cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռայիս Սաքսոն
Կարիերա
Սաքսոնը Քվինսլենդի Լիբերալների ազգային կուսակցության անդամ է։ Միաժամանակ Գոռա Քութ–Թայի համար եղել է Քվինսլենդի նահանգի Օրենսդիր ժողովի անդամ՝ 2012 թվականի պետական ընտրություններում հաղթելով գանձապահ Էնդրի Ֆրեյզերին ։ 2012 թվականի ապրիլի 3–ին նա նշանակվել է տեխնիկական և լրացուցիչ կրթության նախարարի օգնական ։
Անձնական կյանք
Սաքսոնը ամուսնացել է Թոմաս Ռայիսի հետ։ Ամուսինները ունեն մեկ դուստր՝ Իմոջեն Անդերսոն Ռայիս (ծնվ. 06.02.2014) ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Հունիսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Սիդնեյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ
Իսկ հետո մենք պարեցինք
Իսկ հետո մենք պարեցինք (And Then We Danced), 2019 թվականին նկարահանված շվեդ-վրացական դրամա ֆիլմ, որի ռեժիսորը Լևան Ակինն է։ Այն ցուցադրվել է Կաննի 2019 թվականի կինոփառատոնի Ռեժիսորների երկշաբաթյակի ընթացքում ։ Օսկարի 92-րդ մրցանակաբաշխությանն այն Շվեդիայի կողմից ներկայացվել է Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ անվանակարգի համար, սակայն չի առաջադրվել ։ Ֆիլմի նկարահանումները Վրաստանում դիմադրության են հանդիպել` ֆիլմում ներկայացվող նույնասեռական զույգի պատմության պատճառով ։
Սյուժե
Մերաբն (Լևան Գելբախիանի) իր ընկերուհու` Մարիի (Անա Ջավախիշվիլի) հետ դասընթաց է անցնում Վրաստանի ազգային անսամբլում։ Սակայն երբ գալիս է Իրակլին (Բախի Վալիշվիլի), նա դառնում է Մերաբի հակառակորդն ու մեծագույն կիրքը։
Քննադատական արձագանք
Rotten Tomatoes ագրեգատոր կայքում ֆիլմն ըստ 14 արձագանքների ունի 93% վարկանիշ ։ Ֆիլմը 2019 թվականի հուլիսին Օդեսայի միջազգային կինոփառատոնին արժանել է հանդիսատեսի Գրան պրի, ինչպես նաև` միջազգային ժյուրիի Լավագույն դերասան և Լավագույն ֆիլմ անվանակարգերի մրցանակների ։ 2019 թվականի օգոստոսին Լևան Գելբախիանին Սարաևոյի 25-րդ կինոփառատոնին արժանացել է Սարաևոյի սիրտ մրցանակին :2019 թվականի հոկտեմբերին ֆիլմը Իրիս մրցանակ փառատոնին հաղթել է Լավագւյն գեղարվեստական ֆիլմ նավանակարգում ։
Ցուցադրություններ և ցույցեր
Ֆիլմի ռեժիոսր Լևան Ակինը պատասխանել է սպառնալիքներին` ասելով. «Աբսուրդ է, որ այն մարդիկ, որ տոմս են գնել, պետք է քաջ լինեն և վտանգեն իրենց` վիրավորվելու կամ անգամ վնասվելու գնով գնալ և ֆիլմ դիտել։ Ես այս ֆիլմը սիրով ու կարեկցանքով եմ ստեղծել»։ Վրաց ուղղափառ եկեղեցին չի ողջունել ֆիլմի պրեմիերան, սակայն միևնույն ժամանակ ընդգծել է, որ «եկեղեցին հեռու է ցանկացած տիպի բռնությունից» ։ 2019 թվականի նոյեմբերի 8-ին Վրաստանի ներքին գործերի նախարարությունը ոստիկանական զորքեր է մոբիլիզացրել Ամիրանի կինոթատրոնի մոտ և դրա շրջակայքում, ինչպես նաև` հատուկ զորքեր է կուտակել մոտակա Ֆիլհարմոնիկ դահլիճի մոտ։ Ոստիկանները շրջափակել են Ամիրանի կինոթատրոնի մուտքը ։ Նույն օրն ավելի ուշ Վրացական երթի մի քանի հարյուր մասնակիցներ փորձել են կոտրել ոստիկանական շրջափակումն ու մտնել կինոթատրոնի շենք, սակայն ոստիկանությունը կանգնեցրել է նրանց ։ Ցուցարարները դիմակով են եղել և օգտագործել են ճայթուցիկներ ։ Չնայած բոլոր փորձերին` բոլոր ցուցադրություններն անցել են ըստ նախատեսվածի ։
Ոստիկանությունը ձերբակալել է երկու մարդու` մեղադրելով նրանց ոստիկանների օրինական պահանջը չկատարելու և խուլիգանության համար ։ Վրաստանի հանրապետական կուսակցության առաջնորդներից մեկը, Դավիթ Բերձենիշվիլին, հարձակման է ենթարկվել ցուցարարների կողմից ։ Քաղաքացիական ակտիվիստ Անա Սուբելիանին ևս ցուցարարների հետ բախման արդյունքում վնասվածքներով տեղափոխվել է հիվանդանոց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր
Դյորդ Կուլին
Դյորդ Կուլին (György Kulin, ), հունգարացի աստղագետ։
Հայտնաբերել է 21 աստերոիդ, ինչպես նաև C/1942 C1 գիսաստղը (վերջինս՝ Ուիփլիի և Բեռնասկոնիի հետ համատեղ)։
Բացի գիտական աշխատություններից, գրել է գիտաֆանտաստիկ երկեր ։
3019 համարը կրող աստերոիդը, ի պատիվ նրա, անվանվել է Կուլին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Գիսաստղ հայտնաբերողներ
Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ
Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ (Московский государственный институт культуры, МГИК, մինչև 2014 թվականի նոյեմբերի 7-ը՝ Մոսկվայի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարան Московский государственный университет культуры и искусств, МГУКИ), բարձրագույն կրթության դաշնային պետական բյուջետային կրթական հաստատություն, որը մասնագիտացված է մշակույթի և արվեստի բնագավառում։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության գերատեսչական ենթակայության ներքո։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին՝ որպես Մոսկվայի գրադարանային ինստիտուտ։ Ներկայումս իրականացնում է կրթական, գիտահետազոտական և մշակութային-լուսավորչական գործունեություն մինչբուհական, բարձրագույն, հետբուհական, միջնակարգ մասնագիտական և հումանիտար կրթության բնագավառում։ Գտնվում է Մերձմոսկովյան Խիմկի քաղաքի Ձախափնյա միկրոշրջանում։
Մոսկովյան գրադարանային ինստիտուտ
Մոսկովյան գրադարանային ինստիտուտը համարվում է համալսարանի նախորդը, որը ստեղծվել է Սովնարկոմի 1930 թվականի հուլիսի 10-ի որոշմամբ և Նադեժդա Կրուպսկայայի ակտիվ մասնակցությամբ։ Սկզբում գտնվում էր Մոսկվայի կենտրոնում Մանեժնայա հրապարակի անկյունի Մոխովայա փողոցի թիվ  6 շենքում ։
Ինստիտուտի առաջին տնօրենն է (1930-1937) եղել Կուսժողկոմի գրադարանային հանձնաժողովի նախագահ Հենրիետտա Դերմանը (1882-1954), որն ԱՄՆ-ում 1917 թվականին ուսումնասիրել է գրադարանային գործ Բոստոնի գրադարանային բաժանմունքում և փորձառություն է ձեռք բերել Ռուսաստանի Կոմունիստական ակադեմիայի և Կոնգրեսի ամերիկյան գրադարանի Սլավյանսկի բաժնում։
Առաջին ուսումնական տարում (1930-1931) ինստիտուտում սովորել է 144 ուսանող։ 1930-ական թվականներին սկսեցին գործել էքստերնատը և ասպիրանտուրան։ 1933 թվականին սեղծվեցին գրադարանագիտության (ամբիոնի վարիչ՝ Գ. Կ. Դերման) և մատենագիտության (ամբիոնի վարիչ՝  Լ. Ն. Տրոպովսկի), իսկ  1934 թվականին՝ մանկական գրականության և երեխաների հետ գրադարանային աշխատանքի (ամբիոնի  վարիչ՝ Ա. Պ. Բաբուշկինա) ամբիոնները։ Իր գործունեության առաջին տասնամյակի ընթացքում ինստիտուտը պատրաստել է 1000-ից ավելի որակավորված մասնագետներ գրադարանային գործի բնագավառում։
Ինստիտուտի զարգացման նպատակով՝ 1936 թվականին մերձմոսկովյան Խիմկիում տրամադրվեց ավելի ընդարձակ շինություն։ Մոսկվայի ջրանցքի ձախ ափին կարճ ժամանակահատվածում կառուցվեցին գրադարանային ֆակուլտետի ուսումնական մասնաշենքը, ուսանողական հանրակացարանը, մարզադաշտը, ակումբը, սպորտային դահլիճը և տպարանը։
1940 թվականին ինստիտուտը ստացավ պետական կարգավիճակ և կոչվեց խորհրդային գործիչ Վյաչեսլավ Մոլոտովի անունով, որը կրեց մինչև 1957 թվական։ Բուհի դասախոսների թվում եղել են գիտնականներ, որոնք նշանակալի ավանդ են ունեցել գրադարանագիտության զարգացման գործում` Յուրի Գրիգորևը, Ֆեոդոր Կարատիգինը, Ա. Վ. Կլենովը, Բ. Ս. Բոդնարսկին, Լ. Ա. Լևինը, Կ. Ռ. Սիմոնը, Լ. Ն. Տրոպովսկին, Ա. Դ. Էյխենհոլցը, Վլադիմիր Վասիլչենկոն, Ե. Վ. Ռատկովան, Զ. Ն. Համբարձումյանը, Ա. Ն. Վերյովկինան, Ե. Ի. Ռիսյինը, Կ. Ի. Աբրամովը, Օլեգ Կորշունովը, Յուրի Ստոլյարովը, Ա. Մ. Մազուրիցկին, Ս. Ա. Տրուբնիկովը։
Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիներին ինստիտուտի դասախոսների, աշխատակիցների և ուսանողների մի մասը մեկնեց ռազմաճակատ, շենքն օգտագործվեց որպես հոսպիտալ, սակայն ուսումնական գործընթացը չընդհատվեց, մի քանի տարի շրջանավարտներ տվեցին, պաշտպանվեց տասներկու թեկնածուական ատենախոսություն։ Այդ տարիներին բացվեց ինստիտուտի բաշկիրական Ստեռլիտամակի մասնաճյուղը։
1949 թվականին ստեղծվեց մշակութա-լուսավորչական աշխատանքների ֆակուլտետը, երը զբաղվում էր ակումբային գործի կազմակերպիչների և մեթոդիստների պատրաստմամբ (ֆակուլտետի առաջին դեկանը եղել է Գ. Գ. Կարպովը, առաջին ամբիոնի վարիչը,  Լյուբով Ֆրիդը, դասախոսներից էին Ա. Ի. Լյութերը, Տ. Մ. Ռեմիզովան, Ա. Մ. Սավչենկոն, Մ. Պ. Մազուրիցկին, Լ. Ի. Բելյաևը և ուրիշներ)։
Մի քանի տարի անց այդ ֆակուլտետում ներդրվեցին նոր մասնգիտացումներ՝ Ժողովրդական գործիքների նվագախմբի ղեկավար, երգչախմբային, թատերական, ապա՝ պարարվեստի կոլեկտիվների համար (1967-1989 թվականներին պարարվեստի ամբիոնի վարիչն է եղել Իգոր Սմիրնովը)։
Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ
Ուսուցման պրոֆիլի աստիճանական ընդլայնումն իր արտացոլումը գտավ բուհի անվանման վրա։ 1964 թվականին այն վերափոխվեց՝ դառնալով Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ։ 1980 թվականին, երբ նշվում էր ինստիտուտի 50-ամյա հոբելյանը, այնտեղ գործում էին 6 ֆակուլտետ և 35 ամբիոն, բացվել էին մի շարք մասնաճյուղեր և ուսումնա-խորհրդատվական կենտրոններ։ 1980 թվականին ինստիտուտը պարգևատրվում է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1994 թվականին ստանում է համալսարանի կարգավիճակ, 1999 թվականին վերանվանվում է Մոսկվայի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարան։
Ժամանակակից վիճակ
Համալսարանում սովորում են 11 հազար ուսանողներ Ռուսաստանի տարբեր շրջաններից և տարբեր երկրներից։ Ընդհանուր գիտական և հատուկ նախապատրաստական դասընթացներն անցկացվում են 63 ամբիոններում։ Ասպիրանտուրայում սովորում են շուրջ 300 ասպիրանտներ, դոկտորանտներ և հայցորդներ, ովքեր հնարավորություն ունեն պաշտպանելու համալսարանի 4 մասնագիտացված դոկտորական խորհուրդներում։
2002 թվականից սկսած համալսարանը հրատարակում է «ՄՄԱՊՀ-ի տեղեկագիր» գիտական հանդեսը, որը ընդգրկված է ՌԴ ԲԱՀ-ի առաջատար գիտական ամսագրերի և հրատարակությունների ցանկում։ Ընդհանուր առմամբ, համալսարանը տարեկան հրատարակում է 300-ից ավելի գիտական, ուսումնական և ուսումնա-մեթոդական գրականություն։
Համալսարանում գործում են տարբեր ուսանողական ակումբներ (կինոակումբ, «Կենդանի խոսք» գրական ակումբը, բանավեճի ակումբ, շրջանավարտների ակումբ ):
2014 թվականի նոյեմբերին Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության հրամանով այն վերանվանվեց «Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ»։
Մասնաճյուղեր
Ինստիտուտն ունի մեկ մասնաճյուղ Ռյազան քաղաքում՝ Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտի Ռյազանի մասնաճյուղ (ՄՄՊԻ ՌՄ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի բուհեր Կատեգորիա:1930 հիմնադրված ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Էդգար Իլտներս
Էդգար Իլտներս (Edgars Iltners, ), խորհրդային և լատվիացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Սովորել է Ձերվսկու վեցամյա հիմնական դպրոցում, Լիեպայսկի միջնակարգ 1-ին դպրոցում (1941-1944), Լիեպայսկի մանկավարժական համալսարանում (1945-1946), գեղարվեստի դպրոցում (1946-1948)։ Ավարտել է Ռիգայի Յա. Ռոզենտալի անվան գեղարվեստական դպրոցը (1949) և Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչություն բաժինը (Օտո Սկուլմեի արվեստանոցը) (1956)։
Դասավանդել է Ռիգայի Յա. Ռոզոնտալի անվան գեղարվեստի դպրոցում (1956-1961), Լատվիայի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի գեղանկարչության ամբիոնում (1976-1983) նկարչության ամբիոնում (1960-1973), եղել է հուշարձանային գեղանկարչության արհեստանոցի ղեկավար (1978 թվականից)։ Եղել է նույն ակադեմիայի ռեկտոր (1974-1976), պրոֆեսոր (1974)։ Եղել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ։
Լատվիայի նկարիչների միության անդամ (1957 թվականից), 1968-1982 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Լատվիայի նկարիչների միության խորհրդի նախագահ, ԽՍՀՄ նկարիչների միության խորհրդի քարտուղար։ Եղել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհուրդի 10-րդ գումարման պատգամավոր (1979-1983)։
Մահացել է 1983 թվականին փետրվարի 9-ին։ Թաղված է Ռիգայի Լենս գերեզմանատանը ։
Ստեղծագործություններ
Ցուցահանդեսների սկսել է մասնակցել 1955 թվականից։ Լատվիայի ամենանշանավոր նկարիչներից մեկն է, «խիստ ոճի» ներկայացուցիչներից։ Աշխատանքների մեծ մասը առարկայական կոմպոզիցիաներ են և բնապատկերներ։ 1960-ական թվականներին փորձարկել է այդ ժամանակլատվիական գեղանկարչության համար նորարարական համարվող ֆակտուրային էֆեկտներով։
Առավել հայտնի աշխատանքներից են` «Ամուսինները վերադառնում են» (1957), «Հողի տերերը» (1960), «Կոշտուկավոր ձեռքեր» (1962), «Ռիգայի աշտարակները» (1965), «Անմահություն» (1968), «Հուլիս» (1970), «Կարտոֆիլի դաշտ» (1974), «Մոնտաժողները» (1977), «Վենետիկի գիշերով» (1981), «Էրիկա» (1975), «Եկաբ Կազակի դիմանկարը» (1982)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքական գործիչներ
Կուստաա Ինկերի
Կուստաա Ինկերի (Kustaa Aadolf Inkeri, ), ֆինն աստղագետ, աշխատել է Տուրկուի աստղադիտարանում։
1936 թվականին ավարտել է Տուրկուի համալսարանը, այնուհետև մի քանի տարի նա աշխատել է համալսարանի աստղադիտարանում, իսկ հետո շարունակել է ուսումը։ Մասնակցել է Ձմեռային պատերազմին, այնուհետև դառել է կապի սպա։
Պատերազմից հետո վերադարձել է իր աշխատանքին որպես ուսուցիչ և 1946 թվականին պաշտպանել է դոկտորական կոչումը, որի թեման վերաբերվում էր Ֆերմայի մեծ թեորեմին։ 1947 թվականին նա դարձավ Տուրկուի համալսարանում պրոֆեսորի օգնական, իսկ 1950 թվականին՝ պրոֆեսոր։ Այս համալսարանում Ինկերին հիմնադրել է մաթեմատիկական ինստիտուտը, որը նա գլխավորում է մինչև իր թոշակի անցնելը՝ 1972 թվականը։
1951 թվականից Ֆինլանդիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ է։
Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալների համաձայն՝ հայտնաբերել է (1425) Տուորլա աստերոիդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինն աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Ֆինն մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Տուրկուի համալսարանի շրջանավարտներ
Վլադիմիր Բուրով
Վլադիմիր Բուրով (Владимир Васильевич Буров, ), ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Բուրովը ծնվել է 1939 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, Ուրալի Ալապաևսկ քաղաքում։ 1960-1966 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետում։ Ավարտել է ինստիտուտը Յուրի Նեպրինցևի արվեստանոցում՝ որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Վլադիմիր Լենինը գյուղում» պատմական նկարը։
1966 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների` ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ։ Նկարել է ժանրային նկարներ, դիմանկարներ, բնանկարներ և նատյուրմորտներ։ Դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Ստեղծագործությունների համար բնորոշ է ժամանակակիցների կերպարանքի վերածումը, որոնք բացահայտվում են նկար–դիմանկարի սյուժետային զարգացմամբ։ «Մայիսը. 1945 թվական. Հաղթանակը» (1965 թվական), «Այգում» (1974 թվական), «1946 թվական. Մայրը» (1975 թվական), «Աշնանային նատյուրմորտը» (1978 թվական), «Ռուսական գյուղական թանգարան-արգելոցի հիմնադիր Ի․ Սամոյլովի դիմանկարը», «Աշունը այգում» (երկուսն էլ՝ 1980 թվական), «Բարեկենդանը» (1981 թվական), «Մայրերի դիմանկարը» (1983 թվական), «Հնագրավաճառի խանութը» (1985 թվական), «Սև հաղարջը» (1988 թվական), «Լքյալ գյուղը» (1992 թվական), «Մեր տոնը․ բարեկենդանը» (2002 թվական) նկարների հեղինակն է։
Վլադիմիր Բուրովը Պետրովսկայայի գիտությունների և արվեստի իրական անդամ է ։ Նրա ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Ֆինլանդիայի, Գերմանիայի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Ռեյ Հարիհաուզեն
Ռայմոնդ Ֆրեդերիկ Հարիհաուզեն (Raymond Frederick Harryhausen, ), ամերիկացի նկարիչ, դիզայներ, վիզուալ էֆեկտների ստոպ շարժման նկարիչ, գրող և պրոդյուսեր ։
Հարիհաուզենի ամենանշանավոր աշխատանքներից են, իր մենթոր Ուիլիս Օ'Բրայանի հետ՝ «Հզոր Ջո Յանգի» անիմացիան (1949), որը հետագայում արժանացել է Օսկար մրցանակի՝ լավագույն վիզուալ էֆեկտների համար, իր առաջին գունավոր ֆիլմը «Սինբադի 7-րդ ճանապարհորդությունը» (1958 թ.); և «Յասոնը և Արգոնավորդները» (1963 թ.), որտեղ Հարիհաուզենը բեմադրել է ճակատամարտի տեսարան յոթ կմախք-մարտիկների հետ, որը հետագայում դարձել է կուլտային ։ Վերջին ֆիլմը, որի վրա նա աշխատել է, «Տիտանների բախումն» էր (1981), նկարահանումների ավարտից հետո Հարիհաուզենը հանգստի է անցել։
1960 թվականին Հարիհաուզենը տեղափոխվել է Լոնդոն և այնտեղ ապրել մինչև իր մահը՝ 2013 թվականը։ Նա ունեցել է երկքաղաքացիություն՝ լինելով Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացի։ Ֆիլմերում հատուկ էֆեկտներ ստեղծելու նրա նորարար ոճը ոգեշնչել է բազմաթիվ կինոգործիչների։ 2016 թվականին Բրիտանական կինոյի ինստիտուտը կազմել է ժամանակակից կինոգործիչների ցուցակը, ովքեր ասել են, որ ոգեշնչված են Հարիհաուզենից, այդ թվում՝ Սթիվեն Սփիլբերգը, Փիթեր Ջեքսոնը, Ջո Դանտեն, Թիմ Բերթոնը, Նիք Փարքը, Ջեյմս Քեմերոնը և Գիլերմո Դել Տորոն ։ Ջորջ Լուկասը, Ջոն Լասեթերը , Ջոն Լենդիսը , Հենրի Սելիկը , Ջեֆրի Ջեյ Աբրամսը և Ուես Անդերսոնը նույնպես խոսել են Հարիհաուզենի մեծ ազդեցության մասին։
Վաղ տարիներ
Ռեյ Հարիհաուզենը ծնվել է 1920 թվականի հունիսի 29-ին Լոս Անջելեսում, Մարթա Լ. (օրիորդական ազգանունը՝ Ռեսկե) և Ֆրեդերիկ Վ. Հարիհաուզենի ընտանիքում որի նախնիները Գերմանիայից տեղափոխվել են ԱՄՆ 19-րդ դարի սկզբից մի քանի տարի առաջ։ Սկզբում գերմանական ազգանունը գրված է եղել «Herrenhausen», սակայն ներգաղթի աշխատակիցը սխալ է թույլ տվել փաստաթղթերում և այդ ժամանակվանից ազգանունը գրվել է որպես «Harryhausen» ։ Ռեյը մանկուց սիրել է կավով ծեփելը և սիրել է նկարել, ինչպես նաև դինոզավրեր է սիրել և այցելել է Ռանչո Լա Բրեա, որը հայտնի էր ուշ պլեյստոցենի ժամանակաշրջանի անհետացած կենդանիների բազմաթիվ գտածոներով ։
1930-1940-ական թվականներ
Երբ Ռեյը տասներեք տարեկան է եղել, նա և իր ծնողները կինոթատրոնում դիտել են «Քինգ Կոնգ» (1933) ֆիլմը, որը մեծ տպավորություն է թողել տղայի վրա։ Քինգ Քոնգին և ֆիլմի մյուս հրեշներին ստեղծել էր կինոյի հատուկ էֆեկտների վարպետ Ուիլիս Օ'Բրայանը՝ օգտագործելով տիկնիկային անիմացիա։ Նրա աշխատանքը Քինգ Կոնգում ոգեշնչել է Հարիհաուզենին և դրանից հետո նա ինքն է սկսել փորձել տարբեր արարածների և մարդկանց մոդելներ ստեղծել։ Ավելի ուշ Ռեյի ընկերը հանդիպում է կազմակերպել Օ'Բրայենի հետ։ Օ'Բրայենը քննադատել է Հարիհաուզենի վաղ մոդելները և խորհուրդ տվել նրան մասնակցել նկարչության և քանդակագործության դասընթացների, որպեսզի հղկվի իր մոդելավորման հմտությունները։ 1939 թվականին Հարիհաուզենը սկսեց հաճախել Լոս Անջելեսի գիտաֆանտաստիկայի սիրահարների ակումբ, որը ստեղծել էր Ֆորեսթ Աքերմանը։ Այնտեղ նա ծանոթացել է Ռեյ Բրեդբերիի հետ, հետո նրանք ընկերացել են, և այս ընկերությունը շարունակվել է մինչև Բրեդբերիի կյանքի վերջը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Հարիհաուզենն աշխատել է մի ընկերությունում, որը ուսուցողական ֆիլմեր է արտադրել բանակի համար։ Նրա հրամանատարն ու ղեկավարն այս ժամանակահատվածում գնդապետ Ֆրենկ Կապրան է եղել։ Երիտասարդ օպերատորը մի քանի անիմացիոն աշխատանք է ստեղծել ռազմական տեխնիկայի մարտական տեղակայման մասին այն պայմաններում, երբ իրական զենքերի նկարահանումն անհնարին էր։ Այս գործերից նրա մոտ պահպանվել էին մի քանի ժապավեն, որոնցից հետո մոնտաժել է կարճամետրաժ ֆիլմեր։ Այս տեսանյութերի ցուցադրությունը Հարիհաուզենին թույլ է տվել պատերազմի ավարտից հետո աշխատանքի անցնել կոմերցիոն կինոյում։ Նրա առաջին գործերից մեկը (Քինգ Կոնգի մուլտիպլիկատոր Ուիլիս Օ'Բրայենի ղեկավարությամբ) «Հզոր Ջո Յանգ» (1949) նկարն էր։ Այս աշխատանքի համար անիմացիոն թիմը ստացել է Օսկար լավագույն հատուկ էֆեկտների համար ։
1950-ականների սկզբին Warner Brothers Pictures-ը գնել է Ռեյ Բրեդբերիի նոր հրատարակված «Քեյփ մառախլապատ» պատմվածքը և, որպես գրող գործընկեր, վստահել Հարիհաուզենին, որ նա ինքնուրույն կառավարի բոլոր անիմացիոն էֆեկտները։ Ֆիլմը թողարկվել է 1953 թվականին «Հրեշը 20000 ծովային սաժեն խորությունից» վերնագրով (ԽՍՀՄ-ում հայտնի էր որպես «Հրեշըը օվկիանոսի խորքից») և 210.000 դոլար բյուջեով հավաքել է ավելի քան 5 միլիոն դոլար եկամուտ ։ Հենց այս ֆիլմի շնորհիվ սկսվեց լայնորեն կիրառվել լոկացիոն նկարահանման և անիմացիայի մոնտաժման մեթոդը, որում նախ ֆոնը նկարահանվում էր բնական պայմաններում (քաղաք, անապատ, ափ և այլն)։ Ստացված կադրերը արտածվում էին փոքր էկրանի վրա, որը ֆոն էր ծառայում անիմացիոն մոդելների գործողությունների համար։ Իր հերթին այս ձայնագրության վրա դրվել են կադրեր՝ դերասանների գործողություններով։ Այսպիսով, ֆանտաստիկ կերպարները գործում էին ՝ սեղմված «կենդանի» նկարահանումների սենդվիչի մեջ։
1950-1960-ական թվականներ
Մոտավորապես միևնույն ժամանակ Հարիհաուզենը հանդիպել է և սկսել արդյունավետ համագործակցություն պրոդյուսեր Չարլզ Շնիերի և Columbia Pictures-ի հետ։ Նրանց առաջին համատեղ աշխատանքը «Դա եկավ ծովի հատակից» կինոնկարն էր (1955, It Came from Beneath the Sea) հսկա ութոտնուկի մասին, որը հարձակվում է Սան Ֆրանցիսկոյի վրա։ Այս աշխատանքի տոմսարկղային հաջողության հետևանքով հաջորդ տարի թողարկվել է «Երկիրն ընդդեմ թռչող ափսեների» ֆիլմը, իսկ մեկ տարի անց՝ «Քսան միլիոն մղոն դեպի Երկիր» (20 Million Miles to Earth ) տիեզերական հետազոտության թեմայով, որը մոդայիկ էր այս շրջանում։ 1950-ականների վերջին ստուդիան ակտիվորեն ներմուծել է գունավոր ֆիլմեր արտադրության մեջ։ Սա նոր տեխնիկական մարտահրավերներ է ստեղծում Հարիհաուզենի համար, որոնք նա հաջողությամբ հաղթահարում է։ Սրա ապացույցը «Սինբադի 7-րդ ճանապարհորդությունը» ֆիլմն էր։ Օպերատորին, ով դարձել է նաև ժապավենի պրոդյուսերներից մեկը, կարողացել է լուծում գտնել անիմացիայի և «կենդանի» կերպարի միջև գունային հավասարակշռության հասնելու խնդիրներին։ Թեև կինոնկարի աշխատանքները տևել են գրեթե երկու տարի, այն հասել արտասովոր կոմերցիոն հաջողության  ։ Columbia Pictures-ը Հարիհաուզենի հետ պայմանագիր է կնքել մի քանի կինոնկարի համար։
1963 թվականին Ռեյ Հարիհաուզենը ստեղծել է իր կարիերայի ամենահայտնի ֆիլմերից մեկը՝ «Յասոնը և արգոնավորդները»։ 1992 թվականին օպերատորին հանձնելով հատուկ Օսկար (Գորդոն Սոյերի անվան մրցանակ)՝ Թոմ Հենքսը ֆիլմի մասին խոսեց հետևյալ կերպ ՝
1964 թվականին կինոօպերատորն աշխատել է «Առաջին մարդիկ լուսնի վրա» հաջորդ նախագծի վրա։ Այնուամենայնիվ, ստուդիայի ղեկավարները սկսել են նկատել այս տեսակի ֆիլմերի նկատմամբ հանդիսատեսի հետաքրքրության սառեցումը և, համապատասխանաբար, այդ նախագծերում ներդրումների արդյունավետության նվազում։ ԱՄՆ հակամշակույթն ու անկախ կինոն թափ են հավաքոել։ Columbia Pictures-ը հրաժարվել է երկարաձգել Հարիհաուզենի պայմանագիրը. Շուտով նրան հրավիրել է 20th Century Fox-ը՝ ստեղծելու տեսարաններ նախապատմական հրեշների հետ «Միլիոն տարի մեր թվարկությունից առաջ» ֆիլմի համար, իսկ դրանից քիչ անց Հարիհաուզենին հրավիրել է Warner Bros-ը «Գվանգիի հովիտը» ֆիլմի համար։ Դրանից հետո կինեմատոգրաֆիստը մի քանի տարվա ստեղծագործական դադար է ունեցել։ Միայն 1973 թվականին Columbia Pictures-ը որոշել է վերադառնալ Սինբադի ճանապարհորդություններին և թողարկել «Սինբադի ոսկյա ճանապարհորդությունը» և «Սինբադը և վագրի աչքը»՝ Հարիհաուզենի ստեղծագործական մեծ ներդրմամբ։ Ռեյ Հարիհաուզենի վերջին խոշոր լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը Տիտանների բախումն է եղել (1981)։
Ռեյ Հարիհաուզենը մահացել է 2013 թվականի մայիսի 7-ին Լոնդոնում։
Հղումներ
Պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:Ամերիկացի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոարտադրողներ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Իննա Օսիպենկո-Ռադոմսկայա
Իննա Օսիպենկո- Ռադոմսկայա (Інна Володимирівна Осипенко-Радомська), Ուկրաինայի և Ադրբեջանի մարզիկ, բայդարկա թիավարող։ Ուկրաինայի սպորտի վաստակավոր վարպետ Է։
Առաջին մարզիչը եղել է Սերգեյ Դուբինինը, ապա՝ Մարգարիտա Բոբիլյովան, Դմիտրի Ռադոմսկին։ Բնակվել է Կիևում, ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։ Հանդես է եկել Կիևի «Դինամոյում»։ 2014 թվականից հանդես է գալիս Ադրբեջանի հավաքականում ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Մարզիկներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մարզիկներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Մարզիկներ ըստ ազգության և մարզաձևի Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Գարգամել
Գարգամել, ՑԵՌՆ-ի դեդեկտորներից, բշտիկային խցիկ, նախագծված էր գլխավորապես նեյտրինային փոխազդեցությունների որոշման համար։ Կառուցվել է Ֆրանսիայում, տրամագիծը մոտ 2 մետր է, երկարությունը՝ 4,8 մ, կարող էր տեղավորել 12 խորանարդ մետր ֆրեոն (CF3Br)։ Ավելի տիպական հեղուկ ջրածնի փոխարեն ծանր հեղուկի օգտագործումը նշանակում է նեյտրինային փոխազդեցության ավելի մեծ հավանականություն, ինչպես նաև մյուոններից պիոններից տարբերելու ավելի հեշտ հնարավորություն։
Փորձի համար վերլուծության են ենթարկվել մոտ 83 000 նեյտրինային իրադարձություններ։ Դիտվել են 102 չեզոք հոսանքներ։
Գարգամելը կոչվել է Ֆրանսուա Ռաբլեի Գարգանտուան և Պանտագրյուելը վեպի հերոս Գարգանտուայի մոր՝ հսկա Գարգամելի անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տարրական մասնիկների ֆիզիկայի փորձեր
Եվգենյա Պաստեռնակ
Եվգենյա Վլադիմիրովնա Պաստեռնակ (օրիորդական ազգանունը՝ Լուրիե, ), խորհրդային նկարչուհի, բանաստեղծ Բորիս Պաստեռնակի առաջին կինը, նրա ավագ որդու՝ գրականագետ Եվգենի Պաստեռնակի մայրը։
Կենսագրություն
Եվգենյա Պաստեռնակը ծնվել է 1898 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Մոգիլյովում։ Եղել է գրենական պիտույքների խանութի սեփականատեր Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ (Վենիամին Նեսանելովիչ) Լուրիեի (1865-1943) և Խաի (Ալեքսանդրա Նիկոլաևնա) Լուրիեի (1870-1928) չորս երեխաներից մեկը։ Նա ունեցել է երկու քույր՝ Աննան (ամուսնու ազգանունով՝ Մինց, 1894-1957) և Գիտան (1897-1975), մեկ եղբայր՝ Սեմյոնը (1895-1960)։ Ծննդավայրում ավարտել է մասնավոր գիմնազիա 1916 թվականին, հաջորդ տարի քնություն է հանձնել արքունական գիմնազիայի դասընթացի համար ոսկե մեդալով և իր ազգականուհի Սոֆյա Լուրիեի հետ մեկնել Մոսկվա, որտեղ ընդունվել է Կանանց բարձրագույն կուրսերի մաթեմատիկայի բաժին։ 1918 թվականին հիվանդացել է տուբերկուլոզով և վերադարձել Մոգիլյով, ապա իր զարմուհի Սոնյա Մեյլմանի հետ մեկնել բուժվելու Ղրիմում։ 1919 թվականին նրա ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվել է Պետրոգրադ, որտեղ (իր ավագ քրոջ ամուսնու՝ Աբրամ Մինցի օգնությամբ) նա աշխատանքի է ընդունվել որպես ցրիչ Սմոլնիում։
Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո ընդունվել է քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան՝ Դավիդ Ծտերենբերգի ու Պյոտր Կոնչալովսկու արվեստանոց։ 1922 թվականի հունվարի 24-ին ամուսնացել է Բորիս Պաստեռնակի հետ։ 1931 թվականին տուբերկոլոզի բուժման համար մեկնել է Գերմանիա։ Նույն թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։
Եվգենյա Պաստեռնակը մահացել է 1965 թվականի հուլիսի 10-ին Մոսկվայում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ Կատեգորիա:Ռուս գրողների կանայք
Արցախի և Սյունիքի մելիքական ապարանքները (գիրք)
«Արցախի և Սյունիքի մելիքական ապարանքները» (Princely palaces in Artsakh and Siunik, Дворцы меликов Арцаха и Сюника), Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության կողմից 2001 թվականին հրատարակված «ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ» շարքի թվով 4-րդ գիրքը (Գիրք Դ)։ Այն հեղինակել է ճարտարապետ Արտակ Ղուլյանը։ Տպագրվել է եռալեզու տարբերակով՝ հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն։ Աշխատությունը ներկայացնում է Պատմական Հայաստանի արևելյան մարզերի՝ Արցախի և Սյունիքի 15-18-րդ դարերի մելիքական պալատ-ամրոցները, ապարանքները։ Ուշ միջնադարյան պալատական ճարտարապետության այս ինքնատիպ հուշարձանները ներկայացվում են դարաշրջանի պատմաքաղաքական միջավայրի հենքի վրա, արժևորվում նրանց տեղն ու դերը հայկական միջնադարյան ճարտարապետության պատմական ընդհանրության մեջ։ Գիրքը հարուստ է պատկերագրական նյութերով՝ չափագրություններով, վերակազմություններով, համեմատական աղյուսակներով, պատմական և ժամանակակից արժեքավոր լուսանկարներով ։
«Արցախի և Սյունիքի մելիքական ապարանքները» գիրքը հրատարակվել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Արվեստի ինստիտուտի ու Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի գիտական խորհրդի երաշխավորությամբ և տպագրվել ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչությունում։ Աշխատության հրատարակման աշխատանքները հովանավորել են լոսանջելեսաբնակ Շահեն և Մարթա Հարությունյանները։ Հեղինակը գիրքը նվիրում է իր ծնողներին՝ Գյուլիստանի դպրոցի ուսուցիչներ Բենիկ Ասատուրի Ղուլանյանին և Թերեզա Արսենի Ծատրյանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Գրքեր Հայաստանի պատմության մասին Կատեգորիա:ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ (գրքաշար) Կատեգորիա:2001 գրքեր Կատեգորիա:Արցախի պատմություն
Իմ հաշիվը հրատարակչական ընկերության հետ
«Իմ հաշիվը Հրատարակչական ընկերության հետ», Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որը առաջին անգամ տպագրվել է 1897 թվականին ։
Պատմություն
Հոդվածը տպագրվել է 1897 թվականի մայիսի 4-ին «Տարազ» շաբաթաթերթի № 16-ի 270-271-րդ էջերում։ Այնուհետև 1983 թվականին Երևանում տպագրվել է «Թումանյան, ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ 2» գրքի 311-314-րդ էջերում։
Հոդվածում հիշատակվող Հրատարակչական ընկերությունը հիմնադրվել է 1880 թվականին։ Թումանյանը գրել է այն մասին, որ Շիրվանզադեն Հրատարակչական ընկերության պատվերով թարգմանել է երկու գրքույկ, սակայն դրանցից մեկը որոշ պատճառներով չի հրատարակվել։ Այդ հարցը քննարկվել է Հրատարակչական ընկերության 1897 թվականի մարտի 22-ի ժողովում։
Այստեղ Թումանյանը խոսում է «Լերմոնտովի բանաստեղծությունները» հոդվածի մասին, որը Թումանյանը լրիվ չի թարգմանել, այլ թարգմանել է միայն մի փոքրիկ հատված։ Այդ հատվածներից մեկը տպագրվել է «Կյանք և գրականություն» ուսումնասիրության մեջ։ Թարգմանության հատվածները պահվում են Թումանյանի թանգարանի մի բլոկնոտում։
Թումանյանի երկեր լիակատար ժողովածուի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Տարազ» շաբաթաթերթից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ
Քրիստինա Օբլասովա
Քրիստինա Ալեքսանդրովնա Օբլասովա (Кристина Александровна Обласова, ), ռուս գեղասահորդուհի, 2004 թվականի Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր։ 2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը ներկայացնում էր Ռուսաստանը (զբաղեցրել է 16-րդ տեղը)։ Կրկնակի չեմպիոնուհի է Ռուսաստանի պատանիների առաջնության (2001 և 2002 թվականներ) և մեկ անգամ էլ դարձել է աշխարհի չեմպիոնուհի (2001 թվական)։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ է։
Կարիերա
Քրիստինա Օբլասովան ծնվել է 1984 թվականին՝ Մոսկվայում։ Երիտասարդ տարիքից խոստումնալից ու շնորհալի գեղասահորդուհի էր։
2000 թվականին նրան հաջողվեց հասնել պատանիների Գրան-Պրի եզրափակիչ փուլ, որտեղ արժանացավ արծաթե մեդալի։ 2001 թվականին նա հաղթեց պատանիների աշխարհի առաջնությանը ։
2005 թվականի Ռուսաստանի առաջնությունը վերջինն էր նրա սպորտային կարիերայում, որտեղ էլ ավարտեց իր ելույթները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Աուրա (ախտանիշ)
Աուրա (ախտանիշ), ընկալման խանգարում է, որը զգում են էպիլեպսիայով կամ միգրենով տառապող անձինք։ Էպիլեպտիկ աուրան նոպա է ։
Էպիլեպտիկ և միգրենային աուրան պայմանավորված է ուղեղի որոշակի հատվածների ներգրավմամբ, որոնք որոշում են աուրայի ախտանիշները։ Հետևաբար, եթե ախտահարվում է ուղեղի տեսողական հատվածը, առաջանում են տեսողական ախտանիշներ, իսկ եթե ախտահարվում է զգայական հատվածը, առաջանում են զգայական ախտանիշներ։
Էպիլեպտիկ աուրան սուբյեկտիվ զգայական կամ հոգեկան երևույթ է, որը պայմանավորված է կիզակետային նոպայով, այսինքն՝ նոպա, որն առաջանում է ուղեղի այն հատվածից, որը պատասխանատու է տվյալ խանգարված ֆունկցիայի համար, իսկ խանգարված ֆունկցիան արտահայտվում է աուրայի ախտանիշներով։ Դա կարևոր է, քանի որ հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել ուղեղի վնասված հատվածը։ Էպիլեպտիկ աուրային շատ դեպքերում հաջորդում են նոպայի այլ դրսևորումներ, օրինակ՝ ցնցումներ, քանի որ էպիլեպտիկ արտանետումը տարածվում է ուղեղի այլ մասեր։ Հազվադեպ այն մնում է մեկուսացված։ Աուրան թույլ է տալիս որոշ մարդկանց, ովքեր ունեն էպիլեպսիա, կանխել իրենց և/կամ ուրիշների վնասվածքները, նոպայի ժամանակ, երբ նրանք կորցնում են գիտակցությունը։
Միգրեն
Դեպքերի ճնշող մեծամասնությունում միգրենի աուրան տեսողական է, քանի որ դիսֆունկցիան սկսվում է գլխուղեղի տեսողական կեղևից։ Աուրային սովորաբար հաջորդում է գլխացավը, որի տևողությունը տատանվում է րոպեից մինչև մեկ ժամ։ Սակայն միգրենի աուրան կարող է դրսևորվել նաև առանձին, այսինքն՝ առանց գլխացավի։ Աուրա կարող է դիտվել միգրենի ողջ ընթացքում՝ կախված տեսակից, այն կարող է նաև անհետանալ, հանգեցնել մարդուն ապակողմնորոշման և շփոթվածության առաջացման։ Միգրեն ունեցող մարդկանց համար ընդհանուր է միգրենի ժամանակ մեկից ավելի տեսակի աուրայի առաջացումը։ Մարդկանց մեծամասնության մոտ՝ ում մոտ հանդիպում է աուրա, աուրան լինում է նույն տեսակի։ Աուրան կարող է նաև զուգակցվել խուճապի հանկարծակի առաջացման, խուճապի նոպաների կամ տագնապային նոպաների առաջացման հետ, ինչը դժվարություններ է ստեղծում ախտորոշման մեջ։ Այն հիվանդների դիֆերենցիալ ախտորոշումը, ովքեր ունենում են պարեսթեզիա, դեռեալիզացիա, գլխապտույտ, կրծքավանդակի ցավեր, ցնցումներ և սրտխփոցներ, կարող է բավականին դժվար լինել ։
Նոպաներ
Էպիլեպտիկ աուրան գլխուղեղի ֆունկցիոնալ կեղևի ակտիվացման հետևանք է՝ խանգարված նեյրոնալ արտանետմամբ ։ Բացի սպասվող նոպայի համար նախազգուշացնող նշան լինելուց, աուրայի բնույթը կարող է պատկերացում տալ նոպաների կամ միգրենի տեղակայման և լատերալիզացիայի մասին ։
Ամենատարածված աուրան ներառում է շարժիչ, սոմատոսենսոր, տեսողական և լսողական ախտանիշներ ։ Աուրայի ընթացքում ուղեղի ակտիվացումը կարող է տարածվել մի քանի շրջաններով՝ անընդհատ կամ ընդհատ, նույն կամ տարբեր մասերում ։
Աուրան հատկապես տարածված է կիզակետային նոպաների ժամանակ։ Եթե գլխուղեղի շարժիչային կեղևի նեյրոններն գերգրգռվում են, առաջանում է շարժիչ աուրա։ Նմանապես, սոմատոսենսոր աուրան (օրինակ՝ քորը, թմրածությունը և ցավ) կարող է առաջանալ, եթե ներգրավվում է գլխուղեղի սոմատոսենսոր կեղևը։ Երբ ուղեղի առաջնային սոմատոսենսորային կեղևը ակտիվանում է, մարմնի հակառակ կողմում գտնվող ավելի անջատ մասերը և երկրորդային սոմատոսենսերային հատվածները հանգեցնում են նոպայի կիզակետի միակողմանի ախտանիշների առաջացմանը  ։
Տեսողական աուրան կարող է լինել պարզ կամ բարդ։ Պարզ տեսողական աուրայի ախտանիշներն են անշարժ, թարթող կամ շարժվող լույսերը/ձևերը/գույները, որոնք առաջանում են հիմնականում գլխուղեղի առաջնային տեսողական կեղևի գործունեության խանգարման հետևանքով։ Կոմպլեքս տեսողական աուրան կարող է ներառել մարդկանց, տեսարաններ և առարկաներ, որոնք առաջանում են քունքոսկրածոծրակային միացման գրգռման հետևանքով և լատերալիզացվում են մեկ կիսադաշտի վրա։ Լսողական աուրան կարող է լինել պարզ (զանգ, բզզոց) կամ բարդ (ձայներ, երաժշտություն)։ Պարզ ախտանշանները կարող են առաջանալ գլխուղեղի առաջնային լսողական կեղևի ակտիվացումից, իսկ բարդ ախտանիշեր՝ քունքոսկրածոծրակային կեղևից ։
Օրինակներ
Աուրայի զգացողությունը կարող է ներառել հետևյալներից մեկը կամ մի քանիսը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էպիլեպսիա Կատեգորիա:Բժշկական եզրեր Կատեգորիա:Զգայապատրանք Կատեգորիա:Նյարդաբանություն Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Հոգեկան հիվանդություններ ախտանիշներ և նշաններ Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդությունների ախտանիշներ և նշաններ
Դոնա
Դոնա (დონა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 61 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Պլատին
Պլատին, քիմիական տարր է որի նշանն է Pt, տարրերի պարբերական համակարգի 6-րդ պարբերության 8-րդ խմբի տարր։ Ազնիվ մետաղ է, պատկանում է պլատինային տարրերի շարքին։ Կարգահամարը՝ 78, ատոմական զանգվածը՝ 195,09։ d տարր է, ատոմի էլեկտրոնային թաղանթների կառուցվածքն է 5s2 5p6 5d9 6s4, К, L, M, N թաղանթները լրացված են։ Պլատինը արծաթասպիտակ, կռելի, կոռոզիակայուն ծանր մետաղ է։
Պատմություն
Բնածին պլատինը, որը պլատինային համաձուլվածք է, հայտնի էր վաղ ժամանակներում (Եթովպիա, Եգիպտոս, Հարավային Ամերիկա)։ 16-րդ դարում իսպանացիներն այն նորից «հայտնաբերեցին» Հարավային Ամերիկայում։ Ոսկու հետ հանդիպող ծանր, արծաթանման մետաղը նրանք անվանեցին Platina, որը արծաթ (Plata) բառի փոքրացուցիչ ձեև է՝ արծաթիկ, որովհետ կարծում էին թե այն արծաթի համաձուլվածք է։
Անվանում
Պլատին իսպաներենից (plata) թարգմանաբար բառացիորեն նշանակում է «արծաթիկ»։ Ավանումը տվել են կոնկիստադորները։ Քանի որ նա շատ դժվարահալ է, երկար ժամանակ նրա համար չէին կարողանում գտնել կիրառություն։ Այդ իսկ պատճառով նա գնահատվում էր երկու անգամ էժան արծաթից։
Բնության մեջ
Պլատինը հազվագյուտ տարր է, նրա պարունակությունը երկրակեղևում մոտ 10−6 զանգված % է։ Առավել հաճախ հանդիպում է բնածին պլատինը։ Պլատինի երկրաքիմիան կենսոլորտում վատ է ուսումնասիրված, հայտնի չէ նրա պարունակությունը ջրոլրրտում և կենդանի նյութում։
Պլատինի պարունակությունը մեծ է մանգանի նստվածքային ապարներում (մինչև 10−3 %), որոշ ֆոսֆորիտներում և պլատինի հանքավայրերի շրջանում աճող ծառերից ստացվող մոխիրում։
Հանքավայրեր
Պլատինը դասվում է հազվագյուտ մետացների շարքին, երկրի ընդերքում միջինում պարունակվում է 5·10−7 % ըստ զանգվածի պլատին։
Հիմնական հանքավայրերը գտնվում են Հարավային Աֆրիկայում, ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում, Զիմբաբվեում, Չինաստանում։
Ռուսաստանում պլատինի հանքավայրեը հիմնականում գտնվում են՝ Օկտյաբրսկում, Կրասնոյարսկի երկրամասում, Մուրմանսկի մարզում, Խաբարովսկի երկրամասում, Սվերդլովսկի մարզում ։
Իզոտոպներ
Բնական պլատինը բաղկացած է 194Pt (32,9 %), 195Pt (33,8 %), 196Pt (25,2 %), 198Pt (7,23 %) կայուն և 199Pt(0,0127 %, T1/2 = 6,9•1011 տարի), 192Pt(0,78 %, T1/2=1015 տարի) թույլ ռադիոակտիվ α ճառագայթող իզոտոպներից։ Ստացվել են 173-201 զանգվածի թվերով 22 ռադիոակտիվ իզոտոպ։
Ստացում
Հայտնի են մեծ թվով պլատին-օրգանական միացություններ, որոնցից պարզագույնը (СН3)3РtI ստացվել է դեռ 1907 թվականին (Ու․ Զ․ Պոուպ)։ Պլատինը ունի կատալիտիկ մեծ ակտիվություն, հատկապես օքսիդացման-վերականգնման ռեակցիաների համար։ Հայտնի առաջին հետերոգեն կատալիզատորն է (Հ․ Դևի, 1818)։
Իրիդիումը և պալադիումը վերականգնում են ընտրողաբար (համապատասխանաբար մինչե +2 և + 3), ապա անջատում ոսկին։ Այնուհետև ավելացնում են NH4Cl-ի լուծույթ և նստեցնում ամոնիումի քլորպլատինատը։ (NH4)2PtCl6։ Նստվածքը լվանում են և շիկացնում (800 °C)։
Ստացվում է 99,7-99,8 % մաքրության պլատինային սպունգ։ Ավելի մաքուր պլատին ստանալու համար սպունգը լուծում են և վերանստեցնում։ Պլատինը թողարկվում է փոշու, ձուլվածքի, թիթեղների, լարի ձևով։
Ֆիզիկական հատկություններ
Պլատինը արծաթասպիտակ, կռելի, կոռոզիակայուն ծանր մետաղ է։ Հալման ջերմաստիճանը՝ 1769 °C, եռմանը՝ մոտ 4530 °C, խտությունը՝ 21450 կգ/մ3։ Պարամագնիսական է, ջերմության, էլեկտրականության լավ հաղորդիչ։ Պլաստիկ է, հեշտությամբ մամլվում է։ Նրանից կարելի է գլանել մինչև 0,0025 մմ հաստության նրբաթերթեր և ձգել 0,001 մմ տրամագծով լարեր։
Խառնուրդները, անգամ չնչին քանակներով, մեծացնում են կարծրությունը։ Քիմիապես պասսիվ տարր է։ Ձուլածո պլատինը օդում և թթվածնում չի օքսիդանում, անգամ շիկացնելիս։ Մետաղների լարվածության շարքում գտնվում է ջրածնից, պղնձից և ոսկուց աջ։ Միացություններում ունի +2, +4, երբեմն +3 և հազվադեպ +6, +1 օքսիդացման աստիճաններ։
Քիմիական հատկություններ
Սենյակային ջերմաստիճաններում չի փոխազդում թթուների, հիմքերի, աղերի և այլ տարրերի հետ, դանդաղ փոխազդում է բրոմի հետ, լուծվում է «արքայաջրում»։
Դանդաղ լուծվում է տաք, խիտ ազոտական և եռացող ծծմբական թթուներում։
Ալկալիական մետաղների օքսիդների, հիդրօքսիդների, ցիանիդների և սուլֆիդների հալույթներում օքսիդիչների (Օ2 և այլն) առկայությամբ պլատինը ենթարկվում է կոռոզիայի։
Թթվածնի մթնոլորտում տաքացնելիս (8 մթնոլորտում 500° С) պլատինի փոշին օքսիդանում է՝ առաջացնելով PtO, որը մոխրաման ուշակագույն փոշի է և ավելի բարձր տաքացնելիս՝ քայքայվում է։
Պլատինի (II) հիդրօքսիդը՝ Pt(OH)2, սև փոշի է, չորացնելիս քայքայվում է, օդում՝ օքսիդանում։ PtO2-ի սև բյուրեղներն առաջացնում են դեղին եռհիդրատ՝ PtO2•3H2O, որը լուծվում է ալկալիներում և թթուներում, իսկ 100 °C-ից բարձր՝ փոխարկվում է միահիդրատի՝ PtO2•H2O, որը չի լուծվում թթուներում։
Պլատինի (IV) հիդրօքսիդը՝ Pt(OH)4, ամֆոտեր է․ ալկալիների հետ առաջացնում է [Pt(OH)6]2+, ծծմբական թթվի հետ՝ Pt(SO4)2։
Տաքացնելիս պլատինը միանում է հալոգենների, շիկացնելիս՝ նաև ուրիշ ոչ մետաղների (Те, Se, Տ, P, As, Si) հետ։ Պլատինի հալոգենիդները բյուրեղական նյութեր են, որոնք հեշտությամբ առաջացնում են կոմպլեքս միացություններ, օրինակ, [PtCl2(CO)2], H2[PtCl4(OH)2], H2[PtCl4], H2[PtCl6] և այլն։
Կարեոր նշանակություն ունի ջրում և NH4Cl-ի լուծույթում անլուծելի ամոնիումի քլորպլատինատը՝ (NH4)2 [PtCl6]։
Կոմպլեքս միացություններում երկարժեք պլատինի կոորդինացիոն թիվը սովորաբար 4 է, քառարժեքինը՝ 6։ Սուլֆիդները PtS և PtS2 սև բյուրեղական նյութեր են, թթուներում և ալկալիներում չեն լուծվում, դժվարությամբ են լուծվում «արքայաջրում»։
Մի շարք մետաղներ (Fe, Со, Ni, Сu, Аu, Pd և այլն) պլատինի հետ առաջացնում են լուծույթներ և ներմետաղական միացություններ։ Արծաթի լուծելիությունը պինդ պլատինում սահմանափակ Է։
Արդյունահանում և արտադրություն
Մինչև 1748 թվականը պլատինը արդյունահանում և արտադրում էին միայն Ամերիկայում։
Երբ պլատինը սկսեցին առաքել Եվրոպայում, նրա գինը 2 անգամ ցածր էր արծաթի գնից։ Ոսկերիչներ արագ հայտնաբերեցին, որ պլատինը հեշտությամբ փոխազդում է ոսկու հետ։
1819 թվականին պլատինը հայտնաբերեցին Ուրալում, իսկ 1824 թվականին հայտնաբերվեց Նիժնի Տագիլի շրջանում։
Կիրառություն
Պլատինից և նրա համաձուլվածքներից պատրաստում են քիմիական արդյունաբերության մեջ օգտագործվող կոռոզիակայուն սարքեր, անոթներ, էլեկտրոդներ, ֆիլերներ, տիգելներ, կատալիզատորներ են։
Պլատինը (ավելացված 5-10% Rh) ազոտական թթվի արտադրության համար օգտագործվող անփոխարինելի կատալիզատորն է (ամոնիակի կատալիտիկ օքսիդացում)։
Պլատին օգտագործում են նաև էլեկտրական անջատիչներ, ջեռուցիչներ, ճշգրիտ էլեկտրաչափիչ սարքեր, բժշկական գործիքներ, թերմոզույգեր, ջերմաչափեր, ոսկերչական իրեր պատրաստելու համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անցումային մետաղներ Կատեգորիա:Պլատինի խմբի մետաղներ Կատեգորիա:Ազնիվ մետաղներ Կատեգորիա:Կատալիզատորներ Կատեգորիա:Պլատին
Միլիարդատերերի ցանկ (2012)
2012 թվականի Forbes ամսագրի տվյալներով միլիարդատերերի ցանկ, մարդկանց ցանկ, որոնց ունեցվածքը գերազանցում է 1 մլրդ դոլարը, 2011 թվականի տվյալներով։
Ընդհանուր միլիարդատերերի քանակը ավելացել է նախորդ տարվա համեմատ 16 մարդով, երկրի 58 պետություններից, դառնալով 1226 մարդ։
Ընդհանուր մասնակիցների կապիտալը կազմում է 4,6 տրիլիոն դոլար, որը 100 միլիարդ դոլարով գերազանցում է նախորդ տարվա արդյունքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միլիարդատերեր Կատեգորիա:«Ֆորբսի» վարկանիշային աղյուսակներ
Ստարանցանո
Ստարանցանո  (Staranzano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Գորիցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7013 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 390 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34079։ Հեռախոսային կոդ՝ 0481։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Այսբերգ А-68
Այսբերգ А-68 այսբերգ, որը պոկվել է Լարսեն շելֆային սառցադաշտից՝ 2017 թվականի հուլիսին ։ 2017 թվականի հուլիսին  ունեցել է  5800 կմ² մակերես, ինչը կրկնակի մեծ է Լյուքսեմբուրգ պետությունից, չափսերը՝ 175 և 50 կմ, քաշը՝ մեկ տրիլիոն տոննա ։ Սա գրանցված խոշորագույն այսբերգներից է։ А-68-ը սառցադաշտից պոկվելուց հետո Լարսեն սառցադաշտի ընդհանուր մակերեսը նվազել է  12 տոկոսով ։
Կազմավորում
2014 թվականին հետազոտողները սառցադաշտի մակերեսին նկատել են ճեղքվածք, որը գնալով մեծանում էր։ Հետագայում այսբերգը սառցադաշտին միացվել է 20 կիլոմետրանոց կապով, որն ավելի ուշ փլվել է։ 2017 թվականի հունվարից սպասվում էր, որ այսբերգից մաս կպոկվի ։ 2017 թվականի հուլիսի 10-ից 12-ը այսբերգը առանձնացել է Լարսեն С սառցադաշտից  ։
2017 թվականի օգոստոսի սկզբին այսբերգը գտնվել է սառցադաշտին մոտ և պահվում էր ծովասառույցի ճնշման շնորհիվ, միայն հարավային հատվածում սառցադաշտից հեռացել էր 5 կմ-ով ։
Նրա ձևավորումից մի քանի օր անց անցկացված արբանյակային դիտարկումները ցույց են տալիս այսբերգի քայքայումը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտարկտիկա
Փիղը և Փրփուրիկը
Փիղը և Փրփուրիկը (Слон и Пеночка), խորհրդային կարճամետրաժ տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1986 թվականին, ռեժիսոր Նաթան Լերների կողմից ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է փոքրիկ Փրփուրիկի և մեծ Փղի հուզիչ բարեկամության մասին, որը տաք վայրերում անհամբեր սպասում է իր սիրելի թռչնի վերադարձին։ Չվող թռչուն Փրփրուրիկն ամեն աշուն չվում է ձմեռելու տաք վայրերում, որպեսզի գարնանը վերադառնա իր հայրենի հողը։ Իսկ զվարճալի փիղը կարծում է, թե Փրփուրիկը վերադառնում է իր մոտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին Կատեգորիա:«Էկրան» ստեղծագործական միության մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1986 մուլտֆիլմեր
Toys for Bob
Toys for Bob, Inc., ընկերություն հիմնադրված է Պոլո Ռայխի և Ֆրեդ Ֆորդի կողմից 1989 թվականին։ Ընկերությունը հայտնի է Star Control և Star Control II խաղերի մշակմամբ, սակայն մասնակցություն չի ունեցել Star Control 3 խաղում։ Դրանից հետո ընկերությունը թողարկեց ևս մի քանի խաղ Crystal Dynamics-ի համար՝ The Horde, Pandemonium և The Unholy War ։
2005 թվականի մայիսի 3-ին ընկերությունը գնվեց Activision-ի կողմից։ Toys for Bob-ի աշխատակիցները երկարաժամկետ պայմանագիր կնքեցին Activision-ի հետ։
Crash Bandicoot 4: It’s About Time խաղի ողարկումից հետո ընկերությունը սկսեց հեռացնել աշխատակիցների մի մասին, իսկ ընկերությունը գնվում է փակման վտանգի տակ։ Վերջնական արդյունքում Activision-ը որոշեց թողնել ստուդիան Call of Duty: Warzone-ի աջակցման համար, նաև հայտարարվեց, որ ընկերությունը չի ունենա սեփական նախագծեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Ալֆրեդ Բորման
Ալֆրեդ Բորման (Alfred Bohrmann, ), գերմանացի աստղագետ, աշխատել է Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի լանդային աստղադիտարանում։
Իր դոկտորական աշխատությունը պաշտպանել է 1927 թվականին Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի աստղադիտարանում ։
Նրա ժամանակներում Հայդելբերգի աստղադիտարանը հանդիսանում էր աստերոիդների հայտնաբերման խոշորագույն կենտրոն, այնտեղ աշխատում էին Մաքս Վոլֆը, Կառլ Ռեյնմուտը և այլք։
Բորմանը աշխատել է աստղադիտարանում 1924-1958 թվականներին։ Թողել է աշխատանքը վերադասի հետ վեճի պատճառով։ (1635) Բորման աստերոիդը անվանվել է նրա պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ
Ոսկի Սիմոնյան
Ոսկի Զաքարի Սիմոնյան, խորհրդահայ ծխախոտաբույծ, գյուղատնտեսական արտադրության առաջամարտիկ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1950) ։
Կենսագրություն
Ոսկի Զախարի Սիմոնյանը ծնվել է 1918 թվականին Հայաստանի Առաջին Հանրապետության Արենի գյուղում (այժմ ՝ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց Ձորի մարզում), գյուղական բանվորի աղքատ ընտանիքում։
1934 թվականին Ոսկի Սիմոնյանը աշխատանքի է անցել Հայկական ԽՍՀ Քեշիշկենդիի շրջանի Կալինինի անվան կոլխոզում (1935 թվականից՝ Միկոյանի շրջան, 1957 թվականից՝ Եղեգնաձորի շրջան)։ Իր ունակությունները դրսևորելով լավագույն կողմից՝ 1938 թվականին Սիմոնյանը նշանակվեց կոլտնտեսության ծխախոտի օղակի պատասխանատու։ Սիմոնյանի գլխավորությամբ օղակին հաջողվել է բարելավել ծխախոտի տնկարկների որակը և բարձրացնել տվյալ գյուղատնտեսական մշակույթի բերքատվությունը։ Օղակը հաստատել է նոր պլաններ՝ յուրաքանչյուր հեկտարից ծխախոտի 20 ցենտներ բերք ստանալու նպատակով։ Սիմոնյանի ղեկավարությամբ կոլտնտեսները աճեցրել են առատ քանակությամբ եղևնիներ և յուրաքանչյուր հեկտարի վրա տնկել են ավելի քան 100000 բույսեր։ Մոլախոտերի դեմ արդյունավետ պայքարի, գյուղատնտեսական այնպիսի միջոցառումների ժամանակին կատարման արդյունքում, ինչպիսիք են՝ տնկարկների փչացումը, պարարտանյութերի օգտագործումը, բերքահավաքը և չորացումը՝ օղակը հասել է բարձր արդյունքների։ 1949 թվականին յուրաքանչյուր հեկտարից ստացվել է «Սամսուն» տեսակի ծխախոտի 24,5 ցենտներ՝ 3 հեկտար ընդհանուր տարածքում։
ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության 1950 թվականի օգոստոսի 17-ի հրամանագրով ծխախոտի բարձր բերք ստանալու համար բոլոր տեսակի գյուղատնտեսական արտադրանքի կոլտնտեսությունների կողմից պարտադիր մատակարարումների և պայմանագրերի կատարման ժամանակ, ՄՏՍ-ի 1949 թվականի աշխատանքի համար բնավարձերը և բոլոր մշակույթների սերմերով ապահովվածությունը՝ 1950 թվականի գարնանային ցանքի համար լրիվ կարիքի չափով, Ոսկի Սիմոնյանին շնորհվել Է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում ։
Հետագայում Սիմոնյանը շարունակում էր ծխախոտի բարձր բերք ստանալ, ինչի համար էլ Սիմոնյանի օղակը պարգևատրվեց Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1957 թվականից Սիմոնյանն աշխատել է ԽՍՀ Եղեգնաձորի շրջանի Կալինինի անվան կոլխոզի կովաբուծական ֆերմայում:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ