cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
JPEG
Խտացում
Պատկերի պահպանման ընթացքում JPEG նիշքում (ֆայլ) նշվում է որակի պարամետրը, որը տրվում է մի քանի պայմանական միավորներով՝ 1-ից 100 կամ 1-ից 10։ Մեծ թիվը հիմնականում համապատասխանում է լավագույն որակին և խտացված ֆայլի մեծ չափին։ Սակայն նույնիսկ ամենաբարձր որակի օգտագործման դեպքում վերականգնվող պատկերը ճշգրտությամբ չի համընկնի սկզբնականի հետ, ինչը կապված է ԴԿՎ կատարման վերջնական ճշգրտության հետ, ինչպես նաև Y, Cb, Cr արժեքները և ԴԿՎ գործակիցները մինչև ամենամոտ ամբողջ թիվը կլորացնելու անհրաժեշտության հետ։ ԴԿՎ չօգտագործող Lossless JPEG խտացման ռեժիմը ապահովում է վերականգնվող և սկզբնական պատկերի ճշգրիտ համընկնումը, սակայն դրա փոքր էֆեկտիվությունը և ծրագրային ապահովման մշակողների կողմից խրախուսանքի բացակայությունը չեն նպաստում Lossless JPEG-ի հայտնիությանը։
Գրելաոճը (սինտակսիս) և կառուցվածքը
JPEG նիշքը պարունակում է մարկերների հաջորդականություն, որոնցից յուրաքանչյուրը սկսվում է մարկերի սկիզբը վկայող 0xFF բայթից և իդենտիֆիկատոր-բայթից։ Որոշ մարկերներ կազմված են միայն այդ զույգ բայթերից, իսկ մյուսները պարունակում են լրացուցիչ տվյալներ, որոնք բաղկացած են մարկերի ինֆորմացիոն երկարության երկբայթ դաշտից և սեփական տվյալներից։ Նիշքի այսպիսի կառուցվածքը թույլատրում է արագորեն գտնել անհրաժեշտ տվյալներով մարկեր (օրինակ՝ տողի երկարությամբ, տողերի թվով և խտացված պատկերի գունային բաղադրիչների թվով)։
=== JPEG-ի հիմնական մարկերները ===
Առավելությունները և թերությունները
JPEG ստանդարտով խտացման թերություններից է վերականգնված պատկերի վրա բարձր աստիճանի խտացմանը բնորոշ աղավաղումների հայտնվելը։ Պատկերը բաժանվում է 8x8 փիքսելներից կազմված բլոկների (ինչն ավելի նկատելի է պատկերի պայծառության սահուն փոփոխությունների տարածքներում), տարածական բարձր հաճախության հատվածներում (օրինակ՝ ցայտուն ուրվագծերի և պատկերի սահմանների վրա) հայտնվում են աղավաղումներ խանգարող լուսապսակների տեսքով։ Սակայն չնայած թերություններին, JPEG-ն ստացել է լայն տարածում իր խտացման բավականին բարձր աստիճանի, պատկերի լիարժեք գունային խտացման հնարավորության և հարաբերական ոչ բարձր հաշվողական բարդության համար։
Հետաքրքիր փաստեր
2010 թվականին PLANETS նախագծի գիտնականները JPEG ձևափաչի ընթերցման հրահանգը դրել են հատուկ կապսուլայում, որը տեղադրել են շվեյցարական Ալպերում, հատուկ բունկերի մեջ։ Դա արվել է 21-րդ դարի սկզբում հայտնի թվային ձևաչափերի մասին ինֆորմացիան սերունդների համար պահպանելու նպատակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրաֆիկական ֆորմատներ Կատեգորիա:Ճապոնական հայտնագործություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Նրա կինը հավ է
«Նրա կինը հավ է» (Его жена курица), նկարված մուլտֆիլմ մեծահասակների համար, որը ստեղծել է Իգոր Կովալյովը «Пилот» ստուդիայում։ Պրեմերան տեղի է ունեցել 1990 թվականի մայիսին։ Մուլտֆիլմում հնչում է «Си пакъ!» երգը, որը կատարել է Վլադիմիր Բարանուկովը։
Սյուժե
Ֆիլմը ընտանեկան կյանքի մասին է։ Կինը անվերջ զբաղվում է խոհանոցում, ընթրիք է պատրաստում, խնամում է տարօրինակ տնային կենդանու՝ մարդկային գլխով թրթուրի։ Ամուսինը այդ ընթացքում զբաղված է տարօրինակ գործերով, օրինակ՝ դնում է խաղալիք ավտոբուսը ձայնապնակի վրա։ Հանկարծակի տուն է մտնում գլխարկով, թիկնոցով և դիմակով մի անծանոթ։ Նա տանտիրոջը պատմում է, որ նրա կինը հավ է, արդյունքում տանտերը կնոջը դուրս է վռնդում տանից։ Բայց ժամանակը ցույց է տալիս, որ տանտերը չի կարող ապրել առանց նրա և զանգում է նրան՝ խնդրելով վերադառնալ։ Վարադառնալով՝ կինը տեսնում է ամուսնու թռչնի որտքերը, ինչից հետո նա փակում է դեմքը և հեռանում։
Մուլտֆիլմի սյուժեն ընկալելը բավականին դժվար է, և գոյություն ունեն թաքնված ենթատեքստի արմատապես տարբեր մեկնաբանություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1990 մուլտֆիլմեր
Ջումա մզկիթ (Շամախի)
Ջումա մզկիթ (Cümə Məscidi), 8-րդ դարի մզկիթ է, որը գտնվում է Շամախիում։ Ադրբեջանի Հանրապետության տարածքում ամենահին մզկիթն է ։ Իսկ Կովկասում և Մերձավոր Արևելքում ամենահին մզկիթը, Դերբենտի Ջումա մզկիթից հետո ։
Ռոքֆելլեր կենտրոնի սուրբծննդյան տոնածառ
Տոնածառը տեղադրվում է նոյեմբերի վերջին կամ դեկտեմբերի սկզբին։ Վերջերս դրա լույսերի միացման արարողությունը հեռարձակվում է ամբողջ երկրով, NBC հեռուստաալիքի «Սուրբ Ծնունդը Ռոքֆելլեր կենտրոնում» (Christmas in Rockefeller Center) հաղորդման ժամանակ, որը ցուցադրվում է Երախտագիտության օրվանից հետո առաջին չորեքշաբթի օրը ։ Ծառերի ընտրությամբ զբաղվում է Ռոքֆելլեր կենտրոնի գլխավոր ծաղկաբան Էրիկ Փոզեն (Erik Pauzé): Ընտրությունը անցկացվում է ամբողջ տարվա ընթացքում մի շարք նահանգներում, այդ թվում` Կոնեկտիկուտում, Վերմոնտում, Նյու Յորքում և Նյու Ջերսիում։ Ծառի չափսերի հանդեպ նվազագույն պահանջներն են 20 մետր բարձրությունն ու 10.5 լայնությունը։ Դրա տեղափոխման համար օգտագործվում է հատուկ շարժական կցասայլ, որը նախատեսված է մինչեւ 38 մետր երկարության համար ։ JI-B-Building երկնաքերի դիմաց տոնածառը տեղադրվում է պողպատե առանցքի վրա և ամրացվում չորս ձգապարաններով։ Դրա լուսավորության վրա ծախսվում է մինչև 30.000 գունավոր LED լամպ և մոտավորապես 8 կմ լար ։ 2004 թվականից սկսած ծառի գագաթին տեղադրվում է Swarovski ընկերության կողմից արտադրած աստղը, որն ունի գրեթե 3 մետր տրամագիծ և 250 կգ քաշ ։
Ջումա մզկիթ (Շամախի)
Մզկիթը գրանցվել է Ադրբեջանի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարության կողմից `որպես հանրապետական նշանակության պատմական և մշակութային հուշարձան։
Ռոքֆելլեր կենտրոնի սուրբծննդյան տոնածառ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տոնածառեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նյու Յորքի մշակույթ
Ջումա մզկիթ (Շամախի)
Պատմություն
Մզկիթը կառուցվել է 743-744 թվականներին՝ Արաբական տիրապետության ժամանակ ։ Ներկա մզկիթը կառուցվել է արաբական ժամանակաշրջանի հնագույն մզկիթի տեղում ։ Շամախիի Ջումա մզկիթը պատկանում է Շիրվան-Ապշերոնի ճարտարապետական դպրոցին։ Մզկիթը կառուցված է Խորասանի կառավարիչ Աբու-Մուսլիմ ի իշխանության ժամանակաշրջանում։
1902 թվականի երկրաշարժը լուրջ վնաս հասցրեց Շամախիին։ Երկրաշարժի ժամանակ մզկիթը վնասվել է։ Ջումա մզկիթի առաջին վերակառուցումը սկսվեց 12-րդ դարի վերջին։ Մզկիթի երկրորդ վերակառուցումը տեղի ունեցավ 17-րդ դարում, Սեֆյանների դարաշրջանում։ 1859 թվականի երկրաշարժի ժամանակ մզկիթը վնասվել է։ Մզկիթի վերակառուցումն իրականացվել է Գասիմ բեկ Հաջիբաբաբեկովի կողմից 1860 թվականին։ 1909 թվականին մզկիթը ամբողջությամբ վերակառուցվել է հայտնի ճարտարապետ Իոսիֆ Պլոշկոյի կողմից։
2009 թվականի դեկտեմբերին նախագահ Իլհամ Ալիևը ստորագրել է «Շամախի Ջումա մզկիթը» վերականգնելու հրամանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի մզկիթներ
Անդրեյ Ռուբին
Անդրեյ Ռուբին (Andrejs Rubins, ), լատվիացի ֆուտբոլիստ, Լատվիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան (1998-2011)։
Կենսագրություն
Լատվիական ֆուտբոլի սան էր։
2000-2003 թվականներին խաղացել է անգլիական «Քրիսթալ Փելաս» ֆուտբոլային ակումբում։ 2003-2008 թվականներին խաղացել է Ռուսաստանի «Շիննիկ» և «Սպարտակ» (Մոսկվա) ակումբներում։
2008-2012 թվականներին խաղացել է ադրբեջանական «Ղարաբաղ» (Աղդամ) և «Սիմուրգ» ակումբներում։
Լատվիայի հավաքականում իր նորամուտը կատարել է 1998 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ Թունիսի հավաքականի դեմ խաղում ։ Ընդհանուր առմամբ հավաքականում անցկացրել է 117 խաղ՝ խփելով 10 գոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լատվիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Քրիսթալ Փելասի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Ֆեոդոր Սամոխին
Հայրենական մեծ պատերազմին նվիրված մի շարք ստեղծագործությունների հեղինակ, որոնցից առավել մեծ ժողովրդականության է արժանացել «Չոլպոնբայ» վիպակը, որը պատմում է Խորհրդային Միության հերոս Չոլպոնբայ Տուլեբերդիևի մասին և մի քանի անգամ վերահրատարակվել է։ Գեղարվեստական գրականության բնագավառում ունեցած ավանդի և կիրգիզական խորհրդային գրականության պրոպագանդայի ու զարգացման գործին ակտիվ մասնակցության համար պարգևատրվել է Կիրգիզական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության երեք պատվոգրերով։
Կենսագրություն
Ֆեոդոր Սամոխինը ծնվել է 1918 թվականի փետրվարի 12-ին Վոյսկա Դոնսկի մարզի Վերխնե Սադովսկի խուտորում։ Իր աշխատանքային գործունեությունն սկսել է 1934 թվականին որպես հաշվառող կոլտնտեսությունում։ 1940 թվականին ավարտել է Նիժի Չիրի միջնակարգ դպրոցը։ 1940-1942 թվականներին աշխատել է Նիժնի Չիրի ձկնաբուծարանում որպես ավագ հաշվետար։ 1942-1943 թվականներին եղել է Նիժնի Չիրի շրջանի կոմերիտմիության բյուրոյի անդամ, եղել է «Մահ ֆաշիզմին» («Смерть фашизму») պարտիզանական ջոկատի հետախույզ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ծանր վիրավորվել է։
1944 թվականին Կոմսոմոլի Ստալինգրադի շրջկոմը Ֆյոդոր Սամոխինին ուղարկել է Մոսկվա՝ մասնակցելու դասընթացների թերթի աշխատողների համար։ Նույն թվականին նա դարձել է ԽՍԿԿ անդամ։ Դասընթացներն ավարտելուց հետո Սամոխինը աշխատել է որպես «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթի գրական աշխատող, 1946 թվականից` որպես գրական աշխատակից և «Ленинская смена» թերթի բաժնի վարիչ Ալմա Աթա քաղաքում, իսկ 1947-1949 թվականներին` որպես Ջամբուլի «Կոմունիստ» տարածաշրջանային թերթի հատուկ թղթակից։ 1949 թվականին Ֆեդոր Իվանովիչը տեղափոխվել է Ղրղզստանի մայրաքաղաք Ֆրունզե (ներկայում՝ Բիշքեկ), որտեղ մինչև 1961 թվականն աշխատել է տարբեր պաշտոններում «Комсомолец Киргизии» թերթում, մասնավորապես՝ որպես գրական աշխատակից և խմբագրության բաժնի վարիչ։ 1961-1963 թվականներին եղել է «Блокнот агитатора» ամսագրի խմբագրության գրական աշխատակից։
Ֆեոդոր Սամոխինը մահացել է 1992 թվականի հուլիսի 17-ին Բիշքեկում ։
Ստեղծագործություն
Սամոխինն իր գրական գործունեությունն սկսել է թերթում հրապարակումներով։ Այսպես, Նիժնի Չիրի շրջանը օկուպացումից ազատագրվելուց անմիջապես հետո նա սկսել է աշխատել որպես «Колхозник Дона» տարածաշրջանային թերթի պատասխանատու քարտուղար, և շուտով դարձել է դրա խմբագիրը։ Թերթում հրատարակել է իր առաջին պատմվածքները՝ «Ծանծաղւտում» («На перекате»), «Հարմոն» («Гармонь»), «Ճանապարհում» («Проводы»): Այնուամենայնիվ, նրա մասնագիտական ​​գրական գործունեության սկիզբը համարվում է 1949 թվականը և «Комсомолец Киргизии» թերթում աշխատանքի սկիզբը։ Լուրջ վնասվածքի հետևանքով կորցնելով երկու ոտքը՝ նա, այնուամենայնիվ, շատ է ճանապարհորդել հանրապետությունում, ծանոթացել հետաքրքիր մարդկանց հետ` Սուսամիրի անասնապահներ, Տոկտոգուլի հիդրոէլեկտրակայանի կառուցողներ, Իզբասկենտից նավթագործներ, Արավանի բամբակագործներ, Օրտո-Տոկոյի հիդրոլոգներ և Իսիկ Կուլի ձկնորսներ, Քիզիլ Կիյի հանքագործներ և Կեմինի հովտի ճակնդեղ մշակողներ, որոնք հետագայում դարձել են նրա ստեղծագործությունների հերոսներ, ինչպիսիք են՝ «Իմ հոր տունը» («Дом моего отца»), «Երեք կղզի» (ռուս․՝ «Три острова»), «Հայրենի՛ք, ես կվերադառնամ» («Родина, я вернусь!») պատմվածքները «Чуйские разливы» վեպը։ «Երեք կղզիներ» պատմվածքը լույս է տեսել Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցների աշխատանքների ժողովածուում «Փետուրով և ինքնաձիգով» (ռուս․՝ «С пером и автоматом») վերնագրով, որը նվիրվել է գերմանական ֆաշիզմի դեմ հաղթանակի 30-ամյակին ։
Ֆեոդոր Իվանովիչի ստեղծագործության մեկ այլ կարևոր թեմա է եղել Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ սովետական ​​մարդկանց սխրանքների թեման։ Այս ոլորտում նրա առաջին գրական գործը եղել է «Հետախույզ Կլավդիա Պանչիշկինան» (ռուս․՝ «Разведчица Клавдия Панчишкина») պատմվածքը Նիժի Չիրի շրջանի պարտիզանական ջոկատի մարտիկի մասին, որը լույս է տեսել 1952 թվականին Վոլգոգրադում։ Այս շարքւմ առանձնահատուկ տեղ է գրավում «Չոլպոնբայ» վիպակը՝ նվիրված Խորհրդային ​​Միության հերոս Չոլպոնբայ Տուլեբերդիևին, որը մի քանի վերահրատարակվել է և ստացել բազմաթիվ գրախոսություններ, այդ թվում՝ գրականագետ և Կիրգիզիայի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ Թենդիկ Ասկարովից ։ Վիպակը ստեղծվել է Լենինյան ​​կոմերիտմիության 40-ամյակի առթիվ և հրատարակվել Ֆրունզեում՝ Կիրգիզիայի պետական ​​հրատարակչությունում և միաժամանակ հրատարակվել է մոսկովյան «Մոլոդայա Գվարդիա» հրատարակչության կողմից կրճատված տարբերակով։ Այն դրական է ընդունվել սովետական ​​երիտասարդության լայն շրջանակների կողմից։ Այն գրելիս Ֆեոդոր Սամոխինը մեծ աշխատանք է կատարել հերոսի կյանքի, աշխատանքի և պայքարի մասին նյութեր հավաքելու ուղղությամբ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Ֆեոդոր Իվանովիչը եղել է պատերազմի վետերան և ունեցել է հաշմանդամություն, պատմվածքի վրա աշխատելու ընթացքում նա այցելել է Տուլեբերդիևի հայրենիք, շրջել է այն մարտերի վայրերում, որոնց նա մասնակցել է, անձամբ հանդիպել և նամակագրության միջոցով ծանոթացել է նրա ընկերների և զինակիցների հետ։ Նման լայնածավալ նախնական աշխատանքը Սամոխինին օգնել է շատ համոզիչ կերպով, ճշմարտացիորեն փոխանցել ոչ միայն իր հերոսի կենսագրությունը, այլև ցույց տալ նրա հոգևոր աշխարհի ողջ հարստությունը։ Հայրենական մեծ պատերազմի թեմային նվիրված հեղինակի մյուս գործերից են «Տղան Ստալինգրադից» (ռուս․՝ «Мальчик из Сталинграда») և «Դոնը՝ պարտիզանական գետը» (ռուս․՝ «Дон — река партизанская») վիպակները ։
Նրա գրական գործունեության գերակշիռ ուղղությունը ակնարկներն էին, որոնցից մեկը՝ «Սրտի արյունով» («Кровью сердца»), լույս է տեսել ղրղզ գրողների «Դաժան տարիների գրողները» ստեղծագործությունների ժողովածուումն, որում ներառված էին նաև Լենինյան մրցանակի դափնեկիր Չինգիզ Այթմատովի, Ղրղզստանի ժողովրդական բանաստեղծ և Սոցիալիստական ​​աշխատանքի հերոս Աալի Թոքոմբաևի,  Ղրղզական ԽՍՀ ժողովրդական բանաստեղծ Սորոնբայ Ժուսուևի և այլ գրողների ստեղծագործությունները  ։ Ակնարկը ներառվել է նաև «ЖЗЛ» ստեղծագործությունների ժողովածուներից մեկում «Հայրենական մեծ պատերազմի երիտասարդ գրողները» վերնագրով, որը կազմել է խորհրդային բելառուս գրող Վասիլի Բիկովը  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ղրղզ գրողներ Կատեգորիա:Ղրղզ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ
Կարինա Անդոլենկո
Կարինա Վյաչեսլավովնա Անդոլենկո (Кари́на Вячесла́вовна Андóленко, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի։
Կենսագրություն
Կարինա Անդոլենկոն ծնվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Ուկրաինայի Խարկով քաղաքում, թատերական ընտանիքում։ Նրա տատն ու պապը եղել են խուլուհամր։ Վաղ տարիքից Կարինա Անդոլենկոն խաղացել է խուլուհամր մարդկանց համար նախատեսված ներկայացումներում, որ բեմադրվում էին Խուլուհամրերի մշակույթի տանը։ Տասներկու տարեկան հասակից Կարինա Անդոլենկոն հաճախել է թատերական ստուդիա, ավարտել է երաժշտական դպրոց, որտեղ սովորել է դաշնամուրի դասարանում։
2009 թվականին Կարինա Անդոլենկոն ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան (Կոնստանտին Ռայկինի կուրս) ։
Իր առաջին թատերական դերը Կարինա Անդոլենկոն խաղացել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի դիպլոմային աշխատանքում, որ եղել է «Վալենսիայի խենթերը» («Валенсианские безумцы») ներկայացումը։ 2008 թվականին Կարինա Անդոլենկոն խաղացել է իր երկրորդ դիպլոմային դերը «Սատիրիկոն» թատրոնի բեմում՝ կատարելով Կրուգլովայի դերը «Ամեն օր բարեկենդան չի լինի» («Не всё коту масленица») ներկայացման մեջ։ Կրթությունն ավարտելուց հետո Կարինա Անդոլենկոն Կոնստանտին Ռայկինի կողմից հրավիրվել է այդ թատրոնի թատերախումբ, որտեղ աշխատել է մինչև 2011 թվականը։
2013 թվականին Կարինա Անդոլենկոն սկսել է աշխատել Մոսկվայի նահանգային թատրոնում, որ ղեկավարում է Սերգեյ Բեզռուկովը ։ Դերասանուհին խաղում է Ալեքսանդր Օստրովսկու քանի ստեղծագործությունների հիման վրա բեմադրված «Нашла коса на камень» ներկայացման մեջ և «Սիրանո դը Բերժերակ» ներկայացումում, որի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի մարտի 28-ին։
Կարինա Անդոլենկոն ձախլիկ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ
Սու-25 ինքնաթիռի ավիավթար
Սու-25 ինքնաթիռի ավիավթար, ՀՀ ռազմաօդային ուժերին պատկանող Սու-25 տիպի գրոհիչ ինքնաթիռի ավիավթար, որը տեղի է ունեցել 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Մարալիկի տարածաշրջանում։ Վթարի հետևանքով զոհվել են օդաչուներ փոխգնդապետ Արմեն Բաբայանը և մայոր Մովսես Մանուկյանը  ։
Վթար
Դեկտեմբերի 4-ին, ժամը 10:20-ի սահմաններում ՀՀ ՊՆ մամուլի խոսնակը հայտնել էր, որ կորել է կապը ամենօրյա մարտական պատրաստության պլանով ուսումնամարզական թռիչք իրականացնող ՀՀ զինված ուժերի ՍՈՒ-25 մարտական ինքնաթիռի հետ։ Ինքնաթիռը թռիչքային երթուղի էր դուրս եկել ժամը 10:06-ին` Գյումրու «Շիրակ» օդանավակայանից ։
Հետաքննում
Ինքնաթիռի վթարի փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 378-րդ հոդվածի 2-րդ մասի (թռիչքների կամ դրանց նախապատրաստման կանոնները խախտելը) հատկանիշներով ։ ՀՀ Քննչական կոմիտեն հայտնել է, որ հայտնաբերվել է ինքնաթիռի սև արկղը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավիապատահարներ Հայաստանում
Մոնակոյի պատմություն
Ժամանակակից Մոնակոյի պատմության սկզբնավորումը նշանավորվում է 1215 թվականին՝ Ջենովայի հանրապետության տարածքում գաղութի ստեղծմամբ և ամրոցի կառուցմամբ։
1297 թվականի հունվարի 8-ին Ջենովայում քաղաքացիական պետարազմի ընթացքում Մոնակոն գրավվեց ջենովացի պատրիկ Ֆրանչեսկո Գրիմալդիի և նրա կողմնակիցների կողմից։ Այս տարեթիվը համարվում է Գրիմալդի դինաստիայի կառավարման սկիզբ։ Դրանից հետո արդեն 700 տարի Մոնակոյի իշխանությունը կառավարվում է այդ ազգանվան ներկայացուցիչների կողմից (1731 թվականին նրանց փաստացի փոխարինեցին ֆրանսիացի արիստոկրատներ Մատինյոնները, որոնք իրենց ազգանունը փոխեցին՝ դառնալով Գրիմալդի)։
1612 թվականին Օնորե II Գրիմալդին իրեն հռչակեց ինքնիշխան։ Նրա հողերի սուվերենությունը և իշխանական կոչումը ֆրանսիական կառավարության կողմից ճանաչվեցին 1643 թվականին։
XVIII-XIX դարերի պատմությունը
1789 թվականին երկիրը բռնակցվեց Ֆրանսիային։ 1814 թվականի մայիսի 30-ի Փարիզի առաջին խաղաղության պայմագրով վերականգնվեց Մոնակոյի իշխանությունը այն սահմաններով, որոնք գոյություն ունեին ֆրանսիական պրոտեկտորատի ներքո մինչև 1792 թվականի հունվարի 1-ը։
Իշխան դարձավ Օնորե III-ի որդին՝ Օնորե IV-ը, սակայն առողջության վատացման պատճառով գահը զիջեց իր եղբայր Ժոզեֆին։ Գահից հրաժարված իշխանի որդին՝ Օնորե-Գաբրիելը ըմբոստացավ այդ որոշման դեմ և համոզեց որդուն իշխանությունն իրեն փոխանցել։ 1815 թվականի մարտին Օնորե IV-ը (1815-1819թթ) ուղևորվեց Մոնակո, սակայն հասնելով Կանն, ձերբակալվեց ափ իջած Նապոլեոնի զորքերի կողմից և տարվեց Նապոլեոնի մոտ։
Կայսրության վերջնական փլուզումից հետո, համաձայն 1815 թվականի նոյեմբերի 20-ի Փարիզյան երկրորդ պայմանագրի, իշխանությունը դրվեց Սարդինյան թագավորության պրոտեկտորատի ներքո։
Մոնակոյի և սարդինական թագավոր Վիկտոր Էմմանուիլ I-ի միջև պայմանագիրը ստորագրվեց 1810 թվականի նոյեմբերի 8-ին։ Այն այնքան էլ բարենպաստ չէր իշխանության համար, որքան Ֆրանսիայի հետ մինչ Ֆրանսիական հեղափոխությունը գործող պայմանագիրը։ Իշխանության ֆինանսական վիճակը սկսեց վատանալ, երկրի ռեսուրսները կրճատվեցին։
Օնորե IV-ի մահվանից հետո իշխաությունն անցավ նրա որդի Օնորե V-ին (1819-1841թթ․), որին Նապոլեոնը 1810 թվականին շնորհեց բարոնի տիտղոս, իսկ Ռեստավրացիայի ռեժիմը՝ Ֆրանսիայի պերի (բարձրաստիճան պաշտոնյա) աստիճան։ Նոր իշխանը ձեռնարկեց միջոցառումներ, որպեսզի ճգնաժամը հաղթահարի։ Սակայն նրա կոշտ քաղաքականությունը հանդիպեց բնակչության դիմադրությանը և բողոքի ցույցի, հատկապես 1833 թվականին Մենթոնում։ Օնորե V-ի մահվանից հետո իշխանությունն անցավ նրա եղբորը՝ Ֆլորեստան I-ին (1841-1856 թվականներ), ով գրականության և թատրոնի մեծ երկրպագու էր և բացարձակապես պատրաստ չէր պետական կառավարմանը։
Խնդիրների մեծ մասը լուծում էր նրա կինը՝ Կարոլինան, ով բուրժուական ծագում ուներ։ Նրան հաջողվեց որոշ ժամանակով մեղմացնել բնակչության դժգոհությունը, որն առաջացել էր Օնորե V-ի օրոք։ Սակայն լարվածության թուլացումը երկար չտևեցց, և շուտով Ֆլորեստանը և Կարոլինան կրկին անցան կոշտ քաղաքականության՝ հույս ունենալով այդ կերպ վերականգնել Մոնակոյի իշխանության բարօրությունը։
Այդ ժամանակ Մենթոնում ավելի էին ուժգնանում անկախության համար պահանջները։ Քաղաքի բնակիչները հասան նրան, որ ընդունվեց լիբերալ սահմանադրություն, որը նման էր Սարդինական թագավորությունում թագավոր Կարլոս-Ալբերտի կողմից ընդունված սահմանադրությանը։
Նրանք մերժեցին Ֆլորեստանի առաջարկած սահմանադրությունը։ 1848 թվականին Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո իրադրությունը կտրուկ սրվեց։ Ֆլորեստանը և Կարոլինան իշխանությունը փոխանցեցին իրենց որդի Կարլոսին։ Սակայն արդեն ուշ էր։ Սկսվեցին ապստամբություններ։ Իշխան Ֆլորեստանին տապալեցին, ձերբակալեցին և բանտարկեցին, իսկ իշխանական կառավարումը վերացվեց։ Սակայն 1849 թվականին Ֆլորեստանը կրկին վերահաստատվեց գահին։
1848 թվականի մարտի 20-ին Մենթոնը և Ռոկբրյունը իրենց հայտարարեցին ազատ և անկախ քաղաքներ «սարդինական գերիշխնության ներքո»։ 1849 թվականի մայիսի 1-ին Սարդինական թագավորության իշխանությունները հրապարակեցին հրովարտակ Նիցցայի շրջանին միանալու մասին։ Մոնակկոյի իշխաններ Ֆլորեստան I-ին (1785-1856թթ․) և Կարլոս III-ին (1856-1889թթ․) այդպես էլ չհաջողվեց վերադարձնել այդ տարածքները։
XIX դարի 50-ական թվականներին Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն III-ը կրկին հավակնություններ ցուցաբերեց Սավոյայի նկատմամբ։ Այդ շրջանի զավթման նպատակով նապոլեոնյան կառավարությունը օգտագործում էր Իտալիայի միավորման համար Սարդինիայի և Ավստրիական կայսրության միջև ընթացող պատերազմը։ Համաձայն Ֆրանսիայի և Սարդինիայի միջև 1858 թվականին կնքված պայմանագրի՝ Սարդինիան պարտավորվում էր Ավստրիայի դեմ պատերազմում օգնության դիմաց Ֆրանսիային զիջել Սավոյան և Նիցցան։
1860 թվականի մարտին Սարդինական թագավորությունը Ֆրանսիային զիջեց Նիցցայի կոմսությունը՝ ներառյալ Մենթոնը և Ռոկբրյունը։
1860 թվականի հուլիսի 18-ին Սարդինիան իր զորքերը դուրս բերեց Մոնակոյից՝ դրանով վերջ դնելով պրոտեկտորատին։
Իշխան Կարլոս III-ի և Նապոլեոն III-ի միջև 1861 թվականի փետրվարի 2-ի պայմանագրի համաձայն Մոնակոն հրաժարվեց Մենթոնի և Ռոկբրյունի նկատմամբ բոլոր իրավունքներից հօգուտ Ֆրանսիայի, որի դիմաց ստացավ փոխհատուցում 4 մլն ֆրանկի չափով։ Պայմանագիրը պաշտոնապես ճանաչում էր Մոնակոյի իշխանության անկախությունը, սակայն նրա տարածքները նախկինի համեմատ կրճատվեցին 1/20-ի չափով։ Համաձայն պայմանագրի չհրապարակված լրացուցիչ հոդվածների՝ Մոնակոն պարտավորվում էր իր տարածքներից չզիջել որևէ այլ երրորդ տերության՝ բացի Ֆրանսիայից ։ 1865 թվականին Մոնտե Կառլոյում բացվեց խաղատուն և Ֆրանսիայի հետ ստեղծվեց մաքսային միություն, որոնք էականորեն խթանեցին երկրի տնտեսական զարգացմանը։
XX դարի պատմությունը
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ իշխանությունը փորձում էր չեզոքություն պահպանել։ Սակայն 1942 թվականին Մոնակոն ռազմակալվեց իտալական բանակի կողմից, իսկ 1943 թվականին Իտալիայում Մուսոլինիի ռեժիմի տապալումից հետո իշխանությունը ռազմակալվեց գերմանական բանակի կողմից։ Դեռևս ռազմակալումից առաջ, 1942 թվականի օգոստոսի 27-ին մահվան ճամբարներ աքսորվեցին 66 հրեաներ։ Շուտով նրանց ճակատագրին արժանացան ևս 24 հրեա, որոնք բնակվում էին ֆրանսիական Ռիվիերայում։ Նրանցից միայն ինը մարդ փրկվեց ։ Աքսորվածների թվում էր նաև օպերային թատրոնի հիմնադիր Ռենե-Բլյումը, ով մահացավ համակենտրոնացման ճամբարում։ Մոնակոյի նկատմամբ մեծ հետքրքրություն առաջացրեց 1956 թվականին Մոնակոյի արքայազն Ռենե III-ի (գահ է բարձրացել 1949 թվականին) և հոլիվուդյան դերասանուհի Գրեյս Քելլիի հարսանիքը։ Ռենեն նաև ակտիվ շինարարություն ծավալեց Մոնակոյում։ 1962 թվականին ընդունվեց նոր սահմանադրությունը (թվով երկրորդը), ըստ որի ընտրական իրավունքը տարածվում էր նաև իգական սեռի ներկայացուցիչների վրա։ Նոր սահմանադրության համաձայն՝ ստեղծվեց Մոնակոյի Գերագույն դատարանը, իսկ մահապատիժը, որպես պատժի ամենաբարձր աստիճան, վերացվեց։ 1993 թվականի մայիսին Մոնակոն դարձավ ՄԱԿ-ի լիիրավ անդամ։
Իշխանության ներկայիս վիճակը
2002 թվականին Մոնակոյի և Ֆրանսիայի միջև կնքվել է պայմանագիր, համաձայն որի նույնիսկ Գրիմալդի դինաստիայի թագաժառանգի բացակայության դեպքում Մոնակոյի իշխանությունը մնալու է սուվերեն պետություն և չի դրվելու Ֆրանսիայի պրոտեկտորատի ներքո։
2005 թվականի մարտի 31-ին իշխան Ռենե III-ը, ով չափազանց հիվանդ էր իր պարտականությունները իրականացնելու համար, իր լիազորությունները փոխանցեց միակ որդուն՝ թագաժառանգ Ալբերտին։ Ռենեն մահացավ 2005 թվականի ապրիլի 6-ին, իսկ իշխան դարձավ Ալբերտ II-ը։ Վերջինիս ծրագրերի մեջ է մտնում նաև Մոնակոյի հողաբարելավումը, որը սկսել էր նրա հայրը, ինչպես նաև նոր՝ Լե Պորտիեր (թվով 11-րդ) շրջանի կառուցումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն Կատեգորիա:Մոնակո
Թոմ Էլլիս
Թոմաս Ջոն (Թոմ) Էլլիս (Thomas John Ellis,, Ուելս) ուելսացի դերասան։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Մի անգամ հեքիաթում», «Միրանդա», «Ուրվականները», «Լյուցիֆեր» սերիալներից։ «Մի անգամ հեքիաթում» ֆենտեզի հեռուստասերիալում մարմնավորել է Ռոբին Հուդին, իսկ «Լյուցիֆեր» հեռուստասերիալում՝ Լյուցիֆեր Մորնինգստարին։
Երիտասարդություն և կրթություն
Էլլիսը ծնվել և մեծացել է Բանգորում։ Նրա հայրը՝ Կրիս Էլլիսը, հորեղբայրը՝ Ռոբերտ Էլլիսը և քույրը եկեղեցականներ են։ Նա ավարտել է Օքսֆորդի Ռիդժենս-պարկ քոլլեջը ։
Անձնական կյանք
2006 թվականին Էլլիսը ամուսնացել է դերասանուհի Թեմզին Աուտուեյտի հետ։ 2008 թվականի հունիսի 25-ին ծնվել է նրանց առաջնեկ դուստրը ՝ Ֆլորենս Էլսի Էլլիսը։ Էլլիսը ունի ևս մեկ երեխա նախորդ հարաբերություններից։ 2012 թվականի օգոստոսի 2-ին ծնվեց նրանց երկրորրդ դուստրը ՝ Մարնի Մեյ Էլլիսը։ 2013 թվականի օգոստոսի 29-ին զույգը հայտարարեց ամուսնալուծության մասին։ Աուտուեյտը ամուսնալուծվել է ամուսնու հետ, վկայակոչելով նրա անհավատարմությունը  ։ 2014 թվականին ամուսնալուծության գործընթացը ավարտվեց։ 2015 թվականից հանդիպում է ամերիուհի դերասանուհի և սցենարիստ ՝ Մեգան Օպենխայմերի հետ ։
Անցյալում Էլլիսը երկրպագել է «Շեֆֆիլդ Ուենսդեյ» ֆուտբոլային ակումբին, սակայն այժմ երկրպագում է «Արսենալ»-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Ռոբերտ Բաքլի
Ռոբերտ Էռլ Բաքլի (Robert Earl Buckley, ), ամերիկացի դերասան և մոդել, որն առավել հայտնի է «Շրթներկային ջունգլիներ», «Մեկ ծառի բլուրը» և «Պարկ ավենյու, 666» հեռուստասերիալներում կատարած իր դերերով։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Էռլ Բաքլին ծնվել է Կալիֆոռնիայի Լոս Անջելեսի շրջանի Քլերմոնտ քաղաքում ։ Ստացել է տնտեսագետի մասնագիտություն Սան Դիեգոյի Կալիֆոռնիայի համալսարանում, որն ավարտել է 2003 թվականին ։ Սովորելու տարիներին Բարքլին մասնակցել է The Price Is Right շոուին ։ Որոշ ժամանակ որպես տնտեսագիտության հարցերով խորհրդատու աշխատելուց հետո Բարքլին վերադարձել է Լոս Անջելես, որպեսզի սկսի դերասանի կարիերա ։
Կարիերա
Բաքլին՝ որպես դերասան, իր նորամուտը կատարել է «Երբ զանգում է մարդասպանը» ֆիլմում 2006 թվականին։ Ավելի ուշ նա ստացել է մշտական դեր «Նորաձևության տուն» հեռուստասերիալում, իսկ հաջորդ տարի նկարահանվել է մեկ այլ կարճատև սերիալում՝ «Ամերիկացի ժառանգորդուհին»։ 2008 թվականին նկարահանվել է Lifetime ալիքի «Սիրախաղ քառասունամյայի հետ» ֆիլմում՝ կատարելով Հիզեր Լոքլիրի հերոսուհու երիտասարդ ընկերոջ դերը։
Բաքլին առավել հայտնի է «Շրթներկային ջունգլիներ» հերուստասերիալում Քիրբի Էտվուդի՝ Քիմ Ռեյվերի երիտասարդ ընկերոջ դերով, որում նկարահանվել է 2008-2009 թվականներին, ինչպես նաև «Մեկ ծառի բլուր» հեռուստասերիալում կատարած Քլեյթոն Էվանսի դերով ։ Այդ հեռուստասերիալում նա նկարահանվել է 2009-2012 թվականներին՝ մինչև սերիալի ավարտը ։ 2012 թվականին ստացել է գլխավոր դերերից մեկը ABC ալիքի «Պարկ ավենյու, 666» սերիալում, որը փակվել է մեկ եթերաշրջան հետո ցաձր վարկանիշի պատճարով ։ 2015 թվականին սկսել է նկարահանվել է «Ես զոմբի եմ» հերուստասերիալում՝ կատարելով Մեյջոր Լիլուայթի դերը։ 2017 թվականին խաղացել է «Չափում 404» հեռուստասերիալում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Վիլհելմ Մաուզեր
Վիլհելմ Մաուզեր (Wilhelm Mauser, ), գերմանացի ինժեներներ-զինագործ և ձեռնարկատեր։
1866 թվականին եղբոր՝ Պոլ Մաուզերի հետ ստեղծել է միալիցք հրացան և ատրճանակ, 1896 թվականին՝ 7, 63 մմ տրամաչափի ավտոմատ ատրճանակ (մաուզեր)։ 1874 թվականից Մաուզեր եղբայրները դարձել են Օբերնդորֆի զինագործարանի սեփականատերեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձեռնարկատերեր
American Broadcasting Company
Ամերիկյան հեռարձարկման ընկերություն (ABC), Ամերիկյան առևտրային հեռարձակման հեռուսատընկերությունը, որը հասանելի է ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ Իր ողջ գոյության ընթացքում, ABC-ին իր ֆինանսական օպերացիաները կատարել է ի շնորհիվ մամուլում տպագրվելու, թատրոնների և ֆիլմերի ստեղծման հաշվին։ Այդ բնագավառների շատ ակտիվներ ABC-ին վաճառել է այլ ընկերությունների և 2007 թ.-ից սկսած, երբ ABC Radio-ն վաճառվեց Citadel Broadcasting-ին, ABC-ին իր գործունեությունը կրճատեց և գրեթե սահմանափակվեց միմիայն հեռուստատեսությամբ։
ABC-ին են պատկանում այնպիսի հանրաճանաչ և մեծ ժողովորդականություն վայելող սերիալները, ինչպիսիք են Կորուսյալները և Մի անգամ հեքիաթում սերիալները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Անգլալեզու հեռուստաալիքներ
Ջեյմս Էլրոյ
Լի Էրլ «Ջեյմս» Էլրոյ  (Lee Earle "James" Ellroy, ), ամերիկացի գրող, դետեկտիվների հեղինակ։
Կենսագրություն
Ջեյմս Էլրոյը ծնվել է բուժքրոջ և հաշվապահի ընտանիքում։ Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո նա մոր հետ տեղափոխվել է Էլ Մոնտե (Կալիֆոռնիա) ։ 1958 թվականին նրա մայրը սպանվել է, սակայն սպանությունը մնացել է չբացահայտված։ Այս չբացահայտված սպանությունը և նրա հոր՝ ոստիկանության աշխատանքի մասին վավերագրական գիրքը՝ «Ոստիկանական կրծքանշան», ազդել են Էլրոյի՝ որպես գրողի հետագա կարիերայի վրա։
Պատանեկության տարիներին Էլրոյը չարաշահել է ալկոհոլը, կատարել է մի շարք մանր հանցագործություններ և վարել թափառական կյանք։ Բանտում կարճ ժամանակ մնալուց և առողջական խնդիրների սկսվելուց հետո (նա հիվանդացել է թոքաբորբով) Էլրոյը որոշել է փոխել իր կյանքը։ Նա դադարել է խմել, աշխատանք է գտել գոլֆի ակումբում և միաժամանակ սկսել է գրքեր գրել։
1981 թվականին լույս է տեսել նրա դեբյուտային դետեկտիվ վեպը։ Էլրոյը ճանաչման է արժանացել «Լոսանջելեսյան քառյակ» շարքի շնորհիվ։ Շարքի առաջին վեպը` «Սև խոլորձը», հիմնված էր երիտասարդ դերասանուհի Էլիզաբեթ Շորթի իրական սպանության վրա, որի մասին Էլրոյը կարդացել է «Ոստիկանական կրծքանշան» գրքի մեջ։ Իր վեպերի համար գրողն ստացել է «Ամերիկյան դետեկտիվի դիվային շուն» մականունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Մարսելի ժանտախտ
Չնայած մահերի մեծ թվին, Մարսելը ժանտախտի համաճարակից բավականին արագ է վերականգնվել։ Քանի որ ժանտախտից հետո առևտուրն ընդլայնվել է Արևմտյան Հնդկաստանում և Լատինական Ամերիկայում, ապա տնտեսական գործունեությունը վերականգնելու համար պահանջվել է ընդամենը մի քանի տարի։ 1765 թվականին բնակչության քանակը վերադարձել է նախնական՝ 1720 թվականի մակարդակին։
Քաղաքը մինչև ժանտախտը
Մարսելի նավահանգստով կատարվում էր Միջերկրական ծովի (Լևանտ) և Հյուսիսային Աֆրիկայի արևելյան մասի երկրների հետ առևտրի հիմնական մասը։ Ժամանող ապրանքներն այնուհետև տարածվում էին ամբողջ Ֆրանսիայով մեկ։ Հին նավահանգստի մուտքի մոտ գործել է ոստիկանական հաստատություն, որը պատասխանատու էր սանիտարական հսկողության համար։ Լևանտից ժամանող նավերը կարանտինացվում էին Պոմե կղզում, որտեղ ստուգվում էին ապրանքները։ Մարդկանց անուշաբույր խոտաբույսերով ծխահարում էին ։
1580 թվականի ժանտախտի վերջում Մարսելի բնակիչները կտրուկ միջոցներ են ձեռնարկել՝ փորձելով վերահսկել հիվանդության հետագա տարածումը։ Մարսելի քաղաքային խորհուրդը ստեղծել է սանիտարական խորհուրդ, որի անդամները պետք է ընտրվեին քաղաքային խորհրդի, ինչպես նաև քաղաքի բժիշկներից։ Սանիտարական խորհուրդը կազմել է մի շարք առաջարկություններ՝ քաղաքի առողջությունը պահպանելու համար ։
Բացի քաղաքը արտաքին վտանգներից պաշտպանելուց, սանիտարական խորհուրդը ձգտել է կառուցել հասարակական ենթակառուցվածք։ Մարսելի առաջին պետական հիվանդանոցը նույնպես կառուցվել է այս ժամանակահատվածում, և նրան տրվել է բժիշկների և բուժքույրերի լիարժեք անձնակազմ։ Բացի այդ, սանիտարական խորհուրդը պատասխանատու էր տեղի բժիշկների հավատարմագրման համար։ Ապատեղեկատվության հսկայական քանակությունից ելնելով, որը տարածվում է ժանտախտի ժամանակ, սանիտարական խորհուրդը փորձել է քաղաքացիներին տալ վստահելի բժիշկների ցուցակը ։
Հիվանդության ներթափանցում
1720 թվականի մայիսի 25-ին Սիրիայից ժամանում է Ժան Բատիստ Շատոյին պատկանող «Գրան Սեն Անտուան» առևտրական նավը, որը ճանապարհին մտել էր Զմյուռնիա, Տրիպոլի և ժանտախտի համաճարակ տանող Կիպրոս։ Նավի վրա մահացել էին վեց մարդ՝ մեկ ուղևոր, մի քանի նավաստիներ և վիրաբույժը, բայց բժիշկները մահվան պատճառ համարել էին անորակ սննդի օգտագործումը։ Մարսել հասնելուց երկու օր անց մի մարդ ևս մահացել է նավի վրա, և նրա մահը նույնպես չեն վերագրել ժանտախտին։ Մարսելում նավահանգստի իշխանությունները անմիջապես կարանտին են մտցրել։ Քաղաքի հզոր առևտրականներին անհրաժեշտ էր նավի մետաքսե և բամբակյա բեռը` Բոկերի միջնադարյան մեծ տոնավաճառի համար և ճնշում գործադրելով իշխանությունների վրա` կարանտինից հանել են բեռը։ Հունիսին մահացել են ևս մի քանի մարդ, այդ թվում՝ մի քանի նավահանգստի աշխատակիցներ և նրանց ընտանիքի անդամներ։ Քաղաքային իշխանությունները սկզբում փորձել են գաղտնի պահել, որ խուճապ չառաջանա և առևտուրը չտուժի։
Համաճարակ
Հուլիսին մահացության դեպքերը սկսել են աճել, բռնկվել է համաճարակ։ Հոսպիտալները արագորեն լցվել են, և բնակիչները խուճապի են մատնվել, սկսել են հիվանդներին իրենց տներից և քաղաքից վտարել։ Փարիզից և Մոնպելյեից ժամանած բժիշկները հիվադությունը բուբոնային ժանտախտ են որակել։ Հուլիսի 31-ին Էկս-ան-Պրովանսի խորհրդարանը քաղաքը հայտարարել է կարանտինային գոտի՝ մահվան սպառնալիքով մարսելցիներին արգելվել է լքել քաղաքը, իսկ Պրովանսի բնակիչներին արգելվել է մուտք գործել քաղաք։ Ձերբակալվել է ժանտախտ բերած նավի սեփականատեր Ժան-Բատիստ Շատոն։ Նրան դատել են և դատապարտել մահվան։ Բայց չեն հասցրել դատավճիռը ի կատար ածել, քանի որ մինչ այդ նա Մարսելի բանտում մահացել է ժանտախտից։
Անվտանգության նպատակով վարակված տարածքի շուրջը կառուցվել է երկու մետր բարձրությամբ և 70 սմ հաստությամբ քարե պարիսպ (Mur de la peste): Մահվան սպառնակիքով արգելվել է ելումուտը արգելափակված տարածքից ։
1721 թվականի հոկտեմբերից՝ համաճարակը անկում է ապրել, ինչը հանգեցրել է դեպքերի թվի նվազմանը և առողջացածների ավելացմանը։ Դեկտեմբերին համաճարակը դադարել է, չնայած առանձին դեպքեր նկատվել են անգամ 1722 թվականին։ Ըստ տարբեր գնահատականների՝ քաղաքի 90 հազար բնակչությունից մահացել է 40 հազարից մինչև 64 հազար մարդ։
Ժանտախտը տարածվեց Պրովանսի այլ շրջաններում։ 1720 թվականի հոկտեմբերին Էկս-ան-Պրովանս քաղաքում համաճարակ է սկսել և մինչև 1721 թվականի մարտը այնտեղ զոհվել է 18 հազար բնակիչ։ Հիվանդությունը 1720 թվականի նոյեմբերին հասել է Առլ և մինչև 1721 թվականի սեպտեմբերը մահացել է բնակիչների մոտ 43% -ը՝  23 հազար բնակչությունից ավելի քան 10 հազար մարդ։ 1721 թվականի սկզբին ժանտախտը հասել է Տուլոն, որտեղ 26 հազար բնակիչներից մահացել 20 հազարը։
Արձագանք արտասահմանում
Մարսելի ժանտախտի լուրերը Եվրոպայում մտահոգություն են առաջացրել։ Անգլիան և Հոլանդիան դադարեցրել են առևտուրը Ֆրանսիայի հետ։ Միջերկրական ծովից եկող բոլոր նավերը կարանտինացվել են։ Նման միջոցներ ձեռնարկվել են նաև Պրուսիայում։ Շվեդիայում այրել են միջերկրածովյան երկրներից բերված բոլոր ապրանքները։
1720 թվականի սեպտեմբերին Փարիզում Ռուսաստանի դեսպանորդը Ֆրանսիայի ժանտախտի մասին տեղեկացրել է Ռուսաստանի իշխանություններին։ Պետրոս Առաջինը հրամայել է Ծովակալությանը և Կոմերց կոլեգիային սանիտարական ստուգման ենթարկել Ֆրանսիայից Ռիգա, Ռեվել և Արխանգելսկ ժամանող նավերը։ 1721 թվականին ֆրանսիական ցանկացած նավերի մուտքը Ռուսաստանի բոլոր նավահանգիստներ արգելվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժանտախտ Կատեգորիա:Ժանտախտի համաճարակներ Կատեգորիա:Եվրասիայի պատմություն Կատեգորիա:Մարսելի պատմություն
Ռաուլ Բոտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Նիկոլայ Ալմազով
Նիկոլայ Ալմազով (Николай Георгиевич Алмазов, ), խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ։ Կալուգայի քաղաքային խորհրդի առաջին նախագահը (հունիս 1918 - 1919). ՌՍԴԲԿ անդամ 1913 թվականից։
Գործունեություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո եղել է Ստարոկոնստանտինով քաղաքի պատգամավորների Խորհրդի նախագահը և 11-րդ բանակի հեղկոմի անդամ, Խորհուրդների Համառուսաստանյան 3-րդ համագումարի պատգամավոր։ Զորացրվելուց հետո Կալուգայում աշխատել է վիմագրող բանվոր։ 1918-1919 թվականներին եղել է Կալուգայի քաղաքային խորհրդի նախագահ։ 1919 թվականի հունիս-օգոստոս ամիսներին եղել է ռազմաճակատում (վերադարձել էր Կալուգա հիվանդության պատճառով)։ 1919-1921 թվականներին եղել է ՌԿԿ(բ) քաղկոմի նախագահը և Կալուգայի նահանգի զինվորական կոմիսարը։ 1922 թվականի մայիսի 15-ից մինչև 1924 թվականի դեկտեմբերի 20-ը եղել է Մոսկվայի և Մոսկովյան նահանգի զինկոմ, 1930-ական թվականներին աշխատել է պոլիգրաֆիական արդյունաբերությունում, եղել է ՌՍՖՍՀ լուսավորության ժողկոմի «Պոլիգրաֆ գիրք» տրեստի կառավարիչը։
Ձերբակալվել է 1937 թվականի օգոստոսի 26-ին, դեկտեմբերի 30-ին դատապարտվել է գնդակահարության և նույն օրը գնդակահարվել է Բուտովո-Կոմունարկայի հրաձգարանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Իսաակ Կիսե Տելին
Իսաակ Կիսե Տելին (Isaac Kiese Thelin, ), շվեդ ֆուտբոլիստ (ծագումով Կոնգոյից է), «Բայեր» ակումբի և Շվեդիայի ազգային հավաքականի հարձակվող։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Տելինն Էրեբրուի «Կարլսլունդ» ակումբի ակադեմիայի սան է։ 2009 թվականին նա կատարել է իր նորամուտը թիմի կազմում։ Երկու մրցաշրջանի ընթացքում Իսաակը ակումբի կազմում հանդես է եկել Շվեդիայի ստորին դիվիզիոններում։ 2011 թվականին տեղափոխվել է «Նոռչյոպինգ» ակումբ։ Առաջին մրցաշրջանում Կիսեն չի կարողացել հաղթահարել մրցակցությունը և ոչ մի անգամ խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 2012 թվականի ապրիլի 9-ին «Գյոտեբորգի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտ Ալսվենսկան լիգայում ։ Հոկտեմբերի 1-ին ԳԱԻՍ-ի դեմ խաղում Իսահակը խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում ։
Դյուզջե
Դյուզջե (Düzce), քաղաք Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Դյուզջեի մարզի կենտրոնը։ Գտնվում է մայրաքաղաք Անկարայից 240 կիլոմետր դեպի արևմուտք և Ստամբուլից 228 կիլոմետր դեպի արևելք։ D-100 ավտոմայրուղին անցնում է քաղաքի միջով, այն դեպքում, երբ եվրոպական Ե80 ավտոմայրուղին շրջանցում է քաղաքը։ 2009 թվականի տվյալներով, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 125 240 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ 1990 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 61.878 մարդ։ Քաղաքը մեծապես տուժել է 1999 թվականին տեղի ունեցած Մարմարայի և Դյուզջեի երկրաշարժերի ժամանակ։ Քաղաքը գտնվում է Սև ծովից 8 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Քաղաքը համարվում է Թուրքիայի ամենաարևոտ քաղաքներից մեկը ։
Իսաակ Կիսե Տելին
Ակումբային կարիերա
2014 թվականի ամռանը Կիսե Տելինը տեղափոխվել է «Մալմյո» ակումբ։ Հուլիսի 19-ին «Կալմար» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում ։ Նույն խաղում Իսաակը խփել է իր առաջին գոլը «Մալմյոյում»։ Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլի խաղերում Տելինը գոլեր է հեղինակել Պրահայի «Սպարտայի» ու լատվիական «Վենտսպիլս» ակումբների հետ հանդիպումներում և թիմին օգնել է անցնել խմբային փուլ։
Դյուզջե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Դյուզջեի մարզի բնակավայրեր
Իսաակ Կիսե Տելին
Ակումբային կարիերա
2015 թվականի սկզբին Իսաակը տեղափոխվել է ֆրանսիական «Բորդո»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 3,5 մլն եվրո։ «Բաստիայի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Լիգա 1-ում։ Փետրվարի 28-ին «Ռեյմս» ակումբի դեմ խաղում Կիսե Տելինը խփել է իր առաջին գոլը «Բորդոյի» կազմում ։ 2017 թվականի սկզբին Իսաակը վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է բելգիական «Անդերլեխտ» ։ Հունվարի 22-ին «Սենտ Տրյույդեն» ակումբի դեմ խաղում Տելինը կատարել է իր նորամուտը Ժյուպիլե լիգայում՝ փոխարինելով Լուկաշ Տեոդորչիկին ։ Փետրվարի 23-ին՝ Եվրոպայի լիգայի 1/16 եզրափակչի շրջանակներում անցկացվող «Զենիթ» ակումբի դեմ խաղի վերջին րոպեին Տելինը դարձել է գոլի հեղինակ ։ Իր նորամուտային մրցաշրջանում նա դարձել է Բելգիայի չեմպիոն։
Միջազգային կարիերա
2015 թվականին Իսաակը Շվեդիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում հաղթել է Չեխիայում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Դանիայի, Իտալիայի , Անգլիայի և երկու անգամ Պորտուգալիայի հավաքականների դեմ խաղերին։ Իտալացիների դամ խաղում Կիսե Տելինը գոլ է խփել։
2014 թվականի նոյեմբերի 15-ին 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության նախընտրական փուլի՝ Չեռնոգորիայի հավաքականի դեմ խաղում Կիսե Տելինը կատարել է իր նորամուտը Շվեդիայի հավաքականում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Էրկան Զենգինին ։ 2016 թվականի նոյեմբերի 15-ին Հունգարիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նա խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում ։
2018 թվականին Կիսե Տելինը մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Հարավային Կորեայի, Գերմանիայի , Մեքսիկայի և Շվեյցարիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Անդերլեխտ»
Միջազգային
Շվեդիա (մինչև 21)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Շվեդ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շվեդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նորչյոպինգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալմյոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորդոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անդերլեխտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վասլանդ Բևերենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Մեծ մողոլներ
Մեծ մողոլներ, Հնդկաստանի տիրակալների դինաստիա 1526–1858 թվականներին։ Օգտվելով Հյուսիսային Հնդկաստանի քաղաքական անկայուն վիճակից՝ Քաբուլի կառավարիչ Բաբուրը ներխուժեց Հյուսիսային Հնդկաստան և հիմնեց Մեծ մողոլների կայսրությունը։ «Մողոլներ» անվանումն առաջացել է Հյուսիսային Հնդկաստանի և Միջին Ասիայի մուսուլմաններին հնդիկների տված «մուղալ» անունից։ «Մեծ մողոլներ» անվանել են 17–րդ դարի եվրոպացի ճանապարհորդները։ 17-րդ դարում Մեծ մողոլների պետությունն իր մեջ ընդգրկել է ամբողջ Հնդկաստանը (բացի ծայր հարավից), այժմյան Աֆղանստանի տարածքի արևելյան մասը, Փենջաբը։ Հզորության գագաթնակետին է հասել Շահ Ջահանի օրոք։ Աուրենգզեբի մահից (1707) հետո սկսվել է երկպառակտչական պայքար, պետությունը տրոհվել է։ Թուլացել է Մեծ մողոլների ազդեցությունը ենթակա մարզերում։ 18-րդ դարի կեսին Մեծ մողոլները փաստորեն տիրել են միայն Դելիին և նրա շրջակայքը։ 18-րդ դարի վերջին Մեծ մողոլները դարձել են Հյուսիսային Հնդկաստանի խոշոր ֆեոդալների դրածոները։ 1803 թվականին Բրիտանական արևելահնդկական ընկերությունը զավթել է Դելին։ Մեծ մողոլները ձևականորեն համարվել են Հնդկաստանի կառավարիչներ մինչև 1858 թվականը, երբ անգլիական գաղութային իշխանությունները վերացրին դինաստիան։
Մեծ մողոլների դինաստիայի ներկայացուցիչները
Կատեգորիա:Հնդկաստանի պատմություն Կատեգորիա:Թեմուրյաններ
Խորհրդային շրջան (Դոնի Ռոստով)
Խորհրդային շրջան (Советский район), վարչատարածքային միավոր, Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաք 8 շրջաններից մեկը։ Կազմավորվել է 1973 թվականին։
Պատմություն
20-րդ դարի 50-ական թվականների վերջին և 60-ական թվականների սկզբին Դոնի Ռոստովի արևմտյան ծայրամասի հարավարևելյան մասում հայտնվեցին առաջին երկհարկանի շենքերը։ Արդեն այդ ժամանակ մոտակայքում կառուցվում էր առանցքակալների գործարանը, որը դարձավ ԽՍՀՄ-ում տասներորդը։ Բնակելի շենքերից հետո միկրոշրջանում հայտնվեցին առաջին խանութը, որն անվանվեց «Նովոսյոլ», առաջին՝ թիվ 92 դպրոցը (մաթեմատիկական), առաջին առևտրի կենտրոնը՝ «Չերյոմուշկին», առաջին մանկական կոմբինատը՝ «Օդուվանչիկը»։
Երեք տարի անց Արևմտյան բնակելի զանգվածը հիշեցնում էր արբանյակ-քաղաք։ Կարճ ժամանակում այստեղ հայտնվել է երկու արդյունաբերական գոտի՝ Արևմտյան և Հյուսիսարևմտյան։ Ոչ պաշտոնապես Արևմտյան բնակելի զանգվածն անվանում էին Սովետսկ քաղաք։ 1973 թվականի դեկտեմբերին այն դարձավ Դոնի Ռոստով քաղաքի յոթերորդ շրջանը՝ Խորհրդայինը։
2008 թվականից սկսվել է Խորհրդային շրջանի բուռն զարգացումը հին տարածքներից մեկի՝ Լևենցովկայի (Լևենցովսկի) կառուցապատման հաշվին։ Ծրագրի իրականացման ժամկետը 2008-2014 թվականներին կազմել է 370 հազար քառակուսի մետր բնակելի տարածք։ Կառուցվել է 25 բարձրահարկ շենք, որտեղ ապրում է 10 հազար մարդ։
Բնակչություն
Բացի առանքակալների գործարանից, շրջանում գործում են նաև կաթնամթերքի գործարանը, ճանապարհային տեխնիկայի վերանորոգման գործարանը, Հոկտեմբերյան հեղափոխության անվան քիմիական գործարանը, թիվ 3 սառցակոմբինատը։
«Արևմտյան» երկաթուղային ուղեբաժանքը վերածվել է բեռնափոխադրումների հզոր կայանի։ Կառուցվել է Ռոստովի ամենալայն ավտոմայրուղին՝ Մալինովսկու փողոցը, որը միացնում է Արևմտյան և Հյուսիսարևմտյան արդյունաբերական գոտիները։ Տեղացիներն այն անվանել են ԲԱՄ (БАМ)։
Ենթակառուցվածք
Շրջանում կառուցվել է 9 դպրոց (թիվ 15, 37, 60, 61, 86, 87, 92, 95), 10 մանկապարտեզ և կոմբինատ, առևտրի 2 կենտրոն, «Ունիվերսամ» խանութը, կենցաղային սպասարկման ձեռնարկությունների ցանց, Ի. Վորովիչի անվան մաթեմատիկայի, համակարգչային գիտությունների ինստիտուտը, Հարավային դաշնային համալսարանի քիմիական բարձր տեխնոլոգիաների, երկրաբանության և ֆիզիկայի ֆակուլտետների մասնաշենքերը, կարի արդյունաբերության գիտահետազոտական, «Յուժգիպրոզյոմ», «Գիդրոխիմ» և Ածխահանքերի համառուսաստանյան երկրահետախուզական գիտահետազոտական ինստիտուտները, մարզային հիվանդանոցը և թիվ 20 քաղաքային հիվանդանոցը, հաշվառման մեխանիզացիայի տեխնիկումը, թիվ 7 երաժշտական դպրոցը։
Ավելի ուշ կառուցվել են «Պլեվեն» կինոթատրոնը, մարզային մանկական հիվանդանոցը, ատամնաբուժական պոլիկլինիկան, Բարձրագույն դպրոցի հյուսիսկովկասյան գիտական կենտրոնի մի շարք ինստիտուտներ, Ներքին գործերի նախարարության հրամանատարական կազմի դպրոցը, որը վերափոխվել է Ռուսաստանի Դաշնության ՆԳՆ իրավաբանական ինստիտուտի, երկու պրոֆտեխուսումնարան, ևս 9 դպրոց (թիվ 73, 31, 58, 86, 87, 103, 112, 117, 119)։
Լե-Ման փողոցի և Կոմունիստական պողոտայի խաչմերուկում կան մի շարք մշակութային և մարզական կառույցներ՝ թենիսի դպրոցը, 2014 թվականի վերջին բացված «Ice Arena» ֆիտնեսի կենտրոնը, «Զապադնի» առևտրի կենտրոնը, ինչպես նաև Սուրբ Գևորգ եկեղեցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շրջաններ Կատեգորիա:1973 հիմնադրումներ
Ժեննի Մարքս
Յոհաննա Բերտա Յուլի Ենի Էդլե ֆոն Վեստֆալեն (Johanna Bertha Julie Jenny Edle von Westphalen, ), գերմանացի թատերագետ և քաղաքական ակտիվիստ, Կարլ Մարքսի կինը։
Ծնվել է Սալցվեդել քաղաքում, մեծացել է ազնվական միջավայրում։ 1843 թվականին Մարքսի հետ ամուսնանալուց հետո տեղափոխվել է Փարիզ։ Կատարելով Մարքսի քարտուղարուհու պարտականությունները՝ արտագրել և տպագրության է պատրաստել ամուսնու ձեռագրերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարքսիզմ Կատեգորիա:Գերմանացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Միլթոն Բեբիթ
Միլթոն Բայրոն Բեբիթ (Milton Byron Babbitt, ), ամերիկացի կոմպոզիտոր և երաժշտության տեսաբան։
Կենսագրություն
Ծնվել է տնտեսագիտության դոկտոր Ալբերտ Է. Բեբիթի և Սառա Պոտամկինի ընտանիքում։ 1931 թվականին Մ. Բեբիթն ընդունվել է Փենսիլվանիայի համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը, ապա շարունակել է իր կրթությունը Նյու Յորքում։ Դիպլոմ ստանալուց հետո ուսումնասիրել է կոմպոզիցիան, այդ թվում՝ Ռոջեր Սեշենսի ղեկավարությամբ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ որոշ ժամանակ մաթեմատիկա է դասավանդել Փրինսթոնի համալսարանում, հետագայում զբաղվել է բացառապես երաժշտությամբ։ Սկսած 1950 թվականից՝ նա մասնակցել է առաջին երաժշտական սինթեզատորի ստեղծման աշխատանքներին։ 1959 թվականին նա դարձել է Columbia-Princeton Electronic Music Studio-ի հիմնադիրներից մեկը։ Նա դասավանդել է տարբեր համալսարաններում, այդ թվում Փրինսթոնի, եղել է կոմպոզիցիայի պրոֆեսոր Ջուլյարդ դպրոցում։ Բեբիթի աշակերտների թվում են եղել Ֆրեդերիկ Ռժևսկին և Հոբարտ Էռլը։
Մ. Բեբիթը առաջին կոմպոզիտորներից մեկն է եղել, որն աշխատել է էլեկտրոնային երաժշտության և սերիական երաժշտության բնագավառներում։ Երաժշտական ​​արվեստում ունեցած ավանդի համար 1982 թվականին պարգևատրվել է Պուլիցերյան մրցանակով ։ Ամերիկյան արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գուգենհայմի կրթաթոշակառուներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դասական երաժիշտներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Էլեկտրական երաժշտության ժանրի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Փենսիլվանիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ