cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էռնի Հադսոն
Կենսագրություն
Էռնեստ Լի Հադսոնը ծնվել է 1945 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Բենտոն Հարբոր քաղաքում, Միչիգան, ԱՄՆ։ Իր հորը նա չի ճանաչել իսկ մայրը`Մեգի Դոնալդը մահացել է տուբերկուլոզից, երբ Էռնեստը եղել է ընդամենը երկու ամսական, այդ պատճառով երիտասարդ դերասանին խնամել է նրա մորական տատիկ` Արանա Դոնալդը։ Հադսոնը ավարտել է Ուեյնի պետական համալսարանը, իսկ ավելի ուշ՝ Յելսկիի դրամատիկական դպրոցը, այնուհետև ընդունվել է Մինեսոտայի համալսարանը, սակայն ուսումը չի ավարտել։ Իր կարիերայի ընթացքում Հադսոնը նկարահանվել է ավելի քան 220 ֆիլմում և սերիալում։ Ճանաչվածությունը նրան տալիս է հնարավորություն մարմնավորել «Հոգիների իսկական որսորդներ» և «Հոգիների իսկական որսորդներ 2» ֆիլմերում Ուինսթոն Զեդմորիի կերպարը։ Նույն կերպարը մարմնավորելու համարՀադսոնը մասնակցել է «Հոգիների իսկական որսորդներ» մուլտսերիալի լսումներին, սակայն արդյունքում դերը տրվում է Հոլ Արսենիոնին։
Անձնական կյանք
1963 թվականից մինչև 1982 թվականը ամուսնացած է եղել Ջենի Մուրի հետ, որից ունի երկու որդի` Էռնին և Ռախմանը։ 1985 թվականի մայիսի 25-ին ամուսնացել է Լինդա Քինսկգբերգի հետ որից ևս ունեցել է երկու որդի` Էնդրյուն և Ռոսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Ռեյչել Սքոթ
Մանկություն
Ռեյչել Սքոթը ծնվել է 1981 թվականի օգոստոսի 5-ին, Կոլորադո նահանգի Դենվեր քաղաքում։ Նա Սարել Սքոթի և Բեթ Նիմմոյի հինգ երեխաներից երրորդ էր։ Սքոթի ամբողջ ընտանիքը բարեպաշտ քրիստոնեաներ են ։ Ռեյչելի ծնողները ամուսնալուծվել են 1988 թվականին, սակայն նրանք պահպանում էին իրենց կապը և իրենց երեխաներին միասին էին խնամում ։ Հաջորդող տարում Բեթը և նրա երեխաները տեղափոխվում են Լիտտլեթոն, Կոլորադո, որտեղ նա 1995 թվականին կրկին ամուսնանում է ։
Որպես երեխա, Սքոթը էներգիայով լի, շփվող աղջիկ էր, ով մտահոգություն էր դրսևորում ուրիշների բարեկեցության համար ։ Նա վաղ տարիքում բուռն կերպով զբաղվել է լուսանկարչությամբ և պոեզիայով։ Մինչև Կոլումբայնի ավագ դպրոցում ուսանելը, Ռեյչելն ընդունվել է Հոլանդիայի Քրիկ տարրական դպրոցը, ապա Քեն Քերլի միջնակարգ դպրոց։ Կոլումբայնի ավագ դպրոցում նա ուշադիր, միջինից բարձր աշակերտ է եղել, ով հետաքրքրվել է երաժշտությամբ, դերասանական գործով, դրամայով և բանավեճով։ Նա եղել է դպրոցի դատա-փորձագիտական և դրամա ակումբների անդամ, չնայած որ գործը ի սկզբանե հեշտ չէր նրա համար, և նա ստիպված էր լրացուցիչ ջանքեր գործադրել՝ հաջողության հասնելու համար ։
Միևնույն ժամանակ, մասնակցելով դպրոցական թատերական ակումբին, նա 1998 թվականին ծանոթացել է  Դիլան Քլեբոլդի հետ, ով Կոլումբայնի ավագ դպրոցում զանգվածային սպանությունների ոճրագործներից մեկն էր ։ Սկզբում Սքոթը ընկերության առաջարկ է արել Քլեբոլդին, ով, ինչպես հայտնում է, կուրորեն սիրահարված էր եղել նրան ։
Պատանեկություն
1993 թվականի մարտին Շրիվպորտում (Լուիզիանա նահանգ) Սքոթի (այդ ժամանակ նա 11 տարեկան էր) մորաքույրը և քեռին մասնակցություն են ունեցել տեղի եկեղեցու տոնակատարությանը, որից հետո որոշել են քրիստոնեություն ընդունել ։ 1998 թվականի ապրիլին նրա ամենամոտ հինգ ընկերները նրանից երես են թեքել՝ հավատքի հանդեպ նրա աճող նվիրվածության պատճառով։ Բացի դրանից, նրա հավատքի պատճառով նա երբեմն ծաղրանքի էր ենթարկվում իր մի քանի հասակակիցների կողմից,որոնց այդ թվում էին Էրիկ Հարրիսը և Դիլան Քլեբոլդը ։ Ռեյչելը սրա մասին փաստել է ծնողներին ուղղված նամակում իր մահվանից մեկ տարի առաջ։ Նամակը ներառում էր այս տողերը․
Սքոթը դեռահասության շրջանում նրա ընտանիքը շատ անգամներ է նկատել, որ նա աղոթում է ինչպես տանը, այդպես էլ եկեղեցում։ Մայրն ասում է, որ Սքոթը հաճախակի աղոթում էր ծնկները ծալած վիճակում, գլուխը կախ, ձեռքերը երեսին առած, և նմանատիպ հաճախակի աղոթքների ժամանակ հնարավոր կլիներ Ռեյչելի աչքերում արցունքի կաթիլներ տեսնել։ Մի դեպքում այն ներառում է Կոլումբայնի ավագ դպրոցի զանգվածային սպանություն կատարած ոճրագործներից մեկի համար աղոթք գրելը ։ 17 տարեկանում Սքոթը երեք եկեղեցի էր հաճախում․ Celebration Christian Fellowship, Orchard Road Christian Center, և Trinity Christian Center, որտեղ նա Կիրակնօրյա հոգեհանգստի պարերն էր խորեոգրաֆիա անում։ Նա նաև եկեղեցու երիտասարդական ակումբի ակտիվ անդամ էր․ Օչարդ-Ռոուդ Քրիստոնեական կենտրոնում նա «Ճեղքում» անունով խմբի անդամ էր, որտեղ նա լուրջ հետաքրքրություն է ցուցաբերում թե ավետարանչության և թե առաքելականություն ոլորտներում ։ Սքոթը իր ամսագրերում գրել է, որ իր հոգևոր իրազեկության զարգացմանը մեծապես նպատսել է այս երիտասարդական խմբին մասնակցելը, և նա ճանաչվեց որպես առաջատար պաշտպան ։
Սքոթը դեռահասության տարիքում պայքարել է ինքնագնահատականի ցածր լինելու դեմ, և իր ընտանիքի կողմից նկարագրվել է որպես «իր գեղեցկությամբ կուրացած» ։ 17 տարեկանում Ռեյչելը, չնայած հասակակիցների կողմից հայտնի լինելուն, երբեմն ընկերների հետ ուղղակի չէր մասնակցում սոցիալական իրադարձություններին այն պատճառով, որ կարող էր չդիմանալ ալկոհոլի գայթակղությանը ։ Սքոթը դեռահասության շրջանում լուրջ հարաբերությունների մեջ էր մի տղայի հետ, սակայն նա որոշեց այդ հարաբերություններին վերջ դրել, քանի որ այն հետագայում կարող էր ֆիզիկապես զարգանալ ։
Իր մահվան ժամանակ 17-ամյա Սքոթը ոգեշնչված էր գրելով և դերասանությամբ, քննարկելով այն հարցը, որ նա պետք է դերասանուհի, թե՞ Քրիստոնեական միսիոներ դառնա ։ Նա, որպես քրիստոնեական քարոզչության ծրագրի անդամ, Բոտսվանա այցելելու պլաններ ուներ, 1999 թվականի աշնանը իր սեփական բնակարան տեղափոխվելուց առաջ առաջիկա ամռանը տներ կառուցելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կոշկավոր կատուն
Կոշկավոր կատուն (Le Maître chat ou le chat botté), ֆրանսիացի գրող Շառլ Պերոյի ամենահայտնի հեքիաթը։ «Կոշկավոր կատուն» հեքիաթը գրվել է 17-րդ դարում, բայց մի քանի դար անց էլ սիրելի է երեխաների համար։ Կրտսեր որդուն հոր մահից հետո ժառանգություն հասավ միայն կատուն։ Մնացած ամեն ինչը հասավ եղբայրներին։ Սակայն կատուն ոչ թե հասարակ կատու էր, այլ շատ ճարպիկն էր։ Կատվի գործնականության և խորամանկության շնորհիվ տերը ստանում է այն ամենը, ինչի մասին կարող է երազել երիտասարդը. տիտղոս, թագավորի հարգանքը, ամրոց, հարստություն և սեր ։ Որոշ կերպարների նախատիպեր են եղել Լուարայի դաշտավայրի Ուարոն ամրոցի տերերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեքիաթներ Կատեգորիա:Հորինված կատուներ Կատեգորիա:Շառլ Պերոյի հեքիաթներ Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ
Հելենա Աղանուր
Հելենա Աղանուր, հայ նկարչուհի և բանաստեղծուհի ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1850-ական թվականներին՝ Իտալիայի Պադովա քաղաքում։ Մասնագիտությամբ նկարչուհի է և բանաստեղծուհի։ Նա Երնջակ գավառի Շոռոթ գյուղաքաղաքի նշանավոր բարերար Սամվել Մուրադյանի դստեր թոռնուհին է ։
Աշխատանքային գործունեություն
Հելենան իտալերենով գրել է մի շարք բանաստեղծություններ։ Գրել է «Կանթեղ» բանաստեղծությունը, որը հայերենով թարգմանել է Արսեն Ղազիկյանը։ Նկարազարդել է «Նոր անթոլոգիա» ժողովածուն, որի հեղինակն իր քույրն է՝ Վիկտորիա Աղանուրը ։
Ավետարանի արծաթե կազմ (1691)
Արծաթե կազմով հայերեն ավետարան, 13-րդ դարի հայերեն ավետարանի համար թանկարժեք քարերով, արծնապատ, ոսկեզօծ, արծաթե զարդարանքներով Կեսարիայի արծաթագործական արհեստանոցում ստեղծված կազմ ։ Պատրաստվել է 17-րդ դարում Աստուածատուր Շահամիրի կողմից ։ Ընդգրկված է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում 16.99 ինվենտար համարի ներքո ։ Ավետարանի արծաթե կազմը Մետրոպոլիտեն թանգարանին է նվիրել տիկին Էդվարդ Ս. Հարքնիսը (Mrs. Edward S. Harkness, Նյու Յորք, 1913-1916 թվականներ, նվիրատվություն ՄԹ-ին) ։
Տվյալներ
Ավետարան, ԺԳ դ., 301 թերթ, մագաղաթ, 25.5x17 սմ մեծության, բոլորգիր, 19 տող, արծաթագործ՝ «Աստուածատուր Շահամիր», 1691 թվական «ի Կեսարիա» ։
Նկարագրություն
Ավետարանը ստեղծվել է երկու մասից. թանկարժեք քարերով, արծնապատ, ոսկեզօծ արծաթե կազմը 17-րդ դարում ստեղծվել է Կեսարիայի արծաթի արվեստանոցներից մեկում, 1691 թվականին Աստուածատուր Շահամիրի կողմից, որի մասին տեղեկանում ենք կազմի սկզբնամասում և հետնամասում թողնված ստորագրություններից 13-րդ դարի հայերեն ավետարանի համար։ Ա. փեղկին Քրիստոսի Ծնունդն է, վերևում՝ Հովիվների երկրպագությունը, որից վերև աստղի հետևից գնացող մոգերն են։ Եզրերում խաղողի որթի նման կապույտ և կանաչ կիսաթափանցիկ արծն է, մասամբ ոսկեշար, տեղադրված ակներով։ Գագաթի և ներքևի կենտրոնում պահպանված է մեծ զմրուխտ՝ բյուրեղապակե զարդաքանդակ մեջքով՝ շրջապատված 3 նռնաքարով և 3 փիրուզե զանգվածներով, յուրաքանչյուր անկյունում զանգվածեղ փիրուզը շրջապատված է 4 նռնաքարով։ Աջ եզրի կենտրոնում փիրուզե զանգված է, ձախ եզրի կենտրոնում՝ շափյուղե ապակի, յուրաքանչյուրը շրջապատված է 3 օտար մարգարիտով և 3 զմրուխտով։ Վերևում և ներքևում բյուրեղապակե կանաչ զարդաքանդակներով եզրագծերի կենտրոնական խմբեր են՝ շրջապատված նռնաքարերով։ Բ. փեղկին ներկայացված է Հարության պատկերը՝ կնքված գերեզմանով, քնած զինվորներով և այլն։ Ետևում կանաչ և կապույտ կիսաթափանցիկ էմալ է։ Էմալի վրա խաղողի որթի եզրագիծ է, մասամբ ոսկեշար, թանկարժեք ակերով։ Կենտրոնի գագաթին և հատակին շափյուղագույն ապակի է՝ վերևում և ներքևում նռնաքարով, ամեն կողմում զմրուխտ։ Վերին աջ անկյունում 4 ակով շրջապատված զմրուխտ է, ավելի ներքև՝ աջ, մի նռնաքար, մնացած երեքը ընդօրինակումներ են։ Վերին ձախ անկյունում մեջտեղի քարը բացակայում է, մյուսները նռնաքարեր են։ Ներքևի ձախ անկյունում զմրուխտ է՝ շրջապատված 4 նռնաքարով, վերին աջ անկյունում ընդօրինակություն է։ Եզրերում ընդօրինակված տպազիոնների խումբ է՝ շրջապատված 4 ընդօրինակված շափյուղներով, վերևում և ներքևում՝ մի օտար մարգարիտ։ Մեջքին ռոմբաձև կաղապար է, վերևի և ներքևի եզրերը կարված են ոսկե ջուր բարձրություններով, տեղադրված են 6 նռնաքար և 118 ապակե կամ բյուրեղապակե ակեր ։
Հրեշտակների գլխավերում ծածանվող ժապավենի վրա գրված է.
Կազմի մեջքն ունի. Եւ զարդարեցի արծաթաւ ի թվն Հայոց Ռ Ճ Խ (= 1691) անարժան Աստուածատուր Շահամիրին ի քաղաքըն Կիսարիա կարօղութեանբն Աստ ւծոյ» արձանագրությունը ։
Կազմը 13-րդ դարի Ավետարանին է կպցրել Կիլիկիայի Գրիգոր դպիրը։ Կանաչ թավշյա կողը զարդարված է վեց նռնաքարերով և բազմաթիվ ապակյա կամ բյուրեղյա գոհարներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեն թանգարանի նմուշներ Կատեգորիա:Հայկական գրքեր Կատեգորիա:Կրոնական գրքեր
Tampermonkey
Tampermonkey օգտագործվում է օգտատիրոջ կողմից գրված սկրիպտների օգտագործման համար։ Այս հավելվածը շատ հայտնի է քանի, որ թույլ է տալիս ղեկավարել կայքերի արտաքին տեսքը և կայքերում հանդիպող սխալները, որոնց հանդիպում է օգտատերը ։
Համատեղելիություն
Համարվում է Greasemonkey-ի անվճար անալոգը ։ Tampermonkey հասանելի է Chrome, Firefox, Safari, Microsoft Edge, Opera, Dolphin, Brave Shields, UC բրաուզերների համար։
Նոր տարբերակների հետ մեկտեղ, փոփոխվեց Chrome Manifest V3 անվտագության քաղաքականությունը և այն սկսեց կասկածի տակ դնել այլ հավելվածի աշխատունակությունը, իսկ Chrome-ը կատարեց, որոշակի սահմանափակումներ։
Հնարավորություններ
Tampermonkey-ի ֆունկցիաները ․
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:2010 մշակված ծրագրային ապահովում
Մանգըշլակ
Մանգըշլակ (Маңғыстау), թերակղզի Կասպից ծովի արևելյան ափին, Ղազախստանի Հանրապետությունում։
Կասպից ծովի մակարդակի իջնելու և Կոմսոմոլեց ծոցի մեծ մասի ցամաքելու կապակցությամբ ձևափոխվում է մանգըշլակի թերակղզային դիրքը։ Հիմնական մասը կազմում են Մանգըսթաու լեռները (առավելագույն բարձրությունը՝ 556 մ, Բեսշոկի լեռ)։ Թերակղզու արևմուտքում է գտնվում Տյուբ-Կարագան սարավանդանման թերակղզին, հարավում՝ Մանգըշլակ սարավանդը՝ Կարագիե (-132 մ) և Կաունդի (-57 մ) աղուտային իջվածքներով, հյուսիսում՝ Բուզաչի ցածրադիր թերակղզին։ Մանգըշլակում տիրապետում են անապատային լանդշաֆտները։ Կան նավթահանքեր։
Կատեգորիա:Ղազախստանի թերակղզիներ Կատեգորիա:Կասպից ծով
Ուկրաինայի ազգային բանկ
Ուկրաինայի ազգային բանկ (Національний банк України), Ուկրաինայի կենտրոնական բանկը։
Ուկրաինայի ազգային բանկը ստեղծվել է ԽՍՀՄ պետական բանկի Ուկրաինայի հանրապետական բանկի հիման վրա՝ 1991 թվականի մարտի 20֊ին Ուկրաինայի բանկերի և բանկային գործունեության մասին օրենքի Վերին ռադայի ընդունմամբ։ 90֊ականների սկզբին Ուկրաինան կանգնած էր բարձր գնաճի վրա, դրամավարկային համակարգի անհամապատասխանությունը շուկայական պայմանների հետ առաջացրել է խնդիրներ, այդ պատճառով 1994֊1996 թվականներին իրականացվել է դրամավարկային լայնածավալ բարեփոխում, որը փոխեց Ուկրաինայի դրամական շրջանառության ամբողջ համակարգը։
Իրավական կարգավիճակ
Բանկի գործունեությունը կարգավորվում է Ուկրաինայի Սահմանադրությամբ (հոդված 85 (կետ 18, 19), 99, 100, 106 (կետ 12)) ՝ Ուկրաինայի ազգային բանկի մասին օրենքով, Ուկրաինայի Բանկերի և բանկային գործունեության մասին օրենքով և այս ոլորտի այլ օրենքներով։
Ուկրաինայի ազգային բանկի մասին օրենքի համաձայն Ուկրաինայի կենտրոնական բանկը կառավարության կոնկրետ մարմին է, որը համարվում է ազգային արժույթի միակ թողարկողը և դրանց շրջանառության կազմակերպողը, սահմանում է վճարումների համակարգը և կարգը, այդ թվում նաև բանկերի միջև անցկացվող բանկային գործառնությունների կանոնները, կազմակերպում և իրականացնում է բանկերի և այլ ֆինանսական հաստատությունների արտարժութային վերահսկում։ Ուկրաինայի ազգային բանկը սահմանում է գրիվնայի պաշտոնական փոխարժեքն արտասահմանյան արժույթների դեմ և տարածում այն։ Ազգային բանկը սահմանում է անվանումներ, անվտանգության համակարգեր, վճարային նշաններ, պահպանում է իրենց պահուստային ֆոնդերը։ Թանկարժեք մետաղների, քարերի և այլ արժեքների պահպանումը մտնում է բանկի ֆունկցիաների մեջ։ Բանկը տեղաբաշխում է ոսկու և արտարժութային պահուստները, դրանց հետ իրականացնում է գործառնություններ։ 2014 թվականին Ազգային բանկը պաշտոնապես տեղափոխվեց գրիվենի ճկուն փոխարժեք։ Այսպես, փետրվարի 7֊ին գրիվնայի փոխարժեքը դոլարի նկատմամբ մի անգամից բարձրացավ 8,95%-ով ։
2015 թվականի հունիսին ամրապնդվեցին այս մարմնի անկախությունը և ինստիտուցիոնալ կարողությունները ։
Ուկրաինայի ազգային բանկն ունի սեփական ֆոնդ, 2015 թվականին ֆոնդի ակտիվները կազմել են 1,7 միլիարդ գրիվնա (երկրի ոչ պետական կենսաթոշակային հիմնադրամների ընդհանուր ակտիվների 65%-ը )):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Ուկրաինայում Կատեգորիա:1991 հիմնադրված բանկեր
Փրջամալ
Փրջամալ (նախկինում`«Վարդեր»), գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Գտնվում է Ասկերանից 9 կմ դեպի հարավ-արևելք, իսկ Ստեփանակերտից` 27 կմ հեռավորության վրա։ Գյուղի եկեղեցին կառուցվել է 1837 թվականին։ 1987 թվականին այստեղ կար 139 տուն և 443 բնակիչ։ Գյուղում 1874 թվականին բացվել է ծխական դպրոց (15 աշակերտով)։ Շրջակայքում նշանավոր են Եխծուն ջուր, Ղազան աղբյուր, Ծարավաջուր, Սև աղբյուր, Տնջրե, Բլասեն աղբյուր, Թեղուն, Ցկանեն աղբյուրները։
Պատմական տեղեկություններ
Գյուղի պատմությունն սկսվում է 12-րդ դարից ։ 1905 թ. թուրքերը գյուղը հրդեհել ու ավերել են։ Այն վերականգնվել է 1918 թ.։ Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել է 211 մարդ, զոհվել է 116-ը, որոնց հիշատակին կառուցվել է հուշարձան։ Խորհրդային տարիներին գյուղը մտել է ԼՂԻՄ-ի կազմի մեջ։ Արցախյան պատերազմի ընթացքում, 1992 թվականի հունիսին, գյուղը, Ասկերանի շրջանի մի շարք այլ գյուղերի հետ գրավվել է ադրբեջանական զինուժի կողմից։ Փրջամալը, շրջանի Նախիջևանիկ և Արանզամին գյուղերի հետ ազատագրվել է հայկական զինուժի կողմից 1992 թվականի սեպտեմբերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության գյուղեր
Պերճուհի Անդրանիկ
Պերճուհի Անդրանիկ, հայ դերասանուհի ։
Պերճուհի Անդրանիկը դերասան Անդրանիկ Սողոմոնյանի դուստրն է։
Կենսագրություն
Պերճուհի Անդրանիկը ծնվել է Թիֆլիսում։ 1950 թվականին Լոս Անջելեսում նշվել է նրա բեմական գործունեության քսանհինգամյակը ։
Աշխատանքային գործունեություն
Խաղացել է Թիֆլիսի Արտիստական թատրոնում։ 1921 թվականին ընտանիքի հետ մեկնել է արտասահման և 1923 թվականին հաստատվել ԱՄՆ-ում։ Խաղացել է հոր՝ Անդրանիկի հետ, հետո Հ. Աբելյանի թատերախմբում հանդես է եկել մի շարք դժվարին դերերով։ Ներկայացումներով հանդես է եկել Բուլղարիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։ Մի քանի անգամ եղել է Հայաստանում։
Սոխ ժայռի
Սոխ ժայռի, սոխազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Սոխուկավոր բույս է, ունի 10-30 սմ բարձրություն։ Տերևները նեղ գծային են, ակոսավոր։ Ծաղկաբույլը փնջաձև է, սովորաբար սակավածաղիկ։ Ծաղկապատը զանգականման է, մասերը հիմքում սպիտակավուն են, վերևում՝ բաց մոխրադարչնագույն-վարդագույն, ծիրանագույն կամ կանաչ ջղով ։
Տարածվածություն
Բնության մեջ տեսակի զբաղեցրած տարածքն ընդգրկում Հյուսիսային և Հարավային Կովկասը, Թուրքիայի և Ղրիմի հյուսիսը ։
Էկոլոգիա
Աճում է միջին և վերին լեռնային գոտիներում՝ 1600-2200 մ բարձությունների վրա, քարքարոտ լանջերին և կրային ժայռերի վրա։ Ծաղկում է օգոստոս ամսին, պտղաբերում՝ օգոստոս-սեպտեմբերին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի են երկու պոպուլյացիաներ։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Սոխազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Դմիտրի Չերնիշենկո
Դմիտրի Չերնիշենկո (Дми́трий Никола́евич Черныше́нко, ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ 2020 թվականի հունվարի 21-ից Միխայիլ Միշուստինի կառավարությունում նախագահի տեղակալը թվային տնտեսության և նորարարության, կապի, ԶԼՄ-ների, ինչպես նաև մշակույթի, զբոսաշրջության և սպորտի հարցերով ։
Կենսագրություն
Մեծացել է Մայկոպ և Սոչի քաղաքներում։
Ավարտել է Մոսկվայի «Ստանկին» պետական տեխնոլոգիական համալսարանը՝ ինժեներ-համակարգատեխնիկի մասնագիտությամբ։ Այստեղ սովորելու ժամանակ նկարել է ՄՄՄ գովազդային հոլովակի գրաֆիկը, որի համար ստացել է իր առաջին հոնորարը՝ 1500 դոլար ։
1989-1991 թվականներին աշխատել է Copris&M Co համատեղ հեռահաղորդակցային ընկերությունում որպես ծրագրավորող։
1989 թվականին «Ստանկին» ՄՀՏ-ի համակուրսեցիների հետ հիմնադրել է «Ինֆորմատիկա Մարքեթինգ Սերվիս» (ԻՄՍ) ընկերությունը՝ ԽՍՀՄ-ում համակարգչային գրաֆիկայի առաջին ստուդիաներից մեկը։ 1991-1992 թվականներին զբաղեցրել է ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալի պաշտոնը։
1993 թվականին դարձել է ԻՄՍ-ի հիման վրա ստեղծված Media Arts գովազդային գործակալության համահիմնադիրը, որը շուտով ստացել է Media Arts Group գովազդային հոլդինգի կարգավիճակ։ 1994 թվականին զբաղեցրել է ստեղծագործական տնօրենի, 1996 թվականին՝ Media Arts Group-ի փոխնախագահի պաշտոնը ։
2002 թվականին դարձել է Media Arts Group-ի ավագ փոխնախագահ և գլխավորել Sportima ընկերությունը, որը ստեղծվել է հոլդինգի ներսում սպորտային մարքեթինգի ոլորտում աշխատելու համար ։
2005 թվականի նոյեմբերին գլխավորել Է Սոչիի Օլիմպիական և Պարալիմպիկ Խաղերի անցկացման իրավունքի արշավը՝ դառնալով «Սոչի-2014» հայտային կոմիտեի գլխավոր տնօրեն ։
2007-2014 թվականներին եղել է Սոչիի 22-րդ ձմեռային Օլիմպիական խաղերի և 2014 թվականի ձմեռային Պարալիմպիկ խաղերի կազմակերպչական կոմիտեի նախագահը ։
2007 թվականի սեպտեմբերի 26-ից Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման, բարձրագույն նվաճումների սպորտի, XXII ձմեռային Օլիմպիական խաղերի և 2014 թվականի ձմեռային Պարալիմպիկ խաղերի նախապատրաստման և անցկացման խորհրդի նախագահության անդամ ։
2014 թվականի հոկտեմբերից մինչև դեկտեմբեր գլխավորել Է Volga Group ներդրումային ընկերությունը, որը գործարար Գենադի Տիմչենկոյի ակտիվների կառավարիչն է ։
2014 թվականի նոյեմբերի 28-ից Հոկեյի մայրցամաքային լիգայի նախագահն ու վարչության նախագահը ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ից Ռուսաստանի հոկեյի ֆեդերացիայի խորհրդի անդամ է։
2015 թվականի հունվարի 13-ից «Գազպրոմ մեդիա հոլդինգի» գլխավոր տնօրենն ու վարչության նախագահն է ։
2016 թվականից ազգային գովազդային դաշինքի տնօրենների խորհրդի նախագահն է ։
2020 թվականի հունվարի 21-ից Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի տեղակալ թվային տնտեսության և նորարարության, կապի և ԶԼՄ-ների, ինչպես նաև մշակույթի, զբոսաշրջության և սպորտի հարցերի գծով ։ Բացի այդ, պատասխանատու է հատկապես նշանակալի մարզական միջոցառումների անցկացման և կրոնական կազմակերպությունների հետ փոխգործակցության համար ։
Տիրապետում է անգլերեն լեզվին ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Լևոն Ֆլջյան (նկարիչ)
Լևոն Ֆլջյան, հայ արվեստագետ, նկարիչ, դիզայներ ։
Կենսագրություն
Լևոն Ֆլջյանը ծնվել է 1983 թվականին Գյումրիում ։ Ապրում և ստեղծագործում է Երևանում և Գյումրիում։ 1995 թվականին ավարտել է Գյումրու նկարչական դպրոցը։ 2006 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարվեստի Պետական Ակադեմիայի Գյումրու մասնաճյուղը և հիմնել «Restart» արվեստի խումբը (2008-2011): 2004-2010 թվականներին «Մշակությանին Էքսպերիմենտալ Կենտրոն» ՀԿ համահիմնադիր, արվեստի և մշակութային ծրագրերի պտասխանատու։ 2008-2012 թվականներին Ֆլջյանը Երևանի Գեղարվեստի Պետական Ակադեմիայի Գյումրու մասնաճյուղում տառարվետի և կիրառական գրաֆիկայի դասախոս է եղել։ 2010-2011 թվականներին ապրել և ստեղածործել է Լեհաստանում։ 2012 թվականից Gallery 25-ի արվեստագետ է ։
Ցուցահանդեսներ
2002 թվականից մասնակից է Հայաստանյան և միջազգային ցուցահանդեսների և փառատոների։ Խմբակային ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում, Գյումրիում, Վիեննայունմ, Նանսիում, Ստամբուլում, Յոկոհամայում, Դրեզդենում, Լայցիգում, Կատովիցեում, Վաշինգտոնում։ Մի շարք ցուցահանդեսների համադրող է Հայաստանում և Եվրոպայում։
Բելոգրադչիկի ժայռեր
Բելոգրադչիկի ժայռեր (Белоградчишки скали), ավազաքարից և կոնգլոմերատից ժայռեր, որոնք աչքի են ընկնում արտասովոր ձևերով։ Գտնվում են Բուլղարիայի հյուսիս-արևմուտքում` Ստարա Պլանինա լեռան արևմտյան լանջին` Բելոգրադչիկ քաղաքից ոչ հեռու։ Ժայռերն աչքի են ընկնում իրենց կարմիր, դեղին գունավորմամբ։ Որոշ ժայռերի բարձրությունը հասնում է 200 մ-ի։ Շատ ժայռեր ունեն հետաքրքիր տեսք, որոնց շուրջ տարբեր առասպելներ են հյուսվել։ Մասնավորապես դրանք անվանվել են մարդկանց կամ առարկաների անունով, որոնց նմանեցրել են։ Բուլղարիայի կառավարությունը Բելոգրադչիկի ժայռերը հռչակել է բնության տեսարժան վայր. դրանք զբոսաշրջիկների շրջանում մեծ հեղինակություն են վայելում։ Տեղանքը միակ վայրն է, ուր աճում է ոչնչացման վտանգի տակ գտնվող բուլղարական էնդեմիկ Hieracium belogradcense բուսատեսակը ։
Աշխարհագրություն
Բելոգրադչիկի ժայռերը գտնվում են Ստարա Պլանինա լեռների արևմտյան մասում։ Դրանք զբաղեցնում են մոտ 50 կմ² մակերես։ Նրանք ձգվում են արևմուտքում գտնվող Ռաբիշա գյուղից մինչև արևելյան Բելոտինցա գյուղը։
Ժայռերի կենտրոնական խումբը գտնվում է Բելոգրադչիկ քաղաքից հարավ։ Այստեղ են գտնվում «Ադամ և Եվա», «Սնկեր», «Աշակերտուհին», «Արջ», «Դերվիշ», «Հովիվ», «Առյուծ», «Ուղտ», «Տիրամայր», «Հեծյալ», «Քահանաներ», «Բենդիդա աստվածուհի», «Բունտար Վելկո» ժայռագոյացությունները։
Ժայռերի երկրորդ խումբը գտնվում է Բելոգրադչիկից արևմուտք։ Տարատեսակ ժայռերը շրջապատված են կտրուկ զառիթափներով։ Այդ ժայռերից ամենահայտնիներն են «Զբեգովետե», «Երկուպրիա» և «Բորիչ» ժայռերը։
Ժայռերի երրորդ խումբը տեղակայված է Բելոգրադչիկից 4 կմ արևելք։ Այն ներառում է Լատինական դարպասների և Լիպենիկ քարանձավի շրջակա ժայռերը։
Ժայռերի չորրորդ խումբը գտնվում է Բորովիցա և Ֆալկովեց գյուղերի միջև։ Այս խմբի ժայռերից են «Սոճու քար», «Մեղվի քար», «Մոմինի ժայռ» և «Տորլակ» ժայռերը։
Ժայռերի հինգերորդ խումբը գտնվում է Գյուրգիչ և Բելոտինցի գյուղերի միջև ։
Երկրաբանություն
Արտասովոր ձևով այս ժայռերը ձևավորվել են միլիոնավոր տարիների ընթացքում էրոզիայի, դենուդացիայի, մամուռների, քարաքոսերի և բնական այլ գործընթացների արդյունքում։
Յուրայի ժամանակաշրջանում 20 միլիոն տարվա ընթացքում շերտերը միաձուլվել են ավազակավի կամ սիլիցիումի ներգործմամբ։ Շոգ ու չոր կլիման ձևավորել է մեծ քանակությամբ երկաթի օդսիդ կամ հեմատիտ, որը ժայռերին տվել է կարմիր ժանգագույն։ Երբ հողը սկսել է նստել, ավելի թեթև ու փոքր ավազաքարերը միացել են կարմիր կոնգլոմերատին։
Կայնոզոյի դարաշրջանում Ալպյան տեկտոնական ցիկլի սկզբում Բալկաններում ձևավորվել է խոշոր գեոանտիկլինալ։ Այդ ժամանակ տարածքը ցամաքի է վերածվել։ Մոտ 45 միլիոն տարի առաջ սկսել է Բելոգրադչիկի անտիկլինալի բարձրացումը, և այդ ժամանակ կրաքարն ու կոնգլոմերատը ճաքել են երկրակեղևում` ստեղծելով ուղղահայաց ու հորիզոնական ծալքեր։ Բելոգրադչիկի անտիկլինալում հայտնաբերվել են պալեոզոյան ապարներ, իսկ լանջերը բաղկացած են Յուրայի դարաշրջանի կոնգլոմերատից, ավազաքարից և կրաքարից։
Ուղղահայաց թափանցելիությունն ու գետի ջրի աղդեցությունը նպաստել են լեռնային ապարների էրոզիային, իսկ բեկվածքները, ուր տեղի են ունեցել տեկտոնական շարժումներ, էրոզիայի հետևանքով վերածվել են ոչ մեծ հովիտների ու զառիթափերի` թեք լանջերով, որոնք էլ ձևավորել են ներկայիս ժայռագոյացությունները ։
Զբոսաշրջություն
Բելոգրադչիկի ժայռերը Բելոգրադչիկ քաղաքի, համանուն ամրոցի ու մոտակայքում գտնվող Մագուրա քարանձավի հետ զբոսաշրջային կարևոր օյեկտ են Բուլղարիայի հյուսիս-արևմուտքում։ Այս շրջանում հետաքրքրություն ներկայացնող մեկ այլ օբյեկտ էլ Բաբա Վիդան է` Դանուբի ափին գտնվող միջնադարյան ամրոցը Վիդին քաղաքում։
Շրջակա միջավայրի բուլղարական կոմիտեն 1949 թվականին ժայռերը հռչակել է բնության հուշարձան, իսկ 1987 թվականին դրանք մտել են բնության հուշարձանների ազգային գրանցամատյանում ։
1984 թվականին Բելոգրադչիկի ժայռերը և Մագուրա քարանձավը ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։ Ներկայումս քննարկվում է Բելոգրադչիկի ժայռերը` որպես գեոպարկ, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գեոպարկերի եվրոպական ցանցում ընդգրկելը ։
2009 թվականին Բելոգրադչիկի ժայռերը Բուլղարիայի կողմից ներկայացվել են ընդգրկվելու բնության յոթ նոր հրաշալիքների անվանակարգում ։
Ալեքսանդր (այլ կիրառումներ)
Ալեքսանդր, կարող է վերաբերել՝
Տնտեսագետ
Տնտեսագետ, տնտեսության բնագավառի մասնագետ, տնտեսագիտական հարցերի փորձագետ։ Տնտեսագետ անվանում են ինչպես գիտնականներին (այսինքն տնտեսագիտության մասնագետներին), այնպես էլ մարդկանց, որոնք աշխատում են հետազոտության, ծրագրավորման և տնտեսական գործունեության ղեկավարությունում։
Ինչպես նաև տնտեսագետ անվանում են այն մարդուն, ով գրում է հոդվածներ և տնտեսագիտական քաղաքականության տարբեր նյութեր։
Կազմակերպություններում տնտեսագետները մասնակցում են բյուջեի պլանավորման և մշակման հարցում, կատարում է բյուջեի իրականացման հսկողություն, ինչպես նաև պարբերական և կառավարման հաշվետվության նախապատրաստում և ձևավորում։ Այս մասնագիտության ներկայացուցիչների պարտավորությունները կայանում են ընկերության ֆինանսա-տնտեսական գործունեության պլանավորման և տնտեսագիտական ուղեկցման մեջ ։
Հայտնի տնտեսագետներ
Վաղ տնտեսագետների կարելի է հանդիպել արդեն Հին Հունաստանում։ Այսպես Արիստոտելը (մ.թ.ա. 384-322) սկզբում գիտական շարադրություն «Տոպիկա»-ում, հետո «Քաղաքականություն»-ում անդրադառնում է մարդու արտադրական գործընթացի հարցին ։ Քսենոփոնը (մ.թ.ա. 431-355) իր «Տնտեսագիտություն» աշխատությունում ներկայացնում է Աթենքի տնտեսագիտությունը։ Սակայն ասիացի գիտնականների համաձայն՝ «աշխարհի առաջին տնտեսագետը» եղել է Հնդկաստանի պատմության մեջ հայտնի բրահմանը՝ Չանակյան (մ.թ.ա. 350-275)՝ կայսր Չանդրագուպտայի խորհրդականը։
Լուսավորության դարաշրջանի առաջին նշանավոր տնտեսագետ-տեսաբաններից էր իռլանդացի տնտեսագետ Ռիչարդ Կանտալիոնը (1680-1734)։ Բայց արդի տնտեսագիտության նախահայրը շոտլանդացի տեսաբան Ադամ Սմիթն է (1723-1790)։ Վերջինս, Դավիթ Ռիկարդոն (1772-1823) և Թոմաս Մալթուսը (1711-1776) դասվում են քաղաքատնտեսության կլասիկները։ Այդ դարաշրջանի ուրիշ տնտեսագետներից կարելի է առանձնացնել Ջոն Ստյուարտ Միլին (1806-1873), Ժան Բատիստ Սեյին (1767-1832), Կառլ Մարքսին (1818-1883)։
21-րդ դարի առավել հայտնի տնտեսագետներից կարելի է նշել 2008 թվականին տնտեսագիտության բնագավառում Նոբելյան մրցանակ ստացած Փոլ Քրուգմանին, Համաշխարհային բանկի նախկին տնտեսագետ և նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ջոզեֆ Ստիգլիցին, Դաշնային պահուստների համակարգի ղեկավար Բեն Բերնանկեին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Մասնագիտություններ
Սեդրակ Մանդինյան
Սեդրակ Ավետի Մանդինյան (, Թիֆլիս), հայ մանկավարժ, դերասան, հասարակական, գրական-թատերական գործիչ։
Կենսագրություն
Կրթությունն ստացել է Թիֆլիսում, Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում (1857-1863), Պետերբուրգի համալսարանում (1869), ապա՝ Գռթայի (Գերմանիա) ուսուցչական սեմինարիայում, Հայդելբերգի, Լայպցիգի և Վիեննայի համալսարաններում։ Խորացել է մանկավարժական և հոգեբանական գիտություններում։ 1864-1868 թվականներին աշխատել է Թիֆլիսի հայկական թատրոնում, Գևորգ Չմշկյանի, Միհրդատ Ամրիկյանի հետ շրջագայել Շուշիում, Ալեքսանդրապոլում և Երևանում (1865)։ 1879-1880 թվականներին եղել է Թիֆլիսի Հայոց դերասանական մշտական խմբի դերասան ու ռեժիսոր։ Որպես տեսուչ աշխատել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում (1874-1878), դասավանդել՝ Շուշիի թեմական դպրոցներում։ 1881-1900 թվականներին (ընդհատումով) եղել է էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի մանկավարժության և հոգեբանության դասատու։ Մանդինյանը զբաղվել է դիդակտիկայի հարցերի ուսումնասիրությամբ, կարևորել դպրոցականի տարիքային և հոգեկան զարգացման առանձնահատկությունները, հանդես է եկել սխոլաստիկ մանկավարժության դեմ։ Գրել է կրթությանն ու դաստիարակությանը նվիրված մոտ 200 հոդված։ Կազմել է «Դպրոցական սահմանադրություն» (1875), «Նահապետական ու հայրենի աշխարհ» (1878), «Ազգային ընտանեկան աշխարհ» (1880), «Համառոտ մանկավարժություն» (1878), «Կյանքի հանգամանքների համեմատ թվաբանություն» (1881), «Ռուսաց լեզվի դասատվության եղանակ» (1886), «Ռուսերենի տարրական քրեստոմատիա հայերի համար» (1906) և բազմաթիվ այլ դասագրքեր ու ձեռնարկներ։ Գրախոսել է Ռեթեոս Պերպերյանի, Սմբատ Շահազիզի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Ղազարոս Աղայանի, Հովհաննես Թումանյանի և ուրիշների գրքերը։ Կատարել է թարգմանություններ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1844 ծնունդներ Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 28 մահեր Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Լազարյան ճեմարանի սաներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Գրական գործիչներ
Էյոն
Էյոն, նաև Էգիոն (Αίγιον ), քաղաք Հունաստանի Պելոպոնես թերակղզում։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 61 մետր բարձրության վրա , Կորնթոսյան ծոցի ափին, Պատրասից 30 կիլոմետր դեպի արևելք և Աթենքից 147 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ Արևմտյան Հունաստան շրջանագիծի Ախեյա շրջանագծային միավորի Էյալիա համայնքի վարչական կենտրոնը։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմում է 20422 բնակիչ։
Էյոնը Կալավրիտսկյան և Էգիալիյսկյան թեմի Հունական ուղղափառ եկեղեցու հոգևոր վարչական կենտրոնն է, ինչպես նաև այն խոշոր նավահանգիստ է։
Աշխարհագրություն
Էյոնը գտնվում է Պանահաիկոն լեռան ստորոտին։ Սելինուս գետը թափվում է Վալիմատիկա գյուղի շրջակայքում գտնվող Կորինֆսկյան ծոց : Այն Էյոնի կենտրոնից գտնվում է 5 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Էյոնը անմիջականորեն տեղադրված է ծովափին, նավահանգստի և երկաթուղային կայարանի մեջև։
Տեսարժան վայրեր
Էյոնում, Կորնթոսյան ծոցի ափին գտնվում է Բոգորիդիցա Տրիպիտի տաճարը։ Այնտեղ է գտնվում Տրիպիտի հնագույն բնապատկերը։
Էյոնի համայնք
1835 թվականին ստեղծվել է համայնք, իսկ 1912 թվականին` (ՖԵԿ 256Ա) Էյոնի համայնք ։ Էյոնի համայնքային խմբակցության մեջ ներառված են չորս մարդաբնակ վայրեր։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմում է 20644 բնակիչ։ Հրապարակը 19,299 քառակուսի կիլոմետր է ։
Վորոժա (այլ կիրառումներ)
Վորոժա, կարող է վերաբերել.
Ղազար Փարպեցու փողոց (Երևան)
Ղազար Փարպեցու փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ պատմիչ Ղազար Փարպեցու։
Տվյալներ
Սկսվում է Կարեն Դեմիրճյան փողոցից և ձգվում մինչև Թումանյան փողոցը։ Հատվում է Պուշկինի փողոցի և Հին Երևանցու փողոցի հետ։
Խորհրդային տարիներին կրել է հայ բոլշևիկ, պրոֆեսիոնալ հեղափոխական Ղուկաս Ղուկասյանի անունը։
Նշանակալի օբյեկտներ
Փողոցում գտնվում են.
Ղազար Փարպեցու 9բ հասցեում է գտնվում Սուրբ Զորավոր Աստվածածին եկեղեցին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Վորոբյովկա (այլ կիրառումներ)
Վորոբյովկա, կարող է վերաբերել.
Վորոբյովո (այլ կիրառումներ)
Վորոբյովո, կարող է վերաբերել.
Բատր Կալմանով
Բատր Կալմանով (Калманов, Батр Николаевич, ), խորհրդային օս գեղանկարիչ։
Հյուսիսային Օսական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության վաստակավր նկարիչ (1960)։ Հյուսիսային Օսական ԻԽՍՀ Կ. Խետագուրովի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (1970) ։ 1956 թվականից ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։
Կենսագրություն
1939 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, իսկ 1941 թվականին բանակից ուղիղ ուղարկվել է ռազմաճակատ։
1945 թվականին վերադարձել է ռազմաճակատից և գնացել է աշխատելու գործարանում։ Բացահայտելով իր ձգտումը արվեստի նկատմամբ` նա սկսեց հաճախել արվեստի ստուդիա։
1950-1956 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում (ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Վիկտոր Օրիշենկովի արհեստանոցում)։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Հարսնացուի հագնվելը» կտավը։
1956 թվականին ընդունվել է ԽՍՀՄ նկարիչների միություն։ Եվ նույն թվականին վերադարձել է Օրջոնիկիձե։
Նկարչի աշխատանքները պահվում են Հյուսիսային Օսեթիայի Մ. Տուրգանովի անվան գեղարվեստի թանգարանում, Մոսկվայի, ԱՄՆ-ի, Գերմանիայի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների պատկերասրահներում և մասնավոր հավաքածուներում։
Մահացել է 1981 թվականի փետրվարի 26-ին, Օրջոնիկիձեում։
Ադաթի
Ադաթի (足立区), Տոկիոյի հատուկ շրջաններից մեկը ։ Գտնվում է Տոկիոյի արևելքում։ Զբաղեցնում է 53,20 կմ² մակերես տարածք։ 2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 688 858 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 12 948,46 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 120-8510։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տոկիոյի շրջաններ
Ռուֆուս Գրիսվոլդ
Ռուֆուս Ուիլմոտ Գրիսվոլդ, նաև Գրիսուոլդ և Գրիզուոլդ (Rufus Wilmot Griswold, ), ամերիկացի գրականագետ, բանաստեղծ, խմբագիր և քննադատ։ Գրական համբավն ու հեղինակությունը ձեռք է բերել իր հրատարակած «ԱՄՆ-ի պոետներն ու պոեզիան» հատընտրի շնորհիվ (The Poets and Poetry of America) (1842)։
Սակայն համաշխարհային ճանաչում նրան բերել է հատկապես ամերիկացի հայտնի գրող Էդգար Ալան Պոյի մահվան մեջ ունեցած դերը։ Գրիսվոլդը դարձել է Էդգար Պոյի առաջին մահախոսականի և առաջին ամբողջական կենսագրության հեղինակը։ Նրա խոսքով՝ Պոյի կյանքն իրենից ներկայացնում էր «բոլոր տեսակի արատների տարողունակությունը և սատանայական հպարտության օրինակը»․
Վաղ տարիներ
Ռուֆուս Գրիսվոլդը ծնվել է 1815 թվականի փետրվարի 13-ին Վերմոնտի նահանգում, խիստ կալվինիստական ընտանիքում։ Ռուֆուսի հայրը ֆերմեր էր և հողագործ ։ 1822 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Հուբբարդթոն (Hubbardton)։ Մանկուց աչքի էր ընկնում անկանխատեսելիությամբ ու անխոհեմությամբ։ 15 տարեկանում Ռուֆուսը հեռացել է տնից ։
Գրիսվոլդը տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ ապրել է 22-ամյա լրագրող Ջորջ Ս. Ֆոսթերի (George C. Foster) հետ, որը հայտնի է որպես «Նյու Յորքը լամպի լույսի ներքո» (New-York by Gas-Light) գրքի հեղինակ ։ Գրիսվոլդը մինչև 17 տարեկանը ապրել է Ֆոստերի մոտ ։ Երբ նա հեռացել է, Ֆոստերը նրան նամակ է ուղարկել, որում խնդրել է վերադառնալ․ «Վերադարձիր, եթե սիրում ես ինձ» ։ Գրիսվոլդը 1830 թվականին փորձել է ընդունվել Ռենսելիրի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, սակայն չի հաջողվել ։
Գործունեության սկիզբ և առաջին ամուսնություն
Կարճ ժամանակահատվածից հետո Գրիսվոլդը տեղափոխվել է Սիրաքյուս, որտեղ նա մի քանի ընկերների հետ միասին հիմնադրել է The Porcupine թերթը ։ Պարբերականը կենտրոնացած էր տեղի բնակիչների վրա և հրապարակում էր այն, ինչը հիշվում էր չար քննադատությամբ ։
Գրիսվոլդն Կարոլինայի հետ ամուսնացել է 1837 թվականի օգոստոսի 12-ին, զույգը երկու դուստր է ունեցել։ Երկրորդ դստեր ծնվելուց հետո Գրիսվոլդը ընտանիքին թողել է Նյու Յորքում, իսկ ինքը տեղափոխվել է Ֆիլադելֆիա ։
Անթոլոգիաներ և գրաքննադատություն
1842 թվականին Գրիսվոլդը հրատարակել է ամերիկյան պոեզիայի 476 էջից կազմված անթոլոգիան՝ «ԱՄՆ-ի բանաստեղծներ և պոեզիա» (The Poets and Poetry of America) վերնագրով, որը նվիրել է ամերիկացի բանաստեղծ Վաշինգտոն Օլսթոնին։ Գրիսվոլդի ժողովածուում ներառվել են ավելի քան 80 հեղինակների բանաստեղծություններ, ներառյալ Լիդիա Սիգուրնիի 17 բանաստեղծություններ, Էդգար Ալան Պոյի երեք ստեղծագործություններ և Չարլզ Հոֆմանի՝ 45 բանաստեղծություններ ։ Հոֆմանը Ռուֆուսի մտերիմ ընկերն էր և նրան վերապահված էր երկու անգամ ավելի շատ տեղ, քան մյուսներին։ Այդքանով Գրիսվոլդը կանգ չի առել և շարունակել է խմբագրել այլ անթոլոգիաներ, մասնավորապես՝ հրատարակվել են «Կենսագրական տարեգիրքը» (Biographical Annual), որտեղ հավաքվել էին վերջերս մահացած նշանավոր կերպարների կենսագրական ակնարկներ, ինչպես նաև՝ «Ամերիկյան կանանց պոեզիայի մարգարիտներ», «Ամերիկայի արձակագիրներ» և «Ամերիկայի կին բանաստեղծներ»։ «Ամերիկայի արձակագիրներ» ժողովածուն լույս է տեսել 1847 թվականին՝ ի հակակշիռ Կոռնելիուս Մետյուսի և Էվերթ Դյուկինքի՝ ԱՄՆ-ի նոր քաղաքական «Երիտասարդ Ամերիկա» շարժման ներկայացուցիչների կողմից հրատարակված նմանատիպ անթոլոգիայի։ Գրիսվոլդի լույս ընծայած անթոլոգիան երեք հեղինակների միջև ծագած թշնամանքի պատճառ է դարձել։ Գրիսվոլդը դա կանխատեսել էր, քանի որ հրատարակումից անմիջապես հետո գրել էր Բոստոնի խմբագիր Ջեյմս Թոմաս Ֆիլդսին, որ «Եիտասարդ Ամերիկան կատաղության մեջ կլինի» ։
1843 թվականին Գրիսվոլդը կազմակերպել է ամենամյա The Opal նվերային պատկերազարդ ալմանախի թողարկում, որտեղ տպագրվել են էսսեներ, պոեզիա և պատմվածքներ։ Առաջին ժողովածուն հրատարակել է Նաթանիել Փարկեր Ուիլիսի խմբագրությամբ։ Որոշ ժամանակ Գրիզսոլդն որպես խմբագիր աշխատել է Saturday Evening Post թերթում ։ Գրիսվոլդը հրատարակել է նաև պոեզիայի սեփական «Նոճի ծաղկեպսակ» (The Cypress Wreath, 1844) ժողովածուն։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծությունները, օրինակ, «Մահվան երջանիկ ժամը» (The Happy Hour of Death), «Մահացու քունը» (The Slumber of Death), հատուկ նշանակություն էին տալիս մահացության և մահվան պատճառներին ։ Նրա պոեզիայի ևս մեկ ժողովածուն, «Քրիստոնեական բալլադներ և այլ բանաստեղծություններ»-ը (Christian Ballads and Other Poems) հրատարակվել է 1844 թվականին։ 1854 թվականին Գրիսվոլդը հրատարակել է «Հանրապետական բակ, կամ Վաշինգտոնի ժամանակների ամերիկյան հասարակություն»  (The Republican Court or, American Society in the Days of Washington) գիրքը։ Գիրքն ուղղված է եղել Ջորջ Վաշինգտոնի նախագահության ժամանակների իրադարձությունների լուսաբանմանը, սակայն Գրիսվոլդը ներկայացրել է պատմական փաստերի և կասկածելի ենթադրությունների խառնուրդ ։
Երկրորդ ամուսնություն
1845 թվականի օգոստոսի 20-ին Գրիսվոլդն ամուսնացել է Շառլոթ Մեյերսի (Charlotte Myers)՝ հրեական ծագմամբ մի կնոջ հետ, որն այդ ժամանակ 42 տարեկան էր, իսկ Գրիսվոլդը՝ 33 ։ Կենսագիրները պնդում են, որ Գրիսվոլդին ստիպել է ամուսնանալ Շառլոթի մորաքույրը։ Գրիսվոլդը դեմ էր ամուսնությանը, նրան վախեցնում էր կրոնական համոզմունքների տարբերությունը, որն այնքան մեծ էր, որ Գրիսվոլդի ընկերներից մեկն իր կնոջն անվանում էր «փոքրիկ հրեա» ։ Գրիսվոլդի կենսագիրներից մեկը՝ Ջո Բեյլիսը, պնդում է, որ Գրիսվոլդն ամուսնական գիշերը կնոջ մոտ հայտնաբերել է «որոշ ֆիզիկական շեղումներ, որոնք թույլ չէին տալիս նրան կին լինել», իսկ Էդգար Պոյի կենսագիր Քենեթ Սիլվերմանը պնդում էր , որ նա պարզապես չէր կարող ինտիմ հարաբերություններ ունենալ։ Գրիսվոլդն ամուսնությունը համարել է իրավաբանական ուժ չունեցող և անվավեր «որպես ամուսնությունը, որը կնքվել է նույն սեռի անձանց միջև կամ կողմերից մեկի սեռական կյանք վարելու անհնարինության դեպքում» ։ Այնուամենայնիվ, նրանք միասին տեղափոխվել են Չարլսթոն՝ Շառլոթի հայրենի քաղաքը, որտեղ նրանք ապրում էին մեկ հարկի տակ, թեև տարբեր սենյակներում։ Նրանք երկուսն էլ դժբախտ էին, և 1846 թվականի ապրիլի վերջին Չառլոթը փաստաբան էր վարձել, որը «վերջնական և անվերապահ բաժանման և հետագա ամուսնալուծության» նպատակով նրա համար առանձին ապրելու համաձայնագիր էր կազմել ։ Գրիսվոլդի համաձայնությամբ արգելվում էր կրկին ամուսնանալ, նրան նաև 1000 ԱՄՆ դոլար գումար էր վճարվում այն դեպքում, եթե նա իր դստերը՝ Կարոլինային, թողնի Մեյերս ընտանիքի խնամատարությանը ։ Խզումից հետո Գրիսվոլդն անմիջապես վերադարձել է Ֆիլադելֆիա։
Մեկնում Նյու Յորք
Գրիովոլդը մի քանի տարի անց տեղափոխվում է Նյու Յորք՝ իր կրտսեր աղջկան՝ Կարոլինային, թողնելով Մեյերսի ընտանիքում, իսկ ավագ աղջկան՝ Էմիլիին՝ մորական կողմի հարզատների մոտ։ Այդ ժամանակ նա ստանում է «թուրքական սուլթան» (Grand Turk) մականունը։ 1847 թվականին նա որոշում է կազմել ամերիկացի կանանց ստեղծագործությունների հատընտիր ։ Ըստ նրա՝ կանանց պոեզիան, ի տարբերություն տղամարդկանց պեզիայի, զուրկ է ինտելեկտուալությունից, ինչի համար էլ անհրաժեշտ է դրանք անջատել միմյանցից։ Հատընտիրի նախաբանում նա նշել է․ «սեռերի գեղագիտական ճաշակի ձևավորման պայմանները շատ տարբեր են, նույնիսկ՝ հակառակ» ։
«Ամերիկայի կին պոետներ» (The Female Poets of America) ժողովածուի մեջ օգտագործված գրական ստեղծագործությունները ոչ միշտ են եղել գեղեցիկ պոեզիայի նմուշներ, այլ ընդհակառակը, դրանց մեջ շեշտը դրվել է ավանդական արժեքների և բարոյականության վրա։ Նույն թվականին նա սկսում է աշխատել մի գրքի վրա, որը ինքը համարում էր magnum opus՝ կենսագրական մեծ բառարան։ Գրիսվոլդը այդ գրքի վրա շարունակել է աշխատել ևս մի քանի տարի, լայնորեն գովազդել է այն, սակայն գիրքը այդպես էլ չի հրատարակվել։ Նա մեծ օնգություն է ցուցաբերել նաև բանաստեղծուհի Էլիզաբեթ Էլլետի «Ամերիկական հեղափոխության կանայք» գրքի հրատարակմանը ։ Գրիսվոլդի զայրացել է, որ Էլիզաբեթը իր օգնության համար շնորհակալություն չի հայտնել գրքի շնորհակալական գրության մեջ։ 1848 թվականի աշնանը գրողի մոտ տեղի է ունենում էպիլեպտիկ նոպա։ Բրուքլինում Գրիսվոլդն ընկել է լաստանավից և քիչ է մնացել, որ խեղդվի։
Ես սարսափելի վիճակում եմ՝ ինչպես ֆիզիկապես, այնպես էլ հոգեպես։ Ես չգիտեմ, թե այս ամենը ինչով կավարտվի... Ես տատանվում եմ կյանքի և մահվան միջև, դրախտի և դժոխքի միջև։
1849 թվականին Գրիսվոլդին մեծ հոգեբանական տրավմա պատճառեց իր ընկերոջ՝ Չարլզ Ֆեննո Հոֆմանի հոգեբուժարան տեղավորելու պատմությունը։
Գրիսվոլդը շարունակում էր խմբագրել և տարբեր հրատարակությունների համար գրել քննադատական ակնարկներ։ Այնտեղ նա աշխատել է այնպիսի հեղինակների հետ, ինչպիսիք են Էլիզաբեթ Օաքս Սմիթը, Մերի Հյուիթը և Ջոն Թոմսոնը։ 1855 թվականի նոյեմբերի 10-ին լույս տեսավ «The Criterion» հանդեսի համարը, որում Գրիսվոլդը հրատարակել է Ուոլթ Ուիթմենի «Խոտի տիրևներ» բանաստեղծական ժողովածուի քննադատական ակնարկը՝ անվանելով այն «հիմար աղբի կույտ»։ Նա նաև ենթադրել է, որ Ուիթմենը համասեռամոլ է եղել՝ անվանելով դա «սարսափելի մեղք, որը չի կարելի նշել քրիստոնյաների մեջ»։ Գրիսվոլդը առաջիններից էր, որը XIX դարում հրապարակայնորեն ենթադրել էր Ուիթմենի համասեռամոլությունը ։
Ամուսնալուծություն և երրորդ ամուսնություն
Էլեթն ու Սթիվենսը շարունակում էին գրել Գրիսվոլդի նախկին կնոջը՝ նրան դրդելով ամուսնալուծության վիճարկման։ Ի վերջո, Մեյերսը կարողացել է համոզել, և 1853 թվականի սեպտեմբերի 23-ին նա բողոքարկել է։ Սակայն դատարանում թղթեր են կորել և բողոքարկման ընդունումը հետաձգվել է։ 1853 թվականի աշունը շատ ծանր է եղել Գրիսվոլդի համար։ Գազի պայթյունի հետևանքով նրա տանը հրդեհ է բռնկվել, որի հետևանքով Գրիսվոլդը տուժել է. նրա թարթիչներն ու հոնքերը այրվել են, նա զրկվել է ևս 7 եղունգից։
Այդ նույն ժամանակ մահվան եզրին է հայտնվել նրա 15-ամյա դուստրը՝ Էմիլին։ Նրան հայտարարել են Կոնեկտիկուտում գնացքի վթարի հետևանքով մահացած։ Դեպքի վայր ժամանած Գրիսվոլդը տեսել է դիակներ։ Աղջկան հաջողվել է գտնել և փրկել նրա կյանքը ։ 1856 թվականի փետրվարի 24-ին տեղի է ունեցել դատական նիստ, որի ընթացքում ինչպես Գրիսվոլդը, այնպես էլ Մեյերսը ներկա չեն գտնվել, իսկ Էլեթն ու Սթիվենսը ցուցմունք են տվել Գրիսվոլդի դեմ։ Հայցը մերժվել է։ Այդ փորձություններից հոգնած ՄաքԳրիլսը հեռացել է Գրիսվոլդից և իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել Բանգոր (Մեն) ։
Մահ
Գրիսվոլդը մահացել է 1857 թվականի օգոստոսի 27-ին Նյու Յորքում տուբերկուլոզից։ Նրա ընկերուհին՝ գրող Սառա Աննա Լյուիսը, հայտարարել է, որ Էլիզաբեթ Էլեթի միջամտությունը կործանարար ազդեցություն է ունեցել Գրիսվոլդի առողջության վրա, և որ նա «արագացրել է նրա մահը» ։ Այն ամենը, ինչ հայտնաբերվել էր նրա սենյակում մահից հետո, նրա, Էդգար Պոյի և Ֆրենսիս Օսգուդի դիմանկարներն էին ։ Գրիսվոլդի ընկեր Չարլզ Գոդֆրի Լիլանդը նրա սեղանին գտել է հրապարակման համար պատրաստված մի քանի փաստաթղթեր, որոնցում Գրիսվոլդը հարձակվում էր որոշ գրողների վրա։ Լիլանդը որոշել է այրել թղթերը։
Գրիսվոլդի հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել օգոստոսի 30-ին։ Նրա դագաղը տարել են Լիլանդը, Չարլզ Ֆրեդերիկ Բրիգսը, Ջորջ Հենրի Մուրը և Ռիչարդ Հենրի Ստոդարդը ։ Ութ տարվա ընթացքում Գրիսվոլդի դիակը հանգչել է Գրինվուդի գերեզմանատան դամբարանում, իսկ 1865 թվականի հուլիսի 12-ին գերեզմանոցում թաղվել է առանց տապանաքարի ։ Նրա՝ ավելի քան հազարավոր գրքերից բաղկացած ընդարձակ գրադարանը վաճառվել է, իսկ ստացված գումարով՝ 3000 ԱՄՆ դոլարով, նախատեսվում էր հուշարձան տեղադրել, որն այդպես էլ չի կառուցվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Աքաղաղը և բոյարինը
Մուլտֆիլմն այն մասին է, թե ինչպես է խոսող և բարի աքաղաղը դաս տալիս չար բոյարինին և վերադարձնում է գողացված ջրաղացքարն իր օրինական տերերին` ծերունուն և ծեր կնոջը։
Սյուժե
Շատ վաղուց ապրում էին մի ծեր կին և մի ծերունի։ Նրանք շատ աղքատ էին, հաց չունեին։ Մի օր նրանք անտառ են գնում և կաղին են տուն բերում։ Իսկ ծեր կինը մի կաղինը գցում է նկուղում։ Այն շուտով ծիլ է տալիս և արագորեն տարածվում է հատակով մեկ։ Ծեր կինը խնդրում է ծերունուն հատակը ջարդել, որպեսզի կաղնին աճի և դրանից կաղնիներ հավաքեն։ Ծերուկը հատակին, այնուհետև` տարիքում փոս է փորում։ Իսկ ծառն աճում և աճում է, ավելի ու ավելի է բարձրանում։ Ծերուկը վերցնում է պայուսակը և բարձրանում է կաղնու վրա` կաղին հավաքելու։ Նա բարձրանում է, բայց կաղնիներ չկան։ Դրա փխարեն ճյուղի վրա կարմիր-շիկակարմիր աքաղաղ է նստած է և ծերունուն ջրաղացաքար է տալիս. «Վերցրու ջրաղացքարերը, տար ծեր կնոջը։ Դրանք օգտակար կլինեն ձեզ համար»։ Ծերուկը նորից իջնում է դեպի խրճիթ և նրա հետ` նաև աքաղաղը։ Ծերուկ ջրաղացքարերը դնում է սեղանի վրա, իսկ ծեր կինը ցանկանում է պտտել դրանք։ Պտտում է, և դրանից թռչում են նրբաբլիթներ, հետո` կարկանդակներ, ավելի ու ավելի շատ։ Ծերերը ուրախանում են և բավականաչափ ուտում են։ Այդ ժամանակ նրանց մոտով անցնում էր բոյարինը։ Նա զգում է համեղ բույրը և մտնում է խրճիթ։ Կարկանդակներ ու նրբաբլիթներ ուտելուց հետո նա պահանջում է վաճառել ջրաղացքարերը։ Ծեր կինը հրաժարվում է և շրջվում։ Այդ ժամանակ բոյարին գողանում քարերը։ Ծերերը հուսահատվում են, իսկ աքաղաղը խոստանում է վերադարձնել գողացածն ու թռչում է բոյարինի հետևից։ Աքաղաղը թռչում է դեպի բոյարինի խրճիթ, նստում է դարպասի մոտ և բարձրաձայն բղավում. «Է՜յ, բոյարին։ Տուր մեր քարերը, որոնք դու հափշտակել ես ծերունուց և ծեր կնոջից»։ Բոյարինը հրամայում է ծառաներին ջրհորը գցել աքաղաքին։ Իսկ աքաղաղը խմում է ամբողջ ջուրը և նորից գոռում։ Այնուհետև բոյարինը խոհարարին հրամայում է բռնել աքաղաղին և տաք վառարան գցել։ Այդ ժամանակ աքաղաղը ջուրը լցնում է կրակի վրա, և ամբողջ մուրը թռչում է դեպի վերևի սենյակը, իսկ ինքը նորից բարձրաձայն բղավում է և վախեցնում է բոլորին։ Դրանից հետո վերցնում է ջրաղացքարերն ու թռչում դեպի ծերունու և ծեր կնոջ մոտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1986 մուլտֆիլմեր
Մատվեյ Մանիզեր
{{Տեղեկաքարտ Քանդակագործ }}
Կենսագրություն
1911-1916 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Մասնակցել է մոնումենտալ պրոպագանդայի իրագործմանը («Բանվորը», բարձրաքանդակ, ցեմենտ, 1920-1921, Մոսկվա)։ Դասավանդել է Լենինգրադի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1921-1929, 1935-1941, 1945-1947), Մոսկվայի կիրառական և դեկորատիվ արվեստի ինստիտուտում (1946-1952) և Գեղարվեստի ինստիտուտում (1952 թվականներից)։ 1947 թվականներից՝ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի փոխպրեզիդենտ։ Ստեղծագործել է հիմնականում մոնումենտալ քանդակագործության բնագավառում։ Աշխատանքներից են. Սանկտ Պետերբուրգում՝ Վ. Վոլոդարսկու (1925) և «1905 թվականի հունվարի 9-ի զոհերի» (1931)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Մարտի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:1891 ծնունդներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 20 մահեր Կատեգորիա:1966 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ