cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բարձրագույն տնտեսագիտական ​​դպրոց
Կրթություն
2015 թվականին համալսարանը մեկնարկել է «Բաշխված ճեմարան» («Распределённый лицей») ծրագիրը՝ համալսարանական դասարաններ, որոնք բացվել են մայրաքաղաքի տարբեր դպրոցներում։ 2018 թվականից ճեմարանը սկսեց իններորդ դասարանցիների ուսուցումը՝ մինչ այդ նրանց համար նախատեսված էր նախապատրաստական դասընթացի ծրագիր ։
ВШЭ-ն հրատարակում է դասընթացներ Coursera նախագծում 2014 թվականից և այս հարթակում տեղադրված դասընթացների քանակով աշխարհի լավագույն 10 համալսարանների թվում է (ընդհանուր առմամբ 125 դասընթացներ, որից 56-ը՝ անգլերեն)։ ВШЭ-ի դասընթացների լսարանը Coursera-ում կազմում է 3,3 միլիոն ունկնդիր 195 երկրներից։ ВШЭ-ն իրականացնում է 227 զանգվածային բաց առցանց դասընթացներ։
2020 թվականի սկզբին Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցը գործարկեց Ռուսաստանում անգլերենով ուսուցանվող առաջին մագիստրոսական ծրագիրը, որն իրականացվում է ամբողջությամբ առցանց («Տվյալների գիտության մագիստրոս», «Магистр по наукам о данных»): 2021/22 ուսումնական տարում ВШЭ-ն ուսանողներին դասավանդում է 11 առցանց ծրագրերով (9 մագիստրոսական և 2 բակալավրական)։
Գիտություն և նորարարություն
ВШЭ-ի Գիտության հիմնադրամը ստեղծվել է 2004 թվականին, որի խնդիրն է խրախուսել հետազոտական ​​գործունեությունը համալսարանում։ Համալսարանի անձնակազմից բացի, նրա խորհրդում ընդգրկված են ռուս և արտասահմանցի գիտնականներ։ Հիմնադրամի բյուջեն ձևավորվում է բուհի միջոցներից, ներդրումներից և նվիրատվություններից ։ 2017 թվականին բյուջեն կազմել է 1 միլիարդ ռուբլի, մեկ տարի առաջ՝ 966,1 միլիոն, իսկ 2013 թվականին՝ 509,9 միլիոն։
2021 թվականի դրությամբ ВШЭ-ն ուներ 51 միջազգային լաբորատորիա, որոնցից յոթը տարածաշրջանային կամպուսներում ։ Ակադեմիական խորհրդատուների թվում են տնտեսագիտության Նոբելյան մրցանակակիր Էրիք Մեսքինը (Որոշումների ընտրության վերլուծության լաբորատորիա), Ֆիլդսյան մրցանակի դափնեկիր Անդրեյ Օկունկովը (Ներկայացման տեսության և մաթեմատիկական ֆիզիկայի լաբորատորիա) և արտասահմանյան բուհերի դասախոսներ ։ 2021 թվականի դրությամբ համալսարանն ուներ 34 գիտական ​​ինստիտուտ, 2 առաջադեմ գիտահետազոտական ​​կենտրոն, 66 գիտահետազոտական և նախագծային-ուսումնական լաբորատորիաներ։
2017 թվականի փետրվարի 1-ից ВШЭ-ն ընդգրկվել է 23 բուհերի ցանկում, որոնք կարող են շնորհել իրենց սեփական գիտական ​​աստիճանները ։ Համալսարանն ունի 18 ասպիրանտական դպրոց՝ 37 կրթական ուղղություններով։ 2020 թվականից համալսարանը իրականացնում է շարունակական «մագիստրատուրա-ասպիրանտուրա»՝ նոր ձևաչափ ուսանողներին աջակցելու համար, ովքեր սովորում են պետական ​​ֆինանսավորվող տեղերում և ընտրում են հետազոտական ​​կարիերա։
2019 թվականին Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցը նախաձեռնել է «Համալսարանական համագործակցություն» ծրագիրը։ Ծրագիրը ներառում է 5 նախագիծ։
Հրատարակչական գործունեություն
Համալսարանն ունի իր հրատարակչությունը՝ «Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցի հրատարակչություն»։ Հրատարակչության գրքերի վաճառքի ծավալը 2020-21 թվականներին կազմել է 9,6 մլն ռուբլի։ 2021 թվականին ВШЭ-ն հրատարակել է 23 գիտական ​​ամսագիր, որոնցից 15-ը ինդեքսավորված են Scopus-ում և WoS-ում։ 2020 թվականին ավելի քան 2500 ВШЭ-ի գիտական ​​հրապարակումներ ինդեքսավորվել են միջազգային մատենագիտական ​​տվյալների բազաներում։ Համալսարանի 264 ​​աշխատակից 369 միջազգային ամսագրերի խմբագրական խորհուրդների անդամ է։
Կառուցվածք
2014 թվականի սեպտեմբերին ВШЭ-ն վերակազմավորեց իր ֆակուլտետները՝ համաձայն համալսարանի զարգացման ճանապարհային քարտեզի, որը ներկայացված է 5-100 նախագծում ։ Մինչև 2018 թվականը 28 ֆակուլտետ և 158 ամբիոն վերածվել է 14 ֆակուլտետի և 50 ամբիոնի ու դպրոցի։ Ընդլայնված և ավելի ինքնավար ֆակուլտետները ներառում էին նաև գիտական ​​ինստիտուտներ և լաբորատորիաներ։
Կառավարում
ВШЭ-ի հիմնադրման պահից մինչև 2021 թվականի հուլիսի 1-ը համալսարանը ղեկավարում էր Յարոսլավ Կուզմինովը ։ 2021 թվականի հուլիսի 3-ից ВШЭ-ի ռեկտոր նշանակվել է Նիկիտա Անիսիմովը ։ 2021 թվականի հուլիսի 1-ին ВШЭ-ի գիտական ​​խորհուրդը Յարոսլավ Կուզմինովին ընտրեց համալսարանի գիտական ​​ղեկավար ։ Կառավարման մարմինները տարբեր խորհուրդներ են՝ գիտնական, վերահսկիչ, հոգաբարձու, միջազգային փորձագիտական։ Վերահսկիչ խորհուրդը գլխավորում է Սերգեյ Կիրիենկոն, Նրանից առաջ այս պաշտոնում էր Վյաչեսլավ Վոլոդինը ։ Գերման Գրեֆի գլխավորած հոգաբարձուների խորհուրդը պատասխանատու է ֆինանսների հավաքագրման համար, հոգաբարձուների խորհուրդի անդամներ են նաև Վիկտոր Վեկսելբերգը, Արկադի Վոլոժը, Միխայիլ Զադորնովը, Լեոնիդ Միխելսոնը, Վադիմ Մոշկովիչը և Միխայիլ Պրոխորովը  ։
ВШЭ-ի համահիմնադիր, նախկին էկոնոմիկայի նախարար Եվգենի Յասինը զբաղեցնում է համալսարանի պատվավոր գիտական ​​ղեկավարի պաշտոնը, ներկայացնում է համալսարանը այլ գիտական ​​կազմակերպություններում ։ Համալսարանի նախագահը նախկին փոխվարչապետ Ալեքսանդր Շոխինն է, ում պարտականությունների մեջ է մտնում պետական ​​կառույցներում HSE ներկայացնելը ։ 2016 թվականից փոխնախագահի պաշտոնում է Իգոր Աղամիրզյանը, ով նախկինում պաշտոն է զբաղեցրել РВК-ի տնօրենների խորհրդում ։ 2019 թվականից Լև Յակոբսոնը նույնպես զբաղեցնում է փոխնախագահի պաշտոնը ։ Ներկայումս ВШЭ-ի առաջին պրոռեկտորի պաշտոնները զբաղեցնում են տնտեսագետներ Վադիմ Ռադաևը, Ալեքսանդր Շամրինը , Լեոնիդ Գոխբերգը , Վալերի Կատկալոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի համալսարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կրթական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Մոսկվայի համալսարաններ Կատեգորիա:Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
Արարատյան ապստամբություն
Արարատյան ապստամբություն, հայտնի նաև որպես Աղրըի ապստամբություն (Ağrı ayaklanmaları կամ Ağrı isyanı), 1930 թվականին Աղըրի մարզում տեղի ունեցած քրդական ապստամբություն, որը ուղղված էր ընդդեմ թուրքական կառավարության։ Ազատամարտիկների ղեկավարը ապստամբության ընթացքում եղել է Իհսան Նուրին՝ Ջիբրան ցեղից ։
Նախապատմություն
1926 թվականին՝ մինչև Արարատյան ապստամբությունը, Իբրահիմ Հեսկիի գլխավորությամբ ասպատմբել են Հեսենան, Ջահալի և Նայդարան ցեղերը (1926 թվականի մայիսի 16-հուլիսի 17) ։ Մայիսի 16-ին քրդական ուժերը Դեմիրկապիի մոտ կռվել են ընդդեմ թուրքական բանակի 9-րդ հետևակային դիվիզիայի 28-րդ հետևակային գունդի և ժանդարմերիայի գնդերի դեմ։ Թուրքական ուժերը պարտություն են կրել, իսկ ցրված գունդը ստիպված է եղել նահանջել դեպի Բայազետ ։ Հունիսի 16/17-ին Հեսկին և նրա ուժերը շրջափակման մեջ են ընկել թուրքական բանակի 28-րդ և 34-րդ ջոկատների կողմից և ստիպված են եղել նահանջել դեպի Իրան ։
Ընթացք
1930 թվականի հունիսի 11-ին թուրքական զինված ուժերի կողմից զինված պատասխաններ տրվեցին Արարատի ապստամբներին։ Ըստ Ուադի Ջվաիդեհի՝ Խոյբոունը՝ ապստամբության կազմակերպիչ ազգայնական կազմակերպությունը, շտապ օգնության համար դիմել են քրդերին։ Դա քրդական ապստամբությունն էր, որի անդամները հիմանականում կազմված էին կումանջի քրդերից, որոնք թվաքանակով զգալիորեն գերազանցում էին Թունջելիի ղզլբաշներին։ Ահա թե ինչու, ի հիասթափություն թուրքերի, Խոյբոունի կոչին ի պատասխան հակահարձակումներ սկսվեցին Տենդյուրեք լեռան, Իգդիրի, Էրջիշի, Սյու Ֆանի, Վանի և Բիթլիսի վրա, ինչը ստիպեց թուրքերին ժամանակավորապես հրաժարվել Արարատի վրա հարձակումից ։ Հուլիսին Խոյբոունը որոշում է օգոստոսի 4-5-ից որպես համալրումներ 5 տարբեր խմբեր ուղարկել Սիրիայից ապաստամբության համար։ Բայց ամեն ինչ չի կատարվել այնպես, ինչպես նախատեսված էր, և երեք համալրումները վերադարձել են իրենց մարդկանց հյուծելուց հետո ։ Ապստամբներն աստիճանաբար ճնշվում էին թուրքական բանակի գերազանցող ուժերի կողմից ։
Վերջին հարձակումը Արարատ լեռան վրա
1930 թվականի ամռան վերջին թուրքական ռազմաօդային ուժերը բոլոր ուղղություններով ռմբակոծում էին քրդական դիրքերը Արարատ լեռան շուրջ։ Գեներալ Իհսան Նուրիի խոսքով՝ թուրքական ռազմաօդային ուժերի ռազմական գերազանցությունը բարոյալքել է քրդերին և հանգեցրել նրանց անձնատվությանը ։
Ապստամբության ժամանակ թուրքական ռազմաօդային ուժերը նաև ռմբակոծել են մի քանի քրդական ցեղեր և գյուղեր։ Օգոստոսի 2-ից 29-ը ապստամբ գյուղերը ենթարկվել են շարունակական ռմբակոծությունների ։ Հունիսի 10-12-ը քրդական դիրքերը ենթարկվել են զանգվածային ռմբակոծությունների, ինչը քրդերին ստիպել է նահանջել դեպի Արարատ լեռան շուրջ գտնվող ավելի բարձր դիրքեր։ Հուլիսի 9-ին «Cumhuriyet» թերթը հայտնել էր, որ թուրքական ռազմաօդային ուժերն Արարատ լեռը ռմբակոծում է ։ Ռմբակոծություններից փրկված ողջ քրդերը գերեվարվել են։ Հուլիսի 13-ին Զիլանի ապստամբությունը ճնշվել է ։ Ապստամբությունը ճնշելու համար օգտագործվել են 10-15 ինքնաթիռների ավիաջոկատ։ Հուլիսի 16-ին խոցվել է երկու թուրքական ինքնաթիռ ։ Օդային ռմբակոծությունները շարունակվել են մի քանի օր և քրդերին ստիպել նահանջել 5000 մետր (16 000 ֆուտ) բարձրության վրա։ Հուլիսի 21-ին ռմբակոծությունները քանդեցին շատ քրդական ամրություններ։ Այդ գործողությունների ընթացքում թուրք զինվորականները մոբիլիզացրել են 66 000 զինվոր (ի հակադրության դրա՝ Ռոբերտ Օլսոնը բերում է 10 000-15 000 զինծառայողների թիվը մեկ այլ աշխատանքան մեջ, մյուս աշխատանքները նույնպես հաստատում են տալիս այդ թվերը ) և 100 ինքնաթիռ ։ Քրդերի դեմ արշավանքն ավարտվել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։
Հետագա դեպքեր
Քանի որ Թուրքիայի և Պարսկաստանի միջև սահմանը անցնում էր Սիսի լանջով մինչև նրա գագաթը, Թուրքիան չի կարողացել խանգարել քուրդ գրոհայիններին հատել սահմանը այդ վայրում ։ Այդ խնդրի լուծման համար Թուրքիան պահանջել է, որ իրեն զիջվի ողջ լեռը։ 1932 թվականի հունվարի 23-ին Պարսկաստանը և Թուրքիան Թեհրանում ստորագրել են համաձայնագիր Պարսկաստանի և Թուրքիայի միջև սահմանի հաստատման մասին (Պաշտոնական անունը ֆրանսերեն՝ «Accord relatif à la fixation de la ligne frontière entre la Perse et la Turquie») ։ Թուրքիան լիակատար վերահսկողություն է ստացել Մասիս և Սիս լեռների, ինչպես նաև հայկական Գիրբերան և Կուչ Դաղ գյուղերի միջև տարածքի նկատմամբ։ Որպես փոխհատուցում՝ Պարսկաստանը Քոտուրի շրջակայքում ստացել է իննսուն քառակուսի մղոն ։
Ապստամբության հրամանատարը իր «La Révolte de L'Agridagh» («Արարատ լեռան ապստամբությունը») գրքում հաստատել է թուրքական ռազմաօդային ուժերի դերը ապստամբության ճնշման գործում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1920-ականներ Կատեգորիա:20-րդ դարը Թուրքիայում Կատեգորիա:20-րդ դարի ապստամբություններ Կատեգորիա:Քուրդիստանի պատմություն Կատեգորիա:Արարատյան ապստամբություն
Դոլինո-Կամենկա
2001 թվականի տվյալներով Դոլինո-Կամենկա գյուղում բնակվում էր 145 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1678 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 86,41 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (15001-15100)
Աստերոիդների ցանկ (14901-15000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (15101-15200)
Ժողովածու (2476)
Ժողովածու (2476), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2476 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1679 թվականին/թվականներին Ստէփանոս սարկավագ,Ներսէս քահանա գրիչի կողմից։Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13X9.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 144 թերթից։ Գրված է միասյուն,նոտրգիր։Ունի՝ 17 տող։ Ունի կիսախորան,լուսանցազարդ մանրանկարներ։Կազմը` կաշեպատ տաղտակ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 83բ,հետագայի՝ 89տ(1883 թ․) :
Բովանդակություն
P Արտագրել առանձին կետերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Հարբած վարպետը
«Հարբած վարպետը» (Jui kuen), ռեժիսոր Յուեն Վու-Պինի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեքի Չանը, Սիու Տիեն Յուենը, Յանգ Լի Հվանգը, Սիու Հունգ Չեմը, Չեն Տիեն Լունգը, Չինգ Չիանգը, Ջինգ Մեն Ֆանգը, Հսյու Հսիան, Յինգ Լին, Չաո Լինը։
Սյուժե
Երիտասարդ Վոնգ Ֆեյ Հունը, Չինաստանի ապագա հերոսը, անօգնականների և հալածականների պաշտպանը, երիտասարդ ժամանակ շատ համարձակ էր և անլսող։ Այնպես, որ հայրը անկառավարելի որդուն ուղարկեց հորեղբոր մոտ, որը կունգ ֆուի հայտնի վարպետ է, և մեծ էքսպերտ է երկու բանում՝ թունդ սպիրտային խմիչնքեր խմելու մեջ և ինքնահավան երիտասարդներից հիմարությունը վանելու գործում։ Զարմանալի չէ, որ առաջին իսկ հնարավորության դեպքում հերոսը փախչում է սադիստ հորեղբորից։ Բայց նրան ավազակները ծեծի են ենթարկում և նա կրկին հետ է գալիս Հարբած Վարպետի մոտ։ Նա անխոս դիմանում է բոլոր չարչարանքներին, որպեսզի տիրապետի մարտարվեստի ողջ հմտությանը և վրեժխնդիր լինի իրեն նեղացնողից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոնկոնգյան ֆիլմեր Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր Կատեգորիա:Յուեն Վու-Պինի ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտաֆիլմեր‎ Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ‎
Կառկուսե (գյուղ, Տապա շրջան)
Կառկուսե (Karkuse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տապա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տապա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բրայան Կոնիեցկո
Բրայան Կոնիեցկո (Bryan Konietzko, ), ամերիկացի նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, պրոդյուսեր, «Nickelodeon» ալիքով ցուցադրվող «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» (Avatar: The Last Airbender) և «Լեգենդ Կոռայի մասին» (The Legend of Korra) մուլտֆիլմերի ստեղծողներից մեկը։
Ուսում
Բրայան Կոնիեցկոն ավարտել է Ռոզուելի միջնակարգ դպրոցը, նահանգ Ջորջիա՝ Ատլանտից հյուսիս, իսկ հետո նա ստացել է բակալավրի աստիճան Ռոդ-Այլենդսկիի դիզայնի դպրոցում՝ 1998 թվականին։
Կարիերա
Բրայանը աշխատել է որպես դիզայներ Film Roman ընկերությունում, ստեղծելով հերոսներ «Գրիֆիններ» (Family Guy) մուլտֆիլմի համար, ինչպես նաև աշխատել է որպես օգնական՝ «Լեռան արքան» (King of the Hill) և «Հիլի արկածը» (Mission Hill) մուլտֆիլմերի համար։ Նա աշխատել է որպես արթ-տնօրեն և նկարիչ «Ձմեռներն հափշտակողը» (Invader Zim) մուլտֆիլմի համար։
2012 թվականին Մայքլ Դանթե Դիմարտինոն և Բրայան Կոնիեցկոն ստեղծեցին նոր՝ «Լեգենդ Կոռայի մասին» մուլտֆիլմը ։
Բրայանը ապրում է Լոս Անջելեսում՝ Կալիֆորնիա նահանգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ամերիկացի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Մեծ Շայտանովկա
Մեծ Շայտանովկա (Большая Шайтановка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի աջ ափին՝ 1695 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 65 կմ, ջրահավաք ավազանը՝ 484 կմ²։
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հայկազ Մամիկոնյան
Հայկազ Վիրաբի Մամիկոնյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Հայկազ Մամիկոնյանը ծնվել է 1920 թվականին Ադրբեջանական ԽՍՀ Խանլարի շրջանի Փիփ գյուղում։ Յոթնամյա կրթությունն ստացել է գյուղի դպրոցում։ 1936 թվականին ավարտել է Կիրովաբադի մանկավարժական տեխնիկումում։ Գյուղի դպրոցում նախ եղել է ուսուցիչ, ապա՝ տնօրեն ։
1941 թվականին կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, ծառայության անցնել 61-րդ հրաձգային դիվիզիայի 55-րդ հրետանային գնդի շտաբում։ Քաղեկի օգնական է նշանակվել 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 964-րդ հրետանային գնդում։ 1942 թվականի աշնանը դիվիզիան փոխադրվել է Հյուսիսային Կովկաս և մարտեր մղել Մոզդոկի մոտ, հասան Կիրովաբադ, որն ազատագրվել է 1944 թվականի հունվարի 10-ին։ Փետրվարի 18-ին մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է, բուժումից հետո զորացրվել բանակից ։
Զորացրվելուց հետո Մամիկոնյանը նշանակվել է Խանլարի շրջանի Մուռուտի յոթնամյա դպրոցի տնօրեն։ Վեց տարի աշխատելուց հետո տեղափոխվել է Հայաստան, աշխատել Շամշադինի շրջանի Պառավաքար և Արծվաբերդ գյուղերի դպրոցներում։ Աշխատանքին զուգահեռ 1952 թվականին ավարտել է Բաքվի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը։ 1959 թվականին նշանակվել է Թալինի շրջանային ժողկրթբաժնի մեթոդիստ-տեսուչ, 1964 թվականին՝ Արզնիի ռուսական դպրոցի տնօրեն, իսկ հետո՝ Աբովյանի շրջժողկրթբաժնի տեսուչ, երկար տարիներ աշխատել է Աբովյան քաղաքի № 5 միջնակարգ դպրոցի ուսմասվար։ Բազմիցս մասնակցել է հանրապետական ու միութենական մանկավարժական ընթերցումներին և արժանացել խրախուսանքի։ Թարգմանել է մանկավարժ Վասիլի Սուխումլինսկու մի շարք աշխատություններ, նաև ուրիշ գրքեր։
Մամիկոնյանը պարգևատրվել է կառավարական պարգևներով, արժանացել «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Խաչեմզի
Բնակչություն
Բնակչությունը թվականի տվյալներով կազմում է  մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Կոշեխաբլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1864 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զամշ
Թավշյա կաշի, զամշ (Zamsz, samisch Leder), եղջերվի, ոչխարի կամ հորթի մորթուց յուղային դաբաղմամբ մշակված կաշի։ Փափուկ է թավշանման, անջրանցիկ, ներկում են տարբեր գույներով։ Զամշին բնորոշ են մեծ ծակոտկենությունը։
Զամշից պատրաստում են հագուստ, կոշիկ, ձեռնոցներ և այլն։ Արհեստական զամշ ստանում են թավշանման խավ ունեցող գործվածքը ռետինե սոսնձներով տոգորելով (կոշիկների համար) կամ էլ գործվածքին ռետինե սոսինձ քսելով, որի վրա այնուհետև շաղ են տալիս բամբակ և մանրացված մանրաթել (գալանտերեային առարկաների համար)։
Կատեգորիա:Կաշի Կատեգորիա:Գործվածքներ
Մոլդովայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Մոլդովայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Մոլդովան ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Սովետական Միության անկումից հետո, հավաքականը խաղացել է իր առաջին միջազգային խաղը Վրաստանի դեմ հուլիսի 2, 1991։
Հավաքականի կազմը
Ապրիլի 5, 2010
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոլդովա Կատեգորիա:Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ
Լիլիթ Կարապետյան (ֆուտբոլիստ)
Լիլիթ Կարապետյան, հայ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայում հանդես է գալիս Հայաստանի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում ։
Ակումբային կարիերա
2012 թվականի ամռանը տեղափոխվել է ուկրաինական «Իլյիչովկա» ակումբ։ Այդ երկրի բարձրագույն խմբում առաջին խաղը նա անցկացրել է 10-րդ տուրում՝ «Լեգենդա» թիմի դեմ արտագնա խաղում (0:6)։ Լիլիթը խաղադաշտ է մտել մեկնարկային կազմում և անցկացրել ամբողջ հանդիպումը ։ «Իլյիչովկայի» կազմում անցկացրել է 6 խաղ Ուկրաինայի առաջնությունում և 2 խաղ երկրի գավաթի խաղարկությունում։ 2013 թվականի մրցաշրջանից առաջ լքել է մարիուպոլյան ակումբը ։
Այնուհետև տեղափոխվել է Բելառուս և խաղացել այդ երկրի թիմերում։
Արտաքին կապեր
Կատեգորիա:Հայ կին ֆուտբոլիստներ
Մուլտիվիբրատոր
Մուլտիվիբրատոր ( մուլտի․․․ և — տատանել), խզվող էլեկտրական տատանումների ռելաքսացիոն գեներատոր։ Բաղկացած է երկու ուժեղացուցիչներից, որոնք իրար հետ կապված են փոխադարձ միշկասկադային դրական հակադարձ կապով։ Տարբերում են սիմետրիկ (կազմված սիմետրիկ սխեմայով ) և ոչ սիմետրիկ Մուլտիվիբրատորներ։ Առաշիններում T1 և Т2 աշխատանքային տակտերի (գումարը կազմում է տատանումների պարբերությունը՝ Tպ) տևողությունը նույնն է, իսկ երկրորդներում՝ տարբեր։ Կան մուլտիվիբրատորների բազմաթիվ տարբերակներ էլեկտրոնային լամպերով, տրանզիստորներով, տիրիստորներով և ինտեգրալային սխեմաներով։
Առավել լայնորեն կիրառվում են տրանզիստորներով մուլտիվիբրատորները։ Միատիպ տրանզիստորների կիրառման դեպքում մուլտիվիբրատորներում ուժեղացուցիչները գրգըռվում են հաջորդաբար, T1 ժամանակահատվածում գրգռված վիճակում է գտնըվում մի ուժեղացուցիչը, իսկ T2 ժամանակահատվածում՝ մյուսը։ Այդպիսի մուլտիվիբրատորները կոչվում են երկֆազ։ Տարատեսակ տրանզիստորների կիրառման դեպքում երկու ուժեղացուցիչները գրգռվում են միաժամանակ և այդ վիճակում են գտնվում T1 ժամանակի ընթացքում։ Այնուհետև (համարյա միաժամանակ) անցնում են չգրգռված վիճակի T2 ժամանակով։ Այդպիսի մուլտիվիբրատոր աշխատանքի սկզբունքով նման է տրանզիստորով բլոկինգ-գեներատորին։
Ավտոմատիկայի, հաշվողական և չափիչ տեխնիկայի, այդ թվում և ժամանակի ռելեի ԹՀՄ-ների մատուցող և ձևավորող սարքերում մուլտիվիբրատորը կիրառվում է որպես իմպուլսների գեներատոր, հաճախականության բաժանարար, իմպուլսների ձևավորիչ, ոչ կոնտակտային անջատիչ և այլն։ Մյուս ռելաքսացիոն գեներատորների նման մուլտիվիբրատորը կարող է աշխատել ինչպես ինքնատատանման, այնպես Էլ արգելակման (սպասող) ռեժիմում։ Բացի երկֆազերից կան նաև բազմաֆազ մուլտիվիբրատորներ, որոնք հաճախ կիրառվում են ինֆորմացիայի ընտրման, հաղորդման և ւիոխակերպման բազմականալային համակարգերում։
Կատեգորիա:Էլեկտրոնիկա Կատեգորիա:Թվային համակարգեր
Ռոմանովկա (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)
Ռոմանովկա (Романовка), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Փայտ
Փայտ, չոր բնափայտ, օգտագործվում է որպես շինանյութ, թղթի արդյունաբերության հումք, վառելանյութ և այլ նպատակներով։ Արվեստում կիրառվում է հնագույն ժամանակներից՝ ճարտարապետության, քանդակագործության մեջ, դեկորատիվ-կիրառական, հատկապես ժողովրդական, արվեստում (կահ-կարասու քանդակազարդում, երանգավորում, զարդանախշում, ընդելուզում և այլն, շենքերի ճակատների և ինտերիերի փայտե մասերի քանդակազարդում, հղկված, նախշավոր տախտակներով պատերի երեսապատում և այլն), ինչպես և փայտագրության մեջ, դաջարվեստում՝ տպակաղապարներ պատրաստելիս։
=== Փայտի գուներանգների հարստությունը, մակատեսքի բազմազանությունը հնարավորություն են ընձեռում կերտվածքներն օժտելու դեկորատիվ էֆեկտներով, իսկ մշակման համեմատաբար դյուրինությունը նպաստում է արվեստագետի մտահղացումների անմիջական մարմնավորմանը։ ===
Պատմություն
2011 թվականին Կանադայի Նյու Բրանսուիկ նահանգում կատարված հայտնագործության ժամանակ պարզ դարձան ամենավաղ հայտնի բույսերը, որոնցից այսօր փայտ ենք ստանում։
Մարդիկ հազարամյակներ շարունակ փայտը օգտագործել են և որպես վառելիք, և որպես շինանյութ, ինչպես նաև թղթի ստեղծման ժամանակ։
Փայտի օգտագործումը ընդլայնվել է շինարարության մեջ պողպատի և բրոնզի ավելացման շնորհիվ։
Փայտի նշանակություն
Մարդը բնափայտն օգտագործում է հազարամյակներ շարունակ՝ տարբեր նպատակներով, առաջին հերթին որպես վառելիք, ինչպես նաև որպես շինանյութ։ Օգտագործվել է գործիքների, զենքերի, կահույքի, թառի, թղթի և կացարանների պատրաստման համար։
Ծառերի շատ տեսակների բնում աճման ընթացքում՝ ջերմաստիճանի և խոնավության սեզոնային տատանումների պատճառով առաջանում են տարեկան օղակներ։ Դենդրոքրոնոլոգիայի մեթոդներով ծառերի կտրվածքի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ճշգրիտ որոշել ծառի աճման ճշգրիտ վայրը, այն ծառը, որից ստացել են այս կամ այն կահույքը կամ կառույցը։ Տարեկան օղակների միջև եղած հեռավորության տարեկան փոփոխությունների ուսումնասիրությունը և նրանցում տարբեր տարրերի իզոտոպերի առկայությունը թույլ է տալիս պատկերացում կազմել հնագույն ժամանակներում կլիմայի և մթնոլորտի վիճակի մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փայտ
Ռումի
Ռումի (, Ջալալ ադ-Դին Մուհամմադ Մոուլանա (Ռումի), ), պարսիկ բանաստեղծ, իրավաբան, սուֆի և աստվածաբան։
Բայդարկաներով և կանոեներով թիավարություն
Բայդարկաներով և կանոեներով թիավարություն, ջրային մարզաձև։
Ռումի
Կենսագրություն
Մեծագույն սուֆի բանաստեղծ Ջալալ ադ-Դին Մոհամմադ Ռումին ծնվել է Բալխում (այժմ Աֆղանստանի տարածք)։ Սերում է իսլամական աստվածաբանության հայտնի գիտակի ընտանիքից։ Երկար տարիներ հոր հետ Միջին և Մերձավոր Արևելքում շրջագայելուց հետո հաստատվել է սելջուկների մայրաքաղաք Իկոնիայում (Ռում՝ այստեղից էլ նրա «Ռումի» կեղծանունը), որը մշակութային և կրոնական կյանքի կենտրոն էր։ Փայլուն կրթություն է ստացել և՛ հումանիտար, և՛ բնական գիտությունների բնագավառում։ Հոր մահից հետո, 24 տարեկան հասակում փոխարինել է նրան տեղի հայտնի մադրասեում և անմիջապես ճանաչվել հեղինակավոր կրոնական գործիչների կողմից. ստացել է սուֆի շեյխի տիտղոս։
Բայդարկաներով և կանոեներով թիավարություն
Պաշտոնական մրցումներին տղամարդիկ մասնակցում են մեկտեղանոց և երկտեղանոց բայդարկաներով (500, 1000 և 10000 մետր տարածությունում), չորստեղանոց բայդարկաներով (1000 և 10000 մետր), մեկտեղանոց և երկտեղանոց կանոեներով (1000 և 10000 մետր ջրատարածությունում), իսկ կանայք՝ միայն մեկտեղանոց, երկտեղանոց և չորստեղանոց բայդարկաներով և մրցում 500 մ մրցատարածություններում ։
Ռումի
Աշխատանքներ
Նշանավոր է վեց ընդարձակ մասերից բաղկացած նրա «Մասնավի մաանավի» («Պոեմ բարոյագիտական») պոեմը՝ թելադրված Ռումիի և գրառված նրա աշակերտների կողմից։ Այն գրված է երկտողերով (բեյթ), իրենից ներկայացնում է առակների ժողովածու՝ փիլիսոփայական և բարոյա-իմաստասիրական վերջաբանով։ Ռումին ցուցաբերել է կրոնական գիտելիքների խոր իմացություն, բանահյուսական աղբյուրների և սյուժեների գիտակություն։ Նրա քնարական դիվանը ընդգրկում է 2073 կրոնափիլիսոփայական ղազալ և մոտ 2000 ռուբայի։ Կյանքի երկրորդ շրջանում իր ղազալների վերջին բեյթը ստորագրել է ոչ թե իր, այլ իր հոգևոր ուսուցչի՝ մորշեդ Շամս-է Թաբրիզիի (Թավրիզի արև) անունով։ Այդ բանաստեղծությունները համարվում են սուֆիական-միստիկական բանաստեղծության հիրավի կատարյալ օրինակներ։
Բայդարկաներով և կանոեներով թիավարություն
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ջրային մարզաձևեր
Ռումի
Աշխատանքներ
1957-1967 թվականներին Թեհրանում հրատարակվել է Ռումիի երկերի ժողովածուի (քոլլիյաթ) ութ հատորյակը, Բադի օլ-Զաման Ֆուրուզանֆարի աշխատասիրությամբ։
Ածխային թխվածքաբլիթ
Ածխային թխվածքաբլիթ (Charcoal biscuit), թխվածքաբլիթներ, որոնց ավելացվում է ուռենու փոշի կամ ակտիվացրած ածուխ ։ Մյուս բաղադրիչներն են` ալյուր, կարագ, շաքարավազ և ձու ։
Ռումի
Աշխատանքներ
Ռումիից առայժմ հայտնի հայերեն առաջին թարգմանությունը՝ մեկ երկտող, պահպանվել է 1700-ին գրված մի ձեռագիր մատյանում (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռագիր N 6146)։ Մեր օրերում Ռումիից գազելներ են թարգմանել Ս․ Տարոնցին, Ս․ Ումառյանը։
Ածխային թխվածքաբլիթ
Պատմություն
Առաջին անգամ ածխային թխվածք պատրաստել են Անգլիայում, 19-րդ դարում, բժշկական նպատակներով, որպես մետեորիզմի և ստամոքսի խնդիրների լուծման միջոց ։ 1856 թվականին «The Retrospect of Practical Medicine and Surgery» ամսագիրը խորհուրդ է տվել ախծային թխվածքը ստամոքսաբորբի խանգարման դեմ. ըստ հրապարակման` յուրաքանչյուր թխվածքաբլիթ պարունակում է 10 գրան (648 մգ) ակտիվացրած ածուխ ։ 1857 թվականին «Vegetable Charcoal: Its Medicinal and Economic Properties with Practical Remarks on Its Use in Chronic Affections of the Stomach and Bowels» գիրքը ածխային թխվածքը առաջարկել է որպես հոյակապ միջոց` երեխաներին ածուխ տալու համար ։
Մեր ժամանակներում ածխային թխվածքը արտադրվում է կրեկերի տեսքով` պանրի հետ ուտելու համար։ Այդ թխվածքը ածխի թեթևակի համ ունի, որը ոմանք որպես հաճելի են նկարագրում ։ Ածխային թխվածքը նաև միջոց է մարդկանց մարսողական խախտումների, ինչպես նաև` ընտանի կենդանիների մետեորիզմի դեմ ։
Մշակութային հղումներ
Անգլիացի գրող Իվլին Վոն իր «Վերադարձ Բրայթսհեդ» վեպում նշել է, որ Չարլզ Ռայդերը Օքսֆորդում քննություններին պատրաստվելու ժամանակ օգտագործել է ածխային թխվածք և սառը սուրճ։
Հաստատվել է, որ Լյուդվիգ Վիտգենշթայնը Իռլանդիայում գտնվելու ժամանակ է կերել գրեթե միայն ածխային թխվածքաբլիթ ։
2012 թվականի օգոստոսին ածխային թխվածք պատրաստել են Food Network հեռուստաալիքի Chopped: Grillmasters խոհարարական շոուի դրվագներից մեկում, աղանդերի փուլի ժամանակ։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ Կատեգորիա:Պատմական խոհանոցներ
Կորդե
Կորդե (Cordey), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 129 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.52 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 39 կմ հարավ։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 93 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,9 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 60 անձ (30 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 28 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Խաչևկա
Խաչևկա (Хачевка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 66 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Կառլա (գյուղ, Կոսե շրջան)
Կառլա (Karla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կոսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կոսե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ռոբերտ Նոբել
Ռոբերտ Յալմար Նոբել, (Robert Hjalmar Nobel, ),  ազգությամբ շվեդ  ռուսաստանցի  ձեռնարկատեր և քիմիկոս։ Էմմանուիլ Նոբելի մեծ որդին, Ալֆրեդ և Լյուդվիգ Նոբելների եղբայրը։ Ռուսական նավթային խոշոր ձեռնարկության՝ «Նոբելյան եղբայրների նավթի արտադրության ընկերության» հիմնադիրներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1829 թվականի օգոստոսի 14-ին Ստոկհոլմում, խոշոր ձեռնարկատեր Էմմանուիլ Նոբելի ընտանիքում։ Ստացել է տնային կրթություն, սովորել է քիմիա, որի հանդեպ մեծ ընդունակություն ուներ դեռ մանկուց։ Ղրիմի պատերազմի ժամանակ 1854 թվականին հոր գործարանում կազմակերպել է ծովային ականների արտադրություն։ 1859 թվականին նրանց գործարանը սնանկացավ։ Դրանից հետո Ռոբերտը տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգում, սկսել աշխատել   «Լյուդվիգ Նոբել» մեխանիկական գործարանում, որը պատկանում էր իր եղբորը՝ Լյուդվիգին։ Իր մյուս եղբոր՝ Ալֆրեդի հետ վարձակալել են  փոքրիկ բնակարան, որտեղ վարել  են համեստ ապրելակերպ և ընդունել տարբեր պատվերներ։ Մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի Կազանի Աստվածամոր տաճարի վերանորոգմանը, «Крылов» շոգենավի վերակառուցման աշխատանքներին, կատարել է փորձարկումներ հրակայուն աղյուսներ ստանալու համար։ 1861 թվականին ամուսնացել է ֆինն առևտրականի դստեր՝ Պաուլինա Լենգրենի (Paulina Sofia Carolina Lenngrén) հետ և տեղափոխվել Հելսինկի, որտեղ դարձել է «Ավրորա» խանութի համատեր։ Այստեղ նա զբաղվել է յուղի և կերոսինի առևտրով ։
1864 թվականին, թողնելով մրցակցությունը, փակում է իր բիզնեսը և ընտանիքի հետ տեղափոխվում Ստոկհոլմ, որտեղ նրան հաջողվում է կանխել Ալֆրեդի և հոր միջև տեղի ունեցող վեճերը՝ «Նիտրոգլիցերինային ընկերության» պատկանելության շուրջ։ Այդ ժամանակ այդ գործարանը աշխարհում միակն էր, որը արտադրում էր նիտրոգլիցերին։ Ռոբերտը դարձել է գործարանի գործադիր տնօրենը, բայց սուր հակասությունները շարունակվում էին ընտանիքում, որոնք էլ խանգարում էին արտադրության կազմակերպմանը։ Եղբորն ուղղված իր նամակներից մեկում նա գրում է.
«…Մենք ապրում ենք ինչպես հրաբուխի վրա, շրջապատված հարբածներով… եթե նույնիսկ հաջողվի գտնել սթափ աշխատողի, նա ամբողջովին կվերածվի ապուշի»։
Ռոբերտ Նոբելի գործարանը սկզբում եղել է Բաքվի 120 մասնավոր ձեռնարկություններից մեկը։ Բազմաթիվ դժվարությունների գնով Նոբելը կարողացավ արմատավորել նավթի թորման առաջավոր եղանակ։ Սկզբում նա կառուցեց 100 փութ տարողությամբ 8 թորման կաթսա։ Պետերբուրգ ուղարկված կերոսինի տակառները վերջ դրեցին ԱՄՆ -ի «Standart oil» ընկերության մենաշնորհը, որն այդ ժամանակ հայտնի էր որպես կերոսինի մայրաքաղաք ։ 1883 թվականից ամերիկյան կերոսինը դուրս է  մղվել ռուսական շուկայից։
Ռոբերտի եղբայրները և նրանց գործընկերները գնահատում էին ձեռնարկության հաջողությունները և կատարում էին մեծ ներդրումներ։ 1879 թվականի մայիսի 22-ին Ալեքսանդր II-ը հավանություն է տվել «Նոբելյան եղբայրների նավթի արտադրության բաժնետիրական ընկերությանը»։ Ձեռնարկության եկամուտը կազմում էր 3 միլիոն ռուբլի։ Շուտով նա հիվանդացավ տուբերկուլյոզով, որն էլ խանգարեց նրան՝ ընկերության կառավարման գործերում։ Նոբելյան եղբայրների կատարած նախկին գործերի համար Ռոբերտը ստանում է բաժնետոմսերի 6% -ը, իսկ 1880 թվականի ամռանը նրա բաժինը հասնում է մինչև 9%։ 1880 թվականին առողջական խնդիրների պատճառով թողնում է տնօրենի պաշտոնը։ Նա բնակություն է հաստատում Ստոկհոլմի հարավային հատվածում, հետաքրքրություն է ցուցաբերում եղբայրների գործերի հանդեպ հիմնականում իր շահաբաժինը վճարելու համար ։ Դրա հետ միաժամանակ շարունակում է զբաղվել գյուտարարական աշխատանքներով ։ Մահացել է 1896 թվականի օգոստոսի 7 - ին Գյոթայում՝ Նորչյոպինգ քաղաքի շրջանում, որտեղ նա անց է կացրել իր կյանքի ութ տարիները։ Դրանից առաջ ակտիվ շրջագայել է եվրոպական երկրներում ։
Ընտանիք
Ռոբերտն ուներ 4 երեխա՝ Հալմար Իմանուել (1863―1956), Ինգեբորգ Սոֆիա (1865―1939), Լյուդվիգ Իմանուել (1868―1946) և Տյուրա (1873―1896): Ալբերտը Ռոբերտի որդիներին տալիս է 200 հազար շվեդական դրամ, աղջիկներին՝ 100 հազար շվեդական դրամ։ 1898 թվականին Հալմարը, Լյուդվիգը և Ինգեբորգը համաձայնագիր են ստորագրել Նոբելյան հիմնադրամի հետ, որից հետո նրանք ստացել են 1 միլիոն 200 հազար շվեդական դրամ և հրաժարվել են հորեղբոր տված գումարից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Շվեդ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Շվեդ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Շվեդ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Շվեդ գործարարներ
Ամատ (Ալաշկերտի գավառ)
Ամատ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում (պատմ. Բագրևանդ), Արածանի գետի վերին ավազանում, Կալո և Ախտե վտակների միջև։
Ամատից հյուսիս, ձորակի եզրին, գտնվում էր Նորելուկ անունով ուռենու ծառաստանը, որն ուխտատեղի էր (ենթադրվում է, որ ծառաստանի պաշտամունքը Բագրևանդում մնացել էր հեթանոսական ժամանակներից, երբ հայերի մոտ տարածված էր անտառապաշտությունը)։
Գյուղը հայտնի իր սառնորակ աղբյուրներով։
Բնակչություն
1890-ական թթ. ուներ 113 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում էր երկրագործությամբ ու անասնապահությամբ։ Գյուղն ուներ 4 ջրաղաց և 2 առևտրական կրպակ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ամատից մոտ 5 կմ հյուսիս, լեռան գագաթին էր Ամատա բերդը։ Մինչև Մեծ եղեռնը գյուղն ուներ փայտաշեն եկեղեցի։ Ամատը և նրա շրջակայքը լի էր հնություններով` գերեզմանոց, խաչարձան և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շպայխերշտադտ
Շպայխերշտադտ (Speicherstadt, բառացի` պահեստների քաղաք), աշխարհի ամենամեծ պահեստային թաղամասը, որ վեր է խոյանում փայտե հիմքի, տվյալ դեպքում` կաղնեփայտե գերանների վրա։ Գտնվում է Համբուրգի ծովախորշում։ Ընդհանուր երկարությունը 1.5 կմ է։ Նրա շինարարությունը սկսվել է 1883 թվականին և ավարտվել 1927 թվականին։ Թաղամասը հիմնադրվել է որպես ապրանքի անմաքս առևտրի նավահանգիստ։ 2015 թվականի հուլիսի 5-ին` վերանորոգման լուրջ աշխատանքներից հետո, Շպայխերշտադտը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
1815 թվականից ազատ քաղաք Համբուրգը համարվել է Գերմանական միության (ազատ քաղաքների և գերմանական անկախ պետականությունների միավորում) անդամ։ 1871 թվականին Գերմանական կայսրության հռչակումից հետո այն կորցրել է անմաքս առևտուր իրականացնելու իր կարգավիճակը` մտնելով կայսրության կազմի մեջ։ Սակայն 1888 թվականին կնքված պայմանագրի համաձայն` քաղաքը կրկին վերստացել է անմաքս առևտրի իր իրավունքը` դառնալով ազատ նավահանգիստ ։
1883 թվականին սկսվում են Կերվիդեր թաղամասի քանդման աշխատանքները, ինչի արդյունքում 20.000 մարդ վերաբնակեցնելու անհրաժեշտություն է առաջացանում։ 1885-1888 թվականներին կառուցվում է Շպայխերշտադտի շենքերի առաջին համալիրը։ 1991 թվականին թաղամասը ստացել է Համբուրգի ժառանգության պահպանվող տարածքի, իսկ 2008 թվականին` Հաֆենսիտի թաղամասի կադաստրային մասի կարգավիճակ ։ Փորձելով ակտիվացնել ներքաղաքային կյանքը` Համբուրգի կառավարությունը նախագծում է Հաֆենսիտի շրջանի զարգացումը ։ Այս օրինագծի իրագործման մաս է հանդիսացել Էլբֆիլհարմոնիայի կառուցումը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ դաշնակիցների ավիացիայի կողմից քաղաքը ռմբակոծելու հետևանքով ոչնչացել է Շպայխերշտադտի շինությունների 50 %-ը; Որոշ շինություններ վերացել են անբողջովին` հետագայում այլևս չվերականգնվելով։ Ներկայումս դրանց տեղում առևտրական կենտրոն է ։
Շպայխերշտադտի տարածքում կան մի քանի թանգարաններ, այդ թվում` Հրաշքների աշխարհի մանրակերտը, «համբուրգյան դոնժոնը» և Աֆղանական թանգարանը (մինչև 2011 թվականը)։ Բացի դրանից` այս թաղամասի շենքերը նախկինի պես գործածվում են որպես պահեստային տարածքներ ։
Կոնստանտին Ֆեդին
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
1914 թվականին ավարտել է Մոսկվայի առևտրի ինստիտուտը։ Նույն տարում մեկնել է Գերմանիա՝ գերմաներենի մեջ կատարելագործվելու։ Վերադարձել է հայրենիք 1918 թ.։ 1921 թ. մտել է «Սերապիոնյան եղբայրներ» գրական խմբի մեջ։
Շպայխերշտադտ
Գրականություն
Կատեգորիա:Համբուրգ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում
Կոնստանտին Ֆեդին
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Ֆեդինի գործերը տպագրվել են սկսած 1913 թ-ից։ 1923 թ. լույս է տեսել նրա պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Ամայի տարածություն»։ Հեղինակին լայն ճանաչում է բերել «Քաղաքներ և տարիներ» (1924 թ., համանուն կինոնկար, 1930 թ. և 1973 թ., հայերեն հրատակություն 1969 թ.) վեպը, որը պատմում է մտավորականության վարքագծի մասին՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության և քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ «Եղբայրներ» (1927 - 1928 թթ.) վեպը նվիրված է հեղափոխության մեջ արվեստի դերի բացահայտմանը։
1920-ական թթ․ վերջին և 30-ական թթ․ սկզբին Ֆեդինը կատարել է մի քանի ուղևորություն Արևմտյան Եվրոպայի երկրներ։ Արդյունքը եղել են «Եվրոպայի առևանգումը» (գիրք 1-2, 1933 - 1935 թթ.) և «Արկտուր» առողջարանը» (1940 թ.) վեպերը, որոնցում բացահայտված են բուրժական աշխարհի սոցիալական հակասությունները, քննադատված են նրա քաղաքական ու բարոյական հիմքերը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին գրել է «Զգացմունքների փորձությունը» (1942 թ.) պիեսը, նաև պատմվածք-ակնարկներ, որոնք ամփոփվել են «Մի քանի բնակավայր» (1943 թ.) և «Ժամադրություն Լենինգրադի հետ» (1944 թ.) շարքերի մեջ, սկսել է աշխատել «Առաջին բերկրանքը» (1945 թ., համանուն կինոնկար, 1956 թ., հայերեն հրատարակվել է 1954 թ.), «Արտասովոր ամառը» (1947-1948 թթ., համանուն կինոնկար, 1956 թ., հայ․ հրատ․ 1952 թ., երկու վեպերի համար՝ ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1949 թ.) և «Խարույկ» (գիրք 1-2, 1961 - 1965 թթ.) եռերգության վրա։
Մուլտատուլի
Մուլտատուլի (հոլանդերեն՝ Multatuli, Իրական անուն-ազգանուն՝ Էդուարդ Դաուես Դեկկեր [Eduard Douwes Dekker], ), նիդերլանդացի գրող, քննադատական ռեալիզմի ներկայացուցիչ։
Կոնստանտին Ֆեդին
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Այս գործերում տրված է ռուսական հեղափոխական բնավորության կազմավորման պատմությունը, ռուս հասարակության հեղափոխական նորացման օրինաչափության գաղափարը։ «Գրող, արվեստ, ժամանակ» (1957 թ., լրց․ հրտ․ 1961 թ.) գրքում Ֆեդինը ստեղծել է անցյալի և իր ժամանակի գրողների դիմանկարներ, գրել գրողի աշխատանքի ու վարպետության մասին։ Լայնորեն հայտնի է «Գորկին մեզ հետ» (1941-1968 թթ.) հուշագրությունը։
Մուլտատուլի
Հայտնի է դարձել «Մաքս-Հավելաար կամ Նիդերլանդական առևտրական ընկերության սուրճի աճուրդները» (1859) վեպով։ «Սիրո նամակներ» (1861) կենսագրական նամակավեպում, «Նիդերլանդական Հնդկաստանի ազատ աշխատանքի մասին» (1862) հրապարակախոսական գրքույկում անդրադարձել է տվյալ երկրամասում տիրող գաղութային իրավիճակին։
Կոնստանտին Ֆեդին
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Ֆեդինի ստեղծագործության մեջ առաջատարը «նոր աշխարհի մարդկայնության» գաղափարն Է։ Նրա երկերը թարգմանվել են ԽՍՀՄ և այլ ժողովուրդների լեզուներով։ եղել է ԽՍՀՄ ԳՄ առաջին քարտուղարը (1959-1971 թթ.) և վարչության նախագահը (1971 թ.-ից)։ ԽՍՄ VI - IX գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։
Մուլտատուլի
Մուլտատուլիի այլ հայտնի աշխատանքներից են «Զրույց ճապոնացիների հետ» (1862), «Զրույցներ» (1869), «Իշխանների դպրոց» (1872), «Գաղափարներ» (1862-1877) երկերը։
Կոնստանտին Ֆեդին
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Պարգևատրվել է Լենինի 4, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, ինչպես նաև ԳԴՀ-ի 2 շքանշաններով։
Մուլտատուլի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հոլանդացի քաղծառայողներ
Կոնստանտին Ֆեդին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Սարատով քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմվածքագիրներ
Խաչիկի
Խաչիկի (Хачики), գյուղ Ռուսաստանի, Չուվաշիա հանրապետության Չեբոկսարսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Չեբոկսարսկի շրջանի բնակավայրեր
WWE 2K14
WWE 2K14, մարտական համակարգչային խաղ, մշակված «Yuke's» և «Visual Concepts» ստուդիաների կողմից՝ Xbox 360 և PlayStation 3 խաղային ապարատների համար ։ Խաղը WWE-ի առաջին պաշտոնական վիդեոխաղն է թողարկված «2K Sports» խաղաստեղծ ստուդիայի կողմից, քանի որ վերջինս սնանկացած «THQ» ստուդիայից ձեռք է բերել խաղաշարերը զարգացնելու իրավունքը։
Դուեյն Ջոնսոնի պատկերով պաշտոնական պաստառի և թրեյլերի ցուցադրումը տեղի է ունենում 2013 թվականի հունիսի 24-ին եթեր հեռարձակված «WWE Raw» հաղորդման ժամանակ։ Հյուսիսային Ամերիկայում խաղը լույս է տեսնում նույն թվականի հոկտեմբերի 29-ին, Ճապոնիայում՝ հոկտեմբերի 30-ին, իսկ Եվրոպայում՝ նոյեմբերի 1-ին։
«WWE 2K14»-ը հաջորդում է «WWE '13»-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 տեսախաղեր Կատեգորիա:Պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox 360 տեսախաղեր Կատեգորիա:PlayStation 3 տեսախաղեր
Փիլիպոս I Արաբ
Մարկոս Հուլիոս Փիլիպոս (պատմագրության մեջ հայտնի է որպես Փիլիպոս I Արաբ,, ), Հռոմի կայսր (244-249)։
Առաջացած խնդիրները լուծելու համար Փիլիպոսը նշանակել է ականավոր զորահրամանատար Դեցիոս Տրայանոսին Դանուբյան լեգեոնների հրամանատար, սակայն այդ քայլը հանգեցրել է նրան, որ վերջինս հռչակել է իրեն Հռոմի կայսր, քանի որ Փիլիպոս I Արաբը զոհվել էր Վերոնայի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում ։
Կյանքը մինչ կայսր դառնալը
Մարկոս Հուլիոս Փիլիպոսը ծնվել է մոտ 204 թվականին։ Այս ամսաթիվը մեզ հայտնի է «Զատկական ժամանակագրություն» կոչվող աշխատությունից (այն հավաստի աղբյուր է համարվում), որտեղ ասվում է, որ Փիլիպոս I Արաբն իր մահվան ժամանակ՝ 249 թվականին, եղել է 45 տարեկան։
Սեքստոս Ավրելիոս Վիկտորը իր «Հռոմեական ժողովրդի ծագումը» աշխատությունում նշում է, որ 249 թվականին Փիլիպոսը եղել է բավականին հասուն և հիվանդ մարդ ։ 243 թվականին Փիլիպոսը դառնում է պրեֆեկտ։ Այդ ժամանակ ամենայն հավանականությամբ նա եղել է մոտ քառասուն տարեկան։ Փիլիպոսը ծննդավայրը արաբաբնակ Շահբա քաղաքն էր (Ներկայիս Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում)։ Այն գտնվում է Դամասկոսից 55 մղոն (89 կմ) դեպի հարավ-արևելք։ Այդ գյուղը պատկանում էր Հռոմեական Արաբիա նահանգին ։ Փիլիպոսը ստացել է «Արաբ» մականունը, քանի որ ըստ աղբյուրների սերել է Արաբիայից։ Նրա հայրը՝ Հուլիոս Մարին, եղել է Հին Հռոմի հեծյալների դասի ձիավոր։ Սեքստոս Ավրելիոս Վիկտորը նաև գրում է, որ Փիլիպոսի հայրը եղել է «հայտնի հեծյալ տոհմապետ» ։
Շատ պատմաբաններ համաձայն են, որ Փիլիպոսը ունեցել է արաբական ծագում, սակայն ստացել է հռոմեական քաղաքացիություն իր հորից ։ Փիլիպոս կայսեր մոր անունը պատմությանը անհայտ է։ Նա նաև ունեցել է եղբայր՝ Գայ Հուլիոս Պրիսկը, ով ծառայել է Գորդիանոսի պրետորական գվարդիայում։ Փիլիպոսի վաղ տարիների գործունեությունը եղել է բավականին անհասկանալի։ Փոխարենը մեզ հայտնի է, որ իր իշխանության գալուց հետո նա բարձրացրել է իր եղբոր կոչումը։ 230 թվականին Փիլիպոսը ամուսնացել է Մարցի Օտացիլի Սեվերի հետ՝ ով եղել է հռոմեական կառավարչի դուստր։ Նրանց ամուսնությունից ծնվել է Փիլիպոս Կրտսերը՝ 238 թվականին։
Գահակալություն
Փիլիպոսի հեղինակությունը բարձրացավ հատկապես 243 թվականին, երբ սրվեց Սասանյան Պարսկաստանի թագավոր Շապուհ I-ի և Գորդիանոս III-ի հարաբերությունները։ Փիլիպոսը սկսեց քարզչություն։ Նախ և առաջ նա մահափորձ կազմակերպեց նախորդ պրեֆեկտ Ակվիլա Թիմեսիֆեի դեմ և զբաղեցրեց նրա պաշտոնը։ Փիլիպոսի օգնությամբ պարսկական կողմին հաջողվում է սպանել Գորդիանոսին։ Գորդիանոսի մահվան մասին կա մի քանի վարկած։ Ըստ առաջին վարկածի, Գորդիանոսը սպանվել է Փիլիպոսի դավադրության հետևանքով, իսկ մյուս՝ պարսկական աղբյուրներում առավել շատ կիրառվող տարբերակը դա այն է, թե Գորդիանոսը մահացել է պարսիկների դեմ ճակատամարտի ժամանակ։ Գորդիանոսի մահից հետո Փիլիպոսը կարողացավ ստանալ սենատի համաձայնությունը և օծվեց Հռոմի կայսր։ Նա ծերակույտին համոզեց, թե Գորդիանոսը մահացել է բնական մահով։ Այս փաստերի մասին մեզ հայտնի է անգլիացի պատմաբան Էդվարդ Գիբբոնի խոսքերից։ Փիլիպոս I Արաբը չի ցանկացել կրկնել նախորդ կայսրերի սխալները և այդ իսկ պատճառով իր կառավարության հենարանը դարձրել է հռոմեական սենատը։
Սակայն նա նաև պարտավորվում էր 500 000 ոսկե դինար ռազմատուգանք Պարսկաստանին՝ մարդկային և նյութական վնասները փոխհատուցելու համար։ Դրանից հետո Փիլիպոսը իր զորքերը տեղաքփոխում է Եփրատ գետի ափերի մոտ և հանդիսավոր կերպով արձանագրություն թողում Գորդիանոսի մասին։ Կայսերական օծումից հետո նա իր եղբայրներին և ազգականներին նշանակում էր Հռոմեական կայսրության տարբեր նահանգների կառավարիչներ ։ Փիլիպոս I Արաբ կայսրը աստվածացնում էր իր հորը, որը երբև կայսր չէր եղել։
Վարչակարգ
Իր իշխանությունը ամրապնդելու համար, Փիլիպոսը փորձել է պահպանել երկրի կայունությունը և պահպանել լավ հարաբերությունները սենատի հետ և նա ի սկզբանե վարել է այնպիսի քաղաքականությւոն, որով պահպանել է հռոմեական արժանիքները ու ավանդույթները։ Իր կայսր հռչակումից որոշ ժամանակ անց Փիլիպոսը վերանվանել է իր հայրենի գյուղը և նրան տվել Ֆիլիպոպոլ անվանումը ։ Նա բնակավայրում հիմնադրել է մի շարք կառույցներ՝ շենքեր, թատրոններ, մարզադաշտեր, կենտրոնական հրապարակ, հռոմեական ստորերկրյա բաղնիք և այլն։ Նա նաև քաղաքին տվել է գաղութի կարգավիճակ։ Ֆիլիպոպոլը ըստ էության կառուցել էր մյուս հռոմեական քաղաքների օրինակով։ Քաղաքում կառուցվել են նաև շատ տաճարներ, որոնք նվիրված էին իրեն նախորդող հռոմեացի կայսրերին։
Փիլիպոսը և իրեն հաջորդող կայսրերը ֆինանսներ չունեին, քանի որ պարտավորվում էին հարկեր վճարել պարսիկներին և նվիրաբերումներ կատարել հռոմեական լեգեոններում ծառայող իտալիկ, արաբ և հույն զինվորներին։ Փիլիպոսին նաև սնանկացրել էր իր հայրենի քաղաքի վերակառուցմանը տարվող շինարարությունը։ Կայսեր մահից հետո քաղաքի չինարարությունը այդ իսկ պատճառով կանգնեցվեց։ Փիլիպոսը շատ հետևողական էր դանուբյան սահմանի նկատմամբ, քանի որ դա համարվում էր Հռոմեական կայսրության ամենավտանգավոր սահմանամերձ գոտին և այնտեղ ծառայում էին միայն մասնագիտացված զինծառայողները։ 245 թվականի վերջին Փիլիպոսը պարտավորված հեռանում է Հռոմից, քանի որ ավերածություններ էին տեղի ունենում երկրի սահմանամերձ գոտիներում։ Գորդիանոսի կողմից նվաճված արաբական տարածքները բարձրացնում էին ապստամբություն։ Փիլիպոսը ակրողանում է կանխել ռազմական գործողությունները հօգուտ հռոմեացիների։
Փիլիպոսի տերության հաջորդ վտանգը դա բարբարոսական ցեղերն էին։ 245 թվականին Մեծ Հայքի Արշակունիների դինաստիան ապստամբում է Պարսկաստանի թագավոր Շապուհ I-ի դեմ։ Պատերազմ է սկսվում Հայաստանի և Պարսկաստանի միջև։ Հռոմեական բանակը օգնություն է տրամադրում պարսիկներին։ 247 թվականի օգոստոսին Փիլիպոսը կրկին վերադառնում է Հռոմ։ Այստեղ նա անցկացնում է Հռոմ քաղաքի հազարամյակին նվիրված աշխարհիկ միջոցառում, որին մասնակցում էին տարբեր պետությունների ներկայացուցիչներ։ Տոնակատարությունը նվիրված էր Հռոմի ստեղծմանը։ Հունական ծագումով Էնեասի լեգենդը հետագայում փոխարինվեց իտալական ծագմամբ Հռոմուլոսի և Հռեմոսի լեգենդով, որոնք, ըստ պատմագիտական հաշվարկների, ծնվել են մոտ մ.թ.ա. 771 թվականին։ Ենթադրվում է, որ նրանք Ռեա Սիլվիայի և Մարսի` պատերազմի աստծո զավակներն էին։ Մարգարեության պատճառով նրանք պիտի տապալեին իրենց քեռի Ամուլիուսին, ով սպանել էր Սիլվիայի հորը` Նումիտորին։ Բազմաթիվ դիցաբանական կերպարների նման, նրանք ծնվելու պահից արդեն լքված էին։ Նրանց կերակրում էր էգ գայլը, մինչև Ֆաուստուլուս անունով մի հովիվ գտավ նրանց և մեծացրեց իր երեխաների նման։ Ֆաստուլուսն ու նրա կինը՝ Ակկա Լարենցիան, մեծացրին երեխաներին։ Երբ նրանք չափահաս դարձան, սպանեցին Ամուլիուսին և վերականգնեցին Նումիտորը։ Նրանք որոշեցին քաղաք հիմնել։ Ինչևէ, նրանք վիճում են, և Հռոմուլոսը սպանում է եղբորը։ Այսպիսով, Հռոմը հիմնադրվեց եղբայրասպանությամբ՝ մի պատմությամբ, որը հետագայում էլ շարունակվեց քաղաքի՝ պայքարով ու արյունահեղությամբ լի պատմության մեջ։
Կառավարման ավարտ
Չնայած լավ մթնոլորտի, Հռոմեական պրովինցիաների ներսում կային բազմաթիվ խնդիրներ։ 248 թվականի վերջին, Պաննոնիա և Մոեսիա լեգիոնները հայտարարեցին, որ դժգոհ են կարպերի դեմ մղվող պատերազմի արդյունքներից։ Դրանից հետո Տիբերիոս Կլավդիոս Պակացիան ապստամբեց Փիլիպոս I Արաբի կառավարության դեմ։ Նա իր գրություններում գրել է, «Հավերժական Հռոմում հազար և մեկ տարի»։ Նրա կառավարության վերջին շրջանում սկսվեց Ժողովուրդների մեծ գաղթը։ Գերմանական ցեղերը ապաստակեցին հռոմեական տարածքները, սակայն կնքվեց պայմանագիր Հռոմի և գերմանների միջև։ Հռոմեական կայսրերը հոգում էին գերմանական ցեղերի ծախսերը, իսկ գերմանները խաղաղ ապրում էին Հռոմեական կայսրության կազմում։ Սակայն Փիլիպոսը դրժեց պայմանը, որի արդյունքում արևելյան գոթերը՝ օստգոթերը, ներխուժեցին Թրակիա և թալանեցին Պարկիանոպոլ խոշոր քաղաքը։ Հռոմի արևմտյան հատվածում ստեղծվեց գերմանների իշխանությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմի կայսրեր Կատեգորիա:Շահբա գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Վերոնա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրության կոնսուլներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ