cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հաջի Մուհամեդ Չամկանի
Կենսագրություն
1986 թվականի նոյեմբերից մինչև 1987 թվականի սեպտեմբեր, Բաբրակ Կարմալի` Հեղափոխական խորհրդի նախագահի պաշտոնից հրաժարվելուց հետո սկսել է կատարել նրա պարտականությունները։ Նաջիբուլայի` երկրի իրական առաջնորդ լինելու ժամանակ անվանական դեր է ունեցել. Նաջիբուլան ի վերջո պաշտոնապես ղեկավարել է Աֆղանստանը։
1987 թվականից Չամկանին դարձել է Աֆղանստանի ազգային հաշտեցման Բարձրագույն արտակարգ խորհրդի նախագահի տեղակալ։ Չամկանիի նշանակումը կապված էր աֆղանական ցեղերի` Աֆղանստանի ժողովրդա-դեմոկրատական կուսակցության հանդեպ հավատարմության ապահովելու ձգտմամբ, ինչպես նաև` նպատակ կար տպավորություն ստեղծել, թե իշխանությունն իրապես բաժանված է անկուսակցական քաղաքական գործիչների միջև։ Սակայն այս խնդիրները լուծել չի հաջողվել։
Երկիրը լքել է 1992 թվականին, երբ կաառվարության գլուխ են անցել մոջահեդները։
Քրիստոնյա առաքինություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեություն
Պյոտր Կուզնեցով
Պյոտր Միքայելի Կուզնեցով (Դարբինյան, ), բոլշևիկ բանվոր հեղափոխական, Անդրկովկասում խորհրդային իշխանության հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1918)։
Գործունեություն
Հեղափոխական գործունեությունն սկսել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Եղել է դեպոյի կուսբջջի քարտուղար։ 1919 թվականին ձերբակալվել է։ Դուրս գալով բանտից՝ Ալեքսանդրապոլում մասնակցել է Մայիսյան խռովությանը, որի պարտությունից հետո փոխադրվել է Բաքու, նշանակվել կոմունիստական ջոկատի հրամանատար և 11-րդ կարմիր բանակի զորամասերի հետ մտել Հայաստան։ Հակախորհրդային Փետրվարյան ապստամբության ժամանակ (1921) Ղարաքիլիսայում (հետագայում՝ Կիրովական, այժմ՝ Վանաձոր) երկաթուղային բանվորներից կազմակերպել է մարտական խումբ («Երկաթյա ջոկատ») և մասնակցել Բայազետի (Կամոյի) շրջանի ու Երևանի վերագրավմանը։ 1924-1927 թվականներին եղել է ՀԱՄԽ նախագահ, 1927 թվականին՝ ՀԿ(բ)կ Կենտկոմի քարտուղար։ 1928-1930 թվականներին և 1933-1936 թվականներին եղել է Անդրֆեդերացիայի արհմիությունների խորհրդի նախագահը, 1936 թվականից՝ ՀամԿ(բ)կ Կենտկոմին կից ՀԿ(բ)կ Կենտկոմի կուսակցական հանձնաժողովի քարտուղարը։ Եղել է ՀամԿ(բ)կ Անդրերկրկոմի բյուրոյի, ՀԽՍՀ և Անդրֆեդերացիայի ժողկոմխորհների ու կենտգործկոմների, ինչպես նաև ՀԱՍԿԽ-ի ու կենտգործկոմների, ՀԱՍԻ-ի ու Անդրարհմինխորհի կազմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Բիմետալիզմ
Բիմետալիզմ, դրամական համակարգ, երբ երկրում ոսկուն և արծաթին օրենսդրությամբ տրվում է համընդհանուր համարժեքի դեր և այդ մետաղներից կտրած ստակները շրջանառվում են հավասար սկզբունքներով ։ Բիմետալիզմ գոյություն է ունեցել միջնադարում, բայց Եվրոպայում լայն տարածում է գտել կապիտալի նախասկզբնական կուտակման դարաշրջանում ։ Հայտնի է բիմետալիզմի երկու տարատեսակ՝ զուգահեռ արժույթի համակարգ, երբ ոսկե և արծաթե ստակների միջև արժեքային հարաբերակցությունը կազմավորվում է տարերայնորեն՝ ոսկու և արծաթի շուկայական արժեքին համապատասխան, և երկակի արժույթի համակարգ, երբ երկու մետաղների միջե որոշակի արժեքային հարաբերակցությունը (հավասարանքը, պարիտետը) սահմանվում է պետության կողմից, իսկ ոսկե և արծաթե ստակների կտրումն ու նրանց ընդունումն առուծախի են գործարքների ժամանակ տեղի են ունենում ըստ սահմանված հարաբերակցության։ Բիմետալիզմը չի համապատասխանում զարգացած ապրանքային արտադրության պահանջներին և հակասում է փողի, որպես համընդհանուր համարժեքի էությանը։ Բիմետալիզմի ժամանակ, չնայած երկուսի ձևական հավասարության, փաստորեն մի մետաղ է հանդես գալիս որպես համընդհանուր համարժեք։ 19-րդ դար արծաթի արտադրության էժանացումը զգալիորեն արժեզրկեց արծաթը, և մի շարք երկրներ (ԱՄՆ, Գերմանիա) դադարեցրին արծաթե ստակների թողարկումը։ Բիմետալիզմի որպես դրամական համակարգի հակասությունը և անկայունությունը կանխորոշեցին անցումը ոսկե մոնոմետալիզմի, որը 19-րդ դարի վերջին լայն տարածում գտավ աշխարհում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ
Իսկովցի (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Իսկովցի (Ісківці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1666 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իսկովցի գյուղում բնակվում էր 744 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4266 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 174,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1666 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կասիվա
Կասիվա (柏市), քաղաք Ճապոնիայում, Կիբա պրեֆեկտուրայում ։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 411.602 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը` 3.590 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 114.72 կմ2 տարածք։
Քաղաքի անվանումը գրվում է մեկ հերոգլիֆով (柏):
Աշխարհագրություն
Կասիվան տեղակայված է Կիբա պրեֆեկտուրայի հյուսիսարևմտյան հատվածում` Սիմոսա սարավանդի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Կիբա պրեֆեկտուրայի քաղաքներ Կատեգորիա:1954 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոցիալական զարգացում
Սոցիալական զարգացում, հասարակական հարաբերությունների, պրոցեսների և անձնավորության կատարելագործման բնութագիրը։ Սոցիալական զարգացումը հենվում է գիտատեխնիկական․, տնտեսական և արտադրական․ առաջադիմության վրա, սակայն չի հանգում դրանց։ Սոցիալական զարգացման ուղղակի բխեցումը գիտության, տեխնիկայի, արտադրության զարգացման աստիճանից հատկապես բուրժուական ֆուտուրոլոգիային բնորոշ տեխնիցիստական մոլորություն է։ Սոցիալական զարգացման ցուցանիշների համապարփակ համակարգ դեռ չի մշակված։ Սոցիալական զարգացման ցուցանիշները (օրինակէ աշխատանքից բավարարվածությունը), պետք է ընդգրկեն ոչ միայն անձնավորության սոցիալ վիճակի օբյեկտիվ բնութագրերը, այլև հենց վերջիններիս։
Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն
Օսլոյի արվեստի ազգային ակադեմիա
Օսլոյի արվեստի ազգային ակադեմիա (Kunsthøgskolen i Oslo, KHiO), համալսարանական քոլեջ Օսլոյում, որը կրթություն է տալիս վիզուալ արվեստի, դիզայնի և կատարողական արվեստի բնագավառներում։ Սա Նորվեգիայի այն երկու հանրային բարձրագույն ուսումնական հաստատություններից է, որտեղ կրթություն են ստանում վիզուալ արվեստի և դիզայնի մասնագետներ։ Մյուս հաստատությունը Բերգենի գեղարվեստի ազգային ակադեմիան է։ Ըստ bloomberg Businessweek-ի՝ Օսլոյի արվեստի ազգային ակադեմիան դասվում է աշխարհի լավագույն դիզայնի ծրագրեր ունեցող 60 հաստատությունների շարքում ։
Պատմություն
Այս նախկին քոլեջներն այժմ ներառված են երեք ֆակուլտետներում՝ դիզայնի, կատարողական արվեստի և վիզուալ արվեստի։
Տեղայնք
Օսլոյի արվեստի ազգային ակադեմիան Օսլոյում հանգրվանել է տարբեր կառույցներում։ 2003 թվականի ամռանը Կատարողական արվեստի ֆակուլտետը տեղափոխվել է Օսլոյի կենտրոնում գտնվող Seilduken հին տեքստիլ գործարանի նոր կամպուս։ 2010 թվականից մյուս ֆակուլտետները նույնպես տեղափոխվել են այստեղ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսլոյի ակադեմիաներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի արվեստ
Սագաս
Սագաս (կատ.`Sagàs), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բերգեդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 44.94 կմ2։ Բնակչությունը` 141 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
(8096) էմիլզոլյա
(8096) էմիլզոլյա (Emilezola), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հուլիսի 20-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,393708 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8719 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9155 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266132 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,22° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մետաղների հատկություններ
Մետաղների հատկությունները լինում են մեխանիկական, ֆիզիկա-քիմիական և տեխնոլոգիական։
Տես նաև
Կատեգորիա:Մետաղներ
Տաուխե
Տաուխե  (Tauche), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շարմյուտցելզեեի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1406 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 25,07 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 493։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Շիրյաիխա (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռեսլմանիա XXVIII
«Ռեսլմանիա XXVIII» (անգլ.` WrestleMania XXVIII), «WWE» կազմակերպության 28-րդ ամենամյա  «Ռեսլմանիա» պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի փեյ-փեր-վյու իրադարձությունը, որը տեղի է ունեցել 2012 թվականիի ապրիլի 1-ին` Մայամիի «Sun Life Stadium» ամերիկյան ֆուտբոլի մարզադաշտում՝ հավաքելով ռեկորդային 78 363 հանդիսատես։
Իրադարձության շրջանակներում տեղի ունեցան 8 պաշտոնական մարտեր, որոնցից գլխավորն էր Ջոն Սինայի և Ռոքի հանդիպումը, որն ավարտվում է վերջինիս տարած հաղթանակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռեսլմանիա
Սուրբ Կարապետ եկեղեցի (Ջանֆիդա)
Սուրբ Կարապետ եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա գյուղում, կառուցվել է 21-րդ դարում։
Ջանֆիդա գյուղի Սուրբ Կարապետ եկեղեցին հիմնադրվել է 2010 թվականին։ Գմբեթավոր տիպի եկեղեցի է կառուցված տուֆ տեսակի քարից։
Եկեղեցին կառուցվել է բարերար Կարապետյան եղբայրների կողմից։ Բարերարները եկեղեցին կառուցել են ի հիշատակ իրենց ծնողների։
2014 թվականի մայիսի 10-ին եկեղեցին օծվել է Արմավիրի թեմի Առաջնորդ Տ. Սիոն Եպիսկոպոս Ադամյանի ձեռամբ և ՀՀ ԶՈՒ հոգևոր Առաջնորդի՝ Տ. Վրթանես Եպիսկոպոս Աբրահամյանի ու Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Լուսարարապետի՝ Տ. Հովնան Եպսիկոպոս Հակոբյանի մասնակցությամբ։
Եկեղեցին մինչև 2016 թվական սկիզբ չի ունեցել հոգևոր հովիվ, որից հետո եկեղեցու հոգևոր հովիվն է դառնում Տեր Արիս քահանա Խաչատրյանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Արմավիրի թեմ
Դյուլա
Դյուլա (Дюла), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում։
Գեղարքունիք (գյուղ)
Գեղարքունիք, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Գավառ համայնքում ։
Դյուլա
2001 թվականի տվյալներով Դյուլա գյուղում բնակվում էր 1 421 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,94 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գեղարքունիք (գյուղ)
Անուն
Բնակավայրը վերանվանվել է Գեղարքունիք 1946 թվականի ապրիլի 4-ին։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագիր
Գտնվում է ծովի մակարդակից 2040-2160 մետր բարձրության վրա։ Գավառ քաղաքից հեռու է մոտ 9 կմ դեպի հարավ։
Պատմություն
Գյուղը վերաբնակեցվել է 1828 թվականին Արևմտյան Հայաստանի Կոգովիտ գավառից գաղթած հայերով։
Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում բնակավայրն ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Խորհրդային Միության տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից` Նոր Բայազետի շրջանի։
Բնակչություն
Ներկայիս բնակչության նախնիները այստեղ են գաղթել Ալաշկերտի, Բուլանըղի և Մուշի գյուղերից հիմնականում 1829-1830 և 1914-1919 թվականներին։
Գեղարքունիք գյուղի ազգաբնակչության փոփոխությունն ըստ տարիների ներկայացված է ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ և անասնապահությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր
Լիլիաս Արմսթրոնգ
Լիլիաս Էվելին Արմսթրոնգ (Lilias Eveline Armstrong, ), անգլիացի հնչունաբան։
Աշխատել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում, որտեղ ձեռք է բերել դոկտոր-պրոֆեսորի պաշտոն։ Արմսթրոնգն առավել հայտնի է անգլերենի ինտոնացիայի և սոմալի և կիկույու լեզուների հնչունաբանության և տոնայնության ուսումնասիրություններով։ Անգլերենի ինտոնացիայի մասին Արմսթրոնգի և Իդա Վարդի համահեղինակած գիրքը տպագրվել է 50 տարի շարունակ։ Նա առաջիններից էր, ով տվեց սոմալի և կիկույու լեզուների տոնայնության մանրամասն նկարագրությունը։
Արմսթրոնգը մեծացել է Հյուսիսային Անգլիայում։ Նա ավարտել է Լիդսի համալսարանը, որտեղ սովորում էր ֆրանսերեն և լատիներեն։ Կարճ ժամանակահատված Լոնդոնի արվարձաններում տարրական դասարաններում ֆրանսերեն է դասավանդել, այնուհետև միացել է Դանիել Ջոնսի գլխավորած Համալսարանական քոլեջի հնչունաբանության բաժնին։ Նրա ամենից հայտնի աշխատություններն են «Անգլերենի ինտոնացիայի ձեռնարկը» (1926), Վարդի հետ համահեղինակությամբ, «Սոմալի լեզվի հնչունական կառուցվածքը», 1934 և «Կիկույու լեզվի հնչունաբանությունն ու տոնային կառուցվածքը», որը տպագրվել է հետմահու 1940 թվականին՝ 1937 թվականին 55 տարեկան հասակում Արմսթրոնգի սրտի կաթվածից մահանալուց հետո։
Ավելի քան մեկ տասնամյակ Եղել է Միջազգային հնչունաբանական ասոցացիայի «Le Maître Phonétique» ամսագրի ենթախմբագիրը, արժանացել բազմաթիվ խրախուսանքների իր կրթական գործունեության համար։ Ջոնսը Արմսթրոնգի մահախոսականում նշվում է, որ նա աշխարհի լավագույն հնչունաբաններից մեկն էր։
Կյանք
Լիլիաս Էվելին Արմսթրոնգը ծնվել է 1882 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, Լանքշայրում, Մերի Էլիզաբեթ Արմսթրոգի և Ջեյմս Վիլիամ Արմսթրոնգի ընտանիքում, ով ազատ մեթոդիստական եկեցեցու հոգևորական էր։ Նրա դատիարակությունը պատճառ դարձավ որ Արմսթրոնգի խոսքը ձեռք բերի հյուսիսային անգլերենին բնորոշ առանձնահատկություններ։ Արմսթրոնգը սովորել է ֆրանսերեն և լատիներեն Լիդսի համալսարանում, որտեղ սովորելու ընթացքում նա ստանում էր Արքայական կրթաթոշակ։ Նա ստացավ իր բակալավրի աստիճանը 1906 թվականին ։Նա ուներ նաև ուսուցչի որակավորում ։
Աշխատանքային պատմություն
1920 թվականին երբ Ջոնսը ստիպված էր 9 ամսով բացակայել աշխատանքից, Արմսթրոնգը ստանձնեց ֆակուլտետի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պարտականությունները ։
Դասընթացներ և դասախոսություններ
Արմսթրոնգը հիմնականում դասավանդել է անգլերենի, ֆրանսերենի, շվեդերենի, and Russian , ռուսերենի հնչյունաբանություն, ինչպես նաև Դանիել Ջոնսի հետ համատեղությամբ վարած խոսքի խանգարումների և դրանց ուղղման մասին դասընթաց։
Ի հավելում Արմսթրոնգը դասավանդում էր նաև համալսարանական քոլեգի ամառային կուրսերի ընթացքում։ 1919 թվականի մեկնարկային դասընթացի ժամանակ Արմսթրոնգը վարում էր ամենօրյա «ականջի վարժանքներ» ֆրանսերեն սովորողների և դասավանդողների համար նախատեսված դասընթացի շրջանակներում։ Հետագայում դասընթացին մասնակցածներից շատերը Արմսթրոնգի ներկայացրած վարժանքները գնահատում են որպես շատ օգնող և լեզվի յուրացման պրոցեսը անհամեմատ հեշտացնող։ Ականջի մարզման այս արժանացել են գովաբանության անգամ Leuvensche Bijdragen ամսագրի կողմից ։
1922 թվականի հոկտեմբերին Արմսթրոնգը համալսարանական քոլեջում հրապարակային դասախոսություն կարդաց ֆրանսերենի դասավանդման ժամանակ հնչյունաբանության օգտագործման առանձնահատկությունների մասին ։ Որից հետո 1933 թվականին, The Verse Speaking Fellowship-ը նրան հրավիրեց ելույթ ունենալու իրենց տարեկան համաժողովում ։ 1925 թվականին Արմսթրոնգը մեկնեց Շվեդիա՝  անգլերենի ինտոնացիայի մասին դասախոսություններ կարդալու, այնուհետև սեպտեմբերին՝  Գյոթեբորգի և հոկտեմբերին Ստոկհոլմի համալսարաններում ։ 1927 թվականի ապրիլին նա դասախոսություն է կարդացել անգլերենի ինտոնացիայի վերաբերյալ Հելսինկի, Ֆինլանդիա համալսարաններում, ինչպես նաև Ժամանակակից լեզուների ընկերության համաժողովի ընթացքում ։ 1927 թվականի ապրիլին ՀելսինկիիԺամանակակից լեզվի ընկերության հետ հադիպման ժամանակ նա ունեցել է դասախոսություններ անգլերեն առոգանության վերաբերյալ Արմսթրոնգը դասախոսություններ է կարդացել նաև Նիդերլանդներում և Խորհրդային Միությունում։
Ուսանողներ
Արմսթրոնգի ուսանողներից որոշները նույնպես հայտնի գիտնականներ և լեզվաբաններ դարձան։ Հնդիկ լեզվաբան Սունիտի Կումար Չաթերջին 1919-1921 թվականներին սովորել է Լոնդոնի համալսարանում։ Իր ուսումնառության տարիներին Արմսթրոնգը և Իդա Ք. Ուորդը նրան հնչյունաբանություն էին դասավանդում։ Ջոն Ռուպերտ Ֆերթը, ով հետագայում աշխատելու էր Համալսարանական քոլեջի հնչյունաբանության բաժնում՝ Արմսթրոնգի հետ միասին, 1923-1924 թվականներին եղել է Համալսարանական քոլեջի ուսանող։ Ուսումնառության ընթացքում մասնակցել է Արմսթրոնգի ֆրանսերենի հնչյունաբանության դասընթացին ։ 1934 թվականի ամռանը շոտլանդացի հնչյունաբան Ջ. Ք. Քեթֆորդը, որն այն ժամանակ 17 տարեկան էր, մասնացկել է ֆրանսերենի հնչյունաբանության դասընթացին, որը դասավանդում էին Արմսթրոնգը և Հելեն Կուստենոբլը։ Արմսթրոնգը դասավանդել է նաև ամերիկացի լեզվաբան Լորենզո Դաու Թերներին, երբ նա հետդոկտորական հետազոտություն էր անում Արևելագիտության դպրոցում 1936-1937 թվականներին:
Անգլերենի ինտոնացիա
1926 թվականին Արմսթրոնգը և նրա գործընկեր Իդա Ք. Ուորդը հրատարակեցին իրենց «Անգլերենի ինտոնացիայի ձեռնարկը»: Այն ուղեկցվում էր երեք երկկողմանի գրամոֆոնի ձայնագրություններով, որտեղ Արմսթրոնգը և Ուորդը կարդում էին անգլերեն տեքստերից հատվածներ: Այս ձայնագրությունները տասնամյակներ շարունակ հայտնվել են խոսքի և թատրոնի ուսուցման ուսումնական նյութերում ։ Ըստ Արմսթրոնգը և Ուորդը վերլուծության՝ անգլերենի ինտոնացիայի բոլոր օրինաչափությունները հիմնականում բաղկացած են ընդամենը երկու տոնից։ Առաջին տոնը բնորոշվում է որպես անկումով ավարտվող, իջնող, իսկ երկրորդ տոնը ավարտվում է վերելքով, բարձրացող։ Ամերիկացի լեզվաբան Քենեթ Լի Փայքն այս վերլուծությունն անվանել է «արժեքավոր» անգլերեն սովորողների համար։
«Անգլերենի ինտոնացիայի ձեռնարկը» տևական ազդեցություն է ունեցել և տասնամյակներ շարունակ կարևոր դեր խաղացել անգլերենի դասավանդման գործընթացում: Պիկեն գրել է, որ աշխատանքը «ազդեցիկ ներդրում է ոլորտում»; 1948 թվականին նա նկարագրել է այն որպես «բրիտանական ինտոնացիայի առավել լայնորեն ընդունված վերլուծություն» ։ Արմսթրոնգի և Ուորդի գիրքը տպագրվում և օգտագործվում էր առնվազն մինչև 1970-ականները։ Չնայած իր ժողովրդականությանը, դրա վերլուծությունը քննադատության է ենթարկվել չափազանց պարզունակ լինելու համար։ Բրիտանացի հնչյունաբան Ջեք Վինձոր Լյուիսը նշում էր, որ այս «փոքր առաջընթաց է գրանցել անգլերենի ինտոնացիայի կառուցվածքը վերլուծելու հարցում» ։
Ֆրանսերենի հնչունաբանություն և ինտոնացիա
1932 թվականին Արմսթրոնգը հեղինակել է «Ֆրանսերենի հնչյունաբանությունը. գործնական ձեռնարկ» աշխատությունը: Նրա հիմնական նպատակներն էին «օգնել բարելավել ֆրանսերենի արտասանությունը և հիմնականում ուղված էին ֆրանսերեն դասավանդող ուսուցիչներին»: Այդ նպատակով նա գրքում ներառել է տարբեր գործնական վարժություններ և ուսուցման մեթոդների ակնարկներ ։
«Ֆրանսերենի հնչյունաբանության» XVII գլուխը վերաբերում էր ինտոնացիային [120], սակայն ֆրանսերենի ինտոնացիայի մասին Արմսթրոնգի լուրջ աշխատությունը 1934 թվականին հրապարակված «Ուսումնասիրություններ ֆրանսիական ինտոնացիայի մասին» գիրքն էր, որը գրվել էր իր գործընկեր Հելեն Կուստենոբլի հետ համահեղինակությամբ: Գրքում հեղինակները կենտրոնացել են «հյուսիսային Ֆրանսիայի խոսնակների» ելույթների ուսումնասիրության վրա ։ Գիրքը պարունակում էր բազմաթիվ վարժություններ, և գրախոսների կողմից արժանացել է բարձր գնահատականների։
Սոմալի և Կիկույու լեզուներ
Արմսթրոնգը սկսեց սոմալի լեզվի հնչյունական հետազոտություններ կատարել 1931 թվականին։ Ուսումնասիրությունները առաջին անգամ հրատարակվել են Le Maître Phonétique ամսագրում 1933 թվականին։
1981 թվականին ամերիկացի հնչյունաբան Լարի Հայմանը բարձր գնահատելով Արմսթրոնգի ուսումնասիրությունները, այն որակեց որտեղ առաջամարտիկ ուսումնասիրություն՝ սոմալի լեզվի հնչյունաբանության բնագավառում ։ Արմսթրոնգը ներկայացրել է Կիկույու լեզվի հնչյունաբանության համառոտ ուրվագիծը Դիդրիխ Վեստերմանի և Իդա Ք. Ուորդի հետ համահեղինակած «Գործնական հնչյունաբանություն աֆրիկյան լեզուների ուսանողների համար» աշխատությունում ։ Կիկուուի մասին նրա հիմնական աշխատությունը «Կիկույուի հնչյունային և տոնային կառուցվածքն» էր, որը հրատարակվել է հետմահու 1940 թվականին։ Ջոմո Քենյատան, ով հետագայում կդառնար Քենիայի առաջին նախագահը, Արմսթրոնգի լեզվաբանական խորհրդատուն էր այս գրքի համար։ Երբ Արմսթրոնգը մահացավ, գիրքն համարյա պատրաստ էր. մնացել էր գրել միայն XXII «Ածականների տոնային ձևերը» գլուխը, որի համար նա արդեն նշումներ էր գրել։ Դենիել Ջոնսը Բեատրիս Հոնիկմանին առաջարկեց գրել մնացած գլուխը և 1940 թվականին գիրքը արդեն պատրաստ էր։
Գիրքը պարունակում է նաև հավելված, որտեղ Արմսթրոնգը առաջարկում է Կիկյուիի ուղղագրություն: Արմսթրոնգի գիրքը տվեց Աֆրիկյան Բանտու լեզվում տոնի առաջին խորքային նկարագրությունը ։ Գրքի ողջ ընթացքում Արմսթրոնգը ներկայացնում էր տոնը պատկերային համակարգով. Այս մեթոդի առավելությունն այն էր, որ նա տոնեմիկ վերլուծության կարիք չէր առաջանում[193]: Գրքի յուրաքանչյուր բառին կամ նախադասությանը ուղեկցում էր տարբեր բարձրությունների և անկյունների գծիկների հաջորդականությունը ։
Անձնական կյանք
Արմսթրոնգը ամուսնացել է Սեմյոն Չարլզ Բոյանուսի հետ (ռուս.՝ Семён Карлович Боянус, ռոմ.՝ Semyón Kárlovich Boyánus; 8 հուլիսի 1871 - 19 հուլիսի 1952 ) 1926 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, բայց այնուամենայնից շարունակեց կրել իր օրիորդական ազգաննունն ու հանդես գալ որպես միսս Արմսթրոնգ։ Բոյանուսը Լենինգրադի համալսարանի անգլիական բանասիրության պրոֆեսոր էր, որտեղ նա աշխատում էր ռուս լեզվաբան Լև Շչերբայի հետ ։ He came to the University College Phonetics Department in 1925, where he spent eight months learning English phonetics under Armstrong. 1925 թվականին Բոյանուսը մասնակցում էր Համալսարանական քոլեջի հնչյունաբանության բաժնի անգլերենի հնչունաբանության դասընթացին, որը վարում էր Արմսթրոնգը ։
Ամուսնությունից հետո Բոյանուսը պետք է ութ տարով վերադառնար Խորհրդային Միություն, մինչդեռ Արմսթրոնգը պետք է մնար Անգլիայում ։ Խորհրդային միությունում եղած ժամանակ Բոյանուսը աշխատել է Վլադիմիր Մյուլլերի հետ՝ անգլերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-անգլերեն բառարաններ պատրաստման վրա ։ Արմսթրոնգը աջակցեց անգլերեն-ռուսերեն հատորի հիմնաբառերի հնչյունական տառադարձմանը։ Նա կարողացավ երկու անգամ այցելել Բոյանուսին Լենինգրադում, և իր հերթին Բոյանուսը 1928 թվականին կարճ ժամանակահատվածով վերադարձավ Լոնդոն։ 1934 թվականի հունվարին Բոյանուսը վերջապես կարողացավ մշտապես տեղափոխվել Անգլիա, որից հետո նա դարձավ ռուսերենի և հնչյունաբանության դասախոս Լոնդոնի համալսարանում: While working at University College, Armstrong lived in Forest Gate Համալսարանական քոլեջում աշխատելու ընթացքում Արմսթրոնգը ապրում էր Ֆորեստ Գեյթում[23] և Չերչ Էնդում՝ Ֆինչլիում։
Մահ
1937թ. նոյեմբերին Արմսթրոնգը հիվանդացավ գրիպով։ Նրա ինքնազգացողությունը սկսեց կտրուկ վատանալ, իսկ կարճ ժամանակ անց տարավ նաև ինսուլտ։ Նա մահացել է Միդլսեքսում, 1937 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, 55 տարեկան հասակում։ Նրա մահախոսականը տպագրվել է The Times-ում, The New York Times-ում , Nature-ում, Le Maître Phonétique-ում, The Annual Report for University College և այլ ամսագրերում,  նրա մահը նույնպես զեկուցվել է Transactions of the Philological Society և British Society of Speech Therapists' ամսագրում ի թիվս այլ հրապարակումների   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Լեզվաբաններ ըստ ազգության Կատեգորիա:Լեզվաբաններ ըստ ուսումնասիրության ոլորտի
Շիրյայկինո
Շիրյայկինո (Ширяйкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրազիլիայի հայոց թեմ
Բրազիլիայի թեմ, կազմավորվել է 1983 թվականին, Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա Պալճյանի կոնդակով։ Առաջնորդանիստը՝ Սան Պաուլոյի Սուրբ Գևորգ եկեղեցի։ Թեմի վարչական տարածքն ընդգրկում է գլխավորապես Սան Պաուլո, Օզասկու, Ռիո դե Ժանեյրո և մի քանի այլ քաղաքներ, որտեղ բնակվում են մեծաթիվ հայ ընտանիքներ։ Առաջին հայ հոգևորականը, որը 1923 թվականին Մերձավոր Արևելքից գաղթածների հետ հաստատվել է Բրազիլիայում, Գաբրիել ավագ քահանա Սամուելյանն էր։ Նոր վերաբնակեցվածները կազմել են հանձնաժողով՝ գաղութը կազմակերպելու և վարչություն ստեղծելու համար։ Հանձնաժողովը դիմել է ամերիկահայոց թեմի առաջնորդին (Նյու Յորք)՝ իրենց վարչությունը վավերացնելու և Բրազիլիայի հայ համայնքի եկեղեցի ու ազգային կյանքն իր հովանու տակ առնելու խնդրանքով։ 1933 թվականին Բրազիլիան ընդգրկվել է Հարավային Ամերիկայի հայրապետ. պատվիրակության կազմում (կենտրոնը՝ Բուենոս Այրես)։ Հայրապետական պատվիրակ է նշանակվել Գարեգին արքեպիսկոպոս Խաչատուրյանը (1938- 1951, 1951-1961 թվականներին՝ Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարք)։ 1983 թվականին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա Պալճյանի կոնդակով Հարավային Ամերիկայի հայրապետական պատվիրակությունը բաժանվել է երեք առանձին (Արգենտինայի, Ուրուգվայի, Բրազիլիայի) թեմերի։ Բրազիլիայում առաջին հայկական եկեղեցին՝ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը, կառուցվել է 1935 թվականին, Օզասկոյում (ներկայումս եկեղեցու սպասարկումը կատարում են Սան Պաուլոյի Սուրբ Գևորգ եկեղեցու քահանաները)։ Բրազիլիայի թեմի առաջնորդանիստ Սուրբ Գևորգ եկեղեցին կառուցվել է 1938 թվականին, վերակառուցվել՝ 1948 թվականին։ 1980-2014 թթ. Բրազիլիայի թեմի առաջնորդ է եղել Տաթև արքեպիսկոպոս Ղարիբյանը։
2014 թվականի մարտի 31-ին Սան Պաուլոյում, նախագահությամբ Բրազիլիայի հայոց թեմի նախկին առաջնորդ Տեր Տաթև արքեպիսկոպոս Ղարիբյանի և ատենապետությամբ թեմական խորհրդի նախագահ Անդրե Կիսաջիկյանի, թեմի պատգամավորական ժողովը Բրազիլիայի հայոց թեմի առաջնորդ է ընտրել առաջնորդական փոխանորդ Տեր Նարեկ եպիսկոպոս
Բերբերյանին ։ Թեմում իրենց հոգևոր սպասավորությունն են բերում երկու քահանաներ՝ Տ. Եզնիկ ավագ քահանա Կյուզելյան և  Տ. Պողոս ավագ քահանա Պարոնյան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Բրազիլիա Կատեգորիա:Հայ առաքելական եկեղեցու թեմեր
Իժորյան բաբան (հուշահամալիր)
«Իժորյան բաբան» հուշահամալիր (Мемориал «Ижорский таран»), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Կոլպինո քաղաքից քիչ հարավ։ Կառուցվել է 1967 թվականին Կոլպինոյի բնակիչների կողմից։ Ճարտարապետն է Յ. Վ. Կոմարովը ։
Նկարագրություն
Երկաթբետոնե երեք ուղղաձիգ կանգնակներին ամրացված է հորիզոնական հեծան, որի սուր ծայրն ուղղված է թշնամու դիրքերին։ Հարևանությամբ տեղադրված է 85-միլիմետրանոց զենիթային հրանոթ։ Այստեղով է 1941-1944 թվականներին անցել Լենինգրադի պաշտպանության առաջնագիծը ։
Հուշարձանը խորհրդանշում է 1941-1944 թվականներին այստեղով անցնող պաշտպանության առաջնագիծը և հիշեցնում է քաղաքի պաշտպանների քաջության մասին։ Մոտակայքում գտնվող Յամ-Իժորա գյուղը բռնազավթելուց և գերմանացիների` Իժորա գետի մոտ հասնելուց հետո Կոլպինոն հայտնվեց անմիջապես ճակատային գծում։ Իժորայի բանվորական գումարտակը, որը բաղկացած էր աշխարհազորայիններից և զինվորներից, արեց ամեն ինչ, որ թույլ չտա թշնամուն առաջ շարժվել ։
Հուշարձանն իր ոճով հիշեցնում է հզոր բաբան, որով քանդում էին պատերը պաշարված հնագույն բերդերում ։
Պատմություն
Հուշակոթողի բացումը տեղի է ունեցել 1967 թվականի նոյեմբերի 2-ին Օկտյաբսկայա երկաթուղու 29-րդ կիլոմետրում ։
Ամեն տարի Հաղթանակի օրը, շրջափակումը ճեղքելու և վերացնելու օրերին հուշարձանի մոտ ծաղիկներ են տեղադրվում, այստեղ գալիս են վետերանները, որոնք հիշում են իրենց ընկերներին, տեղի են ունենում լռության րոպեներ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Հայբաթուլա Ախունձադա
Հայբաթուլա Ախունձադա (هیبت الله آخندزاده, ), աֆղանցի կրոնական և քաղաքական գործիչ, աստվածաբան, արմատական իսլամիստական «Թալիբան» շարժման գործող առաջնորդը 2016 թվականի մայիսից։ 2021 թվականի օգոստոսի 15-ից համարվում է Աֆղանստանի մեծ մասի փաստացի կառավարիչը։
Կենսագրություն
Հայբաթուլա Ախունձադան ծնվել է 1961 թվականին Աֆղանստանի Թագավորության Քանդահար նահանգի Փանջվայի գավառում։ Պատկանում է Նուրզայ փուշթուն ցեղին։ Սերում է աղքատ և կրոնական ընտանիքից։ Նրա հայրը՝ Մուլա Մուհամմադ Ահունդը, հայտնի աստվածաբան էր իր կիշլակում և տեղի փոքր մզկիթի իմամում։ Չունենալով սեփական հող, ընտանիքի հետ նա լիովին կախված էր ծխականների դրամական և բերքատու սադակից, զբաղվել է բացառապես կրոնական գործունեությամբ։ Հայբաթուլա Ախունձադան իր հորից նախնական կրոնական իսլամական կրթություն է ստացել։ 1979 թվականին աֆղանական պատերազմի սկսվելուց հետո 18-ամյա Հայբաթուլա Ախունձադան ընտանիքի հետ ստիպված է եղել փախչել հարևան Պակիստան և բնակություն հաստատել Քվետա քաղաքում՝ պակիստանա-աֆղանական սահմանից ոչ հեռու։ Այնտեղ նա շարունակել է կրոնական ուսուցումը և հետագայում գլխավորել է մեդրեսեներից մեկը ։
1980-ականներին վերադարձել է Աֆղանստանի Խորհրդային Ժողովրդավարական Հանրապետություն և ակտիվորեն մասնակցել է մոջահեդների շարքերում խորհրդային բանակի դեմ մղվող մարտերին։ 1994 թվականին միացել է Թալիբանի երիտասարդ շարժմանը։ Այդ ժամանակ թալիբները գրավել էին Իրանին սահմանակից Ֆարահ նահանգը, և Ախունձադան այդ նահանգում «հանցավորության դեմ պայքարի պատասխանատու» է դարձել։ 1996 թվականին Քաբուլի գրավումից հետո Ախունձադը նշանակվել է «Թալիբանի առաքինության խրախուսման և արատների կանխման դեպարտամենտի» անդամ։ 1990-ական թվականների վերջին տեղափոխվել է Քանդահար և դարձել մուլա և մուխտասիբոմ խոշոր մեդրեսայում և ոչ մեծ հոջրների ցանցում, որտեղ, ըստ որոշ տվյալների, այն ժամանակ ուսանում էին շուրջ հարյուր հազար թալիբներ (այսինքն՝ ուսանողներ) ամբողջ Աֆղանստանից։ Որոշ տվյալներով՝ նա որոշ տարաձայնություններ է ունեցել Աֆղանստանի Իսլամական Էմիրության ներքին քաղաքականության և Թալիբանի այն ժամանակվա ղեկավարության հետ, ինչն էլ դարձել է Քաբուլից Քանդահար նրա «աքսորի» պատճառը ։
2001 թվականին ԱՄՆ-ի գլխավորությամբ միջազգային կոալիցիայի ներխուժումից հետո Ախունձադեն դարձել է Թալիբան շարժման ուլեմների խորհրդի ղեկավարը։ Ավելի ուշ նշանակվել է շարիաթի դատարանի գլխավոր դատավոր։ Այդ տարիների ամերիկյան հատուկ ծառայությունների տվյալներով՝ Հայբաթուլա Ախունձադան թալիբների շրջանում հոգևոր առաջնորդի ավելի մեծ համբավ է ունեցել և չի դիտարկվել որպես ռազմական հրամանատար։ Հատուկ ծառայությունների աղբյուրները նշել են նրա հռետորական հատկանիշները, իսլամի վերաբերյալ նրա մեծ գիտելիքները և խարիզմատիկ լինելը։ Հենց նա էր պատասխանատու ֆեթվ թալիբների մեծամասնության համար և հանդես էր գալիս որպես դատավոր և փորձագետ Թալիբանի ներսում կրոնական և էթիկական վեճերում, որոնք պարբերաբար առաջանում էին։ Հայտնի է, որ մուլա Օմարը և մուլա Մանսուրը նրա հետ հաճախ են խորհրդակցել մի շարք հարցերի շուրջ, այդ թվում՝ կարևոր ֆեթվերի հրատարակման հարցերում ։
Ըստ որոշ տվյալների՝ նույնիսկ Աֆղանստան կոալիցիոն զորքերի ներխուժումից հետո Ախունձադան չի լքել նրա սահմանները՝ թաքնվելով առավելապես երկրի հարավային մասերում, ինչպես նաև Պակիստանի հետ երկարատև սահմանի մոտ։ Թալիբանի քարոզչությունը պնդում էր, որ նա 2001-2016 թվականներին երբեք չի լքել Աֆղանստանը։ Ըստ որոշ տվյալների՝ նույնիսկ Աֆղանստան կոալիցիոն զորքերի ներխուժումից հետո Ախունձադան չի լքել նրա սահմանները՝ թաքնվելով առավելապես երկրի հարավային մասերում, ինչպես նաև Պակիստանի հետ երկարատև սահմանի մոտ։ Թալիբանի քարոզչությունը պնդում էր, որ նա 2001-2016 թվականներին երբեք չի լքել Աֆղանստանը ։
2016 թվականի մայիսի 25-ին հայտարարվել էր Հայբաթուլա Ախունձդին Թալիբան շարժման գերագույն գլխավոր հրամանատար և առաջնորդ նշանակելու մասին։ Որպես իր տեղակալներ, Ախունձադան նշանակեց Մուհամմադ Յակուբին և Սիրաջուդդին Խաքանիին։ 2016 թվականի դեկտեմբերին մուլա Աբդուլ Ռազակ Ախունդն ու Աբդուլ Սատա Ախունդն իրենց աջակցությունն են խոստացել Ախունձադեին։
2021 թվականի մայիսին Ախունձադին աֆղանցի ժողովրդին հրավիրել էր Միացյալ Նահանգների զորքերը դուրս բերելու և Իսլամական պետություն ստեղծելու։ 2021 թվականի օգոստոսին Ահունձադի անվանական հրամանատարության ներքո ուժերը սկսեցին ընդհանուր հարձակումը՝ ձգտելով հասնել պատերազմում վերջնական հաղթանակի։ Ախունձադեի ղեկավարության ժամանակ ամերիկյան զորքերի հիմնական մասը դուրս է բերվել, և թալիբները վերահսկողություն են ստացել մայրաքաղաք Քաբուլի նկատմամբ։
Հայբաթուլա Ախունձադի ընտանեկան կարգավիճակի մասին հավաստի տվյալներ չկան։ Հայտնի է, որ նա Աբդուր Ռահման անունով որդի է ունեցել, որը 2017 թվականի հուլիսին պատահաբար զոհվել է (այլ տվյալներով՝ սպանվել է աֆղան զինվորների կողմից) Գիլմենդի նահանգում աֆղանական բանակի ռազմակայաններից մեկի վրա թալիբների հարձակման ժամանակ իր իսկ մահապարտ-ահաբեկչի ինքնապայթեցման ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆղաններ Կատեգորիա:Մուսուլման աստվածաբաններ Կատեգորիա:Աֆղանստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսլամական կրոնական առաջնորդներ
Լոխվիցա
Լոխվիցա (Лохвиця), քաղաք Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1634 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լոխվիցա քաղաքում բնակվում էր 12 307 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30,88 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 398,61 մարդ/կմ²։
Երևանի երաժշտություն
Երևանի երաժշտություն, Հին Երևանի երաժշտական կյանքի մասին տեղեկությունները սակավ են։ Վաղ անցյալում ռազմերթերը, հուղարկավորության և զոհաբերության ծիսակատարություններն ուղեկցվել են հարվածային գործիքների նվագակցությամբ։ Հայտնաբերված ամենահին գործիքները բրոնզե զանգակներ ու բոժոժներ են (մեր թվարկությունից առաջ II հազարամյակ)։
Կարմիր բլուրում 1948 թվականին պեղվել են նաև զույգ բրոնզե ծնծղաներ, որոնք գործածվել են մեր թվարկությունից առաջ VII դարում։
Երևանում ընդօրինակված (XIII-XV դարեր) ձեռագիր մատյանների մանրանկարներում հանդիպում են փողային գործիքների (շվի, ռազմական շեփոր և այլն) պատկերներ։ Ուշ միջնադարում երաժշտական կյանքը զարգացել է տաղասացների, զուռնաչիների և աշուղների գործունեության շնորհիվ։ Շրջիկ երգահանները սազի նվագակցույամբ երգել են սեփական ստեղծագործությունները։
Երգչախմբեր են գործել Երևանի ուսուցչական սեմինարիայում, Գայանյան օրիորդաց ուսումնարանում և Հռիփսիմյան գիմնազիայում, զբոսայգիներում՝ նվագախմբեր, կազմակերպվել են պարահանդես-համերգներ։ Երևանում կարևոր իրադարձություններ էին Կոմիտասի երգչախմբի (Գևորգյան ճեմարանի 85 սան) համերգը (1906 թվական) և Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» օպերայի ներկայացումը՝ հեղինակի բեմադրությամբ (1913 թվական)։
Խորհրդային տարիներին Երևանը դարձել է հայ երաժշտության մշակույթի կենտրոն։ 1921 թվականին Ռոմանոս Մելիքյանի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է երաժշտական ստուդիա, որը 1923 թվականին վերակազմավորվել է Կոնսերվատորիայի (1948 թվականից՝ Կոմիտասի անվան)։
Ձևավորվել է հայ կոմպոզիտորական դպրոցը, որի ավագ սերնդի ներկայացուցիչների՝ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի, Ռոմանոս Մելիքյանի, Սպիրիդոն Մելիքյանի, Անուշավան Տեր-Ղևոնդյանի, Կարո Զաքարյանի, Միքայել Միրզոյանի գործունեությունն էապես նպաստել է երաժշտարվի զարգացմանը։
Կոնսերվատորիայի ստեղծագործ, դասարանի բացումը (1930 թվական) և Հայաստանի կոմպոզիտորների միության (ՀԿՄ) հիմնադրումը (1932 թվական) խթանել են ազգային կոմպոզիտորական դպրոցի վերելքը, մեծ ավանդ ունեն նաև Հարո Ստեփանյանը, Գրիգոր Եղիազարյանը, Առնո Բաբաջանյանը, Ալեքսանդր Հարությունյանը, Էդվարդ Միրզոյանը, Ղազարոս Սարյանը, Էդգար Հովհաննիսյանը և ուրիշներ։
Կատարողական արվեստի զարգացումը սերտորեն կապված է երաժշտա-ուսումնական հաստատությունների, Հայֆիլհարմոնիայի (1932, 1976 թվականներին՝ Հայհամերգ), Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի (1933 թվական), պետական ակադեմիական երգչախմբի (1937 թվական), Երգչախմբային ընկերության (1958 թվական, 1987 թվականից՝ Երաժշտական ընկերություն), փողային նվագախմբի (1964 թվական), ՀՀ հեռուստատեսության և ռադիոյի երաժշտական կոլեկտիվների գործունեության հետ։
Կամերային, վոկալ, գործիքային և երգեհոնային երաժշտության կենտրոն է Կոմիտասի անվան Կամերային երաժշտության տունը (1977 թվական), հանդիսավոր երեկոների, երաժշտական տոնակատարությունների համար է նախատեսված Երևանի Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգայիև համալիրի (1984 թվական) համերգային սրահը (համերգներ են տեղի ունենում նաև մարզասրահում)։
1968 թվականից ավանդաբար անցկացվում է «Էրեբունի-Երևան» ամենամյա տոնակատարությունը, որի համար գրվել է «Էրեբունի-Երևան» (խոսք՝ Պարույր Սևակի, երաժշտություն՝ Էդգար Հովհաննիսյանի) երգը (հետագայում՝ Երևանի օրհներգը)։
Երևանում գործում են երաժշտական և արվեստի 25 դպրոց, Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական (1923, 2006 թվականից՝ քոլեջ), Առնո Բաբաջանյանի անվան երաժշտական մանկավարժական (1967, 2005ից՝ քոլեջ) ուսումնարանները, էստրադային և ջազային արվեստի պետական քոլեջը (1996 թվական, 1985-1996 թվականներին՝ Հայհամերգի էստրադային «Երևան» փողային նվագախումբը (1964 թվական, հիմնադիր՝ Հայկազ Մեսիայան, 2000 թվականից՝ գեղարվեստական ղեկավար Ա գլխավոր դիրիժոր՝ Հայկ Հովակիմյան), Հանրային ռադիոյի «Արևներ» անսամբլը (1978), «Արձագանք» ստուդիան (1990 թվական), «Հայաստանի փոքրիկ երգիչներ» (1993 թվական) և «Սպեղանի» (1996 թվական) երգչախմբերը, Հայաստանի երգի պետական թատրոնը (1994 թվական), «էմիԲի» պրոդյուսերական կենտրոնը (1999 թվական) և այլն։
Երևանում պարբերաբար կազմակերպվում են մանկական երաժշտության շաբաթներ, երգչախմբային արվեստի, Յոհան Սեբաստիան Բախի անվան կամերային երաժշտության, «21-ի հեռանկարներ» («Երևանյան հեռանկարներ»), «Ազգային պատկերասրահ», «Վերադարձի» դասական երաժշտության միջազգային փառատոներ, Արամ Խաչատրյանի անվան երաժիշտ-կատարողների, Առնո Բաբաջանյանի անվան պատանի դաշնակահարների ամենամյա, Ավետ Գաբրիելյանի և Սարգիս Ասլամազյանի անվան պատանի ջութակահարների և թավջութակահարների մրցույթ-փառատոներ, «Ակորդ», «Ազգային երաժշտական», «Ոսկեքնար», «Թոփ 10» մրցանակաբաշխություններ, բացօթյա համերգներ [Ա. Տերտերյանի 6-րդ սիմֆոնիան՝ Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի և «Հովեր» երգչախմբի կատարմամբ, 2004 թվական, «Գոհար» սիմֆոնիկ նվագախմբի և երգչախմբի, Սերժ Թանգյանի (ԱՄՆ) (երկուսն էլ՝ 2011 թվական), Անդրեա Բոչչելիի 2012, և այլն], ինքնագործ երաժշտ. խմբերի ստուգատեսներ և այլն։ Երևանի երաժշտական թատրոններում և համերգային դահլիճներում հանդես են գալիս նաև արտերկրի անվանի երաժիշտներ ու խմբեր։ Ֆրանկոֆոնիայի օրերին պարբերաբար կազմակերպվում են համերգներ (նաև բացօթյա) և այլ միջոցառումներ՝ ՀՀ-ում Ֆրանսիայի դեսպանատան նախաձեռնությամբ։ Երևանի երաժշտական մշակույթի զարգացմանը զգալիորեն նպաստում են հեռուստատեսային նախագծերը («Հայ սուպերսթար», «Ժողովրդական երգիչ», «Ժողովրդական պարեր», «Պարի՜ր, թե կարող ես», «Երգ երգոց», «Ռետրո», «Իմ անունն է» և այլն)։ 2011-ին Երևանում է անցկացվել մանկական «Եվրատեսիլ» երգի միջազգային մրցույթը (2010-ին հաղթող է ճանաչվել Վլադիմիր Արզումանյանը)։ Հայ երաժշտական մշակույթի գործիչների արխիվային նյութերի հավաքածուները պահվում են Երևանի Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում։ Առաջին անգամ քաղաքի անունը հի շատակվել է Գրիգոր Խլաթեցու (1349 1425) տաղում։ XVI դարում Հովհաննես Տաղասացը գրել է ողբ (Մուստաֆա Լալա փաշայի՝ քաղաքն ավերելու և բնակչու թյունը գերեվարելու մասին), իսկ Նաղաշ Հովնաթանը (XVII դ.)՝ «Գովասանութիւն Երեւան քաղաքին» տաղը։ Երևանին նվիրվել են բազմաթիվ երաժշտ. ստեղծագործություններ (Ա. Սպենդիարյան, Ա. Բաբաջանյան, Ալեքսանդր Աճեմյան, Ա. Խաչատրյան, Ալեքսեյ Հեքիմյան, Ռոբերտ Ամիրխանյան, Ռուբեն Հախվերդյան, Էդգար Գյանջումյան և ուրիշներ)։
Կատեգորիա:Երևանի մշակույթ
Սալդես
Սալդես (Saldes) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բերգեդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 66.56 կմ2։ Բնակչությունը՝ 340 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ռասոխա Օնա
Ռասոխա Օնա  (Рассоха-Она), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Լոպտյուգա գետի աջ ափին՝ 78 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գյուրգյան
Գյուրգյան (Gürgən), քաղաքատիպ ավան Ադրբեջանի Հանրապետության մայրաքաղաք Բաքու քաղաքի Փիրալլահի շրջանում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Աբշերոն թերակղզուց արևելք՝ Կասպից ծովի ափին, Բաքու-Պիրալլահի մայրուղու եզրին։ Ունի չոր մերձարևադարձային կլիմա։
1955 թվականին ստացել է ավանի կարգավիճակ։ Գուրգան բառը կապված է «գուրգ» բառի հետ, որը պարսկերեն նշանակում է գայլ։
Պատմություն
Ավելի վաղ այս տարածքում գտնվել էր Գյուրգյան քաղաքը։ Կասպից ծովի վերելքի հետ քաղաքը ջրի տակ էր անցել, իսկ ավելի ուշ ջրի մակարդակի իջնելու հետ մեկտեղ նորից հայտնվել էր։ Այս քաղաքը գտնվում էր Զիրա գյուղից արևելք։ Զիրայից դեպի արևելք տանող ճանապարհը կոչվում էր «Գյուրգյանի ճանապարհ», իսկ մոտակա խաղողի այգիները՝ «Գյուրգյանի այգիներ» ։ 2015 թվականին հաստատվել է Գյուրգյան ավանի քաղաքապետարանի կանոնադրությունը ։
Բնակչություն
2021 թվականի տվյալներով բնակավայրն ուներ 1196 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի բնակավայրեր
Մաթեմատիկական կատակ
Մաթեմատիկական կատակ, հումորային բովանդակությամբ հատված կամ փոքրիկ տեքստ, որը հիմնվում է մաթեմատիկական տեսակետների կամ մաթեմատիկայի մասին կարծրատիպերի վրա։ Հումորը կարող է ձևավորվել բառախաղի կամ մաթեմատիկական եզրույթի երկրորդ իմաստի հիման վրա։ Այդ կատակները հաճախ անհասկանալի են նրանց համար, ովքեր չունեն մաթեմատիկական գիտելիքների պաշար։ Դասվում է մաթեմատիկական կատակի շարքին  ։
Բառախաղային կատակ
Որոշ կատակներ օգտագործում են մաթեմատիկական եզրույթներ, որոնց երկրորդ իմաստը տեխնիկական չէ։
Պատասխան։ Աբելյան խաղողը։
Կատակներ հաշվարկային համակարգի հիման վրա
Այդ կատակը հիմնված է նրա վրա, որ մաթեմատիկական արտահայտությունը, ինչպես և բնական լեզուների արտահայտությունները, կարող է ունենալ մի քանի նշանակություն։ Ինչպես բառախաղի վրա հիմնված այլ կատակներում, հումորը ստացվում է երկդիմի իմաստի հաշվին, և այս դեպքում 10 արտահայտությունը հաշվարկման երկուական համակարգում հավասար է 2 թվին ։
Հումորը հիմնված է անգլերեն հոկտեմբեր բառի կրճատման (october, հաշվարկման ութական համակարգում) և դեկտեմբեր (december, տասնորդական հաշվման համակարգերում) և այն համընկնման վրա, որ այդ երկու արտահայտությունները հավասար են (318 = 3 * 8 + 1 = 2 * 10 + 5 = 2510)։
Կատակներ մաթեմատիկական դատողությունների հիման վրա
Կատակների մի խումբ էլ կապված է մաթեմատիկական քննադատությունների բացակայության կամ սովորական նշանակությունների ոչ ճիշտ մեկնաբանության հետ։
Այսինքն, քանի որ ֆունկցիայի սահմանը х-ի դեպքում ձգտում է դեպի 8 ձախից հավասար է անվերջության (որը նման է շրջված ութին), նույն կերպ ստացվում է, որ х-ը 3-ին ձգտելու դեպքում սահմանն աջից հավասար է շրջված երեքի (որը նման է օմեգային, պայմանականորեն օգտագործվում է ամենափոքր անսահման թվային համարը նշելու համար) ։ «d»-երը հավասարության առաջին մասում կկրճատվեն, և կմնա կրճատել x փոփոխականը՝ ստանալով 1։ Միայն թե արդյունքը մաթեմատիկորեն ճիշտ չէ, քանի որ «d»-ն ոչ թե հանրահաշվական արտահայտություն է, այլ օպերատոր։
Ապացույց։ 14-02-12 = 0
Կատակը հիմնված է օրացույցի ամսաթվի ներկայացման ձևի ու թվաբանական գործողության՝ հանման վրա։
Մաթեմատիկոսների կարծրատիպեր
Բազմաթիվ կատակներ հիմնված են մաթեմատիկոսների կարծրատիպերի վրա, որոնք հակված են մտածել բարդ, վերացական եզրույթներով, ինչի արդյունքում նրանք կորցնում են կապը իրական աշխարհի հետ։
Շատերը համեմատում են մաթեմատիկոսներին այլ մասնագիտություն ունեցող մարդկանց, հիմնականում ֆիզիկոսների, ինժեներների հետ։ Կատակը սովորաբար ցույց է տալիս, որ այլ գիտնականները զբաղվում են կարևոր գործունեությամբ, մինչդեռ մաթեմատիկոսները կատարում են ոչ այնքան կարևոր գործեր։ Օրինակ․
Նկատի ունի մաթեմատիկական հաշվարկը․ այսինքն՝ 2 [մտնող] - 3 [դուրս եկող] = -1 [մնացած]։ Եթե ևս մեկ մարդ մտնի տուն, կստացվի -1 [մնացած] + 1 [մտնող] = 0 [ներսում], այսինքն՝ դատարկ ։
Կատակները նաև ծաղրում են մաթեմատիկոսների սովորույթները, ինչպես, օրինակ, «ակնհայտ» բառի ավելորդ օգտագործումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտական հումոր Կատեգորիա:Մաթեմատիկա
Վասիլի Կուզնեցով
Վասիլի Վասիլևիչ Կուզնեցով, խորհրդային պետական ու հասարակական գործիչ, դիվանագետ, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1971 թվական)։
ՍՄԿԿ անդամ 1927 թվականից։ 1926 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1927-1931 թվականներին և 1933-1937 թվականներին աշխատել է մետալուրգիական գործարաններում, 1931-1933 թվականներին արտասահմանում ուսումնասիրել է մետալուրգիական գործը։ 1940-1943 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Պետպլանի նախագահի տեղակալ, 1944-1953 թվականներիին՝ ՀԱՍԿԽ-ի նախագահ, 1953-1955 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի մինիստրի տեղակալ, 1955-1977 թվականներին՝ առաջին տեղակալ։ 1979 թվականի մարտից՝ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի առաջին տեղակալ։ ԽՄԿԿ XIX-XXII համագումարների պատգամավոր, 1952 թվականից՝ ՍՄԿԿ ԿԿ-ի անդամ, 1952-1953 թվականներին՝ ԿԿ-ի նախագահության անդամ։ 1977 թվականից՝ ԿԿ-ի քաղբյուրոյի անդամության թեկնածու։ ԽՍՀՄ II—X գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1941 թվական)։ Պարգևատրվել է Լենինի 5 և երեք այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Ֆեմունդ
Ֆեմունդ (Femund), Նորվեգիայի մեծությամբ 3-րդ լիճը, Մյոսա լճից և Րյոսվատն ջրամբարից հետո։ Մինչ 1960-ական թվականները հանդիսացել է Նորվեգիայի մեծությամբ 2-րդ լիճը։ Գտնվում է երկրի արևելքում՝ Շվեդիայի սահմանի մոտ, քիչ բնակեցված տարածքում։ Լճի մոտակայքում ոչ մի բնակավայր չկա։ Լճի տարածքը բաժանված է երկու մասի։ Մի մասը ընդգրկված է Հեդմարկ ֆյուլքեյի (մարզի) Էնգերդալ կոմունայի (համայնքի) մեջ, իսկ մյուսը՝ հյուսիսային հատվածը, Սյոն-Թրոդելագ ֆյուլքեյի Րյորուս կոմունայում։  Լճից սկիզբ է առնում Տրյուսիլելվ գետը, որը հոսում է դեպի Շվեդիա ։
Լճում բնակվում են իշխան և սիգ տեսակի ձկներ։ Այն ընդգրկված է Ֆեմունսմարկաում։
Ամառային ամիսներին լճում նավարկում է զբոսաշրջային «Fæmund II» ջերմանավը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի լճեր Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Իվան Վարիչև
Կենսագրություն
1951 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետը։ Սովորել է Ի․ Ստեպաշկինի և Վ ․ Վալցևի մոտ։ 1957 թվականին ավարտել է ինստիտուտը պրոֆեսոր Յուրի Նեպրինցևի արվեստանոցում ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Վերադարձ խոտհնձից» («Возвращение с покоса»») նկարը ։
1957 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների ՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Ստեղծել է բնանկարներ, ժանրային կոմպոզիցիաներ, թեմատիկ նկարներ, բնությունից էտյուդներ։ 1960 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Նկարչի ստեղծած ստեղծագործությունների թվում են հետևյալ կտավները՝ «Վերադարձ խոտհնձից» (1957), «Լեռներ» (1958), «Նախիր», «Բայկալ», «Գյուղ Անգարում» (բոլորը 1959), «Լադոգա», «Դեզեր», «На сплаве» (բոլորը 1961), «Փողոց Հին Լադոգայում» (1962), «За сеном», «Մարտ» (երկուսն էլ 1963), «Վոլխովում», «Անցակետի մոտ», «Վաղ գարուն» (բոլորը 1964), «Գյուղ Բաբինո», «Վոլխով։ Սուրբ Գեորգիի եկեղեցի», «Մարտյան ձյուն» (все 1965), «Օրեդեժ», «Գարնան սկիզբը», «Ձիեր։ Ճաշի ժամ» (բոլորը 1967), «Տաք աշուն», «Գետ Սյաս» , «Աշուն», «Առաջին ձյուն» (բոլորը 1968), «Անձրևից առաջ» (1969), «Մարտ», «Գարուն» (երկուսն էլ 1972), «Հին Աստրախան» (1973), «Աշուն» (1974), «Գյուղ» , «Եկավ գարունը» (երկուսն էլ 1975), «Լոպինա գյուղ» (1976), «Ձմեռային օր», «Երեկոյան շող» , «Վոլխովի ափեր» (բոլորը 1977), «Աշունը Զաստանիեում» (1978), «Գարունը գյուղում» (1979), «Գարնանային ջուր» (1980), «Бабье лето» (1982), «Ձմեռ» (1990) և այլն։
1960-1980 թվականներին Վարիչևը շատ է աշխատել Հին Լադոգայի Լենինգրադի նկարիչների ստեղծագործական բազայում։ Պատահական չէ, որ հինավուրց Վոլխովի, բնության և գյուղական կյանքի թեման դարձել է առաջատար նկարչի ստեղծագործության մեջ։ 1970-1980-ական թվականների ստեղծագործությունները Վարիչևին առաջ են քաշել բնանկարի Լենինգրադի առաջատար վարպետների շարքում։ 1983 թվականին Իվան Վարիչևը արժանացել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարչի պատվավոր կոչման, 2005 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ կոչման ։ Պետրովի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ է ։
Իվան Միխայլովիչ Վարիչևի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահում, բազմաթիվ թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ճապոնիայում, Չինաստանում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում ։ Հայտնի են Ի. Մ. Վարիչևի գեղանկարչական և գրաֆիկական դիմանկարները, որոնք տարբեր տարիներին ստեղծվել են Լենինգրադի նկարիչների, այդ թվում՝ Օ. Լոմակինի կողմից ։<!--
Ցուցահանդեսներ
-->