cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայաստանի դատական համակարգ
Դատական իշխանության անկախություն
Դատարանը և դատավորները չպետք է կախված լինեն ո՛չ օրենսդիր, ո՛չ գործադիր պետական մարմիններից, կազմակերպություններից ու անհատներից, նաև՝ վերադաս դատարաններից։ Դատարաններն իրենց գործառույթները կատարում են զերծ մնալով որևէ ազդեցությունից կամ ներգործությունից։
Գինու և Ղրիմի թատրոն
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Յալթայի թանգարաններ Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Հայաստանի դատական համակարգ
Դատական իշխանության ինքնուրույնություն
Դատարաններն գործում են առանց ինչ-որ ենթակայության, օրենքով իրենց տրված լիազորությունների հիման վրա։ Դատարանների կայացրած որոշումները անքակտելի են և չունեն ինչ-որ մեկի հաստատման կարիքը։ Դատարանի որոշումը, որն օրինական ուժի մեջ է, կատարումն պարտադիր է բոլորի համար։
Դատական իշխանության առանձնացվածություն
Դատական համակարգը չի ենթարկվում և չի հարում պետական իշխանության որևէ այլ համակարգի։ Բայց դա չի նշանակում, որ դատական համակարգը լրիվ մեկուսացված է այլ իշխանություններից։ Օրենսդիր մարմինն ընդունում է օրենքներ, որոնց համապատասխան կազմակերպվում և գործում են դատարանները։
Դատական իշխանությունը պատկանում է բացառապես դատարաններին
Դատարանն անկախ և ինքնուրույն մարմին է։ Դատարանը կայացնում է որոշումներ պետության անունից՝ լուծելուվ կոնկրետ վեճերը, պարտադիր ղեկավարվելով օրենքով։
Հայաստանի դատական համակարգը
Դատական համակարգը պետության բոլոր դատարանների ամբողջությունն է, որը միավորում է ընդհանուր խնդիրներ ունեցող, միասնական սկզբունքներով կազմակերպված և գործող, միմյանց հետ արդարադատության իրականացման հարաբերություններով կապված բոլոր դատարաններին։ Հայաստանի Հանրապետության դատարանների ամբողջությունը բաժանվում է 2 ենթահամակարգերի՝
Աղբյուրներ
Հասարակագիտություն, 11-րդ դասարանի դասագիրք, հեղինակներ Գ. Ղազինյան, Ա. Վաղարշյան, Ա. Գյուլբուդաղյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ դատական համակարգ
Քվեդա Բզվանի
Քվեդա Բզվանի (ქვედა ბზვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Վանի շրջան‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Վանից հեռու է 9 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1090 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Վանի շրջան‎‎
Հանրային գրադարան (Կոլմար)
Հանրային գրադարան Կոլմարում, ֆրանսիական Կոլմար քաղաքի գրադարանը, որտեղ պահվում են մեծ թվով միջնադարյան գրքեր և ձեռագրեր։ Քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը գտնվում է Դոմինիկյան վանքի նախկին շենքում ։
Պատմություն
Կոլմարի հանրային գրադարանը գտնվում է նախկին Դոմինիկյան վանքի շենքում։ 1278 թվականի հոկտեմբերին Կոլմար են ժամանել դոմինիկյան եղբայրները, մինչ այդ քաղաքում էին դոմինիկյան Ուինտերլինդեն քույրերը։ 1283 թվականին սկսվել է եկեղեցու շինարարությունը։ Դոմինիկյան եղբայրները կարող էին հումանիտար կրթություն ստանալ դպրոցում, որն այն ժամանակ համալսարանական կրթություն էր ։
Հեղափոխության ժամանակ վանքի նախկին շենքերը բռնագրավվել են։ 1951 թվականին այդ շենքերում տեղավորվել է հանրային գրադարանի հարուստ տոհմային հավաքածուն։ Գրադարանը կառուցել են Մուրբախ աբբայության առգրավված գրադարանի շուրջ, այն պարունակում է առնվազն 1200 ձեռագիր։ Այդ ձեռագրերից ամենահինը թվագրվում է 8-րդ դարով։ Այս շենքը պարունակում է 6-րդ դարից թվագրված 50 000 հատոր, 25 000 էլզասյան փաստաթղթերի հավաքածու, որոնք ներառում են դրամագիտական և պատկերագրական տեղեկություններ։ Այնտեղ կա հանրային ընթերցասրահ և մեդիատեք, որոնք 2012 թվականին տեղափոխվել են նախկին հիվանդանոցի շենքեր ։
Կոլմարի հանրային գրադարանը ներառում է գիտական գրքույկներ, գրականություն, որը հրատարակվել է տարբեր լեզուներով։
Կիրակի օրը գրադարանը փակ է։ Երկուշաբթի և երեքշաբթի գրադարանն աշխատում է առավոտյան 9-ից մինչև 12-ը և 14-ից մինչև 16-ը։ Չորեքշաբթի-ուրբաթ՝ առավոտյան 9-ից մինչև 12:00-ն և 14:30-ից մինչև 18:30։ Շաբաթ օրը գրադարանը բաց է առավոտյան ժամը 9-ից մինչև 16:00 ։
Գրադարանը գտնվում է 1 Place des Martyrs de la Résistance հասցեում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գրադարաններ
Տիիռաստե
Տիիռաստե (Tõõraste), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Հաասլավա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Հաասլավա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սլոբոդկա (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)
Սլոբոդկա (Слобідка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1537 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդկա գյուղում բնակվում էր 782 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1996 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 391,78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1537 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիստերիա չինական
Վիստերիա չինական (Wisteria sinensis), դեկորատիվ ծառատեսակ։ Պատկանում են բակլազգիների Պատահական էջընտանիքի թիթեռածաղկավորների ենթաընտանիքին։ Ընձյուղների երկարությունը հասնում է 25-30 մ-ի և ծածկված են մետաքսանման աղվամազով։ Կազմված է 7-13 տերևներից՝ 30 սմ երկարությամբ։ Երիտասարդ տերևները մազմզուկապատ են։ Ծաղիկներն ունեն 2,5 սմ երկարություն։ Ունդերը դարչնագույն են կամ մոխրադեղնավուն, հասունանալիս ունենում են 1-3 սերմ։
Ծաղկում են ապրիլ-մայիս ամիսներին, իսկ պտուղները հասունանում են նոյեմբերին։ Լուսասեր, ջերմասեր և շոգադիմացկուն բույս է։ Դիմանում է 30-32 °C ցրտին։ Բազմանում է սերմերի միջոցով։
Տարածված է հիմնականում Չինաստանում։ Մշակվել է Երևանում, Ախթալայում, Իջևանում։
Դուգլաս դա Սիլվա
Դուգլաս դա Սիլվա (Douglas da Silva, ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Ժոինվիլ» ակումբի պաշտպան։
Կարիերա
Կարիերան սկսել է «Ատլետիկո Պարանաենսե» ֆուտբոլային ակումբում։ Խաղալով այստեղ մեկ տարի՝ տեղափոխվել է Իսրայել, սկզբնապես 3 մրցաշրջանով հանդես է եկել Կֆար Սավա քաղաքի «Հապոէլ»-ի կազմում, իսկ 2008 թվականին հայտնվել է Թել Ավիվի նույնանուն ակումբում. նույնքան ժամանակ էլ խաղացել է այստեղ։ 2011 թվականի հունվարի 5-ին պայմանագիր է կնքել Ավստրիական Բունդեսլիգայի «Ռեդ Բուլլ»-ի հետ։
Ձեռքբերումներ
* Ռեդ Բուլլ Զալցբուրգ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ
Հովազաձորի գերիները (ֆիլմ)
Հովազաձորի գերիները, Վախթանգ Անանյանի համանուն վեպի հիման վրա նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Հինգ դպրոցականներ, գնալով Հովազաձոր, չեն հասցնում վերադառնալ մինչև մութն ընկնելը, իսկ գիշերը տեղացող ձյունը փակում է ձորի նեղ ելքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Յուրի Երզնկյանի ֆիլմեր
Շիվրաշ
Շիվրաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կլյուչարյովո (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)
Կլյուչարյովո (Ключарёво, Ключарёв), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 85 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բաքվի մետրոպոլիտեն
Բաքվի մետրոպոլիտեն (Bakı Metropoliteni), Ադրբեջանական Հանրապետության մայրաքաղաք Բաքվում գտնվող մետրոպոլիտենի համակարգ։ Բաքվի մետրոպոլիտենը սկսել է իր աշխատանքը 1967 թվականի նոյեմբերի 6-ին՝ Թբիլիսիի մետրոպոլիտենի բացումից մեկ տարի հետո և Մոսկվայի, Պետերբուրգի, Կիևի և Թբիլիսիի մետրոներից հետո դարձել է ԽՍՀՄ-ում 5-րդը։ Բաքվի մետրոպոլիտենից հետո ԽՍՀՄ-ում երկար ժամանակ մետրոներ չէին կառուցում, երբ ի վերջո բացվեց Խարկովի մետրոն։
Այժմ Բաքվի մետոպոլիտենն ունի 27 կայարան, իսկ գծերի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 40,3 կմ։ Որոշ ժամանակ առաջ Բաքվի մետրոն ուղևորության վարձով ամենաէժան մետրոներից էր (մեկ ուղևորության արժեքը 2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ կազմում էր $0.20, իսկ Փհենյանի մետրոյում՝ $0.03)։ Գոյություն ունեցող երկու գծերի համար գործում է գնացքների շարժման բարդ կառուցվածք, որը պայմանականորեն կարելի է բաժանել 5 երթուղիների (2010 թ. դրությամբ)։
Կանաչ գիծ
Այս գիծը ձևավորվել է Շահումյան (այժմ Շահ Իսմայիլ Խաթաի) կայարանի բացման հետ։ Այժմ գիծը աշխատում է Կարմիր գծի հետ ճյուղաձև սկզբունքով, բայց նախատեսվում է ինքնուրույն երթուղի կազմակերպել, Ջաֆար Ջաբարլի և Նիզամի կայարանների միջև կապ ստեղծելուց հետո։
1995 թ. հրդեհը
1995 թ. հոկտեմբերի 28-ին նույն՝ Բաքվի մետրոյում պատահեց հրդեհ, որն աշխարհի մետրոպոլիտենների պատմության մեջ զոհերի քանակով խոշորագույն պատահարն էր։ Պաշտոնապես հայտարարված տվյալների համաձայն, հրդեհի արդյունքում զոհվեց 286 ուղևոր (այդ թվում՝ 28 երեխա) և երեք փրկարար։ Վիրավորների թիվը կազմեց 270 հոգի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ
Ղռմաղելե (Լանչխութի շրջան)
Ղռմաղել (ღრმაღელე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 25 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 835 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ալեքսանդր Լյուբիմով
Ալեքսանդր Լյուբիմով (Алекса́ндр Миха́йлович Люби́мов, ), ռուս և խորհրդային նկարիչ, գծանկարիչ և մանկավարժ, պատկերանկարիչ և ժանրային գեղանկարիչ։ Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի և Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայի պրոֆեսոր, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Լյուբիմովը ծնվել է 1879 թվականի փետրվարի 25-ին, Կուրսկայա նահանգի Դմիտրիևսկի գավառի Պալցևո գյուղում, ազնվականի ընտանիքում։ 1892 թվականին Լյուբիմովի ընտանիքը մեկնել է նախ Կուրսկ, այնուհետև` Սանկտ Պետերբուրգ։
1895-1901 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայում։ 1901 թվականից ազատ ունկնդիր է եղել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիային կից Բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարանում` Իլյա Ռեպինի արվեստանոցում։ «Կայեն» (30.10.1909 թվական) նկարի համար ստացել է նկարչի կոչում։
1909 թվականին ավարտելով Բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարանը` Ալեքսանդր Լյուբիմովը Իլյա Ռեպինի խորհրդով, 1912-1919 թվականներին գլխավորել է Խարկովի գեղարվեստական ուսումնարանը։
1927 թվականին Լյուբիմովը վերադարձել է Լենինգրադ։ Դասավանդել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում և Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայում ։
Ալեքսանդր Լյուբիմովը 1900 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Նկարել է դիմանկարներ, ժանրային և պատմական կոմպոզիցիաներ և բնանկարներ։ Ստեղծել է երգիծաբանական գծապատկերներ, թատերական ուրվանկարներ և ծաղրանկարներ։ Աշխատել է յուղաներկերով, ջրաներկերով, գուաշներով, պաստելներով և մատիտներով։ Ալեքսանդր Լյուբիմովի ստեղծագործությունների անհատական ցուցահանդեսները անց են կացվել 1949 թվականին Լենինգրադում և 1991 և 1998 թվականներին Սանկտ Պետերբուրգում։
Ալեքսանդր Լյուբիմովի գեղարվեստական ոճն աչքի է ընկնում երանգների բազմազանությամբ, ավարտուն նկարներով, ազատ, ընդարձակ ձևերով։ Օգտագործել է տարատեսակ ֆակտուրա` խամրած գունային հետքերից մինչև թափանցիկ ռեֆլեքսներ ու ստվերներ, որոնք ստեղծում են ձևի ծավալային-ընդարձակ բնույթ։
1932 թվականից Ալեքսանդր Լյուբիմովը դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
Ալեքսանդր Լյուբիմովի աշակերտներն են եղել հայտնի նկարիչներ և դասախոսներ Յուրի Նեպրինցևը, Նիկոլայ Տիմկովը, Ալեքսանդր Դեյնեկան, Ալեքսանդր Լակտիոնովը, Պյոտր Բելոուսովը, Միխայիլ Կոզելը և այլն։
Նրա ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Գերմանիայի, Իտալիայի և այլ երկրների բազմաթիվ թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Բարվինովկա (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)
Բարվինովկա (Барвинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1587 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բարվինովկա գյուղում բնակվում էր 698 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4112 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 169,75 մարդ/կմ²։
(9842) Ֆունակոշի
(9842) Ֆունակոշի (Funakoshi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 15-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,245825 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0441 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4476 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1229,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292847 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,91° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Այվոր Արմսթրոնգ Ռիչարդս
Հիմնական աշխատություններն են՝ «Գրական քննադատության սկզբունքները» (1924), «Գիտություն և պոեզիա» (1926), «Գործնական քննադատություն» (1929), «Ինչպես կարդալ էջը» (1943)։ Քննադատության մեջ իմաստաբանական ուղղության հիմնադիրներից է և ամերիկյան «նոր քննադատության» նախակարապետներից։ Կարևորը համարել է լեզվական քննությունը, բառի հարուստ նրբիմաստների որոնումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրականագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ
Ալտուխինո
Ալտուխինո (Алтухино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլիզա Դուշկու
Էլիզա Պատրիսիա Դուշկու (անգլ.՝ Eliza Patricia Dushku, ), ալբանական ծագմամբ ամերիկյան դերասանուհի, պրոդյուսեր։ Առավել հայտնի է հեռուստատեսային դերերով, որոնցից առանձնացվում են «Բաֆֆի՝ վամպիրներին բնաջնջողը», «Հրեշտակը», «Տիկնիկների տունը» և այլ հեռուստասերիալներ։
Դուշկուի մասնակցությամբ առավել հայտնի ֆիլմերից են «Ճշմարիտ սուտը», «Նոր տղան», «Հասի՛ր հաջողության», «Ջեյն ու Լուռումունջ Բոբը հակահարված են տալիս» և այլն։
Վաղ տարիներին հաճախել է դաշնամուրի, թմբուկի, ինչպես նաև տարբեր ոճի պարերի խմբակներ։ Առաջին դասարանից եղել է Ուոթերթաունի մանկական թատրոնի հիմնական դերասանական կազմի անդամ։ Բացի ֆիլմերում և հեռուստատեսությունում հանդես գալուց, Դուշկուն երբեմն Ուոթերթաունի մանկական թատրոնում երգում է լսողական խնդիրներ ունեցող երեխաների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Շառլ Պեռո
Շառլ Պեռո (Charles Perrault, ), ֆրանսիացի գրող, բազմաթիվ հեքիաթների հեղինակ։
Կենսագրություն
Այդ տարիներին փոթորկված էր գրական աշխարհը Ֆրանսիայում։ Մեծ վիճաբանություն էր ծավալված անտիկ և նոր շրջանների գրականության համեմատության շուրջը։ Պեռոն լուսավոր ու խոստումնալից էր տեսնում նոր գրականությունը։ Ըստ նրա, ֆրանսիական գրականությունն անտիկ շրջանում դեռևս իր բարձրակետին չի եղել։ Այդ թեմայով էլ նա հրատարակում է իր չորս հատորանոց գրական հետազոտությունները, որոնք նախորդում էին աշխարհահռչակ հեքիաթներին։ Պեռոն հայր դարձավ, երբ արդեն բավականին տարիք ուներ։ Իսկ մինչ այդ նա երկար տարիներ խորհրդածում էր մի սերունդը մյուսից բաժանող, մանկության ու հասունության միջև ընկած գաղտնի սահմանների մասին։ Եվ ըստ նրա, անհրաժեշտ է մաքուր պահել երեխաների մանկությունը, հեռու կյանքի վեր ու վար ճանապարհներից, ստից ու կեղծիքից։ Պետք է պահպանել երեխաների մանկությունը և, նրանց նրբորեն նախապատրաստել սեփական հասունության հետ հանդիպմանը։
Ստեղծագործական աշխատանք
1697 թվականին, երբ առաջին անգամ հրատարակվեց հեքիաթների ժողովածուն, Շառլ Պեռոն 69 տարեկան էր, իսկ նրա որդին՝ 17։ Այդ օրվանից սկսած չեն դադարել վիճաբանություններն այն հարցի շուրջը, թե իրականում ո՞վ է հեքիաթների հեղինակը։ Պատճառն այն էր, որ առաջին հրատարակության մեջ որպես հեղինակ, գրվել է նրա որդու անունը՝ Պիեռ դ' Արմանկուր։ Ի՞նչն է դրդել Պեռոյին անելու այդ։ Արդյո՞ք իր ծերունական հասակից անհարմար զգալը։ Կամ, գուցե, հայր ու որդի, որ սովորություն ունեին գիշերային երկար ժամեր անցկացնելու միասին, հենց այդ ժամերին էլ միասի՞ն էին ստեղծում իրենց հերոսներին, միասին էին գտնում նրանց փրկության ճանապարհն ու միասին էլ կործանում չար ու եսասեր հերոսներին։ Եթե այդպես է, ուրեմն հեքիաթներն ստեղծվել են ծերունի հոր իմաստուն մտքով և երեխայի պարզամտությամբ։ Եվ, որովհետև, հեքիաթները գրվել են սագի փետուրով, հայր ու որդի ժողովածուն վերնագրել են «Իմ սագ մայրիկի հեքիաթները»։ Այն բաղկացած էր յոթ հեքիաթներից՝ «Կարմիր գլխարկը», «Կոշկավոր կատուն», «Մոխրոտը» և այլն։ Նրանց սյուժեները վերցված են ժողովրդական ստեղծագործություններից։
Հեքիաթներն ունեն բարոյա-խրատական միտում և գրեթե բոլորը վերջանում են այդպիսի միտք ունեցող չափածո խոսքերով։ Նա հաճախ հեքիաթներում համարձակորեն հրաժարվում է թագավորների ու թագաժառանգների առջև խոնարհվելուց, նրանց ներկայացնելով եսասեր ու հիմար։ Պեռոյի հերոսները ուժեղ ու չար հակառակորդին հաղթում են սեփական կամքի ու հնարամտության շնորհիվ։
Պեռոն համոզված է, որ ողբերգական րոպեներն անհրաժեշտ են երեխաների դաստիարակության համար։ Որքա՜ն մեծ ապրումներ են ունենում երեխաները Կարմիր գլխարկի, Մոխրոտի կամ մյուսների համար։ Դրանք էլ հենց կարելի է համարել մանկական տառապանքներ։ Իսկ, երբ մտաբերում ենք Դոստոևսկու այն խոսքը, որ տառապանքը մարդկության կյանքում ամենագլխավոր օրենքն է, ապա Շառլ Պեռոն համարվում է հմուտ դաստիարակ ու մանկան հոգեբան։
Պեռոի հեքիաթները երեխաներին հմայում են ոչ միայն իրենց գեղեցիկ ձևավորված հրատարակություններով։ Դրանց անդրադարձել են հայտնի կոմպոզիտորներ Պրոկոֆևը («Մոխրոտը» բալետը), Ռոսսինին («Մոխրոտ» օպերա), Չայկովսկին («Քնած գեղեցկուհին» բալետ) և այլն։
Ճանաչումը
Պեռոն հռչակվել է «Սագ մայրիկիս հեքիաթները կամ Անցած ժամանակների պատմություններ ու հեքիաթներ՝ խրատներով» (1697 թվական) ժողովածուով, որտեղ զետեղել է 8 հեքիաթ, մտածելով որ հեքիաթի «ցածր» ժանրը կարող է վարկաբեկել իր արդեն ձևավորված հեղինակությունը, ժողովածուն հրատարակել է 19-ամյա որդու՝ Պեռո դ’Արմանկուրի անունով։
Ստեղծագործական առանձնահատկություններ
Պեռոն անտիկ ավանդական հեքիաթին հակադրել է «գովաբանական և ուսուցողական բովանդակությամբ» ժողովրդական հեքիաթը («Կարմիր գլխարկ», «Փուփուշիկ Ռիքեն», «Մատնաչափիկը», «Կախարդուհին»)։
Գրողի հեքիաթները և՛ հեքիաթային են, և՛ ռեալիստական հերոսներն իրական մարդիկ են։ «Կոշկավոր կատուն» հեքիաթի գլխավոր հերոսը՝ կատուն, ճարպիկ «երիտասարդ» է, որը խորամանկորեն ու հնարամտությամբ ոչ միայն կարգավորում է տիրոջ ճակատագիրը, այլև ինքն է դառնում «երևելի անձ»։ «Մոխրոտիկը», «Կապույտ Մորուքը», «Քնած գեղեցկուհին», «Էշի կաշին» հեքիաթներում գեղեցիկ ու բարի հերոսուհիները հաղթում են չարին։ Պեռոն հեքիաթներում քննադատել է ազնվականների տգիտությունն ու մեծամտությունը, գովաբանել հասարակ մարդկանց առողջ մտածելակերպը։
Նոր սերնդի գրողներ
Գրողի հեքիաթները մեծապես ազդել են ապագա հեքիաթագիրների՝ Յակոբ և Վիլհելմ Գրիմ եղբայրների, Հանս Քրիստիան Անդերսենի և ուրիշների ստեղծագործությունների վրա։
Պեռոն գրել է նաև այլաբանական պոեմներ, ներբողներ, ուղերձներ, հրատարակել «XVII դարի Ֆրանսիայի հռչակավոր մարդիկ» հանրագիտարան-բառարանը, որտեղ ներկայացրել է 100-ից ավելի գիտնականների, բանաստեղծների, պատմաբանների, բժիշկների, նկարիչների կենսագրություններ։
Օպերաներ
Պեռոյի հեքիաթների սյուժեներով օպերաներ են ստեղծել Ջակոմո Ռոսսինին՝ «Մոխրոտը», Բելա Բարտոկը՝ «Կապույտ Մորուք դքսի դղյակը», և ուրիշներ, բալետներ՝ Պյոտր Չայկովսկին՝ «Քնած գեղեցկուհին», Սերգեյ Պրոկոֆևը՝ «Մոխրոտը», և ուրիշներ, նկարահանել են մուլտիպլիկացիոն և գեղարվեստական կինոնկարներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Մանկագիրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փաստաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քննադատներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Տոոսի
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Հալլիստե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ջեմմա Անանյան
Ջեմմա Գուրգենի Անանյան, ՀԽՍՀ և ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1931 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:Իջևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ կոմունիստներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Ցոլակ Խանզադյան
Ցոլակ Խորենի Խանզադյան, հայ գրականագետ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ղարաքիլիսա քաղաքում։ 1905 թվականին ավարտել է Լազարյան ճեմարանը, 1912 թվականին՝ Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Մի քանի տարի ապրել է Բաքվում, մասնակցել տեղի գրական-մշակութային կյանքին։ Բաքվում աշխատակցել է «Գործ» ամսագրին և «Բաքվի ձայն» թերթին, մասնակցել տեղի հայկ. համայնքի գրական-մշակութային կյանքին։
Գրական պրոցեսին բուռն մասնակցություն է ունեցել 1910-1920-ական թթ.՝ հիմնականում հանդես գալով մարքսիստական գրականագիտության դիրքերից։ Այս շրջանում է գրել «Ակամա Հերոստրատները» (1913), «Րաֆֆիի գեղարվեստական հայացքները» (1913), «Քննադատության իրավունքը» (1913), «Ռեալիզմը թատրոնում» (1913), «Ալեքսանդր Ծատուրյան» (1917), «Միքայել Նալբանդյանի «Դիվանի» առթիվ» (1933) և այլ հոդվածներ (մի մասը՝ «Գրասեր» կեղծանվամբ), որոնք կարևոր ներդրում են հայ գրականագիտության մեջ։ Րաֆֆու, Նալբանդյանի, Ծատուրյանի, Թումանյանի ստեղծագործություններին տրված Խանզադյանի բնութագրումները հայ գրականագիտական մտքի լավագույն արտահայտություններից են։
1921 թվականին հրավիրվել է Երևան, նշանակվել նորաստեղծ համալսարանի հասարակական ֆակուլտետի դեկան, ապա եղել է ռուս և անտիկ գրականության ամբիոնի վարիչ։ 1922 թվականից դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում, եղել է համալսարանի ռուս գրականության ամբիոնի վարիչը։ Կյանքի վերջին տարիներին զբաղվել է Լենինի երկերի թարգմանությամբ։ Մահացել է 1935 թվականին Մոսկվայում, թաղվել է Երևանում, Կոմիտասի անվան պանթեոնում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Լազարյան ճեմարանի սաներ Կատեգորիա:Կոմիտասի անվան պանթեոնում թաղվածներ
(1962) Դյունան
(1962) Դյունան (Dunant), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի նոյեմբերի 24-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,187612 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4476 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9276 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2078,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173183 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,55° անկյուն։
Կյախտա
Կյախտա, քաղաք, Բուրյաթիայի Հանրապետությունում Կյախտայի շրջանի կենտրոնը։ 20 հզ. բն. (2021) : Կան մանածագործական–տրիկոտաժի ֆաբրիկա, սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ, բժշկական ուսումնարան, հայրենագիտական և Սուխե Բատորի թանգարաններ։
Կյախտայից են սկսվել կամ այնտեղ ավարտվել Կենտրոնական Ասիան ուսումնասիրող Ն. Մ. Պրժևալսկու, Պ. Կ. Կոզլովի, Գ. Ն. և Ա. Վ. Պոտանինների, Վ. Ա. Օբրուչևի և ուրիշների ճանապարհորդությունները։ Հիմնադրվել Է 1727-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բուրյաթիա հանրապետության Կյախտինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:1727 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քվեդա Գորա
Քվեդա Գորա (ქვედა გორა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Վանի շրջան‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Վանից հեռու է 18 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 957 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Վանի շրջան‎‎
Սոֆիևկա (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)
Սոֆիևկա (Софіївка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոֆիևկա գյուղում բնակվում էր 314 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 382,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պանյուշիխա
Պանյուշիխա (Панюшиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Շիրբաթ
Շիրբաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արյուն (հեռուստասերիալ)
Արյուն, 2015 թվականի հարավկորեական սերիալ, որում նկարահանվել են Ան Ջե Հյոնը, Ջի Ջին Հեն, Կու Հե Սոնը և Սոն Սու Հյոնը    ։ Այն ցուցադրվել է KBS2 հեռուստաալիքով 2015 թվականի փետրվարի 16-ից մինչև ապրիլի 21- ը, երկուշաբթի և երեքշաբթի օրերին ժամը՝ 22։00։ Սերիալը ունի 20 սերիա։
Սյուժե
Մի շարք երկրների մշակույթներում կան լեգենդներ վամպիրների մասին։ Իսկ եթե դրանք լեգենդներ չե՞ն, այլ իրական հիվանդություն, որը գոյություն ունի աշխարհում արդեն մի քանի դար։ VBT- 01 վամպիր դառնալու վիրուս է, որը մարդկանց վերածում է արյունախում հրեշների։ Այն անբուժելի է, շատ լրջորեն փոփոխում է օրգանիզմը, դանդաղեցնելով ծերացումը, ուժի և արագության մեծացում, լավացնելով ըմբռնումը, հնարավորություն է տալիս վերականգնվել։ Թվում է, թե այս վիրուսը պարգև է, բայց իրականում այն անեծք է, քանի որ նրա պատճառով մարդը անընդհատ զգում է արյան կարիք։
Պակ Ջի Սանգը վարակվել է վիրուսով, երբ նույնիսկ ծնված չի եղել։ Նրա ծնողները եղել են վամպիր, այդ պատճառով տղան ծնվել է այդպիսին։ Այն իսկապես եղել է բացառիկ երևույթ, երբ հիվանդությունը ամբողջությամբ անցել է երեխային ժառանգականության միջոցով։ Տղայի ծնողները եղել են բժիշկներ և հետազոտել են իրենց հիվանդությունը, որպեսզի այն բուժեն։ Նրանք վստահ էին, որ մի օր իրենց յուրահատուկ երեխայի շնորհիվ կգտնեն բուժումը։
Միայն թե եղել են նաև այլ գիտնականներ, ովքեր երազել են օգտագործել վիրուսը իրենց շահերի համար, սովորել նրա հիման վրա առանձնացնել միջոցներ, որոնք տալիս են վամպիրի հիմնական ունակությունները. վերականգնումը և հսկայական ֆիզիկական ուժը։ Այդ գիտնականները երազում էին բռնել Ջի Սանգին, քանի որ վամպիրիզմը նրա բնույթն է, այլ ոչ թե հիվանդություն։ Ծնողները կարողացել են փրկել նրան, բայց նրանք զոհվել են։ Տղան մեծացել է, երազելով վրեժխնդիր լինել իր մահացած ընտանիքի համար։
Ջի Սանգը դարձել է հայտնի բժիշկ ուռուցքաբանության ոլորտում։ Նա եղել է կամավոր պատերազմի ժամանակ, և աշխատել է աշխարհի խոշորագույն հիվանդանոցներում, բուժել է հազվադեպ դեպքեր։ Բայց նա ամեն ինչ թողնում է, որպեսզի վերադառնա Կորեա, քանի որ, այնտեղ երևացել է իր ծնողներին սպանած հանցագործների հետքերը։ Նա դարձել է ուռուցքաբանության բաժնի գլխավոր, այն հիվանդանոցում, որտեղ տանում էին հացնագործների հետքերը։ Տղան սկսում է իր ունակությունները օգտագործել հօգուտ հիվանդների, և միաժամանակ փորձում էր ազատվել վիրուսից, գտնել բուժում, որպեսզի կրկին դառնա սովորական մարդ։ Նույն պահին հետևելով թշնամուն, նա ավելի լավն էր դառնում, լավացնելով իր ունակությունները, վերածվել է կատարյալ վամպիրի։ Բայց որքան շատ էր նա ուժեղանում, այնքան շատ էր մեծանում հասարակ մարդ լինելու ցանկությունը։
Գլխավոր հերոսներ
Փաք Ջի Սանը գեղեցիկ է, հարուստ, խելացի, հիվանդանոցի ուռուցքաբանության բաժնի գլխավոր։ Նրա ծնողները վարակվել են «վամպիրի» վիրուսով։ Եվ նա համապատասխանաբար ծնվել է վամպիր։ Որպեսզի դառնա մարդ, նա անցկացնում է կլինիկական հետազոտություններ։ Իսկ իր վամպիրի ունակությունները օգտագործում է օգուտ մարդկանց։ Լի Ջե Ուկը նույնպես վամպիր է։ Նա հարուստ է, ունի հումորի զգացում, և ընդհանուր առմամբ նա կատարյալ է։ Յու Ռի Տան աշխատում է բժիշկ հիվանդանոցում, որը տնօրինում է իր հորեղբայրը։ Մեծացել է հարուստ, ազնվական ընտանիքում, այդ պատճառովել երես առած և ամբարտավան է։ Մի անգամ փոքր տարիքում մոլորվել է անտառում, և նրան փրկել է մի տղա։ Նա միշտ հիշում է այդ դեպքը։
Մեծարանք
Չնայած նրան, որ Կորեայում վարկանիշը ցածր է եղել, բայց միջազգայինում այն մեծ ճանաչման է արժանացել և դարձել է համար 1-ը, Drama Fever, Viki, and My Asian TV հեռուստաալիքներում առաջին սերիայից մինչև վերջին սերիան։ Սերիալը զբաղեցրել է Չինական վեիբեյի 1-ին տեղը Թեժ թեմա ցանկում և 6-րդ տեղը Drama Fever Top 10 Most Popular Korean Drama of 2015-ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2015 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ֆենտեզի հեռուստասերիալներ
Կլյուչեիխա
Կլյուչեիխա (Ключеиха), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալտուխովկա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Ալտուխովկա (Алтуховка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 125 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
EinsPlus
EinsPlus, գերմանական թվային հեռուստաալիք ARD ընկերության «ARD Digital» թվային հեռուստատեսության փաթեթի կազմում։ Հիմնվել է 1997 թվականի օգոստոսի 29-ին «EinsMuXx» անվանումով, ստացել է ներկայիս անվանումը 2005 թվականի ապրիլի 23-ին ։ Հեռուստաալիքը տարածվում է կաբելային և արբանյակային ցանցերով Գերմանիայի ողջ տարածքով, իսկ Հարավային Գերմանիայում (Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Բավարիա և Ռեյնլանդ-Փալատինաթ մարզերում)՝ նաև տարածքային թվային ցանցերով ։ 2014 թվականի հունվարից նախատեսվում է հեռարձակում սկսել բարձր պարզության ֆորմատով (HD) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Գերմանալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:ARD Կատեգորիա:Գերմանիայի հեռուստաալիքներ
Ճալա (Լանչխութի շրջան)
Ճալա (ჭალა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լանչխութից հեռու է 2,5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 288 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լանչխութի շրջան
Տոոստե
Տոոստե (Tooste), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Տուրուբերան
Տուրուբերան, գրաբարում նաև՝ Տաւրուբերան, Կողմն Տարաւնոյ, Տարօնոյ աշխարհ, Տաւրոյ բերան, Մեծ Հայքի չորրորդ նահանգ։ Նահանգը եզակիներից էր Մեծ Հայքում, որ արտանքի սահման չուներ։ « Աշխարհացոյց »–ի ընդարձակ խմբագրության մեջ Տուրուբերանում նշված են է 14 գաառներ, մինչդեռ համառոտ խմբագրությունում դրանք 16-ն են ։
Անվանում
Տուրուբերանն իբրև «Աշխարհ»–ի անուն հազվադեպ է հիշատակվում։ Մեր հին մատենագիներից այդ անունը հիշատակում են միայն Եղիշեն, Մովսես Խորենացին և « Աշխարհացոյց »–ի հեղինակ Անանիա Շիրակացին։ Գործ է ածվել երկու ձևով՝ Տուրուբերան և Տարուբերան։ Ըստ որում Անանիա Շիրակացին զգալով որ այդ անունը քիչ գործածական է և անծանոթ շատերի համար, անմիջապես ծանոթացնում է, որ Տուրուբերանը հենց Տարոնի աշխարհն է («կողմն Տարօնոյ») ։ Այսպես, այս երկրի համար ավելի գործածական է եղել «Տարոնի աշխարհ» անունը։ Նրա անվանումը  ծագում է Տավրոսյան լեռների անվանումից, այսինքն՝ «Տուրուբերան» նշանակում է Հայկական Տավրոսի մոտ գտնվող։ Աշխարհը սկզբնաղբյուրներում հայտին է նաև Տարօնոյ երկիր կամ աշխարհ անունով, քանի որ նրա ամենամեծ գավառը, որտեղ գտնվել է նաև քաղաքականա կենտրոնը եղել է Տարոնը ։ Սկզբնաղբյուրներում Տուրուբերանը երբեմն կոչվում է նաև նաև Հաշտենից երկիր, քանի որ դեռևս Պտղոմեոսի ժամանակներում աշխարհը հարևան Ծոփքի Հաշտյանք գավառի հետ մեկ նահանգ է կազմել։ Նահանգը եզակիներից էր Մեծ Հայքում, որ արտանքի սահման չուներ ։
Պատմություն
Տուրուբերանը Սելևկյանների տիրապետության վերջին շրջանում մտել է Մեծ Հայքի սատրապության մեջ, այնուհետև եղել է Մեծ Հայքի թագավորության կենտրոնական նահանգներից։ Տուրուբերանի Տարոն, Հարք և Ապահունիք գավառներով է անցել «Արքունի պողոտան »։ Հետագայում նշանավոր էին նաև Տուրուբերանով անցնող Կարին (Թեոդոսուպուլիս) – Մանազկերտ – Խլաթ – Բաղեշ (Բիթլիս) – Մծբին, ինչպես նաև Արտաշատ – Մանազկերտ – Տիգրանակերտ ճանապարհները։ Քաղաքներից նշանավոր էին Մանազկերտը, Արճեշը, Արծկեն, Խլաթը , Մուշը , Խնուսը և այլն ։
Տուրուբերանի տարբեր գավառներում հնում իշխել են Սլկունիները, Մամիկոնյանները, Մանդակունիները, Ապահունիները, Ձյունականները, Բզնունիները, Գնունիները, Խորխոռունիները և այլ նախարարական տոհմեր։ Հայաստանի առաջին բաժանմամբ (387 թվական) Տուրուբերանն անցել է Սասանյան Պարսկաստանի (մինչև 428 թվական որպես Հայոց թագավորության, այնուհետև՝ մարզպանություն տարածք), իսկ 591 թվականի վերաբաժանմամբ՝ Բյուզանդական կայսրության ազդեցության ներքո։ Բյուզանդիայի Մավրիկիոս կայսեր (582-602 թվականներ) վարչական փոփոխություններից հետո առաջացած «Ներքսագույն Հայքի» (Armenia inferior, Այրարատ), Չորրորդ Հայքի և Աղձնիքի (Mesopotamia) միջև գտնվող Տուրուբերանի տարածքը կոչվել է «Մեծ Հայք» ։
7-րդ դարում ասպատակել են արաբական նվաճողները։ 8-9-րդ դարերում Տուրուբերանի տարածքում հաստատվել են արաբական ցեղեր։ Վերացվել է Աղբիանոսյան տան իշխանությունը Հարքում և Բզնունիքում, Խլաթը և Մանազկերտը դարձել են արաբական ամիրաների նստավայր։ Վերացել է Ապահունյաց տոհմը, իսկ Գնունիներն անցել են Տայք ։
Նշենք նաև, որ Արաբական տիրապետության շրջանում նահանգը հանդես է գալիս որպես ապստամբական մեծ օջախ։ Խիտ հայ բնակչության առկայությունը հնարավորություն է տվել նահանգին պահպանելու կենտրոնացված քաղաքական համակարգի հետ կապը։
Կայսիկների արաբական ամիրայությունը, որ սկզբում ընդգրկել է Մանազկերտ քաղաքը և շրջակայքը, հետզհետե ծավալվել է և10-րդ դարում տարածվել Ծաղկանց լեռների արևմտյան լանջերից մինչև Հաշտյանքի (Ճապաղջուր) արևմտյան սահմանը, Կարինի (Թեոդոսուպոլիս) մերձակայքից մինչև Տարոնի հյուսիսային սահմանը ։ 9-րդ դարում Տուրուբերանը վարչաքաղաքական տեսակետից բաժանվել է երեք մասի՝ Տարոնի իշխանություն (հայ Բագրատունիների սեփականությունը), Կայսիկների ամիրայության (Բագրատունիների թագավորության վասալը) և Խութ (Սասունի իշխանության կազմում)։ Բյուզանդական կայսրությունը 10-րդ դարի երկրորդ կեսին զավթել է Տուրուբերանը (բացառությամբ Խութի) ։
1064 թվականին Տուրուբերանը զավթել են սելջուկ թուրքերը, և մինչև 13-րդ դարի սկիզբն այն եղել է սելջուկյան Շահարմենների սուլթանության կազմում։ 13-րդ դարի սկզբին հայ–վրացական միացյալ ուժերը Զաքարյանների գլխավորությամբ ազատագրել են Տուրուբերանի հյուսիսային գավառները, Մանազկերտ և Արճեշ քաղաքները։ 13-14-րդ դարերում Տուրուբերանը ասպատակել են թաթար–մոնղոլական և թուրքական հրոսակ ցեղերը ։
1555 թվականին և 1639 թվականին կնքված թուրք–պարսկական պայմանագրերով Տուրուբերանը զավթել է Օսմանյան սուլթանությունը։ 15-16-րդ դարերի թուրք–պարսկական պատերազմների ժամանակաշրջանում Տուրուբերանը բազմիցս կողոպտվել, ավերվել և ամայացել է։ Չնայած այդ ամենին, ընդհուպ մինչև Հայոց Ցեղասպանությունը, Տուրուբերանի հիմնական բնակիչները եղել են հայերը։ 20-րդ դարի սկզբին Տուրուբերանի տարածքը մտել է հիմնականում Բիթլիսի և Էրզրումի վիլայեթների մեջ ։
Դիրք
Տուրուբերանն իբրև վարչատարածքային միավոր, « Աշխարհացոյց »–ում նկարագրված սահմաններով, կարող էր հիշատակվել միայն Հայաստանի երկրորդ բաժանումից հետո։ Մինչև այդ այդպիսի միավորի մասին գաղափար լինել չէր կարող, որովհետև Տուրուբերանը մասնատված էր մի քանի նախարարությունների, որոնք ունեին հավասար իրավունքներ, և դրանցից ամեն մեկը մի վարչաքաղաքական միավոր էր ։ Իհարկե, այդ նախարարությունները պահպանվեցին նաև 591 թվականի բաժանումից հետո, սակայն Արածանիի վրա ընկած այդ ամբողջ երկիրը, Այրարատի հետ միասին, քաղաքականապես ենթարկվեց մի այլ  պետության՝ Բյուզանդական կայսրությունը։ Իսկ Կայսրության հանար այս երկիրը, ամբողջությամբ վերացած, մի վարչատարածքային միավոր էր, անկախ  նրանից, որ մասնատված էր բազմաթիվ նախարարությունների ։
Սահմաններ
Նահանգը եզակիներից էր Մեծ Հայքում, որ արտանքի սահման չուներ։ Նրա հարավային սահմանները Հայկական Տավրոսի լեռներով անցնում էին Աղձնիքի լեռնագավառների հետ։ Արևմուտքում Տուրուբերանը սահմանակցում էր Ծոփքի Հաշտյանք և Խորձյան գավառներին, հյուսիս–արևմուտքում՝ Մեղեդուղխի լեռներով՝ Բարձր Հայքի, Մանանաղի և Կարնո գավառներին ։ Հյուսիսում Տուրուբերանի ամբողջ սահմանը անցնում էր Այրարատի Բասեն, Բագրևաբդ և Ծաղկոտն գավառների հարևանությամբ, իսկ արևելքում՝ նահանգը սահմանակից էր թե՛ ցամաքով և թե՛ Բզնունյաց ծովով Վասպուրականին։ Մի փոքրիկ հատված հարավ արևելքում առկա էր սահման Մոկքի հետ ։
Տուրուբերանի բնական սահմաններն արևմուտքում կազմում էին Բյուրակն-Մնձուրյան լեռնաշղթայի արևելյան հատվածից սկսվող և դեպի հարավ տարածվող Սերոկի լեռները, հյուսիսում՝ Հայկական Պար և Շարիանի լեռնաշղթաները, արևելքում՝ Վանա լիճը և Բերկրի ու Պատնոց գետերի ջրբաժան լեռները, հարավում՝ Հայկական Տավրոսը։ Ընդգրկել է հիմնականում Արածանու վերին և միջին, ինչպես նաև Արաքսի վերին հոսանքների ավազանը (25.008 կմ2) ։
Տուրուբերանի մակերևույթը բազմազան է, մեծ մասամբ՝ դաշտային։ Կենտրոնական մասում ձգվող լեռնաշղթաներն ու բլրաշարերը մեծ մասամբ ցածր են և չեն խախտում ընդհանուր հարթ մակերևույթը։ Տուրուբերանի տարածքով հոսող Արածանին և բազմաթիվ վտակները տեղ-տեղ (Մուշ-Խնուս-Մանազկերտ) առաջացրել են ճահճուտներ ։
Կլիման և բնական պայմաններ
Նահանգի տարածքը աչքի էր ընկնում բարձրությունների մեծ տարբերությամբ։ Եթե հարվային և որոշ չափավ հյուսիսային շրջանները լեռնոտ տեղանքով էին աչքի ընկնում, ապա միաժամանակ նահանգը հայտնի էր Մեծ Հայքի ամենաագրգավանդ հացահատիկային դաշտերով։ Առանձնապես բերքառատ էին՝ Տարնո, Հարքի, Մանազկերտի և մի շարք այլ դաշտեր ։ Ունի արգավանդ դաշտեր (Դութաղ, Մանազկերտ, Բուլանըղ, Մուշ, Խնուս, Տուարածատափ)։ Տուրուբերանի մեջ մտնող Բյուրակն բարձրավանդակը հայտնի է սառնորակ աղբյուրներով ու փարթամ արոտավայրերով։ Բացառությամբ առանձին շրջանների (Բյուրակն, Տուարածատափ և այլն), կլիման խիստ է, ցամաքային։ Ցածրադիր վայրերում տարածված են փշաբույսերը, փետրախոտերը և այլն, իսկ բարձրադիր շրջաններում՝ ալպյան բուսականությունը։ Մշո դաշտը իր արգավանդության շնորհիվդարձել էր բնակչության գերկենտրոնացման օջախ ։
Բրենդան Այկ
Բրենդան Այկ (Brendan Eich,, ծնվել է 1960/1961 թվականին, Փիթսբուրգ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ծրագրավորող և ՋավաՍկրիպտ ծրագրային լեզվի հեղինակ։ «Mozilla» ընկերության հիմնադիրներից մեկն է համարվում։
Տուրուբերան
Բնակչություն
Տուրուբերանի բնակչությունը հիմնականում կազմում էին հայերը։ Սակայն այստեղ կային նաև այլ ժողովուրդների ներկայացուցիչներ, որոնք գլխավորապես ապրում էին քաղաքներում՝ հրեաներ, հույներ, ասորիներ և այլոք։ 8-րդ դարից սկսած այստեղ բնակություն են հաստատում նաև արաբական ցեղերը, իսկ 9-րդ դարից՝ սելջուկ–թուրքերը։ Չնայած այդ բոլորին, Տուրուբերանի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը հնագույն ժամանակներից սկսած մինչև առաջին համաշխարհային պատերազմը կազմում էին հայերը ։
Բրենդան Այկ
2014 թվականի ապրիլի 4-ին Այկը հրաժարական է տալիս։ Հրաժարականը պայմանավորված է սկանդալով, որին հիմք է ծառայել այն, որ Այկը 2008 թվականին իր անձնական հաշիվներից 1000 ԱՄՆ դոլար է փոխանցել որպես աջակցություն այն շարժմանը, որի նախաձեռնությամբ Կալիֆորնիա նահանգի օրենսդիրները օրենքով սահմանել էին, որ ամուսնություն հասկացությունը տղամարդու և կնոջ միությունն է, սակայն 2013 թվականին ԱՄՆ Գերագույն դատարանը չեղարկել է այդ որոշումը ։
Տուրուբերան
Բնակչություն
Տուրուբերանը հին Հայաստանի խտ բնակեցված շրջաններից մեկն էր։ Այստեղ տարբեր ժամանակներում հիշատակվում են մի շարք քաղաքներ՝ Մանազկերտ, Արճեշ, Արծկե, Խլաթ, Մուշ և այլն, որոնց մի մասը մինչև օրս էլ գոյություն ունի։ 10-13-րդ դարերում Տուրուբերանի բնակչության թվը ամենայն հավանականությամբ, մեկ միլիոնից պակաս չէր ։
Բրենդան Այկ
Կրթություն
Բակալավրի կոչում ստացել է Սանտա Կլարա շրջանի համալսարանում, իսկ մագիստրոսի կոչումը ստացել է 1986 թվականին՝ Իլինոյսի համալսարանում։
Տուրուբերան
Վարչական բաժանում
Տուրուբերան աշխարհը հայ ժողովրդի ձևավորման կարևորագույն կենտրոններից մեկն է։ Այն հանդիսանում է Մեծ Հայքի այն երկրամասերից մեկը, որի աշխարհագրական մանրամասն նկարագրությունը «Աշխարհացոյց»-ի ընդրաձակ խմբագրության շնորհիվ հասել է մեզ ։
Այնտեղ ասվում է.
Բրենդան Այկ
Աշխատանքային գործունեություն
Մասնագիտական աշխատանքը սկսել է «Silicon Graphics» ընկերությունում, որտեղ աշխատել է մոտ 7 տարի և զբաղվել է գրաֆիկական տերմինալների նախագծումով։ Ավելի ուշ մոտ 3 տարի աշխատել է «MicroUnity Systems Engineering» ընկերությունում, որը զբաղվում էր միկրոպրոցեսորների արտադրությամբ։
Տուրուբերան
Վարչական բաժանում
« Աշխարհացոյց »-ի համառոտ խմբագրության մեջ, որում ավելի պակաս են աղճատվել գավառանունները, ասվում է.
« Աշխարհացոյց »–ի ընդարձակ խմբագրության մեջ Տուրուբերանում նշված են է 14 գաառներ, մինչդեռ համառոտ խմբագրությունում դրանք 16 են ․
Բրենդան Այկ
Աշխատանքային գործունեություն
1995 թվականին Այկը աշխատանքի է անցել «Netscape» ընկերությունում, որը թողարկում էր հայտնի «Netscape Navigator» վեբ բրաուզերը։ Իսկ 1995 թվականին պաշտոնապես թողարկվել է Այկի նախագծած «JavaScript» ծրագրային լեզուն ։
Տուրուբերան
Գավառներ
Ըստ « Աշխարհացոյց »–ի համառոտ խմբագրության Տուրուբերանը ուներ 16 գավառ ։ Դրանք են․
Բրենդան Այկ
Աշխատանքային գործունեություն
«Mozilla» ընկերության հետ համագործակցել է 1998 թվականից, երբ սկսել է զբաղվել mozilla.org-ի ստեղծումով, որպես գլխավոր ճարտարապետ։ 2003 թվականին, երբ «AOL» ընկերությունը գնեց «Netscape» ընկերությունը և փակեց այն բաժինը, որտեղ աշխատում էր Այկը, վերջինս տեղափոխվեց «Mozilla»։
Տուրուբերան
Խութ(Խոյթ)
Խութը Սասունի արևելյան հարևանն էր։ Նա գտնվում էր Հայկական Տավրոսի շրջանում՝ Տարոնից հարավ–արևելք։ Խիստ լեռնային մի փոքրիկ գավառ է, որը ունի ցուրտ կլիմա և ժլատ բնություն։ Այստեղ մինչև 4–րդ դարի երկրորդ կեսն իշխում էին տեղական իշխանները։ 4–րդ դարի երկրորդ կեսից Խութը միացված էր Տարոնի Մամիկանյանների իշխանությանը, իսկ արաբական տիրապետության շրջանում և ավելի ուշ՝ Սասունի հետ կազմում էր մի իշխանություն։ Խութի բնակիչները իրենց հարևան Սասունի բնակիչների նման աչքի են ընկել քաջությամբ։ Նրանք դարեր շարունակ համառ պայքար են մղել իրենց անկախության համար։ Խութից էր Հովհանը, որը 9–րդ դարի կեսեին Հայաստանում արաբական լծի դեմ ծավալված ժողովրդական շարժման նշանավոր ղեկավարներից մեկն էր ։
Արշամունիք և Ասպակունիք
Արշամունիք (Աշմունիք) գավառը տարածված էր Տարոնի արևելյան մասում, իսկ Ասպակունիքը լեռնային մի փոքրիկ հովիտ էր՝ Խութի մոտ։
Տարոն
Տարոնը մի բարեբեր երկիր է։ Նա Մերձավոր Արևելքի երկրագործության հնագույն կենտրոններից մեկն է ։
Այրարատի նման Տարոնը էլ իր արգավանդության շնորհիվ գովերգվել է մեր հին պատմագիրների կողմից։ Ըստ Զենոբ Գլակի՝
Տարոնը տարածվում էր Մեղրագետի (Մշո գետ) ավազանում և Արածանիի երկու ափին։ Արևմուտքում սահմանակցվում էր Չորրորդ Հայքին, իսկ հարավում՝ Աղձնիքին։ Բավական ընդարձակ մի երկիր էր։ Այժմյան Մուշի շրջանը կազմում էր նրա միայն մի մասը ։
Ըստ Խորենացու հաղորդած տեղեկությունների հնում Տարոնը բաժանված էր երկու մասի՝ արևելյան և արևմտյան։ Արևելյան մեծ մասում իշխում էր Սլկունի նախարարական տունը, իսկ արևմտյանում՝ Վահունի քրմական տոհմը։ 4–րդ դարում (հավանաբար Խոսրով Կոտակի օրոք) Տարոնի այս մասը, որը նախկինում պատկանում էր Սլկունիներին, անցնում է Մամիկոնյանների իշխանությանը, իսկ արևմտյան մասը՝ Աշտիշատը իր շրջակայքով, Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն ընդունվելուց հետո, անցնում է կաթողիկոսական տանը՝ Գրիգոր Լուսավորչի տոհմին։ 5–րդ դարում կաթողիկոսական այս կալվածքները, Սահակ Պարթևի մահից հետո, ժառանգում են Մամիկոնյանները, իսկ Տարոնի արևմտյան ծայրամասը գրավում են Պալունիները ։ Տարոնի Մամիկոնյանները վարում էին Հայաստանի սպարապետության պաշտոնը, իսկ Մամիկոնյան տան նախարարը անմիջապես իշխում էր Տայքում։ 8–րդ դարի երկրորդ կսին Մամիկոնյանների Տարոնի կալվածքներն աստիճանաբար անցնում են Բագրատունիներին։ Տարոնը հին Հայաստանի խիտ բնակեցված գավառներից մեկն էր։ Տարոնում կային պատմաաշխարհագրական բազմաթիվ վայրեր՝ բերդեր, ավաններ, վանքեր, գյուղեր և այլն։ Դրանցից միայն հիշատակվածների թիվը (մինչև 13–րդ դարին վերաբերող գրավոր աղբյուներում) 150–ից անցնում է, իսկ սովորաբար պատմագիրներն ու աշխարհագիրները հիշատակել են գերազանցապես այն վայրերի անունները, որոնք շատ թե քիչ նշանավոր դեր են խաղացել պատմության մեջ ։
Տարոնի պատմական վայրերից են․
Աշտիշատ
Հիշատակվում է նաև Հաշտիշատ ձևով։ Գտնվում էր Տարոնի արևմտյան մասում՝ Արածանիի աջ ափին։ Հեթանոսական շրջանում եղել է Հայաստանի կրոնական գլխավոր կենտրոնը։ Այստեղ գտնվում էին երեք նշանավոր մեհյաններ, որոնցից մեկը նվիրված էր Վահագն աստծուն և կոչվում էր Վահեվահյան մեհյան, երկրորդը նվիրված էր Վահագնի տարփածուին՝ Աստղիկ աստվածուհուն և կոչվում էր Սենյակ Վահագնի, իսկ երրորդը կրում էր Անահիտ աստվածուհու անունը։ Մեհյաններում դրված են եղել այդ աստվածների արձանները ։
Քրիստոնեությունը պետական կրոն ընդունելու ժամանակ Աշտիշատի մեհյանները կործանվեցին, և դրանց տեղում հիմնվեց վանք, որին տրվեցին նախկին մեհյանապատկան կալվածքներն ու գանձերը։ Աշտիշատը դարձավ կաթողիկոսի աթոռանիստը, իսկ դրա շուրջը տարածվող ընտիր հողերը՝ նրա սեփականություն։ Ինչպես նշվեց, 5–րդ դարի 30–ական թվականների վերջին Լուսավորիչի կաթողիկոսական տանը պատկանող այս կալվածքներն իբրև ժառանգություն տրվեցին Մամիկոնյաններին, որովհետև Սահակ Պարթևի մահով վերացավ այդ տունը, իսկ վերջինս իր մահից դեռևս առաջ Աշտիշատի կալվածքները կտակել էր իրենց տան հետ բարեկամական կապերով կապված Մամիկոնյաններին ։
Աշտիշատում տեղի է ունեցել եկեղեցական երեք ժողովներ, որոնցից առանձնապես նշանավոր է 354 թ վականի ժողովը։
354 թվականի ժողովը, որը գումարել էր Ներսես Մեծ կաթողիկոսը, քննարկեց թե՛ կրոնական և թե՛ աշխարհիկ հարցեր։ Աշխարհիկ հարցին վերաբերող նրա քննարկած հարցերը հետագայում ունեցան առաջադիմական նշանակություն։
Գլակա վանք
Գտնվում է Աշտիշատից ոչ հեռու։ Եղել է հեթանոսական մեհյան։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո, Աշտիշատի նմա, այն ևս դարձել է վանք։ Այս վանքը ուներ նաև երկու այլ անուն՝ սբ․ Կարապետ և Իննակնյան։ Դրանց մեջ ամենից գործածականը սբ․ Կարապետ անունն է ։
Վանքը կառուցվելուց հետո նրան են տրվում այն ընդարձակ կալվածքները, որոնք մինչ այդ պատկանում էին նրա տեղում եղած նախկին մեհյանին։ Գլակա վանքը մեծ ուխտատեղի էր։ Ըստ ավանդության այս վանքն էր տակիս աշուղության և լարախաղացության ձիրքը։
Հիշատակությունների համաձայն այս վանքը երկրաշարժի և արտաքին հարձակումների պատճառով մի քանի անգամ ավերվել է, բայց նորից վերականգնվել։ Այժմ ավերակները պահպանվում են։
Մուշ
Հին բնակավայր է, բայց հայտնի է 10–րդ դարից։ Մի քանի հիշատակություններում կոչվում է քաղաք, իսկ մի քանիսում՝ ավան։ Երբեմն ուղակի անվանված է «Քաղաք», ըստ երևույթի հաշվի առնելով այն, որ տեղացիները «Քաղաք» ասելով հասկանում էին Մուշը, որը գավառի կենտրոնն էր։
Աուերբախ (Վերին Պֆալց)
Աուերբախ  (Աուերբախ ին դեր Օբերպֆալց, Auerbach in der Oberpfalz), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Ամբերգ Զալցբախի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 8854 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը 70,33 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 71 113։
Արմեն Թախտաջյան
Արմեն Լևոնի Թախտաջյան (Армен Леонович Тахтаджян, ), հայ բուսաբան, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1972), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1971), գիտության վաստակավոր գործիչ (1967)։ Բույսերի տաքսոնոմիայի Միջազգային ասոցիացիայի նախագահ (1975 թվականից)։
Աուերբախ (Վերին Պֆալց)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ