cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջրային ատրճանակ
Հիբրիդային համակարգեր
Գոյություն ունեն նաև մի շարք ջրային ատրճանակներ, որոնք ջուրը դուրս մղելու համար օգտագործում են ճնշման մի շարք համակարգեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաղալիքներ Կատեգորիա:Խաղեր Կատեգորիա:Պլաստմասսաներ Կատեգորիա:Ջուր
Իլյա Պրիգոժին
Իլյա Ռոմանովիչ Պրիգոժին, (Ilya Prigogine, ), հրեական ծագում ունեցող բելգիացի  ֆիզիկոս և ֆիզիկաքիմիկոս, Բելգիայի վիկոնտ։ 1977 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի քիմիայի բնագավառում։  Նրա պատվին է կոչվել (11964) Պրիգոժին աստղակերպը։
Կենսագրություն
Իլյա Ռոմանովիչ Պրիգոժինը ծնվել է 1917 թվականի հունվարի 25-ին Մոսկվայում, եղել հրեական ունևոր ընտանիքի երկրորդ որդին։ Նրա հայրը՝ գործարանատեր, Մոսկվայի կայսերական տեխնիկական ուսումնարանի շրջանավարտ Ռուվիմ Աբրամովիչ Պրիգոժինը (?, Մոգիլյով – 1974), եղել է ժամագործ և ոսկերիչ Աբրահամ Վուլֆովիչ Պրիգոժինի ընտանիքից (1859 – 1911), մինչև Մոսկվա տեղափոխվելը ավարտել է Մոգիլյովի ռեալական ուսումնարանը։ 1913 թվականին Կրեստովսկի հրապարակում կազմակերպել է լաքաներկային արտադրություն ։ Մայրը` դաշնակահարուհի, Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ուսանողուհի Յուլիա Լայվիկովնա Վիխմանն է, (1892, Գոմել – ?) ։ Եղբայրը` Ալեքսանդր Պրիգոժինը (Alexandre Prigogine, 1913 –1991), եղել է օրնիթոլոգ և հայտնի է Բելգիական Կոնգոյի թռչունների ուսումնասիրություններով ։
1921 թվականին ընտանիքը Խորհրդային Ռուսաստանից նախ տեղափոխվել է Լիտվա, (Կաունաս), իսկ մեկ տարի հետո բնակություն հաստատել Բեռլինում, որտեղ բնակվում էր հորեղբոր ընտանիքը ։ Սակայն 1929 թվականին Գերմանիայում հակահրեական տրամադրությունների աճման պատճառով Պրիգոժինները որոշել են բնակություն հաստատել Բելգիայում, որտեղ Իլյան ավարտել է Բրյուսելի ազատ համալսարանը ։ 1961 թվականից մինչև 1966 թվականը Պրիգոժինը համագործակցել է Չիկագոյի Ֆերմի ինստիտուտի հետ:1967 թվականին Պրիգոժինը Օստինում հիմնադրել է Համալիր քվանտային համակարգերի ուսումնասիրությունների կենտրոնը (Center for Complex Quantum Systems)։
Իլյա Պրիգոժինի աշխատանքների հիմնական մասը նվիրված է անհավասարակշռային թերմոդինամիկային և անդարձելի գործընթացների վիճակագրական մեխանիկային։ Կարևորագույն նվաճումներից մեկն այն է, որ ցույց է տրվել անհավասարակշիռ թերմոդինամիկ համակարգերի գոյությունը, որոնք որոշակի պայմաններում արտաքին միջավայրից կլանելով նյութ և էներգիա, կարող են իրականացնել որակական թռիչք դեպի բարդացում (դիսիպատիվ համակարգ)։ Ընդ որում՝ այդպիսի թռիչքը հնարավոր չէ կանխատեսել՝ ելնելով ստատիստիկայի դասական օրենքներից։ Այդպիսի համակարգերը հետագայում կոչվել են նրա անունով, և 1947 թվականին կատարած աշխատանքների շնորհիվ հնարավոր է դարձել հաշվարկել այդպիսի համակարգերը։
Վիճակագրական մեխանիկայի բնագավառում խոր հետազոտություններ է իրականացրել Լիուվիլի հավասարման ուսումնասիրման գործում՝ նրա լուծումների և Շրեդինգերի հավասարումների լուծումների միջև անալոգիա անցկացնելով։
Ապացուցել է գծային թերմոդինամիկայի ոչ հավասարակշռային գործընթացների հիմնական թեորեմներից մեկը,որը բաց համակարգում էնթրոպիայի արտադրության նվազագույնի վերաբերյալ է։ Ոչ գծային բնագավառում Գլենսդորֆի համահեղինակությամբ ձևակերպել է Գլենսդորֆ-Պրիգոժինի էվոլյուցիայի հիմնական չափանիշները։ «The Rediscovery of Time» աշխատությունում ներմուծել է «վերաբացված ժամանակներ» հասկացությունը, որը պարզաբանում է ժամանակի գոյության բացահայտման խնդիրը։
1982 թվականին Պրիգոժինը դարձել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի անդամ ։ Նրա աշխատանքները բազմիցս թարգմանվել են ռուսերեն լեզվով։ Նրա աշխատանքներին են դիմում ոչ միայն ֆիզիկոսները և քիմիկոսները, այլ նաև կենսաբանները, հնէաբանները, մաթեմատիկոսները, պատմաբանները և բանասերները։
1955 թվականին պարգևատրվել է Ֆրենկի մրցանակով։
1989 թվականին Բելգիայի թագավորը Պրիգոժինին շնորհել է վիկոնտի տիտղոսը։
1992 թվականին Պրիգոժինն ստորագրել է «Նախազգուշացում մարդկությանը» հռչակագիրը ։
Իլյա Պրիգոժինը մահացել է 2003 թվականի մայիսի 28-ին Բրյուսելում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Քիմիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Համակարգագետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Բելգիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ռուս նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Հրեա գիտնականներ
Հարձակումներ Մումբայում (2008)
Մումբայի հարձակում (հայտնի է նաև Ահաբեկչություն Բոմբեյում անունով), ահաբեկչական հարձակումների շարք, որը տեղի է ունեցել 2008 թվականի նոյեմբերի 26-ից 29-ը Հնդկաստանի Մումբայ քաղաքում։
Հարձակումների հետևանքով սպանվել է 166 քաղաքացիական անձ և ուժային կառույցների աշխատակիցներ, ինչպես նաև 10 ահաբեկիչներից 9-ը։ 300-ից 600 մարդ ստացել է տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ։
Իրադարձությունները մինչև հարձակումը
2008 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ տեղական ժամանակով շուրջ 22։00-ի սահմաններում, 10 ահաբեկիչներից կազմված խումբը Պակիստանի Կարաչիի քաղաքից փչովի նավակներով դուրս է գալիս և ուղևորվում դեպի Հնդկաստանի Մումբայ քաղաք։ Ահաբեկիչներն էին Մուհամեդ Աբջալա Քեսաբը, Աբու Ալին, Աբու Սոհեբա Աբդուլան, Չոթա Ռեհմանան, Ֆահադի Ուլախան, Աբու Դերի Իսամալ Հանան, Նասիրա Ումարան, Բաբարա Իմարանա Ախաշին, Ակիրա Ալի Համին և Բադի Աբդուլա Ռեհմանը։
Ահաբեկիչներից յուրաքանչյուրը իր մոտ ունեցել է Կալաշնիկովի ինքնաձիգ (ԱԿ կամ ԱԿ-47) վեց կամ յոթ արդիականացված պահեստատուփերով, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել են 30 կամ 45 փամփուշտներ։ Բացի այդ, նրանց մոտ եղել են ավելի քանի 400 7,62×39 մմ տրամագծով պահեստային փամփուշտներ, 80 ձեռքի նռնակ, «Նագան» տեսակի ատրճանակ 50 փամփուշտով, 2 որսորդական դանակ, զրահաբաճկոն և մեկշաբաթյա սննդի ու խմելու ջրի պաշար ։
Նոյեմբերի 23-ին ահաբեկիչները գնդակահարում են 4 հնդիկ նավաստիների և գրավում են ձկնորսական նավ նավապետի հետ, որի մահվան սպառնալիքով ստիպում են տեղափոխել նրանց Մումբայ։
Նոյեմբերի 26-ին՝ տեղական ժամանակով ժամը 19։40-ին, «Կոլաբա» անունը կրող նավահանգստից 7 կմ հեռավորության վրա գնդակահարում են ձկնորսական նավով իրենց տեղափոխող նավապետին և դիակը նետում ջուրը։ Այնուհետև նրանքնստում են փչովի 4 նավակներև նավարկում դեպի ափ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մումբայ Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ
Աստղային մեծություն
Աստղային մեծություն, աստղի կամ երկնային այլ լուսատուի փայլի չափ. բնորոշվում է դիտման կետում լուսատուի ճառագայթներին ուղղահայաց հարթության լուսավորվածությամբ։ Աստղային մեծությունը կապ չունի աստղի չափի հետ։ Առաջինը Հիպարքոսն է (2-րդ դար մ. թ. ա.) բոլոր տեսանելի աստղերը բաժանել 6 աստղային մեծությունների, ընդ որում, 1-ին աստղային մեծության էին դասվել ամենապայծառ աստղերը, իսկ 6-րդ աստղային մեծության՝ ամենաթույլ աստղերը։ Երկու աստղերի աստղային մեծությունների (m) տարբերությունը այդ աստղերի պայծառությունների (E) հարաբերության հետ կապված է m2-m1=2,5 առնչությամբ (Պոգսոնի օրենք)։ Դա հետևում է Վեբեր–Ֆեխների օրենքից, ըստ որի, եթե զգայությունը (տվյալ դեպքում՝ աստղային մեծությունը) փոփոխվում է թվաբանական պրոգրեսիայով, ապա գրգռիչը (լուսավորվածությունը) կփոփոխվի երկրաչափական պրոգրեսիայով։ Ըստ Պոգսոնի օրենքի, մեկ աստղային մեծությունյան տարբերության դեպքում երկու աստղերի պայծառությունների հարաբերությունը մոտավորապես հավասար է 2,5-ի, իսկ երբ պայծառությունների հարաբերությունը 100 է, ապա աստղային մեծությունների տարբերությունը հավասար է 5-ի։ Պայծառ օբյեկտների աստղային մեծությունը կարող է բացասական լինել, օրինակ՝ Սիրիուսի աստղային մեծությունը 1,6 է, Լուսնինը (լիալուսնի ժամանակ)՝ 12,6, Արեգակինը՝ -26,7։ Աստղադիտակների օգնությամբ կարելի է դիտել շատ թույլ աստղեր։ 6-րդ աստղային մեծությունից թույլ օբյեկտները դիտվում են աստղադիտակներով (առայժմ դիտվում են մինչև 24 աստղային մեծության աստղեր)։ Ըստ գնահատման մեթոդների, գոյություն անեն աստղային մեծությունների լուսանկարչական, լուսատեսանելի, էլեկտրալուսաչափական և այլ համակարգեր, որոնցում լույսի ընդունիչ սարքերը զգայուն են սպեկտրի որոշակի մասի նկատմամբ։ Եթե ընդունող սարքը հավասարապես զգայուն է լույսի բոլոր ալիքային երկարությունների նկատմամբ և տեղի չունի չափվող լույսի որևէ կորուստ, ապա ստացվող աստղային մեծությունը կոչվում է բոլոմետրիկ։ Աստղերի լուսատվությունները համեմատելու համար նրանց մտովի տեղափոխում են 10 պկ հեռավորության վրա։ Այն աստղային մեծությունը, որ աստղը կունենա այդ հեռավորության վրա, կոչվում է բացարձակ աստղային մեծություն (օրինակ՝ Արեգակի բացարձակ աստղային մեծությունը 4,9 է)։
Կատեգորիա:Աստղագիտություն
Սարաիի շրջան
Սարաիի շրջան (Сараевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ռյազանի մարզում։
Ստեղծվել է 1973 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սարաի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2117 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17809 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,41 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռյազանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սկոպինի շրջան
Սկոպինի շրջան (Скопинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ռյազանի մարզում։
Ստեղծվել է 1996 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սկոպին ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1736 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռյազանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Նուզոնվիլ
Նուզոնվիլ (Nouzonville), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 6334 մարդ, բնակչության խտությունը` 580.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.92 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 4024 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2690-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1334։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,8 %։ 2690 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2121 անձ (1172 տղամարդ և 949 կին)։ Գործազուրկ են եղել 569 անձ (313 տղամարդ և 256 կին)։ 1334 անաշխատունակներից 344-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 380-ը` թոշակառուներ, իսկ 610-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վլադիմիր Ռեմեկ
Վլադիմիր Ռեմեկ (Vladimír Remek, ), չեխ քաղաքական գործիչ և նախկին տիեզերագնաց-օդաչու, Չեխոսլովակիայի (1978) և Խորհրդային Միության հերոս (1978) հերոս, մայոր։
Ավարտել է Կոշիցեի բարձրագույն ավիացիոն ուսումնարանը (1970), Յուրի Գագարինի անվան ռազմաօդային ակադեմիան (1976)։ Տիեզերագնացների ջոկատում է ընդգրկվել 1976 թվականին։ 1978 թվականի մարտի 2-10-ը, Ալեքսեյ Գուբարևի հետ, թռիչք է կատարել «Սոյուզ-28» տիեզերանավով և «Սալյուտ-6» ուղեծրակայանով և վերջինին կցված «Սոյուզ-27» տիեզերանավով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ տիեզերագնացներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Չեխ ռազմական գործիչներ
Իգգդրասիլ
Իգգդրասիլ (հին սկանդինավերեն՝ Yggdrasill, [ˈyɡːˌdrasilː]), հսկայական հացենի, տիեզերական ծառ, որը կենտրոնական նշանակություն ունի սկանդինավյան դիցաբանությունում։ Այն գտնվում է տիեզերքի կենտրոնում և նրանից է կախված ինը աշխարհների գոյությունը։
Հիշատակվում է Պոետիկ Էդդայում, որ կազմվել է 13-րդ դարում ավանդական աղբյուրներից, ինչպես նաև՝ Արձակ Էդդայում՝ գրված իսլանդացի Սնորրի Սթուրլուսոնի կողմից 13-րդ դարում։ Երկու աշխատություններում էլ Իգգդրասիլը հսկայական հացենի է, որը գտնվում է աշխարհի կենտրոնում և համարվում է շատ սուրբ։ Աստվածները գնում են Իգգդրասիլի մոտ ամեն օր՝ ժողովներ անելու։ Իգգդրասիլի ճյուղերը տարածվում են երկինքներում, իսկ նրա երեք արմատներն այնքան խորն են, որ գտնվում են տարբեր աշխարհներում․ մեկը գտնվում է Ուրդարբրուննր ջրհորի մոտ երկնքում, մեկը՝ Հվերգելմիր աղբյուրի մոտ և մեկը՝ Միմիսբրուննր ջրհորի մոտ։ Իգգդրասիլի մոտ բնակվում են որոշ էակներ՝ Նիդհյոգր վիշապը, մի անանուն արծիվ և եղջերուներ Դաիննը, Դվալիննը, Դունեյրրը և Դուրաթորը։
Գոյություն ունեն տարբեր տեսություններ, թե ինչ ծագում ունի Իգգդրասիլի մասին պատկերացումը։ Ոմանց կարծիքով Իգգդրասիլը հացենուց տարբերով ծառատեսակ է, որոշ գիտնականներ կապեր են փնտրում Իգգդրասիլի և Միմամեիդրի, Լեյրադրի, Հոդդմիմիս անտառի և Ուպպսալա սուրբ ծառի միջև։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է Իգգդրասիլի ճակատագիրը Ռագնարոկի ժամանակ։
Անվանումը
Իգգդրասիլ բառի համար ընդունված բացատրությունն է «Օդինի ձի», ինչը նշանակում է կախաղան։ Այս բացատրությունը գալիս է նրանից, որ drasill հին սկանդինավերենում նշանակում է ձի, իսկ Ygg(r)-ը Օդինի բազում անուններից մեկն է։ Պոետիկ Էդդայի Հավամալ գլխում նկարագրում է, թե ինչպես է Օդինն ինքն իրեն զոհաբերում՝ կախվելով Իգգդրասիլի ճյուղերից, ինչն Իգգդրասիլը դարձնում է Օդինի կախաղան ։ Այլ տեսության համաձայն՝ Իգգդրասիլը բնավ ծառի անվանումը չէ, այլ միայն askr Yggdrasil արտահայտությունն է վերաբերում տիեզերական ծառին, ինչը նշանակում է «ծառը, որին Օդինի ձին է կապված»։ Ֆ. Դեթթերի ինտերպրետացիայում Իգգդրասիլ բառը գալիս է yggr՝ տեռոր բառից և նշանակում է «տեռորի ծառ»։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սկանդինավյան դիցաբանություն Կատեգորիա:Դիցաբանական ծառեր
Ֆորսայթների պատմությունը
«Ֆորսայթների պատմությունը» (The Forsyte Saga), անգլիացի գրող Ջոն Գոլսուորսիի դասական դարձած վիպաշար Ֆորսայթների ընտանիքի մասին։ 1932 թվականին հեղինակն արժանացավ Նոբելյան մրցանակի «ներկայացման բարձրագույն մշակույթի համար, որի բարձրակետը «Ասք Ֆորսայթների մասինն» է»... Վիպաշարը բաղկացած է վեց վեպից, որոնք կազմում են 2 եռերգություններ՝ «Ասք Ֆորսայթների մասին» և «Ժամանակակից կատակերգություն»։ Չորս պատմվածքներ միջերգանք և կապող օղակ են հանդիսանում վեպերի միջև։
Ֆորսայթների մասին հրատարակումներ
Ֆորսայթներ ընտանիքի տարբեր ժամանակաշրջանների սերունդների վերաբերյալ բոլոր հրատարակումները խմբավորված են մի քանի ցիկլերում։ «Ֆորսայթի փրկությունը» նովելը հեղինակի կողմից Ջոն Սինջոն (John Sinjohn) կեղծանվամբ հրատարակված առաջին գիրքն է։
«Ասք Ֆորսայթների մասին» (The Forsyte Saga) անվամբ վեպերի և վիպակների շարքը լույս տեսավ 1922 թվականին։ Այն ներառում է հետևյալ ստեղծագործությունները.
«Ժամանակակից կատակերգություն» (A Modern Comedy) անվամբ թողարկվեցին հետևյալ ստեղծագործությունները.
Ֆորսայթի փրկությունը
«Ֆորսայթի փրկությունը» (Salvation of the Forsyte) նովելն առաջին անգամ տպագրվել է 1901 թվականին։ Երկու եղբայրները՝ Ջեմս և Սուիզին Ֆորսայթները հանդիպում են երկարատև բաժանումից հետո։ Նրանք արդեն հասակն առած, կյանքում հաջողված մարդիկ են, բավականին հեղինակավոր։ Սուիզինը մահացու հիվանդ է և փորձում է վերլուծել իր կյանքն ու հետևություններ անել։ Նրան թվում է, որ ինչ որ բան է կորցրել, առանց որի կյանքն անիմաստ է։ Սուիզինը քնում է և երազում հիշում է դեռևս երիտասարդ տարիքում իր ուղևորությունը Զացբուրգ, հարբած կռիվը, ծանոթությունը հունգարացի Բոլեշկի և իր աղջիկների՝ Մարգարետի և Ռոզիի հետ։ Ֆորսայթը սիրահարվում է վերջինիս, սակայն սոցիալական կարգավիճակը խանգարում է ամուսնությանը։ «Ինչ կմտածեն իմ մասին Լոնդոնում, ինչպես պետք է նայեմ հորս աչքերին…», - այդ մտորումներով վերադառնում է Լոնդոն, իսկ Ռոզին ստիպված վերադառնում է Հունգարիա, քանի որ Զալցբուրգում, բացի նվաստացումից, իրեն ոչնինչ չէր սպասվում սիրավեպից հետո։ Սուիզինն արթնանում է. նա կրկին մենակ է, անպետքական և հասկանում է, որ թուլակամ է եղել Ռոզիի հարցում։ Մահամերձ վիճակում սպասավորից շամպայն է խնդրում, և նրան հայտնվում է Ռոզին, որը խոստանում է հետ բերել կորցրածը։
Սեփականատերը
Սա ամենաքննադատված ու ամենասուր վեպն է ամբողջ վիպաշարից։ Ջեյմս Ֆորսայթը և իր որդին՝ Սոմզը սեփականատիրական տիպիկ վարքով Ֆորսայթներ են։ Ծերուկ Թիմըթիի տանը հավաքվում են բոլոր Ֆորսայթները։ Այնտեղ են նաև Սոմզն ու նրա կինը՝ գեղեցկուհի Այրինը։ Սոմզը կնոջը դիտում է որպես իր սեփականություն։ Նա որոշում է Ռոբին-Հիլլում կառուցել տուն և այնտեղ տեղափոխվել կնոջ հետ։ Ճարտարապետ է դառնում Ֆիլիպ Բոսինին, որը Սոմզի հորեղբոր թոռան՝ Ջունի փեսացուն էր։ Սակայն Այրինի և Ֆիլիպի միջև սիրավեպ է սկսվում, որը ցավալի ավարտ է ունենում։ Չդիմանալով նվաստացումներին, Այրինը հեռանում է ամուսնուց, իսկ Ֆորսայթների տարբեր անդամների միջև ավելի է խորանում միմյանց մերժելու ու թերագնահատելու վարքը։
Վերջին ամառը (միջերգանք)
Բոսինիի մահից չորս տարի անց Ռոբին-Հիլլում կառուցված տունը գնում է ծեր Ջոլիոնը և տեղափոխվում այնտեղ իր որդու՝ երիտասարդ Ջոլիոնի, նրա երկրորդ կնոջ և թոռների հետ։ Ծեր և երիտասարդ ջորիոնների միջև լարվածությունն արդեն անցել էր։ Կար ժամանակ, որ երիտասարդ ջոլիոնը մերժվել ու հեռացել էր ընտանիքից, քանի որ տարաձայնություններ ուներ իր երկրորդ կնոջ հետ կապված հատկապես հոր և աղջկա՝ Ջունի հետ։ Ծեր Ջոլիոնը մենակ է մնում Ռոբին-Հիլլում ամենափոքր թոռնուհու հետ և պատահաբար հանդիպում է Այրինին, որը սկսումէ թոռնուհուն դաշնամուրի դասեր տալ։ Ծեր Ջոլիոնը դառնում է Այրինի հովանավորյալը, չնայած եղբոր՝ Սոմզի հոր առարկություններին ու վրդորմունքին։ Ծեր Ջոլիոնի համար գեղեցկուֆի ու քնքուշ Այրինը դառնում է կյանքին կապող մի թել։
Ծուղակի մեջ
Նկարագրվում են դեպքեր, որոնք կատարվում են ծեր Ջոլիոնի հահից 12 տարի անց։ Երիտասարդ Ջոլիոնը, որը կորցնում է կնոջը, շարունակում է ապրել Ռոբին-Հիլլում աղջկա՝ Հոլլի հետ, քանի որ մեծ աղջիկը՝ Ջունն ապրում է Լոնդոնում, իսկ տղան՝ Ջոլլին, սովորում է Օքսֆորդում։ Ջոլիոնը, հոր կտակի համաձայն, դառնում է Այրինի հովանավորը։ Այրինն ապրում է մենակ։ Մենակ է նաև Սոմզը, որը դեռ շարունակում է սիրել Այրինին, չնայած հանդիպում է ֆրանսիուհի Աննետի հետ։ Սոմզի հայրը տղա է ուզում իր որդու համար, որպեսզի տեսնի իր սերնդի շարունակությունը։ Սոմզը, չկարողանալով հետ բերել Այրինին, բաժանվում է նրանից ու ամուսնանում Աննետի հետ։ Հոր՝ Ջեյմսի հոգևարքի պահին Սոմզը մտնում է հոր սենյակ և հայտնում, որ նա որդի է ունեցել… Սակայն իրականում նրան աղջիկ էր ծնվել՝ Ֆլերը, սակայն խաբելով հորը, փորձում է գեթ վերջին վայրկյանին նրան ուրախություն պարգևել։
Ջոլիոնի և Այրինի միջև սիրավեպ է սկսվում, որն ավարտվում է ամուսնությամբ։ Նրանք որդի են ունենում՝ Ջոնին։ Դրանով Սոմզն իրեն ավելի կոտրված ու տրորված է զգում, քանի որ Այրինն այդպես էլ իրեն որդի չպարգևեց, իսկ իր կինը նրան ընդամենը մեկ աղջիկ պարգևեց։
Վել Դարթին՝ Ունինիֆրիդի տղան, Ռոբին-Հիլում հանդիպում է Հոլլիին և նրանք սիրահարվում են ու գաղտնի նշանվում։ Սակայն Հոլլիի եղբայրը՝ Ջոլլին ատում է Վելին և զայրույթի պահին ստիպում է քրոջ նշանածին զինվորագրվեն ու մեկնեն Հարավային Աֆրիկա՝ անգլո-բուրական պատերազմին մասնակցելու համար։ Ջունն ու Հոլլին հետևում են նրանց, որպես գթության քույրեր։ Այնտեղ Վելն ու Հոլլին ամուսնանում են։
Վարձով է տրվում
1918 թվականն է։ Սոմզի աղջիկը՝ Ֆլերը և Այրինի որդին՝ Ջոնն արդեն մեծացել են։ Սոմզն անհունորեն սիրում է իր աղջկան, չնայած մշտապես երազել է որդի ունենոլւ մասին։ Այդ պատճառով Ֆլերը մեծացել է, ստանալով ամեն ինչ հոր կողմից և դարձլ փորք ինչ երես առած աղջնակ։ Սոմզի և կնոջ՝ Աննետի հարաբերությունները կարված են, այն աստիճան, որ Աննետը սիրեկան է պահում։
Մի օր պատկերասրահում Սոմզը Ֆլորի հետ պատահաբար հանդիպում է Այրինին ու Ջոնին։ Ֆլերի ու Ջոնի հարցերին, թե ովքեր էին Այրինն ու Սոմզը, Սոմզն ու Այրինը պատասանում են, թե հետու բարեկամներ են։ Ջոնը մեկնում է Հոլլի ու Վելլի ագարակ ու այնտեղ կրկին հանդիպում Ֆլերին։ Նրանք սիրահարվում են, որն անհանգստացնում է երկուսի ծնողներին էլ։ Ջոլիոնն ու Այրինը որոշում են Ջոնին ուղարկել Եվրոպա, հույս ունենալով որ նա կմոռանա Ֆլերին։ Մի քանի շաբաթից վերադառնալով, Ջոնը կրկին փնտրում է Ֆլերին։ Այդ ժամանակ Ֆլերին սկսում է սիրահետել երիտասարդ Մայքլ Մոնթը։ Նա Սոմզին հայտնում է իր ամուսնանալու մտադրության մասին, սակայն այդ հարցոը Սոմզը թողնում է Ֆլերի որոշմանը։ Նա նույնպես անհանգստացած էր Ֆլերի ու Ջոնի հարաբերությամբ, սակայն ի վիճակի չէ հայտնել իր աղջկան ընտանեկան գաղտնիքի մասին։ Ֆլերը գաղտնիքի մասին իմանում է իր մոր սիրեկանից՝ Պրոսպեր Պրոֆոնից, որը հաճախակի հյուր էր Վելի ու Հոլլիիի ագարակում։ Հենց նրանից էլ իմանում է, որ Ջոնի մայրն ու իր հայրը ժամանակին ամուսիններ են եղել։ Չնայած ամեն ինչին, նա խնդրում է Ջոնին, միասին մեկնել Շոտլանդիա և այնտեղ ամուսնանալ։ Ջոնը չի կարողանւոմ որոշում կայացնել. մի կողմից անհունորեն սիրում է Ֆլերին, մյուս կողմից չի կարողանւոմ խաբել մորը, որին աստվածացնում էր։
Հավանաբար, մինչև այս պահը բոլոր ընթերցողների մոտ միշտ կարեկցանք է եղել Այրինի նկատմամբ, քանր ոն նա միտ դրտարկվում է տանջված, Սոմզի կողմից ոտնահարված անձնավորություն։ Բայց այստեղ վեր է հառնում Այրինի՝ ներ կերպարը, որ չի ուզում թողնել սեփական անցյալը, իր ատելությունը Սոմզի նկատմամբ ու դրանով խանգարում իր որդու երջանկությանը, քանի որ Ջոնը որոշում է լքել Ֆլերին, երբ կարդում է իր հոր նամակն ուղղված իրեն, որտեղ պատմվում է, թե Սոմզն ինչպես է վարվել Այրինի հետ։ Այդ ժամանակ մահանում է Ջոլիոնը։ Սոմզը, Ֆլորի խնդրանքով, մեկնում է Ռոբին-Հիլլ ու փորձում համոզել Ջոնին, վերադառնալ Ֆլերի մոտ, սակայն Ջոնի հրաժարվում է ու մոր հետ մեկնում ճամփորդության։ Ֆլերն ամուսնանում է Մայքլի հետ։
Ֆորսայթների տոհմածառը
1. Ջոլիոն Ֆորսայթ (մոտ. 1680 - ?) + Մերի Բիր
1.1. Ջոլիոն «Մեծ Ֆորսայթ» (մետ. 1710 - 1777) + ?
1.1.1. Ջոլիոն Ֆորսայթ (1741 - 1812) վերջին ֆերմերը Ֆորսայթներից + Ջուլիա Հեյթեր
1.1.1.1. Ջոլիոն «Հպարտ Դոսսեթ» Ֆորսայթ (1770 - 1850). Ծեր 10 Ֆորսայթների հայրը։ + Էնն Պիրս (1 փետրվար 1780 - 16 ապրիլ 1821) 1.1.1.1.1. էնն Ֆորսայթ (23 սեպտեմբեր 1799 - 27 սեպտեմբեր 1886)
1.1.1.1.2. Ծեր Ջոլիոն Ֆորսայթ (1806 - 1892)+ Էդիթ Մուր (? - 1874)
1.1.1.1.2.1. Երիտասարդ Ջոլիոն Ֆորսայթ (դեկտեմբեր 1847 - 1920)+(1) Ֆրենսիս Կրեսսոն (1847 - 1884)
1.1.1.1.2.1.1. Ջուն Ֆորսայթ (1869 - ?)+(2) Էլեն Հիլմեր (1855 - 1892) 1.1.1.1.2.1.2. Ջոլլի Ֆորսայթ (1878 - 1900) 1.1.1.1.2.1.3. Հոլլի Ֆորսայթ (1881 - ?)+(3) Այրին Ֆորսայթ (Էրրոն) (9 նոյեմբեր 1862 - ?) 1.1.1.1.2.1.4. Ջոն Ֆորսայթ (12 մայիս 1901 - ?)+ Էնն Ուիլմոթ (1904 - ?) 1.1.1.1.3. Ջեյմս Ֆորսայթ (5 օգոստոս 1811 - 20 նոյեմբեր 1901)+ Էմիլի Գուլդինգ (1829 - 1910) 1.1.1.1.3.1. Սոմզ Ֆորսայթ (1855 - 1926)+(1) Այրին Էրրոն+(2) Աննետ Լեմմոթ (1880 - ?) 1.1.1.1.3.1.1. Ֆլեր Ֆորսայթ (Մոնթ) (20 նոյեմբեր 1901 - ?)+ Մայքլ Մոնթ (1896 - ?) 1.1.1.1.3.1.1.1. Քրիստոֆեր Մոնթ (1923) 1.1.1.1.3.2. Ունինիֆրիդ Ֆորսայթ (Դարթի) (1858 -?)+ Մոնթեգյու Դարթի (1855 - 1920 կամ 1913) 1.1.1.1.3.2.1. Վել Դարթի (1880 - ?)+ Հոլլի Ֆորսայթ 1.1.1.1.3.2.2. Իմոջին Դարթի (1882 - ?)+ Ջեք Քարթիգան 1.1.1.1.3.2.3. Բենեդիկտ Դարթի (1886 - ?) 1.1.1.1.3.2.4. Մոդ Դարթի (1884 - ?) 1.1.1.1.3.3. Ռեյչլ Ֆորսայթ (1861 - ?) 1.1.1.1.3.4. Սիսիլի Ֆորսայթ (1865 - ?) 1.1.1.1.4. Սուիզին Ֆորսայթ (1811 - 1891) 1.1.1.1.5. Ռոջեր Ֆորսայթ (1813 - 1899)+ Մերի Մոնկ 1.1.1.1.5.1. Երիտասարդ Ռոջեր Ֆորսայթ (1853 - ?)+ Մերի Ուոքեր 1.1.1.1.5.1.1. Ավելի երիտասարդ Ռոջեր Ֆորսայթ (1890 - ?) 1.1.1.1.5.2. Ջորջ Ֆորսայթ (1856 - 1922) 1.1.1.1.5.3. Յուստաս Ֆորսայթ (1860 - ?) 1.1.1.1.5.4. Թոմաս Ֆորսայթ (1862 - ?)          1.1.1.1.5.5. Ֆրենսի Ֆորսայթ (1858 - ?) 1.1.1.1.6. Նիքոլաս Ֆորսայթ (1817 - 1908)+ Էլիզաբեթ Ֆլեյն 1.1.1.1.6.1. Երիտասարդ Նիքոլաս Ֆորսայթ (1849 - ?)+ Դորոթի Բաքսոն 1.1.1.1.6.1.1. Ավելի երիտասարդ Նիքոլաս Ֆորսայթ (1879 - ?) 1.1.1.1.6.1.2. Բլանչ Ֆորսայթ (1880 - ?) 1.1.1.1.6.1.3. Քրիստոֆեր Ֆորսայթ (1881 - ?) 1.1.1.1.6.1.4. Վիոլետա Ֆորսայթ (1884 - ?) 1.1.1.1.6.1.5. Գլեդիս Ֆորսայթ (1886 - ?) 1.1.1.1.6.1.6. Պատրիկ Ֆորսայթ (1894 - ?) 1.1.1.1.6.2. Յուֆիմիյա Ֆորսայթ (1862 - ?) 1.1.1.1.6.3. Էռնեստ Ֆորսայթ (1853 - ?) 1.1.1.1.6.4. Արչիբալդ Ֆորսայթ (1857 - ?) 1.1.1.1.6.5. Ֆլորենս Ֆորսայթ (1861 - ?) 1.1.1.1.6.6. Մերիեն Ֆորսայթ (1859 - ?) 1.1.1.1.7. Ջուլիա Ֆորսայթ (Սմոլլ) (1814 - 1905) + Սեմպիմուս Սմոլլ (? - 1868) 1.1.1.1.8. Էսթեր Ֆորսայթ (1816 - 1907) 1.1.1.1.9. Թիմըթի Ֆորսայթ (1820 - 1920)
1.1.1.1.10. Սյուզեն Ֆորսայթ (1821 - 1895)+ Ջոն Հեյմեն 1.1.1.1.10.1. Սենթ-Ջոն Հեյմեն (1852 –ի և 1855-ի միջև - ?)+ ? 1.1.1.1.10.2. Ջայլս Հայմեն 1.1.1.1.10.3. Ջեսս Հայմեն 1.1.1.1.10.4. Օգաստոս Հայմեն 1.1.1.1.10.5. Աննաբել Հայմեն 1.1.1.2. Էդգար Ֆորսայթ 1.1.1.3. Նիքոլաս Ֆորսայթ 1.1.1.4. Ռոջեր Ֆորսայթ 1.1.1.5. Ջուլիա Ֆորսայթ
Էկրանավորում
1925 թվականին էկրանավորվում է առաջին ֆիլմը՝ «Սպիտակ կապիկը», Ֆիլ Ռոզենի կողմից։ Սկզբում համարվում էր կորսված, սակայն ներկայումս կան տվյալներ, որ ֆիլմը հայտնաբերվել է ։
1934 թվականին Ջոյմս Ուեյլը (Ֆրանկենշտեյն, Երկաթե դիամակով մարդը) նկարահանում է «Գետից անդին» ֆիլմը (One More River)։
1949 թվականին դուրս է գալիս «Ասք Ֆորսայթների մասին» ֆիլմը (That Forsyte Woman) Metro Goldwyn Mayer ընկերությամ կողմից։
1967 թվականին BBC ընկերության կողմից թողարկվում է հեռուստասերիալ 26 մասերից բաղկացած։]]. Այս սերիալը համարվում է առաջին անգլիական հաղորդումը, որը գնվեց ԽՍՀՄ-ի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիական գրականություն Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Քայի
Կիմ Ջոնգ Ին (հանգըլ՝ 김종인, հանջա՝ 金鍾仁,, առավել հայտնի է բեմական Քաի ― 카이 անվամբ), հարավկորեական EXO բոյզբենդի անդամ։
Քաին միացել է S.M. Entertainment-ին 13 տարեկան հասակում՝ «10th S.M. Youth Best Contest in 2007»-ը հաղթելուց հետո։ Նա ասում է, որ Շինհվան է ոգևորել նրան երգիչ դառնալու ընթացքում։
Մանկություն
Որպես խմբի գլխավոր պարող՝ նա 8 տարեկանից պարել է ջազային պարեր և բալետ։ Նա պատմում է, որ ծնողները ի սկզբանե ուզում էին նրան տեկվանդոյի և դաշնամուրի տանել, սակայն հետաքրքրությունը երկուսի հանդեպ էլ շատ շուտ կորավ։ Չորրորդ դասարանում «The Nutcracker»-ը դիտելուց հետո նա ցանկություն հայտնեց պրոֆեսիոնալ բալետ սովորելու։ Նա զարգացրեց իր հիփ-հոփ, փոփինգ և լոքինգ պարային տեխնիկաները «S.M. Entertainment»-ին միանալուց հետո։ 2008 թվականին նա հայտնվեց TVXQ խմբի "HaHaHa Song" տեսահոլովակի մեջ՝ Սուհոյի, Չանյոլի և Լու Հանի հետ միասին։
Վաղ կարիերա
EXO-ի 12 անդամներից Քաին առաջինն էր, ով պաշտոնապես ներկայացավ հանրությանը թիզեր-հոլովակներով։ Նրա առաջին թիզերը դուրս է եկել 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։ Հաջորդ երեք ամիսների ընթացքում նա հայտնվեց ևս տասներկու այլ հոլովակներում։ Նրա առաջին հեռուստատեսային ներկայացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ին «SBS's Gayo Daejun event»-ին՝ EXO-M-ի Լու Հանի, Չենի և Թաոյի հետ։ Քաին ավարտել է Սեուլի կատարողական արվեստների դպրոցը 2012 թվականի փետրվարին։
Summertime (երգ)
Summertime, Ջորջ Գերշվինի 1934 թվականին գրած արիան 1935 թվականին բեմադրված «Պորգին և Բեսը» օպերայի համար։ Տեքստը գրել է «Պորգի» վեպի հեղինակը՝ Դյուբոս Հեյուորդը, թեև Ամերիկյան կոմպոզիտորների, հեղինակների և հրատարակիչների ասոցիացիան համարում է, որ Իրա (Իսրայել) Գերշվինը՝ Ջորջ Գերշվինի ավագ եղբայրը նույնպես երգի համահեղինակ է ։ Երգը շուտով դարձավ սիրված և շատ ձայնագրվող ջազ ստանդարտ, նկարագրվելով որպես «անկասկած․․․ կոմպոզիտորի երբևէ գրած ամենահրաշալի երգերից մեկը։ Գերշվինի խորը արտահայտչականությունը հիանալիորեն միաձուլել է ջազի տարրերը և քսաներորդ դարասկզբի Միացյալ Նահանգների հարավ-արևելյան սևամորթների երգերի ոճերը» ։ Կոմպոզիտոր և լիրիկ Սթիվեն Սոնդհայմը Հեյուորդի «Summertime» և «My Man's Gone Now» երգերի տեքստերը բնութագրում է որպես երաժշտական թատրոնի լավագույն տեքստեր ։
Պորգին և Բեսը
Գերշվինը երգը սկսել է հորինել 1933 թվականի դեկտեմբերին, փորձելով ստեղծել իր սեփական սփիրիթը՝ այդ ժամանակաշրջանի աֆրոամերիկացիների ժողովրդական երաժշտության ոճով ։ Մինչև 1934 թվականի փետրվարը Գերշվինն ավարտել էր Դյուբոս Հեյուորդի պոեմի երաժշտությունը և հետագա քսան ամիսներին զբաղված էր ապագա օպերան նվագախմբավորելով ։ «Պորգին և Բեսը» օպերայի ընթացքում երգը հնչում է մի քանի անգամ։ Տեքստը հնչում է օպերայի առաջին գործողության մեջ՝ Կլարան այն կատարում է որպես օրորոցային։ Երգի թեման վերափոխվում է զառախաղի տեսարանում, ապա երրորդ գործողության մեջ մեկ անգամ ևս վերափոխվում է․ այն այժմ կատարում է Բեսը՝ Կլարայի որբացած երեխայի համար, երբ նրա երկու  ծնողներն էլ մահանում են փոթորիկի հետևանքով։ Երգն առաջին անգամ ձայնագրվել է 1935 թվականի հուլիսի 19-ին Էբի Միտչելի կատարմամբ և Գերշվինի դաշնամուրային նվագակցությամբ։ 1959 թվականին երգը Լուլի Ջին Նորմանի կատարմամբ հնչեց մյուզիքլի գեղարվեստական ֆիլմ տարբերակում։ Լուլի Ջին Նորմանի կատարումը երգի համար 52-րդ հորիզոնականը ապահովեց ամերիկյան կինոակադեմիայի AFI's 100 Years...100 Songs ցանկում։
Տեքստ
<poem style="margin-left: 2em;">Ամառ, և ապրելն այնքան հեշտ է Ձկները խայտում են և բամբակենին բարձրացել է, Օ, քո հայրիկը հարուստ է, մայրդ բարետես, Այնպես որ, սու՛ս, փոքրիկս, հերիք լաց լինես։
Մի այսպիսի առավոտ դու երգելով հասակ կառնես Ապա կտարածես թևերդ և կգրավես երկինքը, Բայց մինչ այդ առավոտ ոչի՛նչ չի սպառնում քեզ, Կողքիդ կանգնած են հայրիկդ ու մայրիկդ։
Summertime-ը գրելիս Հեյուորդի ներշնչանքի աղբյուրը եղել է հարավային «All My Trials» օրորոցայինը, որից մի հատված Կլարան կատարում է «Պորգին» պոեմում ։ Տեքստի մասին գովեստի խոսքեր է ասել Սթիվեն Սոնդհայմը։ Առաջին տողի մասին նա գրել է․
Երաժշտություն
Երաժշտաբան Ջեյ ՄաքԷլռայթը երգի մասին գրել է
Մինչդեռ, Գերշվինը իր սեփական նկարագրությամբ, իր օպերայի համար չի օգտագործել նախկինում մշակված որևէ հոգևոր (սփիրիչյուել) մեղեդի։ «Summertime»-ը հաճախ համարվում է աֆրոամերիկյան «Sometimes I Feel Like a Motherless Child» երգի կրճատ տարբերակ, որով էլ ավարտվում է «Պորգին» ։ Մեկ այլ տեսակետ պնդում է, որ «Summertime»-ը այդ երգի և ուկրաինա-իդիշական մի օրորոցայինի խառնուրդ է ։ Ուկրաինական ծագմամբ կանադացի կոմպոզիտոր և երգչուհի Ալեքսիս (Օլեսյա) Կոխանը ենթադրում է, որ այդ հատվածը գրելիս Գերշվինը հավանաբար ներշնչված է եղել ուկրաինական «Oi Khodyt Son Kolo Vikon» («Երազը սահում է պատուհանի մոտով») օրորոցայինով, որը լսել էր Ալեքսանդր Կոշեցի գլխավորած Ուկրաինայի ազգային երգչախմբի Նյու Յորքյան հյուրախաղերի ժամանակ 1929 (կամ 1926) թվականին ։
Այլ կատարումներ
«Summertime» ձայնագրվել է շուրջ 25․000 անգամ ։ 1936 թվականի սեպտեմբերին երգի ձայնագրությունը Բիլլի Հոլիդեյի կատարմամբ առաջինն էր, որ հիթ դարձավ, զբաղեցնելով փոփ աղյուսակների 12-րդ հորիզոնականը ։ Փոփ աղյուսակներում տեղեր զբաղեցրած այլ կատարումներից են Սեմ Կուկի (1957, ԱՄՆ), Օլ Մարտինոյի (1960, ՄԹ), Մարսելսի (1961, ԱՄՆ), Ռիկի Նելսոնի (1962, ԱՄՆ) և Քրիս Կոլումբոյի (1963, ԱՄՆ) կատարումները ։ Կոմերցիոն առումով ամենահաջողակը Բիլլի Ստյուարտի կատարումն էր, որը 1966 թվականին Billboard Hot 100-ի ցանկում զբաղեցրեց 10-րդ և R&B ցանկում՝ 7-րդ հորիզոնականը ։ Երգը կատարել են նաև Ջենիս Ջոպլինը, Էլլա Ֆիցջերալդը և այլք։ Մեծ Բրիտանիայում Ֆան Բոյ 3-ի կատարումը 1982 թվականին ՄԹ սինգլների ցանկում հասավ 18-րդ հորիզոնականին։
Ծանոթագրություններ
Աղբյուրներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջազ Կատեգորիա:Ամերիկյան երգեր Կատեգորիա:Ամերիկյան երգեր ըստ ժանրի
Մարիա Չապլիցկա
Մարիա Անտոնինա Չապլիցկա (Մարիա Անտուանետ Չապլիցկա, Maria Antonina Czaplicka, ), լեհ ազգագրագետ, աշխարհագրագետ, մշակութային մարդաբան, առավել հայտնի է սիբիրյան շամանիզմ ազգագրության համար։ Նրա հետազոտություններն ամփոփված են երեք հիմնական աշխատություններում՝ «Բնիկների Սիբիր» (1914), ճամփորդական գիրք, որը հրատարակվել է «Սիբիրյան իմ տարին» (1916) անվանումով և մի շարք դասախոսություններ, որոնք ամփոփված են «Կենտրոնական Ասիայի թուրքերը» (1919) գրքում։ Երեք գրքերն էլ վերահրատարակվել են «Ռաուտլեջ» հրատարակչության կողմից, այդ թվում նաև հոդվածների և նամակների չորրորդ հատորյակը։
Կենսագրություն
Չապլիցկան ծնվել է 1884 թվականին Վարշավայի հին Պրահա շրջանում աղքատացած լեհ ազնվական ընտանիքում։ Ուսումնառությունն սկսել է այսպես կոչված «Թռչող համալսարանում» (ավելի ուշ՝ Wyższe Kursy Naukowe), ընդհատակյա բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Լեհաստանի ռուսական տիրապետության հատվածում ։ Կատարել է մի շարք ցածր վճարվող աշխատանքներ, եղել է ուսուցիչ, քարտուղար, տիկնոջ ուղեկցորդ, գրել է պոեզիա, մանուկների համար՝ Olek Niedziela վեպը ։ 1910 թվականին նա դարձավ առաջին կինը, ով ստացել է Իոսիֆ Մյանովսկու անվան կրթաթոշակ և կրթությունը շարունակում Միացյալ թագավորությունում ։
1910 թվականին մեկնել է Լեհաստանից և ուսումը շարունակել Լոնդոնի տնտեսագիտական դպրոցի մարդաբանության ֆակուլտետում Չարլզ Գաբրիել Սելիգմանի ղեկավարությամբ և Օքսֆորդի Սոմերվիլ քոլեջում Ռոբերտ Ռեյնալֆ Մարետի ղեկավարությամբ ։ Մարետը նրան քաջալերեց օգտագործելու ռուսաց լեզվի իր հմտությունները Սիբիրում բնիկ ցեղերի գրական ակնարկում գրականության համար, որը դարձավ «Բնիկների Սիբիր» գիրքը և հրատարակվեց 1914 թվականին ։ Այս փուլում նա Սիբիր չի այցելել, սակայն իր որակով գիրքը դարձավ բնագավառի առաջատար աշխատություններից ։
Ենիսեյան արշավախումբ
Ըստ Մարետի Չապլիցկայի «Բնիկների Սիբիր» աշխատությունը Սիբիրում դաշտային գիտական աշխատանքի հիմքն է հանդիսանում ։ 1914 թվականի մայիսին նա սկսեց դաշտային գիտական աշխատանքները Օքսֆորդի համալսարանի և Փենսիլվանիայի համալսարանի հնագիտության և մարդաբանության թանգարանի աշխատակազմի հետ համատեղ ։ Անգլիացի թռչնաբան Մադ Դորիա Հեյվիլանդի, անգլիացի նկարիչ Դորա Կուրտիսի և անգլիացի մարդաբան Հենրի Աշեր Հոլի հետ միասին մեկնել են Ռուսաստան Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո։ Չապլիցկան և Հոլը մնում են շարունակելու իրենց աշխատանքները, մյուսները վերադառնում են Մեծ Բրիտանիա։ Չապլիցկան և Հոլը (Էվենկ կին Միչիկայի ուղեկցությամբ) ամբողջ ձմռան ընթացքում ճանապարհորդում են Ենիսեյի ափերով՝ անցնելով մոտ 3000 կմ ։
Չապլիցկան պատրաստել է սիբիրի մարդկանց հարյուրավոր լուսանկարներ, ինչպես նաև անտրոպոմետրիայի և նրանց ավանդույթների մասին անթիվ գրառումներ։ Նա Օքսֆորդի Պիտ Ռիվերս թանգարանի մարդաբանության կոմիտեից ստանում է միջոցներ Սիբիրում նմուշներ հավաքելու համար ։ 193 նմուշ Չապլիցկան նվիրաբերել է թանգարանի ասիական հավաքածուին ։ Բացի այդ հավաքել է բուսական նմուշներ Օքսֆորդի համալսարանի բույսերի գիտական բաժնի համար ։
Վերադարձ Անգլիա
1915 թվականին Չապլիցկան վերադառնում է Անգլիա, գրում «Սիբիրյան իմ տարին» ճամփորդական օրագիրը, որը հրատարակվում է 1916 թվականին Mills & Boon հրատարակչության կողմից (արկածային «Իմ տարի» շարքը)։ 1916 թվականին նա դառնում է Օքսֆորդի համալսարանի մարդաբանության առաջին կին դասախոսը, ով աջակցություն է ստանում Մարի Էվարտ Թրասթից ։
Չապլիցկան դասավանդել է Կենտրոնական և Արևմտյան Եվրոպայի երկրների, ինչպես նաև սիբիրյան ցեղերի ավանդույթների մասին, անդրադարձել է նաև լեհական հիմնահարցերին՝ ներառյալ Դանցիկ ազատ քաղաքի հետպատերազմյա կարգավորմանը ։
1920 թվականին Թագավորական աշխարհագրական ընկերության կողմից արժանացել է Մուրչիսոբ մրցանակի Հյուսիսային Սիբիրում կատարած ազգագրական և աշխարհագրական աշխատանքների համար։ Չնայած այս հաղթանակի, նրա ֆինանսական ապագան դեռ վտանգված էր և նրա Օքսֆորդի եռամյա կրթաթոշակն ավարտվել էր 1919 թվականին։ Կարճ ժամանակահատված նա մարդաբանություն է դասավանդել Բրիստոլի համալսարանի անատոմիայի ֆակուլտետում ։
Մահը
1921 թվականին Չապլիցկային չի հաջողվում ստանալ Ալբերտ Խան ճամփորդական կրթաթոշակը և նույն թվականին նա թունավորում է իրեն ։
Թաղված է Օքսֆորդի Վոլվերկոտ գերեզմանատանը ։
Մահից ամիսներ առաջ գրված կտակում Չապլիցկան իր գրառումներն ու զեկույցները թողել էր կոլեգային՝ Հոնրի Աշեր Հոլին։ Չապլիցկան ամուսնացած չի եղել։ 1944 թվականին Հոլի մահից հետո Չապլիցկայի գրառումների մի մասը փոխանցվել է Փենսիլվանիայի համալսարանի թանգարանին, սակայն մեկ զեկույց և առնվազն մեկ ձեռագիր կորել են ։ Նրա նախնական աշխատանքները գտնվում են Օքսֆորդի Սոմերվիլ քոլեջի արխիվում ։
Հիշատակ
1971 թվականին Չապլիցկայի մահից հետո նրա ընկերուհի և Մարետի ուսանող Բարբարա Էյկենը Սոմերվիլ քոլեջում ստեղծում է Չապլիցկայի հիշատակի հիմնադրամ ։ 2015 թվականին Պիտ Ռիվերս թանգարանում կազմակերպվում է «Իմ սիբիրյան տարի, 1914-1915» ցուցահանդեսը՝ նվիրված Չապլիցկայի սիբիրյան 100-ամյա գործունեությանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Լեհ աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Լեհ մարդաբաններ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին մարդաբաններ Կատեգորիա:Դեղերի չարաշահումից մահացածներ
Վիկտոր Մունյոս
Վիկտոր Մունյոս Մանրիկե (Víctor Muñoz Manrique, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, որը հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։ Հայտնի է «Սարագոսա» և «Բարսելոնա» ակումբներում իր ելույթներով։ Իսպանիայի ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 60 խաղ։ Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո սկսել է աշխատել որպես մարզիչ։
Ակումբային
Մունյոսը «Ռեալ Սարագոսա» ակումբի սան է։ Այնտեղ էլ սկսել է իր պրոֆեոսիոնալ կարիերան՝ թիմի կազմում անցկացնելով 126 հանդիպում։
1981/82 մրցաշրջանը Մունյոսն սկսել է իսպանական ֆուտբոլի գրանդ «Բարսելոնա»։ Յոթ մրցաշրջանների ընթացքում իսպանացին եղել է «կապտանռնագույնների» հիմնական կազմի խաղացող, նրանց հետ հաղթել Իսպանիայի առաջնությունում, նվաճել Գավաթակիրների գավաթը և երկու անգամ դարձել Իսպանիայի գավաթակիր։
1988 թվականին Մունյոսը տեղափոխվել է իտալական «Սամպդորիա», որտեղ նվաճել է ևս երկու տիտղոս՝ Գավաթակիրների գավաթը և Իտալիայի գավաթը։ Դրանից հետո Վիկտորը վերադարձել է «Սարագոսա», սակայն նրա կազմում մասնակցել է ընդամենը չորս հանդիպման։ 1991 թվականին նա տեղափոխվել է շոտլանդական «Սենտ Միրեն», որտեղ ոչ երկար մնալուց հետո ավարտել է կարիերան։
Հավաքականում
Մունյոսն Իսպանիայի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է Մոսկվայում անցկացված Ամառային օլիմպիական խաղերին։ Ազգային հավաքականում իր նորամուտը կատարել է 1981 թվականի մարտի 25-ին՝ մասնակցելով Անգլիայի հավաքականի դեմ խաղին (2:1)։
Մարզչական
Մունյոս եղել է Իսպանիայի մի շարք հայտնի ակումբների մազիչ, որոնցից են «Վիլյառեալն» ու իր հարազատ «Սարագոսան», որի հետ նա նվաճել է Իսպանիայի գավաթը։ Աշխատել է արտասահմանում, այդ թվում՝ Հունաստանի առաջատար ակումբներից մեկի՝ «Պանաթինաիկոսի» հետ։
2010 թվականի դեկտեմբերի վերջին ռուսական «Թերեք» (Գրոզնի) ակումբի ղեկավարությունը հայտարարել է, որ Մունյոսը նշանակվել է թիմի գլխավոր մարզիչ ։ Սակայն արդեն 2011 թվականի հունվարի կեսերին կողմերը հայտարարել են, որ իրենց չի հաջողվել համաձայնության գալ, և պայմանագիր չի կնքվի ։ Այդպիսով՝ չնայած Մունյոսը բանակցությունների ժամանակ եղել է ակումբում, սակայն պաշտոնապես նա չի զբաղեցրել «Թերեքի» գլխավոր մարզչի պաշտոնը։
Հետագայում Մունյոսն աշխատել է շվեյցարական ակումբների հետ, սակայն երկուսում էլ ոչ երկար ժամանակով։ 2011 սեպտեմբերին նա փոխարինել է իր հայրենակցին՝ Խոակին Կապառոսին «Կսամաքսի» մարզչի պաշտոնում (դառնալով թիմի երրորդ մարզիչը մրցաշրջանի ընթացքում), իսկ 2012 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2013 թվականի փետրվար աշխատել է «Սիոնում» ։
2014 թվականին Մունյոսը վերադարձել է Իսպանիա և որոշ ժամանակ աշխատել «Սարագոսայի» հետ, որի կազմում նա երկար ժամանակ հանդես էր եկել որպես ֆուտբոլիստ։ Նոյեմբերի 24-ին՝ չորս անընդմեջ պարտություններից հետո, Մունյոսը հեռացվել է պաշտոնից ։
Ակումբային
«Բարսելոնա»
«Սամպդորիա»
Մարզչական
«Ռեալ Սարագոսա»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Մալյորկայի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կորեգա
Կորեգա (Корега), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոստրոմա գետի աջ ափում՝ 111 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 62 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կուիբիշևկոե։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Սպասկի շրջան (Ռյազանի մարզ)
Սպասկի շրջան (Спасский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ռյազանի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սպասկ-Ռյազանսկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2684 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30387 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,32 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռյազանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ազդամիջոց
Ազդամիջոց, ռեստորսիա, պետության կողմից կիրառվող սահմանափակիչ միջոցառում, ի պատասխան այլ պետության համանման քայլի՝ նպատակ ունենալով ստիպել մյուս կողմին հրաժարվել դրանից։ Որպես ազդամիջոց մի պետությունն արգելում է մյուսի քաղաքացիների մուտքն իր տերիտորիան, նրա իրավաբանական անձանց հետ գործարքներ կնքելը, բարձրացնում ապրանքի մաքսերը ևն։ Օրինակ, ԽՍՀՄ–ի նկատմամբ կիրառվող առևտրական խտրականության կապակցությամբ որպես ազդամիջոց խորհրդային կառավարությունը 1930-ին սահմանափակումներ մտցրեց առանձին կապիտալիստական երկրների հետ ունեցած առևտրական հարաբերություններում։ Ազդամիջոցը միջազգային իրավունքին չհակասող գործողություն է։
Տես նաև
Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք
Վիլյամ Պրեսկոտ
Վիլյամ Հիքլինգ Պրեսկոտ (William Hickling Prescott, ), ամերիկացի պատմաբան, Իսպանիայի պատմության XV-XVI դդ. աշխատությունների հեղինակ։
Կրթություն
1811 թվականի օգոստոսին Վիլյամն ընդունվել է Հարվարդի քոլեջի իրավաբանական ֆակուլտետի երկրորդ կուրս։ Դժբախտ պատահարի արդյունքում կորցրել է մեկ աչքի տեսողությունը, ինչն ամբողջ կյանքում հետապնդել է նրան։ Ծանրաբեռնված աշխատանքը հանգեցրել է տեսողության իսպառ կորստի։ Պրեսկոտն ստիպված է եղել օգտվել ընթերցողների ծառայությունից, իսկ իր գրքերը գրել է հատուկ շրջանակով տողացույցի միջոցով. միաժամանակ նա զարգացրել է գերմարդկային ընդունակություններ՝ կարողանալով տեքստից անգիր հիշել և վերարտադրել ավելի քան 60 էջ։ 1814 թվականին ավարտել է համալսարանը, ինչից հետո 1816-1817 թվականներին ճամփորդել է Եվրոպայում, եղել է Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում։
1820 թվականին Պրեսկոտն ամուսնացել է Սյուզեն Էյմորիի հետ, նրանք ունեցել են չորս երեխա։ Ամուսնությունից հետո որոշել է նվիրվել գրականությանը։
Առաջին հոդվածներ
1821 թվականին Պրեսկոտը North American Review պարբերականում հրապարակել է լորդ Բայրոնի նամակների համառոտ ակնարկը, որը հասցեագրված էր Հռոմի պապին։ Սկզբում Վիլյամը ցանկացել է նվիրվել իտալական գրականությանը, սակայն, Ջորջ Թիքնորի (George Ticknor) հետ ընկերության շնորհիվ սկսել է ուսումնասիրել Իսպանիայի և Լատինական Ամերիկայի պատմությունը։ Ավելի ուշ Թիքնորը դարձել է Պրեսկոտի կենսագիրը և գրել է Վիլյամ «Պրեսկոտի կյանքը» (The life of William Hikcling Prescott ) գիրքը, որը հրատարակվել է Բոստոնում, 1864 թվական և վերահրատարակվել է 1875 թվականին։
Պատմական աշխատություններ։ Վախճան
1837 թվականին լույս է տեսել «Ֆերդինանդի և Իզաբելլայի պատմությունը» (History of Ferdinand and Isabella)՝ Պրեսկոտի տասնամյա աշխատանքի արդյունքը։ Դրանից հետո նա հայտնի է դարձել որպես պատմաբան և ճանաչման է արժանացել ընթերցողների կողմից։ 1843 թվականին լույս է տեսել «Մեքսիկայի նվաճման պատմությունը» (գրվել է իսպանացի պատմաբան Պասկալ դե Գայանգոսա Արսեի աջակցությամբ) և 1847 թվականին՝ «Պերուի նվաճման պատմությունը»։ Նրա վերջին աշխատությունը՝ «Ֆիլիպ II-ի պատմությունը», մնացել է անավարտ (հատոր I և II 1855 թվական, հատոր III 1858 թվական)։ 1858 թվականին Պրեսկոտը կաթվածահար է եղել, իսկ մեկ տարի անց պատահած երկրորդ կաթվածը դարձել է նրա մահվան պատճառը։
1859 թվականին լույս են տեսել նրա՝ դեռևս անտիպ կենսագրական նյութերը և նամակագրությունը։
1870-1874 թվականներին Ջ. Կիրկի (J. F. Kirk) խմբագրությամբ 16 հատորով լույս է տեսել Վիլյամ Պրեսկոտի երկերի լիակատար ժողովածուն։ Հետագայում ժողովածուն լրամշակել է Ու. Մունրոն (W. H. Munro) և 1904 թվականին լույս է տեսել 22 հատորով, վերահրատարակվել՝ 1968 թվականին։ Պրեսկոտի Նամակաները ժողովել է Ռոջեր Ուոլքոթը (Roger Wolcott) (1925 թվական), իսկ Գեղարվեստական գրառումները՝ Հարվի Գարդիները (C. Harvey Gardiner) (1961 թվական)։
Նրա գրքերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով և XIX դարում մեծ ճանաչում են վայելել։
Գիտական ժառանգություն
Պրեսկոտը XIX դարի պոզիտիվ պատմագրության դասական ներկայացուցիչ է։ Նա ձգտել է ստեղծել պատմաէպիկական աշխատություններ։ Պրեսկոտը գիտական շրջանառության մեջ է դրել իսպանական արխիվի մինչ այդ անհայտ փաստաթղթեր։ Նրա ճանաչման գործում մեծ դերակատարում է ունեցել կուրության փաստը։ Պրեսկոտի աշխատությունները ոգևորել են ամերիկացի երկաթուղային մագնատ Էդվարդ Այերին (1841-1927)։ Նա սկսել է հավաքել հնդկական մշակույթի և գրականության մեծ հավաքածու, որոնցում կային գաղութային շրջանին վերաբերող բացառիկ ձեռագրեր, որոնք համալրել են Չիկագոյի Նյուբերրիի գրադարանի և Չիկագոյի բնական պատմության թանգարանի հիմնական հավաքածուները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Իսպանիայի պատմագիրներ Կատեգորիա:Պերուի պատմագիրներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի պատմագիրներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ
Առնոլդ Ուեսքեր
Առնոլդ Ուեսքեր (Arnold Wesker, ), անգլիացի դրամատուրգ։
Գրական լայն ճանաչման է արժանացել իր դրամատուրգիական եռագրությամբ («Հավամսից գարեապուր», 1958 թ., «Արմատներ», 1959 թ., «Ես պատմում եմ Երուսաղեմ մասին», 1960 թ., որը պատկերում է աշխատավոր մարդուն, երջանկության նրա որոնումները։
Ուեքսերի գրական ժառանգության մեջ իր ուրույն տեղն ունի «Նրանց սեփական և ոսկե քաղաքը» 1965 թ. սոցիալական դրաման, որով հերքվում են հեղինակի իսկ առաջադրած ուտոպիական սոցիալիզմի իրականացման հնարավորությունները։
«Ծերունիները» 1972 թ.-ի պիեսում և 70-ական թվականների նովելներում զգալի է սոցիալիական պրոբլեմատիկայի տեղատվությունը։ Ուեսքերը հիմնադիր ղեկավարն է «Կենտրոն-42» կազմակերպության, որը նպաստում է արվեստի մասսայականացմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Յասմիլա Ժբանիչ
Յասմիլա Ժբանիչ (Jasmila Žbanić, ), բոսնիացի կինոռեժիսոր։ Ճանաչման է ձեռք բերել «Գրբավիցա» ֆիլմի շնորհիվ, որ 2006 թվականին Բեռլինի 56-րդ կինոփառատոնում արժանացել է «Ոսկե արջ» մրցանակի։ 2010 թվականին նրա «Ճանապարհին» ֆիլմն ընդգրկվել է Բեռլինի 60-րդ կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում։
Կենսագրություն
Յասմիլա Ժբանիչև ծնվել է 1974 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Սարաևոյում, բոսնիացի մուսուլմանների ընտանիքում ։
Յասմիլա Ժբանիչը սովորել է Սարաևոյի Բեմական արվեստների ակադեմիայի կինոյի և թատրոնի ռեժիսուրայի բաժնում։ Կրթությունն ավարտելուց հետո ԱՄՆ Վերմոնտ նահանգում որոշ ժամանակ որպես տիկնիկավար աշխատել է «Հաց և տիկնիկ» թատրոնում, այնուհետև որպես ծաղրածու հանդես է եկել Լի Դի Լոնգի խմբի կազմում։ Բոսնիա և Հերցեգովինա վերադառնալուց հետո՝ 1997 թվականին, Յասմիլա Ժբանիչը հիմնադրել է «Դեբլոկադա» գեղարվեստական միությունն ու սկսել նկարահանել վավերագրական ու կարճամետրաժ ֆիլմեր ։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են աշխարհի տարբեր երկրներում անցկացվող կինոփառատոնների ժամանակ, որոնցից են 2000 թվականին Սլովենիայում անցկացված Մանիֆեստ 3-ը, 2004 թվականին Կասելում անցկացված «Kunsthalle Fridericianum»-ը, 2003 թվականի Ստամբուլյան բիենալեն ։
Յասմիլա Ժբանիչի «Գրբավիցա» ֆիլմը Բեռլինի 56-րդ կինոփառատոնում արժանացել է «Ոսկե արջ» մրցանակի։ Այն ներկայացված է եղել նաև 2006 թվականի Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակի «Եվրոպական լավագույն ֆիլմ» և «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգերում ։
Ակբուլակ (Կոքսայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ստարոժիլովսկի շրջան
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարոժիլովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1007 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17134 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռյազանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Նովիոն Պորսիեն
Նովիոն Պորսիեն (Novion-Porcien), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 492 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.21 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 29 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ