cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դիանո Մարինա
Բնակչությունը կազմում է 6249 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 951 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0183։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Sant’Antonio abate։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օնե սյու Օդոն (կանտոն)
Օնե սյու Օդոն (Aunay-sur-Odon), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Վիր օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 8348 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1401 է։ Օնե սյու Օդոն կանտոնում կա 17 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Օնե սյուր Օդոն կոմունան է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ Կատեգորիա:Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոններ
Ռուննի (Օռլովսկի շրջան)
Ռուննի (Рунный), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Վոլոչաևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Պոգրեբիշչե Վտորոե
Պոգրեբիշչե Վտորոե (Погребище Друге), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1936 թվականին։
Լիպովոե (գյուղ, Կրասնոդոնի շրջան)
Լիպովոե (Липове), գյուղ Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Կրասնոդոնի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1951 թվականին։
Պոգրեբիշչե Վտորոե
2001 թվականի տվյալներով Պոգրեբիշչե Վտորոե ավանում բնակվում էր 477 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,009 կմ²։
Լիպովոե (գյուղ, Կրասնոդոնի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լիպովոե գյուղում բնակվում էր 105 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 61,76 մարդ/կմ²։
Բեգ (գյուղ, Սուդոգոդսկի շրջան)
Բեգ (Бег), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուդոգոդսկի շրջանի կազմում։
Լիպովոե (գյուղ, Կրասնոդոնի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Կրասնոդոնի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1951 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բեգ (գյուղ, Սուդոգոդսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 948 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուդոգոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոգրեբիշչե Վտորոե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1936 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եվգենի Գուսարով
Եվգենի Գուսարով (Евге́ний Петро́вич Гуса́ров, ), ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
1972 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1972 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տիրապետում է ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուներին։
ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2014 (Ընտրական փուլ, ՈՒԵՖԱ) H խումբ
Այս էջը ցույց է տալիս 2014 թ. Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն ընտրական փուլի աղյուսակներն ու արդյունքները H խմբի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2014
Օզազոններ
Օզազոնները ածխաջրերի ածանցյալների մի դաս են, որոնք առաջանում են շաքարների և ֆենիլհիդրազինի փոխազդեցությունից : Հայտի գերմանացի քիմիկոս Էմիլ Ֆիշերը մշակել է այս ռեակցիան և կիրառել է միայն մեկ քիրալ ածխածնի ատոմի կոնֆիգուրացիայով տարբերվող շաքարների իդենտիֆիկացման համար : Ռեակցիան իրենից ներկայացնում է երկու ֆենիլհիդրազոնային խմբերի առաջացում, որոնցից մեկն առաջանում է որպես ալդեհիդի և ֆենիլհիդրազինի սովորական կոնդենսում, իսկ մյուսը՝ հարևան հիդրօքսիմեթիլենային խմբի (քանի որ այն առավել ակտիվացվածն է) միջանկյալ օքսիդացմամբ, ապա առաջացող կարբոնիլային խմբի կոնդենսացմամբ :
Եվգենի Գուսարով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Օզազոններ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազոտ պարունակող օրգանական միացություններ Կատեգորիա:Ածխաջրեր
Երկար (Բալուի գավառ)
Երկար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ձյունը Նյու Յորքում
«Ձյունը Նյու Յորքում» (Snow in New York), ամերիկյան ռեալիզմի ներկայացուցիչ Ռոբերտ Հենրիի յուղանկարը։
Պատմություն
Կտավի վրա նշված 1902 թվական, մարտի 5 տարեթիվը ցույց է տալիս, որ նկարը նկարվել է մեկ օրում։ Կտավի վրա պատկերված է Մանհեթենի արևմտյան 55-րդ փողոցը` կառուցապատված մռայլ առանձնատներով։ Հենց նույն, 1902 թվականին, նկարը վաճառվեկժլ է մասնավոր անձի։ Արդյունքում այն գնել է մեկենաս Չեստեր Դեյլը, ով այն 1954 թվականին նվիրել է Արվեստի Ազգային պատկերասրահին ։
Նկարագրություն
Հեռվում երևում են Հինգերորդ պողոտայի բարձր շինությունները։ Հազիվ մեկ լապտերով լուսավորված փողոցում երևում են մարդկանց ոչ հստակ կերպարները և նոր տեղացած, սակայն արդեն կեղտոտված ձյան վրա հետքեր թողնող սայլակները ։ Նկարը պատկերված է դիտավորյալ անփութ ոճով, մեծ վրձնահարվածներով ։ Կտավը նման է Հենրիի մեկ այլ` Լյա-Նեժ (La Neige, բառացի` «ձյուն») աշխատանքին, որը դրանից երեք տարի առաջ հաջողություն էր ունեցել Փարիզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1902 նկարներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի արվեստ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Լինդա Փերրի
Լինդա Փերրի (անգլ. Linda Perry, ), ամերիկացի ռոք կատարող, երգահան և երաժշտական պրոդյուսեր, ով իր առաջին հաջողություններին հասել է 4 Non Blondes խմբում։ Խմբից հեռանալուց հետո Փերրին ձևավորել է երկու ձայնագրող լեյբլ և գրել է մի քանի հայտնի հիթեր, մասնավորապես Գվեն Ստեֆանիի («What Are You Waiting For»), Փինքի («Get the Party Started»), Քրիստինա Ագիլերայի («Beautiful») համար։
Երիտասարդ տարիներ
Ծնվել է 1965 թվականի ապրիլի 15-ին Մասաչուսեթս նահանգի Սփրինգֆիլդ քաղաքում։
4 Non Blondes
1989 թվականին ձևավորվել է 4 Non Blondes խումբը, որի կազմում էին՝ Փերրին, բաս կիթառահար Քրիստա Հիլհաուսը (Christa Hillhouse), Շոննա Հոլը (Shauna Hall) Վանդա Դեյը (Wanda Day)։
1992 թվականին թողարկվել է դեբյուտային՝ Bigger, Better, Faster, More! ալբոմը, որը իր մեջ ներառում է «What’s Up?» հիթը։ Երկու տարի անց Փերրին լքել է խումբը։
Անձնական կյանք
Փերրին բացահայտ լեսբուհի է։
2014 թվականի մարտի 30-ից ամուսնացել է դերասանուհի Սառա Գիլբերտի հետ, ում հետ նա մինչ ամուսնությունը երկու տարի հանդիպել է ։ Ամուսինները որդի ունեն՝ Ռոդս Էմիլիո Գիլբերտ Փերրի (ծնվ. փետրվարի 28, 2015, ի ծնե՝ Գիլբերտ)։ 2019 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Գիլբերտը հայցել է Փերիի հետ իրավական հարաբերությունների դադարեցման մասին հինգ տարվա ամուսնությունից հետո՝ նշելով նույն տարվա օգոստոսի 13-ին բաժանման ամսաթիվը, իսկ բաժանման պատճառը «անհաշտ անհամաձայնություններն» են ։
Սաունդթրեքեր
«Ագռավը։ Հրեշտակների քաղաք» (1996), Hollywood Records (Օգոստոսի 30, 1996)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին կիթառահարներ Կատեգորիա:Կոնտրալտոներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ անձինք Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ
Կոնգոյի ճգնաժամ
Կոնգոյի ճգնաժամ  (Crise congolaise) (1960—1965), սուր քաղաքական ճգնաժամ, որը տեղի ունեցավ նախկին Բելգիական Կոնգոյում 1960 թվականի հունիսի 30-ին, անկախություն ձեռք բերելուց հետո մինչև Մաբուտու իշխանության գալը։ Բախումների ընթացքում զոհվեց ավելի քան 100 հազար մարդ ։
Նոր պետության ստեղծման օրվանից սկսեցին հակասությունները պահպանողական նախագահ Ժոզեֆ Կասավուբուի ( ABAKO(Alliance des Bakongo) կուսակցություն) եւ ձախ ազգայնական վարչապետ Պատրիս Լումումբա (MNC-L(Mouvement national congolais-Lumumba) կուսակցություն) միջև։ Այս փաստը օգտագործեցին կենտրոնախույզ տարածաշրջանները. անկախության հռչակումից մի քանի օր անց Մոիզ Չոմբեի գլխավորությույամբ իրեն անկախ հռչակեց հարուստ և կենտրենից հեռու հարավարևելյան Կատանագա տարածաշրջանը։ Կատանագայի օրինակին հետևեց Կասաին նահանգը Ալբերտ Կալոնջիի գլխավորությամբ։ Վարչապետ Լումումբա փորձում էր պայքարել անջատողականների դեմ, որի համար նա նույնիսկ օգնություն խնդրեց ԽՍՀՄ-ից, որի համար էլ «խորհրդային» առաջնորդի համբավ ձեռք բերեց։ Նախագահի՝ որի կողմը անսպասելի անցավ պաշտպանության նախարար Մաբուտուն, հետ կոֆլիկտի սրումից հետո Լումումբան որոշում է ստեղծել այլընտրանքային կառավարություն Ստենլեվիլում(որտեղ նա աջակցություն ստացավ), սակայն առևանգվել վարկածներից մեկի համաձայն կոնգոնացի զինվորների կողմից, տեղափոխվել Էլիզաբեթվիլ և սպանվել 1961 թվականի հունվարի 17-ին։
Նոր վարչապետ դարձավ լումումբիստ Անտուան Գիզենգան, որին շուտով փոխարինեց Սիրիլ Ադուլային, այնուհետեւ 1964 թվականի հուլիսին այդ պաշտոնը զբաղեցրեց անջատողական առաջնորդ Մոիզ Չոմբենը։ Չոմբեն կարգ ու կանոն հաստատելու համար հրավիրեց բելգիացի վարձկան զինվորների, ինչի համար էլ «իմպերիալիստի» համբավ ձեռք բերեց։ ԽՍՀՄ-ի աջակցությամբ երկրի արևելքում սկսվեց Սիմբայի ապստամբությունը, որը Լումումբային հռչակեց հերոսը։ Աբստամբների դեմ պայքարելու համար Բելգիայի իշխանությունները Միացյալ Նահանգների հետ միասին իրականացրին «Կարմիր վիշապ» ռազմական գործողությունը։ Ճգնաժամն ավարտվեց Մաբուտուի կողմից ռազմական հեղաշրջումով։
Բելգիական կառավարություն
Կոնգոյում գաղութային տիրապետությունը ստեղծվել է XIX դարի վերջում։ Բելգիայի թագավոր Լեոպոլդ II, որը հիասթափված էր Բելգիայի միջազգային ազդեցության եւ հեղինակության պակասից, փորձեց համոզել Բելգիայի կառավարությանը աջակցել Կոնգոյի գետի այն փոքրիկ ավազանում գաղութային ընդլայնմանը։ Բելգիայի իշխանության անտարբերությունը այս գաղափարի առնչությամբ ստիպեցին միապետն ի վերջո ստեղծել գաղութը իր ուժերով։ Մի շարք արևմտյան երկրների աջակցությամբ, որոքն Բելգիան դիտարկում էին որպես օգտակար «բուֆեր» գաղութային գերտերությունների միջև և 1885 թվականին Լոեպոլդի սեղեղծած գաղությանին տերությունը միջազգային ճանաչում ստացավ «Կոնգոյի ազատ պետություն» անվանվանբ ։ Այնուամենայնիվ, դարի սկզբին բնիկ պաշտոնյաներիերի կամայականությունը հանգեցրեց Բելգիայի նկատմամբ դիվանագիտական ճնշմանը, որի արդյունքում 1908 թվականին ստեղծվեց Բելգիական Կոնգոն։
Բասկետբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2019 (կանայք, խումբ B)
Բասկետբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2019 (կանայք, խումբ B)
Կոնգոյի ճգնաժամ
Անկախություն
Բելգիայի խորհրդարանական աշխատանքային խումբը անկարգություններ սկսվելուց հետո հրապարակեց Կոնգոյի ապագայի մասին պաշտոնական կառավարական հաղորդագրություն `նշելով « ներքին ինքնավարության» մեծ պահանջի մասին։ Օգյուստ դե Շրայվերը՝ գաղութների նախարարը 1960 թվականի հունվարին Բրյուսելում կազմակերպեց «Կոնգոյի կլոր սեղան» Կոնգոյի բոլոր հիմնական կուսակցությունների առաջնորդների հետ։ Լումումբա, որը Ստենլիվիլում տեղի ունեցած անկարգություններից հետո ձերբակալվել էր, ազատ է արձակվեց համաժողովի նախօրեին եւ գլխավորեց «Աֆրիկյան ազգայնական շարժում» կուսակցության պատվիրակությունը ։ Բելգիայի կառավարությունը պլանավորել էր Կոնգոյի անկախությունը տալ առաջիկա 30 տարիների ընթացքում, սակայն Կոնգոյի դիրքորոշումը միաձայն էր անկախություն 1960 թվականի հունիսի 30-ին ։ Դաշնության, էթնիկ պատկանելության և ապագայում Կոնգոյի հարցերում Բելիգիայի դերի մասին մնացին չլուծված, քանի որ պատվիրակները չեն կարողացել համաձայնության գալ դրանց մասին ։ Բելգիացիները Լումումբայի դեմ քարոզարշավ սկսեցին `նրան մեկուսացնելու համար։ Նրանք մեղադրեցին նրան կոմունիզմի հանդեպ համակրանքի համար հուսալով, պառակտել ազգային շարժումը, աջակցելով նրանց հակառակորդներին։ Բելգիացիներից շատերը հույս ունեին, որ անկախ Կոնգոն կդառնա դաշնության մի հատված ինչպիսին օրինակ Ֆրանսիական համայնքը կամ Ազգերի Մեծ Բրիտանիայի դաշնությույունը և որ Բելգիայի հետ սերտ տնտեսական եւ քաղաքական դաշինքը կշարունակվի։ Բելգիայի կառավարությունը 1960 թվականի մայիսին կազմակերպեց Կոնգոյի ընտրությունները, ինչը բերեց հաղթանակ Կոնգոյի ազգային դաշիքին ։ Հռչակումը անկախ Հանրապետություն Կոնգոյի Հանրապետություն անկախության հռչակումը և գաղութային պետության վերջը տեղի ունեցավ այնպես ինչպես նախատեսված էր՝ 1960 թվականի հունիսի 30-ին։ ժողովրդների պալատում տեղի ուեցած արարողության ընթացքում ելույթ է ունեցավ Բելգիայի թագավոր Բոդուենը, որը իր ճառում հայտարարեց Կոնգոյի գաղութային պետության ավարտի մասին, որը նախաձեռնել է Լեոպոլդ II-ը ։ Թագավորի ելույթից հետո Լումումբան հանդես է չծրագրված ճառով, որում նա սուր քննադատության ենթարկեց գաղութատիրությունը եւ անկախությունը նկարագրված է որպես ազգայնական շարժման հաջողություն։ Նույնիսկ որոշ կոնգոյական քաղաքական գործիչները այս ելույթը որոկավորեցին որպես սադրանք։ Այնուամենայնիվ անկախությունը նշվեց ամբողջ Կոնգոյում ։ Քաղաքական նոր պետությունը դարձավ կիսա-նախագահական հանրապետություն, որտեղ գործադիր իշխանությունը բաժանված էր նախագահի և վարչապետի միջև։ Կասավուբուն հռչակվեց նախագահ, իսկ Լումումբան՝ վարչապետ ։ Չնայած CONAKAT-ի եւ մյուսների առարկություններին, Կոնգոյի Սահմանադրությունը հայտարարեց կենտրոնականության մասին ` Լեոպոլդվիլում իշխանության կենտրոնացումը կենտրոնական կառավարության միջոցով ։
Բասկետբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2019 (կանայք, խումբ B)
Մրցաշարային աղյուսակ
Աղբյուր. FIBA
Կոնգոյի ճգնաժամ
«Force Publique» ապստամբություն, ռասայական դրդապատճառներով բռնություն և բելգիական միջամտություն
Չնայած անկախության հռչակմանը, Բելգիայի կառավարությունը ակնկալում էր, որ սպիտակները կարող են պահպանել իրենց իշխանությունը անորոշ ժամանակով ։ Կոնգոյի Հանրապետությունը դեռեւս կախված էր գաղութային կառույցներից, ինչպիսիք են Force Publique (ոստիկանություն), որտեղ սպիտակները պահպանում էին իրենց հրամանատարական պաշտոնները։ Շատ կոնգոնցիներ կարծում էին, որ անկախությունը կարող է հանգեցնել անմիջական սոցիալական փոփոխության, իսկ Սպիտակների դիրքերի պահպանումը զայրացրեց նրանց ։ Գեներալ-լեյտենանտ Էմիլ Յանսսենսը Force Publique-ի բելգիացի հրամանատարը հրաժարվեց ընդունել Կոնգոյի անկախությունը `որպես ոստիկանության աշխատանքում փոփոխությունների պատճառ։ Հուլիսի 5-ին Քասթ Քարդիում «Force Publique»-ից մի քանիսը ապստամբեցին սպիտակ սպաների դեմ։ հաջորդ օրը ապստամբությունը տարածվեց Լեոպոլդվիլում, իսկ հետագայում երկրի ողջ տարածքում ։
Բասկետբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2019 (կանայք, խումբ B)
Հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլը Եվրոպայում
Կոնգոյի ճգնաժամ
«Force Publique» ապստամբություն, ռասայական դրդապատճառներով բռնություն և բելգիական միջամտություն
Աբստամբների դեմ պայքարելու փոխարեն Լումումբան «Force Publique»-ը անվանափոխեց «Կոնգոյի ազգային բանակ»-ի (ԿԱԲ)։ Բոլոր սև զինվորների պաշտոնները բարձրացվեց առբվազն մեկ աստիճանով։ Սպիտակ սպաներն ու քաղաքացիական անձինք հարձակումների և թալանի իսկ սպիտակ կանայք `բռնաբարության զոհեր դարձան ։ Բելգիայի կառավարությունը մտահոգված էր իրավիճակով, հատկապես, երբ սպիտակ փախստականները սկսեցին մնալ երկրում։ Հուլիսի 9-ին Բելգիա սպիտակ բրակչության պաշտպանության նպատակով դեսանտային զորքեր իջեցրեց երկրի տարածքում առանց Կոնգոյի կառավարության թույլտվության ։ Կասավուբուն ընդունեց Բելգիայի միջամտություն, իսկ Լումումբան կոչ էր արում «բոլոր կոնգոնցիներին պաշտպանել իրենց երկիրը նրանցից, ովքեր սպառնում են նրան»։ Լումումբայի խնդրանքով հուլիսի 11-ին Մատադի նավահանգստային քաղաքից տարհանվեցին սպիտակ քաղաքացիական անձիք և հետագայում բելգիական նավերը կրակ բացեցին քաղաքի վրա, որ ընթացքում զոհվեց, առնվազն 19 խաղաղ բնակիչ։ Այս իրադարձությունը ևս մեկ անգամ ամբողջ երկրում սպիտակ բնակչության դեմ կոտորածների առիթ դարձավ։
Բաժանություններ Կաթանգայում եւ Հարավային Կասաիյում
1960 թ. Հուլիսի 11-ին CONAKAT-ի ղեկավար Մոիս Թշեմբեն հայտարարեց Կոնգոյի հարավային նահանգ Կաթանգայի անկախության մասին, որ մայրաքաղաքը դարձավ Էլիզաբեթիլը եւ ին-ին քը՝Մոիս Թշեմբեն իրեն նախագահ հռչակեց ։ Մեկ ամիս անց ՝ օգոստոսի 8-ին Կաթանգայից հյուսիս ընկած Կասաի նահանգը ևս իրեն անկախ ճանաչեց ։
Միջազգային արձագանք
Կոնգոյում անջատողականների բելգիական զորքերի աջակցությունը մտահոգություն առաջացրեց Միացյալ Ազգերի Կազմակերպությունում (ՄԱԿ) ով կոչ արեց բելգիացի զորքերի դուրս գալ երկրից։ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Դագ Խամմարյոլդը կարծում էր, որ Կոնգոյի ճգնաժամի հնարավորություն կտա ՄԱԿ-ին ցույց տալու իր խաղարար ներուժը և Կոնգո ուղարկեց իր խաղաղապահ ուժերին։ Հուլիսի 14-ին ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը բանաձև ընդունեց, կոչ անելով Բելգիային զորք դուրս հանել Կոնգոյից, որոնք փոխարինվեն ՄԱԿ-ի խաղաղապահներ զորքերով ։
Հետևանքներ
Իշխանության բռնազավթումից հետո Մոբուտուն աստիճանաբար ամրապնդեց իր ուժը Կոնգոյում։ Նվազեցին տարածաշրջանների թիվը, և նրանց ինքնավարությունը սահմանափակվեց, ինչի արդյունքում բարձրացավ պետության կենտրոնական իշխանության մակարդակը։ 1967-ին ցույց տալու համար իր լեգիտիմությունը, Մոբուտին ստեղծեց կուսակցության, Հեղափոխության ժողովրդական շարժումը (ՀԺՇ), որը մինչև 1990 թվականը միակ օրինական կուսակցությունն էր երկրում։ 1971 թվականին պետությունը վերանվանվեց Զաիր և ջանքեր գործադրվեց գաղութային ազդեցության դադարեցման համար։ Մոտուբուն ազգայնացրեց մնացած արտաքին ակտիվները ։ Ճգնաժամից հետո Մոբուտուն կարողացավ չեզոքացնել բոլոր ընդդիմադիրներին, որոնք կարող էին սպառնալ իր իշխանությանը։ 1966-1967 թվականներին Ստանիլվիլում տեղի ունեցան երկու ապստամբություն ։ Ապստամբները վերջնականապես վերացրին։ 1967 թվականին Թշեմբեն հդատապարտվեց մահվան և մահապատժի ենթարկվեց Ալժիրում։ Մուլելեը խուսափեց աքսորից սակայն, ի վերջո, ձերբակալվեց, խոշտանգվեց և սպանվեց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սառը պատերազմի հակամարտություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Եթովպիայի պատերազմներ
Մի քիչ արև պաղ ջրի մեջ
Մի քիչ արև պաղ ջրի մեջ (Un peu de soleil dans l’eau froide), ֆրանսիացի կին գրող Ֆրանսուազ Սագանի վեպը՝ գրված 1969 թվականին։ Առաջին անգամ այն տպագրվել է «Ֆլամարո» տպագրատանը ։ Սյուժեի հիմքում ընկած է դեպրեսիայի մեջ գտնվող լրագրողի և նրան սիրող կնոջ պատմությունը։
Ստեղծման պատմություն
«Մի քիչ արև պաղ ջրի մեջ» վեպի վրա աշխատել Սագանն սկսել է 1968 թվականին, երբ Իռլանդիայի հարավ տեղափոխվելով, իր մտերիմների հետ տեղավորվել է մի լքված առանձնատան մեջ։ Տունն, ըստ գրողի հիշողությունների, բաց էր բոլոր քամիների համար, և երևացող տեսարանը հեռու էր թվում ֆրանսիական գյուղաքաղաքներից, որտեղ ծավալվում է վեպի գործողությունների մեծ մասը։  Մինչդեռ, ինչպես պնդում էր Սագանի կենսագիր լրագրող Լամի Ժան-Կլոդը, պահուհանից բացվող տեսարանի ու վեպում նկարագրվող տեսարանի տարբերությունները չէին շփոթեցնում Ֆրանսուազին։ Նրա ներշնչումը ոչ մի կերպ կապված չէր իրեն շրջապատող մթնոլորտի հետ։
Շարունակությունը գրվեց Շիրինագարում (Հնդկաստան), որտեղ իրավիճակը կրկին տարբերվում էր վեպում նկարագրվող իրադարձություններից։ Ապարանքից, որտեղ ապրում էր բանաստեղծուհին, տեսարան էր բացվում դեպի ամրոցի ավերակները։ Ֆրանսուազին իր աշխատանքում օգնում էր իր քարտուղարուհի Իզաբել Խալադը, ով գրամեքենայի վրա տպագրում էր պատրաստի ձեռագրերը և ձայնագրում էր հեղինակային «իմպրովիզները»։ Խելադը պատմում էր, որ Սագանը մտածում է յուրահատուկ արագ։ Երբ կերպարը հանկարծ սկսում է ապրել նրա մեջ, անհապաղ հարկավոր է բավարարել Ֆրանսուազի բոլոր քմահաճույքները, նա լիակատար պատասխան է պահանջում։
Մշակումներ
1971 թվականին ռեժիսոր Ժակ Դերեն նկարահանեց ֆիլմ այդ ստեղծագործության հիման վրա։ Ժիլի դերում խաղաց Մարկ Պարելը, իսկ Նատալիի դերում՝ Կլադիոն Օժեն։
Ըստ Սագանի հիշողությունների ֆիլմի երաժշտությունը Միշել Լեգրանը գրել է պրոդյուսերի մոտ ընթրիքի ժամանակ։ Բանաստեղծուհին բացատրեց նրան, որ ինչպես է նա պատկերացնում ընդհանուր թեման, մատիտով գրեց «Ասա ինձ» երգի տեքստը, երգահանը նստեց մեծ դաշնամուրի մոտ, և միանգամից ծնվեց երաժշտություն` «լացելու չափ տխուր» ։
Աութենտիկ առաջնորդություն
Աութենտիկ առաջնորդությունը մոտեցում է, որը կարևորում  է լեգիտիմության կառուցումը բարոյական հիմքի վրա և  հետևեորդների հետ ազնիվ հարաբերությունների ստեղծմամբ՝ կարևորելով իրենց ներդրումը։ Ընդհանուր առմամբ աութենտիկ առաջնորդները դրական մարդիկ՝ են ճշմարիտ ինքնությամբ, ովքեր քարոզում են ազնվություն։ Աութենտիկ առաջնորդները իզորու են բարձրացնել անհատների և խմբերի արտադրողականությունը, վստահություն կառուցելով և հետևորդների կողմից եռանդուն աջակցություն ստանալով։ Այս մոտեցումը գրկաբաց ընդունվեց բազմաթիվ առաջնորդության տեսաբանների և փորձագետների կողմից, ովքեր դիտարկում են աութենտիկ առաջնորդությունը որպես այլընտրանք այն առաջնորդներին, ովքեր վեր են դասում շահույթը և բաժնեմասը մարդկանցից, բարոյական սկզբունքներից։ Աութենտիկ առաջնորդությունը զարգացող ոլորտ է առաջնորդության վերաբերյալ գիտական հետազոտություններ կատարողների համար, որը վերջերս է անցում կատարել  անորոշությունից դեպի, որպես ամբողջական կոնցեպտ, նախնական ձևակերպումների փուլ ։ Բազմաթիվ կառուցողական փաստաթղթեր այս թեմայի վերաբերյալ վերջերս չեղյալ են հայտարարվել և կասկածի տակ են առնվել, տվյալների հաշվետվության հետ կապված խնդիրների և հեղինակների կողմից իրենց սեփական տեսությունները ստեղծել չկարողանալու պատճառով  ։
Պատմական հիմքեր
Աութենտիկություն (այլ կերպ՝ Կոնգուրենտություն) կոնցեպտի արմատները գնում են մինչև հին Հունաստան։ Հույն փիլիսոփաները ընդգծում էին աութենտիկության կարևորությունը, շեշտադրելով սեփական կյանքը տիրապետելու փաստը և « Ճանաչիր ինքդ քեզ » համընդհանուր հորդորը։ Աութենտիկ առաջնորդությունը, ինչպիսին գիտենք մենք այսօր, ձևավորվել է այս հասկացություններից։ Այն առաջացել է 1960-ականներին, նպատակ ունենալով մեկնաբանել կազմակերպությունների աութենտիկ լինելը առաջնորդության միջոցով Որոշ մասնագետներ պնդում էին, որ ինչպես առանձին անհատը, այնպես էլ ամբողջ կազմակերպությունը կարող է աութենտիկ վարքագիծ դրսևորել պատասխանատվությունները կրելու, անորոշություններին արձագանքելու և նորարարությունների միջոցով ։ Մյուսները պնդում էին, որ աութենտիկ առաջնորդությունը վերաբերում է առաջնորդին, այն թե ինչպես են նրանք սահմանում իրենց դերը կազմակերպության ներսում ։
Վերջին շրջանում աութենտիկ առաջնորդությունը հայտնվեց գիտնականների և պրակտիկ առաջնորդների ուշադրության կենտրոնում, շնորհիվ Հրավարդ Բիզնես Դպրոցի դասախոս և Մեդթրոնիքի նախկին գլխավոր տնօրեն Բիլլ Ջորջի հրապարակումների ։ Նախորդ տասնամյակում նկատվել է աութենտիկ առաջնորդության վերաբերյալ հրապարակումների, նոր մոդելեների ստեղծման, սահմանումների և տեսությունների մեծ աճ։ Աութենտիկ առաջնորդ հասկացությունը դեռ գտնվում է կառուցողական զարգացման նախնական մակարդակում, չնայած դրան, որպես գիտական հետազոտությունների առարկա, ներկայիս հրապարակումները փոխվում են հայեցակարգային դրույթներից դեպի ավելի էմպիրիկ հիմք ունեցող հոդվածների։ Այս փոփոխությունները կարող են հատկանշական լինել, այն առումով, որ ազդարարում են նոր համակարգի առաջացումը և փոփոխությունը ներկայացնելու և մեկնաբանելու մակարդակից դեպի փոփոխությունների և հավելումների մակարդակ ։
Սահմանումներ
Քանի որ աութենտիկ առաջնորդություն հայեցակարգը տեսաբանական իմաստով ամբողջությամբ ձևավորված չէ, կան շատ տարբեր սահմանումներ՝ ամեն մեկը իր առանձնահատկություններով։ Այնուամենայնիվ, կան որոշ ընդհանուր բնութագրություններ․
Կա փորձագիտական հետազոտություն, որը հիմնավորում է աութենտիկ առաջնորդության այսպիսի կառուցվածքը՝ ներառելով վերոնշյալ չորս սկզբունքները ։ Այնուամենայնիվ պետք է նշել, որ այս փաստերը կասկածի տակ են դրվել, քանի որ հնարավոր չէր վիճակագրորեն ապացուցել ։ Նույն հեղինակների տարբեր աշխատանքներ նույնպես մերժվել են, իրենց փաստարկները հիմնավորել չկարողանալու պատճառով  ։
Աութենտիկությունը և Էթիկան
Որոշ տեսաբաններ պնդում են, որ աութենտիկ առաջնորդության բնութագրում բարոյական բաղկացուցիչը ներառելու անհրաժեշտություն չկա։ Այս տեսակետի կողմնակիցները, շեշտադրելով «աութենտիկություն» բառը աութենտիկ առաջնորդության մեջ, առաջարկում են, որ մեկը կարող է գործել համապատասխան կոռուպացված համակարգին և այնուամենայնիվ մնալ աութենտիկ առաջնորդ տվյալ համակարգում։ Նման իրավիճակում էթիկ խնդիրներ բարձացնելը, որոնց ինքը անձնապես չի համաձայնվել, կլիներ անաութենտիկության բացահայտ նշան ։ Մյուսները մերժում են գաղափարը, պնդելով, որ առաջնորդը չի կարող ցուցադրել մնացած բաղկացուցիչ մասերը՝ ինքնագիտակցումը, հարաբերությունների թափանցիկությունը, հավասարակշռված աճը, առանց բարոյական սկզբունքների՝ ամրապնդված սեփական դրական արժեհամակարգով ։
Վարքագծի կանոններ
Աութենտիկ առաջնորդությունը պետք է դիտարկվի, որպես վարքագծի կանոների համակարգ, որով առաջնորդը կկարողանա ցուցադրել աութենտիկ առաջնորդության բնութագրիչները։ Հետևաբար, կարող ենք ասել, որ առաջնորդի համար բավարար չէ կրել այդ բնութագրիչները, անհրաժեշտ է նաև դրսևորել այնպիսի վարքագիծ, որով մյուսների` հատկապես հետևորդների կողմից կհամարվի աութենտիկ վարքագիծ։
Աութենտիկ առաջնորդության էմպիրիկ մոդելը
Չնայած նրան, որ աութենտիկ առաջնորդության կոնցեպտը, որպես կիրառելի մոդել առաջնորդության տեսաբանության և փորձնական կիրառման մեջ համեմատականորեն նոր է, այնումանեայնիվ կա որոշ նախնական ուսումնասիրություն մոդելի ընդհանուր էֆեկտիվությունը բացահայտելու, ինչպես նաև խմբերի և կազմակերպությունների ներսում նոմոլոգիական բացատրություներ գտնելու համար։ Այս ուսումնասիրությունը օգտագործվել է բացահայտելու համար, թե ինչն է ընկած աութենտկի առաջնորդության վարքագծի առաջացման հիմքում, ինչն է դարձնում աութենտիկ առաջնորդությունը էֆֆեկտիվ, և  որոնք են խմբերի կամ կազմակերպությունների ներսում առաջնորդության այս ոճի հարմարեցման հետևանքները։ Այս փաստերի առկայությունն է հիմնավորում այն, թե ինչու է աութենտիկ առաջնորդությունը աշխատում խմբերի և կազմակերպությունների ներսում։
Նախադեպեր
Մեկ այլ հետազոտություն պնդում է, որ առաջնորդը, ով շարժվում է իր « Դրական հոգեբանական կապիտալին » (հույս, լավատեսություն և կայունություն) համապատասխան, ավելի հավանական է, որ կդառնա աութենտիկ առաջնորդ ։ Այս պնդման ճշմարտացիությունը կարելի է հաստատել բազմաթիվ փաստերով։ Առաջինը՝ հույսը․ առաջնորդները, ովքեր կարողանում են արդյունավետ նպատակներ սահմանել և ճիշտ մատուցել, ստեղծում են  հուսալի միջավայր իրենց հետևորդների համար։ Երկրորդը՝ լավատես առաջնորդները ունեն մեծ ներուժ իրենց հետևորդներին մոտիվացնելու և ապագա իրադարձություններին նախապատրաստելու համար։ Երրորդը՝ կայուն առաջնորդները շատ լավ են հարմարվում փոփոխվող միջավայրերին, այդպիսով ավելի արդյունավետ աջակցում իրենց հետևորդներին ։
Ինքնավերահսկման  բարձր և ցածր աստիճանները նույնպես առաջարկվել է դիտարկել աութենտիկության նախադեպ։ Ինքնավերահսկումը արտացոլում է այն, թե ինչքանով է հավանական, որ անհատի կառուցած հանրային կերպարը կհամապատասխանի մյուսների սպասումներին ։ Առաջարկվել է, որ ցածր ինքնավերահսկումը հանգեցնում է ավելի բարձր աութենտիկության, քանի որ ցածր ինքնավերահսկում ունեցողները  և աութենտիկ առաջնորդները երկուսն էլ գործում են իրենց հավատալիքներին և արժեքներին համապատասխան։ Այնուամենայնիվ փորձագիտական ուսումնասիրությունը չի հաստատել այս տեսությունը ։
Միջնորդներ
Աութենտիկ առաջնորդությունը կոչված է մեծացնելու  թիմի արտադրողականությունը, խթանելով վստահությունը խմբի կամ կազմակերպության ներսում, որովհետև հետևորդների հավատը առաջնորդի նկատմամբ կնպաստի կազմակերպության հանդեպ հավատարմությանը, և, որպես արդյունք, կբարձրանա արտադրողականությունը ։
Մեկ այլ ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ հարաբերությունները աութենտիկ առաջնորդության և սեփական հնարավորություների, գաղափարների իրացնելու կարողություն ու կազմակերպչական քաղաքացիական վարքագիծի (կազմակերպության ներսում աշխատակիցների կամավոր կերպով՝ իրենց հիմնական պարտականություններից դուրս, կատարած պարտականություններ) միջև ուղեկցվում  է ղեկավարների հետ նույնականացմամբ։ Այս հանգամանքը պայմանավորված է նրանով, որ հետևորդների միջանձնային  նույանականացումբ առաջնորդի հետ, կապում է առաջնորդի և հետևորդի սպասելիքները (այս դեպքում վերոնշյալ երկու բաղադրիչները) ։ Այնուամենայնիվ պետք է նշել, որ հոդվածը, որի վրա հիմնված են այս պնդումները, ամբողջությամբ վստահելի չէ, քանի որ ուսումնասիրության արդյունքները ճշգրտորեն զեկուցված չեն, և հեղիանկները, փաստերի բացակայության պատճառով, չեն ապացուցել իրենց առաջ քաշած պնդումները ։
Աութենտիկ առաջնորդության մեխանիզմների ուսումնասիրությունները շարունկվում են, բայց գնալով պարզ է դառնում, որ աութենտիկ առաջնորդները կարողանում են առաջացնել էմոցիոնալ և/կամ հոգեբանական արձագանք հետևորդների մոտ, որը ուղղորդվում է անհատական և թիմային արտադողականության բարձրացմամբ։
Հետևանքներ
Նախնական ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ առաջնորդները, ովքեր գործնականում կիրառում են աութենտիկ առաջնորդությունը, հիմնականում առաջնորդում են խմբեր, որոնք ավելի արդյունավետ են աշխատում, քան այլ առաջնորդության ոճով ուղղորդվողները ։ Այս փաստից զարմանալու կարիք չկա, քանի որ մոդելը հիմնականում զարգացել է հաջողակ առաջնորդների կողմից, ովքեր պարզորեն նկարագրել են, թե ինչ են իրենք արել և անավնել  «աութենտիկ առաջնորդություն»։ Ակադեմիական մոդելը, որը զարգացել է վերջին տարիների ընթացքում, սկսած « Ճշմարիտ Հյուսիս » (True North) գրքի հրապարակումից, հիմնականում արդյունք է գիտնականների կողմից արդեն եղած աշխատանքների հետագա նկարագրության, փորձելով ստեղծել այնպիսի մոդել, որը հնարավոր կլիներ ուսումնասիրել և կրկնօրինակել։
Չափանիշներ
Եվ տեսական, և փորձարարական հետազոտություններ անող գիտնականները ցանկություն ունեն չափելու տարբեր առաջնորդների կողմից ցուցաբերած աութենտիկ առաջնորդության մակարդակը։ Այնպիսի գիտնակնները, ինչպիսիք են Արտադրական-կազմակերպական հոգեբանները  և Կառավարման հետազոտողները չափում են աութենտիկ առաջնորդության մակարդակը, որպես միջոց ուսումնասիրելու համար աութենտիկ առաջնորդների և իրենց  կազմակերպությունների  փոխհարաբերությունները։ Փորձագետները, ինչպիսիք են Կառավարման խորհրդատուները և Մարդկային ռեսուրսների մասնագետները,  չափում են աութենտիկ առաջնորդության մակարդակը, որպեսզի գնահատեն առաջնորդի վարքագիծը կազմակերպության ներսում։
Առաջնորդի աութենտիկության սանդղակ (ԱԱՍ)
Առաջին աչքի ընկնող չափանիշը աութենտիկ առաջնորդության համար 32-կետ ունեցող «Առաջնորդի աութենտիկության սանդղակ (ԱԱՍ)»-ն է։ ԱԱՍ-ն չափում է  առաջնորդի հակումը անկողմնակալ վարքագծին, չնայած աշխատանքային պաշտոններին, սխալների համար պատասխանատվությունը ընդունելուն և հետևորդներին շահարկելուց խուսափելուն։ ԱԱՍ-ն զարգացրել են կրթությունը հետազոտողները, ովքեր առաջնորդի աութենտիկությունը համարում էին կարևոր ցուցանիշ դպրոցների ներսում կազմակերպական միջավայրի համար ։ Ավելի ուշ հետազոտողները կասկածի տակ դրեցին ԱԱՍ-ի վստահելիությունը և ընդհանրականությունը, քանի որ ԱԱՍ-ի զարգացման համար օգտագործվել էին փոքր և ոչ բազմազան օրինակներ։
Աութենտիկ առաջնորդության հարցաշար (ԱԱՀ)
Վերջերս, այս չափանիշների վստահությունը ապացուցող պնդումների հավաստիությունը կասկածի տակ էր առնվել, որոշ՝ գիտականորեն անհնար արդյունքներ գրանցելու պատճառով ։ Այս մեղադրանքներին հետևեցին մի շարք նմանատիպ աշխատանքների հավաստիության մերժման դեպքեր  ։
Աութենտիկ առաջնորդության գույքագրում
Աութենտիկ Առաջնորդության Գույքագրումը (ԱԱԳ) մշակվել է 2011 թվականին, այն հարցում է՝ լրացված հետևորդների կողմից, իրենց առաջնորդների աութենտիկ առաջնորդության մակարդակը պարզելու համար։ ԱԱԳ-ն, կառուցվելով ԱԱՀ-ի հիմքում եղած տեսության վրա, առաջարկում է ավելի խնամքով մշակված և փորձարկված 16 չափանիշներ, որոնք բոլորն էլ ազատ են օգտագործման համար ։
Դառնալ աութենտիկ առաջնորդ
Աութենտիկ առաջնորդության հիմքերը գալիս են առաջնորդի անցյալից, ներառյալ կյանքի իրադարձությունները (որոնք հաճախ անվանվում են բեկումնային իրադարձություններ), որոնք ուղղորդել են անհատին առաջնորդ դառնալու ճանապարհին Այն, թե ինչպես առաջնորդները կներկայացնեն իրենց պատմությունները և բեկումնային իրադարձությունները, կարող են հիմք ծառայել որպես առաջնորդ իրենց ինքնությունը պարզաբանելու համար և նաև, թե ինչ ազդեցություն են ունեցել աութենտիկ առաջնորդության երկու հիմնական բաղկացուցիչների՝ բարոյական սկզբունքների և դավանած արժեքների զարգացման վրա ։ Աութենտիկ առաջնորդության մեջ արմատացած է սեփական իդեալներով և բարոյական արժեքներով առաջնորդելու սկզբունքը, այդ իսկ պատճառով աութենտիկ առաջնորդները երևան են գալիս ժամանակի քննությամբ անցած փորձի միջոցով և այդպիսով բավական լուրջ մարտահրավեր են դառնում ազգային  առաջնորդական ուսումնական համակարգի համար։ Աութենտիկ առաջնորդների զարգացումը ներառում է ուղղորդված ներհայեցողության և ինքնագիտակցման հասունացման օրինակ հանդիսացող կյանքի պատմությունների օգտագործումը։ Այն աութենտիկ առաջնորդը, ով ունի իր հավատամքները, անհնար է շեղել դրանցից։ Այժմ արդեն ակնհայտ փաստ է, որ խմբային վարժությունները ամենաարդյունավետ մոտեցումներն են աութենտիկ առաջնորդության զարգացման համար, որոնք  նաև կարող են ուղեկցվել զարգացման օրինակներ հանդիսացող բեկումնային իրադարձությունների և ուղղորդված ներհայեցողության համադրությամբ ։ Հիշելով առաջնորդության «պատահականության տեսությունը», որն առաջարկում է, որ առաջնորդները պետք է հարմարեցնեն իրենց առաջնորդության ոճը՝ բարձրացնելով իրենց արդյունավետությունը կախված իրավիճակից, որոշ տեսաբաններ առաջարկում են, որ միայն առաջնորդության բարձր մակարդակ ունեցող և փորձառու անհատները կարող են ներառել տարբեր իրավիճակներ և հետևորդների տարբեր խմբեր, իրենց անհատական արժեհամակարգում և մնան որպես աութենտիկ առաջնորդ, միևնույն ժամանակ շարունակելով մնալ ավելի արդյունավետ առաջնորդության այլ ոճերի համեմատությամբ ։
Հարաբերությունները առաջնորդության այլ ոճերի հետ
Աութենտիկ առաջնորդության կողմնակիցները և տեսաբանները պնդում են, որ այն կոնցեպտուալ առումով լիովին տարբեր է վերոնշյալ այլ ոճերից և կան  այս տեսությանը աջակցող էմպիրիկ փաստեր։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ աութենտիկ առաջնորդությունը կարող է լրացուցիչ մեկնաբանություններ և բացատրություններ տալ առաջնորդության մասին, ի հավելումն այն ամենին, ինչն արդեն բացատրվել է առաջնորդության այլ տեսությունների միջոցով, ինչպիսիք են Տրանսֆորմացիոն առաջնորդությունը կամ Էթիկ առաջնորդությունը Միևնույն ժամանակ, որոշ տեսաբաններ պնդում են, որ աութենտիկ առաջնորդությունը մեկ այլ (թեև շատ կարևոր)  հատված է առաջնորդության այլ ձևերի մեջ ։ Աութենտիկ առաջնորդության տարբերության նման  երկիմաստ մեկնաբանությունը կարող է համարվել նշան, որ, չնայած  կատարվող ուսումնասիրությունների նման քանակի, այն դեռևես գտնվում է կառուցողական  զարգացման փուլում և ավել հետազոտություններ կպահանջվեն այս և այլ առաջնորդական տեսությունների  մեջ տարբերությունները հստակեցնելու համար Այնուամենայնիվ պետք է նշել, որ այս տեսություններից շատերը նույնպե ամբողջությամբ մշակված չեն, և առկա խնդիրները միայն աութենտիկ առաջնորդության տեսությանը վերագրել պետք չէ ։
Հետագա ուսումնասիրություններ
Հետազոտությունների տեսանկյունից աութենտիկ առաջնորդությունը դեռևես հանդիսանում է «նորածին», և անհրաժեշտ է տեսության հետագա զարգացում։ Աութենտիկ առաջնորդության մասին Հիմնական հոդվածները պարունակում են միայն տեսական փաստեր, իսկ հաջորդ անհրաժեշտ քայլը փարձագիտական փաստերի հավաքագրումն է։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Կազմակերպչական հոգեբանություն Կատեգորիա:Առաջնորդություն
Այոս Պավլոս
Այոս Պավլոս (Άγιος Παύλος), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում Լիմասոլի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 152 մարդ ։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 653 մետր բարձրության վրա, Կալո Խորիոից 4 կմ արևելք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր Կատեգորիա:Լիմասոլի շրջանի բնակավայրեր
Ռասկոպանոե
Ռասկոպանոե (Розкопане), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռասկոպանոե գյուղում բնակվում էր 845 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,501 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1686,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կուպրիյանովո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Կուպրիյանովո (Куприяново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռուսկի (Օռլովսկի շրջան)
Ռուսկի (Русский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոարմեյսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Վիուկյուլա
Վիուկյուլա (Võuküla), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բաբեկ
Բաբեկ, Պապակ Խորրամդին (մոտ 798/800—838), ժողովրդական ապստամբության առաջնորդ։ Ծնվել է մանրավաճառի ընտանիքում։ Մանկության տարիներին եղել է գառնարած, ուղտապան, արհեստավորի աշակերտ։ 816-ից գլխավորել է խուրամյանների հակաարաբական ապստամբությունը, որի ճնշումից հետո՝ մահապատժի ենթարկվել։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ժողովրդական ապստամբության առաջնորդներ Կատեգորիա:Իրանցի հասարակական գործիչներ
Կրեմլի պատի գերեզմանատուն
Կրեմլի պատի գերեզմանատուն (Некрополь у Кремлёвской стены), գերեզմանոց Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում՝ Կրեմլի պատի մոտ, որը ծառայում է որպես կոլումբարիում աճյունասափորների համար։ Այստեղ թաղվել են Խորհրդային Միության պետական, կուսակցական ու ռազմական գործիչներ, 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխության մասնակիցներ ։ 1920-1930-ական թվականներին թաղվել են նաև օտարերկրացի կոմունիստ-հեղափոխականներ, օրինակ՝ գրող և լրագրող Ջոն Ռիդը, Ճապոնիայի Կոմունիստական կուսակցության հիմնադիր Սեն Կատայաման, հեղափոխական Կլարա Ցետկինը, գերմանացի քաղաքական գործիչ Ֆրից Հեկերտը և այլք ։
1974 թվականից Կրեմլի պատի գերեզմանատունը պետության կողմից պահպանվում է որպես մշակութային հուշարձան ։
Նկարագրություն
Պատի մոտ՝ Նիկոլսկայա ու Սպասկայա աշտարակների միջև տեղակայված տարածքը, որ գտնվում է Կարմիր հրապարակի հյուսիսային կողմում, օգտագործվում է թաղումների համար և ծառայում է որպես կոլումբարիում ։ Ժողովրդի շրջանում այն կոչվում է «Կոմունարների պատ» («Стена коммунаров») ։ Գրանիտե տախտակների հետևում գտնվող որմնախորշերում գտնվում են 114 սափորներ հեղափոխական-ընդհատակայինների, առաջին ժողկոմների, Կոմինտերնի անդամների, ռազմական գործիչների, տիեզերագնացների և ականավոր գիտնականների աճյուններով։ Գրանիտե առաջին տախտակը տեղադրվել է 1925 թվականի ապրիլի 5-ին. պատի մեջ որմնաշարել են հեղափոխության վետերան, Ժողովրդական տնտեսության գերագույն խորհրդի նախագահի տեղակալ Միրոն Վլադիմիրովի աճյունով սափորը։ Տախտակի վրա գրված է. «Բանվոր դասակարգի ազատագրման պայքարի մարտիկ, սոցիալիստական շինարարության նվիրյալ Միրոն Կոնստանտինովիչ Վլադիմիրով (ընկեր Լևա)» («Борец за освобождение рабочего класса, подвижник социалистическаго строительства Мирон Константинович Владимиров (товарищ Лева)» ։
Ցարական ժամանակներ
Ցարական ժամանակներում Կրեմլի պատի երկայնքով՝ միայն Սպասկիե ու Նիկոլսկիե դարպասների միջև ընկած տարածքում գտնվել են տասնհինգ ոչ մեծ հանգստարաններ. այդ ժամանակ պատի մոտ թաղում էին հասարակ մարդկանց ։ 1552 թվականին Իվան Ահեղը ներկա է գտնվել խենթ Վասիլի Երանելու թաղմանը Սուրբ Երրորդության եկեղեցու հանգստարանում՝ Կրեմլի խրամի մոտ։ 1554 թվականից այդ վայրում գտնվում է նրա անունը կրող եկեղեցին ։ Գերեզմանոցներում կառուցված այլ եկեղեցիներ գոյություն են ունեցել մինչև 17-րդ դարի կեսերը։
Եղբայրական գերեզմաններ
Ժամանակակից տեսքն ունեցող գերեզմանատունը հիմնադրվել է 1917 թվականի նոյեմբերին. 1917 թվականի նոյեմբերի 5-8-ին «Социал-демократ» տպագրվել է դիմում կազմակերպություններին ու մասնավոր անձանց՝ տալ վկայություններ Հոկտեմբերյան հեղափոխության ժամանակ բոլշևիկների շարքերում պայքարած ու զոհված մարտիկների մասին։ Նոյեմբերի 7-ին Մոսկվայի ռազմահեղափոխական կոմիտեն որոշել է ստեղծել եղբայրական գերեզման Կարմիր հրապարակում և զոհվածների թաղումը նշանակել նոյեմբերի 10-ին։ Եկեղեցու ներկայացուցիչները դեմ են հանդես եկել առանց հուղարկավորման արարողության քաղաքացիական անձանց «ռուս մեծ սրբերի» կողքին թաղելուն։
Նոյեմբերի 8-ին Կրեմլի պատի ու նրան զուգահեռ ձգվող տրամվայի գծերի միջև փորվել են 75 մետր երկարություն ունեցող երկու եղբայրական գերեզմաններ։ Դրանցից մեկը ձգվում էր Նիկոլսկի դարպասներից մինչև Սենատի աշտարակ, երկրորդը՝ Սենատի աշտարակից մինչև Սպասկիե դարպասներ։ Նոյեմբերի 9-ին թերթերում տպագրվել է սգո երթերի մանրամասն երթուղին 11 քաղաքային շրջաններում և Կարմիր հրապարակ դրանց հասնելու ժամերը։ Քաղաքացիների դժգոհության պատճառով Մոսկվայի ռազմահեղափոխական կոմիտեն հրամայել է թաղումներին մասնակցող զինվորներին տրամադրել հրացաններ։ Նոյեմբերի 10-ին եղբայրական գերեզմաններ են իջեցվել 238 դագաղներ։
Գերեզմանոցի բացման ժամանակ Վլադիմիր Լենինի ելույթից հետո երգչախումբը կատարել է Սերգեյ Եսենինի «Спите, любимые братья, в свете нетленных гробниц» բանաստեղծության հիման վրա գրված կանտատան։ 1917 թվականին Կրեմլի պատի մոտ թաղվել է ընդհանուր առմամբ 240 զոհված, որոնցից ստույգ հայտնի են 57 մարդկանց անունները։
Հետագայում Կրեմլի պատի մոտ հայտնվել են «հեղափոխության մարտիկների» ևս 15 եղբայրական գերեզմաններ, որտեղ թաղվել են իրենց մահով մեռած կամ աղետի զոհ դարձած անձինք։ Օրինակ՝ Ֆեոդոր Սերգեևն ու մի շարք այլ բոլշևիկներ, որ զոհվել են աերովագոնի վթարի արդյունքում։ Սակայն 1928 թվականից այդ պրակտիկան դադարեցվել է ։
Խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին նոյեմբերի 7-ին ու մայիսի 1-ին եղբայրական գերեզմանների մոտ կանգնում էր պատվո պահակախումբ, իսկ գնդերը երդում էին տալիս։ Կրեմլի պատի մոտ գտնվող եղբայրական գերեզմաններում թաղվել է ընդհանուր առմամբ ավելի քան 300 մարդ, որոնցից ստույգ հայտնի է 110 մարդու և ենթադրաբար՝ ևս 122 մարդու անուն։
1966 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, երբ նշվել է Մոսկվայի մոտ գերմանական զորքերի ջախջախման 25-ամյակը, Կրեմլի պատի մոտ հայտնվել է առաջին հավերժական կրակը։ Այն դարձել է կենտրոնական հուշարձան Ռուսատսանում։ Այդ տեղում թաղվել է անհայտ զինվորի աճյունը, որ գտնվել էր Լենինգրադյան խճուղու 41-րդ կիլոմետրում ։ Անհայտ զինվորի գերեզմանի գրանիտե տախտակների վրա գրված է. «Քո անունն անհայտ է։ Քո սխրանքն անմահ է» («Имя твоё неизвестно. Подвиг твой бессмертен») ։
Անհատական թաղումներ
1919 թվականին Կարմիր հրապարակում առաջին անգամ առանձին գերեզմանում թաղվել է բոլշևիկ և հեղափոխական Յակով Սվերդլովը ։ 1926 թվականի վերջին պատի մեջ դրվել է Լոնդոնում մահացած ռուս դեսպան Լեոնիդ Կրասինի աճյունը։ Վերջինիս հրաժեշտի արարողությունից էլ սկիզբ է առել հանդիսավոր թաղման ավանդույթը։
1927 թվականին Մոսկվայի առաջին դիակիզարանի բացումից հետո Կրեմլի պատի գերեզմանատանը թաղվել են մեծ մասամբ դիակիզվածներ ։ Աճյունասափորները դրվել են պատի մեջ Սենատի աշտարակի երկու կողմերում՝ հուշատախտակների տակ. 1925-1936 թվականներին աճյունասափորները դրվել են հիմնականում Սենատի աշտարակի աջ, 1937 թվականից հետո՝ միայն ձախ կողմում։ Բացառություն է արվել մարշալ Գեորգի Ժուկովի համար, որի աճյունը 1974 թվականին դրվել է Սենատի աշտարակի աջ կողմում՝ ռազմական հրամանատար Սերգեյ Կամենևի աճյունի կողքին։
Անկախ թաղման ձևից՝ մամուլում և հեռուստատեսությամբ այդ մասին հաղորդելիս օգտագործվել է «թաղված է Կարմիր հրապարակում՝ Կրեմլի պատի մոտ» («похоронен на Красной площади у Кремлёвской стены») ձևակերպումը։ Քաղաքական գործիչները, որոնք իրենց մահվան պահին եղել են շնորհազրկված կամ թոշակի անցած, տեղ չեն ստացել Կրեմլի պատի մոտ։ Այդ պատճառով էլ Նիկիտա Խրուշչովը և կուսակցական գործիչներ Անաստաս Միկոյանն ու Նիկոլայ Պոդգորնին թաղվել են Նովոդևիչյան գերեզմանատանը ։
1930 թվականին Կրամլի պատի մոտ տեղադրվել են միանման հուշարձաններ ու շիրմաքարեր։ Սպասկայա ու Նիկոլսկայա աշտարակների մոտ տեղակայված անհատական ու կոլեկտիվ գերեզմանները միացվել են եղբայրական երկու գերեզմանների հետ ։
Կրեմլի պատի գերեզմանատանը 1930-1940-ական թվականներին թաղվել են նաև ականավոր օդաչուներ, 1960-1970-ական թվականներին՝ զոհված տիեզերագնացներ, ակնառու գիտնականներ։ Մինչ 1976 թվականը Կրեմլի պատի մոտ թաղվել են Խորհրդային Միության մարշալների, սակայն հետագայում նրանց սկսել են թաղել Մոսկվայի այլ գերեզմանատներում ։
Մի շարք մարդկանց մահվան դեպքում, ինչպիսիք են Վլադիմիր Լենինը, Իոսիֆ Ստալինը, Յուրի Գագարինը, Միխայիլ Սուսլովը, Լեոնիդ Բրեժնև, Յուրի Անդրոպովը, Դմիտրի Ուստինովը, Կոստանտին Չերնենկոն, երկրում հայտարարվել են սգո օրեր։ Այդ ընթացքում չեղարկվել են ժամանցային հաղորդումները, փակվել են կինոթատրոններ, թատրոններն ու համերգասրահները։ Դպրոցականներին տրվել են ազատ օրեր, իսկ գործարաններում հինգ րոպեով դադարեցվել է աշխատանքը և տրվել համազարկ շչակով։ Կարմիր հրապարակում կատարվող առավել նշանավոր անձանց թաղումները հեռարձակվել են հեռուստատեսությամբ և ռադիոյով։ Կրեմլի պատի մեջ վերջինը տեղադվել է ռազմական հրամանատար Դմիտրի Ուստինովի աճյունը (1984), իսկ գերեզմանում վերջինը թաղվել է ԽՄԿԿ կենտկոմի գլխավոր քարտուղար Կոնստանտին Չերնենկոն (1985)։ 1989 թվականին քննարկվել է դիվանագետ Անդրեյ Գրոմիկոյին Կրեմլի պատի մոտ թաղելու հարցը, սակայն իր կտակի և հարազատների խնդրանքի համաձայն նա թաղվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը ։
Կրեմլի պատի գերեզմանատանը թաղված են ընդհանուր առմամբ ավելի քան 400 մարդ, որոնցից հիսունն օտարերկրացիներ են՝ ավելի քան քսան ազգությունների ներկայացուցիչներ ։
Գերեզմանատան ձևավորում
1918 թվականի ապրիլին Մոսսովետը հայտարարել է մրցույթ Կարմիր հրապարակում Պրոլետարական հեղափոխության և զոհված ընկերների հուշարձանի ստեղծման համար։ Նույն թվականի հունիսին հաստատվել է եղբայրական ու անհատական գերեզմանների ձևավորման նախագիծը. նախատեսվել է գերեզմանատունը վերածել սանդղավանդի՝ վեր բարձրացնելով հրապարակի ընդհանուր տարածքից։ Սենատի աշտարակի պատին տեղադրվել է հուշատախտակ, գերեզմանների վրայի հողաբլուրները հարթեցվել են, ծածկվել ճիմահողով և զարդարվել ծաղկաթմբերով, ինչպես նաև ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հանձնարարությամբ շիրիմների մոտ տնկվել են երեք շարք լորենիներ և ծառուղում անցկացվել է էլեկտրական լուսավորություն։
Հուշատախտակների մրցույթում հաղթել է Սերգեյ Կոնյոնկովի հարթաքանդակը՝ «Թևավոր Ոգին» («Крылатый Гений»), որ մի ձեռքում բռնել է կարմիր դրոշ, մյուսում՝ դափնեպսակ։ Էպիտաֆիան հետևյալն է. «Հանուն խաղաղության և ժողովուրդների եղբայրության պայքարում ընկածներին» («Павшим в борьбе за мир и братство народов»)։ Հուշարձանի բացումը կայացել է 1918 թվականի նոյեմբերի 7-ին, երբ տոնվել է հեղափոխության մեկամյակը ։
Բալրուա (կանտոն)
Բալրուա (Balleroy), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է ։ Մտնում է Բայո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10040 մարդ էր ։ Կանտոնի համարը 1402 է ։ Բալրուա կանտոնում կա 22 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Բալրուա կոմունան է։
Կրեմլի պատի գերեզմանատուն
Գերեզմանատան ձևավորում
1924 թվականին Կրեմլի պատի մոտ տնկվել են առաջին թփերն ու ծառերը։ Հետագայում՝ Նիկիտա Խրուշչովի օրոք, փորձ է արվել տնկել պտղատու այգի, բայց չի արվել, որովհետև պտղատու ծառերի մոտ արագորեն բազմանում են պտղային մժեղները ։ 1931 թվականի աշնանը լորենիները փոխարինվել են երկնագույն եղևնիներով ։
Բալրուա (կանտոն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ Կատեգորիա:Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոններ
Կրեմլի պատի գերեզմանատուն
Գերեզմանատան ձևավորում
1973-1974 թվականներին անցկացվել են գերեզմանատան վերակառուցման մեծամասշտաբ աշխատանքներ ճարտարապետներ Գրիգորի Վուլֆսոնի, Վ. Դանիլուշկինի և քանդակագործ Պավել Բոնդարենկոյի նախագծով։ Եղբայրական գերեզմանների ավանդական ձևերը պահպանվել են, սակայն կոմպոզիցիայում ավելացվել են ճարտարապետաքանդակագործական նոր տարրեր՝ խոնարհված դրոշներ գրանիտից, դափնեպսակներ մարմարե տախտակների վրա, գրանիտե ծաղկամաններ։ Մինչև 1973 թվականը գերեզմանատանն աճել են արոսիներ, եղրևանիներ ու սզնիներ։ Դրանք նույնպես փոխարինվել են երկնագույն եղևնիներով։ Ամեն մի կիսանդրու հետևում չորս եղևնիների փոխարեն տնկվել է մեկը ։ Նորացվել են նաև տրիբունաներն ու դամբարանի գրանիտը։
Դամբարանի կառուցում
1924 թվականի ձմռանը կառուցվել է Լենինի փայտե ժամանակավոր դամբարանը, որը դարձել է գերեզմանատան կենտրոնը։ Այդ կառույցի նախագծի ստեղծումը հանձնարարվել է ճարտարապետ Ալեքսեյ Շչուսևին, որը նախագիծը կազմել է մի քանի ժամվա ընթացքում հունվարի 22-ի գիշերը, իսկ դամբարանը կառուցվել է երկուսուկես օրվա ընթացքում։ Նույն թվականի գարնանը կառուցվել է փայտե դամբարանի երկրորդ տարբերակը, որն իր տեսքով նման է եղել ժամանակակից գրանիտե կառույցին և կանգուն է մնացել հինգ տարի։ Դամբարանը շրջապատել է երկաթե ցածր ցանկապատով շրջապատված պուրակ։
1929 թվականին ԽՍՀՄ կենտրոնական գործադիր կոմիտեի նախագահությունն ընդունել է որոշում «Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում Վ. Ի. Լենինի մշտական դամբարանի կառուցման մասին»։ Համաժողովրդական մրցույթին ներկայացվել են բազմաթիվ նախագծեր ։ Նույն թվականի գարնանը պարզվել է, որ նոր մրցույթ անցկացնել պետք չէր, քանի որ փայտը կառույցն ամուր էր, և կարիք չկար այն շտապ փոխարինել։ Քարե կառույցը, որը նույնպես կառուցվել է Շչուսևի նախագծով, կանգնեցվել է 16 ամիսների ընթացքում՝ մինչև 1930 թվականի հոկտեմբեր։ Ընդ որում՝ մեծացվել են նրա ներքին ու արտաքին ծավալները, նրա բարձրությունը մեծացվել է երեք մետրով։ Դամբարանի ընդհանուր կշիռը կազմում է մոտ 10 տոննա։ Դամբարանն զբաղեցրել է Կարմիր հրապարակի ամենաբարձր կետը, այն բարձրացվել է մեկ մետրով։
Պահակետ № 1
1970-ական թվականներին Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկին գրել է «210 քայլ» («210 шагов») պոեմը. այդքան տարածություն պետք է անցնի № 1 պահակետի պահակախումբը Կրեմլի Սպասկայա աշտարակից մինչև դամբարանի աստիճանները, որպեսզի գրավի իր տեղը։ Պահակախումբը այդ տարածությունն անցել է 2 րոպե 30 վայրկայում, իսկ նրանց համար նախատեսված կառույցը տեղակայված է եղել ներկայում ապամոնտաժված 14-րդ կորպուսում։ Երկու պահակադիրներն ու տասը ժամապահները հերթապահել է առավոտյան 8:00-ից մինչև հաջորդ օրվա առավոտյան 8:00-ն։ Յուրաքանչյուր պահակադիր անցել է հինգ կիլոմետր, յուրաքանչյուր ժամապահ՝ երեք կիլոմետր և հինգ ժամ հերթապահություն պահակետում։ Դամբարանի մոտ տեղակայված № 1 պահակետն իր գոյությունը դադարեցրել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 6-ին, իսկ 1997 թվականի դեկտեմբերի 12-ին № 1 պահակետը վերականգնվել է Ալեքսանդրովյան այգում գտնվող Անհայտ զինվորի գերեզմանի մոտ ։
Գերեզմանատան տեղափոխում
Գերեզմանատան լիկվիդացման հարցն առաջին անգամ բարձրացվել է 1953 թվականին ԽՄԿԿ կենտկոմի և մինիստրների խորհրդի կողմից, որոնք ընդունել են համապատասխան որոշում։ Պատի մոտ թաղվածների աճյունները և Լենինի ու Ստալինի մարմինները նախատեսվում էր տեղափոխել նախագծվող Պանթեոն, բայց նախագիծը փակվել է ։