cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Այզեկ Ազիմով
Կրոն
Ազիմովի հայրը կարճ ժամանակով աշխատել է տեղական սինագոգում՝ հարազատ միջավայրը վայելելու և, ինչպես Այզեկն էր ասում, սուրբ գրությունների իմացությամբ և կրթվածությամբ «փայլելու» համար ։ Հորից ստացած գիտելիքները սերմ էին իր ապագա հեղինակության և Աստվածաշնչի ուղեցույցի հրատարակության համար։ Երկար տարիներ, Ազիմովն իրեն աթեիստ էր համարում, սակայն այդ տերմինը համարում էր ոչ լիարժեք համապատասխան, քանի որ այն նկարագրում էր՝ ինչին հա չի հավատում, այլ ոչ, թե ինչին է հավատում։ Ի վերջո, նա ինքն իրեն բնութագրում էր որպես հումանիստ և համարում էր այդ տերմինը պրակտրիկ։ Նա, սակայն, իրեն համարում էր անճշտապահ հրեա և Ջեք Դենի «Wandering Stars» ժողովածուի նախաբանում գրել է․ «Ես երբեք ոչ մի պատարագի և ծիսակատարության չեմ մասնակցել, չեմ անցել սեռական հասունության ծեսը՝ Բար Միցվան։ Դա էական չէ։ Ես հրեա եմ» ։
1982 թվականին Ազիմովին հարցազրույցի ժամանակ հարցրին, արդյոք նա աթեիստ է․"Ես աթեիստ եմ, լիովին։ Ինձ շատ ժամանակ պահանջվեց դա բարձրաձայնելու համար։ Ես աթեիստ եմ եղել երկար տարիներ, բայց ես կարծում էի, թե անթույլատրելի է հայտնել աթեիստ լինելու մասին, քանի որ դա ենթադրում էր գիտելիք, որից զուրկ է դիմացինը։ Ավելի հեշտ էր ասել, որ հումանիստ ես կամ ագնոստիկ։ Ի վերջո, ես հասկացա, որ ես զգացմունքի և բանականության մարդ եմ։ Էմոցիոնալ առումով ես աթեիստ եմ։ Ես չունեմ Աստծո գոյությունը ժխտող ապացույցներ, բայց ես այնքան խորն եմ համոզված դրանում, որ չեմ ցանկանում ժամանակս վատնել դրա վրա ։"Կրոնական կրթության մասին նա ասել է․ «Ես կդժգոհեմ, եթե երեխաներս որոշեն որևէ կրոն դավանել և կհամոզեմ նրանց այդ մտքից ետ մնալ, ինչպես ես կդժգոհեի, եթե նրանք որոշեին կանոնավոր ծխել կամ ներգարվված լինեին որևէ այլ՝ մտավոր ունակություններին կամ մարմնին վնասակար գործունեության մեջ»։
Իր կենսագրության վերջին հատորում Ազիմովը գրել է․"Եթե ես աթեիստ չլինեի, ես կհավատյի այն Աստծուն, ով ընտրում է փրկել այն մարդկանց նրանց ողջ կյանքի, այլ ոչ թե նրանց խոսքերի ձևվածքի հիման վրա։ Ինձ թվում է, նա կգերադասեր ազնիվ և արդար աթեիստին հեռուստատեսային քարոզչից, ում ամեն բառը «Աստված», «Աստված», «Աստված» է և ամեն արարքը անազնիվ, անազնիվ, անազնիվ ։"Ազիմովը գրել է իր ստեղծագոևծություններում կրոնական մղումներ կիրառելու մասին․"Ես հակված եմ անտեսել կրոնը իմ պատմվածքներում, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դա իսկապես անհրաժեշտ է։ Եվ եթե ես ներառում եմ որևէ կրոնական մղում, այդ կրոնը հիմնականում Քրիստոնեությունն է լինում, քանի որ այն միակն է, որի մասին ես բավարար տեղեկացված եմ, թեկուզ և իմը չէ։ Իմ գրականության հանդեպ համակրանք չցուցաբերող ընթերցողը կարող է ենթադրել, թե ես նման կերպով ծաղրում եմ Քրիստոնեությունը, բայց դա այդպես չէ։ Նաև, անհնար է գրել գիտաֆանտաստիկա և լիովին անտեսել կրոնը ։"
Քաղաքականություն
Նոր գործարքի ժամանակ Ազիմովը ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցության կողմնակից էր, իսկ դրանից հետո՝ քաղաքական լիբերալ։ Նա Վիետնամի պատերազմի ընդդիմադիր էր 1960 թվականին և 1970 թվականի հեռուստատեսային հարցազրույցում հրապարակավ համաձայնվեց Ջորջ ՄաքԳովերնի հետ։ Նա դժգոհում էր, որ 1960-ական թվականների բազմաթիվ քաղաքական ակտիվիստներ ընդունում էին այդ տեսակետը, որը ինքը համարում էր «իռռացիոնալ»։ Իր ինքնակենսագրության երկրորդ հատորում, Ազիմանը հիշատակում է հակակոռուպցիոն գործիչ Էբբի Հոֆմանի հետ հանդիպումը։ Ասիմանի տպավորությունն այն էր, որ 1960-ական թվականների հակակոռուպցիոն հերոսները այնպիսի զգացմունքային ալիք էին առաջացրել, որը նրանց վերջում թողեց`«ոչ մարդկանց համար նախատեսված ոգու հողում», որից, նա մտորում էր, արդյոք նրանք երբևէ կվերադառնան ։
Ասիմովը կտրականապես դեմ էր Ռիչարդ Նիքսոնին` համարելով նրան «խաբեբա և ստախոս»։ Նա հետևում էր Watergate-ին և գոհ էր, երբ նախագահը ստիպված էր հրաժարական տալ։
1960-ական թվականների կեսերին, երբ Ազիմովի անունը հայտնվեց այն մարդկանց ցանկում, ում ԱՄՆ-ի կոմունիստական կուսակցությունը «նպատակահարմար էր համարում» իր գործունեության համար, ՀԴԲ-ն սկսեց հետաքննել նրան։ Նրա կրթությունը բյուրոն հիմք ընդունեց Կոմունիստական ROBPROF ծրագրի լրտեսի հնարավոր թեկնածու լինելու համար, սակայն նրանց չհաջողվեց կասկածելի բան գտնել նրա կյանքում ։
Թեև Ազիմովը ծագումով հրեա էր, նա չեզոք վերաբերմունք է ցուցաբերել Իսրայելի նկատմամբ։ Իր առաջին ինքնակենսագրության մեջ նա արտահայտել է իր աջակցությունը Իսրայելի անվտանգության համար, պնդելով, սակայն, որ ինքը սիոնիստ չէ։ Իր երրորդ ինքնակենսագրության մեջ Ազիմովը հայտարարել է իր ընդդիմությունը հրեական նահանգի ստեղծման հարցում, հայտնելով, որ ինքը առհասարակ դեմ է ազգ-պետությունների հայեցակարգին և աջակցում է մի մարդկության հասկացությանը։ Ազիմովը հատկապես մտահոգված էր Իսրայելի անվտանգության մասին, քանի որ այն ստեղծվել է թշնամական հարևանների շրջանում, և հրեաները պարզապես ստեղծել են իրենց համար հերթական «հրեական գետտո »։
Հասարակական խնդիրներ
Ազիմովը հավատում էր, որ «գիտաֆանտաստիկան ծառայում է մարդկությանը» ։ Նա իրեն համարում էր ֆեմինիստ մինչև Կանանց իրավունքների պաշտպանությունը դարձավ համատարած շարժում։ Նա պնդում էր, որ կանանց իրավունքները սերտորեն կապված են բնակչության վերահսկողության հետ ։ Բացի այդ, նա հավատում էր, որ համասեռամոլությունը պետք է ընկալվի որպես «բարոյական իրավունք», ինչպես և չափահասների այլ սեռական գործունեությունները, որոնք չեն հանգեցնում վերարտադրության ։
1988 թվականին Բիլ Մոյերսի հետ հարցազրույցում Ազիմովը առաջադրել է համակարգիչների վրա հիմնված կրթության մոդելը, որի շնորհիվ մարդիկ կօգտագործեն համակարգիչ իրենց հետաքրքրող առարկայի մասին տեղեկություններ գտնելու համար։ Նա կարծում էր, որ այդպիսով կրթությունն ավելի հետաքրքիր կդառնա, քանի որ մարդիկ կունենան ազատություն՝ ընտրելու այն, ինչ ցանկանում են սովորել, և դա թույլ կտա տեղեկությունը տարածել ամբողջ աշխարհով։ Նաև, այս մոդելը թույլ կտա աշակերտներին սովորել իրենց հարմար ընթացքով ։
Բնապահպանություն և բնակչություն
Ազիմովի՝ միջուկային զենք կիրառելու արդարացումները, նույնիսկ Թրի Մայլ Այլենդ ԱԷԿ-ի դեպքերից հետո, վնասել են իր լիբերալ ընկերների հետ հարաբերություններին։ Yours-ում տպագրված նամակում, Ազիմովն ասում է, որ, թեպետ նա ցանկանում է ապրել «ընդահնրապես առանց վտանգի», այլ ոչ թե միջուկային ռեակտորի մոտակայքում, նա միևնույնե ավելի կգերադասեր ատոմային էլեկտրակայանի մոտ տուն ունենալ, քան Սիրո Ջրանցքի արվարձաններում կամ Union Carbide-ի մեթիլային ցիանատ արտադրող գործարանի մոտակայքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Այզեկ Ազիմով Կատեգորիա:Համաշխարհային ֆեդերալիստներ Կատեգորիա:ՁԻԱՀ-ի հետ կապված հիվանդություններից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հումանիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ոչ գեղարվեստական գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Ռոլլտոն
«Ռոլլտոն»՝ սննդամթերքների ապրանքանիշ, ներկայացված է Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, ԱՊՀ երկրների, ԵՄ երկրների, Աֆրիկայի և Ասիայի տարածքում։ Արտադրվում է Mareven Food Holdings դուստր ձեռնարկությունների կողմից՝ ՕՕՕ «Մարեվեն ֆուդ Սենտրալ» (Ռուսաստան), ՕՕՕ «Մարեվեն ֆուդ Ուկրաինա» (Ուկրաինա), ՏՕՕ «Մարեվեն ֆուդ Տյան Շան» (Ղազախստան) կազմակերպություններ ։
«Ռոլլտոն» բրենդի ներքո թողարկվել է կիրառությամբ հարմար խոհարարական արտադրանք՝ արագ պատրաստվող լապշա, ազգային մակարոնեղեն, կարտոֆիլի պյուրե, արգանակ, խավարտ և համեմունքներ։
Կարաբչիև
2001 թվականի տվյալներով Կարաբչիև գյուղում բնակվում էր 768 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2809 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,41 մարդ/կմ²։
Ռոլլտոն
Նմուշակազմ
2000 թվականին «Ռոլլտոն» բրենդի ներքո սկսվել է թողարկվել կարտոֆիլի պյուրե՝ բաժակներով։
2002 թվականին «Ռոլլտոն»-ը մեկնարկել է արգանակի արտադրություն՝ թեթև փաթեթավորմամբ ։
2013 թվականին «Ռոլլտոն» բրենդի ներքո սկսվել է թողարկվել նաև ազգային մակարոնեղեն ։
2017 թվականի դրությամբ, «Ռոլլտոն» ապրանքանիշի ներքո թողարկվել է ավելի քան 30 տեսակ արտադրանք։
Արտադրող
«Ռոլլտոն» ապրանքանիշի արտադրությունը 2018 թվականին ներկայացվել է երկու գործարաններում՝ Ռուսաստանում, մեկ գործարան Ուկրաինայում և մեկ գործարան Ղազախստանում ։
Մինչև 2007 թվականը «Ռոլլտոն» ապրանքանիշի արտադրանքը արտադրվել է DHV-S ՓԲԸ-ի կողմից։ 2007 թվականից «Ռոլլտոն» արտադրվել և վաճառվել է DHV-S ՓԲԸ-ի իրավահաջորդ ՕՕՕ «Մարեվեն ֆուդ Սենտրալ» կազմակերպության կողմից ։ 2018 թվականին ՕՕՕ «Մարեվեն ֆուդ Սենտրալ» ներկայացուցչություն է բացվել Տաշքենդում (Ուզբեկստան) ։
2011 թվականից «Ռոլլտոն» ապրանքանիշի արտադրանքը սկսվել է արտադրվել նաև Mareven Food Holdings դուստր կառույցում՝ Բելայա Ցերկով քաղաքում (Կիևի մարզ, Ուկրաինա), «Մարևեն ֆուդ Ուկրաինա»։
2016 թվականին սկսվել է մակարոնեղենի և կիսաֆաբրիկատների արտադրանքների գործարանի կառուցումը՝ Կապշագայ քաղաքում (Ալմատինյան մարզ, Ղազախստան) ։ 2018 թվականի ապրիլին գործարանում հաջողությամբ խմորային արտադրության փորձարկում է կատարվել ։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մակարոնեղեն Կատեգորիա:Արագ սնունդ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով
Շերբիյան
Շերբիյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 30 կմ հյուսիս՝ Եփրատի աջ վտակներից մեկի վերին հոսանքի շրջանում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Օրթաքենդ (Ջևանշիրի գավառ)
Օրթաքենդ, գյուղակ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։
Բնակչություն
1906 թվականին ուներ 40 մուսուլման բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Արտիբաշ
Արտիբաշ (Артыбаш), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Տուրոչանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 560 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Տուրոչանսկի շրջանի բնակավայրեր
(2341) Աոլուտա
(2341) Աոլուտա (Aoluta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,211921 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8757 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5481 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1201,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,299605 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,07° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խոլմի (Տարասովսկի շրջան)
Խոլմի (Холмы), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Վաթեռլոյի ճակատամարտ
Վաթեռլոոյի ճակատամարտ՝ ճակատամարտ, որ տեղի է ունեցել Բրյուսելից 20 կմ հարավ գտնվող Վաթեռլոո բնակավայրի մոտ՝ Նապոլեոն Բոնապարտի բանակի (72.000 մարդ, 243 թնդանոթ) և անգլա-հոլանդա-պրուսական զորքերի (70.000 մարդ, 158 թնդանոթ) միջև «Հարյուր օր» ժամանակաշրջանի վերջում։
Այս ճակատամարտում կրած պարտության հետևանքով նապոլեոնյան կայսրությունը վերջնականապես կործանվեց։
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Նիդերլանդների ճակատամարտեր
Վանա-Ոտեպյաե
Վանա-Ոտեպյաե (Vana-Otepää), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 135 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կենսակայունություն
Կենսակայունություն (hardiness թարգմանաբար՝ «տոկունություն», «դիմացկունություն», «կոփվածություն»), սթրեսային իրավիճակներին դիմակայելու անձի կարողություն՝ դրա հետ մեկտեղ պահպանելով ներքին հավասարակշռությունն առանց գործունեության հաջողության նվազեցման ։ Կենսակայունության հայեցակարգը զարգացում է ստացել Սալվատորե Մադիի, Քոբասիի և Չիկագոյի համալսարանում նրանց ասպիրանտների գրքում, ինչպես նաև մի շարք հետազոտական զեկույցներում   ։
Պատմություն
1975 թվականին Մադին իր հետազոտական թիմի հետ սկսել է ուսումնասիրել «Illinois Bell» հեռախոսային ընկերության մենեջերներին։ Այդ ընթացքում ընկերությունն արմատապես փոխել էր աշխատանքի սկզբունքը, ինչի պատճառով աշխատակիցներն ուժեղ սթրեսի էին ենթարկվել։ 1981-1982 թվականներին այնտեղ աշխատանքից ազատվել է մոտ 40 հազար աշխատակից։
Հետաքրքրվելով, թե որն է «տուժածների» և «առաջադիմածների» միջև տարբերությունը, Մադին սկսել է տարբերություններ փնտրել այդ երկու խմբերի միջև։ Պարզվել է, որ «առաջադիմածների» (կենսակայուն) և «տուժածների» (ոչ կենսակայուն) միջև տարբերություններ են եղել երեք դիրքորոշումների՝ սթրեսային իրավիճակների նկատմամբ վերաբերմունքի, շրջակա մարդկանց նկատմամբ հատուկ վերաբերմունքի և հատուկ փոխակերպվող քոփինգի կիրառման առկայության կամ բացակայության մեջ ։
Կենսակայունության բաղադրիչներ
Սալվատորե Մադին առանձնացրել է կենսակայունության համեմատաբար ինքնավար երեք բաղադրիչ՝ ներգրավվածություն, վերահսկողություն, ռիսկի ընդունում։ Այս բաղադրիչների և կենսակայունության արտահայտումն ընդհանուր առմամբ խոչընդոտում է սթրեսային իրավիճակներում ներքին լարվածության առաջացմանը ։
Բացի այդ բաղադրիչներից, կենսակայունությունը ներառում է այնպիսի հիմնարար արժեքներ, ինչպիսիք են կոոպերացիան (համագործակցությունը), վստահությունը և ստեղծարարությունը ։
Կենսակայունության բաղադրիչները զարգանում են մանկության և մասամբ պատանեկության ընթացքում, թեև դրանք կարող են զարգանալ հետագայում թրենինգների միջոցով։ Նրանց զարգացումը որոշիչ կերպով կախված է երեխայի հետ ծնողների հարաբերություններից։ Մասնավորապես, ներգրավվածության բաղադրիչի զարգացման համար սկզբունքորեն կարևոր է ծնողների կողմից ընդունումը և աջակցությունը, սերը և հավանությունը։ Վերահսկողության բաղադրիչի զարգացման համար կարևոր է երեխայի նախաձեռնողության աջակցությունը, իր հնարավորությունների սահմաններում աճող բարդության խնդիրների լուծման նրա ձգտումը։ Ռիսկի ընդունման զարգացման համար կարևոր է տպավորությունների հարստությունը, փոփոխականությունը և միջավայրի անմիատարրությունը ։
Կենսակայունության մեխանիզմներ
Իր հետազոտություններում Սալվատորե Մադին նկարագրում է հինգ հիմնական մեխանիզմները, որոնց շնորհիվ արտահայտվում է կենսակայունության բուֆերային ազդեցությունը հիվանդությունների և սթրեսի զարգացման վրա ․
Կենսակայուն մարդու բնութագիր
Համաձայն Ս․ Ա․ Մոգոմազի՝ կենսակայուն մարդը ․ Հետազոտողները հաստատել են կենսակայունության կապը մտածողության ճկունության, ստեղծարարության, բարձր սոցիալ-հոգեբանական հարմարեցման և անձի ընդհանուր հոգեբանական բարեկեցության հետ ։
Կենսակայունության հասկացություն տարբեր մոտեցումներում
Ա. Ֆ. Զամալեևը և այլ ռուս փիլիսոփաներ լրացնում են օտարերկրյա հեղինակներին և խոսում են անհատի ճանաչողական ակտիվության անհրաժեշտության մասին, որը հանգեցնում է ինքնազարգացմանը, նպատակին հասնելու մոտիվացվածությանը, ինչպես նաև դիմում են կամքին, գիտակցությանը, անհատականացմանը, ինչը բացում է մարդու կենսակայունության ֆենոմենի ուսումնասիրության նոր ուղղություններ ։
Կենսակայունության չափման մեթոդներ
Կենսակայունության չափման համար մշակված մի քանի մեթոդներ կան, որոնցից առավել հաճախ օգտագործվում են Personal Views Survey-ը , Dispositional Resilience Scale-ը  և Hardiness Scale-ը ։
Մադիի հայեցակարգով կենսակայունության չափման հետազոտությունները, որոնք միևնույն ժամանակ ծառայում են որպես կենսակայունության չափման մեթոդների վավերության ստուգման միջոցներ, կարելի է բաժանել երեք հիմնական ուղղությունների․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դրական հոգեբանություն Կատեգորիա:Կազմակերպչական հոգեբանություն
Պոդկոչյոննայա (գետ)
Պոդկոչյոննայա (Подкопённая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուր գետի ձախ ափին՝ 85 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ռյոպերու
Ռյոպերու (Rieupeyroux), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2078 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 54.81 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 28 կմ արևմուտք։
Մացուո Բասյո
Մացուո Բասյո (松尾 芭蕉, ), ծնված 松尾 金作, առաջ Մացուո Չումյոն Մյունֆյուսա (松尾 忠右衛門 宗房), Էդո դարաշրջանի ամենահայտնի բանաստեղծը Ճապոնիայում։ Իր կենդանության օրոք Բասյոն հանրաճանաչ էր դարձել հաիկակի նո ռենգա կառուցվածքով գրած ստեղծագործություններով։ Այսօր, դարերով մակնաբանվելուց հետո, նա համարվում է հաիկուի (նախկինում՝ ’’հոկկու’’) լավագույն վարպետը։ Մացուոյի պոեզիան համաշխարհային	 ճանաչում ունի։ Ճապոնիայում նրա բանաստեղծություններից շատերը վերարտադրվում են հուշարձանների վրա կամ այլ ազգային կայքերում։ Թեև Բասյոն Արևմուտքում հայտնի է որպես հոկկուի վարպետ, նա ինքը կարծում էր, որ իր գործը կայանում էր ռենկուով զբաղվելով և այդ արվեստը առաջ տանելով: Բասյոն ծանոթ էր պոեզիայի հետ վաղ հասակից և Էդոյի (ժամանակակից Տոկիո) մտավորական ասպարեզ մտնելուն պես արագ ճանաչում ձեռք բերեց Ճապոնիայով մեկ։ Նա իր ապրուստը վաստակում էր ուսուցչությամբ զբաղվելով, սակայն շուտով որոշեց մերժել գրական շրջանակների սոցիալական և քաղաքային կյանքը և շրջել երկրով մեկ՝ արևելք, արևմուտք, ապա դեպի հյուսիս՝ ստեղծագործական ներշնչանք որոնելու։ Նրա բանաստեղծությունները ոգեշնչված են շրջապատող աշխարհի իր անմիջական ըմբռնումով և իրենց մեջ հաճախ ներառում են որևէ դրվագի հետ կապված զգացողություններ՝ ընդամենը մի քանի պարզ տարրերի միջոցով։
Մարատ Կոզլովի հուշարձան
Մարատ Կոզլովի հուշարձան (Помнік Марату Казлову), հերոս պարտիզան Մարատ Կոզլովի հուշարձանը Բելառուսի Մոգիլյովի մարզի Բիխով քաղաքում։
Մացուո Բասյո
Երիտասարդ տարիները
Մացուո Բասյոն ծնվել է 1644 թվականին, Իգա նահանգի Ուոնո քաղաքի մոտ։ Նրա ընտանիքը սամուրայի ծագում ուներ, և նրա հայրը ենթադրաբար մուսոկունին եղել է, որը հողատեր գյուղացիների մի խումբ է, ովքեր ունեն սամուրայի որոշակի առավելություններ։
Մարատ Կոզլովի հուշարձան
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրվել է 1965 թվականին, Բիխով քաղաքի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցի մոտ։ Հուշարձանի հեղինակը քանդակագործ Նիկոլայ Պոլյակովն է ։ Մարատ Կոզլովի հուշարձանի բացմանը Ուկրաինայից ժամանել է նրա մայրը՝ Վալենտինա Ձյուբան ։ Մարատ Կոզլովի` սպիտակ քարից պատրաստված քանդակը տեղադրված է նույնպիսի պատվանդանին, որի դիմային կողմում կա հուշատախտակ «Պիոներ հերոս Մարատ Կոզլով» մակագրությամբ։ Դպրոցի աշակերտները հուշարձանի մոտ անցկացնում են հանդիսավոր միջոցառումներ։
Ռյոպերու
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Մացուո Բասյո
Երիտասարդ տարիները
Բասյոյի մանկության մասին քիչ տեղեկություն է հայտնի։ Իր պատանեկության տարիներին նա անցել է ծառայության Տոդո Յոսիտադայի մոտ ենթադրաբար ոչ մեծ կարողություններով՝ չհասնելով սամուրայ դասի վերջնակետին։ Նա ենթադրաբար ծառայել է որպես խոհարար կամ խոհանոցային աշխատակից, սակայն այս տեղեկությունը վերջնականապես ապացուցված չէ։ Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ նա նշանակվել էր Յոսիտադայի սուրհանդակ (koshō), չնայած որ կան փաստաթղթային այլ վկայություններ, ըստ որոնց՝ նա սկսել էր իր ծառայությունը ավելի վաղ հասակում։
Բասյոն կիսում էր Յոսիտադայի սերը հայիկա նո ռենգայի հանդեպ, որը բանաստեղծության տեսակ է, որը գրվում է մեկից ավելի բանաստեղծների կողմից ։ Նրանք ստեղծեցին բանաստեղծական տուն 5-7-5 մորա կառուցվածքով, որը սկզբում կոչվեց հոկկու, իսկ դարեր անց անվանափոխվեց և ստացավ հաիկու անունը։ Ե՛վ Բասյոն, և՛ Յոսիտադան իրենց տվեցին ‘’հաիգո’’ (俳号) կամ հայիկակի գրչային անուններ։ Բասյոն վերցրեց ’’’Սոբո’’’ (宗房) անունը, որն իր անվան Սինո-ճապոնական տարբերակն է։ 1662 թվականին տպագրվեց Բասյոյի առաջին բանաստեղծությունը, իսկ 1526 թվականին տպագրվեցին նրա երկու հոկկուները։
Ռյոպերու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարատ Կոզլովի հուշարձան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:1965 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հուշարձաններ Կատեգորիա:Բելառուսի հուշարձաններ
Մացուո Բասյո
Երիտասարդ տարիները
1665 թվականին Բասյոն ու Յոսիտադան մի քանի ծանոթների հետ միասին գրեցին հյակուին կամ հարյուր բանաստեղծական տնից բաղկացած ռենկու։ Սակայն, Բասյոյի ծառայողական հանգիստ կյանքը ավարտվեց, երբ Յոսիտադան մահացավ 1666 թվականին։ Նրա կյանքի այս հատվածի մասին հավաստի տեղեկություն չկա, սակայն ենթադրվում է, որ նա սամուրայի կոչման հետ կապված հույսը կորցրել ու հեռացել էր տնից ։ Բասյոի սեփական վկայություններն իր կյանքի այս ժամանակաշրջանի մասին շատ աղոտ են։ Նա խոսել է մի հողատիրոջ հետ պաշտոնական դիրքեր գրավելու ցանկություն ունենալու և հոմոսեքսուալիզմով հետաքրքրված լինելու մասին։ Սակայն պարզ չէ, թե նա խոսում էր հորինված, թե իրական հետաքրքրությունների մասին ։ Ինքը նշում է, որ վստահ չէր՝ արդյոք ուզում էր ամբողջովին նվիրվել պոեզիային, «Այդ ընտրությունը պայքարի մեջ էր իմ գլխում և իմ կյանքը դարձրել էր անհանգիստ» ։ Հնարավոր է, որ նրա անորոշությունը ռենգայի և հաիկայի նո ռենգայի դեռևս ցածրակարգ համարվելու հետևանքն էր, քանի որ դրանք դեռևս համարվում էին սոցիալական բնույթ կրող զբաղմունքներ, ոչ թե լուրջ գեղարվեստական նմուշներ ։ Համենայն դեպս Բասյոյի բանաստեղծությունները շարունակվում էին տպագրվել ծաղկաբանություններում 1667, 1669 և 1671 թվականներին, իսկ 1672 թվականին տպագրվեց նրա և Տոիտոկու դպրոցին պատկանող բանաստեղծների ստեղծագործությունների ժողովածուն՝ «Ծովային խխունջների խաղը վերնագրով» (貝おほひ Kai Ōi) ։
Հռչակ ձեռք բերելու ճանապարհը
Նիհոնբաշիի նորաձև գրական շրջանակներում Բասյոյի պոեզիան հայտնի էր իր պարզ և բնական ոճի համար։ 1674 թվականին նա մուտք գործեց հաիկայի մասնագիտության ներքին շրջանակ՝ ստանալով գաղտնի դասեր Կիտումարա Կիգինից (1624–1705) ։ Նա գրել է հետևյալ հոկկուն՝ ծաղրական տուրք մատուցելով շոգունին.
甲比丹もつくばはせけり君が春
Հոլանդացիները նույնպես / ծնկի են իջնում Նրա տիրակալության առաջ / թռչում են նրա իշխանության տակ։ [1678]
Երբ Դանրին դպրոցի հիմնադիր և առաջնորդ Նիշիյամա Սոյին 1675 թվականին Օսակայից եկավ Էդո, Բասյոն այն բանաստեղծների ցանկում էր, ովքեր հրավիրվեցին Սոյիի հետ ստեղծագործելու ։ Հենց այս ժամանակ էր, երբ Բասյոն իրեն տվեց Տոսեի Հաիգո անունը։ Իսկ 1680 թվականին նա արդեն աշխատում էր որպես ուսուցիչ՝ ուսուցանելով քսան աշակերտների, ովքեր տպագրեցին ’’Տոսեի քսան աշակերտների լավագույն Բանաստեղծությունները’’ (桃青門弟独吟二十歌仙), գովազդելով իրենց կապը Տոսեի տաղանդի հետ։ Այդ ձմեռ նա տեղափոխվեց Ֆուկագավա գետի մյուս կողմ՝ վարելու հասարակության աչքից հեռու և միայնակ կյանք ։ Նրա աշակերտները նրա համար կառուցեցին խռճիթ, որի բակում տնկեցին բանանի ծառ՝ Բասյոյին տալով նոր հաիգո և իր առաջին հիմնական տունը։ Նա շատ գնահատեց ծառը, սակայն չէր ուզում, որ Ֆուկագավայի ’’Միսկանտուս’’ թուփը աճեր իր ծառի կողքին.
ばしょう植ゑてまづ憎む荻の
Իմ նոր բանանի ծառի կողքին / իմ ատելի առարկայի առաջին նշանը՝ / միսկանտուսի թուփ։ [1680]
Չնայած իր հաջողությանը՝ Բասյոն բավարարված չէր և միայնակ էր։ Նա սկսեց զբաղվել Զեն մեդիտացիայով, սակայն դա չօգնեց նրան հանգստացնել իր միտքը ։ 1682-ի ձմռանը նրա խռճիթը ամբողջովին այրվեց, իսկ ավելի ուշ՝ 1683 թվականին, մահացավ Բասյոյի մայրը։ Այնուհետև, նա տեղափոխվեց Յամուրա՝ ընկերներից մեկի հետ ապրելու։ Նույն տարվա ձմռանը Բասյոյի աշակերտները նրան տվեցին նոր խռճիթ, սակայն նրա հոգեբվիճակը չբարելավվեց։ 1684 թվականին նրա աշակերտ Տակարայի Կիկակուն տպագրեց նրա և այլ բանաաստեղծների գործերի հավաքածու՝ «’’Ձգված շագանակներ’’» անունով (虚栗) ։ Ավելի ուշ նա հեռացավ Էդոյից ։
Բասյոն միայնակ ճանապարհորդում էր դեպի ’’Էդոյի Հինգ Ճանապարհները’’, որոնք միջնադարյան Ճապոնիայում համարվում էին չափազանց վտանգավոր։ Սկզբում Բասյոյին թվում էր, որ նա պարզապես կմահանար կամ կսպանվեր ավազակների կողմից։ Սակայն նրա հոգեվիճակը շուտով բարելավվեց, և նա սկսեց իրեն լավ զգալ։ Բասյոն հանդիպեց նոր մարդկանց ու սկսեց վայելել փոփոխվող բնությունն ու եղանակները ։ Նա սկսեց նկատել իրեն շրջապատող աշխարհը, և իր բանաստեղծությունները որոշ չափով կորցրին իրենց ինքնաճանաչողական բնույթը.
馬をさへながむる雪の朝哉
անգամ ձին / նկատվում է իմ աչքին, այս / ձյունոտ առավոտյան։ [1684]
Ճանապարհորդության ընթացքում Բասյոն շրջեց Էդոյից դեպի Ֆիջի լեռ, Ուենո և ապա Կյոտո։ Նա հանդիպեց բազմաթիվ բանաստեղծների, որոնք իրենց համարում էին Բասյոյի աշակերտներ և ցանկանում նրանից խորհուրդներ ստանալ։ Նա նրանց խորհուրդ էր տալիս անտեսել ժամանակակից Էդոյի ոճը և անգամ իր իսկ «’’Ձգված շագանակներ’’»ը՝ «բացատրելով, որ այն ներառում է բազմաթիվ բանաստեղծական տներ, որոնք քննարկման արժանի չեն» ։ Բասյոն վերադարձավ Էդո 1685 թվականի ամռանը՝ ճանապարհին գրելով հոկկու.
年暮ぬ笠きて草鞋はきながら
Եվս մեկ տարի անցավ / ճամփորդի գլխարկը գլխիս / ծղոտե սանդալները ոտքերիս։ [1685]
古池や蛙飛びこむ水の音
հնագույն ավազան / գորտը ցատկում է ներս / ջրի ցայտյունը [1686]
Պատմաբանները կարծում են, որ այս բանաստեղծությունը միանգամից հայտնի դարձավ։ Ապրիլին Էդոյի բանաստեղծները հավաքվեցին ’’բասյո’’ խրճիթում՝ գորտերի թեմայով ’’հաիկայի նո ռենգա’’ մրցույթ անցկացնելու։ Բասյոն մնաց Էդոյում՝ շարունակելով ուսուցանել և մրցույթներ անցկացնել։ 1687-ի աշնանը նա ճանապարհորդեց քաղաքից դուրս՝ Ճապոնական լուսնին նայելու ֆեստիվալին, իսկ 1688 թվականին գնաց Ուենո՝ Լուսնային Ամանորը նշելու։ Տանը՝ Էդոյում, Բասյոն երբեմն մեկուսացնում էր իրեն բոլոից և տատանվում էր իր խռճիթ այցելուների մուտքն արգելու և նրանց ներկայությունը գնահատելու միջև ։ Նույն ժամանակ նա վայելում էր իր կյանքը և ուներ նուրբ հումորի զգացում, ինչը երևում է նրա գործերում.
いざさらば雪見にころぶ所迄
Հիմա ուրեմն, եկեք դուրս գանք՝ / ձյունը վայելելու … մինչև / ես սայթաքեմ ու ընկնեմ։ [1688]
Բասյոյի գաղտնի կերպով պլանավորած ճանապարհորդությունը սկսվեց 1689 թվականի Մայիսի 16-ին, երբ նա հեռացավ Էդոյից դեպի Հոնշույի Հյուսիսային նահանգներ իր աշակերտ Կավայի Սորայի (河合 曾良) հետ։ Այս ճանապարհորդության մասին Բասյոն գրել է իր լավագույն գործերից մեկում՝ Օկու նօ Հոսոմիչի կամ «’’Նեղ ճանապարհը դեպի խորը հյուսիս’’» անունով։ Բասյոն ու Սորան ուղվեցին հյուսիս դեպի Հիրաիզումի ու հասան այնտեղ հունիսի 29-ին։ Հուլիսի 30-ից հետո նրանք սկսեցին քայլել դեպի Էդո։ Նրանց ճանապարհորդությունը տևեց 150 օր, որի ընթացքում նրանք անցան շուրջ 2,400 կիլոմետր ու վերադարձան Էդո 1691 թվականի վերջերին ։
Բասյոն իր «’’Նեղ ճանապարհը դեպի խորը հյուսիս’’» աշխատանքը վերջնական տեսքի բերեց 1694 թվականին ու տպագրեց առաջին հրատարակությունը 1702 թվականին ։ Այն անմիջապես հաջողության հասավ ու այժմ համարվում է Բասյոյի լավագույն գործը ։ Ահա մի հոկկու այդ ժողովածուից.
荒海や佐渡によこたふ天河
Անհարթ ծովը / ձգվելով դեպի Սադո / Ծիր Կաթին [1689]
Վերջին տարիները
1691-ի ձմռանը Էդո վերադառնալուց հետո Բասյոն ապրում էր երրորդ խրճիթում, որը կրկին կառուցել էին նրա աշակերտները։ Սակայն, նա այս անգամ մենակ չէր. այնտեղ էր ապրում իր զարմիկի ու մի ընկերոջ հետ, ովքեր երկուսն էլ հիվանդություն ունեին։ Նրանք շատ այցելուներ էին ունենում։
Բասյոյի անհանգիստ հոգեվիճակը շարունակվում էր։ Իր ընկերներից մեկին ուղղված նամակում նա գրում է. «Խանգարված լինելով այլ մարդկանցից՝ միտքս հանգստություն չի գտնում» ։ Նա վաստակում էր իր ապրուստը ուսուցանելով և հաճախում էր հաիկայի խնջույքների մինչև 1693 թվականի օգոստոսը։ Սակայն, սրանից հետո Բասյոն մեկ ամսով փակեց իր խրճիթի դուռն ու հրաժարվեց որևէ մեկին հանդիպել։
Բասյոն վերջապես հանգստացավ, ’’կարումի’’ կամ «լուսավորություն» կիսա-Բուդդայական փիլիսոփայությունն ուսումնասիրելուց հետո, որը սովորեցնում է գնահատել ամենօրյա կյանքը։ Բասյոն վերջին անգամ լքեց Էդոն 1694-ի ամռանը՝ ժամանակ անցկացնելով Ուենոյում, Կյոտոյում և Օսակայում։ Բասյոն ստամոքսի հիվանդություն ձեռք բերեց ու մահացավ՝ իր աշակերտներով շրջապատված։ Չնայած նրան, որ Բասյոն չի գրել իր մահվան հետ կապված որևէ բանաստեղծություն, նրա վերջին գործը վերագրվում է այս թեմային.
旅に病んで夢は枯野をかけ廻る
Ճանապարհին հիվանադանալով՝ / երազանքս գնում է թափառելու / չոր դաշտերի վրայով [1694]
Ազդեցություն և գրականական քննադատութուն
’’Կիգոյի’’ (季語) բանաձևերին հավատարիմ մնալու փոխարեն, որոնք Ճապոնիայում ճանաչված են անգամ այսօր, Բասյոն ձգտում էր արտահայտել իր իրական զգացմունքները իր ’’հոկկուի’’ մեջ։ Բասյոյի ջանքերն ու պոեզիայի ոճը շատ գնահատված էին անգամ նրա կենդանության ժամանակ, ինչն էլ իհարկե ավելի բարձր գնահատականի արժանացավ բանաստեղծի մահից հետո։
18-րդ դարում Բասյոյի բանաստեղծությունները սկսեցին շատ ավելի մեծ գնահատանք վայելել։ Շատ մեկնաբաններ, օրինակ Իշիկո Սեկիսուին և Մորո Նանիմարուն մեծ աշխատանքներ են տարել Բասյոյի գործերում պատմական իրադարձությունների, միջնադարյան գրքերի և այլ բանաստեղծությունների մասին վկայություններ գտնելու նպատակով ։ 1793 թվականին Բասյոյի գործերը աստվածացվում էին, և դրանց դեմ որևէ քննադատություն հայհոյանք էր համարվում ։
19-րդ դարի վերջում Բասյոյի պոեզիայի հանդեպ ցասումն ավարտվեց, ’’Մասաոկա Շիկիի’’՝ Բասյոյի ամենահայտնի քննադատի, հստակ ու անկեղծ առարկությունների պատճառով Սակայն, Շիկին նաև մեծ դեր ունեցավ Բասյոյի պոեզիան անգլերենով հասանելի դարձնելու գործում ։ Նա ստեղծեց ’’հաիկու’’ տերմինը (առաջ հոկկու), որը նկարագրում է բանաստեղծության ազատ 5-7-5 կառուցվածք, և որը նա համարում էր ’’հաիկայի նո ռենգայի’’ ամենագեղարվեստական և ամենակարևոր մասերից մեկը ։
Բասյոյի բանասետղծությունները շարունակվում էին վերլուծվել 20-րդ դարում։ Նրա պոեզիան վերլուծվել է, օրինակ, Յամամոտո Կենկիչիի, Իմոտո Նոիչիի և Օգատա Ցուտոմուի կողմից։ Նույն դարում Բասյոյի գործերը նաև շատ անգամ թարգմանվել են տարբեր լեզուներով ու տպագրվել ամբողջ աշխարհով մեկ։
Քանի որ Արևմուտքում նախընտրում էին հաիկուի ավանդական տեսակները, օրինակ ’’թանկան և ’’ռենգան’’, Բասյոն համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերեց որպես Ճապոնացի բանաստեղծ, իսկ ’’հաիկուն’’՝ որպես Ճապոնական պոեզիա։ Որոշ արևմտյան գիտնականներ կարծում են, որ Բասյոն է հաիկուի հիմնադիրը ։ Բասյոյի պոեզիայի իմպրեսիոնիստական և հակիրճ բնույթը մեծ  ազդեցություն է ունեցել Էզրա Փաունդի, Իմիջիստների և Բիթ սերնդի բանաստեղծների վրա ։ Բասյոյի երկու բանաստեղծություններ մեծ ճանաչում են ստացել՝ տեղ գտնելով Սալինջերի  «Թեդի» կարճ պատմվածքում՝ տպագրված Նյու Յորքեր ամսագրում 1952 թվականին ։
1979 թվականին Միջազգային աստղագիտական միությունը Մերկուրիի վրա գտնվող խառնարաններից մեկը կոչել է Բասյոյի անունով ։
Պոեզիա
Բասյոն իր շրջագայության մասին պատմել է «Հողմահարված ճանապարհորդական  գրառումներ» ժողովածուի մեջ։ Մեկ տարվա մտորումներից հետո Բասյոն հրատարակում է «Գարնանային օրեր» բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Յամագուտի Մոիտին իր հետազոտություններում գրում էր. «Եվրոպացին դժվար թե հասկանա այս բանաստեղծությունների իմաստը և գեղեցկությունը, և դեռ կզարմանա, որ ճապոնացիները հիանում են նման բանաստեղծություններով:Մինչդեռ ճապոնացին լսում է այդ բանաստեղծությունները՝ երևակայությամբ տեղափոխվելով այնտեղ»։
Բասյոյի փիլիսոփայական և գեղագիտական սկզբունքները
Ճապոնական արվեստի վրա մեծ ազդեցություն է թողել բուդդայականության Ձէն դպրոցը, որը Ճապոնիա էր ներթափանցել Չինաստանից։ Ձէնի սկզբունքները մտան արվեստի մեջ՝ ձևավորելով ճապոնական արվեստին բնորոշ ոճ, որը առանձնանում է իր սեղմությամբ և գեղեցիկի մասին նուրբ պատկերացումներով։ Հենց Ձէնը թույլ տվեց Բասյոյին հայկու գրական ուղղությունը դարձնել յուրօրինակ երևույթ, աշխարահայացքի արտահայտման միջոց, որի ժամանակ ստեղծագործությունը կարող է գեղագիտորեն արտացոլել շրջապատող աշխարհի գեղեցկությունը և այն ցույց տալ մարդուն՝ կիրառելով նվազագույն միջոցներ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Արիզոնայի պետական համալսարան
Արիզոնայի նահանգի համալսարան,(Arizona State University), Միացյալ Նահանգների ամենամեծ կրթական և հետազոտական ​​համալսարանը` միասնական կառավարման ներքո։ Ուսանողների ընդհանուր թիվը կազմում է ավելի քան 72 հազար մարդ։ Համալսարանի շենքերը բաշխված են 4 կամպուսի, որոնք տեղակայված են Մեծ Ֆենիքսում (en: Phoenix Metropolitane տարածք) ։
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 1885 թվականին Արիզոնայի Տեմպե քաղաքում `Tempe Normal School (նման է ֆր. ՝ olecole Normale): 1945 թվականին Դպրոցն անցավ Արիզոնայի կառավարիչների խորհրդի կառավարմանը և վերանվանվեց Արիզոնա նահանգի քոլեջ ։ 1958 թվականին նահանգի տարածքում անցկացված քվեարկության արդյունքում դպրոցը վերանվանվել է Արիզոնայի պետական համալսարան։ Այսպիսով, սա ԱՄՆ-ում բարձրագույն կրթության միակ հաստատությունն է, որը ձեռք է բերել համալսարանի կարգավիճակ ժողովրդական քվեարկության միջոցով։ 1984 թվականին տեղի է ունեցել համալսարանի ընդլայնում, բացի Տեմպեի կամպուսից, արևմտյան կամպուս է առաջացել նահանգի մայրաքաղաք Ֆինիքսում, որից հետո 1996 թվականին ավելացվել է Պոլիտեխնիկական կամպուս արևելքում, իսկ 2006 թվականին նոր կամպուս է բացվել Ֆինքսի արվարձանում։ Բոլոր չորս ուսումնարանները համալսարանի մաս են կազմում ։
2007-2008 ուսումնական տարում համալսարանն ավարտել են 14.535 ուսանող։ 2008 թվականին համալսարանի դիմորդներ են դարձել 168 Ազգային գերազանցությամբ դպրոցականներ, որոնցից շատերը Բարրետ քոլեջի շրջանավարտներ էին, որի շրջանավարտները, 1988 թվականից ի վեր, բազմիցս արժանացել են տարբեր դրամաշնորհների և պատվավոր կրթաթոշակների ։ Ըստ Կարնեգի բարձրագույն կրթության հաստատությունների դասակարգման, Արիզոնայի պետական համալսարանը վերաբերում է «RU/VH» դասին (շատ բարձր հետազոտական ակտիվությամբ հետազոտական համալսարան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարաններ Կատեգորիա:1885 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան համալսարանների ասոցիացիա
Կորիտնյա (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Կորիտնյա (Корытня), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սմելովկա (Տարասովսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Բորկի (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Բորկի (Бірки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1729 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բորկի գյուղում բնակվում էր 508 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1021 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 497,55 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1729 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սանկտ Պետերբուրգի պետական ակադեմիական կապելլա
Սանկտ Պետերբուրգի պետական ակադեմիական կապելլա (Госуда́рственная академи́ческая капе́лла Санкт-Петербу́рга), Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքում գործող ռուսական երգչախմբային կազմակերպություն, որի կազմում ներառված են Ռուսաստանում ամենահին մասնագիտական երգչախումբը (հիմնադրվել է Մոսկվայում 1476 թվականին կայսր Իվան III-ի հրամանագրով), սիմֆոնիկ նվագախումբ և սեփական համերգասրահ։ Մինչև 1955 թվականը կապելլայի կազմում հանդես է եկել նաև երգչախմբային ուսումնարանը։
Պատմություն
1476 թվականին Մոսկվայում Իվան III-ի հրամանով ստեղծվել է թագավորական ատենապիրների երգչախումբը։ 1479 թվականին երգչախմբին են միացել անչափահաս երգիչները։ 1479 թվականի օգոստոսի 12-ին թագավորական ատենապիրների երգչախումբը մասնակցելէ Մոսկովյան Կրեմլի առաջին քարե եկեղեցու` Վերափոխման տաճարի օծմանը, 1564 թվականին՝ Նիկիտիի վանքի Նիկիտի տաճարի հիմնարկեքին։ 1703 թվականի մայիսի 2-ին երգչախումբը մասնակցել է Շվեդիայի Նիենշանց գրավման կապակցությամբ աղոթքի ծառայությանը, 1703 թվականի մայիսի 16-ին երգչախումբը մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի հիմնադրմանը նվիրված հանդիսավոր արարողությանը։ 1713 թվականին Պետրոս I-ի հրամանագրով թագավորական ատենապիրների երգչախումբն անցավ իր կողմից ստեղծված պալատական երգչախմբի կազմի մեջ ։ 1796 թվականին կոմպոզիտոր Դմիտրի Բորտնյանսկին դարձավ Պալատական երգչախմբի տնօրեն։ 1810 թվականին երգչախումբը տեղակայվեց Մոյկա գետի ափին գտնվող թիվ 20 շենքային համալիրում, որը վերակառուցվեց1886-1889 թվականներին Լեոնտիյ Բենուայի նախագծով։ Անսամբլի համերգային դահլիճը համարվում է լավագույններից մեկը իր ակուստիկայով։ 1816 թվականին երգչախմբի տնօրենը ստացավ ռուսական հոգևոր երաժշտության հրապարակման և կատարման գրաքննության իրավունք:1856 թվականին երգչախմբին կից բացվեց խմբավարական, 1858 թվականին` գործիքային դասարաններ, որոնց հիման վրա էլ 1946 թվականին ստեղծվեց Երգչախմբային ուսումնարանը։ 20-րդ դարի սկզբում երգչախմբի մանկավարժների թվում էին Մ. Ի. Գլինկան, Գավրիիլ Լոմակինը, Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը, Անատոլի Լյադովը, Նիկոլայ Սոկոլովը։ Սկզբում երգչախումբը բաղկացած էր միայն տղամարդկանցից և փոքրիկ տղաներից, 1920 թվականին այնտեղ ընդգրկվեցին կանայք,իսկ միքանի տարի անց Երգչախմբային ուսումնարան սկսեցին ընդունել նաև աղջիկների։ Երգչախմբի էվակուացված  սաների մի մասը 1944 թվականին տեղափոխվեց Մոսկվա, որտեղ նրանց բազայի վրա ստեղծվեց Մոսկվայի երգչախմբային ուսումնարանը (այժմ`  Վ. Ս. Պոպովի անվան երգչախմբային արվեստի ակադեմիա)։ 1954 թվականին  երգչախմբին  և Երգչախմբային ուսումնարանին շնորհվում է ռուս կոմպոզիտոր Միխայիլ Իվանովիչ Գլինկայի անունը։ 1955 թվականից Գլինկայի անվան երգչախմբային ուսումնարանը և նրա տղաների երգչախումբը համարվում են ինքնուրույն կազմակերպություն (1986 թվականից տեղակայված է Մաստերսկայա փողոցի թիվ 4 շենքում)։ 1991 թվականին երգչախմբին կից ստեղծվում է սիմֆոնիկ նվագախումբ (գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր` Ալեքսանդր Չերնուշենկո)։
Շենք
Երգչախումբը մի կողմից զբաղեցնում է Մոյկա գետի ափին գտնվող շենքերի (շենք 20), իսկ մյուս կողմից` Բոլշայա Կոնյուշեննայա փողոցի շենքերի համալիրը (շենք 11)։ Շենքային համալիրի ժամանակակից տեսքի հեղինակը ճարտարապետ Լեոնտի Բենուան է, որը շենքի ժամանակակից տեսքն ապահովել է 1886-1889 թվականներին իրականացված կապիտալ վերակառուցման արդյունքում։ 18-րդ դարի կեսերին այստեղ է գտնվել Կոմեդիանտական տունը` «Անբար կոմեդիանտների համար» (1723, ճարտարապետ` Նիկոլայ Հերբել) և վիրաբույժ Քրիստիան Պաուլսենի փայտե տունը։ 1773 թվականին այդ տունը վաճառվում է ճարտարապետ Յուրի Ֆելտենին, որը շուտով դրա տեղում կառուցում է քարե առանձնատուն, որտեղ էլ բնակվում էր։ Վերակառուցման ընթացքում Լեոնտի Բենուան մասնակիորեն օգտագործել է Ֆելտենի շենքը ։ Երգող մատուռի հարևանությամբ գտնվելու պատճառով ստացել է Երգող կամուրջ անունը։ 1941 թվականի սեպտեմբերին, ֆաշիստական ռմբակոծության ժամանակ, չպայթած ռումբերից մեկը վնասեց կապելլայի կայսերական տաղավարը, որից հետո այն քանդվեց։ 2000 թվականին ճարտարապետ Վ. Վորոնովայի նախագծով կայսերական տաղավարը վերակառուցվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1713 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կազմակերպություններ Կատեգորիա:Սիմֆոնիկ նվագախմբեր
Բիշոփ (Marvel Comics)
Հրտարակման պատմություն
Լուկաս Բիշոփին ստեղծել են գրող Վիլս Պորտասիոն և նկարիչ Ջիմ Լին և առաջին անգամ հայտնվել է Uncanny X-Men #282 հրատարակությունում (1991 թվականի նոյեմբեր)։ Բիշոփը ունեցել է չորս սահմանափակ սերիաներ, այդ թվում նաև նույնանուն Bishop-ը, որտեղ նա պայքարում է Մաունթջա անունով չարագործի հետ, XSE, որը ներկայացրել է նրա անցյալը (ապագայում), և նրա շարունակությունը՝ Bishop: Xavier’s Security Enforcers: Բացի այդ, նա միացել է Գամբիտին, որպեսզի դիմակայեն Սթրայֆին Gambit and Bishop: Sons of the Atom կոմիքսում։ Նա նաև ներկա է եղել Bishop: The Last X-Man կոմիքսում (1999—2001), որում ծուղակն էր ընկել այլ ալտերնատիվ ժամանակային գծում և District X կոմիքսում (2004—2005), որտեղ հայտնվում է որպես ոստիկան «Նյու Յորք՝ մուտանտների քաղաքում»։
Կենսագրություն
Լուկասի ծնողները փախչում են Ամերիկա, մինչ այն պահը, երբ Ավստրալիայի հանրապետությունը չի ոնչնացվում միջուկային ռումբի պայթեցման արդյունքում։ Շուտով նրանք բռնագրավվում են և տեղափովում մուտանտների համար Նյու Յորքի Բրուկլինյան ճամբար։ Այնտեղ Լուկասը և նրա քույրը՝ Շարդան ծնվում են և ինչպես և մյուս մուտանտները, տարբերվելու համար ստանում են «M» տառով խարան։
Վերջ ի վերջո մարդիկ և մուտանտները համախմբվում են և գահընկեց անում Պահակներին, ինչը հայտնի դարձավ Սամմերս ապստամբություն անվամբ։ Բացի այդ մարդիկ պայքարում էին մուտանտների հետ գոյության դեմ, իսկ մուտանտների ռադիկալ ահաբեկչական խմբերը, ինչպիսին է՝ Էքսհումները (Exhumes), պատերազմում էին մարդկանց դեմ։ Սամմերս ապստամբության Հեքեյթ անունով մուտանտը, հայտարարել է, որ մարդկանց համար պետք է անպայման հետևել հանցագործ մուտանտներին և մուտանտները պետք է պահպանեն հենց իրենց։ Այդ կերպ Հեքեյթը և այլ մուտանտ վերտերաններ կազմեցին «Քսավյեի անվտանգության օրգանը (Ք.Ա.Օ.), կոչված Չարլզ Քսավյեի և մուտանտների և մարդկանց խաղաղ գոյատևության երազանքի պատվին։
Իր ծնողների մահից հետո Լուկասը և Շարդան ապրել են իրենց տատիկի մոտ, որը նույնպես մուտանտ էր։ Նա նրանց պատմություններ էր պատմում Իքս մարդկանց հերոսությունների մասին և հանձնարարել էր նրանց հետևել մուտանտների և մնացած մարության համատեղ խաղաղ գոյատևման երազանքին։ Մի անգամ, երբ Լուկասը և Շարդան դեռ երեխա էին, Ք.Ա.Օ.-ի երկու անդամներ հետևում են Վիրագոյին, որը Էքսհումների ադնամ էր։ Վիրագոն մոտ էր այն բանին, որ սպանի Բիշոփին, երբ Ք.Ա.Օ.-ի անդամներից մեկը չհանդիպեց նրան և չսպանեց։ Մինչ այդ պահը Լուկասը Ք.Ա.Օ.-ին թշնամի էր համարում, իսկ Էքսհումներին հերոսներ, բայց այդ պահից հետո նա ցանկացավ միանալ Ք.Ա.Օ.-ին։
Ավելի ուշ Բիշոփը և Շարդան ինքներ հարձակվեցին մուտանտ հանցագործների վրաԼ Բիշոփը փորձում էր նրանցից փրկել իր քրոջը, բայց դա նրա փոխարեն արեցին Ք.Ա.Օ.-ի երկու անդամ, որոնք կանգնեցնում են հանցագործներին։ Տպավորված Բիշոփով, Ք.Ա.Օ.-ի անդամները Լուկասին առաջարկում են մտնել կազմակերպություն։ Բիշոփը հայտարարում է, որ կներառվի միայն այն ժամանակ, երբ Շարդան նույնպես կներառվի։ Այդ կերպ, լուկասը և Շարդան դառնում են ''Ք.Ա.Օ. ակադեմիայի անդամ Հեքեյթի'' ղեկավարության ներքո։ Իրենց դասի այլ անդամների մեջ եղել է մուտանտ՝ Թրևոր Ֆիցրոյ անունով։
Բիշոփը և Շարդան վերջնական հաշվում ավարտում են Ակադեմիան և դառնում Ք.Ա.Օ.-ի սպաներ։ Սակայն Շարդան դառնում է Լուկասի հրամանատարը։ Բիշոփը բավարավվում է ցածր դիրքով, քանի որ կարող էր փողոցում աշխատել Ք.Ա.Օ.-ի իր ընկերների և գործընկերների՝ Մալքոլմի և Ռենդալի հետ հետ։
Ֆիցրոյը վերջ ի վերջո հանցագործ է ճանաչվում և բանտարկվում է, բայց փախել է այլ հանցագործ մուտանտների հետ Իքս մարդկանց ժամանակի պորտալով։ Բիշոփը, Մալքոլմը և Ռենդալը հետևում են նրան, իմանալով, որ նրանք իրենց ժամանակ վերադառնալու հնարավորություն չեն ունենա։ Հայտնվելով անցյալում, եռյալը հետևում է Ֆիցրոյին Իքս մարդկանց և Պահակների պայքարի ժամանակ։ Հանդիպելով իր երիտասարդության լեգենդների հետ, Բիշոփը ոչ միանգամից է հավատում նրան։ Վերջ ի վերջո, Բիշոփի ջոկատը սպանվում է Ֆիցրոյի ուժերով մահացու հրաձգության ժամանակ։ Միայն Իքս մարդկանց միջամտությամբ է վնասված Բիշոփը ողջ մնում։
Վերջապես համակերպվելով այն մտքի հետ, որ նա ընկած է ժամանակում, Բիշոփին Պրոֆեսոր Իքսը առաջարկում է միանալ թիմին, որի անդամներին Լուկասը աստվածացրել էր դեռ մանկուց։ Բիշոփը իր կյանքում նոր նշանակետ է գտնում, կռվելով Իքս մարդկանց հետ, որպեսզի կանխի գենետիկ պատերազմները, որոնք նրա համար պատմություններ են ահնդիսացել։ Ի սկզբանե անհանգստանալով թիմում Բիշոփի հարաբերությունների մասին, Իքս մարդիկ շուտով հասկանում են, որ նա եղել է պրոֆեսոր Քսավյեի հավատարիմ աշակերտներից։
Իքս մարդկանց հետ Բիշոփի աշխատելու ժամանակ նա կարևոր դեր է կատարել նրան իր ժամանակային գծում նորմալ կարգավիճակի բերելու համար, այն բանից հետո, երբ նա աղճատվում է Լեգիոնի կողմից, Պրոֆեսոր իքսի մուտանտ որդու հետ, որը անցյալ էր եկել Մագնետոյին սպանելու համար, բայց անուշադրությամբ նրա փոխարեն սպանում է հորը։ Բիշոփը փրկում է իր թիմակիցներին չարագործից, որը հայտնի էր Նատիսկ անունով։ Իր ժամանակում Բիշոփը իմացել է Իքս մարդկանց շարքերում եղած դավաճանների մասին, որոնք վերջնական հաշվվում նրանց տանում են մահվան։ Որոշ ժամանակ նա կարծում էր, որ դա Գամբիտն է, բայց այն բանից հետո, երբ պարզվում է, որ դավաճանը ոչ այլ ոք է եղել քան Պրոֆեսոր Իքսը, որպես Նատիսկ, Բիշոփը խառնվում է և Նատիսկին խանգարում է Իքս մարդկանց սպանելիս։
ПԱյն բանից հետո, երբ Իքս մարդիկ բաժանվում են հեռու տիեզեքրից Երկիր վերադառնալիս, Բիշոփը ծանր վնասվում է։ Նրան խնամում է այլմոլորակային Մահվան թռչունը,որը ցանկանում էր օգտագործել Բիշոփին, միջտիեզերական Շի’ար կայսրության գահը իր քրոջից՝ Լիլանդրայից խլելու գործում։ Անցնելով մի քանի միջաստղային արկածների միջով, Բիշոփը կարողանում է վերադառնալ Երկիր Իքս մարդկանց մոտ։
Ուժեր և ունակություններ
Նաև Լուկասը կարող է պահպանել կլանված էներգիան իր ներքին պաշարում, Բիշոփի մարմնում այդ էներգիայի պահպանումը նրան տալիս է մի շարք առավելություններ, ներառյալ՝ Բիշոփը նաև կարողանում է ինտենսիվ զգալ թե, որտեղ է նա գտնվում։
Ապոկալիպսիսի դարաշրջան
Լուկաս Բիշոփը ծնունդով Երկիր-1191ից է, աշխարհ, որում Իքս մարդիկ թվում է թո ոչնչացվել են իրենց անդամներից մեկի կողմից։ Ժամանակի միջով ճանապարհորդ հանցագործ մուտանտ Ֆիցրոյին բռնելու փորձի ժամանակ, Բիշոփը վերջնական հաշվով լռվում է անցյալում և միանում է Իքս մարդկանց լեգենդար թիմին և նրանց հետ պայքարում է շատ առաքելությունների ժամանակ։
Ultimate Բիշոփ
Ultimate տիեզերքում Բիշոփը ժամանել է ապագայից, որպեսզի կանգնեցնի Լարին և կանխի Չարլզ Քսավյեի սպանությունը։ Նա Երկիր-1610-ում ծուղակի մեջ է ընկնում այն բանից հետո, երբ Իքս մարդիկ բաժանվում են, քանի որ ոչ մեկ չէր կարողանում կանխել Քսավյեի մահը։ Բիշոփը Ավստրալիայում սկսում է հավաքել սեփական Իքս մարդկանց խումբը:-ը Քանի որ Բիշոփի այդ տարբերակը ապագայից է եկել, նրա իրականությունը ոչ թե Երկիր-1610-ն է, այլ Երկիր-2107-ը։
Բիշոփի այդ կերպարանքը ունի մարմնի կառուցվածքը փոփխելու ունակություն, ինչը նրան թույլ է տալիս կատարել հերոսություններ նույնիսկ ծերությունում։ Նաև նրա հայեցողության տակ կան ապագայից բերված տեխնոլոգիաների ահռելի մեծ քանակ։
Այս տիեզերքում նրան սպանում է Կուղխը։
Իքս մարդիկ Նուար
Բիշոփը պատկերված է որպես վռնդիչ Ռեմի Լեբոյի մոտ, որը «Կրեոլյան ակումբ» գիշերային ակումբի և կազինոյի տերն է։
Իքս մարդիկ։ Վերջ
Այս տիեզերքում Բիշոփը ունի դուստր Ալիյա Բիշոփ անունով, ծնված՝ Մահվան թռչունից։
M տուն
Բիշոփը տանջվում է հիշողության կորստից, աշխատում է Նյու Յորքի ոստիկանույթունում, որում աշխատելու ժամանակ հետևում է Ֆիցրոյին Դժոխային Խոհանոցում, իսկ հետո սպանում է նրան։
Ֆիլմեր
Օմար Սին կատարել է Բիշոփի դերը «Իքս մարդիկ։ Անցած ապագայի օրերը» ֆիլմում ։ Ֆիլմի սկզբում նա Քիթի Փրայդի հետ ժամանակով հետ է վազում և արդեն անցյալում այլ մուտանտների հետ փրկվում է։ Հետո չինական տաճարի մոտ տեղի ունեցած մարտի ժամանակ նա պայթում է իր մարմնում էներգիայի ծանրաբեռնվածությունից, որը առաջացրել են Պահակները։ Ֆիլմում կարողանում է կլանել Փոթորկի կայծակները և Սանսփոթի արևային ճառագայթները։ Հետագայում նրա ապագան անհայտ է։
Շող
Շող, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Բինգյոլի շրջանի համայնքներ
Շուբան (Չոխատաուրի շրջան)
Շուբան (შუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 129 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Չոխատաուրի շրջան
Արվիդ Պելշե
Արվիդ Յանովիչ Պելշե, խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ, պատմաբան, Լատվիական ԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1946), սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս (1969-1979)։ ԽՄԿԿ անդամ 1915 թվականից։