cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օբերոն (արբանյակ)
Ծագումը և էվոլյուցիան
Համարվում է, որ Օբերոնն առաջացել է Ուրանի շուրջ գոյություն ունեցած ակկրեցիոն սկավառակից կամ ենթամիգամածությունից։ Այս գազի և փոշու սկավառակը կա՛մ գոյություն է ունեցել մոլորակի կազմավորումից հետո որոշ ժամանակվա ընթացքում, կա՛մ ստեղծվել է մոլորակի հետ ինչ-որ մարմնի հսկայական բախման հետևանքով, որն էլ հենց տվել է Ուրանին նրա մեծ առանցքի թեքումը ։ Այս սկավառակի ճշգրիտ կազմությունը հայտնի չէ, սակայն Օբերոնի և Ուրանի մյուս արբանյակների համեմատաբար մեծ խտությունը, որ ավելի է, քան Սատուրնի արբանյակներինը, խոսում է այն մասին, որ այն ամենայն հավանականությամբ պարունակում էր քիչ քանակով ջուր ։ Այս սկավառակում կարող էին պարունակվել զգալի քանակներով ածխածին և ազոտ ածխածնի մոնօքսիդի և N2 տեսքով (ոչ որպես մեթան և ամոնիակ) ։ Այսպիսի ենթամիգամածության մեջ ձևավորված արբանյակները կպարունակեին ավելի քիչ քանակով ջրային սառույց (CO և N2 խառնուրդներով, որպես կլատրատներ) և ավելի շատ քանակով քարեր՝ այսպիսով բացատրելով նրա մեծ խտությունը ։
Օբերոնի կազմավորումը հավանաբար տևել է մի քանի հազար տարի ։ Այս ընթացքում տեղի ունեցած բախումները հանգեցրեցրել են արբանյակի արտաքին մասերի տաքացմանը ։ Մոտ 60 կմ խորության վրա ջերմաստիճանը հասել է մոտ 230 Կելվինի ։ Ձևավորման ավարտից հետո ընդերքային մասերը սառել են, մինչդեռ արբանյակի արտաքին մասերը տաքացել են քարերի մեջ եղած ռադիոակտիվ նյութերի տրոհման պատճառով ։ Մակերևույթին մոտ ընդերքային մասերը սառեցման արդյունքում սեղմվել են, իսկ արտաքին մասերը ընդլայնվել։ Սա հանգեցրել է հզորագույն ձգման լարվածությունների առաջացմանը, որի արդյունքում արբանյակի կեղևում ճեղքեր են առաջացել։ Այսօր երևացող կիրճերի համակարգը կարող է շուրջ 200 միլիոն տարի տևած այս երևույթի արդյունք լինել ՝ ենթադրելով, որ այս պատճառով տեղի ունեցող էնդոգեն ակտիվությունը պետք է դադարած լիներ միլիարդավոր տարիներ առաջ ։
Նախնական ակկրեցիոն տաքացումը և ռադիոակտիվ էլեմենտների տրոհման ժամանակ անջատված ջերմությունը հնարավոր է, որ բավարար էին, որպեսզի հալչեր արբանյակի սառույցը, եթե իհարկե առկա չէին հակասառեցնող նյութեր, օրինակ՝ ամոնիակ (ամոնիակի հիդրատ) կամ ինչ-որ աղեր ։ Հետագայում հալչելը կարող էր բերել սառույցի և քարի բաժանմանը և առաջացնել քարե միջուկ՝ շրջապատված սառցե մանտիայով։ Մեծ քանակությամբ լուծված ամոնիակ պարունակող հեղուկ ջրի շերտ (օվկիանոս) կարող էր առաջանալ միջուկի և մանտիայի միջև ։ Այս դյուրահալ խառնուրդի հալման ջերմաստիճանը կազմում է 176 Կ ։ Եթե ջերմաստիճանն այս արժեքից ցածր է, ապա օվկիանոսը կարող է այժմ սառած վիճակում լինել։ Հեղուկի սառումը կարող էր հանգեցնել ընդերքի ընդլայնման, որը իր հերթին կարող էր առաջացնել կիրճանման գրաբեններ ։ Սակայն այս պահին Օբերոնի էվոլյուցիայի մասին գոյություն ունեն բավականին սահմանափակ գիտելիքներ։
Հետազոտություններ
Մինչ այժմ Օբերոնի՝ մոտ տարածությունից կատարված եզակի լուսանկարներն ստացվել են Վոյաջեր 2 ԱՄԿ-ից, որը լուսանկարել է արբանյակը 1986 թվականի հունվարին Ուրանի մոտով անցման ժամանակ։ Քանի որ կայանի ամենամոտ անցումը Օբերոնի մոտով եղել է 470 600 կմ հեռավորության վրա, այս արբանյակի լավագույն լուսանկարներն ունեն մոտ 6 կմ թույլտվություն ։ Լուսանկարները ծածկում են արբանյակի մակերևույթի մոտ 40%-ը, սակայն արբանյակի մակերևույթի միայն 25%-ն է լուսանկարվել երկրաբանական քարտեզագրման համար բավարար որակով ։ Ավտոմատ միջմոլորակային կայանի անցման ժամանակ Օբերոնի հարավային կիսագունդն էր ուղղված դեպի Արեգակը, և հետևաբար մութ հյուսիսային կիսագունդը չի հետազոտվել ։ Ոչ մի այլ տիեզերակայան չի այցելել Ուրանի համակարգ, և այս պահին տեսանելի ապագայում չկա նախատեսված առաքելություն՝ ուղղված դեպի այս արբանյակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրանի արբանյակներ
Վալենսիա (Վենեսուելա)
Վալենսիա (Valencia), քաղաք Վենեսուելայի հյուսիսում, Կարաբոբո նահանգի վարչական կենտրոնը։ 439 հազար բնակչություն (1976)։ Առևտրաարդյունաբերական և զարգացած գյուղատնտեսական շրջանի կենտրոն է, տրանսպորտային հանգույց։ Ունի օդանավակայան, համալսարան (1952 թվականից)։ Կա սննդի, քիմիական, տեքստիլ, թղթի, կաշվի-կոշիկի, ցեմենտի արդյունաբերություն։ Հիմնադրվել է 1555 թվականին։ Երկու անգամ (1812 թվականին և 1830 թվականին) եղել է երկրի մայրաքաղաքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վենեսուելայի քաղաքներ
Ուսթ
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 533 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 305 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 241-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 64-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 79,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,1 %)։ 241 աշխատունակ բնակիչներից 210-ը աշխատում էին (109 տղամարդ և 101 կին), անաշխատանք էին 31-ը (16 տղամարդ և 15 կին)։ 64 անգործունակ մարդկանցից 17-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 23-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գրանադելյա
Գրանադելյա (Granadella, La Granadella, La Granadella), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գառիգես շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 88,7 կմ2։ Բնակչությունը՝ 772 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Դորիա Տիլիե
Դորիա Տիլիե (Doria Tillier, ), ֆրանսիացի ֆոտոմոդել, դերասանուհի։ Համաշխարհային ճանաչում է ստացել «Տեր և տիկին Ադելմաններ» կինոնկարի թողարկումից հետո։
Կենսագրություն
Դորիա Տիլիեն սովորել է ֆրանսիական ամենահին և ամենահեղինակավոր ուսումնական հաստատություններից մեկում` Կոնդորսե լիցեյում։ Ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես մատուցող։ 2008-2010 թվականներին սովորել է «Laboratoire De L'acteur-Hélène Zidi» թատերական ուսումնարանում ։ Երիտասարդ հասակում Տիլիեն որոշ ժամանակ զբաղվել է պրոֆեսիոնալ մոդելինգով, ինչպես նաև նկարահանվել է կարճամետրաժ ֆիլմերում և գովազդային հոլովակներում, այդ թվում` «Mademoiselle Ricci» օծանելիքի գովազդում ։ 2012 թվականի օգոստոսի 27-ից մինչև 2014 թվականի հունիսը Canal+ հեռուստաալիքի «Le Grand Journal» հաղորդման մեջ վարել է եղանակի տեսության հատվածը ` փոխարինելով հեռացած Սոլվեյգ Ռեդիգեր-Լիզլովին։
Տիլիեն նկարահանվել է «Մաքսային հատուկ ծառայություն» սերիալում (Action spéciale douanes), որը ցուցադրվել է France 2 հեռուստաալիքով ։ Նաև Ամանդա Լիրի հետ նկարահանվել է ռեժիսոր Ռիչարդ Թոմսոնի «Արյունոտ վարդեր» (Bloody Flowers) թրիլլերում։
2017 թվականին Դորիա Տիլիեն «Տեր և տիկին Ադելմաններ» տրագիկոմեդիայում խաղացել է գլխավոր կնոջ դերը։ Ֆիլմն ամուսնու` Նիկոլաս Բեդոսի ռեժիսորական առաջնելույթն է, որտեղ խաղացել է նաև նա։
2019 թվականին նկարահանվել է ամուսնու «Հրաշալի դարաշրջան» դրամատիկական կատակերգությունում։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը գնում է դեպի անցյալ՝ կրկին վերապրելու այն օրը, երբ հանդիպել էր իր ողջ կյանքի սիրուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Զորավորի ձոր
Զորավորի ձոր, ձոր Տավուշի մարզում, Արծվաբերդ գյուղի մոտ, նրանից 3 կմ արևմուտք։ Այստեղ է գտնվում սուրբ Զորավոր փոքրիկ եկեղեցին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձորեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տավուշի մարզի աշխարհագրություն
Հաուսդորֆյան հեռավորություն
Մաթեմատիկայում, Հաուսդորֆյան հեռավորությունը կամ Հաուսդորֆյան տարածությունը, նաև կոչվում է Պոմպեյ—Հաուսդորֆյան հեռավորություն, չափում է, թե ինչ հեռավորության վրա են գտնվում մետրիկական տարածության մեջ գտնվող երկու ոչ դատարկ կոմպակտ ենթաբազմությունները։ Այն վերափոխում է ոչ դատարկ կոմպակտ ենթաբազմությունը մետրիկական տարախության իրական ձևի։ Այն կոչվել է գերմանացի մաթեմատիկոս Ֆելիքս Հաուսդորֆֆի պատվին։
Այսպես ասած 2 բազմությունները մոտ են Հաուսդորֆյան տարածության մեջ, եթե յուրաքանչյուր կետ մի բազմությունից մոտ է ինչ-որ կետին մյուս բազմությունից։ Այլ կերպ ասած Հաուսդորֆյան հեռավորությունը, մի բազմության կետերից մյուս բազմությունից ամենահեռու գտնվող կետի հեռավորությունն է մյուս բազմության իրեն ամենամոտ կետից։
Ինչպես երևում է առաջին անգամ այս մեծությունը սահմանվել է Հաուսդորֆի կողմից իր գրքոում, առաջին անգամ 1914 թվականինտպագրված, չնայած շատ մոտ գաղափար է առաջ քաշվել Մորիս Ռենեի կողմից 1906-ին իր դոկտորական աշխատանքի մեջ։
Սահամնում
Վերցնենք X և Y ոչ դատարկ ենթաբազմություները մետրիկական տարածության մեջ (M, d)։ Մենք սահմանում ենք իրենց Հաուսդորֆյան հեռավորությունը dH(X, Y)
որտեղ sup ներկայացնում է Սուպրեմիումը և inf-ը՝ Ինֆինիումը։
Համարժեքորեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մետրիկական երկրաչափություն Կատեգորիա:Չափի տեսություն
Օհագուրո
, ատամները ներկելու ճապոնական ավանդույթ, որը տարածված է եղել մինչ Մեյձիի ժամանակաշրջանը։
Անվանում
«Օհագուրո»՝ տերմին, որն օգտագործվում էր ճապոնական արիստոկրատիայի կողմից։ «Օհագուրոյի» ընթերցումը վերագրվել է նաև հիերոգլիֆներով : Կիոտոյում օհագուրոն անվանել են թանաքով ընկույզներից ստացված ջուր ։ Ժողովրդի մեջ օհագուրոն կոչում էին, ,  :
Պատմություն
Սովորույթի առաջացման կոնկրետ ժամանակը հայտնի չէ, քանի որ անցյալ ժամանակներում ճապոնացիները ներկում էին ատամները խոտերի և պտուղների հյութերով, սակայն երկաթի օգտագործումը այդ նպատակով ճապոնացիները փոխառել են մայր հողից։ Հեիանի ժամանակաշրջանի վերջին տարիներին օհագուրոն վերածվել էր երկրորդային սեռական նշանի՝ երկու սեռերի երիտասարդ մարդիկ, ովքեր ծագում էին Տաիրա ազնվական տոհմերից և դրա նմաններից, սևացնում էին ատամները Գեմպուկույի արարողակարգի ժամանակ։ Ատամները սևացնում էին նաև մեծ տաճարների ծառայողները։ Կայսերական ընտանիքում օհագուրոյի արարողակարգը տղաների մոտ ուղեկցվում էր և տարածում ուներ մինչև Մեյձիի ժամանակաշրջանի ավարտը ։
Մուրոմատիի ժամանակաշրջանում օհագուրոն սովորաբար անում էին մեծահասակները, սակայն Սենգոկույի ժամանակաշրջանի սկզբին զինվորականների աղջիկների ատամները ներկում էին դեռևս 8-10 տարեկանում, որպեսզի ցույց տան նրանց չափահաս լինելը և շատ շուտ նրանց ամուսնացնեն քաղաքական ձեռնտու թեկնածուի հետ։ Արարողությունը անցկացնում էին հարազատները կամ աղջկա խնամակալները, նրանց անվանում էին : Որոշ զորապետեր՝ Գո-Հոձյո տոհմից, Տաիրա տահմից, ռազմի դաշտ գնալիս անում էին օհագուրո և կանացի դիմահարդարում, որպեսզի այնտեղ ցույց չտան իրենց տառապանքները։ Նո թատրոնի կանանց, երիտասարդների և երեխաների դիմակները նմանակում են զորապետերի պատկերներ։ Էդոյի ժամանակաշրջանի գալուց հետո օհագուրոն համարյա ամբողջությամբ դուրս եկավ գործածությունից, այն օգտագործում էին միայն կայսերական ընտանիքի անդամները և տղամարդ ազնվականները։ Օհագուրոյով ատամները վատ հոտ ունեն, պահանջվում է դրանք պարբերաբար ներկել, բացի այդ, դրանք սկսել են ասոցացվել ծերության հետ։ Այս պատճառների ազդեցությամբ օհագուրոն սկսեցին անել միայն միջին տարիքի ամուսնացած կանայք, 18-20 տարեկան չամուսնացած կանայք, ինչպես նաև գեյշաները և մարմնավաճառները։ Գյուղական ընտանիքներում օհագուրոն անում էին մացուրիի, հարսանիքի, թաղման և նմանատիպ արարողությունների ժամանակ։ Մանկական հեքիաթներում մնացել են հիշատակություններ այսպիսի օհագուրոների մասին։ 1870 թվականին արձակվեց հրաման, որը կայսերական ընտանիքի անդամներին և ազնվականներին արգելում էր անել օհագուրո։ Հրամանն ուժի մեջ մտնելուց հետո ժողովրդի մեջ օհագուրոն սկսեց համարվել հնացած։ Մեյձի ժամանակաշրջանի սկզբում օհագուրոյի հայտնիության փոքրիկ բռնկում եղավ, սակայն Տայսյոյի ժամանակաշրջանում սովորույթը գրեթե անհետացավ։ Այսօր օհագուրոն կարելի է հանդիպել միայն ավանդական թատրոնում, կարյուկայում, 1960-ական թվականների պատմական դրամաներում, ֆիլմերում, երբեմն էլ՝ մուցարիի ժամանակ։ Եթե արվում է օհագուրո, ապա ներկում են միայն հոնքերը (անում են հիկիմայու)։
Օհագուրոյի տարածվածությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում
khufg điên
Ներկանյութի բաղադրություն
Ատամների համար ներկանյութը բաղկացած է, երկաթի լուծույթը մուգ շագանակագույն քացախաթթվի մեջ, որի մեջ ավելացված է վատ հոտ ունեցող ներկանյութ, որը պատրաստված է աղտորի թանաքով ընկույզներից։ Լուծույթը պարունակում է մեծ քանակությամբ տանին։ Գլխավոր բաղադրիչը երկաթի ացետատն է, որը ատամները ներկում է սև։ Ատամները ծածկող թաղանթը կանխարգելում է ատամների փչանալը և ամրացնում է ատամի էմալը։ Անհրաժեշտ էր ներկը քսել ամեն օր։ Եթե հաշվի առնենք, որ Էդոյի ժամանակաշրջանում ատամները սևացնում էր շուրջ 35 միլիոն մարդ, իսկ մեկ ներկելու համար անհրաժեշտ է մեկ մոմմե ներկ (3,75 գրամ), ապա ստացվում է, որ ամեն օր ճապոնացիները օգտագործում էին 20 տոննա ներկ։ Լուծույթը պատրաստելու համար շիկացած ժանգոտած երկաթյա ձողերը տեղադրում էին ջրի և սակեյի խառնուրդի մեջ, որտեղ պահում էին շուրջ մեկ շաբաթ։ Այնուհետև ստացված հեղուկի մեջ ավելացնում էին աղտորի գալլ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ատամներ Կատեգորիա:Կոսմետիկա Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ներկանյութեր
Իոան Ստիլտինգ
1․ լույսի աղբյուր (որպես էլեկտրոդներ ծառայող ուսումնասիրվող համա ձուլվածքների միջե էլեկտրական աղեղ)
2․ կոնդենսոր, 3․ ճեղք,
4․ դարձկեն պրիզմա,
5․ օբյեկտիվ,
6 և 7․ լույսը սպեկտրի բաժանող պրիզմաներ,
8․ օկուլյար Հունարեն ձեոագիր երկը 1762-ին հրատարակվել է Անտվերպենում՝ լատիներեն թարգմանությամբ և ծանոթագրություններով։
Լիբանանահայ մամուլ
Լիբանանում լույս տեսած առաջին հայերեն պարբերականը «Լույս» (1918, Զահլե) խմորատիպ թերթն է։ Լիբանանահայ մամուլը հիմնականում տպագրվել է Բեյրութում, որտեղ ցայսօր լույս են տեսել կուսակցական, հայրենակցական, գրական-գեղարվեստական, մշակութային, կրոնական, մարզական, երիտասարդական, պաշտոնական, կրթական 200-ից ավելի պարբերականներ։ Առավել աչքի ընկած և տևական հրատարակվածներից են հասարակական-քաղաքական, գրական «Լիբանան» (1924-1935) եռօրյա թերթը, գրական-գեղարվեստական «Երիտասարդ հայուհի» (1932-1934, 1947-1968) ամսագիրը, հասարակական, մշակութային «Ամենուն նոր տարեցույցը» (1937-1942) տարեգիրքը, քաղաքական, ազգային, գրական, մարզական «Առավոտ» (1938-1947) օրաթերթը, Լիբանանի համայնավար, կուսյան հայկական հատվածի հասարակական-քաղաքական, գրական «Ժողովուրդի ձայն» (1938-1949, անկանոն) պաշտոնաթերթը, գրական, գեղարվեստական, գիտական, «Հայ գիր» (1938-1944) հանդեսը և «Ծիածան» (1939-1949) պարբերաթերթը, ՀՄՄ գրական, գեղարվեստական, մարզական «Կայծ» (1943-1947) պաշտոնական հանդեսը, գրականության և արվիվային «Անի» (1946-1955, անկանոն) ամսագիրը, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության կրոնական, հասարակական-քաղաքական, գրական «Մասիս» (1947-1983 և 1988-1995) շաբաթաթերթը, «Փարոս» (1951-1952) երգիծական կիսամսյա հանդեսը, Թեքեյան մշակութային միության գրական և մշակութային «Շիրակ» (1956-1997) ամսագիրը, բժշկական և առողջապահպանական «Բժիշկ» (1955-1984, անկանոն) ամսաթերթը, «Հառաջ» (1957-1964) քաղաքական շաբաթաթերթը, Լիբանանահայ գրական շրջանակի «Էջեր գրականության և արվեստի» (1965-1972) հանդեսը, գրական, հասարակական «Հառաջ» (1965-1970) շաբաթաթերթը, գրական, հասարակական «Երիտասարդ հայ» (1969-1975) երկշաբաթաթերթը, մշակութային «Ահեկան» (1966-1970) եռամսյա հանդեսը, ՀՅԴ-ի պաշտոնական «Ագդակ շաբաթօրյակ-դրոշակ» (1969-1985) հասարակական-քաղաքական շաբաթաթերթը, Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակի «Հայաստան» (1980-1987, 1991-1997, անկանոն) պաշտոնաթերթը, «Արին» (1996-1998) ընկերային երիտասարդական պարբերաթերթը և այլն։
Գրական օրաթերթեր
Ներկայումս լույս են տեսնում «Ագդակ» (1927 թվականից, 1965 թվականից՝ ՀՅԴ-ի Լիբանանի շրջանի պաշտոնաթերթ) հասարակական, քաղաքական, ազգային, գրական օրաթերթը, Հայ կաթողիկե պատրիարքության կրոնաբանասիրական «Ավետիք» (1932 թվականից, անկանոն) պաշտոնական հանդեսը, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության կրոնական, գրական ու բանասիրական «Հասկ» (1932 թվականից) պաշտոնական ամսագիրը և «Հասկ հայագիտական տարեգիրքը» (1948 թվականից), ՌԱԿ-ի պաշտոնական «Զարթոնք» (1937 թվականից, անկանոն) ազգային-քաղաքական, հասարակական, գրական օրաթերթը, Մերձավոր Արևելքի Հայ ավետարանական քրիստոնեական Ջանից ընկերակցության «Ջանասեր» (1937 թվականից) պարբերաթերթը, ՍԴՀԿ կենտրոնական վարչության և Լիբանանի շրջանի ազգային, քաղաքական, գրական «Արարատ» (1937 թվականից) պաշտոնաթերթը, ագգային-գրական «Նայիրի» (1941 թվականից, մինչև 1952 թվականը՝ Հալեպում) պարբերաթերթը, մանկապատանեկան «Պատանեկան արձագանք» (1951 թվականից) ամսաթերթը, «Նոր կյանք» (1957 թվականից, անկանոն) պարբերաթերթը, ՀԲԸՄ Լիբանանի շրջանի հանձնաժողովի ազգային, գրական, հասարակական և տեղեկատվական «Խոսնակ» (1957 թվականից) պաշտոնաթերթը, գրական, գեղարվեստական, հասարակական «Սփյուռք» (1958 թվականից, անկանոն) հանդեսը, ՀՅԴ-ի և Համազգային մշակութային միության կենտրոնական վարչության «Բագին» (1962 թվականից) գրականության և արվիվայինի հանդեսը, Հայկազյան համալսարանի հայագիտական ամբիոնի «Հայկազյան հայագիտական հանդես» (1970 թվականից, անկանոն) տարեգիրքը, հասարակական-քաղաքական, գրական «Կանչ» (1971 թվականից, անկանոն) շաբաթաթերթը, Հայ կաթողիկե Զմմառյան միաբանության «Զվարթնոց» (1980 թվականից) կրոնական հանդեսը, ՀՄԸՄ կենտրոնական վարչության «Մարզիկ» (1980 թվականից) մարզական ամսաթերթը, ՀՅԴ-ի երիտասարդական միությունների «Կայծեր» (1983 թվականից, անկանոն, 2003 թվականից՝ Երևանում՝ էլեկտրոնային) և «Ռազմիկ» (1983 թվականից) հասարակական քաղաքական պարբերաթերթերը, գրական, կրոնական, հասարակական, «Արծիվ» (1992 թվականից) պարբերաթերթը, հանրամատչելի «Դիտակ» (1996 թվականից) ամսագիրը և այլն։
Բինիձոր
Բինիձոր, անտառ Թիֆլիսի նահանգի Բորչալուի գավառում, Շուլվեր (այժմ՝ Շահումյան) գյուղի մոտ։ Այդ անտառում գտնվում էին Բլբլան և Հաճարկուտ աղբյուրները, որոնք ջուր էին տալիս հիշյալ գյուղին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի անտառներ
Էլզա Լաուլա Ռենբերգ
Էլզա Լաուլա Ռենբերգ (Elsa Laula Renberg, ), սաամի հասարակական և քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1877 թվականի նոյեմբերի 29-ին եղջերվաբույծներ Լարս Թոմասոն Լաուլի և Քրիստինա Ժոզեֆինա Լարսդոթերի ընտանիքում։ Մեծացել է Դիկանես ավանի մոտակա տարածքում։ Ստոկհոլմում մանկաբարձուհու մասնագիտացում ստանալուց հետո վերադարձել է հայրենի ավան։
1908 թվականին ամուսնացել է եղջերվաբույծ Թոմաս Ռենբերգի հետ, որի հետ տեղափոխվել է Նորվեգիայի Նուռլան կոմսության Վեֆսն կոմունա։ Ունեցել են վեց երեխա։
Գործունեություն
1904 թվականին գրել և հրատարակել է «Infor lif eller död? Sanningsord i de Lappska förhållandena» («Մենք բախվում ենք կյանքի՞, թե՞ մահվան. Ճշմարտության խոսքերը սաամական իրավիճակի մասին») շվեդերեն պարսավագիրը, ինչը նրան դարձրել է սաամի առաջին կինը, որը հրատարակել է սեփական ստեղծագործությունը ։ Երկում շոշափվել են սաամների համար արդիական կրթական, ձայնի իրավունքի, հողի տիրապետման հարցերը, ինչն արթնացրել է սաամական բնակչության քաղաքական և սոցիալական ակտիվությունը։
Էլզա Լաուլա Ռենբերգը նախաձեռնել է մեծ սաամական հանդիպում, որը տեղի է ունեցել Թրոնհեյմում 1917 թվականի փետրվարի 6-ին։ Այդ օրը ներկայումս նշվում է Սաամների միջազգային օրը։
Սաամի 19-րդ խորհրդաժողովը մեկնարկել է Էլզա Լաուլա Ռենբերգի ծննդյան օրը Սաամի դրոշի օր դարձնելու առաջարկով և հարց է ուղղվել սաամների ազգային խորհրդանիշների հարցերով զբաղվող կոմիտեին։ 2015 թվականի հունիսին կոմիտեն վերանայել է այդ հարցը (§18)` վճռելով. «Կոմիտեն որոշել է Սաամի խորհրդարանական խորհրդին և Սաամների միությանն առաջարկել Էլզա Լաուլա Ռենբերգի ծննդյան օրը նշանակել Սաամների դրոշի պաշտոնական օր։ Այդ կապակցությամբ կոմիտեն հարց կպատրաստի, որպեսզի որոշման առաջարկը ներկայացվի Սաամների միությանը և Սաամի խորհրդարանական խորհրդին»։ 2017 թվականի փետրվարի 11-ին գումարված Սաամի 21-րդ խորհրդաժողովում ընդունվել է որոշում, ըստ որի` Էլզա Լաուլա Ռենբերգի ծննդյան օրը` նոյեմբերի 29-ը, կնշվի Սաամների դրոշի պաշտոնական օրը։ 2017 թվականից սկսած` այդ օրը պետք է բարձրացվեն սաամի դրոշներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ ակտիվիստներ Կատեգորիա:Նորվեգացի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդ կին գրողներ
Առանց նախապաշարմունքների կինը
«Առանց նախապաշարմունքների կինը» (Женщина без предрассудков), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1883 թվականի փետրվարի 10-ին մոսկովյան «Հանդիսատես» կատակերգական, պատկերազարդ ամսագրում՝ Ա. Չեխոնտե կեղծանվամբ ։ Հետագայում այն թարգմանվել է տարբեր լեզուներով։
Բովանդակություն
Երեսնամյա պետական ծառայող Մաքսիմ Կուզմիչ Սալյուտովը սեր է խոստովանում Ելենա Գավրիլովնա անվամբ համակրելի կնոջը։ Վերջինս պատասխանում է նրան փոխադարձաբար։ Հարսնացուի ծնողները, որոնք հարուստ և պատվավոր մարդիկ են, տալիս են իրենց համաձայնությունը նրանց ամուսնության վերաբերյալ։ Մինչև ամուսնական գիշերը Մաքսիմ Կուզմիչը պետք է մի խոստովանություն անի իր ընտրյալին, որ ինքն արժանի չէ նրա սիրուն, քանի որ քսան տարեկանում աշխատել է կրկեսային ծաղրածու։ Նորաթուխ կինը, ծիծաղելով, նրանից ապացույցներ է պահանջում։ Ամուսնական գիշերվա առավոտյան Ելենա Գավրիլովնայի անհանգստացած ծնողները նորապսակների սենյակից ահավոր աղմուկ են լսում։ Վրդովված ծնողները ոչինչ չեն հասկանում այդ աղմուկից, Ելենա Գավրիլովնայի հայրը մոտենում է նրանց սենյակին և ականատես լինում, թե ինչպես է իր փեսան ուրախ զբաղվում մամնամարզությամբ, իսկ Ելենան գտնվելով լիակատար հիացմունքի և երջանկության մեջ՝ ծափահարում է նրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Լատվիայի բռնակցումը ԽՍՀՄ-ին
Լատվիայի բռնակցումը ԽՍՀՄ-ին (Latvijas okupācija 1940. gadā, Լատվիայում և շատ այլ երկրներում այս իրադարձությունները և Լատվիայի ԽՍՀՄ կազմի մեջ մտնելու հետագա շրջանը անվանում են Լատվիայի խորհրդային օկուպացիա, նաև՝ Լատվիայի միացումը ԽՍՀՄ-ին)         ) ընթացել է առանձին ժամանակահատվածներով, փուլերով։ Նախ, ԽՍՀՄ-ի և Լատվիայի միջև փոխօգնության պայմանագրի ստորագրումից հետո (նման պայմանագրեր միաժամանակ պարտադրվեցին Լիտվայի և Էստոնիայի վրա), Լատվիայում կազմավորվեցին ԽՍՀՄ ռազմաբազաներ։ Մի քանի ամիս անց՝ 1940 թվականի հունիսի 16-ի ԽՍՀՄ վերջնագրից հետո, Լատվիան գրավվեց Կարմիր բանակի կողմից և միացվեց ԽՍՀՄ-ին։ 1940 թվականի հունիսի 20-ին Լատվիայում ստեղծվեց նոր կառավարություն՝ միկրոկենսաբան Ավգուստ Կիրխենշտեյնի գլխավորությամբ։ Պետության ներկայիս ղեկավար Կարլիս Ուլմանիսը, ով նախկինում իր լիազորությունները փոխանցել էր Մեծ Բրիտանիայում արտակարգ դեսպանին, գտնվում էր տնային կալանքի տակ ։
Ժամանակագրություն և 1940 թվականի գործողություններ
Հունիսի 4-ին զորավարժությունների անվան տակ Լենինգրադի, Կալինինի և Բելառուսի Հատուկ ռազմական շրջանների զորքերը տագնապի հրաման ստացան և սկսեցին առաջ շարժվել դեպի Բալթյան երկրների սահմաններ ։
1940 թվականի հունիսի 16-ին ժամը 02:30-ին ՆԳԺԿ-ի սպաների ջոկատը հատել է խորհրդային-լատվիական սահմանը, ջախջախել, այրել լատվիական Մասլենկայի սահմանապահ ջոկատը և գերիներ վերցնելով՝ վերադարձել խորհրդային տարածք։ Տարբեր արդյունքներով նմանատիպ հարձակումներ են իրականացվել Լատվիայի սահմանի այլ հատվածներում ։ Արդյունքում զոհվել է 3 լատվիացի սահմանապահ և 2 խաղաղ բնակիչ։ Խորհդայինների կողմից գերևարվել են 9 զինվոր և 28 խաղաղ բնակիչներ։
Հունիսի 16-ին ավարտվել է զորքերի կենտրոնացումը Լատվիայի և Էստոնիայի սահմանների մոտ։ Ժամը 14:00-ին արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսար Վյաչեսլավ Մոլոտովը վերջնագրեր է ներկայացրել այդ երկրներին՝ պահանջելով նոր հետխորհրդային կառավարություններ ձևավորել և լրացուցիչ կոնտինգենտներ տեղակայել այդ երկրներում։ Մտածելու համար Լատվիային տրվել է 9 ժամ, իսկ Էստոնիային՝ 10 (համապատասխանաբար մինչև ժամը 23։00 և 24։00) ։
Քանի որ Լատվիայի վարչապետ Կարլիս Ուլմանիսը չի լքել երկիրը, նա ի թիվս այլոց ենթարկվել է բռնաճնշումների։ Երկիր զորքերի մուտքից հետո նոր կառավարությունը կազմակերպեց խորհրդարանական ընտրություններ, որոնք միաձայն քվեարկեցին Լատվիայի՝ ԽՍՀՄ-ի կազմ մտնելու օգտին ։
1940 թվականին
Ընդհանուր առմամբ, օպերացիայի համար, բացի ՆԳԺԿ-ի ուժերից, հատկացվել է 3 բանակ, 7 հրաձգային և 2 հեծյալ կորպուս, 20 հրաձգային, 2 մոտոհրաձգային, 4 հեծելազորային դիվիզիա, 9 տանկային և 1 դեսանտային բրիգադ։
Խորհրդային զորքերի մուտքի ժամանակից գնահատական
Ռուս քաղաքագետ Նիկիտա Բուրանովը՝ Ռուսաստանի ռազմապատմական ընկերության բաժիններից մեկի փորձագետը, 1940 թվականին զորքերի մուտքը, որով Լատվիան միացավ ԽՍՀՄ-ին, չի համարում «օկուպացիա», քանի որ տեղի են ունեցել ժողովրդավարական ընտրություններ։ Նա Բալթյան երկրները ԽՍՀՄ-ի կազմ մտցնելու անհրաժեշտությունը պատճառաբանում է նրանով, որ այն նախկինում պատկանել է Ռուսական կայսրությանը, իսկ Գերմանիան և Մեծ Բրիտանիան «պոկել» են այն Խորհրդային Միությունից և պաշտպանել են երկրի անկախությունը, իսկ 1940 թվականի հունիսին նրանք պատերազմի մեջ են եղել։ Նա նաև բացատրում է, որ քանի որ 1940 թվականի հունիսին ԽՍՀՄ-ի և Գերմանիայի միջև պատերազմն անխուսափելի էր, սահմանի հետ մղումը դանդաղեցրեց գերմանացիների առաջխաղացումը և այդպիսով Լենինգրադը ապահով դարձավ ։
Պատմական գիտությունների դոկտոր Եկատերինա Մախոտինան կարծում է, որ ԽՍՀՄ-ը, ինչպես Նացիստական Գերմանիան, ապավինում էր ուժերին փոքր ժողովուրդների ճակատագիրը որոշելիս։ 1939 թվականին ռազմական ներթափանցումից հետո խորհրդային կառավարությունը միայն աստիճանաբար ներթափանցեց հանրապետությունների քաղաքական ոլորտ, սակայն Դանիայի, Նորվեգիայի, Հոլանդիայի, Բելգիայի, Լյուքսեմբուրգի և Ֆրանսիայի գրավումից հետո իրավիճակը Եվրոպայում արմատապես փոխվեց, և Կրեմլը սկսեց վճռական գործողությունները այս երկրներին ԽՍՀՄ կազմում ընդգրկելու ուղղությամբ։ Մինչև 1940 թվականի հունիսի 16-ը զորքերը կենտրոնացան հանրապետությունների սահմանների մոտ, որից հետո սկսվեց Բալթյան երկրների անեքսիայի և օկուպացման գործընթացը։ Մեծ Բրիտանիան այդ պահին զբաղված էր սեփական գոյատևմամբ և միջամտության հնարավորություն չուներ, մինչդեռ ԱՄՆ-ն ԽՍՀՄ-ի կողմից Բալթյան երկրների գրավումը համարում էր ավելի փոքր չարիք, քան եթե դա աներ Հիտլերը ։
Հիշողատակում
Ամեն տարի հունիսի 17-ին Լատվիայում նշվում է Լատվիայի Հանրապետության օկուպացման օր։
Գրականություն
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արտաքին հարաբերություններ
Ալեքսանդր Քերոփյան
Թավատառ տեքստ Ալեքսանդր (Սաշիկ) Հովհաննեսի Քերոբյան, խորհրդային և հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան, կիսապաշտպան։
Կիրովականի «Լոռի» մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։ Կարիերան սկսել է երկրորդ լիգայի «Լոռի» (1974) և «Շիրակ» (1975) թիմերում։ 1975-1983 թվականներին Բարձրագույն լիգայում հանդես է եկել «Արարատի» կազմում՝ 197 խաղում հեղինակելով 11 գոլ։ 1983-1984 թվականներին եղել է «Շիրակ»-ի կազմում։ 1985 թվականին երկրորդ լիգան սկսել է «Սպարտակ»-ում, ապա վերադարձել «Արարատ», որտեղ 15 խաղում խփել է մեկ գոլ։ 1986 թվականին թիմի կազմում հանդես չի եկել, 1987 թվականին մեկ հանդիպում է անցկացրել ֆեդերացիայի Գավաթում։ 1991 թվականին մեկ խաղ է անցկացրել Դիլիջանի «Իմպուլս»-ի համար՝ ԽՍՀՄ երկրորդ ցածր լիգայում, հաջորդ տարի մասնակցել է 15 խաղի, խփել է մեկ գոլ՝ Հայաստանի առաջնությունում։
ԽՍՀՄ Գավաթի 1976-ի եզրափակչի մասնակից։
1983 թվականին անցկացրել է մեկ հանդիպում ԽՍՀՄ օլիմպիական հավաքականի կազմում՝ Բուլղարիայի դեմ (2:2) ։
Տրինկուլո (արբանյակ)
Տրինկուլո (Uranus XXI), Ուրանի 27 հայտնի արբանյակներից 22-րդն է, և չորրորդն է արտաքին անկանոն արբանյակներից։ Հանդիսանում է մոլորակի ամենափոքր արբանյակներից մեկը։
Հայտնաբերում
Հայտնաբերվել է Մեթյու Հոլմանի ղեկավարության տակ աշխատող աստղագետների խմբի կողմից 2001 թվականի օգոստոսի 13-ին։ Ուրանի առաջին արբանյակն էր, որը հայտնաբերվել է 21-րդ դարում։ Արբանյակը ստացել է ժամանակավոր S/2001 U 1 անվանումը ։ Հաստատումից հետո ստացել է նաև Ուրան XXI անվանումը։
2003 թվականի օգոստոսի 8-ին արբանյակը ստացել է իր պաշտոնական Տրինկուլո անվանումը, Շեքսպիրի Փոթորիկ պիեսի հերոս խմած ծաղրածու Տրինկուլոյի անունով։ Ուրանի բոլոր արբանյակները անվանվել են Վիլյամ Շեքսպիրի և Ալեքսանդր Փոփի ստեղծագործությունների կերպարների անուններով։
Ուղեծիր
Տրինկուլոն պտտվում է Ուրանի շուրջ մոլորակի պտույտին հակադարձ ուղղությամբ 8 501 260 կմ մեծ կիսաառանցքով, մոլորակի ամպերի շերտից մոտ 8 475 700 կմ հեռավորության վրա։ Ուղեծրի էքսցենտրիսիտետը կազմում է 0,2177350, իսկ թեքումը խավարածրի նկատմամբ 166,25279°։ Տրինկուլոն պտտվում է մոտ 14 անգամ Ուրանից հեռու քան արտաքին մեծ արբանյակ Օբերոնը։
Տրինկուլոն պատկանում է Կալիբանի խմբին, որում նույնպես գտնվում են Ֆրանցիսկոն, Կալիբանը և Ստեֆանոն։ Խմբի արբանյակները ունեն չափավոր էքսցենտրիսիտետ և մեծ ուղեծրի թեքում՝ 140-ից 170°։
Արբանյակը պտտվում է Ուրանի շուրջ 748 օր 19 ժամ 55 րոպեի ընթացքում, որը կազմում է մոտ 2,050 երկրային տարի։ Տրինկուլոյի մեկ պտույտը Ուրանի շուրջ մոտավորապես հավասար է Մարսի պտույտին Արեգակի շուրջ։
Ֆիզիկական տվյալներ
Տրինկուլոյի տրամագիծը գնահատվում է մոտ 18 կմ, գնահատումը կատարվել է հիմնվելով նրա լուսատվության վրա 4%։ Մակերևույթը չափազանց մուգ է։ Ամենայն հավանականությամբ Տրինկուլոն Ուրանի ամենափոքր հայտնի արբանյակն է։
Արբանյակի խտությունը գնահատվում է 1,3 - 1,5 գ/սմ³։ Այսպիսով այն պետք է կազմված լինի առավելապես ջրային սառույցից և քարային ապարներից։ Տրինկուլոյի մակերևութային ձգողությունը կազմում է 0,0021 մ/վ²։
Ծագում
Ենթադրվում է, որ Տրինկուլոն որսացվել է Ուրանի կողմից, և ի սկզբանե հանդիսացել է Կոյպերի գոտու մարմին։ Հնարավոր է, որ այս արբանյակը սկզբում դարձել է կենտավրոս և ապա նոր միայն որսացվել է մոլորակի կողմից։ Այնուամենայնիվ, որսման մեխանիզմը հայտնի չէ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրանի արբանյակներ Կատեգորիա:Անկանոն արբանյակներ
Ռոբինզոն Կրուզոյի կյանքն ու զարմանալի արկածները
«Ռոբինզոն Կրուզոյի կյանքն ու զարմանալի արկածները» («Жизнь и удивительные приключения Робинзона Крузо»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Ստանիսլավ Գովորուխինի կողմից Օդեսայի կինոստուդիայում Դանիել Դեֆոյի «Ռոբինզոն Կրուզո» վեպի մոտիվներով։
Ֆիլմի հիմնական մասը նկարահանվել է Աբխազիայի մերձարևադարձային կլիմայում՝ Սուխումի շրջանում։ Այնուամենայնիվ, ծովից Ռոբինզոնի կղզու գրեթե բոլոր տեսակները Շիկոտան կղզու (Կուրիլյան կղզիներ) Աշխարհի ծայր հրվանդանն է։
ԽՍՀՄ կինոթատրոններում ֆիլմը դիտել է 26,3 մլն հանդիսատես, ԼԺՀ-ում՝ 1,742 մլն (Լեհաստանում 1970-ականներին ամենահաջող խորհրդային ֆիլմը) ։
Սյուժե
Նավաբեկությունից հետո նավաստի Ռոբինզոն Կրուզոն հայտնվում է անմարդաբնակ կղզում։ Նա միակ փրկվածն է․ մնացած բոլորը զոհվել են։ Սկզբում նա ընկնում է հուսահատության մեջ, բայց կյանքը շարունակվում է, և նրան այլ բան չի մնում, քան սկսել ապրել կղզու վրա՝ օգտագործելով նավից փրկված որոշ իրեր, որը մնացել է ծանծաղուտի մեջ խրված ափին մոտ։ Առջևում նրան սպասում են անհավանական արկածներ և բազում փորձություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Սանդրիգո
Սանդրիգո  (Sandrigo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 8260 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 305,92 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36066։ Հեռախոսային կոդ՝ 0444։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զարգունի
Զարգունի, Զարղունի, դաշտ Մեծ Հայքի Ուտիք աշխարհում կամ նրա մոտակայքում Դիս գետի մոտ ։
Վիլհելմ Լորենց
Վիլհելմ Լորենց (Karl Wilhelm Lorenz, ), գերմանացի մաթեմատիկոս և աստղագետ, աշխատել է Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի աստղադիտարանում։
Ամուսնությունից հետո պարզվել է, որ Լորենցը ունի սրտի հիվանդություն, որից հետո 1918 թվականին նա մահացել է թոքերի բորբոքումից Մանհեյմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ
Ջեյդ Յուեն
Ջեյդը հիմնականում երգում է՝ փոփ և RnB ոճերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Կուշտիա
Կուշտիա (բենգալերեն՝ কুষ্টিয়া), քաղաք Բանգլադեշի հարավարևմտյան Խուլնա շրջանում։ Կուշտիան Բանգլադեշի մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է և երկրի տասնմեկերորդ քաղաքը։ Խուլնայի շրջանի մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է։ Այն առևտրային քաղաքներից է ։ Այն ծառայում է որպես Կուշտիա Սադար Ուփազիլայի և Կուշտիայի շրջանի շտաբ ։
Կրթություն
Բանգլադեշի նշանավոր միջնակարգ դպրոցներ են Դինմանիի միջնակարգ դպրոցը, որը հիմնադրվել է 1930 թվականին, Կուշթիա Զիլլա դպրոցը (1960), Կումարխալի Մ. Ն. ավագ դպրոցը և Մոհինի Մոհան ավագ դպրոցը (1944 թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանգլադեշի քաղաքներ
Ալեքսանդր Շելեպին
Ալեքսանդր Նիկոլայի Շելեպին (Александр Николаевич Шелепин, ), խորհրդային կոմերիտական, կուսակցական և պետական գործիչ։
ԽՄԿԿ Կենտկոմի անդամ (1952-1976 թվականներ), ԽՄԿԿ Կենտկոմի նախագահության անդամ (1964-1975 թվականներ)։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1954-1979 թվականներ), ՌԽՖՍՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր (1967-1975 թվականներ)։ 1958 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1961 թվականի նոյեմբեր եղել է ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդին առընթեր պետական անվտանգության կոմիտեի նախագահ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Վորոնեժում, երկաթուղային ծառայող Նիկոլայ Գեորգիևիչ Շելեպինի ընտանիքում (1890-1968 թվականներ)։
Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է գերազանցությամբ։ 1934 թվականի մարտից ՀԼԿԵՄ-ի անդամ է։ 1936 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։ 1936-1941 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Ն․ Չերնիշևսկի անվան փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում։ 1937 թվականից ի վեր եղել է ՀԼԿԵՄ ինստիտուտի կոմիտեի քարտուղար։
1940 թվականի հունվար-ապրիլ ամիսներին կամավոր ծառայել է որպես քաղաքական աշխատանքի աշխատավոր-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերում (Մոսկվայի հեծելազորային 24-րդ դիվիզիայի 157-րդ գնդի էսկադրոնի քաղղեկի տեղակալ), եղել է խորհրդային-ֆիննական պատերազմի մասնակից ։ Մարտական գործողությունների ընթացքում ստացել է ոտքերի ցրտահարություն։
1940 թվականից եղել է կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1940 թվականից աշխատանքի է անցել Մոսկվայի քաղաքային կոմիտեում, որպես հրահանգիչ, ռազմ ֆիզկուլտուրային բաժնի վարիչ և ՊԿ քարտուղար։ 1941 թվականի աշնանը զբաղվել է պարտիզանական ջոկատների և դիվերսիաների համար կամավորների ընտրությամբ թշնամու թիկունքում (որոնց թվում էր նաև Զոյա Կոսմոդեմյանսկայան)։ Կոսմոդեմյանսկայայի պատմությունը հասել է Ի․ Ստալինին, ինչը սկիզբ է դրել Շելեպինի արագ կարիերային։
1943 թվականի մայիսից քարտուղար, իսկ 1949 թվականից՝ ՀԼԿԵՄ կենտկոմի երկրորդ քարտուղար։ 1952-1958 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի առաջին քարտուղարը։
1957 թվականին ակտիվորեն աջակցել է Ն. Խրուշչովին ԽՄԿԿ Կենտկոմի հունիսյան պլենումի ժամանակ։
1958-1964 թվականներ
1958 թվականի ապրիլին նշանակվել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի կուսակցական մարմինների միութենական հանրապետությունների բաժնի վարիչ։
1958 թվականի դեկտեմբերի 25-ից մինչև 1961 թվականի նոյեմբերի 14-ը եղել է ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդին առընթեր պետական անվտանգության կոմիտեի նախագահ (ԽՍՀՄ ՊԱԿ)։ Ընդ որում, պետք է նշել, որ Շելեպինը հրաժարվել է ՊԱԿ նախագահ նշանակվելուց։ Նրա նշանակումը շատ առումներով քաղաքական էր։ Ն. Խրուշչովը պարզաբանել է, որ ՊԱԿ-ում աշխատանքը նույն կուսակցական-քաղաքական աշխատանքն է, բայց առանձնահատկություններով։ Ըստ նրա ԿԳԲ-ում պետք էր թարմ մարդ, որը անհանդուրժող կլիներ չեկիստների կողմից ցանկացած չարաշահումների հանդեպ ։
Գեներալի կոչումից նշանակման ժամանակ հրաժարվել է։ Անցկացրել է Կոմիտեի մասշտաբային վերակազմավորում՝ աշխատակազմի մի քանի հազարով կրճատելով, ընդ որում ակտիվորեն աշխատանքի է ներգրավել կոմերիտականներին, հիմնովին վերակառուցել է կոմիտեի կառուցվածքը՝ նպատակային օպերատիվ ստորաբաժանումների փոխարեն ձևավորելով կառավարման միասնական կենտրոնացված մարմին։
Անձամբ զբաղվել է Ի․ Ստալինի որդու գործով։ Ավելի ուշ ԽՍՀՄ գլխավոր դատախազ Ռ. Ռուդենկոնի հետ համատեղ նախաձեռնել է 1960 թվականի հունվարի 5-ին նրան վաղաժամկետ կալանքից ազատելը։
Չինաստանից ՊԱԿ-ի խորհրդային խորհրդականներին հետ կանչելու ժամանակ Շելեպինի նախաձեռնությամբ մնացել է միակ խորհրդային գերատեսչությունը, որը կապեր է պահպանել Չինաստանի հետ։
Փորձել է նախաձեռնել Ն․ Էյթինգոնի և Պ. Սուդոպլատովի ազատ արձակումը։
Նրա ձեռքից մրցանակներ էին ստանում լիկվիդատորներ Ս. Բանդերաները, Բ․ Ստաշինսկին և Ռ. Մերկադերը։
1961 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1967 թվականի սեպտեմբեր եղել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի քարտուղար, ընտրվել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի կազմակերպչական պլենումում, որն ավարտել է կուսակցության XXII համագումարի աշխատանքը։
1962 թվականին Նովոչերկասկում տեղի ունեցած անկարգությունների ժամանակ հունիսի 1-ից իրադարձությունների վայրում (ժամանել է Ա. Պ. Կիրիլենկոյի հետ) մասնակցել է սմուտյանների հետ «հաշվեհարդարի մասին որոշման» ընդունմանը ։
1962 թվականի նոյեմբերի 23-ից մինչև 1965 թվականի դեկտեմբերի 9-ը գլխավորել է ԽՄԿԿ Կենտկոմին առընթեր կուսակցական-պետական վերահսկողության կոմիտեն և ԽՍՀՄ Նախարարների խորհուրդը՝ միաժամանակ լինելով ԽՍՀՄ Նախարարների Խորհրդի նախագահի տեղակալ։ Կոմիտեն ստեղծվել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի Նոյեմբերյան (1962) պլենումի արդյունքում ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի պետական վերահսկողության հանձնաժողովի և ԽՄԿԿ Կենտկոմին առընթեր կուսակցական վերահսկողության կոմիտեի միաձուլման արդյունքում։
1964-1967 թվականներ
Ակտիվորեն մասնակցել է Ն. Խրուշչովին ԽՄԿԿ Կենտկոմի առաջին քարտուղարի պաշտոնից հեռացնելու գործողություններին։ Ֆյոդոր Բուրլացկին Շելեպինին անվանում է Խրուշչովի հեռացման գլխավոր կազմակերպիչ, նրա պնդմամբ՝ «Խրուշչովի տապալման մտահղացումն ու պլանը ստեղծվել էր Ալեքսանդր Շելեպինից և նրա կոմերիտական ընկերների խմբից» ։ Երբ Բրեժնևը եկավ իշխանության, նրան պետք էր ուժեղ մարդ, ով, այսպես ասած, «բանալիներ» կունենար պետանվտանգության կոմիտեի հանդեպ, որպեսզի հաստատեր իր դիրքը՝ որպես կուսակցության ղեկավարության և պետության համար ընտրված մարդու։ Եվ ձևավորվեց նման տանդեմ՝ Բրեժնև-Շելեպին։
Պաշտոնից հեռանալը և կենսաթոշակի անցնելը
1975-1984 թվականներին աշխատել է որպես ԽՍՀՄ պետական կոմիտեի նախագահի մասնագիտական-տեխնիկական կրթության գծով տեղակալ։
1984 թվականից միութենական նշանակության անձնական թոշակառու է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ՊԱԿ սպաներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 20-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 21-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 24-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 22-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 23-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 19-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Էստեռի դե Կարդոս
Էստեռի դե Կարդոս (Esterri de Cardós, Esterri de Cardos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պալյառս Սոբիռա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 16,50 կմ2։ Բնակչությունը՝ 75 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Գծային համընկման գեներատոր
Գծային համընկման գեներատոր - ալգորիթմներից մեկը՝ կեղծ պատահական թվերի գեներատորը, օգտագործվում է սովորական դեպքերում։
Նկարագրություն
Գծային համընկման գեներատորը հիմնվում է անդամների հաշվարկման գծային հետևողականությամբ որոշ բնական թվի m մոդուլով, հետևյալ ֆորմուլայի տեսքով։ որտեղ a և c-ն որոշ ամբողջ թվերի գործակիցներ են։ Ստացված հետևողականությունը կախված է մեկնարկային թվի ընտրությունից X0 և նրա տարբեր նշանակությունների դեպքում ստացվում է պատահական թվերի տարբեր արդյունք։ Միաժամանակ այս արդյունքների շատ հատկություններ որոշվում են ֆորմուլայի գործակիցների ընտրությամբ և կախված չեն մեկնարկային թվերի ընտրությունից։
Հատկություն
Թվերի հետևողականությունը, որը ստացվում է գծային համընկման մեթոդով, պարբերաբար չգերազանցվող m է։ Հատվածի երկարությունը ճիշտ հավասար է m միայն այն դեպքում, երբ։
Ստացված արդյունքի պատահական թվերի վիճակագրական հատկությունները ամբողջովին որոշվում են a և c գործակիցների ընտրությամբ։ Այս հաստատունների համար դուրս են գրված պայմաններ, որոնք երաշխավորում են ստացված պատահական թվերի բավարար որակ։
Հաճախ օգտագործվող պարամետրեր
Իրացման ժամանակ ճիշտ է ընտրել m = 2^e, որտեղ e - որտեղ e բիթերի քանակը, քանի որ դա թույլ է տալիս ազատվել համեմատաբար դանդաղ հետազոտություններից։
Փոքր երկրորդական կարգի գեներացված պատահական թվերը ցուցադրում են վարմունք, որը շատ հեռու է պատահականից, դրա համար խորհուրդ է տրվում օգտագործել միայն բարձր կարգեր։ Բացի դրանից այս գեներատորի օգտագործման ժամանակ կետերի ընտրման համար d-տարածությունում, կետերն ընկնում են ոչ ավել գիպերհարթություններում, m^{1/d}, ինչը սահմանափակում է m1 / d գեներատորի կիրառումը Մոնթե-Կառլի մեթոդով։
Աղյուսակում բերված են առավել հաճախ օգտագործվող գծային համընկման գեներատորների պարամետրերը, հատկապես տարբեր կազմված միօրինակ գրադարաններում։
Ծածկագրերի վերլուծություն
Գծային մեթոդի առավելությունն այն է, որ գործոնը և մոդուլը համապատասխան ձևով ընտրվում են, ապա ստեղծված թվերի արդյունքը կլինի վիճակագրապես անտարբերելի պատահական արդյունքների բազմաթիվ էլեմենտներից։ { 0, 1, 2, …, m-1 }. Սակայն բոլոր արդյունքային այն էլեմենտները միանշանակ որոշվում են 4 պարամետրերով՝ X_0, a, c, m.
Եթե ծածկագրերի վերլուծությունը գիտի հայտնի պարամետրերով գծային համընկման մեթոդի օգտագործումը, ապա հայտնի է դառնում թվերի ամբողջ արդյունքը։ Միաժամանակ, անգամ եթե ծածկագրությունը գիտի միայն գծային համընկամն մեթոդի օգտագործումը, ապա արդյունքի փոքր հատվածի տեղեկատվությունը բավական է մեթոդի պարամետրերի և արդյունքների բոլոր հաջորդող էլեմենտների հայտնաբերումը։ Մասնավորապես, եթե ծածկագրերի վերլուծությանը հայտնի են նշանակությունները, ապա նրանք բավարարում են հավասարության համակարգին։ որից կարելի է ստանալ а, с և m.
Դրա համար, թեև գծային համընկման մեթոդը տալիս է վիճակագրապես լավ թվերի արդյունք, նա չի համարվում ծածկագրության դիմացկուն։
Նշումներ
Կատեգորիա:Պատահական թվերի գեներատորներ
Մանուկյան-Դեմիրճյան վարժարան
Մանուկյան-Դեմիրճյան վարժարան, ամենօրյա վարժարան։ Հիմնվել է 1976 թվականին, Կանոգա Պարկում՝ Սուրբ Պետրոս եկեղեցու և ՀԲԸՄ-ի նախաձեռնությամբ ու հովանավորությամբ։ Կոչվել է բարերարներ Մարի Մանուկյանի, Սարգիս և Սեդա Դեմիրճյանների անուններով։ Ունի մանկապարտեզ, տարրական և միջնակարգ բաժիններ, թատերախումբ, պարախումբ, երգչախումբ, մարզական խմբեր։ Անգլերենով դասավանդվող պետական ծրագրին զուգահեռ ուս ուցանվում են հայոց լեզու, գրականություն, պատմություն, կրոն, երգերաժշտություն։ Աշակերտների թիվը՝ 950: Հրատարակում է տարեգիրք, պարբերաթերթ, աշակերտական թերթ։
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Նորագույն շրջանի հայկական դպրոցներ
Սերբական չետնիկ կազմակերպություն
Սերբական հեղափոխական կազմակերպություն ( Српска револуционарна организација / Srpska revolucionarna organizacija  ) կամ Սերբական չետնիկական կազմակերպություն (Српска четничка организација / Srpska četnička organizacija) կիսառազմական հեղափոխական խմբավորում էր, որի նպատակն էր ազատագրել Հին Սերբիան ( Կոսովոն և Մակեդոնիա ) Օսմանյան կայսրությունից ( Կոսովոյի, Մանաստիրի և Սալոնիկի վիլայեթներում)։ Նրա Կենտրոնական կոմիտեն (Централни одбор / Centralni odbor) կազմավորվել է 1902 թվականին, մինչդեռ սերբական կոմիտեն (Српски комитет / Srpski komitet) կազմավորվեց 1903 թվականի սեպտեմբերին Բելգրադում, իրար հետ միավորելով Բելգրադի, Վրանյեի, Սկոպյեի և Բիտոլայի Կենտրոնական վարչությունները։ Ռազմական գործողությունները սկսվել են 1904 թվականին ։ Ղեկավարների թվում էին Սուրբ Սավայի հասարակության, բանակի շտաբի և արտաքին գործերի նախարարության անդամները։ Սերբական կոմիտեն մասնակցել է Մակեդոնիայի համար պայքարում (Борба за Македонију / Borba za Makedoniju), կազմակերպելով տարբեր սոցիալական, քաղաքական, մշակութային և ռազմական հակամարտություններ Մակեդոնիայի տարածաշրջանում; հետագայում դրանք հայտնի դարձան Սերբական գործողություն Մակեդնիայում  անվանումով (Српска акција у Македонији / Srpska akcija u Makedoniji) :
Պատահաբար, 1903 թվականին Բելգրադում ձևավորվեց նաև Սերբ քույրերի ասոցացիա կամ Kolo Srpskih Sestara : Չնայած,որ այն հայտնիություն է ստացել իր բարեգործական աշխատանքով, Ասոցացիան նաև օգնեց Չեթնիկ կազմակերպությանը Հին Սերբիայի և Մակեդոնիայի տարածքներում կռվելիս՝ ուղարկելով սնունդ և բժշկական պարագաներ, բժիշկներ և բուժքույրեր՝ օգնելու վիրավորներին և տուժածներին, ինչպես դա անում էր Կոսովոյի օրիորդը միջին դարերում Սերբիայում։
Նախապատմություն
Սերբա-օսմանյան պատերազմը (1876–1878) և ռուս-թուրքական պատերազմը (1877–1878) օսմանցիների դեմ մղեցին ազատագրական պայքար Կոսովոյում և Մետոհիայում և Մակեդոնիայում (այն ժամանակ հայտնի էր որպես «Հին Սերբիա» կամ «Հարավային Սերբիա» ) Սերբիան ձգտում էր ազատագրել Կոսովոյի վիլայեթը (Նիշի, Պրիզրենի, Սկոպյեի և Նովի Պազարի սանջակները)։ Սերբական բանակին միացան հարավային սերբերը, որոնք կազմում էին հատուկ կամավորական ջոկատներ և հիմնականում նրանց մեծ մասը կազմում էին Մակեդոնիայի սերբերը։ Իրենց նպատակն էր ազատագրել հայրենի հողերը Օսմանյան կայսրությունից և միավորել դրանք Սերբիայի կազմում։  Այս կամավորները ներթափանցեցին Կումանովո և Կրիվա Պալանկա շրջաններ։ Երբ սերբերի և օսմանցիների միջև խաղաղություն կնքվեց, այս խմբերը վարում էին անկախ պարտիզանական մարտեր Սերբիայի դրոշի ներքո։ Կրելով այդ դրոշները սերբերը հարձակվում  էին սահմանազատման գծից հեռու տեղակայված հարավային շրջանները։  Սերբական առաջխաղացումը Հին Սերբիայում (1877–78) պատճառ դարձավ տարածաշրջանում նոր ապստամբությունների, որոնց թվում է նաև հայտնի ապստամբությունը Կումանովոյում, Կրիվա Պալանկայում և Կրատովոյում։ Հունվարի 20-ին բռնկվեց Կումանովոյի ապստամբությունը, որը տևեց չորս ամիս և ավարտվեց ճնշմամբ Օսմանյան կայսրության կողմից։ Օսմանցիները վրեժխնդիր եղան իրենց կայսրությունում ապրող սերբ բնակչության դեմ։  Անպաշտպան ռայայի (ստորին խավ, քրիստոնյաներ) դեմ կատարված ահաբեկչությունների պատճառով շատերը սարսափելով թաքնվեցին լեռներում և փախան սահմանով Սերբիա, որտեղից էլ հետագայում նրանք արշավում էին իրենց հայրենի շրջանները որպեսզի վրեժ լուծեն, օսմանցիների կողմից իրականացված վայրագությունների համար։
Պատերազմից հետո Կոսովոն և Մակեդոնիան ստացան սպառազինություն և օգնություն սերբական ռազմական կառավարության կողմից։ Եւ ողջ տարածաշրջանում ստեղծվեցին քրիստոնյա ապստամբների խմբեր։  Այդ խմբերի մեծ մասը, ստացան ֆինանսավորում և աջակցություն կառավարության կողմից։ Տվյալ խմբերի ստեղծման վայրը Սերբիան էր, սակայն նպատակն էր  հետագայում իրենց ուղարկել Օսմանյան կայսրություն։  Այդ կերպ Միցկո Կրստիչը 1879 թվականին Նիշում ստեղծեց ապստամբ խումբ՝ Նիկոլա Ռաշիչի և Վրանեի ռազմական կառավարության օգնությամբ։  1880 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ապստամբություն բռնկվեց Կիչևո - Պորեչե շրջանում, որը հայտնի էր որպես « Բրսյակի ապստամբություն »։ Սերբիան  գաղտնիաբար օգնում էր քրիստոնյաներին օսմանյան շրջաններում, ինչպես օրինակ Բրսյակի ապստամբության ժամանակ, սակայն 1881 թվականին օգնությունը դադարեցվեց կառավարության միջամտությամբ։ Միայն 1880–81-ի ձմռանը Օսմանյան բանակին հաջողվեց ճնշել ապստամբությունը և առաջնորդներից շատերին աքսորել։
1886-ին ստեղծվել է Սերբո-մակեդոնացիների ընկերակցությունը։
Նախերգանք
Հակասերբական «Հասարակություն ընդդեմ սերբերի» կազմակերպությունը ստեղծվել է 1897 թվականին Դամե Գրուևի կողմից, մինչև 1902 թվականը Հակասերբական կազմակերպությունը սպանել է առնվազն 43 մարդու և վիրավորել 52, այդ մարդիկ եղել են սերբական դպրոցների տերեր, ուսուցիչներ, սերբ ուղղափառ հոգևորականներ և այլ հայտնի սերբեր Օսմանյան կայսրությունում.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարտիզանական շարժումներ Կատեգորիա:1903 հիմնադրումներ Սերբիայում Կատեգորիա:Ազգային-ազատագրական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ապստամբություններ Օսմանյան կայսրության դեմ Կատեգորիա:Կոսովո վիլայեթ Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի սերբեր Կատեգորիա:Կոսովոյի սերբեր Կատեգորիա:Մակեդոնական պայքար Կատեգորիա:Սերբական հեղափոխական կազմակերպություներ Կատեգորիա:Հեղափոխական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հեղափոխական կազմակերպություններ Օսմանյան կայսրության դեմ
Airbag / How Am I Driving?
Airbag / How Am I Driving?, Radiohead ռոք խմբի 6-րդ մինի-ալբոմը։ «Airbag / How Am I Driving?» ալբոմը լույս է տեսել 1998 թվականին։ Այս ալբոմում կա ընդամենը 7 երգ։ Այս ալբոմի երգերը հետագայում միանալով ստեղծվում է իրենց 3-րդ՝ «OK Computer» ալբոմը։ Այս մինի-ալբոմի ամենահայտնի երգերը՝ «Airbag», «Palo Alto») և «Melatonin» երգերն են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական ալբոմներ
Իվան Ձերժինսկի
Իվան Իվանի Ձերժինսկի, խորհրդային շրջանի ռուս կոմպոզիտոր։ ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1957)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Տամբով քաղաքում։ Նրա առաջին ուսուցիչը եղել է հայտնի մանկավարժ Ալեքսանդրա Լավդովսկայան։ 1925 թ. ընդունվել է 1-ին երաժշտական տեխնիկում (Բոլեսլավ Յավորսկու դասարան)։
1929 թ. ընդունվել է Գնեսինների անվան տեխնիկում, որտեղ սովորել է պրոֆեսոր Միխայիլ Գնեսինի կոմպոզիցիայի դասարանում։ 1930 թվականին բնակության է տեղափոխվել Լենինգրադ։
Սովորել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայում։
Ստեղծագործություններ
Գրել է 10 օպերա («Խաղաղ Դոն», 1935, «Հերկած խոպան», 1937, «Մոսկվայից հեռու», 1954 և այլն), ռոմանսների շարքեր («Հյուսիսային երգեր», 1934, «Նոր գյուղ», 1948, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950 և այլն), օպերետներ, սիմֆոնիկ երկեր, գործիքային պիեսներ, երաժշտություն կինոնկարների և դրամատիկական ներկայացումների համար։