cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արևի ուղղահայաց ճառագայթը
«Արևի ուղղահայաց ճառագայթը» (À la verticale de l'été, Mùa hè chiều thẳng đứng), 2000 թվականի ֆիլմ, ռեժիսոր և սցենարիստ է հանդիսանում վիետնամական ծագման ֆրանսիացի ռեժիսոր Չան Ան Հունգը։ Ֆիլմի գերմանական անվանումն է «Ամառը Հանոյում» (Ein Sommer in Hanoi) ։ «Արևի ուղղահայաց ճառագայթը» Չան Ան Հունգի այսպես կոչված «վիետնամական կինոեռագրության» երրորդ եզրափակիչ ֆիլմն է ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են 1990-ականների վերջերին Վիետնամի հնագույն պատրիարքական մայրաքաղաք Հանոյում։ Վառ և արևային ճոխ վիետնամական ամառ էր։ Հասարակ ապահովված քաղաքային ընտանիք, որը բաղկացած է երեք քույրերից և եղբորից, հավաքվում են միասին, որպեսզի նշեն ծնողների մահվան տարին։ Պարզ արտահայտված սյուժետային գիծը բացակայում է։ Մեր աչքերի առաջևով են անցնում միայն արտաքին անշտապությունն ու ընտանեկան երջանիկ հոգսերը։
Չնայած, հետևելով, թե ինչպես են հարազատները շփվում և օգնում միմյանց, մենք աստիճանաբար նկատում ենք, որ նրանց արտաքին երջանկության տակ թաքնված են ընտանեկան  զգացմունքային դրամաներ՝ հարազատների մահը, դավաճանությունը, երեխա չունենալու անհնարինությունը։ Բայց այս ֆիլմի յուրահատկությունը կայանում է նրանում, որ ռեժիսորը մեզ է ներկայացնում այդ բացահայտումները շշմեցնող նրբանկատությամբ և քնքշությամբ։
Ամենափոքր քույրը միայնակ է, ապրում է եղբոր հետ և հուսահատված սիրահարվում նրան։ Բայց հարազատների միջև սերը արգելված է։ Մյուս քույրը ամուսնացած է մի տղամարդու հետ, ով վաղուց արդեն ունի ուրիշ ընտանիք և երեխա։ Սակայն նա սիրում է ամուսնուն, իսկ վերջինս էլ սիրում է նրան նույնքան, որքան մյուս կնոջը։ Իսկ երրորդ քույրն ու իր ամուսինը շուտով երեխա են ունենալու։
Ֆիլմում առկա են Ֆրանսիական գաղութային ճարտարապետությունը, արևադարձային բույսերի և մրգերի առատությունը, գեղեցիկ աղջիկը, գիրքը ձեռքին երիտասարդը, տաք արևադարձային ամռան ալարկոտ հոգին, Հալոնգ ծովախորշի հրաշագեղ տեսարանները։ Հայեցողական և չշտապեցնող, ֆիլմը կարծես հրավիրում է մեզ հեղինակի հետ միասին վայելել հարավարևելյան Ասիայի բնակիչների և բնության կյանքի ներդաշնակությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր
Վանա-Լահետագուսե
Վանա-Լահետագուսե (Vana-Lahetaguse), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Օրենքի առաջ հավասարության իրավունք
Օրենքի առաջ հավասարության իրավունք, կամ իրավահավասարությունը ժողովրդավարության ամենակարևոր սկզբունքներից մեկն է, որը ենթադրում է բոլորի հավասարությունը օրենքի առջև՝ անկախ սեռից, ռասայից, մաշկի գույնից, էթնիկ կամ սոցիալական ծագումից, գենետիկական հատկանիշներից, լեզվից, կրոնից, աշխարհայացքից, քաղաքական կամ այլ հայացքներից, ազգային փոքրամասնությանը պատկանելությունից, գույքային վիճակից, ծնունդից, հաշմանդամությունից, տարիքից, անձնական կամ սոցիալական բնույթի այլ հանգամանքներից։ Այս սկզբունքի խախտումը խտրականություն է։
Բացարձակ հավասարություն գոյություն չունի ինչպես հասարակության, այնպես էլ բնության մեջ։ Իրավական հավասարությունը միջոց է մեղմելու մարդկանց միջև եղած բնական, ծագման և այլ հանգամանքներով պայմանավորված սկզբնական անհավասարության անցանկալի հետևանքները։ Օրենքի առաջ հավասարության սկզբունքը փոխկապակցված է ազատության և արդարության հասկացության հետ: Առանձին անձանց ազատությունը սահմանափակվում է հավասարության սկզբունքով,  յուրաքանչյուր անհատին  հատկացնելով իրեն պատկանող ազատության մի շրջանակ: Այլ կերպ ասած,  ազատությունը կարող է գոյություն ունենալ միայն հավասարության սկզբունքի սահմաններում:
Օրենքի առջև հավասարությունը ենթադրում է նաև օրենքը հարգելու անհատների հավասար պարտավորությունը, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների հավասար վերաբերմունքը միևնույն նորմերը խախտողների նկատմամբ՝ անկախ նրանց կարգավիճակից, պաշտոնական կամ սոցիալական դիրքից: Սույն դրույթը սերտորեն փոխկապակցված է օրենքի գերակայության սկզբունքի հետ, քանզի արձանագրում է, որ օրենքները հավասարապես պետք է կիրառվեն նաև բոլոր նրանց նկատմամբ, ովքեր դրանք ընդունում են և օժտված են գերագույն իշխանությամբ : Արդարադատությունը չպետք է կաշկանդված լինի որևէ անձի ծագմամբ, իշխանությամբ, նյութական ապահովվածությամբ կամ սոցիալական դիրքով: Ըստ Դայսի, բոլոր քաղաքացիների գործերով որոշումներ կայացնող դատարանների իրավասությունը պետք է տարածվի անխտիր բոլոր քաղաքացիների վրա :
Առաջացումը
Օրենքի առջև հավասարության հայեցակարգը ծագել է Հին Հունաստանում քաղաք-պետությունների՝ պոլիսների ձևավորման շրջանում: Հին հույները հրաժարվեցին ենթարկվել թագավորական իշխանությանը, ինչը բնորոշ էր տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքակրթությունների մեծ մասին։ Քաղաք-պետություններում կարևորագույն որոշումներն ընդունվում էին չափահաս ազատ տղամարդկանց մասնակցությամբ, որոնք այդ իրավունքը ստացել էին ռազմական գործողություններին մասնակցելու դիմաց : Ընդ որում, իրավահավասարության սկզբունքը տարածվում էր միայն քաղաք-պետությունների ազատ քաղաքացիների վրա՝ բացառելով կանանց, անչափահասներին, ստրուկներին և ոչ քաղաքացիներին :
Պատմության մեջ
Լեգիզմ (Մ.թ.ա VIII դարի սկիզբ): Չինաստանի Ցի իշխանության վարչապետ Գուան Չժունը հռչակեց «Տիրակալը, բարձր թե ցածր պաշտոնյաները, ազնվականները և ցածր խավը՝ բոլորը պետք է հետևեն օրենքին: Դա է կառավարման մեծ արվեստը». : Աթենացի քաղաքական գործիչ Սոլոնը (մ.թ.ա. 6-րդ դարի սկիզբ), որը հույն հայտնի «յոթ իմաստուններից» մեկն էր, իր արժանիքների շարքում նշում էր հավասարակշռություն պահպանելու կարողությունը :
Իրավական համակարգին հավասար հասանելիություն
Սոցիալական անհավասարության պատճառով որոշ մարդիկ իրենց շահերը պաշտպանելու համար ավելի մեծ նյութական ռեսուրսների են տիրապետում, ուստի ավելի մեծ հնարավորություններ ունեն հաղթելու դատական գործընթացում : Իրավահավասարությունը բացառում է նաև արտոնություններն ու առավելությունները իրավական վեճերի մասնակիցների միջև։ Այդուհանդերձ, նման միտումների կանխարգելումը հաճախ զուգորդվում է օբյեկտիվ դժվարություններով, որոնք բարդացնում են իրավական նորմերի և ընթացակարգերի համընդհանուր կիրառման պահանջը: Նույնը վերաբերում է նաև իրավունքների ու ազատությունների սահմանափակմանը, այսինքն՝ իրավունքներն ու ազատություններն իրացնելիս, պարտականությունները կատարելիս, ինչպես և իրավունքների սահմանափակման դեպքերում, օրենքի առջև բոլորը հավասար են ։ Օրենքի առջև հավասարության սկզբունքն, ըստ էության, վերաբերում է ամբողջ իրավական համակարգին, առանց բացառության իրավունքի բոլոր ճյուղերին և, հետևաբար, ենթադրոմ է իրավունքի կոնկրետ ճյուղի առանձնահատկություններին համապատասխան մշակել սահմանադրական այս պահանջի իրականացման համար անհրաժեշտ կառուցակարգեր և մեխանիզմներ ։
Աշխարհում
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո միջազգային իրավունքում կատարվեցին արմատական փոփոխություններ։ ՄԱԿ-ի Կանոնադրության, Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի և մարդու իրավունքների մասին համաձայնագրերի՝ «Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագրի» և «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի», ընդունման արդյունքում անհատը դարձավ միջազգային իրավունքի սուբյեկտ։ Որպես միջազգային իրավունքի սուբյեկտ, անհատը ձեռք բերեց որոշակի իրավունքներ և պարտականություններ՝ դառնալով միջազգային իրավահարաբերությունների մասնակից ։ Խախտված իրավունքների վերականգնման և պաշտպանության նպատակով անհատը կարող է իր քաղաքացիության պետությունից պահանջել կատարել ստանձնած միջազգային պարտավորություն-ները և նաև այդ նպատակով դիմել միջազգային մարմիններին ։ Օրենքի առջև հավասարության, ինչպես նաև խտրականության արգելման վերաբերյալ առկա են միջազգային իրավական բազմաթիվ կարգավորումներ, մասնավորապես, «Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի» 2-րդ, 7-րդ հոդվածներ, Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագրի 2-րդ, 26-րդ հոդվածներ, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի» 14-րդ հոդված և այլն ։ «Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի» 7-րդ հոդվածը սահմանում է. «Բոլոր մարդիկ հավասար են օրենքի առջև և առանց որևէ տարբերության օրենքի հավասար պաշտպանության իրավունք ունեն: Բոլոր մարդիկ սույն Հռչակագիրը խախտող ցանկացած խտրականությունից, ինչպես նաև նման խտրականության ցանկացած հրահրումներից հավասար պաշտպանության իրավունք ունեն» :
Հայաստանում
Հայ հասարակական-քաղաքական և իրավական մտքի կարևորագույն կոթող է համարվում Մխիթար Գոշի 1184 թ․ շարադրված «Դատաստանագիրքը, որը հետագայում դարձավ համաշխարհային իրավական մշակույթի պատմության արժեքավոր հուշարձաններից մեկը ։ Դատաստանագրքի ամենից կարևոր դրույթներից մեկը հենված Աստվածաշնչի վրա մարդկանց բնական հավասարության իրավունքն է։ Մխիթար Գոշը մարդկանց անհավասարության փաստը բացատրում է սոցիալ-տնտեսական հարաբերություններով։ Գոշը, հակառակ իր դարաշրջանի գաղափարախոսությանը, մարդկանց սոցիալական անհավասարությունը հիմնավորում է տնտեսական պատճառներով։ Մխիթար Գոշը եզակի խնդիր բարձրացրեց, որը չենք գտնի այլ միջնադարյան աղբյուրներում այն է՝ գույքային իրավահավասարություն սահմանել տղամարդու և կնոջ միջև։ Կնոջն իրավունք էր վերապահվում ինքնուրույն տնօրինել իր գույքը։ Նա կարող էր իր սեփականությունը կտակել ըստ իր հայեցողության։ Երեխաները նրա ունեցվածքը ժառանգում էին անկախ հայրական ժառանգությունից։ Նման մոտեցումը կնոջ նկատմամբ առաջադիմական քայլ էր այդ ժամանակաշրջանի համար։ 1773 թ․ Հնդկաստանի Մադրաս քաղաքում Հակոբ և Շահամիր Շահամիրյանների կողմից հրատարակված «Որոգայթ փառաց»-ի առաջին մասում, որը համարվում է հայ առաջին «Սահմանադրություն»-ը, հետևողականորեն զարգացվում է այն գաղափարը, որ մարդիկ բնությունից հավասար են ծնվում և հասարակական կյանքում պետք է օգտվեն հավասար իրավունքներից: Աշխատության երկրորդ մասում այդ գաղափարին օրենքի ուժ է հաղորդվում՝ արձանագրելով, որ ամբողջ իշխանությունը ելնում է ժողովրդից և պատկանում է ժողովրդին : «Որոգայթ փառաց»-ի հեղինակներն իրենց աշխատությունը կառուցել են օրենքի գերակայության, քաղաքացիների, ազգերի և ազգությունների ազատության և իրավահավասարության, երկրի տարածքում ապրող բոլոր էթնիկ խմբերի իրավունքների պաշտպանության, սովորույթների և ավանդույթների հարգելու, համընդհանուր և հավասար ընտրական իրավունքի, իշխանությունների տարանջատման, հավատի ազատության, պետությունից եկեղեցու և դպրոցի եկեղեցուց ազատելու սկզբունքների հիման վրա : Օրենքի առջև բոլորի հավասարության սահմանադրական դրույթը ՀՀ Սահմանադրության հիմնարար սկզբունքներից մեկն է, որի վրա է կառուցված մարդու սահմանադրական կարգավիճակի ամբողջ հայեցակարգը։ Այդ դրույթն ունի համընդհանուր նշանակություն, վերաբերում է իրավական կարգավորման ամբողջ համակարգին և տարածվում է ինչպես ՀՀ քաղաքացիների, այնպես էլ ՀՀ-ում բնակվող օտարերկրցիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց վրա ։ ՀՀ Սահմանադրության մեջ ընդգծված են իրավահավասարության հիմնական ասպեկտները՝ բոլորը հավասար են օրենքի և դատարանի առջև, մարդու և քաղաքացու իրավահավասարությունը, խտրականության արգելքը։ ՀՀ Սահմանադրության 28 և 29-րդ հոդվածներում ամրագրված է օրենքի առջև ընդհանուր հավասարության սկզբունքը, ինչը ենթադրում է ցանկացած տեսակի խտրականության արգելք, ինչպես նաև մի շարք այլ օրենսդրական ակտերով, օրինակ՝ «Աշխատանքային օրենսգրքով» (հոդվ. 3) , «Կրթության մասին օրենքով» (հոդվ. 5, 6) , «Քրեական օրենսգրքով» (հոդվ. 6, 143) , «Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքով» (հոդվ․ 40․7, 248 ) և այլն։
Ելան (Տարասովսկի շրջան)
Ելան (Елань), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Վոյկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ուկրաինա սահմանից գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը կազմում է մոտ 1000 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի բնակավայրեր
Յուլյա Դրունինա
Յուլյա Վլադիմիրովնա Դրունինա (Юлия Владимировна Друнина, ), խորհրդային բանաստեղծուհի, ՌԽՖՍՀ Մ. Գորկու անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (1975), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ, ԽՍՀՄ գրողների միության և ՌՍՖՍՀ գրողների միության քարտուղար, ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Յուլյա Դրունինան ծնվել է 1924 թվականի մայիսի 10-ին Մոսկվայում։ Հայրը՝՝ պատմաբան և մանկավարժ Վլադիմիր Պավլովիչ Դրունինը (1879-1942), աշխատել է որպես պատմության ուսուցիչ Մոսկվայի ռազմաօդային ուժերի 1-ին հատուկ դպրոցում, մայրը՝ Մաթիլդա Բորիսովնան (1900-1983), աշխատել է գրադարանում և երաժշտության դասեր տվել ։
Ընտանիքն ապրել է կոմունալ բնակարանում, աղքատ կյանքով։ 1931 թվականից Յուլյան սովորել է Մոսկվայի թիվ 131 դպրոցում, որտեղ դասավանդել է նրա հայրը։ Մանկուց նա սիրել է կարդալ և հաստատ իմացել է, որ գրող է լինելու։ Տասնմեկ տարեկանում սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ Նա հաճախել է Երեխաների գեղարվեստական կրթության կենտրոնական տանը կից գրական ստուդիա, որը տեղակայված էր Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի շենքում։ 1930-ականների վերջին մասնակցել է լավագույն բանաստեղծության մրցույթին։ Արդյունքում «Մենք միասին ենք նստել դպրոցական նստարանին...» («Мы вместе за школьной партой сидели…») բանաստեղծությունը տպագրվել է «Ուսուցչական թերթում» («Учительская газета») և հեռարձակվել ռադիոյով։
Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելուց հետո, իր տարիքը ներկայացնելով մեկ տարով ավելի (հետագայում նրա բոլոր փաստաթղթերում գրվել է, որ նա ծնվել է 1924 թվականի մայիսի 10-ին) տասնվեցամյա Յուլյա Դրունինան զորակոչվել է Ռուսաստանի Կարմիր խաչի ընկերությանը կից կամավոր սանիտարական ջոկատ, աշխատել է որպես սանիտար գլխավոր հիվանդանոցում։ Ավարտել է բուժքույրական դասընթացները։ 1941 թվականի ամռան վերջին, երբ գերմանացիները մոտեցել են Մոսկվային, Դրունինան ուղարկվել է Մոժայսկի մոտակայքում պաշտպանական ամրաշինություններ կառուցելու։ Այնտեղ նա օդային հարձակումներից մեկի ժամանակ կորել է, հետ է մնացել իր ջոկատից և միացել հետևակային զինվորների մի խմբի, որոնց սանիտար էր պետք։ Նրանց հետ միասին Դրունինան հայտնվել է շրջափակման մեջ և տասներեք օր ճանապարհ անցել հակառակորդի թիկունքում։ Դժվարին ճանապարհի ամենավերջում՝ առաջնագիծն անցնելիս, երբ խմբում մնացել էր ընդամենը 9 մարտիկ, գումարտակի հրամանատարը պայթել է հակահետևակային ականի վրա։ Նրա հետ միասին զոհվել են ևս երկու մարտիկներ, Դրունինայի լսողությունն էլ պայթյունից նույնպես տուժել է։
1941 թվականի աշնանը կրկին Մոսկվայում հայտնվելուց հետո Յուլյա Դրունինան շուտով դպրոցի հետ միասին, որի տնօրենն էր նրա հայրը, տարհանվել է Սիբիր՝ Տյումենի մարզի Զավոդուկովսկ բնակավայր։ Նա չի ցանկացել տարհանվել և համաձայնել է հեռանալ միայն ծանր հիվանդ հոր պատճառով, որը պատերազմի սկզբում ինսուլտ Է տարել։ Հայրը մահացել է 1942 թվականի սկզբին դստեր գրկում՝ երկրորդ հարվածից հետո։ Թաղելով հորը՝ Յուլյան որոշել է, որ իրեն այլևս տարհանման մեջ ոչինչ չի պահում, և մեկնել է Խաբարովսկ, որտեղ դարձել է Կրտսեր ավիացիոն մասնագետների դպրոցի կուրսանտ ։
Դպրոցում սովորելը Դրունինայի համար դարձել է հերթական մղձավանջ. նրան շրջապատել է «սոցիալապես տարասեռ» կոլեկտիվ, իսկ տեխնիկական գիտությունը նա դժվարությամբ է սովորել։ Որոշ ժամանակ անց աղջիկներին՝ կրտսեր ավիամասնագետներին, ասել են, որ մարտական ստորաբաժանումներ ուղարկելու փոխարեն նրանց տեղափոխում են կանանց պահեստային գունդ։ Ճակատից հեռու լինելու հեռանկարը Դրունինայի համար սարսափելի է թվացել, և իմանալով, որ բժշկական կրթություն ունեցող աղջիկները, բացառության կարգով, այնուամենայնիվ կուղարկվեն գործող բանակ, նա շտապ գտել է բուժքույրական դասընթացներ ավարտելու մասին վկայականը և մի քանի օր անց ուղեգիր ստացել Բելառուսի 2-րդ ռազմաճակատի սանիտարական վարչություն։
Ռազմաճակատ ժամանելուն պես Յուլյա Դրունինան նշանակվել է 218-րդ հրաձգային դիվիզիայի 667-րդ հրաձգային գնդում։ Նույն գնդում կռվել է սանհրահանգիչ Զինաիդա Սամսոնովան (մահացել է 1944 թվականի հունվարի 27-ին, հետմահու արժանացել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման), որին Դրունինան նվիրել է իր բանաստեղծություններից մեկը՝ «Զինկան»։
1943 թվականին Դրունինան ծանր վիրավորվել է. արկի բեկորը մտել է պարանոցի մեջ ձախ կողմից և խրվել քներակից ընդամենը մի քանի միլիմետր հեռավորության վրա։ Չկասկածելով վերքի լրջության մասին՝ նա պարզապես վիրակապով փաթաթել է պարանոցը և շարունակել է աշխատել՝ ուրիշներին փրկելու համար։ Նա թաքցրել է վերքը, մինչև շատ վատ է զգացել։ Արթնացել է արդեն հիվանդանոցում և այնտեղ իմացել, որ հազիվ է փրկվել մահից։ Հոսպիտալում 1943 թվականին նա գրել է պատերազմի մասին իր առաջին բանաստեղծությունը, որն հետագայում ընդգրկվել է ռազմական պոեզիայի բազմաթիվ անթոլոգիաներում։ Я только раз видала рукопашный, Раз наяву. И тысячу — во сне. Кто говорит, что на войне не страшно, Тот ничего не знает о войне. Բուժվելուց հետո Դրունինան ճանաչվել է հաշմանդամ և զորացրվել։ Մոսկվա վերադառնալուց հետո փորձել է ընդունվել Գրականության ինստիտուտ, բայց անհաջող. նրա բանաստեղծությունները համարվել են ոչ հասուն։ Չընդունվելով ինստիտուտ՝ Յուլյան չի ցանկացել մնալ Մոսկվայում և որոշել է վերադառնալ ռազմաճակատ։ Նա ճանաչվել է պիտանի շարային ծառայության համար և միացել Մերձբալթյան 3-րդ ռազմաճակատի 1038-րդ ինքնագնաց հրետանային գնդին։ Կռվել է Պսկովի մարզում, ապա Բալթյան երկրներում։ Մարտերից մեկում կոնտուզիայի է ենթարկվել և 1944 թվականի նոյեմբերի 21-ին ճանաչվել ոչ պիտանի զինվորական ծառայության համար։ Պատերազմն ավարտել է բժշկական ծառայության ավագի կոչումով։ Մարտական ծառայությունների համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և «Խիզախության համար» մեդալով։ Պատերազմում վերապրածը Դրունինայի համար դարձել է բանաստեղծական աշխարհընկալման զարգացման մեկնարկային կետ և նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման։
1945 թվականի սկզբին Յուլյա Դրունինայի մի քանի ընտրյալ բանաստեղծություններ տպագրվել են «Знамя» ամսագրում։ 1947 թվականի մարտին Դրունինան մասնակցել է Երիտասարդ գրողների առաջին համամիութենական հանդիպմանը, ինչը նրան խրախուսել է և հնարավորություն տվել շարունակել իր ստեղծագործական գործունեությունը։ 1948 թվականին լույս է տեսել Յուլյա Դրունինայի բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Զինվորական շինելով» («В солдатской шинели»)։ Այնուհետև բանաստեղծուհին դարձել է Գրողների միության անդամության թեկնածու։
1952 թվականին՝ երկրորդ գրքի թողարկումից հետո, Դրունինան դիմում է ներկայացրել Գրողների միության անդամ դառնալու համար։ Դրունինային աջակցել է Տվարդովսկին. միայն նրա ելույթից հետո է Գրողների միության քարտուղարությունը որոշել նրան ընդունել ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Հետագա տարիներին ժողովածուները լույս են տեսել մեկը մյուսի հետևից. 1955 թվականին՝ «Զրույց սրտի հետ» («Разговор с сердцем») ժողովածուն, 1958 թվականին՝ «Քամի ռազմաճակատից» («Ветер с фронта»), 1960 թվականին՝ «Ժամանակակիցները» («Современники»), 1963 թվականին՝ «Տագնապ» («Тревога») և այլն։ 1967 թվականին Դրունինան այցելել է Գերմանիա՝ Արևմտյան Բեռլին։ Այդ ուղևորության ժամանակ նրան հարցրել են. «Ինչպե՞ս կարողացաք պահպանել քնքշությունն ու կանացիությունը նման դաժան պատերազմին մասնակցելուց հետո»։ Դրունինան պատասխանել է. «Մեզ համար ֆաշիզմի դեմ պատերազմի ամբողջ իմաստը հենց այդ կանացիության, հանգիստ մայրության, երեխաների բարեկեցության, նոր մարդու համար խաղաղության պաշտպանությունն էր»։
1970-ական թվականներին լույս են տեսել «Եերկու հարթություններում» («В двух измерениях»), «Ես մանկությունից չեմ գալիս» («Я родом не из детства»), «Խրամատային աստղ» («Окопная звезда»), «Դժբախտ սեր չի լինում» («Не бывает любви несчастливой») և այլ ժողովածուներ։ 1980 թվականին հրատարակվել է «Бабье лето», 1983 թվականին՝ «Արևն ամառվա համար է» («Солнце — на лето»): Դրունինայի արձակ գործերից են «Ալիսկա» վիպակը («Алиска», 1973), «Այն գագաթներից...» («С тех вершин…», 1979) ինքնակենսագրական վիպակը, հրապարակախոսական երկեր։
1954 թվականին Յուլյա Դրունինան ընդունվել է Կինեմատոգրաֆիստների միությանը կից սցենարային դասընթացներ։ Այնտեղ նա ծանոթացել է հայտնի կինոսցենարիստ Ալեքսեյ Յակովլևիչ Կապլերի հետ, որը Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր էր «Լենինը Հոկտեմբերին» (Ленин в Октябре) և «Լենինը 1918 թվականին» («Ленин в 1918 году») ֆիլմերի սցենարների համար։ Նա սիրահարվել է Կապլերին, բայց վեց տարի պայքարել է այդ զգացմունքի դեմ՝ հավատարիմ մնալով ամուսնուն և փորձելով պահպանել ընտանիքը։ 1960 թվականին Դրունինան, այնուամենայնիվ, բաժանվել է Նիկոլայ Ստարշինովից և, իր հետ տանելով դստերը, տեղափոխվել Կապլերի մոտ, որը նույնպես բաժանվել է։ Դառնալով Կապլերի կինը՝ Դրունինան հայտնվել է այլ մարդկանց՝ հարգված ռեժիսորների, դերասանների, նկարիչների և գրողների միջավայրում։ Յուլյան հսկայական թվով բանաստեղծություններ է նվիրել  իր ամուսնուն, նրա հանդեպ իր սիրուն (չնայած ավելի քիչ, քան պատերազմի մասին, բայց ավելին, քան որևէ այլ երևույթի մասին)։ 1979 թվականին Կապլերի մահը Դրունինայի համար դարձել է անդառնալի կորուստ։
Յուլյա Դրունինան ինքնասպանություն է գործել 1991 թվականի նոյեմբերի 21-ին Մոսկվայի մարզի Պոդոլսկի շրջանի «Սովետական գրող» ավանում գտնվող իր ավտոտնակում ։ Ինքնասպանության հիմնական պատճառները, ըստ ամենայնի, եղել են ամուսնու կորուստը, հասարակական իդեալների փլուզումը և երկրի փլուզումը ։
Ինքնասպանությունից առաջ Դրունինան նամակներ է գրել դստերը, թոռնուհուն, փեսային, ընկերուհուն և ոստիկանությանը. «Խնդրում եմ ոչ ոքի չմեղադրել»։ Ամառանոցի մուտքի դռան վրա, որտեղ նա ինքնասպան է եղել, Դրունինան գրություն է թողել՝ ուղղված իր փեսային. «Անդրյուշա, մի՛ վախեցիր։ Կանչիր ոստիկանություն, և բացեք ավտոտնակը»։
Ընտանիք
1962 թվականից ընտանիքի հետ ապրել է «Սովետական գրող» ավանում՝ Օդանավակայանի 2-րդ փողոց, տուն 16, մասնաշենք 3 (1969 թվականից՝ Կրասնոարմեյսկայա փողոց, տուն 23)։
Մատենագիտություն
Ընտրյալ
Կոտուխովո
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Սան Ռոբերտու
Սան Ռոբերտու (São Roberto), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4563 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 227,458 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,1 մարդ/կմ²։
XXL (ամսագիր)
«XXL», ամերիկյան ամսագիր, որը հրատարակվում է 1997 թվականից։ Ամսագիրը տպագրում է հիփ հոփ երաժշտությանը և երաժիշտներին նվիրված հոդվածներ։
Սան Ռոբերտու
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
XXL (ամսագիր)
XXL Freshmen
2008 թվականից սկսած ամսագիրը ամեն տարի կազմում է իր «XXL Freshmen» (XXL առաջին կուրսեցիներ) ցանկը, որում ընդգրկվում լավագույն նորեկ ռեփերներ և հիփ հոփ երգիչներ։ Ցանկում ընդգրկված կատարողները մասնակցում են ամսագրի կողմից կազմակերպված նկարահանման, որի ընթացքում հանդես են գալիս իրենց ֆրիսթայլերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ամսագրեր
Ռյոնի Բիշոֆսհայմ
Ռյոնի Բիշոֆսհայմ (Bischofsheim an der Rhön), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռյոն Գրաբֆելդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4811 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական) ։ Զբաղեցնում է 67,72 կմ² մակերես տարածք։ Թվային ինդեքս՝ 09 6 73 117։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հիլբերտ-Հուանգի ձևափոխություն
Հիլբերտ-Հուանգի ձևափոխություն (HHT), ձևափոխության տեսակ, որի դեպքում ազդանշանը տարրալուծվում է ըստ էմպիրիկ մոդերի, հետագայում այդ մոդերի նկատմամբ Հիլբերտի ձևափոխության կիրառմամբ։ Այս ձևափոխությունը նախատեսված է ոչ գծային և ոչ ստացիոնար ազդանշանների հետ ավելի արդյունավետ աշխատանքի համար։
Հիլբերտ-Հուանգի ձևափոխությունը հարմոնիկ անալիզում օգտագործվող Ֆուրիեյի ձևափոխության համանման ձևափոխություն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարմոնիկ անալիզ
Հավրք
Հավրք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասուն գավառի Խուլփի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի հարավային մասում։
1915 թվականին ուներ 120 (25 ընտանիք) հայ բնակիչ, զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է 1915-ին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել տարբեր երկրներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գորոշինո (գյուղ, Սեմյոնովի շրջան)
Գորոշինո (Горошине), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Սեմյոնովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գորոշին։
2001 թվականի տվյալներով Գորոշինո գյուղում բնակվում էր 828 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Երոֆեևկա (Տարասովսկի շրջան)
Երոֆեևկա (Ерофеевка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Կուրնո-Լիպովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ցոլակ Մլքե-Գալստյան
Ցոլակ Մլքե-Գալստյան, հայ պարաբեմադրիչ (խորեոգրաֆ), նկարիչ, բեմադրիչ, դրամատուրգ, արվեստի կառավարիչ, «Միհր» ժամանակակից պարի թատրոնի հիմնադիր ու գեղարվեստական ղեկավար։ Ցոլակ Մլքե-Գալստյանը համարվում է ժամանակակից պարի հիմնադիրը Հայաստանում ։
Հայ քանդակագործ, նկարիչ, խեցեգործ Հրաչյա Գալստյանի որդին է։
Գործունեություն
Ցոլակ Մլքե-Գալստյանը IETM՝ Ժամանակակից Արվեստի Միջազգային Ցանցի անդամ է ։
Ներկայացումներ
Ցոլակ Մլքե-Գալստյանը «Միհր» ժամանակակից պարի թատրոնի 21 ներկայացումների պարաբեմադրիչն (խորեոգրաֆ) է ու ավելի քան 70 նախագծերի գեղարվեստական ղեկավարը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ պարուսույցներ Կատեգորիա:Բեմադրող Կատեգորիա:Խորեոգրաֆներ ըստ ազգության
Արմյանսկի (Ապշերոնսկի շրջան)
Արմյանսկի (Армянский), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռուհնու (Էստոնիայի շրջան)
Ռուհնու շրջան (Ruhnu vald), շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Ռուհնու գյուղը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Վաչե Նալբանդյան
Վաչե (Վաչիկ) Սմբատի Նալբանդյան  (]), հայ խորհրդային գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1969), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1994, թղթակից անդամ՝ 1971) ։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1990)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1966 թվականից։
Գործունեությունը
1948-1950 թվականներին եղել է ՀԿԿ Երևանի Կիրովյան շրջկոմի քարտուղար, 1950-1952 թվականներին՝ ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի կուսակցական օրգանների բաժնի վարիչ։
1952-1953 թվականներին եղել է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի տնօրեն, 1953-1956 թվականներին՝ ՀԿԿ Կենտկոմի կուսակցական օրգանների բաժնի վարիչ, 1956-1965 թվականներին՝ Երևանի համալսարանի պրոռեկտոր, 1965-1977 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի տնօրեն։ 1966 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ։ 1978 թվականից ՀԽՍՀ ԳԱ Նախագահությանն առընթեր գրադարանային խորհրդի նախագահն է և հիմնակազմ գրադարանի տնօրենը ։
Նալբանդյանի աշխատությունները հիմնականում վերաբերում են հայ հին և միջնադարյան գրականության պատմությանը՝ «Վարդանանց պատերազմը և Դերենիկ Դեմիրճյանի «Վարդանանքը» (1955), «Թբիլիսին հայ մատենագրության մեջ» (1958, հայկական, ռուսական, վրացական), «Եղիշե» (1959) և այլն։ Խորհրդահայ պատմավիպագրությանն է նվիրված նրա «Գրողը և պատմությունը» (1970) աշխատությունը։ Ռուսերեն հրատարակել է «Եղիշե» (1972) մենագրությունը, համահեղինակ է «Հայ գրականություն» (1976, ռուսական) բուհական դասագրքի ։
Մասնակցել է «Հայ նոր գրականության պատմություն» ակադեմիական հրատարակության 4-րդ (1972) և 5-րդ (1979) հատորների խմբագրման աշխատանքներին։ Նալբանդյանը 1954-1963 թվականներին եղել է ՀԿԿ Կենտկոմի անդամ, 1956-1958 թվականներին՝ ՀԿԿ Կենտկոմի բյուրոյի անդամության թեկնածու։ ՀԽՍՀ 4-6 գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ, 1959-1967 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալ։ Նալբանդյանը վախճանվել է 1998 թվականի փետրվարի 28-ին Երևանում ։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։
Աղբյուրներ
Վաչե Նալբանդյան, Պատմաբանասիրական հանդես №1, 1998, էջ 278-279
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ
Ստարոչուդնովսկայա Գուտա
Ստարոչուդնովսկայա Գուտա (Старочуднівська Гута), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1786 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոչուդնովսկայա Գուտա գյուղում բնակվում էր 507 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 164,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,09 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1786 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կորաբսելկի
Կորաբսելկի (Корабсельки, Korpiselkä), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 77 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Դյաչկինո (Տարասովսկի շրջան)
Դյաչկինո (Дячкино), սլոբոդա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Դյաչկինսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կին Շոր
Կին Շոր (Кинь-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Սիկտիվդինսկի շրջան։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը գտնվում է Միրտի Յու գետի ձախ ափին 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սմբատ Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)
Սմբատ Հովհաննիսյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Անդիյի (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Անդիյի (Andilly), համայնք Ֆրանսիայի Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մարան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1980 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Երկրաջերմային էլեկտրակայան
Երկրաջերմային էլեկտրակայան՝ երկրի ընդերքի ջերմությունը էլեկտրական էներգիայի փոխակերպող էլեկտրակայան։
Ջերմության ստորգետնյա աղբյուրներ են Երկրի կեղևում տեղի ունեցող ռադիոակտիվ փոխակերպումները, քիմիական ռեակցիաները և այլն։ Երկրի մակերևույթից 2000-3000 մետր խորության վրա շրջապտույտ կատարող ջրերի ջերմաստիճանը հասնում և անցնում է 100 °C-ից։ Մեծ խորություններում շրջապտույտ կատարող ջրերը զգալիորեն տաքանում են և կարող են Երկրի մակերևույթ դուրս բերվել հորատանցքերով։ Հրաբխային շրջաններում այդ ջրերն ունեն առավել բարձր ջերմաստիճան և երկրակեղևի ճեղքերով բարձրանում են վեր՝ երբեմն անջատվելով գերտաքացած շոգու ձևով։
Երկրաջերմային էլեկտրակայաններում էլեկտրաէներգիայի արտադրությունն իրականացվում է ուղիղ, ոչ ուղիղ և խառը սխեմաներով։
Ուղիղ սխեմայի դեպքում ընդերքից դուրս եկող բնական շոգին խողովակներով ուղարկվում է տուրբին։ Աշխատած շոգին և կոնդենսացված ջուրն օգտագործում են ջերմաֆիկացման համար և երբեմն՝ քիմիական արդյունաբերության մեջ։
Ոչ ուղիղ սխեմայի դեպքում կատարվում է շոգու նախնական մաքրում ագրեսիվ (ուժեղ կոռոզիա առաջացնող) գազերից։
Խառը սխեմայի դեպքում չմաքրված բնական շոգին մտնում է տուրբին, ապա կոնդենսացված ջրից հեռացվում են չլուծված գազերը։
Շոգեջրային խառնուրդը մինչև 840 կշ/կգ (200 կկալ/կգ) ջերմությամբ հորատանցքերով դուրս է բերվում երկրի մակերևույթ և ուղղվում դեպի զատիչ սարքերը, որտեղ 0,23 Մն/մ² (2,3 մթնոլորտ) ճնշման տակ անջատվում է ջրից և մտնում տուրբին, իսկ 120 °C ջերմաստիճանի ջուրը օգտագործվում է բնակավայրերի ջերմամատակարարման համար։
Կատեգորիա:Էլեկտրակայաններ
Ալեքսեյ Վինոկուրով
Ալեքսեյ Յուրևիչ Վինոկուրով (Алексей Юрьевич Винокуров, ), ռուս արձակագիր, սցենարիստ, կինոպրոդյուսեր։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։ «Большая книга» (2018) գրական մրցանակի եզրափակիչի մասնակից։ «Книга года-2012» ազգային մրցանակաբաշխության դափնեկիր, «Российский сюжет» մրցույթի եզրափակիչի մասնակից (2004)։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Վինոկուրովը ծնվել է 1969 թվականին, Պերմ քաղաքում։ Սովորել է Մոսկվայի Լենինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետում։ Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է «Московский комсомолец» թերթի գրականության և արվեստի բաժնում, այնուհետև աշխատել է «Նոր ժամանակ» թերթում սունյակագիր, եղել է «Иностранец» թերթի հրապարակախոսական բաժնի վարիչ, հետագայում նշանակվել է «Другой» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ Վիկտոր Շենդերովիչից հետո, եղել է «Куклы» ծրագրի մշտական հեղինակ։ Վինոկուրովը համարվում է երկու տասնյակ հեռուստառեսային նախագծերի հեղինակ, այդ թվում մի ամբողջ շարք հանրամատչելի հեռուստասերիալների, ակտիվորեն զբաղվել է  դրամատուրգիայով։ Երկար ժամանակ հրապուրվել է չինական ուշույով, մարզել է ներքին ոճեր, հատկապես հին դաոսական ավանդույթներով Յանշի Տայցզիցյուանի ոճը։ Ուսումնասիրում է ժամանակակից Չինաստանը ։
Համարվում է Ռուսաստանի երիտասարդ գրողների ամենաառաջին համաժողովի մասնակից։ 2001 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի գրողների միության շարքերը։ «Աղքատ թզուկի մասին»վեպը նրա առաջին ստեղծագործությունն էր, որը հրապարակվել է «Постскриптум» ամսագրում։ 1997 թվականին, «Знамя» ամսագրում լույս տեսավ «Այնտեղ, որտեղ մենք չկանք» վիպակը։ Նրա գրական ստեղծագործություններում կան նաև մանկական գրքեր` «Երեք հողերի երկիրը։ Մերլինի ժառանգորդը» և «Սև կատվի մերկացումը» ։
Նրա առաջին գրական ստեղծագործություններում ընթերցողը կարող է գտնել նաև յուրահատուկ հումոր։ Վիկտոր Շենդերովիչը Վինոկուրովին անվանել է «զվարճալիի արտադրության ֆաբրիկա»։
Վինոկուրովը բազմաթիվ հեռուստատեսային ֆիլմերի սցենարների հեղինակ է։ Նրա աշխատանքներից հատկապես առանձնանում են` «Գրոմովները», «Օրինակելի բովանդակությամբ տունը», «Եֆրոսինյան», «Միջազգային ավիագծերի օդաչուն»։
Մատենագիտություն
Գրքեր երեխաների համար
Ֆիլմագրություն
Ֆիլմերի և հեռուստասերիալներիսցենարների հեղինակ է`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական մանկավարժական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Մոսկվայի գրողների միության անդամներ
Կլաստեր (համակարգիչների խումբ)
Կլաստեր — համակարգիչների խումբ՝ միավորված գերարագ կապի ուղիներով, որը օգտվողի տեսանկյունից ներկայացնում է մեկ ապարատային ռեսուրս։ Կլաստերային տեխնոլոգիայի առաջին ճարտարապետներից մեկը՝ Գրեգորի Պֆիսթերը, կլաստերը սահմանեց հետևյալ կերպ․ 《Կլաստերը զուգահեռ կամ բաշխված համակարգի տեսակ է, որը.
Բարձր հասանելիության կլաստեր
Նշանակվում են HA հապավումով (անգլ High Availability — բարձր հասանելիություն)։ Կլաստերում հանգույցների ավելորդ թիվը երաշխավորում է ծառայության մատուցումը մեկ կամ մի քանի սերվերների խափանումների դեպքում։ Հանգույցների հաճախ հանդիպող քանակը երկուսն է, ինչը նվազագույն թիվն է, որ կհանգեցնի հասանելիության բարձրացմանը։
Բարձր հասանելիության կլաստերները և համակարգերը բաժանված են 3 հիմնական տեսակի.
Բեռների հավասարակշռման կլաստեր
Դրանց գործունեության սկզբունքը հիմնված է հարցումների բաշխման վրա մեկ կամ մի քանի մուտքային հանգույցների միջոցով, որոնք դրանք վերաուղղորդում են մշակման այլ հաշվողական հանգույցներ։ Նման կլաստերի առաջնային նպատակը արտադրողականությունն է, այնուամենայնիվ, նրանք հաճախ օգտագործում են մեթոդներ, որոնք բարելավում են հուսալիությունը։ Այս կոնստրուկցիաները կոչվում են «սերվերային ֆերմաներ»։
Բաշխված հաշվարկների համակարգեր (grid)
Նման համակարգերը չեն համարվում կլաստերներ, սակայն դրանց սկզբունքները հիմնականում նման են կլաստերային տեխնոլոգիաներին։ Հիմնական տարբերությունը բոլոր հանգույցների ցածր հասանելիությունն է, այսինքն՝ ժամանակի տվյալ պահին դրանծ շահագործումը երաշխավորելու անհնարինությունը (հանգույցները միացվում և անջատվում են շահագործման ընթացքում), ուստի առաջադրանքը պետք է բաժանվի մի շարք անկախ գործընթացների։ Նման համակարգը, ի տարբերություն կլաստերների, նման չէ մեկ գերհամակարգչի, այլ ծառայում է որպես հաշվարկների բաշխման պարզեցված միջոց։ Կոնֆիգուրացիայի անկայունությունը, այս դեպքում, փոխհատուցվում է մեծ թվով հանգույցներով։
Պատմություն
Կլաստերների ստեղծման պատմությունը արմատներով կապված է համակարգչային ցանցերի ոլորտում վաղ զարգացումների հետ։ Համակարգիչների միջև գերարագ հաղորդակցության առաջացման պատճառներից մեկը հաշվողական ռեսուրսների միավորման հույսն էր։ 1970-ականների սկզբին TCP/IP պրոտոկոլի թիմը և Xerox PARC-ը սահմանեցին ցանցային ստանդարտներ։ Հայտնվեց նաև Hydra օպերացիոն համակարգը DEC PDP-11 համակարգիչների համար, որի հիման վրա ստեղծված կլաստերը կոչվեց C.mpp (Պիտսբուրգ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ, 1971 թ.): Այնուամենայնիվ, միայն 1983 թվականին ստեղծվեցին մեխանիզմներ, որոնք հեշտացնում էին առաջադրանքների և ֆայլերի բաշխումը ցանցի միջոցով, որոնց մեծ մասը մշակումներ էին SunOS-ում (Sun Microsystems' BSD-ի վրա հիմնված օպերացիոն համակարգ)։
Կլաստերի առաջին կոմերցիոն նախագիծը ARCNet-ն էր, որը ստեղծվել է Datapoint-ի կողմից 1977 թվականին։ Նախագծի ոչ շահութաբեր լինելը հանգեցրեց կլաստերների կառուցուման գործընթացի սառեցմանը մինչև 1984 թվականը, երբ DEC-ը կառուցեց իր VAXcluster-ը VAX / VMS օպերացիոն համակարգի հիման վրա։ ARCNet-ը և VAXcluster-ը նախատեսված են ոչ միայն համատեղ հաշվարկների, այլ նաև ֆայլային համակարգի և ծայրամասային սարքերի համատեղ օգտագործման համար՝ հաշվի առնելով տվյալների ամբողջականության և միանգամայնության պահպանումը։
Սովորական անհատական համակարգիչներից կլաստերների ստեղծման մեջ գերկարևոր դեր է ունեցել Parallel Virtual Machine նախագիծը։ 1989 թվականին համակարգիչները վիրտուալ սուպերհամակարգչի մեջ միավորելու այս ծրագիրը բացեց ակնթարթորեն կլաստերներ ստեղծելու հնարավորությունը։ Արդյունքում, բոլոր էժանագին կլաստերների ընդհանուր և միասնական աշխատանքը գերազանցեց «լուրջ» առևտրային համակարգերի աշխատանքը իր կատարողունակությամբ։
Տվյալների փոխանցման ցանցով կառավարվող էժանագին անհատական համակարգիչների վրա հիմնված կլաստերների ստեղծումը շարունակվել է 1993 թվականին ամերիկյան օդատիեզերական գործակալության ՆԱՍԱ-ի կողմից, այնուհետև շարունակվել է 1995 թվականին, երբ մշակվեցին Beowulf կլաստերները՝ հատուկ նախագծված այս սկզբունքի հիման վրա ։
Ծրագրային ապահովում
Սերվերից սերվեր հաղորդակցության կազմակերպման լայնորեն օգտագործվող գործիք է MPI գրադարանը, որն աշխատում է C և Fortran լեզուների միջոցով։ Այն օգտագործվում է, օրինակ, MM5 եղանակի մոդելավորման համար։
Solaris օպերացիոն համակարգը տրամադրում է Solaris Cluster ծրագրակազմ՝ ապահովելու բարձր հասանելիություն Solaris-ով աշխատող սերվերների համար։
GNU / Linux օգտագործողների շրջանակում հայտնի են հետևյալ ծրագրերը.
Կլաստերավորման մեխանիզմները նախատեսվում է նաև ներկառուցել DragonFly BSD միջուկում, որը 2003 թվականին առաջացել է FreeBSD 4.8-ից։
Microsoft-ը թողարկում է HA կլաստերը Windows օպերացիոն համակարգի համար։ Ենթադրվում է, որ այն ստեղծվել է Digital Equipment Corporation տեխնոլոգիայի հիման վրա, աջակցում է մինչև 16 (2010 թվականից) հանգույցներ կլաստերում, ինչպես նաև աշխատում է SAN (Storage Area Network) ցանցում։
Windows Compute Cluster Server 2003 (CCS), որը թողարկվել է 2006 թվականի հունիսին, նախատեսված է բարձր տեխնոլոգիական ծրագրերի համար, որոնք պահանջում են կլաստերային հաշվարկներ։ Windows Compute Cluster Server-ի յուրաքանչյուր կլաստեր բաղկացած է մեկ կամ մի քանի հիմնական մեքենաներից, որոնք բաշխում են աշխատանքները և մի քանի ենթարկվող մեքենաներ, որոնք կատարում են հիմնական աշխատանքը։ Windows HPC Server 2008-ը ներկայացվել է 2008 թվականի նոյեմբերին՝ փոխարինելու Windows Compute Cluster Server 2003-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համակարգիչների դասեր Կատեգորիա:Համակարգչային ցանցեր Կատեգորիա:Համակարգչի բաղկացուցիչներ Կատեգորիա:Անգլերեն բառեր և արտահայտություններ
Իսա Ասպ
Իսա Ասպ (Isa Asp, ), առաջին ֆինն կին բանաստեղծ։ Մահացել է տասնինը տարեկան հասակում տուբերկուլոզից՝ թողնելով մոտավորապես 100 բանաստեղծություններ, որոնցից ամենատարածվածը «Օրոր ալիքին» բանաստեղծությունն է։ Նրա մահից հետո բանաստեղծությունները տպագրվել են, նրա պատվին կառուցվել են արձաններ, գրվել կենսագրականներ։
Կենսագրություն
Ասպը ծնվել է 1853 թվականին Ուտայարվի քաղաքում։ Նա եղել է Յաակու Ասպի և Բեատա Էլիզաբեթ (ծննդյան անունը՝ Պուհակա) Ասպի ողջ մնացած 9 երեխաներից մեկը։ Ասպը զարգացած երեխա է եղել և հոր պես գրել է բանաստեղծություններ։ Նրան շվեդերեն է սովորեցրել տատիկը։ Երբ նա առաջին անգամ դպրոց է գնացել, ունեցել է նախադպրոցական գիտելիքներ։
Ընտանիքը տեղափոխվել է Սուոմուսալմել, որտեղ Իսան 19 տարեկանում գրել է իր առաջին բանաստեղծությունը։ Բանաստեղծություններում արտահայտել է հոր և հայրենիքի հանդեպ հարգանքը։ 1864 թվականին Ռաահեում հաճախել է մասնավոր դպրոց, որտեղ սովորել է շվեդերենով։ Ընկերացել է տեղացի քահանա Ֆանի Հետալի հետ։ 1866 թվականին ավարտել է ուսումը և ընկերների հետ շփվել է նամակներով։ Ստեղծել է «Lahja» ամսագիրը, որը միայն ընտանիքին է ցույց տվել, սակայն այն ունեցել է 22 համար։ Մեկ տարի անց գտել է կյանքի ընկերոջը, սակայն հաջորդ գարնանը մահացել է թոքաբորբից։
Ասպը տպագրվել սկսել է Trollsländan (fi) ամսագիրը հայտնաբերելուց հետո, երբ նրանց է ուղարկել իր բանաստեղծությունները։ Trollslända ամսագիրը ստեղծել և ղեկավարում էին Ալեքսանդրա Գրիֆենբերգը, Զաքարիաս Տոպելիուսը և նրա դուստր Տոինի Տոպելիուսը։
1871 թվականին Ասպը սկսել է բանաստեղծություն գրել Ֆիններենով Յուվյասկյուլիայի ուսուցիչների վերապատրաստման քոլեջում դասընթաց անցնելուց հետո ։
Մահ և ժառանգություն
Ասպը մահացել է տուբերկուլոզից Յուվյասկյուլյայում 1872 թվականին՝ թողնելով մոտավորապես 100 լիրիկական բանաստեղծություններ, որոնցից ամենահայտնին «Օրոր ալիքին» բանաստեղծությունն է ։ Ասպը համարվել է «Ֆինն առաջին կին բանաստեղծը»։ Նրա առաջին կենսագրականը 1912 թվականին տպագրվել է Հելմի Սետյալյայի կողմից ։ Ասպի մահից հետո նրա պատվին ստեղծվել են հուշարձաններ, գրվել են կենսագրականներ և ստեղծվել են նրա բանաստեղծությունների գրքերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Պլագիոկլազներ
Պլագիոկլազներ (πλάγιος - թեք և - բաժանում), լայն տարածում ունեցող ապար առաջացնող միներալներ, որոնք իրենց բյուրեղաքիմիական կառուցվածքի առանձնահատկություններով դասվում են դաշտային սպաթների խմբին։
Բաղադրություն
Քիմիական բաղադրությամբ լագիոկլազներ նատրիումկալցիումային ալյումասիլիկատների՝ ալբիտի և անորթիտի անընդհատ իզոմորֆ շարք են։ Ե․ Ս․ Ֆեոդորովի առաջարկությամբ պլագիոկլազների կազմը արտահայտում են համարանիշներով, որոնք ցույց են տալիս անորթիտի տոկոսային պարունակությունը իզոմորֆ խառնուրդում։
Կուսմեն
Կուսմեն (Кусьмень), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի աջ ափին՝ 225 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։
Պլագիոկլազներ
Հատկություններ
Միներալերի կրկնաբյուրեղների տրիադային տեսության զարգացման գործում զգալի ավանդ ունի Լ․ Ա․ Վարդանյանցը։ Պլագիոկլազների կազմին և Al-Si կարգավորվածությանը զուգընթաց՝ մաքուր ալբիտից դեպի մաքուր անորթիտ անցնելիս օրինաչափ կերպով փոխվում են իսալնուրդների ֆիզիկական հատկությունները՝ տեսակարար կշիռը՝ 2620-2760 կգ/մ3, կարծրությունը՝ 6-6,5, հալման ջերմաստիճանը (1100-1500 °С)։
Կուսմեն
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Ահաբեկչություն Ստամբուլում (դեկտեմբեր, 2016)
Ահաբեկչություն Ստամբուլում, զինված ահաբեկչություն Ստամբուլի Բեշիկթաշ շրջանում, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Ստամբուլի ժամանակով 22։30-ին (Երևանի ժամանակով 23։30-ին)։ Ալ-Ջազիրա հեռուստաընկերության վերջին տվյալներով զոհերի թիվը կազմում է 38, իսկ վիրավորներինը՝ 166 մարդ ։ Հիմնական զոհերը ոստիկանության աշխատակիցներ են ։ Պայթյունը տեղի է ունեցել Բեշիկթաշ ֆուտբոլային ակումբին պատկանող Vodafone Arena-ի մոտ։ Ահաբեկչության հիմնական նպատակը եղել է պայթեցնել Բեշիկթաշ շրջանի շրջանային ոստիկանության շենքը։
Կուսմեն
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Պլագիոկլազներ
Հատկություններ
Պլագիոկլազները որպես կանոն առաջանում են հալոցքի բյուրեղացման ընթացքում։ Պլագիոկլազները հանդիպում են հրային ապարների գրեթե բոլոր տարատեսակներում (բացառությամբ որոշ ուլտրահիմքային ապարների)։ Սովորաբար անգույն կամ սպիտակ են, երբեմն վարդագույն և այլ երանգների։
Կուսմեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ահաբեկչություն Ստամբուլում (դեկտեմբեր, 2016)
Համաձայն ԶԼՄ-ների, ռումբերը տեղակայված են եղել մեքենայի մեջ, որի հիմնական նպատակը մարզադաշտը հսկող ոստիկանական ուժերին վնասելն էր ։ Բեշիկթաշ- Բուրսասպոր ֆուտբոլային խաղը ավարտվել էր մինչ պայթյունը։ Մեքենան կայանված է եղել Բուրսասպորի երկրպագուների համար նախատեսված տրիբունայի մոտ ։ Բուրսասպորը թվիթերի իր պաշտոնական կայքում հայտարարություն է տարածել՝ նշելով, որ երկրպագուներից ոչ ոք չի տուժել ։
Պլագիոկլազներ
Հատկություններ
Օլիգոկլազների կապույտ, երկնագույն, ոսկեգույն տարատեսակները և լաբրադորը օգտագործվում են որպես զարդաքարեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Կալցիումի միներալներ Կատեգորիա:Նատրիումի միներալներ Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ
Ահաբեկչություն Ստամբուլում (դեկտեմբեր, 2016)
Պայթյունի ձայները լսվել են նույնիսկ Ստամբուլի ասիական հատվածում, հատկապես Յուսքյուդարում ։ Նախնական տվյալների, ահաբեկչությունը կարող է իրականացված լինել ԻԼԻՊ-ի կամ Քուրդիստանի ազատագրության բազեների կողմից։ Դեռևս ոչ մի խմբավորում իր վրա պատասխանատվություն չի վերցրել։
Թուրքիայի ներքին գործերի նախարարությունը տարածել է հաղորդագրություն, համաձայն, որի երկու պայթյուններից մեկը կարող է իրականացրած լինել մահապարտ ահաբեկիչը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Թուրքիայում Կատեգորիա:2016 ահաբեկչություններ Կատեգորիա:Բեշիքթաշ Կատեգորիա:Թուրքիայում 2016 թվականի ահաբեկչական գործողություններ
Քաշաթաղի մելիքական ապարանք
Քաշաթաղի մելիքական ապարանք, 15-րդ դարի ապարանք ներկայիս Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում (ադրբեջաներեն՝ Լաչին), Բերձոր քաղաքում, տարածաշրջանի հայտնի Աղավնո և Ծիծեռնավան վտակների ձախ ափին։ Վերջինիս մասին առաջին անգամ վկայել է անվանի հայագետ Մորուս Հասրաթյանը ։
Ապարանքը մելիքական համալիրի մասն է կազմում։ Կառուցել է Քաշաթաղի մելիքության հիմնադիր, Պռոշյաններ հայ իշխանական տոհմի ամենակրտսեր ճյուղի առաջին ներկայացուցիչ Մելիք-Հայկազյան Ա-ն և եղել է Քաշաթաղի մելիքության առաջին նստավայրը։ Կանգուն է եղել 15-18-րդ դարերում։ Մինչև 20-րդ դարի ավարտը շինությունն ավերակ վիճակում է եղել։ 1993 թվականից հետո այն վերակառուցվել է որպես հյուրատուն-հյուրանոց։ Հնարավորինս վերականգնվել է շենքի նախնական տեսքը և այն ծառայում է որպես հյուրատուն-հյուրանոց։
Պատմություն
Քաշաթաղը համարվում է միջնադարյան Սյունյաց աշխարհի արևելյան այն ծայրագավառը, որը Աղավնո գետի հովտով հարակից է Արցախ-Խաչենին։ Հատկանշական է նաև այն, որ 13-րդ դարում գավառի մի մասը կոչվել է Խոժոռաբերդ, որը հետագայում անվանակոչվել է՝ «Քշտաղի Երկիր» (Քաշաթաղ-Քշտաղ) ։
Քաշաթաղի Մելիքներ
15-18-րդ դարերում Քաշաթաղի մելիքությունը հայաբնակ, բավականին բարգավաճ ու համարյա անկախ կարգավիճակով կազմավորում է եղել, որի տոհմի հիմնադիրը իշխան Հայկազն է՝ սերված Խաղբակյան-Պռոշյան իշխանատոհմից, ով ապրել է 1450-1520 թվականներին։ Քաշաթաղի ապարանքը վերագրվում է հենց Մելիք-Հայկազ Ա-ին՝ թվագրված 15-րդ դարի վերջով։ Դա պայմանավորված էր այն հանգամանքով, որ արդեն 16-րդ դարի սկզբում Հայկազի որդի Հախնազարը գավառի աթոռանիստը տեղափոխել էր Քաշաթաղից ոչ հեռու Խնածախ գյուղը՝ կառուցելով այնտեղ միանգամայն նոր ապարանք ։ Իհարկե այս ամենով Քաշաթաղ-մելիքանիստի դերը ավելի է հզորացել՝ պայմանավորված հարմարավետ աշխարհագրական դիրքով և Ծիծեռնավանքի վեհաշուք տեսքով ։
Ճարտարապետություն
Քաշաթաղ ավանի ամրոցատիպ համալիրը վերցված է 29,0 × 36,0 մ ուղղանկյուն հատակագծով շրջապարսպի մեջ,  կանգնած է արհեստականորեն ստեղծված դարավանդի վրա։ Անդրադառնալով մելիքական ամրոցատիպ կառույցներին՝ կարելի է նշել, որ այն իսկական ամրոց է կառուցված ժայռոտ լանջի հովտամերձ մասում։ Այն սկզբնականում կազմված է եղել թիկունքով լանջին հպված իրար կից երեք դահլիճից (4,0 × 6,0 մ)  և դրանց մուտքային ճակատը բռնող սյունազարդ կամարասրահից (4,0 × 14,0 մ), որոնք ըստ Մորուս Հասրաթյանի հրապարակած լուսանկարի, 1950-ականներին դեռևս կանգուն էին։ Շինությունների այս խումբը լիովին ավերակ է եղել  ու հողածածկ՝ ունենալով փայտաշեն շինվածքով հարթ ծածկ։