Լեոնի_թագավորություն
10-րդ դար
Չնայած նրան, որ Լեոնի և Կաստիլիայի թագավորությունների սահմանակից շրջանների վրա մավրերի ասպատակությունները շարունակվում էին, Սիմանկասի ճակատամարտում Կորդովայի խալիֆայության ուժերը թուլացել էին և մոտակա տարիներին մուսուլմաններն արդեն չէին կարողանում այնքան մեծածավալ ներխուժումներ, ինչպես նախկինում։ Դա թույլ է տալիս քրիստոնյաներին սկսել մավրերի տիրույթներին սահմանակից դատարկված տարածքների բնակեցումը և մի քանի տարվա ընթացքում իրենց վերահսկողության տակ վերցնել Դուերո գետից հարավ ընկած լայնածավալ տարածքները, կրկին գրավված տարածքները զբաղեցնելով բազմաթիվ ամրոցներով։ Միաժամանակ, նոր տարածքների բնակեցումը և, հետևաբար, տիրույթների ընդյալնումը, վիճաբանություններ են առաջացնում սենյորների միջև, ովքեր զբաղված էի գաղութաբնակեցմամբ։ Հատկապես իրավիճակը սրվում է 943 թվականին, երբ արքա Ռամիրես II-ը Մոնսոնի կոմս Անսուր Ֆեռնանդեսին թույլ է տալիս բնակեցնել Պենիաֆիելը և մերձակա տարածքները։ Այդ բնակեցումը սահմանափակում էր դեպի հարավ Կաստիլիայի կոմս Ֆեռնան Գոնսալեսի առաջախաղացմակը։ Նույն իրավիճակում է հայտնվում նաև Սալդանիայի և Կառիոնի կոմս Դիեգո Մունյոսը։ Նրանք երկուսն էլ այնքան էին վրդովված արքայի գործողություններից, որ 944 թվականին սկսում են նրա դեմ խռովություն նախապատրաստել։ Սակայն Ռամիրես II-ը իմանում է դավադրության մասին, բռնում է երկու սենյորներին էլ, վերցնում է պահպանության տակ և ձեռնաշղթաներով Ֆեռնան Գոնսալեսին ուղարկում է Լեոն, իսկ Դիեգո Մունյոսին՝ Գորդոն։ 945 թվականին, արքա Ռամիրես II-ի և Կաստիլիայի կոմս Ֆեռնան Գոնսալեսի հաշտությունից հետո, արքայի ավագ որդի Օրդոնյեսի և կոմսի դուստր Ուրակա Ֆերնենդեսի միջև ամուսնական պայմանագիր է կնքվում։ 951 թվականի հունվարի 5-ին արքա Ռամիրոս II-ը հրաժարվում է գահից և մի քանի օր անց մահանում է, նրա ավագ որդին դառնում է Լեոնի թագավորության նոր արքան՝ Օրդոնյո III անվան տակ։ Մինչ իր գահին բարձրանալը, Օրդոյոի մոտ լարված հարաբերւթյուններ են առաջանում իր խորթ եղբայր Սանչոյի հետ։ Նրանից հատո, երբ Օրդոնյո III-ը դառնում է արքա, Սանչոն նրանից պահանջում է հոր ժառանգության մի մասը, սակայն մերժման է արժանանում։ Դրանից հետո Սանչոն սկսում է դաշնակիցներ փնտրել, որոնց օգնությամբ նա կարող էր գահընկեց անել եղբորը։ Սանչոյին օժանդակությանմ ասին անմիջապես հայտնում է նրա քեռի, Նավառայի արքա Գարսիա I Սանչեսը, էեկավարվելով իր մոր, Սանչոյի տատ Տոդ Ասնարեսի կողմից։ սանչոյի խռովությունը սկսվում է Օրդոնյո III-ի կառավարման արդեն առաջին տարում, իսկ 952 թվականին խռովարարներին անսպասելիորեն միանում է կոմս Ֆեռնան Գոնսալեսը, մինչ այդ՝ շնորհիվ իր դստեր ամուսնության Օրդոնյո III-ի հետ, լինելով արքայի ամենամերձավորն անձանցից մեկը։ Խռովությանը Կաստիլիայի կոմսի մասնակցությունը սաստիկ զայրույթ է առաջացնում Օրդոնյո III-ի մոտ և նա արքունիքից դուրս է անում կնոջը՝ Ուրակուին և մտերմանում է Արագոնտա Պելայեսի՝ գալիական անվանի կոմս Պելայո Գոնսալեսի դստեր հետ։ 953 թվականին Գարսիա I Նավառացու և Ֆեռնան Գոնսալես Կաստիլիացու միավորված բանակը արշավանքի է դուրս գալիս Լեոնի դեմ, սակայն Սան Էստեբան դե Գորմասի մոտ ջախջախվում է Օրդոնյո III-ի կողմից։ Այդ պարտությունից հետո դաշնակիցների միությունը փլուզվում է։ Ֆեռնան Գոնսալեսը ստիպված է լինում հավատարմության երդում տալ Օրդոնյո III-ին և ընդհուպ մինչև արքայի մահը նրա նկատմամբ հավատարիմ է լինում։ Արքա Գարսիա I-ը վերադառնում է Նավառա։ Այնտեղ է փախչում նաև Սանչոն, ով այդպես էլ չի հաշտվում եղբոր հետ, սակայն այլևս փորձեր չի ձեռնարկում եղբորը գահընկեց անելու համար։ Համաձայն որոշ վկայությունների, կյանքի վերջին տարիներին Օրդոնյո III-ը կրկին հաշտվում է իր կին Ուրակայի հետ։