cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջիմի Ֆելոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Եկատերինա Գորդեևա
Եկատերինա Ալեքսանդրովնա Գորդեևա (Екатери́на Алекса́ндровна Горде́ева, ), խորհրդային և ռուս գեղասահորդուհի, հանդես է եկել զուգապարով։ Հանդես գալով Սերգեյ Գրինկովի հետ՝ եղել է օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն (1988 թվական և 1994 թվական), աշխարհի քառակի չեմպիոն, Եվրոպայի և աշխարհի պրոֆեսիոնալների եռակի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ-ի սպորտի վաստակավոր գործիչ (1988 թվական), Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր գործիչ (1994 թվական)։
Կենսագրություն
Հայրը՝ Ալեքսանդր Ալեքսեևիչը, պարող էր Մոիսեևի համույթում, իսկ մայրը՝ ՏԱՍՍ-ի աշխատակից։ Եկատերինայի քույրը՝ Մարիան, փոքր էր նրանից 4 տարով։
Զուգապարով ելույթներ
Երեք տարեկանում ընդունվել է ԲԿՄԱ-ի մանկապատանեկան մարզադպրոց։ Մենապարողի համար Սերգեյի և Եկատերինայի թռիչքներն այդքան էլ ուժեղ չէին։ Այդ պատճառով էլ 1982 թվականին ստեղծվեց նրանց դուետը, իսկ մարզիչը դարձավ Վլադիմիր Զախարովը։ 1983 թվականի աշնանից այս զույգի հետ սկսեց աշխատել Նադեժդա Շևալովսկայան (Գորշկովա) և խորեոգրաֆ Մարինա Զուևան։ 1983 թվականի դեկտեմբերին պատանիների աշխարհի չեմպիոնատում զույգը վեցերորդն էր, իսկ 1984 թվականին՝ առաջինը։ 1985 թվականին Կանադայում կայացած մրցաշարին Շևալովսկայան ընդգրկել էր այն ժամանակների համար ռեկորդային համարվող եռակի թռիչքը, սակայն թռիչքի ժամանակ Գորդեևան վայր ընկավ։
1985 թվականի աշնանից նրանց սկսում է մարզել Ստանիսլավ Ժուկը։ Նոր մարզչի ղեկավարությամբ ԽՍՀՄ-ի և Եվրոպայի մրցաշարերում 1986 թվականի հունվարին զույգը դարձավ արծաթե, իսկ մարտի 19-ին Ժնևում կայացած աշխարհի չեմպիոնատում՝ ոսկե մեդալակիր։ Եկատերինան դարձավ աշխարհի ամենաերիտասարդ չեմպիոնը։
Բազմաթիվ գեղասահորդների կողմից ԲԿՄԱ-ի ղեկավարությանն ուղղված Ս. Ա. Ժուկին վերաբերող նամակներից հետո, այդ թվում՝ Գրինկովի և Գորդեևայի, 1986 թվականի հուլիսից զույգը սկսում է մարզվել Ստանիսլավ Լեոնովիչի ղեկավարությամբ, իսկ խորեոգրաֆը կրկին Մարինա Զուևան էր։ Սարաևոյում կայացած Եվրոպայի չեմպիոնատում պոկվում է Սերգեյի մարզակոշիկը, իսկ դատավոր Բ. Ռայթը (ԱՄՆ) սուլում է և կանգնեցնում երաժշտությունը։ Զույգն իր ելույթն ավարտեց առանց երաժշտության, սակայն գնահատականներ չդրվեցին։ Մրցաշարի ավարտին կրկնակի ելույթից սպորտսմենները հրաժարվեցին, սակայն որակազրկվեցին։ Ցինցինատիում կայացած աշխարհի չեմպիոնատում նրանք կրկին առաջինն էին։ Երկու չեմպիոնատներում էլ կատարեցին քառակի պտույտ։ 1987 թվականի նոյեմբերին մարզումների ժամանակ Եկատերինան վնասվածք ստացավ՝ ուղեղի ցնցում։ Զույգը չմասնակցեց ԽՍՀՄ-ի չեմպիոնատին։ Հետո նրանք հաղթեցին Եվրոպայի չեմպիոնատում, իսկ 1988 թվականի փետրվարի 16-ին դարձան օլիմպիական չեմպիոններ. երկու ծրագրերն էլ կատարվեցին գերազանց։ Պարտադիր ծրագիրը (Մենդելսոնի, Շոպենի, Մոցարտի երաժշտություններով) գեղասահքի պատմության մեջ համարվում է գլուխգործոց։ Իդեալական էին կատարված բոլոր էլեմենտները, այդ թվում՝ կրկնակի թռիչքները, երկու նետումներն ու երեք պահումները՝ բոլորն էլ մի ձեռքով։ Դրանցից մեկում, պատմության մեջ առաջին անգամ, կատարվեց սովորական պտույտ, որից հետո զուգընկերուհու վայրէջքը, այնուհետև՝ վերելքը և պտույտը հակառակ կողմ։ Ապշած դատավորները գնահատեցին 14 հատ 5,9 և 4 հատ 5,8։
1989 թվականի աշխարհի չեմպիոնատում բացարձակ մաքուր կատարված պարտադիր և կարճ ծրագրերի համար զույգը ստացավ բոլոր 9 դատավորների 1-ին տեղը։ Սակայն 1990 թվականի աշխարհի չեմպիոնատում հաղթանակը դժվար հասանելի էր։ Կարճ ծրագրի համար դատավորներն իջեցրել էին գնահատականը 0.2 միավորով։ Պարտադիր ծրագրում Եկատերինան թերացավ պտույտների ժամանակ, իսկ թռիչքներից ոչ բոլորը կատարվեցին (Սերգեյը կատարեց բոլոր թռիչքները)։ Արդյունքում հաղթանակը հնարավոր եղավ միայն մեկ դատավորի ձայնի շնորհիվ։ 1990 թվականին սպորտսմենները սիրողական սպորտից գնացին Տատյանա Տարասովայի թատրոն՝ սառույցին «Բոլոր աստղերն են»։ 1991-92 թվականներին զույգը հաջողությամբ ելույթներ ունեցավ աշխարհի պրոֆեսիոնալ չեմպիոնատներում։ 1991 թվականին Եկատերինան ու Սերգեյը ամուսնացան, իսկ 1992 թվականին ծնվեց նրանց աղջիկը՝ Դարյան։
1993 թվականին Դահուկավազորդների միջազգային խորհուրդը և Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն հնարավորություն տվեցին գեղասահորդ-պրոֆեսիոնալներին վերադարձնելու սիրողական ստատուսը և մասնակցել օլիմպիական խաղերին։ Օգտագործելով նոր կանոնները՝ Գորդեևան և Գրինկովն անցում կատարեցին սիրողական սպորտ և հաղթեցին Ռուսաստանի չեմպիոնատում, Եվրոպայի և Լիլեհամերում կայացած օլիմպիական խաղերում։
Հետո նրանք վերադարձան պրոֆեսիոնալ սպորտ։ 1995 թվականի նոյեմբերի 20-ին Լեյք Փլեսիդում տեղի ունեցած մարզումների ժամանակ Սերգեյ Գրինկովը սրտի կաթված ստացավ և մահացավ հիվանդանոցում։
Սպորտից հետո
1996 թվականի փետրվարին Եկատերինան վերադարձավ սառույց։ Նույն թվականին նա հրատարակեց «Իմ Սերգեյը» գիրքը՝ կազմված պրոֆեսիոնալ հեղինակների օգնությամբ, նվիրված Սերգեյ Գրինկովի հիշատակին։ 1988 թվականին CBS հեռուստաալիքը նրա մասին փաստագրական ֆիլմ նկարահանեց, իսկ հետո հրատարակվեց նաև երկրորդ գիրքը՝ «Նամակ Դարյային»։
1998 թվականին Գորդեևան աշխարհի պրոֆեսիոնալների չեմպիոնատում զբաղեցրեց երկրորդ տեղը։ 2000 թվականին նա դադարեցրեց իր մասնակցությունը սպորտային մրցաշարերին, սակայն շարունակում էր մասնակցել սառցե շոուներին։ Բազմաթիվ շոուներում կատարել է զուգապարեր Արթուր Դմիտրիևի, Անտոն Սիխառուլիձեի, Դեվիդ Պելլետյեի և Ջոն Ցիմմերմանի հետ։ 1998-99 թվականին մասնակցել է «Աստղերը սառույցի վրա» հեռուստաշոուի շրջանակներում՝ հանդես գալով որպես քառյակ Իլյա Կուլիկի, Ելենա Բեչկեի, Դենիս Պետրովի հետ, իսկ 1999-2000 թվականին՝ Իլյա Կուլիկի հետ։
2008 թվականին զուգապարով դերասան Եգոր Բերոևի հետ մասնակցել է Առաջին ալիքի (Ռուսաստան) կազմակերպած «Սառցե դարաշրջան-2» հեռուստաշոուին, որտեղ էլ և հաղթել է։ Մասնակցել է նաև Իլյա Ավերբուխի կողմից կազմակերպած Ռուսաստանի և արտերկրի քաղաքներ կատարված հյուրախաղերին։
2010 թվականի աշնանը Եկատերինա Գորդեևան մասնակցել է «Battle of the Blades» կանադական շոուին և զուգապարում հաղթել է՝ հանդես գալով Վալերի Բուրյեի հետ։
Անձնական կյանք
Զուգընկեր Սերգեյ Գրինկովի հետ ամուսնացել են ապրիլի 20-ին, պսակադրվել են 1991 թվականի ապրիլի 28-ին։ Աղջիկը՝ Դարյան, ծնվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ Մորիսթոունում, Նյու Ջերսի նահանգ, ԱՄՆ։
Սերգեյի մահից հետո 2001 թվականի հունիսի 10-ին ամուսնացել է Իլյա Կուլիկի հետ։ Աղջիկը՝ Ելիզավետան, ծնվել է 2002 թվականի հունիսի 15-ին՝ Լոս Անջելեսում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ‎ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
1510
Մահեր
Կատեգորիա:1510 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Սարմատովայի պարտեզ (Տագանրոգ)
Սարմատովայի պարտեզ (Сад Сарматовой), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի բնակիչների մշակութային հանգստի վայր, որը հայտնվել է 20-րդ դարի առաջին քառորդում։ Ամառային պարտեզի հիմնադիրը եղել է տիկին Ա. Ս. Սարմատովան ։ Նրա տարածքը գտնվում էր Իտալական նրբանցքում ։
Պատմություն
Տագանրոգի Հունական փողոցի և Իտալական նրբանցքի թիվ 3 տան մոտ գտնվում էր ամառային պարտեզը՝ տասնամյակների ընթացքում քաղաքի բնակիչների մշակութային հանգստի վայրերից մեկը։ Այն 20-րդ դարի առաջին քառորդում հիմնադրել է նախկին պարուհի և երգչուհի Ա. Ս. Սարմատովան։ Լենինի փողոցում, մայթի լայնքով տեղադրված էր ցուցանակ. «Սարմատովայի պարտեզ»։
Սկզբնապես այս վայրում տիկին Սարմատովան բացել էր մանրապատումների թատրոն։ Այն հանգրվանել էր մի փոքրիկ հրապարակում, որը կազմված էր երկու հարթակից։ Սարմատովայի ամառային պարտեզում հաճախ ցուցադրվել են էստրադային համարներ, որոնք գալիս էին դիտելու օտարերկրացիները, տեղացի սպաներն ու իրավաբանները։ Մշակութային հանգստի վայրում աշխատել է ռեստորան, որը կոչվել է է «Բուֆֆ»։ Այնտեղ հյուրերին մատուցվող խմիչքների մեջ եղել են անգլիական վիսկի և ֆրանսիական կոնյակ։ Բուֆետում կարելի էր գտնել պաղպաղակ, մրգահյութ, գարեջուր, կվաս, զելտերյան ջուր, սիտրո։ Էստրադային ներկայացումները սկսվել են երեկոյան ժամը տասին, իսկ ռեստորանն աշխատել է մինչև գիշերվա երկուսը։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ պարտեզի աշխատանքում եղել է մի փոքր դադար, ապա այն կրկին սկսել է գործել։ Սարմատովայի պարտեզը տեղափոխվել է ժողովրդական կրթության կառավարման կոմիտեի ենթակայությանը, այնուհետև այն ղեկավարել է քաղլուսավորության գեղարվեստական բաժինը, և ամառային պարտեզը դարձել է Տագանրոգի դրամատիկական թատրոնի մասնաճյուղը։ Խորհրդային Միության ժամանակ այստեղ հանդես են եկել Կլավդիա Շուլժենկոն, Վադիմ Կոզինը, Վլադիմիր Կորալլին, Իզաբելլա Յուրևան, Յակով Սկոմարովսկու էստրադային նվագախումբը։
1930-ական թվականների վերջում էստրադան Սարմատովայի պարտեզում գտնվում էր վերին հարթակում, որն Իտալական նրբանցքին զուգահեռ էր։ Հիմա այդ տեղում կառուցված է մանկավարժական ինստիտուտի հանրակացարանը։ Նաև վերևի հարթակում երկար փայտե նստարանների շարքեր էին, որոնք նախատեսված էին 200-300 հանդիսատեսի համար։ 1928 թվականին նստարանները ցանկապատվեցին դիկտե վահաններով են, այնուհետև կառուցվեց փայտե հոծ ցանկապատ։ Նստարանների վերևում կառուցվեց ծածկ, որը հանդիսականներին կարող էր պաշտպանել եղանակային անբարենպաստ գործոններից։ Ստորին հարթակում տեղակայվեցին սրճարան, ռեստորան, շատրվան, թփեր, մանրախճով կածաններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի զբոսայգիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Քվեմո Քարթլիի մարզ
Քվեմո Քարթլիի մարզ (ქვემო ქართლის მხარე՝ Շիդա Քարթլիս մխարե), վարչական միավոր Վրաստանի կենտրոնական մասում։ Կենտրոնը Ռուսթավի քաղաքն է։
Վարչական բաժանում
Քվեմո-Քարթլին կազմված է 1 քաղաքից և 6 շրջաններից'
Աշարհագրություն
Քվեմո-Քարթլին գտնվում է Վրաստանի հարավային մասում։ Տարածքը 6 527.6 կմ² է։
Բնակչություն
Մարզի բնակչությունը 497,000 (2002 թվական) մարդ է։ Կազմված է հիմնականում վրացիներից (44,7%), ադրբեջանցիներից (45,1%), հայերից (6.4%), կա նաև հույների փոքրամասնություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քվեմո Քարթլիի մարզ
Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում
«Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում» («Чумацкий тракт в Мариуполе»), ռուս նկարիչ Արխիպ Կուինջիի (1841/1842—1910) նկարը, որն ստեղծվել է 1875 թվականին։ Ներկայում Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուի մաս է ( 876)։ Նկարի չափերն են՝ 106 × 213 սմ ։
Նկարագրություն
Նկարի սյուժեն աշխարհագրորեն կապված է Մարիուպոլի հետ, որտեղ ծնվել և մեծացել է նկարիչը ։ Նրա գործողությունը տեղի է ունենում հարավային տափաստաններում, որոնցով երիտասարդ Կուինջին անցել է դեպի Թեոդոսիա իր ճանապարհին ։ Չումակ այն ժամանակ անվանել են առևտրականների կամ բեռ տեղափոխողներին, որոնք եզներով գնում էին Սև և Ազովի ծովերի մոտ՝ ձուկ ու աղ վերցնելու և դրանք տեղափոխել դեպի տոնավաճառներ, ինչպես նաև զբաղվել են այլ ապրանքների առաքմամբ. «...Անանցանելի ցեխ, ճանապարհ, թաց եզներ և ոչ պակաս թաց խոխոլներ, թաց շուն, որը ճանապարհի մոտ ջանասիրաբար ոռնում է վատ եղանակի մասին։ Այս ամենը ասես սիրտ է մղկտացնում»,- գրել է Վսեվոլոդ Գարշինը ։
Էսինի լը Պտի
Էսինի լը Պտի (Essigny-le-Petit), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02288:
Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում
Պատմություն
Պավել Տրետյակովը «Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում» կտավը ձեռք է բերել հենց 1875 թվականի ցուցահանդեսից։ 1878 թվականին այդ կտավի և «Վալաամ կղզում» («На острове Валааме», 1873, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Ուկրաինական գիշեր» («Украинская ночь», 1876, Տրետյակովյան պատկերասրահ) և «Տափաստան» («Степь», 1875, Յարոսլավլի գեղարվեստի թանագարան) նկարների համար Կուինջիին շնորհվել է 1-ին աստիճանի դասական նկարչի կոչում ։
Արձագանքներ
Արվեստաբան Վլադիմիր Պետրովն Արխիպ Կուինջիի ծննդյան 150-ամյակին նվիրված իր հոդվածում, համեմատելով «Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում» և «Մոռացված գյուղ» նկարները, գրել է ․
Էսինի լը Պտի
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 226 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 163-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 63-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,1%, 1999 թվականին եղել է 63,5%)։ 163 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 142 -ը (77 տղամարդ և 65 կին), գործազուրկ էին 21 մարդ (12 տղամարդ և 9 կին)։ 63 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը՝ թոշակառուներ, 30-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում
Արձագանքներ
Գրող Միխայիլ Նևեդոմսկին՝ Կուինջիի կենսագրության հեղինակը, «Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում» կտավի մասին գրել է ․
Էսինի լը Պտի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Չումակային ճանապարհ Մարիուպոլում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արխիպ Կուինջիի նկարներ
Էնջլ Ռիզ
Էնջլ Սի Ռիզ (Angel Reese, ), ամերիկյան քոլեջի բասկետբոլիստ է Հարավարևելյան կոնֆերենցիայի LSU Tigers (SEC) թիմի անդամ։ Նա հաճախել է Սուրբ Ֆրենսիս ակադեմիա Բալթիմորում (Մերիլենդ), որտեղ նրան 2020 թվականին շնորհվել է McDonald's All-American պարգևը և ESPN-ի կողմից նա դասակարգվել է իր դասի երկրորդ խաղացողը:. Ռիզը միացել է Մերիլենդին, բայց նրա առաջին սեզոնը 2020-2021-ին ընդհատվել է աջ ոտքի կոտրվածքի պատճառով։ Associated Press-ի կողմից նա ճանաչվել է երրորդ թիմի համամերիկյան երրորդ կուրսեցի՝ նախքան LSU տեղափոխվելը:She was named a third-team All-American by the Associated Press as a sophomore, before transferring to LSU. Իր կրտսեր սեզոնում Ռիզը եղել է միաձայն առաջին թիմի համամերիկյաան ընտրության մեջ և սահմանել է SEC մեկ սեզոնի ռեկորդներ՝ անդրադարձներով և կրկնակի դուբլով։
Վաղ տարիք
Ռիզը ծնվել է 2002 թվականի մայիսի 6-ին Մերիլենդ նահանգի Ռանդալսթաուն քաղաքում Էնջել և Մայքլ Ռիզերի ընտանիքում ։ Նա բացի բասկետբոլից հաճախել է նաև բալետի, լողի, ցատկի։ Նա հաճախել է Սուրբ Ֆրենսիս ակադեմիա Բալթիմորում, Մերիլենդ, որտեղ եղել է չորս տարվա համալսարանական բասկետբոլիստ ։ Իր ավագ դպրոցի կարիերայի սկզբում Ռիզը թիմակից էր Նիա Քլուդենին ։ Որպես առաջին կուրսեցի` նա միջինը վաստակում էր 11,1 միավոր և 11 անդրադարձ մեկ խաղում՝ արժանանալով All-Metro-ի առաջին թիմին ։ Ռիզը վաստակեց 20 միավոր և 24 անդրադարձ՝ 56–55 հավելյալ ժամանակում պարտվելով Համիլթոն Հայթս Քրիստոնեական ակադեմիային High School Nationals-ի կիսաեզրափակչում ։
Ավագ դպրոցի կարիերա
Իր երկրորդ կուրսի մրցաշրջանում Ռիզը եղել է All Metro-ի առաջին թիմում՝ միջինը մեկ խաղում վաստակելով 17,6 միավոր և 12,1 անդրադարձ :Պատանի տարիքում նա միջինը վաստակել է 22,6 միավոր և 19,3 անդրադարձ մեկ խաղում և ճանաչվել մետրոյի տարվա լավագույն խաղացող ։ Իր ավագ մրցաշրջանում նա միջինը վաստակել է 18,6 միավոր, 10,2 անդրադարձ, 3,4 փոխանցում և 2,5 բլոկ մեկ խաղում՝ կրկնակի դառնալով All-Metro-ի  տարվա լավագույն խաղացող։ Ռիզը չորրորդ անգամ անընդմեջ նվաճեց Մերիլենդի միջդպրոցական մարզական ասոցիացիայի (IAAM) կոնֆերանսի տիտղոսը ։ Նա ընդգրկվել է McDonald's All-American Game-ի և Jordan Brand Classic-ի ցուցակներում ։ Ռիզը թողեց Սենթ Ֆրենսիսը երկրորդ ամենաշատ  միավորներով ծրագիրը կարերիայի պատմության մեջ։ Նրա 10 համարի մարզաշապիկի համարը ծրագրով հեռացվեց, և նա դարձավ առաջին խաղացողը, ով արժանացավ այդ պատվին ։ Ռիզը մրցում էր Team Takeover-ի համար Սիրողական ատլետիկ միության շրջանակում և օգնեց թիմին հաղթել Nike Elite բասկետբոլի երիտասարդական լիգայի առաջնությունը 2019 թվականին ։ Նա վոլեյբոլ է խաղացել Սենտ Ֆրենսիսի համար, որի հետ նա նվաճել է IAAM-ի երկու տիտղոս ։
Անձնական կյանք
Ռիսի մայրը՝ Անջելը, բասկետբոլ է խաղացել UMBC-ի համար պրոֆեսիոնալ կերպով Լյուքսեմբուրգում։ Նրա հայրը՝ Մայքլը, մրցում էր Բոստոնի քոլեջի և Լոյոլայի համար (Մերիլենդ), նախքան պրոֆեսիոնալ կարիերա սկսելը ։ Ռիզը և նրա կրտսեր եղբայրը՝ Ջուլիանը, մրցունակ մրցակիցներ էին, երբ նրանք միասին պարապում էին ։ Նա խաղում է քոլեջի բասկետբոլ Մերիլենդում և մրցում է Սենտ Ֆրենսիս ակադեմիայի համար ։ Նրա խորթ եղբայրը՝ Մայքլ Հոփքինսը, պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ է ։ Նրա զարմիկը՝ Ջորդան Հոքինսը, խաղում է UConn Huskies-ում ։
Ռիզը մասնագիտացել է Մերիլենդի համալսարանում, Քոլեջ Պարկում հաղորդակցության ոլորտում և իր բասկետբոլային կարիերայից հետո ձգտում է դառնալ հեռուստամեկնաբան ։ Նա ավագ դպրոցի պատվավոր ցուցակի անդամ էր ։ Ռիզը ստորագրել է անվանման, պատկերի և նմանության (NIL) գործարքներ մի քանի ընկերությունների հետ, այդ թվում՝ Amazon, Xfinity, Outback Steakhouse, Wingstop և Giant Food սուպերմարկետների ցանցի ։ 2023 թվականի փետրվարին նա NIL պայմանագիր կնքեց Coach նորաձեւության ապրանքանիշի հետ եւ պայուսակներ նվիրեց LSU-ում իր թիմակիցներին ։
Ռիզը ստացել է «Bayou Barbie» մականունը ։
(1005) Արագո
(1005) Արագո (Arago), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Սերգեյ Բելյավսկու կողմից Սիմեիզում ։ Անվանվել է ի պատիվ ֆրանսիացի մաթեմատիկոս Ֆրանսուա Արագոյի։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,168629 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8095 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5278 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2060,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174742 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1923 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սերգեյ Բելյավսկու կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լավ տեմպերացված կլավիր
Լավ տեմպերացված կլավիր (գերմաներեն՝ Das wohltemperierte Klavier), BWV 846—893, Յոհան Սեբաստյան Բախի ստեղծագործությունների ցիկլ ստեղնաշարայիններիի համար։ Կազմված է 48 պրելուդիաներից և ֆուգաներից՝ միացված երկու հատորով։ Ամբողջական անվանումն է «Լավ տեմպերացված կլավիր, կամ Պրելուդիաներ և ֆուգաներ բոլոր տոներում և կիսատոներում՝ տերցիային մաժորի և տերցիային մինորի նկատմամբ»։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Յոհան Սեբաստիան Բախի ստեղծագործություններ
Ռիշարդ Կաչորովսկի
Ռիշարդ Կաչորովսկի (Ryszard Kaczorowski, ), լեհ պետական գործիչ, 1989-1990 թվականներին զբաղեցրել է Լեհաստանի վտարանդի նախագահի պաշտոնը։
Մինչ 1945 թվական
Երիտասարդ հասակում եղել է լեհական խարտսերսկի (սկաուտական) շարժման անդամ։ Բելոստոկի վերադարձից հետո Խորհրդային Միությունը քաղաքում կազմակերպել էր ընդհատակյա խարցերյան «Գորշ շերենգի» կազմակերպությունը և դարձել Բելոստոկում ընդհատակյա շարժման ղեկավար։ 1940 թվականին ձերբակալվել է ՆԳՎ-ի կողմից, դատապարտվել է մահապատժի, որը փոխարինվել է 10 տարվա ազատազրկման։ Կոլիմին, ազատ է արձակվել Սիկորսկի-Մայիսյան համաձայնագրի հիման վրա։ Մարտնչել է Անդերսի բանակում, այդ թվում մասնակցել է Մոնտե Կասսինոյի ճակատամարտին։
Արտագաղթ
Պատերազմից հետո եղել է արտագաղթի մեջ, ապրելով Մեծ Բրիտանիայում։ Ավարտել է արտաքին առևտրի ինստիտուտը։ 35 տարի աշխատել է որպես հաշվապահ։ Մինչև 1988 թվականը եղել է միջազգային սկաուտական շարժման գործիչ։
«Ազգային խորհրդի» (վտարանդի խորհրդարանի) գործիչ է։ 1986 թվականից՝ վտարանդի կառավարության նախարար, 1989-1990 թվականներին՝ վտարանդի նախագահ։
1990 թվականից հետո
Ապրել է Լոնդոնում, բայց հաճախ է եղել Լեհաստանում և մեծ ճանաչում ու հարգանք է վայելել բազմաթիվ հրապարակային ելույթներով։ Բելոստոկի, Վարշավայի, Կրակովի և շատ այլ լեհական քաղաքների պատվավոր քաղաքացի, մի քանի լեհական համալսարանների պատվավոր դոկտոր։
Մահ
2010 թվականի ապրիլի 10-ին զոհվել է Սմոլենսկում տեղի ունեցած ավիավթարում ։ Եղել է աղետի զոհերից ամենատարեցը ։ Թաղվել է 2010 թվականի ապրիլի 19-ին Վարշավայում Կառուցվող Աստծո նախախնամության տաճարում՝ մեծ լեհերի պանթեոնում։
Էմիլ Վարդազարյան
Էմիլ Վարդազարյան, իրանահայ նախկին ռեգբի խաղացող և ֆուտբոլիստ, որը 1998-2006 թվականներին խաղացել է Հնդկաստանի ռեգբիի ազգային հավաքականում ։ Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլ է խաղացել Bengal Mumbai ֆուտբոլային ակումբում Մումբայի առաջնությունում Կալկաթայի ֆուտբոլային լիգայի Mohammedan Sporting ակումբի հետ ։
Ակումբային կարիերա
1978 թվականին Վարդազարյանը մնացած հայերի նման տեղափոխվել է Հնդկաստան, որպեսզի սովորի Կալկաթայի Հայոց մարդասիրական ճեմարանում ։
Ռեգբիից բացի, Վարդազարյանը խաղացել է նաև ֆուտբոլ։ 2003-2004 թվականներին նա խաղացել է MDFA լիգայի Bengal Mumbai ֆուտբոլային ակումբում, որի մարզիչը Ջամշհիդ Նասիրին է եղել ։
Նախկինում խաղացել է նաև Կալկաթայի Mohammedan Sporting-ում 2001-2002 թվականների մրցաշրջանում՝ Սենտ Քսավյերի քոլեջի ֆիլմագիտության բաժինը ավարտելուց հետո  ։
Ձեռքբերումներ
1991-1995 թվականներին Վարդազարյանը խաղացել է իր քոլեջի ռեգբիի թիմում, սակայն քանի որ քոլեջը 19-տարեկանից ցածր աշակերտների համար թիմ չուներ, նա այլևս չի շարունակել այնտեղ խաղալ։ 1993-2001 թվականներին նա սկսեց խաղալ Հայկական ֆուտբոլային ակումբում։
Վերջին անգամ հայկական ակումբում խաղացել է 2001 թվականի Չեննայի դեմ անցկացվող խաղի ժամանակ և եղել է ռեգբիի հավաքականի կազմում ։ 1998 թվականին եղել է Հնդկաստանի ռեգբիի ազգային հավաքականի կազմում։
Մարզչային կարիերա
Մասնագիոտությամբ Վարդազարյանը եղել է Հարավային Հնդկաստանի ռեգբիի ֆուտբոլային ասոցիացիայի (SIRFA) տեխնիկական տնօրենը, Չեննայի թիմի հիմնական խաղացողը և Չեննայի ու Թամիլ Նադուի նահանգային թիմերի մարզիչը։ Եղել է նաև Հնդկաստանի մինչև 19 տարեկանների ռեգբիի հավաքականի մարզչի օգնականը։
Վարդազարյանը նաև եղել է Իրանի ազգային հավաքականի մարզիչը, որը 2007 թվականին հաղթել է Պակիստանի դեմ անցկացվող երկու ստուգողական խաղերում  ։
Կենսագրություն
Վարդազարյանը ունի Կայկաթայի Սենտ Քսավյերի քոլեջի ֆիլմագիտության կրթություն։ Նա նկարահանվել է Seven Up, Park Avenue և էներգետիկ ըմպելիքների գովազդներում։ Նա ունի էթնիկ իրանա-հնդկական ռեստորան։ Վարդազարյանը Ավստրալիայում ստացել է սպորտային կառավարման մագիստրոսական դասընթացը և ներկայումս բնակվում է Վիկտորիա նահանգի Մելբուռն քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալկաթայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հնդկահայեր Կատեգորիա:Հայ մարզիչներ
Եգիպտահայ կերպարվեստ
Եգիպտահայ գաղութը մշակութային աշխույժ կյանք է ունեցել, անմիջական շփումը Եվրոպայի հետ նպաստել է հայ արվեստագետների գեղարվեստական մակարդակի բարձրացմանը։
Եգիպտահայերի արվեստի տարածումը
1944 թվականից Կահիրեում և Ալեքսանդրիայում կազմակերպվել են ցուցահանդեսներ, վարպետությամբ աչքի են ընկել ավագ սերնդի գեղանկարիչներ Երվանդ Դեմիրճյանը, Պարույր Պարտիզպանյանը, Գրիգոր Մկրտչյանը, Հովիվյանը, Տիրան Կարապետյանը։ Ալեքսանդր Սարուխանը երգիծանկարչության հիմնադիրն է Եգիպտոսում։ Մերձավոր Արևելքում լայնորեն տարածված նրա ծաղրանկարներն առանձնանում են ասելիքի սրությամբ և կատարման ուրույն հատկանիշներով։ Հեղինակ է «Այս պատերազմը» (1945), «Մենք մեր ակնոցով» (1962) և այլ երգիծանկարների ժողովածուների։ Նրա 40 հազարից ավելի գործեր տպագրվել են տարբեր երկրների մամուլում։ Սարուխանին աշակերտել է Ֆրանսիայում ճանաչված ծաղրանկարիչ էդմոն Քիրազը (Քիրազյան)։
Տարբերվող արվեստը
Իրենց արվեստի որոշակի ինքնատիպությամբ առանձնանում են նաև միջին սերնդի նկարիչներ Աշոտ Զորյանը, Բյուզանդ Կոջամանյանը, Սիմոն Սամսոնյանը (վերջին երկուսը հետագայում բնակվել են ԱՄՆ-ում), Համբարձումյանը, Արտե (Արտեմիս) Թոփալյանը, Շուշան Եգոյանը։ Ստեղծագործ, կյանքը Եգիպտոսում է սկսել Հակոբ Հակոբյանը (1962 թվականին հայրենադարձել է), պատկերել է թշվառ մարդկանց, ստեղծել նատյուրմորտներ («Կինը խոհանոցում», 1959, «Սխտորներ», 1961, «Վիշտ», 1961, և այլն)։ Նկարիչ, արվեստաբան, մանկավարժ Օննիկ Ավետիսյանն ազգային թեմաներով ստեղծել է «Եղերամայրեր» (1946), «Հայկական պար», «Անթիլիաս» և այլ գործեր, որոնք առանձնանում են ընդգծված ծավալներով, հնչեղ գույներով, գծանկարի ամուր կառուցվածքով։ Հրատարակել է նաև «Փորձ մը հայ տպագրական տառերու բարեփոխութեան եւ արդիականացման» (1946) գիրքը։ Նրա «Հայ նկարիչներ և քանդակագործներ» (ֆրանսերեն, 1959) գիրքը եզակի ներդրում է հայ կերպարվեստագիտության մեջ։ Եգիպտահայ արվեստագետների նոր սերնդի ներկայացուցիչներից են Ջեկ Փափազյանը, Ավետիսյանը, էլիս Վարթումյանը, Վարդապետյանը, Արմենուհի ժամկոչյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Եգիպտահայ կերպարվեստ
Զանգվածային սպանություն Սոնգմիում
Զանգվածային սպանություն Սոնգմիում (Thảm sát Sơn Mỹ), պատերազմական հանցագործություն, որը կատարել են ԱՄՆ բանակի զինվորները Միլայ համայնքում (Mỹ Lai, Հարավային Վիետնամի Քուանգնգայի նահանգի Սոնտին շրջան), որը համաշխարհային ճանաչում է ստացել 1969 թվականին՝ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ։ Ինչպես հայտնի է դարձել, մեկ տարի առաջ ԱՄՆ բանակի զինծառայողները կոտորել էին Միլայի և Միկխե (Միխե) համայնքների մաս կազմող մի քանի գյուղերի խաղաղ բնակչությանը՝ սպանելով 504 քաղաքացիական անձանց, նրանցից 210-ը երեխաներ՝ 50-ը մինչև երեք տարեկան, 69-ը՝ չորսից յոթ տաեկան, 91-ը` ութից տասներկու տարեկան ։ Շատ զոհեր նախքան սպանվելը խոշտանգվել էին ամերիկացի զինծառայողների կողմից, իսկ կանայք բռնաբարության էին ենթարկվե ։ Հանցագործությունը առաջ բերեց համաշխարհային հանրության վրդովմունքը և դարձավ Վիետնամի պատերազմի ամենահայտնի և խորհրդանշական իրադարձություններից մեկը։ Ամերիկյան դատարանում միայն մեկ զինծառայող (Ուիլյամ Քելլին) մեղավոր ճանաչվեց, բայց երեք ու կես տարի տնային կալանքի տակ անցկացնելուց հետո նրան ներում շնորհվեց։
Պատմություն
Վիետնամի պատերազմի ժամանակ ԱՄՆ-ի զինված ուժերը բախվեցին վիետնամական պարտիզանների ուժեղ դիմադրությանը, որոնց աջակցում էր տեղի բնակչությունը։ Ամերիկյան հրամանատարությունը սկսեց Հարավային Վիետնամի յուրաքանչյուր գյուղ դիտարկել որպես պարտիզանների հենակետ և սկսեց կիրառել այրված երկրի մարտավարությունը։
Տետի գրոհի ժամանակ (1968 թվականի հունվար - փետրվար) Կուանգնգայի նահանգում ռազմական գործողություններն իրականացվել են ՀՎԱԱՃ-ի 48-րդ գումարտակի կողմից (Հարավային Վիետնամի ազգային-ազատագրական ճակատ, որը հայտնի է նաև որպես Վիետկոնգ)։ Այս տարածքից Հարավային Կորեայի դաշնակից ուժերի դուրս գալուց հետո այստեղ տեղակայվեցին «Բարկեր» օպերատիվ խմբի ստորաբաժանումները (TF Barker, 23-րդ «Ամերիկալ» հետևակային դիվիզիայի 11-րդ թեթև հետևակային բրիգադ ), որոնք այստեղ իրականացրեցին «Muscatine» երկարատև գործողությունը։ Բրիգադը Վիետնամ էր տեղափոխվել 1967 թվականի վերջին և նրա ստորաբաժանումների մեծ մասը չէին հասցրել մասնակցել խոշոր ռազմական գործողություններին։
1967 թվականի վերջին պարտիզաններին պարենային պաշարներից զրկելու նպատակով Կուանգնգայի նահանգում ԱՄՆ զինված ուժերը ոչնչացրեցին ամբարտակների մեծ մասը, որոնց ջրերով բնակիչները բրինձ էին աճեցնում։ Մոտ 140 հազար մարդ դարձավ անօթևան ։
1968 թվականի մարտի կեսերին «Բարկեր» օպերատիվ խմբի հրամանատարությունը տեղեկություն ստացավ, որ շտաբը և ՀՎԱԱՃ-ի 48-րդ գումարտակի որոշ ստորաբաժանումներ տեղակայվում են Սոնգմի գյուղական համայնքում (այդ շրջանը ամերիկացիները կոչում էին «Պինկվիլ»)։ Նախատեսված էր շտաբը ոչնչացնելու գործողություն, որին մեծ նշանակություն էր տրվում, քանի որ 48-րդ գումարտակը մինչ այդ պահը հաջողությամբ խուսափել էր ամերիկյան ստորաբաժանումների հետ ուղիղ մարտերից։ Հրամանատարության մտահղացման համաձայն 20-րդ հետևակային գնդի 1-ին գումարտակի C («Չարլի») վաշտը կապիտան Էռնեստ Մեդինայի հրամանատարությամբ նախատեսվում էր, որ պետք է ուղղաթիռներով վայրէջք կատարեր համայնքի արևմտյան ուղղությամբ, մյուս վաշտը՝ հյուսիսից համայնքը շրջափակելու համար, իսկ երրորդը՝ անհրաժեշտության դեպքում պետք է ամրապնդեր C վաշտին կամ վայրէջք կատարեր այլ վայրում։ Մինչ այդ պահը, C վաշտը զբաղվում էր միայն պարեկությամբ և կազմակերպում դարանակալումներ, որոնց ընթացքում կորուստներ էր կրել, հիմնականում, որոգայթներից և ականներից։ Մարտի 14-ին վաշտը կորցրեց զինվորների կողմից հարգված շտաբ-սերժանտ Ջորջ Կոկսին։ Հոգեհացի արարողության ժամանակ կապիտան Մեդինան հանդես եկավ ճառով, որի հիմնական իմաստը թշնամուց վրեժ լուծելու անհրաժեշտությունն էր։
Ռազմական գործողությունից առաջ զինվորներին հրահանգավորվել էր, որ գյուղը գրավված է թշնամու կողմից, որը պատրաստ է կատաղի դիմադրություն ցույց տալ, քաղաքացիական բնակչության մասնակցություն չի սպասվում։ Անհայտ ալիքներից տեղեկատվություն էր ստացվել, որ առավոտյան գյուղի քաղաքացիական բնակչությունը շուկա է գնալու, ուստի գյուղը դատարկ կլինի ։ «C» վաշտի զինվորների համար սա առաջին լուրջ մարտն էր և զոհված ընկերների վրեժը լուծելու հնարավորություն։ Մեդինան հրամայել էր այրել բոլոր շենքերն ու շինությունները, սպանել անասուններին և ոչնչացնել ցանքսը, որպեսզի թույլ չտան թշնամուն օգտվել այդ ամենից։
Գործողությունը սկսվեց 1968 թվականի մարտի 16-ի առավոտյան։ Հինգ րոպեանոց նախապատրաստական հրետանային ռմբակոծությունից հետո C վաշտը ուղղաթիռներով վայրէջք կատարեց Միլայ-4-ի մոտակայքում գտնվող տարածքում։ Ինչպես պարզվեց, գյուղում թշնամու ոչ մի զինվոր չկար (Միլայում գտնվող աշխարհազորայինների փոքր ստորաբաժանումը, վաշտի վայրէջքից անմիջապես հետո լքել էր գյուղը)։ Սակայն զինվորները կրակ էին բացել բրնձի դաշտերում աշխատող գյուղացիների վրա, ժամը 8-ի սահմաններում վաշտը անընդհատ կրակելով գրոհել էր գյուղի ուղղությամբ։ Գյուղում վաշտի զինվորները սկսեցին նռնակներ նետել խրճիթների վրա և ավտոմատ զենքով սպանել բնակիչներին։ Ճանապարհի մերձակայքում, ջրատարներում թաքնված փախստականների խմբերը ոչնչացվել էին ավտոմատ զենքերից։ Գյուղի հեռավոր ծայրամասում գտնվող խրամատում թաքնված 50 գյուղացիների խումբը գնդակահարվել էր 1-ին դասակի հրամանատար, լեյտենանտ Ուիլյամ Կելլիի հրամանով։ Ավելի ուշ գյուղում սպանվեցին մոտ 100 գերիներ։ Նույնը տեղի ունեցավ հարևան Բինտե գյուղում։
Վաշտի ոչ բոլոր զինվորներն են մասնակցել սպանություններին։ Շատերը հեռու մնացին, մեկ զինվոր կրակեց իր ոտքին, որպեսզի տեղափոխվի բժշկական ուղղաթիռով։ Գյուղ մուտք գործած ամերիկացի 100 զինվորներից 30–ը մասնակցել է սպանություններին ։ 123-րդ ավիացիոն գումարտակի դիտորդական ուղղաթիռի վաշտի օդաչու Հյու Թոմպսոնը, ով դիտում էր իրադարձությունները օդից, OH-23 ուղղաթիռով վայրէջք կատարեց ինքնաշեն ռմբապաստարանում թաքնված մի խումբ վիետնամցի գյուղացիների և նրանց սպանելու մտադրությու ունեցող ամերիկացի զինվորների միջև։ Թոմպսոնը բորտ-հրաձիգին և բորտ-ինժեներին հրամայեց կրակ բացել ամերիկյան հետևակի վրա, եթե նրանք փորձեն սպանել վիետնամացիներին։ Այնուհետև Թոմպսոնը ուղղաթիռներ է կանչել վիրավոր վիետնամցիներին տարհանելու համար (11 մարդ տարհանվել է, ևս մեկ երեխայի վերցրել էին ջրանցքից)։
Մինչ այդ 3-րդ հետևակային գնդի 4-րդ գումարտակի B («Բրավո«) վաշտը վայրէջք էր կատարել Սոնգմիի մյուս կողմում։ Միևնույն ժամանակ, նրա դասակներից մեկը կորցրել է 1 զինվոր, իսկ 7-ը վիրավորվել էին ականներից և որոգայթներից։ Այս գումարտակի մեկ այլ դասակ մտել Միկխե - 4 գյուղ, կրակելով շարժվող ամեն ինչի վրա և նռնակներ նետել ապաստարանների վրա։ Այստեղ զոհվել էին նաև խաղաղ գյուղացիներ (հավանաբար մինչև 90 մարդ), չնայած, ըստ Պիրսի հանձնաժողովի զեկույցի, սպանությունները չէին ունեցել նպատակային ոչնչացման միտում ։
Հետաքննություն և դատավարություն
Վիետնամում ամերիկացի զինվորների շրջանում հանցագործության մասին անհասկանալի լուրեր էին տարածվել։ 1969 թվականի մարտին Ռոնալդ Ռայդենաուրը, որը լսել էր Վիետնամում իր ծառայության ընթացքում կատարած հանցագործությունների մասին պատմությունները, զորացրվեց և նամակներ ուղարկեց նախագահ Նիքսոնին, Պենտագոնին, Պետքարտուղարությանը և մի շարք կոնգրեսականների, որտեղ նկարագրում էր այն ամենը ինչ հայտնի էր իրեն։ Նրա նամակները գրեթե որևէ արձագանքի չարժանացան, բայց նրան հաջողվեց գրավել կոնգրեսական Մորիս Օդելլի ուշադրությունը, որի դիրքորոշումն ի վերջո հանգեցրեց նոր հետաքննության սկսմանը։
Հավաքված ապացույցները բավարար էին Վիետնամից ետ կանչելու լեյտենանտ Ուիլյամ Քելլիին և սեպտեմբերին նրան մեղադրեին խաղաղ բնակիչների սպանության մեջ։ Լուրերը գրեթե աննկատ մնացին ԶԼՄ-ների կողմից և Սոնգմիի դեպքերը անհայտ մնացին լայն հասարակության համար մինչև 1969 թվականի նոյեմբերի 12-ը, երբ անկախ լրագրող Սեյմուր Հերշը հայտնեց, որ Քելին մեղադրվում է Վիետնամի 109 խաղաղ բնակիչների սպանության մեջ։ Այս հաղորդագրությունը սենսացիա դարձավ ամերիկյան առաջատար բոլոր լրատվամիջոցների համար։ Դրանից հետո հետաքննությունն ու դատավարությունը անհնար դարձավ թաքցնել հասարակությունից։ Հանցագործությանը ականատես ռազմական լուսանկարիչ Ռոնալդ Հաբերլիի լուսանկարները լայնորեն հայտնի դարձան ։
Նա ինքը պնդում էր, որ գտնվել է գյուղի ծայրամասում և չգիտեր, թե ինչ է կատարվում այնտեղ, երբ մտավ գյուղ, երեկոյան ժամը 10-ի սահմաններում մտավ գյուղ, տեսավ մահացածների մարմինները և հրամայեց դադարեցնել կրակը, բայց արդեն ուշ էր։ Որոշ վկաներ ցուցմունք տվեցին, որ իրականում Մեդինան գյուղ է մտել մոտավորապես ժամը 9-ին, երբ սպանությունները դեռ շարունակվում էին ։
Ամերիկյան հասարակությունը միանշանակ չարձագանքեց Քելիի գործին։ Ոմանք հավատում էին, որ նա «քավության նոխազ» է եղել արդարացնելով կոտորածի համար մեղավոր մնացած անձանց, ովքեր ոչ պակաս մեղավոր են եղել։ Մյուսները Քելիին ընկալում էին որպես հերոս, որը տուժել էր բանակային բյուրոկրատիայի հետևանքով։ Հազարավոր հեռագրեր ուղարկվեցին Սպիտակ տուն՝ նրա աջակցության վերաբերյալ, իսկ մի շարք նահանգների օրենսդիր մարմիններ ընդունեցին բանաձևեր, որոնք կոչ էին անում Քելիի հանդեպ հանդուրժողականություն ցուցաբերել ։ 1971 թվականի ապրիլին Opinion Reasearch Corporation-ի կողմից անցկացված հարցման համաձայն, ամերիկացիների 78%-ը բացասաբար է ընդունել դատարանի որոշումը, 51% -ը կարծում են, որ Նախագահ Նիքսոնը պետք է ներում շնորհի Քելլիին, իսկ 28%-ը գտնում էր, որ պետք է կրճատվի պատժաչափը ։
ԱՄՆ պաշտպանության նախարար Մելվին Լեյրդը նախազգուշացրեց նախագահ Նիքսոնին, որ Սոնգմիի կոտորածը «մեր կառավարությանը կարող է դնել շատ ծանր վիճակում» և «ջուր կլցնի պացիֆիստների ջրաղացին»։ ԱՄՆ պետքարտուղար Հենրի Քիսինջերն առաջարկեց «անհրաժեշտ է, որ Պաշտպանության նախարարը վրդովմունք դրսևորի, հանդես գալով  որպես  աղավնի,անմիջապես կազմակերպի ռազմական տրիբունալ։ Մենք պետք է ապացուցենք, որ մենք անմիջապես արձագանքեցինք և վերացրեցինք սև ոչխարներին, միայն այս կերպ կարող ենք նվազեցնել հասարակության ճնշումը»։ Նիքսոնը Սոնգմիի կոտորածը անվանեց «եզակի դեպք» ։
Միջամտություն
OH-23 դիտորդական ուղղաթիռի անձնակազմը`
Վերադառնալով թռիչքից՝ Թոմփսոնը հրամանատարին զեկուցեց, կատարվածի մասին։ Տեղեկություններ էին հասել բրիգադի հրամանատար, փոխգնդապետ Բարկերին, որը սկսել է պարզել, թե ինչ է տեղի ունեցել Սոնգմիում, որի արդյունքում կապիտան Մեդինան հրադադարի հրաման է տվել։
Թոմփսոնի զեկույցից հետո 23-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատարությունը չեղյալ համարեց «Բարկեր» խմբավորման պլանավորված գործողությունները շրջանի այլ գյուղերում, դրանով իսկ նրանց փրկելով հնարավոր ոչնչացումից ։
Ինքը՝ Թոմփսոնը, խաղաղ բնակչությանը փրկելու համար, պարգևատրվել է «Գերազանց թռիչքային վաստակի համար» խաչով։ ԱՄՆ-ում Թոմփսոնին հետապնդում էին, նրան սպառնում էին սպանությամբ, խեղված և սպանված կենդանիներ էին նետում տան առաջ ։
Ողբերգությունից ուղիղ երեսուն տարի անց ուղղաթիռի անձնակազմի բոլոր երեք անդամներին շնորհվեցին զինվորական մեդալներ՝ ԱՄՆ բանակի բարձրագույն պարգև՝ ոչ մարտական իրավիճակներում գործողությունների համար, Անդրոտոտային` հետմահու (մահացել էր Վիետնամում 1968 թվականի ապրիլի 8-ին)։
Զոհերի թիվ
Սոնգմիում խաղաղ բնակչության շրջանում զոհերի ստույգ թիվը անհայտ է։ Տարբեր թվեր են հրապարակվում՝ սկսած 200-ից մինչև 550 մարդ (խորհրդային աղբյուրներում հաճախ նշվում էր 567 մարդ)։ Գյուղում հիմնադրված հուշահամալիրում նշվում են 1-ից 82 տարեկան 504 զոհերի անուններ։ Այդ թվում `
Համաձայն Ամերիկյան պաշտոնական տվյալների համաձայն զոհերի թիվը կազմել է 347 մարդ ։ Բացի այդ, մարտի 16-ի իրադարձությունների ընթացքում սպանվել է ամերիկացի մեկ զինծառայող և առնվազն երկու պարտիզաններ (նրանց մարմիններն ու զենքերը գտնվել են գյուղից հյուսիս ):
Ականատեսների վկայություններ
Չոնգ Թի Լին, որն այդ ժամանակ 33 տարեկան էր հիշում էր «Երբ ամերիկացիները եկան գյուղ, մեզ դուրս հանեցին տներից, մեզ տարան ջրանցքի մոտ,     որտեղ շուրջ հարյուր մարդ կար։ Նրանք մեզ ստիպեցին ծնկի իջնել և սկսեցին հետևից կրակել գնդացիրից։ 11 հոգուց բաղկացած մեր ընտանիքից փրկվեցի միայն ես և իմ կրտսեր երեխան, որին ես ծածկեցի իմ մարմնով։ Երեք դիակ ընկավ իմ վրա և նրանց շնորհիվ մենք կենդանի մնացինք,  նրանք մեզ քողարկեցին ամերիկացիներից» ։
Մեկ այլ բնակչուհի Հա Թի Կույը պատմում է, որ «Մարտի 16-ին նրանք խմբով մտան տուն վերցրին իմ չորս հարազատների և քշեցին դեպի ջրանցքը։ Մենք աղաչում էինք, որ մեզ չսպանեն, սակայն նրանք կրակեցին և շարունակում էին կրակել։ Նրանք մեզ հրեցին, այնպես որ մենք ընկանք ծնկների վրա և սկսեցին կրակել։ Մայրիկս և երեխաները մահացան։ Ամուսինս այդ ժամանակ մեզ հետ չէր, ընդհանրապես տղամարդիկ չկային, այնտեղ միայն կանայք, ծերեր և երեխաներ էին։ Ես վիրավորվեցի մահամերձ, անգիտակից վիճակում ընկած էի, շատ ցուրտ էր, ամբողջ գլուխս արյան մեջ էր, ես ամբողջ մարմնով դողում էի։ Ես հասկանում եմ, սա պատերազմ է, բայց ինչու այդքան դաժան, որ նրանք կոտորեցին մի ամբողջ գյուղի։ Նրանք պարզապես եկան և սպանեցին բոլորին։ Ի՞նչ մարդիկ են այդ ամերիկացիները, ովքեր սպանել են մայրերի, երեխաների ... »
Պատճառներ
Վիետնամական պատերազմի մասնակից և հետազոտող Շելբի Ստենտոնը, մեկնաբանելով Սոնգմիի իրադարձությունները և կապիտան Մեդինայի կեղծ զեկույցը քաղաքացիական անձանց փոխարեն թշնամու զորքերի ոչնչացման վերաբերյալ, «Ամերիկյան բանակի վերելքն ու անկումը» գրքում գրել է ։
։
Լրացուցիչ գրականություն
Կատեգորիա:Զանգվածային սպանություն Սոնգմիում Կատեգորիա:Պատերազմական հանցագործություններ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ
Շինուհայրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Շինուհայր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 551 հուշարձան (8 միավոր)։
Մովսես Հակոբյան
Կենսագրություն
Մովսես Հակոբյանը ծնվել է 1965 թվականի փետրվարի 4-ին ԼՂՀ Մարտունու շրջանի Ճարտար գյուղում։ 1982 թ. ընդունվել է Ալմա-Աթայի բարձրագույն համազորային հրամանատարական ուսումնարանը՝ «Հրամանատարական, մարտավարական, թրթուրավոր և անվավոր մեքենաներ» մասնագիտությամբ։ 2002 թ. ավարտել է ՌԴ ԶՈՒ ԳՇ ռազմական ակադեմիան։
Աշխատանքային գործունեություն
1986 թ. մինչև 1987 թ. օգոստոս ամիսը ծառայել է Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգի թիվ 553 մոտոհրաձգային գնդում՝ որպես մոտոհրաձգային դասակի հրամանատար, իսկ 1987 թ.-ից մինչև 1988 թ. հունիս ամիսը ծառայել է Աֆղանստանում տեղակայված խորհրդային զորքերում՝ որպես մոտոհրաձգային վաշտի հրամանատարի տեղակալ։ 1988 թ. հունիսին գործուղվել է Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգի՝ Ստեփանակերտում տեղակայված 366-րդ մոտոհրաձգային գունդ, որտեղ և ծառայել է մինչև 1992 թ. մարտ ամիսը՝ զբաղեցնելով մոտոհրաձգային դասակի, իսկ այնուհետև՝ վաշտի հրամանատարի պաշտոնները։ Երբ 1992 թ. մարտ ամսում գունդը տեղափոխվել է Ստեփանակերտից, մնացել է ԼՂՀ-ում, շարունակել ծառայությունը բանակի շարքերում։
01.07.1992 թ. մինչև 01.09.1992 թ. հանդիսացել է Ճարտար գյուղի գումարտակի հրամանատարը։
01.09.1992 թ. մինչև 01.09.1993 թ. զբաղեցրել է Շուշիի ՊՇ հրամ. տեղակալի, շրջանի հրամանատարի, 01.09.1993 թ. մինչև 01.12.1993 թ. Մոնթեաբերդի պաշտպանական,
01.12.1993 թ. մինչև 12.01.1998 թ. Մարտունու 2-րդ ՊՇ հրամանատարի, 12.01.1998 թ. մինչև 04.09.1999 թ. Ասկերանի ՊՇ հրամանատարի պաշտոնները։
04.09.1999 թ. մինչև 25.02.2000 թ. զբաղեցրել է ԼՂՀ ՊԲՀ ՄՊ գծով տեղակալի, 25.02.2000 թ. մինչև 22.08.2001 թվականը՝ ՊԲՀ առաջին տեղակալի պաշտոնները։
24.07.2002 թ., ավարտելով ՌԴ ԶՈՒ ԳՇ ռազմական ակադեմիան, նշանակվել է ՀՀ ՊՆ խորհրդականի, իսկ 2003 թ. հուլիսի 31-ից՝ Պաշտպանության բանակի հրամանատարի առաջին տեղակալ - շտաբի պետի պաշտոններում։
ԼՂՀ Նախագահի 2007 թ. մայիսի 11-ի հրամանագրով նշանակվել է ԼՂՀ պաշտպանության նախարար։
ԼՂՀ Նախագահի 2012 թ. սեպտեմբերի 22-ի հրամանագրով վերանշանակվել է ԼՂՀ պաշտպանության նախարար։
ՀՀ Նախագահի 2015 թ. հունիսի 15-ի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ ։ Մասնակցել է մի շարք մարտական գործողությունների՝ Մարտունու, Ասկերանի, Մարտակերտի, Աղդամի, Հորադիզի և Ֆիզուլու ուղղություններով։ Ծանր մարտերում երեք անգամ վիրավորվել է։
ՀՀ Նախագահի 2016 թ. հոկտեմբերի 3-ի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ։
2017 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ նախագահի հրամանով Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ Մովսես Հակոբյանին շնորհվել է գեներալ-գնդապետի զինվորական կոչում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Արցախի հերոսներ Կատեգորիա:Գեներալ-լեյտենանտներ Կատեգորիա:ՀՀ գեներալ-գնդապետեր Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի զինծառայողներ
Վագանտներ
Վագանտներ ( – թափառականներ), թափառական ուսանողներ, աշակերտներ, ցածրաստիճան հոգևորականության ներկայացուցիչներ միջնադարյան Արևմտյան Եվրոպայում։
Վագանտների պոեզիան ծաղկում է ապրել 12-13-րդ դարերում, երբ քաղաքների զարգացմանը զուգընթաց Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում արագորեն սկսել են ավելանալ դպրոցներն ու համալսարանները։ Այս հաստատություններում սովորողները, հետագայում չկարողանալով գտնել իրենց տեղը կյանքում, ստիպված թափառում էին։ Գրում էին կենսախինդ բանաստեղծություններ, գովերգում աշխարհիկ կյանքի ուրախությունները, նրանց առաջ քաշած հումանիստական իդեալը հակադրվում էր միջնադարյան կաթոլիկության ճգնավորական իդեալին։
Հռոմի պապի, բարձրաստիճան հոգևորականության և հարուստների դեմ ուղղված Վագանտների երգիծանքը հաճախ վերածվում էր եկեղեցական պաշտամունքային տեքստերի ծաղրանմանության։ Այս պատճառով էլ եկեղեցին հետապնդում էր նրանց։ Վագանտների բանաստեղծական արվեստը մեծ ազդեցություն է ունեցել միջին դարերի եվրոպական նորալեզու գրականությունների վրա (տրուբադուրների, միննեզինգների, տրուվերների ևն)։
Կատեգորիա:Միջնադարյան գրականություն
Մերկ քաղաք (ֆիլմ)
«Մերկ քաղաք» (The Naked City) 1948 թ.-ի Սև և սպիտակ կինոնկար՝ ռեժիսոր Ժյուլ Դասին։ 2007-ին Կոնգրեսի գրադարանն ընդգրկեց ժապավենը Կինոնկարների ազգային ռեգիստրում։
Ֆիլմի գաղափարները հիմք են հանդիսացել 1958-1963 թվականների նույնանուն հեռուստասերիալի վրա։
Սյուժե
Երիտասարդ մոդել Ջին Դեքստերը խելագարվել էր անհայտներից և խեղդվել է իր սեփական լոգարանում`Մենհեթանի իր բնակարանում։ Միևնույն ժամանակ անհետացել են այն զարդերը, որոնք, իբր Դեքստերը կարողացել է ձեռք բերել մինչ իր մահը։
Ֆիլմը, ըստ էության պատմում է Նյու Յորքի կյանքում վեց օրվա պատմությունը, սպանությունը տեղի ունեցած օրերի և դրա հետագա հետաքննության մասին լեյտենանտ Դեն Մոլդոնի և դետեկտիվ Ջեյմս Հալորանի կողմից։ Դրանցից առաջինը փորձառու դետեկտիվ է, ով ավելի քան երեսուն տարի ծառայել է ոստիկանությունում։ Նրա զուգընկերը ապրում է աշխատավորների թաղամասերից մեկում և ամեն առավոտ համբուրում է կնոջը։ Նրանց աշխատանքի պատմությունը և ոստիկանության Նյու Յորքի դեպարտամենտի գործունեությունը երբեմն ընդհատվում են հակիրճ գրառումներով՝ իրենց քաղաքի կյանքի մասին, և մասնավորապես՝ բնակիչների արձագանքին, սպանության և գործի ընթացքի վերաբերյալ թերթերի զեկույցների վերաբերյալ։ Մոլդոնն ու Հալորանը նախ պետք է պատասխանեն, թե ինչու է սպանվել Ջինին, որտեղի՞ց եկավ փոքրիկ եկամուտ ունեցող աղջիկը, գումար վաստակելու զարդերի համար, արդյո՞ք սա սիրային կապի արդյունք է (եթե այդպես է, ում հետ)։ Թե՞ դա շատ ավելի բարդ է և խառնաշփոթ։
Պատմություն
Ֆիլմի վերնագիրը հետևում է Վիժիի լուսանկարչական ալբոմի վերնագրին, որը լույս է տեսել 1945 թվականին ։ Վերնագիրը գնել է պրոդյուսեր Մարկ Հելինգերը ։ Ինչպես նա ասաց ավելի ուշ, դերասաններն իրենց դերերը կատարում էին իրական բնակարաններում, երկնաքերներում և իրական փողոցներում ։ Ընդհանուր առմամբ, ֆիլմում նկարահանվելու համար օգտագործվել է 107 տարբեր տեղ։ Չնայած Ժյուլ Դասինի «Մերկ քաղաքը» առաջին անգամը չէ կեղծ փաստաթղթային ոճը օգտագործող ֆիլմերի շարքում, դերասանների և իրական մարդկանց միաձուլումը իրական փողոցներում, որը ներշնչել է այն, ոգեշնչվել է հետագա շատ ֆիլմերից ։ Ֆիլմի անձնակազմը աշխատում էր վանի ներսում, որը հագեցած էր միայն մի կողմից թափանցիկ ապակիով և դրանով իսկ կարող էր լուսանկարել քաղաքը՝ միաժամանակ անտեսանելի մնալով անցորդների համար :.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:1948 ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Նուար ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
(1006) Լագրանժեա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,151394 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0423 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,2605 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2043,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176177 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,92° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1923 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սերգեյ Բելյավսկու կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գերբնական (12-րդ եթերաշրջան)
Ամերիկական «Գերբնական» միստիկ հեռուստասերիալի տասներկուերորդ եթերաշրջանն ստեղծվել է Էրիկ Կրիպեի կողմից։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել The CW հեռուստաալիքով 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, իսկ վերջին սերիան թողարկվել է 2011 թվականի մայիսի 20-ին։ Կազմված է 22 սերիաներից։
Սերիալը պատմում է երկու եղբայրների՝ գերբնական արարածների որսորդների մասին, ովքեր ճամփորդում են ԱՄՆ-ում սև գույնի 1967 թվականի Chevrolet Impala-ով՝ հետազոտելով գերբնական երևույթները, որոնցից շատերը քաղաքների լեգենդների մասին են, ինչպես նաև պայքարում են չար արարածների դեմ։
Doctor’s Advocate
Doctor’s Advocate, ամերիկացի ռեփեր The Game-ի արկրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2006 թվականի նոյեմբերին, Geffen Records ամերիկական լեյբլով։
Ալբոմի ձայնագրման մասնակիցներն են՝ Will.I.Am, Nate Dogg, Քայնե Ուեսթ, Swizz Beatz, Busta Rhymes, Snoop Dogg, Xzibit, Kurupt, Daz, Jamie Foxx, Nas:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2006 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Սիրիահայ թատրոն
Սիրիայում հայ թատերական կյանքը նկատելի առաջընթաց է ունեցել 20-րդ դարի սկզբին։ Առաջիններից էր «Անդրանիկ թատերախումբը», որը որոշ ընդհատումներով գործել է 1919-1960 թվականներին Հալեպում։ Հայտնի են նաև «Պանդուխտ» (1921-1957), «Ուսումնասիրաց» (1924-1939), «Ձավարյան», «Լևոն Շանթ», «Նոր սերունդ», «Վասպուրական», «Վարդան Աճեմյան» և այլ թատերախմբեր։ 1961 թվականին հիմնվել է «Պետրոս Ադամյան թատերախումբը», որը բեմադրում է նաև մանկական պիեսներ։
Կատեգորիա:Սիրիահայ թատրոն
Ցեղ (կատեգորիա)
Ցեղ ( հոգ. genera, -ից), կենդանիների վերտեսակային տաքսոնոմիական կատեգորիա է, միավորում է ծագումնաբանորեն առավել մոտ տեսակները։ Համապատասխանում է բույսերի ցեղ կատեգորիային։ Մոտ ցեղերը միավորվում են ընտանիքում ։
Ցեղի գիտական անունը
Ցեղի կամ բուսաբանական ցեղի գիտական անունը բաղկացած է մեկ բառից և պարտադիր լատիներեն է։ Պահանջվում է, որ անունը գրված լինի լատինատառ և ենթարկվի լատիներենի ուղղագրությանը։ Հանդիսանում է գոյական անուն, եզակի թվով և սկսվում է մեծատառով։ Ուրիշ պահանջներ չկան։ Բառը կարող է լատիներենից փոխառյալ լինել, կամ էլ լատինացված բառ ցանկացած լեզվից (հաճախ հունարենից)։ Հանդիպում է նաև ազգանունից առաջացած բառ, օրինակ՝ Linnaea, որն առաջացել է Կառլ Լիննեյի ազգանունից (Linnaeus)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կենսաբանական դասակարգում
Իմ փոքրիկ պոնի (մեդիաարտադրանք)
«Իմ Փոքրիկ Պոնի», մեդիաարտադրանք, պատկանում է  Hasbro  ընկերությանը։ Ստեղծվել է 1980-ական թվականների սկզբին՝  որպես աղջիկների խաղալիք։
Պատմություն
Խաղալիքների յուրահատուկ (ամենաառաջին) շարքը  մեծ հաջողությամբ օգտագործվում էր  1980-ական թվականների վերջին ։ 1984-87 թվականներին  ըստ խաղալիքների շարքի  թողարկվեց մուլտֆիլմ, այսպես կոչված՝ «Իմ Փոքրիկ Պոնին »:
Նրա հերթական (երրորդ) վերամարմնավորումը նոր ոճում եղել է 2003 թվականին։ Նոր տարբերակը գրված էր ավելի երիտասարդ լսարանի համար, քան նախորդները` 3-ից 6 տարեկան աղջիկների (մինչև 9 տարեկան) համար ։ Ավելի մեծ աղջիկների համար  2005 թվականին  նոր նախագծով վերականգնվեց «Littlest Pet Shop» շարքը։