cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարի դե Գիզ
Առանի ռեգենտւթյուն
1547 թվականի սեպտեմբերին Փինքիի ճակատամարտում շոտլանդացիների պարտությունից հետո ֆրանսիական ռազմական օգնությունն ուժեղացրել է Մարի դե Գիզի դիրքերը։ Նիզակով զինված ՝ նա 1548 թվականի հուլիսին եկել է նայելու Հադդինգթոնի պաշարումը, սակայն նրա շքախումբը հայտնվել է անգլիացի հրետանավորների կրակի տակ ու տասնվեց հոգի սպանվել են ։ Հադդինգթոնում Շոտլանդիայի պառլամենտը որոշում է կայացրել, որ մանկահասակ թագհուհի Մարիին 1548 թվականի օգոստոսին պետք է ուղարկել Ֆրանսիա, որպեսզի նա մեծանա իր ապագա ամուսնու՝ Ֆրանսիայի թագավոր Հենրի II-ի որդու՝ գահաժառանգ Ֆրանցիսկի հետ։ Մարի դե Գիզը պլանավորել էր դստեր հետ Դամբարտոն ամրոցից նավարկել դեպի Ուիթորն քաղաք, որտեղ ուխտագնացության պետք է գնար , սակայն դրա փոխարեն վերադարձել է Էդինբուրգ՝ ավագանու նիստի ։
Այս ժամանակ հրատարակված շոտլանդերեն The Complaynt of Scotland գիրքը նշում է, որ Մարի դե Գիզը սերում էր Գոդֆրուա Բուլյոնցուց և պնդում, որ նրա քաջությունն ու առաքինությունը գերազանցում էր հնադարյան հերոս թագուհիներ Թոմիրիսին, Շամիրամին ու Պենթիսլեյային ։ 1549 թվականի Սուրբ Ծննդյան օրը Ստեռլինգ ամրոցում Բրոթի ամրոցի պաշարման համար ավելի շատ ֆրանսիական թնդանոթներ ստանալու շուրջ բանակցելուց հետո նա 1550 թվականի փետրվարին նա մեծ խոհեմություն է ցուցաբերել՝ Թեյ գետի հակառակ ափից դիտելով հաջողությամբ պսակված գրոհը ։ Անգլիական զորքերը լքել են Հադդինգթոնը և ֆրանսիական բանակի մարշալ Պոլ դե Թերմն ու ռեգենտ Առանը ոտք են դրել այնտեղ։ Մարի դե Գիզը հաղթանակած էր ու գրել էր, որ «անգլիացիներն իրենցից հետո ոչինչ չեն թողել, բացի ժանտախտը» ։ Սկսվել է խաղաղության գործընթաց և 1550 թվականի մարտի 24-ին Շոտլանդիան ընդգրկվել է Բուլոնի համաձայնագրում ։ Ըստ այդ պայմանագիր՝ Մարիի եղբայրը՝ Մայյենի մարքիզ Կլոդ II Օմալցին ֆրանսիացի վեց պատանդների թվում ուղարկվել է Անգլիա ։ 1550 թվականի ապրիլի 12-ին իրենց հոր մահից հետո Կլոդին թույլատրվել է վերադառնալ Շոտլանդիա ։  Մայիսի 18-ին Էդինբուրգից գրած նամակում նա նշում է, որ կուսումնասիրի թագավորության ամրությունները ։ Համաձայնագրի կնքումից հետո Մարին հնարավորություն է ստացել  ճանապարհվել Ֆրանսիա՝ իր ընտանիքին այցելելու։
Ճամփորդություններ դեպի Ֆրանսիա և Անգլիա
1550 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Մարի դե Գիզը մեկնել է Շոտլանդիայից ու ճիշտ ժամանակին հասել Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում գտնվող Դյեպ քաղաք, որպեսզի իր դստեր հետ 1550 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ռուանում մասնակցի փառատոնի ։ Ռուանում Մարին ու իր դուստրը շքերթում ձիավարում էին զինվորների հետևից՝ տանելով ֆրանսիաիների օգնությամբ ազատագրված շոտլանդական ամրոցների դրոշները։ Նա իր հետ բերել էր շոտլանդացի ազնվականների մի մեծ շքախումբ, որի կազմում էին՝ Հանթլիի, Քեսըլզի, Սազերլենդի, Մարիշալի ու Ուիգթաունի կոմսերը, ինչպես նաև Հյումի ու Մաքսվելլի լորդերն ու Քեյթնեսի ու Գելովեյի եպիսկոպոսները ։ Պատմաբանների կարծիքով այդ շքախումբը Մարիի կողմից թիմակառույց աշխատանքի սկիզբ էր ազդարարում ։
Մարին ձմեռն անցկացրել է ֆրանսիական արքունիքի հետ Բլուա դղյակում, ամառն անցկացրել է Հենրի II-ի հետ Տուր, Անժե և Նանտ քաղաքներն այցելելով։ Ապրիլին Ամբուազ դղյակում լուր ստանալով, որ ոմանք ուզում են թունավորել իր դստերը՝ երիտասարդ թագուհուն, Մարին հիվանդացել է ։ Չարագործը հայտնաբերվել է Լոնդոնում և մայիսին հանձնվել ֆրանսիացիներին ։ Ֆրանսիայում անցկացրած ամբողջ ժամանակի ընթացքում Մարին ցանկանում էր հնարավոր ամեն ինչ անել իր դստեր ու Ֆրանսիայի գահաժառանգի ամուսնության համար, ինչպես նաև իր համար ֆինանսական աջակցություն ապահովել։
Մարի դե Գիզի Դյեպ վերադարձի ժամանակ նրա որդի Ֆրանսուան, որն ուղեկցում էր իր մորը, ճանապարհին մահացել է Ամյեն քաղաքում ։ 1551 թվականի հոկտեմբերին Անգլիայում Մարին հանդիպել է Էդուարդ VI թագավորին և Ուայթհոլ պալատում նրանց հանդիպման ժամանակ Էդուարդը նրան ադամանդե մատանի է նվիրել, որը պատկանել էր Եկատերինա Պարրին ։ Անգլիայի արքայադուստր Մարի Թյուդորը հրաժարվել է ներկա լինել նրա այցելությանը , սակայն արքայադուստր Էլիզաբեթը ներկա է եղել։
Երբ Մարի դե Գիզը ճանապարհվել է դեպի հյուսիս՝ Շոտլանդիա, Առանը Արևմտյան Լոթիանում նրան դիմավորելու համար Բերվիքում հավաքել է մի քանի բարոնների, իսկ Սելկերկի, Ջեդբորոյի, Դանզի, Փիբլզի, Լոդերի, Հադդինգթոնի, Դանբարի ու Հյուսիսային Բերիքի ազնվականները 1551 թվականի նոյեմբերի24-ին հավաքվել էին նրան դիմավորելու Լեյդիկերկի եկեղեցում։ Լիտ նավահանգստային քաղաքից Էդինբուրգ էին բերվել վեց սայլ թնդանոթներ, որպեսզի նրա վերադարձի կապակցությամբ համազարկներ տան ։
Շոտլանդիայի ռեգենտ
Մարի դե Գիզի իշխանությունը հզորանում էր։ 1553 թվականի մայիսին նա ռեգենտ Առանի փոխարեն առաջարկել է իր ապօրինի խորթ որդուն՝ Մորեյի 1-ին կոմս Ջեյմս Ստյուարտին, սակայն հենց ինքն է 1554 թվականի ապրիլի 12-ին դարձել ռեգենտ ։ Տասնմեկամյա թագուհի Մարին Մոդո պալատից, որտեղ բնակվում էր իր տատիկի ու մորեղբոր՝ կարդինալ Շառլի հետ, զատկին շնորհավորել է «թագուհուն՝ իմ մայրիկին» (la Royne, ma mere) ։
Շատ հարցերում Մարի դե Գիզը խորհրդակցում էր Ֆրանսիայում գտնվող իր եղբայրների հետ, որոնք երկուսն էլ՝ կարդինալ Լոթարինգացին ու լորդ Գիզը, պետական պաշտոններ էին զբաղեցնում այնտեղ, այնպես որ Շոտլանդիան ու Ֆրանսիան հանդես էին գալիս որպես դաշնակիցներ այլ ազգերի հետ գործ ունենալիս ։ Մարիի ռեգենտության ընթացքում (1554–60) գանձարանն ու մեծ կնիքը գտնվում էին ֆրանսիացիների հսկողության տակ, իսկ Ֆրանսիայի դեսպանը հաճախ ներկա էր լինում գաղտնի խորհրդի նիստերին։
Մարին շատ արագ սկսել է արդյունավետորեն զբաղվել շոտլանդական խնդիրներով։ 1554 թվականի հուլիսին նա մեկնել է Ջեդբորո, որպեսզի երկու շաբաթով այնտեղ արդարադատությամբ զբաղվի՝ հույս ունենալով լուծել երկարատև թշնամությունը Սկոթ և Քերր կլանների միջև։ Աշնանը նա վճարել է նավի, զորքերի ու գնդացրի համար, որպեսզի օգնի Սազերլենդի կոմսին ձերբակալել Մակկեյ կլանի առաջնորդին, որն այնտեղ անկարգություններ էր հրահրել։ 1556 թվականին նա այցելել է Ինվերնես, Ռոսս, Էլգին, Բանֆֆ ու Աբերդին։ Նրա ներերկրյա ջանքերին խոչընդոտել է 1557 թվականի հունվարին հանկարծակի սկսված միջազգային ընդհարումը։ Ակնհայտ հետընթաց է տեղի ունեցել հոկտեմբերին, երբ Մարին մեկնել է Հյում ամրոց ու բանակ ուղարկել Անգլիայի դեմ։ Հրաման ունենալով անցնել սահմանն ու հարձակվել Ուարք ամրոցի վրա՝ շոտլանդացի լորդերը Էքֆորդ գյուղում խորհուրդ են գումարել ու վերադարձել տուն ։
Ընդհարումներ բողոքականների հետ
Մարիի ռեգենտությունը վտանգվել է շոտլանդացի բողոքականների աճող ազդեցության պատճառով։ Նրան անհրաժեշտ էր աջակցություն ձեռք բերել իր պրո-ֆրանսիական քաղաքականության համար, բայց նա այլընտրանքային օգնություն չէր կարող ակնկալել Անգլիայից, քանի որ այնտեղ իշխում էր Մարի Թյուդորը։ 1558 թվականի ապրիլի 24-ին տեղի ունեցած Շոտլանդիայի երիտասարդ թագուհի Մարիի և Ֆրանսիայի գահաժառանգի ամուսնությանը անմիջապես հետևել է Մարի Թյուդորի մահն ու անգլիական գահին Էլիզաբեթի գահակալությունը, որը տեղի է ունեցել 1558 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ Անգլիական գահին Շոտլանդիայի երիտասարդ թագուհու հավակնության հարցը կախված էր այն հանգամանքից, թե արդյոք Հռոմի պապն ինչ կարծիք ուներ Էլիզաբեթի ծննդյան օրինականության վերաբերյալ։ Եթե Ֆրանսիայի թագավոր Հենրի II-ը շահագրգռված էր Հռոմի պապի մոտ Մարիի պահանջը ներկայացնելով, ապա նրան անհրաժեշտ էր, որ Շոտլանդիան լիներ ապահով կաթոլիկ երկիր։ Մինչ շոտլանդական բարեփոխումների ճգնաժամը խորանում էր, 1559 թվականի հուլիսի 10-ին Հենրի II-ը մահանում է ու Մարին դառնում է Ֆրանսիայի թագուհի։ Անգլիայում բողոքական Էլիզաբեթի գահ բարձրանալը շոտլանդացի բողոքականների հույսերն է արթնացրել։ Էլիզաբեթն սկսել է գաղտնի հովանավորել «Միաբանության լորդերին»։ Անկարգություններից վախենալով և հանգամանքների բերումով ստիպված լինելով պակաս հանդուրժողականություն ցուցաբերել՝ Մարի դե Գիզը բարեփոխված քարոզիչներին հրամայել է մայիսի 10-ին հավաքվել Ստեռլինգում։ Դրան խռովություն է հաջորդել։ Անգուսի մարդիկ հավաքվել են Դանդի քաղաքում, որպեսի քարոզիչներին դեպի Ստեռլինգ ուղեկցեն, իսկ մայիսի 4-ին նրանց միացլ է նաև Ֆրանսիայից նոր վերադարձած Ջոն Նոքսը։ Փերթ քաղաքում վերջինիս մատուցած քարոզների ազդեցության տակ ամբոխը թալանել է կրոնական հաստատությունները, այդ թվում՝ Փերթում գտնվող Շոտլանդիայի թագավոր Ջեյմս I-ի գերեզմանը։ Ի պատասխան ռեգենտը զորք է հանել Փերթի դեմ, բայց ստիպված էր նահանջել ու բանակցել, երբ Քուփար Մույրից ևս մեկ զորախումբ է ժամանել։
Ռեգենտի դեսպանների թվում էին Արգայլի կոմսն ու Մորեյի լորդը, որոնք երկուսն էլ դավանանքով բողոքական էին։ Երբ ռեգենտը Փերթում ֆրանսիացի վարձկանների է տեղակայել, երկուսն էլ լքել են նրան ու միացել Ջոն Նոքսին։ Նրանք նույնիսկ Էդինբուրգն են գրավել հուլիսին, ու Մարի դե Գիզը ստիպված էր նահանջել Դանբար ամրոց։ «Միաբանության լորդերը» զինադադար են կնքել դե Գիզի հետ ու վերադարձել դեպի Ստեռլինգ ։
Պրոֆեսիոնալ ֆրանսիական զորաջոկատներն օգնության են հասել Մարի դե Գիզին և բողոքականների համար ամեն ինչ կորած կլիներ, եթե 1560 թվականի հունվարին անգլիական նավատորմը չժամաներ Ֆորթ գետի գետաբերանը և չստիպեր ֆրանսիացիներին նահանջել դեպի Լիթ նավահանգիստ։ Սկսվել են բանակցություններն անգլիացիների հետ։ Արդյունքում՝ փետրվարին Առանի կոմսի ու անգլիացիների միջև կնքվել է Բերվիքի համաձայնագիրը, որով կողմերը պարտավորվում էին համատեղ գործողություններով վտարել ֆրանսիացիներին։ Անգլիայի նոր թագադրված թագուհի Էլիզաբեթ I-ը անգլիական ցամաքային բանակ է ուղարկել Շոտլանդիա, որպեսզի նրանք օգնեն շոտլանդացիներին Լիթում պաշարել ֆրանսիացիներին ։ Եվ մինչ պայքարը շարունակվում էր, Ֆրանսիայում Անգլիայի դեսպանը գովաբանում էր դե Գիզին «ռազմիկի սիրտ ունենալու» համար, իսկ անգլիացի եպիսկոպոս Ջոն Ջուելը նկարագրում էր նրան որպես «տղամարդու համարձակություն ունեցող կնոջ» ։
Մահ
Լիթի վրա անգլիացիների հարձակումը ծանր կորուստներով հետ մղելուց հետո «Միաբանության լորդերի» մի քանի առաջնորդներ 1560 թվականի մայիսի 12-ին եկել են Էդինբուրգյան դղյակ ու ճաշել Մարիի ու ամրոցապետի հետ։ Նրանք քննարկլ են խռովություններից առաջ մշակած պլանը, համաձայն որի Մարին պետք է ճանապարհորդեր Ֆրանսիա ու Անգլիայում հանդիպեր Էլիզաբեթին, իսկ նրա եղբայրը պետք է նշանակվեր Շոտլանդիայի փոխարքա։ Լորդերը կրկին առարկել են ֆրանսիացուն շոտլանդական կառավարական պաշտոնում նշանակելուն, բայց Լիթի պաշարումը վերացնելու և Դանբար ամրոցի նոր ամրաշինությունները քանդելու բանակցությունները շարունակվել են։ Սակայն հաջորդ օրը բանակցությունները դադարել են, երբ Լիթի ֆրանսիացի հրամանատարներին արգելվել է դղյակ գալ ու առաջարկներ քննարկել Մարիի հետ ։
Երբ շարունակում էին ամրացնել Էդինբուրգյան դղյակը Մարին լուրջ հիվանդացել է, և հաջորդ ութ օրերի ընթացքում նրա գիտակցությունն անկայուն էր․ մի քանի օր նա չի կարողացել նույնիսկ խոսել։ Հուլիսի 8-ին նա կազմել է իր կտակը և մահացել 1560 թվականի հունիսի 11-ին այտուցներից։  Նրա մարմինը փաթաթվել է կապարի մեջ ու մի քանի ամիս նրա դագաղը գտնվում էր Էդինբուրգյան դղյակի Սուրբ Մարգարիտի մատուռում։ 1561 թվականի մարտի18-ի կեսգիշերին այն գաղտնի դուրս է բերվել մատուռից և նաավով ուղարկվել Ֆրանսիա, որտեղ նրա դուստրը՝ Շոտլանդիայի թագուհի Մարին 1561 թվականի հուլիսին մասնակցել է նրա հուղարկավորությանը։ Նրան հուղարկավորել են Ռեյմս քաղաքի Սան- Պիեռ եկեղեցում, որտեղ նրա քույր Ռենեն վանամայր էր։ Պատրաստվել է մարմարե գերեզման Մարիի բրոնզե արձանով, որը սակայն ավերվել է ֆրանսիական հեղափոխության ընթացքում ։ Մարի դե Գիզի հինգ երեխաներից միայն իր դուստր Մարին է իրենից երկար ապրել։
Մեր ժամանակներում ենթադրություն է առաջ քաշվել, որ Մարի դե Գիզին սպանել են թունավորելով, կա՛մ Անգլիայի թագուհի Էլիզաբեթ I-ի կողմից, կա՛մ նրա շահերը ներկայացնող որևէ մեկի։ Սակայն այս ենթադրությունները չեն ապացուցվել, իսկ նրա մահից հետո արված դիահերձումը ցույց էր տվել, որ Մարին մահացել էր բնական մահով։ Դեռևս ապրիլին նա գանգատվել է ոտքերի այտուցվածությունից և նույնիսկ 16-րդ դարի անկայուն քաղաքական մթնոլորտում, երբ արքայական մահերը դիտվում էին սպանություններ, Մարիի ժամանակակիցներից ոչ մեկը նրա մահվան մեջ միտումնավորություն չի տեսել ։
Ժառանգություն
Մարի դե Գիզի վերաբերյալ պատմագիրների տեսակետները եղել են ընդհանուր առմամբ բարեհաճ։ Մարշալն ասում էր, որ «տասնիններորդ դարի նրա կենսագիր Ստրիկլենդը և քսաներորդ դարի կենսագիրներ ՄաքՔերլին ու Մարշալը միակարծիք են նրա խելամտությունն ու տոկունությունը գնահատելիս» ։ Նրա կյանքն արժևորելիս Ռոզալինդ Կ․ Մարշալն ասում է․ "զոհաբերելով իր հարմարավետությունը, հետաքրքրություններն ու ի վերջո՝ կյանքը, Մարի դե Գիզը երկար, հուսահատ ու անհույս պայքար է մղել, որպեսզի իր դստերը ժառանգի պրո-ֆրանսիական ու կաթոլիկ Շոտլանդիա։ Հմայիչ, բարձր ինտելլեկտուալ ու աշխատասեր, դիվանագիտական վարվեցողությամբ ու պայքարելու կարողությամբ օժտված՝ անկախ թշնամանքից, հիասթափությունից ու վատառողջությունից, Մարին երբեք ֆրանսիական թագավորի պարզապես կամակատարը չի եղել ։"
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1515 ծնունդներ Կատեգորիա:1560 մահեր Կատեգորիա:Շոտլանդիայի միապետներ
Հողատիրության ձևերը Հայաստանում մոնղոլների տիրապետության ժամանակ
Հողատիրության ձևերը Հայաստանում մոնղոլների տիրապետության ժամանակ, հողատիրության ձև, որն սկզբում կրում էր պայմանական տիրակալության բնույթ, բայց 18-րդ դարի վերջերից նկատվում է այդ ձևը ժառանգական դարձնելու հակում, որի մասին վկայում են Ղազան ղանի հրահանգները՝ յառլիկները։ Այդ փաստաթղթերում ասվում է, որ իկթան կարող է անցնել նրա տիրակալողի որդուն։ Մոնղոլները վերականգնում են սելջուկյան տիրապետության ժամանակ Հայաստանում առաջացած իկթադարական հողատիրությունը՝ ընդարձակ հողաբաժիններ շնորհելով իրենց զինվորականներին ու պաշտոնյաներին։
Դիվանապատկան և կառավարող տան անդամներին պատկանող հողեր
Այդ հողերի մի մասից ստացված հարկերը մուծվում էին պետական գանձարան, իսկ մյուս մասից ստացված հարկերը գնում էր թագավորական տան անդամների օգտին։ Այս կարգի հողերը համարվում էին խաս ինջու և դառնում թագավորական տան անդամների սեփականություն։
Վակֆային հողեր
Այս հողերը պատկանում էին մահմեդական հոգևորականությանը։ Այս կարգի հողերի վրա ապրող բնակչությունը իր բոլոր հարկերն ու տուրքերը վճարում էր մզկիթներին և մահմեդական հոգևորականությանը։ Այդ հողերը նույնպես համարվում էին ինջու։ Վակֆային հողերի շարքին կարելի է դասել նաև հայ հոգևորականության կալվածքները։ Այս դեպքում էլ կալվածքը պատկանում էր եկեղեցական հաստատությանը և հանդիսանում նրա սեփականությունը։ Հայկական եկեղեցին և նրա կալվածքները մոնղոլական տիրապետության ժամանակ մասնակիորեն կամ ամբողջությամբ ազատված էին պետական հարկեր վճարելու պարտավորությունից։
Հողատիրության այլ ձևեր
Հողատիրության ձևերից մեկն էլ տեղական ֆեոդալների՝ Հայաստանի հյուսիսում մեծ մասամբ հայ, իսկ հարավային և արևմտյան շրջաններում՝ գերազանցապես ոչ հայ կալվածատերերի հողերն էին։ Հողատիրության այս ձևը Հայաստանում ամենատարածվածն էր։ Սակայն հայ աշխարհիկ ֆեոդալների կալվածքները հետզհետե պակասում էին և անցնում վվանքերին կամ հայ հոգևորականությանը։ Դրա պատճառն այն էր, որ աշխարհիկ ֆեոդալների կալվածքներից հավաքում էին մեծ քանակությամբ պետական հարկեր և տեղական ֆեոդալների կալվածքներից հավաքում էին մեծ քանակությամբ պետական հարկեր և տեղական ֆեոդալներին շատ քիչ էր մնում ֆեոդալները, հատկապես ոչ հայկական ծագում ունեցողները, իրենց կալվածքները հանձնում էին գյուղացիներին մշակելու և ռենտա վճարելու պայմանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հողատիրության ձևեր
Շչեկինո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Շչեկինո (Щекино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ենկովցի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Ենկովցի (Єнківці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ենկովցի գյուղում բնակվում էր 321 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քրիստիանո Պիչինի
Քրիստիանո Պիչինի (Cristiano Piccini, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վալենսիայի և Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ պաշտպանի դիրքում ։
Ֆիորենտինա
Պիչինին Ֆիորենտինայի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2010 թվականի դեկտեմբերի 5-ին՝ փոխարինելով Մանուել Պասկուալին Կալյարիի դեմ խաղում ։ 2011 թվականի օգոստոսի 30-ին Պիչինին 1 տարվա վարձավճարով միացավ Սերիա C-ում հանդես եկող Կարարեզեին ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 18-ին՝ Պորտոգրուարոյի դեմ խաղում ։ 2012 թվականի հունվարի 15-ին իտալացին հեռացվեց խաղադաշտից Լատինայի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 35-րդ րոպեին ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց ապրիլի 4-ին՝ Վիրտուս Լանչանոյի դեմ խաղում  ։ Կարարեզեի կազմում Պիչինին անցկացրեց 32 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։
2012 թվականի հուլիսի 4-ին Պիչինին վարձավճարով տեղափոխվեց Սպեցիա ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 22-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Սասուոլոյի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 15-ին նա գոլային փոխանցում տվեց Վիրտուս Լանչանոյի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Սպեցիայի կազմում Պիչինին անցկացրեց 30 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2013 թվականի հուլիսի 9-ին Պիչինին վարձավճարով միացավ Լիվորնոյին։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 17-ին՝ Իտալիայի գավաթի Սիենայի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Սերիա A-ում Լիվորնոյի կազմում անցկացրեց օգոստոսի 25-ին՝ փոխարինելով Ալֆրեդ Դունկանին Ռոմայի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 20-ին իտալացին գոլային փոխանցում տվեց Սամպդորիայի դեմ խաղում ։ Լիվորնոյի կազմում Պիչինին անցկացրեց 20 հանդիպում առաջնությունում՝ դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Ռեալ Բետիս
2015 թվականի հուլիսի 9-ին Բետիսը գնեց Պիչինիի լրիվ տրանսֆերը՝ նրա հետ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր ։ Իր դեբյուտը Լա Լիգայում իտալացին նշեց օգոստոսի 23-ին՝ Վիլյառեալի դեմ խաղում  ։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 11-ին իտալացին 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Վալենսիայի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 25-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Էյբարի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 17-րդ րոպեին  ։ Իր առաջին գոլը Բետիսի կազմում Պիչինին խփեց դեկտեմբերի 21-ին՝ Իսպանիայի գավաթի Դեպորտիվո Լա Կորունյայի դեմ խաղում ։ Լա Լիգայում իր առաջին գոլը խփեց 2017 թվականի հունվարի 8-ին՝ Լեգանեսի դեմ խաղում  ։ Մարտի 12-ին իտալացին հեռացվեց խաղադաշտից Ռեալ Մադրիդի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 78-րդ րոպեին ։ Ռեալ Բետիսի կազմում Պիչինին անցկացրեց 58 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Սպորտինգ Լիսաբոն
2017 թվականի մայիսի 18-ին Պիչինին 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Սպորտինգ Լիսաբոնի հետ   ։ Իր դեբյուտը Պորտուգալիայի առաջնությունում նշեց օգոստոսի 6-ին՝ Դեսպորտիվո Ավեշի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց օգոստոսի 15-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման փլեյ-օֆֆ փուլի Ստյաուա Բուխարեստի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի հունվարի 27-ին Պիչինին մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Պորտուգալիայի լիգայի գավաթի Վիտորիա Սետուբալի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում և նվաճել գավաթը ։ Մարտի 31-ին իտալացին հեռացվեց խաղադաշտից Բրագայի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 84-րդ րոպեին ։ Սպորտինգի կազմում Պիչինին անցկացրեց 40 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 3 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Վալենսիա
2018 թվականի հուլիսի 23-ին Պիչինին 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Վալենսիայի հետ   ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 8 միլիոն եվրո    ։ Իր դեբյուտը Վալենսիայի կազմում նշեց օգոստոսի 20-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ատլետիկո Մադրիդի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց դեկտեմբերի 23-ին՝ Հուեսկայի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Պիչինին ներկայացրել է Իտալիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Իտալիայի ազգային հավաքական նա առաջին անգամ հրավիրվեց 2018 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Ռոբերտո Մանչինիի կողմից՝ Ուկրաինայի և Լեհաստանի դեմ խաղերի համար   ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց հոկտեմբերի 10-ին՝ փոխարինելով Ալեսանդրո Ֆլորենցիին Ուկրաինայի դեմ ընկերական խաղում  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի փետրվարի 12-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի փետրվարի 12-ի դրությամբ
Ակումբային
Ռեալ Բետիս
Սպորտինգ Լիսաբոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կարարեզեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպեցիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիվորնոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Բետիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպորտինգ Լիսաբոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
(8160) 1990 MG
(8160) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունիսի 21-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,189634 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7805 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5987 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1183,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304191 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,61° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Միխայիլ Պուգովկինի հուշարձան (Յալթա)
Միխայիլ Պուգովկինի հուշարձան (Памятник Михаилу Пуговкину), հուշարձան Ղրիմի Յալթա քաղաքում, ոը նվիրված է խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Միխայիլ Պուգովկինին։ Տեղադրվել է 2016 թվականին Լենինի անվան առափնյա փողոցում։
Պատմություն
1991 թվականի հուլիսին դերասան Միխայիլ Պուգովկինը մշտական բնակության է տեղափոխվել Յալթա, որտեղ կազմակերպել է Միխայիլ Պուգովկինի կենտրոնը։ Նա ելույթներ ու ստեղծագործական հանդիպումներ է ունեցել Ղրիմի առողջարանային հանգստավայրերում, շարունակել է նկարահանվել ֆիլմերում։ Պուգովկինը Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության պատվավոր քաղաքացի է (1998)։ 2000 թվականին նա վերադարձել է Մոսկվա, աշխատել սեփական «Միխայիլ Պուգովկին կինոկենտրոնում» ։
Այն տան պատին, որտեղ ապրել է Պուգովկինը (Չեռնոմորսկի նրբանցք, տուն 6), փակցված է հուշատախտակ ։
Դերասանի այրին՝ Իրինա Կոնստանտինովնան, 2008 թվականին, ամուսնու մահից հետո, եկել էր Յալթա՝ նրա անունը հավերժացնելու մտադրությամբ. նա ցանկանում էր Պուգովկինի անունով կոչել քաղաքի պուրակներից մեկը։ Սակայն նրան մերժեցին։ Քաղաքացիները դրամահավաք էին կազմակերպել՝ Միխայիլ Պուգովկինի հուշարձանը տեղադրելու համար։ 2016 թվականի օգոստոսի 13-ին՝ Յալթայի օրվա կապակցությամբ, Միխայիլ Պուգովկինի հուշարձանը բացվեց։ Նա պատկերված է ռեժիսոր Յակինի կերպարով («Իվան Վասիլևիչը փոխում է մասնագիտությունը») ։ Արձանը տեղադրվել է այն վայրում, որտեղ տեղի են ունեցել այս ֆիլմի նկարահանումները։ Պատկերված է այն պահը, երբ ձեռնափայտով Յակինը, ոտքը ոտքին գցած, լսում է երգող դերասանուհի Զինային ։
Հեղինակներն են քանդակագործներ Կոնստանտին Ցիխեևն ու Ալբերտ Ալիևը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Յալթայի հուշարձաններ Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Քիոսյան կոտորած
Քիոսյան կոտորած, 1822 թվականի ապրիլի 11-ին հունական Քիոս կղզում թուրքերի կողմից տեղի ունեցած հույն ժողովրդի զանգվածային սպանություններ, որի արդյունքում կղզու մոտ 155 000 բնակչից ողջ մնացին միայն 2 000-ը ։ Դրանից հետո կղզին մի քանի տարի գրեթե անմարդաբնակ էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցեղասպանություն Կատեգորիա:1822 Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրությունում քրիստոնյաների հետապնդում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պաշարումներ Կատեգորիա:Ռազմական հանցագործություններ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն
Օգլ
Օգլ, արտարեգակնային համակարգի մոլորակ է, որը պտտվում է OGLE-2005-BLG-390L աստղի շուրջ։ Աստղը Երկրից գտնվում է 21,500 ± 3,300 լուսատարի հեռավորության վրա, Ծիր կաթին գալակտիկայի կենտրոնին մոտ։
Ֆիզիկական բնութագրերը
Մոլորակից իր աստղի շուրջ պտտվելու համար պահանջվում է տասը երկրային տարի։ Կշռում է հինգ Երկրի զանգված։ Որոշ աստղագետների կարծիքով ունի բարակ մթնոլորտային շերտ և ամուր կեղև, ինչպես Երկիրը։ Մոլորակի աստղից ունեցած հեռավորությունից կարելի է ենթադրել որ մակերեսին ջերմաստիճանը 220 °C է։ Եթե լեռնակազմական գործընթացները այնտեղ ավարտվել են ուրեմն շատ տարրեր, որոնք Երկրի վրա հեղուկ կամ գազային վիճակում են, այնդեղ կլինեն պինդ ու բյութեղային։ Եթե լեռնակազմությունը շարունակվում է, ուրեմն այն սառցագազային մոլորակ է, ինչպես Ուրանը։
Ճիշտ մատ
Ճիշտ մատ (պատ), շախմատային պարտիայում կամ խնդիրներում մատի (պատի տարատեսակ, որը միաժամանակ և՛ մաքուր մատ է, և՛ խնայողական, այսինքն՝ նրա ժամանակ ներգրավված են գրոհող կողմի բոլոր խաղաքարերը (բացի արքայից և զինվորներից), իսկ գրոհի ենթարկված արքայի շուրջը բոլոր դաշտերը կա՛մ մրցակցի խաղաքարերի գրոհի տակ են ուղիղ մեկ անգամ, կա՛մ զբաղված են սեփական խաղաքարերով և զինվորներով։ Որպես միակ բացառություն թույլատրվում է սեփական արքայի հարևան դաշտերից մեկում գտնվող կապակցված խաղաքարով ճիշտ մատը (պատը) (տե՛ս ներքևում): Կրկնակի շախի դեպքում թույլատրվում է արքայի դաշտի վրա կրկնակի հարձակում։
Գրոհի ենթարկվող արքայի գույնի կապակցված խաղաքարով ճիշտ մատի (պատի) դեպքում այդ խաղաքարը հնարավորություն ունի խոչընդոտելու շախին (պատին) կապի բացակայության դեպքում։ Եթե այդպիսի հնարավորություն չկա, մատը (պատը) համարվում է ոչ խնայողական։ Այն դեպքում, երբ կապված խաղաքարը գտնվում է սեփական արքայի հարևան դաշտերից մեկում, նրա զբաղեցրած դաշտը չի գրոհվում ուրիշ ոչ մի խաղաքարով, բացի կապողից։ Այլապես մատը համարվում է ոչ մաքուր։
Ճիշտ մատերը (պատերը) չափազանց հազվադեպ են գործնական շախմատում (թեև, օրինակ, միայնակ արքայի դեմ արքայով և նավակով վերջնախաղը կարող է ավարտվել միայն ճիշտ մատով), սակայն զգալի ավանդ են ներդնում շախմատային խնդիրների և էտյուդների գեղեցկության մեջ, քանի որ համարվում են գեղարվեստական։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շախմատային եզրույթներ Կատեգորիա:Շախմատային մատեր
Մալգոժատա Գերսդորֆ
Մալգոժատա Մարիա Գերսդորֆ (Małgorzata Maria Gersdorf, ), լեհ իրավաբան և դատավոր, աշխատանքային իրավունքի մասնագետ, իրավաբանական գիտությունների պրոֆեսոր, 2014 թվականից ծառայում է որպես Լեհաստանի Գերագույն դատարանի առաջին նախագահ։
Կենսագրություն
1975 թվականին ավարտել է Վարշավայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, իսկ 1981 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան։ 1992 թվականին դարձել է Վարշավայի համալսարանի պրոֆեսոր, 2005 թվականից աշխատել է որպես համալսարանի պրոռեկտոր, իսկ 2008 թվականին դարձել է իրավաբանական ֆակուլտետի ղեկավարը ։
Հեղինակ և համահեղինակ է ավելի քան 200 գիտական հրատարակությունների, մի շարք մենագրությունների և Զբիգնև Սալվայի խմբագրությամբ աշխատանքային օրենսգրքի բազմաթիվ մեկնաբանությունների ։
1980-2005 թվականներին Մալգոժատա Գերսդորֆը եղել է «Համերաշխություն» շարժման անդամ։ 2003-2005 թվականներին եղել է Լեհաստանի օրենսդիր խորհրդի անդամ։ Անդամակցում է Միացյալ գիտական ինստիտուտի գիտխորհրդին և ընդհանուր համագործակցությանը, որը կապված է լեհական վարկային կոոպերատիվների համակարգի հետ։
1991 թվականից աշխատել է Լեհաստանի գերագույն դատարանում։ Աշխատել է Գերագույն դատարանի Հավաստագրումների բյուրոյում և Հետազոտությունների ու վերլուծությունների բյուրոյում։ 2005 թվականին դարձել է իրավաբանական խորհրդատու Գերագույն դատարանում։ 2008 թվականին նշանակվել է Գերագույն դատարանի դատավոր, աշխատել է Աշխատանքի, սոցիալական ապահովման և հասարակական հարաբերությունների պալատում։ 2014 թվականին դարձել է առաջին կինը, որ նշանակվել է Գերագույն դատարանի առաջին նախագահ ՝ հաջորդելով Ստանիսլավ Դաբրովսկուն, որը մահացել էր ավելի վաղ 2014 թվականին, և Լեխ Քշիշտոֆ Պապրիցկուն, ով առաջին նախագահի պաշտոնակատարն էր ։
2018 թվականի հունվարի 23-ին դարձել է Լեհաստանի դատական համակարգի պետական խորհրդի նախագահ ՝ փոխարինելով Դարիուշ Զավիստովսկուն։ 2018 թվականի մարտի 6-ին լքել է այդ պաշտոնն այն բանի հետո, երբ «Իրավունք և արդարություն ու «Կուկիզ'15» կուսակցություններն ընտրել են Պետական խորհրդի նոր կազմ (նոր օրենքի հիման վրա, որը սենատին թույլ է տալիս ընտրել դատավորներին ։ Մալգոժատա Գերսդորֆը հանդես է եկել այդ օրենքի դեմ՝ ասելով, որ «դատարանները հեշտությամբ վերածվում են խաղաթղթի քաղաքական գործիչների ձեռքում» ։ Հետագայում օրենքն ընդունվել է օրենսդիր երկու պալատներում, սակայն դրանից հետո նախագահ Անջեյ Դուդան վետո է դրել դրա վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհ իրավագետներ Կատեգորիա:Վարշավայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ
Յաբլանիցա (համայնք)
Յաբլանիցա համայնք (, Општина Јабланица), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Յաբլանիցա քաղաքը ։
Բնակչություն
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվում է 12 691 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ
Հայ-մեքսիկական հարաբերություններ
Հայ-մեքսիկական հարաբերություններ, երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Հայաստանի և Մեքսիկայի միջև։
Պատմություն
1991 թվականի դեկտեմբերին Խորհրդային Միության փլուզումից մեկ ամիս անց 1992 թվականի հունվարի 14-ին Հայաստանն ու Մեքսիկան պաշտոնական դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեցին միմյանց հետ ։ Հենց սկզբից երկու երկրների միջև հարաբերությունները բավականին ցածր մակարդակի վրա էին և հիմնականում վերաբերում էին ՄԱԿ-ում գլոբալ մակարդակով դիվանագիտական հարցերին։ 2002 թվականի մարտին Հայաստանի վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանը ժամանեց Մեքսիկայի հյուսիսում գտնվող Մոնտեռեյ քաղաք՝ մասնակցելու Մոնտեռեյան կոնսենսուսին նվիրված համաժողովին․ այդ այցը դարձավ Հայաստանի կառավարության առաջին և բարձրաստիճան պաշտոնական այցը Մեքսիկա՝ անկախությունից հետո ։ 2002 թվականի օգոստոսին Հայաստանի արտգործնախարար Վարդան Օսկանյանը պաշտոնական այց է կատարել Մեքսիկա։ Այցի ընթացքում ստորագրվել են մշակույթի և կրթության բնագավառում համագործակցության մասին համաձայնագրեր, ինչպես նաև պաշտոնական և դիվանագիտական անձնագրեր ունեցողների համար վիզաների վերացման մասին համաձայնագիր ։
2012 թվականի հոկտեմբերին տեղի ունեցավ Հայաստանի արտգործնախարար Էդվարդ Նալբանդյանի պաշտոնական այցը Մեքսիկա։ Իր այցի ընթացքում Հայաստանի արտգործնախարար Նալբանդյանը մտահոգություն է հայտնել 2011 թվականին Մեքսիկայի կողմից Խոջալուի կոտորածի ճանաչման կապակցությամբ, որի ընթացքում 1992 թվականի փետրվարին Խոջալու քաղաքում սպանվել է մոտ 161 էթնիկ ադրբեջանցի ։ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Նալբանդյանը նաև մտահոգություն է հայտնել Մեքսիկայի գլխավոր Պասեո դե լա Ռեֆորմա փողոցում Ադրբեջանի նախկին նախագահ Հեյդար Ալիևի հուշարձանը տեղադրելու առաջարկի կապակցությամբ։ Մեքսիկայում իրավապաշտպան խմբերի կողմից մեծ դիմադրությունից հետո նախագահ Ալիևի արձանը հանվել և տեղափոխվել է առանձնատուն ։ Մեքսիկա կատարած այցի ընթացքում Հայաստանի արտգործնախարար Նալբանդյանը ելույթ է ունեցել Մեքսիկայի Սենատում, որտեղ խոսել է երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների բարելավման և Մեքսիկայում Հայաստանի դեսպանատուն բացելու մասին ։ 2014 թվականի սկզբին Հայաստանը դեսպանատուն է բացել Մեքսիկայում ։
2015 թվականի ապրիլին Մեքսիկայի Սենատը Հայկական մշակութային շաբաթ անցկացրեց՝ նվիրված հայոց պատմությանը և երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման 23-ամյակին ։ Մինչ օրս Մեքսիկան պաշտոնապես չի ճանաչել 1915 թվականին Օսմանյան զորքերի կողմից իրականացված Հայոց ցեղասպանությունը ։ 2019 թվականի հունիսին Մեքսիկան Երևանում պատվավոր հյուպատոսությում է բացել ։
Երկկողմ համաձայնագիր
Երկու երկրներն էլ ստորագրել են մի շարք երկկողմ համաձայնագրեր, ինչպիսիք են փոխադարձ հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի շուրջ քաղաքական խորհրդակցությունների անցկացման նպատակով փոխըմբռնման հուշագիրը (1993 թվական), դիվանագիտական և ծառայողական անձնագրերի սեփականատերերի նկատմամբ առանց վիզայի ռեժիմի հաստատման մասին համաձայնագիրը (2002 թվական) և մշակույթի և կրթության ոլորտում համագործակցության համաձայնագիրը (2002 թվական) ։
Առևտուր
2018 թվականին երկու երկրների միջև երկկողմ ապրանքաշրջանառությունը կազմել է 1,7 միլիոն դոլար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի երկկողմ հարաբերություններ
Դոբրյանսկոե (գյուղ, Տյաչևի շրջան)
Դոբրյանսկոե (Добрянське), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրյանսկոե գյուղում բնակվում էր 2 714 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,081 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3350617 մարդ/կմ²։
Տուլտիրմա (երշիկ)
Տուլտիրմա (Тултырма, тултырму - «լցոնել, լցնել»), կամ բույատ (бөйәт), բաշկիրական ազգային ուտեստ, որը եփած երշիկ է տնային կենդանիների (ավելի հաճախ ձիերի, ավելի հազվադեպ թռչունների) լյարդ-սիրտ-թոքից։ Կազիի (ձիու մսի չորացրած երշիկեղենի) հետ մեկտեղ, այն բաշկիրական ժողովրդական խոհանոցում երշիկի ամենահայտնի տեսակներից մեկն է. նմանատիպ երշիկեղեն հանդիպում է շատ այլ թյուրքական ժողովուրդների շրջանում ։
Պատրաստման եղանակ
Տուլտիրմայի պատրաստման բաղադրատոմսը Բաշկիրիայի տարբեր շրջաններում տարբեր է։ Ընդհանուր առմամբ, կենդանու (ձի, տավար կամ գառ) 30-ից 40 սմ երկարությամբ աղիներտ լցոնվում են մանր կտրտած կամ աղացած լյարդի, սրտի, թոքերի և ներքին ճարպի, ինչպես նաև մսի ֆարշով։ Ավելացվում են համեմունքներ (ըստ ցանկության՝ սխտոր, աղ, պղպեղ, օսլա), ապա աղիի ծայրերը կապվում են։ Բաշկիրիայի արևմտյան և հյուսիսային շրջաններում և Բելայա գետի երկայնքով (Աուրգազինսկի և Գաֆուրիսկի շրջաններ) ավելացնում են ներծծված հում կամ փոքր-ինչ խաշած հացահատիկներ (կորեկ, հնդկացորեն, գարի, ցորեն, բրինձ), իսկ լեռներում՝ հարավում և հարավ-արևելքում (Բելորեցկի, Խայբուլլինսկի, Բայմակի, Զիլաիրի, Աբզեզիլովի շրջաններ), մի փոքր ալյուր (երբեմն չէր ավելացվում ոչ ալյուր, ոչ էլ հացահատիկ) ։ Ցանկության դեպքում աղացած մսի վրա ավելացվում էր մի փոքր կաթով, արգանակ կամ ջուր, նաև հետը հրաում էին մեկ կամ երկու հում ձու։ Լեռնային-անտառային տարածքներում երբեմն կենդանիների արյուն էին ավելացնում ։
Ֆարշով լցոնված աղիները մինչև մեկ ժամ եփվում է համեմունքներով և արմտիքով համեմված ջրում, բայց աղիները չեն ծակվում, որպեսզի ներքին ճարպը չհոսի։ Տուլտիրման սովորաբար մատուցվում է տաք, բայց երբեմն սառը (թեթև մամլիչի տակ սառեցված և կտրված լայն շերտերով)։ Որպես խավարտ մատուցվում են շոգեխաշած բանջարեղեն, որի վրա ավելացվում է մանր կտրատած կանաչեղեն, կամ պահածոյացված և աղած բանջարեղեն կամ դրանցից պատրաստված աղցաններ։ Որպես համեմունք օգտագործվում են սեղանի մանանեխ, ծովաբողկ լոլիկով, մայոնեզ՝ կանաչեղենով, հեղուկ սառը չորթան կամ կատիկ (катык)։ Երբեմն տաք արգանակ է մատուցվում ամանների մեջ ։
Տուլտիրման սեղանին մատուցվում է ուլյուշի (улюш) տեսքով, ավանդական տոների և ծիսակատարությունների ժամանակ (դրանցից մեկը սիրգատույն է)։ Տուլտիրմայի հումքի պաշարը հավաքվում է անասունների սպանդի ժամանակահատվածում և պահվում սառեցված վիճակում։ Տուլտիրման, ինչպես կազին, տարածված է ոչ միայն բաշկիրների, այլ նաև Ռուսաստանի (ալթայցիներ, մարիներ, մորդվաներ, թաթարներ) և նախկին ԽՍՀՄ (ղազախներ, ղրղզներ, ուզբեկներ) այլ ժողովուրդների շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաշկիրական խոհանոց Կատեգորիա:Մսով ուտեստներ
Արագոն
Արագոնը (, Aragó ) ինքնավար համայնք է Իսպանիայում, որը գտնվում է երկրի հյուսիսում և սահմանցկում է դրսում Ֆրանսիայի հետ, իսկ ներսում Իսպանիայի Կաստիլիա-Լա Մանչա, Կաստիլիա և Լեոն, Կատալոնիա, Ռիոխա, Նավառա և Վալենսիա ինքնավար համայնքների հետ։ Արագոնի օրը ապրիլի 23-ն է՝ Սուրբ Գևորգի (San Jorge) որը, որ Արագոնի պաշտպանն է։ Պատմական մարզ իսպանիայի հյուսիս-արևելքում, Էբրո գետի ավազանում։ Գրավում է Արագոնյան հարթավայրի մեծ մասը, նրան պարփակող Պիրենեյների կենտրոնական շրջանները։ Նրա մեջ են մտնում Սարագոսա, Տերուել, Ուեսկա վարչական մարզերը։ Տարածությունը՝ 47.7հզ.կմ²-է, բնակչությունը՝ 1.1 մլն (1968)։ Գլխավոր քաղաքը՝ Սարագոսա։ Հարթավայրում գերակշռում են չոր տափաստանները, լեռներում՝ լայնատերև և փշատերև անտառները։ Բնակչության 65%-ը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ (ձիթենի, խաղող, շաքարի ճակնդեղ, անջրտի հողերում՝ հացահատիկ)։ Արդյունահանվում են քարածուխ (Ուտրիլյաս), երկաթ (Օխոս-Նեգրոս), ծծումբ (Լիբրոս), գործում են խոշոր ՀԷԿ-եր և ՋԷԿ, կան գինեգործական, ալրաղաց, շաքարի, յուղի և քիմիական արդյունաբերության ձեռնարկություններ։ IX դարին հիմնադրվել է Արագոնի կոմսությունը։ 1035 թ.-ի Արագոն ինքնուրույն թագավորություն էր։ 1148 թվականին Ալֆոնս I (1104-1134 թթ.) նվաճեց Սարագոսան և ընդարձակել պետության սահմանները։ 1479 թ.-ին Ա-ի և Կաստիլիայի թագավորությունները միավորվեցին Իսպանիա միսանական պետության մեջ ։
Ֆիզիկական և աշխարհագրական բնութագրերը
Արագոնի տարածքը 47,719 կմ քառակուսի է (Իսպանիայի ամենամեծ չորրորդ շրջանը Անդալուզիայից, Կաստիլիա-Լա Մանչայից և Կաստիլիա-Լեոնից հետո), որից 17,274 կմ քառակուսին Սարագոսայում է, 15,636 կմ քառակուսին `Ուեսկայում և 14,808 կմ քառակուսի ` Տերուելում։
Կլիմա
Չնայած, ընդհանուր առմամբ, Արագոնի կլիման կարելի է վերագրել միջերկրածովյան և մայրցամաքային տարածքների միջև, Արագոնի տարածքում կան մեծ թվով վայրեր տարբեր միկրոկլիմայով ՝ տարածաշրջանի օրոգրաֆիայի պատճառով։ Միջին ջերմաստիճանը կախված է բարձրությունից։  Էբրոյի հովտում ձմեռները համեմատաբար մեղմ են, իսկ ամռանը ջերմաստիճանը կարող է հասնել 40 աստիճանի։  Լեռնային շրջաններում ձմեռները շատ ավելի երկար են, և միջին ջերմաստիճանը 10-ով պակաս է, քան հովտում։
Հիդրոգրաֆիա
Արագոնյան գետերի մեծ մասը Իսպանիայի ամենատարածված գետի Էբրոյի վտակներն են, որոնք տարածաշրջանը բաժանում են երկու մասի։ Գետի ձախ ափի վտակներից, այսինքն ՝ Պիրենեյում ծագող գետերը, առանձնանում է Արագոնը, որը սկիզբ է առնում Ուեսկայից, բայց հոսում է Էբրո ՝ Նավարայի, Գալեգոյի (իսպանական Գալեգո) և Սինկայի (իսպանական Սինկա) տարածքում, որը միանում է Սեգրին  (Իսպանական Segre) նախքան Ebro- ի հետ խառնվելը։  Աջ ափին կան Jalon (իսպանական Jalón), Huerva (իսպանական Huerva) և Guadalupe (իսպանական Guadalupe):
Ebro- ի ջրանցքում, Կատալոնիայի հետ սահմանի մոտ, գտնվում է Մեկինենսկոյի ջրամբարը (իսպանական Embalse de Mequinenza, 1530 hm³, երկարությունը ՝ 110 կմ)։ Ժողովրդական շրջանում հայտնի է որպես «Արագոնյան ծով» (իսպան. Mar de Aragón):
Պիրենեյում կան լեռնային փոքրիկ լճեր, որոնք կոչվում են Իբոններ (իսպանական իբոններ)։ Այս լճերը առաջացել են վերջին սառցադաշտերի ժամանակ և սովորաբար տեղակայված են ավելի քան 2000 մետր բարձրության վրա։
Պատմություն
Մարդիկ հայտնվեցին այն երկրներում, որոնք այժմ կազմում են Արագոնի ինքնավար համայնքը, դեռ նախահռոմեական դարաշրջանում, բայց Արագոնը, ինչպես հյուսիսային Իսպանիայի ժամանակակից շրջանների մեծ մասը, ծագել է միջնադարում։ Արագոն անունն առաջին անգամ փաստագրվել է 828 թվականին, երբ ֆրանկյան փոքր կոմսություն առաջացավ իր անունը կրող գետերի ՝ Արագոն (Ռիո Արագոն) և նրա վտակ Արագոն Սուբորդան (Ռիո Արագոն Սուբորդան) գետերի արանքում։  Արագոնի տարածքը մինչև XI դարի սկիզբը  մաս էր կազմում Նավարայի թագավորության։
Անկախություն
1035 թվականին Արագոնը դարձավ անկախ թագավորություն։ 1118 թվականին Ալֆոնսո I թագավորը գրավեց Սարագոսան, որը դարձավ Արագոնի մայրաքաղաքը, և ընդարձակեց պետության սահմանները Էբրո գետով այն կողմ։  1137-ին Բարսելոնայի շրջանը միավորվեց Արագոնի հետ ՝ անձնական միության հիման վրա;  ապա Կատալոնիայի այլ հողեր ընդգրկվեցին Արագոնի մեջ, Բարսելոնայի կոմսները դարձան Արագոնի թագավորներ։  1172 թվականին բռնակցվեց Ռուսիյոնի կոմսությունը, 1229–1235 թվականներին Բալեարյան կղզիները հետ գրավվեցին մավրերից (որտեղ ստեղծվեց Մայորկայի ինքնիշխան թագավորությունը 1276 թվականին, որը կրկին նվաճեց Արագոնը 1344–1349 թվականներին), 1238 թվականին ՝ Վալենսիա։  1282-1302 թվականներին Արագոնի թագավորները հաստատվեցին Սիցիլիայում, 1326 թվականին ՝ Սարդինիայում, 1442 թվականին միության հաշվին ՝ Նեապոլի թագավորությունում։
Որպես Արագոնի Թագավորության մաս, տնտեսապես առավել զարգացած էին Կատալոնիան և Վալենսիան, որոնք պահպանեցին զգալի անկախություն (դրանց կորտեր, օրենսդրություն և կառավարություն); Արագոնն տնտեսապես հետամնաց շրջաններից մեկն էր. այդուհանդերձ, քաղաքական գերիշխանությունը պատկանում էր Արագոնին, որի ուժեղ սերտ ազնվականությունն իր համար հսկայական արտոնություններ էր ապահովում ինչպես Արագոնի, այնպես էլ իր վերահսկողության տակ գտնվող հողերի շահագործման մեջ։ 1281 թվականի Սարագոսա Կորտեսը օրինականորեն համախմբեց գյուղացիների ստրկամտության ծանր ձևերը։  XIII-XIV դարերում։  Արագոնում և Կատալոնիայում ստրկությունը սաստկացավ (Արագոնում այն ​​պահպանվեց մինչև 17-րդ դարը, ի տարբերություն Կատալոնիայի, որտեղ այն ավերվեց 1486 թվականին)։  Արագոնացի թագավորների քաղաքականությունը որոշեցին Կորտեսը (որը Արագոնում հայտնվեց 1071 թվականին) ՝ արտացոլելով բարձրագույն ազնվականության շահերը։  1283 թ.-ին Պեդրո III- ի (1276-1285) «Ընդհանուր արտոնությունը» և 1287-ին Ալֆոնսո III- ի (1285-1291) «Միության արտոնությունը» ազնվականությանը իրավունք տվեցին զենքը ձեռքին պաշտպանել (մինչև թագավորի գահակալումը)։  XIV դարի կեսերին «Միության արտոնության» վերացումը։  ազնվականության միջամտությունը կառավարությանը որոշակիորեն սահմանափակ էր. սակայն ֆեոդալների իշխանությունը գյուղացիների վրա լիովին պահպանված էր։
Ֆեռնանդո Երկրորդ Արագոնի ամուսնությունը Իզաբել I Կաստիլացու հետ, որը կնքվեց 1469 թվականին Վալյադոլիդում, հետագայում հանգեցրեց միության միջոցով երկու թագավորությունների միավորմանը։
XVIII-XIX դդ
Իսպանական իրավահաջորդության պատերազմի ընթացքում Արագոնը (ինչպես նաև թագի մնացած մասը. Կատալոնիան, Վալենսիան և Մալյորկան) աջակցեցին արքայազն Կառլոսին (Հաբսբուրգների տոհմից) ընդդեմ բուրբոնյան մարտահրավեր Ֆելիպե Վ. Ալմանսի ճակատամարտից հետո (1707) Ֆելիպե V- ը վերացրեց Արագոնիայի ֆուերոսը, ձեռնարկեց մի շարք կենտրոնական միջոցներ և վերացրեց Արագոնի բոլոր հին օրենքները։  Արագոնը գործնականում դարձել է գավառ։
Երբ ստեղծվեց Իսպանիայի առաջին գավառական համակարգը (1822), Արագոնը բաղկացած էր չորս նահանգներից, Կալաթայուդը մնաց չորրորդ նահանգը մինչև Ֆերնանդո VII- ի հեռացումը և լիբերալների վերջը։ Երկրորդ տարածքային բարեփոխումից հետո միայն երեք նահանգ մնաց (Ուեսկա, Տերուել և Սարագոսա)։  19-րդ դարի ընթացքում Կառլիստները, փնտրելով նոր դաշնակիցներ, առաջարկեցին վերականգնել անցյալի ազատությունները։
XX դար
Դարասկզբին Արագոնում գործում էր մի փոքր ազգայնական կուսակցություն ՝ «Արագոնյան պետությունը», որը պաշտպանում էր Արագոնի առանձնացումը Իսպանիայից։
1982-ի օգոստոսի 10-ին պետության ղեկավարը և վարչապետը ստորագրեցին Կորտեսի կողմից ընդունված օրգանական օրենքը, որը պարունակում էր Արագոնի ինքնավարության կարգավիճակը։ 1992-ի մայիսի 7-ին, Aragonese Cortes- ի հատուկ հանձնաժողովը ստեղծեց օրենքի նոր տեքստ, որն ընդունվեց Արագոնի և Իսպանիայի Կորտեսների կողմից։
Քաղաքականություն
Արագոնի ինքնավարության մասին կանոնադրության առաջին բաժնի համաձայն, Արագոնում քաղաքական իշխանություն ունեցող հաստատություններն են ՝ Արագոնի Կորտեսը, Նախագահը, Արագոնի Գլխավոր Պաշտոնը և Արագոնի Գլխավոր Արդարադատությունը («Արդարություն»)։
Արագոնյան Կորտեսը Արագոնի օրենսդիր մարմինն է։ Կորտեսը ներառում է 67 պատգամավոր, որոնք ներկայումս բաժանված են 5 կուսակցության (PSOE, PP, PAR, CHA, IU):  Կորտեսը տեղակայված է Ալյաֆերիա պալատում։
Տեղերի բաշխում Կորտեսում (2006)։
• PSOE ՝ 27 տեղ։
•PP. 22 տեղ։
• CHA ՝ 9 տեղ։
• ՊԱՐ ՝ 8 տեղ։
• IU ՝ 1-ին տեղ։
Խավիեր Լամբանը վարչապետ էր 2015 թվականի հուլիսի 5-ից։
Ընդհանուր պաշտոնը ՝ Արագոնի կառավարությունը, բաղկացած է նախագահից և խորհրդականներից (իսպանական consejeros): Պատվիրակությունը տեղակայված է Պիգնատելիի շենքում։
Արագոնի գլխավոր արդարադատությունը (արդարադատություն) պաշտոն է, որը նման է օմբուդսմենի պաշտոնին (Իսպանիայում ՝ «Մարդու պաշտպան», Դեֆենսոր դել Պուեբլո), որի խնդիրն է պաշտպանել արագոնացու իրավունքներն ու ազատությունները։ Այն տեղակայված է Արմիջո պալատում (իսպ. ՝ Palacio de Armijo):
Արագոնի կառավարության խորհրդատվական մարմիններն են «Արագոնի տնտեսական և սոցիալական խորհուրդը» (իսպ. ՝ Consejo Económico y Social de Aragón) և «Իրավական խորհրդատվական հանձնաժողովը» (իսպ. ՝ Comisión Jurídica Asesora):
Մշակույթ
Արագոնացու ժողովրդական պարը էներգետիկ և զվարթ հոթան է։ Պարը հագեցած է շարժումով և ցատկով։  Արագոնյան երաժշտությունն ավանդաբար օգտագործում է այնպիսի գործիքներ, ինչպիսիք են ՝ չիկոտեն, չիֆլո (ֆլեյտա), գայտա դե բոտո (պարկապզուկ), դուլսաինա և ակորդեոն։
Որոշ շրջաններում սուրի պար է կատարվում ՝ մավրերի և քրիստոնյաների ճակատամարտի մոդելավորմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագոն
Դոմինգո Պերես
Դոմինգո Պերես (իսպ․՝ Domingo Perez) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա լա Մանչա կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տոռռիխոս շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Զասուլիե (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Զասուլիե (Засулля), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զասուլիե գյուղում բնակվում էր 4 544 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գրամադու Կանելայի գավառ
Գրամադու Կանելայի գավառ (Microrregião de Gramado-Canela), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մտնում է Պորտու Ալեգրիի ագլոմերացիա (մեզոշրջան) մեջ։ 2008 թվականի տվյալներերով բնակչությունը կազմում է 298 028 մարդ։ Տարածքը՝ 2621,649 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 113,7 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի գավառներ
Տղամարդիկ (արձանախումբ, Երևան)
«Տղամարդիկ» արձանախումբ, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Ստեփան Զորյան փողոցում, Մարտիրոս Սարյանի հուշարձանի հետնամասում։ Պատկերում է Էդմոնդ Քեոսայանի 1972 թվականին նկարահանած նույնանուն կինոնկարի հերոսներին՝ Սուրենին (դերասան՝ Մհեր Մկրտչյան), Վազգենին (Ազատ Շերենց), Արամին (Ավետիք Գևորգյան) և Սաքոյին (Արմեն Այվազյան), տեղադրվել է 2007-ին։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից, բարձրությունը 1,97 մետր է։ Կինոժապավենի տեսքով պատրաստված պատվանդանին ռուսերեն գրված են կինոնկարի ստեղծագործական խմբի անդամների անունները։
Պատմություն
Արձանի գաղափարը պատկանում է ռեժիսոր Էդմոնդ Քեոսայանի որդիներին՝ Դավիթին և Տիգրանին, որոնք ցանկանում էին Երևանում հուշարձան տեղադրել՝ նվիրված իրենց հոր 70-ամյակին և ֆիլմի ստեղծման 35-ամյակին։ Նրանք որոշեցին, որ ճիշտ կլինի տեղադրել իրենց հոր ստեղծած ամենահայտնի ֆիլմերից մեկի կերպարներին։ «Տղամարդիկ» ֆիլմի չորս հերոսներին որոշվեց տեղադրել հենց այն վայրում, որտեղ նկարահանվել է ֆիլմը։ Որպես արձանի հեղինակ հրավիրեցին իրենց ընկեր քանդակագործ Դավիթ Մինասյանին։
Բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2007 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ Ներկա էին ռեժիսորի ընտանիքի անդամները՝ կինը՝ դերասանուհի Լաուրա Գևորգյանը, որդիները Դավիթ և Տիգրան Քեոսայանները, արձանախմբում պատկերվածներից այդ պահին միակ ողջ դերասանը՝ ծանր հիվանդ Արմեն Այվազյանը, որը դրանից մեկ ամիս անց մահացավ ։ Արձանը դիտելու էին եկել բազմաթիվ արվեստագետներ՝ դերասան Հրանտ Թոխատյանը, դրամատուրգ, գրող-երգիծաբան Վահրամ Սահակյանը, լուսանկարիչ Սամվել Սևադան, դերակատարներից Արամի որդին՝ երգիչ Արամոն, նրա կինը՝ երգչուհի Էմմա Պետրոսյանը, արվեստաբան Հենրիկ Իգիթյանը, այլք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Դավիթ Մինասյանի քանդակներ
Բրենդա Էնն Սփենսեր
Բրենդա Էնն Սփենսեր (Brenda Ann Spencer, ), ամերիկուհի մարդասպան, ով կրակ է բացել Սան Դիեգոյում (Կալիֆոռնիա) գտնվող Քլիվլենդի հիմնական դպրոցի աշակերտների վրա։
Մանկություն
Դեռևս մանուկ հասակից Բրենդան հետաքրքվել է զենքերով և բռնությունների մասին պատմություններով։ 1978 թվականի Սուրբ Ծննդին հայրը նրան նվիրում է 22 տրամաչափի ինքնաձիգ՝ օպտիկական նշանակետով և 500 փամփուշտներով։ Հարևանների խոսքերով՝ Բրենդան փոքրիկ գողություններ էր կատարում, հետաքրքրվում թմրանյութերով և փախչում դասերից։ Համադասարանցիները հիշում էին, որ հրաձգությունից մեկ շաբաթ առաջ Բրենդան նրանց ասել է, որ ուզում է այնպիսի մի մեծ բան, որ հայտնվի հեռուստատեսությունում։
Հրաձգություն
1979 թվականի հունվարի 29-ին տասնվեցամյա Բրենդան իր տան պատուհանից երեսունվեց կրակոց է արձակել դպրոցի մոտ կանգնած երեխաների վրա։ Երեխաներից ութը և մեկ ոստիկան վիրավորվել էին։ Մեծահասակներից երկուսը մահացել էին (Բարթոն Ռեգգը և Մայքլ Շուարը)՝ փորձելով փրկել դպրոցականներին։ Դրանից հետո Բրենդան շրջափակվեց տանը և շուրջ յոթ ժամ դուրս չեկավ։ Ի վերջո նա հանձնվեց։ Երբ նրան հարցրել էին՝ ինչու է արել այդպիսի բան, պատասխանել է. «Ինձ դուր չեն գալիս երկուշաբթիները (I Don’t Like Mondays)»: Սենյակի զննումից հետո ոստիկանությունը գտավ միայն գարեջրի ու վիսկիի դատարկ շշեր, սակայն, իրենց խոսքերով, Սփենսերը հրաձգության ժամանակ արկոհոլի ազդեցության տակ չէր։
Ես պարզապես սկսեցի կրակել, ահա և վերջ։ Ես դա արել եմ ուղղակի, հաճույքի համար։ Պարզապես ես չեմ սիրում երկուշաբթիները։ Իսկ այդպես գոնե ինչ-որ զբաղմունք կլիներ։ Ոչ ոք չի սիրում երկուշաբթիները :
Դատավճիռ
Ծանր հանցագործության համար տասնվեցամյա Բրենդային դատեցին ինչպես մեծահասակի։ Նա իրեն մեղավոր է ճանաչել երկու սպանության և զինված հարձակման համար՝ ստանալով ցմահ ազատազրկում և 20 տարի անց ներում խնդրելու իրավունք։ Չորս անգամ մերժել են նրա՝ պայմանական ազատման խնդրանքը։ Հաջորդ անգամ նա կարող է դիմել 2019 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցմահ դատապարտվածներ