cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հրաչյա Բունիաթյան
Գիտական գործունեություն
Հրաչյա Բունիաթյանի գիտական գործունեության հիմնական ուղղություններն են՝ ուղեղի կենսաքիմիա, օքսիդացման պրոցեսներում և նյութափոխանակության նյարդային կարգավորման մեջ առանձին վիտամինների, ֆոսֆատիդների և կենսածին ամինների կենսաքիմիա։ Նրա հետազոտությունները հնարավորություն տվեցին կարևորել նիկոտինամիդ դինուկլետիդի մասնակցությունը ամինաթթուներից ամոնիակի գոյացման մեխանիզմում և նյութափոխանակության կարգավորման մեջ գամմակարագաթթվի դերը, պարզաբանել այդ ամինաթթվի կենսասինթեզի ու կատաբոլիզմի ուղիները, ուղեղում ամոնիակի գոյացման և չեզոքացման մեխանիզմի հարցերը, կատեխոլամիների ու ֆոսֆոլիպիդների կենսաքիմիական առանձնահատկությունները։ Դրանցից շատերը դարձել են առանձին ուղղություններ։ Հրաչյա Բունիաթյանը կենսաքիմիական գիտության հիմնադիրն է Հայաստանում։
Հեղինակ է շուրջ 250 գիտական աշխատությունների։ Եղել է կենսաքիմիայի ինստիտուտի կողմից լույս ընծայված «Ուղեղի կենսաքիմիայի հարցերը» գիտական ժողովածուների խմբագիրը։ ՀԽՍՀ ԳԱ և ԽՍՀՄ ԳԱ «Նեյրոքիմիա» միջազգային հանդեսի ստեղծումը նույնպես պայմանավորված է նրա մեծ հեղինակությամբ։
Նրա նախաձեռնությամբ Երևանում կազմակերպվել են միջազգային գիտաժողովներ՝ նվիրված կենսաքիմիայի, հատկապես՝ նեյրոքիմիայի հրատապ խնդիրներին։
Երկար տարիներ ղեկավարել է հանրապետության Ֆիզիոլոգների, կենսաքիմիկոսների և դեղաբանների ընկերությունները, ակտիվորեն մասնակցել միջազգային կենսաքիմիական գիտաժողովների, զեկուցումներով հանդես եկել արտասահմանյան բազմաթիվ երկրների գիտական կենտրոններում, ընտրվել Գերմանիայի բանխույզների «Լեոպոլդինա» ակադեմիայի անդամ, Նյարդաքիմիկոսների միջազգային ընկերության խորհրդի անդամ։
1982 թվականից ՀԽՍՀ ԳԱ կենսաքիմիայի ինստիտուտը կոչվում է Հրաչյա Բունիաթյանի անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ հավաքորդներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային կենսաքիմիկոսներ
Իվան Սամարին
Իվան Սամարին Վասիլևիչ (Иван Васильевич Самарин) ), ռուս դերասան և մանկավարժ։
Իվան Սամարինը Շչեպկինի աշակերտը և հետևորդն է։
Կենսագրություն
1837 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թատերական ուսումնարանը և ընդունվել Փոքր թատրոնի թատերախումբ։ Իվան Սամարինի ամենանշանավոր դերը Ֆամուսովն է (Գրիբոյեդովի «Թելքից պատուհաս», 1864)։ Այլ դերերից են՝ Համլետ, Պետրուչիո, Բենեդիկտ (Շեքսպիրի «Համլետ», նաև բեմական ռեժիսոր, «Անսանձ կնոջ սանձահարումը», «Ոչնչից մեծ աղմուկ»), Մուրոմսկի (Սուխովո-Կոբիլինի «Կրեչինսկու հարսանիքը»)։ 1862-ից դասավանդել է Մոսկվայի թատերական ուսումնարանում։ 1874 թվականից ղեկավարել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի դրամատիկական դասարանը։ Աշակերտներից են՝ Գ․ Ն․ Ֆեդոտովան, Ն․ Ա․ Նիկուլինան։ Գրել է պիեսներ։
Հսկա բջջային արտերիտ
Հիվանդությունը սովորաբար հանդիպում է միայն 50 տարեկանից հետո։ Հանդիպման հաճախականությունն ավելի բարձր է 70֊ն անց անձանց մոտ ։ Կանայք ավելի հաճախ են հիվանդանում, քան տղամարդիկ ։Հյուսիսեվրոպական ծագում ունեցող մարդիկ նույնպես ավելի հաճախ են հիվանդանում ։ Կյանքի սպասվող տևողությունը սովորաբար նորմալ է ։ Հիվանդությունը առաջին անգամ նկարագրվել է 1890 թվականին ։
Նշաններ և ախտանիշներ
Այն ավելի տարածված է կանանց, քան տղամարդկանց շրջանում՝ 2։1 հարաբերությամբ։ Առավել տարածված է հյուսիսեվրոպական ծագում ունեցող երկրներում, ինչպես նաև բարձր (հյուսիսային/հարավային) լայնություններում բնակվողների շրջանում։ Հիվանդությունը հանդիպում է 55-ից բարձր տարիքով անձանց մոտ, այն հազվադեպ է հանդիպում 55-ից ցածր տարիքային խմբում։
Ախտանիշներն են՝
Համակցված հիվանդություններ
Քունքային արտերիտի բիոպտատների 74%-ում հայտնաբերվել է վարիցելլա զոստեր (varicella-zoster) վիրուսի հակածինը, որոնք ՀԲԱ-դրական էին, ինչը վկայում է այն մասին, որ վիրուսային վարակը կարող է առաջացնել բորբոքային կասկադ ։
Հիվանդությունը կարող է զուգակցվել (դեպքերի կեսում) ռևմատիկ պոլիմիալգիայի հետ, որը բնութագրվում է մկանային հանկարծակի ցավերով (կոնքի, ուսագոտու) և հանդիպում է հիմնականում տարեց հասակում։  ՀԲԱ ու ՌՊ-ն այնքան նման են, որ դրանք հաճախ համարվում են նույն հիվանդության տարբեր դրսևորումներ։ Քունքային արտերիտի հետ ասոցացված այլ հիվանդություններն են համակարգային կարմիր գայլախտը, ռևմատոիդ արթրիտը և ծանր վարակները։
Հսկաբջջային արտերիտը կարող է ախտահարել աորտայի որոշ ճյուղեր նույնպես՝ հանգեցնելով անևրիզմայի կամ շերտազատման։ Այդ պատճառով հիվանդները  պետք է պարբերաբար կատարեն կրծքավանդակի ռենտգեն հետազոտություն։
Պաթոլոգիական մեխանիզմ
Պաթոլոգիական մեխանիզմը սկսվում է այն ժամանակ, երբ անոթի պատի դենդրիտային բջիջները միջավայր են կանչում T բջիջներին և մակրոֆագերին՝ ձևավորելով գրանուլեմատոզ ինֆիլտրատ։ T հելփեր 17 բջիջները՝ ինտերլեյկին (IL) 6, IL-17 և IL-21-ի հետ, պաթոլոգիական պրոցեսի կարևոր մասն են կազմում։ Այս ուղին ճնշվում է գլյուկոկորտիկոիդներով ։
Բիոպսիա
Բիոպսիան համարվում է քունքային արտերիտի ախտորոշման ոսկե ստանդարտ։ Բիոպսիայի ընթացքում ընդհանուր անզգայացման տակ անոթի հյուսվածքից մի փոքր մաս վերցնելով՝ ուսումնասիրում են այն մանրադիտակորեն, հսկա բջջային ինֆիլտրացիա հայտնաբերելու նպատակով ։ Քանի որ արյունատար անոթները ամբողջությամբ ներգրավված չեն բորբոքային պրոցեսի մեջ, ուստի բիոպտատը կարող է վերցվել անոթի չախտահարված հատվածից։ 1.5-3սմ երկարությամբ վերցված միակողմանի բիոպսիան 85-90% զգայունություն ունի (նվազագույնը 1 սմ) ։ Բացասական արդյունքը չի ժխտում ախտորոշումը։Բնութագրվում է ինտիմայի հիպերպլազիայով և միջին շերտի գրանուլեմատոզ բորբոքմամբ՝  էլաստիկ թիթեղի ֆրագմենտացիայի հետ, որն առաջանում է վերջինիս ինֆիլտրացիայով CD 4+ գերակշռող T բջիջներով։ Ներկայումս բիոպսիան համարվում է կլինիկական ախտորոշման հաստատման միակ միջոցը և ախտորոշման չափանիշներից մեկը ։
Պատկերային հետազոտություններ
Քունքային զարկերակի ռադիոլոգիական հետազոտությունն ուլտրաձայնով ցույց է տալիս լուսապսակի նշան։ Գլխուղեղի MRT ու CT կոնտրաստ հետազոտությունները բացասական են տվյալ հիվանդության պարագայում։ Վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ 3T MRI-ն, օգտագործելով  գերբարձրորակ պատկերներ և կոնտրաստ, բարձր սպեցիֆիկությամբ ու զգայունությամբ կարող է ոչ ինվազիվ ախտորոշել այս հիվանդությունը ։
Բուժում
Կորտիկոստերոիդները, սովորաբար, բարձր դոզաներով պրեդնիզոլոնը (1 մգ /կգ/օր), պետք է սկսել հենց այն ժամանակ, երբ ախտորոշումը կասկածելի է (նույնիսկ մինչև ախտորոշման հաստատումը բիոպսիայով), որպեսզի կանխվի կուրության առաջացումը` երկրորդային ակնային զարկերակի ախտահարման պատճառով։  Ստերոիդները չեն խանգարում  ախտորոշման հետագա հաստատմանը բիոպսիայով, թեև  որոշ հիստոլոգիական փոփոխություններ կարող են դիտվել բուժման առաջին շաբաթվա վերջում,իսկ մի քանի ամիս հետո ախտորոշումը դժվարանում է ։ Պրնդնիզոլոնի դոզան 2-4 շաբաթից սկսում են իջեցնել և շարունակում են 9-12 շաբաթ։ Օրալ ստերոիդները նույնքան արդյունավետ են, ինչքան ներերակային ստերոիդները, բացառությամբ սուր կուրության, որտեղ ներերակային ստերոիդները կարծես  զգալի արդյունք են տալիս օրալ ստերոիդների համեմատ ։ Պարզ չէ,  քիչ քանակությամբ ասպիրինը օգտակար է, թե ոչ, քանի որ այն չի ուսումնասիրվել ։ Տոկլիզումաբի ներարկումները նույնպես կարող են օգտագործվել ։
Տերմինաբանություն
«Հսկա բջջային արտերիտ» և «քունքային արտերիտ» տերմինները երբեմն փոխարինաբար են օգտագործվում՝ քունքային զարկերակի հաճախ ներգրավվածության պատճառով։ Այնուամենայնիվ, այլ խոշոր անոթներ, ինչպիսին է աորտան, նույնպես կարող են ախտահարվել ։ Հսկա-բջջային արտերիտը հայտնի է նաև, որպես «գանգուղեղային արտերիտ» և «Հորտոնի հիվանդություն» ։ Անունը (հսկա բջջային) արտացոլում է բորբոքային բջջի տեսակը ։
(5711) Ենև
(5711) Ենև (Eneev), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,938424 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,298 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,5788 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2854,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,126102 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,37° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Ուկրաինական խոհանոց
Ուկրաինայի ազգային ուտեստը, որն անհերքելիորեն ծագել է երկրից, բորշն է։ Այնուամենայնիվ, կարկանդակները և կաղամբով տոլման նույնպես համարվում են ուկրաինական ժողովրդի ազգային ֆավորիտները և սովորական ուտեստ են ուկրաինական ավանդական ռեստորաններում ։
Հաճախ համարվելով «Եվրոպայի հացաման», ուկրաինական խոհանոցը շեշտում է ուկրաինացի ժողովրդի համար ցորենի և հացահատիկի կարևորությունը և դրա հետ կապված պատմությունը։ Ուկրաինական ուտեստների մեծ մասը ծագում է հին գյուղացիական ուտեստներից՝ հիմնվելով հացահատիկի առատ ռեսուրսների վրա, ինչպիսիք են տարեկանը, ինչպես նաև բանջարեղենները, ինչպիսիք են կարտոֆիլը, կաղամբը, սունկը և ճակնդեղը։ Ուկրաինական ճաշատեսակները ներառում են ինչպես ավանդական սլավոնական հնարքներ, այնպես էլ եվրոպական այլ մեթոդներ, որոնք տարիներ շարունակ համարվել են օտարածին արտադրանք։
Ուկրաինական խոհանոցը պարունակում է մի շարք տարբեր սննդային նյութեր (ածխաջրեր, ճարպեր, սպիտակուցներ, մրգեր և բանջարեղեն)՝ երկրի մեծության և առատ ուտելի պաշարների շնորհիվ։ Ավանդական ուկրաինական ուտեստները հաճախ անցնում են բարդ ջեռուցման գործընթաց. «Սկզբում դրանք տապակվում են կամ եփում, իսկ հետո շոգեխաշում կամ թխում։ Սա ուկրաինական խոհանոցի առավել տարբերակիչ առանձնահատկությունն է» ։
Աղցաններ և նախուտեստներ
Հացը և ցորենի արտադրանքը կարևոր են ուկրաինական խոհանոցի համար։ Նշված մթերքները տոնակատարությունների անբաժան մասն են կազմում․
Գրականություն
Կատեգորիա:Ուկրաինական խոհանոց Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Ուկրաինայում Կատեգորիա:Խոհանոց ըստ երկրի Կատեգորիա:Ուկրաինա Կատեգորիա:Ուկրաինական մշակույթ Կատեգորիա:Սլավոնական խոհանոց Կատեգորիա:Ուկրաինացիներ Կատեգորիա:Եվրոպական խոհանոց
Կազնակովկա (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 58 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նետաձգությունն ամառային II Օլիմպիական խաղերում
Ամառային II Օլիմպիական խաղերում նետաձգության մրցումներն անցկացվել են մայիսի 27-ից օգոստոսի 14-ը։ Մասնակցել են երեք երկրի 153 մարզիկներ, որից 136-ի անուններն անհայտ են։ Խաղարկվել են մեդալների վեց հավաքածու։ Տարբեր դասերում մրցումներն անցկացվել են միայն այս Խաղերում, իսկ հաջորդող մրցումներում անցկացվել են այլ համակարգերով։
Մեդալների ընդհանուր հաշվարկ
(Թավատառերով ըստ կատեգորիաների առանձնացված են ամենաշատ մեդալները, ինչպես նաև ընդունող երկիրը)
Երկրներ
Խաղերին մասնակցել են երեք երկրների մարզիկներ. Նիդերլանդցի մարզիկների անուններն անհայտ են, միայն հայտնի է, որ նրանք մասնակցել են մի քանի մրցումներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մրցումներն ամառային II Օլիմպիական խաղերում
Կարո Ալվարյան
Կարո Սողոմոնի Ալվարյան, հայ ռեժիսոր, դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1954)։
Կենսագրություն
Բեմադրություններից են՝ Վ.Վաղարշյանի «Օղակում», Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին», Գ.Սունդուկյանի «Խաթաբալա», Հ.Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար» և այլն ։
Հիշատակ
Ստեփանակերտում կա Կարո Ալվարյանի անունով փողոց։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Կիննու (գյուղ, Վենդռա շրջան)
Կիննու (Kõnnu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ծնկոսկրի կոտրվածք
Ծնկոսկրի կոտրվածք, ախտանիշներն են ցավը, այտուցը և արյունազեղումը ծնկան շրջանում ։ Տուժածը չի կարողանում քայլել ։ Բարդություններից են ոլոքի, ազդրոսկրի և ծնկան կապանների վնասվածքները ։
Կոտրվածքն առաջանում է ուժեղ հարվածից ծնկան առաջային հատվածին կամ ծնկան վրա ընկնելու հետևանքով ։ Երբեմն ծնկոսկրի կոտրվածք կարող է առաջանալ ազդրի մկանների կտրուկ կծկումից ։ Ախտորոշումը հաստատվում է ռենտգեն հետազոտությամբ ։ Երեխաների մոտ անհրաժեշտության դեպքում կատարում են ՄՌՇ հետազոտություն ։
Բուժումը իրականացվում է կամ վիրահատական կամ առանց վիրահատական եղանակների, կախված կոտրվածքի տեսակից ։ Առանց տեղաշարժի կոտրվածքները հիմնականում բուժվում են գիպսակապով ։ Երբեմն տեղաշարժով կոտրվածքները հնարավոր է բուժել գիպսակապով, եթե տուժածը կարողանում է ինքնուրույն շարժել ոտքը ։ Վերջույթը երեք շաբաթով անշարժացվում է ուղիղ դիրքում ։ Կոտրվածքի այլ տեսակներ հիմնականում  պահանջում են վիրահատական բուժում ։
Ծնկոսկրի կոտրվածքը ամբողջ կոտրվածքների ընդամենը 1%-ն է կազմում ։ Ավելի հաճախ հանդիպում է տղամարդկանց մոտ ։ Հիմնականում տուժում են միջին տարիքի անձիք ։ Բուժման ելքը բարեհաջող է ։
Ախտորոշում
Ախտորոշումը հիմնվում է ախտանիշների և ռենտգեն հետազոտության վրա ։ Երեխաների դեպքում հնարավոր է նաև ՄՌՇ հետազոտություն ։
Բուժում
Կախված կոտրվածքի տեսակից բուժումը իրականացվում է վիրահատական կամ ոչ վիրահատական եղանակներով ։
Պահպանողական բուժում
Առանց տեղաշարժի կոտրվածքների դեպքում հիմնականում դրվում է գիպսակապ ։ Երբեմն տեղաշարժով կոտրվածքները հնարավոր է բուժել գիպսակապով, եթե տուժածը կարողանում է ինքնուրույն շարժել ոտքը ։ Վերջույթը երեք շաբաթով անշարժացվում է ուղիղ դիրքում ։
Վիրահատական բուժում
Բեկորային կոտրվածքի ժամանակ կատարվում է ծնկոսկրի ամբողջական հեռացում։ Մասնակիի դեպքում հեռացվում է ծնկոսկրից մի հատված կապանների ու ջլերի հետ միասին կամ առանց դրանց։ Կատարվում է նաև ձգումային եղանակով բուժում, ոսկրաբեկորների միացման համար(երկբեկոր կոտրվածքների դեպքում)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտրվածքներ
Սուխոլետովկա
Սուխոլետովկա (Сухолітівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վերինա, Բոյկովիչևա։
2001 թվականի տվյալներով Սուխոլետովկա գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էմիլիո Կամպս Կասորլա
Կենսագրություն
Էմիլիո Կամպս Կասորլան ծնվել է 1903 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Իսպանիայի Խաեն պրովինցիայի Ֆուենսանտա դե Մարտոս համայնքում։ Պատմական գիտությունների մասնագետ էր Մադրիդի Կենտրոնական համալսարանում ստացել է փիլիսոփայության և հումանիտար գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Էմիլիո Կամպսը 1930 թվականին մտավ Ֆոնդապահների, գրադարանավարների և հնագետների խմբակ և սկսեց աշխատել որպես Ազգային հնագիտական թանգարանի ֆոնդապահ։ Թանգարանն այդ ժամանակ ղեկավարում էր Ֆրանսիսկո Ալվարես Օսորիոն։ Թանգարանի ֆոնդապահներից էին նաև Ֆելիպա Նինիո Մասը, Ֆելիպե Մատեու ի Լյոպիսը, Լուիս Վասկես դե Պարգան և Խոակին Մարիա դե Նավասկեսը։
Որպես հնագետ առաջին անգամ աշխատեց Խոակին Մարիա դե Նավասկեսի հետ 1931 թվականին՝ Խուան Կաբրեի խորհրդով։ Պեղում էին Լոս Կաստիլյեխոս դե Սանչոռեխա ամրոցը և առաջիններից էին, ում ֆինանսավորում էր Պեղումների և հնությունների գերագույն միությունը ։
1931 թվականին Մադրիդի համալսարանի արաբական հնագիտության ամբիոնում փոխարինեց Մանուել Գոմես Մորենոյին։ Պատերազմից հետո շարունակեց դասավանդել Մադրիդի Կենտրոնական համալսարանում, այնուհետև դարձավ նույն համալսարանի պրոֆեսոր։ Եղել է նաև Լազարո Գալդիանո թանգարանի հավաքածուների ֆոնդապահը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հնագետներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆոնդապահներ Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրեններ
Կոխտա (Ծալկայի շրջան)
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 228 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալկայի շրջան
Աբիոն
Աբիոն (նաև Ապիոն, Աբյան), գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Յոմուրայի գավառում, Կալաֆկա-Ուզ գետի միջին հոսանքում, համանուն թեմի կենտրոնը։
XX դարի սկզբին ուներ 105 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին հողագործությամբ, անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։ Գյուղն ուներ 1281 թվականին կառուցված քարաշեն եկեղեցի՝ երկշարք ընդարձակ պատշգամբ–դահլիճներով։ Առանձնահատուկ կառուցվածք ուներ եկեղեցու քարաշեն գմբեթը, որի մեջ շարք-շարք ամրացված էին շուրջ 4 տասնյակ լայնաբերան կժեր, որոնք նպաստում էին ձայնի հնչեղությանը։ 1850-ական թվականներին Աբիոնում գործում էր վարժարան։
1908-1909 թ․-ին Աբիոնում լույս է տեսել Յոմուրայի շրջանի ուսուցչական միության օրգան, խմորատիպ «Գեղջուկ» թերթը (խմբագիր՝ Ե. Սրապյան), որը 1909-1910 թվականներին սկսեց տպագրվել Տրապիզոն քաղաքում։ Բնակիչների մի մասը փրկվեց Մեծ Եղեռնից, տեղափոխվեց Ռուսաստան՝ բնակություն հաստատելով Աբխազիայում, Ղրիմում և Կրասնոդարի երկրամասում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սան Դոնատո Միլանեզե
Սան Դոնատո Միլանեզե (San Donato Milanese), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը 31659 մարդ է։ Բնակչության խտությունը՝ 2638 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20097, հեռախոսային կոդ՝ 02։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Դոնատ Արեցցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պյոտր Վոլոկիտին
Պյոտր Գրիգորևիչ Վոլոկիտին (Пётр Григорьевич Волокитин, 25 ապրիլի, 1926, Ստուդյոնիե Խուտորա (ներկայում՝ Լիպեցկի շրջան, Լիպեցկի մարզ) – 6 նոյեմբերի, 1956, Բուդապեշտ, Հունգարիա), Խորհրդային բանակի ավագ լեյտենանտ, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ճնշման մասնակից, Սովետական Միության հերոս (1956)։
Կենսագրություն
Պյոտր Վոլոկիտինը ծնվել է 1926 թվականի ապրիլի 25-ին Ստուդյոնիե Խուտորա գյուղում (ներկայում՝ Լիպեցկի շրջան, Լիպեցկի մարզ), գյուղացու ընտանիքում։ Դպրոցում սովորել է մինչև յոթերորդ դասարանը։ 1944 թվականին զորակոչվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ 1948 թվականին Վոլոկիտինն ավարտել է Մոլոտովի ռազմական հետևազորային ուսումնարանը։ 1956 թվականի աշնանն արդեն գվարդիայի ավագ լեյտենանտ Պյոտր Վոլոկիտինը օդադեսանտային զորքերի 381-րդ գվարդիական պարաշյուտային-դեսանտային գնդի 31-րդ գվարդիական օդադեսանտային դիվիզիայի հրաձգային դասակի հրամանատար էր։ Աչքի է ընկել 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ճնշման ժամանակ․ այդ գործողությունը պաշտոնապես կոչվել է «հակահեղափոխական խռովության ճնշում» ։
Վոլոկիտինի գնդում տագնապ է հայտարարվել, և այն Ուկրաինական ԽՍՀ Ժիտոմիրի մարզի Նովոգրադ-Վոլինսկի քաղաքի ուղարկվել է Հունգարիա։ Գունդը վայրէջք է կատարել Տեկել օդանավակայանում։ Վոլոկիտինի դասակը մասնակցել է օդանավակայանի հունգարական պահակախմբի զինաթափմանը։ 1956 թվականի նոյեմբերի 6-ին Բուդապեշտում տեղի ունեցած փողացային մարտերի ժամանակ Վոլոկիտինը մասնակցել է Լենկե (ներկայում՝ Դեժյո Կոստոլանիի), Բելա Բարտոկի ու Ժիգմոնդ Մորիցի հրապարակներում մարտնչող ապստամբների դեմ մարտերին։ Նրա դասակը կատարել է իրեն տրված ռազմական հրամանը՝ հակառակորդին հասցնելով նշանակալի կորուստներ։ Պյոտր Վոլոկիտինը զոհվել է նոյեմբերի 6-ին՝ Ժիգմոնդ Մորիցի հրապարակում ծավալված մարտի ժամանակ։ Թաղված է Բուդապեշտում՝ Կերեպեշի գերեզմանատանը ։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության՝ 1956 թվականի դեկտեմբերի 18-ի հրամանով «ռազմական պարտքի կատարման ժամանակ ցուցաբերած արիության ու խիզախության» համար գվարդիայի ավագ լեյտենանտ Պյոտր Վոլոկիտինը հետմահու պարգևատրվել է Սովետական Միության հերոսի բարձրագույն կոչումով։ Նա պարգևատրվել է նաև Լենինի շքանշանով (18 դեկտեմբերի, 1956) և այլ մեդալներով ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Խովանշչինա
«Խովանշչինա» (Хованщина), ռուս կոմպոզիտոր Մոդեստ Մուսորգսկու օպերան («ժողովրդական երաժշտական դրամա» («народная музыкальная драма»)) հինգ գործողությամբ և վեց պատկերով։ Ռուսերեն լիբրետտոն գրել է ինքը` հեղինակը։
Օպերայի առաջնախողը տեղի է ունեցել 1886 թվականի փետրվարի 21–ին Պետերբուրգում։ Մուսորգսկին չի հասցրել ավարտել «Խովանշչինա» օպերան. նրա մահից հետո այդ գործը ստանձնել է Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը, որը նաև կատարել է ամբողջ օպերայի գործիքավորումը։ Օպերան համարվում է Մուսորգսկու լավագույն ստեղծագործություններից մեկը և ներկայումս հաճախ բեմադրվում է ռուսական և արտասահմանյան օպերային թատրոնների կողմից։
«Խովանշչինայի» երաժշտությունից առավել հայտնի դրվագներն են նախերգանքը («Արշալույսը Մոսկվա գետի վրա»), Մարֆայի գուշակության տեսարանը 2-րդ գործողությունից («Թաքնված ուժեր, հզոր ուժեր»), Մարֆայի երգը և Շակլովիտու մեներգը 3-րդ գործողությունից, 4-րդ գործողության անտրակտը («Գոլիցինի ուղևորությունը»), «Պարսկուհիների պարերը» 4-րդ գործողությունից։
Օպերայի սյուժեի հիմքում ընկած են 1682 թ. Ռուսաստանում տեղի ունեցած պատմական իրադարձությունները, մասնավորապես ռուս ցար Պետրոս I կողմից հրացանակիրների (стрельцы) գնդի ընդվզման ճնշումը և ընդվզման պարագլուխներին մահապատժի ենթարկելը։
Ստեղծման պատմությունը և գործիքավորման տարբերակները
«Խովանշչինան» Մուսորգսկու կողմից մտահղացվել է 1872 թվականին։ Կոմպոզիտորն աշխատում էր օպերայի վրա ընդմիջումներով մինչև իր կյանքի վերջ, սակայն այդպես էլ ավարտին չհասցրեց այն։ Մասնավորապես անավարտ մնաց երկրորդ և հինգերորդ գործողությունների երաժշտությունը։ Ինքնագիրների մի մասը կորսվեց։ Մուսորգսկին չհասցրեց նաև գործիքավորել երաժշտության մեծ մասը։
Ամբողջ օպերան ավարտին հասցրեց և գործիքավորեց Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը։ Հետևելով սեփական մասնագիտական նախապատվություններին և ժամանակի պահանջներին` նա որոշ չափով կրճատեց օպերան, ավելացրեց անհրաժեշտ սյուժետային կապերը, կատարեց այլ լրացումներ և փոփոխություններ։ Ռիմսկի-Կորսակովի տարբերակը հրատարակվեց 1883 թվականին։
Երրորդ անգամ օպերան գործիքավորել է 1958 թվականին Դմիտրի Շոստակովիչը, ով դրա համար օգտագործել է 1932 թ. Պ. Լամմի կողմից հրատարակված հեղինակային կլավիրը։
Կատեգորիա:Մուսորգսկու օպերաներ Կատեգորիա:Ռուսերեն օպերաներ
Միշելին Կալմի-Ռեյ
Միշելին Կալմի-Ռեյ (Micheline Calmy-Rey, ), Շվեյցարիայի պետական և քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
1968 թվականին ավարտել է Ժնևի միջազգային հարաբերությունների և զարգացման ինստիտուտը՝ ստանալով մագիստրոսի կոչում։
Շվեյցարիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, 1986-1990 և 1993-1997 թթ. կուսակցության Ժնևի կառույցի ղեկավար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի նախագահներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Հայաստան) Կատեգորիա:Հուլիսի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:1945 ծնունդներ Կատեգորիա:Սիոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պետությունների կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ
Իսլամական ռազմական կոալիցիա
Իսլամական ռազմական կոալիցիա, իսլամական ռազմական դաշնախումբ, (التحالف الإسلامي العسكري, Islamic Military Alliance) — Միջազգային միջկառավարական կազմակերպություն, իսլամական աշխարհի 34 երկրների ռազմաքաղաքական բլոկ, որը ստեղծվել է, ըստ իր հայտարարության, պայքարելու համար ո՛չ միայն ընդդեմ «Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության»՝ الدولة الإسلامية في العراق والشام (տե՛ս Իսլամական պետություն՝ ԻՊ, ԻԼԻՊ, ԴԱԻՇ), այլև՝ ընդդեմ առհասարակ գլոբալ ահաբեկչության։
Թասմանիա (նահանգ)
Կլիման հյուսիսում մերձարևադարձային է, հարավում՝ բարեխառն, խոնավ։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 8 °C է, փետրվարինը՝ 17 °C, տարեկան տեղումները՝ 600-2800 մմ։ Գետերը ջրառատ են, հարուստ՝ ջրային ռեսուրսնեով։ Կենտրոնական սարավանդում կան սառցադաշտային լճեր։ Տիրապետում են խոնավ անտառները (էվկալիպտ, մշտականաչ հաճարենի) և ալպյան մարգագետինները։
Իսլամական ռազմական կոալիցիա
Կոալիցիայի մասնակիցները
Իսլամական ռազմական կոալիցիայի ստեղծման մասին Սաուդյան Արաբիայի պաշտպանության նախարար Մոհամմադ բին Սալման Ալ Սաուդը (Mohammad bin Salman Al Saud) հայտարարեց 2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ։ Ռազմական դաշնախմբի մեջ, բացի Սաուդյան Արաբիայից մտնում են նաև. Բանգլադեշը, Բահրեյնը, Բենինը, Գաբոնը, Գվինեան, Ջիբութին, Եգիպտոսը, Հորդանանը, Եմենը, Կատարը, Քուվեյթը, Կոմորները, Կոտ-դ’Իվուարը, Լիբիան, Մավրիտանիան, Մալայզիան, Մալին, Մալդիվները, Մարոկկոն, Նիգերը, Նիգերիան, Միացյալ Արաբական Էմիրությունները՝ ՄԱԷ-ն, Պակիստանը, Պաղեստին Պետությունը, Սենեգալը, Սուդանը, Սյերրա-Լեոնեն, Սոմալին, Թունիսը, Թուրքիան, Տոգոն և Չադը։
Թասմանիա (նահանգ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թասմանիա Կատեգորիա:Ավստրալիայի վարչական կազմ
Իսլամական ռազմական կոալիցիա
Կոալիցիայի մասնակիցները
Սաուդյան Արաբիայի տարածաշրջանային հակառակորդը՝ շիայադավան Իրանը չի մտել նոր ռազմական դաշնախմբի կազմի մեջ։ Բացի այդ նրա մեջ չեն ներգրավվել այնպիսի մուսուլմանական երկրները, ինչպիսիք են, Սիրիան, Իրաքը և Օմանը.
Չնայած դրան Սաուդյան Արաբիայի արտգործնախարար Ադել ալ-Ջուբեյրը հավաստել է, թե ռազմական դաշնախումբը խիստ «սուննիական» չի լինի, իսկ նրա ստեղծման նպատակն է պայքարը ահաբեկչության դեմ.
Պակիստանի, Մալայզիայի և Լիբանանի ներկայացուցիչները զարմացած են եղել այդ երկրներին Իսլամական կոալիցիայի կազմի մեջ ներգրավելու լուրը լսելով։ Ինչպես պարզվել է, նրանք տեղեկացված չեն եղել այդ մասին։ Զարմանալի է դարձել կոալիցիայի մեջ Գաբոնի, Բենինի և Տոգոյի մասնակցությունը, քանզի դրանց բնակչության մեծամասնությունը իսլամ չեն դավանում.
Իսլամական ռազմական կոալիցիայի նպատակները
Կոալիցիայի ստեղծման վերաբերյալ վերոհիշյալ հայտարարությունը նշում է, որ իսլամն արգելում է "կոռուպցիան և քայքայումը աշխարհում": Այն նաև նշում է, որ ահաբեկչությունը հանդիսանում է "մարդկային արժանապատվության և իրավունքների լուրջ խախտում, հատկապես՝ կյանքի իրավունքի և անվտանգության իրավունքի": Կոալիցիայի ստեղծման նպատակն է հայտարարվել՝ պաշտպանել մուսուլմանական երկրները բոլոր ահաբեկչական խմբերից և ահաբեկչական կազմակերպություններից՝ անկախ նրանց դավանանքին ու անվանմանը  ։
Անդամներ
Ստորև թվարկված են այն երկրները, որոնք ընդգրկված են Իսմալական ռազմական կոալիցիայի մեջ որպես անդամներ։ Նոր ռազմական ալյանսի 34 անդամ-պետությունները կազմում են Իսլամական համագործակցության կազմակերպության անդամների մեծամասնությունը։ Երկրներից ոմանք, թեպետ ներգրավված են նոր ալյանսում, տարակուսում են՝ ռազմական ներդրում կատարել, թե՝ ոչ։ Մյուսներն էլ մտածում են՝ ընդհանրապես անդամ լինել, թե՝ ոչ։ Կան նաև երկրներ, որոնք հավանական է, հետագայում կցանկանան միանալ իսլամական այս նոր Ալյանսին։
Հնարավոր անդամներ
Հետևյալ պետությունները քննարկել են իրենց անդամության հարցը, բայց դեռևս չեն միացել ալյանսին։
Արձագանքներ, գնահատականներ
ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարար Էշթոն Քարթերը ընդգծել է, որ տվյալ նոր ռազմական դաշնախմբի ստեղծումը «բավական մեծ չափով համապատասխանում է նրան, ինչին մենք որոշ ժամանակ կոչ էինք անում - այն է՝ սուննիական արաբական երկրների առավել ակտիվ մասնակցությունն ընդդեմ ՛՛Իսլամական պետության՛՛ մղվող ռազմական գործողությանը». Իր հերթին սենատոր Ջոն ՄակՔեյնը նշել է, որ նոր կոալիցիայի ստեղծումը՝ առանց ԱՄՆ-ին նախազգուշացնելու խոսում է այդ տարածաշրջանում առաջատար դիրքեր զբաղեցնելու Վաշինգտոնի փորձերի ձախողման մասին ։ Կրեմլի ներկայացուցիչները դրականորեն են վերաբերվել ահաբեկչության դեմ պայքարում միավորվելուն, բայց հրաժարվել են գնահատական տալ Իսլամական կոալիցիային, քանի դեռ հստակ չէ, թե «հատկապես ով է մտել կոալիցիայի մեջ, ինչպիսի ընդհանուր նպատակներ են հռչակվում, ինչ կերպ է վարվելու ծայրահեղականության դեմ հակազդեցությունը». Եգիպտոսի ալ-Ահզար համալսարանը դրականորեն է արձագանքել Իսմալական կոալիցիայի ստեղծմանը և նրա ստեղծման որոշումը անվանել է «պատմական» ։ «Իսլամական պետությունը», որի դեմ է ուղղված լինելու նորաստեղծ իսլամական ռազմական դաշնախումբը, ըստ վերջինիս հայտարարության, քննադատել է «խաչակիրների հետ դաշնակցելու» նոր կոալիցիայի ստեղծումը ։
Պակիստանա-սաուդյան համատեղ զորավարժություն (Ալ-Շիհաբ)
Դեռևս կոալիցիայի պաշտոնապես ստեղծումից 1 ամիս ու կես առաջ՝ 2015 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, փաստորեն, Պակիստանի Ջհելում վայրում տեղի է ունեցել "Ալ-Շիհաբ" պայմանական անվանումը կրող համատեղ, կարելի է ասել՝ կոալիցիոն, զորավարժություն, որն անցկացրել են Պակիստանի և Սաուդյան Արաբիայի հատուկ նշանակության ուժերը (սպեցնազ, спецназ): Պակիստանի բանակի շտաբի պետը (ԲՇՊ)՝ գեներալ Ռահիլ Շարիֆը (Raheel Sharif) վկայել է այդ զորավարժության անցկացման մասին և ասել է, թե "Պակիստանը և Սաուդյան Արաբիան ունեն ուժեղ ու եղբայրական հարաբերություններ, որոնք ունեն խորը արմատներով համագործակցության երկար պատմություն:"
Գեներալ Ռահիլ Շարիֆը նա նշել է, թե ցանկացած սպառնալիք Սաուդյան Արաբիայի ինքնիշխանության և տարածքային ամբողջականության նկատմամբ՝ առաջ կբերի խիստ պատասխան Պակիստանի կողմից։ Նա նաև ասել է, թե "Այս զորավարժությունը ցույց է տալիս մեր երկու պետությունների համատեղ ջանքը՝ ընդդեմ ահաբեկչության և, Աստծո կամոք, մենք կջախջախենք այդ սպառնալիքը՝ իր բոլոր ձևերով ու արտահայտություններով:"
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ Կատեգորիա:Հակաահաբեկչական պայքար Կատեգորիա:Գերկազմակերպություններ
Եժի Սեմիգինովսկի-Էլեուտեր
Եժի Սեմիգինովսկի-Էլեուտեր (Jerzy Siemiginowski-Eleuter, ), բարոկկո դարաշրջանի նշանավոր լեհ նկարիչ և փորագրիչ։ Եղել է թագավոր Յան Սոբեսկու պալատական նկարիչը ։ Համարվում է Լեհաստանի դասական բարոկկո ոճի ամենակայացած նկարիչներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները համատեղում են դասական մոտեցումը բնական տարրերի հետ ։
Նկարիչն օգտագործել է նաև Եժի Սիմոնյան, Շիմոնովիչ-Սեմիգինովսկի Եժի Էլեուտեր, Յուրի Շիմոնովիչ Կրտսեր անունները։
Կենսագրություն
Ծնվել է Լվովում (Ռեչ Պոսպոլիտա), Լվովի հայտնի նկարիչ, ծագումով հայ Եժի Շիմոնովիչի և Թեոդոսիայի (ծննդյան անունը՝ Կորունկա) ընտանիքում ։ Թագավոր Յան Սոբեսկու աջակցության շնորհիվ սովորել է Իտալիայում և Ֆրանսիայում։ 1682 թվականին արժանացել է Սուրբ Ղուկասի հռոմեական ակադեմիայի պարգևի և դարձել դրա անդամ։ Վերադառնալով Լեհաստան, մոտ 1684 թվականին նա փոխել է իր ազգանունը Էլեուտեր (Eleuter, հունարեն՝ «ազատ»), իսկ 1701 թվականին փողի դիմաց նրան որդեգրել է  Սեմիգինովսկիների շլյախտայական ազնվական ընտանիքը։
Աշխատել է թագավոր Յան III Սոբիեսկու, իսկ հետո թագավոր Օգոստոս II Հզորի համար Ժոլկվայում և թագավորական նստավայրում՝ Վիլանովում, որպես թագավորի պալատական նկարիչ, դեկորատոր և թագավորական ընտանիքի դիմանկարիչ։
Թագավոր Յան III Սոբեսկու կողմից նրան շնորհվել է ազնվականական տիտղոս և բազմիցս պարգևատրվել։ Ընկերացել է 17-րդ դարի վերջի մի շարք վարշավյան վարպետների՝ Տիլման վան Գամերենի, Միքելանջելո Պալլոնիի, Մարտինո Ալտոմոնտեի և ուրիշների հետ։
Մահացել է 1711 թվականին ։
Ընտրյալ աշխատանքներ
Հանդիսանում է 17-րդ դարի 2-րդ կեսի դասական բարոկկոյի խոշորագույն և բարձր գնահատված լեհ նկարիչներից մեկը և դիմանկարի ճանաչված վարպետ։ Ժոլկվայում և Վիլանովի թագավորական նստավայրում քանդակազարդ առաստաղի համար  նա պատրաստեց չորս այլաբանական մեծանկարներ՝ «Գարուն», «Ամառ», «Աշուն» և «Ձմեռ»։ Նա թագավորական ընտանիքի անդամների բազմաթիվ դիմանկարների, թագավորական զույգի ձիավարության դիմանկարի, այլաբանական և կրոնական թեմաներով նկարների հեղինակ է։ Սեմիգինովսկի-Էլեութերի վրձնին են պատկանում Սուրբ Աննայի (Կրակովի Սուրբ Աննա եկեղեցու համար) և Սուրբ Սեբաստիանի (Վարշավայի Սուրբ Խաչ եկեղեցու համար), ինչպես նաև «Բաքուս», «Արիադնա», «Սուրբ ընտանիք» կտավները, որոնք պահվում են Լվովի պատկերասրահում։ Նկարչի կտավներն այժմ գտնվում են նաև Հռոմի, Կրակովի, Վարշավայի, Վիլնյուսի, Վիլյանուվի և Օլեսկի ամրոցի (Ուկրաինայի Լվովի մարզ) թանգարաններում և եկեղեցիներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ Կատեգորիա:Պալատական նկարիչներ Կատեգորիա:Հայկական ծագում ունեցող լեհեր Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ Կատեգորիա:18-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:17-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Լեհ դիզայներներ
Աբյան (այլ կիրառումներ)
Աբյան կարող է վերաբերել՝
Ներոնի մահը (նկար)
«Ներոնի մահը» (Смерть Нерона), ռուս նկարիչ Վասիլի Սմիրնովի (1858-1890) լայնաֆորմատ նկարը՝ ավարտված 1888 թվականին։ Այն Սանկտ Պետերբուրգում գտնվող ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուի մասն է ( 5592): Նկարի չափսը՝.
Վասիլի Սմիրնովը այս կտավի վրա աշխատել է 1886-1888-ական թվականներին Իտալիայում՝ Հռոմում, իր արտերկիր կատարած թոշակառուի ուղևորության ընթացքում։ 1888 թվականին, երբ կտավը ավարտված էր, Սմիրնովը այն ուղարկեց Պետերբուրգ, որպես իր արտասահմանյան ուղևորության զեկուցում։ Նկարիչների ակադեմիայի խորհուրդը բարձր գնահատեց նկարչի վարպետությունը և շնորհեց պատմական գեղանկարչության ակադեմիկոսի կոչում։ Դրանից հետո կտավը ցուցադրվեց Ակադեմիկական ցուցահանդեսում՝ 1889 թվականին, և այն գնվել է կայսր Ալեքսանդր 3-րդի կողմից։
Կտավի վրա պատկերված է Մ.թ. 1-ին դարի հին հռոմեական պատմությունից, կապված տապալված հռոմեական կայսր Ներոնի ինքնասպանության հետ։ Որպեսզի փրկեն նրա մահացած մարմինը խայտառակումից և թաղեն, նրա հետևից եկան նրա նախկին հարճ Ակտան և երկու ծծմայրեր։
Սյուժե և նկարագրություն
Նկարի սյուժեն կապված է Հին Հռոմի պատմության դրամատիկ իրադարձությունների հետ, որոնք տեղի են ունեցել 68 թվականին։ Նկարի վրա աշխատելու ժամանակ Սմիրնովը հենվել է Սվետոնիոսի՝ «Տասներկու Կեսարների Կյանքը» գրքում տրված նկարագրության վրա։ Երբ կայսր Ներոնը տապալվեր էր խռովարար զորքերի կողմից, նա փորձել է թաքնվել ազատարձակ Ֆաոնի ամառանոցում։ Տեղեկանալով, որ սենատը հրամայել է փնտրել նրան, որպեսզի տանջալից մահապատժի ենթարկեն, Ներոնը սկսեց պատրաստվել մահվան, կրկնելով. «Ինչ մեծ դերասան է մահանում» : Երբ հեծյալները, որոնց հրամայված էր նրան բռնել մոտենում էին ամառանոցին, Ներոնը դիմելով խնդրագրի գծով խորհրդական՝ Էպաֆրոդիտին, «սուրը խրեց իր կոկորդը»։ Ներոնի մահից հետո նրա մնացորդները հավաքվել են ծծմայրեր՝ Էկլոգոյի և Ալեքսանդրայի, և հարճ Ակտայի կողմից, որպեսզի թաղեն «Դոմիցիանոսների հարազատ հանգստարանում, որը գտնվում է Պինչո բլուրի վրա, Մարսյան դաշտի կողմից»։
Կտավի վրա ուշադրության կենտրոնում է գտնվում երեք կանանց պատկերը, ովքեր եկել են Ներոնի մնացորդների հետևից։ Նրանց կերպարները պատկերված են նկարի աջ մասում, այնպիսով կտավի ձախ մասը փոքր-ինչ թեթև է նայվում։ Ակտան (Ակտեյա)՝ Ներոնի նախկին սիրուհին և հարճը նայում է «ինքնասպան բռնակալի տարածված մարմնին», ընդ որում նրա փառահեղ կազմվածքը հակադրված է «Ներոնի ողորմելի կերպարին»։ Արտահայտիչ են նաև ստրկուհիներ-ծծմայրեր՝ Էկլոգի և Ալեքսանդրայի կերպարները, որոնք այսպես են նկարագրված «Ռուսական արվեստի պատմություն» գրքում։
Նկարում պատկերված բոլոր կանայք կանգնած են լուռ և նրանց լռությունը «մահվան լռության ազգականը, թվում է կարող է խախտել միայն մարմարե աստիճաններով սահող չոր տերևի հանգիստ խշխշոցը»։ Կտավի գունային հաջորդափնջի առանձնահատկություններից մեկը հանդիսանում է կարմիր երանգների գերակայությունը, ներկայացված բազմազան նրբերանգներով։ Երեք կանայք պատկերված են պոմպեյյան (rosso pompeiano) կարմիր գույնի պատի ֆոնի վրա, որը հիշեցնում է չորացած արյան գույնը։ Ակտան ձեռքում բռնած է «ոսկեթել կարված ալ կարմիր ծածկոցը», որով նա պատրաստվում է ծածկել Ներոնի անկենդան մարմինը, այդ ծածկոցի պատկերում կարմիր պատի ֆոնի վրա գունանկարչական առումով իրենից ներկայացնում է բարդ խնդիր։ Մուգ կարմիր գույնի արյան լճակում անշարժ պառկած Ներոնի դիակը հանկարծակի հակադրվում է «Տղան սագի հետ» կենսուրախ, սպիտակ քանդակի հետ՝ պատկերված կտավի ձախ մասում։
Քննադատ Վլադիմիր Չույկոն 1889 թվականի գեղարվեստական ցուցահանդեսների մասին ակնարկում նշում է, որ Սմիրնովը «Ներոնի մահը» նկարին կցել է ֆրանսերենով տեքստ՝ վերցրած գրող և պատմաբան Էռնեստ Ռենանի «Հակաքրիստոս» գրքից։ Թարգմանելով Ռենանի մեջբերումը՝ «Ses deux nourrices et Acté, qui l'aimait encore, l'ensevelirent secrètement, en un riche linceul blanc, broché d'or…» (Նրա երկու ծծմայրերը և դեռ նրան սիրող Ակտեան գաղտնի թաղեցին նրան՝ սպիտակ, ճոխ, ոսկեկար սավանում…), Չույկոն պնդում էր, որ Սմիրնովի թարգմանած տեքստում միտումնավոր անտեսվել էր «blanc» («սպիտակ») բառը, հենց այն պատճառով, որ նկարիչը մտադիր էր սավանը պատկերել կարմիր գույնի, որը ըստ Չայկոյի շատ էր աչքի ընկնում։ Ընդ որում Ռենանի կողմից ընտրված սավանի գույնը համապատասխանում էր Սվետոնիոսի գրքում տրված նկարագրությանը, որի համաձայն Ներոնի մարմինը փաթաթված էր ոսկով զարդարված սպիտակ կտորով։
Ընդհանուր առմամբ կտավի գունային երանգներում գերակշռում են մռայլ երանգները՝ համապատասխան ցրված լույսին, մասնավորապես նկարում չկան ցոլքեր և խորը ստվերներ։
Արվեստագետ Ելենա Գորդոն ենթադրում է, որ կարմիր գույնի տարբեր երանգների և մոխրագույնի համարության առատությամբ, որոնք հոգեբանաֆիզիկական ազդեցություն էին գործում դիտողի վրա նկարիչը փորձում էր հասնել «ոչ գեղարվեստական շոկային ազդեցության»։ Դրանով իսկ դիտողը դառնում էր «գեղարվեստական խաբեության մասնակից»՝ մասնավորապես պոմպեյյան կարմիր գույնի պատը ընկալվում էր որպես հորիզոնը փակող «արյունոտ շղարշ»։
Շնորհիվ կտավի հորիզոնական ձգվածության ստեղծվում էր պատմողական ազդեցություն, որը կարելի էր համեմատել լայնէկրան ֆիլմի ազդեցության հետ, ընդ որում դիտողի հայացքի անցումը նկարի մի մասից մյուսը հիշեցնում էր երևակայական կինոօպերատորի տեսախցիկի շարժումը։
Պատմություն
Որպես նկարիչների ակադեմիայի թոշակառու Վասիլի Սմիրնովը 1884 թվականին մեկնեց Իտալիա՝ ճանապարհին այցելելով Վիեննա։ 1884 թվականի մայիսից նա հաստատվել է Հռոմում, բայց մինչև աշուն ճանապարհորդել է լինելով իտալական մի շարք քաղաքներում, ինչպես նաև Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Բելգիայում, Հոլանդիայում, Գերմանիայում և Չեխիայում։
1884 թվականի աշնանը վերադառնալով Հռոմ, Սմիրնովը բնակություն է հաստատել նկարիչ Վասիլի Սավինսկու հետ, ով ինչպես և ինքը եղել է Պավել Չիստյակովի աշակերտը։ Սավինսկին հաճախ էր գրվում Չիստյակովի հետ, և մասնավորապես 1886 թվականի հունվարին գրում է նրան.
Այնուամենայնիվ, Սմիրնովի Իտալիայում գտնվելու ընթացքում նրա առաջին ավարտված աշխատանքը 1887 թվականին ավարտած «Պոպեայի հաղթանակը Օկտավիայի նկատմամբ» կտավն էր, որի բովանդակությունը նույնպես կապված էր Ներոնի կենսագրության հետ, նրա վրա պատկերված է այն պահը, երբ Պոպեյա Սաբինան՝ Ներոնի երկրորդ կինը նվեր է ստանում նրա առաջի կնոջ՝ Կլավդիա Օկտավիայի գլուխը։ Այդ կտավի գտնվելու վայրը այժմ հայտնի չէ։ 1887 թվականին նկարիչը մեկնում է Ռուսաստան՝ հավանաբար այդ ուղևորությունը կապված էր նրա հոր՝ Սերգեյ Սեմյոնովիչ Սմիրնովի մահվան հետ։ Դրանից հետո Վասիլի Սմիրնովը վերադարձավ Իտալիա, որտեղ 1888 թվականին ավարտեց աշխատանքները «Ներոնի մահը» նկար վրա։ Այդ կտավը ուղարկվեց Պետերբուրգ, որպես վերջնական հաշվետվություն իր կենսաթոշակավորի ուղևորության մասին, և դրա համար 1888 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նկարիչների ակադեմիայի խորհուրդը Սմիրնովին շնորհեց ակադեմիկոսի կոչում։
Դրանից հետո կտավը ներկայացվել է 1889 թվականի Ակադեմիկական ցուցահանդեսին և այն գնվել է Ալեքսանդր 3-րդ կայսեր կողմից։
1889 թվականի հունվարին Վասիլի Սմիրնովը ստացավ գերհաստիքային ասպիրանտ-պրոֆեսորի պաշտոն՝ Արվեստի ակադեմիայի նկարչական դասարաններում, բայց նույն թվականի հոկտեմբերին զարգացող թոքախտի պատճառով նա ստիպված էր վերադառնալ Իտալիա։ Նրան չհաջողվեց բուժվել, 1890 թվականին վերադառնալով Ռուսաստան, 32 ամյա նկարիչը մահացել է գնացքի վագոնում՝ Կուբինկա և Գոլիտսինո կայարանների միջև։
1898 թվականին նկարը փոխանցվել է Գատչինյան ամրոցից այն ժամանակ ստեղծվող կայսր Ալեքսանդր 3-րդի ռուսական թանգարան (այժմ՝ Ռուսական պետական թանգարան)։ Ներկայումս «Ներոնի մահը» նկարը ցուցադրվում է Միխայլովյան պալատի թիվ 21 դահլիճում, որտեղ բացի այդ նկարից գտնվում են այլ նկարիչ-ակադեմիկոսների լայնաֆորմատ ստեղծագործությունները՝ Կոնստանտին Ֆլավիցկու «Քրիստոնյա նահատակները Կոլիզեյում» և Հենրիխ Սեմիրադսկու «Ֆրինան Պոսեյդոնի տոնին Էլեվսինում »։
Արձագանք և քննադատություն
Արվեստագետ Դմիտրի Սարաբյանովը «Ներոնի մահը» նկարը անվանեց նշանավոր և նշեց, որ « ակադեմիական շրջանակի արյունոտ նկարներից այդ նկարը անշուշտ առանձնանում է իր տպավորչությամբ»։ Այնուհետև նա գրում է.
Արվեստագետ Նատալիա Մամոնտովան նշել է, որ Սմիրնովը լինելով ուշ ակադեմիզմի հետևորդներից մեկը, փորձում էր գնալ « մեծ ձևերի իրականացման իր նախորդների միջոցով»։ Միևնույն ժամանակ այդ ձևերի կերպարվեստական լրացումը նրա ստեղծագործություններում պարունակում էր նոր գաղափարներ և տեխնիկա, որոնք արտացոլում էին այն ժամանակ եվրոպական արվեստի միտումները։ Նկարիչ Մամոնտովան որպես դեկորատիվ-սիմվոլիստի ձգողության բնորոշ օրինակ է բերում «Ներոնի մահը» նկարը, «որի կազմում հնչեղ արտահայտիչ-դեկորատիվ գույներով լուծումը արտացոլվում է ոչ միայն նկարչին հատուկ դեկորատիվ վարպետության, այլև ժամանակակից արվեստի դասերի վրա»։
«Ռուսական սալոնի գեղանկարչություն» հանրագիտարանում Գենադի Ռոմանովը և Ալեքսանդր Մուրատովը ընդունում էին Վասիլի Սմիրնովի գեղարվեստական ավանդի նշանակությունը, հատկապես նշելով Իտալիայում գտնվելու ընթացքում փայլուն կատարած «Ներոնի մահը» նկարը, որի արդյունքում բարձր է գնահատվել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի կողմից։ Նրանք նշում էին, որ այս նկարը «ի տարբերություն Ֆլավիցկու կամ Սեմիրադսկու աշխատանքների չի կրկնում Բրյուլովյան դպրոցի բազմակերպար կաղապարները, տարբերվում է պերեդվիժնիկների պատմողականությունից և Բրոննիկովի գունագեղությունից, և պնդում էին, որ Սմիրնովը մոտ է արևմտաեվրոպական մոդեռնին»։
Արվեստագետ Նոնա Յակովլևան կարծում էր, որ Սմիրնովի այդ կտավը կարելի դիտել, որպես արվեստագիտության որոշ ստեղծագործությունների ավետաբեր՝ արվեստագետների, ովքեր «Արվեստի աշխարհ» միության անդամներ էին, որը ձևավորվել է 1890-ական թվականների վերջին Ռուսաստանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Ռուսական պետական թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ
Բերդակ (անձնանուն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Կյանքին ընդառաջ
«Կյանքին ընդառաջ» «Навстречу жизни», 1952 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Լեբեդևը Իվան Վասիլենկոյի «Աստղիկ» («Звёздочка») վեպի մոտիվներով։
Ֆիլմում Նադեժդա Ռումյանցևան կատարել է իր առաջին դերը կինոյում ։
Սյուժե
Լենինգրադի արհեստագործական ուսումնարաններից մեկին հանձնարարվել հաստոցների խմբաքանակի արտադրման բարդ պատվեր։ Ոչ բոլոր աշխատողներն են հավասարապես լուրջ վերաբերվում առաջադրանքի կատարմանը։ Տեղի է ունենում ձախողում։ Թվում է, թե մեղավորները գտնվել են։ Բայց պատժելը միշտ ավելի հեշտ է, քան օգնել ուղղել սխալները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1952 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Նետաձգությունն ամառային II Օլիմպիական խաղերում — ա լյա էրշ
Ամառային II Օլիմպիական խաղերում նետաձգության «Ա լյա էրշ» դասում տղամարդկանց միջև մրցումներն անցկացվել են հուլիսի 15-ին և 16-ին։ Մասնակցել են երկու երկրների 129 մարզիկներ։
Վերակառուցման և զարգացման եվրոպական բանկ
Վերակառուցման և Զարգացման Եվրոպական Բանկ (ՎԶԵԲ) (անգլերեն՝ European Bank for Reconstruction and Development (EBRD))՝ բանկ է, որը հիմնադրվել է 1991 թվականին։ ՎԶԵԲ-ն ունի 30 անդամ երկիր Միջին Եվրոպայից մինչև Միջին Ասիա։ Բանկի առաքելությունը նախկին կոմունիստ երկրներին իրենց մասնավոր հատվածները հաստատելու աջակցությունն էր։
Բանկի հիմնական գրասենյակը գտնվում է Լոնդոնում, և այն պատկանում է 61 երկրի և երկու միջազգային հաստատության։ Չնայած իր հասարակական սեկտորի բաժնետերերի, ՎԶԵԲ-ը հիմնականում մասնավոր ձեռնարկություններին է ներդրում կատարում, սովորաբար առևտրային գործընկերների հետ միասին։
Հայաստանը ՎԶԵԲ-ի անդամ
Հայաստանը ՎԶԵԲ-ի անդամ է դարձել 1992 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, և ՎԶԵԲ-ի կապիտալում նրա բաժնեմասը կազմում է 10 մլն եվրո։ 2010 թվականի փետրվար ամսվա դրությամբ ՎԶԵԲ-ը Հայաստանին տրամադրել է 393 մլն եվրո ֆինանսավորում՝ 77 ծրագիր իրականացնելու նպատակով։ ՎԶԵԲ-ի հետ համագործակցության հիմնական ոլորտներն են՝ էներգետիկան, տրանսպորտը, ֆինանսական հատվածը։
2009 թվականին ՎԶԵԲ-ը տրամադրել է 85,2 մլն եվրո ֆինանսական օժանդակություն՝ վարկերի տրամադրման տեսքով։ Մասնավորապես՝
2010 թ. ստորագրվել են հետևյալ ծրագրերը.
Լիդիա Կավինա
Կենսագրություն
Լիդիա Կավինան ծնվել է մոսկվացի ճարտարապետներ Եվգենի Վասիլևիչ Կավինի (1925-2007 թթ.) և Նատալյա Միխայլովնա Նեստուրխի ընտանիքում (1925-1998 թթ.)։
9 տարեկանից սկսել է տերմեն նվագել սովորել այդ գործիքի ստեծող Լև Տերմենի ղեկավարությամբ, որը Լիդիայի պապի՝ հայտնի մարդաբան Միխայիլ Նեստուրխի զարմիկն էր և Կավինների ընտանիքի հաճախակի հյուրը ։
Արդեն հինգ տարի անց՝ 14 տարեկանում, Լիդիա Կավինան տալիս է իր առաջին մենահամերգը՝ սկիզբ դնելով իր կարիերային, որը այժմ ներառում է ավելի քան 1000 թատերական, ռադիո և հեռուստատեսային ներկայացումներ ամբողջ աշխարհում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Կազնատաշ
Կազնատաշ (Казнаташ, Ҡаҙнаташ), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։
Կիննու (գյուղ, Պիհտլա շրջան)
Կիննու (Kõnnu), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանում։
Կազնատաշ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կիննու (գյուղ, Պիհտլա շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բերկրուհի
Բերկրուհի, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն բերկրել, բերկրանք բառից և -ուհի մասնիկով։ Նորակերտ անձնանուն է։ Սկսել է Գործածվել Կոստանդնուպոլսում 19-րդ դարում ։
Վասիլևկա (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)
Վասիլևկա (Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 123 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (733)
Ժողովածու (733), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 733 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 17.3X12.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 144 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` դրոշմազարդ կաշի։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ 1ա (18-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նետաձգությունն ամառային II Օլիմպիական խաղերում — ա լյա բուրգ
Ամառային II Օլիմպիական խաղերում նետաձգության «Ա լյա բուրգ» դասում տղամարդկանց միջև մրցումներն անցկացվել են հուլիսի 15-ին և 16-ին։ Մասնակցել են երկու երկրների 129 մարզիկներ։
Ռեխա (Ծալկայի շրջան)
Ռեխա (რეხა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 328 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալկայի շրջան
Համամելազգիներ
Համամելազգիներ (hamamelidaceae) - բույսերի համամելածաղկավորների կարգի ընտանիք։ Տերևաթափ կամ մշտադալար ծառեր և թփեր են, հերթադիր տերևադասավորությամբ։ Տերևները պարզ են, երբեմն՝ թաթաձև-բլթակավոր, տերևակիցներով կամ հազվադեպ առանց դրանց։ Ծաղիկները մանր են, կազմված 4-5 անդամներից, բաժանասեռ կամ երկսեռ, առանց ծաղկապատի, երբեմն՝ կրկնակի կամ պարզ ծաղկապատով, հավաքված գլխիկներում կամ հասկիկներում։ Առէջները ազատ են, 4-5, կամ 8 հատ։ Սերմնարանը երկբնանի է, յուրաքանչյուր բնում մեկ կամ մի քանի սերմնասկզբնակներով։ Պտուղը երկփեղկանի է, բացվող տուփիկ է։ Սերմերը հաճախ թևավոր են, էնդոսպերմով։
Ընտանիքը ընդգրկում է 20 ցեղ, որոնց կազմում հաշվվում են մոտ 50 տեսակ, տարածված է մերձարևադարձային և բարեխառն տաք երկրներում, ինչպես արևելյան, այնպես էլ արևմտյան կիսագնդերում ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Համամելազգիներ Կատեգորիա:Բույսերի ընտանիքներ Կատեգորիա:Քարբեկածաղկավորներ Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր
Էսսե
Էսսե, հայերեն՝ փորձագրություն (exagium - «կշռադատել», essay - «ակնարկ, հոդված, փորձ», essai - «ակնարկ, փորձ»), գրականագիտության ժանրերից մեկը։ Ազատ ոճով գրված և հեղինակի խորհրդածություններով հագեցած ակնարկ, հոդված՝ նվիրված որևէ կոնկրետ ստեղծագործության կամ գրողի վաստակի ընդհանուր բնութագրմանը։
Էսսեի բնորոշ օրինակներ են՝ Ավ. Իսահակյանի «Միքայել Նալբանդյանի անմահ հիշատակին», «Տարաս Շևչենկո» և այլ հոդվածներ, Գ. Զոհրապի «Ծանոթ դեմքեր» շարքը, Մ. Մեծարենցի «Նարեկացիին հետ» հոդվածը։ Արևմտահայերը այս ժանրը կոչել են դիմաստվեր (օր.՝ Հ. Ասատուրի «Դիմաստվերներ» գիրքը) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ակնարկային ժանրեր Կատեգորիա:Գրական ժանրեր Կատեգորիա:Գրական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Լրագրության ժանրեր Կատեգորիա:Արձակ ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Անգլերեն բառեր և արտահայտություններ
Մատենագրութիւնք (1962, Կղեմէս Գալանոս)
Մատենագրութիւնք 1962, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1962 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում (1751 թվականից առաջ)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x15,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 196 (և 73 թերթ տպագիր) թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ կնիք՝ 1ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր