cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արթուր Կարապետյանի անվան պուրակ (Երևան)
Արթուր Կարապետյանի անվան պուրակ, գտնվում է Երևանի Շենգավիթ համայնքում՝ Երևանի մետրոպոլիտենի Շենգավիթ կայարանի շրջակայքում, որը 1999 թվականին անվանակոչվել է Արցախյան պատերազմի ազատամարտիկ Արթուր Կարապետյանի անունով։ Այստեղ տեղադրված է Արթուր Կարապետյանի հուշարձանը (քանդակագործ՝ Ռոբերտ Բալայան, բրոնզ, տուֆ, բազալտ, 1993)։ Պուրակը սկիզբ է առնում Ս. Տարոնցու փողոցից և Ն. Շենգավիթի 9-րդ փողոցի երկայնքով ձգվում է մինչև Եղիշե Թադևոսյան փողոց ։
2018 թվականին Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի առթիվ տեղադրվել է Երևանի 2800-ամյակին նվիրված հուշարձան ։
15 Big Ones
15 Big Ones, ամերիկյան the beach boys ռոք֊խմբի երաժշտական ալբոմը։ Սկավառակը հրապարակվել է 1976 թվականի հուլիսին՝ Brother Records֊ում և զբաղեցրել է 8֊րդ հորիզոնականը ամերիկյան «Բիլլբորդ» հիթ֊շքերթ թերթում։ Բրայան Ուիլսոնը առաջին անգամ 1966 թվականին հանդես եկավ ալբոմի մենատնտեսական պրոդյուսեր։ «15 Big Ones»֊ը գծանշեց Ռոքնռոլի արմատները և երգերի կեսը պարունակում է 1950-1960֊ական թվականների երգերի քավեր տարբերակները՝ միացնելով հիթ֊սինգլ «Rock and Roll Music»֊ը։ «15 Big Ones» ալբոմով սկսվեց խմբի գործունեության մի նոր ժամանակաշրջան։
Ակնարկ
1970 թվականի կեսերին the beach boys֊ը դարձավ հանրաճանաչ, առաջին հերթին «Endless Summer» (1974) հավաքածուի շնորհիվ։ Այդ ժամանակվա նրանց վերջին ալբոմը՝ «Holland»֊ը, հրատարակվել էր 1973 թվականին, որը շարունակում էր խմբի 1960֊ական թվականների վերջի երաժշտական էվոլյուցիան։ Անսպասելի պահանջմունքը ստիպեց խմբին ևս մեկ անգամ դիտարկել իրենց երաժշտական սկզբունքները։ Որոշված էր ձայնագրել ալբոմ Ռոքնռոլի հին տարբերակների քավերներով և որպես պրոդյուսեր ընտրել Բրայան Ուիլսոնին։ Այդ ժամանակ Ուիլսոնն արդեն վարում էր մեկուսացված կյանք և բացի դրանից, անցնում էր հոգեբուժության կուրս՝ բժիշկ Յուդժին Լենդիի մոտ։ the beach boys֊ի ապագա լիդերը իրեն զգում էր ավելի լավ, բայց դեռ հեռու էր ամբողջական ապաքինումից ։ Չնայած այդ ամենին նա համաձայնում է ակտիվ գործունեություն վարել (Ուիլսոնը նաև առաջարկել էր ալբոմը կոչել «Group Therapy»֊ Խմբային թերապիա, սակայն խմբի մյուս անդամներն չհամաձայնվեցին )։ Ուիլսոնը որոշեց ազդել աշխատանքի պարզեցված ձևերի վրա՝ դուբլների քանակը եղավ նվազագույնը, ինչպես նաև դաշնակումը։ Խմբի մյուս անդամներն, չլինելով համոզված Ուիլսոնի գործունեության հետևանքով ստացվելիք դրական արդյունքին, օր ու գիշեր ձայնագրում էին երգեր՝ իրենց պրոդյուսերի բացակայությամբ ։
Ալբոմի հրատարակմանը դեմ էին Կարլ և Դենիս Ուիլսոնները, ովքեր համարում էին այդ քայլը հետադիմություն, որը բացասական հետևանք կունենա խմբի վրա։ «Newsweek» թերթի հարցազրույցում Կարլը ասել է, որ նա հիասթափված է ալբոմով, իսկ Դենիսն ավելացրել է, որ «Այդքան ժամանակ բնակչությունը սպասում էր այս ալբոմի հրատարակմանը, և ինձ համար անտանելի է հրատարակել սա» ։ Ինչպես նաև, իրենց կարծիքով, սխալ էր Բրայան Ուիլսոնին դարձնել ձայնագրման կարգավորողը՝ «Նա միշտ եղել է ինքնակալ պրոդյուսեր, բայց նա չի սովորել այն դասը, որ իր բացակայության ընթացքում մարդիկ շարունակում են մեծանալ և որ մարդիկ ունենում են իրենց կարծիքը», ֊ ասել էր Դենիսը․֊ «Ո՞ր հոդվածով ես հրաժարվեմ արտիստի իմ իրավունքներից։ Դու քեզ զգում ես մի փոքր խոցված այս ամբողջ գործընթացից հետո» ։ Կոմպրոմիսի դերում քննարկվում էր երկու ալբոմների հրապարակման մասին միտքը՝ քավեր տարբերակներ մեկում, և նորություններ մյուսում։ Սակայն Warner Brothers֊ը (Brother Records խմբի լեյբլի դիստրիբյուտորը), Մայք Լավը Ալան Ջարդինի հետ ուզում էին ստեղծել ալբոմ, ինչքան հնարավոր է շուտ։ Ի վերջո որոշվեց հրապարակել մեկ սկավառակ՝ նոր և հին երգերով ։
«Rock and Roll Music» ալբոմը (1957 թվականի Չակ Բերիի երգերի քավեր տարբերակները), դարձավ սինգլ և, զբաղեցնելով 5֊րդ հորիզոնականը, դարձավ the beach boys֊ի ամենազիլ հիթը՝ «Good Vibrations»֊ի (1966) ժամանակներում։ Դա ձայնագրելու համար իր օգնությունը առաջարկեց Մայք Լավը, հիշելով, թե ինչպես իր ժամանակներում խմբի առաջին հիթը դարձավ «Surfin’ USA»֊ն՝ պատճենահանված «Sweet Little Sixteen» Բերիի հետ ։ Բացի «Rock and Roll Music»֊ից ալբոմում նաև ներգրավվեցին 7 երգեր՝ «Chapel of Love» The Dixie Cups՝ 1964 թվականին, «Just Once in My Life» The Righteous Brothers՝ 1965 թվականին (Հեղինակն էր Ֆիլ Սպեկտորը), «Talk to Me» Ջո Սենեկի, «Palisades Park» Ֆրեդի Կենոնա՝ 1962 թվականին, «A Casual Look», Ջազային ստանդարտ «Blueberry Hill» և «In the Still of the Night»՝ The Five Satins խմբի երգը՝ 1956 թվականին։ Ալբոմի վրա աշխատանքների ժամանակ ձայնագրվել է ևս մի քանի քավեր տարբերակ, անգամ «15 Big Ones»֊ում չներառվող՝ «Shake, Rattle and Roll», «Come Go with Me», «Mony Mony» և այլ երգեր։ Նոր երգերից հայտնի են դարձել «It’s OK» սինգլը, որը գրավել էր 29֊րդ հորիզոնականը, «Susie Cincinnati»֊ն, որը դարձել էր ալբոմի 3֊րդ սինգլը և որը ձայնագրվել էր դեռևս 1969 թվականի վերջին և 1970 թվականի սկզբին։ Այն հրատարակվել է 1970 թվականի փետրվարին՝ «Add Some Music to Your Day» երգի հակառակ կողմին ։
Ալբոմի անվանումը ցույց է տալիս ինչպես տարիների քանակը, այնպես էլ սկավառակում առկա երգերի քանակը։
Շապիկ
Շապիկը ձևավորվել է Դին Տոռենսի և Ջիմ Էվանսի կողմից։ Խմբի անվանման լոգոտիպի դիզայնը մի անգամ չէ, որ օգտագործվել է the beach boys֊ի կողմից։
Երաժշտական երկերի ցանկ
2000 թվականին ալբոմը միացավ ևս մի ալբոմի՝ «the beach boys Love You»֊ի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Փիրկարիբ
Փիրկարիբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում ։ Գտնվում էր Վան քաղաքից 28 կմ հյուսիս, Վանա լճի արևելյան ափից 6 կմ արևելք։
Պատմություն
1915-1916 թվականներին եղել են պաշտպանական հերոսամարտեր և բազմաթիվ զոհեր։
Բնակչություն
1850-ական թվականներին ուներ 19 տուն՝ 35 հայ բնակչով, իսկ 1916 թվականին՝ 124 տուն հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Փիրկարիբն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական դպրոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Թաթուլ Հուրյան
Թաթուլ Սամսոնի Հուրյան (Խաչատրյան), հայ բանաստեղծ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։ Արցախի գրական միավորման հիմնադիրներից։ Թաթուլ Խաչատրյանին Հուրյան գրական անունով է կնքել Եղիշե Չարենցը։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կրթություն
Ավարտել է Մոսկվայի խմբագրա-հրատարակչական ինստիտուտի գրական ֆակուլտետը (1931)։
Կյանքի վերջին տարիները
Խորհրդային տարիներին մեղադրվել է ազգայնականության մեջ, հալածանքների պատճառով թողել է Բաքուն և եկել Արցախ։ Հետագայում ուղարկվել է ռազմաճակատի ծանր գիծ, որտեղ և զոհվել 1942 թվականի հունիսի 21-ին Սևաստոպոլի համար մղված մարտում։
Ստեղծագործություններ
Բանաստեղծություններն աչքի են ընկնում հայրենասիրական պաթոսով («Հասակ», 1934, «Աստղ», 1943, «Բանաստեղծություններ և պոեմներ», 1949, «Հուշարձան», 1970 և այլ ժողովածուներ)։ Թաթուլ Հուրյանը Արցախի գրական միավորման հիմանդիրներից և առաջին անդամներից մեկն է եղել։ Նա արժանացավ Եղիշե Չարենցի քաջալերանքին և բարձր գնահատականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կարս
Կարս, Կարուց քաղաք (նաև՝ Ղարս), պատմական հայկական քաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Կարսի մարզի կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ 115 891 մարդ (2018)։
Անվանում
Հայ և օտար մատենագիրները հիշատակում են «Կարուց Բերդ», «Ամուրն Կարուց», «Ամրոցն Կարուց» և նման այլ անվանումներով։ Ենթադրում են, որ անվանումն առաջացել է հայերեն Հարս բառից։ Ըստ ավանդույթի՝ հայոց թագավորի հարսնացուին զբոսանքի ժամանակ դուր է եկել այդ վայրը, և նա հաճախ էր այստեղ գալիս։ Բացի այդ նշվում է, որ Կարսի անունը կապվում է նաև  հնագույն ժամանակներում այդ կողմերում բնակվող  «կարենիտներ» ցեղանվան հետ։ Քսենոփոնի մոտ այս մասին  հիշատակված է։ «Կարս» անունը Ժողովրդի կողմից աղավաղվելով` դարձել է «Ղարս»  ։
Պատմություն
Մատենագրության մեջ Կարս բերդաքաղաքը հիշատակվում է համեմատաբար ուշ, սակայն այն իբրև բերդ կամ սովորական բնակավայր գոյություն ուներ հնագույն ժամանակներից։ Նույնիսկ ենթադրվում է, որ ուրարտական ժամանակաշրջանում Կարսի տեղում բերդ էր հիմնադրված։ Միջնադարյան Հայաստանի մինչև օրս պահպանված մայրաքաղաքներից է հենց Կարսը։ Ախուրյանի աջակողմյան վտակ Կարս գետի ափին է գտնվում այն, շրջապատված է բլրապատ բարեբեր դաշտերով, ծովի մակերևույթից մոտ 1850 մ բարձրության վրա է գտնվում։ Այրարատ աշխարհի Վանանդ գավառում է գտնվում Կարսը։ Վանանդի իշխանները (նախարարներ) առաջին տերերն էին, որոնք հիշատակվում են 4-րդ դարից։ Սկզբնական շրջանից էլ ամենայն հավանականությամբ Կարսը Վանանդի կենտրոնն էր, նրա գլխավոր բերդը, Վանանդի նախարարների աթոռանիստը ։ Վաղ շրջանի պատմությունը թաղված է մթության մեջ։ Հին քաղաքի տեղում չեն կատարվել հնագիտական ուսումնասիրություններ, ինչպես նաև չկան արժանահավատ գրավոր աղբյուրներ։ Հայոց պատմության մեջ միայն ստույգ գիտենք, որ այն հայտնի դարձավ ավելի ուշ՝ 9-րդ դարից, երբ Հայաստանը թևակոխեց զարգացած ֆեոդալիզմի դարաշրջան և այն ժամանակ, երբ երկրում առաջացան ֆեոդալական տասնյակ նոր քաղաքներ, ինչպես և քաղաքների վերածվեցին նախորդ ժամանակներից գոյություն ունեցող շատ բերդեր ու ամրոցներ։ Կարսը ևս պատկանում է դրանց թվին, որը 9-րդ դարի վերջերից հիշատակվում է իբրև բերդաքաղաք ։
Բագրատունյաց մայրաքաղաք
Վանանդի իշխան Սահակ Մլեհն 888 թվականին ապստամբում է հայոց թագավոր Աշոտ Ա Բագրատունու դեմ, որն էլ առիթ է հանդիսանում, որ Վանանդն իր Կարս բերդով միացվի արքունի կալվածքներին:10-րդ դարում Կարսը որպես խոշոր քաղաքի վերածվելը կապվում էր տրանզիտային ու միջազգային մեծ առևտրի զարգացման հետ։ Ի նկատի ունենալով Կարսի ռազմական ամուր դիրքը՝ Աշոտ Երկաթի եղբայրը և հաջորդը՝ Աբաս Ա-ն, 928 թվականին Կարսը դարձրեց իր թագավորության աթոռանիստ կենտրոնը։ Կարսը Բագրատունյաց նախորդ երկու մայրաքաղաքների՝ Բագարանի և Երազգավորսի նման ևս երկարատև չի մնում կենտրոնական թագավորության մայրաքաղաք։ Աշոտ 3-րդը 961 թվականին Բագրատունյաց թագավորության մայրաքաղաք է հռչակում Անին, իսկ Կարսը մնում է որպես Բագրատունիների կրտսեր ճյուղի Վանանդի կամ  Կարսի ֆեոդալական փոքր թագավորության մայրաքաղաք։ Երբ  կաթողիկոսական աթոռը 947 թվականին Աղթամարից տեղափոխվում է  Կարսից արևելք գտնվող Արգինայի Կաթողիկե տաճար, Կարսը դառնում է նաև  հոգևոր կենտրոն (մինչ այդ արդեն սկսել էր կառուցվել Սուրբ Առաքելոց եկեղեցին), այն արագ աճում  ու դառնում  է խոշոր ու բարեկարգ քաղաք  ։
Կարսի թագավորություն
Աշոտ 3-րդ Ողորմածի եղբայր, հայոց սպարապետ Մուշեղը 963 թվականին իրեն հռչակում է Վանանդի թագավոր՝ Կարսը դարձնելով իր կենտրոնը։ Կարսը բարեկարգվում և տնտեսապես հզորանում է Մուշեղի հաջորդի և որդու` Աբասի (984-1029) օրոք։ 10-13-րդ դարերում Կարսը համարվում էր Հայաստանի մարդաշատ քաղաքներից մեկը։ Այն արհեստագործության և առևտրի խոշոր կենտրոն էր դարձել էր։ Կարսը եղել է բարեկարգ ու հարուստ քաղաք, որի մասին վկայում է 11-րդ դարի պատմագիր Արիստակես Լաստիվերտցին։ Քաղաքը քարավանային ճանապարհներով առևտրական սերտ կապեր է ունեցել Սև ծովի նավահանգիստների, ինչպես և Հայաստանի ու հարևան երկրների առևտրական խոշոր քաղաքների հետ։ Կարսի բնակչության թիվը 11-13-րդ դարերում  անցնում էր 50000 մարդուց։ Իրականում սա այդ ժամանակաշրջանի քաղաքների բնակչության համար շատ մեծ թիվ էր։ Հայոց թագավոր Աբաս Բագրատունին 10-րդ դարի 40-ական թվականներին կառուցում է մինչ այժմ կանգուն Սուրբ Առաքելոց Կաթողիկե եկեղեցին, որը հայկական ճարտարապետության գլուխգործոցներից է և այժմ գործող մզկիթ է։ Մզկիթի վերածվելուց հետո եկեղեցու ճարտարապետական կառուցվածքը չի աղճատվել։ Բացի եկեղեցու կառուցումից, հայոց արքան ամրացնում է Կարսի բերդը, որ ժամանակին Առաջավոր Ասիայի ամենաամուր ամրոցներից էր համարվում և մինչ օրս ծառայում է իր նպատակին։ Բագրատունիների օրոք քաղաքում ծաղկում են ապրում արհեստները, առևտուրը։ Կարսը առևտրային սերտ կապեր ուներ հեռավոր երկրների հետ անգամ։ 1045 թվականին ազգադավ Պետրոս Գետադարձ կաթողիկոսի ջանքերով կործանվում է Բագրատունյաց թագավորությունը։ Հայաստանում առաջնության համար պայքար է ընթանում Վանանդի թագավորության և Լոռվա Տաշիր-Ձորագետի Կյուրիկյան թագավորության միջև։ Այս պայքարում Լոռվա թագավորությունն ավելի կենսունակ գտնվեց, իսկ 20 տարի անց կործանվեց նաև Վանանդի թագավորությունը ։
Կարսը ձեռքից ձեռք անցնելով
Մանազկերտի ճակատամարտում (1071) բյուզանդական զորքերի պարտությունից հետո ստիված է լինում սելջուկներին զիջել մի շարք քաղաքներ ու գավառներ, որոնց թվում նաև` Կարսը, որը դառնում է ամիրայության կենտրոնը։ Հայ-վրացական միացյալ զորքերը 1206-1207 թվականներին, Զաքարե և Իվանե Զաքարյանների հրամանատարությամբ, Կարսն ազատագրվում է սելջուկներից և միացնում են Վրաստանին ու հանձնում Թամար թագուհու որդուն՝ փոխարենը ստանալով Ռուսթավը։ Կարսում գործում էր քաղաքային վարչություն և նշանակվում է կառավարիչ ։
1236 թվականին մոնղոլները Հյուսիսային Հայաստանի մյուս քաղաքների հետ միասին գրավում ու ավերում են նաև Կարսը։ Կարսի պատմության մեջ դրանով սկսվում է մռայլ ժամանակաշրջանը։ Այն աստիճանաբար գնալով կորցնում է իր նշանակությունը։ Լենկ Թեմուրի հորդաների կողմից 1394 թվականին քաղաքը նոր, ահավոր չափերով ավերվում է, իսկ հետագայում բազմիցս ձեռքից ձեռք է անցնում կարա-կոյունլու ու ակ-կոյունլու թուրքմենական ցեղերի, ապա թուրքերի ու պարսիկների տիրապետության շրջանում։ Թուրք-պարսկական երկարատև պատերազմները քաղաքի համար առանձնապես ծանր հետևանքներ ունեցան (16-17-րդ դարեր), որոնց ընթացքում ավերվելուց բացի, քաղաքի տնտեսական կյանքը գրեթե ընդհատվում էր։ Կարսը այդ դարերում ընդհանուր առմամբ գտնվում էր թուրքական տիրապետության տակ։ Կարսը 17-19-րդ դարերում համանուն փաշայության կենտրոնն էր և փաստորեն մտնում էր Էրզրումի (Կարինի) սերասքյարության (կուսակալության) մեջ։ Էրզրումի վիլայեթը 1876 թվականին բաժանվեց մի քանի վիլայեթների, որոնցից մեկն էլ Կարսի վիլայեթն էր Կարս կենտրոնով ։
Կարսը որևէ չափով չի առաջադիմել թուրքական տիրապետության ամբողջ ժամանակաշրջանում։ Այն տնտեսական էական նշանակություն չուներ և վերածվել էր սովորական բերդաքաղաքի։ Նրա առևտուրը և արհեստագործությունը հետամնաց էին, սոսկ տեղական մասշտաբի։ Նրա բերդի ամրացման համար թուրքական բռնակալները պարբերաբար հոգ էին տանում ու այստեղ զետեղել էին մարդաշատ կայազոր։
Նպաստավոր պայմաններ են ստեղծվում 19-րդ դարում Արևելյան Հայաստանի հետ միասին Կարսի փաշայությունը ևս Ռուսաստանին միացնելու համար։ Առաջին անգամ ռուսական զորքերը Կարսը գրավում են ռուս-թուրքական 1828-1829 թվականների պատերազմի ժամանակ՝ 1828 թվականի հունիսի 23-ին։ Կարսի կայազորը, որը բաղկացած էր 11 հազար հոգուց և իր տրամադրության տակ ուներ 151 թնդանոթ, անզոր է լինում երկարատև դիմադրություն ցույց տալ ռուսական բանակին։ Անմատչելի համարվող Կարսի բերդը նույնիսկ չի փրկում թուրքական կայազորին։ Կարս քաղաքն ու համանուն փաշայությունը նորից վերադարձվում են Թուրքիային 1829 թվականի սեպտեմբերի 14-ին կնքված Ադրիանապոլսի պայմանագրով։ Ռուսական զորքերի կողմից երկրորդ անգամ  գրավվում է Ղրիմի կամ Արևելյան պատերազմի ժամանակ` 1855 թվականի նոյեմբերին։ Գեներալ Նիկոլայ Մուրավյովը, ով Կովկասյան գործող կորպուսի հրամանատարն էր, նշանակվել էր նաև Կովկասի փոխարքա։ Այդ ժամանակ թուրքերը Կարսում կենտրոնացրել էին 33 հազարանոց բավական լավ զինված բանակ։ Թուրքական բանակին հաջողությամբ շրջապատում են ռուսական զորքերը և թուրքերը հարկադրված են լինում անձնատուր լինել։ Սակայն Ռուսաստանի համար այս պատերազմը  ունեցավ անհաջող վախճան և այս անգամ էլ Կարսը մնաց թուրքերի տիրապետության տակ ։
Դիվանագիտական նոտա
Նոտա, մի պետության կառավարության պաշտոնական դիվանագիտական ուղերձը մեկ այլ երկրի կառավարությանը։
Կարս
Կարսը ձեռքից ձեռք անցնելով
1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ տեղի ունեցավ Կարս քաղաքի և նրա շրջակայքի միացումը։ Քաղաքն ու բերդը ռուսական զորքերը գրավեցին Լոռիս-Մելիքովի հրամանատարությամբ։ Իսկ Բեռլինի պայմանագրով 1878 թվականի հուլիսի 13-ին դրանք անցան Ռուսաստանին։ Ռուսական կայսրությանը միացված այդ տարածքներից կազմվում է Կարսի մարզը՝ Կարս, Օլթի, Արդահան և Կաղզվան օկրուգներով։ Կարսն էր մարզի կենտրոնը։ Մարզային վարչական օրգանները կենտրոնացած էին հենց այստեղ։ 19 հազ. քառ. կմ-ի էր հասնում Կարսի մարզի տարածքը։ Ըստ վիճակագրական տվյալների, 1891թվականին մարզն ուներ 44280 հայ, 30259 քուրդ, 27567 հույն, 46954 թուրք, 11813 ռուս, 27247 կարափափախ, 10174 թուրքմեն և 2574 այլ ժողովուրդների պատկանող բնակիչներ, ընդամենը 200868 մարդ, իսկ ըստ ռուսական առաջին մարդահամարի, որը կատարվել է 1897 թվականին՝ 292498 բնակիչ ։
Դիվանագիտական նոտա
Վերբալ նոտա
Դիվանագիտական գրագրության առավել տարածված տեսակ է վերբալ նոտան։ Այն կարող է վերաբերել ինչպես կարևոր և սկզբունքային, այնպես էլ առօրեական հարցերի։
Կարս
Կարսը ձեռքից ձեռք անցնելով
Ռուսաստանին Կարս քաղաքի և համանուն մարզի միացումը առաջադիմական մեծ նշանակություն ունեցավ։ Ինչպես Արևելյան Հայաստանում այնպես էլ երկրի այդ հատվածում ևս տնտեսական ու մշակութային կյանքում զգալի տեղաշարժեր կատարվեցին, նախկին բռնությունների ու կամայականությունների փոխարեն հաստատվեցին կարգ ու կանոն, օրենքներ, բնակչությունը հաղորդակից դարձավ ռուսական անհամեմատ ավելի բարձր զարգացած մշակույթին։ Կարս քաղաքի ներքին կյանքում բարեփոխություններն ավելի զգալի էին։
Կարսը 19-րդ դարում ուներ 18 եկեղեցի (Սուրբ Նշան, Սուրբ Աստվածածին, Սուրբ Առաքելոց,  Սուրբ Գրիգոր, Սուրբ Մարիամ և այլն) և մի քանի մզկիթ, որոնց զգալի մասն ավերված ու լքված էր։ Կրթական գործը քաղաքում աշխուժանում է թուրքական լծից ազատագրվելուց հետո։ Այստեղ մի քանի դպրոցներ են բացվում՝ քաղաքային իգական ուսումնարանը (1880 թվական), քաղաքային արական ուսումնարանը (1880 թվական), Կարսի իգական գիմնազիան (1909 թվական) և այլն։ Դրանք ենթակա էին պետական կրթական մարմիններին և բոլորը ռուսական դպրոցներ էին։ Դրանցից բացի տարրական ուսումնարաններ կային հայկական մի քանի եկեղեցիներին կից։ Ս. Մարիամ եկեղեցուն կից Երկու այդպիսի նախակրթական ուսումնարաններ (կամ վարժարան) կային` մեկը տղաների, իսկ մյուսը` աղջիկների։ Նրա 12 տարբեր կարգի ուսումնարաններում (որոնցից 3-ը միջնակարգ էին) 1910 թվականին սովորողների թիվը հասնում էր 1376-ի։ Կարսում գոյություն ունեին նաև մասնավոր խալիֆայական տիպի ուսումնարաններ ։
Դիվանագիտական նոտա
Վերբալ նոտա
Իր մեջ պարունակում է տարբեր տեսակի տեղեկատվություն (դիվանագիտական անձնակազմում կատարվող փոփոխություններ), խնդրանքները (վիզաների տրամադրում, որևէ հարցի լուծում), կարող է արտահայտել դժգոհություն կամ կրկին ուշադրություն հրավիրել հարցին.
Կարս
Կարսը ձեռքից ձեռք անցնելով
Կարսում 1917 թվականի մարտին հեղափոխականորեն տրամադրված զինվորներն ապստամբում են։ Բրեստ-Լիտովսկի 1918 թ. մարտի 3-ի պայմանագրով Կարս քաղաքն ու մարզը, նորից անցան Թուրքիային։ Թուրքերը 1918 թվականի ապրիլի 25-ին գրավում են Կարսը` բնակչությանը ենթարկելով բռնության և կոտորածների։ 1919 թվականի ապրիլից Կարսը մտնում է Հայաստանի Հանրապետության կազմի մեջ։ Դաշնակցական տիրապետության դեմ 1920 թվականի մայիսի 10-ին Կարսում ապստամբություն է բռնկվում։ Ռազմահեղափոխական կոմիտեն էր գլխավորում ապստամբությունը` Ղ. Ղուկասյանի գլխավորությամբ։ Չնայած այդ ամենին ապստամբությունը պարտվում է։ Թուրքերը Կարսը կրկին գրավում են 1920 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, հայ ու ռուս բնակիչներն ստիպված հեռացան քաղաքից։ Կարսը Թուրքիային է անցնում 1921 թվականի պայմանագրով։ Կարս քաղաքում այսօր կարելի է տեսնել այն վագոնը, որտեղ ստորագրվել է Կարսի՝ մեզ համար տխրահռչակ պայմանագիրը ։
Դիվանագիտական նոտա
Վերբալ նոտա
Տպագրվում է դիվանագիտական ուղերձի՝ նոտայի զինանշան պարունակող հատուկ ձևաթղթի վրա, դրվում են ինդեքսն ու նոտայի համարը։ Նոտաներն ուղարկվում են հասցեատիրոջը արտաքին գործերի նախարարության կամ դեսպանության անունից՝ 3-րդ դեմքով (ամսաթվով, ստացողի հասցեով և ստորագրության փոխարեն կնիքով)։ Դիվանագիտական նոտաները չեն ստորագրվում։ Տեքստը բաղկացած է երեք մասից ՝ 1) ներածական հաճոյախոսություն, 2) նոտայի բովանդակություն, 3) վերջնական հաճոյախոսություն ։
Կարս
Կառուցվածք
Միջնադարյան քաղաքների բաղկացուցիչ մասն էր կազմում նաև շահաստանը, որտեղ կենտրոնացած էր ողջ գործարար կյանքը։ Շահաստանը կամ Հին քաղաքը Կարսում` մոտ  30 հա տարածությամբ, փռված էր ժայռազանգվածի հարավային փեշին և բոլոր կողմերից շրջապատված քարե հզոր կրկնապարիսպներով։ Բազմաթիվ  բուրգեր կային դրանց կազմում (հատակագծում` կլոր և ուղղանկյուն)։ Չորս  դարպասներ էին բացվում պարիսպների մեջ (մեկը՝ արևելյան, երկուսը՝ հարավային, մեկը արևմտյան պատերում)։ Բավականաչափ խիտ էին դասավորված ներսի պարսպի ուղղանկյուն  և կիսաշրջան  բուրգերը (10-12 մ հեռավորությամբ)` մեծացնելով  նրա պաշտպանական  նշանակությունը ։
Դիվանագիտական նոտա
Անձնական նոտա
Գրված է նոտայի հատուկ ձևաթղթի վրա, բայց տեքստը կազմվում և կատարվում է առաջին դեմքով՝ ստորագրությամբ, ինդեքս չի դրվում, կնիք չկա։ Ուղարկվում է կարևոր և սկզբունքային նշանակություն ունեցող հարցերի, պետության անվանման փոփոխության, երկկողմ հարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկատվության, ինչպես նաև արձակուրդին վերաբերող դիվանագիտական կորպուսի կամ ԱԳՆ գործընկերներին անձնական նոտաների, հավատարմագրերի հանձնման, ժամանակավոր մեկնման և գործերի ժամանակավոր հավատարմատարի նշանակման վերաբերյալ, արարողակարգային հարցերի, շնորհավորանքների, ցավակցությունների վերաբերյալ։ Ուղարկվում է միայն սուրհանդակի միջոցով։
Կարս
Կառուցվածք
Կարս գետի վրա կառուցված չորս կամուրջների շնորհիվ քաղաքի տարբեր մասերը կապվում էին իրար։ 1880 թվականին ավերվել է դրանցից մեկը, իսկ հին շուկայի մոտ գտնվող Փայտաշեն կամուրջը կամ Մազլումի կամուրջը շարքից դուրս է եկել 1891 թվականին։ Միքայելյան կամուրջը կամ Մետաղյա կամուրջը կառուցվել է 1899 թվականին։ Կարսի Քարե կամուրջը կառուցվել է 10-րդ դարում Կարս գետի վրա, այն առավել հայտնի է նաև Վարդանի կամուրջ անունով։ Միջնադարում այդ եռաչք կառույցը ծառայել է հաղորդակցության և բեռների փոխադրման համար։ Այդ կամուրջը կառուցված բազալտ քարից Կարս ժամանող զբոսաշրջիկների պարտադիր այցելության վայրերից է։ Քաղաքի հին թաղամասերը կամուրջը կապել է Կարսի բերդի և Առաքելոց եկեղեցու հետ։ Կամուրջն անվանել են նաև Վարդանի կամուրջ։ Ավանդության համաձայն՝ կամրջի տակ չարքեր են եղել, ինչն էլ վախեցրել է մարդկանց, ու քահանան ասել է` երբ մարդիկ կանչեն Վարդանին, չարքերը կհեռանան ։
Դիվանագիտական նոտա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագիտություն Կատեգորիա:Գրավոր հաղորդակցություն
Կարս
Կարսի Սուրբ Առաքելոց եկեղեցի
Սուրբ Առաքելոց կամ Տասներկու առաքյալների եկեղեցին Կարսի կարևորագույն հուշարձաններից է, որը կառուցվել է Աբաս Բագրատունի  թագավորի օրոք` 930-940-ական թվականներին։ Այն կենտրոնագմբեթ կառույց է, որի Թմբուկն արտաքուստ 12 նիստանի է, զարդարված զույգ որմնասյուներին  հիմնվող  քանդակազարդ  կամարաշարով։ Մարդու կերպարանքով  բարձրաքանդակներն են կամարաշարի  անկյուններից վեր, որոնք պատկերում են տասներկու առաքյաներին։ Այս մեծ ու փառահեղ կառույցը  ներկայումս  վերածված է մզկիթի, իսկ  առաջին անգամ այն  մզկիթի է վերածվել 1579 թվականին։ Ռուսական կայսրության  իշխանության տակ գտնվելով, 1880-ական թվականներին եկեղեցին  դարձել է ռուսական ուղղափառ եկեղեցի։ Եկեղեցին քեմալականների օրոք երկար ժամանակ լքված է եղել և ծառայել որպես խոտի ամբար։ Այն 1963 թվականին դարձել է թանգարան, իսկ 1988 թվականից կրկին մզկիթի է վերածվել։ Այս կառույցը բոլորելով հազարամյակը ճարտարապետական փոփոխության գրեթե չի ենթարկվել։ Առ այսօր եկեղեցու պատերը զարդարում են արքայական զինանշանը, խաչերն ու առաքյալների պատկերները։ Միայն բացակայում է գմբեթի խաչը, ինչն ամենակարևորն է, և ինչի հետևանքով Կարսի Առաքելոցը կորցրել է իր բովանդակային նշանակությունը  ։
Տնտեսություն
20-րդ դարի սկզբներից քաղաքի տնտեսական կյանքը բավական աշխուժացավ՝ կապված Ալեքսանդրապոլ-Կարս երկաթուղու կառուցման հետ։ Հայ բնակչությունը Կարսում զբաղվում էր արհեստներով, առևտրով, տնայնագործությամբ և արդյունաբերությամբ։ Ալեքսանդրապոլ-Կարս, Կարս-Սարիղամիշ երկաթուղիները էական ազդեցություն էին թողնում նրա տնտեսական կյանքի վրա։ Առաջին երկաթուղին շարք էր մտել 1833 թվականին, իսկ երկրորդը՝ 1915 թվականին, ինչպես նաև խճուղիները։ 19-րդ դարի վերջերին և 20-րդ դարի սկզբներին քաղաքն ուներ սննդի և թեթև արդյունաբերության մի քանի ձեռնարկություններ, մի բավական մեծ սպանդանոց, որտեղ տարեկան մորթում էին մինչև 1000 գլուխ խոշոր եղջերավոր անասուն, որոնց մսից պատրաստում էին ապուխտ և սուճուխ։ Նույն այդ շրջանում քաղաքն ուներ 700-800 խանութ ու կրպակ և ամեն տարի այստեղ կազմակերպում էին տոնավաճառ։ Զգալի տեղ էր գրավում նաև Կարսի տնտեսական կյանքում գյուղատնտեսությունը` դաշտավարությունն ու անասնապահությունը։ Կարսը ներկայումս էլ շատ թե քիչ հայտնի է ավանդույթով եկած արդյունաբերության ճյուղերով` գորգերի ու կոշտ գործվածքների ձեռնարկություններով և կաթի, յուղի, պանրի գործարաններով, որոնք վերակենդանացել են առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքով անկման դուռը հասնելուց հետո ։
Կարսում ծնված նշանավոր հայեր
Այստեղ են ծնվել՝
Քույր քաղաքներ
Կարսի քույր քաղաքներն են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարս Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023 բարելավում Կատեգորիա:Կարսի մարզի բնակավայրեր
Երաշտահավ (մուլտֆիլմ)
Երաշտահավ (Синица), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։
Իվան Կռիլովի համանուն առակի էկրանավորումն է։ Առակը ծաղրում էր Նապոլեոնին, որը պատրաստվում էր պատերազմել Ռուսաստանի դեմ, որն, ըստ առակասացի պատկերավոր արտահայտության` պատրաստվում էր «Այրել ծովը»։
Ֆիլմի վրա աշխատանքը սկսվել է տարհանման ժամանակ, Սամարղանդում, իսկ ավարտվել է արդեն Մոսկվա վերադառնալուց հետո ։
Սյուժե
Ճնճղուկի հետ հանդիպման ժամանակ երաշտահավը գլուխ է գովացել, թե նա կարող է հրկիզել ծովը։ Շուտով այս լուրը տարածվել է անտառի բոլոր բնակիչների շրջանում։ Շատ կենդանիներ հավաքվել էին տեսնելու, թե ինչպես է Երաշտահավը այրում ծովը։ Չկարողանալով դա անել` խայտառակված երաշտահավը հետ է վերադառնում տուն։
Կարծիքներ
Հայտնի ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Ի․ Իվանով-Վանոն ֆիլմը «հաջողակ աշխատանք» է անվանել։ Նրա կարծիքով՝ «ֆիլմը հայրենասիրական էր, լավ է ընդունվել հանդիսատեսի կողմից և թերևս այն ժամանակվա երգիծական ժանրի լավագույն աշխատանքներից մեկն էր»։
Գրականություն
{{Արտաքին հղումներ}} Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Իվանովի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:1944 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Իվան Կռիլովի առակների էկրանավորումներ
Բոյկովո (այլ կիրառումներ)
Բոյկովո, կարող է վերաբերել՝
Լևոն Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)
Լևոն Աբրահամյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Աստերոիդների ցանկ (19801-19900)
Աստերոիդների ցանկ (19701-19800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (19901-20000)
Լիսանի
Լիսանի (19-րդ դար), հայ աշուղ։
Ծնվել է Ախալցխայում։ Բուն անունը եղել է Գաբրիել։ Հորինել է հայերեն և թուրքալեզու երգեր, որոնցից նմուշներ տպագրված են Գ. Թարվեդյանի «Հայ աշուղներ» ժողովածուում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Աշուղներ
Կազայակ-Խուսնուլինո
Կազայակ-Խուսնուլինո (Казаяк-Хуснуллино, Ҡаҙаяк-Хөснулла), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կիիմա (գյուղ, Կոոնգա շրջան)
Կիիմա (Kõima), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(5677) Աբերդոնիա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,835176 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6601 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0103 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1743,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,206459 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,5° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ողնուղեղի սմքախտ
Ողնուղեղի ամքախտ, ողնուղեղի չորուկ (tabes dorsalis)՝ նյարդային համակարգի սիֆիլիսային ախտահարման ուշ ձևերից։ Առաջին ախտանշաններն ի հայտ են գալիս վարակումից 3—30 (հաճախ՝ մոտ 10) տարի հետո։
Փուլեր
Ընթանում է կլինիկական երեք փուլով.
1-ին փուլ
կեղծ արմատային կամ պրեատակտիկ փուլ, սկսվող տաբես, ընթանում է սահող ցավերով մարմնի տարբեր մասերում, լույսի հանդեպ աչքի բբի ռեակցիայի և աքիլլեսյան ջլի ռեֆլեքսի բացակայությամբ։
2-րդ փուլ
Երկրորդ կամ ատակտիկ փուլում, բացի վերոհիշյալ ախտանշաններից, առաջանում է նաև քայլվածքի խանգարում (հիվանդը քայլում է ճոճվելով)՝ հատկապես մութ պայմաններում կամ աչքերը փակելիս և ներքին օրգանների կրիզներ (ցավեր)։
Բուժում
հակասիֆիլիսային դեղամիջոցներ, պենիցիլին և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Ցավ
Ֆորմինի
Ֆորմինի (Formigny), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում :
2017 թվականի հունվարից Էկրամվիլ, Էներվիլ, Լուվիեռ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Ֆորմինի Լա Բատայ համայնքի մաս:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 165 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 117-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %: 117 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 106 անձ (56 տղամարդ և 50 կին): Գործազուրկ են եղել 11 անձ (8 տղամարդ և 3 կին): 48 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նիկա Տուրբինա
Նիկա Տուրբինա, ռուս բանաստեղծուհի, սկսել է բանաստեղծություններ գրել 4 տարեկանից։
Նիկա Տուրբինան ծնվել է 1974 թ. Յալթայում։ 4 Տարեկանում հիվանդացել է ասթմայով ու երբ ծնողները գիշերները հերթապահել եմ իր մոտ, նկատել են, որ հանգերով է խոսում ու սկսել են գրի առնել նրա հանգավորված խոսքերը։ Ութ տարեկանից սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ Երկու տարում բավականին բանաստեղծություններ են կուտակվել, ու մայրը դրանցից մի քանիսը տպագրել է տվել տարբեր գրական թերթերում ու ամսագրերում, որոնք մանգամից արժանացել են սովետական մտավորականության ուշադրությանը։
1984 թվականին Եվգենի Եվտուշենկոի օժանդակությամբ և նախաբանով լույս է տեսել նրա առաջին ժողովածուն՝ «Սևագրությունը», որը նրան մեծ հանրաճանաչություն է բերում։ «Սևագրություն»-ից մեկ տարի չանցած նա Վենեցիայում արժանանում է «Ոսկե Առյուծ» մրցանակին, որին մինչ այդ ռուս գրողներից միայն Աննա Ախմատովան էր արժանացել։ 12 տարեկանում նա արդեն հանդիպել, զրուցել ու բանավիճել էր աշխարհի շատ խոշոր մտավորականների հետ։
Բայց 13 տարեկանում նա դադարեցնում է գրելը։ Հետո սկսվում է դեռահասության բարդ շրջանը։ Անվերջ դեպրեսիաներ, որոնք ավարտվում են 16 տարեկանում 76-ամյա շվեյցարացի հոգեբույժի հետ ամուսնությամբ։
Նիկան տեղափոխվում է Լոզան։ Բայց այս ամուսնությունն էլ չի փրկում նրանա հավերժ մանյակության ու մոտերքում թափառող մահվան զգացողությունից։
Շուտով նա վերադառնում է Ռուսաստան ու ընդունվում թատերական ինստիտուտ (Արմեն Ջիգարխանյանի կուրսը)։ Բայց հարբեցողության ու անվերջ բացակայությունների համար նրան հեռացնում են։ Ինստիտուտի դասախոսներից մեկը՝ Աննա Գալիչը, նրան վերցնում է իր մոտ ռեժիսորական կուրսերի։
Նիկան խոստանում է վերջ տալ հարբեցողությանը, սակայն որոշ ժամանակ անց նորից ամեն ինչ սկսվում է։
1997 թվականին ինքնասպանության փորձ է անում ու փրկվում է միայն հրաշքով ու բազմաթիվ կոտրվածքներով։
Ի վերջո նա լքում է ուսումը ու վերադառնում Յալտա, որտեղ էլ հայտնվում է հոգեբուժարանում։
Բուժման կուրս անցնելուց հետո էլի Գալիչի օգնությամբ դուրս է գալիս հոգեբուժարանից ու վերադառնում է Մոսկվա։
Զբաղվում է ժուռնալիստիկայով։ Կենտրոնական հեռուստատեսության համար հեղինակային հաղորդումների շարք է պատրաստում՝ զրույցներ մահվան մասին։ Հաղորդումը կոչվում էր «Պարտքով կյանք»։ Հետո նորից խավար ու հարբեցողություն։ Հետո նորից օպտիմիզմի պոռթկումներ ու նոր ծրագրեր ու նոր գաղափարներ։ Հետո նորից խավար ու հարբեցողություն։ Ու վերջում՝ մահ (27 տարեկան)։
Դեռ փոքր տարիքում, դեռ այն ժամանակ, երբ ինքը գրում էր, ասել էր, որ ինքը մահանալու է 27 տարեկանում ու իր բոլոր գրածներում կար մահվան սպասումը։
Մահվան պաշտոնական վարկածն է՝ ինքնասպանություն, իսկ իրեն անձամբ ճանաչողների ու այդ օրերին նրա հետ շփված մարդկանց վարկածն է՝ դժբախտ պատահարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Մահվան պատճառը վիճարկելի Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վուկիտիչևո
Վուկիտիչևո (Вукитичеве), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոարխանգելսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վուկիտիչևո գյուղում բնակվում էր 180 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոարխանգելսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուդանշու Պանդեյ
Սուդանշու Պանդեյ (सुधांशु पांडेय, Sudhanshu Pandey, ), հնդկական դերասան, երգիչ, մոդել և պարող։
Կենսագրություն
Սուդանշուն ծնվել է Ուտար Պրադեշ նահանգում։ Կարիերան սկսել է 19 տարեկան հասակում։ Երկրի ամենահայտնի մոդելների հետ աշխատել է որպես մոդել, այնպիսիք ինչպիսիք են՝ Ռոխիտ Բաուը, Ջեյ Ջեյ Բայլայաը, Խեյմեն Տրեյդին, նույնպես արտասահմանյան մոդայական տների վրա ինչպիսին են՝ Ջաֆրանկո Ֆերեն և Dolce & Gabbana: Գործի բերումով Սուդանշուն ապրում էր Հնդկաստանի մայրաքաղաք Դելիում և Մումբայում։ Մումբայում սկսեց նկարահանվել հեռուստատեսություններում՝ գովազդներում և սերիալներում։ Կարիերան սերիալներում Սուդանշուն սկսեց Պրյանկա Չոպրեի և «Որդի» անվան տակ շոուի շնորհիվ։ Սունդշուն կինոկարիերան սկսեց Ակշայ Կումարի շնորհիվ, խորհուրդ տված հեռուստատեսային աստղ պրոդյուսեր Կեշ Ռեմսեյին, որը անցկացնում էր կաստինգ «Խաղացող 420» իր նախագծի համար։ Հետագայում թողարկվեցին՝ «Ինչ է նշանակում սերը», «Խառնաշփոթություն», «Հիշել ամեն ինչ»։ «Միֆ» ֆիլմում նա խաղաց Ջեկի Չանի հետ։ Պրեմիերաների թվում Սուդանշու ֆիլմը «10 պատմություն» թողարկող ընկերություններ «Սպիտակ փետուր» Ասադժայ Գուպտաի և Սանդժայ Դատաի։ Հեռուստատեսական սերիալ «Երկու աստղ» դարձավ Սուդանշուի առաջին հաջողված հեռուստածրագիրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ Կատեգորիա:Մոդելներ Կատեգորիա:Հնդիկ երգիչներ
Աստերոիդների ցանկ (199801-199900)
Աստերոիդների ցանկ (199701-199800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (199901-200000)
Մանիտոբա (լիճ)
Մանիտոբան (Manitoba), լիճ է Կանադայի հարավային մասում, Մանիտոբա նահանգում։ Քաղաքը գտնվում է նահանգակենտրոն Վինիպեգից 75 կմ հեռավորության վրա։ Աշխարհագրական կոորդինատներն են՝ 51°N, -98.75°W։ Լիճը սնուցվում է տարբեր գետերից, որոնք թափվում են այնտեղ։ Լճի հյուսիսարևելյան մասից սկիզբ է առնում Դոֆին գետը։ Լիճը ծանծաղ լիճ է։ Առավելագույն խորությունը 7 մետր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի լճեր Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերիկայի լճեր
Ռիք Ռոս
Վիլյամ Լեոնարդ Ռոբերտս II (William Leonard Roberts II, ), առավել հայտնի որպես Ռիք Ռոս (Rick Ross), ամերիկացի ռեփեր։ Իր դեբյուտային՝ «Port of Miami» ստուդիական ալբոմը նա թողարկել է 2006 թվականին, իսկ ընդհանուր մինչև այժմ նա թողարկել է 8 ստուդիական ալբոմ։ Ռիք Ռոսը նախկինում նաև հանդիսացել է Triple C's հիփ հոփ խմբի անդամ, որը 2009 թվականից չի շարունակում իր գործունեությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ
Օրվինիո
Օրվինիո (Orvinio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 470 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2035։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0765։ Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սան Նիկոլա դե Բարի(San Nicola di Bari)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Գերգ Կիրիազի
Գերգ Կիրիազի (Gjergj Qiriazi, ), ալբանացի հրատարակիչ և գրող։
Կենսագրություն
Գերգ Կիրիազին ծնվել է Մանաստիրում (այժմ՝ Բիտոլա), որը այդ ժամանակ գտնվել է Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ (այժմ՝ Հյուսիսային Մակեդոնիայի տարածք ), որտեղ էլ ավարտել է տեղական դպրոցը։ Ինչպես իր եղբայր Գերասիմը, Գերգը սովորել է Սամոկովի Ամերիկյան քոլեջում, որը գտնվում է Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայի մոտակայքում։ Նա աշխատել է բրիտանական և օտարերկրյա արտասահմանյան աստվածաշնչյան ընկերությունում և եղբոր մահից հետո գլխավորել է Կորչայի աղջիկների առաջին ալբանական դպրոցը։ 1908 թվականին նա ընտրվել է Մանաստիրում գտնվող ալբանական «Բաշկիմի» ակումբի նախագահ, հետագայում դարձել դրա փոխնախագահը ։ 1908 թվականին նա եղել է Մանաստիրի Կոնգրեսի պատգամավոր ։ Գերգ Կիրիազին աշխատել է որպես թարգմանիչ Մանաստիրում գտնվող ավստրո-հունգարական դեսպանատանը ։ 1908 թվականին այնտեղ ստեղծվել է թուրքալեզու միջնակարգ դպրոց (Իդադիե) տղաների համար, իսկ Կիրիազին նշանակվել է ալբաներեն լեզվի ուսուցիչ ։ 1909 թվականին երիտթուրքական կառավարությունը նախատեսում է սպանել Կիրիազին ալբանական ազգային շարժմանը մասնակցելու համար ։
Գերգ Կիրիազին եղել է ալբանական «Ազգային միություն» (Bashkimi i Kombit) հրատարակչության հիմնադիրներից մեկը։ Նա օգնել է եղբորը նրա երկու հատորների հրատարակման գործում՝ «Քրիստոմատիա յուրաքանչյուր ալբանական տան համար» (Hristomathi a udhëheqës për ç'do shtëpi shqiptari), որը հրատարակվել է Մանաստիրում 1902 թվականին և «Սրբազան ճահիճ» (Kënkë të shenjtëruara), որը հրատարակվում է Սոֆիայում 1906 թվականին։ Վերջինս հրատարակվում է Գերգի համահեղինակությամբ և համարվում էր կրոնական բանաստեղծությունների ժողովածու ։
Գերգ Կիրիազին ալբաներեն է թարգմանել Ջոն Բանյանի «Ուխտագնացի ճամփորդությունը Երկնային Երկիր» կրոնական վեպը։ Այն տպագրվել է 1927 թվականին Դորի Կոտի հրատարակչության կողմից «Ճամփորդը» (Udhëtari) վերնագրով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանացի գրողներ Կատեգորիա:Ալբանացի մանկավարժներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1885-86
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1885-86 (FA Cup 1885-86), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 15-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Բլեքբեռն Ռովերս» ֆուտբոլային ակումբը։
Եզրափակիչ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ
1825 (ալբոմ)
1825, «Uma2rmaH» խմբի հավաքածուն, որը լույս է տեսել հինգ տարի համագործակցությունից հետո՝ 2009 թվականին։
Ալբոմ
1825 հանդես է եկել երկու տեսքով՝ սկավառակով և ձայնասկավառակով։ Ալբոմում են հավաքված խմբի 15 լավագույն երաժշտական հավաքածուները, ինչպես նաև մեկ նոր երգ։ Խմբի անունը կապված է իր տարիքի հետ՝ 2008 թվականին լրացավ նրանց խմբի հինգ տարին, կամ 1825 օրը։ Ըստ Ալեկսեյ Մաժաևի, խմբի տեսհոլովակները և երգերը իրար համահունչ են, և թողարկումները արժանի են 3-х-ից 5 հնարավոր ։
Ստեղծագործությունների ցանկ
Երգերի հեղինակ՝ Վլադիմիր Կրիստովսկի, բառերի հեղինակներ՝ Վլադիմիր Կրիստովսկի, Ս. Լուկյանենկո, feat՝ դուետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2009 ալբոմներ
Օտտո Լիլիենթալ
Կառլ Վիլհելմ Օտտո Լիլիենթալ (Karl Wilhelm Otto Lilienthal, ), գերմանական ավիացիայի ռահվիրա, որին անվանել են «թռչող մարդ» ։ Նա առաջինն է եղել, որ պատրաստել է մանրամասն գծագրված, կրկնվող ու հաջողված թռիչքներ ճախրասավառնակներով ։ Թերթերում և ամսագրերում տպագրվել են Լիլիենթալի լուսանկարները սավառնելիս և հիմնավորել հասարակական ու գիտական այն համոզմունքը, որ թռչող սարքերի կիրառությունը հնարավոր է ու իրատեսական։ 1896 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ հերթական թռիչքի ժամանակ, Լիլիենթալն ընկել է 15 մետր բարձրությունից և կոտրել պարանոցը։ Մահացել է հաջորդ օրը։
Վաղ շրջան
Լիլիենթալը ծնվել է 1848 թվականի մայիսի 23-ին գերմանական Պրուսիա նահանգի Փոմերանիա գավառի Անքլամ քաղաքում ։ Կնքվել է Սուրբ Նիկողայոսի եկեղեցում ։ Որոշ աղբյուրներ նրան ծագումով հրեա են համարում ։ Լիլիենթալի՝ միջին խավի պատկանող ծնողները ունեցել են ութ զավակ, որոնցից հինգը մանուկ հասակում մահացել են։ Մնացել են Օտտոն, Գուստավը և Մարիան ։ Երկու եղբայրները միշտ աշխատել են միասին, շարունակ զբաղված են եղել իրենց տեխնիկական, սոցիալական և մշակութային նախագծերի իրականացմամբ։ Դեռ դպրոցական տարիքից Օտտոն ու Գուստավը միասին ուսումնասիրել են թռչունների թռիչը, և ոգևորված երկնքում սավառնելու գաղափարով՝ պատրաստել են կաշեփոկերով ամրացվող թևեր, բայց տղաների թռչելու փորձերը անհաջող են անցել։
Լոացոլո
Լոացոլո  (Loazzolo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 357 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 23 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Օտտո Լիլիենթալ
Վաղ շրջան
1878 թվականի հունիսի 6-ին Լիլիենթալն ամուսնացել է Ագնես Ֆիշերի հետ։ Նրանց միավորել է երաժշտությունը․ Ագնեսը սովորել է դաշնամուր նվագել, իսկ Լիլիենթալը գալարափող է նվագել և լավ տենորային ձայն ունեցել ։ Ամուսնությունից հետո նրանք մշտական բնակություն են հաստատել Բեռլինում և չորս զավակ են ունեցել․ Օտտոն, Աննան, Ֆրիցը և Ֆրիդան ։
Թռիչքներ
Լիլիենթալի մեծագույն ավանդը եղել է ավելի ծանր քան օդը թռիչքի գաղափարի զարգացումը։ Նա թռիչքներ է իրականացրել Բեռլինի մոտ իր կառուցած արհեստական բլրից, նաև Ռինովի շրջակայքի բլուրներից։
Լիլիենթալը իր գծագրերով պատրաստած ճախրասավառնակներով իրականացրել է 2000 թռիչքներ՝ սկսած 1891 թվականից մինչև 1896 թվականի հայտնի վթարը։ Նրա ամենաերկար թռիչքը տևել է 5 ժամ ։
1891 թվականի սկզբին Լիլիենթալը գրանցել է իր առաջին հաջողությունը՝ մոտ 25 մետր հեռավորությամբ կատարած թռիչքներով։ Նա անգամ կարողացել է օգտագործել բլրին հակընթաց փչող 10 մ/վ քամու վերընթաց հոսանքը երկրի հանդեպ անշարժ դիրք գրավելու համար, որպեսզի լուսանկարիչը կարողանա հարմար դիրք գրավել լուսանկարելու համար։ Իսկ 1893 թվականին նա իր ճախրասավառնակով հաղթահարել է 250 մետր հեռավորություն։ Այս ռեկորդը մնացել է աննվաճ մինչև իր մահը ։
Լիլիենթալը հետազոտել ու նկարագրել է թռչունների, հատկապես արագիլների, թռիչքը, կիրառել սխեմաներ նրանց թևերի աերոդինամիկ ուժը բացատրելու համար։ Նա բազմաթիվ փորձարկումներ է կատարել օդագնացության հիմնավորված տվյալներ հավաքելու համար։
Նախագծեր
Իր թռիչքային կարճատև կարիերայի ընթացքում Լիլինեթալը ստեղծել է տասնյակ մոնոպլանների, և երկու բիպլանների մոդելներ ։ Նա իր ճախրասավառնակները գծագրել է այնպես, որ մարմնի քաշը բաշխի հնարավորինս հավասարաչափ՝ անխափան թռիչք ապահովելու համար։ Լիլիենթալը դրանք կառավարել է մարմինը շարժելով ծանրության կենտրոնը փոխելով։ Այդպես են կառավարվում նաև ժամանակակից դելտապլանները։ Այնուամենայնիվ ճախրասավառնակներով դժվար էր մանևրել։ Պատճառն այն էր, որ Լիլիենթալը ճախրասավառնակը պահում էր ուսերով ու կարողանում էր շարժել միայն մարմինն ու ոտքերը, ինչը սահմանափակում էր մարմնի շարժումների, հետևաբար ծանրության կենտրոնի տեղափոխման հաճախականությունը։
Ճախրասավառնակների հանդեպ կիրքը նրան չի խանգարել նորարար լինել նաև իր բիզնեսում։ Նա ստեղծել է շոգեկաթսաների համար փոքրիկ շարժիչ, որն ավելի անվտանգ է աշխատել, քան այն ժամանակվա նմանատիպ շարժիչները։ Այս գյուտը Լիլիենթալին ֆինանսական անկախություն է բերել, և թույլ տվել լիովին կենտրոնանալ ավիացիայի վրա։
Լիլիենթալը 25 արտոնագրային համաձայնագիր է կնքել ։
Թռիչքի վայրեր
Թռչելու առաջին փորձերը Լիլիենթալը կատարել է 1891 թվականի կեսերին Պոտսդամի արևմուտքում գտնվող Կրիելով և Դերվից գյուղերի մոտ գտնվող «Windmühlenberg» կոչվող վայրից ։
1892 թվականին Լիլիենթալի թռիչքների փորձավայր է դարձել Բեռլինի Շթեգլից թաղամասում գտնվող «Maihöhe» բլուրը, որի գլխին նա կառուցել է 4 մետրանող աշտարակաձև կառույց։ Այն ապահովել է բարձր ցատկ, բացի այդ եղել է նրա սարքավորումների պահեստը ։
1894 թվականին Լիլիենթալը կառուցել է արհեստական բլուր Լիչթերֆելդեում՝ իր բնակության վայրին մոտ։ Բլուրը կոչվել է Fliegeberg ։ Այդտեղից նա կարողացել է թռիչքներ կատարել անկախ քամու ուղղությունից ։ Բլրի բարձրությունը 15 մետր էր։ Նրա շրջակայքը միշտ մարդաշատ է եղել. բազմաթիվ հետաքրքրասերն էին գալիս տեսնելու նրա ճախրասավառնակներով թռիչքները ։
Հանրահռչակում
Լիլիենթալի թռիչքների մասին լուրերը տարածվել են Գերմանիայով և աշխարհով մեկ գիտական ու հանրամատչելի ամսագրերում ու թերթերում տպագրվող լուսանկարների միջոցով ։ Նրա թռիչքները «անմահացրել» են լուսանկարչության պատմության ռահվիրա Օտտոմար Անշյուտցը և ամերիկացի ֆիզիկոս Ռոբերտ Վուդը։ Այդ լուսանկարների շնորհիվ նրան սկսել են անվանել «թռիչքների հայր»։
Լիլիենթալը նաև հրապարակել է հոդվածներ տարբեր գիտական ամսագրերում, որտեղ մանրամասնորեն նկարագրել է իր փորձերը։
Վերջին թռիչք
1896 թվականի օգոստոսի 9-ին, ինչպես բոլոր նախորդ հանգստյան օրերին, Լիլիենթալը գնացել է Ռինովի բլուրներ հերթական թռիչքը կատարելու։ Օրը արևոտ է եղել, ոչ շատ շոգ (մոտավորապես 20 °C)։ Առաջին թռիչքները բարեհաջող են եղել, նա անցել է իր սովորական 250 մետր հեռավորությունը։ Չորրորդ թռիչքի ժամանակ Լիլիենթալը սկսել է սրընթաց ցած սլանալ ու չկարողանալով փոխել ծանրության կենտրոնը՝ ընկել է 15 մետր բարձրությունից ։
Փոլ Բեյլիխը՝ Լիլիենթալի ճախրասավառնակների մեխանիկը, նրան ձիասայլով տեղափոխել է Շթոլն, որտեղ տուժածը հետազոտվել է։ Լիլիենթալը ունեցել է պարանոցի կոտրվածք և որոշ ժամանակ անց կորցրել է գիտակցությունը։ Նույն օրը ապրանքատար գնացքով տեղափոխվել է Բեռլին։ Հաջորդ օրն առավոտյան նրան հասցրել են այն ժամանակ Եվրոպայում ամենահայտնի վիրաբույժ Էռնստ ֆոն Բերգմանի հիվանդանոց։ Հիվանդանոց տեղափոխվելուց ընդամենը մի քանի ժամ անց Լիլիենթալը մահացել է։
Մահվանից առաջ Լիլիենթալի արտաբերած վերջին խոսքի տարբեր վարկածներ կան։ Առավել տարածված վարկածը փորագրվել է նրա գերեզմանաքարին․ «Զոհեր պետք է՝ մատուցվեն» ։
Ժառանգություն
Բեռլին-Թեգել օդանավակայանը անվանվել է նրա պատվին՝ «Օտտո Լիլիենթալ»։
Պատկերասրահ
Լիլիենթալին իր թռիչքների ժամանակ հաճախ լուսանկարիչներ են ուղեկցել։ Նրանց թվում է եղել նաև հայտնի լուսանկարիչ Օտտոմար Անշյուտցը։ Նա ինքն էլ էր լուսանկարում իր թռչող սարքերը 1891 թվականից հետո ։ Կան նրա թռիչքների փորձերը փաստող 145 լուսանկարներ, որոնք կարելի է տեսնել նրա թանգարանի՝ «Otto Lilienthal Museum» կայքում։ Լուսանկարչական ժապավենները, որ պահպանվելիս են եղել Մյունխենի Գերմանական թանգարանում, ոչնչացվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ։
Կազայակ-Կուտուշ
Կազայակ-Կուտուշ (Казаяк-Кутуш, Ҡаҙаяҡ-Ҡотош), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (1695)
'Ժողովածու (1695), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 16֊րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,9×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 270 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր մետաքս։ Հիշատակարաններ հետագայի՝ 269բ (16֊րդ դար), 1գ (17֊րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Հյուսիսային կայարան (Փարիզ)
Հյուսիսային կայարան (Գյաղ-դյու-Նող, Gare du Nord), Փարիզի յոթ գլխավոր երկաթուղային կայարաններից մեկը։ Կայարանը գտնվում է Փարիզի 10-րդ շրջանում, պատկանում է ազգային երկաթուղային SNCF կազմակերպությանը։ Կայարանից հնարավոր է անցնել մետրոպոլիտեն (4-րդ և 5-րդ գծերի Գյաղ-դյու-Նող կայարան) և RER քաղաքային էլեկտրագնացքների ցանցին (B, D և E)։ 2002 թվականին կայարանը սպասարկում էր 180 միլիոն ուղևորներ, այդպիսով հանդիսանալով Եվրոպայի ամենամեծ երկաթուղային կայարանը (սպասարկվող ուղևորների թվով) ։ Կայարանը սպասարկում է ինչպես արվարձանային ուղևորափոխադրումներ (Transilien, TER Picardie), այնպես էլ կապը Ֆրանսիայի հյուսիսարևելյան մասի (SNCF-ի գծեր, այդ թվում նաև TGV), Մեծ Բրիտանիայի (Eurostar), Բելգիայի, Նիդերլանդների և Գերմանիայի (Thalys) հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի կայարաններ Կատեգորիա:Փարիզ
Կոիմլա
Կոիմլա (Koimla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աշա Բհոսլե
Աշա Բհոսլե (Asha Bhosle, आशा भोसले, ), (Սանգլի, Բրիտանական Հնդկաստան), Հնդկաստանի ամենահայտնի և հարգված երգչուհիներից (կադրի հետևի) ։ Նա Լատա Մանգեշկարի կրտսեր քույրն է։ Երաժշտական կարիերան սկսել է 1943 թվականին։ Նա 60 տարիների ընթացքում ձայնագրել է ավելի քան 13.000 երգեր  ։ Նրա կատարմամբ երգերը հնչել են շուրջ 1000 ֆիլմերում  ։ 2009 թվականին Աշխարհի ռեկորդների ակադեմիան պաշտոնապես ճանաչել է նրան որպես «ամենաձայնագրված երգչուհին աշխարհում» ։ 2008 թվականին Աշան պարգևատրվել է Հնդկաստանի երկրորդ կարգի ամենաբարձր պետական պարգևով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ երգիչներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կին կիթառահարներ Կատեգորիա:BBC 100 կին
Արձանագրությունը
«Արձանագրությունը» (Le Procès-Verbal), ֆրանսիացի Նոբելյան մրցանակակիր Ժան-Մարի Գյուստավ Լեկլեզիոյի առաջին վեպը, որը Ադամ Պոլլո անունով խնդիրներով մարդու մասին է, որը «ճիգեր է թափում համատեքստի մեջ դիտելու իր տեսածը» և «հաղթահարել հաճախ անհանգստացնող գաղափարները, որոնք միաժամանակ ղեկավարում են ներսից, նրա համար կյանքն աբսուրդ է և դատարկություն» ։
Հայերեն տպագրվել է 2020 թվականին «Զանգակ» հրատարակչությունում ։
Թեմա
Վեպը Ադամ Պոլլոյի մասին է. միայնակ մարդ, որը մեկուսացած է հասարակությունից։ Նրա երկար մազերը և միրուքը նրան մուրացկանի տեսք են հաղորդում։ Պոլլոն նախկին ուսանող է, տառապում է հիշողության կորստով։ Նա չգիտի՝ գուցե բանակից դասալիք է եղել, գուցե հոգեբուժարանից է փախել։ «[Նա] փորձում էր հիշել մի բան, որը վերաբերում էր տասը տարի առաջ տեղի ունեցածին. միգուցե մի արտահայտություն, գուցե բանակից հուշող նշան, գուցե մի անուն կամ վայր, որը ցույց կտար, թե երբ է դա եղել և սպասում, սպասում (մտածում, մտածում) պարզելու, թե որտեղ կարող էր դա տեղի ունենալ» ։
Նա ապօրինի մտնում է ծովափնյա դատարկ առանձնատունը։ Այցելում է քաղաք հազվագյուտ դեպքերում և միայն սակավ կարիքների բավարարման համար (ծխախոտ, թխվածքաբլիթներ և նման բաներ)։ Շուտով մարդկային շփման պակասը նրա վրա սկսում է ազդել թմրանյութի նման, և նա փորձարկում է գոյության տարբեր ձևեր՝ շան կամ առնետի աչքերով, բարձր գիտակցության ձևեր, որոնք հանգեցնում են հալյուցինացիաների։ Այնուհետև Ադամը դիմում է քաղաքի մի փոքր բազմության։ Նրա նյարդային հռետորաբանությունը ավարտվում է ձերբակալությամբ և ապաստանի հանձնառությամբ։ Եվ այնտեղ էլ սկսվում է հարցաքննությունը։