cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վոլֆգանգ Իշինգեր
Մյունխենի անվտանգության համաժողովի նախագահ
Իր նախագահությամբ առաջին՝ 45-րդ խորհրդաժողովի ընթացքում, որը տեղի է ունեցել 2009 թվականին ֆինանսական ճգնաժամից հետո, Իշինգերը նշել է, որ «անհրաժեշտ է վերացնել ազատ առևտրի ճանապարհին առկա խոչընդոտները, վերջապես ապահովել Ռուսաստանի անդամակցությունը ԱՀԿ-ին, մշակել գործընկերության և համագործակցության նոր համաձայնագիր, որը օգուտ կբերի և Ռուսաստանին, և Եվրամիությանը, հատկապես դա վերաբերում է էներգետիկ ոլորտում անվտանգությանը» ։
2012 թվականի 48-րդ խորհրդաժողովում Իշինգերը ներկայացրել է Եվրոպայում Հակահրթիռային պաշտպանության ծավալման շուրջ ՆԱՏՕ-ի և Ռուսաստանի միջև վեճի լուծման իր մասնակցությամբ մշակված հայեցակարգը ։
Կոպրիվնիցա
Կոպրիվնիցա (Koprivnica), քաղաք Խորվաթիայի հյուսիսային մասում։ Կոպրիվնիցկո-Կրիժևացկայա ժուպանության խոշորագույն քաղաք։ Բնակչությունը կազմում է 24 809 մարդ (2001 թվական), 2005 թվականի տվյալներով՝ 25 000 մարդ։
Վոլֆգանգ Իշինգեր
Միջազգային կոնֆերանսների կազմակերպում
Իշինգերը Գերմանիան ներկայացրել է տարբեր միջազգային կազմակերպությունների, համաժողովների և հանդիպումների աշխատանքներում։
Կոպրիվնիցա
Կոպրիվնիցան գտնվում է Զագրեբից հյուսիս-արևելք (հեռավորությունը մայրաքաղաքից 75 կմ)։ 32 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք գտնվում է Վարաժդին քաղաքը, 30 կմ դեպի հարավ-արևմուտք՝ Կրիժևցի քաղաքը, 22 կմ հարավ-արևելք՝ Ջուրջևաց քաղաքը։
Վոլֆգանգ Իշինգեր
Միջազգային կոնֆերանսների կազմակերպում
2008 թվականին մասնակցել Է G8 գագաթնաժողովին։
Լաբրինթ
Թիմոթի Մակքենզի (Timothy McKenzie, , ավելի հայտնի է բեմական Labrinth  անունով), բրիտանացի հեղինակ-կատարող և երաժշտական պրոդյուսեր։
Վոլֆգանգ Իշինգեր
Միջազգային կոնֆերանսների կազմակերպում
2011 թվականի սեպտեմբերի 20-21-ը մասնակցել է Կիևում կայացած Եվրատլանտյան անվտանգության նախաձեռնության (EASI) չորրորդ լիագումար նիստին։ Եղել է երեք համանախագահներից մեկը՝ Իգոր Իվանովի (Ռուսաստան) և Սեմ Նանի (ԱՄՆ) հետ միասին։
Կոպրիվնիցա
Կոպրիվնիցան խոշոր տրանսպորտային հանգույց է։ Այստեղ են հատվում երկաթուղային Զագրեբ - Բուդապեշտ և Վարաժդին - Օսիեկ մայրուղիները։
Լա Պետիտ Մարշ
Լա Պետիտ Մարշ (La Petite-Marche), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մոնլյուսոն շրջանում։ Մտնում է Մարսիյյա ան Կոմբրայ կանտոնի կազմի մեջ։
Լաբրինթ
Կենսագրություն և կարիերա
Լաբրինթի առաջին սինգլը՝ «Let the Sun Shine» անունով, թողարկվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, իսկ դեբյուտային ալբոմը՝ «Electronic Earth» ներկայացվել է 2012 թվականի ապրիլի 2-ին  ։ 2014 թվականին թողարկվել են «Let It Be» և «Jealous» երգերը, ընդգրկված դեռևս չթողարկված «Take Me to the Truth» ալբոմում ։
Վոլֆգանգ Իշինգեր
Մասնակցություն միջազգային իրադարձություններին, տեսակետներ
Իշինգերը մասնակցել է մի շարք միջազգային գործընթացների։
Լա Պետիտ Մարշ
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03206։
Կոպրիվնիցա
Կոպրիվնիցան արդյունաբերական քաղաք է։ Տնտեսության հիմքը կազմում է սննդի, քիմիական և փայտամշակման արդյունաբերությունը։ Քաղաքի խոշորագույն ձեռնարկություններից է Podravka ընկերությունը։ Քաղաքում տեղակայված է նաև գարեջրի Carlsberg Croatia ընկերությունը, որն արտադրում է Pan գարեջուրը ։
Վոլֆգանգ Իշինգեր
1995, Բոսնիա
Աշխատելով գերմանական ԱԳՆ-ում՝ 1995 թվականին Իշինգերը մասնակցել է Բոսնիայի կարգավորման շուրջ բանակցություններին ։
Լա Պետիտ Մարշ
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 186 մարդ։
Կոպրիվնիցա
Պատմություն և տեսարժան վայրեր
Քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվել է 1272 թվականին, բայց քաղաքի կարգավիճակ ստացել է 1356 թվականին։
Վոլֆգանգ Իշինգեր
1999, Հարավսլավիա
1999 թվականին Հարավսլավիայում պատերազմի ժամանակ նա բանակցություններ էր վարում Կոսովոյի շուրջ Գերմանիայի և Ռուսաստանի կառավարության միջև ։
Լա Պետիտ Մարշ
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 113 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 72-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 63,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,2 %)։ 72 աշխատունակ բնակիչներից 62-ը աշխատում էին (37 տղամարդ և 25 կին), անաշխատանք էին 10-ը (4 տղամարդ և 6 կին)։ 41 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 17-ը թոշակառու, 18-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Վոլֆգանգ Իշինգեր
2007, Կոսովո
2007 թվականին 120-օրյա առաքելության ընթացքում ԵՄ-ն ներկայացնում էր միջազգային միջնորդների եռյակում (ԵՄ, ԱՄՆ և Ռուսաստան) Կոսովոյի ապագա կարգավիճակի շուրջ բանակցություններում։ Գերմանիայի ԱԳՆ ղեկավար Ֆրանկ-Վալտեր Շտայնմայերը բացատրել է Վոլֆգանգ Իշինգերի թեկնածությունը ընտրությանը նրանով, որ նա Բալկանների հիանալի գիտակ է ։
Հարցազրույցում Իշինգերը կարծիք է հայտնել, որ Մոսկվայի դիրքորոշումը, որը կուրորեն աջակցում է սերբերին բոլոր հարցերում, ոչ մի ընդհանուր բան չունի սլավոնացի եղբայրների հանդեպ համերաշխության զգացողության հետ, այլ բացատրվում է Ռուսաստանի ձգտումով՝ խանգարել ՆԱՏՕ-ի հետագա ընդլայնմանը ։
2014, Ուկրաինա
Նշանակվել է ԵԱՀԿ-ի միջնորդ՝ Կիևի և տարածաշրջանների միջև բանակցությունների համար։ Նա հանդես է եկել Դոնբասում անջատողականության դեմ պայքարելու համար Կիևին զենք մատակարարելու օգտին ։
2019, Ռուսաստան
Նա կարծիք է հայտնել, որ Ռուսաստանի վերադարձը Մեծ ութնյակ հզոր ապտակ կդառնա Ուկրաինային ։
Լա Պետիտ Մարշ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վոլֆգանգ Իշինգեր
Ընտանիք
Կինը լրագրող և գրող է։ Մինչև Բեռլինից Վաշինգտոն մեկնելը 2001 թվականին աշխատել է Ռեյնիշեր Մերկուր թերթի Բեռլինյան բյուրոյի ղեկավար։
Ունի երեք երեխա, նաև երկու երեխա նախորդ ամուսնությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Բոննի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ
Կոպրիվնիցա
Պատմություն և տեսարժան վայրեր
16-րդ դարում քաղաքում կառուցվել է ամրոց՝ թուրքական հարձակումներից պաշտպանելու համար։ 17-րդ դարում քաղաքը ապրել է բուռն զարգացում։ Նույն դարում բարոկկո ոճով կառուցվել է Սուրբ Նիկոլայ եկեղեցին։
Սպորտ
Քաղաքում հիմնվել է Սլավեն Բելուպո ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Գրադսկի մարզադաշտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ
Լաբրինթ
Կենսագրություն և կարիերա
Թիմոթին համագործակցում է համաշխարհային ճանաչում ունեցող երաժիշների ու երգիչների հետ, այդ թվում՝ The Weeknd, Ռիհաննա, Աշեր, Թայնի Թեմպա, Էդ Շիրան, Էմելի Սանդե, Kygo, Նոա Սայրուս, Սիա Ֆուրլեր և այլոց ։
Սկավառակագրություն
Ստուդիական ալբոմներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ
Խորբալո
Խորբալո  (ხორბალო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 կմ բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 45 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ախմետայի շրջան
Օսմանյան Ալբանիա
Օսմանյան Ալբանիա (Shqipëria osmane), Ալբանիայի պատմության ժամանակաշրջան, որի ընթացքում երկիրը գտնվել է Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ:
Ալբանիայում օսմանյան տիրապետությունը սկսվել է 1385 թվականին և ավարտվել 1912 թվականին՝ Բալկանյան պատերազմների արդյունքում:
Պատմություն
1385 թվականին տեղի ունեցած Սավրայի ճակատամարտից հետո Սերբիան, ինչպես նաև Ալբանիան դարձան Օսմանյան կայսրության վասալը : 1402 թվականին Անատոլիան ենթարկվեց Լենկթեմուրի արշավանքներին: Օսմանյան կայսրությունը ստիպված եղավ ուղղություն բռնել դեպի արևմուտք՝ Եվրոպա :
1453 թվականին թուրքերն անցան Ոսկեղջյուր նավահանգիստը և գրավեցին Կոստանդնուպոլիսը՝ փակելով Հռոմեական կայսրության պատմության վերջին էջը:
Օսմանյան կայսրության կազմում Ալբանիան բաժանված էր չորս վիլայեթների՝ Շկոդերի, Կոսովոյի, Յանինայի և Մոնաստիրի:
Հենց այս ժամանակաշրջանում կաթոլիկ կրոնի կողքին սկսեց զարգանալ իսլամը: Օսմանյան իշխանությունների կողմից քանդվեցին Ալբանիայի քրիստոնեական տաճարները և մզկիթներ կառուցեցին: Շուտով Ալբանիայի բնակչության մեծ մասը իսլամացավ:
Մեծաքանակ ալբանացիներ 15-16-րդ դարերում մասնակցել են թուրք-վենետիկյան, թուրք-հունգարական և թուրք-ավստրիական պատերազմներին: Ալբանացիները զինակոչվում էին Օսմանյան կայսրության բանակ և նրանց մի ստվար հատված համալրում էր ենիչերական զորքերի շարքերը:
Հարկ է նշել, որ ի տարբերություն Բալկանյան մյուս երկրների՝ Հունաստանի, Սերբիայի և Բուլղարիայի, Օսմանյան կենտրոնական կառավարությունն Ալբանիայում վարում էր հարկային ոչ ծանր քաղաքականություն:
Չնայած այս ամենի՝ ազգային պետության ստեղծումը մնում էր ալբանացիների բաղձալի երազանքը: 19-20-րդ դարերում բռնկված բալկանյան ժողովուրդների ազատագրական պայքարը տարածվեց նաև Ալբանիայում: Հարևան Սերբիան ցանկանում էր տիրանալ Բոսնիա և Հերցեգովինային, սակայն նպատակը չիրագործվեց Ավստրիայի կողմից Բոսնիայի անէքսացիայի պատճառով։ Սերբերը իրենց նպատակները ուղղեցին դեպի հարավ։ Ավստրո-Հունգարիայի կողմից Բոսնիայի անէքսացիայից հետո երիտթուրքերը փորձեցին Բոսնիայի մուսուլման ժողովուրդներին տեղափոխել Օսմանյան կայսրություն։ Ովքեր համաձայնեցին տեղափոխվել, օսմանցիները նրանց բնակեցրին հյուսիսային Մակեդոնիայում, որտեղ մուսուլմանները մեծ թիվ չէին կազմում։ Այս փորձը օսմանցիների համար ողբերգական ավարտ ունեցավ, քանի որ այս մուսուլմանները հետագայում միավորվեցին ալբանացիների հետ և դուրս եկան կայսրության դեմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի պատմություն
Ծինուբան
Ծինուբան (წინუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 580 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 16 կմ։
Վիլնև դը Բեր
Վիլնև դը Բեր (Villeneuve-de-Berg), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2845 մարդ, բնակչության խտությունը` 115.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 4 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1041 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 699-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 342։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,1 %։ 699 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 652 անձ (328 տղամարդ և 324 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (28 տղամարդ և 19 կին)։ 342 անաշխատունակներից 97-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 162-ը` թոշակառուներ, իսկ 83-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծինուբան
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 336 մարդ ՝ կիստիններ (83,6%), չեչեններ (11,9%) և Վրացիներ (2,7%) ։
Վիլնև դը Բեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռանա Դաջանի
Ռանա Դաջանի, հորդանանցի մոլեկուլային կենսաբան, Հաշիմյան համալսարանի դոցենտ ։ 2005 թվականին Այովայի համալսարանից ստացել է մոլեկուլային կենսաբանության դոկտորի աստիճան ։ Հարվարդի համալսարանի Ռեդքլիֆ Հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտից ստացել է կրթաթոշակ և  Էյզենհաուերի կրթաթոշակ ։ Դոկտոր Դաջանին Ֆուլբրայթ ծրագրի գիտաշխատող է, ստացել է երկու Ֆուլբրայթ մրցանակ  ։ Եղել է Եյլի համալսարանի այցելու պրոֆեսոր Եյլի ցողունային բջիջների կենտրոնում և այցելու գիտաշխատող Քեմբրիջի համալսարանի և Հորդանանի Ցողունային բջիջների թերապիայի կենտրոնում ։
Մեծ Բրիտանիայում հիմնադրված «Մուսուլմանական գիտական ամսագիրը» բարձր է գնահատել Ռանա Դաջանիին որպես իսլամական աշխարհում ամենաազդեցիկ կին գիտնականներից մեկը և «100 ամենաազդեցիկ արաբ կանանց» շարքում դասվել է 13-րդը «CEO Middle East Magazine» ամսագրում։
Հրապարակումներ և ելույթներ
Ռանա Դաջանին ՄԱԿ-ի հորդանանյան գրասենյակի կանանց խորհրդատվական խորհրդի անդամ է։ Հրապարակվել է մի քանի գիտական և բնությանն առնչվող ամսագրերում ։ Ելույթներով հանդես է եկել Քեմբրիջի համալսարանի Տեմպլեթոն-Քեմբրիջի լրագրության ընկերակցության սիմպոզիումում, Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, ՄաքԳիլի համալսարանում և Բրիտանական խորհրդի «Հավատա երկխոսությանը» կոնֆերանսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոլեկուլային կենսաբաններ Կատեգորիա:Հորդանանցի կենսաբաններ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Այովայի համալսարանի շրջանավարտներ
Շեկ մազեր
Շեկ մազերը (բնական) նկատվում են միայն բնակչության 1 - 2 %֊ի մոտ։ Մազերի այդ գույնն ավելի հաճախ հանդիպում ենք հյուսիսում կամ արևմտյան Եվրոպայում բնակվող մարդկանց մոտ։
Կարմրահեր գույնը տատանվում է բորդոյից և «այրված» նարնջագույնից մինչև պղնձի պայծառ երանգները։ Կարմրահեր հասկացությունը (redhead) հայտնի է դարձել արևմտյան երկրներում 1510 թվականներից ։ Կարմրահերները սովորաբար ունեն բաց մաշկի և աչքերի (մոխրագույն, կապույտ, երկնագույն, կանաչ, երբեմն նաև շագանակագույն) գույն, ինչպես նաև ունեն պեպեններ և զգայուն են ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների հանդեպ ։
Կարմիր գույնի մազերը հանդիպում են բավականին հազվադեպ, ինչը պատճառ է հանդիսանում այնպիսի իրադարձությունների համար, ինչպես՝ «Կարմրահերների համաշխարհային հանդիպումը»։ 2009 թվականին նման հանդիպում է կայացել նիդերլանդական Բրեդա քաղաքում։ Կազմակերպիչները սպասել են մոտ 4000 մասնակից 36 պետություններից ։
Մի մասը համարում է, որ շիկահեր ազգն ուդմուրտներն են
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մազեր Կատեգորիա:Գենետիկա Կատեգորիա:Մարդ
Խորվաթական հանրագիտարան
Խորվաթական հանրագիտարան (Hrvatska enciklopedija), 11 հատորներից բաղկացած խորվաթական ազգային հանրագիտարան, որը հրատարակվել է Զագրեբի Միրոսլավ Կրլեժի անվան բառարանագրության ինստիտուտի կողմից ։
Հանրագիտարանների տպագրությունը սկսվել է 1999 թվականից։ Այն թվով հինգերորդն էր՝ խորվաթական ազգային հանրագիտարանների շարքում։ Առաջինը եղել Մատե Ուժավիչի «Hrvatska enciklopedija»-ն (1941—1945), որի թողարկումը ընդհատվել է հինգերորդ հատորից հետո։ Դրան հաջորդել են «Հարավսլավիայի բառարանագրության ինստիտուտի ընդհանուր հանրագիտարանների» երեք հրատարակությունները (Opća enciklopedija Jugoslavenskog leksikografskog zavoda), որոնք թողարկվել են համապատասխանաբար 1955—1964 թվականներին 7 հատորներով (Enciklopedije Leksikografskog zavoda, գլխավոր խմբագիրներ Մարկո Կոստրենիչ, Միրոսլավ Կրլեժա և Միլենկո Պրոտեգա), 1966—1969 և 1977—1982 թվականներին՝ 8 հատորներով (Opće enciklopedije, գլխավոր խմբագիր Իոսիպ Շենտիա) ։ Մինչև 2009 թվականը թողարկվել են նախատեսված բոլոր 11 հատորները։ 2010 թվականին թողարկվել է հանրագիտարանի համացանցային տարբերակը՝ համալրված հավելյալ և շարժական անիմացիաներով և տեսագրություններով ։ 2013 թվականի սեպտեմբերից մուտքը համացանցային տարբերակին դարձավ անվճար։ Հետագայում ինստիտուտը նախատեսում է այլևս չթողարկել թղթային հանրագիտարաններ, այլ մասնագիտանալ համացանցային հանրագիտարանների զարգացման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթերեն հանրագիտարաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի հանրագիտարաններ
Լա Սել (Ալյեի գավառ)
Լա Սել (La Celle), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մոնլյուսոն շրջանում։ Մտնում է Մարսիյյա ան Կոմբրայ կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03047։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 413 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 273 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 197-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 76-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 63,6 %)։ 197 աշխատունակ բնակիչներից 174-ը աշխատում էին (101 տղամարդ և 73 կին), անաշխատանք էին 23-ը (7 տղամարդ և 16 կին)։ 76 անգործունակ մարդկանցից 24-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 19-ը թոշակառու, 33-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չաբինաան
Չաբինաանի  (ჩაბინაანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 14 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 143 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (93,7%) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ախմետայի շրջան
Գրետա Կնուտսոն
Գրետա Կնուտսոն (Greta Knutson-Tzara, ), շվեդ վիզուալ մոդեռն նկարչուհի, արվեստի քննադատ, գրող և բանաստեղծուհի։
Կենսագրություն
Գրետա Կնուտսոնը ծնվել է Ստոկհոլմում 1899 թվականին։ Նա Կնուտ և Սիգնե Անդերսոնների երկրորդ երեխան էր։ Չնայած նա ծնվել էր հարուստ, մշակույթ ունեցող ընտանիքում և տիրապետում էր մի քանի լեզուների (շվեդերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն), հայրը նրան թույլ չտվեց, որ  լեզվաբանություն սովորի. նա Kungliga Konsthögskolan-ում սովորեց գեղանկարչություն և որոշ ժամանակ հաճախում էր Ազատ արվեստների թագավորական ակադեմիա ։ 1920 թվականին Գրետան մեկնում է Փարիզ և ֆրանսիացի նկարիչ և մանկավարժ Անդրե Լոտի մոտ մեկ տարի սովորում գեղանկարչություն։ Նա բնակվում էր Փարիզում` երբեմն հազվադեպ վերադառնալով Շվեդիա։
1923 կամ 1924 թվականներին նա հանդիպեց Տրիստան Տցարային, իսկ 1925 թվականի օգոստոսի 8-ին ամուսնացավ նրա հետ։ 1927 թվականին ծնվեց նրանց որդին` Քրիստոֆ Տցարը։ Հարուստ ժառանգություն ունենալով` Գրետան Մոնմարտրում տուն է կառուցում։ Այս տանը հավաքվում էին ֆրանսիացի նկարիչներ, ովքեր աշխատում էին սյուրռեալիզմի ժանրում։ Գրետան, սակայն, սկզբում հավատարիմ մնաց իր գեղանկարչական ոճին։ Նա նկարում էր յուղաներկով, նրա վրա մեծ ազդեցություն թողեցին մոդեռնիզմը, պոստկուբիզմը և աբստրակցիոնիզմը և նա անցավ սյուրռեալիզմի 1930-ականներին։ 1928 թվականին Ստոկհոլմում անցկացվեց նրա ստեղծագործությունների ցուցահանդեսը ։
1937 թվականին Գրետան և Տրիստանը ամուսնալուծվեցին, չնայած ամուսնալուծությունը պաշտոնապես գրանցվեց միայն 1942 թվականին ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Գրետան հեռացավ Փարիզից և մեկնեց Ֆրանսիայի հարավ, որտեղ միացավ Ֆրանսիական դիմադրության շարժմանը։ Այստեղ Գրետան երկար սիրային կապ ունեցավ  բանաստեղծի և Ֆրանսիայի դիմադրության շարժման մեկ այլ անդամ Ռենե Շարի հետ։ Գրետան հեռացավ սյուրռեալիզմից և սկսեց հետաքրքրվել ֆենոմենոլոգիայով, հատկապես փիլիսոփաներ Էդմունդ Հուսերլի և Մարտին Հայդեգերի գաղափարներով։ Նրա նկարներում գերակշռում էին դասական թեմաները նատյուրմորտները, ինտերիերներն ու  դիմանկարները։
Գրետա Կնուտսոնն իրեն դրսևորեց նաև որպես արվեստի պատմության գրող, նրա հոդվածները տպագրվում էին շվեդական Konstrevy ամսագրում։ Նա գրել է նաև վեպեր և արձակ բանաստեղծություններ։ Գուննար Էկելյոֆի հետ միասին նա թարգմանում էր շվեդական գրականությունը ֆրանսերեն, իսկ ֆրանսիական գրականությունը` շվեդերեն։ 1980 թվականին կայացավ նրա նկարների վերջին ցուցահանդեսը Thielska galleriet-ում (Ստոկհոլմ)։ Այնուհետև նրա ստեղծագործությունները հրապարակվում են գերմաներեն «Bestien» ժողովածուում։
Վերջին տարիներին նկարիչը միայնակ ապրել է Փարիզում։ 1983 թվականին նա ինքնասպանություն է գործել։
Գրետա Կնուտսոնի աշխատանքները ներկայացված են Շվեդիայի ազգային թանգարանի, Գյոտեբորգի գեղարվեստի թանգարանի, Նորորգոպինգի գեղարվեստի թանգարանի և Պոմպիդու կենտրոնի հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Շվեդ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կուբիզմ
I Won’t Give In
«I Won’t Give In» («Ես չեմ հանձնվի»), բրիտանական Asking Alexandria ռոք խմբի սինգլ, որը ներառվել է նրանց 4-րդ ստուդիական ալբոմում։ Դա նրանց առաջին սինգլն է վոկալիստ Դենիս Շաֆորոստովի հետ, որը փոխարինել է 2015 թվականի սկզբին հեռացած Դենի Ուորսնոպին ։
Պիանոմանիա
«Պիանոմանիա» (Pianomania − Die Suche nach dem perfekten Klang), գերմանացի ռեժիսորներ Ռոբերտ Ցիբիսի և Լիլիան Ֆրանկի փաստագրական ֆիլմը դաշնամուրի լավագույն լարողների աշխատանքի մասին։ Ֆիլմը արտադրվել է ավստրիական և գերմանական ֆիրմաների ջանքերով (OVAL Filmemacher WildArt Film)։ Այն էկրան է բարձրացել 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։ Մինչ այդ ֆիլմը մասնակցել է մրցույթների ու փառատոների։
Սյուժե
Սյուժեի կենտրոնում գտնվում է Պիեռ Լորան Էմարի շարունակական աշխատանքը դաշնակահարների հետ։ Պիեռը նախապատրաստվում էր ․Բախի Արվեստի ֆուգայի ձայնագրությանը։ Պիանոմանիայի գլխավոր հերոսը որոշում է առանձնահատուկ կերպով ուսումնասիրել Բախի ժամանակաշրջանի երաժշտական գործիքները։ Բայց ճակատագրի կամոք դրամաշնորհ N 109 դաշնամուրը տարվում է Ավստրալիա։ Եվ դա միակ խոչընդոտը չէ, որ հանդիպում է լարողի և նրա հաճախորդի ճանապարհին։ Կնյուպֆերը և Էմարը հանդիպում էին հաճախ, փորձեր էին անում, լարում էին, նվագում և վիճում։ Երբ լարումը դառնում էր մեծ Կնյոպերը դա թուլացնում էր կատակով։ Մի անգամ աշխատասենյակում հայտնվում է մի փոքր երազկոտ երաժիշտ՝ ջինսով ու սպորտային հագուստով։ Նա` համաշխարհային մակարդակի աստղը՝ Լան Լանը, մոտ օրերս տալու էր համերգ Ավստրիայում՝ Վիեննայում, բայց նրա գործիքի հնչողությունը անբավարար էր։ Անբացատրելի լարված ռեժիմը երաժշտին թույլ չէր տվել  հաճախակի հանդիպել Կնյուպֆերի հետ։ Բայց լարողին հաջողվում է Լան Լանի համար գտնել անթերի դաշնամուր, և հանդիսատեսը վիրտուոզին դիմավորում է ծափահարություններով։
Ճանաչում
Ֆիլմը մասնակցել է շատ միջազգային կինոփառատոների և մրցույթների, այդ թվում 32-րդ մոսկովյան միջազգային կինոփառատոնին։ 2009 թվականին Պիանոմանիան մրցանակ է շահել Լոկարնոյի կինոփառատոնում ավստրիական ֆիլմերի լավագույն մոնտաժի համար և եղել է եվրոպական ակադեմիայի լավագույն փաստագրական ֆիլմը։ 2010 թվականին շահել է «Ոսկե դարպաս» մրցանակը Սան -Ֆրանցիսկոյի Միջազգային կինոփառատոնում։
Արտաքին հղոումներ
Կատեգորիա:Փաստագրական ֆիլմ երաժշտության մասին Կատեգորիա:Գերմանական վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրիական փաստագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Շանսոնետ
Շանսոնետ (chansonnette), զվարթ, հաճախ թեթևամիտ բովանդակությամբ ոչ մեծ շանսոն երգ։ Կատարումն ուղեկցվում է հարուստ ժեստիկուլյացիայով, երբեմն՝ պարային շարժումներով։ Բառը կարող է նկարագրել նաև այդպիսի երգեր կատարող երգչուհուն (Ֆրանսիական, կաբարեներում և այլուր)։
Կատեգորիա:Երգեր
Արեգունի (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Սևանա լճի ավազանի գետեր
Ալ-Ջանուդիայի շրջան
Ալ-Ջանուդիայի շրջան (ناحية الجانودية), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Իդլիբի մարզում։ Հանդիսանում է Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառի չորս շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Ջանուդիա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 19 642 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 119.81 կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառ
Ուոթերգեյթյան սկանդալ
Ուոթերգեյթյան սկանդալ (Watergate scandal), 1972-1974 թվականների քաղաքական սկանդալ ԱՄՆ-ում, որն ավարտվել է նախագահ Ռիչարդ Նիքսոնի հրաժարականով։ ԱՄՆ-ի պատմության մեջ միակ դեպքն է, երբ նախագահն իր կենդանության օրոք վաղաժամ դադարեցրել է իր պարտականությունների իրականացումը։
Միջադեպ «Ուոթերգեյթում»
1972 թվականի հունիսի 17-ին (ԱՄՆ-ում նախագահական ընտրություններից 4 ամիս առաջ, որտեղ Հանրապետական կուսակցության ներկայացուցիչ Ռիչարդ Նիքսոնը երկրորդ անգամ էր վերընտրվելու նախագահ) Դեմոկրատական կուսակցության նախագահի թեկնածու Ջորջ Մակգովերնի շտաբում, որ գտնվում էր վաշինգտոնյան «Ուոթերգեյթ» հյուրանոցային համալիրում, ձերբակալվել են հյուրանոց ներթափանցած հինգ անձ։ Նրանք զբաղված էին գաղտնալսման համակարգ տեղադրելով, և ըստ որոշ տվյալների, լուսանկարել էին դեմոկրատների շտաբի ներքին փաստաթղթերը։ Մինչև այժմ ապացուցված չէ այս միջադեպի կապը Նիքսոնի աշխատակազմի հետ։ Հայտնի է, որ նա իսկապես ունեցել է դեմոկրատների խոսակցությունների ապօրինաբար արված ձայնագրություններ։ Սակայն այդ «գաղտնալսումն» ակնհայտորեն կապ չուներ «Ուոթերգեյս» հյուրանոցի հետ։ Միևնույն ժամանակ, հասարակությանը հետաքրքրում էր ոչ այնքան այն, թե արդյո՞ք Նիքսոնն էր հինգ օրինախախտների հետևում կանգնած, թե ոչ, այլ հենց անձամբ իր ու իր շտաբի արձագանքը դեպքին ու օբյեկտիվ հետաքննության հնարավորությունը։
Հետաքննություն
Հունիսյան միջադեպի հետաքննության ու դրան ուղեկցող՝ նախագահի դեմ արշավի երկու տարիների ընթացքում կային ակտիվ ու պասիվ շրջաններ։ 1972 թվականի ավարտը, որը հայտնի է նախագահի պաշտոնում Նիքսոնի հաղթական վերընտրությամբ, համեմատաբար հանգիստ էր նրա համար։ 1973 թվականին հունվարին սկսվում է «Ուոթերգեյթ» ներխուժած անձանց դատը։ Մարտին ձևավորվում է Սենատի փորձախումբ` Ուոթերգեյթի գործով, և դատական նիստերն սկսում են հեռարձակվել ամբողջ երկրով մեկ. համարվում է, որ ամրիկացիների 85%-ը դիտել է գոնե մեկ նիստ։ Դեմոկրատների նախաձեռնությամբ զուգահեռաբար սկսվում են հետաքննություններ հանրապետականների աշխատակազմի մի շարք այլ պաշտոնյաների գործունեության վերաբերյալ, որոնք արդեն ոչ միշտ էին կապված գաղտնալսման գործի հետ։ Սպիտակ տան խորհրդական Հովարդ Հանթը դատարանի կողմից ճանաչվել է «գաղտնալսման» «տեխնիկական» կազմակերպիչ և բանտում անց է կացրել 33 ամիս։ Սենատը դեռ 1971 թվականին հանձնաժողով է կազմել իշխանությունների տարանջատման համար, որը սենատոր Ս. Էրվիսի ղեկավարությամբ հետազոտում էր գործադիր և օրենսդիր իշխանությունների միջև առկա սահմանադրական-իրավական հարաբերություններն ու խնդիրները։ Այդ ուսումնասիրությունները իրավական հիմք են դարձել Կոնգրեսի` նախագահի դեմ պայքարում, իսկ ինքը` Էրվինը դարձել է Ուոթերգեյթյան գործի իրավական հետաքննության առաջնորդը ։ Օգոստոսին Նիքսոնը հրաժարվում է դատախազությանը մեկնաբանություն տալ աուդիովերահսկողության կառավարական համակարգի ու Օվալաձև աշխատասենյակում ձայնագրված ձայներիզների վերաբերյալ, որոնք փաստում էին Նիքսոնի խոսակցություններն իր օգնականների հետ (այդ ձայնագրությունների մասին դատարանին հայտնի է դարձել մի քանի պաշտոնյաների ցուցմունքներից)։ Նախագահը նաև հրամայում է գլխավոր դատախազ Ռիչարդսոնին աշխատանքից ազատել Արչիբալդ Կոքսին, ով նշված հարցումի հեղինակն էր։ Սա բացասաբար է անդրադառնում նրա հեղինակության վրա։ Ռիչարդսոնը հրաժարվում է ենթարկվել Նիքսոնին ու հոկտեմբերից հեռանում է պաշտոնից իր տեղակալի հետ։ Այս ազատումները հայտնի են դառնում «Շաբաթօրյա կոտորած» անունով։ Այդ ժամանակ Նիքսոնի աշխատակազմի գործերն ուսումնասիրող հետաքննությունը հասնում է նաև նրա փոխնախագահ Ագնյու Սպիրոյին, ով նույնպես հրաժարական է տալիս 1973 թվականի հոկտեմբերին (հրաժարականի պատճառը ֆինանսական էր ու կապված չէր Ուոթերգեյթի հետ)։ 1974 թվականի փետրվարի 6-ին ԱՄՆ Ներկայացուցիչների Պալատը որոշում է իմպիչմենտի գործընթաց սկսել Նիքսոնի հանդեպ, սակայն Նիքսոնը հակադրվում է։ Նա կտրականապես հրաժարվում է հետաքննությանը ներկայացնել իր մոտ եղած ձայնագրությունները` հիմնվելով գործադիր իշխանության առավելության վրա։ Սակայն ԱՄՆ Գերագույն դատարանը 1974 թվականի հուլիսին միաձայն որոշում է, որ նախագահը որևէ առավելություն չունի և հրահանգում է նրան անմիջապես ձայնագրությունը հանձնել դատախազությանը։
Ավարտ
Օգոստոսի 5-ին, այն բանից հետո, երբ իմպիչմենտի եզրակացությունը պատրաստ էր ԱՄՆ Սենատին փոխանցելու համար, Գերագույն դատարանի որոշմամբ ներկայացվում են Ուոթերգեյթի միջադեպից մի քանի օր առաջ` 1972 թվականի հունիսի 23-ին արված ձայնագրություններ, որոնց մասին մինչ այդ տեղեկություններ չկային։ Ձայնագրություններում Նիքսոնն իր աշխատակազմի ղեկավար Հոլդմենի հետ քննարկում է Ուոթերգեյթյան պատմությունն ու խորհրդակցում, թե հետագայում ինչպես կարելի է խոչընդոտել հետաքննությանը ԿՀՎ-ի ու ՀԴԲ-ի միջոցով ։ Ավելի ուշ Բարբեր Քոնբըլն այս ձայնագրությունն անվանել է «ծխացող զենք» (smoking gun), այս հրապարակումից հետո Նիքսոնի ամենամոլի պաշտպաններն անգամ հասկանում են, որ նախագահը հենց ամենասկզբից փորձել է խոչընդոտել արդարադատությանն իր անձնական ու կուսակցական շահերի համար։ Իմպիչմենտը հաստատվում է։ Հանրապետական սենատորները, որ նախօրոք որոշել էին քվեարկել Նիքսոնի օգտին, ձայնագրությունների հրապարակումից հետո մեկը մյուսի հետևից հայտարարում են, որ պաշտպանելու են մեղադրանքը բոլոր կետերով։ 1974 թվականի օգոստոսի 9-ին, Նիքսոնը, կորցնելով բոլոր դաշնակիցներին, վերջապես հրաժարական է տալիս, որից հետո նախագահ է դառնում նոր փոխնախագահ Ջերալդ Ֆորդը, ով Սենատի կողմից 9 ամիս առաջ էր նշանակվել այդ պաշտոնում Ագնյու Սպիրոյի փոխարեն։ «Մեր երկար ազգային մղձավանջն ավարտվեց», ասել է Ֆորդը։ Նա ներում է շնորհել Նիքսոնին «այն բոլոր հանցնանքերի համար, որ նա կարող էր կատարած լինել»։ Ավելի ուշ Ֆորդն ասել է, որ այդ որոշումն է եղել 1976 թվականի նախագահական ընտրություններում իր պարտության հիմնական պատճառը։ Նիքսոնի մի շարք մտերիմներ կանգնել են դատարանի առաջ։ Հոլդմենը, նրա շտաբի ղեկավար ու սկանդալային ձայնագրություններում նախագահի զրուցակիցը, 1975 թվականի հունվարի 1-ին դատապարտվել է համագործակցության համար և բանտում է անցկացրել 1.5 տարի։
ԶԼՄ-ների դերը
ԶԼՄ-ների դերը սկանդալի ծագման ու զարգացման մեջ կարելի է կանխորոշիչ համարել։ Ամերիկյան հետազոտող Սամուել Հանթինգտոնն իր զեկույցում գրել է. «Նիքսոնյան վարչակազմի շրջանում ծագած երկու ներքաղաքական սկանդալներում` Պենտագոնի փաստաթղթերի հրապարակումն ու Ուոթերգեյթյան սկանդալի մեջ մասսայական լրատվության միջոցները մարտահրավեր նետեցին երկրի գործադիր ղեկավարությանն ու պարտության մատնեցին դրան։ Մամուլը փաստացի կարևոր դեր խաղաց անելու այն, ինչ ամերիկյան պատմության մեջ դեռևս չի հաջողվել անել որևէ այլ առանձին կառույցի, կազմակերպության կամ էլ մի խումբ հաստատությունների, այն է` իշանությունից զրկել նախագահին, ով երկու տարի առաջ էր ընտրվել երկրի բնակչության մեծամասնության կողմից» ։
Տերմինի կիրառումը
«Ուոթերգեյթ» բառը շատ երկրների քաղաքական բառարանի մեջ է մտել որպես սկանդալ, որը հանգեցնում է երկրի ղեկավարության կարիերայի ավարտին։ Բառի երկրորդ` «գեյթ» (gate) արմատն ածանց է դարձել, որն օգտագործվում է նոր սկանդալների անվանումների մեջ, օրինակ, Իրանգեյթ` Ռոնալդ Ռեյգանի ժամանակ, Մոնիկագեյթ` Քլինթոնի ժամանակ, Կուչմագեյթ, Մոջիգեյթ, Ղազախգեյթ, Գյուլարգեյթ` Ադրբեջանում (կին պատգամավոր իշխող կուսակցությունից)։
Նոր փաստեր
1972 թվականին The New York Times-ի լրագրողներն անշրջահայացորեն կորցրել են ռեպորտաժը, որը մեծ հռչակ է բերել The Washington Post-ի իրենց գործընկերներին։ 37 տարի անց The New York Times-ը որոշել է պատմել տեղի ունեցածի մասին։
1972 թվականին մի խումբ օրինախախտներ, ենթադրաբար` կապված Նիքսոնի աշխատակազմի հետ, ներթափանցել են դեմոկրատների կողմից նախագահի թեկնածու Ջորջ Մակհովերնի շտաբ, որ տեղակայված էր «Ուոթերգեյթ» հյուրանոցում։ Ներխուժողները ձերբակալվել են հենց դեպքի վայրում, սակայն Նիքսոնին սկանդալը հասել է բավականին ուշ, 1972 թվականի նախագահան ընտրություններում նրա հաղթանակից հետո։ Ինչպես պարզ է դարձել, ներխուժումից երկու ամիս անց «The New York Times»-ի լրագրող Ռոբերտ Սմիթը (Robert M. Smith) ՀԴԲ տնօրենի պարտականություններն իրականացնող Պատրիկ Գրեյից (L. Patrick Gray) ստացել է «պայթյունավտանգ» տեղեկատվություն։ Մասնավորապես, Գրեյը խոսել է նախկին գլխավոր դատախազ Ջոն Միթչելի (John Mitchell) մեղավորության մասին և ակնարկել է Սպիտակ տան դերակատարումը։ Սմիթն անմիջապես մեկնել է թերթի վաշինգտոնյան գրասենյակ և ստացված տեղեկությունների մասին տեղեկացրել է խմբագիր Ռոբերտ Ֆելփսին (Robert H. Phelps): Ֆելփսն ամբողջը մանրամասնորեն գրանցել է, իսկ Սմիթը հաջորդ օրն ուղևորվել է դասախոսելու Յեյլի իրավունքի դպրոց և ուոթերգեյթյան գործով այլևս զբաղվելու հնարավորություն չի ունեցել։ Ավելի քան 3 տասնամյակ Սմիթը լռել է տեղի ունեցածի մասին, սակայն որոշել է խախտել լռությունը, երբ իմացել է, որ Ֆելփսն ստացված տեղեկությունների մասին գրել է իր հուշերում։ Տեղեկատվությունն ստանալուց հետո «The New York Times»-ի վաշինգտոնյան բյուրոն զբաղվում էր հանրապետականների ազգային արշավով, իսկ հետո Ֆելփսն ստիպված է եղել գործուղման մեկնել Ալյասկա։ Սկանդալային տվյալները չհրապարակվելու պատճառները նա այդպես էլ չի իմանում։ Իր հուշերում նախկին խմբագիրը գրել է, որ հարցաքննել է իր գործընկերներին, սակայն նրանք չեն կարողացել բացատրություն գտնել։
Ուոթերգեյթյան գործի լուսաբանման մեջ գլխավոր դեր են խաղացել «The Washington Post»-ի լրագրողներ Կարլ Բերնսթեյնը և Բոբ Վուդվորդը, ովքեր տեղեկատվություն էին ստացել կառավարական աղբյուրից, ում ինքնությունն այդ ժամանակ թաքնվում էր «Խորը կոկորդ» (Deep Throat) կեղծանվան տակ։ 2005 թվականին պարզ է դառնում, որ «Խորը կոկորդ»-ը Մարկ Ֆելթն է (Mark Felt), ՀԴԲ-ում Գրեյի տեղակալը։ Դրանից հետո Գրեյը հայտարարել է, որ Ֆելթն իրեն նախանձել է ու կապվել է լրագրողների հետ` ղեկավարին վնասելու ցանկությունից դրդված։ 2011 թվականի նոյեմբերի 10-ին հանրությանն են ներկայացվել Ռիչարդ Նիքսոնի ցուցմունքները Ուոթերգեյթյան գործի վերաբերյալ։ Նիքսոնի` 1975 թվականի հունիսի 23-24-ին տված ցուցմունքները ներկայացվել են ամբողջությամբ, սակայն կենդանի մարդկանց անունները հանվել են ։ Հրապարակումն իրականացվել է դաշնային դատարանի որոշմամբ։ Համապատասխան հայցը տրվել է պատմաբան Սթենլի Քաթլերի կողմից, ով Նիքսոնիև Ուոթերգեյթյան սկանդալի մասին գրքի հեղինակն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նախագահներ Կատեգորիա:Հետաքննական լրագրություն Կատեգորիա:Քաղաքական կաշառակերություն
Վիլվոկանս
Վիլվոկանս (Villevocance), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1195 մարդ, բնակչության խտությունը` 127.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.38 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 65 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 841 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 602-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 239։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,6 %։ 602 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 554 անձ (306 տղամարդ և 248 կին)։ Գործազուրկ են եղել 48 անձ (16 տղամարդ և 32 կին)։ 239 անաշխատունակներից 63-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 102-ը` թոշակառուներ, իսկ 74-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոս
Բնակվում է փոքր լճակներում, մեծ գետերի վտակներում, ճահճուտներում ։
Որոշ աղբյուրների համաձայն Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսը կարող է ապրել մինչև հարյուր տարի ։
Պատմություն
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսի գիտական նկարագրությունը տրվել է 1935 թվականին ամերիկացի հայտնի կենդանաբան-հերպետոլոգ (հերպետոլոգիա՝ Herpetology), սողունների, ամֆիբիաների և միջատների փորձագետ Կառլ Շմիդ Պետերսոնը (Karl Patterson Schmidt)։ Սովորաբար գիտական աշխատություններում այս կենդանուն նշում են «Ֆիլիպինյան կոկորդիլոս» անունով, բայց երբեմն օգտագործում են նաև այլ անվանումներ՝ «Մինդորական կոկորդիլոս», «Ֆիլիպինյան քաղցրահամ ջրաբնակ կոկորդիլոս» ։
Արտաքին տեսք
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսը փոքրամարմին կոկորդիլոս է ։ Արուները հազվադեպ են հասնում 3 մետրի ։ Էգերն ակնհայտորեն փոքր են արուներից ։ Ռեկորդային ցուցանիշ է համարվում 310 մ երկարությունն ու 40 կգ քաշը։ Հասուն կոկորդիլոսի երկարությունը 1,5 մ է, իսկ քաշը՝ 15 կգ։
Վարք
Այս կոկորդիլոսը մշտապես տաքանում է արևի տակ, իսկ եթե սկսում է շատ շոգել, ապա բացում է բերանը, որպեսզի ազատվի մարմնում կուտակված ավելորդ ջերմությունից։ Որս անելիս լողում է ջրի մակերեսին մոտ՝ դուրս հանած միայն ականջները, աչքերը։ Մենակյաց կենդանի է։ Վարում է գիշերային կենսակերպ, իսկ ցերեկը թաքնվում է իր ապաստարանում ։
Մարդկանց վրա հարձակման դեպքեր արձանագրված չեն։ Ենթադրվում է, որ փոքրամարմին առանձնյակները մարդու կյանքի համար վտանգ չեն ներկայացնում ։
Բնական արեալ
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսը Ֆիլիպինների էնդեմիկ կենդանի է ։ Զբաղեցնում է կղզու ողջ տարածքը։ Բնակվում է Լուսոն, Մինդանաո, Մինդորո, Բուսուանգա (Busuanga Island), Նեգրոս, Սամար (Samar), Ջոլո և Մասբատ կղզիներում, Սուլու կղզեխմբի Խոլո կղզում ։ Դա նրանց պատմական արեալն է։ Սակայն վերջին հետազոտությունների համաձայն Ջոլո, Լուսոն, Մասբատ և Սամարա կղզիներից այս կենդանատեսակը վերացել է ։
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսի բնական արեալը ներկայումս հաճախ համընկնում է Crocodylus porosus տեսակի կոկորդիլոսի արեալի հետ։ Այս երկու տեսակների արտաքին նմանության և միևնույն արեալի հետ կապված, տեղացիները շփոթում են նրանց։ Այս փաստը, անկասկած, հանգեցնում է նրան, որ տեղաբնիկները սպանում են ֆիլիպինյան կոկորդիլոսներին՝ կարծելով թե Crocodylus porosus տեսակն է. վերջինս հայտնի է իր ագրեսիվ վարքով և մարդկանց է ուտում ։
Կենդանու թվաքանակը Ֆիլիպինների ողջ տարածքում նվազել է։ Վաղ ժամանակներում նրանդ տարածված են եղել մեծ թվով և ողջ կղզում ։ Դեռևս ադյունավետ միջոցառումներ չեն տարվում տեսակի պահպանության համար ։
Սնունդ
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսի կերակրացանկի հիմնական բաղադրիչներ են կազմում ջրային անողնաշարավորները, ձկները, ամֆիբիաները ։ Երբեմն ջրլող թռչուններ է որսում ։ Սնվում է նաև սողուններով, փափկամարմիններով, թրթուրներով, խեցգետնակերպերով։ Ցամաքաբնակ ոչ մեծ կենդանիներ, որոնք անզգուշաբար մոտենում են ջրին, որտեղ թաքնված է կոկորդիլոսը, դառնում են զոհ ։
Բազմացում
Բազմացման սեզոնը համընկնում է անձրևային եղանակների հետ։ Զուգավորումից հետո էգը ոչ մեծ չափերի բույն է կառուցում, որի երկարությունը 1,5 մ է, իսկ բարձրությունը՝ 0,5 մ, որտեղ ձվադրում է 7-20 ձու ։ Ավելի հաճախ ձվադրում է մինչև 15 ձու։ Էգը պաշտպանում է բույնը գազաններից ինկուբացիայի ողջ ընթացքում, որը տևում է 85 օր ՝ 3 ամսից մի փոքր քիչ։ Օգնում է ձագերին ձվերից դուրս գալ, բայց հետագա խնամքի գործով չի զբաղվում։ Ձագերի մահացության մակարդակը շատ բարձր է և միայն 1-2 % առանձնյակներն են հասնում հասունացման փուլի ։
Բնադրման աշխատանքներն սկսվում են չորային եղանակին։ Անազատության մեջ էգերը ձվադրում են 3 անգամ՝ ապրիլ-հուլիս ամիսներին։ Ձվերի չափը 6,1-7,2 X X 3,6-4,2 սմ ։ Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսի էգը բույնը կառուցում է տարատեսակ բույսերից և տիղմից ։
Կարգավիճակ
Գտնվում է ոչնչացման եզրին։ Ընդհանուր թվաքանակը բոլոր պոպուլացիաներում գնահատվում է 500-1000 առանձնյակ։ Թվաքանակի նվազումը կախված է բազմաթիվ դրդապատճառներով։ Հետևողական հսկողություն սահմանված չէ։ Տեղացիները զբոսաշրջիկներին վաճառում են որպես հուշանվերներ։ Կղզում իրականացվում է ֆիլիպինյան կոկորդիլոսի որս, հաճախ սպանում են՝ կարծելով թե վտանգավոր է մարդու կյանքի համար։
Ներկայումս Ֆիլիպիններում իրականացվում է մի ծրագիր, որն ուղղված է այս կենդանատեսակի պահպանմանը։ Փորձում են կասեցնել ոչնչացման եզրին գտնվող կենդանու թվաքանակի նվազումը ։
Կենդանին գտնվում է կրիտիկական կարգավիճակում ։ Տեսակը ներառված է պահպանվող տեսակների ցանկում, Կարմիր գրքում (IUCN)։ 1992 թվականին պոպուլացիան կազմել է 1000 առանձնյակ։ 1995 թվականին այս գնահատականը վերանայվել է և ըստ այդմ կազմում է 100 առանձնյակ։ Ձվերից նոր դուրս եկած և դեռևս անհասուն կենդանիներին չեն ընդգրկել ցանկում, քանի որ նրանց ապրելու հավանականությունը ցածր։ Ներկայումս հաշվվում է առավելագույնը 200 առանձնյակ ։
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսը արեալի փոփոխության հետ կապված, տեղաբնակների վատ վերաբերմունքի պատճառով գտնվում է անհետացման եզրին ։
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսի պոպուլացիան սկսել է պակասել Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո։ 1987 թվականին Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսներին ներառեցին Palawan բնապահպանական կենտրոնում՝ թվաքանակի կարգավորման և ավելացման համար։ Ներկայումս այնտեղ բնակվում են 800 առանձնյակ ։ Ոչ պակաս կարևոր է նաև այն փաստը, որ տեղաբնիկները համատարած ոչնչացնում են այս ոչ ագրեսիվ կոկորդիլոսներին՝ նմանեցնելով նրանց ագրեսիվ վարքով մարդակեր կենդանատեսակի՝ Crocodylus porosus կոկորդիլոսի հետ։ Ներկայումս Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսները պաշտպանվում են օրենքով՝ խիստ պատժվելով։ Տուգանքը, որը սահմանվում է օրենքով, մոտավորապես 2500 ԱՄՆ դոլար է ։
Թվաքանակի նվազման վրա իր ազդդեցությունն է թողել կենդանու կաշվի և մսի համար սպանդը։ Բնական կերի պակասը ևս ազդում է պոպուլացիայի վրա ։
Ֆիլիպինո Լիպպի
Ֆիլիպինո Լիպպի (Filippino Lippi, 1457 թ․, Պրատո, Տոսկանա, Իտալիա - ապրիլի 18, 1504 թ․, Ֆլորենցիա, Տոսկանա, Իտալիա ), իտալացի նկարիչ, որմնանկարիչ։ Ստեղծագործել է Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում՝ Վաղ Վերածննդի վերջին շրջանում և Բարձր Վերածննդի առաջին մի քանի տարիներին։
Կենսագրություն
Ֆիլիպինո Լիպպին, լինելով նկարիչ Ֆրա Ֆիլիպո Լիպպիի և բնորդուհի Լուկրեցիա Բուտիի անօրինական որդին, ծնվել է Տոսկանայում գտնվող Պրատո քաղաքում ։ Ֆիլիպինոն սկզբնական շրջանում սովորել է հոր արվեստանոցում։ Սպոլետո տեղափոխվելուց հետո Ֆրա Ֆիլիպո Լիպպին սկսել է Սպոլետոյի տաճարի որմնանկարների պատկերման աշխատանքները, որը վերջինիս մահվանից հետո՝ 1469 թվականին ավարտին է հասցրել Ֆրա Դիամանտեն։ Որոշ արվեստագետների կարծիքով վերադառնալով Ֆլորենցիա՝ Ֆիլիպինոն սկզբում աշխատել է Ֆրա Դիամանտեի հետ, նա օգնել է Դիամանտեին նկարել Քրիստոսի կյանքի պատմությունները, որոնք այժմ գտնվում են Պրատոյի Մուսեո Սիվիկո քաղաքում։ Ֆիլիպինո Լիպպին իր ուսումնառությունը շարունակել է Բոտիչելլիի արվեստանոցում, ով նույնպես ուսանել էր Ֆիլիպինոյի հոր արվեստանոցում։ 1472 թվականին նկարիչների գիլդիայի գրառումներում նշվում է, որ Բոտիչելլիի օգնականը միայն Ֆիլիպինո Լիպպիին էր։ Բոտիչելլիի հետ համագործակցության ընթացքում, որը, հավանաբար, բավականին երկար է շարունակվել, Ֆիլիպինոն պատկերել է մի շարք վահանակներ, որոնց մեջ, չնայած վարպետի ուժեղ ազդեցությանը, ակնհայտ է երիտասարդ Լիպպիի արվեստի արտառոց նրբագեղությունը ։
Լիպպին մահացել է 1504 թվականի ապրիլի 18-ին Ֆլորենցիայում։ Նա թաղվել է Ֆլորենցիայի Սան Միքել Բիսդոմինեի եկեղեցում ։ Լիպպիի համբավն ու հռչակն այնքան մեծ էր, որ նրա թաղման օրը փակվել էին քաղաքի բոլոր արվեստանոցները։
Ստեղծագործություն
Լիպպիի առաջին գործերը նման են Բոտիչելիի աշխատանքներին, բայց իրենց մեջ պարունակում են ավելի քիչ զգայունություն և նրբանկատություն։ Հենց առաջինները (թվագրվում են սկսած 1475 թվականից) սկզբում վերագրվում էին անանուն «Ամիգո դի Սանդրոյին» (Բոտիչելիի ընկերը)։ Ի վերջո, Լիպպիի ոճը 1480-1485 թվականների ընթացքում սկսեց կրել ավելի անհատական բնույթ։ Վաղ շրջանի գործերն են՝ Բեռլինի, Լոնդոնի և Վաշինգտոնի Մադոննաները, Գալերիա Թուրինի, Սաբաուդայի պատկերասրահների «Տոբիայի ճանապարհորդությունները», Ֆլորենցիայի Գալերիա դել Ակադեմիայի «Ծովի Մադոննան» և «Եսթերի պատմությունները»։ Պերուջինոյի, Գիրլանդայոյի և Բոտիչելլիի հետ միասին Լիպպին աշխատել է Լորենցո Մեդիչիի Սպեդալետո վիլլայի որմնանկարների պատկերման վրա։ 1482 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նրան հանձնարարվել է զարդարել Ֆլորենցիայում գտնվող Պալացցո Վեկկիոյի Սալա դել Ուդիենզիայի պատը, որը այդպես էլ չի սկսվել ։ Շատ չանցած, հավանաբար, 1483-1484 թվականներին նրան կանչեցին ավարտելու Մազաչչոյի զարդանախշը Կարմինի եկեղեցու Բրանկաչչի կապելլայում, որը կիսատ էր մնացել 1428 թվականին նկարչի մահից հետո։ Այստեղ նա նկարեց Սուրբ Պետրոսի պատմությունները հետևյալ որմնանկարներում. «Ներոնի վիճաբանությունը Սիմոն մոգի հետ», «Տեոֆիլոսի որդու Հարությունը», «Սուրբ Պետրոսը բանտարկված», «Սուրբ Պետրոսի ազատագրումը և խաչելությունը»։ Լիպպիի աշխատանքը Պալացցո Վեկկիոյի Սալա դեգլի Օտտո դի Պրատիկայում ավարտվեց 1486 թվականի փետրվարի 20-ին ։ Այժմ այն գտնվում է Ուֆֆիցի պատկերասրահում։ Մոտավորապես այս ժամանակ Պիեռո դի Ֆրանչեսկո դել Պուգլիեսը խնդրեց նրան զոհասեղանին պատկերել «Կույսի տեսիլքը Սուրբ Բեռնարին», որը Լիպպիի ամենահայտնի նկարն է և այժմ գտնվում է Ֆլորենցիայի Բադիա Ֆիորենտինա աբբայությունում։ Ստեղծագործությունը թվագրվում է 1485-1487 թվականներով ։
Ավելի ուշ Ֆիլիպինո Լիպպին աշխատել է Տանաի դե Ներլիի համար Ֆլորենցիայի Սանտո Սպիրիտո եկեղեցում։
1487 թվականի ապրիլի 21-ին Ֆիլիպո Ստրոցցին խնդրեց Լիպպիին զարդարել Մարիա Նովելլա նահանգի Ստրոցցի ընտանիքի մատուռը Սուրբ Հովհաննես Ավետարանչի և Սուրբ Ֆիլիպի պատմություններով։ Նա երկար ժամանակ ընդմիջումներով աշխատել է այս հանձնարարականի վրա և ավարտել է միայն 1503 թվականին՝ Ստրոցցիի մահից հետո։ Նույն մատուռի երաժշտական թեմաներով պատուհանները, որը նույնպես նախագծել է Ֆիլիպինոն, ավարտվել են 1503 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին։ Այս նկարները կարելի է համարել ժամանակին Ֆլորենցիայում տիրող քաղաքական և կրոնական ճգնաժամի հայելին․ որմնանկարների թեման՝ քրիստոնեության և հեթանոսության բախումը, բուռն քննարկման էր ենթարկվել Ֆլորենցիայում Ջիրոլամո Սավոնարոլայի ժամանակ ։ Ֆիլիպինոն իր կերպարները պատկերում էր այնպիսի տեսերաններում, որտեղ իր լավագույն մանրամասներով վերստեղծում էր հնագույն աշխարհը՝ ցույց տալով գրոտեսկ ոճի ազդեցությունը, որը նա տեսել էր Հռոմում եղած ժամանակ։ Այդ կերպ նա ստեղծում էր «անիմացիոն», խորհրդավոր, ֆանտաստիկ, բայց ցնցող ոճը՝ ցույց տալով մղձավանջի անիրականությունը։ Ֆիլիպինոն պատկերում էր մռայլ դեմքերով անողոք դահիճներին․ «Սուրբ Ֆիլիպի՝ տաճարից հրեշ դուրս բերելը» հեթանոսական աստծո արձանը ներկայացված է որպես կենդանի ֆիգուր, որը, կարծես, հարձակվում է քրիստոնյա սրբի վրա։
1488 թվականին Լիպպին մեկնել է Հռոմ, որտեղ Լորենցո Մեդիչին խորհուրդ է տվել կարդինալ Օլիվիերո Կարաֆային իրեն վստահել Սանտա Մարիա սոպրա Միներվա բազիլիկի՝ ընտանեկան մատուռի զարդարանքը։ Այս որմնանկարները ցույց են տալիս նոր տեսակի ոգեշնչում, որը բավականին տարբերվում է նրա ավելի վաղ շրջանի գործերից, բայց հաստատում են Լիպպիի շարունակական հին դարաշրջանի թեմաների հետազոտությունը։ Նա ցիկլը ավարտեց մինչև 1493 թվականը։
Լիպպիի վերադարձը Ֆլորենցիա թվագրվում է 1491-ից 1494 թվականներն ընկած ժամանակահատվածով։ Այս շրջանի աշխատանքները ներառում են. «Քրիստոսի տեսիլքը Կույսին» (1493թ․, այժմ գտնվում է Մյունխենում), «Մոգերի երկրպագությունը» (1496 թ.՝ Սկոպետոյի Սան Դոնատոյի եկեղեցու համար, այժմ՝ Ուֆֆիցիում), «Լաոկոնի զոհաբերությունը» (դարի վերջ, Լորենցո Մեդիչիի Պոջիո մի Կաիանոյի վիլլայի համար), «Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ և Մագդալենա» (Վալորի մատուռ, Սան Պրոկոլո, Ֆլորենցիա, ինչ-որ չափով ոգեշնչված էր Լուկա Սինյորելլիի արվեստով)։
Լիպպիին նաև աշխատել է հայրենի քաղաքի սահմաններից դուրս՝ Պավիայի և Պրատոյի Սերտոսա քաղաքում կամ Չապտերհաուսում, որտեղ 1503 թվականին ավարտեց Սուրբ Ծննդյան երգի խորանը, որն այժմ գտնվում է քաղաքի թանգարանում. 1501 թվականին Լիպպին նկարեց «Սուրբ Կատրինի միստիկ հարսանիքը» Բոլոնիայի Սան Դոմենիկո բազիլիկի համար ։
Լիպպիի վերջին գործը Ֆլորենցիայի Սանթիսիմա Անունզիատա եկեղեցու «Տեղափոխություն» որմնանկարն էր, որը նրա մահվան պահին՝ 1504 թվականի ապրիլին, անավարտ էր։
Հայտնի գործեր
Իտալացի նկարիչ Ֆիլիպինո Լիպպիի հայտնի գործերից են ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1457 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 18 մահեր Կատեգորիա:1504 մահեր Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նկարիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Հայկ Բոյաջյան
Հայկ Բոյաջյան, հայ կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Հայկ Բոյաջյանը ծնվել է 1938 թվականին, Փարիզում։ Վաղ հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Բուենոս Այրես և սովորել Լիստի կոնսերվատորիայում։ 1958 թվականից բնակվել է Լեքսինգթոնում, ԱՄՆ, որտեղ երաժշտական ուսումը շարունակել է Նոր անգլիական կոնսերվատորիայում և Բրանդեյսի համալսարանում։ Հետագայում բնակություն է հաստատել Լեքսինգթոնում։ Համագործակցել է ամերիկյան արվեստի միությունների հետ։
Գործերը ընդգրկում են դաշնամուրային, երգեհոնային պիեսներ, ձայնի և դաշնամուրի համար, երգչախմբի համար գրված գործեր, կամերային գործեր՝ փայտյա փողային, պղնձյա փողային, լարային գործիքների տարբեր համակցություններով, սիմֆոնիկ ստեղծագործություններ՝ սիմֆոնիաներ, նախերգանք, օրատորիա և այլն։
2012 թվականին ստեղծել է 3 նոր ստեղծագործություն՝ «Canticle N 2»-ը թավջութակի և դաշնամուրի համար, դաշնամուրային «32 վարիացիան Բախի թեմայով» և «Հայկական կանտիկլ»-ը։ Ավելի վաղ երկերից են՝ 1980-ականներին ստեղծված Լարային կվարտետը N 2 «Ազատ» և Երևանում բազմիցս կատարված «Քաղաքավարության կանոններ»-ը սոպրանոյի և դաշնամուրի համար։ Երկերը կատարվել են աշխարհի բազմաթիվ երկրներում և ձայնագրվել են հայտնի ստուդիաներում ։
Թյուրքան Աքյոլ
Թյուրքան Աքյոլ (Türkân Akyol; ), թուրք քաղաքական գործիչ, բժիշկ և գիտնական։ Եղել է Թուրքիայի պատմության առաջին կին նախարարը, ինչպես նաև երկրի առաջին կին ռեկտորը ։
Կենսագրություն
Թյուրքան Աքյոլը ծնվել է 1928 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Ստամբուլում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Թուրքիայի մի քանի քաղաքներում, քանի որ նրա հայրը եղել է շտաբային սպա։ 1947 թվականին ավարտել է Ստամբուլի աղջիկների Էրենքյոյ դպրոցը։ Աքյոլը բժշկական կրթությունը ստացել է Անկարայի համալսարանում՝ ավարտելով այն 1953 թվականին ։ 1965 թվականին ստացել է դոցենտի գիտական աստիճան, իսկ 1970 թվականին՝ պրոֆեսորի գիտական աստիճան։ 1959- 1965 թվականներին գիտական հետազոտություններ է իրականացրել ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում և Նիդեռլանդներում ։
1980 թվականին ընտրվել է Անկարայի համալսարանի ռեկտոր՝ դառնալով Թուրքիայի առաջին կին ռեկտորը։ Այդ պաշտոնին եղել է մինչև 1982 թվականը, որից հետոո աշխատանքից ազատվել է՝ Խորհրդի հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով ։ Աքյոլը դասավանդել է համալսարանում մինչև 1983 թվականը, երբ Էրդալ Ինյոնյուն առաջարկեց նրան դառնալ Սոցիալ- դեմոկրատական կուսակցության (SODEP) անդամ։ Աքյոլը դարձել է կուսակցության փոխնախագահ ։
Թյուրքան Աքյոլը 1978 թվականին Իզմիրի մարզից դարձել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի պատգամավոր։ Նա վերադարձել է դասախոսական աշխատանքի 1991 թվականին ։ 1992 թվականին նշանակվել է Թուրքիայի կանանց և ընտանիքի հարցերով նախարար՝ Սուլեյման Դեմիրելի կոալիցիոն կառավարության կազմում ։ 1993 թվականին վերանշանակվել է նույն պաշտոնում՝ երկրի առաջին կին վարչապետ Տանսու Չիլլերի կառավարությունում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայի նախարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թուրք քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անկարայի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Անկարայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք կին ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Թուրք ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Թուրքիայի կառավարության կին նախարարներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պետնախարարներ Կատեգորիա:Թուրք գիտնականներ
Հուդիթ (Ջորջոնեի կտավ)
Հուդիթ (Giuditta), իտալացի նկարիչ Ջորջոնեի կտավներից։ Ռուսաստանում գտնվող միակ նկարը, որը վերագրվում է Ջորջոնեին։ Այն պահվում է Պետական Էրմիտաժում, որը բերվել է 1772 թվականին Թիերի բարոն Անտուան Կրոզայի փարիզյան հավաքածուից։