cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նշանագիտություն
Նախապատմություն. անտիկ ժամանակներ, միջնադար և նոր ժամանակներ
1690 թ. Ջոն Լոկի «Essay concerning Humane Understanding»-ի գլուխներից մեկը վերաբերում է գիտության դասակարգմանը։ Լոկը տարբերում է 3 տեսակի գիտությունները։ Առաջին մասը ուսումնասիրում է, այն ինչ գոյություն ունի աշխարհում՝ նկատի ունենալով ոչ միայն նյութականը, այլ նաև ոգեղենը։ Երկրորդ խումբը քննում է մարդու նպատակներին հասնելու եղանակները, որը կոչվում է պրակտիկա։ Երրորդ խումբը ուսումնասիրում է, թե ինչպես ենք մենք ճանաչում իրականությունը (Լոկն ասում էր, որ իրերը չեն կարող մտնել մեր գիտակցության մեջ, դրանք փոխարինվում են գաղափարներով, իսկ վերջիներս էլ փոխարինվում են բառերով)։ Այդ գիտությունը կոչվում է նշանագիտություն։ Հետևաբար այս գիտության անվանումը ստեղծվել է 17-րդ դարում, իսկ գիտությունը՝ 20-րդ դարում։
20-րդ դար
Լեզվական և այլ նշանների մասին տեսությունները իրենց զարգացումը ապրեցին 20-րդ դարում։ Նշանագիտության հիմնադիրը համարվում է Չարլզ Սանդեր Պիրսը։ Նրա հետնորդ Չարլզ Վիլյամ Մորիսը զարգացնում է նշանների մասին տեսությունը, որը զբաղվում է սունտակտիկայի, իմաստաբանության և պրագմատիկայի տարբերությամբ։ Ֆերդինանդ դե Սոսյուրը, Ռոլանդ Բարթեսը և Ռոման Յակոբսոնը առաջ են քաշում իրենց ուսումնասիրության մեթոդները։
Գրականության ցանկ
Նշումներ
Կատեգորիա:Նշանագիտություն Կատեգորիա:Լեզվափիլիսոփայություն Կատեգորիա:Հաղորդակցագիտություն
Էմիլ Սիորան
Էմիլ Սիորան (ֆրանսերեն՝ Emil Cioran, [emil sjɔʁɑ̃], ), ռումինացի փիլիսոփա և էսսեների հեղինակ, որը հրատարակել է իր գործերը և՛ ռումիներենով, և՛ ֆրանսերենով։ Նա իր կյանքի մեծ մասը ապրել է Փարիզի լատինական թաղամասում։
Ճգնավորություն
Փարիզում բնակվելու սկզբնական շրջանում Սիորանը ապրում էր Փարիզի 5-րդ շրջանի Դյու Սոմերար 13-րդ փողոցի վրա գտնվող Մարինյան հյուրանոցում։ Իսկ հետագայում նա տեղափոխվում է Փարիզի Լատինական թաղամաս և ապրում այնտեղ մինչև մահը։ Իր գրվածքներում նա պատմում է գիշերային Փարիզի փողոցներում շրջող մարդկանց,հյուրանոցի փոքրիկ սենյակում անցկացրած անքուն և երկար գիշերների մասին։ Այնուհետև այն կդառնա սենյակի սպասուհունը՝ միակ փղոսկրային աշտարակի այն սենյակները, որտեղ նա երկար տարիներ ապաստան կստանա։ Նա շարունակեց մնալ աղքատ, վճռելով «երբեք չաշխատել այլ կերպ՝ քանի դեռ փետուրը ձեռքում է»։ Այսպես նա միայն զբոսնում էր Լյուքսեմբուրգի այգում երբեմն օգտվում է հազվագյուտ ընկերների նյութական օգնությունից, որոնք հնարավորություն են տալիս նրան ճաշել համալսարանական ռեստորանում, հետո նա 40 տարեկանում դուրս է գալիս այնտեղից։ Նրա ամենօրյա կյանքի այս փոքրիկ մանրամասները լավացնում էին նրա աշխատանքն ու խոսքը, բայց Սիորանը բացարձակ չէր ցավում կեցության կեղտոտ պայմաններից։ Նա դրանք նկարագրում է պարզապես որպես ճամփորդության կամ պայքարի մի տեսակ, որը նրան ուղեկցում է իր գրվածքներում՝ ինչպես իր գոյության մեջ, այնպես էլ, որպես «միտք, որն անընդհատ կենդանի է պահում»։ Էմիլ Սիորանի համար այդ ամենը միայն հասկանալ կամ իմանալ չէր՝ համալսարանի պրոֆեսորի նման,այլ զգալ մարդու գոյության հետագա բոլոր դժբախտություններ։ Միայնությունը, նյութական զրկանքները և նահանջը ժամանակակից դիվերտիսմենտներից,նշում է փիլիսոփայական/հոգեևոր քայլը ասեցիզմի հետ, որը առաջ է քաշվել բուդդայականության կողմից։ Այսպիսով, Սիորանը պատմեց, որ որպես ուսանող Գերմանիայում նա փորձելով «թաքնվել» նացիստական կատաղությունից սկսում է ուսումնասիրել բուդդիզմը, Կննիկներին և Դիոգենես Սինոպացուն ։ Եթե ​​Սիորանը ապրել է իր կյանքի հիմնական մասը բավականին համեստ, նրա գրքերում նկարագրվող հուսահատ լեռնաշղթայի ինքնատիպ դիմանկարը ամբողջովին չի համապատասխանում իր և գրելու իրականությանը։ Դա ավելի շատ Սիորանի առասպելն է, որի հերոսն ինքն է սեփական գրքերում։ Սիորանը ամենից առաջ փնտրում է անկեղծություն իր տեքստերում և խորհուրդներում։ Ռումինիայում փիլիսոփայության կամավոր պրոֆեսոր լինելով, նա գրեթե 100 տոկոսով ձախողվում է իր աշակերտների մոտ և վստահելի չի թվում։ Փարիզում հաստատված կրթաթոշակ ստանալու նպատակով դոկտորական ատենախոսության է անցնում, նա իր ժամանակի մեծ մասը ծախսում է Ֆրանսիայում։ Այս ամենը նա ամեն տարի գրում է իր հետազոտական զեկույցում,որ պարտադիր պահեն իր կրթաթոշակը։ Սիորանը հրաժարվեց բոլոր գրական մրցանակներից (Սենտ-Բեվ, Պայքար, Նիմիեր, Մորանդ և այլն), բացառությամբ 1949 թ. Ռիվարոլի մրցանակի, որի ընդունումը նա արդարացրեց հետևյալ կերպ. «Ես նույնիսկ չունեի ուտելու և վճարելու գումար վարձակալության համար` առանց Ռիվարիոլի ես կդառնայի թափառաշրջիկ,բայց մուրացկանությունը այն աշխատանքն է, որի խորամանկություններից ես անտեղյակ եմ» ։
Էմիլ Սիորանի «Ծնված լինելու անհարմարության մասին» (De l'inconvénient d'être né) աշխատությունը թարգմանվել է հայերեն (թարգմանիչ` Նունե Աբրահամյան, առաջաբանը` Մարկ Նշանեանի)
Վիկտոր Թուտելյան
Վաղ տարիներ
Վիկտոր Ալեքսանդրի Թուտելյանը ծնվել է 1942 թվականի փետրվարի 8-ին Մոսկվա քաղաքում ։ Նախնական կրթություն ստանալուց հետո երիտասարդ տարիքում ապագա պրոֆեսորը 1959 թվականին ընդունվում է Մոսկվայի Սեչենովի անվան բժշկական ակադեմիա, որը այդ ժամանակ կոչվել է Սեչենովի անվան 1-ին բժշկական ինստիտուտը։ Ուսման ընթացքում Վիկտորը ցուցաբերել է բարձր առաջադիմություն բժշկագիտության ասպարեզում և այդ իսկ պատճառով որոշում է հետագայում ևս զբաղվել բժշկությամբ։ Երկարաժամկետ ուսումից հետո՝ վեց տարի անց՝ 1965 թվականին, ընդունվում է ԽՍՀՄ-ի բժշկական գիտություների ակադեմիայի սննդի ինստիտուտի ասպիրանտուրա՝ ուսումնական վերապատրաստում ստանալու նպատակով ։
Առաջին ատենախոսություն և աշխատանքային գործունեություն
1968 թվականին Թուտելյանը հրապարակեց կենսաքիմիայի ոլորտի մասնագիտական իր ատենախոսությունը։ Նույն թվականի փետրվարին նա աշխատանքի անցավ ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի սննդի ինստիտուտում որպես կրտսեր գիտաշխատող։ Լավ աշխատանքի համար 1971 թվականին Թատելյանի կոչումը բարձրացվում է, և նա դառնում է ավագ գիտաշխատող։ 1976 թվականին խորհրդային իշխանությունները, գնահատելով նրա գիտական մեծ հնարավորությունները և ներդրումը գիտության մեջ, Թուտելյանին վստահում են բժշկական գիտությունների ակադեմիայի սննդի ինստիտուտում ֆերմենտաբանության (էնզիամոլոգիայի) լաբորատորիայի ղեկավարումը։ 1977 թվականին Թուտելյանը պաշտպանեց դոկտորական ատենախոսությունը՝ ավելի մասնագիտանալով կենսաքիմիայի ոլորտում։
Միջազգային ասպարեզ, ակադեմիական գործունեություն
Գիտական գործունեությունը նվիրված է սննդամթերքների տոքսիկոլոգիայի և հիմնական աղտոտիչների հիգիենիկ կարգորոշման հարցերին ։
ԽՍՀՄ-ի մասշտամբով նվաճումներից և բազմաթիվ պաշտոններից հետո Վիկտոր Թուտելյանը կազմակերպում է թունաբանության ոլորտին նվիրված միջազգային կոնֆերանսներ, սեմինարներ, ինչպես Խորհրդային հանրապետություններում (Հայկական ԽՍՀ, Վրացական ԽՍՀ, Ուկրաինական ԽՍՀ), այնպես էլ այլ երկրներում (Չեխոսլովակիա, Գերմանիա)։
1980 թվականին նրա միջնորդությամբ Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Երևան և Խորհրդային Ռուսաստանի Մոսկվա քաղաքներում բացվում են գիտական դպրոցներ։
Դպրոցների բացման արարողությանը մասնակցում էին բազմաթիվ հայ և ռուս վաստակաշատ գիտնականներ։
1993 թվականին նա դարձավ Բժշկական գիտությունների ռուսական ակադեմիայի թղթակից անդամ (թունաբանության մասնագիտությամբ), իսկ մեկ տարի անց՝ 1994 թվականին նա գլխավորեց Ի. Մ. Սեչենովի անվան մոսկովյան բժշկական ակադեմիայի սննդի հիգիենայի և տոքսիկոլոգիայի բաժինը, որտեղ վերջինս կրթություն էր ստացել։
1997 թվականից սկսած Վիկտորին վստահվել է մի նոր պաշտոն՝ Բժշկական գիտությունների խորհրդային, իսկ ավելի ուշ՝ 1991 թվականից սկսած, ռուսական ակադեմիայի ակադեմիկոս ։
21-րդ դարում նա նաև սկսեց բուռն գործունեություն ծավալել հայրենիքում՝ Հայաստանում։ Հաշվի առնելով Վիկտոր Թուտելյան գիտնականի համաշխարհային ճանաչումը ու սերտ կապերը Հայաստանի հետ՝ Հայաստանի Հանրապետության կրթության և գիտության նախարարությունը, բարձր գնահատելով նրա ավանդը գիտության մեջ, Հայաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիան 2008 թվականին նրան ընտրեց ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ։
Իմանալով այս մասին, նա ասաց որ մեծ հպարտությամբ կկրի իրեն վստահված պաշտոնը։ 2009 թվականին հրավիրված համաժողովի ժամանակ նա ասաց.
Գիտական գործունեություն և աշխատություններ
Ավելի քան 15 գիտական ընկերություններ ներկայումս համագործակցում են հայկական արմատներով այս բժշկի հետ։ Նշանավոր պաշտոններից է այն, որ նա Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության փորձագետ է, ՖԱՕ-ի (ՄԱԿ-ի պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության) միասնական հանձնաժողովի անդամ։
2000 թվականին այս աշխատությունը Մոսկվայի բժշկական ակադեմիան հայտարարեց տարվա լավագույն մենագրություն։ Վիկտորը դարձավ նախագահի մրցանակակիրը։
Հիմնական գործունեությունը եղել է սննդաբանության ասպարեզում։ Թունավորումների ուսումնասիրությունները հանգեցրեցին Թուտելյանի համաշխարհային հռչակի ճանաչման։ Նա ուսումնասիրել է հիմնականում քսենոբիմոիների թունավոր ազդեցությունների և սնման բնույթի փոփոխությունների հանդեպ օրգանիզմի հարմարվողականության (ադապտացիայի) գործընթացներում միկրոսոմալ և լիզոսոմալ ֆերմենտների դերի հետազոտման բնագավառում։
Միջին ուղեղ
Միջին ուղեղը (mesencephalon) ֆիլոգենեզի ընթացքում զարգանում է հիմնականում տեսողական ռեցեպտորի ազդեցության տակ, ուստի նրա կարևոր մասերը կապ ունեն աչքի նյարդավորման հետ։ Այստեղ էլ առաջացել են լսողության կենտրոնները, որոնք հետագայում տեսողական կենտրոնի հետ միաձուլվել են, կազմելով 4 թմբիկներ՝ քառաբլուրներ։ Միջին ուղեղում լսողական կենտրոնների ի հայտ գալու հետ միասին հետին ուղեղում ավելի վաղ ծագած լսողական նյարդի կորիզները մնացել են ենթակա դրության մեջ։ Բարձրակարգ կենդանիների և մարդու առաջային ուղեղի կեղևում լսողական ու տեսողական կենտրոնների ի հայտ գալուց հետո իրենք են ընկնում ենթակա դրության մեջ և դառնում են ենթակեղևային միջանկյալ կենտրոններ։
Վիկտոր Թուտելյան
Գիտական գործունեություն և աշխատություններ
Այդ ուսումնասիրությունների արդյունքում 2005 թվականին Թուտելյանը հեղինակել է 4 հայտնի աշխատություններ, որոնցից «Լիզոսոմը» «Աֆլատոքսին» և այլն։
Թուտելյանը մինչ օրս մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև մանկավարժական գործունեությանը։
Նրա ղեկավարությամբ և խորհրդատվությամբ պաշտպանել են 12 դոկտորներ և 38 գիտության թեկնածուներ։
Միջին ուղեղ
Արտաքին կառուցվածք
Բարձրակարգ կենդանիների և մարդու առաջային ուղեղի զարգացման պատճառով միջին ուղեղով սկսել են անցնել (ուղեղի կոթոններ) հաղորդչական ուղիներ, որոնք ծայրային ուղեղը կապում են ողնուղեղի հետ (ուղեղի կոթոններ)։
Վիկտոր Թուտելյան
Գիտական գործունեություն և աշխատություններ
Նրա հովանավորությամբ 2007 թվականին որոշ թվով հայ ուսանողներ տեղափոխվեցին Մոսկվա՝ բժշկական կրթություն ստանալու նպատակով։
Նա մշտապես դժգոհություն է հայտնել մարդկանց սննդառության վերաբերյալ։ 2008-2010 թվականներին Թուտելյանն իրականացնում է մշակումներ Ռուսաստանի պետական քաղաքականության ոլորտում բնակչության առողջ սննդի շրջանակներում։
Ուսումնասիրությունների արդյունքներն ամփոփված են «Առողջ սննդի քաղաքականություն» աշխատությունում։ Նրա և մի շարք աշխատակիցների աշխատանքի ջանքերով Ռուսաստանի Դաշնության սահմանադրությունում ընդունվեց «Որակյալ և անվտանգ սննդային ապրանքների մասին» ՌԴ №29 օրենքը ։
Միջին ուղեղ
Արտաքին կառուցվածք
Այսպիսով, մարդու միջին ուղեղում կան՝ Դրան համապատասխան միջին ուղեղը, որը մարդու ուղեղի ամենափոքր մասն է և ուղեղի մասերից ամենապարզ կառուցվածք ունեցողը, բաղկացած է երկու հիմնական մասերից՝ քառաբլուրներից և ուղեղի կորություններից։ Վերին երկու բլրիկները (colliculi superiores) տեսողության ենթակեղևային կենտրոններն են, իսկ երկու ստորինները (colliculi inferiores)՝ լսողության ենթակեղևային կենտրոնները։ Նրանց արանքի ակոսում պառկած է էպիֆիզը կամ կոնաձև մարմինը (corpus piniale)։ Յուրաքանչյուր բլրիկ ունի իր, այսպես կոչված, քառաբլուրների բազուկը կամ ոտիկը(brachium (colliculi), որը, գնալով առաջ ու վեր, ուղղվում է դեպի միջանկյալ ուղեղը։ Ուղեղի կոթոնները երկու հաստ կիսագլանաձև սպիտակ փոկեր են, որոնց վրա պարզ երևում են երկայնաձիգ թելերը՝ թեթևակի պարուրաձև ոլորվածքով։
Վիկտոր Թուտելյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թունաբաններ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կազինետ
Կազինետ (Казынет), գյուղ Ռուսաստանի, Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Միջին ուղեղ
Ներքին կառուցվածք
Միջին ուղեղի լայնական կտրվածքի վրա տարբերում են ուղեղի ցողունի երեք հիմնական մաս՝ Սիլվյան ջրածորանը ներսից պատած է կենտրոնական գորշ նյութով, որն ունի ֆունկցիայով կապված է վեգետատիվ համակարգի հետ։ Նրա մեջ ջրածորանի փորային պատի տակ գտնվում են երկու շարժիչ գանգուղեղային նյարդերի կորիզներ՝ ակնաշարժ նյարդի (n. oculomotorius) (III զույգ) և ճախարակային նյարդի (n. trochlearis) (IV զույգ) կորիզները։
Կազինետ
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Միջին ուղեղ
Ներքին կառուցվածք
Միջին ուղեղի ծածկի (tegmentum) մեջ շարունակվում են նաև ցանցանման գոյացությունները (formatio reticularis) և միջային երկայնաձիգ խուրձը (fasciculus longitudinalis medialis)։ Միջային երկայնաձիգ խուրձն անցնում է միջին գծի երկու կողմերով, անմիջապես սիլվյան ջրածորանի և IV փորոքի գորշ նյութի տակով, և բաղկացած է վերել ու վայրէջ թելերից, որոնք ընթանում են ծածկաողնուղեղային ուղու (tractus tectospinalis) հետ։ Միջային երկայնաձիգ խուրձը ասոցիացիոն կարևոր մի ուղի է, որի միջոցով ակնագնդի մկանների նյարդերի տարբեր կորիզները կապվում են իրար հետ. սրանով են պայմանավորված աչքերի զուգակցված շարժումները աչքի թեքվելու ժամանակ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գլխուղեղ Կատեգորիա:Նյարդային համակարգ Կատեգորիա:Մարդու ֆիզիոլոգիա
Կուջոնո
Բնակչությունը 8138 մարդ է(ըստ 2012 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 581, 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20012։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։
66 rus
66 rus, Իմաստալից տեսիլքներ խմբի ալբոմն է, որը թողարկվել է 2004 թվականի օգոստոսի 21-ին և ձայնագրվել է 2004 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2004 ալբոմներ
Վերգարա (Ուրուգվայ)
Վերգարա (Vergara), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Տրեյնետա ի Տրես դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 3810 մարդ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ
Կատակերգություն
Կատեգորիա:Թատերական ժանրեր Կատեգորիա:Կատակերգություն
Սաղմոնաձկներ
Սաղմոններ, ձկների ընտանիք։ Մարմնի երկարությունը 50 սմ-ից 1,5 մ է, պատված խիտ թեփուկներով։ Ունեն մեկ իսկական մեջքային և մեկ ճարպային լողակ։ Մեջքային լողակի ճառագայթները 10—16-ն են։ Սեծ մասի աչքերը թափանցիկ կոպեր ունեն։ Ձվատար խողովակները սաղմնային վիճակում են կամ բացակայում են և ձկնկիթը զարգանում է մարմնի խոռոչում։ Քաղցրահամ ջրերի և գաղթող ձկներ են։ Բազմանււմ են միայն քաղցրահամ ջրերում։ Տարածված են Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսի ավազանում, Ատլանտյան և Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային մասերում, Սև, Կասպից և Արալյան ծովերում։ Հարավային կիսագնդի ջրերում լինում են կլիմայավարժեցրած տեսակները։ Հայտնի է 9 սեռ։ Արժեքավոր արդյունագործական ձկներ են, կլիմայավարժեցման և ձկնորսության օբյեկտ։ Համաշխարհային որսը տարեկան հասնում է 10 միլիոն ցենտի։ Որպես սնունդ օգտագործվում են թարմ, աղ դրած, ապխտած և պահածոյացված վիճակում։ Առավել արժեքավոր է Խաղաղ֊ օվկիանոսային սաղմոնների աղ դրած կարմիր խավիարը։ Որոշ տեսակների քանակն աստիճանաբար նվազում է։ այո
Կատեգորիա:Ձկներ
Կոլուտա
Կոլուտա (Koluta), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աստերոիդների դաս D
Ինչպես ենթադրում է Նայսի մոդելը այս աստերոիդները կարող են ձգված լինել Կոյպերի գոտուց.
1992 թվականին Լարրի Լեբոֆսկին (Larry A. Lebofsky) և նրա գործընկերները հրատարակեցին հոդված D դասի աստերոիդ (773) Իրմինտրաուդի հետազոտությունների արդյունքներով։ Այս աստերոիդի սպեկտրը 3 մկմ ալիքի երկարության ժամանակ վկայում է ջրային սառույցի առկայության մասին մակերևույթի վրա։ Այս դասի աստերոիդների մակերևույթը կրել է նշանակալի փոփոխություններ ձևավորման ժամանակից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Սան Ջորջո սու Լենյանո
Սան Ջորջո սու Լենյանո (San Giorgio su Legnano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Ջրվշտիկ ջրվեժ
Ջրվշտիկը Արցախի ամենամեծ ջրվեժն է, գտնվում է Մարտակերտի շրջանում, Մռավի հարավային լանջերից մեկի վրա, Մատաղիս և Տոնաշեն գյուղերից մի քաի կմ հեռավորության վրա։ Այդ ջրվեժից է իր անունն ստացել կողքին գտնվող Ջրվշտիկի վանքը։
Սան Ջորջո սու Լենյանո
Բնակչությունը 6172 մարդ է։ Բնակչության խտությունը՝ 2648, 90 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2.3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20010, հեռախոսային կոդ՝ 0331։
Ջրվշտիկ ջրվեժ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ջրվեժներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մատաղիս
Սան Ջորջո սու Լենյանո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (20501-20600)
Աստերոիդների ցանկ (20401-20500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (20601-20700)
Շպակովո (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)
Շպակովո (Шпакове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
(5704) Շումախեր
(5704) Շումախեր (Schumacher), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի փետրվարի 17-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Շպակովո (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Շպակովո գյուղում բնակվում էր 366 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(5704) Շումախեր
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,218409 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8575 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5793 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2108,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,170703 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,59° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1950 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Կազինկա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Կազինկա (Казинка), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3002 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լուի Ֆիլիպ I
Լուի Ֆիլիպ (Louis-Philippe Ier, ), Ֆրանսիայի թագավոր 1830 թ. օգոստոսի 9-ից առ 1848 թ. փետրվարի 24-ը, ստացել է «արքա քաղաքացի» («le Roi-Citoyen») մականունը, Բուրբոնների հարստության Օրլեանի ճյուղի ներկայացուցիչ։ Ֆրանսիայի վերջին միապետը, որը կրել է «թագավոր» տիտղոսը։ Ֆրանսիայի և Նավարայի թագավոր (roi de France et de Navarre) տիտղոսի փոխարեն, որը համարվում էր ֆեոդալական, ընդունել է ֆրանսիացիների թագավոր տիտղոսը (roi des Français), որը ենթադրում էր Լուի Ֆիլիպի կառավարման ավելի ազգային բնույթ։
Պաշտպանել է բուրժուազիայի վերնախավի՝ խոշոր դրամատների, վաշխառուների և այլնի շահերը։ Վերականգնել է մարդկանց հիմնական քաղաքական ազատությունները, աշխարհիկ կրթությունը։ Թագավորի վարած ներքին քաղաքականությունը նպաստում էր երկրի արդյունաբերական առաջնդացին։ Ամեն կերպ ձգտում էր ժողովրդավար երևալ։ Հաճախ շրջում էր Փարիզում սովորական քաղաքացու նման, առանց թիկնապահի, զրուցում մարդկանց հետ։ Նրան անվանում էին նաև «թագավոր բուրժուա»։ Ստենդալը նրան համարում էր ամենախորամանկ թագավորը։ Սիրում էր, երբ իրեն դիմում էին ՝«Արքա՝ Աստծու և ժողովրդի կամոք»։ Սակայն դրանից նրա կառավարման բովանդակությունը չէր փոխվում։ Պետական մարմիններում ծաղկում էր կաշառակերությունը։ Դրությունը հատկապես սրվեց 1845-1847 թվականներին, երբ անբերրիության հետևանքով սով և համաճարակ սկսվեց։ 1848 թվականին ժողովուրդը Փարիզում ապստամբեց։ Լուի Ֆիլիպը փախավ երկրից։ Հեղափոխություն եղավ։ Առաջացավ Ֆրանսիայի Երկրորդ Հանրապետությունը, որը գոյատևեց մինչև 1852 թվականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագավորներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գեներալներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Մարկ Գասոլ
Մարկ Գասոլ Սայես (Marc Gasol Sáez, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Լոս Անջելես Լեյքերս» բասկետբոլային ակումբում։ Ընտրվել է 2007 թվականի NBA դրաֆթում` «Լոս Անջելես Լեյքերսի» կողմից։ Պաու Գասոլի կրտսեր եղբայրն է։
Մասնագիտական կարիերան Գասոլն սկսել է կատալոնական «Բարսելոնայում», որտեղ անցկացրել է 2 տարի՝ (2004-2006)։ Այնուհետև 2006-2008 թվականներին հանդես է եկել «Սանտ Ժոզեֆ» ակումբում։ 2007 թվականի NBA դրաֆթի 2-րդ ռաունդի 48-րդ ընտրության իրավունքով ընտրվել է «Լեյքերսի» կողմից, որը նրա դրաֆթային իրավունքները 2008 թվականի փետրվարին վաճառում է «Մեմֆիսին», որպեսզի ձեռք բերի նրա ավագ եղբայր Պաուին։ Գասոլը «Մեմֆիսի» կազմում է մնում մինչև 2019 թվականը, փոխանակման արդյունքում տեղ գտնելով «Տորոնտո Ռեպտորսում»։
«Ռեպտորսի» կազմում 2019 թվականին ճանաչվել է NBA-ի չեմպիոն։
Հանդես է գալիս նաև Իսպանիայի բասկետբոլի ազգային հավաքականում, որի կազմում դարձել է արծաթե մեդալակիր 2008 և 2012 թվականների օլիմպիական խաղերում և 2009 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 29 ծնունդներ Կատեգորիա:Իսպանացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Կատալոնացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Տորոնտո Ռեպտորսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Մեմֆիս Գրիզլիսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Լեյքերսի բասկետբոլիստներ
Վալերի Չկալովի հուշարձան
Վալերի Չկալովի հուշարձան (Памятник Валерию Чкалову), Նիժնի Նովգորոդի տեսարժան վայրերից մեկը։ Գտնվում է Նիժնի Նովգորոդի Կրեմլի Սուրբ Գեորգիի աշտարակի մոտ, կառուցվել է խորհրդային օդաչու Վալերի Չկալովի պատվին, որը Հյուսիսային բևեռով անվայրէջք թռիչք է կատարել ԽՍՀՄ-ից ԱՄՆ (Մոսկվա-Հյուսիսային բևեռ-Վանկուվեր)։ Հուշարձանից դեպի Վոլգա գետ սանդուղք է իջնում, որը հայտնի է որպես «Չկալովի աստիճաններ»։
Պատմություն
Լեգենդար օդաչուի հուշարձանը բացվել է 1940 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, նրա մահվան երկրորդ տարելիցի օրը ։ Հուշարձանի հեղինակն է Չկալովի ընկերը՝ Իսահակ Մենդելևիչը, որոնց հետ միասին նրանք այս տեղն ընտրել էին Մաքսիմ Գորկու հուշարձանի համար։ Այս աշխատանքի համար Մենդելևիչը պարգևատրվել է Ստալինյան մրցանակով։ Հուշարձանի ճարտարապետներն են Իվան Տարանովը և Վիկտոր Անդրեևը։
Հուշարձանի պատվանդանի մակերեսին ուրվագծված է Հյուսիսային կիսագնդի քարտեզը հերոսական անձնակազմի չվերթով՝ Չկալով-Բայդուկով-Բելյակով՝ դեպի Հեռավոր Արևելք և Հյուսիսային բևեռից դեպի Ամերիկա։ Պատվանդանը երեսապատված է լաբրադորիտով ։ Պատվանդանին գրված են օդաչուի ծննդյան և մահվան ամսաթվերը՝ «Վալերի Չկալովին, մեր ժամանակի մեծ օդաչուին» մակագրությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1940 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի հուշարձաններ
Բուզովնա
Բուզովնա (Buzovna), քաղաքային բնակավայր Ադրբեջանում, Գյուղաքաղաք Բաքվի ագլոմերացիայի Խազարի շրջանում ։
Հայտնի մարդիկ
Գյուղի հայտնի բնակիչները․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի բնակավայրեր
Նիգերի դրոշ
Նիգերի դրոշը 1959 թվականից ի վեր, Արևմտյան Աֆրիկայի Նիգերի Հանրապետության ազգային խորհրդանիշն է, Ֆրանսիայի պաշտոնական անկախությունից մեկ տարի առաջ։ Այն օգտագործում է նարնջագույն, սպիտակ և կանաչի ազգային գույները հավասար հորիզոնական խմբերի մեջ, կենտրոնում նարնջի շնչափող։ Դրոշը ձևավորում է Նիգերի Հանրապետության պաշտոնական ազգային խորհրդանիշներից մեկը, Նիգերի զենքը, Ազգային օրհներգը ("Լա Նիգերիա") և կարգախոսը (Եղբայրություն, աշխատանք, առաջադիմություն)։ Այս ձևը 1999 թվականի Նիգերի սահմանադրության առաջին մասի 1-ին հոդվածն է։ Դրոշը նման է Հնդկաստանի դրոշին, չնայած հարաբերակցությունը, նարնջի երանգը և կենտրոնում խորհրդանիշը տարբերվում են։
Իրավական սահմանում
Նիգերի դրոշը ընդունվել է 1959 թ. Նոյեմբերի 23-ին Ֆրանսիայի Արեւմտյան Աֆրիկայից անկախությունից առաջ Նիգերի գաղութի տարածքային ժողովի կողմից։ Դրոշը նախագծվել է 1958 թվականին։ Այն պահպանվել է 1960 թվականին անկախության ժամանակ և անփոփոխ է մնացել 1999 թ. Հինգերորդ Սահմանադրության միջոցով։
Սիմվոլիզմ
Մի շարք աղբյուրներ նկարագրել են դրոշի խորհրդանշական մտադրությունը, թեև պաշտոնական աղբյուրները լռում են։ Ընդհանուր մեկնաբանությունն այն է, որ վերին նարնջագույն խումբը ներկայացնում է Սահարայ անապատի հյուսիսային շրջանները, կենտրոնի սպիտակ խումբը ներկայացնում է մաքրությունը և ստորին կանաչ խումբը ներկայացնում է հույս և հարավային Նիգերի բուսական շրջանները։ Կենտրոնում գտնվող նարնջագույն շրջանակը նշում է արևի կամ անկախության մասին։ Նիգերի դրոշը եռագույն է, ընդհանուր առմամբ Ֆրանսիայի նախկին կախյալության եւ գաղութների հետ։
Հարաբերակցություն
Դրոշի ավանդական դրվագը անսովոր 6։ 7 հարաբերակցությամբ ունի անհայտ նշանակություն և չի օգտագործվում հետևողականորեն Նիգերիայի կառավարության տպագիր ծրագրերում։
Կատեգորիա:Նիգերի պետական խորհրդանիշեր
Դեպի ծով ելք չունեցող պետություններ
Միայն Ուզբեկստանը և Լիխտենշտայնը սահմանակից են դեպի բաց ծով ելք չունեցող պետությունների հետ ։ Լիխտենշտայնը անկախացել է 1918 թվականին Ավստրո-Հունգարական կայսրության տապալումից հետո։ Անշլյուսի ժամանակ, Լիխտենշտայնը կորցրել է այդ կարգավիճակը, քանի որ Երրորդ Ռայխը ելք է ունեցել դեպի բաց ծով։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո, Ուզբեկստանը դարձել է երկրորդ երկիրը։
Երեք պետություններ ամբողջապես գտնվում են այլ երկրի տարածքում։ Սան Մարինոն և Վատիկանը սահմանակից են Իտալիային, Լեսոտոն՝ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությանը։ 9 պետություններ սահմանակից են միայն երկու պետությունների՝ Մոնղոլիան, Նեպալը, Բութանը, Սվազիլենդը, Լիխտենշտայնը, Անդորրան, Մոլդովան, մասնակի ճանաչված Հարավային Օսիան և Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետությունը։ Սրանցից միայն Մոնղոլիան է տարածքով մեծ։
Եթովպիան, որտեղ բնակվում է 93,8 մլն մարդ, համարվում է բնակչությամբ ամենամեծ պետությունը, որը ելք չունի դեպի համաշխարհային օվկիանոս։ Բնակչությամբ դեպի ծով ելք չունեցող խոշոր պետություններ են նաև Ուգանդան (34,7 մլն), Ուզբեկստանը (31,1 մլն) և Նեպալը (30,4 մլն)։
Տարածքվ ամենամեծ պետությունը, որը ելք չունի դեպի բաց ծով, Ղազախստանն է (2 724 900 կմ²)։ Տարածքով խոշոր են նաև Մոնղոլիան (1 566 500 կմ²), Չադը (1 284 000 կմ²), Նիգերը (1 276 000 կմ²), Մալին (1 240 000 կմ²), Եթովպիան (1 104 300 կմ²), Բոլիվիան (1 098 581 կմ²) ։
Դեպի ծով ելք չունեն նաև նախկին խորհրդային 15 հանրապետություններից 9-ը։ Ընդ որում, Հայաստանի, Ադրբեջանի, Թուրքմենիա, Ուզբեկստանի, Ղրղզստանի և Տաջիկստանի տարածքները չեն պատկանում ջրային որևէ ավազանի։
Մասնակի ճանաչված Մալթական Ուխտը, որը գտնվում է Հռոմի տարածքում, ինչպես Վատիկանը, 1998 թվականին 99 տարի ժամկետով վարձակալել է Մալթայի Սանտ Անջելո ծովամրոցը։
Դեպի ծով պետությունների ելք ունենալու իրավունք
Դեպի ծով ելք չունեցող պետությունները կարող են ունենալ նավեր՝ իրենց դրոշներով, որոնք կարող են տեղակայված լինել այլ պետությունների նավահանգիստներում (օրինակ՝ Չեխիայի նավերը կայանված են Լեհաստանի Շեցին նավահանգստում).
Բաց ծովում այդ պետությունները ունեն բոլոր հավասար իրավունքները։ Նրանք ունեն նավագնացության, ձկնորսության, թռչող սարքերի թռիչքների և այլ իրավունքներ։
== Դեպի ծով ելք չունեցող պետությունների ցանկ ==
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դեպի ծով ելք չունեցող երկրներ Կատեգորիա:Քաղաքական աշխարհագրություն Կատեգորիա:Երկրների ցանկեր
Ֆիկոբիլիններ
Ջրիմուռներում ամենատարածված կարմիր ֆիկոերիտրինները `կլանման առավելագույն λmax = 560-570 նմ և կապույտ ֆիկոցիանները` λmax = 610 նմ, տեսակների մեծամասնությամբ, որոնք պարունակում են ֆիկոէրիթրիններ և ֆիկոցիանիններ:Ֆիկոէրիթրինների և ֆիկոցիանների հարաբերակցությունը կախված է ջրիմուռների միջավայրում լույսի սպեկտրալ կազմից.լույսի ներքո կանաչ լույսի գերակշռությունը աճի ընթացքում խորության վրա `ջրի կողմից սպեկտրի կարմիր մասի կլանման պատճառով, հանգեցնում է սպեկտրի այս մասում կլանվող ֆիկոէրիթրինի սինթեզին, ջրի մակերևույթին բավարար կարմիր լուսավորությամբ գերակշռում է ֆիկոցիանների սինթեզը:Ֆիկոբիլինները փայլում են որոշակի լուսային տիրույթում, ուստի սովորաբար դրանք օգտագործվում են քիմիական հետազոտություններում, օրինակ ՝ ֆիկոբիլիպրոտեինները կապված են հակամարմինների հետ այս տեխնիկան հայտնի է որպես իմունոֆլուորեսցենտ:
Սորտեր
Գոյություն ունի ֆիկոբիլինների 4 տեսակ` Դրանք կարելի է գտնել `զուգակցված ֆիկոբիլիպրոտեինի հետ տարբեր համադրություններով, ինչը նրանց տալիս է սպեկտրալ առանձնահատկություններ:
Կառուցվածքային կապը այլ մոլեկուլների հետ
Քիմիապես ասած ՝ ֆիկոբիլինները բաղկացած են պիրոլային օղակների (տետրապիրոլներ) բաց շղթայից և կառուցվածքային առումով նման են լեղու գունանյութի բիլիրուբինին, որը բացատրում է նրանց անունը:Ֆիկոբիլինները շատ մոտ են լուսազգայուն բույսերի գունանյութերին ՝ ֆիտոխրոմներին, որոնք նույնպես բաղկացած են չորս պիրոլներից բաղկացած բաց շղթայից:Քլորոֆիլները նույնպես բաղկացած են պիրոլներից, բայց այնտեղ դրանք կազմակերպվում են օղակի մեջ և կենտրոնում պարունակում են մետաղական ատոմ:
Գրականություն
Կատեգորիա:Գունանյութեր Կատեգորիա:Կապտականաչ ջրիմուռներ Կատեգորիա:Կարմիր ջրիմուռներ
Սան Պաուլու (նահանգ)
Սան Պաուլու (São Paulo), նահանգ Բրազիլիայի հարավ-արևելքում։ Տարածությունը 247,3 հազար կմ² է, բնակչությունը կազմում է ։ Վարչական կենտրոնը՝ Սան Պաուլո։ Գտնվում է Բրազիլական սարահարթի հարավ-արևելքում։ Երկրի տնտեսապես ամենազարգացած նահանգն է (արդ. արտադրանքի ավելի քան 50%-ը և արտադրված էլեկտրաէներգիայի մոտ 1/3-ը բաժին է ընկնում Սան Պաուլուին)։ Հիմնական ճյուղերն են մեքենաշինությունը (երկրում արտադրվող ավտոմոբիլների ավելի քան 4/5-ը), մետալուրգիան, թաղանթանյութի, թղթի, ցեմենտի, տեքստիլ, քիմիական, դեղագործական, սննդի արդյունաբերությունը։ Սան Պաուլուն տալիս է երկրի գյուղատնտեսական արտադրանքի ավելի քան 40%-ը։ Գերիշխում է խոշոր հողատիրությունը։ Զբաղվում են սուրճի, շաքարեղեգնի, բամբակենու, եգիպտացորենի, մանիոկի, ցիտրուսների մշակությամբ, անասնապահությամբ, ափամերձ շրջաններում՝ ձկնորսությամբ։ Հիմնական նավահանգիստը Սանտուսն է։
Գաբրիել Լեքեջյան
Գաբրիել Լեքեջյան (, հայտնի է նաև որպես Գ. Լեքեջյան), հայ նկարիչ և լուսանկարիչ, 1880-ականներից մինչև 1920-ական թվականները ակտիվ գործունեություն է ծավալել Կոստանդնուպոլսում և Կահիրեում։ Նրա կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի, սակայն նա թողել է մի կարևոր ստեղծագործություն՝ իր «Photographie Artistique G. Lekegian & Cie» ստուդիայի անունով։ Օսմանյան Եգիպտոսի բազմաթիվ այժմ արդեն պատմական լուսանկարներով նա փաստագրել է երկիրը 19-րդ դարի սկզբին։ Ի թիվս այլ հավաքածուների, նրա լուսանկարները պահվում են Նյու Յորքի հանրային գրադարանում և Լոնդոնի Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում։
Կենսագրություն
Մոտ 1880 թվականին Լեքեջյանն ապրում էր Կոստանդնուպոլսում, այժմ՝ Ստամբուլում, որն այն ժամանակ Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաքն էր, որտեղ նա աշակերտել է իտալացի արտագաղթած նկարիչ Սալվատորե Վալերիին։ Աշխատելով ջրաներկով՝ Լեքեջյանն իր ուսուցչի մանրակրկիտ ոճով մի շարք կերպարային և ժանրային էտյուդներ է արել՝ ցուցադրելով Վալերիից և ֆրանսիացի ակադեմիական նկարիչ Ժան Լեոն Ժերոմից փոխառված արևելյան հակումներ։ Լեքեջյանի նկարները 1881 թվականին ցուցադրվել են Կոստանդնուպոլսում, իսկ 1885 թվականին՝ Լոնդոնում ։ Դրանցից շատ քչերն են պահպանվել։ հայտնի է, որ Պոլսում պալատական պահակախմբի և ջրի սափորով կնոջ նկարները պահպանվել են ։
Կահիրե տեղափոխվելուց հետո նա աշակերտել է հայկական կամ հունական լուսանկարչական ստուդիաներից մեկում։ Կահիրեի եվրոպական թաղամասում՝ Shepheard's Hotel-ի դիմաց իր ստուդիան հիմնելուց հետո, Լեքեջյանն իրեն դրսևորեց որպես «արտիստիկ» լուսանկարիչ։ Նրա աշխատանքներն առանձնանում էին գեղագիտական առումով և ավելի բարձր էին հիմնականում հայ, ֆրանսիացի կամ հույն (Ժան Պասկալ Սեբահ, Զանգակի եղբայրներ) մրցակիցների աշխատանքներից ։ Հաջողակ գործարար Լեքեջյանը ստեղծել է Արևելքի բազմաթիվ էկզոտիկ պատկերներ, որոնք համապատասխանում էին նրա հիմնականում եվրոպացի և ամերիկացի հաճախորդների երևակայությանը։ Բացի այդ, նրա լուսանկարները գեղարվեստական փաստաթղթեր են ապահովել արևելագետ նկարիչների համար, ինչպիսին է Լյուդվիգ Դոյչը, որն իր նկարները ստեղծել է Փարիզի արվեստանոցում ։ Ինչպես գրել է Իսրայելի թանգարանի լուսանկարչության բաժնի գլխավոր համակարգող Նիսսան Պերեսը՝ Դոյչի «Էլ Ազար - Կահիրեի արաբական համալսարան» և «Գրագիրը» նկարներում պատերի շարվածքի մանրամասները և տեսադաշտի անկյունը, անկասկած, համեմատելի են Լեքեջյանի նույն վայրերի լուսանկարների հետ ։
Լեքեջյանը դարձել է եգիպտական թագավորական ընտանիքի սիրելի լուսանկարիչը։ Ընտանիքի անդամներից մի քանիսը, օրինակ՝ արքայադուստր Նազլին, արել են իրենց դիմանկարները։ Այն բանից հետո, երբ 1883-1884 թվականներին Լեքեջյանը դարձել է անգլո-եգիպտական բանակի պաշտոնական լուսանկարիչը, նրա բիզնեսն ավելի է բարգավաճել ։ Նա գրքեր նկարազարդելու և տարածաշրջանում կառավարական շենքերի պատկերներ տրամադրելու պատվերներ է ստացել։ Այդ պատկերները համարվում են Լեքեջյանի ամենաքիչ հայտնի, բայց ուշագրավ գործերը՝ որպես վավերագրական լուսանկարչության վաղ ձևեր ։
Բացի աճող թվով զբոսաշրջիկների համար հայտնի տեսարաններից, ինչպիսիք են բուրգերը, Լուքսորի տաճարը և Նեղոսի տեսարանները, Լեքեջյանը ստեղծել է նաև Եգիպտոսի պատմական շենքերի բազմաթիվ պատկերներ, ինչպես նաև տեսարաններ զինվորների, բեդվինների, այլ եգիպտացիների, ներառյալ՝ Սուդանից ներգաղթյալների առօրյա կյանքի լուսանկարները։ Ըստ Հայկական լուսանկարչության հիմնադրամի ՝
Իր «Նոր Եգիպտոս» (1905 թ.) գրքում, որի համար Լեքեջյանը ներկայացրել էր շենքերի, բնիկ մարդկանց և Մուհամմադ Ալի փաշայի ձիավոր արձանի լուսանկարները, ամերիկացի ճանապարհորդական գրող Ամեդե Բեյլո դը Գերվիլը (1869-1913) գրել է. ''«Շատ քիչ լավ լուսանկարիչներ կան այստեղ՝ Եգիպտոսում, և ես պետք է խորհուրդ տամ այն սիրող լուսանկարիչներին, որոնք չեն զարգացնում իրենց աշխատանքները, շատ զգույշ լինել։ Ես ունեցել եմ բազմաթիվ սկավառակներ և ֆիլմեր, որոնք բացարձակապես փչացել են տգետների կողմից, որոնք իրենց անվանում են «մրցանակային լուսանկարիչներ»։ Կահիրեում գտնվողներին ես կարող եմ հիմնովին խորհուրդ տալ Մ. Լեքեջյանին կամ Մ. Դիտրիխին, արքունի լուսանկարչին'' ։
Քանի որ Լեքեջյանը պատրաստում էր կոլոդիոնային պատկերներ 10×8 մեծ չափերից մինչև չափազանց մեծ՝ 20×16 չափեր, «Նոր Եգիպտոսի» հեղինակն այնուհետև գրել է, որ նա, «բացի որոշ ուշագրավ դիմանկարներից, ունի տեսարանների եզակի հավաքածու. ինչպես մեծ վերարտադրանկաներ, այնպես էլ փոստային բացիկներ» ։
Անվանի այլ լուսանկարիչների գործերի հետ մեկտեղ, ինչպիսիք են Ֆելիքս Բեատոն, Ժան Պասկալ Սեբահը կամ Զանգակի եղբայրները, նրա նկարները հաճախ հրապարակվում էին Եգիպտոսի զբոսաշրջային վայրերը ցուցադրող ալբոմներում։ 1920-ականների սկզբին Լեքեջյանի ստուդիան հիմնականում պատրաստում էր դիմանկարներ և փոստային բացիկների հավաքածուներ նրա հին նեգատիվներից, և ենթադրվում է, որ նա փակել էր իր բիզնեսը և շուտով անցել թոշակի ։
Ճանաչում
Կահիրեի և Լուքսորի մերձակայքում գտնվող Հին Եգիպտոսի վայրերի նրա լուսանկարների հավաքածուն, ինչպես նաև տեղացի մարդկանց և իրադարձությունների պատկերները հրապարակվել են մոտ 1880 թվականին՝ «Եգիպտոսի լուսանկարները ցույց են տալիս Կահիրեն, Լուքսորը և Նեղոսի ափերը» խորագրով ։
1889 թվականին Փարիզում կայացած միջազգային ցուցահանդեսում Լեքեջյանն արժանացել է «Պրոֆեսիոնալ գեղարվեստական լուսանկարչության» մեդալի, իսկ 1893 թվականին Չիկագոյում կայացած Համաշխարհային կոլումբիական ցուցահանդեսում նրան շնորհվել է գլխավոր մրցանակը ։
2010 թվականին Իտալիայի Բոլոնիայի Մունիցիպալ միջնադարյան թանգարանը ներկայացրել է Memoires d'Egypte խորագրով ցուցահանդեսը Ֆելիքս Բեատոյի, Ֆելիքս Բոնֆիլսի, Անդրեաս Ռայզերի և Լեքեջյանի Մերձավոր Արևելքի պատմական լուսանկարների ուղեկցող կատալոգով ։
Լեքեջյանի լուսանկարները Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանի, Wellcome Collection-ի , Լոնդոնի, շվեդական Հալվիլ թանգարանի, Նիդերլանդների Լեյդենի համալսարանի գրադարանի, Ռայսի համալսարանի TIMEA - Travelers in the Middle East Archive-ի և Նյու Յորքի հանրային գրադարանի թվային հավաքածուների մաս են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ լուսանկարիչներ
Պեդրո Ֆելիպե Մոնլաու
Պեդրո Ֆելիպե Մոնլաու ի Ռոկա (Pedro Felipe Monlau y Roca, ), իսպանացի մարդասեր, գիտնական, գրող, լրագրող, բժիշկ, հիգիենիստ, փիլիսոփա, գրաքննադատ, դիվանագետ, քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի թագավորական ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Կենսագրություն
Պեդրո Ֆելիպե Մոնլաուն ծնվել է 1808 թվականի մայիսի 30-ին Իսպանիայի Բարսելոնա քաղաքում։ 1849 թվականից աշխատում է Բարսելոնայի համալսարանի Պատմության և գրականության ամբիոնում որպես պրոֆեսոր։ Դրանից առաջ՝ 1844 թվականին, Մադրիդում աշխատում էր որպես դոցենտ, Սան Իսիդրո ինստիտուտում և Էսկուելա նորմալում՝ որպես փիլիսոփայական գիտությունների պրոֆեսոր։ 1867 թվականի հունիսի 12-ին դաարձավ Իսպանիայի Ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրենը ։ Պեդրո Ֆելիպե Մոնլաուն 1859 թվականի հունիսի 29-ին դարձավ Իսպանիայի թագավորական ակադեմիայի ակադեմիկոս և մնաց այնտեղ 12 տարի մինչ իր մահը՝ 1871 թվականի փետրվարի 18-ը։
Պեդրո Ֆելիպեն հայտնի է նաև որպես Իսպանիայի առաջին լուսանկարի հեղինակ։ Բարսելոնայի գիտությունների ակադեմիային դրդեց լուսանկարչական ապարատ գնել, որով էլ լուսանկարեց «Ramón Alabern y Casas»-ը։ Որդին՝ Խոսե Մոնլաուն հայտնի բուսաբան էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի մարդասերներ Կատեգորիա:Իսպանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի բժիշկներ Կատեգորիա:Իսպանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Իսպանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանացի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրեններ
Գաստրուլյացիա
Գաստրուլացում, սաղմնային զարգացման մի փուլ է, որի արդյունքում սաղմը դառնում է երկշերտ։ Այն իրականացվում է տարբեր եղանակներով և կախված է բլաստուլի կառուցվածքից, հատկապես, ձվաբջիջներում դեղնուցի պարունակությունից։
Գաստրուլացմանը բնորոշ է բջջային զանգվածի տեղաշարժը և բջիջների տարբերակումն, իսկ բջիջների բաժանումը կամ թույլ է արտահայտված, կամ ընդհանրապես բացակայում է։ Գաստրուլացման ժամանակ սաղմը չի աճում։
Նշտարիկի մոտ երկշերտ սաղմն առաջանում է բլաստուլի պատի ներփքումով բլաստուլի խոռոչի մեջ։ Առաջանում են սաղմնային երկու թերթիկներ.
Մարդու մոտ
Մարդու մոտ իրականացվում է երկու փուլով։ Առաջին փուլը կամ նախորդում է ներդրմանը, կամ ընթանում դրա հետ միաժամանակ, այսինքն կատարվում է զարգացման 7-րդ օրը։ Երկրորդ փուլը սկսվում է 14-15-րդ օրը։ Այս երկու փուլերի միջև ակտիվորեն ձևավորվում են արտասաղմնային օրգանները, որոնք ապահովում են սաղմի զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանները։
Կենդանիների մոտ
Երկկենցաղների բլաստուլի խոռոչի ծավալը մեծ չէ, ներփքում քիչ է նկատվում, այդ պատճառով անիմալ բևեռի փոքր բջիջները սողում են դեպի խոշոր վեգետատիվ բևեռ և աճելով հայտնվում են սաղմի ներսում։ Այդպես առաջանում է ներքին սաղմնային թերթիկն՝ էնտոդերմը։
Տարբեր թերթիկների բջիջները կառուցվածքով տարբերվում են իրարից։ Այն օրգանիզմները, որոնք իրենց զարգացումն սկսում են երկու սաղմնային թերթիկներից՝ էկտոդերմից և էնտոդերմից, կոչվում են երկշերտ օրգանիզմներ։ Այդպիսի օրգանիզմներից են աղեխորշավորներն։ Իսկ այն օրգանիզմները, որոնք իրենց զարգացումը սկսում են երեք սաղմնային թերթիկներից՝ էկտոդերմից, էնտոդերմից և մեզոդերմից կոչվում են եռաշերտ օրգանիզմներ։ Կենդանիների տիպերից եռաշերտ են տափակ, կլոր և օղակավոր որդերը, փափկամարմինները, փշամորթները, հոդվածոտանիները, քորդավորները։
Գաստրուլյացիայի եղանակներ
Գաստրուլյացիայի առաջին փուլը կատարվում է դելամինացիայի եղանակով, որի ժամանակ էմբրիոբլաստի բջիջները երկփեղկվում են երկու թերթիկների՝ էպիբլաստ, ուղղված դեպի տրոֆոբլաստը (ներառում է էկտոդերմի, նյարդային թիթեղի, մեզոդերմի և քորդայի նյութերը) և ներքին՝ հիպոբլաստ, ուղղված բլաստոցիստի խոռոչը (ներառում է սաղմնային և արտասաղմնային էնտոդերմի նյութը)։
Զարգացման 7-րդ օրը հայտնաբերվում են սաղմնային վահանիկից արտագաղթած բջիջներ, որոնք տեղավորվում են բլաստոցիստի խոռոչում և ձևավորում արտասաղմնային մեզոդերմը (մեզենքիմ)։ 11-րդ օրն այն լցնում է բլաստոցիստի խոռոչը։ Մեզենքիմը աճում, մոտենում է տրոֆոբլաստին, ներխրվում նրա մեջ՝ առաջացնելով խորիոն՝ թավիկավոր թաղանթ, ինչպես նաև առաջնային խորիոնային թավիկներ։ Արտասաղմնային մեզոդերմը մասնակցում է ամնիոնային (էկտոդերմի հետ համատեղ) բուշտերի սաղմերի ձևավորմանը։ Էպիբլաստի եզրերը աճում են մեզոդերմի սաղմի վրայով և ձևավորում ամնիոնային բշտիկը։
Մարդու սաղմի մեջ այն դեղնուց չի պարունակում, սակայն լցված է շճային հեղուկով։ 13-14-րդ օրը սաղմին ունի հետևյալ կառուցվածքը. տրոֆոբլաստն իր տակ գտնվող արտասաղմնային մեզոդերմի հետ առաջացնում է խորիոն, ուղղված է դեպի արգանդի պատի խորքը, սաղմնային մասում գտնվում են իրար հարող ամնիոնային և դեղնուցային բշտիկը։ Այս մասն խորիոնին ամրացած է ամնիոնային կամ սաղմնային ոտիկի օգնությամբ։ Ամնիոնային բշտիկի հատակը և դեղնուցային բշտիկի ծածկը առաջացնում են սաղմնային վահանիկ։ Ամնիոնային բշտիկի հաստացած մասն իրենից ներկայացնում է էպիբլաստ, իսկ ավելի բարակ մասը՝ արտասաղմնային էկտոդերմ։ Մարդու սաղմի զարգացման վաղ փուլերում լավ են արտահայտված խորիոնը, ամնիոնը և դեղնուցապարկը։
Գաստրալյացիայի երկրորդ փուլը սկսվում է 14-15-րդ օրը և շարունակվում մինչև 17-րդ օրը։ Այն հնարավոր է միայն արտասաղմնային օրգանների ձևավորման և սննդառության հեմատոտրոֆ տիպի հաստատման գործընթացների հետ։ 20-21-րդ օրից սկսած տեղի է ունենում սաղմի մարմնի մեկուսացումը արտասաղմնային օրգաններից և առանցքային սկզբնաղբյուրների վերջնական ձևավորումը։ Ներսաղմնային փոփոխություններն արտահայտված են մեզոդերմի տարբերակման և նրա սոմիտների հատվածավորման մեջ։ Այս շրջանը կոչվում է սոմիտային։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սաղմնաբանություն Կատեգորիա:Զարգացման կենսաբանություն
Լևոն Սայադյան
Լևոն Հակոբի Սայադյան, հայազգի խորհրդային մարզիկ, շաշիստ, գրոսմայստեր, 1982 թվականի ԽՍՀՄ փոխչեմպիոն և 1983 թվականի ԽՍՀՄ չեմպիոն։
Մարզական կարիերա
Լևոն Սայադյանը մանկուց զբաղվել է սիրողական շաշկիով։ 15 տարեկանում մեկնել է Երևան, որտեղ պիոներների պալատին կից՝ վարպետ Վլադիմիր Թումանյանի գլխավորությամբ  սկսել է զբաղվել պրոֆեսիոնալ շաշկիով։ Հետագայում նրա մշտական մարզիչն է դարձել Արմեն Մարությանը ։
Համամիութենական պատանեկան թիմային մրցումներին մասնակցելու համար Լևոն Սայադյանն ընդգրկվել է ՀԽՍՀ ազգային հավաքականի կազմում։ Մրցումների ժամանակ մեծահասակների կազմում ոչ-ոքի է խաղացել  ԽՍՀՄ փոխչեմպիոն Վիկտոր Լիտվինովիչի հետ։ Հետագայում  Սայադյանը Արհմիությունների համամիութենական կենտրոնական խորհրդի երիտասարդական մրցաշարում զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։
1967 թվականին Երևանում տեղի ունեցած ԽՍՀՄ առաջնության կիսաեզրափակիչ մրցաշարում 18-ամյա Լևոն Սայադյանը հաղթող է ճանաչվել։ Նա լրացրել է վարպետության նորմը և իրավունք ստացել մասնակցելու Ալմա Աթայում անցկացվող Համամիութենական առաջնության եզրափակիչին։
Հետագայում Սայադյանը բազմիցս դարձել է Հայկական ԽՍՀ չեմպիոն՝ ինչպես «Շաշկի 64», այնպես էլ «Շաշկի 100» մարզաձևերում։ Բանակային մարզական ակումբում հանդես եկող Լևոն Սայադյանը հինգ անգամ դարձել է ԽՍՀՄ զինված ուժերի անհատական առաջնությունների հաղթող և ԽՍՀՄ զինված ուժերի կազմում երկու անգամ նվաճել ԽՍՀՄ գավաթը։
1982 թվականի ԽՍՀՄ առաջնությունում նա նվաճել է արծաթե մեդալ՝ զիջելով Ալեքսանդր Կանդաուրովին։
1983 թվականին Տալլինում կայացած ԽՍՀՄ առաջնությունում, որին մասնակցել են 5 գրոսմայստեր, Սայադյանը մրցաշարի ավարտին և վերջին տուրում միավորներով հավասարվել է առաջատար Վիտալի Գաբրիելյանին (Բաքու)։ Կրկնակի հաղթանակների քանակով Սայադյանն առաջ է անցել Գաբրիելյանից և դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն ։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո 1992 թվականնին Լևոն Սայադյանը Հայաստանը ներկայացրել է Պոդոլսկում անցկացված ռուսական շաշկու աշխարհի առաջնությունում, որտեղ զբաղեցրել է 10-րդ տեղը։
Հետագայում ապրել է Ստավրոպոլի երկրամասի Միխայլովսկ քաղաքում ։
Լևոն Սայադյանը մահացել է 2014 թվականի ապրիլի 14-ի ։
Կիբբեխ
Կիբբեխը մերձավորարևելյան խոհանոցի հայտնի ուտեստ է։ Այն հանդիպում է Լիբանանում, Սիրիայում, Պաղեստինում, Իսրայելում, Հորդանանում, Եգիպտոսում, Իրաքում և Իրանում, ինչպես նաև Հայաստանում, Թուրքիայում։ Սիրիայում և Լիբանանում հարսնացուն ամուսնությունից առաջ պետք է ցույց տա կիբբեխ պատրաստելու ունակությունը ։ Այս ուտեստը պատրաստելու ունակությամբ Սիրիայում գնահատում էին տանտիրուհուն։ Երկու-երեք փորձառու արհեստավորուհիներ կարող Էին ժամում պատրաստել մինչև 300 հատ կիբբեխ։
Հացահատիկի, մսի և համեմունքների համադրությունը ստեղծում է համերի և տեքստուրաjի նուրբ հակադրություն, որը հղկվել է դարերով տարբեր երկրներում պատրաստելու շնորհիվ ։
Խոհարարության սկզբունքները
Կիբբեխի ամենատարածված տեսակը գնդաձև կամ տորպեդոյաձև միջուկով կրոկետներն են։ Կեղևի համար պատրաստում են հացահատիկ, սոխ, համեմունքներ և ջուր, շատ տեսակներ ներառում են նուրբ կտրատած միս և ալյուր։ Միջուկը կարող է լինել բազմազան, հաճախ մսային, սոխով, ընկույզով, բանջարեղենով, համեմունքներով։
Ձեռքերով մածուկից գնդիկներ են ձևավորվում, նրանց տալիս են տորպեդոյի, կոտլետների՝ 6-8 սմ չափի գնդիկի ձև (հին ժամանակներում սովորաբար ավելի մեծ կիբբեխներ էին պատրաստում) ։ Գդալով կամ ձեռքերով միջուկը լցնում են մածուկի մեջ և զգուշորեն փակում բոլոր կողմերից մածուկով։ Հում կիբբեխը կարելի է նախապես պատրաստել որպես կիսաֆաբրիկատ։ Ձևավորված կիբբեխները ենթարկվում են ջերմային մշակման. տապակում են մեծ քանակությամբ ճարպի մեջ, շոգեխաշում սոուսով, եփում ։
Կիբբեխի ձևավորման մեկ այլ տարբերակ է այն, որ թխվում է կլոր տապակում բարակ բլիթների վրա, որոնք բաղկացած են երեք շերտից՝ մսային մածուկի ստորին և վերին շերտեր, և միջին շերտ՝ միջուկ, որը, որպես կանոն, ընկույզով է։ Բլիթները դանակով կտրում են 5-7 սմ չափի շեղանկյուններով, շաղ տալիս սոխով տապակած մանրացված ընկույզ և թխում։ Կիբբեխի այս տեսակը երբեմն ուտում են հում, ինչպես թաթարական սթեյքը ։
Բաղադրիչներ
Կիբբեխ պատրաստելու համար մածուկի մեջ պարունակվող հացահատիկը զանազանում է այս ուտեստը կոտլետների այլ տարբերակներից։ Սովորաբար օգտագործում են մանրացված ցորեն՝ բլղուր, որը թրջում են ջրով, քամում և հունցում ձեռքերով ։ Որոշ շրջաններում բլղուրի փոխարեն օգտագործում են մանրացված բրինձ ։
Մատուցում
Կիբբեխը սովորաբար ուտում են որպես նախուտեստ կամ հիմնական մսային ուտեստ՝ կանաչ աղցանով, շոգեխաշած բանջարեղենով կամ բրնձով, յոգուրտով, թխած սերկևիլով, բալի կամ նռան սոուսով։ Գուրմանները երբեմն կծում են կիբբեխի գագաթը և դրա մեջ քամում կիտրոնի շերտիկը։ Որոշ ազգային խոհանոցներում կան ապուրի բաղադրատոմսեր, որոնցում մատուցելիս պետք է դնել մեկ կամ երկու կեբբեխ ։
Հում կիբբեխը մատուցում են որպես նախուտեստ՝ մեզե ձիթապտղի յուղով, կանաչ սոխով, կանաչ կծու պղպեղով, անանուխի տերևներով և լավաշով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց Կատեգորիա:Նախուտեստներ Կատեգորիա:Արաբական խոհանոց Կատեգորիա:Արաբական բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Հայկական խոհանոց Կատեգորիա:Կիպրական խոհանոց Կատեգորիա:Եգիպտական խոհանոց Կատեգորիա:Իրանական խոհանոց Կատեգորիա:Իսրայելական խոհանոց Կատեգորիա:Հորդանական խոհանոց Կատեգորիա:Լիբանանյան խոհանոց Կատեգորիա:Լևանտական խոհանոց Կատեգորիա:Պաղեստինյան խոհանոց Կատեգորիա:Սիրիական խոհանոց
Ալժափար Աբիշև
Ալժափար Աբիշև (Әлжаппар Әбішев, ), ղազախ գրող, Ղազախական ԽՍՀ ժողովրդական գրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կարկարալի շրջանի Ասպանտաու վայրում։ Վաղ մանկուց բատրակություն է արել, այդ պատճառով էլ զբաղվել է ինքնակրթությամբ ։ Աշխատել է Կարագանդայի հանքահորերում ։ 1939 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։
Պատմվածքների և ակնարկների առաջին ժողովածուի հիմնական թեման Կարագանդայի հանքափորների աշխատանքն է («Անցափակում», 1936) ։ Հեղինակել է նաև «Երիտասարդ սերունդ» վեպը, վիպակներ, 36 պիես, որոնցից շատերը բեմադրվել են Ղազախստանի Մուխտար Աուեզովի անվան պետական ակադեմիական թատրոնում։ Նրա «Ոչ, չեմ մեռնի ես» (1965) հերոսական դրաման արտացոլում է Ղազախստանի կոմկուսի Կենտկոմի առաջին քարտուղար Լևոն Միրզոյանի և ղազախական խորհրդային գրականության հիմնադիր Ս. Սեյֆուլլինի բարեկամությունը։ Մահացել է 2001 թվականին։
Թենիսն ամառային II Օլիմպիական խաղերում - Մենամարտ (տղամարդիկ)
Ամառային II Օլիմպիական խաղերում թենիսի՝ տղամարդկանց մենամարտի մրցումներն անցկացվել են հուլիսի 6-ին և 11-ին։ Մասնակցել են երեք երկրների 13 մարզիկներ։
Իոաննա Կուլիգ
Իոաննա Կուլիգ (Joanna Kulig, ), լեհ դերասանուհի և երգչուհի։
Կենսագրություն
Իոաննա Կուլիգը ծնվել է 1982 թվականի հունիսի 24-ին Լեհաստանի Մալոպոլսկի վոյեվոդության Կրինիցա-Զդրույ քաղաքում։ Քույրը՝ Յուստինա Շնայդերը, դերասանուհի է։ Իոաննան ավարտել է Ֆրեդերիկ Շոպենի անվան պետական երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը, ապա՝ Մստիսլավ Կարլովիչի անվան պետական երաժշտական դպրոցի անհատական երգի դասարանը։ Ավարտել է Կրակովի Լյուդվիկ Սոլսկու անվան պետական երաժշտական դրամատիկական դպրոցի վոկալ երաժշտության բաժինը։ Որոշ ժամանակ նա խաղացել է Կրակովի «Հին թատրոնում» ։
2006 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել ֆիլմում։ 2012 թվականին «Վհուկների որսորդներ Հենզելը և Գրետելը» ֆիլմում ստացել է կարմրահեր կախարդուհու դերը   ։
Անձնական կյանք
2009 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Իոաննան ամուսնացել է ռեժիսոր Մացեյ Բոչնյակի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Լեհ երգչուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ
Տոսախ
Տոսախ (լատ՝ Buxus),(պարսկերեն-շիմշիր, շիմշատ), տոսախազգիների ընտանիքին պատկանող դանդաղ աճող մշտադալար թուփ կամ ծառ, որոնց աճը հասնում է մինչև 2-12 մ բարձրության (հազվադեպ մինչև 15 մ)։