cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սոցիալական աշխատանքի պատմություն
Մասնավոր բարեգործություն
Նա նաև բնակարաններ էր տրամադրում աղքատներին, բարելավելով նրանց վիճակը։ Նրա օգնականներից էր Էմմա Քոնսը, ով ստուգումներ էր անցկացնում անձամբ` իմանալու տեղեկատվություն վարձակալների, տարածքի և ցանկացած այլ մանրուքների մասին ։ Սկզբում Հիլլը մտածում էր, որ կամավոր աշխատողներն առավել անհրաժեշտ են, քան նրանք ովքեր գումար են ստանում, սակայն ավելի ուշ նա նպատակահարմար համարեց աշխատավարձի վճարման աշխատուժի պահպանումը ։
Հիլսի սկզբունքներն ամփոփվել են իր` 1869 թվականի հոդվածում` «Եթե մարդը համառորեն հրաժարվում է գործել, արտաքին օգնությունն առավել անօգուտ է դառնում» ։
Բժշկական սոցիալական աշխատանք
Առաջին մասնագիտական բժշկական սոցիալական աշխատողները Անգլիայում կոչվում էին բժշկական ալմոներներ։ Նրանք իրենց գործունեությունը ծավալում էին բժշկական ինստիտուտներում։ 1895 թվականին առաջին ալմոները Մերի Ստյուարտն էր։ Նա բուժման կարիք ունեցող մարդկանց ապահովում էր անվճար բուժման հնարավորությամբ։ Շուտով ձևավորվում են այլ դերեր սոցիալական ծրագրերի տրամադրման համար և 1905 թվականին այլ հիվանդանոցներում ևս ստեղծվում են նմանատիպ դերեր։ Այդ ընթացքում ստեղծվել է բժշկական ալմոներների խորհուրդը նոր մասնագիտությունը վերահսկելու համար։
ԱՄՆ-ում առաջին բժշկական սոցիալական աշխատողներն էին` Գառնետ Պելտոն (6 ամիս), Իդա Քենոն (40 տարի) և Ռիչարդ Քաբոտը։ Պելտոնը և Քենոնը այս դերը ստանձնելուց առաջ եղել են բուժքույր։ «Սիմոն» քոլեջն ավարտելուց հետո` 1907 թվականին Ռիչարդ Քաբոտը ղեկավարում է հիվանդանոցի ամբուլատոր բաժանմունքը և նորաստեղծ սոցիալական աշխատողների հետ միասին վերանայում այն ճանապարհը, որտեղ առողջությունն ու բարեկեցությունը ղեկավարվում էին։ Սոցիալական աշխատողները բժիշկների հետ աշխատում էին փոխլրացնող հարաբերություններով` ֆիզիկական առողջության հետ միասին ուշադրություն դարձնելով նաև սոցիալական առողջության վրա։ Այս մոտեցումը շուտով տարածվեց ամերիկյան շատ հիվանդանոցներում։ 1911 թվականին ամերիկյան 14 հիվանդանոցում գործում էին 44 բժշկական սոցիալական աշխատողներ։ Երկու տարի անց սոցիալական աշխատանքի բաժինների թիվը հասել է 200-ի։ 1905 թվականից հետո շատ սոցիալական աշխատողներ վերապատրաստվել էին որպես բուժքույրեր։ 1918 թվականին ստեղծվել է հիվանդանոցի սոցիալական աշխատողների ամերիկյան ասոցիացիան, ֆորմալ կրթության և հիվանդանոցային պրակտիկայի միջև կապի ապահովման համար։ 1929 թվականից գործել են բժշկական սոցիալական աշխատանքի 10 բուհական դասընթացներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո բժշկական սոցիալական աշխատողների թիվը անհամեմատ մեծացավ։
Սոցիալական աշխատանքն այսօր
Ներկայումս սոցիալական աշխատանքը հայտնի է իր ամբողջական մոտեցմամբ` սոցիալական խնդիրների քննարկման և լուծման հարցում։ Սա հանգեցրեց, օրինակ, աղքատության ճանաչմանը որպես սոցիալ- տնտեսական հիմք ունեցող, այլ ոչ թե անձնական բարոյական թերություն ներկայացնող խնդիր ։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Սոցիալական դասակարգեր Կատեգորիա:Սոցիալական աշխատանք
Երկրների հեռախոսային կոդերի ցանկ
Երկրների հեռախոսային կոդեր, սահմանված են ITU-T E.123 և E.164 համարի հանձնարարականներով։ Երբեմն այդ կոդերն անվանում են IDD (international direct dialing) կամ ISD (international subscriber dialing) կոդեր։
Ընդհանուր օգտագործման հեռախոսային ցանցին հաղորդչով միացված ապարատով միջազգային հեռախոսահամար հավաքելու համար անհրաժեշտ է առաջին հերթին հավաքել միջազգային զանգերին անցման պրեֆիքսը, որը երկրների համար տարբեր է։ Հաճախ պրեֆիքսի կազմում կարելի է ընտրել նաև օպերատորին, որը պետք է սպասարկի միջազգային զանգը, կամ էլ միանալ պակաս որակյալ, բայց ավելի էժան սակագնի։ Օրինակ՝ ԱՊՀ մի շարք երկրների (Բելառուս, Ղազախստան, Տաջիկստան, Թուրքմենստան, Ուզբեկստան) պրեֆիքսն է «8 ~ 10» (~ նշանը ցույց է տալիս դադար շչակի սպասման համար)։
Բջջային հեռախոսներով հատուկ պրեֆիքս կարող է չպահանջվել, և համարի հավաքումն սկսվում է + նշանով։
Չամչրեկ
Չամչրեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Շիրոյի գավառակում ։
Երկրների հեռախոսային կոդերի ցանկ
Ամփոփ տեղեկատվություն
Աղյուսակի տողերը գոտիների համարներն են, + նշանին հաջորդող առաջին թվանշանը։ Սյունակները ցույց են տալիս երկրի կոդի երկրորդ թվանշանը (եթե գոտին բաժանված է)։
3-րդ գոտի
Ի լրումն՝
Չամչրեկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Երկրների հեռախոսային կոդերի ցանկ
3-րդ գոտի
37447 – Արցախի հեռախոսային կոդերը՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոդերի ցանկեր Կատեգորիա:Երկրների ցանկեր Կատեգորիա:Դասակարգիչներ
Չամչրեկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռինգաչ (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)
Ռինգաչ (Рингач), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դոննա Ռիդ
Դոննա Ռիդ (Donna Reed; իսկական անուն ազգանունը՝ Donna Belle Mullenger; ), ամերիկացի դերասանուհի, «Օսկարի» դափնեկիր, առավել նշանավոր ֆիլմերից են 1945 թ. «Դորիան Գրեյի դիմանկարը», 1946 թվականի «Այս հրաշալի կյանքը» և 1953 թվականի «Այսուհետև և դարեդար»։
Կենսագրություն
Դոննա Ռիդը ծնվել է 1921 թվականին Ուիլյամ Ռիչարդ Մուլենջերի և Հեզլ Ջեյնի ընտանիքում, ԱՄՆ-ի Այովա նահանգի Դենիսոն քաղաքի մոտ գտնվող ֆերմաներից մեկում ։ Նա ընտանիքի 5 երեխաներից ամենամեծն էր, նրանց ընտանիքը դաստիարակվում է մեթոդիստական ավանդույթներով ։ Ավարտել է Դենիսոնի միջնակարգ դպրոցը, 1938 թվականին տեղափոխվել է Լոս Անջելես, ապրելով իր ազգականուհի Միլդրեդի հետ։ Ընդունվում է Լոս Անջելեսի քաղաքային քոլեջ, ռադիոհաղորդումներ վարողի դասընթացների ։
Կինոկարիերան սկսվել է 1941 թվականին փոքր դերերով։ Հայտնի է դարձել ռեժիսոր Ֆրենկ Կապրայի 1946 թվականի «Այս հրաշալի կյանքը» ֆիլմում Մերիի դերով, ուր նրա խաղընկերն էր Ջեյմս Ստյուարտը։ 1954 թվականին «Այսուհետև և դարեդար» ֆիլմի համար ստացել է «Օսկար» մրցանակ Օսկար երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու համար անվանակարգում։ 1958-1966 թվականներին նկարահանվում է «Դոննա Ռիդի շոուն» սիթքոմում, որի համար 4 անգամ ներկայացվել է «Էմմի» մրցանակի, իսկ 1963 թվականին ստացել է Ոսկե Գլոբուս։ Կյանքի վերջին տարիներին քիչ է նկարահանվել։ Ընդհանուր թվով խաղացել է 40-ից ավելի ֆիլմերում և սերիալներում։
Դոննա Ռիդը 2 անգամ ամուսնացած է եղել։ Առաջին ամուսինը՝ Թոնի Օուեն (1907-1984), նրանք ունեցել են 5 երեխա։ 1972 թվականի նրանք բաժանվել են, և չորս տարի անց Ռիդը ամուսնացել է ամերիկյան բանակի պաշտոնաթող գնդապետ Գրովեր Վ. Ասմուսի հետ (1926-2003) ։
Դոննա Ռիդը մահացել է 1986 թվականի հունվարի 14-ին Բևեռլի Հիլզում, 64 տարեկան հասակում։ Հուղարկավորվել է Լոս Անջելեսի Վեստվուդ Վիլեյջ գերեզմանատանը։
Ներկայումս դերասանուհու ծննդավայր Դենիսոնում անցկացվում է նրա անվան ամենամյա փառատոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Հունվարի 14 մահեր Կատեգորիա:Հունվարի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1921 ծնունդներ Կատեգորիա:1986 մահեր Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ
Նովոբալտաչևո (գյուղ, Բալտաչևսկի շրջան)
Նովոբալտաչևո (Новобалтачево, Яңы Балтас), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Վոյսկովիցի (այլ կիրառումներ)
Վոյսկովիցի, կարող է վերաբերել՝
Նովոբալտաչևո (գյուղ, Բալտաչևսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 381 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Ադրբեջանի նավթարդյունաբերություն
Ադրբեջանը հարուստ է նավթով և արտադրում է մոտավորապես 800.000 տակառ (բարել) նավթ օրական։
Մինչև 20-րդ դար
Միջնադարյան ճամփորդները առաջինն են գրել Բաքվում եղած նավթի մասին։ Դեռ հնուց, նավթի արտածորում էր նկատվել Ափշերոն թերակղզում՝Կասպից ծովի ափին։ Մարկո Պոլոն տասներեքերորդ դարում գրում է նավթի մի աղբյուրի մասին՝ Բաքվի շրջանում, «որը ուտելու համար չէր, լավ էր վառելու և ուղտերի քոսը մաքրելու համար»։ Բաքուն նաև զրադաշտականների «կրակի հավերժ սյունապնակների» պաշտամունքի վայր էր, որ թերևս այդպես էր կոչվում այրվող գազի անունով, նավթի հանքաշերտերից՝ ծակոտկեն կրաքարի միջով, դուրս եկող այրվող գազի անունով ։
Բաքուն որոշ ժամանակով եղել է Պարսկաստանի (ներկայիս Իրանի) մաս, և միացել է Ռուսաստանին միայն 19-րդ դարի սկզբին, Գյուլիստանի պայմանագրի միջոցով։ Սույն պայմանագիրը վերջ տվեց 1804-1813 թվականների պարսկա-ռուսական պատերազմներին, և իր միջոցով Բաքվի խանությունը դարձավ Ռուսաստանի մաս։
Այս շրջանի նավթի արտադրությունը սկսվել է 1821-1825 թվականներից, որից գանձած պետական եկամուտը կազմում էր 131.000 ռուբլի։ Մինչ այդ, նախնական նավթարդյունաբերություն էր զարգացել Բաքվում, և մինչ 1829 այնտեղ կային ձեռքով փորված 82 նավթահորեր։ Նավթային բիզնեսն այս ժամանակամիջոցում կառավարվում էր ցարական կառավարության միջոցով՝ իբրև մենաշնորհ, մինչև 1870 երբ այս կառավարական մենաշնորհությունը վերածվեց։ Իսկույն դրանից հետո, հայ եղբայրներ՝ Միրզոև անունով դա իրենց ձեռքն առեցին և կազմեցին մի մոնոպոլիա՝ շրջանի առաջին նավթահորերը փորելով՝ 1871-72 թվականներին, և մինչ 1873 ավելի քան քսան զտարան էին աշխատում այդտեղ։ Եղբայրների մենաշնորհը ճնշվեց, և երեք տարի հետո՝ 1875 թվականին, Ռոբերտ Նոբելը՝ Էմմանուել Նոբելի զավակը և Լուդվիգ և Ալֆրեդ Նոբելի ավագ եղբայրը մուտք գործեց ռուսական նավթային բիզնեսի մեջ։
Ռոբերտը առաջին անգամ մուտք գործեց Բաքու 1873-ի մարտին, որպես իր ճամբորդության մի մասը՝ Լյուդվիգի տված 25.000 ռուբլիով ընկույզի փայտ գնելու համար, որպեսզի ռուսական կառավորության համար հրացաններ սարքեն։ Հասնելով Բաքու՝ նա իսկույն վարակվեց նավթային տենդով, և իր փողը ծախսեց՝ գնելով մի փոքր զտարան։ Այսպիսով սկսվեց կովկասյան նավթի դաշտերի հետնոբելյան ժամանակաշրջանը, ինչպես որ անվանել է դա Գալուստ Գյուլբենկյանը՝ «Պրն. Հինգ Տոկոսը»։ 1888 թվականին, Նոբելները Բաքվի 408 զտարաններից 266-ի տերերն էին։ Նոբելները առաջին անգամ նավթամուղներ անցկացրին այս շրջանում՝ ամերիկական օրինակի համաձայն, որոնք ձգված էին զտարաններից մինչև իրենց ամբարները և որոնցից ամեն մեկը կարող էր 4.000.000 գալոն (մոտ 15.160.000 լիտր) նավթ մղել։ Նրանք նաև տիրում էին 1500 երկաթուղային տանկային մեքենաների ամբարների մոտ, նավթը Կասպից ծով կամ Սև ծով տեղափոխելու համար։ Լյուդվիգ Նոբելը առաջին փորձնական նավթատարը կառուցեց Մոթոլա Վորքզում՝ Շվեդիայում, 1884 թվականին, և մինչև 1889 ուներ 53 առևտրական նավթատար՝ 40.000 տոննա հզորությամբ ։
1888 թվականին, Բաքվի նավթի դաշտերը այցելելիս, Գյուլբենկյանը հասավ սույն եզրակացության, թե՝ «Բաքվի նավթը ամենալավն է Հին և Նոր Աշխարհներում, բայց դա ոչ մի պետք չէ եթե ամենաքիչ իմացածն է. թե ամենաշտապ կարիքը կա ավելի շատ լավ պատրաստված ճարտարագետերի. թե Բաքվի նավթի բռնկման ջերմաստիճանը ավելի ցածր է իր ամերիկական մրցակցից. և երբ Ափշերոն թերակղզու բոլոր 31.000 քք-ը շահագործվի, փոխարեն իր միայն մեկ հինգերորդը, Բաքվի նավթը ոչինչ չի ունենա իր ամերիկական մրցությունից վախենալու համար և բրիտանական նավթի հետաքրքրություններ շվաքում կդնի։ Բրիտանական նավթի հույսերը Բուրմայում իրեն շատ չափազանցրած էին թվում։» 1888-ին էր որ ռուսական նավթի արտադրումը 13 միլիոն տակառի էր հասել, նրան դարձնելո Ամերիկայի արտադրման չորս-հինգերրորդը ։
Նոբել եղբայրները գերիշխում էին ռուսական շուկայում, բայց սահմաններից դուրս ռուսական նավթը դժվար թե ասելիք ուներ։ Մի Բալթիկ նավահանգիստ հասնելու համար, այդ նավթը պիտի տեղափոխվեր 3200 կմ ընդհատվող ջրային և երկաթուղագծային միջոցներով, Արևմտյան Ռուսաստանով։ Հոկտեմբերի և մարտի միջև, խիստ եղանակը արգելում էր կերոսինի փոխադրումը Կասպիցի վրա, ուստի ստիպված էին զտարաններ փակել կես տարով։ Թիֆլիսում ավելի էժան էր կերոսինը Ամերիկայից բերել՝ որը 13.000 կմ հեռավորության վրա էր գտնվում, քան Բաքվից՝ 549 կմ դեպի արևելք։ Լուծումը գտնվեց Ռոտշիլդների (Rothchilds) կողմից, մի ֆրանսիացի հրեա ընտանիք, որը երկար ժամանակ ֆինանսավորել էր Եվրոպայի երկաթուղիները։ Նրանք մի զտարան ունեին Ֆիումեում, Ադրիատիկի վրա, և հետաքրքրված էին ռուսական նավթահումքով։ Նրանք գումար տվեցին Բանջին և Փալաշքովսկուն՝ որ կառուցեն առաջին կրոս-Կովկաս երկաթուղին, որ սկսվում էր Բաքվից և շարունակվում Կովկասի վրայից դեպի Բաթում՝ Սև ծովյան նավահանգիստ։ Դրա փոխարեն, նրանք մի շարք գրավ ստացան ռուսական նավթի ձիրքերի վրա։ Երկաթուղին գործարկվեց 1883 թվականին, և ռուսական նավթը սկսեց երևալ համաշխարհային շուկայում։ Ռոտշիլդները 1886-ին հիմնեցին «Կասպից և Սև Ծովերի Նավթային Ընկերությունն», որը այնուհետև ճանաչված էր իր ռուսերեն սկզբնատառերով՝ Բնիթո (Bnito). Նոբել եղբայրները անմիջապես հետևեցին ։
1898-1901 թվականներին Բաքուն ավելի շատ նավթ արտադրեց քան Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները։ Նավթի արտադրման պատճառով, մեկ սերնդի ընթացքում Բաքուն մոռացված մի անապատային միջնաբերդից վերածվեց ժամանակակից կենտրոնի։ Բնակչությունն, որը 1863 թվականին միայն 14,000 էր, քառասուն տարվա ընթացքում հասավ 206,000-ի ։
20-րդ դարից հետո
1903 թվականին, Բաքվի բնակչությունը, որը քառասուն տարվա ընթացքում մոտ 15 անգամ ավելացել էր, 206,000 հոգի բնակչություն ուներ։ Բաքվի գործարարների մեծ մասը եվրոպացի, ռուս, կամ հայ էին։ Թաթարների մեծ մասը բանվորությամբ էր զբաղված և նրանց մեջ հազվագյուտ էին գործարարներն ինչպես Հաջի Զեյնալաբեդին Թաղիևը՝ մի կոշկակարի անգրագետ տղան, ով իր հողում նավթ հորդալու պատճառով մեկ գիշերվա ընթացքում միլիոներ և Բաքվի ամենահայտնի գործարարներից դարձավ։ Հայ գործարարների և թաթար բանվորների միջև լարվածությունը հանգեցրեց 1905 թվականի Բաքվի հայ-թաթարական կոտորածներին, որտեղ հարյուրավոր մարդ սպանվեց և հազարավոր նավթահոր ոչնչացավ։
1906 թվականին ավարտվեց աշխարհի ամենաերկար «կերոսինամուղը», որը ձգվում էր 835 կիլոմետր Բաքվից մինչև Բաթում ։
Ադրբեջանը առաջին անգամ անկախություն ստացավ 1918 թվականին, որը տևեց երկու տարի, և նավթի արտահանումը ոչնչացավ՝ տարածքում թոհուբոհի հետևանքով։ 1920-ին նա միացավ Խորհրդային Միության, որի արդյունքով նավթային ունեցվածքները պետականացվեցին և պետական ընկերություն՝ Ազնեֆթը կազմվեց։ Խորհրդային Միության ժամանակ, Ռուսաստանով անցող նավթամուղերն էին Եվրոպական շուկային մոտենալու իրավունք տալիս։
Դեռ 1919-ին, Բիրտանիայի արտաքին գործերի նախարար Արթուր Բալֆուրը Բաքվի նավթն իրենց «հիմնական առաջնայնությունը» կոչեց շրջանում։ Բրիտանացիների հեռալուց հետո, բոլշևիկները Բաքուն իրենց առաջին թիրախը դարձրին Անդրկովկասում։ 1920-ականներին Բաքվի նավթի արտահանումն աճեց, հասնելով իր նախապատերազմյան մակարդակին։ 1941-ին, Բաքուն արտահանում էր Խորհրդային Միության նավթի երեք քառորդը։ 1942-ին, Հիտլերի զորքը՝ հասնելով Հյուսիսային Կովկաս, մտադիր էր շարունակել առաջխաղացումը մինչև Բաքու։ Ստալինը, չուզենալով, որ գերմանացիների ձեռքը նավթին հասնի, փակեց նավթահորերը։ Ապա Ադրբեջանի ամբողջ նավթարդյունաբերությունը և մասնագետները տեղափոխվեցին Վոլգայի և Ուրալի նավթահանքեր։ Պատերազմից հետո, Ռուսաստանի նավթահանքերն ստացան ներդրումների մեծ մասը։ Գետնի վրայի նավթահանքերը չորացան և ափից դուրս նավթահանման համար, «Նավթային Ժայռեր» անվամբ մի քաղաք կառուցվեց ափից 50 կիլոմետր հեռավորությամբ։ Խորհրդային տեխնոլոգիան սահմանափակ էր այս միջոցում նավթ արտահանելու համար։ Խորհրդային Միության գոյության վերջում Ադրբեջանն արտահանում էր Խորհրդային Միության արտահանած նավթի ընդամենը 3%-ը ։
Ընթացիկ իրավիճակ
1991 թվականին Խորհրդային Միությունից անկախանալուց հետո, Ադրբեջանի տնտեսությունը փլուզման մեջ էր։ 1992-95 տարիներին նրա ՀՆԱ-ն նվազեց 60%-ով ։ Ադրբեջանի կառավարությունը նավթարդյունաբերության վերածնունդը ռազմավարական անհրաժեշտություն էր դարձրել, և փորձեց նշանակալի օտարերկրյա ներդրման չափաբաժին գրավել։
1995 թվականին, ստորև նշված ընկերություններից մի կոնսորցիում կազմակերպվեց Ադրբեջանի Միջազգային Գործող Ընկերություն (անգլերեն՝ Azerbaijan International Operating Company) անվան ներքո։
Նավթի գումարի ազդեցությունը Ադրբեջանի վրա
Հեյդար Ալիևը, Ադրբեջանի նախագահը 1999-ին և նախկին ԿԳԲ-ի պետը, ստեղծեց մի Պետական Նավթի Հիմնադրամ, որը սերտորեն վերածաված է Նորվեգիայի նախատիպից, այն նպատակով որ նավթի եկամուտը ներդրվի ուսման, աղքատություն իջեցման և գյուղական կենսամակարդակների բարձրացման համար ։
Նույն ընտանիքով՝ Հեյդար և իր զավակ՝ Իլհամ Ալիևը անկախությունից մինչ այժմ Ադրբեջանին իշխելով, դա այժմ ներկայացնում է Կենտրոն-աջ դիկտատուրա։ Մի ամսագրի հոդված, Բենջամին Սմիթի հեղինակությամբ, վերլուծում է նավթ արտահանող երկրների փորձերը 1960-ից մինչև 1999, և ցույց է տալիս որ նավթային հարստությունը պակսեցնում է վարչակարգային ձախողման հավանականությունը։ Նրա արդյունքների հիման վրա, այն երկրները որոնց կեսից ավել ՀՆԱն գալիս է նավթից (իր նմույշում 60 երկրից 19-ը)՝ «դեմ են լինում ավելի ցածր վթարի ռիսկի, դիմակայում են ավելի սակավ ներքին կռիվների և հակապետության բողոքների քան նավթով աղքատ պետությունները։»
Զինվորական ծախսելը Ադրբեջանում բարձրացել է 135 միլիոն դոլարից 2001 թվականին՝ 300 միլիոն դոլար 2005-ին։ Հայ պաշտոնականների խոստումից հետո, որ արձագանքեն հավասարաչափ, Ադրբեջանը խոստացել էր ծախսել 600 միլիոն դոլար մինչ 2006, պատճառ դառնալով հողագործների և փոքր բիզնեսների համար փոխառությունների պակասության։ Հայաստանը կդժվարանա հավասար գումարներ ծախսել՝ իր շրջանային նախագծերից մեկուսացման պատճառով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ադրբեջանի արդյունաբերություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի տնտեսության պատմություն
Մորա Վալվերդե
Մանուել Մորա Վալվերդե (Manuel Mora Valverde, ), կոստառիկացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ։
1920-1930 թվականներին ղեկավարել է երկրի դեմոկրատական երիտասարդության և ուսանողության շարժումը։ Կոստա Ռիկայի կոմկուսի (1943 թվականից՝ ժողովրդական ավանգարդ կուսակցություն, ԺԱԿ) անդամ 1931 թվականից։ 1948 թվականի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ եղել է զինված պայքարի ղեկավարներից։ Ռեակցիայի հաղթանակից հետո արտաքսվել է Մեքսիկա, որտեղից հայրենիք է վերադարձել 1950 թվականին։ 1949-1957 թվականներին՝ ԺԱԿ-ի նախագահ, 1962-1966 թվականներին՝ ԺԱԿ-ի ԿԿ առաջին քարտուղար, 1948-1949, 1957-1962 թվականներին և 1966 թվականից՝ ԺԱԿ-ի ԿԿ գլխավոր քարտուղար։ 1970-1974 թվականներին ընտրվել է օրենսդիր ասամբլեայի պատգամավոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոստա Ռիկայի կոմունիստներ
Հայկական հնչուն կինո
Հայկական հնչուն կինո, հայկական արտադրության հնչուն ֆիլմեր։ 1935 թվականին նկարահանվել է հայկական առաջին հնչուն ֆիլմը՝ «Պեպոն» (ռեժիսոր՝ Համո Բեկնազարյան), որն ամփոփել է համր կինոյի նվաճումները և արժանացել միջազգային ճանաչման։ Ֆիլմն իր պարզությամբ, փայլուն դերակատարումներով, պատկերաշարի գունեղությամբ իրավամբ դարձել է ժողովրդական։
Ձևավորման և կայացման շրջանը
Հայկական կինոյի ազգային դպրոցի ձևավորման և կայացման շրջանը 1920-1930-ական թվականներն են։ 1930-ական թվականների վերջերին կինոյում նկատվել է ճգնաժամ, որը պայմանավորված էր տիրող վարչակարգի գաղափարախոսությամբ. գեղարվեստական ստեղծագործությունը արհեստականորեն պարփակել են որոշակի սխեմաների և կաղապարների մեջ։ Այդ տարիներին առավել կարևորվել է պատմահայրենասիրական թեման։ Ուշագրավ է «Զանգեզուր» (1938, ռեժիսոր՝ Համո Բեկնազարյան) ֆիլմը, որն աչքի է ընկնում ժողովրդական գունեղ կերպարներով։ Արտաշես Հայ-Արտյանի «Կարո» ֆիլմը (1937) Հայաստանում քաղաքացիական կռիվների մասին է։ Պատմահեղափոխական թեմայով ֆիլմեր են նկարահանել Գուրգեն Մարինոսյանը («Սևանի ձկնորսները», 1938) և Ստեփան Կևորկովը («Լեռնային արշավ», 1939)։ Այդ ֆիլմերում նկատելի են մոտիվների ևիրավիճակների նմանությունն ու կաղապարայնությունը, որոնք առավել ցայտունորեն են արտացոլվել ժամանակակից թեմայով կինոնկարներում («Լեռնային հեղեղ», ռեժիսոր՝ Պ. Բարխուդարյան, «Մեր կոլխոզի մարդիկ», ռեժիսոր՝ Արտաշես Հայ-Արտյան, երկուսն էլ՝ 1939)։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին
Հայրենական մեծ պատերազմը (1941-1945) նոր խնդիրներ է առաջադրել հայ կինեմատոգրաֆիստներին. բազմաթիվ կինոօպերատորներ մեկնել են ռազմաճակատ, երկրի կինոստուդիաների մեծ մասը թողարկել է պատերազմի մասին կարճամետրաժ ֆիլմեր։ Այդ շրջանի գեղարվեստական կինոնկարներն ստեղծվել են առավելապես հայրենասիրական թեմայով՝ «Գվարդիականի կինը» (1942, ռեժիսոր՝ Պատվական Բարխուդարյան), «Դուստրը» (1943, ռեժիսոր՝ Հ. Բեկնազարյան) և այլն։ 1944 թվականին Հ. Բեկնազարյանը նկարահանել է «Դավիթ Բեկ» ֆիլմը, որը նվիրված է 18-րդ դարի 1-ին կեսի հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարին։ Դավիթ Բեկի կերպարը Հրաչյա Ներսիսյանի անձնավորմամբ խորհրդային կինոյում համալրել է «Ալեքսանդր Նևսկի» (1938), «Բոգդան Խմելնիցկի», «Սուվորով» (երկուսն էլ՝ 1941) կինոնկարների պատմական հերոսների շարքը։
Կատեգորիա:Հայկական կինեմատոգրաֆիա
Բեռնարդ Ջայլս
Բեռնարդ Ջայլս (Bernard Giles, ), ամերիկացի սերիական մարդասպան, 1973 թվականի սեպտեմբերից մինչև նոյեմբեր կատարել է աղջիկների և կանանց 5 սպանություն, որոնք զուգորդվել են բռնաբարությամբ Ֆլորիդայի նահանգի Թայտուսվիլ քաղաքում։ Ջայլսն իր մեղքն ամբողջությամբ ընդունել է, ինչի հիման վրա 1974 թվականին դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման ։
Կենսագրություն
Բեռնարդ Յուջին Ջայլսը ծնվել է 1953 թվականի ապրիլի 9-ին Ֆլորիդա նահանգի Թայթուսվիլ քաղաքում ։ Բացի նրանից, ընտանիքում եղել են ևս երեք երեխա։ Ջայլսի ծնողները վարել են օրինապահ ապրելակերպ, խնդիրներ չեն ունեցել օրենքի և վատ սովորությունների հետ, որոնք բացասաբար կազդեին երեխաների կյանքի, առողջության և ընտանիքի բարեկեցության վրա, ինչի շնորհիվ Բեռնարդի մանկությունն ու հասունությունն անցել են սոցիալապես բարեկեցիկ միջավայրում՝ առանց հոգեբանության վրա ազդող իրավիճակների և հետևանքների։ Նրա այդ ժամանակահատվածի ընկերների և ծանոթների մեծ մասը բնութագրել են նրան՝ որպես բավակաին դրական մարդ։ Բեռնարդը հաճախել է Titusville High School դպրոց, որտեղ զբաղվել է կերպարվեստով։ Այս ոլորտում դպրոցական տարիներին նա որոշակի հաջողությունների է հասել, բայց շուտով կորցրել է ուսման հանդեպ հետաքրքրությունը։ Քրոնիկական պարապուրդների և անբավարար առաջադիմության պատճառով նա ստիպված է լքել դպրոցը 16 տարեկան հասակում, ինչից հետո յուրացրել է էլեկտրատեխնիկի մասնագիտությունը և սկսել աշխատանքային կարիերան։ 1972 թվականին նա ամուսնացել է 17-ամյա Լեսլի Ջո Աննի հետ, 1973 թվականի հուլիսին ծնվել է նրանց դուստրը ։
Հանցագործություններ
Որպես զոհ Բեռնարդ Ջայլսն ընտրել է երիտասարդ աղջիկներին, որոնք ճամփորդում են ավտոստոպով։ Այն բանից հետո, երբ նրան հաջողվել է զոհերին գրավել իր մեքենայի մեջ, նա նրանց տարել է նարնջի պուրակների շրջան, որտեղ զենքի սպառնալիքի տակ ենթարկել է բռնաբարության, այնուհետև սպանել։ 1973 թվականի սեպտեմբերից մինչև նոյեմբեր Ջայլսի զոհերն են դարձել 18-ամյա Նենսի Ջերին, որն անհետ կորել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 26-ին և հայտնաբերվել նույն թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ գլխից գնդակահարված, 22-ամյա Պոլա Համրիկը, որն անհետ կորել է նոյեմբերի 17-ին, և որը հայտնաբերվել է նույն տարվա նոյեմբերի 25-ին՝ խեղդամահ արված, 17-ամյա Քերոլայն Բենեթը, որի կմախքային մնացորդները հայտնաբերվել են 1973 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, 14-ամյա Շերոն Ուիլմերսը, որին նա սպանել է 1973 թվականի նոյեմբերին և որի մնացորդները հայտնաբերվել են նույն տարվա դեկտեմբերի 26-ին և 14-ամյա Քրիստի Մելթոնը   ։
(7563) 1988 BC
(7563) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 16-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում ։
Բեռնարդ Ջայլս
Կալանք
1973 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Բեռնարդ Ջայլսն իր ավտոմեքենայում նստեցրել է երկու անչափահաս աղջիկների և տարել Թայտուսվիլի անտառածածկ տարածք, այնուհետև հարձակման փորձ է կատարել, այդ ընթացքում զոհերը կատաղի դիմադրություն են ցույց տվել, ինչի հետևանքով Ջայլսը փորձել է գնդակահարել նրանց, սակայն ատրճանակի անսարքության պատճառով աղջիկները կարողացել են փախչել։ Նրանք դիմել են ոստիկանություն և ներկայացրել են Ջայլսի արտաքը, նրա ավտոմեքենայի արտաքին տեսքի նկարագիրը և նշել նրա անունը, որը կարդացել էին նրա մեքենայի սրահում գտնվող փաստաթղթերից առևանգման ընթացքում, ինչի հիման վրա Ջայլսը ձերբակալվել է հաջորդ օրը՝ դեկտեմբերի 11-ին։ Ձերբակալության ժամանակ, նրա ավտոմեքենայի խուզարկության և զննության ընթացքում նրանից առգրավվել է 22 տրամաչափի ատրճանակ, որից հետո նրան մեղադրանք է առաջադրվել հարձակման և բռնաբարության փորձի համար ։ Ձերբակալությունից հետո սկսել են ստուգել Ջայսի 11-ից ավելի աղջիկների անհետացման մեջ ներգրավվածությունը, որոնք հայտարարվել էին անհայտ կորած 1973 թվականի օգոստոսից ի վեր և նրան դասել են սպանությունների մեջ կասկածվողների թվին, սակայն հունվարին անհայտ կորածների ցուցակից աղջիկների մեծ մասի գտնվելու վայրը պարզվել է, ինչի շնորհիվ Բեռնարդ Ջայլսից հանվել են կասկածները  ։
(7563) 1988 BC
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,67751 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0659 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2891 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1600,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224961 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,68° անկյուն։
Բեռնարդ Ջայլս
Դատավարություն
Հետաքննության ընթացքում դատաբալիստիկական փորձաքննությունը հաստատել է այն փաստը, որ Նենսի Ջերին իսկապես սպանվել է Բեռնարդ Ջայլսին պատկանող ատրճանակից, ինչի հիման վրա նրան մեղադրանքներ են առաջադրվել Ջերի սպանության համար։ Ջայլսը պնդել է իր անմեղությունը, 1974 թվականի սկզբին նրա փաստաբանները միջնորդություն են ներկայացրել դատաբժշկական փորձաքննություն անցկացնելու համար, որը բավարարվել է։ Գարնանը նրա նկատմամբ կատարվել են միմյանցից անկախ երկու դատաբժշկական փորձաքննություններ, որոնք ոչ մի հոգեկան հիվանդություն կամ շեղումներ չեն հայտնաբերել, ինչի հիման վրա 1974 թվականի մարտի 27-ին նա ճանաչվել է մեղսունակ, իսկ դատաքննության օրը նշանակվել է նույն թվականի ապրիլի 29-ին ։
(7563) 1988 BC
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակուո Կոջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բեռնարդ Ջայլս
Դատավարություն
Բրևարդի շրջանի դատախազությունը հայտարարել է, որ Ջայլսին դատապարտման դեպքում իրեն հասնելու է մահապատիժ էլեկտրական աթոռի վրա։ Չդիմանալով բարոյական ճնշմանը՝ 1974 թվականի ապրիլի 25-ին, դատավարության բացումից քիչ ժամանակ առաջ Ջայլսը հետաքննության հետ կնքել է մեղքի ճանաչման համաձայնագիր։ Նա խոստովանել է 22-ամյա Պոլա Համրիկի սպանությունը, իսկ դատավարության ժամանակ՝ հուլիսի 27-ին, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել և իրեն մեղավոր է ճանաչել մյուս երեք աղջիկների սպանության, աղջիկների վրա մի շարք հարձակումների և սպանությունների փորձերի մեջ։ Բեռնարդ Ջայլսը ստիպված խոստովանել է, որ 6 տարեկանից սկսած ունեցել է բռնության հակում, ինչի հետևանքով մանուկ հասակում նախընտրել է խաղալ խաղեր, որոնց անմիջական տարրը եղել է խաղի մեկ այլ մասնակցի սպանության իմիտացիան։ Այսպես նա հայտարարել է, որ հաճույք է ստացել մանկության ընկերուհու խեղդամահ անելու իմիտացիայից, որը խաղերից մեկում կատարել է վհուկների դեր, ինչը հաստատվել է այն ժամանակվա իր մի շարք ծանոթների կողմից։ Նրա ցուցմունքների համաձայն՝ աղջիկների վրա հարձակվելու առաջին փորձերը նա սկսել է կատարել 1969 թվականին՝ դպրոցից դուրս գալուց հետո, սակայն դրանք անհաջող են եղել։ Մեղքը ճանաչելու մասին համաձայնագրի պայմանների հիման վրա Ջայլսը խուսափել է մահապատժից։ 1974 թվականի օգոստոսի 13-ին դատարանը նրան ճանաչել է մեղավոր իրեն մեղսագրվող գործողությունների համար, որից հետո նա, որպես քրեական պատիժ, մի քանի ժամկետների տեսքով դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման  ։
Բանտարկության մեջ
Դատավարությունից հետո Ջայլսը դատապարտվել է ազատազրկման Բրադֆորդի շրջանում գտնվող Florida State Prison բանտում։ 1979 թվականի հոկտեմբերին Ջայլսը, մյուս երկու բանտարկյալների հետ միասին, դիմել է փախուստի։ Մի քանի ինքնաշեն, պրիմիտիվ պատրաստված պայթուցիկների օգնությամբ Ջայլսը և նրա հանցակիցները կարողացել են շեղել պահակային շներին և բանտի պահպանության անձնակազմի ուշադրությունը, որից հետո մի քանի րոպեի ընթացքում փականագործական գործիքների օգնությամբ կարողացել են փոքրիկ ճեղքեր բացել հաստատության մի քանի մետաղալարե պատնեշներում, որոնց միջոցով լքել են բանտի տարածքը։ Հետախուզական միջոցառումների ընթացքում ոստիկանությունը նրա նախկին կնոջ տան մոտ իրականացրել է դարանակալություն՝ տեղեկություն ստանալու համար, որ Ջայլսը փախուստի է դիմել իր նախկին կնոջից իր դստերն առևանգելու նպատակով, սակայն Բեռնարդ Ջայլսը բանտից 5 մղոն հեռավորության վրա հայտնաբերվել է փախուստ կատարելուց ընդամենը 26 ժամ հետո և ձերբակալվել։ Հետագայում նա դատապարտվել և որպես պատիժ լրացուցիչ դատապարտվել է 15 տարվա ազատազրկման ։
Կյանքի հետագա բոլոր տարիները Բեռնարդ Ջայլսն անցկացրել Է Ֆլորիդայի նահանգի տարբեր քրեակատարողական հիմնարկներում։ 2019 թվականին նա ստացել է հայտնիության երկրորդ ալիքն այն բանից հետո, երբ նրան բանտում այցելել է բրիտանացի հայտնի լրագրող և հեռուստահաղորդավար Փիրս Մորգանը՝ հեռուստահաղորդման համար հարցազրույց վերցնելու նպատակով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի հանցագործներ
Ուիլ Հյուզ
Ուիլ Հյուզ (Will Hughes, ), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ուոթֆորդի կազմում։ Խաղում է կիսապաշտպանի դիրքում ։
Դերբի Կաունտի
Ֆուտբոլիստի կարիերան Հյուզը սկսել է Միքլօվեր Ջուբիլիում։ 2011 թվականի ամռանը նա միացավ Դերբի Կաունտիի ակադեմիային։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2011 թվականի նոյեմբերի 5-ին՝ փոխարինման մտնելով Պիտերբորո Յունայթեդի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը թիմի մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2012 թվականի ապրիլի 28-ին՝ կրկին Պիտերբորո Յունայթեդի դեմ խաղում ։
Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում Հյուզը խփեց 2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ին՝ Ուոթֆորդի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 20-ին նա երկարաձգեց պայմանագիրը Դերբի Կաունտիի հետ մինչև 2015 թվականը ։ Իր երկրորդ գոլը խփեց նոյեմբերի 10-ին՝ Միլուոլի դեմ խաղում  ։ Նոյեմբերին անգլիացին ճանաչվեց Ֆուտբոլային Լիգայի ամսվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ ։ 2013 թվականի ապրիլին Հյուզը երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ 1 տարով   ։ 2012-13 մրցաշրջանում նա անցկացրեց 35 հանդիպում առաջնությունում ՝ դառնալով 2 գոլի ու 2 գոլային փոխանցման հեղինակ և ճանաչվելով Դերբի Կաունտիի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Հյուզը գոլի հեղինակ դարձավ Ռեդինգի դեմ խաղում, սակայն Դերբին պարտվեց 1-3 հաշվով ։ Հոկտեմբերի 5-ին նա գոլ խփեց Լիդս Յունայթեդի դեմ խաղում  ։ 2013-14 մրցաշրջանում Հյուզը անցկացրեց 48 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Անգլիացին ընդգրկվեց Չեմպիոնշիպի խորհրդանշական հավաքականում և ճանաչվեց Ֆուտբոլային Լիգայի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ ։
2014 թվականի հուլիսի 1-ին Հյուզը երկարաձգեց իր պայմանագիրը Դերբի Կաունտիի հետ մինչև 2018 թվականը  ։ Սեպտեմբերի 17-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ Բլեքբուրն Ռովերսի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով ։ Սեպտեմբերի 30-ին Հյուզը գոլ խփեց Բորնմութի դեմ խաղում ։ 2015 թվականի փետրվարի 7-ին անգլիացին 2 գոլային փոխանցում տվեց Բոլտոն Ուոնդերերսի դեմ խաղում ։ 2014-15 մրցաշրջանում Հյուզը անցկացրեց 48 հանդիպում ՝ դառնալով 3 գոլի ու 6 գոլային փոխանցման հեղինակ և ճանաչվեց Դերբի Կաունտիի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։
2015 թվականի օգոստոսի 8-ին՝ Բոլտոն Ուոնդերերսի դեմ խաղում Հյուզը ստացավ խաչաձև կապանների վնասվածք՝ բաց թողնելով 8 ամիս  ։ Նա խաղադաշտ վերադարձավ 2016 թվականի ապրիլի 9-ին՝ կրկին Բոլտոնի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 11-ին Հյուզը գոլի հեղինակ դարձավ Նոթինգհեմ Ֆորեստի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի հունվարի 13-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2020 թվականը   ։ Հունվարի 21-ին անգլիացին գոլ խփեց Ռեդինգի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով ։ Դերբի Կաունտիի կազմում Հյուզը անցկացրեց 189 հանդիպում՝ դառնալով 12 գոլի և 18 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Ուոթֆորդ
2017 թվականի հունիսի 24-ին Հյուզը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ուոթֆորդի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 8 միլիոն ֆունտ ստերլինգ   ։ Իր դեբյուտը Ուոթֆորդի կազմում նշեց օգոստոսի 22-ին՝ Անգլիայի լիգայի գավաթի Բրիստոլ Սիթիի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլային փոխանցման հեղինակ  ։ Առաջին հանդիպումը Պրեմիեր Լիգայում անցկացրեց հոկտեմբերի 28-ին՝ փոխարինելով Անդրե Կարիլյոյին Ստոկ Սիթիի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 19-ին՝ Վեստ Հեմ Յունայթեդի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով նաև գոլային փոխանցման հեղինակ և 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին  ։ Ուոթֆորդի կազմում իր առաջին մրցաշրջանում Հյուզը անցկացրեց 16 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2018 թվականի օգոստոսի 9-ին Հյուզը գոլ խփեց Բարնլիի դեմ խաղում ։ 2019 թվականի ապրիլի 2-ին՝ Ֆուլհեմի դեմ խաղում նա դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով Ուոթֆորդին հաղթել 4-1 հաշվով  ։
Միջազգային կարիերա
Հյուզը ներկայացրել է Անգլիան մինչև 17 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում ։ 2015 թվականին նա Մ21 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը, սակայն Անգլիան դուրս մնաց խմբային փուլից ։ 2017 թվականին Հյուզը կրկին մասնակցեց Եվրոպայի մինչև 21 տարեկանների առաջնությանը՝ անցկացնելով 2 հանդիպում և դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Անգլիան դուրս մնաց մրցաշարի կիսաեզրափակչից՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Գերմանիային ։
2019 թվականի ապրիլին Հյուզը հայտարարեց, որ նա արմատներով Ուելսից է և իրավասու է հանդես գալ այդ երկրի հավաքականի կազմում ։ Այնուամենայնիվ, ըստ Ուելսի ֆուտբոլի ասոցիացիայի 2015 թվականին կատարած ուսումնասիրության, Հյուզի միայն մեծ պապիկ-տատիկն են Ուելսից, և նա իրավունք չունի հանդես գալ Ուելսի ազգային հավաքականում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի մայիսի 4-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դերբի Կաունտիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուոթֆորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Ֆրեսնո դե Տորոտե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Ֆոբոս
Ֆոբոս (φόβος «վախ»), Մարսի երկու արբանյակներից մեկն է ։ Հայտնաբերվել է Ասաֆ Հոլլի կողմից 1877 թվականին և անվանվել է հին հունական աստված Ֆոբոսի անունով, պատերազմի աստված Արեսի որդի ։
Նկարագրություն
Ֆոբոսը գտնվում է 2,77 շառավղի հեռավորության վրա Մարսի կենտրոնից, և կատարում է մեկ պտույտ մոլորակի շուրջ 7 ժամ 39 րոպե 14 վայրկյանում, որը ավելի արագ է քան Մարսի պտույտը իր առանցքի շուրջ ։ Այս պատճառով Մարսի երկնքում Ֆոբոսը ծագում է արևմուտքում և մայր է մտնում արևելքում  ։
Չափազանց փոքր զանգվածի պատճառով Ֆոբոսը չունի մթնոլորտ։ Ֆոբոսի միջին խտությունը կազմում է 1,86 գ/սմ3, այս չափազանց փոքր ցուցանիշը վկայում է արբանյակի ծակոտկեն կառուցվածքի մասին  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարսի արբանյակներ Կատեգորիա:Արբանյակներ
Մարիո Գարսիա Մենոկալ
Աուրելիո Մարիո Գաբրիել Ֆրանցիսկո Գարսիա Մենոկալ-ի-Դեպո (Aurelio Mario Gabriel Francisco García Menocal y Deop) ), Կուբայի քաղաքական գործիչ։ Կուբայի 1913-1921 թվականների նախագահ։
Կենսագրություն
Գարսիա Մենոկալը ծնվել է Կուբայի Մատանսաս քաղաքում։ 13 տարեկան հասակում նրան ուղարկել են ինտերնատ-դպրոց ԱՄՆ-ում, որից հետո Նյու Յորքի Չապպակվա Լեռնային ինստիտուտ, որից հետո Մերիլենդի գյուղատնտեսական քոլեջ։ 1884 թվականին նա ընդունվել է Կորնելյան համալսարան, որտեղ 1888 թվականին ավարտել է Ինժեներական դպրոցը։ Կորնելյան համալսարանում սովորելու ընթացքում եղել է Դելտա Կապպա Էպիլսոնի եղբայրության անդամ (Գլխավորը՝ Դելտա Չին) ։
1916 թվականին Մենոկալը 2-րդ անգամ վերընտրվել է նախագահ՝ հաղթելով նախկին նախագահ Խոսե Միգել Գոմեսին։ Ազատական ընդիմությունը մեղադրել է նրան ընտրությունը կեղծելու մեջ և բարձրացրել է ապստամբություն։ Սակայն ԱՄՆ-ն ընդունել է նրա հաղթանակը արդար և Կուբա է ուղարկել մի քանի խումբ ծովային հետևակ, որից հետո ապստամբությունը դադարեց։ 1917 թվականին հետևելով ԱՄՆ-ի օրինակին պատերազմ է հայտարարել Գերմանիային՝ այդպիսով մասնակցելով առաջին համաշխարհային պատերազմին ԱՄՆ-ից մեկ օր անց։ Շատերը ենթադրում էին, որ սա փորձէր կստիպել ԱՄՆ-ին մեծ աջակցություն ցուցաբերել իր կառավարույանը։ Նույն տարվա դեկտեմբերին պատերազմ է հայտարարել Ավստրո-Հունգարիային։ 1917 և 1918 թվականներին նա պայմանագիր էր կնքել ԱՄՆ-ի հետ շաքարեղեգի բերքի ավելի ցածր գնով ձեռքբերման, քան շուկայականն էր։ Չնայած դրան, համաշխարհային պատերազմի պայմաններում շաքարավազի գնի բարձրեցումը բերել է եկամուտների աննախադեպ բարձրեցման։ 1920 թվականին շաքարավազի գները կտրուկ ընկել են։ Կուբայի բանկերը սննկանալուց փրկելու համար Մենոկալը 1920 թվականի հոկտեմբերին վճարումների մորատորիում է մտցրել (վճարումների դադարեցում)։
1920 թվականի նախագահական ընտրություններում Մարիո Գարսիա Մենոկալը աջակցել է Գոմեսին Ալֆրեդո Սայասին, խանգարելով՝ Խոսե Միգելին, Սայասն էլ դարձել է հաղթող։ Սակայն հեռացող նախագահը ԱՄՆ-ի կառավարությանը խնդրել է Կուբա ուղարկել հատուկ ներկայացուցիչ Էնոհա Կրաուդերին՝ Սայասի վարչակազմի վերահսկողության համար, որը շատ թույլ կառավարչի համբավ ուներ։
Իր նախագահությունից հետո Գարսիա Մենոկալը շարունակել է զբաղվել քաղաքականությամբ, կրկին փորձել է առաջադրվել նախագահի պաշտոնում 1924 թվականին։ Նա հեղափոխության փորձ է ձեռնարկել 1931 թվականին և անհաջողության մատնվելուց հետո մեկնել է Միացյալ Նահանգներ։ Ավելի քիչ, քան հինգ տարի անց նա վերադարձել է Կուբա և վերջին անգամ նախագահի պաշտոնում առաջադրվել է 1936 թվականին։
Նա մահացել է Կուբայի Սանտյագո-դե-Կուբա քաղաքում։
Ընտանիք
Գարսիա Մենոկալը ամուսնացել էր Մարինա Սևայի և Ռոդրիգեսի հետ, և ուներ 3 երեխա՝ Մարիո, Ռաուլ և Ջորջինա Գարսիյա Մենոկել։
Վոնլյարովո (այլ կիրառումներ)
Վոնլյարովո, կարող է վերաբերել՝
Մամոնա Պատրիսիա
Պատրիսիա Մամոնա (Patrícia Mamona, ), եռացատկում հանդես եկող պորտուգալացի թեթևատլետ, 2016 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, Տոկիոյի 2020 Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, 2012 և 2016  թվականների Ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Պարգևատրվել է Պորտուգալիայի Արժանիքների շքանշանով ։
Կենսագրություն և կարիերիա
Պատրիսիան միջազգային ասպարեզում նորամուտը նշել է 2005 թվականին։ Այդ տարի Եվրոպայի գավաթի խաղարկությունում դարձել է չորրորդ հեռացատկորդը, իսկ Մարակեշում կայացած պատանիների աշխարհի առաջնությունում եռացատկում գրավել է 7-րդ տեղը։ 2016 թվականին դարձել Է Եվրոպայի չեմպիոն, իսկ հետո Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած Օլիմպիական խաղերում զբաղեցրել է 6-րդ տեղը՝ թարմացնելով Պորտուգալիայի ազգային ռեկորդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի թեթևատլետներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Honest (երգ)
«Honest», ամերիկացի ռեփեր Future-ի երգն է։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ որպես նրա «Honest» կոչվող երկրորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ ։ Երգը գրվել է Future-ի կողմից, իսկ պրոդյուսերներն են DJ Spinz-ը և Metro Boomin-ը։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Քոլին Թիլին, թողարկվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Future երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր
Ռոբերտ Վագներ
Ռոբերտ Ջո Վագներ (Robert Joe Wagner, ), ավստրալիացի սերիական մարդասպան։ Ներկայումս կրում է ցմահ բանտարկության տասը հաջորդական ժամկետ՝ առանց պայմանական վաղաժամկետ ազատման իրավունքի։ Նա մտնում էր Սնոութաուն քաղաքի հանցավոր խմբի մեջ և մյուս մասնակիցների հետ միասին սպանեց 10 մարդու։
Գերտրուդ Բոդենվիզեր
Գերտրուդ Բոդենվիզեր (գերմաներեն՝ Gertrud Bodenwieser, ), պարուհի, պարուսույց, էքսպրեսիվ պարատեսակի ստեղծողներից մեկը
Ռոբերտ Վագներ
Մարդասպանների ավազակախումբ
Հանցագործները սպանել են այն մարդկանց, որոնք, գլխավորապես, ղեկավար Ջոն Բանտինգի կարծիքով, մանկապիղծներ էին։ Նրանք նաև սպանել են նրանց, ում հանդեպ զզվանք էին զգում, օրինակ՝ գեր մարդկանց, համասեռամոլների և թմրամոլների։ Զոհերի մեծ մասը եղել են խմբավորման անդամներից առնվազն մեկի ընկերները կամ ծանոթները։ Որոշ զոհերի վրա, նախքան նրանց սպանելը, հանցագործները երկար ժամանակ ծաղրում էին, օգտագործելով դանակներ, տափակաբերան աքցան և էլեկտրաշոկերներ։ Վերջին զոհի մարմնի մասերը տապակել և կերել են։ Վագները դրան անմիջական մասնակցություն է ունեցել։ Լրագրողները նրան և ավազակախմբի պարագլուխ Ջոն Բանտինգին անվանել են «Ավստրալիայի սերիական մարդասպաններից վատագույնները» ։
Գերտրուդ Բոդենվիզեր
Կենսագրություն
Գերտրուդը հարուստ հրեաների՝ Թեոդոր և Մարիա Բոնդիների դուստրն էր։ Որոշելով իրեն նվիրել պարարվեստին՝ նա նախընտրել է հանդես գալ Գերտրուդ Բոդենվիզեր բեմական անունով։ 1905-ից մինչև 1910 թվականը աշակերտել է Կարլ Գոդլևսկուն, յուրացրել դասական բալետային պարարվեստի հիմունքները, որոնց վրա հենվել ու ստեղծել է իր յուրօրինակ պարաոճը՝ ոգեշնչվելով Այսեդորա Դունկանի ու Ռութ Դենիսի արվեստով։ Նրա առաջին իսկ հանրային ելույթները սենսացիա են առաջացրել Վիեննայում, արժանացել հատկապես երիտասարդ արվեստասերների ու քննադատների ջերմ ընդունելությանն ու բարձր գնահատականին։ Երիտասարդ արվեստագետի առաջին խոշոր հաջողություններից էր «Հրեշ մեքենաներ» պարային ներկայացումը, որի ընթացքում պարողների խումբը վերածվում էր մեքենաների ։
Կարճ ժամանակ անց Բոդենվիզերին հրավիրել են դասավանդելու Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանում, շնորհել են պրոֆեսորի կոչում։ Համերգասրահի նկուղային հարկում նա հիմնադրել է իր պարային ստուդիան, ստեղծել շնորհալի պարախումբ, որը համերգներով շրջագայել է Եվրոպայով մեկ։ Tanzgruppe Bodenwieser-ում (Բոդենվիզերի պարախմբում) արվեստի ասպարեզում իրենց առաջին քայլերն են կատարել հետագայում վարպետության հասած և պարարվեստի պատմության էջերում իրենց անունները գրած այնպիսի արվեստագետներ, ինչպես՝ Վիլմա Դեգիշերը, Թրուդի Դուբսկին, Շոնա Դանլոփ Մաքթավիշը, Գիզա Գեերտը, Գրետա Գրոսը, Էրիկա Հանկան, Հիլդե Հոլգերը, Էվելին Իպպենը և շատ ու շատ ուրիշներ ։
Ռոբերտ Վագներ
Դատարան և դատավճիռ
Դատավճռի հրապարակման ժամանակ Վագները բարձրացել և հայտարարել է. «Մանկապիղծները երեխաների հետ սարսափելի բաներ են արել։ Իշխանությունները անգործության էին մատնված։ Որոշեցի միջոցներ ձեռք առնել։»: 2002 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Վագներն իրեն մեղավոր է ճանաչել երեք սպանության մեջ և հայտարարել, որ ևս յոթի հետ կապ չունի։ Բայց, ի վերջո, ապացուցեց իր բոլոր տասը սպանությունների մեղքը։ Արդյունքում դատարանը Բանտինգին դատապարտել է 11 ցմահ ազատազրկման, Վագներին՝ 10 ցմահ ազատազրկման (երկուսն էլ՝ առանց վաղաժամկետ ազատման իրավունքի), Վլասակիսը ստացել է 4 ցմահ բանտարկության ժամկետ՝ 26 տարի անց ազատման խնդրելու հնարավորությամբ, Հեյդոնը դատապարտվել է 25 տարվա ազատազրկման։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարդակերներ
Գերտրուդ Բոդենվիզեր
Կենսագրություն
1938 թվականին, երբ անշլյուսի արդյունքում Ավստրիան բռնակցվել է նացիստական Գերմանիային, Գերտրուդն ու նրա պարախմբի մյուս հրեա անդամները հարկադրված են եղել լքելու Եվրոպան ։ Նրանք մեկնել են Կոլումբիա, հյուրախաղային ոգեշունչ ու ոգևրորիչ ելույթներով մասնակցել այդ երկրի մայրաքաղաք Բոգոտայի հիմնադրման 400-ամյակին նվիրված տոնակատարություններին, ձեռք բերել տասնյակ հազարավոր երկրպագուներ, այնուհետև տեղափոխվել ու հաստատվել են հեռավոր Ավստրալիայում։ Սիդնեյում Բոդենվիզերը պարի դասեր է տվել, հիմնադրել Bodenwieser Ballet (1939-1959 թթ.), որը բնորոշվել է որպես «իսկապես ազդեցիկ առաջին նորաոճ պարախումբն Ավստրալիայում» ։ Այստեղ նույնպես Բոդենվիզերը արվեստի ճանապարհ է դուրս բերել բազմաթիվ շնորհալի երիտասարդների, որոնք զգալի ավանդ են ներդրել Ավստրալիայի պարարվեստի զարգացման գործում (Անիտա Արդել, Քեյթ Բեյն, Մարգարեթ Չեփփել, Քորալի Հինքլի, Էյլին Քրամեր և այլք) ։ Գրետա Բոդենվիզերի ղեկավարությամբ պարախումբը փայլուն ելույթներով հանդես է եկել ինչպես Ավստրալիայի քաղաքներում ու գյուղերում, այնպես էլ արտասահմանյան բազմաթիվ երկրներում, այդ թվում՝ Ֆրանսիայում, Նոր Զելանդիայում (1950 թ.), Հարավային Աֆրիկայում (1950), Հնդկաստանում (1952) ։
Անձնական կյանքը
Գերտրուդ Բոդենվիզերը 1920 թվականին ամուսնացել էր թատերագիր և ռեժիսոր Ֆրիդրիխ Ռոզետալի հետ, ով 1942 թվականին զոհվել է Օսվենցիմի համակենտրոնացման ճամբարում։ Իսկ ինքը՝ անվանի կին արվեստագետը, հանկարծամահ է եղել 1959 թվականի նոյեմբերի 10-ին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պարողներ Կատեգորիա:Բալետի արտիստներ Կատեգորիա:Ավստրիացի խորեոգրաֆներ
Խաչատուր Լազարյան (հասարակական գործիչ)
Խաչատուր Աղազարի Լազարյան, հայ հասարակական գործիչ և բարեգործ, ռուսաստանի ժառանգական ազնվական Լազարյանների հայկական տոհմից։ Իր կտակած միջոցներով Խաչատուր Լազարյանի հայրը Աղազար Լազարյանը 1779 թվականին կառուցել է տվել Մոսկվայում հայոց Սուրբ Խաչ եկեղեցին։ Թաղված է տոհմական գերեզմանոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լազարյաններ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բարերարներ
Ժամանակակից լուսանկարչության կանադական թանգարան
Կանադական ժամանակակից լուսանկարչության թանգարան (Canadian Museum of Contemporary Photography), դաշնային ենթակայության կանադական կառույց, որը ստեղծվել է լուսանկարչական պատկերների հավաքի, ցուցադրման և ժողովրդականացնելու նպատակով։ Թանգարանի հավաքածուն, որը ներառում է 160 հազար ցուցանմուշ (2009 թվականի դրությամբ), հավաքվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակներից, սակայն պաշտոնապես թանգարանը հիմնադրվել է 1985 թվականին։ 1992 թվականից մինչև 2009 թվականը ուներ իր սեփական տարածքը, ներկա դրությամբ թանգարանին տարածքը տրամադրում է Կանադայի ազգային պատկերասրահը։
Պատմություն
1941 թվականին Կանադայի կինեմատոգրաֆիայի ազգային խորհրդի հովանու ներքո (National Film Board of Canada, NFB) ստեղծվել է լուսանկարչության բաժինը (Sill Photography Division)։ Ի սկզբանե բաժնի խնդիրը լուսանկարչական աշխատանքների վրա պետական պատվերների բաշխումն էր, սակայն 70-ական թվականներին նրա հետաքրքրությունների կենտրոնում հայտնվեց գեղարվեստական լուսանկարչական աշխատանքների հավաքածուների հավաքը։ 1984 թվականին Բրայան Մարլունիի պահպանողական կառավարությունը բաժինը Կանադական ժամանակակից լուսանկարչության թանգարան դարձնելու որոշում է կայացրել, որը Կանադայի ազգային պատկերասրահի դուստր կառույցն է։ Թանգարանի առաջին տնօրենն է դարձել Մարտա Լենգֆորդը։ Նոր թանգարանի խնդիրն էր հանդիսանում Կանադայի ժամանակակից փաստագրական և գեղարվեստական լուսանկարչության ժողովրդականացումը ։ Կապի նախարար Մարսել Մասսեն խոսք էր տվել, որ նոր թանգարանը իր սեփական տարածքը կստանա Օտտավայի կենտրոնում ։
Մասսեի խոստումը կատարվել է 1992 թվականին, երբ թանգարանը ստացել է իր նոր տարածքը, որը գտնվում էր Ռիդո ջրանցքի և Շատո-Լորյե գրանդ հոթելի մոտ։ Շինությունն իրենից ներկայացնում էր վերանորոգված երկաթուղային թունելի հատված ։ Ցուցանմուշները տեղակայված էին երթևեկելի հատվածից ներքև, իսկ վերևում գտնվում էր մուտքը և զբոսասրահը, որոնք իրականացված էին ճարտարապետական ոճով, որը նման էր «Շատո-Լորյե» ոճին։ 1994 թվականին թանգարանի տնօրենի պաշտոնը զբաղեցրեց Մարտա Խաննան։
2006 թվականի հոկտեմբերին վերականգնողական աշխատանքների հետ կապված շինությունը փակվել է այցելուների համար։ Ցուցանմուշները տեղափոխվել են Ազգային պատկերասրահի շենք ։ Վերանորոգման աշխատանքները սկսվել են Ռիդո ջրանցքի մոտ գտնվող ստորգետնյա թանգարանի սրահներում առաստաղի հոսի պատճառով, սակայն երկու ու կես տարի անց՝ 2009 թվականի մարտին հայտնել են, որ թանգարանը չի կարող վերադառնալ իր նախկին շինություն։ Այդ որոշումը կապված էր խորհրդարանի շենքերի վերանորոգման աշխատանքների հետ կապված և նախկին թանգարանի շինությունը պետք է օգտագործվեր Համայնքների պալատի գրասենյակների և կոմիտեների նիստերի սենյակների համար ։
Հավաքածու
2009 թվականին Կանադական ժամանակակից լուսանկարչության թանգարանում հաշվվում էր 160 հազար ցուցանմուշ՝ այդ թվում 17 հազար տպվածք և մուլտիմեդիոն ստեղծագործություններ, ինչպես նաև նեգատիվներ և Ազգային խորհրդի ֆոնդից շրջանառվող ֆոտոնյութեր, որոնք թվագրվում են 1962 և ավելի ուշ տարիներին (ավելի վաղ նյութերը գտնվում են Կանադայի գրադարանի և արխիվի պահոցներում)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Կանադայի պատկերասրահներ
Կատալինո
Կատալինո (Каталине), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կատալինո գյուղում բնակվում էր 138 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,46 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խոցադեղի խաչքար (Անգեղակոթ)
Խոցադեղի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Անգեղակոթ գյուղից 0.5 կմ արևմուտք, Անգեղակոթ - Շաղատ ճանապարհից աջ՝ Սուրբ Վարդան եկեղեցու գավթի պատին հենած։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (9.13/18.1.4) ։
Տեղադրություն
Խաչքարը հենած է Անգեղակոթ գյուղից 0.5 կմ արևմուտք, Անգեղակոթ - Շաղատ ճանապարհից աջ՝ Սուրբ Վարդան եկեղեցու գավթի պատին։ Չունի պատվանդան։
Նկարագրություն
Ընդհանուր չափերն են 170 x 90 սմ։
Կենտ­րո­նում պատ­կեր­ված է ուղ­ղա­ձիգ հիմ­նա­խա­չը, որի ծայ­րերն ավարտ­վում են եռա­բող­բոջ­ներով։ Կենտ­րո­նա­կան խա­չը առն­ված է սլա­քա­ձև կա­մա­րով պսակ­վող խա­չա­խո­րա­նի մեջ։ Խաչ­քա­րի քի­վի կենտ­րո­նում կա մեկ այլ խա­չաքան­դակ` ծայ­րե­րը եռա­բող­բոջ­նե­րով ավարտ­վող ։
Վիմական արձանագրություն
Խաչքարը ունի 8 տող վիմական արձանագրություն՝ քիվին և շրջանակին
Համաձայն արձանագրության՝ խաչքարը պատվիրել են Ասլան և Աթիկ հարազատ եղբայրները, ի հիշատակ իրենց հոր՝ Խոցադեղիի, և եղբոր՝ Կոնիկայի։ Խաչքարը կանգնեցված է 1298 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ
Լարրի Աբրամսոն
Լարրի Աբրամսոն (לארי אברמסון, ), իսրայելցի նկարիչ։
Կենսագրություն
Լարրի Աբրամսոնը ծնվելէ 1954 թվականին, Հարավային Աֆրիկայում։ 1961 թվականին նրա ընտանիքը արտագաղթել է Իսրայել և բնակություն հաստատել Երուսաղեմում։ 1970 թվականին նա ստորագրել է «Նամակ տասներկուերորդ դասարանցիներից» նամակը, որով ավագ դպրոցականները հրաժարվում էին ծառայել Գազան շրջափակած բանակում։ 1973 թվականին Աբրամսոնն արվեստ է ուսումնասիրել Լոնդոնի Չելսիի արվեստի և դիզայնի քոլեջում։ Իսրայել վերադառնալուց հետո նա Jerusalem Print Workshop-ում զբաղեցրել է ցուցահանդեսների կուրատորի և տպագրիչի պաշտոնը` աշխատելով 1975-1986 թվականներին։