cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salut Salon
Իրիս Շիգֆրիդ
Իրիս Շիգֆրիդը նույնպես ծնվել է 1972 թվականին, Համբուրգում։ Նա նույնպես վաղ տարիքում արժանացել է Jugend Musiziert մրցանակի։ Շուտով տարբեր երգչախմբերի ու ա կապելլա խմբերի հետ ելույթներ ունենալիս նա բացահայտել է իր ձայնային տաղանդը։ Երաժշտական դասերին զուգահեռ նա 2000 թվականին ստացել է իրավագիտության դիպլոմ։ Այդ ժամանակվանից սկսած նա որպես իրավաբան աշխատում է Համբուրգում` մասնագիտանալով մրցակցային և հեղինակային իրավունքի ոլորտներում ։ Դրանից բացի, նա նաև մշակույթի մենեջերի դիպլոմ է ստացել Համբուրգի  Hochschule für Musik und Theater համալսարանից 2008 թվականից դասախոսում է Institut für Kultur- und Medienmanagement համալսարանում ։ 2011 թվականի հոկտեմբերին արժանացել է «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության առջև ունեցած ծառայությունների համար» շքանշանի։
Սոնյա Լենա Շմիդ
Սոնյա Լենա Շմիդը ծնվել է Թյուբինգենում, 1981 թվականին։ Նա սովորել է թավջութակ և երաժշտություն Համբուրգում, Ամստերդամում, Հաագայում և Լյուբեկում։ Նա արժանացել է մի շարք պարգևների ու դրամաշնորհների, այդ թվում` դրամաշնորհներ Die Zeit-ից, հոլանդական Huygens-ից, Charles Hennen Concours կամերային երաժշտության միջազգային մրցույթի առաջին մրցանակ և «Շուբերտը և ժամանակակից երաժշտությունը» միջազգային մրցույթի հատուկ մրցանակ։ Թատրոնի երկրպագու լինելով` Շմիդը ելույթ է ունեցել Համբուրգի Տալիա թատրոնում, Deutsches Schauspielhaus-ում և Մյունխենի Բիենալեում ։
Աննե-Մոնիկա վոն Թվարդովսկի
Աննե-Մոնիկա վոն Թվարդովսկին ծնվել է 1982 թվականին, Դուրբանում, Հարավային Աֆիկայում։ Գերմանիա է տեղափոխվել վեց տարեկանում, որտեղ էլ ստացել է դաշնամուրի իր առաջին դասերը։ 2002-2011 թվականներին նա դաշնամուր, երաժշտական արվեստ, դասավանդման մեթոդներ է սովորել Լյուբեկի երաժշտական դպրոցում, որտեղ Բարբարա Մարտինին, Յակոբ Լյուսխները և Դեյվիդ Մեիերը եղել են նրա ուսուցիչները։ 2005-2006 թվականներին ուսանել է Բարսելոնայում, որտեղ Ալան Բրանչ, ի թիվս այլոց, եղել է նրա ուսուցիչը։ Վոն Թվարդովսկին մեծապես հետաքրքրված է համայնքնային ծառայությամբ, և 2012 թվականի հունիսին նա ներգրավվել է «Քաջությամբ դպրոց` առանց ռասիզմի դպրոց» ծրագրի ֆինանսավորմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2002 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2000 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Ֆրան Գալովիչ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1887 թվականի հուլիսի 20-ին Կոպրիվնիցա քաղաքի մերձակայքում գտնվող Պետերանեց գյուղում։ Ընտանիքի միակ զավակն է եղել։ Ծննդավայրի տարրական դպրոցցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Զագրեբի դասական գիմնազիայում, այնուհետև՝ համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրել է բանասիրություն և սլավոնագիտություն։ Ազատական հայացքների տեր էր և դեռ ուսանողության տարիներին հիմնադրել ու հրատարակել է այդ ուղղությանը հարող Mlada Hrvatska ամսագիրը։ Միաժամանակ ուսուցչություն է արել Զագրեբի 2-րդ գիմնազիայում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի հենց սկզբից զորակոչվել է ավստրո-հունգարական բանակ, կռիվների մասնակցել սերբական ռազմաճակատում և Ռադենկովիչ գյուղի մոտ 1914 թվականի հոկտեմբերի 26-ին տեղի ունեցած մարտում զոհվել , երբ ընդամենը 27 տարեկան էր։ Թաղվել է Զագրեբի կենտրոնական և ամենամեծ գերեզմանատանը՝ Միրոգոյում ։ Իր կարճատև կյանքի ընթացքում Ֆրան Գալովիչը հասցրել է լույս ընծայել չորս գիրք՝ Tamara (1907), Četiri grada (1913), Začarano ogledalo (1913) և Ispovijed (1914): Բանաստեղծությունների մեծ մասը, որոնք տպագրվել են հետմահու, գրված են կայկավյան բարբառով։ Ստեղծագործել է նաև շտոկավյան բարբառով և համարվում է խորվաթ բարբառագիր լավագույն գրողներից մեկը։ Նրա՝ հետմահու լույս տեսած գրքերից հիշարժան է հատկապես «Z mojih bregov» բանաստեղծական ժողովածուն։
Երկեր
Հետմահու հրատարակություններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Խորվաթ գրողներ Կատեգորիա:Սպանված գրողներ
Գրուշևախսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Գրուշևախսկի գյուղական խորհուրդ  (Грушуваська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Գրուշևախսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1030 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 56.92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18.1 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1927 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վլադիմիր Մենշով
Վլադիմիր Վալենտինովիչ Մենշով (Владимир Валентинович Меньшов, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ռուս դերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, հեռուստահաղորդավար, մանկավարժ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1989), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1981), ՌԽՖՍՀ Ն. Կրուպսկայայի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (1978), Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում՝ «Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» (1981) ֆիլմի համար։
Ծագում
Վլադիմիր Մենշովը ծնվել է 1939 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Բաքվում (Ադրբեջանական ԽՍՀ)։ Ծնողները եղել են Աստրախանի մարզի բնակիչներ, որի կենտրոնում էլ մեծացել է Վլադիմիրը ։
1947 թվականին ՆԳԺԿ-ն Վլադիմիր Մենշովի հորը տեղափոխել է Արխանգելսկ։ Վլադիմիրն ընտանիքի հետ ապրել է Ազատության փողոցում գտնվող փայտե տանը։ Արխանգելսկում նա սովորել է երեք դասարան թիվ 6 դպրոցում։ 1950 թվականին ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվել է ծնողների հայրենիք՝ Աստրախան։ 1957 թվականին Աստրախանի դպրոցը արծաթե մեդալով ավարտելուց հետո Մենշովը փորձել է ընդունվել Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտ, բայց մրցույթը չի անցել։ Դրանից հետո նա աշխատել է Աստրախանի Կարլ Մարքսի անվան գործարանում որպես խառատ, Վորկուտայում՝ որպես հանքափոր, Բաքվում՝ որպես նավաստի։ 1958 թվականին ընդունվել է Աստրախանի դրամատիկական թատրոնի օժանդակ կազմ  ։
1961 թվականին դարձել է Մոսկվայի Վ. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան գեղարվեստական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի դերասանական ֆակուլտետի ուսանող, որն ավարտել է 1965 թվականին, 1970 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի ռեժիսուրայի ամբիոնին կից ասպիրանտուրան (Միխայիլ Ռոմի արվեստանոց)։
Ստեղծագործական կարիերա
1981 թվականին Վլադիմիր Մենշովի «Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» (1979) ֆիլմն արժանացել է Կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ։ մրցանակի մասին պատահաբար իմացել է գործընկերներից ։
2002 թվականին հիմնադրել է «Ռուսաստանի ազգային կինոակադեմիան» և «Ժանր» կինոստուդիան։ Եղել է կինոստուդիայի գլխավոր տնօրենը մինչև կյանքի վերջին օրերը ։
2004 թվականին եղել է «Առաջին ալիքի» «Վերջին հերոսը-5» հեռուստատեսային ռեալիթի շոուի հաղորդավարը ։
2007 թվականի ապրիլի 19-ին «ՄՏՎ Ռուսաստան» հեռուստաընկերության կողմից կազմակերպված կինոմրցանակաբաշխության ժամանակ հրաժարվել է մրցանակը հանձնել «Сволочи» ֆիլմին՝ ասելով. "Ես հույս ունեի, որ կանցնի, բայց չանցավ։ Լավագույն ֆիլմի համար մրցանակ շնորհել այս ֆիլմին, որը բավական ստոր է և խայտառակում է իմ երկիրը, ես կխնդրեի Պամելա Անդերսոնին։ Ես, ցավոք, դա չեմ անի։ Ցտեսություն։"
Դորա Դուրո
Դորա Դուրո (Dúró Dóra, ), հունգարացի ծայրահեղ աջակողմյան քաղաքական գործիչ։
Վլադիմիր Մենշով
Ստեղծագործական կարիերա
2009 թվականին հավաքել է դերասանական-ռեժիսորական արվեստանոց ՎԳԻԿ-ում (երրորդ դերասանական-ռեժիսորական արվեստանոցը ՎԳԻԿ-ում՝ Սերգեյ Գերասիմովի և Սերգեյ Սոլովյովի կողմից նախկինում հավաքված երկու դերասանական-ռեժիսորական արվեստանոցներից հետո)։ Դասավանդել է «Օստանկինո» հեռուստատեսության բարձրագույն դպրոցում ։
Դորա Դուրո
Կենսագրություն
Ծնվել է անասնաբույժի ընտանիքում, մանկությունն անցկացրել է գյուղում։ Ստացել է քաղաքագիտական կրթություն Բուդապեշտի համալսարանում, ուսումը շարունակել է Կորվինի համալսարանում։
Վլադիմիր Մենշով
Ստեղծագործական կարիերա
2011 թվականին որպես Ռուսաստանի՝ «Օսկարի» կոմիտեի նախագահ հրաժարվել Է ստորագրել Նիկիտա Միխալկովի «Արևից հոգնածները 2. Ցիտադել» ֆիլմը «Օսկար» մրցանակի առաջադրելու որոշումը ։
Դորա Դուրո
Կենսագրություն
Բուդապեշտ տեղափոխվելու պահից 2005 թվականին աշխատել է «Յոբբիկ»-ի ազգայնական քաղաքական կուսակցության համար, 2007 թվականից եղել է վերջինիս ազգային մամուլի քարտուղար։
Վլադիմիր Մենշով
Ստեղծագործական կարիերա
2018 թվականին Վերա Ալենտովայի հետ նկարահանվել է «Ռոսսելխոզբանկի» գովազդում։
Դորա Դուրո
Կենսագրություն
2010 թվականից դառնում է Հունգարիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Պաշտոնը ստանձնելով 23 տարեկանում՝ նա մինչև 2018 թվականը եղել է խորհրդարանի ամենաերիտասարդ պատգամավորը։ Որոշ ժամանակ եղել է իր կուսակցության խմբակցության ղեկավարի տեղակալ (2014-2016), ինչպես նաև գլխավորել է նրա կրթական կաբինետը։
Վլադիմիր Մենշով
Հասարակական գործունեություն
Եղել է ՎԳԻԿ-ի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, «Մոսֆիլմ»-ի վարչության անդամ, ՌԴ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ։ 2010 թվականի դեկտեմբերին ընտրվել է Ռուսաստանի պատիժների իրականացման դաշնային ծառայությանը կից հասարակական խորհրդի նախագահ ։
Դորա Դուրո
Կենսագրություն
2018 թվականին ամուսնու հետ Յոբբիկի ղեկավարության համար պայքարում աջակցել է ավելի արմատական թեկնածու Լասլո Թորոցկային։ Խորհրդարանական խմբակցությունից հեռացվել է այն բանից հետո, երբ միայնակ աջակցեց պարտված Տորոցկաիի «Մենք ինքներս» քաղաքական ծրագրից։ Հեռացումից հետո նա միացել է նոր ուլտրաաջ «Մեր տունը» շարժմանը՝ Տորոցկաիի գլխավորությամբ․ հանդիսանում է նրա միակ պատգամավորը ։
Վլադիմիր Մենշով
Հիվանդություն և մահ
Վլադիմիր Վալենտինովիչ Մենշովը մահացել է 2021 թվականի հուլիսի 5-ի առավոտյան Մոսկվայում, կորոնավիրուսի հետևանքներից , որը նրա մոտ ախտորոշվել էր 2021 թվականի հունիսի 26-ին  (նա չէր պատվաստվել հակացուցումների պատճառով )։ Հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունեցել հուլիսի 8-ին Մոսկվայում՝ Կինոյի կենտրոնական տանը, թաղվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը՝ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վասիլի Լանովոյի գերեզմանի կողքին   ։ 2022 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Վլադիմիր Մենշովի գերեզմանի վրա բացվել է հուշարձան ։
Դորա Դուրո
Անձնական կյանք
2008 թվականին ամուսնացել է իր կուսակից Էլեդ Նովակի (Յոբբիկի առաջնորդի նախկին տեղակալ) հետ։  Նրանք ունեն դուստր և երկու որդի ։
Վլադիմիր Մենշով
Քաղաքական հայացքներ
1995 թվականին կայացած Պետդումայի ընտրություններում Վլադիմիր Մենշովն ընդգրկվել է Ռուսաստանի արհմիություններ - Արդյունաբերականներ - Աշխատանքի միություն դաշնային ցուցակում։ 1999 թվականին եղել է «Ամբողջ Ռուսաստանը» («Вся Россия») կուսակցության նախագահության անդամ։
Անատոլի Դոլգոլապտևի հետ առաջադրվել է Մոսկվայի շրջանի փոխնահանգապետի պաշտոնում։
2001 թվականի ապրիլին ստորագրել է նամակ ի պաշտպանություն Չեչնիայում Ռուսաստանի նորընտիր նախագահ Վլադիմիր Պուտինի վարած քաղաքականության ։
2003 թվականին անդամակցել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցությանը ։ 2010 թվականին «Esquire» ամսագրին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ պատահաբար է միացել կուսակցությանը, զղջում է դրա համար և հեգնանքով է վերաբերվում կուսակցության գործունեությանը, բայց սկանդալից խուսափելու համար դուրս չի գալիս նրա շարքերից ։ Այնուամենայնիվ, 2016 թվականի Պետական դումայի ընտրություններում Մենշովը դարձել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության վստահված անձը ։
2007 թվականին, պատասխանելով Վլադիմիր Պուտինի նախագահության հնարավոր երրորդ ժամկետի մասին հարցին, Մենշովը հայտարարել է, որ իրադարձությունների զարգացման այս տարբերակին վերաբերում է «խիստ բացասական» և քննադատել է գործընկերներին, որոնք խոսում են պետության գործող ղեկավարի համար այլընտրանք հանդիսացող անձանց բացակայության մասին ։ 2018 թվականի նախագահական ընտրություններում ռեժիսորը ներառվել Է Պուտինի վստահված անձանց թվում ։ Սակայն 2016 թվականին ռեժիսորը պնդել է, որ միշտ քվեարկել է կոմունիստների օգտին, դրական է գնահատել պատմության խորհրդային շրջանը ։
2011 թվականին իր քաղաքական հայացքների մասին հարցազրույց է տվել, որտեղ հայտարարել է. «Տարիների ընթացքում ինձ համար միանգամայն պարզ դարձավ. մտնելով հակասովետիզմի ուղին՝ դու անպայման կգաս բացահայտ ռուսատյացության» ։
Աջակցել Է Ղրիմի միացմանը ՌԴ-ին և կարծիք հայտնել Դոնբասի հետ վերամիավորվելու անհրաժեշտության մասին, Դոնբասի օգնության համար փոխանցել է 1 միլիոն ռուբլի ։ 2017 թվականին Ուկրաինայի անվտանգության ծառայությունը 5 տարի ժամկետով արգելել է Մենշովի մուտքը երկիր ։
Եղել Է Պետդումայի պատգամավորի թեկնածու 2021 թվականի ընտրություններում «Արդար Ռուսաստան - Հայրենասերներ - Հանուն ճշմարտության» կուսակցությունից դաշնային կուսակցական ցուցակով ։
Թատրոն
Խաղացել է «Սեր։ Նամակներ» (Էնդի, Պուշկինի անվան թատրոն) ներկայացման մեջ կնոջ՝ Վերա Ալենտովայի հետ և «Բակ» ներկայացման մեջ, որը բեմադրել էր Վ. Պանկովտը է է. Իսաևայի պիեսի հիման վրա (Սաշկա-Ավստրալացի, Գոգոլ-Կենտրոն» SounDrama ստուդիայի հետ միասին, 2014)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:COVID-19-ից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտության ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի սցենարիստներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Մոմենայմ (Ստորին Հռենոսի գավառ)
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1836 մարդ, բնակչության խտությունը` 225.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.16 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 21 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1142 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 895-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 247։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,4 %։ 895 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 841 անձ (430 տղամարդ և 411 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (32 տղամարդ և 22 կին)։ 247 անաշխատունակներից 82-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 113-ը` թոշակառուներ, իսկ 52-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մի լուսանկարի պատմություն (ֆիլմ)
«Մի լուսանկարի պատմություն», հեղինակային վավերագրական կինոնկար ԵրԲԻ-ի Ուրախների և Հնարամիտների Ակումբի (ՈւՀԱ) լեգենդար թիմի, նրա անդամների և մասնակիցների կյանքի մասին։ Պրեմիերան կայացել է 2009 թվականին։ Հեղինակը և ռեժիսորը Հակոբ Ռուբինյանն է։
Սյուժե
«Մի լուսանկարի պատմություն» վավերագրական կինոնկարը ԵրԲԻ-ի ՈւՀԱ լեգենդար թիմի, նրա անդամների և մասնակիցների կյանքի մասին է։ Այն մասին, թե ինչ էր թաքնված նրանց կայծկլտուն հումորի և աներևակայելի հաղթանակների ետևում։
Առաջին անգամ, տարիներ անց ԵրԲԻ-ականները հանդիսատեսին հրավիրում են «ժամանակի» ետնաբեմ։
Նախագիծն իրականացվել է Կինոյի և հեռուստատեսության ազգային ակադեմիայի աջակցությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Գաշինո
Գաշինո (Гашино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Տարոնի իշխանություն
Տարոնի Բագրատունիների հայկական իշխանությունը ստեղծվել է 830 թվականին, հիմնադիր՝ Բագարատ իշխան։ Տարոնը նախապես Մամիկոնյան նախարարական տան տիրույթն էր, 8-րդ դարի ընթացքում աստիճանաբար անցնում է Բագրատունիների ձեռքը։ Բագարատի արաբներին գերի ընկնելուց և Բաղդադում վախճանվելուց հետո՝ նրա իշխանությունը ժառանգում է որդին՝ Աշոտը, իսկ վերջինիս մահից հետո (878)՝ Դավիթ-Արքայիկը, ապա՝ վերջինիս որդի Աշոտը։
Կոստանդին Ծիրանածին կայսեր ժամանակ Տարոնի իշխանն էր Գրիգորը, որի մահից հետո՝ նրա երկու որդիները՝ Բագարատն ու Աշոտը։ Սրանց ժամանակ Տարոնի մի մասի վրա տիրում է Թոռնիկը՝ վերոհիշյալների հորեղբայրը, որն իր տիրույթները «կտակում է» Բյուզանդիային։ Նույն բանն ստիպվեցին անել նաև Բագարատն ու Աշոտը, և 966 թ. Բյուզանդիայի կայսրությունը տիրացավ ողջ տարոնին՝ վերացնելով այնտեղ հայկական իշխանությունը։
Աղբյուրներ
Մատթեոս Ուռհայեցի, Ժամանակագրություն, Երևան, 1973, էջ 301։
Ուխիխար
Ուխիխար', (Ugíjar) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալիպուխառա Գրանադինա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 67 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2681 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 120 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի բնակավայրեր
Ստյագայլովկա (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)
Ստյագայլովկա (Стягайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստյագայլովկա գյուղում բնակվում էր 109 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոզաչյի Մայդանի
Կոզաչյի Մայդանի (Козачі Майдани), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզաչյի Մայդանի գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,432 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,61 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1795 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ
Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ
Հիմնվել է 2004 թ. դեկտեմբերի 24-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով՝ հաշվի առնելով «Ռոբերտ Պողոսյան և որդիներ» հիմնադրամի անդամներ Ժան և Ալբերտ Պողոսյանների և «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի միջև կնքված պայմանագիրը։
Մրցանակի շնորհման կարգը
Մրցանակը շնորհվում է ամեն տարի՝
ա) արվեստի բնագավառում (այդ թվում՝ կերպարվեստ, կինոարվեստ, թատերական արվեստ, ֆոտոարվեստ, դիզայն և այլն)՝ երեք մրցանակ.
բ) գրականության բնագավառում՝ մեկ մրցանակ։
Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի մրցանակները յուրաքանչյուր բնագավառի համար շնորհվում են համանուն վկայագրի և դրամական պարգևի ձևով։ Դրամական պարգևները հատկացվում են «Ռոբերտ Պողոսյան և որդիներ» հիմնադրամի անդամներ Ժան և Ալբերտ Պողոսյանների կողմից։
Մրցանակակիրներ
Ստորև ներկայացված է մրցանակակիրների ցանկը։
2012 թվական
Արվեստի բնագավառում մեկ մրցանակ և գրականության բնագավառում մրցանակը չի շնորհվել։
2014 թվական
Գրականության բնագավառում մրցանակ չի շնորհվել։
2015 թվական
2017 թվական
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի պետական մրցանակներ
Միխալյովո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Աչար
Աչար (Achar) բնակավայր Ուրուգվայի հյուսիսային կենտրոնական մասում, Տակուարեմբո դեպարտամենտում։
Աշխարհագրություն
Տեղակայված է № 43 մայրուղու վրա, կենտրոնական № 5 մայրուղուց 10 կմ արևելք։
Ծովի մակարդակից բարձրությունը՝ 163 մետր ։
Պատմություն
1936 թվականի Օգոստոսի 21-ին, ըստ № 9.587 հրամանագրի, ստացել է գյուղի կարգավիճակ (Pueblo)։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 687 մարդ.
Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Դյուվալ շրջան (Ֆլորիդա)
Դյուվալ շրջան (Duval County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.005 կմ² է, բնակչությունը՝ 864.263 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջեքսոնվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1822 թ.։
Կատեգորիա:Ֆլորիդայի շրջաններ
Գուսարովսկի գյուղական խորհուրդ (Բլիզնյուկովսկի շրջան)
Գուսարովսկի գյուղական խորհուրդ  (Гусарівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովսկի շրջանում ։
Հակոբ Վահրամ Չերչիյան
Հակոբ Վահրամ Չերչիյան, հայ մանկավարժ, ձեռագրաբան, Ստամբուլի Ռոբերտ քոլեջի մաթեմատիկայի, աշխարհագրության և գեղագրության պրոֆեսոր, որը հայտնի է Թուրքիայի առաջին նախագահ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ստորագրության մշակմամբ։
Գուսարովսկի գյուղական խորհուրդ (Բլիզնյուկովսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գուսարովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 3110 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 83.61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37.2 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հակոբ Վահրամ Չերչիյան
Ժառանգություն
Ըստ Հակոբ Չերչիյանի որդու՝ Դիքրան (Տիգրան) Չերչիյանի, 1938 թվականին Աթաթուրքի մահվանից հետո փորձ արվեց մոռացության մատնել իր հոր ներդրումը Աթաթուրքի ստորագրության մեջ. «Ոմանք փորձում էին ուրիշներին ներկայացնել որպես ստորագրության հեղինակ։ Ջանքեր եղան հորս մոռանալու համար։ Բայց ճշմարտությունը միշտ ջրի երես է դուրս գալիս» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:CS1 Turkish-language sources (tr) Կատեգորիա:Թուրքեր հայկական սերմամբ
Չաուրմա
Չաուրմա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառակում ։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 30 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Աշխարհագրություն
Գյուղը ջրառատ էր և ուներ արգավանդ ու բերրի հողեր։
Պատմություն
Զուտ հայաբնակ գյուղ է։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 180 տուն, իսկ 1915 թվականին՝ 250 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, հողագործություն ու արհեստներն էին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Չաուրման ուներ եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(3439) Լեբովսկի
(3439) Լեբովսկի (Lebofsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,742489 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3635 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1214 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1658,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217013 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խորվաթիայի քաղաքների ցանկ
Խորվաթիայի քաղաքներ, 2011 թվականի տվյալներով Խորվաթիայի հանրապետության տարածքում 128 բնակավայր ունի քաղաքի կարգավիճակ։
Խոշորագույն քաղաքներ
Խորվաթիայի տարածքում խոշոր են համարվում այն քաղաքները, որի բնակչությունը գերազանցում է 15,000-ը։ 2011 թվականի տվյալներով Խորվաթիայում կա 25 այդպիսի քաղաք, որոնցից ամենամեծը մայրաքաղաք Զագրեբն է ։ Աչքի են ընկնում նաև Սպլիտը, Ռիյեկան և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Քաղաքների ցանկեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Ցանկեր:Խորվաթիա
Ամգուն (գետ)
Ամգուն, գետ Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասում, Ամուրի ձախ վտակը։
Կազմավորվում է Այակիտ և Սուլուկ (Խոլուկ) գետերի միախառնումից՝ Բուրեայի լեռնաշղթայի լանջերին։ Երկարությունը 723 կմ։ Նավարկելի է գետաբերանից 472 կմ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Ամուր գետի վտակներ Կատեգորիա:Օխոտյան ծովի ավազանի գետեր
Հռոմեական օստերիայում (նկար)
«Հռոմեական օստերիայում» (Fra et romersk osteria), 19-րդ դարի դանիացի նկարիչ Կարլ Հենրիխ Բլոխի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1866 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 148,5 × 177,5 սմ։ Այսօր «Հռոմեական օստերիայում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Կոպենհագենի Արվեստի պետական թանգարանում։
Պատմություն
«Հռոմեական օստերիայում» ստեղծագործությունը Կարլ Հենրիխ Բլոխը կտավին է հանձնել 1866 թվականին։ Ավարտելուց հետո այս կտավը ձեռք է բերում Մորից Մելխիորը, ով բարեգործ էր և նկարչի ընկերներից մեկն էր։ Այս նկարը Հենրիխ Բլոխի համար դարձավ ինքնատիպ մի «ընդմիջում» կրոնական և պատմական ստեղծագործությունների միջև ։
Քանի որ հեղինակը նախկինում եղել էր Վիլհելմ Մարսթրանդի աշակերտը, ուստի որոշ ազդեցություն է զգացվում «Հռոմեական օստերիայում» կտավում. Մարսթրանդի նկարը կոչվում է «Տեսարան իտալական օստերիայում» ։ Այդ ժամանակ Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենում խիստ արժեվորում էին իտալական տարաշխարհիկ տեսարաններով և կենցաղային դրվագներով ստեղծագործությունները ։
Պահպանվել է մի լուսանկար նկարի գնորդ Մորից Մելխիորից, որը թվագրվում է 1868-ին, որտեղ երևում է «Հռոմեական օստերիայում» նկարը նրա տան հյուրանոցի պատին՝ բազմոցի վերևում փակցված ։
Նման սյուժե կարելի է տեսնել նաև «Իտալական օստերիա» նկարում, որի հեղինակը դանիացի նկարչուհի Էլիզաբեթ Յերիխաու-Բաումանն է։
1935 թվականին նկարը ձեռք է բերում Դանիայի ազգային պատկերասրահը, որը տեղաբաշխված է Կոպենհագենում։ Ցայսօր էլ «Հռոմեական օստերիայում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է այդտեղ ։
Նկարագիր
«Հռոմեական օստերիայում» ստեղծագործությունը պատկանում է կենցաղային գեղանկարչության ժանրին։ Այն համարվում է Կարլ Հենրիխ Բլոխի ռեալիստական ոճի ստեղծած նկարների լավագույն նմուշներից մեկը։ Այն մանրամասնորեն ու մեծ վարպետությամբ վրձնած աշխատանք է, որտեղ հատուկ ուշադրության են արժանացել նաև ամենափոքր դետալները, այդ թվում և հանդերձանքը, սպասքը, սննդատեսակները ։ Առավել ուշադիր ու երկարատև զննելու ժամանակ բազմաթիվ դետալներ երևում են սեղանին դրված ապակեղենի և սպիտակ սփռոցի արանքից ։
Նկարում պատկերված է նաև գնորդը՝ Մելխիորը։ Նա նստած է հետին պլանում, սեղանի շուրջ և զրուցում է ընկերների հետ։ Նրա հարևանությամբ, թիկունքով դեպի հանդիսատեսը, նկարիչը պատկերել է հենց ինքն իրեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1866 նկարներ Կատեգորիա:Կարլ Հենրիխ Բլոխի նկարներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի պետական պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Դանիական արվեստ
Թունաթափ
Թունաթափ (Vincetoxicum), թունաթափագգիների ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի կամ կիսաթփերի ցեղ։
Տարածում
Տարածված է Արագածոտնի, Շիրակի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում։ Աճում է անտառեզրերին, թփուտներում, քարքարոտ լանջերին և այլն։
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունն ուղղաձիգ է կամ փաթաթվող, բարձրությունը՝ 20-180 սմ։ Տերևները պարզ են, հակադիր, ամբողջաեզր, ձվաձև կամ ձվանշտարաձև։ Ծաղկաբույլը վահանաձև է, տերևանութային կամ գագաթնային։ Ծաղիկները դեղնականաչավուն են կամ սպիտակ։ Ծաղկում է ամռանը։ Պտուղը՝ մեկ, հազվադեպ երկու տերևապտուղ Է։ Սերմերը փուփուլավոր են։
Կիրառում
Որոշ տեսակներ պարունակում են կաուչուկ, գլիկոզիդներ և այլն։ Մեղրատու է։ thumb|right|Vincetoxicum nigrum
Տեսակներ
Germplasm Resources Information Network (GRIN) կայքում բերված են թունաթափ 12 տեսակները ։ Հայտնի է 100 (այլ տվյալներով՝ 150), ՀՀ-ում՝ 4 տեսակ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր Կատեգորիա:Թունավոր բույսեր
Մեծ Շեն (Շուշիի շրջան)
Մեծ Շեն, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շուշիի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավ-արևմտյան հատվածում։ Շուշիի շրջկենտրոնից գտնվում է 33 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 42 կմ հեռավորության վրա։
Կալադարասի անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը  գտնվում է ԱՀ հարավարևմտյան  հատվածում՝ Վարար ջուր գետակի արևմտյան կողմում՝ Քաչալ սար, Օթախասխսան լեռների արևմտահայաց լանջերին ։
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 1743,3 հա տարածք, որից 864,65 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 796,36 հա անտառային հողեր։
Պատմություն
Գյուղը գտնվում է ԱՀ հարավարևմտյան  հատվածում՝ Վարար ջուր գետակի արևմտյան կողմում՝ Քաչալ սար, Օթախասխսան լեռների արևմտահայաց լանջերին։ Մեծ շենի տարածքում հայտնաբերված հնագիտական նյութերը, մասնավորապես կավանոթները, կարասները, աշխատանքային գործիքները, պահպանված դամբարանաբլուրները, եկեղեցիները, բերդերը, միջնադարյան բնակավայրերի ա հետքերը, տարբեր ձևիերի կացարանները, գերեզմանոցները, տարբեր ժամանակաշրջանների պատկանող մշակութային արժեքները, մասնավորապես մահարձանները, վիմագրերն ու տապանագրերը, խաչքարերը վկայում են, որ մարդը աՅստեղ ապրել է հնագույն ժամանակներից ։
Մեծ շենի մոտակա ձորակի քարայրային բնակավայրերից այստեղ տեղափոխված հայ բնակիչները 19-րդ դարում լեռան լանջին հիմնել են այս գյուղը։ Գտնվելով դեպի Մեծ Հայքի սիրտը՝ Արարատյան դաշտավայրը տանող ճանապարհի վրա՝ Բերդաձորի ենթաշրջանի, այդ թվում Մեծ Շենի բնակիչներն անընդհատ պայքարել են արաբ, թուրք-սելջուկ, մոնղոլ-թաթար, պարսիկ նվաճողների և Հյուսիսային Կովկասի խառնամբոխ ցեղերի դեմ։
1826-1828 թվականներին ռուս-պարսկական պատերազմի տարիներին Մեծ շենի բնակիչներն ամեն կերպ աջակցեցին ռուսներին՝ պարսիկների նկատմամբ հաղթանակ կրելու։ Պոտտոն գրում է, որ 1826 թվականին Գորիսում գտնվող  ռուսական երեք վաշտեր Նազիմկայի հրամանատարությամբ որոշեցին Բերդաձորի հարևանությամբ գտնվող ճանապարհով հասնել Շուշի։ Ճանապարհին դարանակալած թուրքական ու քրդական զինված ացազակախմբերը հանկարծակիի բերեցին ռուսներին։ 1000 հոգուց կենդանի մնացած 2 սպայի, 6 ենթաասպայի ու զինվորի ապաստան տվեցին Մեծ Շենի հայերը։ Զինվորական պատմաբանը գրել է. «Նրանք այդտեղ ցանկալի հյուրեր էին և Ղարաբաղից պարսիկներին քշելուց հետո բարեհաջող նորից միացել են իրենց գնդին»։ Նույն ժամանակահատվածոմ պրապորշչիկ Խվոստիկովը 30 եգերների և 50 բերդաձորցիների, այդ թվում մեծշենցիների, հետ պաշտպանում են Լաչինի մոտ գտնվող Աղանոս գյուղը։ Այնուհետև նրանք հարձակվում են թուրքական և քրդական ավազակախմբերի վրա և հետ բերում հայկական գյուղերից թալանված անասունները։ Բերդաձորի ենթաշրջանի 7 գյուղերը՝ Կանաչ Թալան, Եղցահողը, Մեծ և Փոքր Խերխանները, Մեծ Շենը, Հին Շենը, Ծաղկաձորը(Տասը վերստ) գյուղերը պաշտպանական տեսանկյունից մի ամբողջություն էին կազմում։ Հագարուի գետահովիտի վրա հսկող ռազմավարական նշանակության այս բարձրավանդակը հայկական ավանդական սովորություններով և ինքնամփոփ կյանքով ապրող համայնքների մի փունջ էր կազմում ։
Մեծ Շենը վարչական տեսանկյունից մյուս գյուղերի համար կենտրոնի դեր էր կատարում։ 19-րդ դարում Բերդաձորի ենթաշրջանի գյուղերի տանուտերը նստում էր Մեծ շենում։ Բոլոր գյուղերը իրարից 2,5-5 կմ հեռավորության վրա են գտնվում։ Տանուտերի հրահանգով այդ գյուղերից մարդ կանչելու համար կատարածուն կանգնում էր բլրի վրա, անվանականչ անում։ Տանուտերին կից գործում էր ավագների խորհուրդը, որը ընտրության կարգով ձևավորվում էր մյուս համայնքների անդամներից։ Հինշենում էր պահվում ենթաշրջանի գյուղերի պաշտպանության համար նախատեսված զենքն ու զինամթերքը։ Ժողովրդի մեջ պահպանվել է վառոդագործ Յուղուտանց Պետին(Պետրոսը), որը ապրել է 18-րդ դարի վերջերին և 19-րդ դարի սկզբներին։ Հին Շենի բնակիչները հերոսաբար կռվեցին 1905-1906 թվականներին հայ-թաթարական ընդհանրումների ժամանակ։ Այդ իրադարձությունները նկարագրող Ադոն գրել է «Բերդաձորից կպան քերծերի պերծին մինչև վերջ պաշտպանեցին իրենց հավատն ու անկախությունը» 1918 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին Բերդաձորի կիրճում ծանր մարտեր են ընթացել հայ ինքնապաշտպանների և թուրք-թաթարական հրոսակախմբերի միջև։ 1918 թվականի օգոստոսի 5-ին թշնամու ճնշման տակ Մեծ Շենի բնակիչները ստիպված հեռացան հայրենի օջախից՝ հանգրվանելով Արցախի գավառներում, մասնավորապես Շուշի քաղաքում ։
Գյուղը Արցախյան ազատամարտին
Արցախում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո Մեծ Շենի բնակիչների մի մասը վերադարձավ հարազատ օջախ և սկսեց վերաշինել իր փոքրիկ լեռնաշխարհը։ 1929 թվականին Մեծ Շենում կազմակերպվում է կոլտնտեսություն։ Տնտեսության կազմակերպիչներից էր Բախշի Հարութունյանը։ Կոլտնտեսության վարչության առաջին նախագահը Թևան Բաբայանն էր։ Հինշենի կոլտնտեսության մեղվաբույծները 1939 թվականին Մոսկվայում կազմակերպված գյուղատնտեսական ցուցահանդեսում առաջին տեղն են գրավել և արժանացել առաջին կարգի դիպլոմի ու ոսկե մեդալի։ Հետագայում Բերդաձորի ենթաշրջանի գյուղերը միավորվել են մեկ կոլտնտեսության մեջ։ Հայրենական մեծ պատերազմին Մեծ Շենից մասնակցել է 191 մարդ։ Նրանցից 84-ը զոհվել են ։
Արցախյան ազատագրական պայքարի տարիներին Մեծ Շենի բնակիչները շատ զրկանքներ կրեցին։ 1988-1991 թվականներին գյուղի բնակչությունը կենաց ու մահու կռիվ էր տալիս Ադրբեջանի ժողովրդական ճակատի հրոսակների և նրանց աջակցող խորհրդային զինված ուժերի դեմ։ Ենթաշրջանի հայկական գյուղերի ինքնապաշտպանությունը կազմակերպելու նպատակով ստեղծվել էր «Բերդաձորի ինքնապաշտպանության խորհուրդ»։ 1991 թվականի մայիսի 16-18-ը ԱՀ ինքնապաշտպանական զորամասերը ազատագրեցին Մեծ Շենը։ Արցախյան պատերազմի տարիներին մարտական գործողություններին մասնակցել են 75 մեծշենցիներ։ Նրանցից 11-ը զոհվել են։ Իդրիս Հունանյանը հետմահու արժանացել է ԱՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի  շքանշանի։ Քաջագործության համար ԱՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշան է ստացել նաև Վարուժան Նասիբյանը ։
Բնակչություն
Մեծ Շեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 116 մարդ, կա 28 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
Մեծ Շենում դարեր շարունակ ապրել են Ջափունց,Իշլիմազանց, Արզումանանց, Նանու Զաքունց, Բուզանանց, Պետունց, Ղուլունց, Գոլունց, Քիսպարանց ազգատոհմերի ներկայացուցիչները։ Սակայն այդ տոհմերի ներկայացուցիչների մեծ մասւ ապրում է հայրենի գյուղի սահմաններից դուրս՝ աշխարհի տարբեր ծագերում ։
1850 թվականին Մեծ Շենում գործել է եկեղեցական-ծխական դպրոց։ Ուսուցչություն էր անում գյուղի քահանա Միքայել Թովմասյանը։ Դպրոցը պահվում էր համայնքի բնակիչների միջոցներով։ 1902 թվականին բաքվաբնակ բերդաձորցի Գրիգոր Ոսկանյանի միջոցներով կառուցվել է դպրոցական շենք։ Դպրոցում դասավանդել են Մակիչ, Պետրոս և Արշակ Թովմասյանները։ Դպրոցը երկդասյա էր։
1905-1906 թվականներին հայ-թաթարական ընդհարումների և 1917-1920 թվականներին թուրք-թաթարների դեմ Արցախում ընթացող պատերազմերի պատճառով դպրոցը դադարել էր գործել ։
Խորհրդային տարիներին դպրոցը վերաբացվել է։ Այդ տարիներին դպրոցի ուսուցիչն էր ծննդով Քարին տակ գյուղից Պողոս Պետրոսյանը։
1934 թվականին դպրոցը միջնակարգի կարգավիճակ էր ստացել։ Դպրոցի տնօրեններ են աշխատել Ներսես Գրիգորյանը, Ստեփան Բաբայանը, Սլավիկ Գրիգորյանը, Էմմա Ավետիսյանը, Կամո Հայրապետյանը, Բորիս Մնացականյանը, Սերյոժա Դավթյանը։
Դպրոցի շենքը հիմնանորոգվել է 2017 թվականին։ Եթե նախկինում Մեծ Շենի դպրոցում սովորում էին 150-180 աշակերտ, ապա 2018 թվականին, ցավոք, նրանց թիվը հասել է 13-ի։ Դասավանդում են 9 ուսուցիչներ։
Համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, Սասուն Դավթյանի անվան միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 17 աշակերտներ ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Գյուղի նշանավոր հանդամասերն են՝ Իլանանց, Նոթունց խութը, Ղրմանա վեղը, Շորեն թալան, Բաղեն թալան, Բաղեն տափը, Ալմալին, Թևնատունը։
Մեծ Շենում և նրա շրջակայքում նշանավոր սրբավայրերն են՝ Համազասպը, Ալմալին, Ջիրավոր ծառը։ Փուլեն գլուխ հանդամասում պահպանվում են միջնադարյան իջևանատան փլատակները, կհոլները։ Հայտնի են Իլանաց և  Բղլավար բնակատեղիները, Կապեն ձորի, Ճաք քարի, Ծլլան աղյուրի հնադարյան կացարանները։ Պահպանվում են Օշապ քար, Հին բերդ, Բերդաձոր ամրոցների մնացորդները։ Եկեղեցիներից հայտնի են Պարին պիժը՝ կառուցված 1658 թվականին, և Սուրբ Աստվածածինը(19-րդ դար) ։
Նշանավոր են Սուրբ, Շորեն, Ալամալի, Թևանի, Ղուզե և Խաչուն աղբյուրները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շուշիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Շուշիի շրջանի համայնքներ
Արմեն Դուլյան
Արմեն Սուրենի Դուլյան, հայ լրագրող, հեռուստամեկնաբան, ռադիոմեկնաբան ։ Աշխատել է Հայաստանի հեռուստակայաններում, տեղական, ամերիկյան և ռուսական խոշոր ռադիոկայաններում, հոդվածներ է տպագրել պարբերական մամուլում։ Ներկայումս շարունակում է հեղինակային ամենօրյա ռադիոհաղորդումների շարքը։
1992-1993 թվականներին եղել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի մամուլի քարտուղարը։ Հայաստանում առաջին անկախ լրատվական գործակալության՝ «Սնարքի» համահիմնադիրն է։
Կենսագրություն
Արմեն Դուլյանը ծնվել է 1953 թվականի մայիսի 26-ին, Երևանում՝ աշխարհագրության պրոֆեսոր Սուրեն Դուլյանի և տնտեսագետ Կլավդիա Պոսոշնիկովայի ընտանիքում։ Ըստ Բախտիար Հովակիմյանի «Սայաթ Նովան և նրա սերունդը» աշխատության, ինչպես նաև Լյուդվիգ Դուլյանի ուսումնասիրությունների, Արմեն Դուլյանի հորական Մարո տատը եղել է Սայաթ-Նովայի ծոռը։
Ավարտել է Երևանի թիվ 114 անգլիական թեքումով դպրոցը։ Դպրոցական տարիներին մասնակցել է միջին անգլերենով շեքսպիրյան բեմադրություններին՝ խաղալով գլխավոր դերերը (Համլետ, Ռոմեո և այլն)։ Այդ բեմադրություններին մասնակցել են նաև ՀՀ 4-րդ նախագահ Արմեն Սարգսյանը, նրա կինը՝ Նունե Սարգսյանը, քաղաքական և պետական գործիչ Դավիթ Շահնազարյանը, հրապարակախոս Բագրատ Սադոյանը և ուրիշներ։ Բեմադրիչը եղել է դերասան Սարգիս Չրչյանը (խաղացել է Ռուբեն Հախվերդյանի «Սատանայի ջրաղացը» հեռուստատեսային ներկայացման մեջ)։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Արմեն Դուլյանն ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետ, սակայն առաջին կուրսն ավարտելուց հետո մեկնել է պարտադիր զինծառայության։ Երկու տարի Խորհրդային զինված ուժերում ծառայելուց հետո Երևանում աշխատանքի է անցել «Արմենպրես» գործակալությունում՝ որպես թարգմանիչ։ Աշխատանքին զուգահեռ հեռակա սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
Հայաստանի անկախացման գործընթացի շրջանում աշխատանքի է տեղափոխվել ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի արձանագրությունների բաժնում։ 1990-ականների առաջին կեսին գործընկերոջ հետ հիմնադրել է Հայաստանում առաջին անկախ «Սնարք» գործակալությունը, որի բաժնետերերի ցանկից դուրս է թողնվել մի քանի տարի անց։ 1990-ականների սկզբին աշխատել է ռադիո «Ռոսիայի» երևանյան թղթակից, հոդվածներ է հրապարակել տեղական մամուլում։ 2014-2016 թվականներին հրապարակախոսական հոդվածաշարով հանդես է եկել «Առավոտ» օրաթերթում ։
1994 թվականից նա Երևանից ռադիոռեպորտաժներ է պատրաստել «Ազատություն» ռադիոկայանի համար, 1995-ին որպես ռադիոմեկնաբան մշտական աշխատանքի անցել նույն ռադիոյի Մյունխենի կենտրոնակայանում, մինչև 2005 թվականն աշխատանքը շարունակել Պրահայի կենտրոնակայանում։ 2005 թվականի նոյեմբերին տեղափոխվել է ռադիոկայանի երևանյան գրասենյակ՝ աշխատելով որպես ավագ լրագրող։ 2008 թվականի ամռանը, ստեղծագործական-աշխատանքային մոտեցումների շուրջ վեճի պատճառով, հրաժարվել է շարունակել աշխատանքն «Ազատություն» ռադիոկայանում։
Մի քանի ամիս անց Հայաստանի հանրային հեռուստատեսության ուղիղ եթերում սկսել է վարել «25 րոպե» քաղաքական-վերլուծական հաղորդումը։ Միաժամանակ, Հանրային ռադիոյի «Ռադիոլուր» ծրագրում պատրաստել և հնչեցրել է «Մամուլի տեսություն» հաղորդաշարը։ Գրեթե մեկ տարի անց՝ համարելով, որ զրույցի արժանի գործիչների ցանկը սպառել է, հրաժարվել է «25 րոպե» հաղորդաշարը շարունակելուց։ Դրանից որոշ ժամանակ անց աշխատանքը նրա հետ դադարեցրել է Հանրային ռադիոն։
2010 թվականին աշխատանքի է անցել «Շանթ» հեռուստաընկերության «Հորիզոն» լրատվական ծրագրում՝ հանդես գալով միջազգային լուրերի մեկնաբանությամբ, ապա և վարելով լուրերի գլխավոր թողարկումը։ 2013 թվականի ամռան սկզբին հեռացվել է աշխատանքից՝ գործող իշխանավորների ու նրանց լրատվական պատասխանատուների մասին ֆեյսբուքյան գրառման համար ։
Աշխատանքի առաջարկ ստանալով «Կենտրոն» հեռուստաընկերությունից, հիմնել է հեղինակային քաղաքական-վերլուծական ամենօրյա հաղորդում։ 2018 թվականի մարտ ամսին «Կենտրոնի» նոր տնօրենությունը դադարեցնում է Դուլյանի հաղորդումները՝ պատճառաբանելով դրանց «ցածր վարկանիշը», սակայն որևէ կոնկրետ վարկանշային հետազոտություն չվկայակոչելով։ Հեռացման իրական պատճառն այդպես էլ չի բացահայտվում։
2019 թվականից Արմեն Դուլյանն աշխատանքի առաջարկ է ստանում Սպուտնիկ Արմենիա ռադիոկայանից, որի համար մինչ օրս ամենօրյա հեղինակային ռադիոհաղորդումներ է պատրաստում ։
Անձնական կյանք
Արմեն Դուլյանն ունի որդի՝ Արամ Դուլյանը, որն ապրում է Ավստրալիայում և թվային տեխնոլոգիաների մասնագետ է։ Նախկին կինը Վարենգա Գևորգյանն է, ապրում է Պրահայում։
Քաղաքացիական կինը լրագրող Ռուզան Խաչատրյանն է, որի հետ նույն հարկի տակ է բնակվում 2005 թվականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Նիկի Քարիմի
Նիկի Քարիմի, իրանցի դերասանուհի, ռեժիսոր և սցենարիստ։ Նա իրանցի առավել հայտնի և հաջողակ դերասանուհիներից մեկն է։
Կյանք և կարիերա
Նիկի Քարիմին ծնվել և մեծացել է Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում։ Նրա ծնողները երկուսն էլ Թաֆրեշից են։ Ակտիվորեն ներգրավվել է թատերական խմբակում դեռևս տարրական դպրոցում և նշել է, որ ֆիլմերի և գրականության հանդեպ վաղ հետաքրքրությունն է ոգեշնչել նրան դերասանուհի դառնալ։
1990 թվականին նա մասնակցել է Բեհրուզ Աֆխամիի «Հարսնացուն» ֆիլմի նկարահանումներին։
Քարիմին Սառայի դերի համար մի շարք ազգային ու միջազգային մրցանակներ է ստացել, ինչպես, օրինակ Սան Սեբաստիանի փառատոնի մրցանակը` Լավագույն դերասանուհի անվանակարգում ։ Նա նաև եղել է ավելի քան քսան փառատոնների ժյուրիի կազմում, այդ թվում` Կառլովի Վարիի կինփառատոնը, Էդինբուրգի միջազգային կինոփառատոնը, Լոկարնոյի միջազգային կինոփառատոնը, Սալոնիկի միջազգային կինոփառատոնը, Բեռլինի կինոփառատոնը, ինչպես նաև` Կաննի 60-րդ կինոփառատոնը։ 1992-2007 թվականներին եղել է Աբաս Քիառոստամիի օգնականը։
2001 թվականին իր առաջին մրցանակն է ստացել որպես ռեժիսոր Իրանի Ռեին կինոփառատոնի ժամանակ` իր «Ունենալ, թե չունենալ» աշխատանքով, որի պրոդյուսերն էր իրանցի հայտնի կինեմատոգրաֆիստ Աբաս Քիառոստամին ։
Առաջադրվելով 2005 թվականի Կաննի կինոփառատոնին իր «Մեկ գիշեր» (2005) ֆիլմով` նա նշել է, որ այլևս չի բավարարվում միայն խաղալով և կցանկանար ավելի շատ ֆիլմեր նկարել ։
Բացի կինեմատոգրաֆիան, Քարիմին նաև որոշ թարգմանչական աշխատանքներ է անում։ 1999 թվականին նա թողարկել է իր առաջին թարգմանչական աշխատանքը, Մառլոն Բրանդոյի կենսագրությունը` «Երգերը, որ մայրիկս սովորեցնում էր ինձ» վերնագրով, որը նա պարսկերենից թարգմանել է անգլերեն։ Նա նաև թարգմանել է երկու գիրք պարսկերենով և անգլերենով ստեղծագործող Հանիֆ Քուրեիշիից։
Նրա երրորդ նկարահանած ֆիլմը` «Վերջնական սուլոցը» (2011), երեք մրցանակ է շահել Վեսուլի Ասիական կինոյի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ։
2011 թվականին առաջադրվել է Ֆաջր կինոփառատոնին` Լավագույն դերասանուհի անվանակարգում, «Ես եմ նրա կինը» ֆիլմով, որի ռեժիսորն է Մոստաֆա Շայեսթեհը։
Իրանյան Ֆաջր միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի կողմից վերջերս արժանացել է լավագույն ռեժիսոր, պրոդյուսեր և դերասանուհի կոչումներին։ Ժյուրիի մրցանակ է ստացել նաև «Չորեքշաբթի, մայիսի 9» և «Ձկան մահը» ֆիլմերում խաղացած դերերի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իրանցի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իրանցի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կին սցենարիստներ
Ակակիա Էլիավայի խռովություն
Ակակիա Էլիավայի խռովություն, անհաջող ռազմական ապստամբություն Վրաստանում, որը տեղի է ունեցել 1998 թվականի հոկտեմբերի 20-ին։ Այն կազմակերպվել է Վրաստանի բանակի զվիադական սպաների կողմից փոխգնդապետ Ակակիա Էլիավայի ղեկավարությամբ ընդդեմ Վրաստանի նախագահ Էդուարդ Շևարդնաձե կառավարության։
Հետագա իրադարձություններ
Համաձայն Վրաստանի իշխանությունների տարածած պաշտոնական հայտարարության՝ 2000 թվականի հուլիսի 9-ին Ակակիա Էլիավան Զեստափոն քաղաքում Վրաստանի պետական անվտանգության նախարարության հատուկ նշանակության ջոկատի կողմից սպանվել է։ Գործողության ընթացքում նրա խմբի ևս մեկ անդամ է՝ Գոչի Գվիլավան, նույնպես սպանվել է, իսկ երեք այլ անձինք՝ ձերբակալվել։ Ըստ պաշտոնական տեղեկությունների՝ գործողությունն իրականացվել է Էլիավայի ու նրա խմբի կողմից պատանդ վերցված ոստիկաններին ազատ արձակելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապստամբություններ Կատեգորիա:Վրաստանի ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքականություն
Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար
«Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար», «Օսկար» կինոմրցանակի ամենահեղինակավոր անվանակարգերից մեկը։
Շնորհվում է Օսկար մրցանակաբաշխության առաջին տարվանից՝ 1928 թվականից, տարվա լավագույն ռեժիսորին։
2020 թթ.
Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիական ցուցակներ
Կիմերյան ծալքավորություն
Կիմերյան ծալքավորություն, մեզոզոյան դարաշրջանի ծալքավորման, լեռնակազմության և գրանիտոի-դայինինտրուզիվ մագմատիզմի երևույթների դրսևորման հիմնական տեկտոնական ժամանակաշրջանը .։
Ընդհանուր նկարագրություն
Տարբերում են կիմերյան ծալքավորության երկու փուլ․ Առաջինն արտահայտվել է Ղրիմում, Թայմիրում, Հյուսիսային Աֆղանստանում, Հարավ-Արևելյան Ասիայում, երկրորդը՝ Վերխոյանո-Չուկոտյան մարզում (կոլիմյան ծալքավորություն), Հյուսիսային Ամերիկայի Արևմտյան Կորդիլիերաներում (նեվադյան ծալքավորություն), Անդերում (անդյան ծալքավորություն), ինչպես նաև Պամիրում, Կենտրոնական Իրանում, Կովկասում և այլ շրջաններում։
Ռուսաստանում
Կիմերյան ծալքավորությունը Ռուսաստանում Հյուսիս-արևելք լեռնաշղթան է, ինչպես նաև Պիրմորեն (Սիխոտե Ալին)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրաբանություն Կատեգորիա:Տեկտոնիկա
Սանտա Կրուս դել Կոմերսիո
Սանտա Կրուս դել Կոմերսիո (Santa Cruz del Comercio), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 17 կմ2։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալխամա շրջանում։Բնակչությունը՝ 597 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիան վարչական կենտրոնից գտնվում է 48 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Գապոնովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոխանովկա (գյուղ, Կեգիչևի շրջան)
Կոխանովկա (Коханівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1880 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոխանովկա գյուղում բնակվում էր 290 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,499 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 581,16 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1880 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էսկամբիա շրջան (Ֆլորիդա)
Էսկամբիա շրջան (Escambia County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.720 կմ² է, բնակչությունը՝ 297.619 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փենսակոլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Կատեգորիա:Ֆլորիդայի շրջաններ
Ստոլինսկիե Սմոլյարի
2001 թվականի տվյալներով Ստոլինսկիե Սմոլյարի գյուղում բնակվում էր 661 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,41 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 468,79 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Չըմաղըլ
Չըմաղըլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Բաբերդի գոգավորություն
Բաբերդի գոգավորություն, Հայկական լեռնաշխարհի Սպեր գավառում, Ճորոխ գետի վերին հոսանքում (հովտի լայնացած մասը), մոտ 1500 մ բարձրության վրա։ Երկարությունը մոտ 18 կմ է, լայնությունը՝ 10 կմ։ Կան ջերմուկներ։ Ձմեռը կարճատև է, խստաշունչ, ամառը՝ չոր և տոթակեզ։ Բաբերդի գոգավորությունում է գտնվում Բաբերդ քաղաքը։
Չըմաղըլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բաբերդի գոգավորություն
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհ
Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ (Բլիզնյուկովսկի շրջան)
Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ  (Іванівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1937 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 169.78 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11.41 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1932 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իրավակարգ
Իրավակարգ, գործող իրավունքի հիման վրա ձևավորված հասարակական հարաբերությունների համակարգ։ Մարմնավորում է տվյալ սոցիալ-տնտեսական կարգի առավել կարևոր համարվող կողմերը, արտահայտում իրավական նորմերով կարգավորվող հասարակական հարաբերությունների բնույթը։