cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հոֆբուրգ
Պատմություն
1958 թվականի սեպտեմբերին Հոֆբուրգի մի քանի հատվածներ բացվեցին որպես համագումարի կենտրոն։ Առաջին տասը տարին կենտրոնը կառավարվեց Burghauptmannschaft ընկերության կողմից, իսկ 1969 թվականից ի վեր միջազգային համագումարն ու միջոցառումների կենտրոնը կառավարվում է մասնավոր ընկերության կողմից (Wiener Kongresszentrum Hofburg Betriebsgesellschaft): Ամեն տարի համագումարի կենտրոնում անց է կացվում մոտ 300-350 միջոցառում, որին մասնակցում են 300.000-320.000 հյուրեր։ Համագումարներից և հանդիպումներից բացի այստեղ անց են կացվում նաև բանկետներ, առևտրի տոնավաճառներ, համերգներ և պարահանդեսներ։
Շվեյցարական թև
Պալատի ամենահին հատվածը թվագրվում է 13-րդ դարով և կառուցվել է հիմնականում Բաբենբերգների վերջին թագավոր Օտտոկար II-ի կողմից։ Մինչև այդ ավստրիացի կառավարիչների ամրոցը գտնվել է Ամ հոֆ կոչվող հրապարակում, որը մոտիկ է Շոտենստիֆին (շոտլանդական վանք)։
Շվեյցարական արքունիքն ի հայտ է եկել Վերածննդի դարաշրջանից՝ Ֆերդինանդ I-ի կառավարման ժամանակ։ Շվեյցարական դարպասի մուտքի վրա նշված են նրա տիտղոսները, իսկ առաստաղին՝ Ոսկե Գեղմի շքանշանի սիմվոլը։
Շվեյցարական թևի հարակից բաժնում գտնվում են ֆելդմարշալ Ռադեցկու բնակարանները։ Որպես երախտագիտություն 1848 թվականի հեղափոխության ժամանակ իտալական արշավանքներին մատուցած ծառայությունների համար կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ը թույլատրել է ֆելդմարշալ Ռադեցկուն բնակվել այդ բնակարաններում՝ չնայած այն հանգամանքին, որ վերջինս կայսերական ընտանիքի անդամ չէր։
Ասպետների սրահում (Rittersaal) 1717 թվականի մայիսի 15-ին Հռոմի պապ Կղեմես XI-ին ներկայացնող պապական նունցիայի կողմից մկրտվել է կայսրուհի Մարիա Թերեզան։ Նա մկրտել է կայսրուհուն Հորդանան գետից վերցված մի քանի կաթիլ ջրով։
Ասպետների սրահին կից գտնվում է պահակասենյակը, որտեղ պահակներն հերթապահություն են իրականացրել և հսկել կայսեր անվտանգությունը։ Այդ թևի ներքևի բաժնում ժամանակին եղել է կայսերական խոհանոցը։
Շթալբուրգ
Չնայած կայսերական ախոռները ֆիզիկապես կապակցված չեն համալիրին՝ դրանք ի սկզբանե կառուցվել են որպես այն ժամանակվա գահաժառանգ արքայորդու՝ Մաքսիմիլիան II-ի բնակատեղի։ Ֆերդինանդ I-ը չէր ցանկանում բնակվել իր որդու հետ մեկ հարկի տակ, քանի որ Մաքսիմիլիանը հարում էր բողոքականությանը։ Հետագայում այդ շենքում տեղակայվեց կայրսր Ֆերդինանտ III-ի եղբոր՝ էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմի արվեստի հավաքածուն, որը հետագայում՝ 1889 թվականին դառնալու էր Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանի հիմնական հավաքածուն։ Բարոկոյի դարաշրջանում բնակավայրը վերածվեց կայսերական ախոռների, որտեղ առաջին հարկում պահվում են կայսերական ձիերն ու օգտագործվում ձիավարության իսպանական դպրոցի կողմից։
Ամալիենբուրգ
Շվեյցարական դարպասի երկայնքով գտնվում է Ամալիենբուրգը, որն անվանվել է Ֆրանց Յոզեֆ I-ի այրու՝ կայսրուհի Վիլհելմինա Ամալիայի պատվին։ Սակայն այս թևն օգտագործվել է դեռևս մեկ դար առաջ և կառուցվել ուշ Վերածննդի ոճով որպես կայսր Ռուդոլֆ II-ի բնակավայր։ Հետաքրքրական են գմբեթով փոքր աշտարակն ու շենքի ճակատին գտնվող աստղագիտական ժամացույցը։
Լեոպոլդի թև
Լեոպոլդի թևը միմյանց է կապում Ամալիենբուրգն ու շվեյցարական արքունիքը։ Այն առաջին անգամ կառուցվել է 1660-ականներին կայսր Լեոպոլդ I-ի ժամանակ և անվանվել նրա անունով։ Ճարտարապետը Ֆիլիբերտո Լուկասին է, սակայն 1683 թ. թուրքերի կողմից Վիեննայի պաշարումից հետո թևը վերակառուցվել է Ջիովանի Պիետրո Տենկալայի կողմից, ավելացվել է հավելյալ հարկ։ Իր ճարտարապետության միջոցով շենքը շարունակում է պահպանել կապը ուշ վերածննդի հետ։ Այս թևում է գտնվում Ավստրիայի դաշնային նախագահի նստավայրը։
Առանձին խորհրդակցական սենյակը նույնպես Ամալիենբուրգի կազմում է։ Այստեղ կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ը հանդես է եկել բացման խոսքով ավստրոհունգարական պատվիրակության նստաշրջանների ժամանակ, իսկ էրցհերցոգ Ֆրանց Ֆերդինանդը՝ կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ի եղբորորդին և ապագա թագաժառանգը հրաժարվել է գահից 1900 թվականի հունիսի 28-ին։
Կանցլերի կայսերական գրասենյակի թև
Թևը նախագծվել է Յոհան Լուկաս ֆոն Հիլդեբրանդտի կողմից։ Բացի արքունական խորհրդից այստեղ են գտնվել կայսերական փոխկանցլերի գրասենյակները, ով եղել է Սրբազան Հռոմեական կայսրության փաստացի վարչապետը։ Կայսրության անկումից հետո այս թևում են գտնվել Նապոլեոն II-ի և հետագայում կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ի բնակարանները։
Կանցլերի գրասենյակը, շվեյցարական արքունիքը, Ամալիենբուրգն ու Լեոպոլդի թևը կազմում են ամրոցի ներքին արքունիքը։ Մեջտեղում գտնվում է Ֆրանց Յոզեֆ I-ի բրոնզե արձանը, որտեղ նա պատկերված է որպես հռոմեական կայսր։ Արձանի հեղինակը Պոմպեո Մարկեսին է։
Արքունական գրադարան
Արքունական գրադարանը համալիրի առանձին կառույց է և գտնվում է դրա մյուս կողմում։ Կառլ VI-ի կարգադրությամբ կառուցվել են գրադարանի հիմնական շենքն ու պետական սրահը։ Այսօր այն գտնվում է Ավստրիայի ազգային գրադարանի հովանու ներքո։ Կառուցումը սկսվել է Յոհան Բեռնարդ Ֆիշեր ֆոն Էրլախի կողմից և ավարտվել 1735 թ. իր որդու` Յոզեֆ Էմանուելի կողմից։ Ազգային սրահը ներառում է արքայազն Եվգենի Սավոյացու գրքերի հավաքածուն։ Գրադարանի առաստաղը զարդանում են մեծածաված որմնանկարները, որի հեղինակը Դանիել Գրանն է, ինչպես նաև Փոլ Շտրուդելի՝ կայսրերի արձանները։ Ձեղնահարկի ոճի պատկերներով արտաքին զարդարանքներն իրականացվել են 1726 թ. Լորենցո Մատիելիի կողմից։ Նրա կողմից հիմնական մուտքի վերևում կանգնեցվել է նաև քառաձի մարտակառք քշող Աթենասի արձանը։ Տանիքի ձախ հատվածում Մատիելին տեղադրել է երկրի աստղային գլոբուս բռնած Ատլասի արձանը, իսկ մյուս կողմում՝ Գեաին՝ երկրի գլոբուսով։
Հյուսիսային կողմից գրադարանը նայում է Յոզեֆի հրապարակին։
Կառույցներն ու կցաշենքերն ավելացվել են հաջորդաբար։ 1763-1769 թթ Նիկոլո Պակասին միակցեց կայսերական գրադարանի շենքը Հոֆբուրգի այլ հատվածների հետ, իսկ գրադարանի մյուս կողմը՝ ավգուստինյան եկեղեցուն՝ այդպիսով ստեղծելով Յոզեֆի հրապարակը։
Յոզեֆի հրապարակ
Յոզեֆի հրապարակում հատկանշական է ձի հեծնած կայսր Յոզեֆ II-ի բրոնզե արձանը։
Ավգուստինյան թև
Արքունական գրադարանին կից՝ Յոզեֆ հրապարակի հարավարևելյան կողմում գտնվում է բարոկո ոճով կառուցված ավգուստինյան թևը՝ ավգուստինյան եկեղեցու և վանքի հետ միասին։ Ընդարձակվելով՝ եկեղեցին ու վանքը դարձել են շենքի անբաժան մասը։
Ավգուստինյան եկեղեցին օգտագործվել է Հաբսբուրգների կողմից որպես արքունական եկեղեցի, որտեղ անց էին կացվում նաև հարսանիքներ։ Այդտեղ են ամուսնացել Ավստրիայի Ֆրանց Յոզեֆ I կայսրն ու կայսրուհի Ելիզավետան՝ Սիսին։
Լորետո մատուռի հետևում գտնվում է Հերցգրուֆտի (Սրտերի դամբարան) շենքը, որը կիսաօվալաձև կիսակառույց է՝ բաժանված երկաթե դռնով։ Դամբարանում արծաթե սափորների մեջ պահվում են Հաբսբուրգների դինաստիայի 54 անդամների սրտերը ։
Էրցհերցոգ Ալբրեխտի պալատը (նախկինում՝ Տարուկա դե Սիլվայի պալատ), որտեղ տեղակայված է Ալբերտինա պատկերասրահը, նույնպես համարվում է Հոֆբուրգի մասը, քանի որ այն կառուցվածքայնորեն կապակցված է ավգուստինյան վանքին։ Վաղ 19-րդ դարում կայսերական ընտանիքի անդամներն ունեցել են իրենց նստավայրերն այստեղ, ինչպես, օրինակ, էրցհերցոգ Ալբրեխտը և հետագայում իր եղբորորդի էրցհերցոգ Ֆրիդրիխը։ 1820 թ․ վերանորոգումից հետո պալատի այդ հատվածը կապակցվեց Հոֆբուրգին։
Ռեդաութ թև
Կայսրուհի Մարիա Թերեզան վերածեց 17-րդ դարի օպերային տունը պարասրահների և համերգասրահների, որոնք այսօր հայտնի են Ռեդաութենսալ անվամբ։ Այն բաղկացած է փոքր և մեծ սրահից, որոնք միասին ավելի փոքր նախասրահների հետ կազմում են Ռեդաութ թևը։
Շենքի սկզբնական նախագիծն արվել է Ջան Նիկոլաս Յադո դե Վիլ-Իսեյի կողմից, իսկ արտաքին ճակատների հեղինակները Նիկոլո Պակասին ու Ֆրանց Անտոն Հիլեբրանդտն են։ Շուտով Ռեդաութսալը ձևավորվեց բարոկո ոճով։ Սրահի անվանումը ծագում է ֆրանսերեն redoute բառից, որ նշանակում է դիմակներով պարահանդես, և նման պարահանդեսներ ևս անցկացվել են այդտեղ։ Հանդիսատեսին ընդունում էին Յոզեֆ Հայդնի, Նիկոլո Պագանինիի և Ֆերենց Լիստի երաժշտության ներքո։ Բեթհովենի 8-րդ սիմֆոնիայի պրեմիերան տեղի է ունեցել այստեղ 1814 թ․։ «Կոնգրեսը պարում է» հայտնի դարձվածքը ծագում է Ռեդաութսալում տեղի ունեցած պարահանդեսներից, որոնք անց էին կացվում Վիեննայի կոնգրեսի շրջանակում 1814-1815 թթ։ Յոհան Շտրաուսը եղել է այդ պարահանդեսների արքունիքի նվագավարը։ Դարերի ընթացքում այդ պարահանդեսները ենթարկվել են բազմաթիվ փոփոխությունների։
1992 թ․ նոյեմբերի 27-ին Ռեդաութսալն ու ողջ թևը լրջորեն վնասվեցին հրդեհից։ Վերակառուցումն ու վերականգնումը տևեց հինգ տարի։ Փոքր սրահը նույնությամբ վերականգնվեց, իսկ մեծ սրահի ներքին հանդարանքի վերականգնման համար հայտարարվեց դիզայներական մրցույթ, որում հաղթող ճանաչվեց Յոզեֆ Միքլը։ Նա ստեղծեց մի շարք յուղանկարներ Ֆերդինանդ Ռայմունդի, Յոհան Նեպոմուկ Նեստրոյի և Էլիաս Կանետիի գրական մեջբերումների հիման վրա։ 404 մ2 առաստաղին կատարած նրա նկարները զուգորդվում են Կառլ Կրաուսի «Երիտասարդություն» բանաստեղծության՝ ձեռքով նկարազարդված տողերով, որոնք տեսանելի չեն նայողին ։
Ռեդաութենսալը վերաբացվել է 1998 թ. Ավստրիայի՝ Եվրոպական միության խորհրդի առաջին նախագահության շրջանակում և այդ ժամանակվանից դարձել Հոֆբուրգի Կոնգրես կենտրոնի մասը։
Սուրբ Միշելի թև
Սուրբ Միշելի թևը նույնպես նախագծվել է Յոզեֆ Էմանուել Ֆիշեր ֆոն Էրլախի կողմից և կապում է ձիավարության ձմեռային դպրոցը կանցլերի կայսերական գրասենյակի թևի հետ։ Սակայն քանի որ Բուրգ թատրոնի շենքը կառուցված էր այդ նույն տեղում, այդ ծրագրերը մնացին չիրականացված մինչև որ Ֆերդինանտ Կիրսխները 1889-1893 թթ կառուցեց Սուրբ Միշելի թևը՝ օգտագործելով փոքր-ինչ տարբերվող հատակագիծ։
Սուրբ Միշելի հրապարակի կառուցման ավարտից հետո երկու քանդակված շատրվաններ (Ռուդոլֆ Վեյրի «Ուժը ծովում» և Էդմունդ Հելմերի «Ուժը ցամաքին») տեղադրվեցին թևի ճակատային հատվածում։
Թևն անվանումը ստացել է Սուրբ Միշելի եկեղեցուց, որ գտնվում է հրապարակի մյուս կողմում։
Մոնթոյերի թև
Արարողությունների սրահի դիմաց գտնվող Մարմարե սրահի պատերը թվագրվում են 16-րդ դարով և տեսականորեն գտնվում են Լեոպոլդի թևի կազմում, սակայն 1840 թ. փոխվել է ինտերիերի նմանակված մարմարը, որպեսզի այն ներդաշնակ լինի ավելի ուշ կառուցված արարողությունների սրահի հետ։ Կայսերական ժամանակաշրջանում այն գործածվել է որպես ճաշասենյակ և երեխաների արքունական պարահանդեսների համար։
Արարողությունների սրահի առաստաղի զարդափոսերն ու 26 բյուրեղապակյա ջահերը, որոնք ժամանակին լուսավորել են սրահը 1300 հատ մոմի միջոցով, շքեղություն են հաղորդում սրահին։ 24 կորինթոսյան սյուները պատրաստված են նմանակված մարմարի տեխնիկայով, որի կիրառմամբ ներկված գիպսը մարմարի տեսք է ստանում։ Այս սրահում Նապոլեոն I-ը խնդրել է կայսր Ֆրանց II/I-ի դստեր՝ էրցհերցոգ Մարի Լուիսի ձեռքը։ Այստեղ են անցկացվել նաև արքունական պարահանդեսները, իսկ հետագայում նաև գահից ելույթները։ Ավագ հինգշաբթի օրը կայսրն ու կայսրուհին հրավիրում էին 12 աղքատ տղամարդկանց և կանանց լվանալու իրենց ոտքերը Ավագ հինգշաբթիի արարողության ժամանակ։
Ավելի ուշ` մինչև 1916 թ. արարողությունների սրահը ամբողջությամբ ինտեգրվեց Նոյեբերգի մեջ։
Հերոսների հրապարակ
1809 թ.՝ Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ պալատին կից հին ամրոցի մի մասը քանդվեց։ Ներկայիս Ռինգշտրասեի տեղում դրվեցին նոր կառույցների հիմքեր, որոնց ինտեգրվեց նեոդասական ճարտարապետությամբ կառուցված նոր ամրոցի դարպասը (Burgtor): 1817 թ. կառուցված նոր պատերի միջև ընկած տարածքում տնկվեցին երեք այգիներ՝ ամրոցի կայսերական մասնավոր այգին, հերոսների հրապարակը՝ որպես ընդարձակ, բաց տարածք, և Ֆոլկսգարտենը՝ Հեփեսոսի տաճարի հետ միասին։ Այն Բուրգտորի հետ միասին նախագծել է Փիթեր ֆոն Նոբիլեն։
Արարողությունների սրահն ու Նոյեբուրգը կազմում են հրապարակի հետին հատվածը։
Ավստրիացի երկու նշանավոր ֆելդմարշալների՝ արքայազն Եվգենի Սավոյացու և էրցհերցոգ Կառլի ձիով արձանները կանգնած են Հերոսների հրապարակի կենտրոնում։ 1938 թ. մարտի 15-ին Ադոլֆ Հիտլերը Հերոսների հրապարակի նոր ամրոցի պատշգամբից հռչակեց Ավստրիայի բռնակցումը նացիստական Երրորդ Ռեյխին։
Նոյեբուրգ
1860-ականներին Վիեննայի պատի քանդումից հետո տեղի ունեցավ Հոֆբուրգի վերջին մեծ ընդարձակումը։ Ծրագրվեց կառուցել կայսերական ֆորումը, որում երկու թևից բաղկացած կառույցը պետք է հասներ դեպի Ռինգշտրասե, իսկ զույգ թանգարանները (Արվեստի պատմության և բնագիտության պատմության թանգարաններ) կազմելու էին դրա կողային հատվածները, և ավարտվեր [[Յոզեֆ Էմանուել Ֆիշեր ֆոն Էրլախ|Ֆիշեր ֆոն Էրլախի]] կողմից նախագծված կայսերական ախոռներով։ Նախագիծն իրականացվում էր Գոտֆրիդ Սեմպերի և հետագայում Կառլ Ֆրիհեր ֆոն Հասենաուերի կողմից։ Թանգարանների շինարարությունն ավարտվեց 1891 թ., սակայն ֆորումի մյուս հատվածի շինարարությունը դանդաղ էր ընթանում գների աճի պատճառով և այդպես էլ չհաջողվեց գտնել իրական գործառույթ այդ մեծածավալ շինարարական նախագծի համար։ 1913 թ. ավարտվեց հարավարևմտյան թևի ու Նոյեբուրգի շինարարությունը։ Սակայն կայսերական ֆորումն այդպես էլ ավարտին չհասցվեց և մնաց որպես անավարտ նախագիծ։
Նոր ամրոցի թևում այսօր գտնվում են մի շարք թանգարաններ (Եփեսոսի թանգարանը, զենքի և սպառազինության հավաքածուն, հին երաժշտական գործիքների հավաքածուն և ազգաբանության թանգարանը), ինչպես նաև Ավստրիայի ազգային գրադարանի մի քանի ընթերցասրահներ։ Հոֆբուրգի Կոնգրես կենտրոնը նույնպես գտնվում է այստեղ։
Մետաղադրամներ
Հոֆբուրգը պատկերվել է 20 եվրո արժողությամբ Վերածննդին նվիրված արծաթյա մետաղադրամի վրա։ Մասնավորապես պատկերված է ամրոցի Շվեյցարական դարպասը, որի վրա կա Ֆերդինանդ I-ի զինանշանն ու կոչումները։ Մետաղադրամի վրա պատկերված են նաև երկու զինվոր, որոնք հիշեցնում են 1529 թ. Վիեննայի պաշարումը թուրքերի կողմից, ինչպես նաև Բողոքական ռեֆորմների ժամանակ պայքարը բողոքականության և հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու միջև։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիեննայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Պաշտոնական նստավայրեր Կատեգորիա:Ավստրիայի պալատներ Կատեգորիա:Հոֆբուրգ
Մեռա՛ն, մեռա՛ն․․․ և ահա
Մեռա՛ն, մեռա՛ն․․․ և ահա, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1919 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։
Պատմություն
Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվում է երկու ինքնագիր։ Առաջին անգամ ստեղծագործությունը տպագրվել է Թիֆլիսում հրատարակված Հովհաննես Թումանյանի «Քառյակներ» ժողովածուի 24֊րդ էջում և Կ․ Պոլսում լույս տեսած «Բանաստեղծություններ» ժողովածուի 55-րդ էջում, ապա՝ Թումանյանի երկերի ժողովածուի առաջին հատորի 211-րդ էջում։ Ստեղծագործությունն արտատպվում է Կ․ Պոլսում լույս տեսած «Բանաստեղծություններ» ժողովածուից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի քառյակներ
Արսար (1862 մ)
Արսար, լեռնագագաթ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Վարագի լեռներում, Լուսահովիտ գյուղից 3 կմ արևելք, Այծաժայռ լեռից 3 կմ արևելք։ Տեղադրման կոորդինատներ 40.90952°N, 45.22658°W։  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Տավուշի մարզի լեռներ
Կրեմնյանկա
Գետի ակունքը գտնվում է Ուրալի լեռներում Կոմի Հանրապետության սահմանի մոտականյքում, Մուրաշի գյուղից 30 կմ հարավ-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Դորոգինիչի
Դորոգինիչի (Дорогиничі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
Իրաքյան արվեստ
Իրաքյան արվեստ, Իրաքը հարուստ է ճարտարապետական կոթողներով, որոնք պատկանում են նրա տարածքում գոյություն ունեցող տարբեր քաղաքակրթությունների՝ Ուբայդի, Ուրուկի և Ջամդաթ-Նասրի (մ. թ. ա. 4-րդ հազարամյակ), բաբելա-ասուրական, պարթևական և սասանյան մշակույթներին։ Բաբելոնում, Ուրում, Նինվեում, Հատրայում, Տիզբոնում և այլուր պահպանվել են համաշխարհային նշանակություն ունեցող ճարտական հուշարձաններ։
Դեր
7-րդ դարից իրաքյան արվեստը զգալի դեր է խաղացել արաբական ճարտարապետության զարգացման գործում։ Որոշակի հատակագծով կառուցվել են Բասրա, Կուֆա (7-րդ դար), Վասիտ և Բաղդադ (8-րդ դար) քաղաքները։ Կաֆայում, Բաղդադում, Ուքայդիրում և Մամարայում կառուցվել են խալիֆաների պալատներ՝ այգիներով, բնակելի շենքերով ու պարիսպներով, տարբեր վայրերում՝ ամրոցներ, մեդրեսեներ, իսկ Բաղդադում, Բասրայում, Նաշաֆում, Քերբելայում, Կազիմայնում, Մամարայում, Մոսուլում՝ մինարեթներով մզկիթներ, հատկապես նշանակալից է Մամարայի ալ-Մալվիտա պարուրաձև մինարեթը։
Դորոգինիչի
2001 թվականի տվյալներով Դորոգինիչի գյուղում բնակվում էր 620 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,25 մարդ/կմ²։
Իրաքյան արվեստ
Զարգացում
10-րդ դարի ազգային-ազատագրական շարժումը և 1958 թվականի հեղափոխությունը նպաստեցին նոր ճարտարապետության զարգացմանը։ Վերակառուցվում են Բաղդադը, Մոսուլը, Բասրան։ Ժամանակակից ճարտարապետությանը բնորոշ է միշազգային ստանդարտի ներդաշնակումը տեղական բնակլիմայական պայմաններին, նաև հատակագծման ու դեկորի ավանդական ձևերի կիրառումը (ներքին բակեր, զարդաճաղեր, տեղական տիպի երկհարկ բնակելի շենքեր)։ Աբբասյանների շրջանից պահպանվել են որմնանկարների պատառիկներ, արհեստական մարմարի քանդակազարդումներ։
Ծաղկում
12-14-րդ դարերում ծաղկել է գրքի մանրանկարչությունը։ Առանձնապես մեծ հռչակ էին վայելում մանրանկարիչներ Ցահյա իբն Մահմուդը և Ջունաիդ Մուլթանին։ Իրաքի արվեստը միջնադարյան դեկորատիվ-կիրառական արվեստում կարևոր դեր են խաղացել ջնարակված, բազմագույն խեցեղենը, մետաղյա և ապակյա գեղարվեստական իրերը, գործվածքները։ Այդ ավանդույթները պահպանվել են մինչև 10-րդ դար։ Ցուղաներկով գեղանկարչությունը Իրաքում սկզբնավորվել է 10-րդ դարի սկզբին (Աբդ ալ Կադր Ռասսամի, Մուհամեդ Սալեհ Զաքիի և ուրիշների դիմանկարներն ու բնանկարները)։ 1939 թվականից Բաղդադում գործում է Գեղեցիկ արվեստների ինստիտուտը։ 1956 թվականին կազմակերպվել է Մուստանսիրիա մեդրեսեն (1227-1233, վերականգնվել է 10-րդ դարի) Բաղդադում Արվեստագետների ասոցիացիան։ 1958 թվականի հեղափոխությունը նպաստել է կերպարվեստի վերելքին։
Կատեգորիա:Իրաքի արվեստ
Շարովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Շարովսկի գյուղական խորհուրդ  (Шарівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Շարովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2425 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 87.19 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 27.81 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Թեյլոր շրջան (Ֆլորիդա)
Թեյլոր շրջան (Taylor County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.699 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.570 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փերի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թվականին։
Կատեգորիա:Ֆլորիդայի շրջաններ
Մագազա
Բնակչությունը կազմում է 165 մարդ, խտությունը՝ 9 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0365։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թամարա Սարգսյան
Թամարա Ֆադեի Սարգսյան, հայ գենետիկ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1996), պրոֆեսոր (2000):
Ֆադեյ Սարգսյանի դուստրը։
Կենսագրություն
Թամարա Սարգսյանը ծնվել է 1951 թվականին Մոսկվայում, գիտնական, ակադեմիկոս, քաղաքական գործիչ Ֆադեյ Սարգսյանի ընտանիքում։ 1972 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1972 թվականից աշխատել է Երևանի պետական համալսարանի գենետիկայի և բջջաբանության ամբիոնում, պրոֆեսոր՝ 2000 թվականից։ 1998 թվականից Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Բժշկական գենետիկայի և առողջության առաջնային պահպանման կենտրոնի հիմնադիր-տնօրեն, Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ընտանեկան բժշկության ամբիոնի պրոֆեսոր, 2004 թվականից մոլեկուլյար բժշկության դասընթացի վարիչ։ 2004-2008 թվականներին եղել է Եվրոպական միության (Ստրասբուրգ) Գենետիկ թեստավորման փորձագետ, 2009 թվականից՝ Հայաստանի առողջապահության նախարարության Առողջապահության ազգային ինստիտուտի ամբիոնի վարիչ, միաժամանակ՝  Եվրոպական միության առողջապահության հանձնաժողովի փորձագետ ։
Գիտական գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են ժառանգական հիվանդություններով պայմանավորված գենային և քրոմոսոմային մուտացիաների որոշմանը, որոնք նպաստում են մոլեկուլային և քրոմոսոմային մակարդակով ժառանգական, սրտային, վարակիչ և այլ հիվանդությունների վաղաժամ ախտորոշմանը, Հայաստանում բժշկական գենետիկայի և մոլեկուլային ախտորոշման զարգացմանը ։
Փոխանակման ծրագրերով որպես հրավիրյալ մասնագետ հանդես է եկել մի շարք առաջատար համալսարաններում (Բրատիսլավայի, Բուդապեշտի, Փարիզի, Բոլոնյայի, Չիկագոյի համալսարաններ, Հարվարդի հանրային առողջապահության դպրոց), առողջապահական կենտրոններում, որտեղ hանդես է եկել գիտական զեկույցներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ գենետիկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Լեսնոե (գյուղ, Կոլոմակի շրջան)
Լեսնոե (Лісне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (327901-328000)
Աստերոիդների ցանկ (327801-327900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (328001-328100)
Միխայլովկա (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Միխայլովկա (Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Խանդաձոր Վերին
Խանդաձոր Վերին, Խնդաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում, Խոտորջուր ավանի յոթ թաղերից մեկը։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի ձախ կողմում, Խոտորջուր գետի անտառապատ հովում։
Անվան ստուգաբանություն
Ենթադրվում է, որ գյուղի անունն առաջացել է խինդ, խնդության ձոր բառերից։
Աշխարհագրություն
Խանդաձորը շրջապատված է Պարխարյան լեռներով, որոնք ծածկված են փշատերև և սաղարթավոր անտառներով։
Պատմություն
Կոտորածների ժամանակ գյուղն ամբողջությամբ այրվել է։ Բնակիչները 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բռնությամբ տեղահանվել են։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է, փրկվել են ընդամենը 17 հոգի, որոնք բնակություն են հաստատել Թիֆլիսում։ Իսկ որոշ մասը 1918 թվականին Կլախինց թաղում հաղթական մարտեր մղեցին թուրքական զորքերի դեմ։
Բնակչություն
1915 թվականին ուներ 220 տուն՝ 1540 հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Խանդաձորն ուներ Մայր Աստվածածին և Ս. Երրորդություն անուներով եկեղեցիներ, հինգ մատուռ։
Ճարտարապետություն
Գյուղն ուներ 3-5 հարկանի տներ, փարթամ պարտեզներ։ Խանդաձորը բաժանված էր 8 թաղամասերի։
Կրթություն
Գյուղն ուներ մեկ այրված և մեկ գործող դպրոց։
Անվանի մարդիկ
Խանդաձորում է ծնվել Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության անդամ, հայագետ Համազասպ Ոսկյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տիգրան Մեծի շքանշան
Տիգրան Մեծի շքանշան (Հիմնադրումից մինչև 2004 թ. օգոստոսի 9-ը՝ «Տիգրան Մեծ» շքանշան), Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգև։ Հիմնադրվել է 2002 թ. մայիսի 20-ին ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված, 2002 թ. հունիսի 12-ին ՀՀ Նախագահի կողմից ստորագրված և 2002 թ. հունիսի 26-ին ուժի մեջ մտած «Տիգրան Մեծ» շքանշանի մասին» ՀՀ օրենքով։ Վերասահմանվել և վերանվանվել է 2014 թ. հունիսի 21-ին ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված, 2014 թ. հուլիսի 18-ին ՀՀ Նախագահի կողմից ստորագրված և 2014 թ. օգոստոսի 9-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների մասին» ՀՀ օրենքով։
Շքանշանի կարգավիճակը
Ինչպես 2002-2014 թթ., այնպես էլ 2014 թ. օգոստոսի 9-ից Տիգրան Մեծի շքանշանը շնորհվում է Հայաստանի Հանրապետությանը մատուցած բացառիկ ծառայությունների համար։:
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 55-րդ հոդվածի 16-րդ կետի՝ շքանշանով պարգևատրում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Պարգևատրման վերաբերյալ Նախագահը հրապարակում է հրամանագիր։
2002-2014 թթ.
2002 թ. ընդունված մայր օրենքի համաձայն «Տիգրան Մեծ» շքանշանով պարգևատրվում են Հայաստանի Հանրապետության պետական գործիչները, զինված ուժերի և այլ զորքերի բարձրագույն հրամանատարական կազմի զինծառայողները։ 2006 թ. մայիսի 2-ին օրենքում կատարվեց լրացում, ըստ որի շքանշանով կարող են պարգևատրվել նաև Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի և այլ զորքերի զորամասերը։
Ներկայումս
2014 թ. օգոստոսի 9-ից Տիգրան Մեծի շքանշանով պարգևատրվում են Հայաստանի պետական գործիչները, զինված ուժերի և այլ զորքերի բարձրագույն հրամանատարական կազմի զինծառայողները, ինչպեu նաև Հայաստանի և դաշնակից կամ գործընկեր պետությունների զինված ուժերի և այլ զորքերի զորամաuերը։
2002-2014 թթ.
2002-2014 թթ. «Տիգրան Մեծ» շքանշանով պարգևատրելու միջնորդությունը ներկայացնում էին Հայաստանի Հանրապետության կառավարության, պաշտպանության, ոստիկանության բնագավառի և ազգային անվտանգության բնագավառների պետական լիազորված մարմինները։
Ներկայումս
2014 թ. օգոստոսի 9-ից Հանրապետության Նախագահը շքանշանով կարող է պարգևատրել ինչպես անձնական նախաձեռնությամբ, այնպես էլ պարգևատրման վերաբերյալ պաշտոնատար անձանց միջնորդությունների հիման վրա։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի 2014 թ. սեպտեմբերի 16-ի «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների հետ կապված հարաբերությունները կարգավորելու մասին» թիվ ՆՀ-396-Ն հրամանագրով սահմանվել է, որ Տիգրան Մեծի շքանշանով պարգևատրելու միջնորդություններ ներկայացնելու բացառիկ իրավունքը պատկանում է Հայաստանի Հանրապետության վարչապետին ։
Կրելու կարգը
Ինչպես 2002-2014 թթ., այնպես էլ 2014 թ. օգոստոսի 9-ից «Տիգրան Մեծ» շքանշանը կրում են կրծքի աջ կողմում, շքանշանների առկայության դեպքում՝ դրանցից առաջ։
Ներկայումս
2014 թ. օգոստոսի 9-ից Տիգրան Մեծի շքանշանի նկարագրությունը և նմուշը, դրա վկայականի նմուշը, մեդալի շերտաձողիկի նկարագրությունը և նմուշը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի 2014 թ. սեպտեմբերի 16-ի «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների հետ կապված հարաբերությունները կարգավորելու մասին» թիվ ՆՀ-396-Ն հրամանագրով սահմանվել է, որ Տիգրան Մեծի շքանշանը ութաթև աստղ է (միմյանց հերթագայող 2 հավասարաչափ քառակուսի)։ Շքանշանը բոլոր անկյունագծերով 55 մմ է։ Շքանշանը պատրաստված է 585 հարգի ոսկուց և 925 հարգի արծաթից։ Շքանշանի վրա ագուցված են տարբեր չափերի 23 ադամանդ և 8 արհեստական սուտակ։ Շքանշանի հիմքը պատրաստված է 925 հարգի արծաթից։ Շքանշանի դիմային կողմը մանրագլանվածքային է։ Դիմային կողմից հիմքի եզրագծով 1,5 մմ լայնության եզրաշերտ է։ Քառակուսիների համադրությունը պատրաստված է 585 հարգի ոսկուց, 8 անկյուններում ագուցված է 0,1 կարատանոց մեկական ադամանդ։ Քառակուսիների համադրումից առաջացած 8 եռանկյունաձև անկյուններում ագուցված է 8 եռանկյունաձև արհեստական սուտակ։ Շքանշանի շրջանակը պատրաստված է 925 հարգի արծաթից, կենտրոնում տեղադրված է Տիգրան Մեծի դիմանկարը՝ աջ կիսադեմով։ Դիմանկարը ոսկեզօծ է և եզերապատված 0,07 կարատանոց 15 ադամանդով։ Շրջանակի ներքևի հատվածում արծնապատ կարմիր ֆոնին վրա 925 հարգի արծաթով գրված է «ՏԻԳՐԱՆ ՄԵԾ»։ Շքանշանը դարձերեսի կողմից համարակալված է։ Շքանշանի շերտաձողիկը պատրաստված է մետաղյա թերթիկից, որի չափերն են՝ 25մմx10 մմ։ Շերտաձողիկի ֆոնը սպիտակ է, կենտրոնում 8մմ-անոց կարմիր շերտ է, որի երկու կողմից 1մմ-անոց դեղին շերտեր են ։
2002-2014 թթ.
2002-2014 թթ. հանձնվող «Տիգրան Մեծ» շքանշանի նկարագրությունը և նմուշը հաստատվել են ՀՀ Կառավարության 2002 թ. հոկտեմբերի 3-ի որոշմամբ։ «Տիգրան Մեծ» շքանշանը ութաթև աստղ է (իրար վրա դրված 2 հավասարաչափ քառակուսի)։ Շքանշանի մեծությունը բոլոր անկյունագծերով 5,5 սմ է։ Շքանշանը պատրաստված է 585 հարգի ոսկուց և 925 հարգի արծաթից։ Շքանշանի վրա ագուցված են տարբեր չափերի 23 ադամանդ և 8 արհեստական սուտակ (ռուբին)։ Շքանշանի հակառակ երեսը մանրագլանվածքային է, կենտրոնում ամրացման կոճակն է, դրանից ներքև՝ շքանշանի թվահամարը։ Շքանշանի հիմքը պատրաստված է 925 հարգի արծաթից։ Շքանշանի դիմային կողմը մանրագլանվածքային է։ Դիմային կողմից հիմքի եզրագծով 1,5 միլիմետր լայնությամբ եզրաշերտ է։ Քառակուսիների համադրությունը պատրաստված է 585 հարգի ոսկուց, քառակուսիների 8 անկյուններում ագուցված է 0,1 կարատանոց մեկական ադամանդ։ Քառակուսիների համադրումից առաջացած 8 եռանկյունաձև անկյուններում ագուցված է 8 եռանկյունաձև արհեստական սուտակ։ Մեդալիոնի շրջանակը պատրաստված է 925 հարգի արծաթից, կենտրոնում տեղադրված է Տիգրան Մեծի դիմանկարը՝ դեմքի աջ ուղղվածությամբ։ Դիմանկարը ոսկեզօծ է և եզերապատված 0,07 կարատանոց 15 ադամանդով։ Շրջանակի ներքևի հատվածում արծնապատ կարմիր ֆոնի վրա 925 հարգի արծաթով գրված է «ՏԻԳՐԱՆ ՄԵԾ»։ Շքանշանի շերտաձողիկն ունի 2,4x1,2 սմ չափեր։ Շերտաձողիկի ֆոնը սպիտակ է, կենտրոնում 8 միլիմետրանոց կարմիր շերտ է, որի երկու կողմից մեկական միլիմետրանոց դեղին շերտեր են։
Պարգևատրման վիճակագրությունը
ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր) մեդալով պարգևատրվել է 1 անձ՝ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Սերգեյ Համբարձումյանը։ 2006 թ. պարգևատրվել է ՀՀ պաշտպանության նախարար Սերժ Սարգսյանը։
Տես նաև
Կատեգորիա:ՀՀ շքանշաններ Տիգրան Մեծ
Անդրեաս Շլյուտեր
Անդրեաս Շլյուտեր (Andreas Schlüter, ), գերմանացի քանդակագործ և ճարտարապետ։ Բարոկկոյի խոշորագույն ներկայացուցիչ Գերմանիայում։
Կենսագրություն
1689-1693 թվականներին աշխատել է Վարշավայում, 1694 թվականից՝ Բեռլինում (1702-1704 թվականներին Գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրեն)։ 1696 թվականին Զինանոցի բակի կողմի ճակատի փականային քարերի վրա քանդակել է մեռնող զինվորների գլուխներ։ Կոմպոզիցիայի դինամիկայով ու մոնումենտալությամբ, դիմանկարային բնութագրի սրությամբ աչքի է ընկնում հեծյալ Ֆրիդրիխ Վիլհելմի հուշարձանը (բրոնզ, 1696-1703 թթ., այժմ՝ Շարլոտտենբուրգ պալատի բակում)։ 1698-1706 թվականներին վերակառուցել է Բեռլինի Քաղաքային պալատը, բարոկկո ոճով ստեղծել ներքին բակը և ինտերիերները։ Նրա քանդակներից է լանդգրաֆ Ֆրիդրիխ II Հեսեն Հոմբուրգցու կիսանդրին (բրոնզ, մոտ 1704 թ., դղյակի բակ, Տամբուրգ)։ 1713 թվականին Պետրոս I-ը Շլյուտերին հրավիրել է Պետերբուրգ, ուր նա կատարել է Ամառային պալատի հարդարումը 1713-1714 թթ., Մոնպլեզիր պալատի և Պետերգոֆի անձավների նախագծերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Բոնդարի (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Բոնդարի (Бондарі), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոնդարի գյուղում բնակվում էր 337 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Տիգեն
Տիգեն (այժմ կոչվում է՝ Didivar - Դիդիվար), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Պատմական Տիգեն գյուղը այժմյան Նախիջևանի շրջանի Դիդիվարն է, որը գտնվում է Նախիջևան գետի աջ ափին, Նազարաբաթ գյուղից 1 կմ դեպի Նախիջևան։ Գյուղը եղել է միջին մեծության և ունեցել է մոտ 100 տուն հայ ազգաբնակչություն ։
Հուշարձաններ
Գյուղի եկեղեցին, որը 1873 թվականի տվյալներով կանգուն էր, ավերակների է վերածվել 1910-ական թվականներին ։
Շվենդի
Ենթակա է Տյուբինգեն վարչական շրջանին։ Մտնում է Բիբերախի շրջան մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6226 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 49,23 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 26 108։ Կոմունան ունի 6 գյուղական համայնք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Սոյլամեզ Ներքին
Սոյլամեզ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառակում ։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 32 կմ հյուսիս-արևելք, Արաքս գետի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին, Սոյլամեզ Վերին գյուղից հարավ։
Գարկուշա (ավան)
Գարկուշա (Гаркуша), գյուղական ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տեմրյուկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Տեմրյուկի շրջանի բնակավայրեր
Սոյլամեզ Ներքին
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(3462) Ժոուգանգչժաո
(3462) Ժոուգանգչժաո (Zhouguangzhao), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,453998 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9291 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9789 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1404,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256385 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լուն Վոժ (Մար Յոլի վտակ)
Լուն Վոժ  (Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մար Յոլ գետի ձախ ափից 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սիրո՞ւմ եմ արդյոք քեզ
«Սիրո՞ւմ եմ արդյոք քեզ» («Люблю ли тебя?», այլ անուն`«Ամուսնության կատակերգությունը»), խորհրդային կատակերգական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Սերգեյ Գերասիմովն իր սցենարով 1934 թվականին «Լենֆիլմի» ստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1934 թվականի ապրիլի 19-ին։ Այն ներկայում չի պահպանվել։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է վերջերս ամուսնացած երիտասարդ ամուսինների՝ խորհրդային ուսանողների կյանքի ու կենցաղի մասին։
Երիտասարդ ամուսիններ Նատաշայի և Սերգեյի երջանկությունը երկար չի տևում։ Առաջին վիճաբանությունը տեղի է ունեցել տապակած ձկների պատճառով, որոնք Նատաշան դրել է Սերգեյի դիպլոմային գծագրի վրա։ Դրան հաջորդում են այլ վեճեր։
Մի անգամ Նատաշան դուրս է գալիս տանից և գիշերում ընկերներից մեկի մոտ։ Նատաշան դավաճանում է ամուսնուն։ Հաջողությամբ պաշտպանելով դիպլոմը՝ Սերգեյը միայնակ մեկնում է Կովկաս։
Նատաշան հասկանում է, որ ինքը ճիշտ չէր։ Դիպլոմը պաշտպանելուց հետո նա հեռագիր է ուղարկում իրեն սիրել շարունակող Սերգեյին՝ հայտնելով իր ժամանման մասին։
Քննադատություն
Ֆիլմի էկրան բարձրանալուց կարճ ժամանակ անց կինոգետ Նիկոլայ Յեզուիտովն այն անվանել է գռեհիկ և անքաղաքավարի։
Հետագայում ֆիլմին ավելի դրական գնահատականներ են տրվել։ Մասնավորապես, Սեմյոն Ֆրեյլիխը ֆիլմն անվանել է արժեքավոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1934 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Արվեստակիրներ
«Արվեստակիրներ», վավերագրական կինոնկարներից կազմված ֆիլմաշարեր այն ճանաչված անհատների մասին, որոնք նշանակալի հետք են թողել ազգային մշակույթում և ում համբավը դուրս է եկել Հայաստանի սահմաններից։ Գլխավոր պրոդյուսեր Ռուբեն Ջաղինյանն է։
Սյուժե
Կինոնկարները նախատեսված են լայն լսարանի համար։ Ունենալով պատմողական բնույթ՝ դրանք նաև որոշակի ինտրիգ են պարունակում. ներկայացնում են ոչ թե տվյալ անհատի՝ արտաքին փայլ ունեցող, կատարյալ կերպարը, այլ մարդուն, ով ապրում է թե՛ իր անձնական, թե՛ իր դարաշրջանի կրքերով։ Ի տարբերություն ստանդարտ, հղկված կերպարների՝ այս կինոնկարների հերոսներն իրենց կասկածներով, ստեղծագործական փնտրտուքներով, ուժեղ ու թույլ կողմերով ապրող մարդիկ են, ում խորթ չեն մոլորությունները։ Սակայն նրանք միշտ հավատարիմ ու նվիրված են իրենց տաղանդին։ «Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարը բաղկացած է 2 շարքից՝ 12-ական ֆիլմերից։
Շարք 1
«Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարի 1-ին շարքի ֆիլմերն են՝ Մեր քաղաքապետը, Հայկական ջազի պատմություն, Քարացած մեղեդի, Պատգամ, Մի կյանք պարի մեջ, Դյադյա Վալյա, Կյանքը պարգև է, Հրաշագործի կյանքը, Վերջին Հարցազրույցը, Երգում է Գոհար Գասպարյանը, Մեղեդի, Վարդագույն քաղաքի վերջին հիպպին։ Ֆիլմերը եթեր են հեռարձակվել 2011 թվականին։
Քարացած մեղեդի
«Քարացած մեղեդին» մեծանուն նկարիչ և քանդակագործ Երվանդ Քոչարի մասին պատմող վավերագրական կինոնկար է, որ նկարահանվել է նրա 110-ամյակի կապակցությամբ։
Պատգամ
«Պատգամ» վավերագրական կինոնկարը բանաստեղծուհի և խոշոր հասարակական գործիչ Սիլվա Կապուտիկյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Մի կյանք պարի մեջ
«Մի կյանք պարի մեջ» վավերագրական կինոնկարը Հայաստանի ժողովրդական արտիստ, Հայաստանի պարի պետական անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար Սուրեն Չանչուրյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
«Դյադյա» Վալյա
«Դյադյա» Վալյա» վավերագրական կինոնկարը խաղարկային և անիմացիոն ֆիլմերի բեմադրող-նկարիչ, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Վալենտին Պոդպոմոգովի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Կյանքը պարգև է
«Կյանքը պարգև է» վավերագրական կինոնկար է՝ նվիրված հայտնի հասարակական գործիչ, Հայաստանի մշակույթի և սպորտի նախարար (1954-1986 թ.թ.), Հայֆիլհարմոնիայի և «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի տնօրեն, Հայաստանի պարի պետական անսամբլի և Ծաղկաձորի միջազգային մարզական բազայի հիմնադիր՝ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Գեորգի Ասատուրյանին։
Հրաշագործի կյանքը
«Հրաշագործի կյանքը» վավերագրական կինոնկարը ռեժիսոր-կինովավերագրող, Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության նախագահ Ռուբեն Գևորգյանցի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Վերջին հարցազրույցը
«Վերջին հարցազրույցը» վավերագրական կինոնկար է արվեստաբան, Երևանի մանկական ստեղծագործության թանգարանի և Ժամանակակից արվեստի թանգարանի հիմնադիր, Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ Հենրիկ Իգիթյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին։
Մեղեդի
«Մեղեդի» վավերագրական կինոնկարը Հայաստանի երգի պետական թատրոնի հիմնադիր և տնօրեն, կոմպոզիտոր Արթուր Գրիգորյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Վարդագույն քաղաքի վերջին հիպպին
«Վարդագույն քաղաքի վերջին հիպպին» վավերագրական կինոնկար է անվանի մուլտիպլիկատոր, ռեժիսոր և սցենարիստ, արվեստի վաստակավոր գործիչ, Հայաստանի ժողովրդական արտիստ Ռոբերտ Սահակյանցի կյանքի և ստեղծագործության մասին։
Շարք 2
«Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարի 2-րդ շարքի ֆիլմերն են՝ Հող և սեր, Անհաղթ աքլորը, Հնչյունի տարածություն, Այց նկարչին, Տուն, որը կոչվում է թատրոն, Երկու մուսաների ծառան, Առնո, Ամպերի մեջ արև տեսեք, Կոմիտասի կորուսյալ աղջիկը, Մալխաս, Իմ արմատները, Հուսո առագաստ։ Ֆիլմերը եթեր են հեռարձակվել 2012 թվականին։
Հող և սեր
«Հող և սեր» վավերագրական կինոնկարը կոմպոզիտոր, հասարակական գործիչ, Երևանի պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության նախագահ, արվեստի վաստակավոր գործիչ Ռոբերտ Ամիրխանյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։ Սցենարը՝ Սոնա Ալեքսանյանի, ռեժիսոր՝ Վահե Յան։
Անհաղթ աքլորը
«Անհաղթ աքլորը» վավերագրական կինոնկարը հանդիսատեսի կողմից սիրված, հանրահայտ դերասան, սցենարիստ և ռեժիսոր Երվանդ Մանարյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Հնչյունի տարածություն
«Հնչյունի տարածությունը» վավերագրական կինոնկար է կոմպոզիտոր, Երևանի կոնսերվատորիայի ռեկտոր (1992-1995), «Նռան գույնը», «Աշնանային պաստորալ», «Մենք ենք, մեր սարերը», Բ. Հովհաննիսյանի «Տերը» (1983) «Ճերմակ անուրջներ», «Մեր մանկության տանգոն» և շատ ու շատ ուրիշ ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ, արվեստի վաստակավոր գործիչ Տիգրան Մանսուրյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին։
Այց նկարչին
«Այց նկարչին» վավերագրական կինոնկարը թատրոնի և կինոյի դերասան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Ռաֆայել Քոթանջյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։ Սցենարի հեղինակը և ռեժիսորը Արմեն Երիցյանն է։
Տուն, ոը կոչվում է թատրոն
«Տուն, ոը կոչվում է թատրոն» վավերագրական կինոնկարը Երևանի կամերային թատրոնի ղեկավար և գլխավոր ռեժիսոր, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Արա Երնջակյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։ Սցենարի հեղինակը Սոնա Ալեքսանյանն է, ռեժիսորը՝ Գարիկ Մաշկարյանը։
Երկու մուսաների ծառան
«Երկու մուսաների ծառան» դաշնակահար և քանդակագործ՝ ականավոր հայ կոմպոզիտոր Առնո Բաբաջանյանի քանդակի հեղինակ Դավիթ Բեջանյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Առնո
«Առնո» վավերագրական կինոնկարը հանրահռչակ հայ կոմպոզիտոր և դաշնակահար, Խորհրդային Միության (1971) և Հայաստանի Խորհրդային Հանրապետության (1956) ժողովրդական արտիստ Առնո Բաբաջանյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։ Հեղինակներն են՝ Նիկոլայ Դավթյանը, Հրաչիկ Հարությունյանը, Անի Դավթյանը, Նորա Դանիելյանը և «Շարմ Հոլդինգ»-ի ստեղծագործական խումբը։
Ամպերի մեջ արև տեսեք
«Ամպերի մեջ արև տեսեք» վավերագրական կինոնկարը Հայաստանի պարի պետական անսամբլի երկարամյա գեղարվեստական ղեկավար (1968 – 1990), ՀՀ վաստակավոր արտիստ, Վանուշ Խանամիրյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Կոմիտասի կորուսյալ աղջիկը
«Կոմիտասի կորուսյալ աղջիկը» վավերագրական կինոնկար է երգչուհի, հայ հոգևոր երգերի ու տաղերի անզուգական կատարող Լուսինե Զաքարյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին։
Մալխաս
«Մալխաս»-ը վավերագրական կինոնկար է ջազային երաժիշտ, դաշնակահար, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Լևոն Մալխասյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին։
Հուսո Առագաստ
«Հուսո Առագաստ» վավերագրական ֆիլմը կինոնկարգրող, հասարակական և քաղաքական գործիչ, սպորտային բժիշկ, լրագրող և ճանապարհորդ Զորի Բալայանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր
Պրոխլադնի
Կաբարդա-Բալկարիայի՝ բնակչությամբ 2-րդ քաղաքն է (Նալչիկից հետո)։ Կարևոր արդյունաբերական կենտրոն է, ավտոմոբիլային և երկաթուղային ուղիների հանգույց է, հանդիսանում է նաև գյուղատնտեսական շրջանի կենտրոն։
Պրոխլադնիի (Պրոխլադնիի քաղաքային օկրուգի) տարածքը կազմում է 35,08 կմ²։
Բնակչություն
2016 թվականի տվյալներով օկրուգում բնակվում է 58 083 մարդ ։ 2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով քաղաքային օկրուգում 59 601 բնակվողներից 59 461-ը նշել են իրենց ազգությունը ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաբարդա-Բալկարիայի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաբարդա-Բալկարիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1765 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաբարդա-Բալկարիայի քաղաքային օկրուգներ
Անդրեյ Տեր-Միքայելյան
<!-- Անդրեյ Լևոնի Տեր-Միքայելյան, (հունիսի 14, 1925, Թիֆլիս), հայ սովետական ռադիոֆիզիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1956), պրոֆեսոր (1957)։ ՍՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1984)։ ՍՄԿԿ անդամ 1956 թվականից։
Ավարտել է Մոսկվայի կապի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտը (1949)։ 1958 թվականից՝ Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի ռադիոօպտիկայի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են էլեկտրամագնիսական ալիքների ֆիզիկային, ինֆորմացիայի հաղորդման խնդիրներին, քվանտային էլեկտրոնիկային։ 1951 թվականին ցույց է տվել, որ անհամասեռ միջավայրերում, որոշակի պայմաններում, էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածումն ուղեկցվում է դրանց բազմակի կիզակետման երևույթով, այսինքն՝ էլեկտրամագնիսական դաշտի կառուցվածքը տարածման ընթացքում պարբերաբար վերականգնվում է։ Այս երևույթը դրվել է ուղղորդիչ համակարգերում ազդանշանների հաղորդման նոր սկզբունքի հիմքում, ինչպես նաև օգտագործվել ալիքատարների նոր դասի ստեղծման համար, որոնք լայնորեն կիրառվում են որպես կապի օպտիկական գծեր։ Այդպիսի «ինքնակիզակետող» ալիքատարները՝ «սելֆոկները» (անգլ․՝ selffocusing - ինքնակիզակետող), ոչ միայն ավելի պարզ ու էժան են կաբելային համակարգերից, այլև թույլ են տալիս հաղորդել զգալիորեն ավելի մեծ ծավալի ինֆորմացիա։ Բազմակի կիզակետման երևույթի հիման վրա ստեղծվել են անտենային տեխնիկայում և օպտիկայում կիրառվող նոր տեսակի ոսպնյակներ, որոնք կրում են հեղինակի անունը (Միքայելյանի ոսպնյակ)։ Օգտվելով վերոհիշյալ երևույթից՝ պատկերն առանց աղավաղման կարելի է հաղորդել մեկ ճկուն մանրաթելով՝ հնարավորություն, որը լայնորեն կիրառվում է բժշկության մեջ։ Բազմակի կիզակետման երևույթը, որպես գիտական հայտնագործություն, մտցվել է ԱԱՀՄ պետական գրանցման մատյանը (1982, JSC 257,1951թվականի առաջնությամբ)։ Տեր-Միքայելյանը հիմնել է արդի ռադիոէլեկտրոնիկայի նոր ուղղություն, որը կապված է գերբարձր հաճախականությունների տիրույթում ֆեռիտների հետազոտման և օգտագործման հետ։ Կատարել է գիրոտրոպ միջավայրերի էլեկտրադինամիկային, հոլոգրաֆիային վերաբերող հիմնարար հետազոտություններ, մշակել ֆեռիտներում ոչ գծային երևույթների տեսությունը։ Եղբոր՝ Մ․ Լ․ Տեր-Միքայեյանի հետ կատարած մի շարք աշխատանքներ նվիրված են օպտիկական գեներատորներին և ուժեղացուցիչներին։ Տեր-Միքայելյանը «Ռադիոտեխնիկա» ամսագրի գլխավոր խմբագիրն է (1976 թվականից), Ռադիոտեխնիկա՝ Ա․ Մ․ Պոպովի անվան գիտատեխնիկական ընկերության ռադիոօպտիկայի մասնաճյուղի նախագահը (1964 թվականից)։ Լենինյան մրցանակ (1961), ՀՄԱՀ պետական մրցանակ (1981)։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով։
Կատեգորիա:Հայ ռադիոֆիզիկոսներ -->
Դորտմունդի օպերային թատրոն
Դորտմունդի օպերային թատրոն (Opernhaus Dortmund), հիմնադրվել է 1966 թվականին և գտնվում է «Դորտմունդի թատրոն» կազմակերպության ղեկավարության ներքո։ Ներկայիս շենքը փոխարինել է ավելի վաղ՝ 1904 թվականին կառուցված և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ավերված շինությանը։
Ճարտարապետներ Հենրիխ Ռոսկոտտեն և Էդգար Տրիտհարտը ժամանակակից ոճով են նախագծել թատրոնի կառուցումը ։ Դահլիճը, այդ թվում բեմը և տեխնիկական տարածքները առավելապես ուղղանկյունաձև են (Bühnenhaus): Վերջիններս առանձնացված են հանդիսասրահից, որը տեղակայված է խխունջանման ծածկ-պատյանի տակ։
Բացում
Օպերային թատրոնի նոր շենքը բացվել է 1966 թվականի մարտի 3-ին և նախատեսված է եղել օպերաների, բալետների և ընդհանրապես այնպիսի ներկայացումների բեմադրման համար, որոնք պահանջում են մեծ բեմահարթակ։ Թատրոնի առաջին ներկայացումը եղել է Ռիխարդ Շտրաուսի «Վարդի ասպետը» օպերան, որն առաջին անգամ բեմադրվել է 1911 թվականին։ Դորտմունդի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը ղեկավարում էր Վիլհելմ Շյուխտերը ։ Օկտավիանայի դերերգը կատարում էր Թերեզա Ժիլիս Գարան, հրավիրված արտիստուհի Էլիզաբեթ Գրյումմերը՝ Մարշալշի, և Կուրտ Բյոմմեն՝ պարոն Օքսի դերը։ Երկրորդ թատերաշրջանում թատրոնում բեմադրվեցին Ջուզեպպե Վերդիի «Տրուբադուր» օպերան (Ազուչենա՝ Ֆեդորա Բարբիերի), Մոցարտի «Կախարդական սրինգը», Հինդեմիտի «Նկարիչ Մատիսը» և Յոհան Շտրաուսի «Գնչուական պարոնը»։
Մեծ Տան առաջին ներկայացումներից էին Բրեխտի և Բեկկետի «Գալիլեյի կյանքը» և Ժաննա Անուի «Աստծո պատիվը»։ Գերմանական Ռոստոկ քաղաքի Ժողովրդական թատրոնն այնտեղ ներկայացրեց Պյոտր Վայսի «Մարատ/Այգի» պիեսը, ինչն անսովոր էր «երկաթյա վարագույրի» դարաշրջանում։
Ղեկավարություն
1973-1979 թվականներին թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը Մարեկ Յանովսկին էր, որից հետո պարտականությունները հաջորդաբար ստանձնեցին Մոշե Ացմոն (1996-2000), Անտոն Մարիկը և Արթուր Ֆագենը, 2008-2013 թվականներին՝ Յակ վան Սթին։ Դորտմունդի Ֆիլհարմոնիան մինչև 2002 թվականը օպերային թատրոնն օգտագործում էր համերգների համար ։
Համաշխարհային պրեմիերաներ և խաղացանկ
1967 թվականին տեղի ունեցավ Վալտեր Շտեֆանեսի «Իլայ» օպերայի պրեմիերան, որի նվագավարն էր Վիլհելմ Շյուխտերը։ Նրան Դորտմունդ քաղաքը պատվիրեց աշխատել Նելլի Զաքսի դրամայի մոտիվներով ։
1992 թվականին թատրոնում կայացավ նաև Ռեինհարդ Ֆեբելի «Sekunden und Jahre des Caspar Hauser» օպերայի պրեմիերան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի օպերային թատրոններ Կատեգորիա:Բալետի թատրոններ
Յունիոն շրջան (Ֆլորիդա)
Յունիոն շրջան (Union County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 622 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.535 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լեյք Բատլեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1921 թ.։
Կատեգորիա:Ֆլորիդայի շրջաններ
Արևելքի եդեմներին իջավ պայծառ իրիկուն
Արևելքի եդեմներին իջավ պայծառ իրիկուն, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1919 թվականի նոյեմբերի 21-ին ։
Պատմություն
Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվում է երեք ինքնագիր։ Առաջին անգամ ստեղծագործությունը տպագրվել է Թիֆլիսում հրատարակված Հովհաննես Թումանյանի «Քառյակներ» ժողովածուի 25֊րդ էջում, Թիֆլիսում լույս տեսած Սուրխաթյանի «Գրական գոհարներ» քրեստոմատիայի 499-րդ էջում, Կ․ Պոլսում լույս տեսած «Բանաստեղծություններ» ժողովածուի 56-րդ էջում, ապա՝ Թումանյանի երկերի ժողովածուի առաջին հատորի 210-րդ էջում։ Ստեղծագործությունն արտատպվում է Կ․ Պոլսում լույս տեսած «Բանաստեղծություններ» ժողովածուից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի քառյակներ
Մկրտիչ Մազմանյան (քանդակագործ)
Մկրտիչ Մկրտչի Մազմանյան, հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
Մկրտիչ Մազմանյանը սովորել է Գյումրիի Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում և Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։ Այնուհետև կրթությունը շարունակել է Տալլինի արվեստի բարձրագույն ինստիտուտում, Էստոնիա։
Մկրտիչ Մազմանյանի ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանում, Էստոնիայում, Լատվիայում, Մոլդովայում, Լիբանանում։ Ցուցահանդեսներ է ունեցել Միջին Արևելքում, Եվրոպայում, Ասիայում, Ռուսաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհուրդ  (Олександрівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 540 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22.59 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։