cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կոմիտաս Դանիելյան
Կենսագրություն
Կազմել ու խմբագրել է արցախցի արձակագիրների Արցախյան շարժման թեմաներով գրված պատմվածքների «Վերջին գնդակը» ժողովածուն (2005)։ Մասնակցել է 2005 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում հրատարակված (ռուսերեն) «Արցախ-Ղարաբաղի հանրագիտարան»-ի ստեղծմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոր Շեն գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:1947 ծնունդներ
Վերջին մագնատը
Վերջին մագնատը (The Last Tycoon, ԱՄՆ, 1976 թվական), կինոֆիլմ, Էլիա Կազանի վերջին ռեժիսորական աշխատանքը։ Էկրանավորվել է Ֆրենսիս Ֆիցջերալդի անավարտ համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
Մտացածին կինոստուդիայի ղեկավար Մոնրո Սթարը Հոլիվուդի «ոսկե տղա» է։ Նա նկարահանում է ֆիլմ։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Ամերիկան Մեծ ճգնաժամի մեջ էր, նա շարունակում է նկարել որակյալ ֆիլմեր։ Սթարը վերահսկում էր միանգամից մի քանի ֆիլմի արտադրություն։ Նա ստիպված է լինում գործ ունենալ և՛ մեծ պահանջարկ ունեցող, բայց արդեն ծերացող կինոաստղի հետ, և՛ արհմիությունների խիստ պայմանների հետ։ Մոնրոն ամբողջությամբ զբաղված է իր գործով, բայց հանկարծ ի հայտ է գալիս մի բան, որը կարող է շեղել նրան իր աշխատանքի նկատմամբ ունեցած հիվանդագին կախվածությունից՝ սեր։ Նա հայտնվում է առեղծվածային կնոջ՝ Քեթլինի կերպարանքով, ումից Սթարը հայացքը չի կարողանում հեռացնել։ Քեթլինը Սթարին հիշեցնում էր իր կնոջը։ Այժմ նա գտնվում էր նրա ազդեցության տակ։ Բայց Քեթլինին նա չէր հետաքրքրում։ Հաղթահարելով ողջ կինոմատոգրաֆիայի աշխարհի ճնշումները, նա պարտվում է մի փոքրիկ կնոջ։
Քննադատների արձագանքներ
Հանրահայտ ամերիկացի փորձագետ Ռոջեր Էբերթը նույնիսկ հարկ չի համարել վերանայել իր տեսակետը այս ֆիլմի մասին։ Հրապարակված արձագանքները բացասական էին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:Էլիա Կազանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:1970-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում
Ահմադ Շամլու
Ահմադ Շամլու, պարսիկ բանաստեղծ, գրող և լրագրող։ Շամլուին կարելի է համարել նորագույն Իրանի ամենաազդեցիկ բանաստեղծը։ Նրա ստեղծագործությունների վրա մեծ ազդեցություն են թողել Նիմա Յուշիջի գրվածքները։ Շամլուի բանաստեղծությունները բարդ են, սակայն նրա պատկերացումները և մտքերը, որոնք նա փոխանցում է իր պոեզիայի միջոցով, պարզ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարսիկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իրանցի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Աղահեճքի ամրոց
Աղահեճ կամ Միրիկ-1 ամրոց, գտնվում է Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի Միրիկ գյուղի արևմտյան եզրի բարձրադիր բլրի գագաթին։ Ամրոցը տեղակայված է Աղավնո գետի աջ ափին բարձրացող, արևմուտք-արևելք առանցքով ձգվող բազալտի լավայի հոսքով կազմավորված լեռնաբազուկի արևելյան վերջավորության վրա։
Պատմություն
2013 թվականին հուշարձանը հայտնաբերել է հնագետ Գ.Մ. Սարգսյանը՝ դաշտային հետախուզական աշխատանքների ընթացքում ։ Հուշարձանի վերաբերյալ պատմական տեղեկություններ շատ քիչ են պահպանվել։ Ամրոցը կառուցվել է Ք.ա. 9-8-րդ դարերից ոչ վաղ, և որպես ամրոց գոյատևել է մոտ 300 տարի։
Այդ պետական կազմավորման հնագույն անվանումը հնարավոր է վերականգնել հիմք ընդունելով Ծովինար գյուղի ուրարտական արձանագրության մեջ՝ Ռուսա Ա թագավորի (Ք.ա. 735-713 թվականներ) նվաճած երկրների շարքում, որտեղ  <<Ելաինե>> ձևով հիշատակված է Աղահեճքը  ։ Երկիր ասելով Ուրարտացիները հասկանում էին Էթիունի համադաշնության մեջ մտնող որոշակի ցեղային միության թագավորություն։
Կորո
Կորո (Coro), Վենեսուելայի արևմուտքում գտնվող ամենահին քաղաքն է։ Կորոն Ֆալկեն նահանգի մայրաքաղաքն է։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1527 թվականի հուլիսի 26-ին՝ Ժուան դե Ամպիեսի կողմից։ Սկզբում քաղաքը կոչվել է Սանտա Անա դե Կորո։ Այժմ Կորո քաղաքը գտնվում է Պարագուանա թերակղզու հարավում՝ ափամերձ հատվածում, որը տեղակայված է Մեդանոս դե Կորո Ազգային պարկից հյուսիս և դե Կորո լեռնաշղթայից դեպի հարավ։ Մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա է գտնվում Լա Վելա դե Կորո նավահանգստից, Կարիբյան ծովին զուգահեռ՝ Էնսենադա դե Լա Վելայի և Գոլֆետե դե Կորոյի միջև։
Քաղաքն ունի մշակութային ավանդույթ, որի համաձայն այն հանդես է գալիս որպես քաղաքային բնակավայր, և այն հիմնադրվել է իսպանացի աշխարհակալների կողմից։ Այն Վենեսուելա նահանգի առաջին մայրաքաղաքն էր։ 1531 թվականին Հարավային Ամերիկայի երկրներից առաջինն էր, որտեղ ընտրվեց եպիսկոպոս։ Քաղաքը նաև ամերիկացիների առաջին գերմանական գաղութն էր՝ Վալսերի գլխավորությամբ։ Այդ ժամանակ քաղաքը հայտնի էր Նեու-Աուդսբուրգ անվանումով։
Աղահեճքի ամրոց
Պատմություն
Աղահեճք երկիր հետ հավանաբար կապ ունի նաև Միրիկ-2 և Միրիկ-4 երկաթեդարյան ամրացված բնակատեղիների միջև հայտնաբերված ժայռապատկեր-քարտեզը։ Այն գտնվում է ալպյան մարգագետինների ընթարձակ սարահարթի եզրին, Աղահեճ ամրոցից 4 կմ հարավ-արևմուտք (կոորդինատներն են՝ N. 39 39 56,9 E. 46 17 49,7 Alt. 2003 մ) և, ամենայն հավանականությամբ պատկերում է Աղահեճքի ամառային արոտավայրերի անասնակայանների, ճանապարհների ու ջրագրության քարտեզ-սխեման։
Կորո
Անկախության նախընթացը և Վենեսուելայում գերիշխող դասերի պաշտպանումը ծագել է Կորո քաղաքում։ Քաղաքը նաև համարվում է հանրապետական դարաշրջանում Վենեսուելական դաշնակցական շարժման օրրան։
Աղահեճքի ամրոց
Պատմություն
Աղահեճ ամրոցը եզակի հուշարձան է, ուր պահանված բոլոր ճարտարապետական համալիրները նմանը չունեն Հայաստանի, Հարավային Կովկասի և ամբողջ հետխորհրդային տարածքի հնագույն քաղաքակրթություններում։ Կառուցված լինելով երկաթի լայն տարածման ժամանակաշրջանում, այն կրում է Առաջավոր Ասիայի տարբեր ժամականաշրջաններին ու քաղաքակրթություններին բնորոշ տարրեր, որոնք երբևիցե միասին չեն հանդիպել։
Նկարագրություն
Ամրոցը բաղկացած է.
Ամրոցի բնակատեղին նստած է ամրոցակալ բլրի հյուսիսային ու հարավային լանջերին՝ մինչև 7.0 մ բարձրությամբ պահպանված պարիսպ-հենապատերով կազմակերպված արհեստական դարավանդներին։ Բնակատեղիի հետքեր նկատվում են նաև արհեստական դարավանդներից դուրս, բարձունքի ստորոտում։ Միջնաբերդի և բնակատեղիի բոլոր պարիսպները կառուցված են մեծածավալ անմշակ քարերից՝ չոր կիկլոպյան շարվածքով։
Կորո
Վաղ պատմություն
Կարո քաղաքը հիմնադրվել է 1527 թվականի հուլիսի 26-ին՝ Ժուան դե Ամպիեսի կողմից։ Ամպիեսները պայմանավորվեցին հարգել տեղական իշխանության գերագույն հեղինակությունը։ Այդ ժամանակ Կորո քաղաքը բնակեցված էր տարածաշրջանի բնիկներով և Caquetio ժողովուրդներով։ Այս ուխտն առաջին անգամ խախտվել է 1529 թվականին, քաղաքի առաջին նահանգապետ և գեներալ-մայոր՝ Ամբրոսիուս Էհինգերի կողմից, որը ներկայացնում էր Վալսերը։ Նրա ընտանիքն ստացել է Վենեսուելա նահանգը (Կլեին-Վենեդիգ) Կառլոս V կայսրի կողմից՝ հետազոտական աշխատանքների, հիմնադիր քաղաքների և Կաբո դե լա Վելա տարածքի հսկայական ռեսուրսների շահագործման համար։
Աղահեճքի ամրոց
Միջնաբերդ
Միջնաբերդն զբաղեցնում է սրածայր լեռնաբազուկի 350 մ X 30 մ չափերով նեղ ու երկար, ակնհայտորեն մարդու կողմից հարթեցված մակերեսով գագաթնագիծը։ Այն ամբողջ պարագծով ամրացված է եղել պարիսպներով, որոնցից պահպանվել են հիմնաքարերը։ Ամենամատչելի՝ արևմտյան կողմից միջնաբերդը պաշտպանված է մոտ 50 մ երկարությամբ ու 2,0 մ լայնությամբ հզոր պարսպով, որի հյուսիսային եզրին նկատվում է միջնաբերդի գլխավոր մուտքը։
Ամրոցի միջնաբերդի բոլոր շինությունները միաշերտ են և կառուցվել են միանգամից՝ երկաթի լայն տարածման ժամանակաշրջանում։ Մինչև Ք. ա. 9-րդ դարը այստեղ բնակավայր չի եղել, իսկ Ք. ա. 6-րդ դարում ամրոցը լքվել է, և դրանից հետո՝ վաղ հայակական, անտիկ, վաղ ու զարգացած միջնադարում դրա շրջակայքում բնակվել են մարդիկ, բայց ամրոցը, որպես այդպիսին, չի օգտագործվել և միջնաբերդում մշտական բնակություն չի եղել։
Կորո
Վաղ պատմություն
Կորոյից դեպի Անդեր լեռնաշղթա և Օրինոկո գետ, կատարած մի քանի արշավանքների շնորհիվ հայտնաբերվել է Էլդորադո երկիրը։ Արշավանքների շնորհիվ նաև հայտնաբերվել են շատ ավելի մեծ տարածքներ։
Աղահեճքի ամրոց
Միջնաբերդ
Միջնաբերդի կառուցապատումը դիտարկում է որպես երկու հիմնական՝  ծավալա-տարածային և գործառութային համալիրների միասնություն.
Կորո
Վաղ պատմություն
1636 թվականին քաղաքն այլևս չէր համարվում եպիսկոպսական նստավայր։
Աղահեճքի ամրոց
Պալատական, վարչա-կառավարչական համալիր՝դղյակ
Դղյակը (կոորդինատներն են՝ N. 39 41 24,1 E. 46 19 40,7 Alt. 1596) տեղակայված է միջնաբերդի ծայր արևելյան եզրին և բաղկացած է երկու մասից՝ այսպես կոչված պալատից, բաց հրապարակից։ Հատակագծում եռանկյունաձև 90 մ x 40 մ չափերով դղյակը առանձնանում է միջնաբերդի հիմնական հատվածից 3 մ լայնությամբ, 30 մ երկարությամբ ու մինչև 4 մ բարձրությամբ պահպանված կորագծով ընթացող հզոր կիկլոպյան պարսպով։ Պալատը բազմասենյականոց կառույց է, որի հյուսիսային հատվածը զբաղեցնում է պալատի ներքին բակը։ Հարավային հատվածի սենյակները, կից լինելով ծայռագծին, մասամբ ժայռափոր են։ Պալատի արևելյան՝ հրապարակին նայող 3 սենյակների ճակատները կառուցված են կողքի վրա ցից կանգնած մեծ, տափակ սալերից՝ այսպես կոչված օրտոստատ տեխնիկայով։ Այս շինարարական տեխնիկան հազվադեպ է կիրառվել երկաթեդարյան ժամանակաշրջանում և օգտագործվել է հիմնականում հասարակական մոնումենտալ կառույցներում։ Պալատի արևելյան ճակատի դիմաց տարածվում է արտաքին պարագծով կիկլոպյան պատերով եզերված բաց հրապարակ։ Միջնաբերդի հարավային պարսպագծի տակով դեպի դղյակ է գալիս միջնաբերդի գլխավոր ճանապարհը և լայն բացված դարպասով մտնում բաց բակ։
Կորո
Անկում և վերելք
17-րդ դարի ընթացքում Կորո քաղաքը վնասվել է փոթորիկից և պիրատների արշավանքներից։ 18-րդ դարի վերջին և 19-րդ դարի սկզբին քաղաքը հասնում է գաղութային գագաթնակետին։ Հատկանշական է, այս ժամանակաշրջանում պահպանված քաղաքի լավագույն շենքերը։
Աղահեճքի ամրոց
Պալատական, վարչա-կառավարչական համալիր՝դղյակ
Դղյակը, իր կառուցապատման առանձնահատկություններով հանդերձ, միջնաբերդի գլխավոր ճանապարհի վերջնակետում գտնվող հասարակական նշանակալի (մոնումենտալ) կառույց է, որի դիմաց տարածվում է բաց հրապարակ։ Կառուցապատման նման ծավալա-տարածային լուծումը հիշեցնում է հին աշխարհի համայնավարական հասարակություններում գործող հասարակական հավաքատեղիի, ժողովատեղիի՝ ագորայի կազմակերպման սկզբունքը, ինչի տարրերը այս համալիրում ակնհայտ են։ Ընդարձակ ագորա հրապարակի առկայությունը խոսում է ստվար բնակչություն ունեցող ամրոց-բնակատեղիի մասին։
Հոգևոր, կրոնա-պաշտամունքային համալիր
Հոգևոր՝ կրոնա-պաշտամունքային նշանակության կառույցներն զբաղեցնում են միջնաբերդի տարածքի մոտ ¾-ը ներկայացված են երեք ճարտարապետական համալիրներով.
Կորո
Անկում և վերելք
1795 թվականին սկսվում է ապստամբություն։ Այդ ժամանակ Սիերա դե Կորոյում գերակշռում էին սոցիալական ուժերը։
Աղահեճքի ամրոց
Ժայռակերտ դարպասների խումբ
Գտնվում է զիկուրատի ու պալատական համալիրի ճիշտ մեջտեղում (կոորդինատներն են՝ N. 39 41 22,5 E. 46 19 35,8 Alt. 1611): Բաղկացած է ժայռակերտ դարպասներից, նրանց թիկունքում գտնվող երկու սենյակներից (որորնցից մեկը՝ գետնափոր) և միջնաբերդի գլխավոր ճանապարհից համալիր մտնող ժայռափոր մուտքից։ Ժայռակերտ դարպասները պատաշարով կառուցված շինություն չեն, այլ միջնաբերդի մակերեսի բնական ժայռային մերկացումները մարդու կողմից կտրելու, արհեստականորեն հարթեցնելու ընթացքում ակնհայտորեն միտումնավոր թողնված ուղղահայաց պատ հիշեցնող նեղ ու երկար բնական ժայռազանգված, որի մեջ բացված է մուտք-անցում՝ դարպաս։ Դարպասի ներսում բնահողի բազալտե զանգվածի մեջ 2.2 մ ժրությամբ փորված, բացված է 7x3 մ չափերով ժայռափոր սենյակ։ Վերջինս եղել է երկհարկանի շինության կիսանկուղային առաջին հարկը։
Կորո
Աշխարհագրություն
Կորոն գտնվում է Կորո մարզի հյուսիսում՝ Վենեսուելայի եզրային մասի և Կորդիլլերա դե Մերիդայի միջև։ Ներառում է չորատնկային բուսականության ափամերձ դաշտը, որը ներառում է Ֆալկոն նահանգի արևմտյան մասը։ Հյուսիսային հատվածում գտնվում է Մեդանոս Իսթմուսը, որտեղ հայտնաբերվել է ավազակույտերի կամ ավազի դաշտեր, որոնք ձևավորվել են պասսատների և օվկիանոսների հոսանքների կողմից։
Աղահեճքի ամրոց
Ժայռակերտ դարպասների խումբ
Ժայռակերտ դարպասների ճակատային գիծը մեզ է հասել խարխլված վիճակում։ Նրա երկու ահռելի զանգվածները ժամանակի ընթացքում տեղից պոկվել, սահել են գետնափոր սենյակի մեջ։ Այպես որ, երբեմնի ժայռային պատի ճակատից տեղում կանգուն են մնացել հյուսիսային ժայռազանգվածը և դարպասի հարավային՝ աջակողմյան շրջանակը կազմող 2.5 մ բարձրությամբ մի ցից կանգնած ժայռաբեկոր։ Համալիրը, բացի զիկուրատին նայող ժայռակերտ դարպասներից, ունեցել է նաև միջնաբերդի հիմնական ճանապարհից առանձնացված մուտք։
Զիկուրատ-տաճարի հայրենիքը Միջագետքն է։ Այդպիսի աշտարակատիպ կառույցներ Հայաստանում եղել են վաղ բրոնզի դարաշրջանում, բայց ակնհայտ է, որ Միջագետքի և Հայաստանի աշտարակները համեմատելի չեն։ Ըստ մասնագետների ուսումնասիրության՝ հայաստանում զիկուրատ-աշտարակի օրինակ է Էրեբունիի ուրարտական Խալդի աստծո տաճարի հարավային կողմի քառանկյուն աշտարակը։
Կորո
Կլիմա
Կորո քաղաքն ունի տաք կլիմայական պայմաններ։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը կազմում է մոտ 382 մմ։ Ամենատեղատարափ անձրևները տեղի են ունենում հոկտեմբեր և դեկտեմբեր ամսիների միջև։ Միջին ջերմաստիճանը 28.9 °C, նվազագույնը՝ 25 °C, իսկ առավելագույնը կազմում է 34 °C։
Աղահեճքի ամրոց
Կուռքերի հարթակ-սրբատեղի
Ժայռակերտ դարպասների համլիրի և զիկուրատի միջև բաց տարածքի կենտրոնի բլրակին պահպանվել են քարաշեն պատի մեջ վերցրած 8-10 շարքով կանգնեցված 0.5-0.7 մ բարձրության ցից քարեր։ Քարերի ծայրերը շատ դեպքում կոտրված են, բայց մեկի վրա հստակ երևում է նախաքրիստոնեական պաշտամունքային կուռքի արձանիկին բնորոշ գլուխ ընդգծող ակոսավոր փորվածքը։ Կուռքի կողքի ցից ժայռակտորի մեջ փորված է սանդի մշակված կլոր փոս։
Տաճար – զիկուրատ
Գտնվում է միջնաբերդի կենտրոնում (կոորդինատներն են՝ N. 39 41 21,4 E. 46 19 32,8 Alt. 1619): Բաղկացած է միջնաբերդի ամենաբարձր կետի բլրակին կանգնած բազմաստիճան բուրգ- աշտարակից,  դրան արևմուտքից հարող ժայռափոր ծավալից և ամրոցանիստ լեռնաբազուկի հյուսիսային լանջից դեպի բուրգ-աշտարակ բարձրացող, երկարաձիգ, թեքադիր աստիճանավանդակից ու ժապավենաձև հարթակներից։ Ամբողջ համալիրը կառուցված է անմշակ ճեղքած քարերից՝ չոր կիկլոպյան շարվածքով։
Կորո
Կլիմա
Քաղաքում եղանակն արևոտ է, տարեկան միջին հաշվով արևոտ օրերի թիվը կազմում է 3100 ժամ։ Այն բնութագրվում է մեծ ուժային քամիներով, կարող է գրանցվել 35 կմ/ժ քամու արագություն։
Քաղաքականություն և կառավարություն
Մայրաքաղաքի կարգավիճակի պատճառով, Կորոն քաղաքային կենտրոն է, որի շուրջն է տեղի ունենում Ֆալկոնի քաղաքական կյանքը։ Այն քաղաքական և վարչական կենտրոն է, որտեղ գտնվում է նահանգի կառավարության նստավայրը, տարածաշրջանի խորհրդի օրենսդիր մարմինը, դատարանները։ Այստեղ են բնակվում Nacional Experimental համալսարանի ռեկտոր Francisco de Miranda, կառավարիչը, ինչպես նաև պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների մեծամասնությունը։
Ներկայումս մարզպետը և քաղաքապետը նախագահ Հուգո Ռաֆայել Չավեզ Ֆրիասի հետևորդներն են։ 2007 թվականի դեկտեմբերին իրականացվեցին ընտրություններ, սահմանադրական բարեփոխումների առաջարկությունների հանրաքվե։ Բնակչության 57.08% դեմ էր սահմանադրական բարեփոխումներին։ 2008 թվականին կայացած ընտրությունների ժամանակ քաղաքապետ ընտրվեց իշխող կուսակցության (PSUV) անդնամերից, թեև քաղաքում անցկացված ընտրություններում քաղաքապետը քիչ ձայներ է ստացել։
2010 թվականի սեպտեմբերին կայացած Ազգային ժողովի ընտրություններից, Ֆալկոնի և Միրանդայի քաղաքապետներից, կազմվեց պետության երրորդ շրջանակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վենեսուելայի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Վենեսուելայում Կատեգորիա:1527 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Աղահեճքի ամրոց
Տաճար – զիկուրատ
Մինչև 4.0 մ բարձրության բուրգ-աշտարակը ավարտվում է 9.6 մ x 14.5 մ չափերի հարթ, անհավասար ուղղանկյուն հարթակով։ Աշտարակին հարավից կից են մեկ, իսկ արևմուտքից՝ երկու ավեի փոքր, աստիճանաձև հարթակ-որմնահեծեր։ Աշտարակի հարթակի կենտրոնում թեթև ուրվագծվում են ուղղանկյուն ենթադրաբար սեղան-ատրուշանի հիմք հանդիսացող կառույցի հիմաքարերը։ Աշտարակը տեղակայված է միջնաբերդի գագաթի ամենանեղ կետում և իր ու հարավային հարթակ-որմնահեծի երկարությամբ ամբողջովին փակում է միջնաբերդի մուտքից դեպի ժայռակերտ դարպասներ ու պալատական համալիր տանող անցումը։ Արևմուտքից զիկուրատի աշտարակը սահմանազատվում է 2.5 մ - 3 մ խորությամբ փորված մոտ 12 մ x 6 մ չափերի մի կառույցով։ Վերջինս հարավային ճակատը կազմող ժայռային պատի մեջ բացված 1.5 մ լայնությամբ փորված մուտքը տանում է դեպի միջնաբերդի գլխավոր ճանապարհը։
Զիկուրատի թեքադիր հարթակ-աստիճանավանդակը սկիզբ է առնում ամրոցանիստ լեռնաբազուկի հյուսիսային ստորոտի արևելյան կողմից դեպի տաճար տանող հնագույն ճանապարհից,որի մոտ 200 մ պահպանված հատվածն ունի 2 մ - 2.5 մ լայնություն, մասամբ սալապատ մակերես և ներսից ամրացված է լանջի թեքությունը պահող քարաշեն ցածր հենապատով։ Ճանապարհի վերջնակետից մոտ 6 մ վերև պահպանվել է զիկուրատի աստիճանավանդակի կանոնավոր կառուցված շքամուտքը։ Այն երկու կողմերից զանգվածեղ ժայռաբեկորներով ուղղորդվող 2.0 մ լայնությամբ, 5 շարք աստրճաններով վեր բարձրացող անցնում է։ Շքամուտքից վերև աստիճանավանադակը լայնանում է մինչև 8 մ և այս չափերով, ամբողջովին քարաշեն, ուղիղ բարձրանում է մինչև զիկուրատի գագաթը։
Ժապավենաձև հարթակի մակերեսի տարբեր նիշերում պահպանվել են 4 մ - 5 մ մինչև 1 մ - 1,6 մ բարձրության, ճակատներով փակվող փոքր հարթակ-հրապարակներ։ Վերջիններս միմյանց հետ կապվում էին արևելյան եզրում ուրվագծվող նեղ աստիճաններով։ Այն տպավորությունն է ստեղծվում, որ ժապավենաձև թեքադիր տարածքում ժամանակին դրանք կազմված են եղել իրար հաջորդող մի քանի փոքր, հորիզոնական մակերեսով հրապարակ-հարթակներից։ Ստացվում է, որ ժապավենաձև հարթակները զիկուրատի բուրգ-աշտարակի գործառույթի շարունակությունը կրող տարր են՝ մի այլ ճարտարապետական ձևի մեջ, որի իմաստն ու խնդիրը հենց այդ փոքր հարթակ-հրապարակներն էին։
Զիկուրատ-տաճարի հայրենիքը Միջագետքն է։ Այդպիսի աշտարակատիպ կառույցներ Հայաստանում եղել են վաղ բրոնզի դարաշրջանում, բայց ակնհայտ է, որ Միջագետքի և Հայաստանի աշտարակները համեմատելի չեն։ Ըստ մասնագետների ուսումնասիրության՝ հայաստանում զիկուրատ-աշտարակի օրինակ է Էրեբունիի ուրարտական Խալդի աստծո տաճարի հարավային կողմի քառանկյուն աշտարակը ։
Արցախի այս տաճարը թվագրվում է շատ ավելի վաղ շրջան, բայց միջավայրի ազդեցությունը մեծ նշանակություն է ունցել։ Ճարտարապետական տեսանկյունից այն լրիվ համապատասխանում է զիկուրատ-տաճարի նկարագրությանը, քանի որ բաբելերենից թարգմանաբար այն նշանակում է «սարի գլուխ», այսինքն՝ տաճար սարի գլխին։ Զիկուրատի պարտադիր հատկանիշներից են արհեստական բուրգի կամ սարի վրա գլխավոև աստծո տաճարը և ստորոտից գագաթ տանող աստիճանավանդակները։ Զիկուրատի ստորոտին հիմնականում գտնվում են պանթեոնի մյուս աստվածներին նվիրված տաճարները։ Արցախյան Աղահեճքի ամրոցը կառուցված է բնական բլրի վրա, ունի հստակ ընդգծված աստիճանավանդակ և դեպի գագաթ տանող ճանապարհ ։
Աղահեճ ամրոցը իր բնույթով եզակի է, քանի որ նրա պես պահպանված հուշարձաններ քիչ կան Հայաստանում ու Կովկասում։ Կառուցվելմէ երկաթի այնպիսի լայն տարածաշրջանում, որ կրում է Առաջավոր Ասիայի տարբեր քաղաքակրթություններին ու ժամանակաշրջաններին բնորոշ տարրեր։
Եթե Աղահեճի ամրոցն ամբողջությամբ ուսումնասիրվի, ապա կդառնա Արցախի Հանրապետության կարևոր զբոսաշրջության կենտրոններից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:8-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Արցախ) Կատեգորիա:Արցախի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Արցախի ամրոցներ Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջան
Խարիզման և քաղաքական լիդերը
Խարիզմա, յուրօրինակ անձնային որակ, որի շնորհիվ մարդը գնահատվում է որպես գերբնականությամբ, գերմարդկայնությամբ, կամ որոշակի յուրահատուկ ուժով և հատկություններով օժտված, որը հասանելի չէ մյուս մարդկանց։ Այն անձի գրավչությունը և ձգողականությունն է։ Խարիզմա բառը նշանակում է Աստծո պարգև, և դա հենց Սուրբ Հոգու նվերներ էր առաքյալներին։ Խարիզմատիկ մարդը պարտադիր չէ լինի «լավը», բայց միշտ պետք է լինի «առանձնահատուկ»։ Խարիզման որակ է, որի շնորհիվ մարդը գնահատվում է որպես յուրահատուկ ուժով, ընդունակություններով, կարողություններով։ «Նա ունի խարիզմա» արտահայտությունը նշանակում է, որ մարդը թողնում է ուժեղ տպավորություն շրջապատի վրա և պատրաստ են հետևել նրան։
Նկարագրություն
Քաղաքական լիդերները քաղաքական գործընթացի առաջատար դեմքն են։ Նրանք համախմբում, ամրապնդում են գործառույթները և նախաձեռնում դրա իրականացումը։ Նրանք այն անձինք են, ովքեր երկրում կատարում են բարեփոխումներ, քաղաքական շարժումների հեղինակ են հանդիսանում։ Քաղաքական առաջնորդը նախ և առաջ մեծ անձնավորություն է, ով ունի ուժեղ սկզբունքներ, համոզմունքներ, հայեցակարգեր, ով կարողանում է պաշտպանել իր գաղափարները բաց բանավեճերի ժամանակ։ Քաղաքական լիդերները ունենում են մեծ հեղինակություն, որոնց հետևում են ժողովուրդը։ Նրանք ունեն հատուկ որակներ, որով կարողանում են ազդել մարդկանց վրա։ Այդ որակներից մեկն էլ հանդիսանում է խարիզման։ Խարիզմա և լիդեր հասկացությունները մոտ են, բայց նույնական չեն։ Գոյություն ունեն լիդերության բազմաթիվ սահմանումներ և տիպաբանություններ, և պարտադիր չէ, որ լիդերի բոլոր տեսակները օժտված լինեն խարիզմայով։ Սակայն եթե ուշադրություն դարձնենք հայտնի քաղաքական գործիչների, պետությունների ղեկավարների, ազգային լիդերների, ապա պարզվում է, որ նրանց մեծամասնությունն ունեցել են խարիզմա։ Այդպիսին են եղել Չինգիզ խանը, Լենինը, Հիտլերը, Մահաթմա Գանդին և այլ անձինք։ Բայց ընդհանրապես լիդերությունը լայն հասկացություն է։ Եվ մարդիկ կարող են լինել խարիզմատիկ, բայց չստանձնեն լիդերի դերը, այլ ուղղակի գտնեն իրենց գործի մեջ և դառնան վառ անհատականություն։
Խարիզման և քաղաքական լիդերի իմիջը
Խարիզման կարող է նաև հանդիսանալ քաղաքական լիդերի իմիջ։ Լիդերի մոտ ի հայտ են գալիս ոճի խարիզմատիկ նշանները կամ լեգենդը։ Յուրաքանչյուրը ունի ոճի կարևորագույն տարր` արտաքին առանձնահատկություններ, անցյալից դրվագներ, ձայնի ինտոնացիա, մաներա, ծագում և անգամ այնպիսի մանրուքներ, ինչպիսիք են գեղեցիկ մատանին կամ եղունգներին քսված յուրօրինակ լաքը։ Այս տարրերն իրականում ոչինչ չեն ասում անհատի գործնական կամ բարոյական արժանիքների մասին, բայց հենց այստեղ էլ նրանց մոգական ուժի գաղտնիքն է։ Մինչև վերջ չասված ցանկացած բան արթնացնում է երևակայությունը, իսկ տեղեկատվության պակասը կամայականորեն փոխհատուցվում է։ Խարիզմայի ակունքները բացահայտելու համար կատարված ուսումնասիրությունների արդյունքում խարիզմայի պատճառները բաժանել են 3 հնարավոր սկզունքների՝ Լիդերի իմիջ հասկացությունը շատ լայն ու բազմազան է, քան, որ հասկանում են այդ բառը։ Լիդերի իմիջի մասին խոսելիս հաշվի ենք առնում և նրա արտաքին տեսքը, և ներքին որակները, սովորությունները, վարքը, մարդկանց հետ շփման կարողությունները։ Քաղաքական լիդերի ստանդարտ իմիջը գործնական կոստյումն է, նրա փորձը, ձեռք բերած հաջողությունները, բարձր պաշտոնը, այլ մարդկանց կառավարելու ընդունակությունը։ Բայց այսօր աշխարհը շատ արագ է փոխվում և նրա էվոլյուցիայի հետ փոխվում է նաև լիդերի իմիջը։ Օրինակ այսօր շատ լիդերների կոստյումով չեք տեսնի։ Թեև նրանք կարող են լինել միլիոնատեր, բայց նախընտրում են հանգնել ջինսեր և վառ վերանաշապիկներ։
Քաղաքական լիդերի իմիջի ձևավորման վրա ազդող գործոններն են՝
Լիդերի իմիջը առաջին հերթին որոշվում է նրա ներքին որակներով։ Այդպիսի որակներից կարող ենք առանձնացնել եռանդունությունը, վճռականությունը, խանդավառությունը աշխատանքի նկատմամբ, պոզիտիվությունը, ինտուիցիան, կամքը, ինքնավստահությունը, հուզակամային ոլորտի կայունությունը, կրեատիվությունը, կանխատեսելու կարողությունը և այլն։ Իհարկե ներքին տվյալները որոշում են մարդու վարքը։ Իսկ լիդերի իմիջի համար այն ամենակարևորներից է, որովհետև լիդերը պետք է ունենա այնպիսի որակներ, որ ոչ բոլորն ունեն, և շատերի մոտ չես կարող գտնել դրանք։
Երկրորդ գործոնը, որ ազդում է լիդերի իմիջի ձևավորման վրա նրա սովորություններն են, ճաշակը, հոբբին, նախապատվությունները, որոնք նույնպես ձևավորվում են նրա ներքին որակների հիման վրա։ Սակայն ըստ էության այդ ազդեցությունը տարածվում է արտաքին ատրիբուտների վրա՝ հագուստ, սանրվածք, մեքենա, անհատական աշխատասենյակ։
Երրորդ գործոնը հանդիսանում է նրա շրջապատը՝ ընտանիքը և ընկերները։ Լիդերները նույնպես մարդիկ են։ Մեծամասնությունը ունեն կին և երեխաներ, ինչպես նաև ունեն ուսուցիչներ, ովքեր նույնպես կարևոր դեր են խաղում նրա իմիջի վրա։
Չորրորդ գործոնը գործունեության ոլորտն է և լիդերի մասնագիտական իմիջը։
Հինգերորդ գործոնը լիդերի իմիջի սահմանման հանդիսանում է նրա կյանքի փորձը՝ կրթության մակարդակը, որոշակի մշակույթին պատկանելը, կենսագրականի էական փաստերը, վարքագիծը, ապրելակերպը, նորմերը և արժեքները, որով առաջնորդվում է լիդերը, կապը այլ սոցիալական խմբերի հետ։
Եվ պետք է նշել խարիզմայի ազդեցությունը լիդերի իմիջի ձևավորման վրա։ Խարիզման մարդկանց իր շուրջը համախմբելու ընդունակությունն է։ Եվ բոլոր իսկական լիդերները ունեն իրենց ուրույն խարիզման։ Եվ այն, ինչպես նաև այլ հատկությունները կարող են զարգացնել։ Որպեսզի մարդ դառնա այն անձը, ով կհամախմբի իր շուրջը մյուսներին, պետք է՝ Լիդերի իմիջը իսկապես գրավիչ է միայն այն ժամանակ, երբ հիմնված է անձի ներքին գեղեցկության վրա։ Քաղաքական լիդերի արտաքին իմիջը ներքին իմիջի արտացոլումն է։ Եվ առավել կարևոր է լիդերի մտքերը և գործողությունները, քան հագուստը և սանրվածքը։ Քաղաքական լիդերի իմիջի ստեղծման համար կիրառում են տարբեր սցենարներ՝ ներկայանալով հերոսի կերպարում, փրկիչի, իմաստունի, երբեմն զոհի և այլնի, բայց այս ամենի մեջ նշանակություն ունի հենց քաղաքական լիդերի անձը։ Ինչքան էլ իմիջմեյքերի աշխատանքը կատարյալ լինի, եթե տվայլ անձը չունի որոշակի հատկությունները անհնար է, որ հասնի հաջողության։ Պետք է նրա արտաքին և ներքին որակները համապատասխան լինեն։ Իսկ խարիզմա ունեցող քաղաքական լիդերներին համեմատած չունեցողների ավելի քիչ բան է պետք հաջողության հասնելու համար։ Խարիզմա ունեցող տարբեր լիդերներ տարբեր ձև են օգտագործում իրենց այդ նվերը։ Չնայած տարբեր քաղաքական լիդերների մոտ խարիզման արտահայտվում է տարբեր ձևերով, բայց կա ընդհանուր հատկություններ, որոնք ունեն բոլոր խարիզմատիկ մարդիկ։ Այդ հատկություններից է օրինակ, նորարական միտքը, վճռականությունը, իր գաղափարներից չհրաժարվելը, կարողանալ ստեղծել փրկչի իլյուզիա, խոսքի տեմպին, ժեստերին տիրապետելը, սա կարող են ինչպես սովորել, այնպես էլ բնածին լինի։ Խարիզմատիկ մարդիկ տարբերվում են որոշակի նշանով, որը բացակայում է մյուսների մոտ՝ դա կարող է լինել ինչպես ֆիզիկական որևէ արատ, այնպես էլ  հոգեբանական առանձնահատկություն։
Տես նաև
Առաջնորդում
Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Կազմակերպչական հոգեբանություն
Վոլկի (այլ կիրառումներ)
Վոլկի, կարող է վերաբերել՝
Զագրեբի ժամանակակից արվեստի թանգարան
Զագրեբի ժամանակակից արվեստի թանգարան (Muzej suvremene umjetnosti, MSU), գտնվում է Խորվաթիայում՝ Զագրեբի Դուբրովնիկ-ավենյուում։ Խորվաթիայի մեծագույն և ամենաժամանակակից թանգարանն է ։
Թանգարանը վարում է իր պատմությունը 1954 թվականին հիմնադրված Ժամանակակից արվեստի քաղաքային պատկերասրահի հետ միասին ։ Այն գտնվել է Կուլմեր պալատում՝ Ստորին քաղաքում, որտեղ գտնվել է նաև Լուսանկարչության, կինեմատոգրաֆիայի և հեռուստատեսության կենտրոնը, ինչպես նաև գրադարանը։ Տարածքի պակասության պատճառով թանգարանը չուներ մշտական էքսպոզիցիա։
Թանգարանի հավաքածուն ունի շուրջ 12 000 արվեստի առարկա, որոնցից շուրջ 600-ը գտնվում են մշտական էքսպոզիցիայի մեջ ։ Թանգարանում ներկայացված են ժամանակակից խորվաթ նկարիչներ Յուլիե Կնիֆերի, Տոշո Դաբացի, Իվան Կոժարիչի, Վենցեսլավ Ռիխտերի, Բենկո Խորվաթի, Իվան Պիցելի, Միրոսլավ Շուտեյի, Տոմիսլավ Գոտովացի, Դալիբոր Մարտինիսի, Սանյա Իվեկովիչի, ինչպես նաև ժամանակակից արվեստի օտարազգի ներկայացուցիչներ Ջետուլիո Ալվիանի, Ալբերտո Բյազի, Մաքս Բիլի, Պիերո Դորացիայի, Հուլիո Լե Պարկի, Ռիխարդ Մորտենսենի, Օտտո Պենեյի Վիկտոր Վազարելիի և այլոց աշխատանքներ։
Կարսթեն Հյոլերի մետաղյա քանդակը՝ Կրկնակի բլուր-ը, տեղադրվել է թանգարանի նախասրահում պաշտոնական բացման և շենքի հարավային մուտքի դիմաց Բրացո Դիմիտրիևիչի և Միրոսլավ Բալկայի ինստալյացիայի ժամանակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1954 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Զագրեբի թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Ալեքսանդր Աղասի-բեկ Ավշարով
Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Ավշարով (Աղասի Բեկ, իրական ազգանունը` Ավշարյանց, Александр Александрович (Агаси Бек) Авшаров (Авшарянц), սեպտեմբերի 25, 1834, Շամախի, Ռուսական կայսրություն - 1907, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), հայազգի ռուսական զորավար, հեծելազորի գեներալ ։ Հավատքով եղել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու հետևորդ ։
Վոլին (այլ կիրառումներ)
Վոլին, կարող է վերաբերել՝
Ալեքսանդր Աղասի-բեկ Ավշարով
Կենսագրություն
Աղասի-բեկ Ավշարովը ծնվել է 1833 թվականի սեպտեմբերի 25-ին` Շամախիում։ 1845 թվականին ընդունվել է 2-րդ կադետական դպրոցը։ 1849 թվականին ավարտելով այն յունկերի (ենթասպա) կոչումով, ծառայության է անցել Օրենբուրգի ուլանական (թեթև հեծելազորային) գնդում։ 1852 թվականին նշված զորագունդը կազմացրվել է, որից հետո Ավշարովը ընդգրկվել է Նորին կայսրական մեծության` Ավստրիական էրցհերցոգ Լեոպոլդի ուլանական զորագնդի կազմում։ 1853 թվականին նրան շնորհվել է կոռնետի (հեծելազորային սպայական առաջին աստիճան) կոչում։ Իր գնդի հետ միասին Ավշարովը մասնակցել է 1853-1856 թվականների Ղրիմի պատերազմին։ 1855 թվականին արժանացել է պորուչիկի կոչման։
1857 թվականին Ավշարովը տեղափոխվել է ուկրաինական դրագունյան զորագունդ։ 1860 թվականին նրան շնորհվել է շտաբս-կապիտանի կոչում։ 1861 թվականին գործուղվել է Ելիսավետգրադի սպայական հեծելազորային ուսումնարան, որը գերազանցությամբ ավարտել է 1863 թվականին` պարգևատրվելով պատվավոր թրով։ Նույն թվականին վերադարձել է ուկրաինական դրագունյան զորագունդ և ստացել կապիտանի կոչում։
Սանտա Մարիա դել Մար
Սանտա Մարիա դել Մար (Santa Maria del Mar), գոթական եկեղեցի Բարսելոնայի Լա Ռիբերա պատմական թաղամասում։
Ալեքսանդր Աղասի-բեկ Ավշարով
Կենսագրություն
1863 թվականին, իր գնդի հետ միասին եղել է Վարշավայի ռազմական շրջանի կազմում և մասնակցել 1863-1864 թվականների Լեհական ապստամբության մարտական գործողություններին։ Նույն 1863 թվականին նշանակվել է 1-ին էսկադրոնի (հեծելավաշտ) հրամանատար, իսկ 1864 թվականին նրան շնորհվել է մայորի կոչում։
Սանտա Մարիա դել Մար
Պատմություն
Կառուցվել է 1329-1383 թվականներին Կատալոնիայում առևտրի և ծովագնացության ծաղկման դարաշրջանում։ Սանտա Մարիա դել Մարը իրենից ներկայացնում է կատալոնական գոթական ճարտարապետության ակնառու օրինակ, որը տարբերվում է ոճի մաքրությամբ և եզակիությամբ, ինչը բնորոշ չէ միջնադարյան շատ շինություններին։
Սանտա Մարիա դել Մար եկեղեցու առաջին հիշատակումը վերաբերում է 998 թվականին։ Ժամանակակից տաճարի շինարարությանը նպաստել է Բեռնատ Լուլը, որը 1324 թվականին նշանակվել է եկեղեցու «վարդապետ»։ Շինարարությունը սկսվել է 1329 թվականի մարտի 25-ին։ Եկեղեցու առաջին քարը դրվել է Ալֆոնսո IV Արագոնացի թագավորի կողմից, որի մասին վկայում են եկեղեցու ճակատամասի վրա կատալոներեն և լատիներեն մակագրությունները։ Եկեղեցու շինարարությանը օգնել են Ռիբերայի բոլոր գիլդիաները (միջնադարում վաճառականների միություն)։ Պատերի, կողմնային կապելլաների և ճակատամասի շինարարությունն ավարտվել է 1350 թվականին։ 1379 թվականին շենքում հրդեհ է բռնկվել և ոչնչացրել շենքի մեծ մասը։ Շինարարությունն ավարտվեց 1383 թվականի նոյեմբերի 3-ին, իսկ օգոստոսի 15-ին եկեղեցում մատուցվեց առաջին պատարագը։ 1428 թվականի երկրաշարժը լուրջ վնաս է հասցնել կառույցին և ոչնչացրել եկեղեցական ճակատամասի արևմտյան ճակատի վարդակը։ Նոր գոթական վիտրաժային պատուհան տեղադրվեց 1459 թվականին։
Ալեքսանդր Աղասի-բեկ Ավշարով
Կենսագրություն
1865 թվականին Ավշարովը գործուղվել է Տվերի հեծելազորային ուսումնարան և նշանակվել յունկերական էսկադրոնի հրամանատար։ 1866 թվականին Ավշարովը պարգևատրվել է Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1869 թվականին, գերազանց ծառայության համար արժանացել է փոխգնդապետի կոչման։ Նույն թվականին նրան հանձնարարվել են Տվերի հեծելազորային յունկերական ուսումնարանի պետի պաշտոնակատարի պարտականությունները։
Սանտա Մարիա դել Մար
Պատմություն
1923 թվականի մարտի 9-ին, Հռոմի պապ Պիոս XI-ը շնորհել է Սանտա Մարիա դել Մար եկեղեցուն «Փոքր պապական բազիլիկ» անվանումը։
Ալեքսանդր Աղասի-բեկ Ավշարով
Կենսագրություն
1871 թվականին գործուղվել է ուսումնական հեծելազորային էսկադրոնի մշտական կազմ, որպես հրահանգավորող ուսուցիչ։ 1872 թվականին, գերազանց ծառայության համար նրան շնորհվել է գնդապետի կոչում։ 1872-1873 թվականներին, ինչպես նաև 1877 թվականի հունվար-մարտ ամիսներին եղել է էսկադրոնային դատարանի նախագահը։ 1874 թվականին արժանացել է Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշանի։ Ավշարովը հանդիսացել է 17-ամյա Մեծ իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչ կրտսերի հրահանգիչներից մեկը։ Վերջինս ապագայում դարձավ հեծելազորի գեներալ և Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում ռուսական բանակի գերագույն գլխավոր հրամանատարն էր։
Սանտա Մարիա դել Մար
Պատմություն
1936 թվականին բարոկկո ոճով կառուցված խորանը և գեղանկարները հրդեհի պատճառով այրվեցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բարսելոնայի եկեղեցիներ
Ալեքսանդր Աղասի-բեկ Ավշարով
Կենսագրություն
1877 թվականին Ավշարովը նշանակվել է ռուսական բանակի հնագույն և փառաբանված 5-րդ լիտվական ուլանական զորագնդի հրամանատար։ 1878 թվականին, գերազանց ծառայության համար պարգևատրվել է Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշանով, իսկ 1879 թվականին, 25-ամյա սպայական անբասիր ծառայության համար` նրան շնորհվել է Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան։ 1883 թվականին նա պարգևատրվել է Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի շքանշանով։
1883 թվականին Ավշարովին շնորհվել է գեներալ-մայորի կոչում և նա նշանակվել է 8-րդ հեծելազորային դիվիզիայի 1-ին բրիգադայի հրամանատար։ 1884 թվականին, Բենդերի քաղաքի մոտ, ճամբարային հավաքի ժամանակ գլխավորել է Վոզնեսենսկի 23-րդ դրագունյան և Լուբենսկի 24-րդ դրագունյան զորագնդերը։ 1884 թվականին ժամանակավորապես գլխավորել է 8-րդ հեծելազորային դիվիզիան։ 1885 թվականին նշանակվել է 12-րդ հեծելազորային դիվիզիայի 2-րդ բրիգադայի հրամանատար, իսկ նույն թվականի հունիսից` 6-րդ հեծելազորային պահեստազորի հրամանատար։ 1886 թվականին պարգևատրվել է Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի, իսկ 1890 թվականին` Սուրբ Աննայի 1-ին աստիճանի շքանշաններով։
Ռազմական նախարարի հրամանով 1894 թվականի հունվար-ապրիլ և դեկտեմբերից մինչև 1895 թվականի մարտ ամիսը գործուղվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որպես հեծելազորային պահեստազորի անձնակազմի հարցերով հանձնաժողովի անդամ։ 1895 թվականին պարգևատրվել է «40 տարի անբասիր ծառայության համար» կրծքանշանով և Սուրբ Վլադիմիրի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1896 թվականին նրան շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի կոչում։
1897 թվականին Ավշարովը նշանակվել է Սանկտ Պետերբուրգի սպայական հեծելազորային դպրոցի պետ ։ 1899 թվականին ստացել է գերագույն իրավունք` ընդունել և կրել նրան շնորհված Մեծ խաչի ռումինական շքանշանը թագով։ 1901 թվականին արժանացել է Սպիտակ արծվի շքանշանին։ 1902 թվականին արժանացել է գերագույն բարեհաճության` իր ուսումնական աշխատանքների համար։ Նույն թվականին ստացել է իրավունք` ընդունել և կրել Մեծ խաչի բուլղարական շքանշանը։ 1905 թվականին արժանացել է Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկի շքանշանին։
1906 թվականին նրան շնորհվել է հեծելազորի գեներալի զինվորական կոչում և ավելի քան 50 տարվա ծառայությունից հետո անցել է թոշակի։ Ավշարովը մահացել է 1907 թվականի հունվարի 29-ին։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի հայկական գերեզմանոցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսահայ գեներալներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Միրոնովի շրջան
Միրոնովի շրջան (Миронівський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Միրոնովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 904 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40803 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Պա (այլ կիրառումներ)
Պա, (pas, բառացի՝ քայլ),, քայլ, տերմին, որ օգտագործվում է բալետում և բալետային պարի առնչությամբ։
Կատեգորիա:Տերմիններ
Հանս Կամպ
Հանս Կամպ, հոլանդացի փիլիսոփա և լեզվաբան, որը 1981 թ. ստեղծել է Դիսկուրս ներկայացման տեսությունը ։
1968 թ. Կամպը պաշտպանել է ատենախոսությունը՝ «Ժամանակաձևային տրամաբանությունը և գծային հերթագայության տեսությունը» վերնագրով
1997 թ. Կամպը դարձել է Նիդեդրլանդների գիտության և արվեստի Թագավորական ակադեմիայի թղթակից անդամ։ 1996 թ. նա պարգևատրվել է Ժան Նիկոդի (Jean Nicod) մրցանակով, իսկ 2015 թվականին ընտրվել է Ամերիկայի արվեստի և գիտության ակադեմիայի անդամ («Fellows»):
2017 թ. Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում կազմակերպված YALP ամառային դպրոցի շրջանակներում Կամպը հանդես է եկել Դիսկուրս ներկայացման տեսությանը վերաբերող դասախոսությունների շարքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլանդացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հոլանդացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Սիգմատներ
Սիգմատներ (στίγματος, «նշաններ, դրոշմ, խոցեր, վերքեր»), ցավոտ արնահոսող վերքեր, բացվող կաթոլիկ նվիրյալների մարմնի այն հատվածում, որտեղ ենթադրաբար եղել են Քրիստոսի վերքերը` ստացած խաչելության ժամանակ։
Նկարագրություն
Որոշ ստիգմատիկների մոտ վերքերը անընդհատ արնահոսում են, մյուսների մոտ՝ պարբերաբար։ Ի տարբերություն սովորական վերքերի ստիգմատները չեն բուժվում, բայց և չեն տանում բարդությունների, նրանք կարող են մնալ անփոփոխ շատ տարիների ընթացքում։ Մեծ մասամբ ստիգմենտները առաջանում են «Քրիստոսի հինգ վերքերի» տեղում՝ ափերին (դաստակներ), ոտնաթաթերին և կողքին, բայց երբեմն դրանք հայտնվել են մարմնի այլ հատվածներում (փշե պսակի հետքեր՝ ճակատին, խաչի հետքը ուսին և այլն)։
Հետազոտություններ
Կաթոլիկ եկեղեցին միանշանակ ընդունում է ստիգմատների հրաշալի բնույթը, բայց խաբեությունից խուսափելու նպատակով ստիգմատների առաջացման բոլոր դեպքերը մանրամասն ուսումնասիրվում են՝ ներգրավելով անկախ բժիշկներին : Հետազոտող-մատերիալիստները կամ մեղադրում են ստիգմենտների կրողներին խաբեության մեջ, կամ բացատրում են նրանց առաջացումը ինքնաներշնչմամբ և կրոնական հողի վրա առաջացած նևրոզներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաթոլիկություն
Կոյդա (գետ)
Կոյդա  (Койда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սպիտակ ծով գետի ափին՝21,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 126 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հիվանդանոց (այլ կիրառումներ)
Հիվանդանոց կարող է վերաբերել՝
Մակապայի գավառ
Մակապաի գավառ (Microrregião de Macapá), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ամապա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ամապա նահանգի հարավային մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 508 764 մարդ։ Տարածքը՝ 38 503,162 կմ 2։ Բնակչության խտությունը՝ 13,2 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ամապա նահանգի գավառներ
Վիկտոր Գրոմով
Վիկտոր Գրոմով (Громов, Виктор Алексеевич, ), խորհրդային կինոռեժիսոր, դերասան և սցենարիստ։ Մասնակցել է մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ստեղծմանը։ ԽՍՀՄ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1958 թվական)։
Յագոտինի շրջան
Յագոտինի շրջան (Яготинський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Վիկտոր Գրոմով
Կենսագրություն
Ծնվել է 1899 թվականի մարտի 20-ին, Մոսկվայում (այլ տեղեկություններով մարտի 7-ին կամ 19-ին)։
Յագոտինի շրջան
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յագոտին ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 793 կմ²։
Վիկտոր Գրոմով
Կենսագրություն
Եղել է Մ. Չեխովի աշակերտն ու մտերիմ ընկերը։ 1928 թվականին նրա հետ մեկնել է Բեռլին։ Աշխատել է Չեխոսլովակիայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Լիտվայում, Լատվիայում (1929-1933 թվականներ)։
Յագոտինի շրջան
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40795 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 51,44 մարդ/կմ²։
Վիկտոր Գրոմով
Կենսագրություն
1934 թվականին, հայրենք վերադառնալուց հետո Մ. Չեխովի հանձնարարական նամակով ընդունվել է Վ. Մեյերխոլդի անվան թատրոն, որտեղ աշխատել է մինչև թատրոնի փակումը 1938 թվականին։ Մեյերխոլդ թատրոնի լիկվիդացումից հետո աշխատել է Սերգեյ Օբրազցովի անվան տիկնիկային թատրոնում, որպես ռեժիսոր (1940 թվականից), 1952 թվականից եղել է Նիկոլայսկի (այժմ` Մոսկվայի տիկնիկային թատրոն) թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը, կյանքի վերջին 10 տարիներին եղել է ռեժիսոր և դերակատար երկու դերասանի թատրոնում (Ա. Գրոմովա-Դավիդովայի հետ)։
Յագոտինի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Վիկտոր Գրոմով
Կենսագրություն
1943 թվականից համագործակցել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի հետ (ռեժիսոր-խորհրդատու, գեղարվեստական խորհրդի անդամ)։ Ինքնուրույն ստեղծել է մի քանի գրաֆիկական մուլտֆիլմեր։ Մասնակցել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի ծավալային մուլտիպլիկացիայի վերականգնմանը։
Մահացել է 1975 թվականին ։
Ֆիլմագրություն
Դերասան
Ռեժիսոր-խորհրդատու
Ռեժիսոր
Սցենարիստ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ
Փոքր թատրոն
Ռուսաստանի պետական ակադեմիական Փոքր Թատրոն, դրամատիկական հնագույն թատրոն Մոսկվայում։ Ռուսաստանի ամենամհին թատրոնը։
Պատմություն
Պաշտոնապես բացվել է 1824 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, սակայն մշտական դրամատիկական թատերախմբի ձևավորումը սկսվել է 18-րդ դարի 50-ական թվականներին։ 1757 թվականին, Մոսկվայի համալսարանին կից ստեղծվել է թատրոն (1759 թվականից՝ հանրային), որն անվանվել է Համալսարանական Թատրոն անունով։ 1760 թվականին կոչվել է Մոսկվայի ռուսաստանյան թատրոն, որի հիման վրա, 1780 թվականին կազմակերպվել է «Պետրովկայի թատրոնը», գործել է Մ․ Մեդոքսի կառուցած շենքում (այժմյան Մեծ թատրոնի տեղում, նախկին Պետրովսկի հրապարակում)։
1806 թվականին թատերախումբը ընդգրկվել է արքունական թատրոնների համակարգում։ Փոքր թատրոնը մեծ դեր է խաղացել ռուս մշակույթի զարգացման գործում, նպաստել ռեալիզմի և հեղափոխոխական ռոմանտիզմի հաստատմանը ռուսական բեմում։ Փոքր թատրոնի գաղափարական ուղղվածության ձևավորման վրա ներգործել են Վ․ Բելինսկու, Ա․ Գերցենի, Ն․ Չեռնիշևսկու, Ն․ Դոբրոլյուբովի գեղագիտական հայացքները։ Թատրոնի դերասանական արվեստում միշտ զուգակցվել են խոր կենսական ռեալիզմը, որի հիմնադիրն էր Մ․ Շչեպկինը, և կրքոտ հեղափոխական ռոմանտիզմը, որի խոշոր ներկայացուցիչը դարձավ Պ․ Մոչլաովը։ 1853 թվականից Փոքր թատրոնի հիմնական դրամատուրգն էր Ս․ Օստրովսկին, որի պիեսների մեծ մասը բեմադրվել են այստեղ (թատրոնը համարվում է «Օստրովսկու տուն»)։ Այդ դրամատուրգիայի հիման վրա է ձևավորվել Յադովսկիների դերասանական ընտանիքի արվեստը։ 19-րդ դարի կեսին այդ բեմում հանդես են եկել նշանավոր դեւասաններ Ս․ Շումսկին, Ի․ Սամարինը և Վ․ Ժիվոկինին, 19-րղ դարի վերջին և 20-րղ դարի սկզբին՝ Մ․ Երմոլովան, Գ․ Յեդոտովան, Ա․ Լենսկին, Ա․ Ցուժին Սոմբատովը, Կ․ Ռիբակովը, Ե․ Լեշէ ովսկայան, Ա․ Յաբլոչկինան, Ա․ Օստաևը, Վ․ Մասսալիտինովան, Վ․ Ռիժովան, Ե․ Տուրչանինովան և ուրիշներ։ Խորհրդային իշխանության հենց առաջին սարիներից Փոքր թատրոնի արվեստը մոտեցել է հեղափոխական արդիականությանը։ 1919 թվականին թատրոնը կոչվել է ակադեմիական։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Նատուրալ դպրոց
Նատուրալ դպրոցի հետևորդներից էին՝ Տուրգենևը և Դոստոևսկին, Գերցենը, Գրիգորևիչը, Գոնչառովը, Նեկրասովը, Պանաևը, Չերնիշևսկին, Սալտիկով-Շչեդրինը և ուրիշներ։
«Նատուրալ դպրոցի» պատմությունը
Առաջի անգամ Նատուրալ դպրոց անվանումը օգտագործել է Բուլգարինը, բնութագրելով Գոգոլի երիտասարդ հետևորդների գործունեությունը։ Հետո վերանայվել է «Հայացք 1846 թվականի ռուս գրականությանը» հոդվածում Բելինցկու կողմից՝ «նատուրալ», այսինքն բնական, իրականոթյան խիստ ճշգրիտ արտացոլում։ Նատուրալ դպրոցի հիմնական նպատակը այն էր, որ գրականությունը պետք է լինի իրականության ճշգրիտ արտացոլման եղանակ։
Նատուրալ դպրոցը ստեղծվել է 1842-1845 թվականներին, երբ գրողների մի խումբ միավորվեց Բելինցկու գաղափարական ազդեցության հետևանքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական ուղղություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրականություն
Ճոճանակ (ճոճվելու հարմարանք)
Ճոճանակ, հաճույքի կամ զվարճանքի համար ճոճվելու կառույց։ Դասակարգման մեջ կան 4 տիպի ճոճոնակներ (տիպ № 1՝ մեկ պտույտի առանցքով նստարանի տեսքով՝ սյուներից կամ գերանից կախված, տիպ № 2՝ մի քանի պտույտի առանցքներով, տիպ № 3՝ ճոճանակ մեկ կախոցի կետով, տիպ № 4՝ կոլեկտիվային ճոճանակ) ։ Տեղադրվում են մանկական խաղահրապարակներում, հանգստյան գոտիներում և այլուր։
Դիցաբանական նշանակություն
Ճոճանակները հաճախ էին հանդիպում հարավային և արևելյան սլավոնական ազգերի մոտ և հազվադեպ՝ արևմտյան։ Դրանց օգտագործմամբ ազատ ժամանցի անցկացմանը հին սլավոնացիները վերագրել են կախարդական գործառույթներ (ապոտրոպիկական և արտադրողական)։ Երիտասարդության համար ժամանակի այս անցկացման ձևը համարվել է ոչ պարտադիր և ընդունվել է որպես երիտասարդներին և աղջիկներին ամուսնության մղելու միջոց։
Հարավային սլավոնացիները պատրաստել են ճոճանակներ Մասլենիցայի կամ Յուրիի օրվա համար, դրանց օգնությամբ զվարճանքը չէր արգելվում Մեծ պասի ժամանակ, սակայն ընդհատվում էր Ավագ շաբաթվա ընթացքում՝ վերսկսվելով Զատկին և շարունակվելով մինչև Լուսավոր շաբաթ։ Պետրոսի մատնությունը վերջին օրն էր, երբ կարելի էր ճոճվել ճոճանակներին։ Այս գործընթացը վերաբերել է ծիսակարգային գործողություններին, որը հնարավորություն է տվել գյուղատնտեսական մշակաբույսերի վեգետացիային, օրինակ՝ վուշի և կանեփի։ Բուլղարիայում մասլենիցայի ժամանակ տարեց կանայք ձուն դրել են կրծքի տակ և ճոճվել ճոճանակների վրա այն բանի համար, որ կանեփը մեծ լինի։ Սերբիայում տարեց տղամարդիկ ճոճվում էին այն բանի համար, որ կանեփի, հացահատիկի, աշորայի և գարու ցանքատարածույթյունները մեծանային։ Մակեդոնիայում ծերունիները ճոճվել են ճոճանակներին Յուրիի օրը, որպեսզի շուտ հասներ բամբակը ։
Գրականույթուն
Կատեգորիա:Սպորտային կառույցներ Կատեգորիա:Ժամանց
Քվատրոչենտո
Քվատրոչենտո, նաև քվատտրոչենտո (quattrocento, «չորս հարյուր», կրճատվել է mille quattrocento — «հազար չորս հարյուր»), XV դարի՝ Վաղ Վերածննդի ժամանակաշրջանի իտալական արվեստի ընդունված պայմանական անվանում ։
Այս ժամանակահատվածը համընկնում է Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի, Բոտիչելլիի, Դոնատելլոի, Բրունելեսկիի, Մազաչչոի, Բելինիի (Յակոպո, Ջենտիլե և Ջովաննի), Պինտուրիկիոի, Ֆրա Անժելիկոյի, Պիետրո Պերուջինոյի, Դոմենիկո Գիրլանդայոի և այլոց գործունեության հետ։
Քվատրոչենտոյի ուղղվածությունները և աշխարհայացքային սկզբունքները մեծ ազդեցություն են գործել հետագա դարերի արվեստի վրա, սկսած կլասիցիզմից և ռոմանտիզմից, մինչև մշակույթի որոշակի ուղղվածության վրա ընդհանրապես։ Կերպարվեստի մեջ այս ժամանակաշրջանը նշանավորվում է նրանով, որ կատարվեց անցում հոգևոր կատարելության և դավանական կանոններին ենթարկվող միջնադարյան ներդաշնակ պայմանականություներից և պատկերային շարքից դեպի հայացքների համակարգի, պատկերացումների և վարքականոնի, որոնք հիմք հանդիսացան պատկերային արվեստի՝ այսինքն ռեալիզմի ձևավորման համար, որն էլ հետագայում հիմք հանդիսացավ ակադեմիզմի ձևավորման համար։
Քվատրոչենտոյի ժամանակաշրջանում տեղի ունեցավ ճարտարապետության, գեղանկարչության և քանդակագործության ծաղկում։ Այդ ժամանակահատվածում Իտալիայում գործում էր հանճարեղ վարպետների մի ամբողջ աստղաբույլ, նրանց մեջ էր ճարտարապետ Բրունելլեսկին, քանդակագործ Դոնատելլոն, իսկ XV դարում ստեղծագործել են Ռաֆայելը, Միքելանջելոն և Լեոնարդո դա Վինչին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իտալիայի մշակութային պատմություն Կատեգորիա:Վերածննդի արվեստ Կատեգորիա:Իտալիայի գրականություն
Նոչետո
Բնակչությունը՝ 11 300 մարդ։ Բնակչության խտությունը` 103 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 43055։ Հեռախոսային կոդը` (+39) 0521։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Ռուվրել
Ռուվրել (Rouvrel), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 267 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.16 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 17 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 180 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 143-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,4 %։ 143 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 129 անձ (66 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (6 տղամարդ և 8 կին)։ 37 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
The 1975
The 1975, անգլիական ինդի ռոք խումբ Մանչեսթերից ։ Խումբը կազմված է Մեթյու Հեյլիից, Ադամ Հանից, Ջորջ Դենիելից և Ռոս ՄաքԴոնալդից ։
Նույնանուն դեբյուտային ստուդիական ալբոմի թողարկումից (սեպտեմբերի 2, 2013) առաջ խումբը թողարկել է չորս մինի ալբոմ։ Ստուդիական ալբոմը առաջին հորիզոնականով դեբյուտ է կատարել UK Albums Chart չարթում։ 2013 թվականին խումբը համաշխարհային շրջագայության է մեկնել, իսկ 2014 թվականին ելույթ է ունեցել Կոաչելլա փառատոնի ժամանակ։ 2016 թվականի փետրվարին խումբը թողարկել է երկրորդ` «I Like It When You Sleep, for You Are So Beautiful Yet So Unaware of It» ստուդիական ալբոմը, որին NME ամսագիրը անվանել է 2016 թվականի լավագույն ալբոմ (2016 թվականի 50 լավագույն ալբոմների ցանկի 1-ին հորիզոնական) ։