cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շեհիդների պուրակ
1990 թ. իրադարձություններ
1990 թվականի հունվարին Լեռնային այգի են տեղափոխել հունվարի 19-ից հունվարի 20-ը տևած ողբերգական իրադարձությունների ընթացքում զոհվածների դիակները «Ազադլըղ» հրապարակից (Azadlıq meydanı — «ազատության հրապարակ», նախկին «Լենինի հրապարակ»-ը)։ Հունվարի 20-21 պուրակում ավելի քան 120 գերեզման է փորվել։ Թաղումները շարունակվում էին մի քանի ժամ։ Հունվարի 22-ին թաղել են ևս 50 մարդու դիակեր, որոնց երեքը եղել է 1918 թվականի մարտյան կոտորածի զոհերը։ Այդ երեք դիակը գտել են այգում գերեզմանների փորման ժամանակ։ Երեք գերեզմանոցի վրա էլ գրված է «1918 թվականի շեհիդները»։ Գերեզմաններին և զոհվելու վայրերում երկրում արդեն սգո ծաղիկ դարձած կարմիր մեխակներ են դրված։
Հիշատակը
2000 թվականի հունվարի 17-ին Ադրբեջանական Հանրապետության նախագահ Հեյդար Ալիևը«„հունվարի 20-շեհիդ“ պատվո կոչման շնորհման մասին» հրամանագիտ է ստորագրել, որտեղ ներկայացված է զոհվածների և անհայտ կորածների ամբողջական ցանկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաքվի գերեզմանատներ Կատեգորիա:Բաքվի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Եղբայրական գերեզմաններ
Պոլեսկոե (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)
Պոլեսկոե (Поліське), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլեսկոե գյուղում բնակվում էր 704 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20875 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1152 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տուրգենևի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Տուրգենևի փողոց (Улица Тургенева), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Տատարսկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս գրականության դասական Իվան Սերգեևիչ Տուրգենևի (1818-1883) պատվին։ Սկիզբ է առնում Գրիբոյեդովի նրբանցքից և ավարտվում Գնիլուշա գետի ափից քիչ հեռու։ Երկարությունը 150 մետր է։
Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Տուրգենևի փողոցը սկսվում է Գնիլուշա գետի ափերից մեկի մոտից՝ Գրիբոյեդովի նրբանցքից և ավարտվում Գնիլուշա գետի մեկ այլ ափից քիչ հեռու։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 150 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 15 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)` 8 շինություն, աջ կողմում (զույգ համարներ)` 7։
Տուրգենևի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346351։
Փողոցն անվանվել է ռուս ռեալիստ գրող, բանաստեղծ, հրապարակախոս, դրամատուրգ, թարգմանիչ, ռուս գրականության դասական, Պետերբուրգի գիտությունների կայսերական ակադեմիայի ռուսերենի գծով թղթակից անդամ, Օքսֆորդի համալսարանի պատվավոր դոկտոր Իվան Սերգեևիչ Տուրգենևի (1818-1883) պատվին։ Տուրգենևի ստեղծած գեղարվեստական համակարգը ազդեցություն է թողել 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ոչ միայն ռուս, այլև արևմտաեվրոպական վեպի բանաստեղծական արվեստի վրա։ Նա ռուս գրականության և դրամատուրգիայի քարոզիչն էր Արևմուտքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Տոմաշ Դիկաս
Տոմաշ Դիկաս (Tomasz Dykas, ), լեհ քանդակագործ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Գումնիսկա գյողում (այժմ՝ Դեմբիցկու շրջան, Անդրկարպատյան վոյեվոդություն, Լեհաստան), աղքատ գյուղացիական ընտանիքում։ Իշխան Վլադիսլավ Սանգուշկոյի նյութական օժանդակության շնորհիվ պատանին նախնական գեղարվեստական կրթություն է ստացել Լվովում, որտեղ ուսումնասիրել է քանդակագործություն և նկարչություն։ 1872-1878 թվականներին Մարցել Գույսկիի և Վալերի Գադոմսկու ղեկավարությամբ ուսումը շարունակել է Կրակովի գեղանկարչության դպրոցում (այժմ՝ Կրակովի գեղարվեստի ակադեմիա)։ 1878-1883 թվականներին վարպետությունը կատարելագործել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում, եղել է Կասպար ֆոն Ցումբուշի աշակերտը։ 1885 թվականից բնակվել և ստեղծագործել է Լվովում։ Բազմիցս ճանապարհորդել է, իր աշխատանքները ցուցադրել է Կրակովում։
Մահացել է Լվովում։ Թաղված է Լիչակովսկու գերեզմանոցում ։
Ստեղծագործություն
Իր ողջ կյանքում և ստեղծագործություններում Դիկասը հավատարիմ է մնացել ակադեմիական ռեալիզմին։ Նա լայն ճանաչում է ստացել Կրակովում Ադամ Միցկևիչի հուշարձանի կառուցման մրցույթին մասնակցելու շնորհիվ։ Դրանցից երկուսում 1882 և 1885 թվականներին նրա ներկայացրած նախագծերն արժանացել են առաջին մրցանակների, չնայած դրանցից ոչ մեկը չի իրականացել (հուշարձանը ստեղծվել է քանդակագործ Տեոդոր Ռիգերի կողմից, 1898 թվականին)։
Այնուամենայնիվ, մրցույթների շնորհիվ Դիկասը հանրային ճանաչում է ստացել և անվանի քանդակագործի հեղինակություն վայելել, ինչն էլ մեծ քանակով մասնավոր և հանրային պատվերների պատճառ է դարձել։ Նրան են պատկանում Գալիցիայի տարածքում Միցկևիչի մյուս երեք հուշարձանները՝ Պշեմիսլում (1891, ոչնչացվել է 1940), Տերնոպոլում (1895) և Զոլոչևում (1899):
Դիկասը ստեղծել է նաև մի շարք քանդակագործական դիմանկարներ, տապանաքարեր, այդ թվում՝ Լվովի Լիչակովյան գերեզմանատան 4 մարմարե քանդակները, Լատինական տաճարի «Քրիստոսի խաչը տանողը» քանդակը և քանդակներ Լվովի Հայկական տաճարի համար։ Նա մասնակցել է նաև Լվովում կազմակերպված Յան III Սոբեսկու բրոնզե հուշարձանի ստեղծման մրցույթին։ Հուշարձանի կառուցմանը նախորդել էր սկանդալ, Լեոնարդ Մարկոնիի կողմից նախագծի հետ կապված բաց մրցույթ հայտարարելու պահանջի վերաբերյալ։ Լվովյան մամուլում երկար բանավեճ բորբոքվեց, որին միացան Տադեուշ Վիսնովեցկին, Անտոն Պոպելը, Յուլիան Մարկովսկին և Տոմաշ Դիկասը։ Վերջնական արդյունքում պատվերը ստացել է քանդակագործ Թադեուշ Բարոնչը։
Որքին
Որքին, մրմնջուկ, տերմինն օգտագործվում է մաշկի մի շարք հիվանդությունների անվանումներում, որոնք տարբերվում են արտաքին դրսևորման ձևերով, ընթացքով և առաջացման պատճառներով։ Դեռևս հին հունական բժիշկները որքին են անվանել քորով ու թեփոտումով ուղեկցվող մաշկային գրեթե բոլոր ցաները։ Ժամանակակից բժիշկները պրակտիկայում «որքին» տերմինն օգտագործվում է որպես մաշկային որոշ հիվանդությունների երկրորդ անվանում (օրինակ, Էկզեմա կամ թաց որքին, պսորիազ կամ թեփավոր որքին, արիխոֆիտիա կամ խուզող որքին են) և պահպանվել է որոշ տերմիններում (օրինակ, կարմիր տափակ որքին)։ Վերջինս քրոնիկական հիվանդություն է․ բնորոշվում է նախաբազկի ներսային մակերեսների ճաճանչ-դաստակային, սրունք-թաթային հոդերի մաշկի վրա վարդագույն, փայլուն, քորվող հանգույցիկների առաջացմամբ։ Ցանը կարող է տարածվել ամբողջ մաշկածածկույթով (բացառությամբ դեմքի)՝ միաժամանակ ախտահարելով բերանի լորձաթաղանթը։ Առաջացման պատճառները դեռես լրիվ պարզված չեն։ Ըստ կլինիկական դրսևորման տարբերում են կարմիր տափակ որքինի մի քանի ձևեր․ օղականման, բշտախտանման (պեմֆիգոիդ), գորտնուկավոր կամ գերաճական, ապաճական, կարծրացող և սրածայր։ Հիվանդությունը վարակիչ չէ, ընթացքը երկարատև է (մի քանի ամսից մինչև մի քանի տարի)։ Ելքը բարենպաստ է, կրկնությունները հազվադեպ են։
Բուժումը․ անտիբիոտիկներ, В խմբի վիտամիններ, հանգստացնող դեղամիջոցներ, արտաքին օգտագործման համար՝ հակաքորային և հակաբորբոքային դեղամիջոցներ։
Ստագֆլյացիա
Ստագֆլյացիա (ստագնացիա + ինֆլյացիա բառերից), մակրոտնտեսական տերմին՝ ցույց տալու այն իրավիճակը, որտեղ տնտեսական անկումը և տնտեսության խաթարված վիճակը (ստագնացիա և գործազրկության աճ) ուղեկցվում են գնաճով՝ ինֆլյացիայով ։ Այս տերմինի հայտնագործումը վերագրում են բրիտանացի քաղաքագետ, ֆինանսների նախարար Իան Մաքլեոդին։ Այս արտահայտությունը առաջին անգամ գործածվել է 1965 թ. խորհրդարանական ճառի ժամանակ ։
Պատմություն
Ավելի ուշ՝ սկսած 1983—1984 թվականներից, ինֆլյացիայի մակարդակը բոլոր երկրներում կտրուկ նվազեց, և ստագֆլյացիան գրեթե վերացավ։
Ստագֆլյացիայի ևս մեկ օրինակ կարող է լինել Ռուսաստանի տնտեսությունը 1991—1996 թվականներին, երբ գների տասնյակ անգամյա աճին զուգընթաց երեք անգամ նվազեց ՀՆԱ–ն։
Պատճառներ
Տնտեսագետները նշում են ստագֆլյացիայի առաջացման երկու հիմնական պատճառ։
Առաջին հերթին, ստագֆլյացիա կարող է առաջանալ այն ժամանակ, երբ կտրուկ իջնում են արտադրության համար անհրաժեշտ հումքի գները։ Օրինակ, դա կարող է լինել նավթի գնի կտրուկ բարձրացումը ներկրող երկրի համար կամ տվյալ գնի նվազումը արտահանող երկրի համար։
Եվ երկրորդ․ արտադրության (ստագնացիա) և գների աճի (ինֆլյացիա) միաժամանակյա դանդաղեցումը կարող է դառնալ կառավարության սխալ տնտեսական քաղաքականության արդյունքը։ Օրինակ, Կենտրոնական բանկը կարող է արհեստականորեն ստեղծել ինֆլյացիա՝ շրջանառության մեջ բաց թողնելով ավելի շատ փող, միևնույն ժամանակ կառավարության կողմից աշխատանքի շուկայի չափազանց ակտի կարգավորումը կարող է բերել գործնական ակտիվության դանդաղեցմանը (ստագնացիայի) ։
Հենց վերը նշված պատճառների ազդեցությամբ էլ առաջացավ XX դարի 70-ական թվականների գլոբալ ստագֆլյացիան։ Հիմնական պատճառն այդ ժամանակ նավթի գների բարձրացումն էր ՕՊԵԿ–ի երկրների կողմից։ Իրավիճակը գնալով խորանում էր ազգային կենտրոնական բանկերի սխալ արձագանքի պատճառով, որոնք փորձում էին հավասարակշռել գները՝ տնտեսության մեջ փող բաց թողնելով. այս ամենը բերեց գների և աշխատավարձի անվերահսկելի աճի։ Մի շարք հեղինակների կարծիքով՝ ստագֆլյացիայի պատճառ կարող են լինել մոնոպոլիաների քաղաքականությունը, որ ճգնաժամերի ընթացքում ապահովում են գների բարձր մակարդակ, ինչպես նաև հակաճգնաժամային միջոցառումները, որ անցկացվում են պետության կողմից՝ պահանջարկի կառավարման համար։ Սակայն ո՛չ առանձին մոնոպոլիաների քաղաքականությունը, ո՛չ առանձին պետությունների քաղաքականությունները չեն կարող բացատրել 1960-ականների սկզբի և 1980-ական թվականների ստագֆլյացիայի ֆենոմենը․ այն ուներ խորը բնույթ, արտահայտված էր արևելյան գրեթե բոլոր երկրներում միաժամանակ։ Այդ պատճառներով չի կարող բացատրվել նաև ստագֆլյացիայի վերացումը 1982 թվականից հետո։
Կա նաև ենթադրություն, որ վերանշյալ ֆենոմենի պատճառն արտահայտվել է տնտեսական ոլորտի գլոբալիզացման մեջ, որը վերջ դրեց Արևմուտքի զարգացած երկրների ազգային տնտեսությունների գոյությանը և որը 1980—1990–ական թվականներին ձևավորեց համաշխարհային տնտեսությունը։ Հենց համաշխարհայնացումը, համաձայն հիպոթեզի, բերեց ինֆլյացիայի և գործազրկության միաժամանակյա աճի ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ Կատեգորիա:Մակրոտնտեսագիտություն Կատեգորիա:Քաղաքական տնտեսագիտություն
Չուրրուչեյ
Չուրրուչեյ (Чурручей), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պոդորոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պոդորոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Նավթագործների պողոտա
Նավթագործների պողոտա (Neftçilər Prospekti, նախկին անվանումներ՝ Ալեքսանդր II-ի ափափողոց, Գուբանովի ափափողոց, Ստալինի պողոտա, 1961 թվականից ստացել է ընթացիկ անվանումը), Բաքվի կենտրոնական փողոցներից մեկը։ XX դարի այստեղ էին գտնվում առևտրականների վաճառասեղանները, որտեղ չորացրած մրգերի մեծավաճառ էր։
Նավթագործների պողոտայի վրա են գտվնւմ հետևյալ օբյեկտները.
Արտաքին հղումներ
Նավթագործների պողոտա Կատեգորիա:Բաքվի տեսարժան վայրեր
Զագորե (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Բնակչությունը 1998 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1910 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուիլյամ Գոլդ
Ուիլյամ Գոլդ (William Gold,  ), ամերիկացի գրաֆիկական դիզայներ, որը հայտնի է հազարավոր ֆիլմերի պաստառների դիզայններով  ։ Իր կարիերայի յոթանասուն տարիների ընթացքում Գոլդն աշխատել է Հոլիվուդի մեծագույն կինոռեժիսորների հետ, այդ թվում՝ Լոուրենս Օլիվիեի, Քլինթ Իսթվուդի, Ալֆրեդ Հիչքոքի, Սթենլի Կուբրիկի, Էլիա Կազանի և Ռիդլի Սքոթի հետ։ Նրա առաջին պաստառը Յանկի Դուդլ Դենդիի համար էր, իսկ վերջին գործը՝ Ջ․ Էդգարի համար (2011)։ Գոլդի ստեղծած ամենահայտնի պաստառները եղել են «Կասաբլանկա», «Սատանա քշողը» և «Սթինգ» ֆիլմերի համար։
Վաղ տարիներ
Բիլ Գոլդը ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 3-ին Բրուքլինում (Նյու Յորք), Ռոուզի (Սաքս) և Փոլ Գոլդի որդին ։ ''Սամուել Ջ. Թիլդենի'' միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո նա ստացել է կրթաթոշակ, ապա Նյու Յորքի Պրատ ինստիտուտում սովորել նկարազարդում և դիզայն ։
Սկզբնական կարիերա
Գոլդը իր պրոֆեսիոնալ դիզայներական կարիերան սկսեց 1941 թվականին, Վորներ Բրադերսի գովազդային բաժնում։ Նրա առաջին պաստառը 1942 թվականին Ջեյմս Քեգնիի Յանքի Դուդլ Դենդի գեղարվեստական մյուզիքլ ի համար էր, որին հաջորդեց Կասաբլանկայի պաստառը։ Այնուհետև զորակոչվեց ԱՄՆ բանակ, որտեղ նա ներգարվվեց տեղեկատվական ֆիլմերի արտադրության մեջ ։1946 թվականին՝ ավարտելով ծառայությունը, նա վերսկսեց իր կարիերան՝ նախագծելով պաստառներ Վորներ Բրադերսի համար, որտեղ 1947 թվականին դարձավ պաստառների դիզայնի ղեկավար
1959 թվականին եղբայրը՝ Չարլին միացավ նրան բիզնեսում, և նրանք ստեղծեցին ԲՋ Չարլզը ֆիլմի թրեյլերներ պատրաստելու համար ։ Չարլին զբաղվում էր ԲՋ Չարլզով Լոս Անջելես ում, իսկ Բիլը՝ Նյու Յորքում։ 1987 թվականին Չարլին թողեց բիզնեսը և Վերմոնտ ում անցավ թոշակի։ Չարլի Գոլդը մահացավ 2003 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ 75 տարեկան հասակում։
Bill Gold Advertising
1962 թվականին Նյու Յորքի Վորներ Բրադերս գովազդային կազմակերպության լուծարումից հետո, Գոլդը Նյու Յորքում ստեղծեց Bill Gold Advertising-ը ։1997 թվականին Բիլը տեղափոխեց ընկերությունը Սթեմֆորդ, Կոնեկտիկուտ և շարունակեց իր բիզնեսը՝ պատրաստելով պաստառներ Քլինթ Իսթվուդի կողմից արտադրված, ղեկավարած, կամ խաղացած յուրաքանչյուր ֆիլմի համար, ի թիվս այլոց ։ 1994 թվականին Բիլը արժանացել է The Hollywood Reporter-ի կյանքի նվաճումներ մրցանակին։ Ռիչարդ Բենջամինը Ռեժիսորների Գիլդիայում հանդիսավոր արարողության հաղորդավարն էր, որի ժամանակ Քլինթ Իսթվուդը  The Hollywood Reporter-ի անունից մրցանակը հանձնեց Բիլ Գոլդին ։
Բիլ Գոլդը եղել է Իլյուստրատորների միության, Գեղարվեստական ​​ղեկավարների ակումբի և Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի անդամ ։
Հետագա կյանքը
Կյանքի վերջին տարիներին Բիլ Գոլդը բնակվում էր Գրինվիչում, Կոնեկտիկուտ ։ Թոշակի անցավ 2003 թվականին ։ 2011 թվականի հունվարին՝ ծննդյան 90-ամյակին ընդառաջ, սահմանափակ քանակությամբ մի մեծածավալ կենսագրական հետահայաց հատոր հրատարակվեց  ։ Նույն տարում Գոլդը վերադարձ կատարեց՝ համաձայնելով ստեղծել պաստառներ Քլինթ Իսթվուդի Ջ.Էդգար ֆիլմի համար ։ Գոլդը մահացավ 2018 թվականի մայիսի 20-ին, 97 տարեկան հասակում, Գրինվիչի հիվանդանոցում Ալցհեյմերի հիվանդության բարդացումներից ։
Ֆիլմի պաստառներ
Իր առաջին կինոնախագծից՝ Յանքի Դուդլ Դենդիից հետո, Գոլդը համագործակցեց ամերիկյան կինոարդյունաբերության լավագույն կինոռեժիսորների և կինոպրոդյուսերների հետ։ Հատկապես բեղուն էր Գոլդի համագործակցությունները նկարազարդող Բոբ Պիկի հետ։ Գոլդի գործունեությունը տևել է ութ տասնամյակ, որի ընթացքում նա ներգրավվել է ավելի քան 2000 պաստառների ստեղծման մեջ ։
Լիժիե Ռիշե
Լիժիե Ռիշե (Ligier Richier, ), վաղ Վերածննդի ժամանակաշրջանի ֆրանսիացի քանդակագործ։
Կենսագրություն
Ռիշեն ծնվել է աղքատ քարտաշի ընտանիքում։ Քանդակներ կերտելը սովորել է Իտալիայում, Միքելանջելոյի մոտ։ Քանդակները ստեղծվել են հիմնականում հոգևոր թեմաներով։ Ռիշեի աշխատանքները հայտնի են նրա հայրենիքում՝ Լոթարինգյաում պահպանվող աշխատանքներով։ Կապված նրա բողոքական հավատքի ընդունման հետ վերափոխման տարիներին նրան հայրենի քաղաքից արտաքսում են։ Սկսած 1990 թվականից Ֆրանսիական Մյոզ նահանգում Ռիշեի հիշատակին նվիրված վերակառուցման և վերածննդի մեծ աշխատանքներ են տարվում։ Մյոզ նահանգում Ռիժեի ճանապարհը անունով զբոսաշրջային երթուղղի է մշակված, որով երթևեկելիս կարելի է ծանոթանալ միջնադարյան քանդակագործի ժառանգությամբ։ Ռիժեի հանրահայտ «Le Monument de cœur de René de Chalon»-ը, որը հաճախ անվանվում է «Le Transi» կամ կմախք, գտնվում է Սեն Էտիեն Բար լե Դյուկա եկեղեցում, այն պատկերում է Ռենե դե Շալոնի մարմինը, Օրանյան արքայազնի, ով 25 տարեկան հասակում, 1544 թվականին ընկնում է ճակատամարտում։ 3 տարի հետո Ռիշեն պատվեր է ստանում արքայազնի այրուց, Աննա Լոթարինգցուց՝ դուքս Անտուանա Լոթարինցկու աղջկա կողմից, պատկերել Ռենեի դիակը։ Քանդակագործը այն պատկերում է մահացածին սիրտը ձեռքում բռնած, կարծես այն ուզում է նվիրել Աստծուն կամ կնոջը։ Այս այլաբանության հիմնական միտքը մինչև այսօր ճշգրիտ անհայտ է։ Դատելով քարի մեջ՝ մարմնի այլանդակված իդեալական պատկերումից, կարելի է հաստատել, որ Լիժիե Ռիշեն մարդկային անատոմիայի մեծ գիտակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Լանգլուայի կամուրջն Առլում
«Լանգլուայի կամուրջն Առլում» (Langlois Bridge at Arles), Վինսենթ վան Գոգի վրձնած չորս յուղաներկ, մեկ ջրաներկ կտավների ու չորս ուրվանկարների թեմա։ Աշխատանքներն ստեղծվել են 1888 թվականին, երբ նկարիչը գտնվել է հարավային Ֆրանսիայի Առլ քաղաքում։
Վան Գոգի վրա ազդեցություն է գործել ճապոնական փայտափորագրությունը, որի արդյունքում նա պարզեցրել է գույները՝ ներդաշնակ ու միասնական պատկեր ստեղծելու համար։ Կապույտի ու դեղինի նման հակադիր գույներ օգտագործելով՝ նկարիչն իր ստեղծագործություններին աշխուժություն է հաղորդել։ Նկարել է ներկերը հաստ շերտերով օգտագործելով՝ գույնի օգտագործմամբ լույսի արտացոլումը պատկերելու համար։ Ջրանցքի վրա կառուցված բացվող կամուրջը Վան Գոգին հիշեցրել է իր հայրենի Նիդերլանդները։ Նա խնդրել է իր եղբորը՝ Թեոյին, նկարներից մեկը շրջանակել և ուղարկել նիդեռլանդցի արվեստի դիլերներից մեկին։ Վերակառուցված Լանգլուայի կամուրջն այժմ կրում է Pont Van-Gogh անունը։
Առլ
Վան Գոգը 35 տարեկան էր, երբ ստեղծել է Լանգլուա կամրջի նկարներն ու էսքիզները։ Առլ քաղաքում բնակվելիս նա հասել է իր կարիերայի գագաթնակետին ու ստեղծել իր լավագույն աշխատանքները ՝ « Արևածաղիկներ », « Ցորենի դաշտեր », ֆերմերային տնտեսություններ ու Առլի, Նիմի և Ավինյոնի ժողովրդին պատկերող նկարներ ։ Դա Վան Գոգի համար բեղմնավոր ժամանակահատված էր․ 15 ամսից պակաս ժամանակահատվածում նա ստեղծել է մոտավորապես 100 էսքիզ, ավելի քան 200 կտավ ու գրել ավելի քան 200 նամակ ։
Ջրանցքները, բացովի կամուրջները, հողմաղացները և ծղոտածածկ խրճիթները նկարչին հիշեցրել են Նիդեռլանդներում իր կյանքի մասին․ Առլը նրան տվել է իր փնտրած սփոփանքն ու պայծառ արևը և պայմաններ՝ ավելի վառ գույներով, ինտենսիվ գունային հակադրություններով ու բազմազան վրձնահարվածներով նկարելու։ Նա նաև հետ է գնացել դեպի Նիդեռլանդներում իր ստացած նկարչական կրթության արմատները և ուրվանկարներ արել եղեգնյա գրիչով ։
Լանգլուա կամուրջ
Լանգլուա կամուրջը Առլից դեպի Պոր դը Բուկ ջրանցք անցնելու միջոցներից մեկն է ։ Այն կառուցվել է 19-րդ դարի առաջին կեսին դեպի Միջերկրական ծով դուրս եկող ջրանցքների ցանցն ընդլայնելու նպատակով։ Կառուցվել են նաև ամբարտակներ ու կամուրջներ ջրային տրանսպորտը կարգավորելու համար։ Առլի մոտ գտնվող առաջին կամուրջը պաշտոնապես կոչվել է «Պոնտ դե Ռեգինել», բայց ավելի շատ հայտնի է եղել իր պահակի անունով՝ «Լանգլուայի կամուրջ» ։ 1930 թվականին սկզբնական բացվող կամուրջը փոխարինվել է երկաթբետոնե կառույցով, որը 1944 թվականին պայթեցրել են նահանջող գերմանացիները․ նրանք ոչնչացրել են մյուս բոլոր կամուրջները բացի Ֆոս սյուր Մերից։ Այս կամուրջն ապամոնտաժվել է 1959 թվականին, սակայն հետագայում վերակառուցվել իր սկզբնական վայրից մի քանի կմ հեռավորության վրա  ։
Թեոյին գրած նամակներից մեկում Վան Գոգը նշել էր, որ սկսել է Լանգլուա կամրջի մոտ լվացք անող կանանց նկարել 1888 թվականի մարտի կեսին և որ կամրջի մեկ այլ նկարի վրա աշխատել է ապրիլի 2-ին ։ Սա կամրջի նկարների մի քանի տարբերակներից առաջինն էր ։
Հեռանկարային շրջանակ
Առլում Վան Գոգը կրկին սկսել է օգտագործել գրաֆիկական հեռանկարի շրջանակը, որը նա ստեղծել էր Հաագայում։ Հնարքն օգտագործվել է բացօթյա տեսարանների համար, որտեղ ավելի մոտ գտնվող առարկաների համամասնությունը համեմատվել է ավելի հեռվում գտնվողների համամասնության հետ։ Կամրջի նկարների մի մասն արվել է այս շրջանակի օգնությամբ․ այն «խորացրել է բացվող կամրջի՝ որպես մեխանիզմի ուսումնասիրությունը» ։
Ճապոնական ազդեցություն
Լանգլուայի կամուրջը Վան Գոգին հիշեցրել է Ուտագավա Հիրոշիգեի «Հանկարծակի անձրև Մեծ կամրջի վրա» կտավը ։ Ոգեշնչվելով ճապոնական արվեստով՝ նա ձգտել է ճապոնական արվեստի գործերի տեխնիկան ինտեգրել իր սեփականի մեջ։ Էմիլ Բեռնարին գրած նամակում նա նշել է, որ «եթե ճապոնացիները չեն կարողանում առաջընթաց գրանցել իրենց երկրում, ապա չպետք է կասկածել, որ նրանց արվեստը շարունակվում է Ֆրանսիայում»։ Ճապոնական գեղագիտությամբ առաջնորդվելով՝ կամրջի նկարներն արտացոլում են գույնի պարզեցված օգտագործում՝ ներդաշնակ ու միասնական պատկեր ստեղծելու նպատակով։ Ուրվագծերն օգտագործվել են շարժում արտահայտելու համար։ Օգտագործվել են ավելի քիչ գունային երանգներ, նախընտրությունը տրվել է բազմակի նուրբ գունային տատանումներին, գույներն ընտրվել են աշխուժություն ստեղծելու նպատակով ։ Այս մոտեցումներն ավելի հզոր ազդեցություն են ստեղծել և պատկերել գյուղական կենսակերպի պարզ ու պարզունակ որակը ։
Նմանատիպ կառուցվածքով երեք կտավ
«Լանգլուայի կամուրջը լվացք անող կանանցով» կտավը Վան Գոգի ամենախորհրդանշական և ամենասիրված նկարներից մեկն է, որը համարվում է Առլի ժամանակաշրջանի նրա առաջին գլուխգործոցը ։ Պատկերված են առօրյա գործողություններ․ մի փոքրիկ դեղին սայլ անցնում է կամրջի վրայով, իսկ խալաթներով ու բազմագույն գլխարկներով մի խումբ կանայք ափին լվացք են անում ։ Վան Գոգն այս ստեղծագործության մեջ հմտորեն օգտագործել է գունաբանության իր գիտելիքները և «համաժամանակյա հակադրությունների օրենքը» ։ Խոտը պատկերված է կարմրանարնջագույնի ու կանաչի հերթագայող վրձնահարվածներով։ Դեղինի ու կապույտի լրացուցիչ երանգներ են օգտագործվել կամուրջը, երկինքն ու գետը պատկերելիս․ դա ուժեղացրել է յուրաքանչյուր գույնի ազդեցությունը և ստեղծել «աշխույժ և բազմագույնորեն միավորված ամբողջություն» ։
Ուրվանկարներ
Առլ ժամանելուց անմիջապես հետո Վան Գոգը եղբորը խնդրել է իրեն ուղարկել Արման Կասանի «Նկարչության այբուբենի ուղեցույց» գրքի օրինակներից մեկը։ Նրա խնդրանքը պայմանավորված էր հիմնարար գծագրության պրակտիկային վերադառնալու հետաքրքրվածությամբ, ինչպիսին է գրաֆիկական հեռանկարը, որը նա օգտագործել է Լանգլուայի կամուրջը պատկերելիս ։ 1888 թվականի մարտով թվագրված ու իր ընկերոջը՝ Էմիլ Բեռնարին ուղղված մի նամակում վան Գոգը պատկերել է կամրջի էսքիզը (JH 1370 ներքևում)։ Նա նաև խոսել է այն մասին, թե ինչպես քաղաքը՝ Առլը, «հսկայական դեղին արևի ֆոնին արտացոլում բացովի կամրջի տարօրինակ ուրվագիծը» ։
Մշակութային այլ դրսևորումներ
Վան Գոգի այս կտավին անդրադարձել է Արթուր Կլարկն իր « 2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը » վեպում, որտեղ Դեյվիդ Բոումենը Ստարգեյթով ճանապարհորդելուց հետո այն նկատում է (Էնդրյու Ուայեթի « Քրիստինայի աշխարհը » նկարի հետ) «մի հին, անանուն հյուրանոցի համարի» հյուրասենյակ ուսումնասիրելիս․ կտավի մասին համանուն ֆիլմում չի նշվում։
Արգենտինացի երաժիշտ Լուիս Ալբերտո Սպինետան կտավը հիշատակել է իր ամենահայտնի՝ «Cantata de puentes amarillos» երգում։ Նա Թեոյին ուղղված Վինսենթի նամակների մասին իմացել է Անտոնեն Արտոյի «Վան Գոգ․ մարդն ինքնասպանություն է գործել» էսսեից։ Երգն ընդգրկվել է արգենտինյան ռոքի պատմության մեջ ամենամեծ ալբոմը համարվող 1973 թվականին լույս տեսած «Արտո» ալբոմում ։
Կտավը ներակայցված է եղել նաև «The Amazing Race» հեռուստախաղի 30-րդ եթերաշրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Լավ հոդվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կամուրջներ
Ալեքսանդր Բոյարսկի
Ալեքսանդր Բոյարսկի, խորհրդային, ռուս և լատվիացի թատրոնի դերասան։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Բոյարսկին ծնվել է 1938 թվականի հուլիսի 10-ին Լենինգրադում, Սերգեյ և Էլգա Բոյարսկիների դերասանական ընտանիքում։ Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո շարունակել է ապրել մոր հետ։ Ռուս դերասան Միխայիլ Բոյարսկու հարազատ ավագ եղբայրն է)։
1947 թվականից մոր հետ միասին ապրել է Լիտվայում։ Ավարտել է Ելգավայի միջնակարգ դպրոցը (1956) և Լենինգրադի Ա. Ն. Օստրովսկու անվան թատերական ինստիտուտը(1961) ։
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Իգոր Վլադիմիրովի մոտ՝ Լենսովետի անվան թատրոնում։ Այնուհետև տեղափոխվել է Ալ. Պուշկինի անվան ռուսական պետական ակադեմիական դրամայի թատրոնը (Ալեքսանդրինսկի թատրոն)։
1964 թվականից եղել է Ռիգայի ռուսական դրամատիկական թատրոնի թատերախմբի դերասան։ Նկարահանվել է Ռիգայի կինոստուդիայի, «Լենֆիլմի» և մի քանի այլ ստուդիաների ֆիլմերի փոքր և էպիզոդիկ դերերում։
Ընտանիք
Ամուսնացած է եղել Ռուսական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի Օլգա Ռազումսկայայի հետ։ Դուստրը Էլգա Բոյարսկայան է (1977)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Բերնաու
Բերնաու (Bärnau), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3228 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 74.42 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 112։
Բերնաու համայնքի բնակչությունը 2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 3227 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Հաշվապահական հաշվառման հաշիվների պլան
Հաշվային պլանի կառուցվածքը
Հաշվային պլանը կազմված է 9 դասից։
1-7-րդ դասերը ընդգրկում են ֆինանսական հաշվառման հաշիվները, որոնք օգտագործվում են ֆինանսական հաշվետվություններում արտացոլման ենթակա տեղեկատվության ընդհանրացման համար։ Դրանք բաժանվում են հաշվեկշիռային հաշիվների (1-5 դասեր) և գործունեության արդյունքների հաշիվների (6,7 դասեր)։ Հաշվեկշիռային հաշիվները նախատեսված են կազմակերպության ակտիվների, սեփական կապիտալի և պարտավորությունների հաշվառման համար։ Կազմակերպության գործունեության արդյունքների հաշիվները նախատեսված են կազմակերպության եկամուտների և ծախսերի հաշվառման համար։ Կառավարչական հաշվառման հաշիվները նախատեսված են արտադրական ծախսումների և արտադրանքի, աշխատանքների, ծառայությունների ինքնարժեքի, ինչպես նաև ոչ ընթացիկ նյութական և ոչ նյութական ակտիվների կառուցման կամ ստեղծման ու մշակման ծախսումների վերաբերյալ տեղեկատվության ընդհանրացման համար։ Կառավարչական հաշվառման հաշիվները օգտագործվում են կազմակերպությունում կառավարչական որոշումներ ընդունելու նպատակով։
Արտահաշվեկշիռային հաշիվները նախատեսված են կազմակերպությանը չպատկանող, բայց ժամանակավորապես նրա տրամադրության կամ օգտագործման տակ գտնվող ակտիվների առկայության և շարժի վերաբերյալ տեղեկատվության ընդհանրացման և վերահսկման համար։ Օրինակ՝ գործառնական վարձակալությամբ ընդունված հիմնական միջոցներ, պատասխանատու պահպանման. վերամշակման ընդունված ապրանքանյութական արժեքներ և այլն։
Կատեգորիա:Հաշվապահություն
Յաֆֆա
Յաֆֆա կամ Յաֆո, աստուածաշնչեան եւ աւանդական հայերէն՝ Յոպպէ (‏יפו‎‏‎‎ — գեղեցիկ, يافا‎), իսրայելական ամենահին նավահանգստային քաղաքներից մեկն է, աշխարհի շարունակաբար բնակեցված ամենահին քաղաքներից մեկը։ Հենց այստեղից են ուխտավորները ուղևորվում Երուսաղեմ։ Այս պահին քաղաքը համարվում է Թել Ավիվի վարչական տարածքի մաս և կոչվում է Թել Ավիվ-Յաֆֆա։ Յաֆֆան հայտնի է Հովհաննեսի, Սողոմոն Իմաստունի և Սուրբ Պետրոսի աստվածաշնչյան պատմությունների, ինչպես նաև`Անդրոմեդայի և Պրեսևսի դիցաբանական կերպարների հետ կապված։
Տնտեսություն
19-րդ դարում Յաֆֆան ճանաչված էր օճառի արդյունաբերությամբ։ Ժամանակակից արդյունաբերությունը սկիզբ է առել 1880-ականներին ։ Ամենահաջողակ ձեռնարկությունները մետաղի գործարաններն էին, նաև մեքենայի արտադրամասերը։ 1910 թվականին ուներ 100-ից ավել աշխատավոր։ Այլ գործարաններն արտադրում էին բեռնատար տուփեր, տակառներ, խցաններ, արիշտա, սառույց, կոնֆետ, օճառ, ձիթապտղի յուղ, կաշի, ալկալի, գինի, կոսմետիկա և թանաք։ Պաղեստինում հրատարակված շատ թերթեր և գրքեր արտահանվում էին Յաֆֆայից։
Մինչ 19-րդ դարի կեսերը նարնջի հանքահորը պատկանում էր արաբներին, ովքեր այն մշակում էին ավանդական մեթոդներով։ Յաֆֆայի ժամանակակից գյուղատնտեսության առաջամարտիկները ամերիկացի նոր բնակիչներ էին, ովքեր 1850-1860-ականներին ներդրեցին տնտեսության նոր մեխանիզմ ։ 1880-ականներին անշարժ գույքը տնտեսության կարևոր ճյուղ դարձավ ։
Յաֆֆայի ցիտրուսի արդյունաբերությունը սկսեց աճել 19-րդ դարի վերջին քառորդում։ Տարեկան մոտ 10 մլն նարինջ էր արտահանվում։ Կային 3-ից 4 հարյուր պարտեզներ` հազարական նարնջի ծառերով։ Ամենահայտնին Շամուտի նարինջն է, բայց կիտրոնն ու մանդարինն էլ ունեն տարածում ։ Յաֆֆան նաև հայտնի է նուռով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսրայելի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Ասիայի կաթոլիկ նստավայրեր Կատեգորիա:Նապոլեոնի արշավանքը Եգիպտոս և Սիրիա
Մարիյա-Վոլյա
2001 թվականի տվյալներով Մարիյա-Վոլյա գյուղում բնակվում էր 84 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 247,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օսկար Կոկոշկա
Օսկար Կոկոշկա (Oskar Kokoschka, ), չեխական ծագումով ավստրիացի նկարիչ և գրող։ Ավստրիական էքսպրեսիոնիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Սովորել է Վիեննայի գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոցում (1904-1909)։ Աշխատել է Վիեննայում, Դրեզդենում, Պրահայում, Լոնդոնում, Զալցբուրգում (1954-ից՝ Միջազգային գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրեն)։ Նրա քաղաքային բնանկարներն աչքի են ընկնում քնարականությամբ և հարուստ գուներանգով («Վենետիկ», 1924, «Զալցբուրգ», 1950, երկուսն էլ՝ Նոր պինակոտեկայում, Մյունխեն), իսկ դիմանկարները՝ բնավորության գծերի դիպուկ բնութագրմամբ («Ա. Ֆորել», 1908, Կունստհալե, Մանհայմ)։ Ստեղծել է հակաֆաշիստական ծաղրանկարներ, պլակատներ։ Հանդես է եկել նաև որպես բանաստեղծ և դրամատուրգ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ Կատեգորիա:1886 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:1980 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 22 մահեր Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դիզայներներ
Մարդիկ և գազաններ
«Մարդիկ և գազաններ» («Люди и звери»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Սերգեյ Գերասիմովը  Տամարա Մակարովայի սցենարով։
Սյուժե
Սյուժեի հիմքում Կարմիր բանակի հրամանատար Ալեքսեյ Իվանովիչ Պավլովի դրամատիկ ճակատագիրն է։ 1942 թվականի հունվարին Մգայի մոտ գերի ընկնելով և հայտնվելով տեղահանված անձանց թվում՝ հերոսը միանգամից չի որոշել վերադառնալ ԽՍՀՄ։ Տասնյոթ տարի օտարության մեջ մնալուց հետո Ալեքսեյը վերադառնում է հայրենիք։ Ալեքսեյը գնում է իր հարազատ եղբոր մոտ՝ Սևաստոպոլ։
Նա պատահաբար հանդիպում է բժիշկ Աննա Անդրեևնային, որին փրկել էր մահվանից շրջափակված Լենինգրադում։ Նա ճանապարհորդում է ավտոմեքենայով Մոսկվայից և նույնպես գնում է հարավ՝ իր դստեր՝ Տանյայի հետ։ Նա առաջարկում է Ալեքսեյին միանալ իրեն։ Ալեքսեյը ճանապարհին պատմում է իր կյանքի մասին։
Առաջին կանգառը նրանք անում են ջրամբարի ափին, որտեղ ընթրում են։ Գիշերը Ալեքսեյը հիշողությունների գիրկն է ընկնում։ Արգենտինայում՝ եղեգի հատման ժամանակ, նա հիվանդացել է։ Կառավարիչը նրան վռնդում է։ Նրա հետ ճամբարում եղած Վասիլի Կլյաչկոն և նրա ընկեր Սավվատեևը գնում են կառավարչի մոտ՝ վիճարկելու նրա որոշումը։ Նրանց դիմավորում է կալվածքի տիրուհին։ Հիշողությունները ավարտվում են, և առավոտյան Ալեքսեյը շարունակում է ճանապարհը դեպի հարավ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1982 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1962 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Մալավաթ Պուրնա
Մալավաթ Պուրնա (మాలవత్ పూర్ణ, Malavath Purna կամ  ; ), հնդիկ լեռնագնաց, Ջոմոլունգմայի գագաթը բարձրացած ամենաերիտասարդ աղջիկը։ Ջոմոլունգմայի գագաթն է բարձրացել 2014 թվականի մայիսի 25–ին, այդ ժամանակ եղել է 13 տարեկան և 11 ամսական։
Կենսագրություն
Մալավաթ Պուրնան ծնվել է 2000 թվականի հունիսի 10–ին՝ Պակալա գյուղում (Հնդկաստան, Նիզամաբադ, Տելանգանա (այլ տվյալներով՝ Կալիվերի (Kaliveri) կամ Տադվաի Tadwai ), տեխսիլ նիզամադադի շրջան Տելանգանա նահանգ, Հնդկաստան ։
Հայրը՝ Դևիդաս Մալավաթ (Devidas Malavth), մայրը՝ Լակշմի (Laxmi) (կամ Լակշմի Մալավաթ (Lakshmi Malavath) ), ծնողները Կալիվերի գյուղում վարձու գյուղատնտեսական աշխատանքներ կատարողներ են ,։ Մալավաթ Պուրնան ունի մեծ եղբայր, որը  2014 թվականին ավարտել է պոլիտեխնիկական կրթությունը ։ Ընտանիքը պատկանում է «Lambada clan (ST)» ցեղախմբին ։
2010 թվականից սովորել է սոցիալական ուղղություն ունեցող գիշերօթիկ դպրոց Գուրուկուլ Պատաշալայում (Gurukul Patashala)  որը գտնվում է Անդհրա–Պրադեշ նահանգում (Andhra Pradesh Social Welfare Residential School), և տեղակայված է Թավդաի գյուղում (Thadwai), հետո՝ հիմալայան ալպինիզմի  Ջանգջիլյան համալսարանում (Darjeeling Himalayan Mountaineering Institute) ։ Նույն հաստատություններում սովորել է նաև լեռնագնացության նրա գործընկեր 17-ամյա Սադխանապալլի Անանդ Կումարը ։
Ջոմոլունգմա բարձրանալը
Մալավաթ Պուրնան և Անանդ Կումարը ընտրվել են 2013 թվականին լեռնագնացության գիշերօթիկ դպրոցի արշավախմբի ղեկավարության կողմից նահանգում անցկացվող ծրագրի շրջանակներում, որի նպատակն էր օգնել առավել աղքատ ընտանիքների և հեռավոր գյուղերի երեխաներին ուսում ստանալու։ Անդխրա–Պրադեշ նահանգի բոլոր 299 գիշերօթիկ դպրոցներից ընտրել են ամենատաղանդավոր 108 սովորողների, և ուղարկել են նրանց (Տելանգանա) նահանգ՝ Բխոնգիր գյուղ ուսուցման հատուկ կուրս անցնելու համար|en|Bhongir, Telangana|Bhongir ։ Հետո այդ  108 սովորողներից թեստի արդյունքներով ընտրել են  20 լավագույների, որոնց ուղարկել են հիմալայան ալպինիզմի Դարջիլինգյան համալսարան՝ լեռնագնացության պատրաստվածություն անցնելու համար,այն անց է կացվել 2013 թվականի հոկտեմբերի 26–ից նոյեմբերի  16–ը։ Մալավաթ Պուրնան այնտեղ լավագույներից մեկն է եղել, ստացել է ամենաբարձր՝ («A» grade) միավորը՝ Կանչենջանգա բարձրանալու համար և վերջնականապես ընտրվել է Ջոմոլունգմա բարձրացող արշավախմբի կազմում ։
2014 թվականի ապրիլի 4–ին Մալավաթ Պուրնան և Անանդ Կումարը Կատմանդուից մեկնել են դեպի Ջոմոլունգմա ։ Արշավը տևել է 52 օր ։ Ապրիլի 18–ին նրանց վերելքի ճանապարհին տեղի է ունեցել Ջոմոլունգմա բարձրանալու պատմության ամենախոշոր աղետներից մեկը․ (2014) թվականի Ջոմոլունգմայի ձնահոսքը, որի պատճառով մահացել է 16 մարդ, ևս 9–ը տուժվել են։ Ուղեկցորդները գործադուլ են հայտարարել, շատ լեռնագնացներ որոշել են հրաժարվել լեռ բարձրանալուց, սակայն Պուրնան և Անանդը չեն վնասվել և, անկախ ամեն ինչից, որոշել են բարձրանալ մինչև սարի գագաթը։
Մայիսի 25–ին՝ Նեպալի ժամանակով ժամը 5:55–ին Պուրնան և Անանդը հասել են Ջոմոլունգմայի գագաթ ։
Բարձրանալուց հետո
Մալավաթ Պուրնան և Անանդ Կումարը ստացել են նաև հինգ հեկտար (nobr|2,025 հա) գյուղատնտեսական հող՝ անվճար արտեզյան հորով և էլեկտրացանցին միացված, ինչպես նաև առաջին տարվա համար կապիտալ ներդրումով ։
Մենք այնքան երջանիկ ենք, որ մեր աղջիկը համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել։ Մենք գիտենք, որ նա հեռու կգնա։ Նրա մոտ փայլուն է ստացվում ոչ միայն սովորելն, այլ նաև արկածները։
Նրա եղբայրը՝ Նարեշը (Naresh) հայտնել է, որ նույնպես ցանկանում է բարձրանալ Ջոմոլունգմա և երբևէ կանի դա ։
Ջեյն Էյր
Ջեյն Էյր (Jane Eyre ), անգլիացի բանաստեղծ և գրող Շառլոթ Բրոնտեի դասական ստեղծագործությունն է՝ Մեծ Բրիտանիայի ամենահայտնի սիրավեպերից մեկը։ 2003 թվականի տվյալներով լավագույն 200 գրքերի ցուցակում զբաղեցնում է 10-րդ տեղը։ Գրքի բովանդականության հիման վրա նկարահանվել են մոտ մեկ տասնյակ ֆիլմեր։ Վեպը թարգմանվել է նաև հայերեն ։
Վեպն առաջին անգամ հրատարակվել է 1847 թվականին «Ջեյն Էյր. կենսագրություն» վերնագրով Քարեր Բելլ (Currer Bell) կեղծանունով։
Հայերեն է թարգմանվել 1988 թվականին։ Թարգմանիչ՝ Ա․ Բուդաղյան ։
Սյուժե
Ջեյն Էյրը 10 տարեկանում ապրում էր իր հանգուցյալ քեռու կնոջ՝ միսիս Ռիդի տանը, քանի որ ծնողները վաղուց էին մահացել։ Ընտանիքում նրան ստախոս էին համարում, չէին սիրում, անտեղի մեղադրում էին և նվաստացնում։ Լինելով միայնակ՝ նա հասկացավ, որ միայն ինքն է պատասխանատու իր արարքների ու խոսքերի համար։ Նրա փոքրիկ մարմնում արթնացան ինքնապաշտպանական բնազդներ՝ պայքարելու ուժ և հարգանքի արժանանալու ձգտում։ Հենց այսպիսի բախտ էր վիճակվել Ջեյն Էյրի համար։ Միսիս Ռիդը վերջնականապես ձանձրացավ Ջեյնից և նրան ուղարկեց Լոուդի դպրոց, որբանոց։
Ջեյն Էյրի անկախ կյանքը սկսվում է Թորնֆիլդում։ Ութ տարի Լոուդի դպրոցում անցկացնելուց հետո 18-ամյա Ջեյնը որպես դաստիարակչուհի աշխատանքի է ընդունվում Թորնֆիլդում, որի տիրոջ՝ միստր Ռոչեստրի հետ ծանոթանալուց հետո սկսվում է համաշխարհային գրականության մեջ ամենահայտնի ու անհավանական սիրավեպերից մեկը։ Որոշ ժամանակ իր տիրոջ հետ շփվելուց հետո Ջեյնն իր ամբողջ էությամբ սիրահարվում է նրան՝ միևնույն ժամանակ քաջ գիտակցելով, որ այդ միությունն անհնար է։ Երկուսի մեջ մի մեծ արգելք կար՝ սոցիալական դիրքերի անհամապատասխանություն։ Չէր կարող մեծ շրջապատ ունեցող, գեղեցկուհի օրիորդների ուշադրությունը վայելող, հարուստ միստր Ռոչեստրը համակրել աղքատ, ծնողազուրկ ու ոչ գեղեցիկ Ջեյն Էյրին, որը պարզապես իր ապօրինի դստեր՝ Ադելի դաստիարակչուհին էր։
Բայց որքան մեծ էր Ջեյնի ուրախությունն ու երջանկությունը, երբ մի օր նա իմացավ, որ իր տիրոջ սիրտն իրեն է պատկանում։ Միստր Ռոչեստրը Ջեյն Էյրին համարում էր ամենաշքեղ օրիորդն ու պատրաստվում էր Ջեյնի հետ Լուսին թռչել։ Միստր Ռոչեստրին ամենաշատը հիացնում էր Ջեյնի անկեղծությունն ու պարզությունը։
Որոշ ժամանակ անց եկավ ամուսնության օրը, որն իր հետ բերեց մի սարսափելի գաղտնիքի բացատայտում։ Միստր Ռոչեստրը խելագար կին ունի, որը նույնպես ապրում էր Թորնֆիլդում՝ հատուկ խնամակալության տակ։ Անգլիական օրենքը նման դեպքերում ամուսնալուծությունն արգելում է։ Ջեյնը չի համաձայնվում որպես սիրուհի ծառայել իր տիրոջը, և գրպանում գումար չունենալով, փախչում է՝ չիմանալով, թե ուր։
Մեկ տարի հետո, երբ Ջեյնն իր հանգուցյալ հորեղբորից 5000 ֆունտ ժառանգություն է ստանում, որոշում է փնտրել միստր Ռոչեստրին ու պարզել նրա որպիսությունը։ Նա Թորնֆիլդը գտնում է ավերված ու վառված վիճակում, իսկ իր նախկին տիրոջը՝ կուրացած ու հաշմանդամ դարձած։ Ջեյն Էյրի հեռանալուց մի քանի ամիս հետո Ռոչեստրի խելագար կինը գաղտնի դուրս էր եկել իր սենյակից, և սկսել էր վառել այն ամենը ինչ կար տանը, չխնայելով ոչինչ ու ոչ ոքի։ Իր գործն ավարտելուց հետո խելագարը աշտարակից նետվել էր ցած և մահացել։ Հրդեհից տուժել էր նաև նրա ամուսինը, ում մի աչքը դուրս էր եկել, իսկ ձեռքը՝ անդամահատվել։ Ջեյնը խոստացավ միշտ միստր Ռոչեստրի կողքին լինել՝ նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նա այդպես անպաշտպան ու սնանկացած վիճակում էր։ Նրանք ամուսնանում են։ Կյանքի մնացած տարիներին Ջեյնն ու միստր Ռոչեստրը միասին են ապրում, որի ընթացքում միստր Ռոչեստրի մի աչքի տեսողությունը վերականգնվում է և նա ի վիճակի է լինում տեսնել իր առաջնեկին։
Ջեյնն ուժեղ ու անկախ բնավորության տեր մարդ էր՝ սկզբունքային նույնիսկ սիրո հարցում։ Չնայած նա աշխարհում ամենից շատ սիրում էր միստր Ռոչեստրին, չհամակերպվեց անազնիվ ամուսնության ու խաբեության հետ, այլ հետևեց քրիստոնեական օրենքին։ Նրանց վիճակցած էր միասին ապրել, որովհետև այդպես նրանք երջանիկ էին ու ազատ։ Գլխավոր հերոսները բազմաթիվ փորձությունների միջով անցավ, ճաշակեցին կյանքի դառնությունները, միայնությունն ու թախիծը, բայց ճակատագիրը միավորեց նրանց, և հատուցեց նրանց կրած տառապանքները։
Նախատիպեր
Վաղ իրադարձությունները, երբ որբացած Ջեյնը սովորում է խիստ դպրոցում, հիմնված են հեղինակի անձնական փորձի վրա։ Նրա երկու քույրերը մահացել էին մանուկ հասակում՝ ինտերնատի վատ պայմանների պատճառով։
Քեյսի շրջան (Կենտուկի)
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Կերասունտ
Կերասունտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Կընճըլար
Կընճըլար Ղընճլար, հայաբնակ գյուղ Իզմիրի վիլայեթում։ Միջին դարերում կոչվել է Նոր գյուղ։ XX դ. սկզբին ուներ ավելի քան 1500 բնակիչ։ Զբաղվում էին շերամապահությամբ, այգեգործությամբ, արհեստներով։ Գյուղում կային մետաքսի երկու գործարան, եկեղեցի (Ս. Սարգիս) և երկսեռ վարժարան (Արշարունյան)՝ 260 աշակերտով։ Բնակիչները տեղահանվել են 1922-ին։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հայ բժշկության թանգարան
Հայ բժշկության թանգարան (Հարություն Մինասյանի անհատական հավաքածու), Հայ բժշկության թանգարան Երևանում, բացվել է 1999 թվականի մայիսի 18-ին։
Պատմություն
1999 թվականին թանգարանը գրանցվել է ՀՀ մշակույթի նախարարության մասնավոր թանգարանների ցուցակում և Ռիգայի Պաուլ Ստրադինի անվան բժշկության պատմության թանգարան-ինստիտուտում։
Ցուցադրություն
Թանգարանում ցուցադրված են պղնձե, կավե, հախճապակյա, ապակյա ամաններ, կժեր, սափորներ, սկահակներ, սրվակներ, մետաղյա, փայտե իրեր, բրոնզե, քարե, փայտե հավանգներ, բժշկական գործիքներ և սարքեր, երաժշտական գործիքներ, գրքեր, փաստաթղթեր, լուսանկարներ, կահույք, կահկարասի, պեղածո նյութեր, այդ թվում՝ մարդկային մասունքներ և այլն։ Թանգարանի արժեքավոր ցուցանմուշներից են Մեծամորից բերված 5000-ամյա սափորը, Գորիսից բերված կավե սրվակները, Արտաշատի Ջրահովիտ գյուղի պեղումներից հայտնաբերված մարդու 5000-ամյա կմախքը՝ գանգոսկրի ախտաբանությամբ, 100-200 տարի առաջ աշխարհի տարբեր քաղաքներում տպագրված հայկական բժշկական գրքեր՝ Պետրոս Քալանթարյանի 1793 թվականին Նոր Նախիջևանում տպագրված «Բժշկարան համառոտ» գիրքը, Մխիթար Հերացու՝ 12-րդ դարում գրված և 1832 թվականին Վենետիկում տպագրված «Ջերմանց մխիթարութիւն» գիրքը, հայ, ռուս և օտարազգի անվանի բժիշկների գրքեր, հաճախ ինքնագրերով, ընծայագրերով, մակագրություններով ու անձնական կնիքներով կնքված հրատարակություններ, 19-20-րդ դդ. նշանավոր բժիշկների ձեռագիր գրքեր և ուսանողական տետրեր, աշխարհի տարբեր քաղաքներում հրատարակված 100-150 տարվա հնության հայկական բժշկական պարբերականներ, հայ բժիշկների լուսանկարներ ու փաստաթղթեր, Երևանի բժշկական ինստիտուտի առաջին և հետագա տարիների շրջանավարտների խմբանկարներ, սփյուռքահայ բժիշկներին վերաբերող նյութեր, հարյուրավոր հայ բժիշկների կենսագրական նյութեր և այլն։ Այստեղ կարելի է տեսնել հայ բժիշկներին պատկանած կահույք, անձնական և կենցաղային իրեր՝ գրասեղաններ, գրապահարաններ, փայտե սառնարան, աթոռներ, սնդուկներ, կարասներ, երկանքներ, գուռ, քանդակներ, գեղանկարներ, խորհրդային և արտասահմանյան արտադրության պատեֆոններ, ռադիոընդունիչներ, հեռուստացույց, հեռախոսներ, ժամացույցներ, գյուղատնտեսական և խոհանոցային պարագաներ և այլն ։
Հասցե
Հայ բժշկության թանգարանի նոր հասցեն. Երևան, Շենգավիթ, Արշակունյաց պող. տ. 44/1, մուտք 4, բն. 43: Հեռ. 093-30-92-37: Մուտքն անվճար է։ Անհրաժեշտ է նախօրոք զանգահարել ու պայմանավորվել օրն ու ժամը։ Նախկինում տեղակայվախ է եղել Երևանի Հրաչյա Քոչարի 21 հասցեում` «Նոր Արաբկիր» առողջության կենտրոնի 6-րդ հարկի 608 սենյակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի թանգարաններ Կատեգորիա:Բժշկության թանգարաններ
Պոկոշչովկա
Պոկոշչովկա (Покощівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոկոշչովկա գյուղում բնակվում էր 284 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1203 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 236,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զագորե (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Զագորե (Загорье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Բիրզեկ (ամրոց)
Բիրզեկ (Burg Birseck), միջնադարյան ամրոց Շվեյցարիայի Բազել-Լանդ կանտոնի Արլեսհայմ քաղաքում։ Առաջին հիշատակումները վերաբերում են 13-րդ դարին։ Ամրոցը ճանաչվել է որպես Շվեյցարիայի ճարտարապետական ​​ժառանգության հուշարձան։
Վաղ շրջան
Հավանաբար, 12-րդ դարում ներկայիս ամրոցի տեղում արդեն գոյություն է ունեցել ամրաշինական կառույց։ Սակայն այդ մասին հավաստի տեղեկություն չկա։
1245 թվականին Լյուդվիգ ֆոն Ֆրոբուրգը հրաժարվել է իր հավակնություններից Բիրզեկ ամրոցի շրջակայքի հողերի, ինչպես նաև հարևան Ռայխենշտայն ամրոցի շրջակա տարածքների նկատմամբ։ 13-րդ դարի վերջից Բիրզեկը ծառայել է որպես եպիսկոպոսների նստավայր։ 1270 թվականին, եպիսկոպոս Հենրիխ ֆոն Նոյենբուրգի օրոք, այստեղ է այցելել Հռոմի պապը։
1356 թվականին Բազելի երկրաշարժի ժամանակ ամրոցը լրջորեն տուժել է։ Թերևս հենց այդ ժամանակվանից է, որ քարե շարվածքի վրա խորը ճեղքեր են առաջացել։ Դատելով որոշ նշաններից՝ նույն ժամանակահատվածում տեղի ունեցած ուժեղ հրդեհը նույնպես զգալի վնաս է հասցրել ամրոցին։ Քանի որ ամրոցի ռազմական նշանակությունը նվազել է և եպիսկոպոսները դրա համար բավարար միջոցներ չեն ունեցել, 1373 թվականին Բիրզեկը հանձնվել է ֆոն Ռամշտայն ընտանիքի ասպետներին։
1435 թվականին ամրոցը կրկին դարձել է Բազելի եպիսկոպոսների սեփականությունը։ Այստեղ են գտնվել տարածաշրջանի տարբեր վարչական ծառայություններ։ Մասնավորապես, ամրոցում են գտնվել դատարանը և եպիսկոպոսական դատական կարգադրիչները։ XV-ում պարիսպները զարդարված են եղել ելուստների ատամնաշարերով։
Վերածնունդ
17-րդ դարում տեղի է ունեցել ամրոցի լայնածավալ վերակառուցում։ Հայտնվել են նոր դարպասներ, ներսի բնակելի շենքերը վերակառուցվեցին և մատուռ է կառուցվել։ Բիրրեկի ամրությունները մեծապես ամրապնդվել են։ Հակառեֆորմացիայի ժամանակ այն կրկին դարձել է եպիսկոպոսի գլխավոր նստավայրը։ 16-17-րդ դարերի վերջում եպիսկոպոս Յակոբ Քրիստոֆ Բլարեր ֆոն Վարտենզեն մշտապես ապրել է այդտեղ։
18-րդ դար
18-րդ դարի կեսերին նախկին բացովի կամուրջը փոխարինվել է մշտական ​​քարե կամրջով։ Դարավերջին ամրոցը եղել է անմխիթար վիճակում։ Այն այլևս չի օգտագործվել որպես ներկայացուցչական նստավայր և միևնույն ժամանակ կորցրել է իր նախկին ռազմական նշանակությունը։ Ուստի 1763 թվականին Կարլ ֆոն Անդլաուի հրամանով դատական կարգադրիչներն իրենց նստավայրը տեղափոխել են ամրոցի ստորոտում գտնվող գյուղ։ Այնուամենայնիվ, ամրոցում իրականացվել են որոշ վերանորոգումներ, թեկուզ համեստ մասշտաբով։ Ամեն դեպքում, 1776 թվականին ամրացվել են պատերը, վերանորոգվել են ծածկերը։ 1793 թվականին՝ ֆրանսիական Մեծ հեղափոխության ժամանակ, ամրոցի որոշ հատվածներ և ամրոցի համալիրի մի քանի շենքեր հրկիզվել են տեղի բնակիչների կողմից։ 1794 թվականին Բիրզեկի ավերակները աճուրդով վաճառվել են։ Այդ ժամանակից ի վեր ամրոցը երկար ժամանակ օգտագործվել է որպես շինանյութերի պահեստ։ Ֆերմերները սկսել են ապամոնտաժել քարե շինությունները՝ իրենց տնտեսական շինությունների կառուցման համար։
19-րդ դար
1808 թվականին ավերակները գնել են Կոնրադ Կարլ Ֆրիդրիխ ֆոն Անդլաու-Բիրզեկը (Կառլ ֆոն Անդլաուի որդին) և կանոնիկոս Հենրիխ ֆոն Լիգերցը։ Բերգֆրիդը և մատուռը վերականգնվել են նեոգոթիկ ոճով։ Հետագա վերականգնողական աշխատանքների ընթացքում վերականգնվել են Ասպետների սրահը և պարիսպների ատամնաշարերը։
20-րդ դար
2000 թվականին արտաքին պատի հյուսիսային հատվածը մասամբ փլուզվել է։ Փլուզման սպառնալիքի տակ են հայտնվել նաև համալիրի այլ շենքեր։ Ուստի անմիջապես սկսել են իրականացնել վերանորոգման աշխատանքներ։ Վերակառուցման երկրորդ փուլը, որը ներառել է ռեստավրացիան, սկսվել է 2005 թվականին։ Նույն ժամանակահատվածում իրականացվել են հնագիտական ​​հետազոտություններ։ Բիրզեկ ամրոցը կրկին բացվել է այցելուների համար 2007 թվականից։
Ժամանակակից օգտագործում
Ամրոցը Բազելում հայտնի տեսարժան վայր է։ Նրա պատերից բացվում է հիանալի տեսարան։
Համալիրը կառավարվում է Ermitage Arlesheim und Schloss Birseck հիմնադրամի կողմից։
Գտնվելու վայր
Ամրոցը կառուցված է ժայռոտ լեռնաճյուղավորման վրա, որը գերիշխում է շրջակա հովտում և Էրմիտաժի կալվածքում։ Ամրոցը տարածաշրջանում հայտնի տեսարժան վայր է։ Այն կարելի է տեսնել հեռվից, այդ թվում՝ Բազելի շատ վայրերից։ Ներկայումս համալիր կարելի է հասնել քաղաքի կենտրոնից՝ տրամվայով։ Բիրզեկը այն չորս ամրոցներից մեկն է, որոնք տեղակայված են հյուսիսից հարավ պատմական Բիրզեկի տարածաշրջանի լեռների լանջերին։ Այս ամրոցներից լավ է պահպանվել Ռայխենշտայն ամրոցը։ Մյուս երկուսը փլատակների են վերածվել։
Ամրոցն արևմտյան, հարավային, հյուսիսարևմտյան և հարավ-արևելյան կողմերից պաշտպանված է զառիթափ ժայռոտ լանջերով։ Մոտակայքում է գտնվում «Էրմիտաժ» բնապատկերային զբոսայգին, որն ամենամեծն է Շվեյցարիայում։ Սկզբում ամրոցի մուտքը եղել է միայն հյուսիսարևելյան կողմից։ Բայց ներկայումս ամրոց կարելի է մտնել «Էրմիտաժ» զբոսայգու կողմից։
Ամրոցի նկարագրություն
Բիրզեկի համալիրը բաղկացած է գլխավոր ամրոցից, որը միայն մասամբ է վերականգնվել, ինչպես նաև ընդարձակ ֆորբուրգից, որտեղ մինչ այժմ գտնվում է բնակելի շենքով և տնտեսական շինություններով ֆերմա։ Գլխավոր ամրոց կարելի է հասնել նաև բարձրացնովի կամրջի միջոցով։ Ընդ որում, խորը խրամատը, որը փորվել է, ամրոցի շինարարության ժամանակ հատուկ կառուցվել է ժայռերի մեջ։ Միջնաբերդը նախկինում շրջապատված է եղել օղակաձև պարսպով, որը միայն մասամբ է պահպանվել։
Հին մարդու կայանատեղի
Ամրոցից ոչ հեռու հայտնաբերվել է Շվեյցարիայի տարածքում ամենահին նեոլիթյան դարաշրջանի գերեզմանը։ Այն գտնվում է Բիրզեկ-Էրմիտաժ քարանձավում։ Հուղարկավորությունը կատարվել է մոտավորապես մ.թ.ա. 5400-5000 թվականներին։ Գերեզմանում հայտնաբերվել է 30-40 տարեկան տղամարդու կմախք, որի ոտքերի մոտ մի քանի քարեր են դրված։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի դղյակներ Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեյցարիայի տեսարժան վայրեր
(4324) Բիկել
(4324) Բիկել (Bickel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Լոուրենս Տաֆի կողմից Սոկոռոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,54656 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0418 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0513 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1484,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242534 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,78° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լոուրենս Տաֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կարեն Բաբուրյան
Կենսագրություն
1994 թվականի մայիսի 4-ին Բիշքեկում, որպես Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն պատվիրակության ղեկավար, մասնակցել է ԱՊՀ միջխորհրդարանական համաժողովի աշխատանքներին, ստորագրել Բիշքեկյան արձանագրությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:2011 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 8 մահեր Կատեգորիա:ԼՂՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ