cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օսմանյան ճարտարապետություն
Սելջուկյան ճարտարապետություն
«Սելջուկյան» հոյակապ ճարտարապետության ձևն ու ոճն իրենց գոյատևման համար ըստ էության պարտական են հայկական ճարտարապետությանը և նրա ստեղծագործողներին: Բացի այդ, «սելջուկյան» ճարտարապետության մի շարք ձևեր հայկական շինությունների ձևերի ուղղակի վերարտադրությունն էին : Դրա հետ մեկտեղ` սելջուկյան շինարարության մեջ ճարտարապետների զգալի մասը ծագումով հայ են եղել: Սակայն բացի հայկական ազդեցությունից, սելջուկներն իրենց ճարտարապետության մեջ ներառել են նաև իրանական ճարտարապետության տարրեր: Սելջուկներն իրենց կառույցները հիմնականում կառուցում էին աղյուսից, իսկ ներքին և արտաքին պատերը զարդարվում էին մարմարով, կրաքարով, գիպսով և այլն: Դեռևս 11-րդ դարում թյուրք-սելջուկները նվաճել էին Փոքր Ասիայի մեծ մասը, նրա տարածքում ստեղծելով մի քանի անկախ էմիրություններ: Սելջուկյան կառավարիչները դրանից հետո թողել են բազմաթիվ դամբարաններ և մեդրեսեներ, որոնք կառուցվել են այդ վայրերի համար ավանդական ոճով։
Վաղ Օսմանյան ժամանակաշրջան
XIV դարի սկզբին ստեղծվեցին առաջին Օսմանական բեյլիկները: Այս ժամանակ օսմանական արվեստը նոր գաղափարների փնտրտուքների մեջ էր: Օսմանների մայրաքաղաք Բուրսայում կառուցվել է սելջուկների առաջին գմբեթավոր մզկիթը` Ուլու Ջամին (1396-1400): Նվաճումների ժամանակ Ստամբուլում կառուցված Բայազիդ II-ի մզկիթը (1501-1506) համարվում է վաղ շրջանի արվեստի ստեղծագործություն: Այդ ժամանակաշրջանին կարելի է վերագրել Ֆաթիհի (1470), Մահմուդ փաշի (1464) մկզիթները, Թոփքափը ամրոցը (1475-1478):
Դասական ժամանակաշրջան
Օսմանյան ճարտարապետության դասական շրջանը մեծապես կապված է Միմար Սինանի աշխատանքների հետ ։ Այս ճարտարապետը կարողացել է միավորել ու ներդաշնակություն ստեղծել տարբեր ճարտարապետական տարրերից ու ազդեցություններից, որոնք ավելի վաղ ընդունվել էին Օսմանյան ճարտարապետության կողմից : Սինանի կառուցած մզկիթներում օգտագործվում էին Սուրբ Սոֆիայի ամրոցի գմբեթների նման գմբեթներ, սակայն փոփոխված համամասնությամբ և առանց սյուների, ինչը մեծ պատուհանների հետ տարածքի ներսում շատ լույս է ավելացրել  :
Դասական շրջանի մզկիթներում սկսեցին ներառել ներսում գտնվող բակեր: Օսմանյան ճարտարապետության դասական շրջանի օրինակները բացի Թուրքիայից պահպանվել են նաև Բալկաններում, Հունգարիայում, Եգիպտոսում, Թունիսում, Ալժիրում և Օսմանյան կայսրության նախկին այլ տարածքներում:
Ուշ շրջան
Այս ոճի ամենավաղ և ամենակարևոր օրինակներից մեկը Ստամբուլի փոստային ծառայության գլխավոր շենքն է (Istanbul Central Post Office), որի շինարարությունն ավարտվել է 1909 թվականին : Անկարայում այս ոճով ամենավաղ կառույցը Թուրքիայի Հանրապետության Ազգային ժողովի շենքն է (1917 թ.), որտեղ այժմ գտնվում է Անկախության պատերազմի թանգարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլամական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Օսմանյան ճարտարապետություն Կատեգորիա:Միջնադարյան ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր Կատեգորիա:Թուրքիայի ճարտարապետություն
Էդվին Շարֆ
Էդվին Պաուլ Շարֆ (Edwin Paul Scharff; ), գերմանացի քանդակագործ, մեդալակիր, նկարիչ և գրաֆիկ։
Կենսագրություն
15 տարեկան հասակում Էդվին Շարֆը լքել է իր հայրենի քաղաքը և եկավ Մյունխեն, որտեղ 1903-1907 թվականներին սովորել է կիրառական արվեստի դպրոցում՝ Լյուդվիգ ֆոն Գերտերիխի դասարանում, այնուհետև՝ Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1906 թվականին նա կատարել է իր առաջին քանդակագործական աշխատանքները, իսկ մինչև 1908 թվականը`առաջին գրաֆիկական ալբոմներն ու թղթապանակները էսքիզներով։ 1912-1913 թվականներին երիտասարդ քանդակագործն ապրել է Փարիզում, որտեղ նա հանդիպել է Ժյուլ Պասկինի հետ։ 1913 թվականներին Մյունխեն վերադառնալուն պես՝ Շարֆը դարձավ Մյունխենի սեցեսիոն արվեստի շարժման հիմնադիրներից մեկը։ Դրանից հետո Էդվին Շարֆին դիմում էին հիմնականում քանդակագործության համար, այս ժամանակահատվածը վարպետի աշխատանքում ամենաարդյունավետներից մեկն է եղել։ 1923 թվականին Շարֆը դարձել է Բեռլինի արվեստի համալսարանի պրոֆեսոր, որից հետո նա ստացել և ավարտել է բազմաթիվ հուշարձանների, կիսանդրիների և մեդալների պատվերներ։
Այն բանից հետո, երբ Գերմանիայում ազգային սոցիալիստները իշխանության եկան, Է.Շարֆը Բեռլինից տեղափոխվեց Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիա։ «Մարդիկ-ստեղծագործող» (Reichsausstellung Schaffendes Volk) ցուցահանդեսի համար, որն այնտեղ անցկացվեց 1937 թվականին, նա ստանում է պաշտոնական պատվեր, որն արժե ավելի քան 100 հազար ռեյխսմարկ, մուտքը զարդարելու համար։ Այնուամենայնիվ, կարճ ժամանակ անց Էդվին Շարֆի գործը կոչվեց որպես այլասեռական արվեստի հետ կապված, նույն 1937 թվականին նրան «ուղարկվել են անորոշ արձակուրդի»՝ հետագայում ուսուցողական գործունեություն ծավալելու արգելքով։ Նրա գործերից երեքը ցուցադրվել են 1937 թվականի հուլիսին «դեգեներատիվ արվեստի» քարոզչական ցուցահանդեսում, քանդակի 46 գործեր ոչնչացվել են։
1946 թվականից մինչև նրա մահը` 1955 թվականին, քանդակագործը դասավանդում էր Համբուրգի գեղարվեստի դպրոցում։ Ժամանակակից արվեստի վավերագրերի I (1955) և վավերագիր II (1959) միջազգային ցուցահանդեսների անդամ է եղել։ Էդվին Շարֆի թանգարանը բացվել է Նեյ-Ուլմում 1999 թվականին։ Նրա պատվին ստեղծվել է նաև «Էդվին Շարֆի մրցանակ»։
Էդվին Շարֆ քանդակները պատկերում են ինչպես մարդկանց, այնպես էլ կենդանիներ, որոնցից հատկապես հաջող էին ձիերի քանդակները։ Իր աշխատանքում կարելի է զգալ ժամանակակից արվեստի այնպիսի հոսանքների ազդեցությունը, ինչպիսիք են էքսպրեսիոնիզմը և կուբիզմը։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրաֆիկներ Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ
Գերան Կալասի
Գերան Կալասի, լեռ Ադրբեջանի Շարուրի շրջանում, Դարալագյազի լեռնաշխարհում, Արփա գետի ստորին հոսանքի շրջանում։ Ունի 1458 մ բարձրություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի լեռներ Կատեգորիա:Շարուրի շրջան
Աթչյան
Աթչյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Միրյանա Տոմաշևիչ
Միրյանա Տոմաշևիչ (Мирјана Томашевић, ), սերբ նկարչուհի։ Գրաֆիկայի Բելգրադյան դպրոցի պրոֆեսոր Բոժիդար Ջմերկովիչի սան։
Կենսագրություն
Միրյանա Տոմաշևիչը ծնվել է 1967 թվականին, Բելգրադում։ 1991 թվականին ավարտել է Բելգրադի Արվեստների համալսարանի կիրառական արվեստի ֆակուլտետի գրաֆիկայի բաժինը, 1994 թվականին՝ նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ Գրաֆիկա է դասավանդում Կիրառական արվեստի ֆակուլտետում ։
Մասնակցել է անհատական և խմբակային տարբեր ցուցահանդեսների, բիենալեների և տրիենալեների։ 2017 թվականին Հայաստանում Սերբիայի Հանրապետության հյուպատոսության նախաձեռնությամբ և Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնի աջակցությամբ Երևանում տեղի է ունեցել Տոմաշևիչի գրաֆիկական աշխատանքների ցուցահանդեսը ։ Արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների և պարգևների։ Միրյանա Տոմաշևիչի աշխատանքները գտնվում են տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ նկարչուհիներ
Թուրհան սուլթան
Թուրհան Հաթիջե սուլթան (Turhan Hatice Sultan, ), օսմանյան սուլթան Իբրահիմ I-ի կինը՝ հասեկիի տիտղոսով, սուլթան Մեհմեդ IV-ի մայրը, Օսմանյան կայսրության վալիդե սուլթանը և ռեգենտը որդու կառավարման առաջին տարիներին․ կանանց սուլթանության ժամանակաշրջանի վերջին ներկայացուցիչը։
Կենսագրություն
Թուրհան Հաթիջե սուլթանը ծնվել է մոտավորապես 1627 կամ 1628 թվականին, ծննդյան անունը՝ Նադյա, ծագումով եղել է ռուս։ Թաթարների արշավանքներից մեկի ժամանակ գերեվարվել է և վաճառվել ստրկության։ Մոտ 12—14 տարեկանում Թուրհանը բերվել է Թոփքափը պալատ՝ որպես նվեր Ղրիմի խանի կողմից սուլթան Իբրահիմ I-ի մոր՝ Քյոսեմ սուլթանի համար։ Էնթոնի Ալդերսոնը նշում է, որ Թուրհանը եղբայր է ունեցել՝ Յուսուֆ աղան, ով մահացել է 1689 թվականի հունվարին, սակայն հայտնի չէ, թե երբ և ինչպես է նա հայտնվել Ստամբուլում։
Հասեկի և սուլթանի այրի
Քյոսեմը, կարծելով, որ հարեմում վատ ապագա է սպասվում աղջկան, նրան դաստիարակության է ուղարկում իր կրտսեր դստեր՝ Աթիկե սուլթանի պալատ։ Աթիկեի պալատում աղջիկը համապատասխան կրթություն է ստացել և շուտով վերադարձել Թոփքափը, որտեղ դարձել է սուլթանի հարճը։ Գեղեցկությամբ ու խելքով աչքի ընկնող բաց շիկահեր, կապուտաչյա Թուրհանն արագ նվաճում է Իբրահիմ I-ի սիրտը և հասեկիի տիտղոս է ստանում։ 1642 թվականի հունվարի 2-ին Թուրհան Հաթիջեն ծնում է իր ավագ որդուն՝ ապագա սուլթան Մեհմեդ IV-ին։ Թուրհանն ու Իբրահիմը նաև երկու դուստր են ունենում՝՝ Գևհերհան սուլթան և Աթիկե սուլթան։ Փոքր հասակում մահացած երկրորդ որդու՝ Ահմեդի ծնվելուց կարճ ժամանակ անց Թուրհանը կորցրել է իր ազդեցությունը սուլթանի վրա։ Իբրահիմի հոգեկան վիճակը, ինչպես նաև նրա կառավարման արդյունքը դարձած Օսմանյան պետության կրիտիկական վիճակը, սրընթաց վատանում է, և մինչև 1648 թվականը բոլոր պալատական խմբավորումները, ներառյալ սուլթանի մայրը, հանգում են նրան շուտափույթ տապալելու անհրաժեշտության համոզմունքին։ 1648 թվականի օգոստոսի 8-ին սուլթանը տապալվում և մի քանի օր անց սպանվում է։ Հսկայական երկրի ղեկավար է դառնում Թուրհանի 6-ամյա որդին՝ Մեհմեդը։ Մեհմեդի գահ բարձրանալուց հետո Թուրհանը պետք է ստանար վալիդեի տիտղոսը՝ իր բոլոր հասանելիք արտոնություններով, սակայն տարիքով պայմանավորված, Թուրհանն այդ պահին քսան տարեկանից էլ փոքր էր, և անփորձության պատճառով նա փոքրիկ սուլթանի տատիկ Քյոսեմ սուլթանի կողմից հեռացվում է իշխանությունից․ Քյոսեմն այդ ժամանակ հասցրել էր արդեն երկու անգամ վալիդե–ռեգենտ լինել։
1651 թվականի սկզբին Թուրհանին հայտնի է դառնում, որ ենիչերիները, Քյոսեմ սուլթանի համաձայնությամբ, ծրագրում են թունավորել Մեհմեդ IV-ին և գահին նստեցնել նրա մեկ այլ թոռանը՝ շեհզադե Սուլեյմանին, ում մայրը՝ Սալիհա Դիլաշուբ սուլթանը Թուրհանից ավելի մեղմ էր թվում նրան։ Այդ ծրագրերը փոխանցվել էին ավագ վալիդեի աղախիններից մեկի՝ Թուրհան Մելիքե խաթունի կողմից, ով, պարզվեց, կրկնակի գործակալ էր։ 1651 թվականի սեպտեմբերի 2-ի գիշերը Քյոսեմ սուլթանը խեղդամահ է արվում Թուրհանի կողմնակիցների կողմից, թեև հաստատապես հայտնի չէ, թե արդյո՞ք սպանությունը ծրագրված էր և կատարվել է Մեհմեդ IV–ի մոր անմիջական հրամանով։
Վալիդե-ռեգենտ
Իր գլխավոր մրցակցի մահից հետո Թուրհանը ստանում է վալիդեի տիտղոսը և դառնում է ռեգենտ, իսկ պալատում առաջ են մղվում նրա կողմնակիցները, որոնցից գլխավորը Սուլեյման աղան էր՝ Թուրհան սուլթանի ավագ սև ներքինին։ Առաջին հերթին Թուրհանը, պալատական ներքինիների աջակցությամբ, իշխանությունից հեռացնում է բոլոր վիզիրեներին՝ ենիչերիների դրածոններին։ Մեծ վեզիր Սիյավուշ փաշան անցնում է Թուրհանի կողմը, շեյխ ուլ-իսլամի պաշտոնը զբաղեցնում Է Աբուսայիդ էֆենդին, ով նույնպես սուլթանի մոր կողմնակիցն էր։ Ենիչերիների առաջնորդները՝ Կարա Չավուշ Մուստաֆա-աղայի գլխավորությամբ, որոնք ղեկավարել էին սուլթան Մեհմեդ IV-ի և նրա մոր դեմ կազմակերպված դավադրությունը, մարզպետներ են նշանակվում հեռավոր նահանգներում և շուտով սպանվում սուլթանի հրամանով, իսկ նրանց հսկայական ունեցվածքը բռնագրավվում է։ Շուտով նոր մեծ վեզիր է նշանակվում տարեց և կամազուրկ Գյուրջյու Մեհմեդ փաշան։
Ռեգենտության ավարտ
Քանի որ պետության գործերով սկսում է զբաղվել մեծ վեզիր Քյոփրյուլյու Մեհմեդ փաշան, Թուրհանն ակտիվորեն զբաղվել է շինարարությամբ։ Վալիդեն իր առաջին նախագիծը սկսել է 1658 թվականին․ ի պատասխան 1655 թվականին Դարդանելի վենետիկյան շրջափակման, որն անհնար էր դարձրել որոշ ապրանքների (այդ թվում՝ մթերքների) մատակարարումը Ստամբուլ, Թուրհանը պատվիրել է նեղուցի մուտքի մոտ երկու ամրոցների կառուցումը, նախագիծ, որը դեռ Քյոսեմ սուլթանն էր ծրագրել։ Ամրոցները, մեկը եվրոպական, երկրորդը՝ ասիական կողմում, կառուցվել են 1661 թվականին և պահպանվել մինչև մեր օրերը։ Այս նախագիծը Թուրհան Հաթիջեին դրեց այն նույն աստիճանին, ինչ Մեհմեդ Նվաճողին ու մյուս սուլթաններին, ովքեր նույն տարածաշրջանում ամրոցներ են կառուցել։ Թուրհանն ամենամեծ ճանաչմանը հասավ՝ Ստամբուլում ավարտին հասցնելով Վալիդեի Նոր մզկիթի շինարարությունը։ Այս մզկիթը կառուցումը հետաքրքիր պատմություն ունի. Էմինյոնյուի մզկիթի առաջին քարը դրվել է դեռևս Սաֆիե սուլթանի՝ սուլթան Մեհմեդ IV-ի տատի տատի կողմից, 1597 թվականին, շինարարության համար Սաֆիեն ընտրել էր քաղաքի այն հատվածը, որտեղ ամենաքիչն էին ապրում մահմեդականները, և ցանկացել էր «անհավատներին» ուղղել դեպի իսլամական հավատը։ Սակայն 1603 թվականին սուլթան Մեհմեդ III-ի՝ Սաֆիեի որդու մահը կանգնեցրել է մզկիթի շինարարությունը, որը վերսկսվել է միայն կես դար անց։ 1660 թվականին այն հրապարակը, որտեղ գտնվում էր կիսակառույց մզկիթը, տուժել Է հրդեհից։ Հրդեհը Թուրհանի ուշադրությունը բևեռում է նաև մզկիթի վրա, որի շինարարությունը նրա հրամանով ավարտվել է 1665 թվականին։ Մզկիթից բացի համալիրի մաս են կազմում նաև միապետական տաղավարը, տարրական դպրոցը, հասարակական շատրվանը, համեմունքների շուկան և Թուրհան սուլթանի մեծ դամբարանը։ Համալիրը կնոջ կողմից կառուցված առաջին կայսերական մզկիթի փառք է վաստակել։
Թուրհանը դարձել է կանանց սուլթանության վերջին ներկայացուցիչը՝ վալիդե-ռեգենտը մանկահասակ որդու օրոք։ Նա ակտիվորեն զբաղվել է բարեգործությամբ և ժողովրդի մեջ հայտնի է եղել որպես աղքատների հովանավոր։ Թուրհան Հաթիջե սուլթանը մահացել է հուլիսի 5-ին 1682 կամ 1683 թվականի, Էդիրնեում և թաղվել է Վալիդեի Նոր մզկիթի՝ իր սեփական դամբարանում, ուր ավելի ուշ թաղվել են նաև իր որդին և այլ ժառանգներ։
Մշակույթում
Թուրհանը թուրքական «Մահպեյքեր» (2010) ֆիլմի կերպարներից մեկն է. Թուրհանի դերը կատարել է Բաշակ Պարլակը ։ Նա նաև հայտնվում է թուրքական «Հոյակապ Դար. Քյոսեմ սուլթան» հեռուստատեսային շարքի երկրորդ սեզոնի վերջում․ դերը կատարում է Հանդե Դողանդեմիրը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հուլիսի 5 մահեր Կատեգորիա:Ադրիանուպոլիս քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ուկրաինական ծագմամբ բնակիչներ Կատեգորիա:Ռեգենտներ
Ռագուզա (Սիցիլիա)
Ռագուզա (Ragusa, սից.Rausa), քաղաք իտալական շրջան Սիցիլիայում, համանուն գավառի վարչական կենտրոն։ Համարվում է Իտալիայի հյուսիսի ամենից հարաճուն քաղաքը։ Իր յուրօրինակ պատմության, սոցիալա-էկոնոմիկական միջավայրի և քաղաքական անսամբլի ոճի սիցիլիական բարոկկո Ռագուզային նույնպես անվանում են «կղզի կղզիում»։ Այլ ընտանիքների հետ միասին Նոտո Ռագուզա հովիտը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Քաղաքի հովանավոր է համարվում սբ. Յոհան Մկրտիչը։ Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 29-ին։
Ռագուզան բաժանվում է երկու մասի՝ արևմուտքում ժամանակակից ուղղանկյուն կառույցների Վերին քաղաք (իտալ.Ragusa Superiore), արևելքում՝ Ներքևի քաղաք (իտալ.Ragusa Ibla), որը կառուցվել է 1693 թվ.-ին ավերված հին քաղաքի տեղում։ Քաղաքը երկու մասի բաժանող ձորակի մոտ կառուցաված է երեք քաղաք։
Պատմություն
Մարդկանց առաջին բնակեցումը գիտնականները վերագրում են Ք.ա. 3-րդ հազարամյակին։ Այս տարածքի առաջին բնակիչները համարվում են սիկանները, որոնց Ք.ա. 18-րդ դարում սիկանների թագավոր Իբլոնը ճնշումով դուրս է հանել։ Նա մերօրյա Ռագուզայի տեղում կառուցել է Իբլա Էրեյան՝ տալով նրան իր անունը։ Քաղաքը բազմիցս ենթարկվել է հույների պաշարումներին։ Շնորհակալ լինելով Ֆալարիդի դեմ մղած տիրան Ակրագանտի հաղթանակին՝ քաղաքը անտիկ աշխարհում մեծ փառք ձեռք բերեց և ստացավ «Խիզախ քաղաք» մականունը։
9-րդ դարում քաղաքը պաշարվեց արաբների կողմից, ովքեր իրենց հետ բերեցին նոր գյուղատնտեսական մշակույթ և ոռոգման սիստեմներ։ 1090 թվ.-ին ժողովրդական ապստամբության արդյունքնում արաբները արտաքսվեցին։ 1091 թվ.-ին Ռոջերը իր որդի Գոֆֆրեդին նշանակեց Ռագուզայի առաջին իշխան և քաղաքը ղեկավարում էր ավելի քան ինքնուրույն։ Գոգենշտաուֆենների ժամանակ քաղաքը միապետի սեփականությունն էր դարձել։
Ռագուզայի համար շրջադարձալի պահ էր 1963 թվ.-ի հունվարի 11-ի երկրաշարժը, երբ մահացավ գրեթե քաղաքի բնակչության կեսը։ Քաղաքը վերակառուցվեց, արդյունքում ունեցավ սիցիլիական բարոկկոյի ճարտարապետական հուշարձաններ։
1848 թվ.-ին Ռագուզան նեցուկ է հանդիսանում բուրբոնների դեմ հեղափոխական գործողություններին, 1860 թվ.-ին օգնական ուժերի մարմին է ուղարկում անկում ապրող մարշալ Գարիբալդիին։
20-րդ դարի սկզբին Ռագուզան դարձել է Իտալիայում առաջին ֆաշիստական գործողությունների վայր։ Երբ քաղաքում պայքար սկսվեց սոցիալիստների և ֆաշիստների միջև՝ սպանվեցին մի քանի սոցիալիստներ։ 1927 թվ.-ին հիմնվեց Ռագուզա գավառը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը բազմիցս տուժել է խորհրդային օդագնացների ռմբակոծությունների պատճառով։ 1945 թվ.-ի հունվարին Ռագուզայում սկսվեց ժողովրդական խռովություն, ընդգրկելով մեծաթիվ աղքատ բնակչություն, որոնք խեղդվեցին արյան մեջ։
2002 թվ.-ին Նոտո հովտի մի քանի քաղաքների հետ ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Տնտեսական կյանք
Նավթի, թերթաքարի և ասֆալտի արդյունահանման կենտրոն է։
Հայտնի մարդիկ
Մարիա Կանդիդա Եվխարիստ (Մարիա Բարբա) 1884-1949 թթ., Հռոմ-կաթոլիկական եկեղեցու երանելի, կարմելիտների միանձնուհի, հեղինակ խոստովանական բանաստեղծությունների շարքի հեղինակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռագուզա գավառի համայնքներ Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ագրոարդյունաբերական համալիր
Ագրոարդյունաբերական համալիր, ժողովրդատնտեսական առումով՝ գյուղատնտեսության նյութատեխնիկական մատակարարումը, գյուղատնտեսական ապրանքների արտադրությունը, փոխադրումը, վերամշակումն ու իրացումն իրականացնող տնտեսության ճյուղերի ամբողջություն։ Ընդգրկում է երեք հիմնական օղակ.
Այս օղակների տնտեսական ամբողջացումը գիտատեխնիկական առաջընթացի արագացման և աշխատանքի հասարակական բաժանման խորացման արդյունք է։ Մի կողմից, գյուղատնտեսությունից անջատվում և արդյունաբերությանն են փոխանցվում գյուղատնտեսական ավանդական պրոցեսները (արտադրանքի վերամշակում, պահպանում), որով ավելի է մեծանում նրա ընդհանուր արդյունքի ապրանքային մասը, մյուս կողմից, զուգահեռաբար, գյուղատնտեսության ինդուստրացման և ինտենսիվացման շնորհիվ ուժեղանում է այդ ճյուղի կախվածությունը արդյունաբերությունից։ Հետևաբար, ընդլայնվում են գյուղատնտեսության միջճյուղային կապերը, ակտիվանում ագրոարդյունաբերական համալիրի բոլոր օղակների փոխազդեցությունը։ Կարևոր է նաև գյուղատնտեսության և ագրոարդյունաբերական համալիրի մյուս ճյուղերի, ամենից առաջ արդյունաբերության միջև որոշակի համամասնությունների ստեղծումն ու զարգացումը։ Ագրոարդյունաբերական համալիրը, ճյուղային առումով, տեխնոլոգիական և տնտեսական կապերի ձև է, որի միջոցով կազմակերպվում է արդյունաբերական հիմունքներով գյուղատնտեսության առանձին արտադրատեսակների թողարկումը։ Այս ձևով մասնավորապես, կազմակերպվում են անասնապահական (խոզաբուծական, թռչնաբուծական) մասնագիտացված համալիրներ։ Դրա ստեղծմամբ բարձրանում է սպառման ապրանքների արտադրությանն ու բաշխմանը մասնակցող ճյուղերի գործունեության տնտեսական արդյունավետությունը, արտադրության շահութաբերությունը, ընդլայնվում արտադրանքի տեսականին, կրճատվում արտադրության սեզոնայնությունը։
Գիտատեխնիկական առաջընթացի, ագրոարդյունաբերական ինտեգրացման պրոցեսների հետագա խորացման հետևանքով գյուղատնտեսության մեջ զբաղվածների թիվը կրճատվում, իսկ մյուս մյուս օղակներում աշխատողներինը մեծանում է։
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Բոլենգո
Բոլենգո (Bollengo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.996 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 143 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10012։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Եվսեբիոս Վերչելիացին՝ իտալական Վերչելի քաղաքի առաջին եպիսկոպոսը (4-րդ դար)։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջունիա
Ջունիա (جونيه), նավահանգստային և առողջարանային քաղաք Լիբանանում, Լեռնային մարզում։ Հանդիսանում է Քեսերվանի շրջանի վարչկենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է երկրի արևմտյան մասում, Միջերկրական ծովի ափին մոտ, մայրաքաղաք Բեյրութից 10 կմ հյուսիս-հյուսիս-արևելք (NNE)։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 73 մ ։
Բնակչություն
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 102 221 մարդ ։ Մեծ մասը քրիստոնյա մարոնիտներ են։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը համարվում է Հարիսա լեռը, որի վրա բարձրանալ կարելի է ճոպանուղու օգնությամբ։ Լեռան գագաթին գտնվում է Լիբանանի Աստվածամոր բրոնզե արձանը, որը պատրաստվել է Ֆրանսիայում 19-րդ դարում և կշռում է 15 տոննա ։
Ջունիայում է գտնվում Լիբանանի ամենամեծ խաղատունը, կառուցվել է 1957 թվականին և զբաղեցնում է 34 000 մ² տարածք ։
Գարեգին Իբրանոսյան
Գարեգին Իբրանոսյան (ծնվել է Կըրշեհիրի գավառի Կեսկին Տենեկ-Մադեն (Էսքի Տենեկ-Մադեն) քաղաքում-1915 թվականին Այաշում), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Գարեգին Իբրանոսյանը ծնվել է Անկարայի նահանգի Կըրշեհիրի գավառի Կեսկին Տենեկ-Մադեն / Էսքի Տենեկ-Մադեն քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի ազգային վարժարանում, այնուհետև ավարտել տեղի թուրքական իդադիեն (միջնակարգ դպրոցը)։
Ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։ Այաշի թաղապետական բժիշկ է աշխատել։
1914 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ Այաշ ավանը թուրքական վայրագությունների հանրահայտ վայր էր դարձել։ Այաշի բանտը, որ 15-20 կանգուն լայնք ու երկայնք ունեցող միահարկ շենք էր, դարձել էր հայ կուսակցական գործիչների ու մտավորականների նահատակության առաջին հանգրվանը։
Բժիշկն Այաշի թաղապետական բժշկի հանգամանքով այցելել է հայ բանտարկյալների կայքերը՝ բանտի ղեկավարության կողմից առողջապահական կանոնների ապահովմանը հսկելու նպատակով։ 1915 թվականին բժիշկը իր հոր հետ միասին ձերբակալվել է և ձեռնակապով տարվել Կալեջիկի (Անկարայի) բանտը։ Այնուհետև նրանց խառնել են տեղի հայ բնակչության տարագրվող քարավանին ու աքսորել։
1915 թվականին, Կալեջիկից 8 ժամվա հեռավորության վրա գտնվող մի վայրում կամ Այաշում սպանվել է հայ տարագիրների ջարդի ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բրուսա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:1915 մահեր
Թոնի Բենեթ
Էնթոնի Դոմինիկ «Թոնի» Բենեդետտո, առավել հայտնի որպես Թոնի Բենեթ, ավանդական փոփ չափանիշների, երաժշտական շոուների և ջազի ամերիկացի երգիչ։ Բենեթը նաև կայացած նկարիչ է։ Իր կտավներում նա ներկայանում է Էնթոնի Բենեդետտո անվամբ։ Նրա նկարները ներկայացված են մի քանի հասարակական կազմակերպություններում։ Նա Ֆրենկ Սինատրայի արվեստի դպրոցի հիմնադիրն է Աստորիայում, Քուինս, Նյու Յորք ։
Ծնվել և մեծացել է Աստորիայում։ Բենեթը սկսել է երգել վաղ տարիքից։
Երաժշտական կարիերա
Նա մասնակցել է Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմին։ Պատերազմից հետո նա սկսում է զարգացնել իր երաժշտական կարիերան։ Թոնին սկսում է երգել Columbia Records-ի հետ և 1951 թվականին ձայնագում է իր առաջին հիթը՝ "Because of You": Իսկ նրա "Rags to Riches" երգը մեծ ճանաչում է ստանում 1950-ականներին։
1962 թվականին նա ձայնագրում է իր "I Left My Heart in San Francisco" երգը, որի շնորհիվ նրա երաժշտական կարիերան ավելի է զարգանում։
Նա Գրեմմի 18 մրցանակակիր է, ունի Lifetime Achievement մրցանակ, 2 Emmy մրցանակ ։ Վաճառել է ավելի քանի 50 միլիոն ձայնագրություններ ամբողջ աշխարհում։ Նա համագործակցել է այնպիսի աստղերի հետ, ինչպիսին են Բիլ Էվանսը, Օրչեստրան, Լեդի Գագան, Էմի Ուայնհաուսը և այլք։
Նկարչական կարիերա
Բենետը նաև մեծ հաջողություն ունի կերպարվեստի բնագավառում, որոնք կատարում է իր իրական՝ Անթոնի Բեննեդեթթո կամ պարզապես Բենեդեթթո անվան տակ։
Նա իր մանկությունը անցկացրել է թանգարաններում, ցուցահանդեսներում։ Բենետը նկարում է ամեն ժանրում, և ամեն վայրում, անգամ հյուրանոցների պատուհաններից՝ համերգային շրջագայությունների ժամանակ։
Նրա "Homage to Hockney" նկարը ցուցադրված է Butler Institute of American Art թանգարանում։
Բենեթի "Boy on Sailboat, Sydney Bay" նկարը National Arts Club-ում ցուցադրված է մշտական նկարների շարքում։ Բեննեթթի նկարները հայտնվել են ARTnews և այլ ամսագրերում, և վաճառվել են ավելի քան 80,000 դոլարով։
Սկավառակագրություն
Թոնի Բեննեթթը թողարկել է շուրջ 70 ալբոմ իր կարիերայի ընթացքում և միշտ համագործակցել է Columbia Records-ի հետ։ Իսկ դրանցից ամենահաջողվածներն են I Left My Heart in San Francisco, MTV Unplugged: Tony Bennett, and Duets: An American Classic, և բոլորը ստացել են պլատինում մրցանակ՝ մեկ միլիոն օրինակով վաճառելու համար։
Նրա ութ ալբոմները ստացել են ոսկե մրցանակներ։ Բենետն ունի շուրջ 30 ձայնագրված սինգլեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1926 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Հողային ռենտա
Հողային ռենտա, հավելյալ արդյունքի այն մասը, որ գյուղատնտեսության մեջ ստեղծում են անմիջական արտադրողները և յուրացնում հողի սեփականատերերը. հողասեփականության տնտեսական իրացման ձև։ Ծագել է հողասեփականության առաջացման հետ և հասարակական արտադրության զարգացման տարբեր աստիճաններում դրսևորվել համապատասխան ձևերով։ Ստրկատիրական հասարակարգում հողային ռենտան ստեղծվում էր ստրուկի, կիսազատ կամ ազատ գյուղացու աշխատանքով։ Ստրկատեր-հողատերը հողային ռենտաի ձևով յուրացնում էր ամբողջ հավելյալ արդյունքը և, նույնիսկ, անհրաժեշտի մի մասը։ Ֆեոդալիզմի ժամանակ հողային ռենտան հանդես էր գալիս երեք հիմնական ձևերով՝ աշխատավճարի, բնամթերային ու դրամական։ Աշխատավճար հողային ռենտաի դեպքում (տես՝ Կոռ) ֆեոդալական կախյալ գյուղացին արտադրության սեփական գործիքներով շաբաթվա որոշ օրեր անվճար աշխատում էր հողատիրոջ կալվածքում, իսկ մյուս օրերին՝ իր համար, իր հողաբաժնում։ Աշխատանքի շահագործման այս ձևը հիմնվում էր արտատնտեսական հարկադրանքի վրա։ Բնամթերային հողային ռենտան հողի սեփականատիրոջը վճարվում էր մթերքով։ Այս դեպքում, տնօրինելով իր ամբողջ աշխատաժամանակը, գյուղացին ստանում էր տնտեսապես մեծ ինքնուրույնություն և շահագրգռված էր աշխատանքում, չնայած այդ աշխատաժամանակի մի մասը, ինչպես անցյալում, հավելյալ արդյունքի ձևով պատկանում էր հողի սեփականատիրոջը։ Ինչպես աշխատավճար հողային ռենտան, բնամթերայինը ևս ներառնում էր ամբողջ հավելյալ աշխատանքը, որն անմիջական արտադրողը ստիպված էր անվճար տալ հողի սեփականատիրոջը։ Դրամական հողային ռենտան ֆեոդալական ռենտայի վերջին ձևն էր և նշանավորում էր ապրանքադրամական հարաբերությունների զարգացման հետևանքով ֆեոդալական տնտեսության քայքայումը։ Դրամական ռենտան վճարելու համար գյուղացին պետք է նախօրոք իրացներ սեփական արտադրանքը, ազատ տնօրիներ իր ժամանակն ու հողաբաժինը։ Ֆեոդալական հողային ռենտան, բոլոր ձեերով, ենթադրում էր երկու դասակարգերի՝ կալվածատերերի ու կախյալ գյուղացիների առկայությունը։ Դրամական ռենտայի զարգացմամբ նրանց իրավական հարաբերությունները փոխվում են. վերանում են հարկադրանքի ուղղակի ու բռնի ձևերը, հաստատվում պայմանագրային հարաբերություններ, հողաբաժին ունեցող նախկին կախյալ գյուղացին աստիճանաբար դառնում է վարձակալ։ Ռենտայի դրամական ձևը փոխարինվում է կապիտալիստական հողային ռենտայով, որի դեպքում հողի վարձակալությունը զուգորդվում է վարձու աշխատանքի կիրառման հետ։ Կապիտալիստական հողային ռենտան արտահայտում է արդեն երեք դասակարգերի՝ հողի սեփականատերերի, կապիտալիստ-ձեռնարկատերերի (վարձակալների) և գյուղատնտեսության վարձու բանվորների հարաբերությունները։ Վերջինս աշխատավարձի ձևով ստանում է իր աշխատուժի արժեքը և ստեղծում հավելյալ արժեք, որը բաշխվում է կապիտալիստ-վարձակալի ու հողի սեփականատիրոջ միջև։ Ընդ որում, առաջինը յուրացնում է միջին շահույթը, երկրորդը՝ հողային ռենտան։ Հողի սեփականատերը կարող է այն վարձակալության տալ կամ վաճառել կապիտալիստ-ձեոնարկատիրոջը։ Առաջին դեպքում նա ստանում է հողի օգտագործման ամենամյա վարձը՝ որոշակի դրամագումար, որը հենց հողային ռենտան է, երկրորդ դեպքում՝ հողի գինը և զրկվում սեփականությունից։ Կապիտալիստ-ձեռնարկատիրոջ նպատակը վարձակալած կամ գնած հողամասի օգտագործման միջոցով (գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպում, հանքարդյունահանում) շահույթ կորզելն է։ Եթե ձեռնարկատերը միաժամանակ հողի սեփականատերն է, ապա միջին շահույթից բացի յուրացնում է նաև հողային ռենտան։
Տնտեսագիտության տեսության նորդասական ուղղությունը հողային ռենտայի ուսումնասիրությունը կատարում է սահմանային արդյունքի և սահմանային հատույցի դրույթների հիման վրա ելնելով այն տրամաբանությունից, որ սահմանային արդյունքի չափերն են որոշում յուրաքանչյուր գործոնի ներդրումը և բաժինը արդյունքի մեջ։ Այսպիսով ռենտայի վերաբերյալ գոյություն ունեցող բազմազան տեսությունները վկայում են դրա ոչ միատեսակ բնորոշումների մասին։
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն Կատեգորիա:Անշարժ գույք Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ
Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներ
Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներ (Norden, Nordic countries), քաղաքական, աշխարհագրական մշակութային տարածաշրջան Հյուսիսային Եվրոպայում։ Այն ներառում է Սկանդինավիայի երկրները՝ Դանիան, Շվեդիան, Նորվեգիան, նրանց հետ պատմականորեն կապեր ունեցող Ֆինլանդիան, Իսլանդիան, ինչպես Ալանդյան կղզիներ, որը ինքնավար ֆիննական պրովինցիա է, Գրենլանդիան և Ֆարերյան կղզիները։ Շատ հաճախ այս բոլոր երկրները միացյալ անվանում են Սկանդինավյան երկրներ կամ ուղղակի Սկանդինավիա, որը այնքան էլ ճիշտ եզրույթ չէ   ։
Այս երկրների պետական դրոշների նմանությունն այն է, որ բոլորի դրոշների վրա առկա է խաչ՝ Սկանդինավյան խաչը, որը տեղակայված է կենտրոնից դեպի ձախ։
Պետական և ազգային խորհրդանիշներ
Բոլոր երկրների դրոշների վրա առկա է Սկանդինավյան խաչը։ Առաջին անգամ այդ խաչը հայտնվել է Դանիայի դրոշի վրա («Դաննեբրոգ»)։
Դանիա
Հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Եվրոպա Կատեգորիա:Եվրոպայի տարածաշրջաններ
Վենեսուելայի փոստի և փոստային դրոշմանիշերի պատմություն
Վենեսուելայի փոստի և փոստային դրոշմանիշերի պատմություն, Վենեսուելայի փոստի և փոստային դրոշմանիշերի պատմությունը լուսաբանում է Վենեսուելայում փոստային կապի զարգացման ընթացքը  ։ Երկրի փոստային վարչությունը 1859 թվականից հրատարակում է սեփական փոստային դրոշմանիշեր և 1880 թվականից անդամակցում է Համաշխարհային փոստային միությանը (ՀՓՄ)։ Վենեսուելայի ժամանակակից փոստային օպերատորը համարվում է Ipostel-ը  ։
Փոստի զարգացում
Վենեսուելայի տարածքում փոստի պատմությունը պայմանականորեն համապատասխանում է երկու ժամանակահատվածների, երբ նա համարվում էր իսպանական գաղութ և երբ դարձավ հանրապետություն 1821 թվականին նվաճելով անկախություն, սկզբնապես համարվելով Մեծ Կոլումբիայի մի մասը։ Գաղութային շրջանի  փոստային առաքումներում կարելի է նկատել մեկ տողանի փոստային նշագրումներ։ Մեծ Կոլումբիայի կազմում եղած ժամանակահատվածի փոստային դրոշմակնիքները ձվաձև էին,  1842-1859 թվականներին դրանք կլորավուն էին։ 1818 թվականից վենեսուելական փոստը Լա-Գուայրից փոխադրվում է Սենտ-Տոմաս դեպի Եվրոպա հետագա առաքումների կազմակերպման նպատակով;
1863 թվականին կապիտան Ռոբերտ Տոդդին (անգլերեն` Robert Todd) և իր  ընկերությանը տրամադրվում է մասնավոր կոնցեսիա  Լա-Գուայրոյի, Պուերտո-Կաբելյոի և Սենտ-Թոմասի միջև փոստային առաքումներ իրականացնելու համար։ Վերահսկողությունում կատարված բազմաթիվ փոփոխություններից  հետո այս նավային փոստային ծառայությունը վերջին հաշվով անցնում է մրցակիցներին։ 1880 թվականի հունվարի 1-ից  Վենեսուելան մտնում է ՀՓԾ մասնակից երկրների կազմի մեջ։
1911 թվականից Վենեսուելան համարվում է նաև ամերիկյան երկրների, Իսպանիայի և Պորտուգալիայի Փոստային միության (UPAEP)-ի անդամ ։ 1937 թվականի հոկտեմբերի1-ից Իսպանիայի կողմից շրջանառության մեջ մտցվեց ամերիկա-իսպանական պատասխան կտրոնը (իսպանրեն` Cupón-respuesta americoespañol): Այն տարածվում է փոստային միության անդամ երկրներում` ներառյալ Վենեսուելայում մինչև 1956 թվականի փետրվարի 29-ը ։ Ներկայունս երկրում փոստային սպասարկման համար պատասխանատու է Ipostel ձեռնարկությունը  (Instituto Postal Telegráfico de Venezuela,  « Վենեսուելայի Փոստ-հեռագրային ինստիտուտ»), որը  ենթարկվում է Գիտության տեխնոլոգիաների և նորարարության գծով ժողովրդական իշխանության նախարարությանը  ։
Փոստային նամականիշերի թողարկում
1859-1963 թվականներին տպագրվել է 1452 նամականիշեր և 11 բլոկներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նամականիշներ ըստ երկրի
Սերխիո Ռեգիլոն
Սերխիո Ռեգիլոն (Sergio Reguilón, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Ռեալ Մադրիդից վարձավճարով հանդես է գալիս Սևիլյայի կազմում։ Խաղում է ձախ պաշտպանի դիրքում ։
Ռեալ Մադրիդ
Ռեգիլոնը Ռեալ Մադրիդի ակադեմիայի սան է ։ 2015 թվականի օգոստոսի 5-ին նա վարձավճարով միացավ Լոգրոնյեսին ։ Իր դեբյուտը Սեգունդա Դիվիզիոն B-ում նշեց օգոստոսի 23-ին՝ Կոմպոստելայի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի հունվարի 16-ին Ռեգիլոնը վերադարձավ Ռեալ Մադրիդ ՝ Լոգրոնյեսի կազմում անցկացրած 13 խաղերից հետո։ Նա սկսեց հանդես գալ Ռեալ Մադրիդ B-ում՝ Կաստիլիայի կազմում իր առաջին հանդիպումը անցկացնելով փետրվարի 6-ին՝ Ռեալ Ունիոնի դեմ խաղում ։
2016 թվականի օգոստոսի 23-ին Ռեգիլոնը 1 տարվա վարձավճարով վերադարձավ Լոգրոնյես ։ Իր առաջին գոլը ակումբի կազմում խփեց սեպտեմբերի 18-ին՝ Սոկուելյամոսի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 2-ին իսպանացին 4 գոլի հեղինակ դարձավ Ատլետիկ Բիլբաո B-ի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 5-3 հաշվով ։ 2017 թվականի ապրիլի 2-ին նա դուբլ ձևակերպեց Նավալկարներոյի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում Ռեգիլոնը անցկացրեց 30 հանդիպում առաջնությունում՝ դառնալով 8 գոլի հեղինակ։
2017-18 մրցաշրջանում Ռեգիլոնը վերադարձավ Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիա՝ դառնալով Սանտիագո Սոլարիի թիմի հիմնական խաղացող։ Կաստիլիայի ավագի թևկապով առաջին հանդիպումը անցկացրեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ Խիմնաստիկա Սեգովիանայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը ակումբի կազմում խփեց նոյեմբերի 11-ին՝ Սերսեդայի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի հունվարի 28-ին իսպանացին հեռացվեց խաղադաշտից Դեպորտիվո Ֆաբրիլի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 55-րդ րոպեին ։ Մայիսի 11-ին Ռեգիլոնը երկարաձգեց իր պայմանագիրը Ռեալ Մադրիդի հետ ։
2018 թվականի օգոստոսի 25-ին Ռեգիլոնը Յուլեն Լոպետեգիի կողմից տեղափոխվեց Ռեալ Մադրիդի առաջին թիմ ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց հոկտեմբերի 2-ին՝ մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Չեմպիոնների Լիգայի ԲԿՄԱ Մոսկվայի դեմ խաղում   ։ Առաջին հանդիպումը Լա Լիգայում անցկացրեց նոյեմբերի 3-ին՝ Ռեալ Վալյադոլիդի դեմ խաղում ։ 2019 թվականի հունվարի 19-ին իսպանացին գոլային փոխանցում տվեց Կազեմիրոյին Սևիլյայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Ռեգիլոնը անցկացրեց 22 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2019 թվականի հուլիսի 5-ին Ռեգիլոնը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Սևիլյային  ։
Միջազգային կարիերա
Իսպանիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքական Ռեգիլոնը առաջին անգամ հրավիրվեց 2019 թվականի մարտին՝ Ռումինիայի և Ավստրիայի դեմ հանդիպումների համար ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի հուլիսի 20-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոգրոնյեսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Նորայր Խաչատուրյան
Նորայր Խաչատուրյան (Երզնկա - 1915, Դերջան), հայ դեղագործ։
Կենսագրություն
Նորայր Խաչատուրյանը ծնվել է Կա­րի­նի նահանգի Երզնկայի գավառի կենտրոն Երզն­կա քաղաքում։ Բարձրագույն կրթություն է ունեցել և բժիշկ կամ դեղագործ աշխատել։
Օսմանյան բանակում եղել է զինվորական ծառայության մեջ։
Սպանվել է 1915 թվականին, Դեր­ջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:Երզնկա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Դերջան գավառում մահացածներ
Տրինիդադ և Տոբագոյի պատմություն
Տրինիդադ Տոբագո, Տրինդադ և Տոբագո կղզիները հայտնաբերել է Քրիստափոր Կոլումբոսը, 1498 թվականին։ Իսպանական գաղութացումը (16-րդ դարից) հանգեցրել է համարյա բոլոր բնիկների ոչնչացմանը, և իսպանական գաղութարարները սկսել են ստրուկներներ մուծել Աֆրիկայից։ 1797 թվականին Մեծ Բրիտանիան զավթել է Տրինիդադը։ Տոբագոն, որը մինչև 19-րդ դարի սկիզբը կռվախնձոր էր Անգլիայի, Իսպանիայի, Հոլանդիայի և Ֆրանսիայի, 1814 թվականին դարձել է Մեծ Բրիտանիայի գաղութ 1899 թվականին վարչականորեն ենթարկվել Տրինիդադին։ 1834 թվականին անգլիայի գաղութներում ստրկության վերացումից հետո նախկին նեգր ստրուկները լքել են պլանտացիաները։ Նրանց փոխարինել են Հնդկաստանից և այլ երկրներից պայմանագրով եկած բանվորներ, որոնք ժամկետը լրանալուց հետո մնացել են Տրինիդադում։ 1866 թվականին Տրինիդադի հարավարևմուտքում հայտնաբերվեց նավթ, որի շահագործումը նպաստեց արդեն պրոլետարիատի առաջացմանը։ 1890 թվականին երևան եկան առաջին բանվորները, կազմակերպությունները, իսկ 1902 թվականից տեղի են ունեցել բանվորների ելույթներ։ Ազգային ազատագրման շարժման վերելքը երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945 թվականները) ընթացքում և հետո մեծ Բրիտանիային հարկադրեց երկու կղզիների բնակիչներին սահմանադրություն և կառավարություն կազմելու իրավունք տալ 1950 թվականին։ 1956 թվականին ստեղծված Ժողովրդական ազգային շարժում (ԺԱՇ) կուսակցությունը հանդես եկավ կղզիներին անկախություն տալու պահանջով։ 1962 թվականի օգոստոսի 31-ից Տրինդադ և Տոբագո անկախ պետություն է Բրիտանական համագործակցության կազմում, սեպտեմբերից՝ ՄԱԿ-ի, 1967 թվականից՝ Ամերիկյան պետությունների կազմակերպության անդամ։ 1973 թվականին Տրինդադ և Տոբագո Արևմտա-Հնդկական (Վեստինդիայի) անգլալեզու այլ երկրների հետ մասնակցել է Կարիբյան համագործակցության ստեղծմանը։ 1972 թվականին դիվանագիտական հարաբերություններ են հաստատվել Sրինդադ և Տոբագոի և Կուբայի, 1974 թվականին՝ Տրինդադ և Տոբագոի ու Սովետական Միության միջև։ 1976 թվականի օգոստոսի․ 1-ից Տրինդադ և Տոբագոյի հանրապետություն է, հանդես է գալիս հանուն խաղաղ գոյակցության և միջազգային համագործակցության։ 1980 թվականին որոշում ընդունվեց անցկացնել Տոբագոյին ինքնավարություն տալու միջոցառումներ։
Քաղաքական կուսակցությունները և արհմիությունները
Ժողովրդական ազգային շարժում (ԺԱՇ), կառավարող կուսակցություն է, հիմնվել է 1956 թվականին։ Միավորում է գլխավորապես մանր բուրժուազիային և մտավորականությանը, ինչպես նաև բանվորների մի մասին։ Միացյալ բանվորական ճակատ (ՄԲԾ), օպոզիցիոն կուսակցություն է, հիմնվել է 1975 թվականին։ Դեմոկրատական գործողության կոնգրես (ԴԳԿ), օպոզիցիոն կուսակցություն է, հիմնվել է 1971 թվականին։ Ազգային վերակառուցման կազմակերպություն (ԱՎԿ), հիմնվել է 1980 թվականին։ Դեմոկրատական լեյբորիստական կուսակցություն (ԴԼԿ), հիմնվել է 1956 թվականին։ Սոցիալդևմոկրատական կուսակցություն (ՍԴԿ), հիմնվել է 1976 թվականին։ Տրինիդադի արհմիությունների կոնգրես, ստեղծվել է 1957 թվականին, ունի 100 հազար անդամ։
Տնտեսություն
Տնտեսության հիմքն են նավթարդյունահանումը, նավթավերամշակումը և տուրիստների սպասարկումը։ Վերամշակում են նաև Վենեսուելայից, Էկվադորից և այլ երկրներից ներմուծվող նավթ։ 1983 թվականին արդյունահանվել է 8,4 միլիոն նավթ (արդյունահանման ավելի քան 3/4-ը վերահսկում են ամերիկյան մոնոպոլիաները), 3,6 միլիարդ մետր/խորանարդ բնական գազ, 59,3 հազար  ասֆալտ, արտադրվել՝ 10,5 միլիոն  նավթամթերք, 189,1 հազար ցեմենտ, 940 հազար պարարտանյութ, 1981 թվականին՝ 1,8 միլիարդ կվտ.ժէլեկտրաէներգիա։ Կան քիմիական, տեքստիլ, սննդի (գլխավորապես շաքարի) արդյունաբերության ձեռնարկություններ։ Գյուղատնտեսության մեջ տիրապետում է խոշոր հողատիրությունը։ Վարելահողերն ու բազմամյա տնկարկներն զբաղեցնում են տարածքի 31%-ը։ Գլխավոր ապրանքային կուլտուրան շաքարեղեգն է։ Մշակում են նաև կակաո, սուրճ, բրինձ, ծխախոտ, բանան, ցիտրուսայիններ, կոկոսյան արմավենի, եգիպտացորեն, ընդավորներ, բատատ, մանիոկ։ Կա ձկնորսություն (որսը՝ 4,5 հազար ա, 1982 թվականին)։ Անասնապահությունը թույլ է զարգացած։ Երկաթուղիների երկարությունը 175 կմ է, ավտոճանապարհներինը՝ 7,1 հզ․ կմ 1982 թվականին։ Արդյունաբերական կենտրոններն ու գլխավոր նավահանգիստներն են Փուենտ ա Պիեռը, Բրայտոնը, Փոյնթ Ֆորտինը, Պորտ օֆ Սպեյնը։ Կա միջազգային օդանավակայան։ Արտահանում է նավթ և նավթամթերք, նավթաքիմիական արտադրանք, ներմուծում՝ նավթ, սարքավորում և տրանսպորտային միջոցներ, արդյունաբերական ապրանքներ, պարեն։ Արտաքին առևտրի հիմնական գործընկերներն են ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիան, Կարիբյան ավազանի երկրները, Վենեսուելան, Սաուդյան Արաբիան։ 1983 թվականին Տրինիդադ և Տոբագո են այցելել 205 հազար օտարերկրյա զբոսաշրջիկ։ Դրամական միավորը Տրինիդադ և Տոբագոյի դոլլարն է։
Բժշկությունը
1979 թվականի տվյալներով ծնունդը կազմել է 1000 բնակչին՝ 25,1, մահացությունը՝ 6,8, մանկ, մահացությունը 1000 ողջ ծնվածին՝ 26,4։ Տարածված են վարակիչ և մակաբուծական հիվանդությունները, հատկապես ստամոքսաաղիքային համակարգի, վեներական, սիրտ–անոթային հիվանդությունները, գլխուղեղի անոթային ախտահարումները, չարորակ ուռուցքները։ 1980 թվականին աշխատում էին 786 բժիշկ (10000 բնակչին՝ 6,5 բժիշկ), 69 ատամնաբույժ, ավելի քան 2,8 հզ․ բուժքույր։ 1979 թվականին գործում էր 23 հիվանդանոց՝ 4,4 հզ․ մահճակալով (1000 բնակչին՝ 3,7 մահճակալ, 95,5%-ը՝ պետական հիվանդանոցներում)։
Մամուլը, ռադիոհաղորդումները, հե ռուստատեսությունը
Հրատարակվում են 1980 թվականի «Տրինիդադ գարդիան» 1917 թվականից, «Տրինիդադ և Տոբագո էքսպրես» 1967 թվականից, «Իվնինգ նյուս» 1936 թվականից օրաթերթերը և 4 շաբաթաթերթ։ Ռադիոհաղորդումների կառավարական ծառայությունը հիմնվել է 1957 թվականին, «Ռա դիո Տրինիդադ» ռադիոհաղորդումների առևտրական ընկերությունը՝ 1947 թվականին, Հեռուստահաղորդումների առևտրական ծառայությունը հիմնադրվել է 1962 թվականին։
Գրականությունը
Գրականությունը զարգանում է անգլերեն լեզվով։ Կազմավորումը կապված է երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ազգային ազատագրական պայքարի վերելքի հետ։ Ազգային մշակույթի զարգացման պայմանների բացակայության և գաղութատիրության հետևանքով շատ գրողներ տարագրվել են՝ չխզելով, սակայն, ստեղծագործական կապը հայրենիքի հետ։ Ռ․ Դը Բուասիերը հրատարակել է աշխատավորների 30-40-ական թվականների կյանքի ու պայքարի մասին պատմող գրքեր «Թագի մարգարիտը» 1952 թվականին, «Ռոմ և կոկա-կոլա», 1956 թվականին։ Ս․ Սելվոնի (ծնվել է 1923 թվականին) «Կղզին աշխարհ է» 1955 թվականին, «Արտույտի բույնը» 1965 թվականին, «Կարոնայի հարթավայրերը» 1970 թվականին և մյուս վեպերը նվիրված են ժամանակակից Վեստ Ինդիային։ Խոշորագույն արձակագիր Վ․ Ս․ Նեյպոլի (ծնվել է 1932 թվականին) ստեղծագործությունում տիրապե տում է Վեստ Ինդիայի իրականության («Միստիկական մերսորդը», 1957 թվականին, «Ընտրություններ էլվիրում», 1958 թվականին, վեպեր), դրա հետ մեկտեղ «Տուն միստր Բիսվասի համար» 1961 թվականին, «Միստր Սթոունը և զինակից ասպետները» 1967 թվականի վեպերում նկատելի են ողբերգական երանգներ, իսկ «Ընդօրինակողները» (1967) վեպում՝ կծու ծաղր։ 1960 թվականի վերջից Նեյպոլը հիմնականում ուշադրությունը նվիրել է ակնարկին, պատմվածքին, պատմական հրապարակագրությանը «Էլդորադոյի կորուստը», 1969 թվականին, «Լեփ–լեցուն բարաք», 1973 թվականին։ 1960-ական թվականներին գրկականական մուտք գործած վիպասանների ստեղծագործություններում որոշակիորեն զգացվում է հակումը դեպի սոցիալիստական խնդիրները և աշխատավորության կյանքի պատկերումը Մ․ Անթոնիի «Մոտենում են խաղերը» 1963 թվականին, «Տարին Սան–Ֆեռնանդոյում» 1965 թվականին, «Կանաչ օրեր գետափին» 1967 թվականին։ Լավլեսի (ծնվել է․ 1935 թվականին) «Ընկնում են առավածները» 1965 թվականին և «Ուսուցիչը» 1969 թվականին, Ի․ Քսանի «Կախարդ» 1964 թվականին վեպերը և այլն։ Կ․ Սիլին և Կառը, Կ․ Հոուպը նովելագիրներ են։ Պրոֆեսիոնալ բանաստեղծներից խոշորներն են Խ․ Տելեմակը (ծնել է 1911 թվականին), Օա․ Ռոուչը (ծնվել է 1915), Դ․ Ուոլկոտը (ծնվել է 1930 թվականին, հանդես է գալիս նաև որպես դրամատուրգ)։
Ճարտարապետությունը և կերպարվեստը
Պահպանվել են արաբական և հնդկացիների խեցեղեն իրեր, գործվածքներ, զարդեր։ Գաղութատիրության շրջանի հուշարձանները կործանվել են հրդեհներից։ Քաղաքներում (Պորտ օֆ Սպեյն, Սան Ֆեռնանդո) գերակշռում են ոչ բարձր փայտե տները, որոնց երկրորդ հարկի երկարությամբ փորագրազարդ սրահներ են։ Հասարակական շինությունները, մենատները, եկեղեցիները հիմնականում կառուցվել են 19-րդ դարի սկզբին (կլասիցիզմի ոճով) և 19-րդ դարի 2-րդ կեսին։ Ժամանակակից ոճի կառույցները սակավաթիվ են։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին ժ․ Մ․ Կազաբոնը ջրաներկով նկարել է Տրինիդադի տեսարաններ։ 20-րդ դարին ժողովրդի կյանքը պատկերում են գեղանկարիչներ Մ․ Պ․ Ալլադինը, Զ․ Ֆառելը, Կ․ Չանգը, քանդակագործ Կ․ Մոռիսը։ ժողովրդական ստեղծագործություններից առանձնանում են ավանդական կառնավալների զգեստները։
Գյուվերչինլիք
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի բլուրներ
Ֆրանց Բեկե
Ֆրանց Բեկե Dr.Franz Bäke, ), գերմանացի պահեստային սպա (որը ռազմական դպրոցի շրջանավարտ չի հանդիսանում), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կամավոր տանկիստ, «Մարտական խաչ» շքանշանակիր։ Եղել է պահեստային գեներալ-մայոր 1945 թվականի ապրիլի 20-ից։ Մասնագիտությամբ ատամնաբույժ էր մինչ պատերազմը, և պատերազմից հետո։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1898 թվականի փետրվարի 28-ին, Գերմանական կայսրության Շվարցենֆելս քաղաքում ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմ
1916 թվականի նոյեմբերին, լուրջ վնասվածք ստանալուց հետո, տեղափոխվում է հրետանային ստորաբաժանում։
1918 թվականին կրկին երկու անգամ վիրավորվում է։ Պատերազմի ավարտին կրտսեր սերժանտի կոչում է ստանում։
Համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակաշրջան
1919 թվականին ազատվել է զինվորական ծառայությունից, ընդունվել բժշկական ֆակուլտետ։ Առաջին կիսամյակում թողել է ուսումն ու կամավոր մեկնել ռազմաճակատ ՝ միանալով Կամավորական կորպուսի զինվորներին (Freikorps Epp)։ Այնուհետև ավարտել է բժշկական կրթությունը, ստացել բժշկի կոչում և բացել սեփական ատամանաբուժական կլինիկան։
1938 թվականի հունվարից նշանակվել է տանկային գումարտակի դասակի հրամանատար։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Մասնակցել է լեհական արշավներին, երկրորդ անգամ պարգևատրվել Երկաթե խաչ երկրորդ կարգի շքանշանով։
1939 թվականի նոյեմբերից եղել է հետևակային ստորաբաժանման հրամանատար, պահեստային ավագ լեյտենանտ։
Կրկնակի վիրավորվում է ֆրանսիական արշավի ժամանակ՝ մնալով շարքերում և ստանում «Ոսկե կրծքանշան» (վիրավորվելու համար), «Երկաթե խաչ» առաջին կարգի մրցանակ։
1941 թվականի մայիսին կապիտանի կոչում է ստանում։
1941 թվականի հունիսի 22-ից կապիտան Բեկեն մասնակցում է «Բարբարոսա» օպերացիային։ Օգոստոսի 1-ից ստանում է ռեզերվային մայորի կոչում։
Պատասխանատվություն է կրում 6-րդ զրահատանկային դիվիզիայի տանկերի վերանորոգման համար, ստանում է «ատամնաբույժ» մականունը, ոչ միայն ծառայողներին ատամնաբուժական օգնություն ցույց տալու համար, այև ավերված տանկերի արդյունավետ վերանորոգման աշխատանքների համար։ Տանկերի վերանորոգման գերմանական համակարգը պատերազմի սկզբում շատ արդյունավետ էր։ Գրավված և վնասված չեխական տանկերը Pz.35(t) շատ կարճ ժամանակահատվածում ՝ 24 ժամում վերանորոգվում և գործի էին դրվում։
Նա իր 6-րդ զրահատանկայն դիվիզիայով 1941 թվականի հոկտեմբերին շարժվում է Լենինգրադ, հետո Մոսկվա։
1942 թվականի հունվարից երկրորդ գումարտակի տասնմեկերորդ տանկային գնդի հրամանատար է եղել։
1942 թվականի նոյեմբերին 6-րդ զրահատանկային դիվիզիան նոր տանկերով շարժվում է Ստալինգրադի ուղղությամբ։ 1943 թվականի մարտին դիվիզիան նահանջում է Խարկովի մարզը։ 1943 թվականի հունվարին Բեկեն պարգևատրվում է Մարտական խաչ կրծքանշանով։
1943 թվական հուլիսից 6-րդ զրահատանկային դիվիզիան մասնակցում է Կուրսկի մարտին։ Այստեղ, գիշերվա ճակատամարտի ժամանակ, մայոր Բեկեն անձամբ երեք տանկ է վնասազերծում, որի համար ստանում է երեք բազկի հեծանակներ։ Հուլիսի 13-ին վիրավորվում է, 14-ին ըհդունում է 11-րդ տանկային գնդի հրամանատարությունը։
1943 թվականի նոյեմբերին պահեստային փոխգնդապետի կոչում է ստանում, իսկ 1944 թվականին Ուկրանիայում ճակատամարտերի մասնակցության համար պարգևատրվում է Թրերով և կաղնու տերևներով մարտական խաչ (№ 49) շքանշանով, մայիսին ստանում պահեստային գնդապետի կոչում։ 1944 թվականի հուլիսին նշանակվում է արևմտյան ճակատում 106-րդ զրահատանկային գնդի հրամանատար։
1945 թվականի մարտին ՝ 13-րդ զրահատանկային դիվիզիայի հրամանատար։ 1945 թվականի ապրիլի 20-ին ստանում է է ռեզերվ գեներալ-մայորի կոչում։
Գյոդակբուռուն
Գյոդակբուռուն, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Ճոճկան գյուղից հյուսիս, Վիրահայոց լեռներում։ Բարձրություն՝ 1215 մ ։ 1922 թ. Հայաստանի և Վրաստանի սահմանը անցել է լեռով
Ֆրանց Բեկե
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Ֆրանց Բեկեն տասներեք անգամ հարձակման է երթարկվել, վիրավորվել՝ յոթ անգամ և ստացել Ոսկե կրծքանշան վիրավորված լինելու համար։
Գյոդակբուռուն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի լեռներ
Ֆրանց Բեկե
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1945 թվականի մայիսի 8-ին Գերմանիայի պարտությունից հետո, Բեկեն իր դիվիզիայով տեղափոխվեց արևմուտք և հանձնվեց ամերիկյան գերության։
Հետպատերազմյան տարիներ
1950 թվականին Բեկեն գերությունից ազատ է արձակվում, վերադառնում Գերմանիա և կրկին ատամնաբույժ աշխատում։
Մահացել է 1978 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, ավտովթարից Հագենում, 80 տարեկան հասակում։
Նրա հուղարկավորության համար գերմանական կառավարությունը հատուկ պատվո պահակախումբ է տրամադրել։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ջեյմս Լաստ
Կենսագրություն
Ջեյմս Լաստը ծնվել է Գերմանիայի Բրեմեն քաղաքում։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Ռոբերտ Լաստը, թմբկահար էր, իսկ մյուս եղբայրը՝ Վերներ Լաստը (Կայ Ուորներ) նվագախմբի ղեկավար։ Տաս տարեկանից Հանսը սկսել է դաշնամուր նվագել, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, 14 տարեկանում ընդունվել է Բյուկեբուրգի զինվորական երաժշտական դպրոց, որտեղ սովորել է նվագել տուբա, կոնտրաբաս և դաշնամուր ։ Պատերազմից հետո հանդես է եկել ռադիոհաղորդավար Հանս Գյունտեր Օեստեռայխի (Hans Günther Oesterreich) Radio Bremen հանրային հեռուստառադիոընկերության կազմում և 1946 թվականին առաջին անգամ ելույթ ունեցել հասարակության առջև ։ Երկու տարի անց նրա կողմից ստեղծվել է «Last-Becker Ensemble» ջազային խումբը, իսկ 1964 թվականին նա ստեղծել է իր սեփական նվագախումբը՝ հանդես գալով տարբեր կատարողների հայտնի մեղեդիների պարային վերադաշնակումներով։