cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռեգնիցլոզաու
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 2478 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 39,90 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 161։
Նաքսոսի պաշարում (մ․թ․ա․ 499)
Նաքսոսի պաշարում, մ․թ․ա․ 499 թվականին տեղի ունեցած անհաջող արշավանք, որը կազմակերպվել է Միլեթի տիրանոս Արիստագորասի կողմից։ Վերջինս գործում էր Աքեմենյան տերության արքա Դարեհ I-ի աջակցությամբ և անունից, իսկ արշավանքի նպատակն էր գրավել Նաքսոս կղզին։ Սա հույն-պարսկական պատերազմների սկիզբն էր, որը տևել է ավելի քան 50 տարի։
Արիստագորասին էին դիմել իրենց կղզուց վտարված նաքսոսցիներ, որոնք ցանկանում էին վերադառնալ իրենց կղզի։ Տեսնելով իր դիրքերը Միլեթում ամրապնդելու հնարավորություն՝ Արիստագորասը դիմում է իր տիրակալին՝ աքեմենյան արքա Դարեհ I Մեծին, և տեղական սատրապ Արտափրենեսին՝ Նաքսոսը գրավելու դիմումով։ Համաձայնելով արշավանք կազմակերպել՝ պարսիկները 200 տրիերաներից կազմված նավատորմ է հավաքում, որը ղեկավարում էր Մեգաբատեսը։
Այնուամենայնիվ, արշավանքը ձախողվում է։ Արիստագորասը և Մեգաբատեսը Նաքսոսի ճանապարհին վիճում են, ինչի արդյունքում Մեգաբատեսը գիշերով սուրհանդակներ է ուղարկում նաքսոսցիների մոտ և տեղեկացնում նրանց, որ զորքերը շուտով ժամանելու են։ Երբ նավատորմը ի վերջո ժամանում է, պարսկական և հոնիական ուժերը իրենց առջև տեսնում են պաշարմանը լավ պատրաստված քաղաք։ Հոնիա-պարսկական ուժերը ինչպես հարկն է պաշարում են Նաքսոս քաղաքը, սակայն 4 ամիս անց, երբ ավարտվում է նրանց գումարը, առանց որևէ հաջողության վերադառնում են Փոքր Ասիա։
Կանխազգալով, որ այս անհաջող արշավանքի արդյունքում նա կարող է զրկվել տիրանոսի իր պաշտոնից՝ Արիստագորասը որոշում է ամբողջ Հոնիան ներքաշել Դարեհ I Մեծի դեմ ապստամբության մեջ։ Ապստամբությունը հետագայում տարածվում է նաև Կարիայում և Կիպրոսում։ Այս ամենին հետևեց պարսիկների երեք տարի շարունակվող արշավանքները Փոքր Ասիայում, որը, սակայն, ոչ մի վճռական արդյունքի չհանգեցրեց։ Շուտով պարսիկները վերախմբավորվում են և ուղղվում դեպի ապստամբության կենտրոն՝ Միլեթ։ Լադեի ճակատամարտում պարսիկները վճռական հաղթանակի են հասնում հոնիական նավատորմի նկատմամբ և հաջողությամբ ճնշում ապստամբությունը։ Չնայած Փոքր Ասիան նորից անցավ պարսից տիրապետության տակ՝ Դարեհը երդվում է վրեժ լուծել Աթենքից և Երետրիայից, որոնք օգնություն էին ցույց տվել ապստամբներին։ Այսպիսով, Նաքսոսի վրա տեղի ունեցած անհաջող արշավանքի և Հոնիական ապստամբության արդյունքում մ․թ․ա․ 492 թվականին սկսվեց պարսիկների առաջին ներխուժումը Հունաստան։
Նախապատմություն
Հոմերոսյան դարաշրջանում, որից հետո անկում ապրեց միկենյան քաղաքակրթությունը, հույների մի մասը արտագաղթեց Փոքր Ասիա և բնակություն հաստատեց այնտեղ։ Այս բնակիչները 3 ցեղախմբերից էին՝ էոլիացիները, դորիացիները և հոնիացիները ։ Հոնիացիները բնակեցրել էին Լիդիայի և Կարիայի ափերը՝ այնտեղ հիմնադրելով 12 քաղաքներ, ինչն էլ կազմեց Հոնիան ։ Այդ քաղաքներից էին Միլեթը, Միուսը և Պրիենեն, որոնք գտնվում էին Կարիայում, Եփեսոսը, Կոլոփոնը, Լեբեդոսը, Տեոսը, Կլազոմենեն, Փոկայան և Էրիթրեն (Էրյութեա), որոնք գտնվում էին Լիդիայում, ինչպես նաև քաղաքներ Սամոս և Քիոս կղզիներում ։ Հոնիական քաղաքները անկախ էին մինչև այն պահը, երբ Լիդիայի հայտնի արքա Կրեսոսը գրավել է այդ քաղաքները մոտ մ․թ․ա․ 560 թվականին ։ Հոնիական քաղաքները մնացին լիդիական իշխանության ներքո մինչև այն պահը, երբ Աքեմենյան տերության հիմնադիրը՝ Կյուրոս Մեծը գրավեց դրանք ։ Պարսիկները այդժամ հասկացան, որ հոնիացիներին կառավարելը դժվար է։ Իր ստեղծած կայսրության տարբեր մասերում Կյուրոսը կարողանում էր գտնել տեղաբնիկ վերնախավ, որի օգնությամբ էլ կառավարում էր իր նոր հպատակներին․ այդպիսի վերնախավներից էր, օրինակ, Հրեաստանի քահանայությունը ։ Ի տարբերություն իր կայսրության այլ շրջաններին՝ հունական քաղաքներում այդ ժամանակ այդպիսի խմբավորումներ չկային։ Այնտեղ կար վերնախավ, որը, սակայն, բաժանված էր թշնամական խմբակցությունների ։ Այսպիսով պարսիկները բավարարվեցին յուրքանչյուր հոնիական քաղաքում տիրանոս նշանակելով, չնայած դա նրանց ներքաշեց հոնիացիների ներքին հակամարտությունների մեջ։ Բացի այդ, տիրանոսը կարող էր սկսել ձգտել անկախության, ինչի պատճառով պետք է փոխարինվեր ։ Բարդ խնդիր էր դրված նաև տիրանոսների առջև, քանի որ նրանք միևնույն ժամանակ պետք է կարողանային հաճոյանալ և՛ սեփական քաղաքացիներին, և՛ պարսից վերնախավին ։
Պարսիկների՝ Հոնիան գրավելուց շուրջ 40 տարի անց՝ պարսից 4-րդ արքայի՝ Դարեհ I Մեծի կառավարման օրոք, Միլեթի տիրանոսի տեղապահը՝ Արիստագորասը, հայտնվեց այս տհաճ դրության մեջ ։ Արիստագորասի հորեղբայր և աներ Հիստիայոսը, որը մինչ այդ Միլեթի տիրանոսն էր, Դարեհին ուղեկցել էր սկյութների դեմ մ․թ․ա․ 513 թվականին տեղի ունեցած արշավանքի ժամանակ։ Երբ նրան Դարեհն առաջարկում է ինչ-որ պարգև խնդրել իր կատարած ծառայությունների համար, Հիստիայոսը խնդրում է Թրակիայի գրավված տարածքների մի մասը։ Չնայած նրա խնդրանքը բավարարվում է, Հիստիայոսի փառասիրությունը անհանգստացնում է Դարեհի խորհրդականներին։ Այդ պատճառով Դարեհը Հիստիայոսին պարգևատրում է նրան՝ Շոշ տանելով և իր արքայական սեղանակիցը դարձնելով ։ Միլեթի տիրանոսի պաշտոնում փոխարինելով Հիստիայոսին՝ Արիստագորասը բախվում է այնտեղ խմորվող դժգոհություններին։
Հունական պատմության այս ժամանակաշրջանը հայտնի է տեղի ունեցող սոցիալական և քաղաքական ցնցումներով, որոնք տեղի էին ունենում հունական քաղաքներում․ հատկապես այդպիսի ցնցումներից էր Աթենքում առաջին ժողովրդավարության հաստատումը ։ Նաքսոսը՝ Էգեյան ծովում գտնվող Կիկլադյան կղզիներից մեկը, նույնպես ենթարկվում էր քաղաքական ցնցումների։ Այնտեղ մինչև մ․թ․ա․ 524 թվականն իշխում էր Լյուգդամիսը, որը Աթենքի տիրանոս Պիսիստրատոսի դրածոն էր։ Ի վերջո նա գահընկեց արվեց սպարտացիների կողմից։ Այս ամենից հետո տեղական վերնախավը բարգավաճեց, իսկ Նաքսոսը դարձավ Էգեյան ծովի ամենաբարգավաճ և հզոր կղզիներից մեկը ։ Չնայած այս ամենին՝ Նաքսոսը ապահովագրված չէր դասային լարվածությունից և ներքին տարաձայնություններից և մ․թ․ա․ 500 թվականից քիչ անց վերնախավը արտաքսվում է կղզուց, և հիմնադրվում է ժողովրդավարություն ։
Մ․թ․ա․ 500 թվականին Արիստագորասի մոտ են գալիս Նաքսոս կղզուց արտաքսվածները և խնդրում օգնել վերականգել վերահսկողությունը կղզու նկատմամբ ։ Նաքսոսը գրավելով իր իշխանությունը Միլեթում ամրապնդելու հնարավորություն տեսնելով՝ Արիստագորասը առաջարկությամբ դիմում է Լիդիայի սատրապ Արտափրենեսին։ Եթե Արտափրենեսը իրեն զորք տրամադրի, ապա Արիստագորասը Դարեհի անունից կնվաճի Նաքսոսը և Արտափրենեսին կտա ավարի մի մասը, որպեսզի ծածկի զորքի ծախսերի մի մասը ։ Բացի այդ, Արիստագորասը ասում է նաև, որ Նաքսոսը գրավելուց հետո հեշտ կլինի արագորեն գրավել նաև Կիկլադների մնացած կղզիները և առաջարկում է նույն նավատորմով հարձակվել նույնիսկ Եվբեա կղզու վրա ։ Արտափրենեսը համաձայնում է և Դարեհ I-ից թույլատվություն խնդրում արշավանքը կազմակերպելու համար։ Դարեհը համաձայնություն է տալիս, և հաջորդ տարի Նաքսոսի վրա հարձակման համար հավաքվում է 200 տրիերա ։
Հակառակորդ զորքեր
Հերոդոտոսը երկու կողմերի զորքերի հստակ թվաքանակի վերաբերյալ տվյալներ չի հայտնել, սակայն երկու զորքերի ուժերի մասին որոշակի պատկերացում է տվել։ Ակնհայտ է, որ քանի որ նաքսոսցիները կռվում էին սեփական տիրույթներում, ապա տեսկանորեն կարող էին իրենց մեջ ներառել իրենց ամբողջ բնակչության մարտունակ մասը։ Իր աշխատության մեջ Հերոդոտոսը ասում է, որ «նաքսոսցիները ութ հազար վահանակիր ունեն և բազմաթիվ ռազմանավեր», ինչը նշանակում է, որ նրանք ունեին 8 հազար զինվորներ, որոնք կարող էին սպառազինվել ինչպես հոպլիտները։ Այս մարդիկ պետք է ձևավորեին Նաքսոսի դիմադրության ողնաշարը ։
Պարսկական զորքերը հիմնականում բաղկացած էին 200 տրիերաներից ։ Անհայտ է՝ արդյոք եղել են փոխադրական այլ նավեր։ Սովորաբար տրիերների անձնակազմը բաղկացած է լինում 200 մարդկանցից՝ ներառյալ 14 ծովային հետևակային ։ Դեպի Հունաստան պարսիկների երկրորդ ներխուժման ժամանակ յուրաքանչյուր պարսկական նավում կային երեսուն լրացուցիչ ծովային հետևակային, ինչը հավանաբար տեղի է ունեցել նաև առաջին ներխուժման ժամանակ, երբ ներխուժման համար նախատեսված ամբողջ զորքը տեղափոխվում էր տրիերաների միջոցով ։ Բացի այդ, Քիոսի ռազմանավերը Լադեի ճակատամարտում յուրաքանչյուրում ունեին 40 ծովային հետևակային։ Այս ամենը նշանակում է, որ տրիերաները հավանաբար կարող էին կրել ամենաշատը 40-45 ծովաային հետևակայիններ։ Տրիերաները, ըստ երևույթին, հեշտությամբ ապակայունացել են ավելորդ քաշի պատճառով ։ Եթե Նաքսոս ուղևորվող պարսկական զորքը նույն ձև էր կազմված, ապա այն պետք է ունենար շուրջ 8-9 հազար զինվորներ (բացի մեծ թվով անզեն թիավարները)։
Արշավանք
Մ․թ․ա․ 499 թվականի գարնանը պատշաճ կերպով հավաքագրվեց պարսկական նվատորմը։ Արտափրենեսը նավատորմի ղեկավար է կարգում Մեգաբատեսին, որը իր և Դարեհի զարմիկն էր, և պարսից նավատորմի հետ միասին ուղարկում Միլեթ ։ Այնտեղ այդ նավատորմը միավորվում է Արիստագորասի ղեկավարած միլեթական զորքերի հետ, ինչից հետո սկսվում է արշավանքը։ Որպեսզի նաքսոսցիները չկասկածեին և չնախազգուշանային, նավատորմը նախ ուղղվում է դեպի հյուսիս՝ Հելլեսպոնտոս, սակայն երբ նրանք ժամանում են Քիոս, նավատորմը շրջվում է և ուղղություն վերցնում դեպի հարավ՝ Նաքսոս ։
Երբ նավատորմը արդեն շարժվում էր դեպի Նաքսոս, ճանապարհին մի պատահար է տեղի ունենում։ Երբ Մեգաաբտեսը նավերի պահակակետերն էր ստուգում, նկատում է մի մյունդական մի նավ, որի վրա պահակներ չկային ։ Նա հրամայում է գտնել այդ նավի նավապետին՝ Սկյուլակսին, կապկպել նրան, մտցնել նավի թիականցքի մեջ այնպես, որ նրա գլուխը լինի նավից դուրս, իսկ մարմինը՝ ներս ։ Երբ այս ամենը արդեն կատարվել էր, Արիստագորասը իմանում է պատահարի մասին և գալիս Մեգաբատեսի մոտ։ Նա խնդրում է ազատ արձակել և ներել իր հյուրին, սակայն ապարդյուն։ Տեսնելով, որ Մեգաբատեսը չի ցանկանում ազատ արձակել նրան՝ Արիստագորասը անձամբ է ազատ արձակում Սկյուլակսին ։ Իմանալով այդ մասին՝ Մեգաբատեսը վրդովվում է, ինչին ի պատասպան Արիստագորասը ասում է․ «Դու այս գործերին ինչու՞ ես խառնվում։ Չէ՞ որ Արտափրենեսը քեզ ուղարկել է ինձ հնազանդվեու և նավելու այնտեղ, ուր ես կհրամայեմ։ Ինչու՞ ես ամեն գործի խառնվում» ։ Այս ամենից բարկացած՝ Մեգաբատեսը գիշերը մարդիկ է ուղարկում Նաքսոս, որպեսզի նրանց նախազգուշացնի իրենց դեմ կազմակերպված արշավանքի մասին ։
Որոշ ժամանակակից պատմաբաններ կասկածի տակ են դնում այն, որ պարսիկ զորավարը նենգադուլել է իր իսկ արշավանքը․ նրանք առաջ են քաշում այլ սցենարներ։ Այնուամենայնիվ, անհնար է հստակ ասել, թե ինչպես են նաքսոսցիները իմացել իրենց սպառնացող վտանգի մասին, սակայն կասկածի տակ չէ, որ նրանք տեղյակ են եղել և պատրաստվել են դրան ։ Հերոդոտոսը հայտնում է, որ «նաքսոսցիները բոլորովին չէին կասկածել, որ այդ նավատորմը արշավում է իրենց դեմ», սակայն երբ այդ լուրերը տեղ հասան, նրանք ամրացրին քաղաքի պարսիպները, ապա դաշտերում եղած ամբողջ մթերքը հավաքեցին պարսպից ներս՝ հավաքելով բավարար սնունդ և ջուր, որպեսզի դիմանան պաշարմանը ։
Պաշարում
Երբ հոնիացիները և պարսիկները ժամանում են Նաքսոս, նրանք հանդիպում են արդեն լավ պատրաստված և պարենավորված քաղաքի ։ Հերոդոտոսը հստակորեն չի ասում, բայց ամենայն հավանականության դա Նաքսոս կղզու համանուն մայրաքաղաքն էր։ Նա քիչ մանրամասներ է հայտնում ռազմական գործողությունների վերաբերյալ, սակայն կա ենթադրություն, որ սկզբում քաղաքը փորձել են գրավել գրոհով, ինչը հետ է մղվել ։ Այս ամենից հետո հոնիացիները և պարսիկները ձեռնամուխ են լինում քաղաքի պաշարմանը, սակայն 4 ամիս անց ավարտվում է պարսիկների գումարը, ինքը՝ Արիստագորասը, նույնպես ծախսել էր մեծ միջոցներ ։ Լիովին բարոյալքված, արշավախումբը պատրաստվում էր դատարկ ձեռքերով վերադառնալ Փոքր Ասիա։ Մեկնելուց առաջ Նաքսոսից աքսորված վերնախավի համար նրանք կղզում ամրոց են կառուցել ։
Հետևանքներ
Նաքսոսը գրավելու անհաջող փորձից հետո Արիստագորասը հայտնվում է ծանր իրադրության մեջ, քանի որ նա չէր կարողանում արշավանքի ծախսերը վճարել Արտափրենեսին։ Դեռ ավելին, նա հեռանում է պարսից արքայական ընտանիքից։ Նա սպասում էր, որ Արտափրենեսը կհեռացներ իրեն պաշտոնից։ Փորձելով փրկվել՝ Արիստագորասը իր հպատակներին՝ միլեթցիներին, մղում է պաստամբության ընդդեմ պարսից գերիշխանության, ինչով էլ սկսվում է Հոնիական ապստամբությունը ։ Չնայած Հերոդոտոսը ապստամբությունը ներկայացնում է որպես Արիստագորասի անձնական շարժառիթների հետևանք, պարզ է, որ Հոնիան ապստամբության համար պետք է հասունանար։ Հիմնական դժգոհության պատճառը պարսիկների կողմից նշանակված տիրանոսներն էին ։ Արիստագորասը ապստամբության է դրդում հոնիացիներին, ինչպես նաև էոլիացիներին և դորիացիներին, ինչից հետո ամեն տեղ վերացվում է բռնակալությունը և փոխարենը հաստատվում ժողովրդավարություն ։
Ամբողջ Հելլենական Ասիան ապստամբության մեջ ներառելով՝ Արիստագորասը հասկանում է, որ պարսիկների դեմ ապստամբելու համար հույներին պետք են նաև այլ դաշնակիցներ ։ Մ․թ․ա․ 499 թվականի ձմռանը նա ուղևորվում է մայրցամաքային Հունաստան՝ փորձելով դաշնակիցներ հավաքագրել։ Նա չկարողացավ համոզել սպարտացիներին, սակայն Աթենքը և Երետրիան համաձայնում են օժանդակել ապստամբությանը ։ Մ․թ․ա․ 498 թվականի գարնանը 20 տրիերաներից բաղկացած աթենական և 5 տրիերաներից բաղկացած երետրիական զորքը (միասին 25 տրիերա) ուղևորվում են դեպի Հոնիա ։ Եփեսոսի մոտ նրանք միանում են հոնիական հիմնական զորքերի հետ ։ Եփեսոսցիների ուղեկությամբ զորքը ուղևորվում է Արտափրենեսի սատրապական նստավայր՝ Սարդես ։ Հույները հանկարծակիի բերեցին պարսիկներին և կարողացան գրավել ստորին քաղաքը։ Ստորին քաղաքը հրկիզվում է, իսկ հույները սկսում են նահանջել դեպի Եփեսոս ։ Փոքր Ասիայում գտնվող պարսկական զորքը հետապնդում է հունական բանակին և Եփեսոսի մոտ հասնում նրանց հետևից։ Ակնհայտ է, որ բարոյալքված ու հոգնած հույները չէին կարող մրցակցել պարսիկների հետ, ինչի պատճառով էլ ամբողջովին ջախջախվեցին Եփեսոսի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում ։ Ճակատամարտից փրկված հոնիացիները գնում են իրենց քաղաքները, իսկ մնացած աթենացիները և երետրիացիները կարողացան վերադառնալ իրենց նավերը և հետ մեկնել Հունաստան ։
Չնայած տեղի ունեցած անհաջողություններին՝ ապստամբությունը շարունակում էր տարածվել։ Հոնիացիները մարդիկ են ուղարկում Հելլեսպոնտոս և Մարմարա ծով, գրավում են Բյուզանդիոնը և շրջակայքի այլ քաղաքներ ։ Նրանք կարողանում են համոզել նաև կարիացիներին միանալ ապստամբությանը ։ Բացի այդ, տեսնելով ապստամբության արագորեն տարածվելը՝ Կիպրոսի թագավորությունները առանց որևէ մեկի համոզելու նույնպես ապստամբում են պարսից տիրապետության դեմ ։ Հաջորդ երեք տարիների ընթացքում պարսկական ամբողջ զորքը և ռազմածովային ուժերը զբաղված էին Կարիայում և Կիպրոսում ապստամբների դեմ կռվելով, իսկ Հոնիան, ըստ երևույթին, այդ ամբողջ ընթացքում ապրել է խաղաղ կյանքով ։ Պարսիկների հակահարձակման բարձրակետի ժամանակ Արիստագորասը հասկանում է իր դրության անհուսալիությունը և որոշում է թողնել Միլեթի տիրանոսի ու ապստամբության ղեկավարի պաշտոնները և լքել Միլեթը։ Հերոդոտոսը, որը նրա մասին ակներևաբար ունի բացասական կարծիք, ենթադրում է, որ Արիստագորասը պարզապես կորցրել է ինքնատիրապետումը և փախել ։
Ապստամբության 6-րդ տարում՝ մ․թ․ա․ 494 թվականին, պարսկական զորքերը վերախմբավորվում են։ Առկա ցամաքային զորքերը համախմբվեցին մեկ բանակի մեջ, որն ուղեկցվում էր եգիպտացիների, կիլիկիացիների, փյունիկիացիների և վերահպատակեցված կիպրոսցիների նավատորմներով ։ Պարսիկները ուղևորվում են ուղիղ դեպի Միլեթ՝ քիչ ուշադրություն դարձնելով մնացած ամրոցների վրա, ըստ երևույթին ցանկանալով ապստամբությունը ճնշել հենց իր կենտրոնում։ Հոնիացիները փորձում էին Միլեթը պաշտպանել ծովի կողմից՝ քաղաքի պաշտպանությունը թողնելով միլեթցիներին։ Հոնիական նավատորմը հավաքվել էր Լադե կղզու՝ Միլեթի ափի մոտ ։ Տեսնելով հակառակորդի նավերի քանակը՝ պարսիկներին համակում է անվստահություն, ինչի արդյունքում էլ նրանք փորձում են պարսիկների մոտ փախած հոնիական տիրանոսների միջոցով պառակտում մտցնել ապստամբների շարքում, ինչը սկզբում չի հաջողվում ։ Երբ պարսիկները ի վերջո հարձակվում են հոնիացիների վրա, սամոսցի զորավարները, համաձայնելով պառակտվել ապստամբներից, թողնում են ռազմաճակատը, ինչի պատճառով էլ քանդվում է հոնիական ռազմաճակատը ։ Չնայած քիոսյան և մի քանի այլ նավեր շարունակում էին խիզախորեն կռվել պարսիկների դեմ, ապստամբները պարտություն են կրում ։
Լադեում կրած պարրտությունից հետո Հոնիական ապստամբությունը գրեթե ավարտվեց։ Հաջորդ տարի պարսիկները ճնշեցին ապստմաբած վերջին ամրոցները և սկսեցին տարածաշրջանում խաղաղություն ստեղծելու գործընթաց ։ Հոնիական ապստամբությունը համարվում է Հունաստանի և Աքեմենյան տերության միջև տեղի ունեցած առաջին մեծ բախումը և հույն-պարսկական պատերազմների առաջին փուլը։ Չնայած Փոքր Ասիան նորից ընկավ պարսից գերիշխանության տակ, Դարեհը երդվեց վրեժ լուծել Աթենքից և Երետրիայից, քանի որ նրանք օժանդակել էին ապստամբությանը ։ Ավելին, տեսնելով, որ Հունաստանի քաղաքներ-պետությունները մշտական սպառնալիք են սեփական կայսրության կայունության համար՝ Դարեհը որոշում է նվաճել ամբողջ Հունաստանը։ Մ․թ․ա․ 492 թվականի տեղի է ունենում պարսիկների առաջին ներխուժումը Հունաստան՝ հույն-պարսկական պատերազմների հաջորդ փուլը, որը Հոնիական ապստամբության ուղղակի հետևանք էր ։
Ժամանակակից աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հույն-պարսկական պատերազմներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 499 Կատեգորիա:Աքեմենյան Պարսկաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Պաշարումներ Կատեգորիա:Հունաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Հունաստանի պատմություն Կատեգորիա:Փոքր Ասիայի պատմություն
Բուխդորֆ
Բուխդորֆ  (Buchdorf), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1627 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 16,80 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 126։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Տուրգոն (Շարանտի գավառ)
Տուրգոն (Turgon), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 96 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.26 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 47 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 24-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 51,1 %։ 24 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 24 անձ (13 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 23 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բինսվանգեն (Բավարիա)
Բինսվանգեն  (Bachhagel), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Դանուբի Դիլինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1357 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 11.91 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 73 116։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Սև չորեքշաբթի (1992)
Սև չորեքշաբթի՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 16, այդ օրը գրանցվել է ֆունտ ստերլինգի կտրուկ արժեզրկում։ Մեկ ֆունտ ստերլինգը 2,77-ից դարձավ 2,70 գերմանական մարկ։ ԱՄՆ դոլարի հետ հարաբերությունը կազմում էր 1,86 դոլար, այն հասավ 1,78 դոլարի (−4,49 %): Վերջին երկու շաբաթների ընթացքում արժեզրկումըշարունակվեց։
Դեռ սեպտեմբերի 15-ին Ջոն Մեյջորը չեղարկեց ճգնաժամի պատճառով Իսպանիա կատարվելիք իր այցը։ Անգլիայի բանկը մի շարք Արտարժույթի միջամտություններ է անում։ Բազմաթիվ կորպորացիաներ, կենսաթոշակային ֆոնդեր և ապահովագրական ընկերություններ միացան սպեկուլյանտներին։
Ֆունտի փոխարժեքի անկման արդյունքում շատերը մեծ գումարների աշխատեցին, սակայն նրանց շահույթը մնաց ստվերում։ «Քեկսթոն կորպորացիայից» Փոլ Ջոնսը և Բրյուս Քովները եղան ամենահաջողակները նրանցից առաջինը ստացավ 250, իսկ երկրորդը 300 մլն դոլար։ Օտարերկրյա արժույթներով աշխատող ամերիկյան բանկերը մասնավորապես՝ «Սիթի-քորպը», «J.P. Morgan & Co.-ը» և «Կեմիքլ Բանկը» ևս գոհ մնացին։ Օտարերկրյա արժույթի վաճառքով երրորդ եռամսյակի համար աշխատեցին ընդհանուր առմամբ 800 մլն դոլար։
Սեպտեմբերի 16-ին Մեծ Բրիտանիայի ֆինանսների նախարար Նորման Լամոնտը առաջարկեց 10-ից 12 տոկոսով վերաֆինանսավորման տոկոսադրույք։ Ամերիկյան բորսաների բացվելուց հետո (Լոնդոնի ժամանակով 13:30) սկսվեց վաճառքի նոր ալիք։ Փոխարժեքը բարձրացավ մինչև 15 % (մեկ օրվա ընթացքում երկրորդ անգամ)։ Չնայած այս ամենը ոչ այլ եվրոպական երկրների Կենտրոնական բանկերի վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքները չկարողացան կանգնեցնել ֆունտ ստերլինգի արժեզրկումը։
Այս ամենի արդյունքում սեպտեմբերի վերջին ֆունտ ստերլինգի փոխարժեքը կազմում էր՝ 2,50 GBP/DEM (−11 %), իսկ հոկտեմբերին այն հասավ մինչև՝ 2,40 GBP/DEM (−14,3 %): Ֆունտ ստերլինգի փոխարժեքը դոլարի հարաբերությամբ ֆիքսված նվազագույնին հասավ և կայունացավ միայն 1992 թվականի նոյեմբերին։ Սորոսը գործողություններ չի իրականացրել այս շուկայում, , սակայն դոլարի նկատմամբ ֆունտի ընդհանուր անկումը կազմել է 25 % (2,01-ից մինչև 1,51 GBP/USD):
Հետևանքներ
Բացի տոկոսադրույքների կտրուկ բարձրացումից, Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունը ստիպված եղավ գնալ ֆունտ ստերլինգի դևալվացիայի և դուրս գալ Եվրոպական արժութային համակարգից (EMU) այն պատճառով, որ այն չկարողացավ պահել ֆունտ ստերլինգի գինը ներսում համաձայնեցված գների միջակայքում։ Ֆունտը վերադարձավ ազատ լողացող փոխարժեքի։ Բրիտանիայի օրինակին հետևեց նաև Իտալիան։
Ջորջ Սորոսի մասնակցությունը
Շատ հաճախ փլուզումը կապում են ամերիկյան ֆինանսիստ Ջորջ Սորոսի գործողությունների հետ ։ Ենթադրվում է, որ դրանից մի քանի տարի առաջ նա պլանավորել էր գործողությունները՝ փոքր խմբաքանակներով գնել էր ֆունտ ստերլինգ, այնուհետև օգտագործելով ձևավորված արտարժույթի պաշարները սեպտեմբերի 15-ին Ջորջ Սորոսի «Քվանտում» հիմնադրամը միանգամից վաճառել է 5 մլրդ ֆունտ ստերլինգ և 2,82 GBP/DEM փոխարժեքով գնել 15 մլրդ գերմանական մարկ։ Մեկ օրվա ընթացքում ավելի էժան ֆունտի հետագա գնումը թույլ տվեց Ջորջ Սորոսին ըստ տարբեր տվյալների վաստակել 1-ից 1,5 միլիարդ դոլար։
Այս տվյալները ունեն մի շարք հակասություններ։ Սովորական հաշիիվը ցույց է տալիս 1 միլիարդ դոլարը կազմում է 568 մլն ֆունտ ստերլինգ (մինչև արժույթի անկումը եղած փոխարժեքով 1,76 GBP/USD): 15 մլրդ գերմանական մարկի շրջանառության արդյունքում 1 մլրդ շահույթ ստանալու համար գինը պետք է մեկ շաբաթում 2,82-ից դառնար 2,548։ Բայց այսպիսի գին եղել է ոչ թե սեպտեմբերի 16-ին այլ 22-ին, այս դեպքում անհրաժեշտ էր 5 միլիարդից ավելի մեծ գումար։ Սակայն Սորոսը հետագայում խոստովանել է՝ «Ունենալով 7 միլիարդ արժեցող ակտիվներ մենք գործարքների ծավալը հասցրել ենք տաս միլիարդ դոլարի։ Սա մեկուկես անգամ ավելին էր, քան հիմնադրամի բոլոր ակտիվների գումարը» ։
Գերմանական մարկի նկատմամբ ֆունտի չափաբաժնի մանրակրկիտ համեմատությունը ցույց է տալիս, որ ֆունտի արժեզրկումը սկսվեց Սորոսի միջամտությունից մեկ շաբաթ առաջ՝ սեպտեմբերի 9-ին, ֆունտը սկսեց արագորեն իջնել ԱՄՆ դոլարիի նկատմամբ։ 1992 թվականի սեպտեմբերի 16-ին ԱՄՆ դոլարի նկատմամբ ֆունտի անկումը շատ ուժեղ էր (տոկոսադրույքով գրեթե 2 անգամ, տես՝ գնանշումների գծապատկերները), չնայած Սորոսի լեգենդար գործարքը չէր պատկանում ֆունտ/դոլար շուկային ։ Պարզապես մի շարք պատճառներով Անգլիայի բանկը ձգտում էր պահպանել հավասարությունը գերմանական մարկի հետ։ Միևնույն ժամանակ, շահութաբերության շեղումների պատճառով, ներառյալ ավանդները տեղադրելու ժամանակ, գերմանական արժութային շուկան ավելի գրավիչ է դարձել, քան անգլիականը։ Սպեկուլյանտները մեկ շաբաթ դիտում և վերլուծում էին անգլիական կառավարության գործողությունները, որը ավելի ու ավելի շատ վարկեր էր վերցնում Գերմանիայից ։
Միևնույն ժամանակ, Սորոսի գործողությունները դժվար էին, քան ֆունտով սպեկուլյացիաները։ 500 մլն դոլարով Սորոսը գնեց անգլիական ընկերության բաժնետոմսեր, որովհետև անգլիական արժույթի փաոխարժեքի բարձրացման հետ բարձրանալու էր նաև բաժնետոմսերի գինը, նա նաև գնեց գերմանական և ֆրանսիական արժեթղթեր և վաճառեց բաժնետոմսեր։ Այս բոլոր գործարքների ժամանակ Սորոսը օգտվեց վարկերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության տնտեսություն
Վիպլե
Վիպլե (Viplaix), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Յուրել կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մոնլյուսոնն է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03317։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 280 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 171 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 121-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 50-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,8 %)։ 121 աշխատունակ բնակիչներից 106-ը աշխատում էին (56 տղամարդ և 50 կին), անաշխատանք էին 15-ը (9 տղամարդ և 6 կին)։ 50 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 20-ը թոշակառու, 18-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դոնալդ Ռոնալդ Բենսեն
Նրա գործերից առավել հայտնի է «And Having Writ...» սիրավեպը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է Bobbs-Merill ընկերության կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Վրաց գրականություն
Վրացական գրականության (ქართული ლიტერატურა) ակունքները հասնում են վաղ անցյալի խորքերը։ 13–14-րդ դարերում ժանրային առումով ճյուղավորվել են վրացական Էպոսը («Ամիրանիանի», «Էթերիանի»), կենցաղային, ծիսական, աշխատանքային երգերը, ասքերը, հեքիաթները, հանելուկները, առածները և այլն։
5-11-րդ դարեր
Վրաց դպրության հնագույն հուշարձանը Երուսաղեմի մոտ հայտնաբերված խճանկարային արձանագրությունն է (5-րդ դարի 1-ին կես)։ Վրացալեզու գրականությունը 5-րդ դարից ընդհուպ մինչև 11-րդ դարի վերջը կրոն, բովանդակություն ունի։ Այդ շրշանում ասորերենից, հունարենից և հայերենից թարգմանվել են կրոնակա-աստվածաբանական աշխատություններ, գրվել վարքաբանական մի քանի երկեր ։
12-16-րդ դարեր
12-րդ դարի վերշին և 13-րդ դարի սկզբին ստեղծվել է «Ամիրան–Դարեշանիանի» դյուցազնական–ֆանտաստիկական վեպը։ Աշխարհիկ գրականությունը նշանավորվել է Չախրուխաձեի «Թամարիանի» և Ի․ Շավթելու «Աբդուլմեսիանի» ներբողական երկերով։ Շոթա Ռուսթավելին (12-րդ դար) գրել է «Ընձենավորը»՝ վրաց ժողովրդի հոգևոր կյանքի բարձրագույն արտահայաություններից մեկը։
13-14-րդ դարերում թաթար–մոնղոլական հորդաների, իսկ 16-րդ դարից՝ թուրքերի ու պարսիկների արշավանքների հետևանքով քայքայվել է երկրի տնտեսությունը, կասեցվել գրականության առաջընթացը։ Սակայն սկսած 16-րդ դարի կեսից Արևելյան Վրաստանի գրական կյանքում տեղաշարժ է նշմարվել։ Կախեթի արքա Թեյմուբազ I (1589–1663 թվականներ), Արչիլ II թագավորը (1647–1713 թվականներ), Ի․ Տփիլելին (մահացել է 1688 թվականին) գրել են բանաստեղծություններ, որոնցում շոշափել են հայրենասիրության թեման։ Սուլխան-Սաբա Օրբելիանին (1658–1725 թվականներ) «Հնարանքի իմաստություն» առակների ժողովածուով հիմք է դրել ազգային արձակին։ Աչքի ընկնող բանաստեղծներից է թարգմանիչ, խմբագիր և հրատարակիչ Վախթանգ VI թագավորը (1675–1737 թվականներ)։ Այսպես կոչված ազգային պատմական ուղղության ներկայացուցիչներից է Դ․ Գուրամիշվիլին (1705–1792 թթ.)։
Սայաթ Նովան (18-րդ դար), որի վրացական խաղերը գրված են ժողովրդախոսակցական լեզվով, բարձրացրել է սոցիալական սուր հարցեր։ Նա նաև վրաց աշուղական պոեզիայի հիմնադիրն է։ Ռուսաստանի հետ Վրաստանի միավորումը (1801 թ.) խթանել է վրաց կյանքի զարգացումը։ Վրացական գրականության մեջ երևան է եկել ռոմանտիզմը, որ իշխել է հատկապես 1830–1840-ական թվականներին։ Գրական այս ուղղության սկզբնավորողը Ա․ Ճավճավաձեն է (1786–1846 թվականներ)։ Ռոմանտիզմի երկրորդ խոշոր ներկայացուցիչը Գ․ Օրբելիանին է (1804–1883 թվականներ)։ Վրացական ռոմանտիզմն իր բարձրակետին է հասցրել Ն․ Բարաթաշվիլին (1817-1845 թվականներ)։
19-րդ դարի գրականություն
19-րդ դար-ի երկրորդ կեսին վրացական գրականությունում տիրապետող է դարձել ռեալիզմը, որի ակնառու ներկայացուցիչներն են վրաց պրոֆեսիոնալ թատրոնի հիմնադիր Գ․ Էրիսթավին (1811–1864 թվականներ) և դրամատուրգ, ռեժիսոր Զ․ Անտոնովը (1820-1854 թվականներ)։
Բանաստեղծներ
Վրաց բանաստեղծներից առաջինը Ի․ Էվդոշվիլին է (1873–1916 թվականներ) ազգային պոեզիա ներմուծել բանվորի կերպարը։ Վրաստանում խորհրդային կարգերի առաջին իսկ տարիներին ի հայտ են եկել գրական նոր խմբակցություններ («Ակադեմիական խումբ», «Արիփիոնի», «Պրոլետգրողների ասոցիացիա», «Ձախություն»)։ Գ․ Տաբիձեն (1892–1959 թվականներ) ողջունել է խորհրդային իշխանության հաղթանակը և պայքար սկսել վրաց գրականության մեջ ֆորմալիստական ու հակառեալիստական հոսանքների դեմ։
Պ․ Իաշվիլին (1895-1935 թվականներ), Տ․ Տաբիձեն (1895-1937 թվականներ), Գ․ Լեոնիձեն (1899–1966 թվականներ), Վ․ Դափրինդաշվիլին (1889–1941 թվականներ), Ա․ Չիքովանին (1903–1966 թվականներ) 20-ական թվականների վերջին կարողացել են դուրս գալ գրական մոդեռնիզմի սահմանափակ շրջանակներից և ստեղծել խորհրդային իրականությունն արտացոլող մի շարք ուշագրավ երկեր։ Շ․ Դադիանու (1874–1959 թվականներ) «Ուղիղ սրտին» (1928 թ.) պիեսով սկզբնավորվել է վրացական խորհրդային կատակերգության, իսկ «Թեթնուլդ»-ով (1929 թ.)՝ ողբերգության ժանրը։
Վրացական գրականության գաղափարա-ստեղծագործական որոշակի հաջողությունների է հասել 1930-ական թվականներին։ Տպագրվել են Դ․ Տաբիձեի՝ խորհրդային իրականության նվաճումները փառաբանող «Դարաշրջան» (1930 թ.), «Պացիֆիզմ» (1930 թ.) ժողովածուներն ու «Հեղափոխական Վրաստան» (1931 թ.) պոեմը։ Տ․ Տաբիձեն ստեղծել է «Հայաստանում» և «Հայրենիք» բանաստեղծական շարքերը, Պ․ Իաշվիլին ցույց է տվել վերածնված Կոլխիդայի ու Սամգորիի կյանքը։
Էպիկական պոեզիա
Էպիկական պոեզիայի զարգացումն են վկայում Ա․ Միրցխուլավայի (1903–1971 թվականներ) «էնգուրի», Կ․ Կալաձեի (1904 թ.) «Ուչարդիոնի» (1933 թ.), Դ․ Աբաշիձեի (1914 թ.) «Գարունը սև քաղաքում» (1942 թ.) և «Դեորգի 6-րդ» (1942 թ.) պոեմները։ Կոլտնտեսային կյանքին են նվիրված Կ․ Լորթքիփանիձեի (1905 թ.) «Կոլխիդայի արշալույսը» (1949 թ.), Լեո Քիաչելու «Դվադի Բիգվա» (1938 թ.) և Կ․ Գամսախուրդիայի (1891 – 1975 թթ.) «Լուսնի առևանգումը» (1935 թ.) վեպերը։
1930-ական թվականներին վրաց գեղարվեստական արձակի նվաճումներից են վերջինիս «Վարպետաց վարպետի աջը» (1939 թ., հայ հրատարակչություն 1960 թ.) և Մ․ Ջաղախիշվիլու «Արսեն Մարաբդելի» պատմավեպերը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին գրվել են մի շարք էպիկական պոեմներ ու պատմահայրենասիրական դրամաներ։
Ետպատերազմյան շրջան
Ետպատերազմյան շրջանում վրաց բանաստեղծներն ու գրողները գովերգել են սովետական ժողովրդի ստեղծագործ աշխատանքը։ 1950-ական թվականներին հրատարակել են հեղափոխության ու կոլեկտիվացման թեմաներով բազմահատոր վեպեր։ Վրաստանի պատմության անցյալին են նվիրված Կ․ Գամսախուրդիայի «Դավիթ Շինարար» (1946–1958 թթ.) և Դ․ Աբաշիձեի «Լաշարելա» (1957 թ.) վեպերը։
1960-ական թվականներին երիտասարդ սերնդի առավել օժտված գրողները հնաոճ ձևերին ու սխեմաներին հակադրել են փոքրածավալ և տարողունակ ստեղծագործություններ։ Նոդար Դումբաձեի (1928–1984 թթ.), Ա․ Սուլակաուրու (1927 թ.), Է․ Ղիփիանու (1924 թ.), Օ․ Իոսելիանու (1931 թ.), Դ․ Փանջիկիձեի (1933 թ.), Ռ․ Ինանիշվիլու (1926 թ.), Դ․ Ռչեուլիշվիլու (1934–1961 թթ.) արձակ երկերը զգալի ներդրում են վրաց գրականության մեջ։
Լայն ճանաչման են արժանացել Ճաբուա Ամիրեջիբիի (1921 թ.) «Դաթա Թութաշխիա» (1971 թ.), Օ․ Ճիլաձեի (1933 թ.) «Ճանապարհով գնում էր մի մարդ» (1972–1973 թթ.), Նոդար Դումբաձեի «Հավերժության օրենքը» (1978 թ., Լենինյան մրցանակ, 1980 թ., հայ հրատարակչություն 1983 թ.), Դ․ Փանջիկիձեի «Ակտիվ արևի տարի» (1980 թ.) վեպերը և Ռ․ Միշվելաձեի (1940 թ.) նովելների ու պատմվածքների ժողովածուները։
Նույն ժամանակաշրջանի վրացական պոեզիան, ազատագրվելով 1940-1950-ական թվականներին բնորոշ վերամբարձությունից ու ներբողական միտումից, բազմակողմանիորեն է արտացոլել մարդու ներաշխարհը։
Ակտիվորեն ստեղծագործում են՝
Գրականագիտություն
Վրացական գրականության պատմությանը նվիրված կապիտալ աշխատություններ են գրել.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաց գրականություն
Անիի Պարոնի պալատ
Անիի Պարոնի պալատ, միջնադարի ճարտարապետական հուշարձան, պայմանականորեն այսպես է կոչվել Անիի հյուսիս-արևմտյան կողմում, «Ամբատաշեն պարիսպներից ոչ հեռու, Ծաղկոցաձորի ու Իգաձորի միացման տեղում գտնվող զառիթափի մոտ կառուցված քաղաքացիական շենքը։
Անիի Պարոնի Կառուցում
Կառուցման ժամանակը համարվում է 12-13-րդ դարերում։ Ստույգ պարզված չէ, թե ինչ նպատակի է ծառայել։ Ենթադրվում է, որ պատկանել է որևէ իշխանի կամ պարոնի։ Պալատը քաղաքի կողմից երկհարկանի էր, իսկ Ծաղկոցաձորի կողմից՝ եռահարկ։ Կիսով չափ գետնի մեջ թաղված ու ենթադրաբար տնտեսական նպատակների ար։ Անկանոն պարագիծ ունեցող հատակագծային հորինվածքի կենտրոնում տեղավորված էր քառակուսի (10մ 11մ) և հավանաբար գմբեթածածկ սրահը, որի շուրջը համախմբված էին մեծ ու փոքր սենյակներ։ Հարկերը միմյանց հաղորդակցվել են, ըստ երևույթին, շարժական սանդուղքներով, որոնց համար թաղածածկի մեջ բացված է եղել (հետագայում՝ փակված) հատուկ անցք։ Պատերը գերազանցապես խուլ են, ներսից ե դրսից՝ սրբատաշ։ Առավել հետաքրքիր է լուծված քաղաքի կողմն ուղղված նեղճակատր՝ կրկնահարկ շքամուտքերով, յուրաքանչյուր հարկի պատի հարթությունը երիզված է լայն ու գեղեցիկ երեսակալներով, որոնք շրջանակում են վարդագույն ութթեաստ ղերով ու սև խաչերով քանդակազարդված (առաջին հարկ) ե «շախմատաձև» դասավորված (երկրորդ հարկ) քարերով շարվածքը։ Այդ ժամանակաշրջանի Անիի աշխարհիկ ճարտարապետության ոճին հատուկ այս մոտիվը հանդիպում է նաև քաղաքի հյուրանոցի կամ վաճառատան շենքում։
Կատեգորիա:Անիի պալատներ
Բիլի Քոնոլի
Վիլյամ «Բիլի» Քոնոլի կրտսեր (William «Billy» Connolly, Jr.), բրիտանացի կատակերգու, երաժիշտ, հաղորդավար, դերասան և Բրիտանական կայսրության շքանշանի կոմանդոր։
Դայթինգ
Դայթինգ (Daiting), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Բիլի Քոնոլի
Վաղ տարիներ
Բիլի Քոնոլին ծնվել է Շոտլանդիայի Գլազգո քաղաքում՝ Ուիլյամ և Մերի (ծնվ. Մաքլին) Քոնոլիների ընտանիքում։ Մայրն աշխատել է հիվանդանոցային սրճարանում, իսկ պապը իռլանդացի ներգաղթյալ էր ։ 1946 թվականին, երբ հայրը ծառայել է բանակում, մայրը լքել է ընտանիքը, և Բիլիին ու քրոջը դաստիարակել են նրանց մորաքույրերը՝ Մարգարեթը և Մոնան ։
Դայթինգ
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 786 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 25, 44 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 129։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Բիլի Քոնոլի
Վաղ տարիներ
Մինչև 20 տարեկան Քոնոլին ապրել է Գլազգոյի Անդերսոն շրջանում, իսկ հետո տեղափոխվել է Պարտիկ թաղամաս ։ Նա սովորել է Սուրբ Պետրոսի տարրական և Սեն Ժերարի միջնակարգ դպրոցներում ։ 12 տարեկանում Քոնոլին որոշել է դառնալ կատակերգու, իսկ 15 տարեկանում նա թողել է դպրոցը՝ ստանալով երկու դիպլոմ, որոնցից մեկում սխալ կար (Connolly-ի փոխարեն Connell)։
Անձնական կյանք, առողջություն
1989 թվականին Բիլի Քոնոլին ամուսնացել է հոգեբան Պամելե Սթեֆենսոնի հետ։ Իր «Billy» գրքում և հարցազրույցում, որը հանձնել է 2008 թվականի դեկտեմբերին, Քոնոլին հայտարարել է, որ բազմիցս բռնության է ենթարկվել հոր կողմից ։
Քոնոլին աջակցում է սահմանափակ կարողություններով բայքերների ազգային ասոցիացիային ։
2013 թվականի սեպտեմբերին ԶԼՄ-ները տարածել են ինֆորմացիա այն մասին, որ Քոնոլին տարել է շագանակագեղձի քաղցկեղի հաջող վիրահատություն։ Վերականգնվող արտիստի մոտ սկզբնական փուլում ախտորոշվել է նաև պարկինսոնի հիվանդություն ։
Կարիերա
1960-ական թվականների սկզբին Բիլի Քոնոլին սկսել է հանդես գալ որպես երգիչ-բանահավաք, իսկ 1970-ական թվականներին Էլթոն Ջոնը նրան օգնել է դուրս գալ ամերիկյան թատերաբեմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:1942 ծնունդներ Կատեգորիա:Գլազգո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի երգիչներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Շոտլանդացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Փոքր Էրտիլ
Փոքր Էրտիլ (Малый Эртиль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Էրտիլ գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 47 կմ է, ավազանի տարածքը 288 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մատրենոչկա
Մատրենոչկա (Матреночка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիտյուգ գետի աջ ափին՝ 233 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 51 կմ է, ավազանի տարածքը 400 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վալ դե Վին
Վալ դե Վին (Val-des-Vignes), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 1375 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50.66 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Օբվիլ, Ժուրինյակ, Մենֆոն և Պերեյ համայնքների միավորման արդյունքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:2016 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գիվի Ղանդարելի
Գիվի Ղանդարելի (გივი ყანდარელი 1933, փետրվարի 21, Սագարեջո, Վրաստան - 2006, հունիսի 7, Թբիլիսի, Վրաստան Գիվի Ղանդարելի Լուարսամբովիչ (გივი ყანდარელი), Վրաստանի ականավոր նկարիչ, գոբելենագործ, ջրանկարիչ և կավագործ։
Վրաստանի պետական գոբելաբագործ դպրոցի հիմնադիրն է։ Չինական գոբելենի դպրոցի հիմնադիրներից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Դայնինգեն
Դայնինգեն (Deiningen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2034 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 15,32 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 130։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ֆելդեն (այլ կիրառումներ)
Ֆելդեն, կարող է վերաբերել՝
Ֆեդորովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Ֆեդորովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Տալվորիկի կռիվներ
Տալվորիկի կռիվներ (1893, 1904), Տալվորիկի հայերի ինքնապաշտպանական մարտերը թուրքական և քրդական ուժերի դեմ։ 1893 թվականի հունիսի 1-ին քրդական ուժերը շրջապատել են Տալվորիկը, որը ռազմավարական կարևոր նշանակություն ուներ ամբողջ Սասունի համար։ Տալվորիկցիները դիմել են ինքնապաշտպանության, կռվողների թիվը կազմել է շուրջ 400 հոգի՝ Սպաղանաց Մակարի, Խչեի Գասպարի, Չուրոյի Պետրոսի, Մգրեի, Համզեի, Տեր Գաբրիելի ղեկավարությամբ։
Քուրդ մեծաթիվ զինական ուժերը երկու շաբաթ շարունակ հարձակվել են Տալվորիկի վրա, սակայն հայերը հետ են մղել բոլոր գրոհները։ Տղամարդկանց օգնել են կանայք և երեխաները։ Քրդերը, անընդհատ համալրելով իրենց ուժերը, շարունակել են հարձակումները։ Ծանր դրության մեջ հայտնված պաշտպաններին օգնության են հասել Գելիեգուզանից, Շենիկից, Սեմալից և Սասունի այլ գյուղերից, Անդոկից՝ Հրայրի խումբը, և քրդերը հետ են շպրտվել։ Հունիսի 17-ին Տալվորիկը ենթարկվել է թուրք-քրդական նոր հարձակման, որն ուղեկցվել է հայկական դիրքերի ռմբակոծությամբ։ Սակայն սակավաթիվ հայ պաշտպանները հանկարծակի հակագրոհով պարտության են մատնել հակառակորդին։ Կռիվների ընթացքում հայերը տվել են 200 զոհ, թուրքերն ու քրդերը 1000 սպանված։
1904-ի գարնանը Սասունի վրա նոր հարձակման ժամանակ թուրք-քրդական ուժերը շրջապատել են Տալվորիկը։ Ինքնապաշտպանությունը գլխավորել է Գևորգ Չաուշը, նրան օգնել են Անդրանիկի և Վահանի ֆիդայիները։ Երկարատև համառ, անհավասար մարտերի ընթացքում վերջացել է հայ պաշտպանների ռազմամթերքը, և թշնամին հրետանային ռմբակոծությունից հետո ի վերջո գրավել է Տալվորիկը։ Թուրք և քուրդ հրոսակները Տալվորիկի և Սասունի մյուս գյուղերի բնակիչներին սրի են քաշել՝ գործադրելով անմարդկային դաժանություն։
Թուրք-քրդական հարձակումները Տալվորիկի վրա և նրանց գործելակերպը վկայում են, որ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին թուրք, կառավարությունը վարել է հայահալած քաղաքականություն, իրականացրել հայկական կոտորածներ՝ նպատակ ունենալով ոչնչացնել հայ ժողովրդին։
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1893 իրադարձություններ Կատեգորիա:1904 իրադարձություններ Կատեգորիա:Սասունի հերոսամարտեր Կատեգորիա:Հայկական դիմադրություն
Յանդեքս․Տաքսի
Յանդեքս․Տաքսի (Яндекс.Такси), հեռախոսային ծրագրով կամ taxi.yandex.com կայքով տաքսիի օնլայն-պատվերների սերվիս։ Սերվիսը տալիս է պատվերը այն վարորդին, ով ամենամոտն է գտնվում պատվեր տվողից։
2017 թվականի դրությամբ սերվիսը աշխատում է Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, Հայաստանի, Վրաստանի, Ղազախստանի ավելի քան 126 խոշոր քաղաքներում։ Ընդհանուր առմամբ այնտեղ աշխատում են ավելի քան 200 հազար վարորդ ։
Սակագները տարբեր քաղաքներում տարբերվում են։ Սերվիսը ներառում է խնայողական, հարմարավետ, Կոմֆորտ+, Բիզնես և Մինիվեն տարբերակները։ Պատվերի մեկնաբանություններում կարելի է նշել մի քանի տարբերակներ՝ դեղին գրանցման համար, որը թույլատրում է մեքենան վարել հասարակական տրանսպորտի գծերով, չծխող վարորդով, օդորակիչով, կենդանու տեղափոխումով, և այլն։
Սերվիսը պատկանում է ՓԲԸ «Յանդեքս.Տաքսի» ։ Ընկերության գլխավոր տնօրենն է Տիգրան Խուդավերդյանը։
Աշխատանքի սկզբունք
Տաքսի կանչելը իրագործվում է հատուկ "Յանդեքս․Տաքսի" և Ուբեր սմարթֆոնների (iOS կամ Անդրոիդ) համար ծրագրերով ։
Պատվերի համար օգտատերը նշում է իր հեռախոսահամարը, հասցեն, որտեղ պիտի գա տաքսին, վճարման ձևը և այլն։
Օգտատերերը կարող են գնահատել ուղևորությունը հինգ աստղային սանդղակով։ Գնահատականները ազդում են վարորդների և տաքսիի վարկանիշի վրա։ Վարորդը կարող է տեսնել իր վարկանիշը, սակայն չի կարող տեսնել, թե կոնկրետ, որ հաճախորդը ինչպես է իրեն գնահատել։ Եթե վարորդը ստանում է շատ ցածր գնահատակներ, ապա նրան կարող են անջատել Յանդեքս Տաքսիի պատվերից ։
Սերվիսի ֆունկցիոնալություն և տեխնոլոգիաներ
Յանդեքս.Տաքսին մեքենաների մատուցման ժամանակի և երթուղու հաշվարկի համար օգտագործում է Յանդեքս.Քարտեզը և Յանդեքս.Նավիգատոր։ Երթուղին կազմվում է ընթացիկ, ինչպես նաև կանխատեսվող խցանումներով։ Ծառայությունը կարող է առաջարկել, որ մոտենա այն վարորդը, որը մոտ է գտնվում հաճախորդին` խնայելով ուղևորության ժամանակը և ավելի մատչելի ծառայություն մատուցելով ։ Օրինակ, մի մայթից մյուսը անցնելը կարող է ավելի խնայողական լինել ։
Մեքենայական ուսուցման տեխնոլոգիայի միջոցով Яндекс.Такси-ն որոշում է և առաջարկում է հարմար տեղ կանգառի համար։ Այդպիսի տեղերը քարտեզի վրա նշանակվում են կապույտ շրջանակներով և օգտվողին հնարավորություն է տալիս դրանք ինքնուրույն ընտրել ։
Պատմություն
2011 թվականին Յանդեքս․Տաքսին սկսել է իր աշխատանքը Մոսկվայում, ինչպես Յանդեքս սերվիսներից մեկը։ Սկզբում համակարգին միացվել է մայրաքաղաքի 1000 վարորդներ և 11 կայանատեղի ։
2012 թվականին Յանդեքս․տաքսի ծառայությունը սկսեց հարկ վերցնել պատվերներից։ Կանխատեսվում էր, որ 2013 թվականին պատվերների ծավալը կկազմի $60 մլն։
2013 թվականին հնարավորություն առաջացավ վճարել բանկային քարտով ։
Բիսինգեն (Բավարիա)
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Դանուբի Դիլինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3465 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 64.22 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 73 117։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Յանդեքս․Տաքսի
Պատմություն
2014 թվականին ղեկավարը դարձավ Տիգրան Խուդավերդյանը։
Android  և iPhone -ների ծրագիրները թարմացվել են։ Թարմացված տարբերակում մտցրած է զանգերի վերահասցեավորում։ Անհատական տվյալները պաշտպանելու համար վարորդին տրվում է հատուկ հեռախոսահամար, առանձնահատուկ լրացուցիչ կոդով օգտատերի հեռախոսահամարի տեղ։
2014 թվականին մտցվեց վարորդներն քաղաքի և ծառայությունների իմացության պարտադիր պատրաստվածություն ։
2017 թվականի հունիսի 25-ին Յանդեքս․տաքսին սկսեց աշխատել Մոլդովայում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անդրոիդի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:IOS-ի ծրագրային ապահովում
Ջեյմս Վալենթայն
Ջեյմս Բուրգոն Վալենթայն (James Burgon Valentine, ), ամերիկացի երաժիշտ, ով լավագույնս հայտնի է որպես Maroon 5 փոփ ռոք խմբի կիթառահար։ Նա նաև նվագել է այնպիսի երաժշտական խմբերում, ինչպիսիք են՝ Jjamz, Square, Montag, Kid Quarkstar, Mondello և Happy Dog: Համագործակցել է Ջոն Մեյերի, Ջեննի Լյուիսի և այլ կատարողների հետ ։
Հողի մորֆոլոգիա
Հողի մորֆոլոգիա, հողագիտության բաժին։ Ուսումնասիրում է հողի կառուցվածքը և արտաքին հատկանիշները՝ գույնը, ստրուկտուրան, մեխանիկական կազմը, նորագոյացումներն ու ներփակները, հողի ընդհանուր և առանձին գենետիկական հորիզոնների հզորությունը, առանձին հորիզոնների միջև փոխանցման բնույթը։ Հողի մորֆոլոգիայի մանրամասն վերլուծությունը կարևոր մեթոդ է հողերի ծագման և բերրիության իմացության, քարտեզների կազմման համար։ Մորֆոլոգիական ուսումնասիրության նյութերը հնարավորություն են տալիս ստանալու հողերի դիագնոստիկայի, դասակարգման, դրանց գյուղատնտեսական գնահատման և հողածածկույթի ստրուկտուրայի հետազոտման համար նոր տվյալներ։
Ջեյմս Վալենթայն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ
Հողի մորֆոլոգիա
Կատեգորիա:Հող
Նավզիկե (կտավ)
«Նավզիկե», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի աշխատանքը։
Պատմություն
Էդուարդ Իսաբեկյանի կանացի կերպարների պատկերասրահում առանձին տեղ է գրավում «Նավզիկեն» (1964)։ Այստեղ կանացի կերպարի կոնկրետությունը ձուլվում է ցնորական ձևերում, վերակերպավորվում ընդհանուր, իդեալական գեղեցկության մեջ, պահպանելով արվեստագետի նախասիրությունը խոշոր քանդակային ծավալաձևերի ընդհանրացումների հանդեպ։ Ռեմբրանտի «Դանայայի» պես Իսաբեկյանի «Նավզիկեի» ապարանջանները միակ զարդերն են, որոնք ավելի են ընդգծում մարմնի զգայական մերկությունը։ «Բեմական» վերացական ֆոնը գունային ակտիվ հակադիր զանգվածներով, նաև ջրի մակերևույթի հարթ դեկորատիվ մեկնաբանումը, երկնքի գունային խաղը՝ արտացոլանքներով, անիրական ու պատրանքային են։ Թանձր ու հագեցած կապույտ երկնարտացոլքից փղոսկրյա մարմնի ողորկ ձևերն «ուղղված են» դիտողի ուշադրությանը։
Վրուբել – Սերով – Իսաբեկյան
Վրուբելի, Սերովի ստեղծագործական ուշ շրջանի պատկերային միջոցների արտահայտչականության յուրահատուկ արձագանք կա Իսաբեկյանի այս ստեղծագործության մեջ։ Թեմայի դիցաբանական ընդհանրացումից բացի, այլ հատկանիշներ ևս առկա են կերպարային նկարագրի գեղարվեստական մեթոդում։ «Հարթ, ցածրադիր լուսագունային միրաժ (պատրանք), կարծես թատերական բեմանկար, անիրական ընդհանրացված ֆոն. գույների տոնական հնչողությունն առանձնացնում է քանդակային աստվածուհու մարմարյա մերկությունը»։ Այս վերլուծական նկարագիրը զարմանալիորեն կիրառելի է Իսաբեկյանի «Նավզիկեի» համար, թեև իրականում վերաբերում է Վալենտին Սերովի «Նավզիկեին»։
Նկարագրություն
Ընտրելով «Ոդիսականի» այն դրվագը, երբ Ոդիսևսը նավով լքում է Նավզիկեին, Էդվարդ Իսաբեկյանը մեծապես ընդհանրացնում է գրական երկի կոնկրետությունը (հազիվ նշմարելի ուրվագծով պատկերելով նավը հորիզոնի գծին), Նավզիկեին տալով ազգային կերպարային, դիմագծային նկարագիր։
Ընդհանրացմանը շատ բանով նպաստում է պատմողականության բացակայությունն իսաբեկյանական մեկնաբանման մեջ։ Ընդհանրացման դեկորատիվ սկզբունքից ելնելով՝ Իսաբեկյանն այս կտավում չի խաթարում վերացական-պատրանքային բեմաթատերական հանդիսավորությունը, որն առավել ընդգծում է կանացի դասական պլաստիկան։ Այն նրբացված է գլխի, կիսադեմի տիրական շրջադարձով, ձեռքերի զուգահեռ ռիթմով։ Իսաբեկյանը չափի նուրբ զգացողությամբ, կնոջ դեմքին հաղորդում է թախծի հուզականություն, որն ըստ բովանդակության ու էության լքյալի կերպար է՝ մարմնի կաթնագույնին հակադրելով գորշ մոխրավուն ստվերները թարթիչների տակ, այտին, պարանոցին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1964 նկարներ Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ Կատեգորիա:Կանայք կտավներում
Սենտ Անդրե Լաշամ
Սենտ Անդրե Լաշամ (Saint-André-Lachamp), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 120 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.09 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 78 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 53-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,9 %։ 53 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (25 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 25 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արսենի Ժիլյաև
Արսենի Ալեքսանդրովիչ Ժիլյաև (Arseny Zhilyaev, ), ռուս նկարիչ, հոգաբարձու, ժամանակակից արվեստի տեսաբան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1984 թվականի հունիսի 26-ին Վորոնեժում։