cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հարմոնիկ շարք
Հարմոնիկ շարք, +  թվային շարքը, որի յուրաքանչյուր անդամը (սկսած երկրորդից) երկու հարևան անդամների միջին հարմոնիկն է։ Հարմոնիկ շարքի համար տեղի ունի զուգամիտության անհրաժեշտ պայմանը, այսինքն՝ նրա ընդհանուր անդամը ձգտում է զրոյի, սակայն հարմոնիկ շարքը տարամետ է։ Այս փաստն առաջին անգամ նկատել է Գ. Լայբնիցը (1673 թվականին)։ Լ. Էյլերն ապացուցել է, որ հարմոնիկ շարքի մասնակի գումարները արտահայտվում են  ասիմպտոտիկ բանաձևով, որտեղ 0 երբ, իսկ  իռացիոնալ թիվն անվանում են Էյլերի հաստատուն։
Գերեզմանոց (գետակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Օլթի գետի վտակներ
Եվրոպայի առևանգումը (նկար, Ջորդանո)
«Եվրոպայի առևանգումը», իտալացի նկարիչ Լուկա Ջորդանոյի նկարը, ստեղծվել է 1675-1676 թվականներին և ներկայում գտնվում է Էրմիտաժի հավաքածուում։
Ռոկա Սան Ջովաննի
Ռոկա Սան Ջովաննի (Rocca San Giovanni), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Եվրոպայի առևանգումը (նկար, Ջորդանո)
Պատմություն
Նկարում ներկայացված է բազմաթիվ անտիկ հեղինակների կողմից հիշատակված հայտնի առասպելական դրվագ՝ Եվրոպայի առևանգումը ցլի կերպարանք առաջ Զևսի կողմից։
Ռոկա Սան Ջովաննի
Բնակչությունը կազմում է 2352 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 112 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66020։ Հեռախոսային կոդ` 0872։
Եվրոպայի առևանգումը (նկար, Ջորդանո)
Պատմություն
Նկարի երքևի ձախ անկյունում առկա է նկարչի ստորագրությունը՝ Jordanus F։ Նկարի ստեղծման հանգամանքներն ու նրա վաղ պատմությունը հայտնի չեն։ Այն գտնվել է Բեռլինի խորհրդական Տրիբլի հավաքածուում։ Հավանաբար վերջինս նկարը գնել է Փարիզւմ, որտեղ արվել էր նկարի փորագրությունը Ժակ Բովարլեի կողմից։ 1771 թվականին նկարը Տրիբլից գնվել է Էրմիտաժի համար։ 19-րդ դարում նկարը պահվել է Տավրիկյան պալատում ։ 20-րդ դարի սկզբին այն տեղադրվել է Էրմիտաժի թատրոնի ճեմասրահի առաստաղային պլաֆոնում և հանվել Էրմիտաժի կատալոգներից։ 1970-ական թվականների սկզբին այն հանվել է պլաֆոնից և փոխարինվել ժամանակակից պատճենով։ Նկարը չի ցուցադրվել Էրմիտաճի հիմնական հավաքածուում, սակայն պարբերաբար մասնակցում է ցուցահանդեսների։
Ռոկա Սան Ջովաննի
Բնակավայրի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 10-ին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թադմորի գավառ
Թադմորի գավառ, (منطقة تدمر) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Հոմսի մարզի 7 գավառներից մեկը։
Եվրոպայի առևանգումը (նկար, Ջորդանո)
Պատմություն
Հայտնի է զույգ նկար՝ «Գալատեայի հաղթահանդեսը» («Триумф Галатеи»), որը նույնպես Տրիբլից գնվել է Էրմիտաժի համար ։ Դրանից բացի, գոյություն ունեն ևս երկու նկարներ, որոնք ունեն մեծ չափեր, բայց Էրմիտաժի նկարների հետ կազմում են մեկ ամբողջական շարք։ Դրանք են «Պարիսի դատը» (254 × 361 սմ) և «Սաբինուհիների առևանգումը» (260 × 365 սմ), որոնք Տրիբլից գնել է Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ II-ը Պոտսդամի Սան Սուսի պալատի համար, որտեղ էլ նրանք գտնվում են մինչ այժմ։ Այդ բոլոր նկարները ոճական տեսանկյունից մոտ են Ջորդանոյի «Գալաթեային», որը գտնվում է Ֆլորենցիայում՝ Պալացո Պիտտիի հավաքածուում և դրա նման թվագրվում են 1675-1677 թվականներով։
Գրականություն
Կատեգորիա:1676 նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Թադմորի գավառ
Վարչական կենտրոնն է Թադմոր քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 76 942 բնակչություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թադմորի գավառ
Բողարսըխ
Բողարսըխ, Արաքսի ձախակողմյան վտակ Ադրբեջանի Սանդրուքի շրջան։ Հոսում է Նախիջևանի հյուսիս արևելյան կողմում Սադարակ գյուղի մոտով։ Ունի ժամանակավոր հոսք և մեծ մասամբ մայր գետին չի հասնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի գետեր Կատեգորիա:Սանդրուքի շրջան Կատեգորիա:Արաքս գետի վտակներ
Ցիկլոն
Ցիկլոն (κυκλῶν՝ «պտտվող»), մթնոլորտային խոտորում օդի պտտահողմային շարժումը և կենտրոնում մթնոլորտային ճնշման ցածր արժեքը։ Տարածման տրամագիծը հասնում է մինչև 2-3 հզ կիլոմետրի։ Փակ իզոբարները սովորաբար ունենում են անկանոն, բայց օվալին մոտ ձև և սահմանափակում են ցածր ճնշման շրջանները բարիկական դեպրեսիաները։ Մթնոլորտային ճնշման նվազագույն արժեք դիտվում է ցիկլոնի կենտրոնական մասում և տատանվում 960-ից մինչև 1000-1010 մբ, առանձին դեպքերում՝ նվազում մինչև 930-920։ Երկրագնդի թեքող (Կորիոլիսի) ուժի և շփման ուժի ազդեցության շնորհիվ Հարավային կիսագնդում քամին մթնոլորտի երկրամերձ շերտում շրջանցում է ցիկլոնի կենտրոնը ժամացույցի սլաքի հակառակ ուղղությամբ և իզոբարների հետ կազմում է մոտավորապես 30°-ի անկյուն։ Օդի այդպիսի շրջանառությունը ցիկլոնի կենտրոնական մասում առաջացնում է վերընթաց հոսանք, որը նպաստում է ամպամածության ավելացմանը և տեղումների առաջացմանը։ Արտաարևադարձային լայնություններում մթնոլորտային տեղումների հիմնական մասը կապված է ցիկլոնային գործունեության հետ։ Պտտահողմային շարժման հետևանքով տարբեր աշխարհագրական լայնություններից ցիկլոնի շրջան են թափանցում տարբեր ջերմաստիճաններով օդային զանգվածներ և պայմանավորում օդի ջերմաստիճանի անհավասարաչափ բաշխումը նոր առաջացած, երիտասարդ ցիկլոնում։ Ըստ շարժման ուղղության ցուրտ օդը գտնվում է ցիկլոնի   թիկունքում տաք օդը՝ առջևի մասում։ Քամու արագությունը ցիկլոնում նույնպես անհավասարաչափ է, առավելագույն արագությունը դիտվում է ծայրամասերում (ավելի քան 30 մետր/վայրկյան), նվազագույնը՝ կենտրոնական մասում (երբեմն մոտենում է 0-ի, կամ անդորրության)։ Բարեխառն լայնություններում, հատկապես օվկիանոսների վրա, գոյություն ունեն որոշակի մարզեր, որտեղ գլխավոր մթնոլորտային ճակատների և ճակատային խոտորումների առաջացումը տեղի է ունենում համեմատաբար կանոնավոր ձևով։ Դրա հետևանքով այդ մարզերում դիտվում է ցիկլոնի առաջացման հաճախականության և տեղաշարժման որոշակի օրինաչափություն։ Սակայն ջրային ու ցամաքային տարածությունների տեղադիրքի, լեռնագրության և այլ աշխարհագրական գործոնների փոխազդեցությունը բարդացնում է ցիկլոնային գործունեությունը և այն դարձնում արագ փոփոխվող։ Տարրերում են սովորական կամ արտարևադարձային ցիկլոն և արևադարձային ցիկլոն։ Արևադարձային ցիկլոնի մեծ հաճախականությամբ Հյուսիսային կիսագնդում աչքի է ընկնում Ֆիլիպիններից արևելք գտնվող շրջանը, որտեղ դրանց անվանում են թայֆուն, Կալիֆոռնիայից և Մեքսիկայից արևմուտք գտնվող շրջանում՝ տորնադո, Կարիբյան ծովի և Անտլանտյան կղզիների շրջանում՝ արևադարձային փոթորիկ։ Հարավային կիսագնդում աչքի են ընկնում Նոր Գվինեայից և Մադագասկարից արևելք ու Ավստրալիայից hյուսիս-արևմուտք գտնվող շրջանները։
Կատեգորիա:Ցիկլոններ Կատեգորիա:Օդերևութաբանություն
Մաքսիմ Ռոմաշչենկո
Մաքսիմ Յուրևիչ Ռոմաշչենկո (Максім Юр'евіч Рамашчанка, Максим Юрійович Ромащенко, ),  բելոռուսյան և ուկրաինական ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, հարձակվող։
Կենսագրություն
Խաղացել է «Պոլիգրաֆտեխնիկա» (Ալեքսանդրիա, Ուկրաինա), «Դնեպր» (Մոգիլյով), «Բելշինա» (Բոբրույսկ), «Սլավիա-Մոզիր» (Մոզիր), «Գազիանտեպսպոր» (Թուրքիա), «Դինամո» (Մոսկվա) թիմերում։
1997-2006 թվականներին մասնակցել է Մոսկվայի «Դինամոյի» խաղերին (ընդմիջումներով)։ «Դինամոյի» պահեստայինների կազմում մասանկցել է 14 խաղի և խփել է 3 գոլ։ Մասնակցել է 116 խաղի, խփել է 22 գնդակ։
2007 թվականին խաղացել է «Տորպեդո» ֆուտբոլային ակումբում, որը հանդես էր գալիս Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնում։ Ակումբը չկարողացավ լուծել լիգա վերադառնալու հարցը, և Ռոմաշչենկոն, չընդունելով Տորպեդոյի ղեկավարների պայմանագրի պայմանները, լքում է ակումբը։
2009 թվականի հունիսի 26-ին Մաքսիմը պայմանագիր է կնքում պոդմոսկովյան «Խիմկիի» հետ՝ մեկուկես տարի ժամկետով ։ Սեզոնի ավարտին ազատ գործակալի կարգավիճակով հեռանում է ակումբից։
2010 թվականի հունվարի 26-ին պայմանագիր է ստորագրել բելգորոդյան «Սալյուտի» հետ, որն ավելի վաղ ղեկավարել էր իր եղբայրը՝ Միրոսլավը։ Նույն թվականի ամռանը երկկողմանի համաձայնությամբ խզել է պայմանագիրը «Սալյուտի» հետ։
2012 թվականի օգոստոսի վերջին վերադարձել է «Խիմկի» ։
1998-2008թթ. խաղացել է Բելառուսիայի հավաքականում։ Եղել է հավաքականի լավագույն ռմբարկուն (20 գոլ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Տրաբզոնսպորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Դուգլաս Մաք-Գրեգոր
Դուգլաս Մաք-Գրեգոր (Douglas McGregor) (1906, Դետրոյթ — Հոկտեմբերի 1 1964, Մասաչուսեթս)՝ ամերիկացի սոցիոլոգ հոգեբան։ Առաջարկել է X և Y տեսությունը (Theory X and Theory Y), որոնք ներկայացվել են մոտիվացիայի ռացիոնալ և ողջամիտ գործոնների օգնությամբ։
Փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան ստացել է 1935 թվականին Հարվարդի համալսարանում, որից հետո աշխատել է այնտեղ որպես դասախոս։
1937 թվականին տեղափոխվել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտ, որտեղ դարձել է արտադրական հարաբերությունների բաժնի կազմակերպող։
1948 թվականին դարձել է Անթիոքի քոլեջի ռեկտոր։
1954 թվականին դարձել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի առաջին պրոֆեսոր-գիտաշխատողը և աշխատել է այնտեղ մինչև կյանքի վերջ՝ 1964 թվականը։
50-ական թվականների սկզբում Մաք-Գրեգորը ձևակերպեց իր գաղափարները կառավարման վերաբերյալ, որոնք 1960 թվականին տպագրվեցին իր գլխավոր աշխատության մեջ՝ «The Human Side of Enterprise» («Կազմակերպության մարդկային կողմը»)։ Դ. Մաք-Գրեգորը պնդում էր, որ գոյություն ունի աշխատողի 2 տեսակ, որից առաջինը վերաբերում է X տեսությանը, իսկ երկրորդը՝ Y:
Y-ի տեսությունը ենթադրում է, որ մարդու համար աշխատանքի վրա ֆիզիկական և հոգեբանական էներգիա ծախսելը նույնն է, ինչ խաղալ կամ հանգստանալ։ Սա նշանակում է, որ մարդուն կարելի է խրախուսել, եթե նրան հնարավորություն տրվի ամբողջովին բացվել, պատասխանատվություն վերցնել, զգալ կազմակերպության համար իր կարևորությունը։ Ցավոք, նկատում է Մաք-Գրեգորը, ժամանակակից արդյունաբերական հասարակության պայմաններում մարդու ինտելեկտուալ ներուժը ամբողջությամբ չի օգտագործվում։
Մաք-Գրեգորը պնդում էր, որ որոշ իրավիճակներում (օրինակ, զանգվածային արտադրություն) անհրաժեշտ է միայն X-ի տեսությունը, իսկ մնացածներում՝ միայն Y-ինը։ Հասկանալով, որ իր տեսությունը լիովին իրականացնել հնարավոր չէ՝ Մաք-Գրեգորը փորձում էր մենեջերներին հասցնել այն միտքը, որ ենթակաները կազմակերպության համար կարող են անել ավելին, եթե նրանց վերաբերվեն որպես արժեքավոր և պատասխանատու գործընկերներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ
Ռոկասկալենյա
Ռոկասկալենյա (Roccascalegna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1401 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 64 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66040։ Հեռախոսային կոդ` 0872։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լիժիա Պապե
Լիժիա Պապե (Lygia Pape, ), բրազիլացի նկարչուհի, քանդակագործ, փորագրող և ռեժիսոր, որը նշանակալի կերպար է եղել իր երկրում կոնկրետ արվեստի շարժման ժամանակ, իսկ ավելի ուշ՝ 1950-ական և 1960-ական թվականներին, եղել է Բրազիլիայում նեոկոնկրետիզմի հիմնադիրներից մեկը ։ Էլիո Օյտիսիկայի և Լիժիա Կլարկի հետ եղել է Բրազիլիայում ժամանակակից արվեստի զարգացման առանցքային նկարչուհիներից մեկը ։
Վաղ տարիներ
Լիժիա Պապեն ծնվել է 1927 թվականի ապրիլի 7-ին Նովա Ֆրիբուրգուում (Բրազիլիա) ։ Կերպարվեստ է սովորել Ռիո դե Ժանեյրոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում Ֆայգա Օստրովերի մոտ ։
Կոնկրետ արվեստ
20 տարեկանից Լիժիա Պապեն միացել է կոնկրետ արվեստի շարժմանը, որը հիմնել է հոլանդացի նկարիչ Թեո վան Դուսբուրգը 1930 թվականին ։ Բրազիլիայում կոնկրետ արվեստը առաջին անգամ դրսևորվել է Սան Պաուլոյի արվեստի բիենալեի ժամանակ 1951 թվականին, որից հետո ձևավորվել են այդ ուղղության բրազիլական երկու գեղարվեստական խմբեր՝ «Խզում» (Ruptura)՝ հիմնված Սան Պաուլոյում, և «Ճակատ խումբ» (Grupo Frente)՝ հիմնավորված Ռիո դե Ժանեյրոյում ։ Պապեն վերջինիս անդամ էր, որը 1954 թվականին գլխավորել է Իվան Սերպան ։ Պապեի համախմբակիցներից էին Լիժիա Կլարկը և Էլիո Օյտիսիկան ։
Նեոկոնկրետիզմ
Լիժիա Պապեն հետագայում միացել է նեոկոնկրետիզմի կարճաժամկետ ալիքին։ 1959 թվականին նա եղել է Նեոկոնկրետ հռչակագրի ստորագրողներից մեկը Լիժիա Կլարկի և Էլիո Օյտիսիկայի հետ ։ Այդ շրջանում Պապեին հետաքրքրել է «մարմնով ապրելու առաջարկությունը». այն, թե ինչպես է ֆիզիկական մարմինը ներգործում զգացմունքային վերապրումների վրա։ Պապեն ձգտել է ուսումնասիրել այդ գաղափարը՝ կապված մարմնի և շրջակա միջավայրի հետ՝ իր արվեստում պատկերելով զգացմունքայնությունն իր բոլոր տարատեսակներով ։
Հետագա գործունեություն և մահ
Մահացել է 2004 թվականի մայիսի 3-ին Ռիո դե Ժանեյրոյում, 77 տարեկանում ։
Գոլուբաց ամրոց
Գոլուբաց ամրոց (Galambóc, Голубачки Град, Голубац), միջնադարյան ամրոց ժամանակակից Սերբիայի տարածքում։ Կառուցվել է 14-րդ դարում Դանուբ գետի ափին` Երկաթե դարպասների մոտ ։ Գտնվում է Գոլուբաց և Կլադովո քաղաքների միջև։ Ամրոցի վաղ պատմությունը քիչ է ուսումնասիրված։ Դեռևս մինչ ամրոցի հիմնադրումը նրա շրջակայքում եղել է հռոմեական բնակավայր, որ երբեմն անվանել են «Columbiara»: Ժամանակակից ամրոցը հիմնադրել են սերբե՞րը, թե՞ հունգարները` վերջնականապես ճշտված չէ ։ Անհայտ է նաև, թե երբ է սկսվել ամրոցի շինարարությունը։ Աշտարակներից մեկում առկա ուղղափառ մատուռից կարելի է ենթադրել, որ ամրոցը կամ վերին քաղաքը հիմնադրվել է ուղղափառ ազնվականական տոհմի կողմից։ Ամրոցի հիմնադրման ժամանակի մասին ևս ստույգ տեղեկություններ չկան, չնայած բոլոր հիմքերը կան ենթադրելու, որ այն հիմնադրվել է 14-րդ դարի սկզբին։
Ամրոցի պատմության առավել դրամատիկ շրջանն է եղել 15-րդ դարը, երբ Հունգարիայի թագավորը ամրոցի կառավարումը վստահել է սերբ կառավարիչներ Լազարևիչին և Բրանկովիչին։ 1427 թվականին Գոլուբացին տիրում է թուրք սուլթան Մուրադ II-ը ։ Բալկաններում իր հակառակորդների դիրքերի ամրապնդումից ապահովագրվելու համար Հունգարիայի թագավոր Սիգիզմունդ I-ը 1428 թվականին ամրոցը ազատագրելու համար բազմահազարանոց զորք է ուղարկում, որ կազմված էր հունգարներից, վալախներից, լեհերից, իտալացիներից։ Ամրոցի պաշարումը հաջողությամբ չի պսակվում. մահանում է ուղղափառ ասպետ Զավիշա Չորնին (Zawisza Czarny, Завиша Чарны):
Ամրոցն ունի 9 աշտարակ, որոնց բարձրությունը 20-25 մ է:Դրանցից ամենահինը հինգն են։ Աշտարակները միանում են ուղղաբերձ ժայռից իջնող գետի քարե պատերի մոտ, որոնց լայնությունը հասնում է 280 սմ-ի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սերբիայի ամրոցներ
Քեյլն Հինդս
Քեյլն Հինդս (Kaylen Miles Hinds, ), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վոլֆսբուրգի կազմում։ Խաղում է հարձակվողի դիրքում ։
Ակումբային կարիերա
Իր կարիերան ֆուտբոլիստը սկսել է Արսենալի կազմում 2015 թվականի փետրվարին։ 2017 թվականի հունվարին Հինդսը վարձակալության հիմունքներով տեղափոխվեց Սթիվնէյջ ։ 2017 թվականի հուլիսի 8-ին Հինդսը տեղափոխվեց Վոլֆսբուրգ, կնքելով երեք տարվա պայմանագիր։ 2018 թվականի հունվարի 31-ին ֆուտբոլիստը տեղափոխվեց Գրոյտեր Ֆյուրտ մինչ 2017-18 մրցաշրջանի ավարտը։
Միջազգային կարիերա
Քեյլն Հինդսը հանդես է եկել Անգլիայի Մ16, Մ17, Մ18 և Մ20 հավաքականների կազմում, ինչպես նաև մասնակցել է 2015թվականի Մ17 ԱԱ-ին։
Կարիերայի վիճակագրություն
"Մինչև հուլիս 17, 2018"
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուոթֆորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սթիվենիջի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արսենալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոլֆսբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Ալեքսանդր Պուշկինի անվան պատմա-գրական պետական արգելոց
Ալեքսանդր Պուշկինի անվան պատմա-գրական պետական արգելոց, Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի թանգարան։
Նկարագրություն
Արգելոց-թանգարանը ստեղծվել է 1987 թվականի ապրիլին՝ 16-19-րդ դարերի պալատական զբոսայգու անսամբլի տարածքում և շենքերում, որոնք ներառում են 18-րդ դարի Գոլիցինի իշխանների նախկին պալատը, 18-րդ դարի երկու ֆլիգելները, ձիերի բակը և տնտեսական կառույցները, այգին, լճակը։
1999 թվականին Ա. Ս. Պուշկինի ծննդյան 200-ամյակի կապակցությամբ բանաստեղծի տատիկի նախկին ամառանոցի վայրում՝ Մ. Ա. Գանիբալ Զախարովո գյուղում, որտեղ Ա. Ս. Պուշկինի ժամանակներից պահպանվել են բանաստեղծի կողմից գովերգված զբոսայգիներն ու լճակները, վերստեղծվել է տուն, որտեղ մանուկ հասակում Պուշկինը անցկացրել է ամառային ժամանակը։ Զախարովոն դարձել է արգելոց-թանգարանի մասնաճյուղ։
Վյազեմի կալվածքում Գոլիցինի իշխանների պալատում տեղակայված է ինտերիերային ցուցադրություն։ Այն պարունակում է 18-19-րդ դարերի կահույքի եզակի նմուշներ, հազվագյուտ ճնապակի 18-19-րդ դարերի հայտնի արտադրողներից, 18-19-րդ դարերի գրքերի բացառիկ հավաքածու և այլն։ Հարկ է նաև նշել իտալացի նկարիչ Գվիդո Ռենիի գլուխգործոցը՝ «Սգացող  տիրամայրը» խորագրով։
Պուշկինի թանգարան-արգելոցի կալվածքում գործում է նաև Վերակենդանացած նկարներ ինտերակտիվ ցուցադրությունը, որը ներառում է պատմական անձանց հետ ինստալյացիաներ, որոնք ժամանակին եղել են կալվածքում ։
2015 թվականին Վյազեմի կալվածքի տարածքում բացվել է աշխարհում առաջին թանգարանը, որի մշտական ցուցադրությունը նվիրված է Բորիս Գոդունովին։
Զախարովոյի թանգարանի ցուցադրությունը նվիրված է մեծ բանաստեղծի մանկությանը։ Թանգարանը մեծ գիտահետազոտական աշխատանք է տանում։ Ամեն տարի անցկացվում են խոշոր գիտական կոնֆերանսներ՝ Գոլիցինյան ընթերցումներ «Տերերն ու Վյազեմի կալվածքի հյուրերը», «Տրոիցկի ընթերցումներ» , Պուշկինյան գիտաժողով «Ա. Ս. Պուշկինը Մերձմոսկվայում և Մոսկվայում», որոնց գիտնականները հավաքվում են ամբողջ երկրից։ Աշխատում են դասախոսներ, անցկացվում են համերգներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արգելոց-թանգարաններ
Պրոկոպիս Պավլոպուլոս
Պրոկոպիս Պավլոպուլոս (Προκόπης Παυλόπουλος, ), Հունաստանի Հանրապետության նախագահ ( 2015 թվական- ներկա), հույն իրավաբան, պրոֆեսոր, քաղաքական գործիչ։ 2004–2009 թվականներին եղել է Հունաստանի ներքին գործերի նախարար։
Կրթություն
1968 թվականին ավարտել է Աթենքի համալսարանի իրաբավանության բաժինը։ 1977 թվականին Փարիզի Սորբոնի համալսարանի կողմից ստացել է հանրային իրավունքի ոլորտում դոկտորի աստիճան։ Զբաղվել է գիտական գործունեությամբ, մի շարք գրքերի հեղինակ է։ «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության կողմից առաջադրվելով՝ 1996 թվականին ընտրվել է Հունաստանի խորհրդարանի պատգամավոր, այնուհետև վերընտրվել է 2000, 2004, 2007, 2009 և 2012 թվականներին ։
Ռոմուալդաս Օզոլաս
Ռոմուալդաս Օզոլաս (Romualdas Ozolas, 31 հունվարի, 1939, Իոնիշկելիս, Պասվալիո շրջան, Պանեվիժիսի կոմսություն – 6 ապրիլի, 2015, Վիլնյուս, Վիլնյուսի կոմսություն, Լիտվա), լիտվացի քաղաքական գործիչ և հրապարակախոս։ Սայուդիս շարժման ակտիվիստ, Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր (1992-2000), Վիլնյուսի համալսարանի դասախոս ։
Կենսագրություն
Ռոմուալդաս Օզոլասը ծնվել է 1939 թվականի հունվարի 31-ի Լիտվայի Իոնիշկելիս քաղաքում ։ 1957 թվականին ավարտել է դպրոցը Շյաուլյայի շրջանի Բազիլիոնայ վայրում։ 1957 թվականից մինչև 1962 թվականի փիլիսոփայություն է սովորել Վիլնյուսի համալսարանում, իսկ 1968-1973 թվականներին սովորել է ասպիրանտուրայում։ 1973 թվականից մինչև 1989 թվականը դասավանդել է Վիլնյուսի համալսարանում։ 1965 թվականից մինչև 1968 թվականն աշխատել է որպես «Kulturos baraj» ամսագրի պատասխանատու քարտուղար, ապա բաժնի խմբագիր։
Ռոմուալդաս Օզոլասը եղել է Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1973 թվականից մինչև 1990 թվականը ։ 1988-1990 թվականներին եղել է Լիտվայի անկախության համար պայքարող Սայուդիս շարժման անդամ ։ 1988 թվականին Ռոմուալդաս Օզոլասը հիմնադրել է «Վիլնիա» ազգայնական կազմակերպությունը ։ 1990 թվականից մինչև 1991 թվականը եղել է Լիտվայի վարչապետի տեղակալ Ալգիրդաս Բրազաուսկասի հետ միասին։ 1993 թվականին անդամակցել է Լիտվայի կենտրոնի միությանը (Lietuvos centro sąjunga, LCS) և եղել է նրա նախագահը մինչև 2000 թվականը ։ 1996 թվականին Ռոմուալդաս Օզոլասն ընտրվել է Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր և մնացել այդ պաշտոնում մինչև 2000 թվականը ։ 2003 թվականից մինչև 2007 թվականը գլխավորել է Կենտրոնի ազգային կուսակցությունը, որը 2005 թվականին վերանվանվել է Կենտրոնի լիտվական կուսակցություն։
1991 թվականին Ռոմուալդաս Օզոլասը դարձել է Ստասիս Շալկաուսկիսի մրցանակի առաջին դափնեկիրը ։
Ռոմուալդաս Օզոլասը մահացել է 2015 թվականի ապրիլի 6-ին Վիլնյուսում քաղցկեղից ։ Թաղված է Անտիկալնիսի գերեզմանատանը ։
Հայացքներ
Ռոմուալդաս Օզոլաս‎ն ունեցել ազգայնական հայացքներ ։ Հայտնի է եղել Ռուսաստանի ու ռուսների նկատմամբ իր բացասական վերաբերմունքով։ 2011 թվականին հրատարակել է հոդված՝ կոչ անելով, որ Կալինինգրադի մարզն առանձնանա Ռուսաստանից, ու այդ տարածքում ձևավորվի «Բալթիական հանրապետություն» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լիտվացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդես
Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդես (Wiener Internationale Postwertzeichen-Ausstellung կամ WIPA), միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդես, որը ժամանակային իմաստով ոչ կանոնավոր ձևով տեղի է ունենում Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում 1881 թվականից ։ Հանդիսանում է Եվրոպայի ամենահեղինակավոր ավանդական ֆիլատելիստական ցուցահանդեսը ։ 2010 թվականի դրությամբ պատմության ընթացքում անցկացված 10 Վիեննայի ֆիլատելիստական ցուցահանդեսներից (1881, 1885, 1890, 1894, 1923, 1933, 1965, 1981, 2000, 2008) վերջինիս ղեկավարությունը պաշտոնական է համարում 1933 թվականից հետո անցկացված ցուցահանդեսները ։
19-րդ դար
Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսի նախատիպը կարելի է համարել 1873 թվականին Վիեննայում տեղի ունեցած 1համաշխարհային ցուցահանդեսը ։
Առաջին անգամ ֆիլատելիստական լիարժեք ցուցհանդես Վիեննայում կազմակերպվել է 1881 թվականի նոյեմբերի 13-ից 20-ը Զիգմունդ Ֆրիդլի կողմից, ինչպես նաև Վիեննական ֆիլատելիստական ակումբի կողմից , որը ստեղծվել էր 1880 թվականին։ Այն անցկացվում է Վիեննայի այգեգործական համայնքի սրահում։ Նպատակն է աշխարհի տարբեր երկրներին վերաբերող փոստային նամականիշների ցուցադրությունը։ Այդ ժամանակ նամականիշների հավաքածուները տարածված չէին և հավաքվում էին հիմնականում ոչ թե մասնագետ ֆիլատելիստների կողմից, այլ սիրողական ֆիլատելիայով զբաղվողների։ Օրինակ հավաքածուների ցուցադրությունը իրականացվում էր բաց ալբոմներով, այլ ոչ թե ցուցադրական տաղավարներով, որոնք այն ժամանակ դեռևս չկային ։
1885 թվականի փետրվարի 28-ից մարտի 12-ը տեղի է ունեցել փոստային նամականիշների ևս մեկ Վիեննայի միջազգային ցուցադրություն ։ 1890 թվականիապրիլի 20-ից մայիսի 4-ը կազմակերպվել է հերթական հաջորդ վիեննական ցուցահանդեսը, որը նվիրված էր Սև պեննիի 50 ամյակին ։ Հոբելյանական այդ ցուցադրության կազմակերպիչը կրկին Զիգմունդ Ֆրիդն էր ։ 19-րդ դարի վերջին վիեննական ֆիլատելիստական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1894 թվականի ապրիլի 20-ից հունիսի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում ։
20-րդ դար
Ֆիլատելիզմի պատմության մեջ խոշորագույն իրադարձություն է համարվում 1933 թվականի Վիեննայի ցուցահանդեսը, որը տեղի է ունեցել հունիսի 24-ից հուլիսի 9-ը ընկած ժամանակահատվածում քաղաքի երեք առանձին հատվածներում՝ Վիեննական սեցեսսիոնիզմի սրահներում, Նկարիչների տանը և զինվորական խաղատանը։ Ցուցահանդեսի կազմակերպիչն էր ավստրիացի հռչակավոր ֆիլատելիստ Էդվին Մյուլերը ։ Ցուցահանդեսին ներկայացված էին նաև «Թիֆլիսյան յուրահատուկ» փոստային բացառիկ նամականիշի երեք օրինակ ։ Այս հազվագյուտ տեսակները ցուցադրվեցին Ռուսական կայսրության արժեքավոր իրերի ցուցադրության շրջանակներում, որոնք պատկանում էին ռուսաստանցի առաջատար ֆիլատելիստ Ա.Կ.Ֆաբերժեին, ով հանդիսանում էր հայտնի ոսկերիչ Կ.Գ.Ֆաբերժեի որդին։ Այդ հավաքածուն ցուցադրվեց ցուցահանդեսի շրջանակներից դուրս և միջազգային ֆիլատելիայում առաջացրեց մեծ իրարանցում ։
1965 թվականի հունիսի 4-ից 13-ը և 1981 մայիսի 22-ից 31-ը տեղի ունեցած Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսները մասնակիցների ամենամեծ թվաքանակի շնորհիվ մնացին պատմության մեջ։ Ցուցահանդեսները զբաղեցնում էին համապատասխանաբար 5000 և 5800 մ² Տոնավաճառի պալատում և Հոֆբուրգի պալատում։ 1981 թվականի ցուցահանդեսում բացառիկ այլ նամականիշների կողքին ցուցադրվեց «Պայծառ աստղ, 5 սանտիմետր» շվեյցարական նամականիշը, ըդն որում, այն ցուցադրվում էր առանձին տաղավարով, որի կողքին կանգնած էին պահակներ ։
2000 թվականին Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսի տարածքը կրճատվեց մինչև 2700 մ² ։ Ցուցահանդեսը նվիրված էր առաջին ավստրիական փոստային նամականիշի թողարկման 150 ամյակին, ինչպես նաև ավստրիացի նկարիչ Ֆրիդենսրայխ Հունդերտվասերին, ով եղել է մի քանի նամականիշների հեղինակ ։ Ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել մայիսի 30-ից հունիսի 4-ը «Ավստրիական կենտրոնում», որտեղ չորս օրերի ընթացքում այն դիտեցին 60 հազար այցելու ։
21-րդ դար
2008 թվականի սեպտեմբերի 18-ից 21-ը տեղի ունեցած Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսում ներկայացվել էին 472 մասնակիցների հավաքածուներ, որոնք զբաղեցնում էին 2435 մ²։ Ցուցահանդեսին ներկայացված էին նաև 24 ֆիլատելիստական կազմակերպություններ, 87 ֆիլատելիստական դիլերներ և 43 փոստային ադմինիստրացիներ Իտալիայից, Վատիկանից և Սան Մարինոյից։ Ցուցահանդեսի գրան պրին ստացավ իտալացի Օտավիո Մասին, ներկայացրել էր 1850-1866 թվականների Լոմբարդո-Վենեցիայի նամականիշներ ։
Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսը ֆիլատելիայում
Ավստրիայում անցկացվող Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսի և այլ երկրներում կազմակերպվող ֆիլատելիստական ցուցահանդեսների կապակցությամբ հրատարակվում են փոստային բլոկներ և ֆիլատելիստական այլ նյութեր։
1881 և 1890 թվականներին ցուցահանդեսի կազմակերպիչների կողմից թողարկվեցին 1850 թվականի ավստրիական առաջին նամականիշների նկարներով նամականիշներ։ Դրանք պատրաստվել էին հատուկ պատրաստված ֆորմայով տպագրամեքենայով, որը տեղադրվել էր հենց ցուցահանդեսի սրահում։ Այդ նամականիշների վրա արժեքի փոխարեն սպիտակ ֆոնի վրա գունավոր նշված էր «1881» (գունավորը սպիտակ ֆոնի վրա) և «1890» (սպիտակ գունավոր ֆոնի վրա) տարեթվերը։ Նամականիշները թողարկվել էին բոլոր հնարավոր տարատեսակներով՝ ատամնավոր և առանց դրանց, սպիտակ և գունավոր թղթի վրա ։
1933 թվականի ցուցահանդեսի կապակցությամբ Ավստրիայի փոստը թողարկել էր նամականիշներ և Վիեննայի միջազգային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսի բլոկ, որոնք մեր օրերում համարվում են բավականին բացառիկ ։ Բացի այդ, հրատարակվեցին ֆիլատելիստական խմբանկարներ 10 շարքից կազմված ար դեկո ոճի փոստային նամականիշներ փոստային առաքման թեմայով։ Խմբանկարների հեղինակն էր քանդակագործ և նկարիչ Լյուդվիգ Հեսհայմերը (1872-1956)։ Շարքի առաջին խմբանկարի վրա պատկերված է փոստատար։ Այդ նույն ձևավորումը օգնագործվել էր հոբելյանական փոստային քարտի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի մշակույթ Կատեգորիա:Միջազգային ցուցահանդեսներ Կատեգորիա:Ֆիլատելիա Կատեգորիա:Ավստրիայի փոստային նամականիշներ
Անխել Բարգաս
Անխել Հուգո Բարգաս (իսպ՝. Ángel Hugo Bargas, ), արգենտինացի նախկին ֆուտբոլիստ, պաշտպան
Ակումբային կարիերան
Անխել Բարգասը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի իր կարիերան սկսել է 1965 թվականին, արգենտինական «Ռասինգ» ակումբում; Մեկ տարի անց տեղափոխվել է «Չակարիտա խունիորս», որի կազմում 1969 թվականին նվաճել է այդ ակումբի պատմության մեջ առաջին և առայժմ միակ չեմպիոնական տիտղոսը։ 1972 թվականից նա հանդես է եկել ֆրանսիական «Նանտ»-ում, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն։ «Նանտ»-ում շարունակել է խաղալ մինչև 1979 թվականը։
Բարգասը 1980-ական թվականներին զբաղվել է նաև մարզչական աշխատանքով։
Միջազգային կարիերան
Անխել Բարգասը 1974 թվականին ընդգրկվել է Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում և մասնակցել ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության՝ Մեքսիկայում կայացած եզրափակիչ փուլի խաղերին։ Այստեղ նա Արգենտինայի հավաքականի անցկացրած վեց հանդիպումներից երեքի մասնակիցն է դարձել. խմբային առաջին փուլում հանդես է եկել Արգենտինա-Լեհաստան, երկրորդ փուլում՝ Արգենտինա-Բրազիլիա և Արգենտինա-Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն մրցախաղերում։ Ընդ որում՝ Լեհաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հետ հանդիպման 67-րդ րոպեին նրան փոխարինել է կիսապաշտպան Ռոբերտո Տելչան :.
Իսկ ընդհանուր առմամբ ֆուտբոլի Արգենտինայի ազգային հավաքականի կազմում Անխել Բարգասն անց է կացրել 30 հանդիպում (դարձյալ հանդես է եկել որպես պաշտպանական գծի խաղացող), խփել է մեկ գոլ։.
Նվաճումները
Արգենտինայի չեմպիոն - 1 անգամ՝ 1969 թվականին, «Չակարիտա խունիորս» թիմի կազմում
Ֆրանսիայի չեմպիոն - 2 անգամ՝ 1972/1973 և 1976/1977 տարեշրջաններում, «Նանտ» թիմի կազմում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նանտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մեցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Բեյթ ալ-մալի համակարգը Հայաստանում
Բեյթ-ուլ-մալ بيت المال, Բեյթ ալ-մալ՝ իսլամի վաղ շրջանի համակարգ, որն առաջացել է հավանաբար Օմար խալիֆի օրոք (637-644 թթ.։ Սկզբնապես զբաղվել է գրավված ավարի հետ կապված հարցերի կարգավորմամբ։ Հետագայում իսլամական իրավական համակարգի զարգացմանը զուգընթաց նրա լիազորությունների շրջանակը և բնույթը փոփոխության է ենթարկվել։
«Բեյթ-ուլ-մալ»-ի համակարգ
«Բեյթ-ուլ-մալ»- ի համակարգը առկա էր դեռևս արաբական տիրապետության շրջանում և սկզբնապես այն ենթադրում էր գրավված ավարի հենց տեղում բաշխումը ներկա զինվորական անձնակազմի միջև, իսկ հիմնական մասը ուղարկվում էր «մուսուլմանական համայնքի գանձարան»՝ (بيت مال المسلمين, «բեյթ-ուլ-մալի մուսլիմինա»), կամ «Աստծո գանձարան» (بيت مال الله, «բեյթ-ուլ-մալի -լլահի»)։ Շարիաթի դոգմաների համաձայն այն հողերը, որոնք պատկանում էին իսլամադավան իշխողների հակառակորդներին, ինչպես նաև այն տիրույթները, որոնց մահացած տերերը ժառանգներ չունեին, բռնագրավվում էին մուսուլմանական «համայնքի» օգտին և ներմուծվում «Բեյթ-ուլ-մալ»-ի կալվածքների շարքը։ Հետագայում գրաված տարածքներում արաբները, վերջ դնելով բյուզանդական և պարսկական պետական համակարգին և ամրապնդելով սեփական քաղաքական դիրքերը, ստեղծեցին առավել բարդ հարկային համակարգ։ Աստիճանաբար «Բեյթ-ուլ-մալ»-ի լիազորության շրջանակներից դուրս եկավ պետական հարկերի հավաքման և կարգավորման իրավունքը՝ սահմանափակվելով միայն կրոնական հարկերի տնօրինմամբ։ Վկայություններ կան այն մասին, որ յուրաքանչյուր վիլայեթում առկա էին «Բեյթ-ուլ-մալ»-ի «մութասարիֆներ»-ը, որոնք զբաղվում էին հոգևոր հարկերի հավաքմամբ, ինչպես նաև այն հողերի բռնագրավմամբ, որոնք ժառանգներ չունեին։ Այսպես կոչված «բեյթուլմալիները» զբաղվում էին ժառանգ չունեցող մահացած մարդկանց ունեցվածքի գրանցմամբ և բռնագրավմամբ ։
Շարիաթի համաձայն «Բեյթ-ուլ-մալ»- ի գանձարանում հավաքված միջոցները պատկանում էին այդ ժամանակի իմամին և դրանք պետք է օգտագործվեին բարեգործական նպատակներով, սակայն Արևելյան Հայաստանում այս համակարգը վերածվեց տնտեսական ճնշման, ֆեոդալական դասի վերացմանը ուղղված գործիքի։ 15-րդ դարում Արևելյան Հայաստանի գյուղերի մեծ մասը գտնվում էին «Բեյթ-ուլ-մալի» հսկողության ներքո ։
Խոշոր հայ ֆեոդալների չեզոքացման գործընթացը 15-16-րդ դարերում
Գրավված հողերի նկատմամբ սեփականատիրական իրավունքի առկայությունը բնորոշ էր ոչ միայն շարիաթին, այլև ավատատիրությանը։ Հայաստանում ևս առկա էր այդ։ Հաճախ տեղի էին ունենում նաև միջֆեոդալական բախումներ հողերի համար։ Սակայն զենքի միջոցով այս կամ այն կալվածքը գրավելուց հետո անհրաժեշտ էր, որ թագավորը հատուկ հրամանով հաստատեր այդ, քանզի թագավորը պետական իշխանության կրողն էր և այդ պետության սահմաններում գտնվող բոլոր հողերի գլխավոր սեփականատերը։ Սակայն 15-16-րդ դարերում օտար նվաճումների և հալածանքների խստացման պայմաններում ծավալվեց խոշոր հայ ֆեոդալական դասի ունեզրկման և չեզոքացման գործընթացը, որի իրագործումը իրականացվում էր «Բեյթ-ուլ-մալ»-ի համակարգի միջոցով, որի կողմից իրականացվող ստուգումների ժամանակ նրանց պատկանող հողերը հայտարարվում էին «Բեյթ-ուլ-մալ» -ի սեփականություն, իսկ հետո դրանք վաճառքի էին հանվում։ Դրանք սովորաբար գնվում էին երկրում հաստատված քոչվոր իսլամադավան ցեղերի առաջնորդների կողմից և համարվում նրանց մուլքը։ Այս պայմաններում հայ ֆեոդալները իրենց հողերը նվիրում էին այս կամ այն եկեղեցուն՝ որպես վակֆ և փորձում ինչ որ ձևով պահպանել այն։ Ըստ պահպանված ձեռագրերի 15-րդ դարի 80-ական թվականներին սաստկանում են հալածանքները հայ ֆեոդալների նկատմամբ, տեղի է ունեցել նրանց բռնի կրոնափոխություն։ Բռնի իսլամացմանենթարկվող հայ ֆեոդալների վերջին այդ ներկայացուցիչները կոչվում էին «ազատորդի»։
Վակֆ
Վակֆ տերմինը ունի արաբական ծագում, որը բառացիորեն նշանակում է՝ կանգ առնել, դառնալ անձեռնմխելի։ Խոսքը վերաբերվում է այն ունեցվածքին, որը որպես պարգև տրվում էր այս կամ կրոնական հաստատությանը և օտարման ենթակա չէր ։ Վակֆը հաստատող փաստաթղթերը բաժանվում էին երկու մասի՝ կաբալե և վակֆնամե։ Առաջին մասում նշվում էր մուլքի գնման մասին, իսկ երկրորդում՝ այն նվիրատվության ենթարկելու մասին։ Այսինքն նվիրատվություն կատարողը նախ հանդես էր գալիս որպես մուլքի գնորդ՝ վճարելով դրամ դրա դիմաց դարձնում էր իր սեփականությունը և միայն իրավաբանորեն իր իրավունքները հաստատելուց հետո այն որպես վակֆ նվիրում որևէ կրոնական հաստատության։ Վակֆը այլև հնարավոր չէր հետ վերցնել կամ օտարել, վաճառել։ Միայն ծայրահեղ դեպքերում վարձակալման տալ կարճ ժամանակով։ Նմանատիպ արգելքները վակֆի վրա տարածվում էին դեռևս 13-րդ դարից և դրանից առաջ։ Վակուֆային հողատիրությունը համարվում էր ամենաամուր իրավական հիմք ունեցողը։ Արևելյան Հայաստանի պայմաններում վակֆը միջոց էր հողային սեփականության ամբողջականությունը պահպանելու համար։
Եզրակացություններ
«Բեյթ-ուլ-մալ» -ի ինստիտուտը սկզբնավորվել է արաբական տիրապետության շրջանում, հետագայում զարգացում ապրել իսլամադավան մյուս տիրապետությունների պայմաններում։
Հայաստանում առկա էր խոշոր ֆեոդալական դաս։ Այստեղ «Բեյթ-ուլ-մալ»-ի համակարգը վերածվեց տնտեսական ճնշման, ֆեոդալական դասի վերացմանը ուղղված գործիքի։
15-16-րդ դարերում ծավալվեց հայ խոշոր ֆեոդալական դասի չեզոքացման գործընթացը, որի արդյունքում նրանք որպես ազդեցիկ ուժ դուրս եկան քաղաքական ասպարեզից։ Սակայն նրանք իրենց կալվածքները փորձում էին ձևակերպել որպես վակֆ, իրենց վրա վերցնել տվյալ եկեղեցու առաջնորդի պարտավորությունները և այդպիսով եկեղեցապատկան հողերի անվան տակ որոշակիորեն պահպանել ունեցվածքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արմինիա կուսակալություն Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստան
Ալ-Ռասթանի գավառ
Ալ-Ռասթանի գավառ, (منطقة الرستن) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Հոմսի մարզի 7 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Ռասթան քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 127 806 բնակչություն ։
Ալ-Ռասթանի գավառը բաղկացած է 2 շրջաններից՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալ-Ռասթանի գավառ
Լուբոկային գրականություն
Լուբոկային գրականություն (лубочная литература), մասսայական էժանագին տպագիր հրատարակություններ, որոնք ի հայտ եկան 18-րդ դարի մինչհեղափոխական Ռուսաստանում անճաշակ ու անարվեստ նկարներից հետո, որոնք սկզբում նկարում էին լորենու ենթակեղևի վրա (лубочные картинки, բառացի՝ «լորետախտակից արտատպված նկար»)։ Պետք չէ շփոթել աշխատանքների հետ, որոնք հատուկ կազմված կամ հրատարակված էին ժողովրդի ընթերցանության համար լուսավորության նպատակով (հանրամատչելի-ժողովրդական գրականություն)։
Լուբոկային գրականությանը հատուկ էին հեքիաթների և բիլինաների, ասպետական վեպերի, պատմական ասքերի, սրբերի վարքերի, վարքագրությունների, անեկդոտների, գուշակությունների, երազահանների ձևափոխությունները և աղավաղումները։ Դրանք անանուն էին։ Դադարեց գոյություն ունենալուց 1918 թվականից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հանրամատչելի մշակույթ Կատեգորիա:Գրականություն
Ալմադա
Ալմադա (Almada, ), քաղաք Պորտուգալիայում, համանուն մունիցիպալիտետի կենտրոնը։ Քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 101,5 հազար մարդ, իսկ մունիցիպալիտետի բնակչությունը՝ 165,4 հազար մարդ։ Քաղաքը մտնում է Լիսաբոնի շրջանի և Մեծ Լիսաբոն ագլոմերացիայի մեջ։ Հին վարչական բաժանմամբ մտել է Էշտրեմադուրա նահանգի կազմի մեջ։
Դիրք
Քաղաքը գտնվում է Տախո գետի հարավային ափին։ Լիսաբոնի հետ հաղորդակցվում է մեծ կամրջի և կանոնավոր լաստանավերի միջոցով։
Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.
Տեսարժան վայրեր
1538 թվականին քաղաքում մահացել է պորտուգալացի ճանապարհորդ, «Ճանապարհորդություն» գրքի հեղինակ Ֆեռնան Մենդիշ Պինտուն, որտեղ նա մանրամասն նկարագրել է իր 30-ամյա արկածները Հնդկաստանում, Մյանմայում, Թաիլանդում, Վիետնամում, Մալայզիայում, Ինդոնեզիայում, Չինաստանում և Ճապոնիայում։ 20-րդ դարում այստեղ տեղադրվել է նրա հուշարձանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
Ցիխլիդ-թութակ
Ցիխլիդ-թութակ կամ Beautiful Pelmatochromis (Pelmatochromis pulcher), ակվարիումային ձուկ ցիխլիդայինների ընտանիքից։ Բնության մեջ բնակվում է Եգիպտոսի հարավ-արևելքում։ Չափերը՝ մինչև 10սմ։ Էգերը տարբերվում են կարմրամանուշակագույն փորիկով։
Բազմացում
Բազմացման ընդունակ դառնում են 9-12 ամիսների ընթացքում։ Էգը դնում է 100-300 դարչնակարմրավուն ձուղպեր (տրամագիծը մոտ 2մմ)։
Մատիաս Վեսինո
Մատիաս Վեսինո (Matías Vecino, ), ուրուգվայցի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ինտեր Միլանի և Ուրուգվայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում ։
Ցիխլիդ-թութակ
Վարիացիա
Վարիացիոն տեսակ, հայտնի մի քանի գույնի տարբերակներով.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձկներ Կատեգորիա:Կենդանիներ
Մատիաս Վեսինո
Ֆիորենտինա
2013 թվականի հունվարին Վեսինոն 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Ֆիորենտինայի հետ ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 4 միլիոն եվրո, սակայն տրանսֆերը հետաձգվեց և պաշտոնական դարձավ միայն 2013 թվականի օգոստոսին ։ Սեպտեմբերի 3-ին Վեսինոն Վինչենցո Մոնտելայի կողմից չընդգրկվեց Ֆիորենտինայի՝ Եվրոպայի Լիգայի համար կազմում ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 26-ին՝ փոխարինելով Ալբերտո Ակվիլանիին Ինտերի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Ֆիորենտինայի մեկնարկային կազմում անցկացրեց նոյեմբերի 2-ին՝ Միլանի դեմ խաղում ։
2014 թվականի հունվարին Վեսինոն մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով տեղափոխվեց Կալյարի ։ Իր դեբյուտը նշեց փետրվարի 1-ին՝ Ֆիորենտինայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Սերիա A-ում խփեց մարտի 2-ին՝ Ուդինեզեի դեմ խաղում ։ Մարտի 8-ին ուրուգվայցին գոլի հեղինակ դարձավ Կատանիայի դեմ խաղում ։ Կալյարիի կազմում Վեսինոն անցկացրեց 9 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ ։
2014 թվականի օգոստոսին Վեսինոն 1 տարվա վարձավճարով միացավ Էմպոլիին ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 24-ին՝ Իտալիայի գավաթի Լ'Ակուիլայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 23-ին՝ Պարմայի դեմ խաղում ։ 2015 թվականի փետրվարի 22-ին նա 2 գոլային փոխանցում տվեց Կիևոյի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով ։ Էմպոլիի կազմում Վեսինոն անցկացրեց 38 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2015 թվականի ամռանը Վեսինոն վերադարձավ Ֆիորենտինա՝ դառնալով ակումբի հիմնական թիմի խաղացող։ Իր առաջին հանդիպումը եվրոպական մրցաշարերում անցկացրեց հոկտեմբերի 1-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Բելենենսիշի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2016 թվականի մայիսի 15-ին Վեսինոն դուբլ ձևակերպեց Լացիոյի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 5-0 հաշվով ։ Մայիսի 17-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը Ֆիորենտինայի հետ մինչև 2021 թվականը ։ 2017 թվականի ապրիլի 22-ին ուրուգվայցին 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ինտեր Միլանի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 5-4 հաշվով Ֆիորենտինայի օգտին ։ Մայիսի 28-ին նա գոլ խփեց Պեսկարայի դեմ խաղում՝ փրկելով իր թիմին պարտությունից ։ Ֆիորենտինայի կազմում Վեսինոն անցկացրեց 85 հանդիպում՝ դառնալով 6 գոլի և 8 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Ինտեր Միլան
2017 թվականի օգոստոսի 2-ին Վեսինոն 24 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Ինտեր Միլան ։ Նա ակումբի հետ կնքեց 4 տարվա պայմանագիր  ՝ ստանալով 11 համարի մարզաշապիկը ։ Իր դեբյուտը Ինտերի կազմում նշեց օգոստոսի 20-ին՝ Ֆիորենտինայի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 26-ին՝ Ռոմայի դեմ խաղում  ։ 2018 թվականի հունվարի 21-ին Վեսինոն գոլի հեղինակ դարձավ Ռոմայի դեմ պատասխան խաղում՝ փրկելով իր թիմին պարտությունից ։ Ապրիլի 28-ին ուրուգվայցին կարմիր քարտ ստացավ Յուվենտուսի դեմ խաղում՝ հեռացվելով խաղադաշտից հանդիպման 18-րդ րոպեին ։ Մայիսի 20-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ մրցաշրջանի վերջին՝ Լացիոյի դեմ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով և ապահովելով Ինտերին 4-րդ հորիզոնականը առաջնությունում , ինչի շնորհիվ ակումբը վերադարձավ Չեմպիոնների Լիգա 6 տարվա բացակայությունից հետո  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Վեսինոն անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
Վեսինոն ծնվել է Ուրուգվայում և ունի իտալական արմատներ ։ Այնուամենայնիվ, Ուրուգվայի Մ20 հավաքականի կազմում նա մասնակցեց 2011 թվականի Հարավային Ամերիկայի և աշխարհի առաջնություններին ։
Իր դեբյուտը Ուրուգվայի ազգային հավաքականի կազմում Վեսինոն նշեց 2016 թվականի մարտի 26-ին՝ Բրազիլիայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց մայիսի 28-ին՝ Տրինիդադ և Տոբագոյի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի հունիսին նա Ուրուգվայի կազմում մասնակցեց Կոպա Ամերիկա 2016-ին ։ Առաջնության առաջին՝ Մեքսիկայի դեմ խաղում Վեսինոն հեռացվեց խաղադաշտից՝ ստանալով 2 դեղին քարտ  ։ Ուրուգվայը դուրս մնաց մրցաշարի խմբային փուլից  ։
2018 թվականի մայիսին Վեսինոն ընդգրկվեց Ուրուգվայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Այստեղ նա թիմի մեկնարկային կազմում մասնակցեց հավաքականի բոլոր խաղերին, իսկ Ուրուգվայը դուրս մնաց քառորդ եզրափակչից՝ այստեղ 2-0 հաշվով պարտվելով ապագա չեմպիոն Ֆրանսիային  ։
2019 թվականի մայիսի 31-ին Վեսինոն ընդգրկվեց Կոպա Ամերիկայի համար վերջնական կազմում , սակայն առաջնության առաջին՝ Էկվադորի դեմ խաղում ստացավ վնասվածք  ՝ բաց թողելով մրցաշարի շարունակությունը   ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 25-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սենտրալ Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նասիոնալ Մոնտեվիդեոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կալյարիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էմպոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Ալ-Մուխարրամի գավառ
Ալ-Մուխարրամի գավառ, (منطقة المخرم‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Հոմսի մարզի 7 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Մուխարրամ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 52,068 բնակչություն ։
Ալ-Մուխարրամ գավառը բաղկացած է 2 շրջաններից՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալ-Մուխարրամի գավառ
Ուեյն Գրեցկի
Ուեյն Դուգլաս Գրեցկի (անգլ.՝ Wayne Douglas Gretzky, ծնվ.՝ հունվարի 26, 1961 թ.), կանադացի նախկին հոկեյիստ, կենտրոնական հարձակվող, Հոկեյի փառքի սրահի անդամ, բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր։ Մասնագիտական կարիերան (1979-1999) անցկացրել է Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) «Էդմոնտոն Օյլերս» «Լոս Անջելես Քինգս» «Սենթ Լուիս Բլյուզ» և «Նյու Յորք Ռենջերս» ակումբներում՝ ընդհանուր առմամբ խաղալով 20 մրցաշրջան։ Բազմաթիվ սպորտային վերլուծաբանների, մարզիկների և հենց լիգայի կողմից Գրեցկին անվանվել է որպես «բոլոր ժամանակների մեծագույն հոկեյիստ»։ Գրեցկին NHL-ի պատմության բոլոր ժամանակների խոշորագույն միավոր բերող հոկեյիստն է, ինչպես նաև իր հաշվին ունի ավելի շատ արդյունավետ փոխանցումներ, քան ցանկացած այլ հոկեյիստ ունի միավոր, չորս մրցաշրջանում իր հաշվին գրանցել է 200-ական միավոր, բացի այդ գրանցել է 100 միավոր 16 մրցաշրջաններում, որոնցից 14-ում անընդմեջ։
1978 թվականին Գրեցկին պայմանագիր է կնքում Հոկեյի աշխարհի ասոցիացիայի (WHA) «Ինդիանապոլիս Ռեյսերս» ակումբի հետ, որտեղ կարճ ժամանակ անցկացնելուց և ասոցիացիայի լուծարվելուց հետո տեղափոխվում է Հոկեյի ազգային լիգայի «Էդմոնտոն Օյլերս» ակումբ։ Գրեցկու շնորհիվ «Օյլերսը» կարողանում է չորս անգամ նվաճել Սթենլիի գավաթը։ 1988 թվականի օգոստոսի 8-ին Գրեցկին տեղափոխվում է «Լոս Անջելես Քինգս»։ Գրեցկու օգնությամբ թիմը հասնում է մինչև 1993 թվականի Սթենլիի գավաթի խաղարկությանը, սակայն այդ ամենից զատ Գրեցկին առանցքային դեր է ունենում Կալիֆորնիա նահանգում հոկեյի մասսայականցման գործում ։ Կարճ ժամանակով հանդես է եկել «Սենթ Լուից Բլյուզ» ակումբում, իսկ կարիերայի վերջին տարիներն անցկցրել է «Նյու Յորք Ռենջերսում»։
1999 թվականին հոկեյիստի կարիերայից հեռունալու հետո անմիջապես առաջադրվել է Հոկեյի փառքի սրահ։ Հոկեյի ազգային լիգայի տնօրինությունը որոշում է հավերժացնել Գրեցկիի կրած 99 համարի մարզաշապիկը ոչ միայն այն ակումբներում, որտեղ հանդես էր եկել, այլ նաև լիգայի բոլոր մնացած ակումբներում ։ Եղել է Կանադայի հոկեյի ազգային հավաքականի գործադիր տնօրենը, ում տնօրինությամբ թիմը նվաճում է ոսկե մեդալ 2002 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերում։ 2000 թվականին Գրեցկին դառնում է «Ֆինիքս Կայոտիս» ակումբի մասնատեր, իսկ NHL-ի 2004–05 մրցաշրջանի լոկաուտից հետո արդեն զբաղեցնում է թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնը։ Պարգևատրվել է Կանադայի օրդեն բարձրագույն շքանշանով։
1988 թվականին ամուսնացել է ամերիկացի դերասանուհի Ջանեթ Ջոնսի հետ և ունի 5 զավակ։
Ինոկենտի Անենսկի
Ինոկենտի Ֆեոդորովիչ Անենսկի (Иннокентий Фёдорович Анненский, ), ռուս բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ, քննադատ, գրականության և լեզվի ուսումնասիրող, Ցարսկոսելսկի արական գիմնազիայի տնօրեն։
Նիկոլայ Անենսկու եղբայրն է։
Կենսագրություն
Ունենալով թույլ առողջությունը, ինչի վրա հատուկ ուշադրություն է դարձրել նրա որդին՝ Վալենտին Կրիվիչ-Անենսկին, հոր մասին իր հիշողություններում, սովորել է մասնավոր դպրոցում, ապա՝ Պետերբուրգի 2-րդ պրոգիմնազիայում (1865-1868)։ 1869 թվականից նա երկուսուկես տարի ուսանել է Վ. Բերենսի մասնավոր գիմնազիայում։ Նախքան համալսարան ընդունվելը նա 1875 թվականին ապրում էր իր ավագ եղբոր՝ Նիկոլայի մոտ, որը համակողմանի կրթված մարդ էր, տնտեսագետ, նարոդնիկ, օգնում էր կրտսեր եղբորը քննությանը նախապատրաստվելիս և մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա վրա։
1879 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետն ավարտելուց հետո Ինոկենտի Անենսկին երկար ժամանակ աշխատել է Գուրևիչի գիմնազիայում որպես հին լեզուների և ռուս գրականության ուսուցիչ։ 1887 թվականի օգոստոսի 25-ին դարձել է պետական ​​խորհրդական։ Շուտով դարձել է Գալագանի խորհրդի տնօրեն Կիևում (1891 թվականի հունվարից 1893 թվականի հոկտեմբեր), ապա Սանկտ Պետերբուրգի 8-րդ գիմնազիայի (1893 թվականի հոկտեմբեր 27-ից 1896 թվականի հոկտեմբեի 16) և Ցարսկոե Սելոյի գիմնազիայի (1896 թվականի հոկտեմբերի 16-ից 1906 թվականի հունվարի 2)։ 1905-1906 թվականների տագնապալի ժամանակներում նրա կողմից դրսևորված չափից ավելի մեղմությունն դարձել է այդ պաշտոնից հեռացնելու պատճառ։ 1906 թվականին տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ որպես շրջանային տեսուչ և մնացել այդ պաշտոնում մինչև 1909 թվականը, երբ մահվանից կարճ ժամանակ առաջ թոշակի է անցել։ Դասավանդել է հին հունական գրականություն Կանանց բարձրագույն դասընթացներում։
Պարգևատրվել է Ս. Աննա 2-րդ (1898) և 3-րդ աստիճանի, Ս. Ստանիսլավի 2-րդ (1893), Ս. Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի (1905) շքանշաններով, 1896 թվականի հունվարի 1-ից` իսկական պետական ​​խորհրդական ։
Մամուլում հանդես է եկել 1880-ական թվականների սկզբից գիտական գրախոսություններով, քննադատական հոդվածներով և մանկավարժական հարցերի վերաբերյալ հոդվածներով։ 1890-ականների սկզբից զբաղվել է հույն ողբերգակների ուսումնասիրությամբ։ Տարիներ շարունակ ռուսերեն է թարգմանել ու ծանոթագրել Եվրիպիդեսի ամբողջ ստեղծագործությունը։ Միևնույն ժամանակ գրել է մի քանի օրիգինալ ողբերգություններ Եվրիպիդեսի սյուժեների հիման վրա և «Ֆամիրա Կիֆարեդ» դրաման (ներկայացվել է 1916-1917 թվականների թատերաշրջանների ընթացքում Կամերային թատրոնի բեմում)։ Թարգմանել է ֆրանսիական սիմվոլիստ բանաստեղծների (Բոդլեր, Պոլ Վեռլեն, Արթյուր Ռեմբո, Ստեֆան Մալարմե, Տրիստան Կորբյեր, Անրի Ռենիե, Ֆրանսիս Ժամմ և այլն)։ Բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Խաղաղ երգեր» («Тихие песни»), լույս է տեսել 1904 թվականին «Ник. Т-о» կեղծանունով, որը կազմվել է անվան ու ազգանունի կրճատումից, բայց ձևավորվում է «Ոչ ոք» («Никто») բառը (այդ անունով Ոդիսևսը ներկայացել է Պոլիփեմոսին)։
1909 թվականի նոյեմբերի 30-ին Անենսկին հանկարծամահ է եղել Սանկտ Պետերբուրգի Ցարսկոսելսկի կայարանի աստիճաններին՝ սրտի կաթվածից։ Թաղվել է Ցարսկոե Սելոյի Կազանյան գերեզմանատանը (ներկայում՝ Լենինգրադի մարզի Պուշկին քաղաք)։
Անենսկու որդին՝ բանասեր և բանաստեղծ Վալենտին Անենսկին (Կրիվիչ), հրատարակել է նրան «Кипарисовый ларец» (1910) և «Հետմահու բանաստեղծություններ» (1923) գրքերը։
Դրամատուրգ
Անենսկին գրել է չորս պիեսներ՝ «Մելանիպա փիլիսոփա» («Меланиппа-философ», 1901), «Իքսիոն թագավորը» («Царь Иксион», 1902), «Լաոդամիա» («Лаодамия», 1906) և «Ֆամիրա կիֆարեդ» («Фамира-кифарэд», 1906, հրատարակվել է հետմահու 1913 թվականին), որոնք ստեղծվել են հունական ոգով Եվրիպիդեսի չպահպանված ողբերգությունների հիման վրա և նրա ձևի ընդօրինակմամբ։
Թարգմանություններ
Անենսկին ռուսերեն է թարգմանել Եվրիպիդեսի մեզ հասած բոլոր 17 ողբերգությունները և 1 սատիրական դրաման։ Նա նաև կատարել է Հորացիոսի, Գյոթե, Մյուլլերի, Հայնրիխ Հայնեի, Շառլ Բոդլերի, Պոլ Վեռլենի, Արթյուր Ռեմբոյի, Անրի Ռենիեի, Սյուլի-Պրյուդոմի, Հենրի Լոնգֆելոյի ստեղծագործությունների բանաստեղծական թարգմանություններ։