cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կամենսկ Ուրալսկի
20-րդ դարի առաջին կես
1923 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Կամենսկի գործարանը վերանորոգման է դրվել, իսկ 1926 թվականի ապրիլին՝ փակվել «Գորմետի» որոշմամբ ։ Դրա պատճառ են դարձել հնացած սարքավորումները և վառելիքի բացակայությունը։ Գործարանը աշխատել է գրեթե 225 տարի։ Վերջին տարիներին Կամենսկի գործարանի կողմից արտադրվող արտադրատեսակներից մեկը եղել է թուջե ջրատար խողովակները։ Խողովակների պահանջարկը, փորձառու աշխատողների և հարմարավետ տրանսպորտային ուղիների առկայությունը պայմանավորել է այն փաստը, որ 1931 թվականի ապրիլի 3-ին որոշում է կայացվել Կամենսկում («Սինարսկայա» երկաթուղային կայարանի շրջանում ) խողովակների գործարան կառուցելու մասին։ 1934 թվականին Սինարի խողովակների գործարանը շահագործման է հանձնվել։
1930-ական թվականներին Կամենսկը դարձել է Ուրալի խոշոր արդյունաբերական կենտրոն։ Երկրաբանահետախուզական խմբաքանակը, որը 1929 թվականին սկսել է աշխատել Կամենսկում, հետազոտել է երկաթի հանքաքարի, քարածխի, տորֆի, կրաքարի, շինարարական ավազի հանքաշերտերը, ինչպես նաև հայտնաբերել է ալյումինե բոքսիտ հանքաքար։ 1932 թվականի դեկտեմբերի 3-ին աշխատանքի և պաշտպանության խորհուրդը որոշում է կայացրել Կրասնայա Գորկա գյուղի շրջանում Ուրալի ալյումինի գործարանի կառուցման մասին։ 1939 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ուրալի ալյումինե գործարանը թողարկվել է ։
Բնակավայրը այլևս չէր ասոցացվում միակ՝ Կամենսկ գործարանի հետ և կրում է կարճ անվանում՝ Կամենսկ, 1935 թվականի ապրիլի 20-ին այն ձեռք է բերել քաղաքի կարգավիճակ։ 1940 թվականի հուլիսի 6-ին ՌԽՖՍՀ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության հրամանագրով՝ Կամենսկն առանձնացվել է շրջանի կազմից և դասակարգվել է քաղաքների մարզային ենթակայությանը՝ ստանալով Կամենսկ Ուրալսկի անվանումը ։ 1942 թվականի հունիսի 16-ին ՌԽՖՍՀ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության հրամանագրով՝ Կամենսկ Ուրալսկ քաղաքը և Կամենսկի շրջանը Չելյաբինսկի մարզի կազմից փոխանցվել են Սվերդլովսկու մարզին ։
Հետպատերազմյան տարիներ
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Ուրալի ալյումինե գործարանը երկրում միակ ալյումինե գործարանն էր, որը մետաղով ապահովում էր ԽՍՀՄ ավիացիան ։
1942 թվականին Կոլչուգինի գործարանի, ինչպես նաև Կամենսկ Ուրալսկիի մոսկովյան գլանվածքի և Ռոստովի փայլաթիթեղագլանման գործարանների հարկադիր տարհանման պատճառով սկսել է աշխատել գունավոր մետաղների մշակման գործարանը, այժմ՝ ԿՈՒԶՈՑՄ։ Մեկ այլ ձեռնարկություն, որը տարհանվել է 1942 թվականին Բալաշիխայից և տվել արտադրանքը արդեն 1942 թվականի մարտին, հանդիսանում է Կամենսկ Ուրալսկիի ձուլման գործարան։
1944 թվականի մայիսի 5-ին ավարտվել Կամենսկ Ուրալսկիի մետալուրգիական գործարանի շինարարությունը ։ Պատերազմից հետո քաղաքի ինդուստրացումը շարունակվել է մետալուրգիայի և մեքենաշինության՝ այստեղ մնացած տարհանված ձեռնարկությունների հաշվին։ Քաղաքը Եկատերինբուրգից և Նիժնի Տագիլից հետո դարձել է երկրորդն ըստ նշանակության և բնակչության թվի։
Ավիացիոն բարձրաչափերի արդյունաբերական թողարկման համար 1949 թվականին քաղաքում սկսվել է խոշոր ռադիոգործարանի շինարարությունը («Հոկտեմբեր» ՓԲԸ) և Ուրալի նախագծային կոնստրուկտորական «Դետալ» բյուրոն (նախկինում կոչվում էր ՕԿԲ-379) ։ 1951 թվականի սեպտեմբերին ռադիոգործարանում թողարկվել է առաջին արտադրանքը ։
1957 թվականին ցանկացած այլ քաղաքից ավելի շատ տուժել է Կիշտիմի միջուկային վթարից։
1960 թվականին առաջին հերթին ձեռնարկությունների կարիքների համար սկսվել է քաղաքի գազաֆիկացումը ։
1963 թվականի փետրվարի 1-ին Կամենսկ Ուրալսկի քաղաքի աշխատավորների խորհուրդը հանձնվել է Սվերդլովսկի մարզային աշխատավորների պատգամավորների խորհրդին ։
1970 թվականին քաղաքի ռադիոէլեկտրոնային արդյունաբերությունը համալրվել է ավիացիոն և տիեզերական տեխնիկայի «Իսետ» էլեկտրական միակցիչների գործարանում։
1980-ականներին և 1990-ականներին քաղաքում նոր արդյունաբերական ձեռնարկություններ չեն հայտնվել։ Գոյություն ունեցող գործարանները աստիճանաբար ավելացնում էին արտադրության ծավալները, կառուցվում էին նոր արտադրամասեր, ներմուծվում ավտոմատացում, յուրացվում էին նոր արտադրատեսակներ (հատկապես՝ ժողովրդական սպառման ապրանքներ)  ։ 1990-ականներին Կրասնոգորսկի շրջանի արևմտյան ծայրամասում կառուցվել է «Յուժնի» նոր խոշոր բնակելի թաղամաս։
20-րդ դարի վերջ
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո քաղաքի կարկտահարող ձեռնարկությունները նոր խնդրի են բախվել. արտադրանքը, որը միշտ չի բավականացրել նույնիսկ պետական պլանը գերակատարելու դեպքում, իրացում չէր գտնում։ Երեկվա գնորդները չէին կարող վճարել արդեն մատակարարված ապրանքների համար, այստեղից հումքի և աշխատավարձի վճարման գումար չկար ։
Զարգացման խթան են ստացել մանր առևտուրը և սպասարկման ոլորտը։ Փողոցների խաչմերուկներում, կանգառներում հայտնվել են մեծ երկաթե տուփերի տեսքով կանգնած առևտրական կետեր՝ փոքր վանդակաճաղով պատված պատուհաններով։ Իրենց ներկայացուցչությունները քաղաքում ունեցել են ֆինանսական հսկաներ MMM-ը, «Հոպյոր Ինվեսթը», «Ռուսական տուն Սելենգան» և այլն։
Հայտնվել է առաջին կաբելային հեռուստատեսությունը և քաղաքում առաջին հեռուստաընկերությունը՝ «Փաստը»։
Արտադրության ուժեղ անկումից հետո խոշոր ձեռնարկությունները (մասնավորապես «ՍինԹԶ» ԲԲԸ-ն, «ԿՈՒՄԶ» ԲԲԸ-ն, «ԿՈՒԶՈՑՄ» ԲԲԸ-ն) սկսել են իրենց արտադրանքի արտահանման զարգացումը Հյուսիսային Ամերիկայի և Արևմտյան Եվրոպայի շուկաներ ։
Առևտրի նոր կանոնները հանգեցրել են նրան, որ երկաթե կրպակները աստիճանաբար անհետացել են։ Նրանց փոխարինել են այն խանութները, որոնք տեղակայվել են կենտրոնական փողոցների նախկին բնակարանների առաջին հարկերում (Ալյումինովա, Հաղթանակի պողոտա, Սուվորովա)։
21-րդ դար
Բացվել են խոշոր առևտրային և առևտրա-ժամանցային կենտրոններ՝ «Տուն» (մինչև 2009 թվականը՝ «Կետ»), «Նարինջ-Սիթի» (այժմ՝ «Մեգամարտ»), «Օկտյաբրսկի», «Մեգամարտ», «Ջազ», ավտոսրահներ։
2008 թվականից սկսված ֆինանսական ճգնաժամն առաջին հերթին հարված է հասցրել բանկային ոլորտին և մետալուրգիայի ձեռնարկություններին («ՈՒԱԶ», «ԿՈՒՄԶ», «ՍինԹԶ», «ԿՈՒԶՈՑՄ»)։ Արդեն նոյեմբերին նրանք հայտարարել են հաստիքների կրճատման մասին, իսկ «ԿՈՒԶՈՑՄ»-ն ու «ՈՒԱԶ»-ը փակման վտանգի տակ էին։ Դրանից հետո կրճատման մասին հայտարարել են «Հոկտեմբեր»-ը, «Գործարան Իսետ» ԲԲԸ-ն, ինչպես նաև ավելի փոքր ձեռնարկություններ։
2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ին «ՍինԹԶ» արդյունաբերական հրապարակում բացվել է «ՏՄԿ-ԻՆՈՔՍ» և «Ռոսնանո» նոր համատեղ ձեռնարկությունը՝ նանոտեխնոլոգիաների օգտագործմամբ չժանգոտվող խողովակների արտադրության համար ։
Ժողովրդագրություն
2015 թվականի հունվարի դրությամբ բնակչության 56,3 տոկոսը համարվում է աշխատունակ, իսկ 26,2 տոկոսը՝ աշխատունակ տարիքից մեծ։ Ծնելիություն՝ 2 425, ծնելիության աստիճանը՝ 14,0 (1000 մարդու հաշվով), մահացությունը՝ 2 618, ընդհանուր մահացության աստիճանը՝ 15,2 (1000 մարդու հաշվով) :
Բնակչության սեռային կազմը հետևյալն է՝ տղամարդիկ՝ 44,9 տոկոս, կանայք՝ 55,1 տոկոս, որը համապատասխանում է մարզային մակարդակին ։ Բնաչության բնկավելն ըստ շրջանների գրեթե նույնն է. Կրասնոգորսկում՝ 55,7 տոկոս, Սինարսկում՝ 44,3 տոկոս ։
Վիլի Բոկաժ
Վիլի Բոկաժ (Villy-Bocage), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Կամենսկ Ուրալսկի
Ժողովրդագրություն
Հիմնական ազգություններ՝ ռուսներ, թաթարներ։
Վիլի Բոկաժ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 752 մարդ, բնակչության խտությունը` 66.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.39 կմ² տարածք։
Կամենսկ Ուրալսկի
Վարչական բաժանում
Քաղաքը բաժանվում է երկու ներքաղաքական (վարչական) շրջանների՝ Սինարի և Կրասնոգորսկի, որոնք համապատասխանաբար գտնվում են Իսետի ափերին։
Վիլի Բոկաժ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 22 կմ հարավ-արևմուտք։
Կամենսկ Ուրալսկի
Վարչական բաժանում
Կամենսկ Ուրալսկին հանդիսանում է համայնքային կազմավորում Կամենսկ Ուրալսկի վարչական կենտրոնը, որը քաղաքից բացի իր մեջ ներառում է նաև 5 գյուղ ։
Վիլի Բոկաժ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Կամենսկ Ուրալսկի
Իշխանության մարմիններ
Քաղաքային իշխանության ներկայացուցչական մարմինը քաղաքային դուման է, որը բաղկացած է 25 պատգամավորներից, որոնք ընտրվում են միամանդատ շրջաններում ։ Տեղական ինքնակառավարման ղեկավարն ընտրվում է քաղաքային դումայի պատգամավորների կողմից՝ 5 տարի ժամկետով։ 2016 թվականի մարտի 11-ին քաղաքի ղեկավարի պաշտոնում քաղաքային դումայի պատգամավորների կողմից ընտրվել է Սվերդլովսկի մարզի էներգետիկայի և բնակարանային տնտեսության նախարարի առաջին տեղակալ Շմիկով Ալեքսեյ Վիկտորովիչը ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Միխայիլ Սեմենի Աստախովին, ով այդ պաշտոնը զբաղեցրել էր 2008 թվականից ։ Մինչ այդ, այդ պաշտոնը 1996 թվականից զբաղեցրել էր Վիկտոր Վասիլիևիչ Յակիմովը, որն այժմ Կամենսկի թիվ 14 ընտրատարածքից Սվերդլովսկի մարզի Օրենսդիր ժողովի պատգամավոր է։ Ընտրվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ։
Վիլի Բոկաժ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Կամենսկ Ուրալսկի
Տնտեսության կառուցվածք
Քաղաքի տնտեսությունը հիմնված է գունավոր և սև մետալուրգիայի ձեռնարկությունների վրա (արտադրության ընդհանուր ծավալում համապատասխանաբար 69.0% և 17.5% մասնաբաժին ): Մասամբ նրանց արտադրանքը հումք է հանդիսանում մեքենաշինության և մետաղների ձեռնարկությունների համար (քաղաքի տնտեսության 3.7%-ը )։ Դրանից բացի ներկայացված են էլեկտրաէներգետիկայի (3,5 %), սննդի (3,2 %), շինանյութերի (0,7 %), թեթև արդյունաբերության (0,2%) ոլորտները։
Վիլի Բոկաժ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 507 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 375-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 132։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 375 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 357 անձ (187 տղամարդ և 170 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (4 տղամարդ և 14 կին)։ 132 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 55-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կամենսկ Ուրալսկի
Արդյունաբերական ձեռնարկություններ
Քաղաքի արդյունաբերական արտադրության 75,4%-ը բաժին է ընկնում 4 վերամշակող ձեռնարկություններին՝ «ՍինԹԶ» ԲԲԸ-ին, ՌՈՒՍԱԼ-ին, «ԿՈՒՄԶ» ԲԲԸ-ին, «Հոկտեմբերին» ։
Մի քանի տասնյակ փոքր ձեռնարկություններ զբաղվում են հարդարման և շինանյութերի արտադրությամբ, կորպուսային կահույքի, մետաղական իրերի, պոլիէթիլենային տոպրակների արտադրությամբ, մատուցում են պլաստիկ և մետաղական կառուցվածքների տեղադրման, լայնաֆորմատ տպագրության ծառայություններ։ Ամենահին տպագրական ձեռնարկություններից մեկը «Կամենսկ Ուրալսկիի տպարանն» է։ 2011 թվականի մարտի 30-ին Կամենսկ Ուրալսկիի տպարանի կազմում հանձնվել են Բոգդանովիչ, Կամիշլովսկայա և Տալիցկայա տպարանները։ 2012 թվականի հունիսին Կամենսկ Ուրալսկիի տպարանի կազմում ներառվել է Ասբեստյան տպարանը ։
Մշակույթ
Քաղաքի տարածքում գործող մշակույթի հիմնական հաստատությունները ներառում են ՝
Նախկինում գործող «Իսետ» (վերակառուցվել է ուսումնական հաստատության) և «Հոբելյանական» (կառուցվել է 1968 թվականին ) կինոթատրոնները փակվել են։ «Երիտասարդական» կինոթատրոնը վերասարքավորվել է ժամանցի կենտրոնի։
Քաղաքում աշխատում են երկու 3D կինոթատրոններ։
Այսօր քաղաքում աշխատում են ՌԴ 13 մշակույթի վաստակավոր գործիչներ, ՌԴ 3 վաստակավոր արտիստներ, ՌԴ արվեստի մեկ վաստակավոր գործիչ։ Կամենսկ Ուրալսկիի թատրոնի բեմում դրաման ծառայում է Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Իվանովի արվեստին ։
Քաղաքի անվան հետ կապված են մի շարք փաստերր ու իրադարձություններ. այդպես, Կամենսկ Ուրալսկի անունը կրել է «Սամոտլոր» տիպի նավթատար տանկեր ծովափնյա նավագնացության համար, որն ջուրն է իջեցվել 1977 թվականի հուլիսի 7-ին։  Տանկերի տարողությունն եղել է 7 725 տ։ Նավը օգտահանել են է 2006 թվականին  , իսկ Մենդիկարինսկի շրջանում Ղազախստանի Կոստանայի մարզում կա Կամենսկ Ուրալսկի գյուղ (825 բնակիչ ), որը առաջացել է սովխոզից և կազմակերպվել էր քաղաքի ձեռնարկությունների շեֆության ներքո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:1682 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզ
Մարինա Լևտովա
Մարինա Լևտովա (Мари́на Ви́кторовна Ле́втова, ), կինոյի ռուս և խորհրդային դերասանուհի։ Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ (1999 թվական) ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959 թվականի ապրիլի 27-ին, Յակուտիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Մեգինո-Կանգալասկի ուլուսում, բժիշկի ընտանիքում։ Հայրը գիտնական, բժիշկ, ֆիզիոլոգ և արյունաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր Վիկտոր Լևտովն էր (1931-1990 թվականներ), որը արյունաշրջանառության կենսամեխանիկայի հիմնական մի քանի աշխատությունների հեղինակ էր ։ Մայրը Իզոլդա Լևտովան է (1931-1994 թվականներ)  ։
Նրա ծնողները Լենինգրադի Առաջին բժշկական ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատանքի են անցել Յակուտիայում։ Մարինայի ծնվելուց քիչ անց ընտանիքը վերադարձել է Լենինգրադ։ Վաղ տարիներից Լևտովան երազում էր ծնողների պես բժիշկ դառնալ։
Լևտովայի դասընկերուհին Ելենա Ցիպլակովան էր։ Երիտասարդ տարիքից նա նկարահանվել է Դինարա Ասանովայի «Փայտփորիկի գլուխը չի ցավում» ֆիլմում։ Երբ Ասանովան սկսում է երեխաներ փնտրել նրա «Բանալի` առանց փոխանցման իրավունքի» ֆիլմի համար, Ցիպլակովան նրան ցույց է տվել 9-րդ դասարանի իր լուսանկարը։ Ասանովան միանգամից նկատել է երկու երեխայի` մեկ տղայի և մեկ աղջկա։ Այդ աղջիկը Մարինա Լևտովան էր։
Ավարտելով դպրոցը` Լևտովան ընդունվել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ։ Միաժամանակ շարունակել է նկարահանվել կինոյում։
Երկրորդ կուրսում Սերգեյ Գերասիմովը Լևտովային առաջարկել է նկարահանվել ըստ Ալեքսեյ Տոլստոյի Պետրոս Առաջին վեպի նկարահանած «Պետրոսի պատանեկությունը»/«Փառավոր գործերի սկզբում» պատմական երկգրության մեջ` Օլգա Բույնոստովայի դերում։ Նկարահանումների ժամանակ նա ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու հետ։ 1982 թվականին Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտն ավարտելուց հետո դարձել է Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի դերասանուհի։
Գևաբախան
Գևաբախան, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Վիրահայոց լեռներում, Աղստև գետի կողմում։ Լանջերն անտառապատ են։ Բարձրությունը՝ մոտ 1730 մետր ։
Մարինա Լևտովա
Մահ
Մահացել է 2000 թվականի փետրվարի 27-ին, 41 տարեկան հասակում, երբ նա Օդինցովսկի շրջանի Ռազդորի գյուղակի ձյունագնացում է եղել իր ընկերների և իր ընտանիքի հետ։ Ինչ-որ պահի ձնագնացի վարորդ Միխայիլ Ռուդյակը, չտեսնելով խոր ձորը, մեծ արագությամբ վայր է ընկել, այնուհետև` շրջվել։ Լևտովայի դուստր Դարյան վայր է ընկել և ստացել է կոտրվածքներ, իսկ Մարինա Լևտովան գլուխը հարվածել է ծառին, գանգուղեղային վնասվածքով նրան տեղափոխել են Օդինցովսկի հիվանդանոց, որտեղ նա շուտով մահացել է։ Ռուդյակը կես տարի եղել է կոմայի մեջ, իսկ 2007 թվականին մահացել է վնասվածքի հետևանքով առաջացած բարդացումներից ։
Գևաբախան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Մարինա Լևտովա
Մահ
Դերասանուհու հոգեհանգստի արարողությունը կայացել է մարտի 2-ին, Մոսկվայի կենտրոնական կինոյի տանը ։ Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Սլանցևի Ռուդնիկ (այլ կիրառումներ)
Սլանցևի Ռուդնիկ, կարող է վերաբերել՝
Դոնի պատմվածքներ
Դոնի պատմվածքներ (Донски́е расска́зы), Միխայիլ Շոլոխովի ժողովածուն, որը բաղկացած է 6 պատմվածքից՝ «Ալյոշկինոյի սիրտը», «Մտրուկ», «Երկնագույն տափաստան», «Անպատկառը», «Ծննդանշան» և «Օտար արյուն» ։
Պատմվածքներ
«Ալյոշկայի սիրտը» «Ալյոշկայի սիրտը» պատմվածքը հեղինակը գրել է 1925 թվականին։ Նույն թվականին «Ալյոշկա» անվանումով այն հրատարակվել է «Գյուղացիական երիտասարդություն» («Крестьянская молодёжь») ամսագրում։ Ավելի ուշ, նույն թվականին, լույս է տեսել առանձին հրատարակությամբ և «Ալյոշկայի սիրտը» ներկայիս անվանումով ։
Պատմվածքը 14-ամյա որբ Ալյոշկայի մասին է, որի ընտանիքը` մայրը և երկու քույրը, մահացել են սովի ժամանակ, իսկ հայրն անհայտացել է ։
«Մտրուկ» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին։ Նույն թվականին այն առաջին անգամ լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում, այնուհետև՝ «Գյուղացիական երիտասարդություն» և «Որոնում» ամսագրերում ։ Պատմվածքի  գլխավոր հերոսը մտրուկն  է, որին երկու անգամ հրամայվում է սպանել, բայց կենդանի է մնում ։
1959 թվականին ստեղծագործությունը էկրանավորվել է։
«Երկնագույն տափաստան» «Երկնագույն տափաստան» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին, այն պատմվում է հովիվ Զախարի անունից, ով իր թոռների հետ ապրում էր Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակաշրջանում ։
«Անպատկառը»
«Անպատկառը» պատմվածքը գրվել է 1925 թվականին և նույն տարում լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում ։ «Անպատկառը» պատմվածքի գլխավոր հերոսը Մինկան է, ով ապրում է մոր և պապի հետ։  Մինկան հորը չէր տեսել,  մի անգամ նա   պատերազմից հետո վերադառնում է, բայց շուտով նորից մեկնում է պատերազմ և մահանում ։
«Ծննդանշան» «Ծննդանշան» պատմվածքը գրվել է 1924 թվականին, նույն տարում լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում։ Պատմությունը Նիկոլկայի մասին է, որը կորցրել էր հորը Գերմանիա յի հետ պատերազմի ժամանակ, իսկ հետո մահացել էր մայրը,  բայց շուտով ռազմի դաշտում Կարմիր բանակի հրամանատարը հանդիպում է իր հորը ։
Այն էկրանավորվել է 1964 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքեր կազակների մասին Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Պատմվածքների ժողովածուներ Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Լերինք լեռնանցք
Լերինք լեռնանցք, լեռնանցք Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Նախիջևանի սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռներում, Բարձրավան գյուղից 7,5 կմ արևմուտք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռնագրություն Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության աշխարհագրություն
Սլեդնևո (այլ կիրառումներ)
Սլեդնևո, կարող է վերաբերել՝
Գապացուվա
Գապացուվա, լեռներ՝ հիշատակված Խեթական պետության արևելյան մասում՝ Պալա երկիր տանող ճանապարհին ։
Ռեժիսոր
Կինոռեժիսոր կամ ռեժիսոր, մասնագետ, որը ղեկավարում է ֆիլմի կամ այլ տեսանյութի նկարահանման գործընթացը։ Ռեժիսորը տեսային իրականացնում է սցենարը, ղեկավարում է տեսանյութի արտիստիկ և դրամատիկ ասպեկտները, նաև ուղղորդում նկարահանման աշխատանքային անձնակազմին և օգնում դերասաններին սցենարին ու տեսանյութի էսթետիկային համահունչ աշխատանքի մեջ։
Որոշ դեպքերում ֆիլմի ռեժիսորը չունի մեծ ազդեցություն դերասանների վրա, դա կապված է մեծ նախագծերին հատուկ պրոդյուսերի առկայության և նրա պատասխանատվության աստիճանից։ Այս դեպքերում պրոդյուսերն ունի ավելի մեծ ձայնի ազդեցություն և սցենարի մշակման և ֆիլմի վերջնական մոնտաժի մեջ, հաճախ նաև ռեժիսորի հետ կոնֆլիկտի գնով։ Ռեժիսորների և պրոդյուսերների հաճախակի կոնֆլիկտի պատճառ է հանդիսանում պրոդյուսերների «կոմերցիոն» աշխատելաոճն ու եզրը, ինչը չի կարելի ասել ռեժիսորների մեծամասնության մասին։ Նրանց համար ֆիլմի կամ տեսանյութի էսթետիկ և գեղարվեստական արժեքը գերակշռում է քաղաքական և ֆինանսական արժեքներից։
Հեռուստատեսային սերիալների, ծրագրերի և շոուների ռեժիսորների աշխատանքային պատասխանատվությունն ավելի քիչ է քան կինոռեժիսորներինը, այս դեպքերում գործադիր-պրոդյուսերի կողմից արդեն նախագծված և հաստատված է տեսանյութի ոճը, կոնցեպցիան և հետագա զարգացումը, այս պայմաններում ռեժիսորի գործն ավելի նմանվում է կատարողականի քան ստեղծագործականի։ Հետևաբար մեծ էկրանի համար աշխատող՝ ավելի ստեղծագործական պատասխանատվություն կրող ռեժիսորների հոնորարները զգալիորեն բարձր են հեռուստատեսային ռեժիսորներից։
Պատասխանատվություններ
Ռեժիսորը պատասխանատու է ֆիլմի կամ տեսանյութի գրեթե բոլոր ստեղծագործական ասպեկտների համար։ Նա ստեղծում է ֆիլմի տեսքը, որոշում թե ինչպես և ինչը պետք է ցուցադրվի, ինչ գույն պետք է ունենա և թե ինչ սերնդի, տարիքի և նախասիրության տեր հանդիսատեսի համար է տվյալ նյութը։ Կարճ ասված ռեժիսորը ֆիլմի պատմողն է։ Նա պատասխանատու է այնպիսի մանրամասների համար ինչպիսիք են՝ տեսախցիկի տեսանկյունը, օպտիկական էֆեկտները, լուսային դիրքորոշումը, դեկորացիաների դիզայնը և դրանց ստեղծման համար համապատասխան խմբի վարձակալումը, համակարգչային հատուկ էֆեկտների մասնագետների հետ աշխատանքը և այլն։ Ռեժիսորը պատասխանատու է դերասանների ընտրության՝ քասթինգի, նրանց խաղի ուղղորդման համար։ Հիմնականում ռեժիսորը մասնակցում է նաև ֆիլմի սցենարային, ֆինանսական, այնուհետև մոնտաժային և հետարտադրական աշխատանքներին։
Ռեժիսորները մեծ աշխատանք են վարում նաև տեսանյութի հետարտադրական շրջանում։ Մոնտաժային մասնագետի կամ խմբագրի հետ որոշելով թե որ կերպարին ինչ մոտեցման կադրը, ինչ տևողությամբ պետք է ցուցադրվի և այլն։ Ռեժիսորը որոշում է նաև ընդհանուր տեսանյութի գունաուղղման ընթացքը՝ թե ինչ գունային գամմայով պետք է մատուցվի նյութը, տաք թե սառը, համապատասխան տեսանյութի ասելիքի էմոցիոնալ կողմին։ Ռեժիսորները հաճախ մասնակցում են նաև տեսանյութի ձայնամշակմանն ու երաժշտական ընտրությանը, այդ ընթացքը ղեկավարող կա նաև առանձին մասնագիտություն՝ ձայնառեժիսուրան։
Կինոռեժիսուրայի մեթոդներ
Մեթոդները բազում են, սկսնակ ռեժիսորն ինքն էլ կարող է իր սեփական մեթոդը կիրառել, կարևորը ոչ թե մեթոդներն են այլ դրանց արդյունքը՝ լավ ֆիլմը կամ տեսանյութը։ Ստորև օրինակ են բերված մի քանի մեթոդներ տարբեր հանրահայտ ռեժիսորների կողմից կիրառվող։
Տես նաև
Կատեգորիա:Կինոարտադրության մասնագիտությունները
Շամբի բրածո ֆլորա և ֆաունա
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Սյունիքի մարզում
Մակեևո (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)
Մակեևո (Макієве), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մակեևո գյուղում բնակվում էր 86 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,363 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1795 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիշել Փրինս
Նիշել Պատրիս Փրինս (Nichelle Patrice Prince, ), կանադացի ֆուտբոլիստ, «Հյուսթոն Դաշ» ակումբի կիսապաշտպան։ Օլիմպիական չեմպիոն (2020):
Ակումբային կարիերա
Օհայոյի պետական համալսարանում համալսարանական կարիերայի ավարտից հետո Պրինսը 2017 թվականի դրաֆտում 38 համարի մարզաշապիկով ընտրվել է «Հյուսթոն Դաշ» թիմի կողմից ։
Միջազգային կարիերա
Պրինսը եղել է այն հավաքականի կազմում, որը Գվատեմալայում կայացած ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի մինչև 17 տարեկանների առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ և 2016 թվականի կանանց ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի օլիմպիական ընտրական մրցաշարում՝ արծաթե մեդալ։ Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում թիմին օգնել է նվաճել բրոնզե մեդալներ ։ 2019 թվականի մայիսի 25-ին ընդգրկվել է հավաքականի կազմում՝ մասնակցելու 2019 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը ։ 2021 թվականի օգոստոսի 6-ին նվաճել է ոսկե մեդալ 2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում ։
Անձնական կյանք
Նիշել Փրինսի հայրը Ճամայկայից է, իսկ մայրը ծնունդով Միացյալ Նահանգներից է ։ Նա ունի երկու քույր՝ Քրիստինան և Կենդրան։ Ազատ ժամանակ սիրում է կարդալ, գրել, զբաղվել յոգայով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Կանադացի օլիմպիական մարզիկներ Կատեգորիա:Կանադացի օլիմպիական մեդալակիրներ
Սլեպցովո (այլ կիրառումներ)
Սլեպցովո, կարող է վերաբերել՝
Նովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)
Նովո (Ново), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Միսատո
Միսատո (三郷市), Ճապոնիայի Սայտամա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 30,16 կմ², բնակչությունը՝ 134 905 մարդ , բնակչության խտությունը՝ 4472,98 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու վրա՝ Կինկի տարածաշրջանի Սայտամա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Յոշիկավա, Սոկա, Յասիո, Նագարեյամա քաղաքները։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 134 905 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 4472,98 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Սիմվոլիկա
Միսատո քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում Castanopsis-ը, ծաղիկ՝ Rhododendron indicum-ը, թռչուն՝ փոքր սուզակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Մարտեր «Անտոնով» օդանավակայանի համար
Փետրվարի 24
Տեղի ժամանակով մոտ 16:00-ին ՌԴ ԶՈՒ 11-րդ առանձին գվարդիական դեսանտա-գրոհային բրիգադի զինվորները հաջող վայրէջք են կատարել «Անտոնով» օդանավակայանում, ինչից առաջ հրթիռառմբային հարված է իրականացվել օդանավակայանի տարածքում ։ Սկսվել են օդային կամրջի ձևավորման փորձերը։ Ուկրաինական կողմը պնդում էր, որ ի պատասխան դրան՝ Ուկրաինայի Ազգային գվարդիայի օպերատիվ նշանակության 4-րդ բրիգադը ժամը 22:00-ի սահմաններում շրջափակել է օդանավակայանը և ծանր տեխնիկայի ու հրետանու աջակցությամբ վերադարձրել օդանավակայանի վերահսկողությունը և ոչնչացրել ռուսական դեսանը  ։ Միևնույն ժամանակ ռուսական աղբյուրները պնդում էին, որ ՌԴ ՌՕՈՒ-ն պահպանել է վերահսկողությունը օդանավակայանի նկատմամբ և ոչ մի ազատագրում չի եղել, իսկ ամբողջ ռազմական գործողությունն Ուկրաինայում անցնում է առանց կորուստների ՌԴ ԶՈՒ կողմից ։
Փետրվարի 25
Փետրվարի 25-ին օդանավակայանի թռիչքուղին օգտագործման համար ոչ պիտանի դարձնելու փորձի ժամանակ դրա վրա պայթեցվել է ԱՆ-225 ինքնաթիռի երկրորդ կիսակառույց օրինակը, որն ավելի քան 20 տարի պահվում էր անգարում։ ՌԴ պաշտպանության նախարարության պնդմամբ՝ ռուս դեսանտայինները 200 մարտիկների քանակով ավելի քան մեկ օր իրենց դիրքերն են պահել Հոստոմելում։ ՌԴ օդուժի հիմնական ուժերը Գոմելի տակից են մոտեցել՝ կատարելով երթ-նետում։ Ստորաբաժանումները միավորվել և արգելափակել են Կիևը արևմուտքից ։
Փետրվարի 26
Ուկրաինայի պաշտպանության նախարարությունը հայտնել է, որ Ուկրաինայի ՌՕՈՒ-ի Սու-27-ը Կիևի մարզի օդային տարածքի մասնակի վերահսկողության վերականգնումից հետո կարողացել է խոցել «Անտոնով» օդանավակայան ուղևորվող Իլ-76-ը ինքաթիռը՝ դեսանտայիններով ։ Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը ոչ մի կերպ չի մեկնաբանել այդ հայտարարությունը ։
Ուկրաինական աղբյուրների փոխանցմամբ՝ փետրվարի 26-ին մասնակիորեն ոչնչացվել և մասամբ գերեվարվել է «Կադիրովցիների» խումբը, որոնք թաքնվել են Հոստոմելի քաղաքացիական ենթակառուցվածքներում ։ Հաղորդվում է Ռամզան Քադիրովին մոտ կանգնած գեներալ Մագոմեդ Թութաևի մահվան մասին, որը ՌԴ Ազգային գվարդիայի 141-րդ հատուկ մոտոհրաձգային գնդի հրամանատարն է ։ Ռուսական ԶԼՄ-ները հրապարակել են երկու սպանված և վեց վիրավոր չեչենների մասին տվյալներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս-ուկրաինական պատերազմ Կատեգորիա:Հետխորհրդային հակամարտություններ Կատեգորիա:Ռուս-ուկրաինական հարաբերություններ
Բարդեգոտիկ
Բարեգոտիկ, լեռ Վանա լճից հարավ։ Հիշատակվում է միայն գեղարվեստական գրականության մեջ։ Ըստ երևույթին վայրի տեղական անունն է և չի մտել աշխարհագրական կամ պատմական գրականության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Դինովցի
Դինովցի (Динівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2009 թվականի տվյալներով Դինովցի գյուղում բնակվում էր 5 211 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գութանքար
Գութանքար, ձմեռանոց Հայաստանի Լոռվա մարզի Թումանյանի շրջանում։ Մտնում է Վիրահայոց լեռնահամակարգի մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձմեռանոցներ
Սլոյկովո (այլ կիրառումներ)
Սլոյկովո, կարող է վերաբերել՝
Ֆրեդերիկ Ֆեյդի
Ֆրեդերիկ Արման Ֆեյդի (Frédéric-Armand Feydit, ), ֆրանսիացի հայագետ, Սուրբ Ղազարի ճեմարանի անդամ (1937), բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1973), Փարիզի Արևելյան լեզուների բարձրագույն ուսումնարանի պրոֆեսոր։
Աշխատություններ
Ֆրեդերիկ Ֆեյդիի գիտական ժառանգությունը բաղկացած է վեց գրքից եւ շուրջ քառասուն հոդվածից։
1964 թվականին Փարիզում հրատարակվել է հայ ժողովրդական էպոսի՝ «Սասունցի Դավթի» թարգմանությունը, որը նա կատարել է Հովսեփ Օրբելու համահավաք խմբագրությունից եւ բազմաթիվ հղումներով լուսաբանել այդ ստեղծագործության հիմնական տարբերակները։
1935 թվականին լույս է տեսել Ֆեյդիի «Հայոց լեզվի քերականություն, արևմտյան խոսվածք», իսկ 1948 թվականին՝ «Հայոց լեզվի ձեռնարկ (արդի արևմտահայերեն)» աշխատությունները։ Հետազոտություններ է կատարել հայոց լեզվի պատմության բնագավառում՝ «Դասական հայերենի բայական համակարգը» (1969), «Դասական հայերենի հոլովական համակարգը» (1976)։ 1986 թվականին հրատարակել է «Քրիստոնեական Հայաստանի հմայիլները» աշխատությունը։
Ֆեյդին մի շարք աշխատություններում անդրադարձել է հայերենի բարբառներին, ըստ նրա հայոց լեզուն բարբառներ է ունեցել V դարից առաջ։ Մի շարք ուսումնասիրություններ է նվիրել նաեւ ժամանակակից արեւմտահայերենի խոնարհման ու հոլովման համակարգերին, ընդհանուր լեզվաբանական խնդիրներին եւ այլն։ Պատմաբանասիրական բնույթի ուսումնասիրություններից առավել կարեւոր են Փավստոս Բուզանդի «Պատմութիւն Հայոց»-ին նվիրված գործերը։ «Խոհեր ս. Մեսրոպի այբուբենի մասին...» (1964, 2-րդ վերամշկ. հրտ.՝ 1982) աշխատության մեջ Ֆեյդին Մեսրոպ Մաշտոցի գործունեությունը գնահատել է V դարի սկզբում Հայաստանում տիրող քաղաքական կացության խոր վերլուծության հիման վրա։
Ֆեյդին նշանակալից ավանդ ունի հայ ժողովրդի բանահյուսության եւ գրականության ուսումնասիրման ասպարեզում («Հայ ժողովրդական դյուցազնավեպը», 1957)։ Նա անդրադարձել է նաև Հակոբ Պարոնյանի եւ Երվանդ Օտյանի երգիծանքի հարցերին, Դանիել Վարուժանի, Արշակ Չոպանյանի գրական գործունեությանը։ Ֆրանսերեն է թարգմանել Երվանդ Օտյանի «Ընկեր Բ. Փանջունի» երգիծավեպի առաջին գիրքը («Առաքելութիւն մը ի Ծապլվար», 1961)։ Գրել է հայագիտական բազմաթիվ հոդվածներ, թղթակցել «Բազմավէպ», «Հանդէս ամսօրեայ», «Զուարթնոց», ինչպես նաեւ եվրոպական լեզուներով հրատարակվող գիտական պարբերականների։ Բազմիցս այցելել է Հայաստան։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հայագետներ Կատեգորիա:1908 ծնունդներ Կատեգորիա:1991 մահեր Կատեգորիա:Ապրիլի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 11 մահեր Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ
Վիկտրիբել
Վիկտրիբել, (Victreebell, ) պոկեմոն Նինթեմդոից։ Այս պոկեմոնը Բելսփրոութ պոկեմոնի զարգացման երրորդ ձևն է՝ որն էլ հանդիսանում է վերջին զարգացման ձևը։ Բելսփրոութից-Վիկտրիբեկ հատկությունները փոխվում են՝ ավելանում է թույնի հատկությունները և նվազում խոտի հատկությունները։ Լուրեր կան, որ Վիկտրիբելը ապրում է խոր ջունգլիներում, իսկ ով մոտենում է նրան այլևս ետ չի վերադառնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պոկեմոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խոտ տեսակի պոկեմոններ Կատեգորիա:Թույն տեսակի պոկեմոններ
Աստերոիդների ցանկ (240801-240900)
Աստերոիդների ցանկ (240701-240800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (240901-241000)
Զեմպախ
Զեմպախ (Sempach), քաղաք Շվեյցարիայի Լյուցեռն կանտոնի Զերզեե շրջանում։
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում պահպանվել են միջնադարյան բնակավայրի հետքեր, մասնավորապես՝ ժամացույցով աշտարակի ներքո պահպանված դարպասը, հին խրամուղու վրայի կամուրջը։ Նրանից դեպի հյուսիս-արևելք ոտքով մոտավորապես կես ժամվա հեռավորության վրա՝ բլուրների ստորոտին ընկած է 1336 թվականի հուլիսի 9-ին տեղի ունեցած Զեմպախի նշանավոր ճակատամարտի վայրը, որտեղ շվեյցարացիները ջախջախեցին ավստրիացիներին, և վերջիններիս հրամանատար Լեոպոլդ Երրորդն էլ զոհվեց։ Այդ ճակատամարտում է, որ լեգենդար սխրանք գործեց Առնոլդ Վինկելռիդցին՝ իր կյանքի գնով ճեղքելով ավստրիացիների կուռ մարտաշարքը և միջանցք բացելով շվեյցարացիների հարձակման համար։ Այդ վայրում ներկայումս բարձրանում են գեղեցիկ, պատկերազարդ Զորաց մատուռը (վերակառուցվել է 1886 թվականին) և Առնոլդ Վինկելռիդցու նորակերտ հուշարձանը։
Զեմպախի վճռորոշ ճակատամարտից մի քանի տարի անց՝ 1393 թվականին կնքվել է ութ դաշնակից կանտոնների՝ Acht Orte-ի և նրանց միացած Զոլուտուրն երկրամասի իշխանների այսպես ասած՝ Sempacherbrief-ը, որով դրվել է Շվեյցարիայի համադաշնություն կոչվող անկախ պետության հիմքը։ Զեմպախից մի քանի մղոն դեպի հյուսիս ընկած է Բերոմյունստեր խաղաղ գյուղակը՝ 10-12-րդ դարերում կառուցված վանական համալիրով, որտեղ իրականացվել է Շվեյցարիայի տարածքում առաջին գրքի տպագրությունը, և որտեղից տպագրիչ Գերինգը տպագրության գյուտը հասցրել է Ֆրանսիա։
Ժողովրդագրություն
Քաղաքի բնակչության թվաքանակը ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները
Կլիմա
Զեմպախում տարեկան միջին հաշվով 133.9 օրը անձրևային է։ Տեղումների տարեկան միջին քանակը հասնում է 1114 միլիմետրի։ Ամենաանձրևառատ ամիսները հունիսն ու մայիսն են՝ յուրաքանչյուրը՝ համապատասխանաբար 13,2 և 13,6 անձրևոտ օրերով։ Համեմատաբար չոր է հոկտեմբեր ամիսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Լյուցեռն կանտոնի բնակավայրեր
Գյավուրդաղ (լեռ, Կարգաբազար)
Գյավուրդաղ, լեռ Թուրքիայի Էրզրումի նահանգում, Կարգաբազար լեռնաշղթայում, Էրզրում քաղաքից հյուսիս-արևելք, Էրզրումի սարահարթի և Բասենի դաշտի միջև ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Սակորինթլո
Սակորինթլո (საკორინთლო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 780 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 16 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 114 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Կասպի շրջան
Տորք Անգեղ (քարե քանդակ)
Տորք Անգեղ, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում, որը քարե քանդակ է։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Վայոց ձորի մարզի Ագարակաձոր գյուղից 1.5 կմ հարավ-արևելք՝ Անապատե վայրում։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Վայոց ձորի մարզում
Մեդիտացիոն երաժշտություն
Մեդիտացիոն երաժշտություն (Meditation music), երաժշտություն, որը նախատեսված է տարաբնույթ մեդիտացիոն պրակտիկայում կիրառելու համար, ինչպես խիստ կրոնական, այնպես էլ ոչ դավանական։
Պատմություն
Իսկ ավելի մեծ մեդիտացիոնալությունը բնորոշ է «Ավանգարդ-2»-ի կոմպոզիտորների երաժշտությանը։
Մասնավորապես լավ հայտնի է Ջոն Քեյջի՝ զենի գաղափարներով հետաքրքրվածությունը, ինչը իր արտացոլումն է գտել Քեյջի ստեղծագործական մեթոդի՝ հիմնականում պատահականության սկզբունքի վրա։
Երաժշտական կոմպոզիցիայի մեդիտատիվ սկզբունքներին հետևելը լավ նկատելի է նաև Քեյջի այնպիսի ստեղծագործություններում, ինչպիսիք են «Երևակայական լանշաֆտ No. 3 » (1942), «Opening Dance» (Entrance, 1942), «Ad Lib» (1943), «Prelude for Meditation», (1944), «4’33» (1952),« Imaginary Landscape No. 4 for twelve radios» (Radio Music, 1956),« Music for…, any combination of 1-17 instrumental parts» (1984) և այլ ստեղծագործությունները։
Բայց ալեատորիկան վերջնականապես ձևավորվել է Պեռ Բուլեզի և Կառլհայնց Շտոքհաուզենի ստեղծագործությունում․ շատ երաժշտական ստեղծագործություններ, որոնք նույնպես մեդիտացիոն են։ Դա կարելի է ասել մասնավորապես Շտոքհաուզենի հետևյալ ստեղծագործությունների՝ « Klavierstück XI» (1957), «Mantra »(1969-1970), «Տրանս» (նվագախմբի և մագնիտաֆոնային ձայներիզի համար, 1971), «Ինորի» («Խոնարհում», միմոս-մենակատարների և նվագախմբի համար, 1973-1974), «Կենդանակերպի նշաններ» («Tierkreis», տասներկու մեղեդի մեղեդիական և/կամ հարմոնիկ գործիքների համար, 1975), «Սիրիուս» (սոպրանոյի, բասի, բաս-կլարնետի, էլեկտրոնային երաժշտության, շեփորի համար, 1975-1977), նաև ինտուիտիվ երաժշտության նրա բոլոր շարքերի ստեղծագործությունների մասին.
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոգևոր երաժշտություն Կատեգորիա:Երաժշտական ոճեր Կատեգորիա:Երաժշտություն
Lamborghini Sesto Elemento
Lamborghini Sesto Elemento (իտալերենից թարգմանաբար նշանակում է վեցերորդ տարր), Lamborghini ընկերության սուպերմեքենա հիմնված Gallardo-ի վրա։ Մեքենայի անվանումը մատնանշում է Մենդելեևի պարբերական համակարգի վեցերորդ տարրը՝ ածխածինը, որը մտնում է ածխածնային մանրաթելի բաղադրության մեջ, որից էլ պատրասվել են մեքենայի ընթացային մասերը և թափքի այլ տարրեր։ Առաջին անգամ մեքենան ցուցադրվել է 2010 թվականին Փարիզի ավտոսալոնում։ Ածխապլաստի օգտագործման շնորհիվ մեքենայի զանգվածը կազմում է 999 կգ, որը դարձրել է նրան ամենաթեթև մեքենան Lamborghini ընկերության պատմության մեջ։ Մեքենայի թափքը պատրասված է ածխապլաստից և պլաստմասից, Boeing-ի հետ մշակված համատեղ տեխնոլոգիաներով։
Շարժիչը և ընթացային տվյալները
Մեքենան հագեցած է V10, 5,2 լիտրանոց, 570 ձիաուժ հզորությամբ շարժիչով (Շարժիչը և փոխանցման տուփը վերցված են Lamborghini Gallardo Superleggera-ից)։ Մեքենայի տեսակարար հզորությունը կազմում է 562 ձիաուժ։ Շարժիչը միացած է 6 աստիճան, կիսաավտոմատ փոխանցման տուփին։ Lambօrghini ընկերության հավաստիացմամբ 0-100 կմ/ժ արագացմանը մեքենան հասնում է 2,5 վայրկյանում, առավելագույն արագությունը կազմում է 320 կմ/ժ։
Տվյալներ վաճառքի և փորձարկումների մասին
Մեքենան թողարկվել է 20 օրինակով։ Մեքենայի գինը տատանվում է 2,2-2,9 միլիոն $-ի սահմաններում։ Top Gear հեռուստահաղորդման ժամանակ մեքենան թեստավորվել է Ռիչարդ Համոնդի կողմից։ Նա նկատել է, որ քաշի նվազեցման համար Lamborghini-ընկերությունը սովորական նստատեղերի փոխարեն օգտագործել է փոքրիկ բարձիկներ, հավաքած նստատեղերի ձևով։ Ռիչարդը ավելացրել է, որ մեքենան աննկարագրելի արագ է և թեթև է նույնիսկ Ford Fiesta-ից։
Մեքենան արվեստում
Մեքենան իր մասնակցությունն է ունեցել Need For Speed (Արագության ցանկություն) ֆիլմում, որը նկարահանվել է 2014 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ ըստ արտադրման երկրի
Վագրի աչք (միներալ)
Վագրի աչք, հիմնական բաղադրիչը՝ սիլիցիումի երկօքսիդ (SiO2), գունավորումը պայմանավորված է հիմնականում երկաթի օքսիդով (Fe2O3), ոսկեգույնից մինչև կարմրադարչնագույն մետամորֆ ապար՝ մետաքսի փայլով, ցուցաբերում է լուսային խաղ։ Խտությունը տատանվում է 2.64-2.71 սահմանում ։ Լինելով քվարցի տարատեսակ վագրի աչք և կապույտ գույնի բազեի աչք՝ միներալները իրենց մատաքսի փայլը ստանում են քվարցի բյուրեղների զուգահեռ սերտաճումների և ամֆիբոլների փոփոխված մանրաթելերի շնորհիվ ։
Վագրի աչքի այլ տեսակներ, հանքեր
Երկաթե վագրը ձևափոխված քար է, որը հիմնականում բաղկացած է վագրի աչքից, կարմիր յաշմայից և սև հեմատիտից։ Գույների ալիքաձև կոնտրաստ զոլերը և փայլը ստեղծում են գրավիչ մոտիվներ և հիմնականում օգտագործվում են ոսկերչության մեջ։ Երկաթե վագրը տարածված դեկորատիվ քար է, որն օգտագործվում է ամենատարբեր ոլորտներում՝ սկսած ուլունքներից, վերջացրած դանակի բռնակոթերով։ Արդյունահանվում է հիմնականում Հարավային Աֆրիկայում, Արևմտյան Ավստրալիայում, Բիրմայում, Հնդկաստանում, Նամիբիայում, ԱՄՆ-ում, Բրազիլիայում, Կանադայում, Չինաստանում, Կորեայում և Իսպանիայում ։
ԱՄՆ Արիզոնա և Կալիֆոռնիա նահանգներում սերպենտինի նստվածքներում ժամանակ առ ժամանակ հայտնաբերվում է կատվի աչք միներալը՝ քրիզոլիտի թելիկներով։ Դրանք արդյունահանվում ու վաճառվում են որպես «Արիզոնայի վագրի աչք» և «Կալիֆոռնիայի վագրի աչք» ։ Իսկ անորակ խալցեդոնը, որը պարունակում է ամֆիբոլային թելիկներ, գովազդում են որպես Նամիբիայից և Չինաստանից բերված վագրի աչք ։
Որոշ երկրներում համարում են, որ այս քարը քշում է չար աչքը ։
Մշակման փուլեր, նմանակումներ
Սովարաբար ակնեղենը ձևավորում են կաբոշոնի տեսքով, որպեսզի առավելագույնս ցուցադրվի նրանց գրավչությունը։ Կարմիր քարերը սկզբում զգուշորեն ենթարկում են ջերմային մշակման։ Մուգ քարերի գույնը արհեստականորեն բացում են ազոտական թթվի օգնությամբ (HNO3) :
Մեղրագույն քարերն օգտագործվում են քրիզոբերիլի ավելի արժեքավոր քարերի ընդօրինակման համար, օրինակ՝ կատվի աչք, բայց նմանությունը այդքան էլ համոզիչ չէ։ Արհեստական թելապակին վագրի աչքի սովարական նմանակումն է, որն արտադրվում է գույների լայն տեսականիով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Քիմիա Կատեգորիա:Երկրաբանություն Կատեգորիա:Թանկարժեք քարերի մշակում
Նարվեր
Անվան ստուգաբանություն
Նարվեր առաջացել է «նա վեր է» արտահայտությունից։ Գյուղը գտնվելով Եփրատի ափին ունեցել է նավակայան և այստեղից նավարկողները երբ հարցնում էին ուր է Իջևանը, տեղացիները պատասխանում էին. «նա վեր է»։
Աշխարհագրություն
Գյուղի երկու կողմերում վեր են խոյանում Շրզու կամ Վանքի քար և Նարվերի քար հսկա ժայռերը։ Խաթունիկ և Շամամ ուխտատեղիների մոտ գտնվում էր Դրախտիկ սառնորակ աղբյուրը, որից հավասարապես օգտվում էին և՛ հայերը, և՛ թուրքերը։
Պատմություն
Գյուղի մասին Նավրեր անունով 1640 թվականին հիշատակված է հայերեն ձեռագիր հիշատակարանում։ Գյուղը շատ է տուժել 1895 թվականի կոտորածների ժամանակ, իսկ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ամբողջապես դատարկվեց հայերից։
Բնակչություն
1900-ական թվականներին ուներ 50-60 տուն բնակիչ, որից 40 տուն՝ մոտ 200 բնակիչ՝ հայեր։
(7538) Զենբեյ
(7538) Զենբեյ (Zenbei), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի նոյեմբերի 15-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Նարվեր
Պատմամշակութային կառույցներ
Նարվեր և Ապրանք գյուղերի միջև գտնվում էր Ս. Սարգի ավերված եկեղեցին։ Գյուղի մոտ էր նաև գտնվում Սենեկներ կոչվող ավերված եկեղեցին, որի կառուցումը վերագրվում էր Վասպուրականի թագավոր Սենեքերիմ Արծրունուն (X-XI դարեր)։ Գյուղից վերև՝ լեռան կատարին, գտնվում էր հին ավերակ բերդը, որի ստորոտում պահպանվում էին Ավերտունք անունով տների ավերակները։
(7538) Զենբեյ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,36377 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9249 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8026 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1327,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271204 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,52° անկյուն։
Նարվեր
Կրթություն
Գյուղում գործում էր Սահակյան կամ Սմբատյան անունով վարժարան ։
(7538) Զենբեյ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նարվեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լաուրա Մանուկյան
Լաուրա Արմենակի Մանուկյան, հայ անատոմ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1977), պրոֆեսոր (1978)։
Կենսագրություն
Լաուրա Մանուկյանը ծնվել է 1936 թվականի դեկտեմբերի 2-ին, Երևանում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1967-2001 թվականներին աշխատել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի նորմալ անատոմիայի ամբիոնում (1978-1988 թվականներին՝ վարիչ)։ 2002 թվականից՝ «Հայբուսակ» համալսարանի անատոմիայի ամբիոնի վարիչ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ անատոմներ Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ
Աղաբաբա Բունյատզադե
Աղաբաբա Բալաղա օղլի Բունյատզադե (Ağababa Balağa oğlu Bünyadzadə, ), Ադրբեջանցի օպերային երգիչ (բարիտոն), Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1943), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1955), Լենինի շքանշանի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի դափնեկիր ;
Կենսագրություն
Աղաբաբա Բունյատզադեն ծնվել է 1915 թվականի հուլիսի 15-ին Բաքվում։ 1938-1939 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական դպրոցի վոկալային բաժնում։ Մոսկվայից վերադառնալուց հետո նա ընդունվեց Օպերայի թատերախմբում։ 23 տարեկան հասակում նրան հրավիրել են Ադրբեջանի Օպերայի և բալետի պետական թատրոնի երգչախմբին։ Նա նաև դերասան էր դրամատիկական ասոցիացիայում ։
Աղաբաբա Բունյատզադեն, ով երկար տարիներ աշխատել է Օպերայի և բալետի թատրոնում, կատարել է Նոֆելի, Հասանխանի («Լեյլի և Մեջնուն», «Քյոռօղլի», Ուզեիր Հաջիբեկով), Խան («Շահսենեմ», Ռեյնգոլդ Գլիեր), Ասլան շահ («Շահ Իսմայիլ», Աբդուլ Մագոմաև), Շափուր («Խոսրով և Շիրին», Նիյազի), Մարդան («Հայրենիք», Կարա Կարաև և Ջովդեթ Հաջիև), Ֆիկարո («Սևիլյան սափրիչ», Ջոակինո Ռոսսինի), Տիրակալ («Կարմեն», Ժորժ Բիզե) և այլ դերերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգիչներ Կատեգորիա:Օպերային երգչուհիներ
Գեջալի Կայա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռներ Կատեգորիա:Ղազախի շրջան
Երևյալի ճակատամարտ
Երևյալի ճակատամարտ, ռազմական բախում Արշակունիների թագավորության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև, որը տեղի է ունեցել 364 թվականին։ Հասկանալով, որ պարսիկները չեն կարող դրությունը նույնը թողնել՝ Վասակ սպարապետը Գանձակի ճակատամարտում տարած հաղթանակից հետո սկսում է պատրաստվել պարսիկների հաջորդ արշավանքին։ Հաջորդ արշավանքը տեղի է ունենում մյուս տարի՝ 364 թվականին, որը սկսվում է միանգամից երեք ճակատով։ Շապուհը զորքը բաժանում է երեք մասի, որից մեկի ղեկավարությունը իր վրա է վերցնում Հազարավուխտը և շարժվում դեպի Երևյալ, որտեղ հանդիպում է հայկական զորաջոկատի դիմադրությանը։ Հայկական զորաջոկատի ղեկավարը հայոց սպարապետ Վասակ Մամիկոնյանն էր։ Հայերը կարողանում եմ հաղթանակ տանել ճակատամարտում ։
Նախապատմություն
359 թվականին սկսված հռոմեա-պարսկական պատերազմն ավարտվում է Հռոմի պարտությամբ։ Հռոմի նոր կայսր Հուլիանոսը, մոտենում է Տիզբոնին և ճակատամարտում պարսից արքա Շապուհ Երկարակյացի հետ։ Հռոմի կայսրը զոհվում է ճակատամարտում, իսկ նոր կայսրը՝ Հովիանոսը չի շարունակում պատերազմը և պայմանագիր է կնքում Պարսկաստանի հետ։ Ըստ այդ պայմանագրի՝ հայոց հարավային 5 նահանգները՝ 15 բերդերով և քաղաքներով հանդերձ, անցնելու էին պարսիկների տիրապետության տակ։ Նրանց էր զիջվում նաև հռոմեական տարածքներ Հյուսիսային Միջագետքը՝ Մծբին կենտրոնով։ Հռոմի կնքված այս պայմանագիրը 4-րդ դարի հռոմեացի պատմիչ Ամմիանոսը անվանել է «ամոթալի»։ Այս պայմանագիրը թույլ է տվել պարսից արքա Շապուհ Երկարակյացին ազատորեն իրագործել իր՝ Մեծ Հայքի հետ կապված պլանները ։
363 թվականին սկսվում է հայ-պարսկական պատերազմը, որի առաջին բախումը տեղի է ունենում Գանձակի մոտ, որտեղ հայոց սպարապետ Վասակ Մամիկոնյանը կարողանում է կասեցնել հակառակորդի ներխուժումը Մեծ Հայքի թագավորություն։
Ճակատամարտ
Շապուհ Երկարակյացը 364 թվականին լայնածավալ հարձակում է սկսում ընդդեմ Արշակունիների թագավորության․ նա պարսկական զորքերը բաժանում է երեք մասի, որոնք տարբեր ուղղություններով ներխուժում են Հայաստան։ Հայոց զորքը պատրաստ էր այսպիսի ներխուժման, քանի որ Վասակ Մամիկոնյանը Գանձակի ճակատամարտից հետո հասկացել էր, որ պարսիկները շարունակելու են իրենց ծավալապաշտական քաղաքականությունը և նոր արշավանքներ են ձեռնարկելու։ Նա նույնպես իր զորքը բաժանում է երեք մասի, որից մեկի հրամանատարությունը ստանձնում է իր եղբայր Բագոսը (Բագասը), մյուսինը՝ հայոց արքա Արշակ Բ-ն, իսկ վերջինինը՝ ինքը՝ հայոց սպարապետ Վասակ Մամիկոնյանը։
Հայոց երեք զորամասերն էլ անցնում են հավասարաչափ տարածություն, այդ պատճառով ճակատամարտերը տեղի են ունենում համաժամանակ։ Վասակ Մամիկոնյանի առաջնորդած զորամասը հակառակորդին, որոնց հրամանատարը Հազարավուխտն էր, հանդիպում է Վանանդ գավառի Երևյալ կոչվող վայրում։ Հայոց սպարապետը գրոհում է հակառակորդի կենտրոնական թևի վրա և ստիպում նահանջել տարբեր ուղղություններով։ Այս գրոհը թույլ չի տալիս հակառակորդին միավորել իր ուժերը և մարտի մեջ մտցնել մարտական փղերին։ Հակառակորդը փախուստի է դիմում, իսկ հայոց սպարապետը կազմակերպում է նահանջող հակառակորդի հետապնդում, որի հետևանքով հակառակորդը այդպես էլ չի կարողանում միավորել իր ուժերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Սասանյան Պարսկաստանի ճակատամարտեր
Սկոլկովո (այլ կիրառումներ)
Սկոլկովո, կարող է վերաբերել՝
Մարյանովկա (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)
Մարյանովկա (Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1892 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 103 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,335 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1892 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քրիստոֆեր Կոլամբուս
Կենսագրություն
Կոլամբուսը ծնվել է Սպենգլերում, Պենսիլվանիա նահանգում։ Մանուկ ժամանակից հետաքրքրվում էր սարսափ ֆիլմերով և երազել է հետագայում զբաղվել կոմիքսների ստեղծմամբ։ Բայց սովորելով ավագ դպրոցում, նա իր մեջ բացահայտեց կիրք դեպի նկարահանումներ և որոշեց ջանքեր գործադրել իր կինոռեժիսուրայում իր կարիերայի ստեղծման համար։ Նա գնաց Նյու Յորք, որտեղ նա գրանցվեց արվեստի դպրոցում, և սկսեց նկարել կարճամետրաժ ֆիլմեր և գրել սցենարներ։
Շուտով Կոլամբուսը գրեց «Գրեմլիններ»-ի սցենարը, որը լրջորեն հետաքրքրեց Սթիվեն Սփիլբերգին։ 1984 թվականին նկարահանվել է նույնանուն ֆիլմում, որտեղ Սփիլբերգը հանդես եկավ, որպես գործադիր պրոդյուսեր։
Ռեժիսորական դեբյուտով Կոլամբուսի «Դայակի արկածները» դարձավ 1987 թվականի միջին բյուժետային հումոր։ 1989 թվականին նա գրեց «Փոքրիկ Նիմո։ Արկածներ երազների երկրում» մուլտֆիլմի սցենարը։ 1990 թվականին Կոլամբուսը ավարտին հասցրեց Սուրբ ծննդյան հումոր «Տանը մենակը» ֆիլմը, որտեղ գլխավոր դերում Մակոլեյ Կալկինն է։ Համաշխարհային կինովարձույթում ֆիլմը հավաքել է 500 միլիոն դոլար, 1992 թվականի սկզբներին բոլոր ժամանակների ամենահաջողված ֆիլմերից այն զբաղեցրեց երրորդ տեղը։ 1992 թվականին նա նկարահանել է այդ ֆիլմի շարունակությունը - «Տանը մենակ 2։ Նյու Յորքում կորածը»։
2013 թվականին նա գրեց «Գաղտնիքների տունը» վեպը Նեդ Վիզինի համահեղինակությամբ։
Հետագա իր աշխատանքներում Կոլամբուսը ներառում է այնպիսի նշանավոր ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Տիկին Դաուտֆայրը» և «Երկհարյուրամյա մարդը»։ Ինչպես նաև նա հանել է Հարի Փոթերի երկու մասերը- «Հարրի Փոթերը և Փիլիսոփայական քարը» (2001) և «Հարրի Փոթերը և Գաղտնիքների սենյակը» (2002)։
Այսօր Քրիստոֆեր Կոլամբուսը ապրում է Սան-Ֆրանցիսկոյում, ամուսնացած է, ունի 4 երեխա։