cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդրա Ադորնետո
Կենսագրություն
Նրա դեբյուտային` «Ստվերների գողը» վերնագրով վեպն ավելի ուշ դարձել է «Տարօրինակ արկածներ» եռագրության մասը։ Գլխավոր հերոսների նախատիպերը եղել են հենց ինքը` Ալեքսանդրան և նրա զարմիկը ։ 2010 թվականին Անդորնետոն գրել «Լուսապսակ» վեպը, որն առաջին ստեղծագործությունն էր գրողի կարիերայում, որ հրատարակվել է Ավստալիայի սահմաններից դուրս ։ «Լուսապսակը», որը դարձել է նույնանուն եռագրության մեկնարկը, պատմում է հրեշտակների մասին, որոնք իջել էին երկնքից և պաշտպանում մարդկանց դժոխքի մութ ուժերի հարձակումից ։
Այժմ ապրում է երկու երկրներում` ԱՄՆ-ում և Ավստարլիայում, շարունակելով ուսումը Միսսիսիպիի համալսարանում և իր գրական գործունեությունը։
Անձնական կյանք
Հետաքրքրված է աստվածաբանությամբ, քանթրի երաժշտությամբ, դերասանական վարպետությամբ և երգեցողությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի գրողներ
Հաշվառման մեքենայացում
Հաշվառման մեքենայացում, հաշվապահական, վիճակագրական և օպերատիվ հաշվառման մեջ տեխնիկական գործառնություններ կատարելիս հաշվողական ծրագրային ապահովման կիրառում։ Կրճատում է ինֆորմացիայի ստացման ժամկետները, բարձրացնում ճշգրտությունն ու աշխատանքի արտադրողականությունը։
Հաշվառման մեքենայացման բարձրագույն փուլը հաշվառման գործառնությունների համալիր ավտոմատացումն է, որը ձեռք է բերվում ավտոմատ կառավարման համակարգերի միջոցով։
Կատեգորիա:Հաշվապահություն
Տրեիզո
Բնակչությունը կազմում է 802 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 89 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Աստվածածինը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Յավրոզա (գետ)
Յավրոզա  (Явзора), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պինեգա գետի աջ ափին՝ 363 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 101 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Երևան քաղաք
«Երևան քաղաք», Հուսիկ Արայի բանաստեղծական ժողովածուն, որը հրատարակվել է 2016 թվականին «Անտարես» հրատարակչությունում։ Խմբագիր՝ Արքմենիկ Նիկողոսյան, նկարիչ՝ Մառամ Ավա, կազմի լուսանկարը՝ Սոնա Ադամյանի, կազմի ձևավորումը՝ Սոֆյա Թադևոսյանի։ 72 էջ։
Ժողովածուն ունի ընծայական՝ «Ազնվական երևանցու՝ Մհեր Դավոյանի հիշատակին»։
Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին գիրքը եղել է «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելեր» նախագծի ամենալավ վաճառված գրքերի ցանկում ։
Գրքի հանձնարարականը
Հարազատ ու միևնույն ժամանակ՝ օտար, հյուրընկալ ու՝ վանող, գեղեցիկ ու՝ անդուր, բայց ամեն դեպքում՝ սիրելի Երևանի բանաստեղծականացումն է Հուսիկ Արայի ժողովածուն։ Հոգեբանական տպավորիչ ընկալումների, սիրո և հավատարմության բաց ու անկեղծ խոստովանությունների, բայց և՝ քննադտող հայացքի համադրությունը օգնում է ընկալել մեր սիրելի մայրաքաղաքի՝ «մեր թևերի մեջ մեծացած աղջկա» կերպարն իր ամբողջության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 գրքեր Կատեգորիա:Բանաստեղծական ժողովածուներ
Կորտե Բրունատելլա
Կորտե Բրունատելլա  (Corte Brugnatella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների, կազմում է 712 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 15 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովսեփը։ Տոնակատարությունը մարտի 19-ին է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Անտարկտիդայի կաթնասունների ցանկ
Անտարկտիդա (ἀνταρκτικός, բառացի «Արկտիկայի հակադրություն»), հարավային բևեռի շուրջն ընկած մայրցամաքն է, որի մակերեսը կազմում է շուրջ 14 միլիոն կմ²։
Հարավային լայնության 60° զուգահեռականից հարավ ընկած ջրային տարածքը կղզիների և Անտարկտիդա մայրցամաքի հետ կոչվում է Անտարկտիկա աշխարհամաս։
Հարակից օվկիանոսային և ծովային հատվածներում հանդիպում են տարբեր տեսակի կաթնասուններ (Կապույտ կետ, խոյադելֆին) և ծովային կենդանիներ, իսկ ցամաքում բնակվում են ցուրտ կլիմայական պայմաններում ապրող տարբեր կենդանիներ (Ծովային ընձառյուծ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտարկտիդա Կատեգորիա:Ցանկեր:Կենդանաբանություն
Դատողություն (փիլիսոփայություն)
Դատողությունների տեսակներն ու դրանց միջև հարաբերությունները ուսումնասիրվում են փիլիսոփայական տրամաբանության մեջ, իսկ մաթեմատիկական տրամաբանության մեջ դատողությունները համապատասխանում են արտահայտություններին։
Պարզ և բարդ դատողություններ
Պարզ դատողություններ- դատողություններ, որոնց բաղկացուցիչ մասերն են հասկացությունները։ Պարզ դատողությունը կարելի է բաժանել միայն հասկացությունների։
Բարդ դատողություններ -դատողություններ, որոնց բաղկացուցիչ մասերն են պարզ դատողությունները կամ դրանց համադրությունները։ Բարդ վճիռը կարող է դիտվել որպես մի քանի նախնական դատողություններից ձևավորված դատողություն, որոնք կապված են տվյալ բարդ դատողության տրամաբանական կապերով։ Կախված նրանից, թե ինչ կապերի միջոցով են կապված պարզ դատողությունները, որոշվում է բարդ դատողության տրամաբանական առանձնահատկությունը։
Պարզ դատողության բաղկացուցիչ մասեր
Պարզ դատողությունը՝ հատկությունների առարկաներին պատկանելու, ինչպես նաև առարկաների, որևէ հատկությունների բացակայության մասին դատողություններ են։  Առարկայական դատողությունում առանձնացվում են հետևյալ եզրույթները՝ սուբյեկտ, նախապատմություն, տրամաբանական կապոց, քվանտոր դատողությունները։
Դատողության սուբյեկտը ինչ-որ առարկայի մասին միտք է, դատողության առարկայի մասին հասկացություն (տրամաբանական ենթակա)։
Դատողության նախապատմությունը առարկայի բովանդակության հայտնի մասի միտքն է, որը դիտվում է դատողության մեջ (տրամաբանական նախաբան)։
Տրամաբանական կապը առարկայի և դրա բովանդակության կարևոր մասի միջև կապն է (երբեմն միայն ենթադրվում է)։
Քվանտորը ցույց է տալիս, թե արդյոք վճիռը վերաբերում է սուբյեկտի արտահայտող հասկացության ամբողջ ծավալին կամ միայն դրա մի մասին '"ոմանք", "բոլորը" և այլն։
Օրինակ- Բոլոր ոսկորները կենդանի մարմնի օրգաններ են․
Բարդ դատողության բաղկացուցիչ մասեր
Բարդ դատողությունները բաղկացած են մի շարք պարզ մտքերից․
Օրինակ- Մարդը չի ձգտում նրան, ինչին չի հավատում, և ցանկացած խանդավառություն, առանց իրական նվաճումների, աստիճանաբար մարում է։
Սրանցից յուրաքանչյուրը մաթեմատիկական տրամաբանության մեջ նշվում է լատիներեն տառերով (A, B, C, D... A, b, c, d...A, c, d...)։ Կախված ձևավորման եղանակից, կան կոնյունկտիվ, դիզյունկտիվ, իմպլանտացիոն, համարժեք և բացասական դատողություններ։
Բաժանարար /իզյունկտիվ/ դատողությունները առաջանում են բաժանարար՝ տրամաբանական կապանների (համանման միության "կամ") միջոցով։
Պարզ բաժանարար դատողությունների նման, դրանք լինում են՝
Բավարար (բավարարության դիզյունցիա), որի անդամները թույլ են տալիս համատեղ գոյակցություն ("կամ..., կամ...")։ Գրառվում է որպես- a ٧ b
Խիստ (խիստ դիզյունցիա), որի անդամները բացառում են միմյանց (կամ մեկը կամ մյուսը)։ Գրառվում է որպես- a ٧ b /٧-կետիկով/
Պայմանական /իմպլիկացիոն/ դատողությունները ձևավորվում են նախապայմանի միջոցով ("եթե ..., ապա" կապերին համարժեք)։ Գրառվում է որպես- a→b
Բնական լեզվով "եթե ..., ապա" միությունը երբեմն հոմանիշ է "և" միության ("Եղանակը փոխվել է, և եթե երեկ ամպամած էր, ապա այսօր ոչ մի ամպ") և այդ դեպքում նշանակում է կոնյունցիա ։
Կոնյունկտիվ դատողությունները գոյանում են համադրության կամ կոնյունակցիայի տրամաբանական կապանքների միջոցով (համարժեք ստորակետերով կամ կապերով "և", "ա", "բայց", "այո", "չնայած", "որը", "փոխարենը" և այլն։ Գրառվում է որպես -a ᐱ b
Համարժեք դատողությունները ցույց են տալիս դատողության մասերի նույնականությունը (նրանց միջև հավասարության նշան են դնում)։ Բացի որևէ տերմին պարզաբանող սահմանումներից, կարող են ներկայացվել նաև "եթե կամ միայն եթե", "անհրաժեշտ և բավարար" տերմիններով (օրինակ՝ որպեսզի թիվը բաժանվի 3-ի, անհրաժեշտ է և բավարար, որպեսզի նրա թվանշանների գումարը բաժանվի 3-ի)։ Գրառվում է որպես a Ξ b, a ↔ b, ab, և այլ մաթեմատիկական ձևերով, բայց հիմնականում դա « Ξ » նշանն է։
Հերքող դատողությունները կառուցվում են ժխտողականության "ոչ"-ի միջոցով։ Գրված է, կամ որպես A ~ b, կամ որպես A b (երբ ներքին մերժումը "մեքենան չէ ճոխությունը" տեսակի է), ինչպես նաև դատողությունների արտաքին մերժման(հերքման) ձևով/ "ճիշտ չէ, որ ..."/։ Գրառվում է որպես A b։
Պարզ դատողությունների դասակարգումը
Հաստատող - s -ը ունի P. Օրինակ։ "մարդիկ կողմնակալ են իրենք իրենց".
Ժխտող - S-ը չի ունենա P. Օրինակ։ "մարդիկ չեն ենթարկվում քծնանքներին".
Ըստ ծավալի-
Ընդհանուր - դատողություններ, որոնք արդար են հասկացության ամբողջ ծավալի վերաբերյալ (Բոլոր s-երի էությունը P-ն է)։ "Բոլոր բույսերը ապրում են":
Մասնավոր - դատողություններ, որոնք արդար վերաբերյալ մասի հայեցակարգի ծավալի (Որոշ s-ի էությունը P-ն է)։ Օրինակ '"որոշ բույսեր փշատերև են":
Ըստ վերաբերմունքի-
Խիստ - դատողություններ, որոնցում հաստատվում է առարկայի վերաբերյալ՝ առանց ժամանակի, տարածության կամ հանգամանքների սահմանափակման, անվերապահ դատողություն (այսինքն, P): "Բոլոր մարդիկ մահկանացու են":
Պայմանական - դատողություններ, որոնցում նախորդը սահմանափակումը վերաբերում էառաջինին (եթե կա, Այսինքն ' D): Օրինակ, "եթե անձրև գա, հողը կթրջվի":
Պայմանական դատողությունների համար հիմքը՝ նախորդ դատողությունն է, որը պարունակում է պայմանը։
Գրականութթյուն
Կատեգորիա:Տրամաբանություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական կատեգորիաներ
WatchOS
4.x տարբերակ
2016 թվականի սեպտեմբերին Apple Watch Series 2 հետ միասին թողարկվեց watchOS 3 ։
5.x տարբերակ
Apple Watch Series 4-ի հետ միասին 2018 թվականի սեպտեմբերին թողարկվեց նոր watch OS 5։
6.x տարբերակ
2019 թվականի սեպտեմբերին Apple Watch Series 5-ի հետ միասին թողարկվեց նաև watch OS 6-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր Կատեգորիա:Էփլ Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր բջջային հեռախոսների համար
Ակիդաուանայի գավառ
Ակիդաուանայի գավառ (Microrregião de Aquidauana), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի Պանտանալների մարզի
մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 105 688 մարդ։ Տարածքը՝ 27 730,940 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 3,81 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի գավառներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ
Անինա
Անինա (Anina, Steierdorf-Anina, Stájerlakanina), քաղաք Ռումինիայի հարավ-արևմուտքում, Ռումինիայի Բանատ պատմական շրջանի Կարաշ-Սեվերին վարչական բաժանման միավորում։ Բնակչությունը՝ մոտ 9 167 բնակիչ (2002 թվականի մարդահամարի տվյալներով) ։
Արդյունաբերություն
Քարածխի արդյունահանման կենտրոն է, որը հետագայում օգտագործվում է Ռեշիցայի կոքսոքիմիական և մետալուրգիական ձեռնարկություններում։ Քաղաքում կա մետաղամշակման և փայտասղոցման գործարաններ։
Բնակչություն
Պոպուլացիան ըստ մարդահամարի տվյալների։
Հնագիտություն
Քաղաքի մերձակայքում գտնվում է Պեշտերա-կու-Օասեն (բառացիորեն՝ «Ոսկորներով քարանձավ»), որտեղ 2002 թվականին հայտնաբերվել են արական սեռի մարդու մնացորդներ, որն ապրել է շուրջ 40 հազար տարի առաջ։ Այն գիտական միջավայրում և ԶԼՄ-ներում ստացել է «Անինայից Իո»-ն մականունը (Ion din Anina): Այս մնացորդները հանդիսանում են կրոմանյոնյան մարդու մնացորդներ, որոնք հայտնաբերվել են Եվրոպայում։
Տեսարժան վայրեր
1863 թվականի դեկտեմբերի 15-ին գործարկվել Է Ռումինիայի տարածքում առաջին լեռնային երկաթուղին, որը կապում է Անինա և Օրավիցա բնակավայրերը, և նախատեսված է Դունայի նավահանգիստներ ածուխի տեղափոխման համար։ Այն այսօր օգտագործվում է զբոսաշրջային նպատակներով, նրանց համար, ովքեր ցանկանում են տեսնել Կանադայի լեռների գեղատեսիլ լանդշաֆտները, և այցելությունը կազմակերպել երկարածիգ թունելի միջով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ
Կապիտան Ամերիկա
Կապիտան Ամերիկա (Captain America, իրական անունը - Ստիվեն Ռոջերս), Marvel Comics ընկերության կոմիքսների սուպերհերոս։ Այն ստեղծվել է գրող Ջո Սայմոնի ու արվեստագետ Ջեք Կյորբիի կողմից և առաջին անգամ հայտնվել է «Captain America Comics #1» կոմիքսների գրքում 1941 թվականի մարտին։ Այս ընթացքում աշխարհի 75 երկրներում վաճառվել է ավելի քան 210 միլիոն «Captain America» կոմիքսների գիրք։
Կապիտան Ամերիկան միտումնավոր ստեղծված հայրենասեր կերպար է։ Նրան հաճախ նկարագրել են, որպես Ֆաշիստական Գերմանիայի դեմ պայքարող կերպար։
Նա եղել է ամենահայտնի կերպարը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, սակայն երբ պատերազմը վերջանում է, նրա կերպարի հայտնիությունը նվազում է, և 1950 թվականից նրան այլևս չեն հիշում։ Բացառությամբ նրա 1953 թվականի անհաջող վերածննդին։ Այս կերպարը կրկին դարձավ հայտնի այն ժամանակ երբ նա հանդես եկավ Վրիժառուներ (The Avengers) կատակերգության ժամանակ 1964 թվականի մարտին։
Կերպարի կենսագրություն
Ստիվ Ռոջերսը ծնվել է 1917 թվականի հուլիսի 4-ին Նյու Յորքումում՝ իռլանդացի գաղթական Սառի և Ժոզեֆ Ռոջերսների ընտանիքում։ 1940 թվականների սկզբին, մինչ Ամերիկայի սկզբնավորվելը, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ռոջերսը եղել է թույլ և նիհար ուսանող-նկարիչ՝ մասնագիտացված գրաֆիկայի մեջ։ Վրդովված Հիտլերի իշխանության գալուստով՝ Ռոջերսը փորձեց գնալ բանակ, բայց նրան մերժեցին նրա ֆիզիկական թույլ մարզվածության պատճառով։ Ամերիկյան բանակի սպան, հնարավորություն տվեց Ռոջերսին ծառայել իր երկրում՝ ընդունելով մասնակցությունը բարձրագույն գաղտնիության պաշտպանության նախագծին ( «Վերածնունդ» օպերացիա), որի նպատակն էր պատրաստել գործիքներ, որը կօգնի ստեղծել համարձակ և ուժեղ զինվորներ։ Ռոջերսը համաձայնում է, որ առաջին անգամ այդ գործիքը փորձարկեն հենց իր վրա(այդ գործիքը օգնում է մարդուն դառնալ սուպերհերոս)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատկերապատումներ Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ Կատեգորիա:Marvel Comics-ի սուպերհերոսներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Marvel-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի կերպարներ
Միացյալ Թագավորությունում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Մեծ Բրիտանիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի օբյեկտները (2016 թվականի դրությամբ) 30-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 2,9 %-ը (1073՝ 2017 թվականին)։ Այդ թվում 25 օբյեկտներ ընդգրկված են ցանկում մշակութային չափանիշներով, 12-ը՝ որպես մարդկային ստեղծագործական գլուխգործոց, 4-ը՝ բնական չափանիշներով, և 1 խառը (բնական և մշակութային)։
Բացի դրանից 2016 թվականի դրությամբ ևս 12 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում ։
Միացյալ Թագավորությունը վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1984 թվականի մայիսի 29-ին ։ Առաջին 5 օբյեկտները, որ գտնվում են Մեծ Բրիտանիայի տարածքում, ընդգրկվել են ցանկում 1986 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 10-րդ նիստում։
Թեկնածու օբյեկտների ցանկ
Աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են ըստ հերթականության։ Այս ցանկում այն վայրերն են, որոնք ներկայացված են Միացյալ Թագավորության կառավարության կողմից՝ որպես թեկնածու օբյեկտներ՝ Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընգրկվելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն ըստ երկրի Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության մշակույթ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Միացյալ Թագավորությունում
Միսս Տիեզերք 1995
Միսս Տիեզերք, 44-րդ «Միսս Տիեզերք» գեղեցկության մրցույթը, որը անցկացվել է 1995 թվականի մայիսի 12-ին՝ Նամիբիա երկրի «Windhoek Country Club Resort» դահլիճում։ Հաղթանակի համար պայքարել է 82 երկրի գեղեցկուհիներ։ Հաղթող է դարձել ԱՄՆ-ի ներկայացուցիչ, 21 ամյա Չելսի Սմիթը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 Կատեգորիա:Մայիսի 12
Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում
«Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում» (Wandelpad in het park), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1888 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 72,3 × 93 սմ։
Այսօր «Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանում (Օթերլո, Նիդերլանդների Թագավորություն)։
Նկարագիր
«Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1888 թվականին։ Նկարում Վինսենթ վան Գոգը պատկերել է արահետ՝ շրջապատված կանաչի և դեղինի զանազան երանգներով նկարված ծառերով։ Այդ գույները վկայում են, որ ամառն իր տեղը զիջում է աշնանը։ Երկինքը երկնագույն է։ Արահետով զբոսնում են մարդիկ՝ վայելելով հիանալի շրջապատող գեղեցկությամբ։
Կամո (մունիցիպալիտետ)
Կամո (իտալ․՝ Camo) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ Կատեգորիա:Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կամո (մունիցիպալիտետ)
Բնակչությունը կազմում է 216 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 72 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Պետրոս Առաքյալը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքիմ հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժերմեն Գրիր
Ժերմեն Գրիր (Germaine Greer, ), անգլիացի գրող, գիտնական և հեռուստահաղորդավար, որը շատերի կողմից համարվում է 20-րդ դարի կարևորագույն ֆեմինիստներից մեկը։ Ծնվել է Ավստրալիայում, սովորել է վանքին կից դպրոցում, 1956 թվականին կրթաթոշակ է ստացել, այնուհետև սովորել Մելբուռնի համալսարանում։
Գրիրը թոշակի անցնելուց հետո Ուորվիքի համալսարանում (Մեծ Բրիտանիա) դարձել է անգլիական գրականության և համեմատական ուսումնասիրությունների պատվավոր պրոֆեսոր, մի քանի հայտնի գրքերի հեղինակ է։ Դրանցից ամենահայտնին «Կին ներքինին» է, որը հրապարակելուց հետո (1970) դարձել է միջազգային բեսթսելլեր՝ Գրիրին հայտնի դարձնելով։
Գրիրի գաղափարները վիճելի են։ Բելինդա Լուսկոմբը «Թայմ» ամսագրի էջերում նրան անվանել է «բացարձակ տրոյական ձի, գեղեցիկ և խելացի, որը կառուցվել է, որպեսզի ներթափանցի հայրապետության անթափանց թվացող միջնաբերդը և ներս թողնի մեզ` հետևակ զորքին»։
Գրական գործ
Գրիրը հարց է բարձրացնում. ի՞նչ են նշանակում սեռերի միջև եղած տարբերությունները և ի՞նչ ազդեցություն են ունենում տարբեր քրոմոսոմները։ Այս հարցը արտացոլվում է ճանաչողական նյարդաբան Կորդելիա Ֆայնի աշխատության մեջ, որը «Մոլորություններ գենդերային հարցերի մասին» գրքում հայտնում է, որ կանանց և տղամարդկան ուղեղների միջև եղած տարբերությունների վերաբերյալ եզրակացությունները վաղաժամ են։
Ժերմեն Գրիրը կազմաքանդում է կանացիության գաղափարը և կանացիության հասկացությունը, պնդելով, որ կանայք իրականացնում են իրենց սեռի դերի մասին տղամարդկային երևակայությունները։ Գիրքը գրվել է նախքան 1975 թվականին գենդերային խտրականության մասին օրենքի ներդրումը, սակայն այսօր էլ արդիական է ։
Գրիրի աշխատանքները կենտրոնացել են ոչ միայն ֆեմինիզմի, այլև` շրջակա միջավայրի վրա։ Նա ստեղծել է ավելի քան 20 գիրք, այդ թվում՝ «Ամբողջ կինը» (1999), «Շեքսպիրյան կինը» (2007) աշխատությունները։ Գրիրն զբաղվում էր Ավստրալիայի անձրևային անտառների վերականգնմամբ։ 1989 թվականին Գրիրն աշխատել է Քեմբրիջում` որպես հատուկ դասախոս, բայց ներգրավվել է տրանսգենդեր գործընկերոջ հետ սկանդալի մեջ, որի համար նրան անվանել են «քույր`առանց եղբայրական զգացմունքների» ։
Նա նաև որպես վերլուծաբան է աշխատել այնպիսի լրատվամիջոցներում, ինչպիսիք են The Sunday Times, The Guardian, The Daily Telegraph, The Spectator, The Independent և The Oldie պարբերականները։
Պոդենցանո
Պոդենցանո (Podenzano, Caùrs), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8269 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 170 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44,58 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29027։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Գյուղի հովանավորն է համարվում Սան Ջովանի Բոսկոն։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունվարի 31-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Պողոս Հայթայան
Պողոս Կարապետի Հայթայան, հայ արվեստաբան։
Նկարիչ, արվեստաբան Արա Հայթայանի հայրն է։
Կենսագրություն
Պողոս Հայթայանը ծնվել է 1935 թվականին Բեյ­րութում։ 1946 թվականին ընտանիքով հայրենդարձել են։ 1961-1965 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան գեղարվեստի ակադեմիայում։ Աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում, 1965-1970 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, 1970-1982 թվականներին` Հայաստանի հանրագիտարանում՝ խմբագրելով տասնմեկ հատոր։ 1982-1987 թվականներին եղել է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի գիտական գծով փոխտնօրեն, 1987-1992 թվականներին` Հայաստանի նկարիչների միության քարտուղար, 1992-1998 թվականներին` Հայաստանի նկարիչների միության նախագահ։
Պողոս Հայթայանը հեղինակ է բազմաթիվ հոդվածների, մենագրությունների, գրքերի։ Հայ արվեստի շուրջ բազմաթիվ ելույթներ է ունեցել մամուլով, հեռուստատեսությամբ և ռադիոյով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության նախագահներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Բեսլանի հրեշտակների քաղաք
Նկարագրություն
Գերեզմանատան տարածքում է գտնվում «Սգո ծառը» հուշարձանը, խաչքար, որը նվիրվել է Հայաստանի մանուկների կողմից և հատուկ նշանակության ուժերի մարտիկներին նվիրված հուշարձանը, որոնք զոհվել են Բեսլանի թիվ 1 դպրոցի գրոհի ժամանակ ։
Նեկրոպոլը մտնում է «Հրեշտակների քաղաք» մեմորիալ համալիրի կազմի մեջ, որը համարվում է տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ (№ 901): Բացի նեկրոպոլից, օբյեկտի կազմում մտնում են նաև Բեսլանի թիվ 1 դպրոցը, սպորտդահլիճը, 2004 թվականի սպետեմբերի 1-3-ը դպրոցում մահացածների ազգանուններով հուշատախտակները, Հատուկ նշանակության ուժերի ստորաբաժանման հրամանատար Դմիտրի Ռազումովսկուն նվիրված հուշարձանը և դպրոցի հարևանությամբ կաառուցված ուղղափառ տաճարը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեսլանի ահաբեկչական հարձակում Կատեգորիա:2005 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գերեզմանատներ
Լա Լիգա 1953-54
Լա Լիգա 1953-1954 թվականների հերթական 23-րդ մրցաշրջանը, որը սկսվել է 1953 թվականի սեպտեմբերի 13-ին և ավարտվել 1954 թվականի ապրիլի 25-ին։ Մրցաշրջանի արդյունքում հաղթել է Ռեալ Մադրիդը, ինչը նրա երրորդ չեմպիոնությունն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի մրցաշրջաններ Կատեգորիա:1953 ֆուտբոլում Կատեգորիա:1954 ֆուտբոլում
Տոանո
Տոանո (Toano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2003 թվականի տվյալների կազմում է 4413 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 67 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42010։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0522։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ նահատակ Բլեզ Սեվաստացին (Սան Բիաջիո)։ Տոնը նշվում է ամեն տարի փետրվարի 3-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Արշավիր Կիրակոսյան
Արշավիր (Արշալույս, Արշո) Սիմոնի Կիրակոսյան, հայ նկարիչ, խեցեգործ։
Կենսագրություն
Արշավիր Կիրակոսյանը ծնվել է 1940 թվականին, Ստեփանավանում։ Նկարել սկսել է 7 տարեկանից։ 1975 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի խեցեգործության բաժինը։ 1975-1977 թվականներին դասավանդել է նկարչություն Էրեբունու Պիոներ պալատում, 1993 -2011 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում։ 1982 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։
Գործունեություն
Նկարահանվել է «Քրմուհին» և «Պատմության 36 պահապանները» ֆիլմերում (մարմնավորել է Մեսրոպ Մաշտոցին)։ Ստեղծագործում է գեղանկարչության, գրաֆիկայի, կերամիկայի և քանդակագործության ժանրերում։ Խեցեգործական աշխատանքներ՝ Գունանկարներ՝ Գրաֆիկական գործեր՝ Գեղարվեստական ձևավորումներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Ստեփանավան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ խեցեգործներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:2016 մահեր Կատեգորիա:Մայիսի 14 մահեր Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ժյուլ Բրետոն
Կենսագրություն
Մայրը մահացել է, երբ Ժյուլը 4 տարեկան էր, իսկ նրան մեծացրել է հայրը։ 1842 թվականին հանդիպել է նկարիչ Ֆելիքս դե Վինեին, որը տպավորվելով պատանու տաղանդով համոզել է իր ընտանիքին, որ թույլ տան նրան զբաղվել արվեստով։ 1843 թվականին Բրետոնը գնացել է Գենտ, որտեղ շարունակել է սովորել արվեստը Գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1846 թվականին Բրետոնը տեղափոխվել է Անտվերպեն, որտեղ դասեր է վերցրել Էգիդուս Գուստավ Վապերսից և որոշ ժամանակ պատճենել ֆլամանդացի վարպետների գործերը։ 1847 թվականին մեկնել է Փարիզ, որտեղ սովորել է Գեղարվեստի դպրոցում։
Բրետոնի նկարների սյուժեները փոխառված են ժողովրդական կյանքից։ Նրա նկարների մեծ մասն ունեն հովվերգական բնույթ. նրանք պատկերում են դաշտում հովիվների կամ գյուղացիների կյանքը։
Դուստրը` Վիրժինի ԴԵմոն-Բրետոն, նկարչուհի։ Եղբայր՝ Էմիլ Բրետոն, նկարիչ (1831-1902)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Գևորգ Կարդաշյան
Գևորգ Արտավազդի Կարդաշյան (1940, հունիսի 17, Շահումյան, Վրաստանի Մառնեուլիի շրջան), հայ ճարտարագետ-էլեկտրամեխանիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (1999)։
Կենսագրություն
1970 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1970-1973 թվականներին աշխատել է էլեկտրաապարատների գործարանում, 1978 թվականից՝ ՀՊՃՀ-ում, 2005 թվականից՝ տեսական և ընդհանուր էլետրատեխնիկայի ամբիոնի վարիչ ։
Աշխատանքները վերաբերում են էլեկտրամագնիսական երևույթների ուսումնասիրությանը, որակապես նոր, համապիտանի էլեկտրաչափիչ սարքերի ստեղծմանը։ ԽՍՀՄ էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերության պատվերով զանգվածային արտադրության համար մշակել է համապիտանի մագնիսական չափիչ սարք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունիսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Պոլ Ստրենդ
Պոլ Ստրենդ (Paul Strand, ), ամերիկացի լուսանկարիչ և կինոռեժիսոր-վավերագրող, վավերագրական լուսանկարչության հիմնադիրներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնողները բնիկ բոհեմիացի էին։ Լուսանկարել սովորել է Նյու Յորքյան մասնավոր Ethical Culture Fieldston School-ում՝ Լյուիս Հայնի մոտ։ Հայտնվելով 291 լուսանկարի մոդեռնիստուհու պատկերասրահում, որը ղեկավարում էին Ալֆրեդ Ստիգլիցն ու Էդվարդ Ստեյխենը, սկսել է լրջորեն զբաղվել լուսանկարչական արվեստով։ Ստիգլիցն աջակցել է երիտասարդ լուսանկարչին, նրա լուսանկարները տպագրելով Camera Work ամսագրում։
1915 թվականին Պոլը սկսել է անել ավելի շատ վերացական լուսանկարներ։ «Camera Work» ամսագիրն իր վերջին երկակի հրատարակությունը նվիրել է Պոլ Ստրենդի լուսանկարներին։ Հենց նա է նոր ուղղություն տվել, որը հետագայում կոչվել է «անմիջական լուսանկար»։
Ստրենդը դարձել է լուսանկարչական արվեստի լիգայի հիմնադիրներից մեկը, որը 1936-1951 թվականներին հանդես է եկել սոցիալական բարեփոխումների օգտին։ Նրա գեղարվեստական ոճի վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Էդվարդ Հոփերի ստեղծագործությունը։ Սահմանել և զարգացրել է կալիֆորնիական F/64 խմբի սկզբունքներին մոտ գաղափարները։ 1946 թվականին Ստրենդի աշխատանքների մեծ հետահայաց ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Ստրենդի աշխատանքները ներառում են բազմաթիվ ժանրեր, դրանց թվում են վավերագրական լուսանկարը, դիմանկարները, բնանկարները, բույսերի լուսանկարները, ճարտարապետության թեմատիկան, արդյունաբերական օբյեկտների և մեքենաների լուսանկարները ։
1949 թվականին Ստրենդը գնացել է Կառլովի Վարիի կինոփառատոնում ներկայացնելու իր ֆիլմը՝ «հարազատ հողը»։ Դրանից հետո, չցանկանալով հանդուրժել հայրենիքում ամրապնդվող մաքքարթիզմը (Ստրենդի ընկերների մեջ քիչ չեն եղել կոմունիստները և սոցիալիստները), նա մնացել է Ֆրանսիայում և չի վերադարձել ԱՄՆ։ Վերջին քսանյոթ տարիների ընթացքում Ստրենդը ապրել է Օրժևալայում (Իվելին, Իլ դը Ֆրանսի դեպարտամենտ), ճամփորդել է Իտալիայում, Շոտլանդիայում, Եգիպտոսում, Գանայում և այլն։
Հատուկ ճանաչում է վայելում նրա լուսանկարչական ալբոմը Ֆրանսիական պրոֆիլում (Ֆրանսիայի դեմքը, 1952):
Ճանաչում
1967 թվականին գերմանական լուսանկարչական արվեստի ակադեմիան նշեց Ստրենդի ներդրումը Դեյվիդ Օկտավիուս Հիլլի մեդալով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Զևսի տաճար (Օլիմպիա)
Օլիմպիա քաղաքում գտնվող Զևսի տաճարը Հունաստանի հնագույն տաճարներից է՝ կառուցված Զևս Աստծո պատվին։ Այն կառուցվել է մ.թ.ա. 5-րդ դարի երկրորդ քառորդում։ Տաճարը Դորիական օրդերի ամբողջովին մշակված, դասական հունական տաճարի նմուշ էր ։
Տեղ
Տաճարը հիմնվել է հինավուրց կրոնական տարածքում ՝ Գեայում, որը մ.թ.ա. 4-րդ հազարամյակից համարվում էր երկրի մայրը։ Այն գտնվում էր հին հունական աստվածուհի, ամուսնության և ընտանիքի հովանավոր Հերայի տաճարի տարածքում, որը թվագրվում էր Արխաիկ Հունաստանի դարաշրջանին։ Ալթիսը իր սրբազան անտառաշերտով, բացօթյա զոհասեղաններով, Մեգալիթյան կառույցներով և Պելոպի հուշարձանով առաջին անգամ ձևավորվել է մ.թ.ա. 9-րդ և 10-րդ դարերում Հոմերոսյան դարաշրջանում, երբ Զևսի հետևորդները միացել էին Հերայի հետևորդներին ։
Շինարարություն
Տաճարի շինարարությունը սկսվել է մ.թ.ա. 470-ին և նախահաշվարկ է արվել ավարտել 457 թվականին։ Ճարտարապետը Լիբոնն էր, ծնունդով Էլսիսից, Հին Հունաստանի հայտնի ճարտարապետներից, ով աշխատում էր Դորիական ոճով։
Տաճարը կառուցված է Պերիպտեր ձևով։ Այն ուղղանկյուն հատակագծով, չորս կողմից սյունաշարով շրջափակված աղոթասրահ է, պրոնաոսով՝ ճակատային պատշգամբով, նաոսով՝ գլխավոր սենյակով, որտեղ դրված էր պաշտամունքային արձանը և օպիսթոդոմոսով՝ ետևի սենյակով։ Կառույցը կանգնած է բարձր պատվանդանի վրա, մուտքի առաջ ունի երեք անհավասար աստիճաններ, արտաքին սյուները վեցն են լայնության վրա, տասներեքը՝ երկարության։ Երկու շարքերով յոթ սյուները բաժանում են ինտերիերը երեք միջանցքների։ Տաճարի բնօրինակ տեսքը շատ նման է Պերտում գտնվող Հերայի երկրորդ տաճարին, որն այսօր ավերված է։
Կառույցի հիմնական շինանյութը եղել է տեղական կրաքարը, որը գրավիչ չէր և ուներ վատ որակ։ Այդ պատճառով էլ այն պատեցին ավազի և ծեփի բարակ շերտով, մարմարի տեսք տալու՝ քանդակագործության ձևավորման համար։ Տաճարը ծածկված էր պենտիլական մարմարե կտրվածքով, սալիկների ձևով։ Մարմարը կտրված էր փոքր կտորներով, որպեսզի կիսաթափանցիկ լինեին, այնպես որ ամռան օրվա ընթացքում լույսը տարածվեր ներս (Լույսը համեմատելի էր 20 Վատտ լամպի հետ, որը կտարածվեր յուրաքանչյուր 1000 սալիկի միջով) ։
Տանիքի կատարից 102 ջրի շիթեր էին արձակվում կամ գոգավոր առյուծի գլխով անցքեր, որոնք նախատեսված էին պատերի ջրի մաքրման համար, սակայն կիրառելի էին միայն 39-ը։ Տանիքի կառուցման ոճը ցույց է տալիս, որ այն կառուցվել է հռոմեական ժամանակաշրջանում ։
Քանդակագործություն և զարդեր
Տաճարը ներկայացնում էր երկու վերնաճակատ՝ ճակտոն. Արևելյան ճակատը պատկերում է Պելոպսի և Օենոմուսի կառքերի մրցարշավը, իսկ արևմտյան ճակատը՝ Թեսևսի և Լապիտսի մարտը։ Ապոլլոնը պատկերված է արևմտյան ճակատում, մատնացույց անելով մարդկային կողմը ՝ նշելով իր բարեհաճութունը և տաճարի հյուսիսային կողմը։ Պավսանիասն իր «Հունաստանի նկարագրության» մեջ նշում է, որ արևելյան վերնաճակատի քանդակը ստեղծվել է  Պաոնիոսի կողմից, իսկ արևմտյան կողմի քանդակի հեղինակն է Ալկամենեսը։ Տաճարը զարդարում են նաև Հերակլեսի տասներկու սխրագործությունները։
Զևսի արձան
Հույների գերագույն աստված Զևսի արձանը Խրիսոէլեֆանտինային քանդակագործության վառ օրինակներից մեկն է։ Այն գտնվում է օլիմպիակն խաղերի հայրենիք Օլիմպիա քաղաքի Զևսի տաճարում։ Արձանը համարվում է Աշխարհի յոթ հրաշալիքներից մեկը։ Կերտվել է մ.թ.ա. 5-րդ դարում 450 թվականին մեծանուն քանդակագործ Ֆիդիասի կողմից։ Արձանի բարձրությունը մոտավորապես տասներեք մետր էր ։ Զևսի գլուխը զարդարում էր ձիթենու ճյուղերից հյուսված ոսկե պսակը ` ի նշան ահեղ աստծու խաղաղասիրության։ Գլուխը, կուրծքը, ձեռքերը, ուսերը փղոսկրից էին, թիկնոցն ու մազերը` ոսկուց։ Աստվածը նստած էր գահի վրա՝ զարդարված թանկարժեք քարերով, աջ ձեռքում Նիկի աստվածուհու արձանն էր, իսկ ձախ ձեռքում՝ արծիվով գավազանը։ Զևսի արձանը կործանվել է մեր թվարկության 5-րդ դարում։ Այն այրվել է։
Ֆիլմում
1997 թվականի Ուոլթ Դիսնեյի Հերկուլես մուլտֆիլմում նկարագրվում է Զևսի տաճարը, քանի որ այն միակ հաղորդակցության միջոցն է, որ Հերկուեսն ունի իր հոր հետ, մինչդեռ ինքը մահկանացու է։ Զևսը հաղորդակցվում է տաճարի ներսում գտնվող արձանի հետ, տիրապետելով այն։ Մուլտֆիլմի հետագա դրվագներում նա օգտագործում է այս կարողությունը՝ օգտագործելով արձանը, այցելում է Աթենքին կից այլ քաղաքներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունական մշակույթ Կատեգորիա:Հունաստանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 5-րդ դարի հիմնադրումներ
Հակաքիմիական պաշտպանություն
Կատեգորիա:Քաղաքացիական պաշտպանություն
Տրիչեզիմո
Բնակչությունը կազմում է 7733 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 430 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33019։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վերա Ֆիգներ
Վերա Նիկոլաևնա Ֆիգներ (ամուսնու կողմից` Ֆիլիպպովա,  (այլ տվյալներով`  25 հունիսի [7 հուլիսի] 1852), Կազանի նահանգի Նիկոֆորովո գյուղ ), ռուս հեղափոխական, ահաբեկիչ, «Նարոդնայա Վոլյա»-ի գործադիր կոմիտեի անդամ, հետագայում՝ էսէռ, բայց դուրս եկավ կուսակցությունից՝ Եվնո Ազեֆի բացահայտումից և դրան հաջորդած հիասթափությունից հետո։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո` Ազատագրված բանտարկյալներին և աքսորյալներին օգնության հարցերով հանձնաժողովի նախագահ, կադետական կուսակցության անդամ և Սահմանադիր ժողովի թեկնածու։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը չընդունեց, հավատարիմ մնաց աջ նարոդնիկական և դեմոկրատական հայացքներին, բայց մնաց ապրելու Ռուսաստանում։
Հարազատ եղբայրը` Նիկոլայը, օպերային երգիչ էր, կրտսեր քույրը` Լիդիան, հեղափոխական նարոդնիկ։
Կենսագրություն
Հայրը Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Ֆիգները (1817-1870), 1847 թվականից թոշակի անցած շտաբս կապիտան էր, որը ծառայել էր Կազանի նահանգի Տետյուշ գավառում՝ Պետական գույքի նախարարության ենթակայության ներքո, ստացել գավառի քարտուղարի կոչում, այնուհետև՝ Տետյուշի և Մամադիշի անտառներում աշխատել որպես անտառապահ։ Նա ամուսնացած էր Եկատերինա Խրիստոֆորովնա Կուպրիանովայի հետ (1832-1903)։ Նրանք ունեին վեց երեխա՝ Վերա, Լիդիա, Պյոտր, Նիկոլայ, Եվգենիա և Օլգա ։ 1863-1869 թվականներին սովորել է Կազանի Ռոդիոնյան ազնվազարմ օրիորդների ինստիտուտում ։ Այս հաստատությունում հատուկ ուշադրություն էր դարձվում ուսանողների կրոնական դաստիարակությանը, բայց Վերան դարձավ համոզված աթեիստ, այնուամենայնիվ, Ավետարանից վերցնելով «մի քանի սկզբունքներ», ինչպիսիք են՝ «լիովին նվիրվել  ընտրված նպատակին» և «այլ ավելի բարձր բարոյական արժեքների», որոնք նա հետագայում կապեց հեղափոխական աշխատանքի հետ։ Նա ընդունվել է Կազանի համալսարան, որտեղ եղել է Պյոտր Լեսգրաֆտի ուսանողը։ Ըստ նրա՝ բարոյական համոզմունքներն էին, որ իրեն ստիպեցին ընտրել բժշկի մասնագիտությունը ։
1872 թվականին ընդունվում է Ցյուրիխի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ, որտեղ ծանոթանում է նարոդնիկ  Սոֆիա Բարդինային և նրա շուրջը ձևավորված ռուսաստանցի ուսանողուհիների «Ֆրիչի» խմբակին ։ «Բոլոր ուսանողուհիները խենթանում էին նրա համար», - ասում էր Վ. Կ. Պլևը, ոստիկանության վարչության պետը և ապագա ներքին գործերի նախարարը։ 1873 թվականին նրանց հետ սովորում էր քաղաքատնտեսություն, Եվրոպայում սոցիալիստական ուսմունքների և հեղափոխական զարգացման պատմություն։ Նա պնդում էր, որ իր նախընտրած գրական հերոսը Գ. Չեռնիշևսկու «Ի՞նչ անել» վեպի կերպար Ռախմետովն էր։
Գլեբ Ուսպենսկին Վերա Ֆիգներին «պարզապես «պաշտում էր», բառացիորեն պաշտում էր ընդհուպ մինչև կրոնական հափշտակվածություն»։ Նրա ձերբակալության մասին լուրը ցնցել էր նրան, «նա նույնիսկ հեկեկում էր և երկար ժամանակ չէր կարողանում հանգստանալ»։ «14-ի» գործով դատավճիռը հրապարակելու օրը գրողին հաջողվեց Վերա Ֆիգներին փոխանցել գրություն, որը նոր էր դատապարտվել մահվան, «Ինչպե՞ս եմ նախանձում ձեզ, Գլեբ Ուսպենսկի»։ 1874 թվականին նա տեղափոխվում է ուսանելու Բեռնի համալսարանում, որտեղ ծանոթանում է Պ. Լ. Լավրովի և Մ. Ա. Բակունինի հետ, որից հետո «ֆրիտչի» խմբակը դառնում է «Համառուսական սոցիալ-հեղափոխական կազմակերպության» միջուկը։ 1875 թվականին դեռևս ուսումը չավարտած, կազմակերպության իր գործընկերների խնդրանքով, նա վերադարձավ Ռուսաստան, որտեղ հանձնեց քննությունները բժշկի օգնականի կոչման համար, իսկ 1876 թվականին բաժանվեց ամուսնուց, որը չէր կիսում իր հեղափոխական հայացքները։ 1876 թվականից նա մասնակցեց  «ժողովրդի մեջ  գնալու» գործընթացին և  առաջնորդեց քարոզչությունը Սամարայի գավառի Սթովենս գյուղի գյուղացիների շրջանում։ 1878 թվական, 10 ամիս, աշխատել է որպես բժշկի օգնական Սարատովի մարզի Վյազմինո գյուղում։
Ամեն րոպե զգում էինք, որ մեզ պետք ենք, որ ավելորդ չենք։ Իր օգտակարության այս գիտակցումը այն գրավիչ ուժն էր, որն ուղղորդում էր մեր երիտասարդությունը դեպի  գյուղ, միայն այնտեղ կարելի  էր ունենալ մաքուր հոգի և հանգիստ խիղճ։
Ձևականորեն, Վերա Ֆիգները «Զեմլյա ի վոլյա» կազմակերպության անդամ չէր, բայց ղեկավարում էր իր ստեղծած «անջատողականների» ինքնավար խմբակը (Ալեքսանդր Իվանչին-Պիսարև, Յուրի Բոգդանովիչ, Ալեքսանդր Սոլովյով և ուրիշներ), որը կիսում էր «զեմլեվոլցիների» տեսակետը և համագործակցում էր նրանց հետ։ 1879 թվականին նա մասնակցել է Վորոնեժի «զեմլեվոլցիների» համագումարին։ «Զեմլյա ի վոլյա»-ի կազմալուծումից հետո նա միացավ «Նարոդնայա Վոլյա» կազմակերպության գործադիր կոմիտեին և քարոզարշավ անցկացրեց Սանկտ Պետերբուրգում և Կրոնշտադում ուսանողների և զինվորականների շրջանում։ Նա մասնակցել է Օդեսայում (1880) և Սանկտ Պետերբուրգում (1881) Ալեքսանդր II-ի մահափորձերի նախապատրաստմանը։ Օդեսայում նրա գտնվելու միակ պայծառ հիշողությունը նրա համար «Սաշակա-ինժեների» հետ հանդիպումն էր (Ֆեոդոր Յուրկովսկին, ով կազմակերպության հանձնարարությամբ կատարել է Խերսոնի գանձարանի գողությունը), որը նրան տվել էր «Տոպնի տոտիկ» մականունը։ Երբ գրող Վերեսաևը հարցրել էր այդ մականունի ծագման մասին, Ֆիգները անկեղծորեն ժպտացել էր «Որովհետև գեղեցիկ կանայք սովորություն ունեն դոփելով քայլել»։ Ոստիկանական վարչության կողմից բնութագրվում էր հետևյալ կերպ. «Փոքահասակ, նիհար, մուգ շագանակագույն մազերով կին, գունատ դեղնակարմրավուն դեմքով, մեծ ուղիղ քթով, պարանոցի աջ կողմում սպի, ունի մեծ և սպիտակ ականջներ ։
Ալեքսանդր II-ի սպանությունից հետո կարողացավ թաքնվել՝ լինելով ոստիկանության կողմից չձերբակալված կազմակերպության միակ անդամը։ Սակայն 1883 թվականի գարնանը Սերգեյ Դեգաևի մատնությամբ ոստիկանությունը Խարկովում, ձերբակալեց նրան և հանձնեց դատարանին։ 1884 թվականի սեպտեմբերին, «14-ի դատավարության» գործով Ֆիգները Սանկտ Պետերբուրգի ռազմական դատարանի կողմից դատապարտվում է մահվան։
Ես հաճախ մտածում էի՝ կարո՞ղ է իմ կյանքն <...> ավարտվել որևէ այլ կերպ, բացի դատապարտյալի աթոռից։ Եվ ամեն անգամ ինքս ինձ պատասխանում էի, ո՛չ։
Պատժի կատարմանը 9 օր սպասելուց հետո մահապատիժը փոխարինվեց անժամկետ տաժանակիր աքսորով։ Բանտում նա սկսեց բանաստեղծություններ գրել։ Նա փորձեց կապ հաստատել Շլիսսելբուրգի ամրոցի այլ քաղբանտարկյալների հետ (մասնավորապես՝ Նիկոլայ Մորոզովի և այլոց հետ), կազմակերպել կոլեկտիվ բողոքի ակցիաներ՝ ընդդեմ կալանքի ծանր պայմանների։ 1904 թվականին նրան աքսորեցին՝ նախ Արխանգելսկի նահանգի Նյոնոկսա, ապա Կազանի նահանգ, իսկ այնտեղից էլ՝ Նիժնի Նովգորոդ։
1906 թվականին ստանում է արտասահման մեկնելու թույլտվություն բուժման նպատակով։ 1907 թվականին նա ընդունվեց էսէռների կուսակցություն։ Նա կուսակցությունից դուրս եկավ Եվնո Ազեֆի բացահայտումից հետո, որին երկար ժամանակ նա պաշտպանում էր անհավանական, իր կարծիքով, սադրիչ գործունեության մեղադրանքներից։
1910 թվականին նա նախաձեռնում է «Փարիզյան քաղաքական աքսորյալներին օգնության կոմիտե»-ի ստեղծումը, որի կազմակերպման ընթացքում նա մտերմացավ Եկատերինա Պեշկովայի հետ։ Կոմիտեն նպատակ էր դրել կազմակերպել Արևմուտքում հասարակական կարծիք՝ Ռուսաստանում քաղբանտարկյալներին պաշտպանելու, միաժամանակ նրանց նյութական օգնություն տրամադրելու համար, այդ նպատակով նա աշխատանքներ է իրականացրել Անգլիայում, Բելգիայում, Հոլանդիայում, Շվեյցարիայում։ Դրամական ներդրումները ստացվեցի և Համբուրգից և Բուխարեստից, Նեապոլից և Չիկագոյից։ Ինքը` Ֆիգները, որը լավ տիրապետում էր անգլերենին և ֆրանսերենին, մշտապես ելույթներ էր ունենում հանրահավաքներում, առանձնատներում, ուսանողական հանդիպումներում։ Նրա կողմից օտարերկրյա ամսագրերում հրապարակել են քաղաքական թեմաներով մի շարք արդիական  հոդվածներ։ Նրա հոդվածների ոճը հավանության արժանացավ Իվան Բունինի կողմից. «Ահա, թե դուք ումից պետք է սովորեք գրել»։
1915 թվականին, երբ նա վերադառնում էր Ռուսաստանի սահմանին, ձերբակալվեց, դատապարտվեց և ոստիկանության հսկողության ներքո աքսորվեց Նիժնի Նովգորոդ։ 1916 թվականի դեկտեմբերին, եղբոր՝ Կայսերական թատրոնի մեներգիչ Նիկոլայի շնորհիվ, նա թույլտվություն ստացավ բնակվել Պետրոգրադում։ 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունը Վերա Ֆիգները դիմավորեց որպես ազատագրված բանտարկյալների և աքսորյալների օգնության կոմիտեի նախագահ։ 1917 թվականի մարտին նա մասնակցեց կանանց համար հավասար իրավունքներ պահանջող զինվորների և կին աշխատողների ցույցերին։ Ժամանակավոր կառավարության նախագահ, իշխան Գեորգի Լվովի կողմից ընդունելության ժամանակ, նա պահանջեց, որ կանանց իրավունք տրվի ընտրելու Սահմանադիր ժողովի ընտրություններում։ 1917 թվականի ապրիլին ընտրվեց ուսուցիչների համառուսաստանյան համագումարի պատվավոր անդամ, Գյուղացիական պատգամավորների համառուսական խորհրդի գործադիր կոմիտեի անդամ, աշխատանքային խմբի երկրորդ համագումարում կոչ արվեց նարոդնիկական խմբավորումների միավորվել մեկ կուսակցության մեջ։
1917 թվականի մայիսին Սահմանադրական դեմոկրատների կուսակցության խորհուրդների ներկայացուցիչների համառուսաստանյան համագումարում ընտրվեց նրա պատվավոր անդամ և դարձավ այս կուսակցության գործադիր կոմիտեի անդամ։ Հունիսին կադետների կողմից ընտրվեց Սահմանադիր ժողովի թեկնածու։ Նա դարձավ այսպես կոչված Նախախորհրդարանի անդամ։
1918 թվականի մայիսին քրոջ՝ Վերա Սերգեևնա Ստախևիչի (Լիդիայի քրոջ դուստրը) հրավերով նա սովյալ Պետրոգրադից տեղափոխվեց Լուգան գյուղ (Սևսկի ույեզդ, Օրյոլի նահանգ)։ Իր հարազատների կորստից հետո (1919-1920 թվականներին Լուգանում մահացան քույրերը Օլգան և Լիդիան, բարեկամուհին Վերա Սերգեևնա Ստախևիչը), Վերա Նիկոլաևնան մնաց մենակ իր մեկամյա թոռնիկի`Սերգեյի, Վ. Ս. Ստախևիչի որդու հետ։ 1920 թվականի մարտին Մոսկվայից եկավ հայտնի գիտնական-քիմիկոս, Նարոդնայա Վոլյայի նախկին անդամ Ալեքսեյ Բախի կինը և Վերա Նիկոլաևնային տարավ մայրաքաղաք։ Երեխային որդեգրել էր Վերա Նիկոլաևնայի զարմուհին` Տատյանա Սերգեևնա Ստախևիչը, ով տղայի համար եկել էր Ուկրաինայից։
1921-1922 թվականներին հրատարակել է Ռուսաստանի հեղափոխական շարժման պատմության վերաբերյալ գրված «Կնքված աշխատանք» երկհատորյակը։
1927 թվականին մի խումբ «հին հեղափոխականների» հետ միասին նա դիմեց Խորհրդային կառավարությանը՝ քաղաքական բռնաճնշումները դադարեցնելու պահանջով, բայց նրա ձայնը չլսվեց։
80-ամյակի օրը (1932), լույս տեսավ նրա ստեղծագործությունների լիակատար ժողովածուն 7 հատորով` պատմվածքներ «ցարական զնդաններում» կյանքի սարսափների մասին։ Դա տեղի ունեցավ հենց այն ժամանակ, երբ նոր կառավարությունը ստեղծում էր նոր բանտեր և պատժիչ ապարատ՝ նոր ընդդիմության համար։ Ֆիգները երբեք չի եղել Կոմունիստական կուսակցության անդամ, չնայած մարդիկ սովորաբար նրան ընկալում էին որպես կոմունիստ։ Բռնաճնշումների տարիներին մարդիկ խնդրանքով դիմում էին նրան, նա էլ  դիմում էր իշխանություններին, ընհուպ մինչև Մ. Ի. Կալինինին, Եմ. Յարոսլավսկուն փորձելով մարդկանց փրկել մահվան ճիրաններից։
Նա մահացել է 1942 թվականի հունիսի 15-ին թոքաբորբից։ Թաղված է Մոսկվայում` Նովոդևիչևյան գերեզմանատանը։
Արժանիքների գնահատումը Սովետական կառավարության կողմից
1926 թվականին Ժողովրդական Կոմիսարների խորհրդի հատուկ որոշմամբ, որը ստորագրել էր Վ. Վ.Կույբիշևի կողմից, Վ. Ն. Ֆիգներին, ու ևս 8 անձանց «որոնք 1880 թվականի մարտի 1-ին մասնակցել էին ցարի դեմ մհափորձին», նշանակվեց  ցմահ կենսաթոշակ։
1922 թվականին Վերա Նիկոլաևնայի 70-ամյակը նշանավորվեց Հեղափոխության թանգարանում կազմակերպված հանդիսավոր հավաքով։ 1932 թվականի 80-ամյակի օրը, հնագույն հեղափոխականին շնորհավորեցին հեղափոխական շարժման վետերաններ Ֆ. Կոնը և Էմելյան Յարոսլավսկին։ Միջոցառման կազմակերպման և մեծարման մասին  հաղորդագրությունները տեղադրվեցին կենտրոնական թերթերում ։
1933 թվականին ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ 1881 թվականի մարտի 1-ի ահաբեկչական հարձակման մասնակիցների անհատական կենսաթոշակի չափը ավելացվեց։ 1933 թվականի հունվարի 1-ից  Վերա Նիկոլաևնա Ֆիգների, Աննա Վասիլևնա Յակիմովա-Դիկովսկայայի, Միխայիլ Ֆեդորովիչ Ֆրոլենկոյի, Աննա Պավլովնա Պրիբիլևա-Կորբայ և Ֆանի Աբրամովնա Մորենին-Մուրատովայի  կենսաթոշակի չափը սահմանվեց մինչև 400 ռուբլի։
Չնայած նա ինքն ափսոսում էր ահաբեկչական գործողություններին մասնակցելու համար, բայց 30-ականների վերջին ահաբեկիչների դեմ պայքարի համատեքստում, նրանք փորձում էին չհիշել Ֆիգներին և մյուս նարոդովոլցիներին։ Նրա թոռան հարազատներից մեկին 1938 թվականին գնդակահարեցին։ Նա գրել էր Ստալինին, Կալինինին և խնդրել  չգնդակահարել կադետական, սոցիալիստական-հեղափոխական և պոպուլիստական այլ կուսակցությունների հին անդամներին։
Հիշատակ
1928 թվականին Ֆիգների անունով  կոչվեց (վերանվանվեց) «Խարիտինա» ապրանքա-մարդատար շոգենավը (1908-1928)։
Մատենագիտություն
Գրել է «Կնքված գործ» հուշագրությունը 3 հատորով, որոնք վերահրատարակվել են ԽՍՀՄ-ում 1920–ական և 1930-ական թվականներին։
Հնդիկները Մեծ Բրիտանիայում
Հնդիկները Մեծ Բրիտանիայում (British Indians, Indian Britons), բրիտանացիներ հնդկական ծագմամբ։ Այս կատեգորիան իր մեջ ներառում է ոչ միայն հենց Հնդկաստանից ներգաղթածներին, այլ նաև հարավային ու արևելյան Աֆրիկայից, Կարիբյան կղզիներից, Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներից և այլ շրջաններից ներգաղթած էթնիկ հնդիկներին։ Այս մարդիկ կազմում են ասիական եկվորների ամենամեծ խումբը Բրիտանիայում (British Asian), համարվելով հնդկական սփյուռքի ամենամեծ համայնքներից մեկն աշխարհում։
Ժողովրդագրություն
.
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Կույբիշևո)
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանի Կույբիշևո գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։
Հասցեն՝ 344048, Ռոստովի մարզ, գյուղ Կույբիշևո, Ռոստովի փող., 24ա։
Պատմություն
1785 թվականի փետրվարին Գոլոդաևկա գյուղում (այժմ՝ Կույբիշևո) հիմնադրվեց հանուն Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործի փայտե առաջին եկեղեցին ։ Այն կառուցվել է գեներալ-մայոր Դ. Մ. Մարտինովի միջոցներով։ Երկու տարի անց եկեղեցին կառուցվեց և օծվեց։ Ժամանակի ընթացքում փայտե եկեղեցին խարխլվեց։ Գյուղում նոր եկեղեցի կառուցելու անհրաժեշտություն առաջացավ։ Փայտե եկեղեցին 1838 թվականին տեղական ղեկավարության հանձնարարությամբ քանդվեց։
Հավատացյալների և կալվածատերերի խնդրանքով գյուղում 1836 թվականի հոկտեմբերին կառուցվեց աղոթքի տուն, որն օծվեց 1836 թվականի դեկտեմբերին։