cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(9435) 1997 CK20
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիջանո
Վիջանո (Viggiano), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3148 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 89,03 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85059։ Հեռախոսային կոդը՝ 0975։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իվետա Գիլբեր
Իվետա Գիլբեր (Yvette Guilbert, իսկական անունը՝ Emma Laure Esther Guilbert, ), Հիասքանչ դարաշրջանի կաբարեի ֆրանսիացի երգչուհի, դերասան և մոդել։
Կենսագրություն
Իվետա Գիլբերը ծնվել է 1865 թվականին Փարիզում։ Հայրը եղել է հնավաճառ, մայրը՝ գլխարկ կարող։ 16 տարեկանից աշխատել է կարի արվեստանոցում և Օսմանի զբոսայգու Printemps հանրախանութում  վաճառողուհի։ Ավարտել է դրամատիկական արվեստի դասընթացները (1885)։ Առաջին ելույթն ունեցել է Théâtre des Bouffes du Nord-ում, այնուհետև խաղացել է Théâtre de Cluny, Théâtre des Nouveautés, Théâtre des Variétés երաժշտական սրահներում։ Չբավարարվելով երրորդական դերերով, սկսել է երգել մյուզիք-հոլլերում և  կաբարեներում։ Նրա երգացանկում ընդգրկված էին Պոլ Շառլ դը Կոկյի, Ժան Լորենի, Ժան Ռիշպենի և այլոց բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երգեր։
Էլդորադո երաժշտական սրահում նրան նկատում է Զիգմունդ Ֆրոյդը, նրանք ծանոթանում են և աշխույժ նամակագրություն սկսում։ Հետագայում Ֆրոյդը նրա լուսանկարը կախում է իր կաբինետում՝ Լու Անտրեաս-Սալոմեի նկարի կողքին ։
Շարլ Զիդլերի օժանդակությամբ, որի հետ ծանոթացել էր 1885 թվականին, վարձահրավեր է ստանում Մուլեն Ռուժից 1891 թվականին։ Մարսել Պրուստը նրա առաջնելույթին նվիրված ակնարկ է տպագրում Mensuel ամսագրում։ Այստեղ երգչուհուն տեսնում է Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկը։ 1906 թվականին Գիլբերը ելույթ է ունենում Քարնեգի հոլում, 1913 թվականին Նիսի խաղատանը, երգում է Գերմանիայում և Մեծ Բրիտանիայում։
Այդ տարիներին նրա խաղացանկը դարձավ ավելի գրական և համալրվեց միջնադարյան երգերով։ Ավելի ուշ զբաղվել է թատերական մասնավոր գործունեությամբ, վարել է լրագրային և ամսագրային ժամանակագրություն, ելույթներ է ունեցել ռադիոյով, զբաղվել է դասավանդմամբ և ռեժիսուրայով, գրել է մի քանի գրքեր, նկարահանվել է Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաուի (Ֆաուստ, 1926), Լ’Էրբեի (Փողեր, 1928), Մորիս Թուրնյորի (Երկու որբեր, 1933), Սաշա Գիտրիի (Երազենք, 1936) և այլ ֆիլմերում։  Շուրջ քառասուն տարի երգեր է ձայնագրել, շատ ձայնագրություններ պահպանվել են։
Մահացել է 1944 թվականին Էքս ան Պրովանսում։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում։
Հուշեր և այլ գրքեր
thumb|[[Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկ, «Իվետա Գիլբեր» (Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան, 1894).]]
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
Ամելիա Բլումեր
Կենսագրություն
Ծնվել է աղքատ ընտանիքում, կրթություն ստանալուց հետո, 17 տարեկանում զբաղվել է դասուսուցչությամբ, աշխատել է տնային դաստիարակչուհի։
1840 թվականին ամուսնացել է փաստաբան Դեկստեր Բլումերի հետ (Dexter Bloomer), ով դրդել է նրան հոդվածներ գրել իր նյու-յորքյան «Seneca Falls County Courier» թերթի համար։
1848 թվականին նա գլխավորել է իր իսկ ստեղծած կանանց միությունը՝ «Ladies Temperance Society» և դարձել Սենեկա Ֆոլզում կայացած կանանց իրավունքների առաջին համագումարի մասնակից։
1849 թվականին սկսել է քարոզել իր հայացքները իր ստեղծած հրատարակչությունում՝ «The Lily», կանանց համար առաջին թերթում, որը լույս էր տեսնում երկու շաբաթը մեկ (1849—1953): Թերթը, որի հիմնական կոչը ընթերցողներին չափավորությունն էր, ժամանակի ընթացքում սկսեց նեռարել սոցիալական թեմաների ավելի ընդարձակ շրջան՝ սթափությունից մինչև կանանց իրավունքների չափավորություն։ Շուտով հրատարակությունը հայտնի դարձավ և հրատարակված տպաքանակը գերազանցեց 4 000 օրինակը։
1853 թվականից Բլումերը դարձել էր կանանց ընտրության իրավունքների համար ակտիվ և կրակոտ պայքարող։ 1871-1873 թվականներից Այովայում Կանանց ընտրության իրավունքների ասոցացիայի նախագահն էր (Iowa Woman Suffrage Association):
Նրա ըմբռնողությամբ կանանց իրավունքների համար իրական պայքարը ոչ միայն երկրի նախագահի ընտրության իրավունքին հասնելն էր, այլև հարմարավետ հագուստ կրելու իրավունքը։ Նա պնդում էր, որ յուրաքանչյուր կին իրավունք ունի կրել այն հագուստը, որը նա հավանում է և հարմար է, թույլատվություն չհարցնելով տղամարդկանցից։
1851 թվականին Լոնդոնում Համաշխարհային արդյունաբերական ցուցահանդեսի ժամանակ բառացի շփոթեցրել է հանրությանը, ովքեր հավաքվել էին լսելու նրա հերթական ելույթը։ Ամելյա Բլումերը ամերիկացի հայտնի սուֆրաժիստկա էր, կանացի ֆեմինիստական ամսագրի խմբագիր, լեռնագնաց, ով պայքարում էր կանանց ընտրության իրավունքի համար, հանրության առաջ է հայտնվել կարճ և բավականին լայն շրջազգեստով համադրած տաբատի հետ։ Առաջին ցնցումից հետո հանրությունը ծաղրանքով է ընդունել, այդ ժամանակների համար անընդունելի հանդերձանքը։ Սակայն գտնվեցին նաև մարդիկ, ովքեր աջակցեցին խիզախ Ամելիային։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Դիբրովկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Դիբրովկա (Дібрівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովկա գյուղում բնակվում էր 1 045 մարդ։
Լարիսա Ավետիսյան
Լարիսա Ռաֆիկի Ավետիսյան, հայ հիգիենիստ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2003), պրոֆեսոր (2005): Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր (2016) ։ Կանխարգելիչ բժիշկների հայկական ասոցիացիա» ՀԿ նախագահ։
Կենսագրություն
Լարիսա Ավետիսյանը ծնվել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, Երևանում։ 1965-1975 թվականներին սովորել է Երևանի թիվ 90 միջնակարգ դպրոցում, 1975-1981 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի սան-հիգիենիկ ֆակուլտետում։ Աշխատում է նույն ինստիտուտի երեխաների և դեռահասների հիգիենայի (2001 թվականից՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնում), 1998-2005 թվականներին եղել է ԵՊԲՀ պրոֆիլային հիգիենաների ամբիոնի դոցենտ, 2005 թվականից՝ ԵՊԲՀ հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։ 2010 թվականից ԵՊԲՀ կրթության որակի գնահատման և ապահովման մշտական հանձնաժողովի նախագահն է, 2011 թվականից՝ «Կրթություն և գիտություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
Գիտական գործունեություն
1991 թվականին Մոսկվայի Երեխաների և դեռահասների հիգիենայի գիտահետազոտական ինստիտուտում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ` ստանալով բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան, 2003 թվականին ՀՀ ԱՆ Առողջապահության ազգային ինստիտուտում պաշտպանել է դոկտորական թեզ` ստանալով բժշկական գիտությունների դոկտորի կոչում։ 2005 թվականին ԲՈՀ-ի կողմից ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
Աշխատանքները վերաբերում են երեխաների և դեռահասների ֆիզիկական զարգացման, առողջական վիճակի և հիվանդացության վրա արտաքին միջավայրի տարբեր գործոնների ազդեցությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հիգիենիստներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վարչապետի հուշամեդալակիրներ
Յաթմշ
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1915 թվականին ուներ 374 հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Յաթմշն ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կաշիրսկոե (գյուղ, Կաշիրսկի շրջան)
Կաշիրսկոե (Каширское), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Կաշիրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Կաշիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Տետերևկա (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)
Տետերևկա (Тетерівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1788 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տետերևկա գյուղում բնակվում էր 2 498 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 747,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1788 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդրիտ
Ալեքսանդրիտ (Ալեքսանդր 2-րդ ցարի անունով), միներալ։ Քրիզոբերիլի հազվագյուտ տարբերակ։
Քիմիական կազմ
Պարունակում է BeO-19,8%, Al2O3 - 80,2%: Քրոմի (Cr2O4 - 0,4%) խառնուրդը ալեքսանդրիտին տալիս է գորշավուն կանաչ գունավորում։
Կիրառում
Օգտագործվում է որպես թանկարժեք քար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թանկարժեք քարեր Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ
Վանանդ (Արմավիրի մարզ)
Վանանդ՝ գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում։ Գտնվում է մարզկենտրոնից 24 կմ հարավ-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1025 մ։ Գյուղը կազմավորվել է 1984 թվականին։ Վանանդի դպրոցը հիմնադրվել է 1986 թ.։ Դպրոցը հիմնանորոգվել է 2014 թվականին և 2017 թվականի դրությամբ ունի 160 աշակերտ։ Հիմնադրվել է 1979 թվականին և կոչվել չորրորդ տնկարանային տնտեսություն։ 1984 թվականին վերանվանվել է գյուղ Վանանդ։
Բնակչություն
Վանանդի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, կերային կուլտուրաների մշակությամբ, անասնապահությամբ, և խաղողագործությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:1984 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սիրուշ Մաճկալյան
Սիրուշ Շամիրի Մաճկալյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Սիրուշ Մաճկալյանը ծնվել է 1917 թվականին, Շամշադինի շրջանի Թովուզ գյուղում։ Վաղ հասակից զրկվել է մորից և տեղափոխվել Երևան։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1941 թվականին։ Աշխատել է որպես ֆաբգործուսի տնօրենի տեղակալ, ընտրվել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի անդամ ։
1941 թվականին Մաճկալյանը կամավոր մեկնել է բանակ։ Կռվել է Հարավային ռազմաճակատում, մասնակցել Վորոնեժի, Խարկովի, Դոնի Ռոստովի ազատագրման մարտերին։ 1943 թվականի հունվարի 18-ին հարազատներին ու բարեկամներին ուղղված նամակներում հուսադրել է, որ շուտով ժամանակավոր դժվարությունները կանցնեն և հուշ կդառնան, հայրենիքը կազատագրվի ոսոխ թշնամուց։ 1943 թվականի մարտի վերջին Ուկրաինայի գյուղերից մեկում Սիրուշ Մաճկալյանը և Արփիկ Հարությունյանը ստանում են թշնամու թիկունքում գործելու հատուկ առաջադրանք։ Մարտական առաջադրանքը կատարելիս Սիրուշը գլխից ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել Սումիի մարզի Մոգրեբեց գյուղ, որտեղ և մահացել է։
Մահ
Սիրուշ Մաճկալյանը մահացել է 1943 թվականին, Մոգրեբեց գյուղում ։
Հիշատակ
Մոգրեբեց գյուղի եղբայրական գերեզմանատան հուշարձան-կոթողի վրա գրված զոհվածների ցուցակում կա նաև Սիրուշ Շամիրի Մաճկալյանի անունը ։
Պարգևներ
Սիրուշի ծառայությունները բարձր են գնահատվել կառավարության կողմից։ Նա պարգևատրվել է «Խիզախության համար» և մի շարք այլ մեդալներով ու շնորհակալագրերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Ռիտեշ Դեշմուխ
Ռիտեշ Դեշմուխ (रितेश देशमुख, Riteish Deshmukh, ), հնդիկ դերասան և պրոդյուսեր, որը նկարահանվել է Բոլիվուդում և մարաթհիում։
Կենսագրություն
Ռիտեշը ծնվել է Լատուրում քաղաքական գործչի՝ Վիլասրաո Դեշմուխի և նրա կնոջ՝ Վայշալի ընտանիքում։ Ունի երկու եղբայր․ ավագը՝ Ամիդը և փոքրը՝ Դհիրաջը՝ երկուսն էլ քաղաքական գործիչ ։ Սովորել է G D Somani Memorial School-ում և Kamla Raheja College of Architecture-ում ստացել ճարտարապետի աստիճան, ավարտելուց հետո փորձաշրջան է անցել արտասահմանյան ընկերությունում։
2004 թվականին նկարահանվել է «Ցրվել ամբողջությամբ» ֆիլմում, որտեղ նրա խաղընկերներն էին սկսնակ դերասաններ Վիվեկ Օբերոյը և Աֆթաբ Շիվդասանը։ Ֆիլմը ունեցել է առևտրային հաջողություն, իսկ դերը բերել է նրան մի քանի մրցանակ։ Հաջորդ տարի Թուսշար Կապուրի հետ նկարահանվել է «Խոշոր ընկերություն» կատակերգությունում։ Ֆիլմը ունեցել է առևտրային հաջողության և արժանացել է քննադատների և հադիսատեսի գովեստին։
2006 թվականին լույս է տեսել «Մեր երազանքը փողն է» ֆիլմը, որտեղ նա խաղացել է խաբեբայի դերը, որը Գոայից է և վարպետորեն վերափոխվում է տարբեր մարդկանց։ Ֆիլմը ունեցել է առևտրային հաջողություն։
2009 թվականին լույս տեսել «Ալադին» ֆիլմը, որի սյուժեի հիմքում ժամանակակից իրողություններն են, ինչը, սակայն, նրան չի փրկել առևտրային ձախողումից ։
2012 թվականին Ռիտեշը Ժենելիեյի հետ (որի հետ մինչ այդ նա ամուսնացել էր), խաղացել է «Հիշողության հանգույց» ֆիլմում, որը, չնայած փոքր բյուջեին, ունեցել է առևտրային հաջողություն ։
Հաջորդ տարի նա առաջին անգամ հանդես է եկել որպես պրոդյուսեր՝ թողարկելով մարաթհիական «Balak Palak» ֆիլմը։ Ֆիլմի հաջողությունից հետո Ռիտեշը հայտարարել է, որ պատրաստվում ֆիլմի վերամշակումը հինդի լեզվով ։
2014 թվականին նրա մասնակցությամբ թողարկվել է «Երկվորյակները» ֆիլմը, որը համարվում է կինոյի պատմության ամենավատ ֆիլմերից մեկը։ Նույն տարում մեկ այլ ֆիլմում՝ « Ek Villain »-ում, Ռիտեշն իր կարիերայում առաջին անգամ խաղացել է անտագոնիստի դեր։ Նույն թվականին հանդես է եկել մարաթհիալեզու «Lai Bhaari» ֆիլմում, որը ունեցել է առևտրային հաջողություն մարաթհալեզու ֆիլմերի մեջ ։
Հաջորդ տարում Ռիտեշի ֆիլմերը հաճախակի ձախողվել են վարձույթում՝ ներառյալ 2017 թվականի «Bank Chor», «Banjo» և «Bangistaan» ֆիլմերը։ Վերջին 2 տարիների ընթացքում միակ հաջողված ֆիլմը «Լիքը տուն 3»-ն է ։ Դերասանը նկարահանվել է նաև մարաթհիալեզու «Mauli» ֆիլմում ։
Անձնական կյանք
2012 թվականին ամուսնացել է Ժենելիա դե Սոուզայի հետ, որի հետ հանդիպել է երկար տարիներ։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել նախ հնդկական ավանդույթներով, ապա` քրիստոնեական ։ 2014 թվականի նոյեմբերին ծնվել է զույգի որդին՝ Ռիան, իսկ 2016 թվականի հունիսին՝ Ռիհալը ։
Վիետրի դի Պոտենցա
Վիետրի դի Պոտենցա (Vietri di Potenza), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3096 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 52 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85058։ Հեռախոսային կոդը՝ 0971։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ծիփլակակիա
Ծիփլակակիա (წიფლაკაკია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 11 կմ ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 9 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լենտեխի շրջան
Սաիկա (գյուղ, Միսսո շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(1571) Սեսկո
(1571) Սեսկո (Cesco), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի մարտի 20-ին Միգել Իցիգսոնի կողմից Լա Պլատայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,14515 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7969 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4934 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2037,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176702 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,57° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1950 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Միգել Իցիգսոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յաղլիդերե
Յաղլիդերե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Payday: The Heist
Payday։ The Heist, հրաձգային, առաջին դեմքից համակարգչային խաղ, որը մշակել է Overkill Software ընկերությունը և հրապարակել Sony Online Entertainment ընկերությունը։ Խաղը ԱՄՆ-ում Playstation 3-ի համար թողարկվեց 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ։ ԱՀ-ների համար խաղը թողարկվեց 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ին և այն տարածվեց Steam-ի միջոցով։ Խաղում հասանելի են 9 տարբեր խաղային առաքելություններ ։
Գեյմփլեյ
Խաղացողը, հավաքում է փողեր և հաջող կատարում առաջադրանքը և փորձությունը, բարելավելով իր հեղինակությունը։
Խաղում գոյություն ունեն տարատեսակ թշնամիներ, միայն ատրճանակով զինվածներից, որոնք հայտվում են խաղի սկզբում, մինչև ամբողջությամբ զինված հակառակորդներ, որոնք խաղում են հայտնվում ավելի ուշ և իրենցից ավելի մեծ վնաս են ներկայացնում։ Ավելի վտանգավոր են հատուկ թշնամիները, որոնք միայնակ լինելով անշարժացնում է անհաջող խաղացողին։ Սովորական հակառակորդներին կարելի է ստիպել, որ ցած դնի զենքը և ինքն իրեն ձեռբակալի։ Խաղում, բացի վեր թվարկված թշնամիներից գոյություն ունի խաղացող, ով օժտված է յուրահատուկ ունակությամբ, ինչն էլ նրան դարձնում է բավականին տհաճ հակառակորդի համար։ Բացի դրանից նմանատիպ կռվողների անհնար է գերի վերցնել։
Ինչպես նաև խաղացողները ունեն զարգացման չորս ճյուղեր, որոնք բացում են յուրահատուկ բոնուսներ, զենքեր, և սպառազինություն։ Խաղացողը կարող է ինքը ընտրել, որ ճյուղը զարգացնել։ Դրա համար խաղի ընթացքում պետք է սեղմել TAB և ընտրել 1, 2, 3, 4 թվերից մեկը։
Կողոպուտ
DLC Wolfpack-ը ձեռք բերելուց հետո ավելանում է ևս երկու կողոպուտ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox 360 տեսախաղեր
Կալնիկ (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)
Կալնիկ (Кальник), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1629 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալնիկ գյուղում բնակվում էր 1 223 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 395,79 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1629 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (277501-277600)
Աստերոիդների ցանկ (277401-277500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (277601-277700)
Ձի (շախմատ)
Ձի (յունիկոդ` ♘♞), շախմատի խաղաքար։ Ուժով մոտավորապես հավասար է փղին։ Գտնվելով խաղատախտակի կենտրոնական դաշտերից մեկում` ձին միաժամանակ կարող է գրոհել մինչև 8 դաշտ, եզրին՝ մինչև 4, իսկ անկյունում՝ 2։ Կողմերը խաղը սկսում են երկուական ձիերով։ Սկզբնախաղում ձիերը զբաղեցնում են b1 և g1 (սպիտակ ձիեր), b8 և g8 (սև ձիեր) դաշտերը։
Ձիու քայլերը
Ձին կարող է տեղափոխվել իր խաղաքարով չզբաղեցված ցանկացած դաշտ, եթե այն գտնվում է հայերեն Լ տառի մյուս ծայրին (այսինքն՝ սկզբում ձին տեղափոխվում է երկու դաշտ հորիզոնական կամ ուղղահայաց ուղղություններով, այնուհետև մեկ դաշտ՝ նախնական ուղղությանը ուղղահայաց)։
Արժեքը
Ձին ուժով մոտավորապես հավասար է փղին կամ երեք զինվորներին։ Երեք ձիերը մոտավորապես հավասար են թագուհուն կամ երկու նավակներին։
Ձիու արժեքը զգալիորեն մեծանում է փակ դիրքերում, որտեղ մյուս խաղաքարերի (թագուհու, նավակի և փղերի) հեռահարությունը սահմանափակ է։
Ինչպես և երկու արքաներով ու փղով վերջնախաղերում, միայնակ ձին ի վիճակի չէ մատ հայտարարելու մրցակցի արքային, սակայն արքան, ձին և փիղը մերկ արքային մատ հայտարարել կարող են։ Եթե առկա են արքա և երկու ձիեր, ապա նրանք միայնակ արքային մատ կարող են հայտարարել միայն մրցակցի կոպիտ սխալի դեպքում։
Ձիով քայլ
«Ձիով քայլ անել» դարձվածքը նշանակում է անել անսպասելի քայլ, արարք, գտնել հանկարծակի լուծում։ Այս արտահայտությունը հաճախ է օգտագործվում կենցաղային խոսքում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Շախմատ Կատեգորիա:Շախմատի խաղաքարեր
Մեծ ուղեղի կեղև
Մեծ կիսագնդերի կեղև, 3 մմ հաստությամբ գորշ նյութի շերտ է։ Այն համեմատաբար լավ է զարգացած առաջ կենտրոնական գալարում, որտեղ կեղևի հաստությունը 5 մմ է։ Գալարների և ակոսների առկայությունը մեծացնում է գլխուղեղի կեղևի մակերեսը։ Կեղևում կա 10–14 միլիարդ նյարդային բջիջ։ Նրա տարբեր մասերը, որոնք միմյանցից տարբերվում են բջիջների կառուցվածքով և տեղադրությամբ (ցիտոարխիտեկտոնիկա), թելերի դասավորությամբ (միելոարխիտեկտոնիկա) և ֆունկցիոնալ նշանակությամբ, կոչվում են դաշտեր։ Կեղևի նեյրոնները բազմաձև և բազմաբևեռ բջիջներ են։ Դրանք բրգաձև, աստղաձև, իլիկաձև, սարդանման և հորիզոնական նեյրոններն են։
Բրգաձև նեյրոններ
Բրգաձև նեյրոնները մեծ ուղեղի կեղևը ձևավորող բջիջների հիմնական մասն են։ Դրանց մարմինը եռանկյունաձև է, որի գագաթներն ուղղված են դեպի կեղևի մակերես։ Գագաթից և մարմնի կողմնային մասերից դուրս են գալիս դենդրիտները, որոնք ավարտվում են գորշ նյութի տարբեր շերտերում։ Բրգաձև բջիջների հիմքից սկսվում են նեյրիտները, որոնց առաջացրած կարճ ճյուղերը մնում են կեղևում, իսկ երկար ճյուղերից ձևավորվում է սպիտակ նյութը։ Բրգաձև բջիջները կեղևի տարբեր շերտերում ունեն տարբեր չափեր և նշանակություն։ Փոքր բջիջները ներդիր նեյրոններ են, որոնց նեյրիտները կապ են ստեղծում նույն կիսագնդի տարբեր մասերի միջև (ասոցիատիվ նեյրոններ) կամ միացնում են երկու կիսագնդերը, որպես ձուլանային (կոմիսուրալ) թելեր։ Բրգաձև խոշոր բջիջները և դրանց ճյուղերն առաջացնում են բրգաձև ուղիներ, որոնք ողնուղեղի համապատասխան կենտրոնները կապում են ուղեղի ցողունի կենտրոնների հետ։
Կեղևի կառուցվածք
Կեղևային գորշ նյութում տարբերում են 6 շերտ։ Հաշվելով կիսագնդերի արտաքին մակերեսից դեպի ներս՝ այդ շերտերը հետևյալն են.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գլխուղեղ
Սասոֆեռատո
Սասոֆեռատո (Sassoferrato), կոմունա Իտալիայում՝ Մարկե մարզի Անկոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 7746 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 57 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 135 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60041։ Հեռախոսային կոդ՝ 0732։
Պատմություն
Քաղաքի հարավում գտնվում են հնագույն Սենտինումի ավերակները՝ Ֆլամինիա տանող ճանապարհին։ Մերձակա բարձունքի վրա պահպանվել է 11-րդ դարում կառուցված ամրոցը։
Մայոն
Մայոն (կենտր, բիկոլ․՝ Bulkan Mayon, ֆիլիպ․՝ Bulkang Mayon), հրաբուխ է Ֆիլիպիններում։ Բարձրությունը ։ Այն գտնվում է Լուսոն կղզու հարավ-արևեքում, Բիկոլ շրջանում գտնվող Լեգասպի քաղաքից ոչ հեռու։ Մայոնը գտնվում է Եվրասիական և Ֆիլիպինյան սալերի հատման սահմանին, տեկտոնապես ակտիվ տարածքում։ Կղզու բոլոր հրաբուխներից ամենաակտիվն է։ Ունի համարյա կատարյալ կոնի ձև, հիմքում երկարություն ։ Կազմված է հիմնականում անդեզիտային լավաներից ։ Հրաբուխը «Մայոն հրաբուխ» (Mayon Volcano Natural Park) ազգային պարկում է, որտեղ զարգացած է զբոսաշրջությունը։
Վերջին ընթացքում Մայոնը ժայթքել է ավելի քան 50 անգամ, որոնցից ամենաաղետաբերը եղել է 1814 թվականի փետրվարի 1-ին։ Լավան ամբողջովին վրացրել է Կագզավա քաղաքը, զոհվել է ավելի քան 1200 մարդ։ 1993 թվականի ժայթքումը տարել է 79 մարդու կյանք։ 2006 թվականի հուլիսի 19-ից հրաբուժը սկսել է նորից ծխել և լավան հոսում էր «մեղմ ժայթքումներով»։ 2009 թվականի դեկտեմբերից հրաբուխը ակտիվացել է ինչն էլ ստիպել է տարհանել մոտակայքում ապրող տասնյակ հազարավոր մարդկանց ։ 2013 թվականի մայիսի 7-ի ժայթքումից զոհվել են 4 գերմանացի ալպինիստներ և նրանց ուղեկցողը։ Հայտարարվել է, որ նրանք զոհվել են արտանետված լեռնային խոշոր ապարներից ։
2018 թվականի առաջին օրերից հրաբուխը նորից ակտիվացել է։ Արտանետված լավան բարձրացել է մինչև ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինների հրաբուխներ Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ Կատեգորիա:Ստրատոհրաբուխներ
Անդրեա Դուրո
Անդրեա Դուրո Ֆլորես (Andrea Duro Flores, ), իսպանացի դերասանուհի, հայտնի է դարձել «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալում խաղացած Յոլանդա «Յոլի» Ֆրեյրեի և «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև» ֆիլմում խաղացած Մառայի դերերով։
Կենսագրություն
Անդրեան հեռուստատեսային գործունեությունն սկսել է 2007 թվականին՝ 15 տարեկանում՝ «Հարցեր սեռական հարաբերության մասին» սերիալի երկու սերիաներում խաղալով Բերթայի դերը։ Մեկ տարի անց «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալում խաղացել է Յոլիի դերը, որը հայտնիություն է բերել նրան ։ Նա այնտեղ նկարահանվել է 7 եթերաշրջան՝ մինչև 2011 թվականը։
2010 թվականին «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև» ֆիլմի շրջանակներում համագործակցել է Մարիո Կասասի և Մարիա Վալվերդեի հետ։ Նույն տարում նա հայտնվել է «Canal+» հեռուստաընկերության «Դերասանուհիներ» փաստավավերագրական ֆիլմում, «Բույն» և «Այն, ինչ մենք ունենք» հաղորդումներում։ Նաև լուսանկարվել է «FHM» և «Overlay» ամսագրերի շապիկների համար ։
2011 թվականին՝ «Ֆիզիկա կամ քիմիա» սերիալի ավարտից հետո, նա շարունակել է իր գործունեությունը կինոնկարներում՝ «Կործանիչ զոմբին»՝ նկարահանված Կուբայում, «Ուրվականի արկածները» ֆիլմերում և «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև» ֆիլմի շարունակությունում` «Ես ցանկանում եմ քեզ»։ Վերջին երկուսը թողարկվել է 2012 թվականին։ Նույն տարում պարգևատրվել է Կապիտալ մրցանակաբաշխության «Լավագույն առաջնելույթ» անվանակարգում՝ «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև» ֆիլմում խաղացած Մառայի դերի համար ։
2011 թվականի փետրվարից նկարահանվել է «Antena 3» հեռուստաալիքի «Հին կամրջի առեղծվածը» սերիալում, որտեղ խաղացել է սրամիտ և ինքնակա Էնրիգետտայի դերը։
2013 թվականին «Գրանդ հոթել» հեռուստասերիալում խաղացել է Սելիա Վելյեդուրի դերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ
Հայկական մարզ
Հայկական մարզ (Армянская область), վարչական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում 1828-1840 թվականներին։ 1827 թվականին Նիկոլայ I ցարը Երևանը գրավել է Պարսկաստանից և միացրել Ռուսաստանին։ 1828 թվականին ձևավորվել է Հայկական մարզը ՝ Երևանի և Նախիջևանի խանությունների տարածքի հիման վրա։
Մարզի տարածքը կազմել է շուրջ 21 000 կմ2՝ զբաղեցնելով Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի արևմտյան շրջաններները՝ Արարատյան դաշտը, Արարատ և Արագած լեռները, Սևանի ավազանը, Կոտայքը և Նախիջևանը։ Այժմ մարզի տարածքը հիմնականում համապատասխանում է Հայաստանի կենտրոնական հատվածին։ Բացառություն են կազմում Արարատ լեռը և նրա շրջակայքը (հետագայի Սուրմալուի գավառը), որը պատկանում է Թուրքիային, և Նախիջևանը, որն ամբողջությամբ պատկանում է Ադրբեջանին ։
1840 թվականի կայսերական ռեֆորմի արդյունքում Հայկական մարզը Թիֆլիսի և Քութայիսի մարզերի հետ միացվել է Ռուսական կայսրությանը որպես մեկ վարչատարածքային միավոր՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգ՝ Թիֆլիս կենտրոնով։
Հայկական մարզի ստեղծումը և կառավարումը
Թուրքմենչայի պայմանագրի վավերացումից (փետրվարի 10, 1828) հետո՝ Արևելյան Հայաստանը Ռուսաստանին միացնելու ժամանակ հայ ազնվականները Խաչատուր Լազարյանի գլխավորությամբ Հայաստանի ինքնավարություն ստեղծելու նախագիծ են ներկայացնում, ըստ որի Ռուսաստանի հովանու ներքո Արևելյան Հայաստանում ստեղծվելու էր ինքնավարություն՝ սեփական օրենքներով, զինանշանով և դրոշով, ինչպես նաև՝ սահմանապահ զորքով։ Հայ եկեղեցին պահպանելու էր իր իրավունքները։
Լազարյանի նախագծի փոխարեն Նիկոլայ I Ռոմանով կայսեր 1828 թվականի մարտի 21-ի հրամանագրով ստեղծվում է Հայկական մարզը ։ Դրա մեջ մտել են Արևելյան Հայաստանի այն տարածքները, որոնք Թուրքմենչայի պայմանագրով անցել էին Ռուսական կայսրությանը՝ Երևանի և Նախիջևանի նախկին խանությունները և Օրդուբադի գավառը։ Արևելյան Հայաստանի մյուս տարածքները՝ Գյանջայի (Գանձակ) և Ղարաբաղի խանությունները (Արցախ), Շորագյալի (Շիրակ) Բորչալուի (Լոռի) ու Ախալքալաքի (Ջավախք) գավառները դուրս են մնում Հայկական մարզի տարածքից։ Արևելյան Հայաստանի մյուս տարածքները՝ Վասպուրականի արևելքը և Պարսկահայքը մնացին Պարսկաստանի կազմում։ Հայկական մարզի կենտրոն ընտրվեց Արևելյան Հայաստանի խոշորագույն քաղաքը՝ Երևանը՝ շուրջ 13 հազար բնակչությամբ, որի կեսից ավելին հայեր էին։ Հայկական մարզի մյուս քաղաքներն էին Նոր Բայազետը՝ արևելքում՝ Սևանա լճի ափին, և Նախիջևանը՝ հարավում։ Նոր Բայազետը, այժմ՝ Գավառ, հիմնեցին Արևմտյան Հայաստանի Բայազետ և Ալաշկերտ գավառներից Սևանի ավազան տեղափոխված հայերը։ Որպես պատմամշակութային-հոգևոր կենտրոն՝ իր դերը չէր կորցնում Վաղարշապատը։ Նոր շունչ ստացան հայկական բնակավայրերը, հիմնվեցին նորերը։
Հայկական մարզի կառավարել է մարզային վարչության կողմից։ Դրա կազմում էին երկու ռուս զինվորական, հայ և մուսուլման բնակչությունից մեկական ներկայացուցիչ, երեք խորհրդական, որոնք վարում էին գործադիր, ֆինանսական, տնտեսական ու դատական գործերը։ Ընդ որում, մուսուլմանական բնակչությունը ներկայացվում էր ընդհանուր, սակայն իրականում կազմված էր թուրքերից, թաթարներից, պարսիկներից ու քրդերից։ Հարկերի ու տուրքերի գանձումն իրականացնում էր հատուկ կոմիսարը։
1828 թվականին Հայկական մարզի ղեկավարումը ստանձնել է գեներալ Ալեքսանդր Ճավճավաձեն, որին փոխարինեց հայազգի իշխան, ծնունդով Թիֆլիսից գեներալ Վասիլ Բեհբութովը (Բարսեղ Հովսեփի Բեհբության)։ Հայկական մարզը բաժանված էր 5 գավառների, որտեղ հիմնվում են ոստիկանական վարչություններ և գավառային դատարաններ։ 1833 թ. վերանում է մարզային վարչության կոլեգիալ ղեկավարման ձևը, և լայն իրավունքներ են տրվում վարչության պետին։ Հիմնվում են ոստիկանական, դատական, ֆինանսական բաժիններ և հարկային վարչություն ։
Տարածքը և բնակչությունը
Հայկական մարզի տարածքը կազմել է շուրջ 21 000 կմ2։ Հայկական մարզը նախապես բաժանվել է Երևանի, Նախիջևանի գավառների և Օրդուբադի օկրուգի։ Հայկական մարզի տարածքի մեջ չեն մտել այնպիսի հայկական տարածքներ, ինչպիսիք էին Սյունիքը (Զանգեզուր), Արցախը (Ղարաբաղ), Գարդմանքը (Գանձակ), Շիրակը (Շորագյալ), Լոռին (Բորչալու), Տավուշը (Շամշադին) և Ջավախքը (Ախալքալաք)։ 1833 թվականի վարչական բաժանմամբ Երևանի գավառից անջատվել են Սուրմալուի և Սարդարապատի գավառները, իսկ Նախիջևանի և Օրդուբադի գավառները պահպանվել են։ Հայկական մարզի բնակչությունը 1830 թվականին կազմել է շուրջ 160.000 մարդ ։ Երևանը սկսում է զարգանալ որպես ռուսական մարզկենտրոն։
Երբ գեներալ Իվան Պասկևիչի գլխավորությամբ ռուսական զորքերը և հայ կամավորական ջոկատները 1827 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ազատագրել են Երևանի բերդը, խանության 100 000 հպատակներից 23 000-ն էին ազգությամբ հայ ։ Հարևան Նախիջևանի խանությունում 50 000 բնակչից հայեր էին 12 000-ը։ Միայն Արցախում և Սյունիքում էին հայերը շարունակում կազմել բացարձակ մեծամասնություն։ Արևելյան Հայաստանում հայ ժողովրդի գլխին կանգնած էր ֆիզիկական բնաջնջման վտանգը։ 1828-1830 թվականներին Իրանից Հայաստան են տեղափոխվում 40-42 հազար, իսկ Թուրքիայից՝ 75-80 հազար հայեր։ Նրանց մի ստվար հատված հաստատվում է Հայկական մարզի տարածքում։ Մնացածները հաստատվում են Ռուսական կայսրությանը հպատակ հայկական տարբեր գավառներ՝ Ջավախք, Սյունիք, Արցախ, Գարդմանք։ Հայրենադարձությունը կազմակերպել էին ռուս դիվանագետ Ալեքսանդր Գրիբոյեդովը և հայոց կաթողիկոս Ներսես Աշտարակեցին։ Միաժամանակ Իրանից և Թուրքիայից Հայկական մարզ են տեղափոխվում այլ քրիստոնյաներ՝ հույներ և ասորիներ։ Հայկական մարզի տարածքը լքում են բազմաթիվ թուրքեր և պարսիկներ։ Հայկական մարզը ռուսահայության համար սկսում է դիտարկվել որպես հայության նոր կենտրոն։ Արդյունքում ընդհանուր բնակչության թիվը հասնում է 160 հազարի, որից հայերը արդեն կազմում էին մեծամասնություն՝ 52 տոկոս՝
Դեռևս նախքան հայրենադարձությունը, հայերի ստվար խմբեր էին բնակվում Շամախու և Թիֆլիսի նահանգներում։ Թիֆլիսը 1804 թ. գրեթե ամբողջությամբ հայաբնակ քաղաք էր՝ 80 տոկոս հայ բնակչությամբ։ Այսպիսով, Արևելյան Հայաստանում, ինչպես նաև Թիֆլիսի ու Շամախու նահանգներում, հայերի ընդհանուր թիվը հասնում էր 300 000-ի։
Հայկական մարզի վերացումը
Հայկական մարզի ստեղծումը, այնուամենայնիվ, ժամանակավոր միջոցառում էր՝ ամբողջ Հարավային Կովկասում վարչական լայն վերափոխումների անցկացման նախօրեին։ 1840 թվականի ապրիլի 10-ի Նիկոլայ առաջին կայսեր հրամանագրով, Հարավային Կովկասի վարչական նոր բաժանմամբ, ստեղծվեցին Վրացա-Իմերեթական նահանգը՝ Թիֆլիս կենտրոնով և Կասպիական մարզը՝ Շամախի կենտրոնով։ Բաժանումն անցկացնելիս հաշվի չէին առնվել անդրկովկասյան ժողովուրդների կրոնական և ազգային պատկանելությունները, և դա հանգեցրել էր տեղաբնիկ ժողովուրդներ դժգոհությանը։
Հայկական մարզը որպես ինքնուրույն միավոր դադարեց գոյություն ունենալ, և նրա տարածքը Լոռու ու Ջավախքի հետ մտցվեց Վրացա-Իմերեթական նահանգի մեջ։ Արցախը, Զանգեզուրը և Գարդմանքը մտցվեցին Կասպիական մարզի տարածք։ Հայկական մարզի վերացումով խորտակվեցին հայկական ինքնավարության վերաբերյալ հայ հասարա-քաղաքական գործիչների պատրանքները։
Սակայն մեկ տասնամյակ անց՝ 1849 թվականին, կայսեր հատուկ հրամանագրով կազմվեց Երևանի նահանգը՝ որպես վարչատարածքային ինքնուրույն միավոր՝ ամբողջությամբ համընկնելով նախկին Հայկական մարզի և Շիրակի տարածքին։
Զինանշանը
Հայկական մարզի զինանշանի տարբերակը գծագրել է Ռուսաստանի գեղարվեսի ակադեմիայի նախագահ Ալեքսեյ Օլենինի նախաձեռնությամբ ու հաստատվել 1833 թ. փետրվարի 27-ին։ Վահանի կենտրոնում առանձին դաշտում Արարատն էր Նոյի տապանով, իսկ գլխավոր վահանը բաժանված էր երեք մասի։ Դրանցից վերևի դաշտը ներկայացված էր տվյալ շրջանի Ռուսական կայսրության գերբով, ներքևի երկու հավասար բաժանված դաշտերից մեկում Էջմիածինը խորհրդանշող եկեղեցին էր, իսկ մյուսում Հայոց անտիկ շրջանի արքաների թագ-տիարան ։ Հայկական մարզի լուծարումից հետո, մինչև Երևանի նահանգի զինանշանի հաստատումը հայկական հողերը ներկայացված էին Վրացա-Իմերեթական նահանգի զինանշանում Արարատի վրա Նոյան տապանի տեսքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրություն Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում Կատեգորիա:Երևանի պատմություն Կատեգորիա:Նախիջևանի պատմություն
Կոնսեպսիոնի արքայական բերդ
Կոնսեպսիոնի արքայական բերդ (իսպ. Real Fuerte de la Concepción), աստղի տեսք ունեցող ամրոց է, գտնվում է 0,6 (0.9 կմ) մղոն արևմուտք Ալդեա դել Օբիսպո գյուղից, Տուրոնես գետի արևելյան ափին, Սալամանակայի շրջան, Կաստիլիայի և Լեոնի ինքնավար մարզ, Արևմտյան Իսպանիա։ Ամրոցի դիրքն ունի ռազմավարական մեծ նշանակություն, քանի որ գտնվում է Իսպանիայի և Պորտուգալիայի սահմանին։
2014 թվականին ամրոցը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից հռչակվել է Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան։
Պատմություն
1640 թվականին, Ֆիլիպ Երկրորդ թագավորի մահվանից հետո սկսվեց Պորտուգալիայի Ռեստավրացիայի պատերազմը։ Իսպանիայի նոր արքա Ֆիլիպ Երրորդը մտադիր էր Պորտուգալիան դարձնել Իսպանիային ենթակա վարչական միավոր, ուստի պորտուգալացի ազնվականները կանգնել էին իշխանությունը կորցնելու լուրջ վտանգի առաջ։ Հետևանքը եղավ այն, որ պորտուգալիացիներն իրենց անկախ հռչակեցին Իսպանիայից։ 1641 թվականի ռազմական հեղաշրջումից հետո դուքս Բրագանսան թագադրվեց Պորտուգալիայի թագավոր և դարձավ Խուան 6-րդ։ Իսպանիայի թագավորը սկսեց ռազմավարական պլաններ մշակել պորտուգալական գահը ետ բերելու ուղղությամբ։ Այդ ամենի մասն էր սահմանների ամրացումն ու երկու երկրների միջև հզոր պաշտպանական ամրոցների կառուցումը։
Կոա և Ագեդա գետերի տարածքը հակառակորդների համար դարձել էր բուֆերային գոտի։ Կոնսեպսիոնի արքայական բերդը կառուցվել է հենց այդ տարածքում իսպանական զորքերի հրամանատար Օսունայի դքսի հրամանով, որպես ռազմական կայան իսպանական զորքի համար։
Կառուցումը
Ամրոցի կառուցողական աշխատանքները սկսվել են 1663 թվականի դեկտեմբերի 8-ին և գտնվում էին ֆրանսիացի ինժեներ Սիմոն Ժոքետի գլխավորության ներքո։ Շինարարության առաջին փուլը տևեց ընդամենը 40 օր և ավարտվեց 1664 թվականի հունվարի 20-ին։
1664 թ.-ից հետո
1664 թվականի հուլիսի 7-ին իսպանական և պորտուգալական զորքերը ճակատամարտի են բռնվում Կաստելո Ռոդրիգոյի մոտ։ Տեսնելով իսպանական ուժերի առավելությունը պորտուգալացիներին օգնության են հասնում 3000 զինվորներ Վիկոնտ դե Ֆոնտե Արկադայի գլխավորությամբ։ Պորտուգալիայի հակահարվածը որոշիչ է լինում։ Իսպանացիները բազմաթիվ գերիներ են տալիս և հրետանային զենքերի կորուստ։ Խոսվում է, թե Օսունան և Խուան Կրտսերը վանականի հագուստով փախուստի են դիմել Կաստելո Ռոդրիգո ամրոցից։
Օսունայի պարտությունից հետո Ֆիլիպ 3-րդը իր ձեռքն է վերցնում զորքի հրամանատարությունը, և հրամայում մասնակիորեն քանդել Կոնսեպսիոնը, որը գործում էր մեկ տարուց էլ քիչ ժամանակ։
1735 թ., վերակառուցում
1668 թվականին Իսպանիան պաշտոնապես ճանաչում է Պորտուգալիայի անկախությունը, սակայն սահմանային գոտին մնում էր խնդրահարույց։
Իսպանիայի գահին նոր դինաստիայի հասատումից և Ֆիլիպ 5-րդի թագադրումից հետո Առաջին նախարար Խոսե Պատինյոյի հրամանով սկսվեց Կոնսեպսիոնի ամորցի վերակառուցումը։ Աշխատանքները սկսվեցին 1736 թվականի  մայիսին։ Կառուցումն ավարտվեց 1758 թվականին՝ Անգլո-Իսպանական 1762 թվականի պատերազմից առաջ։ Այս պատերազմի ընթացքում Իսպանիան ներխուժեց Պորտուգալիա,որի ժամանակ ամրոցը դարձավ կանտոնմենտ (ռազմական քաղաք), սակայն երբ ռազմական գործողությունները վերջացան, ամրոցի շրջակայքում ամեն ինչ խաղաղ էր և այն գրեթե չէր տուժել կրակոցներից։
Թերակզղու պատերազմը
Պատերազմն սկսվեց 1808 թվականին, երբ ֆրանս-իսպանական զորքերը շրջափակեցին Պորտուգալիան, իսկ առավել սաստկացել է Ֆրանսիայի՝ Իսպանիային դեմ դուրս գալուց հետո:1808 թվականի Ֆրանսիայի զորքերը՝ հրամանատար Լուիս Հենրի Լոիսոնի գլխավորությամբ արշավեցին Ալմիեդայի ամրոցի վրա։
Ֆրանսիական օկուպացիան
Հունիսի 12-ին Լոիսոնը իր ուշադրությունը կենտրոնացրեց Կոնսեպսիոնի վրա։ Ֆրանսիական ուժերը հայտարարեցին ամրոցի կառավարությանը, թե եկել են փոխարինելու կայազորին։ Ամրոցի ղեկավարն ու նրա ենթակաները, վախենալով ֆրանսիական զորքից, գաղտնի ելքով աննկատ փախան ամրոցից։ Լոիսոնը իշխանության տակ արդեն ուներ երկու կոնսեպսիոն և Ալմեիդայի ամրոցը։ Հունիսի 16-ին Լոիսոնը հրամայեց արշավել Պորտու քաղաքի վրա, որտեղ հակաֆրանսիական ապստամբություն էր բարձրացել։ Լոիսոնը ձեռնամուխ եղավ հասնել մինչև Մասեո Ֆրի քաղաքը, սակայն ճանապարհին նրանց դեմ դուրս եկան պորտուգալական զորքերը։ Դեպի Ալմեիդա նահանջի ժամանակ գեներալ Խունոտից հրաման ստացվեց արշավել Լիսաբոն, որտեղից ապստամբություն էր սպասվում։ Մինչ Ալմեիդան լքելը, Լոիսոնը հրամայեց կոնսեպսիոնի զորքն ու կայքը տեղափոխել Ալմեիդա և պատրաստ լինել պայթեցնելու ամրոցը, եթե այն թշնամու ձեռքն ընկնելու լինի։
1809 թվականի օգոստոսի 30-ին, գեներալ Խունոտի կողմից կնքված կոնվենցիայով ֆրանսիական զորքը իր ողջ գույքով ու զենքով որքան հնարավոր է շուտ պիտի տարհանվեր Պորտուգալիայի և Արևմտյան Իսպանիայի տարածքից Բրիտանական Ռազմական Նավատորմի միջոցով։ Հոկտեմբեր ամսին ֆրանսիական բանակը թողեց Ալմեիդան և Կոնսեպսիոնի բերդը։ 1809 թվականին ամրոցը հայտնվեց պորտուգալացիների և բրիտանացիների ձեռքում։
Աստերոիդների ցանկ (104801-104900)
Աստերոիդների ցանկ (104701-104800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (104901-105000)
1070
* Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ցողամարգ (այլ կիրառումներ)
Ցողամարգ անվանումը կարող է վերաբերել.
Ձին և իր տղան
«Ձին և իր տղան» (The Horse and His Boy), Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսի ֆանտաստիկ վեպ՝ հրատարակված 1954 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։ «Նարնիայի ժամանակագրություններ» շարքի հինգերորդ (երրորդը ըստ ժամանակային հերթականության) գիրքը։ Գործողությունները տեղի են ունենում Նարնիայից հարավ գտնվող երկրում՝ Տարխիստանում։ Վեպը պատմում է Շաստա տղայի և խոսող ձիու մասին, որոնք որոշել են միասին փախչել Նարնիա։ Գործողությունների ժամանակը Գերագույն արքա Փիթերի, արքա Էդմունդի, թագուհիներ Սյուզենի և Լյուսիի կառավարման ժամանակներն են։
Սյուժե
Տղա Շաստին ապրում է ծովի ափին՝ ձկնորսի հյուղակում, ում նա անվանում է իր հայրը։ Նրա կյանքը դժվարին է և լի զրկանքներով։ Մի անգամ նրանց հյուղակում հայտնվում է ազնվատոհմ անծանոթ-տարխան՝ հիանալի արշավաձիու վրա։ Ականջ դնելով հոր և անծանոթի խոսակցությանը՝ տղան իմանում է, որ նա որդեգիր է և նրան ցանկանում են ստրկության վաճառել ազնվատոհմ հյուրին։ Նա որոշում է փախչել դաժան Տարխիստանից։ Փախուստում նրա ընկերն է դառնում անծանոթի խոսող ձին։ Նա Շաստային պատմում է հիասքանչ հյուսիսային երկիր Նարնիայի մասին, որտեղից նրանք երկուսն էլ ծնունդով են, որտեղ օդը մաքուր է և ազատություն է տիրում։ Ճանապարհին փախստականները հանդիպում են տարխանուհի Արավիտային, ով տնից փախել էր խորթ մոր պատճառով, որը նրան ստիպում էր ամուսնանալ հարուստ ծերունու հետ և նրա խոսող զամբիկին։ Միասին նրանք ուղևորվում են Նարնիա։ Որպեսզի հասնեն այնտեղ, նրանց անրհրաժեշտ է անցնել Տարխիստանի բազմամարդ մայրաքաղաք Տաշբաանի միջով, որտեղ ընկերները պատահաբար իրարից զատվում են փողոցային հրմշտոցի մեջ։ Այսպես Շաստան ընկնում է Նարնիայի չորս արքաների և թագուհիների նստավայրը հյուրասենյակ, որոնք Տարխիստանում էին գտնվում այցով, որտեղ բոլորը նրան ընդունում են Օռլանդիայի արքայազն Կորինի տեղը։ Այնտեղ նա իմանում է այն մասին, որ թագուհի Սյուզենը ցանկանում է մերժումով պատասխանել տարխիստանյան արքայազն Ռաբադաշի ամուսնության առաջարկին և այդ պատճառով ամբողջ նարնիական դեսպանությունը գտնվում է վտանգի տակ։ Նարնեցիները կիսվում են շուտափույթ տուն ուղևորվելու ծրագրերի մասին և Շաստայի ներկայությամբ քննարկում են տարբեր ճանապարհների, որոնք տանում են Նարնիա, արժանիքները և թերությունները։ Մեկնման համար Նարնիայի արքաները նախընտրում են նավը։ Այդ տեղեկություններով Շաստան փախչում է նստավայրից՝ փնտրելու իր ընկերներին, մինչ այդ ծանոթանալով արքայազն Կորինի հետ, ում նա նման է ինչպես ջրի երկու կաթիլ։
Արավիտան, քաղաքում մենակ մնալով երկու ձիերի հետ, հանդիպում է իր ընկերուհի Լազարիլինին, ով վերջերս ամուսնացել էր և վարում էր անհոգ աշխարհիկ կյանք։ Ընկերուհին որոշում է օգնել Արավիտային, չնայած որ չի հասկանում, թե ինչու է նրան հարկավոր փախչել այդպիսի բարձրաստիճան և հարուստ փեսացուից։ Նրանք սպասում են գիշերվան և փորձում են մոտենալ հանդիպման պայմանական վայրին՝ քաղաքի պատերից դուրս գտնվող լքված գերազմաններին, որը գտնվում է անապատի եզրին։ Հենց այստեղ էլ Լազարիլինի ծառաները պետք է բերեն ձիերին։ Դեպի դամբարանները կարճ ճանապարհը գտնվում է տարխիստանյան կառավարիչ Տիսրոկի պալատի միջով, որտեղ Լազարիլինը մուտք ունի որպես ազնվատոհմիկ անձ։ Հայտնվելով այնտեղ` աղջիկները ականատես են լինում արքայազն Ռաբադաշի և նրա հայր Տիսրոկի գաղտնի խոսակցությանը։ Ռաբադաշը սաստիկ զայրացած է նրանից, որ թագուհի Սյուզենը իր եղբայրների և քրոջ հետ փախել է նրանից նավով։ Նա ամեն գնով ցանկանում է ամուսնանալ Սյուզենի հետ։ Դրա համար Ռաբադաշը առաջարկում է հորը կազմակերպել ռազմական արշավանք դեպի հյուսիս, նպատակ ունենալով գրավել սկզբում Օռլանդիան, իսկ այնուհետև նաև Նարնիան։ Մտորումից հետո Տիսրոկը Ռաբադաշին թույլ է տալիս կազմակերպել այդպիսի գրավյալ արշավանք։ Աղջիկները դուրս են գալիս Տիսրոկի գաղտնի հարկաբաժնից և բաժանվում են։ Արավիտան, անցնելով քաղաքային պատի վրայով, հանդիպում է Շաստայի և ձիերի հետ քաղաքից դուրս և պատմում է Ռաբադաշի դավադիր ծրագրերի մասին։ Շաստիի պատմածներից ծանոթ լինելով անապատի միջով ճանապարհին, ընկերներն անմիջապես ճանապարհ են ընկնում, որպեսզի հասցնեն նախազգուշացնեն Օռլանյիայի արքային։ Ճանապարհտն նրանք հաղթահարում են բազմաթիվ դժվարություններ և փորձություններ, Ռաբադաշի ջոկատը կրնկակոխ հետապնդում է ճանապարհորդներին։ Ճգնավորի խրճիթից մինչև Անվարդ արքայական պալատ ընկած ճանապարհի վերջին հատվածը Շաստան պետք է վազի միայնակ, քանի որ ձիերը ուժասպառ են եղել, իսկ Արավիտան վիրավորվել է առյուծի կողմից։ Սակայն Շաստան հասցնում է ժամանակին զգուշացնել Օռլանդիայի արքա Լումային։ Ամրոցը կողպված է և պատրաստ պաշարման։ Օգնության հասած նարնեցիները դաժան ճակատամարտի են բռնվում տարխիստանցիների հետ, որի արդյունքում Ռաբադաշը գերի է վերցվում, իսկ մնացած տարխիստանիցները վտարվում են։
Ճակատամարտից հետո զորավոր առյուծ Ասլանը՝ Նարնիայի արարիչը և իրական տիրակալը, հայտնվում է Շաստային, Արավիտային և խոսող ձիերին և պատմում այն մասին, թե իրականում ոչ պատահական են եղել բոլոր նրանց արկածները և թվացյալ դժբախտությունները։ Այդ բոլոր իրադարձությունները եղել են նրա ծրագրերի մասերը, Նարնիայի, Օռլանդիայի և անձամբ նրանց մասին իր խնամատարությունը։ Ճակատամարտից հետո պարզվում է, որ Շաստան մանկությունում կորած արքայազն Կորինի երկվորյակ-եղբայրն է և նրա իրական անունը Կոր է։ Երբ հաղթողները որոշում են, թե ինչ անել պարտվածների հետ, կրկին հայտնվում է Ասլանը և սրբապիղծ Ռաբադաշին որոշ ժամանակով վեր է ածում էշի՝ ի պատիժ նրա նենգության և տխմարության։ Սակայն երբ Ռաբադաշը «կապաքինվի» էշի կերպարանքից և կդառնա Տարխիստանի կառավարիչը, նրա վրա կպահպանվի անեծք՝ նա ոչ մի տեղ չի կարողանա հեռանալ իր մայրաքաղաքից և աստվածուհի Տաշի տաճարից, որին նա պաշտում է և որին ավելի վեր է դասում Ասլանից, այլապես նա կրկին կվերածվի էշի։
Վերջաբանում խոսվում է հերոսների և երկրների հետագա ճակատագրի մասին։ Նարնիան և Օռլանդիան, ազատվելով թշնամական վտանգից, ծաղկում են և բարօր կյանք վայելում, տարխիստանցիները ուրախ են Ռաբադաշի խաղաղ կառավարմանը, Կորը և Արավիտան դարձել են շատ մտերիմ և, երբ հասունանում են, ամուսնանում են, նրանք ունենում են ժառանգորդ, Օռլանդիայի արքա Ռամ Մեծը։ Ռազմատենչ արքայազն Կորինը դառնում է մեծագույն ասպետ և ձեռնամարտի չեմպիոն, իսկ խոսող ձիերը սկսում են նոր, ազատ կյանք հայրենի Նարնիայում։
Բովանդակություն
Վեպը բաղկացած է 15 գլխից ։
Lambada (երգ)
«Lambada», ֆրանսիական Կաոմա  երաժշտական խմբի երգերից է, որը դարձել է 1989 թվականի հիթը և խմբի թողարկած ալբոմի առաջին երգը ։ Երգը շատ երկրների լավագույնների ցուցակում գրավում էր առաջին տեղը, ներառյալ Գերմանիայում, Ֆրանսիայում և Իտալիայում։ Կաոմա խումբը այս երգով հանդես է եկել նույնիսկ Մոսկվայում, Մաքսիմ Գորկու անվան զբոսայգում անցկացված մեծ տոնախմբությանը ։ Սկավառակները թողարկվել և վաճառվել են մինչև  15 միլիոն թվաքանակով։ Ֆրանսիայում երգը 2017 թվականի հունվարից, առաջին անգամ ներկայացնելուց հետո դարձավ երկրի լավագույնը և ամենապահանջվածը  ։
Ստեղծման պատմություն
«Lambada» երգը բոլիվիական Los Kjarkas խմբի «Llorando se fue» երգն էր, որը «գողացվել» և ներկայացվել էր «Կաոմա» խմբի կողմից (թողարկված 1981 թվականին) ։
Ալլա Պուգաչովա
Ալլա Բորիսովնա Պուգաչովա (А́лла Бори́совна Пугачёва, ), խորհրդային և ռուսական էստրադային երգիչ, կոմպոզիտոր, երգահան, պրոդյուսեր և դերասանուհի, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1980), ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1985), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1991), ՌԴ պետական ​​մրցանակի դափնեկիր (1995), Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (1995)։
Ալլա պուգաչովայի երաժշտական կարիերան հաջողությամբ է պսակվել ոչ միայն ԽՍՀՄում, այլև միջազգային բեմահարթակում՝ Եվրոպայում, Ասիայում ու Հյուսիսային Ամերիկայում (մասնավորապես ԱՄՆ)։ Ներկայումս նրան պատվում են այնպիսի կոչումներով, ինչպիսիք են՝ «պրիմադոննա» («примадонна»), «էստրադայի թագուհի» («королевой эстрады»), «Ռուսաստանի գլխավոր երգչուհի»։
1949-1964 թվականներ. մանկություն
Ալլա Բորիսովնա Պուգաչովան ծնվել է 1949 թվականի ապրիլի 15-ին Մոսկվայում։ Իր ողջ մանկությունը նա անցկացրել է Մոսկվայում։
1954 թվականին, երբ նա դեռ 5 տարեկան էր, առաջին անգամ բեմ է բարձրացել։ Նա մասնակցել է Միությունների տան սյունազարդ դահլիճում անցկացվող հավաքական մեծ համերգին։
1956 թվականին՝ 7 տարեկան հասակում, Ալլային ծնողներն ուղարկեցին Մ. Իպոլիտով-Իվանովի անվան երաժշտական ուսումնարանին կից № 31 երաժշտական դպրոց։ Նույն թվականին նա ընդունվեց Մոսկվայի № 496 միջնակարգ դպրոցի առաջին դասարան։ Չնայած այն հանգամանքին, որ իր հարցազրույցներում Ալլա Պուգաչովան բազմիցս հայտարարել է, որ դպրոցն ավարտել է գերազանցությամբ, ավարտական վկայականում նա ունեցել է չորսեր ու նույնիսկ երեքներ (աշխարհագրությունից, քիմիայից, օտար լեզվից, գծագրությունից, ֆիզիկական պատրաստությունից) ։
Ալլա Պուգաչովան մեծացել է հետպատերազմյան միջավայրում։ Ինչպես նշում են որոշ կենսագիրներ, այդ միջավայրն իր ազդեցությունն է թողել նրա բնավորության վրա։ Համադասարանցիները հիշում են, որ դպրոցական տարիներին Ալլա Պուգաչովան վարքի հետ կապված խնդիրներ ուներ։ Ինքնավստահ բնավորության և բակում ու դպրոցում իրեն պաշտպանելու ունակության պատճառով նրան տվեցին Ֆելդֆեբել մականունը։ 14 տարեկանում նա սկսել է ծխել։
1964 թվականին Ալլա Պուգաչովան ավարտեց երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի դասարանը և միջնակարգ դպրոցի ութերորդ դասարանը և ընդունվեց Մ. Մ. Իպոլիտով-Իվանովի անվան երաժշտական ուսումնարան։ Չնայած նրան, որ դեռ երաժշտական դպրոցում Ալլա Պուգաչովայի համար կանխագուշակում էին դաշնակահարուհու կարիերա, նա ընտրեց դիրիժորաերգչախմբային բաժանմունքը։
Եվրատեսիլ 1997
Ալլա Պուգաչովան մասնակցել է Դուբլինում կայացած Եվրատեսիլ 1997 երգի մրցույթին զբաղեցնելով 15-րդ հորիզոնականը, իր «Պրիմադոննա» երգով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1949 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս մոդելներ
Ատլետիկո Մադրիդ
Ատլետիկո Մադրիդ (Club Atlético de Madrid), իսպանական ֆուտբոլային ակումբ՝ Մադրիդից։ Հիմնադրվել է 1903 թվականի ապրիլի 26-ին։ Այս ակումբն անվանում են «Los Colchoneros» իր մարզաշապիկի կարմիր և սպիտակ գծերի համար։ 2017 թվականից թիմի մարզադաշտը Վանդա Մետրոպոլիտանոն է, որը տեղավորում է 67,703 հանդիսական։