cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարիբա Հեյն
Կենսագրություն
2006 թվականին նա ստացել է փոքրիկ էպիզոդիկ դեր «Stupid Stupid Man» սերիալում, իսկ 2008 թվականին Կարիբան կատարել է Բրիջետ Սանչեսի դերը «Մեծ ալիք» հեռուստասերիալի 3-րդ եթերաշրջանում։ 2008 թվականին Կարիբան «H2O» հեռուստասերիալի իր զույգի Ինդիանա Էվանսի հետ նկարահանվել են «At the tattooist» ֆիլմում։ Իսկ 2009 թվականին նկարահանվել է A Model Daughter: The Killing of Caroline Byrne ֆիլմում, որում պատմվում է ավստրալիացի մոդել Քերոլայն Բերնի տխուր կյանքի մասին, որի դերը կատարել է Կարիբան։
2010 թվականին կատարել է Իզաբելլայի դերը հայտնի ավստրալիական «Պարային ակադեմիա» հեռուստասերիալում։ Հետո Հեյնը նկարահանվել է "Խաղաղ օվկիանոս" (2010) հեռուստասերիալում, որտեղ կատարել է փոքրիկ էպիզոդիկ դեր։ Նաև Հեյնը իր ծանոթների հետ նկարահանվել է համացանցային «The Future Machine» հեռուստասերիալում։
2011 թվականին կատարել է էպիզոդիկ դեր «Blood Brothers» ֆիլմում, որը նկարահանվել է Ավստրալիայում։ 2011 թվականի նոյեմբերի 24-ին լույս տեսավ «Bait3D» («Ցունամի3D») ֆիլմը։
Կարիբա Հեյնը ոչ միայն նկարահանվում է ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, այլ նաև գովազդում է հագուստ, գրքեր, նկարահանվում է գովազդում, տեսահոլովակներում։ 2011 թվականին Հեյնը մասնակցել է գերմանական KI.KA.Live նախագծում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի մոդելներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի պարուհիներ
ReMarkable
reMarkable, էլեկտրական թանաքով աշխատող պլանշետ, որը նախատեսված է ընթերցանության, նկարչության և նշումներ կատարելու համար ։ Մշակվել է նորվեգական ստարտ ափ ընկերության կողմից, որը կրում է հենց նույն անունը, սարքը նախատեսված է աշակերտների, ակադեմիկոսների և պրոֆեսսիոնալների համար ։ Մշակումը սկսել է 2013 թվականին և ավարտվել 2016 թվականի վերջին ։ Նախնական պատվերներ տալու հնարավորությունը հասանելի դարձավ 2017 թվականին ։
reMarkable-ը փորձում է միացնել էլեկտրոնային թղթից ընթերցման փորձառությունը բարձրորակ պլանշետների վրա գրելու փորձի հետ։ Սարքն աշխատում է Linux օպերացիոն համակարգով և համարվում է հուսալի ։
Պատմություն
Ընկերությունը հիմնադրվել է Մագնուս Վանբերգի կողմից և սկսել է մշակումներ կատարել 2014 թվականին Օսլոյում։ Այն համագործակցում էր ճապոնական E Ink ընկերության հետ ։
Օպերացիոն համակարգ
ReMarkable-ը օգտագործում է իր սեփական օպերացիոն համակարգը, որը կրում է Codex անունը։ Codex-ը ստեղծված է Linux-ի հիման վրա, սակայն օպտիմազացված է էլեկտրոնային թղթի էկրանի տեխնոլոգիայով ։
Արտաքին հղղումներ
reMarkable պլանշետի պաշտոնական էջ | Թղթե պլանշետ
Կատեգորիա:Հայտնագործություններ Կատեգորիա:2014 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Նորագույն տեխնոլոգիաներ
Միխալիցա
Միխալիցա (Михалица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պեչենժիցա գետի աջ ափում՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։ Ակունքը գտնվում է ճահճուտներում, 10 կմ հյուսիս-արևելք Վերին Դվոր գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Նեգրոպոնտոսի իշխանություն
Առաջին շրջանում մայրաքաղաքն էր Խալկիսը։ Հետագայում պետությունը բաժանվում է երեք մասի՝ «եռապետության»։ Իշխանությունը վասալային կախման մեջ է եղել Լատինական կայսրությունից։
Նեգրոպոնտոսի իշխանությունը իտալական վերնախավի ու հույն բնակչության երկիր էր, որտեղ պաշտոնական կրոնը կաթոլիկությունն էր, սակայն բնակչությունը խոսում էր հունարեն ու դավանում ուղղափառ քրիստոնեություն։ Խաչակիրների միջնադարյան այս պետությունը շարունակում է գոյատևել նույնիսկ սենյոր պետությունների՝ Լատինական, ապա՝ Բյուզանդական կայսրությունների անկումից հետո։ 1470 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսի գրավումից 27 տարի անց, կղզին նվաճվեց օսմանցիների կողմից։
Հիմնադրում
Ըստ բյուզանդական տարածքների բաժանման, Եվբեան բաժին է հասնում Բոնիֆացիոս Մոնֆերացուն, ով ստանում է նաև Թեսալոնիկի թագավորությունը, որն իր հերթին, դարձել է Լատինական կայսրության վասալներից մեկը, կենտրոն ունենալով Կոստանդնուպոլսում։ Կղզին փոխանցվել է նրանց որպես անձնական ավատ ֆլամանդացի ասպետ Ժակ դ'Ավենին։
1209 թվականին լոմբարդացիների՝ Լատինական կայսր Հենրիխ Ֆլանդրացու դեմ տապալված ապստամբության ֆոնի վրա, Ռավանոն իրեն հռչակում է Եվբեայի միակ կառավարիչ dominus insulae Nigropontis  տիտղոսով, և նույն տարվա մարտին կնքում է դաշինքը Վենետիկի հանրապետության հետ։ Պայմանագրով ճանաչվում էր այս պետության գերակայությունը, իսկ նրա քաղաքացիներին տրամադրվում էին առևտրային զգալի արտոնություններ։ Չնայած դրան, մայիսին Ռավանոն խոստովանում է իր վասալային կախվածությունը Լատինական կայսրությանից։
Ժառանգների պայքար
Ռավանոյի մահից հետո՝ 1216 թվականին նրա ժառանգները չհամաձայնվեցին ժառանգության կարգի հետ, ինչը թույլ տվեց Վենետիկի է բալյիին միջամտել։ Երեք տերությունների փոխարեն նա ստեղծեց վեցը, դրանով առաջացնելով գեկսարխիաներ (sestieri)։ Հյուսիսային Օրեան բաժանվեց Ռավանոյի զարմիկների միջև՝ Մարինոյի և Ռիկարդոյի, հարավային տերցիան բաժանվեց Կարչերիի այրի Իզաբելլայի և նրա դստեր Բերտայի միջև, կենտրոնական տերությունը բաժին է հասնում Ջիբերտոյի ժառանգներին՝ Գուլյելմոյին և Ալբերտոյին։ Վեց շրջաններից մեկի եփականատիրոջ մահվան դեպքում, նրա ժառանգորդը դառնում էր 5 շրջաններից մեկի տիրակալը, այլ ոչ թե նրա երեխաներց մեկը։ Ի վերջո, դրանց մեծ մասը բաժին է հասնում եղբայրներին, որդիներին կամ զարմիկներին, դրանով իսկ պահպանելով դքսությունը լոմբարդական ընտանիքների նեղ շրջապատում։
1259 թվականի օգոստոսին վենետիկյան դոժ Ռենյերո Զենոնը խաղաղություն է առաջարկում, և ըստ 1262 թվականի համաձայնագրի, ճանաչում է Գիլյոմի սյուզերենությունը կղզու վրա, բայց ոչ թե նրա ժառանգության իրավունքը Օրեայի տրիարխիայի վրա։
Բյուզանդական շրջան
Այդ ժամանակ Բյուզանդական կայսրության փլուզումից հետո ի հայտ եկած հունական պետություններ Նիկեային, Տրապիզոնից և Էպիրայից, միայն առաջինը կարողացավ դառնալ դոմինանտ ուժ լատինների դեմ պայքարում կայսրության վերականգնման հարցում։ 1261 թվականին Կոստանդնուպոլսի գրավումից և Բյուզանդիայի վերականգնումից հետո, նրա տիրակալ Միխայիլ VIII Պալեոլոգը որոշում է միավորել խաչակիրների պետությունը Հունաստանի հարավում։ Ծառայության վերցնելով զորավար Իկարիոսին, հռոմեացիները 1276-1277 թվականների մարտերից հետոկարողանում են նվաճել Եվբեայի մեծ մասը, Խալկիսից բացի։ 1280-ականներից հետո նա անհետանում է տեսադաշտից, և 1296 թվականին Վենետիկի միջոցով Բոնիֆաս Վերոնացին ամբողջությամբ վերացրեց բյուզանդացիներին Նեգրոպոնտոսից։
Հետագա իրադարձություններ
1317 թվականն Կարիստոսը բաժին է հասնում կատալոնական վարձկանների առաջնորդ Ալֆոնսո Ֆադրիկեին՝ Աթենքի դքսության փոխգեներալին և Ֆեդերիգո II Սիցիլիացու անօրինական որդուն։
1319 թվականին Վենետիկը նրանց հետ խաղաղության պայմանագիր է կնքում, որով պահպանում էր իր քաղաքը, որը վենետիկցիները ստացան միայն 1365 թվականին։ Երեք տրիարխներ Նիկոլլո III դալլե Կարչյերիի և Ջորջիո III Ջիզիի մահից հետո 1383 և 1390 թվականներին իրենց հողերը անցան հանրապետությանը վերջնականապես զբաղեցնելով ողջ կղզին։ Այնուամենայնիվ, տրիարխների համակարգը պահպանվել է վենետիկյան ընտանիքների համար։
Իտալացիների իշխանությունը տևեց մինչև 1470 թվականը, երբ թուրք-վենետիկյան 1463-1479 թվականների պատերազմի ընթացքում 1470 թվականի հուլիսի 12-ին՝ Նեգրոպոնտոսը անկում ապրեց օսմանյան բանակի հարվածներին չդիմանալով։ Խալկիսի տիրակալ Պաոլո Էրիցցոն թաքվում էր աշտարակներից մեկում և հանձնվեց, երբ սուլթանը խոստացավ չգլխատել նրան։ Մուհամմեդ II-ը կատարեց խոստումը, չգլխատեց նրան, այլ հրամայեց մասնատել նրա մարմինը։
Հենց Նեգրոպոնտոս անվանումը մինչ օրս օգտագործվում է կղզու տուրիստական հատվածում ( հյուրանոցներիանվանումները, հուշանվերներ և այլն)։
Սոցիալական կառույց
Հունական բնակչությունը առանձնացված էր ռազմաքաղաքական կյանքից և կազմել էր կախյալ գյուղացիների դասը։ Արևմտյան ասպետները և նրանց ժառանգները վարում էին մշտական պայքար կղզու համար։
13-րդ դարի սկզբին համընդհանուր շփոթության և մշտական պատերազմների պատճառով, Եվբեայի շատ գյուղեր ամայացան։ Նպատակ ունենալով ավելացնել բնակչությունը վենետիկցիները թույլ տվեցին կիսաքոչվոր վալախներին և արնաուտներին իրենց անասուններին արածացնել կղզու լեռնային մասերում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լատինական կայսրություն
Լոնդոնի կոնֆերանս
Լոնդոնի կոնֆերանսում Ֆրանսիայի և Իտալիայի առաջարկով քննարկվեց նաև 1920 թ․ Սևրի հաշտության պայմանագրի վերանայման հարցը։ Սակայն, օգտվելով Անտանտի տերությունների միջև սրված իմպերիալիստական հակասություններից՝ թուրքական միացյալ պատվիրակությունը՝ սուլթանական Թուրքիայի ներկայացուցիչ Ռեշիդ փաշան և քեմալական Թուրքիայի ներկայացուցիչ Բեքեցի բեյը, պահանջում են վերականգնել նախապատերազմյան սահմանները (առանց արաբական երկրների, բայց ներառյալ 1920 թ․ Ալեքսանդրապոլի պայմանագրով զավթած Կարսի մարզն ու հայկական մյուս տարածքները)։ Անտեսելով Սևրի պայմանագրի ստորագրումից հետո Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած ռազմաքաղաքական փոփոխությունները (քեմալականների հաջող պատերազմները Հունաստանի ու Հայաստանի Հանրապետության դեմ, խորհրդա-թուրքական մերձեցումը, Անկարայի հետ Անտանտի առանձին երկրների անջատ բանակցությունները և այլն)՝ հայկական զույգ պատվիրակությունները Ավետիս Ահարոնյանի և Պողոս Նուբարի գլխավորությամբ ապարդյուն փորձում էին Անտանտի տերություններին համոզել՝ իրագործելմ.պայմանագրի՝ Արևմտյան Հայաստանին վերաբերող հոդվածները և «վարչական ինքնավարություն» ստանալ ֆրանսիական ազդեցության ոլորտում գտնվող հայկական Կիլիկիայի համար։
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Հայկական հարց Կատեգորիա:Թուրքիայի անկախության պատերազմ Կատեգորիա:Հույն-թուրքական պատերազմ (1919-1922)
Մոննա Վաննա
«Մոննա Վաննա» (նաև «Belcolore», Monna Vanna, Belcolore), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1866 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի հավաքածուում։
Տեղեկություն նկարի մասին
«Մոննա Վաննան» դարձել է չորս աշխատանքներից մեկը, որտեղ Ռոսսետտին փորձել է ընդօրինակել վենետիկյան հին վարպետների ոճին (Տիցիան, Պաոլո Վերոնեզե և այլք) ։ Սկզբնապես Ռոսսետտին նախատեսել է նկարն անվանել Venus Veneta («Վենետիկյան Վեներա»), քանի որ իր իսկ խոսքերով՝ այնտեղ պատկերված է «վենետիկյան գեղեցկության կատարելատիպը»՝ հարուստ ասեղնագործված, սպիտակաոսկեգույն զգեստով տիկինը ։ Հերոսուհու հանդերձանքի որոշ մանրամասներ ի հայտ են եկել նաև Ռոսսետտիի այլ նկարներում, մասնավորապես՝ զգեստը «Մոննա Ռոզա» նկարի հերոսուհու մոտ, մազերի պարուրաձև զարդարանքը հաճախ երևացել է նրա հեղինակած մի շարք դիմանկարներում ։ Աշխատանքն ավարտելով՝ նկարիչը որոշել է փոխել անվանումը՝ դարձնելով Monna Vanna (սկզբնապես Ջովաննիիի հերոսուհու անունից, սակայն նկարիչը նաև ցանկացել է ընդգծել Vanna բառի նշանակությունը՝ «սնափառ կին» )՝ վերցնելով այն Դանթե Ալիգիերիի բանաստեղծությունների «Նոր կյանք» ժողովածուից ։ Ռոսսետտիի կարծիքով՝ նկարը դարձել է իր լավագույն աշխատանքներից մեկը, «ծայրահեղ դեպքում՝ սենյակի ձևավորման համար»  ։ Նկարի համար կեցվածք է ընդունել Ալեքսա Ուայլդինգը ։
1873 թվականին նկարիչը կրկին աշխատել է նկարի վրա, բացացրել է հերոսուհու մազերը և փոխել մատանու գույնը (չափազանց վառ գույները բացասական քննադատության են արժանացել), ինչպես նաև ավելացրել է շրջանակ ։ Այդ ժամանակ է նա կրկին մտածել անունը փոխել՝ դարձնելով Belcolore՝ որոշելով, որ այն կհնչի ավելի ժամանակակից ։ Սակայն հավաքորդների և պատկերասրահների շրջանում, իսկ հետագայում՝ հասարակության մեջ առհասարակ, տարածված մնացել է նախկին անվանումը ։
Նկարը հանդիսանում է նկարչի գույների տիրապետման և դրանց սիմվոլիզմի օրինակ. սպիտակ և ոսկեգույն՝ սրբության և անմեղության ավանդական գույները, որոնք հակադրվում են մարջանագույնի և կարմիր երանգներին, ինչի շնորհիվ աղջկա կերպարը դառնում է ավելի երկրային և զգայական ։
Առաջին անգամ նկարը հասարակության մեջ ցուցադրվել է 1883 թվականին, ինչից հետո հաջողության է արժանացել այցելուների շրջանում ։ Այժմ նկարը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1866 նկարներ Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ Կատեգորիա:Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ
Նատալյա Բոգունովա
Նատալյա Վասիլևնա Բոգունովա (Наталия Васильевна Богунова, 8 ապրիլի, 1948, Լենինգրադ, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ – 9 օգոստոսի, 2013, Կրետե, Հունաստան), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի։ Ճանաչում է ձեռք բերել «Մեծ դասամիջոց» («Большая перемена») ֆիլմի շնորհիվ, որի պրեմիերան կայացել է 1973 թվականի ապրիլի 29-ին։
Կենսագրություն
Նատալյա Բոգունովան ծնվել է 1948 թվականի ապրիլի 8-ին Լենինգրադում (ներկայում՝ Սանկտ Պետերբուրգ)։ Սովորել է Լենինգրադի Ա. Վագանովայի անվան խորեոգրաֆիայի ուսումնարանում։ 1970 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը (Բորիս Բաբոչկինի դերասանական արվեստանոց)։ 1970-1987 թվականներին եղել է Մոսսովետի անվան թատրոնի դերասանուհի, կինոյում նկարահանվել սկսել է 1963 թվականին։ 1970-ական թվականներին մասնակցել է «13 աթոռ» («13 стульев») հեռուստահաղորդման նկարահանումներին։
Դերասանուհուն առավել մեծ ճանաչում են բերել Ձյունանուշի դերը «Գարնանային հեքիաթ» («Весенняя сказка») և Սվետլանա Աֆանասևնայի դերը «Մեծ դասամիջոց» ֆիլմերում։ 1990-ական թվականների սկզբից չի նկարահանվել։
Նատալյա Բոգունովան մահացել է սրտամկանի ինֆարկտից 2013 թվականի օգոստոսի 9-ին 66 տարեկան հասակում, երբ հանգստանում էր Կրետե կղզում ։ Հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունեցել 2013 թվականի օգոստոսի 21-ին  ։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը։
Ընտանիք
1968 թվականին Նատալյա Բոգունովան ամուսնացել է կինոռեժիսոր, գրող Ալեքսանդր Ստեֆանովիչի հետ։ Նրանք երեխաներ չեն ունեցել և 1974 թվականին ամուսնալուծվել են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Խեղճ մարդիկ (վեպ)
Ստեղծման պատմությունը
Վեպի աշխատանքը սկսվել է 1844 թվականի հունվարից, Օնորե դը Բալզակի «Եվգենի Գրանդ» վեպի թարգմանությունից հետո։ Աշխատանքը շարունակվեց 1844 թվականի ամբողջ գարնանը և ամռանը։ Այդ ամբողջ ընթացքում հեղինակը իր մտահղացումների մասին ոչ ոքի չէր պատմում։ Վերջապես, եղբորը ուղղված նամակում, Դոստոևսկին որոշում է պատմել իր աշխատանքի մասին, ներկայացնում է առաջիկա մտադրության մասին, որ ցանկանում էք ավարտել մաքուր տարբերակը և, դեկտեմբերի 14-ին ստանալով պատասխանը, այն հանձնել «Հայրենական տեղեկագիր» ամսագրին ։ Առաջին սևագիր խմբագրումը նոյեմբերին պատրաստ էր, բայց արդեն դեկտեմբերին արմատապես վերամշակվել էր։ 1845 թվականի փետրվարին գրողը կրկին փոփոխություններ է կատարում, արտագրում է այդ տարբերակը և կրկին որոշում է ուղղել խմբագրությունը։ Վերջապես միայն 1845 թվականի մայիսի 4-ին վեպը արդեն պատրաստ էր։ Դմիտրի Գրիգորովիչը, որը 1844 թվականի սեպտեմբերի վերջին ապրում էր Դոստոևսկու հետ միասին միևնույն բնակարանում, այսպես է հիշում նրա աշխատանքի մասին «Խեղճ մարդիկ» վեպի վրա։
Մայիսի վերջին ավարտելով վեպի վերջաբանի վերամշակումը Դոստոևսկին «մի անգամ նստելով և առանց կանգ առնելու» կարդում է Գրիգորովիչին։ Վերջինս շոկի մեջ, անմիջապես վերցնում է ձեռագիրը և ոըղևորվում է Նիկոլայ Նեկրասովի մոտ։ Թեև Նեկրասովը զայրացած էր ուշ այցելության համար, սակայն համաձայնվում է կարդալ թեկուզ մի տաս էջ։ Ամբողջ գիշեր չշեղվելով, նրանք կարդում են ամբողջ վեպը և առավոտյան ժամը 4-ին վերադառնում են Դոստոևսկու մոտ, որպեսզի կարդացածից թարմ տպավորություններով հիացմունքով կիսվեն նրա հետ։ Նույն օրը առավոտյան Նեկրասովը ձեռագիրը տանում է Լոպատինի տուն (Գրական տուն), որտեղ հանձնում է Վիսարիոն Գրիգորևիչին ասելով.
Քննադատը անվստահությամբ ընդունեց այս հայտարարությունը, սակայն այդ նույն օրը երեկոյան հանդիպում խնդրեց Նեկրասովից հեղինակի հետ։ Հաջորդ օրը հանդիպելով Դոստոևսկու հետ, Բելինսկին անձամբ է ջերմորեն ընդունում նրան և բարձր է գնահատում ստեղծագործությունը։ Դոտոևսկին ամբողջ կյանքում համարում էր, որ այդ հանդիպումը նրա համար շրջադարձային էր, գրողը ամրապնդվեց հավատքով իր տաղանդի ու կարողությունների վրա ։ Առավոտյան Պավել Անենկովին մոտ այսպես է բնութագրում սկսնակ հեղինակի «Աղքատ մարդիկ» վեպը աշխատանքը.
Կերպարներ
Մակար Ալեքսեևիչ Դեվուշկինի և Վարվարա Ալեքսեևնա Դոբրոսյոլովայի ծաղրանկարը
Գրականություն
Կատեգորիա:Դոստոևսկու վեպեր Կատեգորիա:Նամակագրական վեպեր Կատեգորիա:1845 վեպեր Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Հարավչինական ծով
Հարավչինական ծով (Laut China Selatan, Biển Đông, 南海, Laut Cina Selatan), կիսափակ ծով Խաղաղ օվկիանոսի արևմուտքում, Հարավարևելյան Ասիայի ափերի մետ՝ Հնդկաչին թերակղզու, Կալիմանտան, Պալիվան, Լուսոն և Թայվան կղզիների միջև։ Հյուսիսում Թայվանի նեղուցով միանում է Արևելաչինական ծովին, հյուսիս-արևելքում՝ Բաշի և Լուսոն նեղուցներով՝ Խաղաղ օվկիանոսին, հարավ-արևմուտքում՝ Սինգապուրի նեղուցով՝ Հնդկական օվկիանոսին, հարավում՝ Գելասի և Կարիմատա նեղուցներով՝ Ճավայի ծովին։ Մակերեսը՝ 3537 հազար կմ2, խորությունը՝ մինչև 5560 մ։
Խոշոր ծոցերն են Բակբոն (Տոնկինի) և Սինամին։ Խոշոր կղզին է Հանյանը։ Հարավչինական ծովն են թափվում Սիցզյան, Հանգհա, Մեկոնգ, Մենակ Չաո Պրայա գետերը։ Գլխավոր նավահանգիստներն են Բանգկոկը (Թաիլանդ), Հոշիմինը, Հայֆոնը (Վիետնամ), Սյանգանը (Սյանգան), Գուանչժոուն (Չինաստան), Մանիլան (Ֆիլիպիններ)։
Անվանում
Չինարեն անվանումն է նանհայ (նան ― «հարավ», հայ ― «ծով», այսինքն՝ «հարավային ծով»)։ Այդպես է կոչվել Չինաստանի հարավային ափերի մոտ գտնվելը նկատի ունենալով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրունեյի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Վիետնամի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Չինաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Մալայզիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ֆիլիպինների աշխարհագրություն Կատեգորիա:Հարավչինական ծով
Ֆիոնա Շոու
Ֆիոնա Մերի Ուիլսոն (Fiona Mary Wilson,, առավել հայտնի է որպես Ֆիոնա Շոու (Fiona Shaw)), իռլանդացի դերասանուհի և թատերական ռեժիսոր։ Առավել հայտնի է Պետունյա Դուրսլիի դերով Հարրի Փոթերի մասին ֆիլմերի շարքում։
Վաղ տարիներ
Ֆիոնա Շոուն ծնվել է Իռլանդիայի Քորք կոմսությունում, ակնաբույժի և քիմիայի ուսուցչուհու ընտանիքում ։ Հայրը կիսով չափ իռլանդացի է, կիսով չափ անգլիացի, մայրը՝ իռլանդուհի է։ Ֆիոնան մեծացել է հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու ավանդույթներով ։
Ֆիոնան մեծանում էր ուժեղ բնավորությամբ աղջիկ և միշտ նախընտրում էր շփվել տղաների հետ ։
Վաղ տարիքից հետաքրքրվել է թատրոնով, մասնակցել սիրողական ներկայացումների ։ Սիրել է երգել, կարդալ բանաստեղծություններ և նվագել դաշնամուր։
Ավարտել է Իռլանդիայի ազգային համալսարանը։ Նաև սովորել է դրամատիկ արվեստ Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայում, որը գտնվում է Լոնդոնում։
Թատրոն
Նրա նշանավոր թատերական դերերն են՝ երիտասարդ կին («Մեխանիկական»), Սելիա («Ինչպես է դա ձեզ դուր գալիս», 1984), Մադամ Դե Վոլանժես («Վտանգավոր կապեր», 1985), Քեթրին («Ստրոպտիվայի սանձահարումը», 1987), Վինի («Երջանիկ օրեր», 2007), ինչպես նաև այնպիսի ներկայացումներ, ինչպիսիք են «Էլեկտրա» (1988), «Բարի մարդը Սեզուանից» (1989), «Գեդդա Գաբլեր» (1991), «Վարչապետ Ջին Բրոդին» (1998) և «Մեդեա» (2000) ։
Նա ճանաչում է ստացել Ռիչարդ Բրինսլի Շերիդանի «Մրցակիցներ» ներկայացման մեջ Ջուլիայի դերի համար, որտեղ ցուցադրել է կատակերգական դերասանուհու իր ունակությունները։
Կինո
Շոուն հանդես է եկել է նաև կինոյում և հեռուստատեսությունում։ Նրա առաջին դերը եղել է 1984 թվականին «Շերլոկ Հոլմս արկածները»  հեռուստասերիալում։ Նաև հայտնվել է Իմ ձախ ոտքը, «Ջեյն Էյր» «Բանականության փաստարկները» ֆիլմերում և այլ ֆիլմերում, ինչպես նաև «Հարրի Փոթերի» հինգ ֆիլմերում, որտեղ նա խաղացել է մորաքույր Պետունյա Դուրսլի դերը։
Ֆիոնան նաև դարձել է «Իրական արյուն» հեռուստասերիալի դերասանական կազմի մշտական անդամ ։
Անձնական կյանք
Շոուն բացահայտ լեսբուհի է ։ 2018 թվականին ամուսնացել է տնտեսագետ Սոնալի Դերանիագալայի հետ ։ Ավելի վաղ Շոուն հարաբերությունների մեջ է եղել դերասանուհի Բերոուզ Սաֆրոնի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իռլանդացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Մուտիցա
Մուտիցա (Мутица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սինգոմա գետի աջ ափում՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։ Ակունքը գտնվում է ճահճուտներում, 20 կմ հարավ-արևելք Վերին Դվոր գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նատալյա Արինբասարովա
Կենսագրությունը
Նատալյա Արինբասարովան ծնվել է Մոսկվայում։ Հայրն ազգությամբ ղազախ էր, իսկ մայրը` լեհուհի։ Նատալյան ուներ նաև երեք եղբայր և մեկ քույր։ 1956 թվականին նրանց ընտանիքը վերադարձել է Ղազախստան։
Ալմա-Աթայում Նատալյան ընդունվել է պարի դպրոց, որից հետո ընդունվել է Մեծ թատրոնին կից ակադեմիական խորեոգրաֆիայի ուսումնարան և այն ավարտել 1964 թվականին ։ Նույն թվականին նրան հրավիրել են հանդես գալու Չինգիզ Այթմատովի վեպի մոտիվներով նկարահանվող` Անդրեյ Կոնչալովսկու «Առաջին ուսուցիչը» կինոնկարի գլխավոր դերում։ Այդ դերի համար, 1966 թվականին Վենետիկի 27-րդ միջազգային կինոփառատոնի կանացի լավագույն դերակատարման համար սահմանված մրցանակը հանձնվեց այդ կինոժապավենում Ալթինայի դերակատար, տասնինամյա Նատալյա Արինբասարովային։ Նա արժանանալով Վենետիկի կինոփառատոնի Վոլպիի ոսկե գավաթին, առաջ անցավ Ջեյն Ֆոնդայից` Ռոժե Վադիմի «Ավար» ֆիլմով հանդերձ։
Իր առաջին դերակատարման մասին ղազախ շնորհալի դերասանուհին խոստովանել է. «Այն ժամանակ դեռ նոր էի ավարտել Մեծ թատրոնին կից պարարվեստի ուսումնարանը։ Բալետի պարուհու տվյալներ ունեի, բայց թերահավատ էի իմ կինեմատոգրաֆիական կոչմանը։ Այդ իսկ պատճառով չէի պատկերացնում, թե ինչպես եմ խաղալու»։ 1969 թվականին Արինբասարովան նկարահանվեց ռեժիսոր Իրինա Պոպլավսկայայի «Ջամիլյա» կինոնկարում։ Հունգարական Կյոզիգ քաղաքում 1970 թվականին անցկացված ռեժիսորների միջազգային սիմպոզիումում «Ջամիլյա» կինոնկարն արժանացավ կինոարվեստի աշխատողների, հանդիսատեսի և մամուլի բարձր գնահատականին և դիպլոմին, իսկ գլխավոր հերոսուհու դերակատարը՝ Արինբասարովան, մեծ խրախուսանքի։ Ռեժիսոր Մաժիտ Բեգալինի Հայրենական մեծ պատերազմին նվիրված «Երգ Մանշուկի մասին» կինոնկարում (1969) Մանշուկի դերակատար Արինբասարովան Մինսկի 4-րդ համամիութենական կինոփառատոնում արժանացավ կանացի լավագույն դերակատարման համար սահմանված մրցանակին։
Նատալյա Արինբասարովան ընդունվել է ԿՀՊԻ` սովորելով Սերգեյ Գերասիմովի և Թամարա Մակարովայի արվեստանոցում։ Այն ավարտել է 1971 թվականին և դարձել Կինոդերասանի պետական թատրոնի դերասանուհի ։
Նատալյա Արինբասարովայի հիշողություններն ամփոփված են իր «Լուսնային ճանապարհներ» գրքում ։
Անձնական կյանքը
Նատալյա Արինբասարովան 1964-1969 թվականներին ամուսնացած է եղել Անդրեյ Կոնչալովսկու հետ ։ Նրանք ունեն մեկ որդի` ռեժիսոր Եգոր Կոնչալովսկին ։ 1969 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են, քանի որ Անդրեյ Կոնչալովսկին ցանկանում էր մեկնել արտասահման։
1970-1980 թվականներին Նատալյա Արինբասարովան ամուսնացած է եղել նկարիչ Նիկոլայ Դվիգուբսկու հետ։ Այդ ամուսնությունից ծնվել է նրա դուստրը, այժմ դերասանուհի, գրող` Եկատերինա Դվիգուբսկայան։ 1980 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են, քանի որ ամուսինը մեկնել է Ֆրանսիա։
1982 թվականին Նատալյա Արինբասարովան ամուսնացել է կինոռեժիսոր Էլդոր Ուրազբաևի հետ։ Վերջինս մահացել է 2012 թվականին։
Շատոբուր (Արդեշի գավառ)
Շատոբուր (Châteaubourg), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 211 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.27 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 35 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 113-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,0 %։ 113 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 105 անձ (55 տղամարդ և 50 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 30 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պառավաձոր վանքի վիմական արձանագրություններ
Ստորև ներկայացված է Արցախի Հանրապետությունում, Մարտակերտի շրջանում գտնվող Պառավաձոր վանքի վիմական արձանագրությունները ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Աշխեն Թումանյան
Աշխեն Թումանյան (1891, Թիֆլիս - 1968), հայ հասարակական գործիչ, թարգմանչուհի, գրադարանավարուհի։
Բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ավագ դուստրը, իրավաբան Գևորգ Խատիսյանի կինը, Հովհաննես Թումանյանի թանգարանի առաջին տնօրենը։
Կենսագրություն
Աշխեն Թումանյանը ծնվել է 1891 թվականին Թիֆլիսում։ Սովորել է Թիֆլիսի երրորդ իգական գիմնազիայում, որն ավարտելուց հետո ուսանել է կանանց բարձրագույն դասընթացներում։ «Դաշնակցության գործ»-ի դատավարության ժամանակ, 1912 թվականին Գևորգ Խատիսյանը Հովհաննես Թումանյանի դատապաշտպանն էր։ 1922 թվականին Աշխենը տեղափոխվել է Ստեփանավան՝ քաղաքի գործադիր կոմիտեում աշխատելու, ապա տեղափոխվել է Երևան։ 1925 թվականին Աշխեն Թումանյանը Հանրային գրադարանին կից ընթերցասրահի վարիչն էր, իսկ 1926-1933 թվականներին նույն գրադարանի տնօրենը։ Աշխատել է նաև Հայկական հանրագիտարանում։ Բազմաթիվ թարգմանություններ է կատարել հայերենից ռուսերեն, այդ թվում և հոր՝ «Գիքորը» պատմվածքը։ Աշխեն Թումանյանը Երևանի Հովհաննես Թումանյանի թանգարանի առաջին տնօրենն էր հիմնադրման օրից մինչև 1966 թվականը։
Ճամփորդություններ
Աշխենը պարբերաբար լինում էր Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում՝ ուղեկցելով Հովհաննես Թումանյանին։ Նրանց հետ էր նաև Աշխենի ամուսինը ։
Անձնական կյանք
1911 թվականին ամուսնացել է իրավաբան Գևորգ Խատիսյանի հետ, որին Հովհաննես Թումանյանը անվանում էր Գիգա։ Նրանց ամուսնական կյանքը անհաջող էր, քանի որ Աշխենն ամուսնացել էր ճարահատյալ, և նրանք ունեին սիրո պակաս։ Աշխենի կյանքը լի է եղել ողբերգական դրվագներով ։
Ռիդո (գետ)
Ռիդո (Rivière Rideau), գետ Կանադայի Արևելյան Օնտարիո շրջանում, հոսում է Վերին Ռիդո լճից հյուսիս և Ռիդո ջրվեժում թափվում է Օտտավա գետ։ Գետի երկարությունը 146 կմ է։ Ջրվեժի հայտնվելուց հետո գետին տրվել է ֆրանսիական «Rideau» (վարագույր) անվանումը։
Աշխեն Թումանյան
Անձնական կյանք
Աշխեն Թումանյանը ունեցել է մեկ որդի՝ Հովհաննես Թումանյան (Հովիկ, 1915-1940)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Թումանյաններ Կատեգորիա:Հայ գրադարանավարներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Ռիդո (գետ)
Ռիդո ջրանցքը, որը թույլ է տալիս Օտտավայից ճամփորդել դեպի Օնտարիոյի Քինգսթոն քաղաք Օնտարիո լճով, կազմավորվել է Ռիդո գետի Քատարակի գետին միանալով։ Գետը ջրանցքից բաժանվում է Հոգ Բեք ջրվեժով (Օտտավա)։
Գարնան սկզբին գետի ստորին հատվածում վարարումը նվազեցնելու համար Օտտավա քաղաքից աշխատողները օգտագործում են սառույցի պայթեցման միջոցներ՝ մաքրելու Բիլինգս կամրջից մինչև Ռիդո ջրվեժ հատվածի սառույցները՝ սառույցի վրա անցքեր բացելով և օգտագործելով պայթուցիկ նյութեր սառույցի մեծ շերտերը կոտրելու համար։ Այս պրակտիկան շարունակվում է կիրառվել ավելի քան 100 տարի ։
Ռիդո գետը և նրա վտակները պաշտպանելու համար կարգավորող մարմին է հանդիսանում Ռիդո հովտի պահպանման մարմինը։
Վտակներ
Ռիդո գետի երկայնքի համայնքներն են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի գետեր
Լադոն (դիցաբանություն)
Լադոն (հունարեն։ Λάδων), հրեշ հունական դիցաբանության մեջ։
Լադոնը օձի մարմնով վիշապ էր, որը պտտվում էր ծառի շուրջը Հեսպերիդների պարտեզում և պահպանում էր ոսկե խնձորները։ Նրան հաղթեց Հերակլեսը իր աղեղով։ Հաջորդ օրը Յասոնը և արգոնավորդները Կողքիսից վերադառնալիս լսել էին «փայլուն» Էգլայի ողբը, ով չորս հեսպարիդներից մեկն էր, և տեսել էին դեռ տապալված Լադոնին ։
Լադոնին տրվել են մի քանի ծնողներ, որոնցից յուրաքանչյուրը նրան հնագիտական մակարդակի վրա է դրել հունական դիցաբանության մեջ․ Կետոյի և փոթորկուն Փորկիսի միությունից կամ ինքնին օձակերպ Տիփոնի և Եխիդնայի միությունից ։ «Վիշապը, որը պահպանում էր ոսկե խնձորները, Նեմեյան առյուծի եղբայրն էր», - պնդում է Պտղոմեոս Հեֆեստոնը ։
Վիշապի (Լադոնի) կերպարը, որը փաթաթված էր ծառի շուրջը, սկզբնապես ընդունվել է հույների կողմից Մերձավոր Արևելքի և մինոսյան աղբյուրներից, մեզ են հասել հունական ծաղկամանների պահպանման միջոցով։ Մ.թ.ա. 2-րդ դարում Պավսանիասը գանձերի մեջ տեսավ Օլիմպիայում գանձերի մեջ եղել են արխայական կուռք՝ Հերակլեսի մայրու ձեռնափայտը և Հեսպերիդների խնձորի ծառի հետ, որի վրա փաթաթված էր վիշապ ։
Դիոդորոս Սիկիլիացին տալիս է էվգեմերիստական մեկնաբանություն Լադոնի մասին՝ որպես հովիվ, որը պահպանում է փախչող ոսկե ոչխարների հոտը, ավելացնելով. «Բայց նման հարցերի հետ կապված, յուրաքանչյուր մարդու արտոնություն կլինի յուրաքանչյուրի նման կարծիքներ ձևավորել» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիցաբանական օձեր Կատեգորիա:Առասպելական արարածներ Կատեգորիա:Վիշապներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության էակներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ Կատեգորիա:Հին հունական գրականություն
Կարմրաշեն (գետ)
Կարմրաշեն, Խըրմըզլու, Խրմզլու, Ղրմըզլու, գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։ Սկիզբ է առնում Արագած լեռան հարավարևմտյան լանջերից և Դավթաշեն գյուղից 5 կմ հարավ-արևմուտքում աջից միախառնվում Կաթնաղբյուր գետին, հոսքը միայն գարնանը։ Երկարությունը՝ 26 կմ ։ Սնման աղբյուր է Կարմրաշենի ջրանցքի համար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գետեր Կատեգորիա:Կաթնաղբյուր (Արագածոտն) գետի վտակներ
Ջիլ Մարի սպանություն
Ջիլ Մար (Jill Meagher, Джилл Мар), 29-ամյա իռլանդուհի, որը բնակվում էր Ավստրալիայում, բռնաբարվել և սպանվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 22-ի գիշերը Բրանսուիկի փաբից տուն տանող ճանապարհին (Մելբուռնի արվարձան, Վիկտորիա նահանգ)։
Ի սկզբանե Մարը հայտարարվել էր անհետ կորած, քանի որ տուն չէր վերադարձել։ Նրա անհետացումը գրավել է զանգվածային լրատվամիջոցների լայն ուշադրությունը, Մարի անհետացման բնագավառում անցել է դիտարկման տեսախցիկների տեսագրությունների լայնածավալ ստուգում։ Նրա մարմինը հայտնաբերվել է վեց օր անց Գիսբորն Սաութում՝ Բրանսուիկից մոտ 50 կմ հեռավորության վրա։
Մարի բռնաբարության և սպանության մեջ խոստովանել է Ադրիան Էռնեստ Բեյլին։ Նա դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման՝ 35 տարի անց ոչ շուտ ազատ արձակվելու իրավունքով։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 26-ին նա անհաջող փորձ է ձեռնարկել վիճարկելու այդ ժամկետը։ 2015 թվականի մայիսին բացահայտված երեք նոր բռնաբարությունների կապակցությամբ Բեյլիի ժամկետը երկարացվել է ևս 18 տարով, իսկ պայմանական վաղաժամկետ ազատմանը նա կարող է հավակնել արդեն ոչ թե 35, այլ 43 տարի անց։
Գործը առաջացրել է լայն արձագանք ինչպես Ավստրալիայում, այնպես էլ Իռլանդիայում, ինչպես նաև առաջացրել է մի շարք իրավաբանական հետևանքներ։
Զոհ
Ջիլիան (Ջիլ) Մարը (Մաքքեոնի օրիորդության ժամանակ) ծնվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Դրոեդա քաղաքում (Լաութ կոմսություն, Իռլանդիա) ։ Նա կյանքի առաջին տարիները անցկացրել է Դրոդայից հյուսիս գտնվող Թերմոնֆեքին գյուղում։
Մարն Ավստրալիա է տեղափոխվել 9 տարեկան հասակում, երբ նրա հայրը՝ Ջորջ Մաքեոնը, աշխատանքի է տեղավորվել Պերթում։ Նա մի քանի տարի անցկացրել է Պերթում, սովորել է Բուլլ-Կրիկի տարրական դպրոցում և Ռոսմոյնի միջնակարգ դպրոցում, իսկ 1996 թվականին ընտանիքի հետ վերադարձել է Իռլանդիա ։ Իռլանդիայում նա սովորել է Դրոեդի գիմնազիայում և Սուրբ Օլիվեր Հանրային քոլեջում, այնուհետև ստացել է Դուբլինի համալսարանական քոլեջում արվեստի բակալավրի աստիճան։ Համալսարանն ավարտելուց հետո Մարը աշխատել է իռլանդական ազգային հեռարձակող Raidió Teilifís Éireann ընկերությունում։
Կարմրաքար (գետ)
Կարմրաքար, գետակ Հայաստանի Շիրակի մարզում։ Սկիզբ է առնում Եղնախաղի լեռնաշղթայի արևելյան լանջերից և Բյուրակն գյուղից 0,5 կմ հարավում աջից միախառնվում Վարդաղբյուր գետին։ Երկարությունը՝ 6 կմ ։
Ջիլ Մարի սպանություն
Զոհ
Մարը Ավստրալիա է վերադարձել 2009 թվականին այն բանից հետո, երբ մեկ տարի առաջ ծանոթացել էր Իռլանդիայում և ամուսնացել Թոմ Մարի հետ։ Ավստրալիա ժամանելուց հետո նա բնակություն է հաստատել Մելբուռնում և սկսել է աշխատել Australian Broadcasting Corporation-ում (ABC)։ Մարը կապ է պահպանել իր ծնողների հետ, որոնք այդ ժամանակ կրկին տեղափոխվել են Պերթ ։ 2012 թվականի սեպտեմբերին նա մեկնել էր Պերթ՝ հիվանդ հորը տեսակցելու համար։
Կարմրաքար (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գետեր Կատեգորիա:Վարդաղբյուր գետի վտակներ
Ջիլ Մարի սպանություն
Զոհ
Մարն աշխատել է ABC-ում որպես ադմինիստրատոր և երբեմն հայտնվել է 774 ABC Melbourne ռադիոկայանի եթերում ։
Անհետացում
2012 թվականի սեպտեմբերի 21-ին աշխատանքից հետո Մարն իր գործընկերների հետ ABC Radio ստուդիայից ուղևորվել է Brunswick Green բար, որը գտնվում էր Սիդնեյի ռոուդ փողոցում, ապա նրանք գնացել են Etiquette Bar (նույն փողոցում)։ Ջիլը բարից դուրս է եկել գիշերը ժամը 1:30-ի սահմաններում և գնացել տուն, որտեղ այդ ժամանակ գտնվել է նրա ամուսինը՝ Թոմը ։
Տան ճանապարհին Մարը զանգահարել է իր եղբորը՝ Մայքլ Մաքինին, և որոշ ժամանակ խոսել է նրա հետ հոր մասին։ Մինչդեռ բնակարանում ամուսինն արթնացել է և տեսնելով, որ կինը տանը չէ, սկսել է փնտրել նրան ։ Չկարողանալով զանգահարել նրան՝ նա դիմել է ոստիկանություն։
Հետաքննություն, ձերբակալություն և մեղքի խոստովանություն
Դիտարկման տեսախցիկների ձայնագրությունների շնորհիվ ոստիկանությունը դուրս է եկել Մելբուռնի արվարձանի 41-ամյա բնակիչ, մասնագիտությամբ հրուշակագործ Ադրիան Էռնեստ Բեյլի հետքերով, որին նախ հարցաքննել են, ապա ձերբակալել։ Ադրիան Էռնեստ Բեյլին (ազգանունը՝ Էդվարդս ծննդյան ժամանակ) ծնվել է 1971 թվականի հուլիսի 14-ին, 1993 թվականին ստացել է հրուշակագործի որակավորում և մշտական աշխատանք է ունեցել։ Առաջին անգամ նա ամուսնացել է 18 տարեկանում, երբ նրա ընկերուհին հղիացել է։ Ավելի ուշ զույգը երեխա է ունեցել։ Սակայն նրա վեցամյա ամուսնությունն ամուսնալուծությամբ ավարտվել է 1995 թվականին։ Նույն տարում նա հանդիպել է մեկ այլ աղջկա, երկրորդ ամուսնության մեջ նա ունեցել է ևս երկու երեխա՝ որդին և դուստրը։ Այդ ամուսնությունից կարճ ժամանակ անց, 2000 թվականի հուլիսին, նա Էդվարդսից փոխել է իր ազգանունը Բեյլի։ Հետագայում նա ապրում էր Մելբուռնի Ուինդեմ Վեյլ արվարձանում գտնվող պանսիոնատում։ Բեյլին այցելել է տեղի մարզադահլիճ, զբաղվել է ֆիլմով և երաժշտությամբ ։
Պարզվել է, որ հենց Բեյլին էր այդ կապույտ հուդիով մարդը։ Հարցաքննության ընթացքում նա, ի վերջո, խոստովանել է, որ իր ձեռքերով Մարին խեղդել է նրբանցքում, իսկ հետո թաղել դիակը ։ Սեպտեմբերի 28-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում, Մարի անհետացումից հինգ օր անց, Բեյլին ոստիկանություն է բերել դեպքի վայր (Բլեք Հիլլ ռոուդ, Գիսբորն Սաութ), որտեղ նրա մարմինը թաղված է եղել ոչ խորը գերեզմանում։ Մար խեղդամահ էր արվել ։ Բեյլիին մեղադրել են բռնաբարության և սպանության մեջ, նա կալանքի տակ է եղել դատարանի սպասումով։ Բացի այդ, պարզվել է, որ նա սեռական հողի վրա մի շարք հանցագործությունների համար գտնվել է պայմանական վաղաժամկետ ազատման տակ ։ Անազատության մեջ գտնվելով՝ նա փորձել է ինքնասպան լինել ։
2013 թվականի հունվարին տեղի ունեցած նախնական լսումների ժամանակ գործի քննությունը նշանակվել էր մարտի 12-ին Մելբուռնի մագիստրատուրայի դատարանում։ Ըստ ԶԼՄ-ների՝ այդ ժամանակ մեղադրյալը մտադիր էր ապացուցել իր անմեղությունը ։ 2013 թվականի ապրիլի 5-ին Բեյլին իրեն մեղավոր է ճանաչել Մարի բռնաբարության և սպանության մեջ։ Ապրիլի 26-ին նա հրաժարվել է ընդունել իր մեղքը մի շարք այլ սեռական հանցագործությունների մեջ, որոնք Մելբուռնում կատարվել են 2000 թվականից ի վեր։ 2013 թվականի հունիսի 11-ին նա ներկայացել էր դատարան՝ դատավճռի նախնական լսումների համար ։ Դատավոր Ջեֆրի Նեթլը չեղյալ է հայտարարել փակ դատական նիստում գործը լսելու որոշումը, որպեսզի Բեյլիի կողմից «սեռական և այլ բռնության հարուստ պատմությունը» դառնա հանրության սեփականությունը ։ 2013 թվականի հունիսի 19-ին Ադրիան Բեյլին դատապարտվել էր ցմահ ազատազրկման՝ 35 տարուց ոչ շուտ պայմանական վաղաժամկետ ազատման իրավունքով ։
2013 թվականի սեպտեմբերին Բեյլին դատավճռի բողոք էր ներկայացրել տեղի իրավական օգնության կազմակերպության միջոցով։ Փաստաթղթում նշվում էր, որ նվազագույն ժամկետը չափազանց երկար է եղել, և որ նա «այլասերված հաճույք» չի ստացել Մարի սպանությունից, ինչպես նշել է դատավոր Նեթլը։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 26-ին բողոքը մերժվել է ավելի քան 10 րոպե անց ՝ «երկու կողմերից փաստաբաններ լսելուց հետո (մոտ մեկուկես ժամ) նախորդ օրերի ընթացքում» ։
2015 թվականի մարտին, 2014-2015 թվականներին երեք առանձին հետաքննությունների ընթացքում, Բեյլին մեղավոր էր ճանաչվել ևս երեք բռնաբարությունների համար, որոնք կատարվել էին նախքան Մարի սպանությունը։ Զոհերը եղել են երկու մարմնավաճառներ և հոլանդացի զբոսաշրջիկ, նրանք հայտարարել են տեղի ունեցածի մասին, երբ Մարի բռնաբարությունն ու սպանությունը լայն արձագանք է ստացել։ Բեյլին այդ ժամանակ դատապարտվել էր 12 մարդու նկատմամբ սեռական հանցագործությունների համար ։ Ավելի ուշ՝ 2015 թվականի մայիսին, շրջանային դատարանի դատավոր Սյու Պուլենը Բեյլիին դատապարտել էր ևս 18 տարվա ազատազրկման ՝ արդեն 43 տարի անց պայմանական վաղաժամկետ ազատման իրավունքով ։
2015 թվականի հունիսի 25-ին Բեյլին անհաջող բողոք է ներկայացրել երեք դատավճիռներից երկուսի դեմ և առանց պայմանական վաղաժամկետ ազատման ժամկետի ավելացում ։
Հանրային արձագանք և ազդեցություն
Սոցիալական ցանցերը, ներառյալ Twitter-ը և Facebook-ը, զգալի դեր են խաղացել գործին հնչեղություն հաղորդելու գործում և օգնել են ոստիկանական հետաքննությանը։ Այն բանից հետո, երբ Մարն անհետ կորել է, ABC-ի նրա գործընկերները փորձել են օգնել որոնումներին՝ օգտագործելով Twitter-ը։ Նաև նրան կենդանի գտնելու հույսով ստեղծվել է ֆեյսբուքյան խումբ՝ «Օգնեք մեզ գտնել Ջիլ Մարին»։ Մինչև սեպտեմբերի 27-ը՝ Մարի անհետացումից հինգ օր անց, խումբը հավաքել է ավելի քան 100 հազար «լայքեր» ։
Բեյլիի ձերբակալությունից հետո Facebook-ի բազմաթիվ էջեր, որոնք նվիրված են գործին, նրան մեղավոր են ճանաչել մինչև հետաքննության արդյունքների և դատարանի հրապարակումը, ինչի պատճառով Վիկտորիայի ոստիկանությունը պահանջել է նրանց հեռացնել, բայց այդ պահանջին ոչ բոլորն են ենթարկվել։ Սոցիալական մեդիայի արձագանքի արդյունքում Վիկտորիայի վարչապետ Թեդ Բելեն ենթադրել է, որ կարող է անհրաժեշտ լինել բարեփոխումներ իրականացնել՝ սոցիալական ցանցերում քննարկումների ազդեցությունը ատենակալների վրա կանխելու նպատակով ։
Սեպտեմբերի 30-ին, ի հիշատակ Մարի, կազմակերպվել էր 30-հազարանոց երթ Սիդնեյ ռոուդով երթուղով ։ Երթը նաև կոչված էր ընդգծելու կանանց նկատմամբ բռնության աճող տագնապը, և նրա հետքերով բանավեճ ծավալվեց լրատվական կայքերում ։
2015 թվականի մարտին քննադատության է ենթարկվել Վիկտորիայի ոստիկանության կողմից օգտագործվող ԴՆԹ-ի տվյալների բազաների համակարգը։ Մասնավորապես, անհասկանալի է մնացել, թե ինչու 2001 թվականին մեկ այլ կնոջ սեռական ոտնձգությունների հետաքննության ընթացքում ստացված Բեյլիի ԴՆԹ-ն չի ներառվել Վիկտորիայի ոստիկանության բազայում ։
2015 թվականի մարտին սկանդալ առաջացավ, երբ կաթոլիկ քահանան Մելբուրնի Սենտ Քրիստոֆերի տարրական դպրոցում հայտարարեց, որ եթե Մարն ավելի հավատացյալ մարդ լիներ, նա «տանը կլիներ անկողնում և չէր գնա Սիդնեյ ռոուդով առավոտյան ժամը 3-ին»։ Ավելի ուշ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու ներկայացուցիչները ներողություն են խնդրել քահանայի խոսքերի համար ։
Կերչ-Ենիկալի ջրանցք
Կերչ-Ենիկալի ջրանցք (Керч-Єнікальський канал), ծովային նավարկելի ջրանցք Կերչի նեղուցում։ Կապում է Ազովի և Սև ծովերը։
Ջիլ Մարի սպանություն
Հանրային արձագանք և ազդեցություն
2015 թվականի ապրիլին նահանգի քորոները ծրագրում էր լրացուցիչ հետաքննություն անցկացնել Մարի մահվան փաստի կապակցությամբ, որը կատարվել է վերջերս ներում ստացած հանցագործի կողմից նման հանգամանքներում, սակայն նրա հայտարարությունը հավանություն չի տվել։ Սակայն այդ ծրագրերը չեն իրականացվել, իսկ Մարի հարազատները մամուլին հայտնել են, որ կցանկանային փակել այդ հարցը և չեն աջակցում նոր հետաքննությանը ։
Կերչ-Ենիկալի ջրանցք
Պատմություն
Ջրանցքը ստեղծվել է 19-րդ դարի վերջին ծովագնացությամբ առևտրական կապերը բարելավելու նպատակով ։ Ջրանցքի շինարարությունը շարունակվել է 1874 թվականից մինչև 1877 թվականը։ Այն անվանվել է Կերչ-Ենիկալի ջրանցք Կերչ-Ենիկալի վարչական տարածքի անունով։ Սկզբնական շրջանում ջրանցքի խորությունը եղել է 5.7 մ։
1903 թվականին ջրանքցքը խորացվել է մինչև 6.4 մ, իսկ 1908 թվականին՝ մինչև 7.3 մ։ Ջրանցքի ընդհանուր երկարությունը 26.4 կմ է։ Այս խորությունը բավարար չի եղել նավագնացության համար և բնորոշվել է ոչ բավարար միջոցների տրամադրմամբ։
Ջիլ Մարի սպանություն
Հիշողություն
Մելբուռնի Գիսբորն-Սաութ շրջանում գտնվող Բլեք Հիլլ ռոուդում, Մարի մարմնի հայտնաբերման վայրում, ի սկզբանե տեղադրվել է փորագրված 50 կիլոգրամանոց գրանիտ ափսե՝ հուշատախտակով։ Տեղական խորհուրդն ավելի ուշ որոշել է հուշահամալիրը հեռացնել «ընտանիքի թույլտվությամբ և հաշվի առնելով Բլեք Հիլլ ռոուդ համայնքի կարծիքը»։ Խորհուրդը հայտարարել է, որ տեղի բնակիչները դժգոհ են եղել իրենց շրջանի նկատմամբ շարունակվող ուշադրությունից և բողոքել են դրա հետ կապված ավտոմոբիլային շարժման աճող ծավալից։ Միևնույն ժամանակ շրջանի մյուս բնակիչները հիասթափություն են հայտնել խորհրդի այս գործողություններից ։
Կերչ-Ենիկալի ջրանցք
Պատմություն
Ավելի ուշ մշակվել է ջրանցքի հետագա խորացման ծրագիր՝ մինչև 8.5 մ, և երկարության ավելացում՝ մինչև 64 կմ 810 մ։ Ծրագիրը պետք է ֆինանսավորվեր 1912 թվականի ապրիլի 17-ի օրենքով՝ «Շինարարական ծախսերի համար պետական գանձարանից գումար դուրս գրելու մասին»։
Սակայն Առաջին համաշխարհային պատերազմը, այնուհետև Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմը խանգարել են ծրագրի իրականացմանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ջրանցքը զգալի վնասներ է կրել, լցվել պայթուցիկ նյութերով ու խորտակված նավերով։
Ջիլ Մարի սպանություն
Հիշողություն
2012-ի սեպտեմբերին Մելբուռնում Հոսիեր-Լեյնի վրա անհայտ նկարիչը ստեղծել է «Հանգչիր խաղաղությամբ, Ջիլ» հուշագիրը սթրիթ-արտ ոճով։ Նույն թվականի նոյեմբերի սկզբին 20-մետրանոց որմնանկարը գրեթե ամբողջությամբ ներկվել էր այլ փողոցային նկարիչների կողմից։ Մելբուռնի քաղաքապետ Ռոբերտ Դոյլը հայտարարել է․ Հաշվի առնելով նման աշխատանքների ժամանակավոր բնույթը՝ Վիկտորիա նահանգի վարչապետ Թեդ Բելեն հայտարարել է․
Կերչ-Ենիկալի ջրանցք
Պատմություն
1945-1965 թվականներին հիմնական աշխատանքն ուղղվել է ջրանցքի խորացմանը, ինչպես նաև ջրանցքի հատակից թափոնների դուրսբերմանը ։
1965-1966 թվականներին Կերչ-Ենիկալի ջրանցքը խորացվել է Սև ծովի կողմից մինչև Կերչի նավահանգիստ և ընդլայնվել է ջրանցքի մուտքի հատվածը Տուզլա կղզու կողմից։
1969-1970 թվականներին ջրանցքը ընդլայնվել է մինչև 120 մ և խորացվել մինչև 9-9.75 մ։ Մեծացվել է նաև շրջադարձների շառավղի չափը։ 1970 թվականին Կերչ-Ենիկալի ջրանցքում նավի թաղվածքը հռչակվել է 8 մ, ինչը թույլ է տվել ժամանակի խորհրդային ամենախոշոր նավերին անցնել ջրանցքով։
1970 թվականից հետո կատարվել են ջրի դուրս քաշման որոշ աշխատանքներ։
2004 թվականից հետո ջրանցքի վերանորոգման ոչ մի աշխատանք չի կատարվել ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ջրանցքը սկսվում է Սև ծովից, անցնում է Կերչի նեղուցով և թափվում Ազովի ծովը (կոորդինատներ — լայնություն։ 45°27’6.95"N երկայնություն։ 36°41’7.44"E): Ջրանցքի երկարությունը 24.3 կմ է, լայնությունը՝ 120 մ, խորությունը՝ մինչև 9.3 մ։
Համաձայն 2016 թվականի հունվարի 21-ի՝ Կերչի ծովային նավահանգստի կապիտանի կարգադրումների՝ ջրանցքի թեքվածները հետևյալ խորությունն ունեն.
Ջրանցքի թողունակությունը 150 նավ է մեկ օրվա մեջ ։ 2012 թվականին ջրանցքով օրական միջին հաշվով 30-40 նավ է անցել, 2017 թվականին՝ ավելի քան 60 ։
Նավերի մուտքը ջրանցք մառախուղի, ձյան տեղումների, հորդառատ անձրևների և քամու՝ 140մ/վ արագության գերազանցման ժամանակ արգելված է։
Նավերի չափերի սահմանափակում
2002 թվականին Ուկրաինայի տրանսպորտի նախարարության հրամանով հաստատվել են Կերչ-Ենիկալի ջրանցքին մոտենալու և նրանով անցնելու կանոնները, որոնցում, ի թիվս այլ չափանիշների, սահմանվում է նավերի չափը ։ Այն չպետք է գերազանցի 215 մ երկարությունը, 8 մ նստվածքը։ Սրանից մեծ չափեր ունեցող նավերի անցումը ջրանցքով Կերչի կապիտանի կողմից դիտարկվում է ամեն կոնկրետ դեպքի համար։
Հարկ է նշել, որ այդ սահմանափակումները եղել են և ավելի խիստ։ Այսպես, 2004 թվականին Չուշկինի թեքվածքի խորությունը կազմել է 6.1 մ, ինչը մեխանիկորեն նվազեցրել է ջրացքով անցնող նավերի նստվածքի չափը։
2017 թվականի մայիսի 24-ին Կերչի նավահանգստի կապիտանը ծանուցել է, որ Կերչի նեղուցի անցման մոտ կամարներ տեղադրելուց հետո «Սոյուզմորնիպրոեկտ» ԲԸ ցուցումով Կերչ-Ենիկալի ջրանցքով անցնող նավերը պետք է բավարարեն հետևյալ պայմանները.
Սակայն այս կարգավորումները հաստատելուց հետո արդեն գրանցվել է 160 մ երկարությունը գերազանցող նավերի անցում ։
Ուկրաինական պաշտոնատար անձինք վկայում են, որ երկարության սահմանափակման պատճառով ուկրաինական նավահանգիստները ֆինանսական կորուստներ են կրում, և խոստանում են այս առիթով դիմել միջազգային դատարան ։
Նավերի ուղղության կառավարում
Նավերի ուղղության կարագավորումը կատարվում է Կերչի նավահանգստի «Նավերի ուղղության կառավարման ծառայության» կողմից ։ 215 և ավել մետր երկարություն ունեցող նավերի մուտքը թույլատրվում է միայն ցերեկվա ժամերին նավաքարշի օգնությամբ։ 3.5 մ նստվածքով նավերի մուտքը թույլատրված է ջրանցքի ձախ հատվածով։ Կերչ-Ենիկալի ջրանցքով նավարկությունը երկկողմանի է՝ բացառությամբ N 19 և N 20 հատվածից մինչև N 23 և N 24 հատվածի (Ենիկալի թեքվածքից մինչև Կերչի նավահանգստի մոտակայքը), որտեղ միակողմանի նավարկություն է 140 մ երկարությունը չգերազանցող նավերի համար։
Միակողմանի նավարկություն սահմանվում է.
Կարմրաձոր (գետ)
Կարմրաձոր, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Մեռոնգետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Բերդիկ լեռան հյուսիսային լանջից և Ճակատեն գյուղից 3 կմ արևելք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 5 կմ ։
Կերչ-Ենիկալի ջրանցք
Ջրանցքով անցնելու ուղեվճար
Կերչ-Ենիկալի ջրանցքով նավերի անցումը վճարովի է։ Նավատիրական ընկերությունը վճարում է ջրանցքի, լոցմանի, նավարկման, փարոսի վճար։ Դրանցից ամենաթանկը ջրանցքի գումարն է. այն կազմում է բոլոր վճարումների 80 %-ը։ Հարկերը հավաքում է Կերչի ծովային առևտրական նավահանգիստը, որը նաև կարգավորում է նավերի երթուղին ջրանցքով և ապահովում է նրա աշխատանքային վիճակը։ Ստացված գումարը ծախսվում է խորությունը մեծացնելու և ջրանցքի ընթացիկ աշխատանքների վրա։
Կարմրաձոր (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Մեռոնգետ գետի վտակներ
Կերչ-Ենիկալի ջրանցք
Ջրանցքով անցնելու ուղեվճար
Հարկաչափերը հաստատված են Դաշնային հակամենաշնորհային ծառայության կողմից։ Երկար նավագնացության նավերի համար, որոնք ջրանցքն անցնում են տրանզիտով, ջրանցքի հարկը կազմում է 7.00-9,95 ռուբլի/GT (GT — gross tonne — միավոր, որով չափվում է նավի համախառն տարողությունը. 1 GT մոտավորապես հավասար է 2,83 ³.), փարոսի վճարը՝ 1,25-1,9 ռուբլի/GT՝ կախված նավի տեսակից։ Առափնյա տրանզիտային նավերի համար հարկաչափը կազմում է 3,50-4,85 ռուբլի/GT, իսկ փարոսի վճարը՝ 0,64-0,87 ռուբլի/GT :
2000-ական թվականների սկզբին Կերչ-Ենիկալի ջրանցքից նավերի վճարները կազմել են տարեկան մոտ վեց միլիոն դոլար ։
Թամանի նավարկման ճանապարհ
Պավլովսկի ու Բուրունսկի թեքումներից աևրելք անցնում է «Նավարկուղի-50»-ը՝ 4.5 մ խորությամբ, որը Ենիկալի թեքվածքին միացում է այն նույն տեղում, որտեղ Բուրունսկի թեքվածքն է միանում։ «Նավարկուղի-50»-ը ձգվում է Կերչի նավահանգստին զուգահեռ, հատում է Ենիկալի թեքվածքը, այնուհետև ուղղվում Ազովի ծով Ենիկալի ու Չուշկինսկի թեքվածքների մոտով։ Նրա ամենացածր խորությունը 3 մ է։ «Նավարկուղի-50»-ը և «Նավարկուղի-52»-ը, որոնք զուգահեռ են Կերչ-Ենիկալի ջրանցքին և ձևավորում են Թամանի նավարկման ճանապարհը ։
Թամանի նավարկման ճանապարհով նավերի ուղղության կարգավորումը իրականցնում է Կերչի նեղուցի «Նավարկման կառավարման տարածքային ծառայությունը» ։
2012 թվականին Թամանի նավարկման ճանապարհով օրական անցել է միջին հաշվով 20 նավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղրիմի աշխարհագրություն
Elastic Heart
«Elastic Heart», Սիայի երգը, ամերիկյան ֆանտաստիկ, արկածային «Քաղցած խաղեր։ Եվ բռնկվում է կրակը» ֆիլմի սաունդթրեքը (2013), The Hunger Games։ Catching Fire Official Motion Picture Soundtrack ալբոմից ։ Երգի պրոդյուսերներն են Դիպլոն և Գրեգ Կերստինը։ Նոր Զելանդիայում աղյուսակում սինգլը գրավել է առաջին տեղը։ Ինչպես նաև գլխավորել է Մեծ Բրիտանիայում, Ավստրալիայում և Բելգիայում։
Սինգլի սոլո տարբերակը թողարկվել է Սիայի 1000 Forms of Fear ալբոմում։