cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մծբին
2009 թ. մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչության թիվը 83,832 մարդ է։
Հռոմեա-պարսկական պատերազմը և մ.թ. 363 թվականի Մծբինի պայմանագիրը
Մծբինում կնքվել է հին աշխարհի պատմության վերջին ժամանակաշրջանի ամենահայտնի պայմանագրերից մեկը՝ 363 թվականի հռոմեա-պարսկական հաշտության պայմանագիրը։ Այն պատմությանը հայտնի է «ամոթալի» հաշտություն անվամբ, կնքվել է Հռոմի կայսր Հովիանոսի և Պարսկաստանի արքայից արքա Շապուհ Բ Սասանյանի միջև։ Պայամանագիրը ավարտվեց 359-363 թթ. Հռոմեա-պարսկական պատերազմը։ Հուլիանոս կայսեր մահից հետո հռոմեական գահը անցավ Հովիանոսին, ով առաջին հերթին հաշտություն կնքեց Պարսկաստանի հետ։ Ըստ այս հաշտության, Հովիանոսը ոչ միայն Պարսկաստանին է զիջում հռոմեական տիրապետության տակ գտնվող մի շարք նահանգներ, Արվաստանը` Մծբին քաղաքով, Սինգարաու,Կաստրամավրորում հզոր ամրոցներով, նաև՝ Մեծ Հայքի թագավորության հարավարևմտյան նահանգներից՝ Աղձնիքը, Մոկքը, Կորդուքը, Ծավդեքը և Ռեմիենեն, այլև խոստանում է ռազմական օգնություն ցույց չտալ իր վաղեմի դաշնակցին Հայաստանին։ Հռոմեացի հեթանոս պատմիչ Ամիանոս Մարկելինոսը, որը հռոմեական բանակի զինվորական էր և դեպքերին ականատես պատմիչ, արտահայտելով իր ժամանակակիցների զայրույթը՝ հետևյալն է գրում.
363 թ. «ամոթալի դաշնագրից» հետո Հայաստանի համար ստեղծվում է ծանր մի շրջան. նա միայնակ կանգնում է պարսկական հսկայական ուժի դեմ ։ Մծբինում կնքված այդ դաշնագիրը Մեծ Հայքի թագավորությանի համար ծանր ու աղետալի հետևանքներ ունեցավ։ Շապուհ II-ը, իրեն ազատ զգալով, 364 թվականին հարձակվեց Հայաստանի վրա, ավերեց նրա քաղաքները, խարդախորեն ձերբակալեց Արշակ Բ թագավորին, կործանարար հարված հասցրեց հայ Արշակունիների թագավորությանը։
Միջնադար
VIIդ. Մծբինը գրավել են արաբները, և նրա բնակչության կազմն աստիճանաբար ենթարկվել է փոփոխության. այնտեղ պարսիկների ու հայերի հետ միասին բնակություն են հաստատել արաբներ ու քրդեր, իսկ թուրքական նվաճումներից հետո (XIVդ)` թուրքեր ։
Նոր և նորագույն ժամանակաշրջան
XXդ. սկզբին Մծբինում կար մոտ 7 հազար բնակիչ, որից շուրջ 1000-ը` հայեր։ Վերջիներս ունեին իրենց արհեստանոցները, խանութները, եկեղեցին (Ս.Աստվածածին) և դպրոցը ։
1915թ. ենթարկվել են թուրքական բռնություններին, մի մասը ոչնչացվել է, մյուսը` տարագրվել զանազան երկրներ։ Պատմական Մծբինից պահպանվել են պարիսպների մնացորդները, մի քանի եկեղեցիների (այդ թվում` կիսով չափ հողի մեջ թաղված Ս.Հակոբ եկեղեցու) ավերակներ և զանազան շենքերի փլատակներ ։
Ներկայումս Սիրիայի քրդերը Ալ-Կամիշլին, կամ Սիրիայում գտնվող Մծբինի մասը հռչակել են իրենց ստեղծելիք պետության մայրաքաղաք։
Քրդերը ծրագրել են 2016 թվականի հոկտեմբերին իրենց վերահսկած տարածքներում ընդունել Սահմանադրություն։ Այդ տարածքների մայրաքաղաք է ընտրվել Ալ-Կամիշլին կամ Քամըշլըն։ Այս մասին ՙՌոյթերզ՚ գործակալությանը հայտնել է Սիրիայի քրդերի տարածաշրջանային վեհաժողովի ղեկավար Հադիա Յուսեֆը։
Նա ընդգծել է, որ նորից ստեղծվող քրդական դաշնության մայրաքաղաք պետք է դառնա Քամըշլը քաղաքը։
Յուսեֆի խոսքով՝ Սիրիայի քրդերը նախկինի նման մտադիր են միավորել Սիրիայի հյուսիս-արևելքում ու հյուսիս-արևմուտքում գտնվող իրենց շրջանները՝ չնայած Թուրքիայի ռազմական միջամտությանը, որն ուղղված է այդ ծրագրերի կանխմանը  ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական տեղավայրեր Կատեգորիա:Ասիայի կաթոլիկ նստավայրեր Կատեգորիա:Վերին Միջագետք Կատեգորիա:Թուրքիայի հրեական համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Քրդաբնակ տարածաշրջաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի ասորական համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ Կատեգորիա:Մարդինի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարդինի նահանգի շրջաններ Կատեգորիա:Տուր Աբդին Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հարավարևելյան Անատոլիայի հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Պեսչանոկոպսկի շրջանի պատմագավառագիտական թանգարան
Պեսչանոկոպսկի շրջանի պատմագավառագիտական թանգարան (Историко-краеведческий музей Песчанокопского района), թանգարան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկոյե գյուղում։
Պատմություն
Պեսչանոկոպսկի շրջանի պատմության թանգարանը ստեղծվել է 1984 թվականի մարտի 4-ին կոոպերատիվ հիմունքներով` հիմնադիր անդամների` շրջանի կոլտնտեսությունների, խորհրդային տնտեսությունների, ձեռնարկությունների, կազմակերպությունների և հաստատությունների կողմից` բնակչության ակտիվ օգնությամբ, և ի սկզբանե ենթարկվում էր ժողովրդական պատգամավորների շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեին։ 2001 թվականին վերակազմավորվեց պատմագավառագիտական շրջանային թանգարանի, իսկ 2002 թվականին` Պեսչանոկոպսկի շրջանի պատմագավառագիտական թանգարանի ։ 2003 թվականին թանգարանը ստացավ մշակույթի համայնքային հաստատության , իսկ 2010 թվականին` մշակույթի համայնքային հիմնարկի բյուջետային հաստատության կարգավիճակ ։
Ներկայումս թանգարանում գործում է 4 ցուցասրահ. թիվ 1` «Կենցաղային իրեր», Դահլիճ, թիվ 4` «Խիզախության և փառքի սրահ» (նվիրված է թիկունքի աշխատավորներին), № 5` «Հայրենական մեծ պատերազմ»։
Գավառագիտության Ռոստովի մարզային թանգարանում ատրիբուցիայի անցկացումից և Դոնեցկի ազգային համալսարանի պրոֆեսոր Ա. Վ. Եվգլևսկու հետազոտությունից հետո թանգարանային «Պոլովեցկի քարե արձան, X դար» առարկան գրանցվեց «Քարե արձանների համաշխարհային ցուցակում»։
2008 թվականի հուլիսի 1-ին Զանգվածային հաղորդակցության, կապի և մշակութային ժառանգության պահպանության վերահսկողության դաշնային ծառայության Ռոստովի մարզի վարչությունը բացահայտել է թանգարանի հիմնական ֆոնդի 19 առարկաների (Հայրենական մեծ պատերազմի և խորհրդային ժամանակաշրջանների շքանշանների և մեդալների) անհետացման փաստը ։
2016 թվականին թանգարանային 550 առարկաներ ընդգրկվել են Ռուսաստանի Դաշնության թանգարանային ֆոնդի ոչ պետական հատվածում ։
Հասցե
Թանգարանի հասցեն. 347570, Ռոստովի մարզ, Պեսչանոկոպսկի շրջան, գյուղ Պեսչանոկոպսկոյե, Դպրոցական փողոց, տուն 1։
Հղումներ
Կատեգորիա:1984 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով
Ռևեսթ լե Ռոշ
Ռևեսթ լե Ռոշ (Revest-les-Roches), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը համայնքը վարչականորեն ընդգրկված էր Կուրսեգուլ լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 8.61 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 197 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 211 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 24.5 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 210 մարդ, 2012 թվականին՝ 211 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 75 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 1550 մարդ։ 18 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 562 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Իգոր Չուբարով
Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1977)։ Տիրապետում է անգլերեն և ամհարերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1980 թվականից։
Ամուսնացած է։ Ունի որդի և դուստր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Rote Fabrik
«Rote Fabrik» մշակութային կենտրոն  (բառացի՝ կարմիր ֆաբրիկա, Rote Fabrik), ժամանակակից արվեստի կենտրոն, որը գտնվում է Շվեյցարիայի Ցյուրիխ քաղաքի Վոլլիսհոֆեն շրջանում։ Համարվում է ոչ ֆորմալ մշակութային կենտրոն։ Շենքը կառուցվել է 1892 թվականին ճարտարապետ Կարլ Ցեխինի նախագծով, «Henneberg» ընկերության համար, որը մասնագիտացած էր մետաքսի արտադրության բնագավառում։ 1972 թվականին քաղաքապետարանը գնել է  շենքը և նախատեսել քանդել այն՝ հարակից Seestrasse փողոցն ընդլայնելու համար։ 1977 թվականին, հանրաքվեի արդյունքներով, շենքը դարձել է մշակութային կենտրոնի տեղակայման վայր, բայց մի քանի տարի փաստացի ֆինանսավորում չի ստացել քաղաքային բյուջեից։ 1981 թվականին ընդգրկվել է ճարտարապետական ​​հուշարձանների ցանկում։ Համարվում է քաղաքի առանցքային համերգային հրապարակներից մեկը։
Ֆաբրիկա
Ապագա «Կարմիր ֆաբրիկայի» շենքը կառուցվել է 1892 թվականին ճարտարապետ Կարլ Առնոլդ Ցեխինի (CarlArnoldSéquin) նախագծով մետաքսե գործվածքներ արտդրող «Henneberg» ընկերության համար։ 1899 թվականին ընկերությունը դարձել է ցյուրիխյան Հորգենի «Stünzi Söhne Seidenwebereien» մետաքսագործական ֆաբրիկայի մի մասը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1940 թվականին, ֆաբրիկայի շենքը դարձել է ամերիկյան ITT Corporation ընկերության  դուստր ձեռնարկության «Standard Telephon & Radio AG» ֆիրմայի սեփականությունը։ 1972 թվականին Ցյուրիխի քաղաքապետարանը գնել է ֆաբրիկայի շենքը և նախատեսել է քանդել այն՝ մոտակա Seestrasse փողոցն ընդլայնելու համար։
«Ժողովրդական նախաձեռնություն»
Շվեյցարիայի Սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցությունը 1973 թվականի սեպտեմբերին կազմակերպել է «Ժողովրդական նախաձեռնություն» (Volksinitiative), ստորագրահավաք, որն անհրաժեշտ է եղել «Կարմիր ֆաբրիկայի» պահպանման և այն մշակութային կենտրոն  դարձնելու վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու համար։ Թեև 1977 թվականին քաղաքի բնակչությունը պաշտպանել է այդ գաղափարը, սակայն  քաղաքային իշխանությունները չեն շտապել իրականացնել նախագիծը (արվեստի կենտրոնը գործնականում չի հիշատակվել քաղաքապետարանի փաստաթղթերում)։ 1970-ականների վերջին մշակութային միջոցառումները հազվադեպ են անցկացվել այդ տարածքում։
Նկատի ունենալով, որ Ցյուրիխ քաղաքի իշխանությունները չեն կատարել հանրաքվեի պահանջները, 1980 թվականին մի խումբ քաղաքացիներ միավորվել են «Interessengemeinschaft Rote Fabrik» (IGRF) ասոցիացիայում։ 1980 թվականի գարնանը երիտասարդ քաղաքացիները շենքում կազմակերպել են մի շարք ռոք համերգներ՝ առանց իշխանությունների պաշտոնական թույլտվության։ Հերթական չարտոնված փառատոնի հայտարարությունը` «Կյանքը մեռած ֆաբրիկայում» կարգախոսով, տարբեր արձագանքներ է առաջացրել քաղաքում։ Փառատոնից երեք օր առաջ քաղաքային խորհուրդը որոշել է «հանդուրժել, բայց չհաստատել» նման պրակտիկան, ինչի արդյունքում 1980 թվականի մայիսի 17-18-ին տեղի ունեցած  միջոցառմանը մասնակցել է մոտ 2000 մարդ, բացի երաժշտական ​​միջոցառումից, հրապարակում ակտիվորեն քննարկվել է նաև արվեստի կենտրոնի ճակատագիրը։
Հիմնարկեք
1980 թվականի մայիսի 30-ին, երբ հրապարակավ հայտարարվել է Ցյուրիխի օպերային թատրոնին 61 միլիոն շվեյցարական ֆրանկ հատկացնելու մասին որոշումը, մի շարք բախումներ են տեղի ունեցել արվեստի կենտրոնի համար պայքարող  երիտասարդ ցուցարարների և տեղի ոստիկանության միջև։ Երիտասարդական շարժումը պահանջել է քաղաքապետարանից ստեղծել այլընտրանքային երիտասարդական մշակույթային կենտրոն, օրինակ՝ արդեն համաձայնեցված մշակութային կենտրոնը «Կարմիր ֆաբրիկայում»։
Գործունեություն
1990-ականների սկզբին շենքը վերանորոգվել և վերակառուցվել է ցուցահանդեսների անցկացման նպատակներով։ 2002 թվականին սուբսիդիաները ճշգրտվել են մինչև 2,3 միլիոն ֆրանկ, ինչը հնարավորություն է տվել տարեկան անցկացնել ավելի քան 300 միջոցառում։ 2010 թվականին կենտրոնի հիմնադրման 30-ամյակի կապակցությամբ անցկացվել է «30 Jahresindgenug» միջոցառումների շարքը, որոնց մասին տեղական մամուլում արձագանքներ են եղել որպես «ինքնաքննադատություն»։ 2019 թվականի դրությամբ «Rote Fabrik»-ը դեռ գործում է որպես «կոլեկտիվ» (գեղարվեստական ​​կոոպերատիվ)՝ շուրջ քսան լրիվ դրույքով աշխատողներով։ Երաժշտական հրապարակը տեղավորում է մինչև 1000 հանդիսատես։
2008 թվականից կենտրոնում գործում է նաև «Raumfür Medienkulturender Welt» մեդիա մշակութային կենտրոնի մասնաճյուղ՝ «Dock 18»-ը։ 2012 թվականի հունիսին շենքում հրդեհ է բռնկվել։ Միայն մի քանի ժամ հետո է հրշեջներին հաջողվել հրդեհը հսկողության տակ վերցնել։ Ոչ ոք չի տուժել, բայց մեծ քանակությամբ արվեստի գործեր են ոչնչացել ։ Rote Fabrik-ի պատմությունը՝ «Bewegung tut gut» («Շարժումը լավ է») վերնագրով, հրատարակվել է 2021 թվականին ։
Կենտրոնը հյուրընկալել է այնպիսի հեղինակների, ինչպիսիք են Գյունտեր Գրասը և Ալիս Շվարցերը և այնպիսի խմբերի, ինչպիսիք են Bad Religion, Manu Chao, Nirvana և Red Hot Chili Peppers-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցյուրիխի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի մշակույթ Կատեգորիա:Ցյուրիխի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ցյուրիխի թատրոններ Կատեգորիա:1890-ականների ճարտարապետություն Կատեգորիա:Շվեյցարիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Մեծ Կուզելգա
Մեծ Կուզելգա (Большая Кузъелга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մալիյի Ինզեր գետի ձախ ափին՝ 58 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության >.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Երկրորդ Լելիան
Երկրորդ Լելիան (მეორე ლელიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 416 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Գուրնե (քաղաք)
Գուրնե (քաղաք) (αι Γούρναι) փոքր քաղաք Կրետե կղզու հյուսիսում՝ Էգեյան ծովի ափին։ 2010 թվականից Կալիկրատիսի ծրագրով համայնքի վարչական կենտրոնը՝ Հերսոնեսը, Իրակլիոնի ծայրամասային միավոր է Հունաստանի Կրետե կղզու ծայրամասում ։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմում է 1628 մարդ։ Գուրնեն մայրաքաղաք Իրակլիոնից 15 կիլոմետր արևելք է գտնվում և 50 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Այոս-Նիկոլաոսից։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է։ Արտադրվում են բանջարեղեններ, խաղող և ձիթապտղի յուղ։ Քաղաքում է գտնվում Կրետեի ջրավազանը։
Քաղաքի շրջակայքում գտնվել են Միոնական քաղաքակրթության փլատակները։ Քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվել է 1583 թվականին։
Քաղաքի անունը առաջացել է «գուրնա» բառից՝ ջրելատեղ, տաշտակ(անասունների համար)։
Անոպոլիսի համայնքային միություն
Անոպոլիսի համայնքային միության մեջ են մտնում չորս բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 3604 մարդ։ Մակերեսը 12,472 կմ² է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Կրետե
Բավարար կենսամակարդակի իրավունք
Բավարար կենսամակարդակի իրավունքը մարդու հիմնարար իրավունք է։ Այն մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի մի մասն է, որն ընդունվել է Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեա յի կողմից 1948 թվականի դեկտեմբերի 10–ին ։
"Յուրաքանչյուր ոք ունի իր և իր ընտանիքի առողջության և բարեկեցության համար համապատասխան կենսամակարդակի իրավունք, ներառյալ սնունդ, հագուստը, բնակարան և բժշկական օգնություն և անհրաժեշտ սոցիալական ծառայություններ, և իրավունք անվտանգության գործազրկության, հիվանդության, հաշմանդամության, այրիության, ծերության կամ այլ հանգամանքներում ապրուստի միջոցների բացակայության դեպքում, որոնք իր վերահսկողությունից դուրս են։"
- Հոդված 25.1 Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր
Ավելին, այն գրված է Միավորված ազգերի կազմակերպության տնտեսական, սոցիալական և մշակութային իրավունքների միջազգային դաշնագրի 11-րդ հոդվածում։
Այս իրավունքի նախաբանը՝ «Ազատություն ցանկությունից» այն չորս ազատություններից մեկն է, որի մասին խոսել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ ի նախագահ Ֆրանկլին Դ․Ռուզվելտ ը 1941 թվականի հունվարի 6–ին պետությանը ուղղված իր ուղերձում։ Ըստ Ռուզվելտի, սա այն իրավունք է, որը պետք է ունենա յուրաքանչյուր մարդ աշխարհում, ամենուր։ Ռուզվելտն իր երրորդ իրավունքը նկարագրել է այսպես․
"Երրորդը կարիքից ազատությունն է, որը համաշխարհային տերմիններով թարգմանաբար նշանակում է տնտեսական հասկացողություն, որը յուրաքանչյուր ազգի կապահովի խաղաղ պայմաններում առողջ կյանք ամբողջ աշխարհում իր բնակիչների համար։"
- Նախագահ Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտ, 6 հունվարի, 1941 թ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ ըստ պատմական երկրի Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ ըստ տարածաշրջանի
Ռևետ (Փոքր Ինզերի վտակ)
Ռևետ (Реветь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիչեգդա գետի ձախ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հակոբ Հակոբյան (1957)
Կենսագրություն
1973 թվականից Երևանի «Անուշ» արտադրական միավորման բանվոր, 1982-1990 թվականներին տնտեսական գծով գլխավոր բժշկի տեղակալ՝ «Մալաթիա» կլինիկական հիվանդանոցում։
1990-1995 թվականներին եղել է թիվ 4 գյուղատնտեսական շուկայի տնօրեն, 1995-1999 թվականներին՝ թիվ 6 հացի գործարանի տնօրեն։ Նույն ժամանակահատվածում եղել է նաև «Երկրապահ» կամավորական միության Երևանի մարզխորհրդի նախագահ։
1999 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիան, «ագրոնոմ» մասնագիտությամբ։
1999 թվականից 2-րդ (1999-2003), 3-րդ (2003-2007) և 4-րդ գումարումների Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Ընդգրկված է եղել պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի կազմում (նախագահի տեղակալը՝ 2-րդ և 3-րդ գումարումներով)։
2008 թվականի մարտին Հակոբ Հակոբյանի նկատմամբ քրեական գործ հարուցվեց, նույն թվականի սեպտեմբերից պատգամավորի լիազորությունները դադարեցվեցին։
2015 թվականի փետրվարի 4-ին ձերբակալվել է հարկերից խուսափելու և ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն ծավալելու մեղադրանքով, մայիսի 4-ին ազատ է արձակվել ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Կաստիել
Հրեշտակն առաջին անգամ հայտնվել է 4-րդ եթերաշրջանի 1-ին սերիայում, հենց ինքը՝ կերպարը, օգտագործվել է հեռուստասերիալի մեջ քրիստոնեական դիցաբանություն մտցնելու համար ։ Ըստ սյուժեի Կաստիելը վերադարձնում է Դին Վինչեստերին դժոխքից, որից հետո օգնում է Դինին և նրա եղբորը տարբեր հրեշների և հրեշտակների դեմ պայքարում։ Լինելով հրեշտակ՝ նա ունի գերբնական ընդունակություններ, որոնց թվում է նաև մի հպումով հրեշներին ոչնչացնելու կարողությունը ։ Սկզբում կերպարը գրեթե զգացմունքայնություն չի ցուցաբերում։
Ի տարբերություն հեռուստատեսության այլ հրեշտակների կերպարների՝ Կաստիելը ոչ միշտ է օգնում մարդկանց․ եթե անհրաժեշտ լինի, նա կարող է սպանել անմեղ մարդուն։ Ամենասկզբում Կոլինզը լսումներին մասնակցել է հեռուստասերիալում հրեշի դեր կատարելու համար, քանի որ Էրիկ Կրիպկեն չէր ցանկանում, որ երկրպագուները իմանան հեռուստասերիալում հրեշտակներ ներառելու մասին։ Դերասանը պատրաստվել էր դերին՝ կարդալով «Հայտնություն» գիրքը և որպես նմանակման օրինակ վերցրել է կրտսեր եղբոր կերպարը։ Կերպարի վերաբերյալ ստանալով դրական գնահատականներ՝ ստեղծողները երկարացրել են նրա դերը՝ Կաստիելին դարձնելով 5, 6, 9, 10, 11 եթերաշրջանների հիմնական կերպար։
Հրեշտակներ
Հեռուստասերիալի դիցաբանության համաձայն՝ մարդը չի կարող լսել հրեշտակի իրական ձայնը և չի կարող տեսնել նրա իրական կերպարը։ Հրեշտակին տեսնելը կարող է հանգեցնել նրան, որ մարդու աչքերը կայրվեն, իսկ հրեշտակային ձայնը ունի ավերիչ ուժ, այդ իսկ պատճառով մարդու թմբկաթաղանթները ուղղակի չեն կարող դրան դիմանալ։ Սովորական մարդկանց հետ շփվելու համար հրեշտակը պետք է մտնի մարդու մեջ («մարմին»)։ Ամեն հրեշտակ ունի իր մարմինը։ Մարդու մարմնի մեջ հրեշտակը կարող է մտնել միայն ընտրյալ անձի համաձայնության դեպքում։ Եթե հրեշտակը մտնում է մարդու մեջ, որը նախատեսված չէ նրա համար, մարդու մարմինը աստիճանաբար սկսում է այրվել ։
Ջիմի Նովակ
Ջիմի Նովակը ոչնչով չառանձնացող սովորական ընտանիքի հայր է և հավատացյալ քրիստոնյա։ Նա ունի կին և դուստր։ Մի անգամ նա լսում է, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը խոսում իր հետ․ պարզվում է, որ դա իսկական հրեշտակ է երկնքից, որին անվանում են Կաստիել։ Մի անգամ հրեշտակը նրան խնդրում է, որ ապացուցի իր հավատարմությունը և մտցնի իր ձեռքը եռացող ջրի մեջ։ Ջիմիի կինը՝ Ամելյան, չի հավատում, որ իր ամուսինը կարող է շփվել հրեշտակի հետ, և նրան ասում է, որ Ջիմիին պետք է հոգեբանի օգնություն։ Ամելյան իր ամուսնուն դնում է երկընտրանքի առջև․ կա՛մ Ջիմին դիմում է հոգեբանի օգնությանը, կա՛մ ինքը հեռանում է տնից՝ իր հետ տանելով իրենց դստերը։ Նովակը չի իմանում՝ ինչ անել, դրա համար էլ աղոթում է հրեշտակին։ Ջիմին համաձայնում է դառնալ մարմին Կաստիելի համար միայն այն պայմանով, որ նա կպաշտպանի իր ընտանիքը ։
Այն բանից հետո, երբ Ջիմին դառնում է Կաստիելի մարմինը, նա մի տարով թողնում է իր ընտանիքը և նրանց մոտ է վերադառնում միայն «Համբարձման տոն» էպիզոդում։ Սակայն վերջնական արդյունքում նրան և իր ընտանիքին գտնում են հրեշները, ինչի պատճառով նրա բոլորը ենթարկվում են մեծ վտանգի։ Ջիմիի վրա կրակում է իր կինը, որ գտնվում էր հրեշի ազդեցության տակ, բայց ամեն ինչ ավարտվում է նրանով, որ Ջիմին նորից դառնում է հրեշտակի մարմին իր դուստր Քլերի փոխարեն ։
Կաստիել
Չորրորդ եթերաշրջանի սկզբում Կաստիելը փրկում է Դինին դժոխքից. համաձայն Կաստիելի խոսքերի՝ հենց Տիրոջ հրամանով է ինքը գնացել այդ քայլին։ Դինի ուսին մնում է Կաստիելի ձեռքի հետքը։
Հինգերորդ եթերաշրջանում Կաստիելը սպանում է Զաքարիի ուղեկիցներին և պարտադրում իր նախկին ղեկավարին բուժել եղբայրներին ու հեռանալ։ Դրանից հետո Կաստիելը Դինի և Սեմի կողերի վրա դաջում է էնոհիական նշաններ, որոնք թույլ են տալիս նրանց թաքնվել ցանկացած հրեշտակից, նույնսիկ Միքայելից։ «Կեսգիշերից երկու րոպե առաջ» սերիայում Կաստիելը դառնում է բացարձակապես անուժ։ Նա ներողություն է խնդրում Դինից իր խոսքերի համար և օգնում է եղբայրներին հաղթահարել Չումային և վերցնել նրա մատանին։ Հետո նա Սեմի և Բոբբիի հետ հարձակվում է «Նիվեուս» ընկերության վրա, որը պատրաստվում է գրիպի դեմ դեղորայքի անվան ներքո ամբողջ աշխարհում տարածել Քրոաթոն վիրուսը։ Կաստիելն ափսոսում է, որ զրկվել է իր ուժերից, բայց օգտակար լինում է նաև առանց իր ուժերի։ Նա փրկում է Սեմին վարակվածից և ասում է․ «Այդ իրը կարող է օգտակար լինել»։ Եզրափակիչ սերիայում Կաստիելը երևում է համարյա մարդու կերպարանքով։ Նա եղբայրներին և Բոբբիին ուղեկցում է Դետրոյթ, որտեղ Սեմը պատրաստվում է «այո» ասել Լյուցիֆերին և, հաղթահարելով նրան իր մեջ, ցատկել վանդակի մեջ։ Կաստիելը հրաժեշտ է տալիս Սեմին՝ ժամանակին չպատկերացնելով, որ նրան անհրաժեշտ է բարոյական աջակցություն։ Երբ Սեմը չի կարողանում դիմադրել Լյուցիֆերին, Կաստիելը կորցնում է հույսը և ծրագրում է հարբել ու հանգիստ սպասել վերջին։ Վերջնական ճակատամարտում Դինը գնում է Սթալ գերեզմանատուն և տեսնում է Միքայելին (Ադամի մարմնում) և Լյուցիֆերին (Սեմ)։ Դինը փորձում է զրուցել Սեմի հետ, բայց դա նյարդայնացնում է Միքայելին և վերջինս, ինչպես երևում է, ուզում է հեռացնել Դինին մարտի դաշտից։
Բայց անսպասելի հայտնվում է Կաստիելը և Միքայելի վրա է նետում սուրբ յուղով այրվող շիշը։ Դա ժամանակավորապես քշում է Միքայելին։ Լյուցիֆերը խորը վրդովվում է՝ ասելով, որ ոչ ոք իրավունք չունի վնասել իր եղբորը, և մատի հարվածով սպանում է Կաստիելին՝ պայթեցնելով նրա մարմինը։ Որոշ ժամանակ անց Կաստիելը վերադառնում է և տեսնում է ծեծված Դինին, ով ծնկի էր եկել այնտեղ, որտեղ ցատկել էր Սեմը։ Աստված նորից վերադարձնում է Կաստիելին և ոչ միայն հետ է վերադարձնում նրա ուժերը, այլ նաև նրան դարձնում է սերովբե։ Նա բուժում է Դինի վերքերը և վերակենդանացնում է Բոբբի Սինգերին։ Հրեշտակն ասում է, որ վերադառնում է Երկինք, քանի որ առանց Միքայելի այնտեղ կսկսվի անկարգություն։
Վեցերորդ եթերաշրջանի «Երրորդ մարդ» սերիայում Կաստիելը նորից վերադառնում է՝ օգնելով եղբայրներին հրեշ Քրոուլիի և նմանատիպ այլ արարածների հետ կռվում։ Միքայելի և Լյուցիֆերի բատարկվելուց հետո դժոխքում սկսվում է քաղաքացիկան պատերազմ Ապոկալիպսիսի սկսելու վերաբերյալ, որոնց գլխավորում է Ռաֆայել հրեշտակապետը, և հրեշտակների, որոնք ցանկանում են կանգնեցնել Ապոկալիպսիսը, որոնց գլխավորում է Կաստիելը։ Հենց նույն սերիայում պարզվում է, որ Բալտազարը գողացել է սուրբ հնություններ, որոնցից է Մովսեսի գավազանը և հիմա տալիս է այն մարդկանց իր խարդախ ծրագրերի իրականացման համար։ Հետո Կաստիելը պարզում է, որ Սեմը, դուրս է եկել Լյուցիֆերի վանդակից՝ «մոռանալով» այնտեղ իր հոգին։ Դինը փորձում է ձևակերպել ամեն ինչ այնպես, որ Սեմին վերադարձնի իր հոգին, բայց Կաստիելը սկսում է նրան հետ համոզել։
Սյուժեի հետագա ընթացքով Կաստիելի կերպարը 6-րդ եթերաշրջանում, դառնում է ավելի հետաքրքիր։ Պարզվում է, որ նա է ղեկավարում Բալտազարի գործողությունները և այն, որ նա ինչ-որ համագործակցությամբ կապված է հրեշ Քրոուլիի հետ։ Կաստիելը նաև ձեռնարկում է շատ քայլեր, մարդկանց հոգիներ ստանալու համար, որոնք նրա խոսքերով, տիրապետում են մեծ ուժի։ Այսպես, 6-րդ եթերաշրջանի 17-րդ «Իմ սիրտը կշարունակի բաբախել» սերիայում նա հրամայում է Բալտազարին գնալ անցյալ և փրկել Տիտանիկ նավը, որպեսզի հետագայում կարողանա ստանալ բոլոր նրանց հոգիները, ովքեր փրկվել են նավում խորտակվելուց, բայց ծրագիրը ձախողվում է։ Կնքում է դաշինք Քրոուլիի հետ, որի համաձայն պետք է ստանա քավարանի բոլոր հոգիների կեսը։ 6-րդ եթերաշրջանի 22-րդ «Մարդը, ով շատ բան գիտեր» սերիայում սպանում է Բալտազարին, ով նրան դավաճանել էր։ Խաբում է Քրոուլիին՝ չթողնելով նրան վերցնել քավարանի հոգիները։
Վեցերորդ եթերաշրջանի վերջին կարծում է, որ ինքը դարձել է Աստված, ստանալով քավարանի բոլոր հոգիները։ Յոթերորդ եթերաշրջանի սկզբին փորձում է լինել Աստված, բայց իմանում է, որ իր ներսում մնում են քավարանի ամենատարեց արարածները։ Այդ ժամանակ, երբ նա ամբողջ աշխարհում պատժում է բոլորին, ով, իր խոսքերով, այլանդակում են Աստծո խոսքերը, նրա մարմինը սկսում է փլվել, ծածկվելով այրվածքներով և ուռուցքներով։ Որոշիչ պահին նրա մարմնի ղեկավարումը վերցնում են ծովահրեշները, քավարանի ամենավտանգավոր արարածները, որոնց կուլ էր տվել Կաստիելը, և կատարում են կոտորած հեռուստակենտրոնում։ Արթնանալով արյունոտ դիակների մեջ, Կասը վերջապես հասկանում է, որ շատ հեռու է գնացել և այն, որ նա չի կարող պայքարել բոլոր արարածների դեմ, որոնք բանտարկված են իրենում։ Նա օգնության խնդրանքով դիմում է Վինչեստեր եղբայրներին, որպեսզի նրանք օգնեն իրեն վերադարձնել բոլոր հոգիների քավարան։ Միասին նրանք իրականացնում են ծես և նորից բացում են քավարանի դարպասերը։ Շատ թուլացած Կաստիելը բաց է թողնում իր մարմնից բոլոր արարածներին, և նրանք վերադառնում են իրենց գտնվելու վայրերը։ Նա ուշքի է գալիս և նրա մարմինը վերականգնվում է։ Նա պատմում է Վինչեստերներին մեղայականներ և ասում է, որ կուզեր քավել իր մեղքերը։
Բայց հանկարծ նա ասում է, որ փախչեն պարզվում է, որ ծովահրեշները չեն լքել նրա մարմինը։ Կասը իր վերջին ուժերով փորձում է ընդդիմանալ նրանց, բայց հանկարծ նրանք գրավում են նրա մարմինը։ Ծովահրեշները ասում են, որ Կաստիելը մահացել է, բայց Ուրիելի խոսքերով «Հրեշտակին կարող է սպանել միայն հրեշտակը», և հիմա նրանք ազատ են։ Սակայն, ծովահրեշներով լցված Կաստիելի մարմինը չի դիմանում և նորից սկսում է մահանալ։ Հասկանալով դա, ծովահրեշները գնում են մոտակա ջրամբարի մոտ և այնտեղ ազատվում են, տարածվելով ամբողջ ջրամբարով։ Ափի մոտ գալիս է միայն Կաստիելի վերարկուն արյունոտված նրա մարմնից։
Յոթերորդ եթերաշրջանի 17-րդ սերիայում Դինը փնտրում է ինչ-որ մեկին, ով կարող է օգնել Սեմին, և մի որսորդ պատմում է նրան ինչ-որ Էմանուելի մասին, ով իր մասին հայտնել էր մի քանի ամիս առաջ, ով ունակ էր ոչ միայն բժշկել ֆիզիկապես այլ նաև հոգեպես։ Այդ որսորդը «բժշկի» հնարավորությունները պարզելու համար, դնում է տարբեր թակարդներ, բայց Էմանուելը հանգիստ անցնում է նրանց միջով և իսկապես բժշկում նրան, վեևադարձնելով տեսողությունը։ Դինը ուղևորվում է Էմանուելի մոտ և հանկարծակի այնտեղ գտնում է հրեշի, ով սպասում էր բժշկողին, որպեսզի օգտվեր նրա ուժից ծովահրեշների դեմ պայքարում։ Սակայն Դինը սպանում է հրեշին, և այդ պահին տանը մոտենում է բժիշկը։ «Ես տեսա նրա դեմքը։ Իրական դեմքը» վախեցած բացականչում է Էմանուելը, իսկ զարմացած Դինը նրա մեջ տեսնում է Կասին։
Պարզվում է, որ Կաստիելը ոչինչ չի հիշում իր անցած կյանքից, նա արթնացել է լճի ափին, որտեղ և նրան գտել էր Դաֆնան, որը հետո դարձել էր նրա կինը։ Այդ ժամանակվանից անցել էր մոտավորապես երեք ամիս։ Կասը հիշում է թե ով է ինքը, երբ Մեգը նրան ասում է, որ ինքը հրեշտակ է, և Կասը ուղևորվում է մուտքի մոտ, շրջապատված հրեշներով։ Կաստիելը աստիճանաբար հիշում է իր կյանքը հրեշների հետ կռվի ընթացքում։ հրեշներին հաղթելով և իր հետ կատարվածը հիշելով, ընկճված Կաստիելը ուզում է հեռանալ, ասելով, որ արժանի չէ կյանքի այդքան մեղքերից հետո, բայց Դինը կանգնեցնում է նրան և իր մեքենայի բեռնախցիկից հանում է նրա վերարկուն, որից հրեշտակը փոխում է իր որոշումը, հագնում է վերարկուն է և համաձայնում է օգնել Սեմին։
Կասը հայտվում է Սեմի կողքին հիվանդանոցում այն պահին, երբ հրեշը նրան տանջում է էլեկտրական հոսանքով, և փորձում է վերականգնել պատը, նախապես սպանելով հրեշին, բայց ոչինչ չի ստացվում «Պատը փլվել է փոշու», իսկ Սեմը չի ճանաչում նրան։ Դինի հարցին, թե արդյոք կարելի է ինչ-որ բան անել, որը կարող է վերացնել Սեմի ցավերը։ Կասը վերցնում է Սեմի հոգեկան խանգարումները իրեն, որից նորից կորցնում է հիշողությունը և կամաց ինքն էլ է սկսում խելագարվել։ Նա մնում է հիվանդանոցում, քանի որ Վինչեստերները ի վիճակի չեն նրան խնամելու և նրանք նրան թողնում են բուժքույր ձևացած Մեգի հսկողության տակ։ Յոթերորդ եթերաշրջանի վերջին սերիայում, Դինի հետ փակվում է քավարանում։
Տասներորդ եթերաշրջանի առաջին սերիայում Սեմը զանգահարում է Կասին, որպեսզի տեղյակ պահի նրան Դինի մասին։ Ուրիշի վերին օգնության պատճառով Կասը հայտնվում է ծանր իրավիճակում։ Հեռախոսազանգից հետո գալիս է Հաննան։ Հաննան պատմում է, որ երկնքին անհրաժեշտ է նրա օգնությունը։ Նա պետք է երկինք վերադարձներ Օդինին և Դանիելին։ Հրեշտակը գտնում է իր վերին օգնությունը։
Կաստիելը օգնում է Դինին պայքարել նշանի դեմ։ Անկախ իր կամքից դառնում է խմբի (Ռովենա, Սեմ, Չարլի) անդամ, որոնք փնտրում են միջոց Վինչեստերին առաջին անեխքից ազատելու համար։
Կերպարի նախատիպ
Քրիստոնեական դիցաբանությունում Կաստիել անունով հրեշտակ չի հանդիպում, բայց կաբալյան գիտությունում Կասիել անվամբ հրեշտակ կա, ով հանդիսանում է Աստծո գահը և ամենաուժեղ հրեշտակներից մեկը։ Կասիելը նաև հանդիսանում է հինգշաբթի օրվա հրեշտակը (որոշ տվյալներով շաբաթ օրվա)։ Այդիկս պատճառով որոշ երկրպագուներ հրեշտակի անունն են գրում զատկի ձվերի վրա, քանի որ մինչ 6-րդ եթերաշրջանը հեռուստասերիալը ցուցադրվել է հինգշաբթի օրերին։
Կան նաև հիշատակություններ անվան մասին Սեֆեր խա-րազիմ գրքում, որոնց հնչողությունը շատ նման է այդ անվանը, իսկ գիրքը հանդիսանում է Թալմուդա շրջանի հնագույն գրքերից մեկը։ Գիրքը հրատարակվել է 1966 թվականին Երուսաղեմյան «Եդիոտ ախրոնոմ» հրատարակությունում։ Հենց դրա մեջ են ներառված հրեշտակների անունները և նրանց բաժանումը յոթ երկինքներով։ Կաստիելը բնակվում է վեցերորդ երկնքում, այդ նույն երկնքի արևելյան մասում, և նա իսկապես հրեշտակ-ռազմիկ է, որի օգնությունը անհրաժեշտ է պատերազմի ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:«Գերբնական» հեռուստասերիալի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ Կատեգորիա:Գերբնական
Calling All Hearts
«Calling All Hearts» (Կանչում ենք բոլոր սրտերին), ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսեր DJ Cassidy-ի երգն է, համագործակցությամբ ամերիկացի երգիչ Ռոբին Թիքի և բրիտանացի երգչուհի Ջեսսի Ջեյի հետ ։ Երգը թողարկվել է 2014 թվականի ապրիլի 20-ին որպես DJ Cassidy-ի «Paradise Royale» դեբյուտային ստուդիական ալբոմի գլխավոր սինգլ ։ Երգը գրվել է DJ Dassidy-ն, Ջեսսի Ջեյի, Կլոդ Քելլիի և Գրեգորի Կոենի կողմից։
Երգի տեսահոլովակը, որը նկարահանվել է Լոնդոնում և որի ռեժիսորն է Director X-ը, ներկայացվել է 2014 թվականի մարտի 4-ին DJ Cassidy-ի VEVO էջում։ Տեսահոլովակում երգի կատարողները և մի քանի երաժշտական խմբեր, կատարում են երգը սրտաձև տեսք ունեցող վարդագույն բեմի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 սինգլներ Կատեգորիա:Ռոբին Թիքի երգեր Կատեգորիա:Ջեսսի Ջեյի երգեր Կատեգորիա:Զուգերգեր Կատեգորիա:2014 երգեր
Թուրքական ավիաընկերությունների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Թուրքիայի տարածքում գրանցված արտաքին և ներքին չվերթներ իրականացրած ավիաընկերությունների ցանկը ։
Նոթեր
Կատեգորիա:Թուրքական ավիաընկերություններ
Էրիսմինդի
Էրիսմինդի (ერისიმედი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 317 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սիղնաղի շրջան
Բուտիկ հյուրանոց
Պատմություն
Բուտիկ հյուրանոցները սկսեցին հայտնվել 1980-ական թվականներին Լոնդոնում, Նյու Յորքում և Սան Ֆրանցիսկոյում։ «Բուտիկ հյուրանոց» տերմինը 1984 թվականին հնարել է Սթիվ Ռուբելերն իր «Մորգան» հյուրանոցի համար, որի համասեփականատերն էր Իեն Շրագերի հետ ։
Նկարագրություն
Շատ բուտիկ հյուրանոցներ ձևավորված են եզակի թեմատիկ և ոճային տեսքով ։ «Բուտիկ հյուրանոց» գաղափարի ժողովրդականությունը խթան է հանդիսացել, որ որոշ խոշոր հյուրանոցների սեփականատերեր իրենց հյուրանոցները վերափոխեն բուտիկ հյուրանոցների ։
Բուտիկ հյուրանոցներ կան Նյու Յորքում (հիմնականում Մանհեթենում), Մայամիում, Լոս Անջելեսում, Լոնդոնում և աշխարհի այլ քաղաքներում։
Մոսկվայում, «Տրիումֆ Փալաս» երկնաքերի վերին հարկերում է գտնվում նույնանուն բուտիկ հյուրանոցը, որը համարվում է Մոսկվայի և Եվրոպայի ամենաբարձր հյուրանոցը։
Ներկայումս մեծ պահանջարկ են վայելում այսպես կոչված «մեծահասակների» բուտիկ հյուրանոցները, որոնք առաջարկում են տարբեր «խաղալիքներ» և աքսեսուարներ հաճելի ժամանց ապահովելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուրատներ Կատեգորիա:Հյուրանոցներ Կատեգորիա:Հոսթելներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջություն Կատեգորիա:Հյուրանոցների տեսակներ
Իլիացմինդա
Իլիացմինդա (ილიაწმინდა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 560 մարդ ։
Խուան Կատալինա
Խուան Կատալինա Գարսիա Լոպես (Juan Catalina García López, ), իսպանացի հնագետ, պատմագետ, մատենագետ, սենատոր։
Կենսագրություն
Սովորել է Գուադալախարայի ինստիտուտում, այնուհետև տեղափոխվել Մադրիդի համալսարան, ավարտել դիվանագիտական դպրոցի փիլիսոփայության և իրավագիտության ֆակուլտետը։ Վաղ տարիքում համագործակցել է թերթերի և ամսագրերի հետ. Գոնսալո Կալվո Ասենսիոյի El Fomento Literario, խմբագիր Ֆրանցիսկո Նավառո Վիլոսլադայի El Pensamiento Español, El Fénix, La España, La Unión Católica և այլն։
1863-1864 թվականներին եղել է El Fomento Literario -ի խմբագիրը, այնուհետև թղթակցել է մասնագիտական թերթերի, ինչպիսիք են Revista de Archivos, Bibliotecas y Museos (1897-1899) և el Boletín de la Real Academia de la Historia:
Էնրիկե դե Ագիլերա ի Գամբոայի հետ հիմնադրել են La Juventud Católica, որտեղ հանդես է եկել արվեստի և հնագիտության բազմաթիվ դասախոսություններով։ 1870 թվականին, 25 տարեկան հասակում, ղեկավարել է դպրոց, դարձել Պատմության ակադեմիայի թղթակից անդամ։ 1871 թվականին ամուսնացել է Խուանա Մարիա դե լաս Պերես Մենենդեսի հետ, ունեցել են 7 երեխա, որոնցից ողջ են մնացել 3-ը՝ երկու տղա և մեկ աղջիկ։
Եղել է Մադրիդի «Ընկերների տնտեսագիտական հանրության» գլխավոր քարտուղարը, այնուհետև երեք ժամկետներով դարձել այդ կառույցի արքայական սենատոր (1904-1905, 1907-1908 և 1910-1911)։
1885 թվականին ղեկավարել է Դիվանագիտական դպրոցի թանգարանների կառավարման և հնագիտության ամբիոնը, այնուհետև արխիվների, գրադարանների և երկրաբանության կառույցը, միաժամանակ նշանակվում Գվադալախարայի համայնքային պատմագետ, ժամանակագիր, 1891 թվականին Ֆիդել Ֆիտայի հետ նշանակվում է Մադրիդում անցկացվելիք Եվրոպական պատմական ցուցահանդեսի արքայական հանձնակատար։
1893 թվականին պարգևատրվել է Իզաբելլա 1-ինի շքանշանով և 1894 թվականի մայիսի 27-ին պաշտոն է ստանձնել Պատմության արքայական ակադեմիայում, ղեկավարել հնագիտության բաժինը (1901), եղել մշտական քարտուղար (1908), մշակել հավաքածուների ավելի մրցունակ գրացուցակ, 1908 թվականին ղեկավարել է Մադրիդի համալսարանի հնագիտության և դրամագիտության ամբիոնը, միաժամանակ զբաղեցնելով Մադրիդի Ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրենի պաշտոնը։
Էսպինոսա դե Էնարեսում տուն է գնել, սակայն ստիպված է եղել այն վաճառել՝ երեախներին որևէ բան թողնելու համար։ Մահացել է աղքատության մեջ 1911 թվականի հունվարի 19-ին Մադրիդում։ Թաղված է Սան Խուստո եկեղեցու բակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հնագետներ Կատեգորիա:Իսպանացի մատենագետներ Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրեններ
Կարաղաջի
Կարաղաջի (ყარაღაჯი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 155 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սիղնաղի շրջան
Ֆոնտանաֆրեդա
Բնակչությունը կազմում է 11 059 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 239 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33074։ Հեռախոսային կոդ՝ 0434։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալեֆ (վեպ)
Ալեֆ (O Aleph), Պաուլո Կոելիոյի վեպը՝ գրված 2011 թվականին։
Ալեֆը բրազիլացի գրող Պաուլո Կոելիոյի 2011 թվականի գրված վեպն է։Դա Կոելիոյի տասնչորսերորդ գլխավոր գիրքն է և շոշափում է հոգևոր թեմա։ Ալեֆը գրված է Կոելիոյի մայրենի լեզվով՝ պորտուգալերեն. Ասույթի համաձայն "Որոշ գրքեր կարդում են։ Ալեֆը կենդանի is lived", վեպի ձևաչափով ինքնակենսագրական գիրք է։ Հրատարակումից հետո դարձավ Բրազիլիայում լավագույն վեպ։
Դիպաշար
Տարեց գրողը, տանջվելով իր սեփական հոգեկան ձեռքբերումներից, հաջողություններց և բացահայտումներից, զգում է, որ իր կյանքը հասել է փակուղու, դադարում է զարգանալ։ Իր հարցերի պատասխանները գտնելու համար նա հանդիպում է իր հոգևոր ուսուցչին՝ Ժ.-ին, ով խորհուրդ է տալիս նրան թողնել իր հարազատ տունը և գնալ ճանապարհորդության, ինչպես նա անում էր իր երիտասարդության տարիներին։ Գրողը որոշում է կայացնում երկար ճամփա ընկնել ամբողջ Եվրոպայով և Ռուսաստանով՝ իր երջանկությունը գտնելու համար։ Ճանապարհին նա հանդիպում է Հիլյալ ջութակահարին, ով կօգնի նրան գլուխ հանել իրենից աշխարհի ամենաերկար ճանապարհներից մեկով՝ ճանապարհով դեպի ինքը։
Սյուժե
Երբ գրողը զգում է, որ նրա ձեռնարկումները որոշ ժամանակով ճիշտ չեն փոխհատուցվում ցանկալի արդյունքների հետ, նա սկսում է չվստահել համարյա հաջորդ հետևորդների ճանապարհը և իր գործերը։ Հետո որպես նա վարպետ Ժ(J), ասում է, դառնում է ձանձրալի "Արքա [նրա] թագավորություն" "King of [his] Kingdom" ։ years Վարպետ Ջ–ն ասում է նրան, որ ինչ զգացմունք ունի գրողը, ինչ ինքն է ունեցել դաժան հեռավոր մի քանի տարում։ Այն ճանապարհը, որ գրողը համոզված է, որ ինչ որ մի փուլում նա չի կարող ինքն իրենից հեռանալ և ապա նա գնում է ճանապարհորդության։Գրողը համոզում է իր ներկայացուցիչին և ապա պատրաստվում է ճանապարվել դեպի Ռուսաստան շրջագայության համար, գրքերի ստորագրման պատրվակով և հյուսիսային Եվրասիայում նրա գրքերի տարբեր ծրագրերի օգնության ամրացման համար։ Ռուսաստանում նա մոտենում է մի աղջկա՝ Հիլալին, պատահմամբ մուսուլման է։Նա նրա հետ զրուցում է նրա լուսավոր ընկերների երազից և նա այնպես է զարգացնում պատմությունները։ Հիլալը նույնպես միանում է գրողին գնացքի վագոնում։Ապա նախասրահում նրանք՝ երկուսը՝ գրողը և Հիլալը, տեսնում են Ալեֆին, որը սահմանվում է «կետը ամեն ինչ է, որը պարունակում ամբողջ տիեզերքը»
Հրատարակություններ
Ալեֆը վաճառվել է ավելի քան 40 լեզուներով : Ալբաներեն, արաբերեն, բուլղարերեն, կատալաներեն, չինարեն (Simplified), չինարեն (Complex), խորվաթերեն, չեխերեն, դանիերեն, հոլանդերեն, անգլերեն, էստոներեն, ֆիններեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, հունարեն, եբրայերեն, հնդկերեն, հունգարերեն, ինդոնեզական լեզու, իտալերեն, կորեական լեզու, լատվիական լեզու, լիտվերեն, մակեդեներեն, մալայան լեզու, նորվեգերեն, պարսկերեն, լեհերեն, պորտուգալերեն, հունարեն, ռուսերեն, սերբերեն, սլովակերեն, սլովեներեն, իսպաներեն, շվեդերեն, թուրքերեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Novels by Paulo Coelho Կատեգորիա:2011 novels Կատեգորիա:2011 վեպեր Կատեգորիա:Պաուլո Կոելիոյի ստեղծագործություններ
Օմելասից հեռացողները
«Օմելասից հեռացողները» (The Ones Who Walk Away from Omelas, բառացի թարգմանաբար՝ նրանք, ովքեր լքում են Օմելասը), Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուինի պատմվածք-առակը ։
Թեմա
Հեղինակն իր առաջաբանում պատմվածքը համարում է որպես հոգեբանական միֆ, որի կենտրոնական գաղափարը «քավության նոխազի» թեման է. սրա տակ պետք է խորհդածել այն գնի մասին, որը մարդիկ պատրաստ են վճարել իրենց բարեկեցիկ գոյության համար ։
Առակը բարձրացնում է հավերժական խնդիրներից մեկը․ արդարացվա՞ծ է այն հասարակության գոյությունը, որում համագոյակցում են նրանք, ովքեր հայտնվել են կյանքի հետնաբեմում, և բարեկեցիկ մեծամասնությունը, ովքեր հպարտանում են մյուսների հանդեպ կարեկցանքի փայլով։ Այս թեման հնչել է նաև Դոստաևսկու «Կարամազով եղբայրներ» վեպում, ինչպես նաև Վիլյամ Ջեյմսի «Բարոյականության փիլիսոփայություն և բարոյական կյանք» վեպի մեջ։
Սյուժե
Սյուժեն, որպես այդպիսին, բացակայում է։ Առակն իրենից ներկայացնում է Օմելաս քաղաքի երջանիկ կյանքի նկարագրությունը։ Այս քաղաքի բարեկեցությունը ինչ-որ առեղծվածային կերպով պայմանավորված է ոմն երեխայի կյանքով, որը ձգտում էր գոյությունը պահպանել մի մութ նկուղում՝ լիակատար միայնության մեջ։ Ոչ ոք չի համարձակվում փոխել այդ երեխայի կյանքը, կամ նույնիսկ այցելել նրան՝ մխիթարելու համար, քանի որ այդ դեպքում ամբողջ քաղաքի երջանկությունը հօդս կցնդի։ Ընդ որում բոլորը գիտեն այդ երեխայի մասին։ Շատերը շարունակում են վայելել կյանքը, չնայած դժբախտ կյանքի մասին հիշողությունները թունավորում են նրանց գոյությունը։ Նրանք փորձում են գտնել այդ ամենին համակերպվելու պատճառները։ Բայց կան նրանք, ովքեր գտնում են իրենց մեջ ուժ՝ այդ ամենին մերժելու համար, այդ հենց նրանք են, ովքեր լքում են Օմելասը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուինի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Մարգո Ռոբի
Մարգո Էլիս Ռոբի (Margot Elise Robbie, ), ավստրալիացի դերասանուհի։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Հարևաններ» հեռուստասերիալում Դոնա Ֆրիդմենի և «Պան Ամերիքան»-ում Լորա Քեմերոնի դերերից, «Ընկերը ապագայից» «Ուոլ Սթրիթի գայլը» ֆիլմերում ունեցած դերակատարումներից։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1990 թվականի հուլիսի 2-ին, Ավստրալիայի Քուիսնլենդ նահանգի Գոլդ Քոսթ քաղաքում՝ ֆերմեր Մայք Ռոբիի և ֆիզիոթերապևտ Սառա Քեսլերի ընտանիքում։ Երեք երեխաներից ամենամեծն է։ Մանկությունն անցկացրել է Գոլդ Քոսթում՝ պապի և տատի ֆերմայում։ 2007 թվականին Ռոբին ավարտել է հայրենի քաղաքի «Սամերսեթ» քոլեջը, ապա 17 տարեկանում տեղափոխվել Մելբուրն՝ դերասանական կարիերա սկսելու համար։
Գործունեություն
Հեռուստատեսությունում առաջնաելույթը կատարել է 2008 թվականին։ Հայտնի է դարձել «Հարևաններ»  և «Պան Ամերիքան» հեռուստասերիալներում հանդես գալուց հետո ։ Այնուհետև նկարահանվել է «Ընկերը ապագայից», «Ուոլ սթրիթի գայը», «Ֆոկուս» ֆիլմերում։ Նկարահանվել է նաև «Esquire» ամսագրում ։
2016 թվականին թողարկված «Ինքնասպանների խումբ» ֆիլմում խաղացել է Հարլի Քուինի դերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի մոդելներ
Խոռնաբուջի
Խոռնաբուջի (ხორნაბუჯი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 135 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սիղնաղի շրջան
Էրկեր
Էրկեր (Erker – ելուստ, ճարտարապետության մեջ՝ լուսանց, լապտեր), կիսաբոլոր կամ նիստավոր, մեծ մասով ապակեպատ ծավալային ելուստ շենքի պատին։ Հաճախ ընդգրկում է մի քանի հարկ (բացառությամբ առաջինի)։ Էրկերը ընդլայնում է սենյակի տարածությունը և նպաստում արևի ճառագայթների առատ ներթափանցմանը։
Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր
Kiss Me More
Kiss Me More, ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Doja Cat-ի (Ամալա Ռատնա Զանդիլե Դլամինի) երգը, որը թողարկվել է որպես լիդ-սինգլ «Planet Her» ստուդիական երրորդ ալբոմից։ Ձայնագրությանը մասնակցել է երգչուհի SZA-ն (Սոլոնա Իմանի Ռոու)։ Թողարկվել է 2021 թվականի ապրիլի 9-ին Kemosabe և RCA լեյբլներում ։
Պատմություն
2021 թվականի հունվարի սկզբին Doja Cat-ը հայտնել է, որ իր սպասվող ստուդիական ալբոմի ստեղծմանը կմասնակցեն բազմաթիվ հրավիրված արտիստներ, այդ թվում՝ SZA-ն ։ 2021 թվականի մարտի 5-ին երգն առաջին անգամ հիշատակվել է SZA-ի կողմից V ամսագրին տված հարցազրույցում ։ Երգի մասին SZA-ն պատմել է, որ դա «այլ ուղղություն է, և ես ուղղակի հուզված եմ», մինչդեռ Doja Cat-ը պատասխանել է՝ գովելով նրան և ասել. «Ես գնահատում եմ արտիստներին, ինչպիսին Դուք եք, որոնք հավատարիմ են ինչ-որ որոշակի երևույթի» ։ 2021 թվականի ապրիլի 8-ին Doja Cat-ը սոցիալական ցանցերում ներկայացրել է շապիկը և հայտարարել, որ երգը թողարկվելու է ապրիլի 9-ին ։ Apple Music-ի համար Զեյնա Լոուին տված հարցազրույցում Doja Cat-ն ասել է. «Ես ուզում էի գրել մի երգ համբույրների մասին։ Ես պարզապես մտածեցի, որ դա սիրուն կլինի։ Դա շատ հաճախ չի լինում, դա պարզապես երգ է, որը նվիրված է բացառապես համբույրներին» ։
Կոմպոզիցիա և արձագանքներ
«Kiss Me More» փոփ երգ է  , որ կրում է դիսկոյի զգալի ազդեցություն      ։ Որոշ քննադատներ նշել են այս երգի և Doja Cat-ի՝ 2020 թվականին թողարկված  մեծ հաջողությնա հասած «Say So» երգի միջև   ։ «Vulture» ամսագրի Ջասթին Քատրոն այն նկարագրել է որպես «մետաքսե խաղացկուն R&B» ։ Երգի կրկներգն ներառում է Օլիվիա Նյուտոն-Ջոն-ի 1981 թվականի «Physical» հիթի մեղեդին , ինչի պատճառով այդ երգի հեղինակներ Սթիվ Քիփները և Թերի Շեդդիկը նույնպես համարվում են համահեղինակներ ։ Երգչուհիներ Doja Cat-ի և SZA-ի վոկալը նկարագրվել է որպես «նուրբ», «բորբոքուն» և «հիշողություններ արթնացնող» ։ Ե՛վ երգը, և՛ նրա տեսահոլովակն արժանացել են դրական արձագանքների իրեն երազկոտության  ու զգացմունքայնության համար     ։
Industry awards
-->
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2021 սինգլներ
Դանիիլ Սպիվակովսկի
Դանիիլ Իվանովիչ Սպիվակովսկի (Даниил Иванович Спиваковский, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ռուս դերասան, պրոդյուսեր, դերասանական վարպետության դասախոս։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2007) ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Իոսիֆ Կոբզոնի անվան թատերական արվեստի ինստիտուտի թատերական ֆակուլտետի արվեստանոցի ղեկավար ։
Կենսագրություն
Մանկության տարիներից Դանիիլը սիրել է բանաստեղծություններ արտասանել, զվարճացնել հանրությանն ու նույնիսկ մի քանի տարի պարապել է Մոսկվայի Պիոներների պալատին կից թատերական ստուդիայում, բայց ավագ դասարաններում հստակ որոշել է հետևել մոր օրինակին ու դառնալ հոգեբան։
1986 թվականին միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Դանիիլ Սպիվակովսկին փաստաթղթերը ներկայացրել է Մոսկվայի Միխայիլ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարան՝ ցանկանալով ընդունվել հոգեբանության ֆակուլտետ, բայց ընդունելության քննությունների ժամանակ մեկ միավոր պակաս է ստացել, չի կարողացել ընդունվել համալսարան և որպես հիվանդապահ աշխատանքի է ընդունվել հոգեբուժարանում ։ Հաջորդ տարի Դանիիլ Սպիվակովսկին ընդունվել է համալսարան, բայց առկա ուսուցման առաջին կուրսեցիների համար արտոնությունների չեղարկման պատճառով զորակոչվել է բանակ ։
Երկու տարի կապի զորքերում ծառայելուց հետո՝ 1989 թվականին, նորից սկսել է սովորել համալսարանում։ Սակայն թատրոնի նկատմամբ ունեցած սերը չի մոռացվել, և նա ուսմանը զուգահեռ խաղացել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ուսանողական թատրոնում։ 1990 թվականի ամռանն ընկերների հետ միասին դիմել է միանգամից մի քանի թատերական բուհ։ Նա հաղթահարել է ընդունելության փուլը դրանցից երեքում և ընտրել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտը։ Ընտանիքը կտրուկ դեմ է եղել, որ Դանիիլ Սպիվակովսկին կիսատ թողնի ուսումը Մոսկվայի պետական համալսարանում, և նա գտել է ելքը՝ դիմում գրելով դպրոցի ավարտական վկայականը կորցնելու վերաբերյալ։ Դրա կրնկօրինակն ստանալուց հետո նա այն ներկայացրել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտ, և հետագա չորս տարիներին զուգահեռաբար սովորել երկու համալսարանում և ավարտել դրանք ։
1994 թվականին Դանիիլ Սպիվակովսկին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը «դերասանական վարպետություն» մասնագիտացմամբ (Անդրեյ Գոնչարովի արվեստանոց) ։
Ինստիտուտն ավարտելուց անմիջապես հետո Դանիիլ Սպիվակովսկին ընդունվել է Մոսկվայի Վլադիմիր Մայակովսկու անվան ակադեմիական թատրոն, որի ներկայացումներում խաղալ սկսել էր դեռ 1992 թվականին, երբ սովորում էր երրորդ կուրսում  ։
2000 թվականին ավարտել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները Մոսկվայում (Վլադիմիր Մենշովի և Ալեքսանդր Գելմանի արվեստանոց)։
2016 թվականի մարտին Դանիիլ Սպիվակովսկին Ռուսաստանի սպորտի վարպետ, Ռուսաստանի սպորտային պարահանդեսային պարերի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, միջազգային դասի պարող Քսենյա Պուտկոյի հետ մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ» ռուսական ժամանցային շոուի տասներորդ եթերաշրջանին «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով (զույգը կատարել է երեք պար) ։