cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կապիկների մոլորակը: Պատերազմ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Կապիկների մոլորակը Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում Կատեգորիա:2010-ականների գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմ-հակաուտոպիա
Տալդա (այլ կիրառումներ)
Տալդա, կարող է վերաբերել՝
Ծով (այլ կիրառումներ)
Ծով, կարող է վերաբերել՝
Մաքինի
Մաքինի (Macquigny), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Վերվենը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02450։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 374 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 234 աշխատունակ մարդկանցից (15—64 տարեկան) 156-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 78-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,7 %, 1999 թվականին եղել է 65,7 %)։ 156 ակտիվ քաղաքացիներից 134-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (74 տղամարդ և 60 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 22 մարդ (14 տղամարդ և 8 կին)։ 78 ոչ ակտիվ մարդկանցից 16-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 26-ը եղել են թոշակառու, 36-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Օբնինսկի դրամատիկական թատրոն
Օբնինսկի դրամատիկական թատրոն, Օբնինսկի ամենահին սիրողական թատրոնը, ստեղծվել է 1954 թվականին։ Խորհրդային տարիների ժամանակ ստացել է «ժողովրդական» անվանումը։ Թատրոնի անփոփոխ ղեկավարը Վերա Բեսկովան է։
Ծովակ (այլ կիրառումներ)
Ծովակ, կարող է վերաբերել՝
Օբնինսկի դրամատիկական թատրոն
Պատմություն
Ապագա թատրոնը ծնվել է որպես թատերական խմբակ ֆիզիկա-էներգետիկ ինստիտուտի (ՖԷԻ) արվեստի տանը, Օբնինսկում։ 1954 թվականին ՖԷԻ արվեստի կենտրոնի տնօրեն Իրինա Սիչկարյովան փոխանցել է թատերախմբի ղեկավարությունը երիտասարդ դերասանուհի Վերա Բեսկովային, ով ավելի ուշ ավարտել է Արվեստների ժողովրդական ինստիտուտը և ստացել է ռեժիսիորի դիպլոմ ։ Բասկովայի կարծիքով, Օբնինսկի դրամատիկական թատրոնի գործունեությունն սկսվել է Ալեքսեյ Նիկոլայևիչ Առբուզովի «Իրկուտսկյան պատմություն» պիեսով, որը բեմադրվել է 1961 թվականին։ Մյուս ներկայացումների մեջ առանձնանում էր «Համարձակ մայրիկը և նրա երեխաները» ըստ Բերտոլդ Բրեխտի պիեսի, որը բեմադրվել է 1964 թվականին` Առաջին համախորհրդային ժողովրդական թատրոնների փառատոնում։ Ներկայացումը փառատոնի դափնեկիր է դարձել, նկարահանվել և ցուցադրվել ԽՍՀՄ Պետական ​​հեռուստառադիոտեսության երկրորդ ծրագրով ։ Թատրոնում ստեղծվել է ստուդիա` Մարինա Կլիմենկոյի ղեկավարությամբ, որի դերասանները աստիճանաբար համալրում են թատրոնի հիմնական կատարումները ։ Թատրոնն իր գոյության ողջ պատմության մեջ ունեցել է մոտ 400 մասնակից ։
Էմիլի Բիշարաթ
Էմիլի Բիշարաթ, հորդանանցի իրավաբան, քաղաքական գործիչ և բարերար, որը հայտնի է որպես Հորդանանի թագավորության առաջին կին փաստաբան։ 1950-ական թվականներին հիմնադրել է Արաբական կանանց միությունը, պայքարել է Հորդանանում կանանց ընտրական իրավունքի համար և ակտիվորեն մասնակցել է պաղեստինյան իրավունքների միջազգային քննարկումներին։
Կենսագրություն
Բիշարաթի հոր ընտանիքը եկել է Ամմանից 35 կմ հյուսիս-արևմուտք գտնվող Էլ Բալկա նահանգի Էս Սալթ քաղաքից։ Բիշարաթը ցանկանում էր փաստաբան դառնալ, սակայն հայրը դեմ էր նրա որոշմանը, քանի որ Հորդանանում կանայք բացի ուսուցչի մասնագիտությունը, որևէ այլ մասնագիտություն չէին կարող ընտրել։ Բիշարաթը սովորել է Ռամալլահի ընկերների դպրոցում, այնուհետև անգլերեն է ուսանել Սիրիական-լիբանանյան քոլեջում։ 1930-ական թվականներին Բիշարաթն աշխատել է որպես ուսուցիչ ։
Հորդանանում կանայք իրավունք չեն ունեցել գումար կամ գույք ժառանգել։ Երբ Բիշարաթի հայրը մահացավ, նա իր գումարները թողեց զարմիկներին և ոչ թե դուստրերին։ Բիշարաթը, տնտեսելով իր միջոցները, ընդունվեց իրավաբանական դպրոց և իրավաբանի աստիճան ստացավ Լոնդոնի Մետրոպոլիտեն համալսարանից ։
Իրավագիտություն
Իրավաբանական աստիճան ստանալուց հետո Բիշարաթն իրավաբանական գործունեություն է ծավալել Հորդանանում և դարձել Հորդանանի իրավագետների ասոցիացիայի (JBA) անդամ, այդ թվում երկու անգամ ընդգրկվել է խորհրդի կազմում։ Նա ակտիվ գործունեություն է ծավալում ասոցիացիայի հանդիպումների և ընտրությունների ժամանակ մինչև կյանքի վերջ ։
Քաղաքական ակտիվիզմ
1954 թվականի հունիսի 17-ին ՝ 41 տարեկան հասակում, Բիշարաթը հիմնադրել է Արաբ կանանց միությունը (Ittihad al-Mar'ah al-Arabbiyah)  : Միության առաջին հանդիպմանը, որին մասնակցել է 800 կին, Բաշարաթն ընտրվել է միության նախագահ ։ 1954 թվականի վերջում միությունը հուշագիր է ներկայացրել Հորդանանի վարչապետին` խնդրելով, որ կանայք օրինական կերպով կարողանան քվեարկել և պաշտոն զբաղեցնել ։ Առաջիկա մի քանի տարիների ընթացքում միությունն աշխատել է բարելավելու կանանց գրագիտության մակարդակը, պայքարել է Հորդանանում կանանց ընտրական իրավունքների համար և խրախուսել կանանց լիարժեք իրականացնելու իրենց քաղաքական իրավունքները  ։ 1957 թվականին Արաբ կանանց միությունը հարկադրված էր փակվել ռազմական իրավունքի ներդրման և քաղաքական կուսակցությունների ու միությունների նկատմամբ կառավարության կողմից ճնշման պատճառով ։
Բիշարաթը խորապես մտահոգված էր պաղեստինյան ժողովրդի իրավունքներով։ 1948 թվականին, երբ հարյուր հազարավոր պաղեստինցի արաբներ ստիպված էին փախչել իրենց գյուղերից, Բիշարաթն այցելեց Միացյալ Նահանգներ պաղեստինյան իրավունքների մասին բանակցություններ և դասախոսություններ կարդալու նպատակով։ Նա հոդվածներ է գրել «Alraed» ամսագրի համար, Բին Ալ Ուրդոն (Հորդանանի դուստր) կեղծանունով ։
Բարեգործություն
1948 թվականին Բիշարաթը պաղեստինցի երեխաների համար մանկատուն է բացել և 1953 թվականին օգնել է ստեղծելու Հորդանանի առաջին բուժքույրական դպրոցը։ Նրա բարեգործությունը հաճախ ռազմավարական էր։ Գրող և հետազոտող Սուահիր Թալի խոսքերով Բիշարաթը գիտեր, որ քիչ հավանական է, որ իր հասարակությունն արձագանքի կնոջ ցուցաբերած քաղաքական ակտիվությանը, այդ պատճառով «իր գաղափարները վերածել էր բարեգործական ծրագրերի, որպես սոցիալական ընդունման պատուհան» ։
Մահ
Բիշարաթը մահացել է 2004 թվականին։ Նա իր ողջ ունեցվածքը՝ մոտավորապես 700,000 ԱՄՆ դոլար ) տարբեր բարեգործական կազմակերպությունների և եկեղեցուն, իր գրադարանը, կարի մեքենան, տպագրական մեքենան նվիրաբերել է Sisterhood Is Global Institute միջազգային հասարակական կազմակերպությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հորդանանցի կանայք Կատեգորիա:Հորդանանցի կին գրողներ Կատեգորիա:Հորդանանցի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ
Բրեբյեր
Բրեբյեր (Brebières), քաղաք Ֆրանսիայում, որը Օ դե Ֆրանսե շրջանի Պա դը Կալեի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքը գտնվում է Ա1 ավտոմայրուղուց 4 կմ հեռավորության վրա, իսկ Արրաս քաղաքից` 19 կմ դեպի արևելք։
2014 թվականին Բրեբյերի բնակչությունը կազմել է 4899 մարդ ։
Տնտեսություն
Բնակչության զբաղվածության կառուցվածքը։
2013 թվականի տվյալներով գործազրկության մակարդակը կազմել է 11.9% (Ֆրանսիայում ընդհանուր առմամբ, 12.8%): 2013 թվականի տվյալներով մեկ մարդու համար միջին տարեկան եկամուտը կազմել է 19 613 եվրո (Ֆրանսիայում ընդհանուր առմամբ` 25 140) ։
Վարչակազմ
Բրեբյերի քաղաքապետի պաշտոնը 1983 թվականից զբաղեցնում է սոցիալիստական ​​կուսակցության անդամ Ժան-Պիեռ Հեկեթը։ 2014 թվականի ընտրություններում նրա գլխավորած սոցիալիստական ​​բլոկը հաղթեց առաջին փուլում` հավաքելով 52,79% ձայն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Երկրի աղը
«Երկրի աղը», Վիմ Վանդերսի ու Ժուլիանու Ռիբեյրու Սալգադուի վավերագրական ֆիլմը բրազիլացի լուսանկարիչ Սեբաստյան Սալգադուի մասին։ Էկրան է բարձրացել 2015 թվականին։ Պրեմիերան կայացել է 2014 թվականին Կաննի կինոփառատոնում ։ Ցուցադրվել է նաև Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնում 2014 թվականի հունիսի 22-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է լուսանկարիչ Սեբաստյան Սալգադուին, որի որդին՝ Ժուլիանուն, կինոնկարի համահեղինակ ռեժիսորներից մեկն է։ Ֆիլմի սյուժեն կառուցված է Սալգադուի ու իր ընտանիքի հարաբերությունների շուրջը, որ ներկայացվում են նրա աշխատանքի համատեքստում, երբ Սալգադուն իր լուսանկարներով փորձում է իմաստավորել ժամանակակից աշխարհի ու տարբեր ժողովուրդների կենսակերպի սոցիալական-քաղաքական ցնցումներնը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրազիլական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Պորտուգալերեն ֆիլմեր
Ծովահենը (այլ կիրառումներ)
Ծովահենը, կարող է վերաբերել՝
Իզարի Լանդաու
Իզարի Լանդաու (Landau an der Isar), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում, Իզար գետի ափին։
Ծովինար (այլ կիրառումներ)
Ծովինար, կարող է վերաբերել՝
Իզարի Լանդաու
Պատմություն
Լանդաուն հիմնվել է 1224 թվականին բավարական դուքս Լյուդվիգ I Քելգհեյմացու կողմից։ Ավելի վաղ այդ վայրում գտնվում էր Լանդ Աու գյուղը, որի մասին առաջին հիշատակումը վերաբերում է 1074 թվականին։
Քաղաքն այրվել է 1504 թվականի լանդսխուտյան ժառանգության համար մղվող պատերազմի ժամանակ։ Երեսնամյա պատերազմի ավարտին՝ 1648 թվականին, Լանդաուին հաջողվեց խուսափել կրկնակի վերացումից շվեդներին վճարվող հարկի շնորհիվ։ Ավստրիական ժառանգության համար մղվող պայքարում՝ 1743 թվականին, քաղաքը գրեթե ամբողջովին ավերվեց ֆրանսիական և ավստրիական զորքերի կողմից։ 1829 թվականին Լանդաուի բնակչությունը հաշվարկվում էր 1624 բնակչով և 300 տնով։ 1875 թվականին անցկացվեց առաջին երկաթուղին։
1945 թվականի ապրիլի ռազմական գործողությունների ընթացքում քաղաքի կենտրոնական հատվածը մասնակիորեն ավերվել էր։
Բնակիչներ
2013 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ Լանդաուի բնակչությունը գրեթե 13 հազար մարդ է ։
Քաղաքի վարչական բաժանում
Ժամանակակից Լանդաուն ստորաբաժանվում է 31 վարչական շրջանների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ծռգետ (այլ կիրառումներ)
Ծռգետ, կարող է վերաբերել՝
Ծուխ (այլ կիրառումներ)
Ծուխ, կարող է վերաբերել՝
The Other Side (երգ)
«The Other Side», ամերիկյան երգիչ Ջեյսոն Դերուլոյի երգը։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի ապրիլի 3-ին՝ որպես նրա «Tattoos» (2013) կոչվող երրորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլ։ Այն նաև ընդգրկվել է այդ ալբոմի վերաթողարկված տարբերակում, որը կրում է «Talk Dirty» (2014) անվանումը։ Երգը գրվել է Ջեյսոն Դերուլոյի, Մարտին Ջոնսոնի և Ammo-ի կողմից, վերջինս նաև երգի պրոդյուսերն է։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Քոլին Թիլինը, թողարկվել է 2013 թվականի մայիսի 1-ին ։ Մինչ այս տեսահոլովակը, Թիլինը նաև եղել է Դերուլոյի «It Girl» և «Breathing» տեսահոլովակների ռեժիսորը ։
Հավաստագրումներ
!scope="col" colspan="3"| Streaming
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Ջեյսոն Դերուլոյի երգեր Կատեգորիա:2012 երգեր
Պիետրակատելլա
Պիետրակատելլա  (Pietracatella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 259 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 26 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86020, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ֆանենդո Ադի
Ֆանենդո Ադի (Fanendo Adi, ), նիգերացի ֆուտբոլիստ, «Պորթլենդ Թիմբերս» ֆուտբոլային ակումբի հարձակվող։
Ակումբային գործունեություն
Սկսել է հանդես գալ «Յունիոն Բանկի» երիտասարդական թիմում։ Հետո խաղացել է «Լոգա Այլենդերս» ֆուտբոլային ակումբում։
Պիետրակատելլա
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Դոնատուսը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 7-ին։
Ընթերցողը (այլ կիրառումներ)
Ընթերցողը, կարող է վերաբերել՝
Պիետրակատելլա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆանենդո Ադի
Ակումբային գործունեություն
2009 թվականին տեղափոխվել է սլովակյան «Թրենչին» ֆուտբոլային ակումբ։ 2009-2010 մրցաշրջանում ակումբը Սլովակիայի առաջին լիգայում զբաղեցրել է երկրորդ տեղ՝ զիջելով միայն «ՎիՕնուին»։ Հաջորդ մրցաշրջանում 17 խաղերի ընթացքում Ադին խփել է 11 գնդակ։ Դրանից հետո խաղացողով հետաքրքրվում էին «Ֆեյենորդ» և «Գրոնինգեն» ֆուտբոլային ակումբները ։ 2011 թվականի ձմռանը Ադիին դիտարկում էր ամսթերդամական «Այաքս» ֆուտբոլային ակումբը ։
2011 թվականի փետրվարին նա երեք տարի ժամանակահատվածով պայմանագիր է կնքել Դոնեցկի «Մետալուրգ» ֆուտբոլային ակումբի հետ ։ Ադին խմբում ստացավ 22-րդ համարը, այդ համարով նա արդեն խաղացել էր «Թրենչինում»։ «Մետալուրգը» գնեց Ֆանենդո Ադիին Մուսավենկոս Մգունին փոխարինելու համար, որը տեղափոխվել էր ռուսական «Թերեկ» ։ 2011 թվականի փետրվարի 20-ին Ադին խաղացել է իր առաջին խաղը, երբ Թուրքիայի հավաքականը ընկերական խաղում մրցում էր Բելառուսի «Միսնկի» դեմ (0:1), Ադին Ջունիոր Մորաեսի հետ դուրս եկան խաղի 70-րդ րոպեին։
Ուկրաինայի Պրեմիեր լիգայում 2011 թվականի մարտի 12-ին իրենց դաշտում «Սևաստոպլ» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում Ադին խաղաց իր առաջին խաղը (1:0), Ադին դուրս եկավ խաղի 78-րդ րոպեին Չիպրիանա Թենասեի հետ։ Հաջորդ՝ 30-րդ փուլում, Ուկրաինայի առաջնությունում խաղացել է Լուցկի «Վոլինի» ֆուտբոլային ակումբի դեմ (1:3) , Ադին խփել է իր առաջին գոլը Վիտալի Նեդելկոյի դարպասը։ 2010-2011 մրցաշրջանում Ադին խաղացել է 9 խաղ և խփել 1 գոլ։
2011 թվականի հունիսին Ադին հրավիրվեց դիտարկվելու Կիևի «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբում ։ Ավստրիայի հավաքականի հետ խաղի ժամանակ նա ստացավ ազդրի վերին հատվածի միկրովնասվածք, որից հետո վերականգնվելու համար պահանջվեց երկու շաբաթ ։ Բուժման կուրսի համար նա տեղափոխվել է Կիև ։ Չնայած վնասվածքին՝ «Դինամոն» Ադիին 2011 թվականի վերջին վարձավճարով վերցրեց ։
2011 թվականի օգոստոսի 27-ին առաջին անգամ հանդես է եկել Ուկրաինայի երիտասարդական առաջնության «Դինամոյի» կազմում Դնեպրոպետրովսկի «Դնեպրի» դեմ արտագնա հանդիպման ժամանակ (0:1), Ադին խաղաց ամբողջ խաղը։ «Դինամոյի» հիմնական կազմում առաջին խաղը տեղ է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ին 1/16 Ուկրաինայի գավաթի ժամանակ եզրափակչում խաղացին Կրեմենչուգի «Կրեմնյայի» դեմ (2:3), Ադին խաղացել է հիմնական կազմում, 15 րոպե անց Կարլոս Կորեի փոխանցումից հետո նա խփել առաջին գոլը։ 2012 թվականի հունվարին տեղափոխվել է Սիմֆերոպոլի «Թավրյու» ֆուտբոլային ակումբ, հետո վերադարձել «Թրենչին»։ 2013 թվականի օգոստոսի 25-ին տեղափոխվել է «Կոպենհագեն» ֆուտբոլային ակումբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Գալիցիա-Վոլինիայի թագավորություն
Գալիցիա-Վոլինիայի թագավորություն, եղել է Գալիցիայի և Վոլինիայի Галицько-Волинське князівство, Королівство Русі, Regnum Galiciae et Lodomeriae, Regnum Russiae) շրջանում` այժմյան Ուկրանիայում։ Այն կազմավորվել է Վոլինիայի արքայազնի ՌոմաՆ Մեծ ի կողմից Լեհաստաանի Լեզեք Սպիտակի օգնությամբ։ Ռոման Մեծը միավորում է Հալիչի և Վոլինիայի ինքնավար մարզերը, որոնք կազմավորվել էին 1199-1349 թվականներին Նովգորոդի և Վլադիմիր–Սուզդալյան իշխանությոունների հետ միասին։ Այն եղել է Ռուսիայի անկումից հետո հիմնադրված երեք խոշորագույն իշխանություններից մեկը։ Կործանմանը նպաստել են մոնղոլական 1239-1241 թվականների արշավանքները։ Արևմտյան Գալիցիան հիմնադրվել է Սանի և Ուիփրզի միջև, որտեղ հիմա հարավարևելյան Լեհաստանն է։ Ամբողջ արևելյան տարածքը ծածկում է Փրիփեթ Մարշեսը (այժմ Բելոոուսիա)։ Հռոմեական կայսրության անկումից հետո ամբողջ տարածքը բնակեցվում է սլավոնական ժողովուրդներով` խորվաթներով, բուժաներով, դուլեբներով։ Հարավ-արևմտյան շրջանը հավանաբար եղել է Մեծ Մորավական պետության մաս։ 907 թվականին գալիցական խորվաթները ռազմական արշավանքի են դուրս եկել ընդդեմ Կոստանդնուպոլսի Նովգորոդի իշխան Օլեգի գլխավորությամբ ։ Սա նշանակալի ապացույց է ցեղերի արմատական պատկանելության մասին։ Մոտ 970 թվականին այդ տարածքի արևելյան մասը հավանաբար մտնում է պիաստների հարստության մեջ։ Այդ շրջանը հիշեցնում է 981 թվականը, երբ Վլադիմիրը Կիևյան Ռուսիան դարձնում է լեհական հողերի մաս։ Նա հիմնադրում է Վոլոդիմիր քաղաքը Վոլինսկի հետ և հետո քրիստոնեությունը ընդունել է տալիս տեղաբնիկներին։ 12-րդ դարում ռյուրիկյան իշխանություն Գալիչը պատկանել է Վլադիմիր Մեծի հաջորդներին։ 12-րդ դարում Գալիցիան և Վոլինյան հանդես են եկել միասնության մեջ` որպես գալիցիա-վոլինյան իշխանություն, որն ընդմիջումներով գոյատևել է կես դար։
Բարձրացում և գագաթնակետ
Գալիցիան և Վոլինյան ժառանգականության հիմքով պատկանում էին Կիևյան հարստության կրտսեր անդամներին։ Իշխան Վլադիմիրի ճյուղը իր ձեռքում էր պահում Վոլինիայի իշխանությունը, իսկ Գալիչի իշանությունը (հետագայում Գալիչինա) պատկանում էր Յարոսլավ Իմատունին։ Գալիցիա-Վոլինյան կազմավորվել է 1198 կամ 1199 թվականին իշխան Վլադիմիր II Յարոսլասլավիչի օրոք։ Ռոմանը գրավում և միավորում է հողերը մի պետության մեջ։ Ռոմանական գահակալները հիմնականում օգտագործել են Գալիչը թագավորության կարգավիճակով։ Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում Գալիցիան և Վոլինյան եղել են ինքնավար քաղաքներ։ Ռոմանը 1204 թվականին գրավում է Կիևը։ Նա հաշտության պայմանագիր է կնքում Հունգարիայի և դիվանագիտական հարաբերություներ հաստատում Բյուզանդիայի հետ։ Իր կառավարման շրջանոմ նա եղել է Ռուսիայի հզոր իշխաններից։ Նա ամուսնացել է բյուզանդական կայսեր` Ալեքսիոս III-ի ազգականուհու հետ։ Բյուզանդիայի հետ հարաբերությունները օգնում են կայունացնելու հարաբերությունները ոուսական բնակչության հետ Ստորին Դնեստրում և Ստորին Դանուբում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գալիցիա-Վոլինիայի թագավորություն Կատեգորիա:12-րդ դարը Կիևյան Ռուսիայում Կատեգորիա:1199 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Պատմական սլավոնական երկրներ
Ընկուզեք (այլ կիրառումներ)
Ընկուզեք, կարող է վերաբերել՝
Մերչենասկո
Մերչենասկո  (իտալ․՝ Mercenasco) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.265 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 105 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարիամ Մագդաղենացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վլադիմիր Դոմոգացկի
Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Դոմոգացկի , ռուս խորհրդային քանդակագործ, մանկավարժ, Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտի պրոֆեսոր (1937 թվականից)։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1937)։
Կենսագրություն
Ծնվել է ուկրաինացի հողատիրոջ և բժշկի ընտանիքում։ Մանկությունը անց է կացրել Շվեյցարիայում և Ուկրաինայում։ Տեղափոխվել է Մոսկվա և 1897—1902 թվականներին Մոսկվայի պետական համալսարանում սովորել իրավագիտություն։
XX-րդ դարի սկզբին մի քանի անգամ եղել է Փարիզում և Իտալիայում, որտեղ ուսումնասիրել է եվրոպական արվեստը։ Նրա վրա հիմնական ազդեցություն են թողել Պավել Տրուբեցկոյի և Օգյուստ Ռոդենի աշխատանքները։ 1907 թվականին Փարիզում ակտիվ ուսումնասիրել է մարմարի վրա աշխատելու տեխնիկան։
Ռուսաստան վերադառնալուց հետո 1908—1910 թվականներին Մոսկվայի Ստրուգանովայի ուսումնարանում աշխատել է որպես մանկավարժ։ 1937 թվականից նա Մոսկվայի կերպարվեստի ինստիտուտի պրոֆեսոր է և քանդակագործության ֆակուլտետի դեկան։
Նրա աշակերտներից են՝ Լև Կերբելը, Վ․Ե․ Ցիգալը, Դ․Յ․ Միտլյանսկին։
1914 թվականից Մոսկվայի նկարիչներ ընկերության անդամ է։ Եղել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։
Թաղված է Մոսկվայի Նովոդեվիչյան գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություն
Աշխատել է կենցաղային, անիմալիստական և դիմանկարների ժանրում։ Դոմոգացկիի ակտիվ ստեղծագործական, հետազոտական և հասարակական գործունեությունը եղել է հետհեղափոխական շրջանում։ Շարունակելով աշխատել դիմանկարային ժանրի բնագավառում, նա քանդակել է Վ․Ա․ Վատագինին (1923), Նիկոլայ Սեմաշկոյին (1924), Վիկենտի Վերեսաևին (1929), Կարլ Մարքսին (1931)։ Բացի այդ նա մասնակցել է Ա․Ս․Պուշկինի և Մ․ Գորկիի (1938) հուշարձանի մրցույթին, ինչպես նաև աշխատել նոր դարաշրջանի հուշահամալիր ստեղծելու վրա․ նա Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը քանդակել է թատերական գործիչներ Ա․Ս․ Յուժինի (1928) և Ա․Վ․ Սերգեևի (1934) գերեզմանաքարերը։
Մասնակցել է մոնումենտալ քարոզչության լենինստական ծրագրի իրականացմանը («Ջ․ Բայրոն» Սանկտ Պետերբուրգում, гипс, 1919)։ Աշխատելով հիմնականում դիմանկարչության բնագավառում (մարմարե ինքնանկար, 1925,, Ռուսաստանի պետական թանգարան․ որդու դիմանկար, մարմարե, 1926, Տրետյակովյան պատկերասրահ), Դոմոգացկին ձգտում էր պատկերների ինտիմ-լիրիկական մեկնաբանությանը, քանդակել է նաև պատմական դիմանկարներ («Ա․Ս․ Պուշկին» «Լ․Ն․ Տալստոյ», բրոնզ, 1928, Մոսկվայի Լ․Ն․ Տալստոյի Համամիութենական թանգարան)։
Որոշ ժամանակ ղեկավարել է Տրետյակովյան պատկերասրահի քանդակների բաժինը։
Մասնակցել է սովետական մեծ հանրագիտարանի առաջին հրատարակությանը և արվեստի տերմինաբանության բառարանի համար քանդակագործության հոդվածների պատրաստմանը, գրել մի շարք տեսական հոդվածներ։
Հիշատակ
Տանը, որտեղ 1913 թվականից ապրել և աշխատել է Դոմոգացկին (Մոսկվա, Սերեբրյանի նրբանցք, 4), տեղադրվել է հուշատախտակ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1876 ծնունդներ Կատեգորիա:1939 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Քանդակագործներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ
Քեյփթաունի միջազգային օդանավակայան
Օդանավակայանը ունի ինչպես ուղիղ չվերթներ Յոհաննեսբուրգից և Դուրբանից, այնպես էլ թռիչքներ Հարավային Աֆրիկայի փոքր քաղաքներ։ Միջազգային մակարդակով ուղղակի չվերթեր են իրականացվում Աֆրիկայի, Ասիայի, Եվրոպայի և Հարավային Ամերիկայի մի շարք երկրներ։ Քեյփթաունի և Յոհաննեսբուրգի միջև ավիաուղին աշխարհում հինգերորդ ամենածանրաբեռնված ավիաուղին էր 2007 թվականին, իսկ Քեյփթաունի և Դուրբանի միջև ավիաուղին ծանրաբեռնվածությամբ հինգերորդն է Աֆրիկայում ։
2009 թվականին Քեյփթաունի միջազգային օդանավակայանը ստացել է Skytrax մրցանակը, որպես Աֆրիկայի լավագույն օդանավակայան ։ Օդանավակայանը ունի ներքին և արտաքին տերմինալներ, որոնք կապված են ընդհանուր կենտրոնական տերմինալի հետ։
Պատմություն
Քեյփթաունի միջազգային օդանավակայանը բացվել է 1954 թվականին, Վիտվատերսվանդում Յան Քրիստիան Սմետսի անվան միջազգային օդանավակայանի (այժմ` Օ. Ռ. Տամբոյի անվան միջազգային օդանավակայան) բացումից մեկ տարի հետո։ Օդանավակայանը փոխարինեց Քեյփթաունի Վինգֆիլդ արվարձանում գտնվող նախկին օդանավակայանին։ Սկզբում օդանավակայանը կոչվում էր D.F. Malan Airport` ի պատիվ այն ժամանակվա Հարավային Աֆրիկայի վարչապետ Դանիել Ֆրանսուա Մալանի։ Սկզբում նախատեսված էր երկու միջազգային չվերթեր, ուղիղ չվերթ Մեծ Բրիտանիա և երկրորդ թռիչքը դեպի Մեծ Բրիտանիա Յոհաննեսբուրգով ։ 1990-ական թվականների սկզբին ապարտհեյդի անկումից հետո օդանավակայանը պետության կողմից հանձնվեց նոր ձևավորված Airports Company South Africa ընկերությանը, և քաղաքական նկատառումներից ելնելով այն կոչվեց Քեյփթաունի միջազգային օդանավակայան ։ 21-րդ դարի առաջին տարիներին  օդանավակայանում ուղևորահոսքի զգալի աճ է նկատվում, 2004-2005 թվականներին այն կազմել է տարեկան 6.2 միլիոն ուղևոր, 2007-2008 թվականներին հասավ 8.4 միլիոնի, իսկ 2008 -2009 թվականներին նվազեց հասնելով 7.8 միլիոնի։ 2010 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության նախապատրաստության շրջանում Քեյփթաունի Միջազգային օդանավակայանը ընդարձակվեց և վերանորոգվեց։ Գլխավորը տերմինալի կենտրոնական շենքի վերակառուցումն էր 1.6 միլիարդ ռանդ արժեքով, որը նախկինում կապում էր անհատական, ներքին և արտաքին տերմինալները և ապահովում  ընդհանուր գրանցման տարածք ։ Կենտրոնական տերմինալի նախնական մակարդակը բացվեց 2009 թվականի նոյեմբերին։
Տեղեկատվություն տերմինալի մասին
2009 թվականին Քեյփթաունի Միջազգային օդանավակայանը ստացել է Skytrax «Աֆրիկայի  լավագույն օդանավակայան» մրցանակը՝ առաջ անցնելով Դուրբանի և Օ. Ռ. Տամբոյի անվան միջազգային օդանավակայաններից ։
Ավտոմոբիլներ
Քեյփթաունի Միջազգային օդանավակայանը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից մոտավորապես 22 կմ հեռավորության վրա։ Այնտեղ կարելի է հասնել N2 ավտոմայրուղով և օդանավակայանի մուտքի ճանապարհով։ Օդանավակայան կարելի է հասնել նաև R300 ավտոմայրուղով M12, M10 и M22 մայրուղիների միջոցով։
Օդանավակայանի ընդհանուր ավտոկայանատեղիում կա մոտավորապես 1424 տեղ, իսկ ներքին տերմինալի բազմահարկ կայանատեղին ապահովում է 1748 տեղ ։ Միջազգային տերմինալի մոտ գտնվող նոր ավտոկայանատեղին ունի ևս 4000 տեղ ։
Հասարակական տրանսպորտ
MyCiTi արագընթաց տրանսպորտի ավտոբուսային համակարգը մաքոքային սպասարկման կապ է ապահովում քաղաքի վարչական կենտրոնի և օդանավակայանի միջև։ Ավտոբուսները մեկնում են 20 րոպեն մեկ սկսած ժամը 04։20-ից մինչև 22։00-ը։ Օդանավակայանում տարբեր մասնավոր ընկերությունների կողմից ապահովվում է նաև տաքսիներով սպասարկման ծառայություն ։
Երկաթուղի
Քեյփթաունի Միջազգային օդանավակայանի հետ ուղղակի երկաթուղային կապ չկա։ Հարավաֆրիկյան երկաթուղու ուղևորափոխադրումների գործակալությունն առաջարկում է կառուցել 4 կմ երկաթուղագիծ գործող մերձքաղաքային երկաթուղային ցանցի և օդանավակայանի միջև, սակայն դրա կառուցման հավանականությունը քիչ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության օդանավակայաններ Կատեգորիա:Աֆրիկայի օդանավակայաններ
Ընձակ (այլ կիրառումներ)
Ընձակ, կարող է վերաբերել՝
Դոմենիկո Անդրեա Տրեզինի
Դոմենիկո Անդրեա Տրեզինի, ռուս ճարտարապետ և ինժեներ։ Ծագումով շվեյցարացի։ 1703 թվականից աշխատել է Ռուսաստանում։ Տրեզինիի նախագծերով հիմնադրվել են Կրոնշտադտը և Ալեքսանդրո-Նևսկի մայրավանքը (1710 թ.), Պետերբուրգում իրականացվել Վասիլևյան կղզու մի մասի հատակագծումը, այնտեղ իսկ կառուցվել Պետրոս 1-ինի Ամառային պալատը (1710-1714 թթ.), Պետրոպավլովյան ամրոցում՝ Պետրոպավլովյան տաճարը և Պետրոսի դարպասը, 12 կոլեգիաների շենքը (այժմ՝ համալսարան, 1722-1734 թթ.)։ Տրեզինին Պետրոս I-ի հրամանով բնակչության տարբեր խավերի համար կազմել է բնակելի տների «օրինակելի» (տիպային) նախագծեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ռուս ճարտարագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի ճարտարապետներ
Մակոնի
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02449։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 81 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 46 աշխատունակ մարդկանցից (15—64 տարեկան) 34-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 12-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,9 %, 1999 թվականին եղել է 81,1 %)։ 34 ակտիվ քաղաքացիներից 31-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (17 տղամարդ և 14 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 3 մարդ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 12 ոչ ակտիվ մարդկանցից 2-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 4-ը եղել են թոշակառու, 6-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ընձուղտ (այլ կիրառումներ)
Ընձուղտ, կարող է վերաբերել՝
Լեխ Կոնոպինսկի
Լեխ Կոնոպինսկի (Lech Konopiński, ), լեհ բանաստեղծ, արձակագիր, երգիծաբան, մանկագիր, թարգմանիչ, խմբագիր, տնտեսագիտության դոկտոր (1973), Լեհաստանի գրողների միության, լրագրողների ընկերկցության անդամ անդամ (1962), Ծիծաղի շքանշանի ասպետ, Գլորիա Արտիսի անվան մշակույթի վաստակավոր գործի մեդալակիր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի շամանակ ընտանիքի հետ ապրել է Վարշավայում։ Հայրը զոհվել է 1944 թվականին, իսկ Լեխը մոր և եղբոր հետ տարհանվել է Գերմանիա՝ հարկադիր աշխատանքի։ Պատերազմից հետո վերադարձել են Պոզնան։
Ավարտել է Պոզնանի տնտեսագիտական համալսարանը։ 1957-1960 թվականներին եղել է «Կակտուս» երգիծական շաբաթաթերթի խմբագիրը, 1960-1965 թվականներին՝ «Gazeta Poznańska» թերթի խմբագիրը։ 1991 թվականին հրատարակել և խմբագրել է «Pyra» երգիծական ամսագիրը, այնուհետև «Filatelista Polski» թերթը։ 2010 թվականից «Warta» մշակութաբանական ամսագրի խմբագիրն է։
Հրատարակել է յոթ տասնակից ավելի գրքեր, որոնցից են՝ «Ակցիաներ և ռեակցիաներ», «Սիրամարգի աչիկները», մանուկների համար՝ «Հեքիաթային պատմություններ», «Կոնոպինսկին մանուկներին» և տասը գրքույկներ (մատենաշար) ամենափոքրերի համար՝ «Անցնելով գործի»։ 500 երգերի տեքստերի հեղինակ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ արձակագիրներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեհ մանկագիրներ Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լեհ խմբագիրներ Կատեգորիա:Լեհ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Պոզնան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պոզնանի տնտեսագիտական համալսարանի շրջանավաչտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ֆրանչեսկո Սիդարի
Ֆրանչեսկո Սիդարի, իտալացի պատմաբան։
Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ Կատեգորիա:1918 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 մահեր
Արախ
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում ։ Բնակչությունը կազմում է 2630 մարդ (2010 թվականի 31 դեկտեմբերի տվյալներով)։ Տարածքը 28,80 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 113''։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 13 գյուղական համայնքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բավարիայի բնակավայրեր
Ընտանիք (այլ կիրառումներ)
Ընտանիք, կարող է վերաբերել՝
Լահեմաա ազգային պարկ
Լահեմաա ազգային պարկ (Lahemaa), պարկ, որը տեղակայված է Էստոնիայի հյուսիսային մասում։ Գտնվում է մայրաքաղաք Տալլինից 70 կիլոմետր արևելք։ Պարկի հյուսիսում Ֆիննական ծոցն է իսկ հարավում՝ Տալլին-Նարվա մայրուղին։ Ազգային պարկն ընդգրկում է 725 քառ. կմ տարածք (ներառյալ ծովը՝ 250,9 քառ. կմ) ։ Լահեմաան առաջին տարածքն էր, որ հռչակվել է որպես ազգային պարկ նախկին Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միությունում։ Այն Էստոնիայի ամենամեծ ազգային պարկն է, ինչպես նաև՝ Եվրոպայի ամենամեծ ազգային պարկերից մեկը։ Նրա կանոնադրությունը կոչ է անում պահպանել, ուսումնասիրել և աջակցել հյուսիսային Էստոնիայի բնատեսարաններին, էկոհամակարգերին, կենսաբազմազանությանը և ազգային ժառանգությանը։
Պատմություն
Լահեմաա անունը ծագում է Հյուսիսային Էստոնիայի ափի անվանումից, որտեղ կան չորս մեծ թերակղզիներ՝ Յումինդա, Պեռիսպեա, Կեսմու և Վեռգի։ Դրանք միմյանցից բաժանված են չորս ծովածոցերով՝ Կոլգա, Հառա, Էռու ու Կեսմու։ Լահեմաա թարգմանաբար նշանակում է «Ծովածոցերի երկիր» ։
Ազգային պարկը հիմնադրվել է 1971 թվականին։ Զբոսաշրջության գլխավոր շրջաններից մեկն է։ Թեև զբոսաշրջային ընկերություններն առաջարկում են շրջագայությունների փաթեթ Տալլինից, սակայն շատ մարդիկ իրենք են կազմակերպում ուղևորություններ դեպի ազգային պարկ։ Լահեմաայի ավելի քան 70 տոկոսը ծածկված է անտառներով, որոնք ունեն հարուստ բուսական ու կենդանական աշխարհ։ Լանդշաֆտում կան շատ տորֆային հողեր՝ ներառյալ 7000-ամյա Լաուկասու արգելոցը։ Պարկում բնակվում է վարազ, ազնիվ եղջերու, գայլ, արջ և սովորական լուսան։
Ազգային պարկում կան չորս դղյակներ, ինչպիսիք են Պալմսեն, գունագեղ Վիհուլան, Կոլգան և Սագադին, որը կառուցված է բարրոկո ոճով ։
Մինչ 1991 թվականը ԽՍՀՄ-ը շահագործում էր գաղտնի սուզանավակայան Հարայուն ։ Կայանը հիմնվել է 1950-ական թվականներին Սառը պատերազմի ժամանակ ։ Նախկին խորհրդային սուզանավակայանի ավերակներն այժմ ամբողջապես գտնվում են Լահեմաային կից համանուն փարոսում ։
Ջաբա (այլ կիրառումներ)
Ջաբա, կարող է վերաբերել՝
Օխվամ
Օխվամ, լեռ Թուրքիայում, Պոնտական լեռներում, Խաղտյաց լեռներում, Ճորոխի գետաբերսւնից մոտ 20 կճ հարավ, Սև ծովի հարավ-արևելյան ափին։ Նշանակված է Կովկասի 5-վեբստանոց քարտեգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արդվինի մարզի լեռներ
Շանթի առաքելություն
Շանթի առաքելություն, կազմավորել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը (1920 թվականին)՝ խորհրդային Ռուսաստանի հետ բանակցություններ վարելու և պայմանագիր կնքելու նպատակով։ Անդամներն էին Լևոն Շանթը (նախագահ), Հ. Տերտերյանը և Լ. Զարաֆյանը։ Պատվիրակությունը Մոսկվա է հասել 1920 թվականի մայիսի վերջին և բանակցություններ սկսել ՌԽՖՍՀ արտգործժողկոմ Գեորգի Չիչերինի և նրա տեղակալ Լևոն Կարախանի հետ։
Նպատակ
Պատվիրակությանը հրահանգված էր հասնել այն բանին, որ խորհրդային Ռուսաստանը ճանաչի Հայաստանի Հանրապետությունը՝ նրա սահմաններով, ներառյալ Լեռնային Ղարաբաղը, սկզբունքորեն ընդունի արևմտյան Հայաստանի միացումը Հանրապետությանը, չմիջամտի Հայաստանի ներքին գործերին, Հյուսիսային Կովկասում և Ռուսաստանում բնակվող հայերին իրավունք տա գաղթել Հայաստան, հատուցի առաջին աշխարհամարտի պատճառով Հայաստանին հասցված նյութ, վնասները և այլն։
Բանակցությունների ընթացքը
Սակայն բանակցություններն այլ ընթացք ստացան, հենց սկզբից առաջին պլան մղվեց հայ-թուրքական հարաբերությունների հարցը, որտեղ խորհրդային Ռուսաստանը ցանկանում էր ստանձնել միջնորդի դեր։ Գեորգի Չիչերինը հայկական պատվիրակությանը առաջարկեց հրաժարվել եվրոպական դիվանագիտությունից և հայթուրք. վեճի լուծումը հանձնել Մոսկվայի իրավարարությանը։ Իսկ տարածքային հարցի լուծման համար առաջ քաշեց ագգագրական սահմանի սկզբունքը՝ հիմք ընդունելով մինչև առաջին աշխարհամարտը եղած ազգային փոխհարաբերությունները. և առաջարկեց երկու կողմից էլ փոխադարձ վերաբնակեցում կատարել՝ միատեսակ, ազգագրական տարածք ստեղծելու նպատակով։ Շանթի պատվիրակությունը թեև արևմտյան Հայաստանի մասին բանակցություններ վարելու լիազորություն չուներ, բայց համաձայնեց այդ սկզբունքի հետ, թեև, ինչպես Չիչերինն է նշել, «այդ սկզբունքը կոնկրետացնելու փորձի ժամանակ պարզվեց, որ դաշնակների պահանջները դեռևս այնքան մեծ են, որ նրանց հետ Հայաստանի սահմանների ընդունելի որոշման հասնել հնարավոր չէր ։ Նույն ժամանակ Մոսկվայում գտնվող թուրքական պատվիրակությունը Բեքիր Սամիի գլխավորությամբ ոչ միայն չընդունեց ազգագրական սահմանի սկզբունքը, այլև համառորեն պնդում էր Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրով գծված սահմանների և Հայաստանի դեմ ռազմական արշավանքի անհրաժեշտության վրա։ Ադրբեջանի հետ Հայաստանի սահմանների ճըշտման հարցում ևս բանակցություններն արդյունք չտվեցին, եթե Շանթը պնդում էր, որ Լեռնային Ղարաբաղը որպես պատմական Հայաստանի տարածք և հայերով բնակեցված երկրամաս պետք է կցվի Հայաստանին, ապա խորհրդային Ադրբեջանը Մոսկվայից պահանջում էր իրեն կցել ոչ միայն Ղարաբաղը, այլև Զանգեզուրը, Նախիջևանը, Շարուր-Դարալագյազը։ խորհրդային Ադրբեջանի ղեկավարները հանդես էին գալիս նաև Թուրքիայի շահերի պաշտպանությամբ՝ Չիչերինին ուղարկած հեռագրերում պնդելով, որ «դաշնակցական կառավարության հետ ամեն մի բանակցություն համարում ենք ավելորդ, իսկ Թուրքահայաստանի հարցը Ձեր մտադրության ձևով՝ անժամանակ»։ Հուլիսի 1-ին Երևան ուղարկած հեռագրում Լ. Շանթը նշում էր. որ «միակ դժվարությունը Ադրբեջանի սահմանն է, որովհետև Բաքվից ամեն կերպ աշխատում են խանգարել պայմանագրի կնքմանը»։ Հուլիսի 19-ին Թիֆլիս՝ Հայաստանում ՌԽՖՍՀ փազոր ներկայացուցիչ նշանակված Բորիս Լեգրանին ուղարկած հեռագրում այդ նույն միտքը կրկնել է նաև Չիչերինը՝ ասելով, որ «հայկական պատվիրակության հետ բանակցությունները կանգ են առել մեռյալ կետի վրա», քանի որ Ադրբեջանի պահանջները հայկական պատվիրակության համար ընդունելի չեն, և հայտնում էր, որ նա լիազորվում է շարունակել բանակցությունները Հայաստանում, անմիջականորեն կառավարության հետ։ Այսպես անարդյունք ավարտվեց Շանթի առաքելությունը Մոսկվայում. օգոստոսի 10-ին Շանթի պատվիրակությունը դուրս եկավ Մոսկվայից և Երևան հասավ սեպտեմբերին։ Հոկտեմբերին պատվիրակությունը նույն կազմով բանակցություններ վարեց Լեգրանի հետ Երևանում, որն ավարտվեց ՌԽՖՍՀ և Հայաստանի միջև հաշտության պայմանագրի ստորագրումով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայաստանի առաջին հանրապետություն
Ջալալ (այլ կիրառումներ)
Ջալալ, կարող է վերաբերել՝
Ջանիկ (այլ կիրառումներ)
Ջանիկ, կարող է վերաբերել՝
Զաբ
Զաբ, Заб, Zab՝ գետ Պարսից ծոցի ավազանում, Տիգրիսի ձախակողմյան վտակը, տ Մեծ Զաբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գետ
Ջաջուռ (այլ կիրառումներ)
Ջաջուռ, կարող է վերաբերել՝
Ռիչարդ Բրոտիգան
Ճանաչված գրողներ Հարուկի Մուրակամին և Էրլենդ Լուն Բրոտիգանին անվանել են իրենց ուսուցիչ։
Ռիպալիմոզանի
Ռիպալիմոզանի (Ripalimosani), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջասպեր շրջան (այլ կիրառումներ)
Ջասպեր շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ռուքսանդրա Չեսերիանու
Ռուքսանդրա Չեսերիանու (Ruxandra Cesereanu, ), ռումինացի արձակագիր, բանաստեղծ, էսսեիստ, գրական քննադատ, կինոքննադատ, թարգմանիչ, գրականագիտության դոցենտ։ Ռումինիայի գրողների միության անդամ։ Կլուժ քաղաքի «Steaua» մշակութային ամսագրի խմբագիր, «Phantasma» արվեստի կենտրոնի անդամ, օնեյրիկ գրականագիտության և գրավոր ստեղծագործական խոսքի դասընթացների տնօրեն։
2012 թվականին այցելել է Հայաստան, մասնակցել ՀՀ մշակույթի նախարարության կազմակերպած «Գրական տապան» միջոցառմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռումինացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ռումինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Կին բլոգերներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Ջավախք (այլ կիրառումներ)
Ջավախք, կարող է վերաբերել՝
Լը Մայե դ’Էկոլ
Լը Մայե դ’Էկոլ (Le Mayet-d'École), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Վիշիի շրջանում։ Մտնում է Գաննա կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03164։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 271 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 165 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 113-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 52-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,3 %)։ 113 աշխատունակ բնակիչներից 100-ը աշխատում էին (62 տղամարդ և 38 կին), անաշխատանք էին 13-ը (7 տղամարդ և 6 կին)։ 52 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 14-ը թոշակառու, 26-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալվարո Մորտե
Ալվարո Անտոնիո Գարսիա (Álvaro Antonio García, ), իսպանացի դերասան։ Կինոյում և հեռուստատեսությունում հայտնի է որպես Ալվարո Մորտե։ Առավել հայտնի է Antena 3 հեռուստաալիքի (հետո գնվել է Նեթֆլիքսի կողմից) թողարկած «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում Սերխիոյի («Պրոֆեսոր») դերով։
Անձնական կյանք
Մորտեն տիրապետում է երկու լեզվի, նա խոսում է ինչպես իսպաներեն (իր մայրենի լեզուն), այնպես էլ անգլերեն։
Նա ամուսնացած է դիզայներ Բլանկա Քլեմենտեի հետ։ Նրանք ունեն 2 երեխա՝ Ջուլիետը և Լեոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի գործարարներ Կատեգորիա:Իսպանացի արվեստագետներ
Լյուդմիլա Մայակովսկայա
Լյուդմիլա Վլադիմիրովնա Մայակովսկայա (Людмила Владимировна Маяковская, ), գործվածքի նկարիչ, մանկավարժ, գյուտարար, ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ (1961), ՌԽՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1964), Վլադիմիր Մայակովսկու ավագ քույրը։ Նա միակ էնտուզիաստ մասնագետն էր, որը 1920-ական թվականներին Ռուսաստանում արդյունաբերական լայն մասշտաբներով կիրառել է աերոգրաֆիայի մեթոդը ։
Կենսագրություն
Լյուդմիլա Մայակովսկայան ծնվել է 1884 թվականի օգոստոսի 24-ին Հայաստանի Նիկիտինո գյուղում ։ 1910 թվականին ավարտել է Ստրոգանովի ուսումնարանը, որպես գործվածքների նկարիչ-դիզայներ աշխատել է Մոսկվայի «Եռալեռ մանուֆակտուրա» (այնտեղ վարել է աերոտպագրության արհեստանոցը ) և «Կարմիր վարդ» կոմբինատներում։ Մայակովսկայան գործարանում առաջին կինն էր, որը Ռուսաստանում տեղի ունեցած հեղափոխությունից առաջ վարչական և տեխնիկական պաշտոն էր զբաղեցնում ։
Վլադիմիր Մայակովսկուն օգնել է պատրաստելու «Окна РОСТА» պաստառները. տրաֆարետների պաստառների տիրաժավորման եղանակը նման էր դաջովի գործվածքի պատրաստման մեթոդին, և Լյուդմիլան նույնիսկ գործարանից գործիքներ է տարել աշխատանքի համար, ինչը հնարավորություն է տվել մեկ ձևանմուշից պատրաստել մինչև 150 պաստառ ։
1925 թվականին մասնակցել է Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսին ։ Նույն թվականին Ռուսաստանում հորինել և արտոնագրել է նկարների ստացման նոր եղանակ (գյուտի հայտագրման վկայական № 5047, 1925 թվականի նոյեմբերի 25).
1929-1949 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի տեքստիլ ինստիտուտի գործվածքների ձևավորման ֆակուլտետում, եղել է հատուկ կոմպոզիցիաների ամբիոնի դոցենտ։ Գործվածքի նկարիչներ է պատրաստել Վխուտեմասում։ Նրա աշակերտների թվում են եղել այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Տատյանա Կլյուկասը, Նատալյա Գանինա-Կրավցովան. Նատալյա Կիսելևան և ուրիշները ։
Վլադիմիր Մայակովսկու մահվանից հետո եղել է նրա աշխատանքների լիակատար ժողովածուի հրապարակման պետական հանձնաժողովի անդամ և նրա խմբագիրներից մեկը (միևնույն ժամանակ, նա կտրականապես դեմ է արտահայտվել եղբոր և Լ. Յու. Բրիկի մտերիմ նամակագրության հրապարակմանը ), երկար տարիներ ձգտել է Վ. Վ. Մայակովսկու հուշ-թանգարանը բացել Լուբյանկայի նրա բնակարանում, ավելի քան 15 հազար հիշատակի իրեր է նվիրել այդ թանգարանին։ Եղել է «Մայակովսկին սկսվեց այսպես» («Маяковский начинался так», Грузфильм, 1956) ստեղծման խորհրդատու։
1925-1972 թվականներին մի շարք մասնագիտական ​​և կենսագրական հոդվածներ է տպագրել այնպիսի թերթերում ու ամսագրերում, ինչպիսիք են՝ «Աշխատանք», «Ալթայի երիտասարդություն», «Հոկտեմբեր», «Կալինինյան ճշմարտություն», «Լենինի կայծեր», «Հերթափոխ», «Երիտասարդ գվարդիա», «Զարյա Վոստոկա», «Աշտարակ», «Մանկական գրականություն», «Մոսկվայի կոմերիտական», «Կոմսոմոլսկայա պրավդա», «Կուբանի նորություններ», «Գրականություն և կյանք», «Կոմսոմոլսկոյե զնամյա», «Լիտերատուրնայա գազետա», «Կուլտուրա» և այլն ։
Լյուդմիլա Մայակովսկայան մահացել է 1972 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը՝ եղբոր, մոր և քրոջ կողքին։
Կիրառական արվեստ
Լյուդմիլա Մայակովսկայային անվանում են տեքստիլ դիզայնի նշանավոր վարպետ։ Նկարչի գործերը պայմանականորեն կարելի է բաժանել նախահեղափոխական և խորհրդային ​​դարաշրջանների, ընդ որում՝ երկու դարաշրջաններին էլ բնորոշվում են կիրառական արվեստի միտումներով։ Նրա աշխատանքները հիմք են հանդիսացել կիրառական ռուսական ավանգարդի և Ռուսաստանում ֆեմինիստական արվեստի համար։ Նա իր ուսանողներին սովորեցրել է ներկերը փոշիացնելու միջոցով գործվածքներ նկարելու հեղափոխական մեթոդներ, զարգացրել է աերոգրաֆիայի տեխնիկան, օդն օգտագործել տպելու և նկարելու համար։ Մայակովսկայան եղել է աերոգրաֆիայով աշխատելու նոր մեթոդների ակտիվ նախաձեռնող։ Այսպես, օրինակ, գործարանում վարելով աերոտպագրության արտադրամասը՝ նա առաջարկել է օգտագործել «կրապպ ցրցողելու» մեթոդը, որը ենթադրում է ներկերի ցրցողում փոշիացման փոխարեն, ինչը հնարավորություն տալիս ստեղծել անհավատալի, բառացիորեն «տիեզերական» նախշեր։ Նա հնարել է նաև հանգույցների, պարաններով ցանցերի, գործվածքների սեղմումների ու թափանց կարելու միջոցով արվող նկարները։ Լյուդմիլա Մայակովսկայայի աշխատանքները բազմիցս ցուցադրվել են միջազգային, խորհրդային ու ռուսական ցուցահանդեսներում և արժանացել մրցանակների։ Լյուդմիլա Մայակովսկայայի անունը ներառված է «Ռուսական ավանգարդի կանայք» կատալոգում, որը լույս է տեսնում ԱՄՆ-ում։ Ամերիկյան կատալոգի համար Մայակովսկայայի աշխատանքներն անձամբ ընտրել է Ջորջիո Արմանին՝ 1987 թվականին Իտալիայի ցուցահանդեսում դրանք բոլորից առանձնացելով  ։
Գեղանկարչություն
Լյուդմիլա Մայակովսկայայի գեղանկարչական ժառանգությունը կազմում են մատիտով նկարների երկու ալբոմը (1899), «Տավիղ նվագող ծերունին» բացիկը (1905), որն ստեղծվել է նկարչի ձեռքով, «Путя на диване» ջրաներկով արված նկարը(1936), որը Լյուդմիլա Մայակովսկայան նկարել է Մոսկվայում ։
Ցուցահանդեսներ
2019 թվականի հունվարի 3-ին Վ․ Մայակովսկու պետական թանգարանում բացվել է «Լյուդմիլա Մայակովսկայա։ Հարյուր տղամարդ ու մեկ կին» («Людмила Маяковская. Сто мужчин и одна женщина») վիրտուալ ցուցադրությունը՝ նվիրված Լյուդմիլա Մայակովսկայային ։
Կոնստանտին Գոլուբև
Կոնստանտին Գոլուբև (Константи́н Дми́триевич Го́лубев, ), խորհրդային զորապետ, գեներալ-լեյտենանտ, Հայրենական պատերազմի տարիներին բանակի հրամանատար։
Կենսագրություն
Կոնստանտին Դմիտրիևիչ Գոլուբևը ծնվել է 1896 թվականի մարտի 27-ին ներկայիս Սարատովի մարզի Պետրովսկ քաղաքում։ 1915 թվականից հանդես է եկել ցարական բանակում։ 1916 թվականին ավարտել է Թելավի պրապորշչիկների դպրոցը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատի վաշտի հրամանատար, պատերազմն ավարտել է պորուչիկի կոչումով։ 1918 թվականից հանդես է եկել Կարմիր բանակում։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ եղել է դասակի, վաշտի և գնդի հրամանատար։ 1926 թվականին ավարտել է Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան Ռազմական ակադեմիան։ 1928 թվականից եղել է 29-րդ հրաձգային դիվիզիայի շտաբի պետ, 1933 թվականից` 22-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ 1939 թվականին Կ. Դ. Գոլուբևը նշանակվում է Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան Ռազմական ակադեմիայի ավագ դասախոս, 1941 թվականի մարտին` Արևմտյան հատուկ ռազմական օկրուգի 10-րդ բանակի հրամանատար։
Հայրենական Մեծ պատերազմի սկզբում 10-րդ բանակը Բելոստոկի շրջանում ընթացող սահմանային մարտերի ընթացքում շրջափակման մեջ է ընկնում։ Ոչ խոշոր ջոկատով Գոլուբևին հաջողվում է ճեղքել շրջափակումը, և հուլիսի վերջերին նա նշանակվում է 13-րդ բանակի հրամանատար, որն այդ ժամանակահատվածում մարտեր էր մղում Սմոլենսկի տակ ։
1941 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Կ. Դ. Գոլուբևը նշանակվում է 43-րդ բանակի հրամանատար։ Նրա ղեկավարությամբ բանակը հաջողությամբ մասնակցում է Սմոլենսկի և Վիտեբսկի ուղղությամբ մղվող հարձակողական գործողություններին։  1944 թվականի գարնանը Վիտեբսկի տակ մղվող մարտերում գեներալ-լեյտենանտ Գոլուբևը ծանր վիրավորվում է և կազդուրվելուց հետո գտնվում Գլխավոր շտաբի ռազմակայանի տրամադրության տակ։ 1944 թվականի հոկտեմբերից մինչև պատերազմի վերջը Կ. Դ. Գոլուբևը ԽՍՀՄ Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդին կից Գերմանիայից և դաշնակից երկրներից խորհրդային քաղաքացիների հայրենադարձության գործերով ԽՍՀՄ Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի լիազորի առաջին տեղակալն է եղել։ Պատերազմից հետո մինչև 1949 թվականը զբաղեցրել է նույն պաշտոնը, այնուհետև մինչև 1956 թվականը կատարել է մանկավարժական և ռազմա-գիտական աշխատանքներ։
Կոնստանտին Դմիտրիևիչ Գոլուբևը մահացել է 1956 թվականի հունիսի 9-ին Մոսկվայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Նատրիումի օքսոբերիլատ
Նատրիումի օքսոբերիլատ, անօրգանական միացություն, կազմված նատրիումի օքսիդից և բերիլիումից, քիմիական ֆորմուլան՝ Na4BeO3, ունի բյուրեղների տեսք։
Ֆիզիկական հատկություններ
Նատրիումի օքսոբերիլատը ձևավորում է հիգրոսկոպիկ բյուրեղներ, որոնք տաքացման պայմաններում վերածվում են ածխածնի երկօքսիդի։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ Կատեգորիա:Բերիլիումի միացություններ
Ջարաջուր (այլ կիրառումներ)
Ջարաջուր, կարող է վերաբերել՝
Կրասիմիր Դամիանով
Ռուքսանդրա Չեսերիանու (Красимир Дамянов, ), բուլղարացի բանաստեղծ, ինժեներ-շինարարար։
2012 թվականին այցելել է Հայաստան, մասնակցել ՀՀ մշակույթի նախարարության կազմակերպած «Գրական տապան» միջոցառմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բուլղարացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի խմբագիրներ
Նիդերլանդական դպրոց
Նիդերլանդական դպրոց (հայտնի է նաև ֆրանս-ֆլամանդական դպրոց), տերմին, որը բնութագրում է ծնունդով պատմական Նիդերլանդների հարավային շրջաններից ֆրանսիացի և ֆլամանդացի կոմպոզիտորների խումբը, որոնք գործել են XV դարի կեսից մինչև XVI դարի վերջը հիմնականում հայրենիքից դուրս, ժամանակակից Իտալիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և Ավստրիայի տարածքներում ։
«Նիդերլանդական դպրոց» տերմինը գիտության մեջ մտցրել է ավստրիացի երաժշտագետ Ռաֆայել Գեորգ Կիզեվետերը 1829 թվականին։
Ջեյմս (այլ կիրառումներ)
Ջեյմս, կարող է վերաբերել՝
Նիդերլանդական դպրոց
Ընդհանուր բնութագիր
Նիդերլանդական դպրոցում կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում հիմնական տեղը զբաղեցրել է եկեղեցական (կաթոլիկ) բազմաձայն երաժշտությունը։ Միևնույն ժամանակ, Նիդերլանդական դպրոցի կոմպոզիտորներն ունեն բազմաթիվ աշխարհիկ գործեր, առաջին հերթին, բազմաձայն երգեր տարբեր երաժշտական ժանրերով՝ ֆրանսերեն (շանսոն), իտալերեն, ֆլամանդերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով։ Հոգևոր և աշխարհիկ հատկանիշները ազատորեն միավորվեցին դարաշրջանի հիմնական «գիտնական» ժանրում՝ մոտետում։ Ժոսկեն Դեպրեի ստեղծագործություններում գերիշխող դարձավ այս ժանրի նոր տեսակը՝ մոտետը երաժշտական իմիտացիայով։
Չնայած ժանրերի և կոմպոզիցիոն տեխնիկայի ծայրահեղ բազմազանությանը, Նիդերլանդական դպրոցը, սովորաբար, կապված է վոկալ պոլիֆոնիայի հետ, որը գրված է իմիտացիոն պոլիֆոնիայի օրենքներով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորական դպրոցներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների մշակույթ Կատեգորիա:Վերածննդի երաժշտություն
Նադեժդա Սավչենկո
Հայտնի է դարձել այն բանից հետո, երբ չպարզված հանգամանքներում հայտնվել է ռուսական քննչական կալանավայրում Համառուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերություն լրագրողների Լուգանսկի մոտ սպանության մեղսակցության մեղադրանքով։ Հացադուլ է իրականացնում։
Ջեյն Էյր (այլ կիրառումներ)
Ջեյն Էյր, կարող է վերաբերել՝
Քրիստին Դիմիտրովա
Քրիստին Դիմիտրովա (Кристин Димитрова, ), բուլղարացի բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանչուհի։
Բանաստեղծական մեկ տասնյակից ավելի ժողովածուների հեղինակ է. «Այցելություն ժամագործին» (2005), «Իմ կյանքը քառակուսիների մեջ» (2010), «Սպասումների այգին և դիմացի դուռը» և այլն։ Կարճ պատմվածքների և վեպի հեղինակ է։ Արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների։ Նրա պատմվածքները թարգմանվել են 24 լեզուներով և հրատարակվել 26 երկրում։
2012 թվականին այցելել է Հայաստան, մասնակցել ՀՀ մշակույթի նախարարության կազմակերպած «Գրական տապան» միջոցառմանը ։