cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վենիամին Ժեխովսկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս աստղագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Վոխտոմա (Վիգայի վտակ)
Վոխտոմա (Вохтома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիգա գետի ձախ ափին՝ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը ՈՒնզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Կրասնոգորսկի շրջան (Ուդմուրթական հանրապետություն)
Կրասնոգորսկի շրջան (Красногорский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնոգորսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1860,1 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11527 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,2 մարդ/կմ²։
Հերկած խոպան (ֆիլմ, 1939)
«Հերկած խոպան» (Поднятая целина), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, Միխայիլ Շոլոխովի վեպի առաջին մասի էկրանավորումը։ Ֆիլմը պատմում է Դոնում սուր հակասական և դժվարին պայմաններում անցկացվող կոլեկտիվացման մասին։ Ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը կայացել է 1940 թվականի մայիսի 5-ին։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Յուլի Ռայզմանը, գլխավոր դերերում նկարահանվել են, Բորիս Դոբրոնրավովը-Դավիդով, Միխայիլ Բոլդումանը-Նագուլնով, Վլադիմիր Դորոֆեևը-Շչուկար պապ, Ալեքսանդր Խովանսկին-Մայդաննիկով ։
Սյուժե
«Հերկած խոպան» ֆիլմում էկրանավորվել է Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի համանուն վեպի առաջին մասը, որը Դոնում կոլեկտիվացման մասին է։ Ֆիլմում, ինչպես և Շոլոխովի վեպում ցուցադրվում են իրադարձությունները Դոնի տարածքում 1930-ական թվականներին, կոլեկտիվացման տարիներին։ 1930 թվականի հունվարին կոլեկտիվացում կատարելու նպատակով Գրեմյաչիյ Լոգ խուտոր է գալիս նախկին նավաստի, կոմունիստ-քսանհինգհազարական, Լենինգրադյան գործարանի նախկին աշխատող Սեմյոն Դավիդովը։ Խուտորում նա հանդիպում և ծանոթանում է տեղական կուսակցական բջջի ղեկավար Մակար Նագուլնովին, Գրեմյաչինսկի գյուղական խորհրդի նախագահ Անդրեյ Ռազմյոտնովին։ Կուսակցության անդամները գումարում են Գրեմյաչինսկի ակտիվի և չքավորության ժողով:Խուտորաբնակ ներկաները գրանցվեցին կոլտնտեսությունում և գրանցեցին նրանց, ում անհրաժեշտ է կուլակաթափ անել։ Ունևոր խուտորաբնակները հրաժարվեցին կոլտնտեսություն մտնելուց, փետրվարի վերջից դադարեցվեց կոլտնտեսականների ցուցակագրումը և խուտորում սկսեցին գործել թշնամական ուժերը։ Դժգոհները գաղտնի հավաքվում էին, որպեսզի քննարկեն թե ինչպես պետք է խոչընդոտեն կոլեկտիվացմանը։ Խուտորում կենտրոնից կարգադրություն ստացվեց արագացնելու կոլեկտիվացումը Գրեմյաչիյ Լոգում, քանի որ հարևան շրջաններն առաջ էին անցել նրանցից։ Չնայած հարուցված խոչընդոտներին, խուտորում ստեղծվեց Գրեմյաչինսկի կոլտնտեսությունը։ Կոլտնտեսականների ժողովը կոլտնտեսության նախագահ հաստատեց կոմունիստ Դավիդովին, իսկ տնտեսության վարիչ, Օստրովնովին։ Հետագայում նրանք ստիպված էին պայքարելու «միջակ տնտեսատերերի» անվստահության, խուտորաբնակների վնասարարության և անտնտեսվարության դեմ։ Ֆիլմում ցուցադրվում է կոլտնտեսականների առաջին անգամ դաշտ դուրս գալը, հողի մշակությունը կատարվում էր ձեռքով, իսկ տափանման համար օգտագործում էին ցուլերին։ Ֆիլմն ավարտվում է հաղորդագրությամբ, որ մեկից երկու տարի անց կոլտնտեսության դաշտերում կերևան մեքենաներ, որոնց մասին երազում էր Շչուկար պապը և կոմպոզիտոր Գեորգի Սվիրիդովի երաժշտության ներքո տրակտորներով դաշտերի մշակման տեսարանով։
Յոհաննես Ֆրանց Հարտման
Յոհաննես Ֆրանց Հարտման (Johannes Franz Hartmann, ), գերմանացի աստղագետ, աշխատել է Լա Պլատայի աստղադիտարանում։
Եղել է Լա Պլատայի աստղադիտարանի տնօրեն 1922 թվականի նոյեմբերից մինչև 1934 թվականի մայիսը։ Այս ընթացքում աստղադիտարանը հիմնականում աշխատել է աստղաֆիզիկայի ուղղվածությամբ։ Հարտմանը հայտնաբերել է երեք աստերոիդ։
Հարտմանի պատվին է անվանվել Լուսնի հակադարձ կողմում գտնվող խառնարաններից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Մալանդրի
Մալանդրի (Malandry), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 65 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.87 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 40 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 30-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 30 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 28 անձ (19 տղամարդ և 9 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 կին)։ 10 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Իդա (ֆիլմ)
«Իդա» (Ida), ռեժիսոր Պավել Պավլիկովսկու 2013 թվականին նկարահանված լեհական դրամատիկ ֆիլմ ։ Գլխավոր դերակատարներն են Ագաթա Տշեբուխովսկայան (առաջին դերը ֆիլմում) և Ագաթա Կուլշան։ Կինոքննադատների մեծ մասի կարծիքով՝ ճանաչվել է տարվա 10 լավագույն ֆիլմերից մեկը, արժանացել է բազում մրցանակների, այդ թվում՝ «Օսկարի» «լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում։
Սյուժե
1960-ականներ։ Լեհաստան։ Աննան՝ երիտասարդ միանձնուհին, մինչ երդում տալը՝ մայրապետի խորհրդով հյուր է գնում Վանդա հորաքրոջ՝ ստալինյան ժամանակաշրջանի նախկին դատախազին և դատավորին (կերպարի նախատիպը՝ Ելենա Վոլինսկայա, որի հետ Պավել Պավլիկովսկին ծանոթացել էր Օքսֆորդում)։ Վանդան տեղեկացնում է, որ Աննայի իսկական անունը Իդա Լեբենշտեյն է, և որ նրա հրեա ծնողները սպանվել են պատերազմի ընթացքում։ Իդան որոշում է գտնել նրանց գերեզմանները։ Վանդայի հետ միասին նրանք մեկնում են ճանապարհորդության, որը լույս կսփռի նրանց անցյալի վրա և կորոշի նրանց ապագան։
Սիդորովկա (Բելայայի վտակ)
Սիդորովկա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Բելայա գետի աջ ափից 10 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է Բիա և Կատուն գետերի միախառնումից մինչև Բարնաուլ քաղաքը՝ առանց Ալեյ գետի։ Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Նախիջևանի պետական տեխնիկական քոլեջ
Նախիջևանի պետական տեխնիկական քոլեջ (Naxçıvan Dövlət Texniki Kolleci), միջին մասնագիտական պետական քոլեջ Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության մայրաքաղաք Նախիջևանում ։
Պատմություն
Նախիջևանի պետական տեխնիկական քոլեջը հիմնադրվել է 1925 թվականին։ 1972 թվականին միացվել է Շահմահմուդի գյուղական տնտեսությանը՝ վերանվանվելով Շահմահմուդի սովխոզ տեխնիկում։ 2002 թվականից ուսումնական հաստատությունը վերանվանվել է Նախիջևանի պետական տեխնիկական քոլեջ ։
Կրթական ծրագիր
Ներկա դրությամբ քոլեջում դասավանդվում են 6 մասնագիտություններ՝ «Ճանապարհային երթևեկության կազմակերպում», «Տրանսպորտային բեռնափոխադրումներ», «Անասնաբուժություն», «Հաշվապահական հաշվառում», «Տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական սպասարկում», «Բանկային գործ» ։
Ուսանողադասախոսական կազմ
2016 թվականի դրությամբ պետական տեխնիկական քոլեջում առկա համակարգում սովորել են 358, իսկ հեռակա համակարգում՝ 71 ուսանող։ Ուսումնական հաստատության դասախոսական կազմը բաղկացած է 37 անձից ։
Հայտնի շրջանավարտներ
Նախիջևանի պետական տեխնիկական քոլեջը տարբեր ժամանակներում ավարտել են մի շարք հայտնի մարդիկ, այդ թվում՝ Հասան Աբդուլայև, պրոֆեսոր Յունուս Սաֆարով, Հաջի Հաջիևը, Փաշա Զամանովը, Խորհրդային Միության հերոս Գազանֆեր Ակբերովը, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Մամեդ Ասկերովը, Նարի Գուլիևը և այլք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրթությունը Նախիջևանում
Սանգիրան
Սանգիրան, վայր Ինդոնեզիայի Ճավա կղզում, որը հայտնի է իր հնագիտական պեղումներով ։ Համաձայն ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի (1995) զեկույցի՝ Սանգիրանը ճանաչվել է աշխարհի ամենակարևոր վայրերից մեկը մարդկային հանածոների ուսումնասիրության տեսանկյունից այնպիսի վայրերի հետ միասին, ինչպիսիք են Չժոուկոուդյանը (Չինաստան), Ուիլանդրան (Ավստրալիա), Օլդուվայը (Տանզանիա) և Ստերկֆոնտեյնը (Հարավային Աֆրիկա) ։
1883 թվականին հոլանդացի պալեոանտրոպոլոգ Էժեն Դյուբուան նախաձեռնել է նախնական դաշտային աշխատանքներ Սանգիրանում։ Սակայն չգտնելով շատ քարացածություններ՝ նա իր ուշադրությունը կենտրոնացրել է Արևելյան Ճավայում գտնվող Տրինիլի վրա, որտեղ կատարել է մի քանի կարևոր բացահայտումներ։ 1934 թվականին մարդաբան Գուստավ Հենրի Ռալֆ ֆոն Քենիգսվալդն սկսել է ուսումնասիրել այդ տարածքը։ Պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են մարդու առաջին հայտնի նախնիներից մեկի՝ պիտեկանտրոպի («ճավայական մարդու», որն այժմ դասակարգվում է որպես ուղիղ քայլող մարդ) մնացորդներ։ Հայտնաբերվել է մոտ 60 մեծ մարդկային քարացածություններ, այդ թվում՝ առեղծվածային մեգանտրոպ և Sangiran 2:
1996 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Սանգիրանը գրանցել է որպես Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ինդոնեզիայում
Ռիոն (քաղաք)
Ռիոն (Ρίον, ), փոքր քաղաք Հունաստանի Պելոպոնես թերակղզու հյուսիս-արևելքում։ Գտնվում Պատրաիկոսի ափին, Պատրասից 8 կմ հյուսիս-արևելք։ Վարչականորեն պատկանում է Արևմտյան Հունաստան պերիֆերիային։ Բնակչության թիվը, ըստ մարդահամարի, կազմում է 4664 բնակիչ ։ Համայնքի տարածքը կազմում է 3,45 կմ քառ․ է ։
Ռիոնում է գտնվում Պատրոսի համալսարանի կամպուսը։ Քաղաքում կա բավականին մեծ ամրոց։ Պատրոսի համալսարանը և հիվանդանոցը տեղակայված են հարավ-արևելքում։
Ռիոնի նեղուցով, որը բաժանում է Պատրաիկոսը Կորնթոսյան ծովածոցից, անցնում է Ռիո-Անտիրիո կամուրջը։ Քաղաքի հարավարևելյան կողմում Պանախիակոն լեռներն են։
Ստուգաբանություն
Քաղաքի անունն առաջացել է հին հունարեն ῥίον (հրվանդան) բառից ։
Պատմություն
Ռիոն քաղաքում բնակչություն եղել է դեռևս հին ժամանակներից։ Այստեղ է գտնվել Պոսեյդոնի տաճարը։
1499 թվականին Օսմանյան սուլթան Բայազիդ II-ը կառուցել է ամրոց Ռիոնի տաճարի ավերակների վրա։ 1532 թվականին ջենովացի ծովակալ Անդրեա Դորիան գրավել է բերդը, սակայն միևնույն տարում թուրքերը վերադարձրել են այն։ 1603 թվականին մալթիական օրդենի ասպետները ավերել են ամրոցը Պատրիայի և Լեպանտոյի ծովամարտի ժամանակ։ Թուրք-վենետիկյան պատերազմի ժամանակ 1687 թվականին ծովակալ Ֆրանչեսկո Մորոզինին գրավել է ամրոցը։ Վենետիկյան շրջանում բերդը վերակառուցվել և ստացել իր ժամանակակից տեսքը։ Ամրոցի հարակից բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է 1697 թվականին։ 1715 թվականին թուրք-վենետիկյան պատերազմի ժամանակ թուրքերը կրկին գրավում են բերդը ։ 1828 թվականին ֆրանսիական արշավախմբի պաշարման ժամանակ թուրքերը հանձնել են ամրոցը գեներալ Մեզոնին։ 1831-1912 թվականներին հույներն ամրոցն օգտագործել են որպես բանտ։ 1923 թվականին հույն-թուրքական բնակչության փոխանակության ժամանակ Ռիոնում բնակություն են հաստատել Փոքր Ասիայից եկած փախստականները։ 1941 թվականին Ռիոնը շրջափակվել էր «Առանցքի ուժեր»-ի երկրների կողմից ։
Տրանսպորտ
Քաղաքի կենտրոնում գտնվում է «Ռիոն» երկաթուղային կայարանը՝ Աիոս Անդրեաս - Աիոս Վասիլիոս երկաթգծի վրա։ Ռիոնով անցնում է «Իոնիա» (Α5) ավտոմայրուղին, որը E55 Եվրոպական երթուղու մասն է կազմում։ Օլիմպիա ավտոճանապարհը (Α8), որը E65 Եվրոպական երթուղու մի մասն է, միացնում է Ռիոն քաղաքը Էլեֆսիսի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Սուրբ Հիերոնիմոս (նկար, դա Վինչի)
«Սուրբ Հիերոնիմոս» (San Girolamo), իտալացի մեծ նկարիչ Լեոնարդո դա Վինչիի վրձնին պատկանող անավարտ կտավ, որը պահվում է Վատիկանի պատկերասրահում։ Պատվիրված լինելով Ֆլորենցիայի եկեղեցական իշխանությունների կողմից, այն այդպես էլ անավարտ մնաց, քանի որ նկարիչը 1482 թվականին հեռացավ Միլան։ Նկարը պատկանում է Անդրեա դել Վերոկկիոյի արվեստանոցում Լեոնարդո դա Վինչիի՝ աշխատելու ժամանակահատվածին։
Պահպանվածություն
Նկարը մեզ է հասել վնասված վիճակում։ Այն ուժեղ կտրված էր, իսկ հետո՝ բաժանված երկու մասի, որոնցից մեկը` ներքևի կտորը, կարող էր ծառայել որպես կրպակի ծածկ։ Այդ կտորները միասին հավաքել է կարդինալ Ֆեշը։ Ըստ լեգենդի՝ նա նկարի ներքևի մասը գտել է ինչ-որ խանութում, որտեղ այն ծառայում էր որպես սեղան։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լեոնարդո դա Վինչիի նկարներ
Գործողություն (ֆիզիկա)
Գործողություն, ֆիզիկական համակարգի շարժման չափը ցույց տվող մեծություն։ Գործողությունը ֆունկցիոնալ է, որն ընդունում է համակարգի հետագիծը (որը կոչվում է նաև ճանապարհ կամ պատմություն) որպես արգումենտ և որպես արդյունք իրական թիվ է ներկայացնում։ Ընդհանրապես գործողությունը տարբեր ճանապարհների համար տարբեր արժեքներ է ընդունում ։ Գործողության չափողականությունը [էներգիա]·[ժամանակ] կամ [իմպուլս]·[երկարություն] է, ՄՄՀ միավորներով՝ ջոուլ-վայրկյան։
Ներածություն
Փորձարարական օրենքները հաճախ արտահայտվում են որպես դիֆերենցիալ հավասարումներ, որոնք նկարագրում են ֆիզիկական մեծությունների, ինչպես օրինակ դիրքի և իմպուլսի անընդհատ փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում։ Ունենալով տվյալ վիճակում սկզբնական և սահմանային պայմանները, այս փորձարարական հավասարումների լուծումների համար ստանում ենք բացահայտ ֆունկցիաներ, որոնք նկարագրում են համակարգի վարքը և կոչվում են շարժման հավասարումներ։
Գործողությունը շարժման հավասարումներ գտնելու այլընտրանքային եղանակ է։ Դասական մեխանիկան պնդում է, որ ֆիզիկական համակարգը շարժվում է այն հետագծով, որով գործողությունը փոքրագույնն է, կամ, ավելի ընդհանուր ասած, կայուն է։ Այլ կերպ ասած, գործողությունը բավարարում է վարիացիոն սկզբունքին՝ փոքրագույն գործողության սկզբունքին։ Գործողությունը սահմանվում է ինտեգրալով, և համակարգի շարժման դասական հավասարումները կարող են արտածվել այդ ինտեգրալի արժեքը մինիմալացնելուց։
Այս պարզագույն սկզբունքը խոր ներըմբռնումների հիմք է ֆիզիկայում և կարևոր հասկացություն է տեսական ֆիզիկայում։
Այս երկու մոտեցումների հավասարակշռությունը պարունակվում է Համիլտոնի սկզբունքում, ըստ որի՝ ցանկացած ֆիզիկական համակարգի համար շարժման դիֆերենցիալ հավասարումները կարելի է վերաձևակերպել որպես ինտեգրալային հավասարումների համարժեքը։ Այն կիրառելի է ոչ միայն դասական մեխանիկայի եզակի մասնիկի նկատմամբ, այլև դասական դաշտերի, ինչպիսիք են էլեկտրամագնիսական և գրավիտացիոն դաշտերը։ Համիլտոնի սկզբունքն ընդլայնվել է նաև քվանտային մեխանիկայում և դաշտի քվանտային տեսությունում, մասնավորապես ըստ հետագծերի ձևակերպման մեջ, որտեղ ֆիզիկական համակարգը միաժամանակ հետևում է բոլոր հնարավոր հետագծերին, իսկ յուրաքանչյուր հետագծի հավանականային լայնույթը որոշվում է տվյալ հետագծի գործողությամբ ։
Պատմություն
Գործողությունը սահմանվել է մի քանի, այժմ հնացած եղանակներով ։
Մաթեմատիկական սահմանում
Ֆիզիկայում գործողության մի քանի տարբեր սահմանումներ են կիրառվում ։ Գործողությունը սովորաբար ինտեգրալ է ըստ ժամանակի։ Սակայն երբ այն դիտարկվում է դաշտերի նկատմամբ, այն կարելի է ինտեգրել նաև ըստ տարածական կոորդինատների։ Որոշ դեպքերում գործողությունն ինտեգրվում է ֆիզիկական համակարգի հետագծով։
Գործողությունը հիմնականում ներկայացվում է որպես ինտեգրալ ըստ ժամանակի՝ վերցնելով համակարգի սկզբնական վիճակի և վերջնական վիճակի ժամանակները ՝ կամ որտեղ
Երկու S մեծություններն էլ գործնականում համընկնում են, սակայն տարբեր կերպ են արտահայտված․ առաջինն ըստ լագրանժյան ֆորմալիզմի է, իսկ երկրորդը՝ ըստ համիլտոնյան ֆորմալիզմի։
Բերված գործողություն ընդունված է անվանել մեծությունը, որտեղ նշանակումները համընկնում են վերը բերվածներին, իսկ վերջին ինտեգրալի արտահայտությունը իմպուլսի և արագության վեկտորների սկալյար արտադրյալն է, որը մեկ մասնիկի դեպքում կարելի է դիտարկել սովորական նյուտոնյան իմաստով։
Այստեղ և p_i ընդհանրացված կոորդինատներն են (որոնք պարտադիր չէ համընկնեն դեկատրյան կոորդինատների հետ), դրանց համապատասխանող ընդհանրացված արագությունները և այդ կոորդինատներին կանոնիկ համալուծ իմպուլսները։ Մասնավոր դեպքում որպես այդպիսին կարող են ընտրվել դեկարտյան կոորդինատները, այդ ժամանակ համապատասխան իմպուլսներն իրենցից ներկայացնում են համակարգի նյութական կետերի վեկտորական իմպուլսների սովորական բաղադրիչները։
Բաշխված համակարգերի համար (օրինակ, դաշտերի և առաձգական հոծ միջավայրերի) գործողությունը սովորաբար կարելի է գրել այսպես․ կամ որտեղ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի հիմնարար հասկացություններ Կատեգորիա:Դինամիկա
Մալոպուրգինսկի շրջան
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մալայա Պուրգա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1223,2 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30979 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սեբյան
Սեբյան (Sabian), ծնծղաներ արտադրող համաշխարհային առաջատար ընկերություններից մեկն է, որ հիմնադրվել է 1981 թվականին Զիլճյան ընտանիքի անդամ Ռոբերտ Զիլճյանի կողմից։ Բացի ծնծղաներից արտադրում է նաև Եռանկյունիներ, հարվածային գործիքների փայտիկներ, ծնծղաների պատյաններ և պայուսակներ, փորձարարական փեդեր, և այլ աքսեսուարներ։
Պատմություն
Ռոբերտ Զիլճյանը Ավետիս Զիլճյան Քոմփընի ընկերության հիմնադիր Ավետիս III Զիլճյանի որդին էր։ Ընտանեկան ավանդույթի համաձայն ընտանիքի հայրը ընկերությունը պետք է փոխանցեր ավագ որդուն՝ Արմանին։ 1979 թվականին Ավետիս Զիլճյանի մահվանից հետո, երբ Արման Զիլճյանը, որն այդ ժամանակ արդեն կազմակերպության նախագահն էր, ստանձնում է կազմակերպության տնօրենի պարտականությունները, ընտանեկան վեճ է բռնկվում նրա և Ռոբերտ Զիլճյանի միջև։ Ինչի արդյունքում, Ռոբերտը լքում է Զիլճյան ընկերությունը և Կանադայի Նյու Բրանսուիկ նահանգի Մեդուքտիք գյուղում հիմնում Սեբիան ընկերությունը։
Ռոբերտին բաժին է հասնում Զիլճյանների կանադական գործարանը, որտեղ թողարկվում էին Zildjian «K» մակնիշի ծնծղաները։ Սակայն Արմանը արգելում է նրան արտադրել «K» մակնիշի ծնծղաներ՝ պնդելով, որ այդ մակնիշը պետք է թողարկվի Միացյալ Նահանգներում, հայտնի թմբկահարներ Էլվինա Ջոնսի և Թոնի Ուիլյամսի մասնակցությամբ։
Ձեռք բերված համաձայնությամբ Ռոբերտը հրաժարվում էր օգտագործել Zildjian անվանումը և պնդել, թե իր արտադրած ծնծղաները չեն տարբերվում Zildjian ծնծղաներից։
Սեբյան և Զիլճյան ընկերությունների առճակատումը շարունակվում է ցայսօր և դրանք երկուսն էլ մտնում են ծնծղա արտադրող համաշխարհային առաջատար ընկերությունների ցանկի մեջ։
Այժմ ընկերության նախագահն է Ռոբերտի կրտսեր զավակը՝ Էնդի Զիլճյանը։
Սեբյանի տեղեկատվական համակարգերի մենեջեր Գրեգ Հարթի խոսքերով, երբ ինքը 1997 թվականին ընդունվել է Սեբյանում աշխատանքի, կազմակերպությունը տարեկան վաճառում էր մոտ 480 000 ծնծղա։ Վերջին տարիներին վաճառքի ծավալները հասել են մոտ 900 000-ի, իսկ ընկերության եկամուտը կրկնապատկվել է ։
Տես նաև
Ավետիս Զիլճյան Քոմփընի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կանադական ընկերություններ
Ալեքսանդր Շաումասսե
Ալեքսանդր Շաումասսե (Alexandre Schaumasse, ), ֆրանսիացի աստղագետ, աշխատել է Նիցայի աստղադիտարանում։
Նրա հայտնագործությունների շարքում են պարբերական գիսաստղ 24P/Շաումասեն, երկու ոչ-պարբերական գիսաստղեր՝ C/1913 J1 (Շաումասե) կամ 1913 II, և C/1917 H1 (Շաումասե) կամ 1917 II, ինչպես նաև երկու աստերոիդ։
Նիցայի աստղադիտարանի տնօրեն Գաստոն Ֆայետը նրան էր հանձնել Chercheur de comètes (Գիսաստղ գտնողը) 25 սմ-անոց ռեֆրակտոր աստղադիտակը, որը Գերմանիան հանձնել էր Ֆրանսիային Առաջին Համաշխարհային պատերազմից հետո։ Սակայն Շաումասեն այս աստղադիտակով լուրջ դիտարկումներ չէր կատարում նրա «աբերացիայի շեղումների պատճառով»։
1917 թվականին Շաումասեին շնորհվել է Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիայի Վալզի մրցանակը ։ 1931 թվականին կառուցված մասնաշենքը, որում տեղադրված է Chercheur de comètes աստղադիտակը կրում է Շաումասեյի անունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Գիսաստղ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Մանր (Արդենների գավառ)
Մանր (Manre), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 129 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.5 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 65 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 38-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,5 %։ 38 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (19 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 27 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ադրբեջանի խորհրդանիշներ
Ադրբեջանի խորհրդանիշներ (Azərbaycan rəmzləri), Ադրբեջանական ժողովրդի ճանաչման նշաններն են ։
Տրիպտոլեմոս
Տրիպիոլեմոս (Τριπτόλεμος, ), հունական դիցաբանության կերպար, Դեմետրայի մասին էլևվսիական և աթթիկական առասպելների ժամանակաշրջանի հերոս, Էլևվսիական արքա Կելեյի և Մեհանիրայի որդին (ըստ Օվիդիուսի և Նոննի (կամ Կոֆոնեի, կամ Գիոնի, կամ Դեիոպի)։ Ըստ արգոսյան վարկածի, Տրոխիլի որդին ։ Ըստ Պանիասիդի՝ Էլևվսինի որդին ։ Ըստ Օրփեոսի՝ Դիսավլի որդին։ Ըստ վարկածի՝ Հերակլեսի և Պոլիգիմնիի որդին ։ Ըստ Ֆերեկիդ Աթենացու և Մուսեի՝ Օկեանի և Հերայի որդին ։ Հերիլի «Ալոպա» ողբերգությունում պատմվում է, որ Կերկիոնը և Տրիպտոլեմոսը եղբայրներ էին, որ նրանց ծնել է Ամֆիկտիոնի դուստրը, որ Տրիպտոլեմոսի հայրը Ռառն է, իսկ Կերկիոնինը՝ Պոսեյդոնը ։
Ըստ էլևվսիական ավանդության, Դեմետրան՝ մահկանացու կնոջ կերպարում, իր դուստր Պերսեփոնեին փնտրելիս, որին առևանգել էր Հադեսը, գալիս է Էլևսինա՝ արքա Կելեյի մոտ և հանձն է առնում Տրիպտոլեմոսի կրտսեր եղբայր Դեմոֆոնտի դաստիարակությունը։ Մի անգամ գիշերը, ցանկանալով Դեմոֆոնտին անմահություն տալ, Դեմետրան նրան դնում է կրակի մեջ, սակայն այդ պահին մտնում է Մետանիրան։ Վախեցած մայրը աղմուկը է բարձրացնում, իսկ այդ ընթացքում երեխային հափշտաոկւմ է բոցը։ Որպես հատուցում այդ կորստի, Դեմետրան Տրիպտոլեմոսին նվիրում է վիշապներով լծված մարտակառք և ցորենի սերմեր։ Ըստ Գիգինի, ոչ թե Դեմոֆոնտը, այլ Տրիպտոլեմոսն է Դեմետրայի կողմից դրվել կրակի մեջ, ըստ որում նրա հայր Էլևսինը, այն բանի համար, որ ականատես է եղել գաղտնի խորհրդին, մահանում է, իսկ ինքը՝ Տրիպտոլեմոսը, շնորհվում է հիշատակված հողագործական արիբուտներով։ Դեմետրան բուժում է նրան հիվանդությունից՝ խմեցնելով կակաչի հյութ և կաթ, սակայն չի կարողանում անմահություն տալ ։ Նա Դեմետրային խոզ է զոհաբերում՝ նրան պատելով աղի ալյուրով ։ Ցուլեր է արածեցնում ։
Որպես Դեմետրայի սիրելի, նա հաղորդակից է լինում սուրբ գաղտնի ծեսերին և դառնում է աստվածուհու քուրմը, որը նրան սովորեցնում է մշակել հողը։ Նրա անունի հետ է կապված Աթթիկայում հողագործության սկզբնավորումը և նստակեցության մշաոկույթի տարածումը։ Այսպես, Էլևսինային չհարող Ռարիական հովիտը, որտեղ ցուցադրում էին Տրեպտոլեմոսի զոհարանը, առաջին անգամ, ըստ ավանդույթի, հողը մշակվել է ցանքսի համար և հավաքվել է առաջին ցանքսը։ Ավելի ուշ՝ Աթենքում, Ակրոպոլիսի արևմտյան լանջին, հասհահվում է Տրիպտոլեմոսի պաշտամունքը։ Այստեղ կառուցվում է Էլևսինան և Տրիպտոլեմոսի տաճարը, այն վայրում, որտեղ Աթենասը, նույնպես հողագործության ուսուցչուհին, առաջին անգամ հերկել է հողը։ Ցուցադրում էին ևս մեկ վայր, որը, ըստ ավանդույթի, հերկվել և ցանվել է Տրիպտոլեմոսի կողմից՝ երկրում հացաբույսության մշակման սկզբնավորման ժամանակ։ Այն գտնվում էր սուրբ ճանապարհի վրա, որը Աթենքը միացնում էր Էլևսինային։ Այդ երեխ կետերը հանդես են գալիս պաշտամունքում, եռակի սուրբ հերկման տոնակատարության ժամանակ։ Տրիպտոլեմոսը համարվում է գութանի հայտնագործողը ։
Տրիպտոլեմոսի գործունեությունը, որպես հացաբույսերի մշակաման առաջին ուսուցչի, չի սահմանափակվում Աթթիկայով։ Իր կախարդական մարտակառխով նա շրջում է ամբողջ աշխարհով, ամենուր տարածելով իր կողմից նորից բացահայտված գիտությունը և հողագործության մշակույթի զարգացումը։ Սափորային գեղանկարչությունը և արվեստի այլ ստեղծագործությունները մեզ հանգամանալից պատկեր են տալիս Տրիպտոլեմոսի այդ գործունեության մասին։ Հիմնականում նա պատկերվում է նստած կամ կանգնած թևավոր մարտակառքին, քշվող երկու վիշապների կողմից, ընդ որում, պատկերվում է կամ երկար ճանապարհ ընկնելու պահը՝ Դեմետրայի և Պերսեփոնեի ներկայությամբ, որոնք նրան են հանձնում հողագործության գործիքները և հացահատիկային բույսեր (կարմրաձև սափորներ), կամ օդում թևածելու պահը, երբ Տրիպտոլեմոսը ապշած մարդկանց ներկայությամբ սփռում է Դեմետրայի ընծաները։
Տրիպտոլեմոսի ճանապարհորդությունների ժամանակ Դեմետրան պաշտպանում էր իր սիրելիին վտանգներից։ Սկյութական արքա Լինկին, որը ցանկանում էր սպանել Տրիպտոլեմոսին, նա վեր է ածում լուսանի, իսկ գոթական արքա Կարնաբոնին, որը ցանկանում էր ոչնչացնել Տրիպտոլեմոսին և սպանում է նրա վիշապներից մեկին՝ Օձակիր համաստեղության (երբեմն Աղեղնավոր)։
Ինքը՝ Տրիպտոլեմոսը, պատկերվում է մորուքավոր տղամարդու տեսքով՝ ձեռքում ունենալով գայիսոն կամ հացահատիկի խուրձ կամ գինու գավաթ։ Սոֆոկլեսը՝ իր «Տրիպտոլեմոս»-ում հերոսին ներկայացնում է երկրի վրայով թռիչքի պահին, անհյուրընկալ երկրներում Դեմետրայի ընծաները տարածելիս։ Ճանապարհորդության վերջում նա պայքարում է Կելեյի անբարյացակամության դեմ և պայքարից հաղթանակած է դուրս գալիս և ամրապնդվում է երկրում, հիմնադրում է Էլևսին քաղաքը և սահմանում է Էլևսինյան Դեմետրայի պաշտամունքը։ Հետագայում Հունաստանի այլ ժողովուրդների մոտ նույնպես կազմվում են ավանդազրույցներ առաջին երկրագործի մասին, ընդ որում որոշ ազգերի մոտ Տրիպտոլեմոսը տեղափոխվում է տեղական ազգային ավանդազրույցների մեջ։
Այսպես, Արգոսում գոություն ուներ ավանդազրույց Հրիպտոլեմոսի դեպի Արևելք (դեպի Սիրիա) կատարած ճանապարհորդության մասին, ուր նա ուղևորվել է փնտրելու Իոյին։ Արգոսացիների նրան ուղարկում են փնտրելու Իոյին, որն անհետացել էր Տիրում և նա թափառում էր Կիլիկիայում։ Արգոսցիները, որոնք Տրիպտոլեմոսի հետ թափառում էին Կիլիկիայում և փնտրում Իոյին, հիմնադրում են Տարսոն քաղաքը՝ Կիլիկիայում ։ Մնացյալները նրա հետ մնում են Օրոնտի շրջանում։ Ավելի ուշ անտիոքցիները նրան պաշտում էին որպես հերոսի և նրան նվիրված տոնակատարությունը իրականացնում էին Կասիա լեռան վրա ։ Հելենիստական դարաշրջանում Սիրիայի որոշ բնակավայրերի հիմնադրումը և հողագործական մշակույթի ստեղծումը ամրագրվում է Տրիպտոլեմոսին։ Ալեքսանդրիայում (Եգիպտոս), ընդերքի բերքատվության աճի և Օսիրիսի պաշտամունքի ազդեցությամբ, ծնվում է նոր Էլևվսին, ընդ որում Տրիպտոլեմոսին են վերագրվում վերը նշված եգիպտական աստվածության որոշ հատկանիշներ։
Մահանալու ժամանակ Տրիպտոլեմոսը ստանում է աստվածային մեծարանքներ։ Ըստ Պլատոնի, նա հանդիսանում էր երեք դատավորներից մեկը ստորգետնյա թագավորությունում։ Տրիպտոլեմոսին նույնացնում են Եզնարած համաստեղության հետ կամ, ավելի հազվադեպ դեպքերում, Իասիոնի հետ համատեղ, որը դիցաբանական գործունեությամբ մոտ է նրան, Երկվորյակներ համաստեղության հետ ։
Հանդիսանում է Սոֆոկլեսի «Տրիպտոլեմոս» ողբերգության և անհայտ հեղինակի «Տրիպտոլեմոս»-ի գործող անձ։
Հռոմեական ավանդություններում՝ հացահատիկները փոխարինելով առատության երջյուրով, հունական Տրիպտոլեմոսի պատկերով կերտում էին Էվենտուսի արձանները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ատտիկեի առասպելներ Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
Իլզե Այխինգեր
Իլզե Այխինգեր (Ilse Aichinger, ), ավստրիացի բանաստեղծուհի։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են նացիստների կողմից հրեաների հետապնդումները. դրանք հիմնականում գրվել են ինքնակենսագրական տեղեկությունների հիման վրա։
Կենսագրություն
Իլզե Այխինգերը ծնվել է 1921 թվականի նոյեմբերի 1-ին Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում կաթոլիկ ուսուցչի ընտանիքում։ Նրա հրեա մայրն աշխատում էր որպես բժշկուհի։ Քանի որ մոր ընտանիքն արդեն ասիմիլյացիայի էր ենթարկվել, ուստի զավակները դաստիարակվում են որպես կաթոլիկներ։ Շուտով ծնողները բաժանվում են և Իլզեն երկվորյակ քրոջ հետ մնում է մոր մոտ։
Իլզե Այխինգերի մանկությունն անցնում է Լինցում և Վիեննայում, որտեղ նրա ընտանիքը մշտապես հետապնդվում էր Նացիստական Գերմանիայի կողմից սկսած 1933 թվականից։ 1945 թվականին Իլզեն սկսում է բժշկություն ուսումնասիրել, միաժամանակ նաև զբաղվում գրական գործունեությամբ։ 1948 թվականին ավարտում է կրթությունը։ Նույն թվականին հրատարակում է իր անդրանիկ վեպը։ 1953 թվականին բանաստեղծուհին ամուսնանում է պոետ Գյունտեր Այխի հետ։
Իլզե Այխինգերն իր մահկանացուն կնքում է 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին Վիեննայում։
Մրցանակներ
1955 թվականին Դյուսելդորֆի կայսերական մրցանակ է ստանում, ինչպես նաև Բրեմենի գրական մրցանակ։ 1956 թվականին Իլզեն Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ է դառնում։ 1963 թվականին տեղափոխվում է Զալցբուրգի արվարձան։ 1971 թվականին արժանանում է Նելլի Զաքսի, իսկ 1982 թվականին Պետրարկայի անվան մրցանակների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի վիպասաններ
Սեսիլ Հիգս
Սեսիլ Հիգս (Cecil Higgs, ), հարավաֆրիկացի նկարչուհի։
Կենսագրություն
Սեսիլ Հիգսը ծնվել է 1898 թվականին Օրանժ անկախ պետության Տաբա-Նչու քաղաքում։ Եղել է Կլեմենտ Հիգսի և նրա կնոջ՝ Ֆլորանսի ընտանիքի հինգ երեխաներից երրորդ երեխան և երկրորդ աղջիկը։ Հիգսի հայրը մահացել է 50 տարեկան հասակում 1912 թվականին։ 1916 թվականին Հիգսը դարձել է Գրեհամսթաունի Աղջիկների Վեսլյան ավագ դպրոցի (այժմ՝ Քինգսվուդ քոլեջ) պանսիոներ։ Հիգսի ավագ եղբայրը՝ Կլեմենտ կրտսերը, զոհվել է 1916 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ 1918 թվականին կարճ ժամանակահատված սովորել է Գրեհամսթաունի արվեստի դպրոցում, սակայն ուսումնական հաստատությունները փակվել են իսպանական գրիպի համաճարակի պատճառով։ 1920 թվականին նավարկել է Անգլիա և 13 տարի մնացել արտերկրում։ Լոնդոնում սովորել է Գոլդսմիթս քոլեջի Բայեմ Շոու արվեստի դպրոցում, 1926 թվականից` Արվեստի թագավորական ակադեմիայում (Վալտեր Սիքերտի մոտ)։ 1931 թվականին թողել է Թագավորական ակադեմիան` ուսումը շարունակելու Լոնդոնի արվեստի դպրոցում։ Հետագայում սովորել է Փարիզի Գրանդ Շոմեր ակադեմիայում, Անդրե Լոթեի ղեկավարությամբ և աշխատել է քաղաքի տարբեր ստուդիաներում։ Եվրոպայում ապրելու տարիներին ցուցադրվել է ինչպես Լոնդոնի խմբի, այնպես էլ նոր Անգլիական արվեստի ակումբի հետ ։
Հիգսին հետ են կանչել Հարավային Աֆրիկա մոր հիվանդության պատճառով, որը մահացել է 1934 թվականին։ Հիգսի առաջին սոլո ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1935 թվականին Սթելլենբոսի համալսարանի ներքին գիտական սրահում, որտեղ հանդիպել է նկարիչ Վոլֆ Կիբելին և քանդակագործ Լիպի Լիպշիցին։ 1938 թվականին համատեղ ցուցահանդես է ունեցել Ռենե Գրաեցի, Մեգի Լաուբսերի և Լիպի Լիպշիցի հետ։ 1938 թվականին վերադարձել է Փարիզ, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով հեռացել է այնտեղից։ Հիգսը միացել է Նոր խմբին, որն ապստամբում էր արվեստի ավանդական ձևերի դեմ։ 1939 թվականին Հիգսը ընկերական հարաբերություններ է հաստատել անգլիացի նկարիչ Ջոն Դրոնսֆիլդի հետ։ 1953 թվականին Օրանժ անկախ պետությունում Հիգսը կազմակերպել է իր անհատական ցուցահանդեսը։ Հիգսը վերջնականապես հաստատվել է Սի Փոյնթում և ծովի ազդեցությունը նրա նկարներում նպաստել է, որ նա ծովային նկարիչ դառնա ։
1963 թվականին Հիգսը տեղափոխվել է Վերմոնտ, 1964 թվականին գույքը գրավ է դրել Արևմտյան Կապի Վերմոնտ տարածքում նախկինում ձեռք բերված հողամասում տուն կառուցելու համար, ինչը նրանից չորս ամիս խլեց, և 65 տարեկան հասակում Հիգսը կարողացավ իր սեփական տանը բնակություն հաստատել։
1975 թվականին Հարավային Աֆրիկայի ազգային պատկերասրահում տեղի է ունեցել Հիգսի հետահայաց ցուցադրությունը։ Հիգսը շարունակել է ստեղծել ծովային տեսարաններ և մի շարք ցուցահանդեսներ է կազմակերպել Յոհանեսբուրգում։ 1978 թվականին տան վրա հարձակումից հետո Հիգսը քիչ է ստեղծագործել։ 1980 թվականին Քեյփթաունի Wolpe պատկերասրահում ցուցադրվել են նրա ավելի քան 40 տարիների ընթացքում ստեղծած աշխատանքները ։
Մահ
Հիգսի մոտ ախտորոշվել է Ալցհայմերի հիվանդություն, և 1984 թվականին նա տեղափոխվել է Պրոտեա պարկ խնամքի տուն, որտեղ մահացել է 1986 թվականի հունիսի 16-ին քնած ժամանակ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի նկարչուհիներ
Դեմել
«Դեմել» (Demel), վիեննական հրուշակարան, որը գտնվում է Վիեննայի Ներքին քաղաքում՝ Կոլմարկտ 14 հասցեում ։
Պատմություն
1778 թվականին Վյութեմբերգից Վիեննա է ժամանել հրուշակագործ Լյուդվիգ Դենեն և 1786 թվականին բացել սեփական հրուշակարանը։ 1799 թվականին՝ նրա մահից հետո, գործը շարունակում է այրին, ով ամուսնանում է հրուշակագործ Ֆրանց Վոլֆարտի հետ։ Վերջինիս մահից հետո հրուշակարանի գործը շարունակում է կնոջ առաջին ամուսնությունից ունեցած որդին՝ Ավգուստ Դենեն։ Ավգուստի որդին, ով իրավաբան էր, 1857 թվականին հրուշակարանը վաճառում է առաջին օգնական Քրիստոֆ Դեմելին։ Դեմելի օրոք հրուշակարանը ամրապնդել է դիրքերը շուկայում և ճանաչում ձեռք բերել։ Քրիստոֆի մահից հետո նրա գործը շարունակում են որդիները՝ Կառլը և Յոզեֆը ։
1874 թվականին, երբ հրուշակարանը տեղափոխվել է Հաբսբուրգների ձմեռային նստավայր՝ Հոֆբուրգին մոտ, այն ստացել է կայսերական տան մատակարարի կարգավիճակ։ Վիեննայի պալատական պարահանդեսների ու խնջույքների ժամանակ «Դեմել» հրուշակարանից կայսերական տան համար նույնիսկ սպասարկող անձնակազմ և հատուկ գույք էր վարձակալվում։ Հրուշակարանը անընդհատ պահպանում էր իր հեղինակավոր և հարգի կարգավիճակը՝ օգտագործելով փարիզյան հրուշակեղենի տեխնոլոգիաները։
Անշլյուսից հետո՝ 1938-1945 թվականներին, հրուշակարանի մշտական այցելուներն են դառնում Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության Վիեննայի գծով բարձրագույն կուսակցական պաշտոնակատար Բենեդիկտ ֆոն Շիրահը և նրա կինը՝ Հենրիետա ֆոն Շիրահ։
Արտադրանք
«Դեմել» հրուշակարանը հայտնի է ավստրիացի հրուշակագործ Ֆրանց Սաքերի բաղադրատոմսով պատրաստվող Սաքեր շոկոլադե տորթով, որը Սաքերի որդի Էդուարդի կողմից կատարելագործվել է հենց «Դեմել» հրուշակարանում աշխատելու տարիներին։ «Սքխեր» հյուրանոցի և «Դեմել» հրուշակարանի միջև երկար ժամանակ շահերի բախում էր ընթանում բաղադրատոմսի սեփականության մասով, որը 1965 թվականին դատարանում ավարտվեց ի օգուտ հյուրանոցի։ Դրանից հետո, «Դեմել» հրուշակարանի արտադրած Սաքեր տորթը սկսեց կրել «Դեմելյան Սաքեր տորթ» անվանումը։ Այն մինչ այժմ էլ պատրաստվում է ձեռքով և ի տարբերություն մրցակից տարբերակի չունի ծիրանի կոնֆիտյուրով միջին շերտ։ Զբոսաշրջիկների շրջանում ճանաչված է նաև շաքարի փոշով պատված մանուշակի թերթիկները, որոնք «Դեմելը» նախկինում մատակարարել է կայսերական պալատին    ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի սրճարաններ Կատեգորիա:Ներքին քաղաք Կատեգորիա:Վիեննայի շենքեր և կառույցներ
Մոժգայի շրջան
Մոժգայի շրջան (Можгинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մոժգա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1997 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 28897 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,47 մարդ/կմ²։
Ագավա (Կադմոսի դուստր)
Ագավա (կամ Ագավե, Ἀγαύη` «փառապանծ»), հին հունական դիցաբանության կերպար թեբեական շարքից, Կադմոսի և Հարմոնիայի դուստրը, Պենթևսի մայրը։ Ագավան հրաժարվել է հավատալու իր զարմիկ Դիոնիսոսի աստվածային ծագմանը, որի համար էլ պատժվել է աստծու կողմից, որը նրան է ուղարկել ժամանակավոր խելացնորություն։ Ագավան մասնակցել է իր սեփական որդու պատառոտմանը։ Այդ առասպելը դարձել է Եվրիպիդեսի «Բաքոսուհիներ» ողբերգության հիմնական սյուժեն, ողբերգությունը մեծ ճանաչում ուներ անտիկ ժամանակաշրջանում։
Դիցաբանության մեջ
Ագավան Կադմոսի դուստրերից մեկն էր։ Կադմոսը Բեոտիայի Թեբե քաղաքի հիմնադիրը և առաջին տիրակալն էր։ Հորական կողմից Ագավան Պոսեյդոնի ծոռն էր, մոր՝ Հարմոնիայի կողմից՝ Արեսի թոռնուհին էր։ Նրա եղբայրը Պոլիդորուսն էր, քույրերը՝ Սեմելեն, Ինոն և Ավտոնոեն։ Կադմոսը Ագավային կնության տվեց Էքիոնոսին՝ մեկն այն ռազմիկներից, որոնք դուրս էին եկել հողում ցանված օձի ատամներից։ Ամուսնությունից ծնվել է Պենթևսը, որը պապի մահից հետո դարձել է Թեբեի թագավոր։ Ագավայի քույր Սեմելեն դարձել էր Զևսի սիրեցյալը և Դիոնիսոսի մայրը։ Ագավան, ինչպես և մյուս երկու քույրերը, չի հավատացել նրա ծնված որդու աստվածային ծագմանը։ Նա պնդել է, որ Սեմելեն խաբել է Զևսի հետ իր կապի մասին և հենց այդ սուտն է դարձել նրա մահվան պատճառը։ Դիոնիսոսը, երբ մեծացել է, վրեժ է լուծել իր մորաքրոջից։ Նա Ագավային և Թեբեի բոլոր կանանց ժամանակավոր խելացնոր է դարձրել, տարել է իր հետևից։ Բոլոր կանայք, գործները թողած, գնացել են դեպի Կիթերոնի լեռները և այնտեղ մասնակցել բաքոսային պարերին։ Մինչև անգամ ծերունի Կադմոսը և ծեր գուշակ, պատգամախոս Թիրեսիասն են ճանաչել աստծուն։ Նրանք էլ բաղեղապսակներ են դրել իրենց գլխներին, զոհեր են մատուցել ի պատիվ Դիոնիսոսին և փառաբանել նրան։ Վերադարձած Պենթևսը ապշահար նայել է մորը, նրա երկու քույրերին, համաքաղաքացիներին։ Մոլեգնած Պենթևսը հրամայել է բռնել բոլոր բաքոսուհիներին ու զնդանը նետել, ինչպես նաև այդ ամենը կազմակերպող «օտարականին»՝ Դիոնիսոսին։ Մոլագար դարձած բաքոսուհիները աստծո դրդմամբ Պենթևսին կորյունի տեղ են ընդունում, արմատախիլ են անում ծառը, որի վրա բարձրացել էր նա, գետնին են տապալում Պենթևսին ու պատառ-պատառ անում։ Այդ ամենը գլխավորել է Ագավան։ Նա իր տղայի արնաթաթախ գլուխը տնկում է թիրսոսի վրա և ցնծությամբ տանում Թեբե։ Միայն քաղաքում է նա հասկացել, թե ինչ էր տեղի ունեցել իրականում։ Հետագա իրադարձությունների մասին գրել է միայն մեկ անտիկ հեղինակ՝ Հիգինուսը. նրա տվյալներով՝ Ագավան փախել է Թեբեից և հայտնվել Իլլիրիայի Լիկոտերս թագավորի մոտ, որի հետ ամուսնացել է։ Հետագայում նա սպանել է ամուսնուն, որպեսզի նրա թագավորությունը բաժին հասնի Կադմոսին (առասպելի այդ տարբերակի համաձայն Ագավայի հայրը դեռևս ողջ էր)։
Օպպիանոսի տարբերակի համաձայն՝ Սեմելեի քույրերը՝ ներառյալ Ագավան, եղել են Դիոնիսոսի ստնտուները և Պենթևսի ծվատումից հետո վերածվել են ընձառյուծների, այդ իսկ պատճառով նրանք սիրում են գինի։
Հիշատակ
Ագավայի և Պենթևսի մասին առասպելը դարձել է մի շարք անտիկ ողբերգությունների հիմք։ Դրանք են Փեսպիսի, Էսքիլեսի, Լիկոֆրոնի, Իոֆոնի «Պենթևս» ողբերգությունները, Եվրիպիդեսի, Կլեոփոնտի, Իոֆոնտի, Քսենոկլեսի «Բաքոսուհիներ» ողբերգությունները։ Եվրիպիդեսի ողբերգության տեքստը պահպանվել է։ Այն տեսարանը, երբ Ագավան հասկանում է, որ ծվեն-ծվեն է արել իր սեփական որդուն, մեծ ճանաչում է ունեցել անտիկ հանդիսատեսի շրջանում։ Այդ սյուժեն օգտագործել են նաև նկարիչները։ Պենթևսի գլուխը ձեռքին Ագավան պատկերված է Ամաստրիդա քաղաքի մետաղադրամների վրա։
Ագավայի անունով է կոչվել միաշաքիլավորների ցեղի բույս Հյուսիսային Ամերիկայից՝ ագավան (Agave) ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ Կատեգորիա:Հունական գրականություն
Գիրգիրա
Գիրգիրա, հնագույն երկիր Ուրմիա լճի հարավում կամ հարավարևելյան մասում։ Հիշատակված է Ասորեստանի թագավոր Թիգլատպալասարի սեպագիր արձանագրության մեջ, որպես նրա ձեռքով կողոպտված և ավերված երկիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնագույն երկրներ
Ստավրոս Դիմաս
Ստավրոս Դիմաս (Σταύρος Δήμας, ), հույն քաղաքական գործիչ, Բարոզուի առաջին հանձնաժողովի շրջակա միջավայրի պաշտպանության հարցերով եվրահանձնակատար 2004-2009 թվականներին։
Կենսագրություն
Ստավրոս Դիմասը ծնվել է 1941 թվականին Աթենքում, թեև նրա ընտանիքը արմատներով Քենիայից է (Կորինթոս)։ Աթենքի համալսարանում սովորել է իրավունք և տնտեսություն։ Մագիստրոսի աստիճան է ստացել Նյու Յորքի համալսարանում։ 1969 թվականին սկսել է աշխատել որպես իրավաբան Ուոլ Սթրիթում, սակայն արդեն հաջորդ տարի աշխատանքի է անցել է Համաշխարհային բանկում։
2014 թվականին եղել է իշխող կուսակցությունների նախագահի թեկնածու, սակայն չի ստացել խորհրդարանի պատգամավորների ձայների մեծամասնությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունաստանի նախագահներ Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հույն տնտեսագետներ
Լամբրյուիս
Լամբրյուիս (Lambruisse), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Սենտ Անդրե լեզ Ալպ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04099։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 85 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 47 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 22-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 46,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 78,9 %)։ 22 աշխատունակ բնակիչներից 20-ը աշխատում էին (11 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 25 անգործ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 4-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բաղնիքի ջուր (գետակ)
Բաղնիքի ջուր, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում։ Պատկանում է Եփրատի ավազանին։ Հոսում է Երզնկայի շրջանով։ Սկիզբ է առնում Սուրբ Նիկողոս վանքից վեր ընկած Քեշիշդաղի լեռան կենտրոնական գագաթի ստորոտից՝ 8 ձորերից եկող ակունքներով, հոսում է Բաղնիքի ձորով, ապա Բթառիճ գյուղի մոտ բաժանվում է երկու ճյուղի և, դաշտում միանալով այլ գետակների, թափվում է ճահիճները։ Այստեղից էլ Սև ջուր անունով միանում է Եփրատին։ Բաղնիքի ջուրը հայտնի է իր հորդառատությամբ, մաքրությամբ, սառնությամբ և բուժիչ հատկություններով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Պարսից ծոցի ավազանի գետեր
Յակշուր-Բոդյայի շրջան
Յակշուր-Բոդյայի շրջան (Якшур-Бодьинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1780,1 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22764 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,79 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գլորիա Գեյնոր
Գլորիա Գեյնոր (Gloria Gaynor ), դիսկո ոճի ամերիկացի երգչուհի, որն առավել հայտնի է իր «I Will Survive» և «Never Can Say Goodbye» հիթերով։
Կենսագրություն
Առաջին մեծ հաջողությունները երգչուհին ունեցավ 1975 թվականին, երբ լույս ընծայվեց նրա առաջին դիսկո-ալբոմը՝ Never Can Say Goodbye անվանումով։ Այս ալբոմը դարձավ շատ հայտնի և օգտվելով այդ առիթից, Գլորիան ձայնագրեց նաև իր երկրորդ ալբոմը՝ Experience Gloria Gaynor: Բայցևայնպես, ամենամեծ հաջողությունը եղավ 1978 թվականին, երբ լույս տեսավ նրա Love Tracks ալբոմը՝ «I Will Survive» սինգլով։ Այս երգը ինչ-որ տեղ դարձավ կանանց ազատության հիմնը և շատ արագ զբաղեցրեց Billboard Hot 100 առաջին հորիզոնականը։ 1980 թվականին Գլորիան ստացավ «Գրեմմի» մրցանակ որպես «Լավագույն դիսկո-կոմպոզիցիա»։
1980-ական թվականների սկզբին Գեյնորը թողարկեց ևս երկու ալբոմ, որոնք անտեսվեցին, քանի որ ԱՄՆ-ում այդ տարիներին դիսկոյի բոյկոտ էր տեղի ունենում։ 1982 թվականին Գլորիան ընդունեց քրիստոնեություն և այդ առիթով հայտարարեց, որ իր կյանքը, որն ընդգրկում էր դիսկո երգելը, մեղքի մեջ է անցել։ 1983 թվականին լույս տեսավ ևս մեկ ալբոմ՝ Gloria Gaynor անվանումով, որտեղ մերժվում էր դիսկո երաժշտությունը և բոլոր երգերը ձայնագրված էին R&B ոճով։ Նույնիսկ «I Will Survive» երգը փոփոխության ենթարկվեց և ընդունեց կրոնական բնույթ։ Վերջին հայտնի ալբոմը դարձավ I Am Gloria Gaynor, որը լույս տեսավ 1984 թվականին։
1990-ական թվականների կեսերին Գլորիան սկսեց վերականգնել իր կարիերան։ Նա սկսեց առավել հաճախ հանդես գալ զանազան հեռուստասերիալներում և շոուներում. դրանցից էին «Էլլի Մակբիլը» և «70-ականների շոուն»։ 1997 թվականին հրապարակվեց Գլորիա Գեյնորի ինքնակենսագրականը, որը կոչվում էր I Will Survive: Այս գրքում տեղ գտան նրա կրոնական համոզմունքներն ու հայացքները, հին մեղսալի կյանքի ապաշխարումը և դիսկոյի շրջանը։ 2002 թվականին, քսանամյա դադարից հետո, Գլորիան ձայնագրեց I Wish You Love ալբոմը, որը լավ ընդունվեց հասարակության շրջանում։
Չետոնա
Բնակչությունը կազմում է 2855 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 54 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 53 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 53040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0578։
Մարանվե
Մարանվե (Maranwez), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Չետոնա
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ստեփանոս Առաջին նահատակը։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 26-ին։
Մարանվե
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 52 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.03 կմ² տարածք։
Չետոնա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մարանվե
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 34 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 18-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 52,9 %։ 18 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 16 անձ (10 տղամարդ և 6 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 16 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Յարսկի շրջան
Յարսկի շրջան (Ярский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յար ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17809 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ադմոնտի աբբայություն
Ադմոնտի աբբայություն (Stift Admont, պաշտոնական անվանումը՝ Benediktinerabtei St. Blasius zu Admont), վանք Ավստրիայի Ադմոնտ քաղաքում՝ Էնս գետի ափին ։
Համարվում է Շտիրիայի ամենահին վանքը։ Գտնվում է Գեզոյզե ազգային պարկի մուտքի մոտ։ Վանքն ունի աշխարհում ամենամեծ վանական գրադարանը և թանգարանը, որտեղ պահվում են միջնադարյան շրջանից մինչև մեր օրերի ցուցանմուշներ։ Վանքը կազմակերպում է մշակութային տարբեր միջոցառումներ։
Պատմություն
Վանքը հիմնադրվել է 1074 թվականին արքեպիսկոպոս Գեբհարդի կողմից, որ եղել է Զալցբուրգից։ Դարերի ընթացքում վանքը համարվել է Շտիրիայի ոչ միայն հոգևոր, այլև արվեստի ու գիտության կենտրոնը։ 1120 թվականին նրան է միացվել սուրբ Բենեդիկտոսի կանանց մենաստանը, որը լուծարվել էր Ռեֆորմացիայի շրջանում։ 12-րդ դարում հիմնադրված ձեռագրատունը թողել է բացառիկ ձեռագրեր։ Աբբա Էնգելբերգը, որը վանքը ղեկավարել է 1297-1327 թվականներին, եղել է բազմակողմանի զարգացած գիտնական։
Ռեֆորմացիայի շրջանում Թուրքիայի հետ պատերազմները վանքի երկարատև անկման պատճառ են հանդիսացել։ Այն կրկին ծաղկում է ապրել Հակառեֆորմացիայի շրջանում։ 16-րդ դարի երկրորդ կեսին վանքը ղեկավարել է Յոհան Հոֆմանը։
17-18-րդ դարերում վանքում գործել են նշանավոր մի շարք նկարիչներ ու քանդակագործներ, որոնց թվում են Բեննո Հաննը, Յոզեֆ Շտամելը։ Վանքի վրա լուրջ, որոշ տեղերում անդառնալի հետևանք է ունեցել 1865 թվականի հրդեհը, որից տուժել է գրադարանը, ոչնչացել է 1782 թվականին Ֆրանց Քրիսմանի կողմից կառուցված երգեհոնը։ Վանքի վերականգնումը սկսվել է արդեն հաջորդ տարի, սակայն ավարտին է հասցվել 1890 թվականին։
1930-ական թվականների Մեծ ճգնաժամը աբբայությանը սնանկության եզրին է հասցրել, և վանքը ստիպված վաճառել է իր գեղարվեստական արժեքավոր գործերից մի քանիսը։ Նացիոնալ-սոցիալիզմի ժամանակաշրջանում վանքը լքվել է, վանականները՝ արտաբնակեցվել։ Նրանք կարողացել են այնտեղ վերադառնալ միայն 1946 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո։
Ներկայումս այն զարգացում ապրող բենեդիկտյան համայնք է։
Աբբայության տաճար
Ադմոնտի Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցին նախագծվել և կառուցվել է ճարտարապետ Վիլհելմ Բյուհերի կողմից (նա եղել է Գրացից) 1865 թվականին հրդեհից ավերված եկեղեցու տեղում։ 1869 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Զենո Մյուլլերի (Zeno Müller) ղեկավարությամբ կայացել է տաճարի օծման արարողությունը։ Այն կառուցված է նեոգոթիկայի ոճով Ռեգենբուրգի տաճարի նմանությամբ։ Տաճարը դարձել է նեոգոթիկայի ոճով կրոնական առաջին շինությունն Ավստրիայում։ Երկու աշտարակները՝ 73 և 74 մ բարձրություններով, զարդարում են տաճարը և տեսանելի են Ադմոնտի հարթության հեռուներից։
Գրադարան և թանգարան
Աբբայության գրադարանը կառուցվել է 1776 թվականին և այդ ժամանակ անվանվել «աշխարհի ութերորդ հրաշալիք»։ Այն աշխարհում վանական ամենամեծ գրադարանն է։ Վանքը նախագծել է ճարտարապետ Յոզեֆ Հյուբերը, առաստաղի ֆրեսկոների հեղինակը Բարտոլոմեո Ալտոմոնտեն է, իսկ քանդակների հեղինակը՝ Յոզեֆ Շտամելենը։ Այն ունի 70 մ երկարություն, 14 մ լայնություն և 13 մ բարձրություն։ Գրքերի սրահը պարունակում է մոտ 70,000 հատոր գիրք, գրադարանային ամբողջ ֆոնդը՝ 200,000 հատոր։ Աբբայության գրադարանն ունի մոտ 1,400 արժեքավոր ձեռագիր, որոնց կեսի միջնադարից է, իսկ ինկունաբուլաների (մինչև 1500 թվականը չտպագրված) ու 1501-1520 տպագիր հրատարակությունների թիվը մոտ 930 է։