Դրամավարկային_քաղաքականության_փոխանցման_մեխանիզմը_ՀՀ-ում
=2- Ակտիվների արժեքի լծակ= Ակտիվների արժեքի լծակն առավելապես նշանակալից է զարգացած պետությունների դեպքում (M↑→Sh↑→q↑→I↑→Y↑, որտեղ Sh —արժեթղթի գինը, գույքի գինը, q — ֆիրմաների ակտիվների շուկայական գինը)։ =3- Փոխարժեքի լծակ= Փոխարժեքի լծակը առանցքային տարր է հանդիսանում բաց տնտեսությունների համար ԴՎՔ մոդելներում։ Այն արտահայտում է ԴՎՔ ազդեցությունը համախառն պահանջարկի և արտադրության վրա փոխարժեքի փոփոխության արդյունքում։ Իրական փոխարժեքի դինամիկան անմիջական ազդեցություն ունի արտահանման և ներմուծման ծավալի վրա (M↑→I/r↓→E↑→NX↑→Y↑, որտեղ I/r — իրական տոկոսադրույքի նվազումն է; Е — ազգային ապրանքի էժանացումը ներմուծվածի համեմատ; NX↑ — զուտ արտահանման ավելացում)։ Պրակտիկայում անցումային տնտեսություններին բնորոշ սահմանափակումների, մասնավորապես, ֆինանսական շուկայի անզարգացության պատճառով, փոխարժեքի լծակը չի կարող արդյունավետ օգտագործվել ԿԲ-ի կողմից։ =4- Վարկային լծակ= Վարկային լծակը բաժանվում է երկու մասի.Վարկավորման լայն լծակում կամ հաշվեկշռային լծակում առկա են գլխավոր դերակատարություն ունեցող ֆինանսական ակտիվներ, որոնք ֆիրմաներին և տնային տնտեսություններին տրամադրվող վարկերի ապահովման համար են և հիմնված են վարկավորման ռիսկի նվազման արդյունքի վրա, երբ տնտեսությունում ավելանում է փողի ընդհանուր ծավալը (M↑→ կապիտալիզացում↑→ բանկի կորստի ռիսկ (տեղեկատվության ասիմետրիա) ↓→վարկեր↑→ I↑→ Y↑): Վարկավորման նեղ լծակում կամ կապիտալի ներգրավման ծախքերի լծակում հիմնական տեղ է գրավում բանկային վարկավորումը։ Դրա էությունն այն է, որ ԿԲ-ն, նվազեցնելով առևտրային բանկերի պահուստների ծավալը, պարտադրում է նրանց կրճատել վարկավորումը, և ֆիրմաներին ու տնային տնտեսություններին, որոնք էականորեն կախված են բանկային վարկավորումից և դրան այլընտրանք չունեն, ոչինչ չի մնում անելու, բացի իրենց ծախսերը կրճատելը (M↑→L↑→I↑→Y↑, որտեղ L-ը բանկի վարկային միջոցների ծավալն է)։ =5- Սպասումների լծակ= Սպասումների լծակի բնույթը այն է, որ ԿԲ գործողություններն արդեն իսկ սպասումներ են ձևավորում տնտեսվարող սուբյեկտների մոտ։ Այսինքն, եթե ԿԲ-ն բարձրացնում է տոկոսադրույքը, տնտեսվարող սուբյեկտները գնահատում են հնարավոր զարգացումները, և դրանք հաշվի առնելով իրականացնում են իրենց հետագա  գործողությունները։ Սպասումների լծակի արդյունավետությունը բարձր է այն զարգացած երկրներում, որտեղ ֆինանսական համակարգը զարգացած է:Միանշանակ է, որ Հայաստանի ֆինանսական համակարգը կարելի է բնութագրել որպես բանկային ֆինանսական համակարգ։ Վարկային փոխանցման ազդակներում կարելի է դիտել բավական հակասական իրավիճակ` վարկային շուկան մասնակի մեկուսացված է տնային տնտեսություններից, վարկավորման տոկոսադրույքը կախված չէ գնից և տնտեսական աճից։ Պատճառներից կարելի է նշել փոխանցման մեխանիզմների գործունեության թուլությունը, լծակների սահմանափակումը, գների կայունության ապահովման հնարավորությունը։ Սա պայմանավորված է Հայաստանի տնտեսության անցումային փուլով, ինչպես նաև նրանով, որ ԿԲ մակրոտնտեսական քաղաքականությունն արդեն երկար տարիներ հիմնված է մոնետար տեսության վրա, որտեղ փողի քանակի և գնաճի կապվածությունն արտահայտվում է հայտնի նույնությամբ` РQ=MV: Հակառակ մոնետարիստների կարծիքի, գները կարող են աճել և նվազել բոլոր մյուս պարամետրերի անփոփոխ պայմանում, ներառյալ փողի ծավալի։ Հայաստանի համար ներկայացրեցինք փոխանցման մեխանիզմը, որտեղ կարևորվում են տոկոսադրույքի, փոխարժեքի լծակները։ Գնաճի մակարդակի վրա փոխարժեքը ազդում է ուղղակիորեն։ Տոկոսադրույքը գնաճի վրա ազդում է միջնորդավորված` ՀՆԱ զարգացումների և փոխարժեքի միջոցով։ Հաշվի առնելով, որ Հայաստանում ֆինանսական համակարգը իր ծավալներով փոքր է, և այն գտնվում է զարգացման փուլում, կարելի է ասել, որ տոկոսադրույքի լծակը ՀՀ-ում դեռ մեծ ազդեցություն չունի։ Եվ ֆինանսական համակարգի զարգացմանը զուգահեռ դրա դերը կբարձրանա։ Իսկ փոխարժեքի լծակը, որ կարող է մեծ նշանակություն ունենալ ՀՀ համար, քանի որ ՀՀ-ում ներմուծման ծավալները բավականին բարձր են։ Փոխարժեքի լծակի ազդեցությունը գնի վրա թույլ է, չնայած այն ուժեղանում է ապադոլարացման ընթացքում։ Դոլարացման մակարդակը հանրապետությունում մնում է շատ բարձր, և գնաճի նպատակադրման շրջանակներում վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքի` որպես գործառնական նպատակ, օգտագործումը գտնվում է դեռ վաղ զարգացման փուլում։ ՀՀ ԿԲ տվյալների համաձայն, 2011 թվականի փետրվարին Հայաստանի տնտեսության դոլարայնացման մակարդակը նվազել է 1,8%-ով։ Դրամային ներդրումների 33,7% և տարադրամային ներդրումների 6% աճի պայմաններում դոլարայնացման մակարդակը նվազել է 6,3%-ով ։ Հայաստանում 2013թ.–ին վարկերի դոլարացման մակարդակը կազմել է 63,7%, իսկ ավանդներինը` 71% :[[Դոլարայանացման մակարդակի նվազեցումն ամրապնդում է երկրի ֆինանսական անկախությունը և ապահովում է ավելի կայուն դիրքեր՝ արտաքին ֆինանսական շոկերի ժամանակ։