cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գոր Վիդալ
Սայենթոլոգիա
1997 թվականին Վիդալը երեսունչորս հասարակական մտավորականներից և հայտնիներից մեկն էր, ովքեր միացան սայենթոլոգների կողմից գերմանական կառավարության դեմ ուղղված գովազդային արշավին, ստորագրելով բաց նամակ՝ ուղղված Գերմանիայի կանցլեր Հելմուտ Կոլին, որը հրապարակվել էր International Herald Tribune-ում, որում ասվում էր, որ սայենթոլոգները Գերմանիայում նրանց հետ վարվել են «այնպես, ինչպես նացիստական ռեժիմը հալածում էր հրեաներին» ։ Սայենթոլոգներն ազատ են գործել Գերմանիայում. Սայենթոլոգիայի եկեղեցին, սակայն, ճանաչված է ոչ թե որպես կրոնական մարմին, այլ որպես քաղաքական նպատակներ ունեցող բիզնես և, հետևաբար, վերահսկվում է Գերմանիայի ներքին հետախուզական ծառայության կողմից :Չնայած նամակի ստորագրմանը, Վիդալը քննադատում էր սայենթոլոգիան որպես կրոն ։
Սեքսուալություն
1967 թվականին Վիդալը հայտնվեց CBS-ի վավերագրական CBS Reports: The Homosexuals ֆիլմում, որտեղ նա արտահայտեց իր տեսակետները արվեստում համասեռամոլության մասին :Մեկնաբանելով իր կյանքի գործն ու կյանքը՝ նա նկարագրել է իր ոճը՝ «Իմանալ, թե ով ես դու, ինչ ես ուզում ասել, և ոչ մի բան չտալ» ։
Վիդալը հաճախ հերքում էր «գեյ» պիտակը։ Նա պնդեց, որ դա վերաբերում է ոչ թե սեքսուալությանը, այլ սեռական գործողություններին։ Գորը հանրային դիրքորոշում չի հայտնել ՄԻԱՎ-ՁԻԱՀ-ի ճգնաժամի վերաբերյալ։ Վիդալի մտերիմ ընկերոջ՝ Ջեյ Պարինիի խոսքերով, «Գորն իրեն գեյ չէր համարում։ Դա ստիպում է նրան ատել ինքն իրեն։ Ինչպե՞ս կարող էր նա արհամարհել գեյերին այնքան, որքան նա։ Իմ ընկերությունում նա միշտ օգտագործում էր «ֆագեր» տերմինը։ Նրան անհարմար էր զգում միասեռական լինելը։ Հետո դարձյալ նա չափազանց խիզախ էր»։ Կենսագիր Ֆրեդ Կապլանը եզրափակեց. «Նա շահագրգռված չէր գեյերի համար փոփոխություն մտցնելով կամ համասեռամոլների իրավունքների ջատագով լինելով։ Նրա համար չկար «սթրեյթ» կամ «գեյ» հասկացություն, միայն մարմինն ու սեռը» ։
Անձնական կյանք
«Անաիս Նինի օրագիրը» (1931–74) բազմահատոր հուշագրության մեջ Անաիս Նինն ասաց, որ սիրային կապ է ունեցել Վիդալի հետ, ով հերքել է իր պնդումը իր «Պալիմպսեստ» (1995) հուշերում։ «Գոր Վիդալի գաղտնիքը, չհրապարակված սիրային նամակ Անաիս Նինին» (2013) առցանց հոդվածում հեղինակ Քիմ Քրիզանն ասում է, որ գտել է Վիդալի չհրապարակված սիրային նամակ Նինին, որը հակասում է Նինի հետ սիրային կապի ժխտմանը։ Քրիզանն ասաց, որ սիրային նամակը գտել է Նինի չգրաքննված օրագրի վերջին հատորը՝ Mirages-ը ուսումնասիրելիս, որի առաջաբանը գրել է Կրիզանը ։ Վիդալը շրջում էր Նյու Յորքի և այլ վայրերի փողոցներով և բարերով և իր հուշերում գրում էր, որ քսանհինգ տարեկանում նա ունեցել է ավելի քան հազար սեռական հարաբերություններ :Վիդալը նաև ասել է, որ ընդհատվող սիրավեպ է ունեցել դերասանուհի Դիանա Լինի հետ և ակնարկել է, որ հավանաբար դուստր է ունեցել :Նա կարճ ժամանակ նշանադրվել է դերասանուհի Ջոան Վուդվորդի հետ, նախքան նա ամուսնանալը դերասան Փոլ Նյումենի հետ; Ամուսնանալուց հետո նրանք կարճ ժամանակով Լոս Անջելեսում բնակվում էին Վիդալի հետ ։
1950 թվականին Վիդալը հանդիպեց Հովարդ Օսթինին, ով դարձավ նրա գործընկերը հաջորդ 53 տարիների ընթացքում՝ մինչև Օսթինի մահը :Նա ասաց, որ Օսթինի հետ իր երկար հարաբերությունների գաղտնիքն այն է, որ նրանք միմյանց հետ սեքսով չեն զբաղվել :։ Ջուդի Վիդների հեղինակած «Տոնակատարություն», «Փաստաբանի հարցազրույցներ» (1995) ֆիլմում Վիդալն ասել է, որ հրաժարվել է իրեն «գեյ» անվանել, քանի որ ածական չէ՝ ավելացնելով, որ «դասակարգվելը պարզապես ստրկացված լինելն է։ Զգույշ եղեք։ երբեք ինձ զոհ չեմ համարել... Ես հազար անգամ ասել եմ տպագիր և հեռուստատեսությամբ, որ բոլորը բիսեքսուալ են» ։
Իր կյանքի ընթացքում Վիդալը տարբեր ժամանակներում ապրել է Իտալիայում և ԱՄՆ-ում։ 2003 թվականին, երբ նրա առողջությունը սկսեց վատանալ տարիքի հետ, նա վաճառեց իր իտալական վիլլան La Rondinaia (Ծիծեռնակի բույնը) Ամալֆիի ափին, Սալեռնո նահանգում, և նա և Օսթինը վերադարձան ապրելու իրենց 1929 թ. վիլլա Լոս Անջելեսի Outpost Estates-ում ։ Հովարդ Օսթինը մահացավ 2003 թվականի նոյեմբերին, իսկ 2005 թվականի փետրվարին նրա աճյունը կրկին թաղվեց Վաշինգտոնի Ռոք Քրիք գերեզմանատանը համատեղ գերեզմանում, որը Վիդալը գնել էր իր և Օսթինի համար ։
Մահ
2010 թվականին Վիդալը սկսեց տառապել Վերնիկե-Կորսակոֆի համախտանիշով, նյարդաբանական խանգարումով, որն առաջացել էր նրա տարիների ալկոհոլի չարաշահման պատճառով :2012 թվականի հուլիսի 31-ին Վիդալը մահացավ թոքաբորբից Հոլիվուդ Հիլզում գտնվող իր տանը 86 տարեկան հասակում :Օգոստոսի 23-ին Նյու Յորքի Ջերալդ Շոնֆելդ թատրոնում նրա հիշատակի արարողությունը տեղի ունեցավ :Նա թաղվել է Հովարդ Օսթինի կողքին՝ Վաշինգտոնի Ռոք Քրիքի գերեզմանատանը :Վիդալն ասաց, որ ընտրել է իր գերեզմանը, քանի որ այն գտնվում է երկու մարդկանց գերեզմանների միջև, ովքեր կարևոր են եղել իր կյանքում. և նրա պատանեկության ընկեր Ջիմմի Թրիմբըլը, ով սպանվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում, ողբերգություն, որը հետապնդել է Վիդալին իր ողջ կյանքի ընթացքում ։
Ժառանգություն
Վիդալի՝ որպես գրողի, հետմահու կարծիքներն ու գնահատականները տարբեր էին։ «Նյու Յորք Թայմս»-ը նրան նկարագրել է որպես «օգոստոսյան գործիչ, ով հավատում էր, որ ինքը վերջինն է այս ցեղից, և նա հավանաբար ճիշտ էր։ Ամերիկացի գրողներից քչերն են եղել ավելի բազմակողմանի կամ ավելի շատ կիլոմետրեր ձեռք բերել իրենց տաղանդի շնորհիվ» ։ «Լոս Անջելես Թայմս»-ն ասում էր, որ նա գրական ջոջերնաուտ էր, ում վեպերն ու էսսեները համարվում էին «անգլիական լեզվի ամենաէլեգանտներից» :«Վաշինգտոն Փոստ»-ը նրան նկարագրել է որպես «ժամանակակից դարաշրջանի գլխավոր գրող... զարմանալիորեն բազմակողմանի գրագետ մարդ» ։
The Guardian-ը նշում է, որ «Վիդալի քննադատները արհամարհում էին աֆորիզմ ձևակերպելու նրա հակվածությունը, քան վիճաբանելու, նրա աշխատանքում գտնելով արհամարհանքի հիմքում ընկած նոտա նրանց հանդեպ, ովքեր համաձայն չէին նրա հետ։ Մյուս կողմից, նրա երկրպագուները հիացած էին նրա անհարգալից վերաբերմունքով։ սրամիտ և էլեգանտ ոճ» :The Daily Telegraph-ը գրողին նկարագրել է որպես «սառցե պատկերակահան», ով «հաճել է պատմել այն, ինչ նա ընկալել է որպես իր շուրջը գտնվող քաղաքակրթության քայքայումը» :BBC News-ն ասում է, որ նա «ամերիկյան լավագույն հետպատերազմյան գրողներից մեկն էր... ամբողջ ամերիկյան համակարգի անխոնջ քննադատը... Գոր Վիդալն իրեն տեսնում էր որպես գրական գործիչների շարքից վերջինը, ով յուրովի դարձավ հայտնի։ ճիշտ է, երբեք անծանոթ մարդ չաթի շոուների համար, նրա հուզիչ և սրամիտ կարծիքները փնտրվում էին այնքան, որքան նրա գրածները» :«Միացյալ Նահանգների մշակույթը ողբում է Գոր Վիդալի մահը» իսպանական «Իդեալ» առցանց ամսագիրը նշել է, որ Վիդալի մահը կորուստ էր «Միացյալ Նահանգների մշակույթի» համար և նրան բնութագրել որպես «ամերիկացի մեծ վիպասան և էսսեիստ : «Գրող Գոր Վիդալը մահացել է Լոս Անջելեսում» գրքում, իտալական Corriere della Sera թերթի առցանց հրատարակությունը նկարագրել է վիպասանին որպես «ամերիկյան մշակույթի նորածին սարսափելի» և որ նա «ամերիկյան գրականության հսկաներից մեկն է» :«Գոր Վիդալ, Ամերիկայի ուրախությունը»-ում ֆրանսիական Le Figaro թերթն ասում է, որ հասարակական մտավորական Վիդալը «Ամերիկայի սպանության ուրախությունն էր», բայց որ նա նաև «ակնառու պոլեմիստ էր», ով օգտագործում էր «բարձր ճշգրտության զենքի նման» բառերը ։
2012 թվականի օգոստոսի 23-ին Մանհեթենում Գոր Վիդալի հիշատակը հավերժացնող ծրագրում Ջերալդ Շոնֆելդի թատրոնում նշվեց գրող Գոր Վիդալի կյանքն ու ստեղծագործությունները՝ «Լավագույն մարդը. Գրող և կատակերգու Դիկ Քավեթը վարում էր Վիդալյան տոնակատարությունը, որը ցուցադրում էր անձնական հիշողություններ և հատվածներ Վիդալի ստեղծագործություններից ընկերների և գործընկերների կողմից, ինչպիսիք են Էլիզաբեթ Էշլին, Քենդիս Բերգենը, Հիլարի Քլինթոնը, Ալան Քամինգը, Ջեյմս Էրլ Ջոնսը, Էլեյն Մեյը, Մայքլ Մուրը, Սյուզան Սարանդոնը, Սիբիլ Շեփերդը և Լիզ Սմիթը ։
Ժողովրդական մշակույթում
1960-ականներին ամերիկյան շաբաթական Rowan & Martin's Laugh-In էսքիզային կատակերգական հեռուստատեսային հաղորդումը ներկայացնում էր Վիդալի մասին կատակի ուրվագիծ։ Հեռախոսավար Էռնեստինը (Լիլի Թոմլին) զանգահարում էր նրան՝ ասելով. «Պարոն Վիդուլ, սա հեռախոսային ընկերությունն է զանգում ։ Էսքիզը, որը կոչվում է «Mr. Veedle», հայտնվել է նաև Թոմլինի «Սա ձայնագրություն է» (1972) կատակերգական ալբոմում ։
Վիդալն իր ձայնն է տվել Սիմփսոնների «Moe'N'a Lisa» դրվագում իր անիմացիոն-մուլտֆիլմ տարբերակի համար :Նա նաև հնչեցրել է իր անիմացիոն-մուլտֆիլմ տարբերակը Family Guy-ում :Նա հարցազրույց է տվել Da Ali G Show-ում; Ali G-ի կերպարը նրան շփոթում է հայտնի վարսահարդար Վիդալ Սասունի հետ ։
Բաքլի-Վիդալ բանավեճերը, դրանց հետևանքները և մշակութային նշանակությունը, կիզակետում էին 2015 թվականի «Լավագույն թշնամիները» վավերագրական ֆիլմը, ինչպես նաև Ջեյմս Գրեհեմի 2021 թվականի պիեսը՝ ոգեշնչված ֆիլմից ։
Ութերորդ սեզոնում, «Գետիսբուրգ» վերնագրված The Office-ի ութերորդ դրվագում, Օսկար Մարտինեսը Դուայթ Շրուտին անվանում է «Գոր Վիդալ», երբ Դուայթը փորձում է բացատրել պատմության իր տարբերակը՝ անվանելով «Շրուտ ֆերմաների ճակատամարտը» որպես քաղաքացիական պատերազմի ամենահյուսիսային ճակատամարտը։ Դուայթը պատասխանում է Օսկարին, որ ինքը «չգիտի, թե ով է»։
Netflix-ի «Գոր» վերնագրով կենսագրական ֆիլմը նկարահանվել է 2017 թվականին։ Դրա ռեժիսորն ու սցենարի համահեղինակ է Մայքլ Հոֆմանը և հիմնված է Ջեյ Պարինիի «Իմ կայսրություն, Գոր Վիդալի կյանքը» գրքի վրա։ Ֆիլմը, որում գլխավոր դերը մարմնավորել է Քևին Սփեյսին, չեղարկվել է և չի թողարկվել Սփեյսիի նկատմամբ սեռական ոտնձգության մեղադրանքների պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հումանիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Դանիել Քեյն
Դանիել Քեյն (ծնվել է 1948 թվականին), ավստրալիացի լեզվաբան է, աշխարհի առաջատար հեղինակներից մեկը՝ յուրչեն և խիտան լեզուների և դրանց ձեռագրերի։
Կենսագրություն
Դանիել Քեյնը (Kāng Dān: 康丹) ծնվել է 1948 թվականին Մելբուռնում։ Հորից զրկված լինելով, երբ դեռ երիտասարդ էր, հանգամանքերը կաշկանդում էին նրան, որ դադարեցնի իր կրթությունը և աշխատանքի անցնի 15 տարեկան հասակում։ Թողել է դպրոցը և աշխատանքի անցել բանկում՝ որպես վաճառող։ Այնտեղ նա բացահայտեց, որ լեզուներ սովորելու տաղանդ ունի։ Մելբուռնը մագնիս էր ամբողջ աշխարհի ներգաղթյալների համար, և նա գտնում էր, որ երբ նրանք մտնում էին բանկ, քիչ ջանք գործադրելով կարող էր շփվել նրանց հետ։ Ազատ ժամանակ անցել է հետագա կրթության և մի քանի լեզուներով բարձր առաջադիմությամբ ընդունվել է Մելբուռնի համալսարան։
1971 թվականին այնտեղ ստացել է Առաջին կարգի գերեզանցության դիպլոմ՝ մասնագիտանալով չինարենի մեջ և ստացել է գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան, կրթաթոշակ՝ Ավստրալիայի ազգային համալսարանից։ 1975 թվականին ավարտել է ասպիրանտուրան Յուրչենի՝ Տունգուս–մանջուրական լեզվի վերաբերյալ թեզով, որով խոսում էին Ջին դինաստիայի ժամանակ Հյուսիսային Չինաստանում։ 1976 թվականին Ավստրալիայի ազգային համալսարանից ստացել է ասիական գիտությունների մագիստրոսի կոչում։
Ակադեմիական կարիերային զուգահեռ՝ Քեյնը ունեցել է նաև դիվանագիտական կարիերա։ 1976 թվականին միացել է Ավստրալիայի Արտաքին գործերի դեպարտամետին և մեկնել է Պեկին բարեփոխումների սկզբնական շրջանում, մասնավորապես՝ Ժողովրդավարության պատի շրջանում։ 1990–ականներին նաև Պեկինում Ավստրալիայի դեսպանատան մշակութայի խորհրդատու էր։
1981 թվականին Մելբուռնի համալսարանում դասավանդում էր չինարեն, իսկ 1988 և 1993 թվականներին Պեկինի համալսարանի չինարենի ամբիոնի գիտական այցելու էր։ 1997 թվականից Սիդնեյի Մաքուարի համալսարանում չինարենի պրոֆեսոր էր։
2010 թվականին այրիացել է, երբ կինը՝ Ի Շաքինգը (Yè Xiǎoqīng (葉曉青)՝ Ցին կայսրության պատմության և չինարենի արդիականացման Շանհայի գիտնականը, մահացել էր քաղցկեղից, քաղցկեղի վաղ ախտորոշումից հետո իր նախնական վերականգնումը վտանգի ենթարկելով, որդուն՝ Յանին լույս աշխարհ բերելու համար (易安 (Yìān) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեզվաբաններ
Օզերկի (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Օզերկի (Озерки), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Արթուր Քոմփթոն
Արթուր Հոլլի Քոմփթոն (Arthur Holly Compton, ), ամերիկացի ֆիզիկոս, ԱՄՆ-ի ազգային գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1927)։
Ավարտել է Փրինստոնի համալսարանը (1914)։ 1920-1923 թվականներին՝ Ջ․ Վաշինգտոնի (Սենտ Լուիս), 1923-1945 թվականներին՝ Չիկագոյի համալսարանների պրոֆեսոր։ 1945-1953 թվականներին եղել է Վաշինգտոնի համալսարանի ռեկտոր, 1954 թվականից՝ պատվավոր պրոֆեսոր։ 1922 թվականին հայտնագործել է նյութի էլեկտրոններից ցրվող ռենտգենյան ճառագայթների ալիքի երկարության փոփոխման երևույթը (տե՛ս Քոմփթոնի էֆեկտ) և ստեղծել դրա տեսությունը՝ լույսի ֆոտոնային պատկերացման հիման վրա (Նոբելյան մրցանակ, 1927)։ 30-ական թվականներին զբաղվել է տիեզերական ճառագայթների հետազոտությամբ և հայտնաբերել լայնութենական էֆեկտը, որը վկայում է առաջնային տիեզերական ճառագայթների մասնիկային բնույթի մասին։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է ատոմային ռումբի ստեղծման աշխատանքներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տեսական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Իսահակ դը Բենսերադ
Իսահակ դը Բենսերադ, ֆրանսիացի պոետ Լյուդովիկոս XIV պալատում , դրամատուրգ։ Նրբակերտ գրականության դարաշրջանի պոետ, Րամբույեյի հյուրանոցի հասարակության սիրահար, զվարճալի սոնետների և ռոնդոների հեղինակ, ողբերգությունների և գեղեցիկ լիբրետոներ (բանաստեղծություններում) էր գրում բալետների համար ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նորմանդիայում։ Պատանեկության շրջանում Իսահակ դե Բենսերադը սկսեց աստվածաբանություն ուսումնասիրել Սորբոնում։ Ճանաչում ձեռք բերեց վերամբարձ ոճով գրած բանաստեղծություններով, որոնց մեծ մասը էրոտիկ ովանդակություն ունեին ։  Սկսեց հետաքրքրվել թատրոնով, և 1636 թվականին Բուրգունդյան հյուրանոցում  ներակայացված «Կլեոպատրա» ողբերգության հաջողությունը նրան ստիպեց հրաժարվել եկեղեցական կարիերան շարունակելու մտքից։ Երկար ժամանակ Բենսերադը համագործակցելով կոմպոզիտոր Լամբերի, այնուհետև նաև Լյուլլի հետ, ստեղծեց 23 պալատական բալետ։ Հասուն տարիքում գրել է դիդակտիկ ռոնդոներ և առակներ։ 1674 թվականից Բենսերադը Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ է ։ Նրա ժառանգությունը ներառում է էպիգրամաներ, սոնետներ, գովերգեր, ռոնդո, էնիգմաներ Օվիդիուսի  «Կերպարանափոխություն» (1676) պոեմի և Եզոպոս առակի (1678) թեմաներով գրել է ողբերգություններ և կատակերգություններ, այդ թվում «Iphis et Iante»
Հիշողություն
Վլադիսլավ Խոդասևիչը Բենսերադին է նվիրել իր կատակ բանաստեղծություններից մեկը 1935 թ. («…Օ՜ ընկերներ, Երկու ժամ անդադար, կրկնում եմ Բենսերադի անունը…»)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Սուրեն Ծատուրյան
Սուրեն Գուրգենի Ծատուրյան (1966 օգոստոսի 14, Խանաբադ - 1993 հոկտեմբերի 30, Ասկերան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից ։
Կենսագրություն
1989-1991 փվականներին, ծառայել է որպես Խանապատի Նելսոն Ստեփանյանի անվան կոլտնտեսության մեխանիզացիայի բրիգադավար, իսկ 1992-ին նշանակվել է գյուղում ստեղծված պաշտպանական խորհրդի տնտեսության գծով ղեկավար։ 1993ռին, Խանապատի թիվ 31 ընտրատարածքից լրացուցիչ ընտրություների արդյունքում ընտրվել է ԼՂՀ առաջին գումարման Գերագույն Խորհրդի ժողպատգամավոր։
1993-ի հոկտեմբերի 30-ին նահատակվել է հակառակորդի գնդակից։ Հետմահու պարգևատրվել է «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով (ԼՂՀ նախագահի թիվ 232 հրամանագիր 07.05.2001թ.):
Ամուսնացած էր, ունի մեկ դուստր։ Հանգչում է Խանաբադի գերեզմանատանը։
Համզարա
Համզարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ծերովանի
Ծերովանի (წეროვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 790 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 8191 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 226 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Ստոգովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Ստոգովո (Стогово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 0 մարդ։ Գտնվում է շրջանի արևելյան մասում, շրջկենտրոնից 9 կմ հարավ-արևմուտք, P134 «Հին Սմոլենսկայա ճանապարհ» մայրուղուց 5 կմ հարավ-արևելք Սմոլենսկ - Դորոգոբուժ - Վյազմա - Զուբցով։ Գրեդյակինո կայարան Մոսկվա-Մինսկ երկաթուղային գծի վրա՝ գյուղից 8 կմ հյուսիս։ Ընդգրկված է Կայդակովսկի գյուղական բնակավայրում։
Հայտնի մարդիկ
Խորհրդային Միության հերոս, փոխգնդապետ, 2-րդ բելառուսական ռազմաճակատի 48-րդ բանակի 479-րդ առանձին ականանետային գնդի հրամանատար Ֆեդոր Իլարիոնովիչ Տարասովը ծնվել է Ստոգովոյում, 1915 թվականի հունվարի 6-ին ։ Սպանվել է 1944 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Լեհաստանում գործողության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Լևոն Գրիգորյան (շախմատիստ)
Լևոն Աշոտի Գրիգորյան, հայ շախմատիստ։
Գրող Աշոտ Գրաշու որդին ։ Նրա եղբայրը՝ Կարեն Գրիգորյանը, միջազգային վարպետ էր։
Մասնակցությունը մրցաշարերին և մրցախաղերին
Հաղթել է շախմատի Հայաստանի առաջնությունում 1964, 1966, 1968, 1969, 1971, 1972 թվականներին և շախմատի Ուզբեկստանի առաջնությունում 1974 և 1975 թվականներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի Հայաստանի չեմպիոններ
Լենֆիլմ
«Լենֆիլմ» կինոստուդիա (Киностудия «Ленфильм»), Ռուսաստանի ամենահին կինոընկերությունը։ Ստեղծվել է 1914 թվականի մարտի 5-ին որպես Սկոբելևյան կոմիտեի ռազմակինեմատոգրաֆիական բաժին։ 1918 թվականի ապրիլի 30-ին նրա հիման վրա հիմնադրվել է Պետրոգրադի կինոկոմիտեն։ Մինչև 2019 թվականը հենց այդ ամսաթիվն է համարվել կինոստուդիայի հիմնադրման ամսաթիվ ։
Կինոստուդիան գտնվում է Կամեննոոստրովսկի պողոտա, տուն 10 հասցեում՝ Սանկտ Պետերբուրգի Պետրոգրադյան կողմում։ 4 հա տարածքում գտնվող 10 մասնաշենքում (40 հազար քառ․ մ) տեղավորվել է 5 տաղավար, դեկորատիվ-տեխնիկական կառույցների, նկարահանումների նախապատրաստման, մոնտաժի, նկարահանող տեխնիկայի, լուսա- և ձայնային տեխնիկայի արտադրամաս, պլաստիկ գրիմի ստուդիա, հագուստի և բեմիրերի պահեստարան։ 1960-ական թվականներից ստորաբաժանումների մի մասը տեղակայված է նոր տարածքում՝ Սոճու դաշտում (Сосновая Поляна), որտեղ գտնվում են 5 արտադրական մասնաշենքեր՝ նկարահանման երկու տաղավարներով (26,5 հազար քառակուսի մետր ընդհանուր մակերեսով)։ 2000-ականների սկզբին նոր տարածքը կազմել է 16 հա, ներկայում տարածքի մի մասը հատկացվել է քաղաքին՝ բնակարանաշինության համար ։
«Լենֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանվել է շուրջ 1500 խաղարկային լիամետրաժ ֆիլմ ։
Կինոստուդիայի պատմություն
Սկոբելևյան կոմիտեի ռազմակինեմատոգրաֆիական բաժինը ազգայնացվել է 1918 թվականի մարտին, իսկ ապրիլի 30-ին նրա բազայի վրա հիմնադրվել է Հյուսիսային կոմունաների Պետրոգրադի կինոկոմիտեն՝ Դմիտրի Լեշչենկոյի գլխավորությամբ։ Սկզբում կինոկոմիտեն գտնվել է լուսավորության ժողովրդական կոմիսարիատի շենքում, իսկ հետո տեղափոխվել է Սերգիևսկի փողոց տուն 30 ։
Սկոբելևյան կոմիտեի կինոատելիեն, նրա կինոլաբորոտորիան և Պետրոգրադի վարձույթի գրասենյակը վերածվել են Պետրոգրադի կինոկոմիտեի արտադրատեխնիկական և շահագործման բազայի։ Շարժական և անշարժ գույքից բացի, Պետրոգրադի կինոկոմիտեն ժառանգել է նաև կինոբաժնի «մարդկային ռեսուրսները»։ Օպերատորները, ռեժիսորները, տեխնիկական անձնակազմը աշխատանքի են անցել «Կինոսևում» (ռուս․՝ «Киносев») ։
1918 թվականին Կինոկոմիտեին կից կազմակերպվել է ֆիլմերի արտադրության բաժին՝ սոցիալական քրոնիկի բաժանմունքով, որը գլխավորել է Գրիգորի Բոլտյանսկին։ Նրա ղեկավարությամբ իրականացվել են երկրի կյանքում տեղի ունեցած գլխավոր իրադարձությունների նկարահանումները։ Սկսել է նաև գործել խաղարկային ֆիլմերի արտադրության բաժինը ։ 1918 թվականի նոյեմբերի 7-ին վարձույթի հանվել առաջին խաղարկային ագիտֆիլմը՝ «Խտացում» («Уплотнение»), որը նկարահանվել է Անատոլի Լունաչարսկու սցենարով Պետրոգրադի կինոկոմիտեի շենքում։ Դա էլ համարվում է «Լենֆիլմի» պատմության սկիզբը ։
1919 թվականի օգոստոսի 27-ին Լենինը հրամանագիր է ստորագրել ողջ լուսանկարչական և կինեմատոգրաֆիական արդյունաբերության՝ Լուսժողկոմի վերահսկողության տակ անցնելու մասին։ 1919 թվականի վերջին ամբողջ կինոարդյունաբերությունն ու կինովարձույթը դարձել են պետության սեփականությունը։ Սակայն լիարժեք խաղարկային ֆիլմերի ստեղծման հարցը դեռ չի լուծվել ։ 1922 թվականին Պետրոգրադի մարզային ֆոտոկինոկոմիտեն վերածվել է Լուսանկարչության և կինեմատոգրաֆիայի հարցերով հյուսիսարևմտյան մարզային վարչության՝ «Սևզապկինոյի» (Северо-Западное областное управление по делам фотографии и кинематографии, «Севзапкино»)։ Նոր կազմակերպության կարևորագույն ուղղություններից մեկը եղել են սեփական ֆիլմերի արտադրությունը հաստատելու փորձերը։ Սակայն նա նույնիսկ նկարահանման տարածք չի ունեցել։ Նախկին կինոատելիեն, որը բացվել է հեղափոխությունից հետո, 1920-1921 թվականներին պարապուրդի պատճառով դարձել է օգտագործման համար ոչ պիտան, իսկ «Ակվարիումի» տարածքները վարձակալվել են նախկին սեփականատիրոջ կողմից, որն այնտեղ կազմակերպել է թղթախաղի ակումբ։ Արդյունքում նոր սրահը կահավորվել է Ձմեռային այգու տարածքում՝ Սերգիևսկայա փողոցի 28 տանը։ Շուտով այնտեղ նկարահանվել է առաջին ֆիլմը՝ «Անվերջ վիշտ» («Скорбь бесконечная») ։
1924 թվականին նախկին «Ակվարիումի» և նրան հարող շուկայի տարածքում սկսվել է մեծ կինոֆաբրիկայի շինարարությունը, որի համար Գերմանիայում գնվել է կինոտեխնիկա, քիմիկատներ, կինոժապավեն ։ Հետագայում, քաղաքական և տնտեսական հանգամանքների հետ կապված, կինոֆաբրիկայի անվանումը հաճախ փոխվել է․
Լենֆիլմը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին
Պատերազմին կինոստուդիայի առաջին արձագանքը դարձել է «Ընկերուհինե՛ր, դեպի ճակատ» («Подруги, на фронт!», հուլիսի 14) և «Չապաևը մեզ հետ է» («Чапаев с нами», հուլիսի 31) կարճամետրաժ ֆիլմերի թողարկումը, որոնցում գործում էին հանդիսատեսի կողմից սիրված «Ռազմաճակատային ընկերուհիների» և «Չապաևի» հերոսները ։ «Լենֆիլմն» աշխատել է նաև «Մարտական կինոժողովածուների» վրա, օպերատորները նկարահանումներ են կատարել ռազմաճակատում և պաշարված Լենինգրադում ։ Ընդհանուր առմամբ ռազմաճակատում և շրջափակման մեջ զոհվել է «Լենֆիլմի» 359 աշխատակից։
1941 թվականի օգոստոսի 17-ին Կառավարական հանձնաժողովը որոշում է ընդունել կինոստուդիան Ալա Աթա տարհանելու մասին։ Տարհանումը պետք է իրականացվեր օգոստոսի 19-22-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Սակայն վագոնների բացակայության պատճառով այն տեղի է ունեցել միայն սեպտեմբերի սկզբին ։ Նոյեմբերի 16-ին Ալմա Աթայում կազմավորվել է Կենտրոնական Միացյալ կինոստուդիա։ Նրա կազմում այդ ժամանակ եղել են «Լենֆիլմի» 123 և «Մոսֆիլմի» 212 աշխատակիցներ, 1942 թվականի հունվարի վերջին՝ «Լենֆիլմի» 146 և «Մոսֆիլմի» 249 աշխատակիցներ ։
1944 թվականի հունվարի 25-ին ԽՍՀՄ Ժողկոմխորհը կարգադրել էր վերականգնել «Լենֆիլմը»։ 1944 թվականի մարտի 5-ին որոշում է կայացվել կինոստուդիան ընդգրկել գործող ձեռնարկությունների թվում, ինչը բարդ խնդիր էր։ «Լենֆիլմին» զգալի վնաս էր պատճառվել։ Բացի այդ, տարբեր պատճառներով ստուդիա չեն վերադարձել Լենինգրադի որոշ ռեժիսորներ՝ Սերգեյ Գերասիմովը, Վլադիմիր Պետրովը, Միխայիլ Կալատոզովը, Լեո Արնշտամը։ Սցենարիստների հետ լուրջ խնդիր է առաջացել, քանի որ պատերազմն ընդհատել էր կինոստուդիայի կապերը գրողների հետ, որոնք պետք է նորից կարգավորվեին ։
Գլխավոր մասնաշենքի կառուցում
1964 թվականին ապամոնտաժվել է «կիսառոտոնդան», որը պահպանվել է «Ակվարիումի» շքամուտքից, սակայն պահպանվել է գլխավոր շենքի դիմաց գտնվող պուրակը՝ կենտրոնում կլոր ծաղկաթմբով ։
Ստուդիայի խորհրդանշան
1966 թվականից կինոստուդիան սկսել է ֆիլմեր թողարկել նոր խորհրդանշանով՝ «Պղնձե հեծյալ», «Լենֆիլմ» մակագրությամբ և լուսարձակի տարամետ ճառագայթներով։
1950-ականների կեսերին թերթերը մի քանի անգամ հայտարարել են «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի լավագույն խորհրդանշանի մրցույթ։ Մինչ այդ բոլոր ֆիլմերի սկզբում սովորաբար հայտնվում էր լուսագիր՝ Կինոկոմբինատ, «Լենֆիլմ» կինոֆաբրիկա և այլն։ 1960-ական թվականներին հայտնվել է «Լենֆիլմ» գլխազարդը՝ «Ф» տառը կինոժապավենի տեսքով։
1960-ականների կեսերին ստուդիական «Կադր» բազատիրաժ թերթում մրցույթ է հայտարարվել։ Ստացվել են բազմաթիվ առաջարկներ՝ որպես խորհրդանշան օգտագործել Լենինը զրահամեքենայի վրա, Պետրոպավլովյան տաճարը և այլն։ Մրցույթի արդյունքում, որն անցկացվել է երեք փուլով, հաղթել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի նկարիչ Մարինա Բոլոգովսկայայի նախագիծը։ Համակցված նկարահանումների օպերատոր Էդգար Շտիրցկոբերի հետ միասին նա սկսել է խորհրդանշանի ստեղծումը։
Նախ Էթիեն Ֆալկոնեի «Պղնձե հեծյալի» քանդակը նկարահանել է Էդգար Շտիրցկոբերը։ Շտիրցկոբերի խնդիրն էր գտնել ճիշտ անկյուն, և երկար որոնումներից հետո նա արել է դա։ Դրանից հետո ապագա լոգոն մշակել է Բոլոգովսկայան։ Այն ժամանակ համակարգիչներ չկային․ ամեն ինչ ձեռքով էին ռետուշում ու ներկում։ Այնուհետև, արդեն մուլտհաստոցի վրա, կադր առ կադր նկարահանումների մեթոդով տեղաշարժելով ճառագայթները, նկարահանել են կադր առ կադր, և արդյունքում ստացվել է սոֆիտների լույսի ճառագայթների սահուն տարամիտում։
Առաջին անգամ նոր էկրանային պատկերանիշը հայտնվել է Իոսիֆ Խեյֆիցի «Ս․ քաղաքում» («В городе С.») ֆիլմի լուսագրերում։ 1990-ական թվականներին լոգոտիպը վերանկարահանվել է։ Հիմք են ընդունվել «Պղնձե հեծյալի» փոքրացված քանդակը, որը եղել է «Լենֆիլմի» տնօրեն, կինոռեժիսոր Վիկտոր Սերգեևի աշխատասենյակում։ Նորացված լոգոտիպը հայտնվել է նրա «Հանճար» («Гений») ֆիլմի լուսագրերում ։
2015 թվականին «Լենֆիլմի» լոգոտիպն ու էկրանապահն ենթարկվել են ոչ մեծ ռեբրենդինգի։ Էկրանապահն արվել է 3D ձևաչափով։ Դրա համար «Պղնձե հեծյալի» պատկերը մոդելավորվել է Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքային քանդակի թանգարանի կողմից տրամադրված մակետի սկանավորման միջոցով ։ «Լենֆիլմի» նոր խորհրդանշանը հայտնվել է Իլյա Սևերովի «Ամուսնալուծությունը սեփական ցանկությամբ» («Развод по собственному желанию») և Սերգեյ Սնեժկինի «Ռազմատուգանք» («Контрибуция») կինոնկարներում։
Կինոստուդիան ներկայում
2001 թվականի ապրիլին ստորագրվել է նախագահի հրամանագիրը կինոստուդիաների մասնավորեցման մասին, որի համաձայն «Լենֆիլմը» պետք է վաճառքի հանվեր։ 2005 թվականին ԲԲԸ-ի ղեկավարությունը մի քանի շենքեր է վաճառել Կամենոոստրովսկի պողոտայի մոտ, այդ թվում՝ դեկորացիաների արտադրության արտադրամասը։ Անդառնալի վնաս է հասցվել նաև «Ոսկե հավաքածուի» վաճառքով, որից հատկացումները կարող էին ստուդիային տարեկան ավելի քան 120 մլն ռուբլի բերել։ 2011 թվականի աուդիտորական ստուգման արդյունքների համաձայն՝ ստուդիան 32 մլն ռուբլու վնաս է կրել ։
2012 թվականի հոկտեմբերին «Լենֆիլմ» կինոստուդիա» ԲԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահ է ընտրվել Ֆեոդոր Բոնդարչուկը։ Տնօրենների խորհրդի նորացված կազմում ընդգրկվել են ՌԴ մշակույթի փոխնախարար Իվան Դեմիդովը, նախարարի խորհրդական Անդրեյ Արիստարխովը, ինչպես նաև Ալեքսանդր Սոկուրովը, Սերգեյ Սելյանովը և Ալեքսեյ Գերման-կրտսերը ։ Այդ ժամանակ կինոստուդիայի գլխավոր խմբագիր է դարձել Սվետլանա Կարմալիտան ։
Մեսրոպ (անձնանուն)
Մեսրոպ, տղամարդու հայկական անձնանուն է։ Տարածված է Մեսրոպյան ազգանունը։ Տոնացույցում Մեսրոպ Մաշտոցի անունը հիշատակվում է 3 շարժական տոներում ։
Լենֆիլմ
Կինոստուդիան ներկայում
2013 թվականի հունիսին Պետերբուրգի միջազգային տնտեսական համաժողովի շրջանակներում ՎՏԲ բանկը «Լենֆիլմ» ԲԲԸ-ի հետ համաձայնագիր է կնքել 10 տարով 1,53 մլրդ ռուբլի գումարի վարկային գիծ բացելու վերաբերյալ։ Փաստաթուղթը ստորագրել են ՎՏԲ բանկի նախագահի առաջին տեղակալ, վարչության նախագահ Յուրի Սոլովյովը և «Լենֆիլմ» ԲԲԸ գլխավոր տնօրեն Էդուարդ Պիչուգինը ։ Կինոստուդիայի հասույթը 2015 թվականին կազմել է 199 մլն ռուբլի ։ Նույն տարվանից կինոստուդիան փորձել է վաճառել իրեն պատկանող հողատարածքը վաճառել Սոսնովայա Պոլյանայում՝ 97,7 հազար քառակուսի մետր մակերեսով, յոթ ոչ բնակելի տարածքներով՝ 17 հազար քառակուսի մետր ընդհանուր մակերեսով։ 2019 թվականի մարտին տեղի ունեցած հերթական սակարկությունները հաջողություն չեն ունեցել ։
Մեսրոպ (անձնանուն)
Մաղաքիա Օրմանյանի ուսումնասիրությունը
Շատ ուսումնասիրողներ կապում են Մեսրոպ անվան ծագումը Մեսրոպ Մաշտոցի հետ։ Կ. Պոլսի հայոց պատրիարք (1896–1918 թթ.) Մաղաքիա Օրմանյանը իր «Ազգապատում» աշխատության մեջ գրում է, որ Մաշտոցի կրած Մեսրոպ անունը պատմության մեջ նախընթաց չունի, շատ մասնագետներ ստուգաբանում են այս անունը Մար Սերոբ կամ Տեր Սերոբե (Տէր Սերոբէ) ։ Եկեղեցական ձեռագրերի մեջ անունը փոփոխություններ է կրել և այդ պատճառով հանդիպվում են Մեսրոբ, Մեսրովբ, Մեսրովպ, Մեսոփ և այլ ձևերով ։
Վահան Սարգսյանի ուսումնասիրությունը
Համաձայն լեզվաբան, ԵՊՀ Ռոմանական բանասիրության ամբիոնի վարիչ, բ.գ.թ., Վահան Սարգսյանի Մեսրոպ անունը (ինչպես նաև Մաշտոց ազգանունը) նման չէ հայկական որևէ անվան։ Հնչյունական, լեզվաբանական չափանիշներով նա պարզել է, թե հնում այդ բառերը ինչ կառուցվածք պետք է ունենային, որ ընդունեին Մեսրոպ Մաշտոց ձևերը։ Նրա կարծիքով, Մեսրոպ անունը ծագում է Մեծ Սերվբե կազմությունից։ Մաշտոց բառը ծագումը է «մարդոց» բառից, որը նշանակում է «մարդկանց», այսինքն «Մեծ Սերվբե Մարդոց»։ Նա եզրակացնում է, որ Մեսրոպ Մաշտոց անունը ծածկագիր է, որը դարձել է Մեսրովբե Մաշտոց ։
Լենֆիլմ
Կինոստուդիան ներկայում
2019 թվականին եկամուտը կազմել է 212,4 մլն ռուբլի, զուտ վնասը՝ 232,5 մլն ռուբլի։ Միայն դաշնային բյուջեից ստացած 486,6 մլն ռուբլի սուբսիդիայի շնորհիվ է 2020 թվականին ստուդիային հաջողվել խուսափել նախկինում տրամադրված 1,5 մլրդ ռուբլի վարկի համար դեֆոլտից ։
Մեսրոպ (անձնանուն)
Այլ կարծիքներ
Հայ պատմաբան, փիլիսոփա, լեզվաբան Մատաթիա Գարագաշյանը կարծում է, որ Մեսրոպ անունը առաջացել է պարսկերեն «գրագիր», «քարտուղար» նշանակող «մյուշրիֆ» բառից։ Բ. Սարգսյանի կապում է անվան ծագամուը սիրիերեն «Մար-Սիովպ»-ին։ Գրիգոր Խալաթյանցը այդ ստուգաբանումները անընդունելի է համարում և տալիս է Մաշտոց անվան այլ բացատորւթյուն։ Հայերենում կա «մաշտել» բառը, որը նշանակում է « ճաղատանալ», հետևաբար «մաշտ» արմատը «ոց» մասնիկով («մաշտ+ոց»), նրա կարծիքով, նշանակում է «անմազ» ։ Այլ կերպ է հասկանում «մաշտել» բառը Ստեփան Մալխասյանցը։ Նրա կարծիքով, այս անունը ծագում է «խուզել» բայից, իսկ «մաշտոցը» սարք է, որով խուզում են (մկրատի կամ ածելու նման)։ Նիկողայոս Ադոնցը պնդում է, որ «Մաշտոցը» ծագում է իրանական mazd-ак անունից հայկական թաղաքշական մասնիկի ավելացումով։ Կան նաև Մեսրոպ անվան ծագման բազմաթիվ այլ տեսակետներ։
Լենֆիլմ
Ֆիմագրություն
Կինոստուդիայի ֆիլմերը բազմիցս մասնակցել և հաղթել են ամենահեղինակավոր միջազգային կինոփառատոներում՝ Կաննի, Վենետիկի, Բեռլինի և այլն, արժանացել Ռուսաստանի կինոմրցանակների՝ «Նիկա», «Կինոտավր», «Ոսկե Օստապ» և այլն։
Մեսրոպ (անձնանուն)
Այլ կարծիքներ
Կորյունի աշխատանքներում հիմնականում օգտագործվում է Մաշտոց անվանաձևը, և միայն վերնագրում է օգտագործված Մեսրովպ կամ Մեսրոպ անունը։ Մովսես Խորենացու մոտ հաջորդաբար օգտագործվում է Մեսրոպ (Մեսրովպ) անունը և միայն մեկ դեպքում Մաշտոց։ Անհատ հույն հեղինակի մոտ այս անունը հիշատակվում է որպես «Μεστίζη» և «Μεστή(ν)τζη» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Լենֆիլմ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիա Կատեգորիա:Լենինի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր Կատեգորիա:1908 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Կինոընկերություններ
Ուտեշնոե (գյուղ, Կազանկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ուտեշնոե գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,325 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1880 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սեն Պիեռ ան Օժ
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 7794 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 144.97 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2017 թվականի հունվարին` Սեն Պիեռ սյուր Դիվ, Բուասե, Բրետվիլ սյուր Դիվ, Իևիլ, Միթուա, Մոնվիեթ, Լ'Ուդոն, Ուվիլ լա Բիեն Տուրնե, Սենտ Մարգերիտ դը Վիեթ, Սեն Ժորժ ան Օժ, Տիևիլ, Վոդլոժ և Վիե Պոնտ ան Օժ համայնքների միավորման արդյունքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:2017 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սերգեյ Սպասոկուկոցկու հուշարձան
Սերգեյ Սպասոկուկոցկու հուշարձան (Памятник Сергею Спасокукоцкому), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս և խորհրդային գիտնական, վիրաբույժ, խորհրդային կլինիկական դպրոցի հիմնադիր, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր Սերգեյ Սպասոկուկոցկուն (1870-1943)։ Քանդակագործ Վսևոլոդ Լիշևը և նրա ուսանողուհի Եկատերինա Բելաշովան հուշարձանը ստեղծել են 1944 թվականին։ Սակայն նրա բացումը տեղի է ունեցել միայն 1946 թվականին, իսկ այլ տվյալներով՝ 1947 թվականին։ Որպես հուշարձանը տեղադրելու վայր ընտրվել է Նիկոլայ Պիրոգովի անվան քաղաքային կլինիկական հիվանդանոցի շենքի դիմացի այգին։ Այս հիվանդանոցում ակադեմիկոսն աշխատել է երկար տարիներ։ 1960 թվականին հուշարձանը վերցվել է պետական պաշտպանության տակ (ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1960 թվականի օգոստոսի 30-ի «ՌԽՖՍՀ-ում մշակութային հուշարձանների պահպանության գործի հետագա բարելավման մասին» թիվ 1327 որոշման համաձայն, գրանցման համար` 771410662990006) ։
Հուշարձանի հասցեն` ք. Մոսկվա, Լենինի պողոտա, տուն 8, մասնաշենք 1։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1947 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Հակոբ Անտոնյան
'''Հակոբ Ս. Անտոնյան''', հայ բանաստեղծ, հրապարակախոս, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Ուսումը ստացել է Ռոբերտ քոլեջում։ 1906 թվականին ավարտել է քոլեջը, զբաղվել մանկավարժական աշխատանքով, ապա պաշտոնավարել Կ. Պոլսի ամերիկյան դեսպանատանը։ 1916 թվականին ամերիկյան դեսպան Հենրի Մորգենթաուի հետ, որի անձնական քարտուղարն էր, մեկնել է ԱՄՆ, շարունակել ուսումը Նյու Յորքի համալսարանում։
Բանաստեղծություններով, հոդվածներով աշխատակցել է հայկական մամուլին («Շանթ», «Հայաստանի կոչնակ», «Հայ կին», «Անահիտ», «Նոր գիր» և այլն)։ 1920 թվականին Կ. Պոլսում լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն «Բյուրեղներ» վերնագրով։ Զբաղվել է նաև թարգմանությամբ, իր կնոջ՝ Ժանին Մեյի (Ժանն Անտոնյան) պատմվածքներից մի քանիսը նրա թարգմանությամբ լույս են տեսել «Հայ կին» և «Հայաստանի կոչնակ» պարբերականներում։ Թարգմանություններ է կատարել Շառլ Բոդլերից, Հենրի Լոնգֆելլոյից, Շեքսպիրից, Վիկտոր Հյուգոյից և ուրիշներից։ Շելլիի «Պրոմեթեոս արձակած» երկը նրա չափածո թարգմանությամբ լույս է տեսել Արշակ Չոպանյանի «Անահիտ» հանդեսում ։
Օգտագործել է Ա., Ասուրհակոբ Անտոնբալ, Յ. Ա., Յ. Ս. Ա. ծածկանունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ
«Ազատ ու անկախ Արցախ», Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ, որը հաստատվել է Արցախի Հանրապետության Գլխավոր խորհրդի 1994 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ։ Հիմնի բառերի հեղինակը Վարդան Հակոբյանն է, իսկ երաժշտությանը՝ Արմեն Նասիբյանը  ։
Օրհներգի խոսքը և երաժշտությունը
խոսք՝ Վ.Հակոբյանի երաժշտ.՝ Ա.Նասիբյանի
Հայերեն
Ազատ ու անկախ Արցախ, Քո տուն-ամրոցը կերտեցինք, Պատմությունը մեր երկրի, Մեր սուրբ արյամբ մենք սերտեցինք։
Դու բերդ ես անառիկ, Բարձունք սրբազան, վեհ անուն, Մասունք աստվածային, Քեզնով ենք հավերժանում։
Դու մեր լույս հայրենիք, Երկիր, հայրենյաց դուռ սիրո. Ապրիր դու միշտ խաղաղ, Մեր հին ու նոր Ղարաբաղ։
Քաջերն ենք մենք հայկազուն, Մռավ ենք, Քիրս ենք ու Թարթառ, Մեր վանքերով լեռնապահ՝ Անհաղթելի մի բուռ աշխարհ։
Կարպ Խաչվանքյան
Կարպ Մկրտչի Խաչվանքյան, հայ դերասան, ռեժիսոր, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1957)։ Հատկապես հայտնի է կատակերգական ժանրում իր խաղացած դերերով։ XX դարի 2-րդ կեսի հայ բեմի ամենաճանաչված կատակերգակներից է։ Բեմական հմայքի, շեշտված անհատականության, ռիթմի, հումորի, երաժշտության նուրբ զգացողության շնորհիվ նույն հաջողությամբ կերտել է և´ կատակերգական, և´ երաժշտական կերպարներ։
Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ
Օրհներգի խոսքը և երաժշտությունը
Ռուսերեն
Свободный и независимый Арцах, как крепость, строим мы, Героев кровью писана История моей страны.
Կարպ Խաչվանքյան
Կենսագրություն
Կարպ (իսկական անունը՝ Կարապետ) Խաչվանքյանը ծնվել է 1923 թվականի հունվարի 23-ին։ 1928 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Թիֆլիս։ 1941-1944 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի կինոստուդիային կից դերասանական դպրոցում ։ 1944-1998 թվականներին աշխատել է Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում ։ 1984-1988 թվականներին Խաչվանքյանը նաև թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն էր։ Հայտնի դերերից են Ալդեմարո (Լոպե դե Վեգայի «Պարերի ուսուցիչը»), Նիկո (Հ. Պարոնյանի և Ա. Այվազյանի «Ատամնաբույժն արևելյան»), Պետրուչիո (Շեքսպիրի «Կամակոր կնոջ սանձահարումը»), Տոնիո և Զանետտո (Գոլդոնիի «Վենետիկյան երկվորյակներ»)։ Խաչվանքյանի բեմադրությունները՝ Ֆ. Լոուի «Իմ չքնաղ լեդի», Ի. Կալմանի «Սիլվա», Ա. Այվազյանի «Սեր աստղերի տակ» և այլն, առանձնանում են երաժշտության, պարի և խոսքի միաձուլությամբ։
Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ
Օրհներգի խոսքը և երաժշտությունը
Ты — святыня в веках Непреступной твердыней стоишь, Богом хранимый Арцах, Ты гордое имя хранишь.
Ты, Отчизна, — наш свет, Храм Любви и в мольбах и в сердцах. Помним мы предков завет - Пусть в мире живет Карабах!
Կարպ Խաչվանքյան
Կենսագրություն
Խաչվանքյանը երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում բեմադրել է Արտեմի Այվազյանի «Սեր աստղերի տակ», Էլդար Ռյազանովի և Էմիլ Բրագինսկու «Բաղնիքդ անուշ» ու այլ կատակերգություններ։ Նկարահանվել է նաև կինոյում՝ «Արարատյան դաշտի աղջիկը», 1949 թվականին, «Պատվի համար», 1956 թվականին, «Ճանապարհ դեպի կրկես», 1963 թվականին, «Ատամնաբույժն արևելյան», 1981 թվականին։ 1998 թվականին պարգևատրվել է ՀՀ Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանով։
Կարպ Խաչվանքյանը մահացել է 1998 թվականի նոյեմբերի 29-ին ։
Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ
Օրհներգի խոսքը և երաժշտությունը
Անգլերեն
Կարպ Խաչվանքյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատրոնի հայ դերասաններ
Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ
Օրհներգի խոսքը և երաժշտությունը
We are building free and independent Artsakh like a fortress, The history of my state is written by Sacred blood of heroes
You are sacred shrine for ages Stands as an invincible stronghold God protected Artsakh You make eternity real
We are brave descendants of Haik Like Mrav, Kirs and everlasting Tartar With our temples in high mountains Keep our country invincible.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չճանաչված և մասամբ ճանաչված պետությունների օրհներգեր Կատեգորիա:Արցախ
Ռեյ Դալթոն
Ռեյ Դալթոն (Ray Dalton, ), ամերիկացի երգիչ և երգահան։ Դալթոնը սկսել է իր գործունեությունը որպես գոսփել և RnB երգիչ ։ Հայտնի է դարձել «Can't hold us» սինգլից հետո, որը գրվել է ամերիկացի հայտնի ռեփեր Macklemore-ի հետ համատեղ ։ 2013 թվականի ապրիլին երգը ստացավ պլատինե կարգավիճակ ԱՄՆ-ում ։ Երգը ստացավ երկու MTV Video Music Awards մրցանակ։ 2013 թվականի հունիսին և մայիսին գլխավորում էր Billboard Hot 100-ը  ։
Կենսագրություն
Ռեյ Դալթոնը ծնվել է 1990 թվականի մայիսի 10-ին Սիեթլում մեքսիկուհու և աֆրոամերիկացու ընտանիքում։ Երգով սկսել է զբաղվել 6 տարեկանից, երբ ընդունվեց մանկական երգչախումբ։ Մանկուց եղել է Fleetwood Mac խմբի երկրպագուն։ Հարցազրույցներից մեկում նա ասաց, որ դպրոցական տարիներին նա շատ էր լսում Միսի Էլիոթի, Էմի Ուայնհաուսի և Քանյե Ուեսթի երգերը, ինչը իր հերթին զարգացրեց իր երաժշտական ճաշակը։
Բացի երաժշտությունից նա զբաղվում էր նաև թենիսով և աշխատում էր որպես թենիսի մարզիչ։ «Can’t Hold Us» երգի թողարկումից հետո Դալթոնը հրաժարվեց իր աշխատանքից, որպեսզի ամբողջությամբ տրվի երաժշտությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հիփ հոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ
Կարամազով եղբայրներ
«Կարամազով եղբայրներ» (Бра́тья Карама́зовы), ռուս գրող Ֆեոդոր Դոստոևսկու վերջին վեպը, գրվել է երկու տարի՝ 1879-80 թթ. ընթացքում։ Տպագրվել է մաս-մաս Ռուսական պարբերական ամսագրում։ Դոստոևսկին պատկերացնում էր վեպը որպես «Մեծ մեղավորի պատմությունը» վիպաշարի առաջին մաս, սակայն չի կարողացել ավարտին հասցնել այդ մտահղացումը մահվան պատճառով։
Վեպում հեղինակը բարձրացնում է փիլիսոփայական հարցեր Աստծո, ազատության և բարոյականության մասին։
Վեպը թարգմանվել է հայերեն Կարպիս Սուրենյանի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոստոևսկու վեպեր Կատեգորիա:Ինքնասպանությունը հորինվածքներում Կատեգորիա:Հոգեբանական վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ռուսական վեպեր
Մաքենիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Մաքենիս գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 48 հուշարձան (9 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Կանդելո
Կանդելո (Candelo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 7994 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 520 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13878։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ծիլկանի (Մծխեթի շրջան)
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 3590 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Զաինաբ Բանգուրա
Զաինաբ Բանգուրա (Zainab Bangura, ), Սիերա Լեոնեի քաղաքական և հասարակական գործիչ։ 2020 թվականի հունվարից ՄԱԿ-ի Նայիրոբիի գրասենյակի գլխավոր տնօրեն ։ 2018 թվականի դեկտեմբերին նրա թեկնածությունն առաջարկել է Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտեռեշը ։ Նախկինում ՝ 2012-ից 2017 թվականներին, Զաինաբը Մարգոտ Ուոլստրյոմի հետ միասին ծառայում էր որպես ՄԱԿ-ի հակամարտության մեջ սեռական բռնության հարցերով երկրորդ հատուկ ներկայացուցիչ, ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղարի տեղակալի պաշտոնում։ 2017 թվականին նրան փոխարինեց Պրամիլա Պատենը ։
2007 թվականին նա դարձավ Սիեռա Լեոնեի արտաքին գործերի նախարար, «Ազգային կոնգրես» կուսակցության նախագահ Էռնեստ Բայ Կորոմայի կառավարությունում ։ Նա այս պաշտոնում երկրորդ կինն էր Շիրլի Գբուջամայից հետո, ով այդ պաշտոնը զբաղեցնում էր 1996-ից 1997 թվականներին։ Բացի այդ, 2010-ից 2012 թվականներին Զաինաբ Բանգուրան աշխատել է որպես Առողջապահության նախարար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 18-ին` իմամի ընտանիքում ։ Ֆրիթաունի Ֆուր Բեյի քոլեջն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա, Ջոն Քասսի անվան բիզնես դպրոց և Նոթինգհեմի համալսարանում ապահովագրության կառավարման ոլորտում կրթություն ստանալու համար ։
Սիեռա-Լեոնե քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում (1991-2002) Բանգուրան կտրականապես դեմ է արտահայտվել հեղափոխական Միացյալ ճակատի (ОРФ) կողմից խաղաղ բնակիչների նկատմամբ կատարված վայրագություններին և նրա վրա բազմիցս մահափորձեր են ձեռնարկվել այդ կազմակերպության մարտիկների կողմից։ Նա նաև դեմ է արտահայտվել նախագահ Ահմադ Թեջան Կաբբայի կառավարությունում կոռուպցիայի քաղաքացիական անձանց և կառավարական զինվորների կողմից իրականացվող բռնի գործողությունների դեմ:1997 թվականի հունիսին, երբ մարտական գործողություններն ընդգրկեցին ամբողջ երկիրը, Զաինաբ Բանգուրան ձկնորսական նավակով լքեց Սիեռա Լեոնեն և ուղեւորվեց հարևան Գվինեա ։ 2009 թվականին Զայնաբ Բանգուրան ուղևորվել է Սաուդյան Արաբիայի Մեքքայի սուրբ քաղաք՝ Հաջին մասնակցելու համար ։
2012 թվականին ընդգրկվել է ՄԱԿ-ի՝ կյանքը փրկող արտադրանքի հարցերով հանձնաժողովի կազմում, որը համատեղ գլխավորել են Գուդլաք Ջոնաթանը և Ենս Սթոլթենբերգը, և առաջարկություններ է հրապարակել կանանց և երեխաների առողջության համար 13 հիմնական ապրանքների օգտագործման հասանելիության ընդլայնման վերաբերյալ ։ 2013 թվականի նոյեմբերին Զաիրաբը մրցանակ ստացավ «Project 1808 Inc» կազմակերպության կողմից, որը համագործակցում էր Վիսկոնսինի համալսարանի միջազգային և աֆրիկյան հետազոտությունների վարչության հետ։ Այս պարգեւը շնորհվել է աշխարհում սեռական բռնության հետ կապված խնդիրներին ուշադրություն հրավիրելու արդյունավետության համար՝ այլ համաշխարհային առաջնորդների, ապստամբների, զինյալների, զոհերի և համայնքների հետ փոխգործակցության միջոցով ։
2012 թվականի սեպտեմբերի 4-ին զբաղեցրել է գլխավոր քարտուղարի՝ սեռական բռնության հարցերով հատուկ ներկայացուցչի պաշտոնը, հակամարտության պայմաններում՝ գլխավոր քարտուղարի տեղակալի մակարդակով ։ Այդ պաշտոնում նաև գլխավորել է հակամարտության պայմաններում սեռական բռնության դեմ ՄԱԿ-ի գործողությունների միջգերատեսչական ցանցը ։ Իր պաշտոնում գտնվելու ընթացքում կարողացել է իրականացնել 2014 թվականի միջազգային արձանագրությունը, որը վերաբերում է հակամարտությունների պայմաններում բռնաբարություններին եւ սեռական բռնություններին՝ մշակելով սեռական հանցագործությունների հետաքննության և ապագա դատական հետապնդումների համար ապացույցներ հավաքելու ուղեցույցներ ։ Մասնավորապես, 2015 թվականի հունիսին Զաիրաբը պայմանավորվել է Կոտ դ'Իվուարում ռազմական հրամանատարների հետ սեռական բռնության մեջ մեղադրվող զինվորներին պատասխանատվության ենթարկելու մասին համաձայնագիր կնքելու շուրջ ։ Նույն թվականին նա այցելել է Իրաք և Սիրիա, որտեղ աշխատել Է Իսլամական պետության գրոհայինների կողմից սեռական բռնության դեմ պայքարի գործողությունների ծրագրի վրա (ИГИЛ) ։
2018-ից 2019 թվականներին նա Օքսֆամում համանախագահում էր (Քեթրին Սիեռայի հետ միասին) սեռական վարքի, հաշվետվողականության և մշակութային փոփոխությունների անկախ հանձնաժողովը ։ 2019 թվականին Անտոնիո Գուտերեշը Զաիրաբիին նշանակեց Նայրոբիում Միավորված ազգերի կազմակերպության գրասենյակի գլխավոր տնօրեն՝ փոխարինելով Մայմունա Մոհդ Շարիֆին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ
Օզերկի (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)
Օզերկի (Озерки), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 187 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Ստոդոլիշչե (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Ստոդոլիշչե (Стодолище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3464 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Աֆրոարաբներ
Աֆրոարաբները Ենթասահարայան ծագում ունեցող արաբներն են։ Դրանց թվին են պատկանում հիմնականում սուդանցիների, եգիպտացիների, մարոկկացիների, ալժիրցիների, սահաարացիների, մավրիտանցիների, եմենցիների և թունիսցիների բնիկ սևամորթ բնակչությունը, որոնք երկարատև բնակություն են հաստատել Պարսից ծոցի անպիսի պետություններում, ինչպիսիք են Օմանը, Սաուդյան Արաբիան , Քուվեյթը և Արաբական Միացյալ Էմիրությունները ։ Պաղեստինցիների, հորդանանցիների, իրաքցիների և լիբիացիների շրջանում նույնպես կան աֆրոարաբների փոքր համայնքներ։
Ընդհանուր ակնարկ
Մեր թվարկության մոտավորապես 1-ին հազարամյակում Բանտու ձկնորսները աևտրային քաղաքներ են հիմնել այսպես կոչված Սուահիլի ափին, որը 10-րդ և 12-րդ դարերի միջակայքում դարձել է արաբաբնակ։ Շուտով պորտուգալացիները նվաճել են այդ առևտրական կենտրոնները։ 1700-ական թվականներից մինչև 1800-ական թվականների սկիզբը Մուսկատի սուլթանության մուսուլմանական զորքերը գրավել են այդ շուկայական քաղաքները, հատկապես նրանք, որոնք գտնվում էին Պեմբա և Զանզիբար կղզիներում գտնվողները։ Այս տարածաշրջաններում Օմանի և Եմենի արաբները խառնվել են տեղի «նեգրական» բնակչության հետ, ինչի արդյունքում առաջացել է տեղի աֆրոարաբական համայնքները։ Նիգեր-կոնգոյան սուահիլիերենը և մշակույթը մեծապես զարգացել են հենց արաբ տղամարդկանց և բանտուի բնիկ կանանց միջև նման խառը ամուսնությունների շնորհիվ ։
Պարսից ծոցի արաբական պետություններում Սուահիլի ափից սերող մարդկանց ժառանգները կատարում են Լիվայի և Ֆան Աթ-Թանբուրա ավանդական երաժշտությունն ու պարերը ։ Միզմարը կատարվում է նաև Սաուդյան Արաբիայի Տիհամա և Հիզաջ շրջանների աֆրոարաբների կողմից։ Այդ աֆրիկացիների նախնիները սկզբնապես Պարսից ծոց են բերվել որպես ստրուկներ։ Այնուամենայնիվ, այսօր նրանք լիովին ճանաչվել են Պարսից ծոցի երկրների քաղաքացիներ, չնայած այն բանի, որ նրանք ոչ մի արաբական ծագում չունեն։