cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կոնստանտին ֆոն Էկոնոմո
Օդաչուի կարիերա
Ֆրանսիայի Մարնի Մորմելոն լե Պետիտ համայնքում 1908 թվականին նա գնել է «Վոիզին» ապրանքանիշի անձնական ինքնաթիռ (Voisin - աշխարհում Քաղաքացիական օդային նավատորմի առաջին արտադրող ընկերություններից մեկը) և 1912 թվականին օդաչուի միջազգային արտոնագիր է ստացել, որպես Ավստրիայի առաջին քաղաքացի ։ 1910 թվականից 16 տարի շարունակ եղել է 1901 թվականին հիմնված Ավստրիական օդային ակումբի նախագահ (Österreichischer Aero Club) ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմում օդաչու է եղել, որից հետո ռազմական բժիշկ ։
1911 թվականին Էտրիխ Թաուբեի (Etrich Taube) ինքնաթիռով թռիչք է կատարել, որով հիացել է կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ը, իսկ 1913 թվականին ֆոն Էկոնոմոն հանդիպել է առաջին Դիրիժաբլների ստեղծողներից մեկի` Ֆերդինանդ ֆոն Ցեպելինի հետ ։ 1912 թվականի խոշորամասշտաբ զորավարժությունների ժամանակ փորձարկել է իր ինքնաթիռը և ստացել է «KK» օդաչուի նշան («Kaiserlich und Königlich» երկիշխանության հապավում, այսինքն «կայսերական և թագավորական»` Ավստրիայի (կայսր) և Հունգարիայի (թագավոր)) ։ Նա պատերազմի ժամանակ ծառայել է Տիրոլյան առաջին ճակատի (Իզոնցոյի ճակատամարտ) Լավիսում տեղակայված ՌՕՈւ-երի ավիաջոկատում և բազմաթիվ մրցանակներ է ստացել։ Ընկերոջ` Ալեքսանդր Կասինոնեի հետ հանդես է եկել Ասպերնում նոր օդանավակայանի ստեղծման օգտին (հիմնադրվել է 1913 թվականին, քանի որ Նոյշտադտի օդանավակայանը բավական հեռու էր Վիեննայից, Զիմմերինգ Հեյդենի 1909 թվականին ընտրած տեղը պարզվեց չի բավարարում)։
1931 թվականին «Österreichischer» օդագնացության ակումբի 30 ամյակի կապակցությամբ ելույթ է ունեցել, որտեղ իր խոսքում իր վստահությունն է հայտնել, որ քսաներորդ դարում մարդկությունը կհաղթահարի ծանրության ուժը և մեծ բարձրությունների կհասնի ։
Գիտական գործունեություն
Կոնստանտին ֆոն Էկոնոմոն 1913 թվականից եղել է Վիեննայի համալսարանի Հոգեբուժության և նյարդաբանության ամբիոնի էքստրաօրդինար դոցենտ, իսկ 1921 թվականից` օրդինար պրոֆեսոր (կադրային պրոֆեսոր)։
Հրապարակել է մոտ 150 հոդվածներ և գրքեր։ Հայտնաբերել է գլխուղեղի կլման և շնչառության համար պատասխանատու կենտրոնը։ Զբաղվել է քնի խանգարման խնդիրներով, մշակել է քնի տեսությունը։ Նկարագրել է համաճարակային Լեթարգիկ էնցեֆալիտը կամ քնաբորբը, որը հետագայում նրա անունով կոչվել է Էկոնոմո էնցեֆալիտ ։ 1925 թվականին Գեորգ Ն. Կոսկինասի հետ համատեղ մշակել է ուղեղի կիսագնդերի կեղևի բջջային արխիտեկտենիկական կամ ցիտոարխիտեկտոնիկական աղյուսակը (Էկոնոմո Կոսկինասի քարտեզ) ։ Ըստ այդ սխեմայի յուրաքանչյուր կիսագնդի մակերևույթը բաժանվում է 7 մասի և 109 դաշտի։
Վագներ Յաուրեգի կլինիկա
1916 թվականին նա ուղարկվել է Վիեննա, որտեղ Յուլիուս Վագներ Յաուրեգի կլինիկայում ուղեղի վնասվածքների բուժմամբ է զբաղվել, նաև ուսումնասիրել է Վիլսոնի հիվանդության դեպքերը, հեմիբալիզմի, ցրված սկլերոզի, բողոքամոլության պարանոյայի (paranoia querulans, - բողոքել)  եւ դիսպոմանիայի դեպքերը։ Ապա հանդես է եկել Եվրոպայում սկսվող համաճարակի` նախկինում անհայտ հիվանդությունների դեպքերի կարևոր դիտարկումներով։ 1917 թվականի ապրիլին նա Վիեննայի հոգեբուժական ասոցիացիայի անդամների առաջ հանդես է եկել զեկուցումով, որով նկարագրել է քնկոտ էնցեֆալիտը, եւ 1917 թվականի մայիսի 10-ին նրա աշխատանքը տպագրվել է «Wiener Klinische Wochenschrift» ամսագրում։ 1929 թվականին տպագրվել է այս հիվանդությանը նվիրված նրա դասական մենագրությունը, որից հետո Ֆոն Էկոնոմո էնցեֆալիտ էպոնիմը (eponym) շարունակում է օգտագործվել առ այսօր։
1928 թվականին նա Վագներ Յաուրեգին կլինիկայի տնօրենի պաշտոնում փոխարինելու առաջարկ է ստացել, սակայն մերժել է, պատճառաբանելով, որ չի ցանկանում, որ իր աշխատանքը բյուրոկրատական աշխատանքից ստորադասվի։
Ընտանիք
1919 թվականի հունիսի 10-ին Վիեննայի Սուրբ Ստեփանոսի մայր տաճարում ամուսնացել է ավստրիացի գեներալ արքայազն Ալոիս ֆոն Շյոնբուրգ Հարթենշտայնի աղջկա` Ալիսա Շյոնբուրգ Հարթենշտայնի (Լիլի) հետ (1892-1986) ։ Նրանք երեխաներ չեն ունեցել։
Կյանքի վերջին տարիներ
1928 թվականին նա առաջինն էր, որ արժանացել է Աթենքի ակադեմիայի միցանակի ։ 1929 թվականին մեկնել է ԱՄՆ և աջակցել է Հարվի Ուիլյամ Կուշինգի Բոստոնում կատարած նյարդավիրաբուժական աշխատանքներին։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 3-ին Կոլումբիայի համալսարանի Բժիշկների և վիրաբույժների միությանը ներկայացրել է իր գիտահետազոտական աշխատանքները քնի նյարդաանատոմիական կենտրոնի վերաբերյալ ։
1931 թվականին նա դարձել է վերաբացված Ուղեղի հետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, որը հոգեբուժական կլինիկայի հետ էր միացվել։
Ֆոն Էկոնոմոյի մոտ կրծքահեղձուկի առաջին դեպքը եղել է դեռևս 1924 թվականին, մինչև Չափահաս մարդու ուղեղի կեղևի ցիտոարխիտեկտոնիկայի (Die Cytoarchitektonik der Hirnrinde des erwachsenes Menschen) լույս տեսնելը։ 1931 թվականի օգոստոսին Զալցբուրգի փառատոնի ժամանակ Լյուդվիգ վան Բեթհովեն Ֆիդելիո օպերան դիտելուց հետո նա մեկնում է Բռնո 1-ին Նյարդաբանության միջազգային գիտաժողովին մասնակցելու, որը պետք է տեղի ունենար սեպտեմբերի 31-ից օգոստոսի 4-ը և որի կազմակերպման գործում մեծ դերակատարում ուներ Էկոնոմոն։ Վիեննա վերադառնալուց հետո սեպտեմբերի 8-ին նա սրտամկանի ինֆարկտ ստացավ, որին հաջորդեցուղեղի կաթվածը։ Կոնստանտին ֆոն Էկոնոմը մահացավ 1931 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Վիեննայի իր բնակարանում  ։
Հիշատակ
1932 թվականին ի պատիվ Կոնստանտին ֆոն Էկոնոմի կոչվել է Վիեննայի Ֆավորիտեն վարչական շրջանի նրբանքներից մեկը։ 1966 թվականին Վիեննայի համալսարանի նախասրահում (Arkadenhof) կանգնեցվել է Կոնստանտին ֆոն Էկոնոմոյի կիսանդրին ։ 1976 թվականին նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ Ավստրիայում թողարկվել է հուշ-նամականիշ ։
Վիեննայում նրա տան պատի վրա հուշաքար է տեղադրված, որի վրա գրված է.
2008 թվականի մարտի 11-12-ին Տրիեստում տեղի է ունեցել հատուկ սիմպոզիում Պրիմատների ուղեղի կեղևի ցիտոարխիտեկտոնիկայի վերաբերյալ, որտեղ հատուկ հրավիրվածներից էին Ելենա և Գաբրիելա Էկոնոմոնները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ավստրիացիներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ավստրիացիներ
Պալոմոնտե
Պալոմոնտե (Palomonte), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 4103 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 147 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84020, հեռախոսային կոդ՝ 0828։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իոնա Յակիր
Իոնա Էմանուիլովիչ Յակիր (Иона Эммануилович Якир, ), խորհրդային ռազմական գործիչ, բանակի 1-ին կարգի հրամանատար (1935), ԽՄԿԿ անդամ (1917)։
1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Քիշնևում տարել է հակապատերազմական պրոպագանդա։ 1917 թվականի վերջին ընտրվել է Բեսարաբիայի հեղկոմի անդամ։ 1918 թվականի հունվարին ղեկավարել է ռումինական ուժերի հանդես եկող կարմիրգվարդիականների ջոկատը, այնուհետև եղել է 8-րդ բանակի ՌՀԻ անդամ, 45-րդ դիվիզիայի, 12-րդ բանակի խմբի (1919 թ.), Հարավ-արևմտյան ռազմաճակատի մի շարք զորախմբերի (1920 թ.) հրամանատար։ 1921 - 1924 թվականներին գլխավորել է Ղրիմի և Կիևի ռազմական շրջանների զորքերը և Կիևի ռազմական օկրուգը։
1924 - 1925 թվականներին եղել է ԲԳԿԲ ռազմական ուսումնական հաստատությունների գլխավոր վարչության պետ, 1925-1937 թվականներին՝ Ուկրաինա (ավելի ուշ Կիևի) ռազմական օկրուգի զորամասերի հրամանատար, 1930-1934 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ՌՀՈւ և 1936 թվականից՝ ԽՍՀՄ Պաշտպանության ժողկոմատի ռազմական խորհրդի անդամ։ Եղել է նաև ԽՄԿԿ 10-12-րդ, 14-17-րդ համագումարների պատգամավոր։ 1934 թվականից ՀամԿ(բ) կԿ անդամ, ԽՍՀՄ Կենտգործկոմի անդամ։
Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի 3 շքանշանով։
Կատեգորիա:Խորհրդային ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Յուրի Ջավադյան
Յուրի Լևոնի Ջավադյան, պետական գործիչ։
Երևանի քաղխորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ։ ՀՀ Գերագույն խորհրդի անընդմեջ 3 նստաշրջանների պատգամավոր։ Հայաստանի Հանրապետության Ջրային տնտեսության և մելիորացիայի նախարար, ՀՀ գյուղատնտեսության նախարար։ Գյուղատնտեսական և բնապահպանական հարցերի հանձնաժողովի նախագահ։ ՀՀ նախագահին առընթեր Սևանա լճի հիմնահարցերի հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ Հանրային խորհրդի նախագահի տեղակալ։ «Հայջրնախագիծ» ՓԲԸ խորհրդի նախագահ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ մեդալներ Կատեգորիա:Հայաստանի Գյուղատնտեսության նախարարներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանրային խորհրդի անդամներ
Անիի եկեղեցիների ցանկ
Ստորև ներկայացվում է Անի քաղաքի եկեղեցիների ցանկը ։
Գրավոր աղբյուրներում հիշատակված եկեղեցիները
Անիի եկեղեցիների շարքին կարելի է նաև դասել Հոռոմոսի, Բագնայրի, Արջոառիճի բազմաթիվ եկեղեցիները, քանի որ այդ վանքերը եկեղեցական վարչատարածքային և հոգևոր-մշակութային սերտ կապերի մեջ էին Անիի հետ և ըստ որոշ հետազոտողների՝ հանդիսանում էին քաղաքի հեռավոր արվարձանները։ Անիի մոտերքում պետք է գտնվեր նաև Խոռաս կրտսերի 1266 թվականի արձանագրության մեջ հիշատակվող Ջրձորիկ վանքը։
Անիի եկեղեցիների թվի հարցը
Անիում մինչև 20-րդ դարը կանգուն կամ ավերակ վիճակում պահպանված և կամ տարբեր սկզբնաղբյուրներում հիշատակված եկեղեցիները բավականին մեծ թիվ են կազմել։ Հայ և օտար միջնադարյան մի շարք հեղինակների մոտ հիշատակվում է՝ հազար, կամ հազար ու մեկ եկեղեցիների գոյության մասին վկայություններ քաղաքում։ Ուսումնասիրողներից մի քանիսն այդօրինակ վկայությունները համարել են իրականության արտացոլում, մյուսներն ընդունել են որպես ճշմարտությունից հեռու ակնհայտ չափազանցություն, իսկ հետազոտողներից շատերն էլ եկել են այն եզրակացության, որ «հազար ու մեկ եկեղեցի» ասվածը Անիի եկեղեցիների բազմաքանակությունն արտահայտելու միջոց է եղել և կապ չունի եկեղեցիների իրական թվի հետ (այս կարծիքն առավել տարածվածն ու ընդունվածն է)։ Միևնույն ժամանակ, հետազոտողներից ոչ ոք մինչ այժմ չի զբաղվել Անիի եկեղեցիների թվի մասին պահպանված աղբյուրագիտական տեղեկութոյւնների համակարգմամբ և առկա նյութերի համակողմանի քննությամբ։ Այս առումով, ամենահետևողական հեղինակը Ղևոնդ Ալիշանն է, սակայն, նրան մատչելի աղբյուրներն ու օժանդակ տվյալները սահմանափակ են եղել, որի պատճառով միանշանակ եզրակացության չի եկել։
Մատենագրական վկայությունները Անիի եկեղեցիների թվի վերաբերյալ
Այստեղ ներկայացվում են այն վկայությունները, ուր նշվում է Անիի եկեղեցիների թիվը․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական եկեղեցիներ Կատեգորիա:Անի քաղաքի վանքեր և եկեղեցիներ
Կուֆլան
Կուֆլան (Couflens), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Ուսթ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09100։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2012 թվականին կազմում էր 84 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 53 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 35-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 18-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 66,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,0 %)։ 35 աշխատունակ բնակիչներից 28-ը աշխատում էին (17 տղամարդ և 11 կին), անաշխատանք էին 7-ը (3 տղամարդ և 4 կին)։ 18 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 4-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Agrilus convexicollis
Agrilus convexicollis, ոսկեթև բզեզների տեսակ, հասուն առանձնյակների մոտ մարմնի երկարությունը հասնում է 3.5-5 մմ-ի ։ Մարմինը մեջքային մասում սև է կամ բրոնզագույն, հաճախ նաև ոսկեգույն բծերով։ Տարածված են տարբեր տերևաթափ անտառներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջատներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով
Յակուտիական թատրոն
Թատրոն՝ թատերական ինքնագործունեությունը (գլխավորապես օլոնխո ժողովրդական վիպերգի թեմաներով բեմադրված ներկայացումներ) ակտիվ զարգացել է 1905-1907 թվականներին հեղափոխության տարիներին։
1920 թվականից Յակոսոսկում բացվել է առաջին պրոֆեսիոնալ ռուսական թատրոնը (այժմ՝ Յակուտական ԻԽՍՀ ռուուսական դրամատիկական թատրոն)։ Այդ թատրոնին կից 1925 թվականից գործել է յակուտական թատերախումբ, որը 1926 թվականին վերակազմավորվել է Յակուտական ազգային թատրոնի (1934 թվականից՝ Պ․ Օյունսկու անվան 1948 թվականից՝ երաժշտա-դրամատիկական, որից 1971 թվականին անջատվել է Պ․ Օյունսկու անվան յակուտական դրամատիկական թատրոնը)։
Պիեսներ
Բեմադրվել են յակուտ առաջին գրողների պիեսները՝ Ա․ Սոֆրոնովի «Կյանքի խազը», «Սեր», Ն․ Նեուստբոեի «Չար ոգի», Պ․ Օյունսկու «Բոլշեիկ», «Կարմիր շաման» են։ Յակուտիայի մշակութային կյանքում կարևոր նշանակություն են ունեցել կոլտնտեսային թատրոնները։
Յակուտիայում գործում են (1979)՝ Պ․ Օյունսկու անվան յակուտական դրամատիկական թատրոնը, Նյուրբայի շրջիկ դրամատիկական թատրոնը (1966), Ռուսական դրամատիկական թատրոնը (1920)։ Թատերական գործիչներից են՝ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Վ․ Մեստնիկովը, Դ․ էսոդուլովը, ՌՄՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Ս․ Գրիգորեը, Ն. Ռեշետնիկովը, Դ․ Սլեպցովան, Մ․ Սլեպցովը, Ա․ Պետրովը, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Վ․ Սավվինը, Ա․ Իվանովան, Մ․ Դոգոլեը, Յակուտական ԻԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Ա․ Եֆրեմովը, Դ․ Կոլեսովը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ Կատեգորիա:Յակուտիա
Ալի Ալխանով
Ալի Ալխանով (Али Дадашевич Алханов, ) (հայտնի է նաև որպես Ալու Ալխանով), ռուս պետական գործիչ, Ռուսաստանի Դաշնության արդարադատության նախարարի տեղակալ, Արտահանման վերահսկողության հանձնաժողովի անդամ (2008 թվականից), Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից կազակների գործերի խորհրդի անդամ (2010 թվականից)։
Չեչնիայի Հանրապետության նախագահ (2004-2007 թթ), Ռուսաստանի շահերին վնաս հասցնող և պատմության կեղծարարության փորձերին հակազդող հանձնաժողովի անդամ (2009-2012 թթ)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ղազախստանում, չեչենների արտաքսման որոշման մասին չեղյալ հայտարարելուց մի քանի օր անց։ Շուտով որդու ծնվելուց հետո ընտանիքը վերադարձել է Չեչնիա։ Դպրոցից հետո ծառայել է բանակում, այնուհետեւ ավարտել է Մոգիլեևի  տրանսպորտային ոստիկանության դպրոցը (ներկայիս  Բելառուսի Հանրապետության ներքին գործերի նախարարության ինստիտուտ)։ 1984 թվականին սկսել ծառայությունը միլիցիայում։ Ավարտել է Դոնի Ռոստովի միլիցիայի բարձրագույն դպրոցը և ստացել է  Չեչնիայի տրանսպորտի բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Կիե
Կիե (Quié), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09240։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 325 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 199 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 134-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 65-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,3 %)։ 134 աշխատունակ բնակիչներից 120-ը աշխատում էին (64 տղամարդ և 56 կին), անաշխատանք էին 14-ը (7 տղամարդ և 7 կին)։ 65 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 28-ը թոշակառու, 28-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Goodbye to Yesterday
«Goodbye to Yesterday», Եվրատեսիլ 2015-ում Էստոնիայի ներկայացուցիչներ Էլինա Բորնի և Ստիգ Ռաստայի երգը ։ Երգը առաջին կիսաեզրափակչից հետո անցել է եզրափակիչ փուլ։ Հրապարակվել է 2015 թվականի հունվարի 8-ին։ Երգի հեղինակը և պրոդյուսերը Ստիգ Ռաստան է։
Երգացանկ
Digital download
1. "Goodbye to Yesterday" - 2։59
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 սինգլներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթի երգեր Կատեգորիա:2014 երգեր Կատեգորիա:Էստոնիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Սեն Ռեմի սու Բարբուիզ
Սեն Ռեմի սու Բարբուիզ (Saint-Remy-sous-Barbuise), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 21 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 129 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 107-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,9 %։ 107 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (52 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 22 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գերմանական ռազմական պոռնկանոցներ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին
Գերմանական ռազմական պոռնկանոցներ, Երրորդ Ռայխի կողմից հիմնված հասարակաց տներ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Եվրոպայի օկուպացված հատվածում՝ վերմախտի և ՍՍ զինվորների համար Այս հասարակաց տները հիմնականում նոր էին ստեղծվում, բայց արևմուտքում հաճախ հիմնվում էին գոյություն ունեցող հասարակաց տների և այլ կառույցների տեղում։ Մինչև 1942 թվականը գերմանացիների կողմից օկուպացված Եվրոպայում կար մոտավորապես 500 այսպիսի ռազմական պոռնկանոց ։ Հաճախ գործելով առգրավված հյուրանոցներում և հսկվելով վերմախտի զինվորների կողմից՝ այս հաստատությունները ծառայում էին ճանապարհորդող և ճակատից հետ քաշված զինվորներին ։ Ըստ արձանագրությունների՝ այս հասարակաց տներում նվազագույնը 34,140 եվրոպացի կին բռնի աշխատել է որպես մարմնավաճառ ։ Արևմտյան Եվրոպայում շատ դեպքերում այս կանայք գրավված քաղաքների փողոցներից առևանգվում էին Գերմանիայի զինվորական կամ ոստիկանական շուրջկալի ժամանակ (կոչվում էր łapanka կամ rafle)  ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սեռական բռնություն Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Վերա Մենչիկ
Վերա Ֆրանցևնա Մենչիկ,( Věra Menčíková, Vera Menchik),, շախմատի պատմության մեջ առաջին աշխարհի չեմպիոնուհին (1927 - 1944 թվականներ)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1906 թվականի մարտի 1-ին Ռուսաստանում՝ անգլուհու և չեխի ընտանիքում։ Շախմատ խաղալ սովորել է 9 տարեկանում։ 1921 թվականին (15 տարեկանում) ծնողների հետ տեղափոխվում է Անգլիա, որտեղ շուտով դառնում Հասթինգսի շախմատային ակումբի անդամ։ 1925 թվականին երկու մրցամարտում, նույն հաշվով (3:2), հաղթում է Մեծ Բրիտանիայի չեմպիոնուհի՝ Պրայս Էդիթին։ 1926-1927թվականներին հաղթել է Մեծ Բրիտանիայի կանանց բաց առաջնություններում։
1927 թվականին հաղթել է Լոնդոնի առաջին աշխարհի կանանց առաջնությունը +10=1 հաշվով։ Հետագայում բազմիցս և համոզիչ կերպով պահպանել է իր տիտղոսը բազմաթիվ մրցաշարերում (Համբուրգ՝ 1930, Պրահա՝ 1931, Ֆոլկստոն՝ 1933, Վարշավա՝ 1935, Ստոկհոլմ՝ 1937, Բուենոս Այրես՝ 1939), ինչպես նաև Ս. Գրաֆի հետ մրցամարտերում (Ռոտերդամ՝ 1934 և Զեմերինգ՝ 1937)։ Մինչև իր կյանքը ավարտը մնացել է աշխարհի չեմպիոնուհի։
1929 թվականին հանդես է եկել տղամարդկանց մրցաշարում։ Այդ մրցաշարից առաջ, որին նա հադես է գալիս (Կարսլբադում), վիեննացի վարպետ Լլբերտ Բեկկերը առաջարկել է հիմնադրել «Վերա Մենչիկի ակումբ», որի կազմում կընդգրկվեն Մենչիկին պարտվող տղամարդիկ։ Ակումբի առաջին անդամը դարձավ հենց ինքը՝ Բեկկերը, բացի նրանից պարտվեց նաև Ֆրիդրիխ Զեմիշը։ «Վերա Մենչիկի ակումբ» ընդգրկվեցին նաև Էդգար Կոլլեն, Մաքս Էյվեն, Ժակ Միզեսը, Սամուել Ռեշևսկին, Միր Սուլթան Խանը և 1920-1930 թվականների այլ հայտնի շախմատիստներ։ Վերա Մենչիկը տղամարդկանց առաջնություններում լավագույն արդյունք ցուցաբերել է 1929 թվականին՝ Ռամսգիթում, կիսելով երկրորդ տեղը Ակիփ Ռուբինշտեյնի հետ և հետ մնալով հաղթողից՝ Խոսե Ռաուլ Կապաբլանկայից ընդամենը կես միավորով։ Այս մրցաշարում նա կարողացել է նաև առաջ անցնել իր ուսուցիչ՝ Գեզա Մարոցիից։ 1934 թվականին նա գրավեց երրորդ տեղը առաջ անցնելով Ռուդոլֆ Շպիլմանից և Միլանա Վիդմարից։
Ալեքսանդրովկա (Պոտսդամ)
Ալեքսանդրովկա ռուսական գաղութ (Russische Kolonie Alexandrowka), բնակավայր` կառուցված 1826-1827 թվականներին, Պոտսդամի հյուսիսիային հատվածում, ըստ Պրուսիայի արքա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ 3-րդի հրամանի։ Բնակավայրը կառուցվել է ռուսական զինվորական երգչախմբի 12 երգիչների համար։ Ռուսական գաղութը Ալեքսանդրովկա է կոչվել 1825 թվականի դեկտեմբերի 1-ին մահացած ռուսական կայսր Ալեքսանդր Առաջինի պատվին` ի նշան Հոհենցոլերների և Ռոմանովների միջև գոյություն ունեցող բարեկամական ու ընկերական հարաբերությունների։ 1999 թվականին Ալեքսանդրովկա ճարտարապետական համալիրն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ ։
Պոտսդամյան Ալեքսանդրովկայի պատմություն
1806 թվականին պրուսա-սաքսոնական ուժերը ծանր պարտություն են կրել Նապոլեոնի բանակից էնայի և Աուստերլիցի ճակատամարտում։ Նապոլեոնի կողմից պարտված Պրուսիան 1812 թվականին միավորվում է Ֆրանսիային` ընդդեմ Ռուսաստանի։ Ֆրանսիացիներին գերի ընկած ավելի քան 1000 զինվորականներից 62-ը 1812 թվականի հոկտեմբերին մնում են Պոտսդամում։ Նրանցից երգչախումբ է ձևավորվում, որը պաշտոնապես պատկանում էր առաջին պրուսական գվարդիական զորամասին։ 1812 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Պրուսիան ու Ռուսաստանը չեզոքության երկկողմ համաձայնագիր են կնքում և 1813 թվականի գարնանը միավորվում են Ֆրանսիայի դեմ պայքարում։ Ռուսական գերի ընկած զինվորների մեծ մասը պրուսական թագավորի հրամանով ձևավորում են առանձին զորամաս։ Համատեղ հրամանատարությամբ ռուս ռազմագերիներն ու պրուսական դասալիքները պայքարում էին Նապոլեոնի դեմ։ Ռուսական զինվորականների պոտսդամյան երգչախումբը զվարճացնում էր արքային իր զինվորական ճամբարում։ 1815 թվականին հեռացած զինվորականներին փոխարինում են ռուսական զորամասի գրենադերները. Ալեքսանդր Առաջին կայսրը ոչ միայն թույլատրում է երգչախմբին նմալ Պրուսիայում, այլև պրուսական արքայի գվարդիայի համար ուղարկում է յոթ գրենադերներ։ Երբ 1825 թվականին Ալեքսանդր Առաջին կայսրը մահանում է, Պոտսդամում ողջ էին մնացել ռուսական երգչախմբի 12 երգիչ։ 1826 թվականի ապրիլի 10-ին Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Երրորդն իր հրամանով հանձնարարում է ի նշան ռուսական կայսրի հետ բարեկամության և ի նշան նրա հիշատակի Պոտսդամում տարածք հատկացնել ռուս երգիչների համար և բնակավայրն անվանել Ալեքսանդրովկա։ 1827 թվականին ռուս բնակիչները տեղափոխվում են լիովին կահավորված նոր բնակարաններ։ Ալեքսանդրովկայում նրանց համար անգամ այգիներ էին փորվել, և յուրաքանչյուր տնտեսությանը մի կով էր հատկացվել։ Գաղութարարներին չէր թույլատրվում հողն ինքնուրույն տնօրինել, սակայն նրանք իրավունք ունեին փոխանցել այն ժառանգաբար։ Մոտակա Կապելլենբերգ սարի վրա կառուցվում է ուղղափառ Ալեքսանդրո-Նևսկի վանքը, դրա օծումը տեղի է ունեցել 1829 թվականի սեպտեմբերին։ Եկեղեցու կողքին է գտնվում 14-րդ տունը, որտեղ բնակվում էր արքայական սպասավոր Տարնովսկին։ Վերջին երգիչը մահացել է 1891 թվականին։ 1927 թվականին, ռուսական գաղութի հիմնումից 100 տարի անց, այնտեղ բնակվում էին ռուսական զինվորների ուղղակի ժառանգների չորս ընտանիք, իսկ հողային բարեփոխումներից հետո այնտեղ մնացին երկուսը։ Այսօր Ալեքսանդրովկայում բնակվում է միայն մեկ` Գրիգորևների ընտանիքը։ Հոհենցոլերների հարստության ազգայնականացումից առաջ, 1926 թվականին գաղութը գտնվում էր պրուսական թագավորության հայեցողության տակ։ Մինչև 1945 թվականը Ալեքսանդրովկայում պահպանվում էր գաղութների բնակիչների իրավունքի և պարտավորությունների ուժը, որը սահմանվել էր դեռ արքայի օրոք։ Գաղութի կյանքում արմատական փոփոխություններ տեղի ունեցան միայն խորհրդային զորքերի շրջափակումից հետո և ԳԴՀ-ի գոյության ժամանակ։ 1990 թվականին Գերմանիայի վերամիավորումից հետո տների մեծամասնությունը դարձան մասնավոր սեփականություն։
Վերա Մենչիկ
Կենսագրություն
Տղամարդկանց մրցաշարերի 487 պարտիաներից 147-ում նրան հաջողվել է հաղթել, նույնքան պարտիաներում խաղալ ոչ-ոքի։ Մենչիկի ամենահաջողված մրցաշարերից է համարվում Մոնտեվիդեոյում, Մարիբորում և Ռամսգիտթում խաղացած մրցաշարերը։ 1942 թվականին նա հաղթել է գերմանացի գրոսմայստեր Միզեսին .:
Վերա Մենչիկը զոհվել է 1944 թվականի հուլիսի 27-ին Լոնդոնում, իմ մոր և քրոջ՝ Օլգայի հետ, (նույնպես շախմատիստուհի և կանանց աշխարհի առաջնությունների մասնակից։ Բարձրագույն ձեռքբերումը համարվում է 4-րդ տեղը։) գերմանացիների ռմբակոծության հետևանքով։
Ալեքսանդրովկա (Պոտսդամ)
Ճարտարապետություն
Հրաժարվելով երկու միանգամայն տարբեր նախագծերից` դիզայներ Պետեր Ժոզեֆ Լեննեն ապագա Ալեքսանդրովկային ձիարշավարանի տեսք էր տվել` ներսում տեղադրելով Անդրեևսկի խաչը, որի հատման ծայրերում գտնվում էին ավագանու տները։ Այս ծրագիրն իրականացվում էր արքունական այգեպան Յոհան Գեորգ Մորշ Ավագի ղեկավարությամբ։ Նախագիծն իրենից ներկայացնում էր իտալական ծագում ունեցող ռուս ճարտարապետ Կարլ Ռոսսիի նկարի պրուսական մեկնբանությունը։ 1815 թվականին Ռոսսին Պավլովսկի այգում կայսրուհի Մարիա Ֆյոդորովնայի համար աշխատում էր «տիպիկ ռուսական» գյուղի նախագծի վրա և 1818 թվականին նրան այցելության ժամանակ պրուսական արքային է փոխանցում էսքիզը։ Պրուսական բանակի վարպետներն աղյուսաշար տներ էին կառուցում` ռուսական խրճիթների երեսպատմամբ։ Բնակավայրում կառուցվել է ընդամենը 12 մեկ և երկու հարկանի տուն, երկհարկանի տունը կառուցվել է առանց այգու, այն եղել է եկեղեցու մոտ։ Ռուսական օրինակով տների տանիքները պետք է ծածկվեին ծղոտով, սակայն պրուսական տարբերակում ծածկ էր դառնում փայտը, իսկ 19-րդ դարի վերջին դրան փոխարինում է թերթաքարը։ Յուրաքանչյուր տուն ուներ պատշգամբ և վերնածածկ, որը փակ մուտքով կապված էր փոքրիկ ախոռի հետ։ 2005 թվականին համար 2 տանը բացվել է Ալեքսանդրովկայի թանգարան, որը նվիրված է բնակավայրի պատմությանն ու ճարտարապետությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում
Վերա Մենչիկ
Կենսագրություն
Վերա Մենչիկի անունով կոչվում է գավաթը, որը հանձնում եմ կանանց Համաշխարհային Օլիմպիադայի հաղթող թիմին (հանձնվում է 1957 թվականից) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շախմատի աշխարհի չեմպիոնուհիներ Կատեգորիա:Չեխ շախմատիստներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում մահացածներ
Սոխ Շտրուցլի
Սոխ Շտրուցլի, սոխազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Սոխուկավոր, գեղազարդային բույս է, որի ցողունի բարձրությունը հասնում է 30-35 սմ-ի։ Տերևները 2-7 են՝ գծային, սրացած, հետ թեքված։ Ծաղկաբույլը կիսագնդաձև է, ծաղկապատը՝ աստղաձև կամ աստղաձև-լայն ձագարաձև, մասերը նշտարաձև և սուր են, արծաթավուն-սպիտակ, վարդամանուշակագույն կամ կանաչավուն ջղով ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Շիրակի (Ցամաքասար, Կրաշեն գյուղերի շրջակայք, Ջաջուռի լեռնանցք), Երևանի (Երասխ գյուղի շրջակայք) և Մեղրու (Նռնաձոր գյուղի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտուց մինչև վերին լեռնային գոտի՝ ծովի մակերևույթից 600-2000 մ բարձրությունների վրա, լեռնային տափաստանում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիս ամիսներին ։
Պահպանություն
Խոցելի տեսակ է, որի տարածման շրջանի մակերեսը 20000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 2000 կմ²-ից պակաս։ Այն համարվում է Հայաստանի էնդեմիկ։ Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ GITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում նույնպես ընդգրկված չէ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։ Ստեղծվել է նոր ԲՀՊՏ Շիրակի լեռնաշղթայի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Սոխազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Goodbye (երգ, Բիլլի Այլիշ)
«Goodbye», ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի երգը, որի հեղինակներն են Այլիշը և նրա եղբայր Ֆինիս Օ'Քոնելը։ Սա նրա «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» դեբյուտային ստուդիական ալբոմի եզրափակիչ երգն է։ Այն զբաղեցրել է 69-րդ հորիզոնականը Canadian Hot 100 չարթում։ Չնայած, որ այն չի ընդգրկվել Billboard Hot 100-ում, այն հասել է Bubbling Under Hot 100 չարթի 4-րդ հորիզոնականը։
Պատմություն
Բիլլի Այլիշը թողարկել է իր «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» դեբյուտային ստուդիական ալբոմը 2019 թվականի մարտի 29-ին Darkroom և Interscope Records լեյբլներում ։ Սա ալբոմը եզրափակող երգն է։ Այն ներառում է ալբոմի բոլոր երգերից հատվածներ (բացի «!!!!!!!»-ից)։ Այն սկսվում է «I Love You» երգից հատվածով և ավարտվում է «Bad Guy» երգով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 երգեր Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի պրոդյուսերավորած երգեր
Repetier-Host
Repetier-Host, եռաչափ տպագրության հավելված, որն ստեղծվել է Hot-World GmbH & Co. KG կազմակերպության կողմից ։ Այն նախատեսված է եռաչափ տպիչի և համակարգչի ճիշտ հաղորդակցության համար։ Ծրագիրը թույլ է տալիս հստակեցնել տպվող առարկայի համապատասխանելիությունը տպիչին և փոփոխել տպիչի կարգավորումները ։
Ընդունելություն
Make: ամսագիրը նշել է, որ «Եռաչապ տպագրության որոշ ծրագրեր ավելի հեշտ է սովորել քան մյուսները։ Repetier-Host-ը սովորելու համար ամենադժվարներից մեկն է և երբեմն կարող է մարդկանց հետ պահել իրենց տպիչները աշխատեցնելուց» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եռաչափ տպագրություն Կատեգորիա:Վինդոուզի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Լինուքսի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում այբբենական կարգով
Քլոստերնոյբուրգ (Ավստրիա)
Քլոստերնոյբուրգ (Klosterneuburg), Ստորին Ավստրիա դաշնային հողում գտնվող ավստրիական քաղաք ։ Գտնվում է Վիեննայից հյուսիս-արևմուտք և ոչ անմիջականորեն սահմանակցում է նրան։ 1938 թվականից մինչև 1954 թվականները եղել է Վիեննայի կազմի մեջ։ 2001 թվականի տվյալներով բնակչությունը թիվը` 24.797 մարդ։
Պատմություն
Մեր թվարկության I-ից V դարերում ներկայիս Քլոստերնոյբուրգի տարածքում գտնվում էր հռոմեկան ռազմական ճամբար, որի անվանումը մինչև օրս էլ հայտնի չէ։ Ներկայիս բնակավայրի շարունակական պատմությունը սկսվում է IX դարից։ 1108 թվականին Լեոպոլդ III-ը` Բաբենբերգ տոհմից, Լեոպոլդսբերգ սարի վրա կառուցեց իր Nivvenburc-ը (Նոյբուրգ, «Նոր ամրոց») ամրոցը։ Իր ճոխության տեսանկյունից աթոռանիստն ամբողջապես համապատասխանում էր ռայսխֆյուրսթի տիտղոսին։ 1114 թվականին իշխանական նստավայրի հարևանությամբ սկսվել է եկեղեցու շինարարությունը, որը 1133 թվականին դարձել է վանական և ստացել է Քլոստերնոյբուրգ անվանումը։ Հետագայում այդ անվանումը տարածվել է ողջ քաղաքի վրա։
Միջնադարյան Նոյբուրգը կազմված էր Դանուբի երկու ափերին ընկած անջատ բնակավայրերից։ Հաճախակի հեղեղները բնակիչներին ստիպում էին ավելի հեռացնել բնակավայրերը Դանուբի ափերից։ XIII դարի սկզբին գոյություն ուներ երկու Նոյբուրգ` Վանքի Նոյբուրգը (Քլոստերնոյբուրգ) և Շուկայի Նոյբուրգը (Քորնոյբուրգ), Դանուբի հակադիր ափերին։ 1298 թվականին Ալբրեխթ I-ը, ով Նոյբուրգում էր ապրում 1288 թվականից, առանձնացրեց այդ երկու բնակավայրերը և Քլոստերնոյբուրգում մտցրեց քաղաքային իրավունք։ Քլոստերնոյբուրգը հանդիսանում էր Լեոպոլդ VI-ի նստավայրը։ 1485 թվականին Լեոպոլդ III-ի կանոնականացումից հետո քաղաքային վանքը դարձել է ավստրիական ազգային սրբավայր և Ավստրիայի կենտրոնական ուխտավայրերից մեկը։ XV—XVI դարերում աբբայությունը վերածվեց խոշոր կրոնական, մշակութային և գիտական կենտրոնի։ Քլոստերնոյբուրգի վանքը հայտնի էր որպես իր ժամանակի լավագույն աշխարհագրական քարտեզներ պատրաստողը, ինչպես նաև այդտեղ էր տեղակայված գերմանախոս հողերի լավագույն գրադարաններից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստորին Ավստրիայի քաղաքներ
Գետաձիայիններ
Գետաձիայինների ընտանիքը կազմված է երկու տեսակի կենդանիներից՝ սովորական և գաճաճ գետաձիերից, որոնք բնակվում են Աֆրիկայում։ Անվանումը փոխանցվել է հին հույներից, ովքեր Նեղոս գետում տեսնելով այդ ծանրամարմին կենդանիներին՝ անվանեցին «հիպոպոտամուս», որը նշանակում է գետային ձի։ Գետաձին ամենևին նման չէ ձիու, պարզապես նրա նման փռնչացնում է։
Սովորական գետաձի
Սովորական գետաձին խոշոր խոտակեր կենդանի է։ Նա չափերով ցամաքային կենդանիներից զիջում է միայն փղին ու ռնգեղջյուրին։ Մարմնի երկարությունը մինչև 5 մ է, իսկ քաշը՝ մինչև 4,5 տ։ Ունի հաստ ու ողորկ մաշկ, հսկա գլուխ։ Ապրում է հոտերով։ Օրվա մեծ մասն անցկացնում է ջրում։ Նրա հիմնական սնունդը ջրային բույսերն են։
Գաճաճ գետաձի
Գաճաճ գետաձու մարմնի երկարությունը մինչև 1,5 մ է, քաշը՝ մինչև 140 կգ։ Բնակվում է Լիբերիայի արևադարձային ջրամերձ վայրերում։ Սնվում է Բույսերի արմատներով ու արմատապտուղներով։ Գրանցված է Բնության պահպանության միջազգային Կարմիր գրքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չորոճողներ
Ալգոդան դի Ժանդաիրա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի բնակավայրեր
Շառլ Պեգի
Շառլ Պեգի (Charles Péguy, ), ֆրանսիացի բանաստեղծ և հրապարակախոս։
Սոցիալիստական կուսակցության անդամ 1894 թվականից։ 1900-1914 թվականին հրատարակել է «Քայյե դը լա քենզեն» Cahiers de la quinzaine հանդեսը, Ռ․ Ռոլանի և այլոց հետ։ Պառլ Պեգիի հրապարակախոսությունը («Սոցալիստական քաղաքացիության մասին», 1897, «Հանրապետության հաղթանակը», 1900) բնորոշ է «զգացմունքի սոցիալիզմի» համար, որը պախարակում է կապիտալիզմը հանուն նահապետական գյուղացիականարհեստագործական տիպի հանրապետության։
Պառլ Պեգին համակրել է Փարիզյան կոմունան (1871), սակայն փորձել է դեմոկրատական և հայրենասիրական սկզբունքները հաշտեցնել կաթոլիկական կրոնի ավանդույթներին («Մեր հայրենիքը», 1905, հոդվածների ժողովածու, «Միստերիա ժաննա դ’Արկի մասին», 1910, «Եվա», 1913, պոեմներ և այլն)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Լ’Օսպիտալե պրե լ’Անդոր
Լ’Օսպիտալե պրե լ’Անդոր (L'Hospitalet-près-l'Andorre), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Աքս լը Թերմ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09139։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 89 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 68 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 48-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 78,3 %)։ 48 աշխատունակ բնակիչներից 46-ը աշխատում էին (26 տղամարդ և 20 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 8-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հայաստանի լեզուներ
Հայաստանը էթնիկապես միատարր երկիր է, որտեղ հայերենը երկրի պաշտոնական և ամենատարածված լեզուն է։ Ամենատարածված օտար լեզուն ռուսերենն է։ Սակայն, վերջին տարիներին անգլերենը ժողովրդականություն է ձեռք բերում։ Ֆրանսերեն ու մի քանի այլ լեզուներ նույնպես սկսել են դասավանդվել և օգտագործվել։ Քրդերենը երկրի ամենամեծ փոքրամասնությունն է, որով խոսում են եզդիները։ Հայաստանի կառավարության կողմից ճանաչված այլ լեզուներն են՝ ասորերեն, հունարեն և ռուսերեն։
Հայերենի կարգավիճակ
Ըստ Հայաստանի սահմանադրության 12-րդ հոդվածի՝ Հայաստանի պաշտոնական լեզուն հայերենն է ։ Հայերենը կրթության, կառավարման և հասարակական կյանքի հիմնական լեզուն է ։ Հայերենը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի առանձին ճյուղ է, որն օգտագործում է 5-րդ դարում ստեղծված եզակի այբուբեն։ Խորհրդային Միության կործանումից հետո Հայաստանը Հարավային Կովկասի երկրներից ամենահաջողակն է եղել լեզվական ապառուսականացման մեջ ։
Օտար լեզուներ
Քաղաքական և պատմական պատճառներով ռուսերենը Հայաստանում ամենատարածված օտար լեզուն է։ Հայաստանի մայրաքաղաքում՝ Երևանում, գործում են ռուսերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն համալսարաններ։ Հայաստանի համալսարաններում հասանելի են բազմաթիվ լեզուների կուրսեր, օրինակ՝ Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանում։
Ռուսերեն
Ռուսերենը Հայաստանում ամենատարածված օտար լեզուն է, չնայած ռուսերենի իմացության մակարդակը էականորեն նվազել է Հայաստանի անկախացումից հետո (1991) ։ 2010 թվականի Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության տվյալներով Հայաստանի բնակչության մոտ 70 տոկոսը կարող է խոսել ռուսերեն ։ Ըստ 1999 թվականին արված մի հետազոտության՝ բնակչության մոտ 40 տոկոսը սահուն խոսում է ռուսերեն ։ Ռուսերեն հեռուստատեսություններ (2003 թվականի դրությամբ չորս ալիք) և թերթեր լայնորեն հասանելի են Հայաստանում 2012 թվականին արված հարցման համաձայն` հայաստանցիների 94 տոկոսն ունի ռուսերենի տարրական, 24 տոկոսը՝ բարձր մակարդակի, 59 տոկոսը՝ միջին, իսկ 11 տոկոսը՝ սկսնակ մակարդակի գիտելիքներ ։
Հայաստանի ներկա տարածքը 19-րդ դարից Ռուսական Կայսրության տիրապետության տակ էր։ Այս ժամանակներից ռուսերենը Հայաստանի պատմության և կյանքի մեջ կարևոր դեր է ունեցել։ Մասնավորապես, 1828-1919 և 1921-1991 թվականներին ամբողջ պաշտոնական գրագրությունը արվում էր ռուսերեն, քանի որ այս շրջաններում ռուսերենը վարչական լեզուն էր։ Ըստ գնահատականների՝ 20-րդ դարի սկզբին հայերի միայն 3-4 տոկոսն էր կարողանում գրել կամ խոսել ռուսերեն ։
Խորհրդային շրջանում սրընթաց ռուսականացում է եղել, մասնավորապես, Ստալինի իշխանություն գալուց հետո՝ 1930-ականների կեսերին, երբ ռուսերենը դարձավ Խորհրդային Միության լինգվա ֆրանկա Մինչև 1990 թվականը ռուսերենը լայնորեն կիրառելի էր Հայաստանում ։ 1988 թվականին մոտավորապես 100,000 հայ աշակերտներ հաճախում էին ռուսալեզու դպրոցներ ։ Ռուսերենը ակադեմիական հետազոտությունների հիմնական լեզուն էր, չնայած ըստ սահմանադրության՝ երկրի պետական լեզուն հայերենն էր։ Շատ մտավորականներ իրենց երեխաներին ուղարկում էին ռուսալեզու դպրոցներ, որոնք հայերենի ապագայի համար վտանգավոր էին համարվում ։
1991 թվականից իրադրությունը արմատապես փոխվեց. in concern of studying it at secondary and high school as a general subject։ Գործնականում գրեթե բոլոր կրթական հաստատություններում ուսուցանելու գործընթացը հայերեն էր, նույնիսկ համալսարանների ռուսական ֆակուլտետներում։ Այսպիսով, ռուսերենը կորցնում է երկրորդ մայրենի լեզվի կարգավիճակն ու համարվում օտար լեզու։ Ռուսալեզու ընդհանուր ուսանողների քանակը էականորեն նվազեց ։
2001 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ Հայաստանում ռուսերենը մայրենի լեզու է համարում 29,563 մարդ, որոնցից 14,728-ը էթնիկ հայեր ։ Բաքվի և Ադրբեջանի այլ քաղաքների փախստական հայերից շատերը խոսում են միայն ռուսերեն ։
Ըստ «Գելափ» կազմակերպության հարցման՝ 2006 թվականին հայաստանցիների 73 տոկոսը, իսկ 2007 թվականին՝ 75 տոկոսը ասել են, որ երկրում երեխաների համար ռուսերեն սովորելը շատ կարևոր է ։
2011 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ 23,484 մարդու կամ Հայաստանի քաղաքացիների 0.8 տոկոսի համար ռուսերենն առաջին լեզուն է, որոնցից 11,859-ը՝ հայեր, 10,472-ը՝ ռուսներ։ Բացի դրանից` Հայաստանի քաղաքացիների 52.7 տոկոսը կամ 1,591,246 մարդ ռուսերենը համարում է երկրորդ լեզու ։
Անգլերեն
Հայաստանի անկախացումից հետո անգլերենի ժողովրդականությունը աճել է։ Տարեցտարի ավելի շատ մարդ է սովորում անգլերեն ։ Ի հակադրություն նախորդ տասնամյակների` անգլերեն դասավանդող դպրոցների քանակը աստիճանաբար աճել է, սակայն անգլերենը դեռ շատ հեռու է ռուսերենից իմացության առումով։ Ըստ 2012 թվականին արված հարցման՝ հայաստանցիների 40 տոկոսը ունի անգլերենի տարրական գիտելիքներ, բայց բարձր մակարդակ ունի միայն 4 տոկոսը, 16 տոկոսը միջին, իսկ 20 տոկոսը սկսնակ գիտելիքներ։ Այնուամենայնիվ, հայերի շրջանում անգլերենը ավելի նախընտրելի է. 50 տոկոսը կարծում է, որ անգլերենը պետք է ուսուցանվի միջնակարգ դպրոցում, մինչդեռ ռուսերենի ուսուցմանը կողմ է 44 տոկոսը ։
CNN-ը 2002 թվականից հեռարձակվում է Հայաստանում։ The Times-ը հասանելի է կրպակներում ։
Հայաստանի ամերիկյան համալսարանը հիմնադրվել է 1991 թվականին։ Առաջարկելով անգլերեն կրթություն` ՀԱՀ-ը ձգտում է հասանելի դառնալ շրջանում այլ երկրների բարձր որակավորում ունեցող անձանց համար ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ Հայաստանի քաղաքացիների 3.6 տոկոսը կամ 107,922 մարդ կարող է խոսել անգլերեն որպես երկրորդ լեզու, որոնցից 107,002-ը էթնիկ հայեր են ։
Այլ
Հայաստանում տարածված այլ օտար լեզուներից են ֆրանսերենը, գերմաներենը, իտալերենը, իսպաներենը և պարսկերենը։ 2008 թվականից Հայաստանը ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության ասոցացված անդամ, իսկ 2012 թվականի հոկտեմբերից՝ լրիվ անդամ է ։ Հայաստանում Ֆրանսիական համալսարանը հիմնվել է 2000 թվականին՝ Հայաստանի և Ֆրանսիայի կառավարությունների միջև կնքված համաձայնության համաձայն։ Մոտ 600 ուսանողով ՀՖՀ-ը ոչ ֆրանսախոս երկրում աշխարհի ամենամեծ ֆրանսիական համալսարանն է ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ ֆրանսերենը երկրորդ լեզու համարում է Հայաստանի քաղաքացիներից 10,106-ը (10,106-ը էթնիկ հայեր), գերմաներենը՝ 6,342 մարդ (6,210-ը էթնիկ հայերեր), պարսկերենը՝ 4,396 մարդ (4,352-ը էթնիկ հայեր) իսկ 29,430-ը նշել է այլ լեզու (25,899-ը էթնիկ հայեր) Շատ հայերի համար ադրբեջաներենը երկրորդ լեզու է, քանի որ Արցախյան ազատամարտի տարիներին Ադրբեջանից Հայաստան է գաղթել մոտ 370,000 փախստական ։
Փոքրամասնությունների լեզուներ
Հայաստանը 2001 թվականին միացել է Տարածաշրջանային կամ փոքրամասնությունների լեզուների եվրոպական խարտիային, որը պաշտպանում է փոքրամասնությունների լեզուները. ասորերեն, հունարեն, ռուսերեն և քրդերեն ։
Քրդերեն
Եզդիները Հայաստանի ամենամեծ փոքրամասնությունն են։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի՝ 40,620 մարդ իրեն համարում է եզդի, իսկ 1,519-ը՝ քուրդ ։ Նույն աղբյուրի համաձայն՝ 31,310-ի համար քրդերենը մայրենի լեզու է ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ Հայաստանում կա 37,403 քուրդ (35,272 եզդիներ և 2,131 ոչ եզդի քրդեր)։ Հայաստանի քաղաքացիներից 33,509-ի համար քրդերենը առաջին լեզու է (31,479-ը նշել են եզդիերեն, իսկ 2,030-ը՝ քրդերեն), որոնցից 32,688-ը էթնիկ քրդեր են, իսկ 821-ը որ քրդեր (777-ը՝ էթնիկ հայեր) ։
Ռուսերեն
2001 թվականի համաձայն՝ հայաստանցիներից 29,563 մարդու համար ռուսերենը մայրենի լեզու է, որոնցից 12,905-ը էթնիկ ռուսներ ։
Ասորերեն
Ըստ 2011 թվականի Հայաստանի մարդահամարի՝ Հայաստանում ապրում է 2,769 ասորի։ Ասորերենն առաջին լեզու է համարում 2,402 մարդ, որոնցից 2,265-ը էթնիկ ասորիներ, իսկ 125-ը՝ հայեր ։
Ուկրաիներեն
Ըստ 2011 թվականի Հայաստանի մարդահամարի՝ Հայաստանում ապրում է 1,176 ուկրաինացի։ 733 մարդու համար ուկրաիներենն առաջին լեզու է, որոնիցի 606-ը էթնիկ ուկրաինացի է, իսկ 106-ը՝ հայ ։
Հունարեն
Չնայած Հայաստանի հույները հիմնականում տիրապետում են մի քանի լեզվի (հունարեն, հայերեն և ռուսերեն). հույների 1,176 հոգուց բաղկացած համայնքը պահպանել է պոնտոսի հունարենը որպես մայրենի լեզու ։
Ըստ 2011 թվականի Հայաստանի մարդահամարի՝ Հայաստանում ապրում է 900 հույն։ 1970-ականներին Հայաստանում հունական համայնքը բաղկացած էր 6,000 հոգուց, բայց շատերը տեղափոխվել են Հունաստան, հատկապես Խորհրդային Միության փլուզումից հետո։ Այլ փոքր համայնքների նման հունական համայնքը հիմնականում խոսում է ռուսերեն, չնայած տարեց սերնդից շատերը պահպանել են պոնտական հունարենով խոսելու ունակությունը։ 2011 թվականի մարդահամարը հունարենն առաջին լեզու համարող մարդկանց մասին տվյալ չի հաղորդում, բայց քանի որ ուկրաիներենը համարվում է ամենաքիչ խոսողներ ունեցող լեզուն, կարելի է եզրակացնել, որ հունարենն առաջին լեզու է համարում 733-ից ավելի մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի լեզուներ
Պելեցանո
Պելեցանո (Pellezzano), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 10 547 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 786 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84080, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 089։
Կոմունայի հովանավորներն են՝ Հռոմի պապ Կղեմես I-ը, տոնը նշվում է նոյեմբերի 23-ին և Սուրբ Աննան, տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժիրովայա (գետ, թափվում է Օխոտի ծով)
Ժիրովայա (Жировая), գետ Ռուսաստանի Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևմուտքում։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։ Հոսում է Պենժինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Օխոտի ծով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Պեգաս
Պեգասոս (Πήγασος), առասպելական թևավոր նժույգ հին հունական դիցաբանության մեջ։
Ժիրովայա (գետ, թափվում է Օխոտի ծով)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ՝.
Պեգաս
Կենսագրություն
Ծնվել է Գորգոն Մեդուզայի մարմնից, երբ նրան սպանել է Պերսևսը։ Հետագայում հերոս Բելլերոփոնտեսը աստվածների օգնությամբ սանձելով Պեգասոսին հաղթել է Քիմերա հրեշին։ Պեգասոսի կճղակի հպումից Հելիկոն լեռան վրա բխել է Հիպպոկրենե աղբյուրը, որի ջուրը ներշնչել է բանաստեղծներին («Պեգասոսին թամբել» արտահայտությունն ստացել է բանաստեղծ լինելու իմաստ)։
Ժիրովայա (գետ, թափվում է Օխոտի ծով)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պեգաս
Կենսագրություն
Կատեգորիա:Դիցաբանական ձիեր Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
ՀՀ ՊՆ նյութատեխնիկական ապահովման դեպարտամենտ
Հայաստանի Հանրապետության Պաշտպանության նախարարությանն նյութատեխնիկական ապահովման դեպարտամենտ, ՀՀ ՊՆ ՆԱԴ, Հայաստանի Հանրապետության Պաշտպանության նախարարության աշխատակազմից դուրս առանձնացված ստորաբաժանում, որն օրենքով և այլ իրավական ակտերով նախատեսված դեպքերում իրականացնում է Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի նյութատեխնիկական ապահովման, նախարարության գնումների գործընթացի, ռազմարդյունաբերական ոլորտի կազմակերպման ու վերահսկողության գործառույթներ ։ Դեպարտամենտն ստեղծվում, վերակազմակերպվում, և դրա գործունեությունը դադարեցվում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարության որոշմամբ։ ՀՀ ՊՆ ՆԱԴ-ը գործում է իր կանոնադրության համաձայն, որը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը` Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարի ներկայացմամբ ։
Դեպարտամենտի պետ
ՀՀ ՊՆ նյութատեխնիկական ապահովման դեպարտամենտի պետն իր գործունության ընթացքում ղեկավարվում է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ, օրենքով, նախարարության կանոնադրությամբ և սույն կանոնադրությամբ, ինչպես նաև այլ իրավական ակտերով, այդ թվում` Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով։ Դեպարտամենտի պետը պատասխանատու է դեպարտամենտի առջև դրված խնդիրները լուծելու, ինչպես նաև զինված ուժերի նյութատեխնիկական ապահովման բնագավառում վերահսկողական գործառույթների իրականացման ու պատասխանատվության միջոցների կիրառման, դրանց` օրենքին և այլ իրավական ակտերին համապատասխանության համար ։ Դեպարտամենտի պետը հաշվետու է ՀՀ Պաշտպանության նախարարին։ Դեպարտամենտի պետն ունի տեղակալ, որին պաշտոնի նշանակում և պաշտոնից ազատում է նախարարը։ Դեպարտամենտի պետի տեղակալը, դեպարտամենտի պետի բացակայության դեպքում և նրա հանձնարարությամբ, կատարում է դեպարտամենտի պետի պարտականությունները ։ ՀՀ ՊՆ ՆԱ պետը.
Լիազորություններ
Դեպարտամենտի լիազորությունները սահմանվում են օրենքով, Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հրամանագրերով և կարգադրություններով, Հայաստանի Հանրապետության կառավարության որոշումներով, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով ։
Դեպարտամենտն օրենքով կամ այլ իրավական ակտերով նախատեսված դեպքերում իրավունք ունի Հայաստանի Հանրապետության անունից ձեռք բերելու և իրականացնելու գույքային ու անձնական ոչ գույքային իրավունքներ, կրելու պարտականություններ, դատարանում հանդես գալու որպես հայցվոր կամ պատասխանող ։
Նպատակները և խնդիրները
ՀՀ ՊՆ նյութատեխնիկական ապահովման դեպարտամենտի նպատակներն են.
ՀՀ ՊՆ նյութատեխնիկական ապահովման դեպարտամենտի խնդիրներն են.
Գործառույթներ
ՀՀ ՊՆ նյութատեխնիկական ապահովման դեպարտամենտի գործառույթներն են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պաշտպանության նախարարության հատուկ մարմիններ
Գառնուկ Շոնը: Ֆերմերի լամաները
«Գառնուկ Շոնը։ Ֆերմերի լամաները» («Shaun the Sheep: The Farmer's Llamas»), 2015 թվականի բրիտանական կարճամետրաժ մուլտֆիլմ։ Ռեժիսորը Ջեյ Գրեյսն է։ Հիմնված է Նիք Փարքի «Գառնուկ Շոնը» մուլտսերիալի վրա (2007-2014)։ Մուլտֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում կայացել է նոյեմբերի 13-ին, իսկ Մեծ Բրիտանիայում՝ դեկտեմբերի 26-ին` Նվերների օրը, «BBC One» հեռուստանկերությունով ։ DVD-ով թողարկվել է 2016 թվականի փետրվարի 8-ին ։
Սյուժե
Ֆերմերն ու Բիտցերը գնում են շուկա, որտեղ պետք է ներկայացնեն իրենց տորթը։ Պատահաբար այդտեղ է հայտնվում նաև գառնուկ Շոնը։ Շուկայում նա ծանոթանում է երեք լամաների հետ, որոնց վաճառելու նպատակով շուկա էր բերել մի հնդկացի կին։ Աճուրդի ժամանակ Շոնն այնպես է անում, որ ֆերմերը գնի այդ լամաներին։
Ամբողջ խումբը վերադառնում է ֆերմա։ Ֆերմերը հրաժարվում է զբաղվել լամաներով, որովհետև նրանք բացարձակապես անկառավարելի էին։ Լամաների ամբողջ պատասխանատվությունն ընկնում է շան վրա։ Սկզբում ոչխարներին դուր են գալիս նոր կենդանիները, և նրանք միասին ֆուտբոլ են խաղում։ Բայց աստիճանաբար նրանց հարաբերությունները վատանում են։ Լամաները իրենց շատ վատ էին պահում․ ուրախանում էին, զվարճանում և ավերում ֆերման։ Դրանից հետո լամաները սկսում են չարաճճիություններ անել նաև տանը։ Ֆերմերին փակում են պահարանի մեջ, իսկ Բիտցերին թողնում են դռան հետևում։ Շոնին և Բիտցերին հաջողվում է լամաներին փակել վանդակի մեջ, բայց նրանք կարողանում են կոտրել երկաթե դուռը։ Ապա նաև Շոնին վտարում են տանիք՝ հուսալով, որ կայծակի միջոցով կազատվեն նրանից։ Սակայն Շոնին փրկում է փոքրիկ Տիմին, ով կարողանում է հնարամտորեն լամաներին տրանսի մեջ գցել դատարկ շշերի օգնությամբ։
Ֆերմերը գնում է շուկա, որտեղ աճուրդի ժամանակ վաճառում է ատելի լամաներին, բայց պատահաբար գնում է ռնգեղջյուր։ Մուլտֆիլմն ավարտվում է ֆերմերի ճիչով։
Գրախոսություն
«Common Sense Media» ընկերությունից Մելիսա Կամաչոն մոլտֆիլմը գնահատել է չորս միավորով (5-ից)՝ ասելով. «Շոնի բոլոր տարիքի երկրպագուները այս արկածը կարող են համարել հրաշալի լրացում «Aardman»-ի խնայատուփում» ։
Էդ Պաուերը «The Daily Telegraph»-ից նույնպես մուլտֆիլմը գնահատել է չորս միավորով (5-ից)։ Նա նշել է, որ «երեխաները, իհարկե, կսիրեն մուլտֆիլմի յուրաքանչյուր վայրկյանը․ Նվերների օրվա երեկոյան ցուցադրվող մուլտֆիլմը, իրականացրել է իր առջև դրված խնդիրը» ։
Էդ Լյուն «Toon Zone»-ից նշել է, որ թեև մուլտֆիլմը ամբողջ ընթացքում պահպանել է իր նկատմամբ հետաքրքրությունը և արժանացել ծիծաղի, սակայն սյուժեն այստեղ ավելին չէ, քան սովորական յոթ րոպեանոց սերիայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր