cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սանդալաշկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջորջ Բեռնարդ Շոու
Ջորջ Բեռնարդ Շոու (George Bernard Shaw, ), իռլանդական ծագումով, անգլիացի դրամատուրգ։ Նոբելյան մրցանակակիր (1925)։ Դուբլինում դպրոցն ավարտելուց (1871) հետո 1876 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն, զբաղվել լրագրությամբ և գրականությամբ, եղել երաժշտական ու թատերական քննադատ։
19-րդ դար
Ստեղծագործական մեթոդի գերադասած ձևը պարադոքսն է։ Առաջին իսկ պիեսը («Այրի տղամարդու տները», 1892) աղմկոտ վիճաբանության առիթ է տվել և հաջողություն չի ունեցել այնպես, ինչպես և դրան հաջորդած «Սրտեր նվաճող տղամարդը» (1893) պիեսը։
«Տիկին Ուորնի մասնագիտությունը» (1894), որ քննարկման է դնում պոռնկության թեման, առաջին անգամ բեմադրվել է Անգլիայում, 1907 թվականին։ Բեմադրության հետ կապված դժվարությունները Շոուին հարկադրել են հրատարակելու իր պիեսները (մամուլը նախնական գրաքննության չէր ենթարկվում)։ Վերոհիշյալ գործերը կազմել են «Տհաճ պիեսներ» (1898) ժողովածուն, նույն թվականին լույս է տեսել երկրորդ շարքը՝ «Հաճելի պիեսները». «Զենք և մարդ» (1894), «Կանդիդա» (1894), «Ճակատագրի ընտրյալը» (1895), «Կապրենք՝ կտեսնենք» (1895)։ Հաջորդ շարքի վերնագիրն է «Երեք պիես՝ պուրիտանների համար» (1901), որի մեջ մտնում են «Սատանայի աշակերտը» (1896-1897), «Կեսարը և Կլեոպատրան» (1898), «Կապիտան Բրասբաունդի վարմունքը» (1899) պիեսները։
20-րդ դար
Շոուն, որ ժամանակակից «գաղափարների դրամայի» ստեղծողներից է, մտցրել է բանավեճ-պիեսի տեսակը, որտեղ կարծիքների, թշնամական գաղափարախոսությունների բախումն առաջադրում է հասարակական ու անձնական բարոյականության սուր խնդիրներ։ «Մարդը և գերմարդը» (1901-1903), որը, Շոուի բնորոշմամբ, «Կատակերգություն և փիլիսոփայություն է», փոխակերպում է Դոն Ժուանի ավանդական թեման, հերոսին հետապնդում է կինը։ «Դոն Ժուանը դժոխքում» դրվագում սատանայի բերանով խստորեն քննադատված են կապիտալիստական քաղաքակրթության արատները։
«Պիգմալիոնը» (1913), դեմ առ դեմ հանելով խոսքի կուլտուրայի և հոգևոր ընդհանուր զարգացման խնդիրները, ի հայտ է բերում ցածր խավի աղջկա բարոյական գերազանցությունը արտաքուստ բարեկիրթ, հնչյունաբանության արիստոկրատ պրոֆեսորի նկատմամբ։
1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը Շոուն արձագանքել է «Աննայանսկան, բոլշևիկյան կայսրուհին» (1918) գրոտեսկային ֆարսով, որտեղ ամենայն որոշակիությամբ արտահայտվել է հասարակությունը վերափոխելու նպատակով բռնության միջոցներ գործադրելու օգտին։ Անտոն Չեխովի ազդեցությամբ գրված «Տուն, որտեղ սրտեր են փշրվում» (1913-1919) պիեսում Շոուն բացահայտում է տիրապետող դասակարգի պորտաբուծությունը, ցույց տալիս, որ նա կորցրել է հոգևոր արժեքները, որ ջնջվել է նրա խառնվածքի անհատականությունը։ «Ետ դեպի Մաֆուսաիլը» (1918-1920)՝ միասնական ֆաբուլայով չշաղկապված «մետաբիոլոգիական» այդ հնգամաս դրաման երկարակյացների աշխարհի արտասովոր երազանքն է։
«Սուրբ Իոհաննան» (1923) Շոուի միակ ողբերգությունն է։ «Խնձորով լի սայլակը» (1929), «Վատ է, բայց ճիշտ է» (1931), «Միամիտը՝ եկած անակնկալ կղզիներից» (1934), «Ժնև» (1938), «Բարի Կառլոս թագավորի երջանիկ օրերին» (1939), «Միլիոնատիրուհին» (1936) պիեսներում հայտնվում է այն միտքը, որ կապիտալիստական հասարակարգը մտել է փակուղի և բուրժուական դեմոկրատիան սուր ճգնաժամ է ապրում, դատապարտվում է ֆաշիզմը («Ժնև»)։
1931 թվականին Շոուն այցելել է ՍՍՀՄ։ Հրապարակախոսի մարտական ոգին նրա ելույթներում զգացվել է մինչև խոր ծերություն։ Շոուի վերջին պիեսներն են «Բայանթի միլիարդները» (1948) և «Հորինված հեքիաթները» (1950)։
Բեմականացումներ
Անգլիական բեմերում դժվարությամբ ընդունված Շոուի դրամատուրգիան լայն ճանաչում է գտել աշխարհում և դարձել 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի առաջին կեսի գրականության կենտրոնական երևույթներից մեկը։ Շոուի պիեսները ընդգրկվել են աշխարհի շատ թատրոնների խաղացանկերում։
Հայ թատրոն Շոուի պիեսները մուտք են գործել 20-րդ դարի սկզբներից։ Հայաստանի բեմերում բազմիցս ներկայացվել են «Սատանայի աշակերտը», «Զենք և մարդ» («Շոկոլադ ուտող զինվորը» վերտառությամբ), «Պիգմալիոն», հայկական հեռուստատեսությամբ՝ «Սոնետների թուխ տիկինը» պիեսները։
Մրցանակներ
Բեռնարդ Շոուն միակ մարդն է, որ արժանացել է և՛ Նոբելյան մրցանակի (1925 թվականին, «Սստեղծագործության համար, որը տոգորված է մարդասիրությամբ և իդեալիզմով, ցայտուն երգիծանքով, որը հաճախ զուգորդվում բացառիկ բանաստեղծական գեղեցկությամբ»), և՛ Օսկար կինոմրցանակի (1938 թվականին) Պիգմալիոն կինոնկարի սցենարի համար։
Շոուն հրաժարվել է Նոբելյան մրցանակի դրամական մասից, թեև դափնեկրի մեդալը ընդունել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բուսակերներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Իվանովցի (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Իվանովցի (Іванівці), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հելֆորդ Մաքինդեր
Սըր Հելֆորդ Ջոն Մաքինդեր ( Halford John Mackinder, ), անգլիացի աշխարհագրագետ և աշխարհաքաղաքագետ, Գաղտնի խորհրդի անդամ, «Հարթլենդի» տեսության հիմնադիր։
Հելֆորդը հայտնի է դարձել այն բանից հետո, երբ նրա աֆրիկյան բեռնակիրներից ութը սպանվեցին Քենիա լեռ կատարած արշավանքի ժամանակ ։
Կենսագրություն
1883 թվականին Հելֆորդ Մաքինդերը ավարտելով Օքսֆորդի համալսարանը՝ ստացել է կենսաբանության, իսկ հաջորդ տարի՝ նորագույն պատմության գիտական ​​աստիճան ։ 1887 թվականից համալսարանում դասավանդել է աշխարհագրություն, նախքան կնշանակվեր Լոնդոնի տնտեսագիտության և աշխարհաքաղաքական գիտությունների դպրոցի տնօրեն։ Սկսած 1910 թվականից մինչև 1922 թվականները նա եղել է համայնքների պալատի անդամ, իսկ 1919-1920 թվականների ընթացքում՝ բրիտանական սուրհանդակ Հարավային Ռուսաստանում։
Պադեռնո Դունյանո
Պադեռնո Դունյանո (Paderno Dugnano), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 46023 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 3.264, 04 մարդ/կմ²։ Տարածքը 14.1 կմ² է։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20037։ Հեռախոսային կոդ՝ 02։
Հելֆորդ Մաքինդեր
Կենսագրություն
Մաքինդերը Հարթլենդ (անգլ. Heartland - «սրտի երկիր») անվանել է Եվրասիայի կենտրոնական մասը, որի շուրջ գտնվում են ներքին ( Եվրոպա - Արաբիա - Հնդկաչին) և արտաքին աղեղները (Ամերիկա - Աֆրիկա - Օվկիանիա)։ Հատկապես հարկ է նշել, որ Մաքինդերն արտաքին աղեղի մեջ է ներառել նաև Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները ։
Մաքինդերն, ի տարբերություն իր հայրենակիցների մեծամասնության, պետության համար կարևոր աշխարհաքաղաքական գործոն է համարել ցամաքային տարածքի մեծությունը, քան ծովային հզորությունը։ 1919 թվականին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո, լույս է տեսել նրա երկրորդ աշխատությունը՝ «Ժողովրդավարական իդեալներն ու իրականությունը», որտեղ նա հետևյալ կերպ է ձևակերպել իր մաքսիման․
1943 թվականին լույս է տեսել Մաքինդերի վերջին՝ երրորդ աշխատությունը՝ «Երկրագունդը և խաղաղության հասնելը», որտեղ արմատապես վերանայված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո համաշխարհային համակարգի ապագան։ Իր աշխատությունում Մաքինդերն ներմուծել է նոր աշխարհաքաղաքական առանցք՝ ԱՄՆ-ը, հիմնավորել է աշխարհաքաղաքական բլոկների գաղափարը և կանխատեսել է երկու հակադիր՝ Միացյալ Նահանգների և Սովետական Միության (Հարթլենդ) առանցքների շուրջ պտտվող երկբևեռ աշխարհների առաջացումը։ Այդ պատճառով Մաքինդերին ընդունված է համարել Ատլանտականության հայեցակարգի հիմնադիր։
Գործունեությունը Հարավային Ռուսաստանում
1919 թվականին Հալֆորդ Մաքինդերը նշանակվել է Գերագույն կոմիսար հարավային Ռուսաստանում (Անտանտի երկրների կողմից գրավված Ուկրաինայի գերագույն հանձնակատարի պաշտոնը) և ուղարկվել է Արևելյան Եվրոպայի միջոցով, որպեսզի ներկայացնի գեներալ Դենիկինի գլխավորած հակաբոլշևիկյան ուժերի վիճակի մասին։ Այս առաքելությունը հնարավորություն է տվել Մաքինդերին Կենտրոնական Ասիայում աշխարհաքաղաքականության վերաբերյալ իր առաջարկությունները ներկայացնել բրիտանական կառավարությանը՝ այն գաղափարների ոգով, որոնց մասին նա արտահայտել է իր «Ժողովրդավարության իդեալներն ու իրականությունը» գրքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Վերսալի պայմանագրի նախապատրաստմանը մասնակցելով, Մաքինդերը հասել է նրան, որպեսզի պայմանագրով ամրագրվեն սահմանային պետությունների (Լեհաստան, Ռումինիա, Չեխոսլովակիա, Էստոնիա, Լատվիա, Լիտվա ) առաջացած սահմանները, որոնք կսահմանեին գերմանացիների և սլովենների բաժանարար սահմանները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի աշխարհագետներ Կատեգորիա:Աշխարհաքաղաքագետներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի քաղաքագետներ
Արագածոտն (գյուղ)
Նախկին սովխոզը հիմնվել է 1971 թվականին ։
Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի Հանրապետության 2001 թվականի մարդահամարի, Արագածոտնի մշտական բնակչությունը 804, իսկ առկա բնակչությունը 705 հոգի է ։
Արագածոտնի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1971 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կալգանովկա (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Կալգանովկա (Калгановка, Калгановка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիլյանուևա դե լա Ռեյնա
Վիլյանուևա դե լա Ռեյնա (Villanueva de la Reina), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպինիա դե Խաեն շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 209 կմ2։ Բնակչությունը 3403 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 42 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Կոոնգա
Կոոնգա (Koonga), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 227 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Խնուսիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր
1984-85 NBA մրցաշրջան
1984-85 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 39-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Լոս Անջելես Լեյքերս» ակումբը ։ Եզրափակչում՝ վեց խաղերի ընթացքում, «Լեյքերս-ը հաղթել է «Բոստոն Սելտիքս»-ին։
1984 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ «Հյուստոն Ռոքեթս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո ընտրվել է կենտրոնական Հակիմ Օլաջուվոնը։ Դրաֆթի ժամանակ 3-րդ համարի ներքո ընտրվել է Մայքլ Ջորդանը, 4-րդ համարի ներքո՝ Սեմ Պերկինսը, 5-րդ համարի ներքո՝ Չարլզ Բարքլին, իսկ 16-րդ համարի ներքո՝ Ջոն Սթոքթոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիա Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի դրաֆթներ
Աստերոիդների ցանկ (201301-201400)
Աստերոիդների ցանկ (201201-201300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (201401-201500)
(5724) 1986 WE
(5724) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 22-ին Կենձո Սուզուկիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Տոյոտայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կենձո Սուզուկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դեքստեր Գորդոն
Կենսագրություն
13 տարեկանում սովորել է կլառնետ նվագել։ Ժամանակին առաջադրվել է ամերիկյան Կինոակադեմիայի մրցանակին «Կեսգիշերին մոտ» (Round Midnight, 1986 թվական) ֆիլմում առաջին պլանի լավագույն տղամարդու դերի համար։ Գորդոնը ջազի պատմության մեջ ամենաազդեցիկ և պատվավոր դեմքերից էր. նրա ներդրումը կատարման յուրաձևության, հզոր և լիաձայն կատարման զարգացման գործում և՛ սաքսոֆոնի համար ընդհանրապես, և՛ տենորային սաքսոֆոնի համար մասնավորապես անգնահատելի է։
Գորդոնի հասակը 198 սմ էր, որի համար էլ նրան անվանել են երկարահասակ Դեքստեր (Long Tall Dexter): 60-ական թվականների կեսերին նա նվագել է տենոր սաքսոֆոն Conn 10M 'Ladyface'  փողածայրոցով Dukoff Hollywood B.D. 5*, այնուհետև տեղափոխվել է Selmer Mark VI և սկսել օգտագործել Otto Link florida-ի փողածայրը, որն այդ ժամանակների ջազային տենոր սաքսոֆոնահարների համար ստանդարտ հավաքածու է համարվել։
Նա ելույթ է ունեցել այնպիսի հայտնի երաժիշտների հետ, ինչպիսիք են Լայոնել Խեմպտոնը, Տեդ Դեմերոնը, Չարլզ Մինգուսը, Լուի Ամսթրոնգը, Բիլի Էքսթայնը, Բեն Ուեբսթերը, Ջոննի Գրֆինը։ 1947 թվականին մի քանի շաբաթ նվագել է Ֆլեդչեր Խենդերսոնի նվագախմբում։
Հետաքրքիր փաստեր
Գորդոնը թափառական կյանք է վարել և 1960 -ական թվականներին որոշ ժամանակով հաստատվել է Դանիայում՝ Կոպենհագենում, որտեղ այդ ժամանակ ապրել է Ուլրիխների ընտանիքը։ Հայտնի թենիսիստ Տորբեն Ուլրիխի լրագրողական գործունեությունը նրանց մտերմացրել է, և նրանք դարձել են բարեկամներ։  Գորդոնը դարձել է նորածին Լարս Ուլրիխի«(Metallica» խմբի հայտնի թմբկահար) կնքահայրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ջազմեններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սաքսաֆոնահարներ
Արխոտի (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)
Արխոտի (არხოტი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1230 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 59 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 16 մարդ ։
Ալիջան Իբրահիմով
Ալիջան Իբրահիմով , Ղազախստանի խոշորագույն ձեռնարկատերերից մեկն է։ «Eurasian National Resources Corporation» (ENRC) կազմակերպության համատիրակալներից մեկն է, որտեղ տնօրինում է կազմակերպության 20,7 % ։ «Եվրասիական Բանկ»-ի նախագահն է։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1953 թվականի հունիսի 5-ին Ֆերգանի մարզում՝ Ուզբեկստանի ԽՍՀ ։
Տեղափոխվել է Ղրղզստան՝ Տոկմակ քաղաք ։
1992 թվականից՝ Ալեքսանդր Մաշկևիրի և Պատոհա Շոդիևայի գործընկեր։
Ընտանիք
Կինը Մուկադասհոն է, ունեն վեց երեխա։
Եղբայրները՝ Էրգաշ, Յուլդաշ ։
Կացություն
Ֆորբս ամսագրի տվյալներով 2016 թվականին նրա անձնական կացությունը գնահատվել է 1,8 միլիարդ դոլար (աշխարհում 1198-րդը և Ղազախստանում 4-րդը) ։
Активы
Ֆորբս ամսագրի տվյալներով 2018 թվականին նրա անձնական կացությունը գնահատվել է 2,3 միլիարդ դոլար ։
2007 թվականին նա ստացել է 800 միլլիոն դոլար շահույթ՝ իր ձեռնարկություններից։ Ֆորբս ամսագրի տվյալներով 2012 թվականին «418-րդ տեղն է զբաղեցրել 58 տարեկան Ալիջան Իբրահիմովը՝ 2,8 միլլիարդ դոլար անձնական կացությամբ»։
2020 թվականի հոկտեմբերին Ալիջան Իբրահիմովի ակտիվի արժեքը կազմել է 900 միլլիոն դոլար՝ դարձնելով նրան չորորրդ ամենահարուստ մարդը Ղազախստանում՝ ըստ Ֆորբս ամսագրի տվյալների ։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2021 մահեր
Սանահին (գյուղ)
Սանահին, առանձին թաղամաս Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Ալավերդի քաղաքում։ Մինչև 1967 թվականը եղել է առանձին գյուղ։
Իր բնության և պատմամշակութային բազմաթիվ հուշարձանների առկայության շնորհիվ հանդիսանում է Հայաստանի զբոսաշրջային հայտնի վայրերից մեկը ։ Այնտեղ է գտնվում է հայկական առաքելական հռչակավոր վանական համալիրներից մեկը՝ Սանահինի վանքը, որը Հաղպատի վանքի հետ միասին ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
39/Smooth
39/Smooth, Green Day փանկ խմբի դեբյուտային ալբոմն է, որը դուրս է եկել 1990 թվականին Lookout! Records լեյբում։ Սկավառակը լույս է տեսել վինիլյան սկավառակներից և ձայներիզներից հետո։ Ավելի ուշ դրան միացվել է EP հավաքածուն և լույս է տեսել, որպես կոմպոզիացիա 1,039/Smoothed Out Slappy Hours անվանումով։
Ձայնագրության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Նադեժդա Բուրյան
Նադեժդա Իվանի Բուրյան, խորհրդային և ուկրաինացի գիտնական գինեգործության մանրէաբանության ոլորտում։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1994), Ղրիմի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1923 թվականի մարտի 1-ին Արևելյան Սլոբոժանշչինայի Ռոսսոշ քաղաքում (Վորոնեժի մարզ, Ռուսաստան) բանվորի ընտանիքում ։ 1948 թվականին ավարտել է Վորոնեժի պետական համալսարանը։ 1948 թվականից գիտահետազոտական աշխատանքներ է իրականացրել Յալթայի Մագարաչ խաղողագործության և գինեգործության ինստիտուտում։ 1948-1961 թվականներին եղել է գիտաշխատող։ 1960 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ։ 1961-1987 թվականներին եղել է մանրէաբանության լաբորատորիայի վարիչ։ 1985 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա։ 1986 թվականին գինու արդյունաբերության համար գիտական դպրոց ստեղծելու և գիտական կադրեր պատրաստելու համար (պրոֆեսոր Ալբերտովնա Կիշկովսկայայի ուսանողներ և ուրիշներ) նրան շնորհվել է պրոֆեսորի գիտական կոչում ։ 1987 թվականից աշխատել է սելեկցիոն և բիոտեխնիկական կենտրոնի գլխավոր գիտաշխատող, այնուհետև մանրէաբանության բաժնի առաջատար գիտաշխատող ։ Մահացել է 2011 թվականին ։
Գիտական գործունեություն
Նադեժդա Բուրյանն իր աշխատանքային գործունեությունը սկսել է հայտնի գիտնականների, գինեգործների և մանրէաբանների՝ Ն․ Ֆ․ Սաենկոյի, Վասիլի Նիլովի, Եկատերինա Օդինցովայի, այնուհետև պրոֆեսոր Գերման Վալույկոյի ղեկավարությամբ։ Մշակել է գինու և քաղցուի վնասակար միկրոֆլորայի դեմ պայքարի արդյունավետ տեխնոլոգիական մեթոդներ, գինու արդյունաբերության մեջ մանրէաբանական վերահսկողության մի շարք մեթոդներ, ընտրել բարձր արտադրողական խմորիչ շտամներ և ներդրել դրանք արտադրության մեջ։ Նրա կողմից հաստատված խմորիչի նյութափոխանակության օրինաչափությունները, կախված զարգացման պայմաններից, տեսական հիմնավորում էին սեղանի գինու նյութերի և բնական կիսաքաղցր փրփրուն գինիների շարունակական խմորումով պատրաստման տեխնոլոգիայի զարգացման համար։ Նա մշակել և ներդրել է խաղողի քաղցուի շարունակական խմորման պայմաններում սեղանի գինենյութերի արտադրության տեխնոլոգիա։ Բուրյանի կողմից մշակված Ֆեոդոսիա 1-19, Սոդակ VI-5, Կոկուր-3 և խմորիչների  մյուս տեսակները լայնորեն օգտագործվում են Ուկրաինայի և ԱՊՀ գինու արդյունաբերության մեջ և տալիս են զգալի տնտեսական արդյունք ։ Նա հեղինակ է ավելի քան 244 գիտական աշխատությունների, 37 գյուտերի հեղինակային իրավունքի  հավաստագրերի, ստացել է Ուկրաինայի չորս արտոնագիր, պատրաստել է 18 բարձրակարգ մասնագետներ (ասպիրանտներ) ։
Հիշատակ
Նադեժդա Բուրյանի անունը գրանցվել է Ղրիմի գինեգործների միության «Պատվո գրքում», ինչպես նաև ընդգրկվել է խաղողագործության հանրագիտարանում (1986, Քիշնև) և «Ուկրաինայի կանայք» հանրագիտարանում (2001, Կիև) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանրէաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային գյուտարարներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային ակադեմիկոսներ
Սիրունիկը (ֆիլմ, 2014)
«Սիրունիկը» (खूबसूरत, Khoobsurat), հնդկական գեղարվեստական ֆիլմ`կատակերգական և մելոդրամայի տարրերով։ Թողարկվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 19֊ին։ Հանդիսանում է 1980 թվականի նույնանուն ֆիլմի ռեմեյքը։ Գլխավոր դերերը կատարել են Սոնամ Կապուրը և պակիստանցի դերասան Ֆավադ Խանը, որի դեբյուտը տեղի է ունեցել Բոլիվուդում։ Վարձույթում ստացել է «միջինից ցածր» կարգավիճակ։
Սյուժե
Միլի Չակրավարտին տաղանդավոր ֆիզիոթերապևտ է։ Այցելում է արքայական ընտանիքին՝ հիվանդ թագավոր Շեխար Ռաթհորին բուժելու համար։ Ծագումով միջին կարգի ընտանիքից, ինքնաբուխ աղջիկ է։ Նա չի պատրաստվում հետևել Ռաթորի տան հզոր տիրուհու Նիրմալա Դևիի կողմից հաստատված խիստ կանոններին։ Հարկադիրների իրար ձգելու օրենքով Միլին հանդիպում է ազնիվ և քաղաքավարի արքայազնին՝ Վիքրամին, և նրա սրտում սեր է առաջանում։ Կարո՞ղ է Միլին իր թափթփված բնավորությամբ շահել այս ընտանիքի բարեհաճությունը, թե՞ նա կմնա անհամապատասխան արքայազնի համար։
Քննադատություն
Bollywood Hungama-ն ֆիլմին տվել է հինգից 2,5 աստղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հինդի լեզվով ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Հնդկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր
Սանդին (խուտոր, Կույուրգազինսկի շրջան)
Սանդին (Сандин, Санйын), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Չինիզելլո Բալզամո
Չինիզելլո Բալզամո (Comune di Cinisello Balsamo, քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 73935 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 6034 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20092։ Հեռախոսային կոդ՝ 02։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ Սանտ Ամբրոգիոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մինի կիսաշրջազգեստ
Մինի կիսաշրջազգեստ  կարճ կիսաշրջազգեստ, կիսաշրջազգեստ, որի փեշը ծնկից բավականին բարձր է, ազդրի կեսից ոչ ցածր ,:
Պատմական վկայություններ
Պատմականորեն հնագույն մշակույթների մեծ մասին բնորոշ է, որ կանանց մոտ տարածված է եղել, մինչև սրունքները հասնող շրջազգեստներ կամ կիսաշրջազգեստներ, իսկ կարճ կիսաշրջազգեստ կրում էին պարուհիները, կրկեսի դերասանուհիները կամ թեթևաբարո կանայք, սակայն այս կանոնից կար նաև բացառություն. օրինակ մինի կիսաշրջազգեստ կրում էին Էգտվեդցի աղջիկները, հայտնաբերվել են հին գերմանական դամբարանում՝ մ.թ.ա. 14-րդ դարում։
Կոոնու
Կոոնու (Koonu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վեյկե-Մաառյա շրջանում։
Մինի կիսաշրջազգեստ
Ծագում
Համարվում է, որ մինի կիսաշրջազգեստը ստեղծել է անգլիացի ոճաբան Մերի Քվանտը՝ 1960-ական թվականներին։ Երբեմն մինի կիսաշրջազգեստի ստեղծումը վերագրում են ֆրանսիացի ոճաբան Անդրե Կուրեժին ։ Հայտնի է նաև, որ 1956 թվականին «Արգելված մոլորակ» ֆիլմի հագուստների հեղինակը մի քանի մինի կիսաշրջազգեստներ է պատրաստել դերասանուհի Էն Ֆրենսիսի համար։ «Վոգ» ամսագրի խմբագիրը կարծում է, որ մինի կիսաշրջազգեստների գաղափարը պատկանում է ոճաբան Ջոն Բեյթսուին ։
Կոոնու
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վեյկե-Մաառյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մինի կիսաշրջազգեստ
Ծագում
Մինի կիսաշրջազգեստի նորաձևությունը արագորեն տարածվում էր։ Հետագայում բարձր նորաձևության մեջ մինի կիսաշրջազգեստով հանդես եկավ ոճաբան Անդրե Կուրեժը։ Նրա մոդելներն ավելի քիչ ընդգծված էին և դրանք կրում էին Go-go ոճի սպիտակ երկարաճիտք կոշիկներով։
Մինի կիսաշրջազգեստի հայտնիությանը նպաստել է նաև անգլիացի մոդել Ժան Շրիմփթոնը, որը 1965 թվականին Մելբուրնում տեղի ունեցած ձիարշավին կրել էր մինի շրջազգեստ, ինչը սենսացիա էր առաջացրել։ Վերջինս մեկնաբանել էր, որ ոճաբանին չի հերիքել կտորը ։
Վերաբերմունք տարբեր մշակույթներում
Առանձին ավանդական մշակույթներում և ծայրահեղ պահպանողականների մոտ մինի կիսաշրջազգեստը հանդիսանում է թեթևաբարո վարքագծի նշան և օտարածին արևմտյան ազատականացման խորհրդանիշ։ Օրինակ 1979 թվականին Իրանի իսլամական հեղափոխությունից հետո մինի կիսաշրջազգեստը անհետացել է կիրառությունից ։ Մի շարք պետություններում փորձեր են արվում՝ արգելելու մինի կիսաշրջազգեստի կիրառությունը   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հագուստ Կատեգորիա:Հագուստի ոճեր Կատեգորիա:Նորաձևության պատմություն
Կալդարովո
Կալդարովո (Калдарово, Ҡалдар), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 351 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Դրոշ
Բոլոր ժամանակներում մարդիկ օգտագործել են խորհրդանիշեր և ազդանշաններ՝ միմյանց հետ հաղորդակցվելու, որևէ բանի մասին զգուշացնելու կամ որևէ բան առանձնացնելու և ընդգծելու համար։ Այդպիսի նշաններից մեկը դրոշն է։ Դրոշը որոշակի ձև և գույն(եր) ունեցող պաստառ է։ Դրոշի վրա կարող են պատկերված լինել պատկերներ։ Սովորաբար դրոշն օգտագործվում է իր տիրոջը նույնականացնելու (նույն տիպի այլ օբյեկտներից առանձնացնելու) համար։
Դրոշի պատմություն
Դրոշները նույն նպատակ կամ նույն ծագումն ունեցող մարդկանց միության նշան են։ Դրոշը պետության համար նույն արժեքն ու կարևորությունն ունի, ինչ սահմանադրությունն ու օրհներգը։ Դրոշը բարձրացնելու ժամանակ գործում են “դրոշների էթիկետի” կանոնները։ Դրոշը բարձրացնում են լուսաբացին և իջեցնում մայրամուտին։ Հատուկ դեպքերում դրանք կայմի վրա մնում են նաև գիշերը, բայց անպայման պետք է լուսավորվեն։ Բարձրացնելուց կամ իջեցնելուց դրոշը չպետք է դիպչի գետնին։ Այն անարգելը, ոտքի տակ գցելը, տրորելը, պատռելը, այրելը, պետությանը հասցրած վիրավորանք է համարվում։
Դրոշներ ստեղծվել են տարբեր երկրներում, որպես մարդկանց առանձին խմբերի կամ ամբողջ ազգերի տարբերակիչ նշաններ։ Դրանք սկզբում երկար ձողեր էին, որոնց վրա նկարներ կամ առարկաներ էին ամրացվում ։ Դրանցով զինվորները կողմնորոշվում էին մարտի դաշտում, յուրայինին տարբերում թշնամուց։ Հետագայում ինչպես այսօր, սկսեցին կարել կտորից։ Նախկինում դրոշները աստվածների, կրոնների, արքաների իշխանության խորհրդանիշներն էին։
Արդեն նախնադարյան ժայռապատկերների վրա կարելի է տոհմերի տարբերակիչ նշաններ տեսնել։ Շատ ազգերի ասորիների, հռոմեացիների, ացտեկների մոտ ի հայտ եկան, այսպես կոչված, վեկսիլլոիդներ ձողեր, որոնցից ամրացված էին փայտե, մետաղե կամ կաշվե տարբերանշաններ։
Հռոմեական վեկսիլլումը այօրվա դրոշների և դրոշակիրների նախատիպն է համարվում։
Դրոշների խորհրդանիշներ
Դրոշների գույները վառ են ու պայծառ, իսկ խորհրդանիշները երևում են հեռվից։ Դրոշների և դրոշակների գույները յուրահատուկ իմաստ են պարունակում։ Առավել հաճախ հանդիպող գույնը կարմիրն է։ Այն պատերազմ, հեղափոխություն է խորհրդանշում և սոցիալիստական պետությունների դրոշների հիմնական գույնն էր։ Սպիտակ գույնն առավել հաճախ մաքրության ու խաղաղության նշան է։ Սպիտակ դրոշը բոլոր երկրներում բանակցություններ սկսելու պատրաստակամության կամ անձնատուր լինելու նշան է։ Այդ դրոշով եկող թշնամու զինվորը անձեռնմխելի է, նրան չի կարելի ձերբակալել, սպանել կամ վնասել։ Արևմտյան երկրներում սև գույնը մահվան, սգո և անիշխանության նշան է։ Աֆրիկյան երկրների դրոշներում այն խորհրդանշում է սևամորթ բնակչությունը։ Կանաչը հանդիպում է այն երկրների դրոշների վրա, որոնք կարևում են գյուղատնտեսությունն ու բնությունը։ Կանաչը նաև իսլամի գույնն է, այդ պատճառով էլ պարտադիր առկա է իսլամադավան երկրների դրոշներին։ Ասիական շատ երկրների համար բնորոշ է նարնջագույնը, սա բուդդայականության գույնն է։ Դեղինը արև, ջերմություն և բարեկեցություն է խորհրդանշում։
Խորհրդանիշներն ու նախշերը նպաստում են դրոշների ճանաչմանը։ Պատմական շատ դրոշերի պաստառներ զարդարված են իշխող դինաստիաների զինաննշաներով։
Ժամանակակից դրոշների վրա հաճախ կենդանիներ, թռչուններ կամ բույսեր են պատկերված։ Թխկու տերևը Կանդայի խորհրդանիշն է, մայրին Լիբանանի։ Եվրոպայում հին ժամանակներից դրոշների վրա արծիվ են պատկերել։ Աստղերը սովորաբար մարզերն են կամ նահանգները։ Արև կամ լուսինը խորհրդանշող շրջաններ են պատկերված Ճապոնիայի, Նիգերի և Պալաուի դրոշներին։ Մերձավոր Արևելքի դրոշների յուրահատկությունը գրերն են։ Բանն այն է, որ իսլամը, որը այդ տարածքի երկրների մեծ մասի կրոնն է, արգելվում է կենդանիների պատկերները։
Դրոշների լեզու
Աշխարհի շուրջ 200 պետությունից յուրաքանչյուրն իր դրոշն ունի։ Ազգային դրոշների այդ խայտաբղետության մեջ, նկատվում է կրկնվող գույների և նշանների համակցումներ։ Կապույտ-սպիտակ-կարմիր եռագույններն առավել հաճախ հանդիպում են Եվրոպայում։
Աֆրիկյան մայրցամաքի դրոշները կարմիր-դեղին-կանաչ գույների են և դրոշների առանձին ընտանիք են կազմում։
Հյուսիսային Եվրոպայի բոլոր երկրների դրոշներին սկանդինավյան խաչ է պատկերված։ Սակայն միշտ չէ, որ նման դրոշները նույն ընտանիքին են պատկանում։ Լուքսեմբուրգի և Նիդեռլանդների եռագույններն իրարից անկախ են ստեղծվել սակայն իրար նման են։
Ավստրալիա և Օվկիանիայի դրոշներ
Հարավային խաչ համաստեղությունը նշում է երկրի աշխարհագրական դիրքը։ 7 ճառագայթով մեծ աստղը խորհրդանշում է 6 դաշնային նահանգը և մեկ տարածքը։ Բաց կապույտը Խաղաղ օվկիանոսն է ու երկինքը։ Մութ կապույտը մատնանշում է գաղութատիրական անցյալը։ Զինանաշանն արտացոլում է երկրի բնական հարստությունը։ Զարդանախշը ցույց է տալիս կղզի-պետության տեղը Խաղաղ օվկիանոսում։ Ծագող արևը երջանիկ ապագայի խորհրդանիշն է, սավառնող թռչունը ուժը և ազատությունը։ Կապույտ ֆոնը խորհրդանշում է Խաղաղ օվկիանոսը, աստղի 24 ճառագայթը վարչական միավորները, նարնջագույն զոլը բարեկեցությունը և արիությունը, սպիտակը կղզիների երկինքը։ Դրոշը կրկնում է ՄԱԿ-ի դրոշի գույները։ Կապույտն ու սպիտակը խաղաղության խորհրդանիշն են, կապույտը նաև Խաղաղ օվկիանոսն է, 4 աստղը 4 նահանգը։ Կապույտ ֆոնը Խաղաղ օվկիանոսն է, դեղին զոլը կղզուց դեպի հյուսիսով անցնող հասարակածը։ Աստղը կղզին է, 12 ճառագայթը նախկին 12 ցեղը։ Թե կապույտ պաստառը, թե Հարավային խաչ համաստեղությունը նշում են, որ երկրիը Խաղաղ օվկիանոսում է։ Բրիտանական դրոշը հիշեցնում է գաղութատիրական անցյալի մասին։ Լուսինը խաղաղությունն է, միասնությունը և մարդու ու բնության փոխգործունեությունը։ Կապույտը նաև օտար տիրապետությունից ինքնորոշման անցնելու խորհրդանիշն է։ Կարմիրն ու սևը ազգային գույներն են, դրախտահավը խաղաղությունն ու միասնությունը։ Հարավային խաչ համաստեղությունը նշում է երկրի հարավային կիսագնդում լինելը։ Կապույտը նշում է, որ երկիրը Խաղաղ օվկիանոսում է։ 5 աստղը 5 կղզին են, դեղին զոլը կղզիների վրա շողացող պայծառ արևը, կանաչը լեռնային անտառը։ Կարմիրը ժողովրդի քաջությունն է, սպիտակը մաքրությունը, կապույտը ազատությունը։ Հարավային խաչ համաստեղությունը եկել է Նոր Զելանդիայի դրոշից, բայց ավելացել է մեկ աստղ ևս։ Խաչը քրիստոնեությունն է, սպիտակ դաշտը մաքրությունը։ Կարմիր գույնը խորհրդանշում է մարդկանց փրկությունը շնորհիվ Փրկիչ խաչի վրա զոհաբերության։ Խաղաղ օվկիանոսը խորհրդանշող կապույտ դաշտի վրա իրենց աշխարհագրական դիրքին համապատասխան տեղադրված են կղզեխմբի 9 կղզին։ Կարմիր գույնն ավանդույթներն են, կանաչը կղզիների բերրիությունը, սև եռանկյունը բնակչությունը, ժանիքն ու արմավենու տերևները տեղացիների սովորույթները, դեղին գույնը խաղաղությունը։
Դրոշների դասակարգումը
Դրոշները շատ բազմազան և բազմաձև են։ Գոյություն ունի դրոշների դասակարգման երկու եղանակ՝ ըստ նշանակության և ըստ ձևի։ Ըստ նշանակության դրոշները լինում են. Ճանաչողական դրոշն օգտագործվում է այն ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է շեշտել դրոշի սեփականատիրոջ ներկայությունը կամ արտահայտել որևէ տարածքի պատկանելությունը նրան։ Օրինակ՝ միջազգային որևէ կազմակերպության դրոշի կրումը քայլերթի ժամանակ ընդգծում է, որ տվյալ կազմակերպության ներկայացուցիչները ներկա են հավաքին։ Որևէ պետության տարածքում մեկ այլ պետության ազգային դրոշը կարող է բարձրացվել (օրինակ՝ դեսպանատան շենքի տանիքին)՝ ի ցույց դնելու այն փաստը, որ տվյալ տարածքը պատկանում է օտար պետությանը։ Ըստ ձևի դրոշները հիմնականում հետևյալն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հերալդիկա
Թագաժառանգների ապարանք
Թագաժառանգների ապարանք (Kronprinzenpalais),Բեռլինի ՈՒնդեր դեն Լինդեն փողոցի վրա գտնվող ապարանքը կառուցված է ուշ կլասիցիզմի ոճով։ Երկար ժամանակ համարվել է քաղաքային ապարանք Պրուսիայի կառավարող արքայատոհմի համար։ 1919-1939 թվականներին Թագաժառանգների ապարանքը տեղակայված էր Բեռլինյան ազգային պատկերասրահի նոր բաժանմունքը` աշխարհի առաջին ժամանակակից արվեստ թանգարանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Թագաժառանգների ապարանքը ամբողջությամբ ավերվել էր։ Վերականգնվել է 1968 թվականին և օգտագործվել է Բեռլին քաղաքի հյուրերի բնակեցման համար։ Ներկայումս Թագաժառանգների ապարանքը ընդունում է ցուցահանդեսներ և միջոցառումներ։
Այն սև օրերուն
Այն սև օրերուն, Արամ Անտոնյանի 1919 թվականին Բոստոնում հրատարակած գիրքն է հայերի ցեղասպանության մասին։
Թագաժառանգների ապարանք
Պատմություն
Ապարանքը կառուցվել է 1663 թվականին քարտուղար Յոհան Մարտինցի համար։ 1706-1732 թվականներին այն փոխանցվել է Բեռլինի մարզպետին`Պրուսիայի գերագույն գլխավոր հրամանատարին` որպես ծառայողական բնակարան։ 1732 թվականին Ֆիլիպ Գերլախի կողմից ապարանքը վերակառուցվել է բարոկկո ոճով որպես թագաժառանգի և ապագա թագավոր Ֆրիդրիխ II-ի նստավայր, իսկ Բեռլինի մարզպետը տեղափոխվեց մարզպետի համար նախատեսված տուն։ Մինչև իր թագադրումը` 1740 թվականը, թագաժառանգ Ֆրիդրիխը ապարանքում բնակվել է կնոջ` Ելիզավեթ Կրիստինա -Բրաունշվեյգ Վոլֆենբյուտելսկու  հետ միայն բեռլին կատարած կարճատև այցերի ժամանակ։ Դառնալով  թագավոր Ֆրիդրիխը բնակություն  հաստատեց քաղաքային ապարանքում, իսկ թագաժառանգների ապարանքը տվեց եղբորը` Ավգուստ Վիլհելմ Պրուսյացուն։ Ավգուստ Վիլհելմի այրին`Լուիզան բնակվել է թագաժառանգների ապարանքում մինչև 1780 թվականը։ 1793 թվականին թագաժառանգ  Ֆրիդրիխ Վիլհելմը կնոջ` Լուիզա Մեկլենբուրգ-Ստրելիցկու, երեխաների և կոմսուհի Ֆոսսի հետ բնակություն հաստառեց վերանորոգված և կրկին կահավորված պալատում։ 1795-1797 թվականներին քանդակագործ Յոհան Գոտֆրիդ Շադովը թագաժառանգների ապարանքում ստեղծեց հայտնի «Արքայադուստրեր» քանդակների խումբը։ 1797 թվականի մարտի 22-ին  թագաժառանգներ պալատում ծնվեց ապագա Վիլհելմ I-ը։ 1809 թվականին պալատի մի քանի սենյակների ձևավորման թարմացմամբ զբաղվել է այն ժամանակ դեռ քիչ հայտնի Կարլ Ֆրիդրիխ Շինկելը։ Հետագայում Վիլհելմ III-ը նրան հանձնարարեց կառուցել անցում, որը միավորում էր թագաժառանգների պալատը հարևան Արքայադուստրերի ապարանքի հետ։ 1797-1840թվականներին թագաժառանգների ապարանքը կոչվում էր թագավորական ապարանք, իսկ 1840 թվականից հետո` նախկին թագավորական ապարանք։
Այն սև օրերուն
Հեղինակ
Անտոնյան Արամ Անտոնի (1887-1952), պատմաբան, հրապարակախոս։ 1914 թվականի օգոստոսից նշանակվել է հայկական նամակների կայսերական գրաքննիչ, սակայն Կոստանդնուպոլսի հայկական պատրիարքարանին որոշ տեղեկություններ հաղորդելու համար 1915 թվականին աքսորվել է հայ մտավորակնների հետ միասին։ Հալեպում եղած ժամանակ թուրք քարտուղար Նայիմ բեյից ձեռք է բերել հայերի ցեղասպանության մասին մի շարք պաշտոնական վավերագրեր, որոնք հրապարակել է Այն սև օրերուն… (1919, Բոստոն) և Նայիմ բեյի հուշերը (1920)` հայերեն հրատարակությունը Մեծ ոճիր գրքերում։ Այդ վավերագրերը օգտագործվել են ինչպես երիտթուրքերի (1919), այնպես էլ Սողոմոն Թեհլերյանի դատավարության ժամանակ։
Թագաժառանգների ապարանք
Պատմություն
1856-1857 թվականներին թագաժառանգների ապարանքըը ճարտարապետ Հենրիխ Շտրակի ղեկավարությամբ վերակառուցվել է Վիլհելմի որդու`արքայազն Ֆրիդրիխի բնակության համար։ Շտրակը տանիքի փոխարեն կառուցեց երրորդ հարկը, շենքի ճակատը զարդարեց դասական ոճով և գլխավոր մուտքի մոտ կառուցեց սյուներ և պատշգամբ։ 1859 թվականին թագաժառանգների ապարանքում ծնվեց Գերմանիայի կայսրերից վերջինը`Վիլհելմ II-ը։ Նրա մայրը թագավորական արքայադուստր Վիկտորիան թագաժառանգների ապարանքում պարբերաբար անց էր կացնում հանդիպումներ գիտության և արվեստի գորխիչների հետ, այդ թվում Հենրիխ ֆոն Անգելի, Անտոն ֆոն Վերների և Ադոլֆ ֆոն Մենցելի։ Ֆրիդրիխ III-ի մահից հետո Վիկտորիա թագուհին տեղափոխվեց նոր ապարանք` Ֆրիդրիխսխոֆ։ 1905 թվականից Պրուսիայի թագաժառանգ Վիլհելմը և նրա կին Ցեցիլիան ձմեռները անց էին կացնում թագաժառանգների ապարանքում։
Այն սև օրերուն
Բովանդակությունը
Արամ Անտոնյանը «Այն սև օրերուն» գրքի առաջին մասում մանրամասն նկարագրել է փախուստի նպատակով թաքնված մի հայ պատանու հետապնդումը թուրք ժանդարմաների կողմից, հայ մայրերի ողբը Եփրատում խեղդված իրենց զավակների համար։ Այնուհետև անդրադարձել է Հալեպից եկող հայ գաղթականների նոր քարավանին, որը բաղկացած էր 30-50 տարեկան կանանցից։ Հեղինակը մանրամասն նկարագրել է այդ կանանց դրությունը, նրանց արտաքին տեսքը և խորհել նրանց նախկին կենսունակության մասին։ Այնուհետև հեղինակն անդրադարձել է Մունպուճ գյուղի կառավարիչ Հուսեին էֆենդու Մեսքենե ժամանմանը։ Հայ գաղթականները վկայում են այն մասին, որ Հուսեին էֆենդին բազմաթիվ հայ դեռատի աղջիկների է առևանգել Մունպուճ և Հալեպ, գիշերային խրախճանքներ կազմակերպել իր վրանում։ Համաձայն ժանդարմաների վկայության՝ Հալեպից հայ գաղթականների նոր քարավաններ էին բերվել Գարլըք՝ Մեսքենե տարագրվելու նպատակով։ Աշխատության մեջ հեղինակը հիմնականում տեղեկություններ է հայտնել Մեսքենե տարհանվող հայ գաղթականներից կազմված մի քարավանի մասին՝ անդրադառնալով նրանց կենցաղին, ապրումներին ։
Թագաժառանգների ապարանք
Պատմություն
1918 թվականին նոյեմբերյան հեղափոխության ժամանակ թագաժառանգների ապարանքի շքամուտքի հարթակից ելույթ էին ունենում հեղափոխական շարժման կողմնակիցները։ Միապետության տապալումից հետո թագաժառանգների ապարանքը անցնում է պրուսական պետության սեփականությանը, որը 1919 թվականին այն փոխանցում է Բեռլինի ազգային պատկերասրահին։ Լյուդվիգ Յուստիի ղեկավարությամբ թագաժառանգների ապարանքում տեղակայվեց Բեռլինի ազգային պատկերասրահի նոր բաժանմունք, որը գոյատևեց մինչև 1937 թվականը։ 1919 թվականի օգոստոսի չորսին թագաժառանգների ապարանքում բացվեց այսպես կոչված «ողջերի պատկերասրահ»։ 150 նկարչական ստեղծագործություններ և ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստների քանդակներ ինչպես նաև Բեռլինի բաժանման գործերը տեղափոխվեցին թագաժառանգների ապարանքի ցուցադրություն։ Վերևի հարկում ցուցադրվում էին «Կամուրջ» դրեզդենյան նկարչական խմբի և ուրիշ էքսպրեսիոնիստների ստեղծագործություններ։ Յուստիի նոր բաժինը դարձավ նմանակման նմուշ ժամանակակից արվեստի շատ թանգարանների համար։ 1933 թվականին ռեյխկանցլեր Հիտլերը հայտարարեց «մաքրման» անհրաժեշտության մասին։ Թագաժառանգների ապարանքի թանգարանը փակվեց։ 1936 թվականի մայիսին գեստապոյի ցուցումով`թագաժառանգների ապարանքի ժամանակակից արվեստի ստեղծագործությունները` այրվեցին ապարանքի նկուղային կաթսայատանը։ 1937 թվականի հուլիսի 7-ին թագաժառանգների ապարանքից առգրավվեցին 435 արվեստի ստեղծագործություններ։ Նրանցից 100-ը հայտնվեցին 1937 թվականի հուլիսի 19-ին Մյունխենում բացված «Դեգեներատիվ արվեստ» ցուցահանդեսում։ 1937 թվականին Արնիմայի ապարանքից թագաժառանգների ապարանք տեղափոխվեց Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1945 թվականի մարտի 18-ին Բեռլինի ռմբակոծությունների հերևանքով թագաժառանգների ապարանքը ոչնչացվեց, ապարանքի փլատակները քանդվեցին 1961 թվականին։ 1968-69 թվականներին թագաժառանգների ապարանքի վերականգնման աշխատանքները ղեկավարում էր ճարտարապետ Րիխարդ Պաուլիկը։ Վերակառուցված ապարանքը կրում էր «ՈՒնտեր-դեն Լինդեն ապարանք» անունը։ 1972 թվականի դեկտեմբերի 21-ին վերականգնված ՈՒնտեր-դեն-Լինդեն ապարանքում կայացան տոնական միջոցառումներ` ԳԴՀ-ի և ԳՖՀ-ի միջև հիմնարար պայմանագրի ստորագրման առիթով։ 1990 թվականի օգոստոսի 31-ին թագաժառանգների ապարանքում անց էր կացվել Գերմանիայի միավորման վերաբերյալ պայմանագրի ստորագրումը։ 1990 թվականի օգոստոսի 31-ն թագաժառանգների ապարանքում անց էր կացվել Գերմանիայի միավորման վերաբերյալ պայմանագրի ստորագրումը։
Այն սև օրերուն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1919 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Թագաժառանգների ապարանք
Պատմություն
Գերմանիայի միավորումից հետո առաջին տարիներին թագաժառանգների ապարանքըը դիտվում էր որպես Գերմանիայի Ֆեդերատիվ նախագահի նստավայր։ Ֆեդերատիվ նախագահի գրասենյակը հավակնում էր նաև ապարանքին կից շինություններին, այդ թվում նաև Արքայադուստրերի ապարանքին, որտեղ տեղակայված էր «Օպերային սրճարանը»։ Այս պլանները քննադատության սուր ալիք առաջացրեցին և 1994 թվականին ֆեդերատիվ նախագահ Րիխարդ ֆոն Վայցզեկերը որպես իր պաշտոնական նստավայր նշանակեց Բելվյու ապարանքը։
1998-2003 թվականներին Ցեյխհաուզի վերականգնման և թանգարանի նոր մասնաշենքի կառուցման ժամանակ թագաժառանգների ապարանքում անց էին կացվում Գերմանական պատմության թանգարանի ժամանակավոր ցուցադրություններ։ Ներկայումս թագաժառանգների ապարանքում անց են կացվում տարբեր ցուցադրություններ և թատերական ներկայացումներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պրուսիայի արքաներ Կատեգորիա:Բեռլինի թանգարաններ
Լեոնտովիչևո
Լեոնտովիչևո (Леонтовичеве), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեոնտովիչևո գյուղում բնակվում էր 128 մարդ։
Բեզկով
Բեզկով, գյուղ Չեխիայի Հանրապետությունում՝ Հարավային Մորավիայի Զնոյմոյի շրջանում։
Բեզկովը գտնվում է 7 կմ արևմուտք Զնոյմոյից, 61 կմ հարավ-արևմուտք Բռնոյից և 175 կմ հարավ-արևելք Չեխիայի մայրաքաղաք Պրահայից։ Ըստ 2012 թվականի հունվարի 1-ի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 217 մարդ։
(5725) Նորդլինգեն
(5725) Նորդլինգեն (Nordlingen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 23-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,679928 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5279 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,832 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1602,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224657 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուջին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ֆլորիան Ալբերտ
Ֆլորիան Ալբերտ, հունգարացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական հարձակվող։ Բազմակողմանի գործող, տեխնիկապես հմուտ, անթերի փոխանցումներ կատարող ֆուտբոլիստ։
Հանդես է եկել «Ֆերենցվարոշ» թիմում (1956-1975)։ Հունգարիայի ազգային հավաքականում անցկացրել է 75 խաղ, խփել 31 գոլ։ Աշխարհի 1962 և 1966 թվականների առաջնությունների մասնակից, Եվրոպայի 1964 թ.-ի առաջնության 3-րդ մրցանակակիր, 1960 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ 1967 թվականի Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստ :
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հունգարացի մարզական գործիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Պետրոս Աֆրիկյան
Պետրոս Աֆրիկյան (Պետրո Սաչինարի, ), հայ երգիչ։
Կենսագրություն
Կրթությունն ստացել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1877 թվականին մի իտալացի երգիչ լսել է նրա ձայնը և օգնել երաժշտական կրթություն ստանալ Իտալիայում։ Միլանի կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո հանդես է եկել որպես իտալական օպերաների մեներգիչ՝ Սաչինարի ազգանունով։ 1888 թվականին շրջագայել է Ռուսաստանում, մեծ հաջողությամբ հանդես եկել Մոսկվայում, Պետերբուրգում, Օդեսայում և այլ քաղաքներում, նույն թվականին երգել է նաև Թիֆլիսի արքունական թատրոնում։ Համերգներում կատարել է Վերդիի, Բիզեի, Գունոյի, Ռոսինիի, Մոցարտի, Չայկովսկու և այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններից։
Գրել է «Արաքսի արտասուքը» երգի երաժշտությունը։
1890-ականների վերջերից, կոկորդի անբուժելի հիվանդության պատճառով, թողել է արվեստը և Մոսկվայում զբաղվել բժշկությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Լազարյան ճեմարանի սաներ
Կենսաքիմիա
Զարգացման պատմություն
Որպես ինքնուրույն գիտություն կենսաքիմիան զարգացել է մոտավորապես 100 տարի առաջ, սակայն կենսաքիմիական գործընթացները մարդիկ օգտագործում էին դեռևս շատ վաղուց, բնականաբար չկասկածելով նրա իրական էության մասին։ Ամենահեռու ժամանակներում արդեն հայտնի էր տեխնոլոգիաներ կենսաքիմիական գործընթացների վերաբերյալ, հիմունքներ ինչպես՝ հացաթխումը, պանրագործությունը, գինեգործությունը, կաշվի մշակումը։ Իր ամենալայն բացատրությամբ կենսաքիմիան կարող է անվանվալ մասնիկների ուսումնասիրման գիտություն, ինչպես են նրանք միանում կենդանի դառնալու համար և կենսաքիմիայի պատմությունը կարող է գնալ այնքան հետ, ինչքան հին հույները։ Այնուամենայնիվ կենսաքիմիան որպես հատուկ գիտության ճյուղ ունի իր սկիզբը 19-րդ դարից կամ ավելի շուտ կախված կենսաքիմիայի որ բաժնի վրա ենք կենտրոնանում։ Որոշները պնդում են, որ կենսաքիմիայի սկիզբն առաջին ֆերմենտների հայտնաբերումն է, մինչդեռ մնացածը համարում են Էդուարդ Բաչների բարդ կենսաքիմիական պրոցեսների առաջին հայտնաբերումը։ "Կենսաքիմիա" տերմինը ինքնին բխում է կենսաբանության և քիմիայի համակցությունից: 1877 թվականին Ֆելիքս Զեյլերը օգտագործել է տերմինը (biochemie, Գերմանիայում) որպես հոմանիշ ֆիզիոլոգիական քիմիայի համար։ Հիվանդությունների դեմ պայքարը ստիպեց մտածել օրգանիզմում նյութերի վերափոխման մասին, փնտրել դեղորայքային բույսերի բաղադրությունը։ Բույսերի օգտագործումը սննդի մեջ, ներկերի և գործվածքների ստացման համար, բերեց նրան, որ մարդիկ փորձեցին պարզել բուսական ծագում ունեցող նյութերի բաղադրությունը։ Հին մտածողները մտորում էին այն մասին, թե ինչ դեր կարող են խաղալ օդը և սնունդը կենդանի օրգանիզմների կենսաապահովման գործում, այն մասին, թե ի՞նչն է առաջացնում խմորման գործընթացը ։
10֊րդ դարի պարսիկ գիտնական և բժիշկ Ավիցեննան իր «Բժշկական գիտությունների կանոն» գրքում մանրամասն նկարագրել է բազմաթիվ դեղորայքային նյութեր ։
17֊րդ դարում վան Հելմոնտը շրջանառության մեջ մտցրեց ֆերմենտ տերմինը, մարսողության գործընթացին մասնակցող քիմիական ռեագենտի նշանակությունը բացատրելու համար ։
18֊րդ դարը նշանավորվել է Լոմոնոսովի և Լավուազեի ջանքերով։ Նրանց ստեղծած զանգվածի պահպանման օրենքի և 100 տարվա ընթացքում բազմաթիվ փորձերի արդյունքների կուտակումների հիման վրա բացատրեցին շնչառության գործընթացը և թթվածնի բացառիկ դերը այդ գործընթացում։
Կենսաբանական քիմիայի համար նոր խթան հանդիսացավ Լուի Պաստյորի հետազոտությունները խմորման և ինիցիացիայի բնագավառում։ Էդուարդ Բուխները ապացուցեց․ որ շաքարի ֆերմենտացիան կարող է տեղի ունենալ ոչ բջջային խմորիչային էքստրակտի ներկայությամբ և այդ գործընթացը այնքան կենսաբանական չէ, որքան քիմիական։ 19֊20֊րդ դարերում աշխատել է գերմանացի քիմիկ Ֆիշերը։ Նա ձևակերպել է սպիտակուցների կառուցվածքի հիմնական դիրքերի պեպտիդային թեորեմը, նկարագրել է կառուցվածքները և հատկությունները համարյա բոլոր ամինաթթուների, որոնք մտնում են նրա կազմի մեջ։ Միայն 1926 թվականին Ջեյմս Սամներին հաջողվեց ստանալ մաքուր ֆերմենտ՝ ուրեազը, և ապացուցեց, որ ֆերմենտը սպիտակուց է ։
1928 թվականին Ֆրեդերիկ Գրիֆֆիտը առաջին անգամ ցույց տվեց, որ ջերմության բարձրացմամբ սպանված հիվանդածին բակտերիաների էքստրակտը կարող է փոխանցել պաթոգեն հատկանիշ անվտանգ բակտերիաներին։ Ձևափոխությունների հետազոտությունները հետագայում բերեց հիվանդածին բակտերիաների մաքրման, որը ի հակառակ սպասելիքներին ոչ թե սպիտակուց էր՝ այլ նուկլեինաթթու։ Ինքն իրենով նուկլեինաթթուն վտանգավոր չէ, այն միայն փոխանցում է գեներ, որոնցով պայմանավորված է միկրոօրգանիզմի պաթոգենությունը և այլ հատկանիշները։ 1953 թվականին ամերիկացի կենսաբան Ուոթսոնը և անգլիացի ֆիզիկ Կրիկը հիմնվելով Ուիլկինսինի և Ֆրանկլինի աշխատանքների վրա նկարագրեցին ԴՆԹ-ի կառուցվածքը, որը հանդիսանում է ժառանգական տեղեկատվության փոխանցման սկզբունքների բանալին։ Այս հատնագործությունը հիմք դրեց նոր գիտության՝ մոլեկուլային կենսաբանության զարգացմանը ։
1958 թվականին Ջորջ Բիդլը և Էդուարդ Թեյթեմը ստացան Նոբելյան մրցանակ «մեկ գեն՝ մեկ ֆերմենտ» հիպոթեզի համար, որը սնկերի վրա կատարված աշխատանքների վրա էր հիմնված ։ 1988 թվականին Կոլին Պիտչֆորկը առաջին մարդն էր, ով դատապարտվեց սպանության համար, որի ապացույցները ստացվել է ԴՆԹ-դակտիլոսկոպիայի (մատների հետքերի հանում) հիման վրա, նա ձերբակալվեց, երբ անցկացվեց մասսայական դակտիլոսկոպիա ։ Կենսաքիմիայի զարգազման պատմությամ մեջ հարկ է նշել Էնդրյու Ֆայերի և Կրեյգ Մելլոյի ստացած Նոբելյան մրցանակները Ֆիզիոլոգիայի և բժշկության բնագավառներում «ՌՆԹ-ինտերֆերենցիայի՝ որոշակի գեների ակտիվության մարման երևույթի» բացահայտման համար ։
Մեթոդներ
Կենսաքիմիական մեթոդաբանության հիմքում ընկած է կենդանի օրգանիզմի առանձին մասերի ֆրակցիոնումը (թորում՝ բաղադրիչ մասերի բաժանում), անալիզը, կառուցվածքի և հատկությունների ուսումնասիրումը։ Կենսաքիմիայի ուսումնասիրման մեթոդները ձևավորվել են 20-րդ դարում, ավելի տարածվածներն են համարվում քրոմատոգրաֆիան, որը հայտնագործել է Ցվետովը 1903 թվականին, ցենտրիֆուգումը (1923 թվական․ Սվեդբերգ, 1937 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ քիմիայի բնագավառում), էլեկտրոֆորեզը (1937 թվական Տիզելիուս, 1948 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ քիմիայի բնագավառում) ։
20-րդ դարի վերջից սկսած կենսաքիմիայում ավելի լայնորեն օգտագործում էին մոլեկուլային և բջջային կենսաբանության մեթոդները, մանավանդ արհեստական էքսպրեսիան և գեների հաղթահարումը մոդելային բջիջներում և ամբողջ օրգանիզմներում (գենային ինժիներիա, կենսատեխնոլոգիա)։ Մարդու ԴՆԹ-ի գենոմային կառուցվածքի բացահայտումը դուրս բերեց մոտավորապես այնքան անհայտ գեներ և նրանց չուսումնասիրված նյութեր, որքան արդեն հայտնի էր 21-րդ դարի սկզբում, ի շնորհիվ կեսդարյա գիտական հետազոտությունների ջանքերի։ Պարզվեց, որ ավանդական քիմիական անալիզը և ֆերմենտների մաքրումը կենսազանգվածից, թույլ է տալիս ստանալ միայն այն սպիտակուցները, որոնք կենդանի օրգանիզմում առկա են համեմատաբար շատ քանակով։ Պատահական չէ, որ ֆերմենտների հիմնական մասը հայտնաբերվել է կենսաքիմիկների կողմից 20-րդ դարի կասին և 100-ամյակի վերջում տարածվեց համոզմունք, որ բոլոր ֆերմենտները արդեն բացահայտված են։ Գենոմիկայով զբաղվող գիտնականները կասկածի տակ դրեցին այդ պատկերացումները, սակայն կենսաքիմիայի հետագա զարգացումը պահանջում էր մեթոդների փոփոխություն։ Արհեստական էքսպրեսիան հետազոտությունների համար կենսաքիմիկներին տրամադրեց նախկինում անհայտ գենոմները, որը ստացավ հետադարձ գենետիկա կամ ֆունկցիոնալ գենոմիկա անվանումը ։ Վերջին տասնամյակում մեծ զարգացում է տեղի ունեցել համակարգչային մոդելավորման ոլորտում։ Այս մեթոդը թույլ է տալիս հետազոտել կենսամոլեկուլը այնտեղ, որտեղ անհնար է (կամ բավականին բարդ է) անցկացնել ուղիղ գիտական փորձ։ Մեթոդը հիմնված է համակարգչային ծրագրերի հիման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս վիզուալ տեսնել կենսամոլեկուլի կառուցվածքը, տալ նրանց ենթադրյալ կառուցվածքը և հետևել մոլեկուլների միջև վերջնական փոխազդեցությանը, այդպիսին են օրինակ ֆերմենտ-սուբստրատը, ֆերմենտ-կոֆերմենտ, ֆերմենտ-ինհիբիտորը ։