cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փրփրուն գինի
Պատմություն
1870-ական թվականներն եվրոպական այլ երկրների գինեգործները, վերապատրաստում անցնելով Շամպայնում, փորձեցին իրենց հայրենիքում հիմնել փրփրուն գինու արտադրություն։ Այպիսով, իտալացի Կառլո Գանչան սովորեց սպիտակ մուսկատից պատրաստել Աստի փրփրուն գինին, ավելի ուշ Պյեմոնտից տեխնիկան փոխառեցին Տրիեստի (Ավստրո-Հունգարիա)շրջակայքում  Պրոսեկկոյի բնակիչները։ Բուդաֆոկում, այն ժամանակ Բուդապեշտի արվարձաններից մեկում, փրփրուն գինիների արտադրություն հիմնեց Յոժեֆ Թյոռլեյը, որը Հաբսբուրգների կայսերական տան կողմից արժանացավ մատակարարի բարձր կոչման ։ Գրեթե միևնույն ժամանակ Խոսեպ Ռավենտոսը Կատալոնիայում ներմուծեց շամպայնի մեթոդը ։ 19-րդ դարում Մեծ Բրիտանիայում վերջապես հիմք դրվեց բարձր որակի փրփրուն գինիների արտադրությանը, այդ երկիրն էլ դարեր շարունակ մնաց գինու գլխավոր սպառողներից մեկը։ Գլոբալ տաքացումը հանգեցրեց նրան, որ Անգլիայի հարավում հնարավոր դարձավ գինի արտադրել ։
Փրփրուն գինիները Ռուսաստանում
Փրփրուն գինիների արտադրություն Ղրիմում, Սուդակի հովտում, փորձել է հիմնել դեռևս իշխան Պոտյոմկինը ։ 1799 թվականին Ղրիմում ակադեմիկոս Պ. Պալլասի կալվածքում արտադրվեց Ռուսաստանում գինիների առաջին խմբաքանակը, որն ստացվել էր շշի մեջ շամպայնացնելու մեթոդով ։ 19-րդ դարի առաջին կեսին սուդակյան փրփրուն գինիների վրա առանց մեծ հաջողության փորձեր էին անում եկվոր ֆրանսիացիներն ու շվեյցարացիները։ Իր գերազանց որակով առանձնացավ 1842թվականին իշխան Մ. Վորոնցովի նույնանուն կալվածքում ստեղծված «Այ -Դանիլ» փրփրուն գինին։
Միևնույն ժամանակ Դերժավինն ու Պուշկինը գովերգում էին ցիմլյանյան փրփրուն գինին, որն արտադրվում էր Դոնում «հին կազակների մեթոդով» ։ Ներմուծվող շամպայնի այս էժան ժողովրդավարական անալոգը լայն տարածում գտավ հայրենասիրության բարձրացման տարիներին՝ կապված Նապոլեոնի հետ մղվող պատերազմների հետ։ «Եվգենի Օնեգին» վեպի մեջ կան հետևյալ տողերը. Да вот в бутылке засмоленной Между жарким и бланманже Цимлянское несут уже, За ним строй рюмок узких, длинных Подобно талии твоей, Зизи, кристалл души моей. Համարվում է, որ Ռուսաստանում փրփրուն գինիների արդյունաբերական արտադրության հիմքում կանգնած են իշխան Լև Գոլիցինը(1845-1915) և Վասիլի Թաիրովը: 1897 թվականին Աբրաու-Դյուրսո կալվածքում Գոլիցինի կողմից վարձած արտելները ֆրանսիացի գինեգործների հսկողությամբ շուկա հանեցին 13000 շիշ շամպայն գինի։ Արտադրության գլխավոր գինեգործ Վիկտոր Դրավինյին անձամբ Նիկոլայ-ից 2 մրցանակ ստացավ։ Գոլիցինի «Նոր աշխարհ» կալվածքի փրփրուն գինին մատուցվում էր թագադրման հանդիսությունների ժամանակ, այդտեղից էլ ստացավ «թագադրման» անունը ։
20-րդ դարի կեսին վերսկսվեց ցիմլյանյան փրփրուն գինու արտադրությունը՝ Ա. Ֆրոլով-Բագրեևի կողմից կազմված բաղադրատոմսով ։ ԽՍՀՄ տարածքում փրփրուն գինիների արտադրության ամենամեծ փորձարարական վայրը եղել է Սևաստոպոլի գինեգործարանը։ Ռուսաստանում և Ուկրաինայում փրփրուն գինիների արտադրության այլ խոշոր կենտրոններ են՝
• Շամպայն գինիների գործարան«Աբրաու-Դյուրսո»
• Շամպայն գինիների գործարան«Նոր աշխարհ»
• Արտյոմովսկի շամպայն գինիների գործարան
• Ռոստովի շամպայն գինիների կոմբինատ
• Ցիմլյանսկի շամպայն գինիների գործարան
• «Կուբան-գինի»
= Տարատեսակներ = Փրփրուն գինու դասական օրինակ է շամպայնը: Նախկին ԽՍՀՄ-ում այս բառն օգտագործվում էր որպես փրփրուն գինու հոմանիշ, սակայն Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության կանոնների համաձայն, այս անունը վերապահված է Ֆրանսիայի Շամպայնի շրջանի տեղական փրփրուն գինուն։ Վերջինիս համար բնորոշ է ածխաթթվի ինտենսիվ հագեցվածությունը և, համապատասխանաբար, շշի մեջ բարձր ճնշմանը (5-6 մթն. ճնշ. ի տարբերություն կրեման տեսակի սովորական փրփրուն գինիների՝2-3 մթն. ճնշ.)
Որոշ գինիներ միայն փոքր ինչ են հագեցած ածխաթթու գազով (օր. Պորտուգալիայում «կանաչ գինին»)։ Շշի մեջ 3-ից պակաս մթնոլորտային ճնշում ունեցող գինիները կոչվում են թշշան (իտալ.`frizzante, ֆր.` pétillant) կամ կիսափրփրուն։
Փրփրուն գինիների տեսակներ
Ֆրանսիայում
• Վան մուսսո (ֆր.՝ Vin mousseu)
• Բլանկետ դե Լիմու (ֆր.՝ Blanquette de Limoux)
•|Շամպայն (ֆր.`Champagne )
Իտալիայում
• Սպումանտե (իտալ.՝Spumante)
• Աստի (իտալ.՝Asti)
• Պրոսեկկո (իտալ.՝Prosecco)
• Լամբրուսկո (իտալ.՝Lambbrusco)
• Ֆրանչակորտա (իտալ.՝Franchiacorta)
• Ֆրագոլինո (իտալ.՝Fragolino) Իզաբելլա սորտի խաղողից
Իսպանիայում
• Կավա (իսպ.՝Cava), այդ թվում նաև Վարդագույն Կավա(իսպ.՝Cava Rosado)
Գերմանիայում
• Զեկթ (գերմ.՝Sekt)
Մոլդովայում
•Կրիկովա (Cricova)
Պորտուգալիայում
•Բայրադա (Bairrada)
Ռուսաստանում
•Փրփրուն
•Սովետական շամպայն
ՀԱՀ-ում
•Cap Classique մեթոդ-Ֆրանսիայի դասական շամպենուա մեթոդի անալոգը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գինի
Միկեր շրջան (Մինեսոտա)
Միկեր շրջան (Meeker County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,576 կմ² է, բնակչությունը՝ 22,644 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լիչֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Կատեգորիա:Մինեսոտա նահանգի շրջաններ
Էդդա Աբրահամյան
Էդդա Սարգսի Աբրահամյան (1914, Արդանուջ, Թուրքիա - 1957, Երևան), հայ քանդակագործ։
Ծնվել է 1914 թվականի հունվարի 29-ին, Արդանուջում, լուսանկարիչ հոր՝ Սարգիս Աբրահամյանի և դերասանուհի մոր՝ Սաթենիկ Դոմինիկյան-Աբրահամյանի ընտանիքում։
1934 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարդտեխնիկումը, իսկ 1941 թվականին՝ Վրաստանի գեղարվեստի ակադեմիան։ Զբաղվել է մանկավարժական աշխատանքով։
Ամուսինը քանդակագործ Կարապետ Մեծատուրյանն է, քրոջ դուստրը՝ ականավոր թավջութակահարուհի Մեդեա Աբրահամյանը։
Գլխավոր գործեր
Գլխավոր գործերից են՝ «Մայրություն», «Սովետական Միության հերոս Օգանովը», «Վերադարձ», «Որդու դիմաքանդակը» (Հայաստանի ազգային պատկերասրահ), «Ֆիզկուլտուրնիկուհին», «Կոլտնտեսուհին» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Սոլոնցի (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մոլորակների առճակատում
Մոլորակների դիմակայություն, արտաքին մոլորակի դիրքը ուղեծրում, որում այն երևում է Երկրից Արեգակին հակառակ ուղղությունում։ Դիմակայության պահին մոլորակի խավարածրային երկայնությունը տարբերվում է Արեգակի երկայնությունից 180°-ով։
Դիմակայությունների մոտ դիրքերում ստեղծվում են ամենահարմար պայմանները մոլորակների ուսումնասիրության համար՝
Դիմակայության ընթացքում մոլորակը տեսանելի է երկնքում ամբողջ գիշեր (ծագում է արևելքում Արեգակի մայրամուտի հետ և մայր է մտնում արևմուտքում Արեգակի ծագման հետ)։
Առճակատման աստղագիտական նշանն է՝ ☍ (U+260D Յունիկոդ այլագրմամբ) կամ՝ (ձեռագիր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա
Կուդաշևո (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)
Կուդաշևո (Кудашево, Ҡоҙаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 443 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալբանական լեկ
Լեկ (lek, հոգնակի՝ ), Ալբանիայի դրամական միավորը՝ սկսած 1926 թվականից (ալբանական ֆրանկի հետ միասին), հիմնականը՝ 1947 թվականից։ Բաղկացած է 100 կինդարկաներից (qindarka)։
Միջազգային կոդը ISO 4217 համակարգում՝ ALL։
qindarka անունը ծագում է ալբանական հարյուր (qind) բառից։
Պատմություն
Մինչև 1912 թվականը Ալբանիան չուներ պետականություն և Օսմանյան կայսրության մասն էր։
Անկախության հռչակումից հետո Ալբանիայի տարածքում սկսեց շրջանառվել ավստրո-հունգարական, իտալական և ֆրանսիական արժույթը։ Ինքը՝ ալբանական դրամական միավորը հայտնվեց միայն 1926 թվականի փետրվարին։
1926 թվականից Ալբանիայի դրամական միավորը դարձավ Ոսկե ֆրանկը (Frank Ar), որը հավասար է 100 ոսկե կինդարաների (Qindar Ar)։ 1/5 ոսկե ֆրանկը լեկն էր (Lek)՝ հավասար 100 կինադարա լեկի (Qindar Leku)։ Այդկերպ 1 ոսկե ֆրանկ = 5 լեկի = 100 ոսկե կինդարա = 500 կինդարա լեկ։ Ոսկու պարունակությամբ (0,290323 գրամ) ալբանական (ոսկե) ֆրանկը հավասարվել է ֆրանսիական ֆրանկին։
Օկուպացիայի ժամանակ ֆրանկը հավասարվել էր իտալական լիրային. 1 ֆրանկ = 6,25 լիրա։
1947 թվականին ֆրանկը փոխարինվեց նոր արժույթով՝ լեկով. 1 ֆրանկ = 9 լեկ։
1949 թվականին տեղի ունեցավ լեկ թղթադրամի փոխարիանում նոր տեսակի թղթադրամների՝ առանց դենոմինացիայի։
1965 թվականին տեղի ունեցան դրամական բարեփոխումներ. հին լեկերը փոխարինվեցին նորերով՝ 10։1 հարաբերությամբ։
1926 թվականի թողարկում
Առաջին ալբանական թղթադրամները՝ 1, 5, 20 и 100 ոսկե ֆրանկները, թողարկվել են 1926 թվականին։ 1 ոսկե ֆրանկ թղթադրամը երկու արժողությունից էր բաղկացած՝ 5 լեկ, և գտնվում էր շրջանառության մեջ 10 օր ։
1945 թվականի թողարկում
1945 թվականին թողարկված թղթադրամները Դիմերեսի վրա ունեին 52×34 մմ չափով պատկեր՝ կատարված սև ներկով։ Այդտեղ պատկերված էր ալբանական երկգլխանի արծիվը և ալբաներեն լեզվով գրված էր Ալբանիայի պետական բանկ (Banka e Shtetit Shqiptar) ։ Այստեղ օգտագործվել էին 1926 թվականի 20 ոսկե ֆրանկ, 1939 թվականի 20 ֆրանգ և 1940 թվականի100 ֆրանգ թղթադրամները ։
1965 և 1976 թվականների թողարկումներ
1965 թվականին ներկայացվեց 1, 3, 5, 10, 25, 50 и 100 լեկ արժողությամբ թղթադրամների շարքը։ Նմանատիպ ձևավորմամբ երկրորդն արդեն ներկայացվեց 1976 թվականին։
1991 թվականի թողարկում
1991 թվականին թողարկվեց 100 լեկ արժողությամբ թղթադրամը, որից հետո էլ՝ 500 լեկ ։
1992 թվականի թողարկում (արժութային լեկ)
Կանխիկ փողերի չբավարարման պատճառով 1992 թվականին շրջանառության մեջ բաց թողնվեցին 10 և 50 արժութային լեկերը (Lek Valutё)։ Նրանց արժեքը մեծացավ 50 անգամ՝ 10 արժութային լեկ = 500 լեկ, 50 արժութային լեկ = 2500 լեկ։
Այդ թղթադրամները մնացին շրջանառության մեջ մեկ տարի և շուտով փոխարինվեցին։ 1 արժութային լեկ թղթադրամը տպագրվեց, սակայն շրջանառության մեջ բաց չթողնվեց ։
1926 թվականի թողարկում
Առաջին ալբանական մետաղադրամները 5 и 10 կինդարա լեկ, 1/4, 1/2 и 1 լեկ, 2, 5, 20 և 100 ֆրանկ արժողությամբ բաց թողնվեցին շրջանառության մեջ 1926 թվականին։ Բոլոր մետաղադրամները հատվել էին Իտալիայում՝ հռոմեական մետաղադրամների հատման վայրում և ունեին լատինական R տառի տեսքը։
1938 թվականի թողարկում
1938 թվականին թողարկվեցին ոսկե մետաղադրամներ։ 20, 50 և 100 (ոսկե) ֆրանկ արժողությամբ մետաղադրամները նվիրված էին Զոգ Առաջին թագավորի կառավարման 10-ամյակին, իսկ 20 ւ 100 (ոսկե) ֆրանկ արժողությամբ մետաղադրամները՝ թագավորական հարսանիքին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամական միավորներ Կատեգորիա:Ալբանիայի տնտեսություն Կատեգորիա:Եվրոպական արժույթներ
Վաշտիալ
Վաշտիալ (ვაშტიალი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա՝ Աջարիայի սահմանին։ Շրջկենտրոն Օզուրգեթից հեռու է 6 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմել է 43 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է վրացիներով ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օզուրգեթի շրջան
Խազան
Խազան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Մանազկերտ քաղաքից 27 կմ արևելք՝ սարավանդին։
Բնակավայրով անցնում էր գյուղամիջյան ճանապարհ։
Բնակչություն
XX դարին ուներ 15 տուն քուրդ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմանական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բերնարդիցա Յուրետիչ
Բերնարդիցա Յուրետիչ (Bernardica Juretić, ), խորվաթ հոգեբան, հումանիտար գործիչ, սոցիալական քաղաքականության և երիտասարդության նախարար Տիխոմիր Օրեշկովիչի կառավարությունում ։
Կրթություն
Ծնվել է 1963 թվականի օգոստոսի 18-ին, Օմիշի մոտ գտնվող Դալմաթիայի փոքրիկ Սրիյանե գյուղում։ 1978 թվականին իր հայրենի քաղաքում ավարտել է Մայիսի 23-ի անվան տարրական դպրոցը, այնուհետև ավարտել է Դուբրովնիկի բժշկական ուսումնարանը, որն ավարտել է 1982 թվականին։ 1984 թվականին, 21 տարեկան հասակում, դարձավ «Բարեգործության սպասուհի» (իտալ.՝ Ancelle Della CaritàAncelle Della Carità) իտալական միաբանության միանձնուհի ։ 1990 թվականին, 27 տարեկանում, նա վերջնականապես դուրս է եկել միաբանությունից՝ կապված այլ պարտավորությունների հետ, որոնք նա ուներ՝ կապված թմրամոլների նկատմամբ մտահոգությունների հետ ։ Նա շարունակում է իր կրթությունը Հռոմի Պապական Սալեզիանական համալսարանում, որն ավարտել է 1988 թվականին։ Թեզը պաշտպանել է հոգեբանության բնագավառում «Մարդկային տառապանքի նպատակը Ֆրանկլի լոգոթերապիայի լույսի ներքո» թեմայով։ 1990 թվականին նույն համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան՝ պաշտպանելով «ՁԻԱՀ-ով ապրող մարդիկ հոգեբանական տեսանկյունից» թեմայով գիտական ​​աշխատանք։ 1995 թվականին ընդունվել է դոկտորանտուրա ։
Գործունեություն
1984-1986 թվականներին աշխատել է Բավարիայի Ֆրեյունգ քաղաքի (Գերմանիա) «Ծերանոցում» որպես բուժքույր։ 1990 թվականին հիմնադրել է նախկին Հարավսլավիայում առաջին ոչ կառավարական մարդասիրական կազմակերպությունը թմրամոլության կանխարգելման և թմրամոլների բուժման համար՝ Zajednica susret :
Անձնական կյանք
Համոզված հռոմեա-կաթոլիկ է։ Նախարար դառնալուց մեկ օր առաջ նա ֆեյսբուքյան իր էջում շնորհակալություն է հայտնել իր ընկերներին շնորհավորելու համար և հորդորեց իր ընկերներին, ովքեր հավատում են, աղոթել իր և ամբողջ կառավարության համար, որպեսզի Սուրբ Հոգին լուսավորի նրանց այնպես, որ նրանք կարողանան աշխատել միայն Աստծո փառավորության համար ։
2016 թվականի փետրվարի 5-ին նա հարցազրույց տվեց Զագրեբի կոմերցիոն RTL Televizija հեռուստաընկերությանը, որում, ի թիվս այլ բաների, հայտարարեց, որ «միայն Աստծո զորությունը և Նրա օգնությունը կարող են մեզ դուրս բերել այս խնդիրներից։ Իհարկե, մեր ջանքերով, բայց, իհարկե, մենք չենք կարող դա անել միայնակ»։
Բերնարդիցան հրաժարվում է խոսել Խորվաթիայում աբորտների, արհեստական ​​բեղմնավորման և նույնասեռ ամուսնությունների օրենսդրական ճանաչման մասին, քանի որ նա այդ խնդիրները համարում է գաղափարախոսական ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթ հոգեբաններ Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Խորվաթիայի կին քաղաքական գործիչներ
Ալեքսանդր Ուվարով
Ալեքսանդր Ուվարով (1913-1993 թվականներ կամ 1994 թվական) (Уваров, Александр Георгиевич, ), խորհրդային և ուկրաինացի բանաստեղծ։ ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ (1948)։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Ուվարովը ծնվել է 1913 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Կալուգայի մարզի Մեշովսկու գավառի Զայցևո գյուղում։ Ավարտել է Նիկոլսկու տարրական դպրոցը, այնուհետև՝ Բարիատինսկու գյուղական երիտասարդության դպրոցը։ Աշխատել է տեղի քարհանքերում։ Դպրոցը թողնելուց հետո կրթություն է ստացել Մեշչովսկու անվան մանկավարժական դպրոցում։
1934 թվականին տեղափոխվել է Ուկրաինական ԽՍՀ և Օդեսայի դպրոցում աշխատել է որպես պիոներ-ջոկատավար։
1936-1940 թվականներին սովորել է Նիկոլաևսկու անվան մանկավարժական ինստիտուտում։ Այնուհետև նա անմիջապես ընդունվել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի երկրորդ կուրս։
Մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին և եղել է կոնտուզիահար, պարգևատրվել է մեդալներով։
Լինելով երիտասարդների երեկոյան դպրոցի տնօրեն՝ նա «Սլավա» կետորսական նավատորմի վրա նավարկել է դեպի Հարավային Աֆրիկայի, Անտարկտիդայի և Հարավային Ամերիկայի ափեր։
1945 թվականին լույս է տեսել բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Սոսիները խշխշում են» և քննադատների կողմից դրական արձագանքի է արժանացել ։ Մի շարք բանաստեղծություններ նվիրված են Օդեսային, Նիկոլաևին, Օլբիային, Պյատիգորսկին և այլ քաղաքների։ Նա ռուսերեն է թարգմանել Տարաս Շևչենկոյի, Իվան Ֆրանկոյի, Լեսյա Ուկրաինկայի, Մաքսիմ Ռիլսկիի, Վլադիմիր Սոսյուրայի, Ե. Բանդուրենկոյի ստեղծագործությունները։ Ուվարովի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ուկրաիներեն (Բ. Ստեպանյուկ), բուլղարերեն (Տ. Յորդանով), հունգարերեն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Պոլ Տալիոնի
Պաոլո (Պաուլ, Պոլ) Նիկոլաուս Տալիոնի (Paul Nikolaus (Paolo Nikola) Taglioni), բալետի իտալացի արտիստ, պարող, խորեոգրաֆ և բալետմաստեր։
Կենսագրություն
Իտալական հայտնի բալետային դինաստիայի ներկայացուցիչ է։ Մանկավարժ և բալետմաստեր Ֆիլիպո Տալիոնիի որդին է, բալերինա Մարիա Տալյոնիի փոքր եղբայրը։
Սովորել է իր հոր մոտ և Փարիզում` Ժ. Ֆ. Կուլոնի մոտ։ Դեբյուտել է 1825 թվականին, Շտուտգարտում (կատարել է Պա-դե-դե` քրոջ Մարիա Տալիոնիի հետ միասին)։ 1826-1829 թվականներին հյուրախաղերով հանդես է եկել Վիեննայում, Մյունխենում, Բեռլինում, ելույթ է ունեցել Ֆրանսիայում, Գերմանիայում քրոջ հետ միասին` հաճախակի կիսելով նրա հաղթանակնեը։
1831 թվականին բեմադրել է իր առաջին` «Die Pagen des Herzogs von Vendôme» բալետը։
1847-1851 և 1856-1857 թվականներին եղել է լոնդոնյան «Her Majesty’s Theatre» թատրոնի մենապարող, որտեղ բեմադրել է «Կորալիա, կամ Անկայուն ասպետը» (1847 թվական), «Տեա, կամ Ծաղիկների փերի», (1847 թվական), «Պրիմա-բալերինա, կամ Թակարդ», «Ձմեռային զվարճանքներ, կամ Չմշկորդներ» (երկուսն էլ` 1849 թվական), «Կերպարանափոխություն» (1850 թվական) բալետները. այս բոլոր բալետների կոմպոզիտորն է Ցեզար Պունին։ Լոնդոնում իրենց բեմադրած բալետներում մասնակցել են ռոմանտիկ ոճի անվանի պարողներ Կառլոտա Գրիզին, Կառոլինա Ռոզատին, Մարիա Տալիոնին, Ամալիա Ֆերարիսը, Ա. Բոսկետին և այլն։
Աշխատել է Բեռլինի պետական օպերայում, Միլանի «Լա Սկալայում»։ 1856-1883 թվականներին եղել է Բեռլինի պալատական օպերայի բալետմաստեր, որտեղ բեմադրել է իր բալետներից ամենահայտնիներից մեկը` Պ. Հելտելի «Ֆլիկի և Ֆլոկի արկածները» (1858 թվական), այնուհետև` «Կորսար», «Զուր զգուշավորություն» (1864 թվական), «Կոպելիա» (1882) և այլն։
Միաժամանակ ներկայացումներ է բեմադրել Միլանում, Պետերբուրգում, Վիեննայում և այլն։
Բեմադրությունների սկզբում Պ. Տալիոնին իր հոր ազդեցության ներքո էր, այնուհետև բալետմաստերը սկսել է ձեռք բերել իր ոճը` բերելով բեմադրական և տեխնիկական նորություններ (լուսային էֆեկտներ և այլն)։
Պ. Տալիոնիի բեմադրությունները, որոնք ստեղծվել են ամենուրեք սկսված բալետային արվեստի անկման ժամանակաշրջանում, հայտնի չափով դեմ են գնացել այդ միտմանը` օգնելով Գերմանիայի բալետային թատրոնին պահպանել գեղարվեստական և կատարողական բարձր աստիճանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բալետի արտիստներ
Սև վարդակակաչ (Պետրոզավոդսկ)
«Սև վարդակակաչ» (Черный тюльпан), հուշահամալիր Ռուսաստանի Դաշնության Պետրոզավոդսկ քաղաքում, որը նվիրված է 1979-1989 թվականների Աֆղանական պատերազմում զոհված կարելիացի զինվորների հիշատակին։ Հեղինակներն են քանդակագործ Միխայիլ Կոպալևը և ճարտարապետ Նիկոլայ Տրիշկովը։
Պատմություն և նկարագրություն
Բացվել է 1992 թվականին, գտնվում է Պետրոզավոդսկ քաղաքի պատմական թաղամասում, Անտիկայնենի փողոցի Նեգլինկա գետի ձախ ափին գտնվող շրջանում, արվեստների հանրապետական մասնագիտացված դպրոցի հարակից պուրակում։
Հուշահալաիրը փոքրիկ քառակուսի գրանիտե կոթող է, որը շրջապատված է փոքր պուրակով։ Հուշարձանի հիմքի գրանիտե ողորկված սալերից մեկին փորագրված են բանաստեղծ Լեոնիդ Մոլչանովի բանաստեղծության հետևյալ տողերը.
Մյուս երկու սալերին թվարկված են Աֆղանստանում զոհված 56 կարելիացի երիտասարդ զինվորների անունները։ Մեկ այլ սալիկի վրա պատկերված է Աֆղանական պատերազմի մարտական դրվագ։
2015 թվականի օգոստոսի 2-ին՝ Օդադեսանտային զորքերի օրը, հուշահամալիրի մոտ տեղադրվել է դեսանտի մարտական մեքենայի (БМД-1) հուշարձանը։ Մեքենան Կարելիայի մայրաքաղաքին է նվիրել Ռյազանի օդադեսանտային ուսումնարանը ։
Իսկ 2016 թվականի օգոստոսի 2-ին «Սև վարդակակաչ» հուշահամալիրում տեղադրվել է ԽՍՀՄ օդադեսանտային զորքերի հրամանատար բանակի գեներալ Վասիլի Մարգելովի կիսանդրին։ Բացման արարողությանը մասնակցել են Ռուսաստանի Պետական դումայի նախագահ Սերգեյ Նարիշկինը, Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի տեղակալ Ռաշիդ Նուրգալիևը, Կարելիայի ղեկավար Ալեքսանդր Խուդիլայնենը, պաշտոնատար այլ անձինք։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Պետրոզավոդսկի տեսարժան վայրեր
Մատիցա ցրնոգորսկա
Մատիցա ցրնոգորսկա (, mâtit͡sa t͡srnǒɡorska), մշակութային հաստատություն Չեռնոգորիայում։ Հիմնադրվել է 1993 թվականին որպես ոչ կառավարական կազմակերպություն, որն ըստ ամենայնի աջակցում է չեռնոգորիական ազգային ու մշակութային ինքնությանը և լեզվի տարածմանը, ուսումնասիրությանն ու զարգացմանը։ Այդ նպատակով կազմակերպում է սեմինարներ, ֆորումներ, դասախոսություններ, հրատարակում է ուսումնասիրություններ, սերտ կապեր հաստատում չեռնոգորիական սփյուռքի հետ։ Կազմակերպության բաժանմունքները գործում են երկրի գրեթե ողջ տարածքում։ 2008 թվականին Չեռնոգորիայի խորհրդարանը հավանություն է տվել Մատիցա ցրնոգորսկայի մասին օրենքին, որով նրան շնորհվել է մշակութային անկախ հաստատության կարգավիճակ ։
2000 թվականին Մատիցա ցրնոգորսկան սկսել է հրատարակել Matica ամսագիրը ։
Պատմություն
Մատիցա ցրնոգորսկան կազմավորվել է 1993 թվականի մայիսի 22-ին Ցետինյեում։ Կազմակերպությունը հաստատուն կերպով հանդես է եկել երկրի անկախությանն աջակցելու, այդ անկախությունը աներեր կերպով պաշտպանելու, ժողովրդավարություն հաստատելու և զարգացնելու, ազգային ու կրոնական հանդուրժողականություն դրսևորելու, եվրոպական և միջերկրածովյան տարածաշրջաներին Չեռնոգորիայի սերտ ինտեգրումն ապահովելու դիրքերից ։ 2008 թվականի մարտի 18-ին Չեռնոգորիայի խորհրդարանն օրենք է ընդունել Մատիցա ցրնոգորսկայի մասին և նրան շնորհել մշակույթի բնագավառում անկախ կազմակերպության կարգավիճակ ։
Նախագահներ
Մատիցա ցրնոգորսկայի նախագահները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի մշակույթ
Willst Du
Willst Du, գերմանացի ռեփեր Ալիգաթորի երգը։ Երգը Գերմանիայում թողարվել է 2013 թվականի օգոստոսի 16-ին, German Singles Chart չարթում զբաղեցրել 14-րդ տեղը և Austrian Singles Chart չարթում 20-րդն։
Վասիվեռե
Վասիվեռե (Vassivere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
Willst Du
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 երգեր
Վասիվեռե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սատանայի եկեղեցի
Սատանայի եկեղեցի (The Church of Satan)` հակամշակութային խումբ հիմնվել է Անտոն ԼաՎեյի կողմից ԱՄՆ-ում, և որն «ինքն իրեն համարում է քրիստոնեության հակապատկերն ու չարի չերկայացուցիչը»։ Առաջին պաշտոնական գրանցված կազմակերպությունը, որն հայտարարել է սատանիզմի մասին, իր գաղափարախոսության հիման վրա։ «Տերրայի մեծ հանրագիտարան»-ը նշում է, որ Սատանայի եկեղեցին «առաջին ժամանակագրային սատանիստական սեկտան» է։ Այն դեպքում, երբ կազմակերպության ներկայիս առաջնորդ Փիթեր Գիլմորն ասում է, որ «աթեիզմն առաջնային, իսկ սատանիզմն երկրորդային է» ։
Պատմություն
Սատանայի եկեղեցին հիմնվել է Անտոն ԼաՎեյի կողմից (ով հետագայում հանդիսացավ « Սատանայի աստվածաշնչի » հեղինակը), Սան Ֆրանցիսկոյում 1966 թվականի ապրիլի 30-ին Վալպուրգյան գիշերվա ժամանակ։ 1966 թվականը նրան համարեցին սատանայի դարաշրջանի առաջին տարին։ ԼաՎեյը մինչև իր մահը համարվել է Սատանայի եկեղեցու ավագ քահանան (1966-1977):
Նախապատմություն՝ 1950 թվականներին Անտոն ԼաՎեյը համախմբեց Օրդեն Թրափեզոիդ խմբակցությունը, որն հետագայում դարձավ Սատանայի եկեղեցու կառավարիչ անդամը։ ԼաՎեյի միջոցառումների մասնակիցների ցանկում եղել են՝ «բարոնուհի» Կարին դե Պլեսեն. մեծացած Դանիայի թագավորական բակում, դոկտոր Սեսիլ Նիքսոնը, էքսցենտրիկ աճպարար և գյուտարար, Էնգեթ Քեները՝ անդեգրաունտային ֆիլմերի հեղինակ, Ռոսել Վոլդենը՝ քաղաքային իրավաբանական խորհրդատու, Դոնալդ Ուերբին՝ Սան Ֆրանցիսկոյի առավել ազդեցիկ սեփականատերերից մեկը, մարդաբան Մայքլ Հարները, բանաստեղծուհի՝ Շանա Ալեքսանդրը և ուրիշներ։ Ինչպես նաև, այն ժամանակվա ԼաՎեյի ընկերներ՝ գիտական ֆանտաստիկայի և սարսափ ժանրերի գրող՝ Էնթոնի Բուչերը, Օգուստ Դերլեթը, Ռոբերտ Բարբոր Ջոնսոնը, Ռեջինալդ Բրետնորը, Էմիլ Պետայան, Սթյուարտ Փալմերը, Կլարկ Էշթոն Սմիթը, Ֆորեսթ Էկերմանը և Ֆրից Լեյբերը։
1967 թվականի փետրվարի 1-ին Անտոն ԼաՎեյն անցկացրեց սատանայական առաջին ամուսնական արարողությունը, ամուսնացնելով ռադիկալ լրագրող Ջոն Ռեյմոնդին և Ջուդիթ Քեյսին, ինչով էլ ստիպեց հանրությանն ուշադրությունը սևեռել Սատանայի եկեղեցուն։ Արարողության լուսանկարիչը «San Francisco Chronicle»-ում աշխատող Ջո Ռոզենտալն էր, ով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին հայտնի էր դարձել իր Սուրիբատ լեռան վրա ամերիկացի զինվորականների լուսանկարով, ովքեր կանգնած էին լեռան վրա ձեռքերին ԱՄՆ-ի դրոշը պարզած։
Նույն թվականի մայիսին տեղի ունեցավ ԼաՎեյի երեքամյա աղջկա՝ Զինա Հալաթեի «սատանայական մկրտությունը»։ Լրագրողներն, որոնք նախապես էին եկել, ծիսակարգը լուսաբանելու համար, զարմացած էին աղջկա հրեշտակային ժպիտից, ով պետք է նվիրվեր հրեշին։ «Սատանայական մկրտումն» այնպես էր կազմված. որը պետք է հաճույք պատճառեր երեխային։ Մեկ այլ կարևոր դեպք տեղի է ունեցել 1967 թվականի դեկտեմբերին, երբ անցկացվեց հրապարակային սատանայական հուղարկավորությունը, դա ծովային սպա Էդվարդ Օսլոնի հուղարկավորությունն էր, որը տեղի էր ունեցել սպայի կնոջ խնդրանքով, մինչ այդ պահը սատանիզմն համարվում էր, ԱՄՆ-ի ճանաչված կրոններից մեկը։
1967 թվականին, ավտովթարի ժամանակ մահանում է Ջեյն Մենսֆիլդն, ով ԼաՎեյի խոսքերով, ջերմ հարաբերությունների մեջ էր ԼաՎեյի հետ և համարվում էր Սատանայի եկեղեցու քրմուհի։ Չնայած, որ այս տեղեկատվությունը կեղծիք էր, բուլվարային մամուլն հայտարարություն տարածեց, որ դերասանուհու մահը ապօրինի անեծքների փորձարկումների արդյունք էր, որը ԼաՎեյն, իբր թե ուղղել էր Մենսֆիլդ Սեմա Բրոդիի վրա։
1960-ական և 1970-ական թվականներին Սատանայի եկեղեցին հիշատակվեց շատ գրքերում, պարբերականներում ու թերթերում։ 1970 թվականին թողարկվեց նույնիսկ լիամետրաժ «Satanis» ֆիլմը։ Անտոն ԼաՎեյը խաղացել է Քենեթ Էնգերի՝ «Իմ դիևային եղբոր զարթոնքը» ֆիլմում, նա նաև եղել է «Հրեշայն անձրև» («The Devil’s Rain») ֆիլմի տեխնիկական խորհրդատուն, որտեղ իրենց դերակատարումներն են ունեցել՝ Էռնեստ Բորգնայնը, Վիլյամ Շաթները և (առաջին անգամ) Ջոն Տրավոլտան։ Հաստատվեց նաև այն փաստը, որ ԼաՎեյը ոչ պաշտոնապես հանդես է եկել նաև «Ռոզմարիի երեխան» («Rosemary’s Baby») ֆիլմում, ստանձնելով Հրեշի դերակատարումը, սակայն հետագայում հաստատումը հերքվեց։ Սատանայի եկեղեցին հիշատակվեց նաև Լունջի Սքաթինի «Angeli Blanca, Angeli Negra» ֆիլմում (ամերիկյան կինովարձույթում հայտնի է որպես «Witchcraft ‘70»):
1975 թվականին ԼաՎեյը Սատանայի եկեղոցու «գրետո» համակարգը փոփոխության ենթարկեց, ձերբազատվելով այն անդամներից, ովքեր իրենց արտաքին կյանքի դժվարություններից ելնելով միացել էին եկեղեցուն։ Հետագայում կյանքի առաջխաղացման մեջ մեծ դեր ունեցավ արդեն Սատանայի եկեղեցին։ Այդ ժամանակներում Անտոն ԼաՎեյը հարցազրույցների ժամանակ ավելի հավաքված էր ներկայանում։ «Փակ» աշխատանքի անցումը պատճառ հանդիսացավ, որպեսզի խոսակցություններ տարածվեցին այն մասին, որ կազմակերպությունը փլուզվում է և նույնիսկ ԼաՎեյի մահվան մասին էին խոսակցություններ տարածվել։
1980-ականներին քրեական դավադրության և սատանիզմի հանդեպ վախի վերաբերյալ հիստերիայի նոր ալիք բարձրացավ, որի սկիզբը դրվել էր բողոքական Ֆունդամենտալիստների, մի քանի բժիշկների և ԶԼՄ-ի կողմից։ Այդ շրջանում Սատանայի եկեղեցու անդամներ՝ Փիթեր Գիլմորը, Փեգի Նադրամիան, Բոյդ Րայսը, Ադամ Փարֆրեյը, Դիաբոլոս Րեքսը և ռոք-երգիչ Քինգ Դայմոնդն, ակտիվ զբաղված էին լրատվամիջոցներին ճշգրիտ ինֆորմացիաներ տրամադրելով և կեղծ մեղադրանքների հերքմամբ, որոնք առաջադրվել էին Սատանայի եկեղեցուն, քրիստոնյա ավետարանականների կողմից։ Հետագայում ՀԴԲ-ն պաշտոնական զեկույց ներկայացրեց, որտեղ նշված էր, այդ ժամանակահատվածի բոլոր հանցագործությունների թեորյաները։ Այս սոցիալ ֆենոմենն անվանվեց և հետագայում հայտնի դարձավ որպես «Սատանայական խուճապ»։
1980-ականներին և 1990-ականներին Սատանայի եկեղեցին և անդամների հետ միասին հանդես եկան շատ ֆիլմերում, երգերում և ամսագրերում, որոնք նվիրված էին սատանիզմին։ Առավել հայտնի ստեղծագործություններից առանձնացվում են Ադամ Փարֆրիի «Feral House»-ը, Բոյդ Րեյսի երաժշտությունը, Նիք Բուգասի ֆիլերը (այդ թվում նաև դոկումենտալ «Speak of the Devil: The Canon of Anton LaVey» ֆիլմը)։ Այդ օրերին Սատանայի եկեղեցին ու Անտոն ԼաՎեյն հիշատակվում էին ամսագրերում ու լրատվական տարբեր հոդվածներում։
1997 թվականին Անտոն Շադոր ԼաՎեյի մահվանից հետո Սատանայի եկեղեցու ղեկավարությունն անցավ, նրա քաղաքացիական կնոջը՝ Բլանշ Բարթոնին։ Թեև մինչ օրս Բարթոնը մասնակցում է Սատանայի եկեղեցու գործունեություններին, 2001 թվականին նա ղեկավարությունն հանձնեց Փիթեր Գիլմորին և Փեգի Նադրամիային, որոնք հիմա էլ համարվում են կազմակերպության քահանաներն ու ստեղծում են «The Black Flame» Սատանայի եկեղեցու պաշտոնական ամսագիրը։ Սատանայի եկեղեցու կենտրոնական գրասենյակն հետագայում Սան Ֆրանցիսկոյից տեղափոխվեց Նյու Յորք, որտեղ նրանք ապրում են։
«Իմ առաջին բառերը, երբ ես իմացա այդ մասին եղան՝ «Աստված իմ, ի՞նչ, գրողը տանի ի՞նչ է այստեղ կատարվում» Երբ ես էի ծառայում նավատորմում, այստեղ միայն անգլիական եկեղեցու հետևորդներ, իսկ մյուսները կաթոլիկներ էին, բայց ոչ մի սատանիստի մասին ես երբեք չէի լսել։ Իմ կարծիքով, սա շատ տարրօրինակ է»։ -Ջոն Ֆորսթեր «Սենդի» Վուդվարդ
Դավանաբանություն
Դավանաբանությունը սահմանվել է ԼաՎեյի կողմից «Սատանայի աստվածաշունչ», «Սատանայական ծիսակատարություն» և «Կատարյալ կախարդ» գրքերում։ Հայտարարվել է ծայրահեղ ինդիվիդուալիզմ ու Էգոիզմ և ապստամբություն է հանդիսացել ընդդեմ հոգևորականների և մարդու համար անհրաժեշտ կապ է հադիսացել խմբի մյուս անդամների հետ, որոնք դիմակայում էին մնացածի և հիմնականում քրիստոնյա աշխարհի դեմ։ Սատանայական ծիսակատարությունները ենովքյան լեզվի օգտագործմամբ համարվում են նաև կախարդական գոչծողությունների ընտրություն։ Ծիսակատարություններում կա կրքերին և գազանության հանդեպ թուլության առաջացման բաղադրիչ։ Օրինակ Անտոն ԼաՎեյը համարում էր, որ մարդու մեջ ամենահզոր բնազդը սեքսուալ հակումներն են։ Իսկ մարդու ազատագրման և նրա ակտիվ կյանքի զարգացման համար անհրաժեշտ է թույլ տալ, որպեսզի նրա սեռական բնազդները ցանկացած հայտնության դեպքում իրականացվեն, և դրա համար ըստ Սատանայի եկեղեցու օրենքներով կազմակերպվում է սեքսուալ գինարբուքներ (խմբակային սեռական հարաբերություն, սադոմազոխիզմ)։ Սև պատարագի հիմքում կաթոլիկ եկեղեցու պատարագի ծաղրերգությունն է, որն իրականացվում է սև մոմերով, շրջված խաչերով, անեծքներով ու զոհերով։ Ծառայությունն իրականացվում է նշանակված քահանայի կողմից, որը արտաքին տեսքով և վարքով փորձում է նմանվել դևին, ինչպես նաև փորձում է մասնակիցների մոտ հափշտակվածության վիճակ արթնացնել։ Արդյունքում սև պատարագի իմաստը կայանում է նրանում, որ ամեն կերպ աղոթք և պաշտամունք հասցնեն Սատանային։ Սատանայի եկեղեցին օգտագործում է անհատական կամ կոլեկտիվ «թշնամու անեծք», որը անիծվածի մոտ թողնում է հոգեբանական ազդեցություն։
Միևնույն ժամանակ «Սատանայի աստվածաշունչ» գրքի «Սատանայական սեռական հարաբերություններ» գլխում ԼաՎեյը բաց հայտարարում է, որ մեծահասակ մարդու ցանկացած սեքսուալ արտահայտում, հիմնված փոխադարձ համաձայնության վրա, համարվում է սովորական, այդ թվում նաև ասեքսուալության արտահայման ցանկացած ձև։ Կազմակերպությունը հանդուրժողական վերաբերմունք է ցույց տալիս համասեռականությանը, որի մասին վկայում է 2007 թվականին Բեռլինում տեղի ունեցած սատանիստների նույնասեռ ամուսնությունը ։
Քրմություն
Կառավարող օրգանն համարվում է Իննի խորհուրդը, որի անդամները պատասխանատու են կազմակերպության հատուկ ուղղություններին որոնք հանդիսանում են՝ դիվաբանությունը, աստղագուշակությունը և մեռելահարցությունը, ինչպես նաև զբաղվում են նոր ծիսական անվտանգության անդամներ ներգրավելու գործով։ Խորհրդի ամեն անդամ ունի իր օգնականը, որն հասարակ անդամների շարքերից է։
Տոնական օրեր
Հիմնական տոնական օրերը երկուսն են՝ Վալպուրգյան գիշերը և Հելոուինը, երկու տոներն էլ իրենց մեջ պարունակում են էրոտիկ իմաստներ, կապված գարնանային ուժերի վերածննդի հետ. և երրորդը նոր հետևորդների համար կազմակերպվող պաշտամունքի օրը։
Անդամակցություն և հեռացում
Հայտնի շատ մարդիկ, որոնք այս կամ այն կերպ առընչություն են ունեցել Սատանայի եկեղեցու հետ՝
Ակտիվ անդամնությունը բաժանված է հինգ աստիճանի՝
Սատանայի եկեղեցին Ռուսաստանում
Ներկայումս Ռուսաստանում Սատանայի եկեղեցին պաշտոնական գործառույթներ չի իրականացնում, սակայն հստակ հայտնի է, որ Ռուսաստանի տարածքում (Մոսկվա, Սանկտ Պետերբուրգ, Դոնի Ռոստով և այլ քաղաքներում) և ԱՊՀ-ում գործում է մի քանի մարդկանց խումբ, որոնք հանդիսանում են Սատանայի եկեղեցու անդամ և այդ գաղափարախոսության կրող։
Սատանայի եկեղեցին Ղազախստանում
Ղազախստանում Սատանայի եկեղեցին գնահատվում է որպես՝ կրոնածայրահեղական կազմակերպություն, որի դեմ պայքարում է ԱՊՀ ահաբեկչական կենտրոնը։
Սատանայի եկեղեցին Ղրղզտանում
Ղրղզստանում Սատանայի եկեղեցու գործունեությունը պաշտոնապես արգելված է, ինչպես նաև Շանհայի համագործակցության կազմակերպության տարբեր երկրներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սատանիզմ Կատեգորիա:Օկուլտականություն Կատեգորիա:Կրոնական նոր շարժումներ
Բալիկսա (գյուղ, Ասկիզսկի շրջան)
Բալիկսա (Балыкса, Палых суғ), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2183 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1848 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կուդաշևո (գյուղ, Բուգուլմինսկի շրջան)
Կուդաշևո (Кудашево), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 842 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1747 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մայլ Լաքս շրջան (Մինեսոտա)
Մայլ Լաքս շրջան (Mille Lacs County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,488 կմ² է, բնակչությունը՝ 22,330 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Միլակա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Հազինեդար
Գանձապետական գործունեություն
Գլխավոր գանձապետը եղել է Սուլթանի գանձարանի կառավարիչը ։ Գլխավոր գանձապետին ենթակա գանձապետերը կոչվել են Հազինեդար Քալֆա։ Քալֆան աշակերտ բառի թուրքական համարժեքն է։ «Հազինեդար աղան» եղել է գլխավոր ներքինիի կոչումը, որն զբաղվել է հարեմի գանձապետական հարցերով ։
Մայլ Լաքս շրջան (Մինեսոտա)
Կատեգորիա:Մինեսոտա նահանգի շրջաններ
Հազինեդար
Սուլթանի պալատի և հարեմի կառավարիչ
Գլխավոր հազինեդարը կամ առաջին հազինեդարը (հազինեդար ուստան) եղել է սուլթանի պալատի կառավարչի կոչումը։ Վերջինս եղել է երրորդ հեղինակավոր անձը պալատում՝ սուլթանից և շեհզադեից (գահառանգ) հետո։ Օսմանյան կայսրության կառավարման հիերարխիկ համակարգում եղել են նաև երկրորդ, երրորդ հազինեդարները, որոնք ենթարկվել են առաջին հազինեդարին։ Վերջինիս անվանել են նաև Ուստա ։ Միայն առաջին հազինեդարը կարող էր շփվել սուլթանի և մյուս ազնվականների հետ, մինչդեռ երկրորդ, երրորդ և մյուս հազինեդարները ծառայում էին առաջին հազինեդարին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան տիտղոսներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքացիական ծառայողներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պետական ծառայողներ
Տորչին (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)
Տորչին (Торчин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տորչին գյուղում բնակվում էր 169 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5179 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Առնալդո Տամայո Մենդես
Առնալդո Տամայո Մենդես Arnaldo Tamayo Méndez, ), կուբացի տիեզերագնաց օդաչու, Կուբայի հանրապետության հերոս (1980), Խորհրդային Միության հերոս (1980), փոխգնդապետ։
Ավարտել է Կուբայի Տեխնոլոգիական ինստիտուտը, ծառայել հանրապետության հեղափոխական զինված ուժերում։ 1961 թվականին գործուղվել է ԽՍՀՄ, սովորել բարձրագույն ավիացիոն ուսումնարանում, ապա շարունակել ծառայությունը Կուբայի հեղափոխական զինված ուժերում։ 1978 թվականից Յուրի Գագարինի անվան տիեզերագնացների պատրաստման կենտրոնում անցել է «Ինտերկոսմոս» ծրագրով «Սոյուզ» տիեզերանավով և «Սալյուտ» ուղեծրակայանով թռիչքների ուսուցման դասընթացը։ 1980 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Յուրի Ռոմանենկոյի հետ, որպես հետազոտող տիեզերագնաց, թռիչք է կատարել «Սոյուզ-38» տիեզերանավով։ Մեպտեմբեր 19-ին տիեզերանավը կցվել է «Սալյուտ-6»—«Սոյուզ-37» (տիեզերագնացներ Լեոնիդ Պոպով, Վալերի Ռյումին) ուղեծրային համալիրի հետ, և թռիչքը շարունակվել է մինչև սեպտեմբերի 26-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կուբացի տիեզերագնացներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Դունֆեն-25
Դունֆեն-25 (հաճախ նշանակվում է ԴՖ-25 ) չինական երկաստիճան, արագ տեղակայման միջին հեռահարության պինդ վառելիքային բալիստիկ հրթիռ:
Պատմություն
Շահագործումը սկսվել է 1980-ական թվականներից՝ երկաստիճան Դունֆեն-31 հրթիռի հիման վրա, բայց 1996 թվականի վերջին տեղեկություն հայտնվեց հրթիռների շահագործման դադարեցման մասին։ Այդ ժամանակ ենթադրյալ հեռահարությունը 1700 կմ էր, իսկ ոչ միջուկային մարտական լիցքը կշռում էր մոտ երկու տոննա։ Սակայն 2006 թվականի վերջին Դունֆեն-25-ի մասին տեղեկությունը, և նույնիսկ նրա լուսնկարները նորից հայտնվեցին չինական մասնագիտացված ֆորումներում ։ 2007 թ.-ի հուլիսին համացանցում հայտնվեց հրթիռի փորձարկման նկար, որի վրա հայտնաբերվեցին ֆոտոմոնտաժի նշաններ ։ Հենց այդ ժամանակ հայտարարություններ հայտնվեցին այն մասին, որ «նոր» հրթիռը ունի մինչև 3200 կմ հեռահարություն և կարող է կրել մինչև երեք միջուկային գլխիկներ ։ Այդպիսի խառնաշփոթը կասկածանքի տեղիք է տալիս, որ այդ հրթիռի մասին նոր տեղեկատվությունը որոշ չափով ապատեղեկացված է չինական հատուկ ծառայությունների կողմից, որոնք ցանկանում էին թաքցնել նոր ՕՏՐԿ-ի (ՕՏՀՀ՝ օպերատիվ-տակտիկական հրթիռային համալիր) շահագործման մասին տեղեկությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հրթիռային զենք Կատեգորիա:Հրթիռներ Կատեգորիա:Հրթիռներ ըստ նշանակության Կատեգորիա:Հրթիռային տեխնիկա Կատեգորիա:Միջուկային զենք
Աճ (Օզուրգեթի շրջան)
Աճ (აჭი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 420 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 36 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (100 %)։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օզուրգեթի շրջան
Գլինկի (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)
Գլինկի (Глинки), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Վոլոշինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ասենա
Ասենա, էգ գայլի անվանում , թյուրք-օղուզների առասպելից  ։
Ավանդություն
Ասենայի ավանդությունը պատմում է երիտասարդ տղայի մասին, ով հազիվ էր կենդանի մնացել ճակատամարտում։ Էգ գայլը գտել էր վիրավոր երեխային և բուժել նրան՝ փրկելով վերջինիս կյանքը։ Գայլը հղիացել էր տղայից և փախչելով իր բոլոր թշնամիներից, կտրել-անցնելով Արևմտյան ծովն ու Քոչո լեռները՝ վերջապես հանգրվանել էր Թոչարյանների քաղաքում՝ ծնելով տաս կիսագայլ և տաս կիսամարդ։ Սրանցից Աշինան դարձել էր Աշինական ցեղի առաջնորդը, որոնք իշխում էին Գյունտյուրքի և թյուրքական այլ քոչվոր կայսրությունների վրա ։
Այս առաջին թուրքերը տեղափոխվել և հաստատվել էին Ալթաի շրջանում, որտեղ նրանք մեծ համբավ էին վայելում որպես փորձառու դարբիններ, ինչպես նաև նրանց համարում էին սկյութների ազգականները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առասպելներ
Սուրժկի (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սուրժկի գյուղում բնակվում էր 201 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,614 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 327,36 մարդ/կմ²։
Արա Բալիոզյան
Արա Բալիոզյան, հայ գրող և թարգմանիչ։ Միջնակարգ և բարձրագույն կրթություն է ստացել Վենետիկում։ Այժմ ապրում է Կանադայի Օնտարիո նահանգում։ Նրա աշխատանքները լույս են տեսել հայերեն և անգլերեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Սուրբ Ղազար կղզու միաբանության շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
(2418) Վոսկովեց-Վերիխ
(2418) Վոսկովեց-Վերիխ (Voskovec-Werich), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,125473 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6277 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6232 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2018,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178374 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,32° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռաուլ Դիաս Օրտին
Ռաուլ Դիաս Օրտին, իսպանացի դարպասապահ, որը ներկայացնում էր Իսպանիան, որպես անդամ, Իսպանիայի ազգային 5-ակի ֆուտբոլային թիմը,  2012 թվականի Ամառային Պարալիմպիկ խաղեր ի ժամանակ բրոնզե մեդալակիր։
Կենսագրություն
Դիասը ծնվել է 1980 թվականի օգոստոսի 11-ին Մուրսիայում, Իսպանիա ։ 2012 թվականի հոկտեմբերին Մալիի Սան Անտոնիո կաթոլիկ համալսարան ում (UCAM) տուրք մատուցվեց տեղական մարզական պարալիմպիկ և օլիմպիական մրցակիցների համար, որին ներկար էր նաև Դիասը՝ որպես հյուր։
5-ակի ֆուտբոլ
Դիասը Իսպանիայի կազմում խաղացել է 2010 թվականի Աշխարհի առաջնությունում, որտեղ իր թիմը Չինաստանին հաղթելուց հետո հետո նվաճեց արծաթե մեդալ, որպեսզի եզրափակիչ գնալու համար որակավորում ստանա՝ նախքան Բրազիլիա գնալը ։ 2011 թվականին Եվրոպայի առաջնությունում մրցում էր նրա թիմը, որը զբաղեցրեց երկրորդ հորիզոնականը։ Նա Մուրսիայի հավաքականի երեք մասնակիցներից մեկն էր : Դիասը մասնակցում էր  2012 թվականի Ամառային Պարալիմպիկ խաղեր ին որպես դարպասապահ ։ Այս խաղը նրա հաամր առաջինն էր։ Նրա թիմը վերադարձավ բրոնզե մեդալով  ։ Հավաքականը պատրաստվում էր լոնդոնյան խաղերին մարզական ճամբարում, որը տեղակայված էր Հերեֆորդ ում ։
Դիասը Իսպանիայի հավաքական ի կազմում էր, որը հաղթել էր 2013 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում՝ եզրափակչում հաղթելով Ֆրանսիա յի հավաքականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ
Խալխալ (Մանազկերտի գավառ)
Խալխալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Մանազկերտ քաղաքից 22 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Արածանիի աջ կողմից վտակ Խնուս գետի ձախ ափին՝ սարահարթում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կալվինականություն
Կալվինականություն, բողոքականության ուղղություն։ Առաջացել է 16-րդ դարում՝ Ռեֆորմացիայի շրջանում, Ժնևում։ Հիմնադիրն է Ժան Կալվինը։ Հիմնականում տարածված է ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Նիդեռլանդներում, Շվեյցարիայում։ Կալվինականությունը ելնում է նախասահմանության մասին Կալվինի ուսմունքից, ըստ որի Աստված մարդկանց մի մասին նախասահմանել է փրկություն և դրախտ, իսկ մեծամասնությանը դատապարտել կործանման ու դժոխքի։ Մարդիկ չեն կարող իմանալ, թե որ խմբին են պատկանում, այդ որոշվում է գործունեության հաջողությամբ։ Այս ուսմունքը կապիտալի նախակուտակման շրջանի կրոնափիլիսոփայությունն է և համապատասխանում էր այն ժամանակվա բուրժուազիայի ամենահամարձակ մասի պահանջներին, որովհետև առևտրի ու կոնկուրենցիայի աշխարհում հաջողությունը կամ սնանկությունը կախված են ոչ թե առանձին անձանց գործունեությունից կամ հմտությունից, այլ նրանցից անկախ հանգամանքներից։
Կալվինականությունը հետևողականորեն է իրականացրել բողոքականության սկզբունքները։ Եկեղեցում բացակայում են զոհասեղանը, մոմերը, երգեհոնը։ Հոգևորականները հատուկ զգեստ չունեն, իսկ նրանց պարտականությունը հասկանալի լեզվով աղոթելը, Աստվածաշնչի ընթերցումը և սաղմոսերգությունն է։ Քրիստոնեական խորհրդածեսերից ընդունում է միայն մկրտությունն ու հաղորդությունը։ Եկեղեցին կառուցվածքով հանրապետական բնույթի է։ Կալվինական եկեղեցու կազմակերպությանը բնորոշ է խստագույն կարգապահությունը և շարքային անդամների անառարկելի ենթարկվածությունը համայնքի ղեկավարությանը։ Մեծ իրավունքներ ունի կրոնական համայնքը։ Կալվինականությունը 16-19-րդ դարերում հիմնականում տարածվեց Շվեյցարիայում, մասամբ Ֆրանսիայում, Շոտլանդիայում և Անգլիայում, որտեղ կալվինականները հանդես եկան երկու հիմնական ուղղություններով պուրիտանիզմ և պրեսբիտերներ։ Բայց 20-րդ դարում կալվինականության կենտրոնը տեղափոխվեց Ամերիկա։ Ներկայումս կալվինականների թիվը կազմում է մոտ 57 մլն. և հանդես է գալիս որպես 126 ավտոկեֆալ եկեղեցիների ամբողջություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կալվինիզմ
Սեն Սանտեն
Սեն Սանտեն (Saint-Santin), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 561 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.63 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.78 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 135 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 319 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 242-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 77։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 242 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 235 անձ (136 տղամարդ և 99 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 77 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Մ. Ֆ. Հուսեյն
Մաքբուլ Ֆիդա Հուսեյն, ով ավելի շատ հայտնի է եղել, որպես '''Մ. Ֆ. Հուսեյն''' հնդիկ նկարիչ էր, որը հայտնի էր իր համարձակ, աշխույժ գունավոր պատմողական նկարներով, փոփոխված կուբիզմ ​​ոճով ։ Նա 20-րդ դարի ամենահայտնի և միջազգայնորեն ճանաչված հնդիկ նկարիչներից մեկն էր ։ Նա Բոմբեյի առաջադեմ նկարիչների խմբի հիմնադիր անդամներից էր։ Մ.Ֆ. Հուսեյնը կապվում է հնդկական մոդեռնիզմի հետ 1940-ականներին։ Բոմբայի առաջադեմ նկարիչների խմբի հետ նրա վաղ միավորման շնորհիվ օգտագործել է ժամանակակից տեխնիկա և ոգեշնչվել է «նոր» Հնդկաստանից 1947 թվականի բաժանումից հետո։ Նրա նկարները, որոնք երբեմն շարքերով են, ներառում են այնպիսի բազմազան թեմաներ, ինչպիսիք են Գանդին, Մայր Թերեզան, Ռամայանան, Մահաբհարաթան, Բրիտանական Հնդկաստանը և հնդկական քաղաքային և գյուղական կյանքի մոտիվները։
Հուսեյնի հետագա աշխատանքները տարաձայնություններ առաջացրեցին, որոնք ներառում էին հինդուական աստվածությունների մերկ նկարներ և Բհարատ Մատայի մերկ կերպարը։ Աջաթևյան կազմակերպությունները կոչ էին անում ձերբակալել նրան, և նրա դեմ մի քանի դատական ​​գործընթաց է սկսվել կրոնական առանձնահատկությունները դավաճանելու համար։ Նա մնացել է աքսորված 2006 թվականից մինչև իր մահը՝ 2011 թվականը, իսկ 2008 թվականին ընդունեց Կատարի քաղաքացիություն։
1967 թվականին նա ստացել է Ազգային կինոմրցանակ լավագույն փորձարարական՝ «Նկարչի աչքերով» ֆիլմի համար ։ 2004 թվականին եղել է «Meenaxi: A Tale of Three Cities» ֆիլմի ռեժիսորը, որի վրա նա աշխատել է իր նկարիչ որդու՝ Օուեյս Հուսեյնի հետ, որը ցուցադրվել է 2004 թվականի Կաննի կինոփառատոնի «Marché du» ֆիլմի բաժնում ։
Կենսագրություն
Հուսեյնը ծնվել է 1915 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Մահարաշտրա նահանգի Պանդարպուր քաղաքում, Սուլեյմանի Բոհրա ընտանիքում։ Նա արվեստի համը զգացել է գեղագրություն ուսումնասիրելով, երբ նա ապրում էր Վադոդարայի Մադրասայում ։ Հուսեյնը հաճախել է Մումբայի «Sir Jamsetjee Jeejebhoy»-ի արվեստի դպրոց ։ Իր կարիերայի սկզբին Հուսեյնը Մումբայում նկարում էր կինոյի պաստառներ։ Լրացուցիչ եկամուտ ստանալու համար նա աշխատում էր խաղալիքներ նախագծող ու կառուցող խաղալիքների ընկերությունում։ Երբ հնարավորություն ուներ ճամփորդելու, հաճախ էր ճանապարհորդում Գուջարաթ՝ բնապատկերներ նկարելու համար ։
Հուսեյնը նկարչական հմտությունները զարգացրել է 1930-ականներին՝ նկարելով գովազդային վահանակներ Բոլիվուդում աճող կինոարդյունաբերության համար ։ Սա երիտասարդ նկարիչների մի զանգված էր, ովքեր ցանկանում էին խախտել Բենգալյան արվեստի դպրոցի կողմից հաստատված ազգայնական ավանդույթները և խրախուսել հնդկական ավանգարդը միջազգային մակարդակով։