cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magazine
Խմբի պատմություն
Երրորդ՝ The Correct Use Of Soap ալբոմը, ըստ Trouser Press-ի, բոլորին թվաց «վերադարձ կյանքին». այն լի է էներգիայով, կենսուրախ է քնարերգության մեջ և «ապշեցնում է ռիթմիկ նկարի հարստությամբ (ինչը հատկապես զարմանալի է, եթե հաշվի առնենք, որ ստուդիայում խմբի հետ աշխատել է պրոդյուսեր Մարտին Հենեթը, որը ձայնագրել է Joy Division-ի լավագույն աշխատանքները») ։ Թողարկումից կարճ ժամանակ անց Մաքգիոհը որոշում է կայացրել լքել խումբը՝ պատճառաբանելով խմբի ձայնագրությունների ցածր վաճառքով և կիթառի վրա հիմնված երգերի բացակայությամբ։ Շուտով Մաքգիոհը միացավ Siouxsie and the Banshees խմբին։ «Sweetheart Contract» (# 54 )  սինգլի թողարկումից հետո Մաքգիոհի տեղը զբաղեցրել է Ultravox-ի մասնակից Ռոբին Սայմոնը ։ Այս կազմով խումբը շրջագայել է Եվրոպայում և Ավստրալիայում՝ ձայնագրելով իր միակ Play համերգային ալբոմը։ Սայմոնը մասնակցել է խմբի սկզբնական ձայնագրություններին և փորձերին հաջորդ՝ թվով չորրորդ ալբոմի վրա (ներառյալ «So Lucky» երգի համահեղինակությունը), սակայն խումբը լքել է  դրա թողարկումից շատ առաջ՝ Ջոն Ֆոքսի The Garden անհատական ալբոմի վրա աշխատելու համար։
Կրկին առանց կիթառահար, Դևոտոն ձայնագրության է ներգրավել քոլեջի ընկերոջը՝ Բոբ Մենդելսոնին (Amazorblades խմբի կիթառահար)։ Այդ կազմով 1981 թվականին խումբն ավարտել է իր չորրորդ՝ Magic, Murder and the Weather ալբոմի ձայնագրությունը։ Հովարդ Դևոտոն հեռացել է խմբից ալբոմի թողարկումից մեկ ամիս առաջ՝ նույն տարվա մայիսին, թողնելով մնացած մասնակիցներին որոշում կայացնել խմբի ապագայի և հնարավոր փլուզման մասին ։ Ալբոմի թողարկումից հետո խումբը հայտարարել է կազմալուծման մասին ։ Մեկ տարի անց թողարկվել է After the Fact ալբոմ-ժողովածուն։
2008 թվականի հուլիսին պաշտոնապես հայտարարվեց, որ Հովարդ Դևոտոն և Magazine-ը կմիավորվեն, որպեսզի հինգ համերգային ելույթներ ունենան հաջորդ տարվա փետրվարին։ Դևոտոյին, Ֆորմուլային, Ադամսոնին և Դոյլլին 2008 թվականի նոյեմբերին միացավ Դևոտոյի գործընկեր Noko–ն, որը փոխարինեց 2004 թվականին մահացած Ջոն Մաքգիոհին ։
Տոմսերի վաճառքը ցույց է տվել լայն պահանջարկը , ինչի հետևանքով կոլեկտիվը սկսել է նվագել բրիտանական և արտասահմանյան փառատոններում։ Magazine-ի եզակի ելույթները վերածվել են «The Soap Show» համերգային ծրագրի, որը կատարվել է Մանչեստրի, Էդինբուրգի և Լոնդոնի հարթակներում։ Սկզբում խումբը կատարում էր Correct Use of Soap ամբողջ ալբոմը, հետո կատարում էր խմբի մյուս երգերից կազմված սեթ-թերթիկը։
2010 թվականի հունվարին Noko-ն պաշտոնապես մտել է խմբի կազմի մեջ՝ դառնալով խմբի լիարժեք անդամ։ Այդ ժամանակ խումբը սկսել է աշխատել նոր նյութի վրա։ Նոյեմբերին Բարրի Ադամսոնը լքել է խումբը, որպեսզի կենտրոնանա իր մենահամերգների վրա։ Ժոն Ուայթը Ադամսոնին փոխարինել է խմբի նոր ալբոմի վրա աշխատելիս։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ին խումբը թողարկել է Wire Sound լեյբլի իր հինգերորդ No Thyself ալբոմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական ռոք երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1977 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Շեկսար
Շեկսար, լեռնագագաթ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Թեքսարի լեռներում, Վարդահովիտ գյուղից 8 կմ արևելք։ Բարձրությունը՝ 3149 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռներ
Մի գեղեցիկ օր (ֆիլմ, 1955)
«Մի գեղեցիկ օր» («В один прекрасный день»), խորհրդային գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Միխայիլ Սլուցկին։
Սյուժե
Պոլտավայի մոտ գտնվող ուկրաինական «Լուսաբաց» կոլտնտեսություն տեղական կոմերիտականների ուղարկած նամակին որպես արձագանք՝ Կիևից գալիս է մի աղջիկ-դիրիժոր, որպեսզի դառնա կոլտնտեսության ինքնագործ երաժշտական կոլեկտիվի ղեկավարը։ Նրա անունը Եկատերինա Վորոպայ է, նա վերջերս ավարտել է կոնսերվատորիան, սակայն Կիևում զբաղվել է միայն գրասենյակային աշխատանքով՝ Ժողովրդական ստեղծագործության տանը թղթեր պատրաստելով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Աստերոիդների ցանկ (223201-223300)
Աստերոիդների ցանկ (223101-223200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (223301-223400)
Ստարի Սինտաշ
Ստարի Սինտաշ (Старый Сынташ, Иҫке Һынташ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 45 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
Կողթ
Կողթ, գավառ Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի կազմում ։
Ընդգրկում էր Մռավի լշ-ի հս. լանջերը Ա Շամքոր գետակի ավազանը (մինչե Շամքոր քաղաքը), արմ-ում հասնում Տուս (Տավուշ) գետակի հոսանքը։ Մինչև, թաթար-մոնղոլների տիրապետության հաստատումը (XIII դ. 1-ին կես) մտել է Արցախի Առանշահիկների իշխանության մեջ, այնուհետև անցել է Զաքարյան իշխանապետության Վահրամյան ճյուղին, որի իշխանանիստն էր Գագ բերդը (Վահրամ Գազեցի և հաջորդները)։ Ուշ միջնադարում Կ. բաժանված էր երկու մասի՝ Շամքոր գավառ և Զակամ։ Առաջինն ընդգրկում էր Շամքոր գետակի, երկրորդը՝ Զակամի ավազանները։ XVII դ. սկզբին երկուսն էլ ունեին իրենց մելիքությունները, որոնք կարճատև գոյությունից հետո կուլ գնացին նրանց հարևանությամբ գոյացած Գանձակի իշխանությանը։ Կ-ի եկեղեցական թեմը ենթարկվել է Աղվանից (հետագայում՝ Գանձասարի) կաթողիկոսությանը։ Հոգևոր կենտրոնն էր Ս. Թարգմանչաց վանքը (խաչակապ գյուղի մոտ)։ Հետագայում, երբ թեմը բաժանվեց երկու մասի, երկրորդ եպիսկոպոսանիստը դարձավ Վերին Զակամ ավանը։ Հնում Կ. հռչակված էր քարախնկի (պաղլեղ) հանքերով (Փիփ գյուղի մոտ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախ նահանգի գավառներ
Բանջարաբուծությունը Հայաստանում
Հայաստանում բանջարաբուծությունը գյուղատնտեսության առաջնային ենթաճյուղերից մեկն է, որն ունի հազարամյակների պատմություն և ավանդույթներ։ Նպաստավոր աշխարհագրական դիրքի և ագրոէկոլոգիական պայմանների շնորհիվ Հայաստանում աճում են բանջարեղենի բազմաթիվ տեսակներ։
ՀՀ-ում բանջարանոցային մշակաբույսերից առավել տարածված են լոլիկը, վարունգը, կաղամբը, սեխը, սմբուկը, բողկը, գազարը, սխտորը, ծնեբեկը, սպանախը, տաքդեղը, լոբին, ծաղկակաղամբը, շաղգամը, տերևաբանջարներից՝ թարխունը, մաղադանոսը, համեմը, ռեհանը և այլն, բոստանային մշակաբույսերից՝ ձմերուկը, սեխը, դդումը, դդմիկը։ Փորձեր են կատարվում արտադրական պայմաններում վայրի տերևաբանջարների մշակության ուղղությամբ։
Տարբերում են բաց գրունտի (բույսի մշակությունը բաց դաշտում) և պաշտպանված (փակ) գրունտի (աճեցումը ջերմատներում, ջերմոցներում) բանջարաբուծություն։ 2011 թվականին բանջարաբոստանային մշակաբույսերի ցանքատարածությունը 30,7 հազար հա էր, համախառն բերքը՝ 970,2 հազար տ։ Ցանքատարածությունների մոտ 80%-ը զբաղեցրել են լոլիկը, տաքդեղը, վարունգը և սմբուկը։
Միևնույն ժամանակ մեծ պահանջարկ ունեն թե թարմ, և թե վերամշակված բանջարեղենի ոչ ավանդական տեսակները, որոնք արժեքավոր են թե սննդային, և թե բուժիչ հատկանիշների տեսանկյունից։ Դրանցիցն են՝ կաղամբազգիներից՝ բրուսելյան կաղամբը, չինական կաղամբը, պեկինյան կաղամբը, ինչպես նաև բրոկոլին և կոլրաբին, իսկ տերևաբանջարներից՝ տարբեր ձևերի և գույների հազարները։
2005-2007 թթ. ընթացքում զգալիորեն ավելացել են բանջարաբոստանային մշակաբույսերի ցանքատարածությունները, սակայն 2008 թ. բանջարեղենի գրեթե բոլոր տեսակների ցանքատարածությունների թեթևակի նվազում արձանագրվեց, բացի գազարից (որի տարածքները մնացին անփոփոխ) և սխտորից (40 հա-ով ավելի բերք հավաքվեց)։ Ամենաշատ արտադրվող տեսակը լոլիկն է (զբաղեցնում է բանջարեղենի ընդհանուր ցանքատարածությունների 25-30%-ը)։ Սմբուկը, տաքդեղը և կանաչեղենի տարբեր տեսակները զբաղեցնում են բանջարեղենի ընդհանուր տարածքի 24-28%-ը, իսկ կաղամբը և վարունգը՝ համապատասխանաբար 15-16% և 9-11%-ը։ Ցանքատարածությունների ընդլայնման և բերքատվության բարձրացման շնորհիվ ավելացել է բանջարեղենի համախառն բերքը։ 2005-2009 թթ. ընթացքում լոլիկի բերքատվությունն ավելացել է հեկտարի հաշվով 6.8 տոննայով։ Վարունգի և կաղամբի դեպքում աճը կազմել է 5 և 4.6 տոննա։ Բերքատվության առավել ակնհայտ ավելացում է արձանագրվել գազարի դեպքում՝ 9.2 տոննա հեկտարի հաշվարկով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի բանջարաբուծություն Կատեգորիա:Հայաստանի գյուղատնտեսություն
Անրի Մատիս
Անրի Էմիլ Բենուա Մատիսս, ֆրանսիացի գեղանկարիչ և քանդակագործ։ Ֆովիզմի ներկայացուցիչ։ Պաբլո Պիկասոն նրան համարում էր գլխավոր մրցակից և ընկեր ։
Մանկություն և պատանեկություն
Անրի Էմիլ Բենուա Մատիսը (Henri Émile Benoît Matisse) ծնվել է 1869 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող Պիկարդիայի Լը Կատո Կամբրեզի փոքրիկ քաղաքում։ Նա Էմիլ Հիպոլիտ Մատիսի և Էլոիզա Աննա Ժերարի անդրանիկ որդին էր։ Մանկության տարիներն անցել են հարևան Բոեն ան Վերմանդուա փոքրիկ քաղաքում, որտեղ նրա հայրը զբաղվում էր ցորենի վաճառքով և ուներ մի կրպակ։ Մայրն օգնում էր հորը կրպակի հարցում և զբաղվում էր կերամիկայի գեղանկարչությամբ ։
1872 թվականին ծնվում է նրա կրտսեր եղբայր Էմիլ Օգյուստը։ Հոր կամքով ավագ որդին պետք է շարունակեր ընտանեկան գործը, բայց Անրին 1882-1887 թվականներին միջնակարգ դպրոցը և Սեն Քանտենում գտնվող Անրի Մատենի վարժարանն ավարտելուց հետո մեկնում է Փարիզ՝ իրավագիտության դպրոցում օրենք սովորելու ։
Ստեղծագործական ուղի
1889 թվականին Անրի Մատիսի մոտ եղավ ապենդիցիտի նոպա.վիրահատական ապաքինումից հետո մայրը նրան նվիրեց նկարչական պարագաներ։Նա սկզբում արտանկարում էր գունավոր բացիկներից։ Ի հեճուկս հոր նա որոշեց դառնալ նկարիչ և ընդունվեց Կանտեն դե լա Տուրի (École Quentin de la Tour) նկարչական դպրոց։ Սկզբնական շրջանում նա սովորեց որպես տեքստիլ արտադրության գծագրող ։
1891 թվականին նա թողեց իրավաբանական գործունեությունը և նորից գնաց Փարիզ, որտեղ ընդունվեց Ժյուլյանի ակադեմիա։Անրին աշակերտեց սալոնային արվեստի վարպետ Բուգրո Վիլյամին՝ պատրաստվելով ընդունելության քննություներին Փարիզի գեղեցիկ արվեստների ազգային դպրոցում (École nationale supérieure des beaux-arts de Paris), որտեղ սակայն չընդունվեց ։ 1893 թվականին նա տեղափոխվեց Փարիզի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի բարձրագույն դպրոց (École nationale supérieure des arts décoratifs de Paris), որտեղ ծանոթացավ երիտասարդ Ալբեր Մարկեի հետ։ 1895 թվականին նրանք հանձնեցին ընդունելության քննություները և ընդունվեցին Գուստավ Մորոյի արվեստանոց,որտեղ նրանք սովորում էին որպես հրավիրյալ ուսանողներ՝ սկսած 1893 թվականից ։ Այստեղ Անրին ծանոթացավ Ժորժ Ռուոյի, Շարլ Կամուանի,Անրի-Շարլ Մանգենի և Անրի Էվենեպուլի հետ։ Ուսումնառության տարիներին Լուվրում նա կրկնօրինակում էր հայտնի ֆրանսացի և հոլադացի վարպետների գործերը։ Այս տարիներին նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Ժան Բատիստ Սիմեոն Շարդենի արվեստը ( նրա կողմից են արվել Շարդենի նկարների չորս կրկնօրինակներ) ։ Անրին այդ ժամանակ գտնվում էր ժամանակակից նկարիչների և ճապոնական ավանդական արվեստի ազդեցության տակ։
1894 թվականին նկարիչի անձնական կյանքում տեղի ունեցավ նշանակալի իրադարձություն. նա իր բնորդ Կարոլինա Ժոբլոյից ունեցավ դուստր՝ Մարգարիտը (1894-1982)։ 1896 թվականի ամառը նա անց կացրեց Բել Իլ կղզում՝ Բրետանի ափին՝ իր հարևան Էմիլ Բերիի հետ (Փարիզ)։ Այստեղ Անրին ծանոթացավ Ռոդենի ընկերոջ, Էմիլ Բերնարի և Վինսենթ վան Գոգի գործերի կոլեկցիոներ՝ ավստրալիացի նկարիչ Ջոն Պիտեր Ռասելի հետ։ 1897 թվականին այցելեց նրան նորից ։
Ռասելը նրա ծանոթացրեց իմպրեսիոնիզմի և Վինսենթ վան Գոգի աշխատանքների հետ,ում հետ նա ընկերություն էր արել տասը տարի։ Ռասելը Անրիին նվիրեց Վ. վան Գոգի երկու աշխատանք ։ Նրանց շփումը արմատական ազդեցություն ունեցավ նկարիչի ստեղծագործությունների վրա,ավելի ուշ նա Ռասելին անվանեց իր ուսուցիչ.գունային տեսության բացահայտող ։
1896 թվականին Մատիսի հինգ նկար ցուցադրվեցին Գեղեցիկ արվեստների ազգային միության սալոնում, որոնցից երկուսը գնվեցին պետության կողմից, այդ թվում՝ «Կարդացող կինը»՝ նկարված 1894 թվականին Ֆրանսիայի նախագահի Ռամբու-ի ամրոցի բնակարանի համար ։ Ցուցահանդեսից հետո Անրի Մատիսը Պիեր Սեսիլ Պյուվի դե Շավանիի առաջարկությամբ դարձավ Գեղեցիկ արվեստների ազգային միության անդամ ։
Իմպրեսիոնիստական շրջան
1890-1902 թվականներին Մատիսը ամեն տարի ստեղծում էր իմպրեսիոնիստական ոգով մի քանի նկար։ Նրա «Աղանդեր» (1897 ), « Մրգեր և սրճաման» (1898 ), « Սպասք և մրգեր » (1901) նատյուրմորտները և վաղ շրջանի երկու պեյզաժ «Բուլոնյան անտառ» (1902), « Լյուքսեմբուրգյան այգի» (1902) վկայում են ,որ նկարիչը գտնվում էր փնտրտուքների մեջ՝ փորձելով գտնել իր ուղին արվեստում :
1901-1904 թվականները նրա համար ստեղծագործական որոնումների տարիներ էին ։ Մատիսը խորացավ այլ նկարիչների ստեղծագործությունների ուսումնասիրության մեջ, չնայած լուրջ ֆինանսական դժվարություններին նա ձեռք էր բերում այն նկարները, որոնք իրեն հիացնում էին։Նրա նկարներից մեկում Օգյուստ Ռոդենի գիպսե բյուստն է, Վինսենթ վան Գոգի, Պոլ Գոգենի և Պոլ Սեզանի նկարները։Սեզանի՝ գեղանկարի կառուցվածքը, գույնի հետ նրա աշխատելու տեխնիկան առանձնահատուկ ազդեցություն ունեցան Մատիսի ստեղծագործությունների վրա։ Մատիսը նրան համարում էր իր գլխավոր ներշնչանքը ։ 1902 թվականի փետրվարին Վեյլ Բերտա պատկերասրահում նա մասնակցել է միացյալ ցուցահանդեսին։ Ապրիլին և հունիսին առաջին անգամ գնվեցին նրա ստեղծագործությունները ։ 1904 թվականի հունիսին Վոլմար Ամբրուազ պատկերասրահում տեղի ունեցավ Մատիսի առաջին անհատական ցուցահանդեսը, որը մեծ հաջողություն չունեցավ ։ Այդ նույն ամռանը նեոիմպրեսիոնիստ նկարիչներ Պոլ Սինյակի և Անրի Կրոսի հետ նա գնաց Ֆրանսիայի հարավ՝ Սեն Տրոպե։ Պոլ Սինյակի «Էժեն Դելակրուա և նեոիմպրեսիոնիզմ » նկարի ազդեցության տակ նա սկսեց աշխատել դիվիզիոնիզմի տեխնիկայով` օգտագործելով առանձնացված կետային վրձնահարվածներ  ։ Սեն Տրոպեում ստեղծվեց նկարչի առաջին գլուխգործոցը. «Շքեղություն, հանգիստ և վայելք» (1904/1905)։Շատ շուտով նկարիչը հրաժարվեց օգտագործած տեխնիկայից՝ հօգուտ լայն շտրիխների։
Ֆովիստական շրջան
1906 թվականից հետո ֆովիզմի դերի նվազումը, խմբի լուծարումը 1907 թվականին ոչ մի կերպ չազդեցին Մատիսի ստեղծագործական վերելքի վրա։ Նրա լավագույն աշխատանքներից մի քանիսը ստեղծել են այս ժամանակահատվածում։ 1905 թվականի աշնանը Փարիզի Աշնանային Սալոնում ապագա ֆովիստները առաջին անգամ հանրության լայն շրջանին ներկայացրեցին իրենց աշխատանքները։Նրանք կտրուկ, էներգիայով լի գույները բառացիորեն զարմացրեցին հանդիսատեսին և զայրույթ առաջացրեցին քննադատների մոտ։ Կամիլ Մոկլերը ցուցահանդեսը համեմատեց հասարակության երեսին նետված ներկով լի տարայի հետ։ Մեկ այլ քննադատ՝ Լուի Վոկսելը, 1905 թվականի հոկտեմբերի 17-ին «Ժիլ Բլազ» թերթում՝ « Դոնատելլոն վայրենիների միջավայրում » (Donatello parmi les fauves!), գրախոսականում նկարիչներին տվեց «ֆովիստներ» հեգնական մականունը՝ «վայրենիներ» (fauves)։ Այն սրահում, որտեղ ցուցադրությունն էր գտնվում էր Վերածննդի հայտի քանդակագործ Դոնատելլոյի քանդակը ։ Մատիսը ցուցահանդեսին ներկայացրեց երկու աշխատանք «Բաց լուսամուտ » և «Կանաչ գլխարկով կինը »։ Լուի Վակսելի քննադատությունը առաջին հերթին ուղղված էր «Կանաչ գլխարկով կինը» կտավին։ Հայտնի կոլեկցիոներների՝ Մայքլ Ստայնի և Գերտրութդա Ստայնի եղբայր, կոլեկցիոներ Լեո Ստայնը ԱՄՆ-ից նկարչից գնեց կտավը հինգ հարյուր ֆրանկով ։ Աղմկոտ հաջողությունը բարձրացրեց Մատիսի աշխատանքների շուկայական արժեքը, ինչ թույլ տվեց նրան շարունակել զբաղվել գեղանկարչությամբ ։
1906 թվականի մայիսին Մատիսը տեղափոխվեց Ալժիր և եղավ Բիսկրա օազիսում։ Ճանապարհորդության ընթացքում նա չնկարեց։ Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո նա նկարեց « Մերկ երկնագույնը » ( Հուշանվեր Բիսկրայից) նկարը և ստեղծվեց «Մերկ պառկածը» (Ավրորա) քանդակը։ Երկշաբաթյա ճանապարհորդությունից նա բերեց կերամիկա և գործվածք, որոնք հետագայում հաճախ նրա գործերում օգտագործվում էին որպես նկարի ֆոն։
Ճանապարհորդության տպավորության տակ Մատիսը տարվեց իսլամական Արևելքի զարդանախշերի գծերով՝ արաբեսկա ոճում։ Նրա արաբեսկաների գրաֆիկաներում զգացվում էր կերպարների նուրբ հմայքը։ Այդ ժամանակ նա իր համար բացահայտեց աֆրիկյան ժողովուրդների քանդակագործությունը, սկսեց հետաքրքրվել պրիմիտիվիզմով և դասական ճապոնական փայտափորագրությամբ։ Այդ ժամանակ ստեղծվեցին նկարչի առաջին վիմագրությունները փայտի և կերամիկայի վրա։
Պատերազմի տարիներ
Մատիսի կինը՝ Ամելին, ով կասկածում էր, որ իր ամուսինը իրեն դավաճանում է ռուս երիտասարդ վտարանդի Լիդիա Դելեկտորսկայի հետ, ով նկարչի ուղեկիցն էր, 1939 թվականի հուլիսին ավարտին է հասցնում 41 տարվա ամուսնությունը բաժանմամբ։ Նրանք ունեցվածքը հավասար իրար մեջ բաժանում են։ Դելեկտորսկայան ինքնասպանության փորձ է անում՝ ինքն իրեն ատրճանակով խփելով․ հատկանշական է, որ նա ողջ է մնում առանց որևէ լուրջ հետևանքների։ Նա վերադառնում է Մատիսի մոտ, և աշխատում նկարչի հետ մինչև նրա կյանքի վերջ՝ հոգ տանելով տան գործերի մասին, վճարելով հաշիվները, գրելով նրա նամակագրությունները, պահելով նշանակալից ձայնագրություններ, օգնելով նրան արվեստանոցում և համակարգելով նրա բիզնեսին վերաբերող աշխատանքները ։
Մատիսն այցելում էր Փարիզ, երբ 1940 թվականի հունիսին նացիստները ներխուժեցին Ֆրանսիա, բայց նրան հաջողվեց վերադառնալ Նիս։ Նրա որդին՝ Պիեռը, ով այն ժամանակ Նյու Յորքի պատկերասրահի սեփականատերն էր, խնդրում էր, որ հայրը հեռանար, քանի դեռ կարող էր։ Մատիսը պատրաստվում էր մեկնել Բրազիլիա՝ օկուպացիայից փախչելու համար, բայց մտափոխվեց և մնաց Նիսում՝ Ֆրանսիայի Վիշիում։ «Ինձ թվում էր, թե ես լքելու եմ», - գրում է նա Պիեռին 1940 թվականի սեպտեմբերին։ «Եթե բոլորը, ովքեր որևէ արժեք ունեն, թողնեն Ֆրանսիան, ի՞նչ կմնա Ֆրանսիայից»։ Չնայած նա երբեք դիմադրության անդամ չէր, գրավյալ ֆրանսիացիների համար հպարտություն էր, որ նրանց ամենահայտնի արվեստագետներից մեկը նախընտրեց մնալ՝ չնայած իհարկե, լինելով ոչ հրեա ։
Երբ 1940-1944 թվականներին նացիստները գրավեցին Ֆրանսիան, նրանք ավելի զգույշ էին Փարիզում դեգեներատիվ արվեստի վրա հարձակվելուց, քան իրենց ռազմական բռնապետության տակ գտնվող գերմանալեզու երկրներում։ Մատիսին թույլատրվեց իր նկարները ցուցադրել նախկին ֆովիստների և կուբիստների հետ միասին, որոնց Հիտլերը նախկինում ուշադրություն չէր դարձնում։ Ցուցահանդեսները սակայն անց էին կացվում առանց հրեա նկարիչների, որոնց բոլոր աշխատանքները մաքրվել էին ֆրանսիական բոլոր թանգարաններից և պատկերասրահներից։ Ֆրանսիայում ցուցադրվող ցանկացած ֆրանսիացի նկարիչ պետք է երդում ստորագրեր, որը կապահովի իր «արիական» կարգավիճակը, այդ թվում՝ Մատիսը ։ Նա նաև աշխատել է որպես գրաֆիկ նկարիչ և ստեղծել է սև-սպիտակ նկարազարդումներ մի քանի գրքերի և հարյուրից ավելի օրիգինալ վիմագրերի համար Փարիզի «Mourlot» ստուդիայում։
1941 թվականին Մատիսի մոտ ախտորոշվել է տասներկումատնյա աղիքի քաղցկեղ ։ Վիրահատությունը, թեև հաջող էր, հանգեցրեց լուրջ բարդությունների, որոնցից նա գրեթե մահացավ։ Երեք ամիս անկողնուն գամված լինելը հանգեցրեց նրան, որ նա ստեղծեց արվեստի նոր ձև՝ օգտագործելով թուղթ և մկրատ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաֆիկներ
Գուանդուն (այլ կիրառումներ)
Գուանդուն անվանումը կարող է վերաբերել.
Պիետա (Տիցիան)
Կտավն ունի 389 սմ բարձրություն, 351 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։
Նկարագրություն
Կտավում պատկերված որմնախորշում Մադոննան ծնկի իջած Նիկոդեմոսի օգնությամբ պահում է Քրիստոսի մարմինը, ձախ կողմում կանգնած է Մարիամ Մագդաղենացին։ Խորշի սյուներից մեկում որդու՝ Օրացիոյի հետ կա ևս մեկ ինքնադիմանկար։
Տիցիանի «Պիետա» կտավը համարվում է վարպետի վերջին աշխատանքը։ Կտավի ներքևի անկյունի ստորագրությունից ակնհայտ է, որ այն ավարտել է Ջակոմո Պալմա Կրտսերը։ Հավանաբար, Նիկոդիմի տեսքով Տիցիանը պատկերել է իրեն, քանզի տեսել է իր գալիք մահը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ Կատեգորիա:1570 նկարներ Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ Կատեգորիա:Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Մարիամ Մագդաղենացին գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Քրիստոսը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ Կատեգորիա:Հրեշտակներն արվեստում
Պերինի (Կալվադոսի գավառ)
Պերինի (Périgny), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 53 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.92 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.66 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 34 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 23-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 6։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,3 %։ 23 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (9 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 6 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գուանդուն թերակղզի
Գուանդուն, Լյաոդուն թերակղզու հարավարևմտյան մասը Չինաստանում։
Անվանում
Անվանումը կազմված է չինարեն գուան «արևմուտք» և դուն «արևելք» բառերից, և նշանակում է «արևմուտքից (ուղեկալից) արևելք», այսինքն՝ ծովամերձ Շանհայգուանի անցարանից արևելք, ուր վերջանում է Չինական մեծ պարիսպը և արևելքում կա վերջին ուղեմուտքը (ուղեկալը)։ Անվանումը գրականության մեջ հանդիպում է նաև Կվանտուն ձևով ։
Տուկտագուլովո
Տուկտագուլովո (Туктагулово, Туктағол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 620 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիսական-ի-Կոտակ
Սիսական-ի-Կոտակ, կոչվել է նաև Սիսական-ի-Ոստան, գավառ Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի կազմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախ նահանգի գավառներ Կատեգորիա:Սիսական-ի-Կոտակ
Վարդենիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 34 հուշարձան (10 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Դեյվիդ Սփեյդ
Դեյվիդ Սպեյդ(David Spade, ), ամերիկացի դերասան, «Էմմի»-ի պրեմիայի քառակի նոմինանտ, «Ոսկե գլոբուս» -ի երկակի նոմինանտ։
Կենսագրություն
Դեյվիդ Ուեյն Սփեյդը ծնվել է 1964 թվականի հուլիսի 22-ին Բիրմինհեմում, Միչիգան, ԱՄՆ։ Մայրը՝ Ջուդիտ Սփեյդը, եղել է գրող և ամսագրի խմբագիր, հայրը՝ Սեմ Սփեյդը, առևտրական։ Դեյվիդը ավարտել է Սքոթլենդի քոլեջը, այնուհետև շարունակել է ուսումը համալսարանում, Արիզոնա նահանգում։ 1987 թվականին նա նկարանվել է «Ոստիկանական ակադեմիա 4. Քաղաքացիական պարեկություն»։ 1997 թվականից 2003 թվականներին նկարահանվել է «Մոդայի ամսագիրը» սերիալում։ 2007 թվականից՝ «Միասնական կյանքի կանոնները» սերիալում։
Բասրան
Բասրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։
Դեյվիդ Սփեյդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ
Բասրան
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արամ Հաջիյան
Արամ Հաջիյան, հայ դահուկորդ, 2002 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Առաջին տղամարդն է, ով Հայաստանը ներկայացրել է ձմեռային օլիմպիական խաղերի դահուկավազքի մրցումներում։
Կենսագրություն
2002 թվականին ընդգրկվել է Հայաստանի հավաքականում Սոլթ Լեյք Սիթիում կայացած ձմեռային օլիմպիական խաղերում։ Հանդես է եկել դահուկավազքում, մասնակցել է հինգ վազքատարածության ։
1,48 կմ արագավազքում նա որակավորման փուլում 3 րոպե 24,89 վայրկյան արդյունքով զբաղեցրել է 62-րդ տեղը՝ 31,02 վայրկյան զիջելով քառորդ եզրափակչի ուղեգիր նվաճած մասնակիցներից վատագույն ժամանակ ցույց տված ֆինն Հաննու Մանինենին ։
Դասական ոճով 15 կմ մրցատարածությունում նա 46.42,9 արդյունքով գրավել է վերջին՝ 66-րդ տեղը՝ 9 րոպե 35,5 վայրկյան զիջելով հաղթող էստոնացի Անդրուս Վեերպալուին ։
Ազատ ոճով զանգվածային մեկնարկով 30 կմ մրցատարածությունում Հաջիյանը 1 ժամ 24 րոպե 7,5 վայրկյան արդյունքով գրավել է 62-րդ տեղը՝ 12 րոպե 36,5 վայրկյան զիջելով հաղթող ավստրիացի Քրիստիան Հոֆմանին ։
Դասական ոճով 50 կմ մրցատարածությունում նա 2:48.48,1 վայրկյան արդյունքով զբաղեցրել է նախավերջին՝ 56-րդ տեղը՝ 42 րոպե 27,3 վայրկյան զիջելով հաղթող ռուսաստանցի Միխայիլ Իվանովին ։
10+10 կմ հետապնդման մրցավազքում Արամ Հաջիյանը նախնական փուլում 31.52,7 արդյունքով զբաղեցրել է 71-րդ տեղը և չի հայտնվել եզրափակչի 60 մասնակիցների թվում՝ 2 րոպե 48,1 վայրկյան հետ մնալով որակավորման վատագույն արդյունք ցույց տված չեխ Միլան Շպեռլից ։
Կանոնգիրք հայոց (2883)
Կանոնգիրք հայոց (2883), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2883 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1753-1798 թվականներ Հովհաննես աբեղա գրիչի կողմից ենթադրաբար էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 31×19.8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 208 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարան գրչի՝ 204բ ։
Արամ Հաջիյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դահուկորդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Օլիմպիական խաղերի մարզիկներ Հայաստանից
Կանոնգիրք հայոց (2883)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Եսթերի պճնվելը
«Եսթերի պճնվելը» (La toilette d'Esther), Ֆրանսիացի նկարիչ Թեոդոր Շասարիոյի նկարներից ՝ ստեղծված 1841 թվականին։
Այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Լուվրի թամգարանում։
Նկարագիր
Տվյալ նկարը կարելի է վերագրել էկզոտիկ էրոտիզմ ուղղությանը։ Նկարում գլխավոր դերակատարը աստվածաշնչյան թագուհի Եսթերն է, ում նվիրված է Աստվածաշնչյան գրքերից մեկը։ Աստվածաշնչյան պատմությունը այստեղ միայն պատրվակ է գունավոր ու շատ զգայական տեսարանի պատկերման։
Պատմություն
Նկարը թանգարանին է կտակել բարոն Արտյուր Շասերիոն 1934 թվականին։ Ներկա պահին գտնվում է Լուվրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թեոդոր Շասարիոյի նկարներ Կատեգորիա:1841 նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Միդնայթ, Տեխաս
«Միդնայթ, Տեխաս» (Midnight, Texas), ամերիկյան հեռուստասերիալ, որի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի հուլիսի 24-ին NBC հեռուստաալիքով ։ Շոուն պատվիրվել է 2016 թվականի մայիսի 13-ին ։ Հեռուստասերիալը հիմնված է ամերիկացի գրող Շարլին Հարիսի հեղինակած՝ «Վամպիրային գաղտնիքներ» վիպաշարի հիման վրա, որոնք նաև հիմք են հանդիսացել HBO հեռուստաալիքի հեռարձակած «Իրական արյուն» հեռուստասերիալի համար ։
2018 թվականի փետրվարի 14-ին հեռուստասերիալը երկարացել է երկրորդ եթերաշրջանով ։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 21-ին NBC հեռուստաալիքը փակել է հեռուստասերիալը երկու եթերաշրջաններից հետո ։
Սյուժե
Մանֆրեդ Բերնարդոն՝ շատ հզոր մեդիում է։ Նա առանձնանալու կարիք ունի, որտեղ կապրի և կաշխատի։ Թվում է, որ Միդնայթը՝ դրա համար շատ լավ վայր է, քաղաքը կյանքի և մահվան սահմանի վրա է կառուցված։ Ամեն ինչ նրանում է, որ Տեխասի այդ փոքրիկ քաղաքի տարածքում բնակվում են յուրահատուկ ունակություններով գերբնական արարածներ։ Դրանք կերպարափոխուկներն են, արյունարբու վամպիրները, կախարդները և հրեշտակները։ Մանֆրեդին հաջողվում է արագ հարմարվել ոչ սովորական շրջապատին։ Պարզ մարդ լինելը այդտեղ այդքան էլ հեշտ չէ, քանի որ դու բացառություն ես հանդիսանում բոլոր օրենքներից։ Տեխասյան քաղաքի այլ այլ բնակիչների հետ հերոսը համայնք է ստեղծում, որի հիմնական նպատակը՝ այլ աշխարհներից եկած արարածներին դիմակայելն է։
Քննադատների արձագանքը
Rotten Tomatoes կայքում գեռուստասերիալը ստացել է 58 % «միջին թարմությամբ վարկանիշ» 5,3/10, ինչը հիմնվել է 24 արձագանքների հիման վրա ։ Metacritic կայքում հեռուստասերիալը ստացել է 50 միավոր՝ հիմնված 16 խառը և միջին գրախոսությունների հիման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ վամպիրների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Հարճլանք
Հարճլանք, գավառ Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի կազմում ։ Հիշատակվում է VII դ. «Աշխարհացոյց»-ում։
Աշխարհագրություն
Տարածքով մոտովորապես համապատասխանում է հետագայի Վարանդայի գավառին՝ մելիքությանը։
Պատմություն
Արաբական աղբյուրներում հիշատակված է Խերխիլյան աղավաղված ձևով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախ նահանգի գավառներ
Մարիինյան գիմնազիա (Տագանրոգ)
Մարիինյան գիմնազիա (Мариинская гимназия), Ռուսաստանի հարավի ամենահին ուսումնական հաստատությունն է, որը հիմնադրվել է 1861 թվականին, Տագանրոգում։
Պատմություն
1861 թվականի օգոստոսի 30-ին Տագանրոգում բացվել է կանանց առաջին ուսումնարանը ։ 1862 թվականին այնտեղ արդեն սովորել են 74 աշակերտուհիներ։ 1864 ուսումնական տարում ուսումնարանը վերափոխվել է Մարիինյան գիմնազիայի, որը գտնվում էր կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի գերատեսչության ներքո ։ Գիմնազիա կարող էին ընդունվել 8 տարեկանից բարձր ցանկացած դասի աղջիկներ, անկախ դավանանքից և քաղաքացիությունից, ովքեր կարող էին գրել և կարդալ ռուսերեն ։
Գիմնազիայում ուսուցանվող առարկաները դասակարգվում էին պարտադիրի` Աստծո օրենք, ռուսաց լեզու, քերականություն և բանահյուսություն, թվաբանություն,  աշխարհագրություն, բնական պատմության և ֆիզիկայի նախնական հիմունքներ, վայելչագրություն, ձեռագործություն և ոչ պարտադիրի՝ ֆրանսերեն և հունարեն, նկարչություն, պար, երգեցողություն ։ Պարտադիր առարկաների գծով ուսման վարձը բարձր դասարաններում սահմանված էր տարեկան 30 ռուբլի, իսկ կրտսեր դասարաններում` 15 ռուբլի։ Ոչ պարտադիր առարկաների գծով ուսման վարձը բոլոր դասարաններում սահմանված էր տարեկան 15 ռուբլի ։ Ծնողները, ովքեր ի վիճակի չէին վճարել ուսման վարձը, հոգաբարձուների խորհրդին պետք է ներկայացնեին ընտանիքի աղքատության վերաբերյալ վկայական՝ տրված աշխատանքի վայրի ղեկավարության կողմից, այնուհետև նրանց խնդրանքով ազատվում էին ուսման վարձից ։
Գիմնազիայում կային երկու նախապատրաստական դասարաններ (ավագ և կրտսեր) ։ 7-րդ դասարանն ավարտելուց հետո, գիմնազիայի աշակերտուհիների մի մասը կարող էր իր ուսումը շարունակել 8-րդ դասարանում։ Դրա համար 8-րդ դասարանի աշակերտուհիները կարող էին ընտրել մաթեմատիկական կամ հումանիտար թեքումով դասարաններ ։ Ծնողներն իրավունք ունեին հետևելու իրենց երեխաների առաջադիմությանը և վարքին, այդ նպատակով յուրաքանչյուր աշակերտուհու ամիսը մեկ անգամ տրվում էր տեղեկագիր որում նշվում    էին ուսման և վարքի բոլոր գնահատականները։ Դասերի ընթացքում և դասերից դուրս աշակերտուհիների վարքին հետևում էին գիմնազիայի տնօրենի կողմից նշանակված դաստիարակչուհիները։ Նրանք զբաղվում էին նաև աշակերտուհիների ընթերցանության կազմակերպմամբ և  դասատուների բացակայության ընթացքում դասերը կրկնելով ։ Ուսման գործընթացի, ինչպես նաև գիմնազիական կյանքի վրա ընդհանուր առմամբ մեծ ազդեցություն ուներ հոգաբարձուների խորհուրդը, որը բաղկացած էր քաղաքի հարգված քաղաքացիներից ։
Սկզբում գիմնազիան տեղակայված էր վարձակալված տան մեջ, բայց հետագայում պարզվեց, որ այն փոքր է և հարց առաջացավ սեփական գիմնազիայի շենքի շինարարության վերաբերյալ։ Կրթական հաստատության հոգաբարձուների խորհուրդը Պ. Ֆ. Պերուշկինի գլխավորությամբ, նախաձեռնեց գիմնազիայի շինարարությունը և շուտով հաստատվեց քաղաքային ճարտարապետի կողմից կազմված 50 հազար ռուբլի արժեքով նախահաշիվը։  Նոր շենքը օծվեց 1875 թվականի ուսումնական տարվա նախօրյակին։ Պ. Ֆ. Պերուշկինի նվիրաբերած գումարներով, դասասենյակների համար ձեռք բերվեց կահույք և ուսումնական ձեռնարկներ ։ Պերուշկինի կողմից 1870 թվականի վերջին կատարված նվիրատվությունների հաշվին, Մարիինյան կանանց գիմնազիային կից  կառուցվեց Մարիա Մագդալենայի անվան տնային եկեղեցի[ :
1896 թվականի սեպտեմբերի 1-ին երկաթուղային բանվորների և ծառայողների նախաձեռնությամբ, որոնց ղեկավարում էր ուղեմասի պետ Ե. Ի. Տրիկը, բացվեց քառամյա ուսուցմամբ ուսումնարան ։
1918 թվականին Մարիինյան կանանց գիմնազիայի շենքը հանձնվեց քառամյա ուսուցմամբ  երկաթուղային ուսումնարանին, որը հետագայում ստացավ նոր անվանում, աշխատանքային № 6 յոթնամյա դպրոց։ 1935 թվականին դպրոցը վերափոխվում է տասնամյա ուսուցմամբ միջնակարգ ուսումնական հաստատության։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նախկին գիմնազիայի ընդարձակ շենքում հոսպիտալ բացվեց։
1945-1952 թվականներին դպրոցում սովորում էին միայն աղջիկներ, իսկ այն տեղակայված էր այդ պահին գոյություն չունեցող կանանց քառամյա ուսումնարանում։ 1954 թվականին երկաթուղային դպրոցը նորից վերադարձավ իր շենքը, բայց արդեն № 15-ի տակ։
Գիմնազիայի շենքը պահպանվել է մինչ օրս։ Դա իրենից ներկայացնում է 1870-1890 թվականների ռուսական ճարտարապետության «աղյուսային ոճի» բնորոշ օրինակ։ Հատակագծման համաչափությունը ընդգծվում է ուղղանկյուն վերնաճակատներով, «հստակ ռիթմով իրար հաջորդող կիսաշրջանաձև  և ուղղանկյուն պատուհաններով,  կենտրոնական մասում գտնվող գլխավոր մուտքով, որի վերևում տեղակայված է ընդարձակ հանդիսադահլիճը» ։
Ժամանակակից Մարիանյան գիմնազիան 1990-ական թվականների սկզբին № 15 երկաթուղային դպրոց-գիմնազիայից վերափոխվեց Տագանրոգ կայարանի ։ Այն սկիզբ է առնում Ռուսաստանի հարավում գտնվող երկու հնագույն ուսումնական հաստատություններից, Մարիինյան կանանց գիմնազիայից և երկաթուղային ուսումնարանից։ Այժմ այն գտնվում է Կոմսոմոլսկայա նրբանցքի և Չեխովի փողոցի անկյունում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի դպրոցներ Կատեգորիա:1861 հիմնադրված ուսումնական հաստատություններ
Բոգդանովկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)
Բոգդանովկա (Богданівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գարդովոե։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
Տուկտաևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (42301-42400)
Աստերոիդների ցանկ (42201-42300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (42401-42500)
Թուրքիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Թուրքիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթին իր մասնակցության մասին առաջին անգամ հայտարարել է 1975 թվականին։ 2013, 2014 և 2015 թվականին Թուրքիան հրաժարվել է մասնակցել մրցույթին, սակայն 2015 թվականի փետրվարին հայտարարել է, որ 3 տարվա դադարից հետո 2016-ին կվերադառնա մրցույթ։
Պատկերադարան
Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Բոգունիք
Բոգունիք, գավառ Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի կազմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վասպուրականի գավառներ
Մատենագրութիւնք (2861, Պետրոս Բարթումյան)
Մատենագրութիւնք (2861), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2861 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1823 թվականին Գաբրիել Պատկանյանց գրիչի կողմից Աստրախան ում։ Ստացողը եղել է Գաբրիել Պատկանյանց։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 32x20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 138 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 56բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ստարի Սուսադիբաշ
Ստարի Սուսադիբաշ (Старый Сусадыбаш, Иҫке Сусаҙыбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 189 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ծնկային հոդ
Ծնկային հոդ, մարդու մարմնի ամենախոշոր հոդը։ Կազմությանը մասնակցում են ազդրոսկրի ստորին ծայրն իր աճառածածկ հոդամակերեսով, ոլոքի դրսային և միջային կոճերը՝ աճառածածկ գոգ հոդամակերեսներով, և ծնկոսկրը՝ իր հոդամակերեսով։ Ծնկային հոդի հոդաշապիկը բավական պիրկ է, նրա ձուսպաթաղանթային շերտն առաջացնում է տարբեր չափերի բազմաթիվ ծալքեր, որոնք մեծացնում են մակերևույթը։ Հոդն ամրացնում են միջային և դրսային համակողմնային ու ծնկոսկրի սեփական, ինչպես նաև ներհոդային առաջային ու ետին խաչաձև կապանները։ Վերջիններս նաև սահմանափակում են հոդի շարժումների ծավալը։ Ծնկային հոդում կատարվում է ծալում և տարածում, իսկ նրա ծալված վիճակում սրունքը կատարում է ներս և դուրս պտույտներ։
Կատեգորիա:Հոդեր
Wonder (ալբոմ, Շոն Մենդես)
«Wonder», կանադացի երգիչ Շոն Մենդեսի սպասվելիք չորրորդ ստուդիական ալբոմ, որը պետք է թողարկվի 2020 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Island Records լեյբլի միջոցով ։
Նախապատմություն և գովազդ
2020 թվականի օգոստոսի Շոն Մենդեսը «wonder» բառով դաջվածք է արել իր աջ ձեռքի վրա, ինչից հետո պարզվել է, որ այն դառնալու երգչի սպասվելիք ստուդիական ալբոմի և դրա գլխավոր սինգլի անվանումը ։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Մենդեսն սոցիալական ցանցերում «WHAT IS #WONDER» գրվածքով հայտարարել է նախագծի մասին ։ Ժամեր անց նա հայտարարել է ալբոմի և գլխավոր սինգլի անվանումը, թողարկման ամսաթվերը, ինչպես նաև թողարկել է «Intro»-ն՝ ալբոմի առաջին թրեքը ։ Ալբոմի նախապատվերները թողարկվել են սթրիմինգային ծառայությունների վրա սեպտեմբերի 30-ին։
Իր հայտարարության մեջ Մենդեսն ասել է «Wonder» ալբոմի մասին․ «Դա իրոք նման է այն բանին, որ իմ մի մասը գրվել է թղթի վրա և երգ է դարձել։ Ես փորձում էի լինել նույնքան իրական և ազնիվ, որքան միշտ։ Սա մի աշխարհ է, ճանապարհորդություն է, երազանք է և ալբոմ, որը ես ուզում էի անել իսկապես երկար ժամանակ։ Այն ինձ շատ է դուր գալիս։ Շնորհակալություն, որ այսքան տարի ինձ հետ եք եղել։ Ես ձեզ բոլորիդ սիրում եմ »։
Ալբոմը գովազդելու համար 2020 թվականի նոյեմբերի 23-ին Նեթֆլիքս հարթակում լույս է տեսնելու Գրանթ Սինգերի նկարահանած «Շոն Մենդես։ Զարմանքով» (Shawn Mendes: In Wonder) ֆիլմը, որը պատմելու է Մենդեսի կյանքի վերջին մի քանի տարիները, այդ թվում նաև նրա 2019 թվականին տեղի ունեցած համանուն շրջագայությունը և «Wonder» ալբոմի ստեղծման ընթացքը։ Մենդեսը դարձել է ֆիլմի գործադիր պրոդյուսերը, որն արժանացել է 2020 թվականի Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի հատուկ ընտրությանը ։
Սինգլներ
«Wonder» երգը թողարկվել է որպես նույնանուն ալբոմի գլխավոր սինգլ 2020 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ։ Երգի և ուղեկցող երաժշտական տեսահոլովակի համար թիզերները թողարկվել են հայտարարության հետ միասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպասվող ալբոմներ Կատեգորիա:2020 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Սպորտը Սերբական Հանրապետությունում
Սպորտը Սերբական Հանրապետությունում կառավարվում է Սերբական Հանրապետության ընտանիքների, երիտասարդության և սպորտի հարցերի նախարարության կողմից և կազմակերպվում է բազմաթիվ սպորտային միությունների գործունեությամբ։ Ընտանիքների, երիտասարդության և սպորտի հարցերի գործող նախարարն է Նադա Տեշանովիչը։ Սերբական Հանրապետությունում ամենահայտնի սպորտաձևերն են ֆուտբոլը, բասկետբոլը, վոլեյբոլը, հանդբոլը, թենիսը և այլն։
Սպորտային միություններ
Սերբական Հանրապետությունում գրանցված են մոտավորապես 800 տարբեր սպորտային ակումբներ, որոնցից 450-ը իրավունք ունեն մասնակցելու խոշորագույն սպորտային մրցույթներում ։ Սպորտը կազմակերպված է 35 սպորտային միություններում ։
Առաջատար սպորտսմեններ
Սերբական Հանրապետության սպորտսմենները հանդես են եկել Բոսնիա և Հերցեգովինայի և Հարավսլավիայի օլիմպիական հավաքականներում, նրանք այժմ կարող են ներկայացնել Բոսնիա և Հերցեգովինան, ինչպես նաև Սերբիան։ 1992 թվականից Սերբական Հանրապետությունում յուրաքանչյուր տարի որոշվում է տարվա լավագույն սպորտսմեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպորտը Սերբական Հանրապետությունում
Բոստանջյան
Բոստանջյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Բաքիա
Բաքիա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մայրաբերդ
Մայրաբերդ, ռազմական կառույց Ստեփանակերտից 14 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, ձգվում է Ասկերանի հարավային մասով։ Դարեր առաջ ամրոցը և մոտակա բնակավայրը անվանվել էին Մայրաբերդ։
Բարձր աշտարակներով ու հաստ պատերով բերդը երկու կողմից փակում է Կարկառ գետի հովիտը։ Բերդն ամրացված է կրկնապարիսպներով, որի պատճառով դժվարանցանելի է դառնում լեռների արանքում գտնվող ձորակի ճանապարհը և կրկնակի պարիսպներն և հարմարավետ դիրքը ստեղծել էին անհաղթահարելի պատնեշ թշնամիների համար։ Աշտարակները շրջանաձև հատակագիծ ունեցող պաշտպանական կառուցվածքներ են, որոնք շարված են մանր գետաքարերից ու կրաքարերիից՝ կրաշաղախով և դիտաշտարակներն իրար են միանում պատերի ատամնաձև վերնամասերի խրամատանման անցքերով։ Պարիսպները ներսից ունեն բազմաթիվ խորշեր և հրակնատներ։ Որոշ խորշերից պատերի միջով օդանցքների նման խողովակաձև հատուկ անցքեր են ձգվում դեպի վեր։ Ասկերանը որպես զորանոց գոյություն ունի 18-րդ դարի կեսերից։ Կարկառ հովտի առաջապահ այս ամրոցը, որի պարիսպը ձգված է Ղլիշբաղ ու Քյաթուկ գյուղերի արանքում, հզոր վահանի դեր է խաղացել Շուշիի պաշտպանության գործում։ Այժմ այն բլուրը, որի վրա ամրացել և հերոսաբար պաշտպանվել են ռուս զինվորները, իսկ նրանց դուրս են բերել հայ կամավորները, նվիրական վայր է դարձել։ Մայրաբերդ-Ասկերանի ձախ թևում գտնվող հայկական Խանաբադ գյուղի տարածքի ուշադրության արժանի հուշարձաններից են․
Պատերի հաստությունը հասնում է 2 մ, իսկ բարձրությունը՝ 9 մ։ Կարքառի հովտի այդ առաջապահ ամրոցի պարիսպները ձգվում են ավելի քան 1,5 կմ և բազմիցս հանդիսացել են հուսալի և հզոր վահան Շուշիի պաշտպանության ժամանակ։
Մայրաբերդում Արցախյան պատերազմի տարիներին տեղակայվել է Ասկերանի պաշտպանական շրջանի շտաբը։ Մատենագիտական և պատմագիտական աղբյուրների վերլուծության ու տեղում կատարած ուսումնասիրությունների հիման վրա Ասկերանի բերդի մասին գրքույկի հեղինակ Սլավա Սարգսյանը եզրակացրել է, որ ներկայիս ամրոցը հիմնականում կառուցվել է 18-րդ դարի երկրորդ կեսին՝ խանական ժամանակաշրջանոմ։ Ըստ երևույթին պարսպապատի ձախակողմյան հատվածի շինարարությունն իրականացվել է 1850-ական, իսկ աջակողմյանը՝ 1880-ական թվականներին։ Աշխարհագետ Սերգեյ Մելքումյանը Ասկերանի բերդապարսպի կառուցման հստակ տարեթիվ է նշում 1760 թվականը, ելակետ ընդունելով Ս. Ջալալյանցի, Ահմեդ-բեկ Ջավանշիրի, Ա-Դօյի և այլ պատմագիրների ու ժամանակագիրների վկայությունները։ Ամրոցը ճարտարապետական ընդհանրություններ ունի Բովուրխանավանք-ամրոցի, Ավետարանոցի և Շուշիի բերդերի հետ, ինչը վկայում է հայ վարպետների ու շինարարների ձեռքով կառուցված լինելու մասին։ Չի բացառվում նաև, որ Ասկերանի ամրոցի տեղում կառուցված է եղել հինը, հավանաբար սղնախների ժամանակ կամ ավելի վաղ և ընդամենը վերակառուցվել է Ղարաբաղի խաների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Արցախ) Կատեգորիա:18-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Վաշինգտոն Սքվեր պուրակ
Վաշինգտոն Սկվեր պուրակ (Washington Square Park) հանրային զբոսայգի է Մանհեթեն վարչական բորոյի Գրինվիչ Վիլիջ շրջանում։ Պուրակը սահմանափակված է Ուեսթ 4-րդ փողոցով, Մակդուգալի փողոցով, համալսարանով և Ուեյվերլի Փլեյսով։ Հինգերորդ պողոտան սկսվում է պուրակից։
Նախորդ տարիներին զբոսայգու տեղում եղել է ճահիճ, որով անցնում էր Մինետա գետը։ Մոտակայքում է գտնվել հնդկական Սապոկոկանիկան գյուղը։
1644 թվականին հոլանդացիների կողմից ստրկացած տասնմեկ սևամորթ դիմել են քաղաքի կառավարությանը՝ իրենց ազատ արձակելու համար։ Այն հաստատվել է տարեկան հարկը վճարելու պարտավորության ներքո։ Նեգրերը հողակտորներ են ստացել ժամանակակից պուրակի տարածքում։
1797 թվականին այդ տարածքը գնել է քաղաքը և դրա վրա կառուցել է գերեզմանոց՝ աղքատների և դեղին տենդից մահացածների համար ։
1824 թվականին Մինետա ջրահոսքի ջրերը ցամաքել էին, մեկ տարի անց փակվել է գերեզմանատունը, որտեղ այդ ժամանակ հուղարկավորված էր մոտ 20 000 մարդ։
Երկու տարի անց այդ վայրում հիմնադրվել է զբոսայգի։ Շրջակա տարածքի գրավչությունը կտրուկ աճել էր, և պուրակի շրջակայքում սկսվել էին մասսայականորեն կանգնեցվել նորաձև շենքեր։ 1852 թվականին պուրակում կանգնեցվել է առաջին շատրվանը։ 1870 թվականին Պուրակների և հանգստի քաղաքային վարչության ստեղծումից անմիջապես հետո կանգնեցվեցին մի քանի հուշարձաններ և կառուցվեցին նոր ուղիներ։ 1872 թվականին վերակառուցվել է շատրվանը, 1888 թվականին կանգնեցվել է Գարիբալդիի հուշարձանը, իսկ 1889 թվականին` ժամանակավոր հաղթակամար՝ նվիրված Ջորջ Վաշինգտոնի երդմնակալության հարյուրամյակին։ 1895 թվականին այն փոխարինվել է ճարտարապետ Սթենֆորդ Ուայթի նախագծած 23 մետր բարձրությամբ մշտական կամարով։ Երկու տասնամյակ անց Վաշինգտոնի Սքուեր պարկում կանգնեցվել է ամերիկացի քանդակագործներ Ալեքսանդր Քալդերի և Հերմոն Մակնիլի կողմից պատրաստած Վաշինգտոնի մեկ այլ հուշարձան։
Սկզբում հինգերորդ պողոտան անցնում էր պուրակի միջով, բայց 1960-ականներին փողոցի այդ հատվածը եղել է փակ երթևեկության համար։ Այդ ժամանակներից ի վեր պուրակը մեծ տարածում է գտել ինչպես տեղացիների, այնպես էլ զբոսաշրջիկների շրջանում։ 2007 թվականի դեկտեմբերից զբոսայգին անցնում է բարեկարգում, որի նպատակն է բարելավել կանաչ տարածքները և վերականգնել աղբյուրններն ու հուշահամալիրները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Զբոսայգիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1827 հիմնադրումներ
Ժողովածու (2820)
Ժողովածու (2820), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2820 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։  Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22,3x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 119 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշի, դրոշմազարդ։ Կնիք՝ 19ա (1890 թվական, Ս. Վ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
(6725) Էնգիյոջի
(6725) Էնգիյոջի (Engyoji), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի փետրվարի 21-ին Սիգերու Ինոդայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Կարասույամայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,149839 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,774 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5257 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2041,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176308 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,34° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիգերու Ինոդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մեժուրկի
Մեժուրկի (Межурки), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզի Խարովսկի շրջանում։
Մտնում է Ազլեցկոե գյուղական համայնքի կազմի մեջ, վարչատարածքային բաժանման տեսանկյունից՝ Ազլեցկի գյուղխորհրդի կազմի մեջ։
2002 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է ընդամենը 160 մարդ (76 տղամարդ, 84 կին)։ Բնակչության մեծամասնությունը ռուսներ են (99 %) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խարովսկի շրջան Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Գլոբալ տեղորոշման համակարգ
Գլոբալ Տեղորոշման Համակարգը (ԳՏՀ, անգլ.՝ GPS) միակ լիիրավ գործող Գլոբալ Նավիգացիոն Արբանյակային Համակարգն է, որը բաղկացած է 24 արբանյակներից, որոնք հեռարձակում են ճշգրիտ միկրոալիքային ազդանշաններ, հնարավորություն տալով ԳՏՀ ընդունիչներին որոշելու իրենց դիրքը, արագությունը, ուղղությունը և ժանանակը։ Այն ստեղծվել է Միացյալ Նահանգների Պաշտպանության նախարարության կողմից։ Նմանատիպ համակարգերից է նաև ռուսական ԳԼՈՆԱՍ֊ը, եվրոպական Գալիլեո տեղորոշման համակարգը, չինական ԲեյԴոու նավիգացիոն համակարգը (նաև հայտնի որպես «ԿՈՄՊԱՍՍ») և հնդկական IRNSS–ը։ Սակայն բոլոր վերոհիշյալները դեռ մշակման և ստուգման փուլերում են, և արբանյակների թիվը երկրածիրում չի հասցվել նախատեսված թվին։
Սովորական ԳՏՀ ընդունիչը որոշում է իր դիրքը, հիմնվելով չորս և ավելի ԳՏՀ արբանյակներից ստացված ազդանշանների վրա։ Այդ ստացված ինֆորմացիայի հիման վրա որոշվում են դիրքային պարամետրերը՝ x, y, z, և ժամանակը՝ t: Յուրաքանչյուր ԳՏՀ արբանյակ ունի ատոմային ժամացույց և շարունակ հեռարձակում է հաղորդագրություններ, որոնք պարունակում են հաղորդագրության ուղարկման ժամանակը, հեռարձակող արբանյակի դիրքի հաշվման համար անհրաժեշտ պարամետրերը (էֆեմերիդ), և արբանյակների վիճակային պարամետրերը (ալմանաք)։ Ազդանշաններն փոխանցվում են լույսի արագությամբ մինչև երկրին հասնելը, և փոքր-ինչ ավելի դանդաղ մթնոլորտի միջով։ Ընդունիչը՝ օգտագործելով հաղորդագրության ստացման ժամանակը, հաշվում է իր հեռավորությունը յուրաքանչյուր արբանյակից, որից և այն որոշում է իր դիրքը։
Համակարգի Սեգմենտացիա
ԳՏՀ-ն կազմված է երեք հիմնական սեգմենտներից՝ տարածքային սեգմենտից (ՏՍ), կառավարման սեգմենտից (ԿՍ) և օգտագործողի սեգմենտից (ՕՍ) ։
Տարածքային սեգմենտն իր մեջ ընդգրկում է ԳՏՀ արբանյակներին՝ թվով 24–ը, որոնք դասակարգված են 6 հատ հարթությունների վրա ։ Ուղեծրերը դասավորված են այնպես, որ երկրի կամայական կետից գրեթե միշտ հասանելի են 6 հատ արբանյակ ։ Գտնվելով 20.200կմ բարձրության վրա, յուրաքանչյուր արբանյակ մեկ աստղային օրվա ընթացքում կատարում է երկու լրիվ պտույտ ։
Կառավարման սեգմենտի մեջ մտնում են ԳՏՀ–ն վերահսկող երեք մոնիթորինգային կայանները, որոնք պարբերաբար ուղարկում են նավարկման ճշտումներն արբանյակներին՝ ստեղծված Կալմանի ֆիլտրի կողմից, որը գեներացնում է դրանք, հիմնվելով մոնիթորինգային կայանների տվյալների, եղանակի տեսության և այլ տվյալների վրա ։
Օգտագործողի սեգմենտն իրենից ներկայացնում է ԳՏՀ ընդունիչ։ Հիմնականում ԳՏՀ ընդունիչները կազմված են ալեհավաքից, որը ծրագրված է ստանալու ԳՏՀ–ի կողմից հեռարձակվող ալիքները, պրոցեսորից և բավականին կայուն ժամացույցից (հիմնականում քվարցային)։
Դիրքի որոշում
ԳՏՀ ընդունիչները իրենց դիրքը որոշելու համար կատարում են բազմաթիվ բարդ մաթեմատիկական հաշվարկներ, սակայն ընդհանուր գաղափարը կայանում է հետևյալում. Սկզբում ընդունիչը գրանցում է արբանյակից եկած հաղորդագրության ստացման ժամանակը, որի միջոցով հաշվում է իր հեռավորությունն արբանյակից, այսպես կոչված փսեվդոհեռավորությունը ։