cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նատալյա Մեյ
Կենսագրություն
1921-1924 թվականներին ուսումը շարունակել է Էստոնիայի առաջին Պալասի ազգային գեղարվեստի դպրոցում։ Ինքնազարգացման նպատակով նա բազմիցս ուղևորվում է Արևմտյան Եվրոպայի արվեստի կենտրոններ։ 1929 թվականից աշխատել է Տալլինի «Էստոնիա» թատրոնում (այժմ` Էստոնիայի ազգային օպերա)։ 1940 թվականից եղել է ԷԽՍՀ Տալլինի կիրառական արվեստի ինստիտուտի դասախոս։ Նրա հայտնի ուսանողների թվում է Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984) Էլդոր Ռենտերը։
Նատալյա Մեյը հայտնի էր որպես թատերական զգեստների նկարիչ։ Նա նկարիչների միության անդամ էր (1958 թվականից) և Էստոնական ԽՍՀ թատերական գործիչների միության անդամ (1968 թվականից)։
Նատալյա Մեյը մահացել է Տալլինում, 1965 թվականին։ Թաղված է Ռահումյաեի գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություն
Նա մասնակցել է Ջակոմո Պուչինիի «Տուրանդոտ» (1939, «Էստոնիա» թատրոն), Մոլիերի «Երևակայական հիվանդ» (1936, դրամատիկական թատրոն), Ռեյնգոլդ Գլիերի «Կարմիր կակաչ» (1939, «Էստոնիա» թատրոն), Էուգեն Կապպյի «Վրեժխնդրության կրակները» (1945, ibid.), Գուստավ Էռնեսաքսի փոթորիկային ափը (1949, «Էստոնիա» թատրոն), Ալեքսիս Կիվիի «Գյուղական կոշկակարները» («Նումիի  կոշկակարները») (1960, Վ. Կինգիսեպպի անվան Էստոնիայի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն) ներկայացումների ձևավորմանը։
Աշխատել է նաև Կեմմենի «Մի տեղ հարավում» (1958, Լենինգրադի Երաժշտական կոմեդիայի թատրոն), Ռաուդի «Ամառային գիշերն հարթմնի» (1961, Վ. Կինգիսեպպի անվան Էստոնիայի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն) և այլ ներկայացումների նկարիչ  դեկորատոր։ Նա մասնակցել է «Նոր անազնիվը դժոխքից» (1964), «Վերջին մասունք» (1969) և «Kolme katku vahel» (1970) ֆիլմերի ստեղծմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Էստոնացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Էստոնացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Էստոնացի արվեստագետներ
Տոշայա
Տոշայա (Тощая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Տիկշեոզերո լիճ։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է մինչև Իովսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լաբաստիդ դ'Անժու
Լաբաստիդ դ'Անժու (Labastide-d'Anjou), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 926 մարդ, բնակչության խտությունը` 108.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 170 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Պարուրիչ
Պարուրիչ, հարթության կորերի ընտանիքի (տարածության մակերևույթների ընտանիքի), կոր (մակերևույթ), որն իր յուրաքանչյուր կետում շոշափում է ընտանիքի մի կորի (մակերևույթի), որը շոշափման կետի ցանկացած չափով փոքր շրջակայքում տարբեր է պարուրիչից։ Եթե ընտանիքը տրված է ։։F(x, у, с)=0 հավասարումով (c-ն պարամետր է, որին տալով տարբեր արժեքներ, ստանում ենք ընտանիքի կորերը), ապա պարուրիչի հավասարումը որոշվում է I ։։Е(х, у, с) = 0 |F՝c(x, у, c) = 0
Լաբաստիդ դ'Անժու
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 604 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 455-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 149։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 455 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 401 անձ (223 տղամարդ և 178 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (27 տղամարդ և 27 կին)։ 149 անաշխատունակներից 44-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 60-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պարուրիչ
համակարգից՝ с պարամետրի արտաքսումով․ ընդ որում պետք է տեղի ունենա (F՝x)2+(F՝y)2=0 պայմանը։
Օրինակ, միևնույն R շառավղով և մեկ ուղիղ գծի վրա ընկած կենտրոններով շրջանագծերի ընտանիքի պարուրիչը տրված գծին զուգահեռ երկու ուղիղներ են։ Ցուրաքանչյուր կոր պարուրիչն է այդ կորին տարված (բոլոր) շոշափողների ընտանիքի համար։
Կատեգորիա:Մաթեմատիկա
Սելմա Կուրց
Սելմա Կուրց, կոլորատուրային տեխնիկայով հայտնի ավստրիացի օպերային սոպրնո։
Նախապատմություն
Ծնվել է Լեհաստանի Բյալա քաղաքում շատ համեստ հրեական մի ընտանիքում, որն ուներ տասնմեկ երեխա։ Հասակ է առել Բելսկոյում։ Մանուկ հասակում նրան տեղափոխել են մենաստան, որպեսզի դերձակություն սովորի, սակայն միանձնուհիներն անմիջապես նկատել են երեխայի ձայնի գեղեցկությունն ու նա սկսել է հաճախ հանդես գալ մենաստանի սինագոգում/ժողովարան։ Այս հանգամանքը տեղաբնակներին ստիպել է գումար հանգանակել, որպեսզի երեխան մեկնի Վիեննա ու հանրահայտ վոկալի ուսուցիչ, պրոֆեսոր Գանսբախերի ունկնդրությանն արժանանա․ պրոֆեսորը կանանց չէր դասավանդում, սակայն երաշխավորական նամակներ էր գրում։ Այս կերպ փոքրիկ Սելման հնարավորություն է ստացել այցելել ազդեցիկ Schloss Totis՝ արվեստների հանրահայտ հովանավոր կոմս Նիկոլաս (Միկլոշ) Էստերհազի դե Գալլանտայի վիեննական բնակավայրը, որտեղ վերջինս համաձայնել է վճարել հանրածանոթ մեկ այլ վոկալի ուսուցիչ Յոհաննես Ռեսսին՝ երեխային դասավանդելու համար։
Իր կարիերայում հաստատվելուց հետո դասեր է առել նաև նշանավոր այլ վոկալի ուսուցիչներից, ինչպիսիք էին՝ Յան Ռեշկեն Նիսում և Մաթիլդա Մարքեզին Փարիզում, ինչպես նաև Վիեննայում հայտնի սոպրանո Ֆելիս Կասչովսկան, սակայն միշտ իրեն համարել է Ռեսսի աշակերտը։
Դեբյուտ
Առաջին անգամ հանդես է եկել Ռեսսի աշակերտների՝ 1895 թվականի մարտի 22-ին տեղի ունեցած համերգի ժամանակ։ Գնահատանքի է արժանացել և տարբեր օպերային թատրոններ (հատկապես ծայրամասային Գերմանիայից, որոնք միշտ նոր տաղանդներ էին փնտրում) առաջարկներով հեղեղել են նրան։ 1895 թվականի մայիսի 12-ին դեբյուտով հանդես է եկել Համբուրգի Stadttheater օպերային թատրոնում՝ կատարելով Ամբրուազ Թոմայի «Մինյոն» օպերայի գլխավոր դերը։ Հաջորդ չորս համերգաշրջաններում Համբուրգից բացի հանդես է եկել նաև Մայնի Ֆրանկֆուրտում՝ կատարելով բազմաթիվ դերեր, այդ թվում՝ Եվդոքսիան Ֆրոմենտալ Հալևիի «Հրեուհին» օպերայից, Էլիսաբեթը Վագների «Տանհոյզեր» օպերայից և Բիզեի «Կարմեն» օպերայի գլխավոր դերը։
Վիեննա
1898 թվականի վերջին Վիեննայի Կայսերական ու արքայական օպերային թատրոնի երաժշտական ռեժիսոր Գուստավ Մալերը Ֆրանկֆուրտում լսել է Կուրցին ու անմիջապես աշխատանքային պայմանագիր առաջարկել նրան․ 1899 թվականի սեպտեմբերի 3-ին որպես Մինյոն դեբյուտով հանդես է եկել Վիեննայի թատրոնում, որը դառնալու էր նրա արտիստական ու հոգևոր տունը։
Վիեննայի հաջողությունն արագ ու ամբողջական էր, որը շարունակվելու էր մինչև իր երաժշտական կարիերայի ավարտը՝ երեսուն տարի։ Մալերը, լսելով «Տրուբադուր» օպերայի IV գործողության Լեոնորայի մեներգի նրա կատարման կատարյալ գեղգեղանքներն ու սքանչելիորեն արտաբերվող բարձր նոտաները, խորհուրդ է տվել ուսումնասիրել կոլորատուրային երգացանկ։ Նա Սելմային զգուշությամբ ծանոթացրել է այս երգացանկին՝ թույլ տալով վերջինիս կատարել Ռոսինայի դերերգը «Սևիլյան սափրիչ» օպերայում, Ուրբանի դերը «Հուգենոտներում», Օսկարի դերը «Պարահանդես-դիմակահանդեսում», Ջուլիետի ու Մարթայի դերերգերը, սակայն նա շուտով սկսել է Էլվիրա երգել Վերդիի «Էռնանիում», այնուհետև «Լակմե», Կոնստանս, Գիլդա, Վիոլետտա և իհարկե «Լյուչիա դի Լամերմուր»։ Մալերը սիրահարվել է Սելմային ու նրանք կարճ սիրավեպ են ունեցել 1900 թվականի գարնանը, բայց թատրոնում արգելված էր աշխատողների միջև ամուսնությունն ու Սելման նախընտրել է շարունակել կարիերան։
Մոցարտի ծննդյան 150-ամյակի կապակցությամբ կազմակերպված մեկտարյա փառատոնային ներկայացումներում 1905 թվականին կատարել է Ֆիորդիլիջիի դերը «Այդպես են վարվում բոլորը» օպերայում, և Կոնստանսի դերը՝ «Առևանգում հարեմից» օպերայում մեկ տարի անց։ Նույն՝ 1906 թվականին Էնրիկո Կարուզոյի գալայի առթիվ «Ռիգոլետտո» օպերայից կատարել է Գիլդայի դերերգը Տիտտա Ռուֆֆոյի խաղընկերակցությամբ, որը կատարում էր գլխավոր դերը․ դա Ռուֆֆոյի միակ ելույթն էր Վիեննայում։
1911 թվականին երգել է Տատյանա «Եվգենի Օնեգին» ու Սոֆի «Վարդի ասպետը» օպերաներում։ Վիեննական կարիերայի գագաթնակետին, 1916 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ստեղծել է նաև Զերբինետտայի կերպարը Շտրաուսի «Արիադնան Նաքսոսում» օպերայի երկրորդ տարբերակի համաշխարհային պրեմիերայի ժամանակ։ Վիեննայում Զերբինետտա է երգել 36 անգամ։
Վիեննայում երգել է հնարավոր ամեն դեր, սկսած Չայկովսկու Իոլանտայից ու Վագների Էլզայից ու Սիգլինդից մինչև Շառլ Գունոյի «Ֆաուստ» օպերայից Մարգարիտ, Ժյուլ Մասնեի «Մանոն», Նիկոլայիի «Վինձորի զվարճալի կանայք» օպերայից տիկին Ֆլութ ու Շտրաուսի «Չղջիկ» օպերետից Ռոսալինդ։ Բացի La bohème օպերայից իր սիրելի Միմին, նրան հաճախ կարելի էր լսել Գիլդայի, Վիոլետտայի և Լեոնորայի դերերգերում։
Ռինգշտրասեի հանրահայտ թատրոնում, որտեղ այնքան շատ հաղթանակներ էր տոնել ու հիացրել Եվրոպայից ու ամբողջ աշխարհից եկած օպերային արվեստի սիրահարների երկու սերնդի, վերջին համերգը տեղի է ունեցել 1927 թվականի փետրվարի 12-ին։ «Սևիլյան սափրիչ» օպերայից Ռոսինայի այս դերակատարմամբ ավարտվել է քսաներորդ դարի ամենափառահեղ օպերային կարիերաներից մեկը։
Հանրային ամենավերջին ելույթն ունեցել է 1932 թվականի սեպտեմբերին Ավստրիայի թագաժառանգ Ստեֆանի (1932–1998) մկրտության ժամանակ։ Թեև արդեն մահացու հիվանդ՝ Կայսերական ու արքայական արքունի երգչուհին կատարել է Մոցարտի Ridente la calma -ն և Բախ-Գունոյի «Ավե Մարիան», որը նվիրվել է փոքրիկի տատիկ, Ռումինիայի թագուհի Մարիա Ռումինացուն՝ իր երկար տարիների մտերիմ ընկերուհուն։ Վախճանվել է ինը ամիս անց։
Կարիերա Վիեննայից դուրս
Սելմա Կուրցը մեծ հեղինակություն էր վայելում ամբողջ Եվրոպայում և հաջողությամբ հանդես է եկել Փարիզի Գրանդ օպերայում, Մոնտե Կառլոյի Փրինսլի օպերայում, Հռոմում, Զալցբուրգում, Վարշավայում, Պրահայում, Բուդապեշտում, Ամստերդամում, Օստենդում, Բուխարեստում և Կահիրեում։
Լոնդոնում առաջին անգամ հանդես է եկել 1904 թվականի մայիսին «Ռիգոլետտոյով», Էնրիկո Կարուզոյի ու Մորիս Ռենոյի հետ, որից հետո երգել է իր հանրահայտ Օսկարը «Պարահանդես-դիմակահանդես» օպերայից Ջիանինա Ռասսի, Կարուզոյի, Անտոնիո Սկոտիի ու Մարսել Ժուրնեի հետ։
Հաջորդ տարի նորից հանդես է եկել «Պարահանդես-դիմակահանդես»-ում, այնուհետև իր մյուս սիրելի դերակատարմամբ՝ «Հուգենոտներ» օպերայից Ուրբանի դերով։ Երգել է նաև Գունոյի «Ռոմեո և Ջուլիետ» օպերայում ու Էլիսաբեթի դերը «Տանհոյզերում»։
1907 թվականին կրկին Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում էր, այս անգամ «Լյուչիա դի Լամերմուրով», որտեղ Ալեսսանդրո Բոնչին էր կատարում Էդգարդոյի դերը։ «Ռիգոլետտոյին» ու «Պարահանդես-դիմակահանդեսին» ավելացրել է նաև Ալֆրեդո Կատալանիի «Լորելեան», որից հետո նրան Կովենտ գարդենում այլևս չեն լսել։ 1924 թվականին վերադարձել է «Բոհեմով» ու «Տրավիատայով»․ լոնդոնյան ելույթները մեծ հաջողությամբ էին ընթանում, չնայած ամենազոր Նելլի Մելբայի թշնամությանը, որը Կովենտ գարդենում այնքան ազդեցություն ուներ, որքան Կուրցը՝ Վիեննայում։
Շատ անգամներ հրավիրվել է ԱՄՆ-ում հանդես գալու ու Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայից բազմաթիվ գայթակղիչ առաջարկներ ստացել, սակայն դրանցից ոչ մեկը նրան չի ստիպել հեռանալ Վիեննայից ու իր ընտանիքից։ 1921 թվականին վերջապես նավարկել է դեպի Նոր Աշխարհ ու միայն մեկ անգամ հանդես եկել New York Hippodrome թատրոնում․ դա պետք է լիներ երկար շրջագայության առաջին համերգը, բայց անսպասելիորեն հիվանդացել է (հավանաբար սրտի կաթված է տարել) ու համերգները չեղարկվել են։ Անմիջապես վերադարձել է Վիեննա, որտեղ երկար ապաքինումից հետո կարողացել է վերադառնալ կատարումներին մի ձայնով, որ բոլորի կարծիքով, այլևս նույնը չէր։
Վերջին տարիներ
1910 թվականին ամուսնացել է Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր, նշանավոր գինեկոլոգ Ջոզեֆ Հալբանի (1876–1937) հետ, որը հետագայում ասպետադրվել է ավստրիական կայսեր կողմից։ Ունեցել են երկու երեխա՝ Դեզիրե (1912–1996) և Գեորգ (1915–1998)։ Դեզին դարձել է օպերային սոպրանո և ի թիվս այլ բաների, դիրիժոր Բրունո Վալտերի հետ ձայնագրել Մալերի «Չորրորդ սիմֆոնիան»։ 1937 թվականին ամուսնացել է հոլանդացի կոլեկցիոներ Ժակ Գուդստիկերի հետ ։ Չնայած միշտ փխրուն իր առողջությանը՝ Սելմա վոն Հալբան-Կուրցն ունեցել է երջանիկ ընտանեկան կյանք Վիեննայի իր շքեղ առանձնատանը մինչև 1929 թվականին քաղցկեղով հիվանդանալը։ Հիվանդության դեմ պայքարելուց հետո վախճանվել է 1933 թվականի մայիսի 10-ին Վիեննայում։
Քաղաքային իշխանությունների պնդմամբ Կայսերական և թագավորական արքունի մեծ երգչուհին հուղարկավորվել է կենտրոնական գերեզմանատան մի գեղեցիկ հատվածում, որտեղ ննջում են Վիեննայի մեծանուն ուստրերն ու դուստրերը։ Թաղված է Մոցարտից, Բեթհովենից, Շուբերտից ու Բրամսից ոչ հեռու։
Գնահատում
Սելմա Կուրցը գեղեցիկ կին էր՝ 1.6 մ․ հասակով, քնքուշ ու նրբիրան։ Նրա բեմելն ու դերակատարումները հրապուրիչ էին ու լավ էին ընդունվում։ Հանդիսատեսին խենթացնում էր իր երկարատև գեղգեղանքներով։ Մարդիկ նույնիսկ համերգի էին գալիս վայրկյանացույցերով, որպեսզի հաշվեն, որ «այսօր մեկ վայրկյան ավել տևեց, քան երեկ» ։ 1907 թվականի Վիլհելմ Տաուբերտի Der Vogel im Walde-ի ձայնագրության մեջ գեղգեղանքը տևում է 24 վայրկյան։
«Սելմա Կուրցը բոլոր ժամանակների ամենամեծ կոլորատուրային սոպրանոներից է։ Դժվար դերերի նրա հեշտ հաղթահարումը, ոճային ճաշակի ազատությունն ու ամենից առավել՝ նրա անհամար անգերազանցելի գեղգեղանքները չեն կարող չգերագնահատվել և դրանցով այսօր էլ կարելի է հիանալ CD-ների միջոցով» ։
Ձայնագրություններ
Սելմա Կուրցը թողել է 78-պ/ր (միջին չափի, 25 սմ) ավելի քան 150 ձայնապնակներ։ Դրանցից առաջինները թողարկվել են 1900 թվականին, որոնց հաջորդել են 1901-1906 թվականների Zonophone և and Gramophone & Typewriter Company ընկերությունների սկավառակները։ 1907-1914 թվականների ընթացքում մի շարք ձայնագրություններ է արել HMV (այժմ՝ EMI) ընկերության հետ, որոնք համարվում են նրա լավագույն ձայնագրությունները, որտեղ արտացոլվում է նրա ձայնաստիճանի գրավչությունն ու ձայնային տեխնիկայի բացառիկ շարժունությունը։ Մոտավորապես 1910 թվականին Edison ընկերության հետ ձայնագրել է երեք գլանաձև ձայնապնակ։ Առաջին աշխարհամարտից հետո՝ 1923-1924 թվականներին ձայնագրվել է Deutsche Grammophon/Polydor Records ընկերությունում։ Սա ձայնագրությունների հաջողված շարք է, թեև փաստում է նրա ձայնում տեղի ունեցած վատացումը։ 1924–1925 թվականներին դարձյալ ձայնագրվել է HMV ընկերությունում, այդ թվում՝ «Շեբայի թագուհին» օպերայից «ծովահարսի կանչը» հատվածը, որն ամբողջացնում է նրան խիստ հատկանշական գեղգեղանքով։
Մի շարք ձայնագրություններում նրան նվագակցում է չեխ ջութկահար Վաշա Պրժիգոդան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ
Նավառետե
Նավառետե (Navarrete), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Լոգրոնիո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 28,49 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 2856 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 11 կմ հեռավորության վրա։
Ժորդի Կլասի
Վաղ տարիներ
9 տարեկան հասակում Ժորդին միացել է «Ֆեյենորդ» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիային։ 2010 թվականի ամռանը ֆուտբոլիստը 1 տարի վարձակալության ժամկետով տեղափոխվել է «Էկսելսիոր» ։ Թիմի հիմնական կազմում նա իր դեբյուտը նշել է 2010 թվականի 15-ին՝ հարազատ «Ֆեյենորդի» դեմ խաղում։
«Ֆեյենորդ»
2011-12 մրցաշրջանի սկզբում ֆուտբոլիստը վերադարձել է «Ֆեյենորդ» և դարձել գլխավոր մարզիչ Ռոնալդ Կումանի հիմնական կազմի ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը։ Հոլանդական թիմի կազմում Կլասին իր դեբյուտը նշել է «Մալագայի» դեմ ընկերական խաղում։ Իր լավ խաղի և տեխնիկայի շնորհիվ նա շուտով հայտնվել է հովանավորների ուշադրության կենտրոնում ։
2014 թվականի օգոստոսի 29-ին Ժորդի Կլասին օգնել է թիմին նվաճել Եվրոպայի լիգայի խմբային փուլի ուղեգիր։ Հաջորդ օրը նա երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2018 թվականը ։
«Սաութհեմփթոն»
2015 թվականի հուլիսի 15-ին Ժորդի Կլասին տեղափոխվել է Պրեմիեր Լիգայում հանդես եկող «Սաութհեմփթոն»։ Նա թիմի հետ կնքել է 5 տարվա պայմանագիր, իսկ տրանսֆերն արժեցել է 8 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ։
2016 թվականի ամռանը թիմի գլխավոր մարզիչ է նշենակվել ֆրանսիացի Կլաուդ Պուելը։ Կլասին իր առաջին գոլը անգլիական թիմի կազմում խփել է 2016 թվականի նոյեմբերի 30-ին՝ Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Արսենալի» դեմ խաղում ։ Հանդիպումն ավարտվել է 2-0 հաշվով։ Կլասին այդ մրցաշրջանում օգնել է թիմին հասնել մինչև Լիգայի գավաթի եզրափակիչ ։
Պրեմիեր Լիգայի շրջանակներում նա իր առաջին գոլը խփել է 2017 թվականի ապրիլի 8-ին՝ «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-0 հաշվով ։
«Բրյուգգե»
2017-18 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը վարձավճարով հանդես է եկել բելգիական «Բրյուգգեի» կազմում ։
«Ֆեյենորդ»
2018 թվականի հուլիսի 25-ին Ժորդի Կլասին վարձավճարով վերադարձել է հարազատ «Ֆեյենորդ» ։
Միջազգային կարիերա
2012 թվականի փետրվարին Նիդերլանդների հավաքականի գլխավոր մարզիչ Բերտ վան Մարվիկը հետաքրքրվածություն է ցուցաբերել Կլասիին հանդեպ։ Նա հայտնվել է Եվրո 2012-ի Նիդերլանդների հավաքականի ընդլայնված հայտացուցակում։
Լուի Վան Գալը Ժորդի Կլասիին ընդգրկել է ԱԱ 2014-ի հիմնական հայտացուցակում։ Առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է 2 հանդիպման, առաջինը՝ Արգենտինայի դեմ խաղին, որի ընթացքում փոխարինել է Նայջել դե Յոնգին, երկրորդը՝ 3-րդ տեղի համար ընթացող խաղին, որը տեղի է ունեցել Բրազիլիայի հավաքականի դեմ, և հոլանդացիները հաղթել են 3-0 հաշվով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆեյենորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էքսելսիոր Ռոտերդամի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սաութհեմփթոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրյուգգեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Բենևենտո
Բենևենտո (Benevento), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում, որի վարչական կենտրոնն է և միաժամանակ՝ կաթոլիկ արքեպիսկոպոսի նստավայր։ Ըստ ավանդազրույցի՝ քաղաքը հիմնադրել է Դիոմեդեսը Տրոյական պատերազմից հետո ։
Բնակչության թվաքանակը՝ 60.504 (2014 թ. տվյալներով ), բնակչության խտությունը՝ 466,05 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 129 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82100, հեռախոսային կոդ՝ 0824։
Բենևենտոյի Սանտա Սոֆիա եկեղեցին, իր գեղարվեստական, մշակութային բարձր արժանիքների շնորհիվ, 2011 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարանական քաղաքներ
Արադեո
Արադեո (Aradeo), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 9725 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1151մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71040, հեռախոսային կոդ՝ +39 00836։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆրանչեսկո Պարմիջանինո
Ֆրանչեսկո Պարմիջանինո (Parmigianino, իսկականն՝ Մացցոլլա, Mazzola), իտալացի նկարիչ։ Պարմինջաիննոյի ստեղծագործությունը ձևավորվել է Կոռեջոյի արվեստի ազդեցությամբ։ Նրա վաղ շրջանի գործերին (Պարմայի Սան Ջովաննի էվանջելիստա եկեղեցու որմնանկարները, 1522, «Ուռուցիկ հայելու անդրադարձումով ինքնանկարը», 1524, Գեղարվեստապատմական թանգարան, Վիեննա), «Երկար պարանոցով Տիրամայրը» (1534-40, Ուֆֆիցի պատկերասրահ, Ֆլորենցիա) արդեն բնորոշ են մարմինների համամասնությունների ձգվածությունը, համարձակ կրճատումները, օպտիկական էֆեկտները։ Յուրովի վերաիմաստավորելով Միքելանջելոյի և Ռաֆայելի ստեղծագործությունը՝ Պարմիջանինոն դարձել է մաներիզմի առաջատար ներկայացուցիչներից։
Նրա նրբագեղ գծանկարն ու գունապատկերը օգնել են կյանքից հեռու, խորհրդավոր, սառը զգայական գեղեցկության իդեալի մարմնավորմանը («Երկար պարանոցով Տիրամայրը»)։ Պարմիջանինոյի դիմանկարները տոգորված են ազնվական ներփակվածության ու ներքին տագնապի ոգով և մեծ դեր են խաղացել այդ ժանրի սուբյեկտիվ-հուզական ուղղության զարգացման գործում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Մայքլ Ռայմոնդ-Ջեյմս
Ռայմոնդ Ջեյմս (Michael Weverstad, ), ամերիկացի դերասան։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Մի անգամ հեքիաթում» սերալով, HBO-ի «Իրական արյուն» սերիալի առաջին եթերաշրջանում՝ Ռենե Լենիերի դերով, «Տերիերներ» սերիալում՝ Բրիթ Պոլակի դերով և Նիլ Քեսիդիի դերով՝ «Մի անգամ հեքիաթում» ֆենտեզի հեռուստասերիալում։
Կյանք և կարիերա
Ռայմոնդ-Ջեյմսը ծնվել է Դետրոյթում, (Միչիգան)։ 1996 թվականին ավարտել է Քլերքսթոն ավագ դպրոցը, որտեղ աչքի է ընկել ֆուտբոլի և մրցավազքի ասպարեզում։ Սկսել է զբաղվել դերասանությամբ, սովորել է Նյու Յորքի Լի Ստրասբերգի կինոյի և թատրոնի համալսարանում ։ Նյու Յորքւոմ մի քանի բեմական խաղերից հետո, որոնց թվում էր Պանթեոն թատրոում «The Petrified Forest» խաղը, Ռայմոնդը տեղափախվել է Լոս Անջելես։
Երկրորդական դերեր է ունեցել CSI: Crime Scene Investigation, NCIS, Medium, ER հեռուստասերիալներում, ինչպես նաև Lie to Me սերիալի երկրորդ եթերաշրջանի պրեմիերայում։ Խաղացել է նաև ամերիկյան FX հեռուստաալիքի Terriers հեռուստասերյալում, որի նկարահանումները կանգնեցվել են 2010 թվականի դեկտեմբերի 6-ին FX-ի կողմից առաջին սեզոնից հետո։ Ռայմոնդը Black Snake Moan ֆիլմում կատարել է Ջասթին Թիմբերլեյքի կերպարի լավագույն ընկերոջ դերը։
Քայլող մեռյալները ֆիլմի «Նեբրաշկա» կոչվող էպիզոդում Ռայմոնդը Դեյվ անունով մի երիտասարդի դերում է, ով սպառնում է գլխավոր հերոս Ռիկ Գրիմիսին և նրա խմբին ։
Մի անգամ հեքիաթում ֆիլմում Ռայմոնդը կատարել է Նել Քեսիդիյի դերը, ով Հենրիի հայնր էր, Ռումփելշտիլցկինի՝ տղան, իսկ ավելի ուշ պարզվեց, որ Փիթեր Փենի թոռն է  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Թրևոր Դենիել
Թրևոր Դենիել Նիլ (Trevor Daniel Neill. ) ամերիկացի երգիչ և երգերի հեղինակ։
Նրա դեբյուտային՝ «Homesick» մինի ալբոմը թողարկվել է 2018 թվականի հոկտեմբերին և ներառել է «Falling» երգը, որն ընդգրկվել է աշխարհի ավելի քան 20 երկրներում 2019 թվականին վիրուսային դառնալուց հետո ։ Երգչի դեբյուտային՝ «Nicotine» ստուդիական ալբոմը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 26-ին    ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Շկոֆյա Լոկա
Շկոֆյա Լոկա (սլովեներեն՝ Škofja Loka, Bischoflack), քաղաք Սլովենիայում , Վերին Կառնիոլա երկրամասում։ Նույնանուն համայնքի վարչական, տնտեսական, կրթական, մշակութային կենտրոնն է ։ Բուն քաղաքն ունի մոտավորապես 12.000 բնակիչ , իսկ ամբողջ համայնքի բնակչության թվաքանակը մոտ է 23 հազարին ։ Անվանումը ավանդվել է միջին դարերից և սլովեներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է եպիսկոպոսի մարգագետին ։
Աշխարհագրություն
Շկոֆյա Լոկան գտնվում է ծովի մակերևույթից 354 մետր բարձրության վրա, Պոլյանե Սորա և Սելկա Սորա գետերի միախառնման վայրի մոտ։ Հին քաղաքամասը կազմող Պլաց և Լոնտրգ հրապարակները գետափին են, իսկ միջնադարյան ամրոցը, որտեղ ներկայումս քաղաքային թանգարանն է, մերձակա սարահարթի վրա ։ Քաղաքի կենտրոնից դեպի հյուսիս բարձրանում է Կամնիտնիկ սարը՝ յուրահատուկ կոնգլոմերատային ապարներով , իսկ հարավային արվարձանից տարածվում է Viršk դաշտը (Virško polje) :
Պատմական հուշարձաններ
Դեռևս անցյալ դարի 80-ական թվականներին Շկոֆյա Լոկայի հին քաղաքամասն ամբողջությամբ ճանաչվել է որպես պատմական հուշարձան, որի հիշարժան կառույցներից են, բացի վերոնշյալ հրապարակներից ու արոցից, Սուրբ Ջեյմս եկեղեցին (15-րդ դար), Անարատ Հղության եկեղեցին , Սբ. Աննա եկեղեցին ,Վշտացյալ Տիրամոր եկեղեցին, Հիսուսի Հարության մատուռը ։
Քույր քաղաքներ
2011 թվականին Շկոֆյա Լոկան անդամագրվել է Դուզելաժին (Douzelage), որ Եվրոպական Միությունում սփռված 27 քաղաքների յուրօրինակ ընկերակցություն է, սկիզբ է առել 1991 թվականին և ակտիվ համագործակցություն է ապահովում ամենատարբեր բնագավառներում ։ {{columns-list|colwidth=18em|
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքներ
Կոռնագո
Կոռնագո (Cornago), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Առնեդո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 80,54 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 453 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 80 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Սոլադեդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Առնեզանո
Առնեզանո  (Arnesano), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 3453 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 266 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71010, հեռախոսային կոդ՝ +39 00832։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մեծ Չաշի
Մեծ Չաշի (Большие Чаши), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշա գետի աջ ափով՝ 72 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կովկասյան (Ֆաբերժեի ձու)
«Կովկասյան» կայսերական ոսկերչական ձուն գտնվում է Մաթիլդա Գեդինգս Գրեյի (Matilda Geddings Gray Foundation) ֆոնդում և 2011 թվականի նոյեմբերի 22-ից մինչև 2021 թվականի նոյեմբերի 30-ը պետք է ցուցադրվի Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում ։
Անակնկալ
Ձվի անակնկալը կորսված է։ Անակնկալի մասին փաստաթղթային ոչ մի վկայություն չի պահպանվել ։
Պատմություն
Ոսկերչական ձուն 1893 թվականին Ալեքսանդր III կայսրը նվիրել է կնոջը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային՝ Զատկի տոնի առթիվ։ 1917 թվականին հեղափոխականները ձուն հափշտակում և ուղարկում են Կրեմլի զինապալատ։ 1930 թվականին «Антиквариат» գրասենյակի կողմից ձուն վաճառվել է Արմանդ Համմերին, որը ներկայացնում էր Նյու Յորքի Համմեր պատկերասրահը ։ 1959 թվականին այն գնում է Մաթիլդա Գեդդինգս Գրեյը։ Նրա մահից հետո՝ 1972 թվականին այն անցնում է Մաթիլդա Գեդինգս Գրեյի (Matilda Geddings Gray Foundation) ֆոնդին ։
Այս պահին «Կովկասյան» ձուն ցուցադրվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1893 աշխատություններ Կատեգորիա:Ոսկերչություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն Կատեգորիա:Ֆաբերժե
Ժովանսան
Ժովանսան (Jovençan), կոմունա Իտալիայի՝ Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 747 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 124 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ուրսուս Աոստացին։ Տոնը նշվում է փետրվարի 1-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկա
Լաբաստիդ ան Վալ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 74 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.7 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 130 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 19 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 52 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 37-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,2 %։ 37 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 30 անձ (15 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (1 տղամարդ և 6 կին)։ 15 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ուլյանովկա (Սիղնաղի շրջան)
Ուլյանովկա  (ულიანოვკა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Տարածք
Կենտրոնի բարձրությունը 900 մետր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սիղնաղի շրջան
Այգում (նկար)
«Այգում» (Dans le jardin),  իմպրեսիոնիստական ոճի ֆրանսիացի կարկառուն գեղանկարիչ Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1885 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 170,5 × 112,5 սմ։ «Այգում» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։
Ընդհանուր ակնարկ
«Այգում» ստեղծագործությունը համարվում է Ռենուարի ականավոր աշխատանքներից մեկը, որը ստեղծվել է 1885 թվականին։ Այս կտավն իր մեջ պարունակում է ինքնակենսագրական երանգավորում։ 1885 թվականի մարտի 21-ին, նկարչի կինը՝ Ալինա Շարիգոն, ծնեց իր առաջնեկին՝ Պիեռ Ռենուարին։ Հենց այդ ժամանակիս սկած նրան մոտ սկսվեց իրական ընտանեկան կյանքը։
Նկարագիր
Այս կտավում հեղինակը պատկերել է սիրո խոստովանության պահը։ Տղամարդն, ըստ էության, իր սիրեցյալին է առաջարկում ձեռքն ու սիրտը։ Արդեն իսկ բոլոր բառերն ասվել են և տղամարդը սպասում է կնոջ պատասխանին։ Աղջիկը պատկերված է այն վայրկյանին, երբ որոշում է կայացնում. վերջինիս դեմքն արտահայտում է մի փոքր շփոթվածություն և մտահոգություն։
Նկարի համար որպես բնորդ ծառայել է անձամբ նկարչի կինը՝ Ալինա Շարիգոն, ով այդ պահին 23 տարեկան էր։ Տղամարդու համար որպես մոդել հանդես է եկել ֆրանսիացի նկարիչ Անրի Լորան-Դերուսսոն։ Պահպանվել է «Այգում» կտավի փոքրիկ էտյուդը, որն այսօր անհատական հավաքածուի կազմում է. այստեղ պատկերված են հերոսների գլուխներն ու ուսերը, սակայն հայելային արտացոլանքով։
Պատմություն
«Այգում» ստեղծագործությունը երկար ժամանակ գտնվել է Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի անձնական հավաքածուում և ոչ մի տեղ չի ցուցադրվել։ 1901 թվականի դեկտեմբերի 7-ին այս կտավը հեղինակից գնել է ֆրանսիացի կոլեկցիոներ, մեկենաս Պոլ Դյուրան Ռուելը 10000 ֆրանկով։ Երկու տարի անց 50000 ֆրանկով այն վերագնեց գերմանացի կոլեկցիոներ Օտտո Գերստենբերգը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կտավը զավթվել է խորհրդային զինվորների կողմից և ուղարկվել ԽՍՀՄ որպես ռազմատուգանք։ Երկար ժամանակ «Այգում» ստեղծագործությունը պահպանվել է Պետական Էրմիտաժում և առաջին անգամ հասարակության համար ցուցադրության է ներկայացվել է 1995 թվականին ռազմաավարի ցուցահանդես ժամանակ ։
2001 թվականից մշտական ցուցադրության է ներկայացված։ Իսկ 2014 թվականից ցայսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժի Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի սրահում՝ Գլխավոր շտաբում (սրահ 408) ։
Ստեպան Բոգոմյագկով
Ստեպան Բոգոմյագկով (Степан Николаевич Богомягков, ), խորհրդային ռազմական գործիչ, կոմկոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1890 թվականի դեկտեմբերի 7-ին (19) Պերմի նահանգի Օխանի գավառի Բոգոմյագկովո գյուղում՝ բանակից զորացրված կրտսեր բուժակ Նիկոլայ Միրոնովիչ Բոգոմյագկովի և իր կնոջ Անաստասիա Տիմոֆեևնայի (Շիրինկինա) ընտանիքում։ Ավարտել է Կազանի մանկավարժական ինստիտուտը, գիմնազիայում դասավանդել է կենդանաբանություն և բուսաբանություն։ 1914 թվականին արագացված ռազմական դասընթացներն ավարտելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ։ Ռուսական կայսերական բանակի շտաբս-կապիտան էր, 1917 թվականին փոխգնդապետի կոչումով գնդի հրամանատար էր։ Մարտնչել է Կարմիր բանակի շարքերում, Քաղաքացիական պատերազմի վերջում եղել է դիվիզիայի շտաբի պետ և ընդունվել կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Ավարտել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Ռազմական ակադեմիան, 1935 թվականից եղել է հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար, Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի ռազմա-օդային ուժերի վարչության մարտական պատրաստականության բաժնի պետ, 1936 թվականից ОКДВА-ի շտաբի պետ։ 1937 թվականից Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Գլխավոր շտաբի պետի տեղակալն էր, մարտական պատրաստականության բաժնի պետը, այնուհետև Հեռավորարևելյան Հատուկ բանակի շտաբի պետը։  1938 թվականի փետրվարի կեսերին ձերբակալվում է, երեք տարի գտնվում է քննության տակ, 1941 թվականի հուլիսին ԽՍՀՄ ВКВС-ի կողմից դատապարտվում է 10 տարվա  ՈւԱՃ և ուղարկվում ճամբար։ Ներգրավված էր ընդհանուր աշխատանքներում, այնուհետև պլանային բաժնում տնտեսագետ էր։ 1948 թվականին, ճամբարից ազատվելուց հետո բնակվում էր Օս Պերնյան մարզում, 1950-ականներից  անհատական թոշակառու էր։ Մահացել է 1966 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։
Պարգևներ
Կարմիր դրոշի 2 շքանշան
Մարիա Թերեզա Իսպանացի
Ինֆանտա Մարիա Թերեզա Իսպանացի (María Teresa Isabel Eugenia del Patrocinio Diega de Borbón y Habsburgo, Infanta de España, ), եղել է Իսպանիայի թագավոր Ալֆոնսո XII-ի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Մարիա Քրիստինա Ավստրիացու երկրորդ կրտսեր դուստրը։ Մարիա Թերեզան ի ծնե եղել է Իսպանիայի Ինֆանտա, իսկ արքայազն Ֆերդինանդ Բավարացու հետ ամուսնությունից հետո նա սկսել է կոչվել Բավարական արքայադուստր և Իսպանիայի Ինֆանտա։
Էստոնական ԽՍՀ-ի օրհներգ
Էստոնիայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության օրհներգ (Eesti Nõukogude Sotsialistliku Vabariigi hümn, Гимн Эстонской Советской Социалистической Республики), Էստոնիայի ԽՍՀ-ի ազգային խորհրդանիշներից մեկը 1945-1990 թվականներին։ Օրհներգի բառերի հեղինակը Յոհաննես Սեմպերն է, իսկ երգահանը՝ Գուստավ Էռնեսաքսը։
1990 թվականի հուլիսի 21-ին Էստոնիայի գերագույն խորհուրդն ընդունեց օրենք, որով պատմության թատերաբեմից դուրս էր գալիս Էստոնիայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը։ Ըստ այդ օրենքի՝ Էստոնական ԽՍՀ-ի դրոշը և զինանշանը ևս դադարում էին գոյություն ունենալ, որպես պետական խորհրդանիշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա: Էստոնական ԽՍՀ Կատեգորիա:Էստոնիայի ազգային խորհրդանիշներ
Ուտել, աղոթել, սիրել
«Կե՛ր, աղոթի՛ր, սիրի՛ր։ Մեկ տարի մի կնոջ կյանքից, որ ճանապարհորդում էր Իտալիայում, Հնդկաստանում և Ինդոնեզիայում՝ որոնելով ԱՄԵՆԸ» (Eat, Pray, Love: One Woman's Search for Everything Across Italy, India and Indonesia), ամերիկացի հեղինակ Էլիզաբեթ Գիլբերթի հուշերի գիրքը, որը լույս է տեսել 2006 թվականին։ Հուշերում նկարագրվում են հեղինակի ճանապարհորդությունն ամուսնուց բաժանվելուց հետո և նրա բացահայտումներն այդ ուղևորության ընթացքում։
Ստեղծագործության էկրանավորման իրավունքը ձեռք է բերել Columbia Pictures ընկերությունը։ Համանուն ֆիլմը, որի գլխավոր հերոսի դերում հանդես է գալիս Ջուլիա Ռոբերտսը, էկրան է կինոթատրոններում 2010 թվականի օգոստոսին ։
Գիլբերտը գրել է նաև գրքի շարունակությունը՝ «Օրինական ամուսնություն» (Committed: A Skeptic Makes Peace with Marriage), որում ներկայացվում է Էլիզաբեթի կյանքը «Կե՛ր, աղոթի՛ր, սիրի՛ր» ֆիլմի գործողություններից չորս տարի անց ։
Սյուժե
32 տարեկանում Էլիզաբեթ Գիլբերթն ունի և՛ կրթություն, և՛ տուն, և՛ ամուսին, և՛ գրողի հաջող կարիերա։ Բայց նա դժբախտ է ամուսնության մեջ և անքուն գիշերները հաճախ անց է կացնում լոգարանի հատակին նստած լացելով։ Բաժանվելով ամուսնուց և սկսելով ամուսնալուծության տառապալից գործընթացը՝ նա հանդիպում է այլ տղամարդու հետ։ Սակայն վերջինիս հետ նրա հարաբերությունները շուտով ավարտվում են, և Էլիզաբեթը մնում է միայնության մեջ։ Հերոսուհու համար երջանիկ պատահականությամբ նրան ուղարկում են Բալի՝ գրելու հոդված յոգի մասին։ Այնտեղ Գիլբերտը հանդիպում է իններորդ սերնդի հեքիմի, որը կանխագուշակում է, որ նա երբևէ կվերադառնա Բալի և շատ բան կսովորի իրենից։
Ի վերջո ստանալով երկար սպասված ապահարզանը՝ Էլիզաբեթն իր կյանքի հաջորդ տարին նվիրում է աշխարհով մեկ ճանապարհորդելուն հրատարակչի ծախսով, որը դա նրան հատկացնում է ուղևորության վերաբերյալ գրքի դիմաց ։
Նա չորս ամիս անցկացնում է Իտալիայում՝ համտեսելով տեղի ուտելիքները («Ուտել»), չորս ամիս Հնդկաստանում՝ որոնելով հոգեկան բավարարվածություն («Աղոթել»), իսկ տարվա մնացած մասը Ինդոնեզիայի Բալի կղզում, որտեղ գտել է «հավասարակշռություն» և սեր՝ ի դեմս բրազիլացի Ֆելիպեի («Սիրել») ։
Էկրանավորում
Columbia Pictures ընկերությունը ձեռք է բերել հուշերի գրքի հիման վրա ֆիլմ նկարահանելու և այն նույն վերնագրով թողարկելու իրավունքը։ Ֆիլմ էկրան է բարձրացել 2010 թվականի օգոստոսին։ Գլխավոր դերը կատարել է ամերիկացի դերասանուհի Ջուլիա Ռոբերտսը։ Սցենարի հեղինակը և ռեժիսորը Ռայան Մյորֆին է։
Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Խավիեր Բարդեմը, Ջեյմս Ֆրանկոն և Ռիչարդ Ջենիքսը ։ Ֆիլմը նկարահանվել է Բրեդ Փիթի Plan B Entertainment պրոդյուսերական կազմակերպության աջակցությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2006 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Իտալիայում Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:Զանգակ հրատարակչության գրքեր
Անտոն Վայնո
Անտոն Էդուարդի Վայնո (Anton Vaino, ), ռուս պետական ​​գործիչ։ 2016 թվականի օգոստոսի 12-ից Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի ղեկավարն է և Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամ։ Ռուսաստանի Դաշնության առաջին դասի իրական պետական խորհրդական է (2008)։
Կենսագրություն
Անտոն Վայնոն ծնվել է 1972 թվականի փետրվարի 17-ին Տալլինում՝ Էստոնական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունում՝ խորհրդային կուսակցական և ռուս տնտեսական աշխատողների ընտանիքում։ Անտոնի նախապապը՝ Հենրի (Հեյնրիխ) Վայնոնը, Տոմսկի տարածաշրջանային կուսակցության կոմիտեի ղեկավար-աշխատակից էր, Սիբիրում խորհրդային իշխանության հաստատման համար պայքարի ակտիվ մասնակից։ Մասնավորապես՝ մասնակցել է Չեխոսլովակյան կորպուսի ապստամբության ճնշմանը, ինչպես նաև Տոմսկի նահանգում հակախորհրդային գյուղացիական ապստամբության ճնշմանը ։ Հենրիխի որդին՝ Կարլ Հենրիխովիչ Վայնոն, որը ծնվել է 1923 թվականին, կուսակցական ղեկավար աշխատող էր։ 1978-1988 թվականներին զբաղեցրել է Էստոնիայի Կոմունիստական կուսակցության կենտկոմի առաջին քարտուղարի պաշտոնը։ Անտոնի հայրը՝ 1949 թվականին ծնված Էդուարդ Կարլովիչ Վայնոնը, Ռուսաստանի Առևտրաարդյունաբերական պալատի Կուբա-Ռուսաստան գործարար խորհրդի նախագահն էր։ 1990-1997 թվականներին Էդուարդը ԱՄՆ-ում «ԱվտոՎԱԶ» բաց բաժնետիրական ընկերության գլխավոր ներկայացուցիչն էր, 2009 թվականից մինչ օրս՝ «ԱվտոՎԱԶ» բաց բաժնետիրական ընկերության բաժնետերերի հետ արտաքին կապերի և փոխգործակցության գծով փոխնախագահը ։ Մայրը Տատյանա Գալինսկայան է, որն ամուսնացել է երկու անգամ՝ առաջին ամուսնության ժամանակ կրելով Վայնո, իսկ երկրորդ ամուսնության ժամանակ՝ Եժևսկայա ազգանունները։
Ընտանիքը մեկնել է Մոսկվա, երբ Անտոնը 5 տարեկան էր։
1996 թվականին Անտոն Վայնոն ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի Միջազգային հարաբերություններ ֆակուլտետը։
Պետական ծառայություն
1996-2001 թվականներին աշխատել է Ճապոնիայի Տոկիո մայրաքաղաքում գտնվող Ռուսաստանի դեսպանատանը։
2001-2003 թվականներին Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Ասիայի երկրորդ դեպարտամենտի աշխատակից էր։ Այնուհետև աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի արձանագրության վարչությունում։ Զբաղեցրել է խորհրդատուի, խորհրդականի, բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնները ։
2004-2007 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի արձանագրային-կազմակերպչական վարչության պետի տեղակալ։ 2004 թվականի հոկտեմբերի 4-ին նրան շնորհվել է դասական աստիճան՝ Ռուսաստանի Դաշնության երկրորդ դասի պետական իրական խորհրդական ։
2007 թվականի ապրիլի 26-հոկտեմբերի 8-ը Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի արձանագրության ղեկավարի առաջին տեղակալն էր ։
2007 թվականի հոկտեմբերի 8-ից մինչև 2008 թվականի ապրիլի 25-ը Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության նախագահի՝ Վիկտոր Զուբկովի տեղակալն էր ։ 2008 թվականի հունվարի 22-ին Վայնոյին շնորհվել է բարձրագույն դասական աստիճան՝ Ռուսաստանի Դաշնության առաջին դասի պետական իրական խորհրդական ։
2008 թվականի ապրիլի 25-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի արձանագրության ղեկավարի և աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ ։
2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ից մինչև 2012 թվականի մայիսի 21-ը Ռուսաստանի դաշնության նախարար և կառավարության աշխատակազմի ղեկավար էր ։
2012 թվականի մայիսի 22-ից Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալն էր ։
2016 թվականի օգոստոսի 12-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի աշխատակազմի ղեկավար։ Ընդգրկվել է Ռուսաստանի Դաշնության անվտանգության խորհրդի կազմում՝ որպես մշտական անդամ։ 2016 թվականի նոյեմբերի 7-ին ընդգրկվել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից տնտեսական խորհրդի կազմում ։
Գիտական գործունեություն
Նոոսկոպի հայեցակարգը և «Ապագայի կապիտալիզացիա» գիտական հոդվածը, որը հրատարակվել է 2012 թվականին «Տնտեսության և իրավունքի հարցեր» ամսագրում, դարձել են առավել քննարկվող թեմաներ, որոնք կապված են Վայնոյի՝ պետական բարձր պաշտոնի նշանակման հետ ։ Վայնոյի հետազոտությունները լուսաբանվել են միջազգային տարբեր առաջատար զանգվածային լրատվամիջոցներում ։
Անձնական կյանք
Կինը՝ Ելենա Ալեքսեևնա Շուլենկովան, ծնվել է 1968 թվականին, ծնունդով լյուբերեցի էր։
Որդին՝ Ալեքսանդր Անտոնովիչ Վայնոն, Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտ է ։
Լաբաստիդ Էսպարբերանկ
Լաբաստիդ Էսպարբերանկ (Labastide-Esparbairenque), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 83 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.77 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 125 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 20 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 56 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 36-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,3 %։ 36 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 32 անձ (18 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 20 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Tadiran Mastiff
Tadiran Mastiff հետախուզային ԱԹՍ, նախագծվել է իսրայելական Tadiran Electronic Industries կազմակերպության կողմից, որոշ ռազմական պատմաբանների կողմից անվանվում է որպես առաջին ժամանակակից ռազմական ԱԹՍ ։ Առաջին թռիչքը կատարվել է 1973 թվականին։ ԱԹՍ-ն ուներ ակտիվ տվյալների հոսքի կապ, որով փոխանցվում էր բարձր ճշգրտության տեսաազդանշան։
ԱԹՍ-ն ունենալով տեսահաղորդման բարձր որակ և 7 ժամից ավել օդում մնալու հնարավորություն տվեց իսրայելյան զինված ուժերին աննախադեպ առավելություն մարտավարական իմաստով, հետախուզության խորության և տեղեկությունների ստացման արագության իմաստով ։
1973 Արաբա-իսրայելական պատերազմից հետո Իսրայելի պաշտպանության բանակը առաջադրեց խնդիր տալու հնարավորություն մարտական հրամանատարությանը տեսնել «բլրից այն կողմ»։ Համաձայն առաջին տեխնիկական առաջադրանքի այս գործողություններ կատարող սարքը պետք է ունենար կարողություն կրել 10 կիլոգրամ օգտակար բեռ 30–50 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անօդաչու օդանավեր Կատեգորիա:Իսրայելի անօդաչու օդանավեր
Կազալվեկիո դի Պուլիա
Կազալվեկիո դի Պուլիա (Casalvecchio di Puglia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2082 մարդ, բնակչության խտությունը ըստ 2008 թվականի կազմում է 66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71030, հեռախոսային կոդ՝ +39 0881։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են Ամենասուրբ Մարիամ Աստվածածինը և Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի հրաշագործը։ Տոնը նշվում է մայիսի երրորդ կիրակի և երրորդ երկուշաբթի օրը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աքսիոմատիկ մեթոդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլյան հանրահաշիվ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն
Սյուրյուն
Սյուրյուն, հայաբնակ գյուղ Իրանում, Ղարադաղի Քեյվան գավառակում։ XX դարի սկզբին ուներ 209 հայ բնակիչ (33 տուն)։ Զբաղվում էին այգեգործությամբ, հացահատիկի մշակությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով, առևտրով։ Գյուղում կար եկեղեցի՝ կից դպրոցով։ Բնակիչները 1946 թվականին ներգաղթել են Սովետական Հայաստան։
Կատեգորիա:Իրանի հայաբնակ գյուղեր
Տուրեն օյա
Տուրեն օյա (Турен-оя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Պանո յարվի Կեմ լիճ։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լեոպոլդ կատվի արկածները
«Լեոպոլդ կատվի արկածները» («Приключения кота Леопольда»), խորհրդային մուլտֆիլմ Լեոպոլդ կատվի մասին, որին բոլոր դեպքերում զայրացնում են երկու խուլիգան մկները։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է 1975-1993 թվականներին։
Կերպարներ
Գլխավոր կերպարներ՝ Լեոպոլդ կատու և երկու մկներ։
Լեոպոլդ կատու
Լեոպոլդն ապրում է № 8/16 տանը, սրճարանի և հյուրանոցի հարևանությամբ Մուրլիկինա փողոցում։ Նա խելացի կատու է, չի ծխում, չի խմում, երբեք ձայնը չի բարձրացնում։ Լեոպոլդն իսկական խաղաղասեր կատու է։
Մկներ
Երկու խուլիգան մկները միշտ զզվեցնում են խելացի և անվնաս Լեոպոլդին։ Նրանք Լեոպոլդին անվանում են «վախկոտ» և անընդհատ միջոցներ են փնտրում նրան բարկացնելու համար։ Ամեն սերիայի վերջում նրանք ընկնում են իրենց իսկ լարած թակարդը։
Պատմություն
1974 թվականին ռեժիսոր Անատոլի Ռեզնիկովը և սցենարիստ Արկադի Խայտը որոշեցին «բռնոցի» մուլտֆիլմ ստեղծել, որի գլխավոր հերոսները կլիներին կատուն և մուկը։ Եվ նկարահանեցին մուլտֆիլմի առաջին երկու սերիան։ Երկար փնտրտուքից հետո գտնվեց կատվի անունը՝ Լեոպոլդ։ Մուլտֆիլմի հեղինակները չէին ուզում ինչ-որ սովորական կատվային անուն տալ նրան, ինչպես՝ Վիտյա, Մուռզիկ և այլն։ Շատ քչերը գիտեն, որ մկները նույնպես անուններ ունեին այս մուլտֆիլմում. սպիտակ նիհարիկ մկնիկին կոչում են Միտյա, իսկ թմբլիկ մոխրագույն մկանը Մոտյա։ Նրանց անունները, սակայն, այդպես էլ չհնչեցին մուլտֆիլմում։ Առաջին սերիաներում Լեոպոլդին հնչունավորեց Անդրեյ Միրոնովը (հետագայում առողջական խնդիրների պատճառով Միրոնովը չշարունակեց հնչյունավորել կատվին և նրան փոխարինեց Ալքսանդր Կալյագինը)։ Եվ երբ ամեն ինչ պատրաստ էր, մուլտֆիլմը ներկայացրին «վերաքննիչ գեղարվեստական խորհրդին»։
Սերիաներ
Առաջին երկու սերիաները ստեղծվել են տեղափոխման տեխնիկայով։ Կերպարներն ու դեկորացիան ստեղծվել են թղթից, որը դրված է եղել ապակու տակ։ Հետագա սերիաները ստեղծվել են նկարված անիմացիայի միջոցով։
Առաջինը նկարահանվել է «Լեոպոլդ կատվի վրեժը» սերիան, սակայն այն ցուցադրվեց էկրաններին 1981 թվականին ։ Երկրորդ սերիան («Լեոպոլդը և ոսկե ձկնիկը»), ցուցադրվել է էկրաններին 1978 թվականին։
1993 թվականին ստեղծվեց «Լեոպոլդ կատվի վերադարձը» ծաղրերգական ֆիլմը՝ ստեղծված նախորդ սերիաների և ծաղրականորեն վերաիմաստավորված այլ մուլտֆիլմների մոնտաժի մեթոդով։ Այն ներառեց իր մեջ չորս սերիա.
Մուլտֆիլմի բովանդակություն
Մեկը մյուսի հետևից նկարահանվեցին մուլտֆիլմի 11 սերիաները։ Յուրաքանչյուր սերիա առանձին պատմություն է, որ տեղի է ունենում չարաճճի մկների ու Լեոպոլդի հետ։ Միտյան ու Մոտյան ամեն անգամ փորձում են ինչ-որ կերպ վնասել «ստոր ու վախկոտ» կատվին, բայց հենց իրենք էլ հայտնվում էին ծուղակի մեջ։ Իսկ Լեոպոլդը, որ չափազանց քաղաքակիրթ ու դաստիարակված կատու է, ամեն անգամ ներողամտորեն առաջարկում է մկներին. «Давайте жить дружно»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:1982 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Հորինված կատուներ
Նավախուն
Նավախուն (Navajún), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Սերվերա շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 16,38 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 20 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 96 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Մանվել Մանվելյան
Մանվել Գարեգինի Մանվելյան , հայ խորհրդային քիմիկոս։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1949)։ ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1963)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1970)։ Մանվել Մանվելյանի անունով է կոչվում ՀՀ ԳԱԱ ընդհանուր և անօրգանական քիմիայի ինստիտուտը (1998) ։
Մադոնա
Մադոնա (Madona), քաղաք Լատվիայում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Մադոնսկիի շրջանում։ Գտնվում է երկրի արևելյան մասում, Կենտրոնական Վիդզեմսիի բարձրադիր վայրում։
Ավտոճանապարհներ
Մադոնայի միջով ընթանում է տարածաշրջանային դժվարանցանելի Պլյավինյաս (Գոստինի) - Մադոնա- Գլուբենե ավտոճանապարհը։ Մադոնայում պիտանի տարածաշրջանային ավտոճանապարհներն են` Ցեսիս- Վեցպիեբալգա- Մադոնա, Կրասլավա- Պռեյլի - Մադոնա և Մադոնա-Վարակլյանի։ Տեղական ավտոճանապարհն է` Մադոնա-Լյադոնա
Միջքաղաքային ավտոբուսների գործունեություն
Հիմնական երթուղիներն են` Մադոնա - Ռիգա, Մադոնա - Պլյավինյաս, Մադոնա - Ցեսիս, Մադոնա - Այզկրաուկլե, Մադոնա - Ցեսվայնե - Ալուկսնե, Մադոնա - Լուբանա - Բալվի, Մադոնա - Ռեզեկնե - Լուդզա, Մադոնա - Վարակլյանի - Վիլյանի, Մադոնա - Պրիեյլի - Դաուգավպիլս, Մադոնա - Էրգլի։
Երկաթուղային հաղորդակցություն
Քաղաքում կա երկաթուղային կայարան Մադոնան, որը գտնվում է Պլյավինյաս - Գլուբենե գծի մոտ։ Այժմ այստեղ գործում է միայն ամենօրյա Մադոնա -Ռիգա դիզել-գնացքը։ Ավելի վաղ նույնպես այստեղ կար Մադոնա - Լուբանա գիծը, սակայն այժմ այն ապամոնտաժվել է։