cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրեն Բագրատունի
Կենսագրություն
ելույթներ է ունեցել Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ, Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ, Շտուտգարդի ֆիլհարմոնիկ, Boston Pops, Փարիզի L’ Orchestre Jeune ֆիլհարմոնիկ, Weimar Staatskapelle, Ռոստոկի, Էրֆուրտի, Շուհլի ֆիլհարմոնիկ և Բեռլինի Halle նվագախմբերի մասնակցությամբ, Լինքոլնի կենտրոնի կամերային երաժշտության միության հետ, ելույթներ Նյուփորթի, Մոսկվայի «Ռուսական ձմեռ», El Paso Pro երաժշտական, Իտալիայի, Շվեյցարիայի, Թայվանի, Մեքսիկայի և Բրազիլիայի միջազգային փառատոներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թավջութակահարներ Կատեգորիա:Մոսկվայի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Տիերի Լերմիթ
Տիերի Լերմիթ (Thierry Lhermitte, ), հայտնի ֆրանսիացի կատակերգու։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Բացե'ք, ոստիկանությունն է» ֆիլմաշարքից և «Հնդկացին Փարիզում», «Ընթրիք հիմարի հետ», «Մարգարտե կղզու արքայազնը» ֆիլմերից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Կատակերգուներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Մուրիգինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Մուրիգինո (Мурыгино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 734 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Խրախճանք
Խրախճանք, սիմպոզիում (Συμπόσιον), հին հունական փիլիսոփա Պլատոնի փիլիսոփայական տեքստը, որը թվագրվում է մոտ մ.թ.ա. 385-370 թվականներին ։ Այն որոշակի առումով առնչվում է սիրո ծագմանը, նպատակին և բնույթին և Պլատոնական սիրո հասկացության ծագման աղբյուրը։
Սերը ուսումնասիրվում է խրախճանքին կամ գնարբուքին մասնակցող մարդանց մի շարք հաջորդական ճառերի միջոցով։ Յուրաքանչյուրը պետք է արտասաներ մեկ էնկոմիում՝ Սերը (Էրոսը) փառաբանող ճառ։ Խրախճանքը տեղի է ունենում Աթենքում՝ հին հունական ողբերգակ Ագաթոնի տանը։ Սոկրատեսն իր ճառում հավաստիացնում է, որ սիրո ամենամեծ նպատակը փիլիսոփա կամ բառացի՝ «իմաստություն սիրող» դառնալն է։ Համարվում է Պլատոնի կարևորագույն գործերից մեկը և օգտագործվել է սոցիալական պատմաբանների կողմից՝ Հին Հունաստանի կյանքը, մասնավորապես՝ մարդու սեռականությունը և խրախճանքը որպես կառույց նկարագրելու համար։
Գրական ձև
Խրախճանքը գրված է որպես դրամատիկական երկխոսություն, որը Պլատոնը օգտագործել է իր ավելի քան երեսուն ստեղծագործություններում և ըստ Ուոլթեր Հեմիլթոնի՝ ամենակատարյալն է իր ձևում։ Նկարագրելով Աթենքի հասարակական կյանքը՝ «Խրախճանքում» զարգանում է Սիրո և Սոկրատեսի կերպարի թեման։ Անկասկած, երկխոսությունը հորինվածք է, բայց Պլատոնը ստեղծել է շատ իրական թվացող մթնոլորտ ։
Պատմական կոնտեքստ
Համարվում է, որ պատմությունը գրվել է ոչ վաղ քան մ.թ.ա. 385 թվականը, իսկ խրախճանքը տեղի է ունեցել մ.թ.ա 416-ին, երբ հյուրընկալող Ագաթոնը ունեցել է իր դրամատիկական հաղթանակը։ Հաջորդ տարի տեղի է ունեցել աղետալի Սիցիլական արշավը՝ Ալքիբիադեսի գլխավորությամբ, որից հետո Ալքիբիադեսը փախել է Սպարտա՝ Աթենքի հակառակորդ երկիր։ Հեմիլթոնը գտնում է, որ Պլատոնը այնպես է նկարագրում Ալքիբիադեսի և Սոկրատեսի հարաբերությունները, որ ցույց տա, թե Սոկրատեսը Արքիբիադեսի վրա վատ ազդեցություն չի ունեցել։ Պլատոնը սա անում է, իր ուսուցչին արդարացնելու համար, քանի որ նա մ.թ.ա. 399-ին մահվան է դատապարտվել ։
Նկարագիր
Պլատոնը երկխոսության միջոցով բացատրում է սիրո տարբեր տեսությունները։ Յուրաքանչյուր մասնակից ավելացնում է սիրո որոշակի կողմ, որը վերջում որպես արդյունք ավարտվում է Սոկրատեսի խոսքով։ Մասնակիցները հիմնականում սերը բնութագրում են երկու նույնասեռական տղամարդու միջև ընթացող սիրո օրինակով, սրանով ցույց տալով հին հունական սոցիալական իրականությունը ։
Մասնակիցներ
Խրախճանքին մասնակցում են հետևյալ յոթ խոշոր խոսնակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պլատոնի երկխոսություններ
Մաշկ
Մաշկ, ողնավարավորների արտաքին նուրբ ծածկույթն է։
Այլ կենդանական ծածկույթները, ինչպես օրինակ հոդվածոտանինների էկզոկմախքը, ունեն այլ ծագում, կառուցվածք և քիմիական կազմ։ Մաշկային ծածկույթ արտահայտությունը ծագել է լատիներեն cutis՝ մաշկ բառից։  Կաթնասունների մոտ մաշկը ծածկույթային համակարգի օրգան է, որը կազմված է էկտոդերմի մի քանի շերտերից և պաշտպանում է մկանները, ոսկրերը, կապաններն ու ներքին օրգանները։  Երկկենցաղների, սողունների և թռչունների մոտ առկա է այլ բնույթի մաշկային ծածկույթ ։
Մաշկը պաշտպանում է մարմինը արտաքին գործոնների ազդեցություններից, ինչպես նաև կատարում է այլ կարևոր գործառույթներ (արտազատական, զգացողական, ներզատական, ջերմակարգավորող և այլն)։ Կաթնասունների ամենամեծ օրգանն է։ Հասուն մարդու մաշկը զբաղեցնում է 1,5-2 մ² մակերես։ Բաղկացած է արտաքին (էպիթելային) և ներքին (շարակցահյուսվաշքային) շերտերից, որոնք առանձնացված են իրարից բազալ (հիմային) թաղանթով, և հաճախ առաջացնում են տարբեր հավելումներ (մազեր, եղունգներ, փետուրներ և այլն)։ Արտաքին շերտը ներկայացված է բազմաշերտ էպիթելով, ընդ որում վերգետնյա ողնաշարավորների մոտ արտաքին շերտերի բջիջները ամբողջովին ենթարկվում են եղջերացման և կազմում էպիդերմիսի անընդհատ թարմացվող եղջրային շերտը։ Ներքին շարակցահյուսվածքային շերտը (դերմա) կազմում է կոլլագենային և էլաստիկ թելերի ցանց (ողնաշարավորների, գլխոտանի փափկամարմինների մոտ), որն ապահովում է մաշկի ամրությունը և էլաստիկությունը, ինչպես նաև ոսկրային և այլ թեփուկներ (ձկների մոտ), մաշկային ոսկրացումներ (սողունների մոտ), որոնք պաշտպանիչ պատյանի դեր են կատարում։
Ֆունկցիաններ
Մաշկը իրենից ներկայացնում է չափազանց բարդ կառուցվածքով օրգան, որը կատարում է բազմաթիվ և տարատեսակ գործառույթներ։ Դրանք են `
Մարդու և այլ կաթնասունների մաշկի կառուցվածք
Կաթնասունների մաշկը կազմված է երկու հիմնական շերտերից.
Մարդու մարմնի մակերեսը ծածկում է մաշկը և նրա հետ տեղ-տեղ նաև մազերն ու եղունգները։ Արտաքին ծածկույթին է պատկանում նաև բերանի և քթի խոռոչի լորձաթաղանթը, որը պաշտպանական դեր է կատարում։ Մաշկի մակերեսը կազմում է 1,5-2մ²։ Այն պահպանում է ներքին օրգանները մեխանիկական վնասվածքներից ու ջրի կորստից։ Մաշկում են գտնվում բազմաթիվ նյարդայն վերջույթներ՝ ընկալիչներ, որոնք ընկալում են ցավը, ջերմության փոփոխությունները, ինչպես նաև առարկաների հետ շփման զգայունությունը։ Մաշկը մասնակցում է օրգանիզմի ջերմակարգավորմանը, կանխում նրան գերտաքացումից և գերսառեցումից։ Որոշ նյութերի՝ (աղերի) հավելյալ քանակներ լուծված վիճակում մաշկի միջոցով հեռացվում են մաշկից։ Մաշկում է առաջանում D վիտամինը, որը կանխում է ռախիտ հիվանդությունը։ Մաշկում կա գունանյութ‘ մելանին, որը պահպանում է օրգանիզմը արևի ուլտրամանուշակագույն գերկարճալիք ճառագայթների վնասակար ազդեցությունից։ Մաշկը մասնակցում է գազափոխանակությանը՝ կլանում է թթվածին և հեռացնում ածխաթթու գազ։
Մաշկը կազմված է երեք շերտերից. էպիդերմիս (վերնամաշկ), դերմա (բուն մաշկ) և հիպոդերմա (ենթամաշկային ճարպաբջջանք), որոնք գտնվում են մորֆոֆունկցիոնալ միասնության մեջ։ Էպիդերմիսն ու դերման իրարից սահմանազատված են հիմային (բազալ) թաղանթով։
Կաթնասունների մաշկ
Կաթնասունների մեծամասնության մարմինը մազածածկ է (բուրդ, մազեր, մորթի)։
Ձկների և երկկենցաղների մաշկ
Մարմինը պատված է թեփուկներով, քորդան փոխարինվել է ողնաշարով։
Շամուտ
Շամուտ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Թումանյան համայնքում ։
Մաշկ
Թռչունների և սողունների մաշկ
Թռչունների մաշկը պատված է փետուրով, իսկ սողուններինը կաշի է որի վրա կան լորձ արդադրող գեղձեր։
Շամուտ
Գտնվում է Գուգարաց լեռների արևմտյան մասում, Մարց գետի աջափնյա լեռնակողին։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1500 մ, հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 54 կմ հյուսիս-արևելք։
Մաշկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մաշկ Կատեգորիա:Կենդանու անատոմիա
Շամուտ
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Շամուտի մշտական և առկա բնակչությունը կազմել են 257 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տես նաև
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Աիդա Ազնավուրյան
Աիդա Միքայելի Ազնավուրյան, երգչուհի։
Շառլ Ազնավուրի քույրը, Ժորժ Կառվարենցի կինը։
Կենսագրություն
Երաժշտական կրթությունն ստացել է Փարիզում (դաշնամուր), երգարվեստի դասեր է առել հորից։ Վաղ տարիքից երգել է հայկական երգեր։ 9–10 տարեկանում խաղացել է Ֆրանսիայի մանկական թատրոնում, որի հետ շրջագայել է Եվրոպայի մի շարք քաղաքներում։
1942 թվականին տեղի է ունեցել Ազավուրի առաջին համերգը Փարիզի հայության համար, որին մասնակցել են նաև հայրը և ֆրանսուհի հարսը (Շառլ Ազնավուրի կինը)։
Երգացանկում՝ հատվածներ Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» օպերայից, Սայաթ-Նովայի, նաև հայ, անգլիացի, ֆրանսիացի կոմպոզիտորների երգեր։
1964 թվականին Շառլ Ազնավուրի հետ համերգի ծրագրով այցելել է Հայաստան։ 1956–1961 թվականներին ապրել է Կանադայում, մասնակցել փառատոների։
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
(3721) Վիդորն
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,019268 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7681 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2704 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1916,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187867 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,78° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Փերիների աշնանային նվերը
«Փերիների աշնանային նվերը» (Осенний подарок фей), խորհրդային ֆիլմ-հեքիաթ՝ ստեղծված Հանս Քրիստիան Անդերսենի ստեղծագործությունների մոտիվներով։ Նկարահանվել է «Բելառուսֆիլմ» ստուդիայում 1984 թվականին ։
Սյուժե
արի, բայց անհեռատես Երջանկության փերին, հակառակ ավելի փորձառու Թախծի փերու նախազգուշացումներին, պատանի Ֆրեկենին նվիրում է կախարդական կրկնակոշիկներ, որ ցանկություններ են կատարում։ Երջանկություն է բաժին հասնում պատանի Ֆրեկենին ու նրա ընկերներին, որոնք գտնում են իրենց սիրելի աշխատանքը։ Սակայն ուրիշ մարդիկ որոնց մոտ սյուժեի ընթացքում հայտնվում են կրկնակոշիկները, երջանկություն ձեռք չեն բերում իրենց ալարկոտության, անխղճության և չարության պատճառով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Ռյասնենսկի գյուղական խորհուրդ (Կրասնոպոլսկի շրջան)
Ռյասնենսկի գյուղական խորհուրդ  (Рясненська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ռյասնենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1166 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Սայաթ Զաման
Կենսագրություն
Ավարտել է Քյոլնի բարձրագույն երաժշտական դպրոցը։ Երկացանկում՝ Յոհան Սեբաստիան Բախի պրելյուդները, ֆուգաները, Լյուդվիգ վան Բեթհովենի սոնատները, Ֆրեդերիկ Շոպենի էտյուդները, մազուրկաները, վալսերը, նոկտյուռնները, Կարլ Վեբերի, Ֆերենց Լիստի, Կլոդ Դեբյուսիի, Սերգեյ Ռախմանինովի, Կոմիտասի, Արամ Խաչատրյանի, Առնո Բաբաջանյանի, Լորիս Ճգնավորյանի, Ռ. Անդրիասյանի, Հ. Ստեփանյանի և ուրիշ ստեղծագործություններից։
Հեղինակ է 2 ֆուգայի, կոնցերտի՝ 2 դաշնամուրի և սիմֆոնիկ նվագախմբի համար, որտեղ նկատելի են հայ երաժշտության ավանդույթները։
1993 թվականին մենահամերգներով հանդես է եկել Երևանում (ընդարձակ երկացանկով), 1996 թվականին՝ Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ (դիրիժոր՝ Մ. Ավետիսյան)։
Եվրոպայի երիտասարդ դաշնակահարների մրցույթի (1987 թվական, Ֆրանկֆուրտ) դափնեկիր։
Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ
«Ջոնաթանի» նավաբեկյալները
«Ջոնաթանի» նավաբեկյալները (Les Naufragés du «Jonathan»), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային, ֆանտաստիկ վեպը, որը մտնում է «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքի մեջ։ Սկզբնապես վեպը Ժյուլ Վեռնի կողմից գրվել է 1897 թ.՝ «Մագելլանիա» (En Magellanie) անվանումով։ Վեպը հեղինակի կենդանության օրոք չի հրատարակվել։ Այն ավարտին է հասցրել Ժյուլ Վեռնի որդին՝ Միշել Վեռնը, որն երկու անգամ մեծացրել է վեպի բովանդակությունը։ Առաջին անգամ վեպը հրատարակվել է «Le Journal» թերթում 1909 թ. հուլիսի 26-ից մինչև հոկտեմբերի 17-ը՝ ««Ջոնաթանի» նավաբեկյալները» անվանումով։ Առաջին գրքային հրատարակությունը լույս է տեսել 1909 թ.։ Պատկերազարդ հրատարակության նկարազարդումները կատարվել են Ժորժ Ռուի կողմից։ Պիեռ Գոնդոլո դելլա Ռիվան 1977 թ. Էտցել ընտանիքի արխիվներում հայտնաբերել է ձեռագրի բնօրինակը։ Վեպի երկու մասերը հետագայում թարգմանվել են անգլերեն և հրատարակվել են առանձին-առանձին՝ Masterless Man և Unwilling Dictator անվանումներով։ Վեպում դիտարկվում է ամենաթողության գաղափարը և անհնարինությունը իրականության մեջ նրան կյանքի կոչելը ։
Սյուժե
Ճգնավոր և անարխիստ Կաու Դժերն ապրում է Մագելանի կղզիների կղզեխմբում գտնվող Իսլա Նուեվո կղզում։ Օրերից մի օր նա իմանում է, որ Չիլին և Արգենտինան համաձայնության են եկել կղզեխումբը բաժանելու հարցում։ Կաու Դժերը շփոթության մեջ է և իր հնդկացի ընկերների հետ միասին ուղևորվում է Հորն կղզի։ Նրանց մոտերքում նավարկում է նավաբեկության ենթարկված «Ջոնաթան» առագաստանավը, որի տախտակամածին գտնվում են Պորտուգալիայի կառավարության կողմից Լագոա ծովածոցում բնակություն հաստատելու թույլտվություն ստացած վերաբնակները։ Կաու Դժերը օգնության է հասնում գաղութարարներին, սակայն առագաստանավը, այնուամենայնիվ, ջախջախվում է՝ Օստ կղզու ժայռերին բախվելով։ Կաու Դժերը՝ լինելով ակնառու անձնավորություն և ունենալով առաջատարի նախադրյալներ, կազմակերպում է բեռների ափ հանումը և կղզում նավաբեկության ենթարկվածների ձմեռելու աշխատանքները։ Սակայն, լինելով անիշխանության կողմնակից, հրաժարվում է ղեկավարել մարդկանց՝ քանի որ դա հակասում է իր սկզբունքներին։ Գաղութարար Ռիվերը, որին ուղարկել էին Պունտա Արենաս՝ օգնության հետևից, իր հետ բերում է չիլիական կառավարության առաջարկը գաղութարարներին այն մասին, որ նրանք բնակություն հաստատեն կղզում, հիմնադրեն գաղութ, որը կօգտվի Չիլիի կառավարությունից լրիվ անկախությամբ։ Քվեարկություն անցկացնելով՝ գաղութարարները որոշում են մնալ կղզում։ Նրանք ուղևորվում են բնակեցնելու կղզու կենտրոնական մասերը, սակայն նրանց մի մասը աստիճանաբար ետ է վերադառնում՝ Լիբերիա բնակավայրը։ Լիբերիայի բնակիչները քաղցի են ենթարկվում, խռովարարները սկսում են կազմակերպել ինքնատիպ ֆերմերային հավելյալ խմբեր՝ որից հետո վերջիններս սնանկանալով, վերադառնում են բնակավայր։ Որոշ ֆերմերների կողմից ստանալով ջախջախիչ հակահարված, հարբած խռովարարաները բացահայտ խռովություն են բարձրացնում։ Մի քանի առողջ դատողությամբ գաղութարարներ, գրեթե ուժով, Կաու Դժերին ստիպում են ձեռքը վերցնել գաղութի ղեկավարումը։ Երեկվա անարխիստը համաձայնվում է և վեր է ածվում բռնակալի։
Բռնակալը համատարած խուզարկություն է կազմակերպում, ազգայնացնում է սննդամթերքը և մթերաբաժիններ է սահմանում՝ չեզոքացնելով սովի վտանգը։ Նա ստեղծում է օրենքներ և աշխատատեղեր է բացում, սկսում է աճել գաղութի բարեկեցությունը։ Գաղութը հետ է մղում ռազմատենչ պատագոնցիների՝ արաուկցիների արշավանքները։ Կաու Դժերը բացահայտում և կանխում է մի քանի քաղաքական դավադրություններ։ Շուտով Օստ կղզում հայտնաբերվում են ոսկու հանքավայրեր՝ գաղութարարները լքում են աշխատանքները, կղզի են շտապում ոսկի որոնողների հրոսակախմբեր։ Գաղութը նորից հայտնվում է փլուզման եզրին, բայց առաջնորդին հաջողվում է կանխել նաև այդ ոսկու տենդը։ Չիլիի կառավարությունը պահանջում է ոսկու արդյունահանումից ստացվող եկամուտների մի մասը և, Կաու Դժերը, հոգնած լինելով կյանքից և ղեկավարումից, ստորագրում է պայմանագիրը՝ ծաղկող գաղութի նահանգապետի պաշտոնը թողնելով իր սանիկ Դիքին, և հեռանում է Հորն կղզին, որտեղ գաղութարարները փարոս էին կառուցել, որը լուսավորում է նավերի ճանապարհը։
Բովանդակություն
Վեպը բաղկացած է երեք մասերից և երեսունմեկ գլուխներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Սալմբակ
Սալմբակ (Salmbach), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 384 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 304-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 80։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,2 %։ 304 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 286 անձ (164 տղամարդ և 122 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (6 տղամարդ և 12 կին)։ 80 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յունկերա
Յունկերա (իսպ.` Yunquera), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա դե լաս Նիվես շրջանում։ Զբաղեցնում է 58 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 3205 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Գրանիտնոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Գրանիտնոե (Гранитное), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Ինվենցիա
Ինվենցիա (inventio հնարանք, գյուտ բառերից, ուշ լատ. նշանակությունը՝ [օրիգինալ] հնարանք), իմիտացիոն ոճի երկձայն կամ եռաձայն պոլիֆոնիկ գործիքային ստեղծագործություն, որ գրվում են պոլիֆոնիկ տեխնիկայի տարբեր ձևերով՝ իմիտացիայի, կանոնի, պարզ կամ բարդ ձայնակարգության ձևով։ Յոհան Սեբաստիան Բախն «ինվենցիա» է անվանել իր հայտնի 15 երկձայն (BWV 772–786) և 15 եռաձայն (BWV 787–801, «սիմֆոնիաներ») գործերը (Inventionen und Sinfonien), որոնք գրել է իրենց ուսանողների համար՝ որպես ֆուգայի առջև նախապատրաստական վարժություններ՝ մատների ամբողջական անկախության հասնելու և կլավեսինի վրա բարդ պոլիֆոնիկ երաժշտություն կատարելու ունակության զարգացման համար։ Կոմպոզիտորը ճշգրիտ է ընտրել իր պիեսների անունը, քանի որ նրա ինվենցիաներն իսկապես լի են հնարանքներով, սրամիտ համադրություններով և ձայների փոփոխությամբ։ Տերմինն առաջին անգամ օգտագործել է ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Կլեման Ժանեկենը 16-րդ դարում, ապա այն գործածել են նաև ուրիշ կոմպոզիտորներ, այդ թվում՝ Չեզարե Նեգրին] (1604) , Բյաջո Մարինին (1629) , Ֆրանչեսկո Անտոնիո Բոնպորտին (1712) ։
Ինքնուրույն գեղարվեստական արժեք ունեցող բոլոր ինվենցիաները գրվել են որպես ֆուգաներ՝ տեխնիկական նախապատրաստական վարժություններ կատարելու համար։ 20-րդ դարի կոմպոզիտորները լայնորեն կիրառել են պոլիֆոնիկ երաժշտության ժանրերը, մասնավորապես՝ Վերածննդի ինվենցիան, որը մեկնաբանվում է առավել ազատ։
Ինվենցիաների հեղինակ են Ա. Բերգը («Վոցցեկ» օպերայի 3-րդ գործողությունը), Բոգուսլավ Մարտինուն (Ինվենցիա նվագախմբի համար), Ա. Ժոլիվեն (12 ինվենցիա՝ հոգևոր և լարային հնգյակի, շեփորի և տրոմբոնի համար), Ռ. Կ. Շչեդրինը («Պոլիֆոնիկ տետր»), Բ. Ի. Տիշչենկոն (12 Ի.՝ երգեհոնի համար), Ս. Ա. Գուբայդուլինան (դաշնամուրի համար), Ա. Խաչատրյանը («Ինվենցիա»՝ ադաջո «Գայանե» բալետից, 1947), Գ. Հովունցը (շարք՝ սիմֆոնիկ նվագախմբի համար, №1 op. 3, 1968, №2 op. 5, 1970, №3 op. 6, 1971, 10 ինվենցիոն պիես՝ փայտե փողային գործիքների և դաշնամուրի համար, op. 4, 1969, 10 Ինվենցիոն պիես՝ լարային գործիքների և դաշնամուրի համար, op. 7, 1972, կոնցերտ. ինվենցիաներ՝ դաշնամուրի և սիմֆոնիկ նվագախմբի համար, op. 8, 1974, 10 ինվենցիոն պիես՝ պղնձե փողային գործիքների և դաշնամուրի համար, op. 9, 1975, «Հնչյունի հարմոնիա» կոնցերտ. ինվենցիաներ՝ թավջութակի և սիմֆոնիկ նվագախմբի համար, op. 10, 1976) և ուրիշներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտության տեսություն Կատեգորիա:Երաժշտական ոճեր
Տարասոնա
Տարասոնա (Tarazona), քաղաքային համայնք Իսպանիայի հյուսիսարևելյան մասում, Արագոն ինքնավար երկրամասում։ Մտնում է Սարագոսայի շրջանի կազմի մեջ։ Քաղաքը գտնվում է Արագոնի ծայր արևմուտքում։ Ունի 244 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 11131 մարդ(2010 թվականի տվյալներով)։ Տարասոնայից 86 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է Սարագոսա նահանգակենտրոնը։
Պատմություն
Հռոմեական ժամանակներում Տարասոնան եղել է առևտրային հարուստ քաղաք։ Քաղաքը հիմնականում բնակեցված է եղել հռոմեացիներով և գալլերով։ Քաղաքի նախկին անվանումը Տուրիասո է եղել Turiaso: VIII դարում, գրավվելով արաբների կողմից, վեր է ածվել մուսուլմանաբնակ քաղաքի։ 1119 թվականին քաղաքը ետ է գրավվել Իսպանիայի թագավոր Ալֆոնսո I Նվաճողի կողմից։ Այս ժամանակներից էլ սկսվում է Տարասոնայի իսպանական պատմությունը։ Տարասոնայի տաճարի կառուցումը սկսվել է XII դար-ում։ Կառուցված է ֆրանկոգոթական ոճով։ Արաբական կառավարման ժամանակաշրջանում այստեղ կողք կողքի ապրել են քրիստոնյա, իսլամադավան և հուդայական համայնքները։ Ներկայումս քաղաքը հայտնի հանգստավայր է ողջ Իսպանիայում` իր հայտնի հյուրանոցներով և ռեստորաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Զավետնոե (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Զավետնոե գյուղում բնակվում էր 445 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1525 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 291,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չիլդրիս շրջան (Տեխաս)
Չիլդրիս շրջան (Childress County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2000 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 7688 մարդ ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 7041 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Չիլդրիս (Childress) բնակավայրը ։
Պատմություն
Շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1887 թվականին։ Իր անվանումը ստացել է Տեխասի անկախության դեկլարացիայի ստեղծող Ջորջ Չիլդրիսի պատվին։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 7688 մարդ։ Առկա էր 2474 տնային տնտեսություն և 1650 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 3059 բնակելի շինություն՝ 2 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 67,70 %, աֆրոամերիկացիներ – 14,09 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,33 %, ասիացիներ – 0,30 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,05 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 15,70 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 1,83 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 20,47 %–ը (անկախ ռասայից)։ Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 22,10 % - մինչև 18 տարեկան, 12,10 % - 18-24 տարեկան, 30,60 % - 25-44 տարեկան, 19,40 % - 45-64 տարեկան և 15,80 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 37 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 142,40 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 149,50 տղամարդ։ 2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 7041 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4 մարդ/կմ²։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Հեր (գավառ)
Հեր, գավառ Մեծ Հայքի Նոր Շիրական (Պարսկահայք) նահանգում, Կապուտան (Ուրմիա լիճ) լճից հյուսիս-արևմուտք։
Աշխարհագրություն
Հյուսիս-արևմուտքից սահմանակից էր Պարսկահայքի Զարավանդ, հարավից՝ Զարեհավան, արևմուտքից՝ Վասպուրականի Անձախի ձոր և Աղանդ ռոտ, արևելքից՝ Մարանդ, հարավ-արևելքից՝ Գաբիթյան գավառներին։ Կենտրոնը՝ Հեր։ Համապատասխանել է հետագայի Խոյ գավառին։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ Հերը շնորհվել է Խորխոռունիների տոհմաճյուղ Մաղխազունիներին, Արշակունիների ժամանակաշրջանում հարևան Զարավանդ գավառի հետ միավորվել է մեկ վարչամիավորի մեջ։ Մարզպանական Հայաստանում Պարսից արքունի կալվածք Հերի նկատմամբ վերահաստատվել են Խորխոռունիների իրավունքները։ Միջին դարերում Հեր և Զարավանդ գավառները հիմնականում հիշատակվում են միասին՝ Ռոտկանց անունով։ 870-ական թթ. Հերը մտել է Վասպուրականի իշխանության, 885 թվականից հետո՝ Աշոտ Ա Բագրատունու տիրույթների մեջ։ Այնուհետև Հերն ընկել է օտար նվաճողների տիրապետության տակ, սակայն պահպանվել է հոծ հայ բնակչությունը։ 1403 թվականին Հերով (Խոյով) անցած իսպանացի ուղեգրող Կլավիխոյի վկայությամբ, Վերին Հայաստանի սահմանին գտնվող Խոյի բնակիչների մեծ մասը եղել են հայեր։ Սեֆյան Իրանի կազմում Հերի տարածքում կազմավորվել է Խոյի խանությունը (համանուն կենտրոնով)։ 1827 թվականին ռուսական զորքն առժամանակ գրավել է Խոյի գավառի մեծ մասը։ 1828-1829 թվականներին գավառի հիմնական բնակիչների՝ հայերի մեծ մասը գաղթել է Արարատյան դաշտ։ Խոյում և գավառի վեց հայաբնակ գյուղերում բնակվող հայերի զգալի մասը բնաջնջվել է 1918 թվականի թուրքական հարձակման ժամանակ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Խոյում մնացած մոտ 500 տուն հայերը բնակվում էին քաղաքի պարիսպներից դուրս, Մահլա արվարձանում։
Կատեգորիա:Պարսկահայքի գավառներ
Տղամարդը լոգասենյակում (նկար, Կայբոտ)
«Տղամարդը լոգասենյակում» (Homme au bain, Man at his bath), ֆրանսիացի նկարիչ Գյուստավ Կայբոտի (, 1848-1894) վրձնին պատկանող կտավ։ Նկարը ստեղծվել է 1884 թվականին։ Պահպանվում և ցուցադրվում է Բոստոնի գեղարվեստի թանգարանում։ Նկարի չափերն են՝ 144,8×114,3 սմ ։
Պատմություն
«Տղամարդը լոգասենյակում» նկարը Գյուստավ Կայբոտը ստեղծել է 1884 թվականին։ 1888 թվականին այն ուղարկվում է բրյուսելյան «Ընկերություն ХХ» (Les XX или Les Vingt) կողմից կազմակերպած ցուցահանդեսին։ Քանի որ նկարում պատկերված է ադամամերկ տղամարդու մարմին, ցուցահանդեսի կազմակերպիչները լուրջ խնդիրների առաջ կանգնեցին դրա ցուցադրության հարցում։ Ուստի այն հանվեց ընդհանուր ցուցադրության դահլիճից և տեղափոխվեց այցելուների համար անհասանելի մի սենյակ ։
2011 թվականին «Տղամարդը լոգասենյակում» ստեղծագործությունը գնվեց Բոստոնի գեղարվեստի թանգարանի կողմից 17 միլիոն ամերիկյան դոլարով։ Որպեսզի թանգարանը հավաքի համապատասխան գումարը, ստիպված «Սոթբիս» աճուրդի տանը վաճառքի հանեց թվով ութ նկարներ , որոնց թվում Ռենուարի, Մոնեի, Պոլ Գոգենի, Պիսսարոյի, Սիսլեյի (2), Մոֆրայի և Վասիլի Վերեշչագինի կտավներից ։
Նկարագիր
Նկարում պատկերված է մերկ տղամարդ։ Նա կանգնած է թիկունքով դեպի դիտողը։ Տղամարդը մանրամասնորեն չորացնում է մարմինը սպիտակ սրբիչի օգնությամբ։ Ըստ էության, նա նոր է ավարտել լոգանք ընդունելը, որը երևում է հատակին թաց ոտնահետքերի առկայությամբ։ Տղամարդու հանդերձանքը դրված է փայտյա աթոռին, որը դրված է սպիտակ վարագույրի տակ։ Մյուս սպիտակ սրբիչը (կամ էլ հանդերձանքի մի կտորը) ընկած է հատակին՝ տղամարդու աջ կողմում։ Իսկ բուն վաննան գտնվում է նկարի աջ կողմում՝ սենյակի անկյունում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գյուստավ Կայբոտի նկարներ Կատեգորիա:1884 նկարներ Կատեգորիա:Բոստոնի գեղեցիկ արվեստների թանգարանի նկարներ
Կենտրոնական սիոնիստական արխիվ
Կենտրոնական սիոնիստական արխիվ (הארכיון הציוני המרכזי‏‎, Central Zionist Archives), սիոնիստական շարժման հետ կապված նյութերի հավաքագրման պահպանման և մատուցման աշխատանքներն ապահովող հիմնական հաստատություն։ Կենտրոնական սիոնիստական արխիվը (ԿՍԱ) համարվում է Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության հաստատություններից մեկը։ Արխիվը իր  կողմից կատարած աշխատանքների համար հաշվետու է Սիոնիստական գերագույն խորհրդի և Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրեսի առջև։ ԿՍԱ-ի գործունեությունը գտնվում է կառավարման կոմիտեի հսկողության ներքո, որը կազմված է Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության, Հրեական գործակալության, Հրեական ազգային հիմնադրամի և Կերեն հա-Իեսոդ հիմնադրամի ներկայացուցիչներից ։
ԿՍԱ-ի պատմություն
Նացիստների իշխանության գալուց հետո, 1933 թվականին Գևորգ Հերլիցն արխիվը տեղափոխում է Երուսաղեմ և իր օգնականի հետ միասին հայրենադարձում Էրեց-Իսրայել (Պաղեստին)։ Երուսաղեմում ԿՍԱ-ն տեղավորվում է Ազգային ինստիտուտների տանը («Սոհնուտի» շենք), որտեղ էլ շարունակում է մնալ մինչև 1987 թվականը։ 1934 թվականի աշնանը արխիվը նորից վերաբացվում է հանրության համար։ Այդ ժամանակահատվածում ԿՍԱ-ն սկսում է նյութեր հավաքել Պաղեստինում գործող սիոնիստական կազմակերպությունների և ինստիտուտների վերաբերյալ, ինչպես նաև նյութեր կապված իշուվի առաջնորդների գործունեության հետ։
1937 թվականին Վիեննայից ՑՍԱ է տեղափոխվում Թեոդոր Հերցլի անձնական արխիվը, որը հիմնականում բաղկացած էր գերմաներեն լեզվով փաստաթղթերից, սևագրերից և հրապարակումներից։ Իսրայել պետության կազմավորումից հետո 1948 թվականին արխիվը համալրվում է Ազգային կոմիտեի և Հրեական գործակալության առանձին բաժինների փաստաթղթերով։
50-ական թվականների կեսերից արխիվը իր առջև խնդիր է դնում փնտրել, գտնել և հավաքագրել Հոլոքոստից հետո Եվրոպայում պահպանված հրեական կազմակերպությունների արխիվները։ Արխիվում պահվող նյութերի ծավալի անընդհատ աճի և Երուսաղեմում այդ նպատակով լրացուցիչ տարածքների որոնման անհրաժեշտությունից ելնելով, Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության և Հրեական գործակալության ղեկավարությունը որոշում է կայացնում ԿՍԱ-ի համար հատուկ շենք կառուցելու վերաբերյալ։ Շինարարությունը սկսվեց 1985 թվականին ճարտարապետ Մոշե Զարհի նախագծով և արդեն 1987 թվականին բացվեց Կենտրոնական սիոնիստական արխիվի նոր շենքը, որտեղ տեղակայված էին ընթերցասրահներ, դասախոսությունների դահլիճներ, արխիվի աշխատողների աշխատասենյակներ և արխիվային նյութերի պահպանման համար նախատեսված 4 ստորգետնյա հարկեր։
90-ական թվականներին արխիվից օգտվողների շրջանակը զգալիորեն ընդլայնվեց։ Նրանց, ում հետաքրքրում էր անշարժ գույքի, կամ հարազատների որոնման վերաբերյալ տվյալները, հնարավորություն էր ընձեռվում ծանոթանալ հողատարածքների և հայրենադարձվածների վերաբերյալ տվյալների բազային։ Սկսած 90-ական թվականների երկրորդ կեսից ԿՍԱ-ում ներդրվեց ավելի ժամանակակից տեխնոլոգիա, որն ապահովում էր արխիվի կատալոգների և ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների համակարգչային հասանելիությունը ընթերցասրահներից օգտվողների համար։ Նոր տեխնիկական միջոցների օգնությամբ սկանավորվում էին միլիոնավոր փաստաթղթեր, լուսանկարներ, քարտեզներ և պաստառներ։ 2004 թվականին ստեղծվեց ԿՍԱ-ի վեբ կայքը, որից հետո արխիվի կատալոգները և առանձին փաստաթղթեր Ինտերնետում հասանելի դարձան լայն հասարակությանը ։ Կայքի հրապարակումները ներկայացվում էին երկու լեզուներով, անգլերեն և եբրայերեն։ 2011 թվականին ԿՍԱ-ն հայտարարեց, որ տարվա ընթացքում սկսվում է իր կայքի նոր տարբերակի մշակումը։
2005 թվականին Սիոնի բանտարկյալների կազմակերպության արխիվը հանձնվեց ԿՍԱ-ին և արխիվի նյութերը հասանելի դարձան ինչպես մասնավոր անձանց, այնպես էլ տարբեր կազմակերպությունների ։
Պահպանվող օբյեկտներ
Կենտրոնական սիոնիստական արխիվում պահվում են միլիոնավոր փաստաթղթեր, լուսանկարներ, նեգատիվ սևանկարներ, քարտեզներ, հոդվածներ, պլակատներ, գրքեր, պարբերական հրատարակություններ և այլ նյութեր։ ԿՍԱ-ում պահվող նյութերը արտացոլում են Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության, Հրեական գործակալության, Հրեական ազգային հիմնադրամի, Կերեն հա-Իեսոդ հիմնադրամի և Սիոնիստական կոնգրեսների աշխատանքները։ Բացի այդ այստեղ պահվում են այլ սիոնիստական և հրեական կազմակերպությունների գործունեության հետ կապված նյութեր, ինչպես նաև սիոնիստական, հրեական և իսրայելական գործիչների անձնական արխիվներ ։
Թեոդոր (Բինյամին Զեէվի) Հերցլի անձնական արխիվից բացի ԿՍԱ-ում են պահվում Մաքս Նորդաուի, Իսրայել Զանգվիլլի, Խայիմ Վեյցմանի, Նահում Սոկոլովի, Մենահեմ Ուսիշկինի և այլ բազմաթիվ նշանավոր գործիչների անձնական արխիվները։ ԿՍԱ-ում պահվում են նաև 1919-1968 թվականներին Էրեց Իսրայել հայրենադարձվածների ցուցակների պատճենները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի արխիվներ Կատեգորիա:Սիոնիզմ Կատեգորիա:1937 հիմնադրումներ Մանդատային Պաղեստինում
Էլիզաբեթ Միտչել
Էլիզաբեթ Միտչել (Elizabeth Mitchell, ), ամերիկացի դերասանուհի, որը առավել հայտնի է ABC հեռուստաալիքի « Կորուսյալները» հեռուստասերիալում (2006-2010) խաղացած Ջուլիետ Բյորքի դերով։ Միտչելը նկարահանվել է նաև «Այցելուներ» (2009-2011), «Հեղափոխություն» (2012-2014) և «Թեժ ամառ» (2016) հեռուստասերիալներում։
Վաղ տարիներ
Էլիզաբեթ Միտչելը ծնվել է Լոս Անջելեսում (Կալիֆոռնիա նահանգ)։ Նրա ծնունդից հետո ծնողները տեղափոխվել են Դալաս (Տեխաս նահանգ)։ Միտչելը Դալասի կենտրոնում՝ թատերական շրջանում, ավարտել է Բ․ Տ․ Վաշինգթոնի արվեստի կատարողական և տեսողական տեսակների ավագ դպրոցը։ Դրանից հետո նա Ստեֆենս քոլեջում ստացել է արվեստի բակալավրի կոչում, ինչպես նաև շարունակել է իր ուսումը Ամերիկայի դրամայի ակադեմիայի բրիտանական մասնաճյուղում ։ Դրանից բացի, վեց տարի աշխատել է Դալասի կենտրոնական թատրոնում և մեկ տարի՝ Encore Company թատրոններում։
Կարիերա
Հեռուստատեսությունում իր նորամուտից առաջ Միտչելը ելույթ է ունեցել թատրոնում։ Նա հայտնվել է այնպիսի թատերական բեմականացումներում, ինչպիսք են՝ «Չիկագո», «As You Like It»,  «A Funny Thing Happened on the Way to the Forum», «Measure for Measure» և «Baby»։ Հեռուստատեսությունում իր կարիերան սկսել է 1994-1995 թվականներին՝ «Անվերջ սեր» ցերեկային սերիալում խաղացած դերով, ինչից հետո նկարահանվել է ոչ երկար գոյություն ունեցող մի շարք հեռուստասերիալներում, որոնցից յուրաքանչյուրը առաջին եթերաշրջանի նկարահանումից հետո փակվել է։ Նրա առաջին հաջողությունը կարելի է համարել Անջելինա Ջոլի գործող անձի սիրուհու դերը «Ջիա» (1998) հեռուստաֆիլմում ։ 2000-2001 թվականներին Միտչելը երկրորդական դեր է խաղացել «Շտապ օգնություն» հեռուստասերիալում, իսկ հետո՝  «Ռադիոալիք» (2000), «Սանտա Կլաուս 2» (2002) և «Սանտա Կլաուս 3» (2006) ֆիլմերում։
Միտչելը ճանաչում է ձեռք բերել 2006-2010 թվականներին Կորուսյալները» հեռուստասերիալում խաղացած Ջուլիետ Բյորքի դերով։ Այդ դերը Էմմի մրցանակաբաշխության ժամանակ նրան անվանակարգ է բերել ։  «Կորուսյալները» հեռուստասերիալի վերջին եթերաշրջանի նկարահանումների հետ զուգահեռաբար ABC-ն  նրան գլխավոր դեր է տալիս «Այցելուներ» հեռուստասերիալում, որը հանդիսանում է 1980-ական թվականների նույնանուն հեռուստաշոուի վերափոխումը  ։ Շոուն երկու եթերաշրջանից հետո փակվել է։ Նրա փակվելուց հետո Միտչելը երկրորդական դերով միացել է ABC-ի հեռուստաալիքի «Մի անգամ հեքիաթում» հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանի նկարահանմանը ։
Անձնական կյանք
2001-2002 թվականներին Միտչելը ամուսնացած է եղել դերասան Գարի Բեյկուելի հետ։ 2004-2013 թվականներին ամուսնացած է եղել Քրիս Սոլդևիլի հետ։ Նախկին ամուսիններն ունեն որդի՝ Քրիստոֆեր Ջոզեֆ Սոլդևիլը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1970 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Մկրտիչ Մկրտչյան (երաժիշտ)
Մկրտիչ Կարապետի Մկրտչյան (ֆր.՝ Mekertitch Mekertitchyan, ), հայ երգիչ, խմբավար, թարգմանիչ։
= Կրթություն = 1964-1974 թթ. ուսանել է Երևանի Ս. Զորյանի անվան 56 միջնակարգ դպրոցում։ 1974 թվականին ընդունվել է և 1979 թվականին ավարտել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտի ֆրանսիական բաժինը։ Զուգահեռաբար վոկալ դասեր է վերցրել ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստուհի Մարիամ Չմշկյանից։ 1979-1981 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1981 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի վոկալ նախապատրաստական բաժինը, 1983 թվականին՝ առաջին կուրս։ Սովորել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Գոհար Գալաչյանի դասարանում։ Հաճախել է խմբավարության դասերի Հովհաննես Միրզոյանի դասարանում։ Կոնսերվատորիան ավարտել է 1987 թվականին։
= Կատարողական գործունեություն = Դեռևս ուսանողական տարիներից զբաղվել է համերգային գործունեությամբ, հանդես է եկել մենահամերգներով։ 1986 թվականին ընդունվել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիա որպես մեներգիչ։ Նույն թվին կազմակերպել և 15 տարի շարունակ ղեկավարել է «Նարեկ» արական երգչախումբը (նախ Երևանի թիվ 3 մշակույթի տանը, այնուհետև՝ Հայֆիլհարմոնիային կից)։ 1981-1993 թթ. եղել է Խոր Վիրապ եկեղեցու երգչախմբի խմբավարը։ Զբաղվել է հայ հոգևոր երաժշտության և Կոմիտասի ժառանգության ուսումնասիրությամբ։ «Նարեկ» երգչախմբով առաջին անգամ բեմ է հանել Կոմիտասի «Պատարագ»-ն ամբողջությամբ։ Երեք տարի շարունակ Իրանի Սպահան քաղաքի հայ համայնքի հրավերով աշխատել է Նոր Ջուղայի «Կռունկ» երգչախմբի հետ։
Որպես մեներգիչ հանդիսանում է եվրոպացի կոմպոզիտորների՝ Հ. Բեռլիոզի, Ժ. Բիզեի, Մ. Ռավելի, Կ. Դեբյուսիի, Յ. Բրամսի, Ֆ. Շուբերտի, Ռ. Շումանի և այլոց շատ ստեղծագործությունների առաջին կատարողը Հայաստանում։ 1992-1999 թթ. աշխատել է որպես Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի մենակատար։ Դիրիժորներ Օհան Դուրյանի, Լորիս Ճգնավորյանի, Գևորգ Մուրադյանի, Հովհաննես Միրզոյանի ղեկավարությամբ մասնակցել է համաշխարհային դասական կոմպոզիտորների մեսսաների և ռեքվիեմների կատարմանը Երևանում։ Դիրիժոր Զավեն Վարդանյանի ղեկավարությամբ մասնակցել է Յ. Ս. Բախի «Չարչարանքների» և շատ կանտատների առաջին կատարմանը Երևանում։ Զուգահեռաբար աշխատել է Երևանի Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում որպես մեներգիչ։
2000 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, ընդունվել է Սորբոնի համալսարանի երաժշտագիտական ֆակուլտետ, որտեղ երկու տարի ուսումնասիրել է գրիգորյանական խորալները և դրանց կատարման սկզբունքները։ Այնուհետև կատարելագործվել է Ֆրենի կոնսերվատորիայում և արժանացել ֆրանսիական բարձրագույն գերազանց դիպլոմի՝ օպերային ու կամերային երգեցողության և խմբավարության գծով։ Որպես մեներգիչ մասնակցել է օպերային ներկայացումների փարիզյան շրջանի տարբեր թատրոններում։ Կազմակերպել է պրոֆեսիոնալ երգիչներից բաղկացած «Հանդիպակաց ձայներ» վոկալ քառյակը, որի երկացանկում տեղ են գտել եվրոպական շատ կոմպոզիտորների՝ Ջ. Ռոսսինիի, Յ. Բրամսի, Ժ. Մասնեի, Շ. Գունոյի, Ք. Սեն-Սանսի և այլոց ինչպես հայտնի, այնպես էլ ոչ շատ կատարվող վոկալ անսամբլները։ Բացառապես ֆրանսիացի երգիչներից կազմել է 12 հոգուց բաղկացած արական երգչախումբ և ձայնագրել Կոմիտասի «Պատարագ»-ը։ Որպես մեներգիչ և որպես խմբավար՝ իր ղեկավարած «Նարեկ» արական երգչախմբով կատարել է մեծ թվով ձայնագրություններ, թողարկել է մեկ տասնյակից ավելի ձայնասկավառակ։
2002-2003 թթ. եղել է փարիզյան շրջանի Իեր քաղաքի կոնսերվատորիայի երգչախմբի ղեկավար։
2014-2015 թթ. եղել է փարիզյան շրջանի Սարսել քաղաքի կոնսերվատորիայի արական երգչախմբի ղեկավար։
Շարունակում է իր համերգային գործունեությունը՝ եվրոպացի և ռուս դասականների կողքին անդրադառնալով հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններին։
Համերգներով հանդես է եկել Իտալիայում, Գերմանիայում, Լեհաստանում, Չեխիայում, Բելգիայում, Ռուսաստանում, Էստոնիայում, Լատվիայում, Ուկրաինայում, Բելառուսում, Իրանում և ԱՄՆ-ում։
Հայաստանի և Սփյուռքի մամուլին պարբերաբար թղթակցում է հայ մշակույթի գործիչների վերաբերյալ հոդվածներով։
= Օպերային դերերգեր =
Որպես խմբավար
= Մեջբերումներ Մկրտիչ Մկրտչյանի մասին =
= Մանկավարժական գործունեություն = 2003-2016 թթ. դասավանդել է փարիզյան շրջանի Վոքրեսոն քաղաքի, իսկ 2008-2009 թթ. Լյուսե քաղաքի կոնսերվատորիաներում՝ որպես դասական երգեցողության դասախոս։
= Թարգմանչական գործունեություն = Ֆրանսերենից, գերմաներենից և իտալերենից թարգմանել է ավելի քան 70 հեղինակների բանաստեղծություններ, այդ թվում՝ Վիկտոր Հյուգո, Պոլ Վեռլեն, Սյուլլի Պրյուդոմ, Թեոֆիլ Գոթիե, Յոհան-Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթե, Հայնրիխ Հայնե։ Կատարել է նաև մեծ քանակությամբ արձակ ստեղծագործությունների թարգմանություններ՝ Գի դը Մոպասանի, Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերիի, Մարսել Էմեի, Ռոմեն Գարիի վիպակներ, նովելներ և պատմվածքներ։
Հայաստանում եվրոպական ծրագրով նրա մենահամերգները մշտապես ուղեկցվում են համերգի ծրագրի իր սեփական թայգմանություններով՝ ֆրանսերենից և գերմաներենից, իսկ Ֆրանսիայում հայկական և ռուսական ծրագրերով նրա մենահամերգները՝ հայերենից և ռուսերենից կատարած իր ֆրանսերեն թարգմանություններով։
= Պատկերասրահ =
= Աղբյուրներ =
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հայ երգիչներ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Հայ խմբավարներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով
Ժողովածու (3947)
Ժողովածու (3947), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3947 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1684 թվականին Հակոբ Ջուղայեցի գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Շատիկո անապատում։ Ծաղկող՝ Հակոբ Ջուղայեցի։ Ստացողը եղել է Հակոբ Ջուղայեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19 x 12,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 236 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։  Հիշատակարաններ՝ 199ա, 209բ, 234բ, 235ա, 235բ O :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Շեփոր
Շեփոր (tromba, trompette, Trompete, trumpet, труба), փողային երաժշտական գործիք։ Օգտագործվում է ամենաքիչը սկսած մ.թ.ա. 1500 թվականից, իսկ նվագախմբի կազմության մեջ մտել է միայն 17-րդ դարում։ Արդեն 19-րդ դարում շեփորը վերածվեց լիարժեք երաժշտական գործիքի։ Գործիքն ունի վառ տեմբր, օգտագործվում է որպես ուժեղ ձայն ունեցող գործիք դասական և փողային նվագախմբերում, նաև ջազում և այլ երաժշտական ժանրերում։
Պատմություն
Շեփորն ամենահին երաժշտական գործիքներից է։ Առաջին հիշատակումներն այս գործիքի մասին գալիս են վաղնջական ժամանակներից՝ մեզնից ավելի քան 3600 տարի առաջվանից։ Շեփորը տարածված է եղել բազմաթիվ քաղաքակրթություններում՝ Հին Եգիպտոսում, Հին Հունաստանում, Հին Չինաստանում և այլն, և օգտագործվել է որպես ազդանշան տվող գործիք։ Այս դերը շեփորը խաղացել է բազմաթիվ հարյուրամյակների ընթացքում, մինչև 17-րդ դարը։ Միջնադարյան շեփորահարները զորքի անբաժանելի մասն էին կազմում, միայն նրանք էին կարողանում ազդանշանի միջոցով արագ հավաքել բանակի՝ իրարից հեռու տեղակայված բոլոր զորամասերը։ Շեփոր նվագելու արվեստը համարվում էր «էլիտար», այն տարածված էր հիմնականում վերնախավում։ Խաղաղ ժամանակաշրջանում շեփորը հնչում էր շքերթների ժամանակ, մեծ քաղաքներում կար շեփորահարների հատուկ խումբ, որն ազդարարում էր բարձրաշխարհիկ մարդկանց մուտքը քաղաք, ինչպես նաև ազդարարում էր մոտակա վտանգը ու կարևոր իրադարձությունները։
Միջնադարի և վերածննդի ժամանակաշրջանում մեծացավ հետաքրքրությունը շեփորի նկատմամբ։ Բարոկկո դարաշրջանում կոմպոզիտորները սկսեցին նվագախմբում ընդգրկել նաև շեփորը։ Ի հայտ եկան վիրտուոզ շեփորահարներ, «կլարինո» ոճին տիրապետող (դիատոնիկ հնչյունները շեփորը վերին ռեգիստրում՝ արտաշնչելու միջոցով)։ Բարոկկո դարաշրջանը արդարացիորեն կարելի է համարել «բնական շեփորի ոսկեդար»։ Կլասիցիզմի և ռոմանտիզմի դարաշրջանում, երբ ամենատարածված երաժշտական միջոցը մեղեդայնությունն էր, բնական շեփորները չէին կարողանում արտահայտել մեղեդային գծերը, ուստի մղվեցին երկրորդ պլան և նվագախմբերում այլևս գրեթե դեր չէին կատարում։
Փականի մեխանիզմը, որը հայտնագործվեց 1830-ական թվականներին, սկզբում իրեն այդքան էլ չէր արդարացնում, քանի որ հնարավորություն չէր տալիս ճշգրիտ արտահայտել բոլոր հնչյունները։ Այս ժամանակաշրջանում փողային նվագախմբի վերին ձայնը կատարում էր կլարնետը՝ շեփորի ազգակից գործիքը՝ ավելի նուրբ տեմբրով և ավելի լայն տեխնիկական հնարավորություններով։ Կլարնետը նվագախմբի կազմում մնաց մինչև 20-րդ դարը, երբ գործիքի կառուցվածքը բարելավվեց, շեփորահարները սկսեցին կատարելագործել իրենց հմտությունները և արդեն կարողանում էին շեփորի միջոցով ավելի գեղեցիկ ձայն ստանալ։ Սա հնարավորություն տվեց շեփորին կլարնետը դուրս մղել դասական նվագախմբից և կրկին գրավել իր նախկին տեղը։ Մեր ժամանակներում կլարնետի համար գրված հատվածները, որպես կանոն, նվագախմբում կատարում է հենց շեփորը, սակայն երբեմն օգտագործվում է նաև օրիգինալ գործիքը։ Այժմ շեփորը երբեմն օգտագործվում է որպես աղմկոտ գործիք սիմֆոնիկ ու փողային նվագախմբերում, ինչպես նաև ջազում, ֆանկում և այլ ժանրերում։
Բնական շեփոր
Բնական կամ հին շեփորը համարվում է մեզ հայտնի շեփորի նախատիպը, սակայն հիմնականում օգտագործվել է ոչ թե պրակտիկ, այլ էսթետիկ նպատակներով։ Նրա հնարավորությունները բավականին փոքր են, ռեգիստրը՝ նույնպես։ Ընդհանուր առմամբ այս սերնդի շեփորը մոտ երկու անգամ ավելի երկար էր այժմյան շեփորից, ուներ թույլ հնչողություն, և մտնում էր նեղ շրջանակի մեջ, որը թույլ էր տալիս առանց հատուկ միջոցների նրա օգնությամբ արտաբերել հնչյունների լայն սպեկտոր, ուստի ցանկության դեպքում հնարավոր էր շեփորով ստանալ լրիվ խրոմատիկ հնչողություն։ Սակայն դասական դարաշրջանի կոմպոզիտորները չէին օգտագործում նրա հնարավորությունները, ուստի շեփորը, հարվածային գործիքների նման, նվագախմբում կարճ ժամանակ ունեցավ իր տեղը։ Դասական շեփորի համար գրված նոտաները գրում են սոլի բանալիի միջոցով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փողային երաժշտական գործիքներ
(3722) Ուրատա
(3722) Ուրատա (Urata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,235687 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7898 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6816 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1221 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294841 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,46° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1927 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վերխնեզորյանսկոե
Վերխնեզորյանսկոե (Верхньозорянське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1906 թվականին։
Մուրիգինո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Մուրիգինո (Мурыгино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Սուրբ Սահակ (Գյավաշի գավառ)
Սուրբ Սահակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պինտադո
Պինտադո (Pintado), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Ֆլորիդա դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 170 մարդ.
Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Սամոտոևսկի գյուղական խորհուրդ (Կրասնոպոլսկի շրջան)
Սամոտոևսկի գյուղական խորհուրդ  (Самотоївська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Սամոտոևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2036 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Ժողովածու (3442)
Ժողովածու (3442), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3442 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,2×12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 11 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգրով։ Կազմը` լուսանցազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 11բ ,:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գրանկի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Գրանկի (Гранки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 243 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Նոնա Շահնազարյան
Նոնա (Նելլի) Գրիգորի Շահնազարյան, հայ երաժիշտ։ Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ (1995), արվեստագիտության դոկտոր (1988), պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Նոնա Շահնազարյանը ծնվել է 1924 թվականի հունվարի 9-ին Մախաչկալայում։ Սերում է Արցախի Մելիք-Շահնազարյանների տոհմից։ Սկզբնական երաժշտական կրթությունն ստացել է Մախաչկալայում։ 1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժինը, ապա ասպիրանտուրան (երաժշտական գեղագիտություն)։
Աշխատել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայում, ՌԽՖՍՀ մշակույթի նախարարությունում, «Մուզգիզ» հրատարակչության խմբագրությունում, 1960 թվականից՝ Մոսկվայի արվեստագիտության ինստիտուտում։
Ուսումասիրությունները վերաբերում են ժամանակակից երաժշտական գեղագիտությանը, երաժշտական պրոֆեսիոնալիզմի տիպերին ու դրսևորումներին, ավանդույթ-արդիականություն, Արևելք-Արևմուտք երաժշտական փոխհարաբերություններին, եվրոպական և ոչ եվրոպական երաժշտական ավանդույթների փոխազդեցությանը։
Նոնա Շահնազարյանը մահացել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Մոսկվայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ասպարեզ (խումբ)
Ասպարեզ, հայկական ռոք-խումբ, հանդիսանում է առաջին հևի-մետալ նվագող խումբը Հայաստանում։ Միակհայկական ռոք-խումբը, որը սկավառակ է թողարկել Սովետական Միության խոշորագույն «Մելոդիա» ձայնագրման ստուդիայում։ Հայաստանում ծանր երաժշտության ձևավորման գործում խմբի մեծ ավանդը ընդունվում է բոլոր սերունդների հայկական ռոք-խմբերի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական հևի մետալ խմբեր
Վիշնյովոե (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)
Վիշնյովոե (Вишневе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դմիտրի Դյոմուշկին
Դմիտրի Նիկոլայի Դյոմուշկին (Дми́трий Никола́евич Дёмушкин, ), ազգայնական հայացքների տեր ռուս քաղաքական և հասարակական գործիչ։ «Ռուսներ» միավորման բարձրագույն ազգային խորհրդի ղեկավար, Ազգայնականների կուսակցության կազմկոմիտեի նախագահ  ։ Եղել է ծայրահեղականության մեջ մեղադրվելու պատճառով ներկայումս արգելված «Սլավոնական միություն» կազմակերպության նախագահը, Ռուսական երթերի կազմակերպիչ է, բողոքի գործողությունների, ցույցերի ակտիվ մասնակից ։