cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դժվար է աստված լինել (ֆիլմ, 2013)
«Դժվար է աստված լինել», Ստրուգացկի եղբայրների համանուն պատմության հիման վրա ստեղծված 2013 թվականի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմը. ռեժիսոր Ալեքսեյ Հերմանի վերջին ֆիլմը։ Ֆիլմը ստեղծելու համար պահանջվել է մոտ 14 տարի և վերջացել է այն ժամանակ, երբ մահացել է ռեժիսորը (մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 21-ին)։
Սյուժե
Կինոնկարի իրադարձությունները տեղի են ունենում մեկ այլ մոլորակի վրա, որը խորտակված է խուլ միջնադարում, Զապրովիլի մայրաքաղաք Արկանարում։ Պատմությունը այստեղ իր ուղղով է անցել. Վերածնունդը չի եղել, գիտության և կուլտուրայի խնդիրները մահանում են ռեակցիայի ճնշման տակ, ամեն տեղ կեղտոտ և խոնավ է։ Մի ժամանակ Երկիրը մի քանի տասնյակ գիտնական է ուղարկել այնտեղ, սակայն ազդել այդտեղի քաղաքակրթության վրա նրանք չեն կարող։ Երկրաբնակներից մեկը՝ Ռումատա Էսթորսկին, արդեն 20 տարի է ապրում է վեհանձն դոնի անվան տակ, այդտեղի բնակիչների մոտ Աստծո որդի հռչակվելով։ Կռվելով մենամարտերում, Ռումատան չի սպանում թշնամիներին, այլ պարզապես կտռում է նրանց ականջները, նրան արգելված է սպանել։ Նա փորձում է փրկել գիտական մտքի միայնակ կրողներին՝ ընթերցասերիներին, որոնց ետևից միշտ ընկած են «մոխրագույնների» ջոկատները Դոն Ռեբի գլխավորությամբ, ով բռնությամբ տիրացել է պետության կառավարությանը։
Իր գերիներց Ռումատան իմանում է Ծխախոտագործի փողոցի ինչ որ ծխախոտագործի մասին, ում հարևանները ընթերցասերներից և գիտուններից մեկն են համարում։ Ճահիճների մոտ գտնվող քարե կղզիների մոտ, որոնք շրջապատում են քաղաքը, Ռումատան պահում է գաղտնի դուրս բերած գիտնականներին։ Այստեղ ժամանակ առ ժամանակ նաև երկրացիներն են հավաքվում, ովքեր ավելի շատ են հարբեցողության մեջ թաղված։ Բուժող Բուդախը, ում պետք է ապաստարան հասցնեին, անհայտացել է ուղեկցորդ պահակախմբի հետ։ Ցանկանալով պարզել նրա ճակատագիրը, Ռումատան թագավորի մոտ ընդունելության է գնում, սակայն անհաջողություն է ապրում։ Քաղաքում Ռումատան հանդիպում է իր ծանոթ բարոն Պամպուին։ Հարբեցողության գիշերվանից հետո Ռումատուին ամրոցում բռնում են Դոնա Ռեբի մարդիկ և նախարարի մոտ հարցաքննության են տանում։ Ռոբան հայտնում է նրան, որ դարձել է Օրդենի մագիստրոսը, և ցանկանում է բացել այն գաղտնիքը, թե ով է իրականում Ռումատան։ Իրենց խոսակցությունից նախարարը Ռումատուին հանգիստ է թողնում և նրան պահակախումբ է տալիս։
Քաղաքում հայտնվում են Օրդենի սև վանականները ովքեր երեկոյան տիրացել են Արկանարին։ Թագավորի ընտանիքը կոտորված է, սկսում են իրականացնել պալատականների մահապատիժները։ Առավոտյան Ռումատան ուղևորվում է դեպի Երջանիկ աշտարակը և այնտեղից հանում է Բուդախին և այնտեղ հայտնված բարոն Պամպուին։ Պամպան, փորձելով անհայտանալ քաղաքից, մահանում է, իսկ նրա նետերով ծածկված մամինը, մուրացկանները գցել էին աղբանոց։ Այդ ժամանակ, Ռումատան խոսում է Բուդախի հետ, փորձելով հասկանալ, թե գիտնականը ինչ խորհուրդ կտար աստծուն, ինչպես կրկին հարթեցնել Արկանարի աշխարհի դրությունը։ Բուդախաի պատասխանը չի գոհացնում երկրացուն՝ թույլերը կփոխանակեն ուժեղներին, սակայն իշխանության համար կռիվը դա չի կանգնեցնի։ Ռումատան Բուդախի հետ միասին վերադառնում է տուն։ Դոնի ամրոցը երեկոյան հարձակման է ենթարկվել, իսկ երկու ծառաները սպանված են։ Այստեղ Ռումատան հանդիպում հանդիպում է Արատա Գորբատովին, ՛ով փորձում է համոզել նրան գլխավորել ծառաների ապստամբությունը, սակայն Ռումատան հրաժարվում է այդ առաջարից՝ ժամանակը կանցնի և նոր ծառաներ, նոր պարոններ, և նոր Արատա կհայտնվի։ Ռումատան Արատային տալով Օրդենի պաշտպանիչ նշանը, հրամայում է ծառաներին փայտերով քշել նրան։ Հաջորդ առավոտ Ռումատայի սիրեցյալ Արին մահանում է աղեղնազեն նետից, որը նրա ճակատին էր արձակվել։ Որոշ ժամանակ անց Ռումատայի տուն են ներխուժում Օրդենի զինվորները, փորձելով գտնել հերետիկոսների, ովքեր սխալմամբ մեկ այլ մարդու էին բնութագրում, և այդ բնութագրումից անհնար էր չհասկանալ, որ դա Արատան է։ Ռումատան հայտնում է նրանց ղեկավարին՝ Արիմեի նախկին ուսանողին, որ կսպանի նրանց բոլորին։ Առաջին հերթին նա սպանում է Արիմեին։ Թափելով նրա աղիքները դոն Ռումատան գնում է քաղաք։
Ձմեռ, թաքնված ընթերցասերիներից երկուսը, ովքեր թաքնվում էին ճահճուտներում, ընդհարվում և սպանում են մեկը մյուսին, Ռումատան նվագում է սաքսոֆոնով, ձիավորների թափորը դանդաղ հեռանում է։
Ստեղծման նախապատմություն
Ալեքսեյ Հերմանը որոշել էր նկարահանել «Դժվար է աստված լինել» ֆիլմը դեռ 1968 թվականին, գրքի թողարկումից 4 տարի անց։ Բորիս Ստրուգացկիի հետ նրանք գրեցին սցենարի առաջին տարբերակը։ Օգոստոսին Հերմանը թույլտվություն ստացավ նկարահանման համար։ Գլխավոր դերում ռեժիսորը ցանկանում էր սկարահանել Վլադիմիր Ռեցեպտրին ։
Սցենարի երկրորդ տարբերակը վերջացավ 1968 թվականի օգոստոսի 20-ին։ Հաջորդ օրը սովետական զորքերը Չեխոսլովակիա մտցվեցին Պրահայի գարունը ճնշելու համար։ Ըստ Հերմանի վկայության, նա արվեստանոց զանգահարեց, և նրան ասել էին. «Ալեքսեյ, մոռացեք մտածել այդ ֆիլմի մասին։ Մենք խորհուրդ կտանք ձեզ նույնիսկ մի կողմ գցել այդ գիրքը, քանի որ՝ դուք ինքներտ եք հասկանում» ։
Պատահականության արդյունքում՝ 1968 թվականի օգոստոսի 21-ին, Ալեքսեյ Հերմանը ծանոթացավ իր ապագա կնոջ՝ Սվետլանա Կարմիլիտոյի հետ։ Շատերը նշում են այդ սիմվոլիզմը այն մասին, որ երեսուներկու տարի անց Հերմանը եկավ Չեխիա, որպեսզի այստեղ նկարահանի «Դժվար է աստված լինել» ֆիլմը, արդեն մեկ այլ սցենարով, որը նա գրել է իր կնոջ՝ Սվետլանայի հետ ։
Երբ տարիներին վերակառուցման թվականներին Ստրուգացկիների պատմության էկրանավորումը սկսվեց, գրողների հիմնական պահանջը այն էր, որ ֆիլմի ռեժիսորը սովետական թվականներից լինի, ցանկալլի է Ալեքսեյ Հերմանը։ Սակայն «Սովինֆիլմ»-ի ղեկավարությունը Գերմանիայից հրավիրեց ռեժիսոր Փեթեր Ֆլյայշմանին (ով համաձայնվել էր դառնալ կինոնկարի պրոդյուսերը)։ Նրա քչախոսության և ծանր բնավորության պատճառով Ստրուգացկիները վերջացրեցին ղեկավարել նկարահանումների պրոցեսը, և 1989 թվականին թողարկված «Դժվար է աստված լինել» ֆիլմը նրանց ընդհանրապես դուր չեկավ։
Երրորդ անգամ հերմանը վերադարձավ «Դժվար է աստված լինել»-ի սյուժեին 10 տարի անց։ Խմբագիր Եվգենիյ Պրիցկերը, Հերմանի խնդրանքով կարդալով 1968 թվականի սցենարը, հայտնեց ռեժիսորին, որ սա «կոմերիտական աշխատանք» է և չի կարելի այն նկարահանել, ինչի հետ Հերմանը համաձայնվեց ։ Նոր սցենարը նկարահանվել է նրա և կնոջ կողմից Ստրուգացկու վեպի մոտիվներով։ Պյոտր Վայլը, կարդալով սցենարը, ասում էր, որ դրա հետ միասին Ստրուգացկու ուղղընթաց վեպը ազատվում էր վաթսունամյակությունից» ։ Ալեքսեյ Հերման կրտսերը ռուսական ԶԼՄ-ի հետ զրուցելու ժամանակ հերքել է այդ տեսանկյունը, հրապարակոլեվո, որ Վայլը ապրում էր այն ժամանակ, երբ վաթսունամյակությունը որոշ դիրքերում հետ էր ընկել։ Սակայն հիմա այն վերադարձել է ։
Բորիս Ստրուգացկին (1933-2012) 2010 թվականի մայիսի իր հարցազրույցի ժամանակ ասել է, որ Գերմանը «իր հետ ոչ մի հարցում չի խորհրդակցել»։ Ըսն որում Ստրուգացկին հայտարարեց, որ «շուտ գիտեր, որ ֆիլմը հրաշալի և նույնիսկ նշանակակալից կլինի» ։
Երաժշտություն
Ֆիլմի երաժշտությոունը գրել է պետերբուրգի կոմպոզիտոր Վիկտոր Լեբեդօվը։ Ահա թե ինչպես է նա նկարագրում ֆիլմի շուրջ աշխատանքները ։
Նկարահանումմեր
Ֆիլմի արտադրությունը սկսվեց 1999 թվականին։ Գրական հիմնվածության վերնագրերը՝ Ստրուգացկի եղբայրների «Դժվար է աստված լինել» գրքերը, նկարահանումների ետևից ամրացել են (արդեն այդ ժամանակ ռեժիսորը այն իր վերջին աշխատությունն էր համարում։
Ի սկզբանե դոն Ռումատիյի դերը պետք է կատարեր Ալեքսանդր Լիկովը, ում հետ նկարահանվել էին մոտավորապես ամբողջ ֆիլմի փորձնական ձևերը, սակայն արդյունքում դերը տրվեց Յարմոլիկին։ Խմբագիր Եվգենիյ Պրիցկերը պատմում է, որ սերիան, որը դերասանի որոշման համար շատ որոշիչ դեր էր խաղում, դարձավ Բուդախ հետ դիալոգը։ Իմաստունի այս խոսքերին «Այդ ժամանակ, աստված, ջնջիր մեզ երկրի երեսից և կրկին ավելի լաիրշեք դարձրու... կամ էլ ավելի լավ՝՝ թող մեզ, և թող մեզ գնալ սեփական ճանապարհով», Ռումատան պատասխանում է «Իմ սիրտը խղճով է լցված, ես չեմ կարող անել դա»։ Եվ այն, թե ինչպես է ֆիլմի այդ մասը խաղացել Յարմոլիկը, որոշել է Հերմանի որոշումը ։
Աշխատանքի հսկայակն չափի հետ կապված ֆիլմի մեջ միանգամից հրավիրրվել էին երեք նկարիչ-բեմադրիչ էին հրավիրվել. Բելլա Մանևիչ, աշխատել է հիմնականում այնպիսի ֆիլմերի հետ, ինչպիսիք են «Անապատի սպիտակ արևըևը]]» և «Շերլոկ Հոլմսի և բժիշկ Վաթսոնի արկածները» (մահացել է 2002 թվականին 79 տարեկան հասակում), Ելենա Ժուկովա և Գեորգիյ Կրոպաչյով, ով աշխատել է Հերմանի հետ «Խռուստալյով, մեքենան» ֆիլմի վրա ։
Բնական նկարահանումները սկսել են 2000 թվականին Չեխիայում։ Տորնիկ (Točník) ամրոցի շրջակայքում կառուցվել էր Առկանարը։ Ընդհնաւոր հաշվով նկարիչները մոտակա տարածքներում հինգ ամրոց են կառուցել։ Տաղավարային նկարահանումները տեղի են ունեցել Սանկտ Պետերբուրգում։ Նկարահանել են նաև Վիբորգում Աղվեսի Շրթունքի մոտ, Բանակային համալսարանի կուրսանտների հետ միասին։ Չնայած բոլոր դժվարություններին, նախագծի ֆինանսավորումը շարունակվում էր (հիմնականում մասնավոր աղբյորներից), և 2006 թվականի օգոստոսին նկարահանումները կանգնեցվեցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Գահերի խաղը (սաունդթրեք)
Game of Thrones, ամերիկյան HBO ալիքի «Գահերի խաղը» սերիալի սաունդթրեքը։ Երաժշտության վրա աշխատել է գերմանացի կոմպոզիտոր Ռամին Ջավադին, առաջին եթերաշրանի ձայնասկավառակը թողարկվել է 2011 թվականի հունիսին Varèse Sarabande լեյբլում։ Ալբոմի երաժշտությունը գործիքային է, բացի այդ սերիալը ունի գլխավոր թեմա՝ Main Title։
Ստեղծում և թողարկում
Սկզբում սաունդթրեքի վրա պետք է աշխատեր Սթիվեն Բարբեքը, բայց 2011 թվականի փետրվարի 2-ին նա լքել է նախագիծը։ Նրան փոխարինել է Ռամին Ջավադին ։
Ալբոմը թվային թռուցիկի հետ միասին հայտնվել է iTunes-ում 2011 թվականի հունիսի 14-ին։ Հունիսի 28-ին կայացել է CD սկավառակի շնորհանդեսը։
Գրախոսություն
Tracksounds-ից Ռիչարդ Բաքսթոնը գրեց խառը մեկնաբանություն՝ ալբոմը բնութագրելով որպես Ջավադիի հերոսական փորձ, սակայն քննադատել է գլխավոր թեման, որը չի արդարացրել սպասելիքները ։
Հիմնական թեման ունեցել է բազմաթիվ քավեր-տարբերակներ, ինչի մասին հայտնում է TV.com-ը ։ Դրանց թվին են պատկանում Ջեյսո Յանգի տարբերակը ջութակի համար և ութ բիթային ռեմիքսը հին վիդեոխաղերի ոգով ։
1 եթերաշրջան
Բոլոր ստեղծագործությունները գրվել են Ռամին Ջավադիի կողմից։
2-րդ եթերաշրջան
Բոլոր ստեղծագործությունները գրվել են Ռամին Ջավադիի կողմից։
3-րդ եթերաշրջան
Բոլոր ստեղծագործությունները գրվել են Ռամին Ջավադիի կողմից։
4-րդ եթերաշրջան
Բոլոր ստեղծագործությունները գրվել են Ռամին Ջավադիի կողմից։
5-րդ եթերաշրջան
5-րդ եթերաշրջանի ալբոմը թողարկվել է թվային տարբերակով 2015 թվականի հունիսի 9-ին, իսկ CD սկավառակով՝ 2015 թվականի հուլիսի 17-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գահերի խաղ
Պրիկլոնսկայայի-Լևաշովի-Կիլդյուշևսկու դաստակերտ
'''Ն. Ն. Պրիկլոնսկայայի-Վ. Յ. Լևաշովի-Ն. Պ. Կիլդյուշևսկու դաստակերտ''' (Усадьба Н. Н. Приклонской — В. Я. Левашова — Н. П. Кильдюшевского), շենք Մոսկվայի կենտրոնում (Արխանգելսկի նրբանցք, տուն 10, շինություն 2)։ XVII դարի վերակառուցված ապարանք է։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Պատմություն
Արխանգելսկի նրբանցքի ապարանքը կառուցվել է XVII դարի վերջին ։ XVIII դարի սկզբին այն պատկանել է նպարապետ Դումաշևին ։ 1763 թվականին ապարանքը գնել են Պրիկլոնսկի եղբայրները ։ Նրանց օրոք դաստակերտում գործել է Փրկչի տնային եկեղեցին ։ XIX դարի սկզբին ապարանքը պատկանել է բրիգադավար Վասիլի Յակովլևիչ Լևաշովին (1747-1831)։ Նրա օրոք 1834 թվականին ապարանքին վերնակառուցվել է երկրորդ՝ քարե հարկ (նախկին փայտե հարկն այրվել էր 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ) ։ Դրանից հետո ապարանքի սեփականատեր է դարձել շտաբս-կապիտան Ն. Պ. Կիլդյուշևսկին՝ բժիշկ Պավել Կիլդյուշևսկու հայրը։ Նրա օրոք են վերափոխվել են հատակագծումն ու ներսույթները։ XIX երկրորդ կեսին - XX դարի սկզբին շենքում եղել են բնակարաններ, որոնք հանձնվել են վարձակալությամբ։ 1862 թվականին դրանցից մեկը վարձակալել է ապագա իրավաբան Անատոլի Կոնին, դա նրա առաջին բնակարանն էր Մոսկվայում ։
Խորհրդային տարիներին շենքում տեղակայված էին բնակարաններ։ 1930-ական թվականներին շրջանառվում էր շենքը քանդելու և տեղում տպարան կառուցելու նախագիծ, սակայն այն չի իրագործվել։ 2014 թվականին շենքը վերականգնվել է ։ Ներկայումս այն զբաղեցնում է Ռուսական ռազմապատմական ընկերությունը։ Շենքի դիմացի բակում, այսպես կոչված, «Զորահրամանատարների պուրակում», տեղադրվել են բազմաթիվ հուշարձաններ և կիսանդրիներ։
Ճարտարապետություն
Ապարանքի երկհարկանի շենքը կառուցված է մեծ չափերի աղյուսից։ Հարևան տան հետ (Արխանգելսկի նրբանցք, տուն 10, շինություն 1) այն միանում էր սրահով։ Արխանգելսկի նրբանցքի կարմիր գծին կանգնած է շենքի կողաճակատը, որը կցակառուցվել է ավելի ուշ ։ Գլխավոր ճակատը նայում է դեպի Պոտապովսկի նրբանցքը և նրանից տարանջատված է գլխավոր բակով։ Շենքի ճակատները զարդարված են ուշ կլասիցիզմի ոճով ։ Ապարանքի սկզբնական դեկորը (քիվերի կողաշարվածքը, աղյուսե երեսկալները) մասնակիորեն կորսվել է և թաքնված է սվաղի տակ։ Գլխավոր մուտքի կողքին բացվել է ողնուցաձև ավարտով բնօրինակ երեսկալի մի հատված ։ Առաջին հարկում և նկուղում պահպանվել են հնագույն թաղերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Պալունիներ
Պալունիներ, Պալունիք, հայ նախարարական տոհմ։ Ժառանգական տիրույթը եղել է Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Պալունիք գավառը։ 5-րդ դարին Պալունիկները կալվածք ունեին նաև Տուրուբերան նահանգի Տարոն գավառում (Ձյունկերտ քաղաքի, Կվառս և Հոռյանք ավանների շրջանում)։ Պալունիներից Եղիշեն հիշատակում է տանուտեր իշխան Վարազշապուհին, որը Արտաշատի ժողովում (449) մասնակցել է Պարսից Հազկերտ Բ-ի հրովարտակի պատասխանին, ապա անցել Վասակ Սյունու կողմը։ Իսկ սեպուհ Արտակ Պալունին եղել է Վարդանանց հավատարիմ կողմնակիցը և Ավարայրի ճակատամարտում (451) հերոսաբար զոհվել՝ իր 57 մարտիկներով։ Հետագա դարերի աղբյուրներում Պալունիներ մասին տեղեկություններ չեն հանդիպում։
Կատեգորիա:Պալունիներ
Բանավեճ (գեղանկար)
Բանավեճ (La disputa del sacramento), Ռաֆայելի ֆրեսկո աշխատանքներից, ստեղծված 1509 և 1510 թվականների միջև։ Սա ֆրեսկոներից առաջինն էր Վատիկանում պապական պալատի տարածքը նկարազարդելու համար, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Ռաֆայելի խարան։ «Բանավեճը» պատկերվել է Դելլա Սենյատուրայում (Stanza della Segnatura), որն այն ժամանակ եղել է անձնական պապական գրադարանը, որտեղ անցկացվել են գերագույն տրիբունալները ։
Նկարագրություն
Ֆրեսկոյում նկարագրված գործողությունը տեղի է ունենում միանգամից երկրի և երկնքի վրա։ Վերևի կիսահատվածում Քրիստոս նստած է Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի և Հովհաննես Մկրտչի հետ, կողմերից շրջապատված աստվածաշնչյան կերպարների` Ադամի, Հակոբի, Մովսեսի և ուրիշների կողմից։ Հիսուսի վերևում պատկերված է Հայր Աստվածը` երկնքի ոսկե փայլի ֆոնին, Հիսուսի ոտքերի մոտ` Սուրբ Հոգին։ Նրանցից ներքև` մասնատուփով զոհասեղանը։
Զոհասեղանի մոտ տեղի է ունենում բանավեճ Գոյափոխության վերաբերյալ ։ Հաղորդության խորհուրդը քննարկում են առաջին հռոմեական Եկեղեցու Հայրերը. Գրիգոր I-ը և Հիերոնիմոսը, ովքեր նստած են զոհասեղանից ձախ, և Օգոստինոս Երանելին Ամբրոսիոս Մեդիոլանցու հետ աջ կողմում։ Բանավեճին մասնակցում են Եկեղեցու այլ անդամներ ևս. Սավոնարոլան, Հուլիոս II պապը և Սիքստոս IV-ը։ Վերջինս պատկերված է գեղանկարի ստորին աջ մասում` պապական ոսկե զգեստով, նրա հետևում կանգնած է Դանթե Ալիգիերին` կարմիր զգեստով, դափնեպսակով, որը խորհրդանշում է բանաստեղծի փառքը ։ Ձեռքին գիրք բռնած մարդը, ով ֆրեսկոյի ձախ անկյունում հենված է բազրիքին` Բարձր Վերածննդի հայտնի ճարտարապետ, Վատիկանի Սուրբ Պետրոսի տաճարի հեղինակ և Ռաֆայելի դաստիարակ Դոնատո Բրամանտեն է։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտիի նկարներ Կատեգորիա:Մարիամ Աստվածածինը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Հրեշտակներն արվեստում Կատեգորիա:Քրիստոսը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:1510 ստեղծագործություններ
Սեն Կանտեն ան Տուրմոն
Սեն Կանտեն ան Տուրմոն (Saint-Quentin-en-Tourmont), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 306 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.30 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32.89 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 70 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 204 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 60։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,6 %։ 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 121 անձ (67 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (10 տղամարդ և 13 կին)։ 60 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ժունդիա (Ալագոաս)
Ժունդիա (Jundiá), բնակավայր և համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մատա Ալագոանայի գավառի կազմի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Կոմիտաս (կտավ)
«Կոմիտաս», ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Եղիշե Թադևոսյանի (1870-1936) 1936 թվականին վրձնած մեծադիր կտավը ՝ ստեղծված 1903 թվականին արված «Կոմիտաս» էտյուդի հիման վրա, որը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի Ֆոնդապահոցում ։
Նկարագրություն
«Կոմիտաս» էտյուդը համարվում է Թադևոսյանի թեմատիկ դիմապատկերի նշանավոր գործերից և նրա վերջին կտավն է ։ Կտավը ստեղծվել է 1903 թվականին Բյուրականում արված էտյուդի հիման վրա։ Նկարիչը պատկերել է մեծ երաժշտագետին որպես մարդկային կատարյալ տիպար։ Նա Կոմիտասին վրձնել է հենված ծառին, ոտքերը ամուր հայրենի հողի վրա։
Էտյուդի տվյալներ
«Կոմիտաս» էտյուդն ունի 30 սմ բարձրություն, 23 սմ լայնություն, նյութը՝ ստվարաթուղթ, յուղաներկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Եղիշե Թադևոսյանի նկարներ Կատեգորիա:1936 նկարներ
Դիկանկայի շրջան
Դիկանկայի շրջան (Диканський район), շրջան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզում։
Շրջանը Ուկրաինայի 2020 թվականի հուլիսի 20-ի վարչական բարեփոխման արդյունքում լուծարվել է. նրա տարածքը միացվել է Պոլտավայի շրջանին (ամբողջ մարզում թողնվել է ընդամենը չորս շրջան) : Լուծարումից առաջ անցկացված մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչության թվաքանակը եղել է 18.118:
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 700 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22002 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլտավայի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Գանձակի պատմության թանգարան
Գանձակի պատմության թանգարան (Gəncə Tarix-Diyarşünaslıq Muzeyi ), ադրբեջանական պատմության թանգարան։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին և այժմ գտնվում է Ադրբեջանի քաղաք Գանձակում։ Ներկայումս թանգարանում պահպանվում են ավելի քան 30.000 ցուցանմուշներ ։
Պատմություն
Ադրբեջանի պատմության թանգարանը զբաղեցնում է 1000 քմ տարածք, որից 800-ը տրամադրված է գիտական ցուցադրություններին։ Թանգարանում ցուցադրված են հոգևոր և նյութական մշակույթին, ինչպես նաև քաղաքական պատմությանը, արվեստին և Գանձակի քաղաքական կյանքը բնութագրող թանգարանային նմուշներ և հնագիտական իրեր ։
Թանգարանը հիմնադրվել է 1924 թվականին։ Առաջին տարիներին թանգարանը բաղկացած էր 2 բաժիններից `պատմություն և գյուղատնտեսություն։ Թանգարանում ունեցել է ավելի քան 500 ցուցանմուշ։ 1954 թվականին թանգարանը տեղափոխվել է Գանձակի Ազիզբեկովի 260 հասցեում գտնվող շենք։ 1972 թվականին թանգարանը տեղափոխվել է Զիադխանովի շենք, որտեղ այն ներկայումս գտնվում է։
Թանգարանի հավաքածուն
Ներկայումս թանգարանը ունի ավելի քան 30.000 ցուցանմուշ։ Թանգարանի հավաքածուն նվիրված է հին ժամանակներում ներկայիս Գանձակի տարածքում բնակված հին ցեղերի պատմությունից մինչև մերօրյա Գանձակին ։ Թանգարանի նմուշները բազմաբնույթ են՝ պատմական, ազգագրական, հնագիտական, բուսաբանական, կենդանաբանական, կիրառական, հետազոտական և այլն։ Կան որոշ բաժիններ, որոնք առանձին նվիրված են ադրբեջանական արվեստին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի ազգագրական թանգարաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի հնագիտական թանգարաններ Կատեգորիա:Գանձակ Կատեգորիա:1924 հիմնադրված թանգարաններ
Օրոչիմարու
Օրոչիմարու (大蛇丸, Orochimaru), մանգայի հերոս, որը ստեղծվել է Մասաշի Քիշիմոտոյի կողմից։ Հանդես է գալիս անիմե սերիալներում։ «Նարուտո» անիմեում Օրոչիմարուն օգտագործում է բոլորին և ցանկանում է լինել անմահ, օգտագործելով բոլորը տեխնիկաները։ Նա հմուտ հոգեբան է, որը հեշտությամբ մարդկանց համոզում է օգնել իրեն, ինչպես նաև կենսաբան, որն իր կյանքի կեսը անցկացրել է փորձերի վրա։ Օրոչիմարուի բոլոր հետևորդները, բացառությամբ Սասկեն բարձր են գնահատում և հարգում են նրան։ Սակայն, նա իր ենթականերին վերաբերվում է որպես ծառաների, հոգալով նրանց մասին միայն սեփական նպատակներին հասնելու համար։
Նրա առանձնահատկություններից մեկը օձերի հետ սերտ կապն է։ Եվ իսկապես, նրա տեսքը նման է այդ սողուններին, նա ունի հատուկ աշակերտներ՝ գունատ, գրեթե սպիտակ մաշկ և երկար, ճկուն լեզու։ Վիրավորված ժամանակ Oրոչիմարուն կարող է փոխել իր կաշին և այդ միջոցով վերականգնվում է:
Սյուժե
Նախապատմություն Օրոչիմարուն արդեն մանկության տարիներին մեծ հույսեր էր ներշնչում։ 6 տարեկանում ավարտելով նինջա ակադեմիան, նա Ջիրայայի և Ցունադեի հետ միասին դարձել է երրորդ հոկագեի աշակերտը: Նա հաճախ առանձնանում էր մնացածից, ամբարտավան էր, բայց միևնույն ժամանակ նրա ունակություններն ու տաղանդը դիտարկվում էին սենսեյի կողմից որպես հազվագյուտ և միայն մեկ անգամ հայտնվող: Սարուտոբին մեծ հույսեր էր կապում նրա հետ՝ տեսնելով Ջիրայայի անշնորհքությունը և Ցունադեի անտաղանդ լինելը:
Մի քանի տարի անց, համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, Օրոչիմարուն, Ջիրայան և Ցունադեն հայտնի են դարձել որպես դաժան ճակատամարտում գոյատևած նինջաներ (伝説の三忍): Հենց նա է իրենց անվանել երեք առասպելական նինջաներ: Սակայն պատերազմը լի է տխուր պահերով՝ զոհվում են Ցունադեի կրտսեր եղբայրը, իսկ հետո՝ փեսացուն: Օրոչիմարուն լավ էր հասկանում աղջիկներին:
Երրորդ հոկագեի մահից հետո Օրոչիմարուն ցանկանում էր զբաղեցնել չորրորդ հոկագեի տեղը, սակայն դա կարող էր լիներ այնպիսի մեկը, որը սիրում է հայրենի գյուղը և պատրաստ է հանուն նրա ամեն ինչի: Օրոչիմարուի համար դա դատարկ տեղ էր, նա միայն փառք էր ցանկանում: Սարուտոբին նշանակում է չորրորդ հոկագե Ջիրայայի աշակերտին՝ Մինատո Նամիկաձեին: Զայրացած Օրոչիմարուն, որը նույնպես աշակերտներ ուներ, մասնավորապես՝ Անկո Միտարասին, դրանից հետո ամբողջությամբ դառնում է ընդհատակ: Նրան տիրում է խելահեղ գաղափար՝ ոչ միայն ուսումնասիրել աշխարհի բոլոր ջուցուները, այլև հասնել մարդկային կատարելության՝ դառնալ անմահ:
Հաջորդ տարիների ընթացքում նա առևանգել է իր գործընկերներին, նինջաներին և փոքր երեխաներին՝ նրանց վրա փորձարկումներ անելու նպատակով: Վաթսուն փոքրիկ աղջիկներից ու տղաներից նա փոխպատվաստել է առաջին հոկագեի ԴՆԹ-ն: Նաև համագործակցել է Դանզոյի հետ՝ նրան շարինգան տալով: Հայտնաբերելով մարդկանց կորուստը, Կոնոհայի ղեկավարությունը սկսում է հետաքննություն և գտնում է Օրոչիմարուի հետքը: Երրորդ հոկագեն դեմ առ դեմ կանգնած չարագործի հետ կռվի ժամանակ չկարողացավ հաղթել, և այդ պահից օգտված Օրոչիմարուին հաջողվեց թաքնվել: Հետագայում պարզվել է, որ 60 երեխաներից միակ փրկվածը Յամատոն է: Հենց նա է դարձել փորձի ամենահաջողված նմուշը: Նրան ինչ-որ չափով փոխանցվել է առաջին հոկագեի ԴՆԹ-ն՝ նրան հնարավորություն տալով օգտագործել «մոկուտոն» ծառի ոճը: Նա եղել է միակ շինոբին գյուղում, որը կարողանում էր օգտագործել փայտի տեխնիկան: Այդ պատճառով նրան ընդունել են ԱՆԲՈՒ՝ Կակաշի Հատակեի գլխավորությամբ:
Կոնոհայից փախչելուց հետո նա միացել է Ակացուկիին, որտեղ դարձել է Սասորիի գործընկերը։ Թեև Օրոչիմարուի դերն այդ կազմակերպությունում պարզ չէ, նա շատ բան է արել դրա համար։ Մի փոքր ժամանակ անց Ակացուկի է միացել իր գրեթե ողջ կլանը ոչնչացրած Իտաչին։ Օրոչիմարուն միանգամից ուշադրություն է դարձրել նրա վրա, կառուցելով ծրագրեր, թե ինչպես կարող է տիրապետել Ուչիհայի շարինգանին, և օգտագործել նրա մարմինն ինչպես նոր անոթ։ Նա, ընտրելով ճիշտ պահը, փորձել է Իտաչիի վրա օգտագործել վերածնունդը, սակայն ինքը բռնվել է Ցուկույոմի տեխնիկայով, և Ուչիհան, թույլ չտալով Սանինին դուրս գալ գենջուցիուից, կտրել է նրա ձախ ձեռքը։ Հասկանալով, որ Իտաչին ուժեղ է, Օրոչիմարուն կենտրոնացել է Ուչիհայի կլանի վերջին անդամի՝ Սասկե Ուչիհայի վրա։
Կատարվածի պատճառով Օրոչիմարուն լքել է Ակացուկին և ավելի է խորացել կինջուցու արգելված տեխնիկաների ուսումնասիրման մեջ, որոշ երկրներում փորձերի համար բազաներ կազմակերպելով։ Ինքն էլ հաստատվել է Բրինձի դաշտերի երկրում (田の国) և հիմնել է այնտեղ Ձայնի գյուղը ։ Փորձարկելով Ջուգայի գեների հետ, նա ավելի և ավելի էր զարգանում անիծված կնիքի օգտագործման մեջ, որն ուժեղացնում է նրան, ով այն օգտագործում է։
Քննություններից որոշ ժամանակ առաջ Օրոչիմարուն սպանել է Չորրորդ Կազեկագեին և թաքնվել նրա տեսքի տակ։ Օգտագործելով այդ ունակությունը, նա համոզել է Ավազիի և Ձայնի նինջաներին հարձակվել Կոնոհայի վրա, ինչը կատարվել է երրորդ՝ եզրափակիչ փուլի ժամանակ։ Հարձակումից անմիջապես հետո արգելապատեր ստեղծած կամակատարների օգնությամբ, Սանինը, ով թողել է Կազեկագեի կերպարանքը, դուրս է եկել դեմ առ դեմ իր նախկին սենսեյի հետ։ Պայքարում Օրոչիմարուն օգտագործել է Նարուտոյի աշխարհի ամենամութ ջուցուներից մեկը՝ Էդո Տենսեյը, որի օգնությամբ կանչել է Առաջին և Երկրորդ Հոկագեների հոգիներին և նրանց մարմիններ է տիրել՝ ստիպելով կռվել Սարուտոբիի դեմ։ Իրադարձությունների այդպիսի զարգացմամբ Երրորդ Հոկագեն ստիպված է եղել օգտագործել «Մահվան Աստծո կնիք» ջուցուն, որը ժամանակին օգտագործվել է Չորրորդի կողմից Ինը պոչանիի դեմ։ Սարուտոբին սկզբում կնքել է Հաշիրամայի և Տոբիրամայի հոգիները, իսկ հետո Սանինի սրից մահացու վնասվածք է ստացել այնպես, որ նրա ձեռքերը անգործունակ են դարձել։ Այդ բանից հետո չարագործը կարողացել է թաքնվել, իսկ Ավազի և Ձայնի նինջաները ետ են նահանջել։ Հետագայում, Ավազի ղեկավարությունը խաղաղության պայմանագիր է կնքել Կոնոհայի հետ։ Մի քանի օր անց Օրոչիմարուն և նրա կամակատար Կաբուտոն փոքր քաղաքներից մեկում հայտնաբերել են Ցունադեին (իր օգնականի՝ Շիզունեի հետ) և առաջարկել են բուժել Սանինի վնասված ձեռքերը Նավակիի և Դանի կենդանացման դիմաց՝ որոշումի համար մեկ շաբաթ տրամադրելով։ Շուտով Ջիրայան և Նարուտոն գտել են Ցունադեին և՝ Կոնոհայի ավագների խորհրդի որոշմամբ, առաջարկել են նրան Հոկագեի պաշտոնը, սակայն նա հրաժարվել է։ Այն բանից հետո, երբ մտածելու համար ժամանակն ավարտվել է, Օրոչիմարուն՝ Կաբուտոյի ուղեկցմամբ, և Ցունադեն նորից հանդիպել են, սակայն վերջինս՝ իր մարմնի շարժումները ցուցադրելով որպես բուժում, հարձակվել է չարագործի վրա։ Պատերազմի տեղը աստիճանաբար տեղափոխվել է քաղաքից դաշտ, որտեղ նրան օգնել են թուլացած Ջիրայան, Շիզունեն և Նարուտոն։ Օրոչիմարուն և Կաբուտոն, ի վերջո, ստիպված էին եղել ետ նահանջել։ Ցունադեն էլ կատարվածից հետո համաձայնվել է Հինգերորդ Հոկագե դառնալ։
Հետագայում Օրոչիմարուն՝ հասկանալով, որ Սասկեն ավելի մեծ ուժի է սպասում, Ձայնի գյուղ է ուղարկել նրա ուղեկցման համար նույնանուն Քառյակին և, չնայած Կոնոհայի նինջաների փորձերին կանգնեցնել նրանց, կրտսեր Ուչիհան միացել է Օրոչիմարուին, թեև հասկանում էր, որ նրանից միայն մարմինն էր պահանջվում։
Երկրորդ մաս Անիմեի երկրորդ մասի գործողությունը տեղի է ունենում առաջինի իրադարձություններից գրեթե 3 տարի անց։ Ուժասպառ դարձած Օրոչիմարուն, որի մարմինը սկսել է աստիճանաբար անհետանալ, Կաբուտոյի հետ միասին պատրաստվում էր իր հոգին տեղափոխել Ուչիհայի մարմնի մեջ։ Սակայն Սասկեն լիովին այլ ծրագրեր է ունեցել; որոշելով, որ Սանինից այլևս սովորելու բան չունի, հարձակվել է նրա վրա։ Իր վիճակի պատճառով պատրաստ չլինելով լիովին պայքարել, Օրոչիմարուն ընդունել է օձի իր իրական կերպարանքը և փորձել է սկսել վերածննդի ընթացքը, սակայն Ուչիհան՝ իր շարինգանի օգնությամբ կարողացել կանգնեցնել նրան և վերցնել նրա էության մի մասը։ Ավելի ուշ Սասկեն կրկնել է Իտաչիի բառերը․ «Օրոչիմարու, դու անզոր ես այս աչքերի դեմ»։ Այն բանից հետո, երբ Կաբուտոն հայտնաբերել է, որ Սանինը մահացած է, նա իր օրգանիզմ է տեղափոխել նրա օրգանների մի մասը, հույս ունենալով այդպիսով կլանել նրա ունակությունները և ուժերը, և հետագայում գերազանցել նրան։
Ուչիհա եղբայրների միջև պայքարի ժամանակ, երբ կրտսերը թուլացել է, Օրոչիմարուի էությունը ութ պոչանի օձի կերպարանքով դուրս է եկել Սասկեի անիծված կնիքից և փորձել է հարձակվել ավագ եղբոր վրա։ Սակայն Իտաչին՝ օգտագործելով Սուսանոն և Տոցուկայի առասպելական սուրը, ընդմիշտ փակել է Օրոչիմարուի այն մասը, որն ապրում էր Սասկեի մեջ՝ գենջուցու աշխարհում։
Այդ ժամանակ Կաբուտոն, ով իր մեջ է տեղափոխել Օրոչիմարուի օրգանները, աստիճանաբար սկսել է վերածվել նրան։ Այն ժամանակ, երբ նա փոխանցել է Ակացուկիի մասին տեղեկությունները Նարուտոյին, Հինատան՝ բյակուգանի օգնությամբ սահմանել է, որ Սանինի չակրան արդեն կլանել է Կաբուտոյի երրորդ մասը, որն, իր բառերի համաձայն, դիմադրում էր նրան։
Հաջորդ անգամ Կաբուտոն հայտնվել է մանգայում Տոբիի հետ բանակցելու փորձի ժամանակ։ Նրա դիմագծերն արդեն դժվարությամբ էին հիշեցնում նրան, որոնք եղել են մինչ այդ։ Փարթամ մազերը, օձի աչքերը և մաշկը դարձրել են նրան Օրոչիմարուի նման։ Առաջինն, ինչ Կաբուտոն ցույց է տվել Տոբիին, եղել են Էդո Տենսեյի կողմից կանչած Ակացուկիի 5 անդամների հոգիները` Իտաչին, Դեյդարան, Սասորին, Կակուձուն և Նագատոն։ Ըստ Կաբուտոյի, նա գերազանցել է այդ տեխնիկայում երկու նախորդ օգտվողներին՝ Երկրորդ Հոկագեին և Օրոչիմարուին։ Կազմակերպությանն իր օգնության դիմաց, Կաբւոտոն խնդրել է Սասկեին, ասելով, որ նա անհրաժեշտ է նրան «նինջուցուի մասին ամբողջ ճշմարտության ուսումնասիրման» համար։
Պատերազմի ժամանակ այն բանից հետո, երբ Իտաչին չեղարկում է Էդո Տենսեյը, Սասկեն հարություն է տալիս Օրոչիմարուին, ցանկանալով ձեռք բերել իրական ուժ։ Շուտով նրանք երկուսով էլ անհայտ տեղ են գնում։ Մանգայի 618-րդ գլխում նրանք Կոնոհա են ժամանում՝ Ուձումակիի կլանի տաճար, և այնտեղից վերցնում մահվան աստծո դիմակը։ Ուչիհա կլանի գաղտնի տեղում Օրոչիմարուն փրկում է չորս մահացած Հոկագեների հոգիները, կտրելով մահվան աստծո փորը, և հարություն է տալիս նրանց, շնորհելով Զեցու կլոնների մարմինները, որոնք նա հանել էր Սասկեից։ Դրանից հետո Օրոչիմարուն և Սասկեն՝ Կարինի, Ջուգայի և Սյուիգեցուի հետ միասին ուղևորվում են պատերազմի դաշտ։
Ինչպես և բոլոր շինոբիները, Նարուտոյից, Սասկեից, Սակուրայից և Կակաշիից բացի, ընգրկվել են Մադարա Ուչիհայի Անվերջ ցուկիյոմիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նարուտոյի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ Կատեգորիա:Հորինված բռնապետեր
Լուիս Ադամիչ
Լուիս Ադամիչ (Louis Adamic, Alojz Adamič, ), սլովենական արմատներով ամերիկացի գրող և թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Լուիսը ծնվել է Սլովենիայի Գրոսուպլե տարածքում։ Ծնվել է քրիստոնյաների ընտանիքում։ Ընտանիքի մեծ զավակն էր։ Նախնական ուսումը ստացել է տեղի քաղաքային դպրոցում։ 1909 թվականին ընդունվում է Լյուբլյանայի քաղաքային դպրոց։ Ուսման 3-րդ տարում գաղտնի կերպով մտնում է մի հասարակական շարժման շարքերը։ Այդ հասարակական շարժումը զբաղվում էր Հարավսլավիայի ներքին շարժումներով։ 1913 թվականի նոյեմբերին Լուիսը իր մասնակցությունն է ցուցաբերում մի ելույթի մեջ, որի պատճառով էլ ձերբակալվում է և բանտ է նստեցվում։ Նաև հեռացվում է դպրոցից։ Բանտից դուրս գալուց հետո, նա զրկված էր յուրաքանչյուր ուսման ընդունվելուց։ Եվ դրանից դրդված նա գրում է այս տողերը. «Ես հոգնել եմ սովորելուց, ժամանակն է գնամ Ամերիկա» ։
Մահացել է 1951 թվականի սեպտեմբերի 4-ին։ Մահվան պատճառը հայտնի չէ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Անիսֆիլդ Վուլֆ գրքային մրցանակի դափնեկիրներ
Մարթա Սանչես
Մարթա Սանչես Լոպես (իսպ՝. Marta Sánchez López ) -իսպանացի դերասանուհի և երգչուհի, որին երաժշտագետներից շատերը համարում են իսպանական փոփ երաժշտության թագուհի
Կենսագրություն
Մարթան ծնվել է 1966 թվականի մայիսի 8-ին, Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում, աստուրիացի օպերային երգիչ Անտոնիո Սանչես Կամպոռոյի ընտանիքում։ Իր երաժշտական կարիերան նա սկսել է Cristal Oskuro խմբի հետ, բայց կարճ ժամանակ անց հրաժեշտ է տվել ու միացել մեծ ժողովրդականություն վայելող Olé Olé փոփ/ռոք խմբին՝ ընդունելով վերջինիս հնչյունային օպերատոր Տինո Ազորեսի հրավերը։ 1985 թվականին դարձել է Olé Olé-ի վոկալիստը, որի շնորհիվ մեծ համբավ է ձեռք բերել, ճանաչվել 1980-ական թվականների Իսպանիայի սեքս խորհրդանիշ (այդ տարիներին երկրում բարոյականության բնագավառում կաթոլիկական խստությունների թուլացում էր սկսվել)։
Olé Olé-ի հետ Մարթայի ձայնագրած առաջին հիթը «Լիլի Մառլեն» երգն էր, որը մեծ տարածում գտած գերմանական սիրային մի երգի իսպանական տարբերակն էր։ Նա Olé Olé-ի կազմում ելույթներ է ունեցել մինչև 1991 թվականը, ապա հրաժեշտ է տվել նաև այդ խմբին՝ նախընտրելով անցում կատարել մեներգչուհու կարիերային։ 1993 թվականին թողարկել է իր առաջին մենակատարային ալբոմը՝ Mujer խորագրով։ Դա հսկայական հաջողություն է ունեցել և ամրապնդել է Մարթա Սանչեսի համբավը որպես ոչ միայն Իսպանիայի, այլ նաև Լատինական Ամերիկայի լավագույն երաժիշտներից մեկի։ Նրա առաջին սինգլը՝ «Desesperada»-ն թողարկվել է և՛ Իսպանիայում, և՛ Ամերիկայում։ Երկրորդ սինգլը «Tal Vez»-ն էր, որը ներկայացվել է Թոմաս Անդերսի համագործակցությամբ ։ 1995 թվականին Մարթա Սանչեսը ներկայացվել է մրցանակի Lo Nuestro Award for Pop New Artist of the Year անվանակարգում ։ Մենակատարային երկրորդ ալբոմը՝ «Mi Mundo»-ն, թողարկվել է 1995 թվականին և տարածվել աշխարհով մեկ, ինչպես և հաջորդաբար թողարկված «Dime La Verdad»-ը, «Arena y Sol»-ը և «La Belleza»-ն։ Այդ ալբոմներին ուղեկցած հաջողություններով ոգևորված՝ Մարթան թողարկել է իր անգլիալեզու հերթական ալբոմը՝ «Իմ աշխարհը» խորագրով։ 1996 թվականին նա մի երգ է ձայնագրել Քվենտին Տարանտինոյի «Թխված արյուն» կինոնկարի համար։ Մենակատարային հաջորդ ալբոմը «Azabache»-ն էր, որը թողարկել է 1997 թվականին՝ համագործակցելով Սլեշի և Նիլ Ռոջերսի հետ։ Դրա առաջին սինգլը՝ «Moja Mi Corazón»-ը, առաջին տեղն է զբաղեցրել Իսպանիայի և Մեքսիկայի չարթերում։ Այդ նույն տարում Անդրեա Բոչելլիի հետ ձայնագրել է «Vivo Por Ella» զուգերգը, որը գլխավոր հիթն է դարձել Լատինական Ամերիկայում։ 1998 թվականին թողարկել է «Desconocida» ալբոմը, որի մեջ տեղ են գտել նաև «Desconocida», «Quiero Más de Ti» и «Los Mejores Años de Nuestra Vida» հիթերը։ 2000 թվականին Մարթան ղեկավարել է «Բրոդվեյի թովչանքը» մյուզիքլը։ Հաջորդ՝ «Soy Yo» ալբոմը, որը թողարկել է 2002 թվականին, հենց միայն Իսպանիայում ապահովել է 200 հազարի ցուցանիշը գերազանցող վաճառք։ 2005 թվականին տաղանդավոր երգչուհին CD-ի և DVD-ի տեսքով թողարկել է իր առաջին համերգային ալբոմը՝ «Gira 2005: La Coruña En Directo»-ն։
2007 թվականի ապրիլին թողարկված Miss Sánchez ալբոմում տեղ է գտել նաև «Superstar» սինգլը, որը հորինվել ու ձայնագրվել է հիթմեյքեր, DJ Սեմի հեղինակակցությամբ։ Այդ նոր երգը շատ կարճ ժամանակամիջոցում դարձել է հիթային և առաջնային տեղեր զբաղեցրել Իսպանիայում իրականացված AirPlay և թվայնացված չարթային վաճառքներում։ Այդ նույն տարում Սանչեսը հատուկ հյուրի կարգավիճակով հանդես է եկել Եվրոփրայդում; 2008 թվականի վերջերին նա, համագործակցելով վենեսուելացի երգիչ Կառլոս Բաուտեի հետ, Ամերիկայում թողարկել է «Colgando En Tus Manos» սինգլը, որը հսկայական հաջողություն է ունեցել՝ Էկվադորում, Չիլիում, Վենեսուելայում, Պերուում, Ուրուգվայում, Պուերտո Ռիկոյում, Սալվադորում, Արգենտինայում, Կոլումբիայում անցկացված երաժշտական չարթերում հայտնվելով լավագույն դիրքերում, իսկ Մեքսիկայում և Latin Pop Airplay-ում երկու շաբաթ շարունակ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։ 2010 թվականին երգչուհին, համագործակցելով D-Mol-ի և Բակարդիի հետ, ձայնագրել է «Get Together» անգլերեն երգը։ Հետագա տարիներին ևս հաջողություններն ուղեկցել են անընդհատ ստեղծագործական պրպտումների մեջ գտնվող, տաղանդավոր երգչուհուն, որի կատարումները արդարացիորեն մեծ ժողովրդականություն են վայելում թե՛ հայրենի Իսպանիայում և թե՛ Լատնական Ամերիկայի երկրներում ու այլուր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի երգչուհիներ
Մոնտեֆորե Կոնկա
Մոնտեֆորե Կոնկա (Montefiore Conca), կոմունա Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռիմինի գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1766 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 80 մարդ/կմ² մակերես։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 47040, հեռախոսային կոդ՝ 0541։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Պողոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է հունվարի 25-ին։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Զենկովի շրջան
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զենկով ։
Շրջանը Ուկրաինայի 2020 թվականի հուլիսի 20-ի վարչական բարեփոխման արդյունքում լուծարվել է. նրա տարածքը միացվել է Պոլտավայի շրջանին (ամբողջ մարզում թողնվել է ընդամենը չորս շրջան) : Լուծարումից առաջ անցկացված մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչության թվաքանակը եղել է 32.763:
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1400 կմ²։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 42196 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլտավայի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Լաակո
Լաակո (արաբերեն قصبہ) քաղաքը գտնվում է Սոմալիի հյուսիսում՝ Սանագ շրջանում։ Դե ֆակտո գտնվում է Սոմալիլենդ կոչվող երկրի երևելքում։ Քաղաը սկսել է զարգանալ Սոմալիի պատերազմից հետո։ Քաղաում կան մեկ հիվանդանց, մեկ մասնավոր և մեկ տարրական դպրոցներ։
Կատեգորիա:Սոմալիի քաղաքներ Կատեգորիա:Սոմալիլենդի քաղաքներ Կատեգորիա:Սանագ շրջանի բնակավայրեր
Ելե (Պիժայի վտակ)
Ելե, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Պիժա գետի ձախ ափից 34 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Բիա գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Audio Video Interleave
Audio Video Interleave (կրճատ AVI; «աուդիո և վիդեո հերթագայություն») RIFF-մեդիակոնտեյներ է, առաջին անգամ օգտագործվել է Microsoft-ի կողմից 1992 թվականին Video for Windows ծրագրային ապահովման մեջ։
Ֆայլի ֆորմատը AVI ընդլայնումով կարող է կրել վիդեո և աուդիո տվյալներ, խտացված կոդեկների տարբեր կոմբինացիաների օգտագործմամբ, որը թույլ է տալիս միատոն վերարտադրել տեսանյութը ձայնի հետ միասին։ AVI ֆայլը կարող է պարունակել տարբեր տեսակի խտացված տվյալներ (օրինակ՝ DivX-վիդեո + WMA-աուդիո կամ Indeo-վիդեո + PCM- աուդիո), կախված այն բանից, թե որ կոդեկն է օգտագործվել կոդավորման կամ ապակոդավորման համար։ Ինչպես DVD-ն, AVI ֆայլերը պահպանում են բազմահոսքային աուդիովիդեո։
Ֆայլի ֆորմատ
Բոլոր AVI ֆայլերը իրենց մեջ կրում են երկու տարբեր պարտադիր LIST chunk-եր, որոնք սահմանում են հոսքի ֆորմատը և տվյալները։ AVI ֆայլերը նաև կարող են ներառել chunk ինդեքսը։ Այդ լրացուցիչ chunk-ը սահմանում է ֆայլում վիդեոտվյալների տեղադրությունը։ AVI-ֆայլի տիպիկ կառուցվածք՝
RIFF ('AVI ' LIST ('hdrl' <վերնագիր>) LIST ('movi' <վիդեո>) ['idx1' <ինդեքս>])
LIST hdrl
AVI ֆայլի և տվյալների հոսքի վերնագրեր կրող Chunk: Տիպիկ կառուցվածք՝
LIST ('hrdl' 'avih' (< AVI ֆայլի վերնագիր>) LIST ('strl' <հոսք 1-ի վերնագիր>) LIST ('strl' <հոսք 2-ի վերնագիր>) LIST ('odml' < AVI ֆայլի ընդլայնված վերնագիր>))
Ֆայլի հիմնական վերնագիր
Ֆայլը սկսվում է հիմնական վերնագրից։ AVI ֆայլերում այդ վերնագիրը սահմանվում է chunk-ով և FOURCC 'avih'-ով։ Վերնագիրը պարունակում է ընդհանուր ինֆորմացիա ողջ ֆայլի համար, ինչպես օրինակ՝ ֆայլում հոսքերի քանակը, վիդեոհոսքի լայնությունը և բարձրությունը։ Հիմնական վերնագիրը ունի հետևյալ կառուցվածքը՝ dwMicroSecPerFrame-սահմանում է կադրերի միջև միկրովայրկյանների քանակը։ Այն ընդհանուր է ողջ ֆայլի համար։
dwMaxBytesPerSec-ցույց է տալիս ֆայլի տվյալների հաղորդման մոտավոր առավելագույն արագությունը։ Դրա իմաստը ցույց է տալիս վայրկյանում բայթերի քանակը, որոնք համակարգը պետք է մշակի։
dwFlags-պարունակում է վիդեոֆայլի հատկությունների ցուցակը. Թույլատրելի են հետևյալները.
dwTotalFrames- ցույց է տալիս կադրերի ընդհանուր քանակը ֆայլում։
dwStreams- ցույց է տալիս ֆայլում հոսքերի քանակը։ Օրինակ՝ աուդիո և վիդեո կրող ֆայլը ունի երկու հոսք։
dwSuggestedBufferSize-որոշում է ֆայլի ընթերցման համար խորհուրդ տրվող բուֆերի չափսը։ Այդ չափսը պետք է լինի անհրաժեշտ չափով մեծ, որպեսզի կրի ամենածավալուն chunk-ը։ Եթե այն հավասար է զրոյի կամ շատ քիչ է, ֆայլի վերարտադրման համար ծրագիրը կվերաբաշխի հիշողությունը աշխատանքի ընթացքում, որը կնվազեցնի արդյունավետությունը։
dwWidth- տալիս է AVI ֆայլի լայնությունը։
dwHeight -տալիս է AVI ֆայլի բարձրությունը։
Հոսքերի վերնագրեր
Հոսքի վերնագիրը ունի հետևյալ կառուցվածքը՝
Սեն Կանտեն լա Մոտ Կռուա օ Բաի
Սեն Կանտեն լա Մոտ Կռուա օ Բաի (Saint-Quentin-la-Motte-Croix-au-Bailly), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Audio Video Interleave
Ֆայլի ընդլայնված վերնագիր
Ֆայլի ընդլայնված վերնագիրը ունի հետևյալ կառուցվածքը՝
Սեն Կանտեն լա Մոտ Կռուա օ Բաի
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1331 մարդ, բնակչության խտությունը` 192.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ամյեն քաղաքից 65 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 829 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 588-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 241։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %։ 588 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 517 անձ (282 տղամարդ և 235 կին)։ Գործազուրկ են եղել 71 անձ (36 տղամարդ և 35 կին)։ 241 անաշխատունակներից 56-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 118-ը` թոշակառուներ, իսկ 67-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լատիք
Լատիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Լաոդիկեայի գավառակում ։ Գտնվում է Մարզվան քաղաքից հարավ-արևելք։ Հանդիսանում է գավառակի կենտրոն։
Աշխարհագրություն
Գյուղի մոտակայքում է գտնվում Լադիկ լճակը։
Պատմություն
Բնակավայրի տեղում գտնվել է հին Պոնտական թագավորության Լաոդիկեա քաղաքը։
Բնակչություն
Մինչև 1915 թվականն ուներ 100 տուն՝ 860 հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու արևհեստներն էր։
Կրթություն
Եկեղեցուն կից գործում էր վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սանագ
Սանագ, Սոմալիի 18 շրջաններից (գոբոլներից) մեկն է։ Կենտրոնը Երիգավո քաղաքն է։ Շրջանի մեծ մասը դե ֆակտո գտնվում է Սոմալիլենդ կոչվող պետության կազմում։ Սահմանակից է 4 շրջանների և Ադենի ծոցին հյուսիսից։ Ըստ 2012 թվականի տվյալների շրջանի բնակչությունը կազմել է 677 000 մարդ, տարածքը՝ 53 374 քառ. կմ։ Սանագ գոբոլը երքին բաժանումով բաղկացած է 5 շրջաններից։
Կատեգորիա:Սոմալիի գոբոլներ Կատեգորիա:Սանագ
Նինա Սուբլաթի
Նինա Սուլաբերիձե ավելի լավ հայտնի որպես Նինա Սուբլատտի, վրացի երգչուհի, երգահան, մոդել է, ով 2015-ին ներկայացրել է Վրաստանը Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում իր "Warrior" (Ռազմիկ) երգով ։ Նա հայտնվեց եզրափակչում, որտեղ զբաղեցրեց 11-րդ հորիզոնականը։
Կյանքը և կարիերան
Սուբլատտին ծնվել է վրացի ծնողներից Մոսկվայում՝ Ռուսաստանում։ Նրա ծնվելուց հետո ընտանիքը վերադարձել է Վրաստան։ Նա ընդունվել է արվեստի դպրոց, որտեղ ուսուցանել է նկարչություն, գծագրություն և քանդակագործություն։ 2008-ին Նինան պայմանագիր է կնքում մի մոդելական գործակալության հետ և սկսում է մոդելի իր աշխատանքը։ 2011-ից սկսում է աշխատել Georgian Dream Studio (Վրացական երազանք ստուդիա)-ի հետ, որի շրջանակներում էլ համագործակցում է վրացի երգիչ Բեռա Իվանիշվիլիի հետ ։
Անձնական կյանքը
Սուբլատտին նշում է, որ երաժշտական ասպարեզում իր վրա մեծ ազդեցություն ունեն Ջենիս Ջոպլինը, Բրայան Մոլքոն և Բյորկը։ Նինան իր վրա ունի մի քանի դաջվածքներ, որոնք արել է անձամբ ։
Ձայնասկավառակներ
Dare to Be Nina Sublatti (2014)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Յուֆլե
Յուֆլե (արաբերեն قصبہ), Սոմալիի Սանագ գոբոլի 5 շրջաններից մեկն է։ Դե ֆակտո գտնվում է Սոմալիլենդ կոչվող երկրում։ Բնակչությունը կազմում է մոտ 15000 մարդ, որոնք հիմնականում մուսուլմաններ են։
Կատեգորիա:Սոմալիի շրջաններ Կատեգորիա:Սանագ շրջանի բնակավայրեր
Միգել Անխել Աստուրիաս
Միգել Անխել Աստուրիաս Ռոսալես (Miguel Ángel Asturias Rosales, ), գվատեմալացի Նոբելյան մրցանակակիր գրող՝ բանաստեղծ, վիպագիր, թատերագիր, ժուռնալիստ, դիվանագետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1899 թվականի հոկտեմբերի 19-ին, Գվատեմալայում։ 1925-1933 թվականներին, որպես վտարանդի, ապրել է Փարիզում։ Հնդկացիների մայա ցեղի ժողովրդական բանահյուսության հիման վրա գրել է «Գվատեմալական առասպելներ»–ը (1930 թ.)։ Համաշխարհային համբավ է ձեռք բերել ազատագրական գաղափարներով տոգորված էպիկական եռերգությամբ՝ «Ուժեղ քամի» (1950 թ.), «Կանաչ Պապա» (1954 թ.), «Թաղվածների աչքերը» (1960 թ.)։ Աստուրիասի գրչին է պատկանում նաև «Լիդա Սոլի հայելին» (1967 թ.) լեգենդների գիրքը։ Արժանացել է «ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» միջազգային լենինյան մրցանակի (1966 թ.)։ Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր է (1967 թ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գվատեմալացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լրագրողներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Իսպանալեզու գրողներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Մարիա Բարտուսուվնա
Մարիա Միրոսլավա Բարտուսուվնա (Maria Mirosława Bartusówna, ), լեհ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Մարիա Բարտուսուվնան ծնվել է 1854 թվականին Լվովում, նկարչի ընտանիքում։ Մեծացել է ծանր նյութական պայմաններում։ Վաղ տարիքում որբացել է, մեծացել է հարազատների խնամակալության ներքո։
Միայնակ, զրկված ընկերական շփումներից, շատ է կարդացել, և ի վերջո ինքն էլ է սկսել բանաստեղծություններ գրել։ 15 տարեկանում Մարիան հեռացել է հարազատներից, մեկնել Կոլոմիա, աշխատանք գտնելու համար։ Այստեղ ծանոթացել է կրթության զարգացման հարցերով զբաղվող հասարակական ակտիվիստների, լրագրողների և գրողների հետ։ Զբաղվել է կրթական գործունեությամբ, մասնակցել սիրողական թատրոնի ներկայացումներին։
Գրական հաջողությունը, սակայն, բանաստեղծին բավարար կենսապահովություն չի բերել։ 1876 թվականին Բարտուսուվնան միացել է ֆրիդրիխ ֆրյոբելի մանկավարժական գաղափարների կողմնակիցների շարժմանը։ 1876-1878 թվականներին աշխատել է մանկատներում։ Քննություններ հանձնելուց հետո 1878-1882 թվականներին գյուղական դպրոցներում աշխատել է ժողովրդական ուսուցիչ։ Վատ առողջական և ծանր աշխատանքային պայմանները ստիպել են նրան վերադառնալ Լվով, որտեղ Բարտուսուվնան համագործակցել է մի շարք լեհական ամսագրերի և թերթերի, մասնավորապես` «Dziennik Mód» (Կրակով), «Tydzień» (Լվով) և «Ognisko Domowe» (Վարշավա) հետ։
Գործունեություն
1870 թվականին հրատարակվել է Բարտուսուվնայի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։ Նրա բանաստեղծական աշխատանքները տպագրվել են Գալիցիայի թերթերում և ամսագրերում։ 1876 թվականին Լվովում Վլադիսլավ Բելզայի հրատարակչությունում լույս է տեսել «Պոեզիա» դեբյուտային հատորը։
Բարտուսուվնայի պոեզիան իր անձնական կյանքի արտացոլումն էր` մեծ կորուստներ, ծանր կենսապայմաններ, հիվանդություններ, վիշտ։ Ռոմանտիզմի ոգով բանաստեղծությունները նա գրել է Յուլիուշ Սլովացկիի ստեղծագործական ազդեցության տակ։ Վերջին վեպը՝ «Czarodziejska fujarka» (1884), միմյանց հետ պայքարող և անօգնականությունից հուսահատ մարդկանց տարբեր շերտերի ալեգորիա է։
Բանաստեղծուհու ստեղծագործություններում կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայրենասիրական թեման` Մ. Բարտուսուվնան մեծացել է ազգային սգի մթնոլորտում, 1863 թվականի լեհական ապստամբությունից հետո, խիստ մտահոգված ապստամբների ճակատագրով, Լեհաստանի անկախության համար պայքարով։ Ապստամբության թեմաներին են նվիրված «Սիբիրի երեք նկարներ» (Trzy obrazy Sybiru), «Ապստամբի երազը» (Sen powstańca), «Հունվարյան ապստամբության քսանամյա տարելիցին» (W dwudziestą rocznicę powycia styczniowego) և այլ բանաստեղծություններ։
Բանաստեղծուհու ստեղծագործություններում արծարծվել է նաև ուկրաինական թեմաներ, ինչպես «Օպրիշեկ» (Opryszek, 1876) բանաստեղծությունում, որի գործողությունները տեղի են ունենում Գուցուլշինայում։
Ընտրված մատենագիտություն
Մարիա Բարտուսուվնան բանաստեղծությունների, արձակ ստեղծագործությունների, վեպերի, հեքիաթների հեղինակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Լեհ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Լիչակիվ գերեզմանոցում թաղվածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեհ արձակագիրներ
Լոխվիցայի շրջան
Լոխվիցայի շրջան (Лохвицький район), շրջան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լոխվիցա ։