cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սնկաբանություն
Անտիկ ժամանակաշրջան
Լիննեյի գիտական դպրոցի ներկայացուցիչները, ինչպես նրա անմիջական աշակերտները, այնպես էլ հետևորդները, զգալի ներդրում են ունեցել սնկաբանության զարգացման գործում։ 1793 թվականին Յ. Էրհարտը հրապարակեց պատմության մեջ առաջին էքսիկատը (տպաքանակ հերբարումներ), որում ընդգրկված էին մի քանի տեսակի սնկեր։ 1798—1814 թվականներին Է. Աչարիուսը մշակեց քարաքոսերի առաջին մանրամասն համակարգը և հինք դրեց կենսաբանության նոր բաժնի` քարաքոսաբանության: Յ. Լինկը անմիջականորեն շարունակեց Լիննեյի դասակարգման աշխատանքները և 1824—1825 թվականներին պատրաստեց «Species plantarum» հրատարակության համար սնկերի նոր տեսակների նկարագրությունը: Կենդանի օրգանիզմների աշխարհի համակարգում սնկերի տեղը, որը նշված էր Լիննեյի կողմից, ոչ բոլոր գիտնականներին էր բավարարում։ Օ. ֆոն Մյունհաուզենը առաջարկեց սնկերին պոլիպների հետ միասին առանձնացնել որպես «միջանկայլ թագավորություն» (Regnum Intermedium), իսկ 1795 թվականին Ժ.Պոլեն առաջին անգամ օգտագործեց սնկաբանություն տերմինը: Տերմինի հեղինակ անվանում են նաև անգլյիացի բուսաբան Մ. Ջզ. Բերկլին, որը այն գործածել է 1836 թվականից։ Նույն ինքը Բերկլին, 1860 թվականից, որոշ աշխատանքներում գործածել է Ֆունգոլոգիա տերմինը: Նես ֆոն Էլենբեկը 1816 թվականին առաջին անգամ առաջարկեց առանձնացնել սնկերի թագավորությունը (Regnum Mycetoideum), սակայն նրա առաջնահերթությունը երկար ժամանակով մոռացվեց:
1724 թվականին հիմնադրվել է Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիան, և միանգամից Ռուսաստանում սկսել են գիտական բուսաբանական ուսումնասիրությունները` այդ թվում և սնկերինը։ Ռուսաստանի բուսաբանների առաջին խնդիրը դառնում է գտնել և գրանցել օգտակար սնկերը, ինչի համար Ռուսական կայսրության հեռավոր վայրեր լիարժեք իրականացնում էին գիտարշավներ։ Գիտարշավները ղեկավարում էին ինչպես օտարերկրյա ակադեմիկոսներ, այնպես էլ առաջին ռուս հետազոտողներ` Յ .Բուքսբաում, Ս. Կրաշեննիկով, Յ. Գ. Գմելին, Պ. Պալլաս, Ի. Գեորգի, Ի. Լեպյոխին, Վ. Զույև, Ն. Օզերեցկովսկին, Յ. Ֆալկ եւ այլն։ Աշխատանքներց, որտեղ կա սնկերի ֆլորիստիկական ցուցակը, նշում են`
Ընդհանրապես այս աշխատանքներում տրվում էր մի քանի սնկերի տեսակներից մինչև տասնյակ տեսակների նկարագրություններ, Գեորգիի ամփոփագրում (1800)` մոտ 200։ Առաջին նկարագրությունները եղել են համառոտ և թերի, կարող էին պատահել միայն անվանումների ցուցակներ` առանց նկարագրության, այդ իսկ պատճառով XVIII դարի աշխատանքներում նշված որոշ սնկեր հիմա դժվար է նմանեցնել, նույնիսկ եթե դրանք ուղեկցվում են նկարներով։
Առաջին աշխատանքը, ռուս գիտնականի կողմից գրված և բացառապես սնկերին վերաբերվող, կոչվում էր ինչ-որ մի չհրապարակված, իսկ հետո կորցրած Ս. Կրաշեննիկովի «430 տեսակի սնկերի ցանկը», նշված Ռ. Տրաուտֆետտերի կողմից, նրա «Florae Rossicae fontes»: Սակայն Տրաուտֆետտերը, չի նշել ոչ մի աղբյուր այն մասին, որ այդ ցանկը իրականում գոյություն է ունեցել, և էլ ոչ մի տեղ Կրաշեննիկովի այդպիսի աշխատանքը չի հիշատակվում: Այդ հեղինակի աշխատանքներում, որոնք այնուհետև հրատարակվել են Դ. Գորտերի կողմից, կա մոտ 40 տեսակի սնկերի նկարագրություններ, իսկ «Կամչատկայի հողերի նկարագրությունը»-ում կան առաջին տեղեկությունները տեղացիների կողմից ճանճասպան կարմիրի` որպես արբեցնող միջոց, կիրառման մասին:
Բացի Գիտությունների ակադեմիայի գիտարշավների կատարած զեկույցների և պարբերական հրատարակությունների («Ակադեմիական տեղեկագիր», «Նոր ամենամսյա հորինվածքներ»), Ռուսաստանում սկսեցին հայտնվել ոչ ակադեմիական հրատարակություններ, որոնցից առավել մեծ հետաքրքրություն էին առաջացնում Ա. Բոլոտովի հրատարակած ամսագրերը` «Գյուղի բնակիչ...» և հավելվածներ «Մոսկովյան տեղեկագրեր»-ի «Տնտեսական խանութ»-ի։ Նրանցում հրապարակվում էին գործնական բովանդակությամբ հոդվածներ։ Մասնավորապես, Բոլոտովն է (նա էր իր ամսագրերում հոդվածների մեծ մասի հեղինակը) 1780—1789 թվականներին գրել մի շարք հոդվածներ շամպինիոների մասին, որոնցում նկարագրվում էին հատկանիշներ, որոնցով այդ սնկերը տարբերվում էին դժգույն գարշասնկից, տրվում էին տեղեկություններ նրանց աճեցման, պահպանման և խոհարարության մեջ օգտագործման մասին, ինչպես նաև կային տեղեկություններ տրյուֆելների, մորկեղների և որոշ բուժիչ սնկերի` անձրևասնկերի և ստորգետնյա «եղջերվի սնկի» (հնարավոր է` Elaphomyces granulatus) մասին։
XVIII դարի վերջին տարիներին` XIX դարի առաջին կեսերին ֆլորիստիկական հետազոտությունները լայն տարածում գտան, չնայած դադարել էին պետության կողմից ֆինանսավորվող ակադեմիական գիտարշավները։ Հետազոտությունները կատարվում էին այն վայրերին մոտ, որտեղ աշխատում էին գիտնականները և սկսեցին ի հայտ գալ աշխատանքներ` հատուկ նվիրված սնկերին։ 1850-ական թվականներին երևան եկան Բալթյան, Մոսկվայի եւ Սանկտ Պետերբուրգի նահանգներից, Վոլգայի շրջանից, Ուկրաինայից, Բեսարաբիայից, Ղրիմից եւ Արկտիկայի սնկերի ֆլորիստիկական ցուցակները։ Այդ ժամանակահատվածի աշխատանքներից առանձնահատուկ նշանակություն ունի Ի. Վեյնմանի «Hymeno et Gasteromycetes hujusque in imperio Rossico observatas recensuit» («Հիմենո- և գաստերոմիցետներ` Ռուսական կայսրությունում հանդիպող») աշխատանքը` հրատարակաված 1836 թվականին։ Այն Ռուսաստանի սունկե ֆլորայի առաջին հիմանական ամփոփագիրն էր, որում ամփոփված էին 1132 տեսակներ` հոմանիշների և գտվելու տեղի մատնանշումներով, կենսամիջավայրի պայմանների համառոտ նկարագրումով։ Ռուսաստանում առաջին անգամ Վեյնմանի կողմից հետևողականորեն օգտագործվեց Է. Ֆրիսի սնկերի համակարգը: Մոտ 100 տեսակներ` ամփոփված այդ մենագրությունում, նկարագրված էին իր` Վեյնմանի, կողմից: Հետագա տարիներին Վեյնմանի աշխատանքը շարունակվեց մի շարք գիտնականների կողմից։ Վ. Չերնյաևը 1845 թվականին Ուկրաինայում նկարագրել է գաստեռոմիցետների 5 նոր ցեղեր, որոնցից երեքը ընդունված են ժամանակակից կարգաբանությունում (Disciseda, Trichaster и Endoptychum): Ի. Բորշչովը կազմեց զեկույցներ սնկերի ֆլորայի մասին եւ նկարագրեց Սանկտ-Պետերբուրգի նահանգից, արկտիկական Սիբիրից, Արալ-կասպիական տարածաշրջանից և Չերնոգովի նահանգից նոր տեսակներ։ 1855-1856 թվականներին Բորշչովը գրել է «Mycologia Petropolitana» ձեռագիրը, որը պարունակում է 200 տեսակի սնկերի նկարագրություններ և ջրաներկային նկարներ, սակայն այդ աշխատանքը չի հրապարակվել:
Սնկերի կարգաբանության ստեղծում
Սնկաբանություն և ֆիտոպաթոլոգիա
Ֆիտոպաթոլոգիա` կենսաբանության և գյուղատնտեսության բաժին, ուսումանսիրում է բույսերի ֆիտոպաթոգենների բազմացումն ու զարգացումը, վարակումից պաշտպանվելու մեթոդները։ Սերտ կապված է սնկաբանությանը, քանի որ սնկաբանական օբյեկտներում կան մեծ քանակությամբ ֆիտոպաթոգեններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենսաբանություն Կատեգորիա:Սնկաբանություն Կատեգորիա:Բուսաբանության բաժիններ
Նևադայի շրջան (Արկանզաս)
Նևադ (Nevada County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.606 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.997 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փրեսկոտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Արկանզասի շրջաններ
Գյոզալդարա Թաթարական
Գյոզալդարա Թաթարական, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում ։
Գտնվում է Հայաստանի տարածքում։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 748 կովկասյան թաթար բնակիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նեապոլյան օպերային դպրոց
Նեապոլյան օպերային դպրոց (Scuola musicale napoletana), իտալական օպերային արվեստում կոմպոզիտորական և կատարողական դպրոց։
Պատմություն
Կատեգորիա:Ստեղծագործական միավորումներ Կատեգորիա:Օպերա Կատեգորիա:Կոմպոզիտորական դպրոցներ
Բոլշիե Դվորի
Բոլշիե Դվորի (Большие Дворы), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պավլովո-Պոսադսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4952 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պավլովո-Պոսադսկի շրջանի բնակավայրեր
Վոզնեսենկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)
Վոզնեսենկա (Вознесенка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Վոզնեսենկա գյուղում բնակվում էր 534 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Մալայա Սերդոբա
Մալայա Սերդոբա (Малая Сердоба), գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Մալոսերդոբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5353 մարդ։
Ժաննա Դյուվալ
Ժաննա Դյուվալ (Jeanne Duval, ), դերասանուհի, բալետի պարուհի։
Կենսագրություն
Նրանք հանդիպել են 1842 թվականին, երբ Դյուվալը լքեց Հայիթի և մեկնեց Ֆրանսիա, մնացել են միասին հաջորդող քսան տարիների ընթացքում։ Դյուվալը, ըստ պատմությունների, կին էր, որին բոլորից շատ էր սիրում Բոդլերը՝ իր մայրիկից հետո։ Բոդլերը բազում բանաստեղծություններ է գրել՝ նվիրված Ժաննային, որոնց թվում են. «Պատշգամբ», «Էկզոտիկ բույր», «Sed non satiata», «Պարող օձ» և այլն։
Բոդլերը նրան անվանում էր սև Վեներա (Vénus Noire), նա խորհրդանշում էր բանաստեղծի համար վտանգավոր գեղեցկություն, սեքսուալություն և 19-րդ հարյուրամյակի կնոջ գաղտնիքը։ Ժաննային պատկերել է Կուրբեն Նկարչի արվեստանոց (1855) կտավի վրա։ Առավել ուշ Էդուար Մանեն՝ Բոդլերի ընկերը, պատկերել է Ժաննա Դյուվալին 1862 թվականին, երբ կինն արդեն գրեթե կուրացել էր։
Դյուվալը մահացել է սիֆիլիսից 1862 թվականին, իսկ Բոդլերը մահացել է հինգ տարի անց, ևս սիֆիլիսից։ Ենթադրվում է, որ Ժաննա Դյուվալը թմրանյութեր էր ընդունում։ Այլ աղբյուրներ փաստում են, որ Դյուվալը ավելի շատ է ապրել, քան Բոդլերը։ Նադարը հաստատում էր, որ տեսել է Դյուվալին վերջին անգամ 1870 թվականին. այդ ժամանակ նա հենակներով էր շարժվում՝ տանջվելով սիֆիլիսից։
Կերպարը
Ժաննա Դյուվալը՝ որպես էկզոտիկ սիրուհու կերպար դարձել է Անջելա Քարթերի «Սև Վեներա» նովելի գլխավոր հերոսուհին. նովելի անունով է կոչվել նրա պատմվածքների ժողովածուն (1985, տես. ): Նրան են նվիրված Նեյլո Հոփքինսոնի Աղատ ճանապարհներ (2003),Միքաեյլ Պրազանի Շառլ Բոդլերի սիրուհին (2007) վեպերը և այլ ստեղծագործություններ։
Գրյանիկովկա (գյուղ, Տավոլժանսկի գյուղական խորհուրդ)
Գրյանիկովկա (Гряниківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1825 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրյանիկովկա գյուղում բնակվում էր 607 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,737 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 823,61 մարդ/կմ²։
Աստերոիդների ցանկ (137901-138000)
Աստերոիդների ցանկ (137801-137900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (138001-138100)
|}
Օլեկսա Դովբուշ (ֆիլմ)
«Օլեկսա Դովբուշ» (Олекса Довбуш), խորհրդային գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Իվանովը Կիևի Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում 1959 թվականին :
Ֆիլմը եղել է վարձույթի առաջատարներից մեկը 1960 թվականին։
Սյուժե
Պատմակենսագրական արկածային ֆիլմի հեղինակները փորձել են պատկերել ուկրաինական «Ռոբին Հուդի»՝ գուցուլ լեգենդար ատաման Օլեկսա Դովբուշի՝ Կարպատների օպրիշկների գալիցա-ռուսական շարժման ղեկավարին, որը աղքատներին պաշտպանում էր լեհ և հունգար պաներից, նրանց անարդարություններից ու դաժանությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ուկրաիներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր
Հայաստանի միջազգային ֆուտբոլիստների ցանկ
2018 թվականի նոյեմբերի դրությամբ Հայաստանը խաղացել է 201 միջազգային խաղ՝ հաղթելով 49 անգամ, ոչ-ոքի՝ 42 անգամ, և պարտվել է 110 անգամ։ Թիմի առավել հաճախակի մրցակիցներն են եղել Անդորրան, Դանիան, Մակեդոնիան և Ուկրաինան, հանդիպելով յուրաքանչյուր թիմի հետ ութ անգամ։ Այդ թիմերից Հայաստանն առավել հաջող է խաղացել Անդորրայի դեմ՝ հաղթելով ութ խաղերից յոթը, իսկ Ուկրաինային չի կարողացել հաղթել ութ խաղերից ոչ մեկում ։ Համաշխարհային և մայրցամաքային մրցումներում Հայաստանը հանդես է եկել Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության որակավորման խմբերում 1998 թվականից սկսած 1996 թվականից սկսած ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի առաջնությունում, սակայն չի կարողացել անցնել մրցաշարի ոչ մի եզրափակիչ ։
Սարգիս Հովսեփյանը Հայաստանի բոլոր ժամանակների ամենատիտղոսակիր ֆուտբոլիստն է և ազգային հավաքականի կազմում 100 հանդիպում անցկացրած միակ ֆուտբոլիստը ։ Պաշտպանը իր միջազգային դեբյուտը կատարել է Հայաստանի առաջին խաղում`1992, իր 100-րդ խաղը անց է կացրել 2008 թվականի հոկտեմբերին Բելգիայի հավաքականի նկատմամբ 2:0 հաշվով կրած պարտության ժամանակ և իր կարիերան ավարտել է 131 խաղոբ։ Հայաստանի հավաքականի կազմում նրա վերջին խաղը տեղի է ունեցել 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին Լիտվայի հետ խաղում որտեղ նա հրավիրվել էր արարողությանը և խաղաց հանդիպման առաջին հինգ րոպեները՝ փոխարինվելուց առաջ ։ 2018 թվականի նոյեմբեր ամսվա դրությամբ Հենրիխ Մխիթարյանը հանդիսանում է Հայաստանի բոլոր ժամանակների ամենաշատ գոլ խփած ֆուտբոլիստը՝ խփելով 26 գնդակ։ Նա իր առաջին միջազգային գոլը խփել է 2009 թվականին և 2013 թվականին հոկտեմբերի 15-ին դարձել է Հայաստանի ռմբառկուն՝ Իտալիայի հավաքականի դեմ խաղում գոլ խփելուց հետո ։ Մխիթարյանը հեթ-տրիկի հեղինակ է դարձել 2016 թվականի մայիսին Գվատեմալայի նկատմամբ 7:1 հաշվով տարած հաղթանակի ժամանակ՝ դառնալով Հայաստանի պատմության մեջ առաջին հեթ-տրիկ խփած ֆուտբոլիստը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Օլուլա դե Կաստրո
Օլուլա դե Կաստրո (իսպ.` Olula de Castro), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում`Ալմերիա պրովինցիայում (Անադալուսիա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անդալուսիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 34 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 209 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 54 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալմերիա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
(2985) Շեքսպիր
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,848806 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7271 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9705 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1756,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,204979 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,66° անկյուն։
Շեկսպիր աստերոիդը պատկանում է Կորոնիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 300 անդամներ։ Բավականին անսովոր է հանդիսանում այն փաստը, որ այս ընտանիքի անդամները շարժվում են գործնականորեն մի ուղեծրով ։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Շեկսպիր Շեկսպիր Շեկսպիր Շեկսպիր Շեկսպիր
Վինչենցո Բելլինի
Վինչենցո Սալվատորե Կարմելո Ֆրանչեսկո Բելլինի (Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini, ), իտալացի օպերային կոմպոզիտոր։ Գրել է 11 օպերաներ, որոնցից առավել հայտնի են՝ «Լուսնոտը» (1830 թ.), «Նորմա» (1831 թ.) և «Պուրիտաններ» (1835 թ.)։
Կենսագրություն
Վինչենցո Բելլինին սերել է երաժիշտների ընտանիքից (հայրը՝ դիրիժոր, պապը՝ երգեհոնահար և երգահան)։ Ուսանել է Նեապոլի երաժշտանոցում։ Գրել է 11 օպերա, որոնցից այսօր առավել հաճախ կատարվողներն են «Կապուլետներ և Մոնտեկիներ» (առաջին կատարումը՝ 1830 թ., «Ֆենիչե» թատրոն, Վենետիկ), «Լուսնոտը» (1831 թ., «Կարկանո» թատրոն, Միլան), «Պուրիտաններ» (1835 թ., Իտալական թատրոն, Փարիզ).
Առավել նշանավոր ստեղծագործությունը «Նորմա» օպերան է (1831 թ., «Լա Սկալա», Միլան)։
Բելլինին իտալական բելկանտո ոճի խոշորագույն վարպետներից է։ Նրա երաժշտության աչքի է ընկնում վառ մեղեդայնությամբ, ճկունությամբ, զարգացման անընդհատությամբ ։
Մահացել է 1835 թ. սեպտեմբերի 23-ին Փարիզի արվարձաններից մեկում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգահաններ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ
Կուրնոս
Կուրնոս (Курнос), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սեմիդիրկա գետի աջ ափից 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սսի համալսարան
Սիսի համալսարան, աշխարհիկ բարձրագույն կրթական հաստատություն Կիլիկյան Հայաստանում։ Հիմնադրել է Ներսես Լամբրոնացին ։ Հովհաննես Երզնկացու վկայությամբ, «համալսարան» բառը առաջին անգամ աղբյուր է ստացել Սիս քաղաքից։
Սիսի համալսարանը մեծ հռչակ է ձեռք բերել, որտեղ կրթություն են ստացել հայ գիտության ու մատենագրության անվանի գործիչներ Մխիթար Գոշը, Հովհաննես Երզնկացին, Կիրակոս Գանձակեցին, Վարդան Արևելցին և ուրիշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական համալսարաններ Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի դպրոցներ Կատեգորիա:Սիս Կատեգորիա:12-րդ դարում հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:12-րդ դարի հիմնադրումներ Հայաստանում
Ֆատոս Նանո
Ֆատոս Տանաս Նանո (ալբաներեն` Fatos Thanas Nano, ), Ալբանիայի պառլամենտի պատգամավոր. ներկայացնում է «Սարանդե» (Sarandë) ֆրակցիան։ Զբաղեցրել է Ալբանիայի վարչապետի պաշտոնը։ Եղել է Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցության առաջնորդը։ Ունի տնտեսագիտության դոկտորի աստիճան (Տիրանայի համալսարան)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Տիրանա քաղաքում։ Կոմունիստական վարչակարգի վերջին տարիներին, երբ նախագահ Ռամիզ Ալիան փորձում էր բարեփոխումներ անցկացնել, Ֆատոսը բարեփեխումների կողմնակից էր, Ալբանիայի աշխատանքային կուսակցության առաջնորդներից մեկը։ Բազմակուսակցական համակարգի հաստատումից հետո գլխավորեց Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցությունը, որը ներկայացնում էր հիմնականում երկրի զարգացած արդյունաբերական հարավը։ 1991 թվականին նշանակվեց երկրի վարչապետ, սակայն շուտով, բողոքի ցույցերից ու գործադուլերից հետո, ստիպված եղավ հրաժարական տալ, քանի որ, չնայած բարեփոխումների կողմնակից էր, բայց ընկալվում էր որպես ոչ ժողովրդական՝ կոմունիստական վարչակարգի գործիչ։
1993 թվականին բանտարկվել է՝ կաշառակերության մեղադրանքով։ Սակայն շուտով Ալբանիայում հիասթափվեցին ղեկավարող Դեմոկրատական կուսակցությունից։ 1997 թվականին երկրում ֆինանսական «բուրգի» դեմ բողոքի մասսայական ցույցեր տեղի ունեցան, որի հետևանքով կրկին իշխանության գլուխ անցավ Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցությունը։ Նանոյի գլխավոր քաղաքական հակառակորդ՝ նախագահ Սալի Բերիշան, ստիպված հրաժարական տվեց։ Նույն թվականին տեղի ունեցած պառլամենտական ընտրությունների արդյունքում Նանոն նշանակվեց վարչապետ, սակայն հենց հաջորդ տարի, ընդդիմության առաջնորդ Ազեմ Հայդարիի սպանությունից հետո, կրկին ստիպված եղավ հրաժարական տալ։
Կառավարության կազմում
Երրորդ անգամ վարչապետ նշանակվեց 2002 թվականի հուլիսի 25-ին։ 2004 թվականի փետրվարին տեղի ունեցան ցույցեր, որոնց կազմակերպիչները հայտարարում էին, որ Նանոն չի կարողացել ալբանական տնտեսության բավականաչափ աճ ապահովել։ 2005 թվականի հուլիսի 5-ին Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցությունը կորցրեց ձայների մեծամասնությունը պառլամենտում, Նանոն չկարողացավ նոր կառավարություն ձևավորել։ 2005 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Նանոն թոշակի անցավ՝ թողնելով կուսակցության ղեկավարի և երկրի վարչապետի պաշտոնները։
Սկանդալներ
«Էսպրեսոն» (Իտալիա) «Ալբանիայի կնքահայրը» հոդվածում պնդում էր, որ Նանոն հովանավորում է իտալա-ալբանական մաֆիային, ինչին Նանոն արձագանքեց՝ զրպարտության համար շաբաթաթերթին դատի տալով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի վարչապետներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավորներ Կատեգորիա:Տիրանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Աստերոիդների ցանկ (316701-316800)
Աստերոիդների ցանկ (316601-316700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (316801-316900)
Միքայել Միանսարյանց
Միքայել Մեսրոպի Միանսարյանց (1830, Տփղիս (այժմ՝ Թբիլիսի) - 1880 թ. փետրվարի 5, Պետերբուրգ), հայ գիտական մատենագիտության հիմնադիր-լրագրող, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Սովորել է Ներսիսյան դպրոցում, Լազարյան ճեմարանում, ավարտել Պետերբուրգի կայսերական հեծելազորային բարձրագույն ուսումնարանը (1857)։ Եղել է փոխգնդապետ։ Աշխատակցել է «Հյուսիսափայլ», «Մեղու Հայաստանի», «Кавказ» և այլ պարբերականների։ Կազմել է «Քնար հայկական» (1868) երգարանը, որի վերջաբանում, ինչպես նաև «Կանոնավոր և վայելուչ գրության պատմությունը և տեսութունը» (1872) աշխատության մեջ, ամփոփել է իր մանկավարժական հայացքները։ 1873 թվականին Լայպցիգում հայկական դպրոցների համար որպես ձեռնարկ հրատարակել է իր կազմած «Հայերեն կանոնավոր և վայելուչ գրության» վարժությունների 5 և տողանցքների 4 պրակ։ Կազմել է հայ տպագիր արտադրանքի ընդհանուր մատենագիտություն (անտիպ)։ 1874-1876 թվականներին լույս է ընծայել Կովկասի և Անդրկովկասի մատենագիտություն աշխատության առաջին հատորը, որտեղ հայերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, վրացերեն և այլ լեզուներով ներկայացված են մոտ 6000 գիրք, հոդված, քարտեզ, տպագիր ու ձեռագիր նյութեր։ Գերակշիռ մասը կազմում է հայերեն, ինչպես և տարբեր լեզուներով հայագիտական գրականությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լազարյան ճեմարանի սաներ
Գյուրջիել
Գյուրջիել, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 725 հայ բնակիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Բոլշիե Երմակի
Բոլշիե Երմակի (Большие Ермаки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոզա բինտ Նասեր ալ-Միսնեդ
Շեյխա Մոզա բինտ Նասեր ալ-Միսնեդ (الشيخة موزا بنت ناصر المسند, Şeiḥa Mūzah bint Nāşir al-Misnid, ), քաղաքական և հասարակական գործիչ, Քաթարի շեյխ Համադ բեն Քալիֆ-ալ-Թանիի երկրորդ կինը։
Կենսագրություն և գործունեություն
Կրթությունն ստացել է Քաթարի ազգային համալսարանում (1986—1990), սոցիոլոգ է։ Ապա անցել է փորձաշրջան ԱՄՆ-ի առաջատար համալսարաններում։
Մոզա ալ-Միսնեդը, որը իր օրինակով բացառիկ է Պարսից ծոցի մյուս երկրների կանանց համար, ունի պետական և միջազգային պարտականությունների մի ամբողջ շարք։ Այդ թվում են նաև նրա արարողակարգային պարտականությունները. Քաթարի կրթության, գիտության և հասարակական զարգացման ֆոնդի նախագահ, Ընտանեկան հարցերի գերագույն խորհրդի նախագահ, Կրթության Գերագույն խորհրդի փոխնախագահ, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հատուկ դեսպան։
Մոզա ալ-Միսնեդն իր գլխավոր նպատակն է համարում Քաթարը դարձնել ժամանակակից, առաջատար երկիր, դրա համար էլ ակտիվ մասնակցություն ունի իր երկրի ու տարածաշրջանի քաղաքական, հասարակական կյանքում, գործնական ու մշակութային հարցերում։ Նա հիմնել է Արաբական դեմոկրատական ֆոնդը, որտեղ նրա ամուսինը կատարել է առաջին լուրջ ներդրումը, որը կազմում է 10 միլիոն դոլար։ Այս ֆոնդի գլխավոր խնդիրը ԶԼՄ-ների ազատ զարգացումն է։ Շեյխա Մոզան նաև Քաթարը նոր «Սիլիկոնե հովիտ» դարձնելու գաղափարի հեղինակն է։ Այս նպատակով ստեղծվել է Քաթարի գիտության և տեխնոլոգիայի այգին, որի բացումը տեղի ունեցավ 2008 թվականի վերջերին։ Այգում կատարվեցին 225 միլիոն արժողությամբ ներդրումներ այդ թվում՝ այնպիսի միջազգային առաջատար ընկերություններ կողմից, ինչպիսիք են՝ «Microsoft-ը», «Shell-ը» և «General Electric-ը»։ Բացի այդ, նա համարվում է նաև Քաթարում «Կրթական քաղաքի» գաղափարի հեղինակն ու այն կյանքի կոչողը։ Այն իրենից ներկայացնում է մոտ 2500 հա տարածությամբ համալսարանական քաղաք՝ մայրաքաղաքի արվարձաններից մեկում, որտեղ դասախոսում են ամերիկյան համալսարանների առաջատար պրոֆեսորները։ Շեյխան ակտիվորեն խրախուսում է նաև արաբալեզու «Ալ-Ջազիրա» հեղինակավոր լրատվամիջոցի գործունեությունը։
Մոզա ալ-Միսնեդը Վիջինիայի (Virginia Commonwealth University), Թեքզասի՝ A & M (Texas A & M University), Քարնեգի Մելլոնի (Carnegie Mellon University), Ջորջթաունի (Georgetown University) համալսարանների և Լոնդոնի թագավորական քոլեջի (Imperial College London) պատվավոր դոկտոր է։ 2010 թվականից Բրիտանական կայսրության օրդենի կին-կոմանդոր է։
Ընտանիք
Մոզա ալ-Միսնեդն ունի յոթ զավակ (հինգ որդի և երկու դուստր).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Պետությունների ղեկավարների ամուսիններ Կատեգորիա:Քաթարի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ
ՖԻՖԱ Ոսկե գնդակ 2012
Ոսկե գնդակ ՖԻՖԱ 2012, ՖԻՖԱ-ի կողմից 2012 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստին տրվող պարգև։ Մրցանակը տրվել է Ցյուրիխում՝ 2013 թվականի հունվարի 7-ին ։
Հաղթողը Բարսելոնայի և Արգենտինայի ազգային հավքականի հարձակվող Լիոնել Մեսսին է էր, որը հաղթեց այն 4-րդ անգամ։
Միջոցառման հաղորդավարներն էին Ռուուդ Գուլիտը և Real Madrid TV-ի ու Fox Soccer-ի լրագրող Քեյ Մյուրեյը ։
Հաղթողներ և թեկնածուներ
2012 թվականի հոկտեմբերի վերջին ՖԻՖԱ-ն հրապարակեց թեկնածուների ցուցակը ։ Կանանց Ոսկե գնդակի թեկնածուների ցուցակը հրապարկվեց հոկտեմբերի 29-ին ։ Հաղթողները որոշվում էիր լրագրողների քվեարկությամբ։ Յուրաքանչյուրը կարող էր 3 ֆուտտբոլիստի տալ իր քվեն (5, 3, 1 բալ) ։ Եզրափակիչ փուլ էին հասել 3 ֆուտբոլիստ՝ Լիոնել Մեսսին, Կրիշտիանու Ռոնալդուն և Անդրես Ինիեստան ։
Հաղթող ճանաչվեց Լիոնել Մեսսին ։ Նա հաղթել էր նաև 2009, 2010, 2011 թվականներին։
Ոսկե գնդակ ՖԻՖԱ
ՖԻՖԱ Ոսկե գնդակի արդյունքներն են. Մնացած 20 ֆուտբոլիստները մրցակցություն մեջ էին միմյանց հետ։
ՖԻՖԱ կանանց լավագույն խաղացող
2012 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՖԻՖԱ-ն հրապարակեց կանանց լավագույն խաղացող մրցանակի թեկնածուներին ։ Քվեարկության համակարգը նույնն էր ինչ տղամարդկանց համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոսկե գնդակի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ոսկե գնդակ
Ռոզա Սիրոտա
Ռոզա Աբրամովնա Սիրոտա (Ро́за Абра́мовна Сиро́та, ), խորհրդային թատերական ռեժիսոր և մանկավարժ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1986)։
Երկար տարիներ աշխատելով Դրամատիկական մեծ թատրոնում, իսկ վերջին տարիներին Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնում և Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնում, Ռոզա Սիրոտան ինքնուրույն համեմատաբար քիչ ներկայացումներ է բեմադրել և ավելի շատ հայտնի է դարձել դերասանների հետ աշխատելու ունակությամբ՝ ստեղծելով դերասանական մի շարք գլուխգործոցներ։
Կենսագրություն
Ռոզա Սիրոտան ծնվել է Լենինգրադում, 1952 թվականին ավարտել է Ալեքսանդր Օստրովսկու անվան Լենինգրադի թատերական ինստիտուտը, Ե. Գ. Հակկելի, Վլադիմիր Վենգերովի և Վ. Ս. Անդրուշկևիչի դասարանը և նույն թվականին աշխատանքի է անցել Մոլոտովի մարզի (այժմ՝ Պերմի երկրամաս) Կիզելովյան թատրոնում որպես ռեժիսոր։ Որոշ տվյալներով նա երկուս ու կես տարվա աշխատանքի ընթացքում բեմադրել է շուրջ 20 ներկայացում։ Դրանց թվում են Ալեքսանդր Օստրովսկու «Սիրտը քար չէ», Մաքսիմ Գորկու «Ծերունին» և «Տարօրինակ մարդիկ», Վսևոլոդ Իվանովի «Զրահագնացք 14-69» ներկայացումները ։
Մեծ դրամատիկականում
1955 թվականին Սիրոտան վերադառնում է հայրենի Լենինգրադ և դառնում է Դրամատիկական մեծ թատրոնի տնօրեն, որն այդ ժամանակ ծանր ճգնաժամ էր ապրում և կորցրել էր իր հանդիսատեսներին։ Բայց ամեն ինչ փոխվեց 1956 թվականի փետրվարին Գեորգի Տովստոնոգովի ԴՄԹ գալով, Սիրոտան գլխավոր ռեժիսորի «աջ ձեռքն» էր ԴՄԹ-ի շատ հայտնի ներկայացումների վրա աշխատելու ընթացքում, ինչպիսիք են «Եզոպոսը», Մաքսիմ Գորկու «Բարբարոսները», «Ապուշը», Ա. Նիկոլայի «Սինյոր Մարիոն կատակերգություն է գրում», Ալեքսանդր Վոլոդինի «Հինգ երեկո» և «Իմ ավագ քույրը», հետագայում՝ «Քաղքենիները» և «Աղվեսը և խաղողը»։
Մնալով ռեժիսոր, բեմադրիչ Տովստոնոգովի օրոք նա զգալի ազդեցություն էր ունենում գեղարվեստական արդյունքի վրա ։ Խոսելով ժամանակակից պիեսների բեմականացումների, հատկապես Ա. Վոլոդինի ներկայացումների մասին, քննադատը նշում է Սիրոտայի «բացարձակ, անսովոր և ի սկզբանե ոչ այնքան հստակ արտահայտված նոր ռիթմերի ձայնը», «հերթական դրամատուրգիական  «նոր ալիքի»  հատուկ առանձնահատկությունների ձայնը» ։
Որոշ ռեժիսորների նման, Ռոզա Սիրոտան կարողացավ աշխատել դերասանների հետ ։ «Տովստոնոգովը» գրում է, Օլեգ Բասիլաշվիլին «երբեմն հոյակապ, հնարամտորեն գտնում էր ներկայացման, տեսարանի, դերի ընդհանուր գծապատկերը, իսկ Սիրոտան փորձում էր օգնել դերասանին արդարացնելու Տովստոնոգովի առաջարկած արդյունքը։ Գրեթե անհնարինը  դարձնելով պարզ, հեշտ և հաճելի» ։ Մասնավորապես, նրան, ոչ վերջին հերթին, թատրոնը պարտական էր այնպիսի դերասանական գլուխգործոցի ծնունդի համար, ինչպիսին է իշխան Միշկին Ինոկենտի Սմոկտունովսկին։ «Ապուշը» ներկայացման պրեմիերայից հետո, Սերգեյ Յուրսկին հիշում է, հանդիսատեսը սկսեց խոսել Սմոկտունովսկու, իսկ դերասանները՝ Ռոզա Սիրոտայի մասին ։ «… Զարմանալի ռեժիսոր-մանկավարժ, - գրում է Նատալյա Ստարոսելսկայան, - դերասանների նուրբ, խոհուն դաստիարակ, ով գիտեր ինչպես բացահայտել մարդու մեջ խորը թաքնված ինչ-որ բան և այն բարձրացնել իսկական վարպետության աստիճանի»։ Ներկայացման թողարկումով Սիրոտայի աշխատանքը չէր ավարտվում, ներկա գտնվելով յուրաքանչյուր ներկայացման, վերջում նա հանդիմանում էր դերասաններին, կամ շտկումներ կատարում, կամ նոր առաջադրանքներ տալիս նրանց՝ թույլ չտալով, որ ներկայացումները կորցնեն իրենց թարմությունը, ժամանակի ընթացքում կորցնեն իրենց բնօրինակ բովանդակությունը և բեմում նրանց համար երկար կյանք ապահովել  ։ ԴՄԹ-ի արտիստները հաճախ դիմում էին Սիրոտային՝ կինոնկարների վրա աշխատելու գործընթացում իրենց դերերի հետ կապված խորհուրդներ ստանալու համար՝ օրինակ՝ Ինոկենտի Սմոկտունովսկին նրա հետ խաղափորձեր էր կատարում Համլետի դերի համար, իսկ Կիրիլ Լավրովը՝ Իվան Կարամազովի։
Գեորգի Տովստոնոգովը բարձր էր գնահատում Սիրոտային որպես օգնական, սակայն, անկախ աշխատանքի բացակայությունը նրան դրդեց 1962 թվականին լքել թատրոնը և իր գործունեությունը տեղափոխել Լենինգրադի հեռուստատեսություն, որտեղ, մասնավորապես, բեմադրեց Ջոն Ստայնբեքի «Մեր տագնապների ձմեռը» ներկայացումը, որտեղ գլխավոր դերում հանդես էր գալիս Սմոկտունովսկին։ «... Մենք մի սկզբունք ունեինք, - ասում էր ԴՄԹ-ի առաջատար դերասաններից մեկը՝ Եվգենի Լեբեդևը,- ով լքում էր թատրոնը, նա այլևս չէր վերադառնում» ։ Բայց Սիրոտայի համար Տովստոնոգովը բացառություն արեց, 1966 թվականին նա վերադարձավ Դրամատիկական մեծ թատրոն, որտեղ աշխատեց մինչև 1972 թվականը և բեմադրեց այն ժամանակվա ԴՄԹ-ի ամենահայտնի ներկայացումներից մեկը՝ «Գինը» Արթուր Միլլերի պիեսի հիման վրա, դերասանական հերթական գլուխգործոցով՝ Գրեգոր Սոլոմոնի դերը, Վլադիսլավ Շտրժելչիկի կատարմամբ ։
70-ականներին Սիրոտան Լենկոնցերտում բեմադրեց գրական ծրագրեր նաև Մարինա Ռակովայի համար՝ Ֆրիդրիխ Դյուրենմաթի «Ծեր տիկնոջ այցը» և Միխայիլ Բուլգակովի վեպի հիման վրա «Վարպետն ու Մարգարիտան» (1979) ։
ՄԳԱԹ-ում
«Սիրոտայի և Տովստոնոգովի հրեշավոր բարդ, ցմահ ողբերգական հարաբերությունների մեջ, գրում է Վլադիմիր Ռեցեպտերը, ամենից հաճախ դրսևորվում էր տոհմական մտերմություն, երբեմն էլ համային հակադրություն, բայց երկուսին էլ բորբոքող և մթնոլորտը շիկացնող պարադոքսը կայանում էր նրանում, որ նրանք համատեղ աշխատանքով էին հասնում բարձունքների, որին նրանք չէին հասնի առանձին-առանձին»։ Երկրորդ անգամ ԴՄԹ-ից հեռանալուց հետո Սիրոտան մի քանի տարի աշխատում է Լենինգրադի Լենինյան կոմերիտմիության անվան թատրոնում, որն այդ ժամանակ ղեկավարում էր Գենադի Օպորկովը, բեմադրել է իր սեփական ներկայացումները, զուգահեռ աշխատել գլխավոր ռեժիսորի հետ, և, այնուամենայնիվ, ականատեսների խոսքով, նա իրեն անհարմար էր զգում նոր թատրոնում ։ Բայց Տովստոնոգովը չներեց Սիրոտայի երկրորդ դավաճանությունը և ԴՄԹ վերադառնալու նոր փորձը ձախողվեց։
1979 թվականին նրան հրավիրեցին Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոն՝ Ինոկենտի Սմոկտունովսկու նախաձեռնությամբ, որը մտադիր էր բեմադրել Ալեքսեյ Տոլստոյի «Ցար Ֆյոդոր Իոաննովիչը» և լինելով անփորձ ռեժիսոր՝ նրա օգնության կարիքն ուներ։ Համատեղ բեմադրությունը տեղի չէր ունենա առանց Սիրոտայի մասնակցության, որը նախատում էր իր հին ընկերոջը դերասանների նկատմամբ ոչ պատշաճ վերաբերմունքի համար, թատրոնի գեղարվեստական խորհուրդը դադարեց աշխատել ներկայացման վրա, բայց նա մնաց Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնում, որպես ռեժիսոր մասնակցեց Օլեգ Եֆրեմովի մի քանի բեմադրություններում (և նույնիսկ բեմ բարձրացավ որպես կոնցերտմայստեր Դորայի «Մոսկվայի երգչախումբը» ներկայացման մեջ), ինքնուրույն բեմադրեց մի քանի ներկայացումներ։ Սիրոտայի վերջին աշխատանքը դարձավ «Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի յոթ կյանքը» պիեսը ։ Մոսկվայում, ինչպես Լենինգրադում, նա օգնում էր բոլորին, ովքեր դիմում էին իրեն օգնության համար, նրանց թվում, ովքեր փորձեր են կատարել նրա հետ ոչ պաշտոնական, ռեժիսոր բեմադրիչից գաղտնի, եղել են Տատյանա Դորոնինան և Լյուդմիլա Մակսակովան, Ալեքսանդր Կալյագինը և Արմեն Ջիգարխանյանը։
Այդ ժամանակահատվածում Սիրոտան Մելոդիա ստուդիայում ստեղծեց «Կարենինա ամուսինները» գրական կոմպոզիցիան, որը բեմականացվել էր Լև Տոլստոյի «Աննա Կարենինա» (1983) վեպի հիման վրա, Լյուդմիլա Չուրսինայի և Իզիլ Զաբլուդովսկու մասնակցությամբ և «Միապետը։ Պյոտր և Ալեքսեյ» (1988) - դրամատիկական բեմականացումը, Ալեքսանդր Պուշկինի «Պիտերի պատմությունը» նյութերի հիման վրա՝ Վլադիմիր Ռեցեպտերի կատարմամբ ։
Ռոզա Սիրոտան հայտնի է նաև որպես թատերական մանկավարժ, 1964-1965 և 1976-1979 թվականներին դասավանդել է Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ամբիոնում, 1985-1986 թվականներին Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտում, իսկ 1987-1991 թվականներին՝ Օ. Էֆրեմովի հետ միասին, կազմակերպել է ռեժիսորական դասընթացներ Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի դպրոց-ստուդիայում ։
Վերջին տարիներին Ռոզա Սիրոտան ծանր հիվանդ է եղել, բուժվել է Ա. Լ. Պոլենովի անվան ինստիտուտում և մահացել է Սանկտ Պետերբուրգում 1995 թվականի նոյեմբերի 1-ին։
Թատերական ներկայացումներ
Կիզելի դրամատիկական թատրոն
Մոլոտովյան դրամատիկական թատրոն
Վ. Ֆ. Կոմիսարժևսկու անվան թատրոն
Լենինգրադի Լենինյան կոմերիտմիության անվան թատրոն
Չեխովի անվան ՄԳԹ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Նյուտոնի շրջան (Արկանզաս)
Նյուտոն (Newton County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.132 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.33 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջասպեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1842 թ.։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Արկանզասի շրջաններ
Մերկ մախա (նկար, Գոյա)
«Մերկ մախա» (La maja desnuda), իսպանացի նկարիչ Ֆրանցիսկո Գոյայի վրձնին պատկանող կտավ, որը ստեղծվել է 1797-1800 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Նկարն իրենից ներկայացնում է շարք՝ երկու կտավներով՝ «Մերկ մախա» և «Հագուստով մախա» (La maja vestida): Նկարներում պատկերված է մախան՝ միջնադարյան Իսպանիայի մայրաքաղաքի հետնախորշերի բնակչուհի։ Մախաներն ապրել են XVIII-XIX դարերում։ Վերջիններս Գոյայի ամենասիրելի կերպարաներն են հանդիսանում։ «Մերկ մախան» հանդիսանում է արևմտյան արվեստի ամենավաղ ստեղծագործություններից մեկը, որում կինը պատկերված է մորեմերկ վիճակում ու չի պարունակում ոչ մի դիցաբանական տեսարաններ ։
Նկարի պատմություն
Նկարը, ըստ էության, պատվիրվել է Մանուել Գոդոյի կողմից, ով Իսպանիայի առաջին նախարարն էր ու արքա Կառլոս 4-րդի ֆավորիտը։ Պատվիրել է նկարը անձնական հավաքածուի համար. Մանուել Գոդոյը մերկ կանանց պատկերներով կտավների մեծ սիրահար էր ։ «Հագուստով մախան» կախված էր «Մերկ մախան» կտավի դիմաց և հատուկ հարմարեցված մեխանիզմի շնորհիվ դիտողին ցույց էին տալիս սկզբից հագուստով տարբերակը, հետո՝ մերկը։ Առաջին ստույգ հիշատակությունը նկարի վերաբերյալ տալիս է փորագրիչ Պեդրո Գոնզալես դը Սեպուլվեդին։ Վերջինս տեսել է այս նկարը և Վելասկեսի «Հայելիով Վեներան» նկարը, երբ այցելել է Գոդոյի պալացցոն 1800 թվականին ։ 1808 թվականին «Մերկ մախա» կտավն ու այլ  «կասկածելի պարունակությամբ» նկարներ նկատվել են Իսպանական ինկվիզիցիայի կողմից ։ Գոդոյը կանգնեց դատարանի առաջ։ Նրան ստիպեցին հայտնել բոլոր այն նկարիչների անունները, ովքեր ստեղծել էին «ծայրահեղ անպարկեշտ ու հասարակության հետաքրքրությանը վտանգ հարուցող» կտավներ։ Գոյային հայտարարեցին որպես անբարոյականություն տարածող նկարիչ, սակայն Ֆրանցիսկոն խուսափեց պատժից, քանի որ ինկվիզիցիայի դերը XIX դարի սկզբին արդեն կորցրել էր իր ուժը և ունակ էր միայն նկարները որակել «վտանգավոր», բայց ոչ լիովին արգելելու դրանք ։
Հավաստի տեղեկություն չկա, թե ով է որպես բնորդուհի ծառայել այն նկարաշարի համար։ XIX դարում համարվում էր, որ նկարում պատկերված է Մարիա Կաետանա դը Սիլվան՝ Ալբայի 13-րդ դքսուհին ։ Այդպես էին կարծում, քանի որ Գոյան սիրային կապերի մեջ էր վերջինիս հետ։ 1945 թվականին այդ վարկածը հերքելու նպատակով Ալբաների ընտանիքը բացեց դքսուհու գերեզմանը, որպեսզի ոսկորների երկարության չափումով ապացուցվի այդ փաստը։ Քանի որ ընտանիքը պնդում էր, որ նկարում պատկերվածը ունի մարմնի այլ չափերի կառուցվածք։ Սակայն այս գործընթացը չունեցավ որևէ արդյունք, քանզի ժամանակին արդեն ավերել էին այս գերեզմանը նապոլեոնյան զորքերը և բոլոր ոսկորները ցաքուցրիվ էին արված։
Ներկա պահին արվեստագետների մեծամասնությունը հակված է այն կարիծիքին, որ կտավին պատկերված է Պեպիտա Տուդոն՝ Մանուել Գոդոյի սիրուհին ։
Նկարները երկու անգամ հայտնվել են Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի հավաքածուներում՝ 1814 թվականից 1836 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։ Դա արվեց ինկվիզիցիայի դատապարտումից հետո։
1901 թվականին նկարները իրենց վերջին հանգրվանը գտան Պրադոյի թանգարանում։ Այսօր նկարները ցուցադրվում են կողք-կողքի Պրադոյի սրահներից մեկում ։
Ազդեցություն
1930 թվականին Գոյայի հիշատակին նվիրված միջոցառումների համատեքստում թողարկվեցին փոստային նամականիշերի շարք, որոնցում պատկերված էր «մախան»։ Նրանք հավանության արժանացան իսպանական փոստային ծառայության կողմից։ Իսկ օրինակ Միացյալ Նահանգների փոստային ծառայությունը մերժեց դրանք փակցնել նամակների վրա և չթողեց մուտք գործեն ԱՄՆ։
«Մախաները» ոգեշնչման աղբյուր է ծառայել շատ նկարիչների համար։ Ֆրանսիացի մեծագույն նկարիչ Էդուարդ Մանեն ստեղծել է «Իսպանական կոստյումով աղջիկը» կտավը։ Իսկ Իգնասիո Սուլոագան ստեղծեց «Մերկ մախայի» բարձրարժեք կրկնօրինակը։
Գրականություն
LUNA, Juan J., La maja desnuda, 1996.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1800 նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներ Կատեգորիա:Իսպանիայի մշակույթ Կատեգորիա:Պրադո թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ Կատեգորիա:Իսպանիայի արվեստ
Յուզերշ (կանտոն)
Յուզերշ (Uzerche), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կոռեզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տյուլ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 7363 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1928 է։ Կանտոնում կա 9 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Մալայա Սուվորովկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի բնակավայրեր
Մելս Բաղդասարյան
Մելս Գասպարի Բաղդասարյան (, Մեծավան, Լոռու մարզ), բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2007)։
Կենսագրություն
Մելս Բաղդասարյանը ծնվել է Տաշիրի տարածաշրջանի Մեծավան գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հեռակա բաժինը։ 1971 թվականից ԽՍՀՄ, 1990 թվականից Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ։ 1964-1970 թվականներին, ուսմանը զուգահեռ, աշխատել ե Կալինինոյի նորաբաց շրջանային «Արևածագ» թերթի խմբագրությունում՝ սկզբում որպես սրբագրիչ, ապա՝ գրական աշխատող, բաժնի վարիչ։ 1970-1992 թվականներին եղել է շրջանային ռադիոհաղորդումների խմբագիր, 1992-1996 թվականներին՝ շրջխորհրդի գործկոմի մշակույթի բաժնի վարիչ, 1997-2000 թվականներին՝ Տաշիրի սոցիալական ծառայությունների տարածքային գործակալության փախստականների գծով տեսուչ։ Աշխատում է Տաշիրի քաղաքապետարանում՝ որպես քաղաքապետի խորհրդական։ 1 2005 թվականից Ռազմածովագիրների միջազգային ընկերության, 2007 թվականից՝ Հայաստանի գրողների միության անդամ է ։
Ստեղծագործություններ
Հրատարակել է «Սիրո անուրջներ» (1992 թ.), «Բարի լույս, սեր» (1996 թ.), «Դեռ ծարավ եմ» (1999 թ.), «Խաչված հեքիաթներ (2001 թ.), «Լույս եմ փնտրում» (2003 թ.), «Եվ քարի արտից ցորենը ծլեց» (2005 թ.), «Կինը գովք է» (2007 թ.), «Քրիզանթեմ» (2008 թ.), «Ու անունդ դրեցի սեր» (2010 թ.), «Սասնա ծուռ եմ» (2011), «Փրկիր ինձ Հիսուս» (2012 թ.)՝ բանաստեղծությունների ժողովածուները և Արցախյան հերոսամարտին նվիրված «Սխրանքի ու փառքի ճամփաներով» (2005 թ.) և «Հայրենապատում-Շահնազար» (2007 թ.) արձակ ստեղծագործությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1946 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Գրյանիկովկա (գյուղ, Ժովտնևի գյուղական խորհուրդ)
Գրյանիկովկա (Гряниківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վիլմինորե դի Սկալվե
Վիլմինորե դի Սկալվե (իտալ․՝ Vilminore di Scalve), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1548 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 39 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 104 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0346։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էբերսմյունստեր
Էբերսմյունստեր (Ebersmunster), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 511 մարդ, բնակչության խտությունը` 69.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 35 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 301 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 228-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,7 %։ 228 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 216 անձ (112 տղամարդ և 104 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 73 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չևի Վուդս
Քևին Վուդս (Kevin Woods, ), ավելի հայտնի է որպես Չևի Վուդս (Chevy Woods), ամերիկացի ռեփեր։ Լավագույնս հայտնի է որպես ամերիկացի ռեփեր Վիզ Խալիֆայի Taylor Gang Records ձայնագրման լեյբլի անդամ։ Իր կարիերայի ընթացքում թողարկել է մի քանի միքսթեյպ, սակայն առաջին անգամ ավելի մեծ ճանաչում է ձեռք բերել Վիզ Խալիֆայի 2011 թվականին թողարկված «Rolling Papers» ալբոմի «Taylor Gang» երգում իր մասնակցությունն ունենալուց հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ
Ցիբուլևկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Ցիբուլևկա (Цибулівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ցիբուլևկա գյուղում բնակվում էր 1 888 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6244 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,37 մարդ/կմ²։
Գարնակեցիկ
Գարնակեցիկ, գաղտրիկազգիների ընտանիքի միամյա, երկամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ ։ Հայտնի է 18, Հայաստանում՝ 2 տեսակ՝ գարնակեցիկը փռված (A. decumbens) և գարնակեցիկ գծավոր են (A. linearifolia)։
Տարածվածություն
Հանդիպում է Արագածոտնի (Ուրծի լեռնաշղթա), Արարատի, Սյունիքի մարզերում։ Աճում է չոր, անպտուղ լանջերին, կավոտ և ավազոտ հողերում։
Կառուցվածք
Ցողունի բարձրությունը 5-20 սմ է։ Տերևները ամբողջաեզր են, նեղ, երկար։ Բույսը պատված է խոզաններով։ Ծաղկաբույլը ոլորքներից կազմված հուրան է, ծաղիկները՝ մանր, դեղին։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին։ Պտղի ընկուզանման մասերը եռանիստ են՝ սուր, մսոտ ելունդներով։ Պարունակում է ալկալոիդներ, ֆլավոնոիդներ, կումարիններ, նավթաքինոններ։ Փռված գարնակեցիկի արմատները ներկատու են։ Որոշ տեսակներ ունեն հակաբակտերային հատկություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր Կատեգորիա:Գաղտրիկազգիներ
Օտիս Բըրդսոնգ
Օտիս Լի Բըրդսոնգ (Otis Lee Birdsong, ), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ։ Խաղացել է հարձակվող պաշտպան դիրքում։ Կարիերան ավարտել է 1989 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սակրամենտո Քինգսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բրուքլին Նեթսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բոստոն Սելտիքսի բասկետբոլիստներ
Ուոչիտայի շրջան (Արկանզաս)
Ուոչիտ (Ouachita County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.896 կմ² է, բնակչությունը՝ 26.12 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քամդեն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1842 թ.։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Արկանզասի շրջաններ
Բոլշիե Իզբիշչի
Բոլշիե Իզբիշչի (Большие Избищи), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Նատրիումի հեքսանիտրոռոդատ (III)
Նատրիումի հեքսանիտրորորոդատ (III), անօրգանական միացություն, նատրիումի նիտրատի և ռոդիումի կոմպլեկս միացություն Na3[Rh(NO2)6] բանաձևով։
Ֆիզիկական հատկություններ
Առաջացնում է բյուրեղներ որոնք լավ լուծվում են ջրում և չեն լուծվում էթանոլում և ացետոնում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ
Միջազգային պահուստներ
Միջազգային պահուստներ, ակտիվներ, որոնք գտնվում են դրամավարկային կարգավորման մարմինների ազատ տնօրինման ներքո և վերահսկվում են նրանց կողմից՝ վճարային հաշվեկշռի ֆինանսավորման կարիքները բավարարելու, արտարժույթի շուկաներում փոխարժեքի վրա ազդելու համար միջամտելու և այլ համապատասխան նպատակներով (օրինակ՝ արտարժույթի և տնտեսության նկատմամբ վստահության պահպանելը, ինչպես նաև արտաքին փոխառության հիմք հանդիսանալ) ։
Միջազգային պահուստները ներառում են դրամային ոսկի, փոխառության հատուկ իրավունքներ (SDRs), պահուստային դիրք Արժույթի միջազգային հիմնադրամում պահուստային դիրք և այլ պահուստային ակտիվներ ։
Հաշվարկված է ԱՄՆ դոլարով։
Երկրների ցանկն ըստ միջազգային պահուստների
Երկրների ցանկն ըստ միջազգային ոսկու և արժութային պահուստների՝ միլիոն դոլարով, ըստ Կենտրոնական բանկերի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրների ցանկեր Կատեգորիա:Ցանկեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Ցանկեր:Տնտեսություն Կատեգորիա:Միջազգային ֆինանսներ Կատեգորիա:Համաշխարհային տնտեսություն Կատեգորիա:Տնտեսություններ Կատեգորիա:Փող Կատեգորիա:Մետաղադրամ Կատեգորիա:Տնտեսական ցուցանիշներ
Rush (Monsta X-ի ալբոմ)
Rush, հարավկորեական բոյ բենդ Monsta X-ի երկրորդ մինի ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 7-ին` Starship Entertainment ընկերության կողմից։ Ալբոմը բաղկացած է վեց երգից, ներառյալ գլխավոր «Rush» երգը։ Ավելի ուշ ալբոմը վերահրատարակվել է «Hero (Broadcasting ver.)»-ի հետ` որպես գլխավոր սինգլ։
Կոմերցիոն հաջողություն
Ալբոմը Հարավային Կորեայում վաճառվել է 69 773 օրինակով ։ Այն հասել է 3-րդ հորիզոնական ամենշաբաթյա 6-րդ հորիզոնական ամենամսյա և 46-րդ հորիզոնական տարեվերջյան Gaon ալոմային չարթում։ «Rush»-ը հասել է 139-րդ հորիզոնական շաբաթական Gaon թվային չարթում։
Հիանալի փեսացուն
Հիանալի փեսացուն (Şahane Damat), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է Star TV-ի եթերում։ Հեռուստասերիալը ցուցադրվել է 2016 թվականի հունիսի 21-ից մինչև 2016 թվականի օգոստոսի 23-ը ։ Սերիալի ռեժիսորը Ռաշիդ Չելիքգեզերն է, իսկ պրոդյուսերը՝ Օսման Սընավը։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Բուրջու Օզբերկը, Ալի Էրսան Դուրուն, Էրհան Յազըջըօղլուն։
Դագարլի
Դագարլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում ։
Գտնվում է Հայաստանի տարածքում։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 820 հայ բնակիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Միկիտա (այլ կիրառումներ)
Կատեգորիա:Ճամբարի ժամանակավոր
(2986) Միրինալինա
(2986) Միրինալինա (Mrinalini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,177802 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6731 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6826 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2069,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մալայա Վենյա
Մալայա Վենյա (Малая Венья), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 158 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆրենսիս Քոբեյն
Ֆրենսիս Բին Քոբեյն ամերիկացի վիզուալ արտիստուհի ։ Nirvana խմբի վոկալիստ Կուրտ Քոբեյնի և Hole խմբի վոկալիստ Քորթնի Լավի միակ դուստրը։