cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միզերի (վեպ)
Վեպն արժանացավ Բրեմ Սթոքերի մրցանակին, ինչպես նաև առաջադրվեց Համաշխարհային ֆենտեզի մրցանակաբաշխության «Լավագույն վեպ» անվանակարգում ։ «Միզերին» քննադատների կողմից ստացավ դրական արձագանքներ։ Գրախոսները ողջունեցին Քինգի գրքերում առկա դասական միստիցիզմը՝ հատկապես նշելով գրողի անձնական կյանքի համեմատությունը և «հայտնի և երկրպագու» հարաբերությունների թեմատիկայի հաջողված ուսումնասիրությունը։ Վեպը, որը տարվա բեսթսելլերների ցուցակում զբաղեցրեց չորրորդ հորիզոնականը, 1990 թվականին էկրանավորվեց ամերիկացի ռեժիսոր Ռոբ Ռայների կողմից ։
Սյուժե
Շուտով գրողն սկսում է տարօրինակություններ նկատել Էննիի վարքագծում։ Նա օգնություն չի խնդրել հիվանդանոցներից, երբ ձնաբուքն ավարտվել էր, և ոչ ոքի տեղյակ չի պահել, որ Փոլը գտնվում է իր տանը։ Երբեմն Էննին «անջատվում է»՝ լիովին փակվելով ինքն իր մեջ՝ չարձագանքելով իրադարձություններին։ Բացի այդ նրա մոտ լինում են անպատճառ զայրույթի սուր նոպաներ։ Դրանցից մեկի ժամանակ Էննին ապուրով լի ափսեն շուռ է տալիս պատին, հետո մաքրում պատը՝ քուրջը ցամաքացնելով դույլի մեջ, ապա ստիպում է Փոլին խմել կեղտոտ ջուրը։ Գնելով Միզերիի մասին հենց նոր լույս տեսած գիրքը՝ Էննին կարդում է մինչև այն տեղը, որտեղ Միզերին մահանում է, տեսարան է սարքում և շուտով երկու օրով հեռանում տնից՝ հիվանդին թողնելով առանց հացի, ջրի և հանգստացնող դեղամիջոցների։
Վերադառնալուց հետո Էննին թուլացած, հազիվ ողջ մնացած Փոլին ստիպում է վառել «Արագ ավտոմեքենաներ» վեպի ձեռագիրը, որը լի էր ոչ նորմատիվ բառապաշարով և բռնության տեսարաններով ։ Տոնավաճառից գնելով «Ռոյալ» մակնիշի հին տպագրական մեքենա, որում չկար «n» տառը, տպագրական թղթեր և հաշմանդամի սայլակ՝ Էննին Փոլի համար գրասենյակ է սարքում և ստիպում գրել վեպի շարունակությունը, որտեղ Միզերին ողջ կլինի։ Այդ ամենի հետ մեկտեղ նրա «վերածնումը» պետք է ունենար տրամաբանական արդարացում։ Փոլը ենթարկվում է նրա սպառնալիքներին։ Աշխատանքը գրավում է գրողին, քանի որ դրան գլխովին տրվելիս նա մոռանում է իր իրավիճակի մասին։
Հերթական անգամ բարկանալով Փոլի վրա այն բանի համար, որ նա ասում է, թե գնված թղթերը չեն համապատասխանում տպագրական մեքենայով աշխատելուն, Էննին հեռանում է։ Շելդոնը, վախենալով այն բանից, որ նա կրկին կմնա առանց ցավազրկողների, օգտվում է իր բանտապանուհու բացակայությունից, դուրս պրծնում իր սենյակից՝ մազակալը որպես բանալի օգտագործելով։ Նա ոչ միայն գտնում է նովրիլի բազմաթիվ տուփեր, այլ նաև թերթերից կտրատված Էննիի ալբոմը, որը ջրի երես է դուրս բերում նախկին բուժքրոջ ամբողջ անցած կյանքը, որի հաշվին կան մի շարք սպանություններ։ Դեռ մանուկ հասակում նա սպանել է իր հորը՝ այն թաքցնելով դժբախտ պատահարի անվան տակ, որից հետո դառնալով բուժքույր՝ կյանքից զրկել է ծանր հիվանդ մեծահասակներին և նորածին երեխաներին ։ Շուտով Էննին իմանում է նրա «զբոսանքների» մասին և որպես պատիժ կացնով կտրում է նրա ծունկը, որն այրում է զոդման լամպով։
Հենց այդ պահին էլ ոստիկանությունը զբաղվում է անհետացած Փոլի որոնումներով։ Ոստիկաններից մեկն այցելում է Էննիի բնակարան։ Նա նկատում է բանտարկյալին, և բուժքույրը խոտ հնձելու սարքով սպանում է իրավապահին։ Փոլին նկուղում փակելուց հետո նա հեռանում է ոստիկանական մեքենան անհայտ վայրում թաքցնելու համար։ Նկուղում Փոլը վերցնում է բենզինով լի մի փոքր տարա և լուցկիներ։ Արդյունքում Էննին որոշում է կրակել իր բանտարկյալի վրա և ինքնասպան լինել այն բանից հետո, երբ վերջինս կավարտի վեպը, որպեսզի իր սիրելի հերոսուհին ապրի անմահ։ Գրելով վերջին գլուխը՝ Փոլը թաքցնում է ձեռագիրը և սևագրերի վրա լցնում բենզինը՝ դրանք բնօրինակի տեղ դնելով։ Էննին, հասկանալով Շելդոնի մտադրությունը, ամբողջ ուժով փորձում է պաշտպանել վեպը, և նրանց միջև կռիվ է սկսում, որի ժամանակ Փոլը գրամեքենայով հարվածում է բուժքրոջը և վառված թղթերը լցնում նրա կոկորդը։ Անհավանական ջանքերի շնորհիվ նա վերջ ի վերջո սպանում է իր խելագար երկրպագուհուն ։ Ավելի ուշ բացահայտվում է, որ նա մահացել է գլխուղեղային տրավմայի հետևանքով՝ մառանում, որտեղ ցանկանում էր վերցնել սղոցը այն ժամանակ, երբ Փոլն առանց գիտակցության ընկած էր։ Արդյունքում վիրավոր և հիվանդ գրողին շուտով գտնում է ոստիկանությունը։ Բուժվելուց հետո նա կրկին ապրում է սովորական կյանքով, թողարկում Միզերիի մասին նոր վեպ, սակայն բուժքույր Ուիլիքսի տան իրադարձություններն իր վրա թողնում են անմոռանալի հետք․ նրան թվում է, որ Էննին դեռ ողջ է։
Մտահղացումից մինչև հրատարակում
Վեպը գրվել է 1985 թվականի վերջին, իսկ առաջին անգամ տպագրվել է երկու տարի անց՝ 1987 թվականի հունիսին ։ Այն տպվել է 900 հազար օրինակով  ։ Փափուկ կազմով տարբերակը հայտնվել է միայն մեկ տարի անց, որի տպաքանակը հասել է մինչև 3 միլիոնի ։ Գովազդների վրա կատարվող ծախսերը կազմել են 400 հազար դոլար ։ Անվանումը, որը թարգմանաբար նշանակում է «տառապանք», հեղինակի խոստովանությամբ նկարագրում է հենց իր՝ Քինգի հոգեվիճակը, ով այդ պահին տառապում էր թմրամոլությամբ և հարբեցողությամբ ։ Պատմության գրման գաղափարն առաջացել էր 1980-ական թվականների սկզբին ՝ Կոնկորդ ինքնաթիռով դեպի Լոնդոն թռիչքի ժամանակ և մասամբ ներշնչված էր Իվլին Վոյի «Մարդ, ով սիրում էր Դիքենսին» ստեղծագործությամբ ։ Սթիվենը քնել էր և երազ տեսել, որում հայտնի գրողը գերի էր ընկել իր խելագար երկրպագուհու մոտ, ով ապրում էր ֆերմայում։ Երազում առկա էր նաև Միզերի անունով խոզը և գրողի կոտրված ոտքը։ Արթնանալով Քինգը «American Airlines» ընկերության՝ կոկտեյլի համար նախատեսված անձեռոցիկի վրա գրում է տեսածը, որը շուտով կորցնում է։ Նա հատկապես հիշում էր այն բառերը, որոնք արտասանվել էին երկրպագուհու կողմից երազատեսության մեջ․ «Ո՛չ, պարո՛ն, ուղղակի չար կատակ էր, երբ ես խոզին անվանեցի Միզերի։ Խնդրում եմ այդպես չմտածել, պարո՛ն։ Ո՛չ, ես այսպես եմ անվանել իմ կարդացած կուռքի պատվին, որի հանդեպ տածած սերն աշխարհում ամենամաքուրն է։ Ձեզ ամենայն հավանականությամբ հաճելի կլինի» ։
Նշված տեղ հասնելով՝ Քինգն իր կնոջ՝ Թաբիթա Քինգի հետ տեղավորվել էր «Բրաունս» հյուրանոցում։ Գիշերը Քինգը ոչ մի կերպ չէր կարողանում քնել, որի հիմնական պատճառը նոր ծագած գաղափարն էր։ Այն բանից հետո, երբ գրողը դռնապանին հարցրել է, թե որտեղ կարող է հանգիստ աշխատել, վերջինս նրան ուղեկցել է աստիճանահարթակի մոտ, որտեղ էլ գտնվում էր Ռեդյարդ Կիպլինգին պատկանող սեղանը։ Խմելով մեծ քանակությամբ թեյ՝ ձեռքի նոթատետրում գրում է տասնվեց էջ։ Ավելի ուշ հեղինակը գրել է․ Ավարտելով ․․․ ես կանգ առա ընդունարանում՝ դռնապանին ասելու․ «Շնորհակալություն, պարոն Կիպլինգի սեղանից օգտվելու թույլտվություն ստանալու համար»։ «Ուրախ եմ, որ ձեզ դուր եկավ»,- պատասխանեց նա։ Ինչպես նաև ծածուկ ժպտաց, իբրև թե գիտեր գրողին։ «Կիպլինգը նույնիսկ մահացել է այս սեղանի առջև։ Հարվածից։ Աշխատանքի ժամանակ»։ Ես վերև բարձրացա մի քանի ժամով քնելու համար, սակայն ճանապարհին մտածեցի, թե ինչքան հաճախ են մեզ փաստեր ներկայացնում, առանց որոնց մենք հրաշալիորեն կապրեինք ։
Ստեղծագործության սկզբնական տարբերակը պետք է կազմված լիներ երեսուն հազար բառից ՝ «Էննի Ուիլքսի առաջին թողարկումը»։ Քինգի նախնական մտահղացումը մի փոքր այլ էր․ Ուիլքսը պետք է սպաներ Փոլին, նրանով կերակրեր խոզին և նրա կաշվից կարեր հենց իր գրած գրքի կազմը ։ Մյուս չիրագործված միտքն ավելի մարդասիրական էր։ Այդ անգամ որպես գրքի կազմ էր օգտագործվելու խոզի կաշին։ Քինգը, դեռ հյուրանոցում գրելով հանգույցը, ինքն իրեն պարզ պատկերացնում էր դեպքերի հետագա զարգացումը։ Փոլի ոսկորները կարելի էր թաղել ցախատան հետևում, իսկ «ամենահամեղ մասերով» կերակրել խոզին։ Իր երևակայության մեջ Սթիվենը վառ կերպով տեսնում էր նաև այն սենյակը, որտեղ պետք է պահվեր Շելդոնը՝ պատված թերթերում տպված «Սիրված վեպերի հեղինակը դեռ չի գտնվել» վերնագրերով հատվածներով ։
Քինգի խոստովանմամբ սյուժեի բոլոր դետալները բնակազմական են, իսկ գրելու պրոցեսը՝ զվարճալի ։ Գիրքը, որը մի կողմից նաև համարվում է զվարճացնող, աշխատել է մեկից ավելի ընդունման աստիճանում ։ Գերբնական տարրերի բացակայության պատճառով Քինգը որոշեց գիրքը թողարկել իր գրական կեղծանվան՝ Ռիչարդ Բախմանի անվան տակ, սակայն շուտով հրաժարվեց այդ մտքից ։ Իր կարծիքով պատմությունը հիշեցնում է թատրոնի ներկայացում ։ Սթիվենը համագործակցել է երեք բժիշկների՝ ֆելդշեր Ռասս Դորրի, բուժքույր Ֆլորենս Դորրի և հոգեբույժ Ջենեթ Օրդուեյի հետ, ովքեր մատակարարում էին փաստացի տվյալներ ։ Վեպը դառնում է հինգերորդ ստեղծագործությունը, որը տպագրվում է տասնչորսամյսա ցիկլի ընթացքում ։
«Միզերի»-ն նվիրված է Ստեֆանի և Ջիմ Լեոնարդներին։ Ստեֆանին «Քասլ Ռոք» թերթի խմբագիրն էր, ում պարտականությունը կայանում էր երկրպագուների կողմից ստացված նամակների հետ աշխատանքը։ Հարցազրույցի ժամանակ նա հայտարարում է, որ տեղյակ է եղել այն բոլոր դեպքերի մասին, որոնք ոգևորել են Քինգին գրելու գրքեր ։ Ստեղծագործության հիմքում ընկած են գրողի անձնական ապրումները։ Քինգը ցանկանում էր դուրս գալ սովորական ժանրի շրջանակից և տեսնում երկրագուների մի մասի դժգոհությունն իր նոր գրքի նկատմամբ։ Որոշ երկրպագուներ վեպն ընդունեցին բացասական, կարծելով, որ գրոտեսկային Էննի Ուիլքսը նվաստացնում է իրենց զգացմունքները։ Մինչդեռ ինքը՝ հեղինակը, հեռու է կանգնում նմանատիպ համեմատություններից։ Նա հայտնում է, որ սիրում է իր մշտական ընթերցողներին և հիշեցնում, որ նրանցից մի քանիսի պահվածքն իրեն վախեցնում է ։ 2016 թվականից վեպի տպագրման իրավունքները պատկանում են «Scribner» հրատարակչությանը, որի հետ Քինգը համագործակցել է «Ոսկորներով պարկը» վեպի թողարկումից հետո ։
Հերոսները՝ երկու կերպարներ տանը
Ինքը՝ գրողը, վեպը դասում էր պատահարայինների շարքին, ինչպիսիք են «Ջերալդի խաղը» և «Աղջիկը, ով սիրում էր Թոմ Գորդոնին»-ը։ Նա կենտրոնացավ «երկու կերպարներ տանը» պարզ ֆորմուլայի վրա ։ Էննիի կերպարը շատ դեպքերում հավաքական է։ Նրանում գտան բոլոր վախեցնող երկրպագուների արտացոլանքները։ Քինգը գրել է․ - «Իմ ստեղծած բոլոր կերպարներից, որոնք հայտնի են ընթերցողներին, Էննի Ուիլքսն իմ ամենասիրելին է։ Նա մշտապես ինձ զարմացնում էր, միշտ իրեն դրսևորում էր անկանխատեսելի, հենց դրանով էլ նա իմ աչքին ընկավ։ Նրանում կա ավելի խորություն, և ես չէի պատկերացնում, որ նրան կմոտենամ խղճահարությամբ» ։ Էննին դարձավ ավելի ազդեցիկ դեմք, քան ինքն իրեն պատկերացնում էր հեղինակը։ Լինելով կին, նրբորեն կապվելով «աքլորային սերնդին»` նա առանց ավելորդ վարանելության կարողացավ կոտրել իր սիրած գրողի ոտքը։ Ստեղծագործության վերջում կարելի է նրանից ոչ միայն վախենալ, այլ նաև խղճալ ։
Չնայած հոգախտաբանությանը, նա խոհուն է և գիտակից։ Ուիլքսն իսկապես համարվում է հերոսուհի, ով փորձում է իր իսկ ստեղծած աշխարհում գոյատևել։ Տրամադրության կտրուկ անկումները Սթիվենը երբեք ուղիղ կերպով չի պատկերել, հերիք էր միայն ցուցադրել չլվացած մազերով լռող կնոջը, ով ագահորեն կուլ էր տալիս կոնֆետներն ու թխվածքաբլիթները՝ մանիակալ-դեպրեսիվ պսիխոզի հերթական ֆազային հասնելու համար։ Նյութի մատուցման հենց այդ ձևն էլ ստիպեց ընթերցողին հասկանալու նրա խելագարությունը և նույնիսկ նույնացնել ինքն իր հետ։ Արդյունքում Էննին դարձավ ավելի իրական, ինչից էլ ավելացավ նրա սարսափելիությունը։ Իր պատկերացնումներում գրողը պահել էր մի տարբերակ, ըստ որի նա պետք է երևար ինչպես ծեր ագռավ։ «Ո՞վ կցանկանա ծանոթանալ այդպիսի թթված ջադու կնոջ հետ։ Էննի Ուիլքսի այդ տարբերակն արդեն հնացել էր այն ժամանակ, երբ դուրս եկավ «Օզի անհավանական կախարդը»» ։ Քինգի կենսագիր Լայզա Ռոուգեկը կարծում էր, որ հերոսուհին հենց Քինգի սեփական թմրանյութային կախվածությունն է ։ Այդպես էր մտածում նաև հեղինակը։ Նա կերպարին համեմատեց ալկոհոլի և կոկայինի հետ, որոնցից հրաժարվեց օգտագործել, որոշելով,․- «Հերիք է ես լինեմ իր ձեռքի գրողը» ։
Փոլը, լինելով հայտնի վիպագիր, հաջողության հասավ մի այնպիսի կերպար ստեղծելուց հետո, որը «գրավեց» իր ողջ կարիերան։ Միզերի Չեսթեյնն իրեն դարձրեց հայտնի, սակայն Շելդոնը ցանկանում էր լինել ավելին, քան հայտնի գրքերի շարքի հեղինակ։ Նա ցանկանում էր ազատվել գրականական հաջողության աչքերից։ Լինելով Էննիի բանտարկյալը, Փոլը հասկանում է, որ իր մահը բուժքրոջ ձեռքերում է և միայն ժամանակի հարց ։ Քինգը համեմատեց Փոլ Շելդոնին իր հետ։ Մի կողմից գրողը համաձայնում է, որ իրենց միջև կա նմանություն, սակայն միայն այն պատճառով, որ իր ստեղծած յուրաքանչյուր կերպար իր մեջ կրում է հեղինակի մի մասը։ Իր կարծիքով Էննի լինելը հետաքրքիր էր ու հեշտ։ Ավելի դժվար էր դառնալ հենց Փոլ։ «Նա սովորական է, ես սովորական եմ, ոչ մի ուղևորություն դեպի Դիսնեյլենդ», - սաստիկ վշտանում էր գրողը ։ Մի շարք գրականագետներ կարծեցին, որ կերպարի անվանումը պարզ ակնարկ է Քինգի մրցակից, ամերիկացի գրող և սցենարիստ Սիդնի Շելդոնին ։ Ընդհանուր առմամբ գրքում են առկա են հարյուրավոր կերպարներ, որոնց շարքում մասնակիորեն հիշատակվոմ են «Օվերլուկ» հյուրանոցի ձմեռային պահակ Ջեք Թորենսը և «Փայլատակում» վեպի ևս մի գործող կերպար ։ Փոլին, որպես սիրային վեպերի հեղինակ, նաև կարելի է հանդիպել «Գրադարանային ոստիկանություն», «Ռոզա Մարենա» և «Հուսահատություն» ստեղծագործություններում ։ Շելդոնը մեծացել է Քասփբրակների ընտանիքի կողքին, որը պատկերվում է «Դա» վեպում ։
Զուգահեռ
Երկրպագուների հանդեպ վախը Քինգի մոտ պատահական չէ։ 1991 թվականի ապրիլի 20-ին, պատուհանը կոտրելով, գրողի տուն է մտնում ոմն Էրիկ Քինը։ Աղմուկի պատճառով Թաբիթա Քինգը մտնում է խոհանոց, որտեղ էլ բացահայտում է Քինին, ով թափահարում էր կրեմագույն տուփը, որի մեջ, ըստ իր խոսքերի՝ ռումբ էր։ Հանցագործը սպառնում էր պայթեցնել տունն այն պատճառով, որ Քինգն իբրև իր մորաքրոջից գողացել է «Միզերի»-ի սյուժեն, ով հեռացված էր բուժքույրի աշխատանքից։ Գրողի կինը վազում է դուրս՝ մոտ գտնվող տներում ապրող հարևաններից օգնություն խնդրելու համար, որտեղից էլ զանգում է ոստիկանություն։ Տունը զննող ոստիկանները հանցագործին գտնում են ձեղնահարկում։ Ավելի ուշ պարզ է դառնում, որ տուփում առկա էր երկու տասնյակից ավելի մատիտներ և թղթե ամրակներ։ Քինին ձերբակալում են և դատապարտում մեկուկես տարվա ազատազրկմամբ։ Այդ դեպքից հետո Քինգերի ընտանիքը ուժեղացնում է տան հսկողությունը և դեպքից վախեցած՝ դադարում դուրս գալ մինչև տարվա վերջ ։ Քինգի արվեստի հետազոտող Սթենլի Ուեյթերը նաև զուգահեռներ է անցկացրել մի այլ պատմության հետ, որը տեղի է ունեցել 1980 թվականին։ Անծանոթներից մեկը, ով ներկայացել էր որպես «համար առաջին երկրպագու», մոտեցել էր Սթիվենին՝ գրքերից մեկի վրա ստորագրելու խնդրանքով։ Ենթադրաբար նա եղել է Մարկ Դևիդ Չեմփենը, ով սպանել էր Ջոն Լեննոնին ։
Վեպը նաև այլ արտացոլանք է գտել գրողի անձնական կյանքում։ 1999 թվականի հունիսի 19-ին Սթիվենը զբոսնում էր Լավելլայի հյուսիսային մասի № 5 մայրուղով՝ կարդալով քայլում։ Dodge բեռնատարը այս ու այն կողմ անելով գնում է դեպի նրա կողմը։ Գրողը փորձում է դուրս պրծնել, սակայն հարվածից խուսափել չի կարողանում։ Վարորդը՝ 42-ամյա Բրայան Սմիթը կանչում է շտապօգնություն։ Քինգին վերջույթների ամենածանր վնասվածքներով տեղափոխում են հիվանդանոց։ Գրողի մոտ հայտնաբերվել էր առաջին ծնկի վնասվածք, ուսի, չորս կողոսկրերի կոտրվածքներ, գանգի խորը կտրվածք և ողնաշարի ութ ողերի վնասվածքներ։ Ինը տեղից փշրված ոտքը բժիշկները սկզբում ցանկանում էին անդամահատել։ Երկրորդ վիրահատությունից հետո Քինգը բացահայտեց, որ գտնվում է կաթիլայինի տակ, որին միացված էր մորֆին։ Նա մտածեց․ - «Աստվա՜ծ իմ, ես կրկին դարձել եմ թմրամոլ»։ Քինգին խնամող բոլոր բուժքույներին հրահանգվեց, որպեսզի նրանք իրենց թույլ չտան ոչ մի կատակներ «Միզերի»-ի հետ կապված, սակայն նրանցից մեկն այնուամենայնիվ խոսել էր։ «Քինգը գնահատեց աղջկա անկեղծությունը և հավատացրեց նրան, որ աղջիկներից ոչ ոք դեռ չի խոսացել այդ թեմայի շուրջ, սակայն կարող է և իզուր, հաշվի առնելով գրողի մեծ սերը դեպի սև հումորը», - գրել է Ռոուգեկը ։
Ընդունում և վերլուծություն
Գիրքը զբաղեցրեց տարվա բեսթսելլերների ցուցակի չորրորդ հորիզոնականը՝ ըստ «Նյու Յորք Թայմս» թերթի ։ Բեսթսելլերների վարկանշային աղյուսակում այն մնաց 30 շաբաթ շարունակ ։ Այս ցանկում են հայտնվել Քինգի մյուս ստեղծագործությունները՝ «Վիշապի աչքեր»՝ 9-րդ և «Թոմմինոքերները»՝ առաջին հորիզոնականում ։ Վեպը 1987 թվականին ստացավ «Բրեմ Սթոքերի մրցանակ» ։ «Rolling Stone» ամսագրի քվեարկությունում վեպը զբաղեցրեց հեղինակի տասը լավագույն վեպերի 5-րդ հորիզոնականը ։ Գիրքը ստացավ հիացական մի շարք արձագանքներ ։ «Վաշինգտոն Փոստ»-ի տեսաբան Քերոլին Բենքսը նշեց, որ ստեղծագործությունը համարվում է Քինգի ամենահզոր ինքնակենսագրական աշխատանքը, որում առկա են սև հումորի զգալի տարրեր ։ Շերոն Դելեմոդոն կարծում էր, որ վեպը պատմում է հեղինակի բեսթսելլերների և իր սեփական պոռթկումների կռվի մասին։ Փոլ Շելդոնի համար գրական ժանրի հարցերը դառնում են գոյատևման հարցեր։ Կառուցված պոստմոդեռնիստական ֆրագմենտացիայով, ստեղծագործությունը կոտրում է ընթերցողի և տեքստի միջև պատնեշը, միավորում է ժանրերը և երևում որպես բարձրագույն գրականության և գռեհիկ բովանդակությամբ գրքի խառնուրդ ։
Թոնի Մեջիսթրեյլը նշեց, որ վեպը ավելի շատ հիշեցնում է դասական հունական դրամա, որտեղ իրար են հաջորդում բնապատկերային ետնանկարներ և հերոսների սակավ քանակ, որոնք ելույթ են ունենում թատրոնի հանդիսատեսի առջև։ «Միզերի»-ի թողարկումը համարվում է գրողի կարիերայի փոփոխությունների նախակարապետը, քանի որ վեպը հիմք դրեց իր հիմնական սեռական պրոբլեմատիկային։ Ստեղծագործությունը նշանավորվում է իր փոփոխությամբ, որն ընդգծում է իգական սեռի կերպարների նոր նշանակությունը։ «Միզերի»-ում ընթերցողը հանդիպում է ցասումով և անկախ կնոջ ստեղծելու Քինգի առաջին փորձին, ով ո՛չ սուրբ է, ո՛չ էլ անբարոյական։ Ի տարբերություն Դոնի Թրենտոնի՝ պասսիվ զոհի, ով ակտիվանում է միայն այն իրավիճակում, երբ որդուն վտանգ է սպառնում, Էննի Ուիլքսը դառնում է Սթիվեն Քինգի գեղարվեստական գրականության այն միակ կանանցից մեկն, ով ոչ միայն տիրապետում է իրական իշխանությանը, այլ նաև չի կարողանում այն օգտագործել գիտակցաբար։ Չնայած վեպը զուրկ է ֆեմինիզմից, ուժի և խելքի տեսանկյունից Էննին դառնում է վեհապանծ նախատիպ։ Նրան կարելի է դիտարկել որպես իր հիվանդության անմեղ զոհ ։
Վադիմ Էրլիխմանը հայտարարեց, որ Քինգի գաղտնիքն ամենալավը բացահայտվում է նեղ տարածքում։ «Միզերի»-ում հեղինակին հաջողվեց արտասովոր ուժով պատկերել Էննիի խելագարությունը և գերու տառապանքները։ Սթիվենն արտացոլեց ոչ միայն ֆիզիկական ցավը, այլ նաև հոգեկանը, որն ավելի վառ կերպով երևաց կիսագրագետ բուժքույրի հրամանով Շելդոնի տեքստի ուղղման տեսարանում։ Էրլիխմանը նաև նշեց այն ոչ պատահականությունը, որտեղ նկարագրվում են ցավազրկողների օգտագործման տեսարանները՝ կապված հեղինակի անձնական կյանքի հետ։ Թաբիթա Քինգը կարծում էր, որ ստեղծագործությունը նվիրված է գրողի և ընթերցողի, հայտնի մարդու և իր երկրպագուի դեպի վատ կողմով ընթացող հարաբերությունները ։ «Publishers Weekly»-ի գրախոս Սիբիլ Շտեյնբերգը բարձր գնահատեց «Միզերի»-ն, նշելով, որ վախենալու րոպեները վառ կերպով հետևվում են գրողի և իր հանդիսատեսի կողմից ։ Քերեն Լիբերեյտորը՝ «San Francisco Chronicle»-ի աշխատակիցը գիրքն անվանեց լավ սարսափ, որտեղ Շելդոնի տառապանքները դարձան Քինգի փոխաբերական դժբախտությունները ։ Բրիտանական ամսագիր «New Statesman»-ի բնագիր Քիմ Նյումանը կարծեց, որ Քինգն իր վեպում բացում է կոմպլեքսների և նևրոզների մի ամբողջ շրջան։ Իր կողմից ստեղծված Էննի Ուիլքսը դառնում է ամենասարսափելի հրեշը․ - «Բացարձակ չարություն՝ բացարձակ տափակության մեջ», - գրում էր տեսաբանը ։
Ըստ Քեթլին Լենթի, վեպն ավելի շատ համարվում է խելքի ուժի և ստեղծագործական պրոցեսի վրա հանդիսատեսի ճնշման թեմատիկայի մանրազնին հետազոտություն։ Իր կարծիքով «Միզերի»-ի թողարկման պահին Քինգը հասել էր ճգնաժամի՝ իր հանդիսատեսի հետ հարաբերություններում։ Իր ստեղծագործությունում Սթիվենը դուրս թափեց ամենաուժգին զայրույթը, որը կուտակվել էր իր ընթերցողների նկատմամբ՝ ստեղծելով խելագար երկրպագուհի Էննի Ուիլքսին, ով համարվում է ամենավատ երևակայությունների մարմնավորումը։ Այդ «համար առաջին» երկրպագուհին վնաս է հասցնում աշխատանքին, այլասերում է ոճը և նույնիսկ վտանգի տակ դնում գրողի կյանքը։ Գրքի ամենասարսափելի մասերի շարքին Քեթլինը դասում է Փոլ Շելդոնի մտավոր և ֆիզիկական տառապանքները ։
«The New York Times»-ի քննադատ Ջոն Կատցենբախն ասաց, որ «Միզերի»-ն հետաքրքրություն է առաջացնում նույնիսկ առանց Քինգի գրական ֆենոմենի։ Գրախոսն ընդգծեց հեղինակի սատանիստական, վամպիրիստական և դարձորյակիստական թեմատիկաներից անցումը։ Փաստացի գիրքը պատկանում է ուրիշ ժանրի, որը կենտրոնանում է միայն երկու կերպարների վրա, իսկ գործողությունների մեծ մասը տեղի են ունենում մի փոքր սենյակում։ Իր կարծիքով երկրպագուներին պետք է ոգևորի Էննիի և Փոլի հարաբերությունների ամբողջ սարսափը։ Իր վեպում Քինգը նմանվում է Շահրազադային։ Մտորելով գրականության ազդեցության մասին, ստեղծագործության ընթացքում առաջանում է միտք, որ արվեստը գործողություն է, որում արարիչը դառնում է գերի։ Հոգեբանության մեջ խորանալով այն դառնում է Քինգի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Կատցենբախը հայտարարեց, որ երկու գործող դեմքերից ավելի լավ էր մշակված Փոլ Շելդոնը, մինչ բուժքույր Ուիլքսը ողջ գրքի ընթացքում մնում էր սարսափի անշեղ աղբյուր։ Իմի բերելով խոսքը, լրագրողը գնահատեց վեպի ռեալիստականությունը, որն էլ վերջինիս լարվածություն է հաղորդում ։
Կինո
Վեպն էկրանավորվել է 1990 թվականին՝ Ռոբ Ռայների կողմից։ Նախկինում ռեժիսորն աշխատել է «Մարմին» վիպակի հիման վրա նկարահանված «Մնա ինձ հետ» ֆիլմի նկարահանումների վրա։ Կինոշղթան պատրատվում էր «Նելսոն էնթերթեյնմենթ» անկախ ստուդիայում։ Որպես պրոդյուսեր հանդես եկավ Էնդրյու Շեյնմանը, իսկ սցենարի աշխատանքները ստանձնեց Ուիլիամ Գոլդմենը։ Ռայները բացատրեց, որ ֆիլմում որոշել է ազատվել գրքում առկա ամենաարյունոտ տեսարաններից և կենտրոնանալ գրողի և երկրպագուհու միջև «շախմատային պարտիայում» ։ Էկրանավորման սյուժեն դուրս եկավ ավելի «թեթևամիտ»։ Նշանակալի չափով կրճատվել էր Փոլի կախվածությունը նովրիլից, իսկ հուսահատությունը, որը վեպի հիմնական տարրն էր, ֆիլմում այն փոխարինվում է փրկության ճանապարհների մշտական փնտրտուքներով։ Կինեմատոգրաֆիական Էննին ավելի քիչ դաժան է, քան իր գրքային տարբերակը։ Ֆիլմում նաև հայտնվում է շերիֆ Բաքսթերը և իր կին Վիրջինիան, որոնք երկուսն էլ բացակայում են վեպից։ Էկրանավորման մեջ նրանց առկայությունը հաղորդում է կոմիկական տարր և Էննիի և Փոլի հարաբերությունների հակադրությունը ։
Էրլիխմանի կարծիքով ֆիլմում հրաշալի կերպով պահպանված է օրիգինալ սյուժեի լարվածությունը, ինչը Ռայների աշխատանքը նմանեցրեց Հիչքոքի ստեղծագործություններին։ Էննիի դերը տրվեց Քեթի Բեյթսին, իսկ Փոլինը՝ Ջեյմս Կաանին։ Բեյթսը լավագույն կանացի դերի համար ստացավ «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս»։ Ընդհանուր առմամբ Քինգն այդքան էլ գոհ չէր ստացված ֆիլմից․ - «Վեպն ավելի շատ այն մասին է, թե ինչպես կարող է գրողը ողջ մնալ՝ թաքնվելով իր իսկ երևակայությունների մեջ, ինչպես քարանձավում։ Ֆիլմում այդ թեման ընդհանրապես ներկայացված չէ, այդ պատճառով էլ այն 12-գլանանոց մեքենայի տեսք ունի, որում աշխատում են միայն 9 գլանները»։ Չնայած այդ ամենին, նա կինոնկարն անվանեց հրաշալի ։ Ֆիլմն ունեցավ կոմերցիոն հաջողություն՝ 20 միլիոն բյուջեով այն հավաքեց 61 միլիոն դոլար ։ Rotten Tomatoes ագրեգատորի կայքում ֆիլմի վարկանիշը 100 առավելագույնից կազմել է 93%։ Կայքի բնագիրը․ - «Սթիվեն Քինգի լավագույն ադապտացիան՝ այսօրվա դրությամբ» ։ «Միզերի»-ն դարձավ «Գրիֆինների ընտանիքը» մուլտսերիալի պարոդիայի օբյեկտը՝ «Երեք արքաներ» սերիայում ։
Թատրոն
Վեպը մեկ անգամ չէ որ ադապտացվել է որպես թատրոնի ներկայացում։ Պրոդյուսերներից մեկը, ով ցանկանում էր ադապտացիան ցուցադրել Բրոդվեյում, Քինգին ուղարկեց գլխավոր դերի հիմնական թեկնածուներին։ Նրանց շարքում տեսնելով Ջուլիա Ռոբերթսին, Քինգը միանգամից մերժեց նրա թեկնածությունը, ասելով, որ Էննին մարմնեղ կին է և այդ դերը «Սիրունիկի» համար չէ ։ 2005 թվականին «Միզերի»-ն սկսեց ցուցադրվել լոնդոնյան թատրոն՝ «King's Head Theatre»-ում։ Փոլի դերը մարմնավորեց Մայքլ Փրեյդը ։ Վեպի հիման վրա պիեսը մշակվել է Warner Bros. Entertainment-ի թատրոնային մասնաճյուղի կողմից։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին՝ Նյու Հոուփ քաղաքում գտնվող «Bucks County Playhouse» թատրոնում։ Սցենարը գրվել է Ուիլիամ Գոլդմենի կողմից։ Այն պատրաստվել էր Ուիլ Փրերսի և բրոդվեյան այնպիսի գործիչների կողմից, ինչպիսիք են Օսկարակիր Էնն Ռոթը, ով հագուստի պատասխանատուն էր, և կոմպոզիտոր Մայքլ Ֆրիդմանը ։
Ըստ Ուիլ Ֆրերսի, ներկայացման հիմքում ընկած է երկու տխուր ու հուսահատված մարդկանց մասին ողբերգական մի պատմություն։ Ադապտացիայի վրա աշխատելիս ստեղծողներն իրենց հարց տվեցին՝ արժե՞ արդյոք գործողությունները տեղափոխել ժամանակակից աշխարհ, սակայն արդյունքում հասկացան, որ երկրպագուների մշակութային սովորույթները տասը տարվա ընթացքում փաստացի փոփոխություններ չեն կրել և որոշեցին ետ չմնալ աղբյուրից ։ 2015 թվականի հոկտեմբերին ներկայացումը սկսեց ցուցադրվել Թոնի մրցանակաբաշխությանը երկու անգամ հաղթանակած Լորի Մետքալֆի և Բրյուս Ուիլիսըի մասնակցությամբ։ Ուիլլիսի համար, չհաշված երիտասարդ տարիքում խաղացած փոքր բյուջեով թատրոնների դերերը, այս մեկով նա կատարեց իր թատրոնային դեբյուտը ։ Իր դերը նա նկարագրել է այսպես․ - «85 րոպե անկողնում և ընդամենը մի քանի ակնթարթ դրանից դուրս» ։ Բեմականացումը ցուցադրվել է 16 շաբաթ շարունակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 վեպեր Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի վեպեր Կատեգորիա:Հոգեբանական վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կանաչ թեյ
Կանաչ թեյ, նվազագույն ֆերմենտացիայի ենթարկված թեյի տեսակ։
Կանաչ և սև թեյ ստանում են նույն թեյի թփի տերեվներից, սակայն տարբեր ձևերով։ Կանաչ թեյը նախապես մշակվում է 170-180 °C գոլորշիով, որից հետո թթվեցումը շարունակվում է ոչ ավել քան երկու օր։ Թթվեցման պրոցեսին հաջորդում է տաքացման պրոցեսը կամ ընդհանրապես չի իրականացվում։ Թեյը թթվեցվում է 3-12 % - ով։
Կանաչ թեյը ունի նիհարեցնող հատկություն։
Բազմաթիվ Ասիական կանաչ թեյի տեսակներ ունեն նկատելի տարբերություններ, պայմանավորված աճման պայմաններից, տերեվների հավաքման և մշակման եղանակից ։ Կանաչ թեյը ծագում է Չինաստանից և տարածված է Ասիայում ( Ճապոնիայի, Կորեայի, Մերձավոր Արևելք)։ Արևմտյան երկրներում, որտեղ գերակշռում է սև թեյը, կանաչ թեյը տարածվեց 20-րդ դարի վերջին։
Թրմում
Թեյի պատրաստման պրոցեսը կոչվում է թրմում։ Որպես կանոն, թեյը պետք է լինի 2 գրամ՝ 100 մլ ջրին, կամ մոտ մեկ թեյի գդալ 150 մլ ջրին։ Պրեմիում որակի թեյը կարելի է թրմել մի քանի անգամ, քանի որ անյտեղ օգտագործվում է մեծ քանակությամբ թեյի տերեվ։ Այդպիսի թեյ է օրինակ ճապոնական գյոկուրո թեյը, որը բավականին թանկ է։ Թրմելու ժամանակը և ջերմաստիճանը կախված է թեյի տեսակից։ Թրմելու առավելագույն ջերմաստիճանը՝ 81-87 °C է, իսկ ժամանակը՝ 2-3 րոպե։ Նվազագույն ջերմաստիճանը՝ 61-69 °C է, իսկ ժամանակը՝ 30 վրկ.: Սովորաբար ցածր որակի կանաչ թեյը թրմվում է ավելի երկար և ավելի բարձր ջերմաստիճանում, իսկ բարձր որակի թեյը ավելի ցածր ջերմաստիճանում և ավելի կարճ ժամանակում։ Եթե կանաչ թեյը ավելի երկար կամ շատ բարձր ջերմաստիճանում թրմվի այն կլինի դառը, անկախ թեյի որակից։ Կանաչ թեյը կարելի է թրմել 2-3 անգամ։
Ազդեցությունը առողջության վրա
Կանաչ թեյը հարուստ է հակաօքսիդանտ նյութերով, որոնք կանխում են ուռուցքների աճը և ալերգիկ երևույթները։ Ի դեպ կանաչ թեյի մեջ հակաօքսիդանտ նյութերը ավելի շատ են քան սև թեյի մեջ։
Դիտարկումները և ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ կանաչ թեյը կարող են նվազեցնել սիրտ-անոթային հիվանդությունների, ատամների կարիեսի, երիկամների քարերի և քաղցկեղի, առաջացման վտանգը։
Վերջին տասնամյակների ընթացքում կանաչ թեյը ենթարկվել է բազմաթիվ գիտական և բժշկական հետազոտությունների։ Պաշտոնական զեկույցում, որը հրապարակվել է Ամերիկյան սրտաբանական ասոցիացիայի կողմից, ասվում է, որ 5-ամյա հետազոտության արդյունքում, որին մասնակցել են 1900 հիվանդներ, պարզվել է, որ օրը երկու բաժակ կանաչ թեյ ըմպելը ինֆարկտի առաջացման հավանականությունը նվազեցնում է 44% -ով։
Չժեցզյան նահանգ
Չժեցզյանը համարվում է աշխարհի ամենահայտնի Սի Հու Լունցզին (西湖 龙井) թեյի հայրենիքը։
Անխոյ նահանգ
Անխոյը համարվում է Չինական երեք հայտնի թեյերի հայրենիք։
Ճապոնական կանաչ թեյ
Կանաչ թեյ - տարածված է Ճապոնիայում և կոչվում է պարզապես ՛՛թեյ՛՛: Կանաչ թեյը առաջին անգամ Ճապոնիա է բերելբուդդայական հեգևոր էյսայը Չինաստանից։ Ճապոնիայում լավագույն թեյ համարում են Կիոտո քաղաքում աճեցված թեյը։
Նշումներ
Կատեգորիա:Կանաչ թեյ
Բետանկուր Սենտ Ուան
Բետանկուր Սենտ Ուան (Bettencourt-Saint-Ouen), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 637 մարդ, բնակչության խտությունը` 79.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.04 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 422 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 327-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 95։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 327 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 287 անձ (163 տղամարդ և 124 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (13 տղամարդ և 27 կին)։ 95 անաշխատունակներից 32 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գաուչեր քոլեջ
Գաուչեր քոլեջ (Goucher College), քոլեջ ԱՄՆ-ում, գտնվում է Տաուսոն քաղաքում, Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր արվարձանում ։
Հիմնադրման պատմություն
Գաուչեր քոլեջը հիմնադրվել է 1885 թվականին Միացյալ Նահանգների մեթոդիստ եպիսկոպոսների համաժողովի որոշմամբ՝ որպես Բալթիմորի կանանց քոլեջ Women's College of Baltimore City : 1910 թվականին այն ստացել է իր ներկայիս անունը՝ ի պատիվ հոգևորական Ջոն Ֆրանկլին Գաուչերի (1845-1922), ով իրականացրել է քոլեջի ստեղծման և նախնական դասավորության հիմնական աշխատանքը ։ Հիմնադրվելուց հետո քոլեջը գտնվել է Բալթիմորի ծայրամասում, այժմ կոչվում է Չարզ Վիլիջ։ 1953 թվականին  Թաուսոնում այն տեղափոխվեց իր ներկայիս դիրքին։ Մինչև 1986 թվականը քոլեջում սովորում էին միայն աղջիկները, այժմ ընթանում է համատեղ ուսուցում ։ 1983-1987 թվականներին ռուս գրող Վասիլի Ակսյոնովն ապրել և աշխատել է Գաուչեր քոլեջում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գուգենհայմի կրթաթոշակառուներ Կատեգորիա:1885 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Անրի Վալոն
Անրի Վալոն (Henri Wallon, ), ֆրանսիացի հոգեբան, հասարակական գործիչ։ Բժշկության և բանասիրության գիտնական (1908, 1925)։ Ֆրանսիական կոմունիստական կուսակցության անդամ 1942 թվականից։
Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին (1914—18) որպես զինվորական գլխավոր բժիշկ։ Դասավանդել է Սորբոնի համալսարանում (1920—37) և Կոլեժ դը Ֆրանսում (1937—49)։ 1922 թվականին Փարիզում հիմնել է բժշկամանկավարժական կոնսուլտացիա (կլինիկա), 1927 թվականին՝ երեխայի հոգեբանության ԳՀ լաբորատորիա (առաջինը Ֆրանսիայում)։ Փարիզի հոգեբանության 1929 և մասնագիտական կողմնորոշման ազգային 1929 ինստիտուտների հիմնադիրներից։ «Նոր Ռուսիա» (Փարիզ) ընկերության անդամ (1932 թվականից, ԽՍՀՄ կատարած գիտնական ճանապարհորդությունից հետո)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Դիմադրության շարժման մասնակից։ Գենետիկական (երեխայի) հոգեբանության հիմնադիրը Ֆրանսիայում։ Հոգեկանի առաջացումն ու ձևավորումը մեկնաբանել է դիալեկտիկական, մատերիալիստական տեսանկյունով և ստեղծել իր անունը կրող հոգեբանական դպրոց։ Մշակել է գենետիկական հիմնավոր մեթոդիկա՝ բացահայտելու հատկապես վաղ հասակի երեխայի հոգեկան օրինաչափությունները։ Նա կարծում է, որ երեխայի զարգացման ընթացքում կենսաբանականը, հասարակականը և հոգեբանականը միմյանց լրացնող, ամբողջացնող և իմաստավորող գործոններ են, սակայն որոշիչ դերը պատկանում է հասարակականին։ Ըստ նրա, երեխայի զարգացումն անցում է գործողությունից դեպի միտք՝ զգայական ըմբըռնումների, պատկերների, մտապատկերների, հասկացությունների և գիտելիքների միջոցով, որոնք դրսևորվում և մշակվում են նախախոսքային և խոսքային ռեակցիաներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:1879 ծնունդներ Կատեգորիա:1962 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ
Սեն Մարտեն դ’Անտրոն
Սեն Մարտեն դ՛Անտրոն (Saint-Martin-d'Entraunes), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լե Բար սյուր Լու լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 40.05 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 85 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 102 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 2.5 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 93 մարդ, 2012 թվականին՝ 102 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 43 բնակիչներից 31-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 12-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.1 %, 1999 թվականին եղել է 61.9 %: Աշխատունակ տարիքի 31 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 30-ը (19 տղամարդ և 11 կին), 1 հաշվառված էին որպես գործազուրկ։ Աշխատունակ տարիքի 12 ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 3-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 34 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 58.0 մարդ։ 17 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 460 եվրո ։
Սուրբ Հուռումսիմա խաչ սրբատեղի (Փառակա)
Սուրբ Հուռումսիմա խաչ սրբատեղի Հայ առաքելական ավերված սրբատեղի, որը գտնվում էր ներկայիս Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանի Փառակա գյուղի հյուսիսարևելյան կողմում ։
Պատմություն
Կառուցված էր պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Գողթն գավառի Փառակա գյուղի հյուսիսարևելյան կողմում։ Կառուցման ժամանակահատվածը անհայտ է։
17-րդ և 19-րդ դարերին սրբատեղին վերանորոգվել էր։ Պատվիրատուների և ճարտարապետների մասին տեղեկատվությունը բացակայում է։
Ճարտարապետություն
Կառուցված էր կիսամշակ որձաքարից։ Ուներ միանավ դահլիճի հորինվածքով հատակագիծ։ Միակ մուտքը գտնվում էր արևմտյան ճակատում։
Աբսիդը գտնվել էր արևելյան կողմում, կիսաշրջանաձև էր։
Այլ տեղեկատվություն
Շրջակայքում կար մի մեծ քար, որի վրա քանդակված էին խաչապատկերներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրդուբադի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ գ Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կորուսյալ վանքեր և եկեղեցիներ (Նախիջևան) Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության հայկական հուշարձաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Ողկուզակ
Ողկուզակ, խնդակ, խանթեփար, հացենյակ, դեղուկ, սատապազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա խոտաբույս։ Հայտնի է 6 (այլ տվյալներով՝ 2) տեսակ։
Տարածում
Տարածված է Լոռու, Գեղարքունիքի, Տավուշի, Շիրակի և Սյունիքի մարզերում։ Աճում է թփուտների մացառուտներում, լուսավոր անտառներում։ Հայաստանի Հանրապետությունում տարածված է 1 տեսակ՝ ողկուզակ կովկասյան (D. caucasicus) ։
Նկարագրություն
Ցողունի բարձրությունը 50-100 սմ է, վերին մասը՝ գանգուր մազիկներով պատված, ստորինը՝ մերկ։ Տերևները բարդ կենտփետրաձև են։ Ծաղկաբույլը ողկույզ է, ծաղիկները՝ խոշոր, վարդագույն, սպիտակ, մանուշակագույն։ Ծաղկում է ամռան առաջին կեսին։ Պտուղը 5 բլթականի տուփիկ է ։ Ունեն նաև 10 ներքև թեքված առէջներ ։
Նշանակություն
Դեղաբույս է, պարունակում է եթերային յուղեր, ասկորբինաթթու և այլն։ Թունավոր է, բույսին դիպչելիս առաջանում է այրվածք ։ Բուժական նպատակով օգտագործում են ամբողջ բույսը՝ առանց ստորին փայտացած մասերի։ Արմատի եփուկն օգտագործում են որպես սպազմալիտիկ, ջերմիջեցնող, ճիչվամուղ միջոց, նաև լուծի, փքվածության, մալարիայի բուժման համար։ Սերմերի եփուկն օգտագործում են օծանելիքի արտադրության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Սատապազգիներ Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Թունավոր բույսեր Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով
Թեզեփեդերե
Թեզեփեդերե, գետ Սև ծովի ավազանում, Խորշուտ գետի վերին մասում, Նիրշուտի ձախ օժանդակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Церковь Георгия Победоносца, Церковь Святого Великомученика Георгия Победоносца, Свято-Гергиевский храм, Гергиевский храм), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Արևմտյան գործակալությանը ։
Հասցեն՝ 344091, քաղաք Դոնի Ռոստով, Կոմունիստական պողոտա, 38։
Պատմություն
Սուրբ Գևորգի ծուխը կազմավորվել է 1993 թվականին։ Մեկհարկանի եկեղեցին հիմնադրվել է 1994 թվականին Դոնի Ռոստովի Խորհրդային շրջանի բնակելի թաղամասում՝ Կոմունիստական պողոտայի և Լե-Ման փողոցի հատման վայրում ՝ կիսավեր վիճակում, որտեղ հարևանությամբ գործում էին տարբեր հասարակական կազմակերպություններ։
2003 թվականին տաճարի հին շենքին կից սկսվեց հիմնական կցակառույցի շինարարությունը։ Մինչև 2007 թվականը շարունակվեց նրա ձևավորումը. տաճարի խորանին և կամարներին պատկերվեցին հինռուսական ոճի կանոնական պատկերներ, տաճարի պատերը և կամարները դրվագվեցին ծեփածո նախշերով, տաճարի շուրջը տեղադրվեց երկաթե ցանկապատ։ Այնուհետև իրականացվեց շինարարություն տաճարի երկրորդ հարկի վերևի հատվածում, որտեղ տեղավորվեցին հոգևոր հովվի ընդունարանն ու աշխատասենյակը, կիրակնօրյա դպրոցի 40-տեղանոց լսարանը, ընթերցասրահով գրադարանը, սեղանատունը և տնտեսական շինություններ։ Խորանից և տաճարի կենտրոնական մասից անցում բացվեց դեպի երկրորդ հարկ։ Նաև տաճարի փոքր կողմնասեղանին կցվեց խորանի աբսիդ, որտեղ տեղավորվեցին հետխորանային ավանդատունը և դպիրների հանգստի սենյակը։ Եկեղեցու շենքի առաջին հարկում ստեղծվեցին նոր շինություններ եկեղեցական կրպակի, հաշվապահության, հերթապահների հանգստի համար։
Սալիհ Քափուսուզ
Սալիհ Քափուսուզ (Salih Kapusuz, ), թուրք պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության անդամ, Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի պատգամավոր (1991-2015 թվականներ)։
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
Սուրբ Գևորգ եկեղեցու վանահայրն է ավագ քահանա Վլադիմիր Տեր-Առաքելյանցը ։
Սալիհ Քափուսուզ
Կենսագրություն
Սալիհ Քափուսուզը ծնվել է 1954 թվականին Դևելիում, Կայսերիում, Մուստաֆայի և Հատիս Քափուսուզների ընտանիքում ։ Կայսերիում ստացել է նախնական և միջնակարգ կրթություն ։ Ավարտել է Էրզրումի Աթաթուրքի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, որից հետո զբաղվել է բիզնեսով ։
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1994 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի վանքեր և եկեղեցիներ
Սալիհ Քափուսուզ
Կենսագրություն
Եղել է բարօրության և առաքինության կուսակցությունների անդամ  ։ Անդամակցել է «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությանը՝ հանդիսանալով նրա համահիմնադիրներից մեկը  ։ Եղել է նաև կուսակցության փոխնախագահ և հասարակայնության հետ կապերի բաժնի ղեկավար ։
Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել թուրք-ռուսական առևտրատնտեսական, էներգետիկ և հումանիտար կապերի զարգացման գործում՝ նշելով, որ «Թուրքիան և Ռուսաստանը տարածաշրջանային ծանրակշիռ են տնտեսական, քաղաքական, պատմական և մշակութային տեսանկյուններից։ Մեր փոխհարաբերությունների պատմությունը հաշվվում է ավելի քան 500 տարի։ Մեր ժողովուրդները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել տարածաշրջանի մյուս երկրների ժողովուրդների վրա։ Մեր բարեկամության կարևորագույն երաշխիքը սերտ շփումներն են, որոնք այսօր առկա են մեր ժողովուրդների միջև» ։
Քննադատություն
Այն բանից հետո, երբ 2006 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ռեգենսբուրգի համալսարանում դասախոսության ժամանակ Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XVI-ը մեջբերել է XIV դարի բյուզանդական կայսր Մանուել II Պալեոլոգի խոսքը ջիհադի էության մասին` «Ցույց տվեք ինձ, որ Մուհամմադը նոր բերեց, և դուք կտեսնեք միայն չար ու անմարդկային բաներ, ինչպես, օրինակ, նրա ցուցումները սուրով տարածել` այն հավատը, որ նա քարոզում էր», Սալիհ Քափուսուզը թուրքական պետական լրատվամիջոցների մեկնաբանության մեջ այն համեմատել է Հիտլերի և Մուսոլինիի հետ, ասելով, որ Վատիկանի ղեկավարի խոսքերը կամ «ցավալի տգիտության հետևանք են» իսլամի և մարգարեի վերաբերյալ, կամ «ավելի վատ», որը միտումնավոր խեղաթյուրում է փաստերը, և այն կարծես փորձ է, որպեսզի վերակենդանացվի խաչակիրների մտածողությունը       ։
Մրցանակներ
Բարեկամության շքանշան (2015 թվականի հոկտեմբերի 20, Ռուսաստան)՝ Ռուսաստանի Դաշնության հետ բարեկամության և համագործակցության ամրապնդման, տնտեսական կապերի զարգացման, արտասահմանում ռուսաց լեզվի և մշակույթի պահպանման և տարածման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար ։ Հանձնվել Է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի կողմից Կրեմլում ։
Պայթող գլխի համախտանիշ
Պայթող գլխի համախտանիշ, հիվանդին թվում է, թե բարձր ձայներ է լսում, ինչպես օրինակ՝ ռումբի պայթյուն, կրակոցի ձայն և այլն  ։ Այս ձայները հիվանդն անսպասելի է լսում, նրանց տևողությունը կարճ է, և հիմնականում դրանք տհաճ ու նյարդայնացնող բնույթ են կրում ։
Նկարագրություն
Պայթող գլխի սինդրոմը համարվում է որպես պարասոմնիայի դրսևորում։ Այն լսողական պատրանքի հազվադեպ հանդիպող տեսակ է։ Հիմնական տարօրինակությունն այն է, որ այն դրսևորվում է այն պահին, երբ մարդը ո՛ չ ամբողջությամբ քնած է, ո՛ չ էլ արթուն ։ Պայթող գլխի սինդրոմի առաջացման պատճառներն անհայտ են ։ 2015 թվականին անցկացված ուսումնասիրությունների արդյունքում այդպես էլ չհաջողվեց պարզել՝ ինչպիսի մարդիկ են առավել հակված այս հիվանդությամբ տառապելու և թե որքան է կազմում այս սինդրոմն ունեցող մարդկանց թիվը ։ Նախկինում կար վարկած, որ այն առավել հաճախ հանդիպում է կանանց մոտ, հատկապես հիսունանց կանանց, ովքեր տառապում են քնային կաթվածից։ Սակայն 2015 թվականի հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ այս սինդրոմը մեծ տարածում ունի նաև երիտասարդների շրջանակներում։ Հարցմանը մասնակցած յուրաքանչյուր հինգերորդ ուսանողը նշել է, որ առնվազն մեկ անգամ պայթող գլխի համախտանիշի զգացում է ունեցել։
Ուսումնասիրությունների արդյունքում կազմած վիճակագրությունը չապացուցեց, որ կանայք ավելի շատ են հակված պայթող գլխի սինդրոմ ունենալուն։ Սակայն այն հաստատեց, որ այս սինդրոմով տառապող մարդկանց ավելի քան մեկ երրորդի մոտ դրսևորվել է քնային կաթված։ Ավելին, ապացուցվել է, որ ոմանց մոտ պայթող գլխի սինդրոմն այն աստիճանի է դրսևորվել, որ լրջորեն ազդել է այդ մարդկանց հետագա կյանքի վրա ։
Առաջին անգամ հիվանդությունը հայտնաբերվել է 1876 թվականին։ Սայլաս Ուեյր Միտչել անունով բժիշկը այն անվանել է զգայական խանգարումներ ։ Իսկ պայթող գլխի համխտանիշ տերմինն առաջարկվել է 1920 թվականին ուելսցի բժիշկ և հոգեբույժ Ռոբերտ Արմսթոնգ Ջոնսի կողմից ։ Սակայն հիվանդության առավել մանրամասն և հավաստի նկարագրությունը տրվել է միայն 1989 թվականին բրիտանացի նյարդաբան Ջոն Փիրսի կողմից ։
Ախտանիշեր
Պայթող գլխի համախտանիշով տառապող մարդիկ բարձր երևակայական ձայներ են լսում քնելիս կամ արթնանալիս։ Փիրսն իր հետազոտությունների ժամանակ խնդրում էր հիվանդներին մանրամասն նկարագրել, թե ինչպիսի աղմուկ են հիմնականում լսում։ Հիվանդները նշում էին, որ լսում են պայթյունի, կրակոցի բարձր ձայներ, որոտ, հրավառություն, աղմուկ, որից, կարծես, գլուխդ կպայթի։ Քանի որ այդ աղմուկը շատ հանկարծակի և ուժգնորեն է լսվում, հիվանդները կարող են այնպես անակնկալի գալ, որ իրենց թվա, թե ցավ զգացին։ Ոմանք աղմուկը նկարագրում էին որպես սարսափելի մռնչյուն, որը կարող է սպանել ինձ։ Սակայն մանրամասն ուսումնասիրությունների արդյունքում ապացուցվել է, որ հիվանդությունը չի դրսևորվում ցավով։ Իհարկե, կան դեպքեր, երբ հիվանդությունը մեղմ է դրսևորվում ։
Բացի աղմուկից որոշ հիվանդներ նշում են նաև վախի, սթրեսի, շփոթության զգացում, հաճախասրտություն, առատ քրտնարտադրություն, շնչարգելություն ։
Այս լսողական պատրանքների հաճախականությունը տարբեր է։ Որոշ հիվանդներ նշում են, որ հիվանդության սրացումը տևել է 2-4 ժամ, շաբաթական մի քանի անգամ։ Անգամ գրանցվել են դեպքեր, որ մեկ գիշերվա ընթացքում հիվանդությունը դրսևորվել է յոթ անգամ նույն անձի մոտ ։
Պատճառներ
Չնայած որ պայթող գլխի համախտանիշի առաջացման պատճառներն անհայտ են, այժմ կան որոշ ենթադրություններ.
Բուժում
2014 թվականի դրությամբ մի շարք կլինիկական փորձարկումների արդյունքում այդպես էլ չի հաջողվել որևէ ապահով և արդյունավետ միջոց գտնել պայթող գլխի սինդրոմի բուժման համար։ Միայն շատ քիչ քանակությամբ հիվանդների է հաջողվել բուժել։ Բուժման ընթացում օգտագործվել են զանազան դեղամիջոցներ՝ քլոմիպրամին, նիֆեդիպին, տոպիրամատ, կարբամազեպին, մետիլֆենիդատ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նյարդաբանական խանգարումներ Կատեգորիա:Հոգեբանական խախտումներ Կատեգորիա:Քնի խանգարումներ Կատեգորիա:Սինդրոմներ Կատեգորիա:Պարամնեսիա Կատեգորիա:Գիտակցված երազներ Կատեգորիա:Անհայտ ծագման հիվանդություններ Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդություններ
Անա Մարիա Մատուտե
Անա Մարիա Մատուտե (Ana María Matute, ), իսպանացի գրող, «50-ական թվականների սերունդ»։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բարսելոնայում, անձրևանոցների արտադրության գործարանի տիրոջ՝ Ֆակունդո Մատուտեի (Facundo Matute) ընտանիքում հինգ երեխաներից երկրորդն էր։
Երբ ութ տարեկանում աղջիկը կյանքի և մահվան եզրին էր՝ երիկամը խոցած վարակի պատճառով, տատն ու պապը նրան վերականգնման համար տեղափոխեցին Մանսիլիա դե լա Սերրա՝ Լոգրանոյի հարավ-արևմտյան մասում գտնվող փոքրիկ քաղաք։ Հետագայում գրողի որոշ ստեղծագործություններում գործողությունների վայրը նման տեղանք կլինի։
Մահացել է 2014 թվականի հունիսի 25-ին, Բարսելոնայի հիվանդանոցում, կարդիոռեսպիրատոր ճգնաժամից հետո ։
Թաղված է Մոնժուիկի գերեզմանոցում (Cementiri de Montjuïc) Բարսելոնայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի մանկագիրներ
Ամանորյա ռոմանս
«Ամանորյա ռոմանս», ռեժիսիոր Գեորգի Յունգվալդ-Խիլկևիչի խաղարկային ֆիլմ։
Սյուժե
Ամանորի նախօրեին, երկու ընկերուհի՝ տաղանդավոր բալետուհի Անյան և երիտասարդ նկարիչ Սոնյան, երազում էին երջանիկ ապագայի մասին և միմյանց ու իրենց սիրելիների  նվերներ ընտրեցին։ Շուտով Սոնյան փորձանքի մեջ ընկավ։ Բայց հավատարիմ ընկերներն ու բարի հարևանները շտապում են նրան օգնել դժվարին պահին... Եվ Ամանորի նախաշեմին տեղի կունենա հրաշք ։ Օ. Հենրիի  «Վերջին տերև» պատմության մոտիվներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջորջ Յունգվալդ-Խիլկևիչի ֆիլմ Կատեգորիա:Ամանորյա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Լաուրա Նայթ
Կյանք և ստեղծագործություն
Ծնվել է ոչ հարուստ ընտանիքում, մեծացել կիսով չափ որբ։ Տասներեք տարեկան հասակում ուղարկվել է Փարիզ, որտեղ սկսել է արվեստ ուսումնասիրել։ Տասը տարի անց վերադարձել է Անգլիա, ընդունվել Նոթինգհեմի գեղարվեստի դպրոցը։ Այդտեղ նա ծանոթացել է Հարոլդ Նայթի հետ, որը մասնագիտացել էր բնանկարչության ու դիմանկարչության մեջ։ Լաուրան, որ ընդօրինակում էր երիտասարդ նկարչի ստեղծագործությունները, մտերմացել է նրա հետ։ 1903 թվականին նրանք ամուսնացել են, ունեցել երկու երեխա։
1907 թվականին տեղափոխվել են Նյուլին քաղաք, անդամագրվել տեղի նկարիչների ընկերակցությանը, որ Նյուլինյան դպրոց անվանումն էր կրում։ Այստեղ առավել լիարժեքորեն են բացահայտվել ու դրսևորվել Լաուրայի նկարչական ձիրքերը։ 1913 թվականին նա ստեղծել է «Ինքնանկար՝ մերկ կնոջ հետ» գործը։ Այդ աշխատանքը, որ Լ․ Նայթի ստեղծագործության մեջ համարվում է բեկումնային, ներկայումս պահվում է Լոնդոնի Դիմանկարի ազգային պատկերասրահում։
Պատմության մեջ առաջին անգամ կին նկարիչն այդտեղ պատկերել է իրեն՝ մերկ բնորդուհի նկարելիս, ում դերում հանդես է եկել նկարչուհի Էլլա Նեյփերը ։ Դա շատ համարձակ քայլ էր, մանավանդ, եթե հաշվի առնենք, որ այդ ժամանակներում Անգլիայում բոլոր նկարչուհիներին արգելված էր մերկ մոդել նկարել և մինչև անգամ ընդօրինակել այլոց՝ այդպիսին պարունակող նկարները։ ։  Այնպես որ՝ Նայթի այդ գործը ուղղակի մարտահրավեր էր՝ նետված վերոնշյալ արգելքներին։ Մերկ կնոջ հետ ինքնանկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է Նյուլինի պատկերասրահում, արժանացել ինչպես մամուլի, այնպես էլ՝ բազմաթիվ արվեստասերների ջերմ գնահատանքին, ներկայացվել նաև այլ ցուցահանդեսներում (International Society of Sculptors, Painters and Gravers in London), չնայած Թագավորական ակադեմիան մերժել էր դրա ցուցադրությունը իր ցուցասրահներում։ Daily Telegraph-ի քննադատը նկարը բնորոշել էր իբրև ,,vulgar,, և ենթադրություն արել, որ այն, ամենայն հավանականությամբ, գնորդ երբեք չի ունենա և այդպես էլ կմնա նկարչուհու արվեստանոցում։ Ստեղծագործությունը այլ լրատվամիջոցներում ևս սուր քննադատության է ենթարկվել, սակայն, չնայած դրան, Նայթը համառորեն շարունակել է ներկայացնել այն զանազան ցուցահանդեսներում։ Պայքարը ավարտվել է նրանով, որ ի վերջո Ինքնանկարը գնվել է National Portrait Gallery-ի կողմից։ Ներկայումս այդ ստեղծագործությունը համարվում է կին նկարիչների ինքնանկարների պատմության բնագավառում առանցքային գործ և կանանց ազատագրման (էմանսիպացիայի) շարժման խորհրդանիշերից մեկը։ 2015 թվականին արվեստաբան, քննադատ Սայմոն Սքաման /Simon Schama/ Նայթի ինքնանկարը բնորոշել է  արդեն որպես գլուխգործոց և նկարչուհու լավագույն աշխատանքը, մտահղացմամբ՝ բարդ, հերոսականորեն՝ անկախ, ձևով՝ հանճարեղ,  էությամբ՝ սիրալի, անչափ դուրեկան ու զգայական։ Նկարի գնահատման հարցում այս բեկումնային փոփոխությունները, ցավոք, տեղի են ունեցել նկարչուհու մահից հետո, և նա չի վայելել իր գործի հաղթարշավը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Նայթերի ընտանիքը տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ Լաուրան մասնագիտացել է կրկեսի, թատրոնի, բալետի արտիստների, պարուհիների դիմանկարներ ստեղծելու և գնչուական կյանքի տեսարաններ պատկերելու գործում։ 1928 թվականին մասնակցելով Ամստերդամում անցկացվող ամառային օլիմպիական խաղերի կապակցությամբ հայտարարված ստեղծագործական մրցույթին՝ նա գրավել է մրցանակային տեղ և պարգևատրվել օլիմպիական արծաթե մեդալով։
1929 թվականին նկարչուհուն ազնվականական տիտղոս է շնորհվել, իսկ 1936 թվականին նա ընտրվել է Արվեստների թագավորական ակադեմիայի իսկական անդամ՝ դառնալով նման բարձր պատվի արժանացած առաջին կինը՝ սկսած այդ ակադեմիայի հիմնադրման օրվանից, որը տեղի է ունեցել  1769 թվականին   ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ի պաշտոնե նշանակվել է զինվորական նկարիչ։ Աշխատել է հիմնականում Անգլիայում, պատվերով նկարել քաղաքացիական պաշտպանության մարտիկների, ռազմամթերքի գործարանների բանվորուհիների դիմանկարներ։ 1946 թվականին War Artists' Advisory Committee-ի հետ կնքված հերթական պայմանագրի համաձայն, Լաուրա Նայթը ընդգրկվել է պատերազմի հանցագործ նացիստների Նյուրնբերգյան դատավարությունը լուսաբանող ժուռնալիստների խմբում։ Աշխատելով հենց այն դահլիճում, որտեղ ռազմական տրիբունալն էր գտնվում, նա ճեպանկարել է զանազան տիպական տեսարաններ, իսկ 1946 թվականին ստեղծել է ,,Նյուրնբերգյան դատավարություն» յուղաներկ նկարը (The Nuremberg Trial)   ։
Ասսամցիներ
Ասսամցիներ (ասսամերեն` অসমীয়া), Հնդկաստանի հյուսիսարևելյան մասում գտնվող Ասսամ նահանգի բնակիչներ, խոսում են ասսամերենով։ Ավելի քան 15 միլիոն ասամցի է ապրում Ասսամ նահանգում։ Ասսամերենը Ասսամ նահանգի պաշտոնական լեզուն է։ Ասսամցիների համայնքներ կան նաև հարևան պետություններում՝ Բանգլադեշում և Բութանում։ Ծագումով լինելով մոնղոլոիդ՝ ասսամցիները կարճահասակ են և մուգ դեղին մաշկ ունեն։