cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օսլոյի գերմանական դպրոց
Համարվում է Նորվեգիայի գլխավոր միջազգային ուսումնական հաստատություններից մեկը և տարածաշրջանի խոորագույն գերմանական դպրոցներից մեկը:
Պատմություն
Ունի միջնակարգ դպրոցի կարգավիճակ: Բացի գորմաներեն լեզվից, դպրոցում դասավանդվում է նաև նորվեգերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն: Դպրոցը ներկայումս կրում է գերմանա-նորվեգական հայտնի գրող Մաքս Տաուի անունը, ով ժամանել է Նորվեգիա 1938 թվականին :
Գերմանական դպրոցին կից գործում է նաև մանկապարտեզ, ինչպես նաև տարրական և ավագ դպրոցներ: Չնայած նրան, որ Օսլոյի գերմանական դպրցը մասնավոր է այն ստանում է Նորվեգիայի և Գերմանիայի համապատասխան նախարարությունների ֆինանսական հովանավորությունը:
Ըստ 2010 թվականի տվյալների՝ դպրոցն ունի 222 աշակերտ և 75 մանկապարտեզի սան :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի միջազգային դպրոցներ Կատեգորիա:Գերմանական միջազգային դպրոցներ Կատեգորիա:Օսլոյի դպրոցներ
Աղասի Մանուկյան
Աղասի Մանուկյան, խորհրդային և հայ հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի առաջնության կրկնակի արծաթե մեդալակիր (1994, 1995), աշխարհի գավաթակիր (1988), աշխարհի չեմպիոն (1993), ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1987)։
Կենսագրություն
Աղասի Մանուկյանը ծնվել է 1967 թվականի մարտի 27-ին Լենինականում։ Ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 1977 թվականից՝ Արամ Սարգսյանի ղեկավարությամբ։ 1987 թվականին հաղթել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում։ 1988 թվականին եղել է ԽՍՀՄ ազգային հավաքականի անդամ և նրա կազմում դարձել Աշխարհի առաջնության գավաթակիր։
Հայաստանի անկախացումից հետո հանդես է եկել Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ 1993 թվականին Ստոքհոլմում նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը։ Եզրափակչում հաղթել է ռուս հայտնի ըմբիշ, աշխարհի և Եվրոպայի երկակի չեմպիոն Ալեքսանդր Իգնատենկոյին։ Այդ հաջողության շնորհիվ նա պատմության մեջ մտավ որպես առաջին ըմբիշ և երկրորդ մարզիկը (բռնցքամարտիկ Նշան Մունչյանից հետո), ով, հանդես գալով անկախ Հայաստանի դրոշի ներքո, դարձավ աշխարհի չեմպիոն։
Հետագայում Աղասի Մանուկյանը երկու անգամ դարձել է Եվրոպայի առաջնության մրցանակակիր, մասնակցել Ատլանտայի օլիմպիական խաղերին։ 1996 թվականին ավարտել է իր մարզական կարիերան և սկսել զբաղվել մարզչական գործունեությամբ։ 1998–1999 թվականներին եղել է Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ 2001–2004 թվականներին աշխատել է Շիրակի մարզի Սպորտկոմիտեում։ 2006 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 2011 թվականից աշխատել է Մարքեթի (Միչիգան նահանգի) Օլիմպիական կրթական կենտրոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Հայ օլիմպիական ըմբշամարտիկներ
(283) Էմմա
(283) Էմմա (Emma), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1889 թվականի փետրվարի 8-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,047199 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5935 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5009 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էմմա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,5982 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1942,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18529 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1889 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Օգյուստ Շառլուայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ապլանտա
Ապլանտա (Αγίοι Βαβατσινιάς), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում։ Տեղակայված է Անգլիսիդես գյուղից 4 կմ դեպի հարավ։
Բնակչություն
Մինչ 1960 թվականը գյուղը բնակեցված էր թուրք կիպրացիներով, որոնց թիվը անցնում էր 55-ից։ Ներհամայնքային բռնությունների պատճառով նրանք 1963 թվականի դեկտեմբերին տեղափոխվեցին Կիվիսիլի գյուղ։ 1974 թվականի Թուքրիայի ներխուժմամբ և հետագա բաժանման պատճառով մեծամասնությունը փախավ Լիմնիա գյուղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր Կատեգորիա:Լառնակայի շրջանի բնակավայրեր
Դանակահարություն Նիսում (2020)
2020 թվականի հոկտեմբերի 29-ին երեք մարդ է սպանվել Ֆրանսիայի Նիս քաղաքում գտնվող Նիսի Աստվածամոր հռոմեական կաթոլիկ բազիլիկում տեղի ունեցած դանակահարությամբ հարձակման հետևանքով ։ Ենթադրյալ հարձակվողը թունիսցի է, որի վրա կրակել են ոստիկանները՝ վերցնելով նրան կալանքի տակ ։ Նիսի քաղաքապետը դա անվանել է «ահաբեկչական գործողություն»՝ վերագրելով դա իսլամական ծայրահեղականությանը ։ Ահաբեկչության ընթացքում հարձակվողը գոռում էր «Ալլահու ակբար» ։
Նախապատմություն
Միջադեպից չորս շաբաթ առաջ Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնն իսլամն անվանել էր կրոն, որը «ճգնաժամի մեջ է» ամբողջ աշխարհում, ինչը բացասական արձագանք է առաջացրել մուսուլմանների մոտ։ Նա երդվել է ներկայացնել 1905 թվականի օրենքի ամրապնդման մասին օրինագիծը, որը պաշտոնապես բաժանում էր Ֆրանսիայի եկեղեցին և պետությունը ։ Երկու շաբաթ անց Իլ դը Ֆրանսում պատմության ուսուցիչ Սեմյուել Փաթին սպանվել և գլխատվել է 18-ամյա չեչեն մուսուլմանի կողմից, որը 2020 թվականի մարտին Ֆրանսիայում փախստականի կարգավիճակ էր ստացել։ Սպանությունը տեղի է ունեցել այն բանից հետո, երբ ուսուցիչն իր աշակերտներին ցույց է տվել «Շառլի Էբդո» ամսագրի ծաղրանկարները, որոնք պատկերում են իսլամական մարգարե Մուհամմադին ։ Ուսուցչի սպանությունից հետո Մակրոնը հանդես է եկել ի պաշտպանություն նման ծաղրանկարների հրապարակման՝ խոսքի ազատության հողի վրա։ Այդ իրադարձություններից, և մասնավորապես Մակրոնի կողմից ծաղրանկարների պաշտպանությունից հետո Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը կոչ է արել բոյկոտել ֆրանսիական արտադրանքը։ Դրան հաջորդել են որոշ բողոքի ցույցեր ամբողջ մուսուլմանական աշխարհում, որոնց ընթացքում այրվում էին Մակրոնի լուսանկարները ։
Միջադեպ
Հարձակումը տեղի է ունեցել առավոտյան ժամը 8:30-ին Ֆրանսիայի Նիս քաղաքի կենտրոնում՝ Ժան Մեդեսինի պողոտայում գտնվող հռոմեական կաթոլիկ բազիլիկի շենքում ։ Հարձակվողը երեք մարդ է սպանել, որոնց թվում եղել է մի կին, որը, ինչպես ի սկզբանե հաղորդվել է, գլխատվել է, սակայն ավելի ուշ հաղորդվել է, որ զոհը հայտնաբերվել է միայն շատ խորը կտրած կոկորդով  ։ Նա մի քանի անգամ բղավել է «Ալլահու Ակբար», նույնիսկ ոստիկանության կողմից ձերբակալվելուց հետո։ Հարձակումն իրականացվել է 28 րոպեի ընթացքում ։ Պատասխանող ոստիկանները նախ հարվածել են հարձակվողին էլեկտրաշոկերով, ապա կրակել են նրա վրա ։ Այնուհետև հարձակվողին տեղափոխել են հիվանդանոց, որտեղ նա ծանր վիճակում էր գտնվում ։ Կասկածյալի մոտ գտնված իրերի թվում Ղուրան, երեք դանակ և երկու բջջային հեռախոս է եղել :
Ներքին գործերի նախարար Ժերալդ Դարմանինը հայտարարել է, որ քաղաքում ոստիկանական գործողություն է իրականացվում ։ Դեպքի վայր է ժամանել ռումբերի վնասազերծման ստորաբաժանումը, իսկ հակաահաբեկչական ոստիկանության լավ զինված աշխատակիցները սկսել են պարեկել բազիլիկի շուրջ գտնվող փողոցները ։
Մեղադրյալ
Ենթադրյալ հարձակվողը 21-ամյա թունիսցի Բրահիմ Աուիսաուին (إبراهيم العيساوي) է, որը որպես միգրանտ 2020 թվականի սեպտեմբերին ժամանել էր Իտալիայի Լամպեդուզա կղզի։ Հոկտեմբերի 9-ին նա տեղափոխվել է Իտալիայի Բարի քաղաք։ Նրա հաջորդ ժամանման վայրը Ֆրանսիան էր ։
Դատախազ Ժան-Ֆրանսուա Ռիկարը հայտարարել է, որ կասկածյալը ոչ մի հետախուզական գործակալության կողմից որպես պոտենցիալ ահաբեկչության սպառնալիք չի նկատվել ։
Զոհեր
Հարձակման հետևանքով զոհվել է երեք մարդ։ Նրանցից մեկը 60-ամյա կին էր, որին գտել են շատ խորը կտրած կոկորդով։ Մյուսը 55-ամյա տղամարդ էր, որը մահացել է կոկորդի մեծ վերքից։ Երրորդ զոհը 44-ամյա կին էր, որը եկեղեցուց փախել էր հարևան բար՝ դանակի մի քանի լուրջ վնասվածքներով, սակայն հետո մահացել է. ։
Ֆրանսիական արձագանք
Դանակահարության մասին հայտնի դառնալուց հետո Ազգային ժողովում հայտարարվել է լռության րոպե ։ Կառավարությունը հաստատել է, որ նախագահ Էմանուել Մակրոնը հարձակման վայր կայցելի առավոտյան ավելի ուշ ։ Ավելի ուշ Մակրոնը միասնության կոչ է արել և իր համերաշխությունն է հայտնել Ֆրանսիայի կաթոլիկ համայնքին ։ Նա նաև հայտարարել է, որ կպաշտպանի դպրոցներն ու պաշտամունքի վայրեր ՝ կրկնապատկելով անվտանգության ուժերի ներկայությունը ։
Մուսուլմանական հավատքի ֆրանսիական խորհուրդը դատապարտել է այդ հարձակումը՝ հայտարարելով, որ «Ի նշան զոհերի և նրանց հարազատների հետ համերաշխության՝ ես կոչ եմ անում Ֆրանսիայի բոլոր մուսուլմաններին չեղյալ հայտարարել Մավլիդ տոնի բոլոր տոնակատարությունները» ։
Միջազգային արձագանք
Եվրոպական խորհրդարանի նախագահ Դավիդ Սասսոլին, Իսպանիայի վարչապետ Պեդրո Սանչեսը և Իտալիայի վարչապետ Ջուզեպպե Կոնտեն հանդես են եկել հայտարարությամբ, որում իրենց ցավակցությունն են հայտնել ֆրանսիացիներին ։ Թուրքիան հայտարարություն է հրապարակել, որում իր ցավակցությունն է հայտնել ֆրանսիացիներին՝ հայտարարելով, որ «ոչ մի պատճառ չի կարող օրինականացնել կամ արդարացնել որևէ մեկի սպանությունը կամ բռնությունը։ Նրանք, ովքեր երկրպագության այս սուրբ վայրում իրականացրել են այդ վայրի հարձակումը, ակնհայտորեն չեն կիսում կրոնական, մարդասիրական կամ բարոյական արժեքները» ։ Հարձակումը նաև դատապարտվել է Սաուդյան Արաբիայի կողմից ։
Մալայզիայի նախկին վարչապետ Մահաթհիր Մոհամադը քննադատել է Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնին, հանդես է եկել արևմտյան մշակույթի դեմ, ինչպես նաև իր թվիթթերյան կայքէջում վիճելի գրառում է արել, որտեղ ասվում է, որ «Մուսուլմաններն իրավունք ունեն բարկանալ և սպանել միլիոնավոր ֆրանսիացիներին անցյալի կոտորածների համար»  ։ Մալազիացի հոգևորական և քաղաքական գործիչ Ֆաթհուլ Բարի Մաթ Ջահյան արձագանքել է Մահաթհիրի արտահայտություններին՝ անվանելով դրանք «դատապարտելի թրայբալիզմ» և հայտարարելով, որ դրանք այն չեն, ինչ սովորեցնում է իսլամը ։
Հետագա միջադեպեր
Նույն օրը Սարտրուվիլում գտնվող եկեղեցու մոտ տղամարդ է ձերբակալվել։ Նա փորձել է դանակահարությամբ ահաբեկչություն իրականացնել, և, ըստ ականատեսների, նա ասել է, որ ոգեշնչվել է Նիսում տեղի ունեցած հարձակումից ։ Լիոնում նույնպես ձերբակալվել է դանակով զինված տղամարդ, որը, ոստիկանության տվյալներով, պատրաստ է եղել հարձակվել տրամվայում գտնվող մարդկանց վրա ։ Բացի այդ, Սաուդյան Արաբիայի Ջիդդա քաղաքում Ֆրանսիայի հյուպատոսությունը հայտնել է, որ այնտեղ նույնպես դանակով առանձին հարձակում է կատարվել, որի ընթացքում մի տղամարդ է հարձակվել շենքի անվտանգության աշխատակցի վրա, սակայն շուտով ձերբակալվել է ։
Նիսում հարձակումից երկու ժամ անց Ավինյոնի ոստիկանությունը գնդակահարել է մի մարդու, որը պնդում էր, որ հանդիսանում է «Génération identitaire» ծայրահեղ աջ խմբի անդամ։ Նա սպառնացել է սպաներին և հյուսիսաֆրիկյան ծագում ունեցող առևտրականին ատրճանակով և, ինչպես հաղորդվում է, նացիստական ողջույն է տվել ։ Նա հոգեբուժական բուժման պատմություն ուներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Կատեգորիա:2020 ահաբեկչություններ
Հանիկ
Հանիկ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն հանի բառի փաղաքշական հանիկ՝ «մեծ մայրիկ, տատիկ» ձևից։ Որպես անձնանուն հիշատակվել է 16-17-րդ դարերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Ռուսական նրբաբլիթներ
Ռուսական նրբաբլիթներ արևելյան սլավոնների ավանդական ուտեստ, նրբաբլիթների ազգային տարբերակ։ Ավանդական ռուսական նրբաբլիթները պատրաստում են խմորիչով խմորով, երբեմն, նախքան ռուսական ավանդական վառարանում թխելը, դրանք եփում են ջրի կամ կաթի մեջ (եփովի նրբաբլիթներ)։ Նախկինում դրանց պատրաստման համար հաճախ օգտագործում էին հնդկացորենի ալյուր։ Անթթխմոր (խմորիչ չունեցող) խմորի վրա բլիթները նախահեղափոխական գրականության մեջ կոչվում էին նրբաբլիթ, նրբաբլիթ կամ կաթնաբլիթ, և դրանք տարածված կամ ծիսական ուտեստ չէին։ Ռուսական խոհանոցի որոշ հետազոտողներ առանց խմորիչի խմորից պատրաստած բարակ նրբաբլիթները համարում են ուշացած, փոխառված ուտեստ ։
Եվրոպայում բլինի (blini, bliny, նրբաբլիթ) բառը սովորաբար օգտագործվում է առանց թարգմանության, հենց խմորիչով ռուսական նրբաբլիթների համար, որոնք տարբերվում են այս ուտեստի ավանդական տեղական տարբերակներից։
Պատմություն
Ռուսական նրբաբլիթ (блин) բառը հանգում է млинъ, և, ի սկզբանե նշանակում էր աղացած ալյուրից պատրաստված սնունդ (համեմատեք млин՝ «ջրաղաց»)։
Նրբաբլիթները ծիսական ուտեստ էին համարվում հոգեհացի ժամանակ, և, ի սկզբանե հենց այդ նպատակով օգտագործվել է Մասլենիցայի ժամանակ, երբ մահացածի նախնիներին հրավիրում էին «ճոխ ընթրիքի Մեծ պասի նախօրեին» ։ Արդյունքում, նրբաբլիթները վերածվեցին ռուսական Մասլենիցայի անբաժանելի ատրիբուտ՝ բացարձակորեն իրենց ծիսական սիմվոլիկայով։ Բանագետ Վ․ Յա․ Պրոպպը կարծում է, որ հիշատակի ծեսերում նրբաբլիթների օգտագործման պատճառն այս ուտեստի հնամենությունն է.
"Ինչու էին հոգեհացի ժամանակ մատուցվում նրբաբլիթներ. այս հարցին կարելի է պատասխանել միայն ենթադրաբար։ Համենայն դեպս, ոչ այն պատճառով, որ դրանց կլոր ձևը հիշեցնում է արևը և ձմռանից հետո արևը վերադարձնելու մոգական միջոց պետք է ծառայի, ինչպես կարծում են որոշ հետազոտողներ։ <…> Ըստ ամենայնի, նրբաբլիթը ալյուրի թխած ամենահին ձևն է ։"
Իռլանդիայի, Ավստրալիայի և Կանադայի անգլիացիներն ու անգլալեզու բնակչությունը ավանդաբար նրբաբլիթներ (pancakes) թխում են Մասլենիցայի ժամանակ (Pancake Tuesday «նրբաբլիթային երեքշաբթի»), ինչպես նաև կազմակերպում են «նրբաբլիթային վազք»։ Հաշվի առնելով միջմշակութային զուգահեռները՝ բլիթ թխելու սովորույթը կարելի է տեսնել նաև Մեծ պահքից առաջ նրբաբլիթ ուտելու համատեքստում։
Բլիթները որպես սլավոնական Մասլենիցայի ծիսակատարությունների հնագույն տարր համարելու հիմք չկա։ Ուկրաինացիների ու բելառուսների համար Մասլենիցայի ատրիբուտ համարվել են ոչ թե նրբաբլիթները, այլ թթվասերով վարենիկները։ Ավելին, նույնիսկ ռուսների մոտ Մասլենիցայի ժամանակ բլիթներն ամենուր չէին տարածված, զանգվածային ատրիբուտ դարձան միայն 20-րդ դարում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սլավոնական խոհանոց Կատեգորիա:Խմոր Կատեգորիա:Ուտեստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ուտեստներ
Ժորժե Աֆոնսու
Ժորժե Աֆոնսու (պորտուգալերեն՝ Jorge Afonso, ), Վերածննդի դարաշրջանի պորտուգալացի նկարիչ։
Ժորժե Աֆոնսուն 1508 թվականին դարձել է Պորտուգալիայի թագավոր Մանուել Առաջինի, 1529 թվականին՝ Ժուան Երրորդի պալատական նկարիչը։ Աֆոնսուի նկարչական արվեստանոցը գտնվել է Լիսաբոնում՝ Սանտու Դոմինգու եկեղեցու մոտ։ Այդ արվեստանոցում է մասնագիտացել պորտուգալացի արվեստագետների մի ամբողջ սերունդ․ Քրիստաբալ դե Ֆիգեյռեդու, Գարսիա Ֆեռնանդուշ, Ժորժե Լեալ և այլք ։
Ժորժե Աֆոնսուն նաև հայտնի է որպես կրոնական, եկեղեցական նկարիչ։ Ժուան Երրորդի այրու և Մանուել Առաջինի քրոջ՝ Լեոնորա թագուհու հանձնարարությամբ պատկերազարդել է Լիսաբոնում գտնվող Մադրե դե Դեուս եկեղեցին։
1520- 1530 թվականներին Լեոնորա թագուհու պատվերով Սետուբալեում գտնվող կուսանոցի խորանի համար ստեղծել է 14 պատկերազարդ տախտակ։ Աֆոնսուի որմնանկարները կարելի է տեսնել նաև Թոմարում գտնվող կուսանոցի կլոր եկեղեցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի նկարիչներ
Գաբել
Գաբել (Gabelle)` մինչև 1790 թվականը Ֆրանսիայում գործող աղի հարկ։ Գաբել տերմինը գալիս է լատիներեն «gabulum» (հարկ) բառից։ Ֆրանսիայում գաբելը սկզբում կիրառվում էր բոլոր սպառողական ապրանքների վրա, սակայն աստիճանաբար սահմանափակվում էր միայն աղի հարկով։
Աղի հարկը ճնշող էր, քանի որ կառավարությունը ուներ մենաշնորհ աղի վրա։ Հարկը կրկնակի ծանրացավ, երբ կառավարությունը ութ տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր քաղաքացուց պահանջում էր ամեն շաբաթ ֆիքսված նվազագույն քանակությամբ աղ գնել ֆիքսված գնով։ Երբ այս հարկը առաջին անգամ ներդրվեց, այն հավասարապես գանձվում էր Ֆրանսիայի բոլոր նահանգներում, բայց հարկի պատմության մեծ մասում աղի գները և հարկերի մակարդակները տարբեր էին գավառից գավառ։
Ֆրանսիայի շրջանները բաժանվում էին 6 խմբի՝ կախված աղի ստացման եղանակներից ու գոյցած գնից ։
Տարբեր շրջաններում հարկերի զգալի տարբերությունները հանգեցրին աղի ակտիվ մաքսանենգությանը, որը Ֆրանսիայում խստիվ արգելված էր մինչև գաբելի վերացումը։ Մաքսանենգության էությունը կայանում էր նրանում, որ աղը ցածր արժեքով գնում էին մի շրջանում, իսկ հետո վաճառում այլ շրջաններում՝ ավելի թանկ գնով։ Այդպիսի մաքսանենգներին անվանում էին faux-sauniers (ֆրանսերեն. սաու՝ աղ և faux՝ ​​կեղծ)։ Իր հերթին մաքսային ծառայության աշխատակիցներին, ու անվանում էին gabelous, հանձնարարվել էր բացահայտել և ձերբակալել մաքսանենգներին։ Մաքսանենգները դատապարտվում էին աքսորի ստրուկների նավերի վրա այն դեպքերում, երբ նրանց ձերբակալում էին անզեն, և մահապատժի, եթե նրանք զինված էին։
Բրետանում, որը դարձավ ֆրանսիական թագավորության մաս միայն 1532 թվականին և պահպանեց որոշ օրինական արտոնություններ, գաբելը չէր գանձվում։ 1675 թվականին Ֆրանսիայի արևմուտքում՝ հիմնականում Բրետանում բռնկվեց Կարմիր գլխարկավորների ապստամբությունը, որի խթանը Փարիզի կողմից դրոշմավորված թղթի վրա հարկի ներդրումն էր, որը ուղեկցվում էր համառ լուրերով, որ Լյուդովիկոս 14-րդը մտադիր էր գաբելը ներմուծել բոլոր գավառներում։ Ստորին Բրետանի գյուղացիները առաջ քաշեցին պահանջների ցանկ, որտեղ գաբելը համեմատում էին մահվան և ժանտախտի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն
Գեմ Մալիք
Գեմ Մալիք, լեռնագագաթ Ադրբեջանում, Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում՝ նախկինում Ելիզավետպոլի նահանգում՝ Կուր գետի աջ կողմում։ Բարձրությունը 650 մետր է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով
Վիլհելմ Վայթլինգ
Վիլհելմ Քրիստիան Վայտլինգ (Wilhelm Christian Weitling, ), գերմանացի դերձակ, գյուտարար, արմատական քաղաքական ակտիվիստ և կոմունիզմի («հավասարարական կոմունիզմ») առաջին տեսաբաններից մեկը։
1836 թվականին Փարիզում հարել է «Արդարների միությանը», գրել դրա ծրագրային փաստաթուղթը՝ «Մարդկությունը, ինչպիսին որ կա և ինչպիսին պետք է լինի» (1838)։ 1841-1843 թթ. Շվեյցարիայում պրոպագանդել է «հավասարարական կոմունիզմի» գաղափարներ։ Նրա «Ներդաշնակության և ազատության երաշխիքները» (1842) գիրքը համարվում է գերմանական սոցիալիստական գրականության առաջին խոշոր ստեղծագործությունը։ 1843 թ. բանտարկվել է, 1844 թ. ազատվել և վտարվել երկրից։ 1846 թ. մտել է Բրյուսելի կոմունիստական թղթակցական կոմիտեի կազմի մեջ, որտեղ բացահայտվել են Մարքսի և էնգելսի հետ նրա խորը տարաձայնությունները։ 1846 թ. վերջին տարագրվել է ԱՄՆ, պրոպագանդիստական գործունեություն ծավալել Նյու Յորքի գերմանացի վտարանդիների շրջանում։ 1848-1849 թթ. հեղափոխության ժամանակ վերադարձել է Գերմանիա, 1849 թ. վերջին՝ նորից Նյու Յորք։
Վայտլինգը համարել է, որ անհրաժեշտ հեղափոխական ճանապարհով հաստատել կոմունիստական հասարակարգ, սակայն հեղափոխությունը դիտել է որպես մի տարերային պրոցես, որը գլխավորում են ապադասակարգայնացված տարրերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերձակներ
Նարինե Ալեքսանյան
Նարինե Կարլենի Ալեքսանյան, հայ դերասանուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2016) ։
Դերասան Վարուժան Մանուկյանի կինը։
Կենսագրություն
Նարինե Ալեքսանյանը ծնվել է Լենինականում։ 1983 թվականին ավարտել է Լենինականի Հովհաննես Թումանյանի անվան թիվ 13 միջնակարգ դպրոցը, 1987 թվականին` Գյումրիի Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնին կից դերասանական ստուդիան, 1992 թվականին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը։ 1992-1995 թվականներին աշխատել է Երևանի «Մետրո» թատրոնում, 1998-2000 թվականներին` Երիտասարդական էքսպերիմենտալ թատրոնում, 2003 թվականից Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի դերասանուհի։ Որպես հաղորդավար աշխատել է մի շարք հեռուստաընկերություններում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ
Էլվինը և բուրունդուկները 3D
«Էլվինը և բուրունդուկները 3D»  (անգլ. Alvin and the Chipmunks: Chipwrecked), անիմացիոն ֆիլմ, «Էլվինը և բուրունդուկները» և «Էլվինը և բուրունդուկները 2» ֆիլմերի շարունակությունը։ Համաշխարհային շնորհանդեսը կայացել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ։
Սյուժե
Բուրունդուկներ Էլվինը, Սայմոնը և Թեոդորը, ինչպես նաև նրանց ընկերուհիներ Բրիտանին, Ժանեթը և Էլեոնորան Դեյվի հետ շրջագայության ն մեկնում։ Նավարկության ժամանակ Էլվինը և բուրունդուկները թռչում են օդապարիկով։ Դեյվը և իր նախկին պրոդյուսեր Յան Հոուկը թռռչում են նրանց հետևից դելտապլանով և ընկնում են ծովը։ Բուրունդուկները հայտնվում են անմարդաբնակ կղզում։ Այդտեղ են ընկնում նաև Դեյվը և Յանը, ովքեր փնտրում են բուրունդուկներին։ Սայմոնը կրակ է ստանում ակնոցների միջոցով։ Բայց Թեոդորը մարում է կրակը։ Հաջորդ օրը Էլվինը առաջարկում է ուտել ծառի արմատները, բայց Սայմոնը առաջարկում է նորմալ ուտելիք գտնել։ Էլվինը մանգոյի ծառ է գտնում, բայց խառնվում են բուրունդուկները և այստեղ մանգոյի համար կռիվ է առաջանում։ Ապա հայտնվում է Զոուի անունով մի կին, ով ծանոթացնում է բուրունդուկներին իր «ընկերների»՝ նկարված գնդակների հետ։ Բոլորը գնում են Զոուիի հետ ճոպաններով։ Էլեոնորան ոտքի վնասվածք է ստանում, իսկ Սայմոնին կծում է թափառական սարդը, ինչի արդյունքում հաջորդ օրը նա դառնում է «աշխարհի ամենաազդեցիկ բուրունդուկը»՝ զվարճասեր ֆրանսիացի Սիմոնը։ Դա նկատում է Թեոդորը և գնում է նրա հետ։ Էլվիը գտնում Է նրանց, երբ Սիմոնը ցատկում է ճոպանների վրա։ Հետո Սիմոնը սիրահարվում է Ժանեթին։ Նա հանում է ոսկե ապարանջան քարանձավից և նվիրում է նրան, իսկ երեկոյան նրանք պարում են անձրևի տակ։
Զոուին իրականում է ընկել էր գանձերի կղզի, որոնք գտավ Սիմոնը։ Հաջորդ առավոտյան Էլվինը մտածում է, որ եթե նա ամենազվարճալին չէ, ապա կարող է դառնալ ամենապատասխանատուն։ Նրանք Բրիտանիի հետ ապաստան են կառուցում, բայց այդ ժամանակ «արթնանում է» հրաբուխը։ Թեոդորը և Սիմոնը գտնում են Դեյվին և Յանին, և նրանք միասին լաստանավ են պատրաստում։ Բայց Զոուին փախցնում է Ժանեթին և ստիպում նրան դուրս հանել գանձերը քարանձավից։ Գտնելով Սիմոնին՝ բոլորը խնդրում են հիշել, թե որտեղ է գտնվել ապարանջանը, բայց Սիմոնը կրկին փոխակերպվել Է Սայմոնի (ով չի հիշում, թե ինչեր է արել Սիմոնը)։ Երբ Ժանեթը հանում է մետաղադրամներ Զոուի համար, Դեյվը և Էլվինը գտնում են նրանց։ Հրաբուխը սկսում է ժայթքել, իսկ Զոուին Ժանեթին կապում է պարանով և ձգում է դեպի իրեն։ Այստեղ հայտնվում է Սայմոնը։ Էլվինը կտրում է պարանը դանակով և նրանք փախչում են։ Բայց Դեյվը ընկնում է փայտե կամրջից և բռնվում է ճյուղից։ Զոուին ուզում է, որ «նա զգա այն, ինչ ինքն է զգացել», բայց Յանն ու Էլվինը խառնվում են և փրկում են Դեյվին։ Բոլորը լողում են լաստանավով և փրկվում են։
Շահույթ
2012 թվականի փետրվարի 27-ին ԱՄՆ-ում ֆիլմը հավաքել է $130 401 325 և $200 900 000 այլ երկրներում։ Այս կերպով ընդհանուր շահույթը կազմել է $331 301 325։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:3D ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Էլվինը և բուրունդուկները ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների մուլտֆիլմեր
Վլադիմիր Մալևսկի
Մալևսկի Վլադիմիր Եվգենևիչ , խորհրդային նկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
1946 թվականի մարտին մոր՝ Ելիզավետա Ֆյոդորովա Զինովևայի (1894-1958) և ավագ քրոջ հետ վերադարձել է Լենինգրադ (հայր Եվգենի Վլադիմիրի Մալևսկին մահացել է 1942 թվականին) և ընդունվել է Գեղարվեստամանկավարժական ուսումնարան, որն ավարտել է 1951 թվականին։ Նույն տարում ընդունվել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտ։ Աշխատել է Ալեքսանդր Զայցևի, Վասիլի Սոկոլովի և Լեոնիդ Խուդյակովի հետ։ 1957 թվականին, գեղանկարչի կոչմամբ, ավարտել է Բորիս Իոգանսոնի անվան արվեստանոցի ինստիտուտը։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Շինհրապարակում» կտավը ։
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո 1958-1960 թվականներին շարունակել է աշխատանքը Բորիս Իոգանսոնի անվան ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի ստեղծագործական արվեստանոցում։ 1957 թվականից մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների։ Նա նկարել է դիմանկարներ, թեմատիկ նկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ։ Նկարչի ստեղծած աշխատանքների թվում են «Քաջվարդեր» (1958), «Ամառային օր» (1961), «1905 թվական» (1967), «Եղրևանի» (1972), «Հեծանվորդներ», «Ռեգատ» (երկուսն էլ 1980) և այլն։
Մալևսկին մահացել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Լենինգրադում կյանքի 56-րդ տարում։
Վ. Ե. Մալևսկու աշխատանքները գտնվում են Ռուսաստանի և արտերկրի թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Օր (Միքելանջելո)
«Օր» (Il Giorno), մարմարե քանդակ, ստեղծել է Միքելանջելոն՝ 1520—1534 թվականներին։ Քանդակը Ջուլիանո Մեդիչիի և Կապելլա Մեդիչիի հիշատակին նվիրված կոմպոզիցիայի մաս է կազմում։
Ստեղծման պատմություն
Միքելանջելոն քանդակի վրա աշխատել է 1520-1534 թվականներին։ Աշխատանքը վերջնական տեսքի է բերվել 1534 թվականին4, երբ Միքելանջոն գնացել է Հռոմ։
Նախապատրաստական մոդել
Պահպանվել է քանդակի կավե թրծած տարբերակը, որը ստեղծվել է մոտավորապես 1524 թվականին։ Կավե տարբերակի մոտ բացակայում է աջ ոտնաթաթը, գլուխը ավարտուն տեսքի է բերված։ Մոդելի դեմքը ամբողջությամբ համապատասխանում է «Հաղթանակի ոգին» քանդակաշարից պարտվողի դեմքին՝ գլխարկի նմանվող խիտ, փարթամ վարսեր, երկար մորուք, լայն քիթ։ Ավարտուն քանդակի համեմատ այս մոդելն առավել մկանուտ է։ Հենց այս տեսքով է այն պատկերվել Տինտորետոյի նկարներում։
Մոդելը պահվում է Հյուսթոնի գեղարվեստի թանգարանում (Հյուսթոն, Տեխաս)։
Նկարագրություն
«Օր» քանդակը մկանուտ, ուժեղ տղամարդու կերպար է։ Ուիլյամ Ուոլլեսի կարծիքով «Օր» քանդակի դեմքը «բարձանում է ուսից այնպես, ինչպես արեգակը հրվանդանի վրա»։ Ըստ Լազարևի՝ քանդակը «հիշեցնում է ուժգին հեղեղ, ակներև են Սիքստինյան կապելլայի տիտանյան կերպարներին նմանությունը»։
Հովարդ Բենջամին Հիբարդը (Howard Benjamin Hibbard), գրել է, որ քանդակը «Բելվեդերյան մարմնաքանդակի մեկ այլ տարբերակ է»։
Ինչպես կապելլայի մյուս քանդակները, «Օրի» աչքերը կույր են․ քանդակագործը դրանք ստեղծել է առանց բիբերի։
Գերմանացի արվեստաբան Հերբերտ ֆոն Այնեմը վկայակոչում է Ֆրիդրիխ Կրիգբաումին, ըստ որի «Օրը», ըստ նախնական մտադրության, պետք է ստեղծվեր առնձնահատուկ գծերով, արևի խույրով։
Կերպարն արվեստի մեջ
Իրվինգ Սթոունի կենսագրական «Տառապանք և զմայլանք» (1961) գրքում գրված է․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆլորենցիա Կատեգորիա:Միքելանջելոյի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Միքելանջելո
Ինստագրամի ամենաշատ հավանում ստացած լուսանկարների ցանկ
Այս ցանկն ընդգրկում է Ինստագրամի թոփ 20 նկարներն ու տեսանյութերը, որոնք ամենաշատ դիտումն ու հավանումն են հավաքել սոցիալական հարթակում։ Ինստագրամում ամենաշատ հավանում հավաքած նկարը ձվի նկար է, որը արժանացել է 54,6 միլիոն հավանման ։ Ձուն բոլոր ժամանակների ամենաշատ հավանում ստացած համացանցային լուսանկարն է տարբեր կայքերում  ։
Ընթացիկ գրառումներ
2019 թվականի հունվարի 4-ին @wold_record_egg ինստագրամյան հաշիվը հրապարակեց ձվի լուսանկարը, որի նպատակն էր գերազանցել Ինստագրամի ամենաշատ հավանում ստացած լուսանկարը (Քայլի Ջենների դստեր լուսանկարը), որը արժանացել էր 18,5 միլիոն հավանման։ Լուսանկարը 2015 թվականի հունիսի 23-ին հրատարակեց Սերգեյ Պլատանովը «Ձվերը մեկուսացված են սպիտակ ֆոնի վրա» վերնագրով։ 2019 թվականի հունվարի 14-ին ձվի գրառումը դարձավ ամենաշատ հավանում ստացած լուսանկարը ինստագրամում, որի համար ձվի հաշվի սեփականատերը գրում է․ «Սա խելագարություն է։ Որքան ժամանակ է կենդանի մնալու»։ Պատասխանը գերազանցեց իր սահմանած ռեկորդին։
Թոփ գրառումներ
Կրիշտիանու Ռոնալդուն ամենաշատն է հայտնվել այս ցուցակում՝ 8 անգամ։ Նրան հաջորդում է Քայլի Ջենները, ով 6 անգամ է հայտնվել ցուցակում։ Մնացածն այս ցուցակում հայտնվել են ընդամենը 1 անգամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համացանց
Անա դե Մենդոսա
Անա դե Մենդոսա, Էբոլիի արքայադուստր (Ana de Mendoza de la Cerda, princesa de Éboli, ), 16-րդ դարի իսպանացի արիսոկրատուհի, որը, չնայած մեկ աչքի բացակայությանը, հայտնի է եղել իր գեղեցկությամբ։ Նրա ճակատագիրը Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլերին ոգեշնչել է «Դոն Կառլոս» դրամայում ստեղծելու նենգ գեղեցկուհու կերպարը, որը պատմական նախատիպի հետ շատ քիչ ընդհանրություններ ունի։
13 տարեկան հասակում նրա ծնողները համաձայնագիր են կնքել, ըստ որի նա պետք է ամուսնանար Իսպանիայի ապագա թագավոր Ֆիլիպ II-ի հովանավորյալ Գոմեշ դե Սիլվայի հետ։ Այդ ամուսնությունից Անա դե Մենդոսան ունեցավ 10 երեխա, որոնցից չորսը մահացան մանուկ հասակում։ 1573 թվականին՝ ամուսնու մահից հետո, նա շարունակեց ակտիվ աշխարհիկ կյանքը պալատում, որտեղ նրա հետաքրքրությունները (ավելի շուտ քաղաքական, քան սիրային) կապված էին թագավորի մտերիմ օգնականներից մեկի՝ Անտոնիո Պերեսի հետ։ Պերեսի հետ մեղադրվելով սպանության մասնակցության մեջ՝ 1579 թվականին ձերբակալվել է։ Սանտորկասի բանտում սկզբնական բանտարկությունից հետո տեղափոխվել է տնային կալանքի Պաստրանայի իր պալատում, որտեղ էլ հիվանդությունից մահացել է։
Ծագում
Անա դե Մենդոսա-ի-դե լա Սերդան սերում է Իսպանիայի հռչակավոր ընտանիքներից մեկից՝ դե Մենդոսա տան մի փոքր գծի հետնորդ կոմս դե Մելիտոյի ընտանիքից, որը խոշոր հողատեր էր Կալաբրիայում։ Հայրական գծով նրա նախապապը Կաստիլիայի ժառանգության պատերազմի (1475-1479) զորապետ և հետագայում Իսպանիայի կաթոլիկ թագավորների մոտ որպես գահերեց եպիսկոպոս ծառայած նշանավոր կարդինալ Մենդոսան էր։ Որպես հոգևորական՝ նա երեխաներ ունենալու իրավունք չուներ, բայց Պեդրո Գոնսալեսը երկու կնոջից 3 որդի է ունեցել։ Նրանք բոլորը 1489 թվականին օրինականացվել էին Հռոմի պապի և Ֆերդինանդ II-ի կողմից։
Կարդինալի երկրորդ որդին՝ Դիեգո Ուրտադոն, երիտասարդ ժամանակ մասնակցել է Գրանադայի պատերազմին (1482-1492), իսկ այնուհետև աչքի է ընկել Իտալական երկրորդ պատերազմի ժամանակ, ինչի համար էլ ստացել է Մելիտո կոմսությունը։ Հետագայում նա զբաղեցրել է տարբեր ղեկավար պաշտոններ և մասնակցել Եղբայրական ապստամբության ճնշմանը (1519-1523)։ Կոմս Մելիտոն ամուսնացել է իր ազգականուհի Անե դե լա Սերդա-ի-Կաստրոյի հետ, որը մարքիզուհի Սանտիլյանայի ծոռնուհին էր և Միեդես դե Ատիենսայի ու Մանդայոնայի ժառանգորդուհին։ Այդ ամուսնությունից նա ունեցել է 8 երեխա, որոնցից երեքը չեն ապրել մինչև պատանեկություն։ 1529 թվականին ամուսիններն իրենց համատեղ սեփականությունը ձևակերպեցին մայորատ (mayorazgo)՝ ներառելով իտալական Դիեգո տիրակալությունը, ինչպես նաև Անեի օժիտը։ 1553 թվականի տվյալներով մայորատը տվեց 22000 դուկատ եկամուտ։
Առաջին դուքս Մելիտոն մահացել է 1536 թվականին և նրա տիտղոսները փոխանցվել են ավագ որդուն՝ Դիեգո Ուրտադո դե Մենդոսա-ի-դե լա Սերդային։ 1538 թվականին նա ամուսնացել է դուքս դե Սիֆուենտեսի դստեր՝ Կատալինա դե Սիլվա-ի-Անդրադայի հետ, վերջինս հոր ունեցվածքի մեծ մասի ժառանգորդն էր։ Չնայած կառավարելու տաղանդի բացակայությանը՝ Դիեգո Ուրտադոն փայլուն կարիերա ունեցավ՝ զբաղեցնելով Արագոնայի փոխարքայի, Իտալական խորհրդի (Consejo de Italia), իսկ այնուհետև Կատալոնիայի փոխարքայի (Virrey de Cataluña) պաշտոնները։ 1555 թվականին Կառլոս V կայսրը նրա տիտղոսները բարձրացրեց Ֆրանկավիլիայի հերցոգի, Ալգեսիլիայի դքսի և Իսպանիայի կոմսի։ Նրա կինը՝ Կատալինա դե Սիլվան, հայտնի էր իր կրթվածությամբ, նրա գրադարանում հաշվում էին 3000-ից ավելի գիրք, բանաստեղծ և մարդասեր Ալվար Գոմես դե Կաստրոն նրան անմահացրել է «Պայծառ մտածմունք» (La Clárida) անունով։
Մանկություն
Իր ծնողների միակ աղջիկն այդ ամուսնությունից ՝ ապագա Էբոլիի արքայադուստրը, ծնվել է 1540 թվականի հունիսին Սիֆուենտեսի քաղաքային ամրոցում և կնքվել է հունիսի 29-ին, որի մասին գրություն է պահպանվել սուրբ Սալվատորի եկեղեցու ծխական գրքում։ Անայի ծնողներն ամուսնության մեջ երջանիկ չէին։ Կատալինան այն ներկայացրել է որպես «նահատակության 18 տարիներ», իսկ Դիեգոն դավաճանում էր կնոջը։ 1557-1564 թվականներին ամուսիններն ապրում էին առանձին, իսկ Անան ապրում էր մոր հետ։ Անայի հարաբերությունները հոր հետ, որ սկզբում սիրո և ատելության խառնուրդ էր, ժամանակի ընթացքում վերածվեց հոր նկատմամբ լիակատար արհամարհանքի։
Էբոլիի արքայադստեր մանկության մասին շատ քիչ բան է հայտնի, քանի որ այդ շրջանին վերաբերող ոչ մի փաստաթուղթ չի պահպանվել։ Աղբյուրները հայտնում են, որ նրա մանկությունն անցել է մայրական գծով պապի մոտ՝ Սուֆուենտեսում և Ալկալա-դե-Էնարեսում։ Այս հաղորդագրությունը բավականին կասկածելի է, քանի որ Անայի ծննդյան պահին Սուֆենտեսի 4-րդ կոմսի կինն արդեն մահացած էր, և կոմսը կատարում էր Կառլ I-ի դուստրերի դաստիարակության պարտականությունները, նա մահացել է, երբ թոռնուհին 5 տարեկան էր։ Համաձայն բոլոր աղբյուրների՝ Անան քմահաճ երեխա էր, սակայն կոնկրետ օրինակներով այդ պնդումները չեն հաստատվում, բացառությամբ խելահաս տարիքում նրա կամակոր վարքի մասին հղումների։
Բացի այդ, ոչ մի աղբյուրում չի ասվում, թե նա ինչ պատճառով է կորցրել աչքը։ Փաստաթղթային ապացույց չունեցող, բայց լայնորեն տարածված տարբերակն այն է, որ դա եղել է սուսերամարտի դասի ժամանակ սուսերի հարվածից ։
Ամուսնություն
Անային վերաբերող առաջին հայտնի փաստաթուղթը 1553 թվականի ապրիլի 18-ի ամուսնական պայմանագիրն է, ըստ որի՝ Անան այն ստորագրելուց երկու տարի անց պետք է ամուսնանար 36-ամյա Ռույ Գոմես դե Սիլվայի հետ (1516-1573)։ Ռույ Գոմեսը սերում էր պորտուգալական աննշան տոհմից, 1526 թվականին նա՝ որպես Իզաբելլա Պորտուգալացի կայսրուհու դրանիկ, տեղափոխվել է Իսպանիա և շուտով դարձել Ֆիլիպ II-ի մտերիմ ընկերը, միակ մարդը, որն ապագա թագավորի հետ ամեն օր խոսելու հնարավորություն ուներ։ Պայմանագրի առաջին տողերը հստակ ցույց են տալիս, որ հենց արքայազն է եղել այդ ամուսնության նախաձեռնողը։
Ինչը մեր պարոն արքայազն ու կոմս և Մելիտոյի կոմսուհին հաստատում և վճռում են նորին պալատական մեծություն Ռույ Գոմես դե Սիլվայի և կոմսի դուստր օրիորդ Անա դե Մենդոսայի ամուսնության վերաբերյալ։
Համաձայն Ֆիլիպի և հարսնացուի ծնողների միջև կնքված պայմանագրի՝ արքայազնը նորապսակներին խոստացել էր տարեկան վճարել 6000 դուկատ։ Այդ գումարը նրանց պետք է վճարվեր ցմահ՝ սկսած ամուսնության պահից։ Ենթադրվում էր, որ Անան ժառանգելու է Մելիտո կոմսությունը, իսկ երբ դա տեղի կունենար, թագավորն ամուսիններին նվեր կաներ, ինչը կմիացվեր մայորատին։ Պայմանագրում նշվում էր, որ եթե ամուսինները երեխա չունենան, և Ռույը մահանա առաջինը, Անան կշարունակի ստանալ նշված գումարն ու կկարողանա այն կտակել հաջորդ ամուսնությունից ծնված երեխաներին, և միայն այն դեպքում վճարումը կդադարեցվի, երբ նա մահանա առանց երեխաներ ունենալու։ Ռույ Գոմեսի ամուսնալուծության դեպքում պետք է վճարվեր 6000 դուկատը։ Հաշվի էր առնված նաև այն հանգամանքը, որ նրա ծնողների համար կարող էր հայտնվել արու ժառանգ, ինչն անհնարին կդարձներ Անայի կողմից մայորատի ժառանգումը։ Այդ դեպքում նրա հայրը պարտավոր էր նրան վճարել 100000 դուկատ, որն ամենամյա վճարման հետ կարող էր դառնալ նոր մայորատի ձևավորման հիմք։ Ռույն էլ իր կողմից պարտավորվում էր հարսնացուին արրաս վճարել 10000 դուկատ գումար։
Բացի այն, որ իշխանը հանդես է եկել որպես այդ պայմանագրի մի կողմ և խոստացել կատարել ամենամյա վճարումներ, նա կատարել է աննախադեպ քայլ՝ Էլ-Պարդոյի իր որսորդական ոստանից գալով Ալկալա-դե-Էնարեսե, որպեսզի որպես փեսայի վկա մասնակցի նշանադրության արարողությանը։ Դրա ոչ սովորական լինելը հաստատում է Կառլ I-ի քարտողար Խուան դե Սամանոյի գրությունը՝ հասցեագրված Ֆրանցիսկո դե Էրազոյին։ Այդ գրության մեջ հաղորդվում է արքայազնի գործողությունների և ցուցաբերած ողորմության մասին, որոնք այնպիսին են, «որ Նորին մեծությունը այդպիսի բան չի արել ոչ մի հովանավորյալի համար»։ Այդ նամակագրության մեջ առաջին անգամ հանդիպում է Անայի արտաքինի նկարագրությունը․ «»։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Ռույ Գոմեսի երկարաժամկետ հեռանկարային դիրքը հաստատուն չէր և պալատում նա պաշտոնական ոչ մի դիրք չէր զբաղեցնում, իսկ Մենդոսա ընտանիքի կարծիքով ամուսնությունը մեզալյանս էր, այդ պայմանագրի կնքումը կոմս Մելիտոյի համար ձեռնտու էր։ 1550-ական թվականների սկզբին դատական գործընթացները, որոնք 1536 թվականին Մելիտոյի 2-րդ կոմսը 1-ին կոմսի մահից հետո վարում էր իր մոր և եղբոր հետ, նրա համար անհաջող եղան։ Սակայն 1553 թվականի հոկտեմբերի 8-ին դատարանը որոշում ընդունեց նրա օգտին, վերջնականապես հեռացրեց Դիեգո Ուրտադոյի սեփականությանը սպառնացող վտանգը, իսկ 1554 թվականի ապրիլին նա Ֆիլիպի կողմից նշանակվեց Արագոնի փոխարքա։ Չնայած համաձայնագրով սահմանափակվում էին Ռույ դե Սիլվայի իրավունքները, և նույնիսկ նրա երեխաների ազգանունը պետք է «Մենդոսա-ի-Սիլվա» լիներ, բայց ամուսնության շնորհիվ նա դարձավ «Մենդոսա ընտանիքի քաղաքական ղեկավար»։ Ֆիլիպին այդ իրադարձությունը, բացի իր հովանավորյալին ցուցաբերած բարերությունից, հազիվ այլ օգուտ բերեր։
Ամուսնությունը կայացավ 1555 թվականին Սարագոսայում, փեսան բացակայում էր, քանի որ Ֆիլիպ II-ին ուղեկցում էր Անգլիա կատարած ուղևորության ժամանակ, որտեղ թագավորն ամուսնացավ Մարիա I-ի հետ։ Դրանից հետո Ռույ Գոմեսը Ֆլանդրիայում թագավորին ուղեկցում էր ևս 4 տարի։ Ամուսնությունը վերջնականապես հաստատվեց 1557 թվականին՝ Անայի՝ ամուսնու մոտ եղած ժամանակ։
Թերեզա Ավիլացու հետ կոնֆլիկտ
Էբոլի ամուսինները, ոգեշնչվելով Ելիզավետա Վալուգայի և Խուանա Ավստրիացու օրինակով, հատկապես նրանց՝ կանացի վանքեր կառուցելու և աջակցելու խանդավառությամբ, աշխուժացրին քաղաքի կրոնական կյանքը։ Երկուսն էլ խորապես տոգորված էին հակառեֆորմացիոն գաղափարներով՝ Պաստրանայում և Գվադալախարայի այլ քաղաքներում հիմնելով վանքեր ու քոլեջներ։ Նրանց կողմից ընդլայնված ծխական եկեղեցին տվեց 48 պերեբենդա եկամուտ, ինչը կբավականացներ մայր տաճարին։ Նրանց կողմից Պաստրանայում նաև կառուցվեց ֆրանցիսկյան միաբանության և երկու եկեղեցի Բոբիկ կարմելիտների միաբանության համար։
Ամուսնու մահից հետո հղի Անան մոր հետ գնաց կարմելիտների վանք՝ այն ուղեկցելով իր կրոնական պոռթկումների ցուցադրությամբ։ Լսելով այդ պլանների մասին՝ մայրապետը բացականչեց․ «Արքայադուստր-միանձնուհի՜։ Վերջ այս տանը»։ Բացի վիշտն ու հուսահատությունը, վանք հեռանալը կարող էր և պարտատերերի ճնշումներից խուսափելու միջոց լինել․ նրա հանգուցյալ ամուսնու տարածքային ձեռքբերումները հիմնականում կատարվում էին պարտավորագրերի միջոցով։ Արքայադստեր կյանքի ոճը, որը նա որոշել էր շարունակել վանքում, անհամատեղելի էր կարմելիտների սովորությունների հետ, ինչը չէր կարող կոնֆլիկտ չառաջացնել մայրապետի հետ։ Իր հետ տանելով իր աղախիններին՝ արքայադուստրը միանգամից հայտարարեց, որ այս աշխարհում ինքը հնազանդվել է միայն մեկ մարդու՝ իր հանգուցյալ ամուսնուն, և մայրապետը խելագարվել է, եթե մտածում է, որ ինքը կլսի նրան։ Մի անգամ նա որոշեց իր աղախիններից մեկի հետ ապրել այգու տնակում, բայց շուտով վերադարձավ պալատ։ Վանական կենսաձևը, որի հիմնական սկզբունքը համարվում էր լռության մեջ աղոթելը, շատ էր խանգարում արքայադստեր այցելուներին, նրա աղախիններն սովորություն ունեին ճաշել միանձնուհիների հետ և խոսել բոլոր նրանց հետ, ում հետ ցանկանում էին։ Պաստրանայի քաղաքային խորհուրդը երկու անգամ դիմեց թագավորին՝ խնդրելով արքայադստերը վերադարձնել քաղաքի կառավարման գործին։ 1573 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Ֆիլիպ II-ը Անային կարգադրեց լքել վանքը և ստանձնել վարչական պարտականություններն ու զբաղվել երեխաների դաստիարակությամբ։ Ի պատասխան՝ նա հայտարարեց, որ մտադրություն ունի վանքում մնալ մինչև իր կյանքի վերջը, պատասխանը ստորագրել էր համաձայն կարմելիտների սովորության՝ «Անա Մայր Աստվածածին» (Ana de Madre de Dios)։ Արդյունքում Անան վանքում մնաց մինչև 1574 թվականի ապրիլը, երբ Թերեզա Ավիլացին իր համայնքին տեղափոխեց Սեգովիա՝ հրաժարվելով պայքարել իր հովանավորուհու դեմ։
Դրանից սաստիկ զայրացած արքայադուստրը որոշեց վրեժխնդիր լինել Թերեզայից՝ ինկվիզիցիայի ուղարկելով Թերեզայի ձեռագիր ինքնակենսագրությունը (Vida de Santa Teresa de Jesús), պնդելով, որ գիրքը պարունակում է տեսիլքների, վտանգավոր գիտնականների, բացահայտումների նկարագրություններ։ Գիրքն ուղարկվեց դոմինիկյան 2 վանականների կողմից ուսումնասիրության, որոնցից մեկը, ապագա սրբի կողմնակիցը դուրս եկավ, և միջադեպը հետևանքներ չունեցավ։
Հարաբերություններն Անտոնիո Պերեսի հետ
1577 թվականին Ֆիլիպ II-ը պահանաջեց Անայի ներկայությունը պալատում, ինչն արքայադստերը հնարավորություն տվեց ավելի շատ ուշադրություն դարձնել իր երեխաների կրթությանն ու գործերի կառավարմանը։ Մադրիդում նա ծանոթացավ թագավորի քարտողար Անտոնիո Պերեսի՝ իր հանգուցյալ ամուսնու հովանավորյալ, զինակից, հնարավոր է նաև ապօրինի որդու հետ։ Անտոնիոն մանկուց դաստիարակվել է Ռույ Գոմեսի տանը՝ որպես նրա հնարավոր ժառանգորդ։ Էբոլիի արքայազնի մահից հետո Պերեսն զբաղեցրեց արքայական հովանավորյալի տեղը և մարքիզ դե լոս Վելեսի հետ դարձավ պալատի կռիվներին չմասնակցող կուսակցությունների լիդերներից։
Ֆիլիպ II-ն իր հովանավորյալների հետ հարաբերություններում այնպիսի քաղաքականություն էր վարում, որ խուսափեր նրանցից մեկի հետ այդ կապի չափից դուրս ամրապնդումից։ 1573 թվականին նա իր քարտողար նշանակեց Մատեո Վասկեսին, որի հետ Պերեսը հենց սկզբից հարաբերություններ չուներ։ Վերադառնալով պալատ և աջակցության կարիք ունենալով՝ Անան, ի դեմս Անտոնիոյի, գտավ իր միակ դաշնակցին։ Անան նրան նվիրում էր թանկագին նվերներ, իսկ Անտոնիոյի մեջ ի հայտ եկավ շքեղության նկատմամբ հակում, որը բավարարելու համար հարկ էր լինում կաշառք վերցնել։ 1578 թվականին Ֆիլիպ II-ը քաղաքական պատճառներով փորձում էր վերացնել Խուան դե Էսկոբեդոյին՝ իր խորթ եղբայր Խուան Ավստրիացու քարտողարին։ Այդ նուրբ հանձնարարության կատարումը վստահվեց Պերեսին։ Մարտի սկզբին Պերեսը Խուանին թունավորելու երկու անհաջող փորձ կատարեց, որից հետո փորձում էր Ֆիլիպից ստանալ ապագա հանցագործությանը մասնակցելու ավելի ծանրակշիռ վավերացում։ Մի քանի առարկություններից հետո թագավորը ներգրավվեց մարքիզ Վելեսի օպերացիայի մեջ։ 1578 թվականի մարտի 31-ին Էսկոբեդոյին սպանեց վարձու մարդասպանը, և հասարակական կարծիքը այդ դեպքը կապեց այն բանի հետ, որ սպանվածը Պերեսի և Էբոլիի արքայադստեր կապի անհաշտ հակառակորդն էր։ Դա հաստատում են նաև Պերեսի հուշագրությունները, որոնցից հայտնի է դառնում, որ 1578 թվականի հունվարին Էսկոբեդոն կշտամբել է Էբոլիի արքայադստերը։
Չնայած ալիբիի առկայությանը (Պերեսը մինչև ապրիլի 2-ը գտնվում էր Ալակալայում)՝ տարածվեցին սպանության մեջ նրա մասնակցության մասին լուրերը։ Մարքիզ Վելեսի սպանությունը թագավորի հովանավորյալին զրկեց ուժեղ պաշտպանից։ Զգալով իր դրությանն սպառնացող վտանգը՝ Անտոնիոն փորձում էր հրաժարական տալ, սակայն թագավորը կանգնեցրեց նրան։ Թագավորը նաև խանգարեց Պերեսի՝ պալատում Էբոլիի արքայադստեր անունը պաշտպանելու փորձերը, դրա փոխարեն նրան ուղարկեց Կաստիլիայի խորհրդի ղեկավար Անտոնիո Պասոսի մոտ։ Վերջինս, հրավիրելով սպանվածի որդուն՝ Պեդրո Էսկոբեդոյին, համոզիչ ճառ արտասանեց նրա հոր սպանության գործում Պերեսի և Էբոլիի արքայադստեր անմեղության մասին։ Էսկոբեդոն այդ բացատրությունն ընդունեց որպես մեղադրանք, սակայն Մատեո Վասկեսը, օգտվելով հանգուցյալի հետ ունեցած հեռավոր ազգակցականությունից, վերսկսեց գրոհը։ Լրտեսների բանակի օգնությամբ նա թագավորի մոտ անվստահություն առաջացրեց իր հովանավորյալի նկատմամբ։ Պահպանվել են արքայադստեր անընթեռնելի, քերականական սխալներով գրությունները թագավորին, որոնցով նա թագավորին խնդրում էր պատժել Վասկեսին, որին նա անվանում էր «»։ Փորձելով ժամանակ շահել՝ թագավորը քահանա Դիեգո դե Չավեսին խնդրեց դառնալ միջնորդ 2 կուսակցությունների միջև։
Ձերբակալություն և մահ
Ձերբակալությունից անմիջապես հետո Էբոլիի արքայադուստրը գտնվում էր Պինտո բերդում, իսկ 1580 թվականի փետրվարից պատիժը կրում էր Սանտորկասայի բերդում, որից հետո՝ 1581 թվականի փետրվարին, տեղափոխվել է Պաստրանայի իր պալատ։ Այնտեղ նա վերսկսեց իր հարաբերությունները Պերեսի հետ, որը ապաստան էր գտել Արագոնում և իր գործն այնքան անպատասխանատվությամբ էր վարում, որ թագավորն ստիպված եղավ հատուկ խորհուրդ նշանակել նրա սեփականության մասին հոգ տանելու համար։ Բազմիցս նրան այցելեց Թերեզայի պատվիրակը՝ նրան մխիթարելու համար։ Նրան պահում էին այնքան խստականոն, որ նույնիսկ ալկալդ պարոն Ալոնզո դել Կաստիլոն, որին հանձնարարված էր հսկել Անային, նրան վերաբերվում էր այնպես, ինչպես հատուկ աստիճանավորի հետ, որը հանգամանորեն վարում էր այդ զրույցի արձանագրությունները։ Այդ արձանագրությունները պահպանվել են (Autos del escribano Torrontero) ։
Անա դե Մենդոսան մահացավ 51 տարեկան հասակում հիվանդությունից՝ հրաժարվելով ընդունել իրեն բուժզննելու համար պալատ եկած բժշկին։
Գրականության մեջ
Իսպանական արքունիքի բարքերի նկարագրությանը նվիրված գեղարվեստական առաջին ստեղծագործություններից մեկը՝ Մադամ դ'Օնուայի «Գրառումներ Իսպանիա կատարած ճանապարհորդության մասին» երկը, հաստատում է, որ ընդհանուր ճանաչում գտած փաստ էր համարվում Անայի և Ֆիլիպ II-ի միջև սիրային կապի առկայության մասին կարծիքը, ինչը և դարձել է վերջինիս զայրույթի պատճառը, երբ Պերեսի հետ կապը հայտնի է դարձել։ Երևակայության, լեգենդի և փաստերի խառնուրդը հիմք է ծառայել Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Դոն Կարլոս» դրամայի և դրա հիման վրա Վերդիի կողմից ստեղծված օպերայի համար։ Էդուարդո Մարկինայի «La alcaldesa de Pastrana» վեպում (1911) արքայադուստրը ներկայացնում է անսկզբունքային կնոջ։ Ավելի բարդ և ընդհանուր առմամբ դրական կերպար է առաջարկված Քեյթ Օ'Բրայենի «That Lady» վեպում (1946), որի հիման վրա գրված համանուն պիեսը հաջողություններ է ունեցել Բրոդվեյում, և որն ընկած է Տերենսա Յանգի համանուն ֆիլմի (1955, գլխավոր դերում՝ Օլիվիա դե Հևիլլենդ) հիմքում։
Կինոյում
«Դավադրություն Էսկորիալում» ( La conjura de El Escorial, 2008) ֆիլմում Անա դե Մենդոսայի դերը կատարում է Ջուլիա Օրմոնդը։
Օպերայում
Վերդիի օպերայում Էբոլիի արքայադստեր դերերգը կատարում են Հելենա Մոջեսկան (1870-1876), Գերտրուդա Ռյունգերը , Զառա Դոլուխանովան , Օլգա Բորոդինան ։
Բացի այդ, արքայադստեր դերը տարբեր տարիներին կատարել են Էդանա Ռոմնին (1954), Ռոզել Շեֆերը (1957), Դենիզ դե Վեերդտը (1960), Յուդիտ Հոլցմայստերը (1961), Ռութ-Մարիա Կուբիչեկը (1963), Կիթթի Կուրբուան (1973), Պատրիսիա Ադրիանին (1984), Մարլիս Դիշը (1984), Ռենան Դեմիրկան (1984), Քրիստիանա ֆոն Պյոլնիցը (2005), Ջուլիա Օրմոնդը (La Conjura de El Escorial, 2008), Բելեն Ռուեդան (2010) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թագավորների սիրուհիներ Կատեգորիա:Իսպանիայի կին քաղաքական գործիչներ
(8727) 1996 VZ7
(8727) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի նոյեմբերի 3-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,314348 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0204 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6083 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1286 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279937 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,17° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ական (լեզու)
Ական (թվա-ֆանտի), ականական լեզուներից և ականների լեզուներից մեկն է։ Տարածված է կենտրոնական և հարավային Գանայում, նաև Կոտ դ'Իվուարի արևելքում։ Խոսողների թիվը ավելի քան 7 միլիոն մարդ է (գնահատում, 1995 թ.)։
Ականը պատկանում է քվա լեզուների կենտրոնական խմբի թանո ճյուղին, որտեղ աբրոնի հետ միասին կապված էր ականական ենթախմբի հետ (այդ թվում վասան)։ Ականը իր բարբառով կապված է, բաղկացած Ֆանտիի (մֆանտսե) և թվայի (տվի) բարբառների հետ, որոնք հաճախ համարվում է որպես առանձին լեզուներ։ Վերջինս ներառում է՝ ակվապիմը (իրականում Թվա; ակուպեմ) ակեմ, ասանտե, ասեն, ահաֆոն և դանկիրա քվավու, ֆանտիից՝ աբուրա-ֆանտի, ագոն, անոմաբո-ֆանտի և գոմա բարբառները։
Ըստ Ականի ուղղագրական հանձնաժողովի ականն ունի 20, 000 բառ։ Ադինկրայում կան հին նշան-իդեոգրամներ։
Գիրը
Այբուբենը հիմնված է լատինական գրերի վրա։ 1978 թ. որոշում ընդունվեց որ, աքաներենի ուղղագրությունը պետք է ունենա երեք հիմնական բարբառներ (ակվապիմ, աշանտի և ֆանտի) որոնք դեռ օգտագործում են իրենց սեփական գրավոր չափանիշները։
(284) Ամալիա
(284) Ամալիա (Amalia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1889 թվականի մայիսի 29-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,35826 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8328 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8837 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ամալիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,832 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272155 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,06° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1889 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Օգյուստ Շառլուայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ական (լեզու)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գանայի լեզուներ Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի լեզուներ
Գեղարդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Գեղարդ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 171 հուշարձան (29 միավոր)։
Սպիտակ տուն (այլ կիրառումներ)
Սպիտակ տուն անվանումն են կրում.
Գեղարդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Չեռնոգորիայի փոստ
Պատմություն
Հանրային փոստը Չեռնոգորիայում հայտնվել է 1841 թ-ին։ Առաջին փոստային նամականիշը թողարկվել է 1874 թվականին։ Չեռնոգորիան երկրորդ անգամ դարձել է Համաշխարհային փոստային միության անդամ 2006 թվականի հուլիսի 26-ին ։
1998 թ. դեկտեմբերի 31-ին Չեռնոգորիայի պետական փոստա-հեռագրա-հեռախոսային վարչությունը PTT Montenegro բաժանվել է երկու ինքնուրույն կազմակերպությունների՝ հեռակապի ոլորտում աշխատող Crnogorski Telekom («Չեռնոգորսկի տելեկոմ») ընկերության և փոստային կապի ոլորտում գործող Pošta Crne Gore («Չեռնոգորիայի փոստ») ընկերության ։
Կազմակերպական կառուցվածք
Ընկերությունը կառավարում են տնօրենների խորհուրդը և գործադիր տնօրենը իր տեղակալի հետ միասին։ Ընկերության կազմակերպական կառուցվածքի մեջ մտնում են. ։
Շտաբ կայան
Ընկերության գլխավոր վարչությունը գտնվում է հետևյալ հասցեում. ։ Pošta Crne Gore
Ulica Slobode broj 1
81 000 Podgorica