cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սիռո Գեռա
Կենսագրություն
Սիռո Գեռան ծնվել է 1981 թվականին Կոլումբիայի Սեսար շրջանի Ռիո դե Օրո քաղաքում։ Ավարտել է Կոլումբիայի ազգային համալսարանի կինոյի և հեռուստատեսության բաժինը։ 2004 թվականին՝ 23 տարեկան հասակում նկարահանել է իր առաջին ֆիլմը՝ «Թափառող ստվերներ», որը Կոլումբիայից ընտրվել է ներկայացնելու Օսկարի 78-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ, սակայն այդ անվանակարգում հաղթող չի ճանաչվել։ «Քամու ճամփորդությունները» ֆիլմը ներկայկացվել է 2009 թվականի Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրում և Կոլումբիայից ընտրվել է ներկայացնելու Օսկարի 82-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ որպես լավագույն օտարալեզու, սակայն այդ անվանակարգում հաղթող չի ճանաչվել։
2015 թվականին նկարահանված Օձի գրկում ֆիլմը ցուցադրվել է Կաննի 2015 թվականի կինոփառատոնի «Ռեժիսորներ երկշաբաթ» ծրագրում և արժանացել C.I.C.A.E. մրցանակի։ Ֆիլմը մրցանակների է արժանացել նաև Օդեսայի և Լիմայի միջազգային կինոփառատոներում։ 2015 թվականին «Օձի գրկում» ֆիլմը ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ ծրագրում ։ Օսկարի 88-րդ մրցանակաբաշխությանն առաջադրվել է որպես Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ՝ դառնալով առաջին կոլումբիական ֆիլմը, որ առաջադրվել է այս մրցանակի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Կոլումբիացի սցենարիստներ
Էբերսդորֆ (Կոբուրգ)
Էբերսդորֆ (Կոբուրգ) (Ebersdorf bei Coburg), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։ Մտնում է Կոբուրգ (շրջան) կազմի մեջ՝ Վերին Ֆրանկոնիայում։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 5980 մարդ։ Զբաղեցնում է 26,50 կմ² տարածք ։ Փոստային ինդեքս՝ 96482։ Հեռախոսային կոդը +49 9562։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
PlayStation 3
PlayStation 3 (PS3), պատկանում է Sony Interactive Entertainment-ի կողմից մշակված ութերորդ սերնդի վիդեո խաղային կոնսուլների շարքին ։ Այն առաջին անգամ ներկայացվեց 2005 թվականի մայիսին Լոս Անջելեսում` E3 խաղերի ցուցահանդեսում, որպես PlayStation 2-ի պաշտոնական իրավահաջորդ ։ PlayStation 3-ը առաջին անգամ գործարկվել է 2006 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ճապոնիայում, 2006 թվականի նոյեմբերի 17-ին` Հյուսիսային Ամերիկայի երկրներում, իսկ 2007 թվականի մարտի 23-ին` Եվրոպայում։ Որպես յոթերորդ սերնդի վիդեո խաղային կոնսոլ, մրցակցում է Nintendo Wii-ի, Microsoft-ի և Xbox 360-ի հետ ։ Բացի վիդեո խաղերից, PS3-ը կարող է նաև նվագարկել ձայնասկավառակներ` DVD և Blu-ray սկավառակներ ։ Այլ ֆորմատի այլ երաժշտություն, պատկեր և վիդեո ֆայլեր կարելի է կրկնօրինակել ներքին կոշտ սկավառակի միջոցով, ինչպես նաև արտաքին մեդիայի կամ DLNA-ի հետ համատեղելի սերվերի միջոցով ։
2009 թվականի սեպտեմբերին թողարկվեց PlayStation 3-ի բարակ տարբերակը, որը ավելի թեթև, բարակ և էժան էր, քան սկզբնական տարբերակը։ Սուպեր բարակ PlayStation 3-ի գրաֆիկական և տեխնիկապես վերանայված մոդելը, թողարկվել է 2012 թվականի սեպտեմբերին  ։ Մինչև 2009 թվականը PlayStation 3 ունեցել է շատ դժվար վաճառքի սկիզբ։ 2009 թվականին Slim-ը կատարեց ներդրում, որի շնորհիվ այն սկսեց ավելի արագ վա ճառվել։ Մինչև 2016 թվականի հունվարը PlayStation 3-ը ամբողջ աշխարհին վաճառել էր ապրանքանիշի 86,290,000 օրինակ, որը համապատասխանում էր Xbox 360-ի վաճառքին։ Playstation 3-ը ԱՄՆ-ում սկսել է վաճառվել 2016 թվականի հոկտեմբերից։ PlayStation 3-ի իրավահաջորդը PlayStation 4-ն է, որը սկսել է արտադրվել 2013 թվականի փետրվարից։ Այն Եվրոպայում թողարկվել է նույն թվականի նոյեմբերի 29-ից ։
Պատմություն
PlayStation-ի (1994) և PlayStation 2-ի (2000) հայտնի խաղային կոնսուլներից հետո նոր մոդելի ստեղծումը անհրաժեշտ էր։ Հաջորդ սերնդի կոնսոլի մասին առաջին լուրերը հայտնվել են 2004 թվականին, սակայն Sony-ն որևէ կոնկրետ տեղեկատվություն չի տվել մինչև 2005 թվականի գարնանը ։ Առաջին անգամ PS3-ը պաշտոնապես ներկայացվեց 2005 թվականի մայիսի 16-ին Էլեկտրոնային ժամանցային ցուցահանդեսի (E3) Sony-ի կոնֆերանսի ժամանակ ։ Ցուցահանդեսում միայն ներկայացվեց կոնսոլի դասավորությունը, իսկ նախնական աշխատանքային տարբերակը ներկայացվեց ընկերության կողմից` Տոկիոյի խաղային շոուի (TGS) ժամանակ (2005 թվական)։ 2006 թվականի մայիսին E3 շրջանակներում անցկացվող Sony կոնֆերանսին հայտարարվեց կոնսոլի գինը, վաճառքի մեկնարկը և ներկայացվեց նոր խաղային վերահսկիչ Sixaxis-ը ։ Առաջին անգամ PS3-ը հասանելի էր TGS 2006-ի փորձարկման համար, որտեղ այցելուները նոր վահանակի վրա կարող էին գնահատել մի քանի խաղեր։ Նոյեմբերի 11-ին, փորձարկումից հետո, պարզվեց, որ PS-ի և PS2-ի որոշ խաղեր չեն աշխատում նոր վահանակի վրա ։ Այսպիսով խնդիրներ են առաջացել «Final Fantasy» և «Gran Turismo» խաղերի ձայների և պատկերների հետ։ Sony-ն հայտարարեց, որ սխալները կհեռացվեն PS3-ի ծրագրային ապահովման թարմացման շնորհիվ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Գյոլյայլաղ
Գյոլյայլաղ, լճակ Արցախումում։ Գտնվում է Թարթառ գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի շրջակայքում։ Տեղակայված է Մռավ լեռից հարավ, Լև գյուղի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության ջրագրություն
Լևոն Սյունի
Լևոն Գարեգինի Սյունի (մոտավորապես 1880, Սեբաստիա, Սեբաստիայի նահանգ- 22 դեկտեմբերի, 1915 (կամ 1916, Կարին), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է մոտավորապես 1880 թվականին Սեբաստիայի նահանգի Սեբաստիա քաղաքում՝ անվանի բժիշկ Գարեգին Սյունիի (Հեքիմյան, 1851-1939) ընտանիքում, այլ աղբյուրում՝ առևտրականի ընտանիքում։ 1900/1905 թվականին ավարտել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1914 թվականից Սեբաստիա քաղաքի հայկական ազգային հիվանդանոցում (հիմնադրվել է 1889 թվականին) և կառավարական հիվանդանոցում բժիշկ (վիրաբույժ) է աշխատել։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Սեբաստիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Սեդրակ Ապաճյան
Սեդրակ Ապաճյան, հայ հրապարակագիր, խմբագիր, հասարակական գործիչ։ Սովորել է ծննդավայրի ֆրանսիական քոլեջում։
Գործունեություն
1925 թվականին խմբագրել է «Նոր ճանապարհ» առաջադիմական ընտհատակյա խմորատիպ թերթը, 1931 թվականին մասնակցել է «Գրասիրաց միություն» ընկերության հիմնադրմանը։ 1934-1938 թվականներին դասավանդել է Ալեքսանդրետի Նուպարյան վարժարանում։ 1939 թվականին տեղափոխվել է Բեյրութ, ուր խմբագրել է «Սպարտակ» (1940-1941) ընդհատակյա թերթը, ապա՝ «Առավոտ» օրաթերթը։ Իր հոդվածներում ընդգծել է Խորհրդային Հայաստանի կարևոր դերը սփյուռքահայության կյանքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակագիրներ Կատեգորիա:1907 ծնունդներ Կատեգորիա:1968 մահեր
Տեր-Սարկիսով (բժիշկ)
Տեր-Սարկիսով, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Տեր-Սարկիսովը Կարսում եղել է բժիշկ։ 1920 թվականի հոկտեմբերի 30-ին թուրքական զորքը, չհանդիպելով հայկական բանակի դիմադրությանը, գրավել է Կարսը։ Թուրք զինվորներն անմիջապես սկսել են քաղաքի հայ խաղաղ բնակչության ջարդը։ Ընդամենը 5 օրվա ընքացքում Կարսում սպանվել է շուրջ 4000 խաղաղ հայ բնակիչ և ձերբակալվել շուրջ 7000 հայ տղամարդ։ Թուրքերը ձերբակալել, բանտարկել և բոլորի պես ամբողջովին մերկացրել են բժիշկ Տեր-Սարկիսովին, ում, այնուամենայնիվ, մի քանի օրից հաջողել է ազատվել բանտից։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Գոլա Ների (կիրճ)
Գոլա Ների, կիրճ Թուրքիայում, Բիթլիսի նահանգում, Սասունում, Խուլփ գավառակում, Էդինակի բերդի մոտակայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիրճեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի կիրճեր Կատեգորիա:Դիարբեքիրի մարզ
Գուրջա Բողազ
Գուրջա Բողազ, Գուրգի Բողազ, լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում։ Գտնվում է Էրզրում քաղաքից մոտ 20 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է Էրզրում տանող ճանապարհի վրա, Խեդեմելիք գյուղի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Անդրկովկաս և Արարատ
Անդրկովկաս և Արարատ լրիվ ''Անդրկովկաս և Արարատ. 1876 թ աշնանը ուղևորության ընթացքում արված նոթեր'' (Transcaucasia and Ararat, being notes of a vacation tour in the autumn of 1876), Ջեյմս Վիսկոնտ Բրայսի 1876 թվականին հրատարակած գիրքն է։ Նյութը հարուստ է ազգագրական, ժողովրդագրական և աշխարհագրական տվյալներով, ներազգային հարաբերությունների վերլուծություններով, ամենօրյա կյանքի պատումներով։ Գրքում շատ կարևոր հատված է նվիրված հայերին և Հայկական հարցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1877 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Բակտա (գետ)
Բակտագետ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում։ Պատկանում է Ճորոխի ավազանին։ Հոսում է Լիվանայի հովտով և միանում է և աջից միախառնվում Ճորոխին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճորոխ գետի վտակներ
Դյորֆլես Էսբախ
Դյորֆլես Էսբախ (Dörfles-Esbach) կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կոբուրգ (շրջան) կազմի մեջ՝ Վերին Ֆրանկոնիայում։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 3678 մարդ։ Զբաղեցնում է 3,83 կմ² տարածք ։ Հեռախոսային կոդը +49 9561։ Փոստային ինդեքս 96487։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ներոն Ապիյան
Ներոն Ավետիսի Ապիյան, հայ իրավաբան, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (1891)։
Գործունեություն
Ավարտել է Ադրբեջանի պետական համալսարանը (1969)։ 1969 թվականից աշխատում էր ՀԽՍՀ ԳԱ փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտում (1977 թվականից՝ ավագ գիտաշխատող)։ Աշխատանքները վերաբերում են պետության և իրավունքի, պատմության, խորհրդային շինարարության, սոցիալիստական օրինականության հարցերին ։
Մահացել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Երևանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում թաղվածներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Բաքվի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կամպու Ֆորմոզու
Կամպու Ֆորմոզու (Campo Formoso), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սենյոր դու Բոնֆին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 61 824 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 6 806,097 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,1 մարդ/կմ²։
Կամպու Ֆորմոզուին բնորոշ է շոգ կլիման. միջին ջերմաստիճանը՝ 25 °C. :
Մատվեյ Պլատովի հուշարձան (Նովոչերկասկ)
Մատվեյ Իվանովիչ Պլատովի հուշարձան (Памятник Матвею Ивановичу Платову), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի առաջին քանդակագործական հուշարձանը, որը տեղադրվել է Դոնի փառապանծ ատաման, քաղաքի հիմնադիր, հեծելազորի գեներալ և 1812 թվականի հայրենական պատերազմի հերոս Մատվեյ Իվանովիչ Պլատովի (1753-1818) պատվին։
Պատմություն
Մատվեյ Իվանովիչ Պլատովի առաջին հուշարձանը տեղադրվել է 1853 թվականի մայիսի 9-ին, Նովոչերկասկում, ատամանի ծննդյան հարյուրամյակի առթիվ, Նիկոլայ I-ի կառավարման օրոք։ Հուշարձանը կառուցվել է հայտնի քանդակագործ Պյոտր Կլոդտի և ճարտարապետ Ա. Ի. Իվանովի նախագծով։ Այն կանգնեցվել է քաղաքի կենտրոնում, Ատամանյան պալատի դիմաց, Ատամանյան պուրակում։
Ալեքսանդրի հրապարակ էին բերվել զորամասի տարբերանշանները։ Հուշարձանի բացումից առաջ իրականացվել է հրանոթային երեք համազարկ։ Հուշարձանը բացվել է։ Հուշարձանի պատվանդանին վեր էր խոյանում գեներալի համազգեստով ատամանի պատկերաքանդակը ողջ հասակով։ Համազգեստի վրա գցված էր այծենակաճ։ Ձախ ձեռքում Պլատովը բռնում էր փետրազարդ գավազան, աջ ձեռքում` մերկացած սուր։ Հուշարձանի պատվանդանին փորագրված էր «Ատաման կոմս Պլատովին 1770-1816 թվականների ռազմական սխրագործությունների համար։ Շնորհակալ դոնցիներ» գրությունը։ Հուշարձանը շրջապատված էր մետաղական պարիսպով` սյուների վրա լաբրիսներով։ Ծակոտկեն մետաղական պարիսպը պատրաստվել էր Ֆ. Խ. Ֆասլերի թուջաձուլական նորաբաց արհեստանոցներում։ Ցանկապատի հետևում տեղադրվել էին թնդանոթներ։
Ատաման Պլատիվի հուշարձանի բացման արարողությունն արտացոլված է շվեդ նկարիչ Կառլ Մազերի «Պլատովի հուշարձանի բացումը» նկարում ։ 70 տարի անց` 1923 թվականին, համաձայն Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի 1918 թվականի ապրիլի 12-ի «Թագավորների և նրանց ծառաների պատվին կանգնեցված հուշարձանների հեռացման, Ռուսաստանի սոցիալիստական հեղափոխության հուշարձանների նախագծեր մշակելու մասին» հրամանի, հուշարձանը քանդվել է բնօրինակ պատվանդանից և տեղափոխվել Դոնի թանգարան։
1925 թվականին հին տեղում նույն պատվանդանի վրա կանգնեցվեց Վլադիմիր Լենինի հուշարձանը։ Պլատովի հուշարձանը հինգ տարի փոշոտվում էր թանգարանային պահեստներում, իսկ 1933 թվականին վերաձուլվեց առանցքակալների տեղի` Ա. Նիկոլսկու անվան գործարանում։
1988 թվականի մարտի 13-ին ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհուրդը Նովոչերկասկում Պլատովի հուշարձանը վերականգնելու թույլտվություն է տալիս։ Մոսկվացի քանդակագործ Ալեքսանդր Տարասենկոն վերակերտում է քանդակը` բնօրինակին առավելագույն նմանությամբ։ Պլատովի նոր հուշարձանի նախագծի հեղինակն էր նաև քանդակագործ Ա. Ա. Սկնարինը ։
1993 թվականին նույն վայրում տեղի է ունեցել հուշարձանի սկզբնական տարբերակի երկրորդ բացումը նույն պատվանդանի վրա, սակայն նրա տեսքը, այնուամենայնիվ, ամբողջովին նույնը չէ. բացակայում է մետաղական պարիսպը, անկյուններում տեղադրված չեն 1812 թվականի հայրենական պատերազմի նմուշի թնդանոթները, նախնական տեսքով չի վերականգնվել պուրակի կենտրոնի շատրվանը ։ Արձանի բացումը 1993 թվականի մայիսի 16-ին դարձել է Դոնի կազակության վերածննդի խոշոր քաղաքային տոն։
Գեդուկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձմեռանոցներ
Դեղատուն արծվի տակ
«Դեղատուն արծվի տակ» (Apteka Pod Orłem), կրակովյան գետտոյում գործած միակ դեղատունը։ Ներկայումս այն Կրակովի ազգային թանգարանի մասնաճյուղ է ։ Գտնվում է Գետտոյյի հերոսների հրապարակ 18 հասցեում։
Պատմություն
1910 թվականից սկսած դեղատան սեփականատերը Թադուշ Պանկևիչն էր, այնուհետև 1933 թվականին նրան փոխարինեց որդին ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ այն Պոդգորզե թաղամասի չորս դեղատներից մեկն էր։ Դեղատան հաճախորդները ինչպես լեհ էին, այնպես էլ հրեաներ։ Դեղատունը գաղտնի վայր էր, որի միջոցով լեհական ընդհատակյա կազմակերպությունը կապվում էր հրեական դիմադրության շարժման հետ։ 1942 թվականին «Պլաք Զգոֆիում» տեղի ունեցած արյունալի իրադարձությունների ընթացքում դեղատան անձնակազմը անվճար դեղորայք և հանդերձանք էր մատակարարում հրեաների համակենտրոնացման ճամբարներ։
Պատերազմից հետո Թադեուշ Պանկևիչը գրեց գիրք «Կրակովյան գետտոյի դեղատունը» («Apteka w getcie krakowskim») վերնագրով։ Այնուհետև ռեժիսոր Սթիվեն Սփիլբերգը 2004 թվականին նկարահանեց ֆիլմ Շինդլերի ցուցակը» ու դրամական միջոց հատկացրեց դեղատանը գործունությունը շարունակելու համար։
Թանգարան
Դեղատունը հիմա Կրակովի ազգային թանգարանի մասնաճյուղ է ։ Թանգարանում ցուցադրվում է գետտոյում հրեաների կյանքը, ընդհատակյա գործողությունները, դեղագործ Թադեուշ Պանկևիչի դերը քաղաքի գրավման ընթացքում և այլն։
Մատենագրություն
Կատեգորիա:1910 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Կրակովի թանգարաններ
Գիժդարա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Կիյոհարա Տամա
Կիյոհարա Տամա (ճապ.՝ 清原玉, ), հայտնի է նաև որպես Կիյոհարա Օտամա  (ճապ.՝ 清原お玉), Էլեոնորա Ռագուզա (ճապ.՝ エレオノーラ・ラグーザ) կամ Ռագուզա Տամա (ճապ.՝ ラグーザ・玉), ճապոնացի նկարչուհի, որն իր կյանքի զգալի մասն անց է կացրել սիցիլիական Պալերմո քաղաքում։ Նրա օրիորդական անունը Կիյոհարա Տամայո է (ճապ.՝ 清原多代):
Հայնսֆարթ
Հայնսֆարթ  (Hainsfarth), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Կիյոհարա Տամա
Կենսագրություն
Կիյոհարա Տամայոն եղել է Տոկիոյում Մինատոյի հայտնի Սիբա-Սինբորի (Shiba-Shinbori) եկեղեցու կառավարիչ Կիյոհարա Էինոսուկեի (Kiyohara Einosuke) երկրորդ աղջիկը։ Մինչև նախնական կրթություն ստանալը, նա գեղանկարչություն է սովորել ճապոնացի վարպետի մոտ։ Կիյոհարա Տամայոյի կանքը հանկարծակի փոխվեց, երբ սիցիլիացի քանդակագործ Վինչենցո Ռագուզան, ում մոտ մոդել էր աշխատում, երբ ընդամենը 17 տարեկան էր, Ճապոնիայում վեց տարի անցկացնելուց հետո, 1882 թվականին որոշում է որպես քանդակագործության պրոֆեսոր վերադառնալ հայրենիք, Կիյոհարա Էինոսուկեի և նրա կնոջ՝ 21 տարեկան Տամայոյի հետ ։ Պալերմոյում Վինչենցո Ռագուզան բացեց կիրառական արվեստի բարձրագույն դպրոց, որտեղ Կիյոհարային և իր կնոջը տեղավորում է աշխատանքի, որպես ճապոնական լաքի տեխնոլոգիայի ուսուցիչներ։ Սակայն հումքի ձեռք բերման հետ կապված դժվարություններից վեց տարի հետո Կիյոհարան կնոջ հետ վերադառնում է Ճապոնիա։ Նրանց դուստրը՝ Տամայոն, որը 1889 թվականին ամուսնացել էր Ռագուզայի հետ և վերցրել իտալական Էլեոնորա Ռագուզա անունը, մնաց Իտալիայում։ Էլեոնորա Ռագուզան նշանակվեց Պալերմոյում բացված Վինչենցոյի գեղարվեստի դպրոցի փոխտնօրեն։ Դպրոցը, որ կոչվում էր «Գեղարվեստա –արդյունաբերական թանգարան, Scuole Officine» (Museo Artistico Industriale, Scuole Officine), բացվել էր 1884 թվականին պետական միջոցների հաշվին  Palazzo Belvedere -ում (Casa Benzo): Վինչենցո Ռագուզան ղեկավարում էր տղամարդկանց բաժինը, իսկ  Կիյոհարան, կանանց։ Դպրոցը գոյություն ունի մինչ օրս և հայտնի է որպես  «Վինչենցո Ռագուզայի և Օտամա  Կիյոհարայի Պալերմոյի պետական ինստիտուտ»  (Istituto Statale D'Arte di Palermo - Vincenzo Ragusa Otama Kiyohara): 1927 թվականին, ամուսնու մահից հետո, ճապոնական «Osaka Mainichi Shinbun» և «Tokyo Nichinichi Shinbun» թերթերը հրապարակեցին Կիյոհարա Տամայոյի մասին պատմությունների շարք, որն էլ նրան ճանաչում բերեց հայրենիքում։ Գրեթե հիսուն տարի առաջ հեռանալով Ճապոնիայից՝ Կիյոհարան դժվարությամբ էր խոսում մայրենի լեզվով, սակայն որոշել է վերադառնալ հայրենիք։ Վերադառնալուց հետո նա արվեստանոց բացեց Սիբա-Սինբորում, որտեղ էլ մահացավ մի քանի տարի անց։ Կտակի համաձայն նրա աճյունի մոխրի մի մասը պահվել է Ճապոնիայում, Տյոգեն-ձի (Chōgen-ji) ընտանեկան եկեղեցում, մյուս մասը թաղվել է Պալերմոյի գերեզմանոցում (Cimitero di Santa Maria dei Rotoli) ամուսնու գերեզմանի մոտ ։
Հայնսֆարթ
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1441 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով ։ Զբաղեցնում է 17,55 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 154։
Կիյոհարա Տամա
Ստեղծագործություններ
Կիյոհարան յուրօրինակ տաղանդավոր նկարչուհի էր, նրա կողմից ստեղծվել են բազմաթիվ նկարներ և կտավներ, բայց աշխատանքների մեծ մասը, որ նա թողել էր Ճապոնիայում ոչնչացվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, իսկ Իտալիայում մնացած ստեղծագործությունները գտնվում են տարբեր մասնավոր հավաքածուներում։  Բացի այդ նա աշխատել է որպես նկարիչ-լրագրող դատարանի և թերթերի համար։
Հայնսֆարթ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կիյոհարա Տամա
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Հսկա մեղու
Հսկա մեղու կամ Հնդկական մեծ մեղու, վայրի մեղուների տեսակ, որոնք ապրում են Հարավային և Արևելյան Ասիայում։
Կենսաբանական նկարագիր
Մեղուներն ունեն երկար փթիկ, որն օգտագործում են բույսից նեկտար ծծելու համար, ունեն նաև բեղիկներ, արուներինը բաղկացած են 13 հատվածից, էգերինը՝ 12։
Բոլոր մեղուներն ունեն երկու զույգ թևեր, ետևիններն առջևիններից ավելի փոքր չափսերի են։
Մեղուները հարմարվել են նեկտարով և ծաղկափոշով սնվելու, նեկտարն օգտագործելով հիմնականում որպես էներգիայի աղբյուր, իսկ ծաղկափոշին՝ սպիտակուցներ և այլ սննդային նյութեր ստանալու համար։
Հսկա մեղուները ունեն դեղնավուն գունավորում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թաղանթաթևավորներ Կատեգորիա:Մեղուներ
Ֆլորա Քերիմովա
Ֆլորա Ալեքպեր ղիզի Քերիմովա (Kərimova Flora Ələkbər qızı, ), Ադրբեջանի էստրադային և օպերային երգչուհի, հասարակական գործիչ, Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (1992) ։
Կենսագրություն
Ֆլորա Քերիմովան ծնվել է 1941 թվականի հուլիսի 23-ին Բաքվում ։ 1964 թվականին ավարտել է Ասեֆ Զեյնալլու անվան Բաքվի Երաժշտական տեխնիկումը։ 1971 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական բժշկական համալսարանը։ 1977 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիան։ 1960-ականներին հանդես է եկել Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիկում ։
Ֆլորա Քերիմովան կատարեց որոշ հայտնի ադրբեջանական կոմպոզիտորների (Ֆիքրեթ Ամիրով, Թոֆիկ Կուլիև, Էմին Սաբիթօղլի, Էլզա Իբրահիմովա, Օքտայ Ռաջաբով, Ռամիզ Միրիշլի, Շաֆիղա Ախունդովա, Օքտայ Քյազիմի, Էլդար Մանսուրով, Ֆաիկ Սուջադդինով, Ռաուֆ Հաջիև) երգերը։
Ուզբեկստանի ակադեմիական ռուսական դրամատիկական թատրոն
Ուզբեկստանի ակադեմիական ռուսական դրամատիկական թատրոն, Ուզբեկստանի հնագույն թատրոններից մեկը, հիմնադրվել է 1934 թվականին, 1967 թվականին թատրոնին տրվել է ակադեմիականի կոչում։ Թատրոնի նոր շենքը, որը գտնվում է Տաշքենդի կենտրոնում, հանդիսավոր բացվել է 2001 թվականին։
Թատրոնի պատմություն
Տաշքենդի ռուսական դրամատիկական թատրոնը բացվել է 1934 թվականի հոկտեմբերի 21-ին։ Դրա հիմնադիրներն են եղել թատրոնի առաջին գեղարվեստական ղեկավար Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Չիրկինը և Միխայիլ Կարլովիչ Վուլկոնսկին։ 1936 թվականին թատրոնն անվանակոչվել է ի պատիվ ռուս գրող Մաքսիմ Գորկու։ 1967 թվականին թատրոնին տրվել է «Ակադեմիական թատրոն» կոչումը։ Տարբեր տարիներին թատրոնում բեմադրվել են հայտնի ռուս (Ալեքսանդր Պուշկին, Նիկոլայ Գոգոլ, Ալեքսեյ Տոլստոյ, Միխայիլ Լերմոնտով, Անտոն Չեխով, Ալեքսանդր Գրիբոյեդով, Ալեքսանդր Օստրովսկի, Մաքսիմ Գորկի) և արտասահմանցի (Բեռնարդ Շոու, Ուիլյամ Շեքսպիր) դրամատուրգների պիեսներ, ներկայացվել են նաև ուզբեկ դրամատուրգների (Համզա Հակիմզադե, Ն. Սաֆարով, Ա. Կահար, Ս. Ազիմով, Մ. Շեյհզադե, Ս. Ահմադ) գործեր ։ 2001 թվականի փետրվարի 7-ին Տաշքենդի կենտրոնում կայացել է թատրոնի նոր շենքի բացման արարողությունը ։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ին հանդիսավոր կերպով նշվել է թատրոնի 80-ամյակը` Ուզբեկստանում Ռուսաստանի դեսպանատան ակտիվ մասնակցությամբ ։ Ուզբեկստանի ռուսական դրամատիկական թատրոնը կարևոր դեր է խաղում շրջանում ռուսական մշակույթի պահպանման ու տարածման գործում, թատրոնի բեմում անց են կացվում տոնական միջոցառումներ, որոնք նվիրված են ռուսական պատմության և Ուզբեկստանում ռուսական սփյուռքի կարևոր իրադարձություններին` ռուս և ուզբեկ կատարողների մասնակցությամբ ։
Թատրոնի անձնակազմ
Թատրոնի տնօրենը Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Օլեգ Անատոլևիչ Վասիլևն է, գլխավոր ռեժիսորը` Բախտիար Մուհսինովիչ Համիդովը ։ Թատրոնի ռեժիսորների թվում են եղել Ուզբեկստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ Վլադիմիր Միխայլովիչ Շապիրոն, Ուզբեկստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ Վյաչեսլավ Մարկովիչ Բրոդյանսկին, Ուզբեկստանի վաստակավոր գործիչ Օվլյակուլի Խոջակուլին, Ուզբեկստանի վաստակավոր գործիչ Օլիմժոն Սալիմովը ։ Թատրոնի հիմնական դերասաններն են Ուզբեկստանի ժողովրդական արտիստ Աբզալ Ազիմովիչ Ռաֆիկովը, Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Օլեգ Անատոլևիչ Վասիլևը, Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Ֆիրուզ Սաադևիչ Մակսուդովը, Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Օլեգ Վիկտորովիչ Գալախովը ։ Թատրոնի հիմնական դերասանուհիներն են Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Լյուդմիլա Իվանովնա Ստոցկայան, Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Էլեոնորա Դմիտրևնա Իվանովնա, Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Օլգա Դանիլովնա Օվչիննիկովան, Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ Գավհար Զաքիրովան ։
Դպրոց-ստուդիա
Թատրոնին կից դպրոց-ստուդիան բացվել է 1994 թվականին։ Թատրոն-ստուդիայում ընդունելություն կազմակերպվում է երկու տարին մեկ անգամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1934 հիմնադրումներ Ուզբեկստանում Կատեգորիա:1934 հիմնադրված թատրոններ Կատեգորիա:Ուզբեկստանի թատրոններ
Կարին Ֆրյուկսելլ
Հաննա Կարին Էլսա Ֆրյուկսելլ (Hanna Karin Elsa Fryxell, ), շվեդ նկարիչ, լուսանկարիչ և գրող։
Կենսագրություն
Կարին Ֆրյուկսելլը ծնվել է 1872 թվականին, Ստոկհոլմում, Կարլ Ակսելի և Էլսա Կարլոտտա Ֆրյուկսելլի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի երրորդ երեխան։ Կարինի հայրը և մայրը հետաքրքրվում էին պատմությամբ, արվեստով և գրականությամբ և խրախուսում էին դստեր հակումները նկարչության համար։ Վաղ հասակից Կարինը ստեղծել է գծանկարներ՝ գունավոր և ջրաներկ նկարներ հեքիաթների սյուժեներով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո զբաղվել է նկարչությամբ և քանդակագործությամբ Էդվարդ Բերգգրենի և Գոթֆրիդ Լարսսոնի գեղարվեստի դպրոցում։ 1932 թվականին մեկնել է Փարիզ, որտեղ հաճախել է Սկանդինավյան ակադեմիա, Կոլարոսի ակադեմիա և Գրանդ Շոմեր ակադեմիա։ 1934 թվականին, հիվանդանալով տուբերկուլյոզով, նկարիչը ստիպված վերադառնում է Շվեդիա, որտեղ վերջնականապես բուժվում է միայն 1953 թվականին։
Կարինի հայրը մահացել է 1935 թվականին, և նա իր մոր հետ տեղափոխվել է Կլինտեն, որը գտնվում էր Ֆիլիպստադի մերձակայքում։ 1940–1955-ական թվականներին Կարինը նկարազարդել է Սոտլուգի, Լինլուգի և Լյուդկոլտի տրոլների արկածների մասին գրքերի շարքը, որոնց համար ինքն է գրել տեքստեր և կատարել լուսանկարչական պատկերազարդումներ։ Նկարներ ստեղծելու համար նա օգտագործել է իր ձեռքով պատրաստված ընդհանուր առմամբ մոտ հարյուր տիկնիկները։ 1948 թվականին Ֆրյուկսելը նկարահանել է ֆիլմ Սոտլուգի և Լինլուգի մասին, որտեղ տրոլների դերերը խաղում էին երեխաները։ Հետագայում երեխաները նույնպես դարձել են նրա լուսանկարների բնորդները։
Կլինտենում Կարին Ֆրյուկսելլը նկարել է 1921 թվականին կառուցված մատուռը։ Երեխա ժամանակ նա հիանում էր Ստոկհոլմի «Օսկար» (Oscarskyrkan) եկեղեցու վանքի ապակենկարներով և երազում էր նկարել տաճարներ, և նրա երազանքը իրականացավ չափահաս տարիքում։ Նրա գեղանկարներում առկա են նաև կրոնական թեմաներ, որոնցով Ֆրյուկսելլը կրկին զբաղվել է 1950-ականների կեսերից։ Ընդհանուր առմամբ, նկարչի կյանքի ընթացքում նրա անհատական ցուցահանդեսներից ավելի քան 20-ը տեղի են ունեցել Շվեդիայի տարբեր քաղաքներում [1]: Բացի մանկական գրքերից, Կարին Ֆրյուկսելլը գրել է նաև բանաստեղծություններ և հեղինակել է մի շարք բանաստեղծական ժողովածուներ՝ «Ljusvandring: dikter 1936—1961», «Jord och Ande» (1964) և «Årstider» (չհրապարակված)։ Բացի այդ, 1981 թվականից մինչև 1984 թվականը լույս է տեսել «Boken om Anders» եռերգությունը` նվիրված գրողի նախապապին` պատմաբան և քահանա Անդերս Ֆրյուկսելլին։
Կարին Ֆրյուկսելը մահացել է 2003 թվականին` 92 տարեկան հասակում և թաղված է Ֆիլիպստադում։ Նրա ստեղծագործությունները գտնվում են Շվեդիայի ազգային թանգարանում, Վերմլանդի թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ մանկագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ
Բրիանսոնե
Բրիանսոնե (Briançonnet), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Գրաս 1 կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սենտ Օբան լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 24,32 կմ², բնակչությունը՝ 194 մարդ (2006) աճի միտումով։ 234 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 9,6 մարդ/կմ²։
Население
Կոմունայի բնակչությունը 2001 թվականին կազմել է 231 մարդ, 2012 թվականին՝ 234 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 119 բնակիչներից 73-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 46-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 61,1 %, 1999 թվականին եղել է 65,0 %։ Աշխատունակ տարիքի 73 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 65-ը (39 տղամարդ և 26 կին), 8 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (39 տղամարդ և 26 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 8 ոչ ակտիվ բնակիչներից 46-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 14-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 71 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 142 մարդ։ 1 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 14775 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծովափնյա Ալպեր գավառի բնակավայրեր
Հիդրոթերմալ հանքավայրեր
Հիդրոթերմալ հանքավայրեր (հիդրո... և հուն, t— ջերմ, տաք), հանքավայրեր, որոնք մտնում են ետմագմատիկ խմբի մեջ և ձևավորվել են հրային ապարների սառեցման ու բյուրեղացման ընթացքում առաջացած գերտաքացած ջրային լուծույթների նստվածքներից։ Հիդրոթերմալ հանքավայրերի ճնշող մեծամասնությունը ծագմամբ կապված է գրանիտոիդների և միայն փոքր մասը՝ ալկալային ու հիմքային-գերհիմքային մագմաների հետ։ Ըստ առաջացման ջերմաստիճանի հիդրոթերմալ հանքավայրերի շարքում սովորաբար առանձնացնում են երեք խումբ՝ բարձր ջերմաստիճանային (400°— 300 °C), միջին ջերմաստիճանային (300°—200 °C), ցածր ջերմաստիճանային (200.°—50 °C)։ Այդ ստորաբաժանումը համապատասխանում է Վ. Լինդգրենի դասակարգման մեջ ընդունված հիպոթերմալ, մեզոթերմալ և էպիթերմալ տերմիններին։ Սակայն անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն հանքավայրերի առաջացման ջերմաստիճանը, այլ նաև խորությունը (կամ ճնշումը), ըստ որի հանքավայրերը ենթաբաժանվում են երկու մեծ խմբի՝ 1. չափավոր ու մասամբ մեծ խորություններում և 2. փոքր խորություններում ու մերձմակերևութային պայմաններում առաջացած հանքավայրեր։ Այդպիսով, հիդրոթերմալ հանքավայրերի համար հնարավոր է առանձնացնել վեց ենթախմբեր՝ բարձր ջերմաստիճանային (չափավոր ու փոքր խորությունների), միջին ջերմաստիճանային (չափավոր ու փոքր խորությունների) և ցածր ջերմաստիճանային (նույն ենթաբաժանումով)։ Հանքավայրի առաջացման ջերմաստիճանն ու խորությունը և նրա տեղն այս կամ այն ենթախմբի մեջ որոշելու համար մշակված են որոշակի չափանիշներ։ Բարձր ջերմաստիճանային հանքավայրերը վճռական դեր են խաղում անագի, վոլֆրամի, բիսմութի, ոսկու, գրաֆիտի, ֆլոգոպիտի, թանկարժեք քարերի, միջին ջերմաստիճանայինները՝ պղնձի, մոլիբդենի, կապարի, ցինկի, ոսկու, ուրանի, քրիզոտիլ-ասբեստի, տալկի, մագնեզիտի, պիեզոքվարցի, ցածր ջերմաստիճանայինները՝ սնդիկի, ծարիրի, ոսկու, արծաթի, իսլանդական սպաթի, ագատի, ալունիտի, ինչպես նաև պղնձի, կապարի ու ցինկի, բարիտի ֆլյուորիտի արդյունահանման համար։ Առաջացման ջերմաստիճանով հանքավայրն այս կամ այն խմբին դասելու համար, բացի հանքանյութերի կազմությունից, մեծ նշանակություն ունի հանքապարունակ ապարների փոփոխությունների բնույթը։
Կատեգորիա:Հիդրոթերմալ հանքավայրեր
Օձի գրկում
Օձի գրկում (El abrazo de la serpiente), կոլումբիացի կինոռեժիսոր Սիռո Գեռայի 2015 թվականին նկարահանած ֆիլմը: Սցենարը հիմնված է Թեոդոր Կոխ Գրյունբերգի և Ռիչարդ Էվանս Շուլցի օրագրերի հիման վրա: Կաննի 2015 թվականի կինոփառատոնի «Ռեժիսորներ երկշաբաթ» ծրագրում արժանացել է C.I.C.A.E. մրցանակի, ինչպես նաև առաջադրվել է Օսկար մրցանակի՝ որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ : 2015 թվականին Երևանում արժանացել է Խաղարկային ֆիլմերի գլխավոր՝ «Ոսկե ծիրան» մրցանակին :
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է 1909 և 1940 թվականների երկու պատմություններ, երկուսն էլ ամազոնցի շաման Կարամակատեի մասին, ով իր ցեղի վերջին մարդն է: Նա ճանապարհորդում է գիտնականների՝ գերմանացի Թեոդոր ֆոն Մարցիուսի և ամերիկացի Էվանի հետ, որոնք փորձում են գտնել սրբազան բույսը:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Կոլումբիական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Պորտուգալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Արգենտինական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Բերդուս չայ
Բերդուս չայ, ձոր Թուրքիայի Էրզրումի մարզում։ Տեղակայված է Օլթի քաղաքից 19 կմ արևելք, համանուն գյուղի մոտակայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի ձորեր Կատեգորիա:Թուրքիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Էրզրումի մարզ
Բողարսուկ
Բողարսուկ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Արսիանի լեռնաշղթայում։ Գտնվում է Օլթի քաղաքից մոտ 52 կմ հյուսիս-արևելք։ Լեռան լանջերն անտառապատ են։ Բարձրությունը 2070 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Մադհուբալա
Մադհուբալա (ուրդու` مدهو بالا, հինդի` मधुबाला, իրական անունը՝ Մումթազ Ջեհան Դեհլավի, ), հնդկական կինոյի դերասանուհի։ Իր ժամանակակիցների՝ Նարգիսի և Մինա Կումարիի հետ միասին, Մադհուբալան Բոլիվուդի ամենաազդեցիկ դերասանուհիներից մեկն էր։ Նա նկարահանվել է հնդկական կինոյի դասական ֆիլմերում։ Նրան հաճախ անվանում էին «բոլիվուդյան Մերիլին Մոնրո»։
Կենսագրություն
Մադհուբալան ծնվել է աֆղանական փուշթուների ավանդական ընտանիքում, որտեղ նա 11 երեխաներից հինգերորդն էր։ Հայրն աշխատում էր Փեշավարում գտնվող Imperial Tobacco կազմակերպությունում։ Կորցնելով աշխատանքը, նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Դելի, իսկ հետագայում՝ Բոմբեյ։ Մադհուբալայի երեք քույրերը և երկու եղբայրները մահացել են հինգից վեց տարեկանում։ 1944 թվականին «Ֆորտ Ստայկին» շոգենավի պայթյունի հետևանքով այրվել էր նաև նրանց տունը, ընտանիքը փրկվել էր տանը չլինելու պատճառով։
9 տարեկանից Մադհուբալան արդեն նկարահանվում էր կինոյում։ 1942 թվականին նկարահանված «Գարուն» կինոնկարից հետո նա սկսեց հանդես գալ Մադհուբալա բեմական անունով, որը թարգմանաբար նշանակում էր մաքուր մեղր։ 14 տարեկանում նա նկարահանվել է Ռաջ Կապուրի «Neel Kamal» (1947 թ.) կինոնկարում։ Մադհուբալան աշխատել է իր ժամանակի ամենահայտնի դերասանների հետ միասին՝ Աշոկ Կումար, Ռաջ Կապուր, Ռեհման, Շամմի Կապուր, Դիլիպ Կումար, Սունիլ Դատ, Դև Անանդ և այլք։ Նրա ամենահաջողված ֆիլմերից են «Սրտի թագուհին» (1947 թ.), «Հավերժ սեր» (1948 թ.), «Առանձնատունը» (1949 թ.), «Անսիրտը» (1952 թ.), «Միսթր և միսիս 55» (1955 թ.), «Սև ջրեր» (1958 թ.), «Նա, ով կառավարում է մեքենան» (1958 թ.), «Մեծ Մողոլը» (1960 թ.) և այլ կինոնկարներ։ Դերասանուհու վերջին ֆիլմը «Jwala» կինոնկարն էր, որը թողարկվել է նրա մահից հետո՝ 1971 թվականին։
Անձնական կյանքը
1944 թվականին, երբ Մադհուբալան 18 տարեկան էր, նկարահանումների ժամանակ ծանոթացել էր 29-ամյա Դիլիպ Կումարի հետ։ Նրանց հարաբերություններին վերջակետ դրեց Մադհուբալայի հոր դատական հայցը, որով վերջինս պահանջում էր, որպեսզի Դիլիպ Կումարն ամուսնանա իր դստեր հետ։ Սակայն դատաքննությունն ավարտվեց հօգուտ Դիլիպ Կումարի։
1950 թվականին Մադհուբալայի սրտում բժիշկները հայտնաբերեցին բացվածք։ Սակայն որպեսզի նա շարունակեր նկարահանվել և նյութապես կարողանար օգնել ընտանիքին, այդ փաստը գաղտնի պահվեց։ 1960 թվականին Լոնդոնում բժիշկները հրաժարվեցին նրան վիրահատել, քանի որ սիրտն արդեն վատ վիճակում էր։ Բժիշկների կանխատեսումները, թե Մադհուբալան կապրի ընդամենը մեկ տարի, չիրականացան։ Նա ապրեց ևս 9 տարի։
1960 թվականին Մադհուբալան ամուսնացել է երգիչ և դերասան Կիշոր Կումարի հետ, ով այն ժամանակ արդեն ամուսնալուծված էր։ Քանի որ Կիշոր Կումարը հինդուս էր, իսկ Մադհուբալան մուսուլմանուհի, Կիշոր Կումարի հարազատները չէին ցանկանում ընդունել հարսնացուին։ Ցանկանալով մեղմել հարազատների վրդովմունքը, նրանք իրենց ամուսնությունը նշեցին հինդուիստական ծիսակատարությամբ։ Այնուամենայնիվ նրանց տանը տիրում էր լարված մթնոլորտ։
Մադհուբալան մահացել է 1969 թվականի փետրվարի 23-ին, 36 տարեկանում ` սրտի ծանր հիվանդությունից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ
Մլետ
Մլետ (Mljet, Meleda, Melita), կղզի Խորվաթիայի հարավային մասում։ Կղզին շատ անգամ անցել է ձեռքից ձեռք։ 1345 - 1808 թվականներին Մլետը պատկանել է Դուբրովնիցկի Հանրապետությանը։
Աշխարհագրություն
Կղզու մակերեսը 100,41 կմ² է, երկարությունը՝ մոտ 37 կմ, լայնությունը՝ 3 կմ։ Ջրափնյա գծի երկարությունը կազմում է 131,3 կմ ։ Մլետը Ադրիատիկ ծովի հարավային և արևելյան մասի մեծ կղզիներից է։ Այն Խորվաթիայի առավել անտառապատ կղզիներից է (72 %-ը անտառածածկ է)։
Կղզու բնակչությունը կազմում է 1111 մարդ (2001), որի 99 %-ը խորվաթներ են։ Կղզում մեծ քաղաքներ չկան։ Մլետի արևմտյան մասում գտնվում է Ազգային պարկ, իսկ արևելյան մասը հայտնի է գեղատեսիլ ծովախորշերով։ Կղզու շրջակայքում ճանապարհ է կառուցվել։ Մլետը ընկած է Պլեշաց թերակղզուց հարավ։ Կղզի են գնում Դուբրովնիկ և Տրեսնետո կանոնավոր և զբոսաշրջային չվերթները։
Ազգային պարկ
Կղզու արևմտյան մասը զբաղեցնում է «Մլետ» Ազգային պարկը, որը հիմնադրվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Ազգային պարկի հիմնական տեսարժան վայրերը երկու աղի լճերն են՝ Մեծ լիճ (Veliko, մակերեսը 45 հա է, խորությունը՝ 46 մ), Փոքր լիճ (Malo, մակերեսը 24 հա է, խորությունը՝ 29 մ)։ Մեծ լիճը գտնվում է Սուրբ Մարիամ կղզում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Խորվաթիայի կղզիներ Կատեգորիա:Ադրիատիկ ծովի կղզիներ
Հիդրոէլևատոր
Հիդրոէլևատոր (հիդրո... և էլևատոր), շիթային պոմպ, նախատեսված է հեղուկները և հիդրոխառնուրդները խողովակաշարով բարձրացնելու և տեղափոխելու համար։ Հիդրոէլևատորի աշխատանքը հիմնված է ծայրափողակին տրվող ջրի շիթի մեքենայի, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիան մեծ հեռավորությունների վրա հաղորդելու հնարավորության հայտնագործմամբ։ ԽՍՀՄ-ի շատ շրջաններում, ինչպես նաև ՀԽՍՀ-ում, երկար տարիներ հիդրոէլևատորն էլեկտրաէներգետիկայի միակ ճյուղն էր։ 1963 թվականից հանրապետության էներգետիկան դարձել է կոնդենսացիոն, հիդրավլիկական, ջերմաէլեկտրակենտրոնների և ատոմային էլեկտրակայանների համալիր։
Մովսես Ֆերհատյան
Մովսես Ֆերհատյան (հավանաբար 1885, Եվդոկիա, Եվդոկիայի գավառ, Սեբաստիայի նահանգ- 7 (20) ապրիլի, 1915), հայ բժիշկ։
Հիդրոէլևատոր
Կատեգորիա:Էներգետիկա Կատեգորիա:Էլեկտրաէներգետիկա
Մովսես Ֆերհատյան
Կենսագրություն
Ծնվել է հավանաբար 1885 թվականին Սեբաստիայի նահանգի Եվդոկիայի գավառի կենտրոն Եվդոկիա քաղաքում։ 1910 թվականին ավարտել է Բեյ­րութի Սեն Ժոզեֆ ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Եվդոկիայում բժիշկ է աշխատել։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և պահեստների զինվորական բժիշկ, այնուհետև 10-րդ զորաբաժնի 32-րդ դաշտային շարժուն հիվանդանոցի զինվորական բժիշկ ծառայել։ 1915 թվականի ապրիլի 7 (20)-ին նույն հիվանդանոցում մահացել է ժանտախտից՝ մոտ 30 տարեկանում։ Այլ տվյալով՝ սպանվել է։
Գրոսհայրաթ
Գրոսհայրաթ (Großheirath)՝ կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կոբուրգ (շրջան) կազմի մեջ՝ Վերին Ֆրանկոնիայում։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 2569 մարդ։ Զբաղեցնում է 22,27 կմ² տարածք ։ Փոստային ինդեքս՝ 96482։ Հեռախոսային կոդը +49 9565։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 6 գյուղական շրջանների։
Հոտի վերադարձը (նկար, Վասիլև)
Հոտի վերադարձը (Возвращение стада), ռուս նկարիչ Ֆեոդոր Վասիլևի կտավը (Фёдор Васильев, 1850-1873)՝ ստեղծված 1868 թվականին։ Ներկայում ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Նկարված է յուղաներկով կտավի վրա, նկարի չափերը՝ 61,5×96,6 սմ (այլ տվյալներով՝ 61×96 սմ )։
Պատմություն և նկարագրություն
1868 թվականի ամառը 18-ամյա Ֆեոդոր Վասիլևը նկարիչ Իվան Շիշկինի հետ անցկացրել է Կոստանտինովկա գյուղում, որ տեղակայված էր Կրասնոե Սելոյի մոտ՝ Սանկտ Պետերբուրգից ոչ հեռու (ներկայում մտնում է Գորելովո շրջանի կազմի մեջ )։ Այդ ժամանակաշրջանում Ֆեոդոր Վասիլևի ստեղծած նկարները կապված են գյուղական բնանկարի հետ։ «Հոտի վերադարձը» կտավից բացի այդ տարի նա նկարել է նաև այլ հայտնի գործեր՝ «Գյուղական փողոց» («Деревенская улица») և «Ամպրոպից հետո» («После грозы») :
Բարձր գնահատելով նկարչի վարպետությունը (մասնավորապես, երկնքի ճշմարտացի պատկերումը)՝ քննադատները միևնույն ժամանակ նշել են նկարի կերպարային ամբողջականությունը խախտող տարրերի առկայությունը (օրինակ, երկրորդ պլանում պատկերված պուրակը), որոնք ասես փոխառված լինեն բարբիզոնյան դպրոցի ներկայացուցիչներից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1868 նկարներ Կատեգորիա:Ֆեոդոր Վասիլևի նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Անձրև, գոլորշի և արագություն
Անձրև, գոլորշի և արագություն (Rain, Steam and Speed — The Great Western Railway), անգլիացի նկարիչ Ուիլյամ Թըրների նկարը, որը առաջին անգամ ցուցադրվել է Թագավորական ակադեմիայի ցուցահանդեսին 1844 թվականին։
Կտավի վրա նկարիչը պատկերել է սլացող շոգեքարշ, որի միակ լավ տեսանելի մասը շոգեքարշի փողն է։ Մնացած ամեն ինչը լուծվում և անհետանում է ոսկեգույն միրաժում։ Նկարում կարելի է նշմարել կամրջի հենարանները և նավը երկու ուղևորներով։ Տյորները նկարը նկարել է Մեծ արևմտյան երկաթուղով շրջագայութունից հետո, որը կապում է Անգլիայի հարավ- արևմուտքը, Արևմտյան տարածքները և Հարավային Ուէլսը Լոնդոնի հետ։ Ենթադրվում է, որ նկարում պատկերված է Մեյդենխեդ երկաթուղին։ Դիտողին ներկայացվում է դեպի Լոնդոն տանող արևելյան կողմը։
Կանավիեյրաս
Կանավիեյրաս (Canavieiras), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Իլեուս Իտաբունա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 37 002 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1375,556 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 26,9 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 25-ին։
Աշխարհագրություն
Կլիման տարածքում արևադարձային է։
Հիդրոգենացում
Հիդրոգենացում (լատ. hidrogenium— ջրածին), հիդրում, քիմիական տարրերին և միացություններին ջրածնի միացման կատալիտիկ ռեակցիա։ Հակադարձ ռեակցիան՝ քիմիական միացություններից ջրածնի պոկումը, կոչվում է դեհիդրոգենացում։ Հիդրոգենացումն և դեհիդրոգենացումն օքսիդավերականգնման ռեակցիաներ են և միմյանց հետ կապված են շարժուն հավասարակշռությամբ, օրինակ, էթիլսպիրտի կատալիտիկ փոխարկումը քացախալդեհիդի՝ C2H5OH ↔CH3CHO + H2։ Ջերմաստիճանի բարձրացումը և ջրածնի ճնշման ցածրացումը նպաստում են քացախալդեհիդի, իսկ հակառակ դեպքում՝ էթիլսպիրտի առաջացմանը։ Որպես հիդրոգենացման կատալիզատորներ օգտագործում են մետաղներ (Fe, Pt, Ni, Co, Pd և այլն), օքսիդներ (NiO, Cr203, Pt02, Mo02 և այլն), սուլֆիդներ (WS2, MoS2 CrnSm և այլն)։ Հիդրոգենացման ժամանակ կատալիզատորի մակերևույթին ադսորբվում են ջրածինը և հիդրոգենացվող մոլեկուլները՝ առաջացնելով ակտիվ կոմպլեքս, որը հետագայում փոխարկվում է հիդրոգենացման վերջնանյութի։ Ըստ հիդրոգենացվող նյութերի և կատալիզատորների բնույթի, հիդրոգենացումը կարող է ընթանալ սենյակային կամ բարձր (մինչև 500 °C) ջերմաստիճաններում, նորմալ կամ մինչև 1000 մթն ճնշման տակ, ավտոկլավներում։ Տարբերում են հիդրոգենացման ռեակցիաների երեք խումբ. 1. ջրածնի միացումը քիմիական տարրերին կամ չհագեցած միացություններին՝ N2+3H2=2NH3, CH3-CH=CH2+H2—>CH3CH2CH3, 2. վերականգնում՝ ջրածնի միաժամանակյա միացումով՝ CO+3H2= CH4+H2O, 3. ջրածնի միացում՝ ֆունկցիոնալ խմբի միաժամանակյա պոկումով կամ ցիկլի բացումով։ Վերջին տիպի ռեակցիաները կոչվում են նաև հիդրոգենոլիզ։ Կատալիզատորների բնույթից և բաղադրությունից կախված միևնույն նյութի հիդրոգենացման ժամանակ կարելի է ստանալ տարբեր նյութեր, օրինակ, արդյունաբերության մեջ ածխածնի ենթօքսիդը (CO) ցինկքրոմային օքսիդների առկայությամբ, 300—400 °C-ում և ջրածնի 20—30 Մն/մ2 (200— 300 կգ/սմ2) ճնշման տակ հիդրոգենացնելիս առաջանում է մեթիլսպիրտ։ Նույն կատալիզատորի այլ բաղադրության դեպքում կարելի է սինթեզել բարձրամոլեկուլային սպիրտներ, տարբեր կատալիզատորների առկայությամբ՝ բենզին, պինդ պարաֆիններ, թթվածին պարունակող օրգանական միացություններ։ Հիդրոգենացման են ենթարկվում նաև ալդեհիդները, նիտրիլները և կրկնակի կապերով միացությունները։ Արդյունաբերության մեջ հիդրոգենացմամբ ստանում են մեթիլսպիրտ, ամոնիակ, կապրոնի և նայլոնի արտադրության միջանկյալ նյութեր և այլն, հեղուկ ճարպերի հիդրոգենացմամբ՝ մարգարին։ Հիդրոգենացումը լայնորեն կիրառվում է միջանկյալ նյութերի ստացման համար, օրինակ, ֆենոլից ցիկլոհեքսանոլ, բենզոլից ցիկլոհեքսան, ադիպինաթթվի դինիտրիլից հեքսամեթիլենդիամին, անիլինից ցիկլոհեքսիլամին։
Կատեգորիա:Քիմիական ռեակցիաներ
Գազանա
Գազանա, Գազան, Գազանալին, Կազան, Կազանգյոլ, Ղազան, Ղազանգյոլ լիճ է Սյունիքի մարզի Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզի Գեղի գետի ակունքներում՝ Գեղի գյուղից մոտ 9 կմ հյուսիս-արևելք՝ ծովի մակարդակից 3111,8 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։ Լիճն ունի հրաբխայի ծագում։ Բաղկացած է 3 լճակներից։ Մակերևույթը 0,018 կմ2 է, ավազանը՝ 2 կմ2։ Լճի առավելագույն խորությունը 10 մետր է։ Լճի ծավալը կազմում է 57,5 հազար մ3։ Ամռանը ջրի ջերմություը հասնում է 13oC-ի։ Ջրերը քաղցրահամ են ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լճեր
Տերտերյան (բժիշկ)
Տերտերյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Բարձրագույն բժշկական կրթություն է ունեցել և բժիշկ աշխատել։ 1915 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին օսմանյան կառավարությունը Խարբերդում և Մեզիրեում իրականացրել է բազմաթիվ հայ մտավորականների ձերբակալություններ։ Թուրք ոստիկանները նրանց շղթայակապ տարել են փողոցներով ու շուկաներով, և գազազած թուրք ամբոխը նրանց վրա քարեր է նետել, հարվածել, ծեծել։
Նրանց բոլորին բանտարկել են Մեզիրեի բանտում և կտտանքների ենթարկելով փորձել տեղեկություններ կորզել զենքեր, ռումբեր և քաղաքական գաղտնիքներ թաքցնելու մասին։ Կեսգիշերին, արաբկիրցի ոստիկան Ալի օնբաշին բանտապահ Հասան Էֆենդիի հետ եկել է բանտ և հրամայել, որ մեկ առ մեկ դուրս գան և Եդեսիա տեղափոխվելու պատրաստվեն։ Բժիշկ Նշան Նահիկյանը համարձակորեն առաջ գալով ասել է. «Եթե դուք մեզ իրոք Եդեսիա պի­տի ու­ղար­կեք, ավե­լի լավ է որ ցե­րե­կով ու­ղար­կեք, որ­պես­զի ժո­ղո­վուր­դը իմա­նա, որ մենք Եդե­սիա ենք գնում, իսկ եթե ձեր հե­տին դի­տա­վո­րու­թյու­նը մեզ սպա­նելն է, կրկին ցե­րե­կով սպա­նեք և կա­խեք, որ­պես­զի հա­մայն Խար­բեր­դի ժո­ղո­վուր­դն ակա­նա­տես լի­նի մեր մա­հին»։ Եվ չնայած ոստիկանը ժխտել է նրանց սպանելու մտադրությունը, բանտարկյալները հասկացել են, որ պատրաստվում են իրենց սպանել, ուստի հրաժարվել են կատարել գիշերով բանտից շղթայակապ դուրս գալու հրամանը։ Լուրը հաղորդել են գնդապետ Ֆերիդբեյին, որը հրամայել է բոլորին սրախողխող անել։
37 բանտարկյալների կիսամոխրացած դիակներն աղբատար կառքով տարել և լցրել են Չոր աղբյուրի մոտ գտնվող մի փոսում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Ռոս Բաթլեր
Ռոս Ֆլեմինգ Բութլեր  , ամերիկացի դերասան։ Հայտնի է Disney Channel-ի K.C. քողարկված հեռուստասերիալի և «Պատանիների լողափ 2» ու «Կատարյալ Բարձր» ֆիլմերի համար։ Ճանաչում ունի նաև Netflix-ի հեղինակային «13 պատճառ՝ ինչու» հեռուստասերիալում Զաք Դեմփսեյի դերը կերտելու համար   ։ Բացի այդ, Բութլերը հայտնվել է «Ռիվերդեյլ» հեռուստասերիալում։ 2013 թվականին Քուալքոմում կատարել է Ծնված շարժական բեմական ներկայացումը ։
Անձնական կյանք
Բութլերը ծնվել է Սինգապուրում։ Հայրը ունի բրիտանա-հոլանդական ծագում, իսկ մայրը՝ չինա-մալայզիական  ։ Մեծացել է հոր հետ՝ Վիրջինիա նահանգի Ֆեիրֆաքս քաղաքում  ։
Բութլերը հաճախել և 2008 թվականին ավարտել է Լանգլեի ավագ դպրոցը։ Այնուհետև Օհայոյի պետական համալսարանում մեկտարյա ուսուցումից հետո, նա այն լքում է։ Շուտով տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որպեսզի մասնակցի դերասանական դասընթացների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Սինգապուրում ծնվածներ Կատեգորիա:13 պատճառ՝ ինչու Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ
Աշա (քաղաք)
Աշա (Аша), քաղաք Աշինսկի շրջանում, որը գտնվում է Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզում։ Վարչական կենտրոնը Աշինսկի շրջանն է։ Բնակչությունը կազմում է 29 946 մարդ։
Կառավարության կարգադրությամբ 2014 թվականի հուլիսի 29-ին Ռուսաստանի Դաշնության համար 1398 ցանկի կառավարության կանոնադրությամբ հաստատվեց քաղաքները։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է արևմտյան հատվածում, Բաշկորտոստանի հանրապետության սահմանի մոտ, Կառատայ լեռնաշղթայի ստորոտում, Սիմ գետի վրա (ներհոսքը Սպիտակ գետից), Աշա գետի տիրապետության տակ՝ Չելյաբինսկից 377 կմ արևմուտք ընկած հատվածում։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1898 թվականին, կառուցման հետ կապված է Աշա-Բալաշովա թուջի գործարանը։ Քաղաքի օրը նշվում է հուլիսի երրորդ շաբաթ օրը։ Անվանումը ունի երկու մեկնաբանություն։ Մեկը դիտարկում է տեղի բնական պայմանների գնահատման տեսանկյունից, Թուրքմենական –աշ-, -աս- բային մոտեցրած՝ որոնք նշանակում են անցնել, ցատկել (լեռները), այսինքն գետն (Աշա) անցնում է լեռան միջով։ Այլ մեկնաբանությամբ անունը կապում է Ասի գետի հետ, որի հոսքի սկիզբը Բաշկորտոստանի հանրապետությունն է։ 2012 թվականին Աշա քաղաքի մոտ գտնվող քարանձավում առաջին անգամ հայտնաբերվել է վայրենակերպի ատամ, որի մատավոր տարիքը գնահատվել է 120 հազար տարի։ Ավելի վաղ համարվում էր, որ նրանք այստեղ երբեք չեն գտնվել ։
Բնակչություն
2016 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը գտնվում է 503-րդ տեղում՝ Ռուսաստանի Դաշնության 1112 քաղաքների մեջ ։
Տնտեսություն
Մինչև 1990-ականներին գործել է ուզկոկոլնիի երկաթուղին, որն արտահանում է փայտ ։
Մշակույթ
Քաղաքում գործում է արդյունաբերական տեխնիկում, որը Հարավային ՈՒրալի պետական համալսարանի մասնաճյուղն է։ Կան նաև բնապահպանական թանգարաններ, պատմաերկրագիտական թանգարաններ և թանգարանա-ցուցահանդեսային կենտրոններ ։
Կա ֆուտբոլային ակումբ՝ «Մետալուրգը»։ Աշայի մոտակայքում գտնվում է լեռնադահուկային հանգստավայր՝ Ադժիգարդակ, պահպանվող բնական օբյեկտ՝ Լիպովի լեռը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1898 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լուի Վիտոն
Louis Vuitton (Louis Vuitton - Լուի Վիտոն), ֆրանսիական նորաձևության տուն, որը սպառողներին է ներկայացնում ճամպրուկների, պայուսակների, նորաձև հագուստի և աքսեսուարների լայն տեսականի ։
Ընկերության հիմնադիր Լուի Վիտոնը
Լուի Վիտոնը ծնվել է 1821 թվականին Ժուրայի Անշե քաղաքում։ Դեռևս մանկության տարիներին նա սովորել է օգտագործել իր հոր ատաղձագործական գործիքները։ 13 տարեկանում Լուին լքում է տունը և, երկու տարում ոտքով անցնելով 400 կիլոմետր, հասնում է Փարիզ։ 1837 թվականին նա աշխատանքի է ընդունվում ճանապարհորդական պայուսակներ պատրաստող վարպետի մոտ։ Այն ժամանակ ճամպրուկներ դեռևս չկային։ Դրանք նախագծեց և ստեղծեց ինքը Լուին։ Նրա առաջարկած ճամպրուկները հեղաշրջում կատարեցին ոչ միայն նորաձևության ոլորտում, այլև ամենուր։ 1854 թվականին նա հիմնադրեց իր առևտրի տունը ։
Հոր գործի հետևորդներ
Նրա երեխաները շարունակեցին հոր գործը։ Ժորժ Վիտոնը գլխավորեց ընկերությունը 1892 թվականին։ Հենց նա ստեղծեց բոլորի կողմից ճանաչված Louis Vuitton մոնոգրամը։ Ժորժը նաև ստեղծեց այդ ապրանքանիշի առաջին պայուսակը։ Այն կարված էր վշից և ի սկզբանե նախատեսված էր կեղտոտ սպիտակեղենը ճամպրուկում պահելու համար։ 1936 թվականին ընկերությունը գլխավորեց Գաստոն Լուի Վիտոնը։
LVMH Հոլդինգ
Ապրանքանիշի գործունեությունը ներկայացված է Louis Vuitton Malletier (LVM) կողմից։ Այն եղել է ընկերության մասնաճյուղը մինչև 1987 թվականը, որն ներառում էր այլ առևտրի տներ ։
Նորաձևություն
1998 թվականին Louis Vuitton-ը ծավալում է իր գործունեությունը և շուկայում իր համար նոր՝ նորաձևության դաշտ է դուրս գալիս, ինչը որոշիչ դեր է խաղում ընկերության ուղղվածության փոփոխության մեջ ։ Ընկերության գեղարվեստական նոր ղեկավարի՝ Մարկ Ջեյկոբսի հետ, հայտնվում են շրջազգեստների, կոշիկների, աքսեսուարների և ոսկերչական իրերի բաժիններ։ Այսօր Louis Vuitton-ը ներկայացված է ավելի քան 53 երկրներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորաձևություն Կատեգորիա:Ֆրանսիական հագուստի ապրանքանիշներ
Շույ (Մաշայի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուֆա, գետի ենթաավազանը Այ գետն է մինչև Բելայա թափվելը, գետի գետային ավազանը՝ Կամա ։