայելի կոմունիստական կուսակցության երիտասարդական թևին։
1965-1967 թվականներին Զանդը ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակում բանակում; 1967 թվականին` Վեցօրյա պատերազմի ժամանակ, լինելով Երուսաղեմյան բրիգադի զինվոր, մասնակցել է Երուսաղեմի համար մղվող կռիվներին։
1967 թվականին ուժերը դեմոբիլիզացնելուց հետո Հայֆայում հանդիպել է պաղեստինցի բանաստեղծ Մահմուդ Դարվիշի հետ և նրան պատմել իր տարակուսանքների մասին` մնալ Իսրայելում և պայքարել նրա վերածննդի համար կամ լքել երկիրը։ Այս հանդիպման տպավորությամբ Դարվիշը գրել է իր նշանավոր «Սպիտակ նարցիսների մասին երազող բանաստեղծը» բանաստեղծությունը ։
Բանակից հետո Զանդն աշխատել է տարբեր տեղերում, այդ թվում` տեղադրել է հեռախոսներ և թատերական դեկորացիաներ։
1968 թվականին, ազդվելով այն բանից, որ Վարշավայի պայմանագրի կազմակերպության երկրների զորքերը ներխուժել են Չեխոսլովակիա, Զանդը մերժել է կոմունիստական կուսակցության առաջարկը` կինոարվեստ ուսումնասիրելու համար մեկնել Լեհաստանի Լոձ քաղաքը։ Նա դուրս է գալիս կուսակցության շարքերից և ընդգրկվում ձախ ռադիկալ հակասիոնական և հակակապիտալիստական «Մացպեն» շարժման մեջ։ Զանդին մի քանի անգամ ձերբակալել են շարժման նյութերը տարածելիս. Занда несколько раз задерживали за распространение материалов движения. В 1970 году он покинул «Мацпен», разочаровавшись в этом движении :
Միայն 24 տարեկան հասակում է Զանդը ստացել հասունության վկայական։ Մեկ տարի անց նա սկսել է ուսանել Թել Ավիվի համալսարանում։ 1975 թվականին նա ստացել է իր առաջին աստիճանը (բակալավր) պատմությունից հատուկ գերազանցությամբ։ Ստանալով ֆրանսիական պետական կրթաթոշակ` նա մեկնել է Փարիզ և շարունակել ուսումը մագիստրոսի աստիճանով։ Աստիճան ստանալու համար նա գրել է «Քաղաքական պատրանք։ Ժորժ Սորելը և 1900-ական թվականների ինտելեկտուալ բանավեճերը» վերնագրով դիպլոմային աշխատանքը։ Այնուհետև Զանդը շարունակել է ուսումը գիտական երրորդ աստիճանի համար և Փարիզի Սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում գերազանցությամբ պաշտպանել իր դոկտորական ատենախոսությունը` «Ժորժ Սորելը և մարքսիզմը» վերնագրով ։ Այս ատենախոսությունը հետագայում լույս է տեսել առանձին գրքով և արժանացել է Բարոյական ու քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի մրցանակին։ Պատմաբան Ֆրանսուա Ֆյուրեն` Սոցիալական բարձրագույն դպրոցի նախագահը, Զանդին աշխատանք է առաջարկել, և նա դարձել է դպրոցի դասախոսներից մեկը։ 1985 թվականին նա սկսում է աշխատել Թել Ավիվի համալսարանում, իսկ 2003 թվականին դառնում է նույն համալսարանի պրոֆեսոր։
Զանդը հետագայում էլ շարունակել է դասավանդել Սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում։ Բացի դրանից` նա հետազոտություններ է անցկացրել Կալիֆորնիայի Բերկլիի համալսարանում և դասախոսություններ է կարդացել Էքս ան Պրովանսի համալսարանում (Ֆրանսիա)։ Նա դարձել է ֆրանսիական «1900` ինտելեկտուալ պատմություն» ամսագրի հրատարակչության հիմնադիրներից մեկը։
Զանդը պարբերաբար օրաթերթերում հրապարակում է հոդվածներ` Իսրայելի կառավարության քննադատությամբ։
Զանդն ամուսնացած է, ունի երկու դուստր` Էդիտ և Լիալ։
Գիտական հետաքրքրություններ և ձեռքբերումներ
Շլոմո Զանդն իր կարիերան սկսել է որպես «գաղափարների պատմության» հետազոտող, այնուհետև անցել է ինտելեկտուալ քաղաքական ու սոցիալական պատմության հետազոտմանը։ Հետագայում նրա հետաքրքրությունների շրջանակի մեջ է մտել կինոյի ու պատմության փոխհարաբերությունը։ Ներկայումս նա զբաղվում է խնդիրներով, որոնք կապված են նացիոնալիզմին և ազգային նույնականության պատմությանը։
«Քաղաքական պատրանք։ Ժորժ Սորելը և 1900-ական թվականների ինտելեկտուալ բանավեճերը»
Զանդի առաջին գիրքը` «Քաղաքական պատրանք։ Ժորժ Սորելը և 1900-ական թվականների ինտելեկտուալ բանավեճերը» (L’Illusion du politique: Georges Sorel et le débat intellectuel 1900, Paris, La Découverte, 1984), որը նվիրված է Ժորժ Սորելին, եղել է Զանդի դոկտորական ատենախոսության նյութը։
Երկար ժամանակ` հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, հեղափոխական սինդիկալիզմի ներկայացուցիչ Սորելին համարում էին ֆաշիզմի նախակարապետը, կոնսերվատիվ բռնության տեսաբանը։ Իր գրքում Զանդը նոր մոտեցում է առաջարկում Սորելի փիլիսոփայությանը։ Վերլուծելով նոր, դեռևս չուսումնասիրված նյութերը, մոռացված լրագրային հրապարակումները և ոչ վաղուց հայտնաբերված նամակները` Զանդն ապացուցել է, որ Սորելը (մահացել է 1922 թվականին) ֆաշիզմին նողկանքով է վերաբերվել և խիստ մտահոգ էր նրա պրակտիկայով։ Պայմանավորված այն հանգամանքով, որ ինտելեկտուալ ֆաշիստները երդվում էին Սորելի անունով, քիչ նշանակություն չունի սակայն և այն, որ այնպիսի հակաֆաշիստներ, ինչպիսիք են Անտոնիո Գրամշին կամ Պիերո Գոբետին, նույնպես կարծում էին, որ հեղափոխության մասին Սորելի ումունքն իրենց անկյունաքարն է։
Զանդը հանգում է հետևյալ տեսական եզրակացությանը. գաղափարների պատմությունը հարկավոր է դիտակել ոչ ավանդական հերթականությամբ` տեսությունից պրակտիկա, օրինակ` Ռուսո ապա Ռոբեսպիեր, Մարքս ապա Լենին, Սորել ապա Մուսոլինի, այլ ընդհակառակը` պրակտիկայից տեսություն։ Զանդի հետազոտությունների կենտրոնում Սորելի և մարքսիստական մեթոդաբանության բարդ հարաբերություններն են, Սորելի` մատերիալիստական մեթոդաբանության ընդունման առանձնահատկությունները, նրա քննադատությունը ուտոպիայի հանդեպ, որ պարունակում է սոցիալիստական աշխարհայացքը։ Զանդը դիտարկում է Սորելի դրույթները համընդհանուր գաղափարախոսական կոնտեքստում, բացահայտում է նրա կապերը Բենեդետտո Կրոչեի, Էդուարդ Բեռնշտայնի, Գյուստավ Լեբոնի և Անրի Բերգսոնի հետ‏‏ :
«Ինտելեկտուալ, ճշմարտություն ու իշխանություն - Դրեյֆուսի գործից մինչև Պարսից ծոցի պատերազմ»
Զանդի երկրորդ գիրքը` «Ինտելեկտուալ, ճշմարտություն ու իշխանություն - Դրեյֆուսի գործից մինչև Պարսից ծոցի պատերազմ» (Intellectuals, Truth and Power: From the Dreyfus Affair to the Gulf War, Tel Aviv, Am Oved, 2000, եբրայերեն) հրատարակել է Ամ Օվեդ հրատարակչությունը «Օֆակիմ» («Հորիզոններ») մատենաշարի շրջանակներում։ Նա քննում է ինտելեկտուալներին` որպես հատուկ սոցիալական շերտի մի կողմից և որպես «մշակույթի գործակալների», ովքեր հասարակական ասպարեզ են դուրս գալիս որպես արժեքավոր ու խորհրդանշական կապիտալի տիրապետողներ մյուս կողմից։ Պիեռ Բուրդյոյի ազդեցությամբ Զադը հետազոտում է ինտելեկտուալ հասկացության առաջացումը և նրա էվոլյուցիայի փուլերը։ Զանդն իր հետազոտությունը սկսում է Դրեյֆուսի դատի հետազոտությամբ` այն ավարտելով իսրայելական «մշակույթ ստեղծողներով»։ Նա քննարկում է իր մասին եղած պատկերացումները (նույնականություն), տարբեր ինտելեկտուալների էությունը, նրանց հավակնությունները, նրանց կողմից ընդունվող զգուշավորության աստիճանը և երբեմն նրանց բնորոշ խիզախությունը։ Գրքի խնդիրն է վերջ տալ տարբեր հասարակություններում ինտելեկտուալների իդեալականացման ընդունված կարծիքը` միևնույն ժամանակ ցույց տալով նրանց կարևոր դերը հասարակության մեջ։
Արդյունքում Զանդն ընդարձակել և վերամշակել է գրքի երկրորդ մասը, որը նվիրված է իսրայելյան մշակույթին և հրապարակել է այն ֆրանսերենով «Բառեր և հող. Իսրայելի ինտելեկտուալները» ((Les Mots et la terre — Les intellectuels en Israël).) վերնագրով։
«Կինոարվեստը` որպես պատմություն. 20-րդ դարի երևակայումն ու էկրանավորումը»
Այս մասշտաբային ստեղծագործությունը լույս է տեսել 2002 թվականին եբրայերենով։ Այն գիրքը նվիրված է կինոարվեստի և 20-րդ դարի քաղաքական պատմության փոխհարաբերությանը։ Զանդն այս աշխատանքի համար ստացել է ֆրանսիական կինոքննադատության հեղինակավոր մրցանակը։ Գրքում վերլուծված է տարբեր ժանրերի մոտ 600 ֆիլմ։ Զանդը դիտարկում է այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսիք են «ժողովրդավարությունը կինոյում», «Առաջին համաշխարհային պատերազմը կինոյում», «կինոն և Հոլոքոստը», «կինոն և սառը պատերազմը» և այլն։ Գիրքը ֆրանսերենով լույս է տեսել «20-րդ դարը էկրանին» (Le XXe siècle à l'écran, Paris, Seuil, 2004) վերնագրով և իսպաներեն (El siglo xx en pantalla, Cien años a través del cine, Barcelona, Crítica, 2005): Այն ուսումնական ձեռնարկ է դարձել Իսրայելի բաց համալսարանում։
Այս գրքում Զանդը պնդում է, որ չի կարելի հասկանալ 20-րդ դարի հիմնական գաղափարախոսությունը և քաղաքական մշակույթը` հեգնելով կինոարվեստն ու հեռուստատեսությունը։ Նա ենթադրում է, որ նորագույն շրջանի պատմաբանը, ով ձգտում է բացահայտել 20-րդ դարը, պարտավոր է կինոն ավելի խոր վերլուծությունների ենթարկել, քանի որ այն հիշողության կենտրոնական գործակալն է և անցյալը բնութագրելու նրա դերը չի զիջում դասագրքերին ։
Գրքի կենտրոնական գլուխներից մեկը նվիրված է արևմտյան կինոյի հարաբերությանը Արհավիրքին։ Զանդը բարձր է գնահատել Ալեն Ռենեի, Ջիլո Պոնտեկորվոյի նորարարական ստեղծագործությունները, ովքեր խիզախել էին դեռևս 1950-ական թվականներին քննարկել ոչ հեռավոր սարսափելի անցյալը։ Միևնույն ժամանակ նա խիստ քննադատում է Կլոդ Լանցմանի «Հոա» («Արհավիրք») և Սթիվեն Սփիլբերգի «Շինդլերի ցուցակը» ֆիլմերը։
Գիրքը Ֆրանսիայում իսկական փոթորիկ է առաջացնում` արժանանալով լրագրերի կողմից սիրված այնպիսի ինտելեկտուալների խոր քննադատությանը, ինչպիսիք են Բեռնար-Անրի Լևին, Ալեքսանդր Ադլերը և այլք։ Զանդը պնդում էր, որ մասնավորապես Արհավիրքի մասին ֆրանսիական ֆիլմը պետք է սկսվի կադրերով, որոնք կպատկերեին Փարիզի մերձակայքում գտնվող Դրանսի համակենտրոնացման ճամբարից Օսվենցիմ ուղևորվող գնացքով, սակայն «Շոա» ֆիլմը լռության է մատնել Արհավիրքի այդ դրվագը։ Զանդը Լանցմանի մոտեցումն ի սկզբանե սխալ է համարում, քանի որ նա ներկայացնում է Արհավիրքի այն իրադարձությունները, որոնք կատարվել են Արևելյան Եվրոպայի հեռավոր անկյուններում` հեգնելով արևմտաեվրոպական բարձր մշակույթ ունեցող կենտրոնների «ներդրումը» աղետի գործում։ Բացի այդ, եթե Ալեն Ռենեի «Գիշեր և մառախուղ» ֆիլմի թույլ կողմն այն էր, որ այնտեղ չի հիշատակվել Հոլոքոստի զոհերի թիվը` 6 միլիոն, ապա Լանցմանի թուլությունն այն է, որ նա ընդհանրապես չի հիշատակել նացիզմի ոչ հրեա զոհերին։ Զանդը բացասական է վերաբերվում այն հանգամանքին, որ փողերի մեծ մասը, որ թույլ է տվել Լանցմանին սկսել ֆիլմի նկարահանումները, նա ստացել է իսրայելյան կառավարությունից, ընդ որում, այդ հանգամանքը չի նշվել տիտրերում, այսինքն` ըստ էության թաքցվել է հանդիսատեսից ։
«Պատմաբանը, ժամանակը, երևակայությունը. Անալների դպրոցից մինչև պոստսիոնիստ-մարդասպաններ»
Հասարակական լայն շերտերի համար Զանդի «Պատմաբանը, ժամանակը, երևակայությունը. Անալների դպրոցից մինչև պոստսիոնիստ-մարդասպաններ» (Historians, Time and Imagination, From the «Annales» School to the Postzionist Assassin, Tel Aviv, Am Oved, 2004, եբրայերեն) գիրքը, որը լույս է տեսել 2004 թվականին Իսրայելում, նվիրված է ժամանակակից պատմագրության բազմաբնույթ շերտերին։ Այն քննարկում է պատմության ուսումնասիրման տարբեր տեսակետներ` տեսական քննարկումները զուգակցելով ինքնակենսագրական պատմություններով` սկսած «Անալների» պատմական դպրոցից մինչև, որին առնչվել էր երիտասարդ Զանդը դեռևս Փարիզում, մինչև պոստսիոնիզմի մասին պատմական բանավեճով։ Գիրքը բանավեճ է պատմական տարբեր պատմությունների հեղինակների հետ, որոնք երբեմն արժանանում են խիստ քննադատության։ Զուգահեռաբար Զոնդը վերլուծում է արևմտյան ու իսրայելյան հեղինակների գրական կերպարները։ Գիրքն ավարտվում է գերմանացի փիլիսոփա, մշակույթի տեսաբան Վալտեր Բենիամինի պատմական աշխարհայացքի վերլուծությամբ։
«Ո՞վ և ինչպե՞ս է ստեղծել հրեա ժողովրդին»
«Ո՞վ և ինչպե՞ս է ստեղծել հրեա ժողովրդին» (‏מתי ואיך הומצא העם היהודי‎) գիրքը լույս է տեսել 2008 թվականի մարտին Իսրայելի Ռեսլինգ հրատարակչությունում եբրայերենով։
2008 թվականի ամռանը լույս է տեսել գրքի թարգմանությունը ֆրանսերենով (Comment le peuple juif fut inventé): Գրքի անգլերեն հրատարակումը Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում գրեթե միաժամանակ կայացել է The Invention of the Jewish People վերնագրով։ Գիրքը ռուսերեն է թարգմանել իսրայելցի սոցիոլոգ Միխայիլ Ուրիցկին Кто и как изобрел еврейский народ վերնագրով։ Գրքի ճապոներեն թարգմանությունը լույս է տեսել 2010 թվականի ապրիլին։
2010 թվականի ապրիլին Բեռլինում (Propyläen Verlag հրատարակչություն) լույս է տեսել գրքի գերմաներեն թարգմանությունը։ 2010 թվականի մայիսին պատրաստվում էր նրա իտալերեն հրատարակությունը։ Այդ հոդվածը գրելու պահին (2010 թվականի ապրիլի վերջ), հրատարակչությունների հետ ունեցած պայմանավորվածությունների համաձայն, ավարտվում են գրքի թարգմանությունը իսպաներեն, սլովեներեն, խորվաթերեն, արաբերեն, թուրքերեն, պորտուգալերեն, ինդոնեզերեն և հունգարերեն։
2010 թվականի մարտին Ֆրանսիայում լույս է տեսնում գրքի նոր հրատարակությունը (այս անգամ գրպանի ֆորմատով)։ 2010 թվականի հունիսիսն անգլերենով լույս է տեսնում համանման հրատարակությունը։ Ենթադրվում է, որ այն ներառում է հեղինակի նոր նախաբանը, որը գրքի քննադատությանն ուղղված համառոտ պատասխան է։
2009 թվականին Շլոմո Զանդն այս գրքի համար արժանացել է ֆրանսիական լրագրողական հեղինակավոր «Aujourd’hui» մրցանակին քաղաքական կամ պատմական լավագույն ստեղծագործություն անվանակարգում։ Դրանից առաջ այս մրցանակը ստացել էին փիլիսոփա Ռայմոն Արոնը, գրաքննադատ Ջորջ Սթայները, գրող Միլան Կունդերան և պատմաբան Ֆրանսուա Ֆյուրեն։
2010 թվականի ապրիլին գիրքը առաջ է քաշվել բրիտանական հրեական «Վինգեյթ» (JQ-Wingate Literary Prize Shortlist) մրցանակին ։
Գիրքն արժանացել է խիստ քննադատության մի շարք գիտնականների կողմից, ովքեր ընդունում են պատմական ավանդական տարբերակը  ։ Մասնավորապես, Երուսաղեմի համալսարանի պրոֆեսոր Բարտալը Զանդի թեզերի շարքը գնահատել է որպես տիպիկ դավադրության տեսություն` նշելով նաև պատմաբանին անհարիր սխալները, օրինակ` սատիրական պամֆլետի կիրառումը որպես աուտենտիկ պատմական փաստաթուղթ։
«Ո՞վ և ինչպե՞ս է ստեղծել Իսրայել երկիրը»
Գիրքը եբրաերենով լույս է տեսել 2012 թվականին։
Շլոմո Զանդի այս գիրքը նախորդ` «Ո՞վ և ինչպե՞ս է ստեղծել հրեա ժողովրդին» գրքի շարունակությունն ու զարգացումն է, որում նա առասպելի է հավասարեցնում հրեա ժողովրդի գոյության փաստն ընդհանրապես։ Իր նոր գրքում Զանդն ուշադրություն է հրավիրում Իսրայել երկրի մասին մեկ այլ առասպելի վրա` միաժամանակ ներկայացնելով արաբա-իսրայելյան հակամարտության սեփական նկատառումները։ Հեղինակը կարծում է, որ Սուրբ հողը վերածվել է հրեական գաղութատիրական մետրոպոլի, որից առաջին իսկ հնարավորության դեպքում վտարվել է տեղի բնակչությունը։ Տալով սիոնիզմի իր բնութագրումը` Զանդը առարկում է Պաղեստինի տարածքի նկատմամբ հրեաների միանշանակ պատմական իրավունք ունենալու հարցին։
Հրապարակումներ
• L'Illusion du politique, Paris, La Découverte, 1984
• האינטלקטואל, האמת והכוח, תל אביב, עם עובד, 2000
• הקולנוע כהיסטוריה, תל אביב, עם עובד, 2002
• Le XXe siècle à l'écran, Paris, Seuil, 2004
• El siglo XX en pantalla, Barcelona, Crítica, 2005
• ההיסטוריון, הזמן והדמיון, תל אביב, עם עובד, 2004
• Les Mots et la terre, Paris, Fayard, 2006
• מתי ואיך הומצא העם היהודי?, תל אביב, רסלינג, 2008
• Comment le peuple juif fut inventé, Paris, Fayard, 2008
• The Invention of the Jewish People, London, Verso, 2009
• Die Erfindung des jüdischen Volkes, Berlin, Propyläen, 2010
• L'Invenzione del popolo ebraico, Milano, Rizzoli, 2010
•  Hogyan alkották meg a zsidó népet, Budapest, kairosz, 2010
• Skapandet av det judiska folket, Stockholm, Voltaire, 2010
• Kako so izumili judovsko ljudstvo, Ljubljana, Založba /*cf., 2010
• La Invención del pueblo judío, Madrid, Akal, 2011
• A Invenção do Povo Judeu, São Paulo, Benvirá, 2011
• Kiedy i jak wynaleziono naród żydowski, Warszawa, Dialog, 2011
• Yahudi Halkı Nasıl İcat Edildi?, İstanbul, Doğan Kitap, 2011
• Изобретяването на еврейския народ, София, Bgkniga, 2011
• 虚构的犹太民族,出版社: 上海三联书店; 第1版 2012年8月1日
• Kada i kako je izmišljen židovski narod?, Zagreb, Misl, 2012
• Como o Povo Judeu Foi Inventado, Porto, Figueirinhas, 2012
• Πώς επινοήθηκαν οι Εβραίοι, Αθήνα, Pandora Books, 2012
• Jak byl vynalezen židovský národ, Praha, Rybka, 2015
• מתי ואיך הומצאה ארץ ישראל?, אור יהודה, זמורה-ביתן, 2012
• Comment la terre d'Israël fut inventée, Paris, Flammarion, 2012
• The Invention of the Land of Israel, London, Verso, 2012
• Die Erfindung des Landes Israel, Berlin, Propyläen, 2012
• Invenção da terra de israel, São Paulo, Benvirá, 2012
• Кто и как изобрел страну Израиля, Москва, Эксмо, 2012
• إختراع أرض إسرائيل، رام الله، المركز الفلسطيني للدراسات الإسرائيلية "مدار"، 2013
• La Invención de la tierra de Israel, Madrid, Akal, 2013
• چگونه سرزمين اسرائيل اختراع شد، كلن، چاپخانۀ مرتضوی، 2013
• Kiedy i jak wynaleziono Ziemię Izraela, Warszawa, Dialog, 2015
• מתי ואיך חדלתי להיות יהודי? מבט ישראלי, אור יהודה, זמורה-ביתן, 2013
• Comment j'ai cessé d'être juif, Paris, Flammarion, 2013
• Warum ich aufhöre, Jude zu sein, Berlin, Propyläen, 2013
• Come ho smesso di essere ebreo, Rizzoli, 2013
• Как и почему я перестал быть евреем, Москва, Эксмо, 2013
• How I Stopped Being a Jew, London, Verso, 2014
• كيف لم أعد يهوديا، رام الله، المركز الفلسطيني للدراسات الإسرائيلية "مدار"، 2014
• Dlaczego przestałem być Żydem, Warszawa, Dialog, 2014
• Como Deixei de Ser Judeu, São Paulo, Benvirá, 2015
• Ser (O No Ser) Judío Hoy, Barcelona, bellaterra, 2015
• היסטוריה בדמדומים, תל אביב, רסלינג, 20015
• Crépuscule de l'Histoire, Paris, Flammarion, 2015
• La Fin de l'intellectuel français ?, Paris, La Découverte, 2016
• J. Julliard & S. Sand (eds.), Georges Sorel en son temps, Paris, Seuil, 1985
• S. Sand (ed.), De la nation et du “people juif”, Paris, LLL, 2009
• S. Sand, (ed.), On The Nation and the “Jewish People”, London, Verso, 2010
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թել Ավիվի համալսարանի շրջանավարտներ
Դոֆեն
Դոֆեն (Dauphin), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Ֆորկալկե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04068։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 787 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 513 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 349-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 164-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 68,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,6 %)։ 349 աշխատունակ բնակիչներից 308-ը աշխատում էին (174 տղամարդ և 134 կին), անաշխատանք էին 41-ը (15 տղամարդ և 26 կին)։ 164 անգործ մարդկանցից 55-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 49-ը թոշակառու, 60-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դրե (Վերին Պրովանսի Ալպեր)
Դրե (Draix), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Լա Ժավի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 76 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 55 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 41-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 14-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 74,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,8 %)։ 41 աշխատունակ բնակիչներից 36-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 14 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 14 անգործ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 2-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արարման ութերորդ օրը
Սյուժե
Ընտանիքի բոլոր անդամներին կորցրած հերոսը փորձում է նրանց փոխարինել բիոռոբոտներով։ Սակայն միևնույն է, հոգին տեղ չունի այդ մարմիններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Սուրեն Բաբայանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Ֆիլիպ Բրադարիչ
Ֆիլիպ Բրադարիչ (Filip Bradarić, ), խորվաթ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ռիեկայի և Խորվաթիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում ։
Հայդուկ Սպլիտ
Բրադարիչը Հայդուկ Սպլիտի ակադեմիայի սան է։ 2011 թվականի ամռանը նա 2 տարվա վարձավճարով միացավ Խորվաթիայի երրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող Պրիմորացին, որի կազմում նա տեղափոխվեց Խորվաթիայի երկրորդ դիվիզիոն։ Պրիմորացի կազմում նա անցկացրեց 55 հանդիպում՝ դառնալով 8 գոլի հեղինակ։
2013 թվականի ամռանը Բրադարիչը վերադարձավ Հայդուկ Սպլիտ։ Իր դեբյուտը Հայդուկի առաջին թիմի կազմում նշեց 2013 թվականի հուլիսի 13-ին՝ Զադարի դեմ խաղում ։ Եվրոպական առաջնություններում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց օգոստոսի 8-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման 3-րդ փուլի Դիլա Գորիի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը ակումբի կազմում խփեց դեկտեմբերի 15-ին՝ Ռիեկայի դեմ խաղում ։ 2014 թվականի փետրվարի 22-ին նա դարձավ 2 գոլային փոխանցման հեղինակ Լոկոմոտիվայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով ։ Հայդուկի առաջին թիմի կազմում Բրադարիչը անցկացրեց 48 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 5 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Ռիեկա
2015 թվականի փետրվարի 3-ին Բրադարիչը 3․5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ռիեկայի հետ ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց փետրվարի 11-ին՝ Խորվաթիայի գավաթի Լոկոմոտիվայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց մայիսի 10-ին՝ նորից Լոկոմոտիվայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Ռիեկայի ավագի թևկապով անցկացրեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 21-ին՝ Խորվաթիայի գավաթի Ջյակովոյի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում Բրադարիչը Ռիեկայի հետ նվաճեց խորվաթական դուբլ ՝ հաղթելով Խորվաթիայի առաջնությունը ու Խորվաթիայի գավաթը ։ 2017 թվականի մայիսի 5-ին խորվաթը երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2020 թվականը և 2017-18 մրցաշրջանում դարձավ թիմի հիմնական ավագը ։
Միջազգային կարիերա
Բրադարիչը հանդես է եկել Խորվաթիայի մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։ Առաջին անգամ Խորվաթիայի ազգային հավաքական հրավիրվեց 2016 թվականի նոյեմբերին՝ Իսլանդիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի դեմ խաղերի համար ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց նոյեմբերի 15-ին՝ Հյուսիսային Իռլանդիայի դեմ ընկերական խաղում ։
2018 թվականի մայիսին Պիվարիչը ընդգրկվեց Խորվաթիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Իր դեբյուտը առաջնությունում նշեց հունիսի 26-ին՝ Իսլանդիայի դեմ հանդիպման 65-րդ րոպեին փոխարինելով Լուկա Մոդրիչին  և դառնալով Ռիեկայի պատմության 3-րդ ֆուտբոլիստը, ով հանդես է եկել աշխարհի առաջնություններում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի հունիսի 28-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի հունիսի 28-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Խորվաթ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայդուկ Սպլիտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրիմորացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռիեկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Նոր Ջուղա
Նոր Ջուղա, նախկին քաղաք, այժմ՝ թաղամաս Իրանի Սպահան քաղաքի կազմում։ Կարևոր կենտրոն է եղել իրանահայության համար։ Հիմնադրվել է 1606 թվին, երբ շահ Աբասը Արևելյան Հայաստանից ու հարակից տարածքներից մոտ 300.000 հայ տեղահանեց ու գաղթեցրեց Իրան։