cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջեյսոն Մոմոա
Առավելապես հայտնի է այնպիսի հեռուստատեսային դերերի համար, ինչպիսիք են Ռոնոն Դեքսին (2005-2009) «Աստղային դարպասներ» ռազմական գիտաֆանտաստիկ սերիալում (2004-2009), Խալ Դրոգոն HBO-ի «Գահերի Խաղ» ֆենտեզի հեռուստասերիալում (2011-2012) և  Ֆիլիպ Կոպուսը՝ «SundanceTV»-ի «Կարմիր ճանապարհ» դրամատիկական սերիալում (2014-2015)։
Մոմոայի մասնակցությամբ հայտնի ֆիլմերից են «Բարբարոս Կոնանը» (2011), որտեղ մարմնավորել է գլխավոր կերպարին, «Բեթմենն ընդդեմ Սուպերմենի» (2016) այլն ։
Առաջին պրոդյուսերական և սցենարիստական աշխատանքը կատարել է «Պալոմա տանող ճանապարհ» ֆիլմում, որտեղ նաև մարմնավորել է գլխավոր հերոսին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի հուլիսի 11-ին։
Վաղ կյանքը
Ծնվել է 1979 թվականին, Հավայիի վարչակենտրոն Հոնոլուլույում՝ լուսանկարչուհի Քոնի և նկարիչ Ջոզեֆ Մոմոայի ընտանիքում ։ Եղել է ընտանիքի միակ զավակը։ Պատանեկությունն անցկացրել է Այովայի Նորվոլք քաղաքում, մոր հետ ։ Հայրը ծագումով բնիկ հավայացի է, իսկ մայրն ունի գերմանական,իռլանդական և բնիկ ամերիկյան ծագում ։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո սկսում է սովորել Այովայի քոլեջի ծովային կենսաբանության բաժնում, որոշ ժամանակ հետազոտություններ անցկացնելով Ֆլորիդա Քիս արգելախութային կղզեխմբում։ Փոխադրվելով Կոլորադոյի նահանգային համալսարան, Մոմոան փոխում է ուսումնասիրության հիմնական բնագավառը վայրի կենսաբանության։ Մինչև համալսարանային աստիճանն ստանալը, Մոմոան վերադառնում է Հավայան կղզիներ՝ հոր հետ վերամիավորվելու համար ։
Երիտասարդ հասակում Մոմոան շատ է ճանապարհորդում, Փարիզում մասնակցում պաստելային նկարչության դասընթացների, Տիբեթում ուսումնասիրում բուդդայականության ուսմունքը ։
Կարիերա
1998 թվականին Մոմոային բացահայել է ճապոնացի միջազգային դիզայներ Տակեո Կոբայաշին, ով քաջալերում է նրա մոդելային կարիերան։ 1999 թվականին Մոմոան ճանաչվում է «Հավայիի տարվա մոդել», ինչպես նաև նույն տարում վարում «Միս դեռահաս Հավայի» (Miss Teen Hawaii) գեղեցկության մրցույթը։ 19 տարեկանում, մինչև «Մալիբուի փրկարարները» (գլխավոր դերերում՝ Պամելա Անդերսոն, Դեյվիդ Հասելհոֆ և այլք) ռեյտինգային հեռուստասերիալում դեր ստանալը, Մոմոան կես դրույքով աշխատում էր սերֆինգային պարագաների խանութում ։ Հեռուստասերիալում Մոմոայի կերպարը կոչվում էր Ջեյսոն Իոան (1999–2001)։
Բացի «Հյուսիսային ափ» (2004-2005), «Ջոնսոնների ընտանիքի արձակուրդը» (2004) և «Աստղային դարպասներ» (2005-2009) նախագծերում նկարահանվելուց, Մոմոան նաև նկարահանվել է «Խաղը» կատակերգական դրամա հեռուստասերիալի չորս էպիզոդներում (2009)։ «Բարբարոս Կոնանը» (2011), ֆիլմում Մոմոան մարմնավորում է գլխավոր կերպարին՝ Կոնանին։ 1982 թվականի համանուն օրիգինալ ֆիլմում Կոնանին դերը խաղում էր Առնոլդ Շվարցենեգերը։ Շուտով Մամոան HBO հեռուստաալիքի «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալում ստանում է Դոթրակիի առաջնորդ-ցեղապետ Խալ Դրոգոյի դերը։ Դրոգոյի դերը Մոմոային էր տրվել այն բանից հետո, երբ քասթինգի ժամանակ վերջինս կատարեց նորզելանդական մաորի ցեղի հակա կոչվող ծիսական պարը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ
Սեն Պոլ օ Բուա
Սեն Պոլ օ Բուա (Saint-Paul-aux-Bois), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
ԱՄՆ ԶՈՒ հատուկ նշանակության զորքեր
ԱՄՆ ԶՈՒ հատուկ նշանակության զորքեր (U.S. Army Special Forces (ԱՄՆ բանակի հատուկ ուժեր), ԱՄՆ ԶՈՒ հատուկ նշանակության զորքեր ։ Առավել հայտնի են Green Berets անվամբ «Կանաչ բերետներ»), ԱՄՆ ԶՈՒ ընտրյալ զինվորական ստորաբաժանումներ, որոնք նախատեսված են պարտիզանական պատերազմ իրականացնելու համար։ Կարգախոսն է De Oppresso Liber (Ազատ երկնչումից)։ Բաղկացած է տարբեր ստորաբաժանումներից և պայքար է ծավալում նաև ահաբեկչության դեմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի զինված ուժեր
Աշոտ Մամաջանյան
Աշոտ Պետրոսի Մամաջանյան, հայ նկարիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1965)։
Նկարչուհի Գայանե Մամաջանյանի հայրն է։
Կենսագրություն
ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-արդյունաբերական տեխնիկումը, աշակերտել Հակոբ Կոջոյանին։
Աշխատել է հաստոցային գրաֆիկայի, գրքի ձևավորման և պլակատի բնագավառներում, ստեղծել է մատենանիշեր։ 1937-1938 թվականներին ձևավորել է Հովհաննես Թումանյանի և Ղազարոս Աղայանի, 1939 թվականին՝ «Սասունցի Դավիթ» էպոսի 1000-ամյակին նվիրված (ռուսերեն) հոբելյանական միհատորյակները։ Գործերից են՝ «Հին Երևանը» (1932-1940 թվականներ, գունավոր լինոփորագրություն), «Երևան-Էրեբունի» (1968 թվական, մենատիպ), «Ձիախաղեր» և «Իմ Հայաստանը» (1970-1980 թվականներ, գունավոր օֆորտ, աքվատինտա) նկարաշարերը, «Վարդան Մամիկոնյան» (1943 թվական, վիմագրություն)։
Ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ Երևանում (1942, 1961, 1980, 1988) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կովի Կոնդա
Կովի Կոնդա (Кови-Конда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ավազանի տարածքը 106 կմ2։ Թափվում է Ստորին Սպիտակ ծով Մեժնայա բայ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սպիտակ ծովի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աքսոն ռեֆլեքս
Աքսոն ռեֆլեքս (կեղծ ռեֆլեքս), ռեֆլեկտոր ռեակցիա, որն ի տարբերություն իսկական ռեֆլեքսի, տեղի է ունենում առանց կենտրոնական նյարդային համակարգի մասնակցության։ Աքսոն ռեֆլեքսի ժամանակ ծայրամասային նյարդային վերջույթում ծագած գրգիռը կենտրոնական նյարդային թելիկի ճյուղավորման կետում անցնում է նյարդի մի ճյուղից մյուսը և առաջացնում ֆիզիոլոգիական որոշակի էֆեկտ։ Աքսոն ռեֆլեքս է մաշկի գրգռումից ծայրամասային անոթների լայնացումը։ Արյան շրջանառության փոփոխություններ առաջացնող որոշ բուժական միջոցառումներ (մանանեխի ծեփուկներ) իրականացվում են ո՝չ միայն իսկական ռեֆլեքսների, այլև մաշկի և ներքին օրգանների աքսոնառեֆլեկտորային կապերով։
Կատեգորիա:Ռեֆլեքսներ
Շչի
Շչի (щи), ռուսական ազգային ջրալի ապուրի տեսակ։
Պատմությունը
Շչին հանդիսանում է ռուսական խոհանոցի հիմնական տաք կերակուրներից մեկը։ Ժամանակակից շչին ծագել է 19-րդ դարից ոչ շուտ, երբ գյուղացիների կողմից սկսեց մշակվել կաղամբը ։ Շչին օգտագործում էին հասարակության բոլոր շերտերը և հիմնականում տարբերությունն այն էր, որ հարուստների շչին առավել հագեցած էր բանջարեղենով և համեմունքներով, իսկ չքավորների մոտ այն աղքատիկ էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուտեստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապուրներ Կատեգորիա:Ռուսական խոհանոց
ԽՍՀՄ Գերագույն դատարան
ԽՍՀՄ Գերագույն դատարան, բարձրագույն դատական մարմին է, նրա վրա դրված էր ԽՍՀՄ Միության և միութենական հանրապետությունների դատական բոլոր հաստատությունների գործունեության հսկողությունը, որը իրականացնում է կոնկրետ գործեր քննելու, ինչպես նաև դատարաններին գործող օրենսդրության կիրառման հարցերով ղեկավար պարզաբանումներ տալու միջոցով։ Գերագույն դատարանն ունի օրենսդրական նախաձեռնության իրավունք։ Ընտրվում է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի կողմից 5 տարի ժամանակով՝ նախագահի, տեղակալների, դատարանի անդամներին ժողովրդական ատենակալների կազմով։
Միութենական հանրապետությունների գերագույն դատարանների նախագահները ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի կազմի մեջ են մտնում ի պաշտոնե։ ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ներքին կառուցվածքը և գործունեության կարգը սահմանված է ԽՍՀՄ, միութենական և ինքնավար հանրապետությունների դատարանակազմության օրենսդրության հիմունքներով (1958 թ.) և ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի կանոնադրությամբ (1957)։
ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանում գործում է 3 դատական կոլեգիա (քաղաքացիական գործերով, քրեական գործերով, զինվորական)։ ԽՍՀՄ բարձրագույն դատական ատյանը ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի պլենումն է, որը գումարվում է ոչ պակաս, քան 3 ամիսը մեկ։ Քննարկում է Գերագույն դատարանի նախագահի և գլխավոր դատախազի գանգատները Գերագույն դատարանի կոլեգիաների, ինչպես նան միութենական հանրապետությունների Գերագույն դատարանների կողմից կայացված որոշումների և դատավճիռնևրի վերաբերյալ, եթե վերջիններս հակասում են համամիութենական օրենսդրությանը կամ խախտում են այլ միութենական հանրապետությունների շահերը։ Քննարկում է նաև դատական պրակտիկայի ընդհանրացման և դատական վիճակագրության նյութերը, դատական մարմիններին ղեկավարը պարզաբանումներ է տալիս գործող օրենսդրության կիրառման վերաբերյալ։ Պլենումը քննում է Գերագույն դատարանի կոլեգիաների հաշվետվությունները, գնահատում նրանց գործունեությունը։ Քննարկվում են օրենսդրական կարգով լուծման ենթակա և ԽՍՀՄ օրենքների մեկնաբանման հետ կապված հարցեր։
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կառավարություն Կատեգորիա:1923 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Նախկին գերագույն դատարաններ
Տապան (հեռուստասերիալ)
Տապան (El Barco)՝ հետապոկալիպսյան հեռուստասերիալ, որը ստեղծվել է Globomedia-ի կողմից՝ իսպանական հեռուստատեսության համար։
Սյուժե
«Բևեռային աստղ» նավը իր ճանապարհորդությանն է մեկնում նավաստի ուսանողների ուսուցման համար։ Կապիտանը Ռիկառդո Մոնտեռոն է, որի երկու աղջիկները՝ Այնոան և Վալերիան գտնվում էին իր հետ` նավում։ Նավակողում է հայտնվում նավապետի ավագ օգնականի որդի Ուլիսեսը, որը բարձրանում է հոր հետ ծանոթանալու համար։ Սկզբում հայրը չի ընդունում նրան որպես որդի և կալանում է նրան, սակայն հետո նա մտափոխվում է։ Մեծ հիդրոնային կոլլայդեռի պայթյունի աղետալի դեպքերից հետո աշխարհի մակերեսի մեծ մասը հայտնվում է ջրի տակ։ «Բևեռային աստղ» նավը միակ տեղերից մեկն է հանդիսանում, որտեղ ողջ են մնացել մարդիկ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ
Գլոբալ քաղաք
Գլոբալ քաղաք (Global city, օգտագործվում են նաև համաշխարհային քաղաք (world city) կամ ալֆա քաղաք (alpha city) տերմինները), քաղաք, որը համարվում է համաշխարհային տնտեսական համակարգի կարևոր տարր։
Նման քաղաքը սովորաբար առանցքային նշանակություն ունի երկրի խոշոր շրջանների համար և դրանց վրա ունի քաղաքական, տնտեսական կամ մշակութային լուրջ ազդեցություն։ Ի տարբերություն «մետրոպոլիայի» հայեցակարգի, որը կարող է օգտագործվել նաև որոշակի ագլոմերացիայի կամ շրջանի կենտրոնի վերաբերյալ, «գլոբալ քաղաք» տերմինն իմաստ ունի միայն աշխարհի քաղաքների համակարգի շրջանակներում։ «Գլոբալ քաղաք» տերմինը առաջին անգամ օգտագործել է Սասկիա Սասենն իր The global city (1991) աշխատությունում Լոնդոնի, Նյու Յորքի և Տոկիոյի վերաբերյալ և այն հակադրել «մեգապոլիս» տերմինին։ «Համաշխարհային քաղաք» տերմինը Պատրիկ Գեդեսն օգտագործել է 1915 թվականին այնպիսի քաղաքների վերաբերյալ, որտեղ անհամաչափ մեծ թվով գործնական հանդիպումներ են անցկացվում։
Պետք է նաև հաշվի առնել, որ քաղաքների փաստացի բնակչությունը և նշանակությունը, ներառյալ գլոբալ քաղաքները, մեծապես որոշվում են իրենց ագլոմերացիաներով։
Գլոբալ քաղաքների ցանկ
Ստորև բերված է քաղաքների վարկանիշը՝ համաձայն Լաֆբորո համալսարանին առընթեր Globalization and World Cities (GaWC) վերլուծական կենտրոնի մշակած համակարգի։
«Ալֆա++», «Ալֆա+», «Ալֆա» դասի քաղաքների ցանկը կազմվել է 2012 թվականի տվյալներով ։
«Ալֆա−» դասի և հետագա դասերի քաղաքների ցանկը կազմվել է 2010 թվականի տվյալներով ։ 2016 թվականի տվյալները ներկայացված են համապատասխան կայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաք Կատեգորիա:Գլոբալացում Կատեգորիա:Երկրների տնտեսական համեմատություններ
Կարլիպա
Կարլիպա (Carlipa), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 311 մարդ, բնակչության խտությունը` 59.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.26 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 150 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 22 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 208 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 152-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,1 %։ 152 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 119 անձ (71 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (15 տղամարդ և 18 կին)։ 56 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սիմոյնս Ֆիլիու
Սիմոյնս Ֆիլիու (Simões Filho), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Սալվադորի մարզում։ Մտնում է Սալվադորի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 110 340 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 192,163 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 571,3 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքի տոնը նշվում է 1961 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիման տարածքում արևադարձային է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1961 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
ԱՄՆ-ի կոմունիստական կուսակցություն
ԱՄՆ-ի կոմունիստական կուսակցություն (կրճատ ԱՄՆ ԿԿ, The Communist Party of the United States of America, կրճատ CP USA), քաղաքական կուսակցություն ԱՄՆ-ում, որը կրողն է մարքսիզմի գաղափարախոսության։ Հիմնադրվել է 1919 թ-ի օգոստոսի 31-ին։ Կուսակցության կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Նյու Յորքում։ 2011 թ-ի տվյալներով հետևորդների քանակը մոտ 2000 մարդ է։ Ժամանակին մեծապես ֆինանսավորվել է ԽՍՀՄ կողմից։
Սեպտ. 1-ին ԱՍՆ–ի սոցիալիստական կուսակցության ձախ թևը Ջ. Ռիդի գլխավորությամբ ստեղծել է Ամերիկայի կոմունիստական բանվորական կուսակցությունը։ Նույն ամսին ձախ սոցիալիստների մի այլ խումբ Չ. Ռուտենբերգի գլխավորությամբ ստեղծել է Ամերիկայի կոմունիստական կուսակցությունը։ 1921-ի մայիսին երկու կուսակցությունները միաձուլվեցին որպես Ամերիկայի կոմունիստական կուսակցություն, որը 1921-ի դեկտեմբերին մտավ այն ժամանակ ստեղծված լեգալ բանվորական կուսակցության մեջ։ VII համագումարում (1930-ի հունիս) վերանվանվել է ԱՍՆ–ի կոմունիստական կուսակցություն։ 1929–33-ի համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի տարիներին, չնայած իր փոքրաթվությանը, ԱՍՆ–ի կոմկուսը կարողացավ գլխավորել բանվորական գործադուլները, զանգվածային ցույցերը և գործազուրկների արշավները դեպի Վաշինգտոն։ Միաժամանակ այն եռանդուն պայքար ծավալեց ֆաշիզմի և պատերազմի վտանգի դեմ՝ ղեկավարվելով Կոմինտերնի VII կոնգրեսի (1935) որոշումներով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ԱՄՆ–ի զինված ուժերի շարքերում մարտնչեց 15 հզ. կոմունիստ։ 1940-ական թթ. կոմկուսի ներսում ծնունդ առավ լիկվիդատորական հոսանք, որը հայտնի է բրաուդերիզմ անունով։ Կոմկուսի նախկին գլխավոր քարտուղար Է. Բրաուդերը հանդես գալով ամերիկյան իմպերիալիզմի «առաջադիմական» Էության կեղծ տեսությամբ՝ պահանջում էր ցրել կուսակցությունը։ 1944-ի մայիսին նրան հաջողվեց լուծարքի ենթարկել կոմկուսը ե նրա փոխարեն ստեղծել անկուսակցական «կոմունիստական քաղաքական ասոցիացիան»։ Սակայն 1945-ի հուլիսին Ու. Ֆոստերի և Յու. Դենիսի նախաձեռնությամբ հրավիրված արտակարգ համագումարում ԱՄՆ–ի կումունիստական կուսակցությունը վերականգնվեց։ Ետպատերազմյան շրջանում կոմկուսը հետևողականորեն մերկացրել է ամերիկ. իմպերիալիզմի ներքին և արտաքին քաղաքականությունը, պայքարել տնտեսության ռազմականացման, ռազմա–քաղաքական բլոկների ստեղծման և ագրեսիվ գործողությունների դեմ, հանդես է եկել միջազգային կոմունիստական շարժման միասնության օգտին։ Երկրի ներսում կոմկուսը պայքարում է աշխատավորների կենսական շահերի և դեմոկրատական իրավունքների, նեգրական բնակչության քաղաքացիական իրավունքների համար, պաշտպանում ուսանողության հակապատերազմական ելույթները։ ԱՄՆ–ի կոմկուսը գործել է քաղաքական ծանր պայմաններում՝ ենթարկվելով պաշտոնական իշխանությունների հետապնդումներին և հետադիմական շրջանների հալածանքին։ ԱՄՆ–ի կոմկուսի կյանքում առանձնապես կարևոր էր XIX համագումարը (1969-ի ապրիլի 30–մայիսի 4), որը տեղի ունեցավ երկրում հակապատերազմական զանգվածային շարժման և նեգրական բնակչության քաղաքացիական իրավունքների համար պայքարի վերելքի պայմաններում։ Ընդունվեց կուսակցության նոր ծրագիր, որտեղ նշված է սոցիալիստական ԱՄՆ–ի համար պայքարելու ուղին։ ԱՄՆ–ի կոմկուսի շարքերում կա շուրջ 12 հզ. անդամ (1970)։ Նրա գերագույն մարմինը ազգային համագումարն Է, համագումարների միջև ընկած ժամանակամիջոցում՝ Ազգային կոմիտեն։ Վերջինս կազմում է գործադիր կոմիտե և ազգային քարտուղարություն։ ԱՄՆ–ի կոմկուսի ազգային նախագահն է Տ. Ուինստոնը, գլխավոր քարտուղարը՝ Գ. Հոլլը։ Հրատարակում է «Դեյլի ուորլդ» («Daily World») շաբաթաթերթը, տեսական օրգանն է «Պոլիտիկլ աֆֆերս» («Political Affairs») ամսագիրը։
Կովի օյա
Կովի օյա (Кови-оя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շոնգա գետի ձախ ափին՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 21,4 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կրիվոպորզեսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Եվգենի Դիտրիխ
Եվգենի Դիտրիխ (Евгений Иванович Дитрих, ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարար 2018 թվականի մայիսի 18-ից ։ Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի պետական խորհրդական (2017)։
Կրթություն
1996 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական ինժեներա-ֆիզիկական ինստիտուտը՝ «Կիրառական մաթեմատիկա» մասնագիտությամբ, 1999 թվականին՝ իրավաբանի մասնագիտությամբ մասնավորեցման բարձրագույն դպրոցը։
Գործունեություն
1995-1998 թվականներին Դիտրիխն աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության Պետական գույքի կառավարման պետական կոմիտեում (այժմ՝ պետական գույքի կառավարման դաշնային գործակալություն)։ Եվգենի Դիտրիխն այդ գերատեսչությունում զբաղեցրել է խորհրդականի, պետի տեղակալի, բաժնի պետի պաշտոնները ։
1998-2004 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության գույքային հարաբերությունների նախարարության նորմատիվ-մեթոդական ապահովման վարչության պետի տեղակալ, բաժնի պետ, ղեկավարի տեղակալ ։
2004-2005 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության տնտեսական զարգացման և առևտրի նախարարության դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր, համարանիշեր, որոնք նախատեսված են թեթև մարդատար և բեռնատար ավտոմեքենաների, ավտոբուսների, կցորդների և մոտոցիկլետների պետական գրանցման համար Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։
Եվգենի Դիտրիխ
Գործունեություն
2005-2012 թվականներին զբաղեցրել է Դաշնային ճանապարհային գործակալության ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը ։
2012-2015 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության արդյունաբերության և ենթակառուցվածքի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալը ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Պատմություն
Առաջին անգամ ավտոմեքենաների վրա համարանիշեր Հայաստանում հայտնվել են ԽՍՀՄ կազմ Հայաստանի մտնելուց հետո, իսկ դրանից առաջ ավտոմեքենաների վրա համարանիշներ չէին տեղադրվում։ Այդ պահից սկսած և մինչև 1996 թվականը երկրում կիրառվում էին սովետական տիպի ավտոմոբիլային համարանիշեր, որոնք պատկանել են Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությանը (համահանրապետական սերիաներ՝ ֆիզիկական անձանց տրանսպորտային միջոցների համար՝ ԹԹԹԹ АД և АР, իրավաբանական անձանց համար՝ ԹԹԹԹ АП և АР կամ ԹԹԹԹ ЯЗ և ЯЮ). Տես՝ Տրանսպորտային միջոցների գրանցման համարանիշերը ԽՍՀՄ-ում
Եվգենի Դիտրիխ
Գործունեություն
2015 թվականի հուլիսի 20-ից հոկտեմբերի 12-ը Դիտրիխը տրանսպորտի ոլորտում վերահսկողության դաշնային ծառայության ղեկավարն էր ։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ից մինչև 2018 թվականի մայիսի 22-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարի առաջին տեղակալ ։ Նա ղեկավարել է ճանապարհային ոլորտի խնդիրները, զբաղվել է նախագծային կառավարման սկզբունքների ներդրմամբ, պետական-մասնավոր գործընկերության զարգացմամբ  ։
Դիտրիխը «անվտանգ և որակյալ ճանապարհներ» առաջնահերթ նախագծի ղեկավարն է, որի իրագործումը սկսվել է 2017 թվականին երկրի 38 խոշորագույն քաղաքային ագլոմերացիաներում  ։ Դրա ֆինանսավորումն իրականացվում է դաշնային միջոցների և տարածաշրջանների բյուջեների միջոցների հաշվին։ Գլխավոր խնդիրներն են՝ նորմատիվային վիճակում տարածքների փողոցային-ճանապարհային ցանցի մասնաբաժնի բարձրացումը, ճանապարհատրանսպորտային պատահարների կենտրոնացման վայրերի կրճատումը։ Ծրագրի իրականացման առաջին տարվա արդյունքում նպատակային ցուցանիշները գերակատարվել են։ Նորմատիվի մեջ ագլոմերացիաների ճանապարհների բաժինը ավելացել է մինչև 52 % (ավելի քան 26 հազար կմ)՝ նախագծի անձնագրով ի սկզբանե նախատեսված 44 %-ի փոխարեն, վերացվել է ճանապարհատրանսպորտային պատահարների կոնցենտրացիայի 51 %-ը (1465)՝ 27 %-ի փոխարեն   ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Պատմություն
1996 թվականից Հայաստանում սկսեցին տրամադրել սեփական ստանդարտի համարանիշեր, բայց միայն ավտոմեքենաների և ավտոբուսների համար։ Մոտոցիկլետները և կցորդները շարունակում էին գրանցել АР սերիայի սովետական համապատասխան համարանիշերով։
Եվգենի Դիտրիխ
Գործունեություն
Հանդիսանալով տրանսպորտի ոլորտում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման համակարգող խորհրդի նախագահ՝ Դիտրիխը համագործակցություն է կառուցել գերատեսչության և ձեռներեցության սուբյեկտների ներկայացուցիչների միջև ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Պատմություն
2010 թվականից սեփական ստանդարտի համարանիշեր սկսեցին տրամադրվել նաև մոտոցիկլետների և կցորդների համար։
Եվգենի Դիտրիխ
Գործունեություն
Դիտրիխը մտնում է «սոցիալական ոլորտում ներդրումների գործակալություն» ինքնավար ոչ առևտրային կազմակերպության դիտորդական խորհրդի մեջ ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Պատմություն
2014 թվականի կեսերից սկսվել է փոփոխված համարանիշերի տրամադրումը՝ նոր համարանիշերի վրա փոխված և խոշորացված է տառատեսակը, ինչպես նաև հայտնվել են երկրի դրոշը և հոլոգրաֆիկ շերտը, որը փաստացի սահմանազատում է պետական խորհրդանիշերը համարանիշի բովանդակային մասը և կանխում դրանց կեղծելը։
Եվգենի Դիտրիխ
Գործունեություն
2018 թվականի մայիսի 18-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարար (Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության կազմում, որը ձևավորվել է Դմիտրի Մեդվեդևի կողմից)    ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Ավտոմոբիլային համարները
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշն իրենից ներկայացնում է ուղղանկյուն մետաղական սպիտակ գույնի տախտակ, որի վրա նշանները գրված են սև գույնով։ 1996 թվականի ստանդարտով համարանիշի վրա ձախ կողմից գտնվում էր «AM» գրությունը, ինչը համապատասխանում էր երկրի կոդին։ Ձախ կողմից առկա էր նաև հոլոգրաֆիկ նշան։
Եվգենի Դիտրիխ
Գործունեություն
2018 թվականի դեկտեմբերի 8-ին «Միասնական Ռուսաստան» քաղաքական կուսակցության XVIII համագումարի պատվիրակների ընդունած որոշման հիման վրա Եվգենի Դիտրիխն ընդգրկվել է կուսակցության բարձրագույն խորհրդի կազմում ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Ավտոմոբիլային համարները
Սկզբնապես համարանիշերում կիրառվում էին.
Եվգենի Դիտրիխ
Գործունեություն
2020 թվականի հունվարին կառավարության հրաժարականից հետո Միխայիլ Միշուստինի նոր աշխատասենյակում նախարարի պաշտոնում վերանշանակվել է 2020 թվականի հունվարի 21-ին։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Ավտոմոբիլային համարները
2008 թվականի դեկտեմբերից Р и Ո տառերը կարելի էր ստանալ սովորական համարանիշերում էլ լրացուցիչ վճարի դիմաց։
Եվգենի Դիտրիխ
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի ։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Ավտոմոբիլային համարները
2010 թվականի նոյեմբերից լրացուցիչ վճարի դիմաց համարանիշերում թույլատրվեցին կիրառել D, N, T և V լատինական տառերը, որոնք հայկական նմանօրինակներ չունեին։ Այդ ժամանակ էլ հենց շարքային համարներում դադարեցին կիրառել Ո տառը, որպես լատիներենում թույլ նմանօրինակ ունեցող տառ։
Եվգենի Դիտրիխ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի իրավաբաններ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Ավտոմոբիլային համարները
2012 թվականի մայիսից լրացուցիչ վճարի դիմաց թույլատրեցին նաև կիրառել համարանիշերում A, M, Q և R տառերը։
2012 թվականի հուլիսից D, P, T և V տառեր պարունակող համարանիշերը (ի լրացումն L, Օ, Տ և Ս տառերի) տրվում են ընդհանուր հիմունքներով, մյուս վերը թվարկված տառերը՝ լրացուցիչ վճարի դիմաց։
2013 թվականի հոկտեմբերից լրացուցիչ վճարի դիմաց թույլատրվեց կիրառել համարանիշերում C, F և Z լատինական տառերը։
Ստանդարտ կոդը բաղկացած է 5 թվերից և 2 տառերից։ Համարանիշերն ունեն հետևյալ կառուցվածքը.
Համարանիշի երկշարք կիրառման դեպքում (այն տեղերում ամրացնելու համար, ուր ստանդարտ համարանիշը չի տեղավորվում) թվերի առաջին խումբը և տառերը տեղադրվում են վերևի շարքում, թվերի երկրորդ խումբը՝ ներքևի շարքում։ Առանձին դեպքերում երկշարք համարանիշի փոխարեն կիրառվում է միաշարքը՝ տպված սեղմված տառատեսակով։
Համարանիշերի առաջին տեսակը նախատեսված է ֆիզիկական անձանց ավտոմեքենաների համար, երկրորդը՝ իրավաբանական անձանց մեքենաների համար։ Երկու թվերը (առաջին տեսակի համար դրանք սկզբի թվերն են, երկրորդ տեսակի համար՝ վերջի թվերն են) տեսականորեն նշանակում են գրանցման վայրը։ 2000-ականների կեսերին համարանիշերի թողարկումը Հայաստանի ներսում դադարեցվեց՝ համարանիշերի արտադրության համար անհրաժեշտ սարքավորումների շարքից դուրս գալու պատճառով։ Նոր համարանիշերը սկսեցին պատվիրվել Գերմանիայում, իսկ տրամադրումը որպես կանոն սկսվեց քաոսային ձևով տեղի ունենալ՝ առանց հաշվի առնելու մարզերի կոդը։
Այլևս չեն տրամադրվում
Չեն տրամադրվում 2013 թվականի հոկտեմբերից և փոխարինվել են սովորական համարանիշերով։
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն
Խորհրդային ժամանակաշրջանում ԼՂԻՄ-ում կիրառվել են նույն համարանիշերը, ինչ որ Ադրբեջանական ԽՍՀ մնացած մասերում (АГ, АЗ սերիաներ)։ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության հռչակումից հետո դրանք փոխարինեցին նույն ձևաչափի համարներով, բայց սերիան НК (կիրառվում էին տառակապակցություններ рНК, НКР, ինչպես նաև аНК, НКА и НКО), որոնք համընկնում էին լիտվական արտահանումային սերիաների հետ ։.
Ցուկատ
Ցուկատ, ըստ որոշ ենթադրությունների՝ «ցուկատ» բառն առաջացել է լատիներեն succidus բառից, սակայն ըստ մի շարք այլ կարծիքների՝ այն բխվում է եբրայերեն «սուկկա» (סוכה) բառից, ինչը եբրայական տոնակատարության ժամանակ օգտագործվող փայտե ժամանակավոր խրճիթ է։ Շաքարի օշարակում եփված, հետագայում չորացված, շաքարալյուրով պատված և շաքարի օշարակով ջնարակված մրգային զանգված։ Ցուկատների համար որպես հումք են ծառայում թարմ պտուղ-հատապտուղները, ինչպես նաև չստերիլիզացված մուրաբաները։
Արտադրության համար կիրառվում են հետևյալ հաջորդական քայլերը՝ հումքի նախապատրաստում, օշարակի պատրաստում, եփում, օշարակից պտուղների անջատում, շաքարալյուրի ցանում կամ օշարակով ջնարակում, չորացում և տարայավորում։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն
Հայաստանում նոր համարանիշերի ներդրումից հետո 1996 թվականին ճիշտ նույնպիսի համարանիշեր սկսեցին կիրառվել ԼՂՀ-ում, դրանց վրա նույնպես առկա է AM գրությունը։ Քանի որ ներկայումս չկա համարանիշի պարտադիր կցում որոշակի շրջանի, տարբերակել ղարաբաղյան համարանիշը հայկականից ոչ միշտ է հնարավոր, չնայած որ սովորաբար կիրառվում են շրջանի կոդերը՝ 22 և 90.
Ցուկատ
Առավել լայն տարածում ունեն արմավի, արքայախնձորի, կոճապղպեղի , բալի և ձմերուկի (կեղևի) ցուկատները։
Հայաստանի ավտոմոբիլային համարանիշեր
Հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոտրանսպորտ Կատեգորիա:Հայաստանի տրանսպորտ Կատեգորիա:Աշխարհի ավտոմոբիլային համարանիշերը ըստ երկրների
Ցուկատ
Արտաքինից պտուղները պետք է լինեն ձևով և չափերով միանման և իրար չկպած։ Ըստ չափի և ձևի շեղումները թույլատրելի են 3-5 %-ի սահմաններում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պահածոյացված սնունդ Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Մրգերով ուտեստներ
Սեն Պիեռ Էգլ
Սեն Պիեռ Էգլ (Saint-Pierre-Aigle), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասսոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02687:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 395 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 246 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 181-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 65-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,6%, 1999 թվականին եղել է 72,9%)։ 181 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 164-ը (92 տղամարդ և 72 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (10 տղամարդ և 7 կին)։ 65 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 20 ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը՝ թոշակառուներ, 20-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ջերի (մուկ)
Ջերի (Jerry), շագանակագույն մարդակերպ արու մուկ։ Առաջին անգամ էկրաններին հայտնվել է 1940 թվականին։ «Թոմ և Ջերի» մուլտֆիլմի երկրորդ գլխավոր հերոսն է։
Ջերին Թոմ կատվի տարատեսակ հետապնդումների և մարտերի հիմնական նպատակն է, և փորձում է մշտապես ինչ-որ բաներ կազմակերպել Թոմին վատ իրադրության մեջ գցելու համար։ Վարում է անկախ կենսակերպ, Թոմի հետ բախումների միջև ընկած ժամանակահատվածում սնունդ է գողանում խոհանոցում տեղադրված սառնարանից կամ հանգստանում է ։
Բնավորություն
Ջերին և Թոմը ունեն որոշ նմանություններ. նրանք երկուսն էլ սիրում են համեղ ուտել, հետաքրքրություն դրսևորել ծանոթ կատուների նկատմամբ (թեև Ջերին ունեցել է մկնիկ ընկերուհիներ, սակայն որոշ սերիաներում նրան հաջողվում է սիրաշահել Թոմի ընկերուհիների սիրտը)։ Մկնիկը սիրում է ուտել պանիր, բարձրանալ սառնարանի վրա, նաև սիրում է հանգստանալ և քնել։ Սերիաներից մեկում երևում է, որ Ջերին լուսնոտ է։ Հաճախ սիրում է ծաղրել Թոմին, և կարևոր չէ, թե Թոմը որսում է իրեն, թե զբաղված է իր գործերով։
Ջերիի բնավորության գծերից է բարությունը. նա Թոմին դժվարության պահին մենակ չի թողնում, նույնիսկ եթե նրանք թշնամաբար են տրամադրված միմյանց հանդեպ կամ ընկերացել են։ Ջերին նաև դառնում է մկնիկ Թաֆիի խնամակալը, որոշ դրվագներում նա պաշտպանում է իր ընկերներին Թոմից և բակի մյուս կատուներից, հաճախ կատարում է իր ընկերների խնդրանքը, իսկ դժվարության մեջ հայտնվելիս օգտվում է Սպայկա շան պաշտպանությունից՝ ընդդեմ Թոմի և օգնում նրան։ Երբեմն Ջերին մատնում է, որ Թոմը վերցրել է Թայկա շան ձագին։ Տեսնելով այդ ամենը՝ Սպայկան պաշտպանում է իր ձագին կատվից։
Ջերին անսովոր ուժեղ է իր չափերի համեմատ. նա կարող է բարձրացնել կամ նետել իրենից մեծ և ծանր առարկաներ։ Երբ շատ զայրացած կամ անելանելի վիճակում է հայտնվում, կարողանում է նաև ուժեղ հարվածել կամ ծեծել Թոմին։
Թոմը և Ջերին մանկության տարիներին
1990 թվականին Ջերին կրում է կարմիր ժապավենակապ, և գլխին մազափունջ ունի։ Նա հաճախ ծաղրում է Թոմին (կատվի ձագի կերպարանքով), շատ դեպքերում Ջերին հաղթում է։ Որոշ դրվագներում նա ընկերանում է Թոմի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թոմ և Ջերի Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
ՀԽՍՀ Գերագույն դատարան
Կատեգորիա:Գերագույն դատարաններ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ
Բարաունա (Պարաիբա)
Բարաունա (Baraúna), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բորբորեմայի մարզում։ Մտնում է Սերիդո Օրիենտալ Պարաիբանուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3682 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 50,577 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 72,8 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի բնակավայրեր
Արիետին՝ լիլիպուտների երկրից
Արիետին լիլիպուտների երկրից (借りぐらしのアリエッティ) (Karigurashi no Arrietty), լիամետրաժ անիմե ֆիլմ, թողարկվել է «Ghibli» ստուդիայի կողմից 2010 թվականին։ Սցենարի հեղինակ՝ Հայաո Միյաձակի, ռեժիսոր՝ Խիրոմասա Յոնեբայասի։ Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 23 միլիոն դոլար։
Բովանդակություն
Մուլտֆիլմը պատմում է փոքր մարդուկների մասին։ Նրանք ապրում են մարդկանց կողքին և անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են մարդկանց իրերից։ Նրանց գոյությունը գաղտնի է պահվում, քանի որ մարդկանց աչքին երևալը վտանգավոր էր և նրանց համար լուրջ խնդիրներ կստեղծվեր։ Այդ փոքր լիլիպուտներից մեկին՝ Արիետին, նկատում է 12 տարեկան Սյո անունով մի տղա։
Պատմությունը սկսվում է Սյոյի առանձնատուն գալով։ Սյոն ուշադրություն է դարձնում կատվի վրա, որը ինչ-որ մեկին է որսում խոտերի մեջ։ Կատվին ագռավը վռնդում է այնտեղից և պարզվում է, որ այդ որսը փոքրիկ չափսի մի աղջիկ է։ Սյոն չի հասցնում նրան ուշադիր ուսումնասիրել, բայց հասկանում է, թե ինչ է տեսել։
Աղջիկը վերադառնում է իր փոքրիկ տուն, որը գտնվում է Սյոյի տան նկուղում։ Արիետին ապրում է ծնողների հետ՝ շատ էմոցիոնալ մայրիկի և հանգիստ բնավորության տեր հայրիկի, որը ընտանիքը ապահովում է բոլոր անհրաժեշտությամբ։
Ֆիլմի վերջում Արիետին հրաժեշտ է տալիս Սյոյին և իր ընտանիքի և ընտանիքի ընկեր Սպիլլերի հետ գնում է ապրելու նոր վայր փնտրելու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ճապոներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Եզնակող Սոսնովսկու
Եզնակող Սոսնովսկու, հովանոցավորների ընտանիքին պատկանող բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Բազմամյա թխակապույտ խոտաբույս է, որի բարձրությունը հասնում է մինչև մեկ մետրի։ Ցողունները վերևում ուժեղ գալարաձև են, իսկ տերևները` շատ ստվար։ Ծածկոցի թերթերը 5-8-ն են, խոշոր ու պահպանվող։ Պտղի ակոսիկներում եթերայուղային խողովակները միայնակ են ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Վերին Ախուրյանի, Շիրակի և Սևանի ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Հարավարևմտյան և Արևելյան Անդրկովկասում, Նախիջևանում և Անատոլիայի հյուսիսարևելյան մասում ։
Էկոլոգիա
Աճում է վերին լեռնային գոտում, ծովի մակարդակից 1800-2000 մ բարձրությունների վրա, լեռնային տափաստաններում, մարգագետիններում։ Ծաղկում է հունիս ամսին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Խոցելի տեսակ է։ Արեալը մասնատված է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 2000կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին տնտեսական գործունեության հետևանքով սպառնում է աճելավայրերի խախտման սպառնալիք։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պոպուլացիայի մի մասը պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկի և «Արփի լիճ» ազգային պարկի սահմաններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Հովանոցավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Կասկաստել դե Կորբիեռ
Կասկաստել դե Կորբիեռ (Cascastel-des-Corbières), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 134 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 87-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,9 %։ 87 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 65 անձ (37 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (9 տղամարդ և 13 կին)։ 47 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Կոժալա
Կոժալա (Кожала), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չիրկո Կեմ գետի ձախ ափին՝ 67 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է, ավազանի տարածքը 194 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Նետողական դանակ
Նետողական դանակ, դանակի տարատեսակ, որը դասվում է նետողական զենքի շարքին։
Կառուցվածք
Չնայած կարելի է նետել ցանկացած դանակ, սակայն գոյություն ունեն դրա համար հատուկ ստեղծված, յուրահատուկ կառուցվածք ունեցող դանակներ։ Շեղբը կարող է լինել ավելի ծանր, քան կոթը բալիստիկայի լավացման համար։ Կիրառվում է ծակող գործոնը, այդ պատճառով շեղբը նետաձև է և սայրը կարող է բացակայել։ Դաստապանը կարող է ունենալ հետևյալ առանձնահատկությունները.
Տարածված մոդիֆիկացիաներ
Նետողական դանակները, որպես կանոն, իրենցից ներկայացնում են մետաղական շեղբ, չունի վառ արտահայտված կոթ և առավել ևս խաչարդ, ինչը գործնականորեն քչացնում է այդպիսի դանակների օգտագործման հավանականությունը ձեռնամարտի ժամանակ։ Այնուամենայնիվ, գոյություն ունի «Մանգուստ-Մ» դանակը, որը վելի հայտնի է Ստրիժ անունով, որը ստեղծվել է Վլադիմիր Կովրովի կողմից։ Այդ դանակը ունի մատնատակի բռնվածքի տեղ ։
Պաշտոնական մրցումների ժամանակ օգտագործում են միասնական տիպի դանակներ, որոնք հաստատվել են «Ունիֆայթ» ֆեդերացիայի կողմից։ Ընդհանուր երկարությունը՝ 260 մմ է, սայրի երկարությունը՝ 150 մմ, կռնակի հաստությունը՝ 6 մմ, քաշը՝ 285 գ.: Դանակը ոչ մի կերպ չի սրվում՝ համեմատաբար սուր պետք է լինի նրա սայրը։ Շեղբի վրա պարտադիր պետք է լինի Unifight ֆեդերացիայի նշանը, արտադրողի դրոշմը և պետք է սերտիֆիկացված լինի որպես տնտեսա-կենցաղային նշանակության իր և այդ պատճառով չի համարվում սառը զենք ։
Հիմնականում օգտագործվում են դանակի երեք տեսակներ՝ «Օսյոտր» և «Լիդեր», որոնք նախագծված են Վլադիմիր Կովրովի կողմից, և «Unifight PRO»: Դանակները պատրաստվում են 30ХГСМ պողպատից։ «Լիդեր»-ը՝ դանակ է, որի ծանրության կենտրոնը ընկած է սուր ծայրի կողմը, որը պահվում է նետումից առաջ, քանի որ նրա հավասարակշռությունը բռնվածքի այդ ձևը դարձնում է օպտիմալ ։ Այդպիսի դանակը հարմար է բոլորի համար ի շնորհիվ նրա ոչ մեծ քաշի և ձևի։ Նրա ոչ լայն սայրը «ներում է» այնպիսի սխալը, ինչպիսին է դաստակի պտույտը նետման ժամանակ։
«Unifight PRO» ունի կռնակի ավելի մեծ լայնություն, քան «Օսյոտր» և «Լիդեր» դանակները, և, համապատասխանաբար, ունի ավելի մեծ քաշ։ Այն նախագծել է Վիտալի Կիմը ։ Արտադրվում է երկու տարբերակներով՝ «Unifight PRO» և «Unifight PRO-L»՝ այսինքն պարզեցված տարբերակը կանանց և երիտասարդների համար։ Ներկա դրությամբ միայն այդ երկու դանակներն են թույլատրվում Unifight ֆեդերացիայի վարկածով պաշտոնական մրցումների ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանակներ Կատեգորիա:Նետողական զենք Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով
Ռոստո
Ռոստո (Rosto, ), հոլանդացի նկարիչ, ռեժիսոր-անիմատոր։ Բազմաթիվ միջազգային կինոփառատոների դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ռոստոն համարվում է Studio Rosto A. D անիմացիոն ստուդիայի, որը գտնվում է Ամստերդամում, հիմնադիր և սեփականատեր։ Բացի կարճամետրաժ անիմացիաներից, ստուդիան նաև նկարահանում է երաժշտական տեսահոլովակներ։ Ռեժիսորը բավականին ակտիվ հասարակական գործունեություն է ծավալում՝ հանդես է գալիս դասախոսություններով, կինոփառատոների ժյուրիի անդամ է, մասնակցում է հեռուստահաղորդումներին։ Հայտնի է ֆիլմերի վրա իր մանրակրկիտ աշխատանքով։ Իր ֆիլմերի սցենարների և երաժշտության հեղինակն է։ Հնչյունավորել է նրանց կերպարները։
Առաջին ֆիլմը «The Rise and Fall of the Legendary Anglobilly Feverson» նկարհանել է 2002 թվականին։ Արժանացել է մրցանակի Ամստերդամի ֆանտաստիկ ֆիլմերի փառատոնում։ Կինոքննադատների և լայն լսարանի ուշադրությունը հրավիրել է «Jona/Tomberry» ֆիլմի վրա, որը ներկայացվել Է Կաննի կինոփառատոնում և արժանացել «Canal+ Award» մրցանակին։ Այս երկու կարճամետրաժ ֆիլմերը մտնում են «Mind My Gap» ռեժիսորի բազմամյա նախագծի մեջ, որը սկսվել է դեռևս 1998 թվականին, որպես գրաֆիկական վեպ (առցանց տարբերակով) և հետագայում համալրվել է երաժշտական և անիմացիոն նախագծերով։
Մասնակցել է ռեժիսոր Հանս Պուլի «Allemaal film» վավերագրական ֆիլմի նկարահանումներին (2007 թվական)։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Փետրվարի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 7 մահեր Կատեգորիա:2019 մահեր Կատեգորիա:Ամստերդամ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հոլանդացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հոլանդացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոլանդացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Էրիսթավի
Էրիսթավի (ერისთავი, բառացի՝ «ժողովրդի գլուխ» («էրի» — «ժողովուրդ» և «թավի» — «գլուխ»), պաշտոն ավատատիրական Վրաստանում, որ մոտավորապես համապատասխանում է բյուզանդական ստրատեգոսին։ Սովորաբար անգլերեն թարգմանվում է որպես «հերցոգ»։ Վրաստանի ազնվականների շարքում էրիսթավիի տիտղոսը սովորաբար զբաղեցնում էր երրորդ տեղը թագավորից ու մթավարիից հետո և համապատասխանում էր խոշոր գավառների կառավարիչներին։ Տիտղոսակիրն ուներ իր ռազմական դրոշակը, կրում էր հատուկ հագուստ, մատանի, գոտի ու նիզակ, ինչպես նաև նստում էր հատուկ ցեղատեսակի ձի։
Բարձրաստիճան էրիսթավիներից ոմանք կրում էին էրիսթավթ էրիսթավի (ერისთავთ-ერისთავი), այսինքն՝ «հերցոգների հերցոգ» տիտղոս, սակայն քիչ հավանական է, որ այդ տիտղոսը կրողը ունենար իրեն ենթարկվող էրիսթավիներ։ Էրիսմթավարի (ერისმთავარი, բառացի՝ «մարդկանց գլուխ») տիտղոսը գործածվել է հիմնականում մինչ Բագրատիոնիների թագավորության ժամանակաշրջանը, իսկ հետագայում գործածվել էրիսթավի տիտղոսի հետ։
Օգտվելով այն հանգամանքից, որ Վրաստանը հաճախ չէր ունենում թագավոր, էրիսթավիներից ոմանք իրենց տիտղոսը դարձրին ժառանգական և իրենք էլ դարձան կալվածատեր իշխաններ, իսկ ոմանք դարձան փաստացի ինքնիշխան (օրինակ՝ Մինգրելիայի, Աբխազիայի, Գուրիի, Սվանեթիայի և Ախալցխայի էրիսթավիները)։
Այս տիտղոսից են ծագում վրացական ազնվական հինգ տոհմերի ազգանունները, որոնք ռուսական իշխանության ժամանակաշրջանում՝ XIX դարում, ստացել են իշխանի կոչում։ Ռուսաստանում էյդ հինգ ընտանիքները հայտնի են եղել պարզապես որպես Էրիսթով իշխաններ, սակայն նրանք ունեցել են տարբեր ծագում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վրաստանի տիտղոսներ Կատեգորիա:Վրաց թագավորության ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Վրացերեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Վրաց ազնվականություն
Սեն Պիեռ լե Ֆրանկվիլ
Սեն Պիեռ լե Ֆրանկվիլ  (Saint-Pierre-Aigle), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մառլ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02688:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 395 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 31 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 21-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 67,7%, 1999 թվականին եղել է 57,6%)։ 21 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 19-ը (10 տղամարդ և 9 կին), գործազուրկ էին 2 մարդ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 10 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 2 ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սիպո (Բաիա)
Սիպո (Cipó), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Րիբեյրա դու Պոմբալ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 752 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 166,953 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 94,3 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1931 թվականի հուլիսի 8-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Բեթա Ռեյ Բիլ
Բեթա Ռեյ Բիլ (Beta Ray Bill), Մարվել տիեզերքի կերպար։ Առաջին անգամ հայտնվել է «Թոր № 337» կոմիքսում՝ 1983 թվականի նոյեմբերին։ Կերպարի ստեղծողը գրող և նկարիչ Ուոլթ Սիմոնսոնն է։
Կերպարը հայտնվել է կոմիքսների բրոնզե դարաշրջանում, ուստի ի սկզբանե նախատեսված էր ընթերցողին զարմացնելու համար, ինչպես հրեշ, որն իրականում դառնում է մեծ հերոս։ Այդպիսով՝ Բեթա Ռեյ Բիլը դառնում է առաջին հերոսը (Թորից հետո), որը կարող է բարձրացնել Մյոլնիրի մուրճը։ Ամպրոպի աստծո (Թոր) և այլմոլորակայինի (Բիլ) հետ սկզբնական մրցակցությունից հետո ավելի ուշ նրանք դառնում են հավատարիմ դաշնակիցներ։
Բեթա Ռեյ Բիլը հայտնվել է նաև «Marvel Comics» ընկերության այլ արտադրանքներում՝ մուլտֆիլմերում և տեսախաղերում, ինչպես նաև շապիկների և խաղաքարտերի վրա ։
Կենսագրություն
Կրակե դևերն ավերում են Բեթա Ռեյ Բիլի մոլորակը, ինչի հետևանքով ողջ մնացածները նավ են նստում՝ պահնորդներին թողնելով իրենց ժառանգական փորձի գագաթնակետը՝ Բեթա Ռեյ Բիլին։ Մի անգամ Թորը գալիս է նրա նավ՝ մտածելով, որ դա կրակե դևերի նավն է, և այնտեղ տեսնում Բեթա Ռեյ Բիլին, ով ևս իր հերթին նրան ընդունում է դևերի տեղ։ Կռվի ժամանակ Բեթա Ռեյ Բիլը կարողանում է բարձրացնել Մյոլնիրին, «քանի որ նա դրան արժանի էր»։ Օդինի խնդրանքով թզուկները նրա համար ևս մեկ մուրճ՝ Գրոմոբոյ (Stormbreaker) են պատրաստում՝ պայմանով, որ դրա դիմաց Թորը մնա թզուկների մոտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Marvel Comics-ի սուպերհերոսներ Կատեգորիա:Սուպերհերոսներ
Հարավային Օսիայի զինանշան
Զինանշանը ստեղծվել է 1999 թվականի մայիսի 19-ին։ Զինանշանի դիզայնը վերցված է Հյուսիսային Օսիայի զինանշանից, սակայն կատարվել են որոշ փոփոխություններ։
Նկարագրություն
Հարավային Օսիայի զինանշանը իրենցից ներկայացնում է կարմիր վահան։ Վահանը պաշտպանում է Առաջավորասիական ընձառյուծը, որը ունի դեղին գունավորում։ Զինանշանի հետևի մասում գտնվում են Կովկասյան լեռները, որոնք Հարավային Օսիայի խորհրդանիշներից են։ Զինանշանի շրջակա մասում գտնվում են գրություններ` երկու լեզուներով՝ օսերեն («Республикæ Хуссар Ирыстон») և ռուսերեն («Республика Южная Осетия»)։ Զինանշանի գույները համապատասխանում են Հարավային Օսիայի դրոշի գույներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավային Օսիայի պետական խորհրդանիշեր
Ուլշի լա Վիլ
Ուլշի լա Վիլ  (Saint-Pierre-Aigle), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 127 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 87 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 67-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,0%, 1999 թվականին եղել է 65,1%)։ 67 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 65-ը (36 տղամարդ և 29 կին), գործազուրկ էին 2 մարդ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 20 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9 ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը՝ թոշակառուներ, 8-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լա Կասեն
Լա Կասեն (La Cassaigne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 189 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.13 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 29 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 108 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 65 անձ (36 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 32 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տալլինի մայր տաճար
Տալլինի մայր տաճար (Toomkirik, Domkirche), լյութերական եկեղեցի Տալլինի Հին քաղաքում։ Տեղակայված է Տոոմ Կոոլի փողոց, 6 հասցեում։ Նվիրված է սուրբ կույս Մարիամին (Püha Neitsi Maarja)։ Մայր տաճարը Տալլինի ամենահին եկեղեցիներից է։ Ներկայիս տեսքն այն ստացել է բազմաթիվ վերափոխումներից հետո։ Սկզբուն նրա տեղում եղել է փայտե եկեղեցի․ պատմագիրների տեղեկությունների համաձայն՝ այն կառուցվել է 1219 թվականին ։
Տաճարի աշտարակը վերաբերում է բարոկկոյի դարաշրջանին, իսկ նրա մատուռն ավելի ուշ ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ոճով է կառուցված։ Տաճարի ներսում պահպանվել են 13-19-րդ դարի տապանաքարեր՝ նվիրված այդ ժամանակի հայտնի մարդկանց։
Պատմություն
Տաճարն առաջին անգամ հիշատակվել է 1233 թվականին կապված այն իրադարձությունների հետ, որոնք Հռոմի պապին ուղղված բողոքում «Արյունոտ բաղնիք» անունով են հիշատակվել․ Քրիստոսի միաբանության եղբայրները, սպանելով դանիացիներին, նրանց դիակները հավաքել են եկեղեցու խորանի առաջ։ Տաճարը կառուցվել է 13-րդ դարի սկզբին և օծվել 1240 թվականին որպես Հյուսիսային Էստոնիայի հռոմեա-կաթլիկ մայր տաճար։ Եկեղեցուն կից հավանաբար արդեն 13-րդ դարում բացվել է դպրոց, որը ստացել է Մայր անվանումը․ այն առաջին անգամ հիշատակվել է 1319 թվականին։
13-րդ դարի երկրորդ կեսին կատարվել է առաջին ձևափոխությունը։ 14-րդ դարում շինությունը վերակառուցվել է՝ ստանալով բազիլիկի տեսք։ 15-րդ դարի սկզբին վերջնականապես ավարտվել է նավերի ծածկումը։
1561 թվականին Ռեֆորմացիայի արդյունքում այն դարձել է լյութերական տաճար։ 1684 թվականի հրդեհի ժամանակ ոչնչացել է շինության հարդարանքի մեծ մասը, ինչպես նաև միջին նավի աշտարակը։ 1778-1779 թվականներին ճարտարապետ Կ․ Գեյստի նախագծով բարոկկո ոճով կառուցվել է արևմտյան աշտարակը։