cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նարնջագույն, կարմիր, դեղին (նկար)
Պատմություն
«Նարնջագույն, կարմիր, դեղին» կտավը ձեռք է բերվել լոդնդոնյան Մարլբորո գեղարվեստի (Marlborough Fine Art) պատկերասրահի կողմից, որտեղ կտավը հայտնվել էր Նյու Յորքի Մալբորո Հերսոն պատկերասրահից։ 1964 թվականի փետրվարից նկարը ցուցադրվել է Մարլբորո Նյու Լոնդոն պատկերասրահում` Մարկ Ռոթկոյի ցուցադրության շրջանակներում։ Լոնդոնյան պատկերասրահը այս աշխատանքը 1967 թվականին վաճառեց Դեվիդ Փինքուսին, ով համարվում է XX դարի երկրորդ կեսի ամերիկացի առաջատար կոլեկցիոներներից մեկը ։ Կտավը լայն հասարակությունից թաքցված է եղել շուրջ 45 տարի , երբ այն տնօրինում էր Փինքուսը, և ցուցադրվել է հատուկ դեպքերում։ 1986 թվականի սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին «Նարնջագույն, կարմիր, դեղին» կտավը ցուցադրվել է Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարանում` «Ֆիլադելֆիան հավաքում է. արվեստը` 1940 թվականից» (Philadelphia Collects: Art Since 1940) ցուցահանդեսում։ 1996 թվականի հունիս-դեկտեմբեր ամիսներին կտավը ցուցադրվել է Պալմերի արվեստի թանգարանում` Փենսիլվանիա նահանգի համալսարանում, Յունիվերսիթի այգում` «Աբստրակտից մինչև պատկերավորում. Փինքուսի հավաքածուից ժամանակակից արվեստի հավաքածուներ» (Abstraction to Figuration: Selections of Contemporary Art from the Pincus Collection) :
2012 թվականի աճուրդ
Մինչ «Նարնջագույն, կարմիր, դեղին» կտավի ռեկորդային գնով վաճառվելը, Մարկ Ռոթկոյի աշխատանքի համար սահմանված էր 72,8 մլն դոլար (2007 թվականի մայիսի 17-ին), երբ Կատարի թագավորական ընտանիքը Դեյվիդ Ռոքֆելլերից ձեռք բերեց «Սպիտակ կենտրոն (դեղին, վարդագույն և վարդագույնի վրա մանուշակագույն)» կտավը ։ «Նարնջագույն, կարմիր, դեղին» կտավի գինը կազմում էր 77,5 մլն դոլար, գնորդի հարկերի հետ միասին` 86,8 մլն դոլար, դրանով իսկ հրապարակային սակարկություններում սահմանելով հետպատերզմյան շրջանի ժամանակակից արվեստում նոր ռեկորդ` առանց գնաճի հաշվարկման։ Միևնույն ժամանակ հետպատերազմյան կտավների համար ամենաբարձր տրված գինը կազմել է 140 մլն դոլար (մոտ 160 մլն դոլար` 2012 թվականի մայիսի վերահաշվարկի ժամանակ)` 2006 թվականի նոյեմբերին Ջեքսոն Փոլլոքի «№ 5, 1948» աշխատանքի համար։ Իսկ մշտական դոլարով հետպատերազմյան արվեստի ռեկորդային գնով հրապարակային սակարկություններում մնացել է 86,3 դոլար գումարը (մոտավորապես 92 մլն դոլար` 2012 թվականի մայիսի վերահաշվարկի ժամանակ), որը վճարվել է Ֆրենսիս Բեկոնի «1976 թվականի Տրիպտիխ» աշխատանքի համար, 2008 թվականի մայիսին` Սոտբիսի աճուրդում։
Նախավաճառքային գնահատականների հիման վրա ենթադրվում էր, որ «Նարնջագույն, կարմիր, դեղին» կտավի արժեքը կգերազանցի 45 մլն դոլարը, երբ աճուրդի ընթացքում այն հասել է 70 մլն դոլարի նշագծին, մնացել էին դրա համար մրցակցող երեք մասնակիցներ ։ Աճուրդը տևել է ավելի քան վեց ու կես րոպե, ինչը դարձրել է ամենատևականը ժամանակակից արվեստի գործերի վաճառքի ժամանակ ։
Քննադատություն
«The New York Times»-ից Սուրեն Մելիքյանը Ռոթկոյի «Նարնջագույն, կարմիր, դեղին» աշխատանքը անվանել է նրա աշխատանքներին ամենաուժեղ աշխատանքը ։ «The Wall Street Journal»-ից Քելլի Քրոուզը նշել է, որ «բալի կարմիր ֆոնի վրա ճոճվող նարնջագույն և դեղին ուղղանկյունների եռյակը ձևավորում է ներկապնակ, որը նույնքան գրավիչ է, որքան մայրամուտը կամ էսկիմոն», ավելացնելով, որ «աճուրդային մասնագետներն ասում են, որ կոլեկցիոներները ավանդաբար ավելի շատ են վճարում այն աշխատանքների համար, որոնք կարմիր և ոսկեգույն երանգներ ունեն, ի տարբերություն խամրած գույների »:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1961 նկարներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ Կատեգորիա:Մարկ Ռոթկոյի նկարներ
Փախուստ Պրետորիայից
Փախուստ Պրետորիայից (Escape from Pretoria), ռեժիսոր Ֆրենսիս Անանի Ավստրալիա-Միացյալ Թագավորություն համատեղ նկարահանված կինոնկար։ Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2020 թվականի մարտի 6-ին՝ Մեծ Բրիտանիայում։
Սյուժե
Ֆիլմը հիմնված է Թիմ Ջենքինի «Inside Out: Escape from Pretoria Prison» գրքի վրա ։
Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն, 1979 թվական։ Երկրում գործում է ապարտհեյդի ռեժիմը։ Երկու սպիտակ հարավաֆրիկացիներ՝ Թիմ Ջենքինը և Սթիվեն Լին, քարոզչական բրոշյուրների տարածման համար ճաղերի հետևում են հայտնվում։ Նրանք գտնվում են Պրետորիայի կենտրոնական բանտում։ Սակայն տղամարդիկ համոզված են, որ իրենք ճիշտ են և չեն ցանկանում մնալ բանտում։ Իրենց նման քաղբանտարկյալների հետ միասին Ջենքինը և Լին ծրագրում են փախչել ։
Յակուբ Ժեզնիչակ
Ակումբային կարիերա
2003 թ․ Ժեզնիչակը հանդես է եկել «Վիդզև» ակումբում։ Հաջորդ տարի ֆուտբոլիստին հրավիրում են «Լեգիա», բայց չկարողանալով ամրապնդվել թիմի մեկնարկային կազմում 2 մրցաշրջան հետո ֆուտբոլիստը վարձավճարով վերադառնում է «Վիդզև»։ 2007 թ․ «Լեգիան» վերադարձնում է ֆուտբոլիստին, որից հետո Ժեզնիչակը կարողանում է տեղ գտնել թիմի հիմնական կազմում։
Լեգիայի կազմում ֆուտբոլիստը 4 անգամ կարողանում է դառնալ Լեհաստանի առաջնության չեմպիոն, ևս 6 անգամ նվաճել երկրի գավաթը։
Ազգային հավաքականի կազմում
Լեհաստանի ազգային հավաքականի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է 2008 թ․, երբ թիմն ընկերական խաղ էր անցկացնում Սերբիայի ազգային հավաքականի հետ ։ Ազգային հավաքականի կազմում 2008-2014 թթ․ անցկացրել է 9 հանդիպում։
Հղումներ
Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Լոձ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեհաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեգիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Սմիչեկ (գետ)
Սմիչեկ (Смычек), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Իկորեց գետի աջ ափում՝ 52 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 34 կմ է, ավազանի տարածքը 149 կմ2 է։ Սմիչեկի ակունքը գտնվում է Կիրովսկի գյուղի մոտ, Պանինսկի շրջանում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սան է Գուդուլե
Սան է Գուդուլե (Sagnes-et-Goudoulet), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 134 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.02 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 31 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 54-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %։ 54 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 50 անձ (31 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 22 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1938/1939
1938/1939 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը հիսունմեկերորդն էր։ Այն վերջինն էր 1939 թ. սեպտեմբերին սկսված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ։ Մինչ պատերազմի ավարտը Բրիտանիայում դադարեցվեցին բոլոր մարզական միջոցառումները։ Ըստ այդմ, սա մի շարք աստղային ֆուտբոլիստների համար իրենց դրսևորելու վերջին հնարավորությունն էր։
Մեկնարկում առավելությունը շատլանդացիներն ու ուելսցիներինն էր, որոնք հաղթանակներ տարան համապատասխանաբար իռլանդացիների և անգլիացիների նկատմամբ։ Հաջորդ փուլում շոտլանդացիները հաղթեցին ուելսցիներին, իսկ անգլիացիները, յոթ գնդակի առավելությամբ ջախջախելով իռլանդացիներին, կրկին միացան չեմպիոնության համար պայքարին։ Այդ խաղում հինգ գնդակ խփեց Ուիլյամ Հոլը, ինչը Անգլիայի հավաքականի ռեկորդն է ցայսօր։ Վերջին փուլում ուելսցիները հաղթեցին իռլանդացիներին, ինչը նշանակում էր, որ Շոտլանդիա-Անգլիա խաղում շոտլանդացիներին բավարարում էր ոչ-ոքին։ Սակայն 2։1 հաշվով արտագնա հաղթանակ տարան անգլիացիները և կիսեցին չեմպիոնությունը շոտլանդացիների և ուելսցիների հետ։
Մրցաշարային աղյուսակ
Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։
Ռմբարկուներ
<div style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; -o-column-count: 3; -ms-column-count: 3; column-count: 3;">
1 գոլ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Միացյալ Թագավորության տնային առաջնություն Կատեգորիա:1938 ֆուտբոլում Կատեգորիա:1939 ֆուտբոլում
Լուկաս Կլոստերման
Լուկաս Կլոստերման (Lukas Klostermann, հունիսի 3, 1996, Հերդեքե, Գերմանիա), գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս «ՌԲ Լայպցիգ»-ի և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Կլոստերմանն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Բոխում» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Թիմի կազմում Լուկասը անցկացրել է 1 մրցաշրջան՝ մասնակցելով 9 հանդիպման։
2014 թվականի օգոստոսի 22-ին Լուկաս Կլոստերմանը տեղափոխվել է «ՌԲ Լայպցիգ »։ Նրա պայմանագիրը նախատեսված է մինչև 2018 թվականը ։
Միջազգային կարիերա
2016 թվականին՝ Գերմանիայի Օլիմպիական հավաքականի կազմում Լուկաս Կլոստերմանը մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին և դարձել փոխչեմպիոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Ուիլյամ Մեսսի
Ուիլյամ Ֆերգյուսոն Մեսսի (William Ferguson Massey), հաճախ նշվում է նաև Բիլլ Մեսսի (Bill Massey) կամ «Ֆերմեր Բիլլ» (Farmer Bill, ), Նոր Զելանդիայի 19-րդ վարչապետ, Ռեֆորմիստական կուսակցության հիմնադիր։ Նոր Զելանդիան կառավարել է 1912- 1925 թվականներին։ Համարվել է ժամանակի ամենահմուտ քաղաքական գործիչներից մեկը։ Աչքի է ընկել գյուղատնտեսության զարգացման ֆինանսավորման ծրագրերով։ Համարվում է Նոր Զելանդիայի բոլոր ժամանակների ամենահմուտ քաղաքական գործիչը։
Կենսագրություն
Մեսսին ծնվել է Հյուսիսային Իռլանդիայի Լոնդոնդերրի կոմսությունում։ Նրա ընտանիքը 1869 թվականին տեղափոխվել է Նոր Զելանդիա, բայց Բիլլ Մեսսին մնացել է Իռլանդիայում ևս մեկ տարի, որպեսզի ավարտի կրթությունը։ Նոր Զելանդիա ժամանելուց հետո, Մեսսին աշխատել է ագրարային ոլորտում, մինչև 1877 թվականին գնել է սեփական ֆերման։ Հինգ տարի անց նա ամուսնացել իր հարևանի դստեր Քրիստինե Ալլենի հետ։ Մեսսին վարչապետ է դարձել 1912 թվականի հուլիսի 10-ին։ Նրա վարչապետության տարիներին կուսակցական մի շարք գործիչներ դուրս են եկել ռեֆորմիստական կուսակցության շարքերից։ Ուիլյամ Մեսսին Նոր Զելանդիայի կառավարման տևողությամբ երկրորդ վարչապետն է։ Նա կառավարել է 12 տարի 304 օր։ Նրանից առաջ միայն Ռիչարդ Սեդոնն է։ Նրա երկու որդիները՝ Ջոն Նորման Մեսսին (1885-1964) և Ուոլթեր Ուիլյամ Մեսսին (1882-1959) եղել են խորհրդարանի պատգամավոր՝ ռեֆորմիստական կուսակցությունից։ 1924 թվականին հիվանդության պատճառով Մեսսին որոշում է թողնել քաղաքական գործունեությունը։ Հաջորդ տարի նա մահացել է։ Մեսսիի դամբարանը գտնվում է Վելինգտոնում։
Հիշատակ
Ուիլյամ Ֆերգյուսոն Մեսսիի անունով է անվանվել Մեսսի համալսարանը։ Համալսարանը անվանվել է Մեսսիի անունով, քանի որ սկզբնական շրջանում մասնագիտացած է եղել միայն գյուղատնտեսական ոլորտում։
Ռաֆայել Էրիսթավի
Ռաֆայել Դավիթի Էրիսթավի (რაფიელ ერისთავი, նաև՝ Արագվիս Էրիսթավի, Էրիսթով-Արագվսկի, ), վրացի բանաստեղծ, թարգմանիչ, ազգագրագետ ու բանահյուսագետ։ Սերում է իշխանական տոհմից։
Կենսագրություն
Ռաֆայել Էրիսթավին ծնվել է 1824 թվականի ապրիլի 9-ին (21-ին) Կախեթի Չալա գյուղում։ Սովորել է Թիֆլիսում՝ ազնվականների երեխաների համար նախատեսված դպրոցում, որն ավարտել է 1845 թվականին։ 1846 թվականին սկսել է աշխատել որպես քաղաքացիական ծառայող։
Ամուսնացած է եղել Ֆեոդոսյա Էրիսթովա-Գուրիյսկու հետ (1845-1891)։
Ռաֆայել Էրիսթավիի բանաստեղծություններն առաջին անգամ տպագրվել են 1854 թվականին։ Գրել է բանաստեղծություններ, պատմվածքներ, պիեսներ ու ազգագրագիտական թեմաներով էսսեներ։ «Տերգդալեուելբի» խմբակի գրողների ազդեցությամբ 1860-ական թվականներին սկսել է գրել քաղաքական թեմաներով բանաստեղծություններ։ Սակայն նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման եղել է գյուղացիության կյանքը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վրացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Վրացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Վրացի ազգագրագետներ
Ռաֆիկ Հովհաննիսյան (պատմաբան)
Ռաֆիկ Փառնակի Հովհաննիսյան, հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու։
Կենսագրություն
Ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը։ 1961-1963 թվականներին սովորել է Հայկական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի ասպիրանտուրայում՝ մասնագիտություն ընտրելով 19-րդ դարի հայ ժողովրդի պատմությունը։
Աշխատել է Գիտությունների ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող։ 1964 թ. պաշտպանել է դիսերտացիա «Արևմտահայ ազգային ազատագրական շարժումները և Կարինի «Պաշտպան հայրենյաց» կազմակերպությունը» թեմայով, ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։
Աշխատություններ
Մասնակցել է «Հայ ժողովրդի պատմության» ակադեմիական հրատարակության 6-րդ հատորի (1981) ստեղծմանը, գրել 1877-1878-ի ռուս-թուրքական պատերազմի, Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի և Բեռլինի կոնգրեսի, հայկական հարցի, XIX դարի 70-80-ական թվականների ագգային-ագատագրական շարժումների, 80-ական թվականների ինքնապաշտպանական մարտերի (Զեյթուն, Սասուն) վերաբերյալ գլուխները։
«Արևմտահայ ազգային-ազատագրական շարժումները և Կարինի «Պաշտպան հայրենյաց» կազմակերպությունը 19-րդ դարի 70-80-ական թթ.» (1965) աշխատության մեջ հարուստ փաստական նյութի, արխիվային փաստաթղթերի ու աղբյուրների հիման վրա նորովի մեկնաբանելով XIX դ. վերջին երեսնամյակի ազգազատագրական շարժումները` տվել է Կարինի «Պաշտպան հայրենյաց» գաղտնի կազմակերպության պատմությունը, նրա տեղն ու դերը, նշանակությունը ազատագրական շարժումների պատմության մեջ։
Մամուլում տպագրել է պատմագրական մի շարք հոդվածներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Գրիկեր
Գրիկեր (Գրիգոր վարդապետ Կերկերյան) (6 դեկտեմբերի 1911, Կյուրին, ՍԵբաստիայի նահանգ - 2 նոյեմբերի 1988, Նյու Յորք), պատմաբան։ Ուսումնասիրել և թարգմանել է հայերի ցեղասպանությանը վերաբերող թուրքական պաշտոնական փաստաթղթեր։ «Եոզղատի հայասպանութեան վաւերագրական պատմութիւնը» (1980) աշխատության մեջ առաջին անգամ հրապարակել է Յոզղատի հայերի կոտորածի հանցագործների դատաքննությանը վերաբերող մի շարք վավերագրերի թարգմանություններ՝ թուրքական բնագրերի հետ, ինչպես նաև հայերի ցեղասպանության վերաբերյալ 1919-20 թթ. թուրքական և այլ մամուլից քաղված նյութեր ու մեկնաբանություններ, ականատեսների վկայություններ։
Սենտ Ագրև
Սենտ Ագրև (Saint-Agrève), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2506 մարդ, բնակչության խտությունը` 51.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 48.56 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 35 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1539 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1116-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 423։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 1116 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1036 անձ (573 տղամարդ և 463 կին)։ Գործազուրկ են եղել 80 անձ (34 տղամարդ և 46 կին)։ 423 անաշխատունակներից 116-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 171-ը` թոշակառուներ, իսկ 136-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աղասի Եսայան
1943 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, 1947 թվականին՝ Մոսկվայի բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ 1947–51 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ արտաքին գործերի մինիստրություններում։ 1949 թվականից սկսել է դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։ Եղել է դեկան (1957–64), պե–տության ն իրավունքի տեսության ու պատմության ամբիոնի վարիչ (1963–70)։ 1971 թվականին նշանակվել է «պետական իրավունքի, սովետական շինարարության և միջազգային իրավունքի» ամբիոնի վարիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Յան Սարկանդեր
Սուրբ Յան Սարկանդեր (Jan Sarkander), ազգությամբ լեհ կաթոլիկ քահանա։ Սարկանդերն ամուսնացած էր կարճ ժամանակով, մինչև որ նա այրիացավ և հետապնեց քահանայության ճանապարհը, որտեղ նա դարձավ հավատքի ակտիվ պաշտպան։ Նա ինքը ձերբակալվել է կեղծ մեղադրանքներով, բայց նա հրաժարվել է զիջել իր դահիճներին, ովքեր խոշտանգել են նրան բանտում շուրջ մեկ ամիս, որտեղ էլ նա մահացել է։
Հռոմի պապ Պիոս IX օրհնել է Սարկանդերին Սուրբ Պետրոսի տաճարում 1860 թվականին, իսկ Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս Երկրորդը նրան դասել է սրբերի շարքին 1995 թ-ին Չեխիայի Հանրապետություն կատարած իր այցի ժամանակ։
Կյանք
Յան Սարկանդերը ծնվել է 1576 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, Լեհաստանում, Սիլեզիների ընտանիքում։ Գեորգ Մաթիաս Սարկանդերի և Հելեն Գորեցկայի որդին է։ Նա ուներ մեկ քույր և երեք այլ եղբայրներ՝ Նիկոլաս, Պողոս և Վացլավը։ Նրա հայրը մահացել է 1589 թվականին, այդ պատճառով նա և իր ընտանիքը տեղափոխվել են Պրշիբոր։ Նրա մայրը կրկին ամուսնացել է, որի հետևանքով նա ունեցել է խորթ եղբայր՝ Մեթյուն։ Սարկանդերը մտածել է, որ նա պատրաստվում էր դառնալ քահանա, բայց հրաժարվել է այդ մտքից և ամուսնացել, նախքան երկուսը բնակություն են հաստատել Բռնոևում. Ամուսնությունը կարճ տևեց, քանի որ նրա կինը մահացել էր ամուսնությունից ոչ շատ ժամանակ անց։ Երկուսն էլ եղել են ամուլ. Ապա նա որոշել է վերսկսել իր ուսումը քահանայության համար։
Սարկանդերը սովորել է Olomouc քոլեջում 1597-1600 թվականներին, ժանտախտի պատճառով նա ստիպված էր տեղափոխվել Շառլ քոլեջը Պրահայում, 1600 թվականի Հոկտեմբեր 20-ին, որտեղ նա ավարտել է և ստացել է փիլիսոփայության ուսումնասիրությունների մագիստրոսի աստիճան։ Նա ստացել է հետագա կրթություն Jesuits Պրահայում և ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան 1603 թվականին։ 1603 թվականի սեպտեմբերի 3-ին նա կրկին հեռացավ, Աննա Պլացկայի հետ ամուսնանալու նպատակով, ով ծագումով եղել է լյութերական ընտանիքից։ Նա շարունակել է իր աստվածաբանական ուսումն Ավստրիայում 1604 թվականից։ Ավելի ուշ, նա անցել է աստվածաբանական ուսումնասիրությունները Գրացի քոլեջում և հանձնել է քննությունները Դեկտեմբերի 21-ին, 1607 թվականին, իսկ 1609 թվականի մարտի 16-ին նա նշանակվել է վերերկրյա սարկավագ։
1607 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, նա թեթև պատվերներ է ստացել կարդինալ Ֆրանց ֆոն Դիտրիխշտեյնից։ Եպիսկոպոս Olomouc Jan Krhoitel Tsivalli ձեռնադրել է նրան, որպես քահանա 1609 թվականի մարտի 22-ին և հանձնարարել է աշխատել Օլոմոուցում, մինչև նրա նշանակվելը Հոլոշովայում 1616 թվականին։ Բարոն ֆոն Լաբկովիցը Մորավիայից աջակցում էր Սարկանդերի ջանքերին՝ քրիստոնեացումը տարածաշրջանում, սակայն հարուստ հակակաթոլիկ հողատեր Բիտովսկի ֆոնի Բիստրիտան հանդես է եկել նրա դեմ այնքանով, որ նա ուզում էր Սարկանդերը սպանվեր։ Երեսնամյա պատերազմը սկսվեց 1618 թվականին, և նա բախվում է բողոքականների ու քրիստոնյաների միջև բռնի հակամարտություններին, և դա ստիպել է նրան փախչել Լեհաստան 1619 թվականին մայիսի 17-ին, մի կարճ ժամանակով, մինչև որ բողոքականները չեն զբաղեցրել Gollenshau: Նա վերադարձել է նոյեմբերին։ 1620 թվականին լեհական զորքերը տեղափոխվել են այդ տարածաշրջան, և պայքարն անխուսափելի էր թվում, այնպես որ փետրվարին նա այցելել է դաշտային հրամանատարին հաղորդությամբ որպես միապետ, որպես վահան։ Ուժերը տեսան որ նա գալիս է, և դա կանխել է պայքարը։ Հիսուսի միաբանները օգնեցին նաև նրան հաշտեցնել 200 ոչ-քրիստոնեականների հավատի հետ, բայց ոչ քրիստոնյաներին մեծապես զայրացրել է սա։
Սարկանդերին հրկիզել են դյուրավառ նյութերով ։ Նա ուղղակի չի մահանում, սակայն դա տևում է մեկ ամիս, մինչև որ նա մահանում է վնասվածքներից, որը նա ստացել է մի երկար ժամանակ։ Վառած մոմերը, ինչպես նաև փետուրները՝ ներծծված նավթով և ծծումբով, տեղադրել էին նրա վրա և բոցավառել։ Կախիչ օգտագործվել է նրա վրա փետրվարի 13-ի, 17-ին և 18-ին։ Այն տևել է երկու - երեք ժամ։ 1720 թվականին նրա աճյունը գերեզմանից հանվում է և համարվում անկաշառ և ազնիվ։
«Յան Սարկանդերի մատուռը« կանգնած է իր խոշտանգումների վայրում՝ Միքայելի բլրում։ Այնտեղ նաև պահպանվել է օրիգինալ ցավոտ կախիչը և Սարկանդերի շիրմաքարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ աստվածաբաններ Կատեգորիա:Գրացի համալսարանի շրջանավարտներ
Զանգվածային սպանություն Ռոզբերգում
Նախադեպ Ռոզբերգում
Նման դեպք արդեն տեղի էր ունեցել Ռոզբերգում։ 2006 թվականի փետրվարին միջնակարգ դպրոցում ուսանողներից մեկը սպանվել էր, իսկ մեկ այլը վիրավորվել ։
Դեպքի մանրամասներ
Խաղաղօվկիանոսյան ժամով 10:38-ին 911 ծառայության հեռախոսին զանգել են ուսումնական հաստատությունից։ Զանգողը հայտնել է, որ ուսումնական հաստատության տարածքում մարդ կա, ով առանց առանց խտրականության կրակում է մարդկանց ։ Կասկածյալը սպանվել է ոստիկանության հետ հրաձգության արդյունքում
Ալկոհոլի, ծխախոտի, հրազենի և պայթուցիկ նյութերի գործակալության (ATF) աշխատակիցները սկսել են տարածքի ուսումնասիրությունը; հանցագործության վայրում գտնվել է չորս միավոր հրազեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանցագործություն Կատեգորիա:2015 զանգվածային սպանություններ Կատեգորիա:2010-ականների ահաբեկչական գործողություններ
Խերես
Խերես (Jerez, Sherry), գինու տեսակ։ Իր անվանումը ստացել է Խերես դե լա Ֆրոնտերա քաղաքից, որը գտնվում է Իսպանիայի հարավ-արևելքում՝ Անդալուզիայի Կադիս նահանգում ։ Գինու պատրաստման համար օգտագործվում է հասունացած խաղողը։ Բերքահավաքից հետո այն թառամեցվում է հատապտղում շաքարայնության բարձրացման նպատակով։ Պրեսի ժամանակ խաղողը ծածկում են սպիտակ հողով, որը պարունակում է գիպսի բարձր տոկոսայնություն։ Գիպսը գինուն հաղորդում է անկրկնելի դառնություն և թափանցիկություն։ Այնուհետև գինին պահվում է ոչ հերմետիկ փակված տակառներում։ Գինու մակերեսին առաջանում է ֆլոր (իսպաներեն Flor-ծաղիկ), ինչը իրենից ներկայացնում է խմորիչային բջիջների հատուկ փառ, որը թույլ չի տալիս գինուն շփվել օդի հետ։ Գինու պատրաստման այս եղանակը կոչվում է կենսաբանական։ Բացի վերոնշյալից հայտնի են նաև օկսիդատիվ (երբ գինու հիմնական փոփոխությունները տեղի են ունենում թթվածնի և տակառի հետ շփման ընթացքում) և համակցված (երբ համադրվում են հնեցման առաջին և երկրորդ եղանակները) պատրաստման եղանակները ։
Խերեսի արտադրությունը Խորհրդային Հայաստանում
Ըստ որոշակի աղբյուրների Խորհրդային Միությունում խերեսային տեսակի գինիների արտադրության հիմքը դրվել է հենց Հայաստանում ։ Հայաստանում խերեսի արտադրությունը հիմնել են գիտնականներ Ն. Ն. Պրոստոսերդովը և Ռ. Լ. Աֆրիկյանը։ 1931 թ. հայտնաբերվեց, որ ոչ հերմետիկ փակված տարաներում գինու մակերեսին առաջանում է փառ, որը ձևավորվում են այնպիսի խմորիչներից, որոնք նման են իսպանական խերեսային խմորիչներին։ Հեղինակները դրանք անվանեցին Sacch.cheresiensis armeniensis: Հայաստանում խերեսային տեսակի գինիները պատրաստվել են Ոսկեհատ (Խարջի) և Չիլար խաղողի տեսակներից։ Հայկական խերեսային տեսակի գինին ունեցել է բարձր որակ և իր արտադրության ծավալներով եղել է երկրորդը կոնյակի արտադրությունից հետո։ Հայաստանում խերեսային տեսակի առաջին գինին՝ «Աշտարակ»-ը, թողարկել է Աշտարակի գինու գործարանը, որի բաժանմունքները գտնվում էին Օշականում և Ոսկեվազ գյուղում։ «Աշտարակ»-ը (թնդությունը - 20%, շաքարայնությունը - 3%) թունդ սպիտակ գինի է, որի գույնը տատանվում է ծղոտայինից մինչև թեյի գույնը։ Գինին օժտված է բոված ընկույզի համով և վառ արտահայտված խերեսային նրբերանգով։ Պատրաստվում էր խաղողի տեղական տեսակներից և հնեցվում 3 տարի։ 1945 թ. հայկական խերեսի արտադրությունը հասավ արդյունաբերական մասշտաբների։ 1959 թ. Աշտարակի գինու գործարանը սկսում է թողարկել չոր խերեսի նոր ապրանքատեսակ Բյուրական անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գինիներ Կատեգորիա:Անդալուսյան խոհանոց
Դավիթ Անանուն
Դավիթ Անանուն (իսկական անունը՝ Դավիթ Հովհաննեսի Տեր-Դանիելյան), հայ հրապարակախոս, պատմաբան, հասարակական գործիչ։ Հնչակյան, ապա՝ ՀՀԴ կուսակցության անդամ, 1905 թվականից՝ Սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական հայ կազմակերպության (սպեցիֆիկներ) գաղափարախոսը։ Աշխատակցել է Թիֆլիսում և Երևանում լույս տեսնող հայ պարբերական մամուլին։ 1920-1926 թթ.՝ Երևանի հեղափոխության թանգարանի տնօրեն։
Ստեղծագործական կյանք
Անանունը հեղինակ է հայ ժողովրդի նոր պատմության հարցերի, ազգամիջյան հարաբերությունների վերաբերյալ աշխատությունների։ «Ռուսահայերի հասարակական զարգացումը» (հ. 1-3, 26) աշխատության մեջ շարադրել է արևելահայերի հասարակական, քաղաքական և մշակութային զարգացման օրինաչափությունները, առաջ քաշել հայ ժողովրդի ազգային համախմբման անհրաժեշտության գաղափարը։ Անանունը գտնում էր, որ հայ բուրժուազիան երբեք չի արտահայտել ազգի շահերը, և որ այդ շահերի կրողները եղել են գյուղացիները, որոնք ներկայացրել են ազգի ֆիզիկական, բայց ոչ գաղափարական ուժը։ Բանվորները, չնայած իրենց փոքրաթվությանը, հանդիսանում են այն սոցիալական ուժը, որն արագորեն ընկալում է հասարակական շահը, ճիշտ կողմնորոշվում քաղաքական իրադրության մեջ և կարող է լինել հայերի միասնական հզորության հիմքը։
Ազգային հարցին վերաբերող ուսումնասիրություններում («Ազգային հարցը և դեմոկրատիան» հոդվածաշարը, «Նոր հոսանք», 1913, հ. 12) Անանունը պաշտպանել է կուլտուր-ազգային ինքնավարության գաղափարը, ազգային պատկանելության գաղափարը գերիշխող է համարել ճնշված ժողովուրդների ազատագրման հարցում, նշել, որ հենց ազգային ընդհանրությունը կարող է համախմբել ազգին, նրա բոլոր սոցիալական խմբերին և դասակարգերին։
Քաղաքական հետապնդումներ
1927 թվականին Անդրկովկասյան ՊՔՎ-ի հատուկ խորհրդակցության որոշմամբ դատապարտվել է աքսորի ՌՍՖՍՀ-ի ճամբարներից մեկում 3 տարի ժամկետով։ 1928 թվականի ապրիլի 27-ին ՊՔՎ-ի կոլեգիայի հատուկ խորհրդակցության որոշմամբ դատապարտվել է աքսորի Սիբիրում 3 տարով՝ մեղադրվելող հակահեղափոխական գործունեության մեջ։ Աքսորավայրում 1930 թվականին մայիսի 23-ին երկարացվել է աքսորի ժամկետը ևս 3 տարով։
Աքսորավայրում կրկին ձերբակալվել է և մեղադրվել հակասովետական քարոզչություն իրականացնելու մեջ։ 1939 թվականի մարտի 14-ին Աստրախանյան շրջանային դատարանը Դավիթ Անանունին դատապարտում է 8 տարվա ազատազրկման։ 1941 թվականին նույն դատի կողմից դատապարտվում է 10 տարվա ազատազրկման կալանավորների շրջանում հակասովետական քարոզչություն իրականացնելու համար։
Դավիթ Անանունի քրեական գործում առկա է ՀԽՍՀ դատախազության եզրակացությունն այն մասին, որ Դավիթ Տեր-Դանիելյանը արդարացված է համարվում համաձայն 1989 թվականի հունվարի XVI ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պրեզիդիումի հրամանի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:1897 ծնունդներ Կատեգորիա:Ստալինյան բռնաճնշումների զոհեր Հայաստանում Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ստալինյան բռնաճնշումների հայ զոհեր
Վոլե Շոյինկա
Ակինվանդե Վոլե Բաբատունդե Շոյինկա (Akinwande Oluwole "Wole" Soyinka, ), նիգերիացի դրամատուրգ, գրող, բանաստեղծ։ Բանաստեղծությունները գրում է յորուբա լեզվով, իսկ դրամաները և արձակ ստեղծագործությունները՝ անգլերենով։ 1986 թվականի Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր է։ 1980-ականներին այդ մրցանակը ստացած գրողներից միակն է, որն այժմ ապրում է։
Կենսագրություն
Ծնվել է Աբեոկուտայում, Արևմտյան Նիգերիայում, տարրական դպրոցի տնօրենի և խանութի տիրոջ բազմազավակ ընտանիքում։
1950 թվականին ավարտել է Իբադանի Կառավարական քոլեջ։ Այնուհետև տեղափոխվել է Լագոս, աշխատել է որպես գրասենյակային ծառայող, գրել է ռադիոպիեսներ, պատմվածքներ, որոնք հեռարձակվել են նիգերական ռադիոյով։ 1952 թվականին նա ընդունվել է Իբադանի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել է անգլիական գրականություն, պատմություն և հին հունարեն։ Ուսման տարիներին ակտիվորեն մասնակացել է Նիգերիայի անկախության համար մղվող պայքարին։
1954 թվականին տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ սովորել է անգլիական գրականություն և թատերական վարպետություն Լիդսի համալսարանում։ 1957 թվականին, գերազանցությամբ ստանալով բակալավրի աստիճան, Շոյինկան մնացել է Լիդսում, որ աշխատի դիսերտացիայի վրա։ Այդ ժամանակ նա գրել է իր առաջին պիեսները՝ «Ճահճում ապրողները» («The Swamp Dwellers») և «Առյուծը և մարգարիտները» («The Lion and the Jewel»), որոնք նվիրված էին Աֆրիկայում հնի և նորի պայքարին։
1958 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն, աշխատել է «Ռոյալ քորթ» թատրոնում որպես պիեսներ կարդացող, իրականացրել է «Ճահճում ապրողները», ինչպես նաև իր նոր՝ ռասիզմի դեմ ուղղված «Գյուտը» պիեսի բեմադրությունները։
1960 թվականին վերադարձել է Նիգերիա, որտեղ ստեղծել է «Դիմակներ 1960» սիրողական թատերական խումբը։ 1962 թվականին Իֆայի համալսարանում դարձել է անգլերեն լեզվի դասավանդող։ Նա բանավեճներ էր վարում նրանց հետ, ովքեր հանդես էին գալիս եվրոպական մշակույթի դեմ։
Որպես բողոքի նշան Արևմտյան Նիգերիայի կառավարությանը աջակցելու՝ համալսարանի ադմինիստրացիայի որոշմանը, 1963 թվականին Շոյինկան հրաժարական տվեց։ 1965 թվականին Արևմտյան Նիգերիայի ընտրություններից հետո նա ռադիոյով անանուն հայտարարեց, որ ընտրությունների արդյունքները կեղծ են, ինչի համար որոշ ժամանակ անց ձերբակալվեց, մեղադրվեց անօրինական ռադիոհաղորդման համար և հայտնվեց բանտում։ Երկու ամիս անց բրիտանացի և ամերիկացի գրողների բողոքներից հետո նա ազատ արձակվեց։
1965 թվականին Շոյինկան դարձավ Լագոսի համալսարանի դասախոս, նույն թվականին հրատարակվեց իր առաջին վեպը՝ «Մեկնաբանները» («The Interpreters»), որը երիտասարդ ինտելեկտուալների մասին էր, որոնք Նիգերիա են վերադառնում ԱՄՆ-ից և Եվրոպայից և փորձում են հասկանալ երկրում կատարվող իրավիճակի իսկությունը։
1967 թվականի օգոստոսին գաղտնի հանդիպեց իգբոների առաջնորդ Չուկևամա Օդումեգվա Օջուկվայի հետ և Բիֆրայի անկախության մասին որոշումից հրաժարվել համոզելու անհաջող փորձեր արեց։ 11 օր անց, երբ Շոյինկան վերադարձավ Լագոս, նրան ձերբակալեցին սեպարատիստների հետ համագործակցելու մեղադրանքով և 27 ամսով փակեցին մեկուսացված, շատ փոքր խցում։
Նա ազատ արձակվեց 1969 թվականին ընդհանուր համաներման արդյունքում, որը հաջորդեց Բիֆրայում կառավարական զորքերի՝ սեպարատիստների դեմ կրած հաղթանակին։ Դրանից հետո Շոյինկան դարձավ Իբադանի համալսարանի Դրամատիկ դպրոցի տնօրենը, այնտեղ բեմադրեց իր «Կոնգիի բերքը» («Kongi's Harvest», 1964) պիեսը։ Դա երաժշտական կատակերգություն էր, որը ծաղրում էր աֆրիկյան բռնակալությունը։ 1970 թվականին նաև նկարահանվեց դրա ֆիլմը, որում Վոլե Շոյինկան խաղաց գլխավոր դերը։
1970 թվականին Շոյինկան գնաց Եվրոպա, որտեղ հանդես եկավ դասախոսություններով, փորձառություն անցավ Քեմբրիջի համալսարանում և գրեց երեք նշանակալի պիեսներ՝ «Իերոյի կերպարանափոխությունները» («Jero's Metamorphosis»), «Բաքոսի քրմուհիները» («The Bacchae») և «Մահ և արքայի ձիավորը» («Death and the King's Horseman»)։ Վոլեի բանտային հիշողությունները «Մարդը մեռավ» («The Man Died») անունով հրատարակվեցին 1972 թվականին։
1975 թվականին Շոյինկան դարձավ «Փոփոխություն» («Transition») ամսագրի խմբագիր և տեղափոխվեց Գանայի մայրաքաղաք Աքրա։
1975 թվականի հուլիսին, նախագահ Յակուբու Գովոնի տապալումից հետո Շոյինկան վերադարձավ Նիգերիա, մեկ տարի անց Իֆայի համալսարանում կրկին դարձավ պրոֆեսոր։
1981 թվականին հրատարակվեց Շոյինկայի ինքնակենսագրությունը՝ «Ակե․ Մանկության տարիները» («Ake: The Years of Childhood»)։ Այն ներկայումս դասվում է ХХ հարյուրամյակի լավագույն աֆրիկյանն գրքերի շարքին։
1984 թվականին Նիգերիայի Գերագույն դատարանն արգելեց «Մարդը» մեռավ պիեսի բեմադրումը։
1986 թվականին Շոյինկան դարձավ աֆրիկացի առաջին գրողներից, որ ստացավ Գրականության Նոբելյան մրցանակ։ Նրա Նոբելյան ճառը նվիրված էր Նելսոն Մանդելային։
Արձակ և դրամատիկ ստեղծագորությունների կողքին Շոյինկան հրատարակել է նաև մի քանի բանաստեղծական ժողովածուներ, որոնցից առավել հայտնի են «Բանաստեղծություններ բանտից» («Poems From Prison», 1969) ժողովածուն և այդ ժողովածուի լրացված և ընդլայնված տարբերակը՝ «Մի մաքոք նկուղում» («А Shuttle in the Crypt», 1972)։
Շոյինկան ամուսնացած է, ունի որդի և երեք դուստր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:1934 ծնունդներ Կատեգորիա:Գրականության բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նիգերիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Նիգերիացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Նիգերիացի հումանիստներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Դրամատուրգներ Կատեգորիա:Թարգմանիչներ Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Լիդսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անիսֆիլդ Վուլֆ գրքային մրցանակի դափնեկիրներ
Մեծն արքայազնը (հեռուստասերիալ)
Մեծն արքայազնը, հարավկորեական հեռուստասերիալ նկարահանված 2018 թվականին։ Գլխավոր դերերը մարմնավորել են՝ Յուն Շի Յունը, Ջին Սե Յունն և Ջու Սանգ Ուկը։ Սերիալը հեռարձակվել է 2018 թվականի մարտի 3֊ից մինչև մայիսի 6֊ը TV Chosun հեռուստաալիքով յուրաքանչյուր շաբաթ և կիրակի օրերին ժամը 22։50 (ՀԿԺ)   ։ Դրաման հասավ 5,6% վարկանշի, դառնալով TV Chosun֊ի ամենավարկանիշային դրաման, սկսած 2011 թվականի ցանցի հիմնադրումից ։
Սյուժե
Դրաման պատմում է երկու արքայազների մասին, ովքեր սիրահարվելով նույն կնոջը սկսում են մրցակցել։ Այն հիմնված է Մեծն արքայազն՝ Անփյոնգի և թագավոր Սեջոնի իրական պատմությունների վրա։
Գլխավոր
Լի Կանի կրտսեր եղբայրը և գահի երրորդ հավակնորդը։ Նա համրվում էր ընտրված տղամարդը Չոսոն դինաստիայում։ Գեղեցիկ և էլեգանդ լեդի, ով քնքուշ և ջերմ է։ Նա ընկնում է երկու արքայազների սիրո եռանկյան մեջ, բայց նրա սիրտը պատկանում է Լի Հվիին։ Փառասեր և խարիզմատիկ արքայազն, ով երազում է դառնալ հաջորդ Լի Բանգ Վոն։
Սունգ Ջա Հյունին շրջապատող մարդիկ
Ջա Հյունի հայրը։
Արտադրություն
Սցենարի առաջին ընթերցումը տեղի է ունեցել 2017 թվականի նոյեմբերի 23-ին, TV Chosun Studio-ում
Հովհաննես Գրիչ
Հովհաննես Գրիչ, XI դարի հայ գրիչ։ 1069 թվականին Նարեկա վանքում Անանիա Վարագացու համար ընդօրինակել է մի Ավետարան (Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռագիր համար 10434)։ Ձեռագիրը, որից ընդօրինակել է Հովհաննես Գրիչը, ժամանակին պատկանել է Նարեկա վանքի առաջնորդ Անանիա Նարեկացուն, ապա՝ Գրիգոր Նարեկացուն։ Ավետարանը գրված է եղել Մեսրոպ Մաշտոցի ձեռքով։ Սա միակ վկայությունն է, որ Մեսրոպ Մաշտոցը Ավետարան է ընդօրինակել, իսկ Հովհաննես Գրչի արտագրածը մեզ հասած միակ հայտնի օրինակն է։
Կարինե Աճեմյան
Կարինե Խաչիկի Աճեմյան, հայ քաղաքական գործիչ, դերասան, ՀՀ Ազգային ժողովի 4-րդ, 5-րդ և 6-րդ գումարումների պատգամավոր, Հայաստանի հանրապետական կուսակցության անդամ , ՀՀԿ կանանց խորհրդի նախագահ։
ՀՀ վաստակավոր արտիստ Արա Դեղտրիկյանի կինը ։
Կրթություն
1981 թվականին ավարտել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրի բաժինը։ 1988 թվականին ավարտել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժինը։ 1992 թվականին ավարտել է Հայ-բրիտանական բիզնես դպրոցը՝ ստանալով գործարար-մենեջերի որակավորում։ 1999 թվականին Վիեննայում ստացել է առևտրային բանկերի ռազմավարական պլանավորման ոլորտի բանկային աշխատողի որակավորում (IBTI)։
Աշխատանքային գործունեություն
1982 թվականից մինչև 1984 թվականը որպես դաշնամուրի դասատու և կոնցերտմայստեր աշխատել է Ստեփան Ջրբաշյանի անվան երաժշտական դպրոցում։ 1988 թվականից եղել է ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության գիտամեթոդաբանական կենտրոնի ռեժիսոր, ավագ գիտաշխատող։ 1994-1996 թվականներին աշխատել է որպես «Մետրո» թատրոնի տնօրեն։ 1998 թվականին որպես գլխավոր տնօրենի խորհրդական աշխատել է «Հայխնայբանկում», այնուհետև եղել է բանկի աշխատակազմի և քարտուղարության ղեկավար։ 2000-2002 թվականներին որպես տնօրենի խորհրդական աշխատել է Ռազմավարական և ազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոնում։ 2002-2004 թվականներին եղել է «GTMC» (General Transworld Manufacturing Company) ՓԲԸ ֆինանսական բաժնի պետ, 2004-2005 թվականներին՝ «Քանաքեռ» ՓԲԸ-ում որպես տնօրենի գլխավոր խորհրդական։ 2005-2009 թվականներին եղել է «Արվեստ» հիմնադրամի գլխավոր տնօրեն, 2008 թվականին նշանակվել է ՀՀ մշակույթի նախարարի խորհրդական։
Անդամություն
2010 թվականին ընտրվել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի կառավարման խորհրդի անդամ։ 2012 թվականին՝ Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի խորհրդի անդամ։ 2005 թվականից Հայաստանի հանրապետական կուսակցության կանանց խորհրդի անդամ է, մշակութային հանձնախմբի ղեկավար։
Քաղաքական գործունեություն
2009 թվականի, մայիսի 12-ին համամասնական ընտրակարգով Հայաստանի հանրապետական կուսակցության ցուցակով ընտրվել է ՀՀ 4-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Եղել է ԱԺ գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, ՀՀԿ խմբակցության և խորհրդի անդամ։
2012 թվականին նորից համամասնական ընտրակարգով ընտրվել է ՀՀ 5-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Եղել է ԱԺ գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին ՀՀԿ համապետական ընտրական ցուցակով ընտրվել է ՀՀ 6-րդ գումարման ազգային ժողովի պատգամավոր։ 2019 թ․-ից պատգամավոր չէ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀԿ անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Երախտագիտության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Գարեգին Նժդեհ մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ռոզեր Բրյու
Ռոզեր Բրյու Լյոպ (Roser Bru Llop, ), իսպանական ծագմամբ նկարչուհի և փորագրող Չիլիից, կապված է նեոֆիգուրատիվ (նոր պատկերային) արվեստի շարժման հետ ։
Կենսագրություն
Ռոզեր Բրյուն ծնվել է Բարսելոնայում (Իսպանիա) 1923 թվականին։ Հաջորդ տարի՝ Պրիմո դե Ռիվերայի բռնապետության տարիներին, նրա ընտանիքը արտաքսվել է Փարիզ (Ֆրանսիա)։ Չորս տարի անց նրանք վերադարձել են հայրենի քաղաք, որտեղ Բրյուն սովորել է Մոնթեսորի դպրոցում, իսկ 1931 թվականին ընդունվել է Կատալոնիայի ժեներալիտետի դպրոց-ինստիտուտ (Institut-Escola de la Generalitat de Catalunya)։ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո՝ 1939 թվականին, նա կրկին մեկնել է Ֆրանսիա, որտեղից էլ «Վիննիպեգ» շոգենավով գնացել է Չիլի։ Նա հասել է Չիլիի Վալպարաիսո նավահանգիստ նույն թվականի սեպտեմբերի 3-ին։
1939-1942 թվականներին Ռոզեր Բրյուն գեղարվեստ է սովորել Չիլիի համալսարանի նրբագեղ արվեստների դպրոցում, որտեղ նրա դասախոսներից են եղել նկարիչներ Պաբլո Բուրչարդը և Իսրայել Ռոան ։ 1947 թվականին նա միացել է Պլաստիկ ուսանողների խմբին (Grupo de Estudiantes Plásticos), որոնց թվում էին այնպիսի նկարիչներ, ինչպես Խոսե Բալմեսը, Գրասիա Բարիոսը և Գիլյերմո Նունյեսը ։ 1957 թվականին նա սկսել է փորագրություն սովորել «Taller 99»-ում, որը ղեկավարում էր Նեմեսիո Անտունեսը ։
Ռոզեր Բրյուի աշխատանքները ցուցադրվել են Լատինական Ամերիկայի մի շարք երկրներում, ինչպես նաև Իսպանիայում, ընդ որում նրա որոշ նկարներ պահվում են Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Բրուքլինի թանգարանի, Սանտյագոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Չիլոեի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Սանտյագոյի Գեղարվեստի ազգային թանգարանի, Սալվադոր Ալվենդեի համերաշխության թանգարանի, Չիլիի ազգային պատմական թանգարանի, Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի , Ռիո դե Ժանեյրոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Բեռլինի պետական թանգարանի և այլ թանգարանների հավաքածուներում     ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չիլիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Չիլիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի նկարիչներ
Զուրաբ Անտոնով
Զուրաբ Նազարի Անտոնով (ზურაბ ნაზარის ძე ანტონოვი, ), հայկական ծագմամբ վրացի դրամատուրգ։
Բանվորի մահը
«Բանվորի մահը» (Workingman's Death), Միխայիլ Գլավոգերի փաստագրական ֆիլմը, որն էկրան է բարձրացել 2005 թվականին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիական վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր հանքագործների մասին Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր մանդարին լեզվով Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրիական ֆիլմեր
Միստր Բին (մուլտսերիալ)
«Միստր Բինի արկածները», անիմացիոն սերիալ Միստր Բինի արկածների մասին։ Առաջին անգամ մուլտսերիալը ցուցադրվել է 2002 թվականին Մեծ Բրիտանիայում` «ITV» հեռուստաալիքով։ 2014 թվականի հունվարին «ITV plc»-ը հայտնել է, որ այդ սերիաները կրկին եթեր են գնալու։ 4-րդ եթերաշրջանը հեռարձակվել է «CITV» ալիքով 2015 թվականի փետրվարից մինչև 2016 թվականի մարտը ։ Նոր` 5-րդ եթերաշրջանը, «CITV» ալիքով հեռարձակվում է 2019 թվականի ապրիլի 9-ից առ այսօր ։
Ռուսաստանում մուլտսերիալը հեռարձակվել է «Иллюзион+» և «2x2» հեռուստաալիքներով։ Այնուհետև սկսել է հեռարձակվել «Boomerang» հեռուստաալիքով։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Մուլտսերիալի աշխատանքները տևել են շուրջ երկու տարի։ Սցենարը գրվել է Ռոբին Դրիսքոլի ղեկավարությամբ։ 2002 թվականին մուլտսերիալն առաջին անգամ հեռարձակվել է բրիտանական «ITV» հեռուստաալիքով։ Բինի որոշ երկրպագուներ թերահավատորեն են վերաբերել մուլտֆիլմին՝ պարզաբանելով, որ նկարված կերպարները չեն փոխարինի կենդանի մարդկանց։ Միաժամանակ մուլտսերիալը շատ է դուր եկել մանկական լսարանին, և մուլտսերիալում ավելացվել են նոր կերպարներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Բրիտանական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Բրիտանական սիթքոմներ Կատեգորիա:Կատակերգական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2010-ականների հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2015 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում
Իլոնա Էլեկ
Իլոնա Էլեկ (Elek Ilona, ), հայտնի է նաև որպես Կարոլին Շախերեր և Լասլոն Խեպ, հրեական ծագմամբ հունգարացի սուսերամարտիկ, օլիմպիական ու աշխարհի բազմակի չեմպիոն ։ Էլեկը՝ որպես կին սուսերամարտիկ, արժանացել է ամենաշատ միջազգային տիտղոսների ։
Կենսագրություն
Իլոնա Էլեկը ծնվել է 1907 թվականի մայիսի 17-ին Բուդապեշտում։ 1933 թվականին հաղթել է սուսերամարտի աշխարհի թիմային առաջնությունում։ 1934 և 1935 թվականներին հաղթել է աշխարհի անհատական ու թիմային առաջնություններում։ 1936 թվականին Բեռլինում տեղի ունեցած Ամառային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ վաստակել է ոսկե մեդալ։ 1937 թվականին կրկին դարձել է աշխարհի չեմպիոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի սուսերամարտիկներ Կատեգորիա:Հունգարացի օլիմպիական չեմպիոններ
Մրրկահավեր
Մրրկահավեր, խողովակաքթերի կարգի թռչունների ընտանիք։ Հայտնի է մրրկահավերի 47 տեսակ։ Նախկին ԽՍՀՄ երկրներում հանդիպում է 8 տեսակ, որից միայն մեկն է բնադրում (հյուսիսային մրրկահավեր), 3-ը հանդիպում են պարբերաբար, չվելու ժամանակ, 4-ը՝ պատահական։
Ընդհանուր բնութագիր
Կտցի ծայրը կեռ է, քթային խողովակները մոտեցած կամ միացած են իրար և բացվում են վերնակտուցի կատարին։ Մատները միացած են լողաթաղանթով։ Թևերը բարակ են և երկար (21,5-50 սմ)։ Վատ քայլող, լավ լողացող ու թռչող թռչուններ են։
Կենսակերպ
Ակտիվ են և՛ ցերեկը, և՛ գիշերը, իսկ բազմացման շրջանում՝ միայն գիշերը։ Ցամաքի հետ կապված են բազմացման շրջանում, մնացած ժամանակ հեռավոր չվերթներ են կատարում (օրինակ՝ նեղքիթ մրրկահավերը Ավստրալիայի հարավային ափերից հասնում է մինչև Բերինգի ծով)։
Բնադրում
Բնադրում են գաղութներով, գլխավորապես հյուսիսային մրրկահավ ծովերի ժայռոտ, ամայի ափերին։ Մոնոգամ են, դնում են 1 ձու, թխսում են էգը և արուն։ Ձագերը կույր են՝ ծածկված խիտ աղվամազով։ Մրրկահավերը սնվում են ծովային անողնաշարավորներով, ձկներով, ձկնորսության թափոններով։
Տարածված են Արկտիկայից մինչև Անտարկտիդա։
Կատեգորիա:Թռչուններն ըստ ընտանիքների Կատեգորիա:Մրրկահավանմաններ Կատեգորիա:Ծովային թռչուններ
Ռոմբային համակարգ
Ռոմբային Համակարգ, ստորին կարգի բյուրեղագիտական համակարգ, բնութագրվում է երեք հատուկ ուղղություններով, որոնք համընկնում են երկրորդ կարգի առանցքի կամ համաչափության հարթությունների նկատմամբ տարված նորմալների հետ։ Ռոմբային համակարգին են պատկանում համաչափության 3 տեսակ (ռոմբա-բուրգա-յին — mm, ռոմբա-տետրաէդրային-222,ռոմբա-երկբուրգային — mmm)։ Ռոմբային համակարգի բյուրեղներին հատուկ է ուղղանկյուն կոորդինատային համակարգը, որի առանցքները համընկնում են բյուրեղի հատուկ ուղղությունների հետ։ Բյուրեղացանցի պարամետրերն են՝ ձփհփօ․ =0=7=90°։
Կատեգորիա:բյուրեղագիտություն
Ալեքսիս Կիվի
Ալեքսիս Կիվի, (Aleksis Kivi, իսկական ազգանունը՝ Стенвалль, Stenvall, ), ֆինն գրող, ռեալիստական ֆիննական գրականության հիմնադիր։
Կենսագրություն
Կիվիի ռեալիստական ստեղծագործական գործունեության պսակը կազմեց «Յոթ եղբայրներ» վեպը, որը նա ավարտել է մահվանից երկու տարի առաջ, ինչին հետևել է ծանր հոգեկան հիվանդությունը։ Միայն կարճ հոգեկան հավասարակշիռ վիճակում է գրողը գիտակցել իր ստացված գործի համընդհանուր ճանաչման մասին։ Կիվին յոթ տարում գրել է տասներկու պիես, մեկ վեպ, մի քանի պատմվածքներ և տասնչորս աշխատություն։
Քննադատություն
«Յոթ եղբայրները» առաջին ֆիննական վեպն է, որը գրվել է ֆիններեն, այլ ոչ՝ շվեդերեն, ուստի ներկայումս հանդիսանում է ֆիննական գրականության ամենանշանավոր վեպերից մեկը։ Գրողն ինքն է պատմում գրքի վերջաբանը՝. «Ահա ես պատմեցի յոթ եղբայրների մասին, որոնք ապրում էին Ֆինլանդիայի անտառարներում։ Էլ ի՞նչ կարող եմ ձեզ պատմել երկրի վրա նրանց կյանքի մասին»։
Սակայն վեպի հրապարակումից անմիջապես հետո նրա շուրջ ծավալվեց մեծ բանավեճ։ Քննադատները բաժանվեցին երկու մեծ խմբի՝ ոմանք արձագանքեցին համակրանքով և մեծ հույսեր ունեին կապված վեպի հետ, ընդգծելով, որ վեպը կարող է մեծ խթան հաղորդել ֆիննական գրականության զարգացմանը, մյուսները վեպին վերաբերվեցին թերահավատորեն։ Այսպիսով, հայտնի քննադատ, ուգրո-ֆիննական լեզուների հետազոտող և բանաստեղծ Ավգուստ Ալկվիստը գրել է՝ «մեր ժողովուրդը այնպիսին չէ, ինչպիսին են այս գրքի հերոսները։ Ֆինլանդիայի դաշտերը մշակող խաղաղ և լուրջ մարդիկ ոչ մի կապ չունեին Իմպիվաարայի նոր բնակիչների հետ, նա վերպը անվանեց «անհեթեթ» և «ամոթալի բիծ» ֆիննական գրականության համար»։
Կիվին ներկայումս էլ հանդիսանում է արձակի մեծ վարպետ։ Նա իր երկրի առաջին պրոֆեսիոնալ գրողն է, որը գրել է ֆիններեն և հանդիսանում է ֆիննական գրական լեզվի հիմնադիրներից մեկը։
Հուշակոթողներ
Ալեքսիս Կիվիի հուշարձանները տեղադրված են Հելսինկի ազգային թատրոնի դիմաց, Նուրմիյարվի, Տուուսուլայում, Տամպերում և Տուրկում։ Հելսինկիում և Տուրկում նրա անունով կա ընկերություն։ Կիվիի հիշատակի օրը ամեն տարի սիրողական ներկայացումներ են կազմակերպվում։ Այն տունը, որտեղ ապրել է Ա. Կիվին վերակառուցվել է և դարձել թանգարան։ Նա մահացել է Տուսուլայի իր տանը, իսկ գերեզմանը վերածվել է ուխտագնացության վայրի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
The Chainsmokers
Ալեքս Փոլ
Ֆրանսիական ծագում ունեցող Ալեքսանդր (կրճատ՝ Ալեքս) Փոլը ծնվել է 1985 թ.-ի մայիսի 16-ին Վեստչեստեր շրջանում (Westchester County,) (Նյու Յորք, ԱՄՆ)։ Նրա մայրը տնային տնտեսուհի է, իսկ հայրը արտ-դիլեր։
Էնդրյու Թեգգարթ
Էնդրյու Թեգգարթը ծնվել է 1989 թ.-ի դեկտեմբերի 31-ին։ Ունի շոտլանդական, իռլանդական, ֆրանս-կանադական ծագում և մեծացել է Մեյն նահանգի Ֆրիփորթ քաղաքում (Freeport, Maine): Մայրը ուսուցչուհի է, իսկ հայրը պրոթեզներ վաճառող։
Կարիերա
Խումբն ի սկզբանե կազմված է եղել Փոլից և նախկին դիջեյ՝ Ռեթ Բիքսլերից։ Խումբը ձևավորվել է որպես Էլեկտրոնային պարային երաժշտություն (EDM) դիջեյ դուո 2012 թ.-ին Նյու Յորք քաղաքում ՝ Ադամ Ալպերտի ղեկավարության ներքո։ Փոլը, ով մեծացել է դիջեյինգով ներկայացվել է Թեգգարթին Ալպերտի կողմից։ Փոլը ներկա է գտնվել Նյու Յորք համալսարանում (New York University) արվեստի պատմության և երաժշտական բիզնեսի համար։ Թեգգարթը ներկա է գտնվել Սիրաքյուսի համալսարանում (Syracuse University) և պրակտիկա է անցել «Interscope Records»-ում, մինչև նրանց երկուսի հանդիպելը։ Նա հետաքրքրված է եղել դիջեյինգով և թողարկել որոշ հեղինակային երգեր SoundCloud վեբ կայքում։ Թեգգարթը տեղեկացվում է ինչ-որ մեկի կողմից ով աշխատում էր Ալպերտի համար, որ դուոն, որը կառավարվում էր նրա կողմից, ունի ազատ տեղ՝ Բիքսլերի հեռանալուց հետո և հուշում նրան թողնել Մեյնը և գալ Նյու Յորք։ Նրանք սկսում են պատրաստել ռեմիքսեր ինդի (indie, indipendent(անկախ) բառի կրճատ տարբերակը) խմբերից։ 2012 թ.-ին նրանք համագործակցում են հնդիկ դերասանուհի Պրիանկա Չոպրայի հետ «Erase» սինգլի համար, որին հետևում է «The Rookie»-ին, որը թողարկվում է 2013 թ.-ի սկզբին։ Դուոյի առաջին կենդանի կատարումը եղել է բաց՝ Timeflies-ի համար, Terminal 5-ում 2014 թ.-ի սեպտեմբերին։ Սինգլ «Սելֆի»-ին թողարկվել է անվճար 2013 թ.-ի դեկտեմբերին։
Շրջագայություններ
http://www.2lin.cc/memories
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Ռոբերտ Կոնդախսազով
Ռոբերտ Աբգարի Կոնդախսազով, վրացահայ նկարիչ։ Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ (1968)։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Կոնդախսազովը ծնվել է 1937 թվականին Թբիլիսիում, բժիշկների ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության բաժինը, որն ավարտել է 1963 թվականին (Վ. Շուխաևի և Ս. Կոբուլաձեի դասարան)։ Ավարտելուց հետո աշխատել է դիզայնի, ինտերիերի ձևավորման, գրքային գրաֆիկայի բնագավառում։ 1990-ական թվականներին Կոնդախսազովի մոտ նկատելի են դառնում ոճային փոփոխությունները՝ գեղանկարները դառնում են սև-սպիտակ, հիմնական ուշադրությունը կենտրոնանում է առաջնային ֆորմաների վրա։
Ցուցադրվել սկսել է 1964 թվականից։ Առաջին ցուցահանդեսը կազմակերպվել է 1989 թվականին, Թբիլիսիում, այնուհետև՝ 2000, 2003 թվականներին։
2005 թվականից բնակվում է Մոսկվայում։ 2006 թվականին Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի թանգարանային կենտրոնում տեղի է ունեցել Կոնդախսազովի «Այլ արվեստ» անհատական ցուցահանդեսը։ 1989 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Թբիլիսիի նկարիչների տանը։