cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միրնի (ռազմական առագաստանավ)
Ռազմական առագաստանավ «Միրնի», մարտական ռազմանավ, որը մասնակցել է Առաջին ռուսական անտարկտիկական շուրջերկրյա արշավախմբին՝ 1819-1821 թվականներին Մ. Պ. Լազարևի հրամանատարությամբ։ Արշավախումբը հայտնաբերել է Անտարկտիդա մայրցամաքը, որին մասնակցել է նաև «Վոստոկ» առագաստանավը՝ Ֆ. Ֆ. Բելլինսհաուզենի հրամանատարությամբ
Նավի պատմությունը
1818 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի մերձակայքում գտնվող Լոդեյնոյե Պոլեում գտնվող Օլոնեց նավաշինարանում, ըստ նավաշինարար Ի. Կուրեպանովի նախագծի, նավատորմի համար կառուցվում էր «Լադոգա» սառցահատը (շինարարը՝ նավաշինարար վարպետ Յա. Կոլոդկին)։
Փորձելով արագացնել մեծամասշտաբ արշավախմբի մեկնումը դեպի Անտարկտիկա, որոշվեց ոչ թե նոր նավ կառուցել, այլ օգտագործել «Լադոգան»։ Երբ նավը ընդգրկվեց զինված ռազմածովային նավատորմիղի մեջ, նրան տրվեց նոր անվանում «Միրնի» և անմիջապես սկսեցին վերակառուցել նրան։ Աշխատանքը ղեկավարում էր «Միրնի» նավի հրամանատար Մ. Լազարևը ։
Ռազմական առագաստանավ Միրնին եղել է երկու տախտակամածով եռակայմ նավ
Հիշատակ
1994 թ.-ին Ռուսաստանի բանկը, «Առաջին ռուսական անտարկտիկական արշավախումբը» շարքում, թողարկեց «Միրնի» առագաստանավ հուշադրամ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անտարկտիդա Կատեգորիա:Առագաստանավեր Կատեգորիա:Գիտությունը Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռազմածովային նավատորմ Կատեգորիա:Հայտնագործություններ
Կվիտկա (գյուղ, Բառի շրջան)
Կվիտկա (Квітка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կվիտկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,444 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 177,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բենե (Էնայի գավառ)
INSEE կոդը՝ 02066:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 213 մարդ ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 144 աշխատունակ բնակիչներից 98-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 46-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 68,1 %, 1999 թվականին 68,0 % էր)։ 98 ակտիվ բնակիչներից 91-ը (52 տղամարդ և 39 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին)։ 46 պասիվներից 14-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 14-ը՝ թոշակառուներ, 18-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Վելիկիե Նիզգորցի
Վելիկիե Նիզգորցի (Великі Низгірці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկիե Նիզգորցի գյուղում բնակվում էր 879 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3144 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 279,58 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Գյուղը գտնվում է շրջկենտրոնից և Բերդիչև երկաթուղային կայարանից 5 կմ արևելք։ Գյուղի միջով հոսում է Գնիլոպյատի աջ վտակ Բեզիմյաննայա գետը։
Պատմություն
Վելիկիե Նիժգորցիի մոտ հայտնաբերվել են Տրիպիլիայի մշակույթի բնակավայրի մնացորդներ։
Գյուղը հիմնադրվել է 17-րդ դարում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Վելիկիե Նիզգորցիի 300 բնակիչներ կռվել են նացիստական զավթիչների դեմ, նրանցից 155-ը զոհվել են հայրենիքի համար։ Գյուղի համար մղվող մարտերում և նրա մատույցներում ավելի քան 500 զինվոր իրենց կյանքն են տվել հանուն Հայրենիքի ազատության և անկախության։ Նրանց աճյունն ամփոփված է գյուղի կենտրոնում։ 1965 թվականից անհայտ զինվորի շիրիմին վեր է խոյանում մարտիկի, ազատամարտիկի կերպարը։
Տեղական խորհուրդ
Վելիկիե Նիզգորցին Վելիկիե Նիժգորեց գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոնն է։
Տեղական խորհրդի հասցեն՝ 13352, Ժիտոմիրի շրջան, Բերդիչևսկի շրջան, հետ. Մեծ Նիզգորցի, փ. Սերվատնյուկով, 8։ .
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մոթաց Մուսսա
Մոթաց Մուսսա, Սուդանի քաղաքական գործիչ, 2018 թվականի սեպտեմբերից մինչև իր հրաժարականը՝ 2019 թվականի փետրվարը զբաղեցրել է Սուդանի վարչապետի պաշտոնը։ Մինչև այդ պաշտոնին նշանակվելը նա զբաղեցրել է ոռոգման ու էլեկտրականության նախարարի պաշտոնը ։
Սուդանի վարչապետ
Նա այդ պաշտոնին նշակակվեց երկրի նախագահ Օմար ալ-Բաշիրի կողմից՝ կառավարության լուծարումից հետո փոխարինելով Բաքրի Հասան Սալեհին։ Կառավարության լուծարման պատճառ դարձավ՝ հացի, վառելիքի ու կոշտ արժույթի պակասը ։ 2019 թվականի փետրվարին նախագահ Բաշիրը իր դեմ ընթացող ցույցերի պատճառով ցրեց Մուսսիի կառավարությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սուդանի վարչապետներ
Միշել Տեր-Զաքարյան
Միշել Տեր-Զաքարյանը (ծնված՝ 18 փետրվարի, 1963, Երևան), ֆրանսահայ նախկին ֆուտբոլիստ է և մարզիչ, Նանտ ակումբի գլխավոր մարզիչը։
Երիտասարդական կարիերա
Միշել Տեր-Զաքարյանը ծնվել է Երևանում, իսկ կարիերան սկսել է Մարսելի «Vivaux Marronniers Sports» ակումբում։ 1974 թվականին նա միացել է Մարսելի «Մազարգ» ակումբին, որի կազմում նվաճել է միջերկրածովյան խաղերի երիտասարդական լիգայի գավաթը։
Նանտ
1979 թվականին Կանարյան կղզիներում Միշել Տեր-Զաքարյանը պայմանագիր ստորագրեց «Նանտի» հետ։ Մեկ տարի անց նա ակումբի հետ հաղթեց Ֆրանսիայի 3-րդ դիվիզիոնում։ Տարվա վերջում Միշելը հրավիրվեց Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքական։
1981-1982 մրցաշրջանում Պատրիս Ռիոյի վնասվածքի պատճառով Զաքարյանը 18 խաղ անցկացրեց՝ կենտրոնական պաշտպանների զույգ կազմելով Մաքսիմ Բոսիսի հետ։ 1983 թվականին նա Նանտի հետ Ֆրանսիայի չեմպիոն է դարձել։ 1985 և 1986 թվականներին ակումբի հետ դարձել է երկրի փոխչեմպիոն, իսկ 1986 թ. ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի խաղարկությունում հասել է քառորդ եզրափակիչ։ Միշելը «Նանտում» անցկացրեց 9 մրցաշրջան և 1988 թ. տեղափոխվեց «Մոնպելյե»։
Նվաճումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Այնո Աալտո
Այնո Մարիա Մարսիո-Աալտո (Aino Maria Marsio-Aalto, ), ֆինն ճարտարապետ և դիզայներ, սկանդինավյան դիզայնի հիմնադիրներից մեկը, ճարտարապետ Ալվար Աալտոյի կինը։
Կենսագրություն
Այնո Մարիա Մանդելինը ծնվել է 1894 թվականին Հելսինկիում։ 1913 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, միևնույն ժամանակ սկսել է ճարտարապետություն սովորել Հելսինկիի տեխնոլոգիական համալսարանում։ 1920 թվականին ստացել է ճարտարապետության դիպլոմ։ 1923 թվականին Մանդելինը աշխատելու նպատակով տեղափոխվել է Յուվյասկուլյա քաղաք։ Հաջորդ տարվանից նա աշխատել է Ալվար Աալտոյի մոտ, որի հետ էլ ամուսնացել է 1924 թվականին։ Ամուսնությունից ծնվել են երկու երեխա։
Զույգը տեղափոխվեց Տուրկու, որտեղ 1927 թվականին սկսել են համագործակցել ճարտարապետ Էրիկ Բրիգմանի հետ։ 1933 թվականին նրանք վերադարձել են Հելսինկի, սկսել աշխատել շենքերի նախագծման վրա և ունեցել են համատեղ ու առանձին նախագծեր։ Այնոն հիմնականում զբաղվել է ինտերիերի դիզայնով, ինչպես նաև կերամիկայով և տեքստիլով։ Ամուսինները համարվում են սկանդինավյան դիզայնի հիմնադիրներից մեկը։
1935 թվականին նրանք հիմնել են Artek կահույքի ընկերությունը ։ Այնոն եղել է ընկերության գլխավոր դիզայները, իսկ 1941-1949 թվականներին՝ գործադիր տնօրենը 1939 թվականին զույգը մասնակցել է Նյու Յորքի համաշխարհային ցուցահանդեսին։
Այնոն հայտնի է դարձել նաև որպես ապակյա իրերի դիզայներ։ Նա համագործակցել է ֆիննական «Iittala» ընկերության հետ։ Նրա դիզայնով ապակե արտադրանքները և մի փոքր փոփոխված պատճենները վաճառվում են IKEA խոշորագույն առևտրային ցանցում և մանրածախ ցանցերում։ 1936 թվականին Միլանում Այնոն արժանացել է ոսկե մեդալի՝ ապակե բաժակների ձևավորման համար՝ միաժամանակ հաղթելով Ալվարին։ Միևնույն ժամանակ զույգը նախագծել է ծաղկաման, որը հայտնի է դարձել որպես Աալտո ծաղկաման։
Այնո Ալտոն մահացել է 1949 թվականին 55 տարեկան հասակում քաղցկեղից և թաղվել Հիետանիեմի գերեզմանատանը։ 1952 թվականին Ալվարը երկրորդ անգամ ամուսնացավ ճարտարապետ Էլիսա Մյակինեմիի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճարտարապետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆինն ճարտարապետներ Կատեգորիա:Կին ճարտարապետներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Օբուխով (Ակսայի շրջան)
Օբուխով (Обухов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Գրուշևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 35 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի բնակավայրեր
(9178) Մոմոյո
(9178) Մոմոյո (Momoyo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի փետրվարի 23-ին Սիգերու Ինոդայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Կարասույամայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,879707 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6551 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1043 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1784,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,201689 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,26° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիգերու Ինոդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վնուկովո (օդանավակայան)
Վնուկովո՝ միջազգային օդանավակայան, Մոսկվայի և Մոսկվայի մարզի երեք հիմնական օդանավակայաններից մեկը, Ռուսաստանում երրորդն է ուղևորահոսքի ծավալով (Դոմոդեդովոյից և Շերեմետևոյից հետո)։ Ունի ամենախոշոր տարածքը Ռուսաստանում (270 հազար մ²)։ Օդանավակայանը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից 10 կմ հեռավորության վրա։ Օդանավակայանի պաշտոնական անվանումն է «Մոսկվա (Վնուկովո)» ։ Օդանավակայանի օպերատորն է ОАО «Միջազգային օդանավակայան Վնուկովո»։ Օդանավակայանը ընդունում է ինչպես ուղևորների չվերթներ, այնպես էլ բեռների չվերթներ, նաև ունի միջազգային կարգավիճակ։ Օդանավակայանից իրականացվում են բազմաթիվ չվերթներ գրեթե ողջ Ռուսաստանում։ Օդանավակայանը նաև ունի բազային օդանավակայան, որտեղից չվերթներ են իրականացնում հետևյալ ավիաընկերությունները՝ «ՅուՏէյր», «Տրանսաերո», «Գազպրոմ ավիա»։ Վնուկովո-2 տերմինալը օգտագործվում է հատուկ թռիչքների համար, հիմնականում ղեկավարներն են այդ տերմինալից օգտվում, նաև սպասրկում են այդ տերմինալից օտաերկրյա նախագահներին։
Պատմություն
Վնուկովո - հնագույն օդանավակայաններից է Մոսկվայում։ Օդանավակայանի շինարարությունը սկսվել է 1937 թվականին, օդանավակայանը հիմնադրվել է այն պատճառով, որովհետև քաղաքի գերբնակվածությունը շատ էր, և հարկավոր էր ուղևորներին տեղափոխել, այդ իսկ պատճառով Ռուսաստանի կառավարությունը որոշեց հիմնադրել օդանավակայան։ 1937-1938 թվականներին օդանավակայանի շինարարությունը ավարտվեց։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ օդանավակայանը ստեղծվել էր հատուկ նպատակի համար, այդ նպատակն էր Ռուսաստանի զորքերին զենք զինամթերք հասցնել ։ 2001 թվականին Մոսկվայի կառավարությունը որոշում է օդանավակայանին տալ միջազգային կարգավիճակ։ 2003 թվականի նոյմեբերի 14-ին Ռուսաստանի նախագախ Վլադիմիր Պուտինը ստորագրում է համաձայնագիր, որով օդանավակայանից չվերթներ են իրականացնում գրեթե ողջ Եվրոպայում և Ասիայում ։
Տերմինալներ
Տերմինալ А, այս տերմինալը շահագործում են մի քանի փուլերով, քանի որ այդ չվերթները դառնում են մատչելի։ Տերմինալը բացվել է 2010 թվականի հուլիսին, և ծառայել է միայն ներքին չվերթների համար։ 2012 թվականի մարտին տերմինալը սկսում է իրականացնել միջազգային չվերթներ։ Ներկայումս տերմինալը ծառայում է ուղևորափոխադրումների համար։ Տերմինալի երկրորդ փուլը ներառում է չվերթների գրանցումը։
Տերմինալ В, այս տերմինալը ունի վեց պատկերասրահ, տերմինալը շահագործում են 2004 թվականի ապրիլից։ Տերմինալի ողջ տարածքը կազմում է 25 հազատ մ²։ Տերմինալը ունի առավելություն, առավելությունն այն է, որ այս տերմինալը սպասարկում է ավելի քան 2000 ուղևոր 1 ժամում, և իրականացվում է միջազգային և չատրերային չվերթներ։ Այս տերմինալը կենտրոնացած է հիմնականում չատրերային չվերթների վրա, և իրականացվում են չվերթներ դեպի Կենտրոնական Ասիա։
Տերմինալ D այս տերմինալը հիմնադրվել է 1980 թվականին, և վերջին անգամ վերանորոգվել 2004-2005 թվականներին։ Տերմինալի ընդհանուր տարածքը կազմում է 30 հազար քառ. մ։ Այս տերմինալը 1 ժամում սպասարկում է ավելի քան 4800 ուղևորի։ Ներկայումս տերմինալը չի շահագործվում։ Տերմինալը յիմնականում նախատեսված է ներքին չվերթների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի օդանավակայաններ
Mainstream Rock Tracks հիթ-շքերթի № 1 հիթերի ցանկ
Այս ցանկը ներառում է հիթեր, որոնք գլխավորել են ամերիկյան Billboard Mainstream Rock Tracks աղյուսակը։ Առաջին անգամ ռոք երաժշտության այս ժանրի հիթշքերթը լույս է տեսել 1981 թվականի մարտի 21-ին, ԱՄՆ-ի ռոք-ռադիոկայանների կողմից, առավել հաճախ կատարված երգերի դինամիկայի հիման վրա՝ Top Tracks անունով։ 1984 թվականի սեպտեմբերից այն կոչվում էր՝ Top Rock Tracks, 1986 թվականի ապրիլից - Album Rock Tracks: 1996 թվականից սկսած, աղյուսակը կոչվում էր Album Rock Tracks իսկ հետո կրկին փոխվեց անվանումը, դարնելով ժամանակակից՝ Mainstream Rock Tracks : Կա նաև ռադիո աղյուսակ, այլընտրանքային և ժամանակակից ռոք երաժշտության համար Alternative Songs (Modern Rock): Վաճառքի բոլոր ֆորմատի (ֆիզիկական լրատվամիջոցներ, ինտերնետ, վիդեո) տվյալների հետ միասին նրանք միասին կազմում են միասնական ռոք աղյուսակը Rock Songs:
Ռոքի աղյուսակը (21 շաբաթ առաջին հորիզոնականում) միշտ եղել է 2000 թվականից Loser  խմբի 3 Doors Down  երգով։ Առաջին հորիզոնկանը գրաված հիթերի թվով (13) գլխավորում է Van Halen խումբը ։
1982
↓↑ - այս հիթերը մի քանի անգամ զբաղեցրել են առաջին հորիզոնականը
1983
↓↑ - այս հիթերը մի քանի անգամ զբաղեցրել են առաջին հորիզոնականը
2005
↓↑ - այս հիթերը մի քանի անգամ զբաղեցրել են առաջին հորիզոնականը
Միջնոլորտ
Մեզոսֆերա (մեզո․․․ և հուն. асоахра - գունդ, ոլորտ), մթնոլորտի շերտ Երկրի մակերևույթից 40-50-ից մինչև 80-85 կմ բարձրության վրա։ Բնութագրվում է ըստ բարձրության օդի ջերմաստիճանի 0°C-ից (ստորին սահման) մինչև -90°С (վերին սահման) անկումով։ Մեզոսֆերան երբեմն անվանում են նաև տրոպոսֆերայի ստորին, տեղական կլիմայի (մեզոկլիմա) կազմավորման շերտ։
Անդրոնիկով վանք
Անդրոնիկով վանք, շենքերի համալիր է, որտեղ նախկինում տեղակայված էր Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու վանքը, որը գտնվում էր Յաուզա գետի ձախ ափին՝ Պոկլոննի բլուրներից մեկի մոտ։ Հիմնադրվել է 1357 թվականին Մետրոպոլիտ Ալեքսիի կողմից որպես մետրոպոլիտեն վանք, որը կոչվում է առաջին հումանիստ Ռադոնեժցի Սերգիուսի աշակերտի՝ Անդրոնիկի անունով։ Ներկայումս վանքը գտնվում է Մոսկվայի սահմաններում՝ Անդրոնիևսկայա հրապարակի հարևանությամբ։ Վանքի Փրկիչ տաճարը պահպանված մոսկովյան ամենահին տաճարն է (Մոսկվայի Կրեմլում Աստվածածնի ծննդյան տաճարը գոյատևել է միայն երգչախմբի մակարդակով)։
Վանքը միջնադարում
Ըստ հիգիոգրաֆիկ տեղեկությունների՝ 1354 թվականին Կիևի և համայն Ռուսաստանի միտրոպոլիտ Ալեքսին Կոստանդնուպոլիս գնալու ճանապարհին ընկնում է փոթորկի մեջ։ Սուրբը խոստանում է Մոսկվայում տաճար կառուցել ի պատիվ այդ սրբի կամ տոնի, որ օրը որ ապահով կերպով կհասնի Ոսկե եղջյուրի ծոց։ Այդ օրը համընկնում է Փրկչի ձեռքով արված տոնակատարության օրվան։
Ըստ Օլեգ Ուլյանովի՝ 1356 թվականին Ալեքսին, բազմիցս գտնվելով Կոստանդնուպոլսում, Մոսկվա է բերում ձեռքով արված Փրկչի պատկերի պատկերակը (XIV դարի առաջին կես), որը գտնվում էր վանքում (օգոստոսի 16-ին, 1357 թվական, Փրկչի տաճարի օծման ժամանակ)։ Այն դարձել է Անդրոնիկովի վանքի առանձնակի հարգարժան սրբավայրը
Յաուզայի վտակներից մեկը կոչվում է Ոսկե եղջյուր` ի հիշատակ Կոստանդնուպոլսի ծովախորշի, որտեղ միտրոպոլիտը հանդիպել է փորձության։ Ավելի ուշ մերձմոսկովյան փողոցներից մեկը հայտնի է դարձել որպես Золоторожский Вал:
Վանահոր կողմից սիրված աշակերտներից մեկը՝ Անդրոնիկը (1373, նշվում է հունիսի 13-ին), դառնում է վանքի սիրված աշակերտներից մեկը։ Վանքում երկար ժամանակ պահպանվել է ջրհորը, որը համարվել է սուրբ։ Անդրոնիկովի վանքը Մոսկվայի տարածքում եղել է ամենահներից մեկը и Олега Ульянова , 1368 թվականի հրդեհից հետո, որի ընթացքում այրվում է Անդրոնիկովի վանքի փայտե տաճարը, սպիտակ քարից կառուցվում է Փրկչի տաճարը։ Կան ծաղկային կոմպոզիցիաների բեկորներ՝ հնագույն ոճով և կատարմամբ։ 1420-1427 թվականներին Փրկչի տաճարը կրկին վերակառուցվել է, այդ ժամանակվա սպիտակ քարե եկեղեցին գոյատևում է մինչ օրս : Սերգեյ Զագրաևսկին ավելացնում է, որ պահպանված տաճարը, որը գիտնականը թվագրել է 1425—1427 թվականով, եղել է վանքի առաջին քարե տաճարը նա հետևում է Վորոնինի տեսակետին և ապացուցում է, որ չի եղել ենթադրական պլլինտական ​​տաճար։ որմնանկարների բեկորները, որոնք արվել են Անդրեյ Ռուբլևի կողմից պահպանվել են Փրկչի տաճարի ներսում։ Կա վարկած, որ Անդրեյ Ռուբլևը մահացել է հոկտեմբերի 17-ին (ներկայիս հոկտեմբերի 30-ին) 1428 թվականին՝ ժանտախտի ժամանակ և թաղվել է վանքում (գերեզմանի ճշգրիտ գտնվելու վայրը հայտնի չէ)։
1439 թվականին վանքում հաստատվել է վարդապետություն։ 14-րդ դարի երկրորդ կեսին վանքի պարիսպներից դուրս ստեղծվել է վանական թաղամաս, որտեղ 1475 թվականին զբաղվել են աղյուս պատրաստելով (Կրեմլի կառուցման հետ կապված)։
Վանահայր Միտրոֆանի օրոք Անդրոնիկովի վանքում կառուցվել է մեկ հենասյունով սեղանատուն, հետո՝ երրորդը)։
1439 թվականին վանքում ստեղծվել է վարդապետություն։ Վանքի պատերից դուրս 14-րդ դարի երկրորդ կեսին ստեղծվել է վանական ավան, որտեղ 1475 թվականին հիմնադրվել է աղյուսագործարան (Կրեմլի կառուցման հետ կապված)։
Իվան III-ի խոստովանահայր վանահայր Միտրոֆանի օրոք, Անդրոնիկովի վանքում կառուցվել է մեկ հենասյունով սեղանատուն։
XIV-XVII դարերում Անդրոնիկովի վանքը գրքերի կենտրոններից մեկն էր. վանքի ձեռագրերի հավաքածուն ընդգրկել է հույն հույն Մաքսիմի աշխատանքների զգալի մասը։
Միջնադարում վանքը բազմիցս ավերվել է (1571, 1611)։
Վանքը XVIII - XX դարերի սկզբին
1747-1756 թվականներին վանքի պատերը վերակառուցվել են քարերի մեջ։ Ճարտարապետ Ռոդիոն Կազակովի նախագծի համաձայն՝ հին զանգակատան տեղում՝ Սուրբ դարպասների վերևում, կանգնեցվել է նորը՝ 73 մ բարձրությամբ (բարձրությամբ այն զիջում էր միայն Իվան Մեծի զանգակատանը) Ստորին աստիճանում, վաճառական Ս.Պ.Վասիլիևի հաշվին, կառուցվել Է եկեղեցի` Սուրբ Սիմեոնի անունով։
1748 թվականին բռնկված հրդեհի ժամանակ վանքի գրադարանն ու արխիվները մեծ վնաս են կրել։
18-րդ դարում Փրկչի տաճարի որմնանկարները գրեթե ամբողջությամբ ջնջվել էին։ 1763-1779 թվականների վերականգնման ժամանակ տաճարին ավելացվել է ծածկապատ շքամուտք։ 1812 թվականին վանքը ավերել են ֆրանսիացիները։ Հրդեհը ոչնչացրել է վանքի արխիվները։ 1846-1850 թվականներին տաճարը զգալիորեն փոխվել է Պետր Գերասիմովի նախագծով; Հարավից տաճարին ավելացվել է Աստվածածնի Վերափոխման կողային մատուռը։
19-րդ դարում Անդրոնիկովի վանքում գործում էր աստվածաբանական դպրոց և գրադարան։ 1917 թվականին վանքում կար 17 վանական։
Վանքը XX դարում
Վանքը փակվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից 1918 թվականին ։ Վանքը փակվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից 1918 թվականին։ 1928 թվականին տարածքը փոխանցվել է բանվորական կոլեկտիվի ղեկավարմանը (Մուրճի և մանգաղի գործարանին), իսկ վանքի շենքերում, ներառյալ տաճարները, կազմակերպվել է բանվորների համար նախատեսված 200 սենյակ։ 1930–40-ական թվականներին այնտեղ էր գտնվում նաև Պաշտպանության ժողովրդական կոմիսարիատը։ 1929-1932 թվականներին ավերվել է վանքի զանգակատունը, որը Իվան Մեծ զանգակատնից հետո բարձրությամբ երկրորդն էր Մոսկվայում։ Անդրոնիկովի վանքում թաղված էին Անդրեյ Ռուբլևը, Հյուսիսային պատերազմում զոհված զինվորները, Ռուսական թատրոնի հիմնադիր Ֆեդոր Վոլկովը, բարերար Պավել Դեմիդովը, բազմաթիվ ազնվական ընտանիքների ներկայացուցիչներ. Լոպուխիններ, Բարյատինսկիներ, Վոլկոնսկիներ, Ալադիններ, Շչերբատովներ
Բարանովսկու և Մաքսիմովի ուսումնասիրությունները հաստատում են, որ բազմաթիվ փոփոխություններից հետո պահպանվել է 15-րդ դարի Անդրոնիկովի վանքի սպիտակ քարե Սպասկի տաճարը։
Վանքի վերակառուցումը սկսվել է Հայրենական մեծ պատերազմ-ից հետո, երբ պարզվում է, որ վանքի տաճարը Մոսկվայում պահպանված ամենահին շինությունն է (Աստվածածնի ծննդյան տաճար), այն Կրեմլում գոյատևել է միայն երգչախմբի մակարդակով։ 1947 թվականին (Մոսկվայի 800-ամյակի տարի) նախաձեռնող խումբը ակադեմիկոս Իգոր Էմանուիլիչի գլխավորությամբ կառավարությանը խնդրում է վանքի տարածքում ստեղծել Հին ռուսական նկարչության թանգարան։ 1947 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի նախագահ Ստալինը ստորագրում է թիվ 3974 բանաձևը Անդրեյ Ռուբլովի անվան պատմաճարտարապետական ​​արգելոցը Անդրոնիկովի վանքում ստեղծելու մասին։ Բայց Խրուշչովի ձնհալում թանգարան-արգելոցի ստեղծման աշխատանքները սառեցված էին։ Բարանովսկու և Մաքսիմովի հետազոտությունն առաջինն է հաստատել, որ բազմաթիվ փոփոխություններից հետո պահպանվել է 15-րդ դարի Անդրոնիկովի վանքի սպիտակաքար Սպասկի տաճարը։
1959-1960 թվականներին վերականգնվում են Սպասկի տաճարի նախնական ձևերը .
1989 թվականին Փրկչի տաճարի օծումով, ծառայությունները վերսկսվում են։ Ավելի ուշ քանդված զանգակատան փոխարեն վերացված վանքի տարածքում կառուցվում է մի փոքրիկ փայտե զանգակատուն։
1993-ին Փրկիչ տաճարի գահի տակ հայտնաբերվում է անհայտ գերեզման. Ըստ Սերգեյ Նիկիտինի՝ նրանցից երկուսը մեծ հավանականությամբ պատկանում են Սրբազանին, Անդրեյ Ռուբլևին և Դանիիլ Չեռնիին։
Համույթը XXI դարում
2013 թվականի փետրվարին ՌԴ գլխավոր դատախազությունը մշակույթի նախարարություն ներկայացրեց հետևյալը ։
Հին ռուսական մշակույթի թանգարանի տնօրենը դեմ է ամբողջ վանական համալիրը Ռուսաստանի Ուղղափառ եկեղեցի տեղափոխելուն, քանի որ այս դեպքում թանգարանը կլիներ առանց տարածքների.
Վանքի ժամանակակից տեսքը
Անդրոնիկովի վանքի ճարտարապետական ​​համույթը պահպանել է.
Հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի վանքեր Կատեգորիա:Անդրոնիկով վանք Կատեգորիա:Մոսկվայի բերդեր
Հիշիր (ֆիլմ, 2000)
«Հիշիր» (Memento), ռեժիսոր Քրիստոֆեր Նոլանի ֆիլմերից, որը հիմնված է իր եղբոր՝ Ջոնաթան Նոլանի «Mememto Mori» պատմության վրա։ Գլխավոր դերը մարմնավորում է Գայ Փիրսը։
Ֆիլմի անվանումը՝ «Memento» լատինական է և ակնարկ է Memento mori թևավոր խոսքին:Ռուսական ցուցադրություններում ֆիլմի անունը լատիներենից թարգմանվել է ռուսերենի։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսը՝ Լեոնարդոն (Լեդին), տառապում է հիշողության հետ կապված հիվանդությամբ։ Նա հիանալի կերպով հիշում է ամեն ինչ մինչ հիվանդության ի հայտ գալը, սակայն դրանից հետո կատարված ոչինչ նա մտապահել չի կարողանում։ Ամեն 10-15 րոպեն մեկ նա մոռանում է քիչ առաջ իր հետ կատարված դեպքերը։ Նա փորձում է այս բացը լրացնել մարմնի վրա կարևոր տեղեկատվությունները դաջելով և լուսանկարների միջոցով։ Նա փնտրում է իր կնոջը սպանած մարդուն՝ Ջոն Ջ-ին, և հանուն դրա նա պատրաստ է ամեն ինչի...
Ռեժիսորական մեկնաբաննություններում Նոլանը պատկերում է ֆիլմը այսպես.
Ֆաբուլա (պատմությունը՝ ժամանակագրական հերթականությամբ)
Ֆիլմում գործողությունների հաջորդականությունը կատարվում է գեղարվեստական ձևով:Սև-սպիտակ դրվակներին համապատասխանում է ավելի վաղ դեպքեր:Պրոլոգ(հիշողությունների մաս).Ապահովագրական ծառայության աշխատակցին՝ Լեոնարդո Շելբիին, հրահանգում են հետաքննել Սեմմի Ջենկիսի գործը:Ավտովթարից հետո Սեմմին,ենթադրաբար,կորցրել է նոր բաներ մտապահելու հնարավորությունը:Լեոնարդին պետք է պարզել,թե արդյոք այդ երևույթը հոգեկան շեղման արդյունք է,թե պատճառը ֆիզիկական վնասվածքի մեջ է(երկրորդի դեպքում ապահավոգրական ընկերություն պարտավոր է կոմպենսացիա վճարել):Լեոնարդը ապացուցում է Սեմմիի "անգիտակցությունը" ենթագիտակցական հարթակում,այդպիսով ապահովագրական ընկերությունը չի կոմպենսացնում ոչինչ,իսկ Լեոնարդը ավելի բարձր պաշտոն է ստանում:Ինչ-որ ժամանակ անց,գիշերով Լեոնարդի տուն են ներխուժում երկու անձ,բռնաբարում նրա կնոջը:Տեսնելով դա,Լեոն սպանում է մեկին,սակայն մյուսից ստանում է հարված գլխին:Այդ հարվածի պատճառով Լեոն կորցնում հիշելու հնարավորությունը։
Հերթականությամբ ընթացող մասը (սև-սպիտակ)։ Լեոնարդ Շելբին (Գայ Փիրսը) արթնանում է մոթելի անծանոթ սենյակում,չհիշելով թե ինչու է գտնվում այդտեղ:Նա սկսում է զրուցել հեռախոսին զանգահարած անծանոթի հետ:Այդ խոսակցության ընթացքում ֆիլմի գլխավոր հերոսը պատմում է Սեմմի Ջենկիսի (Սթիվեն Տոբոլովսկի) պատմությունը:Սեմմին տառապել է անտերոգրադ ամնեզիայով,որը նպաստել է նրա մոտ նոր հիշողությունների ձևավորմանը:Ինքը՝ Լեոնարդը,աշխատել է ապահովագրական ընկերությունում՝ ապահովագրական դեպքերի հետաքննման բաժինում:Տվյալ դեպքում Լեոնարդը պետք է հասկանար արդյոք ֆիզիկական բնույթ է կրում Սթիվենի վնասվածքը (այդ դեպքում պետք է ապահովագրական գումար վճարել),թե հոգեկան (այս դեպքում վճար չկա):Իր հետաքննության ժամանակ հրավիրված հոգեբանը բացահայտեց,որ անտերոգրադ ամնեզիայով տառապողները դեռ հնարավորություն ունեն հաղթահարել որոշակի խնդիրներ:Շատ փորձեր անելուց հետո Լեոնարդը որոշեց, որ Սեմմիի հիվանդությունը կրում է հոգեկան բնույթ,այսինքն ոչ մի փոխհատուցում չվճարվեց Սեմմիի ընտանիքին,քանի որ նա ապահովագրված չէր հոգեկան հիվանդություններից:Լենարդոն ստանում է կոչման բարձրացում այն բանի համար, որ կարողացավ պահպանել ապահովագրական ընկերության ֆինանսները:Սակայն Սեմմիի կինը կասկածելով ապահովագրական ընկերության որոշման օբյեկտիվությանը, գալիս է Լենոարդոյի մոտ և հարցնում է թե արդյոք նա կարծում է որ Սեմմի հիշողության կորուստները,դա ուղղակի սիմուլյացիայի հետևանք է:Մտածելով,թե կնոջը պետք է որևէ սփոփիչ պատասխան,Լեոնարդը կրկին ասում ապահովագրական ընկերության կատարած որոշումը.Սեմմին ֆիզիոլոգապես կարող է ստեղծել նոր հիշողություններ:Սեմմի կինը ՝ դիաբետիկ լինելով,փորձում է ապացուցել Սեմմի նոր հիշողություններ ստեղծելու կարողության հիպոթեզը և խաբեության ճանապարհով (ժամասլաքները հետ տանելով) ստիպում է Սեմմիին անել նրան մի քանի ներարկումներ նույն ժամանակահատվածում:Այդ դեպքից հետո ոչ մի բան չկասկածող Սեմմին չափից մեծ քանակ ինսուլին ներարկելով՝ կոմայի մեջ է քցում իր կնոջը, որն էլ մահանում է,իսկ իրեն՝ Սեմմիին, տանում են հոգեբուժարան։
Հաջորդաբար Լեոնարդը հեռախոսով պատմում է ինչ-որ անծանոթի, թե ինչպես է մահացել իր կինը:Գիշերով իրենց տուն են մտնում 2 գող և բռնաբարում են իր կնոջը, իսկ հետո սպանում:Լեոնարդը հրազենով սպանում է մեկին,սակայն մյուսը մեջքից հարված է հասցնում Լեոնարդին:Այդ հարվածի արդյունքում Լեոնարդի մոտ սկսում է զարգանալ անտերոգրադ ամենիզան,որը խոչընդոտում է ինֆորմացիայի տեղաթփոխմանը կարճատև հիշողությունից երկարատև:Այդ դեպքից հետո Լեոնարդը վրեժխնդրությամբ է լցվում և որոշում է սպանել երկրորդին ևս:Այդ պատճառով,նա մի համակարգ է մշակում որի շնորհիվ կարող է կոմպենսացնել կարճատև հիշողույթան կորուստը.նա հաճախ լուսանկարներ է անում Պոլարոիդ-690 ֆոտոապարատով,նկարների վրա գրառումներ թողնում,իսկ ամենակարևոր փաստերը դաջում է իր մարմնի վրա:Լուծման մի բանալին այն դաջվածքն է,ըստ որի մարդասպանի անունը "Ջոն կամ Ջեյմս Ջ" է:Ոմն Թեդդին,երկար հեռախոսային խոսակցությունների նախաձեռնողը,ասում է Լեոնարդոյին,որ մարդասպանը թմրանյութերի վաճառքով է զբաղվում և գտնվում է մի լքված շինությունում քաղաքից դուրս:Լեոն գնում է այդտեղ և սպանում է Ջիմմի Գրանց անունով մարդու և լուսանկար է անում Պոլարոիդով:Այդ հատված նկարով ամբողջ ֆիլմը սև-սպատակից գույներ է ստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոֆեր Նոլանի ֆիլմեր Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Summit Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Նուար ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր
Պենիարանդա դե Դուերոյի ամրոց
Պենիարանդա դե Դուերոյի (Castle of Peñaranda de Duero), ամրոց Իսպանիայի Բուրգոս տարածաշրջանում, լավ պահպանված միջնադարյան ամրոցներից մեկն է ։ Նրա ամբողջական տեսքը երևում է մոտակա գյուղից։ 1931 թվականի հունիսի 3-ի հրամանով Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Պենիարանդա դե Դուերոյի ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0000474 գրանցման համարի տակ։
Պատմություն
Երկրորդ վերաբնակեցման ընթացքում ամրոցի նշանակությունը ավելի է մեծանում։ Ամրոցի տեսքը սկսվում է փոխվել։ Հին ամրոցի հատվածների մի մասը պահելով Կոմս Միրանդան որոշում է նրան նոր տեսք տալ։ Շինարարական աշխատանքները սկսվում են 15-րդ դարի կեսերին։ Այն իր հետքն է թողնում Իսպանիայում ամրոցաշինության մեջ։ Առանձնահատկությունն այն էր, որ ամրոցի մի մասը ընկնում էր ժայռոտ հատվածի վրա, իսկ մյուս մասը ամրոցի մոտեցնում էին դեպի մոտակա գետի մոտ, որը թույլ էր տալիս պաշարման ժամանակ ջրի պաշարների կուտակման, ինչպես նաև գետի հոսքը խոչընդոտ էր հանդիսանում զորքերի առաջխաղացմանը։ Այս ոճով Իսպանիայում հետագայում կառուցվում են մի շարք ամրոցներ, դրանցից են Պենեֆիելը և Գոմասը (Peñafiel and Gormaz):
Ճարտարապետություն
Պենիարանդա դե Դուերոյի ամրոցի արևմտյան հատվածը հենված է Պենա դե Առանդա (Peña de Aranda) ժայռին։ Մուտքի դուռը գտնվում է ամրոցի արևելյան հատվածում։ Ենթադրվում է, որ այն ունեցել է բացվող կամուրջ։ Համարվել է Իսպանիայի պարզունակ ամրոցներից մեկը։
Ամրոցի տեսքից երևում է, որ ամրոցի շինությունները բաժանվում են երկու տիպի, որոնք կառուցված են տարբեր գույնի և տեսակի քարատեսակից։
Ամրոց համալիրում առանձնանում է ամենից ամուր և հիմնական կենտրոնական գլխավոր աշտարակը, որը կառուցվել է 15-րդ դարի վերջերում։ Բաղկացած է չորս հարկերից։ Ներկայումս աշտարակ մտնում են մետաղից պատրաստված աստիճաններվ, որոնք բարձրանում են առաջին հարկի արևելյան պատի վրա տեղադրված դարպասի մոտ։ Առաջին հարկում բացակայում է լուսամուտները, այդ պատճառով էլ այնտեղ մութ է, իսկ ահա հետագա հարկերում առկա է մեկ կամ երկու լուսամուտ։ Արտաքին պատերը հղկված են։ Աշտարակը վերջանում է փոքրիկ ատամնաձև շարվածքով։ Աշտարակի կոմպլեկսի հիմնական մասը կառուցվել է հղկված քարերից, բացառությամբ Աշտարակի ՙթագի՚ և դռների հատվածներից, որոնց շինարարները տվել են որոշակի կերտվածք։
Ամրոցի հյուսիսարևմտյան հատվածում է գտնվում գլանաձև իրար կողք կողքի գտնվող ավելի մուք աշտարակները, որոնք կառուցված են կրաքարից։ Նրանք նույնպես ունեցել են ատամնավոր վերջություններ։
Հարավ-արևմտյան հատվածը գտնվում է ձորաեզրին։
Այլ
17-րդ դարում ամրոցը եղել է լքված և անմարդաբնակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Բերքաբերի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Տավուշի մարզի Բերքաբեր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 6 հուշարձան (5 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Պուուսեպա (գյուղ, Կիուե շրջան)
Պուուսեպա (Puusepa), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մալչևցի
Մալչևցի (Мальчівці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալչևցի գյուղում բնակվում էր 594 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(1307) Կիմերիա
(1307) Կիմերիա (Cimmeria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,250055 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0323 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4678 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1232,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292021 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,95° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1930 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Գրիգորի Նեույմինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տիմո Բաումգարտլ
Տիմո Բաումգարտլ (գերմ.` Timo Baumgartl, մարտի 4, 1996, Բյոբլինգեն, Գերմանիա), գերմանացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Շտուտգարտ»-ի և Գերմանիայի Մ21 հավաքականի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Տիմո Բաումգարտլը 15 տարեկան հասակում միացել է գերմանական «Շտուտգարտ»-ի ակադեմիային։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Տիմոն իր դեբյուտն է նշել «Շտուտգարտ»-ի երիտասարդական թիմի կազմում` «Բորուսիա Դորտմունդ II»-ի դեմ խաղում ։
Բունդեսլիգայի շրջանակներում նա իր դեբյուտը նշել է 2014 թվականի նոյեմբերի 8-ին` «Վերդեր»-ի դեմ խաղում ։
2015 թվականի հունվարի 26-ին ֆուտբոլիսը երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2018 թվականը ։ Իսկ օգոստոսի 11-ին նա երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2020 թվականը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Շտուտգարտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ
Օգորոդնի (Ռոստովի մարզ)
Օգորոդնի (Огородный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Շչեպկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 35 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի բնակավայրեր
Փիրահմեդ (Սեբաստիայի գավառ)
Փիրահմեդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Հովհաննես Վարյան
Հովհաննես Կիմի Վարյան, ՀՀ Ոստիկանության կրթահամալիրի պետ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ։
Փիրահմեդ (Սեբաստիայի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Հովհաննես Վարյան
Պարգևներ
Ամուսնացած է, ունի երեք դուստր։
Փիրահմեդ (Սեբաստիայի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հովհաննես Վարյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1957 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ գեներալներ Կատեգորիա:Ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Գարեգին Նժդեհ մեդալակիրներ
Աստերոիդների ցանկ (271001-271100)
Աստերոիդների ցանկ (270901-271000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (271101-271200)
Չեչերի (գյուղ, Չապլիգինսկի շրջան)
Չեչերի (Чечеры), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջինոզա
Ջինոզա (Ginosa), կոմունա Իտալիայում, Ապուլիա մարզում՝ Տարանտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 22 421 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 118 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 187 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 74013։ Հեռախոսային կոդը՝ 099։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է սուրբ Maria SS.ma del Rosariocopatroni-ն և սրբեր SS. Medici Cosma-ն և Damiano-ն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Յուլի Մարտով
Յուլի Մարտով կամ '''Լ. Մարտով (ի ծնե՝ Յուլի Օսիպովիչ Ցեդերբաում' (Юлий Осипович Цедербаум, ), ռուս սոցիալ-դեմոկրատ, մենշևիզմի առաջնորդներից։ 1895 թվականին մասնակցել է Պետերբուրգի «Բանվոր դասակարգի ազատագրության պայքարի միության» ստեղծմանը։ 1899 թվականին միացել է «էկոնոմիզմ»-ի դեմ Լենինի գրած «Ռուսաստանի սոցիալդեմոկրատների բողոք»-ին։ 1900 թվականին եղել է «Իսկրա»-ի հրատարակումը նախապատրաստող խմբի անդամ։ 1901 թվականին տարագրվել է. եղել է «Իսկրա» («Искра») և «Զարյա» («Заря») թերթերի խմբագիրներից։ ՌՍԴԲԿ 2-րդ համագումարում (1903) հանդես է եկել կուսակցության կառուցվածքի լենինյան կազմակերպական պլանի դեմ։ 1905 թվականին ընտրվել է Պետերբուրգի սովետի անդամ։ 1907 թվականից տարագրվել է։ ՌՄԴԲԿ 5-րդ համագումարի պատգամավոր, ռեակցիայի տարիներին (1908-1910)՝ լիկվիդատոր, մասնակցել է օգոստոսյան հակակուսակցական բլոկին'' (1912), Ցիմմերվալդի (1915) և Կինտալի (1916) կոնֆերանսներին։ 1917 թվականին վերադառնալով Ռուսաստան՝ գրավել է «ձախ» դիրքորոշում մենշևիկյան կուսակցության մեջ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից (1917) հետո դեմ է եղել հակահեղափոխական մասնակիցների ձերբակալմանը, «բուրժուական» թերթերի փակմանը, Մահմանադիր ժողովի ցրմանը և այլն։ Սովետների համառուսաստանյան 7-րդ համագումարի պատգամավոր (մենշևիկների կողմից, 1919), որտեղ ընտրվել է Համառուսաստանյան ԿԳԿ-ի անդամ, 1919-1920 թվականներին՝ Մոսսովետի պատգամավոր։ 1920 թվականին մեկնել է արտասահման։ Եղել է «Ինտերնացիոնալ 21/2»-ի կազմակերպիչներից, հիմնել և խմբագրել է «Մոցիալիստիչեսկի վեստնիկ» («Социалистический вестник») մենշևիկյան հակակոմունիստական օրգանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Քաղաքական կեղծանուններ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Վերայզոն բիլդինգ
Վերայզոն բիլդինգ (Verizon Building), նախկինում՝ Բարքլի Վիզի բիլդինգ ( Barclay-Vesey Building) և Նյու Յորքի հեռախոսային ընկերության շենք (New York Telephone Company Building)), 32-հարկանի երկնաքեր, որը գտնվում է Նյու Յորքի Տրայբեկ Մանհեթենի շրջանում, Ուեստ Աթրիտ 140 հասցեում, Բարքլի և Վիզի փողոցների միջև, դուրս գալով Վաշինգտոն փողոց։ Կառուցվել է 1923-1927 թվականներին և նախագծվել է «McKenzie, Voorhees & Gmelin» ֆիրմայի կողմից ար-դեկո ոճով։ Շենքը հարում է Գրաունդ Զիրոյին այն կողմից, որտեղ ավելի վաղ գտնվել է համաշխարհային առևտրի կենտրոն 7-ը, և լուրջ վնասվածքներ է ստացել սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումների հետանքով։ Երկնաքերի վերականգնումը տևել է երեք տարի և արժեցել է 1,4 մլրդ դոլար։
Շենքը, որը համարվում է «Երկնաքերի տեսքով ամենանշանակալի կառույցներից մեկը», նախկինում «Verizon Communications» կորպորատիվ շտաբ-գրասենյակն է եղել ։
Շենքի ճարտարապետություն
Շինության մակերեսը 110 հազար մ² է ։ Վերայզոնի պատերը պատված են շերտավոր մարմարով, հատակը տրավերտինից՝ բրոնզե մեդալյոններով զարդարված։ Հարուստ դեկորը ներառում է առաստաղի որմնանկարներ, որոնց վրա պատկերված է, թե ինչպես է զարգացել մարդկանց միջև հաղորդակցությունը՝ ացտեկյան բանբերներից մինչև հեռախոսներ։ Ճակատը նախագծելիս ճարտարապետ Ռալֆ Ուոլքերը ոգեշնչվել է մայաների ճարտարապետության մոտիվներով ։ Ար-դեկոն ներառում է տերևի բարդ պատկերներ, ինչպես նաև երեխաների և կենդանիների գլուխների պատկերներ։ Մուտքի դռների վրա պատկերված է զանգակ (հեռախոսային ընկերության խորհրդանիշ) ։
Վերայզոն բիլդինգը փողոցի մակարդակից ներքև հինգ հարկ ունի, որտեղ տեղադրված են հեռահաղորդակցության սարքավորումներ։ Շենքը շահագործվում էր «Verizon»-ի կողմից որպես ստորին Մանհեթենի հիմնական կենտրոն, որը մինչև սեպտեմբերի 11-ը սպասարկում էր մոտ 200 հազար հեռախոսագիծ և տվյալների փոխանցման 3,6 մլն ուղի ։
Կառուցում
Շենքը նախագծվել է «McKenzie, Voorhees & Gmelin Architects» ֆիրմայի ճարտարապետ Ռալֆ Ուոքերի կողմից։ Երկնաքերի շինարարությունը սկսվել է 1923 թվականին։ Շենքի բարձրությունը մոտ 152 մ է ։ Շինարարությունը ավարտվել է 1927 թվականին, և այն ժամանակ հայտնի էր Բարքլի Վիզիի շենք անունով ։ Ի սկզբանե երկնաքերը եղել է «New York Telephone Company»-ի գլխամասային գրասենյակը, որն էլ այն շահագործման է հանձնել։ «AT&T» հեռախոսային ընկերության բաժանման արդյունքում շենքը դարձել է «NYNEX»-ի կենտրոնակայանը, իսկ «Bell Atlantic»-ի և «NYNEX»-ի միացումից հետո՝ «Bell Atlantic»-ի շտաբ-բնակարանը, որը դարձել է «Verizon»-ի մաս։ 2013 թվականին «Verizon»-ը վաճառել է շենքի վերին 21-րդ հարկը կառուցապատողին, որը նախատեսում էր դրանք վերածել բնակարանի ։
Շենքի ճարտարապետներն ու պատմաբանները Վերայզոն բիլդինգը համարում են ար-դեկո ոճի առաջին երկնաքերը ։ Դա եղել է առաջին երկնաքերերից մեկը, որը նախագծվել է ըստ գոտիավորման որոշման (1916)՝ օգտագործելով սանդղաշարք, որոնք դարձել են երկնաքերների համար ար-դեկոյի ոճի առանցքային տարրերը ։ Ճարտարապետությամբ շենքը հաճախ համեմատում են Սան Անտոնիո քաղաքում գտնվող Մայլեմ բիլդինգի հետ (Milam Building)․ բետոնե և աղյուսե խոշոր գրասենյակային շենք և առաջինը, որտեղ առկա է օդորակման ներկառուցված համակարգ ։
Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչություն
Վերայզոն բիլդինգի հարավային և արևելյան ճակատները ծանր վնասներ են կրել սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական գործողությունների ժամանակ՝ 7-րդ համաշխարհային առևտրի կենտրոնի փլուզման, ինչպես նաև երկվորյակ աշտարակների փլուզման հետևանքով։ Սեպտեմբերի 11-ին շենքում հրդեհներ չեն եղել ։
Շենքի դիզայնում օգտագործվել է հաստ քարե շարվածք, ինչը նրան լրացուցիչ ամրություն է հաղորդում և օգնել է դիմակայել բեկորներից վնասվելուց և պահպանել կառուցողական ամրությունը։ Ներքին պողպատե սյուները, ճառագայթները և կառուցվածքի այլ տարրերը պատված են աղյուսով, խարամբետոնե բլոկներով և այլ ամուր որմնադրական նյութերով, ինչը թույլ է տվել շենքի վրա ընկած բեկորների հարվածների էներգիայի մի մասը կլանել։ Այնուամենայնիվ, շենքի ճակատները լուրջ արտաքին վնասվածքներ են ստացել ։ Ստորգետնյա մալուխային թունելները և «Verizon»-ի այլ ստորգետնյա ենթակառուցվածքները ջրից և բեկորներից խիստ վնասվել են ։
Վերականգնում և վերանորոգում
«Excalibur Bronze» ձուլման գործարանը և «Petrillo Stone» քարե շինանյութերի արտադրության գործարանը ներգրավված են եղել ճակատային և նախասրահում դեկորատիվ բարդ մասերի վերականգնման գործում։ Վերականգնման այս մասը եղել է ընդհանուր ծախսերի զգալի մասը ։ Ճակատի վերականգնումը ենթադրում էր կրաքարից պատրաստված զարդանախշերի վերականգնում, իսկ նախասրահի վերականգնումը՝ կորցրած 10 ֆրեսկոների վերականգնում ։ Նախասրահի որմնանկարների ներսում ակրիլային խեժերի ներդրման համար օգտագործվել են ենթամաշկային ներարկումների համար նախատեսված ասեղներ ։
Վարչական հարկերում վերականգնվել են կամարակապ առաստաղները, սվաղած եզրազարդերը և այլ տարրեր ։ Վերականգնվել է նաև անկյունային սյուներից մեկը։ Արդիականացվել են նաև շենքի 23 վերելակներ, տեղադրվել են նոր հրդեհային ազդանշանային համակարգեր, շենքի կառավարման համակարգեր և հովացման ջերմափոխանակիչներ, զուգարանները հասանելի են դարձել հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար ։
2004 թվականին «New York Landmarks Conservancy» ճարտարապետական հուշարձանների պահպանության ոչ առևտրային կազմակերպությունը շենքում կատարված վերականգնողական աշխատանքների համար պարգևատրել է «Tishman Interiors» մրցանակով ։ 2005 թվականի վերջին վերականգնումն ավարտվել է, և դեկտեմբերին «Verizon»-ը հայտարարել է, որ իր շտաբ-գրասենյակը տեղափոխում է քաղաքի կենտրոնում գտնվող մեկ այլ շենք, որտեղ կարող է տեղավորվել 1500 մարդ ։ Ընդ որում, Վերայզոն բիլդինգը շարունակում է օգտագործվել որպես կոմուտացիոն կենտրոն։
Շենքը տուժել Է նաև տարերային աղետից։ 2012 թվականին այն մասամբ ջրասույզ Է եղել «Սենդի» փոթորկի հետևանքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:150-ից մինչև 199 մետր բարձրությամբ երկնաքերներ Կատեգորիա:2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակում Կատեգորիա:Ար դեկո ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ար դեկո Կատեգորիա:Երկնաքերներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Երկնաքերներ ըստ մայրցամաքի Կատեգորիա:Երկնաքերներ Կատեգորիա:Երկնաքերներ ըստ բարձրության
Վիրխինյա Վալեխո
Վիրխինյա Վալեխո Գարսիա (Virginia Vallejo García, ), կոլումբիացի բանաստեղծուհի, լրագրող, հեռուստատեսային ռեժիսոր, հաղորդավար, մեդիա անձնավորություն և բարձրաշխարհիկ տիկին։ 2010 թվականից քաղաքական ապաստան է ստացել ԱՄՆ-ում։
2006 թվականի հուլիսի 18-ին Թմրամիջոցների դեմ պայքարի վարչությունը նրան հատուկ չվերթով դուրս է բերել Կոլումբիայից՝ հանուն նրա անվտանգության և աղմկահարույց գործերով ԱՄՆ Արդարադատության նախարարության հետ համագործակցելու պայմանով, այն բանից հետո, երբ նա հրապարակայնորեն մեղադրել է Կոլումբիայի մի քանի նախագահների և քաղաքական գործիչների Կոլումբիայի առաջատար կոկաինային կարտելների հետ կապեր ունենալու մեջ ։
2007 թվականին լույս է տեսել Վալեխոյի առաջին գիրքը՝ «Սիրել Պաբլոյին, ատել Էսկոբարին», որը Կոլումբիայի դատական համակարգին դրդել է վերաբացել 1985 թվականին Բոգոտայում Արդարադատության պալատի վրա գրոհելու և 1989 թվականին նախագահի թեկնածու Լուիս Կառլոս Գալանի սպանության գործերը ։ Գիրքը թարգմանվել է 15 լեզուներով և էկրանավորվել 2018 թվականին ։ Վալեխոն բնակվում է Մայամիում (Ֆլորիդա, ԱՄՆ)։ 2019 թվականից սկսել է աշխատել Actualidad RT միջազգային ալիքում ։
Ընտանիք և մանկություն
Վիրխինյա Վալեխոն ծնվել է 1949 թվականի օգոստոսի 26-ին, Կարտագո քաղաքում (Վալլե դել Կաուկա, Կոլումբիա), իրենց ընտանիքի կալվածքից ոչ հեռու, ձեռնարկատեր Խուան Վալեխո Խարամիլոյի և Մարիա Գարսիա Ռիվերայի ընտանիքում ։ Նրա հայրական կողմի տատիկը՝ Սոֆյա Խարամիլլո Արանգոն՝ Ալոնսո Խարամիլյո դե Անդրադե Չեսպեդես ի Գուսմանի, իսպանական  Էստրեմադուրայի ազնվականների ժառանգներից է  ։ Նրանց ընտանիքի մի քանի անդամներ եղել են նախարարներ, գրողներ և դեսպաններ։ Այսպես, նրա հայրական պապը՝ Էդուարդո Վալեխո Վարելան, եղել է էկոնոմիկայի նախարար (1930) , պապի ազգական Ալեխանդրո Վալեխո Վարելան եղել է գրող և Խորխե Էլյեսեր Գայտանի մտերիմ ընկերը  , իսկ նրա պապի մյուս ազգականը՝ Խայմե Խարամիլո Արանգոն եղել է կրթության նախարար (1934), դեսպան մի քանի եվրոպական երկրներում և Անգլո-կոլումբական դպրոցի համահիմնադիրը ։
1950 թվականին երիտասարդ ընտանիքը վերադարձել է Բոգոտա, որտեղ ծնվել են նրա եղբայրներն ու քույրերը՝ Ֆելիպեն (ծնված՝ 1951), Անտոնիոն (1955-2012) և Սոֆյան (ծնված՝ 1957) ։ Վիրխինյան հաճախել է նախագահ Կառլոս Լերաս Ռեստրեպոյի քրոջ և ընտանիքի մտերիմ՝ Էլվիրա Լերաս Ռեստրեպոյի մանկապարտեզը, սովորել է Անգլո-Կոլումբիական դպրոցում։
Կարիերայի սկիզբ և ամուսնություն
1967-1968 թվականներին Վալեխոն աշխատել է որպես անգլերենի ուսուցիչ Բոգոտայի Կոլումբա ամերիկյան կենտրոնում, իսկ 1969 թվականին՝ Bancodel Comercio բանկի վարչությունում։ Նույն թվականին ամուսնացել է Borrero Zamoranoy Giovanelli-ի գլխավոր գործադիր տնօրեն Ֆերնանդո Բորերո Կայսեդոյի հետ, բայց 1971 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են ։ 1972 թվականին Cervecería Andina-ում հասարակայնության հետ կապերի տնօրենի պաշտոնավարման ընթացքում նա հրավեր է ստացել մասնակցելու հեռուստատեսային ծրագրի ստեղծմանը, որը ղեկավարել են Կառլոս Լեմոս Սիմմոնդսը և Անիբալ Ֆերնանդես դե Սոտոն ։
Կարիերան ԶԼՄ-ներում
Մինչև 1998 թվականը Կոլումբիայում գործել է ընդամենը երեք պետական հեռուստաալիք՝ երկու կոմերցիոն և մեկ պաշտոնական։ «Inravisión» պաշտոնական հեռարձակողը վարձակալությամբ տարածք է տրամադրել անկախ հեռուստաարտադրական ընկերություններին, որոնք հայտնի են եղել որպես պոգրամադորասներ, որոնցից շատերը պատկանել են հայտնի լրագրողների կամ նախագահական ընտանիքներին ։ Հենց այդ պատճառով էլ, Վալեխոն կարողացել է միաժամանակ աշխատել որպես լրատվական հաղորդավար և վարել այլ ծրագրեր։
1970-ական թվականներ
1972-1975 թվականներին Վալեխոն վարել է «¡Oiga Colombia, Revista del Sábado!» հաղորդումը, որը ղեկավարել են Կառլոս Լեմոս Սիմմոնդսը և Ֆերնանդես դե Սոտոն ։ 1973-1975 թվականներին վարել է "Éxitos 73", "Éxitos 74" և ""Éxitos 75" հեռուստատեսային երաժշտական շոուները, որոնք հեռարձակվել են նախագահ Խուլիո Սեզար Տուրբեի ընտանեկան ծրագրերի «THOY» պրոդյուսերական ընկերության կողմից ։
1973 թվականին Վալեխոն աշխատել է որպես թղթակից «TV Sucesos-A3» լրատվական ծրագրում, որը հեռարձակվել է Ալբերտո Ակոստայի կողմից, 1975-1977 թվականներին եղել է միջազգային բաժնի խմբագիրը ։ 1970-ականների սկզբին և կեսերին Վալեխոն վարել է նաև այլ հեռուստահաղորդումներ, ինչպիսիք են TV Crucigrama վիկտորինային շոուն, խոհարարական շոու շեֆ խոհարար Սեգունդո Կաբեզասի հետ և հաղորդում երեխաների համար ։
1978 թվականի հունվարին Վալեխոն դարձել է Noticiero 24 Horas հաղորդաշարի հաղորդավարը, որը եթեր է հեռարձակվել երեկոյան 19:00-ին (ռեժիսորներ՝ Մաուրիսիո Գոմես և Սերխիո Արբոլեդա)։ Մարտին Թայվանի կառավարությունը նրան հրավիրել է նախագահ Ցզյան Ցզինգուոյի երդմնակալությանը։ Նույն թվականին ընտրվել է Կոլումբիայի հեռարձակողների ասոցիացիայի (իսպ.՝ Asociación Colombiana de Locutores ) տնօրենների խորհրդի փոխնախագահ։ 1978, 1979 և 1980 թվականներին Վալեխոն ստացել է Ժամանցային լրագրողների ասոցիացիայի լավագույն հեռուստահաղորդավարի մրցանակը (իսպաներեն՝ Asociación de Periodistas del Espectáculo)։ 1979 թվականին Վալեխոն նկարահանվել է Գուստավո Նիետո Ռոայի «Կոլումբիական կապ» ֆիլմում։ Նոյեմբերին նա հայտնվել է Town & Country ամսագրում, որտեղ բացել է «Էլդորադոյի գեղեցիկ կանայք» բաժինը։ 1979-1980 թվականներին վարել է «¡Cuidadoconlas Mujeres!» հաղորդումը, որը հեռարձակվել է RTI Producciones-ի կողմից՝ Դեյվիդ Սթիվելի ղեկավարությամբ ։
1980-ական թվականներ
1981 թվականին Վալեխոն լրագրող Մարգո Ռիչիի հետ հիմնել է իր սեփական TVImpacto պրոգրամմադորոն ։ Նույն տարում Իսրայելի կառավարությունը նրանց հրավիրել է Սուրբ Երկրի մասին հատուկ ծրագիր նկարահանելու։
1980-1982 թվականներին Վալեխոն աշխատել է Caracol ռադիոյում։ Վալեխոն միակ լրագրողն է եղել, որն ուղարկվել է Կոլումբիայի ԶԼՄ-ների կողմից Լոնդոն՝ լուսաբանելու Ուելսի արքայազնի և լեդի Դիանա Սպենսերի հարսանիքը 1981 թվականի հուլիսի 29-ին ։ Վալեխոյի «Caracol»-ի հեռարձակումը տևել է երեք ժամ։ Նույն ռադիոկայանի համար մինչև 1985 թվականը նա լուսաբանել է «Միսս Կոլումբիա» մրցույթը։