cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չաթոքյոյ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Իտալական գայլ
Իտալական գայլ (Canis lupus italicus), մոխրագույն գայլի ենթատեսակ։ Հայտնի է նաև ապենինյան գայլ անվամբ։ Տարածված է Իտալիայի Ապենինյան լեռներում։ Առաջին անգամ նկարագրվել է 1929 թվականին, իսկ 1999 թվականին ճանաչվել է ենթատեսակ ։ Աճող պոպուլյացիայի արդյունքում այս ենթատեսակը հանդիպում է նաև Շվեյցարիայում։ Վերջին տարիներին իտալական գայլերը հաստատվել են նաև Հարավային Ֆրանսիայում, մասնավորապես՝ Մերկանտուր ազգային պարկում։ Բոլոր երեք երկրներում էլ գայլերը պաշտպանված են։
Նկարագրություն
Իտալական գայլերն ունեն միջին չափեր։ Արուների միջին քաշը կազմում է 24-40 կիլոգրամ, իսկ էգերը սովորաբար 10%-ով ավելի թեթև են։ Մարմնի երկարությունը 100-140 սանտիմետր է ։ Մորթին սովորաբար գորշ կամ մոխրագույն է, թեև Մուգելոյի շրջանում և Տոսկանա-Էմիլյան Ապենիններում հանդիպում են նաև սև առանձնյակներ ։
Իտալական գայլերի, եվրասիական գայլերի և վայրի շների համեմատական վերլուծությունը ցույց է տվել, որ գայլերի իտալական պոպուլյացիաներն ամենամաքուրն են և ամենաքիչն են տուժել տնային շների հետ հիբրիդացումներից ։ Սակայն 2004 թվականին Սիենայի հարավկենտրոնական Տոսկանա նահանգում հայտնաբերվել է երեք գայլ՝ հետևի թաթերի վրա ընձյուղներով, ինչը վկայում է գենոֆոնդի աղտոտման մասին։ Թեև դա մտահոգություն է առաջացրել այն վտանգի պատճառով, որը սպառնում է գայլերի գենետիկ մաքրությանը, որոշ կենսաբաններ և բնապահպաններ ոգեշնչվել են նման ակնհայտ ախտանիշով, քանի որ այդ գործոնը պոտենցիալ օգտակար է ախտորոշման համար ։
Օբերեկ
Օբերեկ, անվանում են նաև օբերտաս կամ օբեր, աշխույժ լեհական պար է։ «Օբերեկ» անունը սկիզբ է առնում obracać się -ից, որը լեհերենով նշանակում է «պտտել»։ Այն բաղկացած է բազմաթիվ պարային զույգի շարժումներից և ցատկերից ։ Այն իրականացվում է ավելի արագ տեմպերով, քան լեհական վալսը և Լեհաստանի ազգային պարերից մեկն է։ Սա լեհ-ամերիկյան երաժշտությամբ երկրորդ ամենահայտնի պարն է պոլկայից հետո։
Լեհական օբերեկ (ազգային)
Օբերեկը, իր սկզբնական ձևով, լեհական ազգային պար է և Լեհաստանի հինգ ազգային պարերից ամենաարագը ։ Հինգ ազգային պարերը՝ պոլոնեզը (Polonaise), մազուրկան (Mazurka), կույավյակը (Kujawiak), կրակովյակը (Krakowiak) և օբերեկը ։ Օբերեկը բաղկացած է արագ քայլերից և հաստատուն պտույտներից։ Օբերեկի գեղեցկությունը կախված է օբերեկի արագ տեմպի մեջ յուրաքանչյուր անհատի պտտվելու տաղանդից, այն որոշ քայլեր կիսում է մազուրկայի հետ։
Իտալական գայլ
Սնունդ
Իտալական գայլը լավ հարմարվել է որոշ քաղաքային վայրերում և նման դեպքերում չի հրաժարվում նաև ընտանի կենդանիներից։
Օբերեկ
Լեհ-ամերիկյան օբերեկ (սոցիալական)
Լեհ-ամերիկյան օբերեկը սոցիալական պար է, որը 1800-ականների վերջին և 1900-ականների սկզբին լեհական ներգաղթյալների կողմից բերվել է Ամերիկա։ Այս սոցիալական պարը սկիզբ է առնում օբերեկ ազգային պարից։ Սակայն քայլերը մի փոքր փոխվել են, Իսկ երաժշտությունը մի փոքր տարբեր է։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում օբերեկ նվագում են լեհական խմբերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհական պարեր
Իտալական գայլ
Վարք և բազմացում
Ոհմակները սովորաբար սահմանափակվում են նուկլեար ընտանիքներով, որոնք բաղկացած են սերունդներ տվող գերիշխող զույգից և երիտասարդ գայլերից, որոնք մնում են ծնողների հետ, մինչև հասնեն այն տարիքին, երբ կարող են ցրվել և բազմանալ։ Այնուամենայնիվ, այն տարածքներում, որտեղ կան բազմաթիվ խոշոր խոտակերներ, ինչպիսիք են եղջերուները, օրինակ՝ Աբրուցցո ազգային պարկում, կարելի է հանդիպել 6-7 անհատից բաղկացած հոտեր ։
Զուգավորումը տեղի է ունենում մարտի կեսերին և ուղեկցվում է երկամսյա հղիությամբ։ Ձագերի թիվը կախված է մոր տարիքից և սովորաբար տատանվում է 2-8-ի միջև։ Ձագերը ծնվում են 250-350 գրամ կշռով, իսկ աչքերը բացում են 11-12 օր հետո։ Մոր կաթից հրաժարվում են 35-45 օր հետո և ի վիճակի են լիովին մարսել միսը 3-4 ամսական հասակում ։
Պատմություն
Մինչև 19-րդ դարի վերջը գայլերի պոպուլյացիաները լայնորեն տարածված էին Իտալիայի լեռնային շրջաններում։ 20-րդ դարի սկզբին սկսվել են հետապնդումները։ Շատ կարճ ժամանակում գայլերն անհետացել են Ալպերում, Սիցիլիայում, և նրանց թվաքանակը կտրուկ նվազել է Ապենինյան շրջաններում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո իրավիճակը վատացել է, և գայլերի պոպուլյացիաները 1970-ականներին հասել են իրենց պատմական նվազագույնին։ 1972 թվականին Լուիջի Բոյթանին և Էրիկ Ցիմենը հանձնարարություն են ստացել գլխավորել Իտալիայում գայլերի վիճակի առաջին համակարգված հետազոտությունը։ Ուսումնասիրելով հարավում՝ Սիլա սարավանդի, և կենտրոնական Ապենինների Սիբիլին լեռների միջև գտնվող շրջանները՝ նրանք եզրակացրել են, որ գայլերի պոպուլյացիաները բաղկացած են առավելագույնը 100 առանձնյակներից։
Իտալիա
Սկսած 1970-ական թվականներից՝ քաղաքական բանավեճերը լուծվել են գայլերի պոպուլյացիաների ավելացման օգտին։ 1930-ական թվականների սկզբում իրականացվել է նոր ուսումնասիրություն, որի համաձայն՝ այդ ժամանակ գայլերի թվաքանակն արդեն 220-240 էր և աստիճանաբար աճում էր։ Ըստ 1990-ական թվականներին տրված նոր գնահատականների՝ գայլերի պոպուլյացիաները կրկնապատկվել են, և որոշ անհատներ բնակություն են հաստատել Ալպերում՝ գրեթե մեկ դար գայլերով բնակեցված տարածաշրջանում։ Վերջին տվյալները վկայում են, որ այժմ ազատության մեջ ապրում է 500-600 իտալական գայլ։ Նրանց պոպուլյացիաները տարեկան աճում են 7 տոկոսով ։
Գոչունյան
Գոչունյան, հայկական ազգանուն ։
Իտալական գայլ
Ֆրանսիա
Գայլերն Իտալիայից գաղթել են Ֆրանսիա 1992 թվականին։ Գայլերի ֆրանսիական պոպուլյացիաների թիվը չի գերազանցում 40-50-ը,սակայն կենդանիները մեղադրվում էին գրեթե 2200 ոչխարների մահվան մեջ։ Համեմատության համար, 1994 թվականին մահացել է ավելի քիչ, քան 200 ոչխար։ Տարաձայնություններ են առաջացել նաև 2001 թվականին, երբ Մերկանտուր ազգային պարկի ծայրամասում ապրող հովիվը դարձել է գայլերի զոհը ։
Գոչունյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ
Իտալական գայլ
Ֆրանսիա
Համաձայն Բեռնի կոնվենցիայի՝ այս գայլն անհետացող տեսակ է, և նրա որսն արգելվում է։ Պաշտոնական վերահսկողությունն ավարտվում է, եթե դա վտանգ չի հանդիսանում վաճառողի համար ։
Բանահյուսություն
Ըստ Ֆիորետիի՝ Գուբիո քաղաքը պաշարվել էր Գուբիո գայլի կողմից, որը խժռում էր անասուններին և մարդկանց։ Ֆրանցիսկ Ասսիզեցին, որն այն ժամանակ ապրում էր Գունիոյում, խղճաց քաղաքացիներին և բարձրացավ լեռները՝ գայլին գտնելու նպատակով։ Շուտով նրա բոլոր ուղեկիցները վախից ստիպված նահանջեցին, բայց սուրբը շարունակեց իր ճանապարհը և երբ տեսավ գայլին, խաչի նշան արեց և հրամայեց գայլին մոտենալ իրեն և այլևս չվնասել ոչ ոքի։ Գայլը փակեց երախը և պառկեց Սբ. Ֆրանցիսկի ոտքերի տակ. «Եղբայր Գայլ, դու շատ վնասներ ես տալիս այս վայրերում և մեծ չարիք ես գործել...», - ասաց Ֆրանցիսկը։ «Բոլոր այս մարդիկ մեղադրում և անիծում են քեզ... Բայց, եղբայր գայլ, ես կցանկանայի, որ հաշտվես մարդկանց հետ»։ Այնուհետև նա ուղեկցեց գայլին քաղաք, որտեղ, շրջապատված զմայլված քաղաքացիներով, նա խաղաղություն կնքեց գայլի և մարդկանց միջև։ Քանի որ գայլը «չարիք էր գործում սովից», քաղաքացիները պետք է պարբերաբար կերակրեին նրան, իսկ վերջինս պետք է դադարեր հարձակումները նրանց վրա։ Այսպիսով, Գուբիոն ազատվեց գիշատչի սպառնալիքից։ Ֆրանցիսկը՝ կենդանիների սիրահարը, նույնիսկ խաղաղություն է կնքել քաղաքային շների հետ, ըստ որի՝ նրանք այլևս չեն անհանգստացրել գայլին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գայլեր Կատեգորիա:Իտալիայի կենդանական աշխարհ
Սուտոկի (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆելիքս Սլովաչեկ
Ֆելիքս Սլովաչեկ (Felix Slováček, ), չեխ կլարնետիստ, սաքսոֆոնիստ, կոմպոզիտոր և խմբավար: Միաժամանակ նվագում է հարվածային գործիքներ, դաշնամուր և կոնտրաբաս:
Կենսագրություն
Ֆելիքս Սլովաչեկը ծնվել է 1943 թվականի մայիսի 23-ին Չեխիայի Զլին քաղաքում: Երիտասարդ տարիներին Ֆելիքսը սովորել է նվագել դաշնամուր և ջութակ, բայց դրանք նրա սիրելի գործիքները չէին: Երաժշտական դպրոցը ավարտելուց հետո նա հրապուրվեց կլարնետ և սաքսոֆոն նվագելով, որը հետագայում դարձավ իր անցաթուղթը: Ֆելիքսը ուսումը սկսել է Բռնոյի երաժշտական քոլեջից, այնուհետև շարունակել է Կռոմերժիժ քաղաքի կոնսերվատորիայում: Ուսումը ավարտելուց հետո Ֆելիքս Սլովաչեկը սկսեց իր երաժշտական կարիերան սինֆոնիկ նվագախմբում: Սակայն նա հայտնի դարձավ, երբ սկսեց նվագել ջազ, հայտնի Բիգ-բենդախ ջազ խմբում : Իր ամբողջ գործունեության ընթացքում Ֆելիքս Սլովաչեկը մասնակցել է բազմաթիվ պրոֆեսիոնալ մրցույթների: 1965 թվականին Ֆրիդրիխ Գուլդան կազմակերպեց միջազգային մրցույթ երիտասարդ ջազ կատարողների և այդ մրցույթներից մեկում 1966 թվականին մասնակցեց երիտասարդ Ֆելիքս Սլովաչեկը: Այդ նույն թվականին մրցույթի մասնակիցներից նա դարձավ Բագուլավ Մարտինիի դափնեկրի երկրորդ մրցանակակիր: 1967 թվականին Պրագայի ջազային փառատոնում նա դարձավ առաջին տաղանդավոր երիտասարդ ջազային կատարող դափնեկիրը և այդ նուjն թվականին մասնակցեց բաց երաժշտական մրցույթում Ժնևի երաժշտական քոլեջում: 1981 թվականին վաճառվել է Ֆելիքս Սլովաչեկի 9,5 միլիոն ձայնապնակ, նա զիջում է միայն Կարել Գոտտին նրա 44,7 միլիոն օրինակով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Չեխ երաժիշտներ
Տերյոբուշկա (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)
Տերյոբուշկա (Терёбушка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պո (քաղաք)
Պո [, օքսիտաներեն ] (Pau , Pau , Paue), քաղաք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Պիրենեյ-Ատլանտիկ դեպարտամենտում, որի, ինչպես նաև Պոյի շրջանի ու Պո-1, Պո-2, Պո-3 և Պո-4 կանտոնների վարչական կենտրոնն է և խոշորագույն բնակավայրը. 2020 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ ուներ 75.665 բնակիչ։ Մեծությամբ չորրորդ բնակավայրն է տարածաշրջանում (Բորդոյից, Լիմոժից և Պուատիեից հետո)։ 2017 թվականին Պոն Եվրոպայի Ավետարանական եկեղեցիների համայնքի կողմից արժանացել է « Եվրոպայի ռեֆորմացիոն քաղաքի  պատվավոր կոչմանը ։ Նախկինում եղել է պատմական Բեարն մարզի գլխավոր քաղաքը։
Պոն եվրոպական միակ քաղաքն է, որտեղ ծնունդ են առել երկու արքայատոհմի հիմնադիրներ՝ Իսպանիայի և Պարմի Բուրբոնների հիմնադիր Հենրի Չորրորդը և Բեռնադոտների արքայատոհմի սկզբնավորող Կարլ Յուհան Տասնչորսերորդը։ Ընդ որում՝ այդ արքայատոհմերն այսօր էլ իշխանություն ունեն եվրոպական երեք երկրում։
Աշխարհագրություն
Պո քաղաքը գտնվում է Գավ դը Պո գետի ափին,, Պիրենեյների հարավ-արևմտյան լեռների ստորոտում, Բորդոյից 215 կմ դեպի հարավ, Թուլուզից մոտավորապես 195 կմ դեպի հարավ-արևմուտք, ծովի մակերևույթից մոտ 215 մետր բարձրության վրա։ Լուրդի ուխտատեղին գտնվում է մոտավորապես 58 կմ դեպի հարավ-արևելք։
Կլիման բարեխառն է; Տեղումները՝ հիմնականում անձրևի տեսքով, թափվում են ամբողջ տարվա ընթացքում (տարեկան մոտավորապես 885 միլիմետր միջին չափով)։
Ժողովրդագրություն
20-րդ դարում գյուղատնտեսության մեքենայացումը և փոքր տնտեսությունների վերացումը հանգեցրին գյուղացիների արտագաղթի. Ներկայումս նույնպես հարևան Լեսկար քաղաքն է ընդունում գաղթողների մեծ մասին։
Տնտեսություն և ենթակառուցվածքներ
Պոն միացված է ֆրանսիական գերարագ TGV ցանցին և ճեպընթաց երկաթուղով կապված է Բայոնին ու Դաքսին (շարունակությունը՝ Բորդոյով մինչև Փարիզ ) և Տարբին (և դեպի Թուլուզ )։
Բացի այդ, 2011 թվականից տեղական գնացքները կրկին շարժվում են դեպի Օլորոն-Սենթ-Մարի։
Քաղաքից մոտ 7 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Պոյի Պիրենեյան օդանավակայանը, որտեղից, ի թիվս այլոց, թռիչքներ են իրականացվում դեպի Ամստերդամ, Բրյուսել, Լոնդոն, Բրիստոլ,։
Կրթություն
Պոն որպես համալսարանական քաղաք հարյուրամյակների ավանդույթներ ունի։ Առաջին համալսարանն այստեղ հիմնադրվել է 1722 թվականին։ Այսօր Պոն ունի միջդիսցիպլինար համալսարան (ուսումնասիրում են իրավագիտություն, տնտեսագիտություն, բնական և հումանիտար գիտություններ), երկու IUT (Institut Universitaire de Technologie), IAE (Institut d'Administration d'Entreprise) և առևտրային դպրոց ( École supérieure de commerce de Pau ):
Պատմություն
Պոն հիմնադրվել է հավանաբար 11-րդ դարի սկզբին Բեարնի կոմսի նախաձեռնությամբ։ 14-րդ դարի երկրորդ կեսին Գաստոն Երրորդի պատվերով կառուցվել է ամրոց, որը հետագայումընդլայնվել և ամրացվել է Ֆուա Բեարնացու կողմից։ Դա բարձրացրել է բնակավայրի կարգավիճակը, և Բեարնի վիկոնտները հաճախ էին կանգ առնում այդտեղ։ Որպեսզի Պոն ավելի գրավիչ դառնա որպես բնակավայր՝ Գաստոն Չորրորդը հայտարարել է, որ մտադիր է այն դարձնել իր նստավայրը։ 1464 թվականին նա քաղաքին շուկա ունենալու  իրավունք է տվել։
Պոն ավելի մեծ նշանակություն է ստացել այն բանի շնորհիվ, որ նրա տերերը՝ Բեարնի վիկոնտները, Ֆրանսուա Ֆեբուսի ՝ Գաստոն IV-ի թոռան հետ 1479 թվականին դարձան Նավարայի թագավորներ։ Բնակչությունը շուտով այնքան աճեց, որ Ժան դ'Աբրեն և նրա կինը՝ Քեթրինը, 1502 թվականի նոյեմբերին բնակավայրին շնորհեցին քաղաքի կարգավիճակ։ Այն բանից հետո, երբ Ֆերդինանդ կաթոլիկը նվաճեց Նավարայի հատվածը Պիրենեյներից հարավ, Բեարնի վիկոնտները, որոնք վտարված էին այնտեղից, 1512 թվականին իրենց կեցավայրը Պամպլոնայից տեղափոխեցին Պո։ Քաղաքը մնաց նրանց իշխանական նստավայրը մինչև 1589 թվականը և աստիճանաբար դարձավ ինքնիշխան խորհրդի, խորհրդարանի և դրամատան նստավայր։ Շուտով այստեղ հաստատվեցին ճիզվիտներ և այլ վանական ուխտեր, հիմնվեցին նաև կուսանոցներ։ Պոն առանձնահատուկ նշանակություն է ձեռք բերել 1527թվականից, երբ եղել է  հուգենոտների նկատմամբ բարյացակամ Մարգարիտ Նավարացու նստավայրը։ 1553 թվականի դեկտեմբերին նրա դուստր Ժաննա դ'Ալբրեն Պոյում լույս աշխարհ բերեց ապագա թագավոր Հենրիխին IV--ին։ Պոն շատ է տուժել կրոնական պատերազմներից։ 1620 թվականին այն Լյուդովիկոս XIII-ի միջոցով անցավ: ֆրանսիական թագի տիրապետության ներքո։  1722 թվականին այստեղ հիմնադրված համալսարանն ուներ հինգ դասախոս, որոնք դասավանդում էին կանոնական իրավունք, քաղաքացիական իրավունք, ֆրանսիական իրավունք և կերպարվեստ։ Այն վերացվել է Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո, իսկ Գիտությունների և արվեստների ակադեմիան, որը հիմնադրվել է 1721 թվականին, նույնպես ավելի ուշ մարել է։ 1848 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո գերի ընկած Աբդ էլ-Կադերը այդ նույն տարվա ապրիլի 23-ին Փարիզի մոտ գտնվող Ֆորտ Լամալգից բերվել է Պոյի ամրոց, որտեղ նա  երկար ժամանակ ապրել է իր ընտանիքի հետ։
Ավտոսպորտ
Պո քաղաքը հայտնի է ավտոմոբիլային սպորտի ամենամյա միջոցառումներով։ Ինչպես Մոնակոյում և Մակաոյում, տների միջև ընթանում է նեղ փողոցային շրջան ( Circuit de Pau ):
Ֆորմուլա 1-ի տասնմեկ մրցավազք անցկացվել է մինչև 1963 թվականը, բայց դրանք հաշվի չեն առնվել աշխարհի առաջնության համար։ Դրանից հետո այստեղ մինչև 1998 թվականը տեղի են ունեցել Ֆորմուլա 2-ի մրցումները և Ֆորմուլա 3000 Եվրոպայի առաջնությունը։ Ֆորմուլա 3-ի միջազգային մրցարշավներն այս մրցարշավարանում անցկացվում են 1999 թվականից։ Պոյում ամենահաջողակ մրցարշավորդը Ջիմ Քլարկն է, ով երկու անգամ հաղթել է այստեղ անցկացված F1-ի և F2-ի մրցումներում։ 2007, 2008 և 2009 թվականներին WTCC մրցարշավներն անցկացվել են Պոյում։
Տուր դը Ֆրանս
Պիրենեյան լեռնանցքներին մոտ լինելու պատճառով Պոն շատ հաճախ դառնում է Տուր դը Ֆրանսի մրցավայր-քաղաքներից մեկը։ Մինչ այժմ քաղաքը ավելի քան 60 անգամ եղել է հեծանվաշավի նպատակակետ կամ մեկնարկային կետ։ Դրա շնորհիվ Պոն Փարիզից և Բորդոյից հետո երրորդն է զբոսաշրջիկների կողմից առավել հաճախակի այցելվող քաղաքների ցանկում։
Ձիասպորտ
Étoiles de Pau-ն ձիասպորտի ասպարեզում աշխարհի վեց կարևորագույն մրցաշարերի թվում է։
Ակումբներ
Élan Béarnais Pau-Orthez-ի հետ քաղաքը համարվում է ֆրանսիական բասկետբոլի ամենակարևոր ակումբներից մեկը։ Ընդհանուր առմամբ, թիմը ինը անգամ դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն և վեց անգամ՝ գավաթակիր։ Բացի այդ, թիմը կարողացավ 1984 թվականին նվաճել Կորաչի գավաթը։
Մեկ այլ հայտնի մարզական ակումբ է Section Paloise- ը, որի ռեգբիի միության թիմը ներկայացված է Ֆրանսիայի պրոֆեսիոնալ լիգայում։
Պոյի՝ 1856 թվականին հիմնված գոլֆի ակումբը եվրոպական մայրցամաքի ամենահին գոլֆի ակումբն է։
Քույր քաղաքներ
Պոյի քույր քաղաքներն են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գոջաբաշյան
Գոջաբաշյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ
(6502) 1993 XR1
(6502) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,297202 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9833 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6111 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1271,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283077 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,27° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յան Բրոկոֆ
Յան Բրոկոֆ (հայտնի է նաև որպես Յոհան Բրոկոֆ) (Jan Brokoff, ), չեխ քանդակագործ և փայտագիր, բարոկկոյի ոճի լավագույն ստեղծագործողներից մեկը Չեխիայում։
Կենսագրություն
Գերմանական ծագում ունի։ Չեխ հայտնի քանդակագործներ Միխալ և Ֆերդինանտ Բրոկոֆների հայրն է։
1675 թվականին թողել է Սլովակիան ու գլխավորապես աշխատել է Չեխիայի արևմտյան քաղաքներում։ 1692 թվականից հաստատվել է Պրահայում։ Ունեցել է սեփական արվեստանոցը, որը ղեկավարել է մինչև իր մահը, 1721 թվականը, որից հետո այն սկսել է ղեկավարել նրա ավագ որդին` Միխալը, որի մահից հետո էլ արվեստանոցն անցել է Ֆերդինանտին։
Ստեղծագործություն
Յան Բրոկոֆին վերագրվող աշխատանքները մասնագետներն առանձնացնում են երկու փուլով. ինքնուրույն արված աշխատանքներ և աշխատանքներ որդիների, գլխավորապես` Ֆերդինանտի հետ համագործակցությամբ։
1695 թվականին Բրոկոֆն ստեղծել է «Պիետա» քանդակը Պրահայի Կառլի կամրջի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ քանդակագործներ
Կոլոմենսկոե (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Կոլոմենսկոե (Коломенське, Kolomenskoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոմենսկոե գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գովրիկյան
Գովրիկյան, հայկական ազգանուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Կուրկալա
Կուրկալա (Куркала), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չեկոզեռկա գետի աջ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նուռմե (գյուղ, Նիսսի շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Նիսսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սուտոկի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Սուտոկի (Сутоки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Լաս Ռոսաս դե Վալդեառոյո
Լաս Ռոսաս դե Վալդեառոյո (Las Rozas de Valdearroyo), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Կանտաբրիա պրովինցիայի մեջ՝ Կանտաբրիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո Լոս Վալես շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 57,4 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 271 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 84 հեռավորության վրա։
Սուրբ Մարիամի կղզի
Բնութագիր
Սուրբ Մարիամի կղզին բաժանված է մի քանի մասի։ Կենտրոնը Հյուջ Թաունն է։ Այն մասամբ պատկանում է Քոուրնվոլի դքսությանը։ Կղզում կան նաև մի քանի գյուղեր՝ Օլդ Թաուն, Փորթլու, Հոլի Վել, Մեյփոլ, Րոքի Հիլ և Թելեգրաֆ։
Փոխադրամիջոց
Սուրբ Մարիամի կղզում գոյություն ունեն մարդատար ավտոբուսներ, տաքսիներ, տուրիստական ավտոբուսներ։ Սուրբ Մարիամի կղզում կա օդանավակայան, որտեղ վայրէջք են կատարում ուղղաթիռներ։ Կան նաև նավեր, որոնք որ կզղին կապում են այլ ցամաքային վայրերի հետ։
Եկեղեցիներ
Սուրբ Մարիամի կզղում կա երկու անգլիական եկեղեցի՝ հին և նոր։ Բացի այս եկեղեցիներից կա նաև մեթոդիստական եկեղեցի, որը կառուցվել է 1899 թվականին։
Տեղեկատվական աղբյուրներ
^ Nikolaus Pevsner (1970) Cornwall; 2nd ed. (The Buildings of England). Penguin; p. 210 ^ http://www.english-heritage.org.uk/daysout/properties/garrison-walls/history-and-research/ ^ Changes to lighthouse as it marks 100th year. Cornishman 28 July 2011. p 15. ^ http://www.trinityhouse.co.uk/lighthouses/lighthouse_list/peninnis.html ^ "Peninnis Head (St. Mary’s)". Natural England. Retrieved 31 December 2011.
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սիլլի կղզիներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության կղզիներ
Չամուրլի (Կարսի գավառ)
Չամուրլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Դաղդղան
Դաղդղան, դղդղան կամ խաչակ, հայկական փայտե հմայիլ, թալիսման, որին, ըստ հայկական ժողովրդական հավատալիքների, վերագրվում էր չարխափան ուժ։ Դաղդղանը կիրառում էին մարդկանց, անասուններին ու տունը չար աչքից ու դժբախտություններից պաշտպանելու համար։ Փայտե հմայիլների պատրաստման և կիրառման ավանդույթներն ընդգրկված են Հայաստանի Հանրապետության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության արժեքների ցանկում ։
Անվանման ստուգաբանություն
Դաղդղան անվանումը կապվում է բռնչի ծառի «տարտաղան», «տարտաղուն», բարբառային «դաղդաղ» կամ հենց «դաղդղան» անվանման հետ ։ Այս ծառին հնում վերագրում էին չարահալած զորություն և նրա փայտից ու արմատից հմայիլներ պատրաստում ։
Որոշ բարբառներում դաղդղան են անվանում եղինջը։ Հմայիլի անվանումը կարող է առաջացած լինել այս բառի՝ «ծակող, դաղող, չարը վանող» իմաստից ։
Կիրառություն
Պատրաստում էին տարբեր չափի դաղդղաններ։ Տունը չար աչքից պաշտպանելու համար մեծ դաղդղաններ էին կիրառում, որոնք կախում էին հիմնականում մուտքի դռան մոտ կամ տան ներսում՝ կենտրոնական սյան վրա կամ որևէ այլ աչքի ընկնող տեղում, ամրացնում էին գոմի սյունից կամ շեմքի վերևում ։
Լայնորեն տարածված էր կաթնատու և լծկան կենդանիների վզից կամ եղջյուրներից մատնաչափ երկարությամբ դաղդղան կախելը՝ իբրև զարդ և չար աչքից զերծ պահելու միջոց։ Դաղդղաններ կիրառվել են նաև կահ-կարասու համար. հավատում էին, որ կարասի, կճուճի կամ տիկի վրա կախված դաղդղանը դրանցում պահվող սնունդը պաշտպանում էր կրծողներից ու միջատներից ։ Առատ կարագ ստանալու համար այն կապում էին խնոցու պարանին ։ Անասունների և ամանեղենի համար կիրառում էին միջին չափի դաղդղաններ։
Հատուկ փոքրիկ դաղդղաններ էին կախում երեխաների օրորոցից կամ դաստակից, ամրացնում գլխաշորին կամ բարձին, կարում մանուկների հագուստի թիկունքին։ Նորածինների համար նախատեսված դաղդղանները գլանաձև, խորանարդաձև կամ քառակուսի տափակ ուլունք էին հիշեցնում, հաճախ ունենում էին փոքրիկ տակառի ձև ։ Որոշ շրջաններում կանայք ուլունքաշարերի հետ պարանոցին նաև դաղդղան էին կրում։
Փայտե հմայիլների կիրառությունը այժմ էլ տարածված է հատկապես ՀՀ Գեղարքունիքի, Լոռու, Սյունիքի, Արագածոտնի, Տավուշի մարզերում, ինչպես նաև Երևան քաղաքում ։ Պահպանիչ փայտե հմայիլները մինչև օրս օգտագործվում են և լայն տարածում ունեն հատկապես երիտասարդության շրջանում։ Ներկայումս դրանց պատրաստման և կիրառման շրջանակները կապվում են փայտագործ վարպետների և ժողովրդական հավատալիքների ավանդույթը կենսունակ պահող ու պահպանող տարբեր սոցիալական խմբերի գործունեության հետ ։ Դրանց կիրառությունը չար ուժերից պաշտպանելու հավատալիքից բացի ունի նաև գեղագիտական նշանակություն. ներկայումս հմայիլները գործածվում են որպես զարդ կամ բնակարանի ձևավորման պարագա։ Ժամանակակից վարպետները կրկնօրինակում են հմայիլների հին, ավանդական ձևերը, ինչպես նաև պատրաստում են նոր ոճավորումներով փայտե հմայիլներ։
Նկարագրություն
Ըստ ձևի նույնպես՝ դաղդղանները բազմազան էին։ Ամենալայն տարածումն ունեին լուսնաձև և կիսալուսնաձև դաղդղանները, որոնք Հայաստանում կիրառվում էին դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Սա կապվում է ժողովրդական հավատալիքներում լուսնին դեռևս հնուց վերագրվող գերբնական հատկությունների հետ (պտղաբերություն, հարստություն պարգևելու զորություն, հիվանդությունների բուժում և այլն)։ Տարածված էին նաև եռանկյունաձև, ուղղանկյունաձև և սեղանաձև դաղդղանները։
Հայկական լեռնաշխարհում վաղնջական ժամանակներից տարածված են եղել գորտաձև հմայիլներն ու զարդերը։ Գորտը կապվում էր ջրի տարերքի հետ և հայ ժողովրդական հավատալիքներում հանդես էր գալիս որպես արգասավորության խորհրդանիշ, կանանց պտղաբերության հովանավոր, երեխաների պաշտպան, ուստի պատահական չէ, որ դաղդղաններ պատրաստել են նաև գորտի տեսքով, որոնք կախել են երեխաների օրորոցներից, իսկ կանայք կրել են գորտի տեսքով զարդեր։
Պատմություն
Փայտե փորագրված հմայիլների, այդ թվում՝ դաղդղանների կիրառումը կապվում է ծառերի պաշտամունքի հետ։ Հնագույն ժամանակներում հավատում էին, որ ծառերի մեջ ոգիներ են ապրում, և հաճախ դրանց վերագրում էին չար ուժերից պաշտպանելու, հիվանդություններ բուժելու, պտղաբերություն պարգևելու և այլ կարողություններ։ Վաղ շրջանում դաղդղանները պատրաստում էին սրբազան համարվող ծառերի փայտից, ապա նաև այնպիսի ծառատեսակներից, որոնք աչքի էին ընկում դիմացկունությամբ, երկարակեցությամբ և փայտի ամրությամբ՝ ընկուզենի, կաղնի, հաճարենի, պտղատու ծառեր ։ Հազվադեպ պատրաստում էին նաև մետաղից, քարից և այլ նյութերից ։
Դաղդղանի պատրաստման նրբությունները շատ վարպետներ գաղտնի էին պահում ։ Հմայիլները պատրաստելուց առաջ նախապատրաստվում էին հոգով և մարմնով։ Դաղդղան պատրաստում էին հիմնականում պահքի օրերին, լռության մեջ՝ մտքում բարի խոսքեր և օրհնանքներ ասելով, քանի որ համարվում էր, որ վարպետը դաղդղանը պատրաստելիս նրան դրական էներգիա էր փոխանցում, և բացասական մտքերն ու հույզերը կարող էին հմայիլի միջոցով փոխանցվել այն կրողին ։
Այսօր դաղդղան պատրաստող վարպետները քիչ են։ Դաղդղանների ամենամեծ հավաքածուն ներկայումս պահվում է Փայտարվեստի թանգարանում։ Թանգարանի հմայիլների հավաքածուն ներառում է կիսալուսնաձև, եռանկյունաձև, շրջանաձև, սեղանաձև, գլանաձև, հատած կոնաձև, պրիզմայաձև, տակառաձև, ձվակերպ, գորտանման և այլ ձև ունեցող հին ու նոր շրջանի դաղդղաններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիրառական առարկաներ Կատեգորիա:Կիրառական արվեստ Կատեգորիա:Թալիսմաններ Կատեգորիա:Սնահավատություններ Կատեգորիա:Հայկական մշակույթ Կատեգորիա:ՀՀ ոչ նյութական մշակութային արժեքներ
Քրիստալ Լոու
Քրիստալ Լոու (Crystal Lowe, ինչպես նաև Քրիստա Լո, Crystal Lo, ), կանադացի կինոդերասանուհի և մոդել։ Քրիստալ Լոուն հայտնի է որպես «Աղաղակի թագուհի» «Եգիպտացորենի երեխաները.Հայտնություն», «Նպատակակետ 3», «Սև Սուրբ Ծնունդ» և «Շրջադարձը այնտեղ չէ 2» սարսափ ֆիլմերում դերերի շնորհիվ։
Կենսագրություն
Քրիստալ Լոուն ծնվել է Վանկուվերում (Բրիտանական Կոլումբիա)՝ չինացու և շոտլանդացու ընտանիքում ։ Երեխա ժամանակ նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Հոնկոնգ, որտեղ ապրել է մի քանի տարի, ինչի արդյունքում տիրապետել է չինարենի կանտոնյան բարբառին։ Հոնկոնդում ապրելու տարներին նա մասնակցել է մանկական և երիտասարդական գեղեցկության մրցույթներին, ինչպիսիք են «Miss Teen Oriental»-ը։ Այդ ժամանակից ի վեր նրա լուսանկարները հայտնվել են օրացույցներում և ամսագրերի շապիկներին, նա նաև մասնակցել է լողազգեստների մրցույթ-ցուցադրություններին։ Լոուն մի քանի ընկերությունների դեմքն է. մասնավորապես, նա գովազդել է «Coors Light» գարեջուրը, «König Wheels» ֆիրմայի ավտոմոբիլային սարքավորումները և Սիլվեստր Ստալոնեին պատկանող «Instone» ընկերության մարզիկների համար սննդարար հավելումները։ Նա նաև Need for Speed: Underground 2 և Fight Night վիդեոխաղերի մոդելն էր։
15 տարեկանում Լոուն առաջին անգամ հայտնվել է էկրանին որպես դերասանուհի։ Նրա առաջին դերը եղել է «Աստղային դարպասներ։ ԱԳ-1» հեռուստասերիալում՝ Նիյայի դերով։ Մինչև 2000 թվականը նա նկարահանվել է մի շարք սերիալներում, իսկ 2001 թվականին ստացել է Տիֆանիի դերը «Եգիպտացորենի երեխաները.Հայտնություն» կինոֆիլմում։ Մի քանի երկրորդական և դրվագային դերերից հետո, 2006 թվականին նա խաղացել է Էշլին Հալպերինի դերը «Նպատակակետ 3» սարսափ ֆիլմում, 1974 թվականին՝ Լաուրեն Հանոնի դերը Սև Սուրբ Ծնունդ» ֆիլմի ռեմեյքում և Ելենայի դերը «Շրջադարձը այնտեղ չէ 2․ Փակուղի» ֆիլմում։ Այս սարսափ ֆիլմերում կատարած դերերի համար նա ստացել է «Աղաղակի թագուհի» մականունը։
«Շրջադարձը այնտեղ չէ 2․ Փակուղի» ֆիլմից հետո Լոուն «Ֆանտաստիկ քառյակ 2. արծաթե սերֆերի ներխուժում» և «Հաջողություն, Չակ» ֆիլմերում կատարել է Կամեո դերեր։ 2008 թվականին նա վերամիավորվել է «Նպատակակետ 3» ֆիլմից ընկերուհի Ամանդա Կրյուի հետ «Այդ նույն գիշերը» ֆիլմում։ 2008 թվականին Լոուն երկրորդ պլանի դերեր է խաղացել «Յեթի։ Ձնեմարդի անեծքը», «Թունավոր բաղեղ. գաղտնի հասարակություն» (հեռւոստատեսություն) և «Ավանսցենա 2» ֆիլմերում։
2009 թվականին Լոուն «Ռուսլան» մարտաֆիլմում ոչ մեծ դեր է ստացել Սթիվեն Սիգալի հետ։ «Չարլի» ֆիլմում նա գլխավոր դեր է խաղացել, սակայն ֆիլմը դեռ չի նկարահանվել։
2010 թվականին Լոուն հայտնվել է «Ժամանակի մեքենա ջակուզիում» ֆիլմում՝ Զոի դերով, «Սմոլվիլյայի գաղտնիքները» ֆիլմի 9-րդ եթերաշրջանի CW շոուում՝ Վալուի դերով և Շելդոն Ուիլսոնի «Մարդասպանների սար» թրիլերում՝ Նինի դերով։
2012 թվականին Լոուն հրավիրվել է «Յուրայի շրջանի պորտալ.նոր աշխարհ» սերիալում Թոբի Նենսի դերի համար ։
2013 թվականին խաղացել է Ռիտա Հեյվիթի դերը «Կորած նամակներըը» ֆիլմում։ Ֆիլմը Hallmark Channel-ում չտեսնված հաջողություն է ունեցել և որոշվել է ստեղծել սերիալ, որը բաղկացած է լինելու 10 սերիայից։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի ապրիլի 20-ին։ Սերիալը նաև հայտնի է հանդիսատեսի շրջանում․ Hallmark Channel ալիքը և Մարթա Ուիլյամսոնը՝ ֆիլմի ու սերիալի պրոդյուսերը, ինչպես նաև գրողը, որի գրքի հիման վրա են նկարահանվել ֆիլմը և սերիալը, որոշել է ընդլայնել անհայտ կորած նամակների բաժնի աշխատակիցների շրջանակը և պաշտոնապես հայտարարել է անհայտ կորած նամակների մասին չորս նոր ֆիլմերի ստեղծման մասին։
«Կորած նամակները» ֆիլմի հաջողությունից հետո Hallmark Channel-ը սկսել է պարբերաբար ներգրավվել Քրիստալին իրենց արտադրություններում, իսկ 2015 թվականին նա նկարահանվել է «Gourmet Detective: A Healthy Place To Die» ֆիլմում` շեֆ-խոհարար Գրետհենի դերում ։
2014 թվականի Քրիտալը նաև կատարել է նորամուտ որպես ռեժիսոր՝ հանդիսատեսին ներկայացնելով «Becoming Sophie» կարճամետրաժ ֆիլմը ։ Ֆիլմը դրական արձագանքներ է ստացել և արժանացել մի քանի մրցանակների։ Լոուի նորամուտային ժապավենը շարունակվել է որպես պրոդյուսեր, նկարահանել է «Fade Out» կարճամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը, որում նա նաև խաղացել է դերերից մեկը։ 9 րոպեանոց ֆիլմը նկարահանվել է BravoFACT ծրագրի համար ։
2009 թվականի օգոստոսի 8-ին Քրիստալն ամուսնացել է Միկո Տոմաշևիչի հետ։
Գորգիսյան
Գորգիսյան, հայկական ազգանուն ։
Էդուարդ Հակոբյան
Էդուարդ Հակոբյան, թատրոնի և կինոյի հայ նկարիչ, գեղանկարիչ ։
Սանիտարա-տեխնիկական աշխատանքներ
Սանիտարա-տեխնիկական աշխատանքներ, շենքերի ջեռուցման, օդափոխման, ջերմա և գազամատակարարման, տաք ջրամատակարարման, ջրմուղի և կոյուղու համակարգերի կառուցման և մոնտաժման հետ կապված աշխատանքներ։ Տարբերում են արտաքին և ներքին Սանիտարա-տեխնիկական աշխատանքներ։ Արտաքին Սանիտարա-տեխնիկական աշխատանքներին են վերաբերում ջերմա, գազա, ջրամատակարարման և կոյուղու արտաքին ցանցերի անցկացման, կաթսայատների, գազաբաշխիչ կայանների, ջրմուղի և կոյուղու գլխամասային կառույցների (ջրառու կառույցներ, պոմպակայաններ, ջրաճնշումային աշտարակներ են) շինարարության աշխատանքները։
Արտաքին ցանցերը լինում են ստորգետնյա և վերգետնյա։ Ներքին Սանիտարա-տեխնիկական աշխատանքները շենքերի և կառույցների սան-տեխնիկական սարքավորման դետալների և հանգույցների մոնտաժման աշխատանքներն են։ Դրանց արժեքը կազմում է օբյեկտի շինարարության համար հատկացվող ծախսերի մոա 10 %։
Կատեգորիա:Հիգիենա
Տերյուշնևո
Տերյուշնևո (Терюшнево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռոմեո և Ջուլիետ
«Ռոմեո և Ջուլիետ» երկը Շեքսպիրի ամենահայտնի ստեղծագործություններից է և «Համլետի» հետ հանդիսանում է նրա ամենահաճախ բեմադրվող պիեսներից մեկը։ Այս ստեղծագործության հերոսները համարվում են սիրահարների նախատիպարներ։
«Ռոմեոն և Ջուլիետը» պատկանում է ողբերգական ստեղծագործությունների այն դասին, որոնք ստեղծվել են հին հունական ժամանակներից։ Սյուժեն հիմնված է իտալական մի հեքիաթի վրա, որը չափածո է թարգմանվել Արթուր Բրուկի կողմից 1562 թվականին՝ որպես «Ռոմեոյի և Ջուլիետի ողբերգական պատմություն» և վերապատմվել է արձակ շարադրանքով «Փելիս Փլեժրում» Ուիլյամ Փեինթերի կողմից 1567 թվական։ Շեքսպիրը օգտվել է երկու աղբյուրներից էլ, բայց սյուժեն ընդլայնելու համար զարգացրել է մի քանի կերպարներ, ինչպես օրինակ՝ Մերկուտիոյին և Պարիսին։ Ենթադրվում է, որ Շեքսպիրը պիեսը գրել է 1591-1595 թվականների ընթացքում․ այն առաջին անգամ հրատարակվել է 1597 թվականին ։ Այդ տարբերակի տեքստը աղքատիկ էր, բայց հետագա խմբագրումների արդյունքում այն բարելավվե է՝ մոտենալլով շեքսպիրյան ոճին։
Բանաստեղծական դրամատիկ կառուցվածքը և այնպիսի էֆեկտները, ինչպես՝ կատակերգության և ողբերգության միջև անցումները՝ լարվածությունը մեծացնելու համար, երկրորդական կերպարների ընդլայնումը, ենթասյուժեի օգտագործումը պատմվածքը գեղեցկացնելու համար, գնահատվել է որպես Շեքսպիրի թատերական հմտության նշան։ Պիեսը ծավալվում էր տարբեր բանաստեղծական ձևերից մինչև տարբեր կերպարներ, երբեմն ձևը փոխելով այնպես, ինչպես կերպարն էր զարգանում։ Օրինակ՝ Ռոմեոն պիեսի ընթացքում դառնում է ավելի գիտակ։
«Ռոմեոն և Ջուլիետը» բազմիցս վերամշակվել է բեմի, ֆիլմի, մյուզիքլի և օպերայի համար։ Անգլիական ռեստավրացիայի ժամանակ այն վերաբեմադրվեց Ուիլյամ Դավենանտի կողմից։ 18-րդ դարում Դեյվիդ Գերիքը ևս փոփոխության ենթարկեց մի քանի տեսարաններ, իսկ Ջորջ Բենդան, շատ հատվածներ բաց թողնելով՝ երջանիկ ավարտ ավելացրեց։ 19-րդ դարի ներկայացումները, ներառյալ Շառլոտ Քաշմանինը, վերականգնեցին նախնական տեքստը և կենտրոնացան ռեալիզմի վրա։ 1935 թվականին Ջոն Գիելգուդի տարբերակը բավականին նման էր Շեքսպիրի սյուժեին. նա օգտագործել էր Ելիզավետի կոստյումները և բեմական կեցվածքը՝ ողբերգությունը սաստկացնելու համար։ 20-21-րդ դարերում պիեսն արդեն վերամշակվել էր զանազան տարբերակներով, ինչպես օրինակ՝ Ջորջ Քուկորի աշխատությունը, Ֆրանկո Ձեֆֆիրելլիի 1968 թվականի տարբերակը, Բազ Լուհրմանի 1996 թվականին MTV-ից ոգեշնչված «Ռոմեո և Ջուլիետը» և 2013 թվականին՝ Կարլո Կարլեի կողմից ոչ-շեքսպիրյան մշակումը։
Սյուժեի պատմություն
Հավատարիմ սիրահարների ողբերգության անտիկ անալոգը Պիրամի և Ֆիսբայի պատմությունն է, որը ներկայացրել է հռոմեական բանաստեղծ Օվիդիոսը «Կերպարանափոխություններում» ։
Շեքսպիրի ողբերգության համար սյուժետային անմիջական հիմք է ծառայել, ամենայն հավանականությամբ, Արթուր Բրուքի «Ռոմեուսի և Ջուլիետի ողբերգական պատմությունը» պոեմ (Arthur Brooke. The tragical History of Romeus and Juliet, 1562)։ Հիշատակելով ինչ-որ նախորդ պիեսի մասին՝ Բրուքը, այնուամենայնիվ, մշակել է սյուժեն, որը վերցվել է Պիեռ Բոետյուոյի կողմից ֆրանսերեն թարգմանված իտալացի գրական գործիչ Մատտեո Բանդելլոյի նովելից, որը 1554 թվականին լույս է տեսել «Նովելների չորս գրքեր» ժողովածուում (մաս երկրորդ, նովել IX, հրատարակվել է Լուկայում)։ Բրուքի մոտ առկա են նաև Ջեֆրի Չոսերի «Տրոիլ և Քրեսիդա» պոեմի արձագանքները ։
Բանդելլոյի պատմածն իրենից ներկայացնում էր Լուիջի դա Պորտոյի (Luigi Da Porto, 1485-1529) «Երկու ազնվական սիրահարների նորահայտ պատմությունը և նրանց տխուր մահը, որը տեղի է ունեցել Վերոնայում սինյոր Բարտոլոմեո դելլա Սկալայի օրոք» (Historia novellamente ritrovata di due nobili amanti, 1524), որում գրականության մեջ առաջին անգամ ի հայտ են եկել Ռոմեոյի և Ջուլիետի կերպարները (Romeo Montecchi e Giulietta Cappelletti) և մի շարք այլ կերպարներ (Monk Lorenzo, Marcuccio, Tebaldo, Earl di Laudron — Ջուլիետի փեսացուն), որոնք զարգացում են ստացել Շեքսպիրի պիեսում։ Դա Պորտոյի նովելը բազմիցս (1531 և 1535 թվականներին) տպագրվել է Վենետիկում (1539 թվականին հրատարակվել է «Ջուլիետտա»/Giulietta անվանմամբ) և մեծ հաջողություն է ունեցել ։
Դա Պորտոյի ստեղծագործությունը, ամենայն հավանականությամբ, հենվել է մի քանի աղբյուրների վրա։ Որպես այդպիսիք կարող էին ծառայել՝ սյուժետային տեսանկյունից՝ ավելի վաղ Իտալիայում հայտնված դժբախտ սիրահարների մասին պատմությունները (ավանդաբար նշում են Մազուչչո Սալեռնիտանոյի պոեմը Մարյոտոյի և Ջաննոցցայի մասին, 1476), պատերազմող ընտանիքների աղգանունների վերաբերյալ՝ Դանթեի «Աստվածային կատակերգությանը» և պատմական ժամանակագրությանը անդրադառնալը, չի բացառվում նաև ինչ-որ բանավոր ավանդություն, որին հղում է անում հեղինակը, ինչպես նաև նրա սեփական ապրումները։ Այսպիսով, նովելի բովանդակությունը այս կամ այն չափով ունի կենսական հիմք և հագեցած է որոշ պատմական գծերով ։
Դա Պորտոյի ազդեցության տակ ստեղծվել է ոչ միայն Բանդելլոյի վիպակը, այլև իտալացի այլ հեղինակների ստեղծագործություններ՝ վերոնացի Գերարդո Բոլդերիի (Gherardo Boldieri) «Ջուլիայի և Ռոմեոյի դժբախտ սերը» (Poemetto Dello amore di Giulia e di Romeo, 1553) փոքրիկ պոեմը և վենետիկացի Լուիջի Գրոտոյի «Ադրիանա» (Hadriana, 1578) ողբերգությունը։ Հայտնի դարձած սյուժեն ավելի ուշ օգտագործվել է իսպանացի Լոպե դե Վեգայի «Կաստելվիններ և Մոնտեսներ» ("Los Castelvines y Monteses", 1590) պիեսում։ Ֆրանսիայում դա Պորտոյի նովելն ադապտացրել է Ադրիան Սևինը (Adrian Sevin. Halquadrich and Burglipha, 1542) ։ Եվրոպական գրականության մեջ Ռոմեոյի և Ջուլիետի մասին սյուժեի հետագա հաջող տարածումը և զարգացումը շարունակվել է Մատտեո Բանդելլոյի վիպակի թարգմանությամբ Պիեռ Բուատոյի (ֆր․՝ Pierre Boiastuau) «Ողբերգական պատմություններ Բանդելոյի իտալական ստեղծագործություններից» (Histoires Tragiques extraictes des Oeuvres italiens de Bandel, 1559) ժողովածուում, ինչպես նաև նրա անգլերեն թարգմանությունը Վիլյամ Փեյնթերի (անգլ.՝ William Painter) «Հաճույքի պալատ» (Palace of Pleasure, 1567) ժողովածուում։
Յուրաքանչյուր գրական մշակում հյուսել է իր մանրամասները և իր շեշտադրումները դրել Ռոմեոյի և Ջուլիետայի պատմության մեջ, որի սյուժեն, ընդհանուր առմամբ, անփոփոխ է մնացել (բացառությամբ Լոպե դե Վեգայի երջանիկ վերջաբանի)։ Նրա բարձրագույն մեկնաբանությունը պատկանում է Շեքսպիրին։ Պիեսը, որն ուներ «Մեծագույն և տխուր ողբերգություն Ռոմեոյի և Ջուլիետի մասին» (The Most Excellent and Lamentable Tragedie of Romeo and Juliet) անվանումը, Լոնդոնում պաշտոնապես լույս է տեսել 1599 թվականին (1597 թվականին լույս է տեսել տեքստի ոչ լիարժեք անօրինական հրատարակությունը)։
Շեքսպիրյան պիեսի որոշ տողեր ներշնչված են Ֆիլիպ Սիդնիի «Աստրոֆիլ և Ստելլա» (1591) և Սեմուել Դենիելի «Դելիա» (1592) սոնետային շարքերի բանաստեղծություններից ։
Շեքսպիրի ստեղծագործության թեման, իր հերթին, առաջ է բերել գրականության և արվեստի այլ տեսակների մեծ թվով ստեղծագործությունների շարքի ստեղծում, որը շարունակվում են մինչ օրս ։
Սյուժե
Վերոնայի ազնվական Մոնդեգյու և Կապուլետ ընտանիքների միջև տիրում է մշտական թշնամություն։ Կապուլետի ծառաների կողմից սանձազերծված ընդհարումից հետո նոր կռիվ է սկսվում ընտանիքների ներկայացուցիչների միջև։ Բենվոլիոն փորձում է կանգնեցնել գոտեմարտը, բայց նրան խանգարում է Տիբալտը։ Վերոնայի դուքս (բնօրինակում՝ Prince, որը կարող է նաև թարգմանվել է որպես «արքայազն» կամ «իշխան») Էսկալոսը հրամայում է վերականգնել խաղաղություն ընտանիքների միջև և մահապատիժ է սահմանում նրա համար, ով կխախտի զինադադարը։
Երիտասարդ Ռոմեո Մոնդեգյուն չի մասնակցել ծեծկռտուքին։ Անպատասխան սիրահարված լինելով անհանգիստ, սառնասիրտ գեղեցկուհի Ռոսալինին՝ Ջուլիետի զարմիկին, որը չամուսնանալու երդում է տվել, նա գերադասում է տխուր մտորումները։ Նրա զարմիկը՝ Բենվոլիոն, և ընկեր Մերկուտիոն՝ Վերոնայի դքսի ազգականը, փորձում են տղային ուրախացնել իրենց կատակներով։
Կապուլետների տանը ուրախ տոն է պատրաստվում։ Սինյոր Կապուլետը ծառային ուղարկում է Վերոնայի նշանավոր մարդկանց մոտ՝ նրանց հրավիրելով պարահանդես։ Նրա միակ դստեր՝ Ջուլիետայի դայակն իր սիրելիին կանչում է սինյորա Կապուլետի մոտ։ Մայրը հիշեցնում է 13-ամյա աղջկան, որ նա արդեն հասուն է, և երեկոյան պարահանդեսի ժամանակ նա հանդիպում կունենա երիտասարդ և գեղեցիկ Պարիսի հետ, որը գտնվում է դքսուհու հետ ազգականական կապի մեջ։
Ջուլիետը բարձրաձայն երազում Ռոմեոյի մասին։ Ռոմեոն գալիս է նրա պատուհանի տակ (բայց ոչ պատշգամբի տակ, ինչպես սխալմամբ ընդունված է համարել ) և լսում է այդ խոսքերը։ Նա պատասխանում է նրանց ջերմեռանդ խոստովանությամբ։ Գիշերվա քողի տակ երիտասարդները միմյանց սիրո և հավատարմության երդում են տալիս։
Չմտնելով տուն՝ Ռոմեոն գնում է հայր Լորենցոյի՝ իր խոստովանահոր մոտ, խնդրելով նրան հնարավորինս շուտ պսակել իրեն Ջուլիետի հետ։ Հայր Լորենցոն սկզբում հրաժարվում է, բայց արդյունքում համաձայնում է, հույս ունենալով, որ Ռոմեոյի և Ջուլիետայի միությունը վերջ կդնի երկու ընտանիքների թշնամությանը։ Դայակի միջոցով սիրահարները պայմանավորվում են գաղտնի արարողության մասին, և հայր Լորենցոն պսակադրում է նրանց։
Նույն օրը դեմառդեմ բախվում են Տիբալտը և Մերկուտիոն։ Վեճը արագ վերածվում է սուսերներով կռվի։ Բենվոլիոն ապարդյուն փորձում է բաժանել հակառակորդներին։ Տիբալտը մահացու վիրավորում է Մերկուտիոյին Ռոմեոյի թևի տակից, որը նույնպես փորձում է նրանց բաժանել։ Ռոմեոն, կատաղելով, նետվում է Տիբալտի հետևից և երկարատև կատաղի պայքարից հետո սպանում նրան։ Բենվոլիոն դեպքի պատճառը բացատրում է ժամանած դքսին։
Հաջորդ առավոտյան Ջուլիետի ծնողները նրան ասում են, որ նա պետք է դառնա Պարիսի կինը և չեն ցանկանում լսել նրա առարկությունները։ Ջուլիետը հուսահատ է։ Նա պատրաստ է նույնիսկ թույն խմել, բայց հայր Լորենցոն նրան առաջարկում է խմել հատուկ դեղամիջոց, որից նա կընկնի քնի մեջ այնպես, որ բոլորը որոշեն, որ նա մահացել է։ Ջուլիետն այդպես էլ վարվում է։ Հայր Լորենցոն Ռոմեոյի մոտ է ուղարկում սուրհանդակ՝ հայր Ջիովաննիին՝ նրանց ծրագրի մասին տեղեկացնելու, սակայն ժանտախտի համաճարակի պատճառով նա չի հասցնում նամակ հասցնելը տղային։ Ռոմեոն, իմանալով Ջուլիետի մահվան մասին, շտապում է հրաժեշտ տալ նրան։ Կապուլետների տոհմական դամբարանում նա բախվում է Պարիսի հետ և սկսված վիճաբանության ժամանակ սպանում նրան։
Մտածելով, որ Ջուլիետը մեռած է, և չիմանալով, որ դա միայն քուն է, Ռոմեոն խմում է թույն։ Ջուլիետն արթնանում է և հուսահատության մեջ, տեսնելով նրա դիակը, խոցում է իրեն։ Շուտով դամբարան են գալիս երկու ընտանիքների ներկայացուցիչները և դուքսը։ Հայր Լորենցոն, որն ավելի վաղ էր հայտնվել այստեղ, սակայն չի կարողացել խանգարել հերոսներին, բացատրում է իրավիճակը։ Իրենց երեխաների մարմինների մոտ Կապուլետ և Մոնդեգյու ընտանիքները մոռանում են իրենց հակամարտությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շեքսպիրի ողբերգություններ Կատեգորիա:Ինքնասպանությունը հորինվածքներում Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Սրբազան դաշինք
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռազմական դաշինքներ
(6503) 1994 CP
(6503) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի փետրվարի 4-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,847471 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7422 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9528 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1755,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205123 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,93° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կորնեևկա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Կորնեևկա (Корніївка, Qapçuq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կապչուկ։
2001 թվականի տվյալներով Կորնեևկա գյուղում բնակվում էր 133 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բուք (հեռուստասերիալ)
Բուք (Fırtına), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է 2006-2007 թվականներին թուրքական Kanal D հեռուստաընկերության եթերում ։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Մուրատ Յըլդըրըմը և Բուրչին Թերզիօղլուն։ Հեռուստասերիալի պրոդյուսերը Նեջաթի Աքփընարն է, իսկ ռեժիսորը՝ Մեթին Բալեքօղլուն։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Տրապիզոն քաղաքում։ Հեռուստասերիալը ցուցադրվել է նաև թուրքական Kanal 7 հեռուստաընկերությամբ։
Սցենար
Գյուղաբնակ երիտասարդ Ալին և համառ, բայց միևնույն ժամանակ գեղեցիկ Զեյնեփը, չնայած իրենց սիրուն խանգարող մի շարք արգելքների, որոշում են միասին շարունակել կյանքը։ Ալիի հայրը՝ Հասանը, ով հոգնել էր իր հարստությունից, քաղաքային էլիտայից, դեմ չէ երիտասարդների միավորմանը։ Սակայն Զեյնեփի մայրը՝ Էմինեն չի ցանկանում երիտասարդ զույգին տեսնել միասին։ Բացի այդ, կան էլի մարդիկ, ովքեր դեմ են այս միությանը։
Ալին և Զեյնեփը շատ են անհանգստանում, քանի որ շուտով տեղի է ունենալու իրենց հարսանիքը։ Էմինեն չի ցանկանում, որ տեղի ունենա հարսանիքը, քանի որ կարծում է, որ Ալիի ընտանիքը չի համապատասխանում իրենց։ Զեյնեփի եղբայրը՝ Դուրսունը նույնպես չի ցանկանում իր քրոջը կնության տալ Ալիին, այլ ցանկանում է նրան ամուսնացնել իր ընկերոջ՝ ոսկերիչ Ռամազանի հետ։ Մյուս կողմից, Զեյնեփին օգնում են հայրը և կրտսեր եղբայրը՝ Զիյան։ Սակայն, Ֆեվզիին այդքան էլ չի հետաքրքրում Զեյնեփի կյանքը, քանի որ ընկած է հարստության հետևից։ Իսկ Հասանը շուտափույթ ցանկանում է մեկնել Բաթումի՝ սիրուհու Թամարայի մոտ։ Գալիս է հարսանիքի օրը, սակայն չկան մատանիները։ Հասանը, մոռանալով գրպանից հանել մատանիները, մեկնում է Բաթում։ Ալին ստիպված է ինչ որ բան ձեռնարկել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ
Շախմատային օլիմպիադա 2022
Շախմատի 44-րդ համաշխարհային օլիմպիադա, ՖԻԴԵ-ի կողմից կազմակերպված բաց և կանանց շախմատային մրցաշար, որը տեղի է ունեցել Հնդկաստանի Չեննայ քաղաքում։ Այն իր մեջ ներառել է նաև շախմատի մասսայականացմանն ուղղված տարբեր միջոցառումներ։ Սկզբում մրցաշարը նախատեսված էր անցկացնել Խանտի Մանսիյսկում, որտեղ տեղի է ունեցել 2010 թվականի շախմատի օլիմպիադան, սակայն հետագայում ՖԻԴԵ-ի որոշմամբ մրցաշարի անցկացման վայրը տեղափոխել է Մոսկվա ։ Օլիմպիադան պետք է տեղի ունենար 2020 թվականի օգոստոսի 5-17-ը, սակայն COVID-19 համավարակի պատճառով այն հետաձգվել է։
Ուկրաինա ռուսների ներխուժման կապակցությամբ ՖԻԴԵ֊ն հանդես է եկել Ռուսաստանից մրցաշարերը հանելու հայտարարությամբ ։
2022 թվականի մարտի 15-ին Շախմատի միջազգային ֆեդերացիան հանդես է եկել օլիմպիադայի անցկացման վայրի մասին նոր հայտարարությամբ՝ այն առաջին անգամ անցկացվում է Հնդկաստանում՝ Չեննայ քաղաքում ։
Օլիմպիադային մասնակցել է 1733 շախմատիստ, որոնցից 935-ը բաց մրցաշարին, 798-ը՝ կանանց ։
Մրցաշարի բաց հատվածում հաղթող է ճանաչվել Ուզբեկստանի հավաքականը, որը եղել են մրցաշարի միակ անպարտելի թիմը՝ ութ հաղթանակ, երեք ոչ-ոքի՝ ընդհանուր 19 միավոր ։ 19 միավոր է վաստակել նաև երկրորդ տեղը զբաղեցրած Հայաստանի հավաքականը, որը 9-րդ տուրում Ուզբեկստանից կրած պարտության և ավելի ցածր գործակիցների պատճառով արժանացել է արծաթե մեդալի ։ Օլիմպիադայի բրոնզե մեդալը բաժին է հասել Հնդկաստանի երկրորդ թիմին ։
Կանանց մրցաշարում ոսկե մեդալ է նվաճել Ուկրաինայի հավաքականը, որը յոթ հաղթանակից և չորս ոչ-ոքիից հետո վաստակել է 18 միավոր։ Երկրորդ տեղը 18 միավորով գրավել է Վրաստանի հավաքականը, որը ավելի ցածր գործակիցների պատճառով արժանացել է արծաթե մեդալի ։ Հնդկաստանի առաջին թիմը մրցաշարի ընթացքում վաստակել է 17 միավոր և զբաղեցրել երրորդ տեղը։ 17 միավոր են վաստակել նաև Միացյալ Նահանգների և Ղազախստանի հավաքականները, սակայն ավելի ցածր գործակիցների պատճառով զբաղեցրել են համապատասխանաբար չորրորդ և հինգերորդ տեղերը ։
Քաղաքի ընտրության կանոնակարգ
2015 թվականի վերջին սկսվել է 44-րդ շախմատային օլիմպիադայի անցկացման վայրի հայտերի ներկայացման ընթացակարգը։ Մրցաշարով հետաքրքրված յուրաքանչյուր քաղաք պետք է մինչև 2016 թվականի մարտի 31-ը հայտ ներկայացներ ՖԻԴԵ-ին։ Հայտերը պետք է համապատասխաներ ՖԻԴԵ֊ի կանոնակարգին ։
Օլիմպիադայի անցկացման համար հայտ է ներկայացրել Խանտի Մանսիյսկը։ Բացի Խանտի Մանսիյսկից, շախմատի օլիմպիադայի անցկացման համար հետաքրքրություն են ցուցաբերել Արգենտինայի և Սլովակիայի ազգային ֆեդերացիաները ։
Վերջնական որոշումը կայացվել է ՖԻԴԵ-ի 87-րդ կոնգրեսում, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի սեպտեմբերին, Բաքվում․ ՖԻԴԵ-ի այդ ժամանակվա նախագահ Կիրսան Իլյումժինովը հավանություն է տվել Խանտի Մանսիյսկի հայտին  ։