cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սխալ շրջադարձ
Սյուժե
Ջրվեժի հետևում գտնվող քարանձավում գիշերելուց հետո, Քրիսն ու Ջեսսին շարունակում են ուղին։ Նրանք հասնում են ճանապարհը, բայց հանկարծ հայտնվում են չարագործ մարդակերները։ Մի աչքանին բռնում է Ջեսսիին, իսկ Պիլոզուբին հրում է Քրիսին ժայռից դեպի ճանապարհը։ Քրիսը կանգնեցնում է ոստիկանի մեքենան, ով ստացել է նրանց ազդանշանը, սակայն Պիլոզուբը նույնպես սպանում է նրան։ Քրիսը հասցնում է թաքնվել մեքենայի տակ։ Ոստիկանին սպանելուց հետո Պիլոզուբը նստում է իր մեքենան, իսկ Քրիսին հաջողվում է կառչել մեքենայի հատակից։ Մեքենայով նա կրկին վերադառնում է մուտանտ եղբայրների տուն՝  Ջեսսիի հետևից։ Մինչ նրանք զբաղվում են սպանված ոստիկանի մարմնով, Քրիսը հրկիզում է տունը և մեքենայով մտնում է տուն՝ վրաերթի ենթարկելով Միաչքանիին։ Պիլոզուբի և Երեք մատի հետ կռվելուց հետո Քրիսն ու Ջեսսին դուրս են գալիս տնից և կրակում ոստիկանական մեքենայի գազի տարաների վրա, որը պայթում է տան և ներսում գտնվող մուտանտ եղբայրների հետ։
Քրիսն ու Ջեսին մուտանտների մեքենայով վերադառնում են բենզալցակայան, որտեղ Քրիսը տեսել էր քարտեզը և այն վերցնում է, որպեսզի ոչ ոք չքշի հին ճանապարհով։ Գիշերը ոստիկանը մեքենայով մոտենում է մարդասպանների տան ավերակներին։ Մեքենան թողնելով՝ նա զննում է ավերակները և հայտնաբերում գործընկերոջ գլխատված դիակը։ Այդ պահին հրդեհից փրկված Երեք մատը թիկունքից կացնով հարձակվում է նրա վրա ու սպանում։ Կուլիսներից խելագար ծիծաղ է հնչում։
Սցենար
Սցենարի սկզբնական տարբերակում կերպարները մոտ 30 տարեկան էին։ Այնուամենայնիվ, որոշվեց նրանց երիտասարդացնել, որպեսզի թիրախային հանդիսատեսն իրեն ասոցացնի հերոսների հետ։ Գլխավոր հերոսուհին՝ Ջեսսի Բերլինգեյմը ստացել է իր անունը Սթիվեն Քինգի « Ջերալդի խաղի » հերոսուհուց։
Նկարահանումներ
Նկարահանումները տեղի են ունեցել Կանադայի Օնտարիո նահանգի Դանդաս, Համիլթոն, Վիրջինիա, Օքսբրիջ և Վեբսթեր Ֆոլս քաղաքներում։
Այն տեսարանի նկարահանումների ժամանակ, երբ հերոսները մուտանտների արթնանալուց հետո փախչում են խրճիթից, դերասան Դեսմոնդ Հարինգթոնը կոտրել էր աջ կոճը, մինչդեռ ըստ ֆիլմի սյուժեի, նա ստիպված էր հենվել վնասված ոտքին՝ պատճառաբանելով, որ իր հերոսի ձախ ոտքին կրակել են։ Էմանուել Քրիկին կոտրել էր ուսը՝ ծառերի միջով ընկնելու տեսարանը նկարահանելիս ։ Էլիզա Դուշկուն իր հնարքների մեծ մասը կատարել էր ինքը։ Ֆիլմի եզրափակիչ տեսարաններից մեկի նկարահանումների ժամանակ Էլիզա Դուշկուն պատահաբար հրկիզել է Ջուլիան Ռիչինգսին, ով խաղում էր Երեք մատները։ Դերասանների և անձնակազմի շատ անդամներ թունավորվել էին թունավոր բաղեղով, քանի որ նրանք անմիջապես չճանաչեցին այն գործարանը, որտեղ գտնվում էր սարքավորումը։
Քննադատություն
Ֆիլմը ստացել է հակասական կարծիքներ՝ 40% գնահատականով՝ հիմնված քննադատների 83 ակնարկների վրա, միջին գնահատականը 10-ից 4․2 է։ « Rotten Tomatoes» կայքում քննադատների մեծամասնությունը համաձայնում է, որ դա «ոչնչով չառանձնացող սարսափ, որը նույնիսկ չի փորձում տարբերվել նմանատիպ այլ ֆիլմերից» ։
« Metacritic» կայքում ֆիլմն ունի 100-ից 32 միավոր՝ հիմնված 17 արձագանքների վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր
Ջոն Բարթա
Ջոն Բարթա ({{eigentlich: János Barta; {{ԱԾ}}, հունգարացի դերասան, նկարահանվել է հիմնականում Իտալիայում։ Բարթան մի շարք դերեր է խաղացել 1960-1970-ականներին՝ «սպագետի վեսթերն» ժանրում։
Կենսագրություն
Պատանեկության տարիներին Բարտան եղել է որպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ ։
Վաթսունականների սկզբին նա ժամանել է Հռոմ և դարձել իտալական կինոյի ամենաբեղմնավոր կերպարներից մեկը՝ իր ֆիլմագրության մեջ ունենալով հարյուրից ավելի ֆիլմեր։ Նա խաղացել է գրեթե բոլոր ժանրերում, հանդես է եկել սովորաբար էպիզոդիկ և երկրորդական դերերում և հաճախ է իր յուրահատուկ արտաքինի շնորհիվ մարմնավորել «ամերիկացու նախատիպը»։
Նա հատկապես ակտիվ էր «սպագետի վեսթերն» ժանրում։ Առավել հայտնի է Սերջո Լեոնեի «Լավը, վատը և չարը» (1966) ֆիլմում՝ Տուկոյին ձերբակալած շերիֆի դերով ։
Կնոջ մահից հետո նա նորից ամուսնացել է ամերիկացի դերասանուհու հետ, թողել կինոթատրոնը և մշտապես տեղափոխվել ԱՄՆ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասաններ
Հաթերք (Արցախ)
Հաթերք, գյուղ Արցախի Մարտակերտի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 45 կմ արևմուտք Թարթառ գետի ափին՝ Մռավի հարավային լեռնալանջին՝ 1000 մ բարձրության վրա։ Տարածքը՝ 3895 հա։
Անվան ծագում
Հաթերքի տեղանվան ծագումը, ինչպես վկայում են ականավոր շատ դեմքեր, հավանաբար կապված է Հաթեր ցեղիանվան հետ։
Ըստ աշխարհահռչակ գիտնական, ակադեմիկոս Հ. Աճառյանի՝ այդ ցեղերն ապրել են նախապատմական Հայաստանում և հայտնի էին «Հաթեթ» կամ «Հեթիթ» անունով։
-Այս երկրամասում ուրիշ գյուղեր չեն նշվում, բացի Չարաբերդի արեւմտյան կողմում, Թարթառի ափին նշվածներից, որոնք են Ղարապուլագը, Թանկուն-Լուլուպեյը, նրանցից ավելի վերեւ գտնվող Հասանարիսը կամ Հասանրիսը, որը թերեւս ծագում է Ջալալյան Հասան իշխանների անուններից... Մեր նախնիները Մեծ Կվենք գավառում նշում են նաեւ այլ նշանավոր վայրեր ու դեպքեր Ե եւ Է դարերում, այդ հռչակավոր վայրերից է Աստղաբլուրը (Ղեւոնդ Ալիշան, Արցախ, 1993թ. էջ 43)։ Իսկ ինչու Հասանրիսը պետք է ծագի Ջալալյան Հասան իշխանների անուններից և ոչ թե Հաթերքի Հասան Վախթանգյան իշխանի (1142-1182թթ.) անունից (Մ. Աղաջանյան) ։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 1596 մարդ (2003 թ.)։ Զբաղվում են անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմություն
Չեն ուսումնասիրված նրա մինչև 4-րդ, 6-11-րդ և 14-18-րդ դարերի անցքերը։ Սակայն հայտնի է, որ 16-րդ դարում Հաթերքը ավերվել է Ակ-Կոյունլու և Կարա-Կոյունլու թուրքմեն ցեղերի կողմից և նույն դարի վերջին հիմնադրվել Նոր Հաթերքը։ Բայց Հաթերքի տարածքում եղած հնությունները հիմք են տալիս ենթադրելու, որ Ըռստակ գավառը եղել է շեն, որ նրա բնակիչները զբաղվել են շինարարությամբ, հողագործությամբ և անասնապահությամբ, հերոսաբար պաշտպանվել են թշնամիներից ու պաշտպանել իրենց հողը, իսկ գավառի կենտրոն Հաթերքը դարձել է ուժերի համախմբման զորավիգը ։
Շինություններ
Ունի միջնակարգ դպրոց, մշակույթի տուն, տեղամասային հիվանդանոց, կապի բաժանմունք և այլն։ Գյուղի Սբ. Աստվածածին եկեղեցին (12-րդ դար) կիսավեր է կենտրոնում է Ավագ Սբ. Նշան սրբավայրը, հարավ-արևմուտքում՝ Հաթեմի բերդը, շրջակայքում՝ նախնադարյան և նախաքրիստոնեական ժամանակների հնություններ ։
Քարահունչ
Միջնադարյան փոքրիկ եկեղեցի, գյուղատեղի և գերեզմանատուն։ Այս հուշարձանները տարածվում են Հաթերքի հարավարևմտյան կողմում։
Մասիս կամ Մսիս
Ավերակ եկեղեցի, գտնվում է Հաթերքից հյուսիս, Մռավա սարի անտառապատ բազուկներից մեկի վրա։ Ավերակներից երևում է, որ այն բաղկացած է եղել եկեղեցուց և գավիթից։ Եկեղեցին հին բազիլիկ է, ունի 36 քառակուսի մետր մակերես, իսկ գավիթը քառակուսի հատակագիծ ունեցող փոքր շենք է։ Արձանագրություններն ու խաչքարերը կոտրատված են, ուստի հնարավոր չէ իմանալ եկեղեցու կառուցման տարեթիվը։ Եկեղեցին շրջափակված է եղել պարիսպներով ու պաշտպանական այլ կառույցներով։
Շուքավանք
Ավերված եկեղեցի, գերեզմանատուն, գյուղատեղի, կալեր, մարագատեղեր, աղբյուր և հնություններ։
Սռին շինատեղ
Գյուղատեղի, գերեզմանատուն, որի երկու կողմերով հոսում են Թրղիի վտակները։
Խոտորաշեն
Տնատեղեր, ջրաղացներ, փոքրիկ գերեզմանատուն և պտղատու այգիների պուրակներ։ Այս գյուղը վերջին անգամ ավերվել է 18-րդ դարի վերջին։ Գյուղացիները տեղափոխվել են Գանձակի կողմերը և հիմնադրել Գետաշեն գյուղը։
Ականա ավերակ
Հարավ-արևելյան և հարավարևմտյան մասերում գյուղատեղին շրջապատված է պարիսպների մնացորդներով։
Հաթերքի շրջակայքում կան նաև մի շարք բերդամրոցներ, որոնք պաշտպանական ամրոցներ են համարվում և կարևոր դեր են խաղացել երկրամասի ինքնապաշտպանությունը կազմակերպելու գործում։
Հավքախաղաց ( Լաչինաբերդ)
Թարթառի աջ ափին, թանձրախիտ անտառի մեջ խրոխտորեն բարձրանում է Լաչինաբերդ կոչված վիթխարի ժայռը, որն իր գրանիտե բարձր կողմերի վրա պահում է ընդարձակ մի հարթություն, բոլոր կողմերից անմատչելի և հին դարերում պաշտպանական, անառիկ մի կետ է եղել Խաչենի տերերի համար։
Բերդաքար
Հաթերք գյուղի արևմտյան մասում է գտնվում այս ոչ պակաս անառիկ բերդը։ Նրա երեք կողմերում վիմահերձ ժայռեր են, իսկ հյուսիսային մասում հաստ կրկնապարիսպներ են եղել ձգված։
Մասնակացությունն արցախյան պատերազմին
1989 թվականին Հաթերքում կազմավորվել է «Հաթերք» կամավորական ջոկատը (հրամանատար՝ Սուրեն Հարությունյան/Հաթերքի Սուրիկ)։ 1991 թվականի օգոստոսի 16-ին ջոկատը գյուղի բնակիչների օգնությամբ (ինչպես նաև հարևան գյուղերի բնակիչների օգնությամբ) միահամուռ կերպով պատանդ են վերցրել ԽՍՀՄ ՆԳՆ զորքերի 43 զինվորի և պահանջել ազատել առաջնահերթ Ժորիկ Պետրոսյանին ապա Հաթերքի և հարևան գյուղերի պատանդ վերցված հայ երիտասարդների, որոնց ձերբակալել և ադրբեջանցիներին էր հանձնել ԽՍՀՄ ՆԳՆ զորքերի հրամանատարությունը։ ԽՍՀՄ ՆԳՆ զորքերի հրամանատարություն հետ բանակցելու նպատակով հորինվել է կեղծ «Փառանձեմ» ջոկատի անվանումը և անձնակազմը, որպեսզի կոծկեն իրական պատանդ վերցնողների անուննրը։ Դեպքի կապակցությամբ և Զ. Բալայանի ահազանգով՝ օգոստոսի 18-ին Հաթերք են ժամանել «Կփկ»-ի մի շարք անդամներ, նրանց միջնորդությամբ նույն օրը կատարվել է պատանդների փոխանակում։ 1992 թվականի հունիսին Քելբաջարի շրջանի Ազգաբան, Չարեքտար և Նարիշտար գյուղերի հենակետերից «Գոսդ» կայանքներով հրթիռահրետակոծվել է Հաթերքը և շրջակա գյուղերը, հունիսի 5-ին հակառակորդը գրավել է Հաթերքը, հրկիզել տները, խոշտանգել երկու տասնյակից ավելի խաղաղ բնակիչների։ ԼՂԻՊՈՒ-ի հրետանավորները և կամավորական ջոկատները կարողացել են կասեցնել հակառակորդի հետագա առաջխաղացումն այլ ուղղություններում և հնարավորություն են ստեղծել բնակիչների տարհանման համար։ Հուլիսի 20-ին Հաթերքի ջոկատը հարձակվել է գյուղում տեղակայված հակառակորդի վրա, նրան կորուստներ պատճառել, ապա նահանջել ու դիրքավորվել է Վաղուհաս - Չլդրան ուղղությունում։ 1993 թվականի փետրվարի 20-ին ԻՊՈՒ ազատագրել են Հաթերքը։ Գյուղից զոհվել է 44 ազատամարտիկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի գյուղեր
Աշոցք (գետ)
Աշոցք, գետ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Ախուրյանի ձախ վտակը։ Սկիզբ է առնում Ջավախքի լեռնաշղթայի Քարախաչի լեռնանցքի մոտակայքից՝ 2350 մ բարձրությունից։ Երկարությունը 20 կմ է, ջրհավաք ավազանը՝ 197 կմ²։ Գետահովիտը վերին հոսանքում կիրճանման է, տեղտեղ՝ ճահճապատ, ստորինում առաջացնում է բազմաթիվ գալարներ։ Սնումը հիմնականում ստորերկրյա 85% և հալոցքային (14%) է, վարարումը՝ մայիս-հունիսին։ Տարեկան միջին ծախսը 4,1 մ³/վ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գետեր Կատեգորիա:Ախուրյան գետի վտակներ
Մագրիտ թանգարան
Մագրիտ թանգարան (Magritte Museum, Musée Magritte, Magritte Museum), թանգարան Բելգիայի մայրաքաղաք Բրյուսելում՝ նվիրված բելգիացի սյուրռեալիստ նկարիչ Ռենե Մագրիտին։ Այն Գեղեցիկ արվեստների թագավորական թանգարանի մաս կազմող թանգարաններից է։
Ամարիկե Սարդար
Ամարիկե Սարդար (Ամարիկ Դավրեշի Սարդարյան, ), քուրդ գրող, արձակագիր, հրապարակախոս, թարգմանիչ, գրաքննադատ, հասարակական գործիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1992) ։ Հայաստանի վաստակավոր լրագրող։
Կենսագրություն
Ամարիկե Սարդարը ծնվել է 1935 թվականի փետրվարի 8-ին, Արագածի շրջանի Սիփան գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Արագածոտնի մարզ)։ Ավարտել է Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է հայպետռադիոյի քրդական հաղորդումների բաժնում։ Եղել է «Ռյա թազա» թերթի գլխավոր խմբագիր, Հայաստանի քուրդ մտավորականության խորհրդի վարչության նախագահ, Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ (1965)։ Ստեղծագործել է քրդերեն։ Նրա որոշ պատմվածքներ տեղ են գտել քրդերեն լեզվի դասագրքերում։ Նրա պատմվածքները տպագրվել են քուրդ գրողների «Նոր գարուն» տարեգրքի բոլոր համարներում։ Սարդարը թարգմանել է հայ, ռուս, եվրոպացի գրողների պատմվածքներ, որոնք տպագրվել են «Ռյա թազա» թերթում։ 11 գրքի հեղինակ է ։ Թողարկել է անձնական կայք քրդերեն ու ռուսերեն լեզուներով, Թուրքիայում քրդերեն  են վերահրատարակվել են նրա առաջին երեք ժողովածուները։ Սարդարի պատմվածքները ներառվել են քրդերենի դասագրքերում, թարգմանվել են հայերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, արաբերեն, պարսկերեն, թուրքերեն լեզուներով։ Նրա մասին գրել են Հայաստանի, Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Թուրքիայի, Իրանի, Իրաքի թերթերը ։
Մագրիտ թանգարան
Թանգարան
Այս բազմակարգ մշտական հավաքածուն Մագրիդի` որևէ տեղ առկա ամենամեծ արխիվն է, որի մեծ թվով աշխատանքներ վերցվել են ուղղակի իր այրուց` Ժորժետ Մագրիտից, և Իռեն Համոյիրից, որը նրա նկարների առաջին հավաքողն էր ։ Բացի այդ, թանգարանը ներառում է 1920 թվականի Մարգրիտի նկարչական փորձերը և կարճ սյուրռեալիստական ֆիլմերը, որոնք նա նկարահանել է 1956 թվականից ։
Ամարիկե Սարդար
Կենսագրություն
Մահացել է 2018 թվականի փետրվարին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Քուրդ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստներ‏ Կատեգորիա:Քուրդ գրողներ Կատեգորիա:Քուրդ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Քուրդ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Սիփան գյուղում ծնվածներ
Մագրիտ թանգարան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրյուսելի թանգարաններ Կատեգորիա:2009 հիմնադրված թանգարաններ
Կոտորակային բյուրեղացում
Կոտորակային բյուրեղացում, նյութերի բաժանման և մաքրման եղանակ։ Իրականացնում են լուծույթը սառեցնելով, լուծելիությունը փոքրացնող քիչ քանակի նյութ ավելացնելով կամ հաստատուն ջերմաստիճանում լուծիչը հեռացնելով։ Բաժանման արդյունավետությունը կախված է բաղադրիչների քանակների հարաբերությունից, լուծելիությունից, ինչպես նաև բյուրեղացման պայմաններից։ Կոտորակային բյուրեղացումը բազմափուլ պրոցես է և կիրառում են քիմիական հատկություններով մոտ նյութերը. օրինակ, նիոբիումի ու տանտալի, ռադիումի և բարիումի միացությունները իրարից բաժանելու համար։
Կատեգորիա:Անալիտիկ քիմիա
Վարենիկովսկայա
Վարենիկովսկայա (Варениковская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Կրիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14225 մարդ։
Ախոռջիկ (Երզնկայի գավառ)
Ախոռջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում ։ Գտնվում էր Երզնկայից հյուսիս, Մթննի գյուղի մոտ, ս Թորոս վանքի մոտ։
Բնակչություն
1914 թվականին ուներ 12 տուն՝ 80 հայ բնակչով ։
Օդափոխություն
Օդափոխություն, կարգավորվող օդափոխանակություն շենքերում, ինչպես նաև այն ստեղծող տեխնիկական միջոցների համախումբ։ Նախատեսված է օդի անհրաժեշտ մաքրությունը, ջերմաստիճանը, խոնավությունն ու շարժունությունն ապահովելու համար։
Տեսակները
Տարբերում են ներծծիչ, արտածծիչ, ընդհանուր փոխանակման, տեղային, բնական և մեխանիկական օդափոխություններ։
Առավել տարածված եղանակը բնակելի տներում, հասարակական և արտադրական շենքերում
Բնակելի տներում առավել տարածված է խոհանոցներից և սանհանգույցներից բնական հարկադրումով (արտաքին օդը մտնում է պատուհանների փեղկերով, օդանցքներով են) արտածծիչ օդափոխանակություն։ Ժամանակակից արտադրական և հասարակական շենքերում լայնորեն կիրառվում է մեխանիկական հարկադրումով ներծծիչ-արտածծիչ օդափոխիչ։ Մի շարք դեպքերում ներծծիչ օդափոխիչը համատեղում են օդային ջեռուցման հետ, որի համար այն հանդերձվում է հզոր օդատաքացուցիչով։ Եթե շենքում օդի պարամետրերը մշտապես պետք է համապատասխանեն խիստ որոշակի պայմանների, ապա կիրառվում է օդի կոնդիցիոնում։
Ruthless Records
«Ruthless Records», ձայնագրման ստուդիա։ Հիմնադրել է ռեփեր Իզի Ի-ն։ Լեյբլը բացահայտել է բազմաթիվ գենգստա-ռեփերների։
Նախկին արտիստներ
Կատեգորիա:Ձայնագրման ստուդիաներ
Անդամանյան ծով
Անդամանյան ծով (अंडमान सागर, ทะเลอันดามัน, ), կիսափակ ծով Հնդկական օվկիանոսում։ Այն արևելքում գտնվում է Հնդկաչին և Մալակկա թերակղզիների, հարավում Սումատրա կղզու, արևմուտքում՝ Անդամանյան և Նիկոբարյան (որոնք բաժանում են Բենգալական ծոցից) կղզիների միջև։ Հյուսիսում ձգվում է մինչև Իրավադի գետի դելտան։ Մալակկայի նեղուցով միանում է Հարավչինական ծովին։ Անդամանյան ծովի տարածքը 605 հազար կմ² է, միջին խորությունը 1043 մետր իսկ առավելագույնը՝ 4507 մետր։ Միջին ծավալը 660 հազար կմ³ է։ Աղիությունը կազմում է ամռանը 31,5-32,5 ‰, ձմռանը՝ 30,0-33,0 ‰, հյուսիսային հատվածում մուսոնների հետևանքով 20-25 ‰ է։ Մակընթացություններն այստեղ կեսօրային են. ալիքի բարձրությունը հասնում է մինչև 7.2 մետրի։
Ենթադրվում է, որ Անդամանյան ծովի անունը ծագում է մալայզիական Անդումանա աստվածության անունից ։
Իր հանգիստ ջրերով հայտնի Անդամանյան ծովի խորքում կա հանգած հրաբուխ ։
2004 թվականի դեկտեմբերին 26-ին, տեղական ժամանակով ժամը 07:58:53-ին ծովում տեղի ունեցավ ավերիչ երկրաշարժ, որն առաջացրեց ցունամի։ Մարդկային զոհերի թիվն հասավ 300.000-ի։
Ռելիեֆ
Անդամանյան ծովի հատակի ռելիեֆում տիրապետում են ավազներն ու կավերը։ Հյուսիսից հարավ ձգված է ակտիվ հրաբխային աղեղը (ստորջրյա հրաբուխներ, Բարրեն և Նարկոնդամ կղզիներ)։
Կլիմա
Այստեղ կլիման արևադարձային է, խոնավ, մուսոնային։ Ջրի մակերևույթի ջերմաստիճանը ձմռանը հասնում է 27,5 °C, իսկ ամռանը՝ 30 °C: Խորջրյա հատվածում ջերմաստիճանը նվազում է ընդհուպ 4,8-5 °C (1600 մետրից խորունկ)։ Տեղումների միջին տարեկան քանակը կազմում է 3000 մմ։ Հոսանքները ձմռանը դեպի հարավ-արևմուտք և արևմուտք են ձգվում, իսկ ամռանը՝ արևելք և հարավ-արևելք։ Անդամանյան ծովն առանձնանում է մեծամասշտաբ ներքին ալիքներով։ Ջրի միջին ջերմաստիճանը փետրվարին կազմում է 26-ից 28 °C, իսկ մայիսին՝ 29 °C:
Ֆաունա
Անդամանյան ծովի կենդանական աշխարհը բավականին հարուստ է՝ շուրջ 400 տեսակի ձկներ են այստեղ ապրում։ Ինչպես նաև հանդիպում են իրավադի դելֆիններ, դյուգոն, թռչող ձկներ, հարավային ծովատառեխ, խութային ձկներ և այլն։
Նավահանգիստներ
Անդամանյան ծովի հիմնական նավահանգիստներն են համարվում Մյանմայում՝ Յանգոնը, Մալայզիայում՝ Պենանգը։
Տնտեսություն
Ծովում տարածված է ձկնորսությունը։ Հատկապես այստեղ շատ են որսում և բուծում կակղամորթերին։ Ծովում զարգացած թ մարգարիտի արդյունահանումը։
Նավարկություն
Անդամանյան ծովը հնուց համարվում է ամենակարևոր տրանսպորտային հանգույցներից մեկն աշխարհում։ Դեռևս 8-րդ դարում Անդամանյան ծովով ակտիվորեն սկսեցին նավարկել Հնդկաստանի և Շրի Լանկայի առևտրական նավերը արևմուտքում ։ Այս ծովով է անցնում դեպի Սինգապուր մեկնող ծովային ուղին։
Ձկնորսություն
Հիմնական տեսակներից են սկումբրիան, անչոուսը և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկական օվկիանոսի ծովեր Կատեգորիա:Հնդկաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Մյանմայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Մալայզիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Թաիլանդի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Հնդկական օվկիանոս Կատեգորիա:Ասիայի ծովեր Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի ծովեր Կատեգորիա:Ծովեր այբբենական կարգով
Գուֆի
Գուֆի (Goofy), մուլտիպլիկացիոն կերպար, Ուոլթ Դիսնեյի մուլտֆիլմների հերոս, ստեղծված 1932 թվականին։ Գուֆին՝ բարձրահասակ մարդակերպ շուն, Միկի Մաուսի և Դոնալդ Դաքի լավագույն ընկերներից մեկը։
Բնավորություն
Գուֆին-ոսկե սրտով հրաշալի ընկեր, անվրդով և անփույթ, Գուֆին հրապուրում է բոլորին իր անուշադրությամբ։ Նա հաճախ է թույլ տալիս սխալներ, բայց նրա խանդավառությունը, լավատեսությունը և էներգիան նրան հաջողություն են բերում։ Գուֆին-իսկական ջենտլմեն է, սպորտսմեն և պաշտում է ընկերներին։ Գուֆին ոգեշնչում է բոլորին իր հումորներով և զվարճանքով, և ինչով որ նա զբաղվում է, ժպիտ է առաջացնում։
Արտաքին տեսք
Սովորաբար, նա կրում է սվիտեր, շալվար, կիսակոշիկներ և սպիտակ ձեռնոցներ, բնորոշ Դիսնեյի որոշ կերպարներին։ Նա նաև կրում է բարձր գլխարկ, նման մի ճմրթված ֆեդորայի։
Ընտանիք
Գուֆիյի կինը մուլտֆիլմներում հայտնվել է 50-ականներին, թեպետ նրա դեմքը ցույց չեն տվել։ 1995 թվականի «A Goofy Movie» մուլտֆիլմում պարզվում է, որ նա մահացել է։
Առաջին անգամ հայտնվելը
Առաջին անգամ Գուֆին հայտնվել է 1932 թվականի մայիսի 25-ին «Mickey’s Revue» մուլտֆիլմում ։ Դա այդ ժամանակվա Միկի Մաուսով բնորոշ մուլտֆիլմ էր, բայց մյուսներից տարբերվեց Dippy Dawg (այդպես նրան կոչեց Ֆրենկ Վեբը)-ի կերպարի հայտնվելը։ Dippy Dawg-ը էկրանին հայտնվեց ընդամենը 6 անգամ(4 անգամ 1932 թվականին և 2 անգամ 1933 թվականին)։ Կերպարի 7-երրորդ հայտնվելը եղավ «Համերգ որբերի համար» մուլտֆիլմում։ Հենց այդ ժամանակ նա առաջին անգամ կոչվեց Գուֆի անունով։
Միկի, Դոնալդ ու Գուֆի
«Բևեռային որսորդներ»-ը եղավ առաջին մուլտֆիլմը, որտեղ կային մենակ Դոնալդն ու Գուֆին։ Միկին նորից վերադարձավ խումբ «Կետորսները» կարճամետրաժ մուլտֆիլմում։ Այդ մուլտֆիլմը, ինչպես նաև «Միկի Մաուսի Բուքսիր»-ը, եղան այդ ժամանակվա վերջին պատմությունները, որտեղ Միկի Մաուսը, Դոնալդ Դաքը և Գուֆին հայտնվեցին երեքով։
Գլխավոր դերեր
Առաջին անգամ Գուֆին գլխավոր դեր է խաղացել 1939 թվականի «Գուֆի և Վիլբեր» մուլտֆիլմում։ Պատմությունը հիմնված է այն փաստերի վրա, թե ինչպես է Գուֆին ձկնորսություն անում մորեխի հետ։
Սերիաներ «Ինչպես»
1944 թվականին Կոլվիգը վերադարձավ Դիսնեյ ստուդիա և շարունակեց կերպարի ձայնավորումը մինչև 1965 թվականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված ամերիկացիներ Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ
Ալեքսեևսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ, Կրասնոկուտսկի շրջան)
Ալեքսեևսկի գյուղական խորհուրդ  (Олексіївська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանում ։
Լաո Շե
Լաո Շե (老舍, փինյին։ Lǎo Shě, իսկական անուն Շու Ցինչուն, Shū Qìngchūn, 舒慶春,), մանջուրական ծագմամբ չինացի նշանավոր վիպասան, դրամատուրգ, հրապարակախոս։ Հայտնի է իրատեսական և երգիծական արձակով։ Ազգային գրականության առաջատար վարպետներից մեկն է։
Ռոնկո Բիելեզե
Ռոնկո Բիելեզե (Ronco Biellese), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լաո Շե
Կենսագրություն
Մեծացել է աղքատ ընտանիքում։ Վաղ մանկության տարիներին կորցրել է իր հորը, որը մահացել էր Իհետուանյան ապստամբությունը ճնշելու ընթացքում։ 6 տարեկանից սովորել է մասնավոր դպրոցում, որտեղ երեխաներին դասավանդել են հին ձևերով (կոնֆուցիական տեքսների ուսուցում և այլն)։ Մի քանի տարի հետո տեղափոխվել է պետական դպրոց։ Ավարտելուց հետո պետական միջոցների հաշվին կարողացել է ընդունվել համալսարան։ 1917 թվականին, համալսարանն ավարտելուց անմիջապես հետո դարձել է Պեկինի տարրական դպրոցներից մեկի տնօրենը։ Տյանցզինի Նանկայի համալսարանում դասավանդել է լեզու և գրականություն։ 1919 թվականին վերադարձել է Պեկին։ Յանցզինյան համալսարանում, որպես կամավոր, սովորել է անգլերեն։ «Գրական հեղափոխություն»-ից հետո ուսանողական ամսագրում տպագրել է իր առաջին պատմվածքը։
1924-ին մեկնել է Մեծ Բրիտանիա՝ նախ Լոնդոնում, այնուհետև Օքսֆորդում չինական բանահյուսուսություն դասավանդելու համար։ 1926 թվականին «Սյաոշո Յուեբաո» գրական թերթում («Արձակի ամսագիր») հրատարակել է իր առաջին վեպը՝ «Պատվարժան Չժանի փիլիսոփայությունը» վերնագրով։ 1927 թվականի մարտին նույն թերթում տպագրվել է հաջորդ վեպը՝ «Իմաստունն ասել է» վերնագրով։ 1929 թվականի մայիսին հրատարակել է «Երկու Մա» վեպը։
1929 թվականին Լաո Շեն Անգլիայից մեկնել է Չինաստան։ Ճանապարհին 3 ամիս նա մնացել է Փարիզում, կես տարի Սինգապուրում, որտեղ դասավանդել է նորաբնակ չինացիների համար բացված դպրոցում։ Այդ ժամանակ գրել է «Սյաոպոյի ծննդյան տարեդարձը» պատմվածքը։ Այն եղել է վերջին ստեղծագործությունը, որը տպագրվել է «Սյաոշո Յուեբաո» թերթում։ Չինաստանում Լաո Շեն նախ բնակություն է հաստատել Պեկինում, այնուհետև Ցզինան և Ցինդաո քաղաքներում։
Ցզինանում գրել է «Դամինհու» վեպը, որն այդպես էլ լույս չի տեսել։ 1932 թվականին, երբ ճապոնական ռումբը հարվածել է տպարանին, ստեղծագործությունը ոչնչացվել է։
1933 թվականին լույս են տեսել «Ամուսնալուծություն», «Նշումներ կատվի քաղաքի մասին», 1934 թվականին «Երկնային պարգևի պատմություն», 1936 թվականին (ամսագրի հրատարակություն)՝ «Ռիքշա» վեպերը։
1937 թվականին, ճապոնա-չինական պատերազմից հետո, գրել է մի շարք հրապարակախոսական հոդվածներ, որտեղ կոչ է արել միավորել ջանքերը՝ թշնամուն հետ մղելու համար։ Այնուհետև բնակվել է Ուհանում, որտեղ մի քանի համախոհների հետ կազմակերպել է «Կան դաո դի» («Դիմադրել մինչև վերջ») և «Ժենժեն կան» («Ընթերցանություն բոլորի համար») թերթերը։ 1938 թվականի մարտին Չունցինում ստեղծվել է «Ամբողջ Չինաստանի գրականության և արվեստի գործիչների միությունը»։ Լաո Շեն զբաղեցրել է գլխավոր դերերից մեկը՝ համակարգելով և ղեկավարելով իր աշխատանքը։ Պատերազմի ժամանակ ստեղծել է «Չժան Ցզըչժուն» պիեսը և «Կրակե թաղում» վեպը։ Գրեթե հինգ տարի աշխատել է «Նույն ընտանիքի չորս սերունդ» վեպի վրա։ Այն սկսել է գրել Չինաստանում, այնուհետև ԱՄՆ-ում, որտեղ տեղափոխվել է դասախոսությունների համար։ ԱՄՆ-ում վեպը տպագրվել է «Դեղին հողմ» կրճատված տարբերակով։ Նյու Յորքում գրել է «Հեքիաթասացները» վեպը։
1949 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, Չինաստանը ժողովրդական հանրապետության հռչակելուց 13 օր անց, Լաո Շեն Սան Ֆրանցիսկոյից վերադարձել է Չինաստան։ Հաջորդող 16 տարիներին հիմնականում գրել է պիեսներ, ուրվագծեր, պատմվածքներ, ինչպես նաև «Նարնջագույն դրոշների տակ» անավարտ վեպը։
1966 թվականին հայտնվել է հիվադանոցում։ Օգոստոսի 23-ին գնացել է աշխատանքի։ Նրա որդու Շու Իի ցուցմունքով, իր աշխատակիցներին հունվեյբիններից պաշտպանելու ժամանակ, նրան ծեծի են ենթարկել։ Իր անձը պաշտպանելու համար, նա հայտարարել է, որ հակահեղափոխական է, որից հետո հանձնվել է ոստիկանությանը։ Ուշ երեկոյան Լաո Շեն տուն է վերադարձել։ Մի քանի օր անց նրա մարմինը գտել են քաղաքի ծայրամասում՝ Թայփինհու գետի ափին։ Չինաստանում ասել են, որ գրողն ինքնասպանություն է գործել, սակայն մինչև այսօր շատերը կարծում են, որ նրան սպանել են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Ալեքսեևսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ, Կրասնոկուտսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խարկովի մարզ Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
&Twice
&Twice, հարավկորեական գըրլ բենդ Twice-ի երկրորդ ճապոնական ստուդիական ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2019 թվականի նոյեմբերի 19-ին` Warner Music Japan լեյբլով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Twice ալբոմներ Կատեգորիա:2019 ալբոմներ Կատեգորիա:Ճապոնալեզու ալբոմներ
Լուսինե
Հղումներ
Կատեգորիա:Ճամբարի ժամանակավոր
Օսորգինո (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)
Օսորգինո (Осоргино, Осоргин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 216 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Օլենովկա (գյուղ, Բորզնայի շրջան)
Օլենովկա (Оленівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Օլենովկա գյուղում բնակվում էր 1 409 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 247 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եթե իրավ է, որ գիշերները (Թումանյանի թարգմանություն)
«Եթե իրավ է, որ գիշերները», Ալեքսանդր Պուշկինի 1830 թվականի գրած «3aклинание» բանաստեղծության թարգմանությունն է, որը թարգմանվել է 1890 թվականի ապրիլի 4֊ին, Հովհաննես Թումանյանի կողմից։
Պատմություն
Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդ № 178 պահվում է մեկ ինքնագիր։ Թումանյանը բանաստեղծության վերնագիրը չի թարգմանել։
«Բանաստեղծություններ» (առաջին հատոր, Մոսկվա, 1890), էջ 79—80, այնուհետև՝ «Պուշկինից» ենթավերնագրով,  Թիֆլիսում լույս տեսնող «Տարազ» շաբաթաթերթի № 18, էջ 423՝ «Եթե իրավ է» վերնագրով, «Բանաստեղծություններ» (Թիֆլիս, 1903) գրքի 229 էջում, «Բանաստեղծություններ» (Բաքու, 1908) գրքի 225 էջում և Հովհաննես Թումանյանի Երկերի ժողովածու 1-ին հատորում։
Արտատպվում է «Բանաստեղծություններ» (Բաքու, 1908) գրքից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թարգմանություններ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններ
Միհրան Աստվածատուրյան
Միհրան Աստվածատուրյան, հայ ճարտարապետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ
Սերգեյ Սերգեև-Ցենսկի
Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սերգեև-Ցենսկի (Серге́й Николаевич Сергеев-Ценский, ), ռուս խորհրդային գրող, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1943)։
1903 թվականից ապրել է Ղրիմում։ Սերգեև-Ցենսկու վաղ շրջանի գործերը հագեցած են «աշխատավորի ողբերգական ճակատագրի նկատմամբ կարեկցանքով, լավագույն ապագայի հավատով»։ «Դաշտերի տխրությունը» (1909 թվական), «Շարժումներ» (1910 թվական), «Պրիստավ Դերյաբին» (1911 թվական) և այլ վիպակներում «Կերպարանափոխում» (1914 թվական, այլ անվանումը «Վալյա») վեպում ներկայացված են ցարական Ռուսաստանի վերջին տարիների՝ տագնապով համակված ռուս հասարակության տարբեր խավեր։
Սերգեև-Ցենսկու գլխավոր ստեղծագործությունը համարվում է «Ռուսաստանի կերպարանափոխումը» բազմահատոր անավարտ էպոպեան, որն ընդգրկում է 12 վեպ, 3 վիպակ և 2 էտյուդ (գրվել է 45 տարում)։ Երկում հիմնականում պատկերված են նախահեղափոխական կյանքը երկրում, Առաջին համաշխարհային պատերազմի և 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխության իրադարձությունները։ Առանձին ժողովրդականություն է ստացել Սերգեև-Ցենսկու մյուս էպոպեան՝ «Սևաստոպոլյան պաշտպանություն» (1937-1939 թվականներ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941), որտեղ ստեղծված են 1853-1956 թվականների Ղրիմի պատերազմում Սևաստոպոլի հերոս պաշտպանների կերպարներ։
Սերգեև-Ցենսկու երկերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Պարգևատրվել է Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմվածքագիրներ
Սեյմ (այլ կիրառումներ)
Սեյմ (լեհերեն՝ sejm, լիտվերեն՝ saimas, չեխերեն՝ snein), եզր, որը կարող է վերաբերել՝
Հայկ և Բել
Հայկ և Բել, առասպելաբանական հնագույն վեպ։ Պահպանվել է Մովսես Խորենացու և Սեբեոսի պատմություններում։
Առասպելը
«Հայկ և Բել» առասպելից ավանդավեպի փոխարկվելու հնամենի նմուշ է. ենթահիմքում ընկած է լույսն ու գարունը խորհրդանշող աստվածային պայքարն ընդդեմ խավարն ու ձմեռը մարմնավորող բռնակալի։ Առասպելը, պատմականանալով, կապվել է հայկական ցեղերի կամ նախահայրերի և նրանց հարավային հարևանների (ասորեստանցիներ կամ բաբելացիներ) հետ, վերածվել դյուցազնավեպի։ Աղեղնավորը դարձել է հայ ցեղի նախնի՝ Հայկ, իսկ բռնակալը՝ սեմական ժողովուրդների արեգակնային աստված կամ Ասորեստանի թագավոր՝ Բել։ Վերջինս հպատակեցնում է բոլոր հսկաներին ու ժողովուրդներին։ Հայկը չի հպատակվում. իր տոհմով Բաբելոնից գալիս է Արարադ երկիրը, ապա անցնում Հարք, հիմնում իր անունով բնակավայր՝ Հայկաշեն և բնակվում այնտեղ։ Տիտանյան Բելը դեսպան է ուղարկում Հայկի մոտ՝ առաջարկելով հնազանդություն և խաղաղություն։ Հայկը մերժում է. Բելը մեծ զորքով մտնում է Արարադ երկիրը։ Ճակատամարտում Հայկն իր երեքթևյան նետով սպանում է Բելին։ Ըստ վեպի՝ Հայկից սերում են հայերը, իսկ նրա բնակած երկիրը կոչվում է Հայք։ Կռվի վայրը Հայկն անվանում է Հայոց ձոր։
Այս առասպելի պատմական էությունն իրենց անկախությունն ու երկիրը պաշտպանող հայերի մղած կռիվներն են Ասորեստանի դեմ։ Ըստ Մովսես Խորենացու՝ Հայկը գանգրահեր, վայելչակազմ, զվարթ աչքերով, ուշիմ ու խոհեմ, քաջ, երևելի և ազատասեր դյուցազն էր։
Կադմոս թոռանից տեղեկանալով թշնամու ներխուժման մասին՝ Հայկը որդիներով ու թոռներով ընդառաջ է գնում Բելի զորաբանակին և Վանա լճի ափին մարտի բռնվում։
Հետաքրքիր փաստեր
Օրիոն համաստեղությունը հայոց մեջ կոչվել է Հայկ (Խեյք, Խեք)։ Ենթադրվում է, որ հայկական ամսանունները (հայոց հին տոմարով) Հայկի ուստրերի և դուստրերի անուններն են։
Կատեգորիա:Հայ գրականություն Կատեգորիա:Հայկական դիցաբանություն Կատեգորիա:Հայկական ժողովրդական բանահյուսություն Կատեգորիա:Հորինված ճակատամարտեր Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 25-րդ դար Կատեգորիա:Հայկ նահապետ Կատեգորիա:Հայոց ձոր
Ռեջեփլի
Ռեջեփլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սեյրի
Սեյրի (Ավետիք Համբարձումի Գուլոյան, ), հայ գրող, հեղափոխական գործիչ։
Կենսագրություն
Պատանի հասակում մեկնել է Թիֆլիս, աշխատել և հաճախել Ներսիսյան դպրոց, անդամագրվել «Ծիածան» աշակերտական ընկերությանը, որի հիմնադիրներից է Ստեփանոս Շահումյանը։ Մասնակցել է ռուսական առաջին հեղափոխությանը։ 1905-1907 թթ. Բաթումում եղել է ուսուցիչ, 1911 թվականից՝ Սալմաստի գավառի հայկական դպրոցների տեսուչ։ 1914 թ. ընտանիքով տեղափոխվել է Բաքու։ 1920 թ. Զանգեզուրի գավկոմի քարտուղարն էր։ Գնդակահարել են դաշնակցականները, Ղափանում։
Ստեղծագործական կյանք
Ավետիքի բանաստեղծություններն ու պատմվածքները մամուլում տպագրվել են 1906 թվականից։ «Ծիլ ու ծաղիկ» (1913) ժողովածուն, որը միակն է, արժանացել է Հովհաննես Թումանյանի ուշադրությանը։ Սեյրիի ձիրքը դրսևորվել է հատկապես արձակ բանաստեղծության ձևով գրված այլաբանական պատմվածքներում, զրույցներում, որոնց բնորոշ է ազատագրական-հեղափոխական պայքարի պաթոսը՝ «Մոռացության հովիտը», «Զգոն ոգին», «Վարդերը», «Առաջին անձրևը»։ Մեծ եղեռնի անդրադարձն է «Կարոտի հուշեր» պատմվածաշարը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը նվիրված ոգեշունչ հիմներգ է «Կարմիր աստղ» խորագրով ակնարկների ու պատմվածքների շարքը։
Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայաստանում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Նատաշա Ռամբովա
Նատաշա Ռամբովա (Natacha Rambova, ի ծնե՝ Ուինիֆրեդ Կիմբոլ Շոնեսսի (Winifred Kimball Shaughnessy), ), ամերիկացի նկարչուհի՝ կոստյումների գծով, դեկորատոր, համր կինոյի դերասանուհի, եգիպտագետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սոլթ Լեյք Սիթիում՝ մորմոնների ընտանիքում ։ Մանկությունն անցել է Սան Ֆրանցիսկոյում, իսկ կրթություն ստացել է Միացյալ Թագավորությունում։ ԱՄՆ վերադառնալուց հետո Ռամբովան պարուհու կարիերա է սկսել Նյու Յորքում՝ Ֆյոդոր Կոզլովի ղեկավարության ներքո։ 19 տարեկանում տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ հաջորդող տարիների ընթացքում աշխատել է որպես հոլիվուդյան ֆիլմերի կոստյումների դիզայներ։
Շուտով ծանոթացել է Ռոդոլֆ Վալենտինոյի հետ, որի հետ էլ 1923 թվականին ամուսնացել է։ Շուտով պարզվում է, որ այդ պահին Վալենտինոյի նախորդ ամուսնության խզումը պաշտոնապես չի ավարտվել, ինչի պատճառով նա դատարան է ընկնում որպես երկկին։ Հայտնի դերասանի հետ ամուսնությունը նրան լայն ճանաչում է բերում շոու բիզնեսում։ Սակայն Վալենտինոյի ընկերներն ու գործընկերները խիստ բացասաբար են արտահայտվել Ռամբովայի մասին՝ նրան մեղադրելով կինոյում Վալենտինոյի մի շարք ձախողումների մեջ։ Ընդ որում, դերասանն էլ շատ արագ սառում է Ռամբովայի նկատմամբ և նույնիսկ ստուդիայի հետ պայմանագիր է կնքում, որպեսզի նրան թույլ չտան հրապարակ մտնել իր նկարահանումների ժամանակ։ 1925 թվականին բաժանվելուց հետո նա վերադարձել է Նյու Յորք, որտեղ Մանհեթենում բացել է հագուստի սեփական խանութը։
1931 թվականի վերջին Ռամբովան, մտահոգված Մեծ ճգնաժամից հետո ԱՄՆում տիրող տնտեսական վիճակով, փակել է իր հագուստի խանութը և բնակություն հաստատել Ֆրանսիայում՝ Անթիբ քաղաքում։ Բալեարյան կղզիների կրուիզներից մեկում ծանոթացել է իսպանացի ազնվական Ալվարո դե Ուրսայսի հետ, որի հետ ամուսնացել է 1932 թվականին։ Զույգը բնակություն է հաստատել Մալյորկայում, որտեղ նա զբաղվել է լքված իսպանական վիլլաների վերանորոգմամբ և վաճառքով։
1936 թվականի հունվարին Ռամբովոն ամուսնու հետ առաջին անգամ եղել է Եգիպտոսում, որտեղ այցելել է Մեմփիսի, Լուքսորի, Թեբեի հին հուշարձանները, որոնք նրա վրա մեծ տպավորություն են թողել և որոշել են նրա հետագա հետաքրքրությունները։ Շուտով նրանց՝ Իսպանիա վերադառնալուց հետո այնտեղ սկսվել է քաղաքացիական պատերազմ, նրա ամուսինը մտել է պրոֆաշիստական ազգայնական բանակի շարքերը։ Ինքը՝ Ռամբովան, լքել է Իսպանիան՝ բնակություն հաստատելով Նիսի ընտանեկան ամրոցում։ Այդ պահին ամուսինների միջև հարաբերությունները սրվել են, և շուտով զույգը բաժանվել է։ 1940 թվականի հունիսին նացիստների՝ Ֆրանսիա ներխուժումից հետո Ռամբովան վերադարձել է Նյու Յորք։
1940-ական թվականներին հետաքրքրվել է մետաֆիզիկայով, աստղագուշակությամբ՝ համատեղելով դրանք եգիպտագիտության նկատմամբ ունեցած սիրո հետ։ Ռամբովան երկու անգամ խոշոր մասնավոր դրամաշնորհ է ստացել Հին Եգիպտոսի կրոնական համակարգի և սիմվոլների ուսուցման համար ։ 1954 թվականին նա Յուտայի համալսարանին է նվիրաբերել պեղումների ժամանակ հայտնաբերված եգիպտական բրածոների մեծ հավաքածուն ։
1950-ական թվականների սկզբին Ռամբովայի մոտ սկսել է զարգանալ կարծրամաշկություն, ինչն էլ հանգեցրել է հոգեկան խանգարման և թերսնման։ 1965 թվականին նրան տրվել է պարանոիկ փսիխոզ ախտորոշումը, ինչից հետո խորթ քույրը նրան տարել է իր մոտ՝ Կալիֆոռնիա։ Կյանքի վերջին տարին Ռամբովոն անցկացրել է հիվանդանոցում և ծերանոցում, որտեղ էլ մահացել է սրտային անբավարարությունից 69 տարեկան հասակում ։ Նրա մարմինը դիակիզվել է, իսկ աճյունը ցրվել Է Արիզոնայի հյուսիսում գտնվող անտառում։
1975 թվականին էկրան է բարձրացել «Վալենտինոյի լեգենդը» ֆիլմը, որտեղ Ռամբովայի դերը խաղացել է Իվետ Միմոն, իսկ 1977 թվականի «Վալենտինո» պատկերում այն խաղացել է Միշել Ֆիլիպսը։ Ռամբովայի կերպարը հայտնվել է նաև «Սարսափների ամերիկյան պատմություն։ Հյուրանոց» սերիալում՝ Ալեքսանդրա Դադարիոյի կատարմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի եգիպտագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ
Վիլհելմ Ռենտգեն
Վիլհելմ Կոնրադ Ռենտգեն (Wilhelm Conrad Röntgen, ), գերմանացի ականավոր ֆիզիկոս։
Նա 1895 թվականին հայտնագործեց կարճալիք էլեկտրամագնիսական ճառագայթումը՝ ռենտգենյան ճառագայթները։ Ռենտգենյան ճառագայթների հայտնագործումը հսկայական նշանակություն ունեցավ ֆիզիկայի ամբողջ հետագա զարգացման համար, մասնավորապես, հանգեցրեց ռադիոակտիվության հայտնագործմանը։
Ֆիզիկայի գծով առաջին Նոբելյան մրցանակը շնորհվել է Ռենտգենին (1901)։ Ռենտգենն օժանդակում էր իր հայտնագործությունը բժշկության մեջ գործնականորեն կիրառելու արագ տարածմանը։ Ռենտգենյան ճառագայթներ ստանալու համար նրա սարքած առաջին ռենտգենյան խողովակի կառուցվածքի հիմնական գծերը պահպանվել են մինչև այժմ ։
Կրթություն
1865–1868 թվականներին սովորել է Ցյուրիխի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցում և 1868 թվականին Ցյուրիխի համալսարանում ստացել դոկտորի աստիճան։
Պրոֆեսորական գործունեություն
Որպես պրոֆեսոր աշխատել է․
Ուսումնասիրություններ և հայտնագործություններ
Ուսումնասիրել է բյուրեղների պիեզոէլեկտրական և պիրոէլեկտրական հատկությունները, բացահայտել բյուրեղներում էլեկտրական և օպտիկական երևույթների փոխադարձ կապը։
Մագնիսականության բնագավառում Ռենտգենի կատարած հետազոտությունները հիմք են ծառայել Հ․ Ա․ Լորենցի էլեկտրոնային տեսության համար։
1895 թվականին հայտնաբերել է նոր տեսակի ճառագայթում, որը նա անվանել է X-ճառագայթներ և ստեղծել առաջինռենտգենյան խողովակները։ 1895–1897 թվականներին հրատարակած 3 աշխատանքներում տվել է նոր ճառագայթման որոշ հատկությունների սպառիչ վերլուծությունը։ Ռենտգենյան ճառագայթման հայտնագործումը կարևոր նշանակություն է ունեցել ատոմի և նյութի կառուցվածքի ուսումնասիրման համար։ Այն լայնորեն կիրառվում է բժշկության մեջ, գիտության ու տեխնիկայի զանազան բնագավառներում։
Ի պատիվ
Ռենտգենի անունով է կոչվում․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Դափնեկիրների ցանկեր Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ռեմշայդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ուտրեխտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Վարեչկի
Վարեչկի (Варечки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վյազովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Վյազովսկի գյուղական խորհուրդ  (В'язівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սեքստանտ (համաստեղություն)
Սեքստանտ, հասարակածային համաստեղություն։ Գտնվում է Առյուծ, Հիդրա և Թաս համաստեղությունների միջև։ ԽՍՀՄ միջին լայնություններում երևում է ձմռանն ու գարնանը։
Դավիթ Սալաձորցի
Դավիթ Սալաձորցի (Որբիկ, ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են, 17-րդ դար), հայ տաղասաց։ Ծնվել է Կարնո գավառի Սալաձոր գյուղում, որից և Սալաձորցի անունը։ Կոչվել է նաև Որբիկ։ Եղել է հոգևորական։ Հայտնի է նրա «Գովասանք ծաղկանց» տաղը, որը բնության զարթոնքի գովերգն է։
Աղջաքենդ (Երզնկայի գավառ)
Աղջաքենդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկա-Էրզրում ճանապարհի վրա։
XX դարի սկգբներին ուներ 35-50 տուն բնակիչ` մեծամասնությունը հայեր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Աղջաքենդի բնակիչների մեծ մասը զոհվել է, մնացածները՝ գաղթել։
Հողը բերրի չէր, որի պատճառով բնակիչները հիմնականում զբաղվում էին արհեստներով։ Տարածված էր բրուտագործությունը։ Աղջաքենդն ուներ '''Ս. Գևորգ''' անունով եկեղեցի և մատուռ։ Գյուղում գործում էր երկսեռ վարժարան, որն ուներ 8-10 աշակերտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ասեն Յորդանով
Ասեն Յորդանով (Ասեն Ջորդանով. բուլղ. Асен Христов Йорданов, անգլ. Assen «Jerry» Jordanoff. ), բուլղարական ծագմամբ ամերիկացի ավիակոնստրուկտոր, որի ղեկավարության ներքո էին ստեղծվում Douglas DC-3 տրանսպորտային ինքնաթիռները և «Գերծանրքաշային» 4 շարժիչով В-29 ռմբակոծիչները։
Կենսագրություն
Ազգությամբ բուլղարացին ծնվել է Սոֆիայում, ինժեներ-քիմիկոսի ընտանիքում։ Սովորել է նախ Գրենոբլում, հետո Փարիզում ֆրանսիացի օդաչու-կոնստրուկտոր Լուի Բլերիոյի մոտ։ Կառուցել է առաջին բուլղարական սավառնակը (16 տարեկանում), իսկ հետո առաջին բուլղարական ինքնաթիռը` «Յորդանով-1»-ը, որն ընդունվեց զինված ուժերի կողմից։ Ընդհանուր առմամբ, կառուցվել է մի քանի տասնյակ մեքենա։ Ավագ պատանի տարիքում  որպես կամավոր մասնակցել է Երկրորդ Բալկանյան պատերազմին, որտեղ  վարորդ էր։
Օդաչուական ուսումնարանն ավարտելուց և լեյտենանտի կոչում ստանալուց հետո մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին և ստացել մի շարք մրցանակներ մարտական ​​առաքելությունների համար, այդ թվում՝ «Քաջության շքանշան»։ 1920-ական թվականներին նա մեկնում է ԱՄՆ (ի սկզբանե 1 միլիոն դոլար արժողությամբ շուրջերկրյա թռիչքին մասնակցելու համար), որոշում է մնալ այնտեղ  ավիացիոն- ինժեներական կրթությունը շարունակելու համար։
Նա դարձավ բազմաթիվ գյուտերի հեղինակ, որոնցից մի քանիսը լրջորեն առաջ էին անցել իրենց ժամանակից (օրինակ՝ «Jordaphone» անլար հեռախոսը), չնայած շատերը ավարտված չէին գործարարի կողմից (դրանք ունեին իրենց սեփական ընկերությունները)։
Ամուսնացել է 3 անգամ, որոնցից առաջին երկուսն ավարտվել են ամուսնալուծությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ավիակոնստրուկտորներ
Էլլա Ֆիցջերալդ
Էլլա Ջեյն Ֆիցջերալդ (Ella Jane Fitzgerald; ), ամերիկացի ջազային երգչուհի, ջազային երաժշտության պատմության մեջ ամենահզոր վոկալ ունեցողներից մեկը («Ջազի առաջին լեդի», «Երգի առաջին լեդի» ), հայտնի է նաև «Լեդի Էլլա» անունով, ունեցել է 3 օկտավա հզորությամբ ձայն, եղել է սկետի և ձայնային իմպրոզիվացիաների վարպետ։ 13 անգամ առաջադրվել է «Գրեմմի» մրցանակի ի, 1987 թվականին ԱՄՆ-ի Ազգային արվեստի, իսկ 1992 թվականին Անկախության նախագահական մեդալակիր է , Արվեստի և մշակույթի կավալերի շքանշանակիր (Ֆրանսիա 1992) ։ Իր 50-ամյա գործունեության ընթացքում թողարկել է ավելի քան 90 ալբոմ և ժողովածու՝ ինչպես սոլո, այնպես էլ այլ հայտնի ջազային երաժիշտների մասնակցությամբ, այդ թվում՝ Դյուկ Էլինգտոնի, Լուի Արմսթրոնգի, Քուիսնի Ջոնսոնի, Կաունտ Բեյսի, Ջո Պասի, Օսկար Պիտերսոնի։ Ֆիցջերալդի տաղանդին մեծ գնահատական են տվել անվանի կոմպոզիտորներ Կոուլ Պորտերը, Իրվինգ Բերլինը, Անտոնիու կարլոս Ժոբինը, պոետ-երաժիշտներ Այրա Գերշվինը, Ջոն Մերսորը։ Ողջ կյանքի ընթացքում վաճառվել է երգչուհու ձայնագրությունների ավելի քան 40 միլիոն ձայնասկավառակ։
Մանկություն և պատանեկություն
Էլլա Ջեյն Ֆիցջերալդը ծնվել է 1917 թվականի ապրիլի 25-ին Վիրջինիա նահանգի Նյուպորտ Նյուս քաղաքում, ունեցել է աֆրոամերիկյան և իռլանդական արմատներ ։ Նրա հայրը՝ Ուիլիամ Ֆիցջերալդը և մայրը՝ Տեմպերանս «Տեմպի» Ֆիցջերալդը պաշտոնապես ամուսնացած չեն եղել։ Հայրը 35 տարեկան էր, բեռնակիր վարորդ էր, իսկ մայրը 23 տարեկան էր, աշխատում էր լվացքատանը։
Զույգը բաժանվել է աղջկա ծնվելուց շատ չանցած և Էլլան ստիպված էր մոր հետ տեղափոխվել Յոնկերս՝ Նյու Յորքի հարավ-արևելք։ Այնտեղ Էլլայի մայրը ծանոթացել է պորտուգալացի ներգաղթյալ Ժոզեֆ դա Սիլվայի հետ։ Շուտով նրանք սկսել են միասին ապրել, և 1923 թվականին ծնվել է նրանց աղջիկը՝ Ֆրանսիս դա Սիլվան։ Ընտանիքը առաջնորդվում էր մեթոդիզմի սկզբունքներով, հաճախ էր այցելում եկեղեցի և կիրակնօրյա ժամերգությունների, Էլլան մանկուց սովորել է Աստվածաշունչ և սիրել եկեղեցական պատարագներ ։ Ինչպես այդ ժամանակվա շատ սևամորթ երգչուհիներ, Էլլան նույնպես իր երաժշտական տաղանդը զարգացրել է սպիրիչուելս և գոսպել երգեցողության շնորհիվ։
Ընտանիքն աղքատացել է, մայրը և խորթ հայրը ստիպված էին վարձել բազմահարկ տան մեկսենյականոց բնակարան, սակայն չնայած դրան՝ Էլլան չվհատվող և բարեսիրտ երեխա էր։ Ինչպես այդ թաղամասի շատ սևամորթ երեխաներ, Էլլան հետաքրքրվում էր պարով, կինոյով, երաժշտությամբ և նույնիսկ սպորտով. նրա սիրելի բեյսբոլի թիմը «Լոս Անջելես Դոջերս»-ն էր։ Երեկոյան, երբ տանը մնում էր միայնակ, նա սիրում էր տարբեր սկավառակներից երգեր սովորել։ Էլլայի կուռքը դարձել է Քոնի Բոսեուլը, որից նա ընդօրինակել է երգելու մաներան և ֆրազավորման որոշ հմտություններ։ Իր հարցազրույցներից մեկում Ֆիցջերալդը ասել է. «Մայրս տանն էր թողնում Քոնիի ձայնագրությունները և ես ուղղակի սիրահարվեցի նրա ձայնին։ Ես փորձում էի երգել հնարավորինս նման Բոսուելին» ։
1932 թվականին սրտի նոպայից մահացել է Էլլայի մայրը։ 15-ամյա աղջկա համար դա շատ մեծ հարված էր։ Նա սկսել է վատ սովորել և ընդհանրապես թողել է դպրոցը։ Խորթ հոր հետ տարաձայնությունների պատճառով Էլլան գնացել է մորաքրոջ՝ Վիրջինյա Հենրիի հետ ապրելու և դարձել է հասարակաց տան վարիչ, որտեղ հաղորդակից է եղել քրեական և ազարտային խաղերի սիրահարների աշխարհի հետ ։ Ոստիկանությունը և խնամակալության ծառայությունը անչափահաս աղջկան տարել է մանկատուն, որը գտնվում էր Բրոնքսում ։ Ավելի ուշ նա տեղափոխվել է Հուդզոնում գտնվող աղջիկների համար նախատեսված գիշերօթիկ դպրոց, սակայն շուտով փախել է այդտեղից և որոշ ժամանակ մնացել առանց տան ։
Դժվար կացությունից դուրս գալու համար Էլլային օգնել է հարլեմյան «Ապոլլո» թատրոնում կայացող Amateur Nights մրցույթին մասնակցությունը։ 1934 թվականի նոյեմբերի 21-ին տեղի է ունեցել նրա առաջին բեմելը։ Սկզբում Էլլան որոշել էր պարել տեղի պարային դուետի՝ Edwards Sisters-ի ոճով, սակայն վերջին պահին նա որոշել է երգել Քոնի Բոսուելի նման։ Սկզբում ամեն ինչ այդքան էլ հարթ չի ընթացել, քանի որ Էլլան մինչ այդ երբեք բեմ չէր բարձրացել, նա նույնիսկ համապատասխան բեմական հագուստ չուներ։ Ֆիցջերալդի առաջին երգը՝ «The Object of My Affection»-ը ստիպված էին ընդհատել և նորից միացնել, քանի որ անհանգստությունից աղջկա ձայնը կորել էր։ Սակայն, երգելով մինչև վերջ, նա որպես պատասխան բազմաթիվ ծափահարություններ և բացականչություններ է ստացել։ Հետո Էլլան ավելի վստահ կատարել է «Judy» ստեղծագործությունը և գնացել կուլիսների հետև։ Մրցույթի հաղթողը որոշվելու էր հանդիսատեսի ծափահարություններով, և երբ հաղորդավարը տվել է Ֆիցջերալդի անունը, դահլիճը պայթել է ծափահարություններից։ Էլլան հաղթել է մրցույթում և ստացել է 25 դոլար մրցանակ, ինչպես նաև «Ապոլլո» թատրոնում մեկ շաբաթ երգելու հրավեր ։
1930-ական թվականներ. համագործակցություն բիգ բենդի հետ
1935 թվականի հունվարին Հարլեմի Օպերայի թատրոնում Էլլա Ֆիցջերալդը հնարավորություն է ստացել հանդես գալ Թայնի Բրեդշոու բիգ բենդի հետ։ Սաքսոֆոնիստ Բեննի Քարթերը, որը 1934 թվականի նոյեմբերի 21-ին հանդես էր եկել «Ապոլլո» թատրոնում, նկատել է երիտասարդ երգչուհուն և նրան ծանոթացրել ջազային թմբկահար և նվագախմբի ղեկավար Չիկ Ուեբի հետ։ Ուեբն արդեն համագործակցում էր Չարլի Լինթոնիի հետ, և ինչպես հաղորդում էր The New York Times-ը, «դժկամությամբ է կնքել պայմանագիր Ֆիցջերալդի հետ… նա ծանրաշարժ էր, անփույթ, ինչպես չհղկված ալմաստը» ։ Ուեբն ամեն դեպքում նրան հրավիրել է միասին մասնակցելու Եյլի համալսարանի կազմակերպած պարային երեկոյին։
Ֆիցջերալդը Ուեբի նվագախմբի հետ սկսել է հանդես գալ հարլեմյան «Սավոյ» պարային սրահում, այնտեղ նրանք միասին ձայնագրել են մի քանի հիթ, այդ թվում՝ «Love and Kisses»-ը և «(If You Can’t Sing It) You’ll Have to Swing It (Mr. Paganini)»-ը։ Նրան ճանաչում բերած առաջին երգը դարձել է «A-Tisket, A-Tasket»-ը, որը մանկական շուտասելուկի հիման վրա էր և գրվել էր 1938 թվականին Էլ Ֆելդմանի հետ համատեղ։ Այդ տարի դուրս է եկել նաև երգի սյուժեի շարունակությունը՝ «I Found My Yellow Basket»-ը։
Չիկ Ուեբը մահացել է 1939 թվականի հունիսի 26-ին, և նրա խումբը վերանվանվել է «Էլլան և նրա հայտնի նվագախումբը»։ Ֆիցջերալդը դարձել է խմբի ղեկավարը։ Էլլան երաժիշտների հետ գրել է ավելի քան 150 ստեղծագրոծություն։ New York Times-ի լրագրողի կարծիքով՝ «դրանց մեծ մասն իրենցից ինչ-որ բան չէին նշանակում, դրանք միջին որակի փոփ գործեր էին» ։ Նվագախումբը դադարել է գոյություն ունենալ 1942 թվականին։