cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդր Բարկով
Բարկովի դիրքը հունական գեղանկարչության մեջ
Լինելով վերջին օտարազգի նկարիչներից մեկը, ով Հունաստանը իր հայրենիքն էր դարձրել՝ Բարկովը իր ջրաներկերում փրկեց այն, ինչը քիչ էր զբաղեցնում իր ժամանակակից հույն նկարիչներին․ մարդկանց ներկությունը միջպատերազմյան Աթենքի և Սալոնիկի փողոցներում՝ աշխույժ ամբոխներով, բայց և իրենց ճարտարապետության պատմական բնավորությամբ՝ հին և նոր։ Հույն նկարիչների նկարներում հուշարձանների նկարներում հազվադեպ էր տեղ գտնվում մաարդկային կյանքի ամենօրյա տեսարանների համար։ Մյուս կողմից օտարերկրացի նկարիչների 18-19-րդ դարերում շատ էին այցելում Հունաստան։ Նրանց հայացքը գրավում էին Բալկանյան թերակղզու տարասովոր մասի առասպելական նույնականությունը, որը հռչակավոր անցյալ մնացորդների կողքին պահպանում էր արևմտյան քաղաքակրթության խորհրդսնիշները՝ Պարթենոնը։ Այդ նկարիչների հունական բնապատկերների մեծամասնությունում և մեծ քանակությամբ փորագրություններում, հուշարձանները գլխավոր կամ նվազագույնը լրացուցիչ թեմա են։ Բնական գեղեցկությունը կապվում է հուշարձաններ պատկերելով, որպեսզի արդարացնեն այդքան հեռավոր ճանապարհորդությունը։ 20-րդ դարում Հունաստանում աշխատող օտարերկրացի նկարիչների թիվը նշանակալիորեն նվազել է։ Նրանցից շատերը Սալոնիկում էին գտնվում՝ կապած Երկրորդ համաշխարհայինի իրադարձությունների հետ, և նրանք արտացոլեցին քաղաքը՝ պահպանելով «օտար հայացքի» ավանդույթը, բայց հիմնականում իմպերսիոնստական ձևով։
Բարկովը հիմնականում նկարում էր ջրաներկով։ 20-րդ հույն քիչ նկարիչներ էին ջրաներկ օգտագործում։ Նրանցից էին Կոնստանտինոս Պարտենիսը, որը 1908-1920 թվականներին նկարել է պատահական կղզային բնատեսարաններ, Գեոգրիոս Բուզյաիսը, որը 1928-1930 թվականներին Փարիզում աշխատելիս սիստեմատիկկորեն նկարում էր ջրաներկով և երբեմն էլ հետո, որոշ դեպքերով Յաննիս Ծառուխիսը, Նիկոս Խաձիկիրյակոս-Գիկասը, Գեորգիոս Բակալոն, Սպիրոս Վասիլիուն։ Անտոնիս Կոտիդիսը՝ Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարանի արվեստի պատմության պրոֆեսորը, համարում է, որ պետք չէ Բարկովի աշխատանքները դիտարկել նրա ժամանակակից հունական գեղանկարչության ֆոնի վրա։
Քանի որ Բարկովն արդեն կայացած նկարիչ էր, որը ջրաներկը դարձրել էր իր հիմնական արտահայտման միջոցը, նա միայնակ կանգնած էր միջավայրում, որտեղ այդ միջոցը օգտագործվում էր ժամանակ առ ժամանակ, ավելի հաճախ որպես օգնող միջոց, քան որպես անկախ։ Նրա նկարչական ժամանակաշրջանը 1817-1827 թվականների արևմտաեվրոպական ջրաներկի ժամանակշրջանին, երբ նա աշխատում էր Փարիզում։ Բարկովը ձևավորել է իր անձնական ոճը այդ ժամանակաշրջանում՝ իմպերսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի միջև։ Նա ավելի զուսպ է՝ համեմատած էքսպրեսիոնիստների հետ, բայց ոչ մի նմանություն չունի պահպանողական հույն ջրանկարիչներ Անգելոս Յալինասի և Վիկենտիեմ Բոկացյամբիսի հետ, որոնք նկարում էին ծերության տարիներին, երբ Բարկովը ապրում և աշխատում էր Հունաստանում։ Բացի այդ նրանց թեմատիկան ուրիշ էր։
Բարկովի նկարները, բացի նկարչական և գեղագիտական նշանակությունից, ունեն նաև պատմական նշանակություն, քանի որ արտացոլում են Աթենքի և Սանոլիկի փողոցների կյանքը, որն արդեն չկա։
Չնայած իր ստեղծագործման ինչ-որ ժամանակ Բարկով աշխատել է բնապատկերների հետ, նրա ոգեշնչումը միշտ մնացել է մարդը քաղաքային բնապատկերում և նրա այդ ընտրությնա մեջ, չհաշված Տեոֆրաստ Տրիանդաֆիլլիդիսին, Բարկովը իր ժամանակի հունական գեղանկարչության մեջ իրեն հավասարը չունի։ Նա միշտ մնացել է օտարերկացի, որը սիրել է Պլական, Մոնաստիարկան, ժամանակաշրջանային նյութի խառնաշփոթը նրանց հնագույն ավերակների անժամանակության հետ, նրանց ազգայնականության և պատմականության խառնուրդը՝ այս ամենը փոխանցելով իր՝ գեղանկարչության ժամանակակից Հունաստանի ստեղծագործության համար առանձնահատուկ ձևով ։
Հետահայաց ցուցահանդես
1914 թվականի փետրվարի 4-ից մարտի 5-ը Բարկովի 200 աշխատանքներ ցուցադրվել են աթենական Բենակի թանգարանում։ Հետո ցուցադրությունը տեղափոխվել է Սալոնիկ, որտեղ Բարկովի աշխատանքները ցուցադրվեցին Սալոնիկի քաղաքային պատկերասրահում մարտի 10-ից ապիլի 7-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆինն նկարիչներ
Գուալտիերի Սիկամինո
Գուալտիերի Սիկամինո (Gualtieri Sicaminò), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2021 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 144 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98040։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 090։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ
Սիմեռու (գյուղ, Պաիդե շրջան)
Սիմեռու (Sõmeru), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Պաիդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Պաիդե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Չոսաս դե Կանալես
Չոսաս դե Կանալես (իսպ.՝ Chozas de Canales) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո պրովինցիայի կազմի մեջ, Կաստիլիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Սագրա շրջանում։ Զբաղեցնում է 33 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 3858 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 36 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
(9584) Լուչհեյմ
(9584) Լուչհեյմ (Louchheim), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հուլիսի 25-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Մոհորովիչիչի մակերևույթ
Մոհորովիչիչի մակերևույթ, բաժանման սահման երկրակեղևի և Երկրի մանթիայի միջև։ Մոհորովիչիչի մակերևույթը հայտնաբերվել է ըստ սեյսմիկական տվյալների, երկայնակի սեյսմիկական ալիքների արագությունը Մոհորովիչիչի մակերևույթի միջով անցնելու (վերևից ներքև) դեպքում աճում է թռիչքաձև 6,7-7,6-ից մինչև 7,9-8,2 կմ/վրկ, իսկ լայնակի ալիքներինը՝ 3,6-4,2-ից մինչև 4,4-4,7 կմ/վրկ։ Զանազան երկրաֆիզիկական, երկրաբանական և այլ տվյալներ ցույց են տալիս, որ նյութի խտությունը նույնպես աճում է թռիչքաձև, ենթադրաբար, 2,9-3-ից մինչև 3,1-3,5 տ/մ3։ Միանգամայն հավանական է, որ Մոհորովիչիչի մակերևույթը բաժանում է տարբեր քիմիական բաղադրությամբ շերտեր։ Մոհորովիչիչի մակերևույթն իր անվանումն ստացել է ի պատիվ հայտնաբերողի՝ հարավսլավացի երկրաֆիզիկոս և սեյսմոլոգ Ա․ Մոհորովիչիչի (1857-1936)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Երկրի կառուցվածք Կատեգորիա:Սեյսմոլոգիա Կատեգորիա:Սալերի տեկտոնիկա
Կարլաման (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Կարլաման (Карламан, Ҡарлыман), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 650 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոնրեալի բուսաբանական այգի
Մոնրեալի բուսաբանական այգի (Jardin botanique de Montréal), մեծ բուսաբանական այգի Մոնրեալում, Կանադա։ Զբաղեցնում է 75 հեկտար թեմատիկ այգիներ և ջերմոցներ։ 2008 թվականին ճանաչվել է Կանադայի պատմական վայր և իր հավաքածուների չափի ու հարմարությունների համար համարվում է աշխարհի ամենակարևոր բուսաբանական այգիներից մեկը ։
Պատմություն
Բուսաբանական այգին գտնվում է Շերբրուկ փողոցի 4101 հասցեում՝ Pie-IX և Շերբրուկ փողոցների անկյունում, Մեզոնով այգում, Ռոզմոն Լա Պտի Պատրի շրջանում, նայում է Մոնրեալի օլիմպիական մարզադաշտին։ Այն ներառում է ամբողջ աշխարհի բույսերի լիարժեք ջերմոցային համալիր և մի շարք մեծ բացօթյա այգիներ, որոնցից յուրաքանչյուրը կոնկրետ թեմայով է ներկայացված։ Բացօթյա այգիները դատարկ են և նոյեմբերի կեսից մինչև ապրիլ ծածկված են ձյունով, սակայն ջերմոցները բաց են այցելուների համար տարվա ընթացքում, որտեղ փետրվարից մինչև ապրիլ անցկացվում է ամենամյա «Ազատություն թիթեռներին» ցուցահանդեսը։ Այգին հիմնադրվել է 1931 թվականին, Մեծ ճգնաժամի տարիներին Մոնրեալի քաղաքապետ Կամիլիեն Հուդի կողմից, տարիներ շարունակ եղբայր Մարի-Վիկտորոն Կիրուակի քարոզարշավից հետո։ Այգու հենքը նախագծել է Հենրի Թյորշերը, արտ դեկո ոճի վարչական շենքը նախագծել է ճարտարապետ Լուսիեն Ֆ. Կերոակը ։
Այն ծառայում է ընդհանրապես հասարակությանն ու մասնավորապես այգեգործությամբ զբաղվող ուսանողներին կրթելու, ինչպես նաև վտանգված բույսերի տեսակների պահպանման համար։ Այգում են գտնվում նաև բուսաբանական գիտահետազոտական հաստատություններ՝ Մոնրեալի աստղագիտական ընկերություն (Société d'astronomie de Montréal) և Մոնրեալի Ինստիտարիում. այգու աշխատակիցները նաև տնօրինում են Ferme Angrignon կրթական ֆերման և գազանանոցը։
Թեև այգու մուտքը վճարովի է, Մոնրեալի քաղաքացիները կարող են ստանալ անվճար ընդունելություն դեպի բացօթյա այգիներ, ուստի շատ մարդիկ այցելում են պարբերաբար, նույնիսկ պարզապես ծառերի տակ նստելու համար։ Մոտակա մետրոյի կայանը Pie-IX-ն է, որը գտնվում է Օլիմպիական մարզադաշտի անկյունում։
Մոնրեալի բուսաբանական այգին Մոնրեալ քաղաքին պատկանող բնության չորս տեսարժան վայրերից մեկն է, որը գտնվում է Կյանքի համար տարածք (ֆրանսերեն՝ Espace pour la vie) թանգարանային շրջանում։ Մյուս վայրերն են՝ Բիոդոմ, Ինստիտարիում և Ռիո Տինտո ալկան պլանետարիում, որոնք բոլորը գտնվում են Օլիմպիական մարզադաշտի հարևանությամբ։
Այգիներ
Չինական այգին կառուցվել է Մին դինաստիայի ավանդական գծերով չինական պարտեզի համար։ Զբաղեցնում է 2,5 հեկտար տարածք, ունի բազմաթիվ ոլորուն ուղիներ, արհեստական լեռ և չինական ոճի շինություն, որի բոնսայի և պենջինգի հավաքածուները նվիրատվություններ են, որոնք նվիրաբերվել են։ Այգում աճում են չինական բույսեր։ Այգին կառուցվել է 1990-1991 թվականներին Շանհայի լանդշաֆտների և ճարտարապետության ինստիտուտի 50 վարպետների կողմից՝ Լե Վեյցոնի ղեկավարությամբ։ Ծրագրի պահանջներին համապատասխան Շանհայից ներմուծվել է 120 կոնտեյներ, այդ թվում` 500 տոննա քար Տաի լճից և Ջիանսու նահանգից ։
Ճապոնական այգին ստեղծվել է 1988 թվականին` դիզայներ Կեն Նակաջիմայի ղեկավարությամբ։ Այգու 2,5 հեկտար տարածքը բնակեցված է ճապոնական բույսերով, կա նաև ճապոնական ոճի շենք, որտեղ ներկայացված է թեյի ցուցադրություն։ Ճապոնական թեյի արարողությունը տեղի է ունենում այնտեղ ամռանը։ Ներկայացվում են նաև այլ ավանդական ճապոնական արվեստներ, ինչպիսիք են իաիդոն և իկեբանան։ Այգում կա մեծ կոիի լճակ, և այցելուները հաճախ կերակրում են կոիին։ Այգում ամեն տարի օգոստոսի 5-ին տեղի է ունենում Հիրոսիմայի հիշատակի արարողությունը։
Ալպիական այգին ունի մի քանի ուղիներ՝ ծածկված փոքրիկ, նուրբ ալպիական բույսերով։
Lion de la Feuillée
Lion de la Feuillée-ը հուշարձան և քանդակ է, որը գտնվում է Մոնրեալի բուսաբանական այգում։ Վարդերի բացատով մուտքի մոտ տեղադրված հսկայական առյուծը 1992 թվականին Լիոն քաղաքի նվերն է Մոնրեալի 350-ամյակի կապակցությամբ։
Սպորտ
1976 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի ընթացքում այգում է տեղի ունեցել 20 կմ ոտքով ատլետիկայի միջոցառումը և ժամանակակից հնգամարտի վազքի հատվածը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուսաբանական այգիներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Կանադայի բուսաբանական այգիներ Կատեգորիա:1931 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Մոնրեալի թանգարաններ
Կաբասեյրաս
Կաբասեյրաս (Cabaceiras), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բորբորեմայի մարզում։ Մտնում է Կարիրի Օրիենտալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4253 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 400,222 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 10,6 մարդ/կմ²։
Սպորնի (Վեսյոլիի շրջան)
Սպորնի (Спорный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեսոլյոնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանի բնակավայրեր
Կլարկ (այլ կիրառումներ)
Կլարկ, ամերիկյան ազգանուն։
Կուպիշչե
Կուպիշչե (Купище), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1694 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուպիշչե գյուղում բնակվում էր 358 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1978 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 180,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1694 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոուսկանիխա (Բիայի վտակ)
Սոուսկանիխա (Соусканиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիա գետի ձախ ափով՝ 85 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մայնիչի (մրցանակ)
Կինոմրցանակ «Մայնիչի» (毎日映画コンクール), ճապոնական ամենամյա կինոմրցանակաբաշխություն, որը հովանավորվում է «Մայնիչի սիմբուն» թերթի կողմից, 1946 թվականից։ Այն Ճապոնիայի առաջին կինոփառատոնն է ։
Կալաքլի
Կալաքլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Մայնիչի (մրցանակ)
Գոյություն ունի 1935 թվականից, սակայն սկզբում կոչվում էր «Ճապոն]ական] ազգային կինոմրցանակ»։ 1947 թվականից [[մրցանակը հովանավորվում է «Մայնիչի սիմբուն» թերթի կողմից, ինչի պատվին էլ ստացել է իր անվանումը ։
Կալաքլի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Մայնիչի (մրցանակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1935 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ճապոնական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ճապոնական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Արտավազդ Ապահունի
Արտավազդ Ապահունի, հայ նախարար Մարզպանական Հայաստանում, Ապահունիների նախարարական տոհմից  ։
Կենսագրություն
608 թվականին, Արտավազդը իր տոհմակից Վստամի, Հմայակի և Ապահունյաց տանուտեր Մանուելի և այլ նախարարների հետ մասնակցում է քուշանների դեմ Վրկանից մարզպան Սմբատ Բագրատունու ղեկավարած պատերազմին  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապահունիներ Կատեգորիա:Ապահունիքի իշխաններ Կատեգորիա:Հայ նախարարներ
Տիլման վան Գամերեն
Տիլման վան Գամերեն, նաև Տիլման Գամերեն (Tylman van Gameren, Tylman z Gameren, Tylman Gamerski, ), նիդերլանդացի ճարտարապետ, ով աշխատում էր Լեհաստանում։ Ռեչ Պոսպոլիտայի տարածքում բարոկկո ոճի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից մեկը։
Ենթադրվում է, որ երիտասարդ տարիքում ստաժավորվել է Կամպենի արվեստանոցում։ 18 տարեկան հասակում մեկնել է Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն Իտալիայում իր հմտությունները կատարելագործելու նպատակով։ Վենետիկում զբաղվել է մարտանկարչությամբ։ 1660 թվականին Լեյդենում ծառայության է անցել լեհական մեծահարուստ Լյուբոմիրսկու մոտ իբրև զինվորական և քաղաքացիական ինժեներ։
Վարշավայում անցկացրած սկզբնական տարիներին հիմնականում զբաղվել է ամրաշինական կառույցների նախագծմամբ։ 1676 թվականին Ոսկե խթանի շքանշան ստանալուց հետո մտել է Շլյախտայի կազմի մեջ և ամուսնացել Աննա Կոմորովսկու հետ։ Փաստացիորեն ազնվական արժանապատվության ստացումը իրականացվել է 1685 թվականին։
XVII դարի վերջին երեք տասնամյակներին Տիլման Գամերենը բարձրագույն արիստոկրատական շրջանում առավել պահանջված անձնական աթոռանիստների նախագծողն էր։ Իր օգնությանը հաճախ դիմում էր թագավոր Միխայիլ Կորիբուտը։ Տիլմանյան ոճը իրենից ներկայացնում է իտալական և հոլանդական բարոկկոների օրիգինալ խառնուրդը արևելաեվրոպական յուրահատկությամբ։ Թագավորի, եկեղեցու և մեծահարուստների համար արված իր աշխատանքներն են.
Վարշավայի համալսարանի գրադարանում պահպանվում է Տիլմանի արխիվը. շինությունների 800-ից ավել ուրվանկարներ, ամրակալներ, գերեզմանաքարեր, տապանագրեր։ Ճարտարապետական գրաֆիկայի լավ պահպանվածությունը թույլ տվեց վերակենդանացնել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո իր բոլոր նախագծած շինությունները, ընդ որում իրենց նախնական տեսքով՝ ըստ ժամանակի ճարտարագիտական մտքի,այսինքն՝ հետագա ներմուծումներից ազատ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նիդերլանդացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հոլանդացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Լեհ ճարտարապետներ
Գեզիրա (Կահիրե)
Գեզիրա կամ Էզ-Զամալիկ (արաբերեն՝ الجزيرة), Նեղոս գետի կղզիներից։ Ընկած է Եգիպտոսի մայրաքաղաք Կահիրեի կենտրոնական մասում, նրա գործարար թաղամասից և Թահրիր հրապարակից դեպի արևմուտք։ Կղզու հարավային հատվածը վարչականորեն ներառված է Գեզիրայի, հյուսիսայինը՝ Զամալեկի շրջանի կազմում։
Գեզիրան ափերի հետ արևմուտքից ու արևլքից կապված է երկուական կամուրջներով։ 19-րդ դարում՝ Խեդիվի Իսմայիլի իշխանության օրոք, կղզին ստացել է Jardin des Plantes (ֆրանսերեն՝ բուսաբանական այգի) մականունը. պատճառը տարաշխարհիկ բազմաթիվ բույսերն են, որոնք բերվել են աշխարհի զանազան ծայրերից ։
Կրթություն
Կղզում գործող համբավավոր ուսումնական հաստատություններից են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի կղզիներ Կատեգորիա:Նեղոսի կղզիներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի բնակավայրեր Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Սրեդնի Մանիչ (Վեսյոլիի շրջան)
Սրեդնի Մանիչ (Средний Маныч), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեսոլյոնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Խարա (աստվածություն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանի թագավորության աստվածներ
Սիմեռու (գյուղ, Մյառյամաա շրջան)
Սիմեռու (Sõmeru), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ապույարես
Ապույարես (Apuiarés), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սեարա նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Մեդիու Կուրուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 775 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 565,1 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 27,1 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1957 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սեարա նահանգի բնակավայրեր
Ամբուազ դղյակ
Ամբուազ դղյակ (château d'Amboise), պատմաճարտարապետական համալիր Ֆրանսիայում` Լուարի ափին գտնվող Ամբուազ քաղաքում (Էնդր և Լուարի դեպարտամենտ)։ Լուարայի դղյակներից է, ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Պատմություն
Ամբուազի դղյակի առաջին սեփականատերը եղել է Անժուի կոմս Ֆուլկ Ներան։ Միջնադարում քաղաքում իշխում էր Ամբուազների հզոր տոհմը, որն այստեղից հսկում էր Լուարայի ծանծաղուտը։ 1430-ական թվականների սկզբներին ամրոցի տերը, մեղադրվելով արքայի դեմ ապստամբության մեջ, զրկվեց իր կալվածքներից։
Անպետ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ամբուազ դղյակ
Պատմություն
Ներկայիս եռահարկ ամրոցը` իր կիկլոպյան աշտարակներով, սկսել է կառուցվել 1492 թվականին Կառլ VIII արքայի կամքով, ով ծնվել ու մահացել է Ամբուազում։ Ամրոցի աշխատանքներն ավարտելու համար քաղաք հրավիրված իտալացիներ Դոմենիկա դա Կարտոնան և ֆրա Ջոկոնդոն առաջինը Ֆրանսիա ներմուծեցին Վերածննդի ճարտարապետությանը բնորոշ տարրեր։ Ընդունված է համարել, որ Իտալիայի սահմաններից դուրս հենց Ամբուազում է հիմնվել կանոնավոր առաջին այգին։
Ֆրանցիսկոս I-ինը մեծացել է Ամբուազի ամրոցում, որը պատկանել է իր մորը` Լուիզա Սավոյացուն։ 1515 թվականին նա Կլու կալվածքում բնակեցրել է Լեոնարդո դա Վինչիին, ով այստեղ ավարտին է հասցրել «Ջոկոնդա» կտավը և հենց այդտեղ էլ մահացել 1519 թվականին։ Ընդունված է համարել, որ նկարիչը թաղվել է սուրբ Գուբերտի կաթոլիկ մատուռում (կառուցվել է 1491-1496)։
Ֆրանցիսկոս 1-ինի մահից հետո Ամբուազում հաստատվում են Հենրի II և Եկատերինա Մեդիչին։ Այստեղ են մեծանում նրանց նրանց երեխաները և ապրում հարսը` Մարի Ստյուարտը։ 1560 թվականին Գիզերը Բլուայից Ամբուազ են բերում երիտասարդ արքա Ֆրանցիսկոս 2-րդին, որի վրա ծրագրում էին հարձակվել հուգենոտները։ Հենց այստեղ էլ հարձակման կազմակերպիչների նկատմամբ դաժան հաշվեհարդար են տեսնում։
Հետագայում ֆրանսիական միապետները հետաքրքրություն չեն դրսևորում Ամբուազի դղյակի նկատմամբ։ Լյուդովիկոս 13-րդը այն նվիրում է իր եղբորը` Գաստոնին, իսկ Լյուդովիկոս XV-ը` Շուազելի նախարարին։ Լյուդովիկոս 14-րդը այստեղ էր պահում ձերբակալված Նիկոլյա Ֆուկեին և Լոզենի հերցոգին։ 19-րդ դարում այստեղ էին պահում գերված Աբդ ալ-Կադիրին։
Ֆրանսիական հեղափոխության տարիներին Ամբուազի դղյակի մեծ մասը ոչնչացվել է։ Որպեսզի կասեցվի մշակութային արժեքների թալանը, Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետությունը 1872 թվականին ամրոցի պահպանված հատվածները հանձնել է Օռլեանի տանը։ Ներկայումս դղյակը գտնվում է սուրբ Լյուդովիկոսի ֆոնդի հոգածության տակ։
Ամբուազի դղյակը պատկերված է 20-րդ դարասկզբի բացիկներում ։
Դմիտրենկի (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)
Դմիտրենկի (Дмитренки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրենկի գյուղում բնակվում էր 374 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2849 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 131,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արինց
Արինց, գյուղ արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Քղիի գավառում ։
Ֆելս
Ֆելս, փոքր պղնձե արաբական միջնադարյան մանրուն մետաղադրամ է: VII դարում հայտնվել է որպես բյուզանդական ֆոլիսի ընդօրինակում : Ֆելսը հատվել է Օմայյան, ապա Աբբասյան խալիֆայություններում: Թողարկման ընթացքում ֆելսի քաշը տատանվում էր 1-ից 9 գ-ի սահմաններում: Մետաղադրամները պարունակում էին բացառապես մակագրություններ, այնպիսիք, ինչպիսիք են Ղուրանից մեջբերումներ, դրամահատարանի տեղը, թողարկման տարեթիվը, խալիֆի անունը և այլն:
Աբբասի դինաստիան սկսեց Կենտրոնական Ասիայի գրաված տարածքների կառավարման մեջ ներգրավել տեղացի արիստոկրատներին: Այսպես են առաջացել հիմնադիրների անունով կոչված պետությունները՝ Թահիրիների էմիրություն (821-873), Նիշապուր մայրաքաղաքով, և Սամանիդյան (819-999)` Սամարղանդ մայրաքաղաքով, իսկ ավելի ուշ՝ Բուխարայում, որտեղ դրամաշրջանառության մեջ օգտագործվում են պղնձե ֆելսեր կամ ժամանակակից արտասանությամբ՝ ֆալսեր: 10-րդ դարի վերջում Կարախանիների պետության առաջացման հետ, որն ընդունեց իսլամը, ապա արաբական դրամական համակարգը, Արևելյան Թուրքեստանից մինչև Բուխարա ձգվող ընդարձակ տարածքում հատվում էին ֆելսեր:
Սկզբում 48 պղնձե մետաղադրամը համապատասխանում էր 1 դիրհամի: 11-րդ դարի առաջին քառորդում սկսված «արծաթե ճգնաժամը» արժեզրկեց արծաթե դիրհամն ու տարբեր փոքր մասերի դրա մանրելու անհրաժեշտությունը վերացավ: XI դարից սկսած ֆելս անունը հազվադեպ է հանդիպում: Ֆելսի բառի բազմազանությունը արաբերենում հնչում է որպես «ֆուլուս»: Մի շարք միջնադարյան իսլամական երկրներում «ֆուլուս» բառը օգտագործվել է պղնձե մետաղադրամներ նշելու համար: Արդյունքումում «Ֆուլուս» (արաբերեն՝ فلوس) բառը արաբերենում սկսեց նշանակել փող, դրամ :
Գրականություն
Կատեգորիա:Մետաղադրամ Կատեգորիա:Միջնադար
(9585) 1990 QY2
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,479716 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2345 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7249 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1426,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,252407 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,31° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռոսսոշինա 1-ին
Ռոսսոշինա 1-ին (Россошина 1-я), գետ Կամչատկայի թերակղզու հյուսիս-արևելքում։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
(1710) Գոդարդ
(1710) Գոդարդ (Gothard), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1941 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Գ. Կուլինի կողմից Կոնկոլիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,322595 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7003 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9449 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1292,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278448 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,47° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1941 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Դյորդ Կուլինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ատատ Խորխոռունի
Ատատ Խորխոռունի, հայ նախարար Բյուզանդական Հայաստանում և զորավար, պատրիկ Բյուզանդական կայսրությունում, Տուրուբերան աշխարհի Խորխոռունիք գավառի տանուտերը, Խորխոռունիների նախարարական տոհմից  ։
595 թվականի ապստամբություն
595 թվականին, Ատատ Խորխոռունին, Սամուել Վահևունին, Մամակ Մամիկոնյանը, Ստեփանոս Սյունին, Կոտիտ Ամատունին, Թեոդորոս Տրպատունին ու այլ նախարարներ՝ 2000 հեծելազորով Թրակիա բանակաթեմում ապստամբություն են բարձրացնում Բյուզանդիայի Մորիկ կայսեր դեմ և իրենց ենթակա զորքով անցնում Հայկական մարզպանություն ։ Ենթադրվում է, որ ապստամբության շարժառիթը Հուստինիանոս Ա կայսեր բարեփոխումներն էին, որոնք խիստ թուլացրել էին 591 թվականին կնքված նոր պայմանագրով Բյուզանդիային անցած Հայաստանի արևմտյան հատվածի դիմադրողականությունը ։
Սասանյան արքա Խոսրով Բ Փարվեզը օգտվելով Բյուզանդիայի դեմ բռնկված ապստամբությունից, իր մոտ է ընդունում փախստական հայ նախարարներին, մեծարում և արժանացնում պարգևների ։ Ապստամբ նախարարները մտադիր չէին ենթարկվել պարսիկներին, այլ նոր ուժեր հավաքելու համար էին ներթափանցել Մարզպանական Հայաստան։ Նրանք մտադրվել էին ազատվել պարսկական ու բյուզանդական տիրապետությունից հոների հետ դաշնակցելու միջոցով։ Խոսրով Բ-ն տեղեկանալով նրանց մտադրությունների մասին, փոխում է իր քաղաքականությունը, դուրս գալիս նախարարների դեմ և դիմում կայսեր օգնությունը։ Մորիկի հրամանով Բյուզանդական Հայաստանում գտնվող բյուզանդական զորքը՝ Հերակլիոսի գլխավորությամբ, Նախճավանի մոտ միանում է պարսիկներին և շարժվում ապստամբների դեմ։ Մորիկը և Խոսրովը միաժամանակ պատգամավորություն են ուղարկում ապստամբների մոտ՝ առաջարկելով առանց կռվի հնազանդվել, խոստանալով շնորհել ներում։ Տեղի ունեցած բանակցությունները քայքայում են ապստամբության հետագա ծրագրերը։ Մամակ Մամիկոնյանը, Կոտիտ Ամատունին, Ստեփանոս Սյունեցին և այլ նախարարների ենթարկվում են Պարսկաստանին։ Ատատ Խորխոռունին և Սամուել Վահևունին իրենց զորքերով շարժվում են Աղվանք՝ անցնում Կուր գետը և բանակ դնում նրա ձախ ափին, բայց հոներից սպասվող վարձկան զորք չստանալով, ստիպված են լինում ենթարկվել Բյուզանդիային։ Վերջինիս կողմն է անցնում նաև Թեոդորոս Տրպատունին ։
601 թվականի ապստամբություն
Մորիկ կայսրը իր մոտ է կանչում Ատատին և ուղարկում Թրակիա, որտեղ, մղվող պատերազմներում աչքի է ընկնում նա իր գնդով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորխոռունիներ Կատեգորիա:Խորխոռունիքի իշխաններ Կատեգորիա:Հայ նախարարներ
Կարլամանբաշ
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 231 մարդ։
Ընկերուհիները
«Ընկերուհիները» («Подруги»), խորհրդային լիամետրաժ սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Լեո Առնշտամը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1935 թվականին։
ԽՍՀՄ-ում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1936 թվականի փետրվարի 19-ին։
Ռոմեն Ռոլանին՝ Խորհրդային Միության բարեկամին, նվիրում ենք մեր աշխատանքը։
Սյուժե
Մանկության ընկերներ Զոյան, Նատաշան և Ասյան ապրում են Պետրոգրադում։ Մինչ քաղաքացիական պատերազմի սկսվելը պատանի հերոսուհիները գիտակցում են կյանքի սոցիալական անարդարությունը։ Երբ քաղաքացիական պատերազմ է սկսվում, աղջիկները գրանցվում են որպես աշխատանքային ջոկատի սանիտարական աշխատողներ, որպեսզի պաշտպանեն բոլշևիկյան Պետրոգրադը սպիտակների հարձակումից։
Լրացուցիչ փաստեր
Յանինա Ժեյմոն իր հիշողություններում պնդում է, որ սցենարը փոխել է իր դերի վճռորոշ մասում (գնդակահարության տեսարան), և ֆիլմը նկարահանվել է իր տարբերակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1936 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Արտավազդ Դիմաքսյան
Արտավազդ Դիմաքսյան, հայ իշխան Արմինիա կուսակալությունում, Այրարատ աշխարհի Շիրակ գավառի մի մասի տանուտերը, Դիմաքսյանների նախարարական տոհմից  ։
Կենսագրություն
Արտավազդ Դիմաքսյանը Թեոդորոս Ռշտունու ժամանակակիցն է։ 654 թվականին, եղբոր մատնության պատճառով ընկնում է արաբ զորավար Հաբիբի ձեռքը և մահապատժի ենթարկվում Արագածոտն գավառի Արուճ ավանում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիմաքսյաններ Կատեգորիա:Շիրակի իշխաններ Կատեգորիա:Հայ նախարարներ
Ցուգեյկին (Վեսյոլիի շրջան)
Ցուգեյկին (Цугейкин), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեսոլյոնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Դադեշ
Դադեշ (დადეში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում ։
Դիրքը
Ի սկզբանե Դադեշ գյուղն իր աշխարհագրական դիրքով ընդգրկված է պատմական Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգի գավառներից՝ Վերին Ջավախք֊ի կազմում։
Աշխարհաքաղաքական վայրիվերումներից ելնելով Դադեշ գյուղը ներկա պահին գտնվում է Վրաստանի կազմում, Սամցխե-Ջավախքի Ախալքալաք շրջանում՝ Ախալքալաքից ուղիղ գծով 13 կմ հարավ-արևմուտք,  ծ.մ. 1880-1992 մ բարձրության վրա, Թուրքիա-Վրաստան սահմանով ձգվող ջրբաժան լեռնաշղթայի հյուսիսահայաց ստորոտին։
Բնակչությունը
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 760 մարդ ։
Պատմությունը
Հայաբնակ Դադեշ գյուղի բնակիչների նախնիները եկել են 1828-1830 թվականներին Արևմտյան Հայաստանի, Էրզրումի նահանգի Աշկալա, Ջինիս գյուղերից, Մուշից, Կարսից, Արդահանից։ Նախ բնակություն են հաստատել Չիֆիկ և Չամդուրա գյուղերում, ապա 1845-46 թվականներին տեղափոխվել են Դադեշ, որտեղ մինչ իրենց ներգաղթն ու վերաբնակվելը ապրում էր բնիկների 14 հայ ընտանիք։
Վարելահողերի ընդհանուր տարածքը կազմում է 806 հա, խոտհարքեր՝ 170 հա, արոտավայրեր՝ 1597 հա։
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է անասնապահությամբ և հողագործությամբ։ Գյուղում գործում են միջնակարգ դպրոց, դպրոցում սովորում է շուրջ 116 աշակերտ, դասավանդում՝ 33 ուսուցիչ։
Գյուղում պահպանված ուշագրավ կառույցներից է Սբ. Աստվածածին հին եկեղեցին։ 1867թ. հին եկեղեցուն հարավից կից կառուցվել է նոր ու ավելի ընդարձակ համանուն եկեղեցի։ Երկարամյա դադարից հետո, 2014 թ․, ծագումով Դադեշ գյուղից, Լյուդվիգ և Վալենտինա Թումասյանների նախաձեռնությամբ սկսվում է եկեղեցու վերանորոգման-վերակառուցման աշխատանքները, ավարտուն տեսքի է բերվում 2017 թ․։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջան
Թեյմուրազ Մուրվանիձե
Թեյմուրազ Մուրվանիձե (მურაზ (თეიმურაზ) დავითის ძე მურვანიძე, Մուրազ Դավիդովիչ Մուրվանիձե, ), թատերական նկարիչ, բեմանկարիչ, գեղանկարիչ, քանդակագործ։ Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1978): Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի արտասահմանյան պատվավոր անդամ ։
Կենսագրություն
2018 թվականին Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնում տեղադրված օպերային երգիչ Գեղամ Գրիգորյանի հուշարձանի հեղինակն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի նկարիչներ Կատեգորիա:Վրացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Վրացի բեմանկարիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան) Կատեգորիա:Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացիներ
Կրապիվնյա (գյուղ, Կորոստենի շրջան)
Կրապիվնյա (Кропивня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1911 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրապիվնյա գյուղում բնակվում էր 204 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,975 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 209,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1911 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հին Եգիպտոսի մշակույթ
Հին եգիպտական մշակույթի պատմությունը ընդունված է բաժանել 3 շրջանի՝ Հին թագավորության՝ մ.թ.ա. 2800–2250 թվականներ, Միջին թագավորության՝ մ.թ.ա. 2050–1700 թվականներ, Նոր թագավորության՝ մ.թ.ա. 1580–1070 թվականներ։ Հին և Միջին թագավորությունների ժամանակաշրջաններում կառուցվել են Քեոփս, Քեփրեն և Միկերեն փարավոնների դամբարանները, Քեփրենի և Ամենհոտեպ III-ի սֆինքսները և այլն։ Դրանք կառուցվել են մեծ չափսերով՝ արտահայտելու համար թագավորների հզորությունը, որոնք համարվել են աստծու երկրային զավակներ։ Հին եգիպտական աստվածները պատկերվել են արծվի, աղվեսի, գայլի տեսքով, պալատներում պահվել են գիշատիչներ, որոնք հետագայում զմռսվել ու թաղվել են։ Հայտնաբերվել են գազանների ամբողջական պանթեոններ։ Փարավոնների ու աստվածների քանդակներին բնորոշ են մեծ չափերը, ժամանակի և երկրային իշխանությունից ազատ, դեպի հեռուն (հավիտենություն) միտված հպարտ հայացքը։ Նոր թագավորության ժամանակաշրջանում զարգացել է տաճարաշինությունը. առավել հայտնի են Ամոն-Ռայի տաճարները Լուքսորում և Կառնակում։ Այդ շինությունների ճարտարապետական առանձնահատկությունը բազմաշար սյուների կիրառությունն է։ Ուշագրավ նախշազարդեր են արվել Թեբեի և այլ դամբարաններում, որոնք աչքի են ընկնում պատկերների պլաստիկությամբ ու գեղարվեստական բարձր ճաշակով։ Հին եգիպտացիները պատկերել են մարդկանց ֆիգուրներ՝ գլուխը՝ կիսադեմով, իրանը՝ դիմացից, ոտքերը՝ թեքությամբ։ Այդ ավանդույթից հրաժարվել են միայն մ.թ.ա. 7-րդ դարում։ Եգիպտացիները լուրջ նվաճումների են հասել ֆիզիկայի, քիմիայի (զմռսման արվեստ), բժշկության` հատկապես վիրաբուժության բնագավառներում։ Նրանք իմացել են հաշվարկի տասնական համակարգը, թվաբանական ու երկրաչափական պրոգրեսիաները, կանխատեսել են Արևի խավարումները, Նեղոսի վարարումների փուլերը և դրանց հետ կապված հմայություններ ու գուշակություններ արել։ Մ.թ.ա. 4-րդ հազարամյակի վերջերից օգտագործել են հիերոգլիֆային (սրբազան և փորագրված պատկեր) գիրը, որը 1822 թվականին վերծանել է ֆրանսիացի գիտնական Ժան Ֆրանսուա Շամպոլյոնը։ Եգիպտացի աստղագետները մոլորակները տարբերել են աստղերից, կազմել օրացույց, ըստ որի՝ տարին ուներ 365 օր։ Զարգացած էր նաև գրականությունը. հայտնի են «Հեքիաթ նավաբեկության ենթարկվածի մասին», «Պատմվածք եգիպտացի Սինուհեթի մասին» և այլ գործեր։ Գիտական տեղեկությունները եղել են քրմերի մենաշնորհը և օգտագործվել են փարավոնի կենտրոնաձիգ իշխանությունն ամրապնդելու համար։
Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի մշակույթ
Սիմեռու (գյուղական ավան, Սիմեռու շրջան)
Սիմեռու (Sõmeru), գյուղական ավան Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 1208 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Yacc
Yacc-ը համակարգչային ծրագիր է, որը նախատեսված է LARL քերականություններից շարահյուսական վերլուծիչներ գեներացնելու համար։ Անունն առաջացել է Yet Another Compiler Compiler (Եվս մեկ կոմպիլյատորի կոմպիլյատոր) արտահայտության հապավումից։ Այս գործիքը UNIX օպերացիոն համակարգում ստեղծվել է Սթիվեն Ջոնսոնի կողմից, 1970-ական թվականներին ։
Ընդհանուր նկարագրություն
Yacc ծրագրի մուտքին տրվում է վերլուծվող լեզվի քերականությունը՝ Բեկուսի-Նաուրի գրելաձևով (BNF), որտեղ քերականական կանոնները համալրված են իմաստային (սեմանտիկ) գործողություններով։ Ամբողջ Yacc ֆայլը բաժանվում է երեք մասերի, որոնցից առաջինում գրվում են սահմանումները (տերմինալային սիմվոլների, վերլուծության ստեկի տիպի, գործողությունների նախապատվության և ասոցեատիվության և այլն), երկրորդ մասում գրվում են քերականական կանոնները՝ իմաստային գործողություններով, և վերջապես երրորդ մասում, որի առկայությունը պարտադիր չէ, գրվում են օժանդակ ֆունկցիաները։ Տեքստի նշված երեք մասերն իրարից բաժանվում են  նշաններով։
Սահմանումներ %% Քերականական կանոններ և սեմանտիկ գործողություններ %% Օժանդակ ֆունկցիաներ
Եթե, օրինակ, Yacc գործիքն իրականացված է C լեզվի համար, ապա լեզվի շարահյուսական վերլուծիչը պարունակող ֆայլի մշակումից հետո ստացվում է C լեզվով գրված մի մոդուլ, որում շարահյուսական վերլուծիչի մուտքի կետ է հանդիսանում  ֆունկցիան։ Այդ շարահյուսական վերլուծիչում ենթադրվում է, որ գոյություն ունի   ինտերֆեյսով բառային վերլուծիչը, որն ամեն մի կանչի ժամանակ վերադարձնում է վերլուծվող տեքստի հերթական թոքենը։ Առավել հաճախ Yacc-ի հետ օգտագործվում է բառային վերլուծիչների Lex գեներատորը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծրագրավորման գործիքներ Կատեգորիա:UNIX ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:C-ով գրված ծրագրաշարեր Կատեգորիա:Ազատ ծրագրային ապահովում
Կոնստանտին Ուշինսկի
Կոնստանտին Դմիտրևիչ Ուշինսկի (Константин Дмитриевич Ушинский,, մարտի 3, 1823 Տուլա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 3, 1871, Օդեսա, Ուկրաինա), ռուս դեմոկրատ-մանկավարժ, գիտական մանկավարժության հիմնադիր Ռուսաստանում, «ռուս ուսուցիչների ուսուցիչ»։
Ուշինսկու գործունեությունն ընթացել է ճորտատիրական հասարակարգի ճգնաժամի, հասարակական-դեմոկրատական շարժման վերելքի և նրանում հեղափոխական-դեմոկրատական ուղղության ձևավորման շրջանում։ Նրա մանկավարժական համակարգի առանցքը կրթության և ուսուցման դեմոկրատացումն էր, որով նա ռուսական մանկավարժությունը բարձրացրեց համաշխարհային նվաճումների մակարդակին։
Ուշինսկու գիտամանկավարժական հետազոտություններում կարևոր տեղ է զբաղեցնում «Մարդը՝ որպես դաստիարակության առարկա» (1868-1869) աշխատությունը, որը համաշխարհային մանկավարժական մտքի նվաճումներից է։
Ուշինսկին մանկավարժության տեսության անկյունաքարը դարձրեց դաստիարակության ժողովրդայնության գաղափարը («Ժողովրդայնության մասին հասարակական դաստիարակության մեջ», 1857)։ Կարևոր արժեք են ներկայացնում նրա կազմած «Մանկական աշխարհ» (1861), «Մայրենի լեզու» (1864) ընթերցարանները, որոնք լայն տարածում ստացան ժողովրդական տարրական դպրոցներում և հիմք դարձան նոր դասագրքերի ստեղծման ։
Մարդու ձևավորման գործում Ուշինսկին կարևորել է հիմնավոր ռեալական կրթությունը, մտավոր զարգացումը, ուսուցման կանոնավոր և հաջորդական բնույթը, մեծ տեղ է հատկացրել երեխաների բարոյական, աշխատանքային դաստիարակության հարցերին։
1947 թվականից ԽՍՀՄ-ում շնորհվել է Ուշինսկու մեդալ, որով պարգևատրվել են աչքի ընկնող ուսուցիչները և մանկավարժության բնագավառի այլ ակտիվ գործիչներ։
Ուշինսկու աշխատություններն առաջին անգամ հայերեն թարգմանվել են 1866 թվականին ։
Կենսագրություն
Կոնստանտին Դմիտրևիչ Ոշինսկին ծնվել է 1824 թվականին փետրվարի 19-ին Տուլա քաղաքում։ Հայրը՝ Դմիտրի Գրիգորևիչ Ուշինսկին, պետական ծառայող է եղել։ Մայրը Լյուբով Ստեպանովնա Կապնիստը մահացել է, երբ Ուշինսկին ընդամենը 12 տարեկան էր։
Կրթություն
Ուշինսկին սկզբնական կրթությունը՝ մինչև 11 տարեկան հասակը, ստացել է տանը, ապա 1833 թվականին ընդունվել և 1840-ին ավարտել է Նովգորոդ-Սևերսկիի գիմնազիան ։
1840-1844 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում ։ Այստեղ Ուշինսկին հնարավորություն ունեցավ լսելու հայտնի գիտնականներ՝ պատմության դոկտոր Տիմոֆեյ Նիկոլաևիչ Գրանովսկու և փիլիսոփայության դոկտոր Պյոտր Գրիգորևիչ Ռեդկինի դասախոսությունները։
Համալսարանն ավարտելուց հետո 1844 թվականին՝ արդեն որպես իրավաբական գիտությունների թեկնածու, շարունակեց մնալ Մոսկվայի համալսարանում պրոֆեսորական կոչմանը նախապատրաստվելու համար։
Ուշինսկու հետաքրքրությունների շրջանակը, սակայն, չէր սահմանափակվում միայն փիլիսոփայությամբ և իրավաբանությամբ, նա հետաքրքրված էր գրականությամբ, թատրոնով, ինչպես նաև բոլոր այն հարցերով, որոնք անհանգստացնում էին ռուս հասարակության առաջադեմ շրջանին. խոսքը, առաջին հերթին, վերաբերում էր՝ հասարակ ժողովրդի գրագիտության և կրթվածության հարցերին։
Մանկավարժական գործունեություն
1846 թվականին Ուշինսկին նշանակվում է կամերալ գիտությունների պրոֆեսորի պաշտոնակատար՝ Յարոսլավլի Դիմիդովյան լիցեյում։
1844 թվականին եվրոպական հեղափոխության հետ կապված՝ ռուսական կառավարությունն առանձնահատուկ զգուշավորություն ցուցաբերեց հասարակական առարկաների դասավանդմանը։ Ուշինսկին, որ մեծ հեղինակություն ուներ ուսանողների մոտ և խորացված կերպով էր մշակում իր դասընթացը, վտանգավոր դիտվեց և 1849 թվականի վերջին հեռացվեց աշխատանքից։ Այդ հարկադրական հեռացման պատճառով նա այլևս չէր կարող զբաղվել ուսուցչական աշխատանքով, և 1850-1854 թվականներին աշխատանքի է անցնում ներքին գործերի նախարարությունում՝ որպես օտար դավանանքների բաժնի ղեկավարի օգնական և միաժամանակ անդամակցում «Современник» (1852-1854), «Библиотека для чтения» (1854-1855) և այլ ամսագրերին։
1951 թվականի ամռանը Ուշինսկին ամուսնանում է Նադեժդա Սեմյոնովնա Դորոշենկոյի հետ ։
Գործունեությունը Գատչինայի որբանոցային ինստիտուտում
1854 թվականի երկրորդ կեսին միայն, Ուշինսկին հնարավորություն ունեցավ զբաղվելու ուսուցչական աշխատանքով։ 1854 թվականին նա աշխատանքի է ընդունվում Գատչինայի որբանոցային ինստիտուտում, սկզբում որպես ռուսաց լեզվի և աշխարհագրության ուսուցիչ, ապա որպես տեսուչ ։
Ուշինսկին մի շարք բարեփոխումներ իրականացրեց որբանոցում՝ վերակառուցեց ուսումնական ողջ գործընթացը, փոխեց դաստիարակության դրվածքը։ Կարճ ժամանակ անց նա հայտնի դարձավ թե՛ որպես մանկավարժական հարցերի վերաբերյալ խոր ու ինքնատիպ գրող, և թե՛ որպես գործնական մանկավարժ։
Գատչինայի որբանոցում Ուշինսկին ծանոթանում է նախկին տեսուչներից մեկի՝ Եգոր Օսիպովիչ Գուգելի մանկավարժական գրքերի հավաքածուին, ինչը մեծ ազդեցություն է ունենում իր վրա ։ Հետագայում՝ այդ գրքերի ընթերցումից ստացած գաղափարները հիմք են հանդիսանում գրելու իր լավագույն հոդվածներից մեկը՝ «Մանկավարժական գրականության օգուտի մասին» ։
Գործունեությունը Սմոլնիի ինստիտուտում
1859 թվականին Ուշինսկուն հանձնարարվում է վերակառուցել Սանկտ Պետերբուրգի ազնվազարմ օրիորդների Սմոլնիի ինստիտուտը։ Մինչև նա ինստիտուտը վեր էր ածվել կիսակուսանոցային տիպի հիմնարկի, որտեղ սովորողներին 6-ից մինչև 18 տարեկանը պահում էին փակված, շրջակա միջավայրից կտրված։ Նրանց անգամ արձակուրդների ժամանակ չէին թողնում տուն գնալ, դաստիարակում էին կրոնամոլության, ցարիզմի առջև խոնարհվելու և սենտիմենտալիզմի ոգով։ Ուշինսկին արմատականորեն փոխեց ուսումնադաստիարակչական աշխատանքների դրվածքը։ Նա սովորողներին թույլ տվեց գնալ տուն տոներին ու արձակուրդներին, մտցրեց նոր ուսումնական պլան՝ գլխավոր առարկան դարձնելով ռուսաց լեզուն, նրանց ծանոթացրեց ռուս գրականության լավագույն երկերին, ուսուցման մեջ լայնորեն կիրառեց զննականությունը, փորձերը ֆիզիկայի դասերին, ընդհանուր կրթական յոթ դասարաններին ավելացրեց նաև մանկավարժական երկամյա դասարան ։
1860-1861 թվականներին Ուշինսկին խմբագրել է «Ժողովրդական լուսավորության նախարարության ամսագիրը»։ Նա այն ամբողջությամբ վերակառուցեց գիտամանկավարժական ոգով, դրանում զետեղելով նաև իր մի շարք մանկավարժական հոդվածներ՝ «Մայրենի լեզու», «Ուսուցչական սեմինարիայի նախագիծ», «Աշխատանքն իր հոգեբանական և դաստիարակչական նշանակությամբ»։
(9586) 1990 SG11
(9586) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Կոնստանտին Ուշինսկի
Գործունեությունը Սմոլնիի ինստիտուտում
1861 թվականին Ուշինսկին հրատարակում է «Մանկական աշխարհ» գիրքը՝ որը նախատեսված էր կրտսեր դասարաններում դասավանդելու համար։
(9586) 1990 SG11
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,450371 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9823 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9184 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1401,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256955 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,44° անկյուն։
Կոնստանտին Ուշինսկի
Գործունեությունը Սմոլնիի ինստիտուտում
Այն պահին, երբ Ուշինսկու գործունեությունն առավել մեծ ժողովրդականություն էր վայելում, դարձյալ ավելացան հետադիմական ուժերի հալածանքները։ Սմոլնիի ինստիտուտի վերակառուցումը Ուշինսկու դեմ զայրույթ առաջացրեց ինստիտուտի դաստիարակների ռեակցիոն խմբի կողմից, որոնց գլուխ կանգնած էր կրոնի ուսուցիչը։ Անանուն մատնությամբ Ուշինսկին մեղադրվում էր անաստվածության և քաղաքական անհուսալիության մեջ։ Այն ժամանակվա համար դա շատ ծանր մեղադրանք էր, այնպես, որ Ուշինսկուն նույնիսկ հնարավորություն չտրվեց արդարանալու։ 1862 թվականին նա ազատվում է Սմոլնիի ինստիտուտից։
Նույն թվականին, առանց Ուշինսկու համաձայնությունը հարցնելու, կառավարական որոշում է ձևակերպվում՝ ռուսական ինստիտուտների համար մանկավարժության և հոգեբանության դասընթացներ մշակելու, ինչպես նաև եվրոպական երկրներում կանանց կրթության դրվածքն ուսումնասիրելու նպատակով Ուշինսկուն հինգ տարով արտասահման գործուղելու վերաբերյալ։ Այդ հրամանն Ուշինսկին անվանել է «պատվավոր աքսոր» ։
(9586) 1990 SG11
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կոնստանտին Ուշինսկի
Արտասահմանյան շրջագայություններ
Արտասահմանում գտնվելու տարիներն Ուշինսկին օգտագործում է մանկավարժական գիտական աշխատանքի համար. ուսումնասիրում է եվրոպական դպրոցների փորձը, ստեղծում իր գլուխգործոցը՝ «Մարդը՝ որպես դաստիարակության առարկա» ծավալուն աշխատությունը։ Չնայած նախատեսված երեք հատորներից նա ավարտում է միայն երկուսը, բայց այդքանն էլ բավական էր, որ այդ գործը դիտվեր որպես մանկավարժության բնագավառի լավագույն աշխատություններից մեկը։ Այս աշխատանքը ներկայանում է որպես մանկավարժության և հոգեբանության միաձույլ մի դասընթաց. առանց հոգեբանական հիմունքների՝ դաստիարակություն Ուշինսկին չէր պատկերացնում։
Այս ընթացքում Ուշինսկին գրում է նաև մի շարք այլ փայլուն աշխատություններ ու դասագրքեր, այդ թվում՝ «Մանկավարժական ուղևորություններ Շվեյցարիայում», «Մայրենի լեզու», «Մանկական աշխարհ» գործերը, «Մայրենի լեզվի ուղեցույցը», ինչպես նաև կանանց կրթության դրվածքի վերաբերյալ ընդարձակ հաշվետվությունը։
Արտասահմանյան ուղևորությունից վերադառնալուց հետո Ուշինսկին, երկրում ուժեղացող քաղաքական ռեակցիայի, նաև դժվար բուժվող հիվանդության (թոքերի քրոնիկ բորբոքում) հետևանքով, արդեն չէր կարող աշխատել դպրոցներում և այլ կրթական հաստատություններում։ Նա ամբողջովին նվիրվեց երեխաների և ուսուցիչների համար գրքեր կազմելու, դրանք վերամշակելու գործին։ Նրա այդ գործունեությունն էլ հենց իր համար վաստակեց «ռուս երեխաների բարեկամ», «ռուս ուսուցիչների ուսուցիչ» կոչումները։
Ուշինսկին մահացել է 1870 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Օդեսայում, թաղված է Կիևում։
Մանկավարժական հայացքները
Ուշինսկին առաջարկում էր մանկավարժական տեսությունը կառուցել հոգեբանության, ֆիզիոլոգիայի, փիլիսոփայության և այլ գիտությունների օրենքների վրա։ Մերժելով մանկավարժական տեսությունների հայեցողական կառուցումը՝ նա միաժամանակ նշում էր, որ միայն սեփական, թեկուզ և հաջողված, փորձի վրա հիմնվելը բավարար չէ։ Ուշինսկին պահանջում էր տեսության և պրակտիկայի միասնություն ։
Դաստիարակության գործընթացի նպատակը
Ուշինսկու մանկավարժական համակարգում կարևոր տեղ ունի դաստիարակության և ուսուցման գործընթացների միասնության անհրաժեշտության գաղափարը։ Նա առաջ է քաշում, և իր՝ արտասահմանում և Ռուսաստանում կատարած ուսումնասիրություններով հիմնավորում, որ մանկավարժական գործընթացի այդ երկու կողմերի խզումը հանգեցնում է մանկավարժական գործընթացի ներքին հակասության և հետևաբար դաստիարակվողների բնության աններդաշնակ զարգացմանը։
Ուշինսկու ողջ մանկավարժական համակարգն ուղղված է դաստիարակության և ուսուցման միջև խզումը վերացնելուն, և մանկավարժական այնպիսի հիմունքներ գտնելուն, որոնք չեն խորտակի այդ միասնությունը։ Ուշինսկին իր առջև խնդիր դրեց հաստատ և կայուն կերպով սահմանել այն նոր նախադրյալները, որոնց վրա պետք է հենվեին ինչպես դաստիարակությունը, այնպես էլ ուսուցումը։ Դրանք մի կողմից սոցիալ-տնտեսական, իսկ մյուս կողմից՝ հոգեֆիզիոլոգիական նախադրյալներն էին ։
Ուշինսկու մանկավարժական համակարգում դաստիարակությունը նպատակամղված գործընթաց է, որը կոչված է մարդու մեջ ձևավորելու մարդկայինը։ Այն հասարակական երևույթ է և ունի իր օրինաչափությունները, որոնց իմացությունն անհրաժեշտ է այդ բարդ գործընթացը կառավարելու համար։ Ուշինսկին գտնում էր, որ դաստիարակության նպատակը պետք է լինի անձնավորության ներդաշնակ, նպատակասլաց և համակողմանի զարգացումը։
Դաստիարակության հոգեֆիզիոլոգիական նախադրյալները
Ըստ Ուշինսկու՝ երեխայի վրա նպատակուղղված ներգործությունը պետք է խելամիտ լինի, և հիմնված երեխայի հոգեֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների իմացության վրա։ Հենց դա էլ կազմում է այն նախադրյալը, որի վրա պետք է հենվի դաստիարակության գիտական մեթոդիկան։
Իր գլխավոր աշխատությունը՝ «Մարդը որպես դաստիարակության առարկա», Ուշինսկին նվիրել է երեխայի բնության ուսումնասիրմանը։ Այդ աշախատության առաջին մասում նա տվել է օրգանիզմի կողմից միջավայրին հարմարվելու մեխանիզմների բնութագիրը, ուշադրության, հիշողության և այլ հոգեկան գործընթացների մանրամասն վերլուծությունը ։
Ժողովրդայնությունն ու մայրենի լեզուն Ուշինսկու մանկավարժական համակարգում
Ուշինսկու մանկավարժական համակարգի հիմքում ժողովրդայնության գաղափարն է ։ Ժողովրդայնություն ասելով՝ Ուշինսկին հասկանում է յուրաքանչյուր ժողովրդի յուրակերպությունը, որը պայմանավորված է նրա պատմական զարգացմամբ բնական և աշխարհագարական պայմաններով։
Ուշինսկուն հատուկ էր անսպառ հավատը ռուս ժողովրդի ստեղածագործական ներուժի նկատմամբ։ Ռուսական երաժշտությունը և նկարչությունը, ռուսական փիլիսոփայությունը շատ բան են քաղել ժողովրդական ստեղծագործությունից.
Ուշինսկու մանկավարժական համակարգում ժողովրդայնության գաղափարի հետ սերտորեն կապված է մայրենի լեզվի կրթական ու դաստիարակչական նշանակության հարցը։