cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եղիշե Չարենցի պատեֆոն
Եղիշե Չարենցի պատեֆոն, պատեֆոն, որը պատկանել է Եղիշե Չարենցին։ Գտնվում է Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանում ։
Պատմություն
1937 թվականին, Եղիշե Չարենցի ձերբակալությունից հետո, նրա կինը՝ Իզաբելլա Կոդաբաշյանը, երեխաների ապրուստը հոգալու համար խնդրում է Ռեգինա Ղազարյանին վաճառել Չարենցի պատեֆոնը՝ ինը ձայնապնակներով։ Այդ ժամանակ Ռեգինան բնակվում էր Անժելա Մկրտումյանի տանը։ Չարենցի անտիպ ձեռագրերը թաքցնելուց հետո, Ռեգինան զգում է գլխին կուտակվող սև ամպերը, և հեռանում է Մոսկվա։ Պատեֆոնը մնում է Անժելա Մկրտումյանի մոտ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ռեգինան վերադառնում է Երևան, հետաքրքրվում և տեղեկանում է, որ Անժելան մահացել է, իսկ պատեֆոնը մնացել է նրա եղբոր՝ Ալբերտ Մկրտումյանի մոտ ։
1999 թվականի սեպտեմբերին Չարենցի պատեֆոնը հայտնվում է Երևանի Վերնիսաժում, որը վաճառքի էր հանել Ալբերտ Մկրտումյանը։ Ռեգինայի բարեկամ Հրանտ Բաբայանը պատահաբար տեսնում է պատեֆոնը և տեղեկանալով, որ այն Չարենցին է, գնում է պատեֆոնը և նվիրում Ռեգինային, որն էլ այն հանձնում է Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանի նմուշներ Կատեգորիա:Թանգարանային նմուշներ
Հիերոգլիֆների տեսություն
Հիերոգլիֆների տեսություն, ֆիզիոլոգիական իդեալիզմի իմացաբանական դիրքորոշման լենինյան ձևակերպում, որը զգայությունները դիտում է որպես արտաքին աշխարհի առարկաների ու նրանց հատկությունների պայմանական նշաններ՝ սիմվոլներ, հիերոգլիֆներ, և ոչ որպես նրանց արտացոլումներ։ «Հիերոգլիֆ» տերմինն այդ առումով առաջին անգամ գործածել է Գեորգի Պլեխանովը, որը, սակայն, հետագայում ընդունել է, որ զգայություններն այդպես անվանելը ճիշտ չէ։
Հիերոգլիֆների տեսության համար հիմք է դարձել այսպես կոչված զգայարանների սպեցիֆիկ էներգիայի օրենքը, ըստ որի զգայությունների յուրահատկությունը պայմանավորված է զգայարանների կառուցվածքով և ոչ թե բուն առարկաների բնույթով։ Քննադատելով Հիերոգլիֆների տեսությունը Լենինը դրան հակադրեց արտացոլման տեսությունը, ըստ որի զգայությունը ոչ թե զգայվողի նշանն է, որն անպայմանորեն չի ենթադրում զգայվողի օբյեկտիվ գոյությունը և զգայության նմանությունը զգայվողին, այլ նրա արտացոլումն է, որն անպայմանորեն ենթադրում է և՝ մեկը, և՝ մյուսը։
Կատեգորիա:Մարքսիզմ
Կարծախ (լեռ)
Կարծախ, լեռ Հայաստանում, Պապաքարի լեռնաշղթայում, Թումանյանի տարածաշրջանի Շնող գյուղի մոտ։
Ավանդություն
Սրա մոտ առաջ գյուղ է եղել։ Տարին երաշտ է լինում և գյուղացիք ստիպված ծախում են իրենց անասունները։ Աղքատ այրին իր միակ կովը տալիս է որդուն և ասում է՝ «Բալա ջան, տար ծախ»։ Դրանից հետո սարի անունը դնում են Տարծախ, որը բերնե-բերան դառնում է Կարծախ   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի լեռներ
Սուլխան-Սաբա Օրբելիանի
Սուլխան-Սաբա Օրբելիանի (სულხან-საბა ორბელიანი, ), վրացի գրող, գիտնական, քաղաքական գործիչ։
Պայքարել է օտար զավթիչներից Վրաստանն ազատագրելու համար։ Պարսկաստանի դեմ ուղղված պայքարում Գեորգի 11-րդ-ի պարտությունից հետո դարձել է վանական (1698)։ Իր սան Վախթանգ VI–ի կառավարման ժամանակ վերսկսել է քաղաքական ակտիվ գործունեությունը։ 1724 թվականին Վախթանգ VI-ի հետ տարագրվել է Ռուսաստան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վրացի պոետներ Կատեգորիա:Վրացի գիտնականներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Վրացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Վրացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Օլլի Մըրս
Օլիվեր «Օլլի» Ստէնլլի Մըրս (Olly Murs, ), բրիտանացի երգիչ լատինական ծագումով, երգիչ և հեռուստահաղորդավար։
Մըրսը հայտնի է դառնում մասնակցելով x-ֆակտորի վեցերորդ եթերաշրջանին, գրավելով 2-րդ տեղը։ Դրանից հետո նա պայմանագիր է կնքում Epic Records և Syco Music-ի հետ։ 2010 թվականի օգոստոսին դուրս է գալիս նրա դեբյուտային երգը «Please Don’t Let Me Go» որը գլխավորել է UK Singles Chart, նախկինում նա մյուս մասնակիցների հետ x-ֆակտորում արդեն բարձրացել էր առաջին հորիզոնական «You Are Not Alone» երգով։ «Please Don’t Let Me Go» երգը ստացել է արծաթյա հավաստագիր BPI: Երկրորդ երգը դեբյուտի ալբոմում դառնում է «Thinking of Me» դեբյուտի UK Singles Charts 4-րդ տեղը, այս երգը նույնպես ստացել է արծաթյա հավաստագիր։ «Heart Skips a Beat» դարձել է երկրորդ երգը № 1 в UK Singles Charts: 2011 թվականին դուրս է եկել «Dance with Me Tonight» երգը, որը նույնպես գլխավորում է բրիտանական չարտը։
2010 թվականին դուրս է գալիս դեբյուտային ալբոմը Օլլիվերի «Olly Murs», ի պատիվ իրեն։ Ալբոմը գրավել է 2-րդ տեղը UK Albums Chart 180 հազար վաճարված ալբոմների բնօրինակները։ Ընդհանուր վիճակահանությունը ալբոմի կազմել է ավելի քան 600 հազար բնօրինակ և ստացել է երկուական պլատինե հավաստագիր BPI: Մեկ տարի հետո դուրս է գալիս նրա երկրորդ ալբոմը In Case You Didn’t Know:Ալբոմը գլխավորել է UK Albums Chart, այս ալբոմից երկու երգ գրավում է առաջի տեղը UK Singles Chart:
Կենսագրություն
Օլլիվերի ծնողներն են Վիկտորիա Մյորս և Պիտ Մյորս։ Նա ունի երկվորյակ եղբայր Բեն և Ֆել քույրը։ Նա սովորել է տարրական դպրոցում Ուիթհամի Howbridge դպրոցում, հետո միջնակարգ Notley դպրոցում, որտեղ նա եղել է ֆուտբոլի թիմում հարձակվող։ Նա Մանչեսթեր Յունայթեդի երկրպագուն է և հանդես է գալիս ֆուտբոլի թիմի անդամ Witham Town: Վնասվածքից հետո դուրս է գալիս թիմից։ Մինչև x-ֆակտորը Մյորսը խորհրդատու է աշխատել Ուիթհամի Prime Appointments: Նա նույնպես մասնակցել է Deal or No Deal TV-շոուին, որտեղ Մյորսը հաղթում է £10:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի մոդելներ
Մոսկվայի հրդեհ (1547)
Մոսկվայի հրդեհ, որը տեղի է ունեցել 1547 թվականին, ոչնչացրեց Մոսկվայի այն հատվածները, որոնք գրեթե ամբողջությամբ կառուցված էին փայտից։ Հրդեհը հասավ Կրեմլ և պայթեցրեց աշտարակներում եղած վառոդի պաշարները ։ Հրդեհը սկսվեց հունիսի 24-ին՝ Իվան IV ցարի (Իվան IV Ահեղ) թագադրումից մի քանի ամիս հետո։
Հրդեհի պատճառով տեղահան եղավ 80,000 մարդ և զոհվեց 2․700-3․700 մարդ (չհաշված երեխաներին), իսկ փրկվածները մատնվեցին սովի։ Երբ կրակը հասավ Կրեմլի Վերափոխման Մայր տաճարին, թեմական արքեպիսկոպոս Մակարիուսը պարանով կախվեց Կրեմլի պատից և ցատկեց Մոսկվա գետը։ Նա երբեք չապաքինվեց վնասվածքներից, սակայն ապրեց ևս 16 տարի ։
Մոսկվացիները հրդեհի պատճառների մեջ մեղադրում էին ցարի մայրական կողմի հարազատներին՝ Գլինսկի ընտանիքին։ Ապստամբությունը սկսվեց և Յուրի Գլինսկին քարկոծվելով սպանվեց Վերափոխման Մայր տաճարի ներսում՝ սարսափահար արքեպիսկոպոս Մակարիուսի աչքի առաջ։ Յուրիի եղբայրը՝ Միխայել Գլինսկին,  փորձեց փախչել Լիտվա, բայց նրան չհաջողվեց, իսկ իր մայրը՝ Աննան (ցարի տատիկը), մեղադրվեց կախարդության օգտագործման մեջ ։ Ապստամբությունը հանգեցրեց Գլինսկի կուսակցության անկմանը, և ի վերջո, ամրապնդեց երիտասարդ ցարի դիրքերը, չնայած նա իր տատիկին չհանձնեց ամբոխին, ինչպես նրանք պահանջում էին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրդեհներ Կատեգորիա:16-րդ դար
Խարիլաոս Ֆլորակիս
Խարիլաոս Ֆլորակիս (Χαρίλαος Φλωράκης, հուլիսի 20, 1914, Հունաստանի թագավորություն, Թեսալիա – մայիսի 22, 2005, Աթենք, Հունաստան), հույն պետական և քաղաքական գործիչ, 1972-1989 թվականներին Հունաստանի կոմունիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղարը ։
Կենսագրություն
Խարիլաոս Ֆլորակիսը ծնվել է 1914 թվականի հուլիսի 20-ին Հունաստանի թագավորությունում։ 1941 թվականից եղել է Հունաստանի կոմունիստական կուսակցության անդամ։
1943-1944 թվականներին գերմանական Երրորդ Ռայխը Ադոլֆ Հիտլերի գլխավորությամբ Բուլղարիայից անցնում է Հունաստան։
Այդ թվականներին Խարիլաոսը եղել է հունական բանակային կայազորների կազմում և գլխավորել է հունական կանոնավոր բանակային կորպուսներից մեկը։
Այն բանից հետո, երբ գերմանական ուժերը Բուլղարիայի օգնությամբ գրավեցին Հունաստանը, Խարիլաոսը որոշ ժամանակահատված իր գործունեությունը ծավալում էր գաղտնի կերպով, քանի որ գերմանական կենտրոնական կառավարությունը արգելում էր Գերմանիայի կողմից օկուպացված տարածքներում կոմունիստական քարոզչությունը։
1946-1949 թվականներին Հունաստանում բռնկվում է քաղաքացիական պատերազմ։ Այս շրջանում նա զբաղեցնում է, հունական կայազորի առաջին բաժնի պետի պաշտոնը։
1950-ականներին խորհրդային զորքերը դուրս բերվեցին Հունաստանից, Բուլղարիայից և Ռումինիայից։ Ծառայության մեջ գտնվո Խարիլաոսը 1954 թվականին ապօրինաբար վերադառնում է Հունաստան։
1949 թվականներին եղել է կենտրոնական կոմիտեի քարտուղարի թեկնածու։ 1950 թվականին դարձել է Հունաստանի կոմկուսի կենտկոմի անդամ։
1967 թվականին Խարիլաոսը դառնում է քաղաքական գործիչների դեմ մղվող «Սև գնդապետներ» ռեժիմի զոհ։ Նա ազատազարկվում է մինչև 1972 թվականը։
1972 թվականին դարձել է Հունաստանի կոմկուսի առաջին քարտուղար։ Մեծ ներդրում է ունեցել Հունաստանուոմ պարտիզանական շարժման զարգացման գործում, ինչպես նաև երկրի խաղաղության ապահովման համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հույն պարտիզաններ Կատեգորիա:Հունաստանի կոմունիստներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մարքսիստներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ
Թոնի Մորիսոն
Թոնի Մորիսոն (Toni Morrison, ծննդյան անունը՝ Քլոե Արդելիա Ուոֆորդ, Chloe Ardelia Wofford, ), ամերիկացի գրող, խմբագիր և պրոֆեսոր, գրականության բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ որպես գրող, «ով իր երազանքով ու քնարականությամբ հարուստ վեպերում կենդանի կերպով պատկերել է ամերիկյան իրականության կարևոր բնագավառները» (1933), Ազատության նախագահական մեդալի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Թոնի Մորիսոնը ծնվել է Լորեյնում։ Աշխատավոր ընտանիքի չորս երեխաներից երկրորդն էր ։ Մանկուց սիրում էր կարդալ, նրա սիրելի գրողներից էին Ջեյն Օսթինը և Լև Տոլստոյը։ Հայրը, որ աշխատում էր որպես զոդող, ազատ ժամանակ սիրում էր պատմել Ամերիկայի սևամորթների մասին, ինչը հետագայում իր արտացոլումը գտավ գրողի գրքերում ։
1949 թվականին Մորիսոնն ընդունվել է Հովարդի համալսարանի «անգլերեն լեզու և գրականություն» բաժինը։ Այնտեղ նա ձեռք է բերում «Թոնի» մականունը, որն ստացվել էր նրա երկրորդ՝ Էնթոնի անունից։ Վերջինս նրան տրվել էր 12 տարեկանում՝ կաթոլիկություն ընդունելիս ։ 1953 թվականին Մորիսոնն ավարտել է համալսարանի բակալավրիատը, իսկ 1955 թվականին, պաշտպանելով ինքնասպանություններն Ուիլյամ Ֆոլքների և Վիրջինիա Վուլֆի վեպերում թեմայով մագիստրոսական թեզը, ստացել է Կորնելի համալսարանի մագիստրոսի աստիճան ։ Ուսումն ավարտելուց հետո Մորիսոնն անգլերեն է դասավանդել Տեխասի նահանգի Հյուստոն քաղաքում գտնվող Հարավային Տեխասի համալսարանում (1955-1957), այնուհետև վերադարձել աշխատելու Հովարդում։
1983 թվականին Թոնին հեռացել է հրատարակչությունից։ 1984 թվականին պրոֆեսոր է նշանակվել Օլբանիի համալսարանում (Նյու Յորքի նահանգ)։ 1989 թվականից աշխատել է Պրիստոնի համալսարանի Ռոբերտ Ֆ. Գոենի անվան ամբիոնում ։ 2006 թվականին անցել է թոշակի։
Գրական կարիերա
Գրական կարիերայի սկզբում Մորիսոնը եղել է Հովարդի համալսարանի գրողների և բանաստեղծների ոչ պաշտոնական շրջանակի անդամ, որ հավաքվում էր քննարկելու իր անդամների ստեղծագործությունները։ Հանդիպումներից մեկին նա ներկայացրել է սևամորթ աղջկա մասին պատմվածք, ով երազում էր կապույտ աչքեր ունենալ մասին։ Ավելի ուշ այդ պատմվածքը հիմք հանդիսացավ Մարիսոնի առաջին վեպի՝ «Ամենակապույտ աչքեր» (The Bluest Eye, 1970) համար ։
1972 թվականին լույս է տեսել «Սուլա» (Sula) վեպը, որը նույնպես նվիրված է սևամորթ կանանց դժվարին կյանքին։ 1973 թվականին «Սուլա» վեպն առաջադրվել է ԱՄՆ-ի ազգային գրքի մրցանակի ։
1987 թվականին հրատարակվել է «Սիրվածը» (Beloved) վեպը, որը 1988 թվականին արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի ։
Ֆրենսիս Դի
Ֆրենսիս Դի (Frances Dee, ), ամերիկյան դերասանուհի։
Կենսագրություն
Հետագա տարիներին Ֆրենսիս Դին շարունակում էր հաճախ հայտնվել կինոէկրաններին, սակայն շատ դեպքերում միայն երկրորդական դերերում։ Իր կինոկարիերայի ընթացքում՝ մինչև 1954 թվականը, Ֆրենսիսը նկարահանվել է 53 ֆիլմում, ներառյալ՝ «Ամերիկյան ողբերգություն» (1931), «Փոքրիկ կանայք» (1933), «Բեքքի Շարփ» (1935), «Ուրախ խաբեությունը» (1935), «Այսպես է ավարտվում մեր գիշերը» (1941), «Ես զբոսնում էի զոմբիների հետ» (1943), «Լավ ընկերոջ անձնական գործերը» (1947) և «Վճարն ըստ պահանջի» (1947) ֆիլմերում։
Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Դին ծանոթացել է դերասան Ջոել Մակքրիի հետ, որի հետ 1933 թվականին ամուսնացել է։ Դիին մի քանի ֆիլմերում կապված է եղել Դևիդ Սելզնիկի հետ, Սակայն ճակատագրի հեգնանքով նրա գեղեցկությունը սարսափելի կատակ է խաղացել նրա հետ. նա կորցրել է Սելզնիկի ամենամեծ «Քամուց քշվածները» (1939) կինոնկարում նկարահանվելու հնարավորությունը, հենց այդ պատճառով ։ Կինոկարիերայի ավարտից հետո Դիին ամուսնու հետ բնակություն է հաստատել Կալիֆոռնիայի Վենտուրա շրջանում գտնվող ռանչոյում, որտեղ նրանք զբաղվել են երեք երեխաների դաստիարակությամբ, ինչպես նաև ձիերի բուծմամբ։ Նրանց ամուսնությունը դարձել Է Հոլիվուդի պատմության մեջ ամենաերկար ամուսնություններից մեկը։ 1990 թվականին իրենց ամուսնության 57-րդ տարեդարձին մահացել է ամուսինը։ Ֆրենսիս Դին ամուսնու մահից հետո ապրել է 14 տարի և մահացել 2004 թվականի մարտի 6-ին՝ 94 տարեկան հասակում, ինսուլտից հետո առաջացած բարդություններից։ Կինոյում ունեցած իր ավանդի համար նա Հոլիվուդի փառքի ծառուղում արժանացել է աստղի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1907 ծնունդներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հոլիվուդ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Պաուլ Գալահեր
Վաղ տարիներ
Փոլ Ռիչարդ Գալահերը ծնվել է 1954 թվականի հունվարի 23-ին, Անգլիայի Լիվերպուլ քաղաքում և կրթություն ստացել Ուոլթոնի Ս. Ֆրանցիսկ Խավիեր քոլեջում։ 1977 թվականի հուլիսի 31-ին Լիվերպուլի արքեպիսկոպոսի համար ձեռնադրվել է քահանա արքեպիսկոպոս Դերեկ Ուորլոկի կողմից, և ծառայել է Ֆազաքերլիում (Լիվերպուլի հյուսիսային արվարձաններ) նախքան Պապական Եկեղեցու Ակադեմիայում դասընթացներ վարելը։ Ավելի ուշ 1984 թվականի մայիսի 1-ին նա ստացել է կանոնական իրավունքի դոկտորանտուրա Սուրբ Աթոռի դիվանագիտական ծառայության կողմից։
Սուրբ Աթոռի դիվանագիտական ծառայության ժամանակ
Մոնսինոր Գալահերը դիվանագիտական պաշտոններ է զբաղեցրել Տանզանիայում, Ուրուգվայում, Ֆիլիպիններում, Վատիկանի պետական քարտուղարությունում և Եվրոպայի խորհրդում, Ստրասբուրգում։ 1997 թվականի մայիսի 1-ին նա նշանակվել է առաջին կարգի խորհրդատու, երբ նա աշխատել է Բուրունդիի Առաքելական նունցիատուրայում։
2004 թվականի հունվարի 22-ին Վատիկանը Բուրունդիում հայտարարեցին նրա, Առաքելական նվիրակի նշանակման մասին։ Այս երկրում 2008 թվականին ռմբակոծվել է նրա նստավայրը։
2009 թվականի փետրվարի 19-ին Արքեպիսկոպոս Գալահերը նշանակվել է Առաքելական նվիրակ Գվատեմալայում ։
London Times-ի կրոնական թղթակից Ռութ Գլեդխիլը հիշատակել է նրան որպես Վեստմինսթեր արքեպիսկոպոսի պաշտոնի հավանական թեկնածու՝ կարդինալ Քորմակի հաջորդ ընտրություններում Մուրֆի-Օկոնորին հաջորդելու համար ։ Սակայն, 2009 թ. ապրիլի 3-ին, իրավահաջորդ հայտարարվեց Վինսենթ Նիկոլաս արքեպիսկոպոս։
Գալահեր արքեպիսկոպոսը տիրապետում է իտալերենին, ֆրանսերենին և իսպաներենին։
Պետությունների հետ հարաբերությունների քարտուղար
2014 թվականի նոյեմբերի 8-ին Ֆրանցիսկոս Պապը հայտարարել է Գալահերի արքեպիսկոպոսին Սուրբ Աթոռի պետական քարտուղարության պետությունների հետ հարաբերությունների գծով քարտուղար նշանակելու մասին, որն այդ պաշտոնում փոխարինել է արքեպիսկոպոս Դոմինիկ Մամբերթիին, որն այդ օրը նշանակված է Առաքելական ստորագրության Գերագույն տրիբունալի պրեֆեկտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դիվանագետներ
Մնաս բարով, Քրիստոֆեր Ռոբին
«Մնաս բարով, Քրիստոֆեր Ռոբին» (Goodbye Christopher Robin), 2017 թվականի բրիտանական ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Սայմոն Քյորտիսի կողմից և պատմում է Վինի Թուխի մասին պատմությունների հեղինակի՝ գրող Ալան Ալեքսանդր Միլնի կյանքի, որդու՝ Քրիստոֆեր Ռոբին Միլնի հետ նրա հարաբերությունների և նրա գրքերի ստեղծման մասին։
Մեծ Բրիտանիայում ֆիլմն էկրան է բարձրացել 2017 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ։
Սյուժե
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմադաշտից վերադառնալով Անգլիա՝ Ալան Ա. Միլնը, ով մասնակցել էր Սոմի ճակատամարտին, հետտրավմատիկ սթրես է տանում։ Ծնվում է նրա որդին՝ Էրիստոֆեր Ռոբինը, որին ընտանիքում փաղաքշանքով կոչում են Բիլլի։ Տղայի համար որպես դայակ ընտրում են Օլիվին։
Միլնը փորձում է նորից սկսել գրել։ Այդ նպատակով Լոնդոնից նա տեղափոխվում է քաղաքից դուրս գտնվող իր առանձնատուն, որը շրջապատված է անտառով։ Դաֆնային դուր չի գալիս այդ որոշումը, և շուտով նա վերադառնում է Լոնդոն։ Որոշ ժամանակ անց մեկնում է նաև Օլիվը, որը պետք է խնամեր հիվանդ մորը։ Միլնը մնում է որդու հետ միայնակ։ Նրանք երկար զբոսանքներ են կատարում անտառում, որոնց ընթացքում Միլնը հորինում և որդուն պատմում է պատմություններ՝ նրա թավշե արջուկի և մյուս խաղալիքների մասին։
Միլնին հյուր է գալիս նրա ընկերը՝ նկարազարդող Էռնեստ Շեպարգը։ Նրանք միասին ստեղծում են գիրք Վինի Թուխի մասին, որը շուտով մեծ հաջողություն է ունենում։ Քրիստոֆեր Ռոբինը, որը դարձել էր հոր գրքի հերոսներից մեկի նախատիպը, ստիպված է բազմիցս հայտնվել հանրության առաջ։ Նա վախեցած ու շփոթված էր։ Օլիվը հեռանում է Միլնների տնից, որպեսզի ամուսնանա, բայց դրանից առաջ տղայի ծնողներին զգուշացնում է, որ այդպիսի փառքը կվնասի նրան։ Միլնը որոշում է այլևս չգրել Քրիստոֆեր Ռոբինի ու նրա ընկերների մասին, բայց այդ փառքի ստվերը հավերժ իր հետք է թողնում նրա կյանքի վրա։
Նկարահանում
2016 թվականի ապրիլին Դոնալ Գլիսոնն սկսել է բանակցություններ վարել Ալան Ալեքսանդր Միլնի դերը կատարելու վերաբերյալ ։ 2016 թվականի հունիսին պաշտոնապես հաստատվել է նաև Մարգո Ռոբիի մասնակցությունը, որին վերապահվել է գրողի կնոջ դերը ։ Ավելի ուշ դերասանական կազմին է միացել Քելլի Մաքդոնալդը՝ կատարելու Քրիստոֆեր Ռոբինի դայակի՝ Օլիվի դերը ։
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսել են 2016 թվականի սեպտեմբերին ։
Պրեմիերա
2017 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ֆիլմը թողարկվել է Մեծ Բրիտանիայում, նույն թվականի հոկտեմբերի 13-ին՝ Միացյալ Նահանգներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Վինի Թուխ Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Fox Searchlight Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում
Արտավազդ Թումանյան
Արտավազդ Հովհաննեսի Թումանյան, հայ արվեստագետ, նկարիչ, դերասան, գրող։
Բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի որդին։
Կենսագրություն
Արտավազդ Թումանյանը ծնվել է 1894 թվականի նոյեմբերի 23-ին Թիֆլիսում ։ Սովորել է Լիսիցյան մասնավոր վարժարանում, ապա Ներսիսյան դպրոցում, որն այդպես էլ չի ավարտել, այնուհետև ուսանել է նկարչության և քանդակագործության ուսումնարանում։ Կերպարվեստի առաջին դասերն առել է նկարիչ Եղիշե Թադևոսյանից։ Արվեստի նկատմամբ սերը Արտավազդին հասցնում է Մոսկվա` Պ. Ի. Կելինի նկարչական ստուդիայում սովորելու ։ Նվարդ Թումանյանն իր «Հուշեր և զրույցներ գրքում» եղբոր մասին ասում է․
Գրական գործունեություն
Մանուկ հասակում հակում ուներ գրականության հանդեպ. գրել է փոքրածավալ բանաստեղծություններ, երգիծական պատմություններ, ապա դրանք զետեղել ինքնուրույն ստեղծած գրքերում։ Թարգմանությունների և փոխադրությունների հեղինակ է, 13 տարեկանում կատարել է Դ. Մամին-Սիբիրյակի «Քաջ նապաստակը» հեքիաթի թարգմանությունը, որը 1907 թվականին տպագրվել է «Հասկեր» ամսագրում։ Արտիկի գեղանկարչական մի քանի աշխատանքներ, չափածո, արձակ գործեր, արվեստաբանական վերլուծություններ և հոդվածներ, նաև պիեսներ Լեոնարդո դա Վինչիի, Վան Դեյքի, Տիցիանի, Ռուբենսի և այլնի մասին պահպանվել են։ «Վան Դեյք» պիեսը 1911 թվականին տպագրվել է «Հասկերում», իսկ «Ռուբենսը»՝ «Պատանի» ալմանախում։ Պիեսներից մի քանիսը բեմադրվել են։ Դսեղում բեմադրվել է նաև Արտավազդի կողմից պիեսի վերածված «Գիքորը» պատմվածքը, որի ժամանակ խաղացել է իր եղբոր՝ Համլիկի հետ։ Բեմադրությանը ներկա է եղել Հովհաննես Թումանյանը ։
Ըստ «Հիշատակարանի»՝ Արտավազդը սկսնակ գրողների առաջին համագումարի նախաձեռնողն էր ։ 1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ վերադարձել է Թիֆլիս և զորակոչվել բանակ, որից հետո կամավոր աշխատել է «Միջազգային Կարմիր խաչի Համառուսական քաղաքների միություն» կովկասյան կոմիտեում։ Արտավազդը 1915 թվականի ապրիլի 23-ին կայացած առաջին խորհրդակցական ժողովի քարտուղարն է եղել, որի ժամանակ անդրադարձել են Արևմտյան Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձություններին ։ «Միջազգային Կարմիր խաչի Համառուսական քաղաքների միություն» կովկասյան կոմիտեում աշխատելու առաջին տարիներին գործունեություն է ծավալել Իգդիրում, Ջուղայում, հիմնադրել է «սննդատու կայաններ», ժամանակավոր իջևանատներ, բուժսանիտարական կետեր, ապա 1916 թվականին նշանակվել է լիազոր ներկայացուցիչ Վանի շրջանում ։ 1917 թվականին` Վանում եղած ժամանակ, Արտիկը մասնակցել է գիտնականներ Նիկողայոս Ադոնցի և Ա․ Քալանթարյանի հնագիտական արշավախմբի աշխատանքներին։ Ուսումնասիրելով Աղթամարի ձեռագրերը՝ հայտնաբերել է Գրիգորիս Գեղեցիկի տաղերը, արտագրել՝ փրկելով դրանք ոչնչացումից։
Նա մտերիմ հարաբերություններ է ունեցել անգլուհի Էլիզաբեթ Արմսթրոնգի հետ, որը «Միջազգային Կարմիր Խաչի» գթության քույր էր։ Վերջինս Արտավազդին սովորեցնում էր անգլերեն։ Նրանց նամակագրությունը ընդհատվել է Արտավազդի մահով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Թումանյաններ
Նիկոլայ Կուզնեցով (նկարիչ)
Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Կուզնեցով (Николай Дмитриевич Кузнецов, (14) դեկտեմբերի, 1850, Ստեպանովկա կալվածք, Օդեսայի գավառ, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն — 2 մարտի, 1930, Սարաևո, Սերբերի, խորվաթների ու սլովենացիների թագավորություն), ռուս դիմանկարիչ և կենցաղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի իսկական անդամ, ակադեմիկոս, պրոֆեսոր, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ , Հարավային Ռուսաստանի նկարիչների միության հիմնադիրներից մեկը ։
Նիկոլայ Կուզնեցովի դուստրն է հայտնի օպերային երգչուհի Մարիա Կուզնեցովա-Բենուան (1880—1966) :
Կենսագրություն
Նիկոլայ Կուզնեցովը ծնվել է 1850 թվականի դեկտեմբերի 2-ին (դեկտեմբերի 14-ին) Խերսոնի նահանգում՝ խոշոր կալվածատեր Դմիտրի Կուզնեցովի ընտանիքում ։ Տարվել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամների աշխատանքներով ու նրանց ազդեցությամբ սկսել նկարել։ Սովորել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում, որտեղ արժանացել է երեք արծաթե մեդալի։
1881 թվականից մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ցուցադրություններին ։ 1897 թվականին նշանակվել է պրոֆեսոր՝ մարտանկարչության արվեստանոցի ղեկավար, սակայն այդ պաշտոնն զբաղեցրել է ընդամենը երկու տարի ։
Հաճախ է մեկնել արտասահման, ծանոթացել է այլազգի նկարիչների հետ, գնել նրանց աշխատանքները, որոնք հետագայում դարձել են նրա պատկերասրահի ցուցանմուշներ։
Նիկոլայ Կուզնեցովի աշխատանքներից առավել նշանակալի են «Շրջայց կալվածքում» («Объезд владений»), «Малороссиянка, отдыхающая на траве» (կամ «Տոնի ժամանակ»), «Որս բարակներով» («Охота с борзыми»), «Ճաշից հետո» («После обеда»), «Բանալեպահ» («Ключница»), «Խոզերի բոլուկը» («Стадо свиней») (վեցն էլ պահվում են Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում ), «Զբոսանք գյուղում» («Прогулка в деревне»), «Ծեր կալվածատերը» («Старый помещик»), «Եզների նախիր» («Стадо волов»), «Հաշտարար միջնորդ» («Мировой посредник»), «Շների վարժեցում» («Натаскивание собак»), «Քնած աղջիկը» («Спящая девочка», գնել է Ալեքսանդր III-ը ) նկարները, ինչպես նաև բնախույզ Ալեքսանդր Կովալևսկու (պահվում է Ռուսական պետական թանգարանում), Իլյա Ռեպինի, Վիկտոր Վասնեցովի, կոմս Մ. Տոլստոյի, Պյոտր Չայկովսկու (Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա), Նիկոլա Տերեշչենկոյի, Ֆեոդոր Շալյապինի և այլոց դիմանկարները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Մուշեղ (այլ կիրառումներ)
Մուշեղ կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Դարյան Մատիչ
Ակումբային կարիերա
2005 թվականի հունվարին Դարյան Մատիչը տեղափոխվել է «Դոմժալե», որի կազմում անցկացրել է մեկուկես մրցաշրջան՝ 45 հանդիպումներում խփելով 7 գոլ։ 2006 թվականի հուլիսին սկսել է հանդես գալ Յարոսլավլի «Շիննիկ» ակումբում, որի կազմում իր դեբյուտը կատարել է հուլիսի 12-ին կայացած Մոսկվայի «Սպարտակի» դեմ խաղում ։ 2006 թվականի մրցաշրջանում Յարոսլավլի ակումբը դուրս է մնացել Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայից, և Դարյան Մատիչը վարձավճարով տեղափոխվել է Նալչիկի «Սպարտակ» ։ Նոր ակումբի կազմում սլովենացին իր նորամուտը նշել է 2007 թվականի ապրիլի 1-ին՝ մասնակցելով Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբի դեմ խաղին ։ 2008 թվականի հունվարին Դարյան Մատիչը վերադարձել է հայրենիք և սկսել խաղալ «Ինտերբլոկ» ակումբում, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Սլովենիայի գավաթակիր (2007/08 և 2008/09 մրցաշրջաններ) և մեկ անգամ հաղթել Սլովենիայի սուպերգավաթի խաղարկությունում (2008 թվական)։
2009 թվականի հուլիսին Դարյան ՄԱտիչը տեղափոխվել է Բուխարեստի «Ռապիդ» ակումբ, որի կազմում հանդես է եկել մինչև հաջորդ տարվա հուլիս, երբ ավարտվել է պայմանագրի ժամկետը։ 2010 թվականի ամռանը նա պայմանագիր է կնքել իսրայելական «Բնեյ Սախնին» ակումբի հետ, իսկ 2011 թվականի ձմռանը տեղափոխվել է ուկրաինական «Կրիվբաս»։
Կարիերան հավաքականում
Սլովենիայի հավաքականի կազմում Դարյան Մատիչն առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել 2006 թվականի հունիսի 4-ին՝ մասնակցելով Կոտ դ՛Իվուարի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին։ Սլովենիայի հավաքականի կազմում Դարյան Մատիչն անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 7 հանդիպում։
Ընդհանուր՝ 7 խաղ / 0 գոլ, 3 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 3 պարտություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Հացագործական արդյունաբերություն
Հացագործական արդյունաբերություն, սննդի արդյունաբերության ճյուղ, արտադրում է հացի, հացաբուլկեղենի, օղաբլիթների, բուժիչ և դիետիկ հացի, ամոքահունց և սովորական չորահացի տարբեր տեսակներ։ Բնորոշվում է հիմնական հումքի՝ ալյուրի բարձր փոխադրելիությամբ, հացամթերքների մեծ մասի երկարատև պահպանման անհնարինությամբ (չորանալու պատճառով) և արտադրական ծրագրի փոփոխմամբ։ ԽՍՀՄ-ում հացագործական արդյունաբերությունն ստեղծվել է 1930-ական թվականներին։ 1976 թվականին գործում էր հացի մոտ 16 հազար ձեռնարկություն, այդ թվում՝ ավելի քան 5 հազար պետական և մոտ 11 հազար կոոպերատիվ։ Ճյուղին յուրահատուկ է արտադրության բարձր համակենտրոնացումը, համալիր մեքենայացումն ու ավտոմատացումը։
Հացաբուլկեղենի արտադրությունը Հայաստանում
Հայաստանում հացաթխությունը տարածված արհեստներից էր։ Գյուղական բնակչությունը հացը թխում էր հիմնականում սեփական պահանջմունքները բավարարելու համար, իսկ քաղաքներում կային հացթուխ կամ հացագործ արհեստավորներ (խապազներ), որոնք թխում էին ազգային հացի տարբեր տեսակներ և վաճառում բնակչությանը։ Սակայն, մինչև խորհրդային կարգերի հաստատումը, Հայաստանում հացագործական արդյունաբերություն չի եղել։ Հացի արտելային, կոոպերատիվ և պետական արտադրությունն սկսվել է 1922 թվականին, երբ Երևանի սպառողական ընկերության տնօրինությանն անցավ հացի «էկոնոմիա» փուռը։ Հետագայում վերականգնվեցին և կազմակերպվեցին այլ փռեր, այդ թվում՝ առաջին կիսաավտոմատ փուռը (1926 թվականին, Երևանում), և կառուցվեց հրուշակագործական արհեստանոց։ 1931 թվականին, վերջինների միավորմամբ, կազմակերպվեց «Հայհացտրեստը», որով պայմաններ ստեղծվեցին պետական համակարգում հացի արտադրության համակենտրոնացման, մեքենայացման և ընդլայնման համար։ Նոր գործարանների կառուցման և հների վերակառուցման շնորհիվ այն դարձավ ՀԽՍՀ սննդի արդյունաբերության զարգացած ճյուղերից մեկը։ 1978 թվականին այն հացամթերքներով լրիվ ապահովում էր քաղաքային, 85%-ով՝ գյուղական բնակչությանը։ Ճյուղն ընդգրկում է հացի 29 գործարան (19-ը՝ խոշոր), որոնք ներառնված են «Հայհացարդ» արտադրական միավորման մեջ։ Մեքենայացված 184 հոսքային գծերի միջոցով թողարկվում է 148 տեսակի հացաբուլկեղեն, ազգային հացատեսակների արտադրության 60%-ը։ Արտադրանքի 97, 5%-ը պատրաստվում է բարձրորակ ալյուրից, 41, 7%-ը՝ ֆերմենտներով ու սպիտակուցներով հարստացված։ Հայկական ազգային հացատեսակների արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործման և մեքենայացման խնդիրներով զբաղվում են «Հայհացարդի» արտադրատեխնիկական բաժինը, հացագործական արդյունաբերության համամիութենական ԳՀԻ-ն և սննդի արդյունաբերության Մոսկվայի տեխնոլոգիական ինստիտուտը։
Կատեգորիա:Սննդի արդյունաբերություն
Հայկական արվեստ
Նախնադարյան Հայաստանը Ուրարտուի մշակույթի հայրենիքն է եղել երկաթի դարում, որը ուշագրավ է իր վաղ մետաղական քանդակներով, դրանք հաճախ լինում էին կենդանիներ։ Այս տարածաշրջանը, ինչպես և ավելի ուշ, հաճախ վիճարկվել է Պարսկաստանի, Միջագետքի և Անատոլիայի հարևան շրջանները տիրապետող խոշոր կայսրությունների կողմից, նրանք բոլորը զգալի ազդեցություն են ունեցել հայկական արվեստի վրա։ Հայերը շատ վաղ են ընդունել քրիստոնեությունը և զարգացրել արևելաքրիստոնեական արվեստի իրենց սեփական տարբերակը՝ լայնորեն օգտագործելով սրբապատկերներ, հայկական գրքերի մանրանկարներ և իրենց եկեղեցիների ու վանքերի շատ ինքնատիպ ճարտարապետությունը։
Հայերը մասնագիտացել են դեկորատիվ կիրառական արվեստում, ինչպիսին է գորգագործությունը։
Հայկական արվեստի պատմության ուսումնասիրություն
Հայկական արվեստի ուսումնասիրությունը սկսվել է 20-րդ դարի սկզբին։ Հայկական արվեստի ականավոր գիտնականներ են եղել կաթողիկոս Գարեգին Ա Հովսեփյանը և պրոֆեսոր Սիրարփի Տեր-Ներսիսյանը ։ 20-րդ դարի վերջին Ժան-Միշել Թիերին և պրոֆեսոր Դիկրան Քույմջյան դարձել են հայկական արվեստի նշանավոր գիտնականներ։
Ճարտարապետություն
Առաջին հայկական եկեղեցիները կառուցվել են դեռևս Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կենդանության օրոք, հաճախ կառուցվել են ավերված հեթանոսական տաճարների տեղում և նմանակել հայկական նախաքրիստոնեական ճարտարապետության որոշ ասպեկտներ ։
Դասական և միջնադարյան հայկական ճարտարապետությունը բաժանվում է չորս առանձին շրջանների։
Առաջին շրջանը՝ 4-րդ դարից մինչև 7-րդ դար, սկսվել է Հայաստանի քրիստոնեության ընդունումով և ավարտվել է արաբների ներխուժումից հետո։ 5-րդ դարում լայնորեն սկսել են կառուցվել գմբեթավոր եկեղեցիներ։
Երկրորդ շրջանը տևել է 9-11-րդ դարերում։ Հայկական ճարտարապետությունը վերածնունդ է ապրել Բագրատունիների տոհմի հովանու ներքո, և շատ շենքեր կառուցվել են Վանա լճի Անիանդի շրջաններում. դրանք ներառել են ինչպես ավանդական ոճեր, այնպես էլ նոր նորարարություններ։ Այդ ընթացքում մշակվել են փորագրություններով հարուստ հայկական խաչքարեր ։ Կառուցվել են բազմաթիվ նոր քաղաքներ և եկեղեցիներ, այդ թվում՝ նոր մայրաքաղաք Վանա լճում և Ախթամար կղզու եկեղեցի։ Սուրբ Աստվածածին Կաթողիկե եկեղեցին նույնպես կառուցվել է այդ տոհմի ժամանակ։ Հենց այդ ժամանակ էլ հիմնվել են առաջին խոշոր վանքերը, ինչպիսիք են Հաղպատը և Հարիճավանքը։ Այդ ժամանակաշրջանը ավարտվել է սելջուկների ներխուժմամբ։
Մանրանկարչություն
Հայաստանում նկարազարդված ձեռագրերը ստեղծվել են հիմնականում 5-րդ և 17-րդ դարերում։ Այս արվեստի բարձրագույն կետը կապված է 13-րդ դարի և Թորոս Ռոսլինի անվան հետ, որը համարվել է միջնադարյան հայ նշանավոր ձեռագիր լուսավորիչը։ Ձեռագրերի մեծ մասը կորել է, և հայկական պատկերազարդ ձեռագրերի ուսումնասիրման գիտական մոտեցումը զարգացում է ստացել միայն 20-րդ դարի երկրորդ կեսին ։
Քանդակներ
Յուրաքանչյուր մշակույթ ունի որոշակի օրիգինալ տարր, որը դառնում է ամբողջ ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ Հայաստանում նման խորհրդանիշ է հանդիսանում խաչքարը, Հայաստանի հուշարձանները, որոնք աշխարհում ոչ մի տեղ չկան։ «Խաչքար» բառը ձևավորվել է հայկական երկու արմատներով՝ «խաչ» և «քար»։ Հայաստանը կոչվել է «ժայռերի երկիր» և ունի հարուստ ժառանգություն, երբ խոսքը վերաբերում է քանդակներին ։ Այս երկրում որոշ քանդակներ թվագրվում են մինչև Հայաստանի՝ որպես ազգ կազմավորումը։ Նման քանդակները ստեղծվել են կայսրությունների կողմից, որոնք տարածաշրջանում գոյություն են ունեցել մինչև նոր ժամանակները։ Դրա լավ օրինակ են խաչքարերը, որոնք եղել են հին կրոնական քանդակներ ։ Բացի այդ հնագույն քանդակներից, Հայաստանում կան նաև հետպատերազմյան բազմաթիվ քանդակներ, որոնք ցույց են տալիս նոր ժամանակների, ինչպես նաև օտարերկրյա ավանդույթների ազդեցությունները։
Որմնանկարներ, խճանկարներ և խեցեգործություն
Խեցեգործությունը, խճանկարը և որմնանկարները կազմում են հայկական արվեստի մեկ այլ ճյուղ։ Որմնանկարների ստեղծումը սկիզբ է առնում Ուրարտական կայսրության ժամանակներից, որը գոյություն է ունեցել Հայաստանի՝ որպես ազգի կազմավորումից շատ առաջ։ Այդ պատճառով հին արվեստի մի մասը բաժանվում է տարածաշրջանի մի քանի երկրների միջև, որոնք մտնում են ուրարտական կայսրության կազմի մեջ ։
Տեքստիլ
Տեքստիլը կազմում է հայկական արվեստի մի մասը։ Հայկական տեքստիլի ամենաընդարձակ հավաքածուներից մեկը գտնվում է Ամերիկայի հայկական թանգարանում ։ Ժամանակակից աշխարհում Հայաստանից տեքստիլային արտադրանքը Հայաստանի, Եվրոպայի և Ամերիկայի միջև առևտրի հիմնական ապրանքն է ։
Երաժշտություն և պար
Պարն ու երաժշտությունը նույնպես կազմում են հայկական ժառանգության կարևոր մասը։ Սկզբում հայկական երաժշտությունը բաղկացած էր հայկական եկեղեցական երաժշտությունից և ժողովրդական երգերից, որոնք հիմնված էին տեղական տոնային համակարգի վրա՝ ի տարբերություն եվրոպական տոնային համակարգի։ Սակայն ներկայումս հայկական երաժշտության վրա ազդել են նաև երաժշտության այլ ժանրեր, ինչը հանգեցրել է երկրում ժամանակակից ոճերի ի հայտ գալուն, ինչպիսիք են հիփ հոփը, փոփը, ռոքը և շատ ուրիշներ։ Հայկական պարը ուղեկցվել է հայկական երաժշտության ներքո։
ժամանակակից արվեստ
2015 թվականին Հայաստանը արժանացել է Leone d'Oro մրցանակին Վենետիկի բիենալեում լավագույն տաղավարի համար ։ Բացի արվեստի վերոնշյալ ճյուղերից, Հայաստանում նույնպես լավ զարգացած է ժամանակակից արվեստը, որը ղեկավարում է բիենալեի հիմնադրամը։ Հիմնադրամը պատասխանատու է երկրում ցուցահանդեսներ կազմակերպելու համար, որոնք կոչվում են գեղարվեստական բիենալե։ Այս հաստատությունն իր գործունեությունը ծավալում է 1948 թվականից մինչ օրս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական արվեստ Կատեգորիա:Հայկական մշակույթ Կատեգորիա:Հայաստան
Սև Լեռան ժողով
Սեւ լեռան ժողով 1113, գումարվել է Կիլիկյան Հայաստանի Սև լեռան Քեսունի Կարմիր վանքում, կաթողիկոսական աթոռի համար Գրիգոր Գ Պահլավունու և Աղթամարի եպիսկոպոս Դավիթ Արծրունու վեճի առիթով։
Նորընտիր կաթողիկոս Գրիգոր Գ Պահլավունու դեռահասությունը պատրվակ դարձնելով՝ Դավիթ եպիսկոպոսը Վասպուրականի Ձորավանքում համախոհ հինգ եպիսկոպոսների կողմից ձեռնադրվել էր հակաթոռ կաթողիկոս։ Վերջինս, ի հակադրություն Կիլիկյան Հայաստանի, ջանում էր ճանաչում գտնել բուն Հայաստանում։ Սև լեռան ժողովին (մասնակցել են 2500 եպիսկոպոսներ, վարդապետներ, իշխաններ, աշխարհականներ) օրինական կաթողիկոս է ճանաչել Գրիգոր Գ Պահլավունուն։ Սակայն Դավիթ եպիսկոպոսը, մերժելով Սև լեռան ժողովի որոշումը, Աղթամարում հիմնադրել է կաթողիկոսություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայոց եկեղեցական ժողովներ
Հյուսվածքաբուժություն
Հյուսվածքաբուժություն,  բուժական մեթոդ, կենդանիների կամ բույսերի պահածոյացված հյուսվածքների (մաշկ, եղջերաթաղանթ, հալվեի տերևներ) կամ դրանց պատրաստուկների ներմուծումը (կտրելով կամ ներարկելով) մաշկի կամ աչքի շաղկապենու մեջ։ Առաջարկել է Վլադիմիր Ֆիլատովը, 1930-ական թվականներին։ Համաձայն նրա կոնցեպցիայի, ցածր ջերմաստիճանում պահած (կամ այլ մեթոդով պահածոյացված) հյուսվածքներում, միջավայրի անբարենպաստ պայմաններին հարմարվելու պրոցեսում, կուտակվում են կենսաբանական բարձր ակտիվությամբ օժտված նյութեր՝ կենսածին խթանիչներ, որոնք և որոշում են հյուսվածքաբուժության բուժիչ արդյունքը։ Հյուսվածքաբուժությունը բուժման ոչ սպեցիֆիկ մեթոդներից է։ Ակտիվացնելով օրգանիզմի իմունային և վերականգնողական ֆունկցիաները՝ հաճախ արդյունավետ է ազդում դանդաղ ընթացող տարբեր ծագման ախտաբանական պրոցեսների (բորբոքային, կազմափոխական, ապաճական) դեպքում։ Արդի բժշկությունում այն կիրառվում է գլխավորապես աչքի և մաշկային որոշ հիվանդությունների ժամանակ։
Կատեգորիա:Բժշկություն
Լապովա (Կիխտի վտակ)
Լապովա (Лапова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիխտ գետի ձախ ափում՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Լապովաի ակունքը գտնվում է գրեթե անմարդաբնակ Ուշակովի գյուղի մոտ, և Կովիրիխայից 5 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք Կորոլիխա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Don’t Let the Sun Go Down on Me
«Don’t Let The Sun Go Down On Me», բրիտանացի երգիչներ Ջորջ Մայքլի (Wham! փոփ դուետի նախկին մասնակից) և Էլթոն Ջոնի երգը՝ թողարկված 1991 թվականին Arista ձայնագրման ընկերության կողմից Duets ալբոմի շրջանակներում։ Սինգլը դարձել է Ջորջ Մայքլի տասներորդ և վերջին № 1 հիթը՝ Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։ «Don’t Let The Sun Go Down On Me» երգը դարձել է Էլթոն Ջոնի 1974 թվականի Caribou ալբոմի հին երգերից մեկւ ամենամեծ հաջողություն ունեցած քավեր տարբերակը։ 1993 թվականին երգը ներկայացվել է «Գրեմմի» մրցանակի՝ «Լավագույն վոկալային փոփ-կատարում դուետի կամ խմբի կողմից»։
Ագնետա Ֆելտսկուգ
Ագնետա Ֆելտսկուգ (Agnetha Fältskog, ամբողջ անունը` Ագնետա Էսե Ֆելտսկուգ (Agnetha Åse Fältskog), ), շվեդ երգչուհի, երգահան և երաժշտական պրոդյուսեր, առավել հայտնի է որպես «ԱԲԲԱ» խմբի երգչուհի։
Կենսագրություն
Ագնետա Ֆելտսկուգը ծնվել է շվեդական Յոնչյոպինգ քաղաքում, հանրախանութի մենեջերի ընտանիքում, որտեղ մեծանում էր նաև նրա կրտսեր քույրը։ Նրա հայրը մեծ հետաքրքրություն էր ցուցաբերում երաժշտության և շոու բիզնեսի նկատմամբ։
15 տարեկանում Ագնետան դարձել է Բենգտ Էնգհարտսի նվագախմբի երգչուհին։ 1967 թվականին նա գրել է «Jag var så kär» («I Was So in Love») երգը, որը Շվեդիայում դարձել էր հիթ։ Այնուհետև դրան հաջորդել են այլ հիթեր և երաժշտական ալբոմներ, որոնց մեծամասնությունը ստեղծվել էին անձամբ Ագնետայի կողմից։ Այն ժամանակ Ագնետան արդեն իսկ դարձել էր Շվեդիայի ամենահայտնի երգչուհիներից մեկը։ Նա աշխատել է նաև Արևմտյան Բեռլինում` գերմանացի պրոդյուսեր և երգերի հեղինակ Դիտեր Ցիմերմանի հետ, գերմաներեն լեզվով թողարկել մի քանի սինգլ։ Ըստ Ագնետայի, այդ երգերի հաջողությունը նրանցում հաճելի մեղեդի և հիշվող լինելու մեջ է։ Նրա երգերից մի քանիսի հեղինակը Ստիգ Անդերսոնն էր, ով ավելի ուշ դարձավ «ԱԲԲԱ» խմբի մենեջերը։
Ապագա «ԱԲԲԱ» խմբի կազմում Ագնետան առաջին անգամ երգել է Գյոթեբորգի ռեստորաններից մեկում` 1970 թվականի նոյեմբերի 1-ին։ 1972 թվականին Ագնետան ելույթ է ունեցել «Jesus Christ Superstar» մյուզիքլի շվեդական բեմականացման մեջ, հանդես գալով Մարիամ Մագդաղենացու դերով։
1975 թվականին, արդեն իսկ հանդիսանալով «ԱԲԲԱ» քառյակի անդամ, նա թողարկել է շվեդերեն «Elva kvinnor i ett hus» սոլո ալբոմը։ «ԱԲԲԱ» քառյակի հրաժեշտի «The Day Before You Came» («Den Lidande Fågeln») հիթը ձայնագրվել է 1982 թվականի օգոստոսի 20-ին։ Ըստ քառյակի աուդիոինժեներ Մայքլ Տրետովի հիշողությունների, Ագնետան այն կատարել է անջատված սարքավորումների առկայությամբ և առանց լուսավորության, իսկ բոլորի տրամադրությունն ընկած էր, մթնոլորտը ճնշող և արդեն իսկ պարզ էր, որ դա վերջն է ։ Այնուամենայնիվ, մեկ ամիս անց, նկարահանվել է երգի տեսահոլովակը։ 2012 թվականին, երգի 30-ամյակի կապակցությամբ, թողարկվել է տեսահոլովակի ռեմիքս տարբերակը, որտեղ ցուցադրվում են կադրեր` 62-ամյա Ագնետայի մասնակցությամբ։
2013 թվականին, իր հարցազրույցներից մեկում Ագնետան պատմել է, որ 1982 թվականին, քառյակի լուծարվելուց հետո նա երկար բուժվել է դեպրեսիայից, զբաղվել յոգայով ։ 1980-ականներին նա թողարկել է մի քանի սոլո ալբոմներ, իսկ 1987 թվականին թողարկված ալբոմից հետո, նա երկար ժամանակով հեռացել է երաժշտական աշխարհից։
2004 թվականին Ագնետան թողարկել է «If I Thought You’d Ever Change Your Mind» սինգլը, իսկ մի քանի շաբաթ անց թողարկվեց նրա «My Colouring Book» ալբոմը, որը կազմված էր երգչուհու 1960-ականներին հնչած հիթերից։ Ալբոմը հաջողություն գրանցեց եվրոպական մի շարք երկրներում և ջերմությամբ ընդունվեց երաժշտական քննադատների կողմից։
1996 թվականին Շվեդիայում լույս էր տեսել Ագնետայի «Som jag är» ինքնակենսագրությունը։
Անձնական կյանքը
1971 թվականին Ագնետան ամուսնացել է Բյորն Ուլվեուսի հետ։ Նրանց միջև ռոմանտիկ կապն ի հայտ էր եկել 1969 թվականին` շվեդական հեռուստատեսությունում նկարահանումների ժամանակ։ Նրանք ունեն երկու երեխա` մեկ դուստր (ծնվ. 1973 թ.) և մեկ որդի (ծնվ. 1977 թ.):
Ագնետան և Բյորնը բաժանվել են 1978 թվականի վերջին և Ագնետան լքել է իրենց ընդհանուր տունը` ամանորյա գիշերը ։ Այնուամենայնիվ նրանք որոշել էին, որ իրենց ընտանեկան կյանքի տհաճությունները չպետք է ազդեն քառյակում իրենց աշխատանքի վրա ։ Հետագայում Ագնետան ամուսնացել է վիրաբույժ Թոմաս Սոնենֆելդի հետ։
Ներկայումս Ագնետան ապրում է այն 14 կղզիներից մեկում, որոնց վրա կառուցված է Ստոկհոլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ երգիչներ Կատեգորիա:Կին ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ սոպրանոներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ կոմպոզիտորներ
Պեշկա
Պեշկա (Пешка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շովենգա խոնա գետի աջ ափում՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է անտառում 5 կմ դեպի արևելք Բոգորոդսկի գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գեղարվեստի թանգարան (Նանտ)
Նանտի գեղարվեստի թանգարան (Musée des Beaux-Arts de Nantes), գեղարվեստի թանգարան Ֆրանսիայի Նանտ քաղաքում։ Համարվում է երկրի հինգ ամենամեծ տարածաշրջանային թանգարաններից մեկը։
Պատմություն
Թանգարանն ստեղծվել է 1801 թվականին Ֆրանսուա Կակոյի հավաքածուի ձեռքբերմամբ և 1900 թվականից տեղակայվել է Գեղարվեստի պալատի շենքում։ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ կտավների մի մասը գողացել են և երբեք հետ չեն վերադարձվել ։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է 12-րդ դարից մինչև 19-րդ դարի մեծ քանակությամբ քանդակներ և գեղանկարներ։ Թանգարանի առաջին հարկը հիմնականում նվիրված է ժամանակակից ֆրանսիական արվեստին՝ շեշտադրելով 1950-1960 թվականների աշխատանքները։
Մյուս հարկերում ներկայացված են իտալական պրիմիտիվիստների, իմպրեսիոնիստների և ժամանակակից ստեղծագործողների աշխատանքներ, մասնավորապես Վասիլի Կանդինսկու աշխատանքներից։
Տարեկան թանգարան է այցելում 110 հազար մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:1801 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում Կատեգորիա:1801 հիմնադրված թանգարաններ
Նորայր Գրիգորյան
Նորայր Գրիգորյան, հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Ակումբային գործունեություն
Գրիգորյանը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում առաջին անգամ հայտնվել է 18 տարեկանում, երբ ընդգրկվել է Հայաստանի առաջնությունում՝ Աբովյանի «Կոտայք» թիմում։ Իր համար դեբյուտային մրցաշրջանի ընթացքում անցկացրել է 10 խաղ։ «Կոտայք»-ի կազմում ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 5 մրցաշրջան, որից հետո լքել է ակումբը (նախքան թիմի կազմալուծվելը)։ «Գանձասար»-ի կազմում խաղացել է 2 մրցաշրջան, բայց ակումբում նրա ներգրավվելն անարդյունավետ էր։ Դրանից հետո տեղափոխվեց «Ուլիս»։ Այստեղ ֆուտբոլիստն իրեն դրսևորեց որպես բարձրորակ խաղացող պաշտպանության շրջանում և դարձավ թիմի հիմնական խաղացող։ Թիկունքում հուսալի պաշտպանությունը հարձակվողներին հնարավորություն էր տալիս իրացնել իրենց ընձեռված պահերը, որի շնորհիվ «Ուլիս»-ը հաղթում էր իր մրցակիցներին։ 2009 և 2010 թվականների Հայաստանի Բարձրագույն խմբերի առաջնություններում թիմը դարձել է բրոնզե մրցանակակիր (առաջին անգամ ակումբի պատմության մեջ), իսկ հենց ինքը՝ Գրիգորյանը, առանց փոխարինման մասնակցել է Հայաստանի առաջնության բոլոր 28 խաղերին ։
Մրցաշրջանի ավարտի հետ ավարտվեց նաև մարզիկի և ակումբի միջև կնքված պայմանագրի ժամկետը։ Գրիգորյանը կանգնեց կարիերան շարունակելու ընտրության առջև ։ Ավելի հավանական էր շարունակել «Գանձասար»-ում կամ վերադառնալ «Ուլիս», ինչը և վերջին հաշվով տեղի ունեցավ ։ Ավելի ուշ հայտնի դարձավ, որ Գրիգորյանի՝ «Ուլիս» տեղափոխվելու հանգամանքներից մեկը ամուսնանալն էր, քանի որ ընտանիքն ապրում է Երևանում ։
Ելույթների վիճակագրություն
2012 թվականի նոյեմբերի 11-ի տվյալներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Ադրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարան
Ադրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարան (Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universiteti), պետական ուսումնական մանկավարժական հաստատություն Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվում։
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 1921 թվականին։ 1972 թվականին արժանացել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի։ Գործունեության ընթացքում հաստատությունն ունեցել է բարձրագույն կրթության ավելի քան հարյուր հազար մանկավարժ շրջանավարտներ։
2019 թվականի համար համալսարանը դարձել է երկրի երկրորդ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը ։
Կառուցվածք
Համալսարանն ունի 10 ամբիոն` Ուսուցումն իրականացվում է հետևյալ մասնագիտություններով`
Համալսարանի 55 ստորաբաժանումներում աշխատում են 330 մանկավարժներ, այդ թվում, 59 գիտությունների դոկտորներ, 329 գիտությունների թեկնածուներ և դոցենտներ, տարբեր ակադեմիաների 4 իսկական անդամներ։ Համալսարանն ունի գրադարան և ընթերցասրահներ։ Գրադարանի ֆոնդը կազմում է ավելի քան 700 հազար նմուշ։ Համալսարանն ունի համակարգչային սենյակ, անվանված լաբորատորիա, կենդանաբանական թանգարան, բուժկետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաքվի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:1921 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:1921 հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:1919 հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Փերեսթիանիի տուն (Տագանրոգ)
Փերեսթիանիի տուն (Дом Перестиани), XIX դարի ֆոնային կառուցապատման օրինակ ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Հունական փողոց, 64 հասցեում ։
Պատմություն
1860-ական թվականների սկզբին ժամանակակից Հունական փողոց, 64 հասցեում կառուցվել է երկհարկանի տուն, որը մինչև 1880 թվականը պատկանել է պետական պաշտոնյա Նիկոլայ Աֆանասևիչ Փերեսթիանիին։ Նա սերում էր առևտրականների հարուստ ընտանիքից, զբաղեցնում էր հաշտարար դատավորի պաշտոն և Տագանրոգի արտիստական ընկերության անդամ էր ։ Առաջին ամուսնությունն անհաջող էր, և առաջին կնոջից նա բաժանվեց։
Նիկոլայ Աֆանասևիչն ուներ արտամուսնական երկու երեխա դերասանուհի Աննա Իվանովնա Սոլոդուխինայից (ստեղծագործական կեղծանունը` Ալեքսանդրովա)։ Այդ երեխաներից կրտսերը դարձել է հայտնի կինոռեժիսոր և դերասան. Իվան Նիկոլաևիչ Փերեսթիանին նկարահանվել է «Կարմիր դևուկներ», «Երեք կյանք» ֆիլմերում, աշխատել է նաև «Հայկինո» ստուդիայում` նկարահանվելով «Արսեն», «Գեորգի Սաակաձե», «Դավիթ Բեկ» և այլ ֆիլմերում։ Նիկոլայ Աֆանասևիչ Փերեսթիանին շատ ուժեր է ծախսել, գրել զանազան խնդրագրեր, որպեսզի իր երեխաները չհամարվեն ապօրինածին և արդյունքում հասել է պաշտոնական որդեգրման։
Նրա երկրորդ պաշտոնական կինը դարձել է Լիդիա Պավլովնա Պետրոպավլովսկայան։ Դա նաև կնոջ երկրորդ ամուսնությունն էր. նա կոլեգիալ ասեսորի այրի էր։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել 1872 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Լիդիա Պետրոպավլովսկայայից Փերեսթիանին ունեցավ երեք երեխա` Լիդիան, Լյուդմիլան և Մստիսլավը։ Նիկոլայ Աֆանասևիչը մահացել է 1899 թվականին ։
1890-1906 թվականներին տունը եղել է Լիդիա Փերեսթիանիի սեփականությունը։ 1915 թվականին տան սեփականատեր է դարձել կոլեգիալ ասեսորի կին Ելենա Կոնստանտինովնա Կովալևսկայան ։
Նկարագրություն
Երկհարկանի տունը աղյուսից է, կառուցվել է քարե հիմքի վրա։ 1871 թվականի դրությամբ տանը կից եղել են տնակ, մեծ բակ և փայտե ծառայողական շինություններ ։ Շենքի ճակատը առաջին հարկի մակարդակով երեսպատված է կոպտատաշ քարով։ Աղյուսե մույթերի միջև գտնվում են կռած դարպասը և դռնակը։ Բակում կա երկհարկանի ելուստ, որը ծառայում է որպես կենտրոնական մուտք։ Առաջին հարկի պատուհանները զարդարված են առյուծի դիմակներով կողպեքային քարերով, որոնք տեղադրված են կառուցվածքի վերևում։ Երկրորդ հարկի պատուհաններն ուղղանկյունաձև են, նրանք տեղավորված են հասարակ պարակալների մեջ։ Ճակատային պսակող քիվը հենվում է բարձակներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր