cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Զբոսաշրջությունն Իտալիայում
Զբոսաշրջությունն Իտալիայում, Իտալիայի տնտեսության եկամտային ոլորտ, հիմնված է վերականգնվող ռեսուրսների վրա։ Իտալիան աշխարհի հինգերորդ երկիրն է ըստ այցելության և չորրորդն ըստ զբոսաշրջության եկամտի։ Զբոսաշրջությունից ստացվող տարեկան եկամուտը կազմում է մոտավորապես 10 միլիարդ ամերիկյան դոլար, ինչը երկրի ՀՆԱ-յի 12 %-ն է։ Բացի չոր վիճակագրությունը, անհրաժեշտ է նշել, որ Հին Հռոմի ժառանգորդը դարձած երկիրը գրավում է զբոսաշրջիկներին դեպի անտիկ աշխարհ կատարվող արտասովոր ուղևորությամբ։ Իտալիան եվրոպական քաղաքակրթության բնօրրանն է, և այն որքան հնարավոր է` պահպանել է իր անցյալն ու միլիոնավոր եվրոներ է ներդնում ճարտարապետական հուշարձանների վերանորոգման համար։ Պիզայի աշտարակի վերանորոգման նախագիծը իտալացի հարկատուներին արժեցել է 25 միլիոն եվրո։ Հռոմի Խաղաղության խորանը ծածկվել է 20 միլիոն եվրո արժողությամբ ապակե սարկոֆագով։ Իտալիայի տեսարժան վայրերի արժեքը քննարկումների ու նուրբ հաշվարկների առիթ է։ Սակայն որպես հիպոթեզ իտալացի տնտեսագետները տեսական հաշվարկներ են արել իտալական զբոսաշրջության մի քանի «ադամանդների» վերաբերյալ։ Կոլիզեյի տեսական արժեքը կազմում է 91 միլիարդ եվրո, Վատիկանի թանգարանինը` 90 միլիարդ, իսկ Տոսկանայի Կյանտիի բլուրները` 4 միլիարդ եվրո։
Ծովափնյա առողջարաններ
Մինչև 20-րդ դարի 60-ական թվականները ծովափնյա զբոսաշրջությունն Իտալիայում զբոսաշրջության հատուկ ճյուղ չէր։ Միջազգային ծովափնյա զբոսաշրջության կղզյակները զարգանում էին հիմնականում Ամալֆիում, Կապրիում, Վերսիլիայում, Իսկյայում, Սան Ռեմոյում և մի շարք այլ վայրերում։ Իտալիայում առափնյա գծի երկարությունը 7455 կմ է։ Կղզիների հետ միասին ծովափնյա Իտալիայի պատկերը հսկայածավալ է։ Միջերկրական ծովի ավազանում գտնվող որևէ այլ պետություն չունի ծովային լադշաֆտի այն բազմազանությունը, որ ունի Իտալիան։ Վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում Իտալիան բացահայտվել է մասսայական ծովափնյա տուրիզմի համար։
Հարավային Իտալիա
Հարավային Իտալիան երկրի մակրոշրջան է, որը ներառում է կղզային Իտալիան (Սիցիլիա, Սարդինիա) և մայրցամաքային Աբրուցո, Բազիլիկատա, Կալաբրիա, Մոլիզե, Կամպանիա, Ապուլիա շրջանները։ Հարավային Իտալիայի ափերը ողողում են երեք ծով.
Ադրիատիկ ծով (Աբրուցո, Մոլիզե, Ապուլիա)
Հոնիական ծով (Կամպանիա, Բազիլիկատա, Կալաբրիա, Սարդինիա և Սիցիլիա)
Տիրենյան ծով (Կամպանիա, Բազիլիկատա, Կալաբրիա, Սարդինիա)
Հարավային Իտալիայի ամենամեծ քաղաքներն են. Բարի, Պալերմո, Նեապոլ, Կալիարի, Կատանիա, Ռեջիո դի Կալաբրիա, Մեսինա։
Օտարերկրյա զբոսաշրջիկների նախընտրություններ
Ծովափնյա, լեռնային, ջրային, մշակութային ու զբոսաշրջության այլ տեսակների տարբերությունները կապված են զբոսաշրջիկների նպատակների հետ։ Երիտասարդները ձգտում են կարճ ժամանակահատվածում շատ մեծ տեղեկություններ ստանալ Իտալիայի վերաբերյալ, և շատ հաճախ մեկշաբաթյա ուղևորությունները դեպի Իտալիա ունենում են հարուստ ծրագրեր, որոնք ներառում են տարբեր էքսկուրսիաներ և գիշերակաց տարբեր քաղաքներում։ Օտարերկրյա զբոսաշրջիկների համար Իտալիայում առաջին տեղերում են Հռոմը, Միլանը, Վենետիկն ու Ֆլորենցիան։ Հյուրընկալության ու ապահովության առումով առաջին տեղում Սարդինիան է, պատմական արժեքներով առաջատարը Հռոմն է։ Հարուստ ու բազմազան խոհանոցով առաջատար են Աբրուցոն, Կալաբրիան ու Կամպանիան։
(8598) Տետրիքս
(8598) Տետրիքս (Tetrix), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,149091 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6978 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6003 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2041,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176371 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Քեզ պե՞տք է շնիկ
«Քեզ պե՞տք է շնիկ» (Саған күшік керек пе?), գունավոր մանկական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Կանիմբեկ-Կանո Կասիմբեկով 1994 թվականին «Ղազախֆիլմ» կինոստուդիայում ։ Ղազախ դրամատուրգ Եսկեն Ելուբաևի պիեսի էկրանավորումն է։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2005 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է կենսանիների և մարդկության մասին հոգ տանելու թեմային։ Սյուժեի կենտրոնում քաղաքից իր հարազատ պապի մոտ հյուրընկալված Ազամատն է և նրա նոր ընկերներն։ Ինչպես շատ երեխաներ, Ազամատը անտարբեր չէ թափառող կենդանիների նկատմամբ։ Մի օր փողոցում նա գտնում է երեք լակոտների, որոնք ցանկանում են խաղալ նրա հետ։ Տղան որոշում է նոր ընկերներին տանել իր տուն, բայց այնտեղ  նրա արարքը հավանության չի արժանանում։ Հատկապես, երբ նոր բնակիչներն սկսում են փչացնել կոշիկները և կամաց-կամաց տան հարմարավետությունը վերածել խառնաշփոթի։
Պապը թոռանից պահանջում է առաջիկայում ազատվել շան ձագերից։ Ազամատը հականում է, որ առանց իրեն շնիկները կարող են դժվար կացության մեջ ընկնել և նույնիսկ սատկել։ Փոքր մարդու մեծ սիրտը չի կարող դա թույլ տալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:1994 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ղազախական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Նովոմարկովո (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)
Նովոմարկովո (Новомаркове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջամբուլ (ֆիլմ)
«Ջամբուլ» (Жамбыл), 1952 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Եֆիմ Ձիգանն Ալմա Աթայի գեղարվեստական և խրոնիկային ֆիլմերի կինոստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1953 թվականի մայիսի 25-ին։
Ֆիլմը նկարահանվել է սև-սպիտակ, բայց գոյություն ունի նաև վերականգնված գունավոր տարբերակ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է ղազախ հայտնի բանաստեղծ Ջամբուլ Ջաբաևի կյանքի և ստեղծագործության մասին։
Ղազախական անսահման տափաստաններում ապրում է երիտասարդ բանաստեղծ Ջամբուլը։ Հայտնի ակին Սույունբայը մահից առաջ իր աշակերտին է հանձնում դոմբրան։ Ոչ շողոքորթությունը, ոչ ոսկին, ոչ էլ հետապնդումը չեն կարող Ջամբուլին ստիպել ստել իր ստեղծագործության մեջ։ Ցարական կառավարությունը ձերբակալում է բանաստեղծին՝ նրա ազատ ձայնը խեղդելու համար։ Բանտում նա հանդիպում է ռուս զինվորի՝ բոլշևիկ Վասիլիին։ Այդ հանդիպումից հետո նա հասկանում է, որ Ռուսաստանի և ղազախների երկրի հասարակ մարդիկ նույն նպատակն ունեն։ Անցնում են տարիներ։ Բանաստեղծը ծերանում է։ Ջամբուլի երգերը գրեթե չեն լսվում։
Հոկտեմբերյան հեղափոխության մասին լուրը նոր լիցք է հաղորդում նրա ստեղծագործությանը։ Ջամբուլը պատմում է կյանքում նոր լույս տեսած ժողովրդի երջանկության մասին։ Նա մեկնում է Մոսկվա, որտեղ հիանում է մայրաքաղաքի գեղեցիկ տեսարժան վայրերով և երգեր գրում նրա մասին։ Հայրենական մեծ պատերազմի դժվարին օրերին Ջամբուլը որդուն ուղարկում է ռազմաճակատ։ Նա իր հայրենակիցներին կոչ է անում հարվածել մեծ հայրենիքի վրա հարձակված թշնամուն։ Պաշարված Լենինգրադում հնչում է ակինի հայտնի երգը՝ «Լենինգրադցիներ, իմ երեխաներ» («Ленинградцы, дети мои»)։ Բանաստեղծը իր ժողովրդի հետ միասին դիմավորում է Հաղթանակի օրը։ Նրա ձեռքերում կրկին հնչում է նույն դոմբրան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1953 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Նենսի Ռոման
Նենսի Գրեյս Ռոման (Nancy Roman, ), ամերիկացի աստղագետ, ՆԱՍԱ-ի առաջին կին ղեկավարներից մեկը։ Հայտնի է որպես «Հաբլի մայր»՝ Հաբլ տիեզերական աստղադիտակի պլանավորման գործում ունեցած ներդրուների համար։ Իր կարիերայի ընթացքում նա ակտիվորեն ներգրավված է եղել գիտության ոլորտում կանանց խոսքի, կրթության և կանանց շահերի պաշտպանության ոլորտում։
Անձնական կյանք
Ռոմանը ծնվել է Նեշվիլում՝ երաժշտության ուսուցիչ Ջորջիա Սմիթի Ռոմանի և երկրաֆիզիկոս / մաթեմատիկոս Ռոման Իրվինի ընտանիքում։ Հոր տարբեր ընկերություններում և պետական հաստատություններում որպես երկրաֆիզիկոս աշխատանքի շնորհիվ ընտանիքը հաճախ էր շրջագայում։ Դստեր լույս աշխարհ գալուց անմիջապես հետո նրանք տեղափոխվեցին Օկլահոմա։ Ռոմանն ու նրա ծնողները հետագայում տեղափոխվեցին Հյուսթոն, Նյու Ջերսի, Միչիգան, Նևադա և վերջապես Բալթիմոր։ 1955 թվականից նա ապրում է Վաշինգտոնում ։ Ռոմանը պնդում է, որ ծնողներն ամենից շատ ազդել են գիտության նկատմամբ իր հետաքրքրության վրա ։ Աշխատանքից դուրս նա հաճույքով հաճախում էր դասախոսությունների և համերգների և հանդիսանում էր Ամերիկյան համալսարանի կանանց ասոցիացիայի ակտիվ անդամ ։
Կրթություն
Երբ Ռոմանը տասնմեկ տարեկան էր, նա սկսեց հետաքրքրվել աստղագիտությամբ և Նևադայի իր դասընկերների հետ ստեղծեց աստղագիտության ակումբ։ Նրանք հանդիպում էին շաբաթը մեկ անգամ և կարդում համաստեղությունների մասին գրքեր։ Չնայած ընկերները նրան չէին աջակցում, Ռոմանն դեռևս միջնակարգ դպրոցում գիտեր, որ ցանկանում է շարունակել ուսումը աստղագիտության բնագավառում ։ Նա արագացված ուսուցման ծրագրով սովորում էր Բալթիմորի Western High School (Baltimore) դպրոցում  և երեք տարի անց ավարտեց այն ։
Ռոմանը սովորել է Սուորթմոր քոլեջում և 1946 թվականին ստացել աստղագիտության բակալավրի աստիճան։ Ուսման ընթացքում նա աշխատում էր Սպրոուլի աստղադիտարանում։ Հետագայում 1949 թվականին նա ստանում է գիտությունների դոկտորի կոչում Չիկագոյի համալսարանից։ Նա համալսարանում մնաց վեց տարի՝ աշխատելով Իերկսի աստղադիտարանում ժամանակ առ ժամանակ մեկնում էր Տեխասի Մակդոնալդ աստղադիտարան, որտեղ որպես գիտաշխատող համագործակցում էր Վ. Վ. Մորգանի հետ ։ Հետազոտողի պաշտոնը մշտական չէր, ուստի Ռոմանը դարձավ հրահանգիչ, իսկ այնուհետև՝ պրոֆեսորի ասիստենտ ։ Ի վերջո, Ռոմանը թողեց իր աշխատանքը համալսարանում, կապված  այդ ժամանակ կնոջ համար գիտական աշխատանք ստանալու դժվարությունների հետ։ Ռոմանը շարունակեց համագործակցել մայր բուհի հետ և 1980-1988 թվականներին աշխատում էր Սուորթմոր քոլեջի Կառավարման խորհրդում ։
Մասնագիտական աշխատանք
Չիկագոյի համալսարանի Իերկերյան աստղադիտարանում աշխատելիս Ռոմանը ուսումնասիրում էր AG Դրակոն աստղը և պատահաբար հայտնաբերեց, որ դրա արտանետումների սպեկտրը բոլորովին փոխվել է նախորդ դիտարկումների համեմատությամբ ։ Ավելի ուշ այդ հայտնագործության հրապարակումը նա մեծ հաջողություն անվանեց, ինչը զգալիորեն բարձրացրեց նրա հեղինակությունը աստղագիտական ընկերակցությունում, ինչը նպաստեց նրա հետագա կարիերային ։
Դուրս գալով Չիկագոյի համալսարանից՝ Ռոմանն աշխատել է ԱՄՆ-ի Ռազմածովային նավատորմի հետազոտական լաբորատորիայում (NRL), մասնավորապես՝ նրա ռադիոաստղագիտության ծրագրում ։ Ռոմանի աշխատանքը NRL- ում ներառում էր ոչ ջերմային սպեկտրի օգտագործումը և գեոդեզիական աշխատանքների իրականացումը ։ Ծրագրում նա դարձավ միկրոալիքային սպեկտրոսկոպիայի բաժնի վարիչ ։
NASA
Հարոլդ Յուրիի դասախոսության ժամանակ Ռոմանը մոտեցել է Ջեք Կլարկին, ով հարցրեց, թե ճանաչո՞ւմ է որևէ մեկին, ով հետաքրքրված կլինի ՆԱՍԱ-ում տիեզերական աստղագիտության ծրագիր ստեղծելով։ Նա դա ընդունել է որպես դիմելու հրավեր և արդյունքում ստացել այդ պաշտոնը ։ Ռոմանը դարձել է NASA-ի Տիեզերական գիտությունների գրասենյակի աստղագիտության բաժանմունքի առաջին ղեկավարը` մեկնարկելով բուն ծրագիրը և դառնալով առաջին կինը, որը նշանակվել է տիեզերական գործակալության բարձր պաշտոնում ։ Նրա աշխատանքի շրջանակներում հնարավոր է եղել շրջել երկրով մեկ և ելույթ ունենալ աստղագիտության ֆակուլտետներում՝ քննարկելով զարգացման ծրագիրը։ Ռոմանը նաև իմացել է, թե ինչ են ուզում մյուս աստղագետները և խոսել տիեզերքից դիտարկելու առավելությունների մասին ։ 1961-1963 թվականներին եղել է ՆԱՍԱ-ի աստղագիտության և արևի ֆիզիկայի բաժնի վարիչը։ Նա տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել ՆԱՍԱ-ում, այդ թվում աստղագիտության և հարաբերականության տեսության բաժնի վարիչի պաշտոնը ։
Դրա մյուս արձակումները ներառում են չորս գեոդեզիական արբանյակներ։ Նա մշակեց պլաններ մի շարք այլ փոքր ծրագրերի համար, ինչպիսիք են Աստղագիտական հրթիռային ծրագիրը, Բարձր էներգետիկական աստղագիտական աստղադիտարանները, ռելյատիվիստական գրավիտացիոն կարմրափոխությունը չափելու զոնդ-հետախուզական հետաքննությունը և Սփեյսլեբի, Ջեմինի, Ապոլլոնի և Սկայլաբի այլ փորձարկումները ։ Ռոմանը աշխատել է նաև Ջեկ Գոլցի հետ Փոքր աստղագիտական արբանյակի և Դոն Բերրոուբրիջի հետ տիեզերական աստղադիտակի վրա ։
Վերջին ծրագիրը, որի հետ կապված նա հանձնաժողով է կազմել և որտեղ ակտիվորեն ներգրավված է եղել, Հաբլ աստղադիտակն էր։ Ռոմանը աշխատել է նախնական պլանավորման վրա, մասնավորապես` ծրագրի կառուցվածքի հիմքերը դնելու վրա։ Իր մեծ ներդրումների համար նրան հաճախ անվանում են «Հաբլի մայր» ։ «Դա հաճախ մոռանում են աստղագետների մեր երիտասարդ սերունդը, ովքեր իրենց կարիերան արեցին Հաբլ տիեզերական աստղադիտակի միջոցով», - ասում է Էդ Վայլերը։ «Ցավոք, ներկայիս ինտերնետային դարաշրջանում պատմությունը շատ բան է մոռացել, բայց հին ժամանակներում՝ մինչև ինտերնետը, Google-ը, էլ. Փոստը, հենց Նենսին էր, ով օգնեց վաճառել Հաբլ աստղադիտակի գաղափարը և կազմակերպել աստղագետներին, որոնք ի վերջո համոզեցին Կոնգրեսին ֆինանսավորել այն»։
ՆԱՍԱ-ում քսանմեկ տարի աշխատելուց հետո, նա մինչև 1997 թվականը շարունակել է աշխատել կապալառուների համար, որոնք աջակցում էին Գոդարդի տիեզերական թռիչքների կենտրոնին ։ Ռոմանը 1980-1988 թվականներին եղել է նաև խորհրդական ORI, Inc-ում ։
Գիտության բնագավառում
Ռոմանը, ինչպես մյուս կանանց մեծ մասը, գիտության մեջ կանանց խնդիրների հետ բախվել է քսաներորդ դարի կեսերին։ Գործընկերները նրան համոզում էին հրաժարվել աստղագիտությամբ զբաղվելուց, չնայած նա այդ ժամանակ ՆԱՍԱ-ի շատ քիչ կանանցից մեկն էր, մասնավորապես միակ կինը, որ ղեկավար պաշտոն էր զբաղեցնում։ Ռոմանը մասնակցել է «Կանայք կառավարման մեջ» խորագրով դասընթացներին Միչիգանում և Փենսիլվանիայի համալսարանում, որտեղ դասավանդում էին ղեկավար պաշտոններում կանանց մարտահրավերների մասին։ Սակայն 1980 թվականին տված հարցազրույցում Ռոմանը հայտարարել է, որ դասընթացներն անբավարար են, և դրանք ավելի շատ վերաբերում են կանանց հետաքրքրություններին, քան կանանց խնդիրներին ։
Հետազոտություններ և հրապարակումներ
Նենսի Ռոմանի առաջին հրատարակություններից մեկը լույս է տեսել 1955 թվականին` Իերկսկի և Մաքդոնալդի աստղադիտարաններում աշխատելուց հետո, «Astrophysical Journal: Supplemental Series» հանդեսում, որն իրենից ներկայացնում էր բարձր արագությամբ աստղերի կատալոգ։ Նա փաստաթղթավորել է նոր «շուրջ 600 գերարագ աստղերի ֆոտոէլեկտրական մագնիտուդների, գույների և սպեկտրոսկոպիկ զուգահեռությունների սպեկտրային պարալաքսները» ։ 1959 թվականին Ռոման հոդված է գրել նաև արտերկրային մոլորակների հայտնաբերման մասին ։ Ռոմանը հայտնաբերել է նաև, որ ջրածին և հելիում պարունակող աստղերն ավելի արագ են շարժվում, քան այն աստղերը, որոնք առաջացել են այլ, ավելի ծանր տարրերից։ Նրա մյուս հայտնագործություններից մեկն այն էր, որ ոչ բոլոր հասարակ աստղերն են նույն տարիքի։ Դա ապացուցել է` աստղերի ցածր ցրման սպեկտրում ջրածնի գծերը համեմատելով։ Նա նկատել է, որ ուժեղ գծերով աստղերն ավելի մոտ էին Ծիր Կաթինի կենտրոնին, իսկ մյուսներն ավելի էլիպսաձև և ավելի հեռու են շարժվում գալակտիկայի հարթությունից ։ Նա ուսումնասիրություններ է կատարել և հրապարակել 1875.0 դիրքի համաստեղության որոնումների վերաբերյալ՝ բացատրելով, թե ինչպես է այն հայտնաբերել, հոդված է գրել նաև Մեծ Արջի համաստեղության վերաբերյալ իր դիսերտացիայի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ Կատեգորիա:Կին աստղագետներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Կանդա (կոմունա)
Կանդա  (Canda), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 926 մարդ, խտությունը՝ 64 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 45020, հեռախոսային կոդ՝ 00420։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Սան Միշել Արխանգելոն։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Էդիկ Բախշինյան
Էդիկ Միսակի Բախշինյան, խորհրդային տնտեսական, պետական ​​և քաղաքական գործիչ, օդաչու։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս ։ ԽՄԿԿ անդամ։
Կենսագրություն
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1983 թվականի փետրվարի 4-ի հրամանագրով նրան շնորհվել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում, հանձնելով Լենինի շքանշան և Մուրճ ու մանգաղ ոսկե մեդալ ։
Մահացել է Երևանում, 2002 թվականին։ Թաղված է Զեյթունի գերեզմանատանը ։
Սխրագործություն
Հերոսաբար կանխել է սեփական ինքնաթիռի գրավումը ` ստանալով դանակի 9 վիրավորում ։ Այդ սխրանքի համար նա պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 9-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայաստանի նախարարներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ օդաչուներ
Մարկո Մատերացի
Մարկո Մատերացի (Marco Materazzi, օգոստոսի 19, 1973, Լեչե, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։ Հանդես է եկել պաշտպանի դիրքում, Իտալիայի հավաքականի կազմում 2006 թվականի աշխարհի առաջնության հաղթող։ Իտալիայի առաջնության հնգակի, Իտալիայի գավաթի եռակի չեմպիոն։ Առավել հայտնի է կոպիտ խաղային որակներով։ «Իտալիայի հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիր սպա է։ Ներկայումս զբաղեցնում է հնդկական «Չեննային» ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնը։
Կյանք
Իտալացի հայտնի մարզիչ Ջուզեպպե Մատերացիի որդին է ։ Կարիերան սկսել է իտալական ցածր դիվիզիոնների ակումբներում։ 1995 թվականին տեղափոխվեց Սերիա B-ում հանդես եկող «Պերուջա» ակումբ։ Միանգամից հիմնական կազմում հաստատվել նա չկարողացավ և վարձավճարով հանձնվեց «Կարպիին» (Սերիա C): Այդտեղից վերադառնալով աճեց որպես ֆուտբոլիստ և կայուն խաղային պրակտիկա ստացավ «Պերուջայում»։ 1998-1999 մրցաշրջանն անցկացրեց անգլիական «Էվերթոնում»՝ վարձակալական հիմունքներով։ Մարկոն այս ակումբում 27 խաղ անցկացրեց և 3 անգամ հեռացվեց խաղադաշտից։ «Պերուջան» իր բացակայության ժամանակ բարձրացավ Սերիա A: 1999 թվականի ամռանը Մատերացին վերադարձավ «Պերուջայի» կազմ։ 2000-2001 մրցաշրջանում խփեց 12 գոլ, ինչը ռեկորդային էր Սերիա A-ի մեկ մրցաշրջանում պաշտպանների խփած գոլերի թվով։ 2001 թվականի ամռանը Միլանի «Ինտերը» գնեց նրան։ Մարկոն դարձավ «Ինտերի» առաջատարներից մեկը, ակումբի կազմում մեծ թվով տիտղոսներ նվաճեց՝ այդ թվում երկրի 5 անընդմեջ չեմպիոնություն, 3 երկրի գավաթ և 3 Սուպերգավաթ։ 2006-2007 մրցաշրջանում պաշտպանների շրջանում խփած 10 գոլով կրկին դարձավ լավագույն ռմբարկու։ 2009 թվականի հուլիսի 1-ին Մատերացին երկարաձգեց «Ինտերի» հետ պայմանագիրը մինչև 2012 թվականի ամառը։
2011 թվականի հունիսի 20-ին Մատերացին ու «Ինտերը» չեղարկեցին պայմանագիրը երկուստեք համաձայնությամբ ։ Հետագայում նա ասաց. «Ես ուզում եմ հասկանալ իրավիճակը, ես չեմ ընդունել «Ինտերից» հեռանալու որոշումը։ Լեոնարդոն դավաճանել է ինձ։ Ակումբում հայտարարեցին, որ ես ներգրավված չեմ իրենց ծրագրերում և չեմ ընդգրկվելու Չեմպիոնների Լիգայի հայտացուցակում։ Ես չգիտեմ, թե ինչու Լեոնարդոն այդպես արեց։ Նա միշտ ասում էր, որ ես լիովին նվիրվել եմ ակումբին դաշտում և դրա սահմաններից դուրս» ։
2013 թվականին Մատերացին Ջանլուկա Զամբրոտայի, Ֆաբիո Գրոսսոյի և Ֆիլիպպո Ինձագիի հետ միասին ստացավ UEFA Pro-ի մարզչական թույլատվություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Մյուրա (Կանտալի գավառ)
Մյուրա (Murat), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 2116 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 104.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.26 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 80 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1219 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 859-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 360։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,5 %։ 859 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 793 անձ (398 տղամարդ և 395 կին)։ Գործազուրկ են եղել 66 անձ (30 տղամարդ և 36 կին)։ 360 անաշխատունակներից 98-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 162-ը` թոշակառուներ, իսկ 100-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գրիգոր Ակներցի
Գրիգոր Ակներցի, XIII դարի հայ պատմիչ։ Գրել է «Պատմութիւն ազգին նետողաց» կամ «Պատմութիւն թաթարաց» երկը (մեզ է հասել հեղինակի գրչագիրը), որը Հայաստանում մոնղոլական տիրապետության ժամանակաշրջանի կարևոր սկզբնաղբյուր է (ընդգրկում է 1220-1273 թվականների իրադարձությունները)։ Երկում արժեքավոր տեղեկություններ է հաղորդվում ժամանակի տնտեսական և քաղաքական կյանքի, մոնղոլների կրոնի, հավատալիքների, կենցաղի և սովորույթների մասին։ Հետագայում Գրիգոր Ակներցու երկը սխալմամբ վերագրվել է Վարդան Արևելցուն կամ ոմն Մաղաքիա Աբեղայի։ «Պատմութիւն ազգին նետողաց» երկը թարգմանվել է անգլերեն , վրացերեն և թուրքերեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմիչներ Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Աստերոիդների ցանկ (81401-81500)
Աստերոիդների ցանկ (81301-81400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (81501-81600)
Լա Տալյադա դ'Էմպորդա
Լա Տալյադա դ'Էմպորդա (La Tallada, La Tallada d'Empordà, La Tallada d'Emporda), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է՝ Բաշ Էմպորդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 50,53 կմ2։ Բնակչությունը՝ 435 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Գավառ)
Սուրբ Խաչ եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզկենտրոնն Գավառ քաղաքից 10 կմ հեռավորության վրա Գեղամա լեռնաշղթայի՝ Սուրբ Խաչ լեռան (Եռաբլուր լեռ) վրա, որի բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 2480 մետր, կառուցվել է 16-20-րդ դարերում։
Ըստ եկեղեցու մուտքի աջ կողմում գտնվող արձանագրության համաձայն ի սկզբանե այն եղել է մատուռ որը կառուցվել է 16-րդ դարում, որից հետո վերակառուցվել է Ժորա Հայրիկի Աչիկյանի կողմից 1969 թվականին։
1998 թվականին մատուռի տեղում կառուցվում է եկեղեցի։ Կառուցման մասին ևս կա արձանագրություն եկեղեցու պատին ագուցված։
Արձանագրությունում ասվում է․
Եկեղեցին գմբեթավոր կառույց է կառուցված սրբատաշ և անմշակ բազալտից։ Եկեղեցու խորանը գտնվում է արևելյան կողմում, իսկ նրա ձախ կողմի պատին կա մկրտության ավազան։ Սուրբ Խաչ եկեղեցին համարվում է ուխտատեղի, եկեղեցու շուրջ տեղադրված են խաչքարեր որը տեղադրել են ուխտավորները։
Եկեղեցու մուտքից դեպի արևմուտք՝ բլրի վրա կա տեղադրված մետաղյա խաչ։ Եկեղեցուց բացվում է գեղեցիկ տեսարան դեպի Սևանա լիճ և Գեղամա լեռնաշղթայի բազմաթիվ լեռնագագաթները՝ Աժդահակ, Սևկատար, Սպիտակասար և այլ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Մետտե
Մետտե (Mettet), համայնք Բելգիայում՝ Վալոնիա երկրամասի Նամյուրի մարզի Նամյուրի շրջանում ։ Զբաղեցնում է 117.24 կմ² տարածք։
Բնակչություն
2019 թվականի դեկտեմբերի 1-ի տվյալներով ամբողջ համայնքի բնակչության թվաքանակը եղել է 13.155: Բնակչության միջին խտությունը կազմել է  112,21 մարդ/կմ²։
1846, 1900 և 1947 թվականների տվյալներում հաշվառված են նախկինում միավորված համայնքների տվյալները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բելգիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Արամ Անանյան
Արամ Լևոնի Անանյան (2 սեպտեմբերի, 1980թ.), հայ պատմաբան, հասարակական-քաղաքական գործիչ, պատմական գիտությունների թեկնածու։ «Արմենպրես» լրատվական գործակալության տնօրեն։ Գրողների միության նախկին նախագահ Լևոն Անանյանի որդին։ ☃☃
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Բոլշևիզմը և Հայաստանը
Բոլշևիզմը և Հայաստանը, Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարար Ռուբեն Դարբինյանի գիրքը, որը լույս է տեսել 1920 թվականին ։ 1922 թվականին գիրքը վերահրատարակվել է։
Կառուցվածք
Գիրքը կազմված է 10 մասից՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1920 գրքեր Կատեգորիա:Գրքեր Հայաստանի արտաքին հարաբերությունների մասին Կատեգորիա:Գրքեր Ռուսաստանի արտաքին հարաբերությունների մասին Կատեգորիա:Գրքեր Ադրբեջանի արտաքին հարաբերությունների մասին Կատեգորիա:Գրքեր Վրաստանի արտաքին հարաբերությունների մասին Կատեգորիա:Գրքեր Թուրքիայի արտաքին հարաբերությունների մասին Կատեգորիա:Հայ-ռուսական հարաբերություններ Կատեգորիա:Գրքեր միջազգային հարաբերությունների մասին Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփայության աշխատություններ Կատեգորիա:Ռուբեն Դարբինյանի գրքեր Կատեգորիա:Հակառուսականությունը Հայաստանում Կատեգորիա:Ապառուսականացում Կատեգորիա:Ուրարդիա էլեկտրոտպարանի գրքեր
Կաթողիկոսասարի վանք (Թղկասար)
Կաթողիկոսասարի վանք, Թղկասար կամ Մեծ Թղկասար, վանք Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Վարնկաթաղ համայնքի վարչական տարածքում, Թարթառ գետի աջ ափին, Տոնաշեն գյուղին արևելքից հանդիպակաց Կաթողիկոսասարի լեռնաշղթայի արևմտյան լանջին առանձնացող անտառապատ բարձունքի հարթ կատարին։ Վանքին մոտենալ հնարավոր է Մատաղիսից դեպի Ջրաբերդ–Երիցմանկանց վանք տանող ավտոճանապարհից, ոտքով պետք է անցնել խիստ թեք, անտառապատ տարածք։ Ճարտարապետական հորինվածքով այն միան բազիլիկ է, խորը նստած կիսաշրջան խորանով։
Պատմություն
Աղվանից կաթողիկոսությունը, մասնավորապես Տեր Հովհաննեսը, Պարտավից տեղափոխել է Արցախ՝ Թարթառ ի աջափնյա «Կաթողիկոսի Քար» կոչվող վայրը, որը նախկինում որպես ամառանոց է ծառայել։ 551 թվականից այս վայրը ծառայել է որպես կաթողիկոսական ամառանոց։ Այդ տարիներին Պարտավում արաբական իշխանության տարիներից մահմեդականները ամեն կերպ ցանկացել են հավատափոխ անել հայերին։ Տեր Հովհաննեսը կաթողիկոսությունը փրկելու նպատակով այն տեղափոխել է Դյուտականից ոչ հեռու վանքը (Դյուտականը կոչվել է նաև մայրաքաղաք կամ Բերդակ)։ Պատմաբան Բագրատ Ուլուբաբյանը հաստատել է, որ Վարնկաթաղ և Տոնաշեն գյուղերի արանքում գտնվող Կաթողիկոսի քար կոչվող վայրը եղել է Աղվանից կաթողիկոսների ամառանոցը։ Այս հանգամանքը ևս հաստաել է, որ եթե հարթավայրերում իշխել են նվաճողները, ապա լեռներում տիրապետել են բնիկ հայ իշխանները, որտեղ իրենց ժողովրդի հետ հայերը պահպանել են իրենց ազգային մշակույթը, գիրն ու գրականությունը, հավատքը և այլն։ Վանքի ճակատագրի մասին ստույգ տեղեկություններ է տվել Մխիթար Գոշը իր « Դատաստանագիրք » հիշատակարանում։ Մխիթար Գոշը իր աշխատությունը սկսել է Սբ․ Եղիշեից սկիզբ առնող Աղվանի կաթողիկոսներից, ապա նկարագրել է Գարդմանքում և Արցախում տեղի ունեցած երկրաշարժը։ Երկրաշարժը ամբողջովին ավերել էր Գանձակ քաղաքը։ Երկրաշարժի մասին տեղեկություններ է տվել նաև պատմիչ Կիրակոս Գանձակեցին ։
Շրջակա միջավայր
Վանական համալիր ը մեզ է հասել հիմնավեր վիճակում, պատված փլատակներով, հողածածկույթի հաստ շերտով, խիտ բուսականությամբ ու անտառով։ Ավերածությունները այնքան շատ են եղել, որ ներկայումս դժվար է խոսել վանական համալիրի շրջանում եղած շինությունների, քանակի և զբաղեցրած տեղի մասին։ Համալիրը բաղկացած է եղել առնվազն երկու եկեղեցիներից, նրանց միջնամասում մեծ ուղղանկյունաձև շինությունից՝ գերեզմանոցից, կենցաղային տարբեր կառույցներից, իսկ այս ամենը եղել է ներսից փակված պարիսպով։ Համալիրի կենտրոնական մասում եղել է գերեզմանոցը, որից այժմ գետնի մակերեսին մնացել են մի քանի տապանաքարեր, տեղահանված ու ծառին հենված մի ամբողջական խաչքար և մի մեծ, խաչքարի քանդակներով պատված ճակտոն։ Այժմ գերեզմանոցը ծածկված է հողաշերտով, գետնի մակերեսի խոտածածկույթի տարբերանշաններից կարելի է ենթադրել, որ այն բավականին խիտ ու ընդարձակ է եղել։ Հարթակի արևմտյան կողմում երևում են իրար հաջորդող, շուրջ 20–25 մետր երկարությամբ երկու շինությունների ավերակներ։ Վերջիններս ուրվագծվում են սենյակներից մնացած բնորոշ փոսորակների ու բլրակների տեսքով, որից կարելի է եզրակացնել, որ համալիրները բաղկացած են եղել իրար կից բազմասենյականոց կացարաններից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:6-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արցախի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Ալգուայրե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Արկադե
Արկադե (Arcade), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 4500 մարդ, խտությունը՝ 688 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31030, հեռախոսային կոդ՝ 00422։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կարգավորիչ (սարք)
Կարգավորիչ ավտոմատ, սարք, որի միջոցով կատարվում է ավտոմատ կարգավորում, պահպանում է պրոցեսի կամ տեղակայման պարամետրը տրված սահմաններում, ապահովում նրա փոփոխությունը տրված օրինաչափությամբ (ծրագրային կարգավորում) կամ որևէ արտաքին չափվող պրոցեսին համապատասխան (հետևող կարգավորում)։ Կախված կարգավորման սկզբունքից, զգայուն տարրի՝ տվիչի օգնությամբ, կարգավորիչը չափում է կամ կարգավորվող մեծությունը, կամ էլ խոտորման ազդեցությունը և փոխակերպիչ կամ հաշվիչ սարքի օգնությամբ կարգավորման օրենքին համապատասխան իրականացնում ներգործությունը օբյեկտիկարգավորող օրգանի վրա։ Գործադիր սարքը, որն իրականացնում է կարգավորող օրգանի տեղափոխումը, անվանում են սերվոհաղորդակ։
Տարբերում են ստատիկ և աստատիկ կարգավորիչներ։ Կարգավորիչի տարրերի իներցիոնության հետևանքով նրա ելքի մեծությունը՝ U, նկարագրվում է դիֆերենցիալ հավասարումով, որտեղ  (x-ը կարգավորվող մեծության ընթացիկ արժեքն է, x_0-ն՝ տրված արժեքը)։ Եթե F ֆունկցիան անընդհատ է, ապա կարգավորիչը կոչվում է անընդհատ գործողության։ Եթե կարգավորիչում կատարվում է ազդանշանի քվանտացում, ապա կարգավորիչը կոչվում է ընդհատ գործողության։ Այն կարգավորիչները, որոնցում կարգավորող օրգանի վրա անմիջապես ազդում է զգայուն տարրի ելքի մեծությունը, կոչվում են ուղղակի գործողության կարգավորիչներ, իսկ այն կարգավորիչները, որոնք ունեն կողմնակի աղբյուրից էներգիայի ընդունումը կարգավորող հզորության ուժեղացուցիչներ, ոչ ուղղակի գործողության կարգավորիչներ են։ Կարգավորիչի յուրահատուկ տեսակ է էքստրեմալ կարգավորիչը։ Ըստ կարգավորվող մեծության տարբերում են՝ ճնշման, ջերմաստիճանի, մակարդակի, արագության, ծախսի, էլեկտրական լարման, հոսանքի ուժի, հաճախականության, հզորության և այլ կարգավորիչներ։ Կարգավորիչի հիմնական հանգույցներն են չափող, համեմատող և կատարող օրգանները։
Կատեգորիա:Սարքեր
Համաշխարհային գիծ
Համաշխարհային գիծ, ֆիզիկայում մարմնի ճանապարհը քառաչափ տարածաժամանակում. մարմնի գոյության ընթացքում բոլոր իրադարձությունների երկրաչափական տեղը։ «Համաշխարհային գծի» հասկացությունը տարբերվում է «ուղեծրի» կամ «հետագծի» հասկացությունից (ինչպես ուղեծիրը տիեզերքում կամ հետագիծը քարտեզի վրա) ժամանակային չափաղականությամբ և սովորաբար տարածաժամանակի մեծ հատված է ներառում, որտեղ ընկալվող ուղիղ գծերը վերահաշվարկվում են ցույց տալու համար (հարաբերականորեն) ավելի բացարձակ դիրքային վիճակներում՝ ցուցադրելու համար հարաբերականության հատուկ տեսության կամ գրավիտացիոն փոխազդեցության բնույթը։ Համաշխարհային գծերի գաղափարը ծագել է ֆիզիկայում, առաջին անգամ կիրառել է Հերման Մինկովսկին։ Տերմինը ամենաշատը կիրառվում է ռելյատիվիստական տեսություններում (այսինքն՝ հարաբերականության հատուկ և ընդհանուր տեսություններում)։
Համաշխարհային գծերը իրադարձությունների ընթացքը ներկայացնող հիմնական միջոցն են։ Դրանց կիրառումը կապված չէ որևէ հատուկ տեսության հետ։ Այսպիսով համաշխարհային գիծը մարդու անձնական իրադարձությունների հաջորդական ճանապարհն է, որով նշվում է մարդու պատմությունը. հավանաբար սկսած մարդու ծննդյան վայրից և ժամանակից մինչև մահը։ Նավի գրանցամատյանը նավի համաշխարհային գծի նկարագրությունն է, քանի դեռ քանի դեռ ամեն մի դիրքի համապատասխան ժամանակը նշված է։ Համաշխարհային գիծը թույլ է տալիս հաշվել նավի արագությունը, եթե տրված է Երկրի կորացած մակերևույթին համապատասխանող հեռավորության չափը (մետրիկան)։
Կիրառությունը ֆիզիկայում
Ֆիզիկայում օբյեկտի (որը տարածության մեջ մոտարկվում է որպես կետ, այսինքն՝ մասնիկ կամ դիտորդ) համաշխարհային գիծը օբյեկտի պատմությանը համապատասխանող տարածաժամանակային իրադարձությունների հաջորդականությունն է։ Համաշխարհային գիծը տարածաժամանակում հատուկ տիպի կոր է՝ ժամանականման կոր։ Համաշխարհային գծի յուրաքանչյուր կետ մի իրադարձություն է, որը կարող է նշվել օբյեկտի ժամանակով և ժամանակի այդ պահին նրա տարածական դիրքով։
Օրինակ, Երկրի ուղեծիրը տարածության մեջ մոտավորապես շրջանագիծ է՝ եռաչափ (փակ) կոր. Երկիրը ամեն տարի տարածության մեջ նույն կետին է վերադառնում։ Սակայն այդ ժամանումը տարբեր (ավելի ուշ) ժամանակում է տեղի ունենում։ Երկրի համաշխարհային գիծը տարածաժամանակում պարուրաձև է (կոր քառաչափ տարածությունում) և միևնույն կետին չի վերադառնում։
Տարածաժամանակը իրադարձություն կոչված կետերի հավաքածուն է իրադարձությունները նշող կոորդինատական համակարգի հետ մեկտեղ։ Յուրաքանչյուր իրադարձություն նշվում է չորս թվով. այսպիսով տարածաժամանակը քառաչափ տարածություն է՝ մաթեմատիկորեն ասած, քառաչափ բազմաձևություն։ Այս հասկացությունը կիրառելի է նաև ավելի մեծ ճչափողականություն ունեցող տարածության համար։ Չորս չափողականությունները պատկերելու համար հաճախ երկու տարածական կոորդինատները բաց են թողնում, և իրադարձությունը ներկայացվաում է որպես կետ Մինկովսկու դիագրամի վրա, որը հարթության մեջ սովորաբար պատկերվում է t ուղղահայաց ժամանակային կոորդինատով և x հորիզոնական տարածական կոորդինատով։ Ինչպես ձևակերպել է Ֆ. Ռ. Հարրին
Համաշխարհային գիծը եզակի կետի ճանապարհն է գծում տարածաժամանակում։ Համաշխարհային թերթը անալոգ երկչափ մակերևույթ է, որը գծում է տարածաժամանակում ճամփորդող միաչափ գիծը (ինչպես լարն է)։ Բաց լարի (չկապված ծայրերով) համաշխարհային թերթը շերտ է, փակ լարինը (օղակինը)՝ ծավալ
Եթե օբյեկտը չի մոտարկվում կետի և ունի ծավալ, այն ոչ թե համաշխարհային գիծ է գծում, այլ՝ համաշխարհային խողովակ (անգլ. world tube)։
Համաշխարհային գծերը որպես իրադարձություններ նկարագրելու գործիք
Միաչափ գիծը կամ կորը կարելի է ներկայացնել կոորդինատների միջոցով որպես մեկ պարամետրի ֆունկցիա։ Պարամետրի յուրաքանչյուր արժեք համապատասխանում է տարածաժամանակի որևէ կետի, իսկ պատամետրի փոփոխությունը գիծ է գծում։ Այսպիսով մաթեմատիկական տերմիններով կորս սահմանվում է չորս կոորդինատների ֆունկցիայով (որտեղ x^{0}-ով սովորաբար նշվում է ժամանակի կոորդինատը), որը կախված է մեկ \tau պարամետրից։ Կոորդինատների ցանցը տարածաժամանակումայն կորերի համախումբն է, որը կստանանք, եթե չորս կոորդինատային ֆունկցիաներից երեքը հաստատուն լինեն։
Երբեմն համաշխարհային գիծ տերմինը լայնորեն կիրառվում է տարածաժամանակում ցանկացած կորի համար։ Այս տերմինաբանությունը շփոթությունների է հարուցում։ Ավելի ճշգրիտ, համաշխարհային գիծը կոր է տարածաժամանակում, որը գծում է մասնիկի, դիտորդի կամ փոքր օբյեկտի (ժամանակային) պատմությունը։ Սովորաբար որպես կորի \tau պարամետր է ընտրվում օբյեկտի կամ դիտորդի սեփական ժամանակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարաբերականության տեսություն Կատեգորիա:Ժամանակ Կատեգորիա:Ժամանակը գիտությունում
Քարին Ֆոսսում
Քարին Ֆոսսում (Karin Fossum, ), նորվեգացի գրող, արձակագիր։ Դետեկտիվ ժանրի գրականության վարպետ։ Հայտնի է հատկապես իր դետեկտիվ վեպերի շարքով, որտեղ խոսվում է կոմիսար Քոնրադ Սեյրեի մասին։
Կենսագրություն և կարիերա
Քարին Ֆոսսումը ծնվել է 1954 թվականի նոյեմբերի 6-ին Սանեֆյորդում։ Նախքան պրոֆեսիոնալ գրող դառնալը, Քարինը աշխատել է որպես տաքսու վարորդ։ Աշխատել է նաև որպես բուժքույր հոգեբուժարանում։ Քարին Ֆոսսումը գրականություն մուտք է գործել բանաստեղծություններով։ Առաջին երկու փոքր ժողովածուները լույս են տեսել 1974 թվականին՝ «Kanskje i morgen», որը նրան բերեց Թարյե Վեսոսի մրցանակ, որպես լավագույն դեբյուտ և երկորդը՝ 1978 թվականին՝ «Med ansiktet i skygge»: Երեխաների ծնվելուց հետո նա Քարին Ֆոսսումը ամբողջովին նվիրվեց ընտանիքին և գրիչ չվերցրեց ավելի քան 14 տարի։
Իր դետեկտիվ վեպերում Քարին Ֆոսսումը ներկայացնում է կոմիսար Քոնրադ Սեյրեի և վերջինիս բացահայտումների մասին։ Բոլոր այդ գրքերը գրված են մեծ գրական հմտությամբ և սահուն կարդացվում են ընթերցասերների կողմից։ Այսօրվա դրությամ դետեկտիվի վարպետի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ավելի քան 12 լեզուներով։ Անձամբ Քարին Ֆոսսումն իրեն համարում է սովորական գրող, այլ ոչ թե դետեկտիվ հեղինակ։ Նուրբ հոգեբանական մոտեցումներ է նա դնում իր վեպերում, որոնք ստացել է հոգեբուժարանում աշխատելու տարիներից։
Այսօր Քարին Ֆոսսումը ապրում և ստեղծագործում է Թյուրֆյորդում՝ Օսլոյի հարևանությամբ։
Խեներալ Կարերա (նահանգ)
Խեներալ Կարերա (Provincia de General Carrera), նահանգ Չիլիի Այսեն տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Չիլե Չիկո քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Խեներալ Կարերան հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 2 համայնք.
Աշխարհագրությունը և բնակչություն
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 6 921 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 0, 56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի Այսեն տարածաշրջան Կատեգորիա:Չիլիի նահանգներ
Պյոտր Ֆոմին
Պյոտր Ֆոմին (Пётр Тимофеевич Фомин, ), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ և մանկավարժ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1991), Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը` ՌԽՖՍՀ Լենինգրադի նկարիչների միության կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Պյոտր Ֆոմինը ծնվել է 1919 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Լեդյախա գյուղում (այժմ Պսկովի մարզի Լոկնյանսկի շրջան)։ Եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Մասնակցել է Լենինգրադի և Բելառուսի 3-րդ ճակատային գծերում, 1-ին օդային բանակի ավիացիոն ծառայության կազմում ։ Եղել է Լենինգրադի շրջափակման, Քյոնիքսբերգի հարձակման մասնակից ։
1946 թվականին զորացրվելուց հետո ընդունվել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտ, որն ավարտել է 1952 թվականին` Վիկտոր Օրեշնիկովի արհեստանոցը, նկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է պատմական «Կուտուզովը Բորոդինոյի մոտ» կտավը ։
Մասնակցել է ցուցահանդեսների 1952 թվականից, ցուցադրել է իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ միասին։ 1952 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Նկարել է ժանրային և պատմական նկարներ, դիմանկարներ, բնանկարներ։ 1952 թվականից դասավանդել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում, 1971 թվականից եղել է պրոֆեսոր, 1983-1991 թվականներին` ինստիտուտի ռեկտոր։ 1972-1975 թվականներին ընտրվել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության խորհրդի նախագահ։
«Վերադարձել են» (1959), «Ավտոբուսի կանգառում» (1961), «Կապույտ ջուր» (1964), «Քամոտ է» (1967), «Ապրիլի սկիզբ» (1972), «Այգեպանները», «Օնեգի ափերը» (երկուսն էլ 1964), «Գարունը Իզբորսկում»  (1965), «Գարնանային բնանկար» (1986), «Ապրիլյան օր» (1972), «Կտավատ» (1975), «Ամռանը» (1977), «Զինվորներ»  (1980) և այլ կտավների հեղինակն է։ Պարբերաբար աշխատել է Լենինգրադի նկարիչների ստեղծագործական բազայում` Հին Լադոգայում։
1988 թվականից ընտրել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իրական անդամ։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Ռուսական պետական ​​թանգարանում (1984), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, 1994 և 2000), Մոսկվայի կոնտրոնական ցուցասրահում (1986), Պսկովի արվեստի թանգարան-արգելոցում (1995) ։
Պյոտոր Ֆոմինը մահացել է 1996 թվականի հունվարի 9-ին, Սանկտ Պետերբուրգում, իր կյանքի յոթանասունյոթերորդ տարում։ Նրա աշխատանքները գտնվում են Ռուսական պետական ​​թանգարանում, Տրետյակովյան պատկերասրահում, Ռուսաստանի, Մեծ Բրիտանիայի, Ճապոնիայի, ԱՄՆի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների մասնավոր հավաքածուներում և թանգարաններում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ
(8599) Ռիպարիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ցեֆեիդ
Ցեֆեիդ, F և G սպեկտրային դասերի փոփոխական հսկա և գերհսկա աստղեր են ։ Անվանումը ծագել է Ցեֆեոս համաստեղության դելտա (\delta Cep) աստղի անունից, որի պայծառության փոփոխությունն առաջինն է հայտնաբերվել (1784 թ.)   <ref name=benedict2007>  : Ցեֆեիդների պայծառության փոփոխությունը աստղի արտաքին շերտերի պարբերական բաբախումների հետևանք է, պատկերավոր ասած՝ աստղը մե՛կ փքվում է, մե՛կ սեղմվում։ Ընդ որում, սեղմվելիս աստղի ջերմաստիճանն աճում է, իսկ ընդարձակվելիս՝ նվազում ։
Ցեֆեիդի տեսակներ
Տարբերում են ցեֆեիդների 2 տեսակ. դասական ցեֆեիդներ՝ որոնք պատկանում են գալակտիկայի երիտասարդ աստղերի առաջին խմբին, և Կույս W տիպի ցեֆեիդներ, որոնք պատկանում են հին գնդաձև աստղերի երկրորդ խմբին ։ Դասական ցեֆեիդները, որպես կանոն, հանդիպում են ցրված աստղակույտերում, իսկ Կույս W տիպի ցեֆեիդները՝ գնդային կույտերում, նրանց պայծառությունը մոտ 4 անգամ փոքր է քան դասական ցեֆեիդներինը՝ (մոտավորապես 1,5m)  : Դասական ցեֆեիդները հանդիսանում են սպեկտրալ B դասի հիմնական հաջորդականության ձևափոխված աստղեր  ։ Դասական ցեֆեիդների կյանքի տևողությունը կախված է ոչ միայն իրենց զանգվածից, այլ նաև տարիքից, էվոլյուցիայից կախված նրանց տևողությունը նվազում է՝ 107 տարիքի դեպքում կազմում է մոտավորապես 50 օր, իսկ մոտավորապես 108-ի դեպքում 1 օր ։ Այն պատճառով, որ ցեֆեիդների պայծառությունը կախված է նրանց կյանքի տևողությունից, նրանց պայծառությունը չափանիշ է հանդիսանում հեռավորությունների որոշման համար ։ Էդվին Հաբլը մի քանի ցեֆեիդներ է հայտնաբերել Անդրոմեդայի գալակտիկայում, և որոշել է նրանց հեռավորությունը և այդպես առաջինն է բացահայտել մեր գալակտիկայից դուրս գտնվող մարմինների գոյությունը ։
Ցեֆեիդների փոփոխականության բնույթը
Ցեֆեիդները լինում են երկար պարբերական, որոնց պարբերական փոփոխությունները տևում են մեկից մինչև 50 օր և կարճ պարբերական՝ 1,5 ժամից մինչև 12 ժամ ։ Դրանք հաճախ անվանում են տիեզերքի փարոսներ, քանի որ, շնորհիվ մեծ լուսավորության, երևում են անգամ հսկայական հեռավորություններից ։ Նրանց միջոցով որոշում են գալակտիկաների հեռավորությունները ։ Բոլորիս հայտնի Բևեռային աստղը նույնպես ցեֆեիդ է ։ Ցեֆեիդներն իրենցից ներկայացնում են դեղին, պայծառ հսկաներ։ Նրանք 103 - 105 անգամ պայծառ են Արեգակից ։ Պայծառության բարձր աստիճանի հասնում են ամենափոքր տրամագծի դեպքում ։ Ցեֆեիդի պայծառության ժամանակից կախվածության կապն արտահայտվում է հետևյալ բանաձևով   ՝
,
որտեղ M_v -ը դեղին ճառագայթների աստղային բացարձակ մեծության միջին արժեքն է, P-ն օրվա տևողությունը ։ Այս կախվածության առկայությունը պայմանավորված է նրանով, որ ցեֆեիդների համար, ինչպես նաև միևնույն խմբի ցանկացած աստղի համար, գոյություն ունի զանգվածային կախվածություն պայծառությունից, և կան ցեֆեիդներ որոնք ունեն մեծ զանգված, որի հետևանքով ունեն մեծ պայծառություն և մեծ փոփոխման փուլ ։
Նշանակություն
Աստղագետների համար ցեֆեիդները հանդիսանում են մի տեսակ փարոս ։ Նրանք օգտվելով ցեֆեիդների պայծառությունից կարողանում են որոշել նրանց հեռավորությունները, ինչպես Հաբլը։ Վերջին հետազոտությունները ցույց են տալիս՝ որոնք կատարվել են Սպինցեռա արբանյակի միջոցով, որ ցեֆեիդները կարող են կորցնել իրենց զանգվածից որոշ քանակություն, ինչը պահանջում է հայտնի հեռավորությունների նոր վերահաշվարկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկնային մարմիններ Կատեգորիա:Փոփոխական աստղեր Կատեգորիա:Աստղաչափություն
Օվրե Պասվիկ ազգային պարկ
Օվրե Պասվիկ ազգային պարկ (Øvre Pasvik nasjonalpark), բնության պահպանվող տարածք Նորվեգիայում։ Գտնվում է Ֆինմարք ֆյուլքեի Սյոր-Վարանգեր կոմունայում։ Ռուսաստանին ամենամոտ գտնվող նորվեգական ազգային պարկն է։ Պարկի տարածքը հիմնականում պատված է փշատերև անտառներով, ցածրադիր բլուրներով, ինչպես նաև ճահիճներով։ Պարկի հիմնադրվել է 1970 թվականին 63 կմ² մակերեսով։ 2003 թվականին այն ընդլայնվել է մինչև 119 կմ²։
Ազգային պարկը տայգայի տարածքի մեջ է գտնվում, որը տարածվում է նաև հարևան Ռուսաստանում և Ֆինլանդիայում։ 1992 թվականին սահմանի ռուսական կողմում ևս ստեղծվեց Օվրե Պասվիկ ազգային պարկի կրկնօրինակը։ Ֆինլանդիայի հատվածում տայգայի շարունակության հիման վրա 1991 թվականին ձևավորվեց Վյատսյարի արգելոցը։
Ֆլորա և ֆաունա
Օվրե Պասվիկ ազգային պարկում գերակշռում են սոճու անտառները, որտեղ կան մեծ թվով ընկած և մեռած ծառեր։ Ճահճային լանդշաֆտում աճում են ավելի քանի 190 բուսատեսակ, որոնցից շատերը բնորոշ եյ միայն տվյալ տարածքին։ Պացոկի գետի ավազանում բնակվում է գորշ արջերի մեծ պոպուլյացիա։ Օվրե Պասվիկում կարելի է հանդիպել կուղխ, ջրարջանման շուն, լուսան, ինչպես նաև այնպիսի հազվադեպ կենդանատեսակներ, ինչպիսիք են միջին ատամնափորիկը և լեմինգը։
Զբոսաշրջություն և հանգիստ
Համաձայն ազգային պարկի կանոնադրության՝ պահպանվող տարածքում որսորդությունը խստիվ արգելվում է։ Սակայն թույլատրվում է ձկնորսությունը, քայլարշավային տուրիզմը և բոլոր տեսակի դահուկային սպորտաձևերը։ Հատկապես գրավիչ է դեպի Գրենսեֆոսի ոլորաններ տանող քայլարշավային երթուղին, որը գտնվում է Սյոր-Վարանգեր կոմունայի հարավ-արևելքում։ Այդտեղով է անցնում նաև նորվեգառուսական պետական սահմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Անրի Ժերվե
Անրի Ժերվե (Henri Gervex, ), ֆրանսիացի նկարիչ ։ Հիմնականում ստեղծագործել է պատմական ժանրային և դիմանկարային ոճերում։ Աշակերտել է Պիեռ-Նիկոլ Բրիսսեին, Էժեն Ֆրոմանտենին և Ալեքսանդր Կաբանելին։
Կենսագրություն
Անրի Ժերվեն ծնվել է 1852 թվականին Փարիզում ։ Առաջին հերթին հայտնի է դարձել դիցաբանական ոճի նկարներով, որոնք նկարել է ֆրանսիական իդեալիզմի ոգով․ դրանցից են «Բաքոսուհու հետ խաղացող սատիրը», «Դիանան և Էնդիմիոնը»։ Հետո հեղինակը հարում է ռեալիստների խմբին․ բացի դիմանկարներից, սկսում է նկարել նաև փարիզյան կյանքի տեսարաններ։
Ուժեղ կոլորիտը, հմտորեն արված գունախաղերը համարվում են հեղինակի այցեքարտը։
Նկարչի հայտնի ստեղծագործություններից են՝ « Դիահերձումը հիվանդանոցում » (1876), « Հաղորդությունը Փարիզի սուրբ Երրորդության եկեղեցում » (1877), « Ռոլլա » (1878), « Պարահանդեսից հետո » (1879), « Բարեգործական հիմնարկության գրասենյակը » (1883), « Վիրահատությունից առաջ » (1887), « La Republique française թերթի խմբագրությունում » (1891, դիմանկարների հավաքածու) և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Վիլալյեր
Վիլալյեր (կատ.՝ Vilaller ), մունիցիպալիտետ Կատալոնիայում, մտնում է Լեյդա նահանգի մեջ, Կատալոնիայի ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է գտնվում է Ալտա Ռիբագորսա շրջանում։ Զբաղեցնում է է 58,76 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 696 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հանուն խաղաղության և զարգացման գիտության համաշխարհային օր
Հանուն խաղաղության և զարգացման գիտության համաշխարհային օր (World Science Day for Peace and Development), Journée mondiale de la science au service de la paix et du développement, ليوم العالمي للعلم لصالح السلام والتنمية, 争取和平与发展世界科学日, միջազգային տոն, որը աշխարհի մի շարք երկրներում նշվում է նոյեմբերի 10-ին։ Տոնի նպատակն է ամբողջ աշխարհում բարձրացնել հասարակության գիտակցությունը հօգուտ գիտության ։
Պատմություն
1999 թվականին Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում ՄԱԿ-ի կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպության (ՅՈՒՆԵՍԿՕ) հովանու ներքո տեղի է ունեցել գիտության վերաբերյալ հերթական համաշխարհային համաժողովը։ Համաժողովին մասնակցել են բազմաթիվ ականավոր գիտնականներ, իրավապաշտպաններ, բնապահպաններ, քաղաքական գործիչներ, Եթովպիայի և Մալավիի պատվիրակությունները Գիտության զարգացման բրիտանական ասոցիացիայի հետ առաջարկել են ստեղծել Գիտության համաշխարհային օր, կամ Գիտության համաշխարհային շաբաթ։ Նրանք պնդում են, որ դա կհանգեցնի հասարակության և գիտության ավելի լավ փոխգործակցությանը՝ աշխարհի մասշտաբով առաջնահերթ խնդիրների լուծման գործում։
Համաժողովի արձանագրությունից հետո՝ 2001 թվականին, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն հաստատել է նոյեմբերի 10-ը հռչակել «Հանուն խաղաղության և զարգացման գիտության համաշխարհային օր»։ Այն պաշտոնապես նշվում է 2002 թվականից ։
Այդ օրը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի աշխատակիցները խրախուսում են անդամ երկրներին, միջկառավարական և ոչ կառավարական կազմակերպություններին, համալսարաններին, հետազոտական ​​հաստատություններին, գիտական ​​միություններին, մասնագիտական ​​ասոցիացիաներին և դպրոցներին ակտիվորեն մասնակցել միջոցառմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ