cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պյոտր Բուչկին
Կենսագրություն
Տաղանդավոր գծանկարիչ և դիմանկարիչ Պյոտր Բուչկինը տիրապետում էր թեմայի պատկերագրական զարգացման տարբեր մեթոդներին, նրանց ընտրությունը, որպես կանոն, որոշվում էր ստեղծագործության ժանրից, նկարի ներքին բովանդակությունը բացահայտելու հետաքրքրությունից։ Նրա ստեղծած աշխատանքների թվում են՝ «На Волге. Купальщицы», «Կնոջ դիմանկարը» (երկուսն էլ՝ 1922), «Գյուղը ձյան տակ» (1929), «Աշնանային ձկնորսաշրջան» (1931), «Հաց» (1934) ,«ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Պ. Զ. Անդրեևի դիմանկարը» (1935), «Ի՞նչ է ցորենը» (1936), «Ստորգետնյա հանդիպում» (1937), «Առաքելություն թռիչքի ժամանակ» (1938), «Վ. Ի. Լենինի ելույթը ապրիլյան համաժողովին» (1939), «Նավաստիները Մ. Ի. Կալինինի ընդունելության ժամանակ՝ 1940 թվականին» (1940), «Կալանատեղում» (1947), «Բերք», «Կոլտնտեսության հովիվ», «Աշնանային դաշտային ճամբարում» (բոլորը 1951), «Կնոջ դիմանկարը» (1956), «Ա. Մ. Գորկի և Ֆ. Ի. Շալյապին», «Ֆեդոր Իվանովիչ Չալիապին» (երկուսն էլ՝ 1957), «Հացահատիկագործներ», «Նկարիչ Ն. Է. Տիմկովի դիմանկարը», «Քանդակագործ Ի. Վ. Կրեստովսկու դիմանկարը», «Կոզմա Մինինի դիմումը ռուս ժողովրդին», «Նկարիչ Պ. Վասիլիևի դիմանկարը», «Կինոդերասանուհի Ա. Զավյալովայի դիմանկարը» (բոլորը 1960), «Երգ» (1961), «Վիրահատությունից հետո», «Կենսաթոշակառուներ» (երկուսն էլ՝ 1964): Նկարչին առավել մեծ ճանաչում են բերել մշակույթի և արվեստի գործիչների դիմանկարները։ Նկարել է Վլադիմիր Լենին, Ֆյոդոր Շալյապինին։ 1989-1992 թվականներին, նկարչի մահից հետո, նրա աշխատանքները հաջողությամբ ներկայացվեցին Ֆրանսիայում L'Ecole de Leningrad ռուսական նկարչության և այլոց ցուցահանդեսներին և աճուրդներին ։
Պյոտր Դմիտրիևիչ Բուչկինը մահացել է Լենինգրադում 1965 թվականի հունիսի 21-ին, 80 տարեկան հասակում։ Թաղված է Աստվածաբանական գերեզմանատանը ։
Նկարչի աշխատանքները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանի, Տրետյակովյան պատկերասրահի, Ռուսաստանի այլ թանգարանների հավաքածուներում, Ռուսաստանի, Ֆինլանդիայի, Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի բազմաթիվ մասնավոր հավաքածուներում և այլ երկրներում։ Կան հայտնի Պ. Բուչկինի պատկերագրական, գրաֆիկական և քանդակային դիմանկարներ, որոնք կատարվել են տարբեր տարիներին Լենինգրադի նկարիչների և քանդակագործների կողմից, այդ թվում՝ Ի. Վ. Կրեստովսկու (1956), Գ. Պ. Տաթարնիկովի (1964), Ս. Ա. Ռոտնիցկու (1963), Դ.Պ. Բուչկինի (1971) կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական ռեալիզմ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Բոգոսլովսկոե գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Վան Հելսինգ (ֆիլմ)
«Վան Հելսինգ» (Van Helsing), հրեշների որսորդ Վան Հելսինգի մասին պատմող ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Սթիվեն Սոմերսի կողմից։ Սյուժեն «Դրակուլա» և «Ֆրանկենշտեյն» վեպերի համատեղումն է։ Սակայն այստեղ Ֆրանկենշտեյնի հերոսը դրական կերպար է։
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը Գաբրիել Վան Հելսինգն է, որը վամպիրների և գորգուլյաների որսորդ է։ Նրա ազգանունը վերցված է Բրեմ Սքոթերի «Դրակուլա» վեպից, որտեղ կար Աբրահամ Վան Հելսինգ անունով մի կերպար՝ բժիշկ, փիլիոսոփա և խորհրդապաշտ։ Ֆիլմում չի բացահայտվում նրանց ժառանգական կապերը։
Սյուժե
Այդ նույն ժամանակ Վատիկանի հանձնարարությամբ Սուրբ Լեգեոնի ասպետ Վան Հելսինգը վերացնում է Մթին Ուժերի զանազան արարծների։ Օրինակ՝ նրա զոհն է դառնում Պարոն Հայդը։ Բացի այդ բոլոր այդ հրեշները մահվանից հետո կրկին վերածվում են մարդկանց, ինչպես մինչ այդ եղել էին։ Դրա հետևանքով էլ Վան Հելսինգին ընդունում են որպես մարդասպան և նրա համար գլխագին են նշանակում։ Վան Հելսինգի հաջորդ առաջադրանքը դառնում է Դրակուլայի ոչնչացումը։ Բանը նրանում է, որ չորս հարյուր տարի առաջ Տրանսիլվանիայում թագավորում էր Վալերի թագավորը, որի որդին տրվեց չարին և սպանվեց Աստծո ինչ-որ Աջ Ձեռքով։ Մահվանից հետո որդին սատանայի հետ գործարք կնքեց և դարձավ կոմս Դրակուլա։ Վալերի թագավորը երդվեց. քանի դեռ Դրակուլան չի մահացել, իր սերնդից և ոչ մեկը մահվանից հետո դրախտ չի ընկնի։ Բայց Դրակուլային չհաջովեց սպանել ո՛չ նրան և ո՛չ էլ նրա ժառանգներին։ Վան Հելսինգը պարտավորվում է օգնել թագավորի կենդանի մնացած ժառանգներին եկեղեցու հետ կնքած պայմանագրի իրականացման գործում։
Վան Հելսինգը գալիս է Տրանսիլվանիա և երես առ երես հանդիպում է վամպիրների հետ։ Վան Հելսինգի հետ առաջին իսկ մարտի ժամանակ մահանում է Դրակուլայի հարսնացուներից մեկը՝ Մարիշկան։ Դրակուլան, ի դեմս Վան Հելսինգի, ճանաչում է իր վաղեմի ընկերոջը և իրեն սպանողին, որին մի ժամանակ կոչում էին Աստծո Աջ Ձեռք։ Վան Հելսինգը պատահմամբ Դրակուլային գցում է Ֆրանկենշտեյնի հրեշի հետքի վրա, որը վամպիրների նոր սերնդի կենդանացման բանալին է։ Մթին Ուժերի գաղտնիքը բացահայտելով՝ Վան Հեսլինգը փորձում է հրեշին ուղարկել Հռոմ, որտեղ վերջինս հեռու կլինի վամպիրներից։ Բայց ճանապարհին կառքի վրա հարձակվում են Դրակուլայի մարտիկները։ Ընդհարման ժամանակ մահանում է կոմս Վերոնի երկրորդ հարսնացուն և մարդագայլ դառած Վելկանը, որը մինչ մահանալը հասցնում է կծել Վան Հելսինգին։ Բայց Դրակուլային հաջողվում է գերի վերցնել արքայադուստր Աննային և Վան Հելսինգին առաջարկում Աննային փոխել հրեշի հետ։ Գործարքը պայամանավորվում են իրականացնել Հելոինի գիշերին նվիրված դիմակավորված պարահանդեսում՝ Բուդապեշտում։ Փոխանակումը տեղի է ունենում՝ անկախ երկու կողմերի ցանկության։ Վան Հեսլինգը փախցնում է Աննային, իսկ Դրակուլային հաջողվում է ճանկել հրեշին։
Վան Հելսինգին հաջողվում է գտնել Սառցե Ապարանքը, որը հանդիսանում էր բանտ-ապաստարան սառցե կղզում, որտեղ վամպիրներին աքսորել էր Վալերի Ավագը։ Մինչ Աննան ու Կարլը Վան Հեսլինգի համար հակաթույն էին ման գալիս, Ալիրան հարձակվում է նրանց վրա։ Պայքարում Աննային հաջողվում է արծաթե ցիցը խրել Ալիրայի կրծքի մեջ և այդպիսով սպանել վերջին հարսնացուին։ Մարդագայլի կծած Վան Հելսինգը ստանում է գերբնական ուժեր և պայքարում նրան երկրորդ անգամ է հաջողվում սպանել Դրակուլային։ Աննային հաջողվում է Վան Հելսինգին ներարկել հակաթույնը, որը նրան վերջնականորեն փրկում է մարդագայլ վերափոխվելուց, բայց Վան Հելսինգը պատահաբար սպանում է Աննային։
Լքելով Տրանսիլվանիան՝ Վան Հեսլինգը տեսնում է Աննայի ժպտացող կերպարը երկնքում, որը հանդիպում է իր եղբոր և հոր հետ դրախտում։
Արտաքին հողումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Սթիվեն Սոմերսի ֆիլմեր Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վամպիրների մասին Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր մարդագայլերի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր
Գաթանախշիչ
Գաթանախշիչ կամ գաթանախշիկ, գաթայի երեսը նախշելու գործիք։ Օգտագործվել է հնագույն ժամանակներից մինչ մեր օրերը։ Պատրաստվել է փայտից, թրծկավից կամ քարից։ Գաթայի պատրաստումը և մշակութային դրսևորումները, այդ թվում` գաթայի պատրաստման ընթացքում կարևոր գործառույթ ունեցող գաթանախշիչն ընդգրկված են Հայաստանի Հանրապետության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության արժեքների ցանկում ։
Պատմություն
Փայտարվեստի թանգարանի ֆոնդում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հին գաթանախշիչները։ Թանգարանի հին մշակույթի բաժնում ցուցադրված գաթանախշիչներից մեկն ունի խաչաձև նախշ, պատրաստվել է 18-րդ դարում և բերված է Վանից։ Նախշը ճարտարապետական սկզբունքներով է արված և արժեքավոր է նրանով, որ երկերես փորագրություն ունի։ Գաթանախշիչն ունի երկու պատճեն, որ կրկնօրինակել են թանգարանի վարպետներից Վանիկ Դադոյանը և Դ. Ցլիկյանը։ Պատճեններն արվել են` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ փայտն արագ է վնասվում եղանակային պայմաններից և բնական աղետներից։ Մեկ այլ գաթանախշիչ նվիրատվություն է Իսպենչյան գերդաստանի ժառանգորդուհուց։ Եղեռնից մազապուրծ եղած ընտանիքի անդամները, Կեսարիայից գաղթելով, հաստատվել են Կանադայում` իրենց հետ որպես մասունք տանելով նաև ընտանիքի գաթանախշիչը։ Տարիներ անց ընտանիքի ժառանգորդուհին, վերադառնալով Հայաստան, այցելել է Փայտարվեստի թանգարան և գերդաստանի գաթանախշիչը նվիրաբերել թանգարանին։
Թանգարանում իր ուրույն տեղն ունի նաև հին մշակույթի բաժնում ցուցադրված 19-րդ դարի կավե գաթանախշիչը։ Գաթանախշիչի կենտրոնում վեցաթերթ վարդյակ է, որը երիզված է խորը ակոսային նախշով։ Այն ունի գլանաձև բռնակ։
Տեսակներ
Գաթանախշիչների հարուստ հավաքածու է պահվում Հայաստանի փայտարվեստի թանգարանում։ Գաթանախշիչները պատրաստվել են փայտի տարբեր տեսակներից, ինչպես նաև թրծկավից և քարից։ Ըստ ձևի նույնպես` նրանք բազմազան են. հանդիպում են սկավառակաձև, գրտնակաձև, սանրաձև և զուգահեռանիստ գաթանախշիչներ։ Գաթան տոնածիսական ուտեստ է, որի կլոր ձևն առնչվում է արևի պաշտամունքի հետ, ուստի պատահական չէ, որ թանգարանի գաթանախշիչների հավաքածուում ամենամեծ թիվը կազմում են սկավառակաձև գաթանախշիչները։
Գաթանախշիչների զարդաձևերը հիմնականում երկրաչափական ու բուսական են և կրկնում են հին օրինակները։ Ուշագրավ են թանգարանի սանրաձև գաթանախշիչները, հատկապես նրանք, որոնք ունեն երկհարթային փորագրություն և քանդակային են։ 19-20-րդ դարերում գաթանախշիչների վրա փորագրվում էին զիգզագաձև, շեղանկյունաձև, եռանկյունաձև, քառանկյունաձև նախշեր։ Նույնատիպ նախշերով էին զարդարվում նաև նույն ժամանակաշրջանի կիրառական արվեստի նմուշները՝ դաղդղաններ, սկուտեղներ, գուլպայի կաղապարներ, գդալնոցներ, աղամաններ, գրակալներ և այլ առարկաներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա։ Հայկական խոհանոցային գործիքներ Կատեգորիա։ Փայտափորագրում Կատեգորիա:Կիրառական առարկաներ Կատեգորիա:Կիրառական արվեստ Կատեգորիա:Հայկական մշակույթ
Ֆրունզովկա (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)
Ֆրունզովկա (Фрунзівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նիկոլաևկա, Տրոիցկոե, Տրոիցկոե-Նիկոլաևսկոե։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ֆրունզովկա գյուղում բնակվում էր 840 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4265 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 196,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1922 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քրիստոնեությունը Նորվեգիայում
Քրիստոնեությունը Նորվեգիայում, երկրի ամենատարածված կրոնը։
Pew Research Center-ի հետազոտական կենտրոնի տվյալների համաձայն, 2010 թվականին Նորվեգիայում ապրում էին 4,21 միլիոն քրիստոնյաներ, որոնք կազմել են երկրի բնակչության 86,2 %-ը ։ 2010 թվականին «Աշխարհի կրոններ» հանրագիտարանում Ջ. Ք. Մելտոնը գնահատում է քրիստոնյաների թիվը երկրում 91,4 % (4,37 միլիոն հավատացյալներ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեությունը Նորվեգիայում
(7911) Կառլպիլչեր
(7911) Կառլպիլչեր (Carlpilcher), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,900341 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4369 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3637 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1804,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,19954 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,31° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կավղրուլ
Կավղրուլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շրջահյուս
Շրջահյուս, փաթթուկ, թունաթափազգիների ընտանիքի փաթաթվող կամ կանգուն թփերի ցեղ։
Տարածում
Հայտնի է 11 (այլ տվյալներով՝ 31), ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ Հանդիպում է Լոռու, Տավուշի և Սյունիքի մարզերի ստորին լեռնային գոտու անտառներում, գետերի և գետակների ափերին, խոնավ վայրերում (մինչև 1500 մ բարձրություներում)։
Կենսաբանական նկարագիր
Փաթաթվող, տերևաթափ, տերևներում և ճյուղերում կաթնանման հյութ պարունակող լիան է, երկարությունը՝ 12 (30) մ։ Տերևները հակադիր են, ամբողջական, կաշեկերպ, էլիպսաձև, ձվաձև, ձվանշտարաձև, հազվադեպ՝ կլորավուն։ Ծաղկաբույլը հովանոցանման է, ծաղիկները՝ կանաչադեղնավուն, կանաչամանուշակագույն։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը բազմաթիվ, հարթ սերմերով տերևապտուղ է։
Նշանակություն
Դեղաբույս է. կեղևը պարունակում է սրտային գլիկոզիդներ, աղաղանյութեր, ճարպեր, խեժ և այլն։ Կեղևը հավաքում և չորացնում են վաղ գարնանը (հյութաշարժի ժամանակ)։ Թունավոր է, կաուչուկատու և գեղազարդիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թունաթափազգիներ
Սառա Վագենկնեխթ
Մանկություն և երիտասարդություն
Ծնվել է 1969 թվականի հուլիսի 16-ին Ենայում։ Մայրը գերմանուհի է, հայրը՝ իրանցի, սովորելով Արևմտյան Գերմանիայում և ունենալով իր մորը այցելելու հնարավորություն, ով այդ ժամանակ գտնվում էր Գերմանիայում, միայն ստանում էր մեկօրյա թույլտվություններ։ Մայրը աշխատում էր պետական կազմակերպությունում։ Սառան մեծացել է իր տատիկի և պապիկի մոտ՝ Ենային կից գտնվող գյուղում, իսկ 1976 թվականին ուսման սկսելուն պես մոր հետ տեղափոխվել է Արևելյան Գերմանիա ։
Գիմնազիայում սովորելու տարիներին եղել է Ազատ գերմանացի երիտասարդների խորհրդի անդամ ։ 1988 թվականին ավարտել է գիմնազիան։ Ավելի վաղ ԳԴՀ-ում պարտադիր զինվորական պատրաստության պարապմունքների ժամանակ հրաժարվել էր սնունդ ընդունել, ինչն ընկալվել էր որպես հացադուլ։ Հայտնվել է իշխանության «ուշադրության կենտրոնում»։ Չնայած դրան՝ 1989 թվականի մարտին համալրել է Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցության շարքերը, որպեսզի «համակարգը ներսից թարմացնի» ։
Կրթություն
1990 թվականից Ենայի համալսարանում և Բեռլինի Հումբոլդտի համալսարանում սովորել է փիլիսոփայություն և գերմանական գրականություն։ Որոշ ժամանակ անց թողել է Գերմանիայում թողել է ուսումը և սովորել է Նիդարլանդներում՝ Գրոնինգենի համալսարանում։ 1996 թվականին հաջողությամբ ավարել է համալսարանը՝ պաշտպանելով մագիստրոսի կոչումը։ Դիպլոմային աշխատանքը նվիրված է եղել Կարլ Մարքսի հեգելականություն հոսքի մեկնաբանմանը ։
2005 թվականին սկսել է աշխատել ''«The Limits of Choice. Saving Decisions and Basic Needs in Developed Countries»'' թեմայի վրա, որը հաջողությամբ պաշտպանել է 2012 թվականին՝ դառնալով բնագիտության դոկտոր։ 2013 թվականին դոկտորական աշխատանքը լույս է տեսել առանձին գրքի տեսքով ։
Քաղաքական կարիերա
1989 թվականի սկզբին անդամակցել է Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցությանը։ 1991 թվականին Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցության ժողովրդավարական սոցիալիզմի կուսակցության վերակազմավորումից հետո ընտրվել է այդ կուսակցության ազգային կոմիտե, միացել է նրա օրթոդոքս մարքսիստական խմբակցությանը՝ Կոմունիստական քաղաքական ծրագրին։
1998 թվականի դաշնային ընտրություններին Դորտմունդում առաջադրվել է Ժողովրդավարական սոցիալիզմ կուսակցության թեկնածու։
1999 թվականի եվրոպական ընտրություններում Եվրոպական խորհրդարանում ընտրվել է Ժողովրդավարական սոցիալիզմ կուսակցության ներկայացուցիչ, որտեղ եղել է տնտեսական գործերի կոմիտեի, ինչպես նաև եվրոպական-լատինաամերիկյան վեհաժողովի անդամ։
«Աշխատանք և սոցիալական արդարություն. ընտրական այլընտրանք» կուսակցության և 2007 թվականին Ձախ կուսակցության կազմավորման հետ միասին սկսել է պայքարել այդ կուսակցության փոխնախագահի պաշտոնի համար, բայց սկզբում անհաջողություն է կրել՝ նախկին ԳԴՀ-ի հանդեպ ունեցած համակրանքի պատճառով. նրան հրաժարվել են օգնել կուսակցական առաջնորդներ Լոթար Բիսկին և Գրեգոր Գիզին։ 2009 թվականի դաշնային ընտրություններում հաղթել է Հյուսիսային Ռեյն-Վեստֆալիայում։ Լինելով Բունդեսթագի պատգամավոր՝ դարձել է լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության տնտեսական քաղաքականության ներկայացուցիչ։ 2010 թվականի մայիսի 15-ին ընտրվել է լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության փոխնախագահ ։
2012 թվականից խմբագրել է Neues Deutschland թերթում ։
Պնդում էր, որ «Կիևի կառավարության հանգուցային պաշտոնները զբաղված են նացիստներով» ։
2019 թվականի նոյեմբերի 12-ին Բունդեսթագում Ամիր Մոհամեդ Ալիի հետ դարձել է կուսակցական խմբակի համանախագահ ։
Անձնական կյանք
1997 թվականին ամուսնացել է լրագրող, ռեժիսոր, գործարար Ռալֆ Թոմաս Նիմայերի հետ։
2011 թվականի նոյեմբերի 12-ին Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախկին նախագահ Օսկար Լաֆոնտեն հրապարակավ հայտարարել է, որ Սառայի հետ որոշ ժամանակ եղել են մոտ ընկերներ։ Նրանք այդ ժամանակ երկուսով արդեն առանձին էին ապրում իրենց ամուսիններից՝ չնայած Նիմայերն ու Վագենկնեխտը մնացել են ընկերական հարաբերությունների մեջ ։ Վագենկնեխտի և Նիմայերի ամուսնությունը խզվել է 2013 թվականի մարտին, իսկ 2015 թվականի մարտի 21-ին հայտնի է դարձել, որ դեռևս 2014 թվականի Սուրբ Ծննդից առաջ գաղտնի կնքվել է Վագենկնեխտի և Լաֆոնտենի ամուսնությունը։
Ռուսական մամուլում
2015 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության կոմունիստական կուսակցությունից պետական դումայի պատգամավոր Վալերի Ռյոշկինը Սառային ուղարկել է Մոսկվայում Հաղթանակի օրը նշելու պաշտոնական հրավեր ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի աթեիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ենայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կանայք Կատեգորիա:21-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գրականություն Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչների ամուսիններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Գերմանացի կանայք Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ
Լոմոնոսովի փողոց (Դոնի Ռոստով)
Լոմոնոսովի փողոց (Ломоносовская улица), փողոց Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Կիրովի շրջանում։ Անվանվել է ռուս բնագետ, բանաստեղծ, լուսավորիչ, նկարիչ, պատմաբան Միխայիլ Վասիլևիչ Լոմոնոսովի (1711-1765) պատվին։ Սկիզբ է առնում Դերժավինի նրբանցքից և ավարտվում Գրիբոյեդովի նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 250 մետր է։
Նկարագրություն
Դոնի Ռոստով քաղաքի Լոմոնոսովի փողոցը սկսվում է Դերժավինի նրբանցքից, հատում Փետրվարի 7-ի փողոցը և ավարտվում Գրիբոյեդովի նրբանցքի հետ հատումով։ Զուգահեռ է Գոգոլի և Ստանիսլավսկու փողոցներին։ Երկարությունը 250 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 32 շինություն։
Փողոցն անվանվել է ռուս բնագետ, բանաստեղծ, լուսավորիչ, նկարիչ, պատմաբան, Մոսկվայի պետական համալսարանի հիմնադիր Միխայիլ Վասիլևիչ Լոմոնոսովի (1711-1765) պատվին։ Բացի գիտական գործունեությունից, նա նպաստել է նաև ռուս գրական լեզվի զարգացմանը, նրա գիտական ուսումնասիրության հիմքի ստեղծմանը, զբաղվել ռուս ժողովրդի պատմության հարցերով, նկարչությամբ և մասնավորապես խճանկարչությամբ։ Եղել է Սանկտ Պետերբուրգի, Շվեդիայի և Բոլոնիայի ակադեմիաների ակադեմիկոս, երկրում լուսավորության և գիտության զարգացման ջատագով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի փողոցներ
Ավել (թերթ)
«Ավել», կիսամյա երգիծաթերթ։ Լույս է տեսել 1908-1910 թվականներին՝ Կահիրեում, 1914-1918 թվականներին Կոստանդնուպոլսում։ 2-րդ համարից՝ շաբաթաթերթ։ Հրատարակվել է 27 համար։ Խմբագիր՝ Վահան Քյուչյուքյան։
1-ին համարի խմբագրականն ազդարարում է. «Պետք է բացինք հանրային «Ավել» մը, որ մաքրենք մեր աղտոտ բարքերը, ձաղկենք զեխությունները և ոչնչացնենք այն բաները, որոնք հանրության մտքին հետադիմության պատճառ կդառնան»։
Կատեգորիա:Եգիպտոսի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական երգիծական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Գետափ (գյուղ, Վայոց ձորի մարզ)
Գետափ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձորի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Եղեգնաձորից 1-2 կմ արևմուտք, Եղեգիս գետի ստորին հոսանքի ափերին։ Գետափ է վերանվանվել 1935 թ. հունվարի 1-ին։
Աշխարհագրական դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1310 մ բարձրության վրա, շրջապատված լեռներով, փռված է Երևան–Մեղրի մայրուղու ձախակողմյան մասում։ Վարչական տարածքը կազմում է 1977 հեկտար։ Մարզկենտրոնից հեռավորությունը 1-2 կմ է, Երևանից` 119 կմ։ Գյուղն ունի 780 ծուխ, 2385 բնակիչ։ համայնքում կա 450 առանձնատուն, և 8 երկհարկանի բնակելի շենքեր, ընդանուր 39,044 քմ տարածքով։
Կլիմա
Գյուղի կլիման ցամաքային է, ձմեռը չափավոր ցուրտ է, ոչ երկարատև, գարունը տաք է, երկարատև, ամառը շոգ է, աշունը՝ տաք։ Գերակշռում են հաստատուն պարզ եղանակները։
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրվել է 1828 թ Պարսկաստանի Սալմաստի գավառից գաղթած հայերի կողմից։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գետափի մշտական բնակչությունը կազմել է 1981, առկա բնակչությունը` 1726 մարդ ։ Հիմնադրման պահից ի վեր բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիներն այստեղ են գաղթել Սալմաստից 1828-1830 թթ.-ին։
Գետափի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, ծխախոտագործությամբ, անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։
Գյուղատնտեսության բնագավառում զբաղված է բնակչության 75%-ը։ Գյուղում աճեցվում է ցորեն, գարի, բանջարաբոստանային կուլտուրաներ, խաղող։ Համայնքի վարելահողերից ոռոգելի են 153 հեկտարը։
Գյուղի տարածքում գործում է Գետափի գինու գործարանը։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գետափի հին եկեղեցին XX դարի սկզբին դեռևս կանգուն էր։ Այժմ նրա տեղում կառուցված է աղբյուր-հուշարձան։ Գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևելքում կան “Գոմավանք” եկեղեցու ավերակներ հին արձանագրություններով։
Հասարակական կառույցներ
Գյուղն ունի դպրոց, մշակույթի տուն, մանկապարտեզ, բուժկետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի գյուղեր
Դասական ֆիզիկա
Դասական ֆիզիկայի հիմունքները ներդրվում էին Վերածննդի մի շարք գիտնականների կողմից, որոնցից հատկապես առանձնանում է Նյուտոնը՝ դասական մեխանիկայի հիմնադիրը.
Ֆիզիկայի զարգացման փուլերը
Ֆիզիկայի նախապատմությունն ունեցել է հետևյալ փուլերը`
Անտիկ փուլում, որը ձգվել է մ.թ.ա. 6-րդ դարից մինչև մ.թ.ա. 5-րդ դար, ֆիզիկայի զարգացման հիմնական առանձնահատկությունը փաստերի կուտակումն ու դրանց նախնական բացատրությունն էր։ Այն աչքի էր ընկնում փորձնական գիտելիքների բացակայությամբ և մտահայեցողական պարզագույն ընդհանրացումների առատությամբ։ Այս շրջանում ֆիզիկան իր զարգացմամբ պարտական է հիմնականում Արիստոտելին և Արքիմեդին։
Միջին դարերում, 6-14-րդ դդ., իշխում էր սխոլաստիկան։ Այս շրջանում քիչ հայտնագործություններ են կատարվել։
Վերածնության դարաշրջանում, 15-16-րդ դարեր, հետազոտվեցին մարմինների ազատ անկումը, անկյան տակ նետված մարմնի շարժումը, մարմինների բախումը, իներցիայի երևույթը, ձայնը, շփման օրենքները, մազականությունը։
Ֆիզիկան որպես գիտություն ձևավորվելու շրջանում, որը սկսվել է 17-րդ դարի 80-ական թվականներից, ամենաբնորոշը գիտական հետազոտության մեջ փորձնական մեթոդի արմատավորումն է, որի հիմնադիրը Գալիլեո Գալիլեյն էր։ Այս շրջանում էր, որ Տորիչելիի հետազոտությունները սկիզբ դրեցին մթնոլորտի գիտական ուսումնասիրմանը, ստեղծվեց օդահան պոմպը, սահմանվեցին առաջին գազային օրենքները, հիմք դրվեց ֆիզիկական ակուստիկային։
Դասական ֆիզիկայի շրջանը, (17-րդ դարի վերջ – 20-րդ դարի սկիզբ ), ընդգրկում է հետևյալ փուլերը։ Դասական ֆիզիկայի հիմքը կազմող տարածության և ժամանակի մասին նոր պատկերացումները ստեղծել է անգլիացի հայտնի ֆիզիկոս Իսահակ Նյուտոնը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկա
Ասորիների հետապնդումը «Իսլամական պետության» կողմից
2014 թ., հունիսին Հյուսիսային  Իրաքը  գրավելուց հետո  ԴԱԻՇ   ծայրահեղ  իսլամիստական  խմբավորումը  սկսում  է  ասորիների  հանդեպ  հետապնդումները   ։
Մոսուլի գրավում
Զավթելով Մոսուլը՝  ԴԱԻՇ-ի զինյալները  պահանջեցին  այնտեղ  բնակվող  ասորի  քրիստոնյաներից  ընդունել  իսլամը   կամ  էլ  հավատքի  տուրք  (խարաչ)  վճարել :
ԴԱԻՇ-ի գրոհայինները պիտակավորում  էին  այն  տները,  որտեղ  ապրում  էին  քրիստոնյաները  նուն (արաբ.ن  )  տառով, որը  առաջին տառն էր նասարա բառի   ( արաբ. نصارى‎- քրիստոնյա ) :
Քրիստոնյա ասորիները  ստիպված  էին  փախչել  Մոսուլից :
Մար Բեխնամի վանք
Սիրիական կաթոլիկ  եկեղեցու վանք  Մար Բեխնամի  գրավումից  հետո  ԴԱԻՇ-ը  վտարեց  բոլոր  վանականներին :
Նայնավայի անկումը
Նայնավայի ուղղությամբ  հարձակման  ժամանակ  ԴԱԻՇ-ին  հաջողվեց  գրավել  Բաղդիդ, Բարտալլա, Թել-Քայֆ  և  Քարեմլաշ  քաղաքները, որոնց  բնակիչների  բաղկացուցիչ  մասը  կազմում  էին  ասորիներ,   որոնք  ստիպված  էին  փախչել ։ 100 հազարից  ավել  քրիստոնյաներ   փախստական  էին  դարձել ՝ թողնելով  իրենց  գույքը :
Հարձակում Էլ- Խասակում
2015 թ. թետրվարի 23-ին  Թուրքիայի  սահմանը  հատելու  անհաջող  փորձից  ԴԱԻՇ-ի  գրոհայինները   ասորիների  կոտորած  կազմակերպեցին  Խասեկ  նահանգում ։ Սպանվեցին  տասնյակ  մարդիք, հարյուրավոր  մարդիք  ստիպված  եղան    փախչել  ԴԱԻՇ-ի  կողմից  չվերահսկվող  տարածքները :
Բազմաթիվ ասորիների  գրոհայինները  գերի  են վերցրել ՝ փրկագին  պահանջելով ։
Մշակութային ժառանգության ոչնչացում
ԻԼԻՊ-ի խմբավորման  գրոհայինները  ոչնչացրել  են  14  հնագույն  հուշարձաններ,  որոնց  մեջ    Դուր-Շարրուկ  հնագույն  ասորական  քաղաքի ( թևավոր  ցուլերի քաղաք )  փլատակները   ,  հայտնի է  իր  քարե  խորաքանդակներով ։ Նիմրուդի դարպասների պահապանները, թևավոր կեսցուլեր, կեսմարդիք  3000  տարի  կանգնած էին այդտեղ  մինչև  չներխուժեց « Իսլամական  պետությունը ». Մարտի 5-ին հայտնի  դարձավ, որ  ԻԼԻՊ- ի  գրոհայինները  բուլդոզերներով  հավասարեցրել  են  հողին   Նիմրոդը : Այդ  տեղեկատվությունը   հաստատեցին   Իրաքի  ուսումնասիրման    բրիտանական    ինստիտուտը,   իսկ   Ւրաքի   հնությունների   դեպարտամենտից   հայտնում   են,  որ   ահաբեկիչները    արդեն  ապամոնտաժում    են    հնագույն    Նինվեյի   պատերը     և      վաճառում     քարե    բլոկները ։ 2016 թ. հունիսին գրոհայինները  պայթեցրել  են  Նաբու  ասորական    աստվածի  տաճարը ։ Ոչնչացված  համալիրի  տարիքը  ավելի  քան  երկուսուկես  հազար   տարի  է :
Հին Արևելքի  մասնագետները. ՅՈՒՆԵՍԿՕ  կազմակերպությունը  պահանջում  են   դադարեցնել  շարունակվող   վանդալիզմը ։
Անհետացման եզրին  է կանգնած  համաշխարհային  մշակույթի  մի  շերթ, որը   գիտնականներն  ուսումնասիրել  են  ավելի  քան  մեկ  դար ։
Արձագանք
2014 թ. օգոստոսի 2-3-ին ասորական  սփյուռքի  հազարավոր  ներկայացուցիչներ  բողոքի  ցույցեր  անցկացրին   Իրաքում  և  Սիրիայում  իրենց  հայրենակիցների  հետապնդումների  դեմ  և  պահանջեցին  ՄԱԿ-ի  միջամտություն  :
Տես նաև՝
Ասորիների ցեղասպանություն
Հաքյարիի 1843 թ. և 1846 թ. ասորիների ջարդերը
Կոտորած Սեմմելում
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Քրիստոնյաների ջարդեր Կատեգորիա:Ժողովուրդների միգրացիա
Զավիդովո (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)
Զավիդովո (Завидово), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զավիդովո գյուղում բնակվում էր 1 647 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3309 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 497,73 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Ատովմյանց զորավարաց վանք
Սուրբ Ատովմյանց զորավարաց վանք, ոչնչացված հայկական առաքելական վանական համալիր ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Վանի մարզի Կղզի (Գյուրփընար) շրջանի Ոչխարանց գյուղում ։
Տեղադրություն
Վանական համալիրը կառուցված էր Ոչխարանց գյուղի հյուսիսարևմտյան կողմում գտնվող բլրի գագաթին ։
Պատմություն
Սուրբ Ատովմյանց զորավարաց վանական համալիրի հիմնադրման մասին տեղեկությունները քիչ են։ Ավանդության համաձայն՝ Ատովմյանց զորապետերը, որոնք կրոնական հետապնդման ենթարկվելուց խուսափելու համար եկել էին Հայաստան, սպանվում են պարսիկների կողմից։ Նրանց թաղում են վանքի տարածքում։ Հետագայում այդտեղ հիմնադրվում է վանական համալիրը, որը կրում է նրանց անունը ։
Մինչև Հայոց ցեղասպանությունը վանական համալիրը Վասպուրական նահանգի հայության համար հանդիսացել է հռչակավոր ուխտատեղիներից մեկը։ 1691 թվականին վանքը նշվել է Երեմիա Կոստանդնուպոլսեցու ստեղծած քարտեզում Ոչխարանց վանք անվամբ ։
Հայտնի է, որ Սուրբ Ատովմյանց զորավարաց վանքի մատուռում են թաղված եղել հայ իշխանների աճյունները    ։
Վանքի շուրջ տարածված էր հայկական գերեզմանոցը։ Հայոց ցեղասպանությունից հետո գերեզմանոցն ամբողջությամբ ավերվել է վանական համալիրի հետ միասին։ Հուշարձանի ոչնչացմանն է նպաստել նաև թուրքերի ու քրդերի կողմից գերեզմանոցի տարածքում իրականացված գանձագողության դրսևորումները։ 2014 թվականին Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության կողմից իրականացված ուսումնասիրությունների արդյունքում երբեմնի գերեզմանոցի տարածքում հայտնաբերվել էր միայն 3 խաչքար, որոնցից մեկը թվագրվում էր 1594 թվականով և նվիրված էր Խնդրիշենի գյուղապետ Ամիրջանի հիշատակին ։
2014 թվականին Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության ուսումնասիրությունների համաձայն՝ վանական համալիրն ամբողջությամբ ավերված էր ։
Ճարտարապետական նկարագիր
Հայտնի է, որ Սուրբ Ադովմյանց զորավարաց վանքը կազմված էր եկեղեցուց և մատուռից։ Եկեղեցին չափերով մեծ էր (ուներ 28 ոտնաչափ լայնություն)։ Արդեն 1800-ական թվականների վերջերին այն կիսավեր վիճակում էր ։
Սուրբ Ատովմյանց զորավարաց վանքի շրջակայքում էր գտնվում հայկական բազմադարյա գերեզմանոցը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական կառույցներ Կատեգորիա:Հայկական առաքելական գոյություն չունեցող վանքեր և եկեղեցիներ (Թուրքիա)
Էրմինիա դել Օրո
Էրմինիա դել Օրո (Erminia Dell'Oro, ), էրիթրեացի և իտալացի գրող։
Կենսագրություն
Էրմինիա դել Օրոն ծնվել է 1938 թվականի ապրիլի 4-ին, Էրիթրեայի Ասմեր քաղաքում։ Հորական կողմից նրա պապը Էրիթրեա է տեղափոխվել Լոմբարդիայից 1896 թվականին` իտալական գաղութային քարոզչության ֆոնին ։
20 տարեկանում տեղափոխվել է Միլան` մտադիր լինելով լրագրող դառնալ։ 1975-1990 թվականներին աշխատել է միլանյան գրախանութում ։
Լատիներեն ու լատինական գրականություն է դասավանդում Հռոմի Սապիենցա համալսարանի գրականության ու փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1984 թվականից մասնագիտացել է Միջնադարի և Վերածննդի ժամանակաշրջանի լատինական գրականության ուսումնասիրություններում ։ Կապ է պահում Էրիթրեայի հետ` այցելելով այնտեղ ընկերներին ու հարազատներին ։
Գրական գործունեությունն սկսել է 1988 թվականին` հրապարակելով ինքնակենսագրական «Ասմերա, հաջողություն» (Asmara addio) վեպը։ Այդ ստեղծագործության մեջ, ինչպես նաև` «Լքում. մի էրիթրեյան պատմություն» (L’abbandono: una storia eritrea) և «Մերարայի ծաղիկը» վեպերում շոշափում է Աֆրիկայում իտալական ֆաշիստական գաղութացման, ներգաղթյալների ու արտագաղթողների թեմաները, նկարագրում է այդ ժամանակաշրջանի կենցաղը, տարբեր ռասաների, մշակույթների ու կրոնների համակեցությունը։
Բացի դրանից, դել Օրոն բազմաթիվ մանկական ու պատանեկան ստեղծագործությունների հեղինակ է ։
Իտալիայում երկար տարիներ Eks & tra մրցույթի ժյուրիի կազմում է, որը մրցանակ է տալիս ներգաղթյալների կամ նրանց երեխաների կողմից գրած պատմվածքներին ։
Վասիլի Պոտտո
Վասիլի Պոտտո, գեներալ-լեյտենանտ, ռուս ականավոր պատմաբան, կովկասյան պատմության մասնագետ։
Կենսագրություն
Վասիլի Պոտտոն ծնվել է Տուլայի նահանգում 1836 թվի հունվարի 1-ին, ռուսացած գերմանացիների ազնվական ընտանիքում։ Ռազմական կրթությունը ստացել է Տուլայի Ալեքսանդրյան կադետային կորպուսում, Օրլովի կադետային կորպուսում և Ազնվական գնդում։
1855 թվականի հունիսի 11-ին Պոտտոյին շնորհվել է ենթասպայի՝ պրապորշչիկի կոչում, և նա անցել է ծառայության Նովոռոսիյսկի 3-րդ դրագունյան գնդում։ Այդ գնդի կազմում մասնակցել է Կարսի ազատագրմանը Ղրիմյան պատերազմի ժամանակ։ 1857 թվականին Պոտտոյին շնորհվել է պորուչիկի, 1863 թվականին՝ շտաբս-կապիտանի, 1870 թվականին՝ մայորի, իսկ 1877-ին՝ գնդապետի կոչումներ։ 1866 թվականից Պոտտոն դասավանդել է Նիկոլաևյան կավալերական ուսումնարանում։
1887 թվականի փետրվարի 3-ին Վասիլի Պոտտոն ծառայության է անցել Կովկասյան ռազմական ռազմամարզում։ 1896 թվականի փետրվարի 18-ին Պոտտոն նշանակվել է Կովկասյան ռազմական ռազմամարզի շտաբի ռազմապատմաբանական բաժնի պետ, իսկ 1896 թվականի մայիսի 14-ին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում։ Այդ ժամանակահատվածում Վասիլի Պոտտոն ճանաչում է ստանում հատկապես իր Կովկասյան պատերազմին նվիրված աշխատությունների շնորհիվ։
1907 թվականի ապրիլի 22-ին Պոտտոյին շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի կոչում։ Վասիլի Պոտտոն մահացել է 1911 թվականի նոյեմբերի 11-ին Թիֆլիսում։ Նրա զավակ Ալեքսանդրը (1866 - 1917) գեներալ-մայոր էր։
Վասիլի Պոտտոն պարգևատրվել է հետևյալ շքանշաններով. Սուրբ Աննա 2-րդ աստիճանի (1869), Սուրբ Վլադիմիր 4-րդ աստիճանի (1879), Սուրբ Վլադիմիր 3-րդ աստիճանի (1899 թիվ), Սուրբ Ստանիսլավ 1-ին աստիճանի (1904), Սուրբ Աննա 1-ին աստիճանի (1906)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հայագետներ Կատեգորիա:Գեներալ-լեյտենանտներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
Ենթատրամաչափային արկ
Ենթատրամաչափային արկ, զրահահար արկի տարատեսակ։ Նախատեսված է տանկեր ոչնչացնելու համար։ Առաջին անգամ ենթատրամաչապայի արկերը մշակվել են ԽՍՀՄ-ում (1938)։ Ենթատրամաչափային արկի զրահը ծակող մասը բարձր ամրություն ունեցող միջաձողն է, որի տրամագիծը մոտ 3 անգամ փոքր է հրանոթի տրամաչափից։
Կատեգորիա:Զինամթերք
Ջաբեկլու-Դարչալուր
Ջաբեկլու-Դարչալուր, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1906-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 98 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Վոլանո
Վոլանո  (Volano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2955 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 295 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։
Վոլանոն սահմանակից է Կալիանո, Պոմարոլո, Նոմի և Ռովերետո համայնքներին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Եռաչափ տպիչ
Եռաչափ տպիչ (3D printer, 3D տպիչ), սարք, որը ստեղծում է ֆիզիկական օբյեկտ շերտ առ շերտ թվային եռաչափ մոդելի հիման վրա։
Տեխնոլոգիա
Եռաչափ կամ 3D տպիչը կարող է տարբեր ձևերով և տարբեր նյութերի օգտագործմամբ ստեղծել /տպել, պատճենահանել/ մարմիններ, որոնցից յուրաքանչյուրի հիմքում ընկած է պինդ օբյեկտների շերտ առ շերտ ստեղծման մեթոդը։ Որոշ մոդելներ մեկ օբյեկտը պատճենահանելիս կարող են օգտագործել մի քանի տարբեր նյութ միաժամանակ։
Տեխնոլոգիաներ, որոնք օգտագործում են շերտերի մոդելավորման համար։
Նովոտումբագուշևո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 168 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրազիլա-հնդկական հարաբերություններ
Բրազիլա-հնդկական հարաբերություններ, երկկողմանի դիվանագիտական հարաբերություններ Բրազիլիայի և Հնդկաստանի միջև։ Դիվանագիտական հարաբերությունները երկու երկրների միջև սկսվել են 1948 թվականին ։
Ակնարկ
1948 թվականի մայիսի 3-ին Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում Հնդկաստանի դեսպանություն է բացվել։ 1971 թվականի օգոստոսի 1-ին դեսպանությունը տեղափոխվել է մայրաքաղաք Բրազիլիա ։ Բրազիլիան և Հնդկաստանը մշակութային բազմազանությամբ, ժողովրդական կառավարությամբ և բազմազգ բնակչությամբ տարածքային խոշոր պետություններ են։ Երկրները համագործակցում են այնպիսի հարցերով, ինչպիսիք են միջազգային առևտուրը, ԲՐԻԿՍ-ը, շրջակա միջավայրը, Միացյալ ազգերի կազմակերպության բարեփոխումները և Անվտանգության Խորհրդի ընլայնումները ։ Երկրների միջև առևտրային հարաբերությունները զարգանում են այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են գիտությունը և տեխնոլոգիաները, դեղագործությունը։ 2007 թվականին երկրների միջև առևտրաշրջանառությունը կազմել է 3,12 մլրդ դոլար՝ 2004 թվականի 1,2 մլրդ դոլարի փոխարեն  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Բրազիլիայի երկկողմ հարաբերություններ
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ռեյխովկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռասմուսսեն (երաժիշտ)
Յոհաս Ֆլոդագեր Ռասմուսսեն (Jonas Flodager Rasmussen, առավել հայտնի է Ռասմուսսեն բեմական անվանմամբ, ), դանիացի երաժիշտ և դերասան։
Դանիայի պատվիրակը Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում («Higher Ground» անգլալեզու երգով) ։
Կենսագրություն
Յոհաս Ֆլոդագեր Ռասմուսսենը ծնվել է 1985 թվականին (ծննդյան ամսաթիվը չի հրապարակվում) Դանիայի Վիբորգ փոքրիկ քաղաքում։ Վիբորգում էլ անցել է ապագա երաժշտի մանկությունն ու պատանեկությունը։ Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո Օրհուսի համալսարանում ուսանել է դրամատուրգիա և երաժշտություն։ Ուսումն ավարտելուց հետո որպես ուսուցիչ աշխատում է Վիբորգի կատարողական դպրոցում և ապա Օրհուսի թատերական վարժարանում ։
Ռասմուսսենը համարվում է դանիական «Hair Metal Heröes» քավեր-բենդի համահիմնադիր-առաջնորդն ու վոկալիստ-մենակատարը։ Նրա հաջողված մյուզիքլներից կարելի է առանձնացնել հատկապես երեքը՝ «Վեսթսայդյան պատմություն», «Վարձույթ» և «լքյալը»։
«Higher Ground» երգով մասնակցելով 2018 թվականի Եվրատեսիլի ազգային ընտրությանը՝ Ռասմուսսենը ընտրվել է որպես համաեվրոպական երգի մրցույթի 63-րդ թողարկման Դանիայի պատվիրակ ։ Եվրատեսիլ 2018-ում Ռասմուսսենը կներկայանա երկրորդ կիսաեզրափակչում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Դանիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Դանիացի դերասաններ
Սախա-Յակուտիայի Հանրապետություն
Սախա-Յակուտիայի Հանրապետություն (Респу́блика Саха (Яку́тия)), հանրապետություն Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի Դաշնության միավոր։ Մայրաքաղաքն է Յակուտսկ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Մագադանի, Ամուրի և Իրկուտսկի մարզերի, Խաբարովսկի, Անդրբայկալյան և Կրասնոյարսկի երկրամասերի, ինչպես նաև Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգի հետ։ Յակուտիան տարածքով գերազանցում է Արգենտինային ՝ աշխարհում տարածքով մեծությամբ ութերորդ պետությանը։ Հանրապետության բնակչությունը, սակայն, մեկ միլիոնից պակաս է, ինչը հանրապետությանը բնակչության խտությամբ դարձնում է Ռուսաստանում ամենացածրերից մեկը (ավելի ցածր խտություն ունեն միայն Չուկոտկայի և Նենեցյան ինքնավար օկրուգը և Մագադանի մարզը)։ Այն նաև կլիմայական առումով աշխարհի ամենադաժան վայրերից է։ Այստեղ է գտնվում Հյուսիսային կիսագնդի ցրտի բևեռը։ Ընդգրկված է Հեռավորարևելյան դաշնային շրջանի կազմում, Հեռավորարևելյան տնտեսական շրջանի մի մասն է։
Այն ձևավորվել է 1922 թվականի ապրիլի 27-ին որպես Յակուտական ​​Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական ​​Հանրապետություն՝ ՌԽՖՍՀ-ի կազմում, թեև Յակուտսկի գավառը, որը մոտ է ներկայիս Յակուտիայի տարածքին, առաջացել է դեռևս 1638 թվականին։
1990 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Յակուտական ​​ԽՍՀՄ Գերագույն խորհուրդը հայտարարեց Յակուտ-Սախա Խորհրդային Սոցիալիստական ​​Հանրապետության ինքնավարության վերափոխման մասին։
Յակուտիան բնական ռեսուրսների տնտեսական ներուժի բարձր հնարավորությամբ տարածաշրջան է ։
Հայտնի է ծայրահեղ կլիմայական պայմաններով. ձմեռներն այստեղ աշխարհի բոլոր շրջաններից ամենացուրտն են, բացառությամբ աննշան կամ մշտական ​​բնակչություն չունեցող շրջանների։
Պետական ​​լեզուներ՝ յակուտերեն ​​և ռուսերեն։ Հյուսիսի բնիկ ժողովուրդների խտաբնակ վայրերում, Հանրապետության Սահմանադրության համաձայն, այս ժողովուրդների լեզուները համարվում են պաշտոնական ։
Յակուտիան Ռուսաստանի Դաշնության միակ վարչական միավորն է, որի տարածքը երեք ժամային գոտիներում են, Մոսկվայի ժամանակից տարբերությունը +6, +7, +8 ժամ է։
Աշխարհագրություն
Յակուտիայի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 3103,2 հազար կմ² ։, որն ընդամենը մի քիչ է փոքր Եվրոպական Ռուսաստանի տարածքից։
Յակուտիան գտնվում է Հեռավոր Արևելքի հյուսիս-արևմտյան մասում։ Արևելքից սահմանակից է Չուկոտկայի ինքնավար շրջանին, Մագադանի մարզին, հարավ-արևելքում՝ Խաբարովսկի երկրամասին, հարավում՝ Ամուրի մարզին և Անդրբայկալյան երկրամասին, հարավ-արևմուտքում՝ Իրկուտսկի մարզին, արևմուտքում՝ Կրասնոյարսկի երկրամասին։ Հյուսիսում նրա բնական սահմանները կազմում են Լապտևների և Արևելասիբիրական ծովերը։ Ծովափի ընդհանուր երկարությունը գերազանցում է 4,5 հազար կմ-ը։
Յակուտիայի տարածքի ավելի քան 40%-ը գտնվում է Հյուսիսային բևեռային շրջագծի շուրջ։ Յակուտիայի տարածքը ներառում է Նորսիբիրական, Մեծ և Փոքր Բեգիչև, Արջի կղզիները ։.
Հանրապետության երկարությունը հյուսիսից հարավ 2000 կմ է, արևմուտքից արևելք՝ 2500 կմ։ Ամենարևմտյան կետը գտնվում է Կրասնոյարսկի երկրամասի հետ սահմանին (արլ․ ե․ 106 °), արևելյանը՝ Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգի սահմանին (արլ․ ե․ 163 °) (կամ 57 °, որը Յակուտիային աշխարհում դարձնում է ամենաերկար համաշխարհային վարչատարածքային միավորը արևմուտքից արևելք), հարավայինը գտնվում է Ստանկովյան լեռնաշղթայի վրա, Ամուրի շրջանի սահմանին (հս․ լ․55°30'), հյուսիսային մայրցամաքայինը գտնվում է Նորդվիկ հրվանդանի վրա (հս․ լ․ 74°), իսկ հյուսիսային կղզին գտնվում է Հենրիետա կղզում (հս․ լ․ 77°)։ Անտառները զբաղեցնում են տարածքի 4/5-ը ։
Մակերևույթ
Յակուտիան բնութագրվում է բնական պայմանների և ռեսուրսների բազմազանությամբ, ինչը պայմանավորված է նրա տարածքի ֆիզիկաաշխարհագրական դիրքով։ Նրա մեծ մասը զբաղեցնում են լեռներն ու սարահարթերը, որոնք կազմում են մակերևույթի ավելի քան ⅔-ը, և միայն ⅓-ը կազմում են դաշտավայրերը։ Ամենաբարձր կետը Պոբեդա լեռն է (3147 մ, ըստ այլ աղբյուրների 3003 մ, գտնվում է Չերսկու լեռնաշղթայի վրա) կամ Մուս-Խայա (2959 մ, ըստ այլ աղբյուրների 3011 մ, գտնվում է Սունտար-Խայատա լեռնաշղթայի վրա)։ Յակուտիայում է գտնվում նաև Վերխոյանսկի լեռնաշղթան։
Յակուտիայի արևմտյան մասը զբաղեցնում է ամենամեծ սարահարթերից մեկը՝ Միջին Սիբիրականը։
Ամենամեծ դաշտավայրերը՝ Կենտրոնայակուտական, Կոլիմայի, Հյուսիս-սիբիրական դաշտավայր ցածրավայրի արևելյան մասը։
Ջրագրություն
Յակուտիան Ռուսաստանի ամենաշատ գետերով (700 հազար գետեր և վտակներ) և լճերով (ավելի քան 800 հազար) հարուստ շրջաններից է։ Նրա բոլոր գետերի ընդհանուր երկարությունը մոտ 2 մլն կմ է, իսկ դրանց ջրաէներգետիկ ռեսուրսների հզորությունը գնահատվում են տարեկան գրեթե 700 մլրդ կՎտժ։ Ամենամեծ նավարկելի գետերն են՝ Լենան (երկարությունը՝ 4400 կմ), Վիլյույը (2650 կմ), Օլենյոկը (2292 կմ), Ալդանը (2273 կմ), Կոլիման (2129 կմ), Ինդիգիրկան (1726 կմ), Օլյոկման (1436 կմ), Անաբարը (939 կմ) և Յանան (872 կմ)։ Ամենամեծ գետը նավարկելի Լենա գետն է (4400 կմ)։ Երբ այն շարժվում է դեպի հյուսիս, այն ներառում է հարյուրավոր փոքր վտակներ, որոնք սկիզբ են առնում Վերխոյանսկի լեռնաշղթայում։ Հանրապետության տարածքում կան խոշոր լճեր՝ Բուստախը, Լաբինկիրը և այլն։
Բնություն
Սախայի (Յակուտիա) տարածքի մեծ մասը գտնվում է տայգայի միջին գոտում, որը հյուսիսում փոխարինվում է անտառատունդրայի և տունդրայի գոտիներով։ Գերակշռում են հավերժական-տայգայի, ճմաանտառային, ալյուվիալ-մարգագետնային, լեռնաանտառային և տունդրագլեյան։ Անտառները զբաղեցնում են տարածքի մոտ 4/5-ը։ Մարգագետինները տարածված են գետահովիտներում և ալասներում։ Ափին և լեռների գագաթներին կան թփուտային խոտաբույսեր և քարաքոսեր։ Անտառային ֆոնդի տարածքը կազմում է 255,631 մլն հա 2,55 մլն կմ², անտառային տարածքը՝ 193,365 մլն հա ։ Անտառային ֆոնդերի ընդհանուր տարածքը Յակուտիայում և Կրասնոյարսկի երկրամասում կազմում է 423,73 միլիոն հեկտար կամ 4,237 միլիոն կմ²։
Կլիմա
Կլիման խիստ ցամաքային է, բնութագրվում է երկար ձմեռներով և կարճ ամառներով։ Յակուտիայում ապրիլը և հոկտեմբերը ձմեռային ամիսներն են։ Ամենացուրտ (հունվար) և ամենատաք (հուլիս) ամսվա ջերմաստիճանի տարբերությունը 70-75 աստիճան է։ Նվազագույն ջերմաստիճանի բացարձակ արժեքի առումով (արևելյան լեռնային համակարգերում՝ գոգահովիտներում, իջվածքներում և այլ ցածրավայրերում՝ մինչև -70 °C) և բացասական ջերմաստիճանի ժամանակաշրջանի ընդհանուր տևողության առումով (6,5-ից մինչև 9 ամիսները տարեկան), հանրապետությունը նմանը չունի Հյուսիսային կիսագնդում։ Հանրապետության գրեթե ամենուրեք բացարձակ նվազագույն ջերմաստիճանը -50 °C-ից ցածր է։
Ամփոփ աղյուսակը ցույց է տալիս Յակուտիայի բնակավայրերի միջին ջերմաստիճանը։
Ժամային գոտիներ
Յակուտիայի տարածքում օգտագործվում է երեք ժամային գոտիների ժամանակը։ Արևմտյան և կենտրոնական մասը, Յակուտսկի, Ներյունգրիի, Միրնիի, Խանդիգայի խոշոր բնակավայրերը գտնվում են MSK + 6 (UTC + 9) ժամային գոտում։ Վերխոյանսկի շրջան, Օյմյակոնի և Ուստ-Յանսկի ուլուսներ (շրջաններ) - MSK + 7 (UTC + 10): Արևելյան մասը, Ինդիգիրկա և Կոլիմա գետերի ավազանները՝ Աբիսկի, Ալայխովսկի և Սրեդնեկոլիմսկի ուլուսները (շրջաններ), Վերխնեկոլիմսկի, Մոմսկի և Նիժնեկոլիմսկի շրջանները՝ MSK + 8 (UTC + 11)։ Դա պայմանավորված է Յակուտիայի տարածքի մոտ 57 ° երկայնությամբ մեծ ձգվածությամբ, հաշվի առնելով, որ 15 ° երկայնությունը համապատասխանում է տեղական ժամանակի 1 ժամ տարբերությանը։ UTC hue4map RUS-SA 2011-09-01.svg։
Բնակչություն
Հանրապետության բնակչությունը, ըստ Ռոսստատի տվյալների, կազմում է 996 243 մարդ։ (2023). Բնակչության խտությունը՝ 0,32 մարդ/կմ2 (2023 թ.) Ռուսաստանի Դաշնության բաղկացուցիչ սուբյեկտների մեջ ամենացածրերից մեկն է։ Քաղաքային բնակչություն՝ 67,09% (2022 թ.)։
Ընդհանուր և քաղաքային բնակչությունը (նրա մասնաբաժինը) ըստ համամիութենական և համառուսական մարդահամարի
Էթնիկ խմբեր
Ըստ 2021 թ․ մարդահամարի Ռուսաստանի էթնիկ կազմը եղել է․
Ազգային կազմ
Ազգային կազմը, ըստ 1939-2010 թվականների մարդահամարի արդյունքների.
Կարաթյուլբե
Կարաթյուլբե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Սախա-Յակուտիայի Հանրապետություն
Սեռային կազմ
Տվյալները հիմնված են 2002 թ․ Համառուսաստանյան մարդահամար
Կարաթյուլբե
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Սախա-Յակուտիայի Հանրապետություն
Վիճակագրություն
Աղբյուրը՝ Ռուսաստանի Դաշնային պետական ​​վիճակագրական ծառայություն
Կարաթյուլբե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Սախա-Յակուտիայի Հանրապետություն
Տնտեսություն
2022 թվականի տվյալներով հանրապետության ՀՆԱ-ն գերազանցել է գրեթե 1,826 տրլն ռուբլին։ ($26,08 մլրդ) $26,000 մեկ շնչին ։ Տարածաշրջանային փորձագետ Ռինատ Ռեզվանովը, նկարագրելով 2020 թվականի տնտեսական արդյունքները, ընդգծում է, որ անցնող տարին սթրեսային էր Յակուտիայի համար։ Հանրապետության համար՝ որպես ռեսուրս արտադրող տարածք, կարևոր է օգտակար հանածոների արդյունահանման հարկը։ Եվ եթե 2020 թվականի բյուջեի նախագծով նախատեսվում էր եկամուտներ օգտակար հանածոների արդյունահանման հարկից համախմբված բյուջե 19,7 միլիարդ ռուբլու չափով, ապա հետագայում այդ թիվը ճշգրտվեց ավելի համեստ 14,2 միլիարդի, ինչը հնարավորություն տվեց ձեռք բերել MET-ի պաշտոնական աճը տարվա ընթացքում 7,6% մակարդակում։ Կորպորատիվ եկամտահարկից եկամտի աճը մեծապես պայմանավորված է այսպես կոչված արժեզրկման եկամուտներով՝ դոլար/ռուբլի փոխարժեքի տարբերության փոփոխությունների պատճառով։ Աապահովված սակավաթիվ ոլորտներից է, որի եկամուտը ստացվում է կազմակերպությունների գույքահարկից։ Այստեղ բացառիկ արժանիք է պատկանում «Power of Siberia» մայրուղային գազատարին, որը կոմերցիոն շահագործման է հանձնվել 2020 թվականին և գազ է տեղափոխում Արևմտյան Յակուտ Չայանդինսկոյե հանքավայրից։ Հետևաբար, կայացել է նախագծի տարածքային օբյեկտների սեփականության գրանցումը։ Յակուտիան հյուսիսային անտարկտիկական շրջան է, ընդ որում՝ արդյունաբերական սահմանի տարածք, և դա ներդրումային քաղաքականության պրակտիկայի արժեքի զգալի աճի գործոն է։ Համապատասխանաբար, հանրապետությունը դաշնային հատկացումների խնդրանք ունի։ Անցյալ տարի Յակուտիայի համար դաշնային բյուջեից միայն լրացուցիչ եկամուտների ծավալը կազմել է 11,7 միլիարդ ռուբլի ։
Արդյունաբերություն
1950-ականներին և հետագա տարիներին, հանրապետության արևմուտքում ադամանդաբեր հանքավայրերի հայտնաբերման հետ կապված, ստեղծվել և այսօր գոյություն ունի Սախայի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության ադամանդագործական շատ հզոր արդյունաբերական ենթակառուցվածք։