cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռեյչըլ Բեքվիս
Մահ
Միացված լինելով կյանքի ապահովման ապարատին, աղջիկն այդպես էլ գիտակցության չեկավ։ Փորձելով ինչ-որ կերպ աջակցել, աղջկա հարազատները, ընկերները կամ պարզապես ծանոթները սկսեցին նվիրաբերել փոքր գումար «charity: water» կազմակերպության կայքում գործող Ռեյչըլի էջին։ Նվիրատվող գումարը սկսեց և արագորեն աճել՝ գրավելով հանրության ուշադրությունը։ Այն բանից հետո, երբ ակնհայտ դարձավ, որ Ռեյչըլը գիտակցության չի գա, կյանքի ապահովման սարքավորումներն անջատեցին, իսկ նրա օրգանները նվիրաբերեցին ուրիշ երեխաների ։
Ռեյչըլի արարքն ու նրա ողբերգական ճակատագիրը մեծ արձագանք գտավ ամերիկյան հանրության շրջանում։ 2011 թվականի հոկտեմբերին, երբ դրամահավաքի ժամկետը լրացավ, պարզվեց, որ 31 997 մարդ ամբողջ աշխարհից նվիրաբերել է 1 265 823 դոլար։ Այդ գումարը բավարար կլիներ, որպեսզի խմելու ջրի խնդիրը լուծել ավելի քան 60.000 կարիքավորների համար ։
Ռեյչըլի մայրը՝ Սամանտա Փոլը շարունակում է նրա աղջկա գործը՝ նվիրաբերություններ է հավաքում Աֆրիկայում հորերի կառուցման համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:2002 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 23 մահեր Կատեգորիա:2011 մահեր Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Տրիր-Սաարբուրգ (շրջան)
Տրիր-Սաարբուրգ  (Landkreis Trier-Saarburg), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Տրիր քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1.091 կմ2։ Բնակչությունը՝ 139 821 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 128 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 07 2 35։ Շրջանում 103 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շրջաններ
Գրեկովո-Ստանիչնի (Միլլերովսկի շրջան)
Գրեկովո-Ստանիչնի (Греково-Станичный), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնետալովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վան Հաո
Վան Հաո, չինացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2005)։
Չինաստանի հավաքականի կազմում հաղթել է մինչև 16 տարեկան պատանիների օլիմպիադայում (2002, 2004), ընդ որում՝ 2004 թ. առաջին խաղատախտակի վրա 9 հնարավորից վաստակել է 8 միավոր։ 2004 թվականին հաղթել է Յակուտսկի պատանեկան մրցաշարում, 2005 թ.` Դուբայի, 2005 և 2007 թվականներին` Կուալա Լումպուրի, 2008 թվականին՝ Ռեյկյավիկի մրցաշարերում։ 2010 թվականի Չինաստանի չեմպիոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Չավուշ (Ամասիայի գավառ, այլ գյուղ)
Չավուշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Կեդրովայա (գյուղ, Խասանսկի շրջան)
Կեդրովայա (Кедровая), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1942 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի բնակավայրեր
(1746) Բրոուեր
(1746) Բրոուեր (Brouwer), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1963 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,96136 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,1464 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,7763 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2879,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,125008 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,36° անկյուն։
Բրոուեր աստերոիդը պատկանում է Հիլդայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են 3,7 - 4,2 ա. մ. մեծ կիսաառանցք ունեցող ուղեծրերով, էքսցենտրիսիտետը՝ 0,07 - 0,3, և ուղեծրի թեքումը ոչ ավելին քան 20° ։ Ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Յուպիտերի հետ 3:2 ուղեծրային ռեզոնանսով։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս D Կատեգորիա:Հիլդայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1963 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ինդիանայի համալսարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Խելահեղ սիրահարվածը
«Խելահեղ սիրահարվածը» (Innamorato pazzo), ռեժիսորներ Ֆրանկո Կասթելանո և Ջուզեփե Մոչիայի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ադրիանո Չելենտանոն, Օռնելա Մուտին, Ադոլֆո Չելին, Լիդիա Կոսթանցոն, Ֆրանկո Դիոջենեն, Սիլվիա Ֆերլուգան, Միլա Սաննոները, Գաբրիելա Ֆրանկինին, Էնցո Գարինեին, Տիբերիո Մուրջան։
Սյուժե
Բարնաբա Չիկինին անվրդով և կոպիտ երիտասարդ է, որը երես է առել կանացի ավելորդ ուշադրության պատճառով։ Մասնագիտությամբ նա վարորդ է։ Մի անգամ նա պատահաբար հանդիպում է մի փոքրիկ դքսության արքայադստերը՝ գեղեցկուհի Քրիստինային։ Բայց ինչ կբերի այդ հանդիպումը՝ չգիտեն ո՛չ Բարնաբան, ո՛չ Քրիստինան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանկո Կաստելանոյի ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Իտալական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր
Ֆրանկո Մարիա Մալֆատի
Ֆրանկո Մարիա Մալֆատի դի Մոնտետրետո (Franco Maria Malfatti di Montetretto, ), իտալացի պետական գործիչ, Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ (1970-1972), Իտալիայի արտաքին գործերի նախարար (1979-1980։
Կենսագրություն
1951 թվականից Իտալիայի Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, «Nuove Cronache» խմբի ներկայացուցիչ, որը գլխավորում է Ամինտորե Ֆանֆանին։ 1958 թվականից Ազգային խորհրդարանի պատգամավորների պալատի անդամ։
1987 թվականին Եվրոխորհրդի և Արևմտաեվրոպական միության նիստերին եղել է Իտալիայի խորհրդարանական պատվիրակության ղեկավար, 1989 թվականից՝  քրիստոնյա դեմոկրատների քաղաքական քարտուղարության ղեկավար։
Նրա ընտանիքը Պերուջիայի համալսարանին որպես պարգև փոխանցել է իրենց մեծ գրադարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահներ Կատեգորիա:Իտալիայի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իտալացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ
Գրեկովո-Պետրովսկի (Միլլերովսկի շրջան)
Գրեկովո-Պետրովսկի (Греково-Петровский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնետալովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Նովիե Սանժարի
Նովիե Սանժարի (Нові Санжари), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1925 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովիե Սանժարի քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 8 146 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1249,58 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1925 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ausländer (երգ)
Ausländer, գերմանական Ռամշտայն ռոք խմբի 28-րդ սինգլը։ Թողարկվել է որպես Rammstein ալբոմի երրորդ սինգլ։ Երգի հեղինակներն են՝ Ռիխարդ Քրուսպե, Պաուլ Լանդերս, Թիլ Լինդեման, Քրիստիան Լորենց, Օլիվեր Ռիդել, Քրիստոֆ Շնայդեր։ Երգի անվանումը թարգմանաբար նշանակում է օտարերկրացիներ։
2019 թվականի մայիսի 28-ին YouTubeի և Facebookի պաշտոնական էջերում դրվել են տեսահոլովակից առանձնացված տարբեր հատվածներ  ։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Յորն Խայթմանն է (Joern Heitmann), ով տեսանկարահանել է խմբի նախորդ՝ Sonne, Ich Will, Mutter և այլ երգերի տեսահոլովակները։
Տեսահոլովակ
Խմբի անդամները հագնված են Աֆրիկայի հետազոտողների կամ գաղութային զորքերի զինվորների նման։ Կրում են այնպիսի սաղավարտներ, որոնք բնորոշ էին բրիտանական գաղութային զորքին։ Նմանատիպ սաղավարտներ օգտագործվել են նաև գերմանական գաղութներում 1902 թվականին։ Խումբը ծանոթանում է ցեղի և նրանց առաջնորդի հետ։ Բոլորն ուրախ են և սկսում են պարել ազգային պարեր, գնում են որսի։
Թիլ Լինդեմանը միսիոների դերում սկսում է ուսուցանել աֆրիկացի երեխաներին։ Գրատախտակին գրվածից կարելի է դատել, որ նա երեխաներին սովորեցնում է այն, ինչը հատկապես հետաքրքրում է իրենց խմբին (գրված է mi amor, ինչը թարգմանաբար նշանակում է սեր)։ Հետո նկարում է աֆրիկացի մի կնոջ՝ ձևացնելով իբր փորձառու նկարիչ է, բայց նա ընդհանրապես նկարել չգիտի։ Այս ամենից կարելի է եզրակացնել, որ Աֆրիկա եկած խումբը մտադիր չէ երեխաներին դասավանդել կամ խթանել արվեստի տարածմանը։ Նրանց միայն հետաքրքրում է իրենց սեփական շահը, որն այս դեպքում, ինչպես և երգի տեքստում է ասվում, տեղաբնիկ կանանց հետ սեռական հարաբերություն ունենալն է։
Այս ամենը ուղղակիորեն արտացոլում է եվրոպացիների կողմից Աֆրիկայի գաղութացումը։ Հարյուրավոր տարիներ եվրոպացիները գաղութացրել են սև մայրցամաքը և թաքնվելով ազնիվ մղումներ քողի տակ (իբրև միսիոներություն կամ հետազոտություն), օգտագործել են տեղի բնակչությանը որպես էժան աշխատուժ, Աֆրիկայի բնակիչներին տարել են Ամերիկա որպես ստրուկներ։
Տեսահոլովակի վերջում Rammstein խումբը հեռանում է Աֆրիկայից՝ իր հետ տանելով թանկարժեք իրեր, փղոսկրեր։ Աֆրիկացի կանայք գրկած պահում են մետիս և սպիտակամորթ երեխաների, ովքեր խմբի անդամների ժառանգներն են։ Խմբի անդամներից Քրիստիան Լորենցը, ով մնում է Աֆրիկայում, դառնում է ցեղի առաջնորդը։
Քաղաքական ենթատեքստ
Կարծիք կա, որ երգում և տեսահոլովակում առկա է քաղաքական ենթատեքստ ։ Լողացող նավակի մեջ խմբի անդամների կերպարը համընկնում է Հյուսիսային Աֆրիկայից Եվրոպա մեկնող փախստականների կերպարի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2019 սինգլներ Կատեգորիա:2019 երգեր
Քումիհո
Ընդհանուր նկարագրություն
Լեգենդների մեծ մասի համաձայն՝ քումիհո կարող է դառնալ ցանկացած աղվես, որը կարողանում է ապրել հազար տարի։ Դրանից հետո աղվեսը ունենում է գեղեցիկ աղջկա վերածվելու ունակություն, որը լեգենդներում գրեթե միշտ բացասական դեր է խաղում, հաճախ գայթակղելով տղամարդկանց, ապա սպանելով նրանց և ուտելով նրանց սիրտը կամ լյարդը։ Որոշ լեգենդներում նշվում է, որ քումիհոյի իրական էությունը կարելի է տեսնել միայն այն դեպքում, եթե նրա վրայից հանվեն բոլոր հագուստները, ինչպես նաև, որ քումիհոյի կերպարում կանայք միշտ ագրեսիվ կերպով արձագանքում են որսորդական շներին, որոնք աղվեսի հոտ ունեն, քանի որ քումիխոյի էությունը դեռևս մնում է աղվես։
Որոշ վաղ չինական լեգենդներում քումիհոն երբեմն պատկերվում է որպես մարդասիրական օգնական կամ միամիտ կերպար, բայց հետագա լեգենդներում նա գրեթե միշտ պատկերվում է որպես վախկոտ և թշնամական դաևձվոր։ Սպանելուց բացի, քումիհոյին հաճախ հանձնարարվում է մահացածների սրտերը ուտողի դերը՝ գիշերը շրջելով գերեզմանոցներում։
Ըստ լեգենդների՝ քումիհոն կարող է վերածվել մարդու, եթե կատարի երեք պայմաններից գոնե մեկը։ Նա հազարավոր օրերի ընթացքում պետք է զերծ կմնա դիակներ ուտելուց և մարդկանց սպանելուց։ Մարդը, որը նրան ճանաչել է որպես քումիհո, պետք է տասը տարի ոչ ոքի չպատմի այդ մասին։ Քումիհոն պետք է ուտի հազարավոր տղամարդկանց լյարդը հազար տարվա ընթացքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիցաբանական կենդանիներ Կատեգորիա:Դիցաբանական էակներ
Էժենի Սյոդերբերգ
Էժենի «Եվգենիա» Սյոդերբերգ (Henya "Eugénie" Söderberg, ծննդյամբ՝ Հենիա Ռիվկինա,  ), շվեդ և ամերիկացի գրող ու լրագրող։ Նա գրել է վեպեր և պատմություններ կանանց և երեխաների համար ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1903 թվականին գերմանական Հայդելբերգ քաղաքում, որտեղ նրա հայրը, ծնունդով Գոմելից, Շոլոմ-Շենդեր Վոլֆովիչ Ռիվկինը (Ռիվկին, 1878-1930) այդ ժամանակ Հայդելբերգի համալսարանում փիլիսոփայություն էր ուսումնասիրում։ 1902 թվականի հուլիսի 4-ին Գոմելում նա ամուսնացավ Ֆրիդա Նաֆտոլևնա Պերելմանի (Ֆրիդա Ռիվկին, 1881-1944) հետ, ծագումով Կոբրինից  ։ 1905 թվականին ընտանիքն ապրում էր Շերստինում, ապա՝ Գոմելում, իսկ 1912 թվականին հաստատվեց Ստոկհոլմում։ Ռիվկինի տունը Ստոկհոլմում դարձել էր մեծ թվով գրական գործիչների գրավչության կենտրոնը ոչ միայն Շվեդիայում, այլ ամբողջ Սկանդինավիայում։ Եվգենիային խրախուսում էր հայրը, որը փիլիսոփայությամբ էր զբաղվում և ռուսերեն ու իդիշ լեզվով պատմվածքներ գրում ։
Եվգենիայի կրտսեր եղբայրը նույնպես հետևեց հոր օրինակին և սկսեց գրել, իր շուրջը հավաքելով շվեդ երիտասարդ գրողների մի ամբողջ խմբի, որոնց թվում էին՝ Գուննար Էկելյոֆը, Հարրի Մարտինսոնը, Կարին Բոյեն, Էբի Լինդեն և ուրիշներ։ Նրանք բոլորը որպես խմբագիր և գրող համագործակցում էին ավանգարդային շվեդական Spektrum ամսագրի հետ, որի լուսանկարչական նկարազարդումները կատարում էր Եվգենիայի քույրը՝ Աննան ։
Եվգենիան շուտով սկսեց պատմություններ գրել և գումար վաստակել որպես խմբագիր, լրագրող և թերթի թղթակից։ Իր առաջին գրական հաջողությանը նա հասավ 1930 թվականին՝ Studentfabriken (Ուսանողական  ֆաբրիկա) վեպի տպագրությունից հետո։ Աշխատանքը թարգմանվեց տասնչորս լեզուներով և էկրանարկվեց։ 1928 թվականին նա ամուսնացավ երիտասարդ գրող Միքայել Սյոդերբերգի՝ գրող Յալմար Սյոդերբերգի որդու հետ։ Սակայն  ամուսնությունը կարճ տևեց. ամուսինը մահացավ 1931 թվականին։ Եվգենիան շարունակեց լավ հարաբերություններ պահպանել նրա ընտանիքի հետ ։
1940 թվականին նա տեղափոխվեց Միացյալ Նահանգներ որպես սկանդինավյան մի քանի թերթերի թղթակից, 1941 թվականին ամուսնացավ հայտնի արվեստի դիլեր և գիտնական Հյուգո Պերլի հետ։ ԱՄՆ քաղաքացիություն ընդունելուց հետո նա շարունակեց զբաղվել լրագրությամբ, թատրոնով, երաժշտությամբ և արվեստով։ 1965 թվականին Ամերիկայում նա հրատարակեց քննադատների կողմից  դրականորեն գնահատված Min Son är Min գիրքը ։
Գրողը մահացել է 1973 թվականի հունվարին, վաթսունինը տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Գրեմուչի (Միլլերովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ավազաբլուր 2
«Ավազաբլուր։ Մաս երկրորդ» (Dune: Part Two), ռեժիսոր Դենի Վիլնյովի ապագա գիտաֆանտաստիկ ֆիլմը, «Ավազաբլուր» (2021) ֆիլմի շարունակությունը, որի հիմքը Ֆրենկ Հերբերտի վեպերն են։ Ֆիլմի աշխատանքները սկսվել են 2021 թվականին։
Ֆիլմը թողարկվելու է 2023 թվականի հոկտեմբերի 20-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմի սցենարի գրական հիմքը Ֆրենկ Հերբերտի «Ավազաբլուր» գիտաֆանտաստիկ վեպի երկրորդ կեսն է։ Հայտնի է, որ սցենարում ավելի մեծ ուշադրություն է դարձվելու Չանի կերպարին, որը մարմնավորում է Զենդեյան։
Արտադրություն
Հայտնի է դարձել, որ ֆիլմի երկրորդ մասը նկարահանվելու է, նույնիսկ առաջին մասի վարձույթում անհաջողություն կրելու դեպքում ։ 2021 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Warner Bros. ընկերության գլխավոր տնօրեն Էնն Սարնոֆը հաստատել է, որ սիքվել լինելու է ։ Հետո հայտնի է դարձել ֆիլմի վարձույթում թողարկվելու ամսաթիվը՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 20 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2023 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ ֆիլմեր տիեզերքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Legendary Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր
Աբդուլնասիրովո
Աբդուլնասիրովո (Абдулнасы́рово, Әбделнасир), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Շերլոկ Հոլմսի և բժիշկ Վաթսոնի հուշարձան
Շերլոկ Հոլմսի և բժիշկ Վաթսոնի հուշարձան (Памятник Шерлоку Холмсу и доктору Ватсону), տեղադրվել է 2007 թվականի ապրիլի 27-ին Մոսկվայում, Մեծ Բրիտանիայի հյուպատոսարանի մոտ։
Աբդուլնասիրովո
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 184 մարդ։
Շերլոկ Հոլմսի և բժիշկ Վաթսոնի հուշարձան
Պատմություն
Արթուր Կոնան Դոյլի ստեղծագործության հերոսների` հետախույզ Շերլոկ Հոլմսի և բժիշկ Ջոն Վաթսոնի հուշարձանը բացվել է մեծագույն հետախույզի արկացների մասին պատմվածքի` « Ալ կարմիր գույներով էտյուդը »  լույս տեսնման 120-րդ ամյակի կապակցությամբ։ Հուշարձանի հեղինակը քանդակագործ Անդրեյ Օրլովն է, ով հերոսների կերպարները ստեղծել է հիմնվելով  Շերլոկ Հոլմսի արկածների առաջին նկարազարդող Սիդնի Պեջետի աշախատանքների վրա։ Սակայն հերոսների կերպարներում հեշտությամբ կարելի է տեսնել Վասիլի Լիվանովի և Վիտալի Սոլոմինի գծերը, ովքեր մարմնավորել են այդ կերպարներին խորհրդային հեռուստասերիալում։
Աբդուլնասիրովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Շերլոկ Հոլմսի և բժիշկ Վաթսոնի հուշարձան
Պատմություն
Բրոնզից կերտած քանդակները Շերլոկ Հոլմսին պատկերում են կանգնած, աջ ձեռքին ծխամորճ, իսկ ձախ ձեռքը պահած մեջքի հետևում։ Ջոն Վաթսոնը պատկերված է նստած նստարանին, ձեռքին մատիտ և գրառումների գրքույկ։ Նստարանին տեղ է պահված նրանց համար, ովքեր կցանկանան լուսանկարվել հայտնի հերոսների հետ։ Այն միակ հուշարձանն է, որտեղ Հոլմսը և Վաթսոնը պատկերված են միասին։ Վասիլի Լիվանովը կատակել է, որ եթե ինչ-որ մեկը նստի Վասթսոնի կողքին և ձեռքը դնի գրքույկի վրա, նրա խնդիրներից շատերը կլուծվեն, բայց եթե դիպչեն Հոլմսի ծխամորճին, ապա կարող ես հայտնվել քրեական պատմության մեջ։
Հուշարձանը հանդիսավոր կերպով բացվել է 2007 թվականի ապրիլի 24-ին։ Բացման արարողությանը ներկա էին գտնվել Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Վասիլի Լիվանովը և Ռուսաստանի Դաշնությունում Մեծ Բրիտանիայի դեսպան Էնթոնի Բրենտոնը։ Հուշարձանը ստեղծվել է «Քանդակագործական կոմպոզիցիաներ» նախագծի շրջանակներում ։
Սուշկի (գյուղ, Կորոստենի շրջան)
Սուշկի (Сушки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1501 թվականին։
Կեդրովի (գյուղ, Խանտի-Մանսիյսկի շրջան)
Կեդրովի (Кедровый), գյուղ Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Խանտի-Մանսիյսկի շրջանի կազմում։
Սիտկե (գյուղ, Վայվառա շրջան)
Սիտկե (Sõtke), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Վայվառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Վայվառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ռուժիցա (եկեղեցի)
Ռուժիցա եկեղեցի (Црква Ружица/Crkva Ružica), Սերբական ուղղափառ եկեղեցու տաճար, Բելգրադի ամենահին եկեղեցին։ Գտնվում է Կալեմեգդան ամրոցում։ Եկեղեցու բեմի սեղանն օծվել է Սուրբ Աստվածածնի պատվին։
Պատմություն
Ստեֆան Լազարևիչի օրոք նույն տեղում եղել է Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցին։ 1521 թվականին օսմանների կողմից Բելգրադի գրավումից հետո այն վերածվել է մզկիթի։
Ներքին զարդարանք
Վերակառուցումից հետո մուտքի մոտ կանգնեցվել են երկու արձաններ՝ Ստեֆան Դուշան թագավորին և Բալկանյան պատերազմների ժամանակների հետևակայինի արձանները։ Վերանորոգված եկեղեցու իկոնոստասը պատրաստել է Կոստա Տոդորովիչը, իսկ սրբապատկերները նկարել է աբեղա Ռաֆաիլո Մոմչիլովիչիը։ Որմնանկարներն ստեղծել է ռուս նկարիչ Անդրեյ Բիցենկոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգրադի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Սերբիայի ուղղափառ եկեղեցիներ
Ուլալա (Մայմայի վտակ)
Ուլալա (Улала), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մայմա ձախ ափով՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ալմոն լե Ժյունի
Ալմոն լե Ժյունի (Almont-les-Junies), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 484 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.75 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 130 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 36 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 270 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 218-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,7 %։ 218 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 212 անձ (115 տղամարդ և 97 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 52 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(9625) 1993 HF
(9625) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի ապրիլի 16-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,530559 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1878 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8733 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1470,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,244838 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,92° անկյուն։
Բուտաֆորիա
Բուտաֆորիա (butta fuori, բառացի նետվիր առաջ. բեմ դուրս գալու համար ռեժիսորի նախնական կարգադրությունը դերասանին ). ոչ իսկական, կաղապարային, հատուկ պատրաստված առարկաներ (քանդակ, կահույք, ամանեղեն, զարդեր, զենք և այլլն), որոնք թատերական ներկայացումներում կամ խանութների ցուցափեղկերին փոխարինում են իսկականին ։ Բուտաֆորիայի համար նախատեսված առարկաները որպես կանոն էժանագին են, ոչ դիմացկուն, արտաքնապես աչքի են ընկնում իրենց ընդգծված արտահայտչականությամբ (նրանց պատրաստման ժամանակ հանդիսատեսին ոչ տեսանելի դետալները հաշվի չեն առնվում)։ Թատրոններում ներկայացումների համար նման առարկաներ պատրաստող անձինք ի սկզբանե հայտնի են որպես բուտաֆորներ ։
Բուտաֆորիայի պատրաստումը թատերական արվեստի խոշոր ճյուղ է, որը ներառում է քանդակագործության, խառատագործության, կարուձևի, կերպարների կերտման և գունավորման և ստեղծագործական այլ արվեստների և արհեստների ոլորտներում հատուկ գիտելիքներ պահանջող մեծ ծավալի աշխատանք թղթերի, ստվարաթղթի, մետաղի, սինթետիկ նյութերի, պոլիմերների, կտորեղենեի, լաքերի, ներկերի և այլ նյութերի և առարկաների հետ։
Բուտոֆորիայի պատրաստման գործընթացում կիրառվող տեխնոլոգիաները հիմնականում ներառում են պապիե-մաշեն, և մետաղի, պլաստիկ իրերի, մաստիկաների. մածուկների և սինթետիկ նյութերի օգտագործմամբ իրականացվող աշխատանքները։ Նշված տեխոնոլոգիաներից յուրաքանչյուրը կարող է կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ ցանկացած այլ տեխնոլոգիայի հետ համակցված։ Այսպես՝ կուժերի բուտաֆորիան կարող է ներառել պապիե-մաշեի մեթոդը. այստեղ կարող են կիրառվել սինթետիկ միացություններ և պենոպլաստ։ Գոյություն ունեցող մեթոդները և տեխնոլոգիաները բազմազան են։ Բուտֆորիայի պատրաստման դասական եղանակը պապիե-մաշեն է, որը չնայած պլաստիկ առարկաների կիրառման ոլորտում առկա բոլոր ձեռքբերումներին իր նշանակությունը չի կրոցնում՝ շարունակելով մնալ բուտաֆորիայի արտադրության տեխնիկական հիմնաքարը։
«Բուտաֆորիա» բառի գտագործմամբ նախկինում բնորոշել են թատրոնում իրական առարկաներին և անձանց փոխարինող հատուկ պատրաստված իրերն ու կերպարները։ Ներկայումս այն ավելի լայն կիրառում է ձեռք բերել և օգտագործվում է ոչ միայն ներկայացումներում, այլև տոնական միջոցառումների և գովազդային արշավների, կորպորատիվ խնջույքների և մանկական միջոցառումների ժամանակ։ Խոշոր գեղազարդումները որպես կանոն ակնահաճո են, ոչ թանկ և համապատասխան տեխնոլոգիաների օգնությամբ հաճախ թույլ են տալիս սպասված արդյունքին հասնել։
Բուտաֆորիայի առարկաները ի հայտ են եկել թատորնի հետ միասին. լայն կիրառում են ունեցել իտալական կոմեդիա դել'արտե ժանրում։
Բուտաֆորիայի զարգացմանը նոր թափ հաղորդեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։ Հակառակորդին խաբելու նպատակով պատրաստվում էին տանկերի, հրետանային զենքերի, պահեստների նմանակող և շինություններ՝ նպատակ ունենալով իրական սպառնալիքի փոխարեն ուշադրությունը շեղել ոչ իրական՝ կեղծ առարկաների վրա։
Ներկայումս տեսախցիկին նմանակող սարքեր են տեղադրվում այն վայրերում, որտեղ բարձր է հանցագործությունների (խուլիգանություն, գողություններ) ցուցանիշը, և նրանց ճիշտ օգտագործումը թույլ է տալիս նվազեցնել հաճախ նկատվող իրավախախտումները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատրոն
Ռոժոկ (գյուղ, Լիտինկայի շրջան)
Ռոժոկ (Ріжок), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոժոկ գյուղում բնակվում էր 345 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,157 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2197,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հասմիկ Պապյան
Հասմիկ Պապյան, հայ օպերային երգչուհի, սոպրանո։ Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (2004)։
Կենսագրություն
Հասմիկ Պապյանը ավարտել է Կոմիտասի անվան Երևանի պետական կոնսերվատորիան նախ որպես ջութակահար, ապա որպես երգիչ (Մ. Հարությունյանի դասարան)։
Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում իր դեբյուտից հետո, նա հրավիրվեց Բոննի և Դյուսելդորֆի օպերային թատրոններ՝ որպես մենակատարներից մեկը։
Շուտով նա դուրս է եկել միջազգային ասպարեզ, և այդ ժամանակից ի վեր ելույթներ ունեցել բազմաթիվ թատրոններում, այդ թվում աշխարհի ամենահեղինակավոր օպերային բեմերում և համերգային սրահներում, ինչպիսիք են՝ Մետրոպոլիտեն օպերան և Քարնեգի հոլը Նյու Յորքում, Սան Ֆրանցիսկոյի օպերան, Վաշինգտոնի Ազգային օպերան, Միլանի Լա Սկալան, Փարիզի Բաստիլ օպերան, Բարսելոնի Լիսեու մեծ թատրոնը, Մադրիդի թագավորական թատրոնը, Լոնդոնի Վիգմոր Հոլլը, Վիեննայի պետական օպերան և Վիեննայի Մուսիկվերենը, Ամստերդամի Նիդեռլանդական օպերան, Ցյուրիխի օպերան, Սանկտ Պետերբուրգի Մարիինյան թատրոնը, ինչպես նաև Մյունխենի, Շտուտգարտի, Համբուրգի, Դրեզդենի և Բեռլինի պետական օպերաները։
Հասմիկ Պապյանն ապրում է Վիեննայում, Ավստրիա։
Ունի մեկ դուստր։
Խաղացանկ
Նրա խաղացանկը ներառում է՝ Մոցարտի Դոննա Աննա («Դոն Ջիովաննի»), Ռոսսինիի Մաթիլդա («Վիլհելմ Տելլ»), Հալևիի Ռաքել («Ջհուդուհի»), Բիզեի Միկաելա («Կարմեն»), Պուչինիի Միմի («Բոհեմ»), Մագդա («Ծիծեռնակ»), «Տոսկա», «Մադամ Բատերֆլայ», Բոյտոյի Մարգարիտ / Ելենա («Մեֆիստոֆել»), Չայկովսկու Լիզա («Պիկովայա դամա»), Ռիխարդ Վագների Սենտա («Թռչող հոլանդացի»), նաև Վերդիի տասներկու դերերը՝ «Տրավիատա», Դեզդեմոնա («Օթելլո»), «Աիդա», Լեոնորա («Տրուբադուր» և «Ճակատագրի ուժը»), Ելիզավետա («Դոն Կարլոս»), Ելենա («Սիցիլիական ժամերգություն»), Ամելիա («Սիմոն Բոկանեգրա»), Էլվիրա («Էռնանի»), «Լեդի Մակբեթ», Էբիգեյլ («Նաբուկկո»), Օդաբելլա («Աթիլլա»), ինչպես նաև Ռեքվիեմը։
Պապյանի երկացանկի կենտրոնական մասն է Բելլինիի «Նորման», ի թիվս այլոց այդ դերով նա հանդես է եկել Վիեննայի ազգային օպերայում, Թուրինի թագավորականում, Մոնրեալում, Բալթիմորում, Դեթրոյթում, Դենվերում, Վաշինգտոնում, Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում, Մարսելի, Մոնպելյեի օպերաներում, օպերային փառատոներին՝ Օրանժում (Հարավային Ֆրանսիա), Սիցիլիայում, Մանհայմում, Շտուտգարտում, Ռոտերդամում Ամստերդամի Նիդերլանդական օպերան։ Ամստերդամի կատարումը 2006 թվականի հոկտեմբերին թողարկվել է թվային տեսասկավառակ (DVD) տարբերակով։
2009 թվականի հունվարից, նա իր խաղացանկին ավելացրել է ևս մի հիանալի դերակատարում՝ Եղիսաբեթ Ա թագուհի Դոնիցետտիի «Ռոբերտո Դևերոյում» (դեբյուտը Դալլասի օպերայում).
Ելույթներ
Հասմիկ Պապյանը ելույթներ է ունեցել եվրոպական երկրների մեծ մասում, Իսրայելում, Լիբանանում (Բաալբեկի միջազգային փառատոն), Ճապոնիայում, Լատինական Ամերիկայում (Մեքսիկա, Բրազիլիա, Չիլի), ինչպես նաև Կանադայում (Տորոնտո, Մոնրեալ) և Միացյալ Նահանգներում (Վաշինգտոն, Սան Ֆրանցիսկո, Բալթիմոր, Դեթրոյթ, Ցինցինատիի փառատոն, Դենվեր և այլն), ուր նրան հրավիրում են պարբերաբար։ Նա կատարումներ է ունեցել շատ նշանավոր դիրիժորների հետ, ինչպիսիք են Ռիկարդո Մուտին, Վալերի Գերգիևը, Ժորժ Պրետրեն, Միշել Պլասսոն, Մարսելո Վիոտտին, Մաուրիցիո Արենան, Մյունգ-Վհուն Չունգը, Գենադի Ռոժդեստվենսկին, Պլասիդո Դոմինգոն, Լեոնարդ Սլատկինը, Ջեյմս Մորիսը և Ջեյմս Կոնլոնը։
2006 թվականին թողարկել է թվային ձայնասկավառակ Կոմիտասի 36 երգերով՝ այդ թվում նաև գերմանական պոեզիայով գրված ինը երգերը, որոնք ընդհանրապես կատարվել են առաջին անգամ։
Պարգևներ, մրցանակներ
2004 թվականին արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչմանը։
2005 թվականին Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ կողմից Էջմիածնում պարգևատրվել է «Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ» շքանշանով՝ որպես «ամբողջ աշխարհում Հայաստանի մշակութային դեսպան»։
2012 թվականին արժանացել է Գյումրու պատվավոր քաղաքացի կոչմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1961 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայ սոպրանոներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Գյումրու պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ առաքելական քրիստոնյաներ
Չելթեք (Ամասիայի գավառ)
Չելթեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Դյոգտևո (Ռոստովի մարզ)
Դյոգտևո (Дёгтево), սլոբոդա Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Դյոգտևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Միլլերովո շրջկենտրոնից գտնվում է 33 կմ հեռավորության վրա։ 2011 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 1365 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վյաչեսլավ Զայցև
Վյաչեսլավ Միխայլովիչ Զայցև (Вячесла́в Михайлович За́йцев, ծննդյամբ՝ Կուկուրին, ), խորհրդային և ռուս մոդելավորող, գրաֆիկական նկարիչ, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2006), Ռուսաստանի պետական մրցանակի դափնեկիր (1995), Ռուսաստանի արվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (2007)։ Եղել է խորհրդային և ժամանակակից մշակույթի և արվեստի մի շարք գործիչների՝ Էդիտա Պիեխայի, Ալլա Պուգաչովայի, Մուսլիմ Մագոմաևի, Ֆիլիպ Կիրկորովի և այլոց հագուստի մոդելավորողը  ։
Կենսագրություն
1962 թվականին Վյաչեսլավ Զայցևը գերազանցությամբ ավարտել է Մոսկվայի տեքստիլ ինստիտուտը և նշանակվել Բաբուշկինսկի շրջանի Մոսոբլսովնարխոզի փորձարարական և տեխնիկական հագուստի ֆաբրիկայի գեղարվեստական ​​ղեկավար։ Ինստիտուտում սովորելու տարիներին նա ամուսնացել է Մարինա Վլադիմիրովնայի հետ, 1959 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Եգորը։
Իր գործունեության սկզբնական շրջանում Զայցևը ստեղծել է գյուղի կին աշխատողների համար հագուստ, սակայն այն մերժվել է մեթոդական խորհրդի կողմից։
Կարճ ժամանակ անց Paris Match ֆրանսիական ամենշաբաթյա լրագիրը հրատարակել է Զայցևի հագուստի հավաքածուն՝ «Նա նորաձևություն է թելադրում Մոսկվային» վերնագրով։ Խորհրդային տարիներին հագուստի մոդելավորման գործում հայտնի են եղել Զայցևը և Վալենտին Յուդաշկին ը։ Զայցևին հաճախ համեմատում էին աշխարհահռչակ հագուստի այնպիսի դիզայներների հետ, ինչպիսիք են Քրիստիան Լակրուան, Քրիստիան Դիորը, Պիեռ Կարդենը, և Իվ Սեն Լորանը։ Կոմունիստական ռեժիմի օրոք ԽՍՀՄ սահմաններից դուրս միակ երկիրը, որտեղ Զայցևը կարող էր աշխատել, Չեխոսլովակիան էր։
1965 թվականի մարտին Զայցևը դարձել է համամիութենական նորաձևության տան գլխավոր դիզայները, որը հայտնի էր նաև որպես «մոդելների տուն» անվամբ։ Նույն թվականի ապրիլին Պիեռ Կարդենը, Մարկ Բոհանը և Գի Լարոշը այցելելել են Մոսկվա և ծանոթացել Զայցևի ստեղծագործություններին։ Պիեռ Կարդենը Զայցևին անվանել է «հավասարը հավասարի մեջ», իսկ ֆրանսիական մամուլը նրան անվանել է «Կարմիր Դիոր»։
1965-1968 թվականներին Զայցևի աշխատանքները ցուցադրվել են արտասահմանում։ 1978 թվականին նա հեռացել է համամիութենական նորաձևության տնից և սկսել աշխատել փոքր ստուդիայում։ Նույն թվականին մահացել է մայրը, որի մահից հետո Զայցևը սկսել է գրել բանաստեղծություններ։ 1980 թվականի Մոսկվայի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ մշակել է խորհրդային թիմի հագուստների դիզայնը, ինչի համար նա պարգևատրվել է Պատվո նշանի շքանշանով։
1980 թվականին նա հեղինակել է երկու գիրք՝ «Նման փոփոխական նորաձևություն» (Такая изменчивая мода) և «Նորաձևության այս բազմակողմանի աշխարհը» (Этот многоликий мир моды), որոնք վերահրատարակվել են Բուլղարիայում և Չեխոսլովակիայում։
Նրա ծառայություններից օգտվել է Ռաիսա Գորբաչովան, որի հովանավորության շնորհիվ նա ձեռք է բերել աշխարհի ամենաթեժ մոդելավորողներից մեկի համբավը և դարձել միջազգային հանրահայտ անձնավորություն։
Վյաչեսլավ Զայցևը անհատական ​​ցուցահանդեսներ է ունեցել ԱՄՆ-ում (Նյու Յորք, Սան Ֆրանցիսկո, Լոս Անջելես), Բելգիայում (Բերսել, Կորտրիկ), Էստոնիայում (Տալլին)։ Նրա հինգ նկարներ և գրաֆիկական աշխատանքներ տեղ են գտել Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Որպես զգեստների դիզայներ նա համագործակցել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի հետ։ Նա եղել է Մարիա Բաբանովայի, Լյուբով Օռլովայի, Անգելինա Ստեպանովայի, Մարկ Պրուդկինին, Միխայիլ Ուլյանովին, Վլադիմիր Զելդինի, Անդրեյ Միրոնովին, Վերա Վասիլևայի, Յուլյա Բորիսովայի, Լյուդմիլա Մակսակովայի, Մարիաննա Վերտինսկայայի, Անաստասյա Վերտինսկայայի, Տատյանա Լավրովայի, Գալինա Վոլչեկի, Մարինա Նեյոլովայի, Ալիսա Ֆրեյնդլիխի և այլ դերասանների հագուստի մոդելավորողը։
1989 թվականից նա ստեղծել է բազմաթիվ զգեստներ Na-Na խմբի համար, երկար տարիներ համագործակցել է խմբի ղեկավար Բարի Ալիբասովի հետ ։
2006 թվականի մարտին «Արվեստ XXI դար» հրատարակչությունը թողարկել է գիրք-ալբոմ՝ «Սլավա Զայցև. Գայթակղության գաղտնիքները» վերնագրով։
2007 թվականի հուլիսի 30-ից մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 20-ը «Առաջին ալիքի» եթերում վարել է «Նորաձևության դատավճիռ» հեռուստատեսային հաղորդումը » ։
2013 թվականի մարտին, նրա ծննդյան 75-ամյակի կապակցությամբ, «Նավոնա» հրատարակչությունը թողարկել է Սերգեյ Էսինիի հեղինակությամբ «Սլավա Զայցև. Վարպետ և ոգեշնչում» գիրքը։
2017-ին «Էքսմո ԱՍՏ» հրատարակչությունը թողարկել է Վյաչեսլավ Զայցևի «Նորաձևություն. Իմ տունը» ինքնակենսագրական գիրքը։
Եղել է Փարիզի և Իվանովո քաղաքների պատվավոր քաղաքացի ։
Ընտանիք
Առաջին կինը՝ Մարինան, եղել է նկարչուհի, Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ։ Նրանք միասին ապել են 9 տարի։
Երկրորդ կինը՝ Իննան, նրա հետ ապրել է մեկ տարի՝ առաջին կնոջից բաժանվելուց հետո։
Որդին՝ Եգոր Զայցև (ծն. 1960 թ.), դիզայներ է, Ռուսաստանի արվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ։
Հիվանդություն ու մահ
2016 թվականին Վյաչեսլավ Զայցևի մոտ ախտորոշվել է Պարկինսոնի հիվանդություն, որը խնդիրներ է առաջացրել նրա հոդերի հետ։ Նկարչի վիճակը գնալով վատացել է ։
Վյաչեսլավ Զայցևը մահացել է 2023 թվականի ապրիլի 30-ին 86 տարեկան հասակում։ Նրան Շչելկովի հիվանդանոց են տեղափոխվել է ներքին արյունահոսությամբ   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս գրաֆիկներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Ուոլթ Դիսնեյ
Վալտեր Էլիաս Ուոլթ Դիսնեյ, ամերիկացի ռեժիսոր, հնչյունավորող, մուլտիպլիկատոր և ձեռնարկատեր։ Ամերիկյան անիմացիոն արդյունաբերության նախաձեռնող, նա ներկայացրել է մուլտֆիլմերի արտադրության մեջ մի քանի զարգացումներ։ Դիսնեյը՝ որպես կինոռեժիսոր, ստացել է բազմաթիվ ակադեմիական մրցանակներ, որոնք վաստակել է ինքնուրույն՝ ստանալով 22 Օսկար 59 անվանակարգերից։ Նա այլ մրցանակների թվում ներկայացված էր նաև երկու Ոսկե գլոբուս մրցանակների, որոնք տրվում են նշանակալի ձեռքբերումների համար և Էմմի մրցանակի։ Նրա ֆիլմերից մի քանիսը Կոնգրեսի Գրադարանը ներառել է Ազգային ֆիլմի արձանագրատանը։
Ծնվելով Չիկագոյում 1901 թվականին՝ Դիսնեյը վաղ տարիքում հետաքրքրված էր նկարչությամբ։ Նա նկարչության դասերի էր գնում, երբ մանկահասակ տղա էր և 18 տարեկանում ստացավ գովազդներ նկարազարդողի աշխատանք։ Նա վաղ 1920-ականներին տեղափոխվեց Կալիֆոռնիա և իր եղբայր Ռոյի հետ միասին ստեղծեց Դիսնեյ Եղբայրների Ստուդիան։ 1928 թվականին Ուբ Այվերկսի հետ համատեղ Ուոլթը ստեղծեց Միկի Մաուսի կերպարը՝ իր առաջին ամենամեծ տարածում ունեցած հաջողությունը, նա նաև մոտակա տարիներին տրամադրեց ձայն իր մուլտֆիլմերի համար։ Երբ ստուդիան զարգացավ, Դիսնեյը դարձավ ավելի արկածախնդիր՝ ներկայացնելով միաձուլված ձայն, ամբողջական գույնով, եռագույն շարժանկար, երկարամետրաժ մուլտֆիլմեր և տեսախցիկների տեխնիկական զարգացումներ։ Արդյունքները, որոնք երևում են պատկերներում, ինչպես Սպիտակաձյունիկը և Յոթ Թզուկները (1937), Ֆանտազիան, Պինոկիոն (երկուսն էլ 1940), Դամբոն (1941) և Բեմբին (1942) հաջորդեցին անիմացիոն ֆիլմի զարգացմանը։ Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմին հաջորդեցին նոր անիմացիոն և կենդանի ֆիլմեր՝ ներառյալ հաջողություն ունեցած Մոխրոտիկը (1950) և Մերի Պոպինզը (1964), որոնցից վերջինս ստացավ հինգ ակադեմիական մրցանակներ։
1950-ականներին Դիսնեյը անցավ զվարճանքի այգիների արտադրության և 1955 թվականին բացեց Դիսնեյլենդը։ Ծրագիրը ֆինանսավորելու համար նա այլակերպվեց դեպի հեռուստատեսային ծրագրեր, ինչպիսիք են Ուոլթ Դիսնեյի Դիսնեյլենդը և Միկկի Մաուսի Ակումբը, նա ներառված էր նաև 1959 թվականի Մոսկվայի Տոնավաճառը ծրագրելու, 1960 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական Խաղերում և 1964 թվականի Նյու Յորքի Համաշխարհային տոնավաճառում։ 1965 թվականին նա սկսեց ստեղծել մեկ այլ թեմատիկ զբոսայգի՝ Դիսնեյ Աշխարհը, որի սիրտը պետք է լիներ նոր տեսակի քաղաք, «Վաղվա Փորձարարական Բնօրինակ Միություն» (EPCOT). Դիսնեյը իր ողջ կյանքի ընթացքում ծանր ծխող էր և մահացավ թոքերի հիվանդությունից 1966 թվականի դեկտեմբերին նախքան այգին և «Վաղվա Փորձարարական Բնօրինակ Միություն» ծրագիրն ավարտելը։
Դիսնեյն ամաչկոտ, ինքնաքննադատող և անվստահ մարդ էր, բայց ջերմ և շփվող հանրային դեմք։ Նա ուներ բարձր չափանիշներ և մեծ սպասելիքեր իր հետ աշխատողներից։ Չնայած կային մեղադրանքներ, որ նա ռասիստ կամ հրեատյաց էր, բայց դրանք ժխտում էին իրեն ճանաչող մարդիկ։ Նրա համբավը փոխվեց իր մահվանից մի քանի տարի հետո, հասարակ հայրենասիրական արժեքներ մատակարարողից դեպի Ամերիկյան իմպերիալիզմի ներկայացուցչի։ Նա այնուամենայնիվ մնում է կարևոր կերպար անիմացիայի պատմության և Միացյալ Նահանգների մշակութային պատմության մեջ, որտեղ նա համարվում է ազգային մշակութային պատկեր։ Նրա ֆիլմերը շարունակվում է ցուցադրվել և ադապտացվել։ Նրա ստուդիան տարածված զվարճանքի արտադրության մեջ ունի բարձր չափանիշներ, իսկ Դիսնեյ զվարճանքի այգիները մեծացել են չափսերով և քանակով, որպեսզի գրավեն այցելուների տարբեր երկրներում։
Մանկություն և պատանեկություն։ 1901-1920
Ուոլթ Դիսնեյը ծնվել է 1901 թվականի դեկտեմբերի 5-ին1249 Թրիփ պողոտայում, Չիկագոյի Հերմոսա համայնքում: Նա Էլիաս (ծնված Կանադայի գավառում, Իռլանդացիների ընտանիքում) և Քոլ (գերմանական և անգլիական ծագումով ամերիկացի) Դիսնեյների 4-րդ որդին էր  ։ Դիսնեյից բացի Էլիասի և Քոլի որդիներն էին Հերբերթը, Ռեյմոնդը և Ռոյը, 1903 թվականի դեկտեմբերին զույգն ունեցավ իրենց 5-րդ երեխային` Ռութին։ 1906 թվականին, երբ Դիսնեյը 4 տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվեց Մարսելինում, Միսուրիում գտնվող մի ֆերմա, որտեղ իր քեռի Ռոբերտը հող էր գնել։ Մարսելինում Դիսնեյը սկսեց խորությամբ հետաքրքրվել նկարչությամբ, երբ համայնքի՝ թոշակի անցած բժիշկը վճարեց նրան, որպեսզի վերջինս նկարի իր ձիուն։ Էլիասը բաժանորդագրված էր Կշռադատելու կոչ թերթին, իսկ Դիսնեյը կատարելագործում էր իր նկարելու հմտությունները կրկնօրինակելով Ռայան Ուոլքերի ծաղրանկարները, որոնք այդ թերթի 1-ին էջին էին։ Դիսնեյը սկսեց զարգացնել նաև ջրաներկերի և յուղային մատիտների հետ աշխատելու ունակությունը ։ Նա ապրում էր Էչիստոն, Տոպեկա և Սանտա Ֆե երկաթգծի մոտ և սիրահարված էր գնացքներին։1909 թվականի վերջին Դիսնեյն իր քրոջ՝ Ռութի հետ միասին սկսեց հաճախել Մարսելինի այգուն կից դպրոց։
1911 թվականին Դիսնեյները տեղափոխվեցին Կանզաս Սիթի, Միսսուրի։ Այստեղ Դիսնեյը հաճախում էր Բենթոն լեզվագիտական դպրոց, որտեղ նա հանդիպեց պատանի Ուոլթեր Պֆեիֆերին, ով թատրոնասերների ընտանիքից էր։ Վերջինս ծանոթացրեց Դիսնեյին վոդևիլի և շարժանկարների աշխարհին։ Շուտով Դիսնեյը Պֆեիֆերների տանն ավելի շատ ժամանակ էր անցկացնում քան իրենց տանը։ Էլիասը թերթերի առաքման երթուղի էր գնել Կանզաս Սիթի Սթարի և Կանզաս Սիթի Թայմզի համար։ Դիսնեյը և իր եղբայր Ռոյն ամեն օր արթնանում էին առավոտյան 4։30-ին, որպեսզի նախքան դպրոց գնալն առաքեյին Թայմզ թերթը և նույնն անում էին երեկոյան, դասերից հետո, Սթար թերթի համար։ Գրաֆիկը շատ հոգնեցուցիչ էր և Դիսնեյը հաճախ ցածր գնահատականներ էր ստանում դասերի ընթացքում քնելու հետևանքով, բայց նա այնուամենայնիվ դեռ 6 տարուց ավել շարունակեց թերթեր առաքել։ Նա շաբաթօրյա դասերի էր հաճախում Կանզաս Սիթիի Արվեստի ինստիտուտ և նաև ծաղրանկարչության հեռավար ուսուցման դասերի  ։
1917 թվականին Էլիասը գնեց Չիկագոյում դոնդող արտադրող Օ-Զել ընկերության բաժնետոմսերը, և իր ընտանիքի հետ վերադարձավ քաղաք։ Դիսնեյն անդամագրվեց Մքինլիի ավագ դպրոցին և դարձավ դպրոցական թերթի ծաղրանկարիչը՝ նկարելով հայրենասիրական նկարներ 1-ին համաշխարհային պատերազմից, նա նաև հաճախում էր գիշերային դասերի Չիկագոյի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1918 թվականի կեսերին Դիսնեյը Միացյալ Նահանգների բանակին միանալու փորձ կատարեց, որպեսզի կռվեր գերմանացիների դեմ, բայց նրան մերժեցին տարիքով փոքր լինելու պատճառով։ Իր ծննդյան վկայականում ծննդյան ամսաթիվը կեղծելուց հետո, 1918 թվականի սեպտեմբերին նա միացավ Կարմիր Խաչին` որպես շտապօգնության վարորդ։ Այդ շտապօգնության մեկ այլ վարորդ էր Ռեյ Կրոկը, Մաքդոնալդս ռեստորանային ցանցի հիմնադիրը, և այս պատահականությունը կարող էր 4 տասնամյակ հետո ազդել առևտրական հարաբերությունների վրա։ Նա նավարկում էր դեպի Ֆրանսիա, բայց ժամանեց նոյեմբերին, զինադադարից հետո։ Նա շտապօգնության վարորդ լինելուց բացի ծաղրանկարներ էր նկարում և դրանցից մի քանիսը տպագրվեցին Աստղեր և Գծեր զինվորական թերթում ։ Դիսնեյը 1919 թվականի հոկտեմբերին վերադարձավ Կանզաս Սիթի, որտեղ նա աշակերտ նկարիչ էր Պեսմեն-Ռուբին գովազդային արվեստի ստուդիայում։ Այստեղ նա նկարազարդումներ էր անում գովազդների, թատրոնների ծրագրերի և գրացուցակների համար։ Նա ընկերացավ նաև պատանի նկարիչ Ուբ Այվերկսի հետ։
Կարիերան վաղ շրջանում։ 1920-1928
1920 թվականի հունվարին, երբ Սուրբ Ծնունդից հետո Պեսմեն-Ռուբինի եկամուտը նվազեց, Դիսնեյին և Այվերկսին կրճատեցին։ Նրանք՝ կարճ կյանք ունեցած Այվերկս-Դիսնեյ գովազդային նկարիչները, սկսեցին իրենց սեփական բիզնեսը։ Չկարողանալով գրավել շատ հաճախորդների՝ Այվերկսը և Դիսնեյը որոշեցին, որ վերջինս պետք է որոշ ժամանակով մեկնի, որպեսզի գումար վաստակի Կանզաս Սիթիի Ֆիլմի և Գովազդի Ընկերությունում, որի ղեկավարը Ա. Վ. Քոգերն էր։ Հաջորդ ամսին Այվերկսը նույնպես միացավ նրան, քանի որ չէր կարողանում ինքնուրույն ղեկավարել բիզնեսը։ Ընկերությունը արտադրում էր գովազդներ՝ օգտագործելով հատվող շարժումով անիմացիայի տեխնոլոգիան։ Դիսնեյը սկսեց հետաքրքրվել անիմացիայով, չնայած նա նախընտրում էր ձեռքով նկարված կոմիքսներ, ինչպես Մաթը և Ջեֆը և Կոկո Ծաղրածուն։ Նա սկսեց տանը փորձարկումներ անել տեսախցիկի և անիմացիայի գրքի օգնությամբ, որոնք ուրիշից էր վերցրել: Նա եկավ այն եզրակացությանը, որ ցելյուլոիդային անիմացիան ավելի խոստումնալից էր քան ընդհատվող շարժման մեթոդը : Չկարողանալով համոզել Քոգերին ընկերությունում փորձել ցելյուլոիդային անիմացիան՝ Դիսնեյը հիմնեց նոր բիզնես՝ Ֆիլմի և Գովազդի ընկերությունից իր գործընկերոջ՝ Ֆրեդ Հերմանի հետ համատեղ։ Նրանց հիմնական հաճախորդը տեղական Նյումեն Թատրոնն էր և նրանց արտադրած կարճ մուլտֆիլմերը կրում էին«Նյումենի Լաֆ-Օ-Գրամներ անունը։ Դիսնեյը որպես օրինակ ուսումնասիրում էր Փոլ Թերրիի Եզոպոսի առակները, իսկ 1-ին վեց «Լաֆ-Օ-Գրամներն» արդիականացված հեքիաթներ էին։ 1921 թվականի մայիսին «Լաֆ-Օ-Գրամների» գրանցած հաջողությունը բերեց Լաֆ-Օ-Գրամ ստուդիայի հիմնադրմանը, որի համար նա վարձեց շատ մուլտիպլիկատորնենի՝ այդ թվում Ֆրեդ Հերմանի եղբորը՝ Հյուին, Ռուդոլֆ Այսինգին և Այվերկսին։ Լաֆ-Օ-Գրամ մուլտֆիլմերն ընկերությանը բավարար եկամուտ չէին բերում, որպեսզի այն կարողանար վճարել ընկերության աշխատողներին, ուստի Դիսնեյը սկսեց արտադրել «Ալիսան հրաշքների աշխարհում»-ը (հիմնված «Ալիսայի արկածները հրաշքների աշխարհում»-ի վրա), որտեղ կենդանի շարժումը համադրվում էր անիմացիայի հետ։ Ֆիլմի համանուն կերպարը մարմնավորում էր Վիրջինիա Դեյվիսը։ Արդյունքում ստեղծվեց 12 ու կես րոպեանոց կարճ ֆիլմ-հոլովակ, որի նպատակն էր Լաֆ-Օ-Գրամ Ստուդիան փրկելը։ Սակայն վերջինս 1923 թվականին այնուամենայնիվ սնանկացավ։
1923 թվականի հուլիսին Դիսնեյը տեղափոխվեց Հոլիվուդ։ Չնայած մուլտարտադրության կենտրոնը Նյու Յորքն էր՝ նրան Լոս Անջելեսում պահում էր իր թոքախտից ապաքինվող եղբայր Ռոյը։ Դիսնեյի՝ «Ալիսան հրաշքների աշխարհում»-ը վաճառելու ջանքերն ապարդյուն էին քանի դեռ նա չէր հանդիպել Նյու Յորքում ապրող ֆիլմերի վաճառքի գործակալ Մարգրեթ Ջ. Ուինքլերին։ Վերջինս քիչ էր մնում կորցներ «Թանաքամանից դուրս» և «Ֆելիքս Կատուն» մուլտֆիլմերի նկատմամբ իր իրավունքները և նոր մուլտֆիլմ ստեղծելու կարիք ուներ։ Հոկտեմբերին նրանք պայմանագիր կնքեցին վեց Ալիսա հումորային հաղորդումների համար,որոնք պարունակում էին երկու ֆիլմաշար, յուրաքանչյուրը վեց սերիա : Դիսնեյն իր եղբայր Ռոյի հետ համատեղ ստեղծեց Դիսնեյ Եղբայրների ստուդիան (որն ավելի ուշ վերանվանվեց «Ուոլթ Դիսնեյ Ընկերության») որպեսզի ֆիլմեր արտադրեին ։ Նրանք համոզեցին Դեյվիսին իր ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել Հոլիվուդ՝ արտադրությունը շարունակելու՝ համաձայնելով վճարել ամսական 100 դոլար։ 1924 թվականի հուլիսին Դիսնեյը վարձեց նաև Այվերկսին՝ համոզելով նրան Կանզաս Սիթիից տեղափոխվել Հոլիվուդ։
1925 թվականի սկզբին Դիսնեյը վարձեց նկարչուհի Լիլիան Բաունդսին, ով նկարում էր գրչով։ Նրանք ամուսնացան այդ տարվա հուլիսին, Լիլիանի եղբոր տանը՝ Լուիսթոն, Այդահոյում ։ Լիլիանի կարծիքով ամուսնությունը հաջողված էր, մինչդեռ ըստ Դիսնեյի կենսագիր Նիլ Գեյբլերի՝ Բաունդսը «ոչ միշտ էր խոնարհությամբ ընդունում Ուոլթի որոշումները և նրա կարգավիճակը առանց վիճելու», իսկ Լիլիանն իր հերթին պնդում էր, որ Ուոլթը պատմում էր մարդկանց, իր «իշխող» լինելու մասին: Լիլիանին ոչ այնքան շատ էին հետաքրքրում ֆիլմերը կամ հոլիվուդյան պատկերները և նա, ըստ պատմագիր Սթիվեն Ուոթսի, «համատեղում էր տնային գործերը և ամուսնուն աջակցելը»։ Նրանց ամուսնության արդյունքն իրենց երկու դուստրերն էին՝ Դիանեն (ծնված 1933 թվականի դեկտեմբերին) և Շերոնը (որդեգրված 1936 թվականի դեկտեմբերին): Ընտանիքի ներսում Դիսնեյը և նրա կինը չէին թաքցնում Շերոնի որդեգրված լինելու փաստը, չնայած նրանք բարկանում էին, երբ օտար մարդիկ էին խոսում դրա մասին։ Դիսնեյները իրենց աղջկան որքան հնարավոր է պահում էին հասարակության աչքից հեռու, մասնավորապես Լինդբերգի առևանգումներից։ Դիսնեյը քայլեր էր անում, որ մամուլը չլուսանկարեր իր աղջիկներին: 1926 թվականին Ուինքլերի Ալիսան ֆիլմաշարի դերերի բաժանման գործը կատարեց իր ամուսին, ֆիլմի պրոդյուսեր Չարլզ Մինթզը, չնայած Դիսնեյի և նրա հարաբերությունները երբեմն լարված էին ։ Ֆիլմաշարը ցուցադրվեց մինչև 1927 թվականը ,որի ընթացքում Դիսնեյը սկսել էր հոգնել դրանից և ցանկանում էր դուրս գալ բոլոր տեսակի անիմացիաների խառը ձևաչափից ։ Մինթզի նոր նյութ առաջարկելուց հետո, որը պետք է տարածվեր Յունիվերսալ Ստուդիոզի միջոցով, Դիսնեյը և Այվերկսը ստեղծեցին «Բախտավոր նապաստակ Օսուալդը»՝ հերոս, որը Դիսնեյն ուզում էր, որ լիներ կենսուրախ, աշխույժ, պնդաճակատ և արկածասեր՝ միևնույն ժամանակ պահելով նրան պարզ և մաքուր ։
1928 թվականի փետրվարին Դիսնեյը փորձում էր առաջարկել ավելի մեծ բյուժե Օսուալդը նկարահանելու համար, բայց Մինթզը վարձատրությունները պակասեցնելու ցանկություն հայտնեց։ Վերջինս նաև շատ նկարիչների համոզել էր աշխատել հենց իր համար, այդ թվում Հերմանին, Այսինգին, Կառմեն Մաքսվելին և Ֆրիզ Ֆրելենգին։ Դիսնեյը նաև տեղեկացավ, որ Յունիվերսալը սեփականաշնորհել էր Օսուալդի հեղինակային իրավունքները։ Մինթզը սպառնում էր հիմնել իր սեփական ստուդիան և արտադրել ֆիլմաշարը եթե Դիսնեյը չընդուներ վարձատրության նվազեցումները։ Դիսնեյը մերժեց Մինթզի ուլտիմատումը և կորցրեց իր մուլտիպլիկատորների անզնակազմի մեծ մասին բացի Այվերկսից, ով նախընտրեց մնալ իր ընկերոջ հետ  :
Անիմացիայի ոսկե դարաշրջանը։ 1934-1941
Սպիտակաձյունիկն առաջին անգամ էկրաններին հայտնվեց 1937 թվականի դեկտեմբերին և մեծ գովաբանության արժանացավ քննադատների և հանդիսատեսի կողմից։ Ֆիլմը դարձավ 1938 թվականի ամենահաջողված շարժանկարը իսկ1939 թվականի մայիսին դրա բերած 6.5 միլիոն դոլարի շահույթը դարձրեց այն այդ ժամանակների ամենահաջողված ֆիլմը: Դիսնեյը մեկ այլ պատվավոր Օսկար ստացավ, որը բաղկացած էր մեկ ամբողջական և յոթ փոքր Օսկարներից : Սպիտակաձյունիկի բերած հաջողությունն ազդարարեց ստուդիայի համար ամենաբեղմնավոր ժամանակաշրջանի սկիզբը, ՈՒոլթ Դիսնեյի ընտանեկան թանգարանը կոչում է այս տարիները «անիմացիայի ոսկե դարաշրջան» ։ Սպիտակաձյունիկի հետ կապված աշխատանքները վերջացնելուց հետո 1938 թվականի սկզբին ստուդիան սկսեց արտադրել Պինոկիոն, իսկ Ֆանտազիան նույն տարվա նոյեմբերին։ Երկու ֆիլմերն էլ թողարկվեցին 1940 թվականին բայց դրանցից ոչ-մեկի տոմսերը լավ չվաճառվեցին, քանի որ մասամբ 2-րդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո 1939 թվականին եկամուտը Եվրոպայից պակասել էր։ Ստուդիան երկու մուլտֆիլմերի պատճառով էլ կորուստ ունեցավ և մինչև 1941 թվականի փետրվարի վերջը խորությամբ պարտքերի մեջ էր։