cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գլասքոկ շրջան (Տեխաս)
Գլասքոկ շրջան (Glasscock County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2008 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 1212 մարդ ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 1226 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Գարդեն Սիթի (Garden City) բնակավայրը ։
Պատմություն
Շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1887 թվականին և ճանաչվել է 1893 թվականին ։ Կազմավորվել է Թոմ Գրին շրջանի որոշ հատվածից։ Իր անվանումը ստացել է գործարար, Տեխասի լեգիսլատուրայի անդամ Ջորջ Վաշինգտոն Գլասքոկի պատվին ։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Գլասքոկ շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2330 կմ², որից 2330 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 2,3 կմ²-ն կամ 0,1 %-ը՝ ջրային տարածքները ։
Բնակչություն
2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 1226 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1 մարդ/կմ²։ Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 1406 մարդ։ Առկա էր 483 տնային տնտեսություն և 355 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 660 բնակելի շինություն՝ 0 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 77,52 %, աֆրոամերիկացիներ – 0,50 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) - 0,14 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ - 0,21 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 19,13 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 2,49 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 29,87 %-ը (անկախ ռասայից)։ Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 33,50 % - մինչև 18 տարեկան, 7,10 % - 18-24 տարեկան, 28,40 % - 25-44 տարեկան, 22,00 % - 45-64 տարեկան և 9,00 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 34 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 108,90 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 113,00 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Ժողովածու (4421)
Ժողովածու (4421), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4421 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1723 թվականին Սահակ վարդապետ գրիչի կողմից Երուսաղեմում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16X11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 241 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգիրով։ Ունի Կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` Կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ է։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 131ա (1723 թվական), 134դ, 223բ, հետագայի՝15բ,156բ,103բ,123ա,99բ,100ա,125բ, կնիք՝ 134դ ։
Աստերոիդների ցանկ (157301-157400)
|}
Աստերոիդների ցանկ (157201-157300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (157401-157500)
Դաչնայա-1
Դաչնայա-1 (Дачная-1), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Դիրան Թավիջյան
Դիրան Գարաբեթի Թավիջյան, հայազգի դաշնակահար։
Կենսագրություն
Դիրան Թավիջյանը ծնվել է 1977 թվականի փետրվարի 18-ին, Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Սկոպիեում ։ Թմբկահար Գարաբեթ Թավիջյանի որդին է և թմբկահար Գարո Թավիջյանի եղբայրը, ում հետ հանդես է գալիս որպես «Թավիջյան եղբայրներ» դուետով ։ 6 տարեկան հասակից հաճախել է երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի դասարան։ Սովորել է դաշնամուր և հարվածային գործիքներ, հետաքրքրվել է ջազ երաժշտությամբ ։
1995 թվականից աշխատել և նվագել է հոր հիմնադրած «Garo & Paramecium» խմբում, որտեղից սկսել է երաժշտական գործունեությունը՝ որպես դաշնակահար, երգահան, գործիքավորող ։ Խմբի շրջանակներում ունեցել է ավելի քան 400 համերգային շրջագայություն ամբողջ Եվրոպայով, համագործակցել և ելույթ է ունեցել այնպիսի երաժիշտների հետ, ինչպիսիք են Ջո Զավինուլը, Բրանֆորդ Մարսալիսը, ՄքՔոյ Թայները, Բլյուզ Բրադրզ և այլք։ Գերմանիա, Իտալիա, Հունաստան, Բուլղարիա, Ավստրիա, Էստոնիա, Խորվաթիա, Լեհաստան, Հարավսլավիա և այլ երկրներում մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային ջազ փառատոների։
Հեղինակել է նաև ֆիլմերի երաժշտություն, որոնցից է ամերիկյան «Կյանքի տատանումներ» («Variations of Life») գեղարվեստական ֆիլմը։ Որպես գործիքավորող աշխատել է բազմաթիվ հանրահայտ փոփ-երգիչների հետ և երաժշտական նախագծերի շրջանակներում։ Արժանացել է մի շարք մրցանակների, այդ թվում՝ 2002 թվականին Մակեդոնիայի մշակույթի նախարարության «Անկախ արտիստ» կոչման։ «Թավիջյան եղբայրներ»-ով ձայնագրել է «Tavitjan Brothers Trio» սկավառակը, որը Մեծ Բրիտանիայի «Սոնի» միջազգային երաժշտական մրցույթի ժամանակ արժանացել է 1-ին մրցանակին։ Եղբոր հետ միասին, 2012 թվականին, արժանացել է «Մակեդոնիայի երաժշտության դեսպաններ» կոչման։ 2013 թվականին առաջին անգամ այցելել է Երևան, որտեղ համերգով հանդես է եկել եղբոր հետ՝ հայկական ջազի 75-ամյակի համերգի ժամանակ ։
Գուրգեն Քամալյան
Գուրգեն Ոսկանի Քամալյան, խորհրդային կենսաքիմիկոս։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1953), պրոֆեսոր (1954)։ ՀԽՍՀ գյուղատնտեսական կենսաքիմիայի հիմնադիր։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1960)։
Կենսագրություն
1936 թվականին ավարտել է անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1931-1941 թվականներին եղել է ՀԿԿ ԿԿ գյուղատնտեսության բաժնի վարիչի տեղակալ։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1946-1973 թվականներին եղել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի կենսաքիմիայի ամբիոնի վարիչ և միաժամանակ 1955-1972 թվականներին՝ ռեկտոր։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր է դարձել 1953 թվականին, պրոֆեսոր՝ 1954 թվականին, իսկ 1960 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործչի կոչման։ Բազմիցս ընտրվել է ՀԿԿ ԿԿ վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ և ՀԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու ։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են նյութափոխանակության կարգավորման, գյուղատնտեսական կենդանիների և բույսերի մթերատվության բարձրացման ֆիզիոլոգիա-կենսաքիմիական հիմունքների ուսումնասիրմանը։ Դրանցից կարելի է թվարկել «Բիոքիմիա», Եր., 1964, «Կոլամինը որպես կենդանիների և բույսերի աճի խթանիչ», Եր., 1965 թ., «Коламин и его биологическое значение» Е., 1960։
Վախճանվել է 1973 թվականի մայիսի 9-ին՝ Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Շուշի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Վյազենսկի գյուղական խորհուրդ (Պուտիլվսկի շրջան)
Վյազենսկի գյուղական խորհուրդ  (В'язенська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվլսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ռոկկի III
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1982 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոկկի Կատեգորիա:Ամերիկյան սպորտային ֆիլմեր Կատեգորիա:Սիլվեստր Ստալոնեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:1980-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր
Շոռե մզրե
Շոռե մզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(3803) Տուչկովա
(3803) Տուչկովա (Tuchkova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սեռի
Սեռի (իտալ. Serri), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։
Բնակչությունը՝ 760 մարդ (2008 թ.), բնակչության խտությունը՝ 40 մարդ /կմ ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 19կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8030, հեռախոսային կոդ՝ 0782:
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է համարվում Սուրբ Բարսեղ Կեսարացին։
Օլինո (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Օլինո գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։
Սեռի
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկան։
Օլինո (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նոկարա
Նոկարա (Nocara), կոմունա Իտալիայի հարավային հատվածում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում ։
Վերխնյայա Օրելկա
Վերխնյայա Օրելկա (Верхня Орілька), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1821 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնյայա Օրելկա գյուղում բնակվում էր 720 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3116 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 231,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1821 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (3695)
Ժողովածու (3695), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3695 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16X10,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 13 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր, նոտրգիր։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ ։
Յամանգուլովո
Յամանգուլովո (Ямангулово, Яманғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 244 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հարթավայրային գայլ
Հարթավայրային գայլ, որն անվանվում է նաև Գոմեշի գայլ, գորշ գայլի տարատեսակներից է։ Այն Միացյալ Նահանգներում և Կանադայում ամենաշատ հանդիպվող գայլն է։ Ապրում է այս երկու երկրների սահմանային վայրերում՝ Մեծ Լճեր, և Կանադայի ամբողջ արևելյան հատվածում։
Կատեգորիա:Գայլեր
Ջիլիզա
Ջիլիզա, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Ալավերդի համայնքում ՝ հայ-վրացական շփման գծի հարևանությամբ  ։
Բնակավայրն ունի հնագույն պատմություն և հարուստ է պատմական հուշարձաններով։ Համաձայն պատմիչների, Ջիլիզայի տարածքն է ընդգրկել Հայկ Նահապետի թոռ Խոռի հիմնադրած Խորակերտ քաղաքը ։
Աշխարհագրություն
Ջիլիզա գյուղը տեղակայված է Լալվար լեռան հյուսիսարևելահայաց անտառապատ լեռնաճյուղերից մեկի ստորոտին՝ ծովի մակերևույթից 1105 մ միջին բարձրության վրա։ Մարզկենտրոն Վանաձոր քաղաքից ուղիղ գծով հեռու է 48 կմ ։
Պատմություն
18-րդ դարի 20-ական թվականներին ներկայիս Ջիլիզա գյուղի տարածքում գոյություն է ունեցել առնվազն հինգ բնակավայր, որոնք բոլորն էլ եղել են հայաբնակ։ Այդ գյուղերն ավերվել և ամայացել են օսմանցիների արշավանքներով ոգեշնչված լեզգիների հարձակումների հետևանքով։ Մոտավորապես 1,5 դար անց նշված գյուղատեղիներից երկուսում կրկին բնակություն են հաստատել քիչ թվով հայ ընտանիքներ։ Վերաբնակեցված գյուղերը ներկայում Հայաստանի Հանրապետությունում գտնվող Ջիլիզա և Վրաստանում գտնվող Չանախչի բնակավայրերն են ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Ջիլիզա գյուղն ու հարակից տարածքները հարուստ են հայկական պատմական հուշարձաններով։ Համաձայն Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության՝ հուշարձանները ժամանակագրական առումով բաժանվում են երկու մասի։ Առաջին խմբում ընդգրկված են 10-13-րդ դարերով թվագրվող հուշարձանները, այդ թվում՝ Չախալաբերդ-Բազմաբերդ ամրոցը, Խնձորեքսի և Խորակերտի վանքերի, Դավիթ Բեկ գյուղատեղիի եկեղեցու։ Երկրորդ խմբում ընդգրկված են ուշ միջնադարով թվագրվող հուշարձաններ։ Վերջին խումբը իր մեջ ընդգրկում է ավելի մեծ թվով հուշարձաններ, այդ թվում՝ եկեղեցիներ, գյուղատեղիներ, եկեղեցիներ և այլն ։
Հայաստանի Հանրապետության կառավարության կողմից հաստատված պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում ներառված է 38 հուշարձան։ Այդ հուշարձաններն են գյուղից 2,5-3 կմ հյուսիս-արևմուտքում գտնվող և 10-ից 12-րդ դարերով թվագրվող Բազմաբերդը, գյուղից 100 մ հարավ՝ գյուղ մտնող ավտոճանապարհի ոլորանի աջ կողմում գտնվող և 5-ից 20-րդ դարերով թվագրվող գերեզմանոցը, գյուղից 3-4 կմ հարավ-արևելք գտնվող և 16-ից 18-րդ դարերով թվագրվող գյուղատեղին, 16-ից 18-րդ դարերով թվագրվող գերեզմանոցը, 1628 թվականով թվագրվող խաչքարը, 1711 թվականով թվագրվող եկեղեցին, 1678 թվականով թվագրվող տապանաքարը, 17-րդ դարով թվագրվող տապանաքարը, 16-ից 17-րդ դարերով թվագրվող խաչքարը, 17-րդ դարով թվագրվող խաչքարը, գյուղից 4,5 կմ հյուսիս-արևմուտք գտնվող և միջնադարով թվագրվող Խորակերտ գյուղատեղին, 10-ից 13-րդ դարերով թվագրվող գերեզմանոցը, գյուղից 3 կմ արևմուտք գտնվող և մ․թ․ա․ 2-րդ հազարամյակով թվագրվող դամբարանը, Խորակերտի վանքում գտնվող և 11-ից 12-րդ դրաերով թվագրվող եկեղեցին, գյուղի արևմտյան եզրին գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, նույն տեղում գտնվող և 16-ից 17-րդ դարերով թվագրվող զանգակատունը, 17-րդ դարի խաչքարը, 1661 թվականով թվագրվող տապանաքարը, 1661 թվականով թվագրվող պարոն Խոսրովի տապանաքարը, 17-րդ դարով թվագրվող Փարինանի տապանաքարը, գյուղից 2 կմ հարավ գտնվող և 10-ից 13-րդ դարերով թվագրգող խաչքարը, Խորակերտի վանքից 5 կմ հյուսիս գտնվող և 13-րդ դարով թվագրվող խաչքարը, գյուղից 2 կմ հարավ գտնվող և 13-ից 14-րդ դարերով թվագրվող երկու խաչքարերը, գյուղից 4 կմ հարավ-արևմուտք գտնվող և 12-ից 13-րդ դարերով թվագրվող Խորակերտի վանական համալիրը, 1260-ական թվականներով թվագրվող գավիթը, միջնադարով թվագրվող գերեզմանոցը, 12-ից 13-րդ դարերով թվագրվող երկու նխաչքարերը, Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուց 20 մ արևելք գտնվող և 1280 թվականով թվագրվող Բալաբանի և Ելակի խաչքարը, վանքից 20 մ հյուսիս գտնվող և 15-ից 16-րդ դարերով թվագրվող տապանաքարը, եկեղեցուց 10 մ արևելք գտնվող և ուշ միջնադարով թվագրվող տապանաքարը, 1252 թվականով թվագրվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, 1701 թվականին վերակառուցված եկեղեցին, 13-րդ դարով թվագրվող երկու մատուռները, շրջապարիսպը, եկեղեցուց հյուսիս-արևելք գտնվող սեղանատունը ։
Բազմաբերդ
Բազմաբերդ ամրոցը, որը հայտնի է նաև Չախալաբերդ անվամբ, գտնվում է Ջիլիզայից ուղիղ գծով 1,8 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Տեղակայված է երկու ձորակների միջև՝ հրվանդանաձով լեռնաճյուղի բարձրադիր գագաթին։ Բերդը շրջապատված է մինչև 12 մետր բարձրությամբ բրգաշար պարսպապատով։ Պահպանված կառույցներից հատկապես աչքի է ընկնում ներսում բոլորակ հատակագծով սենյակներ ունեցող կիսաշրջանաձև երկու աշտարակներով հզորացված արևմտյան պարիսպը։ Մուտքը բացված է հարավային կողմից։ Արևելյան պարսպին կից առկա են մի քանի քառանկյուն հատակագծով սրահների ավերակներ։ Շինարարությունն իրականացվել է տեղական անմշակ քարով և կրաշաղախով ։ 9-րդ դարի մի շարք պատմիչների և 13-րդ դարի պատմիչ Վարդան Արևելցու վկայությունների հիման վրա նշվում է, որ բերդը կառուցել է Հայկ Նահապետի թոռ Բազը ։
Աղեգի
Ագեղին միմյանցից 0,4 կմ հեռավորության վրա գտնվող երկու թաղամասերից կազմված գյուղատեղի է, որը գտնվում է Ջիլիզայից ուղիղ գծով 3,5 կմ դեպի հյուսիս-արևելք՝ հյուսիսահայաց անտառածածկ լեռնալանջի ստորոտին։ Յուրաքանչյուր թաղամաս ունեցել է իր եկեղեցին և գերեզմանոցը։ Բնակելի տների, գերեզմանոցի չափսերի և եկեղեցու առկայությամբ առանձնանում է գյուղատեղիի այն թաղամասը, որը կոչվում է մեծ կամ արևելյան ։
Գյուղատեղիի մեծ թաղամասում պահպանվել են մոտ 30 տների հետքեր։ Եկեղեցին միանավ թաղածածկ հորինվածքով շինություն է, որը կառուցվել է տեղական անմշակ քարով, կրաշաղախով։ Ունի 8,0x4,8 մետր չափեր։ Պատերի հաստությունը 82 սմ է։ Լուսավորությունն իրականացվում է արևմտյան և արևելյան ճակատներից բացված դեպի ներս լայնացող մեկական պատուհաններով։ Ունեցել է երկու մուտք, որոնք բացված են եղել հարավային և արևմտյան ճակատներից։ Հարավային մուտքը փակվել է շինարարության ավարտից անմիջապես հետո։ Գերեզմանոցն ունի խիտ թաղումներ և տարածված է եկեղեցուց մոտ 100 մետր հյուսիս՝ բլրաճյուղի փոքրիկ բարձրության վրա։ Պարունակում է շուրջ 60 անմշակ սալատապաններ, մշակված ուղղանկյունաձև մի քանի տապանաքարեր, որոնց թվում կան նաև պատկերաքանդակվածներ։ Հնավայրում առկա են 5-6 տեղահան խաչքարեր և խաչքարերի բեկորներ ։
Կարմրագեղցի
Ջիլիզա գյուղից ուղիղ գծով 1,8 կմ հարավ-արևելք՝ անտառածածկ լեռնալանջին է գտնվում Կարմրագեղցի անվամբ եկեղեցի։ Այն թաղածածկ հորինվածքով, 8,26x5,22 մ չափերով եկեղեցի է, որի հին անունը մոռացվել է։ Կառուցված է անմշակ քարով և կրաշաղախով։ 90 սմ հաստությամբ պատերը ներսից ունեցել են սվաղի շերտ։ Թաղը հենված է մեկ զույգ որմնասյուներին։ Կիսաբոլորակ խորանի մեջ պահպանվել են զույգ խորհրդարանները, իսկ հյուսիսային որմում՝ մկրտության ավազանի համար նախատեսված խորշը։ Եկեղեցու արևմտյան պատն ամբողջությամբ և կից հյուսիսային և հարավային պատերը, ծածկն արդեն քանդված են ։
Եկեղեցուց հյուսիս՝ ձորի մյուս կողմում, անտառի մեջ տարածված է եղել գերեզմանոցը, որից պահպանվել է մի քանի անմշակ տապանաքարեր ։
Խորակերտի վանք
Խորակերտի վանքը գտնվում է Ջիլիզա գյուղից արևմուտք՝ Լալվար լեռան արևմտյան անտառապատ լանջին։ Հնագույն շինությունների հետքերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ վանքի շրջակայքում է եղել Խորակերտ քաղաքը, որի հիմնադրումը Վարդան պատմիչը վերագրում է Հայկ Նահապետի թոռ Խոռին։ Քաղաքը 9-րդ դարում Սմբատ Բ թագավորի հրամանով ժառանգել է Աշոտ Գ Ողորմածի որդի Գուրգենը։ Բնակավայրի կենտրոն հանդիսացող պարսպապատ համալիրից պահպանվել են միջնադարյան եկեղեցին, գավիթը, մատուռների և սեղանատան ավերակները, քանդակազարդ գերեզմանաքարերը։
Վերին Վելադ գյուղատեղի
Վերին Վելադ գյուղատեղին գտնվում է Ջիլիզա գյուղից ուղիղ գծով 2,3 կմ արևելք՝ անտառածածկ բլրալանջին։ Նախկին բնակավայրում պահպանվել է մոտ 30 տուն։ Պահպանվել են նաև ստորգետնյա հորեր։ Ունի 6,26x5,03 մ չափերով եկեղեցի, որը գտնվում է բլրի գագաթին և համաձայն շինարարական արձանագրության թվագրվում է 1711 թվականով։ Այն միանավ թաղածածկ հորինվածքով, փռված կիսաշրջանաձև խորանով և երկու մուտք ունեցող կառույց է։ Մուտքերը բացված են հարավային և արևմտյան կողմերից։ Պատերի հաստությունը 84 սմ է։ Գյուղատեղիի գերեզմանոցը տեղաբաշխված է եկեղեցու շրջակայքը, հատկապես հարավային մասը։ Այստեղ պահպանվել են ավելի քան երկու տասնյակ խաչքարեր ու գերեզմանաքարեր։ Տապանաքարերը թվագրվում են 17-րդ դարով և 18-րդ դարի սկզբներով ։
Ձիթհանքի եկեղեցի
Ձիթհանքի եկեղեցին գտնվում է Ջիլիզա գյուղից ուղիղ գծով 2,2 կմ հարավ-արևմուտք՝ Ձիթհանք անվամբ տարածքում։ Միանավ հորինվածքով եկեղեցին կառուցվել է անմշակ քարով։ Ժամանակի ընթացքում եկեղեցու անունը մոռացության է մատնվել։ Ներկայում պահպանվել են միայն կիսաբոլորակ խորանի մի հատվածը ։
Եկեղեցու հարավային կողմում տարածված է գերեզմանոցը, որտեղ պահպանվել են մոտ 15 անմշակ սալատապաններ ։
Բնակչություն
Ջիլիզա գյուղի ազգաբնակչության թվային փոփոխությունը սկսած 1897 թվականից ՝
Համայնքային կյանք
Ջիլիզա գյուղն ընդգրկված է Լոռու մարզի Ալավերդի համայնքի կազմում։ Գյուղի վարչական տարածքը 4481,13 հա է, այդ թվում՝ վարելահողեր, խոտհարքներ, տնամերձ հողամասեր, արոտավայրեր, անտառային, ջրային և այլ նշանակության տարածքներ ։
Ձմռանը բարդ կլիմայական պայմանների հետևանքով գյուղը այլ բնակավայրերի հետ կապող լեռնային ճանապարհը հաճախ դառնում է անանցանելի ։
Գյուղում գործում է միջնակարգ դպրոց, ակումբ, գրադարան և բուժկետ, որոնք տեղակայված են գյուղապետարանի նախկին շենքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Ջիլիզա
Ամանորը Բուլղարիայում
Նոր տարվա ընթրիք
Ինչպես Ռուսաստանում այնպես էլ Բուլղարիայում համարվում է, որ որքան հարուստ է Նոր Տարվա ընթրիք, այնքան հարուստ կլինի տարին։ Բուլղարիայում կա մի ավանդույթ, որ Նոր Տարվա նախաշեմին սեղանի կենտրոնում դնում են մի բոքոն հաց, որում դնում են մետաղադրամ։ Հետո հացը կտրում են և ամեն մի ընտանիքի անդամ որոնում է իր կտորում մետաղադրամը։ Գտնողին հաջողությունը ուղեկից կլինի մի ամբողջ եկող տարի։ Ավանդական կերակուրը բուլղարական Նոր տարում Բուլղարական Բանիցան է (պանրով կարկանդակ)։
Խաղեր
Բուլղարիայում կա ավանդույթ Նոր Տարվա սեղանի համար անակնկալ կանխատեսումները պահել տորթերում կամ կարկանդակներում։ Սեղանում դրվում է կարկանդակ, որում դրված են թղթիկներ ցանկություններով։ Այստեղ ցանկանում են և՛ առողջություն, և՛ հաջողություն, և՛ սեր, և ձեռքբերումներ։ Ամբողջ ընտանիքը ծիծաղում է, երբ իննսունամյա պապիկին ընկնում է «սեր», իսկ փոքրիկ երեխային՝ «հաջողություն աշխատատեղում»։
Գուշակություններ
Որոշ շրջաններում աղջիկները գուշակություններ են անում իրենց կողակցի համար կապելով մատանուն թել, որի մի ծայրը կապում են թփից։ Բուլղարացիների մոտ նաև ընդունված է մատանիներով թակել իրար, ճիշտ այնպես, ինչպես Ռուսաստանում՝ բաժակներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամանորն աշխարհում Կատեգորիա:Բուլղարիայի տոներ
Ռուստամ Բադասյան
Ռուստամ Բադասյան, իրավաբան, փաստաբան, ՀՀ արդարադատության նախարար 2019 թվականի հունիսի 19-ից մինչև 2021 թվականի օգոստոսի 3-ը։ 2021 թվականի օգոստոսի 4-ից ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահ։
Կրթություն
2011 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Իրավագիտության ֆակուլտետը՝ բակալավրի աստիճանով։ 2013 թվականին ավարտել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Գիտակրթական միջազգային կենտրոնի Իրավագիտության ֆակուլտետը՝ մագիստրոսի աստիճանով։ 2015 թվականին ավարտել է ՀՀ Փաստաբանական դպրոցը և ստացել փաստաբանական գործունեության արտոնագիր։
Աշխատանքային գործունեություն
2012-2013 թվականներին որպես առաջատար մասնագետ աշխատել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի Շենգավիթի հարկային տեսչության իրավաբանական և հարկադիր գանձումների բաժնում։ 2013-2014 թվականներին որպես հետաքննիչ աշխատել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի հետաքննության վարչությունում ։
2014-2015 թվականներին աշխատել է Վիրտուլեքս իրավաբանական գրասենյակում որպես ավագ իրավաբան։
2015-2018 թվականներին աշխատել է «Կոնցեռն-Դիալոգ» փաստաբանական գրասենյակում` իրավաբան, ավագ իրավաբան, գործընկեր։
2018-2019 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահի տեղակալի պաշտոնը։
2019 թվականի հունիսի 19-ին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի առաջարկությամբ նախագահ Արմեն Սարգսյանը Ռուստամ Բադասյանին նշանակալ է արդարադատության նախարար ։
2021 թվականի օգոստոսի 4-ից զբաղեցնում է ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահի պաշտոնը։
Ընտանիք
Ամուսնացած է։
Բադասյանի հայրը` Վարդան Բադասյանը, Հայաստանի ոստիկանությունում զբաղեցրել է բարձրաստիճան պաշտոններ` Ոստիկանության իրավաբանական վարչության պետի տեղակալ, 6-րդ վարչության պետի առաջին տեղակալ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ արդարադատության նախարարներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ փաստաբաններ
Հավերժահարսեր
Հայերը հավերժահարսին համարել են Նոյ նահապետի աներևույթ և մահկանացու դուստրերը՝ ի ծնե օժտված գիտելիքներով, որոնք հովանավորում են նորապսակներին և գուսանական արվեստը, խնամում կույսերին ու նորահարսերին (հարսանիքից մինչև տղաբերք), հոգում նրանց պճնանքն ու լվացումները։ Հայերի մեջ տարածված է եղել տարեկան երկու անգամ (գարնանն ու աշնանը) ջրերում ու բաղնիքներում ուրախության ծիսահանդեսներ կատարելու սովորույթը։ Թեև եկեղեցին հավերժահարսերին դասել է «դևերի», «չարքերի», «քաջքերի» կարգը, սակայն հավերժահարսերի պաշտամունքը հարատևել է գրեթե ողջ միջնադարում։
Կատեգորիա:Դիցաբանական էակներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ջրի ոգիներ Կատեգորիա:Ներեուհիներ
Թրահել Վարդանյան
Թրահել Գերասիմի Վարդանյան, աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Երևանի պետական համալսարանի աշխարհագրության և երկրաբանության ֆակուլտետի ֆիզիկական աշխարհագրության և ջրաօդերևութաբանության ամբիոնի վարիչ , Հայկական աշխարհագրական ընկերության փոխնախագահ։
Գիտական գործունեություն
Թրահել Վարդանյանը 1995 թվականին Երևանի պետական համալսարանում պաշտպանել է «Հայաստանի Հանրապետության գետերի նվազագույն հոսքը և հաշվարկը» թեմայով թեկնածուական աշխատանքը՝ ստացել է աշխարհագրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2013 թվականին նույն համալսարանում պաշտպանել է «Հայաստանի գետերի հոսքի տատանումները և կանխատեսումը կլիմայի գլոբալ փոփոխության դեպքում» թեմայով դոկտորական աշխատանքը և ստացել է աշխարհագրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։
2004 թվականին ստացել է դոցենտի, 2014 թվականին՝ պրոֆեսորի գիտական կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ
1956 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլներն ըստ Billboard ամսագրի
1956 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլները (անգլ.՝ Billboard Year-End Hot singles of 1956), Billboard ամսագրի ամենահայտնի սինգլների վերջնական ցուցակը, ըստ 1956 թվականի վաճառքի տվյալների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Billboard-ի չարթեր
Վիսոկոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Վիսոկոե (Високе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկոե գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 477,78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պոմպեյ (Սան Պաուլու)
Պոմպեյ (Pompéia), մունիցիպալիտետ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 862 մարդ 2006 թվականի դրությամբ։ Տարածքը կազմում է 786,406 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում է 24,0 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1928 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի բնակավայրեր
Վաշինգտոն Քեփիթոլս
«Վաշինգտոն Քեփիթոլս» (անգլերեն` Washington Capitols), Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի արևելյան կոնֆերենցիայում հանդես եկող տղամարդկանց նախկին պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ, որը տեղակայված էր Միացյալ Նահանգների մայրաքաղաք Վաշինգտոնում։
Քարաձոր
Քարաձոր, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակ համայնքում ։
Սպիտակ քաղաքից հեռու է մոտ 2 կմ հյուսիս-արևելք։ Գյուղը տեղակայված է Քարաձոր գետի ափին՝ ծովի մակերևույթից 1550 մ բարձրության վրա։ Հիմնադրվել է 1836 թվականին, վերանվանվել Քարաձոր 1946 թվականին ։
Գյուղում պահպանվել է 19-րդ դարի եկեղեցի։
Սպիտակի տարածաշրջանի միակ գյուղն է, որը չի ունեցել իր հեռավոր անցյալը։ Առաջին բնակիչներն այստեղ են եկել 1865 թվականին, երբ Համզաչիման (այժմյան Մարգահովիտ) գյուղից այստեղ են տեղափոխվել 6-7 ընտանիքներ։ Իսկ ինչն էր նրանց տեղափողման պատճառը։ Պարզվել է, որ համզաչիմանցիները ամեն տարի իրենց անասուններին ամռանը արածեցնելու են բերե այս բուսառատ վայրը։ Ամենայն հավանականությամբ եկվորները որոշել են մշտական բնակություն հաստատել այստեղ, ամեն անգամ գնալ գալու փոխարեն։ 1918 թվականին նրանց է միացել նաև Արևմտյան Հայաստանից գաղթած ևս մեկ ընտանիք։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Քարաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 331, առկա բնակչությունը` 292 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունն զբաղվում է կաթնամթերքի արտադրությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Ոռոգման ջուր չունենալու պատճառով համայնքը դժվարանում է կազմակերպել գյուղատնտեսական մթերքների արտադրությունը։ Հիմնականում զբաղվում են ցորենի, գարու, առվույտի, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ բանջարա-բոստանային կուլտուրաների արտադրությամբ։ Անասնապահությունը նոր է սկսել վերելք ապրել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Զինովսկի գյուղական խորհուրդ (Պուտիլվսկի շրջան)
Զինովսկի գյուղական խորհուրդ  (Зінівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվլսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Զինովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 686 մարդ։ Խորհրդում կա 10 բնակավայր։
Դաչնայա-2
Դաչնայա-2 (Дачная-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 58 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (4150)
Ժողովածու (4150), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4150 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13֊րդ դարին Ղազար գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23,5X16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 317 թերթից։ Գրված է երկսյուն բոլորագրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 5բ, հետագայում՝ 316բ (13֊րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ոգիս
Ոգիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կռալևո
Կռալևո (Краљево), քաղաք և նույնանուն համայնքի կենտրոն Սերբիայի կենտրոնական մասում՝ Արևմտյան Մորավա և Իբեր գետերի միախառնման վայրի մերձակայքում։ Ընկած է Շումադիա աշխարհագրական տարածաշրջանում՝ Կոտլենիկ և Ստոլովի սարերի միջակայքում։ Ռաշկա շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 1530 կմ² տարածք. այդ ցուցանիշով Սերբիայում երկրորդ տեղն է զբաղեցնում՝ զիջելով միայն երկրի մարաքաղաք Բելգրադին։ 2002 թվականի տվյալներով բուն քաղաքի բնակչության թվաքանակը (արվարձաններով հանդերձ) եղել է 82.846, ամբողջ համայնքինը՝ 121.707, 2011 թվականի տվյալներով՝ համապատասխանաբար 68.749 և 125.488:
Քույր քաղաքներ
Կռալևոյի քույր քաղաքներն են
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սերբիայի բնակավայրեր
Գլոթերտալ
Գլոթերտալ (Glottertal), կոմունա Գերմանիայի Բյուտեմբերգ երկրամասում։ Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3025 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 30,76 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 041։ Համայնքը ունի 4 շրջան։ Համայնքից ոչ հեռու արևմտյան լանջին գտնվում է նախկին գրուղին՝ Ուրգրաբենը։
Զինանշան
Զինանշանի բաղկացուցիչ մասերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Փոքր Այրում
Փոքր Այրում, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Թումանյանի տարածաշրջանում, Ալավերդի քաղաքից մոտ 12 կմ հյուսիս-արևելք, Դեբեդ գետի ձախ ափին։ Գյուղը տեղակայված է ծովի մակերևույթից 700 մ բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Փոքր Այրումի մշտական բնակչությունը կազմել է 160, առկա բնակչությունը` 136 մարդ ։ Մինչև 1989 թվականը եղել է ադրբեջանաբնակ գյուղ ։
Փոքր Այրումի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Յաման-Պորտ
Յաման-Պորտ (Яман-Порт, Яманпорт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 201 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրուշևկա (գյուղ, Կովելի շրջան)
Գրուշևկա (Грушівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրուշևկա գյուղում բնակվում էր 140 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,13 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1076,92 մարդ/կմ²։
Վոդյանոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գրուշևկա (գյուղ, Կովելի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կազաչենսկի գյուղական խորհուրդ (Պուտիլվսկի շրջան)
Կազաչենսկի գյուղական խորհուրդ  (Козаченська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվլսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կազաչենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 534 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Արմեն Մնացականյան
Կենսագրություն
Արմեն Մնացականյանը ծնվել է 1918 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, Նամանգան (Ուզբեկստան) քաղաքում։ 1941 թվականին ավարտել է Տաշքենդի միջինասիական ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1953 թվականից աշխատել է Մոսկվայի Ճշգրիտ սարքերի գիտահետազոտական ինստիտուտի ռազմական ձեռնարկությունում։ 1960-1987 թվականներին եղել է գլխավոր կոնստրուկտոր, 1955-1987 թվականներին միաժամանակ դասախոսել է Մոսկվայի ռադիոտեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի և ավտոմատիկայի ինստիտուտում ։
Մահ
Մահացել է 1991 թվականին Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատան կոլումբարիումում (9-րդ հատվածի հակառակ կողմում գտնվող կոլումբարիումի պատի հատվածում) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Տերանովա դա Սիբարի
Բնակչությունը կազմում է 5219 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 121 մարդ/կմ²։Փոստային ինդեքսն է՝ 87010։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0981։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջենուրի
Ջենուրի  (Genuri), համայնք Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
(3804) Դրունիա
(3804) Դրունիա (Drunina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,89806 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7128 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0833 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1802,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199776 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,16° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1969 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վանանդի ազատագրումը Զաքարյանների կողմից
Վանանդի ազատագրում Զաքարյանների կողմից, ռազմական բախում հայկական զորքերի և թյուրքերի միջև, որը տեղի է 1206-1207 թվականներին։ Հայ-վրացական միացյալ բանակը 1195 թվականին սկսում է ազատագրել հայոց տիրույթները։ Ռազմական գործողությունները ղեկավարվում էին հայ իշխանների՝ Զաքարյանների կողմից, որոնք վրաց արքունիքում մեծ կշիռ ունեին։ 1195 թվականին Գանձակ և Շամքոր քաղաքների միջև տեղի է ունենում ճակատամարտ, որտեղ հայ-վրացական ուժերը հաղթանակ են տոնում հակառակորդի նկատմամբ, որից հետո ազատագրվում են նաև Արագածոտն, Գեղարքունիք, Շիրակ, Կոտայք գավառները, ապա Արարատյան դաշտը։ Այս ամենից հետո հայ-վրացական և Իկոնիայի սուլթանության ուժերի միջև է ունենում Բասենի ճակատամարտը, որտեղ հաղթանակ տոնելով ստեղծվում է նպաստավոր պայմաններ Վանանդի ազատագրման համար ։
Նախապատմություն
Վրացական արքունիքում սկսել էին մեծ դիրք գրավել հայ իշխանները, որոնք սելջուկ-թյուրքերի արշավանքների ժամանակ արտագաղթել էին Վրաստան։ Սարգիս Զաքարյանը առաջինն էր, որը կարևոր պաշտոն ստացավ վրաց արքունիքում՝ ամիրսպասալար, որը վրաց զորքերի գերգույն հրամանատարն էր։ Նրա որդիներից Զաքարեն ժառանցել հոր պաշտոնը, իսկ Իվանեն դարձավ աթաբեկ, որի պարտականությունն էր թագաժառանգների դաստիարակումը։ 1195 թվականին սկսվում է հայ-վրացական ուժերի կողմից Հայաստանի ազատագրումը․ այդ գործողության հրամանատարներն էին Զաքարե և Իվանե Զաքարյանները։
Հայ-վրացական ուժերը կարողանում են Շամքորի ճակատամարտում հաղթանակ տանել Գանձակի ամիրայության նկատմամբ, որի հետո շարժվում են դեպի Արագածոտն, որի կենտրոնը Ամբերդն էր։ Ամբերդի գրավմամբ ամբողջանում է Արագածոտնի ազատագրումը, որից հետո ազատագրվում է նաև Գեղարքունիքը։ Չեզոքացնելով Հայաստանի հարավից և հարավ-արևելքից եկող սպառնալիքները՝ Զաքարյան եղբայրները 1199 թվականին սկսում են Շիրակի ազատագրումը, որի ընթացքում գրավվում է Անին։ Անին գրավելուց հետո՝ 1201 թվականին, Զաքարյանները արշավում են դեպի Կոտայք, որի գրավմամբ ստեղծվում է հարմար իրադրություն Արարատյան դաշտը ազատագրելու համար։ Արարատյան դաշտի գրավումը տեղի է ունենում 1203 թվականին․ գրավվում է Դվինը, որից հետո՝ հաջորդ տարի, հայ-վրացական և Իկոնիայի սուլթանական ուժերի միջև տեղի է ունենում Բասենի ճակատամարտը, որտեղ դաշնակից ուժերը հաղթանակ են տոնում թյուրքերի դեմ և հայտնվում ռազմավարական հարմարավետ իրադրության մեջ ։
Ստեղծված իրավիճակը թույլ էր տալիս Զաքարյանների իշխանապետությանը իրենց դիրքերը ամրապնդել երկրի արևելյան շրջաններում՝ մինչև Վանանդի ազատագրման գործողությունը սկսելը ամրացնելով թիկունքը։ Կարսի ազատագրումը դյուրին դարձնելու համար Զաքարեն որոշեց նախ հաղթանակ տոնել Խլաթում իշխող Շահ Արմենների նկատմամբ, որից հետո նրանք չէին կարող օգնություն տրամադրել Կարսում իշխող ազգակից դաշնակցին։ Արշավանքի ընթացքը հաջող էր․ Զաքարյանները հասնում են մինչև Արճեշ և Մանազկերտ, սակայն հակառակորդը խուսափում էր բացահայտ բախման դուրս գալուց, որի հետևանքով էլ տեղի չունեցավ նրանց վերջնական ջաղջախում։ Ամեն դեպքում աշխատում է Զաքարյանների մարտական պլանը, և Խլաթի ամիրայությունը պաշտպանողական դիրք է բռնում, որի հետևանքով նա այլևս չէր կարող օգնություն տրամադրել Կարսի թյուրքերին ։
Արշավանք
Զաքարյաններին Բասենի ճակատամարտին հաջորդած մի քանի տարիների ընթացքում կամաց-կամաց զրկել Կարսի թյուրքերին իրենց բոլոր դաշնակից և օգնական ուժերից, որից հետո միայն սկսվում է Կարսի հզոր ամրությունների գրավումը։ Կարսը արագ գրոով վերցնելը կարող էր մեծաթիվ զոհերի պատճառ դառնալ, ինչը հասկանալով Զաքարեն հրամայում է անցնել հակառակորդի հյուծիչ պաշարման։ Կարսը ամբողջովին պաշարվում է և կտրվում արտաքին աշխարհից, ինչի հետևանքով հակառակորդի դիմադրությունը գնալով անհեռանկար էր դառնում։ Այս ամենը պատճառ են դառնում նրան, որ թյուրքական կայազորը անձնտուր է լինում և բերդը հանձնում Զաքարյաններին։
Կարսի ազատագրումից հետո Զաքարյանները սկսում են ազատագրել ամբողջ Վանանդ գավառը։ Մի շարք հարվածներ հասցնելով տարբեր ուղղություններով՝ ազատագրվում է Վանանդի մյուս մասը, Կարնիփորի և Արաքսի ավազանի ամրոցները, Բասենը․ հայկական զորաբանակները հասնում են մինչև Հայկական Պար լեռնաշղթա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1206 Կատեգորիա:1207 Կատեգորիա:Հայաստանի ազատագրումը Զաքարյանների կողմից Կատեգորիա:Կարսի պաշարումներ
Գնացքի վթար Դանիայում (2019)
Գնացքի վթար Դանիայում (2019), մարդատար գնացքի և բեռնատար կիսակցասայլից պոկված տանիքի բախման հետևանքով վթար Դանիայի Մեծ Բելթ կամրջի վրա 2019 թվականի հունվարի 2-ին։ Վթարը տեղի է ունեցել փոթորկի ժամանակ, որը կամուրջը փակել էր ճանապարհային, բայց ոչ երկաթուղային երթևեկության համար։ Վթարի հետևանքով զոհվել է 8 ուղևոր, ևս 16-ը ստացել են տարբեր աստիճանի վնասվածքներ։ Այն Դանիայում երկաթգծի ամենախոշոր վթարն է 1988 թվականից հետո ։
Վթար
2019 թվականի հունվարի 1-ին սկսած «Ալֆրիդա» փոթորկի պատճառով Մեծ Բելթ կամուրջը հունվարի 1-ից 2-ը փակ էր բոլոր տեսակի երթևեկության համար։ Ակնկալվում էր, որ այն կվերաբացվի հունվարի 2-ի ժամը 11։00-ին ։ Երկաթուղային երթևեկությունը սահմանափակված չէր ։ Ե՛վ Ճանապարհային, և՛ երկաթուղային երթևեկությունն իրականացվում էր Արևմտյան Կամրջով, սակայն քամու մեծ ուժգնության պայմաններում Արևելյան Կամուրջը բաց էր միայն ճանապարհային երթևեկության համար (այս հատվածում գնացքներն անցնում են թունելներով) ։
Ժամը 7։11-ին DSB ընկերության InterCity մարդատար գնացքը դուրս էր եկել Օդենսեից ուղևորվելով Կոպենհագեն։ Կամրջի արևմտյան հատվածի վրա ICL 210 գնացքն ունեցել է 131 ուղևոր և անձնակազմի 3 անդամ ։
Միևնույն ժամանակ կամրջով անցնում էր «Carlsberg» ընկերության բեռնատար գնացքը, որը տեղափոխում էր գարեջրի դատարկ շշեր ։
Ժամը 07։35-ի հատվածում, երբ մարդատար գնացքը հասել էր Ֆյուն և Զելանդիա կղզիների միջև գտնվող Արևմտյան Կամրջին, նրան հարվածել քամու հետևանքով բեռնատարից պոկված տանիքի մի հատվածը ։
Ութ ուղևոր մահացել են, որից 5-ը կին և 3-ը՝ տղամարդ, 16-ը վիրավորվել են ։ Վիրավորներից ոչ մեկը չունի կյանքին սպառնող վնասվածքներ  ։
Կամրջի վրա երթևեկությունը վերականգնվել է 12։20-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 Դանիայում Կատեգորիա:2019 հունվարի իրադարձություններ Եվրոպայում Կատեգորիա:Գնացքի բախումներ Դանիայում Կատեգորիա:2019 գնացքի վթարներ
Հմայակ Նազարյան
Հմայակ Հարությունի Նազարյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):
Կենսագրություն
Հմայակ Նազարյանը ծնվել է 1920 թվականին։ 1940 թվականի սեպտեմբերին Հմայակը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Նրա ծառայությունն անցել է 873-րդ հակատանկային-հրետանային գնդում, որը Գերագույն հրամանատարության տրամադրության տակ գտնվող զորամասերից մեկն էր։ Նա եղել է Ստեպնոյ, Բրյանսկի, 1-ին Մերձբալթյան, 2-րդ և 3-րդ Բելոռուսական ռազմաճակատներում։ Մոսկվայի ուղղությամբ Նազարյանը ոչնչացրել է ֆաշիստական զորամասի հրամանատարական դիտակետը։ 1943 թվականի օգոստոսին Նազարյանը իրենց հարվածային գնդի կազմում մասնակցել է Ելեցի ճակատամարտին, անձամբ իր հրանոթով ոչնչացրել է երեք տանկ։ Մասնակցել է շատ քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրմանը։ Քյոնիգսբերգի գրավման մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է և փոխադրվել հոսպիտալ։ 1945 թվականի հունիսի վերջերին իր զորամասի կազմում Արևելյան Պրուսիայից փոխադրվել է Հեռավոր Արևելք և մասնակցել ճապոնական իմպերիալիզմի հարվածային խմբի՝ Կվանտունյան բանակի ջախջախմանը, կռվել է Խարբինում, Մուկդենում, Սախալինում, Կուրիլյան կղզիներում ։
Իր սխրագործությունների համար Նազարյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, «Խիզախության համար» 2 մեդալով, «Մարտական ծառայությունների համար», «Քյոնիգսբերգի գրավման համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» և «Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով։ 1943 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը ։
Նազարյանը զորացրվել է 1947 թվականին, շարունակել է իր մանկավարժական գործունեությունը։ Նա եղել է լուսաշխի արհմիության Անիի շրջկոմի նախագահ, դպրոցի ուսմասվար, տնօրեն, այնուհետև եղել է դպրոցի պատմության ուսուցիչը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Ժողովածու (3860)
Ժողովածու (3864), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3864 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18- րդ դարում Գրիգոր Կարապետեան գրիչի կողմից Կոստանդնուպլսում։ Ստացողը եղել է Գրիգոր Կարապետեանը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.5X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 221 թերթից։ Գրված է միասյուն, շղագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 143ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դաչնի (գյուղ, Տենգուշևսկի շրջան)
Դաչնի (Дачный), գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տենգուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 679 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տենգուշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Պաղկ
Պաղկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լաուրա Դավթյան
Կենսագրություն
Լաուրա Դավթյանը ծնվել է 1934 թվականի փետրվարի 10-ին, Երևանում։ 1956 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1956 թվականից աշխատում է նույն ինստիտուտում (1994 թվականից՝ Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայում), 1983-2001 թվականներին՝ ՀԳԱ կենսաքիմիայի և օրգանական քիմիայի ամբիոնի վարիչ, 1986-1995 թվականներին, միաժամանակ՝ պրոռեկտոր ։
Աշխատանքները վերաբերում են բույսերի ու կենդանիների աճի էկոլոգիապես մաքուր կենսածին խթանիչների ազդեցության կենսաքիմիական մեխանիզմի պարզաբանման խնդիրներին։ Բացահայտել է գյուղատնտեսական կենդանիների և բույսերի մթերատվության ու աճի խթանման, էներգետիկ փոխանակության վրա էթանոլամինի և նրա ածանցյալների ազդեցությունը։ Հեղինակ է «Կենդանիների կենսաքիմիա» (1989) դասագրքի, համահեղինակ՝ «Էթանոլամինը տեսության մեջ և գործնականում» (1989) աշխատության ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Բեզոն
Բեզոն (Bezons), համայնք Ֆրանսիայի Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Վալ դ՛Ուազ դեպարտամենտում։ Ընկած է Փարիզից մոտավորապես 15 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք, դեպարտամենտի դե ֆակտո վարչական կենտրոնից՝ Սերժիից 16 կիլոմետր դեպի հարավ-արևելք ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 27.300 : Այդ ցուցանիշով Ֆրանսիայի բնակավայրերի շարքում զբաղեցնում է 312-րդ տեղը ։
2016 թվականի հունվարի 1ից Բեզոնը, միջտարածաշրջանային համագործակցության ծրագրի համաձայն, ներգրավվել է Իվլին դեպարտամենտի ագլոմերացիոն համայնքում, միաժամանակ շարունակելով վարչականորեն մնալ Վալ դ՛Ուազ դեպարտամենտի կազմում ։
Անվանումը
Մերովինգների իշխանության օրոք Բեզոնում դրամ է հատվել, և, ամենայն հավանականությամբ, բնակավայրի անվանումն առնչվում է հենց այս երևույթի հետ ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի աշխատունակ տարիքի 18.676 մարդկանցից (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ էին 14.224-ը (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,2 տոկոս՝ 1999 թվականի 73,4%-ի դիմաց։ Տնտեսապես ոչ ակտիվ 4.452 անձանցից 1.730-ը սովորողներ էին, 1.060-ը՝ թոշակառուներ, 1.662-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
2010 թվականին համայնքում հաշվվում էր 10.757 հարկատու տնային տնտեսություն։ Յուրաքանչյուր բնակչի հաշվով տարեկան միջին եկամուտը կազմել է 17.130 եվրո ։
Քույր քաղաքներ
Բեզոնը բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ :
2002 թվականի փետրվարին քաղաքային խորհուրդը որոշում է կայացրել ավելի սերտացնել բարեկամական հարաբերությունները Նիկարագուայի Չագիտիլիո քաղաքի հետ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները(Cassini и INSEE ):
Կլիմա
Բեզոնին բնորոշ է մեղմ կլիման, որի վրա նկատելի է ոչ շատ հեռու գտնվող օվկիանոսի ազդեցությունը։ Արևային ժամերի միջին տարեկան քանակը մոտավորապես 1720 է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Փամբակ կայարանին կից
Փամբակ կայարանին կից, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանում՝ Փամբակ գյուղից 1 կմ հյուսիս-արևելք։ Գյուղը տեղակայված է Գայլաձորի կիրճում՝ ծովի մակերևույթից 1220 մ բարձրության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Լոս Կոռալես (Սևիլյա պրովինցիա)
Լոս Կոռալես (Los Corrales), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի կազմի մեջ, Անդալուսիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա Սուր դե Սևիլյա շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Սաֆոնովսկի գյուղական խորհուրդ (Պուտիլվսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սաֆոնովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 870 մարդ։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Սամվել Ավետիսյան (բժիշկ)
Սամվել Արծրունու Ավետիսյան (օգոստոսի 21, 1965, Հայաստան, Երևան), հայ բժիշկ, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Արցախի Հանրապետության առողջապահության նախարար ։ Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ախտաֆիզիոլոգիայի ամբիոնի նախկին վարիչ։ 2015 թվականին ՀՀ նախագահի հրամանագրով՝ պարգևատրվել է «Մովսես Խորենացի» մեդալով։
Կենսագրություն
Սամվել Ավետիսյանը ծնվել է 1965 թվականի օգոստոսի 21-ին Երևանում։
Կրթություն
1972-1982 թթ.- ք. Երևան, թիվ 152 միջնակարգ դպրոց,
1983-1989 թթ.- ք. Երևան, պետական բժշկական ինստիտուտ` բուժական ֆակուլտետ,
1989-1990 թթ.- ք. Երևան, քաղաքային շտապ օգնության հիվանդանոց` սուբօրդինատոր։
Աշխատանքային գործունեություն
1991 թ.- ք. Երևան, ԵՊԲՀ, ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի ամբիոն` ավագ լաբորանտ,
1991-2000 թթ.- ԵՊԲՀ, ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի ամբիոն` ասիստենտ,
2000-2005 թթ.- ԵՊԲՀ, ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի ամբիոն` դոցենտ,
2000-2002 թթ.- ԵՊԲՀ` ուսումնական և արտադրական պրակտիկայի ղեկավարի օգնական,
2005-2011 թթ.- ԵՊԲՀ, ախտաֆիզիոլոգիայի ամբիոն` վարիչ,
2007-2008 թթ.- ԵՊԲՀ, ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետ` դեկանի տեղակալ,
2010-2011 թթ.- ԵՊԲՀ, ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետ` դեկան,
2011-2016 թթ․- ԵՊԲՀ ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր,
Գիտական գործունեություն
2007 թ.- ԵՊԲՀ, պաշտպանել է դոկտորական թեզ՝ ստանալով բժշկական գիտությունների դոկտորի աստիճան
2007-2011 թթ.- ԵՊԲՀ` գիտա-կոորդինացիոն խորհրդի անդամ
2008-2010 թթ.- ԵՊԲՀ` ԳՀԿ թեմատիկ ղեկավար
1999-2010 թթ.- ՀՀ Ախտաֆիզիոլոգների և ախտաբանների ասոցիացիայի գործադիր տնօրեն
Ավելի քան 80 գիտական հոդվածի և 1 նորարարական առաջարկի հեղինակ է