cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մ. Ֆ. Հուսեյն
Կենսագրություն
Բրազիլիայում 1971 թվականին Հուսեյնը հատուկ հրավիրված էր Պաբլո Պիկասոյի հետ միասին Բրազիլիայի Սան Պաուլոյի Բիեննալ։ Որտեղ նա 1986 թվականին առաջադրվել է Ռաջյա սաբհա ։
1990–2005
Չնայած նրան, որ նա մեծացել էր մուսուլմանական ընտանիքում, Հուսեյնը ազատություն էր փնտրում, որպեսզի ցույց տա այլ կրոնական մշակույթներում գեղեցիկը, ինչի համար նա քննադատության է արժանացել ։ Նրա նկարները, ըստ մեղադրանքի, վնասում էին հինդուների կրոնական կարծիքները, որոնք 1990-ականներից սկսած բողոքի ակցիա էին բարձրացրել նրա դեմ ։ Հարցականի տակ դրված նկարները ստեղծվել են 1970 թվականին, սակայն խնդիր չեն դարձել մինչև 1996 թվականը, երբ դրանք տպագրվել են «Vichar Mimansa»՝ « Հինդի ամսական ամսագրում», որը հրապարակվել է «M.F. Husain: A Painter or Butcher» վերնագրով հոդվածում ։ Ի պատասխան՝ նրա դեմ ութ քրեական գործ է հարուցվել։ 2004 թվականին Դելիի Բարձրագույն դատարանը մերժեց «տարբեր խմբերի միջև թշնամանք առաջացնելու» այս բողոքները՝ նկարելով հինդու աստվածուհիներ – Դուրգային և Սարսվաթիին, որոնք հետագայում զիջումներ տեսան հինդուական ֆունդամենտալիստական խմբերի կողմից ։ 1998 թվականին Հուսեյնի տան վրա հարձակում եղավ հինդուական ֆունդամենտալիստական խմբերի կողմից, հարձակում էր գործել Բաջրանգ Դալ խմբավորումը, և արվեստի գործերը վանդալիզմի ենթարկել։ Մեկ այլ ֆունդամենտալիստական քաղաքական կուսակցության ղեկավար Շիվ Սենան հավանություն էր տվել հարձակման մտքին։ Ոստիկանությունը ձերբակալել է Բաջրանգ Դալ խմբի 26 ակտիվիստներին ։ Հուսեյնի դեմ բողոքները նույնպես հանգեցրին Անգլիայում ցուցահանդեսի փակմանը։
Նա նաև նկարահանել է և ռեժիսոր է եղել մի քանի ֆիլմերի, այդ թվում Gaja Gamini (2000) (իր ոգեշնչում Madhuri Dixit-ի հետ, ով իր նկարների շարքի կերպարն էր, որը նա անվանակոչել էր Ֆիդա)։ Ֆիլմը նախատեսված էր որպես հարգանքի տուրք հենց տիկին Դիքսիթի համար ։ Այս ֆիլմում նրան կարելի է տեսնել, որում պատկերված են կանացիության տարբեր ձևեր և դրսևորումներ, այդ թվում՝ Կալիդասայի, Մոնա Լիզայի մուսան, ապստամբություն և երաժշտական էյֆորիա։ Նա նաև նկարահանվել է «Մոհաբբաթ» ֆիլմում, որի գլխավոր դերում հանդես է եկել Մադհուրի Դիքսիտը։ Ֆիլմում այն նկարները, որոնք, ենթադրաբար, արվել են Մադհուրիի կողմից, իրականում Հուսեյնի նկարներն էին ։ Նա շարունակել է աշխատել «Meenaxi: A Tale of Three Cities» ֆիլմի վրա (Տաբուի հետ)։ Ֆիլմը կինոթատրոններում չցուցադրվեց մեկ օր անց այն բանից հետո, երբ որոշ մուսուլմանական կազմակերպություններ առարկություններ հայտնեցին ֆիլմում եղած երգերից մեկի դեմ ։ «All-India Ulema Council»-ը բողոքեց, որ «Qawwali» երգը՝ Noor-un-Ala-Noor-ը, հայհոյանք է պարունակում։ Այն պնդում էր, որ երգը պարունակում է Ղուրանից վերցված բառեր։ Խորհրդին աջակցում էին մուսուլմանական այնպիսի կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Milli Council-ը, All-India Muslim Council-ը, Raza Academy-ն, Jamiat-ul-Ulema-e-Hind-ը և Jamat-e-Islami-ն։ Հուսեյնի որդին նշել է, որ բառերը աստվածային գեղեցկությանը վերաբերող արտահայտություն են, որը երգում էր Տաբուի գլխավոր կերպարը։ Նա ասաց, որ վիրավորելու մտադրություն չկար։ Բողոքի ալիքից հետո զայրացած նկարիչը հանեց իր ֆիլմը կինոթատրոններից։ Ֆիլմը, սակայն, քննադատների կողմից լավ ընդունվեց և շարունակվեց տարբեր մրցանակների արժանանալ։
2006–2011
Հուսեյնը դարձավ Հնդկաստանի ամենալավ վարձատրվող նկարիչը, նրա ամենաբարձր վաճառված կտավը 2008 թվականին Քրիստիսի աճուրդում ստացավ 1,6 միլիոն դոլար ։
Հարյուրավոր դատական գործեր Հուսեյնի անկաշկանդ արվեստի հետ կապված շատ էին աչքի ընկնում 2007 թվականի դրությամբ ։ Նրա ձերբակալության հետ կապված բանտարկելու հրաման արձակվեց այն բանից հետո, երբ նա չներկայացավ դատավարությանը, թեև հետագայում այդ հրամանը հետաձգվել է ։
Հուսեյնը 2006 թվականից մինչ իր մահը ապրել է ինքնակոչ աքսորավայրում ։ Նա հիմնականում ապրում էր Դոհայում, իսկ ամռանը՝ Լոնդոնում ։ Կյանքի վերջին տարիներին Հուսեյնը ապրում էր Դոհայում և Լոնդոնում, հեռու մնալով Հնդկաստանից, սակայն արտահայտում էր վերադառնալու մեծ ցանկություն, չնայած նրան, որ վախենում էր դատվել ։
2008 թվականին Հուսեյնին հանձնարարվել է ստեղծել հնդկական պատմության 32 մեծածավալ նկարներ։ Նա ավարտել է 8-ը նախքան իր մահը ։ 2010 թվականին նա ստացավ Կատարիի քաղաքացիություն, և հանձնեց իր հնդկական անձնագիրը ։ Կատարում նա սկզբունքորեն աշխատել է երկու մեծ նախագծերի վրա, մեկը՝ արաբական քաղաքակրթության պատմության վրա, որը հանձնարարել է Կատարի առաջին տիկին Մոզա բինտ Նասեր ալ-Միսնեդին, իսկ մյուսը՝ հնդկական քաղաքակրթության պատմության վրա ։ Աշխատանքները պիտի ներկայացվեին Դոհայի թանգարանում ։
92 տարեկան հասակում Հուսեյնին Կերալայի կառավարության կողմից շնորհվեց հեղինակավոր Վարմա Ռավի մրցանակը ։ Այդ հայտարարությունը վեճերի տեղիք տվեց Կերալայում և որոշ մշակութային կազմակերպություններ միջոցներ ձեռնարկեցին մրցանակի շնորհման դեմ ու դիմեցին Կերալայի դատարաններ։ Սոցիալական ակտիվիստ Ռախուլ Էսուարը գնաց Կերալայի Բարձրագույն դատարան և ժամանակավոր հրաման արձակեց, որ մրցանակը չտրվի, մինչև որ խնդրագիրը չհեռացվի ։
Քննադատության են արժանացել նաև հնդիկ այլ նկարիչներ։ Սաթիշ Գուջրալը հրապարակայնորեն հարցրել է Հուսեյնին, թե արդյոք կհամարձակվի նման կերպ ներկայացնել մահմեդական գործիչներին ։ Սակայն Գուջրալը նշել է, որ խորապես զղջում է այն բանի համար, թե ինչպես են Հուսեյնին վերաբերվում և ստիպում աքսորվել այն բանի համար, ինչը Գուջրալը անվանել է «ամբոխի մշակույթ» ։ Իսկ Մումբայում բնակվող արդյունաբերությամբ զբաղվող Հարշ Գոենկան պնդում է, որ Հուսեյնին մեղադրելը «ինչ-որ առումով ցույց է տալիս այն համակարգի թուլությունը, որ մենք չենք կարող պաշտպանել քաղաքացու իրավունքները» ։
«The Pioneer» գրքում Չանդան Միտրան գրել է. «Քանի դեռ այդպիսի օրենք գոյություն ունի կանոններում, ոչ ոք չի կարող մեղավոր լինել, որ Հուսեյնի նկարներին դեմ է արտահայտվել դատարաններում, ոչ էլ դատական համակարգը կարող է թալանվել նկարչի դեմ գործողություններ սկսելու համար, և այն բանի համար, որ նա համառորեն և կանխամտածված հրաժարվել է ներկայանալ դատարան» ։
Ի պատասխան վիճաբանության՝ Հուսեյնի կողմնակիցները դիմել են կառավարությանը, որպեսզի Հուսեյնին շնորհվի Հնդկաստանի բարձրագույն պարգևը՝ Բհարատ Ռատնան։ Ըստ Շաշի Թարոորի, ով աջակցել է խնդրագրի հարցում և գովաբանել է Հուսեյնին, և ասել որ նրա «կյանքն ու աշխատանքը սկսում են ծառայել որպես այլաբանություն ժամանակակից Հնդկաստանում աշխարհի փոփոխական լինելու և այն մարտահրավերների համար, որոնք ազգի պատմիչը ընդունում է մեզանից շատերի համար։ Սա առիթն ու վճռական ժամանակն է պատվելու նրան իր նվիրման և քաջության համար, հարազատ երկրի մշակութային Վերածննդի համար» ։ Հուսեյնն այնքան մեծ աշխատանք ուներ, որ ավելի քան 10 տասնամյակ տևած իր կյանքի վերջում կար մոտ 40 000 նկար ։
Իր հերթին Հուսեյնը նշել է, որ առաջատար հինդուիստ առաջնորդները ոչ մի բառ չեն արտահայտել իր նկարների դեմ, և նրանք պետք է լինեին առաջինը, ովքեր կբարձրացնեին իրենց ձայնը, բայց միայն քաղաքական մտադրություններ ունեցող մարդիկ էին ստեղծում վեճեր ։
Հուսեյնի մահից հետո Շիվ Սենայի ղեկավար Բալ Թաքերեյն ասաց. «Նա միայն սխալվեց հինդուական աստվածների և աստվածուհիների նկարագրության հարցում։ Ընդհանրապես նա երջանիկ էր և ինքնաբավ իր ոլորտում։ Եթե նրա մահը կորուստ է ժամանակակից արվեստի համար, ուրեմն այդպես էլ թող լինի։ Թող Ալլահը խաղաղություն տա նրան»  ։
Ժառանգություն
Հնդիկ կինոռեժիսոր Սանտի Պ. Չուդուրին 1980 թվականին նկարահանել է «Հուսեյն»-ը, որը վավերագրական ֆիլմ է նրա կյանքի մասին ։ Չուդուրին ավելի վաղ ևս մի վավերագրական ֆիլմ էր նկարահանել նկարչի մասին՝ «''Մեր ժամանակի նկարիչը. Հուսեյնը» (1976 թվական) ։ Երկուսն էլ նկարահանվել են Հնդկաստանի կառավարության ֆիլմերի բաժնի կողմից, որի համար Հուսեյնն ինքը ավելի վաղ նկարահանել էր «Նկարչի աչքերով''» ֆիլմը ։
Բելառուս
Բելառուս  (ՄՀԱ՝ Բելառուսերեն.՝ Белару́сь, ՄՀԱ՝  Ռուսերեն.՝ Белору́ссия)՝ պաշտոնական անվանում Բելառուսի Հանրապետություն (Բելառուսերեն.՝ Рэспубліка Беларусь Ռուսերեն.՝ Республика Белоруссия), դեպի ծով ելք չունեցող պետություն Արևելյան Եվրոպայում ։ Հյուսիս-արևելքում սահմանակից է Ռուսաստանին, հյուսիսում՝ Լիտվային և Լատվիային, հարավում՝ Ուկրաինային, արևմուտքում՝ Լեհաստանին։ Մայրաքաղաքը Մինսկն է, խոշոր քաղաքներն են Բրեստը, Գրոդնոն, Գոմելը, Մոգիլյովը և Վիտեբսկը ։ Մինչև 1991 թվականը ԽՍՀՄ-ի կազմում էր։
Երկրի բնակչության մեծ մասն ապրում է խոշոր քաղաքներում։ Բնակչության ավելի քան 80%-ն էթնիկ բելառուսներ են, ամենամեծ ազգային փոքրամասնություներն են ռուսները, լեհերը և ուկրաինացիները։ Պաշտոնական լեզուներն են բելառուսերենը և ռուսերենը։ Դավանանքային առումով մեծ մասը ուղղափառ քրիստոնյաներ են, Բելառուսի ուղղափառ եկեղեցու հետևորդներ, որը Ռուս ուղղափառ եկեղեցու իրավասության տակ է, իսկ երկրի արևմուտքում կա կաթոլիկ եկեղեցու փոքր համայնք։
Բելառուսը անդամ է մի շարք միջազգային կառույցների, այդ թվում՝ Միավորված Ազգերի Կազմակերպություն, Սևծովյան տնտեսական համագործակցություն, Անկախ պետությունների համագործակցություն, Հավաքական անվտագության պայմանագրի կազմակերպություն և Եվրասիական Տնտեսական Միություն։
Աշխարհագրական դիրքը
Բելառուսի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 207,6 հազար կմ² (տարածքով՝ 84-րդ տեղ աշխարհի երկրների շարքում)[36], որից 202,9 հազար կմ²՝ ցամաքում ։ Այն գրեթե երկու անգամ մեծ է Բուլղարիայից, երեք անգամ մեծ է Իռլանդիայից։ Տարածքով ամենամոտ երկրներն են Մեծ Բրիտանիան և Ռումինիան։ Բելառուսը զբաղեցնում է մի տարածք, որը նման է հնգանկյունի։ Հյուսիսից հարավ ձգվում է 560 կմ, արևմուտքից արևելք՝ 650 կմ։ Բելառուսի տարածքի խորությունը 220 կմ է։ Դեպի ծով ելք չունեցող պետություն։
Պետական ​​սահմանի ընդհանուր երկարությունը 3617 կմ է։ Երկիրը սահմանակից է հինգ պետությունների՝ Ռուսաստանին, Ուկրաինային, Լեհաստանին, Լիտվային և Լատվիային։ Ռուսաստանի հետ ամենաերկար սահմանն ունի՝ 1283 կմ։ Ուկրաինայի հետ սահմանը մի փոքր ավելի կարճ է՝ 1084 կմ։ Բելառուսը արևմուտքում 398 կմ երկարությամբ սահմանակից է Լեհաստանին, հյուսիս-արևմուտքում՝ Լիտվային (679 կմ) և Լատվիային (173 կմ)։1995-1996 թվականների պայմանագրերի համաձայն Բելառուսի սահմանները Լատվիայի և Լիտվայի հետ նշագծված է, բայց Բելառուսը չկարողացավ վավերացնել Բելառուս-Ուկրաինա սահմանի 1997 թվականի պայմանագիրը ։ Բելառուսի և Լիտվայի վերջնական սահմանի բաժանարար փաստաթղթերը վավերացրել 2007 թվականի փետրվարին ։
Բելառուսը գտնվում է բարեխառն աշխարհագրական գոտում՝ հյուսիսային լայնության 51°– 56 ° միջակայքում։ Ամենահյուսիսային կետը գտնվում է Վերխնեդվինսկի շրջանում Օսվեյսկոե լճից հյուսիս, իսկ հարավայինը՝ Բրագինսկի շրջանում՝ քաղաքատիպ Կոմարին բնակավայրի մոտ։ Ծայրահեղ արևմտյան կետը գտնվում է Կամենեցկի շրջանի Վիսոկայե քաղաքի մոտ, արևելյանը՝ Խոտիմսկից ոչ հեռու։ Երկրի աշխարհագրական կենտրոնը գտնվում է Պուխովիչի շրջանի Անտոնովո գյուղի մոտ և որի կոորդինատներն են 53.53333°N, 28.05°W։ Ըստ բելառուս գիտնականների՝ երկրի տարածքում է գտնվում Եվրոպայի աշխարհագրական կենտրոնը և այն գտնվում է Պոլոցկից ոչ հեռու, որում տեղադրված է համապատասխան հուշատախտակ։
Մակերևույթ
Բլուրները զբաղեցնում են երկրի տարածքի մեկ հինգերորդից մի փոքր ավելին։ Դրանք հատկապես բնորոշ են կենտրոնական շրջաններին, որտեղ արևմուտքից արևելք ձգվում է Բելառուսական թմբաշարեր։ Հիմնականում նրա երկայնքով անցնում է Եվրոպական հիմնական ջրբաժանը։ Բելառուսական թմբաշարերը գետերի հովիտներով բաժանված է առանձին բարձրությունների։ 150-ից 200 մետր բացարձակ բարձրություններ ունեցող հարթավայրերը զբաղեցնում են Բելառուսի տարածքի մոտ կեսը։ Հարթավայրերը գտնվում են բելառուսական լեռնաշղթայի բարձրությունների միջև։ Հարթավայրերը զբաղեցնում են երկրի տարածքի մոտ 30%-ը, հիմնականում խոշորագույն գետերի հովիտներում։ Դրանք ներառում են 80-ից 150 մետր բացարձակ բարձրություններ ունեցող տարածքներ։ Նրանք ավելի լայնորեն ներկայացված են Բելառուսի հարավում, որտեղ գտնվում են Պոլեսիեի դաշտավայր և Մերձդնեպրյան ցածրավայր։ Հյուսիսային և կենտրոնական շրջաններում ցածրադիր գոտիները փոխարինվում են հարթավայրերով և բարձրություններով։ Դրանցից ամենամեծն են Պոլոցկը և Նեմանը։ Համեմատաբար հարթ, երկրի մեծ մասը ծածկված է ճահճոտ հողերով ։ Միավորված ազգերի կազմակերպության 2005 թվականի գնահատականներով, Բելառուսի 40% -ը ծածկված է անտառներով ։ Բելառուսում կա 11000 լիճ ։ Երկրի երեք խոշոր գետերը հոսում են հետևյալ ուղղություններով. Նեման գետը հոսում է դեպի արևմուտք՝ Բալթիկ ծով, Պրիպյատ գետը հոսում է դեպի արևելք, Դնեպր գետը հոսում է հարավ՝ Սև ծով ։
Երկրի ամենաբարձր կետը Ձերժինսկայա լեռն է, բարձրությունը 345 մետր, իսկ ամենացածր կետն է Նեման գետը, ցածրությունը 90 մ (295 ոտնաչափ) ։ Երկրի միջին բարձրությունը 160 մ (կամ 525 ոտնաչափ) ծովի մակարդակից ։ Բնական պաշարները ներառում են տորֆ, փոքր քանակությամբ նավթ և բնական գազ, գրանիտ, դոլոմիտի (կրաքար) կրակավ, կավիճ, ավազ, մանրախիճ և կավ ։
1986 թվականի Չեռնոբիլի միջուկային աղետից հետո Բելառուսի հարավային շրջանները ընդհանուր 70%, Ուկրաինայի և Ռուսաստանի հետ մեկտեղ, մեծ վնաս կրեցին էլեկտրակայանի աղետալի վթարից (1986 թվական)։ Միլիոնավոր մարդիկ հայտնվեցին միջուկային ճառագայթման գոտում։ 100 հազարավոր հեկտար տարածություններ մարդկանց ապրելու համար դարձան վտանգավոր, և բնակչությունը տարհանվեց։ Երկիրը մեծ ճիգեր գործադրեց վթարի հետևանքները վերացնելու համար ։ ՄԱԿ-ի և այլ մարմինների նպատակն էր նվազեցնել ճառագայթումից տուժած տարածքները ։
Երկրաբանական կառուցվածք
Բելառուսը գտնվում է Արևելաեվրոպայի պլատֆորմի արևմտյան մասում, որին բնորոշ է 43–57 կմ հաստությամբ մայրցամաքային տիպի երկրակեղևը։ Պլատֆորմն ունի երկաստիճան կառուցվածք՝ բյուրեղային հիմքը ծածկված է նստվածքային շերտով։ Բելառուսին բնորոշ են դանդաղ ուղղահայաց շարժումները, որոնց տատանման լայնույթը չի գերազանցում տարեկան երկու սանտիմետրը։ Բելառուսի ամենամեծ տեկտոնական կառույցներն են Ռուսական սալը, Վոլին-Ազովյան սալը և Ուկրաինական վահանը։ Երկրի տարածքի կենտրոնական մասը զբաղեցնում է Բելառուսական անտիկլինալը, որի ներսում հիմքն ընկած է մակերևույթից 20-100 մ խորության վրա, լանջերը կազմված են ծանծաղ-ծովային, հիմնականում կարբոնատային, պալեոզոյան հանքավայրերից։ Հյուսիսում բելառուսական անտիկլինալը հարում է պերմ-մեզոզոյան լեհ-լիտվական սինկլինալին։ Դևոնի շրջանի կեսերին Բելառուսի հարավային մասում լայնական ուղղությամբ ձևավորվել է Պրիպյատի ճկվածքը՝ լցված աղաբեր հանքավայրերով։ Հյուսիս-արևելքում գտնվում է Օրշայի իջվածքը՝ լցված վերին պրոտերոզոյան սառցադաշտային և հրաբխային համալիր կուտակումները։ Երկրի ծայր արևմուտքում գտնվում է Պոդլասիե-Բրեստի իջվածքը, որը ներառում է վերին պալեոզոյան և մեզոզոյան նստվածքները։ Նստվածքային ծածկույթի հաստությունը իջվածքներում և գոգավորություններում հասնում է 1000-5000 մետրի։ Բելառուսի տարածքում տարածված են չորրորդական սառցապատման ժամանակաշրջանի և լճա-գետային նստվածքներ (մասնակիորեն սառցադաշտային տեղաշարժերից վնասված)՝ ծածկված ավելի հին ապարներով ։.
Օգտակար հանածոներ
Երկրի տարածքում հետազոտվել են Ստարոբինի և Պետրիկովի կալումիական աղի խոշոր հանքավայրեր՝ մի քանի միլիարդ տոննա հումքային պաշարներով և քարաղի հանքավայրեր՝ մի քանի տասնյակ միլիարդ տոննա հումքային պաշարներով։ Գոմելի շրջանում հայտնի են մի քանի տասնյակ փոքր նավթահանքեր, որտեղ տարեկան արդյունահանվում է ավելի քան 1,5 միլիոն տոննա նավթ և բնական գազի քիչ քանակություն։ Պրիպյատի հովտում հայտնի են գորշ ածխի և այրվող թերթաքարերի հանքավայրեր։ Այրվող թերթաքարի արդյունահանման հեռանկարները դեռ պարզ չեն։ Տորֆի հարուստ հանքավայրերը գտնվում են հանրապետության ողջ տարածքում՝ հայտնի է մոտ 7 հազար տորֆային ճահիճ։ Կա երկաթի երկու նշանավոր, բայց խորքային հանքավայրեր և մի քանի փոքր հանքավայրեր (հանքագոյացումներ) բնակտորավոր պղնձի, պղնձահրաքար, հազվագյուտ մետաղների, բերիլիումի և ուրանի հանքաքարերի:Հումքի բազմաթիվ հանքավայրեր շահագործվում են շինանյութերի, քաղցրահամ և հանքային ջրի աղբյուրների արտադրության համար ։.
Հողեր
Բելառուսի տարածքի մոտ 60%-ում գերակշռում են տարբեր մեխանիկական կազմի և պոդզոլացման աստիճանի ճմա–պոդզոլային հողերը։ Արևմտյան մասում առանձնացնում են գորշ անտառային հողեր և գլեյա–պոդզոլային հողեր, ցածրադիր վայրերում (հատկապես Պոլիսիայում)՝ ճմա–ճահճային, ճահճային (22,7%) և ավազոտ ճմա–պոդզոլային հողեր։ Խոշոր գետերի հովիտներում տարածված են ալյուվիալ–մարգագետնային հողերը։. Բելառուսի տարածքի 1/3-ից ավելին զբաղեցնում են ճահիճները և չափազանց խոնավացած հողերը, որոնք հատկապես տարածված են Պոլեսիեի, Դնեպրի և այլ ցածրադիր գոտիներում:.
Կլիմա
Երկիրը գտնվում է ցամաքային և ծովային կլիմայի անցումային գոտում։ Բելառուսի կլիման բարեխառն ցամաքային է, արևմուտքում՝ անցումային ծովայինից ցամաքային՝ ձևավորվելով Ատլանտիկայի օդային զանգվածների ազդեցության տակ։ Ձմռանը հաճախակի ձնհալը ։ Ամառային միջին ջերմաստիճանը տատանվում է +17 °C-ից հյուսիսում (հուլիս) մինչև +18-19 °C հարավում, իսկ ձմռանը` -4,5 °C հարավ-արևմուտքում մինչև -8 °C հյուսիս-արևելքում (հունվար։ )) Տեղումները ընկնում են հավասարաչափ՝ ավելանալով հարավից հյուսիս՝ 500 մմ-ից հարավում մինչև 800 մմ հյուսիս-արևմուտքում ։ Տեղումների ամենամեծ քանակը սովորաբար աշուն-ձմեռ ժամանակահատվածում է։ Անտառային տարածքներում ձյան ծածկույթի հաստությունը կարող է լինել 1–1,2 մ ։ Կլիման հատկանշական է մեղմ ցուրտ ձմեռներով, հունվարի միջին ջերմաստիճանների միջակայքերը 4 °C- ից (24.8 °F) և հարավ - (Բրեստ) մինչև -8 °C (17, 6 °F) և հյուսիս (Վիտեբսկի) և զով ու խոնավ ամառներով միջին ջերմաստիճանը՝ 18 °C (64.4 °F)
Ջրային ռեսուրսներ
մոտ Բելառուսի հիմնական գետերն են Դնեպրը և նրա վտակները՝ Պրիպյատը, Սոժը և Բերեզինան, ինչպես նաև Արևմտյան Դվինան, Նեմանը և Արևմտյան Բուգը։ Այս գետերը միավորված են մի շարք ջրանցքներով, այդ թվում՝ հնացած Դնեպր-Բուգյան, Դնեպր-Նեման, Բերեզինի և այլն։ Բելառուսում կան ավելի քան 10 հազար լճեր, որոնցից ամենամեծն են Նարոչը (տարածքը՝ 80 կմ²) և Օսվեյսկոե լիճը։ (53 կմ²)։ Պոլեսիեն (Բելառուսի հարավ) Եվրոպայի ճահիճների և խոնավ տարածքների ամենամեծ շրջանն է. միայն Պրիպյատի ճահիճները զբաղեցնում են մոտ 39 հազար կմ տարածք :.
Պահպանվող տարածքներ
Բելառուսում ստեղծվել է 2 արգելոց և 4 ազգային պարկ.
Պատմություն
9–11-րդ դարերում երկրի տարածքը մտնում էր Կիևյան Ռուսիայի, 14-րդ դարում՝ Լիտվական Մեծ իշխանության կազմի մեջ։ Ավելի ուշ այդ հողերին բնորոշ դարձավ «Բելայա Ռուս» անվանումը։ 1918 թվականին կազմավորվեց Բելառուսական Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետությունը, որը 1922 թվականին մտավ Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Միության կազմի մեջ։
Հայրենական Մեծ պատերազմ
1941-1945 թվականների խորհրդա-գերմանական պատերազմի առաջին իսկ օրերից Բելառուսի տարածքը դարձավ համառ, արյունահեղ մարտերի ասպարեզ։ Գրեթե 1 ամիս թշնամու թիկունքում հերոսաբար պաշտպանվեց սահմանամերձ Բրեստի ամրոցը։ Գերմանացիների գրաված տարածքում, բելառուսական անտառներում գործում էին բազմաթիվ պարտիզանական ջոկատներ։ Այդ պայքարին մասնակցեցին նաև հայ ժողովրդի զավակները, գործող բանակներում և պարտիզանական ջոկատներում մարտնչած հազարավոր հայորդիներ պարգևատրվեցին շքանշաններով ու մեդալներով։ Հատկապես ծանր պայմաններում հայտնվեցին Բրեստի ամրոցի պաշտպանները (100 հոգի)։ Նրանցից շատերը զոհվեցին անհավասար մարտերում։ Հերոսական մարտական ուղի անցավ Բելառուսի անտառներում կազմավորված հայկական «Հաղթանակ» պարտիզանական ջոկատը (ղեկավարներ՝ Սերգեյ Հարությունյան, Հովհաննես Պետյան, Մաթևոս Խաչատրյան, Հակոբ Հակոբյան և այլք)։ Ընդհատակում եռանդուն գործունեություն ծավալեց Հենրիկ Զաքարյանը, որը գերության մեջ ստեղծեց «Անհնազանդներ» կազմակերպությունը և փրկեց Գերմանիա աքսորվող շատ քաղաքացիների կյանքը։ 1944 թվականի հուլիսին Բելառուսի ազատագրմանը մասնակցեցին նաև Մերձբալթյան առաջին ռազմաճակատի զորքերը՝ զորավար Հովհաննես Բաղրամյանի հրամանատարությամբ։
Պատերազմի տարիներին զոհվեց յուրաքանչյուր չորրորդ բելառուսը։ Ավերվեցին ու հրո ճարակ դարձան հարյուրավոր քաղաքներ ու գյուղեր։ Հիմնահատակ այրվեց Խատին գյուղը, իսկ բնակչությունը գլխովին ոչնչացվեց։ Պատերազմից հետո բելառուս ժողովուրդը վերականգնեց ավերված քաղաքներն ու գյուղերը, այդ թվում՝ Սվիսլոչ գետի ափին գտնվող մայրաքաղաք Մինսկը, որը, որպես բնակավայր, հիմնադրվել է 11-րդ դարում։ 1991 թվականին, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Միության փլուզման մասին Բելովեժյան հայտարարագրի ստորագրումից հետո, Բելառուսը դարձավ անկախ պետություն։ Այժմ Անկախ Պետությունների Համագործակցության անդամ երկիր է։ Բելառուսը զարգացած արդյունաբերական երկիր է։ Լավ հայտնի են բելառուսական հաստոցներն ու «Բելառուս» տրակտորները, հսկա ինքնաթափ «ՄԱԶ»-երն ու «ԲելԱԶ»-ները, որոնք միանգամից կարող են փոխադրել մի քանի տասնյակ տոննա բեռ։ Այստեղ արտադրվում են նաև բազմաթիվ ու բազմազան մոտոցիկլներ ու հեծանիվներ, կենցաղային սառնարաններ, հեռուստացույցներ, լուսանկարչական ապարատներ ու էլեկտրալամպեր, դաշնամուրներ, ժամացույցներ, հաշվիչ մեքենաներ, կահույք, կոշիկ, գործվածքներ։ Գյուղատնտեսության գլխավոր ճյուղերն են կաթնամսատու տավարաբուծությունը, խոզաբուծությունը, թռչնաբուծությունը, կարտոֆիլի և վուշի մշակումը, այգեգործությունը։
Անկախություն
ԽՍՀՄ կազմալուծումից հետո Բելառուսը հայտարարվել է խորհրդարանական հանրապետություն։ Բելառուսի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի առաջին նախագահ է դարձել Ստանիսլավ Շուշկևիչը։
1992 թվականին շրջանառության մեջ է դրվել բելառուսական ռուբլին, սկսվել է զինված ուժերի ձևավորումը, օրինականացվել է Բելառուսի հունակաթոլիկական եկեղեցին։
1993 թվականին Բելառուսը վավերացրել է Քաղաքացիական ու քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը։
1994 թվականին ընդունվել է Բելառուսի Սահմանադրությունը, ինչպես նաև անցկացվել են առաջին նախագահական ընտրությունները։ Նախագահ է ընտրվել Ալեքսանդր Լուկաշենկոն, իսկ երկիրը դարձել է խորհրդարանական-նախագահական հանրապետություն։ 1995 թվականին անցկացվել է հանրաքվե, որի արդյունքում ռուսերենն ստացել է պետական լեզվի կարգավիճակ բելառուսերենի հետ հավասար, փոխվել են գերբն ու դրոշը։
Վարչական բաժանում
Բելառուսը բաժանված է վեց մարզերի (Բելառուսերեն՝ вобласць, ռուսերեն՝ область)։ Բոլոր մարզերն ունեն նույնական վարչական կենտրոններ ։ Յուրանքաչյուր մարզ ունի իր մարզային օրենսդրական իշխանությունը, որը կոչվում է տարածաշրջանային խորհուրդ (Բելառուսերեն՝ абласны Савет Дэпутатаў, ռուսերեն՝ областной Совет Депутатов), որը ընտրվում է իր բնակիչների և մարզային գործադիր իշխանության կողմից, որը կոչվում է մարզի վարչակազմ (Բելառուսերեն՝ абласны выканаўчы камітэт, ռուսերեն՝ областной исполнительный комитет), որոնք էլ նշանակվում են նախագահի կողմից ։ Մարզերն էլ իրենց հերթին բաժանվում են շրջաների (Բելառուսերեն՝ раён, ռուսերեն՝ район) ։ Յուրանքաչյուր շրջան ունի իր շրջանային խորհուրդը (Բելառուսերեն՝ раённы Савет Дэпутатаў, ռուսերեն՝ районный Совет Депутатов)։
Տնտեսություն
Բելառուսի տնտեսության մեծ մասը շարունակում է մնալ պետական վերահսկողության տակ և արդեն որակվել է որպես «խորհրդային ոճով» ։ Այսպիսով, Բելառուսի բնակչության 51.2%-ը աշխատում է պետական վերահսկվող ընկերություններում, իսկ 47.4% -ը աշխատում է մասնավոր ընկերությունների (որոնց 5.7% մասամբ օտարերկրյա սեփականություն են հանդիսանում) և 1.4% -ը աշխատում է արտասահմանյան ընկերությունների հետ ։ Երկիրը հենվում է Ռուսաստանի տարբեր ներմուծման, այդ թվում, բենզինի Կարևոր գյուղատնտեսական արտադրանքը ներառում է կարտոֆիլ և կաթնամթերք, այդ թվում, միս ։ 1994 թվականին Բելառուսի հիմնական արտահանումը ներառում է ծանր տեխնիկա (հատկապես տրակտորներ), գյուղատնտեսական արտադրանք և էներգետիկ արտադրանք ։ Պատմականորեն, տեքստիլը և փայտամշակումը կազմել են Բելառուսի արդյունաբերական գործունեության մեծ մասը ։ Միևնույն ժամանակ, Խորհրդային Միության փլուզումից հետո 1991թ. Բելառուսը մեկն էր աշխարհի առավել արդյունաբերապես զարգացած երկրների ՀՆԱ-ի, ինչպես նաև ամենահարուստ ԱՊՀ անդամ-պետությունը ։ Տնտեսապես, Բելառուսի ներգրավված իրեն ԱՊՀ Եվրասիական տնտեսական ընկերակցության, և Եվրամիություն Ռուսաստանի հետ։
1990-ականներին, սակայն, արդյունաբերական արտադրության նվազման պատճառով կրճատվում է ներմուծումը, ներդրումների և պահանջարկի բելառուսական արտադրանքի նկատմամբ իր առևտրային գործընկերների կողմից ։ ՀՆԱ-միայն սկսեց բարձրանալ է 1996 թ. , 2016 թվականին ՀՆԱ-ն կազմել է $ 166 մլրդ, գնողունակության (PPP) դոլար (նախահաշիվը), կամ մոտ $ 17, 500 մեկ շնչի ։ 2005 թ. ՀՆԱ-ն գարունը նվազեց է 2.6% -ով. գնաճի մակարդակը միջին 14% ։
Ինչ վերաբերում է 2006 թ., Բելառուսի խոշորագույն առևտրային գործընկերն է, Ռուսաստանը, հաշվապահական հաշվառում գրեթե կեսը ընդհանուր առևտրի և Եվրամիությունը Բելառուսի հաջորդ խոշորագույն առևտրային գործընկերն է, և գրեթե մեկ երրորդը արտաքին առևտրի ։ 1993 թ. Բելառուսը դիմել է Համաշխարհային առևտրի կազմակերպության անդամ դառնալ ։
Բելառուսի արժույթն է բելառուսական ռուբլին (BYN), որը ստեղծվել է 1992 թվականի մայիսին փոխարինելով խորհրդային ռուբլուն։ Առաջին մետաղադրամները Բելառուսի Հանրապետությունում արտադրվել է 1996 թ. դեկտեմբերի 27-ին ։ Բելառուսական բանկային համակարգը բաղկացած է Ազգային բանկից և 24 պետական և մասնավորեցված բանկերից ։ 23 մայիսի 2011 թ. Բելառուսի ռուբլի արժեզրկվել է 56% ԱՄՆ դոլարի նկատմամբ ։ 2011 թ. հունիսի 1-ին, Բելառուսը խնդրում տնտեսական փրկարարական փաթեթ Արժույթի միջազգային հիմնադրամից ։
Քաղաքական համակարգ
Բելառուսը նախագահական հանրապետություն է, որը կառավարվում է նախագահի և ազգային ժողովի կողմից։ Համաձայն 1994 թ. ընդուված սահմանադրության նախագահությունը 5 տարի է և կարող է ծառայել երկու ժամկետով։ Բայց 2004 թ. սահմանադրական փոփոխությամբ հանվել են ժամկետային սահմանափակումները ։ Բելառուսի ազգային ժողովը երկպալատ է, խորհրդարանը ներառում է 110 անդամ՝ Ներկայացուցիչների պալատ (ստորին պալատ) և 64-հոգանոց խորհրդի (վերին տունը)։
Կոռուպցիա
Դատական համակարգը Բելառուսում չունի անկախություն և ենթակա է քաղաքական միջամտության ։ Կոռուպցիոն դրսեվորումների, ինչպիսիք են կաշառակերությունը, հաճախ տեղի տենդերային մրցույթների գործընթացների պաշտպանության կարիք ունի և մարդու իրավունքների պաշտպանի բացակայությամբ Բելառուսի հակակոռուպցիոն համակարգից ։ Սակայն, կա քաղաքական կամք պայքարելու կոռուպցիայի դեմ, և կառավարությունում արձանագրվում է որոշակի առաջընթաց կոռուպցիայի դեմ պայքարում, ինչպիսիք են, նվազեցնելով հարկային կանոնները բարելավելու նպատակով թափանցիկություն մտցնելով հարկային գրասենյակում ։
Զինված ուժեր
Գեներալ-լեյտենանտ Յուրի Ժադոբինի գլխավորում է Պաշտպանության նախարարություն, և Ալեքսանդր Լուկաշենկոն (որպես նախագահ), ծառայում է գերագույն հրամանատար Բելառուսի զինված ուժերում ։ Զինված ուժերը ձևավորվել են 1992 թվականին, օգտագործելով նախկին խորհրդային զինված ուժերի զինտեխնիկան նոր հանրապետության տարածքում։ Վերափոխումը նախկին խորհրդային ուժերից Բելառուսի զինված ուժեր ավարտվել է 1997 թվականին, նվազեցրել իր զինվորների քանակն 30, 000 մարդ և վերակազմավորել է իր ղեկավարությունը և ռազմական կազմավորումները ։
Բելառուսի զիված ուժերի մեծ մասը սպասարկում են զինծառայողներն, որոնք ծառայում են 12 ամիս, ժողովրդագրական նվազում հետ բելառուսների զորակոչի տարիքն, աճել կարևորություն տալով պայմանագրային զինվորների, ովքեր 2001 թվականի դրությամբ կազմում են 12, 000 մարդ ։ 2016 թվականին Բելառուսի համախառն ներքին արդյունքի մոտ 1.2% ուղված է ռազմական ծախսերին ։
Բելառուսը ցանկություն չի հայտնել միանալ ՆԱՏՕ-ին, սակայն մասնակցել է Անհատական գործընկերության ծրագրին 1997 թվականին, և Բելառուսն մասնակցել Օդային տարածքի աջակցություն առաքելության Աֆղանստանում ։ Բելառուսը առաջին անգամ սկսեց համագործակցել ՆԱՏՕ-ի հետ, 1995 թվականին Գործընկերություն հանուն խաղաղության ծրագրի շրջանակներում ։ Սակայն, Բելառուսը չի կարող անդամակցել ՆԱՏՕ-ին, քանի որ արդեն անդամ է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության. Լարվածություն ՆԱՏՕ-ի և Բելառուսի միջև հասել է գագաթնակետին 2006 թվականի մարտին ։
Ժողովրդագրություն
Ըստ 2009 թվականի մարդահամարի տվյալների, Բելառուսի բնակչությունը 9.503.807 մարդ է ։ Բելառուսները կազմում են երկրի բնակչության 83.7% -ը ։ Հաջորդ խոշորագույն էթնիկ խմբերն են ռուսներ (8.3%), լեհեր (3.1%) և ուկրաինացիներ (1.7%) ։ Բելառուսի բնակչության խտությունը մոտ 50 մարդ է մեկ քառակուսի կիլոմետրի վրա (127 մեկ քմ մտ); ընդհանուր բնակչության 70%-ը կենտրոնացված է քաղաքային վայրերում ։ Մինսկը երկրի մայրաքաղաքը և ամենամեծ քաղաքն է, բնակչությունը 1.836.808 : Գոմելը երկրի երկրորդ խոշորագույն քաղաքն է 481.000 մարդ բնակչությամբ ։
Ինչպես և շատ այլ եվրոպական երկրներում, այնպես էլ Բելառուսն ունի բնակչության բացասական աճի տեմպ և բացասական բնական աճի տեմպ։ 2016 թվականին Բելառուսի բնակչությունը նվազել է 0.21% -ով ։ Բելառուսում ներգաղթը գերակշռում է արտագաղթին։ 2007 թվականի տվյալներով  Բելառուսի բնակչության 69.7%-ը  14-64 տարեկան են; 16%-ը՝ մինչև 14, իսկ 14.6%-ը՝ 65 կամ ավելի. Բելառուսի բնակչությունը նույնպես ծերանում է։ Իսկ ներկայիս միջին տարիքը 37 տարեկան է, դա ցույց է տալիս, որ երկրի բնակչության միջին տարիքը 2050-ին կլինի 55 և 65 տարեկանի միջև ։ Բելառուսում կյանքի միջին տևողությունը 68 տարի է (63.0 տարի տղամարդկանց և 74.9 տարի կանանց) ։
Լեզու
Բելառուսի պաշտոնական լեզուներն են ռուսերենը և բելառուսերենն է ։ Ռուսերեն խոսում է երկրի բնակչության 72%, իսկ բելառուսերեն երկրորդ պաշտոնական լեզուն է և խոսում է բնակչության 11.9%։ Երկրում խոսում են փոքրաթիվ թվով լեհերեն, ուկրաիներեն և հայերեն ։
Կրոն
Ըստ 2011 թվականի կրոնական հաշվետվության Բելառուսի բանակչության մեծամասնություն քրիստոնյաներ են, որոնցից 82%-ը դավանում է ուղղափառ եկեղեցուն ։ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու հետևորդները հիմնականում ապրում են երկրի արևմտյան շրջաներում, որոնց թիվը կազմում է 10%, կան նաև այլ կրոնական խմբեր, այդ թվում, բողոքականության, իսլամի, հուդաիզմի ։ Բելառուսում կան  Հունական ուղղափառ եկեղեցու հետևորդներ և Հայ առաքելական եկեղեցու հետևորդներ։
Խոշոր քաղաքներ
Երկրի բնակչության մեծ մասն ապրում է խոշոր քաղաքներում, քաղաքներում բնակչությունն աճում է ի հաշիվ գյուղական բնակավայրերի բնակչության։ Այսպես, միայն 2008 թվականին գյուղերի բնակչությունը նվազել է մոտ 58, 000 մարդ, իսկ քաղաքներում բնակչությունն աճել է 45, 000 մարդ։ Գյուղական բնակավայրերում ապրում է բնակչության մոտ 26% կամ (2,5 միլիոն մարդ), իսկ քաղաքային բնակչությունը եռապատկվել է։ Բելառուսի քաղաքներից միայն Մինսկում ապրում են մեկ միլիոնից ավել բնակչություն։
Ստորև բերված աղյուսակում թվարկվում են Բելառուսի խոշոր քաղաքներն ըստ բնակչության։
Հայերը Բելառուսում
1991 թվականին անցկացված մարդահամարի համաձայն Բելառուսում հայերի թիվը կազմում է 10 191 հայ, որից 2 800-ը՝ Մինսկում։ Հայերը նկատելի դեր են խաղում Բելառուսի տնտեսական, մշակութային և հասարակական կյանքում։ Մինսկում կա հինգ հայկական փողոց, Բելառուսի հարյուր անվանի գործիչներից 10-ը հայեր են։ Բելառուսում հայկական կառույցները սկսել են ձևավորվել 1990-ականներից, «Հայաստան» մշակութային-լուսավորչական ընկերությունն առաջին հայկական կառույցն է։ «Հայաստան» ընկերության ջանքերով 1991 թվականին Մինսկի Սբ. Ալեքսանդր Նևսկի եկեղեցու բակում տեղադրվել է Հայոց Ցեղասպանության և Սպիտակի եկրաշարժի զոհերի հուշարձան։
2003 թվականին ստեղծվեց Հայ առաքելական եկեղեցու «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» կրոնական համայնքը։ Մեծ դեր է խաղում Մինսկի հայ գործարարների ակումբը։ Հայերին Բելառուսում միավորում է նաև Գրոդնոյի հայերի «Մուսալեռ» հասարակական միավորումը, Մոգիլյովի քաղաքային «Մասիս» մարզային բարեգործական միավորումը, «Էրեբունի» ազգագրական երգի-պարի և «Անի» ժողովրդական երգի-պարի համույթները, 1991 թվականից Մինսկի թիվ 64 դպրոցում գործում է կիրակնօրյա հայկական դպրոց, գործում է «Անիվ» ռուսալեզու ինտերնետային ամսագիրը, www.miasin.by և www.diaspora.by կայքէջեր ։
Ազգային հագուստ
Բելառուսի ավանդական ազգային հագուստը ծագում է դեռևս Կիևյան Ռուսիայի ժամանակաշրջանից։ Պայմանավորված երկրի սառը կիլիմայով, հագուստը այնպես է նախագծված, որ պահպանի մարմնի ջերմությունը, որոնք սովորաբար կարվում են բրդից։ Հագուստը զարդարված է գեղազարդ նախշերով, որոնց վրա ազդել են հարևան ազգերի` լեհերի, ռուսների, լատվիացիների, լիտվացիների և մի շարք այլ եվրոպական ազգերի մշակույթը։ Յուրաքանչուր մարզի համար նախագծված է հատուկ նախշերով հագուստ ։
Խոհանոց
Բելառուսական խոհանոցը հիմնականում բաղկացած է բանջարեղենից, մսամթերքից (հատկապես խոզի միս) և հացից, որոնք սովորաբար դանդաղ եփված կամ շոգեխաշված են, որպես կանոն բելառուսները ուտում են թեթև նախաճաշ, ճաշը ամենամեծ սնունդն է օրվա ընթացքում։ Բելառուսում ամենաշատը սպառվում են ցորենի և տարեկանի հացերը։ Սակայն տարեկանն ավելի շատ է ցորենից։ Հիմնականում այն պատճառով, որ բնական պայմանները առավել նպաստավոր են տարեկանի համար, համեմատած այլ հացահատիկային բույսերի հետ ։
Ավանդական Բելառուսի խոհանոցը շատ մոտ է լիտվական խոհանոցին։ Հատկապես 13-ից 19-րդ դարերմ խոհանոցի ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել լեհական և գերմանական խոհանոցները։ Ինչպես նաև ազգային փոքրամասնություների` հրեաների և թաթարների, ավելի փոքր չափով ֆրանսիական, իտալական, հունգարական և անգլիական խոհանոցը։ Սկսած 19-րդ դարից մեծ ազդեցություն է ունեց ռուսական խոհանոցը ։
Ժառանգություն
Բելառուսում կա չորս ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբեկտներ` Միր ամրոց համալիր (բելառ.՝ Мі́рскі за́мак), Նեսվիժի ամրոց (բելառ.՝ Нясві́жскі пала́цава-за́мкавы комплекс), Բելովեժսկայայի անտառներ, մի մասը գտնվում է Լեհաստանում, (բելառ.՝ Белаве́жская пушча), Ստրուվի երկրաբաշխական աղեղ (բելա.՝ Дуга́ Струвэ)
Հայաստան և Բելառուս
Հայաստանի և Բելառուսի միջև դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվել են 1993 թ. հունիսի 12-ին։ Հայաստանի դեսպանությունը Մինսկում բացվել է 1993 թվականին, Բելառուսի դեսպանությունը Երևանում՝ 2001 թվականին։ Հայաստանի նախագահները, վարչապետները և արտգործնախարարները 1991 թվականից ի վեր տասնյակ անգամներ այցելել են Մինսկ, որտեղ տեղակայված են ԱՊՀ կառույցները և որտեղ կայացել է ԱՊՀ գագաթաժողովներ։ Հայաստանի նախագահներից միակը, որ պաշտոնական այց է տվել Բելառուս, եղել է Ռոբերտ Քոչարյանը՝ 2002 թվականի հունիսին։ Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն երեք անգամ այցելել է Հայաստան՝ 2001 թվականի մայիսին, 2009 թվականի մարտին և 2013 թվականի ապրիլին։ Բելառուսից Հայաստան ներմուծվում են հետևյալ հիմնական ապրանքատեսակները՝ մեքենաներ, տրակտորներ, շինարարական և գյուղատնտեսական տեխնիկա, ինչպես նաև դրանց պահեստամասեր, դեղորայք, լուցկի, պլաստմասայից իրեր, անվադողեր, փայտյա շինանյութ, գործվածքներ, ուժային շարժիչներ, պոմպեր, խողովակներ, մալուխ, կաթնամթերք։ Հայաստանից Բելառուս արտահանվում են թունդ ոգելից խմիչքներ, հանքային ջրեր, քիմիական արդյունաբերության արտադրանք, դեղորայք, էլեկտրատեխնիկական սարքավորումներ, տրանսֆորմատորներ։ Հայաստան-Բելառուս ապրանքաշրջանառությունը 2016 թվականին կազմել է․
Աղբյուրներ
Հղումներ
Արտաքին հղումներ
Կառավարություն Նորություներ և Մեդիա
Կատեգորիա:Բելառուս Կատեգորիա:Դեպի ծով ելք չունեցող երկրներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:1991 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Հանրապետություններ
Աշխատակազմի դրդապատճառավորում
Անձի և անձնակազմի լոյալություն
Մինչ դրդապատճառավորման տեսություններին անդրադառնալը մի փոքր անդրադարձ կատարենք լոյալության հասկացության հետ, որն ուղղակի կամ անուղղակի կապվում է դրդապատճառավորման հետ։ Լոյալ աշխատակիցն այն աշխատակիցն է, ով ցանկանում է երկար ժամանակ աշխատել միևնույն կազմակերպությունում, եթե անհրաժեշտ է, նա պատրաստ է իր բոլոր հնարավորությունները ներդնել աշխատանքին անհրաժեշտ գործունեության մեջ և միշտ անում է ավելին, քան անհրաժեշտ է։  Լոյալ աշխատակցի շուրջ կան հյուսված մի քանի դիրքորոշումներ և կածրատիպեր՝ համաձայն որոնց լոյալ է այն մարդն, ով աշխատանքային ժամերից ավել ժամանակ է տրամադրում աշխատանքին, կամ միշտ ղեկավարության կարծիքը կիսում է և այլն։ RosExpert զարգացման ղեկավար Գալինա Ռոգոզինան նշում է, որ լոյալությունը կապված է բավարավածության հետ, վերջինս էլ իր հերթին դրդապատճառավորման հետ։ Այսինքն դրդապատճառավորված լինելը լոյալության նախապայմաներից է, սակայն այստեղ կարևոր գործոններ են նաև աշխատակցի անձնային որոշակի որակները։ Լոյալությունն ունի երկու բևեռ ՝ ռացիոնալ և հուզական բաղադրիչներ։ Ռացիոնալը պարունակում է կարիերայի աճ, աշխատավարձ և այլն, իսկ հուզականն այն զգացողությունը, որն ապահովում է հարմարավետ փոխհարաբերություններ անձնակազմում։ Եթե կա ցանկություն բարձրացնել անձի լոյալությունն, ապա հարկավոր է հասկանալ, թե որտեղ է աշխատակիցն իրեն անհարմար զգում և ինչն է իրեն անհանգստություն առաջացնում, որն էլ ղեկավարությունը պետք է հաղթահարի։ Շատ կարևոր է առաջացնել հուզական կապվածություն կազմակերպության հանդեպ, որը կարող է առաջանալ տեսլականի, կորպորատիվ արժեքների օգնությամբ ։ Անձի լոյալության մասին կարելի է որոշակիորեն հասկանալ իրեն ընդունելու պահից սկսած, երբ օրինակ նա խոսում է իր և նախկին ղեկավարի հետ ունեցած հարաբերությունների մասին։ Իր խոսքերից կարելի է հասկանալ նրա ունեցած լոյալության մասին նախկինում և որքան հարգանքով է խոսում իր նախկին կազմակերպության մասին։ Լոյալության դրսևորման վրա նաև ազդում է հենց կազմակերպությունը և իր կողմից ստեղծված պայմանները։ Այսպիսով, չկա հստակ լոյալ կամ ոչ լոյալ աշխատակցի հստակ սահմանում։ Աշխատավայրում երկար աշխատելը դեռ լոյալության նշան չէ, ոչ լոյալ լինելն էլ չի նշանակում գործատուին վնասել։ Եվ, երբ չի դրսևորվում հստակ լոյալություն, ապա դա դեռ աշխատակցին հեռացնելու առիթ չի կարող հանդիսանալ, քանի որ անձը կարող է իրեն համապատասխան չհամարել կորպորատիվ արժեքները, սակայն ունենալ մեծ ներդրում կազմակերպության հաջողություններում։ Կազմակերպությունում դրդապատճառային գործընթացներն ընտրելիս նախևառաջ ընտրվում է դրանց ազդեցության տևողությունը, որը կարող է լինել երկարատև կամ կարճատև։ Եթե խոսում ենք երկարատև արդյունք հետապնդող դրդապատճառներին հատուկ է ռազմավարական բնույթ, որը ներառում է կարիերայի պլանավորման գործընթաց, որոշման կայացման գործընթացներին ընդգրկում և այլն։ Կարճատև դրդապատճառավորման դեպքում տրամադվում է ֆինանսական օգնություն, բժշկական ապահովագրություն, ճանապարհածախսի հոգածություն և այլն։ Առհասարակ ներքին մոտիվացիան կարող է պահպանվել, երբ կազմակերպությունը աշխատակցին տալիս է արտոնություններ կառավարման մեջ և ինքնուրույնություն իր գործունեության ծավալման մեջ։
Դրդապատճառավորման տեսակները կազմակերպությունում
Գոյություն ունեն մի շարք տեսություններ, որոնք անդրադարձել են դրդապատճառավորման գործընթացին և տվել են իրենց մեկնաբանումները տվյալ երևույթին։ Ստորև ուսումնասիրել ենք առավել տարածված տեսությունները և մոդելները, որոնք առնչվում են աշխատակիցների դրդապատճառավորմանը։
Մասլոուի պահանջմունքների բուրգ
Նախևառաջ խոսենք 20-րդ դարի կեսերին Աբրահամ Մասլոուի կողմից առաջարկված մոդելի մասին, որում առանձնացվում է դրդապատճառավորման մի քանի շերտ։  Անվտանգության պահանջմունքը ենթադրում է կենսական անվտանգ պայմաններ աշխատավայրում։ Սոցիալական պահանջմունքների մեջ մտնում են սոցիալական ճանաչումն ու սոցիալական հարաբերությունների առկայությունը։ Հարգանքի պահանջմունքը ենթադրում է կարգավիճակն ու ընդունումը սոցիումում, սոցիալական տարբեր խմբերում։ Ինքնաիրացումը ենթադրում է սեփական անհատական ընդունակությունների և հնարավարությունների զարգացում և լրիվ նոր մակարդակի դուրս բերում։ Ըստ Մասլոուի մեկնաբանման անձը սկսում է իր պահանջմունքները բավարարել ստորին հատվածից՝ անդրադառնալով բազային պահանջմունքների բավարարմանը։ Հաջորդ մակարդակի անցումը կարող է կատարվել միայն այն դեպքում, երբ բավարարված են դրանցից ներքև գտնվող պահանջմունքները։
ERG եռամակարդակ բանաձև
Ի տարբերություն Մասլոուի Ադելֆերը ստեղծել է ERG եռամակարդակ բանաձև՝ ըստ որի առանձնացվել են անհատական աճի պահանաջմունքներ, էքզիստենցիալ պահանջմունքներ և միջանձնային հարաբերություններ։ Սակայն Ադելֆերը մի քանի էական տարբերություններ էր ներմուծել իր մոդելի մեջ՝ համաձայն որոնց օրինակ, եթե մի պահանջմունք չի բավարավում, ապա դա նույնպես կարող է հանդիսանալ այլ դրդապատճառի մղիչ ուժ, կամ ինչ-որ բանում անհաջողությունը անձին կարող է դրդապատճառավորել ։
Հերցբերգի տեսություն
Հաջորդ տեսությունը Հերցբերգի կողմից առաջարկվող տեսությունն է, որով նա առանձնացրել է երկու հայտնի գործոններ՝ մոտիվացիոն և հիգիենիկ։ Այս երկուսի միջև տարբերությունը նրանում է, որ հիգիենիկ գործոնը պայմանավորում է արտաքին աշխատանքային պայմանները, իսկ մոտիվացիոնը ավելի բարձր պահանջմունքներ է ներառում՝ մասնագիտական աճ, աշխատանքի բովանդակությունը և այլն։ Ի տարբերություն մոտիվացնող գործոնների հիգիենիկը էական է աշխատակցի համար, սակայն այն հիմնականում չի թողնում մոտիվացնող ազդեցություն, մինչդեռ մոտիվացնող գործոնների պարագայում այլ է․ դրանք էական չեն, սակայն շատ մեծ դրդապատճառային դեր ունեն։
Flow-էֆֆեկտ
Մեկ այլ հետաքրքիր մոդել է առաջարկվել ամերիկացի հոգեբան Միքայել Ժիկչենտմիհայիլի կողմից, որը կապված է ներքին դրդապատճառավորման հետ։ Նա նշել է, որ աշխատակիցների համար հարկավոր է ապահովել Flow-էֆֆեկտ, ինչն իրենից ենթադրում է հաճույք հենց գործողությունը կատարելու ընթացքում, ինչպիսիք են օրինակ խաղը, էքստրիմը և այլն ։ Վերոնշյալ մոդելներն իրենցից ներկայացնում են բովանդակային դրդապատճառային մոդելներ, սակայն գոյություն ունեն նաև գործընթացային դրդապատճառների մոդելներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոտիվացիա
Հրանտ Էլչյան
Հրանտ Լորիսի էլչյան, գեղանկարիչ , Հայաստանի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Հրանտ Էլչյանը ծնվել է 1950 թվականին։ 1967 թվականին ավարտել է Կապանի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ 1967- 1970 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1970 թվականին ընդունվել և 1975 թվականին ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կերպարվեստի բաժինը։ 1967-1975 թվականներին համատեղել է ուսումը Երևանի Գեղարվեստի ստուդիայում։ 1975-1996 թվականները եղել է ուսուցիչ Կապանի թիվ 6 դպրոցում։ 1986 թվականին ստացել է ավագ ուսուցչի որակավորում։ 2002 թվականից Կապանի արվեստի պետական քոլեջի դասախոս է։
Փոքր պատմվածքներ է տպագրել մամուլում՝ «Դառը ճշմարտություն» խորագրով ։
1991-1993 թվականներին կամավոր է եղել Գեղանուշ գյուղի պաշտպանության ջոկատում։
Ցուցահանդեսներ
1973 թվականին Կուրսկ քաղաքի հաղթանակի 30-ամյա միջոցառումների շրջանակներում ցուցադրումներ է ունեցել Կուրսկ, Լիպեցկ, Օրյոլ, Բելգորոդ քաղաքներում, Մոսկվայի ժողովուրդների բարեկամության համալսարանում, մասնակցել է Հայաստանի նկարիչների միության հոբելյանական և թեմատիկ ցուցահանդեսներին, Ստեփանակերտում ցուցադրումներ է ունեցել ԼՂՀ անկախության 15-ամյակի միջոցառումների շրջանակներում։ Ցուցահանդեսներ է ունեցել նաև Կապան քաղաքում։
Բուրբուլ
Բուրբուլ (boerboel), շների աֆրիկական ցեղատեսակ, որը չի ճանաչվելԿՄՖ-ի կողմից։
Ծագում
Ընդհանուր տեսքը, ինչպես նաև ցեղատեսակի բնույթն իր մեջ շատ ընդհանրություններ է պարունակում եվրոպական մոլոսների և որսահալած շների հնագույն ցեղատեսակների հետ, և դա հանգեցնում է այն ենթադրությանը, որ բուրբուլը եվրոպական շների հնագույն ցեղատեսակ է, որը ներկրվել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն և արդյունքում խառնվել է բնիկ շների հետ։ Բուրբուլները ծառայողական շներ են և ինչպես մաստիֆների ցեղի շների մեծ մասը, շատ լավ պաշտպանական հատկանիշներ ունեն։ Նրանց երկար ժամանակ օգտագործել են տների պահպանության համար և անգամ գյուղացիական տնտեսություններում մենակ թողել փոքրիկ երեխաների հետ՝ նրանց անվտանգությունն ապահովելու նպատակով։ Նրանց նաև օգտագործել են, որպես որսորդական-որսահալած շներ՝ գիշատիչների դեմ պայքարում։ Ավելի ուշ այդ շներով հետաքրքրվել են Հարավային Աֆրիկայից կինոլոգները և սկսել են շների կատարելագործման աշխատանքը։ Սկզբում այդ շները տարբերվում էին շատ հեռանկարային հատկանիշներով։ Բանն այն է, որ բոլոր առանձնյակներն արդեն ունեին անփոփոխ, հստակ ձևավորված արտաքին տեսք՝ միմյանցից առանց էական տարբերությունների, ինչպես նաև ունեին հստակ արտահայտված բնավորության գծեր, որոնք հետագայում կատարելության հասցնելու կարիք չուներ։
Արտաքին տեսք
Բուրբուլների ամբողջ արտաքին տեսքը խոսում է այն մասին, որ նրանք պատկանում են մաստիֆանման հնագույն ցեղին։ Բարբուլները ուժեղ են։ Չնայած իրենց ողջ հնարավորություններին՝ բուրբուլները շատ ճարպիկ ու պլաստիկ շներ են, նրանք ունեն ակնթարթային արձագանք և կարող են իրավիճակը գնահատել հաշված վայրկյանների ընթացքում։ Մարմինը փոքր-ինչ երկարավուն է, լավ զարգացած թիկունքը թույլ է տալիս նրանց անհրաժեշտության դեպքում տեղաշարժվել բարձր արագությամբ։ Ունեն լավ զարգացած և մկանոտ ոտքեր, որոնք մեծապես նպաստում են լրացուցիչ ֆիզիկական գործունեությանը։ Բուրբուլների գլուխը մեծ է, բայց հստակ արտահայտված համամասնություններով։ Շների այս ցեղատեսակը պատկանում է հարթ, կարճ, փայլուն, բայց բավականին կոշտ մարմնի հետ սերտորեն կապված մազածածկ ունեցող շների շարքին։ Գունավորումը կարող է լինել շագանակագույնի տարբեր երանգներ, ականջները մի փոքր ավելի մուգ են, քան մարմնի մյուս հատվածները։ Դնչի վրա ունեն սև դիմակ։ Էգերի հասակը կազմում է 59-65 սանտիմետր, իսկ արուներինը՝ 65-70։ Քաշը 60-90 կիլոգրամ է։
Բնավորություն
Բուրբուլները շատ ուժեղ և դիմացկուն շներ են։ Հենց սկզբից նրանց մարմինը լավ է կազմված եղել, բայց որպեսզի այն առողջ տեսք ունենա, անհրաժեշտ է նրան ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության ենթարկել, հատկապես անհրաժեշտ են օրական երկարատև զբոսանքները՝ առնվազն 5 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այս ցեղատեսակի շների մոտ անբավարար ֆիզիկական ակտիվությունը կարող է առաջացնել հիպերակտիվություն և ինքնաբուխ ագրեսիա, որը կարող է հանգեցնել կողմնակի մարդկանց վրա հարձակումների։ Բուրբուլները շատ դոմինանտ են և բացի սեփական տիրոջից չեն ընդունում ոչ ոքի, կարող են իրենց համառ բնավորությունը դրսևորել նույնիսկ նրա նկատմամբ։ Բուրբուլներին անհրաժեշտ են երկար, հյուծող զբոսանքներ, նրանց պետք է «ուժասպառ» անել շնային աքսեսուարների՝ ձողիկների, գնդիկների, խաղալիքների, օգնությամբ ։
Հարձակումներ մարդկանց վրա
2009 թվականի հունիսի 30-ին «100TV» հեռուստաալիքի վարկածով Սանկտ Պետերբուրգի կուրորտային շրջանի Տարխովկա ավանում երեք բուրբուլ՝ տեղի գործարարին պատկանող երկու մեծահասակ առանձնյակներ և շնիկ, անտառապուրակի արահետի վրա հարձակվել էին 13-ամյա պատանու վրա։ Նախ շներից մեկը կծել է դեռահասի ոտքը, տղան բղավել է, որից հետո նրա վրա հարձակվել են մյուս շները, իսկ 49-ամյա տնային դաստիարակչուհին, որը շներին առանց դնչկալի էր դուրս բերել զբոսանքի, չի կարողացել նրանց պահել վզափոկում։ Երեխան փրկվել է ոչ հեռու գտնվող ոստիկանների շնորհիվ։ Շներին կանգնեցնելու համար ոստիկանները մեկ ու կես տասնյակ փամփուշտ են արձակել։ Մի շունը գնդակահարվել է, մյուսները՝ ծանր վիրավորվել։ Դեռահասը ծանր վիճակում տեղափոխվել է հիվանդանոց, որտեղ իրականացվել է 10-ժամյա վիրահատություն։« Ռուսական թերթ»-ի վարկածով՝ դաստիարակչուհին 59 տարեկան է եղել, իսկ երեխան այդ պատահարի արդյունքում դարձել է հաշմանդամ ։
2010 թվականի հունիսի սկզբին Սանկտ Պետերբուրգի մերձակա այգեգործական ընկերակցությունում տեղի ունեցավ բուրբուլի հերթական հարձակումը մարդու վրա՝ շատ ծանր հետևանքներով։ 70 կգ քաշով շունը, որին բերել էին տեղի հովեկները, հարձակվել է 12-ամյա տղայի վրա և գրեթե կրծել նրա ոտքը և կծել գլուխը։ Երեխան հաշմանդամ է դարձել։
2010 թվականի հունիսի 30-ին Կիևի մերձակայքում երեք բուրբուլներ հարձակվել էին 35-ամյա կնոջ վրա՝ պատճառելով շատ ծանր մարմնական վնասվածքներ։ Տանտիրուհին չի կարողացել զսպել շներին, և նրանք հարձակվել են նրա վրա։ Տուժածին փրկելու գործողությունները տևել են չորս ժամ։ Վիրաբույժները 230 կար են դրել պատռված մարմնի վրա, գլուխը ստիպված են եղել հավաքել յոթ կտորից. շները պոկել էին կնոջ գլխամաշկը ։
2012 թվականի հունիսի 10-ին Լենինգրադի մարզի Վասկելովո գյուղում (54 կմ կայարան) բուրբուլը հարձակվել է թոշակառուի վրա։ Ոստիկանության մամուլի ծառայությունից հայտնել են, որ նա մարմնական վնասվածքներով տեղափոխվել է հիվանդանոց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շներ
Հերբերտ Սայմոն
Նրա ուսումնասիրություններն աչքի են ընկել իրենց միջճյուղային բնույթով և ընդգրկել են իմացաբանությունը (կոգնիտիվ գիտությունը), ինֆորմատիկան, պետական կառավարման ու քաղաքագիտության և մենեջմենթի հիմնախնդիրները ։ Իր գիտա-կրթական բեղուն գործունեության ժամանակահատվածի մեծ մասի ընթացքում՝ 1949-ից մինչև 2001 թվականը Սայմոնն աշխատել է Կարնեգի-Մելոնի համալսարանում ։
Հատկանշական է, որ Սայմոնը ճանապարհ բացող է եղել ժամանակակից գիտության այնպիսի ճյուղերում, ինչպես՝ արհեստական բանականությունը, տեղեկույթի մշակումը, որոշումների ընդունումը, հիմնախնդիրների լուծումը, կազմակերպությունների տեսությունը, բարդ համակարգերը։ Նա առաջիններից մեկն է վերլուծել բարդության ճարտարապետությունը և առաջ քաշել միավորման գերադասելի մեխանիզմը՝ բաշխման աստիճանական օրենքի պարզաբանման նպատակով ։
Կենսագրություն
Սովորել է Չիկագոյի համալսարանում, ուսումնասիրել է քաղաքատնտեսություն, տրամաբանություն, մաթեմատիկա, կենսաֆիզիկա և տնտեսագիտություն։ 1942 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան։
Զգալի ազդեցություն է ունեցել կազմակերպության, մենեջմենթի և կառավարչական որոշումների տեսությունների զարգացման վրա։ Եղել է ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ։ Երկար ժամանակ աշխատել է Փիթսբուրգի Կարնեգի Մելոն համալսարանում որպես համակարգչային և հոգեբանական գիտությունների պրոֆեսոր։ Նրա աշխատությունները հաշվողական տեխնիկայի և արհեստական բանականության բնագավառներում զգալի ազդեցություն են թողել կիբեռնետիկայի զարգացման վրա։
Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ
Նրան շնորհվել է՝
Այս ամենից բացի՝ Սայմոնին շնորհվել է՝
Աշխատությունների ընտրանի
Հերբերտ Սայմոնը բեղմնավոր հեղինակ էր. լույս է ընծայել 27 գիրք և շուրջ հազար հոդված։ 2016 թվականի տվյալներով նա եղել է Google Scholar-ում արհեստական բանականության և կոգնիտիվ հոգեբանության ասպարեզներում առավել հաճախ մեջբերված հեղինակը և ճանաչվել է հասարակական գիտությունների բնագավառում քսաներորդ դարի առավել ազդեցիկ գիտնականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Թյուրինգի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ
Աստերոիդների ցանկ (124001-124100)
Աստերոիդների ցանկ (123901-124000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (124101-124200)
Աստերոիդների ցանկ (299901-300000)
Աստերոիդների ցանկ (299801-299900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (300001-300100)
Գրեբցովո (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)
Գրեբցովո (Гребцово), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Կուտեյնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Խաղմանուկ
Խաղմանուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 7 կմ հյուսիս՝ Մեղրագետի աջ կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մորիսոն շրջան (Մինեսոտա)
Մորիսոն շրջան (Morrison County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2,912 կմ² է, բնակչությունը՝ 31,712 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լիթլ Ֆոլս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Կատեգորիա:Մինեսոտա նահանգի շրջաններ