cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ի՞նչ անել (վեպ)
Ստեղծագործության և հրատարակության պատմություն
Չեռնիշևսկին վեպը գրել է Պետրոպավլովյան ամրոցի Ալեքսեևյան ռավելինի մենախցում՝ 1862 թվականի դեկտեմբերի 14-ից մինչև 1863 թվականի ապրիլի 4-ը։ 1863 թվականի ապրիլից սկսած ձեռագրի հատվածները փոխանցվում էին Չեռնիշևսկու գործով քննչական կոմիտե (վերջին հատվածը փոխանցվել է ապրիլի 6-ին)։ Հանձնաժողովը, ինչպես նաև գրաքննիչները վեպում տեսել են սոսկ սիրային ուղղվածություն և թույլատրել են վեպի տպագրությունը։ Ցենզուրայի վրիպակը շուտով նկատելի է դարձել և գրաքննության պատասխանատու Բակետովին ազատել են պաշտոնից։ Սակայն վեպն արդեն հրատարակված է եղել «Սովրեմեննիկ» ամսագրում («Современник» 1863, № 3—5): Չնայած այն հանգամանքին, որ «Սովրեմեննիկի» այն համարը, որում տպագրվել էր վեպը, կալանքի տակ էր դրվել, վեպի ձեռագիր տարբերակը արագ տարածվեց երկրով և առիթ դարձավ զանգվածային նմանակումների։
Ն. Լեսկով Չեռնիշևսկու վեպի մասին խոսում էին ոչ շշուկով, ոչ ծածուկ, այլ կոկորդով մեկ բղավում էին սրահներում, շքամուտքերում, տիկին Միլբերտի սեղանի շուրջ և Շտենբոկովի առևտրասրահի նկուղի գարեջրատանը։ Անվանում էին «գարշանք», «թովչանք», «զզվանք» և այլն, ու բոլորը տարբեր երանգներով ։ Պ. Կռոպոտկին Ստեղծագործությունը («Ի՞նչ անել» վեպը) այն ժամանակվա ռուս երիտասարդների համար եղել է յուրատեսակ հայտնություն և վերափոխվելծրագրի, դարձել ինքնատիպ խորհրդանիշ ։
Առաջ էր քաշվել այն վարկածը, որ վեպը գրաքննության կողմից թույլատրվել է «վերևների» ցուցումով ։ 1867 թվականին ռուս տարագիրների կողմից վեպն առանձին գրքով հրատարակվել է Ժնևում (ռուսերենով), այնուհետև թարգմանվել է լեհերեն, սերբերեն, հունգարերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն, գերմաներեն, իտալերեն, շվեդերեն և հոլանդերեն։ Խորհրդային տարիներին թարգմանվել է նաև պարսկերեն և ֆիններեն։ Չեռնիշևսկու վեպի ազդեցությունը երևում է Էմիլ Զոլայի «Կանացի երջանկություն», Ստրինդբերգի «Ուտոպիաներ իրականության մեջ», բուլղարական ազգային վերածնության գործիչ Լյուբեն Կառվելովի «Մեղավո՞ր է արդյոք ճակատագիրը» (գրվել է սերբերեն) ստեղծագործությունների վրա
«Ի՞նչ անել» վեպը, ինչպես նաև «Հայրեր և զավակները», ծնունդ տվեցին այսպես կոչված հականիհիլիստական վեպին։ Մասնավորապես, Լեսկովի «Սվինների վրա» ստեղծագործության մեջ, որտեղ ծաղրանմանակվել են Չեռնիշևսկու ստեղծագործության մոտիվները։
«Ի՞նչ անել» վեպի տպագրության արգելքը հանվել է 1905 թվականին։ 1906 թվականին Ռուսաստանում առաջին անգամ վեպը տպագրվել է առանձին հրատարակությամբ։
Սյուժե
Վեպի գլխավոր հերոսուհին Վերա Պավլովնա Ռոզալսկայան է։ Որպեսզի խուսափի շահամոլ մոր կողմից պարտադրված ամուսնությունից, աղջիկն ամուսնանում է իր փոքր եղբոր՝ Ֆեդյայի նախկին ուսուցչի՝ բժիշկ-ուսանող Դմիտրի Լոպուխովի հետ։ Ամուսնությունը նրան ծնողների տունը թողնելու, ինքնուրույն կյանք վարելու հնարավորություն է ընձեռում։ Վերան սովորում է, փորձում է իր տեղը գտնել կյանքում, վերջապես բացում է նոր տեսակի կարի արհեստանոց. սա համայնք է, որտեղ չկան վարձու աշխատողներ, և բոլոր աղջիկների համար հավասարապես կարևոր է համատեղ ձեռնարկության հաջողությունը։
Շուտով Վերան հասկանում է, որ սիրահարվել է Ալեքսանդր Կիրսանովին, որը Լոպուխովի ընկերն էր և նրանք միասին սովորել էին բժշկական ակադեմիայում։ Կիրսանովն էլ վաղուց սիրահարված էր Վերային։ Տառապող կնոջը ազատություն տալու համար Լոպուխովը ձևացնում է, իբրև թե ինքնասպանություն է գործում (վեպն սկսվում է իքնասպանության էպիզոդով) և մեկնում է Ամերիկա, որպեսզի գործնականորեն ուսումնասիրի արդյունաբերական արտադրությունը։ Որոշ ժամանակ անց Լոպուխովը Չարլզ Բյումոնտի անվան տակ վերադառնում է Ռուսաստան։ Նա՝ որպես անգլիական ֆիրմայի ագենտ, եկել է հատուկ հանձնարարությամբ, որպեսզի ձեռք բերի հարուստ արդյունաբերող Պոլոզովի բնաճարպի գործարանը։ Գործարանի գործերին միջամտելով՝ Լոպուխովը այցելում է Պոլոզովի տուն, որտեղ ծանոթանում է նրա դստեր՝ Եկատերինայի հետ։ Երիտասարդները սիրահարվում և շատ չանցած՝ ամուսնանում են, ինչից հետո Լոպուխով-Բյումոնտը իր վերադարձի մասին հայտնում է Կիրսանովներին։ Ընտանիքների միջև ամուր ընկերություն է սկսվում, նրանք տեղավորվում են մեկ տան մեջ, և նրանց շուրջ ծավալվում է «նոր մարդկանց» հասարակությունը, որոնցից յուրաքանչյուրը ջանում էր «նորովի» կերտել անձնական և հասարակական կյանքը։
Վեպի նշանավոր հերոսներից է հեղափոխական Ռախմետովը՝ Կիրսանովի և Լոպուխովի ընկերը, որոնք նրան ինչ-որ ժամանակ ծանոթացրել են սոցիալիստ-ուտոպիստների գաղափարներին։ Վեպի 29-րդ գլխում («Յուրահատուկ մարդը») Ռախմետովին է նվիրվել մի փոքր հատված։ Նա երկրորդ պլանի հերոս է, որը վեպի սյուժեի հետ ունի զուտ էպիզոդիկ կապ (նա Վերա Պավլովնային է փոխանցում Լոպուխովի՝ շինծու ինքնասպանության հանգամանքները պարզաբանող նամակը)։ Բայց և այնպես, վեպի գաղափարական հիմքում նա կարևոր դերակատարում ունի։ Այդ մասին ՉեռնիշևսկիՆ հանգամանորեն խոսում է վեպի 3-րդ գլխի XXXI հատվածում («Զրույց խորաթափանց ընթերցողի հետ և նրա վտարումը»). Ես ցանկանում էի պատկերել նոր սերնդի սովորական բարոյական մարդկանց, մարդկանց, որոնց ես հարյուրներով եմ հանդիպել։ Ես ընտրեցի նրանցից երեքին. Վերա Պավլովնային, Լոպուխովին, Կիրսանովին։ (…) Ռախմետովի կերպարի բացակայության դեպքում՝ ընթերցողների մեծ մասը թյուր կարծիք կունենար իմ պատմության գլխավոր գործող անձանց վերաբերյալ։ Կարող եմ գրազ գալ, որ մինչև այս գլխի վերջին հատվածները Վերա Պավլովնան, Կիրսանովը, Լոպուխովը լայն հասարակության համար թվացել են բարձր բարոյականությամբ օժտված հերոսներ, հավանաբար, նույնիսկ կատարելության հասցված կերպարներ, որոնց չափազանց ազնիվ տեսակը իրական կյանքում չի հանդիպում։ Ո՛չ, ընկերնե՛ր. չար, հիմար, խղճուկ իմ ընկերնե՛ր, ոչ թե նրանք են շատ բարձր կանգնած, այլ դուք եք չափազանց ցածր դիրքում:(…) Այն բարձրության վրա, որտեղ նրանք են, կարող են և պետք է կանգնեն բոլորը։ Բարձր անհատականություններ, որոնց հետևից հասնել անզոր ենք ես և դուք, իմ թշվառ ընկերնե՛ր, բարձր անհատականություններն այսպիսին չեն։ Ես ձեզ ցույց տվեցի նրանցից մեկի դիմանկարի ուրվագիծը։
Գեղարվեստական առանձնահատկություն
«Ի՞նչ անել» վեպն ինձ ամենախորն է հուզել։ Սա նյութ է, որը լիցքեր է տալիս ողջ կյանքի համար ։ Վեպի ընդգծված հետաքրքրական, արկածային, մելոդրամատիկ սկիզբը պետք է կարողանար ոչ միայն շեղել ցենզուրայի ուշադրությունը, այլև՝ գրավել ընթերցողների հոծ զանգվածին։ Արտաքինից վեպի սյուժեի կենտրոնում սիրային պատմություն է. այնուամենայնիվ, նրանում արտացոլվել են նոր ժամանակների տնտեսական, փիլիսոփայական և սոցիալական գաղափարները։ Վեպը լի է վերահաս հեղափոխության վերաբերյալ ակնարկներով։
Լիլյա Բրիկը հիշում է Մայակովսկու մասին. Նրա նախընտրած գրքերից մեկը Չեռնիշևսկու «Ի՞նչ անել» վեպն էր։ Նա անընդհատ վերընթերցում էր այն։ Այնտեղ նկարագրվածը մեր կյանքի արձագանքն էր։ Մայակովսկին երբեմն իր անձնական գործերի մասին խորհրդակցում էր Չեռնիշևսկու հետ, ստանում էր նրա աջակցությունը։ «Ի՞նչ անել» վեպը վերջինն էր, որ Մայակովսկին կարդացել էր մահից առաջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1863 վեպեր Կատեգորիա:Ռուսերեն վեպեր Կատեգորիա:Նիհիլիզմ Կատեգորիա:Հոգեբանական վեպեր Կատեգորիա:Ձախաթևյան քաղաքականություն
Մյու-ռիթմ
Մյու ռիթմը (μ-ռիթմ) նաև ռոլանդյան կամ կամարաձև ռիթմ գրանցվում է ռոլոնդյան ակոսում։ Տատանասահմանով և հաճախությամբ մոտ է α-ռիթմին, բայց տարբերվում է ալիքների ձևով, որոնք ունեն կլորավուն գագաթներ և նման են կամարների ու հանդիպում են հազվադեպ։ Այս ռիթմը կապված է շոշափական և պրոպրիոցեպտիվ գրգռման ու շարժողական գործընթացների հետ։ Արտահայտված է կույրերի մոտ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Էլեկտրաուղեղագրություն Կատեգորիա:Գլխուղեղ Կատեգորիա:Գլխուղեղի հետազոտման մեթոդներ Կատեգորիա:Նյարդային համակարգ Կատեգորիա:Էլեկտրաֆիզիոլոգիա
Վան (Վրաստան)
Վան (ვანი), քաղաք Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզում, Վանի շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Վանի շրջան Կատեգորիա:Հնագիտական վայրեր Վրաստանում
Կրոմբախ (Ներքին Ֆրանկոնիա)
Կրոմբախ (''Krombach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2168 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 10,65 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 138։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Թերեզա Կոմոդինի Կաչիա
Թերեզա Կոմոդինի Կաչիա (Therese Comodini Cachia, ), մալթացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, ինչպես նաև Եվրախորհրդարանի նախկին պատգամավոր։
Կրթություն
Կոմոդինի Կաչիան ծնվել է 1973 թվականի փետրվարի 23-ին։ Սովորել է Մալթայի համալսարանում, որտեղ ստացել է երկու բարձրագույն կրթություն։ Գիտական աստիճան ստացել է 1997 թվականին, իսկ դոկտորի կոչումը մարդու իրավունքների ոլորտում՝ 2012 թվականին ։
Մասնագիտական կարիերա
Թերեզա Կոմոդինի Կաչիան մասնագիտությամբ իրավաբան է, աշխատում է մարդու իրավունքների ոլորտում։ 1997 թվականից տարբեր մակարդակներում ներկայացնում է մարդու իրավունքների ոտնահարման զոհերին Մալթայի բարձրագույն դատարաններում, ինչպես նաև Ստրասբուրգի Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում։ Նրա հաճախորդների թվում էին անհատներ, բիզնեսներ, պետական կառույցներ և օրենսդիր մարմիններ ։
Իր իրավաբանական կարիերայի ընթացքում նա ծառայել է որպես իրավախորհրդատու Մալթայի մի քանի ոչ կառավարական կազմակերպություններում, այդ թվում են՝ Մալթայի սկաուտական ասոցիացիան, Մալթայի կանանց կազմակերպությունների համադաշնությունը և Մալթայի հոգեկան առողջության ասոցիացիան։
2008-2010 թվականներին խորհրդաատվություն է իրականացրել Հավասարության ազգային հանձնաժողովին եվրոպական իրավահավասարության մասին օրենքի և հրահանգների բնույթի վերաբերյալ, աջակցել է խտրականության դեպքերի հետաքննությանը և աջակցել մի շարք այլ հետազոտական նախագծերի։
Կոմոդինի Կաչիան ներկայումս Մարդու իրավունքներ է դասավանդում Մալթայի համալսարանում։ Նաև համակարգում է Մարդու իրավունքների և ժողովրդավարացման մագիստրոսների վերապատրաստումը համալսարանում ։ Նա նախկինում աշխատել է որպես հրավիրյալ դասախոս Ուտրեխտի համալսարանում և Օդերի Ֆրանկֆուրտի Վիադրինայի Եվրոպական համալսարանում։
Քաղաքական կարիերա
Կոմոդինի Կաչիան Մալթայի Ազգայնական կուսակցության (Partit Nazzjonalista) անդամ է և ակտիվորեն ներգրավված է եղել այս կուսակցության մեջ։ Այն հաճախ դիտվում է որպես արժանապատիվ աշխատանքի օրինակ մի պատգամավորական խմբի համար, որը նպաստել է մի շարք պաշտոններում, ներառյալ Մալթայի Սահմանադրության փոփոխությունները ։ Նա առաջին անգամ առաջադրվել է քաղաքական պաշտոնի համար Մալթայի խորհրդարանի համընդհանուր ընտրություններում 2013 թվականի մարտին։
2013 թվականին նա նշանակվել է կուսակցության կանոնադրության և կուսակցական կառույցների վերանայման հանձնաժողովի անդամ։ Նա նաև Ռիչարդ Մուսկատի հետ նշանակվել է թեկնածուների ֆորումի համանախագահ ։
Նախքան Եվրախորհրդարանում ընտրվելը, Կոմոդինի Կացիան օգնեց ներկայացնել Ազգայնական կուսակցությանը Մալթայի ընտրական հանձնաժողովի դեմ սահմանադրական գործում՝ 2013 թվականի ընդհանուր ընտրություններում ձայների հաշվարկի անհավասարության պատճառով ։ Ձայների հաշվարկի սխալը դատարանում վիճարկելուց հետո նա երկար ու մանրամասն դատավարության ընթացքում օգնել է կուսակցության փաստաբանին։
2014 թվականի մայիսին Կոմոդինի Կաչիան ընտրվել է Եվրախորհրդարանի պատգամավոր։ 2014 թվականին Մալթայում կայացած Եվրոպական ընտրություններում Ազգայնական կուսակցությունը հավաքեց ժողովրդական քվեների 40%-ից մի փոքր ավելին և զբաղեցրեց Մալթայի վեց եվրոպական տեղերից երեքը։ Սա առաջին դեպքն էր, երբ կուսակցությունը կարողացավ ավելի քան երկու տեղ գրավել Եվրախորհրդարանում՝ երրորդ տեղը զբաղեցրել է Կոմոդինի Կաչիան ։ Որպես պատգամավոր՝ նա եղել է Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության անդամ։
Կոմոդինի Կաչիան եղել է Եվրախորհրդարանում երեք հանձնաժողովների և պատվիրակությունների անդամ։ Նա եղել է Իրավական հարցերի հանձնաժողովի, Պաղեստինի օրենսդրական խորհրդի կապի պատվիրակության և Միջերկրածովյան միության խորհրդարանական վեհաժողովի պատվիրակության անդամ։ Իրավական հանձնաժողովում նա աշխատել է որպես հեղինակային իրավունքի գծով խորհրդարանական զեկուցող ։ Բացի այդ, նա եղել է Մարդու իրավունքների ենթահանձնաժողովի, մշակույթի և կրթության կոմիտեի և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության հետ կապերի պատվիրակության անդամ ։
Եվրախորհրդարանի պատգամավոր ընտրվելուց հետո Կոմոդինի Կաչիան ստանձնել է լրացուցիչ ղեկավար դերեր իր երկրում։ 2014 թվականի հոկտեմբերին ազգայնական կուսակցության և այն ժամանակվա ընդդիմության առաջնորդ Սայմոն Բուսուտիլը նրան նշանակեց Մալթայում կուսակցության քաղաքական ֆորումների համակարգող, իսկ 2015 թվականի հունվարին կուսակցությունը նրան նշանակել է կրթության և աշխատանքի ստվերային նախարար ։
2017 թվականին Կոմոդինի Կաչիան մասնակցել է համընդհանուր ընտրություններին և 22-րդ հաշվարկից հետո 4244 ձայնով պատգամավոր է ընտրվել ութերորդ ընտրատարածքում։ Սկզբում նա հրաժարվեց իր մանդատից, բայց հետո չեղյալ հայտարարեց իր որոշումը և հայտարարեց, որ կհեռանա Եվրախորհրդարանի պատգամավորի պաշտոնից և կզբաղեցնի իր տեղը որպես երկրի խորհրդարանի անդամ ։
Հրապարակումներ
Կոմոդինի Կաչիան մարդու իրավունքների խնդիրների վերաբերյալ իր հետազոտություններն ու զեկույցները ներկայացրել է (առավելագույնը Մալթայում) եվրոպական շատ կառույցներին, աջակցել է Եվրամիության տարբեր հրապարակումներին անչափահասների թրաֆիքինգի, ռասիզմի, այլատյացության, խտրականության, տվյալների պաշտպանության, հոգեկան առողջության, անօրինական ներգաղթի և հայրենադարձության վերաբերյալ, զեկույցներ է ներկայացրել աշխատավայրում ռասայական, հավատքի կամ սեռական կողմնորոշման հիման վրա խտրականության մասին, հոդվածներ է հրապարակել Ամերիկյան համալսարանի Վաշինգտոնի իրավաբանական քոլեջի Մարդու իրավունքների ամսագրում ։
Մրցանակներ
2008 թվականին Թերեզա Կոմոդինի Կաչիան արժանացել է Միջազգային երիտասարդական պալատի «Տասը նշանավոր երիտասարդներ» ամենամյա մրցանակին երկու տարբեր անվանակարգերում՝ համաշխարհային խաղաղության և մարդու իրավունքների, ինչպես նաև քաղաքական, իրավական և կառավարական հարցերի բնագավառում ։
2016 թվականի մարտին «Պառլամենտ» ամսագիրը Կոմոդինի Կաչիային ճանաչել է տարվա լավագույն պատգամավոր կորպորատիվ կառավարման ոլորտում ։ Այս նրա առաջինն մրցանակն էր Բրյուսելում, և ամսագիրը նշում էր, որ «Կոմոդինի Կաչիան բարձր գնահատականի է արժանացել այն ոգևորությամբ և կրքով, որը նա բերում է իր աշխատանքին։ Նա նվիրված է Մալթայի քաղաքացիական հասարակության մասնակցության բարձրացմանը ԵՄ քաղաքականության մշակմանը» ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է։ Ամուսինը՝ Վլադիմիր Կոմոդինի, դուստր՝ Լաուրա, բնակվում են Մալթայի Սիգիևի քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրավաբաններ Կատեգորիա:Կանայք քաղաքականությունում Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
(2893) Պեյրուս
(2893) Պեյրուս (Peiroos), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի օգոստոսի 30-ին Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,161396 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,7704 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,5523 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4283,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,084053 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,65° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս D Կատեգորիա:1975 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Քոնոր Լեոնգ
Լիան Ջինկան, հայտնի է նաև որպես Քոնոր Լեոնգ, չինացի դերասան և մոդել։ Նա առավել հայտնի է իր գլխավոր դերով՝ որպես Ֆեն Մեյզո՝ 2018 թվականին նկարահանված «Ընկնող աստղերի այգի» հեռուստասերիալում, որը նրան հայտնի է դարձրել ամբողջ Չինաստանում և Ասիայում ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Լեոնգը ծնվել է 994 թվականի հունվարի 3-ին Չինաստանի Գուանգդոնգ նահանգի Շենժեն քաղաքում։ Նա հաճախել է Գուանչժու համալսարանի Հարավային Չինաստանի ծրագրային տեխնիկայի ինստիտուտ։ Քոլեջում նա սկսել է նկարել և մոդելավորել գովազդներ ։
2016–2017: Սկիզբ
Լեոնգը կատարել է իր նորամուտը 2016 թվականին «Հուան Ֆե Յոնգ» պատմական կատակերգական դրամայում, որտեղ նա խաղացել է Գոնգ Թինգ։ Այնուհետև նկարահանվել է «Գիշերային բանաստեղծ» կարճամետրաժ ֆիլմում ։ Նույն թվականին Լեոնգը մտել է Թոնի Լոնգ Կա Ֆայի «Կեսգիշերի ճաշ» չինական ֆիլմի ադապտացիայի դերասանական կազմի մեջ ։
2017 թվականին Լեոնգը նկարահանվել է «Կատվի սիրահարը» ֆանտաստիկ սիրային ֆիլմում ։ Լեոնգը մասնակցել է Youku բազմազան ցուցադրությունների «Սուպեր այդլ» ցուցադրությանը, որտեղ նրան հրավիրել էր Հե Ջիոնգը ։ Նույն թվականին նա դեր է ստացել 2018 թվականին նկարահնվող «Ընկնող աստղերի այգի» ադապտացիայում, որպես Մեյզո, Էնջի Չաիի կողմից ։ Harper's Bazaar China ամսագրի նոյեմբերյան համարում Լեոնգը հայտնվել է վերոհիշյալ սերիալի այլ աստղեր՝ Դարեն Չենի, Դիլան Վանի և Ցեզար Վուի հետ միասին ։
2018–ներկա։ Ժողովրդականության աճ
Լեոնգը հայտնի է դարձել խաղալով 2018 թվականի «Ընկնող աստղերի այգի» հեռուստասերիալի դերում՝ որպես Ֆեն Մեյզո ։
2019 թվականին Լեոնգը նկարահանվել է «Մի ուրիշ ես» հեռուստատեսային դրամայում, որը հիմնված է «Հարազատ հոգի» (2016) ֆիլմի վրա։ Նա խաղում է հյուրի դեր, որպես կին առաջնորդի կրտսեր եղբայր ։ Նույն թվականին նա խաղացել է «Երբեք կանգ չառնեք» երիտասարդական սպորտային դրամայի գլխավոր դերում ։
2020 թվականին Լեոնգը նկարահանվելու է Run For Young երիտասարդական կատակերգական դրամայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինացի դերասաններ Կատեգորիա:Հունվարի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Չինացի մոդելներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Դպրոցական վալս
«Դպրոցական վալս» («Школьный вальс»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Պավել Լյուբիմովը։ Էկրան է բարձրացել 1978 թվականին։ Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Մոսկվայում 1977 թվականին։
Սյուժե
Տասներորդ դասարանցիներ Գոշա Կորաբլյովն ու Զոսյա Կնուշևիցկայան սիրում են միմյանց։ Վերջին զանգին մնացել է մի քանի օր։ Գոշան պատրաստվում է ընդունվել երկրաբանահետախուզական ինստիտուտ՝ հրաբխագետ դառնալու համար։ Թվում է, թե դպրոցն ավարտելուց հետո նրանք կամուսնանան։ Բայց Գոշային անընդհատ հետևում է նրան անպատասխան սիրահարված Դինան, որի ազդեցիկ ծնողները պատրաստ են բարեկեցիկ կյանք ապահովել ոչ միայն իրենց դստեր, այլև ապագա փեսայի համար։ Եվ երբ ավարտական քննությունների ժամանակ Գոշան իմանում է, որ Զոսյան հղի է, նա նույն օրը գնում է ընթրիքի Դինայի հետ։ Դպրոցական վալսը նա արդեն պարում է Դինայի հետ։
Դպրոցի շրջանավարտների հանդիպման երեկոյին հանդիպում են հին ընկերները, այդ թվում՝ Դինան, Զոսյան և Գոշան։ Նախկին դպրոցականները միասին դիտում են կինոխրոնիկան, որը մի ժամանակ ուրախությամբ նկարահանել էին իրենք՝ «պատմության համար»։ Զոյան դուրս է գալիս դահլիճից, Գոշան հետևում է նրան։ Նրանց զրույցը տեղի է ունենում դատարկ դպրոցի սանդուղքին։ Նրանք դեռ սիրում են միմյանց, բայց Գոշան ոչինչ չգիտի երեխայի մասին։ Նա հեռացել է ինստիտուտից և ցանկանում է իմանալ, թե ինչ պետք է անի հիմա։ Իմանալով որդու մասին՝ Գոշան նրան տեսնելու թույլտվություն է խնդրում։ Զոսյան հեռանում է՝ անպատասխան թողնելով չկայացած հրաբխագետին։ Նրա մեջքի հետևում, բոլոր պատուհանների լույսերով փայլելով, հեռանում է դպրոցը։
Գնահատականներ
Գրախոսականներում նշվել է, որ ֆիլմում «յուրովի բարձրացվում է մեծ և լուրջ թեմա՝ բոլորովին երիտասարդ մարդկանց ինտիմ կյանքի, սիրո և ամուսնության»։
Ֆիլմում կան շատ դիպուկ կենցաղային տեսարաններ, ճշգրիտ հոգեբանական դիտարկումներ։ Բնական ու համոզիչ են գրեթե բոլոր դերասանները, որոնց թվում կան շատ սկսնակներ և նույնիսկ դեբյուտանտներ։ Արտահայտիչ է Ե. Ցիպլակովայի (Զոսյա) և Ե. Սիմոնովայի (Դինա) զույգը։ Ֆիլմում ներկայացված պատմությունն առաջացնում է և՛ կարեկցանք, և՛ համակրանք, և՛ տխրություն, և՛ ուրախություն։
Դրա հետ մեկտեղ կինոքննադատ Եվգենի Գրոմովը չի հավանել ֆիլմի եզրափակիչը, որում, նրա կարծիքով, «չեն հատվում ֆիլմի սյուժետային-հայեցակարգային գծերը». «Զոսյայի ճնշված հեռանալը հոգեբանորեն մոտիվացված չէ, այն չի բխում նրա նախկին խոսքերից ու արարքներից, նրա աշխարհընկալումից ու սիրեցյալին ներողամտորեն ներող վերաբերմունքից»։ Նա նաև հանդիմանել է հեղինակներին գլխավոր հերոսուհի Զոսյայով չափից ավելի հիանալով և այլ հերոսների արարքների ոչ քննադատական գնահատումից, հատկապես «դպրոցական սրտակեր» ու եսասեր Գոշային։
Ֆիլմի էկրան բարձրանալուց տասը տարի անց կինոքննադատ Տ. Կուկարկինան տեղեկություններ է հաղորդել այն մասին, որ Պետկինոյի՝ ֆիլմի ստեղծման վերաբերյալ համաձայնությունից հետո «Աննա Ռոդիոնովայի սցենարը խեղաթյուրվել է ստուդիական ատյանների միջամտության արդյունքում, որոնք ձգտում էին ինչ-որ կերպ մեղմացնել բախումները, պատկերավոր դարձնել հանգամանքները, հեշտացնել երեխային ծննդաբերած հերոսուհու ճակատագիրը»։ Դա հեղինակներին թույլ չի տվել իրականացնել իրենց նախնական մտահղացումը և ստեղծել «նշանակալի, իսկապես պրոբլեմային ֆիլմ»։
Կինոգետ Իրինա Գրաչենկովան նշել է, որ ֆիլմում «տասնյոթամյաների սերը և՛ ուսումնասիրության առարկան է, և՛ այն բարոյական արժեքը, որով ստուգվում է նրանց հոգևոր աշխարհը»։ «Անկասկած, այս ֆիլմում ժառանգվում է անզիջում խիզախություն, արհամարհանք կեղծ բարեպաշտության հանդեպ, որն առաջին անգամ հայտարարված է «Իսկ եթե սա սե՞ր է» ֆիլմում»,— գրել է նա։ Ընդ որում, երկու ֆիլմերն էլ էապես տարբերվում են․ «Դպրոցական վալսում» (սցենարը՝ Ա. Ռոդիոնովայի, ռեժիսոր՝ Պ. Լյուբիմով) դպրոցը դրամատիկ իրադարձությունների միայն ֆոնն է, ոչ ավելին, և դրանում մոդելավորվում է նրա՝ որպես սոցիալական ինստիտուտի օտարման իրավիճակն իր աշակերտների հոգևոր, ինտիմ կյանքից, նրա՝ զգացմունքների դաստիարակության գործընթացին չմիջամտելու դիրքորոշումը։
Կինոգետ Կիրիլ Ռազլոգովը հիշեցրել է, որ Յուլի Ռայզմանի «Իսկ եթե սա սե՞ր է» ֆիլմում դպրոցականների ինտիմ մտերմությունն ընկալվել է որպես ինքնասպանության տանող ողբերգություն, իսկ «ոչ շատ տարիներ անց «Դպրոցական վալս» ֆիլմում Ելենա Ցիպլակովայի հերոսուհին գլուխը բարձր պահած դուրս է գալիս նույն փորձությունից և ապացուցում, որ ինքն ավելի ուժեղ է իր զուգընկերոջից ու հանգամանքներից՝ մասամբ կրկնելով Աբրամ Ռոոմի «Երրորդ Մեշչենսկայա» ֆիլմի հերոսուհու ուղին։
Մանկավարժ և կինոգետ Ալեքսանդր Ֆեոդորովը գրել է, որ «Դպրոցական վալսը» «վեճերի փոթորիկ» է առաջացրել իր հայտնվելու պահին և «տապալել է բոլոր նախկին պատկերացումները «դպրոցական ֆիլմի» մասին»։ Դրանում «մեր կինոյում առաջին անգամ հեղինակները որոշել են ցույց տալ, որ դպրոցում հնարավոր է ոչ միայն պլատոնական սեր» և «առաջին անգամ ցուցադրվել է բարձր դասարանցու հղիության հետ կապված սյուժետային իրավիճակ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կանչ (թերթ, Բեյրութ)
«Կանչ», քաղաքական, հասարակական և գրական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1971 թվականից, Բեյրութում։ Հրատարակության պատասխանատուն էր Հ. Մատեյանը։
Լիբանանի կոմունիստական կուսակցության քաղաքականության արտահայտիչն էր։ Լուսաբանում էր Լիբանանի և միջազգային կոմունիստական շարժումը, ԽՄԿԿ և Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության գործունեությունը, արծարծում արաբ ժողովրդի սոցիալական և տնտեսական, ազգային-ազատագրական պայքարի հարցեր։
Լայն տեղ է հատկացրել Խորհրդային Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձություններին, պրոպագանդում հայրենիքի մշակութային և տնտեսական վերելքը։ Աշխատելով սփյուռքահայությանը համախմբել հայրենիքի շուրջը, նրան մտահոգող հարցերի լուծումը «Կանչ» թերթի գլխագիրը կապում էր հայրենիքի պետականության հետ։
Ջատագովել է հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամությունը։ Օգտվել է ՏԱՍՍ-ի և Արմենպրեսի հաղորդագրություններից, արտատպել խորհրդահայ գրողների ստեղծագործություններ և մշակույթի գործիչների հոդվածներ։ Տպագրել է գրական էջեր, արվեստի հարցերին նվիրված նյութեր, մարզական լուրեր։
Հանդիսացել է Լիբանանի կոմունիստական կուսակցության «Ալ-Նիդա» արաբերեն օրաթերթի հավելվածը։
Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Կանտաբրյան լեռներ
Կանտաբրյան լեռներ (Cordillera Cantábrica, Cordelera Cantábrica), լեռներ Իսպանիայի հյուսիսում։ Ձգվում են Բիսկայան ծոցի հարավային ափով։ Երկարությունը մոտ 500 կմ է, բարձրությունը՝ մինչև 2648 մ։
Անվանում
Կոչվել է անցյալում Պիրենեյան թերակղզու այդ մասում բնակվող կանտաբրի իբերական ցեղի անունով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի լեռնաշղթաներ
Սկոսոգորովկա
Սկոսոգորովկա (Скосогорівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1779 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սկոսոգորովկա գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,62 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1779 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կուրիլյան լիճ
Կուրիլյան կամ Կուրիլյան լիճ,  խառնարանային լիճ, որը գտնվում է խոշոր կալդերայի կենտրոնում՝ Կամչատկա թերակղզու հարավային մասում, հարավկամչատկյան դաշնային պահուստային ֆոնդում։ Պատկանում է Ռուսաստանի Կամչատկայի երկրամասի Ուստ-Բոլշերեցկի շրջանին։
Անվանում
Անվանումը տրվել է մոտավորապես 1711 թվականին․ ծագում է կամչատկյան ային ցեղերից մեկի՝ կուրիլների (որոնք այդ ժամանակ ապրել են լճի ափին) անունից ։
Ստեփան Կրաշեննիկովը «Կամչատկայի երկրի նկարագրությունը» գրքում նշում է նաև լճի տեղական անվանումը՝ «Կուսի» ։
Պատմական տեղեկություններ
Լճի առաջին նկարագրությունը կազմվել է 1740 թվականին Գեորգ Ստելլերի կողմից։ 1908 և 1909 թվականներին Ֆյոդոր Ռյաբուշինսկու արշավախումբը անցակցրել է ջրամբարի մանրակրկիտ ուսումնասիրություն։
Նկարագրություն
Համարվում է Կամչատկայի՝ մակերեսով երրորդ լիճը և զբաղեցնում է 77 կմ² տարածք։ Միջին խորությունը 195 մետր է, ամենամեծ խորությունը՝ 316 մետր ։ Սնուցումը ձնային և անձրևային է։ Ափին մոտ ջրի միջին ջերմաստիճանը սեպտեմբերին հասնում է 7,6 °C -ի, մաքսիմում՝ 10,8 °C-ի։
Լճի հարավային մասում գտնվում է Տուգումնիկ հրվանդանը, իսկ հյուսիս-արևմուտքում՝ Պուլոմնիկ հրվանդանը։ Լճի ափերը իրենցից ներկայացնում են մանրախճային լողափեր, որտեղ վեր են բարձրանում փոքրիկ լեռներ ։
Լիճ են թափվում մի քանի գետ և գետակ՝ Էտամինկ, Հակցին, Կիրուշուտկ, Գավրյուշկա և այլն։ Լճից սկիզբ է առնում Օզյորնայա գետը, որը արևմուտքում թափվում է Օխոտի ծով։
Մակերեսի գոլորշացումը կազմում է 0,294 կմ³/տարի։ Դանդաղեցված ջրափոխանակման ջրամբար ունեցող լճերից է։ Ամբողջական ջրափոխանակումը տեղի է ունենում միջինում 17,4 տարվա ընթացքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լճեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խառնարանային լճեր Կատեգորիա:Կամչատկա երկրամասի բնության հուշարձաններ
Ելոուշա
Ելոուշա (Елоуша), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սլոբոզեռկա գետի աջ ափով՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վախի հրվանդան (այլ կիրառումներ)
Վախի հրվանդան անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Իվանովկա (Միջին Տերսի վտակ)
Իվանովկա (Ивановка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Միջին Տերս գետի աջ ափին՝ 83 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 31 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բոգդանցևո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Բոգդանցևո (Богданцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Լաուֆախ
Լաուֆախ (Laufach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 5262 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 15,60 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 139։
Կոմունան բաժանվում է՝ 3 գյուղական համայնքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Տեր Օվան
Տեր Օվան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Փախի գավառակում ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Տեր Օվանից արևմուտք կան եկեղեցիների ավերակներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պուերտո-Նատալես
Պուերտո-Նատալես (Puerto Natales) քաղաք Չիլիում։ Պուերտո Նատալես քաղաքը գտնվում է Չիլիի հարավային հատվածում, Մագալանես և Չիլիական Անտարկտիկա տարածաշրջանի տարածքում և հանդիսանում է Ուլտիմա Էսպերանսա նահանգի վարչական կենտրոնը։
Պատմություն
Մինչկոլումբոսյան դարաշրջանում այսօրվա Պուերտո Նատալես շրջան այցելում էին ալակալուֆ, կավեսկար, տեհուէլչ հնդկացիական ցեղերը, որոնք զբաղվում էին որսորդությամբ, ձկնորսությամբ և հավաքչությամբ։
Առաջին Եվրոպացին, ով հետազոտել է այս տեղանքը եղել է իսպանացի ճանապարհորդ Խուան Ֆերնանդես Լադրիլերոն, ով փնտրում էր Մագելանի նեղուցը։ Դեպքը տեղի է ունեցել 1557 թվականին։ Մարտական տեղացիներով բնակեցված խստաշունչ, սառը ափերը չէն արժանացել իսպանացիների ուշադրությանը գաղութացման համար, այդ իսկ պատճառով, պատմական ժամանակագրության մեջ հետագա մոտ երեք հարյուրամյակի ընթացքում այս տեղանք այցելության մասին ոչ մի հիշատակում չկա ։
1870-ական թվականներից սկսած աճում էր հետաքրքրությունը դեպի այս շրջան, ինչը բացատրվում էր Պատագոնիայում ոչխարաբուծությունը զարգացնելու համար Չիլիի և Արգենտինայի մրցակցությամբ։ Այդպես էլ աստիճանաբար գրգռվող ոչխարաբուծության զարգացումը Արևմտյան Եվրոպայից և Բալկաններից աստեղ բերեց բազմաթիվ նոր միգրանտներ։ Բնակիչների հիմանական զբաղմունքը ոչխարաբուծությունն էր։
Անգլիացի հայտնի կին ճանապարհորդ և գրող Ֆլորենս Դիսկին (անգլ. Florence Dixie) 1879 թ.-ին եղել է այստեղ և մեկ տարի անց հրատարակել «Պատագոնիայի միջով» (անգլ. Across Patagonia) գիրքը, որտեղ և մանրամասնորեն բնութագրում է տեղի բնակիչների կենցաղն ու բնավորությունը։
Ոչխարաբուծության կտրուկ զարգացումը և բնակչության թվի շեշտակի աճը պահանջում էին նավահանգստի անհապաղ կառուցում արտադրանքի ձեռք բերման համար։ Եվ ահա 1911 թվականի մայիսին Չիլիի կառավարությունը որոշում ընդունեց Պուերտո Նատալեսի կառուցման մասին։
Քաղաքի հիմնադրումից շատ չանցած շրջակայքում կառուցվեցին երկու մեծ մսի վերամշակման գործարաններ, որոնք 1915 թվականին աշխարհի ամենախոշոր գործարանների տասնյակում էին։ Դրանցից մեկը՝ Puerto Bories -ը պահպանվել է մինչև մեր օրերը, թեև 1970 թվականից սկսած չի աշխատում ։ 2010 թվականին գործարանը վերակառուցվեց և դարձավ Հյուրանոց՝ The Singular Patagonia անունով։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Պուերտո Նատալեսը գտնվում է Պատագոնյան Անդերի արևմտյան լանջին, Ուլտիմա Էսպերանզայի նեղ ու երկար ֆյորդի ափին (իսպաներենից թարգմանաբար «վերջին հույս») :Պուերտո Նատալեսը մտնում է աշխարհի ութ զույգ հակապատկեր քաղաքների մեջ։ Նրա հակապատկեր քաղաքը համարվում է Բուրյաթիա պետության մայրաքաղաք՝ Ուլան Ուդեն։
Քաղաքի կլիման զով ծովային է, բայց միևնույն ժամանակ բավական չորային է «անձրևային ստվերի» (երբ քամին քաղաքից քշում է անձրևները և տանում սարեր) շնորհիվ։ Մեկ տարվա ընթացքում Պուերտո Նատալեսում դիտվում են 300 մմ-ից քիչ տեղումներ, թեև նրանից 20 կմ հեռավորությամբ շառավղի վրա կան վայրեր, որտեղ տարեկան դիտվում են 1500-2000 մմ տեղումներ։ Հաճախ են լինում ուժեղ քամիներ:
Բնակչություն
Պուերտո Նատալեսը Ուլտիմա Էսպերանսա նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Ուլտիմա Էսպերանսան Մագալանես և Չիլիական Անտարկտիկա տարածաշրջանի մաս հանդիսացող 4 նահանգներից մեկն է և Չիլիի ամենահարավային մարզը։ Չնայած կլիմայի խստությանը, քաղաքի բնակչությունը 1990-ականներից սկսած կայունորեն աճում է։
Տնտեսություն և տրանսպորտ
Վերջին երկու տասնամյակում քաղաքային հիմնական տնտեսությունը զբոսաշրջությունն է։ Պուերտո Նատալեսը հանդիսանում է հարմար ելման կետ դեպի Տորես-դել-Պաինե և Բերնարդո Օհիգինս, ինչպես նաև Հրո երկիր և Պատագոնիա ազգային պարկեր ճանապարհորդության կազմակերպման համար։ Կարևոր դեր են խաղում նաև ոչխարաբուծությունը և ձկնորսությունը։
Navimag ընկերության լաստային գիծը քաղաքը կապում է Պուերտո Մոնտին։ Մունիցիպալիտետի ոչ այդքան մեծ օդանավակայանը  (IATA: PNT, ICAO: SCNT) զբոսաշրջային ժամանակաշրջանում կատարում է ուղևորափոխադրումներ դեպի Սանտյագո, Պունտա Արենաս և Էլ Կալաֆատե։ Քաղաքը ավտոմոբիլային ուղիներով կապված է  Պունտա Արենասի և Արգենտինայի պրովինցա Սանտա Կրուսի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի քաղաքներ Կատեգորիա:Չիլիի Մագալանես և Չիլիական Անտարկտիկա տարածաշրջան Կատեգորիա:1911 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դրանկա (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
Դրանկա (Дранка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դրանկա գյուղում բնակվում էր 752 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15766 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 47,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վախի հրվանդան (ֆիլմ, 1962)
Վախի հրվանդան (Cape Fear), 1962 թվականին ռեժիսոր Ջեյ Լի Թոմպսոնի նկարահանած ամերիկյան ֆիլմ, որի հիմքում Ջոն Դան Մակդոնալդի «Դահիճներ» գրվածքն է։
1991 թվականին Մարտին Սկորսեզեն նկարահանել է ֆիլմի համանուն ռիմեյքը։
Սյուժե
Սեմ Բոուդենը մի փոքրիկ քաղաքի փաստաբան է, մոտ 8 տարի առաջ նա որպես վկա էր հանդես գալիս դատարանում հանցագործ Մաքս Քեյդիի դեմ գործում, ով մեղադրվում էր բռնաբարության մեջ։ Սակայն Սեմը դատարանում չի տալիս անհրաժեշտ ցուցմունք և Մաքսին բանտարկում են։
Բանտից դուրս գալուց հետո Մաքսը որոշում է վրեժ լուծել Սեմից ...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1962 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին
Բիսեր
Բիսեր (Bissert), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 143 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.37 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 70 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 96 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 73-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,0 %։ 73 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (39 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 23 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մայնաշաֆ
Մայնաշաֆ (Mainaschaff), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 8416 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 7,31 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 140։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Սամտրեդիա
Սամտրեդիա (სამტრედია), քաղաք Վրաստանի Իմերեթ երկրամասում։ Բնակչությունը՝ ։ Գտնվում է Կոլխիդայի դաշտավայրում, Քութայիսից 25 կմ դեպի արևմուտք։ Կլիման մերձարևադարձային է, մեղմ, խոնավ։ Քաղաքի մոտ հանդիպում են իրար Ռիոնի և Ցխենիսծղալի գետերը։
Սամտրեդիան Հարավային Կովկասի կարևոր երկաթուղային հանգույցներից է (գծեր դեպի Թբիլիսի, Բաթում)։ Սամտրեդիայից 10 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Կոպիտնարի միջազգային օդանավակայանը։
Հյուսիսից քաղաքին հարում է Կուլաշի ավանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Սամտրեդիայի շրջան Կատեգորիա:1880 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մեսպելբրուն
Մեսպելբրուն (Mespelbrunn), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2191 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 15,53 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 141։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Հոգվարթս
Հոգվարթս (Hogwarts), ամբողջական անունը՝  Հոգվարթսի վհկության և կախարդության դպրոց (Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry), հորինված կրթական հաստատություն մոգերի համար Հարրի Փոթերի աշխարհում, որը ստեղծել է իր վիպաշարում Ջոան Ռոուլինգը։ Վիպաշարի երկրորդ գրքում ճշտվում է, որ Հոգվորթս թարգմանաբար մագլերենով նշանակում է վարազ։ Եթե տեղափոխել անգլերեն անվանման (Hogwarts) վանկերը, ապա կստացվի warthog բառը, այսինքն աֆրիկյան վայրի վարազ։
Սուխինի (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)
Սուխինի (Сухини), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1887 թվականին։
Բրեմբատե
Բրեմբատե (Brembate),կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Հոգվարթս
Մոգության պատմության ուսուցչուհու՝ Կաթբերթ Բինզի խոսքերով Հոգվորթսը ստեղծվել է մոտ հազար տարի առաջ 4 մոգերի՝ Գոդրիկ Գրիֆֆինդորի (Godric Gryffindor), Սալազար Սլիզերինի (Salazar Slytherin), Րովենա Րևենքլոյի (Rowena Ravenclaw) և Հելգա Հաֆլփաֆի (Helga Hufflepuff) կողմից։ Հիմնադիրի նպատակը մոգությամբ օժտված երեխաներին դաստիարակելն ու կրթելն էր։ Այդ երեխաներին հավաքում էին ամբողջ երկրից։ Բայց ժամանակի ընթացքում չորս հիմնադիրների միջև տարաձայնություններ ծագեցին։ Սալազար Սլիզերինը գտնում էր, որ Հոգվարթսում չպետք է սովորեն այն երեխաները, որոնց ծնողները մագլներ են, դպրոց պետք է ընդունվեին միայն մոգերի ընտանիքին պատկանող երեխաները։ Տարաձայնությունները հիմնադիրների միջև բերեցին նրան, որ Սալազար Սլիզերինը լքեց դպրոցը։
Սուխինի (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սուխինի գյուղում բնակվում էր 248 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 182,35 մարդ/կմ²։
Բրեմբատե
Բնակչությունը կազմում է 7604 մարդ (2004)։ Բնակչության խտությունը՝ 1436 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24041։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։ Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Սան Վիտորեն։
Հոգվարթս
Հոգվարթսը թերևս միակ դպրոցն է Մեծ Բրիտանիայում` որտեղ կրթությունը յոթնամյա է։ Յուրաքանչյուր տարվա վերջում աշակերտները հանձնում են քննություն, սակայն հատկապես կարևոր են 5-րդ և 7-րդ տարվա քննությունները։ Աշակերտների հստակ թիվը հայտնի չէ, սակայն հայտնի է, որ այնտեղ են ընդունվում Մեծ Բրիտանիայի բոլոր մոգ երեխաները։
Սուխինի (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1887 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հոգվարթս
Գործողությունների սկզբում դպրոցի տնօրենը Ալբուս Դամբլդորն էր, իսկ փոխտնօրենը՝ Միներվա Մաք-Գոնագալը։
Բրեմբատե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Հոգվարթս
Հոգվարթսում կրթությունն անվճար է, բայց գրքերը և դպրոցական պարագաները պետք է գնի աշակերտը։ Սակայն ցածր եկամուտ ունեցող աշակերտների համար կա հատուկ հիմնադրամ, որտեղից կարող են ձեռք բերել այդ ամենը։
Տեղադրվածություն և ընդհանուր բնութագիր
Ջոան Ռոուլինգը մի հարցազրույցում Հոգվորթսը բնութագրում է այսպես. "Անկանոն կառուցված, ահռելի ամրոց, բավականին վախեցնող արտաքինով, շփոթեցնող աշտարակներով և ատամնավոր պատերով։ Ինչպես Ուիզլիների տունը, այն նույնպես կանգուն է վհկության շնորհիվ, այդ պատճառով այն չի կարող կառուցված լինել մագլների կողմից։"
Երկրորդ գրքում պատմվում է, որ Հարրին Ռոնի հետ միստեր Ուիզլիի կախարդական ավտոմեքենայով Հոգվորթս թռչելու ժամանակ շարժվում են ուղիղ դեպի հյուսիս, հետևաբար Հոգվորթսը գտնվում է Լոնդոնի հյուսիսում։
Մեկ այլ հարցազրույցի համաձայն Հոգվորթսը գտնվում է Շոտլանդիայում ։ Դպրոցում և նրա շուրջը կատարվող կախարդանքները անհնար են դարձնում գտնել դպրոցը մագլների համար.այն ամենը ինչ կարող է տեսնել մագլը ավերակներն են և այնտեղ փակցված «Keep out» («Զգուշացե՛ք, վտանգավոր է») նշանը ։ Դպրոցի տարածքում բացի ամրոցից կա նաև լեռնային լիճ, մեծ անտառ՝ «Արգելված անտառ» անվանումով, քանի որ այնտեղ ապրում են վտանգավոր արարածներ (մասնավորապես, հսկա սարդեր և կենտավրոսներ), ջերմոց, բուերի բույն, անտառապահի խրճիթը և դաշտ՝ նախատեսված Քվիդիչ խաղի համար։ Ամրոցը շրջապատված է լեռներով։ Աստիճանները (որոնք ամրոցում 142-ն են) և դպրոցական սենյակները տեղաշաարժվում են  ։ Ամրոցի պատերից նկարներ են կախված, որոնց հերոսները միմյանց հյուր են գնում։ Ամրոցի մի քանի դռներ բացվում են միայն այն դեպքում, երբ դիպչում են դրա որոշակի տեղին, իսկ մյուսները՝ եթե նրանց քաղաքավարի են դիմում, երրորդ դուռը կեղծ է՝ դրա հետևում պատ է ։
Տրանսգրեսիան դեպի Հոգվարթս և Հոգվարթսից անհնար է, բայց այդ արգելքը որոշակի պայմաններում կարող է հանվել ։ Հոգվարթսում էլեկտրական սարքեր չեն աշխատում։ Հարրի Փոթերը և Հրե գավաթը գրքում Հերմիոնան բացատրում է այդ փաստը դպրոցի տարածքում վհկության չափազանց բարձր մակարդակով։ Բայց դպրոցում կա կախարդանքով աշխատող ռադիո։
Մոտակա բնակեցված վայրը Հոգզմիդ գյուղն է՝ միակը Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ ապրում են միայն հրաշագործներ։ Հոգզմիդ անվանումով կա ոչ միայն գյուղ, այլ նաև երկաթուղային կայարան, որտեղ ժամանում է «Hogwarts Express» գնացքը։ Քարտեզը, որը Ռոուլինգի գրքի հիման վրա կազմվել է ֆիլմի նկարահանման համար, վկայում է, որ կայարանը գտնվում է դպրոցի հարավ-արևելքում, իսկ Հոգզմիդը՝ հյուսիս-արևմուտքում։
Հոգվորթսի կարգախոսն է՝ «Draco dormiens nunquam titillandus!», որը լատիներենից նշանակում է «Երբեք խուտուտ մի տվեք քնած վիշապին» ։ Ռոուլինգը այսպես է բացատրում կարգախոսի ծագումը.
Բոլոր դպրոցները, որոնցում ես սովորել կամ այցելել եմ, ունեն «Պայքարենք» կամ «Առաջ դեպի վեր» կարգախոսը։ Ես ուզում էի, որ Հոգվարթսի կարգախոսը լինի օգտակար խորհուրդ։
Հոգվորթսը ունի նաև օրհներգ, որի մասին խոսվում է «Հարրի Փոթերը և փիլիսոփայական քարը» գրքի յոթերորդ գլխում («Բաշխիչ գլխարկը»)։
Հոգվարթսում ուսանողների թվաքանակը հակասական է։ Մի հարցազրույցում Ռոուլինգը ասել է, որ այն ունի մոտավորապես 1000 աշակերտ, իսկ մեկ այլ հարցազրույցում՝ 600 :
Համաձայն Ռոուլինգի հարցազրույցի դպրոցը համարվում է մուլտիդավանական (multifaith) :
Վեպում նշվում է նման դպրոցի գոյությունը այլ վայրերում՝ Բուբեթոնը Ֆրանսիայում և Դուրմսթրենգ, որի տեղադրվածությունը չի նշվում։ Չորրորդ գրքում Հերմիոնան պատմում է ընկերներին, որ Դուրմսթրենգ դպրոցը գտնվում է ինչ-որ տեղ՝ հյուսիսում, քանի որ պահանջված իրերի ցուցակի մեջ մտնում է մորթյա տաք հագուստ։ Բացի դրանից նշվում էր նաև կախարդների ինստիտուտի մասին։ Տեքստից անհասկանալի է, արդյոք դպրոցը կախարդական է, բայց Ռոուլինգը հաստատում է, որ դա ճիշտ է։ Չորրորդ գրքում կախարդության դպրոց է նշվում Բրազիլիայում։ «Հարրի Փոթերը և Փյունիկի միաբանությունը» գրքում նույնպես նշվում է, որ Նիմֆադորա Թոնկսը ավարտել է մեռելագուշակության դպրոցը։
Ընդունելություն
Կախարդական փետուրը գրանցում է յուրաքանչյուր նոր ծնված մոգ երեխայի անունը մագաղաթի վրա ։ Այնունհետև այդ երեխաներին ուղարկում են հրավեր դեպի Հոգվորթս։ Հոգվորթս դպրոց ընդունվում է Բրիտանիայում ապրող և կախարդական ձիրք ունեցող 11 տարեկանը լրացած յուրաքանչյուր երեխա։ Բայց պարտադիր չէ ընդունել հրավերը, շատ ծնողներ նախընտրում են տնային ուսուցումը։ Հրավերը պետք է հաստատել կամ մերժել մինչ հուլիսի 31-ը։
Նամակում նշվում են նաև այն անհրաժեշտ իրերը, որ պետք է ունենա յուրաքանչյուր երեխա. դրանք են՝
Ճանապարհ դեպի Հոգվորթս
Հոգվորթս հասնելու ստանդարտ միջոցը «Hogwarts Express» գնացքով մեկնելն է։ Այն շարժվում է սեպտեմբերի 1-ին ժամը 11-ին Քինգզ Քրոս կայարանի 9¾ կառամատույցից։ Այս կառամատույց կարելի է հասնել անցնելով 9 և 10 կառամատույցների միջև եղած պատի միջով (ընդ որում մագլները չպետք է նկատեն, որ մարդն անհետանում է պատի մեջ)։ Ճանապարհը դեպի Հոգվորթս տևում է մի ամբողջ օր և ժամը 7-ին ուղևորները ժամանում են Հոգզմիդ գյուղ։
Ճանապարհը դեպի ամրոց
Հոզսմիդ գյուղից ամրոց հասնելու համար նորեկները պետք է փոքրիկ նավակներով անցնեն Սև լիճը, սա դպրոցի յուրօրինակ ավանդույթներից է:Իսկ ավագ աշակերտները ամրոց հասնում են թեստրալների (մոգական կենդանի) միջոցով։ Հոգորթսի տարածքում յուրօրինակ կանաչ թփուտներից պատեր են աճում, այստեղ տեղադրված են թևավոր վարազների արձաններ, քանի որ «հոգվորթս» բառը թարգմանաբար ինչ-որ հին լեզվից նշանակում է «վարազ»։
Բաշխման արարողություն և ճաշկերույթ
Այնուհետև աշակերտները և ուսուցիչները հավաքվում են Մեծ դահլիճում և տեղի է ունենում բաշխման արարողությունը։ Բերում են «Բաշխող կախարդական գլխարկը», որը երգում է։ Երգն ավարտելուց հետո աշակերտներից յուրաքանչյուրը մոտենում է բոլորի աչքի առջև դրված աթոռին և գլխին դնում գլխարկը։ Վերջինս յուրաքանչյուրի համար ընտրում է դպրոցի 4 բաժիններից մեկը, հիմնվելով յուրաքանչյուրի ներքին որակների և բնավորության վրա։ Հաճախ գլխարկը կարող է առաջարկել 2 բաժին և ընտրությունը թողնել աշակերտին։ Իմանալով իր բաժինը աշակերտը նստում է համապատասխան բաժնի սեղանին։
Այս արարողությունից հետո սկսվում է խնջույքը, երգում են դպրոցի հիմնը։ Յուրաքանչյուրը կարող է երգել ինչպես կցանկանա ։ Դրանից հետո աշակերտներին բաշխում են համապատասխան սենյակներով։
Ֆակուլտետներ
Հոգվարթսը բաժանվում է չորս ֆակուլտետի (houses), որոնցից յուրաքանչյուրը անվանված է իր հիմնադրի անունով՝ Գրիֆֆինդոր, Սլիզերին, Րևենքլո և Հաֆլփաֆ։ Ֆակուլտետներն ունեն իրենց խորհրդանիշը, գույները և ուրվականները։ Ամբողջ տարվա ընթացքում նրանք մրցում են ֆակուլտետների գավաթի համար՝ կորցնելով և հավաքելով միավորներ։ Յուրաքանչյուրը ունի քվիդիչի իր թիմը, որոնք նույնպես մրցում են գավաթի համար։ Այս սպորտաձևը բերում է ֆակուլտետների միջև մրցակցության։ Ֆակուլտետները ունեն իրենց դեկանները, որոնք նախկինում սովորել են տվյալ ֆակուլտետում։ Ֆակուլտետներից յուրաքանչյուրը ունի իր սենյակը, հյուրասենյակը, որոնք փակ են այլ ֆակուլտետների ուսանողների համար։ Դրանք պաշտպանում են նկարները, հատուկ դռները, որոնք բացվում են միայն հանելուկը գուշակելով, կամ դուռը կարող է բացվել միայն այն դեպքում, երբ այն թակում ես համապատասխան ռիթմով, իսկ որոշ դռներ էլ ուղղակի պաշտպանված են գաղտնաբառերով։ Իսկ ֆակուլտետի ներսում էլ տղաները իրավունք չունեն մտնել աղջիկների սենյակներ։
Դպրոցի գոյության առաջին տարիներին հիմնադիրներն իրենք էին աշակերտներ ընտրում իրենց ֆակուլտետների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորինված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:Հորինված ամրոցներ Կատեգորիա:Հարրի Պոտերի աշխարհի կազմակերպություններ
Աստերոիդների ցանկ (135601-135700)
Աստերոիդների ցանկ (135501-135600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (135701-135800)
|}
Իջևանի գինու-կոնյակի գործարան
Իջևանի գինու-կոնյակի գործարան, ալկոհոլային խմիչքներ արտադրող առաջատար ձեռնարկություն Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1951 թվականին։ Գտնվում է Իջևան քաղաքի Երևանյան փողոցի թիվ 9 հասցեում ։
Պատմություն
Ժամանակակից խաղողագործությունը Տավուշի մարզում սկսվել է 1950-ական թվականներից։ Իջևանի գինու-կոնյակի գործարանը հիմնադրվել է 1951 թվականին՝ Աղստև և Սպիտակ գետերի հովտում գտնվող ավելի քան 3000 հեկտար այգիներում աճող խաղողի մշակման համար։ Սկզբում գործարանն արտադրել է տարբեր տեսակի գինիներ, կոնյակներ, ինչպես նաև շամպայն։ Այդ ժամանակահատվածում գործարանը շշալցման գիծ չի ունեցել, հետևաբար շշալցման համար ամբողջ արտադրանքն ուղարկվել է Երևան։ Խորհրդային տարիներին Իջևանի գործարանի արտադրանքը իրացվել է ԽՍՀՄ տարբեր երկրներում։
Խորհրդային Միության փլուզումից հետո գործարանը 1996 թվականին սեփականաշնորհվել է և դարձել փակ բաժնետիրական ընկերություն ։ Գործարանը համալրվել է ժամանակակից շշալցման գծով, կատարվել են հիմնանորոգման և ընդլայնման աշխատանքներ ։ Գործարանի արտադրանքի մեծ մասն արտահանվում է Ռուսաստան, ԱՄՆ, Էստոնիա, Լատվիա, Կանադա, Լիտվա։
Արտադրանք և ապրանքանիշեր
Ներկայումս գործարանն արտադրում է գինի, մրգային գինի, փրփրուն գինի, կոնյակ, մրգային օղի, ինչպես նաև հյութեր  ։