cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գավազան (բերդ)
Ճարտարապետություն
Ամրոցի ներսում սենյակներ ու խցեր են, դրանցից մեկում՝ նաև ջրհոր։ Ամրոցի հյուսիսային կողմում վտանգավոր մի արահետ տանում է դեպի ամրոցի գագաթը, որը մոտ 200 կմ հարթ տարածություն է, աճում են բռինչ, վայրի դեղձենի և ծառերի ու թփերի այլ տեսակներ։ Ժայռի արևմտյան կողմում, մոտ 200 մ բարձրության վրա կա մեծ քարայր, որի ճանապարհը հայտնի չէ։ Պատմում են, որ վաղ ժամանակներում արծիվներր այդ քարայրից հանել և ցած են գցել գորգի և կարպետի փտած կտորներ։
Պատմություն
Գավարզին ամրոցի հարավարևելյան կողմում գտնվում է Դամիրչլա գյուղը, նրա շրջակայքում կա մեծ գերեզմանոց և ավերակ եկեղեցի։ Այստեղ անցյալում հայկական մի քանի գյուղեր են եղել, որոնց բնակիչները թշնամիների հարձակումներից պատսպարվել են այդ ամրոցում։ Ամրոցից ոչ հեռու, Ջողազ գետի վրա ուր այժմ կառուցվել է մեծ ջրամբար, պահպանվել են նախնադարյան կամրջի և փոստակայանի շենքի հիմնապատերը, որտեղ 1828 թվականին Պարսկաստան մեկնելիս գիշերել է Ա. Ս. Գրիբոյեդովը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ղազախի շրջան Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Ադրբեջան) Կատեգորիա:11-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ Կատեգորիա:11-րդ դարի հիմնադրումներ Հայաստանում
Բալաբան
Բալաբան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Մեծ Իրիմ
Մեծ Իրիմ (Большая Ырым), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիչեգդա գետի ձախ ափին 834 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 78 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մարգաց
Մարգացը Հայկական տոմարի տանսմեկերորդ ամիսն է, ունեցել է 30 օր, սկսվել է հունիսի 7-ին և վերջացել հուլիսի 6-ին։
Անվան սկզբունք
Անունը կապում են մարգ բառի, այսինքն՝ խոտհնձի, խոտհարքի հետ։ Դա պատահել է այն ժամանակ, երբ մարդիկ չգիտեին, թե ինչ բան է ժամանակը։ Ըստ ասացվածքի, տարին մի անգամ երկնային հեռուներից մի հրեշ էր իջնում երկրի վրա, խժռում մարգերում ու դաշտերում եղած խոտը և խոտակեր կենդանիներին մատնում քաղցի։ Բայց շինականի որդի Մարգացը հետևում է հրեշին ու սպանում նրան իր ծանր նիզակով, և այդպիսով դյուցազնի անուն հանում Հայոց աշխարհում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական տոմար
Եվրատեսիլ 2005 երգի մրցույթ
«Եվրատեսիլ 2005 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 50-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 2005 թվականի մայիսի 19-ին և 21-ին Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևի Palace of Sports-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է National Television Company of Ukraine (NTU)։
Հղումներ
Կատեգորիա:2005 Ուկրաինայում Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2005 երգի մրցույթ
Քվեմո Լեթեթի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 3 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Նովո-Խանինո
Նովո-Խանինո (Ново-Ханино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սյույ Բեյ Խուն
Սյույ Բեյ Խուն (徐悲鸿, ), հայնտի նաև Ժյու Պեոն անվամբ, չին նկարիչ։
Սովորել է Շանհայում, հոր՝ Սյույ Դա Չժանի մոտ և Փարիզում (1919 թ.) 1949- 1953 թվականներին եղել է Պեկինի կենտրոնական Գեղարվեստի ակադեմիայի և Գրականության ու արվեստի գործիչների համաչինական ասոցիացիայի նախագահը։ Ստեղծել է «ծաղիկներ-թռչուններ», «մարդիկ» ժանրերի աշխատանքներ (թուղթ, տուշ, ջրաներկ)։ Չինաստանում առաջիններից է, որ նկարել է յուղաներկով։
Սյույ Բեն Խունը ազգային գեղարվեստական ավանդույթները միահյուսելով եվրոպական ռեալիստական արվեստի նվաճումների հետ, դարձել է 20-րդ դարի չինական արվեստի նոր ուղղության ստեղծողներից։ Նրա գործերին հատուկ է մեղմ ձևերի և հստակ, ուժեղ գծերի զուգորդումը։ Եթե բնությանը նվիրված նկարչի աշխատանքները («Հանգստացող ձին», 1930 թ., թուղթ, տուշ) տոգորված են ջինջ բանաստեղծական ոգով, ապա ժանրային և պատմական կոմպոզիցիաները («Խոհ ռազմի դաշտի մասին», 1935 թ., երկուսն էլ՝ Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարան, Մոսկվա) ոչ սակավ հագեցված են հերոսական պաթոսով։ Նկարչի դիմանկարներին հատուկ են հոգեբանական և սոցիալական սուր բնութագրումները (Ազգային-ազատագրական բանակի հերոսների և աշխատանքի գերազանցիկների դիմանկարների շարք, 1950 թ., թուղթ, տուշ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Հրոտից
Հրոտիցը Հայկական տոմարի տասներկուերորդ ամիսն է, ունեցել է 30 օր, սկսվել է հուլիսի 7-ին և վերջացել օգոստոսի 5-ին։
Լիպովանի (գյուղ, Վիժնիցայի շրջան)
Լիպովանի (Липовани), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում։
Հրոտից
Անվան սկզբունք
Անունը առնչվում է հուր բառի հետ, քանի որ այս ամիսը համընկնում է տարվա ամենաշոգ ժամանակին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական տոմար
Լիպովանի (գյուղ, Վիժնիցայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լիպովանի գյուղում բնակվում էր 179 մարդ։
Վըն Թիենսիան
Վըն Թիենսիան, ի սկզբանե անվանվել է Յունսուն, այնուհետև անվանվել Թիենսիան և Ֆուսյո մականունով։ Կոնգ Շիի ընտրությունից հետո անունը փոխվեց՝ Թիենսիանի, իսկ կերպարը՝ Լուշան։ Բաոյուի չորրորդ տարում (1256 թ.) Սոնգ Լիծոնգը նրան ընտրեց որպես պալատական քննության թիվ մեկ գիտնական, և կայսերական արքունիքը նրան տվեց Սոնգ Ռուի անունը։ Ավելի ուշ նրան անվանեցին Վընշան, քանի որ նա ապրում էր Վընշանում։ Ծնվել է Ֆուչուանում  Ծիճոու ( այժմ՝ Ծյան շրջան , Ծյանսի ), քաղաքական գործիչ, բանաստեղծ, հակայուանական գործիչ և հարավային Սոնգ դինաստիայի վերջին շրջանում դարձած ազգային հերոս։ Բաոյուի չորրորդ տարում (1256), նա թիվ մեկ գիտնականն էր, որը դարձավ  վարչապետ և վերջապես կոչվեց Սինկուոյի դուքս, այդ ժամանակ նրան կոչեցին Վընսինկոնգ կամ Վընսինկուո։ Պաշտոնյան երկրպագում էր Շաոպաոյին, ուստի նրան կաճում էին նաև Վըն Շաոպաո։
Սոնգ դինաստիայի մահից հետո նա պարտություն կրեց և գերի ընկավ Վուպոլինգում։ Նա գերադասում էր մեռնել, քան հանձնվել։ Նա գերվեց Յուան բանակի կողմից(այժմ Պեկին )։ Կուբլայ Խանը անձամբ գնաց համոզելու նրան հանձնվել։ Վըն Թիենսիանը ավելի շուտ ցանկացավ մեռնել, քան ենթարկվել։ 1283թ. հունվարի 9-ին մահացել է Չայ քաղաքում։ Լու Սյուֆուի և Ճան Շիծիեի հետ նրանք ստացան « Սոնգ դինաստիայի երեք հերոսներ » կոչումը։ Սի Ֆանտեի, Յուան Ծիսյանի և այլոց հետ նրանք ստացան «երեք լեռ գետի աջ կողմում» կոչումը։
Կենսագրություն
Վըն Թիենսիանը ծնվել է մայիսի 2-ին Սոնգ Լիծոնգի Տուանփինի երրորդ տարում (1236 թ.): Երբ նա ծնվեց, նրա հայրը երազում տեսավ, որ մի երեխա թռչում է մանուշակագույն ամպի կողքով, ուստի երեխային անվանեց Յունսուն և վերցրեց Թիենսիանը բառը։ Դատական քննության ժամանակ Սոնգ Լիծոնգը տեսավ նրա անունը և ասաց. «Երկնքի բարեբախտությունը Սոնգ դինաստիայի բարեբախտությունն է» ։ Նրան շնորհվեց Սոնգ Ռուի անունը : 18 տարեկանում նա գրավեց առաջին տեղը Լյուլինգ դպրոցի քննությունում, Լիծոնգ Բաոյուի չորրորդ տարում (1256թ.) ընդունվեց Ծիճոու (այժմ՝ Ծյան, Ծյանսի) ՝ սովորելու։ Ակադեմիայում Պայլուճոու Պալատական քննության ժամանակ նա մշակեց «կայսերական փորձարկման ռազմավարությունը»՝ բավարարելու ներկայիս թերությունները, առաջարկեց բարեփոխումների ծրագրեր և արտահայտեց քաղաքական հավակնություններ։ Սոնգ Լիծոնգը անձամբ ընտրվեց որպես առաջնորդ։ Բայց չորս օր անց նրա հայրը մահացավ հիվանդությունից, և Վըն Թիենսիանը տունը վերադարձավ երեք տարով։
Կայցինի առաջին տարում (1259), մոնղոլական բանակը հարձակվեց Ըճոուի (այժմ ՝ Ուչանգ, Հուպեյ ) վրա, Տոնգ Սոնգչընը հանդես եկավ մայրաքաղաքը տեղափոխելու կոչով։ Ծիետու դատաստանի գրասենյակի քրեական գործերով զբաղվող Լան Կուանը, Տի Սինգը, Շան Շու  Ծուո Սին և վարչապետը  հաջորդ տարում գնացին Յուանյինգ՝ բանակցելու՝ հույս ունենալով բանակցությունների միջոցով լրտեսել Մոնղոլիայի ռազմական իրավիճակը։ Բանակցային գործընթացի ընթացքում Վըն Թիենսիանը վիճաբանեց և զայրացած նախատեց Պոյանին, բայց միևնույն ժամանակ Հարավային Սոնգի դատարանը մարդկանց ուղարկեց Վըն Թիենսիանի զորանոց՝ հայտարարելու Վըն Թիենսիանի բանակի ցրման մասին։ Պոյանը իմացավ, որ Վըն Թիենսիանը բանակը ցրվել է, ուստի հրամայեց ձերբակալել նրան և ուղեկցել հյուսիս։ Երբ Վըն Թիենսիանին ուղեկցեցին Ճընծյան, նրան փրկեցին տեղի արդար մարդիկ։ Այդ ժամանակվանից նա փորձել է վերականգնվել և տեղափոխվել հարավ-արևելք։ Այդ ժամանակ Հարավային Սոնգ դինաստիայի դատարանը հանձնեց նրան, և կայսր Կոնգը ուղեկցվեց Յուան դինաստիայի մայրաքաղաք։ Չըն Յիճոնգը և մյուսները աջակցեցին 7-ամյա Սոնգ Տուանսոնգին Ֆուճոուում գահ բարձրանալու համար։ Վըն Թիենսիանին հրամայվեց մտնել Ֆուճոու և ծառայել որպես գաղտնի բանագնաց։ Միևնույն ժամանակ, նա վերահսկում էր բոլոր զորքերը և ձիերը։ Նա գնաց Նանծյանճոու (այժմ ՝ Նանպին, Ֆուծյան նահանգ) հիմնեց նահանգապետի գրասենյակ և մարդկանց ուղարկեց տարբեր վայրեր՝ զինվորներ հավաքագրելու և աշխատավարձերը բարձրացնելու հակայուանական պատերազմը շարունակելու համար։ Աշնանը, երբ յուանների բանակը ներխուժեց Ֆուծյան, Տուանսոնգը   փախավ դեպի ծովը, որտեղ նա նավով շրջվեց Կուանտունում։
Վըն Թիենսիանը չհամաձայնվեց պալատականներ Ճան Շըծիեի և Չըն Յիճոնգի հետ, ուստի նա լքեց Հարավային Սոնգ դինաստիան և հիմնեց առանձնատուն Նանծյանճոուում (այժմ Նանպին, Ֆուծյան նահանգ), որպես նահանգապետ, որը ղեկավարում էր Անտի Յուան դինաստիան։ 1277 թվականին Վըն Թիենսիանը առաջնորդեց իր զորքերը դեպի Լոնգյան և Մեյճոու և ներխուժեց Ծյանսի։ Յուտուում (այժմ Ծյանսիից հարավ) Յուանների բանակը ջախջախվեց, Սինկուոն և տասը շրջաններ Կանճոուում և չորս շրջաններ Ծիճոուում գրավվեց,։ Բայց լավ ժամանակները երկար չտևեցին։ Յուան բանակի հիմնական ուժը հարձակվեց Վըն Թիենսիանի  և Սինգկուո ճամբարի վրա։ Վըն Թիենսիանը  թվաքանակով գերազանցում էր,բայց իր բանակը տարավ դեպի հյուսիս և պարտվեց ու նահանջեց դեպի Լյուլինգ և Տինճոու ( այժմ ՝ Չանթին, Ֆուծյան )։ Նա մեծ կորուստներ  կրեց։ Նրա կինը և երեխաները նույնպես գերվելլ էին Յուանի բանակի կողմից։
Սյանսինի (1278) առաջին տարվա ամռանը Վըն Թիենսիանը իմացավ, որ Հարավային Սոնգ դինաստիան Սինգչաոն տեղափոխվել է Յաշան։ Դժվար իրավիճակից ազատվելու համար նա խնդրեց առաջնորդել իր բանակը և միանալ Սինգչաոյին։ Ճան Շըծիեի կոշտ հակհարվածի պատճառով ծրագիրը ձախողվեց, և Վըն Թիենսիանը իր բանակը վերադարձրեց Չաոյանգ շրջան ։ Այդ տարվա օգոստոսին Հարավային Սոնգ դինաստիայի դատարանը Վըն Թիենսիանը շնորհեց Շաոպաո և Սին Կուոկոն տիտղոս։ Նույն տարվա ձմռանը յուան բանակը անցավ լայնածավալ հարձակման, և Վըն Թիենսիանը  պարտվեց և փախավ։ Վըն Թիենսիանը  իր զորքերին առաջնորդեց դեպի Հայֆընգ նահանջելու, բայց ճաշի ժամանակ հարձակման ենթարկվեց յուան գեներալ Ճան Հոնգֆանի կողմից։ Վուպոլինգում ( Հայֆընգից հյուսիս, Կուանտուն) նա պարտություն կրեց։ Վըն Թիենսիանը  փորձեց ինքնասպան լինել՝ կուլ տալով իր հետ բերած սառույցի կտորները, սակայն նա ողջ մնաց և ընկավ կոմայի մեջ։ Այնուհետև Վըն Թիենսիանը  բռնվեց։ Ճան Հոնֆանը խնդրեց Վըն Թիենսիանը  նամակ գրել Ծանգ Շըծիեին զորք հավաքագրելու համար, և նա այդ ժամանկ գրեց «Միայնության պոեզիա» սիրտում կատարվելիքը արտացող պատմությունը։ Հոնգֆանը  շուտով բանագնացներ ուղարկեց՝ ուղեկցելու նրան Տատու։ Նա ութ օր հացադուլ արեց,բայց ողջ մնաց։ Նա չորս տարի բանտարկված է եղել Պեկինի Ֆուսյուե Հութոնգում։ Կայսր Պինգ Սյանսինգի երկրորդ տարում (1279 թ.) Սոնգ դինաստիան էլ չկար, բայց Վըն Թիենսիանը  դեռևս հավատարիմ էր իր սկզբունքներին։
Հուպիլայ խանը ուղարկեց Պինճանի քաղաքական գործերը Ահըմային։ Յուան դինաստիայի 19-րդ տարվա դեկտեմբերի 8-ին (1282) (արևմտյան օրացույցով հաջորդ տարվա հունվարի 8-ին), Հուպիլայ խանը կանչեց Վընին անձամբ համոզեց հանձնվել։ Վըն Թիենսիանը հաստատակամ էր և անզիջում և պատասխանեց. «Մահից բացի, ոչ ոք ոչինչ չի կարող հաղթել ինձ»։ Յուան դինաստիան հրավիրեց Հարավային Սոնգ դինաստիայի նախարարներին, ովքեր հանձնվել էին Յուան դինաստիային, որպեսզի համոզեն նրանց հանձնվել, բայց Վըն Թիենսիանը նախատեց նրանց։ Ճաոն նույնպես փորձեց համոզել նրան հանձնվել, բայց Վըն Թիենսիանը անտեսեց նրան։ Հաջորդ օրը Վըն Թիենսիանին ուղեկցեցին մահապատժի հրապարակ ( Չայշի, այժմ՝ Ծյաոտաոկու, Տոնչըն շրջան, Պեկին), որտեղ Վըն Թիենսիանը մահապատժի ենթարկվեց 47 տարեկան հասակում։
Ըստ «Սոնգ դինաստիայի պատմության»՝ Հարավային Սոնգ դինաստիայի նախարար Լյու Մընգյանն դեմ արտահայտվեց, երբ գիտնականները Յուան դինաստիայից խնդրեցին ազատ արձակել Վըն Թիենսիանին  ։
Գրական նվաճում
Վըն Թիենսիանը գրել է բազմաթիվ գործեր, որոնցից ամենահայտնին ու գովեստի արժանացածներն են բանտում գրված « Անցնելով Լինին Օվկիանոսը »-ը և « Արդարության երգը »-ը, որոնցից առաջինի քառատողը՝«Կյանքում ոչ ոք չի մահանում,պետք է պահել  պատմությունն արտացոլելու սերըհավերժական է»։
Մարդային որակներ
Վըն Թիենսիանը իր երիտասարդության շրջանում շռայլ բնավորություն ուներ, նա շատ բարի էր, և նրա ընտանիքը մեծացրել էր բազմաթիվ երգով զբաղվող աղջիկների։ Բայց երբ Հարավային Սոնգ դինաստիան ընկավ, տեսնելով, որ երկիրը հասել է այդ կետին,պետք էր կրճատել ծախսերը և օգտագործել ընտանիքի բոլոր փողերը զինվորներ հավաքագրելու համար։ Երբ հյուրերի և անձնակազմի հետ խոսում էր երկրի ընթացիկ գործերի մասին, դառնորեն լաց էր լինում։
Պատմություններ Վըն Թիենսիանի մասին
Վըն Թիենսիանը մի պատմություն պատմեց։ Ժամանակին Լյու Յուչուանը սիրահարվել էր մի մարմնավաճառի և խոսում էր ամուսնության մասին։ Խնդրեց մարմնավաճառին սիրել միմյանց:Հետո Լյու Յուչուանը թունավորված գինի պատրաստեց և խնդրեց մարմնավաճառին խմել այն։ Մարմնավաճառը խմեց դրա կեսը և մնացած կեսը տվեց Լյու Յուչուանին, բայց Լյու Յուչուանը հրաժարվեց խմել այն։ Նա թունավորեց մարմնավաճառին և  մենակ մնաց:Հետո հավելեց այսօր բոլորը ուզում են ընդօրինակել Լյու Յուչուանին։
Վըն Թիենսիանը լողի և շախմատի վարպետ էր,այդ տաղանդը փոխանցվել է իր ընտանիքից։ Նա շախմատային ռեկորդ է սահմանել,որը փոխանցվել է սերնդեսերունդ։
Վըն Թիենսիանը օգտագործած նեֆրիտի գոտու թանաքաքարը դեռ պահպանվել է մինչ օրս։
Նշանավոր մարդիկ Վըն Թիենսիանի մասին
Հարավային Սոնգ դինաստիայում, երբ Վան Յինլինը մեկնաբանում էր Վըն Թիենսիանի կայսերական քննության թերթերը, նա գովաբանում էր Վըն Թիենսիանի հավատարմությունը, արդարությունն ու քաջությունը։ Հուան Կուի բարեկամությունը նման էր հայելու, իսկ նրա հավատարմությունը՝ երկաթե քարի։
Երգերի պատմության խմբագիր Տուոտուոն մեկնաբանել է ՝ասելով,որ Վըն Թիենսիանը «բարեգործությունը» համարում է կյանքից ավելի կարևոր բան, ինչպես նաև գովաբանել է Սոնգ դինաստիան ՝ կայսերական քննության միջոցով իսկական բարեգործ և արդար մարդկանց դաստիարակելու համար։ Թեզիսում ասվում էր. «Հին ժամանակներից ի վեր, նրանք, ովքեր ունեն վեհ իդեալներ, ովքեր ցանկանում են հավատալ աշխարհի արդարությանը, չեն բթացնում իրենց սիրտը հաջողությամբ կամ ձախողմամբ։Շանգ դինաստիայի անկման ժամանակ Ճոուն առաքինի սերունդ ունեցավ» ։
Ոգեկոչում
Վըն Թիենսիանը հիշատակը հավերժացնելու համար Պեկինում ՝Վըն Թիենսիանը բանտարկված վայրում ստեղծվեց վարչապետ Վընի տաճարը, իսկ ավելի ուշ ստեղծվեց Վըն Թիենսիանը հուշահամալիրը։ Մին դինաստիայի Ճընտեի ժամանակաշրջանում Վուպոլինում կառուցվել է «Ֆան Ֆան» տաճարը, որտեղ գերվել է Վըն Թիենսիան
Թայվանի Տարոկո ազգային պարկում Կենտրոնական անցումային մայրուղու վերանորոգման շնորհիվ կառուցվել է Վըն Թիենսիանի հուշահամալիրը Տապիտոյի տաճարի Սակումա սրբավայրի նախկին տեղում և այն վերանվանվել է Թիենսիան։ Տաշասին նախկինում հայտնի էր որպես Շընսույի տաք աղբյուր, սակայն իր անունով վերանվանվեց Վընշան տաք աղբյուր։ Վըն Թիենսիանը Սյոլինում, Հուա Լիենում,Պեյթուն թաղամասի հանգույցում՝ Թայչունգ քաղաքում և Ճոնգշան թաղամասի Թայպեյ քաղաքում նույնպես ունի Թիենսիան անունով փողոցներ։
Վըն խմբավորումը Սինթյանում, Յուեն Լոնգ և Տայհըն քաղաքներում, Տայ Պոում, Հոնկոնգում (Հոնկոնգի նոր տարածքների հինգ հիմնական խմբավորումներից մեկը ) ծագել է Ծյանսի Ծյանից։ Տոնկուանում ապրելուց հետո  Վընի  երեխաները (ներառյալ Վըն Լյուսինգը, Վըն Շուկյանը, Վըն Հոնգսյուեն, Վըն Ճաոուեյը և այլն) կառուցեցին Վըն Թիենսիանի հուշահամալիրը և Վընշան այգին համապատասխանաբար Սինթյան և Տայհըն  գյուղում ։։
Շընճընի համալսարանից հարավ գտնվող երկու լճերը կոչվում են «Վընշան լիճ» (հյուսիսարևելյան լիճը «Շանգվընշան լիճն է», իսկ հարավ-արևմուտքը՝ «Վընշան լիճը»)։ Նանտուշըն ,Նանսան,Շենժեն, շրջանները ունեն նաև Սինկուո Կոնգվըն Թիենսիանի տաճար։
Շրջանային հարթություն
Մեբիուսի հարթության օրինակ է դասական իրական Մեբիուսի հարթությունը. նրանում կետերի քանակը \mathcal P, Էվկլիդյան հարթություն, լրացված մեկ իդելական կետով (\infty); սովորական շրջանագծեր, ինչպես նաև սովորական ուղիղներ, լրացված \infty կետով, ինցիդենտության հարաբերություն՝ պատկանելության հարաբերություն։
Վըն Թիենսիան
Ոգեկոչում
Կուանտուն նահանգի Շանթու քաղաքի Չաոյանգ շրջանի Կուրաո քաղաքում ստեղծվել է «Սոնգ մեծ մարշալի գերեզմանատուն»՝ ի հիշատակ Սոնգ դինաստիայի վերջում Յուան դինաստիայի դեմ կռված ազգային հերոսների:Վըն Թիենսիանը մասին բազմաթիվ լեգենդներ են շրջանառվում Չաոյանգ թաղամասի Կուրաո քաղաքում։ Ըստ լեգենդի՝ Հարավային Սոնգ դինաստիայի վերջում Յուան զինվորները ներխուժեցին և վարչապետ Վըն Թիենսիանը բանակը հավքագրեց Չաոյանգում՝ փորձելով վերականգնել երկիրը, և արշավի ժամանակ գերի ընկավ Հայֆընգ կոմսությունում։ Սակայն մայրաքաղաքի նահանգապետ Չըն Յին համաձայնության էր եկել ապստամբ գեներալ Ճան Հոնֆանի հետ և արյունալի ճակատամարտ էր մղել Սոնգի բանակի հետ Սյաոբեյ լեռան ստորոտում։ Երկու կողմերի ուժերի անհավասարության պատճառով այստեղ զոհվեց Սոնգի բանակի մեծ մասը։ Մին դինաստիայի կայսր Թայծուն Սոնգ դինաստիայի վերջում Հակայուանական պատերազմի ժամանակ զոհված զինվորներին անվանեց «մարշալներ»:Հակյուան մարտադաշտում կանոնավոր կերպով զոհաբերություններ էին մատուցվում այդ տարի զոհված զինվորներին։ Ժողովուրդը վերանորոգել է Սոնգ դինաստիայի ժամանակ երկրի համար զոհված զինվորների միայնակ գերեզմանները և այն անվանել «Սոնգ դինաստիայի մարշալների գերեզման»։ Քննության տվյալներով՝ Կուրաոյում և շրջակա գյուղերում կա ինը Սոնգ դամբարան։
(7677) Սավա
(7677) Սավա (Sawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Շրջանային հարթություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրաչափություն Կատեգորիա:Հարթաչափություն
Վըն Թիենսիան
Ոգեկոչում
Տոնգթյան լեռան վրա կա Վըն Թիենսիանի նախնիների գերեզմանը։ Վըն Թիենսիանի նախնիների գերեզմանը տեղափոխվել է Ծյանսիից։
Այն բանից հետո, երբ Տուանսոնգը հեռացավ Ֆուճոուից, Ֆուճոուի և Լիանպուի գյուղացիները (այժմ՝ Լինպու քաղաք, Ֆուճոու քաղաք) կայսերական պալատը վերածեցին տաճարի՝ նվիրված Հարավային Սոնգ դինաստիայի հերոսներին։ Յուան դինաստիայի հետաքննությունից խուսափելու համար գլխավոր դահլիճը կոչվում էր «Տայշան պալատ», որտեղ տեղակայված էին Ճաո Կուանգինի, Ճաո Շիի և Ճաո Բինգի արձանները, իսկ կողային դահլիճը կոչվում էր «Մեծ թագավորական սրահ»․ այնտեղ արձաններ էին դրված։ Ամեն տարի լուսնային տարվա առաջին ամսին յուրաքանչյուր ընտանիքում երկրպագություն է կազմակերպվում,որը շարունակվում է մինչ օրս։
(7677) Սավա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,433701 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1816 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6858 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1386,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259599 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։
Վըն Թիենսիան
Ոգեկոչում
2020 թվականի հունիսին Միջազգային աստղագիտական միությունը հայտարարեց, որ Մերկուրիի վրա գտնվող խառնարանը ( անգլ . ՝ Wen Tianxiang) կոչվելու է Վըն Թիենսիան  ։
Տաճար
Թայվանի Նյու Թայպեյ քաղաքի Շուանսի շրջանում կա նաև « Սանճոնգ տաճարը »՝ նվիրված Թայվանի հանգուցյալ Սոնգ դինաստիայի երեք հերոսներին:Կառուցվել է Տոնճիի 7-րդ տարում (1868), այն Շուանգսիի բնակիչների հավատքի կենտրոնն է  ։
(7677) Սավա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վըն Թիենսիան
Տաճար
Նոր Մատաի տարածքում տեղի չինացիները նույնպես ունեն տաճարներ՝ նվիրված «Սոնգ դինաստիայի երեք հավատարիմ թագավորներին»։ Երեք հավատարիմ արքաների կոչումը, որը նաև հայտնի են որպես « Երեք հավատարիմներ»-ի կոչում նվիրված է Վըն Թիենսիանին, Լու Սյոֆունին և Ճան Շըծիեին՝ Սոնգ դինաստիայի երեք հավատարիմ նախարարներին։Սինգապուրում ևս երեք թագավորներին նվիրված տաճարներում կան։
Թաիլանդի Պհուկետ նահանգի Վանգլիաո քաղաքում գտնվող Սանճոնգ տաճարը դարձել է Թաիլանդի ամենահնագույն վայրը:Այն հիմնադրվել է Ցին դինաստիայի Կուանսյուի 30-րդ տարում։
Մալայզիայի առաջին հնագույն տաճարը նվիրված է Վըն Թիենսիանին, Լու Սյոֆուին և Ճան Շըծիեին։ Այն հիմնադրվել է 1838 թվականին և ունի 168 տարվա պատմություն։
Մալայզիայի Մալակա քաղաքում գտնվող Սանվեյ պալատը կառուցվել է 1993 թվականին՝ երկրպագելու Վըն Թիենսիանին, Լու Սյոֆուին և Ճան Շըծիեին։ Այն մեծածավալ և բարգավաճ տաճար է։
Ընտանիք
Հոնկոնգի նոր տարածքներում Վըների ընտանիքի նախահայր Վըն Թիենրույը տեղափոխվել է Հուկընգ, Տունցին, Սանմըն, Պաոան և Կուանտուն Սոնգ դինաստիայի և Յուան դինաստիաի սկզբում, որպեսզի խուսափի Յուան զինվորների հետապնդումից։ Քանի որ Վըն կլանը ղեկավարել է հակաբրիտանական պատերազմը 1899 թվականին, Վըն խումբը բրիտանական Հոնկոնգի կառավարության կողմից ճանաչվել է որպես Նոր տարածքների հինգ հիմնական կլաններից մեկը։ Ներկայումս Վընների ընտանիքը հիմնականում ապրում է Սան Թին, Յուեն Լոնգ և Թայ Պո Տայ Հանգ քաղաքներում։
Հրոտից (այլ կիրառումներ)
Հրոտից կարող է վերաբերել հետևյալին՝
Մոմո
Մոմո (མོག་མོག་, վայլի` mog mog, म:म:, տիբեթական մոմո բառը փոխառություն է չինարենից` mómo (馍馍), այս ուտեստը իրենից ներկայացնում է լցոնված խմոր։ Իրականում այն շատ նման է չինական ցզյաոզի, ռուսական պելմենի, ասիական մանթի, իտալական ռավիոլի ուտեստներին։ Տիբեթերեն մոմո բառը առաջացել է չինական mómo (馍馍) բառից։
Պատրաստման եղանակը
Մոմոյի խմորը պատրաստվում է ալյուրից, ջրից, ինչպես նաև ավելացվում է սոդա կամ խմորիչ։ Խճողակը պատրաստվում է մի քանի բաղադրիչներից՝ ամենագլխավորը մսի ընտրությունն է։ Տարբեր երկրներում մոմոն պատրաստում են տարբեր կենդանիների մսերից, օրինակ՝ Տիբեթում, Նեպալում և Հյուսիս-արևելյան Հնդկաստանում այն պատրաստում են գոմեշի, եղնուղտի, այծի, խոզի մսից, իսկ այլ երկրներում ոչխարի մսից։ Խճողակը պատրաստվում է աղացած մսից, որին ավելացվում է աղացած սոխ և սխտոր, ինչպես նաև համեմունքներ՝ համեմ, պղպեղ, աղ, չաման։
Մոմո պատրաստվում է նաև բանջարեղենով, կամ առանձին, կամ մսի հետ միասին։ Հայտնի է նաև պանրով տարբերակ, ինչպես նաև քաղցրավենիքով, որը շատ հայտնի է Նեպալում և հաճախ է պատրաստվում միջազգային տուրիստների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մսով ուտեստներ Կատեգորիա:Տիբեթական խոհանոց Կատեգորիա:Արագ սնունդ
Անվերջ փոքր
Անվերջ փոքրը սովորաբար օգտագործում են արտահայտելու այն գաղափարը, որ օբյեկտները այնքան փոքր են, որ հնարավոր չէ նրանց տեսնել կամ չափել։ Մաթեմատիկայում անվերջ փոքրը թվային հաջորդականություն կամ ֆունկցիա է, որը ձգտում է զրոյի։
Անվերջ փոքրը 17-րդ դարի Նոր լատիներենից սերում՝ մետաղադրամի դաջվածք infinitesimus, որը սովորաբար վերաբերում է «անվերջին՝ տարրի համարակալմանը» հաջորդականության մեջ։
Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթ
«Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 49-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 2004 թվականի մայիսի 12-ին և 15-ին Թուրքիայի երկրորդ մայրաքաղաք Ստամբուլի Abdi İpekçi Arena-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է TRT հեռուստաընկերությունը։:
Անվերջ փոքր
Տես նաև
Կատեգորիա:Անվերջություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկայի պատմություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն
Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթ
Հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2004 Թուրքիայում Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ստամբուլի պատմություն
Մեծ Ջեր
Մեծ Ջեր (Большой Джъер), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Նիբել գետի ձախ ափին 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ռոջեր Բեկոն
Ռոջեր Բեկոն (Roger Bacon, ), անգլիացի փիլիսոփա։ Զբաղվել է նաև բնափիլիսոփայությամբ, ալքիմիայով և աստղագիտությամբ, ինչը պատճառ է դարձել եկեղեցու կողմից նրան հալածելուն։ Ժամանակակիցները նրան անվանել են «Զարմանահրաշ դոկտոր» (Doctor Mirabilis)։ Բեկոնի հայացքները շարադրված են «Մեծ աշխատություն», «Փոքր աշխատություն» և «Երրորդ աշխատություն» երկերում, որտեղ նա քննարկում է իր ժամանակի տարբեր գիտություններին առնչվող բազմապիսի հարցեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Միջնադարյան աստվածաբաններ Կատեգորիա:13-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Աստվածաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժշտագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եկեղեցու ուսուցիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Անգլիացի աստղագետներ
Բալբալո
Բալբալո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
ՆԱՏՕ-ի ընդլայնում
Հյուսիսատլանտյան դաշինքի (ՆԱՏՕ) ընդլայնումը շարունակական գործընթաց է, որի ընթացքում հավաքական անվտանգություն և պաշտպանական պարտականություններ իրականացնող ռազմաքաղաքական կազմակերպությունը համալրվում է նոր անդամ-պետություններով։ ՆԱՏՕ-ն քսանյոթ եվրոպական և երկու հյուսիսամերիկյան երկրների միասնական ռազմական դաշինք է, որը միասին ձևավորում է կոլեկտիվ պաշտպանական համակարգ։ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի ընդլայնումը կարգավորվում է կազմակերպության կանոնադրության 10-րդ հոդվածով, որը հստակորեն սահմանում է այն հանգամանքը, որ հետագա տարիներին դաշինքի անդամ կարող են դառնալ միայն եվրոպական պետությունները։ Միանալու պատրաստակամություն հայտնող պետությունները պետք է բավարարեն որոշակի պահանջներին և ունենան բազմակուսակցական քաղաքական համակարգ։ Այն ներառում է քաղաքական երկխոսություն և ռազմական ինտեգրում։
Անդամակցության գործընթացը վերահսկվում է ՆԱՏՕ-ի կառավարման մարմնի հյուսիսատլանտյան խորհրդի կողմից։ 1949 թվականի ապրիլի 4-ին կազմավորվելուց հետո կազմակերպության անդամ են դառնում տասներկու պետություններ։ Կազմակերպետության համահիմնադիր անդամներն են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, Կանադան, Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան, Պորտուգալիան, Նիդերլանդները, Բելգիան, Դանիան, Նորվեգիան, Լյուքսեմբուրգը և Իսլանդիան։ 1952 թվականին ՆԱՏՕ-ն առաջին անգամ համալրվում է նոր պետություններով (Հունաստան և Թուրքիա)։ 1955 թվականին Հյուսիսատլանտյան դաշինքին է միանում Արևմտյան Գերմանիան (Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), իսկ 1982 թվականին՝ Իսպանիան։ 1990 թվականին Սառը պատերազմի ավարտից և Գերմանիայի վերամիավորումից (Բեռլինի պատի քանդում) հետո կազմակերպությունը համալրվում է նոր արևելաեվրոպական պետություններով։ Կազմակերպության և ռուսական ընդդիմության միջև բազում բանավեճերի պայմաններում 1999 թվականին ՆԱՏՕ-ի անդամ են դառնում Լեհաստանը, Հունգարիան և Չեխիան։ Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի երկրների հաջորդ ընդլայնման արդյունքում վերջինիս անդամ են դառնում Բուլղարիան, Էստոնիան, Լիտվան, Ռումինիան, Սլովակիան, Լատվիան և Սլովենիան։ Այս պետությունները հրավիրվել են 2002 թվականի Պրահայի գագաթնաժողովի ժամանակ, իսկ անդամակցության համաձայնագրերը ստորագրվել են 2004 թվականին Ստամբուլում։
2009 թվականի Ստրասբուրգի գագաթնաժողովի ժամանակ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի շարքերը համալրում են Ալբանիան և Խորվաթիան։ ՆԱՏՕ-ի անդամ վերջին պետությունը Չեռնոգորիան է, որը կազմակերպությանը միացել է 2017 թվականի հունիսի 5-ին։ 2018 թվականին ՆԱՏՕ-ն որպես կազմակերպության թեկնածու-անդամներին պաշտոնապես ճանաչում է Բոսնիա և Հերցեգովինան, Վրաստանը, Մակեդոնիայի Հանրապետությունը և Ուկրաինան։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի անդամակցությունը խոչնդոտող հանգամանքներն են պաշտոնական Մոսկվայի հետ վերջիններիս սերտ կապերն ու դաշնության անդամ Սերբական Հանրապետության նկատմամբ բռնաճնշումների ներգործությունը։ Մակեդոնիայի Հանրապետության անդամակցության հրավերն արգելափակված է կազմակերպության անդամ Հունաստանի կողմից՝ «Մակեդոնիա» եզրույթի վերաբերյալ հիմնախնդրի պատճառով։ ՆԱՏՕ-ի ապագա ընդլայնումը նախկինում դաշինքից դուրս եկած պետությունների և կազմակերպության միջև բանավեճերի առարկա է։ Անդամակցության վերաբերյալ բանավեճեր առկա են Շվեդիայի, Ֆինլանդիայի և Սերբիայի կառավարությունների հետ։ ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցության գլխավոր սատարողներն են երկրի ազգայնականները։ Նախկինում արևելյան ռազմական ճամբարում գտնվող պետությունների անդամակցությունը տվյալ երկրի կառավարության և Ռուսաստանի Դաշնության միջև լարվածության պատճառ է դառնում։
Նախկին ընդլայնումներ
Հյուսիսատլանտյան դաշինքի շարքերը 1949 թվականի հիմնադրումից ի վեր համալրվել են յոթ անգամ։ Ի սկզբանե ՆԱՏՕ-ի համահիմնադիր-անդամ պետությունները եղել են տասներկուսը՝ Բելգիան, Կանադան, Դանիան, Ֆրանսիան, Իսլանդիան, Իտալիան, Լյուքսեմբուրգը, Նիդերլանդները, Նորվեգիան, Պորտուգալիան, Մեծ Բրիտանիան և Միացյալ Նահանգները։ Սառը պատերազմի վաղ շրջանում ակնհայտ էր ՆԱՏՕ-ի օժանդակությունը կապիտալիստական ուղով զարգացող երկրներին․ ի հակադրություն սրա՝ Խորհրդային Միությունը սատարում էր սոցիալիստական ճամբարի պետություններին։ Այս տարանջատումը 1952 թվականին հանգեցրեց նրան, որ Հունաստանի և Թուրքիայի հակակոմունիստական կառավարությունները պատրաստակամություն հայտնեցի միանալ ռազմաքաղաքական այս դաշինքին։ 1974 թվականին Հունաստանի կառավարությունը դադարեցրեց իր երկրի անդամակցությունը Հյուսիսատլանտյան դաշինքին։ Այս իրողությունը հիմնականում պայմանավորված էր թուրքական բանակի Կիպրոս կղզի ներխուժումով, որին հետևել էր կղզու հյուսիսային հատվածի բռնազավթումը։ Հունական կառավարությունը դժգոհություն հայտնեց ՆԱՏՕ-ին՝ թուրքական ներխուժմանը չմիջամտելու համար, սակայն 1980 թվականին վերստին հայտնվեց ՆԱՏՕ-ի շարքերում՝ Թուրքիայի հետ համագործակցության շնորհիվ ։
Բոնն-Փարիզյան համագումարները Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից 16 տարի անց վերջ դրեցին Արևմտյան Գերմանիայում դաշնակիցների օկուպացիոն վարչակարգին։ Այս գայլով ՆԱՏՕ-ն հող նախապատրաստեց վերջինիս անդամակցության համար։ Այս ամենն արտացոլվեց 1955 թվականին հրապարակված հռչակագրում, որով Արևմտյան Գերմանիան պաշտոնապես դառնում էր Հյուսիսատլանտյան հակակոմունիստական դաշինքի անդամ ։ Ֆաշիստականացված Իսպանիան Երկրորդ աշխարհամարտում առանցիկ ուժերի պարտությունից հետո չեզոք դիրք էր գրավել աշխարհում ստեղծված ռազմաքաղաքական դաշինքների նկատմամբ։ Այնուամենայնիվ, գեներալ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի ղեկավարած հակակոմունիստական կառավարությունը չէր կարող անմասն մնալ աշխարհում ծավալվող այս իրադարձություններին, քանզի Սառը պատերազմի տարիներին Ֆրանկոն համարվում էր ամենաակնառու հակակոմունիստն աշխարհում։ Նրա վարչակարգը սատարում էր Միացյալ Նահանգները և այս ամենի հանրագումարը հանգեցրեց նրան, որ 1982 թվականին բռնապետական Իսպանիան դարձավ ՆԱՏՕ-ի անդամ։ 1986 թվականի համաժողովրդական հանրաքվեն հաստատեց երկրի անդամակցությունը։
Գերմանիայի վերամիավորում
ՆԱՏՕ-ի հետսառըպատերազմյան առաջին ընդլայնումը տեղի ունեցավ 1990 թվականի հոկտեմբերի 3-ին՝ Գերմանիայի վերամիավորման հետևանքով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո կապիտուլյացիայի ենթարկված Գերմանիան բաժանվել էր ազդեցության գոտիների։ Դրա արդյունքում Գերմանիայի արևելյան մասն անցել էր խորհրդային կարմիր բանակի տնօրինության ներքո և այս տարածքներում ստեղծվել էր Արևելյան Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունը (ԳԴՀ)։ 1990 թվականին գերմանական երկու հողերի միջև վեր խոյացող բաժանարար պատն ապամոնտաժվում է, որն էլ ազդարարում է Գերմանիայի արևելյան և արևմտյան հատվածների միավորումը մեկ պետության՝ Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության ներքո։ Այս ամենը համաձայնեցված էր տարեսկզբին կնքված «երկուս գումարած չորս» անունը կրող պայմանագրով, որը ենթադրում էր գերմանական հարցի վերջնական կարգավորում ։ Ըստ խորհրդային ղեկավարության առաջ քաշած պահանջի՝ միասնական Գերմանիան չէր կարող դառնալ ՆԱՏՕ-ի անդամ, քանի որ ԽՍՀՄ կենտրոնական կոմիտեն խտրականապես դեմ էր արևելյան Գերմանիայում օտարերկրյա զորքերի հաստատմանն ու միջուկային զենքի տեղակայմանը։ Արևելյան Գերմանիայի անդամակցության հարցը քննարկվում է հետագա ամիսների ընթացքում՝ բանակցային սեղան հրավիրելով նաև լճացման շրջանում գտնվող Խորհրդային պետությանը։
Գերմանիայի վերամիավորման վերաբերյալ իրավական հիմքերի առկայության հանգամանքը պատմաբանների և միջազգայնագետների միջև վեճի առարկա է, քանզի առանց օրինական փաստարկների՝ խորհրդային կողմը պարտավորություն չէր կրում Արևելյան Գերմանիայից իր զորքերի հանելու համար։ Հարվարդի համալսարանի պատմագիտության ամբիոնի ղեկավար Մարկ Քրամերը մերժում է կողմերի միջև պայմանագրային ձևաչափով պայմանավորվածության առկայության մասին վարկածը ։ Ըստ Տեխասի «Էյ ընդ Էմ» համալսարանի քաղաքական գիտությունների դասախոս Ջոշուա Շիֆրինսոնի, կողմերի միջև եղել է նախնական պայմանավորվածություն և ոչ պաշտոնական համաձայնագիր։ Ջոշուայի առաջ քաշած վարկածը հաստատվել է 2017 թվականի դեկտեմբերին՝ Վաշինգտոնի համալսարանի ազգային անվտանգության արխիվի աշխատակիցներ Սվետլանա Սավրանսկայայի և Թոմ Բլանտոնի կողմից։ Ըստ նրանց՝ գաղտնազերծված նոր արխիվային փաստաթղթերը ցույց են տալիս, որ ոչ պաշտոնական համաձայնագրեր այնուամենայնիվ կողմերի միջև եղել են ։ Խորհրդային Միությունում ԱՄՆ դեսպան Ջոք Մատլոքը ասել է, որ արևմուտքը «հստակ պարտավորություն» է տվել իրենց շահերը ներկայացնող դիվանագիտական ծառայողներին արևելքի երկրներում ՆԱՏՕ-ի գործունեության գնահատականի տարածման վերաբերյալ։ Արդյունքում՝ 1990 թվականին կազմակերպության շարքերը համալրել են այնպիսի պետություններ, ինչպիսիք են Չեխոսլովակիան, Հունգարիան և Լեհաստանը  ։ 1996 թվականին Գորբաչովը իր հիշողություններում գրում է, որ «Գերմանիայի վերամիավորման շուրջ բանակցությունների ընթացքում սեղանի հակառակ կողմում նստածները հավաստիացնում էին, որ ՆԱՏՕ-ն չի ընդարձակվի դեպի արևելք»։ ԽՍՀՄ նախկին գերագույն առաջնորդը կրկնեց այս տեսակետը 2008 թվականին ։ 1985-1991 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը զբաղեցրած վրացի քաղաքական գործիչ Էդուարդ Շևարդնաձեն հայտարարեց, որ «Գերմանական սահմաններից դուրս ՆԱՏՕ-ի ընդլայնումը երբեք չի շոշափվել բանակցությունների ընթացքում» ։
Վիշեգրադի խումբ
Չեխիայի, Հունգարիայի և Լեհաստանի անդամակցության արձանագրությունները հրապարակվել են 1999 թվականին ԱՄՆ մայրաքաղաք Վաշինգտոնում անցկացված գագաթնաժողովի ժամանակ։]] 1991 թվականի փետրվարին հետսոցիալիստական Լեհաստանը, Հունգարիան, Չեխիան և Սլովակիան (մինչև 1992 թվականի դեկտեմբերի 31-ը՝ Չեխոսլովակիա) հիմնադրում են Վիշեգրադի խումբը։ Դաշինքի նպատակը նախ և առաջ արևելաեվրոպական այս պետությունների եվրոինտեգրումն էր, ինչպես նաև Հյուսիսատլանտյան դաշինքի անդամակցության չափանիշներին համապատասխան ռազմական բարեփոխումների անցկացումը։ Սկզբնական շրջանում ՆԱՏՕ-ի քարտուղարությունը բացասական վերաբերմունք էր տածում Վարշավայի դաշինքի (Վարշավայի պայմանագրի կազմակերպություն) նախկին անդամ պետությունների ինտեգրացիայի գործընթացին, սակայն 1991 թվականի Հռոմի գագաթնաժողովում անմիջականորեն քննվեց վերջիններիս անդամակցության հարցը։ Պաշտոնական ՆԱՏՕ-ն հայտարարեց, որ Լեհաստանի, Չեխիայի, Սլովակիայի և Հունգարիայի անդամակցությունը կկայանա որոշակի ժողովրդավարական բարեփոխումներից հետո։ Օրպես օրինակ նշվեց շուկայի ազատականացումն ու արդիականացումը։ Հետագա տարիներին ստեղծվեցին ՆԱՏՕ-ի և արեւելյան դաշնակիցների միջև տարածաշրջանային համագործակցության ավելի լայն շրջանակներ, ի դեմ Հյուսիսատլանտյան համագործակցության խորհրդի (հետագայում՝ Եվրոատլանտյան գործընկերության խորհուրդ) և «Գործընկերություն հանուն խաղաղության» նախաձեռնության ։
Վիշեգրադի խմբի պետությունների անդամակցության հրավերները հրապարակվեց 1997 թվականի Մադրիդի գագաթնաժողովի ժամանակ։ Նույն տարում ՆԱՏՕ-ն բացառես Սլովակիայի անդամակցությունը, քանզի վերջինս կառավարվում էր ազգայնական վարչապետ Վլադիմիր Մեչյարի բռնատիրական վարչակարգի կողմից։ 1997 թվականին ՆԱՏՕ-ի անդամ երկու պետությունների՝ Ֆրանսիայի և Իտալիայի անմիջական ջանքերով և օժանդակությամբ անդամակցության հրավերներ են ուղարկվում Ռումինիային և Սլովենիային։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների կոնգրեսը դեմ էր Արևելյան Եվրոպայի երկրների անդամակցությանը։ ԱՄՆ նախագահ Բիլ Քլինթոնին ուղղված բաց նամակում ավելի քան քառասուն քաղաքական փորձագետներ իրենց մտահոգությունն են հայտնում ՆԱՏՕ-ն արևելյան ընդլայնումների վերաբերյալ՝ այն որակելով թանկ և անհարկի։ Այնուամենայնիվ, Վաշինգտոնի գագաթնաժողովի ժամանակ՝ 1999 թվականի մարտի 12-ին, վավերացվում են Չեխիայի, Լեհաստանի և Հունգարիայի անդամակցության արձանագրությունները ։
Վիլնյուսի խումբ
Հետագա տարիներին Արևելյան Եվրոպայում ՆԱՏՕ-ի ընդլայնումը ավելի մեծ ծավալներ է ընդգրկում։ Զուգահեռ ի հայտ են գալիս քաղաքական ուժեր, որոնք հանդես են գալիս ընդդեմ իրենց երկրի անդամակցությանը։ Բուլղարիայում նման գործունեությամբ էին զբաղվում սոցիալիստական, իսկ Սլովակիայում՝ ժողովրդական կուսակցությունները։ Հյուսիսատլանտյան դաշինքին Հունգարիայի անդամակցության պատրաստակամությունը ՆԱՏՕ-ի քարտուղարության կողմից հաստատվելուց հետո դրվում է ժողովրդական քվեարկության։ 1997 թվականին տեղի ունեցած հանրաքվեի (ռեֆերենդումի) արդյունքում ժողովրդի 85․3 %-ը քվեարկում է ՆԱՏՕ-ին Հունգարիայի միանալու օգտին ։ Հետխորհրդային երկրների անդամակցության համար մեծ խթան է հանդիսանում Չեչնիայի դեմ Ռուսաստանի Դաշնության մղած նվաճողական և զավթողական պատերազմը, որը վերջիններիս հիշեցնում է ոչ վաղ անցյալում կարմիր բանակի կողմից կատարված նույնատեսակ գործողություններն ու խորհրդային օկուպացիաները ։
1999 թվականի Վաշինգտոնի գագաթնաժողովում Հունգարիան, Լեհաստանը և Չեխիան պաշտոնապես միանում են ռազմաքաղաքական այս դաշինքին։ Բացի այդ, հրավերներ են ուղարկվում Արևելյան Եվրոպայի մի շարք պետությունների կառավարություններին՝ ի դեմս Ալբանիայի, Բուլղարիայի, Էստոնիայի, Լատվիայի, Լիտվայի, Մակեդոնիայի Հանրապետության, Ռումինիայի և Սլովակիայի։ ՆԱՏՕ-ին ինտեգրման գործընթացի կազմակերպման և արագացման նպատակով ստեղծված Վիլնյուսի խմբի անդամ Խորվաթիան դաշինք չի հրավիրվում այն պարզ պատճառով, որ վերջինիս կառավարությունը մեղադրվում է լոբբիստական գործունեությամբ զբաղվելու մեջ։ 2002 թվականին տեղի ունեցած Պրահայի գագաթնաժողովում ՆԱՏՕ են հրավիրվում յոթ նոր պետություններ, որոնց անդամակցության արձանագրությունները վավերացվում են 2004 թվականի Ստամբուլի գագաթնաժողովում ։ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությունն ամեն կերպ փորձում էր խոչնդոտել բալթյան ավազանի երեք հետխորհրդային երկրների՝ Էստոնիայի, Լիտվայի և Լատվիայի անդամակցությունը։ Հետագա տարիներին վերջիններս դառնում են նախկին Խորհրդային Միության մաս կազմող առաջին պետությունները, որոնք միանում են հակառուսական ռազմական կոալիցիային ։
Ադրիատիկ պայմանագիր
2002 թվականին Խորվաթիան ևս սկսեց ՆԱՏՕ-ին ներկայացնել իր բարեփոխումների ծրագրերը։ Արդյունքում՝ վերջինիս կառավարության և ՆԱՏՕ-ի միջև բանակցությունները տեղափոխվեցին բանակցային սեղան։ Ստանալով ՆԱՏՕ-ի հրավերը՝ Խորվաթիայի վարչապետ Իվո Սանդերն ի վերջո համաձայնեց 2008 թվականի հունվարին ձևավորած դաշինքի անդամ մյուս կառավարական ուժերի՝ Խորվաթիայի քրիստոնեական և սոցիալ-լիբերալ կուսակցությունների հետ ընդհանուր հայտարարի գալուց հետո երկրում անցկացնել հանրաքվե ։ 2006 թվականի հունիսի 3-ին նախկինում Սերբիայի հետ դաշինքի մաս կազմող Չեռնոգորիան իրեն հռչակում է անկախության մասին դեկլարացիա։ Նորանկախ պետությունը հետագայում (2006 թվականի Ռիգայի գագաթնաժողովի ժամանակ) միանում է «գործընկերություն հանուն խաղաղության» ծրագրին։ 2008 թվականի Բուխարեստի գագաթնաժողովի ժամանակ ՆԱՏՕ-ն պաշտոնապես անդամակցության հրավերներ է ուղարկում Ալբանիային և Խորվաթիային։ Դաշինքի անդամ Սլովենիան սահմանային վեճեր ուներ Խորվաթիայի հետ, ինչը և ձգձգում էր վերջինիս անդամակցությունը ։ Այսպիսով, Խորվաթիայի անդամակցության արձանագրությունը Սլովենիայի ներկայացուցչության կողմից վավերացվեց միայն 2009 թվականի փետրվարին, իսկ Խորվաթիան և Ալբանիան պաշտոնապես Հյուսիսատլանտյան դաշինքին միացան 2009 թվականի Ստրասբուրգ-Քելի գագաթնաժողովի ժամանակ ։
2008 թվականի նոյեմբերի 5-ին Չեռնոգորիայի կառավարությունը դիմեց անդամակցության գործողություններին ընթացք տալու համար ։ Այդ գործընթացը տևեց մինչև 2009 թվականի մայիսը, երբ պաշտոնական Պոդգորիցան ևս սկսեց լիիրավ կերպով անդամակցել ՆԱՏՕ-ի հավակնորդների Ադրիատիկ պայմանագրին  2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՆԱՏՕ-ն իր ուղերձում Չեռնոգորիային անդամակցության հրավեր արեց ։ Բնակացությունները շարունակվեցին մինչև 2016 թվականի մայիսը ։ 2017 թվականի մայիսին Չեռնոգորիայի Հանրապետությունը դարձավ ՆԱՏՕ-ի անդամ ։ Այսպիսով, Չեռնոգորիայից հետո Հյուսիսատլանտյան դաշինքի շարքերը նոր պետություններով չի համալրվել։ Ուկրաինայի, Վրաստանի, Մակեդոնիայի Հանրապետության և Բոսնիա Հերցեգովինայի անդամակցության բանակցությունները մինչ օրս շարունակվում են։
10-րդ հոդված
Հյուսիսատլանտյան պայմանագիրը կազմակերպության ներքին և արտաքին գործընթացների կարգավորման գլխավոր հիմքն է և անդամակցության հրավեր ստացած ցանկացած պետություն պարտավոր է պետական մակարդակով վավերացնել այս պայմանագրի նախատեսած իրավական կարգավորումները։ Հյուսիսատլանտյան կազմակերպության պայմանագրի 10-րդ հոդվածը ներկայացնում է, թե ինչպես կազմակերպությանը չանդամակցող երկրները կարող են միանալ վերջինիս։ Նույն հոդվածի երկրորդ մասով ներկայացվում է ՆԱՏՕ-ի «բաց դռների» քաղաքականությունը։ ՆԱՏՕ-ն անդամակցության համար առաջ է քաշում երկու հիմնական սահմանափակումներ։ Առաջին՝ կազմակերպության անդամ կարող են դառնալ միայն և միայն եվրոպական պետությունները և երկրորդ՝ լիարժեք անդամակցության համար անհրաժեշտ է ՆԱՏՕ-ի բոլոր անդամների համաձայնությունը։ Դաշինքին հարող ցանկացած երկիր կարող է անդամակցության պատրաստակամություն հայտնող երկրի համար սահմանել նոր պայմաններ, որոնք չկատարելու դեպքում՝ արգելափակել վերջինիս անդամակցությունը։ Գործնականում նման նախադեպերը բազմաթիվ են։ Օրինակ՝ Հունաստանը խոչընդոտում է Մակեդոնիայի Հանրապետության անդամակցությանը՝ պատճառաբանելով, որ վերջինիս սահմանադրական անվանումը հակասում է ՆԱՏՕ-ի «խաղաղություն և համերաշխություն» սկզբունքին, քանզի պատմականորեն հույներին բաժին ընկած Մակեդոնիա երկրամասի անվան փոխառությունը ենթադրում է այդ տարածաշրջանի նկատմամբ որոշակի հավակնություններ։ Թուրքիան իր հերթին բացառում է Կիպրոսի Հանրապետության անդամակցությունը՝ նախքան վերջինիս շուրջը ծավալված հիմնախնդրի խաղաղ կարգավորումը։
1991 թվականի Հռոմի գագաթնաժողովից հետո անդամ երկրների պատվիրակությունները պաշտոնապես առաջարկել են համագործակցել Եվրոպայի նոր ժողովրդավարական պետությունների հետ՝ ակնկալելով կազմակերպության շարքերը համալրել նոր անդամներով։ 1994 թվականի Բրյուսելի հռչակագիրը վերահաստատեց Բրյուսելի հռչակագրի սկզբունքները և հանգեցրեց «ՆԱՏՕ-ի ընդլայնման ուսումնասիրության»։ 1995 թվականի սեպտեմբերին հրապարակված ուսումնասիրությունները ցույց տվեցին, թե եվրոպական պետությունները ինչպես կարող են անդամակցել կազմակերպությանը՝ առաջնորրդվելով 1949 թվականին կնքված պայմանագրի երեք սկզբունքներով՝ «ժողովրդավարություն, ազատություն և օրենքի գերակայություն»։
Անդամակցություն գործողությունների ծրագիր
ՆԱՏՕ-ի շարքերը նոր անդամներով համալրելու գործընթացի ճանապարհին արված ամենակարևորագույն քայլը տեղի է ունեցել 1999 թվականի Վաշինգտոնի գագաթնաժողովի ժամանակ, երբ դաշինքի անդամ պետություններին տրվեց հանձարարականներ՝ նոր դիմումները պարբերաբար վերանայելու վերաբերյալ։ Հյուսիսատլանտյան դաշինքին անդամակցելը հղի է մի շարք դրական հանգամանքներով, որոնք էլ իրենց հերթին ծնում են պատասխանատվություններ։ Անդամակցության կանոնակարգը անկախ պետությունների համար սահմանում է․
Լրտեսների երեխաները 2: անիրականալի հույսերի կղզին
''' Լրտեսների երեխաները 2. անիրականալի հույսերի կղզին''' (Spy Kids 2: Island of Lost Dreams), 2002 թվականի ամերիկյան ֆիլմ։ «Լրտեսների երեխաները» ֆիլմի շարունակություն։ Բոլոր նախորդ դերասանները պահպանվել են շարունակության մեջ։
Սյուժե
Կառմենը և Ջունին դառնում են ՕՑՑ-ի (սուպեր լրտեսների կազմակերպության) գործակալներ։ Սակայն հայտնվեցին մրցակիցներ՝ Գերի և Գերտի Գիգլզները, ՕՑՑ-ի նոր տնօրենի՝ Դոնագան Գիգլզի երեխաները։ Նրանք հանձնարարությունները կատարում են միայն իրենց աշխատանքի համար, իսկ ընտանեկան հարաբերությունները նրանց չեն հուզում։ Հատկանշական է այն, որ Գերիին դուր է գալիս Կառմենը։ Նոր առաջադրանքի ժամանակ նրանց հանձնարարվում է գտնել «տրանսմուկեր» անունով գործիքը, որը ունակ է անջատել ցանկացած սարք ։ Ջունին և Կառմենը ընդունում են այդ առաջադրանքը, իսկ Գերիին և Գերտիին ուղարկում են անապատ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2002 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ռոբերտ Ռոդրիգեսի ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Ռոբբի (կարճ պատմվածք)
«Ռոբբի» (Robbie), ամերիկացի գրող Այզեկ Ազիմովի գիտաֆանտաստիկ ժանրի պատմվածքներից։ Այն ռոբոտի մասին Ազիմովի առաջին պատմությունը և գրական ստեղծագործությունն է՝ գրված 1939 թվականի հունվարի 10-ին ։ Պատմվածքն առաջին անգամ տպագրվել է 1940 թվականի սեպտեմբերին «Super Science Stories» ամսագրում «Արտասովոր խաղընկերը» վերնագրով։ Վերնագիրն ընտրել էր խմբագիր Ֆրեդերիկ Փոլը, իսկ Ազիմովն այն անվանել է «զզվելի»։ «Ռոբբիի» վերանայված տարբերակը հենց բնագրի վերնագրով վերահրատարակվել է հետևյալ ժողովածուներում՝ «Ես, Ռոբոտ» (1950), «Կատարյալ ռոբոտը» (1982), « Ռոբոտի մտապատկերներ» (1990)։ «Ռոբբին» Ազիմովի տասնչորսերորդ պատմությունն է և իններորդը՝ որ պետք է տպագրվեր։ Պատմությունն Ազիմովի Ռոբոտային շարքի մի մասն է, և նրա առաջին պոզիտրոնիկ ուղեղով ռոբոտների մասին պատմությունն էր, որ տպագրվեց։
Պատմվածքի հիմնական թեման ռոբոտների հանդեպ անտեղի ձևավորված տեխնոֆոբիան է։ Ռոբոտների մասին նախկինում հրատարակված գիտաֆանտաստիկայի ժանրի գրեթե բոլոր պատմություններն այն թեմայով էին, որ «ռոբոտն իրեն ստեղծողի դեմ է դուրս գալիս»։ Ազիմովը մշատեպ հայտնել է իր խոր համոզմունքը, որ Ֆրանկենշտայնի բարդույթը անտեղի վախ է, հետևաբար իր ստեղծագործությունների մեծ մասում փորձել է օրինակներով ցույց տալ, թե ինչպես կարող են ռոբոտները օգնել մարդկությանը։
2016 թվականին «Ռոբբին» արժանացել է 1941 թվականի Հյուգո մրցանակի որպես լավագույն պատմվածք ։
1940 թվականի հրատարակություն
1982 թվականին Վեսթընների ընտանիքը ձեռք է բերում RB սերիայի մի ռոբոտ՝ Ռոբբի անունով, որը ծառայում է որպես իրենց դստեր՝ Գլորիայի դայակ։ Գլորիայի մայրը նորաձև հասարակության ներկայացուցիչ է, ու նրա կարծիքը մեծ մասամբ կախված է շրջապատից։ Այն ժամանակ, երբ հանրամատչելի ռոբոտները նորագույն մոլություն էին, նա երջանիկ էր Ռոբբիին ունենալու իր կարգավիճակի համար։ Այնուամենայնիվ հակառոբոտային հայացքներն արագորեն տարածվում են ողջ աշխարհով մեկ, և հանկարծ տիկին Վեսթընն անհանգստանում է, թե ինչ ազդեցություն կարող է ունենալ ռոբոտ դայակն իր դստեր վրա, քանի որ Գլորիան ավելի շատ ժամանակ է սիրով անցկացնում Ռոբբիի հետ, քան այլ երեխաների, ու հնարավոր է, որ արդյունքում նա հասարակ շփում չկարողանա ստեղծել մարդկանց հետ։ Ռոբբիին գնելուց 2 տարի անց պարոն Վեսթընը վայր է դնում զենքերն ու, կնոջը լսելով, Ռոբբիին վերադարձնում գործարան։
Քանի որ Գլորիան շատ է կապված ռոբոտի հետ, ում նա իր լավագույն ընկերն է համարում, այդ դեպքից հետո դադարում է ժպտալ, ծիծաղել ու ընդհանրապես վայելել կյանքը։ Չնայած ծնողների շարունակական ջանքերին, որոնք նրան շուն են գնում Ռոբիին փոխարինելու համար, նա չի համակերպվում այդ ամենին և նրա տրամադրությունն աստիճանաբար ավելի է վատանում։ Մայրը, որը պնդում էր, որ Գլորիան դժվար թե կարողանա մոռանալ Ռոբբիին, քանի որ շրջապատված է այնպիսի վայրերով, որտեղ նախկինում խաղացել է Ռոբբիի հետ, կարծում է, որ Գլորիան կարիք ունի միջավայրի փոփոխության, որ կարողանա մոռանալ ընկերոջը։ Տիկին Վեսթընն ի վերջո համոզում է ամուսնուն տեղափոխվել Նյու Յորք։ Ցավոք այդ ծրագիրը հակառակ ազդեցություն է ունենում, քանի որ Գլորիան ենթադրում է, թե նրանք գնում են Ռոբբիին որոնելու և մասնավոր խուզարկուներ են վարձելու այդ գործի համար։
Այն բանից հետո, երբ Վեսթըններն իրենց դստեր հետ շրջում են զանազան հետաքրքիր զվարճանքների կենտրոններով, պարոն Վեսթընը, արդեն այլ ելք չգտնելով, մոտենում է կնոջն ու ասում․ «Գլորիան անզոր է մոռանալ Ռոբբիին, քանի որ նա Ռոբբիին մարդ է համարում, այլ ոչ թե ռոբոտ, ու եթե մենք նրան ռոբոտաշինության գործարան տանենք, նա կտեսնի, որ Ռոբբին ոչ այլ ինչ է, քան հասարակ մետաղ ու էլեկտրականություն»։ Ամուսնու առաջարկից տպավորված՝ տիկին Վեսթընը համաձայնում է մի կարճ շրջագայություն անցկացնել ԱՄՆ ռոբոտների և մեխանիկական մարդկանց հավաքական վայրերում։ Շրջայցի ընթացքում պարոն Վեսթընը խնդրում է տեսնել գործարանի այն սենյակը, որտեղ ռոբոտներն այլ ռոբոտներ են ստեղծում։ Սենյակն անակնկալի է բերում Գլորիային ու տիկին Վեսթընին, քանի որ ռոբոտ աշխատողներից մեկը հենց Ռոբբին էր։ Գլորիան անմոռաց վազում է շարժվող մեքենայի դիմացով՝ անհամբեր գրկելու իր ընկերոջը, իսկ Ռոբբին փրկում է նրան։ Տիկին Վեսթընը հանդիմանում է ամուսնուն այդ ամենը ծրագրելու համար։ Ի վերջո նրանք երկուսն էլ հասկանում են, որ Ռոբբին սովորական ռոբոտ չէ, ու այդ գործարանը նրա տեղը չէ։ Պարոն Վեսթընը գիտեր, որ եթե իրեն հաջողվել է նորից միավորել երկու ընկերներին, իր կինն այլևս անզոր է բաժանել նրանց։ Երբ Ռոբբին փրկում է Գլորիայի կյանքը, տիկին Վեսթընը վերջապես համաձայնում է, որ նա չի կարող անհոգի հրեշ լինել, ու զենքերը վայր է դնում։
1950 թվականի վերահրատարակում
Սյուզընը, որն այդ ժամանակ քոլեջի ուսանողուհի էր, գտնվում է Նյու Յորքի մի թանգարանում և դիտում է «առաջին խոսող ռոբոտի» ցուցանմուշը։ Վերջինս մի մեծ համակարգիչ է, որ զբաղեցնում է ողջ սենյակը և կարող է պատասխանել այցելուների բանավոր հարցերին։ Չնայած այդ հարցերը վերահսկելու համար մարդու ներկայությունն անհրաժեշտ էր, բայց այդ մարդը դուրս է գալիս սենյակից, երբ ուղեկցորդական շրջայցներն ավարտվում են, և հենց այդ ժամանակ ներս է մտնում Գլորիան։ Նա մեքենային հարցնում է, թե արդյո՞ք նա գիտի Ռոբբի գտնվելու վայրը։ Նա այդ հարցը տալիս է՝ կարծելով, որ մեքենան պետք է իմանա նրա տեղը, քանի որ Ռոբբին նրա պես ռոբոտ է։ Համակարգիչը չի կարողանում ըմբռնել հարցը և փչանում է։ Սյուզընը մի քանի դիտարկումներ է գրի առնում և հեռանում, երբ հարցեր վերահսկողը զայրացած վերադառնում է՝ հասկանալու, թե ինչ է պատահել համակարգչին։
Պատմություն
Ազիմովը գրել է «Ռոբբին» 1939 թվականի մայիսին։ Պատմությունը գրելիս նա ոգեշնչվել է Օտտո Բայնդերի «Ես, Ռոբոտ» պատմվածքից։ Վերջինս պատմություն է մի հոգատար ռոբոտի մասին, որը տպվագրվել է 1939 թվականի հունվարին «Amazing Stories» ամսագրում ։