cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռեյ Տորո
Ստեղծագործական Կյանքը
Սեպտեմբերի 11-ի դեպքերից հետո Ջերարդ Ուեյը Ռեյին առաջարկում է խումբ ստեղծել։ Սակայն սկզբից Ռեյը հրաժարվել էր, որովհետև հարվածային գործիքներ էր նվագում մեկ այլ խմբում։ Սակայն Ջերարդին հաջողվում է համոզել Ռեյին և Ռեյը միանում է խմբին։ Երբ My Chemical Romance-ին միանում է ռիթմ-կիթառիստ Ֆրենկ Այերոն, Ռեյը դառնում է սոլո-կիթառիստ։ Ռեյը լինելով սոլո-կիթառիստ, մեծ պատասխանատվություն է իր վրա կրում և գրում է խմբի երգերի մեծ մասի երաժշտությունը։ Նա նաև օգնում է Ֆրենկին ավելի կատարելագործել իր կիթառի պարտիաները։ Ռեյը ասում է, որ այն ինչ նվագում է իր կիթառը այնպիսի ռոք-լեգենդների արտացոլանքն է ինչպիսիք են՝ Սթիվի Ռեյ Վոնը, Ջիմի Հենդրիքսը, Էրիկ Կլեպտոնը, Թոնի Այոմին և Ջիմի Փեյջը:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ
Ժողովածու (3129)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Միրնոե (ավան, Բոբրովիցայի շրջան)
Միրնոե (Мирне), ավան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Միրնոե ավանում բնակվում էր 644 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2367,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Էժենի Կոտտոն
ԷԺենի Կոտտոն (Eugénie Cotton), ֆրանսիացի գիտնական-ֆիզիկոս, սոցիալիստ, կանանց իրավունքների պաշտպան։
1904 թվականից զբաղվել է մանկավարժությամբ և գիտահետազոտական աշխատանքով։ 1936-1941 թվականներին եղել է իգական մանկավարժական ինստիտուտի (էկոլ նորմալ) տնօրեն, 1945 թվականից՝ պատվավոր տնօրեն։ Գիտական գործունեության համար 1934 թվականին արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի։ Ֆրանսիայի գերմանական օկուպացիայի տարիներին (1940-1944 թվականներ) մասնակցել է Դիմադրության շարժմանը։ 1945 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիայի կանանց միության նախագահ։ Եղել է Կանանց միջազգային դեմոկրատական ֆեդերացիայի ստեղծման նախաձեռնողներից (1945 թվականի դեկտեմբեր) և դրա անդրանիկ նախագահը։
Արժանացել է «Ժողովուրդների միջև խաղաղությունն ամրապնդելու համար» Լենինյան մրցանակի (1951)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գիտնականներ
Կանգաս դե Մոռասո
Կանգաս դե Մոռասո (Cangas de Morrazo), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Պոնտևեդրա պրովիցիայի, ինչպես նաև Գալիսիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետ գտնվում է Մորրասո շրջանում։ Տարածքը՝ 38,1 կմ²։ Բնակչությունը՝ 25913 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 4 կմ հեռավորության վրա։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1160 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
The Ghost of You
«The Ghost of You» — My Chemical Romance խմբի չորրորդ և վերգին սինգլը Three Cheers for Sweet Revenge ալբոմից։ Հիմնական թեման կորուստն է։ Վերնագիրը վերցվել է «Պահապանները» կոմիքսից՝ «Oh, how the ghost of you clings». Տեքստն էլ իր հերթին հանդիսանում է «These Foolish Things» երգի մի հատվածը։ «The Ghost of You»-ի եսահոլովակը նկարահանվել է Կալիֆորնիայում, որի բյուդջետը կազմել է 300 հազար դոլար։
Երգերի ցուցակը
CD1
CD2
iTunes EP
Օզյորնոե (գյուղ, Աբզելիլովսկի շրջան)
Օզյորնոե (Озёрное, Озерный), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստանի Հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականի տվյալով 589 մարդ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գալարատե
Գալարատե  (Gallarate), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։ Տեղակայված է Վարեզե գետի ափին։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 48 927 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 2313 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21013։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Քրիստափորը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 25-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անդրե Պիեռ դը Մանդյարգ
Համառոտ կենսագրություն և ստեղծագործական ուղի
Կալվինիստական ընտանիքից։ Նա շատ է ճանապարհորդել, հավաքել է էրոտիկայի արվեստի հավաքածու (նա հիմք է հանդիսացել Վալերիան Բորովչիկի վավերագրական կինոմկարի համար, 1973)։ Նա մոտ էր NRF ամսագրի շրջանակին, ընկերներ էր և նամակագրական կապեր էր ունենում Ժան Պոլան-ի, Լեոնոր Ֆինի-ի, Անրի Միշոյի հետ։
Հեղինակ շարադրությունների գրականության և արվեստի (Ջուզեպպե Արչիմբոլդո, Սուգայ Կումի, Բելմերի Խանս, և այլն)։ Թարգմանիչ Ուիլյամ Բաթլեր Եյթս, Ալբերտո Սավինյու, Օկտավիո Պաս, Յուկիո Միսիմա-ի համար ։
Նրա Feu de braise (1959) գիրքը լույս է տեսել 1971 թվականին ապրիլ Ֆիցլիոնի կողմից անգլերեն թարգմանության մեջ ՝ Blaze of Embers (Calder and Boyars, 1971) վերնագրով ։
Նրա ամենահայտնի գիրքը Մոտոցիկլն էր (1963), որը հարմարեցվել է 1968 թվականին «Մոտոցիկլով աղջիկ» ֆիլմի համար, որտեղ խաղում էր երիտասարդ Մարիաննա Ֆեյթֆուլլը ։
Նրա կինը նկարիչ Բոնա Տիբերտելլին է (1926-2000), իտալացի հայտնի նկարիչ Ֆիլիպո դե Պիզիսի զարմուհին։
Ճանաչում
1976 թվականին ստացել Է Գոնկուրյան մրցանակ La Marge վեպի համար ։ 1979 թվականին դարձել է Ֆրանսիական ակադեմիայի մեծ բանաստեղծական մրցանակի դափնեկիր։
Փարիզի XIII թաղամասում մի փողոց անվանակոչվել է դե Մանդյարգայի անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Պիտեր Բրեյգել Կրտսեր
Պիտեր Բրեյգել Կրտսեր, նիդերլանդացի (ֆլամանդացի) նկարիչ։ Պիտեր Բրեյգել Ավագի որդին։ Բրեյգելների նկարչական ընտանիքից։
Կենսագրություն
Պիտերը հայտնի նկարիչ Պիտեր Բրեյգել Ավագի 3 որդիներից ավագն էր։ 1578 թվականին մոր մահից հետո նկարչի երեխաներին՝ Պիտերին, Յանին և Մարիին դաստիարակում էր տատիկը։
Պիտերը իր ստեղծագործական ուղին սկսել է հոր նկարները պատճենելով, սակայն արդյունքում մշակեց սեփական ձեռագիրը։ Երբ մահացավ հայրը, կրտսեր Պիտերը 4 տարեկան էր։ Մի քանի տարի անց երիտասարդն սկսեց ինքնուրույն աշխատել հոր էսքիզների վրա։ Սկզբնական շրջանում պատճենում էր նրա կտավները, այնուհետև սկսեց իր սեփական աշխատանքները ստեղծել, մշակեց իր ոճը․ նրա գույներն ավելի վառ էին, իսկ պատկերները՝ հստակ։ Ստեղծագործական կարիերայի սկզբում Պիտեր Բրեյգել կրտսերը տարվել էր Ահեղ դատաստանի սյուժեներով և դժողքի սարսափների, սատանաների և վհուկների պատկերմամբ։ Իր ստեղծագործությունների համար ստացավ «Դժոխային» մականունը։ Հետագայում նա որոշ չափով «փափկացրեց» իր ոճը՝ հրաժարվելով Բոսխին հատուկ մոտիվներից (չնայած այն փաստին, որ իսպանական արքա Ֆիլիպ II-ն իր ննջարանում կախել էր հենց Բոսխի կտավները)։ Պիտեր Բրեյգել կրտսերն սկսեց ստեղծել կտավներ, որոնք գրեթե հոր աշխատանքների պատճեններն էին։ Այս ամենը չխոչընդոտեց նրա հայտնի դառնալուն։ Իսկ դետալների նկատմամբ նրա ուշադիր լինելը և հետաքրքրությունը մարդկային կյանքի ամենասովորական դրսևորումների նկատմամբ, օրինակելի են դարձել։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ժողովրդական կյանքի իսկական հանրագիտարան։
Պիտեր Բրեյգելի աշակերտներից է եղել Գոնսալես Կոկսը։
Բրեյգելը պատկերել է գյուղական և քաղաքային վարպետների կյանքը և իր երկրի բնությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլանդրացի նկարիչներ
Լորիկ (ֆիլմ)
«Լորիկ», ռեժիսոր Ալեքսեյ Զլոբինի 2018 թվականին նկարահանած արկածային, տրագիկոմեդիա ժանրի ֆիլմը։ Կատակերգության միջոցով ֆիլմը ցույց է տալիս հասարակության արատավոր կողմերը` սոցիալական անհավասարությունը, մարդկային անտարբերությունը տարաբնույթ անարդարության հանդեպ։ Գլխավոր հերոսի օգնությամբ հանդիսատեսը հայտնվում է կյանքի տարբեր իրավիճակներում` զգալով անսահման երջանկություն ու ցավ։ Այդ դրամատիկ իրավիճակները գլխավոր հերոսին ստիպում են խորհել շրջապատի խնդիրների մասին, դառնալ դրանց մի մասը ։
2018 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի «Արտամրցութային ծրագրեր» շարքում ։
Սյուժե
Լորիկը փողոց է դուրս գալիս թատերական հագուստով՝ առաջացնելով ծաղր ու զարմանք։ Մարդիկ հեգնանքով են նայում նրան, իսկ Լորիկն անտարբեր է շրջապատի նկատմամբ։ Նա նույնիսկ չի նկատում, որ հարազատ թատրոնն այլևս հանդիսատես չունի և փակվելու շեմին է։ Նրան չի ջերացնում անգամ տնտեսուհի Աննայի անկեղծ սերը. Լորիկն ապրում է միայն իր հերոսների հույզերով։
Հասարակությունը զբաղված է հանապազօրյա հաց հայթայթելով, նորագույն տեխնոլոգիաները գերիշխում են կյանքում՝ մարդկանց զրկելով հոգևորից։
Թատրոնը փակվելուց հետո շոկի ենթարկված Լորիկի հետ հրաշք է տեղի ունենում. նա սկսում է տեղափոխվել այլ մարդկանց մարմիններ, այնպես, ինչպես նախկինում սիրելի հերոսների կերպարանքն էր ընդունում։ Նա մեկ հայտնվում է հարբեցող հարևանի մարմնում, մեկ էլ՝ վերածվում նախագահի թեկնածուի, մերթ նա գեղեցիկ կին է, մերթ էլ՝ մահվան շեմին հասած երեխա ։
Ծանոթագրություններ
5. Դավիթ Հալաջյանի անձնական կայք www.davidhaladjian.com
Ստուդենեց (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հավերժության շեմին
«Հավերժության շեմին» (Au seuil de l'Eternité, Op de drempel van de eeuwigheid, այլ թարգմանություններով՝ «Հավերժության դարպասների մոտ», հայտնի է նաև «Գլուխը ձեռքերին իջեցրած ծերունին», «Մորմոքող ծերունի» , «Վշտահար ծերունին» անուններով), նիդերլանդացի գեղանկարիչ Վինսենթ վան Գոգի կտավը։
Պատմություն
Կտավը նկարվել է 1890 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին՝ 1882 թվականի վիմագրության հիման վրա։ Ըստ երևույթին առաջին ուրվագծերը ի հայտ են եկել ավելի վաղ։ 1881 թվականի սեպտեմբերին Էտեն-Լեուրում ապրող իր եղբորը՝ Թեոյին ուղղված նամակում Վան Գոգը տեղեկացնում է տեղի գյուղացիների վերաբերյալ իր նկարների մասին, այդ թվում հիշատակում է․
Այս կտավը չի պահպանվել։ 1882 թվականին Հաագայում Վան Գոգը պատկերում է այս կտավի ևս մեկ տարբերակ, որը հետագայում դարձրել է վիմագրություն։ Վերջինիս հիման վրա 1890 թվականին ստեղծվել է կտավի ավելի հայտնի տարբերակը, որն ի տարբերություն նախորդների, նկարված է յուղաներկով։
Բացի այդ, գոյություն ունի ծերունու կտավի 1883 թվականի կիսապատկերային տարբերակը, որը Վան Գոգը ստեղծել է Թոմաս Մուրի «Գիշերային լռության մեջ» բանաստեղծության ազդեցության տակ։ Բանաստեղծությունը Վան Գոգը մեջբերում է այդ ժամանակվա նամակներից մեկում ։ Ներկայումս կտավը պահպանվում է Նիդերլանդների Կրյոլլեր Մյուլլերի թանգարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:1890 նկարներ Կատեգորիա:Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանի նկարներ
Կորդիամին
Կորդիամին (այլ անվանումներ՝ կորամին, նիկամիդ), դեղանյութ։ Կենտրոնական նյարդային համակարգի խթանիչ, գրգռում է շնչառությունը և բարձրացնում սիրտանոթային համակարգի տոնուսը։
Նիկոտինաթթվի դիէթիլամիդի 25%-անոց լուծույթ է։
Օգտագործում են ներքին ընդունման համար (կաթիլներով), ենթամաշկային և ներերակային ներարկմամբ՝ սրտի թուլության, շնչառության թուլացման, շնչահեղձության, թունավորումների և շոկային վիճակի դեպքերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղամիջոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պիրիդիններ
(6946) 1980 RX1
(6946) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Անրի Դեբեոնի և Լեո Հուզիոի կողմից Վերին Պրովանսում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,267158 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9513 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,583 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1246,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288723 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լեո Հուզիոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մերինջի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կոտուլեյ
Կոտուլեյ, Կարենյան պետություն (բիրմայերեն՝ ကော့သူးလေ, ကီၢ်သူလ့ၤ), կարենների առաջարկած ազգային ինքնավար պետության անվանումը Մյանմայի կազմում։
Գտնվում է երկրի հարավ արևելյան մասում, Սալուին գետի ստորին հոսանքի ավազանում։ Տարածությունը՝ 30 հազար քկմ։ Գլխավոր քաղաքը՝ Պհաան։
Կատեգորիա:Մյանմա Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ
Պառավը
«Պառավը» («Старуха»), Դանիլ Խարմսի պատմությունը, որը գրվել է 1939 թվականին։
Ստեղծագործության թեմա և վերլուծություն
Վիպակի գլխավոր հերոսը, ուսումնասիրողների պնդմամբ, շատ առումներով ինքնակենսագրական է։ Նա ապրում է Լենինգրադի նույն թաղամասում, և, հնարավոր է, նույն տանը, ինչպես Խարմսը (Մայակովսկու փողոց, դ. 11), տառապում է փողի պակասից, ատում է ծերերին ու երեխաներին, հետաքրքրվում է անմահության և հավատքի, ինչպես նաև հրաշքի հարցերով։ Գլխավոր հերոսի ընկերոջ՝ Սակերդոն Միխայլովիչի նախատիպը համարում են Խարմսի ընկեր Նիկոլայ Օլեյնիկովին, որը գնդակահարվել է 1937 թվականի աշնանը։
Պատմությունը պարունակում է հղումներ, կամ նույնիսկ Ֆեոդոր Միխայլովիչ Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի պարոդիա։ Հերոսը հայտնվում է «Ռասկոլնիկովի իրավիճակում», երբ մահացած ծեր կինը դառնում է մշտական խոչընդոտ կերպարի բոլոր գործերում։ Սակայն այստեղ պատիժը տեղի է ունենում հանցագործության բացակայության պայմաններում ։ Մեկ այլ ստեղծագործություն, որի հետ կապում են «Պառավը» ստեղծագործոթւյունը՝ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի «Պիկովայա դաման» վիպակը։ Օրինակ, երբ հերոսը սկզբում հանդիպում է առանց սլաքների ժամացույցը ձեռքին պառավին, նա հարցնում է նրան. «Ժամը քանի՞սն է», և նա պատասխանում է․ «Հիմա երեքին քառորդ է պակաս»։
Ստեղծման պատմություն և հրապարակում
Վիպակը գրվել է 1939 թվականի առաջին կեսին։ Դրանից հետո Խարմսն այն կարդացել է իր ընկերների համար։ Հեղինակի կենդանության օրոք ստեղծագործությունը չի հրապարակվել։ 1970-ական թվականներից սամիզդատում տարածվել է և հրապարակվել արտասահմանում ։ Առաջին անգամ վիպակը հրատարակվել է Վյուրցբուրգում 1974 թվականին «Ընտրանի» ժողովածուում ։ Վերակառուցման ժամանակ ԽՍՀՄ-ում հրապարակման սահմանափակումները հանվել են։
Պիտեր Բրեյգել Ավագ
Պիտեր Բրեյգել Ավագ կամ «Ռամիկ» (Pieter Bruegel de Oude, ), ֆլամանդացի գեղանկարիչ, գծանկարիչ, բնանկարի ու ժանրային նկարների վարպետ։ Այս ազգանունը կրողներից ամենահայտնին է։
Պառավը
Արձագանքներ
Մասնագետները «Պառավը» անվանում են Խարմսի գլխավոր ստեղծագործություն, ինչպես նաև 1930-ական թվականների ռուսական արձակի գագաթներից մեկը։ Դմիտրի Բիկովը «Պառավը» անվանել է երեսունականների մասին լավագույն վիպակ ։
Պիտեր Բրեյգել Ավագ
Նկարիչներ Պիտեր Բրեյգել Կրտսերի և Յան Բրեյգել Ավագի հայրն է։
Պառավը
Գրականություն
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի գրական ստեղծագործություններ
Պիտեր Բրեյգել Ավագ
Կենսագրություն
Պիտեր Բրեյգելը ենթադրաբար ծնվել է 1525-1530 թվականների միջակայքում (ծննդյան ճշգրիտ թվականը հայտնի չէ) ։ Որպես ծննդավայր հաճախ մատնանվում է Բրեդա քաղաքը (Նիդերլանդներ, Հյուսիսային Բրաբանտ)։
Սկզբում նկարչի ազգանունը գրվել է Brueghel (գրության այս ձևը պահպանվել է նրա երեխաների ազգանուններում), սակայն 1559 թվականից նկարիչը սկսել է իր նկարները ստորագրել Bruegel ձևով։
Ռոպովո
Ռոպովո (Ропове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։
Պիտեր Բրեյգել Ավագ
Կենսագրություն
Ստեղծագործական կյանքը նկարիչը սկսել է գրաֆիկական աշխատանքներով։ 1540-ական թվականների կեսերին հայտնվել է Անտվերպենում, որտեղ սովորել է Կառլոս V կայսեր պալատական նկարիչ Պիտեր Կուկ վան Ալստի մոտ։
Վան Ալստի վարպետանոցում Բրեյգելն աշխատել է մինչև իր վարպետի մահը 1550 թվականին։ 1551 թվականին Բրեյգելն ընդունվել է Անտվերպենի նկարիչների գիլդիա և աշխատանքի անցել Հիերոնիմ Կոկի վարպետանոցում, որ տպագրում ու վաճառում էր փորագրություններ։ Կոկի վարպետանոցում նկարիչը տեսել է Հիերոնիմոս Բոսխի ստեղծագործությունների էստամպները, որոնք տպավորել են նրան այնքան, որ նա մեծ նկարչի թեմաներով իր տարբերակներն է նկարել։
1552-1553 թվականներին Կոկի առաջարկով Բրեյգելը ճանապարհորդել է Ֆրանսիա, Իտալիա, Շվեյցարիա իտալական բնապատկերների շարք ստեղծելու նպատակով, որը նախատեսված պիտի լիներ փորագրությունների համար։ Պիտեր Բրեյգելը տպավորվել է Հռոմի հուշարձաններով և Վերածննդի գործերով, ծովային տարերքով և Միջերկրական ծովի գեղատեսիլ ծովախորշերով ։ Ենթադրաբար Հռոմում նա աշխատել է մանրանկարիչ Ջուլիո Կլովիոյի հետ։
Ռոպովո
2001 թվականի տվյալներով Ռոպովո գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,069 կմ²։
Պիտեր Բրեյգել Ավագ
Կենսագրություն
1563 թվականին Բրեյգելն ամուսնացել է իր ուսուցիչ Վան Ալստի դստեր` Մարիայի հետ (Մայկեն) ։
1556 թվականին Բրեյգելն աշխատել է Անտվերպենում «Չորս քամի» տպագրական վարպետանոցում, որ պատկանել է նիդերլանդացի հրատարակիչ Հիերոնիմ Կոկին։ Բրեյգելի նկարներով այստեղ պատրաստվել են «Մեծ ձկներն ուտում են փոքրերին», «Ավանակը դպրոցում» փորագրությունները։ Փորձելով բավարարել հարուստ պատվիրատուների ճաշակը` Կոկը նույնիսկ չի վարանել կեղծել փորագրությունների ստորագրությունները։ Այսպես, «Մեծ ձկներն ուտում են փոքրերին» փորագրությունը վաճառվել է նիդերլանդացի հայտնի նկարիչ Հիերոնիմոս Բոսխի ստորագրությամբ։
1557 թվականին Բրեյգելը ստեղծել է փորագրությունների շարք, որոնք ներկայացրել են յոթ մահացու մեղքերը։
1563 թվականին Բրեյգելն ընտանիքով տեղափոխվել է Բրյուսել։
Ինչքան հայտնի է, Բրեյգելը պատվերով դիմանկարներ ու մերկ բնորդներ չի նկարել։ Նրան վերագրվող դիմանկարներից միայն մեկն է հաստատապես պատկանում նկարչի վրձնին` «Ծեր կնոջ դիմանկարը» (1564, Հին պինակոտեկ)։ Հավանաբար նկարիչը դիմանկարների պատվերների պակաս չի ունեցել, սակայն, ամենայն հավանականությամբ, դրանք չի ընդունել։
1564 թվականին նկարել է «Մոգերի երկրպագություն» կտավը, իսկ 1565 թվականին` «Տարվա եղանակները» (կամ «Տասներկու ամիսներ») շարքը` բաղկացած վեց նկարից, որոնցից մեկը չի պահպանվել։ Ուշ միջնադարի` ազնվականության համար ստեղծված նկարազարդ աղոթագրքերում հաճախ եղել է օրացույց, որտեղ ամեն ամսվան հատկացված է եղել առանձին էջ։ Եղանակի փոփոխությունը առավել հաճախ պատկերվել է ամեն ամսվան բնորոշ աշխատանքներով, սակայն Բրեյգելի մոտ եղանակների փոփոխության հիմնական դերակատարը բնությունն է, իսկ մարդիկ, ինչպես նաև անտառները, լեռները, ջուրը, կենդանիները լանդշաֆտի մի մասն են միայն կազմում։ Շարքի բոլոր նկարները` «Նախրի վերադարձը», «Որսորդները ձյան վրա», «Հունձք», «Ամպամած օր», «Հունձ», նույն ֆորմատով են և հավանաբար ստեղծվել են նույն պատվիրատուի պատվերով։ Կարել վան Մանդերը կարծում էր, որ այդ պատվիրատուն անտվերպենյան առևտրական Նիկոլաս Յոնգելինկն էր, որ, հետագայում գումարի խիստ կարիք ունենալով, իր ունեցած բոլոր նկարները գրավադրել է` այլևս չկարողանալով դրանք վերադարձնել։
Բրեյգելի կամ Բրեյգելին վերագրվող մոտ 45 նկարներից մոտավորապես 30-ը բնության, գյուղական կյանքի ու նրա բնակիչների թեմաներով են։ Գյուղական ստորին խավի անդիմագիծ ներկայացուցիչները դարձել են նրա աշխատանքների գլխավոր հերոսները. որոշ գործերում նա նույնիսկ մասամբ ընդհանրապես փակում է կերպարների դեմքերը։ Սակայն ուշ շրջանի գործերը վկայում են, որ հեղինակի հետաքրքությունը անհատական կերպարների հանդեպ աճել է։ Նկարիչը սկսել է նկարել մարդկանց խոշոր կերպարներ, որոնց ստորադասվում է շրջապատը։ Այդպիսի նկարներից են «Կույրերը», «Գյուղացին ու բներ քանդողը», «Մարդատյացը», «Հաշմանդամներ»։
Բրեյգելը եղել է մոտ քառասուն տարեկան, երբ իսպանացի հերցոգ Ֆեռնանդո Ալբայի զորքերը մտել են Բրյուսել Նիդերլանդներում հերետիկոսներին ոչնչացնելու նպատակով։ Նկարչի կյանքի վերջին տարիներն անցել են ահաբեկության մթնոլորտում։ Բրեյգելի վերջին գործերից մեկի մասին` «Կաչաղակը կախաղանին» (1568, Հեսսենի երկրամասի թանգարան), Վան Մանդերը գրում է, որ նա «կնոջը կտակել է կախաղանով նկարը, որտեղ կաչաղակը խորհրդանշում է բանսարկուներին, որոնց նա կուզեր կախված տեսնել»։ Կախաղանն իր հերթին ասոցացվել է իսպանացիների կառավարմանը, երբ իշխանությունները սկսել են ամոթալի մահվան դատապարտել ենթականերին, իսկ Ալբայի իշխանությունը հիմնված է եղել բացառապես մատնությունների վրա։ «Մանուկների կոտորած» նկարում պատկերված է սևազգեստ չար կերպարը, որ հետևում է Հերովդեսի հրամանների կատարմանը։ Այս կերպարի նմանությունն Ալբային նույն հարթության վրա է դնում Ֆիլիպ II-ին Հերովդեսի հետ։
Վան Մանդերը հաղորդել է Բրեյգելի վերջին նկարի մասին «Ճշմարտության հաղթարշավը» (նկարը չի պահպանվել), որ նա համարել է լավագույնը նկարչի ստեղծագործության մեջ։
Պիտեր Բրեյգել Ավագը մահացել է 1569 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Բրյուսելում։ Թաղված է Բրյուսելի Նոտր Դամ դե լա Շապել եկեղեցում։
Ստեղծագործական ներդրում
Աշխատել է Անտվերպենում, 1563 թվականից` Բրյուսելում։ Հետևելով ազգային ավանդույթներին և ժողովրդական բանահյուսությանը՝ ստեղծել է խոր ազգային կերպարներ։ Պիտեր Բրեյգել Ավագը ազգային բնանկարի ստեղծողն է, ֆլամանդական և հոլանդական ռեալիստական արվեստի հիմնադիրներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլանդրացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆլամանդացի նկարիչներ
Սերգեյ Մավրոդի (պրոֆեսոր)
Սերգեյ Անատոլևիչ Մավրոդի (Сергей Анатольевич Мавроди, Sergey Mavrody, - 26 մարտ, 2018, Մոսկվա), ռուսական և հունական ծագման ռուս և ամերիկացի հեղինակ, ռեժիսոր, ստեղծագործական տնօրեն, գյուտարար։
Կենսագրություն
Մավրոդին Մոսկվայից տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ 1990 թվականին։ 1996 թվականին Միացյալ Նահանգների կառավարությունը նրան տրամադրել է Genius վիզա, իսկ մի քանի տարի անց նա ստացել է Ամերիկայի քաղաքացիություն ։ 1990 թվականին Մավրոդին Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում ստացել է գեղեցիկ արվեստների մագիստրոսի կոչում ։ Մավրոդիի ուսուցիչները եղել են Իվան Իվանով-Վանոն (Խորհրդային միության կինոռեժիսոր, հայտնի է որպես «պատրիարք ռուսական անիմացիայից») և Ստանիսլավ Սոկոլովը (կինոռեժիսոր, Էմմի մրցանակաբաշխության դափնեկիր) ։
Մավրոդին իր ուսումը շարունակել է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում, որտեղ 1992 թվականին ստացել է գեղեցիկ արվեստների մագիստրոսի երկրորդ կոչումը ` որպես ձևավորող և համակարգչային անիմատոր ։ Մավրոդիի գործունեությունը կապված էր ձևավորման տարբեր դիսցիպլինների հետ, այդ թվում` վեբ ձևավորման, HTML5 տեխնոլոգիայի, օգտատիրոջ ինտերֆեյսի ձևավորման, վիզուալ ձևավորման, ինտերակտիվ ձևավորման, կինոյի և անիմացիայի ձևավորման հետ։ Մավրոդին Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում և DeVry համալսարանում եղել է պրոֆեսոր ։
1992 թվականին Մավրոդին համագործակցել է Էդուարդ Կացի հետ` ֆուտուրիստ-պոետ Վասիլի Կամենսկու «Հեռախոս» պոեմի վիզուալ թարգմանության ստեղծման գործում։ Պոեմը եղել է Կամենսկու «Տանգո կովերի հետ» բանաստեղծությունների գրքի մի մասը, որը հրատարակվել է 1914 թվականին։ Այդ վիզուալ թարգմանությունը հրապարակել է Փարիզ 1 Սորբոնի պանթեոն համալսարանը (Փարիզ) ։
Կինոնկարիչ և ռեժիսոր
1988 թվականին Մավրոդին որպես բեմադրող նկարիչ համատեղ աշխատել է խորհրդա-ամերիկյան «Կամուրջ» երաժշտական ֆիլմում, որը հայտնի է դարձել մամուլում և ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ   , ներառյալ Ամերիկյան հեռուստատեսային ակադեմիայի դրամաշնորհը , որը հայտնի է որպես College Emmy: Մավրոդին նաև եղել է 1990 թվականին նկարահանված «Հաղթահարելով բաժանումը» վավերագրական ֆիլմի առարկան, որը հնչունավորել է ամերիկացի հայտնի ռադիոհաղորդավար Քեյսի Քասեմը (Casey Kasem) :
1990 թվականին Մավրոդին կատարել է պրոդյուսերի և ռեժիսորի դերը «Վտանգավոր մոլորակ» ամինացիոն ֆիլմում, որը ստացել է պատվավոր մրցանակ միջազգային փառատոնի ժամանակ (Հյուսիսային Կարոլինա)։ Ֆիլմը ցուցադրվել է նաև ամերիկյան WTTW հեռուստաալիքով և Ռուսաստանի առաջին ալիքով 1991 թվականի օգոստոսի 31-ին ։ «Վտանգավոր մոլորակ» ֆիլմը զբաղեցրել է երրորդ տեղը Չիկագոնյան կինոյում և Moving Image վիդեո փառատոնում։ Ֆիլմը պատմություն է այլմոլորակայինի մասին, որը եկել էր երկիր, բայց ողբերգականորեն մնում է աննկատ, մեզ հիշեցնելով, որ ամենաթանկ և երկար սպասված իրադարձությունը մարդկային պատմության մեջ կարող է լինել տխուր և սովորական միջադեպ։ Մավրոդիի հաջորդ անիմացիոն ֆիլմի` «Հովվերգության» երաժշտական շարքը ստեղծվել է Music Disques Dreyfus ընկերության հետ համագործակցության ընթացքում և ընդգրկել է Ժան Միշել Ժարի «L 'Оркестр Sous La Pluie» («Նվագախումբն անձրևի տակ») ստեղծագործությունը` Չինաստանում տեղի ունեցած համերգի ալբոմից (Les Concerts En Chine) :
Մավրոդին եղել է միջազգային անիմացիոն կինոյի միության անդամ Միջին արևմուտքում և գլխավոր անիմացիոն ժյուրի Չիկագոյի կինոփառատոնում ։ Սերգեյ Մավրոդին համարվում է Չիկագոյի հեղինակային ֆիլմի Բլոու-Ապ կինոփառատոնի հիմնադիրը և նախագահը ։
Գյուտեր
Սերգեյ Մավրոդին հրապարակել է իր հայտնագործությունները ԱՄՆ Հեղինակային իրավունքների և հեղինակային նշանների գերատեսչությունում։ Երկու արտոնագրերն էլ բջջային տեխնոլոգիաների ոլորտից են։
1990-ականներ
Մշակույթի տեսանկյունից 1990-ականները նշանավորվեց բազմամշակույթայնության և այլընտրանքային լրատվամիջոցների աճով, որը շարունակվեց 2000-ական և 2010-ական թվականներին։ Գրանջ, ռեյվ և հիփ հոփ ուղղությունները սփռվեցին աշխարհով մեկ երիտասարդների շրջանում, որին խթանեցին նոր տեխնոլոգիաները, ինչպիսիք են կաբելային հեռուստատեսությունը և Համաշխարհային սարդոստայնը։
Որոշ գործոններ, ներառյալ կապիտալի շուկայի զանգվածային մոբիլիզացիան, երկարատև Սառը պատերազմի ավարտը, նոր տեխնոլոգիաների զարգացումը ինչպիսին է համացանցը, սկեպտիցիզմի աճը կառավարություններում և ԽՍՀՄ փլուզումը, բերեցին երկրների ներսում աշխարհում տնտեսական և քաղաքական իշխանության վերաբաշխման։
Նոր էթնիկական հակամարտություններ բռնկվեցին Աֆրիկայում, Բալկանյան թերակղզում և Կովկասում, առաջին երկուսում տեղի ունեցան Ռուանդայի և Բոսնիայի ցեղասպանությունները։ Իսրայելի և Արաբական աշխարհի միջև հարաբերությունները մնացին լարված չնայած Օսլոյի սկզբունքների, իսկ լարված իրավիճակը Հյուսիսային Իռլանդիայում հանդարտվեցին 1998 թվականին Բարի ուրբաթ համաձայնագրով 30 տարվա բախումներից հետո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1990-ականներ
Լեոնիդ Սպենդիարով
Լեոնիդ Աֆանասիի Սպենդիարյան, իսկական՝ Լեոնիդ Ստեփանոսի Սպենդիարյանց, հայ երկրաբան։
Կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Սպենդիարյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
1894 թվականին ավարտել է Յուրևի (այժմ՝ Տարտու) համալսարանը։ Գյուղատնտեսական և միներալոգիական գիտությունների թեկնածու։ Հիմնականում զբաղվել է միներալոգիայով, պետրոգրաֆիայով և հնէաբանությամբ։
Ուսումնասիրել է Արագածի և Կոտայքի շրջանների նորագույն հրաբխային ապարները, Ավստրիայի երկրաբանական կառուցվածքը։ Ղրիմում և Կովկասում հավաքել ու մշակել է հնէաբանական հետաքրքիր նյութեր։ Մասնակցել է Միջազգային երկրաբանական կոնգրեսի 6-րդ (1894, Ցյուրիխ) և 7-րդ (1897, Պետերբուրգ) նստաշրջանների աշխատանքներին։
Նրա մահից հետո (1897) սահմանվել է Սպենդիարովի անվան մրցանակ։
Կատեգորիա:Հայ երկրաբաններ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հնէաբաններ
Օզյորնոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Օզյորնոե (Озёрное), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Ստուդենեց (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Ստուդենեց (Студенец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Օզյորնոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Ստուդենեց (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 395 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալբերտ Սեյբին
Ալբերտ Սեյբին (Albert Bruce Sabin, ), ամերիկացի բժիշկ-գիտնական, վիրուսաբան, պոլիոմիելիտի պատվաստանյութն ստեղծողը։
ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ (1951) ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բելոստոկում՝ Յակով Սապերսթայնի և Ցիլա Կրուգմանի հրեական ընտանիքում, որոնք 1921 թվականին գաղթել են ԱՄՆ։
Ավարտել է Նյու Ջերսիի միջնակարգ դպրոցը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Ալբերտի մեծահարուստ քեռին առաջարկել է վճարել ուսման ծախսերը` ատամնաբույժի մասնագիտությունը յուրացնելու պայմանով (նա պիտի շարունակեր ընտանեկան բիզնեսը)։
Ազգանունը փոխել է` դառնալով Սեյբին։
Գիտական ​​գործունեություն
1931 թվականին ցույց է տվել, որ այդ ժամանակ մաշկի վրա արվող թեսթերը որևէ հիմնավորում չունեն։
Հիմնական բացահայտումներն արվել են Ցինցինատիի համալսարանի և Մանկական հոսպիտալի հետազոտական կենտրոնի հետ երկարամյա համագործակցության շնորհիվ։
Նախ հերքել է համընդհանուր ընդունված տեսակետն առ այն, որ պոլիմելիթի փոխանցումը լինում է օդակաթիլային եղանակով։ Ապացուցել է դրա աղիքային պատճառը։ Այուհետև կարողացել է ստանալ վարակի թույլ ձևերը, որոնք կարող էին երկարատև իմունիտետ առաջացնել։
1957 թվականին բերանային հակապոլիոմելիթային ատվաստումը հաջողությամբ անցել է փորձարկումը ԽՍՀՄ-ում, Չիլիում, Հոլանդիայում, Ճապոնիայում, ՄԵքսիկայում և Շվեդիայում։ Երեք տարի անց թույլտվություն է ստացվել այն օգտագործել ԱՄՆ-ում։
Չի արտոնագրել իր պատվաստանյութերը, այլ պարզապես փոխանցել է դրանք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը` չօգտագործելով միլիարդ դոլարներ աշխատելու հնարավորությունը։ Դրա շնորհիվ անգամ ամենաաղքատ երկրները կարողացել են արտադրել պատվաստանյութը նվազագույն ծախսերով։ 1960-ական թվականների սկզբից Սեյբենի պատվաստանյութը փրկել է միլիոնավոր երեխաների կյանք ամբողջ աշխարհում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Միրսինա
Միրսինա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սեսիլիա Նորդլունդ
Սեսիլիա Նորդլունդ (իրական անունը՝ Սեսիլիա Նորդլունդ, ամբողջական անունը՝ Մեթե Մարի Սեսիլիա Նորդլունդ Mette Marie Cecilia Nordlund, ), շվեդ կոմպոզիտոր, երգերի հեղինակ, երգիչ և կիթառահար Մալմյո քաղաքից ։ Երաժիշտ Souls (Սեսիլիան նրանց հետ հյուրախաղերի է մեկնել ԱՄՆ 1990-ականների կեսերից), Monkeystrikes և Sunshine Rabbits խմբերում։ 2009 թվականի սկզբին լույս է տեսնում «Not listening» սոլո ալբոմը, 2007-2008 թվականներին Քրիստափոր Լունդկվիստի հետ ձայնագրում է «Aerosol Grey Machine Studios» ՝ Շվեդիայի Սկոնե նահանգում։ Ալբոմի ձայնագրման աշխատանքներին մասնակցել են նաև շվեդ նշանավոր երաժիշտներ Lotta Wenglénը և Fredrik Myhrը։
2009 թվականի ամռանը Սեսիլիան՝ որպես ռեժիսոր, նկարահանում է տեսահոլովակ Հելենա Յուսեֆսոնի նոր ալբոմի առաջին սինգլի համար։
2011 թվականի մարտի 11-ին Ստոկհոլմում, Գյոտեբորգում, Մալմյոում և Շվեդիայի մի շարք մեծ քաղաքներում տեղի է ունենում «Jag är min egen Dolly Parton» վավերագրական ֆիլմի պրեմիերա, որը Մալմյոյի հայտնի երգչուհիների մասին էր, որոնց մեջ էր նաև Սեսիլիա Նորդլունդը։ Նրանից բացի, կինոյում նկարահանվել են նաև Հելենա Յուսեֆսոն, Նինա Պերսոն The Cardigans խմբից և ուրիշ հայտնի շվեդ երգիչներ։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ջեսիկա Նետելբլատսն է (Jessica Nettelbladts) :
Ռանկո
Ռանկո (Ranco), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Իտալիայի պրովինցիայի Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։
Բնակչությունը 1208 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 635 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21020: Հեռախոսային կոդը՝ 0331։
Համայնքի հովանավորներն են Սուրբ Կիրիկը և Սուրբ Լավրենտին։
Ժողովրդավարություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
I’m Not Okay (I Promise)
I’m Not Okay (I Promise), My Chemical Romance խմբի առաջին երգը՝ Three Cheers for Sweet Revenge ալբոմից։
Список композиций
Version 1 (promotional CD)
Version 2 (Australian-released CD)
Version 3 (CD)
Version 4 (re-released CD)
Version 5 (re-released CD)
Version 6 (digital download)
Մեկնութիւն յայտնութեանն Յովհաննու (2984, Ներսես Լամբրոնացի)
Ժողովածու (2984), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ։ Ձեռագիրը գրվել է 1741 թվականին Սարգիս քարտուղար գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Աստանաում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21×16,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 115 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝96բ O :
Աստերոիդների ցանկ (47101-47200)
Աստերոիդների ցանկ (47001-47100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (47201-47300)
Յան Բրեյգել Ավագ
Յան (Ժան) Բրեյգել Ավագ Թավշե (Jan Brueghel) (, Բելգիա), հայտնի նիդերլանդացի (ֆլամանդացի) նկարիչ։
Պիտեր Բրեյգել Ավագի որդին։ Բրեյգելների նկարչական ընտանիքից։
Կենսագրություն
Յան Բրեյգելը ծնվել է Բրյուսելում։ 1569 թվականին հոր մահից, իսկ 1578 թվականին մոր մահից հետո եղբոր՝ Պիտեր Բրեյգել Կրտսերի և քրոջ՝ Մարիի հետ տեղափոխվեց տատիկի՝ Մայկեն Ֆերհուլստի տուն (Պիտեր Կուկ վան Ալստի այրին)։ Մայկենը ևս նկարչուհի էր և տղաների առաջին ուսուցիչը, թեև նրա եղբայրները ևս նկարիչներ էին։ Յան Բրեյգելը 1583 թվականին տեղափոխվեց Անտվերպեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլանդրացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Ստուդյոնիե Խուտորա
Ստուդյոնիե Խուտորա (Студёные Хутора), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի բնակավայրեր
(6947) Էնդրյուդևիս
(6947) Էնդրյուդևիս (Andrewdavis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,397846 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2451 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5506 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1356,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265443 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,88° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջիգրաշեն (այլ կիրառումներ)
Ջիգրաշեն անվանումը կարող է վերաբերել
Տևտոնական օրդեն
Կատեգորիա:Կաթոլիկություն Կատեգորիա:Տևտոնական շքանշան
Ռուբեն Վարդազարյան
Ռուբեն Էդուարդի Վարդազարյան, հայ իրավաբան, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր, Հայաստանի Հանրապետության Բարձրագույն դատական խորհրդի նախագահ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ դատավորներ
Սպենդիարովի անվան մրցանակ
Սպենդիարովի անվան մրցանակ (Spendiarov prize), միջազգային մրցանակ երկրաբանության բնագավառում։
Սահմանել է Ռուսաստանի երկրաբանական կոմիտեն (1897, Պետերբուրգ) 28 տարեկան հասակում ողբերգաբար զոհված Լեոնիդ Սպենդիարովի հիշատակը հավերժացնելու նպատակով՝ նրա հարազատների հատկացրած գումարի հաշվին։ Սպենդիարովի անվան մրցանակը շնորհում է Երկրաբանական միջազգային կոնգրեսը իր յուրաքանչյուր նստաշրջանի ժամանակ՝ երկրաբանության բնագավառում ակնառու աշխատանքների համար։ Անցած տարիներին Սպենդիարովի անվան մրցանակը շնորհվել է Ռուսաստանի, Խորհրդային Միության, Ֆրանսիայի, Անգլիայի, ԱՄՆ-ի, Հարավ-Աֆրիկյան Հանրապետության, Հնդկաստանի, Մեքսիկայի և այլ երկրների գիտնականների։
Սպենդիարովի անվան մրցանակի են արժանացել նշանավոր երկրաբաններ Ա․ Պ․ Կարպինսկին (1900), Ֆ․ Ն․ Չեռնիշովը (1906), Վ․ Պ․ Բատուրինը (1937)։ Ըստ ավանդույթի Սպենդիարովի անվան մրցանակը շնորհվում է այն երկրի աչքի ընկնող գիտնականին, որտեղ անց է կացվում կոնգրեսի նստաշրջանր։
Մոչալիշչե (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)
Մոչալիշչե (Мочалище), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
Սպենդիարովի անվան մրցանակ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մրցանակներ
Մոչալիշչե (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)
2006 թվականի տվյալներով Մոչալիշչե գյուղում բնակվում էր 141 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 171,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1781 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օզյորսկոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Օզյորսկոե (Озёрское, Vuoksenranta), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Լյուբեն
Լյուբեն (Lübben), քաղաք Գերմանիայում, շրջանային կենտրոն, գտնվում է Բրանդենբուրգի տարածքում։
Արմեն Դանիելյան (այլ կիրառումներ)
Արմեն Դանիելյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Լյուբեն
Մտնում է Դամե Շպրեվալդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 14 122 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 119,90 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 61 316։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 6 քաղաքային համայնքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Օլջատե Օլոնա
Բնակչությունը՝ 10 801 մարդ, ըստ 2008 թվականի տվյալների։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1543 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21057: Հեռախոսային կոդը՝ 0331։
Միքայել (Մարդինի գավառ)
Միքայել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ստուդյոնիե Վիսելկի
Ստուդյոնիե Վիսելկի (Студёные Выселки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Միքայել (Մարդինի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ստուդյոնիե Վիսելկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի բնակավայրեր
Պրոզերպինա իլիկաթիթեռ
Պրոզերպինա իլիկաթիթեռ, իլիկաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
20-25 մմ առջևի թևի երկարությամբ միջին չափի թիթեռ է։ Առջևի թևերի ընդհանուր գուներանգը կանաչ կամ մոխրագույն կանաչ է, հետին թևերինը՝ դեղին՝ սև գույնի արտաքին եզրով ։
Տարածվածություն
Տարածված է Եվրոպա, դեպի արևելք և հարավ-արևելք՝ մինչև Կենտրոնական Սիբիր և Տյան Շան, Փոքր Ասիա, Կովկաս, Անդրկովկաս։ Լայն տարածված է կենտրոնական և հարավային Հայաստանում, հայտնաբերվել է Արագած լեռան հարավային լանջերում, Կոտայքի (Արզական և Հացավան գյուղերի մոտակայք), Արարատի (Վեդի քաղաքի շրջակայք), Վայոց ձորի (Գնիշիկ գյուղի մոտ) և Սյունիքի (Կապան Քաջարան, Գորիս, Սիսիան, Մեղրի, Կուրիս, Լեհվազ) մարզերում, «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում ։
Էկոլոգիա
Ապրում են գրեթե բոլոր բարձունքային գոտիներում, բացի ալպերից՝ գործնականապես բոլոր բիոտոպերում, որտեղ կան համապատասխան մեզոֆիլ հատվածներ (առվակների, գետերի, ճահճացած ցածրավայրերի, ոռոգման և ջրաքաշ ջրանցքների երկայնքով)։
Էգը 1-3 ձու է դնում երիտասարդ Epilobium hirsutum բույսի միջին հատվածներում՝ տերևների ստորին մասի վրա։ Տարվա ընթացքում տալիս է մեկ սերունդ։ Թրթուրները հանդիպում են հունիսից մինչև օգոստոսի վերջը, սեպտեմբերի կեսին։ Թիթեռների թռիչքը պայմանավորված է տեղանքի բարձրությամբ և տևում է ապրիլի վերջից մինչև հուլիսի վերջը։ Թիթեռներն ակտիվ են սկսած մթնշաղից և գրեթե ողջ գիշերը։ Լուսաթակարդներով դժվար են բռնվում ։
Պահպանություն
Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։ Տեսակն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում տվյալներն անբավարար են կարգավիճակով և Բեռնի Կոնվերցիաի հավելված 2-ում։
Թվաքանակը բավական բարձր է՝ մեծ տատանումներով տարբեր տարիներին։
Վտանգման հիմնական գործոնները բացահայտված չեն։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջատներ Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Լուսնկա գիշեր Դնեպրում
«Լուսնկա գիշեր Դնեպրում» (Лунная ночь на Днепре), ռուս նկարիչ Արխիպ Կուինջիի (1842-1910) բնանկարը, նկարված 1880 թվականին։ Պահպանվում է Պետերբուրգի ռուսական պետական թանգարանում (ինվենտար համար՝ Ж-4191)։ Չափսը՝ 105 × 146 սմ (ըստ այլ աղբյուրների՝ 105 × 144 սմ )։ Նկարում լայն պատկերված է Դնեպր գետը, ամառային լուսնյակ գիշերով։ Գետի կանաչավուն ժապավենը, որում արտացոլվում է լուսնի լույսը, անցնում է հարթավայրը, որը հորիզոնում միախառնվում է մութ երկնքին՝ ծածկված բաց ամպերի շարքերով։ Կտավը համարվում է Կուինջիի ամենահայտնի ստեղծագործությունը և նկարչի ստեղծագործական ամենամեծ ձեռքբերումը։
Նկարի վրա աշխատելիս Կուինջին իր արվեստանոց է հրավիրել ընկերներին ու ծանոթներին։ Առաջիններից մեկը, ով տեսել է նոր կտավը, գրող Իվան Տուրգենևն է եղել, ում խանդավառ պատմությունը լսել է Մեծ իշխան Կոնստանտին Կոնստանտինովիչը։ Հետաքրքրված՝ Մեծ իշխանն այցելել է նկարչին իր արվեստանոցում (այս իրադարձության մասին գրառումը նրա օրագրում թվագրված է 1880 թվականի մարտի 14-ով)։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Կուինջին դեռ շարունակել է աշխատել կտավի վրա, Կոնստանտին Կոնստանտինովիչին այն այնքան է դուր եկել, որ նա անմիջապես գնել է այն նկարչի նշած գնով՝ հինգ հազար ռուբլով։ Կտավի վրա աշխատանքն ավարտվել է 1880 թվականի սեպտեմբերին։ Նույն թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբերին «Լուսնկա գիշեր Դնեպրում» կտավը ցուցադրվել է Սանկտ Պետերբուրգի Բոլշայա Մորսկայա փողոցում գտնվող Նկարիչների խրախուսման ընկերության շենքում, և դա առաջին անգամն է եղել Ռուսական արվեստի պատմություն մեջ, երբ ցուցահանդեսում ցուցադրվել է մեկ նկար։ Ցուցահանդեսը մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել, նկարը տեսնելու համար այցելուները ստիպված են եղել երկար սպասել հերթում։
Կտավի տերը՝ մեծ իշխան Կոնստանտին Կոնստանտինովիչն այնքան է կապված եղել նկարի հետ, որ ցուցահանդեսի վերջում այն տարել է իր հետ երկարատև ծովային ճանապարհորդության, որը կատարել է 1880-1882 թվականներին «Հերցոգ Էդինբուրգսկի» ֆրեգատով։ Մինչ ֆրեգատը Ֆրանսիայում էր, նկարը տաս օր ցուցադրվել է Փարիզի Զեդելմայեր պատկերասրահում՝ արժանանալով քննադատների բարձր գնահատականին։ Ճանապարհորդության ընթացքում կտավը լրջորեն վնասվել է, մասնավորապես, դա պայմանավորված է նրանով, որ այն ստեղծելիս օգտագործվել է բիտում պարունակող ներկեր, որոնք վառ լույսի և ծովի օդի ազդեցության տակ մգացել են։ Այնուհետև «Լուսնկա գիշեր Դնեպրում» կտավը պահվել է Մեծ իշխան Կոնստանտին Կոնստանտինովիչի հավաքածուում՝ Մարմարյա պալատում։ Հեղափոխությունից հետո, որպես այդ հավաքածուի մաս, այն տեղափոխվել էր Նյութական մշակույթի պատմության ռուսական ակադեմիա, իսկ 1928 թվականին տեղափոխվել է Պետական ռուսական թանգարան։
Նկարիչ Իվան Կրամսկոյը գրել է, որ երբ ինքը տեսնում է Կուինջիի «Լուսնկա գիշեր Դնեպրում» ստեղծագործությունը, զգում է «հաճելի գիշերը, ֆանտաստիկ լույս և օդ»։ Ըստ արվեստաբան Ֆաինա Մալցևայի՝ նկարչի բոլոր ստեղծագործությունների թվում հենց այս բնապատկերն է, որ «արժանիորեն Կուինջիին լիակատար հաղթանակ է բերել», նա երբեք չի հասել «բնանկարի պատկերման այնպիսի բանաստեղծական ամբողջականության, նրա բոլոր տարրերի համաձայնեցվածության և համաստորադասության»։
Աշխատանք նկարի վրա և դրա վաճառքը
«Լուսնկա գիշեր Դնեպրում» կտավը ստեղծվել է 1880 թվականին՝ Արխիպ Կուինջիի Արվեստի շարժական ցուցահանդեսների ընկերակցության (ԳՇՑԸ) հետ կապերը խզելուց անմիջապես հետո, որի պատճառն այն անանուն հոդվածն է եղել, որը պարունակել է Կուինջիի բնանկարների սուր քննադատություն։ Ինչպես պարզվել է ավելի ուշ, այդ հոդվածը գրել է պերեդվիժնիկ–նկարիչների կազմակերպության հիմնադիր անդամներից մեկը՝ Միխայիլ Կլոդտը։ Կուինջին մասնակցել է ԳՇՑԸ–ի ցուցահանդեսներին 1874-1879 թվականներին։ Նրա մասնակցությամբ վերջին ցուցահանդեսը 7-րդն է եղել, որը տեղի է ունեցել 1879 թվականին, որին նա ներկայացրել է լայնորեն հայտնի «Կեչիների պուրակ» կտավը։ Պերեդվիժնիկների 8-րդ ցուցահանդեսում, որը բացվել է Սանկտ Պետերբուրգում 1880 թվականի մարտին, իսկ մայիսին տեղափոխվել է Մոսկվա, Կուինջիի աշխատանքները չեն ներկայացվել։ Նրա ստեղծագործությունների բացակայությունը նկատվել է հանրության կողմից։ Մասնավորապես, կոլեկցիոներ և բարերար Պավել Տրետյակովը նկարիչ Իվան Կրամսկոյին ուղղված նամակում հայտնել է, որ նույնիսկ նրանք, ովքեր նախկինում դատապարտել են Կուինջիի աշխատանքները, վշտացած են դրա համար։
«Լուսնկա գիշեր Դնեպրում»  կտավի վրա աշխատելիս Կուինջին ընկերներին և ծանոթներին հրավիրել է իր արվեստանոց (գտնվել է Վասիլևսկի կղզու Մալի պողոտայում)՝ նրանց վրա կտավի ազդեցության ուժը ստուգելու համար։ Աշխատանքի ավարտից առաջ արվեստանոց են այցելել այնպիսի հայտնի մարդիկ, ինչպիսիք են գրող Իվան Տուրգենևը, բանաստեղծ Յակով Պոլոնսկին, քիմիկոս Դմիտրի Մենդելեևը, նկարիչներ Իվան Կրամսկոյը և Պավել Չիստյակովը։ Տուրգենևը, ով Ռուսաստան էր եկել Ֆրանսիայից և այնտեղ ապրել հինգ ամիս 1880 թվականի առաջին կեսին, առաջիններից մեկն է եղել, ով տեսել է Կուինջիի նոր նկարը և, ըստ Յակով Պոլոնսկու, «հիացած էր դրանով»։  Ինքը՝ Պոլոնսկին, մտածելով, թե դա նկար է, թե իրականություն, գրել է. «Ոսկե շրջանակի մեջ կամ բաց պատուհանից մենք այդ ամիս տեսանք, այդ ամպերը, այդ մութ հեռավորությունը, այդ «տխուր գյուղերի դողդոջուն լույսերը» և այդ լույսի խաղերը, այդ արծաթափայլ արտացոլման ամիսը Դնեպրի շիթերում, պարուրելով հեռավորությունը, այդ բանաստեղծական, հանգիստ, վեհաշուք գիշերը»։
Տուրգենևի խանդավառ պատմությունը նոր նկարի մասին, որի վրա աշխատել է Կուինջին, լսել է Մեծ իշխան Կոնստանտին Կոնստանտինովիչը 1880 թվականի գարնանը, դա տեղի է ունեցել Մեծ իշխանուհի Ալեքսանդրա Իոսիֆովնայի պալատական ազնվական օրիորդ, կոմսուհի Աննա Կոմարովսկայայի երեկոյին։ Կոնստանտին Կոնստանտինովիչը, չնայած իր երիտասարդ տարիքին (այդ ժամանակ նա 22 տարեկան է եղել), արդեն հասցրել է մասնակցել ռուս-թուրքական պատերազմին, ստացել նավատորմի լեյտենանտի և արքայահամհարզի կոչում, ինչպես նաև Սուրբ Գեորգիի  4-րդ աստիճանի շքանշան ։ Ըստ նրա օրագրի՝ «Տուրգենևը խոսել էր Կուինջիի վերջին, դեռևս ամբողջությամբ չավարտված նկարի մասին, նա այնքան գեղարվեստորեն էր նկարագրել, որ ես ցանկացա պատմածն անպայման համեմատել բնագրի հետ»։
Հետաքրքրված լինելով, Կոնստանտին Կոնստանտինովիչը որոշել է այցելել Կուինջիին նրա արվեստանոցում։ Հայտնի է, որ նկարիչն ամեն կիրակի երկու ժամով բացել է դռները այցելուների համար։ Մինչ այդ Կուինջին ծանոթ չի եղել Կոնստանտին Կոնստանտինովիչի հետ և չի ճանաչել Մեծ իշխանին, որը ծովային սպայի հագուստով է եղել։ Այնուամենայնիվ, նկարիչը քաղաքավարի կերպով այցելուին հրավիրել է արվեստանոց և ցույց տվել իր նկարը։ Կոնստանտին Կոնստանտինովիչն իր օրագրում (1880 թվականի մարտի 14-ի գրառումում) իր տպավորություններն ու զգացմունքները նկարագրել է հետևյալ կերպ. «Ես մի տեսակ քարացել էի տեղում։ Ես տեսա իմ առջև լայն գետի պատկերը, լիալուսինը լուսավորում է այն երկար, մոտ երեսուն վերստ տարածության վրա։ Ես այդպիսի զգացողություն ապրեցի՝ դուրս գալով մի բարձր բլրի վրա, որտեղից երևում էր վեհաշուք գետը լուսնով լուսավորված։ Շունչդ կտրվում է, դու չես կարող կտրվել կուրացնող, կախարդական պատկերից, հոգիդ թախծում է»։ Կոնստանտին Կոնստանտինովիչի գնի մասին հարցին, նկարիչը, մտածելով, որ իր առջև սովորական ծովային սպա է կանգնած, պատասխանել է․ «Ի վերջո ձեր ինչին է պետք, մի գնեք, այն շատ թանկ է»։ Երբ այցելուն կրկնել է իր հարցը, նկարիչը նշել է այդ ժամանակների համար շատ բարձր, ֆանտաստիկ գին՝ հինգ հազար ռուբլի և զարմացել՝ պատասխանը լսելով՝ «Լավ։ գնում եմ»։ Միայն ծովային սպայի հեռանալուց հետո Կուինջին իմացել է, որ իրեն այցելել է Մեծ իշխանը։ Ինքը՝ Կոնստանտին Կոնստանտինովիչն իր օրագրում գրել է. «Ես Կուինջիին ասացի, որ գնում եմ նրա հրաշալի ստեղծագործությունը, ես խորապես հավանել էի այդ նկարը և կարող էի շատ բան զոհաբերել դրա համար։ Ամբողջ օրը, երբ փակում էի աչքերս, տեսնում էի այդ նկարը»։
Հայտնի է, որ ձեռնարկատեր և կոլեկցիոներ Կոզմա Սոլդատենկովը նույնպես հարցրել է «Լուսնկա գիշեր Դնեպրում» նկարի գինը։ Նկարիչ Պավել Չիստյակովին ուղղված 1880 թվականի մայիսի 1-ի նամակում (ըստ երևույթին, չիմանալով, որ նկարն արդեն վաճառվել է), նա խնդրել է նրան անկեղծ կարծիք հայտնել՝ գնել այն, թե ավելի լավ է խնդրել նրան նկարել Դնեպրի ափերի կրկնօրինակը։ Ինքը՝ Սոլդատենկովը, կարծիք է հայտնել, որ «ավելի լավ է գնել նկարչի մոտ պատրաստի եղածը, քան պատվիրել նորը, քանի որ, եթե նույնիսկ կրկնօրինակն անհաջող ստացվի դու պետք է այն վերցնես»։ Պատասխան նամակում Չիստյակովը ուղղակիորեն չի պատասխանել նկարը գնելու հարցին (իմանալով, որ այն արդեն վաճառվել է), բայց միևնույն ժամանակ Սոլդատենկովին հայտնել է կոլեկցիոներ Դմիտրի Բոտկինի՝ Կուինջիի նկարի պատճենը հինգ հազար ռուբլով գնելու մտադրության մասին։ Նկարիչ Իգոր Գրաբարի վկայությամբ, հետագայում Բոտկինի հավաքածուում իսկապես եղել է Կուինջիի «Գիշերը Դնեպրում» նկարը։