cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրուֆալո (ֆիլմ)
Սյուժե
Ոչ սաղարթախիտ անտառում, կարմրագույն սկյուռ մայրիկը գտնում է գետնանուշ։ Նրա երեխաները խաղալու ժամանակ հանկարծ լսում են բվի ձայնը։ Մայրիկ սկյուռին հաջողվում է դիմակայել բվին, բայց երեխաները պնդում են մայրիկին իրենց համար պատմություն պատմել։ Ուստի նա սկսում է պատմել մի մկան մասին, ով զբոսնում էր մի գեղատեսիլ անտառով։ Նա փորձում է ուտելու համար գետնանուշ գտնել, բայց նրան չի հաջողվում նույնիսկ մեկը գտնել։ Նա որոշում է ուղևորվել անտառի խորքերը գետնանուշի ծառի որոնումներ իրականացնելու համար։ Հանկարծակի բախվում է երեք գիշատիչ կենդանիների, որոնք բոլորն էլ նրան ուտե են ուզում։ Սկզբում աղվեսը, այնուհետև բուն, իսկ հետո՝ օձը։ Քաջ մկանն օգնության է հասնում իր հնարամտությունը։ Նա ստում է բոլորին ասելով, որ հանդիպում ունի մի սարսափելի հրեշի հետ (իր երևակայական հերոսին անվանելով Գրուֆալո) և ասում է որ իր սիրելի ուտելիքն այն կենդանին է, որի հետ նա այդ պահին խոսում էր և որ նա հանդիպում էր Գրուֆալոյին հենց իրենց գտնվելու վայրում։ Գիշատիչներից յուրաքանչյուրը վախենում է և փախչում։
Մուկն ինքն իրենից գոհ քայլում է, մինչ հանկարծակի դեմ առ դեմ բախվում է իրական Գրուֆալոյի հետ, որը ճիշտ այնպիսի կերպարանք ուներ, ոնց նկարագրել էր մուկը։ Մուկն ասում է, որ բոլորն անտառում իրենից վախենում են՝ առաջարկելով շրջայց կատարել անտառում և համոզվել այդ փաստի մեջ։ Երբ նրանք ճանապարհին հանդիպում են կենդանիների, Գրուֆալոյի ներկայությունը վախեցնում է նրանց։ Գրուֆալոն հավատում է, որ նրանք վախենում են մկից։ Մկան փորը սկսում է ձայներ արձակել և նա ասում է, որ իր սիրելի ուտելիքը Գրուֆալոյի աղացած միսն է, որը ստիպում է Գրուֆալոյին մազապուրծ փախչել։ Վերջապես մկանը հաջողվում է գետնանուշ գտնել և ուտել հանդարտության մեջ, չնայած նա այդպես էլ չի ուղևորվել դեպի գետնանուշի ծառը։
Երբ մայր սկյուռն ավարտում է իր պատմությունը, սկսում է ձյուն տեղալ։
Արտադրանք
Գրուֆալո գիրքը՝ գրված Յուլիա Դոնալդսոնի և նկարազարդված Աքսել Սկեֆֆլերի կողմից, հրատարակվել է 1999 թվականին, որից վաճառվել է շուրջ 5 միլիոն օրինակ ամբողջ աշխարհում:2009 թվականին BBC ռադիոյով գիրքն արժանացել է «Լավագույն հեքիաթ քնելուց առաջ կարդալու համար» կոչմանը ։ Գրքի հիման վրա նկարահանվել է 24 րոպեանոց մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը ցուցադրվել է Մեծ Բրիտանիայի BBC One հեռուստաալիքով 2009 դեկտեմբերի 25-ին։ Ֆիլմը 2011 հունվարի 25-ին արժանացել է Օսկարի լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմի համար։ Այն նաև 2010 թվականին առաջադրվել է BAFTA մրցանակին արժանանալու համար։
Ֆիլմը ցուցադրվել է ամբողջ աշխարհում, այդ թվում և գերմանական ZDF հեռուստաալիքով։ Ֆիլմը 2010 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ցուցադրվել է հեռուստացույցով ԱՄՆ-ի Freeform հեռուստաալիքով իր ամանորյա 25 օր ցուցադրող հատուկ թողարկումների ժամանակ ։ Այն նաև ցուցադրվել է կանադական YTV հեռուստաալիքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2009 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Իրմա (փոթորիկ)
«Իրմա (փոթորիկ)» (Hurricane Irma)- հզոր ատլանտյան արևադարձային ցիկլոն 5-րդ մակարդակի։ Ատլանտյան օվկիանոսի արևելյան հատվածում ձևավորված  առաջին հզոր փոթորիկն է «Ջուլիա» 2010-ից հետո և երկրորդ հզոր ատլանտյան փոթորիկը 2017 թվականի։ Ամենահզոր փոթորիկն է վերջին տասնամյակի և 5-րդ մակարդակի ամենաերկարատև փոթորիկն է դիտարկումների ողջ պատմության ընթացքում։
Իրման «Կաբո Վերդե» փոթորկի տեսակ է , որը ձևավորվել է 2017 թվականի օգոստոսի 30-ին Կաբո Վերդե կղզու մոտակայքում, Աֆրիկայի  արևմտյան մասից ուժեղ արևադարձային ալիքի դուրս գալու ժամանակ։ Բարենպաստ պայմանների շնորհիվ, փոթորիկը ձևավորման պահից 24 ժամ անց հասել  է 2-րդ մակարդակի։ Ըստ  ԶԼՄ-ների  ալիքների բարձրությունը  հասել է 9 մետրի, իսկ փոթորիկը շարժվել է  250 կմ/ժամ արագությամբ ։
Սեպտեմբերի 5-ին Իրման հասավ 5-րդ մակարդակի՝ քամու արագությունը հասնելով 295 կմ/ժ-ի, իսկ ճնշման արագությունը` 360 կմ / ժ-ի)։
Շարժման հետագիծն ու հետևանքները
Փոթորիկն առաջացրել է ավերածություններ Բարբուդա, Սուրբ Բարդուղիմեոս, Սեն-Մարտեն, Անգիլիա, Վիրջինյան, Թերքս և Քայքոս կղզիներում և Բահամյան Կղզիների հարավային մասում ։ Բարբուդա և Սեն-Մարտեն կղզիներում փոթորիկը քանդել և վնասել է շենքերի 90%-ը, բնակիչների կեսից ավելին մնացել են անօթևան։ Ավերվել է  Սեն-Մարտեն կղզու նիդեռլանդական տարածքի Արքայադուստր Յուլիանայի  անվան միջազգային օդանավակայանը ։ Սեպտեմբերի 8-ի լույս 9-ի գիշերը փոթորիկը հասել է Կուբայի ափերին, ինչի հետևանքով զոհվել են 21 մարդ ։ Ջրի տակ են անցել Հավանայի Մալեկոն առափնյակը և ափի  երկայնքով բազմաթիվ  փողոցներ։ Որոշ շրջաններում  մարդիկ շարժվել  են մինչև գոտկատեղերը կամ նույնիսկ մինչև կրծքները հասնող ջրի միջով։  Փոթորիկի ուժը նվազել է  երրորդ մակարդակի, սակայն հետագայում այն կրկին բարձրացել է, հասնելով 4-րդ մակարդակի։
Ֆլորիդա
Սեպտեմբերի 8-ին Ֆլորիդայի նահանագապետ Ռիք Սքոթը մամուլի ասուլիսի ժամանակ հայտարարել է 5,6 միլիոն մարդ էվակուացիայի մասին։ Սեպտեմբերի 10-ի առավոտյան փոթորիկը հասել է Ֆլորիդա։ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը «Իրմա» փոթորկին «հսկա հրեշ» է անվանել, իսկ Ֆլորիդա նահանգը հայտարարել է  աղետի գոտի Սեպտեմբերի 10-11-ը փոթորիկ է մոտեցել է Ֆլորիդայի արևմտյան ափին և ուժեղ հարևված հասցրել  Ֆլորիդա Կիս կղզեխմբին և ջրհեղեղներ առաջացրել Մայամիում և այլ քաղաքներում։ Նրա ուժը 4-րդ մակարդակից իջել է և հասել 1-ին մակարդակի։
Սեպտեմբերի 20-ի դրությամբ փոթորկից զոհվել են 102 մարդ    ։
Կույվիվայամ
Կույվիվայամ (Куйвиваям), գետ Ռուսաստանում,Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևմտյան մասում։ Գետի երկարությունը 187 կմ է։ Հոսում է Պենժինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Օխոտի ծով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տրնավա
Տրնավա (Trnava, Tyrnau, Nagyszombat), քաղաք Արևմտյան Սլովակիայում՝ 47 կմ Բրատիսլավայից հյուսիս-արևելք, Տրնավկա գետի ափին։ Այն մի երկրամասի (Տրնավայի երկրամաս) և շրջանի (Տրնավայի շրջան) կենտրոնն է։ Այն հռոմեական կաթոլիկ արքեպիսկոպոսի նստավայրն է (1541–1820 թվականներին և 1977 թվականից հետո)։ Քաղաքն ունի պատմական կենտրոն։ Իր քաղաքի պատերի ներսում գտնվող բազմաթիվ եկեղեցիների շնորհիվ Տրնավան հաճախ կոչվում է «պարվա Ռոմա», այսինքն՝ «փոքր Հռոմ», կամ ավելի շուտ՝ «սլովակական Հռոմ»։
Անվանումներ և ստուգաբանություն
Քաղաքի անվանումը գալիս է Տրնավա առվի անունից։ Դա գալիս է հին սլավոներեն/սլովակերեն tŕň (փուշ) բառից, որը բնութագրեց տարածաշրջանում գետերի ափերը։ Կենտրոնական Եվրոպայի շատ քաղաքներ ունեն նմանատիպ ստուգաբանություն, ներառյալ Սլովակիայի Տրնովոն, ինչպես նաև՝ Տարնուվ (Լեհաստան), Տարնով (Գերմանիա), Վելիկո Տիռնովո (Բուլղարիա), Տրնավակ (Սերբիա) և Տիրնավոս (Հունաստան) քաղաքները։ Հունգարերենով սկզբնական անունը աստիճանաբար դարձավ «Տիրնա», որն ազդել է նաև ավելի ուշ գերմանական և լատինական ձևերի վրա ։
Երբ այն վերածվեց կարևոր առևտրային քաղաքի, այն ստացել է հունգարական Szombathely անունը, վկայակոչելով շաբաթական շուկայի տոնավաճառներին կայացած շաբաթ օրերին (szombat) անցկացվող ամենշաբաթյա տոնավաճառներին։ Այնուամենայնիվ, այս անունը օգտագործվել է միայն թագավորական պալատի կողմից, ինչպես նշվում է մոնղոլական արշավանքից հետո գերմանացի նորեկների կողմից սլովակական անվան ընդունմամբ, այլ ոչ թե հունգարական անունով ։
Տարբեր լեզուներով անվանման տարբերակները ներառում են Tyrnau, Nagyszombat (14-րդ դարից սկսած) և Tyrnavia։
Պատմություն
Քաղաքի տարածքում գտնվող մշտական բնակավայրերը հայտնի են նեոլիթյան ժամանակաշրջանից սկսած։ Միջնադարի ընթացքում առևտրային կարևոր բնակավայր ստեղծվեց այստեղ՝ երկու կարևոր ճանապարհի՝ Բոհեմիայից Հունգարիա և Միջերկրական ծովից Լեհաստան ճանապարհների հատման տեղում։
Տրնավայի առաջին գրավոր հիշատակումը թվագրվում է 1211 թվականին։ 1238 թվականին Տրնավան առաջին քաղաքն էր (ներկայիս) Սլովակիայում, որը թագավորի կողմից ստացել է քաղաքի կանոնադրություն (քաղաքացիական արտոնություններ)։ Նախկին գյուղատնտեսական կենտրոնն աստիճանաբար դարձավ արդյունաբերության, առևտրի և արհեստների կենտրոն։ 13-րդ դարի սկզբին Հունգարիայի թագավորը բազմաթիվ գերմանացիներ էր հրավիրել Տրնավա բնակություն հաստատելու։ Այս բնակավայրն աճեց 1242 թվականի թաթարական արշավանքներից հետո։ 13-րդ և 14-րդ դարերի վերջում Տրնավայի մի մասը շրջափակված էր քաղաքի շատ երկար պաիսպներով։ Սլովակական առևտրային սկզբնական քաղաքը և գերմանացիները մնացին այս պարիսպների ետևում։
Տրնավան նաև շատ կարևոր բանակցությունների վայր էր։ Հունգարիայի թագավոր Չարլզ I-ը այստեղ արժութային պայմանագիր ստորագրեց 1327 թվականին Չեխիայի թագավոր Ջոն Լյուքսեմբուրգցու և Լուի I թագավորի հետ (որը հաճախ մնում էր քաղաքում և այնտեղ մահացավ 1380 թվականին)։ 1360 թվականին այնտեղ կայսր Կառլոս IV-ի հետ ստորագրեց բարեկամության պայմանագիր։
Տրնավայի բնակչության ժամանակավոր գերմանական մեծամասնությունը զիջեց սլովակներին 15-րդ դարում՝ չեխ հուսիթների կողմից իրականացվող արշավների ժամանակ։ 1430 թվականի ապրիլին հուսիթները մոտեցան քաղաքին և Տրնավայի ճակատամարտում հաղթեցին հունգարական բանակին։ Սակայն նրանք մեծ կորուստներ կրեցին և հեռացան Մորավիա։ 1432 թվականի հունիսի 24-ին առևտրականների հետ դիմակավորված հուսիթների մի փոքր խումբ, որը գիշերով որպես առևտրականներ մտավ քաղաք, գիշերը հաղթեցին պահակախմբին և առանց կռվի գրավեց քաղաքը ։ Այնուհետև նրանք Տրնավային դարձնեցին իրենց կենտրոնը 1432-1435 թվականներին։
Քաղաքը ներկայիս Սլովակիայի մնացած տարածքի հետ միասին կարևորություն ստացավ 1541 թվականին Օսմանյան կայսրության կողմից այսօրվա Հունգարիայի մեծ մասի նվաճումից հետո, երբ Տրնավան դարձավ Էստերգոմի արքեպիսկոպոսի նստավայրը (1541 – 1820): Արքեպիսկոպոսական տաճարներն էին Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի տաճարը և քաղաքում գտնվող Սուրբ Նիկոլաս տաճարը։ Թուրքերից փախչող բազմաթիվ էթնիկ հունգարացիներ 1541 թվականից հետո տեղափոխվեցին քաղաք ներկայիս Հունգարիայից։
16-րդ և հատկապես 17-րդ դարում Տրնավան Հունգարիայի Թագավորությունում հակառեֆորմիստական կարևոր կենտրոն էր։ Արքեպիսկոպոսը Նիկոլա Օլահը հրավիրել է հիսուսականների Տրնավա 1561 թվականին՝ զարգացնելու նպատակով համայնքային դպրոցական համակարգը։ Այնուհետև այն ունեցավ 1566 թվականին բացված ճեմարանը, իսկ 1577 թվականին քաղաքում Տրնավայի քահանա Նիկոլ Թելեգդինը հիմնեց գրադարան։ Աստվածաշնչի առաջին կաթոլիկ թարգմանությունը հունգարերենով քաղաքում ավարտեց հիսուսական Գիորգի Կալդին, ով ծնվել էր 1573 թվականին։ 1704 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Ֆրենց II Ռակոցիի բանակը Տրնավայի մերձակայքում վճռական պարտություն կրեց կայսերական բանակի դեմ, որը ղեկավարում էր Սիգբերտ Հեյստերը։
Հիսուսական Տրնավայի համալսարանը (1635–1777), որը այդ ժամանակ Հունգարիայի Թագավորության միակ համալսարանն էր, հիմնադրվել է արքեպիսկոպոս Պետեր Պազմանիի կողմից։ Հակառեֆորմիստականությանը աջակցելու համար հիմնադրված Տրնավայի համալսարանը շուտով դարձավ սլովակյան կրթության և գրականության կենտրոն, քանի որ ուսուցիչների մեծ մասը, ուսանողների կեսը և քաղաքի բնակիչների մեծ մասը սլովակներն էին։ Պազմանին ինքնին նպաստել էր չեխերենի փոխարեն սլովակերենի օգտագործմանը։ 18-րդ դարի վերջից Տրնավան դարձավ սլովակական գրական և գեղարվեստական ազգային վերածննդի կենտրոն։ Սլովակերենի առաջին համակարգված տարբերակը հիմնված էր Սլովակիայի բարբառի վրա, որն օգտագործվում էր Տրնավայի շրջանում։ 1848 թվականի հունգարական հեղափոխության ժամանակ Ռիչարդ Գիյոնի բանակը կռվեց այստեղ ավստրիական բանակի հետ 1848 թվականի դեկտեմբերի 14-ին։
Քաղաքի կարևորությունը նվազեց 19-րդ դարի սկզբին, երբ համալսարանը տեղափոխվեց Բուդա (այսօր՝ Լորանդ Էտվյոշի անվան համալսարան), և արքեպիսկոպոսի նստավայրը տեղափոխվեց Էստերգոմ։ Նրա կարևորությունը մասամբ ավելացավ 1844 թվականից հետո, երբ Տրնավան կապվեց Բրատիսլավայի հետ Հունգարիայի Թագավորության առաջին երկաթուղային գծի միջոցով։ Երկաթուղային կապը սկսեց քաղաքի արդիականացում, որը սկսվեց շաքարային մեծ գործարանի, գարեջրատան և Կոբուրգի գործարանի ստեղծմամբ։ 19-րդ դարում, բայց հիմնականում 20-րդ դարի սկզբին քաղաքն աճեց իր քաղաքի պատերի հետևում, իսկ պատի մի մասը քանդվեց 19-րդ դարում, բայց դրա մեծ մասը դեռևս լավ պահպանված է։
Մինչև Երկրորդ աշխարհամարտը, Տրնավայում նույնպես բնակվում էր զգալի թվով հրեաներ։ Նրանց տեղափոխման ազատությունը սահմանափակված էր դեռևս 1495 թվականին և 1539-1800 թվականներին։
1918 թվականին Չեխոսլովակիայի ստեղծումից հետո Տրնավան Սլովակիայի ամենաարդյունաբերականացված քաղաքներից մեկն էր։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին Տրնավան ազատագրվեց 1945 թվականի ապրիլի 1-ին խորհրդային 2-րդ ուկրաինական ռազմաճակատի զորքերի կողմից։ 1977 թվականին, Հռոմի Պապ Պողոս VI-ի որոշմամբ, Տրնավան դարձավ Սլովակիայի առանձին արքեպիսկոպոսության նստավայրը (չնայած 2008 թվականին այդ նստավայրը տեղափոխվեց Բրատիսլավա, քաղաքը դեռևս ունի սեփական արքեպիսկոպոսության նստավայր)։ Այս արքեպիսկոպոսության հաստատմամբ Սլովակիան անկախացավ Հունգարիայից, որը նույնպես եղավ եկեղեցական կառավարման առումով դարեր շարունակ առաջին անգամ։
Սլովակիայի անկախության հաստատումից հետո (1993 թվական) Տրնավան 1996 թվականին դարձավ նորաստեղծ Տրնավայի շրջանի կենտրոնը։ Ֆրանսիական ավտոարտադրող «PSA Peugeot Citroën»-ը 2003 թվականին սկսեց Տրնավայում խոշոր ավտոմոբիլային գործարանի կառուցումը։
Աշխարհագրություն
Տրնավան գտնվում է 146 մետր ծովի մակարդակից բարձրություն և ընդգրկում է 71․535 կմ2 տարածք ։ Այն գտնվում է Դանուբյան ցածրաշխարհում՝ Տրնավկա գետի վրա․ Բրատիսլավիայից մոտ 45 կմ հյուսիս-արևելք, Նիտրայից 50 կմ արևմուտք և մոտ 70 կմ հեռու չեխական սահմանից։
Կլիմա
Տրնավան գտնվում է հյուսիսային չափավոր գոտում և ունի ցամաքային կլիմա՝ չորս արտահայտված եղանակներով։ Այն բնութագրվում է տաք ամառներով և ցուրտ ձմեռներով։
Հիմնական տեսարժան վայրերը
Վերածննդի ժամանակ (16-րդ դար) քաղաքային աշտարակ ավելացվեց Տրնավայի համայնապատկերին։ Նիկոլաս Օլահը հրամայեց կառուցել ճեմարան և արքեպիսկոպոսի պալատը։ Պետեր Բորնեմիսան և Հուսզար Գալը, ովքեր Հունգարիայի Թագավորությունում Ռեֆորմացիայի առաջնորդներն էին, կարճ ժամանակ գործում էին Տրնավայում։
17-րդ դարը բնութագրվում էր Պաուլինյան եկեղեցու կառուցմամբ, որը կրում է Սիլեզյան Վերածննդի կրծքանշաններ։ Տրնավան հետզհետե վերափոխվեց դեպի բարոկկո ոճը։ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցու և համալսարանական կամպուսի շինարարությունը սկսվեց, որը շարունակվեց ֆրանցիսկյան և կլարիստների համալիրների վերակառուցմամբ։ Բուհ կառուցելու կոչված շինարարներն ու արվեստագետները նույնպես մասնակցեցին բյուրգերյան ճարտարապետության կատարելագործմանը։ Սուրբ Երրորդության արձանը և Սուրբ Հովսեփի, Ուրսուլինյան եկեղեցիների և վանքի արձանախումբը վերջերս կառուցված են։
Պատմական
Տրնավայի վերելքը սերտորեն կապված է «լատինացի հյուրերի» հետ ։ 1238 թվականին քաղաքի ընդարձակմանը աջակցում էր ազատ տեղաշարժի մասին որոշումը։ Միջնադարում «գերմանացի հյուրերը» հիմնական դեր էին խաղում քաղաքի սոցիալական կազմի մեջ, և նրանք գերակշռում էին նաև առևտրի և քաղաքի կառավարման ոլորտներում։ Գերմանական բնակչության քչացումը և էթնիկական կազմի մեկընդմիշտ փոփոխությունը թվագրվում է հուսիթական բանակի կողմից քաղաքի գրավմանը (1432-1435)։  Այնուամենայնիվ, Սլովակիայի բնակչության շարունակականությունը չի ընդհատվել, և սլովակները ինտենսիվորեն փորձել են ներկայացուցչություն ձեռք բերել քաղաքային խորհրդում։ Գերմանացիների և սլովակացիների միջև կրկնվող հակամարտությունները լուծվել են 1486 թվականին արքա Մատյաշ Հունյադիի կողմից։ Այդ ժամանակ քաղաքում գերիշխող լեզուն արդեն սլովակերենն էր։  Հրեական համայնքի ներկայությունը լավ փաստվում է 14-րդ դարից։ Հունգարական միջնադարյան բնակչությունը ներկայացնում էին միայն մի քանի ընտանիքներ, ավելի շատ հունգարացիներ քաղաքում բնակություն հաստատեցին Մոհաչի ճակատամարտից հետո (1526)։  Թագավորը պետք է նորից լուծեր էթնիկ լարվածությունը։ Հունգարացիներին հավասարեցվել են սլովակացիներին և գերմանացիներին Ֆերդինանդ I-ի կողմից, ով նաև կարգադրեց վարչությունում բոլոր երեք ազգերի հավասարության ներկայացումը (1551 թվականի ապրիլի 4)։
Բնակչության գնահատված չափը 16-րդ դարում կազմում էր 2000-3000 քաղաքացի։ Միջնադարի վերջում քաղաքը բնակեցված էր մոտավորապես 5,000 մարդով, այդ թվում՝ քաղաքի պատերի հետևում գտնվող արվարձաններում ապրողները ։
Ժամանակակից
2001 թվականի ստացված մարդահամարի համաձայն՝ Տրնավան ուներ 70286 բնակիչ, մինչդեռ 2006 թվականի տվյալներով՝ Տրնավան ունեցել է 68 466 բնակիչ, միջին տարիքը՝ 37.3 տարի։ 2018 թվականին այն ուներ 65,207 բնակիչ։
Էթնիկ կազմ (2001 թվականի մարդահամար).
Տարիքը ։
Կառավարում
Կառավարման ներկայիս կառուցվածքը գործում է 1990 թվականից և բաղկացած է քաղաքապետից (պրիմիտոր) և քաղաքային խորհրդից, որն իր հերթին ղեկավարում է ավագանին և քաղաքային հանձնաժողովները։ Քաղաքապետը քաղաքի բարձրագույն գործադիր ղեկավարն է, ով ընտրվում է չորս տարի ժամկետով։ Ներկայիս քաղաքապետը Փիթեր Բրոքն է, ում երդմնակալության արարողությունը եղել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ։ Քաղաքային խորհուրդը քաղաքի բարձրագույն օրենսդիր մարմինն է, որը ներկայացված է 31 ավագանիներով, ովքեր ընտրվում է քաղաքապետի հետ միաժամանակյա ժամկետով։ 2002 թվականից ի վեր Տրնավան բաժանվում է վեց քաղաքային թաղամասերի․
Կրթություն
Տրնավան երկու համալսարանների քաղաք է. Տրնավայի համալսարան՝ 7159 ուսանող, այդ թվում ՝ 446 դոկտորանտ և Սուրբ Կիրիլի և Մեթոդիոսի համալսարան՝ 6,833 ուսանող ։ Քաղաքի նախնական կրթական համակարգը բաղկացած է ինը հանրակրթական դպրոցներից և մեկ կրոնական նախակրթարանից, որոնց կազմում ընդհանուր առմամբ ընդգրկվել է 5,422 աշակերտ ։ Միջնակարգ կրթությունը ներկայացված է չորս մգիմնազիաներով (2,099 աշակերտ), 7 մասնագիտացված ավագ դպրոցներ (3212 աշակերտ) , և 6 արհեստագործական դպրոցներ (3697 աշակերտ) ։
Տրանսպորտ
Քաղաքը գտնվում է միջազգային նշանակության երկու ճանապարհների խաչմերուկում. Չեխիայից Սլովակիայի հարավ և Բրատիսլավայից Սլովակիա հյուսիս։ D1 մայրուղին միացնում է քաղաքը Բրատիսլավային, Տրենչինին ու Ժիլինային, իսկ R1 ավտոճանապարհը այն միացնում է Նիտրային։ Նախատեսված շրջանցիկ հատվածի մի մասը ներկայումս գտնվում է կառուցման փուլում։ Քաղաքը ունի նաև մի կարևոր կայարան Բրատիսլավա-Իլինա երկաթուղու վրա։ Քաղաքում գործում է նաև հասարակական տրանսպորտի ծառայություն, ներկայումս՝ 16 գիծ ։
Քույր քաղաքներ
Տրնավայի քույր քաղաքներն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովակիայի քաղաքներ
Զանգվածային սպանություն Արդեատինյան քարանձավներում
Զանգվածային սպանություն Արդեատինյան քարանձավներում (Eccidio delle Fosse Ardeatine),իտալացի քաղաքացիների զանգվածային մահապատժը (այդ թվում, պարտիզան գերիներ), որը իրականացվել է 1944 թվականի մարտի 24-ին Հռոմի գերմանացի օկուպացիոն իշխանությունների կողմից  Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ 335 հոգի գնդակահարվեցին ի պատասխան մահափորձի, որը կատարվել էիտալական Դիմադրության անդամների կողմից Ռազելա փողոցում, այս ամենի հետևանքով զոհվել է  ոստիկանական «Բոցեն» հատուկ գնդի 33 ոստիկան։
Նախապատմություն
Իտալական դիմադրության շարժումը պլանավորել և իրականացրել է կազմակերպված ռազմական ակցիա ընդեմ Հռոմի օկուպացիոն իշխանությունների (դա օկուպացված Հռոմում պարտիզանների կողմից կազմակերպված թվով 43-րդ ակցիան է եղել)։ 1944 թվականի մարտի 23-ին Հռոմի Ռազելա փողոցում գերմանական ոստիկանության քայլող ստորաբաժանումների կողքին (Բոցեն հատուկ ոստիկանական գնդի 3-րդ գումարտակի 11-րդ վաշտը ) ռումբ պայթեց, ինչի արդյունքում 33 ոստիկաններ զոհվեցին, իսկ 67-ը վիրավորվեցին (այլ տվյալներով՝ 42-ը զոհվել են, այդ թվում՝ հիվանդանոցներում ավելի ուշ մի քանի մահացածները )։ Ակցիային մասնակցում էին 18 պարտիզաններ (այլ տվյալներով՝ 17 ) «Մարտական հայրենասիրական խումբ» պարտիզանական ջոկատից (Gruppi di Azione Patriottica, GAP) Ռոզարիո Բենտիվենյեյի հրամանատարությամբ։
14-րդ բանակի hրամանատար Էբերհարդ ֆոն Մեկենզենը և Հռոմի ռազմական պարետ Կուրտ Մելցերը պատասխան որոշում են կայացրել Հռոմի բնակչության դեմ պատժամիջոցներ կիրառել։ Որոշվել է, որ յուրաքանչյուր զոհված գերմանացու համար պետք է սպանվեն տասը իտալացիներ, իսկ գնդակահարությունը պետք է իրականացվի պայթյունի պահից սկսած 24 ժամվա ընթացքում ։
Մահապատիժ
Հաջորդ օրը, 1944 թվականի մարտի 24-ին հռոմեական ոստիկանության ստորաբաժանումները Էրիխ Պրիբեկի և Կառլ Խասի հրամանատարությամբ բանտերից վերցրին և փողոցներում ձերբակալեցին 335 իտալացիների (ներառյալ 57 հրեաների) ։
14:00-ին մի քանի խմբերով զոհերին բեռնատարով բերեցին Արդեատինյան քարանձավների մոտ։ Հինգ հոգանոց խմբերով մարդկանց տանում էին քարանձավ, որտեղ Հատուկ ծառայության զինվորները կրակում էին նրանց ծոծրակին։ Հաշվարկներով մահապատժի ավարտից հետո գնդակահարվել էր 335 մարդ (որը մի քանի անգամ գերազանցում է ի սկզբանե հայտարարված 10:1 հարաբերակցությանը)։ Դրանից հետո քարանձավները պայթեցվեցին ։
Զոհեր
335 մահապատժի ենթարկվածների թվում կային գերիներ, պարտիզաններ ու պարզապես խաղաղ բնակիչներ։ Դա եղել է իտալական հասարակության սոցիալական վերացում՝ ազնվականներից մինչև հրեական գետտոյից փողոցային առևտրականներ, մտավոր մասնագիտությունների հարգարժան ներկայացուցիչներից մինչև բժիշկներ, փաստաբաններ, մինչև շինարարներ։ Գնդակահարության զոհերի տարիքը 14-ից մինչև 74 տարեկան մարդիկ էին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1944 Իտալիայում
Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
«Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ», ամենամյա Եվրատեսիլ երգի մրցույթի 61-րդ թողարկումն է, որը անցկացվել է Էրիքսոն Գլոբում՝ տեղակայված Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում, այն բանից հետո, երբ Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում շվեդ Մոնս Զելմերլովը իր Heroes երգով զբաղեցրեց առաջին հորիզոնականը։ Սա երրորդ անգամն էր, երբ Ստոկհոլմը հյուրընկալեց մրցույթը. նախկինում անցկացվել էր 1975 և 2000 թվականներին, ընդ որում 2000 թվականին հյուրընկալվեց նույն Էրիքսոն Գլոբում։ Մրցույթն անցկացվեց երկու կիսաեզրափակիչներով և մեկ մեծ եզրափակչով։ Կիսաեզրափակիչները տեղի ունեցան 2016 թվականի մայիսի 10-ին և 12-ին, իսկ եզրափակիչը՝ 14-ին։ Մրցույթի հաղորդավարներն էին Մոնս Զելմերլովը և Պետրա Մեդեն։ Ջամալայի կողմից կատարված «1944» երգը, հավաքելով 534 ձայն, Ուկրաինային 2-րդ անգամ հաղթանակ պարգևեց։ Սա առաջին տարին էր, երբ հաղթող երգը առաջին տեղը չէր զբաղեցրել ո՛չ ժյուրիի քվեարկությամբ (Ավստրալիա), ո՛չ հեռուստաքվերակությամբ (Ռուսաստան), այլ երկուսում էլ զբաղեցրել էր 2-րդ հորիզոնականը։
Մրցույթին այս տարի մասնակցեց 42 երկիր։ Դադարից հետո մրցույթ էին վերադարձել Բոսնիա և Հերցեգովինան, Բուլղարիան, Խորվաթիան, Ուկրաինան, իսկ Ավստրալիայի, որի առաջնաելույթը կայացավ նախորդ տարի որպես հյուր երկիր, մասնակցությունը հաստատվեց նաև այս տարի։ Պորտուգալիան հրաժարվեց մրցույթին մասնակցելուց՝ պատճառաբանելով մրցույթում իրենց ցույց տված անարդյունավետությունը, իսկ Ռումինիան թերևս պլանավորել էր մասնակցել մրցույթին, սակայն կազմակերպիչների կողմից ստիպողաբար հեռացվեց՝ ԵՀՄ-ին չվճարած պարտքերի պատճառով։ Եվրատեսիլի պատմության մեջ նաև առաջին մրցույթն է, որում գործեց քվեարկության փոփոխված համակարգ՝ սկսած 1975 թվականից։ Կատարված փոփոխությունների համաձայն՝ յուրաքանչյուր երկիր շնորհեց միավորների երկու խումբ՝ նախկինի պես 1-8, 10 և 12 միավորներից կազմված. առաջին խումբը ներկայացրեց պրոֆեսիոնալ ժյուրիի միավորները, երկրորդը՝ բացառապես հեռուստաքվեարկության արդյունքները։ Սկսած 1957 թվականից սա առաջին տարին էր, երբ եզրափակչում ելույթ ունեցավ մեկ Սկանդինավյան երկիր՝ հյուրընկալող Շվեդիան։ Չեխիան Եվրատեսիլի պատմության մեջ առաջին անգամ կարողացավ հաղթահարել կիսաեզրափակիչ փուլը և հայտնվել եզրափակչում, մինչդեռ Բոսնիա և Հերցեգովինան և Հունաստանը առաջին անգամ ձախողեցին. 2000 թվականից սկսած առաջին տարին էր, երբ Հունաստանը բացակայում էր եզրափակչում։ Մրցույթն այս տարի ունեցավ ռեկորդային 204 միլիոն դիտում, որը շուրջ 5 միլիոնով շատ էր նախկին ամենաբարձր ցուցանիշից՝ գրանցված 2015-ին։
Անցկացման վայր
2015 թվականի մայիսի 24-ին Sveriges Television (SVT)-ը հայտարարեց, որ որպես հյուրընկալող վայր՝ ընտրվել է Ստոկհոլմի Tele2 արենան։ Այնուամենայնիվ նոր քաղաքներ և արենաներ դեռևս կարող էին դիմել։ Վիեննայում Շվեդիայի հաղթանակից հետո հայտ ներկայացրած բոլոր թեկնածունեը ունեին մոտավորապես 3 շաբաթ այն ամրագրելու համար։ Հեռուսաընկերությունը ավելի ուշ հայտարարեց, որ անցկացման վայրի մասին պաշտոնապես կտեղեկացվի ամռան կեսերին ։
Մրցութային փուլ
SVT-ն հյուրընկալել ցանկակող արենաների առաջ դրել էր մի քանի նախապայմաններ.
Ձևաչափ
Պատվիրակությունների նախագահների հանդիպման ժամանակ, որը տեղի ունեցավ 2015 թվականի մարտի 16-ին, սահմանվեցին մրցույթի նախնական օրերը։ Մայիսի 10-ը և 12-ը՝ որպես կիսաեզրափակչի օրեր, և մայիսի 14-ը՝ եզրափակչի ։ Սրանք ենթակա էին փոփոխության միայն SVT-ի կողմից, բայց ավելի ուշ նրանց կողմից հաստատվեցին մրցույթի վերջնական օրերը։
ԵՀՄ-ի և Ասիա-Խաղաղօվկիանոսյան Հեռարձակման Միության միջև քննարկումներ տեղի ունեցան 2014 թվականին՝ նպատակ ունենալով մրցույթին մասնակից դարձնել ԱՀՄ TV երգի մրցույթի հաղթողին՝ որպես հյուր ։ 2015 թվականի հուլիսին ԵՀՄ-ն հաստատեց, որ նրանք քննարկված առաջարկության շուրջ ելքեր են փնտրում։
SVT-ի առաջարկությամբ՝ արևելաեվրոպական երկրներից ավելի շատ դիտողներ ունենալու համար սկսվեցին բանակցություններ ԵՀՄ-ի հետ, որ մրցույթը այսուհետ ցուցադրվի մեկ ժամ շուտ. նախկին 21:00 (CET)-ի փոխարեն՝ 20:00 (CET)-ին։ Այնուամենայնիվ հոկտեմբերի 28-ին ԵՀՄ-ն ներկայացրեց մրցույթի կանոնները, որտեղ հաստատվեց մրցույթի նախկին ժամը։ Ի լրումն, SVT-ն հայտարարեց, որ մրցույթի բյուջեն առավելագույնը կկազմի 125 միլիոն շվեդական կրոն (մոտ 13,3 միլիոն եվրո)։ Այն 50%-ով ավելի քիչ է, քան ծախսվել էր Կոպենհագենում Եվրատեսիլ 2014-ի ընթացքում և կազմում է Բաքվում Եվրատեսիլ 2012-ի ընթացքում ծախսված գումարի մեկ երրորդը ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին հայտարարվեց, որ "Մեծ Հնգյակ"-ի երկրները և հյուրընկալող երկիրը ելույթ կունենան այն կիսաեզրափակիչներում, որտեղ հնարավորություն կստանան քվեարկել, սակայն կշարունակեն ավտոմատ կերպով անցնել Եզրափակիչ փուլ։ Կիսաեզրափակիչների տևողությունը չերկարացնելու համար՝ այդ ելույթները ներառելու են գլխավոր փորձի կրճատված տեսաձայնագրությունները, որոնք ցուցադրվելու են տվյալ երկրների երգերի պաշտոնական տեսահոլովակների փոխարեն, որոնք օգտագործվում էին նախկինում ։
Թողարկման գլխավոր կազմը հայտարարվեց 2015 թվականի հոկտեմբերին ԵՀՄ-ի և SVT-ի կողմից։ Մարտին Օստերդահլը և Յոհան Բերնհագենը լինելու են մրցույթի գործադիր պրոդյուսներները, իսկ Զվեն Ստոյանովիչը՝ ռեժիսորը։
Քվեարկության նոր համակարգ
2016 թվականի փետրվարի 18-ին ԵՀՄ-ն հայտարարեց, որ քվեարկության համակարգում պատրաստվում են իրականացնել նոր փոփոխություններ առաջին անգամ սկսած 1975 թվականից։ Այս նոր համակարգը ստեղծվել է՝ ոգևորվելով շվեդական Մելոդիֆեստիվալեն երգի մրցույթի քվեարկության ձևաչափից։ Ըստ կատարված փոփոխությունների՝ յուրաքանչյուր երկիր պետք է շնորհի միավորների երկու խումբ՝ նախկինի պես 1-8, 10 և 12 միավորներից կազմված. առաջին խումբը պետք է ներկայացնի պրոֆեսիոնալ ժյուրիի միավորները, երկրորդը՝ բացառապես հեռուստաքվեարկության արդյունքները։ Երբ արդեն հեռուստադիտողը ավարտած կլինի քվեարկությունը, յուրաքանչյուր երկրի խոսնակ պետք է ներկայացնի իր երկրի ազգային ժյուրիի շնորհած միավորները։ Պրոֆեսիոնալ ժյուրիի ձայների պարզ դառնալուց հետո, արդեն հաղորդավարի կողմից պետք է ներկայացվեն հեռուստաքվեարկության միավորները. բոլոր մասնակից երկրների միավորները, շնորհված յուրաքանչյուր երկրի, ներկայացվելու են համախմբված։ Հեռուստաքվեարկությամբ 11-րդ հորիզոնականից մինչև 26-րդը զբաղեցրած երկրների միավորները միանգամից հայտնվելու են ցուցատախտակին, իսկ հաղորդավարները հայտարարելու են միայն լավագույն 10 տեղերը զբաղեցրած երկրների միավորները։ Ըստ մրցույթի կազմակերպիչների՝ այս փոփոխությունը հնարավորություն կտա հաղթողին իմանալ ամենավերջին պահին։ Նոր համակարգը գործեց նաև կիսաեզրափակիչների ընթացքում, սակայն նախկինի պես հաջորդ փուլ անցածները հայտարարվեցին պատահական հերթականությամբ ։
Մուն Ջեին
Մուն Ջեին (문재인; ), ԶԼՄ-ներում հիշատակվում է նաև Մուն Չժե Ին, կորեացի պետական և քաղաքական գործիչ, իրավաբան։ 2017 թվականի մայիսի 10-ին ընտրվել է Հարավային Կորեայի նախագահ։ 2012 թվականին Միացյալ դեմոկրատական կուսակցության կողմից առաջադրվել է որպես նախագահի թեկնածու։ Նախկինում եղել է Միացյալ դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ։
Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
Հաղորդավարներ
Շվեդիայի հաղթանակի գիշերը Մոնս Զելմերլովը հայտնեց իր հետաքրքրության մասին՝ լինել Եվրատեսիլ 2016 թվականի հաղորդավարներից մեկը ։ Մայիսի 25-ին Քրիսթեր Բյորկմենը Expressen թերթին հայտնեց, որ հաղորդավարի հավանական թեկնածուների ցանկում են նաև Ջինա Դիրավին, Պետրա Մեդեն և Սաննա Նիելսենը ։ Հունիսի 1-ին Expressen-ը հայտարարեց հեռուստաընկերության մտադրության մասին. որպես հաղորդավարներ ընդգրկել կինոդերասան Դոլֆ Լունդգրենին և Մոնս Զելմերլովին ։ Օգոստոսի 1-ին Նիելսենը ասաց, որ նա մեծ հաճույքով կհյուրընկալի մրցույթը, եթե SVT-ն դիմի նրան ։ Expressen-ը ավելի ուշ հայտարարեց, որ հաղորդավարների նախնական թեկնածուներ ընտրված են Մեդեն և Զելմերլովը ։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին մամլո ասուլիսի ընթացքում պաշտոնապես հայտարարվեցին մրցույթի հաղորդավարները՝ Պետրա Մեդե և Մոնս Զեմերլով ։
Մուն Ջեին
Կենսագրություն
Մուն Ջեինը ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 24-ին Կոջեդո կղզում ։ Նրա հայրը եղել է փախստական Հյուսիսային Կորեայից, ում տեղահանել էին իր հայրենի Համհընգ քաղաքից, երբ 1950 թվականի դեկտեմբերին, Կորեական պատերազմի ժամանակ, չինական զորքերը՝ ՄԱԿ-ի ուժերի նահանջից հետո, սկսել էին ռմբակոծել քաղաքը։ Մուն Ջեինը սովորել է Պուսանի Քյոննամ միջնակարգ դպրոցում, որը համարվում է Սեուլից դուրս ամենաէլիտար միջնակարգ դպրոցներից մեկը։ Սովորել է Քյոնհիի համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետում։ Ձերբակալվել և հեռացվել է համալսարանից, երբ կազմակերպել է ուսանողական ցույցեր ընդդեմ Յուսինի սահմանադրության։ Ավելի ուշ զորակոչվել է բանակ, որտեղ էլ 1976 թվականին մասնակցել է Պհանմունդժոմի դեպքերին ։ 2012 թվականի ընտրությունների ժամանակ, հավաքելով 48% ձայն, պարտվել է Փակ Կըն Հյեին։
Անդրեյ Խրժանովսկի
Անդրեյ Յուրևիչ Խրժանովսկի (Андрей Юрьевич Хржановский, ), խորհրդային և ռուս նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, սցենարիստ, մանկավարժ։ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2011), ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1992) , Ռուսաստանի պետական մրցանակի երկակի դափնեկիր։
Մուն Ջեին
Ընտրություններ
Փակ Կըն Հյեի իմպիչմենտից հետո, նախագահական արտահերթ ընտրությունները նշանակվել էին 2017 թվականի մայիսի 9-ին։ Մուն Ջեինը ընտրություններին մասնակցել է որպես Տոբուրո դեմոկրատական կուսակցության թեկնածու։ Էքզիթփոլերի համաձայն, նա հավաքել էր ձայների 41,4 %-ը ։ Վերջնական տվյալներով նա հավաքել է ձայների 41,08%-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի նախագահներ Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքական գործիչներ
Անդրեյ Խրժանովսկի
Կենսագրություն
Անդրեյ Խրժանովսկին ծնվել է 1939 թվականի նոյեմբերի 30-ին Մոսկվայում ։ Հոր՝ նկարիչ և էստրադային արտիստ Յուրի Խրժանովսկու նախնիները եղել են աքսորված լեհեր։ Հորական պապը՝ Բորիս Ֆելիքսովիչ Խրժանովսկին, եղել է Իվան Սիտինի գրախանութի տնօրենն Իրկուտսկում, իսկ խորհրդային տարիներին՝ «Академкнига» հրատարակչության տնօրենը Մոսկվայում։ Մայրը եղել է Վերա Միխայլովնան (օրիորդական ազգանունը՝ Բեռլինսկայա), քեռին՝ խորհրդային դիրիժոր և դաշնակահար Պավել Բեռլինսկին, քեռու որդին՝ թավջութակահար և Բորոդինի անվան քառյակի հիմնադիր Վալենտին Բեռլինսկին ։
Անդրեյ Դոլուդ
Անդրեյ Դոլուդ (Андрій Данилович Долуд, ), ռուս և ուկրաինացի ռազմական գործիչ, Ուկրաինայի ժողովրդական հանրապետության բանակի գեներալ-խորունժ էմիգրացիայում, Ռուսական ազատագրական բանակի ուկրաինական բաժնի արտաքին հետախուզության սեկտորի պետ։
Անդրեյ Խրժանովսկի
Կենսագրություն
Ծնողները ծանոթացել են Իրկուտսկում, հեղափոխությունից հետո տեղափոխվել են Լենինգրադ՝ Վերա Միխայլովնայի եղբայրների մոտ։ Այնտեղ հայրը, որը հանդես էր գալիս դիվերտիսմենտի ժանրում, մտերմացել էր դերասան Էրաստ Գարինի ու նրա կնոջ՝ Խեսյա Լոկշինայի հետ, որոնք Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո ամեն ինչ արել են, որ Խրժանովսկիների ընտանիքը հետևի իրենց։ Վերջիններս բնակվել են Մանսուրովսկի նրբանցքում, որտեղ էլ մեկ տարի անց ծնվել է նրանց որդին՝ Արդրեյը ։
1962 թվականին Անդրեյ Խրժանովսկին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը (Լև Կուլեշովի ու Ալեքսանդրա Խոխլովայի արվեստանոց)։ Ըստ Խրժանովսկու խոսքերի՝ «Սոյուզմուլտֆիլմ» գնացել պատահաբար. ռեժիսորական ֆակուլտետի շրջանավարտների մեծ թվի պատճառով առանց երկար տարիներ հերթին սպասելու դիպլոմային ֆիլմ նկարահանելու միակ հնարավորությունը եղել է նկարահանում ոչ խաղարկային ֆիլմերի ստուդիայում ։ Սակայն «Ապրում էր Կոզյավինը» («Жил-был Козявин», 1966) մուլտֆիլմը չեն ցանկացել թույլատրել պաշտպանության սյուրռեալիզմի կասկածանքով այնքան ժամանակ, մինչև ամբիոնի վարիչ Սերգեյ Գերասիմովը այն չի բնորոշել որպես «մեր, սոցիալիտական սյուրռեալիզմ» ։
Իր հաջորդ մուլտֆիլմը՝ «Ապակե հարմոն» («Стеклянная гармоника», 1968), Խրժանովսկին նկարագրել է որպես «հաջորդ օրվա պատմություն... մեր հոգիների վրա փողի իշխանության, մշակույթի մասին, որով բերան են փակում» ։ Ֆիլմի հանձնումը ղեկավարությանը եղել է խորհրդային զորքերի Պրահա մտնելու օրը։ Արդյունքում մուլտֆիլմի թողարկումը հետաձգվել է, իսկ ռեժիսորը հաջորդ օրն ստացել է ծանուցագիր, զորակոչվել բանակ և ուղարկվել նավատորմ ռեակտիվ սարքավորումների մարտկոցի դասակի հրամանատարի կոչումով։ Խրժանովսկին որոշել է «աշխարհ տեսնել» ու տեղափոխվել է հետևակային վաշտ, որը գնում էր մարտական գործողությունների շրջան, որտեղ ծառայել է երկու տարի։ վերակառուցման ընթացքում, երբ դարակներում մնացած ֆիլմերի ցուցադրությունը դարձել է Կինեմատոգրաֆիստների միության նոր ղեկավարության ծրագրային կետերից մեկը, պարզվել է, որ «Հարմոնի» տպաքանակի համար ժապավենը չի բավականացրել, և նրա թողարկումը նորից հետաձգվել է ։
Իր աշխատանքների շարքում Անդրեյ Խրժանովսկին առանձնացնում է հատկապես «պուշկինիանան»՝ Ալեքսանդր Պուշկին ստեղծագործության մոտիվներով ստեղծված «Առակների աշխարհում» («В мире басен»1973) և «Հրաշալի օր» («День чудесный», 1975) մուլտֆիլմերը, ինչպես նաև «Ես ձեզ մոտ եմ թռչում հիշողությամբ» («Я к вам лечу воспоминаньем…», 1977), «Եվ ձեզ հետ եմ նորից ես» («И с вами снова я…», 1980), «Աշուն» («Осень», 1982) կենսագրական եռերգությունը բանաստեղծի նկարների ու սևագրերի հիման վրա, որոնք 1987 թվականին միավորվել են մեկ լիամետրաժ ֆիլմում՝ «Սիրելի ժամանակը» («Любимое мое время») ։
Դրանից բացի, Խրժանովսկին ֆիլմեր է ստեղծել Սերգեյ Բարխինի («Ալեհեր մուրուքով առյուծը» («Лев с седой бородой»), 1995), Ֆեդերիկո Ֆելինիի («Երկար ճանապարհորդություն» («Долгое путешествие»), 1997), Իոսիֆ Բրոդսկու («Մեկուկես կատու» («Полтора кота»), 2002) նկարներով։ Հետագայում մտահղացումը զարգացվել է «Մեկուկես սենյակ, կամ Սենտիմենտալ ճանապարհորդություն դեպի հայրենիք» («Полторы комнаты, или Сентиментальное путешествие на родину», 2009) լիամետրաժ ֆիլմում։ Բելեր չորս ֆիլմերն արժանացել են «Նիկա» կինոմրցանակի, ինչպես նաև միջազգային տարբեր մրցանակների ։
1988 թվականից մինչև 1990 թվականը Խրժանովսկին գլխավորել է «Սոյուզմուլտֆիլմին» առընթեր «Поиск» ստեղծագործական միությունը, եղել ստուդիայի գեղխորհրդի անդամ։
1982 թվականին սկսել է դասավանդել Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում, դարձել է անիմացիոն կինոյի ռեժիսուրայի ամբիոնի վարիչ։ 1993 թվականին Էդուարդ Նազարովի, Յուրի Նորշտեյնի և Ֆեոդոր Խիտրուկի հետ միասին կազմակերպել է «ШАР» դպրոց-ստուդիան մուլտֆիլմերի արտադրության և պրոֆեսիոնալ անիմատորների ուսուցման համար, որտեղ դարձել է գեղարվեստական ղեկավար, Հիմնադիրների խորհրդի նախագահ և դասավանդում է ռեժիսուրա ։
Անդրեյ Խրժանովսկու որդին է կինոռեժիսոր Իլյա Խրժանովսկին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Անդրեյ Դոլուդ
Կենսագրություն
Ըստ որոշ տվյալների ծնվել է Տաշլիկում (Խերսոնի նահանգի Ելիսավետյան ուեզդ), մեկ այլ տվյալով` Թուրքեստանում։ Ավարտել է Կիևի Սուրբ Վլադիմիրի անվան համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և պրապորշչիկների դպրոցը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մարտնչել է Հարավարևմտյան ռազմաճակատում Տերնոպոլի տակ ։ 1917-1918 թվականներին Ուկրաինական Կենտրոնական Ռադայի անդամ, Ուկրաինական սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության անդամ։ Լեհ-ուկրաինական պատերազմին Դոլուդը մասնակցել է որպես Ուկրաինական գալիցյան բանակի զինվոր։
1918 թվականի նոյեմբերի 13-ին եղել է Մերձդնեպրյան ուկրաինացիներից ձևավորված Իվան Գոնտայի անվան կազակական ջոկատի հրամանատար։ 1918 թվականի վերջին եղել է Ուկրաինական գալիցյան բանակի 10-րդ Յանովյան բրիգադի հրամանատար, որը նշանավորվել է 1919 թվականի Վովչուխովյան օպերացիայով և լեհական բանակի դեմ 1919 թվականի Չորտկովսկի հարձակմամբ։ 1919 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1920 թվականի մայիսը եղել է Ուկրաինայի ժողովրդական հանրապետության բանակի շտաբի պետն Առաջին ձմեռային արշավանքի ժամանակ։ Օժանդակել է լեհական բանակին, որպես Ուկրաինայի ժողովրդական հանրապետության բանակի 5-րդ Խերսոնյան հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար խորհրդա-լեհական պատերազմի ժամանակ։ 1920 թվականի սեպտեմբերին Պոդվոլչիսկի մոտ դիվիզիայով հայտնվում է պաշարման մեջ։
1921 թվականին Դոլուդը մեկնում է Բրազիլիա ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ձևականորեն ղեկավարել է Ուկրաինական ազատագրական բանակը, որն անմիջականորեն ենթարկվում էր վերմախտին։ Ղեկավարել է Ուկրաինական ազգային բանակի 2-րդ դիվիզիայի կազմի մեջ մտնող 651-րդ արևելյան գումարտակը, որը ենթարկվում էր վերմախտին և զբաղվում մատակարարմամբ, ինչպես նաև համարվում Ուկրաինական Ազատ Կազակության մի մասը։ 1944 թվականին գեներալ Ա. Գ. Շուրկոյի Ռուսական ազատագրական բանակի Կազակական շտաբի անդամ էր, ուներ Ռուսական ազատագրական բանակի գնդապետի կոչում և ղեկավարում էր Ռուսական ազատագրական բանակի ուկրաինական բաժնի արտաքին հետախուզության սեկտորը։ Ենթադրվում է, նաև որ եղել է ԷՍԷՍ-ի «Վոստոկ» կործանիչ միավորման կազմի մեջ մտնող «Բ Խումբ» պարաշյուտա-եգերական բրիգադայի ղեկավարը։ Գնդապետ Դացկիվի հետ Ուլմում կազմակերպել էր ճամբար ուկրաինացիների համար ։
Պատերազմի ավարտից հետո Դոլուդը վերջնականապես մեկնեց Բրազիլիա։ Մահացել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Կուրիտիբեում, որտեղ էլ թաղված է։
Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
Գրաֆիկական ձևավորում
2016 թվականի հունվարի 25-ին հայտարարվեց մրցույթի այս տարվա կարգախոսը՝ «Միավորվենք» (Come Together)։ Եվրատեսիլ 2016 թվականի գլխավոր պրոդյուսեր Մարտին Օստերդահլը մեկնաբանեց կարգախոսը՝ ասելով. «Եվրատեսիլ երգի մրցույթը երբեք սահմանների, քաղաքականության կամ նմանատիպ այլ գաղափարախոսությունների մասին չի եղել։ Այն մեզ՝ մարդկային էակներիս, բաժանող բոլոր արգելքները վերացնելու մասին է»։ Նույն օրը ներկայացվեց նաև այս տարվա պատկերանիշը։ Այն իրենից ներկայացնում է խատուտիկ, որը խորհրդանշում է ոչ միայն դիմադրողականության և ճկունության ուժը, այլ նաև վերածնունդ. երբ խատուտիկի սերմերը թռչում և ընկնում են նոր վայր, այդտեղ նոր կյանք է սկսվում ։
Ռևազ Լագիձե
Ռևազ (Ռեզո) Իլյայի Լագիձե (რევაზ ლაღიძე, 10 հուլիսի, 1921, Բաղդաթի, Քութայիսի շրջան - 16 հոկտեմբերի, 1981, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ), վրացի կոմպոզիտոր։ Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1958), Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961) ։
Կենսագրություն
Ռևազ Լագիձեն ծնվել է 1921 թվականի հուլիսի 10-ին Վրաստանի Քութայիսի շրջանի Բաղդաթի գյուղում ։
1948 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի դասարանը։ Եղել է Անդրեյ Բալանչիվաձեի աշակերտը։ Ստեղծագործական գործունեությունն սկսել է 1940 թվականին։ Կինոյում նրա առաջին աշխատանքը եղել է 1951 թվականին նկարահանված «Տասնմեկ գագաթների գրոհը» վավերագրական ֆիլմը։
1941-1945 թվականներին եղել է Վրաստանի ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի ջութակահար, իսկ 1945-1949 թվականներին որպես ջութակահար աշխատել է Վրացական ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբում։ 1962 թվականից եղել է Թբիլիսիի մանկավարժական ինստիտուտի երաժշտության ամբիոնի վարիչ։
Ռևազ Լագիձեի ստեղծագործությունների մեջ մեծ տեղ են գրավում երգերը։ Բանաստեղծ Պյոտր Գրուզինսկու հետ համագործակցությամբ գրել է հանրահայտ «Թբիլիսո» երգը։ Գրել է երաժշտական կատակերգություններ, սիմֆոնիկ ու կամերային-գործիքային ստեղծագործություններ։ Ստեղծել է նաև դաշնամուրային պիեսներ, ռոմանսներ, բեմադրությունների ու ֆիլմերի երաժշտություն։
Ռևազ Լագիձեն գրել է «Լելա» օպերան (առաջին անգամ բեմադրվել է 1973 թվականին Մեդեա Ամիրանաշվիլու, Զուրաբ Անջափարիձեի, Տարիել Չիչինաձեի, Շոթա Չանկվետաձեի, Էլզա Գարսևանիշվիլու մասնակցությամբ)։
Ռևազ Լագիձեն մահացել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Թբիլիսիում։
Ստեղծագործություն
Գրել է հետևյալ ֆիլմերի երաժշտությունը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
Կիսաեզրափակիչների վիճակահանություն
Վիճակահանությունը, որը սահմանել է երկու կիսաեզրափակիչների մասնակիցներին, անցկացվեց 2016 թվականի հունվարի 25-ին Ստոքհոլմի քաղաքապետարանում (Stockholms stadshus)։ Վիճակահանությունը կատարվեց Ալեքսանդրա Պասկալիդուի և Յովան Ռադոմիրի կողմից։
Վիճակահանության առաջին մասում որոշվեց, թե Մեծ հնգյակի երկրներից յուրաքանչյուրը և Շվեդիան որ կիսաեզրափակչում են քվեարկելու, իսկ երկրորդ հատվածում որոշվեց՝ մնացած երկրներից յուրաքանչյուրը որ կիսաեզրափակչի որ հատվածում են հանդես գալու, իսկ ճշգրիտ հերթականությունը որոշվեց մրցույթի կազմակերպիչների կողմից ավելի ուշ։ ԵՀՄ-ն նախապես հայտարարել էր, որ հերթականությունը հրապարակվելու է ապրիլի 5-ին, սակայն անհայտ պատճառներով այն հրապարակվեց ապրիլի 8-ին։ 18 երկրներ մրցեցին 1-ին կիսաեզրափակչում, իսկ 19-ը նախատեսված էր, որ մրցելու էին 2-րդում, սակայն ապրիլի 22-ին, երբ Ռումինիան հեռացվեց մրցույթից, պարզ դարձավ, որ այս եզրափակչում կրկին մրցելու են 18 երկրներ։ Յուրաքանչյուր կիսաեզրափակչից անցան 10 երկրներ, որոնց միացան միանգամից եզրափակչում տեղ գտած Մեծ հնգյակի երկրները և Շվեդիան. ընդհանուր առմամբ եզրափակիչ փուլում հանդես են գալու 26 երկրներ։
Կիսաեզրափակիչներին մասնակից 37 երկրները բաժանվել էին 6 զամբյուղների՝ հիմնվելով մրցույթի պաշտոնական գործընկեր Digame-ի՝ քվեարկության բնագավառում կատարած հաշվարկների վրա։ 6 զամբյուղները հրապարակվեցին ԵՀՄ-ի կողմից 2016 թվականի հունվարի 21-ին։ Տարբեր զամբյուղներից վիճակահանություն անցկացնելը միտված է հնարավորինս սահմանափակել հարևան երկրների միմյանց քվեարկելը և բարձրացնել ամկանխատեսելիությունը կիսաեզրափակիչներում։
Իսրայելը, որը ներառված էր 6-րդ զամբյուղում, հանդես կգա 2-րդ կիսաեզրափակչում, քանի որ 1-ին կիսաեզրափակչի նախանշված օրը համընկնում է երկրում հիշատակի օրվա։ Գերմանիան քվեարկելու է 2-րդ կիսաեզրափակչում ծրագրային խնդիրներից ելնելով, իսկ Շվեդիան՝ 1-ինում։
Զամբյուղներն ունեն այսպիսի տեսք՝
Մասնակից երկրներ
2015 թվականի նոյեմբերի 26-ին ԵՀՄ-ի կողմից հայտարարվեց, որ 2016 թվականի թողարկմանը մասնակցելու են 43 երկրներ, որը ռեկորդային ցուցանիշ կլիներ Եվրատեսիլի պատմության մեջ, սակայն 2016 թվականի ապրիլի 22-ին ԵՀՄ-ի կողմից պաշտոնապես հայտարարվեց, որ ռումիանական ազգային հեռարձակողի կողմից շուրջ 16 միլիոն շվեյցարական ֆրանկ կուտակած պարտքը շարունակաբար չվճարելու պատճառով մրցույթից երկիրը հեռացվել է. արդյունքում մրցույթին այս տարի մասնակցելու են 42 երկրներ։ Երեքամյա դադարից հետո մրցույթ է վերադարձել Բոսնիա և Հերցեգովինան, երկամյա բացակայությունից հետո վերադարձել են նաև Բուլղարիան և Խորվաթիան, իսկ Ուկրաինան նախորդ տարի բաց թողնելուց հետո կրկին մրցույթում է։ Հաստատվեց նաև Ավստրալիայի մասնակցությունը, որը մրցույթում իր առաջնայելույթը կատարեց 2015 թվականին՝ որպես հյուր երկիր, սակայն այս անգամ նրանք, ի տարբերություն 2015 թվականի, հանդես են գալու կիսաեզրափակիչներից մեկում։ Մինչդեռ Պորտուգալիան հրաժարվեց մասնակցել մրցույթի այս թողարկմանը։
Վերադարձած մասնակիցներ
Կալիոպին, ով 2012 թվականին ներկայացնելով Մակեդոնիան, զբաղեցրեց 13-րդ հորիզոնականը մրցույթի եզրափակչում, ներկայացրեց իր երկիրը նաև այս տարի։ Նա մասնակցել էր նաև 1996 թվականին նախաորակավորման փուլին՝ տեղ գրավելով 26-րդ հորիզոնականում։ Մրցույթ էր վերադարձել նաև բոսնիացի Դինը, ով 2004 թվականին եզրափակչում գրավեց 9-րդ հորիզոնականը։ Highway խմբի անդամ Բոյան Յովովիչը 2005 թվականին ներկայացրեց Սերբիա և Չեռնոգորիան No Name խմբի կազմում և զբաղեցրեց 7-րդ հորիզոնականը եզրափակչում։ Մալթան ներկայացնող Իռա Լոսկան, ով, ներկայացնելով իր երկիրը, 2002 թվականին զբաղեցրեց 2-րդ հորիզոնականը, վերադարձավ մրցույթ։ Երկրորդ անգամ մրցույթին մասնակցեց բուլղարացի Պոլի Գենովան, ով ներկայացրել էր իր երկիրը 2011 թվականին՝ զբաղեցնելով 12-րդ հորիզոնականը կիսաեզրափակչում։ Յոնսիի հետ Իսլանդիան 2012 թվականին ներկայացնելուց և եզրափակչում 20-րդ տեղը գրավելուց հետո, այս տարի իր երկիրը ներկայացրեց Գրետա Սալոմեն։ Մրցույթ վերադարձավ նաև Դոննի Մոնթելը, ով 2012 թվականին ներկայացրեց Լիտվան՝ զբաղեցնելով 14-րդ հորիզոնականը։
Եզրափակիչ
Եզրափակչին մասնակցեցին 26 երկրներ, իսկ բոլոր 42 երկրները հնարավորություն ունեցան քվեարկելու։ Երկրների հերթականությունը հայտարարվեց երկրորդ կիսաեզրափակչից հետո։
Ժյուրի
Ներքևում տրված են առաջին կիսաեզրափակչի ընթացքում ազգային ժյուրիի կողմից ամենաբարձր 12 միավորը ստացած երկրները.
Հեռուստաքվեարկություն
Ներքևում տրված են առաջին կիսաեզրափակչի ընթացքում հեռուստաքվեարկությամբ ամենաբարձր 12 միավորը ստացած երկրները.
Եզրափակիչ
{| class="wikitable" style="text-align:center; font-size:60%;"
Ժյուրի
Ներքևում տրված են եզրափակչի ընթացքում ազգային ժյուրիի կողմից ամենաբարձր 12 միավորը ստացած երկրները.
Գրիգոր Հակոբյան (խմբագիր)
Գրիգոր Ջանիբեկի Հակոբյան, հայ գրականագետ, խմբագիր, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Ձախ Սամկի
Ձախ Սամկի (Левые Самки), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Թափվում է Սամկի գետը, գետաբերանից ձախ՝ 5 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։
Լևո Տիրկաչին
Լևո Տիրկաչին (Лево-Тыркачин), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Թափվում է Տիրկաչինա գետ, գետաբերանից ձախ՝ 5 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ձախ Սամկի
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Գրիգոր Հակոբյան (խմբագիր)
Կենսագրություն
Գրիգոր Հակոբյանը ծնվել է 1958 թ. սեպտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքում։ 1981 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ 1983 թ-ից աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ գրականության ինստիտուտում, 1996 թ. հաջողությամբ պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ Նրա ուսումնասիրությունները հիմնականում վերաբերում են հայ նոր և սփյուռքահայ գրականության, ժանրագիտության, բնագրագիտության հարցերին։ Գրիգոր Հակոբյանը երկար տարիներ հայ նոր և նորագույն գրականության պատմություն է դասավանդելՍուրբ Էջմիածնի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում, Սևանի Վազգենյան դպրանոցում և Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանում։ Վախճանվել է 2005 թ. ապրիլի 3-ին Երևանում ։
Ձախ Սամկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լատվիայի քաղաքների ցանկ
Լատվիայում քաղաքի (pilsēta) կարգավիճակ շնորհվել է 76 բնակավայրերի։
Գրիգոր Հակոբյան (խմբագիր)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ
Լևո Տիրկաչին
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Լատվիայի քաղաքների ցանկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպական մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ
Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
Հեռուստաքվեարկություն
Ներքևում տրված են եզրափակչի ընթացքում հեռուստաքվեարկությամբ ամենաբարձր 12 միավորը ստացած երկրները.
Իգոր Պորտնյագին
Իգոր Իգորևիչ Պորտնյագին (Игорь Игоревич Портнягин, ), ռուս ֆուտբոլիստ, որ հանդես է գալիս կիսապաշտպանի ու հարձակվողի դիրքերում։
Ակումբային
2008 մրցաշրջանից առաջ Իգոր Պորտնյագինը տեղափոխվել է Կազանի «Ռուբին», որի հիմնական կազմում նրա նորամուտը կայացել է 2008 թվականի օգոստոսի 5-ին՝ Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության՝ «Սմենա» (Կոմսոմոլսկ նա Ամուրե) ակումբի դեմ խաղում ։ Պրեմիեր լիգայում իր առաջին հանդիպումը հարձակվողն անցկացրել է 2009 թվականի ապրիլի 4-ին, երբ խաղադաշտ է դուրս եկել «Մոսկվա» ակումբի դեմ խաղում ։ 2009 թվականին հուլիսի 15-ին Իգոր Պորտնյագինը խփել է իր առաջին գոլերն ակումբի կազմում՝ դուբլ ձևակերպելով Գավաթի խաղարկության՝ Տվերի «Վոլգա» ակումբի դեմ խաղում ։ 2009 թվականի նոյեմբերի 29-ին նա, փոխարինման դուրս գալով «Կուբան» ակումբի դեմ խաղում, խփել է իր առաջին գոլը Ռուսաստանի առաջնությունում ։ 2010 թվականին Իգոր Պորտնյագինը «Ռուբինի» կազմում դարձել է Համագործակցության չեմպիոնների գավաթի խաղարկության հաղթող ։ 2010 թվականի մարտի 10-ին տեղի է ունեցել Իգոր Պորտնյագինի նորամուտը ՈՒԵՖԱ Եվրոպա լիգայում. նա խաղադաշտ է դուրս եկել 1/8 եզրափակչի՝ գերմանական «Վոլֆսբուրգ» ակումբի դեմ խաղի 85-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Ալան Կասաևին ։ 2008 թվականից մինչև 2010 թվականը Իգոր Պորտնյագինը «Ռուբինի» կազմում մասնակցել է Պրեմիեր լիգայի վեց հանդիպման՝ խփելով մեկ գոլ։
2011/12 մրցաշրջանի սկզբում Իգոր Պորտնյագինը վարձավճարով տեղափոխվել է Նալչիկի «Սպարտակ» կես տարի ժամկետով ։ Նալչիկի ակումբում անցկացրած կես մրցաշրջանի ընթացքում նա խաղադաշտ է դուրս եկել 14 անգամ և խփել մեկ գոլ։ Վարձավճարային պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո նա վերադարձել է «Ռուբին», սակայն մասնակցելով Ռուսաստանի առաջնության մեկ խաղի՝ ընդդեմ Կազանի ակումբի, օգոստոսի 31-ին վարձավճարային հիմունքներով կրկին տեղափոխվել է Նալչիկի «Սպարտակ» ։
Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
Այլ երկրներ
Մրցույթին մասնակցելու իրավունք ունենալու համար պահանջվում է ունենալ ԵՀՄ անդամ ազգային հեռարձակող։ ԵՀՄ-ն հրավեր ուղարկեց բոլոր 56 ակտիվ անդամներին և համագործակցող անդամ Ավստրալիային. հրավերը ընդունվեց 43 երկրների կողմից, որոնք հաստատեցին իրենց մասնակցությունը մրցույթին։ Մարոկկոն, Թունիսը և 5 այլ երկրներ չեն ներկայացրել չմասնակցելու որևէ պատճառաբանություն, իսկ մյուս երկրները չմասնակցեցին ստորև բերված պատճառներով։
Լևո Տիրկաչին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր