cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսեյ Չումակով
Կենսագրություն
Կեմերովոյում տեղի ունեցած «„Եվրոպա պլյուսի“ ձայն» շրջանային մրցույթում Ալեքսեյը հաղթել է 3 անվանակարգերում՝ որպես վոկալիստ, կոմպոզիտոր և վերադաշնակող։ «Աստիճաններ» տյումենյան մրցույթում մի քանի տարի գրել է երգեր երիտասարդ կատարողների համար՝ միշտ արժանանալով լավագույն կոմպոզիտորի և վերադաշնակողի դիպլոմների։ Ալեքսեյը շրջագայել է, գրել երգեր, արել գործիքավորումներ, այլ կատարողների համար գրել ամբողջ ալբոմներ, հանդես եկել որպես ձայնային պրոդյուսեր, աշխատել որպես արվեստի մենեջեր, հաղորդավար։ Նա նաև վարել է իր սեփական «Чумовая вечеринка» ծրագիրը, ուր հրավիրել է տարբեր արտիստների։
2003 թվականին Ալեքսեյը տեղափոխվել է Մոսկվա, այնուհետև մայրաքաղաք է տեղափոխել նաև ծնողներին ։
Ալեքսեյ Չումակովը՝ որպես էստրադային երգիչ, համառուսաստանյան հայտնիություն ձեռք բերեց 2003 թվականին «Ռոսիա-1» հեռուստաալիքի «Ժողովրդական արտիստ» նախագծին մասնակցելուց հետո, որտեղ զբաղեցրեց 3-րդ տեղը և արժանացավ «Եվրոպա պլյուս» ռադիոալիքի ունկնդիրների համակրանք մրցանակի։ Դրան հաջորդեցին բազմաթիվ համերգներ, մասնակցությունը հեռուստահաղորդումներին, ռադիոելույթները ։
Ալեքսեյ Չումակովն, ըստ իր խոսքերի, բարիտոնային տենորի տեր է, ավելի շուտ՝ դրամատիկ տենոր։ Դիապազոնը տենորային է, իսկ հենց ձայնը՝ բարիտոն ։
Միևնույն ժամանակ 2006 թվականին թողարկվեց Չումակովի առաջին՝ «Сны о чём-то большем» ալբոմը, որում ընդգրկված էին այնպիսի հիթեր, ինչպիսիք են՝ «Я от тебя схожу с ума», «Балалайка» и «Необыкновенная»։
2007 թվականին Ալեքսեյը մասնակցեց «Ռոսիա-1» հեռուստաալիքի «Танцы на льду» և ռուսական Առաջին ալիքի «Ռինգի արքան» նախագծերին։
2008 թվականի ապրիլին հյուրախաղեր ունեցավ Գերմանիայում։ Դա նրա առաջին հյուրախաղերն էր ՌԴ սահմաններից դուրս։
2009 թվականին Ալեքսեյ Չումակովն ու Թինա Կանդելակին Յուրմալայում վարեցին «Նոր ալիք» երիտասարդ կատարողների միջազգային երաժշտական մրցույթը։ Նույն թվականին էլ թողարկվեց Ալեքսեյի հերթական՝ «Тут и там» հիթը, ինչպես նաև այդ երգի տեսահոլովակը։
2010 թվականին արտիստը մասնակցեց ռուսական Առաջին ալիքի «Մեծ մրցավազք» հեռուստանախագծին և դերակատարում ունեցավ «Ռոսիա-1» հեռուստաալիքի «Морозко» ամանորյա մյուզիքլում։
2010-2011 թվականներին աշխատեց հեղինակային ալբոմերի վրա, որոնց ձայնագրություններին մասնակցել են համաշխարհային մակարդակի երաժիշտներ, որոնք աշխատել են Սթիվի Ուանդերի, Բեբիֆեյսի, Քրիստինա Ագիլերայի և Լենի Կրավիցի հետ ։ Միևնույն ժամանակ Չումակովը «Տարվա երգ» միջազգային մանկական մրցույթի վարողն էր։ Նա նաև գրեց «Ангелы» երգի երաժշտությունը, որը կատարում է Բորիս Մոիսեևը։
2011 թվականին Չումակովն ամերիկացի աստղ Մայքլ Բոլտոնի հետ դուետով հանդես եկավ Զիելոնա Գուրայում (Լեհաստան)՝ ռուսական երգի փառատոնում, այնուհետև Մոսկվայում՝ Մայքլ Բոլտոնի մենահամերգի ժամանակ։ 2011 թվականի նոյեմբերի 22-ին Ալեքսեյը կատարեց «Hold On I’m Coming» երգը։ Շուտով թողարկվեց Չումակովի նոր՝ «Девочка, девушка, женщина» երգը, հետո՝ նրա տեսահոլովակը։
Ալեքսեյը խաղաց «ТВ Центр» ալիքի «Ամանորյա SMS» ամանորյա մյուզիքլի գլխավոր դերերից մեկը։ «Ակադեմիչեսկի» մեծ համերգասրահում մասնակցեց Ալեքսանդրա Պախմուտովայի «Կախարդական Նոր տարի» մյուզիքլին։
2012 թվականին արտիստը որպես հաղորդավար մասնակցեց «Муз-ТВ» ալիքի «Clip You Чарт» ծրագրին, ինչպես նաև որպես ժյուրիի անդամ և մանկավարժ մասնակցեց «Ю» հեռուստաալիքի «Երաժշտության դպրոց» մանկական ռեալիթի-շոուին։ Չումակովը մասնակցեց բարեգործական ակցիաների և համերգների, թողարկեց «Счастье» լիրիկական ստեղծագործությունը։
Դրանից հետո Ալեքսեյն ընդգրկվեց «Ռոսիա-1» ալիքի «Один в один!» շոուի երկրորդ շրջանի ժյուրիի կազմում։ Այնուհետև պաշտոնապես հայտարարեց երգչուհի Յուլիա Կովալչուկի հետ ամուսնության մասին ։
2014 թվականի հուլիսի 1-ին Ալեքսեյ Չումակովն ու Յուլիա Կովալչումը ձայնագրեցին «В заметки» համատեղ երգը և ինքնուրույն, առանց պրոֆեսիոնալ օպերատորների նկարահանեցին այդ երգի տեսահոլովակը։ Ռեժիսորական համատեղ դեբյուտն RU.TV ալիքի մրցանակաբաշխության ժամանակ «Ինքդ քեղ ռեժիսոր» անվանակարգում արժանացավ գլխավոր մրցանակի։ Իսկ 2014 թվականի նոյեմբերին Ալեքսեյն ու Յուլիան դարձան «Glamour» ամսագրի «Տարվա զույգ» մրցանակի դափնեկիր։
2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ին սկսվեցին «Շտապ ամուսնանում եմ» ռոմանտիկ կատակերգության նկարահանումները («Art Pictures Studio» և «ВайТ Медиа» ընկերությունների համատեղ նախագիծը), որտեղ Ալեքսեյ Չումակովը (աշխարհիկ նկարիչ Ստաս) և Յուլիա Կովալչուկը (խմբագիր-աշխատահոլիկ Ժենյա) խաղում են գլխավոր դերերը ։ Ֆիլմի պրոդյուսեր Դմիտրի Ռուդովսկին ֆիլմի մասին ասել է հետևյալը.
"«Ի սկզբանե այդ ֆիլմը մտածվել էր Յուլիայի և Ալեքսեյի համար. այդ գեղեցիկ, երիտասարդ զույգի իսկական սերը և նրանց դերասանական տաղանդը հիմք դարձան հիանալի ռոմանտիկ կատակերգության համար» ։"
Անձնական կյանք
Ալեքսեյ Չումակովը 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ից ամուսնացած է երգչուհի և հաղորդավարուհի Յուլիա Կովալչուկի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Ռադոնվիլիե
Ռադոնվիլիե (Radonvilliers), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 375 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.29 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 248 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 170-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,5 %։ 170 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 144 անձ (88 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 26 անձ (10 տղամարդ և 16 կին)։ 78 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ակակի Գելովանի
Ակակի Գելովանի (აკაკი გელოვანი, 1923, Սվանեթիա, Լալխոնալ - 1996), վրացի գրող, բանաստեղծ, արձակագիր, երգիծաբան, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Ակակի Գելովանին ծնվել է Սվանեթիայի Լալխոնալ գյուղում։ Անդրանիկ ժողովածուն լույս է տեսել 1953 թվականին։ Ինքնուրույն և թարգմանական 17 գրքերի հեղինակ է։ Մի շարք ստեղծագործություններ տպագրվել են գերմանական պարբերականներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:1923 ծնունդներ Կատեգորիա:1996 մահեր Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Երգիծաբաններ Կատեգորիա:Վրացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ
Գրիգոր Առաքելյան (դիվանագետ)
Գրիգոր Առաքելյան, հայ դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։ 2009-2015 թվականներին Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում զբաղեցրել է Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը ։ Ունի պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
Կենսագրություն
Գրիգոր Առաքելյանը ծնվել է 1948 թվականի մարտի 14-ին Իրանի Թավրիզ քաղաքում։ Սովորել է Թավրիզի Հայկազյան-Թամարյան ազգային դպրոցում։ 1975 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետի իրանագիտության բաժինը։ 1975 թվականին, որպես թարգմանիչ, գործուղվել է Աֆղանստան, որտեղ մնացել է մինչև 1979 թվականը։
1980-1991 թվականներին, որպես գիտաշխատող, աշխատել է ՀՀ Գիտության Ազգային Ակադեմիայում։ 1992 թվականին աշխատանքի է անցել ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարությունում։ 1992-1996 թվականներին զբաղեցրել է ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի վարչության Իրանի բաժնի վարիչի պաշտոնը։ 1996-1999 թվականներին աշխատել է Իրանում ՀՀ դեսպանատանը՝ որպես խորհրդական։
1999-2001 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վարչության պետի պաշտոնը։ 2004 թվականին եղել է Արտաքին գործերի նախարարության աշխատակազմի ղեկավարի խորհրդականի պաշտոնը։
2007-2009 թվականներին եղել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում ՀՀ դեսպանության արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարար՝ շարունակելով այդ ընթացքում զբաղեցնել նաև Արտաքին գործերի նախարարի խորհրդականի պաշտոնը։
2009-2015 թվականներին Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում զբաղեցրել է Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը։
2015 թվականից Արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական է և զբաղեցնում է ԱԳՆ Սահմանակից երկրների վարչության պետի պաշտոնը ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Գևորգ Քյութներյան
Գևորգ Քյութներյան (կամ Քյունթերյան, հավանաբար 1882, Պարտիզակ, Նիկոմիդիայի գավառակ, Բրուսայի նահանգ- 1915, Մեսքենե), հայ դեղագործ։
Կենսագրություն
Ծնվել է հավանաբար 1882 թվականին Բրուսայի նահանգի Նիկոմիդիայի գավառակի Պարտիզակ ավանում։ 1907 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան դեղագործական վարժարանը։ Փարիզում տարրաբանական (քիմիական) կրթություն է ստացել։ «Ման­զու­մեի էֆ­քյար» թերթում հոդվածներ է գրել։ Նիկոմիդիայում սեփական դեղատուն է ունեցել և դեղագործ աշխատել։
Մահացել է 1915 թվականին Մեսքենեի աքսորավայրում, ծայրահեղ թշվառության մեջ՝ սովից ու հիվանդություններից՝ մոտ 33 տարեկանում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Պարտիզակ ավանում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Մարիանա Սիրվատ Դերդերյան
Մարիանա Սիրվատ Դերդերյան, (Mariana Sirvat Derderián), հայկական ծագումով չիլիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Մարիանա Դերդերյանը ծնվել է Վենեսուելայի Կարակաս քաղաքում, հայկական ընտանիքում։ 1990-ական թվականներին մեծ քրոջ հետ տեղափոխվել է Չիլի։ Սան Պեդրո Նոլասկոյի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սանտյագոյի «Mayor» համալսարանը, որտեղ ճարտարագիտական բիզնես է ուսումնասիրել։ Իր ուսման երրորդ տարում Մարիանան հրապուրվել է պրոֆեսիոնալ թատրոնով, և ընդունվել է Ֆերնանդո Գոնսալեսի ակադեմիա։
2004 թվականի ավարտին Դերդերյանը մասնակցել է «Canal 13» հեռուստատեսության լսումներին, ինչի արդյունքում հաստատվել է «Brujas» հեռուստասերիալի դերի համար։ Ստացել է դեռահաս աղջկա՝ Մակարենա Ալտամիրանոյի դերը։
Համալսրանն ավարտելով Մարանա Դերդերյանը պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը և ստացել մասնագիտական որակավորում։
2006 թվականին նկարահանվել է «Floribella» հեռուստասերիալում ։  2009 թվականին ստացել է  «Ես երազում եմ Ջինիի մասին» կինոնկարի չիլիական տարբերակի գլխավոր դերը ։
Պաշտպանական հարմարանքներ
Պաշտպանական հարմարանքներ աշխատանքի պրոցեսում մարդու օրգանիզմը արտաքին վնասակար ազդակներից (փոշի, գազեր, գոլորշիներ, ուլտրամանուշակագույն և ինֆրակարմիր ճառագայթում, բարձր ռադիոակտիվություն, աղմուկ, վիբրացիա, թունաքիմիկատներ, էլեկտրա և ջերմահարություն, խոնավություն և այլն) պաշտպանող միջոցներ։ Պաշտպանական հարմարանքները լինում են ընդհանուր և անհատական։ Ընդհանուր պաշտպանական հարմարանքներ են կարծր նյութերի մշակման ժամանակ թռչող կտորների ճանապարհին տեղադրվող վահանները, էլեկտրա- և ջերմամեկուսիչները, ռետինե ուղեգորգերը, օդափոխիչ սարքավորումները և այլն։ Անհատական պաշտպանական հարմարանքներ են բնական և սինթետիկ գործվածքներից պատրաստված արտահագուստը (կոստյում, կոմբինեզոն, խալաթ, ներքնահագուստ, գոգնոցներ), պաշտպանական կոշիկները (երկարաճիտ, կրկնակոշիկներ և այլն), ձեռնոցները և թևնոցները (պլաստմասսայից, բրեզենտից և այլն)։ Գլուխը մեխանիկական վնասվածքներից, այրվածքներից են պաշտպանում են սաղավարտով, գլխաշորով, գլխարկով և այլն, աչքերը՝ ակնոցներով, կիսադիմակներով, վահանիկներով, շնչառության օրգանները՝ ֆիլտրերով (հակագազեր) և մեկուսիչ սարքերով (պնևմակոստյում, պնևմասաղավարտ, թթվածնային սարքեր և այլն)։ Աղմուկի դեմ օգտագործվում են հատուկ ականջակալներ։
Կատեգորիա:Ֆիզիոլոգիա
Հեմ
Հեմ (ατμα - արյուն), հեմոգլոբինի ոչ սպիտակուցային, գունավորող մասը։ Ըստ քիմիական բնույթի այն պրոտոպորֆիրինի և երկարժեք երկաթի միացություն է։ Ողնաշարավոր կենդանիների օրգանիզմում այն սինթեզվում է ավելի պարզ ազոտային միացություններից (գլիցին, սուկցինատ) և փայծաղում, լյարդում, ոսկրածուծում առկա երկաթ ու սպիտակուց պարունակող համալիրից՝ ֆերիտինից։ Տարբեր կենդանիների արյունից անջատված հեմն ունի նույն քիմիական կազմը։ Ազատ հեմը օդում հեշտությամբ օքսիդանում է և վերածվում հեմատինի, որտեղ երկաթը եռարժեք է։ Սինթեզվել է հեմին՝ աղաթթվային հեմատին (Գ. Ֆիշեր, 1929)։
Կատեգորիա:Կենսամոլեկուլներ Կատեգորիա:Կոֆերմենտներ
Միքայել Հարությունյան (դերասան)
Միքայել Հարությունի Հարությունյան, խորհրդային և հայկական կինոյի ու թատրոնի դերասան։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2004)։
Կենսագրություն
Միքայել Հարությունյանը ծնվել է 1930 թվականի հունիսի 6-ին Լեռնային Ղարաբաղի Հիլիս գյուղում ։ 1947 թվականից՝ Ստեփանակերտի Գորկու անվան դրամատիկական թատրոնի դերասան ։
Մահացել է 2008 թվականի մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում ։
Գաբոր Վոնա
Գաբոր Վոնա (Vona Gábor, ), հունգարացի ծայրահեղ աջ քաղաքական գործիչ, 2006 թվականից ի վեր «Լավագույն Հունգարիա» (Յոբբիկ) ազգայնական կուսակցության առաջնորդ, 2010 թվականի Հունգարիայի խորհրդարանական ընտրություններում վարչապետի պաշտոնի կուսակցական թեկնածու։
Կենսագրություն
Ծնունդով գյուղացիական ընտանիքից է, ինչից էլ ծագում է երկրի հանդեպ սերը և իր հակամունիստական հայացքները։
Ավարտել է Բուդապեշտի Լորանդ Էտվեշի անվան համալսարանը, որտեղ սովորել է պատմություն և հոգեբանություն։ 2003 թվականին մասնակցել է Լավագույն Հունգարիա (Յոբբիկ) կուսակցության ստեղծմանը, իսկ 2006 թվականին դարձել է կուսակցության նախագահ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Դավիթ Կովաչին։ 2007 թվականին Վոնան դարձել է «Հունգարական գվարդիա» ռազմականացված կազմակերպության ղեկավար ։
Վոնան 2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում վարչապետի պաշտոնում իր կուսակցության թեկնածուն էր։ Նա նախընտրական հանրահավաքներից մեկում հայտարարել է․ «Այժմ կարող են վերջնական արմատական փոփոխություններ տեղի ունենալ ։ Մեկ կամ ավելի շուտ գրչի երկու հարվածով մենք կարող ենք վերջ դնել ամենաթողությանը, որը տեղի է ունեցել վերջին քսան տարիների ընթացքում» ։ Խորհրդարանի ներկայիս կազմում ղեկավարում է Յոբբիկ խմբակցությունը և մասնակցում է երեք հանձնաժողովների աշխատանքներին։ Խորհրդարանում «Գնչուական հանցավորության» դեմ պայքարի նպատակով գնչուների ծնելիության սահմանափակման և գնչու երեխաներին գիշերօթիկ դպրոցներ հարկադրաբար հանձնելու կոչ է անում ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ Կատեգորիա:Հունգարացի հակակոմունիստներ
Ֆանդանգո (ռեստլեր)
Քուրտիս Ջոնաթան Հասի (Curtis Jonathan Hussey, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ։ Ներկա պահին հանդես է գալիս «WWE» կազմակերպությունում՝ ելույթներ ունենալով Ֆանդանգո ռինգային անվամբ։
Մասնագիտական նորամուտը կատարել է 1999 թվականին ելույթներ ունենալով Նոր Անգլիայի բազմաթիվ փոքրամասշտաբ առաջնություններում և բազմաթիվ առիթներով տիրելով PLW Նոր Անգլիայի, PWF հյուսիսարևելյան թիմային, PWF հյուսիսարևելյան ծանրքաշային, NCW Նոր Անգլիայի, SCCW թեթևքաշային և մի շարք այլ չեմպիոնական տիտղոսների։
2006 թվականին մարզական պայմանագիր կնքելով «World Wrestling Entertainment» (WWE) կազմակերպության հետ, Հասին սկսում է ելույթներ ունենալ «Deep South Wrestling» (DSW), այնուհետև՝ «Florida Championship Wrestling» (FCW) կրտսեր առաջնություններում։ «FCW»-ի կազմում մի քանի անգամ ճանաչվել է FCW Ֆլորիդայի թիմային չեմպիոն։ 2010-11 թվականներին մասնակցել և հաղթանակ է տարել «WWE NXT» իրական հեռուստաշոուի 4-րդ եթերաշրջանում՝ որպես մրցանակ ստանալով հիմնական կազմում հանդես գալու պայմանագիր ։
2013 թվականին Հասին հանրությանը ներկայանում է «Ֆանդանգո» ռինգային անվամբ։ Ֆանդանգոյի կերպարը հանրության կողմից արժանանալով դրական ընդունելության, մեծ ազդեցություն է ունենում «iTunes» առցանց բազայի հիթ շքերթներում նրա մուտքային երաժշտության բարձր հորիզոնականներ գրավելու, ինչպես նաև զանգվածային լրատվամիջոցների կողմից բազմիցս լուսաբանվելու հարցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկներ
Պալիկիր
Պալիկիր, Միկրոնեզիայի Ֆեդերատիվ Նահանգների մայրաքաղաքը ։ Բնակչությունը՝ ։ Գտնվում է Պոնպեի կղզու հյուսիսարևմտյան մասում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միկրոնեզիայի Դաշնային Նահանգների բնակավայրեր
Ֆավրիա
Ֆավրիա (Favria), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 4.322 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 309 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10083։ Հեռախոսային կոդը՝ 0124։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հեմատիտ
Հեմատիտ (հուն. αίμα, սեռական հոլովում αίματος - արյուն), երկաթի փայլ, կարմիր երկաթաքար, երկաթի լայնորեն տարածված միներալ։ Քիմիական կազմը՝ Fe_2O_3։ Պարունակում է մինչև 70% երկաթ։ Բյուրեղագիտական համակարգը տրիգոնային է։ Առաջացնում է թիթեղաձև, ռոմբոեդրիկ, սակավ՝ պրիզմաձև բյուրեղներ։ Գույնը՝ սև, փայլը՝ կիսամետաղական։ Կարծրությունը՝ 5-6, խտությունը՝ 5256 կգ/մ³։ Հանդիպում է մետամորֆոգեն, հիդրոթերմալ, սկառնային հանքավայրերում և երկաթով հարուստ տարբեր տիպի ապարներում։ Հեմատիտի երկաթը կարևոր հանքանյութ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանքանյութեր Կատեգորիա:Միներալներ
Հեմոգլոբինեմիա
Կատեգորիա:Արյուն
Pax Britannica
Pax Britannica (լատիներեն՝ Բրիտանական Խաղաղություն), համեմատաբար խաղաղ ժամանակաշրջան Եվրոպայում և աշխարհում, որի ժամանակ Բրիտանական կայսրությունը, հասնելով գերակշռության ծովում և միջազգային հարաբերություններում, ստանձնեց միջազգային ոստիկանի դերը։ Ժամանակաշրջանն ընդգրկում է Վաթեռլոոյի հաղթական ճակատամարտից (1815 թ.) մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմն (1914-1918 թթ.) ընկած ժամանակահատվածը։ Բրիտանական հեգեմոնիան իր հզորության գագաթնակետին է եղել Վիկտորյական դարաշրջանում (1837-1901 թթ.)։
Ժամանակաշրջանին բնորոշ է ազատ առևտրի հռչակումը, ստրկության վերացումը, բրիտանական նավատորմի կողմից ռազմավարական ծովային ճանապարհների վերահսկողությունը, ամբողջ աշխարհում անգլերենի, պառլամենտարիզմի, օրենսդրական նորմերի և չափման միավորների բրիտանական համակարգի տարածումը։
1871 թվականին Գերմանիայի միավորումից հետո բրիտանական հեգեմոնիային ձեռնոց նետեց Գերմանական կայսրությունը։ Ըստ որոշ հեղինակների` դրանից հետո սկսվեց Pax Germanica։ Բրիտանական հեգեմոնիային հաջորդեց Միացյալ նահանգներինը՝ Pax Americana-ն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բրիտանական կայսրություն Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջան Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:19-րդ դարը միջազգային հարաբերություններում Կատեգորիա:20-րդ դարը միջազգային հարաբերություններում Կատեգորիա:Pax
Հեմ (հանդես)
Հեմ, գրական-հասարակական եռամսյա հանդես։ Պաղեստինի հայ երիտասարդների միության (ՀԵՄ) միջմասնաճյուղային մարմնի հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1940-1945 թվականներին, Երուսաղեմում, խմբագիր՝ Ա. Սանճյան։
Արտացոլել է հայ մշակութային կյանքի իրադարձությունները, լուսաբանել տեղական ազգային կազմակերպությունների գործունեությունը և հայրենասիրական նախաձեռնությունները։ Լայն տեղ է հատկացրել Խորհրդային Հայաստանի տնտեսության ու մշակույթի զարգացմանը, մասնակցել «Հայրենական մեծ պատերազմի» տարիներին հօգուտ ԽՍՀՄ-ի կազմակերպված ձեռնարկումներին, հրապարակել ՀԽՍՀ կառավարության կոչերն ու ուղերձները՝ ուղղված սփյուռքահայությանը։ Տպագրել է համաշխարհային (Ֆրիդրիխ Շիլլեր, Գի դը Մոպասան, Մաքսիմ Գորկի) և հայ (Հովհաննես Թումանյան, Միսաք Մեծարենց, Վահան Թեքեյան և ուրիշներ) դասականների գործերից, նյութեր դաստիարակության, կենցաղավարության մասին, մարզական լուրեր, տեղեկություններ։
Շարունակում է լույս տեսնել 1977 թվականից, Երուսաղեմում։ Խմբագիրներ՝ Վարուժան Տիրատուրյան, Հակո Անդրեասյան, Վիգեն Լեփեճյան։ Տպագրում է գրական, քաղաքական բնույթի հոդվածներ, մշակութային և մարզական լուրեր։ Լուսաբանում է Երուսաղեմի հայ համայնքի կյանքը, Հայաստան-սփյուռք հարաբերությունները։
Կատեգորիա:Իսրայելի հայկական հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Սերյոնա (Ժիզդրայի վտակ)
Սերյոնա (Серёна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ժիզդրա գետի ձախ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 108 կմ է, ավազանի տարածքը 1130 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է Պոկրով գյուղում, Մեշչովսկի շրջանում։
Ճակատագրի բերումով
«Ճակատագրի բերումով» (անգլ. Longshot), 2001 թվականի կատակերգություն` ռեժիսոր Լայոնել Ս. Մարտինի կողմից։ Ֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրվել է Գերմանիայում, բայց այդպես էլ Հյուսիսային Ամերիկայում վարձակալությամբ չտրվեց, սակայն դուրս էր եկել DVD սկավառակների վրա, որոնք հասանելի էին միայն ֆիլմի կայքում։ Ինչպես նաև վաճառվել է FYE խանութներում, «Խաչմերուկներ» ֆիլմի հետ միասին, որտեղ գլխավոր դերակատարը Բրիթնի Սփիրսն է։ Դրանից հետո ֆիլմը ցուցադրվել է հեռուստատեսությամբ։ Ֆիլմի մեկ երրորդն արտադրվել է Տորոնտոյում։
Շատ հայտնիներ, ինչպիսիք են` Լիլ Կիմը, Բրիթնի Սփիրսը և Ջասթին Թիմբերլեյկը, երկրորդական դերեր են խաղացել։ Ֆիլմի պրոդյուսեր Լու Պերլմանն աշխատել է նրանց հետ 1990-2000 թվականների սահմանում։
Սերյոնա (Ժիզդրայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ճակատագրի բերումով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատանեկան կինոկատակերգություններ
Բրասեմպուիի Վեներա
Բրասեմպուիի Վեներա (la Dame de Brassempouy - "Բրասեմպուիի տիկին", կամ Dame à la Capuche - Կապյուշոնով տիկին),  առաջին հայտնաբերված «պալեոլիթյան Վեներան» է: Այն փղոսկրե արձանիկի մի հատված է՝ Վաղ պալեոլիթի դարաշրջանից, որ հայտնաբերվել է 1892 թվականին ֆրանսիական Բրասեմպուզի գյուղի մոտ քարանձավում։ Այն համարվում է Գրավետյան մշակույթի գործ է,  թվագրվում է 26-24 հազար տարի առաջ։ Սա մարդու դեմքի ամենավաղ համեմատաբար իրատեսական պատկերներից մեկն է։ Հավանաբար ավելի մեծ արձանիկից կոտրված հատված է։
Պատմություն
Բրասեմպույը Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում գտնվող Լանդեսի դեպարտամենտի փոքրիկ գյուղ է։ Գյուղի մերձակայքում, միմյանցից 100 մ հեռավորության վրա գտնվող երկու քարանձավներ, Ֆրանսիայում հետազոտված առաջին պալեոլիթյան բնակավայրերից են։ Դրանք հայտնի են որպես Բորենու սրահ (Galerie des Hyènes) և Հռոմի պապի քարանձավ (Grotte du Pape): Բրասեմպուիի Վեներան ևս ութ մարդկային արձանիկների հետ միասին հայտնաբերվել է Հռոմի պապի քարանձավում 1894 թվականին ։
Նկարագիր
Բրասեմպուիի Վեներան փորագրված էր մամոնտի փղոսկրից։ Հնագետ Պոլ Բահնի խոսքով ՝ գլուխը «սեռը անհասկանալի է, չնայած այն սովորաբար կոչվում է« Վեներա կամ տիկին». : Գլուխը 3,65 սմ բարձրություն ունի, 2,2 սմ խորություն և 1,9 սմ լայնություն։ Դեմքը եռանկյունաձև է և հանգիստ դիմագծերով։ Մինչ ճակատը, քիթը և թերթիկները փորագրված են ռելիեֆային, բերանը բացակայում է։ Դեմքի աջ կողմում գտնվող ուղղահայաց ճեղքը պայմանավորված է փղոսկրների ներքին կառուցվածքով։ Գլխի վրա վանդակաձև պատկեր կա, որը ձևավորվում է ուղիղ անկյան տակ երկու շարք փոքր կտրվածքներից. այն ներկայացվել է որպես կեղծամ, երկրաչափական նախշերով կնգուղ կամ պարզապես մազեր ։
Ռանդալ Ուայթը 2006 թվականի դեկտեմբերին Journal of Archaeological Method and Theory ամսագրում գրել է, որ չնայած արձանիկը ըստ էության իրատեսական է, բայց գլխի համամասնությունները չեն համապատասխանեցնում ներկայիս կամ անցյալի որևէ հայտնի մարդկային ռասսայի ։
Նշումներ
Կատեգորիա:Պալեոլիթ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Եվրոպայի պալեոլիթ Կատեգորիա:Քանդակագործության պատմություն Կատեգորիա:Եվրոպական հնագիտություն Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով
Անցումներ
Անցումներ կիսահաղորդչային սարքերում, կիսահաղորդիչներում ընթացող երևույթներ, որոնց վրա հիմնված է կիսահաղորդչային սարքերի աշխատանքը։ Անցումները կարելի է դասակարգել՝
Առավել հետաքրքրաթյուն են ներկայացնում տարբեր արգելված գոտիներով կիսահաղորդիչների միջև գոյացող հետերոանցումները։
Ստացում
Ներկայումս անցումներ են ստանում ոչ միայն սոսկ կիսահաղորդիչների, այլև կիսահաղորդիչ-մետաղ և կիսահաղորդիչ-դիէլեկտրիկ կոևտակտներում։ Միևնույն կիսահաղորդչային սարքում միաժամաևակ օգտագործվում են տարբեր տիպի և տարբեր քանակության անցում։ Այս կամ այն տիպի անցում ստանալու համար մշակված են տեխնոլոգիական տարբեր եղանակներ, որոնցից որնէ մեկի ընտրությունը կախված է այն բանից, թե ինչ նպատակով (հոսանքի ուղղում, դետեկտում, հաճախության Փոխակերպում, ազդանշանի ուժեղացում և այլն) է օգտագործվում կիսահաղորդչային սարքը։ Հաճախ անցումները անվանում են պատրաստման տեխնոլոգիական եղանակի անունով։
Միաձուլման եղանակ
Առավել տարածված է միաձուլման եղանակը (միաձույլ անցումներ), երբ որևէ տիպի կիսահաղորդիչ լեգիրվում է հակառակ էլեկտրահաղորդականության կիսահաղորդչով։ Ըստ որում, այս դեպքում անցումները կարող են լինել հարթ կամ կետային՝ կախված կոնտակտային մակերևույթների ձևից ու չափից։ Մեծ նշանակություև ունի անցումների ստացումը դիֆուզման (այդ թվում՝ կրկևակի դիֆուզման) եղանակով (դիֆուզիոն անցումներ)։ Կիսահաղորդիչը տեղավորում են անցում ստանալու համար անհրաժեշտ խառնուրդների գոլորշիներ պարունակող գազի մթնոլորտում և ջերմության ազդեցության տակ խառնուրդների ատոմները դիֆուզվում են կիսահաղորդչի մեջ։
Ձգված անցում
Աճեցված կամ «ձգված» անցում ստանալու համար ակցեպտորային կամ դոնորային խառնուրդները ներմուծում են կիսահաղորդչի միաբյուրեղն աճեցնելու ժամանակ։ Կոնտակտվող նյութերի միջև անհաղորդիչ (չեզոք) թաղանթ տեղավորելու միջոցով ստանում են մակերևութապատնեշային անցումներ։
Պլանար–էպիտաքսիալ տեխնոլոգիա
Կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի տեխնոլոգիայի կարևոր նվաճումներից է, այսպես կոչված, պլանար–էպիտաքսիալ տեխնոլոգիան, որը միավորում է դիֆուգիոն, աճեցված և մակերևութապատնեշային անցումի ստացման եղանակները։ Այն հնարավորություն է ստեղծում կիսահաղորդչային սարքերը մամլելու պլաստմասսաների մեջ, որը թույլ է տալիս ոչ միայն կիսահաղորդչային սարքերի մետաղե-ապակե իրանները փոխարինել պլաստմասսայե իրաններով, այլև մեքենայացնել ու ավտոմատացնել սարքերի հավաքման առավել աշխատատար ու դժվար գործողությունները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կիսահաղորդիչների ֆիզիկա
Ռամերու
Ռամերու (Ramerupt), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 375 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.6 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 50 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 30 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 211 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 159-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,4 %։ 159 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 145 անձ (81 տղամարդ և 64 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (5 տղամարդ և 9 կին)։ 52 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սինդբադի ոսկյա ճանապարհորդությունը
Սինդբադի ոսկյա ճանապարհորդությունը (The Golden Voyage of Sinbad), ռեժիսոր Գորդոն Հեսլերի կողմից «Հազար ու մի գիշեր» հեքիաթների ժողովածուի հիման վրա, 1973 թվականին նկարահանված ֆիլմ-հեքիաթ, որը պատմում է առասպելական ծովագնաց Սինդբադի` դեպի Մարաբիա և Լեմուրիա կատարած ճամփորդությունների, ինչպես նաև չար կախարդ Կոուրայի դեմ նրա պայքարի մասին։
Սյուժեն
Հերթական նավարկության ժամանակ, Սինդբադի նավի անձնակազմը նկատում է նավի գլխավերևում պտտվող տարօրինակ արարածի։ Այն նետահարելուց հետո, տախտակամածի վրա է ընկնում նախշազարդ ոսկյա թիթեղիկ։ Անձնակազմը համարում է, որ դա վատ նշան է, սակայն Սինդբադը այն պահում է իր մոտ։ Այն պահից, երբ Սինդբադի մոտ հայտնվում է այդ տարօրինակ զարդը, նրան սկսում են հետապնդել անհայտ պարուհու վերաբերյալ տեսիլքները։
Հաջորդ գիշերը, փոթորկի պատճառով նրանք շեղվում են իրենց ուղուց և կայանում Մարաբիա երկրի ափերին։ Սինդբադը ափ է իջնում միայնակ և ետ է մղում սևազգեստ անծանոթի հանկարծակի հարձակումը, ով փորձում էր խլել ոսկյա թիթեղիկը։ Ծովափնյա քաղաքում Սինդբադը ծանոթանում է երկրի կառավարիչ Մեծն Վեզիրի հետ։ Մարաբիայի կառավարիչը ստիպված էր դիմակով ծածկել իր այրված դեմքը։ Անծանոթը, ով հարձակվել էր Սինդբադի վրա, այն մարդն էր, ով այլանդակել էր վեզիրի դեմքը։ Դա չար կախարդ Կոուրան էր։
Վեզիրի մոտ հայտնաբերվում է թիթեղիկի երկրորդ կեսը և ամբողջական տեսքով այն հանդիսանում էր Լեմուրիա երկրում գտնվող գաղտնի քարանձավի քարտեզն ու անցագիրը։ Ըստ հինավուրց ավանդության, այնտեղ են գտնվում ճակատագրի շատրվանը, աշխարհի տիրակալի թագը և անտեսանելիության վահանը։ Այդ թիթեղիկը ցանկանում է ձեռք բերել նաև Կոուրան, ով վեզիրի մոտ է ուղարկում իր փոքրիկ թռչող լրտեսին և լսում բոլոր խոսակցությունները։
Վեզիրը որոշում է վերազինել Սինդբադի նավը և նրա հետ մեկնել Լեմուրիա։ Մեկնելուց առաջ, տեղի շուկայում Սինդբադը պատահաբար հանդիպում է մի աղջկա, որի տեսքն ու ձեռքի ափի մեջ արված կտածումը մշտապես նրան երևում էին իր երազներում։ Աղջիկը տեղի վաճառականներից մեկի ստրկուհին էր և անունը Մարիանա էր։ Վաճառականը համաձայնվում է աղջկան նվիրել Սինդբադին, եթե վերջինս համաձայնվի իր անձնակազմի մեջ ընդգրկել նաև իր անպիտան որդուն` Գարունին, նրան «մարդ» դարձնելու պայմանով։
Շատրվանի մոտ Սինդբադին սպասվում էր ամենադժվար փորձությունը։ Երիտասարդացած Կոուրան օգտագործելով անտեսանելիության շղարշը, փորձում է սպանել նավապետին, սակայն վերջինս կարողանում է հաղթել կախարդին։ Աշխարհի տիրակալի թագն ու նախկին բարետես արտաքինը վերադառնում են վեզիրին։ Նավապետ Սինդբադին պետք չեն անգին գանձերը, նրան բավական է նաև Մարիանայի սերը, ով արդեն ազատ էր և կատարել էր իր ընտրությունը։
Հետաքրքիր փաստեր
1974 թվականին կինոնկարն արժանացել է ԱՄՆ կինոքննադատների ազգային խորհրդի, իսկ 1975 թվականին` «Սատուրն» մրցանակին ։ Այն համարվում է Ռեյ Հարիհաուզենի լավագույն աշխատանքներից մեկը, միաժամանակ դարձել է 1970-ական թվականների կինոտեխնոլոգիաներին հատուկ, խաղարկային կինոյում տիկնիկային անիմացիայի և այլ հատուկ էֆեկտների օգտագործման դասական նմուշ։ Հատկապես բարձր են գնահատվել հատուկ էֆեկտներն ու Միկլոշ Ռոժայի երաժշտությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր հրեշների մասին Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր
Լացող տղան
«Լացող տղան», իտալացի նկարիչ Ջովաննի Բրագոլինի (հայտնի է նաև Բրունո Ամադիո անունով) նկարի զանգվածային վերարտադրությունը ։ Այն չափազանց տարածված էր 1950-ական թվականներին։ Այն ունի բազմաթիվ տարբերակներ, բոլոր դիմանկարներում արցունքով փոքրիկ տղաներ կամ աղջիկներ են։ Սնահավատ մարդիկ նկարի այդ վերարտադրումը համարում են անիծյալ և ըստ քաղաքային լեգենդի՝ դրան հրդեհ են առաջացնում այն վայրերում, որտեղ գտնվում են։
Հաղորդագրություն
1985 թվականի սեպտեմբերի 4-ին բրիտանական «The Sun» թերթը հրատարակեց «Blazing Curse of the Crying Boy» վերնագրով հոդված ։ Հոդվածում Ռոթերեմից (Սաութ Յորքշիր) Ռոն և Մեյ Հալոուների ընտանեկան զույգը հաստատում էին, որ իրենց տան հրդեհից հետո ավերածությունների կողքին պատվի վրա անվնաս մնացել էր լացող տղայով նկարի էժանագին ռեպրոդուկցիան։
Լրացուցիչ հաղորդվում էր, որ Ռոնի եղբայր Պիտեր Հալլը աշխատում է Ռոթերեմի հրշեջային բաժնում, իսկ նրա գործընկերներից մեկը՝ Ալան Ուիլկինսոնը պնդում էր, որ շատ հաճախ հրդեհավայրում հրշեջները գտել են «Լացող տղայի» անխաթար մնացած վերարտադրությունը։
Հոդվածն ուղեկցում էին վերարտադրության լուսանկարները «Tears for fears… the portrait that firemen claim is cursed» (Արցունքներ վախից… դիմանկար, որը հրշեջները համարում են անիծված) գրությամբ։ Թեպետ հրշեջն իր պատմության մեջ չէր օգտագործել «անեծք» բառը, հոդվածը գրված էր այնպիսի ոճով, որ ընթերցողների մոտ կասկած չէր մնում, որ դա հենց այդպես է։ Ինչպես նաև հոդվածին կցված էր կարճ տեղեկություն այն մասին, որ Մեծ Բրիտանիայի խանութներում վաճառվել է նկարի ավելի քան 50 000 կրկնօրինակ, որոնք հասել են հիմնականում Հյուսիսային Անգլիայի աշխատանքային շրջաններ։
Արձագանքներ
1980-ական թվականների կեսերին «The Sun» թերթը ակտիվ պայքար էր մղում ընթերցողներ ձեռք բերելու համար։ Թերթի խմբագիր Քելվին Մաքքենզին հոդվածում նշմարում էր այն ամենը, ինչը կարող էր հասարակության վրա շշմեցուցիչ տպավորություն թողնել։ Իր աշխատակիցներին նա հայտնեց, որ այդ պատմությունը շատ մեծ ներուժ ունի և կարող է երկար ձգվել։
Արդեն 1985 թվականի սեպտեմբերի 5-ին «The Sun» թերթում հայտնվեց հոդված այն մասին, որ հրատարակչությանը նախորդ հաղորդումից հետո ընթերցողները դիմել են նման հանգամանքներով բավականին շատ տեղեկություններով։ Հոդվածում ակտիվորեն կիրառված էին այնպիսի բառեր, ինչպիսիք են՝ «անեծք», «դժբախտություն բերող», «վախ», «սարսափ»։ Հոդվածում առաջ էին քաշված այսպիսի հաղորդագրություններ. «Հրդեհի ժամանակ իմ բոլոր նկարները ոչնչացան՝ բացառությամբ «Լացող տղայի» և «Իմ այն բոլոր հարազատները ծանոթները, որոնք ձեռք են բերել նկարի վերարտադրությունը, տուժել են հրդեհից»։
Հոդվածում նաև եզրահանգում է արվում, որ ռեպրոդուկցիանների քանակը լրջորեն ավելացնում է հրդեհների առաջացման կամ լուրջ վնասվածքներ ստանալու հավանականությունը։ Այսպես, Ռոուզ Ֆառինգթոն Փրեսթոնը թերթին ուղղված նամակում գրել էր. «Ես գնել եմ դիմանկարը 1959 թվականին։ Դրանից հետո մահացան իմ ամուսինը և երեք որդիներս։ Ես հաճախ եմ ինքս ինձ հարցնում, միգուցե նրանք անիծվա՞ծ էին»։ Մեկ այլ նամակում հաղորդվում էր, որ երբ ընթերցողներից մեկը փորձել էր այրել նկարը, այն չէր վառվել՝ թեպետ գտնվում էր կրակի մեջ ավելի քան մեկ ժամ։
Նկարի չայրվելու նման հաստատումները կրկին հասարակությանը հիշեցրին հրշեջների հետ հարցազրույցը։ Չնայած Ալան Ուիլկինսոնը հայտարարեց, որ հրդեհների մեծ մասը, որտեղ ի հայտ էր եկել «Լացող տղան» նկարը, ունեին բավականին բանական պատճառներ՝ կապված անվտանգության կանոնները խախտելու հետ, նա չկարողացավ բացատրել, թե ինչպես էր նկարը մնացել հարաբերականորեն անվնաս, երբ ամբողջ շրջակայքը այրված էր։ «The Sun» թերթն ընդհանրապես հետաքրքրված չէր բանական բացատրություններով, դրա համար էլ մերժեց նրա մեկնաբանությունները՝ հայտարարելով, որ «հրշեջները չգիտեն տրամաբանական բացատրություն՝ կապված ոչ անցյալում եղած դեպքերի հետ»։
Շուտով պարզվեց, որ նկարները, որոնք մասնակից էին եղել տարբեր պատահարների, նույն նկարի կրկնօրինակները չէին։ Նկարների մի մասը կապված էր իտալացի նկարիչ Ջովաննի Բրագոլինի հետ, մի մասը՝ շոտլանդացի նկարիչ Աննա Զինկայզենի հետ (Anna Zinkeisen)։ Ի վերջո հայտնաբերվեց նկարի մոտ 5 առանձին տարբերակ, որոնց միավորում էր միայն երկու բան. այնտեղ պատկերված էին երեխաներ և դրանց մեծաքանակ վաճառվել էին անգլիական հանրախանութներում 1960-1970-ական թվականներին։
Լրագրողները, հղում կատարելով օկուլտիզմի (ոգեհարցություն) մասնագետներին, կարծիք հայտնեցին, որ հավանաբար բնօրինակ նկարի հեղինակը դաժան է վերաբերվել բնորդ երեխային և հրդեհները կարող են լինել երեխայի անեծքի, նրա վրեժի արդյունք։
Ռոթերեմում շուտով տեղի է ունենում ևս մեկ հրդեհ, տանը կրկին առկա էր Աննա Զինկայզենի նկարի ռեպրոդուկցիան։ Բազմաթիվ խոսակցությունները և անհիմն ենթադրություններից դրդված՝ Սաութ Յորքշիրի հրշեջային բաժանմունքը հայտարարություն արեց։ Այնտեղ վերջին հրդեհը բացատրվեց անվտանգության կանոնների խախտումով, իսկ այն, որ նկարը չէր վնասվել, նրանով, որ դրանք տպված են շատ պինդ թղթի վրա, որը դժվար է այրել։ Կատարվածի ամբողջ պատկերը բացատրվում էր պարզ համընկնումով. վաճառվել էին նկարի բավականին շատ օրինակներ, այդ իսկ պատճառով տարօրինակ չէր, որ դրանք ժամանակ առ ժամանակ լինում էին հրդեհված տներում։
Սակայն այդ հայտարարությունը չկարողացավ մեծ ազդեցություն ունենալ հասարակական կարծիքի վրա, որը բորբոքել էր «The Sun» թերթը։ Հերթական հրդեհից հետո, որից տուժել էր իտալական ռեստորանը, թերթը հանդես եկավ հայտարարությամբ. «Վերջ, բավական է։ Եթե դուք անհանգստանում եք, որ «Լացող տղան» նկարը գտնվում է ձեր տանը, արագ եկեք մեզ մոտ։ Մենք կոչնչացնենք այն և կազատենք ձեզ անեծքից» ։
Տեղի հրատարակչությունում մի ամբողջ սենյակ լցվեց նկարի կրկնօրինակներով։ Հայտնի դարձավ, որ խմբագիր Քելվին Մաքքենզին ևս հակված է սնահավատության։ Երբ աշխատակիցներից մեկը նկարը կախեց պատից, Մաքքենզին, տեսնելով դա, կանգ առավ և գունատվեց, որից հետո կարգադրեց հանել նկարը և հեռացնել. «Այն հաջողություն չի բերի»։
Նման կերպ արձագանքեց նաև հրշեջ Ալան Ուիլկինսոնը։ Թեպետ նա ևս ասում էր, որ ինքը սնոտիապաշտ չէ, սակայն չի վերցնում իրեն նվիրված կրկնօրինակը։ Եվս մեկ հրշեջ Միք Ռայլին, որը հանդես էր եկել «անեծքի պսակազերծման» վերաբերյալ հայտարարությամբ, չէր ընդունել նկարը՝ պնդելով, որ կինը կարծում է, թե կրկնօրինակը չի սազում տան ձևավորմանը։ Իրեն նվիրված մեկ ուրիշ նկար Ուիլկինսոնը կախեց հրշեջ տեղամասում, սակայն միա քանի օր անց հրաման ստացավ այն հանելու։ Սակայն այս պատմությունը ևս ունեցավ շարունակություն. օրեր հետո սալօջախի վրա այրվեցին բոլոր հրշեջների ուտելիքները։
Սեպտեմբերի վերջին «The Sun»-ը որոշեց կազմակերպել կրկնօրինակների խոստացված ոչնչացումը՝ կազմակերպելով զանգվածային այրում։ Սկզբնական նախագիծն այն էր, որ խարույկ անեն թերթի գրասենյակի տանիքին, սակայն հրշեջները արգելեցին դա՝ հրաժարվելով համագործակցել հասարակության համար կազմակերպված այդ էժանագին շոուին։ Արդյունքում նկարները տարվեցին քաղաքից դուրս և այնտեղ այրվեցին, իսկ թերթում հայտնվեցին համապատասխան հոդվածներ դրա մասին։
Մինչ այժմ ԶԼՄ-ում, համացանցում հին պատմությունը ժամանակ առ ժամանակ վերակենդանանում է, ընդ որում՝ ամենատարբեր եղանակներով. օրինակ՝ պնդում են, որ եթե կրկնօրինակի հետ լավ վարվես, ապա տղան, ընդհակառակը, հաջողություն կբերի տիրոջը, կամ այն մասին, որ նման հրդեհներ տեղի են ունենում նաև աշխարհի այլ վայրերում։
Բրիտանացի գրող և կոմիկ Սթիվ Փունտը հետաքննել է լացող տղայի անեծքը «BBC Radio 4»-ի շրջանակներում՝ կոչելով այն «Punt PI» ։ Թեպետ հաղորդման բնույթը հումորային էր, Փունտը ուսումնասիրել էր «Լացող տղան» նկարի պատմությունը։ Հաղորդման եզրակացությունը, համաձայն Կառուցողական ուսումնասիրությունների հաստատության, այն էր, որ տպագրությունը մշակվում էր հրակայուն լաքով, ինչ էլ պատճառ էր, որ այն չվնասվեր։ Նկարը նաև հիշատակվում է անեծքների մասին 2012 թվականի հեռուստատեսային «Գերբնական, կամ ի՞նչ» սերիալում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1950 նկարներ Կատեգորիա:Քաղաքային լեգենդներ Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ Կատեգորիա:Անեծքներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարներ Կատեգորիա:Խորհրդավոր իրադարձություններ
Սոբժա
Սոբժա (Собжа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում և Սմոլենսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուգրա գետի աջ ափին՝ 149 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է, ավազանի տարածքը 113 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Դոկտոր Ժիվագո
Ստեղծելով ռուսական մտավորականության կյանքի լայնակտավ պատկերը դարասկզբից մինչև Հայրենական մեծ պատերազմ՝ հեղինակը գրքում անդրադառնում է կյանքի և մահվան խնդիրներին, ռուսական պատմության հարցերին, մտավորականությանը և հեղափոխությանը, քրիստոնեությանը, հրեականությանը։
Գիրքը բացասաբար է ընդունվել խորհրդային պաշտոնական գրական միջավայրում և արգելվել է հեղինակի՝ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխության և երկրի հետագա կյանքի հանդեպ ունեցած ոչ միանշանակ վերաբերմունքի պատճառով։ Իտալացի հրատարակիչ և գործարար Ջանջակոմո Ֆելտրինելիի դրդմամբ վեպի ձեռագիրը գաղտնիաբար տարվում է Միլան, թարգմանվում և հրատարակվում 1957 թվականին։ Հաջորդ տարի` 1958 թվականին, Պաստեռնակին շնորհվում է Գրականության Նոբելյան մրցանակ, իրադարձություն, որը շփոթեցնում և զայրացնում է Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության վերնախավին ։
Սյուժե
«Դոկտոր Ժիվագո» վեպի սյուժեն բարդ է և խճճված։ Պաստեռնակը ստեղծել է բազմաթիվ կերպարներ, որոնք, շատ հաճախ անկանխատեսելի ձևերով, առնչվում են միմյանց հետ ամբողջ վեպի ընթացքում։ Վեպի սյուժեն ստորև ներկայացվում է տարբեր մասերով՝ ըստ ժամանակագրական կարգի։
Մաս 1
Ցարական Ռուսաստան, 1903 թվական։ Վեպն սկսվում է փոքրիկ Յուրայի մոր՝ Մարիա Նիկոլաևնա Ժիվագոյի հուղարկավորության նկարագրությամբ։ Մոր մահից հետո հոր կողմից վաղուց լքված լինելու պատճառով Յուրայի խնամքը ստանձնում է մորեղբայրը՝ Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Վեդենյապինը, որը փիլիսոփա էր, ուղղափառ եկեղեցու նախկին քահանա, իսկ այդ ժամանակ արդեն թղթակցում էր Վոլգայի առափնյա մի քաղաքում գտնվող ինչ-որ առաջադեմ լրագրի։ Յուրայի հայրը՝ Անդրեյ Ժիվագոն, մի ժամանակ ունևոր մարդ է եղել, Մոսկվայի վաճառական ազնվականության անդամ, սակայն ընտանիքի միլիոնները վատնել է Սիբիրում՝ զբաղվելով խաղամոլությամբ և հարբեցողությամբ։
Այդ ամառ տասնմեկամյա Յուրան և Նիկոլայ Նիկոլաևիչը ճանապարհորդում են Դուպլյանկա՝ մետաքսի հարուստ վաճառական Լավրենտի Նիկոլաևիչ Կոլոգրիվովի կալվածք։ Նրանք այնտեղ Կոլոգրիվովին այցելելու համար չէ, որ եկել են. Կոլոգրիվովը կնոջ հետ արտասահմանում է։ Նիկոլայ Նիկոլաևիչը այցելել է մտերիմ ընկերոջը՝ Իվան Իվանովիչ Վոսկոբոյնիկովին, Կոլոգրիվովի կալվածքի կառավարչին։ Կոլոգրիվովի դուստրերը՝ Նադյան (15 տարեկան) և Լիպան (որն ավելի երիտասարդ է) նույնպես ապրում են կալվածքում դաստիարակչուհու և սպասավորների հետ։ Կառավարչի՝ Իվան Իվանովիչի հետ ապրում է նաև վերջինիս որդեգիրը՝ Ինոկենտի (Նիկա) Դուդորովը (13 տարեկան), որը դատապարտված ահաբեկչի որդի է։ Երբ Նիկոլայ Նիկոլաևիչը և Իվան Իվանովիչը զրուցելով զբոսնում էին այգում, նկատում են, որ հեռվում անսպասելիորեն կանգ է առնում գնացքը, ինչը նշանակում էր, որ ինչ-որ լուրջ բան էր պատահել։ Գնացքում 11-ամյա մի տղա՝ Միշա Գրիգորևիչ Գորդոնը, ճանապարհորդում էր հոր հետ։ Նրանք գնացքում էին արդեն երեք օր։ Այդ ընթացքում մի բարի մարդ Միշային մանր նվերներ էր տվել և ժամերով զրուցել էր հոր՝ Գրիգորի Օսիպովիչ Գորդոնի հետ։ Այնուամենայնիվ, իր գործերի հավատարմատար-իրավաբանի դրդմամբ, որը ճանապարհորդում էր նրա հետ միասին, այդ մարդը հաճախ էր խմում։ Ի վերջո, նետվելով դեպի շարժվող գնացքի վագոնի դուռը և իր ճանապարհից հրելով տղայի հորը, դուրս է նետվում և ինքնասպան լինում։ Միշայի հայրը անմիջապես ահազանգ է հնչեցնում և կանգնեցնում գնացքը, սակայն մարդուն փրկել չի հաջողվում։ Գնացքի ուղևորները իջնում են գնացքից և դիտում դիակը մինչև ոստիկանության ժամանումը։ Հանգուցյալի իրավաբանը կանգնած էր դիակի մոտ և ինքնասպանության պատճառ էր համարում հանգուցյալի ալկոհոլիզմը։
Մաս 3
1911 թվականի նոյեմբերին Աննա Իվանովնա Գրոմեկոն հիվանդանում է թոքաբորբով։ Այդ ժամանակ Յուրան, Տոնիան և Միշան պատրաստվում էին ձեռք բերել համապատասխանաբար բժշկի, փիլիսոփայի և իրավաբանի մասնագիտություններ։ Յուրան տեղեկանում է, որ հայրը իշխանուհի Ստոլբունովա-Էնրիցիի հետ կապից ապօրինի որդի ունի Եվգրաֆ անունով։
Ապա Պաստեռնակը «վերադառնում է» 1906 թվականի գարուն։ Լարան գնալով ավելի ու ավելի շատ էր տանջվում Կոմարովսկու հետ կապի պատճառով, որն արդեն վեց ամիս շարունակվում էր։ Որպեսզի ազատվի նրանից, Լարան դասընկերուհուն՝ Նադյա Լավրենտիևնա Կոլոգրիվովային, խնդրում է օգնել իրեն աշխատանք գտնելու հարցում։ Նադյան ասում է, որ նա կարող է հենց իրենց տանը աշխատել, քանի որ ծնողները մասնավոր ուսուցչուհի էին փնտրում իր կրտսեր քրոջ՝ Լիպայի համար։ Լարան ավելի քան երեք տարի որպես դաստիարակչուհի աշխատում է Կոլոգրիվովների տանը։ Լարան հիանում է նրանցով, նրանք էլ Լարային վերաբերվում են հարազատ աղջկա պես։ Կոլոգրիվովների մոտ աշխատելու չորրորդ տարում Լարային այցելում է եղբայրը՝ Ռոդյան։ Նրան 700 ռուբլի էր անհրաժեշտ պարտքը մարելու համար։ Լարան ասում է, որ կփորձի գտնել այդ գումարը, բայց փոխարենը պահանջում է Ռոդյայի կադետային ատրճանակը և մի քանի փամփուշտ։ Հետո նա գումարը ձեռք է բերում Կոլոգրիվովից։ Նա փողը չի կարողանում հետ վերադարձնել, քանի որ աշխատավարձով գաղտնի օգնում էր իր պատանեկության ընկերոջը՝ Պաշա Անտիպովին, մի մասն էլ ուղարկում էր նրա հորը, որն այդ ժամանակ գտնվում էր աքսորում։
Դեպքերը նորից տեղափոխվում են 1911 թվական։ Լարան վերջին անգամ այցելում է Կոլոգրիվովների կալվածք, քանի որ Լիպան մեծացել էր, և նրա աշխատանքի կարիքը այլևս չունեին։ Նա ընկճված է, դժգոհ իր կյանքից, այնուամենայնիվ հաճելի ժամանակ է անցկացնում կալվածքում և Ռոդյայի ատրճանակով պարապելով, գերազանց հրաձիգ է դառնում։ Երբ վերադառնում է Մոսկվա, նրա ընկճվածությունն ավելի է մեծանում։ Սուրբ ծննդյան տոների նախօրեին նա վճռում է վերադարձնել Կոլոգրիվովների պարտքը և անհրաժեշտ գումարը վերցնել Կոմարովսկուց։ Նա ծրագրել էր Ռոդյայի ատրճանակով սպանել նրան, եթե մերժեր իրեն։ Դեկտեմբերի 27-ին՝ Սվենտիտսկիների ամանորյա խնջույքի օրը, նա գնում է Կոմարովսկու տուն, սակայն տեղեկանում, որ նա գնացել է խնջույքի։ Նա վերցնում է հասցեն և որոշում գնալ այնտեղ, բայց փոխարենը այցելում է Պաշային։ Նա Պաշային ասում է, որ իրենք պետք է անմիջապես ամուսնանան. տղան համաձայնում է։ Այն նույն պահին, երբ Լարան և Պաշան քննարկում էին իրենց ապագա ամուսնությունը, Յուրան և Տոնիան անցնում էին փողոցով՝ Պաշայի բնակարանի մոտով։ Նրանք նույնպես գնում էին Սվենտիտսկիների խնջույքին։ Յուրան նկատում է ինչ-որ մեկի (Պաշայի) պատուհանին վառվող մի մեկուսի մոմ, որը անջնջելիորեն տպավորվում է նրա մեջ։ Նրանք ժամանում են ամանորյա հանդիսությանը և սկսում զվարճանալ։ Հետո այնտեղ է գալիս նաև Լարան։ Բացի Կոմարովսկուց, նա ոչ ոքի չի ճանաչում այնտեղ և ոչ էլ հագնված է պարահանդեսի համար։ Նա փորձում է գրավել Կոմարովսկու ուշադրությունը, սակայն վերջինս, որ թղթախաղ էր խաղում, չի նկատում նրան, կամ էլ ձևացնում է, թե չի նկատում։ Հետո, մինչ Յուրան և Տոնիան պարում էին, կրակոց է հնչում և պարզվում է, որ Լարան կրակել է Կորնակովի (ոչ թե Կոմարովսկու) վրա։ Վերջինս թեթև վնասվածք է ստանում, Լարան ուշաթափվում է և հյուրերից ինչ-որ մեկի օգնությամբ տեղափոխվում աթոռին։ Յուրան մեծ զարմանքով ճանաչում է Մոնտենեգրո հյուրանոցի նախասենյակից իր տեսած աղջկան։ Յուրան փորձում է բժշկական օգնություն ցույց տալ նախ Լարային, սակայն սկզբում մոտենում է Կորնակովին, քանի որ նա է ուղղակի զոհը։ Նա հայտարարում է, որ Կորնակովի վնասվածքը «քերծվածք է» և շրջվում դեպի Լարան։ Այդ պահին տիկին Սվենտիտսկայան և Տոնիան շտապ հայտնում են նրան, որ իրենք պիտի անմիջապես վերադառնան տուն, քանի որ Աննա Իվանովնայի հետ ինչ-որ վատ բան է կատարվել։ Երբ Յուրան և Տոնիան հասնում են տուն, իմանում են, որ Աննա Իվանովնան մահացել է։
Մաս 4
Կոմարովսկին օգտագործում է իր կապերը, որպեսզի Լարային ազատի պատասխանատվությունից։ Լարան և Պաշան ավարտում են իրենց ուսումը, ամուսնանում և գնացքով մեկնում Յուրյատին։ Ապա տեղափոխվում ենք Առաջին համաշխարհային պատերազմի երկրորդ աշուն։ Յուրան ամուսնացել է Տոնիայի հետ և Մոսկվայի հիվանդանոցներից մեկում աշխատում է որպես բժիշկ։ Տոնիան ունենում է իրենց առաջնեկին, որին Տոնիայի հոր պատվին կոչում են Ալեքսանդր՝ Սաշա։ Անտիպովները Յուրյատինում, նույնպես ունեցել են իրենց առաջնեկին՝ Կատենկային։ Չնայած Պաշան չափազանց շատ է սիրում Լարային, նա գնալով ավելի ու ավելի է խեղդվում կնոջ սիրուց իր հանդեպ։ Պաշային շարունակ թվում է, որ Լարան չի փոխադարձում իր զգացմունքը և եթե սիրում է իրեն, ապա լոկ որպես մայր կամ քույր։ Որպեսզի փախչի հոգին կեղեքող հակասական զգացմունքներից, Պաշան կամավոր զինվորագրվում է և մեկնում ռազմաճակատ։ Լարան սկսում է ուսուցչություն անել Յուրյատինում՝ դստեր ապրուստը հոգալու նպատակով։ Որոշ ժամանակ անց նա նույնպես մեկնում է Յուրյատինից և գնում ռազմաճակատին մոտ տարածքներ՝ Պաշային փնտրելու։ Շուտով նա հասնում է արևելյան Եվրոպայի Գալիցիա քաղաք, ուր Յուրի Ժիվագոն աշխատում էր որպես ռազմական բժիշկ։ Լարային այստեղ լուրեր են հասնում, որ լեյտենանտ Անտիպովին (Պաշային) գերի են վերցրել Ավստրո-հունգարական ուժերը, սակայն թյուրիմացաբար նրա անունը հայտնվում է անհայտ կորածների ցուցակում։ Յուրի Ժիվագոն հրետանային վիրավորում է ստանում. նրան ուղարկում են Մելյուզեև քաղաքի ճակատային հիվանդանոց, ուր Լարան՝ որպես բուժքույր, պետք է խնամեր նրան։ Գալիուլինը (երկաթուղային սանը, որին ծեծից փրկել էր Տիվերզինը, մաս 2) նույնպես Լարայի հսկողության տակ է, նույն հիվանդասենյակում։ Նա այժմ լեյտենանտ է՝ Պաշայի վաշտից։ Նա տեղեկացնում է Լարային, որ Պաշան ողջ է, բայց Լարան կասկածում է դրան։ Լարան փորձում է ավելի մոտիկից ճանաչել Ժիվագոյին, սակայն առանձնապես տպավորված չէ նրանով։ Այս գլխի ամենավերջում հիվանդանոցում լուր է տարածվում, որ հեղափոխություն է տեղի ունեցել։
Մաս 5
Ապաքինվելուց հետո Յուրի Ժիվագոն մնում է աշխատելու հիվանդանոցում։ Այս հանգամանքներում նրա շփումը Լարայի հետ ավելի է սերտանում։ Նրանք երկուսը, ինչպես նաև Գալիուլինը, փորձում են թույլտվություն ստանալ և վերադառնալ իրենց տները։ Մելյուզեև ժամանած ժամանակավոր կառավարության կոմիսար Գինցը տեղեկանում է, որ տեղացի զինված դասալիքների մի ջոկատ պատսպարվել է մոտակա անտառում։ Գինցը որոշում է միանալ Կազակների մի ջոկատի, որն առաջադրանք ուներ շրջապատել և զինաթափել դասալիք-ապստամբներին։ Նա կարծում էր, որ կարող է ոգեկոչել դասալիքների հպարտությունը որպես աշխարհի առաջին հեղափոխական բանակի զինվորներ։ Սկզբում ամեն ինչ բարեհաջող է անցնում. կազակները շրջապատում են դասալիքներին։ Գինցը մտնում է հեծյալների շրջանի կենտրոն և սկսում իր ճառը։ Սակայն նրա ճառն այնքան անհաջող էր, որ հակառակ ազդեցությունն է ունենում. կազակները, որ այստեղ էին նրան պաշտպանելու նպատակով, աստիճանաբար թիկունք են դարձնում նրանից, իջնում ձիերից և միավորվում ապստամբների հետ։ Կազակների հրամանատարը Գինցին խորհուրդ է տալիս փախչել, նա փորձում է, սակայն դասալիքները հետապնդում և երկաթուղային կայարանի մոտ գազանաբար սպանում են նրան։
Լիմե
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02432։