cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սթենլի Մեթյուզ
Կենսագրություն
Ծնվել է անգլիացի բռնցքամարտիկ Ջեք Մեթյուզի ընտանիքում և եղել է չորս եղբայրներից երրորդը։ Նրա հայրը մրցել է թեթև քաշային կարգում։ Մանուկ հասակից սպորտային խաղերում ցուցադրել է իր լավ ֆիզիկական կարողությունները ։ 13 տարեկան հասակում դպրոցական ակումբների մակարդակով խաղացել է իր առաջին միջազգային խաղը, ինչից հետո հետաքրքրություն է առաջացրել «Սթոք Սիթի» ֆուտբոլային ակումբի մոտ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո, «Սթոք Սիթի»-ում ծառայել է որպես գրասենյակային աշխատող ։
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ (Sophia Elisabet Brenner, ), 17-18-րդ դարերի շվեդ բանաստեղծուհի և արձակագիր, ում շնորհվել է «Շվեդական Սաֆո» պատվանունը ։ Եղել է գրական-գեղարվեստական երկեր ստեղծած առաջին շվեդուհին, կանանց մտավոր ազատագրման համար մղվող պայքարի առաջնամարտիկներից մեկը ։
Սանտ Ագատա սուլ Սանտերնո
Սանտ Ագատա սուլ Սանտերնո (Sant'Agata sul Santerno), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզում, Ռավեննա գավառում։
Սթենլի Մեթյուզ
Կենսագրություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը խանգարեց ֆուտբոլիստի կարիերային շուրջ 6 տարի։ Նա ծառայում էր Արքայական ՌՕՈՒ-ում։ Սակայն դա չէր խանգարում նրան, որպեսզի հավաքականի կազմում խաղա 29 ոչ պաշտոնական խաղ, խփի երկու գոլ և մասնակցի 1943 թվականին կայացած շոտլանդացիների ֆուտբոլային ջախջախմանը (8:1) Մանչեսթերում ։ Ինչպես նաև նա մասնակցել է տեղական առաջնության խաղերին ստանալով այնպիսի ակումբներից հրավեր, ինչպիսիք են «Արսենալ»-ը, «Քրու Ալեքսանդրա»-ն , «Մանչեսթեր Յունայթեդ»-ը , «Ռեյնջերս»-ը , «Ռեքսեմ»-ը , «Գրինոկ Մորտոն»-ը , «Ստենհաուսմուիր»-ը և «Բլեքփուլ»-ը ։
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1659 թվականի ապրիլի 29-ին, Ստոկհոլմում, Նիկլաս Վեբերի (Niklas Weber) ու նրա կնոջ՝ Քրիստինա Սփուրի (Kristina Spoor) ընտանիքում, որոնք Շվեդիա էին տեղափոխվել Գերմանիայից ։
Սանտ Ագատա սուլ Սանտերնո
Բնակչությունը կազմում է 2515 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 279 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48020, հեռախոսային կոդ՝ 0545։
Սթենլի Մեթյուզ
Կենսագրություն
1947 թվականին նա վարձում է Բլեքփուլում գտնվող մի մասնավոր հյուրանոց և տեղափոխվում է տեղական նույնանուն ֆուտբոլային ակումբը, որը նրան գնել է մայիսի 10-ին 11 500£-ի դիմաց ։ Ակումբի մարզադաշտը՝ «Բլումֆիլդ Ռոդ»-ը գտնվում էր իր վարձաց հյուրանոցին շատ մոտ ։ 1948 թվականին նա ճանչվում է Անգլիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ (այս կոչումը պատմության մեջ տրվում էր առաջին անգամ)։ Թիմի կազմում նա հարձակման գծում կենտրոնական հարձակվող Սթեն Մորտենսենի հետ կազմել էր հզոր տանդեմ։ Սթենլի Մեթյուզը Սթեն Մորտենսենի համար ստեղծում էր բազմաթիվ գոլային պահեր։ 1953 թվականի Անգլիայի գավաթի եզրափակիչի խաղը, որում մրցում էին «Բլեքփուլ»-ը և «Բոլթոն»-ը (4:3) անվանվել է Մեթյուզի անվամբ, չնայած նրան որ հեթ-տրիկով աչքի էր ընկել Մորտենսենը։ 1956 թվականին Սթենլի Մեթյուզը դառնում է առաջին «Ոսկե Գնդակի» դափնեկիրը  ։
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ
Կենսագրություն
Սոֆյան շատ լավ կրթություն է ստացել, որ այն ժամանակներում ոչ բոլոր աղջիկներին էր հասանելի ։ Սովորել է Ստոկհոլմի գերմանական արական դպրոցում, գրեթե ազատորեն տիրապետել վեց լեզվի, դեռ պարմանուհի՝ սկսել է բանաստեղծություններ գրել շվեդերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, հոլանդերեն, իտալերեն, լատիներեն։ Որոշ չափով տիրապետում էր նաև անգլերենին։ Շվեդիայի առաջին աշակերտուհիներից էր, որ գնում էր Ուրսուլա Ագրիկոլայի ու Մարիա Պալմգրենի ոտնահետքերով։ 1680 թվականին Սոֆյան ամուսնացել է անվանի նկարիչ Էլիաս Բրենների հետ, ում համարում են նաև շվեդական դրամագիտության (նումիզմատիկայի) հայր։ Ամուսնական այս զույգն ունեցել է 15 երեխա։
Սանտ Ագատա սուլ Սանտերնո
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ագաթան։ Տոնը նշվում է փետրվարի 5-ին։
Սթենլի Մեթյուզ
Կենսագրություն
1961 թվականին Սթենլի Մեթյուզը վերադառնում է իր հարազատ ակումբը, որի կազմում խաղում է ևս 4 մրցաշրջան ։ Այդ տարիներին նրա խաղի բարձր մակարդակի մասին էր վկայում այն փաստը, որ նա ևս մեկ անգամ՝ 1963 թվականին դառնում է Անգլիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ և այս ամենը այն դեպքում, երբ ակումբը հանդես էր գալիս երկրորդ դիվիզիոնում (այդ տարի «Սթոք Սիթի»-ն դառնում է դիվիզիոնի չեմպիոն) ։ 1965 թվականի փետրվարի 6-ին Սթենլին, ում մոտ 5 օր առաջ լրացել էր ծննդյան 50 ամյակը ծնկի վնասվածքի հետ կապված մեկ տարվա դադարից հետո նորից դուրս է գալիս խաղադաշտ ։ Այդ խաղը, որում «Սթոք Սիթի»-ն հաղթեց «Ֆուլհեմ»-ին (3:1) դարձավ Սթենլիի ֆուտբոլային կարիերայի վերջին պաշտոնական խաղը, ընդ որում նա այդ խաղում դարձել էր գոլի հեղինակ ։ Այդ նույն տարում նա հրաժեշտ տվեց ֆուտբոլին «Սթոք Սիթի»-ի տնային մարզադաշտ «Վիկտորիա Գրունդ»-ում և ավարտեց իր կարիերան ։ Նրա հրաժեշտի խաղին մասնակցեցին նաև ֆուտբոլային այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են դի Ստեֆանոն, Մասոպուստը , Պուշկաշը և Յաշինը ։ Եղիսաբեթ II թագուհին շնորհեց նրան ասպետական տիտղոս, որը մինչև այդ ոչ մի անգամ չէր շնորհվել ֆուտբոլիստի ։
Ֆուտբոլիստի բնութագիր
Ֆրանց Բեկենբաուերը ասել է, որ Մեթյուզի նման արագություն և գնդակը վարելու կարողություններ ունեցող ֆուտբոլիստին «համարյա ոչ ոք չէր կարող կանգնեցնել», իսկ Ջոն Չարլզը նշել է, որ Մեթյուզից ավելի լավ ոչ ոք չէր կարող կատարել երկար փոխանցումներ և այդ ամենը նաև այն ժամանակ, երբ գնդակը գտնվում էր դեռևս անհարմար դիրքերում։
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ
Կենսագրություն
Բրեններ ամուսինների մտերիմների շրջանում տեղ էին գրավել պոեզիայով տարված այնպիսի անհատներ, ինչպես՝ Ավրորա ֆոն Քյոնիգսմարկը, Աննա Մարիա Էրենստրալը, Յոհան Ռունիուսը, Ուրբան Երնեն, Պետրուս Տիլեուսը... 1713 թվականին Սոֆյան լույս է ընծայել իր բանաստեղծական առաջին ժողովածուն՝ «Poetiske dikter»-ը՝ դառնալով շվեդերեն բանաստեղծություններ գրած ու հրատարակած առաջին կինը։ Որպես «Det Qwinliga Könetz rätmätige Förswar» պոեմի (1693 թ.) հեղինակ՝ նա համարվում է նաև շվեդ առաջին ֆեմինիստուհին։ Բացի այդ, նա առաջին կինն է, ում շնորհվել է գրողների համար սահմանված պետական թոշակ (1723 թվականից) ։
Սանտ Ագատա սուլ Սանտերնո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Սթենլի Մեթյուզ
Ֆուտբոլիստի բնութագիր
Ի տարբերություն այն ժամանակի շատ ֆուտբոլիստների՝ Մեթյուզը շատ մեծ ուշադրություն էր դարձնում իր ֆիզիկական կառուցվածքին։ Նա կանոնավոր կերպով վազում էր, պահում էր անհրաժեշտ մարմնական զանգվածը, չէր խմում և չէր ծխում։ Նա նաև շատ լուրջ էր վերաբերում ֆուտբոլային հանդերձանքի ընտրմանը։
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ
Կենսագրություն
Սոֆյա Բրենները հեղինակել է նաև արձակ ստեղծագործություններ։
Սանտ Ագատա սուլ Սանտերնո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Սթենլի Մեթյուզ
Ֆուտբոլիստի բնութագիր
Մեթյուզը իր կարիերայում նույնիսկ մեկ անգամ չի ստացել որևէ զգուշացում՝ չնայած նրան, որ իր հանդեպ կանոնավոր կերպով խաղում էին շատ կոպիտ։
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ
Կենսագրություն
Վախճանվել է 1730 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, Ստոկհոլմում։
Սթենլի Մեթյուզ
Անձնական կյանք
1934 թվականին Մեթյուզը ամուսնանում է «Սթոք Սիթի»-ի գլխավոր մարզիչ Ջիմի Վելանսի աղջկա՝ Բեթի Վելանսի հետ ։ Զույգն ունենում է երկու երեխա՝ Ժանը և Սթենլի կրտսերը ։ 1967 թվականին «Պորտ Վեյլ»-ի հետ շրջագայության ժամանակ Մեթյուզը Չեխոսլավակիայում ծանոթանում է Միլայի հետ, ով ակումբի համար աշխատում էր որպես թարգմանիչ։ Դեռևս ամուսնացած Մեթյուզը համոզված էր, որ գտել է իր ամբողջ կյանքի իսկական սերը և որոշեց բաժանվել Բեթիից։ Մեթյուզը ապրեց Միլայի հետ մինչև նրա մահը՝ մինչև 1999 թվականը։ Ըստ Լես Սկոթի՝ (նա օգնում էր Մեթյուզին ինքնակենսագրական գիրքը գրելու հարցում) կնոջ մահից հետո «Մեթյուզը այլևս այնպիսին չէր ինչպիսին, որ առաջ էր»։
Մեթյուզը մահանում է 2000 թվականին՝ Տեներիֆեում հանգստանալու ժամանակ ։ Ֆուտբոլիստին պատվելու համար Սթոք-օն-Թրենտի փողոց ելան շուրջ 100 հազար մարդ  ։
Սոֆյա Էլիզաբեթ Բրեններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:17-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Շվեդ արձակագիրներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սթենլի Մեթյուզ
Ձեռքբերումներ
Ակումբային «Բլեքփուլ»
Անգլիայի հավաքական
Անձնական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Պեսցենիոս Նիգեր
Պեսցենիոս Նիգեր, Հռոմեական կայսրության ինքնակոչ կայսր 193-194 թվականների՝ Հինգ կայսրերի տարվա ընթացքում։ Նա կայսերական իշխանություն է հռչակել Պերտինաքսի սպանությունից և Դիդիոս Հուլիանոսի գահ բարձրանալուց հետո, սակայն շուտով հաղթվել և սպանվել է իր քաղաքական հակառակորդի՝ Սեպտիմիոս Սևերոսի կողմից, երբ փորձում էր փախուստի դիմել Անտիոքից։
Վաղ գործունեություն
Չնայած Նիգերը ծնվել է ձիավորի հին իտալական ընտանիքում մոտ 135 թվականին ՝ նա իր ընտանիքի առաջին անդամն էր, որը հասել է հռոմեական սենատորի պաշտոնին ։ Իր վաղ տարիների գործունեության վերաբերյալ քիչ բան է հայտնի․ հնարավոր է, որ նա Եգիպտոսում զբաղեցրել է ղեկավար պաշտոն և Կոմմոդոսի կառավարման սկզբնական շրջանում մասնակցել է Դակիայի դեմ արշավանքին ։ 180-ական թվականների վերջին Նիգերը ընտրվել է կոնսուլ, ինչից հետո՝ 191 թվականին, Կոմմոդոսը նրան նշանակել է Սիրիայի կառավարիչ ։
Կոմմոդոսի սպանությունից հետո նա դեռևս շարունակում էր կառավարել Սիրիան, երբ լուրեր են հասել Պերտինաքսի սպանության մասին, ինչին հաջորդել է կայսերական գահի փաստացի գնումը Դիդիոս Հուլիանոսի կողմից ։ Նիգերը Հռոմում քաղաքական հարգված գործիչ էր, ինչի արդյունքում Դիդիոսի դեմ տեղի ունեցող քաղաքացիական ցույցերից ժամանակ քաղաքացիները Նիգերին կոչ արեցին գալ Հռոմ և ստանձնել կայսրի կոչումը ։ Այս ամենը հետևանք հանդիսացավ այն բանի, որ Հուլիանոսը իր ցենտուրիոններից մեկին ուղարկեց Արևելք՝ Անտիոքում Նիգերին սպանելու ։
Հռոմում տեղի ունեցած ցույցերի արդյունքում Նիգերը 193 թվականի ապրիլին, հիմնվելով արևելյան լեգեոնների վրա, իրեն հռչակել է կայսր։ Հռչակվելով կայսր՝ Նիգերը իր համար ընտրել է «Justus» մականունը ։ Չնայած հետագայում Սևերոսը հայտարարել է, որ Նիգերն առաջինն է ապստամբել ընդդեմ Դիդիոս Հուլիանոսի ՝ Սևերոսը ապրիլի 9-ին նույնպես հռչակել է իրեն Հռոմեական կայսրության կայսր ։ Նիգերը պատվիրակություն է ուղարկել Հռոմ, որպեսզի հայտարարի իր՝ կայսերական գահի հանդեպ հայտարարված իշխանության մասին, սկայան այդ պատվիրակությունը բռնվում է Սևերոսի կողմից ։ Մինչ Նիգերը արևելյան պրովինցիաներում ուժեր էր հավաքագրում, Սևերոսը ուղղվում է դեպի Հռոմ և 193 թվականի հունիսի սկզբին՝ Հուլիանոսի սպանությունից հետո, մուտք գործում այնտեղ ։
Հակամարտություն ընդդեմ Սեպտիմիոսի
Սևերոսը, ժամանակ չկորցնելով, ամրապնդեց իր իշխանությունը Հռոմում և հրամայեց Գայոս Ֆուլվիոս Պլավտիանոսին գերի վերցնել Նիգերի երեխաներին և նրանց պահել որպես պատանդներ ։ Նույն ժամանակ Նիգերը աշխատանքներ էր տանում ասիական բոլոր պրովինցիաների, ինչպես նաև Ասիայի պրոկոնսուլի՝ Ասելիոս Աեմիլիանոսի աջակցությունը ստանալու համար․ վերջինս Նիգերի անունից գրավել էր Բյուզանդիոնը ։ Այնուհետ Նիգերը փորձել է իր իշխանությունը պահպանել Եգիպտոսի վրա, մինչ Սևերոսը իր ուժերի ներածի չափով ամեն ինչ արել է, որպեսզի պահպանի ցորենի մատակարարումը այնտեղից։ Նա հրամայել է իրեն հավատարիմ զորքերին վերահսկողություն սահամանել Եգիպտոսի արևմտյան սահմանի վրա և թույլ չտալ այնտեղ տեղակայված II Անվախ Տրայանոսյան լեգեոննին օգնություն ցուցաբերել Նիգերին։
Չնայած այս տարածքները ունեին մեծ հարստություն՝ Նիգերի զորքերը իրենց մարտունակությամբ և որակով զիջում էին Սևերոսի զորքերին։ Սևերոսը իր տրամադրության տակ ուներ 16 դանուբյան լեգեոններ, մինչ Նիգերը ուներ ընդամենը 6 լեգեոն, որոնցից 3-ը տեղակայված էին Սիրիայում, 2-ը՝ Արաբական թերակղզում, 1-ը՝ Մելիտինեում ։ Այդ ժամանակ Նիգերը սկսում է ագրեսիվ գործել և զորքեր է ուղարկում Թրակիա, որոնք Պերինթոսի մոտ պարտության են մատնում Սևերոսի՝ Լուցիոս Ֆաբիոս Ցիլոյի կողմից գլխավորվող զորքերի մի մասին ։
Այս ամենից հետո Սևերոսը Հռոմից ուղղվում է դեպի Արևելք՝ իր զորավարներից մեկին՝ Կլաուդիոս Կանդիդոսին, իրենից շուտ ուղարկելով այնտեղ ։ Նիգերը իր իշխանության կենտրոնը դարձնում է Բյուզանդիոնը և Ասելիոս Աեմիլիանոսին հրամայում պաշտպանել Մարմարա ծովի հարավային ծովափը ։ Երբ Սևերոսը մոտենում է Նիգերին, առաջարկում է վերջինիս ինքնակամ հանձնվել և աքսորվել, բայց Նիգերը հրաժարվում է՝ հույսը դնելով ռազմական բախման արդյունքի վրա ։ 193 թվականի աշնանը Կանդիդոսը Կիզիկոսի ճակատամարտում պարտության է մատնում Նիգերի զորքերին, որոնք ղեկվարվում էին Աեմիլիանոսի կողմից․ վերջինս էլ զոհվում է ճակատամարտի ժամանակ ։ Շուտով պաշարվում է նաև Բյուզանդիոնը, ինչից հետո Նիգերը թողնում է քաղաքը և նահանջում դեպի Նիկեա, սակայն Բյուզանդիոնը հավատարիմ է մնում Նիգերին, ինչի արդյունքում Սևերոսը մինչև 195 թվականի ավարտ չէր կարողանում գրավել այն ։ Մեկ այլ ճակատամարտ տեղի է ունենում 193 թվականին Նիկեայում, որտեղ Նիգերը նորից պարտություն է կրում։ Այնուամենայնիվ, նա կարողանում է իր զորքերի հետ միասին նահանջել դեպի Տավրոսի լեռներ, որտեղ մի քանի ամիսներ շարունակ զորքերը պաշտպանում էին Կիլիկիայի դարպասները, իսկ Նիգերը վերադառնում է Անտիոք ։ Նիգերի համար այդժամ խնդիրներ են առաջանում, քանի որ իրեն ուղղված աջակցությունն Ասիայում նվազում էր։ Նախկինում Նիգերին հավատարիմ եղած քաղաքները՝ մասնավորապես Տյուրոսը և Լաոդիկեան, որոշում են փոխել սեփական դիրքորոշումը ։ Շուտով՝ 194 թվականի փետրվարի 13-ին Եգիպտոսը հայտարարեց Սևերոսին աջակցելու մասին։ Շուտով նույնը տեղին ունեցավ նաև Արաբիայի պարագայում, ինչն էլ սկսեց նվազեցնել Նիգերի շանսերը ։
Այն բանից հետո, երբ Սևերոսը Կլաուդիոս Կանդիդոսւբ փոխարինեց մեկ այլ հրամանատարով՝ Պուբլիոս Կոռնելիոս Անուլինոսով, 194 թվականի մայիսին տեղի է ունենում Անուլինոսի և Նիգերի ճակատամարտը Իսոսի մոտ, որի երկար և բարդ ընթացքից հետո Պեսցենիոս Նիգերը վճռական պարտություն կրեց ։ Նա ստիպված փախչում է Անտիոք, սակայն շուտով ձերբակալվում է, երբ փորձում էր փախուստի դիմել Պարթևստան ։ Շուտով Նիգերը գլխատվում է, իսկ նրա գլուխը տարվում է Բյուզանդիոն, սակայն քաղաքը հրաժարվում է անձնատուր լինել։ Սևերոսը գրահով վերցնում է քաղաքը, ապա հիմնահատակ ավերում, սակայն հետագայում վերանորոգում է այն ։ Նիգերի գլուխը տարվում է նաև Հռոմ, որտեղ ցուցադրվում է ։
Արևելքում հաղթանակ տանելու հետո Սևերոսը պատժում է Նիգերի բոլոր աջակիցներին ։ Նա մահապատժի է ենթարկում նաև Նիգերի կնոջը և երեխաներին, ապա առգրավում նրանց կալվածքները ։
Անուն
«Նիգեր» անունը նշանակում է «սև», որով նա հակադրվում էր գահի համար մղվող պայքարում իր հակառակորդին՝ Կլոդիոս Ալբինոսին, որի անունը նշանակում է «սպիտակ» ։ Ըստ «Historia Augusta»-ի՝ նրան Նիգեր մականունն են տվել նրա սև վզի պատճառով ։
Մշակույթում
«Հռոմեական կայսրության անկումը» ֆիլմում Նիգերի դերակատարն է Դուգլաս Ուիլմերը, որտեղ Նիգերը ներկայացվում է որպես Կոմմոդոսի խառնակիչ կողմնակից։ Ֆիլմի ավարտին Նիգերը, Դիդիոս Հուլիանոսը և Կոմմոդոսի մեկ այլ մտերիմ աճուրդի ժամանակ մրցակցում են Հռոմի գահի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հռոմեական ուզուրպատորներ Կատեգորիա:2-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրության կոնսուլներ Կատեգորիա:194 մահեր
Բուրգերի տեքստեր
Բուրգերի տեքստեր, հնագույն ստեղծագործություններ եգիպտական կրոնական և հոգեհանգստի արարողությունների տեքստեր, որոնք հասել են մեզ ։ Իրենց անունները ստացել են գտնվելու վայրի պատճառով՝ դրանք ծածկում են Սահարայի Մեմփիսի փարավոնների մեծ գերեզմանատանը գտնվող բուրգերի ներքին պատերը, որոնք կառուցվել են մոտավորապես մ.թ.ա. 2350 և 2175 թվականների ընթացքում։ Այդ բուրգերում թաղված են՝ V դինաստիայի փարավոն Ունասը (մ.թ.ա. 24-րդ դարի կեսերին) և չորս փարավոն 6-րդ դինաստիայից՝ Տետին, Պեպի I - ը, Մերերնա I - ը և Պեպի II - ը (մ.թ.ա. XXII դարում)։ Այսպիսով, բուրգերը, որոնք պարունակում են Տեքստեր, կառուցվել են մեկ ու կես դարվա ընթացքում ։ Տեքստերը ամենայն հավանականությամբ, ավելի հին են քան հենց բուրգերը, և ստեղծվել են ավելի վաղ քան Հյուսիսային ու Հարավային Եգիպտոսների միավորումը (մոտավորապես մ.թ.ա. 3000 թվական) ։
Թարգմանություն
Չնայած նրան, որ տեքստերի համեմատաբար մեծ մասը տուժել է ժամանակի և դամբարանների գողերի պատճառով, դրանց ընթերցումը, թարգմանությունը և պարզաբանումը մինչ այսօր ստեղծում են շատ խնդիրներ։ Տեքստերը դժվար են ոչ միայն քերականական, այլ նաև բառային առումով, իսկ ուղղագրությունը արտասովոր է (իր հնության պատճառով)։ Դրանց մեջ պարունակում են շատ ակնարկներ մեզ համար ահնայտ առասպելների ու լեգենդների մասին։ Տեքստերը թարգմանելու առաջին փորձը պատկանում է Գաստոն Մասպերոյին, ով 1882 թվականին հերթով սկսել է հրապարակել հիերոգլիֆական տեքստերը և դրանց թարգմանությունները։ Ավելի ուշ դրանք հրապարակվել են մեկ հատորով 1894 թվականին ։
1910 թվականին Կուրտ Զետեն իրականացրել է «Տեքստերի» հաջորդ հրատարակությունը ։ Նա համակարգեց դրանք՝ խմբավորելով և համարակալելով (նրա համարակալումները մինչ այսօր օգտագործվում են գիտնականների կողմից) «Ասույթները» (Sprüche): Տեքստերը հրատարակվել ու թարգմանվել են ֆրանսերեն (Գ. Մասպերո, Լ. Սպելեերս), գերմաներեն (Կ. Զետե), անգլերեն (Ս. Ա. Բ. Մերսեր, Ռ. Օ. Ֆոլկներ, Ա. Պյանկով)։ Ռուսերեն սկսել է թարգմանել, բայց չի ավարտել ռուս գիտնական Ա. Լ. Կոցեյովսկին, ով ռուսական եգիպտալոգիայի հիմնադիր Բորիս Տուրաևի աշակերտն էր։ Ներկայումս չկա Բուրգերի Տեքստերի ռուսերեն ամբողջական թարգմանությունը։ 2000 թվականին լույս է տեսել Ա. Լ. Կոցեյովսկիի տեքստերի մի մասի թարգմանություններով գիրքը (1-254 գլուխներ) .:
Բովանդակություն
Ս. Մերսերը Բուրգերի Տեքստերից ընդգծում է հետևյալ սյուժեն ։ Երկար ժամանակ գիտնականները կարծում էին, որ բուրգերի առանձին տեքստերը ոչ մի բանով կապված չեն միմյանց հետ, միասնական տեքստ չեն կազմում և դրանց դասավորվածությունը բուրգերի մեջ կախված էր գրողների ցանկություններից։ 1947 թվականին Միլիցա Մատյենը առաջարկել է տեքստերի ընթերցանության նոր կարգ (բուրգի մուտքից դեպի փարավոնի սարկոֆագ)։ Նա նաև հայտնել է այն տեսակետը, որ Բուրգերի Տեքստերը թաղման ծիսակատարությունների միասնական խոսքեր են, որոնք բարձրաձայնվել են արարողության այն մասում, որը անց է կացվել բուրգի ներսում։
Հատվածներ
Գլուխ 1
ա. Լուսավոր մեծ Նուտը ասում էր հետևյալ խոսքերը՝ Սա իմ տղան է, գետերի անունով անդրանիկը ,
բ. Սա իմ սիրելին է։ Ես անհանգստանում եմ նրա համար.
Գլուխ 2
գ. Գեբը ասում է։ Սա իմ հարազատ որդին է և հարազատը __ __ __
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եգիպտական բուրգեր Կատեգորիա:Կրոնական ստեղծագործություններ
Անդրա Դեյ
Անդրա Դեյ (Andra Day, Cassandra Monique Batie, ), ամերիկացի երգչուհի, սոուլ-երաժիշտ, հեղինակ և կատարող։ Մի քանի երաժշտական մրցանակների թեկնածու և դափնեկիր է ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1984 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Միացյալ Նահանգների Վաշինգտոն նահանգի Սպոքեն քաղաքում։ Ծննդյան ամբողջական անունը Կասանդրա Մոնիկա Բաթի է, բեմական անունը` Andra Day :
Նրա առաջնելութային ալբոմը` «Cheers to the Fall», թողարկվել է 2015 թվականին և ամերիկյան Billboard 200 հիթ-շքերթում զբաղեցրել 48-րդ հորիզոնականը ։ Գրեմմիի 58-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ալբոմն առաջադրվել է «Լավագույն R&B ալբոմ», իսկ «Rise Up» երգը` «Լավագույն R&B կատարում» անվանակարգերում ։
Սպիտակ (ֆիլմ, 2018)
«Սպիտակ», ռեժիսոր Ալեքսանդր Կոտտի նկարահանած հայ-ռուսական համատեղ արտադրության ֆիլմ 1988 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած երկրաշարժի մասին։ Նկարահանվել է երկրաշարժի 30-րդ տարելիցին։ Թեև ֆիլմն անվանվել է «Սպիտակ», ռեժիսորը ֆիլմի առաջին մասը նկարահանել է Ղրիմում, երկրորդ մասը` Հայաստանում ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Հայաստանում տեղի ունեցած ավերիչ երկրաշարժի մասին։ Ֆիլմի հերոսը՝ Գոռը, հեռացել էր Հայաստանից ավելի լավ կյանքի փնտրտուքներում։ Երկրաշարժից հետո Մոսկվայից վերադառնում է հայրենիք` գտնելու իր տունը, ընտանիքին, սակայն, արդեն ուշ էր։ Աղետն ամեն ինչ ոչնչացրել էր։ Աղետի վայրում Գոռը հանդիպում է տարբեր կերպարների, որոնցից յուրաքանչյուրն իր անձնական ողբերգությունն ունի։ Տեղացիները փորձում էին գտնել իրենց սիրելիներին` ողջ կամ մահացած։ Բժիշկները փորձում էին օգնել փրկվածներին, օր ու գիշեր աշխատում էին չնայած դեղերի պակասին, վիրահատություններ կատարում էին ձեռքի տակ եղած նյութերով։ Զինվորները, կամավորները վտանգելով իրենց կյանքը, մաքրում էին փլատակները։ Գոռը շարունակում էր փնտրել կնոջն ու փոքրիկ դստերը, որոնք դեռևս ողջ էին, բայց փլատակների տակ։ Նա նորից պետք է սովորի սիրել այն, ինչ ինքն է ոչնչացրել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Կոտտի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Ռոկբիյեր
Ռոկբիյեր (Roquebillière), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Տուրետ Լևանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան համարվում էր համանուն կանտոնի վարչական կենտրոնը։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 25.92 կմ², բնակչությունը՝ 1614 մարդ (2006 թ.) աճի միտումով։ 1752 մարդ (2012 թ.), բնակչության խտությունը՝ 67.6 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 914 բնակիչներից 661-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 253-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.3 %, 1999 թվականին եղել է 66.2 %: Աշխատունակ տարիքի 661 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 616-ը (339 տղամարդ և 277 կին), 45 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (19 տղամարդ և 26 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 253 ոչ ակտիվ բնակիչներից 51-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 103-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 99-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 683 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 1507.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 17 հազար 409 եվրո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծովափնյա Ալպեր գավառի բնակավայրեր
Կատալոնիայի քաղաքական ապագայի մասին հարցում
Կատալոնիայի քաղաքական ապագայի մասին հարցում (Consulta popular no referendària sobre el futur polític de Catalunya, Proceso participativo sobre el futuro político de Cataluña de 2014), Կատալոնիայի լայնամաշտաբ հանրաքվեի այլընտրանքային տարբերակ, որի անցկացումը նախատեսվում էր 2014 թվականի նոյեմբերի 9–ին, բայց հետո սառեցվեց 2014 թվականի սեպտեմբերի 27–ին՝ Իսպանիայի սահմանադրական դատարանի կողմից հանրաքվեի՝ Իսպանիայի սահմանադրությանը հակասելու պատճառով։ Այնուամենայնիվ, 2014 թվականի հոկտեմբերին Իսպանիայի իշխանությունները հայտարարել են, որ հենց ինքը հարցումը անօրինական է ։
Կատալոնիայի անկախության համար շարժում
Կատալոնիայի անկախության համար շարժումը խորը արմատներ ունի։ Մինչ XVIII դարի սկիզբը Կատալոնիան Արագոնի թագավորության կազմում էր։ 1714 թվականին Իսպանիայի թագավորության դեմ պատերազմի ընթացքում Կատալոնիան գրավվեց և մտցվեց Իսպանական թագավորության կազմի մեջ։ Գեներալ Ֆրանկոյի դիկտատուրայի ժամանակ Կատալոնիայի ինքնորոշման կողմնակիցները հետապնդման էին ենթարկվում, իսկ առավել ակտիվ անջատողականներին գնդակահարում էին։ 1979 թվականին Կատալոնիային շնորհվեց ինքնավար կարգավիճակ, իսկ կատալոներենը ճանաչվեց Կատալոնիայի պաշտոնական լեզու։
2006 թվականի հունվարին Իսպանիայի վարչապետ Խոսե Լուիս Ռոդրիգես Սապատերոն և «Կոնվերգենցիա և միություն» բլոկի առաջնորդ Արթուր Մասը պայմանավորվեցին բավականաչափ ընդլայնել Կատալոնիայի ինքնուրույնությունը։ Մասնավորապես, այդ համաձայնությունը բնորոշում էր կատալոնացիներին որպես առանձին ազգի և Կատալոնիային իրավունք էր վերապահում տնօրինել տեղական բոլոր հարկերը, ինչպես նաև կենտրոնական հարկերի կեսը, որոնք հավաքվում են նահանգից ։
2009 և 2010 թվականներին Կատալոնիայում անց էին կացվել ինքնավար կարգավիճակից անկախության անցման ոչ պաշտոնական, խորհրդատվական հանրաքվեներ։ Հանրաքվեներից մեկում հարցը այսպես էր ձևակերպված․ «Ցանկանում եք արդյոք տեսնել Կատալոնիան որպես սոցիալապես կողմնորոշված, դեմոկրատական, անկախ երկիր, որը կանդամակցի Եվրոպական միությանը»։ «Այո»–ի օգտին քվեարկել էր ընտրողների 94 տոկոսը։ Քվեարկությանը մասնակցում էին 7 միլիոն բնակիչների 30 տոկոսը ։
2012 թվականի հոկտեմբերին Իսպանիայի Գլխավոր կորտեսների պատգամավորները քվեարկեցին այն կանոնակարգի դեմ, որը թույլ էր տալիս Կատալոնիայի իշխանություններին անցկացնել Կատալոնիայի ինքնորոշման հարցով հանրաքվե։
2013 թվականի հունվարին Կատալոնիայի խորհդարանը ընդունեց Կատալոնիայի ինքնորոշման հռչակագիր, որը Կատալոնիայի ժողովրդին իրավունք էր տալիս ինքնուրույն որոշել սեփական քաղաքական ճակատագիրը։ «Կողմ» էր քվեարկել 85 մարդ, «դեմ»՝ 41։ Երկու պատգամավոր ձեռնպահ էին մնացել։ «Կողմ» էին քվեարկել կառավարող «Կոնվերգենցիա և միություն» բլոկը և Հանրապետական ձախ կուսակցությունը։ «Դեմ» էին Կատալոնիայի սոցիալիստները և Իսպանիայում իշխող Ազգային կուսակցությունը ։ Մայիսին Իսպանիայի սահմանադրական դատարանը դադարեցրեց հռչակագրի գործունեությունը։
2013 թվականի սեպտեմբերին Իսպանիայի կառավարությունը մեկ անգամ մերժեց Կատալոնիայի անկախության հանրաքվե անցկացնելու խնդրանքը և առաջարկեց նստել բանակցությունների սեղանի շուրջ, քանի որ համաձայն Իսպանիայի օրենսդրության՝ հանրաքվե անցկացնելու իրավունք ունի միայն կենտրոնական իշխանությունը։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 11–ին հարյուր հազարավոր կատալոնացիներ ձևավորեցին 400 կիլոմետր երկարությամբ կենդանի շղթա՝ պահանջելով հանրաքվեի անցկացում ։
2014 թվականին հանրաքվեի անցկացման փորձ
2013 թվականի դեկտեմբերի 12–ին Կատալոնիայի ժեներալիտետի նախագահ Արթուր Մասը հայտնեց, որ ինքնավարության հիմնական քաղաքական ուժերը համաձայության են եկել Կատալոնիայի անկախության հանրաքվեի անցկացման ժամկետների և հարցերի ձևակերպումների շուրջ, որոնք պետք է ներկայացվեն հարցման մեջ։ Նախատեսվում էր ընտրողներին տալ հետևյալ հարցերը․ «Կցանկանայիք արդյոք, որ Կատալոնիան դառնար պետություն», իսկ դրական պատասխանի դեպքում պետք է պատասխանեին հետևյալ հարցին․ «Եթե այո, ապա կցանկանայիք, որ Կատալոնիան դառնար անկախ պետություն» ։ Իսպանիայի արդարադատության նախարար Ալբերտո Ռուիս Գալյարդոն անմիջապես հայտարարեց, որ այդ հանրաքվեն չի անցկացվի ։ 2014 թվականի մարտի 26–ին Իսպանիայի սահմանադրական դատարանը սահմանադրությանը հակասող ճանաչեց նոյեմբերին նախատեսվող հանրաքվեի անցկացումը։ Որոշման մեջ ասվում էր, որ Իսպանիայի սահմանադրությունը արգելում է մարզերին միակողմանի կերպով ինքնավարության հարցով հանրաքվե անցկացնել ։
Ապրիլի 9–ին Իսպանիայի Գլխավոր կորտեսները պատգամավորների ձայների մեծամասնությամբ մերժեցին Կատալոնիայի Ասամբլեայի՝ Կատալոնիայի անկախության հարցով հանրաքվե անցկացնելու առաջարկը․ դեմ էր քվեարկել 299 պատգամավոր (կողմ՝47, ձեռնպահ՝ մեկ) ։ Վարչապետ Մարիանո Ռախոյը ասաց, որ ինքը ցանկանում է, որ Կատալոնիան շարունակի մնալ Իսպանիայի կազմում։
Կատալոնիայի կառավարության ղեկավար Արթուր Մասը, ով ցուցադրաբար չէր ներկայացել քվեարկությանը, իր հերթին հայտարարեց, որ իր ուղուց չի շեղվելու ։ Սեպտեմբերի 27–ին նա ստորագրեց 2014 թվականի նոյեմբերի 9–ին քվեարկություն անցկացնելու մասին հրաման։ Իսպանիայի կառավարությունը դեմ արտահայտվեց, ապա դիմեց Սահմանադրական դատարան, որից հետո Կատալոնիայի ղեկավարությունը դադարեցրեց հանրաքվեի անցկացման պատրաստությունները .։ Հոկտեմբերին պարզ դարձավ, որ Մադրիդից Բարսելոնա է տեղափոխվել 180 ոստիկան։
2014 թվականի հոկտեմբերի 11–ին «Բարսելոնա» ֆուտբոլային ակումբը պաշտոնապես կողմ արտահայտվեց հանրաքվեի անցկացմանը ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 14–ին Կատալոնիայի իշխանությունները պաշտոնապես որոշեցին չեղյալ հայտարարել Իսպանիայից Կատալոնիայի անկախության ձեռք բերման հանրաքվեն, քանի որ հանրաքվեի անցկացման իրավական երաշխիքներ չկան ։
Նախապատրաստում
Չնայած նրան, որ առկա էր կրկնակի արգելք, Կատալոնիայի կառավարությունը Արթուր Մասի գլխավորությամբ շարունակում էր պատրաստվել ոչ պաշտոնական ընտրության, որը իրավական ուժ չէր ունենալու, սակայն հասարակության և մամուլի համար խորհրդատվական լուրջ դեր ուներ։ Հարցման նախապատրաստման ընթացքում Կատալոնիայի քաղաքապետարանների 947 ղեկավարներից 920–ը (97%) իրենց աջակցությունն հայտնեցին հանրաքվեի անցկացմանը, իսկ նրանցից 800–ը եկան Մասի հետ հանդիպման ։ Ի վերջո, ընտրություններ անցկացվեցին Կատալոնիայի գրեթե ողջ տարածքում (92,29%) ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 9–ին, տեղական ժամանակով 9:00–ին բացվեցին ընտրատարածքները։ Կատալոնիայի տարածքի մոտ 8% հատվածում քաղաքապետարանները ղեկավարվում էին աջակողմյա մադրիդամետ Ազգային կուսակցության (PP) ներկայացուցիչները, ովքեր քվեարկությունը խաբեություն էին անվանում և հրաժարվեցին ընտրությունների անցկացման համար ընտրատարածքներ տրամադրել։ Այդ քաղաքային տարածքներում, որպես կանոն, բնակվում են Իսպանիայի այլ շրջաններից եկած մարդիկ։ Այնուամենայնիվ, նրանց բնակիչները, եթե ցանկություն ունենային, կարող էին քվեարկել իրենց մոտ գտնվող այլ քաղաքային ընտրատարածքներում։ Ընտրությունների կազմակերպման աշխատանքները իրականացվում էին  40000 կամավորների կողմից, քանի որ Իսպանիայի իշխանությունները արգելում էին այդ գործընթացի համար գումար ծախսել։ Ձևավորվել էր 1 317 ընտրատարածք ։
Հարցեր
Ընտրաթերթիկներում ներառված էին հետևյալ հարցերը․ «Կցանկանայիք արդյոք, որ Կատալոնիան դառնար պետություն», «Եթե այո, ապա կցանկանայիք, որ Կատալոնիան դառնար անկախ պետություն» ։
Մասնակցություն և արդյունքներ
Ընդհանուր առմամբ հարցմանը մասնակցում էր 2 305 290 Կատալոնիայի բնակիչ սկսած 16 տարեկանից (այդ թվում 13000 կատալոնացիներ արտասահմանից), որը կազմում է ընտրելու իրավունք ունեցող բնակչության 37%-ը։ Այդպիսի իրավունք ըստ կատալոնական օրենքների այդ պահին ուներ Կատալոնիայի 7,5 միլիոն բնակիչներից 5,49 միլիոնը։ Դա հաշվի չառնելով Կատալոնիայի իշխանությունները ընտրելու հնարավորություն տվեցին նաև 16 տարեկանից բարձր երիտասարդներին, ինչպես նաև այն արտասահմանցիներին, ովքեր Կատալոնիայում բնակության թույլտվություն ունեն, ինչպես նաև կատալոնյան գրանցում ունեցողներին։ Այս ընտրական մեքենայությունների արդյունքում ընտրազանգվածի թիվը 5,49 միլիոնից դարձավ 6,2 միլիոն։ Ընտրությանը մասնակցածների 80%-ից ավելին քվեարկել էր Կատալոնիայի ամբողջությամբ Իսպանիայից անկախանալու օգտին։ Չնայած դրան, հարցումը իրավական ուժ չունի, սակայն դնում է բնակչության կամարտահայտության միջոցով ինքնիշխանության օրինականացման գործընթացի սկիզբը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կատալոնիայի քաղաքականություն
Միլիարինո
Միլիարինո (Migliarino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆերերա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 3672 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 105 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 44027։ Հեռախոսային կոդը՝ 0533։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
ՆԱՏՕ-Ռուսաստանի Դաշնություն հարաբերություններ
ՆԱՏՕ-Ռուսաստանի Դաշնություն հարաբերություններ, Հյուսիսատլանտյան ռազմական դաշինքի և Ռուսաստանի Դաշնության միջև հարաբերությունները սկզբնավորվել են 1991 թվականին Հյուսիսատլանտյան Համագործակցության Խորհրդի շրջանակներում ։ 1994 թվականին Ռուսաստանը միացավ Համագործակցություն հանուն խաղաղության (Partnership for Peace) ծրագրին և այդ պահից սկսած ՆԱՏՕ-ն և Ռուսաստանը ստորագրել են համագործակցության վերաբերյալ մի շարք կարևոր փաստաթղթեր : Ռուսաստան—ՆԱՏՕ խորհուրդը ստեղծվել է 2002 թվականին անվտանգության և համատեղ ծրագրերի հարցերով զբաղվելու համար։ Համագործակցությունը Ռուսաստանի և ՆԱՏՕ-ի միջև այժ զարգանում է մի քանի գլխավոր ուղղություններով. պայքար ահաբեկչության դեմ, ռազմական համագործակցություն, համատեղ գործողություններ և համագործակցություն Աֆղանստանում, արդյունաբերական համագործակցություն և զենքերի չտարածման դեմ ծարագրեր ։ 2014 թվականի ապրիլի 1-ին ՆԱՏՕ-ն միակողմանիորեն որոշեց դադարեցնել համագործակցությունը Ռուսաստանի Դաշնության հետ՝ ի պատասխան Ուկրաինական ճգնաժամում Ռուսաստանի դերակատարության ։ 2017 թվականի փետրվարի 18-ին Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովը ասաց, որ ՌԴ-ն կողմանկից է ՆԱՏՕ-ի հետ ռազmական համագործացկության վերսկսմանը ։ 2017 թվականի մարտի վերջերին Խորհուրդը ՆԱՏՕ-ի անդամ պետությունների արտգործնախարարների կոնֆերանս հրավիրեց Բրյուսելում ։
Հետսառըպատերազմյան համագործակցություն
Բեռլինի պատի անկումից հետո ՆԱՏՕ-ն և ԽՍՀՄ-ը սկսեցին բանակցություններ վարել տարբեր մակարդակներով, այդ թվում՝ զենքի և զինամթերքի վերահսկողության պայմանագրերի վրեաբերյալ։ ԽՍՀՄ արտգործնախարար Էդուարդ Շևարդնաձենն 1989 թվականի դեկտեմբերի 19-ին կատարեց առաջին այցելությունը ՆԱՏՕ-ի կենտրոնակայան։ Այցին հաջորդեցին բանակցություններ ՆԱՏՕ-ի և ԽՍՀՄ-ի ռազմական ղեկավարության միջև ։ Պաշտոնական հարաբերությունները և համագործակցությունը Ռուսաստանի և ՆԱՏՕ-ի միջև սկիզբ է առել 1991 թվականին Հյուսիսատլանտյան Համագործակցության խորհրդի շրջանականերում։ Հարաբերությունները ավելի խորացան, երբ 1994 թվականի հունիսի 22-ին Ռուսաստանը միացավ Համագործացկություն հանուն խաղաղության ծրագրին ։ 1997 թվականի մայիսի 27-ին` ՆԱՏՕ-ի Փարիզյան գագաթնաժողովի ժամանակ, ՆԱՏՕ-ն և Ռուսաստանը ստորագրեցին «Փոխադարձ հարաբերությունների, համագործացկության և անվտանգության հիմնարար ակտը», որը հարաբերությունների հետագա զարգացման ամուր հիմք էր հանդիսանում։ Կողմերը հայտարարեցին, որ միմյանց չեն դիտարկում որպես հակառակորդներ, և հենվելով քաղաքական հարաբերությունների բարձրագույն մակարդակի վրա պատրաստ են կառուցել երկարատև խաղաղություն և անվտանգություն Եվրատլանտյան տարածաշրջանում։ 2009 թվականի դեկտեմբերին ՆԱՏՕ-ն դիմեց Ռուսաստանին օգնության խնդրանքով` Աֆղանստանում գործողություններ իրականացնելու համար։ Մասնավորապես անհրաժեշտ էր Ռուսաստանի թույլտվությունը իր տարածքի վրայով զորքի և զինամթերքի փոխադրման համար, ինչպես նաև խնդրում էր ուղղաթիռներ տրամադրել ։ Ռուսաստանը մերժեց այս խնդրանքները, բայց շարունակում էր թույլատրել իր տարածքով ոչ ռազմական մատակարարումները ։ 2011 թվականի հունիսի 6-ին ՆԱՏՕ-ն և Ռուսաստանը իրականացրեցին իրենց առաջին զորավարժությունը։ Սառը պատերազմից հետո այն երկրորդ համատեղ զորավարժությունն էր կողմերի միջև ։ 2012 թվականի ապրիլին Ռուսաստանում տեղի էին ունենում բողոքի ցույցեր ՆԱՏՕ-ին ներգրավվածության վերաբերյալ` գլխավորապես կազմակերպված ձախամետ ուժերի կողմից ։
2014 թվական
2014 թվականի մարտի սկզբներին ՆԱՏՕ-ի և Ռուսաստանի միջև լարվածությունը աճեց Ուկրաինական ճգնաժամի և ռուսական զորքերի Ղրիմ մտնելուց հետո. ՆԱՏՕ-ն կոչ արեց Ռուսաստանին դադարեցնել գործողությունները և հայտարարեց, որ աջակցում է Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականության և ինքնիշխանության պահպանմանը ։ 2014 թվականի ապրիլի 1-ին ՆԱՏՕ-ի արտգործնախարարների խորհուրդը հայտարարեց, որ դադարեցնում է քաղաքացիական և ռազմական համագործակցությունը Ռուսաստանի հետ ։ Նույն թվականի գարնանը Ռուսաստանի Պաշտպանության նախարարությունը հաղորդեց, որ պլանավորում էր լրացուցիչ զորքեր ուղարկել Ղրիմ` համալրելու Սևծովյան նավատորմի ուժերը ։ Նման քայլը ՆԱՏՕ-ի համար ահազանգ էր. նոյեմբերին ՆԱՏՕ-ի ռազմական գերագույն հրամանատար ամերիկյան գեներալ Ֆիլիպ Բրեդլովը հայտարարեց, որ դաշինքը խստորեն հետևում է ռուսական բանակի գործողություններին, քանի որ կար զանգվածային ոչնչացման, մասնավորապես միջուկային, զենք օգտագործելու վտանգ ։ Դեկտեմբերին ՌԴ ԱԳՆ Սերգեյ Լավրովը հայտարարեց, որ այն օրինաչափ գործողություն էր, քանի որ Ղրիմը դարձել է պետության մի մասը և ունի նման զենքեր «Միջուկային զենքի չտարածման պայմանագրին» համապատասխան ։
Սեպտեմբեր ամսին Ուելսում տեղի ունեցած ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովի ժամանակ ՆԱՏՕ—Ուկրաինա հանձնաժողովը ընդունեց Համատեղ հայտարարություն, որը խստորեն դատապարտում էր Ռուսաստանի անօրինական գործողություները և Ղրիմի զավթումը ։ Հուլիսի ամսին ԱՄՆ-ը պաշտոնապես մեղադրեց Ռուսաստանին 1987 թվականի «Միջին հեռահարության միջուկային ուժերի պայմանագիրը» խախտելու մեջ և սպառնաց համաչափ պատասխան տալ ։ 2015 թվականի հունիսի սկզբներին ԱՄՆ-ի Պետական դեպարտամենտը հաղորդում տարածեց, որ Ռուսաստանը չի ուղղել պայմանագրի խախտումը ։ ԱՄՆ-ի կառավարության 2014 թվականի հոկտեմբերի հաղորդագրությունը պնդում էր, որ Ռուսաստանը ուներ 1.643 միջուկային մարտագլխիկներ. ավելի շատ քան ԱՄՆ-ը ։ 2014 թվականի վերջերին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը հաստատեց նոր ազգային ռազմական հայեցակարգը, որը բնորոշեց ՆԱՏՕ-ի ռազմական ներուժի ավելացումը Ռուսաստանի սահամանին` որպես գլխավոր ռազմական սպառնալիք ։
2015 թվական
2015 թվականի փետրվարի սկզբներին ՆԱՏՕ-ի դիվանագետները նշում էին, որ Ռուսաստանի միջուկային պոտենցիալը ՆԱՏՕ-ի դեմ օգտագործելու մտավախությունը գնալով աճում է ։ Ի պատասխան Մեծ Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարը առաջարկեց, որ Բրիտանիան թարմացնի իր միջուկային զինանոցը ։ 2015 թվականի հունիսին ռուսական անկախ ռազմական վերլուծաբանի հետևյալ միտքը շրջանառվում էր ամերիկյան մամուլում. «Բոլորը պետք է հասկանան, որ մենք ապրում ենք ամբողջովին տարբեր աշխարհում, քան երկու տարի առաջ էր։ Այդ աշխարհում, որը մենք կորցրեցինք, հնարավոր էր ապահովել անվտանգությունը պայմանագրերի միջոցով։ Այժմ մենք ականատեսն ենք բոլորովին այլ իրավիճակի, որտեղ սեփական անվտանգությունը ապահովելու հիմանակն միջոցը ռազմական պոտենցիալի մեծացումն է» ։ ՆԱՏՕ-Ռուսաստան լարվածությունը աճեց 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ից հետ, երբ Թուրքիայի զնիված ուժերը խոցել էին ռուսական ռազմական ինքնաթիռ, որը ենթադրվում է հատել էր Թուրքիայի սահմանը ։ Ռուս պաշտոնյաները հերքեցին ինքնաթիռի` սահմանը հատած լինելու մասին տեղեկությունը։ Դեպքից կարճ ժամանակ անց ՆԱՏՕ-ն հրավիրեց արտահերտ նիստ այն քննարկելու համար։ 2015 թվականի դեկտմեբերի 2-ին ՆԱՏՕ-ի անդամ պետությունները պաշտոնապես հրավիրեցին Մոնտենեգրոյին միանալ դաշինքին։ Այս առաջարկության հետևեց Ռուսաստանի հայտարարությունը, ըստ որի Մոնտենեգրոյի նման քայի գնալուց հետո Ռուսաստանը կդադարեցներ համագործակցությունը բոլոր բնագավառներում ։
2016 թվական
Ռուսաստան-ՆԱՏՕ Խորհրդի հանդիպումից կարճ ժամանակ առաջ, որը առաջին էր 2014 թվականից ի վեր, Ռուսաստանի ԱԳՆ Սերգեյ Լավրովը նշեց, որ նկատում է ռազմական աճ, որն աննախադեպ է Սառը պատերազմից հետո ։ Հանդիպումից հետո ՆԱՏՕ-ում Ռուսաստանի դեսպանը ասաց, որ Ռուսաստանը անհարմարություններ չի կրում համագործակցության դադարեցումից հետո ։ ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Ենս Սթոլթենբերգը ասաց, որ ՆԱՏՕ-ն և Ռուսաստանը ունեն էական անհամաձայնություններ, և այդ հանդիպումը չհարթեց դրանք   ։
2016 թվականին` Վարշավայում տեղի ունեցած ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովի ժամանակ, հաստատվեց չորս բատալիոն` 3000-4000 զորքեր, Բալթյան պետություններ և արևելյան Լեհաստան ուղարկելու որոշումը։ Նախատեսվում էր նաև ընդլայնել ծովային և ռամզաօդային ուժերը նախիկին խորհրդային բլոկի պետությունների անվտանգությունն ապահովելու համար ։ Գագաթնաժողովը վերահաստատեց ՆԱՏՕ-ի նախկին որոշումները, որոնք նախատեսում էին դադարեցնել քաղաքացիական և ռազմական համագործակցությունը ՆԱՏՕ-ի և Ռուսաստանի միջև, սակայն շարունակել մնալ բաց քաղաքական երկխոսության համար ։ 2016 թվականի հուլիսի կեսերին Ռուսաստանի ռազմական ղեկավարությունը հաղորդեց, որ Ս-400 հակաօդային պաշտպանության համակարգ պետք է տեղակայի Ղրիմի Թեոդոսիա քաղաքում նույն թվականի օգոստոսին` մեծացնելով ռուսական ուժերի պաշտպանունակությունը ։
2017 թվական
2017 թվականի հուլիսին ՆԱՏՕ-Ռուսաստան Խորհրդի հանդիպում տեղի ունեցավ Բրյուսելում։ Հանդիպումից հետո ՆԱՏՕ-ի Գլխավոր քարտուղար Յան Սթոլթենբերգը ասաց, որ Դաշնակիցները և Ռուսաստանը անկեղծ և կառուցողական քննարկումներ ունեցան Ուկրաինայի, Աֆղանստանի և ռիսկերի նվազեցման վերաբերյալ ։ Երկու կողմերը քննարեկցին նաև Բելառուսում կայանալիք ռուսական և ՆԱՏՕ-ի 2017 թվականի զորավարժությունները ։
ՆԱՏՕ-Ռուսաստան Խորհուրդ
ՆԱՏՕ-Ռուսաստան Խորհուրդը ստեղծվել է 2002 թվականի մայիսի 28-ին ՆԱՏՕ-ի` Հռոմի գագաթնաժողովի ժամանակ։ Խորհուրդը դիվանագիտական գործիք էր անվտանգության հարցերի լուծման և միացյալ նախագծերի իրականացման համար ։ Համատեղ որոշումները և գործողությունները ներառում են պայքարը ահաբեկչության դեմ , ռազմական զորավարժություններ և անձնակազմի վարժեցում ), համագործակցություն Աֆղանստանում, արդյունաբերական համագործակցություն և այլ ասպարեզներ։ ՆԱՏՕ-ի անդամները և Ռուսաստանի ղեկավարությունը դրականորեն գնահատեցին Խորհրդի աշխատանքը 2008 թվականի ապրիլին տեղի ունեցած Բուխարեստի գագաթնաժողովի ժամանակ. թեպետ երկու կողմերն էլ ունեն տարաձայնություններ խորհրդի գործունեության կոնկրետ արդյունքների վերաբերյալ։ 2009 թվականի հունվարին ՆԱՏՕ-ում Ռուսաստանի ներկայացուցիչ Դմիտրի Ռոգոզինը ասաց, որ Ռուսաստան-ՆԱՏՕ խորհուրդը մի մարմին է, որտեղ գիտական խորհրդակցություններ են անցկացվում։ ԱՄՆ պաշտոնյաներից մեկը կիսեց այս կարծիքը և ավելի պրակտիկ գործունեություն իրականցնելու հույս հայտնեց։
Վրաստանի պատերազմ և Հարավային Օսեթիայի ու Աբխազիայի ճանաչում
Ռուսաստանի և ՆԱՏՕ-ի հարաբերությունները լարվեցին 2008 թվականի ամռանը ռուս-վրացական պատերազմի պատճառով։ Ավելի ուշ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի խորհուրդը քննադատեց Ռուսաստանի կողմից Հարավային Օսեթիայի և Աբխազիայի ճանաչումը` որպես անկախ պետություններ ։ ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարը հայտարարեց, որ այս ճանաչումը ոտնահարում է ՄԱԿ-ի մի շարք բանաձևեր։ Ի պատասխան Ռուսաստանը հայտարարեց, որ ճանաչումը բխում էր իրավիճակից և կատարվել է ՄԱԿ-ի Կանոնադրությանը և Հելսինկյան եզրափակիչ ակտին համապատասխան ։ Ռուսաստանյան լրատվամիջոցները անընդհատ հղում էին կատարում Կոսովոյի անկախության ճանաչմանը։ Հարաբերությունները ավելի լարվեցին 2009 թվականի մայիսին, երբ ՆԱՏՕ-ն վտարեց երկու ռուս դիվանագետների` նրանց մեղադրելով լրտեսության մեջ։ Մինչև 2011 թվականի Ռուսաստանի խորհրդարանական ընտրությունները նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը հայտատարեց, որ եթե Ռուսաստանը չմտներ պատերազմի մեջ Վրաստանում, ՆԱՏՕ-ն ավելի կընդլայնվեր դեպի արևելք ։
ՆԱՏՕ-ի հակահրթիռային պաշտպանություն
Ռուսաստանը պնդում է, որ ԱՄՆ-ի հակահրթիռային պաշտպանության համակարգերը, որոնք տեղակայված են Լեհաստանում և Խորվաթիայում, վտանգ են ներկայացնում Ռուսաստանի անվտանգության համար։ 2009 թվականին ԱՄՆ-ի նախագահ Բարաք Օբաման չեղարկեց Լեհաստանի և Խորվաթիայի վերոհիշյալ նախագծերը այն բանից հետո, երբ Ռուսաստանը սպառնաց ԱՄՆ-ին ռազմական պատասխան տալ, իսկ Լեհաստանին զգուշացրեց, որ համաձայնվելով տեղակայել հակահրթիռային համակարգ այն ինքնին վերածվում է թիրախի Ռուսաստանի կողմից միջուկային հարձակման համար։ Ռուսաստանը զգուշացրեց նաև Թուրքիայում չտեղակայել նման համակարգ Սիրիայի սահմանի մոտ ։ 2010 թվականի փետրվարին Ռումինիան հայտարարեց ԱՄՆ հակարթիռային համակարգի տեղակայման համաձայնագրի մասին, որը Ռուսաստանը մեկնաբանեց որպես իր ազգային անվտանգության սպառնալիք ։
Ռուսաստանի` ՆԱՏՕ-ին միանալու առաջարկներ
Ռուսաստանի` ՆԱՏՕ-ի անդամ դառնալու գաղափարը արծարծվել է տարբեր ժամանակներում և՛ ռուս, և՛ արևմտյան ղեկավարների կողմից ։ 1990 թվականին` Գերմանիայի վերամիավորման բանակցությունների ժամանակ, ԽՍՀՄ ղեկավար Միխայիլ Գորբաչովը ասաց. «Դուք ասում եք, որ ՆԱՏՕ-ն ուղղված չէ մեր դեմ, այն անվտանգության ապահովման կառուցվածք ունի։ Հետևաբար մենք ևս առաջարկում ենք միանալ ՆԱՏՕ-ին»։ ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Բեյքերը այն որակեց «երազանք» ։
2009 թվականի մարտին Լեհաստանի արտգործնախարար Սիկորսկին առաջարկեց Ռուսաստանը ներառել ՆԱՏՕ-ի մեջ։ Ապա լեհական լրատվամիջոցներից մեկին տված հարցազրույցի ժամանակ նա պնդեց, որ դա զուտ հիպոթետիկ առաջարկ էր, որը գոյություն է ունեցել դեռևս 1990-ական թվականներից։ Քլինթոնի վարչակազմի իշխանության ներքո կար երկմտանք, թե արդյոք Ռուսաստանը պետք է լինի ՆԱՏՕ-ի անդամ կամ ինչ պայմաննեորվ ։ Այնուամենայնիվ Ռուսաստանի ղեկավարությունը հստակ ձևակերպեց, որ չի պատրաստվում դառնալ ՆԱՏՕ-ի անդամ, այլ զուտ ցանկանում է շարունակել համագործակցությունը։ 2010 թվականի սկզբներին այդ առաջարկությունը բաց նամակի ձևով կրկնվեց Գերմանիայի պաշտպանության փորձագետներ Կլաուս Նոյմանի, Ֆրանկ Էլբի, Ուլրիխ Վեյզերի և նախկին պաշտպանության նախարար Ուոլքեր Ռուհի կողմից։ Նամակի հեղինակները նշում էին, որ ՆԱՏՕ-ն ունի Ռուսաստանի կարիքը Ասիական տերություններին հակակշռելու համար ։ 2010 թվականի սեպտեմբերին Նյու-Յորքում տեղի ունեցավ ՆԱՏՕ-Ռուսաստան Խորհրդի հանդիպում, որը 2008 թվականի հարաբերությունների կասեցումից հետո առաջինն էր։ Հանդիպման նախօրեին ԱՄՆ-ի մշտական ներկայացուցիչը ՆԱՏՕ-ում նշեց Ռուսաստանի` ՆԱՏՕ-ին միանալու հիպոթետիկ հավանականության մասին ։
Գաղափարախոսություն և քարոզչություն
Ե՛վ Ռուսաստանը, և՛ ՆԱՏՕ-ն նշել են, որ ներգրավված են քարոզչական պատերազմի մեջ, և երկուսն էլ հիմնել են բազմաթիվ լրատվամիջոցներ, որոնք օգնում են տարածել իրենց ուղերձները ։ Ռուսաստանը ստեղծել է օրինակ «Սպուտնիկ», «Ռուսական լրատվական գործակալություն», «Ռուսաստանն այսօր» միջազգային հեռարձակման կայանները, ինչպես նաև ներքին լրատվական ցանցեր ։ ՆԱՏՕ-ի անդամ պետությունները ևս ստեղծեցին միջազգային հեռարձակման կայաններ. օրինակ «Ամերիկայի ձայնը» և «ԲիԲիՍի ծառայությունը»։ Ռուսական լրատվամիջոցները, մասնավորապես հակաամերիկյան, քարոզչություն են իրականացնում ։ 2014 թվականին Ռուսաստանը դադարեցրեց Ամերիկայի ձայնի ռադիոհեռարձակումները այն բանից հետո, երբ ռադիոն քննադատեց Ռուսաստանի գործողությունները Ուկրաինայում ։ 2015 թվականի հունվարի 19-ին Եվրամիության Անվտանգության և արտաքին հարաբերությունների բարձրագույն հանձնակատար Ֆեդերիկա Մոգերինին հայտնեց, որ ԵՄ-ը պլանավորում է ստեղծել ռուսերեն լեզվով հեռարձակվող լրատվամիջոց Արևելյան գործընկերության երկրների` Հայաստանի, Ադրբեջանի, Բելառուսի, Մոլդովայի և Ուկրաինայի համար ։ Վլադիմիր Պուտինը ներկայացրել է «Եվրասիականացումը» և «Պուտինիզմը» որպես արևմտյան տերությունների քարոզչամեքենայի հակակշիռ ։ Պուտինը և Ռուսաստանը` որպես ամբողջություն, կորցրել են Արևմուտքի հարգանքը այդ արժեքների վերաբերյալ։ Արդյունքում ստեղծել է «արժեքային ճեղքվածք» Ռուսաստանի և Արևմուտքի միջև ։ 2016 թվականի մարտին Պուտինի մամլո քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը նշեց, որ Ռուսաստանը ինֆորմացիոն պատերազմի մեջ է անգլիալեզու լրատվամիջոցների դեմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ Կատեգորիա:ՆԱՏՕ-ի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի բազմակողմանի հարաբերություններ Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Եվրոպայում
Մարին Արլենդ
Մարին Արլենդ (Marin Ireland, ),  ամերիկացի դերասան, որը մեծ հաջողությունների է հասել շնորհիվ հակասական կերպարների Բրոդվեյի և օֆֆ-Բրոդվեյան բեմերում ։
Կենսագրություն
Արլենդը ծնվել է Նյու Յորքում, բայց մեծացել է Հարավային Կալիֆորնիայում։ Ավարտել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Հարթֆորդի համալսարանը ։ Թատերական բեմում դեբյուտը կայացել է 2001 թվականին։ 2009 թվին տեղափոխվել է Բրոդվեյ՝ խաղալով «Reasons To Be Pretty» պիեսում։ Այն Մարինին բերեց «Theatre World Award» և «Թոնի» մրցանակ՝ պիեսում կնոջ լավագույն դերի համար ։ Հեռուստատեսությունում Արլենդը հայտնվել է հիմնականում հեռուստասերիալներում՝ «Օրենք և կարգ», «Օրենք և կարգ։ Հատուկ կորպուս», «Օրենք և կարգ։ Քրեական մտադրություն», «Լավ կին», «Սպանություն» և «Հետևորդները»։ Երկրորդական դերեր է խաղացել «Բոսս» և «Հայրենիք» հեռուստասերիալներում։ Դերասանուհին գլխավոր դեր է խաղացել «WE tv» հեռուստաալիքի «Բաժանում» դրամատիկական սերիալում ։
Մեծ էկրաններին Արլենդը հայտնվել է «Մանջուրիայի թեկնածուն» (2004 թ.) ֆիլմում, «Տարածաշրջանայինը» (2007 թ.), «Ռեյչելն ամուսնանում է» (2008 թ.), «Գարնանային հույսեր» (2012 թ.) այլ ֆիլմերում։ Նաև նկարահանվել է անկախ դրամաներում՝ «Կրկնադերասան» (2008 թ.), «28 ննջասենյակ» (2012 թ.) և «Գլոբալ տաքացում» (2012 թ.)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Bounty (շոկոլադ)
Բաունտին շոկոլադե բատոն է՝ պատրաստված «Մարս» ընկերության կողմից, որը վաճառվում է համաշխարհային շուկայում։ Այն առաջին անգամ արտադրվել է Միացյալ Թագավորությունում և Կանադայում 1951 թվականին և սկզբում ունեցել է միայն կաթնային շոկոլադե ջնարակ։
Բաունտին ունի կոկոսե միջուկ, որը պատված է կաթնային շոկոլադով (վաճառվում է կապույտ փաթեթավորմամբ) կամ մուգ շոկոլադով (վաճառվում է կարմիր փաթեթավորմամբ) և վաճառվում է մի փաթեթի մեջ երկու կտորով։
2006 թվականից ի վեր՝ Ավստրալիայում հասանելի է եղել Բաունտիի՝ կեռասի համով տարբերակը։ Սա հենց սկզբից սահմանափակ արտադրության համ էր, բայց 2013 թվականի դրությամբ դեռ հասանելի էր։ Եվրոպայում 2004-2005 թվականներին և Ուկրաինայում ու Ռուսաստանում 2010 թվականին հասանելի էր նաև մանգոյի համով սահմանափակ արտադրությամբ տարբերակը։
Չնայած Բաունտին ԱՄՆ-ում վաճառքում չէ, (այնտեղ կա նմանատիպ մեկ այլ արտադրանք, Մաունդսը, որն արտադրվում է Հերշիս ընկերության կողմից), այն կարելի է գնել շատ սուպերմարկետների համաշխարհային արտադրանքի բաժիններում և «Վորլդ Մարքեթ» վաճառքի ցանցում։
Բաունտիի հեռուստատեսային գովազդը մշտապես եղել է կոկոսյան արմավենիների և արևադարձային լողափերի սցենարով տենդենցների մեջ։ Այս հեռուստատեսային գովազդների մեջ հաճախ օգտագործվել են Դոմինիկյան Հանրապետությունում գտնվող Սաոնա կղզում նկարահանված տեսարաններ։
Ձևը
2003 թվականին Մարսը Բաունտիի ձևը գրանցել է որպես Եվրամիության ապրանքային նշան։ Սա վիճարկվել է գերմանական մի հրուշակեղենի գործարանի՝ Լյուդվիգ Շոկոլադեի կողմից։ 2009 թվականին Լյուքսեմբուրգի առաջին ատյանի դատարանը հայտարարեց, որ. «...թվացյալ տարբերակիչ հատկանիշները, այս դեպքում՝ սալիկի կլոր ծայրերը և դրա վրա եղած սլաքի երեք նշանները, բավարար չեն այս սալիկները այլ շոկոլադե սալիկներից տարբերակելու համար»։
Խոհարարական գործածությունը
Նիգելլա Լոուսոնն իր գրքում և «Նիգելլա Բայթս» հեռուստահաղորդման մեջ ներկայացնում է Բաունտի սալիկը լավ տապակելու բաղադրատոմսը ։
Ասորտիմենտ
Հայաստանի շուկայում հանդիպում են Բաունտի բատոնի հետևյալ տեսակները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոնֆետ Կատեգորիա:Mars-ի ապրանքանիշեր Կատեգորիա:Բրիտանական հրուշակեղեն
Գիյոմ Կալ
Գիլոմ (Գիյոմ ) Կալ (Guillaume Caillet, ) ֆրանսիացի գյուղացի, Մելլո գյուղից, Ժակերիայի ղեկավարներից։