cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ամստերդամի համալսարանի գրադարան
Հավաքածուներ
Գործունեության ընթացքում գրադարանը համալրվել է բազմաթիվ կարևոր հավաքածուներով, այդ թվում հրեական մշակույթի պատմության վերաբերյալ Rosenthaliana գրադարանի հավաքածուով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Rosenthaliana գրադարանը բռնագրավվել և տեղափոխվել է Գերմանիա, սակայն որոշ առավել արժեքավոր իրեր հնարավոր է եղել թաքցնել Ամստերդամի Natura Artis Magistra կենդաբանական այգու Արտիս գրադարանում։ Պատերազմի ավարտից հետո այդ արժեքավոր հավաքածուն անվնաս հետ է վերադարձվել ։ Գրադարանն ունի քարտեզների տպավորիչ հավաքածու, գրքերի առևտրի պատմության հավաքածու, գրաֆիկական դիզայնի, տպագրության, եկեղեցու պատմության հավաքածու ։
Հատուկ հավաքածուներն ունեն տվյալների բազա (նիդերլանդերեն ինտերֆեյսով), որտեղ կարելի է տեսնել հավաքածուների նմուշները կամ նույնիսկ ամբողջական գրքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամստերդամի գրադարաններ Կատեգորիա:Նիդերլանդների գրադարաններ
Արթուր Գրիգորյան (ֆուտբոլիստ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսահայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Նուվիոն
Նուվիոն (Nouvion), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Էլիզաբեթ Աբեգ
Լուիզա Վիլհելմինա Էլիզաբեթ Աբեգ (Luise Wilhelmine Elisabeth Abegg, ), գերմանացի մանկավարժ և գերմանական Դիմադրության շարժման անդամ։ Աշխարհի արդարակյաց է։
Գերմանիայում նացիստական ռեժիմի ժամանակ թաքցրել և փրկել է մոտ ութսուն հրեայի։ «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիր է։ Եղել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության և ընկերների միության անդամ։ Ֆեմինիստ և սուֆրաժիստ է։
Նուվիոն
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 1241 մարդ, բնակչության խտությունը` 78.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.73 կմ² տարածք։
Էլիզաբեթ Աբեգ
Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Աբեգը ծնվել է 1882 թվականի մարտի 3-ին Ստրասբուրգում` իրավաբան, սպա և գրող Յոհան Ֆրիդրիխ Աբեգի (1847-1923) և Մարիա Կարոլինա Ելիզավետայի (ի ծնե` Ռեմ) ընտանիքում։ Եղել է հայտնի քաղաքական գործիչ Վիլհելմ Աբեգի զարմուհին (1876-1951)։ Ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը։ 1912 թվականին եղել է գերմանական կայսրության առաջին կանանցից մեկը, որն ընդունվել է Ստրասբուրգի համալսարան, որտեղ սովորել է պատմություն, դասական բանասիրություն և ռոմանագիտություն։ 1916 թվականին Լայպցիգի համալսարանում պաշտպանել է իտալական միջնադարի պատմության վերաբերյալ ատենախոսությունը և ստացել փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի կոչում։ 1918 թվականին, երբ Էլզասը մտել է Ֆրանսիայի կազմի մեջ, տեղափոխվել է Բեռլին, որտեղ մասնակցել է քվակերների համայնքի կողմից կազմակերպված օգնության հետպատերազմյան աշխատանքներին։ 1924 թվականին որպես ուսուցիչ աշխատանքի է ընդունվել Բեռլինի Մոաբիթ շրջանի Լուիզայի բարձրագույն լիցեյում, որը Բեռլինի` աղջիկների համար նախատեսված առաջին դպրոցներից մեկն է։
Նուվիոն
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Էլիզաբեթ Աբեգ
Կենսագրություն
Ակտիվ սոցիալական գործունեություն է ծավալել Բեռլին-Արևելք համայնքում։ Այդ կազմակերպությունում, որը զբաղվում էր աղքատ երիտասարդներին, հատկապես երիտասարդ կանանց սոցիալական օգնություն ցուցաբերելով, քարոզում էր պաստոր Ֆրիդրիխ Զիգմունդ Շուլցը։ Վայմարյան հանրապետության ժամանակ անդամակցել է Գերմանիայի գերմանական կուսակցությանը և ժողովրդավարական տրամադրված բազմաթիվ շփումներ ունեցել հայրենակիցների հետ։
1933 թվականին հանդես է եկել գործընկերների՝ ուսուցիչների և ավագ դասարանների աշակերտների դեմ, որոնք աջակցել են նացիստական քարոզչությանը և հրեաների (ուսուցիչների և աշակերտների) խտրականությանը։ 1935 թվականին նացիստական ռեժիմը դասակարգել է նրան որպես «քաղաքականապես անհուսալի»՝ ֆյուրերին երդում չտալու պատճառով և աշխատանքի տեղափոխվել Բեռլին-Շյոնեբերգ շրջանի Ռյուկկերտ վարժարան։ 1930-ական թվականների կեսերից եղել է Դիմադրության շարժման մասնակից և կապ է պահպանել Ռոբինզոն-Շտրասմանի խմբի հետ։ 1938 թվականին նա գեստապոյին նախազգուշացրել էր գերմանացի աստվածաբան Դիտրիխ Բոնհեֆերի դիրքորոշման հանդեպ համակրանքի անթույլատրելիության մասին։ 1941 թվականին ստիպված է եղել թողնել դասախոսական գործունեությունը։ Նույն տարում պաշտոնապես մտել է Ընկերների միություն և դարձել քվակեր։
Նուվիոն
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 773 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 543-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 230։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,2 %։ 543 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 478 անձ (252 տղամարդ և 226 կին)։ Գործազուրկ են եղել 65 անձ (29 տղամարդ և 36 կին)։ 230 անաշխատունակներից 51-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 88-ը` թոշակառուներ, իսկ 91-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Էլիզաբեթ Աբեգ
Կենսագրություն
Հրեաներին ակտիվ օգնություն ցուցաբերելը Աբեգն սկսել է իր ընկերուհու՝ հրեա Աննա Գիրշբերգի հետ տեղի ունեցած ողբերգությունից հետո, որն արտաքսվել էր 1942 թվականի հուլիսին և երկու տարի անց զոհվել Օսվենցիմի համակենտրոնացման ճամբարում։ Աբեգը նրան օգնություն է առաջարկել, սակայն նա հրաժարվել էր նացիստական իշխանությունների հրահանգը խախտելու վախից։ Գոնե առանձին մարդկանց փրկելու ցանկությունը նրա մոտ ամրապնդվել է բրիտանական ռադիոհաղորդումների շնորհիվ, որի ընթացքում Աբեգը լսել է իր աշակերտներից մեկի հորը՝ Ռիխարդ Լինդեի տանը։ Նրանցից նա իմացել է գրավյալ տարածքներում նացիստների հանցագործությունների մասին։ Աբեգի հիշողությունների համաձայն՝ նա և իր հաշմանդամ քույրը՝ Յուլիան, Բեռլինի Տեմպելհոֆ շրջանի երեքսենյականոց բնակարանում, որտեղ նրանց հետ ապրել է նաև նրանց մայրը, թաքցրել են ընդհանուր առմամբ 12 մարդու։ Այդ բնակարանում նա շարունակել է դասեր տալ հրեա երեխաներին։
1943 թվականի փետրվարին Աբեգն արտաքսումից փրկել է մանկապարտեզի դաստիարակչուհի Լիզելոտ Պերելեսին և նրա խորթ դստերը՝ Սյուզաննա Մանասեին։ Յիզչակ Շվերսենցի փախուստն ապահովելու համար նա վաճառել է իր ոսկերչական զարդերը։ Բացի հրեաներից Աբեգն օգնել է նրանց, որոնց նացիստական իշխանությունները հետապնդել են քաղաքական նկատառումներով։ Նրանց թվում էր նաև Էռնստ ֆոն Գարնակը։ Նա նրանց համար կացարան, սնունդ, հագուստ, փող և կեղծ փաստաթղթեր էր գտնում։ Այդ հարցում նրան օգնել են նախկին գործընկեր Ելիզավետա Շմիտցը, նախկին աշակերտներ Լիդիա Ֆորստրյոմը և Հիլդեգարդ Առնոլդ Նայսը, նրանց մորաքույր Քրիստինա Էնգլերը, Բերտա Բեքերը, Ռիխարդ Լինդեն և քվակեր ընկերները։ Օրինակ` Բեռլինի սահմաններից դուրս կապեր են եղել Արևելյան Պրուսիայում Բունկե ընտանիքի և Էլզասում դերձակ Մարգրիտ Դոբբեկի հետ։ Նրանք միասին փրկել են մոտ ութսուն մարդու, որոնց մեծ մասը ապրել է։ Չնայած նա գործունեությունը վարում էր հարևանների աչքի առաջ, որոնցից մի քանիսը ակտիվ նացիստներ էին, Աբեգի աշխատանքը գեստապոն չի հայտնաբերել։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Աբեգն ապրել է Արևմտյան Բեռլինում և աշխատել որպես ուսուցիչ։ Նա անդամակցել է Գերմանիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությանը և Բեռլինում քվակերական շարժման ակտիվ մասնակից է եղել։ 1947 թվականին Աբեգը դարձել է Բեռլին-Ցելենդորֆ ինստիտուտի շրջանում Միտելհոֆում ընկերների միության տան հիմնադիրներից մեկը, որը պետք է սոցիալ-մշակութային ներդրում ունենար հետպատերազմյան Գերմանիայի ժողովրդավարացման գործում։ 1957 թվականի փետրվարի 27-ին արժանացել է կառավարության Դաշնային խաչ՝ «ԳԴՀ-ին մատուցած ծառայությունների համար» մրցանակին։ Նույն 1957 թվականին հրեաների խումբը, որին Աբեգը փրկել է Հոլոքոստի ժամանակ, նրա մասին գիրք է հրատարակել՝ «Լույս, որը փայլում է խավարի մեջ» վերնագրով։ 1967 թվականի մայիսի 23-ին Յադ Վաշեմը նրան արժանացրել է աշխարհի ժողովուրդների Արդարուհու պատվավոր կոչման։ Մահացել է 1974 թվականի օգոստոսի 8-ին Արևմտյան Բեռլինում։ 1991 թվականի նոյեմբերի 9-ին Տեմպելհոֆ թաղամասում նրա պատվին հուշատախտակ է տեղադրվել։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Աբեգի անունով փողոց է անվանակոչվել Բեռլին-Մոաբիտ շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի կանայք Կատեգորիա:Գերմանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի սուֆրաժիստներ
Նուվիոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պլա դել Պանադես
Պլա դել Պանադես (իսպաներեն՝ El Pla del Penedès), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի, Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ-Պենեդես շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է 9.57 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1103 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Սոֆիայի եկեղեցի (Նոր Նախիջևան)
Սոֆիայի եկեղեցի (Софийская церковь), կորսված ուղղափառ եկեղեցի Նոր Նախիջևան քաղաքում (այժմ՝ Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում) ։
Պատմություն
Նոր Նախիջևանը ձևավորվել է ներգաղթած հայերի կողմից, բայց քանի որ քաղաքը գտնվում էր Դոնի Ռոստովի կողքին, որտեղ գերակշռում էր ռուս բնակչությունը, Նախիջևանը չէր կարող երկար ժամանակ մնալ միատարր հայկական քաղաք։ Շուտով քաղաքում հայտնվել է ռուս ուղղափառ բնակչություն, որն ուղղափառ տաճարների կարիք ուներ ։
Սոֆիայի եկեղեցին կառուցվել է 1863 թվականին Մայիսի մեկի փողոցում։ Տաճարը միագմբեթ էր, փայտե՝ քարե ցոկոլի վրա և միհարկանի զանգակատնով։ Բարձրությունը 15 մետր էր։ Եկեղեցու կողքին նույն 1863 թվականին կառուցվել է ռուսական եկեղեցական-ծխական դպրոցի միհարկանի աղյուսե շենք ։
1904 թվականին Սոֆիայի փայտե եկեղեցու փոխարեն սկսվեց քարե կառույցի շինարարությունը՝ ճարտարապետ Վ. Վ. Պոպովի նախագծով։ 1912 թվականին շինարարությունն ավարտվեց ։
Այդ եկեղեցին չգոյատևեց նույնիսկ քառորդ դար. 1934 թվականին այն փակվեց և ապամոնտաժվեց՝ օգտագործվելով որպես շինանյութ։ Նախ հանեցին բոլոր կողային գմբեթները և տաճարի պատերը, թեև կենտրոնական գմբեթը դեռ որոշ ժամանակ կանգնած էր մնում չորս սյուների վրա։ Ի վերջո, և այդ սյուները պայթեցվեցին։ Նախկին Սոֆիայի եկեղեցու գտնվելու վայրի հարևանությամբ հետագայում կառուցվեց թիվ 11 դպրոցի շենքը ։
Եկեղեցու գոյության վերջին տարիներին այնտեղ ծառայել է ապագա մետրոպոլիտ Զինովին (Մաժուգա) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ
Նուաել ան Շոսե
Նուաել ան Շոսե (Noyelles-en-Chaussée), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 260 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.47 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 160 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 111-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %։ 111 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 106 անձ (56 տղամարդ և 50 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 49 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վարդան Աստվածատրյան Արշակունի
Տնտեսական գործունեություն
1840-ական թվականների վերջերից սկսած հանդես է եկել ձկնարդյունաբերության ասպարեզում ։ Նրա գլխավորած ընկերությունը Սալիանի ձկնորսատեղիի բաժնետեր էր (ներկայում՝ Ադրբեջանի Սալյանի շրջան)  ։ Սալիանի արդյունաբերության կառավարիչը 1853 թվականին Շամախիի զինվորական նահանգապետ գեներալ-մայոր Չիլյաևին է ներկայացրել «Բոժայա պրոմիսլ»-ի (“Божьяго-Промысла”) կողմից արտադրված ձկնկիթի հերմետիկ փակված մի քանի թիթեղյա տուփեր և խնդրել դրանք առաքել Պետերբուրգ, որից հետո սկսվում է հավանության արժանացած արտադրանքի առաքումը դեպի Ռուսաստան ։ Նրա գլխավորած ընկերությունը Սալիանի ձկնորսատեղիի բաժնետեր էր (ներկայում՝ Ադրբեջանի Սալյանի շրջան)  ։ Հայտնի է, որ Արշակունին 1854 թվականի գարնանը Աստրախանով դեպի Պետերբուրգի Բարձրագույն Դուռ է առաքել «Божьяго-Промысла»-ի արտադրած 200 տուփ ձկնկիթը։ Բարձրագույն Դռան նախարար կոմս Ադլերբերգերը 1855 թվականին մարտին Շամախիի ռազմական նահանգապետից կրկին խնդրել է նախորդ տարվա նման Բարձրագույն Դուռ առաքել հերմետիկ փակված թիթեղյա տուփերով ձուղպաթաղանթի ձկնկիթ։ Այդ պատվերը կրկին իրականացվել է Վարդան Արշակունու կողմից  ։
Արդեն 1854 թվականին Վարդան Աստվածատրյանն անդրկովկասյան ձկնարդյունաբերությունն իրենց ձեռքում կենտրոնացրած երեք անձերից մեկն էր։ Մյուս երկուսը տոհմական պատվավոր քաղաքացի Հովսեփ Միրիմովի (Միրիմյան) ու Աստրախանի 1-ին գիլդիայի վաճառական Գաբրիել Տեր-Միքելովն (Մելիքյան) էին  ։
Հասարակական և բարեգործական գործունեություն
Վարդան Արշակունին Թիֆլիսի այն մեծահարուստներից էր, ովքեր անհրաժեշտության դեպքում մշտապես աջակցել են հասարակությանը ։
Հայտնի է, որ 1853 թվականին Վ. Արշակունին Թիֆլիսի նախկին քաղաքագլուխ Հովսեփ Միրիմանյանցի հետ համատեղ կազմակերպել է ռուս-թուրքական պատերազմի կապակցությամբ Թիֆլիս ժամանած բանակի անձնակազմի մի մասի սննդի ապահովելը։ Մասնավորապես, Ալեքսանդրովյան հրապարակում կազմակերպել էին թագավորական գահաժառանգ արքայորդի Վիրտեմբերգի գնդի դրագունական 8 հեծելավաշտերի և Դոնի N 7 հրետամարտկոցի, իսկ Ազնվանականական ժողովի դահլիճում՝ սպաների հյուրասիրությունը ։ 1855 թվականի հունիսի 2-ին Թիֆլիսում գտնվող պարսից դեսպանության անձնակազմի համար Վ.Արշակունին Շերմազան-Վարդանովների տանը կազմակերպել էր ճաշկերույթ, որին մասնակցում էին նաև տաածաշրջանի ռազմաքաղաքական բարձրագույն ղեկավարությունը ։
1857 թվականին Պետերբուրգի ֆիզիկայի դիտարանի գլխավոր տնօրեն, իսկական պետական խորհրդատու Կունֆերի առաջարկությամբ Վ. Արշակունուն շնորհվել է հիշյալ հաստատության թղթակից անդամի կոչում ։
Մեծ է եղել Վ. Արշակունուդերը գիտության ոլորտում։ Բացի նվիրատվություններից, նա մի քանի տարի շարունակ օդերևութաբանական հետազոտություններ է կատարել Հարավային Կովկասի գլխավոր ձկնորսատեղի համարվող Բոժե-Պրոմիսլում ։
1858 թվականի հունիսի 14-ին քաղաքագլուխ Վ.Արշակունին բարձրաստիճան այլ պաշտոնյաների հետ Մցխեթում դիմավորել է Կոստանդնուպոլսից Էջմիածին վերադարձող Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Մատթեոս Ա Կոստանդնուպոլսեցուն ։
Վարդան Արշակունու պալատ
1866 թվականի հրապարակումներից մեկում նշված է, որ Վ.Արշակունու տունը Թիֆլիսում առաջինն էր իր գեղեցկությամբ ։ Արշակունին ցանկանում էր կառուցել այնպիսի առանձնատուն (պալատ), որն արժանի կլինի իր նախնիների թագավորական տիտղոսին։ Շինարարությունը սկսվեց 1850-ական թվականներին հայազգի ճարտարապետ Գրիգորի Իվանովի (Իվանյանի) ղեկավարությամբ։ Շինությունն իր մեջ պարունակում է ինչպես արևելյան, այնպես էլ եվրոպական ճարտարապետական տարրեր։ Ներսից պատերը, առաստաղն ու հատակը ամբողջությամբ պատված են թանկարժեք քարերով, ապակիներով և հետաքրքիր որմնանկարներով։
1922 թվականից Արշակունու տունը Վրացական ԽՍՀ ղեկավարության որոշմամբ ծառայել է որպես գեղարվեստի ակադեմիայի շենք։ Մինչև 1937 թվականը առանձնատանապակեպատ սրահում է տեղակայված եղել Մարինա Պերենիի բալետի ստուդիան, ինչպես նաև վերջինի ամուսին, վրաց նկարիչ Հենրիկ Հրինևսկու անձնական արվեստանոցը։
Ներկայում Վարդան Արշակունու առանձնատունը գտնվում է Թբիլիսիի Սամղեբրո փողոցի 13-15 հասցեում։
Մահը և հիշատակը
Վարդան Արշակունին վախճանվել է 1862 թվականին Թիֆլիսում։ Նրա կտակի համաձայն 500.000 ռուբլուց ավելի պետք է հատկացվեր որբ և աղքատ երեխաների համար բացվելիք ուսումնարանի։ Արշակունու գերեզմանը ներկայում ոչնչացված է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի հայազգի քաղաքապետներ Կատեգորիա:Հայ բարերարներ
Ջոլի Յուստուս
Ջոլի Յուստուս (Jolie Justus, ), ամերիկացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ Միսսուրի նահանգից։ Դեմոկրատ, նա եղել է Միսսուրի նահանգի սենատի անդամ, վերջին երկու տարում Միսսուրիի Սենատի փոքրամասնության առաջնորդ։
վաղ տարիներ և կրթություն
Նա մեծացել է Միսսուրիի Բրենսոն քաղաքում, որտեղ սովորել է Բրենսոնի միջնակարգ դպրոցում։ Այնուհետև նա շարունակեց ուսումը Միսուրի նահանգի Սփրինգֆիլդի համալսարանում և Կանզաս Սիթիի Միսսուրիի համալսարանի իրավունքի դպրոցում ։
Կարիերա
2006 թվականին Ջոլի Յուստուսը ընտրվել է Միսսուրի նահանգի Սենատ ։ Նա ներկայացրել է Kansas City և Grandview-ը։ Նրա ղեկավարությամբ ընկերությունը ճանաչվել է երկրում անվճար իրավաբանական ծառայությունների ծրագրեր առաջարկող 100 լավագույն ընկերություններից մեկը։
2015 թվականին Ջոլի Յուստուսը առաջադրվել էր Կանզաս Սիթիի 4-րդ շրջանի խորհրդականի պաշտոնում, որպեսզի փոխարինի պաշտոնաթող Յան Մարկասոնին։ Նա ապրիլի 7-ի ավագանու նախնական ընտրություններում հավաքել է ձայների 72 %-ը ։ 2015 թվականի հունիսի 23-ին նա հաղթել է իր հակառակորդ Ջոն Ֆիերոյին Կանզաս Սիթիի համընդհանուր ընտրություններում՝ ձայների 76,4 %-ի առավելությամբ ։ Որպես Կանզաս Սիթիի խորհրդի անդամ՝ Յուստուսը օդանավակայանների կոմիտեի նախագահն է, օրենսդրական կոմիտեի համանախագահն ու ֆինանսական կոմիտեի փոխնախագահը։ Նա նաև եղել է տրանսպորտի և ենթակառուցվածքների կոմիտեի, անշարժ գույքի շուկայի վերահսկողության քաղաքային կոմիտեի անդամ։
Մինչ խորհրդում ընտրվելը Յուստուսը միաժամանակ դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ էր Ջեֆերսոն Սիթիում և Սենատի զարգացման հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։ Նա նաև Դատական կոմիտեի և Սենատի զբաղվածության, տնտեսական զարգացման և տեղական ինքնակառավարման հարցերով կոմիտեի բարձրաստիճան անդամ էր։ Յուստուսը Սենատ է մտցրել երեխաների խնամքի հաստատություններում դաստիարակության համակարգի բարեփոխման մասին օրինագիծը, որը թույլ կտա երեխաներին, որոնք հրաժարվել են խնամատար դաստիարակությունից ։ Նա նաև հանդես է եկել Միսսուրիի նահանգում խտրականություն թույլ չտալու մասին օրենքի օգտին, որը հայտնի է նաև MONA անունով, նա արգելել է խտրականությունը սեռական կողմնորոշման կամ մարդու սեռական պատկանելության պատճառով ։ Բացի այդ, Յուստուսը քաղաքական գործիչներից մեկն էր, որը հանդես է եկել 2014 թվականին քրեական օրենսգրքի բարեփոխման օգտին ։
Յուստուսը նաև 2010 թվականից UMKC իրավաբանական դպրոցում արտահաստիքային պրոֆեսորի պաշտոն է զբաղեցրել ։
2019 թվականի ընտրություններում Յուստուսը առաջադրվել է Կանզաս Սիթիի քաղաքապետի պաշտոնում, որտեղ պարտություն է կրել իր մրցակից Լուկաս Կվինտոնից։
Անձնական կյանք
Յուստուսը Միսսուրիի Սենատի առաջին բաց միասեռական անդամն էր և Միսսուրիի Գլխավոր ասամբլեայի միայն երրորդ հրապարակային միասեռական անդամը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լեսբուհի քաղաքական գործիչներ
Դիմիտրի Ռոստովցի եկեղեցի (Սալսկ)
Դիմիտրի Ռոստովցի եկեղեցի (Церковь Димитрия Ростовского), տաճար ՌԴ Ռոստովի մարզի Սալսկ քաղաքում։ Ենթարկվում է Մոսկվայի պատրիարքարանի Վոլգոդոնսկի և Սալսկի թեմին։ Կառուցվել է 2010 թվականին։ Գտնվում է Ղրիմի փողոց, 25ա հասցեում ։
Պատմություն
2006 թվականին թեմի ղեկավարությունը որոշել է Սալսկի Ղրիմի փողոցում նոր տաճար կառուցել ։ Շինարարությունը հնարավոր է դարձել շնորհիվ տեղի բնակիչների նվիրատվությունների, որոնք միասին հավաքել են մոտ 40 մլն ռուբլի ։
Կառուցման վերջին հիմնական աշխատանքներն ավարտվել են 2010 թվականին. Զատկին տեղադրվել և օծվել են 9 գմբեթները, իսկ ամռանն ավարտվել են ներքին և հարդարման աշխատանքները, կահավորվել են սեղանատունը և կիրակնօրյա դպրոցը, գրադարանը ։
2010 թվականի նոյեմբերի 7-ին կառուցված եկեղեցին օծել է արքեպիսկոպոս Պանտելեյմոնը ։
Սուրբ Դիմիտրի Ռոստովցու անունով օծված տաճարը դարձել է XIX դարի կեսերից հետո Սալսկում կառուցված առաջին եկեղեցին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի տեսարժան վայրեր
Հիդրոբիոնտ
Հիդրոբիոնտ, (Hydrobiontes; от ὕδωρ — ջուր + Բիոնտ), օրգանիզմ, հարմարեցված ջրային միջավայրում ապրելուն բիոտոպում։ Հիդրոբիոնտներ (ջրային օրգանիզմներ) է համարվում, օրինակ, ձուկը, սպունգները, խայթողները, փշամորթները և խեցգետնակերպերի ու մոլյուսկաների մեծ մասը։
Որոշումներ
Հիդրոբիոնտները քաղցրահամ և ծովային ջրերի բնակիչներ են։ Հիդրոբիոնտները իրենց կյանքի մի մասը անց են կացնում ջրում, օրինակ ներկայացուցիչների մեծ մասը երկկենցաղը, մալարիայի մոծակը, ճպուռը և այլն։ Գոյություն ունեն ծովային և քաղցրահամ ջրերի հիդրոբիոնտներ, ինչպես նաև բնական և արհեստական միջավայրում ապրողներ,որոնք ունեն արդյունաբերական նշանակություն։ Արդյունաբերական ձկնորսությունը, ակվարիումագիտությունը և նրանց նմանատիպ գործունեությունները զբաղվում են հիդրոբիոնտներով։
Հիդրոկենսաբանություն
Հիդրոկենսաբանությունը գիտություն է ջրում կյանքի և կենսաբանական պրոցեսների մասին։
Հիդրոբիոնտների արդյունաբերական օգտագործում
Ջրային և արդյունաբերական արդյունաբերությունները զբաղվում են հիդրոբիոնտների որսով։ Բնական ջրամբարները և ջրահոսքերը հին ժամանակներից ի վեր համարվում են մարդու տնտեսական գործունեության փոխազդեցության առարկա։ Վերջին ժամանակներում, հիմնականում XX-XXI դարերում, լայն տարածում է ստացել նաև ջրային կուլտուրաների բնական և արհեստական ջրամբարներում հիդրոբիոնտների կուլտիվացումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրգանիզմների խմբեր Կատեգորիա:Ջրային օրգանիզմներ Կատեգորիա:Ջրային էկոլոգիա
Գլխավոր շտաբի շենք (Սանկտ Պետերբուրգ)
Գլխավոր շտաբի շենք (Здание Главного штаба), պատմական կառույց, որը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Պալատական հրապարակում։ Կառույցի շինարարությունը սկսվել է 1819 թվականին և ավարտվել` 1828 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։ Կառույցի ճարտարապետն եղել է Կարլ Ռոսսին, իսկ քանդակագործները՝ Ստեփան Պիմենովը և Վասիլի Դեմութ Մալինովսկին։
Կառույցի արևմտյան հատվածում տեղակայված է ՌԴ արևմտյան ռազմական շրջանի հրամանատարությունը։
Կառույցի արևելյան հատվածը գտնվում է Պետական Էրմիտաժի ենթակայության տակ։ Վերջինս կառույցում տեղակայել է 19-20-րդ դարերի կտավներ՝ հիմնականում իմպրեսիոնիստական։ Բացի այդ, Գլխավոր շտաբի շենքում Էրմիտաժը կազմակերպում է ժամանակակից արվեստների ժամանակավոր ցուցադրություններ ։
Ճարտարապետություն
Կառույցի կենտրոնական հատվածը բաղկացած է երկու մասնաշենքերից, որոնք կապված են կամարով։ Կամարի աղեղի ընդհանուր լայնությունը հասնում է 580 մետրի ։ Կառույցում, բացի Գլխավոր շտաբից, տեղակայված են եղել Ռուսական կայսրության ռազմական նախարարությունը, Կայսրության արտաքին գործերի նախարարությունը և Կայսրության ֆինանսների նախարարությունը (արևելյան մասնաշենքում)։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո կառույցում տեղակայված է եղել Արտաքին գործերի ժողկոմատը, այնուհետ ոստիկանության բաժանմունքը։
Ներկայումս կառույցի մի մասը պատկանում է ՌԴ արևմտյան ռազմական շրջանին։ 1993 թվականին Գլխավոր շտաբի շենքի արևելյան հատվածը փոխանցվել է Պետական Էրմիտաժին։
Նևայի պողոտայի հատվածում, կառույցին կից կառուցված է կողաշենք, որտեղ տեղակայված է եղել Կայսերական ազատ տնտեսական միությունը։ Մինչև 1840-ական թվականները Նևայի պողոտայի անկյունում առկա է եղել կառույց, որը կառուցվել է 1768-1775 թվականներին՝ ճարտարապետ Ժան Բատիստ Միշել Վալեն Դելամոտի կողմից։ 1845-1846 թվականներին այդ տեղանքում ճարտարապետ Իվան Չերնիկը կառուցել է նոր կառույց, որի ճակատամասը նման է եղել Գլխավոր շտաբի արտաքին տեսքին ։
Կառույցի ճարտարապետական առանձնահատկություններից մեկը համարվումէ կառույցի արևմտյան մասնաշենքի գմբեթը։ Գմբեթը կառուցված է մետաղից և ապակուց։ Կառուցվել է 1902-1905 թվականներին Գրիգորի Կրիվոշեինի կողմից։ Գմբեթը ապահովել է ցերեկային լույսի ներթափանցումը գրադարան, որը գտնվում է գմբեթի տակ։ Նախկինում գմբեթի տեղում եղել է ցածր քարե գմբեթ, որը կառուցված է եղել Կարլ Ռոսսիի նախագծով։ Կառույցը և հին գմբեթը կապիտալ վերակառուցվել է 1890-1892 թվականներին, սակայն 1900 թվականին տեղի ունեցած հրդեհի արդյունքում ոչնչացվել են 12 հազար գրքեր և գրադարանի ինտերիերը ։
2008 թվականին մրցույթ հայտարարվել՝ վերակառուցելու Գլխավոր շտաբի շենքի արևելային թևը։ Մրցույթը հաղթել է «Ինտարսիա» ընկերությունը և «Վերածնունդ» կազմակերպությունը։ Վերակառուցման և զարգացման միջազգային բանկը հաստատել է մրցութային հանձնաժողովի պլանը և վերակառուցման բյուջեն։ Վերակառուցումն արժեցել է 4 418 414 868 ռուբլի ։
Գլխավոր շտաբի կամար
Կամարը բաղկացած է միմյանց կապված երեք կամարներից, որոնք ձևավորված են բարելիեֆներով։ Կամարի միջոցով Պալատական հրապարակից կարելի է անցնել Նևայի պողոտա։ Մինչև Մեծ ծովային փողոց ընկած հատվածը նախկինում կոչվել է Մարգագետնային փողոց կամ, ուղղակի, Փոքր միլիոնային փողոց։
Կոմպոզիցիայի մաքսիմալ արտահայտչականությունը նկատվում է հրապարակի կողմից նայելիս։ Ունենալով 36 մետր բարձրությունը՝ կառույցի գագաթին գտնվում է մարտակառքը, որը երևում է բավական հեռվից։ Մարտակառքը լծված են վեց ձիեր։ Նրանց պահում են երկու զինվորներ, որոնք հագած են հռոմեական զրահներ և զինված են նիզակներով։ Մարտակառքի վրա կանգնած է թևավոր Նիկեն, որի ձառ ձեռքն ուղղված է դեպի հրապարակ։ Աստվածուհու աջ ձեռքին դափնե պսակ է։ Քանդակե կոմպոզիցիան արտահայտում է հուշարձանի էությունը՝ հանդիսանալով զինվորական փառքի խորհրդանիշ։ Այդ մոտիվը շարունակվում է կամարի մյուս տարրերի մոտ։ Կամարի պատերը զարդարված են զինվորական զենք ու զրահը պատկերող պսակներով և արձաններով։ Զինվորական համազգեստը պատկերող արձանները տեղադրված են կամարի հրապարակի հատվածում։ Հաղթողներին ողջունում է հաղթանակի աստվածուհու կերպարը, որը փորձում է թռչել և հերոսներին փոխանցել դափնե պսակները և արմավենու ճյուղերը։ Ավարտելով կոմպոզիցիան, հրապարակում, Շտաբի երկրորդ շարք պատուհաններին հավասար, տեղադրված են անտիկ զրահներով ժամապահների արձանները, որոնք դափնե պսակներ են ձգում հրապարակ մտնողներին։
Կամարը հայտնվել է քանդակագործների և ճարտարապետների ակտիվ ստեղծագործական փոխգործակցության արդյունքում, իսկ նրա բացումը համընկել է գվարդիայի վերադարձի հետ, ովքեր կռվում էին Օսմանյան կայսրության դեմ՝ Ցարական Ռուսաստանի հարավային շրջաններում։
Գլխավոր շտաբի հաղթակամարը բացվել է 1828 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։
Հրապարակի կառուցման շարունակություն
Գլխավոր շտաբի շենքի մոնումենտալ տարածքի վերածումից հետո, որի մասնաշենքերը միացված էին հաղթակամարով, Կարլ Ռոսսին առաջ քաշեց ճարտարապետական կոմպոզիցիայի ավարտի գաղափարը։ Նա առաջարկեց շարունակել 1812 թվականին տեղի ունեցած առաջին հայրենական պատերազմի գաղափարը և հուշարձան տեղադրել Պալատական հրապարակի կենտրոնում։ Նա կարողացավ համոզել կայսր Նիկոլայ I-ին հրաժարվել տեղադրել հուշարձան՝ նվիրված Պետրոս I-ին։
Պետական Էրմիտաժին հանձնված արևելյան թև
2014 թվականի հունիսի 28-ին Գլխավոր շտաբը ամբողջությամբ բացվել է հասարակության համար՝ «Մանիֆեստ 10» լայնամասշտաբ ցուցադրության շրջանակներում։ Ցուցադրության բացման նպատակով այստեղ են փոխադրվել Անրի Մատիսի մշտական ցուցադրությունը, այդ թվում նաև «Պար», «Երաժշտություն», Վասիլի Կանդինսկու «Կոմպոզիցիա #6» և Կազիմիր Մալևիչի «Սև քառակուսի» կտավները։ Բացի այդ, բացվել են նաև Իլյա Կաբակովի և Դմիտրի Պրիգովի սենյակները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետություն Կատեգորիա:1828 հիմնադրումներ
Շուլավեր (գետ)
Շուլավեր (შულავერი), Շուլավարի գետ, Շուլավերի գետ, գետ Հայաստանի Լոռու մարզում, Խրամ գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Լալվար լեռան հյուսիսային լանջից և Վրաստանի տարածում միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 38 կմ է, ՀՀ տարածքում՝ 16 կմ։ Վերին հոսանքի շրջանում լեռնային բնութ ունի և հոսում է անտառապատ տարածքով, իսկ ստորին հոսանքի ավազանը չոր տափաստան է, տետը այստեղ դանդաղահոս է։ Շուլավեր գետի հանված առուներով որոգվում են դաշտերն ու այգիները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գետեր Կատեգորիա:Խրամ գետի վտակներ Կատեգորիա:Լոռու մարզի գետեր
Ելենա Կոնդրատյուկ
Ելենա Կոնդրատյուկ (Кондратюк Елена Константиновна, ), ուկրաինացի պետական և քաղաքական գործիչ։ 2019 թվականի օգոստոսի 29-ից 9-րդ գումարման Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի նախագահի տեղակալ։
Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր, «Բատկիվշինա համաուկրաինական միավորում» քաղաքական կուսակցության անդամ, Ուկրաինայի և Լեհաստանի Հանրապետության խորհրդարանական ասամբլեայի համանախագահ։ Միջխորհրդարանական Միությունում ազգային խորհրդարանական խմբի գործադիր կոմիտեի նախագահի տեղակալ։
Քաղաքական գործունեություն
2007 թվականին ընտրվել է Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր։
2012 և 2014 թվականների խորհրդարանական ընտրություններում «Բատկիվշինա համաուկրաինական միավորում» կուսակցության կողմից վերընտրվել Է ժողովրդական պատգամավոր։ Գործընկերների հետ 2011 թվականի դեկտեմբերին հիմնադրել է «Հավասար հնարավորություններ» պատգամավորական միավորումը։
Եղել է «Եվրոպայի Խորհրդի Խորհրդարանական ասամբլեայում մշտական պատվիրակություն» միջխորհրդարանական կազմակերպությունում (2012-2014) մշտական պատվիրակության անդամի տեղակալ և «Կենտրոնական Եվրոպայի նախաձեռնության խորհրդարանական չափման մշտական պատվիրակություն» միջխորհրդարանական կազմակերպությունում (2007-2012) մշտական պատվիրակության անդամի տեղակալ։
Եվրոմայդանի մասնակից։
2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ռուսական պատժամիջոցներ են սահմանվել Ուկրաինայի 322 քաղաքացիների, այդ թվում՝ Ելենա Կոնդրատյուկի նկատմամբ ։
2019 թվականի օգոստոսի 29-ից նշանակվել է Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի փոխխոսնակ։
Ընտանիք
Ամուսին՝ Ալեքսանդր Բոգուցկի, ICTV հեռուստաալիքի տնօրեն-նախագահ, EastOne ներդրումային խորհրդատվական ընկերության կառավարման անդամ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Ուկրաինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Եվգենի Վախթանգով (նկարիչ)
Եվգենի Սերգեյի Վախթանգով, հայ գեղանկարիչ, բեմանկարիչ, Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ (1974), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (գեղանկարչության բաժին, 2012), Եվգենի Վախթանգովի անվան պետական ակադեմիական թատրոնի հիմնադիր՝ Եվգենի Վախթանգովի թոռը ։
Կենսագրություն
Եվգենի Վախթանգովը ծնվել է 1942 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Օմսկ քաղաքում։ 1970 թվականին ավարտել է Սուրիկովի անվան Մոսկվայի արվեստի պետական ինստիտուտը։ 1972 թվականից մասնակցել է նկարչական ցուցահանդեսների։ 1974 թվականից եղել է Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ։ Աշխատել է դիմանկարի, նատյուրմորտի, բնանկարի ժանրերում, վերջին շրջանում զբաղվել է նաև աբստրակտ պուանտիլիզմով ։ Ապրել և աշխատել է Մոսկվա քաղաքում։ 1995-2011 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի Բեմանկարչության ֆակուլտետում, որպես բնանկարչության դասախոս։ 2012 թվականից աշխատել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ գեղանկարչության բաժնում, որպես ակադեմիկոս ։
Եվգենի Վախթանգովը մահացել է 2018 թվականի հունիսի 19-ին, 75 տարեկան հասակում՝ երկարատև հիվանդությունից հետո ։
Ստեղծագործություններ
Եվգենի Վախթանգովի ստեղծագործությունները ներառված են Մոսկվայի Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահի, Սանկտ-Պետերբուրգի Պետական ռուսական թանգարանի հավաքածուներում, ինչպես նաև՝ մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Շվեդիայում, Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեյցարիայում, Ավստրալիայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ բեմանկարիչներ
Տավերնոլես
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ռիտա Լոբատու
Ռիտա Լոբատու Վելյո Լոպես դե Ֆրեյտաս (Rita Lobato, ), բրազիլացի բժշկուհի, քաղաքական գործիչ և ֆեմինիստուհի։ Բրազիլիայում բարձրագույն կրթություն ստացած (1887) և Բրազիլիայում բժշկության ոլորտում գիտական աստիճան ստացած առաջին կինն է։
Կենսագրություն
1827 թվականին բրազիլացի կանանց թույլ են տվել դպրոց հաճախել։ Սակայն թույլտվությունը ներառել է միայն տարրական կրթությունը։ Ավելի ուշ` 1879 թվականին, կայսերական հրամանագրով իգական սեռը ևս ստացել է բարձրագույն կրթության թույլտվություն։ Ռիտան ավարտել է դպրոցը։ Չնայած այս թույլտվության նվաճմանը` բոլոր կանայք, որոնք որոշել են գնալ այդ ճանապարհով, բախվել են մեծ նախապաշարմունքների և խտրականության։ Որոշ մարդիկ պնդել են, որ կանայք շատ փոքր ուղեղ ունեն բժշկությունը հասկանալու համար, կամ որ կին բժիշկը երբեք ամուսին չի գտնի։
Սեմ Լևինսոն
Սեմյուել Լևինսոն (Samuel Levinson; ), ամերիկացի դերասան և ֆիլմերի հեղինակ ։
Ռիտա Լոբատու
Կենսագրություն
1887 թվականին նա դարձել է առաջին բրազիլացի կինը և երկրորդ լատինամերիկուհին, որը ստացել է բժշկի դիպլոմ (առաջինը չիլիացի Էլոիսա Դիաս Ինսունսան է, որն ավարտել է բուհը 1886 թվականի նոյեմբերի 20-ին)։
Սեմ Լևինսոն
Վաղ տարիներ և կրթություն
Լևինսոնը Դայա Ռոդսի և հեղինակ/ռեժիսոր/դերասան Բարի Լևինսոնի որդին է։ Նա հրեական ծագում ունի ։
Լևինսոնն ասել է, որ չորս տարի դերասանական մեթոդ է ուսուցանել ։
Ռիտա Լոբատու
Կենսագրություն
Բրազիլիայի թերթերը նրան որպես օրինակ են ընդունել բրազիլացի աղջիկների համար։ Ավելի ուշ Ռիտա Լոբատուն ամուսնացել է և մի քանի տարի զբաղվել բժշկական գործունեությամբ։
Սեմ Լևինսոն
Կարիերա
Լևինսոնը կատարել է իր դերասանական դեբյուտը 1992 թվականի «Խաղալիքներ» ֆիլմում իր եղբոր՝ Ջեքի հետ միասին։ Հետագայում նա նաև հայտնվել է «Ավազակներ» և «Ի՞նչ նոր կատարվեց» ֆիլմերում։ 2009 թվականին նա կատարել է Փիթեր Թոմփսոնի դերը «Սթոիք» ֆիլմում։
Ռիտա Լոբատու
Կենսագրություն
Ֆեմինիստական շարժման մասնակիցը պայքարել է կանանց ընտրական իրավունքի համար, ինչն ավելի ուշ Ռիտա Լոբատուին բերել է քաղաքականություն։ Բրազիլիայի ազատագրական կուսակցության («Partido Libertador») անդամ է։
Սեմ Լևինսոն
Կարիերա
2011 թվականին Լևինսոնը հաղթել է Ուոլդո Սոլթի մրցանակը Սանդենս կինոփառատոնում իր դեբյուտային ռեժիսորական ֆիլմի՝ «Ուրիշ երջանիկ օր»-ի սցենարի համար ։
Լևինսոնն իր հոր՝ Բարի Լևինսոնի հետ համահեղինակել է 2017 թվականի «Ստերի կախարդը» հեռուստաֆիլմը։ Ֆիլմը Բերնի Մեյդոֆի մասին է, որի դերը կատարել է Ռոբերտ դե Նիրոն ։
Ռիտա Լոբատու
Ընտրյալ հրատարակումներ
Նրա ընտրյալ հրատարակումները կոչվում են «Ապաքինում», «Բժշկության պատասխանատվություն», «Ցուցումներ, որոնք պահանջում են կեսարյան հատում»։
Սեմ Լևինսոն
Կարիերա
2018 թվականին Լևինսոնը դարձել է «Մարդասպանների ազգ» ֆիլմի ռեժիսորը և հեղինակը ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի Սանդեսի կինոփառատոնին ։
Ռիտա Լոբատու
Հիշատակ
1967 թվականին Բրազիլիայի փոստը թողարկել է Ռիտա Լոբատուի պատկերով նամականիշ, որը նվիրված է նրա ծննդյան հարյուրամյակին։
Սեմ Լևինսոն
Կարիերա
2019 թվականի հունիսին Լևինսոնի HBO հեռուստասերիալը՝ «Էյֆորիա»-ն, որը հիմնված է նույնանուն իսրայելական սերիալի վրա, եթեր է թողարկվել ։ Սերիալն ուշագրավ էր այն բանով, որ այն ներկայացնում էր թմրամոլության և սեռականության դեմ պայքարող դեռահասների կոպիտ և գրաֆիկական պատկերը ։
Անձնական կյանք
2008-ից 2011 թվականների Լևինսոնը հանդիպել է դերասանուհի Էլեն Բարքինի հետ ։
Ռիտա Լոբատու
Հիշատակ
Նրա անունն է (Rua «Dra. Rita Lobato») կրում Պորտու Ալեգրիում և Ռիու Գրանդիում գտնվող փողոցները։
Ֆոնտրուբի
Ֆոնտրուբի (Font-rubí), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Պենեդես շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 37,03 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1466 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորուֆյունը ադմինիստրատական կենտրոնից՝ 75 կմ։
Ռիտա Լոբատու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Բրազիլացի կանայք Կատեգորիա:19-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի գրողներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքական գործիչներ
Սեմ Լևինսոն
Անձնական կյանք
Լևինսոնն ամուսնացած է Էշլի Լենթ Լևինսոնի հետ։ Նրանք որդի ունեն ։
Ֆոնտրուբի
Արտաքին հղումներ
Պաշտոնական կայք
Սեմ Լևինսոն
Անձնական կյանք
Լևինսոնը պատմել է թմրանյութերի դեմ պայքարի մասին իր դեռահասական և երիտասարդական տարիներին ։
Ֆոնտրուբի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սեմ Լևինսոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոարտադրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոգործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Ձմեռը Պրոստոկվաշինոյում (մուլտֆիլմ)
Ձմեռը Պրոստոկվաշինոյում (Зима в Простоквашино), 1984 թվականին նկարահանված խորհրդային մուլտֆիլմ։ Պրոստոկվաշինո գյուղի և նրա բնակիչների մասին պատմող մուլտֆիլմի վերջին մասը։ Դրան նախորդում են «Երեքը Պրոստոկվաշինոյից» և «Արձակուրդները Պրոստոկվաշինոյում» մասերը։ Այն ստեղծվել է Էդուարդ Ուսպենսկու «Քեռի Ֆյոդորը, կատուն և շունը» պատմվածքի մոտիվներով։
Սյուժե
Մատրոսկինն ու Շարիկը վիճել են և միմյանց հետ չեն խոսում։ Ապրում են ինչպես «շուն ու կատու»։ Վեճի պատճառն այն է եղել, որ Շարիկը Մատրոսկինի գումարով իրեն նորաոճ մարզակոշիկներ է գնել։ Նրանք միմյանց հետ շփվում են Պեչկինի միջոցով։ Մատրոսկինը նամակ է ուղարկում Ֆյոդորին և հայտնում կատարվածի մասին։ Դժվար է պատկերացնել՝ ինչով կավարտվեր այս ամենը, եթե Նոր տարուն Պրոստոկվաշինո չժամանեին Քեռի Ֆյոդորն ու հայրը. մայրը մնում է քաղաքում, որովհետև Ամանորին ելույթ պետք է ունենար։ Նրանք ժամանում են հին մեքենայով, որը ձյան պատճառով մնում է ճանապարհին։ Մատրոսկինն ու Շարիկը շտապում են օգնությամբ։
Մուլտֆիլմն ավարտվում է վերջինիս խոսքերով՝ «Չէ որ ես ասել էի, որ առանց Պրոստոկվաշինոյի չեմ կարող ապրել»։
Երաժշտություն
Կոմպոզիտոր Եվգենի Կրիլատովը գրել է երաժշտությունը։ «Եվ ես գնալով ավելի լավ եմ հասկանում» երգը («А я всё чаще замечаю» կատարում է Օլեգ Տաբակովը, իսկ «Кабы не было зимы» երգը կատարում է Վալենտինա Տոլկունովան։ Այս երգը թողարկվել է «Մելոդիա» ընկերության «Երգեր մուտֆիլմերից» մանկական ձայնասկավառակում, ապա նաև «Սվեմա» աուդիոձայներիզում։ 1990 թվականին երգը թողարկվել է «Թվիք լիրեկ» ընկերության մի քանի ձայնասկավառակներով և կոմպակտ սկավառակներով։ Իսկ 1999-ին տարբեր ընկերություններ թողարկում են MP3 տարբերակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1984 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Պրոստոկվաշինո Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Բեթթի Պետերսոն
Բեթթի Մարիա Կարոլինա Պետերսոն (Betty Pettersson, ), շվեդ ուսուցչուհի։ Նա 1871 թվականին դարձել է Շվեդիայի համալսարանի առաջին կին ուսանողը։ Նաև եղել է Ուպսալայի համալսարանի առաջին կին ուսանողը, առաջին կին շրջավարտը և գիմնազիայի առաջին կին ուսուցիչը։
Կյանք
Բեթթի Պետերսոնը ծնվել է թամբ պատրաստող Օլոֆ Պետերսոնի և Մագդալենա Սոֆյա Կարոլինա Կուլբերգի ընտանիքում, Վիսբիում։ Նրա ընտանիքը հարուստ չէր, այնուամենայնիվ, երբ բացահայտվել է նրա` տաղանդավոր աշակերտ լինելը, նրան հնարավորություն է տրվել ուսանել օրիորդաց մասնավոր դպրոցում, որտեղ սովորաբար ուսանել են հարուստ ընտանիքների երեխաներ։ Արդեն հասուն տարիքում նա որպես կրկնուսույց է աշխատել մի քանի հարուստ ընտանիքներում։
1870 թվականի բարեփոխումների արդյունքում կանանց հնարավորություն է տրվել սովորել համալսարաններում։ Պետերսոնը նույն տարում ընդունվել է համալսարան, չնայած չի կարողացել դասերն սկսել առաջին փորձից։ 1871 թվականի մայիսի 16-ին ավարտել է Ստոկհոլմի Nya elementarskolan-ն` դառնալով դրա առաջին կին շրջանավարտը։ 1872 թվականի փետրվարի 27-ին ընդունվել է Ուպսալայի համալսարան` դառնալով առաջին կին ուսանողը։ Ուսումն ավարտել է 1875 թվականի հունվարի 28-ին։ Նա մեծ դժգոհությունների է հանդիպել իր կուրսընկեր տղաների կողմից։
Մահացել է տուբերկուլյոզից։
Ժառանգություն
Բեթթին եղել է Gotland nation-ի անդամ, և կազմակերպության փաբն այսօր կոչվում է նրա անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ մանկավարժներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Արմենակ Մանուկյան
Արմենակ Սարիբեկի Մանուկյան, հայ արձակագիր, պատմաբան, լրագրող, գնդապետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր (2016)։
Կենսագրություն
Արմենակ Մանուկյանը ծնվել է 1950 թվականին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ‎ֆակուլտետը։ 1972-2003 թվականներին ծառայել է Ազգային անվտանգության մարմիններում։ Գնդապետ է, հանդիսանում է ՀՀ ազգային անվտանգության մարմինների պատվավոր աշխատակից։
1997 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Խորհրդային իշխանությունը և եկեղեցին Հայաստանում 1920-1940 թվականներին» թեմայով և ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան, 2002 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն՝ «Քաղաքական հետապնդումները և դրանց հետևանքները Հայաստանում 1920-1953 թվականներին» և ստացել պատմակամ գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան ։
2003 թվականից դասավանդում է ԵՊՀ-ում, Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանում։ Հայաստանի ժուռնալիստների և միջազգային ռազմածովագիրների միությունների անդամ է։ 2002 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է ։
Նրա պատմվածքները և վիպակները պատմափաստագրական են, թարգմանվել են ռուսերեն, քրդերեն, հրատարակվել են մերձավոր արտերկրում և սփյուռքում։ Նրա «Հիշիր հատուցման ժամը» վիպակը ռադիոբեմականացվել է, բազմաթիվ հեռուստա‎ֆիլմերի և հեռուստահաղորդումների, գիտական հոդվածների, մենագրությունների, հրապարակումների և գրքերի (նաև՝ գեղարվեստական) հեղինակ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ գնդապետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
ԱՄՆ առաջին տիկին
ԱՄՆ առաջին տիկին (First Lady of the United States), Սպիտակ տան տիրուհու տիտղոսը։ Չնայած նրա պարտականությունները պաշտոնապես սահմանված չեն, բայց նա կարևոր դեր է խաղում երկրի հասարակական կյանքում ։ Ավանդաբար տանտիրուհու պարտականությունները կատարում է ԱՄՆ նախագահի կինը, սակայն երբեմն տիտղոսը կարող է կրել այլ կին, օրինակ՝ երբ նախագահն ամուրի է, նրա կինը մահացել է կամ չի կարող կատարել առաջին տիկնոջ պարտականությունները։ 2021 թվականի հունվարի 20-ից ԱՄՆ առաջին տիկինը Ջո Բայդենի կինն է` Ջիլ Բայդենը։
Նկարագրություն
Տիտղոսն ընտրովի չէ և ոչ մի պաշտոնական պարտականություն չի ենթադրում։ Ավանդաբար Սպիտակ տան տիրուհին զբաղված չէ այլ աշխատանքային գործունեությամբ, նրա պարտականությունների մեջ է մտնում Սպիտակ տան բոլոր հանդիսությունների կազմակերպումը։ Առաջին տիկինը ներկա է գտնվում բազմաթիվ պաշտոնական արարողությունների ու պետական միջոցառումների ինչպես նախագահի հետ միասին, այնպես էլ ինքնուրույն։ Առաջին տիկինն ունի իր ծառայողների խումբը, այդ թվում՝ Սպիտակ տան հասարակության հետ կապերի բաժնի ղեկավարը, աշխատակիցների ղեկավարը, մամլո քարտուղարը, գլխավոր ֆլորիստ-դիզայները, շեֆ խոհարարը։ Առաջին տիկնոջ գրասենյակը նախագահի գործադիր գրասենյակի մի ճյուղն է։
«Առաջին տիկին» եզրույթն առաջին անգամ օգտագործվել է Ջեյմս Մեդիսոնի պանեգիրիկում, որը նվիրված էր կնոջը` Դոլի Մեդիսոնին։ Սակայն պաշտոնապես տերմինն սկսել է գործածվել միայն Սպիտակ տանը Հարիեթ Լեյնի հայտնվելուց հետո։
ԱՄՆ առաջին տիկնոջ տիտղոսն առաջինը կրել է Ջորջ Վաշինգտոնի կինը՝ Մարթա Վաշինգտոնը, թեև հենց եզրույթը լայն շրջանառության մեջ մտել է ավելի ուշ։ Նախագահներ Ջոն Թայլերն ու Վուդրո Վիլսոնն ունեցել են երկու առաջին տիկին. երկուսն էլ իրենց պաշտոնավարության տարիներին ամուսնացել են երկրորդ անգամ։ 2017 թվականի հունվարի 20-ին Դոնալդ Թրամփի երդմնակալությունից հետո նրա կինը՝ Մելանյա Թրամփը, դարձել է առաջին տիկինը՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Բարաք Օբամայի կնոջը՝ Միշել Օբամային։
Այժմ նախկին չորս առաջին տիկնանցից կենդանի են՝ Ջիմի Քարթերի կին Ռոզալին Քարթերը, Բիլ Քլինթոնի կին Հիլարի Քլինթոնը, Ջորջ Բուշ կրտսերի կին Լորա Բուշը, Բարաք Օբամայի կին Միշել Օբաման։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքականություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պետությունների ղեկավարների ամուսիններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կանայք
Ակնիստե
Ակնիստե (Aknīste), քաղաք Լատվիայի հարավում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Ակնիստեի շրջանում։ Մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը քաղաքը գտնվում էր Էկաբպիլսկիի շրջանում։
Գտնվում է Դիենավիդսուսեյա գետի ափին, Ռիգայից 135 կմ դեպի հարավ-արևելք, իսկ Դաուգավպիլսա քաղաքից՝ 69 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը հունվարի 1-ի տվյալներով ՝ 1488 (1989 թ.), 1473 (1995 թ.), 1352 (2000 թ.), 1220 (2005 թ.), 1152 (2010 թ.), 1087 (2014 թ.) :
XIX - XX դարերում եղել է Վիլենսկ նահանգի Նովոալեկսանդրովսկ ուեզդի Օկնիստ բնակավայրի մեջ։ 1920 թվականին Օկնիստեյում ապրում էր 194 հրեա (մոտ 75 %), 1930 թվականին՝ 176 հրեա, իսկ 1935 թվականին հրեաների թիվը կազմել է 199 (մոտ 42 % )։
Երկաթուղային տրանսպորտ
Մինչև 1972 թվականը քաղաքում գոյություն ուներ Ակնիստե - Եկաբպիլս նեղ երկաթգիծը (600-1200 մմ լայնությամբ)։
Ավտոճանապարհներ
Ակնիստե քաղաքի միջով անցնում են հետևյալ տարածաշրջանային ավտոճանապարները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1991 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կայտիգեմ
Կայտիգեմ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Կատուն գետի աջ ափից 24 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Կատուն։ Գետի գետային ենթաավազանը՝ Կատունը և Բիան։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի. թափվելը։ Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կայծակ Վաղարշակ
Կայծակ Վաղարշակ (իսկական անունը՝ Վաղարշակ Բաղդասարյան, ), Հայ ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի, խմբապետ, ՀՅԴ անդամ։
Կենսագրություն
Կայծակ Վաղարշակը ծնվել է 1875 թ. Մուշ քաղաքում։ 1892 թ. «Ոսկի խաչ» մրցանակով ավարտել է Միացյալ Ներսիսյան վարժարանը։ Բայց դպրոցական հաջողությունները նրան քիչ էին գրավում։ Ֆիզիկապես լինելով հաղթանդամ, ուժեղ և աշխույժ` Վաղարշակը ավելի շատ սիրում էր զենքն ու որսորդությունը, քան գիրքն ու գիտությունը։ Ուստի պատանի հասակից զենքը ձեռքին շրջում էր լեռներում և ձորերում` հաճախ ընդհարվելով հասակակից քրդերի հետ։ Այդ թափառումների ժամանակ էլ հանդիպում է հայդուկապետ Արաբոյի զինակից Ալիզռնանցի Լևոնին, որն էլ նրան ներշնչում է հայության թշնամիների դեմ կռվելու գաղափարը։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Վաղարշակն ընկերանում է իր նման երեք երիտասարդների հետ և սկսում գործել Արաբոյի և Լևոնի օրինակով։ Շուտով նրա համբավը տարածվում է քրդերի մեջ, իսկ երբ Միհրան Տամատյանը գալիս է Սասուն, Վաղարշակը միանում է նրան։ 1894-1896 թթ. աբդուլ-համիդյան կոտորածի օրերին Վաղարշակը զենքը ձեռքին պաշտպանում է հայկական գյուղերը։
Տարոնում Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության կառույցների և կոմիտեների հաստատվելուց հետո Կայծակ Վաղարշակը հարում է ՀՅ Դաշնակցությանը և գործակցում Հրայր Դժոխքի (Արմենակ Ղազարյան) ու Գևորգ Չավուշի (Գևորգ Ադամյան-Ղազարյան) հետ։ Վաղարշակը լավ հարաբերություններ է պահում նաև Աղբյուր Սերոբի (Սերոբ Վարդանյան) հետ և աջակցում նրան։ Սերոբի մահից (1899 թ. հոկտեմբեր) հետո ընկերանում է Անդրանիկին և մասնակցում Սասունի և Մշո դաշտի կազմակերպական և մարտական աշխատանքներին։
1901 թ. նոյեմբերին Վաղարշակը մասնակցում է Անդրանիկի ղեկավարած Առաքելոց վանքի կռվին։ Այնուհետև մյուս ֆիդայիների հետ հաջողությամբ դուրս է գալիս պաշարված վանքից և հեռանում Սասնո լեռները։
Իբրև Տարոնի ներկայացուցիչ` 1904 թ. Վաղարշակը մասնակցում է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության 3-րդ ընդհանուր ժողովին, ուր ընդարձակ զեկուցում է ներկայացնում Մուշ-Սասունի վիճակի և գործերի մասին։ Այնուհետև անցնելով Կովկաս` Կարսի մարզում կազմավորում է 29 հոգուց բաղկացած «Դժոխք» ձիավոր խումբը։
1904թ. մայիսի 31-ին Դորբանդլու գյուղից խումբը ուղևորվում է դեպի ռուս-թուրքական սահմանը` Դոլբանդլու-Բողար-Ղարաղուռուտ-Իզնոց անտառ գծով հասնելով սբ. Խաչ լեռան ստորոտը։ Խմբի անդամները, մեկ շաբաթ անցկացնելով սբ. Խաչ լեռան անդնդախոր ձորում` հունիսի 6-ի (նոր տոմարով` հունիսի 19-ի) գիշերը առանց խոչընդոտների, աննկատ անցնում են սահմանապահների մոտից։ Երեկոյան հասնելով Խորում և Զիվին գյուղերի միջև գտնվող բերդին` խումբն այնտեղ էլ գիշերում է։ Հունիսի 7-ի (նոր տոմարով՝ հունիսի 20-ի) առավոտյան բերդը պաշարվում է քրդերի կողմից, որոնց կեսօրին միանում են նաև թուրք զինվորներ, որով թուրք-քրդական միացյալ զորքի թիվը անցնում է 4000-ից։ Մինչև երեկո խումբն հաջողությամբ հետ է մղում հարձակվող թշնամուն, որին ի վերջո հոջողվում է գրավել բերդի վերնամասն ու խաչաձև կրակի տակ առնել հայդուկներին։ Այս ընթացքում զոհվում է խմբի անդամների 1/3-ը, որոնց թվում նաև խմբապետ Վաղարշակը։ Խմբի մի մասը` 16 հոգի, Ռուս Գևորգի առաջնորդությամբ կարողանում են դուրս գալ պաշարումից, սակայն, երբ կրկին փորձում են հատել ռուս-թուրքական սահմանը, ռուսները համազարկերով են դիմավորում հայ մարտիկներին։ Ընկնելով երկու կրակի արանքը` Որսորդ Գևորգն ու իր ընկերները բոլորն էլ զոհվում են։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ազատագրական պայքարի գործիչներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ