cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արթուր Քենթ
Կենսագրություն
1921 թվականին Քենթը թողարկել է առաջին ռադիոմասերը՝ դրանք վաճառելով ձեռագործ հավաքածուներում ։ Նույն թվականին նա ներկայացրել Է «Model 5»-ը՝ հիմնականում որպես գովազդային նմուշ ։ 1923 թվականին Քենթի ընկերությունը սկսել է թողարկել լիարժեք ռադիոընդունիչներ, որոնք արտադրվում էին Սթենթոն պողոտայի գործարանում։ Նույն տարվա Սուրբ Ծննդին թողարկվել է «Model 10»-ը ։ Դրան հաջորդել է «Model 9»-ը և ձեռագործ հավաքածուների լայն շարքը ։ 1924 թվականին ընկերությունը արտադրությունը տեղափոխել է Հյուսիսային Ֆիլադելֆիայում գտնվող նոր, 2 միլիոն դոլար արժողությամբ ձեռնարկություն։ Այդ գործարանը, որը շահագործման է հանձնվել փուլ առ փուլ, վերջին հաշվով զբաղեցրել է 12 հեկտար տարածք։
1925 թվականին «Atwater Kent Manufacturing Company»-ն ԱՄՆ-ում դարձել է ռադիոընդունիչների խոշորագույն արտադրող։ Ընկերությունը հովանավորել է NBC-ի և CBS-ի հանրահայտ «Atwater Kent Hour» երաժշտական հաղորդումը, որը եթեր է հեռարձակվել 1926-1934 թվականներին։ 1929 թվականին՝ իր գագաթնակետին, ընկերության աշխատակազմում կար 12000 մարդ, որոնք հավաքել էին գրեթե մեկ միլիոն ռադիոընդունիչ։ Մոդելային շարքը ներառում էր «Model 57»-ը՝ յոթ ռադիոլամպերով ընդունիչը մետաղական պատյանում, որն արժեր 105 դոլար, և «Model 60»-ը՝ ութ ռադիոլամպերով ընդունիչը փայտե պատյանում, որն արժեր 80 դոլար ։ Գործարանի շենքը ճարտարապետական տեսարժան վայր էր, որը տարեկան հարյուրավոր այցելուների էր գրավում ։ 1931 թվականին, ընկերության պնդմամբ, գործարանում արտադրվել է ավելի քան երեք միլիոն ռադիոընդունիչ ։
Էթուոթեր Քենթի ռադիոընդունիչները ծառայել են որպես որակի չափանիշ, և բազմաթիվ օրինակներ մինչ օրս գտնվում են աշխատանքային վիճակում։ Դրանք բարձր արժեք են ներկայացնում կոլեկցիոներների և ռեստավրատորների համար։ Դրանց համար պատյաններն արտադրվում էին «Red Lion» և «Pooley» ընկերությունների կողմից։ Որոշ մոդելներ այնքան են կրկնօրինակել գոյություն ունեցող իրերը, որ չեն ընկալվել որպես ռադիո, օրինակ՝ հատակադիր ժամացույցի տեսքով ընդունիչը։
Առաջացած Մեծ ճգնաժամը զգալիորեն նվազեցրել է Քենթի հավելավճարային ռադիոընդունիչների վաճառքը։ Ընկերությունը փորձել է փոխհատուցել կորուստները սեղանի փոքր մոդելների արտադրության հաշվին, սակայն Էթուոթեր Քենթը պատրաստ չէր զոհաբերել որակը։ Իրավիճակը սրվեց գերհետերոդինային շղթայով արտոնագրի գործողության ժամկետի ավարտից հետո, ինչը ենթադրում էր «All American Five» նախագծի վրա հիմնված էժան ռադիոընդունիչների տարածում։ Նոր ընկերությունները հնարավորություն են ստացել շուկա դուրս գալ՝ չունենալով կապիտալ ներդրումների այն մակարդակը, որը Քենթն արել է արտադրության թողարկման ժամանակ, որը հիմնված է եղել ծանր սարքավորումների վրա՝ ուժեղացման ռադիոընդունիչների արտադրության համար ։ 1931 թվականին Քենթը լուծարել է կոնստրուկտորական բյուրոն, իսկ 1936 թվականին փակել է գործարանը։ Տեղական գլխավոր մրցակիցը՝ «Philco»-ն, որը դիվերսիֆիկացրել է իր արտադրությունը, ձեռք է բերել գործարանը և այնտեղ կազմակերպել սառնարանների արտադրություն ։
1937 թվականին Քենթն օգնել է Բեթսի Ռոսսին Ֆիլադելֆիայի կենտրոնում գտնվող իր տան վերականգնման կազմակերպման և վճարման հարցում։ 1938 թվականին նա հիմնադրել է քաղաքի պատմության թանգարանը՝ Ֆիլադելֆիայի Էթուոթեր Քենթի թանգարանը՝ վճարելով Հարավային 7-րդ փողոցում Ֆրանկլինի ինստիտուտի առաջին մասնաշենքի ձեռքբերման գումարը, և նվիրել է քաղաքին։
Քենթի փեսան՝ Ուիլյամ Լ․ Վան Ալենը ամերիկյան կորտային թենիսի ասոցիացիայի հիմնադիրն է ։
Ֆիլադելֆիայում բիզնեսը փակելուց հետո Քենթը տեղափոխվել է Ֆլորիդա, որտեղ կարճ ժամանակ զբաղվել է անշարժ գույքի վաճառքով։ Այնուհետև տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ կառուցել է 32 սենյականոց տուն և ապրել այնտեղ մինչև մահը ։
Արթուր Էթուոթեր Քենթը մահացել է 1949 թվականին։ Թաղված է Գլենդել քաղաքի Ֆորեսթ Լաուն գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Սան Ամարո
Սան Ամարո (San Amaro), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Օրենսե պրովիցիայի, ինչպես նաև Գալիսիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետ գտնվում է Կարբալինո շրջանում։ Տարածքը՝ 28,95 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1287 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
(6930) 1994 VJ3
(6930) , աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 7-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,20756 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7278 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6873 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2098,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17157 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,58° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Հաբեշ (Մարդինի գավառ)
Հաբեշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Սևանա ամրոց
Սևանա ամրոց Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Լմբափոր գավառում։ 9-20-րդ դարերում եղել է Վասպուրականի Արծրունյաց իշխանության, ապա՝ թագավորության զնդան, որտեղ սովորաբար բանտարկել են ընդդիմադիր իշխանազուններին։ 10-րդ դարից հետո Սևանի մասին աղբյուրներում տեղեկություններ չեն հանդիպում։ Տեղը տակավին անորոշ է։ Լեոն այն նույնացնում է հետագայի Սեյվանկալային (Թոռնավան գավառում)։
Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Թուրքիա) Կատեգորիա:9-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Ստոգովո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի բնակավայրեր
Գեարջիկ
Գեարջիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 196 ադրբեջանցի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ձեգվի
Ձեգվի (ძეგვი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 9 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2840 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Նովոֆյոդորովկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)
Նովոֆյոդորովկա (Новофедорівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոֆյոդորովկա գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,468 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լինդա Վագենմակերս
Լինդա Վագենմակերս (Linda Wagenmakers; ), Նիդերլանդների երգիչ, նիդերլանդների ներկայացուցիչը Եվրատեսիլ 2000-ում։
Կենսագրություն
Ծնվել է Արնհեմում, քրիստոնյա-հիսունականների ընտանիքում։ Բեմ է դուրս եկել 8 տարեկանից, այդ թվում մասնակցել է երեխաների համար երաժշտական նախագծերի։ 1999 թվականին առաջին անգամ հայտնվեց հեռուստատեսությամբ երգչախմբի կազմում, կատարելով հոսպել ոճի երգ ։ 2000 թվականին մասնակցություն է ունեցել Եվրատեսիլին «No goodbyes» երգով, զբաղեցնելով տասներեքերորդ տեղը ։
Այդպես շարունակելով Լինդան հաճախ էր մասնակցում մյուզիքլների, նաև նա հայտնի է որպես կրկնօրինակող դերասան։
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Հոլանդացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Հոլանդացի դերասանուհիներ
Բրոկոստելլա
Բրոկոստելլա (Broccostella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 2646 մարդ, խտությունը կազմում է 241 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 03030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Օզերկի (գյուղ, Պերվոմայսկոե գյուղական բնակավայր)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Հալվա (Մարդինի գավառ)
Հալվա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մարս 2020
Մարս 2020 (Mars 2020 Rover Mission), մարսյան մոլորակագնացի առաքելություն, որը մշակվում Է ՆԱՍԱ-ի կողմից և նախատեսված է 2020 թվականի ամռանը գործարկելու և 2021 թվականի փետրվարին ժամանելու։ Մարսագնացը նախատեսված է Մարսի հին միջավայրի աստղակենսաբանական հետազոտությունների, ինչպես նաև մոլորակի մակերևույթի և երկրաբանական գործընթացների հետազոտությունների համար, այդ թվում՝ մոլորակի անցյալի բնակելիության գնահատման և կյանքի ապացույցների որոնման համար՝ մատչելի երկրաբանական նյութերի սահմաններում ։
Մարս 2020-ի մասին ՆԱՍԱ-ն հայտնել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Սան Ֆրանցիսկոյում՝ ամերիկյան երկրաֆիզիկական միության աշնանային նիստում ։  Մարսագնացի կառուցվածքը հիմնված է նախորդ Curiosity մարսագնացի կառուցվածքի վրա ։ 2014 թվականի հունվարին ՆԱՍԱ-ն ստացել է ավելի քան 58 առաջարկ ամբողջ աշխարհի հետազոտողների և ինժեներների կողմից, մարսագնացում սարքերի տեղադրման համար։ Առաջարկների քանակը կրկնակի էր, քան նախորդ տարիներին նմանատիպ մրցույթներում ։ Առաջարկությունները քննարկվել են և 2014 թվականի հուլիսի 31- ին ՆԱՍԱ-ն հայտարարել է մարսագնացի համար օգտակար ծանրաբեռնվածությունը։ Առաքելության համար ընտրվել է յոթ սարք։
Առաքելության արժեք
ՆԱՍԱ-ի նախնական գնահատականներով՝ ռովերի արժեքը պետք է կազմեր մոտ 1,5 մլրդ դոլար։ 2017 թվականի նոյեմբերի սկզբին NASA-ն նոր գնահատականներ է հնչեցրել, որոնցում «Մարս 2020»-ը մոտենում են MSL-ի արժեքին։ Այժմ դրա կառուցումը գնահատվում է առնվազն 2,1 մլրդ դոլար։ Եվս առնվազն 300 մլն դոլար պետք է հատկացվի մարսագնացի գործարկելուց հետո աշխատանքը պահպանելու համար ։
Ահա և Փոլլին
«Ահա և Փոլլին» (Along Came Polly), 2004 թվականի ռոմանտիկ կատակերգություն։ Գլխավոր դերերում Ջենիֆեր Էնիսթոնը և Բեն Սթիլերն են։
Սյուժե
Ռուբեն Ֆեֆֆերը (Բեն Սթիլեր) մեղրամիս է անցկացնում իր կնոջ՝ Լիզա Կրամերի (Դեբրա Մեսսինք) հետ Սուրբ Բարդուղիմեոսի կղզում։ Մի անգամ նա տեսնում է իր կնոջը Կլոդի (Հենք Ազարիա)՝ ֆրանսիացի սկուբա դայվինգի ուսուցչի հետ գրկախառնված։ Դա տեսնելուց հետո նա միայնակ վերադառնում է Նյու Յորք։ Ռուբենը գնում է արվեստի պատկերասրահ իր ընկերոջ՝ Սենդիի հետ և այնտեղ հանդիպում է ավագ դպրոցի իր դասընկերուհուն՝ Փոլլի Պրինցին (Ջենիֆեր Էնիսթոն)։ Նա մի փոքր խելագար, տարօրինակ և էքցենտրիկ կին է, սիրում է կծու կերակուր և խոզուկ է պահում։ Չնայած նրա տարօրինակությանը, Ռուբենը հասկանում է, որ նա զգացմունքներ ունի աղջկա հանդեպ։ Նրանք սկսում են հանդիպել։
Ֆիլմի վերջում Ռուբենը և Փոլին գնում են արձակուրդը վայելելու այն նույն կղզում, որտեղ նա և Լիզան մեղրամիս էին անցկացնում։ Ռուբենը այնտեղ տեսնում է Կլոդին, բայց վերջինիս վրա բարկանալու փոխարեն, նրան շնորհակալություն է հայտնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Դենի Դե Վիտոյի ֆիլմեր
Հովհաննես Թումանյանի սիրտ (մատուռ)
Հովհաննես Թումանյանի սիրտ (մատուռ), Հովհաննես Թումանյանի սիրտն ամփոփող մատուռ, որը գտնվում է Լոռվա Դսեղ գյուղում՝ Թումանյանի տուն-թանգարանի բակում։
Պատմություն
1921 թվականին Թումանյանը վատառողջ էր. նա ապրում էր Թիֆլիսում և Թիֆլիսի բժիշկները որոշեցին վիրահատել։ Դա չօգնեց Թումանյանին։ Նա տեղեկացավ, որ Բեռլինում իրականացնում են ճառագայթային բուժում և շատ էր ցանկանում Մոսկվայով այցելել Բեռլին։
1922 թվականի դեկտեմբերյան ցրտաշունչ մի օր Թումանյանը ճանապարհվեց Մոսկվա։ Թումանյանին ուղեկցում էին կրտսեր որդին՝ Արեգը, Աշխեն և Նվարդ դուստրերը և բժիշկ Սաղյանը։ Մոսկվայի Օստոումովյան հիվանդանոցի բժիշկները խորհուրդ չտվին, որ Թումանյանը գնա Բեռլին. պատճառը Բեռլինում քաղաքական խառն իրադրությունն էր և Թումանյանի ենթաստամոքսային գեղձի չարորակ ուռուցքի ուշացած բուժումը։
1923 թվականի մարտի 23-ին Թումանյանը մահացավ Մոսկվայում։ Բանաստեղծի մարմինը բացելու ժամանակ նրա որդին՝ Արեգը, թաքուն վերցրեց հոր սիրտը և ֆորմալինի սրվակի մեջ այն բերեց տուն՝ Թիֆլիս։ Եղբորը գրած նամակում Արեգն իր արարքը բացատրում է նրանով, որ «չցանկացավ իր աննման հայրիկի՝ աշխարհն ընդգրկող սիրտը հենց այնպես շպրտեն»։
Սիրտը որոշ ժամանակ տանը պահելուց հետո ուղարկեցին Երևանի բժշկական ինստիտուտ, որտեղ այն պահվեց մինչև Թումանյանի 125-ամյակը։ 1994 թվականին սիրտը Կառավարական հանձնաժողովի որոշմամբ բերեցին Դսեղ և ամփոփեցին տուն-թանգարանի բակում՝ ճարտարապետ Ռոմեո Ջուլհակյանի նախագծով կառուցած մատուռում։ Բանաստեղծի աճյունն ամփոփված է Թիֆլիսում՝ Խոջիվանքի պանթեոնում։
Սիրտը մատուռի մեջ դրեց Ներսես արքեպիսկոպոս Պոզապալյանը։ Այսօր մատուռն ուխտատեղի է հազարավոր այցելուների համար։
Ծանոթագրություններ
և Գրականության թանգարանի պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձաններ
Ձալիսի (Մծխեթի շրջան)
Ձալիսի (ძალისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 590 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 18 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2104 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Գամբիտ (ֆիլմ, 2019)
«Գամբիտ» (Gambit), ամերիկյան սուպերհերոսային ֆիլմ՝ հիմնված Marvel Comics-ի «Իքս մարդիկ» կոմիքսների վրա։ Գլխավոր դերում Չենինգ Թաթումն է  ։ Թողարկումը նախատեսված է 2019 թվականի հունիսին ։
Սյուժե
Համաձայն հրատարակված համառոտագրի՝ ֆիլմը պատմում է հնարամիտ գող, թղթախաղաց և միաժամանակ մուտանտ Ռեմի Լեբոյի մասին։ Իր գերբնական ուժերի շնորհիվ նա կարողանում է ցանկացած առարկա դարձնել հզոր պայթուցիկ զենք։ Նա ապրում է միայն իր համար և չի հետաքրքրվում մուտանտների և մարդկանց հակամարտություններով։ Բայց մեկ անգամ նրան վիճակվում է դառնալ ավելին, քան միայնակ մուտանտ-թղթախաղացը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Իքս մարդկանց մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Դրանսդորֆ
Մտնում է Դամե Շպրեվալդ շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ամթ Գոլսեներ Լանդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 622 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 26,92 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 61 097։
Ումաղլեսի Լիգա 2009-10
«Ումաղլեսի Լիգա 2009-10», Վրաստանի ֆուտբոլի առաջնության Ումաղլեսի Լիգայի 21-րդ առաջնությունն է։ Այն սկսվել է 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին և ավարտվել 2010 թվականի մայիսի 20-ին ։
21-րդ առաջնությունը ընթացել է 36 փուլերով։ Թիմերը միմյանց հետ մրցել են 4 անգամ։ Չեմպիոն է հռչակվել Ռուսթավիի Օլիմպի ակումբը։
Աղյուսակ
<FONT color="red">1</FONT> 3 միավոր հանված է 26-րդ փուլի ժամանակ տեղի ունեցած միջադեպի պատճառով։
Երկրորդ շրջան
<FONT color="red">1</FONT>Մրցավարը խաղը ընդհատել է 89-րդ րոպեին (երբ հաշիվը 1 - 1 եր) երկրպագուների անկարգության պատճառով։ Երկու թիմերին գրանցվել է 0 - 3 պարտություն։
(6931) Կենզաբուրո
(6931) Կենզաբուրո (Kenzaburo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 4-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,031654 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7294 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,334 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1928,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,186717 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,88° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լիդին
Լիդին (Лідин), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Լիդինո։
2006 թվականի տվյալներով Լիդին գյուղում բնակվում էր 93 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 114,39 մարդ/կմ²։
Գեղյալու Առաջին
Գեղյալու Առաջին, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Լիդին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գեղյալու Առաջին
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 288, իսկ 1908 թվականին՝ 653 ադրբեջանցի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակ
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակը ֆուտբոլի տղամարդկանց ազգային հավաքականների դասակարգման աղյուսակն է, որը ներկայումս գլխավորում է Գերմանիան. ՖԻՖԱ անդամ երկրները դասակարգվում են համաձայն իրենց հանդիպումների արդյունքների։ Դասակարգումը ներմուծվել է 1992 թվականի դեկտեմբերին և ութ հավաքական (Արգենտինա, Բելգիա, Բրազիլիա, Ֆրանսիա, Գերմանիա, Իտալիա,Նիդերլանդներ և Իսպանիա) եղել են դասակարգման առաջին հորիզոնականում, որոնցից Բրազիլիան ամենաերկարն է եղել առաջինը։
Օգտագործվում է միավորների համակարգը, որը հաշվարկվում է ՖԻՖԱ-ի կողմից ճանաչված բոլոր միջազգային հանդիպումների հիման վրա։ Ներկայիս համակարգի համաձայն միավորների հաշվարկի հիմքում ընկած են վերջին չորս տարվա հավաքականների արդյունքները։
Դասակարգման համակարգը վերջին անգամ փոփոխվել է Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2006-ից հետո և հաստատվեց 2006 թվականի հուլիսի 12-ին։ Նոր համակարգով հիմք էին ընդունվում նախորդ 4 տարիների արդյունքները նախկին 8 տարիների փոխարեն։
Այլընտրանքային համակարգեր նույնպես մշակվել են, ինչպիսին Աշխարհի ֆուտբոլի Էլո դասակարգումն է։
2017 թվականի սեպտեմբերին ՖԻՖԱ-ն հայտարարեց, որ վերանայվելու են դասակարգման կանոնները և որոշումը կկայացվի Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018-ի որակավորման փուլից հետո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՖԻՖԱ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դասակարգումներ
Գոր Վիդալ
Յուջին Լյութեր Գոր Վիդալ (Gore Vidal, ), ամերիկացի գրող և հասարակական մտավորական, որը հայտնի է իր էպիգրամատիկ խելքով, էրուդիցիայով և հայրապետական ձևով։ Վիդալը բիսեքսուալ էր, և իր վեպերում և էսսեներում հարցաքննում էր սոցիալական և մշակութային սեռական նորմերը, որոնք նա ընկալում էր որպես ամերիկյան կյանքի շարժիչ ուժ ։ Գրականությունից դուրս Վիդալը մեծապես զբաղվում էր քաղաքականությամբ։ Նա երկու անգամ անհաջող պաշտոն ստանձնեց որպես Դեմոկրատական կուսակցության թեկնածու, նախ՝ 1960 թվականին ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում (Նյու Յորքի համար), իսկ ավելի ուշ՝ 1982 թվականին՝ ԱՄՆ Սենատում (Կալիֆորնիայի համար)։
ԱՄՆ սենատորի թոռ Վիդալը ծնվել է բարձր դասի քաղաքական ընտանիքում։ Որպես քաղաքական մեկնաբան և էսսեիստ՝ Վիդալի հիմնական ուշադրությունը Միացյալ Նահանգների պատմությունն ու հասարակությունն էր, հատկապես այն, թե ինչպես ռազմատենչ արտաքին քաղաքականությունը երկիրը հասցրեց անկումային կայսրության ։ Նրա քաղաքական և մշակութային էսսեները տպագրվել են «Ազգ», «Նոր պետական գործիչ», «Նյու Յորքի գրքերի ակնարկ» ամսագրերում։ Որպես հասարակական մտավորական, Գոր Վիդալի արդիական բանավեճերը սեքսի, քաղաքականության և կրոնի վերաբերյալ այլ մտավորականների և գրողների հետ երբեմն վերածվում էին վեճերի այնպիսի մարդկանց հետ, ինչպիսիք են Ուիլյամ Ֆ. Բաքլի կրտսերը և Նորման Մեյլերը։
Որպես արձակագիր՝ Վիդալն ուսումնասիրել է կոռուպցիայի բնույթը հասարակական և անձնական կյանքում։ Նրա պատմելու ոճը արթնացնում էր իր պատմությունների ժամանակն ու վայրը, ուրվագծում էր նրա հերոսների հոգեբանությունը ։ Նրա երրորդ վեպը՝ «Քաղաքը և սյունը» (1948 թ.), վիրավորեց պահպանողական գրքերի գրախոսների գրական, քաղաքական և բարոյական զգայունությունը, քանի որ սյուժեն նվիրված էր արական սեռի անտակտորեն ներկայացված միասեռական հարաբերություններին ։ Պատմական վեպի ժանրում Վիդալը վերստեղծել է Հուլիանոս Ուրացողի (մ.թ. մ.թ. 361–363) կայսերական աշխարհը Ջուլիանում (1964)։ Հուլիանոսը հռոմեական կայսրն էր, ով փորձեց վերահաստատել հռոմեական բազմաստվածությունը՝ հակազդելու քրիստոնեությանը :Սոցիալական երգիծանքի մեջ Միրա Բրեքինրիջը (1968) ուսումնասիրում է գենդերային դերերի և սեռական կողմնորոշման փոփոխականությունը որպես սոցիալական կառուցումներ, որոնք հաստատված են սոցիալական բարքերով ։ «Բուր»(1973) և «Լինկոլն» (1984) ֆիլմերում յուրաքանչյուր հերոս ներկայացվում է որպես «Ժողովրդի մարդ» և որպես «Մարդ»՝ պատմողական ուսումնասիրության մեջ, թե ինչպես են անհատականության հանրային և մասնավոր կողմերը ազդում Միացյալ Նահանգների ազգային քաղաքականության վրա ։
Միքայել Օրդյան
Միքայել Բախշիի Օրդյան, հայ խորհրդային քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1970), ՌԴ բնական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2000) ։ ԽՄԿԿ անդամ 1953 թվականից։
Գոր Վիդալ
Վաղ կյանք
Վիդալը ծնվել է ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիայի կուրսանտների հոսպիտալում, Ուեսթ Փոյնթում, Նյու Յորք, Յուջին Լյութեր Վիդալի (1895–1969) և Նինա Ս. Գորի (1903–1978) միակ երեխան ։ Վիդալը ծնվել է այնտեղ, քանի որ նրա հայրը՝ ԱՄՆ բանակի սպա, այն ժամանակ ծառայում էր որպես առաջին ավիացիոն հրահանգիչ ռազմական ակադեմիայում։ Միջին անունը՝ Լուի, սխալ էր համարվում նրա հոր կողմից, «ով հաստատ չէր հիշում՝ իր անունը Յուջին Լուի էր, թե Յուջին Լյութեր» ։ «Պալիմպսեստ»(1995) հուշագրության մեջ Վիդալն ասել է. «Իմ ծննդյան վկայականում գրված է «Եվգենի Լուի Վիդալ». սա փոխվել է Եվգենի Լյութեր Վիդալ կրտսերի, այնուհետև Գորը ավելացվել է իմ մկրտության ժամանակ [1939 թվականին], հետո՝ տասնչորս տարեկանում, ես ազատվեցի առաջին երկու անուններից» ։
Միքայել Օրդյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1928 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Գորիս քաղաքում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետը ։
Գոր Վիդալ
Վաղ կյանք
Վիդալը մկրտվել է 1939 թվականի հունվարին, երբ նա 13 տարեկան էր, Սենտ Ալբանս դպրոցի տնօրենի կողմից, որտեղ Վիդալը սովորում էր նախապատրաստական դպրոցում։ Մկրտության արարողությունը կատարվեց, որպեսզի նա «հաստատվեր [եպիսկոպոսական հավատքի մեջ]» Վաշինգտոնի տաճարում, 1939 թվականի փետրվարին, որպես «Յուջին Լյութեր Գոր Վիդալ» ։ Նա ավելի ուշ ասաց, որ թեև մկրտության ժամանակ իր անուններին ավելացվել է «Գոր» ազգանունը, «Ես նրա համար չէի կոչվել [մորական պապի՝ Թոմաս Պրայոր Գորը], չնայած նա մեծ ազդեցություն է ունեցել իմ կյանքի վրա» ։ 1941-ին Վիդալը հրաժարվեց իր երկու անուններից, քանի որ նա «ուզում էր ունենալ սուր, տարբերակիչ անուն, որը համապատասխանի ձգտող հեղինակին կամ ազգային քաղաքական առաջնորդին...
Միքայել Օրդյան
Աշխատանքային գործունեություն
Աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ օրգանական քիմիայի և հայ-քիմնախագիծ (1959–1968, Երևան) ինստիտուտներում։ 1969 թվականից Երևանի բժշկական ինստիտուտի օրգանական և ֆիզկոլոիդ քիմիայի (1980 թվականից՝ դեղագործական, թունաբանական, օրգանական և ֆիզկոլոիդ քիմիայի) ամբիոնի վարիչն է։
Գոր Վիդալ
Վաղ կյանք
Նրա հայրը՝ Յուջին Լյութեր Վիդալ ավագը, Ռուզվելտի վարչակազմի օրոք եղել է Առևտրի դեպարտամենտի օդային առևտրի բյուրոյի տնօրեն (1933–1937), ինչպես նաև եղել է ավիատոր Ամելիա Էրհարթի մեծ սերը :ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիայում բացառիկ մարմնամարզիկ Վիդալ ավագը եղել է պաշտպան, մարզիչ և ֆուտբոլային թիմի ավագ. և համաամերիկացի բասկետբոլիստ։ Այնուհետև նա մասնակցեց 1920 թվականի ամառային և 1924 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին (յոթերորդը տասնամարտում և ԱՄՆ հնգամարտի մարզիչ) ։ 1920-ականներին և 1930-ականներին Վիդալ ավագը երեք ավիաընկերությունների հիմնադիր կամ գործադիր էր՝ «Լյուդինգթոն Լայն» (հետագայում «Արևելյան ավիաուղիներ»), «Անդրմայրցամաքային օդային տրանսպորտ» (հետագայում՝ Տրանս Վորլդ Էըլայնս), Հյուսիսային ավիաուղիներ ։
Միքայել Օրդյան
Աշխատանքային գործունեություն
Կազմակերպել (1976) և ղեկավարում է ամբիոնի ճյուղային լաբորատորիան։
Գոր Վիդալ
Վաղ կյանք
Գորի նախապապը՝ Յուգեն Ֆիդել Վիդալը, ծնվել է Ավստրիայի Ֆելդկիրխում, ռոմանշական ծագմամբ և ԱՄՆ էր եկել Գորի շվեյցարացի մեծ տատի՝ Էմմա Հարթմանի հետ ։
Միքայել Օրդյան
Հիմնական աշխատանքներ
Հիմնական աշխատանքները նվիրված են պենտենների հիդրոկոնդենսման, ածխաջրածինների կարբալկօքսիլման ռեակցիաների հետազոտմանը։ Մշակել է ճյուղավորված կարբոնաթթուների ստացման բարձր ճնշումներ չպահանջող եղանակ։ Առաջարկել է սինթետիկ կաուչուկի թափոններից (սպիրտի և պոլիվինիլացետատի արտադրության թափոններից) քացախաթթվի և մեթանոլի ստացման եղանակներ (1960 թվականին ներդրվել է Սևերո–Դոնեցկի քիմիական կոմբինատում՝ տարեկան 50 հազար տոննա)։
Գոր Վիդալ
Վաղ կյանք
Վիդալի մայրը՝ Նինա Գորը, դերասանուհի էր, ով իր դեբյուտը կատարեց Բրոդվեյի թատրոնում՝ որպես լրացուցիչ դերասանուհի «Հովազի նշանը» ֆիլմում, 1928 թվականին ։ 1922 թվականին Նինան ամուսնացավ Եվգենի Լյութեր Վիդալի ավագի հետ և տասներեք տարի անց՝ 1935 թվականին, բաժանվեց նրանից ։ Նինա Գոր Վիդալն այնուհետև ամուսնացավ ևս երկու անգամ. Հյու Դ. Օչինկլոսինի և Ռոբերտ Օլդսինի հետ։ Նա նաև «երկարատև սիրավեպ» ուներ դերասան Քլարկ Գեյբլի հետ ։ Որպես Նինա Գոր Օչինկլոս, Վիդալի մայրը եղել է 1940 թվականի Դեմոկրատների ազգային կոնվենցիայի այլընտրանքային պատվիրակ ։
Միքայել Օրդյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Քիմիական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ քիմիայի ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Գոր Վիդալ
Վաղ կյանք
Նրա մոր և հոր հետագա ամուսնությունները Գոր Վիդալի համար ունեցան չորս խորթ եղբայրներ՝ Վանս Վիդալ, Վալերի Վիդալ, Թոմաս Գոր Օչինկլոս և Նինա Գոր Օչինկլոս՝ մեկ խորթ եղբայր՝ Հյու Դ. «Յուշա» Օչինկլոս III՝ մոր երկրորդ ամուսնությունից։ Հյու Դ. Օչինկլոսին և չորս խորթ եղբայրներին, այդ թվում՝ Ռոբին Օլդսին մոր երրորդ ամուսնությունից Միացյալ Նահանգների բանակի օդային ուժերի (USAAF) գեներալ-մայոր Ռոբերտ Օլդսի հետ, ով մահացել է 1943 թվականին՝ Նինայի հետ ամուսնանալուց 10 ամիս անց ։ Աուչինկլոսս-ի միջոցով Վիդալը նաև Ժակլին Քենեդիի խորթ եղբայրն էր։ Գոր Վիդալի զարմիկներից են Բյուր Սթիրսը, գրող և կինոռեժիսոր, և Հյու Օչինկլոս Սթիերսը (1963–1995), կերպարային նկարիչ ։
Վաշինգտոնում մեծացած Վիդալը հաճախել է «Սիդվելի ընկերների դպրոց»-ը և «Սուրբ Ալբանս» դպրոցը։ Հաշվի առնելով իր մորական պապի՝ Օկլահոմայից սենատոր Թոմաս Փրայոր Գորի կուրությունը՝ Վիդալը բարձրաձայն կարդացել է նրա համար և եղել է նրա Սենատի էջը և տեսնող աչքը ։ 1939 թվականին, իր ամառային արձակուրդի ժամանակ, Վիդալը մի քանի գործընկերների և Սուրբ Ալբանսի դպրոցի պրոֆեսորի հետ գնաց իր առաջին եվրոպական ճանապարհորդությանը՝ այցելելու Իտալիա և Ֆրանսիա։ Նա առաջին անգամ այցելեց Հռոմ, քաղաք, որը դարձավ «Գորի գրական երևակայության կենտրոնում», և Փարիզ։ Երբ սեպտեմբերի սկզբին սկսվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, խումբը ստիպված եղավ շուտ վերադառնալ տուն. վերադառնալու ճանապարհին նա և իր գործընկերները կանգ առան Մեծ Բրիտանիայում, և նրանք հանդիպեցին Մեծ Բրիտանիայում ԱՄՆ դեսպան Ջո Քենեդիին (Ջոն Ֆիցջերալդ Քենեդու հայրը, հետագայում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների նախագահ) ։ 1940 թվականին նա հաճախել է Լոս Ալամոս Ռանչ դպրոցը, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվել է Ֆիլիպս Էքսեթեր ակադեմիա, Նյու Հեմփշիր նահանգի Էքսեթեր քաղաքում, որտեղ աշխատել է Էքսոնյան դպրոցական թերթում ։
Համալսարան հաճախելու փոխարեն՝ Վիդալը 17 տարեկանում զորակոչվեց ԱՄՆ բանակ և նշանակվեց որպես գրասենյակի գործավար USAAF-ում։ Ավելի ուշ, Վիդալը հանձնեց քննությունները, որոնք անհրաժեշտ էին տրանսպորտային կորպուսում ծովային սպա (կրտսեր աստիճան) դառնալու համար, և այնուհետև ծառայեց որպես F.S. 35-րդ, ԱՄՆ բանակի բեռնափոխադրման և մատակարարման (FS) նավը նստեց Ալեուտյան կղզիների Նիդեռլանդական նավահանգստում։ Երեք տարի ծառայելուց հետո Վիդալը տառապեց հիպոթերմիայով, զարգացավ ռևմատոիդ արթրիտ և, հետևաբար, նշանակվեց սպա ։
Գրական կարիերա
Վիդալի գրական ստեղծագործությունների վրա ազդել են բազմաթիվ այլ գրողներ, բանաստեղծներ և դրամատուրգներ, վիպասաններ և էսսեիստներ։ Դրանց թվում են, հնագույն ժամանակներից, Պետրոնիուսը (մ.թ. մ.թ. 66), Յուվենալը (մ.թ. 60–140), և Ապուլեյուսը (մ. իսկ հետվերածննդից՝ Միշել դե Մոնտենը (1533–1592), Թոմաս Լավ Պակոկը (1785–1866) և Ջորջ Մերեդիտը (1828–1909): Ավելի վերջին գրական ազդեցությունները ներառում էին Մարսել Պրուստը (1871–1922), Հենրի Ջեյմսը (1843–1916) և Էվելին Ուոն (1903–1966) : Մշակութային քննադատ Հարոլդ Բլումը գրել է, որ Վիդալը կարծում էր, որ իր սեքսուալությունը զրկել է իրեն Միացյալ Նահանգների գրական հանրության կողմից լիարժեք ճանաչումից։ Ինքը՝ Բլումը, պնդում է, որ նման սահմանափակ ճանաչումն ավելի շատ պայմանավորված է նրանով, որ Վիդալի «լավագույն գեղարվեստական գրականությունը» եղել է «տարբերակված պատմավեպերը», ենթաժանրը «այլևս հասանելի չէ կանոնականացման համար» ։
Գեղարվեստական գրականություն
Վիդալի գրական կարիերան սկսվեց «Ուիլիվավ» ռազմական վեպի հաջողությամբ, որը պատերազմող մարդկանց պատմություն էր, որը բխում էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ալյասկայի նավահանգստային ջոկատում նրա պարտականություններից ։ Նրա երրորդ վեպը՝ «Քաղաքը և սյունը» (1948), բարոյախոսական կատաղություն առաջացրեց՝ կապված երիտասարդ հերոսի անկողմնակալ ներկայացման հետ, որը հաշտվում է իր համասեռամոլության հետ ։ Վեպը նվիրված էր «Ջ.Թ.»-ին; Տասնամյակներ անց Վիդալը հաստատեց, որ սկզբնատառերը եղել են իր մանկության ընկերոջ և Սենթ Ալբանսի դասընկեր Ջեյմս Թրիմբլ III-ի սկզբնատառերը, որոնք սպանվել են 1945 թվականի մարտի 1-ին Իվո Ջիմայի ճակատամարտում, և որ Թրիմբլը միակ մարդն էր, ում երբևէ սիրել է  ։ Քննադատները դեմ են արտահայտվել Վիդալի՝ վեպում համասեռամոլության ներկայացմանը որպես բնական, քանի որ այն ժամանակին այն դիտվում էր որպես անբնական և անբարոյական ։ Վիդալը պնդում էր, որ New York Times-ի քննադատ Օրվիլ Պրեսկոտն այնքան է վիրավորված գրքից, որ նա հրաժարվել է վերանայել կամ թույլ տալ, որ այլ քննադատներ վերանայեն Վիդալի որևէ գիրք։ Վիդալն ասել է, որ գրքի հրապարակումից հետո E. P. Dutton-ի խմբագիրն իրեն ասել է. «Դուք երբեք չեք ներվի այս գրքի համար։ Քսան տարի անց դուք դեռ քարկոծվելու եք դրա համար» ։ Այսօր Վիդալը հաճախ դիտվում է որպես սեռական ազատագրման վաղ շրջանի չեմպիոն ։
1960-ականներին Վիդալը հրատարակեց «Ջուլիան»-ը (1964), Հռոմեական կայսր Հուլիանոս Ուրացողի (մ.թ. մ.թ. 361–363) մասին, որը ձգտում էր վերականգնել բազմաստվածական հեթանոսությունը, երբ Ջուլիանը համարում էր, որ քրիստոնեությունը սպառնում է Հռոմեական կայսրության մշակութային ամբողջականությանը. Վաշինգտոն, Դ.Կ. (1967), Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտի (1933–1945) նախագահական ժամանակաշրջանի քաղաքական կյանքի մասին. և «Միրա Բռեքնիջ»-ը (1968), ամերիկյան կինոբիզնեսի երգիծանք՝ դրամատիկական արվեստի դպրոցի միջոցով, որը պատկանում էր տրանսսեքսուալ կնոջ՝ համանուն հակահերոսուհուն։
Գեղարվեստական գրականության երկրորդ տեսակը արդիական երգիծանքն է, օրինակ՝ Միրոն (1974), Միրա Բրեքինրիջի շարունակությունը; Կալկի (1978), աշխարհի վերջի և դրա հետևանքների անհանգստության մասին; Դուլութ (1983), տիեզերքի այլընտրանքային պատմություն; Ուղիղ եթեր Գողգոթայից (1992), Մակեդոնիայի եպիսկոպոսի Տիմոթեոսի արկածների մասին քրիստոնեության վաղ օրերում. և Սմիթսոնյան ինստիտուտը (1998), ժամանակի ճանապարհորդության պատմություն։
Ոչ գեղարվեստական
Միացյալ Նահանգներում Վիդալին հաճախ համարում են էսսեիստ, քան վիպասան ։ Նույնիսկ երբեմն թշնամաբար տրամադրված գրականագետը, ինչպիսին Մարտին Էմիսն է, խոստովանեց, որ «Շարադրություններն այն են, ինչում նա լավ է... Վիդալը եղել է զվարճալի և բացառապես պարզատես։ Նույնիսկ նրա կույր կետերը լուսավոր են»։
Վեց տասնամյակ Վիդալն իրեն դիմել է հասարակական-քաղաքական, սեռական, պատմական և գրական թեմաներով։ «Արմագեդոն» էսսեների անթոլոգիայում (1987 թ.) նա ուսումնասիրել է իշխանության (քաղաքական և մշակութային) բարդությունները ժամանակակից Միացյալ Նահանգներում։ Նրա քննադատությունը ԱՄՆ գործող նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի հասցեին որպես «զմռսագործի արվեստի հաղթանակ» ցույց տվեց, որ Ռեյգանի գավառական աշխարհայացքը և նրա վարչակազմի աշխարհայացքը հնացած էր և անհամարժեք էր քսաներորդ դարավերջի աշխարհի աշխարհաքաղաքական իրողություններին։ 1993-ին Վիդալը շահեց Ազգային գրքի մրցանակը ոչ գեղարվեստական գրքի համար «Միացյալ Նահանգներ» Էսսեներ 1952–92» (1993) անթոլոգիայի համար ։
2000 թվականին Վիդալը հրատարակեց «Վերջին կայսրությունը» էսսեների ժողովածուն, որն այնուհետև ինքն իրեն անվանեց «բրոշյուրներ», ինչպիսիք են «Հավերժական պատերազմ հանուն հավերժական խաղաղության», «երազող պատերազմ » ռազմարդյունաբերական համալիրը, ազգային անվտանգության պետությունը և Ջորջ Բուշի վարչակազմը։ Վիդալը նաև պատմական էսսե է գրել հիմնադիր հայրերի՝ ազգ հորինելու մասին։ 1995-ին նա հրատարակեց «Պալիմպսեստ» հուշագրությունը, իսկ 2006-ին դրա հաջորդական հատորը՝ «Կետ առ կետ նավարկություն»։ Այդ տարվա սկզբին Վիդալը հրատարակել էր «Ամպեր և խավարումներ», «Հավաքածու կարճ պատմություններ»։
2009-ին Վիդալը արժանացել է «Ամերիկյան նամակներին» ակնառու ավանդի մեդալին Ազգային գրքի հիմնադրամից, որը նրան անվանել է «քաղաքականության, պատմության, գրականության և մշակույթի ականավոր հասարակական քննադատ» ։ Նույն թվականին «Գրերի մարդը» Գոր Վիդալը ճանաչվեց Ամերիկյան հումանիստական ասոցիացիայի պատվավոր նախագահ ։
Հոլիվուդ
1956 թվականին MGM-ը չորս տարվա աշխատանքային պայմանագրով վարձեց Վիդալին որպես սցենարիստ։ 1958 թվականին ռեժիսոր Ուիլյամ Ուայլերը սցենարիստ բժիշկից պահանջեց վերաշարադրել Բեն-Հուրի (1959) սցենարը, որն ի սկզբանե գրվել էր Կառլ Թունբերգի կողմից։ Որպես նախագծին հանձնարարված մի քանի սցենարիստ բժիշկներից մեկը՝ Վիդալը վերաշարադրեց սցենարի զգալի հատվածները՝ հարթելու կերպարների մոտիվացիայի երկիմաստությունները, մասնավորապես՝ պարզաբանելու հրեա գլխավոր հերոսի՝ Ջուդա Բեն-Հուրի և հռոմեացի հակառակորդ Մեսալայի միջև թշնամությունը, որը նախկինում եղել է մանկության մտերիմ ընկեր։ Բեն-Հուրի սցենարը վերաշարադրելու դիմաց, Իտալիայում գտնվելու վայրում, Վիդալը բանակցել է MGM-ի հետ իր չորս տարվա պայմանագրի վաղաժամկետ խզման մասին (երկու տարվա ընթացքում) ։
36 տարի անց «Ցելյուլոիդային պահարան» վավերագրական ֆիլմում Վիդալը բացատրեց, որ Մեսալայի անհաջող փորձը՝ վերսկսելու իրենց համասեռամոլական, պատանեկան հարաբերությունները, դրդել է իբր քաղաքական թշնամանք Բեն-Հուրի (Չարլթոն Հեստոն) և Մեսալայի (Սթիվեն Բոյդ) միջև։ Վիդալն ասաց, որ Բոյդը տեղյակ է տեսարանի համասեռամոլ ենթատեքստի մասին, և որ ռեժիսորը, պրոդյուսերը և սցենարիստը պայմանավորվել են Հեսթոնին անտեղյակ պահել ենթատեքստից, որպեսզի նա հրաժարվի այդ տեսարանը խաղալուց :Իր հերթին, իմանալով այդ բացատրությունը, Հեսթոնն ասաց, որ Վիդալը քիչ ներդրում է ունեցել Բեն-Հուրի սցենարի մեջ ։ Չնայած կերպարի դրդապատճառների վերաբերյալ Վիդալի որոշմանը, Սցենարիստների գիլդիան պաշտոնական սցենարիստ-վարկ է հատկացրել Կառլ Թունբերգին, համաձայն WGA սցենարի վարկային համակարգի, որը ձեռնտու էր սցենարի «սկզբնական հեղինակին», այլ ոչ թե նկարահանված սցենարի հեղինակին ։
Երկու պիեսները՝ «Լավագույն մարդը». «Պիես քաղաքականության մասին» (1960, նկարահանվել է ֆիլմ 1964 թվականին) և «Այցելություն փոքր մոլորակ» (1955), հաջողություններ են ունեցել թատրոնում և կինոյում։ Վիդալը երբեմն վերադառնում էր կինոյի բիզնես և գրում էր պատմական ճշգրիտ հեռուստատեսային պիեսներ և սցենարներ իր համար կարևոր թեմաների մասին։ «Բիլլի Դը Քիդ»-ը (1989) մեկն է՝ Ուիլյամ Հ. Բոննիի մասին, որը զինված մարդ է Նյու Մեքսիկոյի տարածքում Լինքոլն շրջանի պատերազմում (1878), իսկ ավելի ուշ՝ ԱՄՆ-ի արևմտյան սահմաններում ապօրինի։ Մյուսը 1979 թվականի «Կալիգուլան» է (հիմնված Հռոմեական կայսր Կալիգուլայի կյանքի վրա), որտեղից Վիդալը հեռացրեց իր սցենարիստի վարկը, քանի որ պրոդյուսերը՝ Բոբ Գուչիոնը, ռեժիսորը՝ Տինտո Բրասը և գլխավոր դերակատարը՝ Մալքոլմ Մակդաուելը, վերաշարադրեցին սցենարը՝ ավելացնելու համար։ Լրացուցիչ սեքս և բռնություն՝ դրա առևտրային գրավչությունը մեծացնելու համար։
1960-ականներին Վիդալը գաղթում է Իտալիա, որտեղ ընկերանում է կինոռեժիսոր Ֆեդերիկո Ֆելինիի հետ, ում համար նկարահանվում է Ռոմա (1972) ֆիլմում որպես էպիզոդիկ դեր։ Նա նաև նկարահանվել է ամերիկյան Մերի Հարթման, Մերի Հարթման հեռուստասերիալում և Բոբ Ռոբերթս (1992) ֆիլմերում, սերիալ կատակերգություն ռեակցիոն պոպուլիստ քաղաքական գործչի մասին, որը շահարկում է երիտասարդական մշակույթը՝ ձայներ շահելու համար. Պատվով (1994), Ivy League կատակերգություն-դրամա; Gattaca (1997), գենետիկական ճարտարագիտության մասին գիտաֆանտաստիկ դրամա; և Igby Goes Down (2002), հասունացող սերիո-կատակերգություն՝ ռեժիսոր նրա եղբորորդու՝ Բուր Սթերսի կողմից։
Քաղաքական արշավներ
Որպես հասարակական մտավորական՝ Վիդալը նույնացվում էր ազատական քաղաքական գործիչների և հին Դեմոկրատական կուսակցության առաջադեմ սոցիալական պատճառների հետ ։
1960 թվականին Վիդալը Կոնգրեսի դեմոկրատ թեկնածուն էր Նյու Յորքի 29-րդ Կոնգրեսի շրջանի համար, սովորաբար հանրապետական շրջան, որը ներառում էր Քեթսկիլսի մեծ մասը և Հադսոն գետի արևմտյան ափը, ներառյալ Նյուբուրգը, բայց պարտվեց հանրապետական թեկնածու Ջ. Էռնեստին։ Ուորթոնը՝ 57 տոկոսից 43 տոկոսի տարբերությամբ ։ Քարոզչություն անելով Գորի հետ ավելին կստանաք կարգախոսի ներքո՝ Վիդալը ստացավ ամենաշատ ձայները, որը ստացել էր դեմոկրատական որևէ թեկնածու թաղամասում վերջին հիսուն տարվա ընթացքում և գերազանցեց Ջոն Ֆ. Քենեդիին (ով շրջանը կորցրեց ձայների 38 տոկոսով) :Նրա կողմնակիցների թվում էին Էլեոնորա Ռուզվելտը և Փոլ Նյումանը և Ջոան Վուդվորդը, ընկերները, ովքեր խոսում էին նրա անունից ։
1982 թվականին նա քարոզարշավ է անցկացրել Կալիֆորնիայի գործող նահանգապետ Ջերի Բրաունի դեմ ԱՄՆ Սենատի դեմոկրատական նախնական ընտրություններում; Վիդալը ճշգրիտ կանխատեսում էր, որ ընտրություններում հաղթելու է հակառակորդ հանրապետական թեկնածուն (Փիթ Ուիլսոնը) ։ Այդ ներխուժումը դեպի սենատորական քաղաքականություն Գորի Կոնկլինի կողմից նկարահանված «Գոր Վիդալ. Մարդը, ով ասաց ոչ» (1983) վավերագրական ֆիլմի թեման է։ 2001 թվականի «Թիմոթի Մաքվիի իմաստը» հոդվածում Գորը ձեռնարկեց բացահայտելու, թե ինչու է ներքին ահաբեկիչ Թիմոթի Մակվեյը 1995 թվականին իրականացրել Օկլահոմա Սիթիի ռմբակոծությունը։ Նա եզրակացրեց, որ Մակվեյը (Առաջին Իրաքյան պատերազմի քաղաքականապես հիասթափված ԱՄՆ բանակի վետերան, 1990 թ. ) ավերել էր Ալֆրեդ Պ. Մուրայի դաշնային շենքը՝ որպես վրեժ լուծելու ՀԴԲ-ի Վակոյի կոտորածի համար (1993 թ.) Տեխասի Branch Davidian համալիրում, կարծելով, որ ԱՄՆ կառավարությունը վատ վերաբերմունքի է արժանացրել ամերիկացիներին այնպես, ինչպես նա կարծում էր, որ ԱՄՆ բանակը։ դաժան վերաբերմունք էր դրսևորել իրաքցիների նկատմամբ. Ավարտելով Վենիթի Ֆեյը հոդվածը, Վիդալը Մակվեյին նշում է որպես «անհավանական միանձնյա շարժող» և տեսություն է ներկայացնում, որ արտաքին/ներքին դավադրությունները կարող էին ներգրավված լինել ։
Վիդալը շատ դեմ էր աշխարհում ցանկացած տեսակի ռազմական միջամտության : «Երազում պատերազմ. արյուն նավթի համար և Չեյնի-Բուշ խունտա» (2002) վեպում Վիդալը զուգահեռներ անցկացրեց այն մասին, թե ինչպես է Միացյալ Նահանգները մտնում պատերազմներ և ասաց, որ նախագահ Ֆրանկլին Դ. Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը (1939–45): Նա պնդում էր, որ Ռուզվելտը նախնական գիտելիքներ ուներ Փերլ Հարբորի վրա արշալույսի հարձակման մասին (դեկտեմբերի 7, 1941թ.) : «Ինչու մենք կռվում ենք» վավերագրական ֆիլմում (2005) Վիդալն ասում է, որ պատերազմի վերջին ամիսներին ճապոնացիները փորձել են հանձնվել. գցել ռումբերը... Ցույց տալու համար Ստալինին վախեցնելու համար աշխարհում ուժերի հավասարակշռությունը փոխելու համար կոմունիզմին պատերազմ հայտարարելու համար։ Միգուցե մենք կանխարգելիչ համաշխարհային պատերազմ էինք սկսում» ։
Ջորջ Բուշ կրտսերի քննադատությունը
Որպես հասարակական մտավորական, Վիդալը քննադատեց այն, ինչ նա համարում էր քաղաքական վնաս ազգին և քաղաքացու իրավունքների չեղարկումը ԱՄՆ Հայրենասիրական ակտի ընդունմամբ (2001) Ջորջ Բուշի վարչակազմի ժամանակ (2001–2009): Նա Բուշին բնութագրեց որպես «ԱՄՆ-ի ամենահիմար մարդը» և ասաց, որ Բուշի արտաքին քաղաքականությունը բացահայտ էքսպանսիոնիստական է ։ Նա պնդում էր, որ Բուշի վարչակազմը և նրանց նավթային բիզնեսի հովանավորները նպատակ են ունեցել վերահսկել Կենտրոնական Ասիայի նավթը՝ 1991 թվականին Պարսից ծոցի նավթի նկատմամբ գերիշխանություն ձեռք բերելուց հետո ։
Վիդալը դարձավ «Աշխարհը չի կարող սպասել»-ի խորհրդականների խորհրդի անդամ, քաղաքական կազմակերպություն, որը փորձում էր հրապարակայնորեն հերքել Բուշի վարչակազմի արտաքին քաղաքականության ծրագիրը (2001–2009) և պաշտպանեց Բուշի իմպիչմենտը ռազմական հանցագործությունների համար, ինչպիսիք են Երկրորդ Իրաքյան պատերազմը (2003–2011 թթ.) և ռազմագերիների (զինվորների, պարտիզանների, քաղաքացիական անձանց) խոշտանգումները՝ խախտելով միջազգային իրավունքը ։
Քաղաքական փիլիսոփայություն
Չնայած դրան, Վիդալն ասել է. «Ես ինձ պահպանողական եմ համարում», սեփականատիրական վերաբերմունք ունենալով ԱՄՆ-ի նկատմամբ։ «Իմ ընտանիքն օգնեց սկսել այս երկիրը... և մենք քաղաքական կյանքում ենք... 1690-ականներից, և ես շատ տիրապետող զգացում ունեմ այս երկրի մասին» ։ Ելնելով պոպուլիզմի այդ ֆոնից՝ 1970-1972 թվականներին Վիդալը եղել է Միացյալ Նահանգների Ժողովրդական կուսակցության նախագահ :1971 թվականին նա հավանություն տվեց սպառողների իրավունքների պաշտպան Ռալֆ Նեյդերին ԱՄՆ նախագահի պաշտոնում 1972 թվականի ընտրություններում :2007 թվականին նա հավանություն տվեց դեմոկրատ Դենիս Կուչինիչին ԱՄՆ նախագահի թեկնածության համար (2008 թվականին), քանի որ Կուչինիչը նախագահի թեկնածուներից «ամենախոսունն էր»՝ Հանրապետական կամ Դեմոկրատական կուսակցություններից, և որ Կուչինիչը «շատ էր»։ սիրելին այնտեղ՝ հացահատիկի սաթի դաշտերում» ։
2009 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Լոնդոնի «Թայմզ»-ին տված հարցազրույցում Վիդալն ասաց, որ շուտով Միացյալ Նահանգներում բռնապետություն է լինելու։ Պարբերականն ընդգծում է, որ Վիդալը, որը նկարագրվում է որպես «ամերիկյան գեղարվեստական գրականության մեծ ծերունին», պնդում էր, որ Ամերիկան փտում է, և չի ակնկալում, որ Բարաք Օբաման կփրկի երկիրը և ազգը կայսերական քայքայվելուց։ Այս հարցազրույցում նա նաև թարմացրել է իր հայացքները իր կյանքի, Միացյալ Նահանգների և այլ քաղաքական թեմաների վերաբերյալ ։
Վիդալն ավելի վաղ նկարագրել էր այն, ինչ նա տեսնում էր որպես քաղաքական և մշակութային փտում Միացյալ Նահանգներում իր «The State of Union» (1975) էսսեում։
Կապոտե-Վիդալ թշնամանք
1975 թվականին Վիդալը դատի է տվել Թրումեն Կապոտեին զրպարտության համար՝ մեղադրելով, որ նա մի անգամ դուրս է շպրտվել Սպիտակ տնից՝ հարբած լինելու, առաջին տիկին Ժակլին Քենեդիին թեւը գցելու, իսկ հետո մորը վիրավորելու համար :Այդ ժամանակ Վիդալի մասին Կապոտեն ասել է. «Ես միշտ տխուր եմ Գորի համար, շատ տխուր, որ նա ստիպված է ամեն օր շնչել» :Ընդհանուր ընկեր Ջորջ Փլիմփթոնը նկատեց. «Կապոտեի թույնի նման չկա, երբ նա շրջում է, և Գորը նույնպես, ես չգիտեմ, թե ինչ բաժանման մեջ պետք է լինի թշնամանքը»։ Հայցը լուծվեց հօգուտ Վիդալի, երբ Լի Ռաջիվիլը հրաժարվեց ցուցմունք տալ Կապոտեի անունից՝ սյունակագիր Լիզ Սմիթին ասելով ։
Բաքլի-Վիդալ թշնամանք
1968 թվականին ABC հեռուստատեսային ցանցը վարձեց լիբերալ Վիդալին և պահպանողական Ուիլյամ Ֆ ։ Օրեր շարունակ վիճաբանությունից հետո նրանց բանավեճերը նվաստացան և վերածվեցին ապշեցուցիչ ad hominem հարձակումների։ Քննարկելով 1968-ի դեմոկրատների ազգային կոնվենցիայի բողոքի ցույցերը՝ հասարակական մտավորականները վիճում էին խոսքի ազատության, մասնավորապես՝ ցուցարարների՝ Ամերիկայում Վիետկոնգների դրոշը ցուցադրելու օրինականության մասին, Վիդալն ասաց Բաքլիին «մի րոպե լռել»։ Բաքլին բռնի ձախակողմյան ցուցարարներին համեմատել էր գերմանացի նացիոնալ-սոցիալիստների հետ։ Վիդալն ասել է. «Ինչ վերաբերում է ինձ, ապա կրիպտո-նացիստի միակ տեսակը, որի մասին ես կարող եմ մտածել, դու ես»։ Բաքլին պատասխանեց. «Հիմա լսիր, տարօրինակ, վերջ տուր ինձ կրիպտո-նացիստ անվանել, թե չէ ես քեզ գուլպաներ կտամ, և դու կմնաս ծեփված»։ ABC-ի հաղորդավար Հովարդ Ք. Սմիթը միջամտեց, և բանավեճը վերսկսվեց առանց բռնության :Ավելի ուշ Բաքլին ասաց, որ ափսոսում է, որ Վիդալին անվանել է «քուեր», բայց դեռևս որոշակի զզվանք է հայտնել Վիդալի հանդեպ, երբ նա ասել է, որ ինքը «բիսեռականության ավետարանիչ է» ։
1969 թվականին Esquire ամսագրում Բաքլին շարունակեց իր մշակութային վեճը Վիդալի հետ «On Experiencing Gore Vidal» (1969 թվականի օգոստոս) էսսեում, որտեղ նա Վիդալին ներկայացնում էր որպես համասեռամոլության ներողություն; Բաքլին ասել է. «Այն մարդը, ով իր էսսեներում հռչակում է իր տառապանքի նորմալությունը [այսինքն՝ համասեռամոլությունը] և իր արվեստում դրա ցանկալի լինելը, չպետք է շփոթվի այն մարդու հետ, ով հանգիստ տանում է իր վիշտը։ Թմրամոլը խղճալ ու նույնիսկ հարգել, ոչ թե հրողին»։ Էսսեն հավաքված է The Governor Listeth. A Book of Inspired Political Revelations (1970) գրքում, որը Բաքլիի ժամանակի գրվածքների անթոլոգիա է։
Վիդալը Esquire-ում հակադարձել է 1969 թվականի սեպտեմբերի «Անճաշակ հանդիպում Ուիլյամ Ֆ. Բաքլի կրտսերի հետ» էսսեով։ և ասաց, որ Բաքլին «հակասևամորթ», «հակասեմիտ» և «պատերազմ» է ։ Բաքլին դատի է տվել Վիդալին զրպարտության համար ։
Վեճը շարունակվեց Esquire-ում, որտեղ Վիդալը ակնարկեց, որ 1944-ին Բաքլին և անանուն քույր-եղբայրները վանդալիզմի էին ենթարկել բողոքական եկեղեցին Շերոնում, Կոնեկտիկուտ (Բաքլի ընտանիքի հայրենի քաղաք) այն բանից հետո, երբ հովվի կինը տուն էր վաճառել հրեական ընտանիքի։ Բաքլին կրկին դատի է տվել Վիդալին և Esquire-ին զրպարտության համար, և Վիդալը հակընդդեմ հայց է ներկայացրել Բաքլիի դեմ զրպարտության համար՝ վկայակոչելով Բաքլիի կողմից Միրա Բրեքինրիջի (1968) բնութագրումը որպես պոռնոգրաֆիկ վեպ :Դատարանը մերժել է Վիդալի հակընդդեմ հայցը :Բաքլին ընդունեց 115,000 դոլարի չափով վճարում իր փաստաբանի վճարը և խմբագրական ներողությունը Esquire-ից, որում հրատարակիչը և խմբագիրներն ասացին, որ իրենք «միանգամայն համոզված են» Վիդալի պնդումների անիրականության մեջ ։ Newsweek ամսագրին ուղղված նամակում Esquire-ի հրատարակիչն ասել է, որ «Բաքլիի հայցի լուծումը մեր դեմ» չի եղել «Վիդալի հոդվածի «հերքումը», ընդհակառակը, հստակ ասվում է, որ մենք հրապարակել ենք այդ հոդվածը, քանի որ հավատում էինք, որ Վիդալը։ իրավունք ուներ պնդելու իր կարծիքը, թեև մենք չէինք կիսում դրանք» ։
«Գոր Վիդալ. կենսագրություն» (1999) գրքում Ֆրեդ Կապլանն ասել է, որ «Դատարանը «չէ» բավարարել Բաքլիի գործն ընդդեմ Esquire-ի… [որ] դատարանը «չի» վճռել, որ Վիդալի հոդվածը «զրպարտչական» է։ որ գործը պետք է գնա դատավարության, որպեսզի, ըստ էության, որոշվի, թե արդյոք այն զրպարտչական է, թե ոչ։ Esquire-ի հետ հաշվարկի կանխիկ արժեքը ներկայացնում էր «միայն» Բաքլիի իրավական ծախսերը» ։
2003 թվականին Բաքլին վերսկսեց իր բողոքը Վիդալի կողմից զրպարտության մասին, այս անգամ հրատարակելով Esquire's Big Book of Great Writing (2003) անթոլոգիան, որը ներառում էր Վիդալի «Անճաշակ հանդիպում Ուիլյամ Ֆ. Բաքլի կրտսերի հետ» էսսեն։ Կրկին վիրավորված Բաքլին հայց ներկայացրեց զրպարտության համար, և Esquire ամսագիրը կրկին բավարարեց Բաքլիի հայցը 55,000–65,000 դոլարով իր փաստաբանի վարձատրության և 10,000 դոլարով Բաքլիի կրած անձնական վնասների համար ։
«RIP WFB – դժոխքում» մահախոսականում (2008 թվականի մարտի 20) Վիդալը հիշեց Բաքլիին, ով մահացել էր 2008 թվականի փետրվարի 27-ին :Ավելի ուշ, «Գրական առյուծ. հարցեր Գոր Վիդալի համար» (2008թ. հունիսի 15) հարցազրույցում New York Times-ի լրագրող Դեբորա Սոլոմոնը հարցրեց Վիդալին. Վիդալը պատասխանել է ։
Մեյլեր-Վիդալ թշնամանք
1971 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Ջանեթ Ֆլանների մասնակցությամբ The Dick Cavett Show-ի ձայնագրման ժամանակ, Նորման Մեյլերը, իբր, գլխով հարվածել է Վիդալին, երբ նրանք կուլիսներում էին ։ Թոք-շոուի ձայնագրման ժամանակ Վիդալն ու Մեյլերը վիրավորել են միմյանց՝ իր մասին Վիդալի գրածի պատճառով, ինչի հետևանքով Մեյլերը ասել է. «Ժամանակ առ ժամանակ ստիպված եմ եղել հոտոտել քո ստեղծագործությունները»։ Ըստ երևույթին, Մեյլերի զայրույթն առաջացել է այն բանից, որ Վիդալը նշում էր, որ Մեյլերը դանակահարել է այն ժամանակվա իր կնոջը ։
Պոլանսկու բռնաբարության դեպք
The Atlantic ամսագրին տված հարցազրույցում «Զրույց Գոր Վիդալի հետ» (2009 թ. հոկտեմբեր), Ջոն Մերոնիի կողմից, Վիդալը խոսել է ԱՄՆ հասարակության արդիական և մշակութային հարցերի մասին։ Հարցրեց իր կարծիքը 2009 թվականի սեպտեմբերին Շվեյցարիայում կինոռեժիսոր Ռոման Պոլանսկու ձերբակալության մասին՝ ի պատասխան ԱՄՆ իշխանությունների կողմից արտահանձնման խնդրանքի, որը 1978 թվականին փախել էր ԱՄՆ-ից՝ տասներեք տարի օրենքով սահմանված բռնաբարության համար բանտից խուսափելու համար։ Հոլիվուդում տարեց աղջիկ Վիդալն ասաց. «Իրոք, ես չեմ ջղայնանում։ Տեսեք, ես նստելու եմ և լացելու եմ ամեն անգամ, երբ երիտասարդ կուրկը զգում է, որ իրեն վիրավորել են»։
Մանրամասնելու խնդրանքով՝ Վիդալը բացատրեց 1970-ականների ԱՄՆ-ի և հոլիվուդյան կինոյի բիզնեսի մշակութային բնավորությունը ։
Ի պատասխան Պոլանսկիի բռնաբարության տասնամյակների գործի մասին Վիդալի կարծիքին, «Վերապրածների ցանցը քահանաների կողմից բռնության ենթարկվածների ցանց» կազմակերպության խոսնակ Բարբարա Դորիսն ասաց. «Մարդիկ պետք է արտահայտեն իրենց զայրույթը՝ հրաժարվելով գնել նրա գրքերից որևէ մեկը», Վիդալը «ստոր ոգի» է և ասաց, որ թեև «բոյկոտը ֆինանսական վնաս չի հասցնի Վիդալին», բայց դա «կստիպի որևէ մեկին, ով նման անխիղճ հայացքներով, բերանը փակ պահել և [այդպիսով] խուսափել աղ քսելուց։ սեռական բռնության (զոհերի) արդեն խորը [հոգեբանական] վերքերը ։