cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(545) Մեսալինա
Հայտնաբերումը
Հայտնաբերվել է 1904 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Պաուլ Գյոցի կողմից Հայդելբերգում ։
Դասակարգում
Ըստ Թոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1904 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Գյոցի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Հարաբերական ածականներ
Հարաբերական ածականներ, միջնորդավորված հատկանիշ ցույց տվող ածականներ։ Հարաբերական ածականների մեջ հատկանիշն արտահայտվում է առարկայական հարաբերությամբ։ Հարաբերական ածականները, ի տարբերություն որակական ածականների, համեմատության աստիճաններ չունեն։
Հարաբերական ածականներն արտահայտում են՝
Որակական ու հարաբերական ածականների քանակական սահմանը շատ շարժուն է և հարաբերական ։ Սակայն որակական ու հարաբերական ածականների բառիմաստային տարբերություններն ուղեկցվում են բառակազմական ու քերականական մի շարք տարբերություններով, այսինքն՝ կարելի է նշել մի շարք առանձնահատկություններ, որոնց հիման վրա կարելի է որակական ածականներն առանձնացնել հարաբերականներից։ Այդ տարբերություններն են՝
Յուրաքանչյուր հարաբերական ածականի մեջ այս կամ այն չափով առկա է նաև հատկանշային-որակական իմաստ, ինչի շնորհիվ հարաբերական ածականների իմաստային զարգացումը հաճախ հանգեցնում է նրան, որ ածականի մեջ գերիշխող է դառնում նրա հատկանշային-որակական իմաստը, իսկ առարկայական հարաբերության նշանակությունը դառնում է երկրորդական։ Հենց դրանով էլ վերանում է հարաբերական ու որակական ածականների հիմնական տարբերությունը, և հարաբերական ածականները վերածվում են որակականների։ Օրինակ՝ լուսավոր, նվիրական, ականավոր, տաղանդավոր, խորհրդավոր ածականները վերածվել են որակական ածականների և կարող են կազմել համեմատության աստիճաններ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ձևաբանություն
Ամազոն գետի դելտա
Ամազոն գետի դելտա (Delta do Amazonas) իրենից ներկայացնում է բավականին արտասովոր ալյուվիալ ձևավորում, որը ձևավորվել է Ամազոն (աշխարհի ամենաջրառատ գետը) և Տոկանտինս գետերի միախառնման արդյունքում։ Տեղակայված է Հարավային Ամերիկայի հյուսիսային հատվածում։ Անմիջապես դելտայի և էստուարի մեջ են լցվում ավելի քան հարյուր մանր գետեր ու գետակներ։ Ամեն տարի դելտա է լցվում միջինում 6591 կմ³ ջուր և ավելի քան 1 մլրդ տոննա պինդ նստվածքներ։ Դելտայի տարածքը մտնում է բրազիլական Պարա և Ամապա նահանգների կազմի մեջ։ Դելտայի ներսում և նրա վտակներում գտնվող կղզիները ծածկված են արևադարձային անտառներով։ Ատլանտյան օվկիանոսի մակընթացային ուժեղ հոսանքների հետևանքով, որոնք քայքայում են գետի նստվածքները, Ամազոնի դելտան յուրահատուկ է նրանով, որ այն չի մտնում Ատլանտյան օվկիանոսի մեջ, այլ ընկած է 200-350 կմ խորությամբ էստուարի մեջ։ Մոտ 4մ բարձրությամբ մակընթացային ալիքը մինչև 25 կմ/ժ արագությամբ բարձրանում է դելտայով վերև։ Դրա պատճառով զգալի չափեր ունեցող դելտան (100 հզ կմ²) այնուամենայնիվ զիջում է համեմատ ավելի սակավաջուր դելտա ունեցող Միսիսիպի գետին (150 հզ կմ²) և Գանգեսին, որոնց գետաբերանները ակտիվորեն մեծանում են ուժեղ մակընթացությունների բացակայության պատճառով։ Ամեն դեպքում դելտայի իրական չափթրի մասին հարցը դեռ քննարկման առարկա է ։ Ծովային մակընթացային ալիքների շնորհիվ դելտայի կենդանական և բուսական աշխարհները տարբերվում են իրենց ինքնատիպությամբ (ծովային մակընթացությունները զգացվում են գետի հոսանքով 1000 կմ վերև հեռավորության վրա)։ Մյուս կողմից, քաղցրահամ ջրերի զգալի մուտքը Ատլանտյան օվկիանոս հանգեցրել է այս հատվածում լայնածավալ աղազերծված տարածքի ձևավորման, որը ստացել է Քաղցրահամ ծով անունը և դելտային հարում է արևելյան հատվածից։
Ամազոնի դելտայի ամենալայն հատվածը կազմում է 325 կմ, դրա հիմնական բաղդրիչը համարվում է Մարաժո կղզին, որի ափերը ողողում են Բրագանս կամ Ռիո-Մակապու գետը (հյուսիսից), Տաժապուրու և Ռիո-Պարա (հարավից) գետերը։ Դելտայում մյուս խոշոր կղզիներն են՝ Իլհա Գչանդե դե Գուրուպան, Բայլիկին, Կուռուան, Ժանաուկուն, Կավիանան, Մեշիանան ։ Մարդու ամենահին բնակավայրը Ամազոնի դելտայում հիմնվել է մոտ 10 400 տարի առաջ։ Բեռնի համալսարանի գիտնականները եկել են այս եզրակացությանը, տեղի գտածոներով ածխաջրածնային հետազոտություններ անցկացնելով։ Ներկա պահին դելտայում տեղակայված են մի քանի տասնյակ մանր և խոշոր բնակավայրեր։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Ամազոն Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
Տիեզերքի աստղը
Տիեզերքի աստղը, հարավկորեական հեռուստասերիալ, որի գլխավոր դերերում նկարահանվել են Կիմ Չուն Մյոնը և Ջի Ունը։ Դրաման "Ֆանտազիայի երեք գույները" տրիլոգիաներից առաջինն է, որը ստեղծվել է MBC հեռուստալիքի և Naver համացանցային պորտալի համագործակցության շնորհիվ։ Դրամայի գույն է սպիտակը և նրան կհաջորդի Ռոմանտիկա ամբողջ կյանքումը (կանաչ)։ Այն ցուցադրվել է Naver TV Cast հեռուստաալիքով հունվարի 23-ից յուրաքանչյուր հանգստյան օրեր, ժամը 23:59 (Կորեայի ժամանակով) և MBC հեռուստաալիքով ցուցադրումը սկսվել է 2017 թվականի հունվարի 26-ից յուրաքանչյուր հինգշաբթի ժամը 23:10 (Կորեայի ժամանակով)  ։
Սյուժե
Համալսարանի երիտասարդ ուսանողուհին՝ Բյուլն ապրում էր բացարձակ վստահությամբ նրանում, որ նրա ամբողջ կյանքը դեռ առջևում է։ Բայց, մի անգամ տեղի է ունենում անուղղելին։ Աղջիկը, ով դեռ շատ անելիքներ ուներ այս կյանքում, մահանում է անսպասելի դժբախտ պատահարի պատճառով։ Իր մահից հետո Բյուլը չի տեղափոխվում հանդերձյալ աշխարհ, այլ դառնում է մահվան խավար քաղվոր։ Դեռ կենդանության ժամանակ նա, ինչպես և մի շարք հասակակիցներ, սիրում էր ժամանակակից երաժշտություն։ Այժմ քաղվորը հանկարծ իմանում է այն մասին, որ մի հայտնի աստղին սպառնում է լուրջ մահացու վտանգ։ Լինելով այդ կատարողի երկրպագուն, նա չի կարող հաշտվել այն բանի հետ, որ շուտով նա կարող է մահանալ։ Մահվան քաղվորը, ով պարտավոր է բերել մահը, փորձում է ամեն գնով փրկել հայտնի մարդուն ։
Արտադրություն
Դրաման արտադրվել է, որպես Never համացանցային պորտալի և MBC-ի հեռուստաալիքի միասնական աշխատանք ։
Դրամայի սցենարիստը և ռեժիսորն էր Կիմ Ջի Հյունը, ով հայտնի է Splash Splash Love հեռուստասերիալիով, որը ստացել է մրցանակ the 20th AsiaTV մրցանակաբաշխության ժամանակ, որպես լավագույն կարճամետրաժ դրամա ։
Սցենարի առաջին ընթերցումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի սեպտեմբերին MBC ռադիոկայանում Սանգամում, Հարավային Կորեա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2017 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Այվո Իվի
Այվո Իվի կամ Իվան Վեկշին, խորհրդային ռուս պոետ։
Օկի Աշալչիի եղբայրն է։
Կենսագրություն և գործունեություն
Ծնվել է քրիստոնյաների ընտանիքում։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Գրականա-նկարչական համալսարանում։ 1932 թվականին բանտ է ընկել ։ Ազատ է արձակվել 1936 թվականին, բայց գրականական ստեղծագործություններին այլևս չի մոտեցել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Իլինկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Իլինկա (Іллінка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով Իլինկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 448 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Էնթիմեմա
Էնթիմեմա (ἐνθύμημα), կրճատ մտահանգում, մասնավորապես կրճատ սիլլոգիզմի տեսակ, երբ, որպես ինքնին հասկանալի, բաց է թողնվում նախադրյալներից մեկը կամ եզրակացությունը։
Օրինակ, «Բոլոր մետաղները հաղորդիչ են, հետևաբար երկաթը հաղորդիչ է», այստեղ բաց է թողնված սիլլոգիզմի փոքր նախադրյալը՝ «երկաթը մետաղ է»։ Սովորաբար հնարավոր է վերականգնել բաց թողնվածը, բայց երբեմն դժվար է, քանի որ միևնույն եզրակացությունը կարող է բխել տարբեր նախադրյալների համակցությունից։
Էնթիմեման գործածվում է հատկապես բանավոր խոսքում, երբ համատեքստն ապահովում է ենթադրվող նախադրյալի անբացահայտ հաշվառումը։
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տրամաբանություն
.at
.at, Ավստրիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Երկրորդ մակարդակի դոմեններ
Վերին մակարդակի .at ունի մի կանի երկրորդ մակարդակի դոմեններ (.co.at, .or.at, .gv.at և .ac.at). Այսուամենայնիվ, կարելի է միանգամից գրանցել վերին մակարդակի դոմեն։ Անգլերենում -at ածանցով վերջացող բառերի քանակի պատճառով, այս դոմենը հաքի հաճախ է ենթարկվում։ Բոլոր երկրորդ մակարդակի դոմենները պետք է ունենան առնվազն երեք նիշ, օր.՝ form.at կամ bor.at։
Հայտնի դոմենային հաքեր
Շատ ավստրիական դոմեններ գրանցվել են անգլերեն բառերի կամ բառակապակցությունների համար։ Այսօրվա դրությամբ, շատ քիչ այսպիսի դոմեններ են ազատ մնացել դոմենի շահադիտության պատճառով։ Այս դոմենների մեծ մասը կարող է գնվել երկրորդական շուկայում։
Հատկություններ
.at դոմենը կարող է պարունակել 3-ից (two for .co.at, .or.at and .ac.at) մինչև 63 նիշեր. Միջազգային դոմենների գրանցումն ընդունված է։ 2007 թվականից ի վեր, հնարավոր եղավ գրանցել միայն թվեր պարունակող դոմեններ։
Արտաքին հղումներ
at
Աստրախանի պետական կոնսերվատորիա
Աստրախանի պետական կոնսերվատորիա, պետական երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն է, որը գտնվում է Աստրախանում։
Պատմություն
Աստրախանի կոնսերվատորիան բացվել է 1969 թվականին։ Պրոֆեսոր Մ. Ա. Էթինգերը, կոմպոզիտոր Ա. Ն. Խոլմինովը և Մ. Փ. Մակսակովան կարևոր դեր են խաղացել դրա ստեղծման գործում ։
1971 թվականին կոնսերվատորիան գլխավորել է Վ. Ս. Կուզնեցովը։
1974 թվականին տեղի ունեցավ առաջին շրջանավարտների ելքը կոնսերվատորիայից։
1975 թվականին կոնսերվատորիայում մուտք է գործել երգեհոնը։
1980 թվականից մինչև 1981 թվականը կոնսերվատորիան ղեկավարում էր Վ. Ա. Վորոնովը։
Ներկայումս կոնսերավատորիան գլխավորում է ՌԴ վաստակավոր արտիստ պրոֆեսոր, նախկին շրջանավարտ Ա. Վ. Մոստիկանովը ։
Կոնսերվատորիայի աշխատակազմը (2019 թ. դրությամբ) - 4 գիտությունների դոկտոր (արվեստի պատմության դոկտոր, աշխատում են երաժշտության տեսության և պատմության ամբիոնում՝ պրոֆեսոր Լ.Վ. Սավվինա, պրոֆեսոր Լ.Պ. Կազանցևա, դոցենտ Պ.Պ. Սլադկով, դոցենտ Վ. O. Պետրով), գիտությունների 9 թեկնածուներ (արվեստի պատմության թեկնածուներ - երաժշտական ​​տեսության և երաժշտության պատմության ամբիոնի դոցենտներ Ի. Մ. Նեկրասովա, Օ. Ի. Պոպովսկայա, Մ. Գ. Խրուշչևա, մենակատար երգի ամբիոնի դոցենտ Ս. Վ. Տարասով, հատուկ դաշնամուրի ամբիոնի պրոֆեսոր Գ. Վ. Բեսկրովնայա, լարային գործիքների ամբիոնի պրոֆեսոր Ի. Ա. Բարաբանովա, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու-համաումանիտարական առարկաների ամբիոնի դոցենտ Ե. Բ. Բորիսովա, հոգեբանական գիտությունների թեկնածու-համաումանիտարական առարկաների ամբիոնի դոցենտ Օ. Ա. Լուչինինա, Սոցիոլոգիական գիտությունների թեկնածու-համաումանիտարական առարկաների ամբիոնի ավագ դասախոս Ե. Ա. Սոբոլևա)։
Կոնսերվատորիային կից գեղարվեստական խմբեր
1992 թվականին ստեղծվեց «Սկիֆ» քառյակը, որը կոնսերվատորիայի ամենահայտնի և ճանաչելի ստեղծագործական կոլեկտիվն է։
1994 թվականը «Լիկ» կամերային երգչախմբի ստեղծման տարին էր (գեղարվեստական ​​ղեկավար և դիրիժոր, ՌԴ վաստակավոր արտիստ, պրոֆեսոր Ս. Ե. Կոմյակով)։ Երգչախմբի բազմաբնույթ համերգային երգացանկը ներառում է ժողովրդական երգեր, ռուսերեն, արտասահմանյան երաժշտություն, ժամանակակից կոմպոզիտորների երգեր և երգչախմբային ստեղծագործություններ, Աստրախանի հեղինակների վոկալ և երգչախմբային երաժշտություն։
1996 թվականին ստեղծվեց «Կոնցերտինո» դաշնամուրային հնգյակը (գեղարվեստական ​​ղեկավար, պրոֆեսոր Մ. Ա. Բեսեննայա)՝ կամերային համույթների համառուսական մրցույթ-փառատոնի դափնեկիր։
1997 թվականին ձեւավորվել է «Ռետրո» համույթը, որի կազմում Էին Վ. Սմիխովսկին՝ գեղարվեստական ղեկավար (կլարնետ, սաքսոֆոն), Ա. Բաշկեեվ (կլարնետ), Ա. Սմիխովսկայա (ակորդեոն), Ի. Շուբենին (կիթառ), Ե. Խաչիրով (կոնտրաբաս) և մենակատարներ Տ. Վաժորովա, Լ. Սազոնով։
Նշումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:1969 հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով
Լալակաոնի ճակատամարտ
Արաբական 40 հազարանոց զորքը՝ Մալաթիայի ամիրա Օմար իբն Աբդալլահ ալ Ակտայի գլխավորությամբ, ասպատակել է Արմենիակների բանակաթեմը, գրավել Ամիսոսը (Սամսոն), հասել Սինոպ։ Նրանց դեմ ելել են բյուզանդանական փոքրասիական բանակաթեմերի զորքերը (մոտ 50 հազար), Թրակեսիոնի բանակաթեմի հայազգի զորավար Պետրոնասի գլխավորությամբ։ Արաբական զորքը նահանջել է, բայց Պոսոնի մոտ շրջապատվել և ջախջախվել է, մարտում սպանվել է նաև ամիրա Օմար իբն Աբդալլահ ալ Ակտան։
Պոսոնի ճակատամարտում տարած հաղթանակից հետո բյուզանդական զորքերը շարժվել են հարավ-արևելք և Միջագետքի սահմանի մոտ հոկտեմբեր-նոյեմբերին պարտության մատնել նաև Արմինիայի ոստիկան` հայազգի Ալի իբն Յահյա ալ Արմանիին։ Պետրոնասը վերադարձել է Կ. Պոլիս, ստացել մագիստրոսի պատվաստիճան և սխոլերի դոմեստիկոսի (սպարապետ) աստիճան։ Ենթադրվում է, որ Պոսոնի ճակատամարտին արաբների կողմում մասնակցել են նաև պավլիկյանները՝ Կարբեասի գլխավորությամբ։ Պոսոնի ճակատամարտը Բյուզանդիայի առաջին վճռական հաջողությունն էր Արևելքում գերիշխանության համար Արաբական խալիֆայության դեմ մղած դարավոր պայքարում։ Այն կայունացրեց կայսրության տիրապետությունը Արևելքում, նախադրյալներ ստեղծեց հետագամ առաջխաղացման համար։
Սկզբնապես արաբները կարողացան հասնել որոշ հաջողությունների և հասնել մինչև Սև ծով։ Սակայն շուտով արաբները շրջապատվեցին բյուզանդացիների կողմից Լալակաոն գետի մոտ։ Ճակատամարտում արաբները ջախջախիչ պարտություն կրեցին, որի հետևանքով Բյուզանդիան ազատվեց անընդհատ կրկնվող արաբական ասպատակիչ արշավանքերից։ Այս ճակատամարտով նաև սկսվեց Բյուզանդիայի վերանվաճման դարաշրջանը Արևելքում։
Այս հաղթանակի մյուս հետևանքն էր նաև այն, որ Բյուզանդիան ազատվելով արաբական վտանգից ավելի մեծ ուշադրություն սկսեց հատկացնել եվրոպական հատվածում, որի հետևանքով Բյուզանդական կայսրության ճնշման տակ Բուլղարական Առաջին Կայսրությունն ընդունեց քրիստոնեություն։
Կատեգորիա:Բյուզանդիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:863 Կատեգորիա:Աբբասյան խալիֆայության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Բյուզանդա-արաբական պատերազմների ճակատամարտեր
Կողբ համայնք
Կողբ գյուղ
Կողբ գյուղը գտնվում է Իջևան-Նոյեմբերյան ավտոմոբիլային ճանապարհին։ Գյուղից հյուսիս-արևելք գտնվում է Բերդավան գյուղը, հարավ-արևելքում՝ Նոյեմբերյան քաղաքը, հյուսիս-արևմուտքում, արևմուտքում և հարավ-արևմուտքում շրջապատված է անտառապատ լեռներով։ Ունի հնագույն պատմություն։ Գյուղի տարածքում են գտնվում մ․թ․ա․ 2-րդ հազարամյակով և հետագա դարերով թվագրվող բազմաթիվ հնավայրեր, պատմամշակութային այլ կառույցներ։
Կողբն ունի 2 միջնակարգ դպրոց , 2 մանկապարտեզ , երաժշտական դպրոց , գեղարվեստի դպրոց , մշակույթի կենտրոն , պատմության թանգարան , բուժկետ։
Բնակչություն
Համաձայն Հայաստանի 2011 թվականի համընդհանուր մարդահամարի արդյունքների՝ Կողբ գյուղում բնակվում է 4420 մարդ, որից 2197-ը արական սեռի, 2223-ը՝ իգական ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի համայնքներ Կատեգորիա:Կողբ Կատեգորիա:Զորական
Նոբորու Անդո
Նոբորու Անդո (安藤 昇, Noboru Ando, ), ճապոնացի դերասան, ռեժիսոր, պրոդյուսեր, գրող, գործարար։ Յակուձա խմբավորման նախկին ավազակ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Հիգասիում (Օկուբո, Տոկիո)` սամուրայական ծագմամբ ընտանիքում եղել է չորս երեխաներից ամենամեծը։ Ավարտել է Յոկոհամաի միջնակարգ դպրոցը, ուսումը շարունակել է Մանջուրիաում, որտեղ էլ աշխատում էր նրա հայրը։ Մի քանի անգամ հեռացվել է միջնակարգ դպրոցից։ Գողության համար ուղարկվել է ուղղիչ դպրոց ։
1943 թվականին ուղղարկվել է նավատորմում ծառայելու։ Շուտով նա ինքնակամ ընդունվել է զինվորական դպրոց, որտեղ պատրաստում էին կամիկաձեների։
Պատերազմի ավարտից հետո նա վերադարձել է Տոկիո և ընդունվել է Հոսեյ համալսարան՝ միաժամանակ շարունակելով քրեական կարիերան։ Նոբորու Անդոն կարճ ժամանակում սովորական յակուձայից դարձել է ամենաազդեցիկ ավազակախմբերից մեկի գլխավորը։ 1952 թվականին ստեղծել է իր սեփական քրեական ընտանիքը՝ Անդո գումին՝ կազմված քոլեջի նախկին աշակերտներից։ Այն իր ազդեցության գագաթնակետին ներառում էր 300 անդամ, իր հսկողությոն տակ էր պահում Սիբույա շրջանը։ Խմբավորմանն էին պատկանում անշարժ գույք և գիշերային ակումբներ։ Անդո-գումին կապված էր ԱՄՆ ռազմաբազայի զինվորների հետ և 1950-ականների ընթացքում մաքսանենգության և «սև շուկայի» կազմակերպիչն էր։ Սպին, որը նա ցուցադրում էր ֆիլմերում, նրա մոտ հայտնվել էր Օսակայի նավամատույցում կորեացի գանգստերների հետ վեճի արդյունքում ։ 1958 թվականի հունիսին վարձու մարդասպանը Անդոյի հրամանով մահափորձ էր կատարել գործարար Հիդեկի Յոկոյի դեմ։ Յոկոն վիրավորել էր Անդոյին, երբ վերջինս աշխատում էր նրա մոտ։ Անդոն ձերբակալվել է 35 օր օրենքից դուրս գտնվելուց հետո։ Նոբորու Անդոն սպանության նպատակով հանցավոր դավադրության համար դատապարտվել է 6 տարվա ազատազրկման։
1964 թվականի դեկտեմբերին՝ բանտից ազատվելուց հետո, պաշտոնապես լուծարել է իր ընտանիքը և վկայակոչել իր ընկերներից մեկի մահը։ Նրա բանդայի արձակումից կարճ ժամանակ անց Անդոն գրել է մեմուարներ «Մարդու պատմությունը գրված է նրա դեմքին» վերնագրով։ 1965 թվականին այս գիրքը հայտնվել է կինոռեժիսոր Թայ Կատոյի մոտ ։ Լինելով Toho ստուդիայի ազդեցիկ դեմքերից մեկը՝ նա որոշել է ստեղծել գրքի մասին ֆիլմ և գլխավոր դերի համար հրավիրել գրքի հեղինակին։ Նոբորու Անդոն դարձել է ամենապահանջված դերասաններից մեկը և նկարահանվել է Toho ստուդիայի ավելի քան երկու տասնյակ պատկերներում։ Ռեժիսորներ Կինձի Ֆուկասակուն և Հիդեո Գոսյան Անդոյին հրավիրել են իրենց նախագծերին։ Դերասանի կարիերայի գագաթնակետը դարձել է «Չար փողոցներ» ֆիլմը, որտեղ նա խաղացել է գանգստերների նախկին առաջնորդի դերը, որը բանտից հետո փորձում է հարմարվել սովորական կյանքին։
1967 թվականին Toei ստուդիայի պրոդյուսեր Կոձի Սյունդոն (և, ըստ լուրերի, նախկին յակուձան, որը նրանց հետ սերտ կապեր է պահպանել ) Անդոյին հրավիրել է Toei։ Նա հայտնվել է այս ստուդիայի ընդհանուր առմամբ 51 ֆիլմում, այդ թվում՝ հայտնի ռեժիսորների Տերուո Իսիայի և Կինձի Ֆուկասակու ֆիլմերում։ Մի քանի տարի շարունակ նա նկարահանվել է ևս մի քանի ֆիլմերում, որոնք մանրամասն ներկայացնում են իր և իր խմբավորման պատմությունը (դրանցից առավել հայտնի է «Ando Noboru no Waga Tobou to Sex no Kiroku» ֆիլմը, 1976 թվական, խաղացել է ինքն իր դերը)։ 1976 թվականին որպես ռեժիսոր բեմադրել է վավերագրական «Yakuza zankoku hiroku: kataude» ֆիլմը։ 1979 թվականից հետո սկսել է ավելի քիչ նկարահանվել։ 70-ականների վերջին Նոբորու Անդոն զբաղվում էր բիզնեսով։ Շարունակում էր խորհրդատվություն տրամադրել յակուձաների մասին ֆիլմերի նկարահանումներին։ Ժամանակ առ ժամանակ նա հանդես է եկել որպես պրոդյուսեր և գրել է վեպեր։
Անդոն դերասանական կարիերան վերսկսել է 1997 թվականին «The True Face of Shinjuku: The Story of the Shinjuku Delinquent Gangs» ֆիլմով։ 2002 թվականին մասնակցել է Տակասի Միիքեի «Jitsuroku Andô Noboru kyôdô-den: Rekka» ֆիլմի ստեղծմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գործարարներ Կատեգորիա:Դերասաններ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ճապոնացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասաններ Կատեգորիա:Ճապոնացի վիպասաններ
Ուղղահոս կաթսա
Ուղղահոս կաթսա, շոգեկաթսա՝ միակի հարկադրական շրջանառությամբ, հաջորդաբար միացված և դրսից տաքացվող խողովակների համակարգ է, որում միևնույն ուղղությամբ շարժվող ջուրը հաջորդաբար տաքանում է (Էկոնոմայզերային գոտի), գոլորշանում (ռադիացիոն գոտի),ապա գերտաքանում կոնվեկտիվ և ռադիացիոն շոգեգերտաքացուցիչներում։ Ուղղահոս կաթսայում բացակայում են թմբուկը և իջուցիկ խողովակները, որն էապես էժանացնում և պարզեցնում է կաթսայի կառուցվածքը։ Թմբուկի, հետևաբար և շոգեջրային խառնուրդի շրջանառության բացակայության պատճառով անհրաժեշտ է դառնում Ուղղահոս կաթսան սնել խիստ մաքուր ջրով։ Տուրբինի օգտակար գործողության գործակիցը մեծացնելու համար աշխատում են սնող ջրի աղերի մեծ մասը նստեցնել կաթսայի անցման գոտում, որը գտնվում է համեմատաբար ցածր ջերմաստիճանի ծխագազերի միջավայրում և կարող է պարբերաբար մաքրվել (լվացվել)։ Ուղղահոս կաթսաները տեղակայվում են, հիմնականում, կոնդենսացիոն էչեկտրակայաններում։ Ուղղահոս կաթսաները առավել արդյունավետ են գերկրիտիկական (22Մն/մ2) ճնշումների համար, երբ այլ տիպի կաթսաների կիրառությունն անհնարին է։ ԽՍՀՄ–ում լայն տարածում է ստացել Լ․ Ռամզինի նախագծած Ուղղահոս կաթսա (1932)՝ 3,6 տ/ժ արտադրողականությամբ և 14,1 Մն/մ2 ճնշմամբ։ Արդի ուղղահոս կաթսաների ճնշումը հասնում է 25 Մպա, արտադրողականությունը՝ 900 կիլոգրամ/վայրկյան։
Կատեգորիա:Համակարգեր
.br
.br, Բրազիլիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Արտաքին հղումներ
br
Toppdomän
Նորայր Ստեփանյան
Նորայր Գևորգի Ստեփանյան, հայ խորհրդային անասնաբույժ սելեկցիոներ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1968), ՀԽՍՀ վաստակավոր անասնաբույժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Ավարտել է Թիֆլիսի պոլիտեխնիկ ինստիտուտի գյուղատնտեսական ֆակուլտետը (1927)։ Ա․ Թամասշյանի հետ մասնակցել է Հայաստանի անասնապահությունն ուսումնասիրող գիտական արշավախմբի աշխատանքներին (1926) թվականին։ Եղել է Ստեփանավանի պետական տոհմաբուժարանի տնօրեն (1934-1938 և 1945-1959) Հայկական անասնապահության և անասնաբուժության ԳՀԻ-ի տավարաբուժության բաժնի վարիչ (1960-1974), Կովկասյան գորշաավարի ցեղի կատարելագործման խորհրդի նախագահ 1960 թվից։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են ՀՍԽՀ-ում տավարաբուժության տոհմային աշխատանքի կազմակերպման և տավարի նոր, բուժարանային ցեղի ստացման հարցերին։ Կովկասյան գորշ տավարի ցեղի ստացման հեղինակ է ։ ԽՄԿԿ անդամ 1952 թվականից։
Մահացել է 1987 թվականին Երևանում։ Թաղված է Նուբարաշենի գերեզմանոցում ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» շքանշաններով, ԽՍՀՍ ԺՏՆՑ և այլ մեդալներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ անասնաբույժներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Վրաստանի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Հոնսյու
Գերկշռում են լեռները (այդ թվում Ֆուձիյամա հրաբուխը, 3776 մետր)։
Տարածաշրջաններ և պրեֆեկտուրաներ
Կղզին պայմանականորեն բաժանված է 5 տարածաշրջանների և իր կազմի մեջ է ներառում 34 պրեֆեկտուրա։ Տարածաշրջաններ. Տյուգոկու (արևմտյան), Կինկի (հարավային, Տյուգոկուից արևելք), Տյուբու (կենտրոնական), Կանտո (արևելյան) և Տոհոկու (հյուսիսային)։ Այդ պրեֆեկտուրաների կազմի մեջ են մտնում նաև որոշ փոքր կղզիներ, որոնցից ավելի նկատելի են Օգոսաոարա, Սադո, Իձու Օսիմա և Ավաձի կղզիները։
Քաղաքներ
Հոնսյու կղզում են գտնվում ամենախոշոր ճապոնական քաղաքները՝ Տոկիո, Յոկոհամա, Օսակա, Նագոյա, Կիոտո, Հիրոսիմա և այլն ։
Բնակչություն
Մինչև 19-րդ դարի վերջը կղզում բնակվում էին նաև այներ, որոնց ճապոնացիները դուրս են մղել Հոկայդո կղզի ։ Կզղու ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 100 000 000 մարդ (2010 թվական)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ճապոնիայի կղզիներ
.be
.be, Բելգիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Արտաքին հղումներ
be
Վարդուշ Ստեփանյան
Վարդուշ Խաչատուրի Ստեփանյան, հայ խորհրդային դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1962)։
Կենսագրություն
Սովորել է Մոսկվայի հայկական դրամատիկական ստուդիայում։ 1928-1930 թվականներին աշխատել է Լենինականի պետթատրոնում, որտեղ կերտել է մի շարք դերեր։ 1930 թվականից՝ Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնում։ Առավելապես աչքի է ընկել կատակերգական և բնութագրական դերերում։
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Վորոնոյի դիագրամ
Վորոնոյի դիագրամը հատուկ տեսակ է տվյալ տարածության դասավորման, օրինակ, մետրային տարածություն, կախված է տրված օբյեկտների (ենթաբազմությունների) ընտանիքից ունեցած հեռավորությունից տարածությյան մեջ։ Այդ օբյեկտները սովորաբար անվանում են կայքեր կամ գեներատորներ (բայց օգտագործվում են ուրիշ անուններ, ինչպիսին է "սերմ") և ամեն մի այդպիսի օբյեկտի համար մեկը կապում է Վորոնեի համապատասխան բջջին, մասնավորապես տվյալ տարածության բոլոր կետերի փաթեթի հետ, որի հեռավորությունը տվյալ օբյեկտից այնքան էլ մեծ չէ, ինչքան այլ օբյեկտներից հեռավորությունը։ Այն անվանվել է Գեորգի Վորոնոյ, և կոչվում է նաև Վորոնոյի խճանկար, Վորոնոյի դասավորություն, կամ Դիրիխլեի խճանկար (հետոԼեժեն Դիրիխլե)։ Վորոնեի դիագրամները մեծ քանակությամբ կարելի է գտնել Գիտություն և Տեխնոլոգիա բնագավառներում, նույնիսկ Արվեստի բնագավառում, և նրանք գտան բազմաթիվ տեսական և գործնական ծրագրեր ։ Սա տեխնոլոգիա է, որը թույլ է տալիս բաժանել այդպիսի բազմաչափ տարածությունները ենթատարածությունների։
Պաշտոնական սահմանումը
Թույլ տանք բացակով (ոչ դադարկ սահմանել) ապահովված հեռավորության ֆունկցիայով d. Թույլ տանք ինդեքսների ամբողջություն և թույլ տանք  (դասավորված հավաքածու) ոչ դատարկ ենթաբազմություն (կայքերի) տարածության մեջ  : Վորոնեի բջիջը կամ Վորոնեի շրջանը,, կապված կայքից  այն բոլոր կետերի հավաքածուն է ում որոնցից հեռավորությունը մինչև  մեծ չէ, քան այլ կայքերից հեռավորությունը ,որտեղ j յուրաքանչյուր ինդեքս տարբերվում է k-ից։ Այլ խոսքով, եթե  նշանակում է հեռավորություն x կետի և A ենթաբազմության, այնուհետև
Նկարազարդում
Որպես պարզ նկարազարդում, հաշվի աոեք խանութների խումբը հարթ քաղաքում։ Ենթադրենք մենք ուզում ենք գնահատել տվյալ խանութի հաճախորդների քանակը։ Բոլոր այլ հավասար պայմաններում (գին, ապրանքներ, մատակարարման որակ և այլն), հիմնավորված է ենթադրել, որ հաճախորդները կընտրեն իրենց նախընտրած խանութը պարզապես հեռավորության նկատառումներից ելնելով. նրանք գնում են այն խանութը, որը գտնվում է մոտակայքում։ Այդ դեպքում Վորոնեի բջիջները տվյալ խանութից  կարող է օգտագործվել այս խանութ գնացող պոտենցիալ հաճախորդների թվի մոտավոր գնահատական տալու համար, (որը մեր հարթ քաղաքում ձևավորված է կետի միջոցով)։ Մինչ այժմ ենթադրվում էր, որ քաղաքում կետերի միջև հեռավորությունը չափվում է ստանդարտ հեռավորության օգնությամբ, այն է, ծանոթ Էվկլիդյան հեռավորություն։ . Սակայն, եթե հաշվի առնենք այն դեպքն, ուր հաճախորդները գնում են խանութներ միայն տրանսպորտային միջոցներով, և ճանապարհային ուղիները զուգահեռ են x և y կացինների համար, ինչպես Մանհետոնում, ապա հեռավորության գործառույթը կլինի ավելի իրատեսական \ell_1 հեռավորություն, իսկ ավելի կոնկրետ։ .
Պատմությունը և հետազոտությունը
Վորոնեի դիագրամի ֆորմալ օգտագործումը համընկնում է Դեկարտ 1644. Դիրիխլեօգտագործել է Վորոնեի երկչափ և եռաչափ դիագրամներ՝ իր քառակուսային ձևերի հետազոտությունում 1850 թ.: Բրիտանական բժիշկը Ջոն Սնոու օգտագուծեց Վորոնեի դիագրամը 1854 թ., որպեսզի ներկայացնի, թե ինչպես մարդկանց մեծամասնությունը, որոնք մահացել են Soho խոլերիայի համաճարակը ապրում էին մոտ վարակված Broad փողոցի պոմպերին քան ցանկացած այլ ջրային պոմպի։ Վորոնեի դիագրամները անվանել են ազգությամբ ռուս մաթեմատիկ Գեորգի Ֆեոդորովիչ Վորոնոյ (կամ Վորոնոյ) ով հետազոտեց և որոշեց հիմնական n-չափանի դեպքը 1908 թվականին։ Վորոնեի դիագրամները, որոնք օգտագործվում են Երկրաֆիզիկայու և Մթնոլորտային պայմաններ-ում, որպեսզի վերլուծեն տարածության մեջ տարածված տվյալները (ինչպիսիք են տեղատարափի չափերը) անվանում են Տիսենի պոլիգոններ ամերիկացի օդերևութաբան Ալֆրեդ Խ. Տիսսեն. Խտացրած ֆիզիկայի խնդիրներում, նման խճանկարները հայտնի են նաև որպես Վիգներ-Զայց բջիջների խումբանվանմամբ։ Վորոնեի խճանկարը բաղկացած է փոխադարձ վանդակներից իներցիակոչվում են Brillouin գոտիներ։ Ընդհանուր վանդակների համար, որոնք գտնվում են Ստի խմբում, այդպիսի բջիջները ուղղակի անվանում են արմատական դաշտեր. Ընդհանուր առմամբ մետրային տարածության դեպքում, բջիջների հաճախ անվանում են մետրային հիմանական պոլիգոններ։ Այս հասկացության այլ համարժեք անվանումները (կամ դրա կոնկրետ կարևոր դեպքերը)։ Վորոնեի բազմանիստեր, Վորոնեի պոլիգոններ, ազդեցության տիրույթը(ները), Վորոնեի տարրալուծում, Վորոնեի խճանկար(ներ), Դիրիխլեի խճանկար(ներ)։
Օրինակներ
Վորոնեի խճանկարի կանոնավոր Վանդակների միավորները երկու կամ երեք հարթություններում առաջացնում են շատ ծանոթ խճանկարներ։
(x, y) Կետերի հավաքածուի համար x հետ դիսկրետ շարք X-ով և y դիսկրետ շարքով Y, մենք ստանում ենք ուղղանկյուն սալիկներ՝ կետերով, որոնք պարտադիր չէ, որ գտնվեն իրենց կենտրոններում։
Ավելի բարձր կարգի Վորոնեի դիագրամներ
Չնայած Վորոնեի նորմալ բջիջը որոշված է որպես կետերի համախումբ, որոնք ամենամոտն են եզակի կետին S-ում, n-րդ կարգի Վորոնեի բջիջը որոշվում է՝ որպես կետերի հավաքածու, որոնք ունեն որոշակի n կետերի հավաքածու S-ում, ինչպես նրա n մոտիկ հարևանները։ Ավելի բարձր կարգի Վորոնեի դիագրամները նույնպես բաժանում են տարածությունը։
Վորոնեի դիագրամի ամենահեռու կետը
Մի շարք n կետերի խմբի համար (n−1)th-կարգի Վորոնեի դիագրամը կոչվում է Վորոնեի դիագրամի ամենահեռու կետ։ Տրված կետերի համախմբի համար S = {p1, p2, ..., pn} Վորոնեի դիագրամի հեռավոր կետերը բաժանում են հարթությունը բջիջների, որոնցում միևնույն P հանդիսանում է ամենահեռու կետը։ Հարկ է նշել, որ P կետը ունի բջիջ Վորոնեի դիագրամի ամենահեռու կետում, այն և միայն այն դեպքում, եթե այդ գագաթը ուռուցիկ կեղև P-ից է։ Այսպիսով, թող H = {h1, h2, ..., hk}լինի ուռուցիկ կեղև P,, որում մենք որոշում ենք Վորոնեի դիագրամի ամենահեռու կետը, ինչպես հարթության բաժանումը k բջիջների, մեկը՝ ամեն մի H կետում, այն հատկության համաձայն, որ q կետը գտնվում է բջջում, որը համապատասխանում է hi եթե և միայն այն դեպքում dist(q, hi) > dist(q, pj) յուրաքանչյուր pj ∈ S hi ≠ pj հետ։ Որտեղ dist(p, q)հանդիսանում է էվկլիդյան հեռավորություներկու կետերի միջև p և q.
Ընդհանրացումներ և տատանումներ
Կշռված Վորոնեի դիագրամը հանդիսանում է այն, որում կետերի զույգի ֆունկցիաները Վորոնեի բջջի բացահայտման համար, հանդիսանում է հեռավորության ֆունկցիան, որը փոփոխվում է բազմապատկական կամ ընդհանուր կշիռներով, հանձնարարված գեներատորի միավորով։ Ի տարբերություն Վորոնեի բջիջների, որոնք սահմանված են հեռավորության միջոցով, և հանդիսանում են մետրային, այս դեպքում Վորոնեի բջիջներից մի քանիսը կարող են դատարկ լինել։
The Voronoi diagram of n points in d-dimensional space requires storage space. Therefore, Voronoi diagrams are often not feasible for d > 2. An alternative is to use approximate Voronoi diagrams, where the Voronoi cells have a fuzzy boundary, which can be approximated. Another alternative is when any site is a fuzzy circle and as a result the cells become fuzzy too.
Վորոնեի դիագրամները կապված են նաև այլ երկրաչափական կառույցների հետ, ինչպիսիք են միջակա առանցքներ, ուղիղ կմախք, և դիագրամների սահման։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հաշվողական երկրաչափություն Կատեգորիա:Երկրաչափական ալգորիթմներ Կատեգորիա:Կոմբինատոր երկրաչափություն Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ
Սուվորովի պողոտա (Վիբորգ)
Սուվորովի պողոտա, Վիբորգի հինգ պողոտաներից մեկն է, որը սկսվում է Դանիլովի փողոցից և շարունակվում մինչև Լենինգրադյան մայրուղի։ Պողոտային հարակից տարածքում են գտնվում Զբոսայգու պուրակը, Վիբորգի գնդերի հրապարակը, Լենինի անվան զբոսայգին և Կարմիր հրապարակը։ Հակառակ պաշտոնական կարգավիճակի, պողոտան չի պատկանում Վիբորգի գլխավոր փողոցների շարքին, քանի որ պողոտայի երթևեկելի մասը համեմատաբար նեղ է և միակողմանի։
Պատմություն
Տարածքը, որտեղ տեղակայված է պողոտան, մինչև 1860-ականները գտնվում էր քաղաքից դուրս։ Հյուսիսային մասում այն պատկանում էր Պետերբուրգի արվարձանին և հարակից էր Վիբորգի արվարձանին, որը կառուցապատված էր անկանոն փայտե շինություններով, իսկ հարավային մասը անմարդաբնակ ճահճային տարածք էր։ 1861 թվականին Վիբորգի նահանգային հողաշինարար Բրենդտ Օտտո Նյուլմանի կողմից մշակվեց քաղաքի հատակագիծ, որով նախատեսվում էր քանդել Եղջյուրավոր ամրոցի հնացած ամրությունները և ձևավորել նոր ուղիղ փողոցների ցանց։ Ըստ ծրագրի, հին ու նոր քաղաքային թաղամասերը գոտևորված էին բուլվարների օղակով, որը ներառում էր ժամանակակից Լենինի անվան զբոսայգին, Սադովայա փողոցը, Կուտուզովի բուլվարը և Պերվոմայսկայա փողոցը։ Բայց ծրագրի իրականացումը երկար տարիներ ձգձգվում էր։ Ապագա պողոտայի մի կողմում գտնվող բազմահարկ շենքերը սկսեցին կառուցվել 19-20-րդ դարերի սկզբին, երբ զբոսայգին Վիբորգ ծոցի ափին հասցնելու նախագիծը չեղարկվեց։ Բուլվարների կառուցման համար նախատեսված տարածքի զգալի մասը վերածվեց մարզադաշտի դպրոցական և սպորտային հրապարակի, որը առանձնացնում էր զբոսայգին Կարմիր ջրհորի հրապարակից։
Հրապարակները միացնող Վազասյան փողոցը (Wasagatan կամ Vasagatan, Vaasankatu) անվանակոչվել է ի պատիվ Շվեդիայի թագավոր Գուստավ Վազայի, Ֆինլանդիայի անկախության հռչակումով անվան ֆիննական տարբերակը դարձավ պաշտոնական։
Փողոցի առաջին նշանակալից կառույցը Դեղատան շենքն էր, որը կառուցվել է 1887-1888 թվականներին նոր վերածննդի ոճով՝ ճարտարապետ Ֆրեդերիկ Տեսլևի նախագծով։ Հետագայում քաղաքային հրապարակների ձևավորման նպատակով փողոցի մի հատվածի կառուցապատման հարցում եռանդուն աջակցություն ցուցաբերեցին ճարտարապետներ Բերնդտ Իվար Ամինովը, Պաավո Ուոտիլան և Ալեքս Գյուլդենը, որոնք նախագծեցին մի շարք բնակելի շենքեր Ֆիննական ազգային ռոմանտիզմի ոճով։ 1920-ականների ընդմիջումից հետո կառուցապատումը շարունակվեց, հայտնվեցին ֆունկցիոնալիզմի ոճի շենքեր, որոնք կառուցվել էին Ալվար Աալտոյի, Օլե Գրիպենբերգի և Ռունար Ֆիննիլի նախագծերով։ Միևնույն ժամանակ, առևտրային և նավագնացության դպրոցի շենքի կառուցման և հարակից տարածքի բարեկարգման հետ փողոցը շարունակվեց դեպի հարավ, բայց պատմականորեն հաստատված տների համարակալումը՝ սկսած Մորսկայա գետափի խաչմերուկից, պահպանվել էին։
Փողոցի կառուցապատումը տուժեց խորհրդա-ֆիննական պատերազմների արդյունքում (1939-1944), սակայն հետագայում հիմնավորապես վերականգնվեց։ 1944 թվականից ի վեր, Վիբորգի հարձակողական օպերացիայի արդյունքներից հետո, փողոցը կոչվեց «Սուվորովյան պողոտա» ՝ ի պատիվ Ալեքսանդր Սուվորովի, ով բազմիցս (1773, 1791-1792 և 1795 թվականներին) այցելել էր Վիբորգ կապված ռուսական Ֆինլանդիայում զորքերի հրամանատարության հետ։ Պողոտային հարող հրապարակը նույնպես կոչվում էր Սուվորովյան։ Հետպատերազմյան շրջանում իշխանությունները վերադարձան դրա կանաչապատման գաղափարին ՝ հրապարակի հյուսիսային հատվածում (այժմ՝ Վիբորգյան գնդերի հրապարակ) կառուցելով պուրակ։ Մինչև 1957 թվականը պողոտան ընդգրկված էր Վիբորգի տրամվայի երթուղում։
Երկար ժամանակ զուգահեռաբար օգտագործվում էին պողոտայի անվան երկու ձև՝ Սուվորովյան և Սուվորովի պողոտա, բայց 2008 թվականին Վիբորգի քաղաքաշինական գրանցամատյանում վերջին տարբերակը դարձավ պաշտոնական։
Նկարագիր
Պողոտայում տեղակայված շենքերի մեծ մասն ընդգրկված է մշակութային ժառանգության օբյեկտների գրանցամատյանում՝ որպես ճարտարապետական հուշարձաններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիբորգի պողոտաներ
Բժշկական գիտությունները Հայաստանում
Բժշկության սկզբնավորումը Հայաստանում
Գործնական բժշկության մակարդակի մասին վկայում են ուրարտական և ավելի վաղ շրջանի հնագիտական պեղումների արդյունքները (բժշկական գործիքներ և այլն)։ Հայաստանում մասնավոր հիվանդանոցներ եղել են դեռևս 3-րդ դարում։ Միջնադարյան հայ մատենագրության մեջ 4 տարրերի (հող, ջուր, կրակ, օդ) և դրանց համապատասխանող 4 հիմնական հեղուկների (արյուն, լորձ, դեղին ու սև մաղձ) անտիկ տեսությունն առաջին անգամ հիշատակել է Եզնիկ Կողբացին իր «Եղծ աղանդոց» (5-րդ դար) երկում։ Հիվանդությունների առաջացումը նա կապել է հիմնական հեղուկների հավասարակշռության խախտման հետ։ Հիպոկրատի նման՝ Եզնիկ Կողբացին հոգեկան հիվանդությունները համարել է գլխուղեղի հյուծման հետևանք։
Հիշատակություններ հայկական հնագույն բժշկության մասին
Դավիթ Անհաղթի (5-րդ դարի վերջ - 6-րդ դարի սկիզբ) մի քանի երկերում շոշափվել են մարդակազմության, կենսաբանության, դեղագիտության, հիգիենայի և բժշկական բարոյագիտության հարցեր։ Ըստ նրա «Վերլուծութիւն «Ներածութեանն Պորփիւրի»» աշխատության՝ Հայաստանում դեռևս 5-6-րդ դարերում կատարվել են դիահերձումներ։ Անանիա Շիրակացին 667 թվականին կազմած իր «Քննիկոնում» տեղ է տվել նաև բժշկագիտությանը։ Նա զբաղվել է մասնավորապես բուսաբուժության հարցերով, նկարագրել է համասփյուռ-լատ.Melandrium կոչվող բույսի բուժիչ հատկությունները, որի պաշտամունքը եղել է Հայաստանի որոշ շրջաններում։ 10-11-րդ դարերում՝ Բագրատունյաց թագավորության ժամանակ, Անիում, Հաղպատում և Սանահինում հիմնվել են բարձրագույն դպրոցներ՝ միջնադարյան համալսարաններ, որտեղ ուսումնասիրել են նաև բժշկություն։
Գրիգոր Մագիստրոսի աշխատություններում ուշագրավ տեղեկություններ կան հիվանդությունների մահճաբուժության, դեղագիտության և հատկապես բուսաբուժության վերաբերյալ։ Ստեղծվել են նաև ախտաբանությանը, թերապիային և դեղագործությանը վերաբերող բժշկարաններ։ Գագիկ Ա թագավորի (989-1020) օրոք գրված «Բժշկարանը» (հեղինակն անհայտ է) հետագայում խմբագրվել է Կիլիկյան Հայաստանում՝ առաջին անգամ Ներսես Լամբրոնացու եղբոր՝ Հեթումի մասնակցությամբ՝ 13-րդ դարի վերջին, հարստացվել է 2 բաժնով, խմբագիրը կցել է Մխիթար Հերացու «Ջերմանց մխիթարութիւն» աշխատության 30 գլուխ և կիլիկիացի անհայտ հեղինակի՝ մահճաբուժությանը նվիրված աշխատությունը, երկրորդ անգամ՝ Հեթում պատմիչի հրամանով. այստեղից էլ՝ «Գագիկ-Հեթումյան բժշկարան» անվանումը։ Վերջինս մեծ ազդեցություն է գործել Հայաստանի միջնադարյան բժշկության հետագա զարգացման վրա։ Բժշկագիտության, հատկապես մարդակազմության առաջընթացին նպաստել է դիահերձումների և կենդանահատումների ազատությունը, որի մասին վկայում են գրավոր աղբյուրները։
Միօրյա, բորբոսային և հալևմաշ տենդեր
Տենդը «միօրյա», «բորբոսային» և «հալևմաշ» խմբերի բաժանելիս նա առաջնորդվել է հումորալ տեսության սկզբունքներով։ «Միօրյա» տենդերի ախտածնությունը բացատրել է հին հեղինակների պնևմատիկ տեսությամբ։ «Միօրյա» տենդերի խմբում նկարագրել է նաև ալերգիկ հիվանդությունների մի քանի ձևեր (ֆիզիկական, քիմիական, սննդային, նյարդահոգեկան)։ «Բորբոսային տենդեր» բաժնում Մխիթար Հերացին նկարագրել է դողէրոցքը, տիֆային և արյունավարակական հիվանդությունները, ժանտախտը, բնական ծաղիկը, կարմրուկը, բորբոսային տենդի, հատկապես տիֆի վարակիչ լինելը։ «Հալևմաշ» տենդերը, որոնք համապատասխանում են պալարախտի (տու բերկուլով) տարբեր կլինիկական ձևերին (թոքախտ, ոսկրախտ և այլն), ըստ Մխիթար Հերացու, առաջանում են հոգեկան ծանր ապրումների, գերհոգնածության, վատ սննդի, կլիմայական անբարենպաստ պայմանների հետևանքով, որոնց այսօր էլ բժշկությունը մեծ նշանակություն է տալիս։ Տենդային հիվանդությունների՝ Մխիթար Հերացու դասակարգումը հենվում է ոչ միայն ախտաբանական ու պատճառագիտական սկզբունքների, այլև կլինիկական ուսումնասիրության, հիվանդի մանրակրկիտ հետազոտման (հարցուփորձ կամ վերհուշություն, զննում, շոշափում, ունկնդրում և այլն) վրա։
Բուժման ամենաարդյունավետ մեթոդներն ըստ Հերացու
Մխիթար Հերացին դեղաբուժության մեջ գլխավոր տեղը հատկացրել է բուսաբուժությանը։ Բույսերից բացի՝ նրա դեղատոմսերում հանդիպում են կենդանական ծագման դեղանյութեր (եզան լեղի, լյարդ), ինչպես նաև հանքային պատրաստուկներ (հայկավ, ծծումբ, ցինկ, բորակ և այլն)։ Տենդային հիվանդություններով տառապող հիվանդների համար Մխիթար Հերացին առաջարկում էր հատուկ դյուրամարս սնունդ՝ առաջնություն տալով կանաչեղենին, բանջարեղենին, մրգերին ու հատապտուղներին։
Բուժման ֆիզիկական մեթոդների շարքում մեծ տեղ է հատկացրել ջրաբուժմանը. ինչպես նաև մերսումներին ու մարմնամարզական վարժություններին։ Նա լուրջ ուշադրություն է դարձրել հոգեբուժմանը, օրինակ՝ ներշնչմանը, այդ նպատակով օգտագործել է նաև երաժշտությունը։ 1908 թվականին «Ջերմանց մխիթարութիւն»-ը հանգամանորեն ուսումնասիրվել և թարգմանվել է գերմաներեն (Էռնեստ Զեյդել)։ Մխիթար Հերացին մեծ աշխատանք է կատարել նաև բժշկական հայերեն տերմինների ստեղծման ուղղությամբ։
Բժշկությունը Կիլիկյան Հայաստանում
Հայ պատմիչների վկայությամբ՝ Կիլիկիայում Ռուբինյանների օրոք (1080-1219) բացվել են հիվանդանոցներ, բորոտանոցներ և ապաստարաններ, հատկապես մեծ ներդրում ունեն Լևոն Բ թագավորը (1198- 1219), նրա դուստրը՝ Ձապել թագուհին (1222-1252), և Լևոն Գ թագավորը (1269-1289)։ Հայտնի բժշկապետների գլխավորությամբ ստեղծվել են բժշկանոցներ։ Գրիգորիսի «Քննութիւն բնութեան մարդոյ եւ նորին ցատց» երկը (Մատենադարան, ձեռագիր № 415) վկայում է 13-րդ դարում Կիլիկյան Հայաստանում ախտաբանության և մահճաբուժության զարգացման որոշակի մակարդակի մասին։ Գիրքը գրված է միջին հայերենով, որտեղ շարունակվում են Մխիթար Հերացու ավանդույթները՝ հատկապես տենդային և ներքին օրգանների հիվանդությունների վերաբերյալ։ Ջերմերի պատճառագիտության հարցում նույնպես Գրիգորիսը եղել է Հերացու հետևորդը։ Նա ուսումնասիրել է նաև տենդային հիվանդությունների հպավարակայնության հարցը հատկապես թոքախտի և բորոտության ժամանակ։ Միջնադարյան հայ բժշկության մեջ Գրիգորիսը եղել է ախտաբանական անատոմիայի նախակարապետը։ «Քննութիւն բնութեան մարդոյ եւ նորին ցատց» գրքում ներքին օրգանների հիվանդությունների նկարագրությունները վկայում են, որ նա որոշ դեպքերում օգտվել է դիահերձումների տվյալներից, օրինակ՝ թոքախտի կլինիկական պատկերը նկարագրելիս նա հիշատակել է թոքերում առաջացած «խուլերի», «խոցերի» և «քարերի» մասին (ներկայումս հայտնի տուբերկուլոզային թմբիկները, ինֆիլտրատները, կավեռնաները և կրակալման օջախները)։ Ուշագրավ են նաև թոքաբորբի, թարախակույտի, թոքերի էխինոկոկի վերաբերյալ Գրիգորիսի ախտաբանաանատոմիական տվյալները։
Ամիրդովլաթ Ամասիացու աշխատությունները
Դեղագիտական ամենանշանավոր աշխատություններն են «Ախրապատինը» (1481) և «Անգիտաց անպէտը» (1482, հրատարակումը՝ 1926)։ Վերջինս միջնադարյան հայկական դեղագիտության հանրագիտարան է, որտեղ դեղանունները տրված են 5 լեզվով՝ հայերեն, հունարեն, լատիներեն, արաբերեն և պարսկերեն, պարունակում է 3500-ից ավելի բուժիչ բույսերի, կենդանիների և հանքանյութերի անվանումներն ու նրանց հոմանիշները։ Պարզվում է, որ այն բոլոր հիվանդությունների բուժման համար, որոնց առաջացման մեջ, այսօրվա տվյալներով, որոշակի դեր ունի վարակ-ալերգիական գործոնը, Ամիրդովլաթ Ամասիացին օգտագործել է հայկական բուսաշխարհին բնորոշ բույսեր՝ կոծուկը, կղմուխը, երիցուկը, բարձվենյակը,ուրցը, խնկեղեգը և այլն։ Բժշկապետը պարզել է նաև մարգացնծուի, երնջնակի, կուսածաղկի, արևադարձի և որոշ այլ բույսերի հակաուռուցքային հատկությունները, կիրառել է հակաթունային (նարդոս, վաղենակ, երկաթախոտ և այլն) և օրգանիզմի տոնուսը բարձրացնող (սղանգ, լոշտակ) բույսեր, վաղաժամ ծերությունը կանխող որոշ բուսումնական, կենդանական և անօրգանական ծագման խեժեր (քաղբան, սեքպինաճ, անգուժատ, ակնամոմ և այլն)։ Մարմնի տոնուսը բարձրացնելու, վերքերն ապաքինելու և ուռուցքները բուժելու համար Ամիրդովլաթ Ամասիացին խորհուրդ էր տալիս օգտագործել մումիոն։ Նա ստեղծել է հայ բուսաբույժ-բժիշկների դպրոց, որը գոյատևել է մի քանի դար, և որի ազդեցության հետքերը նկատվում են Սեբաստիայի բժշկական դպրոցի ներկայացուցիչների՝ Հովասափ, Ասար և Բունիաթ Սեբաստացիների (16-17-րդ դարեր) երկերում, նրանց գործունեությամբ ավարտվում է հայկական միջնադարյան բժշկության զարգացման վերջին շրջանը։
Հայ բժշկությունը 18-19-րդ դարերում
18-րդ դարի 2-րդ կեսից հանդես են գալիս Եվրոպայի և Ռուսաստանի բուհերում կրթություն ստացած հայ բժիշկներ (Պետրոս Քալանթարյան, Ստեփանոս Շեհրիմանյան, Հովակիմ Օղուլլուխյան, Միքայել Ռեստեն), որոնք հաճախ եվրոպական գիտության ձեռքբերումները համադրել են հայ բժշկության հարուստ փորձի հետ։ Ուշագրավ է Պետրոս Քալանթարյանի «Բժշկարան համառօտ» (հրատարակումը՝ 1793, Նոր Նախիջևան) աշխատությունը, որը վերաբերում է վարակիչ, ալերգիկ, մաշկային, հոգեկան, նյարդային և մի շարք այլ հիվանդությունների բուժման հարցերին։ Ստեփանոս Շեհրիմանյանի (1766-1840) «Տնկաբանութիւն կամ փղորայ Հայաստանի» (1818) աշխատության մեջ նկարագրված են Հայաստանի դեղաբույսերը։ Շեհրիմանյանը գրել է նաև «Անդեղեայ ժանտախտի» (1796, հրատարակումը՝ 1812) աշխատությունը։ Նրա առաջարկած դեղանյութերի շարքում նշված է նաև հայ կավը։ Շեհրիմանյանի գործերը վկայում են, որ նա ծանոթ էր եվրոպական նորագույն բժշկության նվաճումներին։ Բժիշկ Միքայել Ռեստենի (18-19-րդ դարեր) «Բժշկաբանութիւն» (2 հրատարակությյուն հատոր 1-2, Վենետիկ, 1832) և «Կրթութիւն բժշկական արուեստի» (հատոր 1-6, Կ. Պոլիս, 1833-1841) աշխատությունները նույնպես հայկական բժշկագիտության զարգացման նմուշներ են։
Բժշկագիտության վերելքը
Բժշկագիտությունը Հայաստանում նոր վերելք է ապրել 1828 թվականից, երբ Արևելյան Հայաստանը միացել է Ռուսաստանին։ 1833 թվականին Հայաստան է եկել մասնագիտական կրթություն ստացած առաջին հայ բժիշկը՝ Ս. Լոռու-Մելիքյանը։ Աշխատել են նաև բժիշկներ Գ. Տեր-Կարապետյանը (Կարապետով), Հ. Հովհաննիսյանը, Ա. Տեր-Ավետիքյանը և ուրիշներ։
19-րդ դարի 2-րդ կեսի անվանի բժիշկներ Դ. Ռոստոմյանը, Ա. Բաբայանը, Ա. Բուդադյանը, Մ. Առուստամյանը, Վ. Արծրունին և ուրիշներ իրենց աշխատությունները գրել են ռուս առաջադեմ բժշկագիտության սկզբունքներով։ Հայկական բժշկագիտությունը մեծ նվաճումներ է ձեռք բերել խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո։ 1922 թվականին հիմնադրվել է ԵՊՀ բժշկագիտական ֆակուլտետը (1930 թվականից՝ Երևանի Բժշկական ինստիտուտը, 1995 թվականից՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարան), որը բժշկական կադրեր պատրաստելու հետ մեկտեղ դարձել է բժշկագիտության գիտահետազոտական կենտրոն։ Ներկայումս Երևանում գործում է նաև 12 ԳՀհ, որտեղ մշակվում են կանխարգելիչ, տեսական և կիրառական (կլինիկական) բժշկագիտության բազմաթիվ խնդիրներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտությունը Հայաստանում Կատեգորիա:Բժշկություն
Շիրետոկո ազգային այգի
Սիրետոկոն (知床半島) թերակղզի է ճապոնական Հոկայդո կղզի հյուսիսարևելյան մասում։ Սիրետոկոն մտնում է Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկը։
Կատեգորիա:Ճապոնիայի ազգային այգիներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ճապոնիայում Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
.it
.it, Իտալիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Արտաքին հղումներ
it
סיומת אינטרנט Toppdomän
(546) Հերոդիաս
(546) Հերոդիաս (Herodias), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1904 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Պաուլ Գյոցի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,597376 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2964 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8983 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1528,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235452 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,85° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է T դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս T Կատեգորիա:1904 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Գյոցի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սլովենիայի բնակչություն
Սլովենիայի բնակչություն, Սլովենիայի Հանրապետության տարածքում ապրող բնակչությունը։ Հոդվածում ներկայացված է Սլովենիայի բնակչության թիվն ըստ տարիների, ինչպես նաև բնակչության խտությունը, էթնիկ կազմը և այլն։
Սլովենիայի բնակչության խտությունը կազմում է 101 մարդ/կմ2, ինչը բավական ցածր է եվրոպական մյուս երկրների հետ համեմատած (օրինակ՝ Նիդեռլանդների բնակչության խտությունը կազմում է 402 մարդ/կմ2, Իտալիայինը՝ 195 մարդ/կմ²)։
2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Սլովենիայի բնակչության հիմնական մասը կազմում են սլովենացիները (83%)։ Բնակչության ընդհանուր թվի առնվազն 13%-ը կազմում են նախկին Հարավսլավիայի մաս կազմող երկրներից ներգաղթածները ։ Նրանք հիմնականում տեղակայված են քաղաքներում ու դրանց արվարձաններում ։ Ավելի փոքր են հունգարացիների ու իտալացիների համայնքները ։ Սլովենիայում իրենց համայնքն ունեն նաև գնչուները  ։
Սլովենիան պատկանում է եվրոպական ծերացող երկրների թվին, որտեղ ցածր է ծնելիության մակարդակը և բարձր կյանքի տևողությունը ։ Սլովենաիայի 64 տարեկանից մեծ բնակիչները թոշակի են անցնում, ընդ որում՝ սեռերի միջև տարիքային տարբերությունը քիչ է ։ Աշխատանքի ընդունակ բնակչությունը պակասում է արտագաղթի պատճառով ։ Թոշակի անցման տարիքի (57 տարեկանը կանանց համար, 58 տարեկանը՝ տղամարդկանց) բարձրացման առաջարկը մերժվեց 2011 թվականին անցկացված հանրաքվեով ։ Մեծ տարբերություն կա նաև տղամարդկանց ու կանանց կյանքի տևողությունների միջև ։ 2007 թվականին այն կազմել է 74.6 տարի տղամարդկանց համար և 81.8 տարի կանանց համար ։ 2009 թվականին Սլովենիայի բնակչության շրջանում ինքնասպանությունների մակարդակը կազմել է մեկ տարվա ընթացքում 22 ինքնասպանություն 100,000 մարդու հաշվով, ինչի պատճառով Սլովենիան դասվում է Եվրոպայի այն երկրների շարքում, որտեղ մեծ է ինքնասպանութունների քանակը ։
Էթնիկական կազմը
Սլովենիայի բնակչության հիմնական մասը կազմում են սլովենացիները։
Տարիքային կազմը
0–14 տարեկան - 13.4% (արական 138,604/իգական 130,337) 15–64 տարեկան - 69.8% (արական 703,374/իգական 692,640) 65 տարեկան և բարձր - 16.8% (արական 132,096/իգական 203,068) (2011 թ.)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովենիայի բնակչություն
Ամարաս (գետակ)
Ամարաս, գետակ Արաքսի ավազանում։ Հոսում է Արցախի Մարտունու շրջանով, Ամարաս վանքի կողքով ։ Գետակի հովտում գտնվում է Ամարասի դաշտ հարթավայրը ։ Ամարաս գետակի       աջ ափի բարձր լանջին նկատվում են շինությունների հետքեր, կավե խողովաններ և գերեզմանաքարեր հանդիպում են։ Ենթադրվում է,  որ  դրանք Ամարաս գյուղաքաղաքի  ավերակներն է ։ Վանքի հարավային           ճակատում՝ կա բարձակային պատշգամբ,  որը բացվում է դեպի գետի գեղատեսիլ հովիտը ։ Արցախյան հարթավայրի ճյուղավորումներից մեկն անցնում է Ամարաս գետի հունով ու հասնում մինչև Խազազ ու Լուսավորիչ լեռները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաքսի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Մարտունու շրջան Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության գետեր
Միայն Աստված
«Միայն Աստված» (God Alone), նշանաբան, որը ֆրանսիական հոգևոր դպրոցի և հռոմեական կաթոլիկ  առաջատար կերպարներից մեկը՝ սուրբ Լուի դե Մոնֆորն օգտագործել է որպես իր հավաքական գրությունների վերնագիր։
Մոնֆորն իր բոլոր թղթակցությունների վրա ու շարականների մեծ մասի վերջում գրել է «Միայն Աստված», որը որպես նշանաբան օգտագործվել է նրա բոլոր գրվածքներում համարյա կրկներգի ձևով ։
Նշանաբանն ու գրքի ուղերձն ամբողջացրել են մոնֆորյան հոգևորականությունը մեկ բանաձևի մեջ․ «Միայն Աստծուն, Քրիստոսի իմաստությամբ, Հոգով, Մարիամի հաղորդությամբ՝ Աստծո թագավորության համար»։
Նշանաբան
Գրքի վերնագիրը հիմնված է այն փաստի վրա, որ «Միայն Աստվածը» սուրբ Լուի դե Մոնֆորի նշանաբանն էր, և նրա գրվածքներում հանդիպում է ավելի քան 150 անգամ։ Ֆրանսիական հոգևոր դպրոցի և Անրի Բուդոնի նման հեղինակների ազդեցության միջոցով Մոնֆորը պաշտպանում էր աշխարհից հեռացումը՝ միայն Աստծուն որոնելու համար ։