cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սիրաքյուս (քաղաք)
Կատարողական արվեստ
Կարմիր տան արվեստի կենտրոնը, որը բացվել է 2004 թվականին, փոքր թատրոն է, որը տեղակայված է դավանափոխ հյուրանոցում, որն առաջարկում է տեղի, ազգային և միջազգային նկարիչների ներկայացումներ և իր ցուցասրահում անցկացնում է կանոնավոր ցուցահանդեսներ և անկախ ֆիլմերի ցուցադրություն ։
Պուրակներ և հանգստավայրեր
Սիրակուզայի քաղաքը պահպանում է ավելի քան 170 զբոսայգիներ, դաշտեր և հանգստի գոտիներ, ընդհանուր առմամբ ավելի քան 1000 ակր (4.0 կմ 2) ։ Burnet Park-ն իր մեջ ներառում է գոլֆի առաջին հանրային խաղադաշտը Միացյալ Նահանգներում (1901) և Ռոզամոնդ Գիֆորդ կենդանաբանական այգում։ Մյուս խոշոր զբոսայգիներից են Թորնդենի պուրակը, Շիլլերի պարկը, Սանիկրեսթի պուրակը, Օնոնդագայի պուրակը և Քըրք պարկը։ Քաղաքում կա 12 հանրային լողավազան, երկու հանրային սառցադաշտ և երկու հասարակական գոլֆի ինը անցքով խաղադաշտ։ Ուղիղ քաղաքից դուրս՝ Օնոնդագա լճի արևելյան կողմի և հյուսիսային վերջի երկայնքով, գտնվում է Օնոնդագա լճի զբոսայգին։ Հարակից Onondaga Lake Parkway-ը ամռան ամիսներին մի քանի ժամ փակ է տրանսպորտային միջոցների երթևեկության համար, այնպես որ այն կարող է օգտագործվել զբոսանքի, վազքի, հեծանվավազքի և գլանափաթեթների համար։
Երկաթուղի
Քաղաքը սպասարկվում է Amtrak's Empire Service-ի, Lake Shore Limited-ի և Maple Leaf գծերի կողմից։ Ամտրակի կայանը Ուիլյամ Ֆ. Ուոլշի տարածաշրջանային տրանսպորտային կենտրոնի մաս է կազմում։
Empire Service-ը օրական երկու անգամ անցնում է յուրաքանչյուր ուղղությամբ Նիագարայի ջրվեժի, Նյու Յորքի և Նյու Յորքի Փեն կայարանի միջև, ճանապարհին մեծ կանգառներ Բուֆալոյում, Ռոչեստերում, Սիրակուզայում, Ուտիկայում և Օլբանում։ Maple Leaf-ը անցնում է օրական մեկ անգամ յուրաքանչյուր ուղղությամբ և հետևում է նույն ճանապարհին, ինչ Empire Service-ը, սակայն Նիագարայի ջրվեժում դադարեցնելու փոխարեն, այն շարունակում է դեպի Տորոնտո։
Lake Shore Limited-ն օրական մեկ անգամ անցնում է յուրաքանչյուր ուղղությամբ` Չիկագոյի և Բոստոնի կամ Նյու Յորքի միջև (Օլբանիից արևելք գտնվող երկու հատվածներով)։ Այն ընթանում է նույն երթուղով, ինչպիսին է Empire Service-ը և Maple Leaf-ը Նյու Յորքի և Բաֆալո-Դեպյու քաղաքների միջև, որտեղ այն տարանջատվում է և շարունակվում Քլիվլենդով և Տոլեդոյով դեպի Չիկագո։
Մարզային երկաթուղային տրանսպորտային ծառայությունը՝ OnTrack-ը, գործում էր 1994 թվականից մինչև 2007 թվականին այն դադարեցվեց ցածր նավարկության պատճառով։ Դրա միակ երթուղին Կարուսելի կենտրոնը միացնում էր հարավային Սիրակուզային՝ ամռանը հաճախ տարածվելով մինչև Ջեյմսվիլ։
Ավտոբուս
Greyhound Lines-ը, Megabus-ը, OurBus-ը և Trailways-ը երկարաժամկետ ավտոբուսային ծառայություն են մատուցում դեպի Նյու Յորք, Բոստոն, Բուֆալո, Օլբանի և Տորոնտո քաղաքներ։ Greyhound-ը, Megabus-ը և Trailways-ը օգտագործում են William F. Walsh-ի տարածաշրջանային տրանսպորտային կենտրոնը քաղաքի հյուսիսային տարածքում, մինչդեռ OurBus-ը կանգ է առնում Սիրակուզայի համալսարանի տարածքում։
Օդային ծառայություն
Սիրակուսը սպասարկվում է Սիրակուզ Հենկոկի միջազգային օդանավակայանի կողմից, որը գտնվում է մոտակայքում գտնվող Սալինայում ՝ Մատիդեյլի մոտակայքում։ Օդանավակայանը սպասարկում են 6 խոշոր ավիաընկերություններ, որոնք անդադար թռիչքներ են իրականացնում դեպի այնպիսի ավիաընկերությունների կենտրոններ և բիզնես կենտրոններ, ինչպիսիք են Ատլանտան, Բոստոնը, Շառլոտան, Չիկագոն, Դեթրոյթը, Դենվերը, ։ Լոդերդեյլ, Նյու Յորք Սիթի, Օրլանդո, Ֆիլադելֆիա, Տամպա, Վաշինգտոն, Դի Սի և 147 օտարերկրյա քաղաքներ 87 տարբեր երկրներից, ներառյալ ԱՄՆը։ Օդանավակայանը սպասարկում են նաև FedEx և UPS բեռնափոխադրողները։ Նյու Յորք քաղաք կարելի է հասնել մեկ ժամվա ընթացքում։
Գլխավոր մայրուղիներ և ճանապարհներ
Չորս միջպետական մայրուղի անցնում է Սիրակուսի տարածքով.
'''Միջպետական 481-ը արևելյան օղակ է ստեղծում քաղաքի շուրջ և շարունակում հյուսիս-արևմուտք որպես NY 481 դեպի Ֆուլտոն և Օսվեգո՝ Օնտարիո լճի ափին։
Երկու ԱՄՆ մայրուղիներ անցնում են Սիրակուզայի տարածքով.'''
Նյու Յորք Նահանգի Արագընթաց Ճանապարհներ
Նյու Յորք նահանգի երթուղիներ
Հանրային աշխատանքներ
Հանրային ծառայությունները, ինչպիսիք են աղբի հավաքումը, փողոցների մաքրումը, կեղտաջրերը, փողոցների և զբոսայգիների սպասարկումը և երթևեկի սպասարկումը, մատուցվում է Հանրային աշխատանքների վարչության կողմից :
Կոմունալ ծառայություններ
Սիրակուզայի ջրային համակարգը սակավաթիվ ջրային համակարգերից մեկն էր, որը կառուցվել և գործել է նախքան դաշնային ֆինանսավորումը։ Հանրային համակարգը կառուցվել է հիմնականում Նյու Յորքի Սիրակուզա շրջակայքի արդյունաբերություններին աջակցելու համար։ Սիրակուզի ջրային համակարգի կառուցումը սկսվել է 1868 թվականին ։ Քաղաքապետ Ստեֆանի Մայները գնահատեց, որ 10-15 տարվա ընթացքում քաղաքի ջրային ենթակառուցվածքը շտկելու համար ծախսերը կկազմեն 1 միլիարդ դոլար ։
2015թվականի փետրվարի 25-ին, Միները վկայություն տվեց նահանգի Ասամբլեայի ուղիների և միջոցների հանձնաժողովի և նահանգի Սենատի ֆինանսական հանձնաժողովի համատեղ լսումների առջև։ Miner-ը վկայեց, որ 2014 թվականի բևեռային հորձանուտը նպաստեց Սիրակուզայի ջրատարի ընդմիջման ավելացմանը ։
Մարտի 3-ին Ջեյմս փողոցում տեղի ունեցավ 2015 թվականին Սիրակուզայում ջրատարի 100-րդ հիմնական ընդմիջումը ։ 2015 թվականի սկզբին Միները լոբբինգ էր իրականացնում պետության կողմից` ֆինանսավորելու համար քաղաքի ծերացող ջրային համակարգը։ Նյու Յորքի նահանգապետ Էնդրյու Կուոմոն հրաժարվեց օգնել, նշելով, որ քաղաքը պետք է բարելավի իր տնտեսությունը և ավելացնի հարկային եկամուտները, ինչը քաղաքին հնարավորություն կտա ֆինանսավորել իրենց ջրատարների նորոգումը։
Գործադիր
Քաղաքը ղեկավարում է ընտրված քաղաքապետ, որը սահմանափակված է երկու քառամյա ժամկետով։ 2017 թվականի նոյեմբերի 7-ին Բեն Ուոլշը ընտրվեց քաղաքապետ։ Նա սկսեց 2018 թվականի հունվարին՝ որպես Սիրակուզայի առաջին անկախ քաղաքապետ վերջին 100 տարիների ընթացքում ։ Սիրակուզի վերջին անկախ քաղաքապետը Լուի Ուիլն էր, ով ընտրվել էր 1913 թվականին։ Նախկին քաղաքապետը նախկինում ընդհանուր խորհրդական Սթեֆանի Մայներն էր, ով ընտրվեց 2009 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ Նա Սիրակուզայի առաջին կին քաղաքապետն էր։ Նրան նախորդում էր Սիրակուզի ընդհանուր խորհրդի նախկին նախագահ Մեթյու Դրիսկոլը ։
Օրենսդրական
Սիրակուզի օրենսդիր ճյուղը Սիրակուզայի ընդհանուր խորհուրդն է։ Այն բաղկացած է նախագահից և ինը անդամներից.
Դատական
Օնոնդագա շրջանի Գերագույն և շրջանային դատարանը Սիրակուզայի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն է։ Այն նաև վարչական դատարան է Նյու Յորքի նահանգի՝ Միացյալ դատական համակարգի Հինգերորդ շրջանի համար։
Նյու Յորքի Հյուսիսային շրջանի ԱՄՆ շրջանային դատարանը նույնպես գտնվում է Ջեյմս Հանլի Դաշնային շենքում գտնվող Սիրակուզայի կենտրոնում։
Ոստիկանության բաժին
Սիրակուզի ոստիկանության բաժանմունքը Նյու Յորքի Սիրակուզա քաղաքի գլխավոր իրավապահ մարմինն է ։ 2017–18 թվականների համար ոստիկանության բաժնի բյուջեն կազմել է 48,5 միլիոն դոլար ։ Ուժի մեջ մտնելով 2018 թվականի դեկտեմբերի 3-ից ՝ Կենտոն Բաքները քաղաքի նոր ոստիկանապետն է  Ոստիկանության շտաբը գտնվում է Դիլոնի հանրային անվտանգության շենքում ՝ Սաութ նահանգի փողոցի 511 հասցեում ։
Հսկողություն
Հիմնադրվելով 2011 թվականին, SPD-ում գործում է 140 հսկիչ տեսախցիկների ցանց, որը կոչվում է Քրեական դիտարկման և պաշտպանության համակարգ :2011-2014 թվականների ընթացքում տեղադրվել են ավելի քան 40 օգտակար ձողերով տեղադրված տեսախցիկներ, հիմնականում Հարավարևմտյան և Հյուսիսարևելյան թաղամասերում ։ Ֆոտոխցիկները ֆինանսավորվել են դաշնային, նահանգային և մասնավոր դրամաշնորհների միջոցով։ 2014 թվականի ամռանը հաստատվեց 10 տեսախցիկ, որը տեղադրվել է Սիրակուզի կենտրոնում, առաջին տարածքը, որը չի նպատակաուղղվել բռնի հանցագործությունների բարձր մակարդակի պատճառով ։ Նախատեսված էր միջոցառումների և փառատոների ժամանակ Քլինթոնի հրապարակի կասկածելի մարդկանց կենդանի մոնիտորինգ, չնայած ոստիկանությունը համաձայնվեց արգելել բողոքի ակցիաները վերահսկելու համար տեսախցիկների օգտագործումը ։
2016 թվականին նախատեսվում էր տեղադրել 25 լրացուցիչ տեսախցիկ ։ Սիրակուզի քաղաքապետ Սթեֆանի Մայները որպես որոշման կայացման գործոններ նշել է ոստիկանության տեսախցիկների հասարակության կողմից ընդունելիության աճը և տեխնոլոգիական ցածր ծախսերը ։
Հրշեջ վարչություն
Սիրակուզի հրշեջ վարչությունը պաշտպանում է Սիրակուզայի քաղաքը հրդեհներից և այլ վտանգներից։ Բաժինը, բացի հրդեհի հետ կապված զանգերից, մատուցում է բազմաթիվ ծառայություններ։ Բազմազավակ տարածաշրջանային HAZ-MAT արձագանք, բժշկական և վնասվածքային զանգերի առաջին արձագանք, անօդաչու թռչող սարքի (անօդաչու թռչող սարքի) հնարավորություններ և բարձր անկյունային պարանով, արագ ջրում և սահմանափակ տիեզերական փրկարարներ։ Հրդեհի ղեկավարը Մայքլ Մոնդսն է ։ SFD կենտրոնակայանը գտնվում է Դիլոնի հանրային անվտանգության շենքում՝ Սաութ Սթեյթ փողոց 5 հասցեում ։ Բաժինը ունի 1-ին դասի վարկանիշ Ապահովագրական ծառայությունների գրասենյակի կողմից։ Սա ձեռք բերվող լավագույն վարկանիշն է և ուղղակիորեն ազդում է քաղաքի ցանկացած գույքի հրդեհային ապահովագրության վրա։ SFD-ն գործում է 11 հրշեջ կայաններից, որոնք կազմակերպված են երեք շրջանների (նման գումարտակների), որոնք տեղակայված են ամբողջ քաղաքում։ SFD-ն պահպանում է ինը շարժիչային ընկերություն,հինգ բեռնատար ընկերություն, մեկ ծանր փրկարարական ընկերություն, աշխատուժի ջոկատ և մի քանի հատուկ և օժանդակ ստորաբաժանումներ։
Թերթեր
Սիրակուզիում կա մեկ ամենօրյա առավոտյան թերթ Post-Standard: Մինչև 2001 թվականը Սիրակուզիում կար Հերալդ-Ջորնալ երեկոյան թերթը։ Բացի Սիրակյուս/Օնոնդագայի շրջանի հրատարակությունից, Post-Standard-ը հրապարակում է երեք լրացուցիչ հրատարակություններ՝ Cayuga, Madison և Oswego՝ մայրաքաղաքի մարզի մյուս երեք շրջանների համար, ինչպես նաևկիրակի օրերին լրացուցիչ հրատարակություններ։ Նա ունի վեց լրատվական գրասենյակներ ամբողջ Նյու Յորքում, ինչպես նաևմեկը Albany (պետական մայրաքաղաք) և Վաշինգտոնում։
Մինչ երեկոյան թերթի հետ միաձուլումը, Post Today-ը ներառվել էր ԱՄՆ-ի Al Neuharth-ի (մրցակցային կազմակերպության կողմից ղեկավարվող) կողմից «Ամերիկայի 10 լավագույն թերթերից` 100,000-ից ցածր տպաքանակով»։ Միաձուլումից ի վեր շրջանառությունն աճել է՝ կազմելով ավելի քան 120000։ Նույնիսկ իր չորս շրջանի առաքման տարածքից դուրս՝ թուղթը հասանելի է Կանադա–ԱՄՆ սահմանից մինչև Նյու Յորք–Փենսիլվանիա սահմանը գտնվող շատ հարմարավետ խանութներում և սուպերմարկետներում։ Թերթը մասամբ սպասարկում է նաև այս հանդիսատեսին՝ լուսաբանելով բազմաթիվ պատմություններ Իթաքայի, Ուտիկայի և Ուոթերթաունի շրջաններից։ 2002 թվականին նոր տպարան բացելուց ի վեր, թերթն անվանվում է «Ամերիկայի ամենագունեղ թերթը», քանի որ գրեթե յուրաքանչյուր էջ պարունակում է գույն։ Daily Orange-ը՝ Սիրակուսի համալսարանի և SUNY ESF ուսանողների թերթը, օրական ընթերցվում է ավելի քան 20,000 մարդու կողմից և լայնորեն տարածվում է Համալսարանական բլուր թաղամասում։ Առկա է նաև «Դելֆին», Le Moyne քոլեջի ամենշաբաթյա ուսանողական թերթը, որը կարդում են հիմնականում Le Moyne ուսանողները։ Կա նաև իսպաներեն լեզվով ամսական հրատարակություն, որը կոչվում է CNY Latino թերթ, որը հրատարակում է CNY Latino Media Consortium-ը (www.cnylatino.com) ԵՐԿՈՒ թղթային ձևաչափով և առցանց ՝ www.cnylatinonewspaper.com, ընդգրկելով ոչ միայն Սիրակուս քաղաքը,այլև բոլոր քաղաքներն՝ Ռոչեստերի, Օլբանիի, Ուաթերթաունի և Բինգհեմթոնի միջև։
Հեռուստատեսություն
Սիրակուզայում կան յոթ հեռուստատեսային կայաններ ևմեկ խոշոր փոքր հզորության կայան։ Բացի այդ, այնպիսի ցանցեր, ինչպիսիք են Cornerstone հեռուստատեսային 11 և 22 հեռուստաալիքը, Univision-ը և MTV2-ը հեռարձակվում են ցածր էներգիայի հեռուստակայաններով ։
Սիրակուզի համալսարանի ուսանողների կողմից ղեկավարվող հեռուստաընկերությունը CitrusTV-ն է։ CitrusTV հաղորդումը հեռարձակվում է համալսարանում` Orange հեռուստատեսային ցանցով։ Առցանց, CitrusTV ծրագրերը կարելի է գտնել CitrusTV.net-ում և Post-Standard-ի Syracuse.com-ում։
Սիրակուսի կաբելային հեռուստատեսության մատակարարն է Charter Spectrum, որը որպես իր կանոնավոր և թվային առաջարկների մի մաս, ապահովում է 24 ժամյա տեղական լրատվական ալիք, հանրային մուտքի ալիք, և PBS-ի լրացուցիչ ալիք։ Dish Network-ը և DirecTV-ը տեղական արբանյակային հեռուստատեսության բաժանորդներին տրամադրում են նաև տեղական հեռարձակման կայաններ։
Ընթացիկ թիմեր
Սիրակուզի մասնագիտական թիմերը ներառում են.
Սիրակուզիում քոլեջի թիմերը ներառում են. Սիրակուզյան համալսարանական սպորտը, Սիրակուզում ամենից շատ այցելվող սպորտային միջոցառումն է։ Բասկետբոլի հանդիպումներին հաճախ գալիս են ավելի քան 30 000 երկրպագուներ, իսկ ֆուտբոլը՝ ավելի քան 40 000։ Համալսարանը պատրաստել, կոփել է տասնյակ հայտնի պրոֆեսիոնալ խաղացողների, քանի որ տասնիններորդ դարի վերջում սկսեց աթլետիկ ծրագիր, այդ թվում՝ Մեծ Ջիմ Բրաունը, Լարի Չոնքը ևԴեյվ Բինգը։ Երկու թիմերն էլ խաղում էին ավիակրի գմբեթին ։
Ֆրեդերիկ Պոլ
Ֆրեդերիկ Պոլ (Frederik Pohl, ), ամերիկացի ֆանտաստ գրող, խմբագիր և Գիտական ֆանտաստիկայի երկրպագուների միության ակտիվ գործիչ։ Արժանացել է Գիտական ֆանտաստիկայի և ֆանտազիայի փառքի սրահում ներկայացված լինելու բարձրագույն պատվին (1998) ։
Համաշխարհային Գիտաֆանտաստիկ միության կողմից արժանացել է 2010 թվականի Հյուգոյի մրցանակի՝ որպես լավագույն սիրողական գրող ։
Կենսագրություն
Ֆրեդերիկ Պոլը սովորել է Բրուքլինի հանրակրթական, ապա Տեխնիկական բարձրագույն դպրոցում։ 17 տարեկանում թողել է ուսումը ։ Հետագայում, 2009 թվականին նա ստացել է այդ ուսումնարանի պատվավոր դիպլոմ ։
1936 թվականին մասնակցել է Ֆիլադելֆիայում կայացած Ֆանտաստների առաջին համաշխարհային կոնվենցիային։ 19 տարեկանում Իսահակ Ազիմովի, Ս. Կորնբլատի և Դ. Նայթի հետ միասին հիմնել են Ֆուտուրյանականներ ֆանտաստ գրականության երկրպագուների միությունը ։ Նրանք այդ ժամանակ սկսել են հրատարակել և խմբագրել գիտական ֆանտաստիկայի երկու ամսագիր՝ Astonishing Stories և Super Science Stories, որտեղ տարբեր կեղծանունների ներքո հրատարակել են նաև իրենց իսկ ստեղծագործությունները ։
Ֆրեդերիկ Պոլը, 1943-1945 թվականներին ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերում ծառայելուց հետո, երկար ժամանակ աշխատել է գրական գործակալ, մասնավորապես, Այզեկ Ազիմովի և Հոլ Կլեմենտի համար ։
Ստեղծագործություններ
Ֆրեդերիկ Պոլը մինչև 1966 թվականը հրատարակել է If և Galaxy ամսագրերը ։ 1956 թվականից սկսել է հրատարակել իր անվամբ։ Հենց այդ ժամանակ էլ Պոլի և Կորնբլատի համահեղինակությամբ ստեղծվել են մի քանի ստեղծագործություններ։ Դրանցից են 1953 թվականին գրված «Տիեզերք վաճառողները» վեպը, որն ունեցավ շարունակություններ՝ «Վաճառականների պատերազմը» (1984), «Փնտրել երկինք» (1954), «Օրենքով գլադիատոր» (1955) և այլ ստեղծագործություններ։ Պոլի և Կորնբլատի համատեղ գրված «Հանդիպում» պատմվածքը 1973 թվականին շահել է Հյուգոյի անվան մրցանակ։ Այս երկու հեղինակների վեպերը, որպես կանոն, խիստ-սոցիալական երգիծական ստեղծագործություններ են, որոնք այժմ դասվում են դասական ժանրի ստեղծագործությունների շարքին ։
Գործունեություն և վեպեր
1954-1991 թվականներին Ֆրեդերիկ Պոլը համագործակցել է Ջեք Ուիլյամսոնի հետ: Մինչև 1970-ական թվականների սկիզբը Պոլի պատմվածքներն ավելի հաջողված էին, քան վեպերը։ Նա հրատարակչական ակտիվ գործունեությունը դադարեցնելուց հետո ներկայացել է որպես տաղանդավոր վիպասան։
Մահ
Ֆրեդերիկ Պոլը մահացել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, 93 տարեկանում ։
Համակարգչային խաղեր
Ֆրեդերիկ Պոլի գրքի մոտիվներով ստեղծվել են համակարգչային խաղեր, որոնցից են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Դոմինիկ Բլուդվորտ
Դոմինիկ Իոհաննա Աննա Դոմինիկ (Dominique Johanna Anna Bloodworth, ), հոլանդացի ֆուտբոլիստուհի, խաղացել է գերմանական Վոլֆսբուրգ ակումբի և Նիդերլանդների ազգային հավաքականի կազմում ։
Ակումբային կարիերա
Դոմինիկ Բլուդվորտը սկսել է ֆուտբոլիստի կարիերան՝ հանդես գալով «ՌԿՍՎ Վիտենհորստ» ակումբի երիտասարդական պահեստային թիմում։ 2013 թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է գերմանական «Էսսեն» ակումբ, որն այն ժամանակ մասնակցում էր գերմանական Բունդեսլիգայի խաղերին։ Մինչ այդ նա առաջարկ էր ստացել Էյնդհովեն և Այաքս ակումբներից, սակայն մերժել էր։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 8-ին՝ առաջին տուրի մրցաշրջանում նա նորամուտը նշել է Բունդեսլիգայում։ «Էսենի» կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2013-ի նոյեմբերի 3-ին (7-րդ տուր), «Հոֆենհայմի» դեմ խաղի ժամանակ, որն ավարտվել էր 5:1 հաշվով։ 2015 թվականին ֆուտբոլիստուհին պայմանագիր է կնքել անգլիական «Արսենալի» հետ։ Այդ տեղափոխությունը հաջող էր նրա համար․ նա դարձել է 2015 թվականի Անգլիական լիգայի գավաթակիր՝ ակումբը 3:0 հաշվով պարտության էր մատնել «Նոտս Քաունթիին» ։
Հաջորդ մրցաշրջանում Դոմինիկը կրկին խաղացել է Անգլիական գավաթի եզրափակիչում, նրա ակումբն այս անգամ Անգլիայի գավաթի 2016 թվականի եզրափակչում 1:0 հաշվով պարտությա է մատնել «Չելսիին»։ Այդ հաղթանակը մեծ ճանաչում բերեց նրան։
2018/2019 թվականների մրցաշրջանից և 100 խաղից հետո նա պայմանագիր է կնքել գերմանական «Վոլֆսբուրգի» հետ, որն այդ ժամանակ Գերմանիայի գործող չեմպիոնն էր ։
Կարիերան հավաքականում
Դոմինիկն առաջին անգամ հանդես է եկել Հոլանդիայի մինչև 15 տարեկանների հավաքականում՝ 2010 թվականի մարտի 17-ին Անգլիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում։ 2012 թվականին նա Նիդեռլանդների թիմի ավագն էր (մինչև 17 տարեկան)։ 2012 թվականի Եվրոպայի մինչև 17 տարեկան աղջիկների առաջնության ընտրական խաղերում եղել է թիմի ավագ, ինչպես նաև կրել է թիմի ավագի թևկապը 2013 թվականի մինչև 19 տարեկան աղջիկների Եվրոպայի առաջնության ընտրական խաղերում։ 2014 թվականին Դոմինիկին հաջողվել է իր թիմի հետ դուրս գալ մինչև 19 տարեկանների Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ փուլ, որը տեղի է ունեցել 2014 թվականին Նորվեգիայում, որտեղ Նիդեռլանդներն առաջին անգամ դարձել է չեմպիոն՝ եզրափակչում 1:0 հաշվով հաղթելով Իսպանիային։ Նա խաղացել է իր թիմի բոլոր հինգ հանդիպումներում։
2014 թվականին Դոմինիկն առաջին անգամ հրավիրվել է Նիդերլանդների հիմնական հավաքական։ Առաջին հանդիպումը եղել է Կիպրոսի հետ՝ 2014 թվականի գավաթին։
Նա Նիդերլանդների հավաքականում խաղացել է նաև 2015 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ։ 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնության եզրափակչում նրա թիմը հաղթել է եզրափակչում։ Այդ առաջնությունից հետո ամբողջ թիմին մեծարել է Նիդեռլանդների վարչապետ Մարկ Ռյուտեն և սպորտի նախարար Էդիթ Շիպերսը, իսկ Դոմինիկ Բլուդվորտն արժանացել է «Օրանժ-Նասաու» շքանշանի ։
Անձնական կյանք
Դոմինիկ Յանսենն ամուսնացել է ամերիկացի Բրենդոնա Բլավորտայի հետ՝ 2018 թվականին և կրում է ամուսնու ազգանունը։ Բրենդոնան այդ ժամանակ արդեն չորս տարի ծառայել է Աֆղանստանում տեղակայված ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերում և Լոնդոնում (Մեծ Բրիտանիա) ծանոթացել Յանսենի հետ։ Նրա ամուսինը Քալիֆորնիայից NCAA-ի 1-ին դիվիզիոնի թեթևաթլետն էր։ Այժմ նա ամերիկյան ֆուտբոլ է խաղում։
Ակումբային
Արսենալ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Վիկտորինա
Վիկտորինա, գիտելիքների տարբեր ոլորտների վերաբերյալ բանավոր կամ գրավոր հարցերին պատասխանելու խաղ։
Վիկտորինաները հիմնականում տարբերվում են իրարից այն կանոններով, որոնք սահմանում են հերթականությունը, հարցի տեսակը և բարդությունը, հաղթողների որոշման կարգը, ճիշտ պատասխանի համար պարգևատրումը։
Կան սեղանի վիկտորինաներ՝ նախապես պատրաստված հարցերով։ Շատ հաճախ սեղանի խաղերի շուկայում միաժամանակ ներկայացված է նույն խաղի մի քանի տարբերակ, որոնք միմյանցից տարբերվում են մի շարք (հաճախ բարդության մակարդակով) հարցերով։ Կան նաև լրացուցիչ հարցաշարեր, որոնք վաճառվում են խաղից առանձին։
Անվան ծագում
«Վիկտորինա» բառը հայտնվել է 1928-ական թվականներին «Օգոնյոկ» ամսագրում։ Խորհրդային ​​լրագրող և գրող Միխայիլ Կոլցովն այդպես է վերնագրել այն ժողովածուները, որոնք պարունակում են հարցեր, վանկախաղեր, հանելուկներ և այլն։
Հետագայում այդ բառը կապվել է «հաղթանակի» հետ․ Վիկտոր ։
Հեռուստատեսային վիկտորինաներ
Հեռուստաշոուների մեծ մասում պետք է գտնել վարողի հարցի պատասխանը անհատական (Քո խաղը, Ո՞վ է ուզում դառնալ միլիոնատեր) կամ թիմային խաղի (Բրեյն ռինգ, Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ) միջոցով։
Առցանց վիկտորինաներ
Ինտերնետի գալուստով հնարավոր դարձավ ստեղծել մասնագիտացված վիկտորինային կայքեր՝ թույլ տալով, որ վիկտորինան անցկացվի իրական ժամանակում։ Դրանցից որոշները դրամական պարգևներ են նախատեսում հաղթողների համար։
Բացի վիկտորինային կայքերից կարելի է խաղալ առցանց և jabber-զրուցարաններում, օրինակ՝ Quizer բոտով (quiz@conference.jabber.ru)։
Շատ թեմատիկ կայքեր ունեն վիկտորինային էջեր, որոնք նախատեսված են այցելուներին զվարճացնելու և կայքի նկատմամբ ուշադրություն գրավելու համար։ Այս վիկտորինաներին մասնակցելը սովորաբար անվճար է, իսկ ճիշտ պատասխանողները կարող են ստանալ մրցանակներ։
Սմարթֆոնների դարաշրջանի հետ կապված՝ վիկտորինան հասանելի է դարձել նաև դրանցում, ինչը հնարավորություն է տալիս խաղալ ցանկացած վայրում ցանկացած պահի։
Հետաքրքիր փաստեր
Ամենամեծ վիկտորինան, ըստ Գինեսի ռեկորդների գրքի, անցկացվել է 2010 թվականին Գենտ քաղաքում (Բելգիա)։ Դրան մասնակցել է 2280 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մրցույթներ Կատեգորիա:Ժամանց Կատեգորիա:Գիտելիք Կատեգորիա:Սեղանի խաղեր Կատեգորիա:Գլուխկոտրուկներ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդումներ
Մանուկ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)
Մանուկ Մանուկյան անունը, ազգանունը կրող անձինք՝
Սուրբ Խորան եկեղեցի (Դաստակ)
Սուրբ Խորան եկեղեցի, հայկական առաքելական ավերված եկեղեցի էր, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանի Դաստակ գյուղում՝ Տրունյաց ձորի ամենաստորին հատվածում ։
Պատմություն
Գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Նախճավան գավառում։
Ճարտարապետություն
Սուրբ Խորան եկեղեցին կառուցվել էր 12-13-րդ դարերում և գտնվում էր Դաստակ գյուղի հյուսիսային թաղամասում։ Առաջին անգամ հիշատակվում է 1552 թվականին ։ Եկեղեցու Ճարտարապետը անհայտ է, ինչպես նաև այն պատվիրատուն և մեկենասը։ Սուրբ Խորան եկեղեցին քառամույթ գմբեթավոր բազիլիկայի հորինվածք ուներ։ Որպես շինանյութ օգտագործվել էր ճեղքված քար և աղյուս։
Վերանորոգվել էր 17-րդ դարում։ Միակ մուտքը արևմտյան ճակատից էր։ Աբսիդը հնգանիստ էր։ Խորանի կողքերին ուներ մեկ զույգ ավանդատներ իրենց թաքստոցներով։
Եկեղեցու չորս մույթերի և ութ կիսամույթերի վրա վեր էր խոյանում աղյուսաշար գմբեթը, որը ուներ արաբական կամարներով ութ լուսամուտներ։ Արևմտյան ճակատում ունեցել էր արձանագրություններ։ Պատմական արձանագրություններում և գրավոր հիշատակություններում, որևէ տվյալ չի պահպանվել եկեղեցու որմնանկարների և պատկերաքանդակների մասին։ Եկեղեցու մուտքի շուրջը և մույթերի խոյակների վրա կային զարդաքանդակներ։ Շրջակայքում ունեցել է գերեզմանատուն, պարիսպ, որոնք այժմ քայքայված են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրդուբադի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ ք ք Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կորուսյալ վանքեր և եկեղեցիներ (Նախիջևան) Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության հայկական հուշարձաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Այրին Ռիչ
Այրին Ռիչ (Irene Rich, իծնե Այրին Ֆրենսիս Լյուտեր (Irene Frances Luther,), ամերիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է ԱՄՆ-ի Նյու-Յորք նահանգում՝ Բուֆֆալոյում, Մեյբլ Ռոբինսոնի և Ուիլյամ Մարտինա Լյուտերայի ընտանիքում։ Տասնութ տարեկան հասակում նա ամուսնացել է Էլվա Էլկորտա Դեֆենբեխի հետ, որոնք 1910 թվականին Ֆրենսիս Ռիչ անունով աղջիկ, ով հետագայում դարձել է դերասան և քանդակագործ ։ Ամուսնությունից երկու տարի հետո զույգը բաժանվեց , իսկ որոշ ժամանակ անց նա ամուսնացավ ամերիկյան բանակի լեյտենանտ Չարլզ Ռիչի հետ, ով դարձավ իր երկրորդ աղջկա հայրը ։ Այդ ամուսնությունը նույնպես անհաջող էր, և 1916 թվականին զույգը բաժանվեցին։
Բաժանվելուց հետո Ռիչը, մնալով երկու երեխաների հետ, աշխատեց անշարժ գույքի ոլորտում, իսկ 1918 թվականին գնաց Հոլիվուդ և սկսեց հայտնվել մեծ էկրանին ։ 1930-ական թվականներին նրան սկսեցին հրավիրել խոշոր դերերի, որոնցից են «Ամենուրեք ջուր է» (1920 թվական), «Հուսահատության ճանապարհները» (1921 թվական), «Ռոզիտա» (1923 թվական), «Եվայի սիրեցյալը» (1925 թվական) և «Վախեցեք ամուսնացած տղամարկանցից» (1928 թվական)։ Ձայնային կինոյի դարաշրջանի սկզբին Ռիչը տեղափոխվեց երկրորդ պլանի դերակատարման՝ հայտնվելով այնպիսի կինոնկարներում, ինչպիսիք են «Չեմպիոն» (1931 թվական), «Նույն տարիքը» (1938 թվական), «Մահացու փոթորիկ» (1940 թվական), «Հրեշտակը և սրիկան» (1947 թվական), «Ապաչի ամրոց» (1948 թվական) и «Ժաննա դ'Արկ» (1948 թվական)։ 1930-ական թվականներին դերասանուհին շատ է խաղացել նաև ռադիոյում և թատրոնում։
1950 թվականին՝ դերասանական կարիերայի ավարտից հետո, Ռիչն իր չորրորդ ամուսնու հետ առանձնացավ Սանտա Բարբարայից ոչ հեռու գտնվող ագարակում, որտեղ էլ անցկացրեց իր մնացած կյանքը ։ Իրին Ռիչը մահացել է սրտի անբավարարությունից 1988 թվականի ապրիլին, 96 տարեկան հասակում ։ Դերասանուհին երկու աստղ է ստացել Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում՝ կինոյում և ռադիոյում ունեցած ավանդի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Սվետլանա Պոժարսկայա
Կենսագրություն
Սվետլանա Պոժարսկայան ծնվել է 1928 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, Պյոտր Պոժարսկու և Մինա Յակովլևնա Ռայայի ընտանիքում։ 1951 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1958 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը՝ «Բուրժուադեմոկրատական հեղափոխությունում (1931-1933) Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության դերի մասին», իսկ 1971 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսությունը՝ «Իսպանիայի արտաքին քաղաքականությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին» թեմաներով։
Խորհրդակցել է պատմական գիտությունների 20 թեկնածուների և ութ դոկտորների հետ, որոնք մասնագիտացված են եղել Իսպանիայի պատմության մեջ։ Որպես խմբագրական կոլեգիայի անդամ՝ մասնակցել է «Իսպանիայի պատմության խնդիրները» շարքի, ինչպես նաև` Իսպանիայի պատմության վերաբերյալ փաստաթղթերի ժողովածուների ստեղծմանը և հրապարակմանը ։
Ռուսաստանում Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մասին առաջին գիտական մենագրության հեղինակն է, որն ընդգրկում է քաուդիլյոյի կյանքի ողջ շրջանը՝ պատմական լայն ֆոնի վրա։ Պոժարսկյան հասարակությանը ճգնաժամի հանգեցրած և ֆրանկիզմի պատճառ դարձած խնդիրների մանրակրկիտ վերլուծություն է տվել։ Առաջին անգամ դիմել է մի շարք արխիվային փաստաթղթերի, ներկայացրել ապացույցներ իրադարձությունների մասնակիցների (մասնավորապես, Իսպանիայում քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցների) մասին, և, այդպիսով, իսպանական պատմության մեջ հերքել է բազմաթիվ առասպելներ։
Ամուսինը` Նիկոլայ Յակովլևը (1927-1996), եղել է պատմաբան-ամերիկանիստ, ունեցել են մեկ որդի՝ Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Յակովլև անունով։
Սվետլանա Պոժարսկայան մահացել է 2010 թվականի մայիսի 4-ին, Մոսկվայում՝ 81 տարեկան հասակում։ Հուղարկավորվել է Մոսկվայում Նովոդևիչյան գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ
Յադվիգա Սմոսարսկա
Յադվիգա Սմոսարսկա (Jadwiga Filipina Smosarska, ), լեհ դերասանուհի ։ 1919-1937 թվականներին նկարահանվել է շուրջ 25 ֆիլմերում։
Կենսագրություն
1919 թվականին Ստանիսլավ Պշիբևսկուի պիեսի հիման վրա նկարահանված «Հանուն երջանկության» (լեհերեն՝ Dla szczęścia) ֆիլմում խաղացել է իր առաջին դերը։
Պատերազմի սկսվելուց հետո Սմոսարսկան տեղափոխվել է Լիտվա, ապա՝ Միացյալ Նահանգներ, որտեղ լեհ ներգաղթյալների շրջանում զբաղվել է սոցիալական աշխատանքով, 1974 թվականին կազմակերպել է «Վտարանդի լեհ դերասանների օգնության կոմիտեն», 1944 թվականի գարնանը խաղացել է Նյու Յորքի լեհական թատրոնում։
Հետպատերազմյան ժամանակահատվածում Սմոսարսկան եղել է Լեհաստանի դերասանների լիգայի կազմակերպիչներից մեկը։ 1945 թվականից հետո բազմիցս մեկնել է հայրենիք, 1970 թվականին վերադարձել է Լեհաստան և բնակություն հաստատել Վարշավայում։
Մահացել է 1971 թվականին։ Թաղված է Վարշավայի Պովոնզկի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ դերասանուհիներ
Լիկե Մարտենս
Լիկե Էլիզաբեթ Պետրոնելա Մարտենս (Lieke Elisabeth Petronella Martens, ), հոլանդացի ֆուտբոլիստ, Բարսելոնայի կիսապաշտպան։ Եվրոպայի 2017 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2017 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստուհին ՖԻՖԱ-ի վարկածով ։
Կարիերա
Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2009 թվականին Հերենվենի կազմում, 2010 թվականին տեղափոխվել է «ՎՎՎ Վենլո»։
2011/12 մրցաշրջանն անցկացրել է Լիեժի Ստանդարդում։ Բելգիական թիմի կազմում առաջին պաշտոնական խաղում խփել է երկու գնդակ՝ իր ակումբին ապահովելով հաղթանակ Բենեի Սուպերգավաթի խաղում ։
2012 թվականից 2014 թվականը խաղացել է «Դույսբուրգ» ակումբում ։
2014 թվականի սկզբին տեղափոխվել է Կոպպարբերգս/Գյոտեբորգ։ Թիմի գլխավոր մարզիչ Ստեֆան Ռենը իր սաներին համեմատել է մեկ այլ հոլանդացի ֆուտբոլիստուհու՝ Մանոն Մելիսի հետ ։
2015 թվականի նոյեմբերին մեկ տարվա պայմանագիր է կնքել Շվեդիայի գործող չեմպիոն «Ռուսենգորդի» հետ ։
2017 թվականին` Եվրոպայի առաջնությունից առաջ, պայմանագիր է կնքել Բարսելոնայի հետ։
Հավաքական
2011 թվականի օգոստոսին Չինաստանի դեմ ընկերական խաղում նորամուտը նշեց առաջին հավաքականում ։
2013 թվականին հավաքականի կազմում ընդգրկվել է Շվեդիայում կայանալիք Եվրոպայի առաջնությունում ։
2015 թվականին աշխարհի առաջնություններում խփել է Նիդեռլանդների հավաքականի առաջին գնդակը ։
Եվրոպայի 2017 թվականի առաջնությունում խփել է երեք գնդակ, նվաճել է ոսկե մեդալ և Ոսկե գնդակ ստացել մրցաշարի լավագույն խաղացողից և Բրոնզե խաղակոշիկից՝ դառնալով մրցաշարի երրորդ ռմբարկուն։ Լիկեն ունի նաև երկու արդյունավետ փոխանցում։
Ինեսա Կովալևսկայա
Ինեսա Ալեքսեևնա Կովալևսայա (Инесса Алексеевна Ковалевская, ), մուլտիպլիկացիայի ռեժիսոր և սցենարիստ, Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2002) ։
Լիկե Մարտենս
Հավաքական
2019 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել հունիսին Ֆրանսիայում, Լիկեն Ճապոնիայի հավաքականի դեմ 1/8 եզրափակիչի խաղում խփել է երկու գոլ և օգնել է իր թիմին հաղթել 2:1 հաշվով։
Ինեսա Կովալևսկայա
Կենսագրություն
Ինեսա Կովալևսկայան ծնվել է 1933 թվականի մարտի 1-ին Մոսկվայում։ Հայրը՝ գեներալ-մայոր Ալեքսեյ Կովալևսկին (1901-1950), մասնակցել է Ռուսաստանի քաղաքացիական և Հայրենական մեծ պատերազմներին, եղել է պատմաբան, Վ․ Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիայի ղեկավար (1943-1948), ապա ԽՄԿԿ Կենտկոմին առընթեր Հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ռեկտոր (1948-1950) ։ Մայրը՝ Լյուդմիլա Պետրովնա Կովալևսկայան (1912-1989), եղել է տնային տնտեսուհի ։
Լիկե Մարտենս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Ինեսա Կովալևսկայա
Կենսագրություն
1958 թվականին Ինեսա Կովալևսկայան ավարտել է Ա․ Լունաչարսկու անվան թատերական արվեստի ինստիտուտի թատերագիտական բաժինը։ 1959 թվականից մինչև 1961 թվականն աշխատել է ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության կինեմատոգրաֆիայի հարցերով կոմիտեում, որտեղ կրտսեր խմբագրի պաշտոնում վերահսկել է Մոլդովական ԽՍՀ կինեմատոգրաֆիան ու մուլտիպլիկացիան։ 1964 թվականին ավարտել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները և սկսել է ստեղծագործական գործունեությունը «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում ։
Մեծ ճանաչման ու փառքի է արժանացել ԽՍՀՄ առաջին մուլտֆիլմ-մյուզիքլի՝ «Բրեմենյան երաժիշտներ» ֆիլմի, «Փոքրիկ կատեր» («Катерок», որում հնչում է Чунга-Чанга հայտնի երգը), «Ինչպես կորյունը և կրիան երգ երգեցին» («Как львёнок и черепаха пели песню», «Я на солнышке лежу…» երգ), «Նավահանգստում» («В порту», «Эта территория зовется акватория…» երգ), «Чучело-Мяучело» և այլ երաժշտական մուլտֆիլմեր ։
Երաժշտական ֆիլմերի ժանրում ունեցած հաջողությունից հետո Ինեսա Կովալևսկայան սկսել է էկրանավորել ժողովրդական երգեր և համաշխարհային դասական արվեստի գլուխխգործոցներ՝ «Ռուսական մեղեդիներ» («Русские напевы», 1972), «Մանկական ալբոմ» («Детский альбом», 1976), «Կոստրոմա» («Кострома», 1989) ։ Ինեսա Կովալևսկայան գրել է սցենարներ իր նկարահանած բազմաթիվ մուլտֆիլմերի համար։
2002 թվականին Ինեսա Կովալևսկայան արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչման։
2015 թվականի ապրիլի 8-ին, երբ առաջին անգամ շնորհվել է «Իկար» կինոմրցանակը, Ինեսա Կովալևսկայան արժանացել է «Վարպետ» («Мастер») մրցանակի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացների շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Կին նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (Տամբատ)
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, հայկական առաքելական ավերված եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում՝ Նախիջևան քաղաքից և Արաքս գետից 5-6 կմ հեռավորության վրա ։
Պատմություն
Գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Նախճավան գավառի Տամբատ գյուղի կենտրոնական հատվածում։
Ճարտարապետություն
Կառուցվել էր 16-17-րդ դարերում։ Իրենից ներկայացնում էր քառասյուն գմբեթավոր բազիլիկ, որը վերակառուցվել էր ավելի վաղ ժամանակաշրջանում կառուցված եկեղեցու ավերակների վրա։ Արևմտյան ճակատին կցված էր քառամույթ հորինվածքով երկհարկանի և աղյուսաշեն զանգակատունը։
1878-1879 թվականներին եկեղեցու սրահի շրջապատը վերանորոգվել էր Բադալ Շահնազարյանի կողմից։ 1970-ական թվականներին եկեղեցու ծածկը և որմերի մեծ մասը քանդել էին տեղացի բնակիչները։ Այդ ժամանակ ամբողջությամբ կանգուն էր միայն աղյուսաշեն զանգակատունը։
1990-ական թվականներին կիսավեր էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրդուբադի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ ք Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կորուսյալ վանքեր և եկեղեցիներ (Նախիջևան) Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության հայկական հուշարձաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Ալի Քոնջա
Ալի Քոնջա (Ali Haydar Konca, ), թուրք քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Անկարայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, 1972 թվականին քննություն է հանձնել կայմակամի համար։ Մինչև 1980 թվականի պետական հեղաշրջումը աշխատել է Թուրքիայի մի շարք շրջանների կայմակամայում։ Հեղաշրջումից երկու ամիս անց կրկին այդ պաշտոնը զբաղեցրել է Հասսի, Չյունգյուշի և Սյուրմենի շրջաններում։ Այնուհետև աշխատել է որպես իրավական հարցերով մենեջեր նահանգապետ Իլ Կոջաելիի մոտ։ Հեռանալուց հետո աշխատել է որպես իրավաբան ։
1989 թվականին Քոնջան ընտրվել է Սոցիալ-դեմոկրատական ժողովրդական կուսակցության քաղաքային խորհրդի անդամ։ Որոշ ժամանակ անց ինքնակամ լքել է պաշտոնը և կուսակցությունից դուրս եկել 2015 թվականի հունիսին Քոնջան ընտրվել է Ժողովուրդների դեմոկրատական կուսակցությունից Ազգային մեծ ժողովի անդամ  ։ 2015 թվականի նոյեմբերին նույնպես առաջադրվել է խորհրդարանում, սակայն չի ընտրվել։
2015 թվականի օգոստոսի 28-ին Քոնջան նշանակվել է ԵՄ հարցերով նախարար։ Սեպտեմբերի 22-ին Ալի Քոնջան և զարգացման նախարար Մուսլյում Դողանը հրաժարական են տվել նախարարների պաշտոնից։ Հրաժարական տալուց հետո Դողանի և Քոնջայի հրավիրած մամուլի ասուլիսում նրանք հայտարարել են, որ հեռացել են կառավարությունում տարաձայնությունների պատճառով, ինչպես նաև, նրանց խոսքով, այդ պահին իշխող «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությունն անտեսում է ժողովրդի ժողովրդավարական կամքը և պատերազմ է հրահրում երկրի հարավ-արևելքում ։ Բացի այդ, Դողանը և Քոնջան դատապարտել են «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությանը և նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին մեղադրել են Սահմանադրությունը խախտելու մեջ ։
Նատալյա Պիրումովա
Նատալյա Պիրումովա (Ната́лия Миха́йловна Пиру́мова, ), խորհրդային և ռուս պատմաբան, 19-րդ դարում Ռուսաստանում հասարակական շարժման պատմության հետազոտող, զեմստվոյի, զեմյան մտավորականության, հասարակական շարժման գաղափարախոսներ Ալեքսանդր Գերցենի, Միխայիլ Բակունինի, Պյոտր Կրոպոտկինի մասին գրքերի հեղինակ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր է, Լրագրողների միության անդամ։
Կենսագրություն
Նատալիա Պիրումովան ծնվել է 1923 թվականի օգոստոսի 20-ին, Ռյազանի նահանգի Ստարոժիլովի վարչական շրջանի Սմիգալովկա գյուղում, որտեղ գտնվել է նրա տատիկի կալվածքը։ Սովի տարիներին մայրը Մոսկվայից երեխաների հետ միասին տեղափոխվել է (ընտանեկան ավանդույթի համաձայն ծնվել է Մոսկվայի Գրաուերմանի հայտնի ծննդատանը)։
Նրա ծնողները բռնադատված են եղել։ Հայրական կողմից արմատներով հայուհի է, իսկ նախկին ազնվական ծագում ունեցող մոր կողմից՝ արմատներով բալթիական գերմանացի է։
1932 թվականին ընտանիքը վերադարձել է Մոսկվա։ 1934 թվականին հայրը վերադարձել է Սոլովեցի ճամբարի կալանքից, սակայն շուտով կրկին կալանավորվել է, իսկ 1937 թվականին հերթական ձերբակալությունից հետո՝ գնդակահարվել։ 1938 թվականին ձերբակալվել է նաև Նատալիայի մայրը, որից հետո աքսորվել է ճամբար։ Պիրումովային 1939 թվականին Տաշքենդում դաստիարակել են հարազատները։ Այնտեղ նա ավարտել է դպրոցը և 1945 թվականին՝ էքստեռն Տաշքենդի Վ. Գ. Բելինի անվան երեկոյան մանկավարժական ինստիտուտը։ Հանդիպել է Աննա Ախմատովային, որով ինքը տպավորված էր։ Պատմություն է դասավանդել միջնակարգ դպրոցում։ 1946 թվականին վերադարձել է Մոսկվա։ Ուսուցիչ է աշխատել Կունցևում՝ տեղի մոսկովյան մամուլում միաժամանակ զբաղվելով լրագրությամբ, հետո դարձել է Հասարակական գիտությունների ակադեմիայի գիտա-տեխնիկական աշխատակից, իսկ 1953 թվականից՝ պետական քաղաքականության հրատարկչության խմբագիր։
1954 թվականին պաշտպանել է դիսերտացիան պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար՝ «Ա. Ի. Գերցենի հայացքները ռուսական պատմական գործընթացի վրա» թեմայով ։
Դրանից հետո մի քանի տարի աշխատել է «Խորհրդային մեծ հանրագիտարանի» ԽՍՀՄ պատմության բաժնում՝ որպես առաջատար խմբագիր։ Այնտեղ նրա մտերիմ ընկերն է եղել պատմաբան Էլեոնորա Ալեքսանդրովնա Պավլյուչենկոն՝ Նաթան Էյդելմանի կինը։
1950-ական թվականների երկրորդ կեսից Պիրումովան մշակել է Ռուսաստանում հասարակական և ազատագրական շարժման պատմության հարցերը, հետագա քառասուն տարիների համար այս թեմատիկան դարձել է նրա համար գլխավորը։
1960-ականներից մինչև 1970-ական թվականները Յ. Ն. Կորոտկովի հետ կանգնած է եղել «Պրոմեթևս» ալմանախի ակունքներում, իսկ այնուհետև դարձել է դրա խմբագիրը («Երիտասարդ գվարդիա»)։
1962 թվականից մինչև 1968 թվականն աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ պատմության միասնական ինստիտուտում, իսկ դրա բաժանումից հետո՝ ԽՍՀՄ պատմության ինստիտուտում (1992 թվականից՝ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի պատմության ինստիտուտում)։
1970-ականներից զբաղվել է Ռուսաստանում զեմստվոյի պատմությամբ։ Որպես դոկտորական ատենախոսություն ԽՍՀՄ պատմության ինստիտուտում 1979 թվականին պաշտպանել է «Երկրային լիբերալ շարժումը։ Սոցիալական արմատները և էվոլյուցիան» վերնագրով մենագրությունը (1977) ։
1990-ականների սկզբից մասնակցել է Գուլագի վերապրածների վավերագրական նյութերի հրատարակմանը։ 1992 թվականին մի քանի ամիս անցկացրել Է ԱՄՆ-ում։
1961 թվականից մինչև 1990 թվականն ընկած ժամանակահատվածում լույս են տեսել նրա ութ գիրք։ «ԺԶԼ» շարքում Մ. Ա. Բակունինի կենսագրության հեղինակն է։ Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է ավելի քան 20 թեկնածուական ատենախոսություն։
Նատալիա Պիրումովան մահացել է 1997 թվականի ապրիլի 8-ին, Մոսկվայում՝ 73 տարեկան հասակում։
Անձնական կյանք
1956 թվականին ամուսնացել է նկարիչ և արվեստագետ Վ. Վ. Պոզնանսկու՝ «Արխանգելսկյան» (1954-1966) տուն-թանգարանի տնօրենի հետ։ Ունեցել է երկու դուստր՝ Օլգա և Ելենա անուններով։ 1964 թվականից մինչև 1967 թվականն ապրել է Պարկովայա 13-րդ հասցեում։ Պատանեկությունից ծանոթ է եղել պատմաբան Սիգուրդ Շմիդտի հետ, որը Տաշքենդում (1941 թվականի նոյեմբերից մինչև 1943 թվականի հուլիս) տարահանման ժամանակ եղել է միջինասիական համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի ուսանող։ Երկար ժամանակ ընտանիքներով ընկերություն է արել պատմաբան Վադիմ Ստեփանովիչ Անտոնովի հետ։ Աշխատել է ամերիկացի պատմաբան Գարի Հեմբուրգի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ
Էսպրեսո սրճեփ
Էսպրեսո սրճեփի գործունեության սկզբունքը՝ որոշակի ճնշման տակ աղացած սրճի վրա տաք ջրի բացթողումն է։ Շատ մոդելներ համալրված են նաև կապուչինո պատրոստող սարքով։
Աշխատանքի սկզբունքը
Առաջինը ստեղծվել է 1901 թվականին (ստեղծող — Լուիջի Բեցցեռա (Luigi Bezzera) ), էսպրեսո սրճեփը բազմիցս փոխել է կառուցվածքը և աշխատանքի սկզբունքը։
Ջերմային էսպրեսո մեքենա
Ջերմային սրճեփի աշխատանքի սկզբունքը կայանում է ջրի գոլորշու ճնշման օգնությամբ սուրճի շերտին։
Տվյալ մեքենայի աշխատանքի սկզբունքը մինչև հիմա փոխվում է՝ դառնում ավելի մատչելի։
Մխոցային էսպրեսո մեքենա
Առաջին փորձնական մեքենաները, որոնք օգտագործվում են պտուտակային մխոցով, մշակվել են իտալացիներ Պիեռ Թերեզիո Արդուինոյի և Մարկ Կրեմոնեսի կողմից։ 1930-ական թվականներին Կրեմոնեսը արտոնագրեց իր գյուտերից մի քանիսը` էսպրեսո մեքենան ձևափոխելու համար, որոնց թվում էր նաև մխոց օգտագործելը։ 1936 թվականին՝ Կրեմոնեսի մահվանից հետո, նրա կինը՝ Ռոզետա Սկոզան, մի քանի անգամ փորձել է սրճեփ վաճառողներին վաճառել ամուսնու գյուտի լիցենզիան, բայց անօգուտ էր:Նրանցից մեկը եղել է Ջովանի Ահիլ Գաջիան (см. Gaggia), ով ապօրինի օգտվել էր Կրեմոնեսի գյուտից և 1938 թվականի սեպտեմբերի 5-ին գրանցեց սուրճի մեքենայի արտոնագիր՝ պտուտակային մխոցով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից (1939-1945) հետո, Մարկ Կրեմոնեսի կինը հայց է ներկայացրել ընդդեմ Գաջիայի ՝ հեղինակային իրավունքի խախտման համար և շահել է գործը։ Գաջիան՝ հրաժարվելով Կրեմինոսի մխոցային մեխանիզմից, մշակեց ավելի նոր զսպանակային-մխոցային մեխանիզմ։ 1947 թվականին նա ներկայացրեց այդ մեխանիզմով ապարատի նախատիպը, որն էլ համարվեց առաջին ժամանակակից էսպրեսո մեքենան։
Դրա մեջ օգտագործվում է մխոց, որը ջուր է մղում սուրճի մի շերտի միջով, որը պայմանավորված է լծակի միջոցով օգտագործվող մարդու մկանային ուժով։
Էսպրեսո պոմպային մեքենայի գործողությունը
Առաջին մեխոցային սրճեփը դարձավ Faema E61, որը հայտնվեց 1961 թվականին։
Ի տարբերություն մխոցային սուրճի մեքենայի, որտեղ ցանկալի ջրի ճնշումը ձեռք է բերվել մեքենայական օպերատորի մկանային ուժի շնորհիվ, էլեկտրական պոմպը օգտագործվում է պոմպային էսպրեսո մեքենայում `անհրաժեշտ ճնշման տակ ջուրը մղելու համար։
Պոմպայն սրճեփները հանդիսանում են ամենատարածվածը ու այսօր օգտագործվում է սրճարաններում և այլ հաստատություններում։
Օդային-պոմպային էսպրեսո մեքենաներ
Ի տարբերություն պոմպայնի, օդային-պոմպային մեքենաները օգտագործում են սեղմած գազի հզորությամբ՝ ջրի ճնշումը ստեղծելու համար, որը սովորաբար մատուցվել է առանձին ջեռուցիչ։
Գազի որակը օգտագործվում է մթնոլորտային օդով (սեղմված է ձեռքի կամ էլեկտրական կոմպրեսորի միջոցով) կամ սեղմված ածխածնի երկօքսիդի միջոցով։
Առաջին մոդելը Handpresso Wild կոնստրուկցիայով է, որը հայտնվել է 2007 թվականին։
Օդային-պոմպային էսպրեսո մեքենաները աչքի են ընկնում կոմպակտությամբ և թեթև կոնստրուկցիայով, ինչը հնարավորություն է տալիս դրանք հանգիստ տեղափոխել։
Էսպրեսո մեքենայի ավտոմատացումը
Ըստ ավտոմատացման աստիճանի էսպրեսո-մեքենաները բաժանվում են.
Ավտոմատ մեքենաները լայնորեն չեն օգտագործվում սրճարաններում և այլ հաստատություններում, քանի որ նրանց պատրաստած սուրճը չի համապատասխանում ստանդարտներին (էսպրեսո), որը մշակվել է «Էսպրեսո» ստանդարտացման իտալական ինստիտուտի կողմից։ Ավտոմատ մեքենաներում սուրճի արդյունահանումը շատ ավելի ցածր է `պահանջվող խցկման և թափելու ժամանակին հասնելու անկարողության պատճառով, նաև ավտոմատ մեքենաներում «փրփուրը» ձեռք է բերվում նախնական մտրակ սուրճով, և ոչ թե արդյունահանման պատճառով, ինչպես դասական էսպրեսսոյի դեպքում ։
Սուպեր-ավտոմատ մեքենաները տարածված են դարձել ինչպես առօրյա կյանքում (որոնք կոչվում են կենցաղային), այնպես էլ սննդի հաստատություններում (արդյունաբերական ավտոմեքենաներ), որտեղ սուրճը պետք է պատրաստել մեծ քանակությամբ, դրա համար չկա հատուկ պատրաստված անձնակազմ (բարիստա)։ Ոչ բոլոր ռեստորաններում են թույլատրում տեղադրել արդյունաբերական սուպեր ավտոմատ սուրճի մեքենաներ, բայց այնպիսի խոշոր ցանցերում, ինչպիսիք են McDonalds-ը, Sbarro-ն, Starbucks-ը (և այլն) դրանք տեղադրվում են յուրաքանչյուր այդպիսի ռեստորանում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սրճային սարքավորումներ
9nine
2005 թվականին` երբ խումբը ստեղծվեց, այն բաղկացած էր 9 անդամից (անվանումը այդտեղից է ծագել)։
2010 թվականին խումբը սկսել է համագործակցել SME Records լեյբլի հետ, որը պատկանում էր Sony Music Entertainment Japan ին, և կարողացավ երաժշտական ասպարեզում բարձր դիրք գրավել։ Խումբը փոխել է ոճը դեպի ավելի պարային՝ դառնալով տիպիկ իդոլ խումբ։
2012 թվականին իրենց «Shoujo Traveller» սինգլով աղջիկները շաբաթվա ԹՈՓ տասնյակի մեջ ընգրկվեցին, որպես ամենաշատ վաճառված սինգլ ։ Հետագայում 9nine խմբի ալբոմը նույնպես դեբյուտեց ԹՈՓ 10 ում ։
Կազմ
* Սայակա Նիսովակի՝ Այակա Նիսիվակիի կրտսեր քույերը, Perfume խմբի անդամ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2005 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Օլգա Կազմինա
Օլգա Կազմինա (О́льга Евге́ньевна Казьмина́, ), ռուս կրոնագետ, էթնոլոգ և ժողովրդագիր։ Պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
1991 թվականին ԽՍՀՄ Միկլուխո-Մակլայի անվան ազգագրության և մարդաբանության ինստիտուտում պաշտպանել է «Լիտվայի, Լատվիայի և Էստոնիայի բնակչության էթնիկ կազմի դինամիկան XX դարում. (էթնոհեմոգրաֆիկ հետազոտություն)» թեմայով թեզ և ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ։
1991 թվականի ապրիլի 23-ից աշխատում է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։ Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ազգագրագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր է, միջազգային համագործակցության գծով դեկանի տեղակալ։
2007 թվականին Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանում պաշտպանել է «Ռուսական ուղղափառ եկեղեցին և ժամանակակից Ռուսաստանում նոր կրոնական իրավիճակը» թեմայով ատենախոսությունը և ստացել պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ (Մասնագիտություն 07.00.07 - ազգագրություն, ազգաբանություն և մարդաբանություն)։ Որպես պաշտոնական ընդդիմախոսներ հանդես են եկել պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Ն. Լ. Պուշկարյովը (ՌԳԱ ազգագրագիտության և մարդաբանության ինստիտուտ), պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վ. Վ. Կերովը (Ժողովուրդների բարեկամության ռուսական համալսարան) և իրավաբանական գիտությունների դոկտոր Ա. Գ. Զալուժնին ։
2003 թվականից մինչև 2008 թվականը եղել է «Կրոնի ամերիկյան ակադեմիայի ամսագրի» խմբագրական կոլեգիայի անդամ։
Ավելի քան 160 գիտական հրապարակումների հեղինակ է։
Գիտական աշխատություններ
«Ռուսաստանի ժողովուրդներ։ Մշակույթների և կրոնների ատլաս» (Մոսկվա, 2008) աշխատանքի պատասխանատու խմբագիր։
«Կրոնի վերաիմաստավորում` կրոնի ուսումնասիրությունը համաշխարհային համատեքստում» միջազգային նախագծի կազմակերպչական կոմիտեի անդամ (2003-2006)։
Մանկավարժական գործունեություն
Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանում վարում է հետևյալ դասընթացները՝
Հասարակական գործունեություն
2009 թվականի սեպտեմբերի 23-ից եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արդարադատության նախարարության գիտախորհրդատվական խորհրդի անդամ, որն ուսումնասիրել է կրոնական բովանդակության տեղեկատվական նյութեր՝ դրանցում ծայրահեղականության նշաններ հայտնաբերելու նպատակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Звезда по имени Солнце
«Звезда по имени Солнце» (թարգմանաբար՝ «Արև անունով աստղը»), ռուսական «Կինո» խմբի երգը նրա համանուն ալբոմից, որ թողարկվել է 1989 թվականին։
Պատմություն
«Звезда по имени Солнце» երգը հնչում է ռեժիսոր Ռաշիդ Նուգմանովի «Ասեղ» ֆիլմում (1988)։ Այն գրվել է Վիկտոր Ցոյի կողմից Ղազախստանում ֆիլմի նկարահանման ժամանակ. Ռաշիդ Նուգմանովն ասել է, որ երգը գրվել է իր կիթառով Ալմա Աթայում գտնվող իր տանը ։
Փեյսվիլ
Փեյսվիլ (մալթայերեն՝ Paċeville, անգլերեն՝ Paceville), Սեյնթ Ջուլիանս քաղաքի թաղամասս-շրջաններից մեկը, Մալթայի գլխավոր նավահանգիստն ու գիշերային զվարճություննեով հագեցած կյանքի կենտրոնը   ։
Звезда по имени Солнце
Պատմություն
Երգի տեքստի ու երաժշտության հեղինակը Վիկտոր Ցոյն է, ով էլ կատարում է այն ալբոմում։
Փեյսվիլ
Հակիրճ տեղեկատվություն
Փեյսվիլը գտնվում է Միջերկրական ծովի Սպինոլա ու Սեյնթ Ջուլիանս ծովածոցերի և Սեյնթ Ջորջ ծովախորշի միջև ։ Համարվում է ոչ պաշտոնական վարչական միավոր և կառավարվում է Փեյսվիլի վարչական կոմիտեի կողմից (մալթայերեն՝ Kumitat Amministrattiv Paceville)  :