cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռաս ալ-Այն (ալ-Հասաքա)
Ռաս ալ-Այն (ալ-Հասաքա) (راس العين, Serêkaniyê, ), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում՝ Ալ-Հասաքայի մարզում։ Համանուն գավառի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչության թվով՝ 188,160 մարդ, մեկն է Սիրիայի 10 ամենամեծ քաղաքներից և ամենամեծը մարզում։ Ալ-Հասաքայի բնակչության զգալի մասը կազմում են արաբներն ու քրդերը, ասորիներ, հայեր, չեչեններ։ Քաղաքը տեղակայված է Թուրքիայի հետ սահմանի մոտ՝ ծովի մակարդակից 351 մ բարձրության վրա ։ Հեռավորությունը երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից կազմում է 500 կմ, մարզի վարչական կենտրոն Ալ-Հասաքա քաղաքից՝ մոտ 67 կմ։
Պատմություն
Անտիկ դարաշրջանում ներկայիս Ռաս ալ-Այն քաղաքի տարածքում գոյություն ունեցած բնակավայրը կոչվել է Ռեսաինա, Այն Վարդա և Թեոդոսիոպոլիս (կոչվել է Բյուզանդիայի կայսր Թեոդոսիոս I-ի պատվին), ով բնակավայրին տվել է քաղաքի կարգավիճակ։ Վերջին անունը նույնանում էր հայկական Կարին (ներկայում՝ Էրզրում) քաղաքի անվան հետ, ինչը շփոթմունքի տեղիք էր տալիս ։
Սասանյանները քաղաքն ավերել են երկու անգամ՝ 578 և 580 թվականներին, որից հետո այն վերակառուցվել է ու այդտեղ կառուցվել է Սասանյանների երեք ակադեմիաներից մեկը (մյուս երկուսը եղել են Գունդիշապուրում ու Տիզբոնում)։ 640 թվականին արաբները գրավում են քաղաքը, որի բնակիչները լքել էին այն ։ 942 թվականին բյուզանդացիները վերագրավում են քաղաքն, բազմաթիվ գերիներ վերցնում ու կոտորում արաբ բնակիչներին ։ 12-12-րդ դարերում քաղաքի տիրապետությունը վիճարկվում էր զենգիդների, այուբյանների, ապա Խորեզմշահերի կողմից։ 14-րդ դարի վերջին այն գրավվեց Լենկ-Թեմուրի կողմից
Քաղաքում գործում են մի քանի եկեղեցիներ, երկու մզկիթներ, դպրոցներ, բաղնիքներ և այլն
Հայոց ցեղասպանության ժամանակ Ռաս ալ-Այնում կազմակերպվել է Ռաս ալ-Այնի կենտրոնացման ճամբարը, որտեղ կոտորվել են շուրջ 80,000 հայ երեխաներ ու կանայք։ Այդ ժամանակ Սիրիան գտնվում էր Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ։
Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմ
Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Ռաս ալ-Այն քաղաքը, որ բնակեցված էր մեծ մասամբ քրդերով, դարձավ պատերազմական գործողությունների թատերաբեմ.
Ժողովրդագրություն
Քաղաքի բնակչության փոփոխություններն ըստ տարիների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ռաս ալ-Այնի գավառ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Հարություն Գավաֆյան
Հարություն (Վահրամ, Վահ) Մինաս Գավաֆյան (Գաֆաֆյան), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի ազգային վարժարանում։ Ավարտել է ամերիկացի միսիոներների Բրուսայի նահանգի Նիկոմիդիայի գավառակի Պարտիզակ (Բաղչեջիկ) ավանի բարձրագույն վարժարանը (պաշտոնական անունով՝ Բյութանիայի բարձրագույն վարժարան)։
1914 թվականին Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազմն սկսվելուն պես զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել Երզնկայի Ազիզիեի զինվորական հիվանդանոցում, որի բժշկապետն էր հայատյաց թուրք դոկտոր Սանի Յավերը։ Սրա հրամանով էլ 1915 թվականի հունիսի (կամ հուլիսի) 10-ին նույն հիվանդանոցում (կամ դրա բակում) սրախողխող է արվել մոտ 30 տարեկանում։
Ալիշա Իտկին
Ալիշա Էնն Իտկին (Alisha Ann Itkin, ամուսնությունից հետո՝ Ալիշա Սինամոն (Alisha Cinamon ), ), ամերիկացի փոփ–երգչուհի և կոմպոզիտոր։ Հայտնի է բեմական Ալիշա անունով ։ Տ տեղի դեռահասների շրջանում հայտնի էր 1980–ական թվականների վերջին ։
Հարություն Գավաֆյան
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1885 ծնունդներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ալիշա Իտկին
Կենսագրություն
Ալիշա Իտկինը ծնվել է Նյու Յորքի Բրուքլին թաղամասում ։ Նա իր ընտանիքում հինգ զավակներից չորրորդն է։ 14 տարեկանում Ալիշայի ծնողները, ովքեր հետաքրքրվում էին շոու–բիզնեսով, նրան համոզում են ելույթ ունենալ երաժշտական համերգներից մեկում, ինչպես նաև տեղական ռոք խմբի մասնակցությամբ ձայնագրում են նրա երգի դեմո տարբերակը ։
Վիկտոր Նեկիպելով
Վիկտոր Նեկիպելով (Виктор Александрович Некипелов, ), ռուս բանաստեղծ, հրապարակախոս, իրավապաշտպան, մասնագիտությամբ՝ բժիշկ-դեղագործ։
Ալիշա Իտկին
Կենսագրություն
Երիտասարդ երգչուհու կարողությունները գնահատում են «Vanguard Records»–ի պրոդյուսեր Մարկ Բերրիի կողմից, ում հետ համագործակցությամբ երգչուհին ձայնագրում է իր «All Night Passion» դեբյուտային սինգլը, որը միանգամից հաջողության է հասնում ամերիկյան չարտերում ։ Ալիշայի հաջորդ սինգլները ևս մտել են հիթ–շքերթների մեջ, սակայն հատուկ հաջեղության է հասել «Baby Talk» ստեղծագործությունը, որը եղել է «Billboard Dance Music/Club» հիթ–շքերթի առաջին հորիզոնականում ։ Բացի դրանից, 1985 թվականին Ալիշան ճանաչվել է «ամենախոստումնալից նոր երգչուհին» ըստ «Cashbox» երաժշտական ամսագրի ։
Վիկտոր Նեկիպելով
Ծնվել է չինական Խարբին քաղաքում։ 1937 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է ԽՍՀՄ։ 1939 թվականին նրա մայրը ձերբակալվել է և մահացել բանտում։ 1950 թվականին Նեկիպելովը գերազանցությամբ ավարտել է Օմսկի ռազմա-բժշկական ուսումնարանը։ 1960 թվականին, նույնպես գերազանցությամբ, ավարտել է Խարկովի բժշկական ինստիտուտի ռազմա-դեղագործական ֆակուլտետը։ 1969 թվականին հեռակա ավարտել է Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։
1960-ականներին ապրել է Ուկրաինայում (Ուժգորոդում և Ումանում), աշխատել է դեղագործ և դեղատան վարիչ։ 1966 թվականին Ուժգորոդում լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների «Մարսի և Վեներայի միջև» ժողովածուն, հետագայում նա տպագրվել է «սամիզդատով»։ 1970 թվականից ապրել է Մոսկվայի, ապա՝ Վլադիմիրի մարզերում։
Ալիշա Իտկին
Կենսագրություն
Հայտնի պարբերականները Ալիշային մեծ ապագա էին կանխատեսում` համեմատելով նրան Մադոննայի և Բարբարա Սթրեյզանդի հետ ։ Սակայն 1990 թվականին նրա «Bounce Back» սինգլն արդեն վերջին անգամ հայտնվել է հիթ–շքերթի առաջին տասնյակում, որից հետո երգչուհին թողարկել է միայն երկու սինգլ։ Դրանցից վերջինը` «You Wanna Be A Star (Superstar)», որ թողարկվել է 1999 թվականին , դարձել է «Սուպերաստղ» ֆիլմի սաունթրեք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Վիկտոր Նեկիպելով
1974 թվականին Վլադիմիրի մարզային դատարանի կողմից դատապարտվել է 2 տարվա ազատազրկման՝ հակախորհրդային նյութեր տարածելու համար։ Քննության ժամանակ նրան ուղարկել են դատահոգեբանական փորձաքննության։ Սկզբում ախտորոշել են շիզոֆրենիա, ապա նրան ուղարկել են Սերբսկու ինստիտուտ, որտեղ երեք ամիս մնալուց հետո (1974 թվականի հունվարի 15-ից մինչև մարտի 15-ը) համարվել է հոգեպես առողջ։ Այդ ինստիտուտում իր գտնվելու մասին նա պատմում է «Հիմարների ինստիտուտը» գրքում։
1977 թվականից Նեկիպելովը եղել է Մոսկվայի Հելսինկյան խմբի անդամ, ԽՍՀՄ-ում Հաշմանդամների իրավունքների պաշտպանության խմբի ստեղծման մասնակից։
Կրկին ձերբակալվել է 1979 թվականին և դատապարտվել 7 տարվա ազատազրկման ու 5 տարվա աքսորի։ 1987 թվականի մարտի 20-ին նրան ներում է շնորհվել։ Արտագաղթել է Ֆրանսիա, որտեղ շուտով մահացել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ
Էրագոն
Էրագոն (Eragon)՝ Քրիստոֆեր Պաոլինիի «Ժառանգություն» քառահատոր վեպի գլխավոր հերոսն է
Էրագոնը «Էրագոն» գրքում
Տասնհինգամյա դեռահաս-որբն ապրում է իր քեռի Հերոուի և եղբոր՝ Ռորանի հետ Հալբատորիքս թագավորի կայսրության Կարվախոլ գյուղի մի խուլ վայրում։ Իր մայրը՝ Սելենան գյուղում հայտնվել է ծննդաբերությունից առաջ, իսկ ծնելով Էրագոնին, հեռանում է թողնելով նրան հարազատների մոտ՝ ասելով, որ այդպես բոլորի համար լավ կլինի ։
Մի անգամ Սպայնայի լեռներում որսի ժամանակ Էրագոնի ձեռքում հայտնվում է կապույտ տարօրինակ ձևով մի քար, որը իրականում վիշապի ձու էր։ Տոնավաճառի ժամանակ Էրագոնը և իր քեռին իմանում են, որ քարը բավականին կարծր է և այն դժվար թե ինչ-որ մեկը գներ։ Քարի մասին մոռանում են, սակայն մի առավոտ ձվից դուրս է գալիս Սապֆիր վիշապը և Էրագոնը նրան թաքցնում է անտառում
Քեռու մահից հետո Էրագոնը Բրոմ-Ձիավորի հետ միասին սկսեց հետապնդել մարդասպանների, մարտի ժամանակ կորցնելով իր վիշապին դավաճան Մորզանի հետ։ Հետապնդման ժամանակ Էրագոնը սովորել է կախարդություն և շփումը վիշապների հետ հաղորդակցման կապի օգնությամբ։ Փնտրումների ժամանակ ավազակները նրանց գերի են վերցնում, սակայն գերիներին ազատում է Մուրտանգը ։ Ազատվելու ժամանակ ավազակներից մեկը իր դաշույնը նետում է դեպի Էրագոնը, սակայն Բրոմը Էրագոնին ծածկելով իրենով մահացու վնասվածք է ստանում։
Մուրտագը ոչինչ չէր ասում իր անցյալի մասին, ասելով, որ Հալաբատորիքսին ատելու իր պատճառներն ունի : Բրոմի մահից հետո և էլֆ Արիին շեյդ Դուրզից ազատելուց հետո, ով ձուն Վարդեններից տեղափոխել է էլֆերի մոտ և գերի է ընկել, միանալով վարդենների ապստամբներին։
Մարտի ժամանակ Ֆարտհեն Դուրե Էրագոնը հաղթեց շեյդ Դուրզային, խոցելով նրա սիրտը։ Շեյդի հետ պայքարի ժամանակ նա ստացավ սարսափելի վերք մեջքի վրա։
Էրագոնը իր անկանոն բուժումից հետո գնում է էլֆերի երկիր, որպեսզի շարունակի իր կախարդության դասավանդումը առեղծավածային ծերունու մոտ։ Այդ ծերունին զրույցի ընթացքում իրեն անվանում է «անվնաս հաշմանդամ»։ Նա Հեծյալների միաբանության վերջին փրկված՝ էլֆ Օրոմիսն էր, ով վիրավորվել էր կայսերական բանտերի կտտանքներից և համարվում էր մահացած:մ Իր Գլաեդր վիշապը նույնպես անբուժելի վիրավորված էր։
Էրագոնի մոտ զգացմունք է առաջանում արաքյադուստր Արյեի հանդեպ, ում նա փրկել էր առաջին գրքում, բայց նա նրան փոխադարձ չէր պատասխանում տարիքային տարբերության (Արյեն հարյուր տարեկան էր, որը էլֆերի մոտ համարվում էր մանկական տարիք ) և սոցիալական դրության պատճառով։
Գրքի վերջում, երբ Հսկա դաշտավայրում պայքար էր ընթանում, Էրագոնը մենամարտեց Մուրտագի հետ և պարտվեց։ Մուրտագը Էրագոնին ասաց, որ նա Մորզանի որդին է, ով դավաճանեց Հեծյալներին և իր փոքր եղբորը չսպանեց, նույնիսկ գերի չվերցրեց։ Սակայն նա վերցրեց Զարոկ թուրը, ասելով, որ նա Մորզանի ավագ որդին է և թուրը պետք է պատկանի նրան։
Էրագոնը «Էրագոն. Բրիսինգր» գրքում
Էրագոն և Ռորանը վերջում սիրելի Կատրինային փրկում են ավազակներից, որոնց թաքստոցը գտնվում էր Հելգրիդ լեռան վրա։
Էրագոնը «Էրագոն. Ժառանգություն» գրքում
Էրագոնը Ռորանին փրկում է փլվող պատից։ Շուտով մասնակցում է Բելատոնի և Դրաս-Լեոնի մարտին։ Դրաս-Լեոնում նա մենամարտում և վռնդում է Մուրտագին և Տորնին։ Ուրուբաենի մարտից առաջ թռչում է Վրյոնգարդ կղզին, բացում է Հոգիների Դամբարանը և տիրանում 136 Էլդունարիներին(վիշապի սրտեր,որոնք տալիս և ունեն հսկայական ուժ. այդպիսի մեծ քանակով սրտերի տիրացել է Հալբատորիքսը)։ Նաև իմանում է, որ փրկվել է 243 վիշապի ձու, որոնցից 26-ը նախատեսված են Հեծյալների համար։ Ուրուբաենում նա Սապֆիրի, Արյայի, Էլվիայի և էլֆերի հետ, Բլեդհգարմայից առաջ, ներխուժում են թագավորի դղյակ, անցնելով թակարդներով թունելի միջով, որոնք նրանք շատ հեշտությամբ հաղթահարում են և հասնում են դահլիճ։ Սկզբում Հալբատորիքսի դահլիճում տեղի է ունենում պայքար Մուրտագի հետ, Էրագոնը վիրավորում է նրան փորի հատվածից, իսկ հետո սպանում է թագավորին, որին Էրագոնը սպանեց հատուկ կախարդանքի օգնությամբ։ Թագավորական վիշապին սպանում է Արյան Տորնի և Սապֆիրի օգնությամբ։ Բռնապետին սպանելուց հետո Էրագոնը ուղևորվում Ալագեյսի սահմաններից դուրս, որտեղ կսովորեցնի նոր Հեծյալներին։ Տարբեր կերպարներ տարբեր ձև են անվանում Էրագոնին։ Շեյդերի մահաբեր- Դուրզային սպանելու համար Արգեթլամ- Անտեր որդի- նրա համար, որ նրա հոր անունը երկար ժամանակ հայտնի չէր Հրե թուր- Էրագոնի առաջին թրի գույնի պատճառով Կնուրլհայմ - քարե գլուխ- Էրագոն հարբել էր և Օրիկը չկարողացավ նրան արթնացնել Մարդասպան թագուհի- Հալբատորիքսին սպանելու համար Ռազզակների անիծողը- բոլոր ռազակներին սպանելու համար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքեր Կատեգորիա:2003 վեպեր
Մարիա Կաչինսկայա
Մարիա Կաչինսկայա ( ծնունդով Մացկևիչ, լեհերեն՝ Մարիա Հելենա Կաչինսկան (Maria Helena Kaczyńska), ), լեհ տնտեսագետ և հասարակական գործիչ, Լեհաստանի 8-րդ նախագահ Լեխ Կաչինսկու կինը։ Մահացել է Սմոլենսկում, ինքնաթիռի վթարի հետևանքով ։
Կենսագրություն
Մարիա Կաչինսկայան ծնվել է 1942 թվականի օգոստոսի 21-ին Նացիստական Գերմանիայի Վիլյայի շրջանի Կոբիլնիկ քաղաքում (ներկայիս Մինսկի մարզի Մեյադել թաղամաս, Բելառուս)։ Նրա հայրը՝ Չեսլավ Մացկևիչը (1910-1976), Վիլնայի շրջանում բնակվող էթնիկ բևեռաբնակ էր,  մասնագիտությամբ անտառապահ ։ Մայրը՝ Լիդիա Մացկևիչը (1916-2004, Սանկտ Պետերբուրգ ), ուսուցիչ էր։ Հայրը Կիրովյան բանակի կազմում մասնակցել է գերմանացիների դեմ  գերիշխանական պատերազմին, նրա եղբայրներից մեկը կռվել է լեհական բանակի գեներալ Վլադիսլավ Անդերսի «Անդրերսի բանակի» 2-րդ կորպուսում, մասնակցել է  Մոնտե-Կասսինոյի ճակատամարտին , իսկ մյուս եղբայրը` Կատինյան անտառում գնդակահարվել է Կատինյան գնդակահարության ժամանակ ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին միայն Մացկևիչների ընտանիքը հայրենիք վերադարձավ Լեհաստանի տարածքով, Կրասնոդարի երկրամասի Ռաբկա-Զրոյի բնակավայրով, որտեղ Մարիան ավարտել էր ավագ դպրոցը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա մեկնել էր Սոպոտ, որտեղ ընդունվել էր Գդանսկի համալսարանի  տրանսպորտի և արտաքին առևտրի ֆակուլտետը։ 1966 թվականին, ավարտելով համալսարանը, Մարիան աշխատել է Գդանսկում, որտեղ և 1976 թվականին ծանոթացել էր Լեխ Կաչինսկիի հետ։ 1978 թվականին ամուսնանում է իրենից 7 տարով մեծ ապագա նախագահի հետ։ 1980 թվականին ծնվում է նրանց առաջնեկը՝ Մարտան։ Մարտան (ամուսնական ազգանուն` Դուբենցկայա) ունի  երկու երեխա՝ առաջին ամուսնությունից ծնվել է  Եվան, երկրորդ ամուսնությունից՝ Մարտինին ։ Մարիա Կաչինսկայան տիրապետում էր անգլերեն, ֆրանսերեն, մի քիչ իսպաներեն և ռուսերեն լեզուներին։
Մահ և թաղում
Մարիան ամուսնու հետ գտնվում էր Ту-154 ինքնաթիռում, որը վթարի էր ենթարկվել Սմոլենսկում։ Մարիա Կաչինսկայաի և Լեխ Կաչինսկիի հետ մահանում են 96 մարդ։ Նրա դին հայտնաբերվում է ավելի ուշ (ամուսնական մատանին ճանաչելով ), այդ պատճառով էլ նրան երկու օր անց Մոսկվայից տեղափոխում են Վարշավա (ապրիլի 13)։ Նրան ամուսնու հետ հրաժեշտ տվեցին նախագահական շենքում։ Նրանց դագաղները ապրիլի 17-ին հանդիսավոր կերպով տեղափոխեցին Սբ. Հովհաննես Մկրտչի տաճար։ Մարիա Կաչինսկայան ամուսնու հետ թաղվել է 2010 թվականի ապրիլի 18-ին Վավելում, Արծաթյա զանգեր աշտարակի տակ գտնվող գերեզմանատանը, քիչ հեռու Յուզեֆ Պիլսուդսկիի գերեզմանից։ Մարիայի հարազատները ցանկություն էին հայտել, որ նրա սարկոֆագում նշվեն նրա երկու ազգանունները՝ Մացկևիչ-Կաչինսկայա (Mackiewicz Kaczyńska):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գդանսկի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Լեհ հասարակական գործիչներ
Սալլում Հադդադ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիացի դերասաններ
Միրզա Գենջյան
Միրզա Գենջյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Միրզա Գենջյանը ունեցել է բժշկական կրթություն և աշխատել է բժիշկ։
1915 թվականի ապրիլի 11-13-ը Իթթիհադի առաջին զոհերն եղան 600 հայ մտավորականները, որոնց մեջ էին բժիշկներ Նազարեթ Տաղավարյանը, Վահ­րամ Թոր­գո­մյա­նը, Կա­րա­պետ Փա­շա­յա­նը, Միրզա Գենջյանը, Հակոբ Նարկիլեջյանը, Տիգ­րան Ալ­լահ­վեր­դին և ուրիշներ։
Գրականություն
Կարոյեան Գասպար, Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները), Պոսթոն, 1957։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Ելոուսթոունյան ջրվեժներ
Ելոուսթոունի ջրվեժ (Yellowstone Falls), գտնվում է Ելոուսթոուն ազգային պարկում, Պարկի (ԱՄՆ, Վայոմինգ նահանգ) շրջանի Ելոուսթոուն գետի վրա։ Նրանց միջև հեռավորությունը 750 մետր է։
Վերին Ելոուսթոունյան ջրվեժ
Վերին Ելոուսթոունյան ջրվեժը (Upper Yellowstone Falls) գտնվում է 44.71278°N, -110.49972°W կետում և ունի 33 մետր բարձրություն ։
Ստորին Ելոուսթոունյան ջրվեժ
Ստորին Ելոուսթոունյան ջրվեժը (Lower Yellowstone Falls) գտնվում է 44.71806°N, -110.49611°Wկետում և ունի 94 մետր բարձրություն։ Սա պարիկի ամենաբարձր ջրվեժն է և ամենաջրառատն է Ժայռոտ լեռներում, չոր եղաակներին (աշնանը) ջրի հոսքը մոտավորապես 19 մ³/վ է, անձրևոտ եղանակներին (գարնան վերջ) մինչև 240 մ³/վ։ Ներքև թափվելուց հետո գետը շարունակում է հոսել Մեծ Ելոուսթոունյան կիրճով ։
Պատմություն
Տեղի հանդիկները վաղուց ի վեր գիտեին այս ջրվեժների մասին։ Ուլիամ Կլարկը իր հայտի արշավի ժամանակ (1804-1806), գտնվելով այս վայրում, օրագրում գրառում է կատարել, որ լսել է ջրվեժների ձայներ, բայց այդպես էլ իր աչքով դրանք չի տեսել։ 1824 թվականին ֆրանսիացի մորթեղենի վաճառական Բապտիզե Դյուշարմեն հայտարարել է, որ տեսել է այդ ջրվեժները։ 1846 թվականին ամերիկացի ռահվիրտ, լեռնային բնակիչ, մորթեղենի վաճառական և լեռնային ուղեկցորդ՝ Ջիմ Բրիդջերը ևս հայտարարել է, որ տեսել է այդ ջրվեժները։ 1851 թվականին նա քարտեզը, որի վրա նշված էին այս ջրվեժները փոխանցեց միսիոներ՝ Պիեր Ժան դե Մնետին։ 1869 թվականին Կուկի, Ֆոլսոմի և Պինտերսոնի արշավի ժամանակ այս ջրվեժներն առաջին անգամ ամբողջովին ուսումնասիրեցին և ստացան իրենց ներկայիս անվանումը ։ Հաջորդ տարվա ընթացքում հանրությանը ներկայացվեց ջրվեժների քիչ թե շատ առավել որակյալ նկարներ, որոնք նկարել էր շարքային Չարլզ Մուրը, Վաշբուրն, Լանգֆորդ, Դոանե արշավի ժամանակ ։ Ջրվեժների առաջին լուսանկարներին արվել են 1871 թվականին, Ուիլիամ Ջեքսոնի կողմից, ով այս վայր էր այցելել Ֆերդինանտ Գայդենայի գլխավորած արշավախմբի հետ, իսկ առաջին իրական բնանկարն արվել է Թոմաս Մորանի կողմից։ 1887 թվականին հրապարակվել է այս ջրվեժների առաջին ձմեռային լուսանկարները, հեղինակը Ֆրենկ Հեյնսն էր։
Ներկայումս Ելոուսթոունյան ջրվեժները համարվում են հայտնի զբոսաշրջային տեսարժան վայրեր։ Անմիջապես վերին ջրվեժի մոտ կառուցած է Չիտենդեն կամուրջը, իսկ ստորին ջրվեժին մոտենում է «Հորեղբայր Թոմի արահետը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ջրվեժներ
Կիթառահարուհին (նկար)
«Կիթառահարուհին» (De gitaarspeelster), բարոկկո դարաշրջանի հոլանդացի հռչակավոր գեղանկարիչ, հոլանդական գեղանկարչության ոսկե դարաշրջանի ներկայացուցիչ Յան Վերմեերի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1670 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 53 × 46,3 սմ։ Այսօր «Կիթառահարուհին» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Համսթեդում՝ Քենվուդ-հաուսում (Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն)։
Նկարը պետք է չշփոթել պատճենի հետ, որը կոչվում է «Կիթառ նվագող տիկինը», որի հեղինակն անհայտ է և այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Միացյալ Նահանգների Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարանում ։ «Կիթառահարուհին» կտավը 1974 թվականին գողացվել է Իռլանդիայի հանրապետական բանակի ապստամբների կողմից, որից հետո կրկին վերադարձվել է ։
Նկարագիր
Յան Վերմեերը «Կիթառահարուհին» ստեղծագործությունը վրձնել է ոչ ներդաշնակ և նրան բնորոշ ոչ տիպային ձևով։ Կիթառ նվագող աղջկան հեղինակը տեղավորել է բավականին ձախ, այնքան, որ աջ արմունկը կտավի սահմաններից դուրս է մնացել։ Ինչպես նախկին նկարներում, այստեղ նույնպես ձևերը կտրուկ պահպանված են՝ աղջկա մատները, որոնք լարերի վրա են, հետևի պատին փակցրած նկարի շրջանակը։ Հարթություններն ու երկրաչափական պատկերները հեղինակը նկարել է իմպաստոյի ոճով ։ Նկարի գլխավոր հերոսուհին մարմնով թեքված է դեպի աջ, շրթունքները ժպիտ են արտահայտում, դեպի գործիքը հակած գլուխը փաստում է, որ աղջիկը վայելում է երաժշտությունը։ Պատին փակցրած նկարում Վերմեերը պատկերել է հովվերգական բնանկար, որը նմանեցնում են Ադրիան վան դե Վելդեի ոճին. նկարը ևս մեկ անգամ փաստում է, որ այստեղ տիրում է անխռովություն ։ Աղջկա ձեռքին պատկերված երաժշտական գործիքը իսպանական կիթառ է՝ հինգ լարերով, որը հայտնի դարձավ 15-րդ դարից սկսյալ ։
Շահբայի գավառ
Շահբայի գավառ (منطقة شهبا), գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավային մասում։ Հանդիսանում է Ալ-Սուեյդայի մարզի երեք գավառներից մեկը։
Աշխարահգրություն
Վարչական կենտրոնն Շահբա քաղաքն է։ Գավառը գտնվում է մարզի կենտրոնական մասում։ Սահմանակից է հյուսիսում՝ Դումայի գավառ, հարավում՝ Ալ-Սուեյդայի գավառ, արևմուտքում՝ Հորդանան, արևելքում՝ Ալ-Սանամեյնի գավառ։ Գավառի ընդհանուր տարածքն կազմում է 1.773.13 քառ.կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով գավառ բնակչությունն կազմում է 71,949 մարդ ։ Իսկ համանուն քաղաքի բնակչությունն 14,784 մարդ։
Ներքին բաժանում
Շահբայի գավառը բաղկացած է 4 շրջաններից (Բնակչության թվաքանակն ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով է) դրանք են՝
Ֆադիա Խաթթաբ
Ֆադիա Խաթթաբ (հունիս 9, 1950-), սիրիացի դերասանուհի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիացի դերասանուհիներ
Թաիր Սալախովի տուն-թանգարան
Թաիր Սալախովի տուն-թանգարան (Tahir Salahovun ev-muzeyi), տուն-թանգարան, որտեղ ցուցադրվում է Ադրբեջանի նկարչության դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ, Արվեստի վաստակավոր գործիչ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, Ադրբեջանի և ԽՍՀՄ պետական մրցանակների դափնեկիր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր Թաիր Սալախովի նկարները, անձնական իրերը և հավաքածուները։
Պատմություն
2011 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը Բաքվում Թաիր Սալախովի տուն-թանգարանի ստեղծման մասին հրամանագիրն է ստորագրել ։ Թանգարանը ստեղծվել է 2012 թվականին Իչարի Շահար Պատմական Ճարտարապետական Արգելոց վարչության կողմից և գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում ։
Ցուցահանդես
Թանգարանի ցուցադրումը նվիրված է Թաիր Սալախովի կյանքին և գործունեությանը։ Նկարիչը թանգարանին նվեր արեց 735 ցուցանմուշ։ Դրանք ներառում են իրենց նկարները, անձնական իրերը, գորգի հավաքածուները և լուսանկարների արխիվները։ Ցուցահանդեսը գտնվում է 3 հարկերում։ Թանգարանի հավաքածուն բաղկացած է 798 ցուցանմուշներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաքվի թանգարաններ Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ Ադրբեջանում Կատեգորիա:2012 հիմնադրումներ Ադրբեջանում
Լասլո Սաբո
Լասլո Սաբո, հունգարացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1950)։
Կենսագրություն
6 տարեկանից սովորել է խաղալ շախմատ, 14 տարեկանից մասնակցել է մրցումների, 17 տարեկանում դարձել է ազգային վարպետ։ Առաջին մեծ հաջողությունը ձեռք է բերել 18 տարեկանում, հաղթել է Հունգարիայի Տատատովարոշեի առաջնությունը և ընդգրկվել է ազգային հավաքականի կազմում, որպեսզի մասնակցի շախմատային օլիմպիադային։ Երիտասարդ տարիքում եղել է բանակային ծառայող, պատերազմի ավարտից հետո եղել է պրոֆեսիոնալ շախմատիստ ։ Պատերազմի ժամանակ, եղել է խորհրդային գերության մեջ։ Մինչև 60-ական թվականների կեսերին եղել է Հունգարիայի ուժեղագույն շախմատիստ (ապա տեղափոխվել է առաջին դիրքի Լայոշ Պորտիշ)։ Եռակի մասնակցել է հավակնորդների մրցաշարին։ 11 անգամ հանդես է եկել Հունգարիայի թիմի շախմատային օլիմպիադաներում, խաղացել է 5 անգամ առաջին խաղատախտակի վրա։ 9 անգամ եղել է Հունգարիայի չեմպիոն, նա շահել է ավելի քան 20 միջազգային մրցաշարեր։
Միջազգային մրցավար (1954)։ Շախմատի գրող ։ Երկար տարիներ նա եղել «Մադյար շակկլետ» ամսագրի խմբագիր։
Մահից հետո Լ. Սաբոյի՝ իր հարուստ շախմատի գրադարանն եւ արխիվները նվիրաբերվել է Քլիվլենդի հանրային գրադարանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակից Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Ֆյորելլո Լա Գուարդիա
Ֆյորելլո Լա Գուարդիա, ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Նյու Յորքի քաղաքապետ երեք կադենցիայի ընթացքում՝ 1934-1945 թվականներին։ Կոչվել է «Փոքրիկ ծաղիկ» (The Little Flower)՝ բառացի թարգմանությամբ իր անունը և, հնարավոր է նաև, պայմանավորված է իր ցածր հասակով։ Լինելով Հանրապետական կուսակցության անդամ՝ ներկայացրել է կուսակցության լիբերալ թևը, կողմնակից էր պրոգրեսիվիզմին և Ռուզվելտի «նոր կուրսին»։ Գլխավորել Է Նյու Յորքը Մեծ ճգնաժամից վերականգնման տարիներին, դարձել հայտնի քաղաքապետ և ազգային մասշտաբի գործիչ՝ նախագահ Ռուզվելտին առընթեր ղեկավարելով քաղաքացիական պաշտպանության գերատեսչությունը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին ԱՄՆ-ի անդամակցությունից հետո։
Կենսագրություն
Ֆյորելլո Լա Գուարդիան ծնվել է Բրոնքսում իտալացի կաթոլիկ Աքիլլա Լա Գուարդիայի, որը ծնունդով Չերինյոլայից է, և հրեական ծագում ունեցող Տրիեստից իտալուհի Իրեն Կոեն Լուցատոյի ընտանիքում, դաստիարակվել է եպիսկոպոսական ավանդույթներով։ Իր մանկության ընթացքում, Էնրիկոյի (Enrico) անունը փոխվել է Հենրի։ Պատանեկությունն անցկացրել է Հունգարիայում և Իտալիայում, աշխատել է Բուդապեշտի, Տրիեստի և Ֆիումի ԱՄՆ հյուպատոսություններում։ 1906 թվականից աշխատել է Նյու Յորքում որպես ներգաղթային ծառայության թարգմանիչ, սովորել է Նյու Յորքի համալսարանում, 1910 թվականին դատարանում ստացել է իրավաբանական գործունեություն իրականացնելու իրավունք։ 1916 թվականին ընտրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատ, սակայն շուտով լքել է այդ պաշտոնը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մարտական գործողություններին որպես ռազմական օդաչու մասնակցելու պատճառով։ 1918 թվականին վերադարձել է վարչական աշխատանքին, 1922 թվականին վերընտրվել Ներկայացուցիչների պալատի կազմում։ 1933 թվականին հաջողությամբ առաջադրվել է Նյու Յորքի քաղաքապետի պաշտոնում։ Հետագայում այդ պաշտոնում վերընտրվել է երկու անգամ։ Որպես քաղաքապետ՝ Լա Գուարդիան, առաջին հերթին, հայտնի է դարձել կոռուպցիայի և հանցավորության դեմ իր անխոնջ պայքարով (առաջին հերթին նա հրաման է տվել ձերբակալել Լակի Լուչանոյին՝ ձգտելով ոչնչացնել իտալացիների՝ որպես մաֆիոզների մասին կարծրատիպը) և նոր սոցիալական ծրագրերի ներդրմամբ, որոնք էապես բարձրացրել են Նյու Յորքի կարիքավոր բնակիչների բարեկեցությունը։ Մեծ ուշադրություն է դարձվել նաև «չոր օրենքի»՝ կազմակերպված հանցավորության և թմրամոլության հետևանքների դեմ պայքարին։
Լա Գուարդիա և մարիխուանայի օրինականացման մասին հարց
Լա Գուարդիան վստահ էր, որ մարիխուանայի օգտագործումը կարող է օգնել թմրանյութից կախվածության բուժման հարցում, և պնդում էր, որ այդ ուղղությամբ հետազոտությունները շարունակվեն նույնիսկ այն ժամանակ, երբ ամբողջ երկրում մոլեգնում էր հակամարիխուանական հիստերիան, որը հրահրել էր թմրանյութերի հարցերով հանձնակատար Գ. Անսլինգերը։ Ի պատասխան «մարիխուանայի հարկ» սահմանելու՝ Լա Գուարդիան Նյու Յորքում մարիխուանայի խնդրի ուսումնասիրման հանձնաժողով է կազմակերպել։ Հանձնաժողովի անդամներն էին երկու թերապևտ, երեք հոգեբույժ, երկու դեղագետ, առողջապահության փորձագետ, ուղղիչ հիմնարկների և առողջապահական հիմնարկների լիազորված վարչություններ, ինչպես նաև բուժական հաստատությունների նախարարության հոգեբուժության բաժանմունքի տնօրեն։ Հետազոտությունը սկսել է 1940 թվականին և 1944 թվականին դրանց արդյունքները մանրամասն ներկայացրել է «Մարիխուանայի խնդիրը Նյու Յորքում» զեկույցում։
Հանձնաժողովը ոչ մի ապացույց չի գտել, որ հանցագործությունների զգալի մասը կապված է եղել մարիխուանայի հետ, ինչպես նաև այն բանի հետ, որ մարիխուանան հրահրում է ագրեսիվ կամ հակասոցիալական վարքագիծ։ Հետազոտության արդյունքները վկայում են, որ մարիխուանայի օգտագործումը սեռական գրգռիչ ազդեցություն չի ունենում և չի հանգեցնում անձի բացասական փոփոխությունների։ Տվյալներ չեն ստացվել, որոնք կվկայեին դրա կախվածության մասին։
Սակայն ԱՄՆ Կոնգրեսն անտեսել է «Լա Գուարդիայի հանձնաժողովի» եզրակացությունները, իսկ թմրանյութերի հարցերով հանձնակատարը դրանց պատասխանել է նոր քարոզչական արշավով։ 1949 թվականին մարիխուանան հայտարարվել է «կոմունիստների զենք, որը թուլացնում է ամերիկյան ազգի ոգին», և նրա անվնասության մասին ցանկացած բանավեճ անհնար է դարձել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Սուրբ Լուիսի բերդ
Սուրբ Լուիսի բերդ, նաև հայտնի է որպես Քալաատ ալ Մուիզ՝ Ավերված բերդ, որը գտնվում է Լիբանանի Սիդոն քաղաքում։ Կառուցվել է 1254 թվականին ֆրանսիացի խաչակիրների կողմից Ֆաթիմիդ ամրոցի տարածքում։ Ամրոցը մի քանի անգամ վերակառուցվել է մինչև 17-րդ դարը։
Պատմություն
Հիմա տարածքը արդեն գրավվել է Սուրբ Լուիի կողմից, բայց միջնաբերդի մնացորդները մինչև հիմա պահպանվել են, այդ թվում նաև թատրոնը։ Միջնաբերդը հավանաբար ամբողջությամբ փլուզվել էր, բայց արաբները վերակառուցել են այն ։
Միջնաբերդի հարավում մնացորդները գտնվում են Մուրեքսի բլուրում։ Միջնաբերդի մնացորդներ դեռևս կարելի է տեսնել։ Արհեստական այդ բլուրը (100մ երկարությունը, 50մ բարձրություն) ստեղծվել է փյունիկյան ժամանակաշրջանում պուրպուրի գործարանի թափոնների պատճառով։ Ենթադրվում է, որ բլուրի վերին մասում հռոմեացիները տներ են կառուցել։ Բլրի մի մասը հիմա ծածկված է Սիդոնի շիա համայնքի գերեզմանոցներով։
10-րդ դարում ֆաթիմական խալիֆա Ալ Մուիզ լի-դին Ալլահը միջնաբերդը վերածեց ամրոցի, ամրացրեց այն և տվեց Քալաատ ալ Մուիզ անունը։ Ամրոցը, ինչպիսին, որ հիմա է, կառուցվել է 1254 թվականին խաչակիրների կողմից, երբ ֆրանկները բռնազավթում էին Սիդոնը։ Ֆրանսիայի թագավոր Լուի IX-ը, ով ավելի հայտնի է Սուրբ Լուի անունով, երկար ժամանակ է մնացել այդ ամրոցում, այդ իսկ պատճառով այն կոչել են իր անունով։
Երբ արաբները պաշարել էին քաղաքը, ամրոցը վերակառուցվեց։ Հետագայում այն վնասվեց մամլուքների պատճառով և կրկին վերակառուցվեց Ֆահր ադ-Դին II-ի կողմից 17-րդ դարում ։ Ամրոցը մի քանի անգամ թալանել են, որից միայն ավերակներն են մնացել։ Ամրոցի մի մասը փլուզվել է օսմանական ժամանակաշրջանի վերջին ։
1948 թվականին ամրոցը ծառայել է որպես ապաստարան Պաղեստինի փախստականների համար։ Հետագայում կրկին վնասվել է իսրայելական ռմբակոծության պատճառով։ Ծրագրեր են մշակվում ամրոցը վերակառուցելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբանանի բերդեր
Պերեյր
Պերեյր (Péreyres), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Ասկուրե
Ասկուրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր գավառի հյուսիս-արմուտյան սահմանի մոտ՝ Արածանիի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին ։
Պերեյր
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 53 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.63 կմ² տարածք։
Ասկուրե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պերեյր
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 28 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 23 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 15-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,2 %։ 15 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 11 անձ (6 տղամարդ և 5 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 8 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
WEB ծրագրավորման գործիքներ
WEB ծրագրավորման գործիքներ, որոնք թույլ են տալիս WEB ծրագրավորողներին թեստավորել և debug անել իրենց կոդը։ Սրանք տարբերվում են WEB կայքերի կոնստրուկտորներից և ինտեգրացված ծրագրավորման միջավայրերից նրանով, որ անմիջականորեն չեն մասնակցում կայքէջի ստեղծմանը, այլ գործիքներ են WEB կայքում կամ WEB ծրագրում օգտագործողի ինտերֆեյսը թեստավորելու համար։ WEB ծրագրավորման գործիքները WEB բրաուզերներում ներկայացված են որպես հավելումներ կամ ներկառուցված ֆունկցիաներ։
Շատ տարածված WEB բրաուզերներում, ինչպիսք են Google Chrome, Firefox, Internet Explorer, Safari և Opera, ունեն ներկառուցված գործիքներ, որոնք օգնում են WEB ծրագրավորողներին։ Ինչպես նաև կարելի է տեղադրել բազմաթիվ հավելումներ և պլագիններ։
WEB ծրագրավորման գործիքները հնարավորություն են տալիս ծրագրավորողներին աշխատելու տարբեր WEB տեխնոլոգիաների հետ (HTML, CSS, the DOM, JavaScript, WEB բրաուզերի կողմից մշակվող կոմպոնենտներ)։ WEB բրաուզերների զարգացումով պայմանավորված անընդհատ ավելանում են նոր հնարավորություններ և ֆունկցիաներ ։
WEB ծրագրավորման գործիքների աջակցում
Տարածված բրաուզերները հնարավորություն են տալիս WEB դիզայներներին և WEB ծրագրավորողներին դիտել էջի տեսքը։ Սրանք գործիքներ են, որոնք ներկառուցված են բրաուզերում և չեն պահանջում հավելյալ մոդուլներ կամ կոնֆիգուրացիաներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծրագրավորման գործիքներ
Խոակին Սորոլյա
Խոակին Սորոլյա ի Բաստիդա (Joaquín Sorolla y Bastida, ), իսպանացի նկարիչ։ Համարվում է իմպրեսիոնիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչ Իսպանիայում։
Կենսագրություն
Փոքր տարիքում կորցրել է ծնողներին, քրոջ հետ մեծացել է մորաքրոջ ընտանիքում։ Գեղանկարչություն է սկսել պարապել 14 տարեկանից, սկզբում Վալենսիայում Ֆրանսիսկո Պրադիլյայի մոտ, այնուհետև Մադրիդում։1885 թվականին ստացել է Իսպանական ակադեմիայի նպաստը Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում քառամյա ուսում ստանալու համար։ Այցելել է Փարիզ, ծանոթացել ժամանակակից գեղանկարչությանը, որից առանձնացրեց իր համար Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի և Ադոլֆ Մենցելի ստեղծագործությունները։ 1888 թվականին վերադարձել է Վալենսիա, 1890 կնոջ և դստեր հետ տեղափոխվել Մադրիդ, որտեղ ծնվել են նրա երկու դուստրերը։
Հաջորդ տասնամյակում նկարիչը է հասել է ազգային ու միջազգային հաջողության։ Նրա աշխատանքները ստացել են մրցանակներ Իսպանիայում և ԱՄՆ-ում, նշվել են քննադատների և Փարիզի սալոնների հանդիսատեսի կողմից։ Հաջողության բարձրագույն կետը դարձել է Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսին (1900) նրա աշխատանքների ցուցադրությունը, որի համար նա պարգևատրվել է պատվո մեդալով և "Պատվո լեգեոնի" շքանշանով, դարձել է Փարիզի, Լիսաբոնի և Վալենսիայի արվեստի ակադեմիաների պատվավոր անդամ։ Հետո, Փարիզում 1906 թվականի մասշտաբային ցուցահանդեսին է մասնակցել, որտեղ ներկայացված էին շուրջ 500 աշխատանքներ։ Սորոլյան ստացել Պատվո լեգեոնի ասպետի սպայի կոչում։ Նրա կտավների նույն ծավալի ցուցահանդեսներ են բացվել Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում։ 1911 թվականին Սորոլյան պայմանագիր է ստորագրել ամերիկացի մագնատ և բարերար Արչեր Հաթինգթոնի հետ իր Իսպանիային վերաբերող մի շարք նկարների մասին, որտեղ ներկայացված էր իսպանական շրջանների կենցաղը (շարքը ավարտվել է 1919 թվականին, հասարակությանն է ներկայացվել 1926 թվականից)։
1920 թվականին նկարիչը համար սեփական այգում նկարելիս մոլբերտի մոտ կաթվածահար է եղել և իր կյանքի վերջին երեք տարվա ընթացքում անդամալույծ է եղել։
Գնահատում
Աչքի է ընկել ստեղծագործական արտակարգ ավյունով, իրենից հետո թողել է 2000 ստեղծագործություն։ Նկարչի այրին նրա մահից հետո Սարոլյայի նկարները հանձնել է Իսպանիայի կառավարությանը։ Դրանք կազմել են 1932 թվականին Մադրիդում բացված Խոակին Սորոլյայի թանգարանի ցուցադրության հիմնական մասը։ Ամերիկացի արդյունաբերող և հավաքորդ Փոլ Գեթթին իր թանգարանի համար գնել է Սարոլյայի տասը կտավներից։ Նկարչի նկարներից կան Բեռլինի և Բուենոս Այրեսի թանգարաններում։
2007 թվականին Սարոլյայի և Սարջենտի նկարների ցուցահանդեսը բացվել է Փարիզի Petit Palais-ում։ 2009 թվականին Սարոլյայի անհատական ցուցահանդեսը բացվել է Պրադոյում և Կուրիտիբեի Նիմեյերի թանգարանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Իսպանացի նկարիչներ
Էռնան Բեռնարդելյո
Էռնան Դարիո Բեռնարդելյո (Hernán Darío Bernardello, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, որ հանդես է եկել հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում։
Ակումբային կարիերա
Էռնանը «Նյուելս Օլդ Բոյզ» ակումբի սան է։ 2006 թվականին նա կատարել է իր նորամուտը Արգենտինայի առաջնությունում։ 2009 թվականին սեպտեմբերի 28-ին «Արխենտինոս Խունիորսի» դեմ խաղում Էռնանը խփել է իր առաջին գոլն ակումբի կազմում ։
2009 թվականի ամռանը Բեռնարդելյոն վեց տարվա պայմանագիր է կնքել իսպանական «Ալմերիայի» հետ։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է 3 մլն եվրո ։ Օգոստոսի 30-ին «Ռեալ Վալյադոլիդի» դեմ խադում նա կատարել է իր նորամուտը Լա Լիգայում ։ 2011 թվականի փետրվարի 5-ին «Էսպանյոլի» հետ խաղում Էրնանը հեղինակել է իր առաջին գոլն ակումբի կազմում ։ 2012 թվականի ամռանը Բեռնարդելյոն վարձավճարով տեղափոխվել է «Կոլոն» ։ Սեպտեմբերի 3-ին «Ռիվեր Պլեյտայի» դեմ խաղում նա կատարել է իր դեբյուտը նոր թիմի կազմում ։ 2013 թվականի մարտի 3-ին «Էստուդիանտեսի» դեմ խաղում Էռնանը խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում ։
2013 թվականի ամռանը Բեռնարդելյոն տեղափոխվել է Կանադայի «Մոնրեալ Իմպակտ»։ Օգոստոսի 11-ին «Չիկագո Ֆայրի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը MLS-ում ։ 2014 թվականին Էռնանը թիմի հետ հաղթել է Կանադայի առաջնությունում։ Նույն տարվա ամռանը Բեռնարդելյոն տեղափոխվել է մեքսիկական «Կրուս Ասուլ»։ Օգոստոսի 3-ին «Վերակրուսի» դեմ խաղում նա առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Մեքսիկայի առաջնությունում ։
Միջազգային կարիերա
2009 թվականի մայիսի 20-ին կայացած Պանամայի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում Բեֆնարդելյոն կատարել է իր նորամուտն Արգենտինայի ազգային հավաքականում ։
Ձեռքբերումներ
«Մոնրեալ Իմպակտ»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Նյուելս Օլդ Բոյզի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Լյուքսեմբուրգյան Շվեյցարիա
Լյուքսեմբուրգյան Շվեյցարիա, կամ Փոքր Շվեյցարիա (Kleng Lëtzebuerger Schwäiz, Petite Suisse Luxembourgeoise, Kleine Luxemburger Schweiz), մարզ Լյուքսեմբուրգի արևելյան մասում։ Անվանումը ստացել է շնորհիվ Շվեյցարիայի հետ աշխարհագրական նմանության։ Այն նաև հայտնի է Մյուլլերտալ (Mëllerdall, Müllertal) անունով ։
Լյուքսեմբուրգյան Շվեյցարիան գտնվում է գերմանա-լյուքսեմբուրգյան արգելոցի տարածքում։ Տեղի բնությունը շատ նման է Շվեյցարիային, այստեղ տիրում են ժայռոտ ռելիեֆ, խիտ անտառներ և մեծ թվով փոքր գետեր։ Տարածքի ամենաբարձր կետը ծովի մակարդակից գտնվում է 414 մետր բարձրության վրա։
Սա Լյուքսեմբուրգի ամենափոքր մարզն է և զբաղեցնում է պետության ընդհանուր տարածքի 7%-ը։ Այստեղ կա ընդամենը մեկ միջին չափի քաղաք՝ Էխտերնախը։ Մյուս քաղաքների շարքում հատկանշական են նաև՝ Բոֆոր, Բերդորֆ և Կոնսդորֆ քաղաքները։
Ֆլորա և Ֆաունա
Փոքր Շվեյցարիայի կենդանական և բուսական աշխարհը յուրահատուկ է։ Կան Էնդեմիկ բուսական տեսակներ, որոնք աճում են միայն այս տարածքում։ Դրա պատճառը օդի 100% խոնավությունն է, որը պահպանվում է ողջ տերության սահմաններում ամբողջ տարվա ընթացքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի աշխարհագրություն
Սենսենի
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 2152 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 1355 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 938-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 417-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,2%, 1999 թվականին եղել է 65,0%)։ 938 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 837-ը (459 տղամարդ և 378 կին), գործազուրկ էին 101 մարդ (45 տղամարդ և 56 կին)։ 417 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 118 ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 167-ը՝ թոշակառուներ, 132-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կարնունտում
Կարնունտ (Carnuntum), հռոմեական ռազմական ճամբար, Վերին Պանոնիայի ադմինիստրատիվ կենտրոն։ Բնակչությունը կազմել է մոտ 50 հազար մարդ ։
Կարնունտումը հռոմեացիների համար եղել է հենակետային կենտրոն հատկապես Մարկոմանյան պատերազմի ժամանակ։ 3-րդ դարում Կարնունտը ոչնչացվել է գերմանացիների կողմից։ Չնայած ճամբարը մասամբ վերականգնվել է, բայց նախկին նշանակությունը չի ունեցել։ Միջնադարում վերջնականապես վերածվել է ավերակների։
Կարնունտը չեն հիշատակում հնագույն պատմաբանները։ Այստեղ կայսր Մարկոս Ավրելիոսը հաճախ գրել է իր բանաստեղծությունները «Προς εαυτόν» («Խոհ իմ մասին»)։ Այստեղ է կայսր հռչակվել Սեպտիմոս Սևերոսը։
Կարնունտում հայտնաբերվել է լավ պահպանված գլադիատորների դպրոցի ավերակները։ Այն շրջապատված էր հաստ պատերով։ Ներսում կար գլադիատորների վարժեցման համար նախատեսված փոքրիկ կրկեսային կառույցների համալիր։ Հայտնաբերվել են նաև 40 խցեր, մեծ թերմեր, գերեզմանոց և վարժությունների դահլիճ՝ տաքացվող հատակով, և տարբեր վարչական կառույցներ ։
Քաղաքի պատմությունը
Հռոմեական շրջանում Կարնունտումը եղել է որպես ամբերի համար խոշոր առևտրային կենտրոն։
Որպես մայրաքաղաք այն դարձել է Հադրիանոսի կողմից։ Նրա կարևորությունը համարվում է այն, որ Մարկոս Ավրելիոսը 172-175 թվականներին՝ Մարկոմանների դեմ պատերազմի ժամանակ մնացել է այդտեղ և գրել է իր Մեդիտացիաները։ Նաև Սեպտիմիուս Սևերուսը՝ այդ ժամանակ Պանոնիայի նահանգապետը, իր զինվորների կողմից այստեղ է հռչակվել կայսր (193)՝ փոխարինելու համար Պերտինաքս կայսերը, որը սպանվել էր։
Սևերոսների հարստության ժամանակ Կարնունտումը տնտեսական վերելք է ապրում (193-235) առավելագույն չափերով՝ հասցնելով նրան հռոմեական գաղութի մակարդակի ։ Գալլիենուսի կառավարման ժամանակ հատվել են դրամներ նրա և կնոջ պատկերով։ Նա սպանվել է իր զինվորների կողմից Կարնունտումում ։
308 թվականին՝ քաղաքացիական պատերազմների ժամանակ, կայսր Դիոկղետիանոսը կոնֆերանս է հրավիրում Կարնունտումում Մաքսիմիանոսի և Գալերիուսի հետ ։
Կարնունտումի հնագիտական պարկը
Մինչև 18-րդ դարի վերջը հեռացվում էին հնագույն մնացորդները, որոնք խոչընդոտում էին գյուղատնտեսության զարգացմանը։ Միայն 1850 թվականից են սկսվում առաջին պեղումները։ 1877 թվականից կատարվում են ավելի հետաքրքիր բաց պեղումներ։ Հետազոտողները բացում են օկուպացիայի ժամանակի 7 հնագույն շերտերը,; Երկու համաշխարհային պատերազմները խանգարում են պեղումները շարունակելուն, որը վերսկսվում է 1955 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
.
Հղումներ
{{Արտաքին հղումներ}}
Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրություն Կատեգորիա:Ավստրայի պատմական կառույցներ Կատեգորիա:Եվրոպայի անհետացող քաղաքներ
Ֆրենկ Դիքսի
Ֆրենկ Բերնարդ Դիքսի (Frank Bernard Dicksee, ), անգլիացի նկարիչ և նկարազարդող, ով պատկերում է պատմական դրամատիկ և լեգենդար տեսարաններ ։
Նա նաև հայտնի է նորաձև կանանց իր նկարներով, որոնք օգնել են նրան ժամանակին ստանալ հաջողություն հասարակության մեջ. Թեև Ֆրենկը «Պրեռաֆայելիտների եղբայրության» անդամ չի եղել, բայց նրա նկարներից շատերը կարելի է համարել ոճով։
Ֆրենկի հայրը՝ Թոմաս Դիքսին, եղել է հայտնի նկարիչ, ով վաղ տարիքին սովորեցնում էր նկարչության ինչպես Ֆրենկին, այնպես էլ նրա եղբորը Հերբերտին ու քրոջը՝ Մարգարեթին։ Ֆրենկը 1870 թվականին ընդունվել է Թագավորական Ակադեմիա և այնտեղ հասել է իր առաջին հաջողություններին: Նա 1891 թվականին դարձել է Թագավորական Ակադեմիայի անդամ, իսկ 1924 թվականին՝ նախագահ։ ։
Դիքսին դարձել է ասպետ 1925 թվականին, իսկ 1927 թվականին Ջորջ V կողմից պարգևատրվել է Արքայական Վիկտորիական շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Թագավորական ակադեմիայի անդամներ
01-99 (այլ կիրառումներ)
01-99-ը կարող է վերաբերել․
Ալեզիայի ճակատամարտ
Ալեզիայի ճակատամարտ, Գալլական պատերազմների ընթացքում՝ մ․թ․ա․ 52 թվականին, գալերի Ալեզիա քաղաք-ամրոցի մոտ տեղի ունեցած ռազմական բախում։ Հուլիոս Կեսարի բանակի դեմ կռվել են միավորված գալլական ցեղերը՝ Վերցինգետորիքսի առաջնորդությամբ։ Դա գալերի ու հռոմեացիների միջև վերջին խոշոր ճակատամարտն էր և համարվել է Կեսարի ամենամեծ ռազմական նվաճումներից մեկը՝ հանդիսանալով շրջապատման ու պաշարման դասական օրինակ։ Ալեզիայի ճակատամարտով ավարտվել է գալլական անկախությունը ժամանակակից Ֆրանսիայի և Բելգիայի տարածքներում։
Ճակատամարտի տեղանքը հավանաբար Ֆրանսիայի Ալիզ-Սենտ-Ռեն համայնքում գտնվող Օսուա լեռան գագաթն է, սակայն, ըստ որոշ պատմաբանների՝ այն չի համապատասխանում ճակատամարտի՝ Կեսարի նկարագրությանը։ Ժամանակի ընթացքում առաջ են քաշվել նաև այլ տարբերակներ, որոնցից միայն Ֆրանսիայի Ժուրա դեպարտամենտում գտնվող Շու-դի-Քղոթընե համայնքն է համարվում հավանական այլընտրանքը ։
Ճակատամարտի որոշակի ժամանակահատվածում գալերի թիվը չորս անգամ գերազանցել է հռոմեացիներին, ինչի մասին նշվել է մի քանի հեղինակների, այդ թվում և Կեսարի կողմից՝ իր «Նոթեր Գալլական պատերազմի մասին» աշխատության մեջ։ Հռոմեացիների հաղթանակից հետո Գալլիան (մերօրյա Ֆրանսիան) հպատակեցվել է և վերածվել Հռոմեական կայսրության նահանգի։ Հռոմեական սենատը գալլական պատերազմում տարած հաղթանակի առթիվ 20 օր գոհաբանության տոն է հայտարարել ։
Նախադրյալներ
Մ․թ․ա․ 59 թվականին՝ առաջին անգամ կոնսուլ դառնալուց հետո, մ․թ․ա․ 58 թվականին Կեսարը կազմակերպել է Առաջին եռապետության կողմից իր նշանակումը որպես հռոմեական երեք նահանգների պրոկոնսուլ։ Այդ նահանգներն էին՝ Ցիզալպյան Գալլիան (հյուսիսային Իտալիա), Իլիրիկումը (Ադրիատիկ ծովի արևելյան ափին) և Նարբոնյան Գալլիան (հարավարևելյան Ֆրանսիայում և Ֆրանսիայի՝ միջերկրածովյան ափի մնացած մասը)։ Չնայած պրոկոնսուլի պաշտոնավարման ժամկետը մեկ տարի էր, Կեսարի կառավարումը տևել է աննախադեպ հինգ տարի։ Նրա հրամանատարության տակ գտնվում էր նաև չորս լեգեոն։
Կեսարը ներգրավվել է գալլական պատերազմների մեջ (մ․թ․ա․ 58-50 թվականներ), որի արդյունքում գրավել է Գալլիան։ Երբ այժմյան Շվեյցարիայի տարածքում բնակվող հելվետիների ցեղախումբը որոշել է Գալլիայի միջով տեղափոխվել դեպի ատլանտյան ափ, Կեսարը մեկնել է Ժնև և արգելել նրանց շարժվել դեպի Գալլիա։ Մինչ նա ևս երեք լեգեոն հավաքելու մտադրությամբ գտնվում էր Ցիզալպյան Գալլիայում, հելվետիները հարձակվել են երեք գալլական ցեղերի՝ էդուիների, արվերնիների և ալոբրոգների տարածքների վրա, և վերջիններս դիմել են Կեսարի օգնությանը։ Կեսարն իր գալլական դաշնակիցների հետ պարտության է մատնել հելվետիներին, որից հետո գալլական ցեղերը նրան խնդրել են միջամտել գերմանական սվև ցեղի ներխուժմանը, որը Կեսարը նույնպես հաջողությամբ իրականացրել է։ Մ․թ․ա․ 57 թվականին միջամտել է նաև ներգալլական կոնֆլիկտների և արշավել հյուսիսային Գալլիայում գտնվող բելգերի դեմ, որից հետո մեկ առ մեկ նվաճել է գալլական ցեղերին։ Գալլիայում արձանագրած հաջողությունը Հռոմում Կեսարին քաղաքական հեղինակություն և մեծ հարստություն է բերել՝ դիակապտության ու ռազմագերիներին որպես ստրուկ վաճառելու միջոցով։
Սկզբնական հաջողությունից հետո Կեսարն ստիպված է եղել դիմագրավել գալլական մի շարք ապստամբությունների, որոնք սպառնում էին Գալլիայում նրա վերահսկողությանը։
Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)
Հայրենական մեծ պատերազմ (Вели́кая Оте́чественная война́; Велика Вітчизняна війна; Вялікая Айчынная вайна), տերմին, որն օգտագործվում է Ռուսաստանում և նախկինում ԽՍՀՄ-ի մաս կազմող այլ հանրապետություններում (բացի Բալթյան երկրներից և Ուկրաինայից ), և որը նկարագրում է 1941 թվականի հունիսի 22-ից մինչև 1945 թվականի մայիսի 9-ը ընկած ժամանակահատվածում ընթացքող և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի արևելյան ռազմաճակատում տեղի ունեցող ռազմական բախումը, որի կողմերն էին Ֆաշիստական Գերմանիան և Խորհրդային Միությունը։ Որոշ իրավական նկատառումներից ելնելով՝ այս ժամանակահատվածը երբեմն երկարաձգվում է մինչև 1945 թվականի մայիսի 11՝ Պրահայի օպերացիայի ավարտը ։
Բիզենյոյ
Բիզենյոյ (Bizeneuille), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մոնլյուսոնն է։
Ալեզիայի ճակատամարտ
Նախադրյալներ
Մ․թ․ա․ 54–53 թվականի ձմռանը կելտական կարնուտներ ցեղախումբը (որոնք բնակվում էին կենտրոնական Ֆրանսիայում՝ Սեն և Լուար գետերի միջև) սպանել է Կեսարի կողմից նշանակված Տասգետիուս թագավորին։ Կեսարը մեկ լեգեոն է ուղարկել այնտեղ ձմեռելու ։ Նախկինում հանդարտեցված էբուրոններ ցեղախումբը (որոնք ապրում էին Բելգիայի Արդեններ կոչվող տարածքում և հյուսիսային Ֆրանսիայի մի մասում) Ամբիորիքսի հրամանատարությամբ ապստամբել են ու ոչնչացրել Քվինտուս Տիտուրիուս Սաբինուսի ղեկավարած 14-րդ լեգեոնը։ Սա հռոմեացիների առաջին ակնհայտ պարտությունն էր Գալլիայում և տեղիք է տվել լայնածավալ ազգային հուզումների ու ապստամբությունների ։ Էբուրոններին աջակցում էին ադուատուկիները (արևելյան Բելգիայից), ներվիիները (կենտրոնական Բելգիայից) և բազմաթիվ մանր ցեղեր։ Նրանք պաշարել են Քվինտուս Ցիցերոնի ճամբարը, որը տևել է երկու շաբաթ։ Ցիցերոնը կարողացել է Կեսարին այս մասին տեղեկացնել՝ նրա մոտ ներվիական մի ազնվականի ու մի նամակ ուղարկելով։ Պաշարումը դժվար էր Ցիցերոնի համար, որովհետև գալերը սովորել էին պաշարման հռոմեական տեխնիկան ու պատրաստել հռոմեացիների պաշարման սարքավորումներին նման սարքեր ։ Կեսարը հարկադրված էր երկու լեգեոնով արշավել Սամարոբրիվայից (Ամյեն, հյուսիսային Ֆրանսիա) ու հաղթել պաշարողներին, որից հետո Սամարոբրիվան դարձրել է իր շտաբը ։ Հետո ապստամբել են սենոնները (որոնք ապրում էին հյուսիսային Ֆրանսիայում՝ Սեն գետի շրջակայքում), որոնց աջակցել են գալլական շատ ցեղեր։ Միայն էդուիներն ու ռեմիներն են հավատարիմ մնացել Հռոմին։ Տրևերի ցեղը (հյուսիսարևելյան Գալլիայից) հարձակվել է լեգատ (ներկայացուցիչ, դեսպան) Տիտուս Լաբիենուսի վրա, որը կարողացել է հաղթել նրանց՝ սպանելով նրանց առաջնորդին ։
Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)
Պատմություն
1914 թվականից հետո արտահայտությունը կիրառվել է նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ։ Դա Սանկտ Պետերբուրգի հատուկ ամսագրի՝ «Թատրոն և կյանք»-ի (Театр и жизнь) պատերազմական ժամանակի հատուկ հավելվածի անունն էր և վերաբերում էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի արևելյան ռազմաճակատում ընթացող պատերազմին, որտեղ Ռուսական կայսրության պատերազմում էր ընդդեմ Գերմանական և Ավստրո-Հունգարիայի կայսրությունների ։ Հայրենական երկրորդ պատերազմ (Вторая отечественная война) և Հայրենական համաշխարհային մեծ պատերազմ (Великая всемирная отечественная война) տերմինները Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նույնպես օգտագործվել են Ռուսաստանում ։