cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տորիչելա ին Սաբինա
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Սոկոլի (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)
Սոկոլի (Соколи, Amanşa), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Օյֆգոնգ։
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլի գյուղում բնակվում էր 264 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դիոգու դի Վասկոնսելուս (Մինաս Ժերայս)
Դիոգու դի Վասկոնսելուս (Diogo de Vasconcelos),համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Ռիու Դոսիի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 3832 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 165,035 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 23,2 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Շահե արքեպիսկոպոս Աճեմյան
Շահե արքեպիսկոպոս Աճեմյան (ավազանի անունը՝ Հովհաննես Արմենի Աճեմյան) (1926, հուլիսի 24, Հալեպ - 2005, հուլիսի 13, Երևան (ամփոփված է Էջմիածնի Սուրբ Գայանե վանքի գերեզմանատանը)), արքեպիսկոպոս (1975), բանասիրության և փիլիսոփայության դոկտոր, պրոֆեսոր։ ՀՀ ԳԱԱ պատվավոր դոկտոր (1996), ԳՀԽ անդամ (1975-1985), ԵՀԽ-ում Մայր Աթոռի ներկայացուցիչ (1975-1986), ԵՊՀ աստվածաբանության ֆակուլտետի հիմնադիր-դեկան (1995 թվականից)։
Արտաշիր Պապական
Արտաշիր Ա Պապական (Նաև՝ Արդաշիր Ա,, اردشیر بابکان, Ardašire Bâbakân, ), Պարսքի վերջին արքան (211-224), Սասանյան տերության հիմնադիրը և առաջին շահնշահը (224-242), Պապակի որդին, Սասանյանների արքայական հարստության հիմնադիրը ։
Շահե արքեպիսկոպոս Աճեմյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Հալեպի Հայկազյան վարժարանը, 1938 թվականին՝ Մխիթարյան հայրերի վարժարանը, 1945 թվականին՝ Հալեպի ֆրանսիական քոլեջը, 1947 թվականին՝ Կիլիկիո կաթողիկոսության Անթիլիասի դպրեվանքը, 1951 թվականին՝ Բրյուսելի համալսարանը։
1960 թվականին պաշտոնավարության է հրավիրվել Երուսաղեմ և 1965 թվականին ձեռնադրվել եպիսկոպոս։ 1975 թվականին նշանակվել է Մայր աթոռ Սուրբ Էջմիածնի ներկայացուցիչը Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդում։ Եղել է Հայոց պատրիարքարանի պաշտոնական հանդեսի «Սիոն» ամսագրի խմբագիր։ 1982 թվականին հիմնել է Ձիթենյաց լեռան Հայ Աստվածաշնչի կենտրոնը։ 1960-1994 թվականների ժամանակահատվածում եղել է Երուսաղեմի հայոց պատրիարքության դիվանապետ և Կալվածոց տեսուչ, լուծել է վանքապատկան հողերի ու կալվածքների իրավակարգի խնդիրը Իսրայելում։ 1994 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան։ 1995-2005 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի աստվածաբանության ֆակուլտետի հիմնադիր դեկանը ։ ԵՊՀ աստվածաբանության ֆակուլտետին է նվիրել իր գրադարանը, հիմնել իր անունը կրող մասնագիտացված գրադարան։ Շահե Աճեմյանի նախաձեռնությամբ 2001 թվականին հիմնվել են «Աճեմյան մատենաշարը» և աստվածաբանության ասպիրանտական ուսումնառությունը ։
Արտաշիր Պապական
Սասանյանների ապստամբություն
208-209 թվականներին, հեղաշրջման միջոցով Պարսքի գահը զավթում է Արտաշիրի հայրը՝ Պապակը (208-210), ապա, նրան գահակից և հաջորդ է դառնում ավագ որդին՝ Շապուհը (208-211)։ Շապուհի մահից հետո, Արտաշիրը նվաճում է Պարսքը, դառնում վերջինիս արքան (211-224) և սկսում աստիճանաբար իրեն ենթարկել հարևան իշխանությունները՝ Շուշաստանը, Քերմանը, Սպահանը և այլն։ Այսպիսով, 220-ական թվականներին ուժեղանում է Պարսքում իշխող Սասանյան տոհմը, որի առաջնորդ և հիմնադիր Արտաշիր Պապականը 221 թվականին ապստամբություն է բարձրացնում Պարթևստանի արքայից արքա Արտավան Ե-ի դեմ՝ հանուն ամբողջ Պարսկաստանի քաղաքական գերիշխանության։ Արտաշիր Պապականը չորս տարավա ընթացքում կարողանում է ջլատել թուլացած պարթև Արշակունիների վերջին ուժերը։ 224 թվականի ապրիլի 28-ին տեղի ունեցած Որմիզդականի ճակատամարտում Արտաշիրը հաղթում է պարթևական բանակին և սպանում Պարթևստանի վերջին թագավոր Արտավան Ե-ին, որով կործանվում է Պարթևստանը և հիմք է դրվում Սասանյան տերությանը ։
Շահե արքեպիսկոպոս Աճեմյան
Կենսագրություն
Գործում է «Շահե Աճեմյան» բարեգործական հիմնադրամ
Արտաշիր Պապական
Սասանյանների ապստամբություն
Պարթևական շատ իշխաններ անցնում են Սասանյանների կողմը։ Արտավան Ե-ի որդի Արտավազդը ամրանում է Ատրպատականում և մի քանի տարի դիմադրում է Սասանյաններին՝ Մեծ Հայքի արքա Տրդատ Բ-ի օգնությամբ, ով ստանձնել էր Արշակունյաց արքայատան գլխավոր միապետի դերը։ Բայց ի վերջո Արտավազդը պարտվում է և Ատրպատականն էլ է նվաճվում Արտաշիր Պապականի կողմից։
Շահե արքեպիսկոպոս Աճեմյան
Գործունեություն
Հին Երուսաղեմի պարսպից ներս՝ հայկական թաղամասում, կառուցել է 32 բնակարանով շենք և տրամադրել հայ չքավոր ընտանիքներին, Ս. Հակոբյանց վանքի (աթոռանիստ) դիմաց Ալեք և Մարի Մանուկյան ժառանգավորաց վարժարանի ու ընծայարանի եռահարկ շենքը՝ կից սրահով, այլ շինություններ։
Արտաշիր Պապական
Սասանյան տերության հիմնադրում
Արտաշիրը գրավում է թագավորանիստ Տիզբոնը, պարթևական կալվածքները և 226 թվականին հանդիսավորությամբ թագադրվելով հռչակվում է՝ Սասանյան Պարսկաստանի շահնշահ («Արիների արքայից արքա»)։ 224 թվականի ապրիլի 28-ը դառնում է պարսկական նոր տարեթվարկման սկիզբը։ Պարսիկ զինվորական վերնախավը և զրադաշտ-քրմական դասը հատուկ արտոնություններ են ստանում և իշխող դիրք են գրավում պետության մեջ։ Արևի և կրակի պաշտամունքը հռչակվում են առաջնային։
Շահե արքեպիսկոպոս Աճեմյան
Գործունեություն
Շահե Աճեմյանը դասախոսական գործունեություն է ծավալել Անթիլիասի, Բեյրութի կրթօջախներում և Դպրեվանքում։ Դասավանդել է նաև Հովակիմյան–Մանուկյան վարժարանում, Փոլատջյան ճեմարանում։ Հեղինակ է բազմաթիվ գրքերի և շուրջ 150 հոդվածի, որոնք տպագրվել են «Հասկ», «Սիոն» և «էջմիածին» հանդեսներում։ Գրքերից հիշատակելի են հատկապես «Գիրք սաղմոսաց Դավթի» (Երուսաղեմ, 1988), «Մայր ցուցակ հայ Աստվածաշնչի ձեռագիրներու» (Լիզպոն, 1992), «Քերականություն արաբերեն լեզուի» (Բեյրութ, 1951), «Արիստոտելի ստորոգութեանց երկի Դաւիթ Անյաղթի մեկնութիւնը», «Հայերեն Աստուածաշունչը» (Եր., 2006) և այլն։ 2001 թվականին սկիզբ է դրել «Աճեմյան մատենաշարին», որով հրատարակվել են բազմաթիվ հետազոտություններ ու սկզբնաղբյուրներ։
Արտաշիր Պապական
Հայ-պարսկական պատերազմներ
Արտաշիրը փորձում է նաև նվաճել Մեծ Հայքը, Ատրպատականը, Վիրքը և Մազքութ Արշակունիների կողմից կառավարվող Աղվանքը՝ նրանցում իշխող Արշակունի տոհմերին համարելով իբրև գահի հակառակորդներ։ Ըստ Ագաթանգեղոսի, Մեծ Հայքի Արշակունի թագավոր Խոսրովը (իրականում՝ Տրդատ Բ-ն) հայկական զորքով ցանկացել է օգնել Արտավան Ե-ին, սակայն Որմզդականի ճակատամարտի լուրը ստանալով, Ադիաբենեից Մեծ Հայք է վերադարձել և իր շուրջը համախմբել Արտավանի որդիներին ու կուսակիցներին ։ Հայոց արքան Հռոմի, Ատրպատականի և կովկասյան ժողովուրդների դաշնակցությամբ ունեցել է ռազմական որոշ հաջողություններ Արտաշիրի դեմ՝ փորձելով նույնիսկ վերականգնել պարթևաց պետությունը, բայց պարթևական ավագանին նրան չի աջակցել, և Պարսկաստանում Արշակունիների թագավորությունը վերականգնելու Տրդատ Բ-ի ջանքերը ապարդյուն են անցել ։ Պարթև Արշակունիներին հավատարիմ պարթևական որոշ տոհմեր, Արտաշիրի հալածանքներից փախչելով, ապաստանում են Մեծ Հայքում ։
Շահե արքեպիսկոպոս Աճեմյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոնական գործիչներ
Արտաշիր Պապական
Մահը
Արտաշիր Պապականը մահացել է 242 թվականին, նրան հաջորդել է որդին՝ Շապուհ Ա-ն (242-270)։
Արտաշիրը մշակույթում
Արտաշիրի անվան և գործունեության մասին հյուսվել են առասպելներ, որոնք ամփոփվել են մեզ հասած պահլավական «Արտաշիր Պապականի մեծագործությունները» («Կարնամակ-ի Արտաշիր–ի Պապական») գրքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սասանյաններ Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա
Օդիշայի օրենսդիր ժողով
Օդիշայի օրենսդիր ժողովի անդամներն ընտրվում են նահանգի մեծահասակ բնակիչների կողմից փակ քվեարկությամբ։ Յուրաքանչյուր ընտրատարածք ընտրում է օրենսդիր ժողովի մեկ անդամ ։ Ժողովն ընտրվում է հարաբերական մեծամասնության համակարգի կամ պարզ բազմության համակարգի օգտագործմամբ։ Ընտրություններն անցկացվում են Հնդկաստանի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդիշայի օրենսդիր ժողով Կատեգորիա:Հնդկաստանի նահանգների ստորին պալատներ Կատեգորիա:Ազգային ստորին պալատներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Հնդկաստանի կառավարություն Կատեգորիա:1937 հիմնադրումներ
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Սամարա)
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Սուրբ Խաչ եկեղեցի, Сурб Хач екегхеци), հայ առաքելական եկեղեցի Ռուսաստանի Սամարա քաղաքում ։ Եկեղեցին գտնվում է Պոստնիկովի ձորակում (նախկինում՝ Պոդպոլշիկովի ձորակ) ։
Պատմություն
Կառույցի շինարարությունը սկսվել է 1998 թվականի հոկտեմբերին՝ Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդ Տիգրան արքեպիսկոպոսի օրհնությամբ և ավարտվել է 2003 թվականին։ Սուրբ Խաչ եկեղեցու բացման արարողությունը և օծումը տեղի է ունեցել 2003 թվականի նոյեմբերի 16-ին։ Նորակառույց եկեղեցին օծել է Նոր Նախիջևանի և Ռուսաստանի թեմի հայ առաքելական եկեղեցու առաջնորդ եպիսկոպոս Եզրաս Ներսիսյանը։ Տեղադրվել է հուշարձան-կոթող՝ նվիրված 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության, ինչպես նաև՝ 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի անմեղ զոհերի հիշատակին։ Եկեղեցին կառուցվել է ձեռնարկատեր Արթուր Մարտիրոսյանի և Սամարայի մարզի վարչակազմի միջոցներով ։
Եկեղեցու օծման արարողությունը բացել է Սամարայի քաղաքապետ Գեորգի Լիմանսկին։ Նա շնորհավորել է հավաքված հյուրերին և Սամարայի մարզում ապրող հայերին՝ այդ հիշարժան իրադարձության կապակցությամբ։ Քաղաքագլուխն իր ելույթում մասնավորապես նշել է, որ յուրաքանչյուր ազգի համար եկեղեցին հանդիսանում է հոգևոր ու ազգային մշակույթի, ժողովուրդների միաբանության վայր և սրբազան ծիսակատարությունների ու սովորույթների գանձարան։ Հայկական նոր եկեղեցու օծման արարողութրյունից անմիջապես հետո կնքել են երեխաներին և պսակադրել երիտասարդ զույգին։
Սուրբ Խաչ եկեղեցու օծման օրը՝ նոյեմբերի 16-ին, Սամարա են ժամանել մեծաթիվ հյուրեր Մոսկվայից, Սարատովից, Ուֆայից, Վոլգոգրադից, Կազանից և Ռուսաստանի այլ քաղաքներից։ Մոսկովյան պատվիրակությունը ներկայացնում էին եպիսկոպոս Եզրասը, Ռուսաստանի հայերի միության փոխնախագահ Գերման Ավանյանցը, ՌԴ-ում Հայաստանի դեսպանատան քարտուղար Մարիա Բաբայանը, ինչպես նաև՝ Ռուսաստանի՝ Բաշկորտոստանի Հանրապետության հայերի միության բաժնի վարիչ Արմեն Տոնոյանը և այլք։ Պատվարժան հյուրերի շարքում կային նաև Սամարայի և Սիզրանսկի Սերգեյ արքեպիսկոպոսը, Ռուսաստանի Դաշնության խորհրդի անդամ Լեոն Կովալսկին, ՌԴ Պետական Դումայի պատգամավոր Ալեքսանդր Բելոուսովը, Ռուսաստանի տարբեր քաղաքների հայկական տեղական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներ ։
Ամբողջ արարողությունը և տոնական միջոցառումը` նվիրված եկեղեցու բացմանը, կազմակերպել է Սամարայի մարզի հայկական համայնքը՝ ՍՄՀՀ-ի կառավարման ներկայացուցիչ Արթուր Մարտիրոսյանի կողմից։
Հանդիսավոր միջոցառումից հետո տեղի է ունեցել գալա-համերգ, որին մասնակցել է Մոսկվայի հայկական «Զվարթնոց» գեղագիտական կենտրոնը՝ Անժելա Ստեփանյանի ղեկավարությամբ։ Արտիստները կատարել են հայկական ժողովրդական պարեր և երգեր։
Եկեղեցին նշում է հայկական տոները, հիշարժան տարեթվերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հայկական եկեղեցիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Սամարայի եկեղեցիները
Թեզխարաբ (Ալաշկերտի գավառ)
Թեզխարաբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։
Որոշ գրականություններում այն նույնացվում է Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բագրևանդ գավառի Վաղավեր գյուղի հետ ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տաշ-Ելգա (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)
Տաշ-Ելգա (Таш-Елга, Ташйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 48 մարդ։
Կոչ-Դևեթ
Սեփական պնդմամբ՝ պայքարել է Անդրկովկասի՝ Վրաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի ժողովուրդների «բարեկամության ամրապնդման» համար։ Ջատագովել է կոմունիստական գաղափարախոսությունը։
Տաշ-Ելգա (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոչ-Դևեթ
Թերթի հրատարակմանը մասնակցել են Ստեփան Շահումյանը, Պրոկոֆի Ջափարիձեն, Լյուդվիգ Կնունյանցը, Մեշադի Ազիզբեկովը, Պետրոս Մնացականյանը, Մելիք Մելիքյանը և այլն:։
Կատեգորիա:Ադրբեջանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Մոնրո շրջան (Նյու Յորք)
Մոնրո շրջան (Monroe County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.538 կմ² է, բնակչությունը՝ 744.344 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռոչեստեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Գոշմշատ
Գոշմշատ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Միացյալ Թագավորության մշակույթ
Միացյալ թագավորության մշակույթը հարուստ է և բազմազան։ Բազմաթիվ գործոններ են ազդել մշակույթի վրա՝ կղզիական բնույթի պետություն լինելը, պետության պատմությունը որպես արևմտյան դեմոկրատիայի առաջատար և ռազմաքաղաքական նշանակալից երկիր, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ պետությունը ձևավորվել է չորս առանձին պետությունների հաշվին, որոնցից յուրաքանչյուրը պահպանել է իր ավանդույթները, սովորությունները և սիմվոլները։ Բրիտանական կայսրության ազդեցության շնորհիվ իր հերթին տարածում է գտել նաև լեզուն և մշակույթը նրա նախկին գաղութներում՝ ներառելով Ավստրալիան, Կանադան, Հնդկաստանը, Իռլանդիան, Նոր Զելանդիան, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունը և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները։
Ճարտարապետություն
Անգլիական ճարտարապետությունը սկսվել է Անգլոսաքսերի ճարտարապետությունից։ Անգլիայում գոնե հիսուն կանգուն եկեղեցի Անգլոսաքսական ծագում ունի։ Այնտեղի բոլոր եկեղեցիները բացի մեկից կառուցվել են քարից։
Խոհանոց
Անգլիացիները ունեն իրենց ավանդական նախաճաշը, որի մեջ մտնում է՝ բեկոն, ձվեր, խորոված լոլիկներ, խորոված սնկեր, որոնք հիմնականում մատուցվում են սուրճի կամ թեյի հետ։ Մեկ ուրիշ ավանդական ճանաչված կերակուր է «Անգլիական Սուրբ Ծննդյան ընթրիք»-ը, որը պարունակում է՝ Հնդկահավի միս, որն առաջին անգամ մատուցվել է 1573 թվականին, և բանջարեղեն։
Գրականություն
Անգլիական գրականությունը սկսվել է Անգլոսաքսական գրականությունից։ Էլիզաբեթյան դարաշրջանը Անգլիական գրականության համար համարվում է «Ոսկե շրջան», որովհետև այդ ժամանակաշրջանում են ապրել մի շարք հիանալի գրողներ ինչպիսիք են՝ Ուիլյամ Շեքսպիրը և այն։ Անգլիացի հայտնի գրողներից են նաև՝ Չարլս Դիկենսը, Ռուդյարդ Կիպլինգը, Շարլոտտե Բրոնտեն և այլն։
Երաժշտություն
1962 թվականին «The Beatles» խումբը դարձավ իրենց ժամանակաշրջանի ամենահայտնի խումբը։ Հիմա Անգլիայի ամենահայտնի արտիստներից են՝ Էլթոն Ջոնը, Սթինգը, Էրիկ Կլեպտոնը, Սփայս գրլսը, Քոլդփլեյը, Ադելը, Էդ Շիրենը, Սեմ Սմիթը և One Direction-ը։
Կատարողական Արվեստ
Մեծ բացօթյա երաժշտական փառատոնները շատ հայտնի են հիմնականում ամռանը և աշնանը։ «The Notting Hill» կառնավալը անցկացվում է ամեն տարի սկսած 1966 թվականից։ Այն անցկացվում է Լոնդոնի «Notting Hill» շրջանի փողոցներում։ Այն առաջնորդում են Բրիտանացի Աֆրիկացի-Կարիբիանները։ Կառնավալին այցելում է մոտավորապես մեկ միլիոն մարդ, որը այն դարձրել է Բրիտանիայի ամենամեծ բացօթյա փառատոնը և աշխարհի ամենամեծ փառատոններից մեկը։ 2006 թվականին հասարակությունը քվեարկեց, որ փառատոնը դառնա Անգլիայի ցուցանիշներից մեկը։
Վիլյանունիո դե Վալդավիա
Վիլյանունիո դե Վալդավիա (իսպ.` Villanuño de Valdavia), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոնինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Պալենսիա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 99 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ումբերտո Բոչոնի
Ումբերտո Բոչոնի, իտալացի նկարիչ, քանդակագործ, ֆուտուրիզմի ներկայացուցիչ։ Զբաղվել է գրականության և գեղարվեստական քննադատությամբ։ Համարվում է ֆուտուրիզմի գլխավոր գաղափարական տեսաբան։
Կենսագրություն
Ումբերտո Բոչոնին ծնվել է հոկտեմբերի 19-ին Ռեջո դե Կալաբրիա (Իտալիա)։ Տեխնիկական դպրոցը ավարտելուց հետո, Հռոմում գեղարվեստի ակադեմիայում ստացավ գեղարվեստական կրթություն (1898-1902)։ Գեղարվեստի ակադեմիայում Բալայի և Սևերինի ազդեցության տակ հիմք դրեց դիվիզիոնիզմի տեխնիկային։ 1987 թ. այցելել է տեխնիկական լիցեյ,որտեղ դիպլոմն ստանալուց հետո համագործակցել է տեղական թերթերի հետ։ 1901 թվականին տեղափոխվել է Հռոմ՝գեղեցիկ արվեստների ակադեմիային կից ''Scuola Libera del Nudo'(մերկ բնորդների ազատ դպրոց)սովորել գեղանկարչություն։ Միաժամանակ Ջինո Սևերինի հետ ուսումնասիրել է պուանտիլիզմի տեխնիկան Ջակոմո Բալայի մոտ (1898—1902): 1901-1902 թվականներին Բալան Սևերինին և Բոչոնիին ծանոթացնում է իր կողմից զարգացրած գեղանկարչության ուղղություններից դիվիզիոնիզմի հետ։ Նրանց հետ ստեղծում է Ֆուտուրիզմի երկու մանիֆեստ (1910 թ.): Եղել է Փարիզում(1902 թվական), Բեռլինում և Պետերբուրգում (1903-1904 թվականներ)։ 1906 թ. փարիզում ուսումնասիրում է իմպրեսիոնիզմ և պոստիմպրեսիոնիզմ։ 1906 թվականի վերջին և 1907 թ. սկզբին մասնակցել է նկարչության դասընթացի Վենետիկի գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայում։ 1907 թ. հաստատվում է Միլանում ,որտեղ ծանոթացել է ֆուտուրիզմի ներկայացուցիչների հետ։ Բոչոնիի վրա առանձնահատուկ ազդեցություն է թողել Ֆիլիպո Տոմազա Մարինետին՝ եվրոպական գրականության մեջ ֆուտուրիզմի հիմնադիր և տեսաբան,«Ֆուտուրիզմի մանիֆեստի» հեղինակ (1909) Բոչոնին ֆիլիպո Մարինետիի գաղափարները հարմարեցրեց տեսողականին արվեստին՝ 1910 թվականին թողարկելով «Ֆուտուրիստական գեղանկարչության տեխնիկական մանիֆեստ» ։ Բոչոնին դարձավ այս շարժման գլխավորներից մեկը։ Նա որոշեց զբաղվել նաև քանդակագործությամբ 1912 թ. Ժորժ Բրակի,Արխիպենկոյի, Բրինկուշիի,Դյուշան-Վիյոնի, ամենայն հավանականությամբ նաև Ռոսոյի փարիզյան ստուդիաները այցելելուց հետո։ Հենց այդ տարի նա այլ ֆուտուրիստների հետ ցուցադրեց իր աշխատանքները Բերնհայմ կրտսերի պատկերասրահում,1913 թվականին կազմակերպվել է քանդակների ցուցադրություն։ Աշխատանքներ,որոնք ստեղծվեցին Փարիզում տեսածի ազդեցության տակ, իրենց հերթին ազդեցություն թողեցին կուբիստ քանդակագործների ստեղծագործությունների վրա,հատկապես՝ Ռայմոն Դյուշան-Վիյոնի վրա։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին զորակոչվեց բանակ՝ Վերոնայի մոտակայքի հրետազորային գունդ։ 1916 թվականի օգոստոսի 16-ին նա հեծելազորային զորավարժությունների ժամանակ ընկնում է ձիուց.ստանում մահացու վնասվածք:Մահանում է հաջորդ օրը։ Ումբերտո Բոչոնիի « Տարածության մեջ անընդհատության յուրահատուկ ձևեր» (1913) քանդակը պատկերված է իտալական 20 ցենտ արժեքով մետաղադրամի վրա։
Ֆուտուրիզմի մանիֆեստներ
Բոչոնին եղել է « Ֆուտուրիստական գեղանկարչության տեխնիկական մանիֆեստի » (Manifesto tecnico della pittura futurista, 1910), հեղինակներից մեկը։ Հեղինակը « Ֆուտուրիստական քանդակա գործության տեխնիկական մանիֆեստի » (Manifesto tecnico della scultura futurista, 1912).
Ա.Վ.Լունաչարսկիի կարծիք
Լունաչարսկին իր « Գերքանդակագործ և գերպոետ » հոդվածում բավականին կտրուկ բնութագրում է տալիս Բոչոնիի քանդակագործական աշխատանքներին։
"Երբեք չեմ տեսել ֆիգուրներ ավելի նման մեր ընկալումներին։ Իսկ Բոչոնին իրեն կարծում է ծայրահեղ ռեալիստ:Երբեք չեմ տեսել քանդակներ ավելի անշարժ, կարծես թե ընկղմված, տարալուծվող խմոր լինի նյութը:Բայց չէ որ այն ծայրահեղ դինամիկ քանդակ է։ Թող չասեն, թե սա դեռ միայն փորձեր են։ Կարող է լինել քանդակ երբևէ դառնա ավելի մեծ չափով դինամիկ, քան Ռոդենի կամ Ռոսոյի մոտ, խույս տալով միաժամանակ այն թերությունները, որ, անկասկած, առկա են առաջին և հատկապես երկրորդ ստեղծագործություններում, բայց աստիճանաբար ստատիկ արվեստի հնարքներ ու արդյունքները դինամիկայի նվաճումը Բոչոնիին կարող են օգտակար լինել որպես ցուցում:Ինչը պետք չէ անել։"
Ստեղծագործություններ
Բոչոնիի գլխավոր ստեղծագործությունները.գեղանկարչություն «Քաղաքը արթնանում է (նկար)» (1910, Ժամանակակից արվեստի ազգային պատկերասրահ (Հռոմ), նկարների շարք «Հոգու վիճակ»; քանդակագործություն — «Տարածության մեջ շշի զարգացումը» (բրոնզ, 1912, Ժամանակակից արվեստի թանգարան,Գուգենհեյմ,Նյու-Յորք, «Տարածության մեջ անընդհատության յուրահատուկ ձևեր» (բրոնզ, 1913, Ժամանակակից արվեստի թանգարան,Նյու-Յորք)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Իտալացի լուսանկարիչներ
Սոմովո (գյուղ, Օդոևսկի շրջան)
Սոմովո (Со́мово), գյուղ Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Օդոևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 312 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Օդոևսկի շրջանի բնակավայրեր
(6329) Հիկոնեյո
(6329) Հիկոնեյո (Hikonejyo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 12-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,244462 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9479 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,541 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1228,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,293113 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ացուշի Սուգիեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աբիդին Ունալ
Աբիդին Ունալ (Abidin ÜNAL, ), Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի  (Türk Hava Kuvvetleri)  գեներալ, 2015 թվականից ՝ Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր հրամանատար ։
Կենսագրությունը
Աբիդին Ունալը ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 1-ին, Կեսարիայի (Կայսերի) նահանգի Փընարբաշի քաղաքում։ Նախ սովորել է Կազանջիկի տարրական դպրոցում, այնուհետև՝ Փինարբաշի քաղաքում միջնակարգ դպրոցում, ապա՝ Կարաբյուքում միջնակարգ դպրոցն ավարտելով, 1968-1972 թվականներին սովորել է Անկարայում՝ քիմիական տեխնիկումում։ 1972 թվականին ծառայության է անցել Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերում և 1975 թվականի օգոստոսի 30-ին ավարտել է Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի ակադեմիան (Hava Harp Okulu), ստանալով լեյտենանտի (Teğmen) կոչում ։
Ծառայությունը որպես ռազմաօդային ուժերի զորամասերի հրամանատար և շտաբային սպա
1977 թվականին ավարտելով Չիղիլում տեղակայված 2-րդ ռազմաօդային բազայի օդաչուական ուսումնարանը՝ որպես կործանիչ օդաչու, նա 1977 թ. հուլիսին ծառայության է նշանակվել Իկոնիայում (Կոնիա) տեղակայված 3-րդ ռազմաօդային բազայում և ծառայել որպես 131-րդ էսկադրիլիայի հրահանգիչ օդաչու մինչև 1982 թվականը։ 1982 թվականին, որպես ավագ սպա, նա ընդունվել է Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի բարձրագույն քոլեջ (Hava Harp Akademisi), որն ավարտել է 1984 թվականին և նշանակվել Թուրքիայի ռազմաօդային Ակադեմիայում՝ որպես բաժնի պետ։ 1987 թվականին, առաջին Ֆ-16 ինքնաթիռների գործարկմամբ, նա նշանակվում է Օնջելի Ֆ-16-ների 143-րդ էսկադրիլիայում, որպես օպերատիվ սպա և հրահանգիչ օդաչու, ապա՝ 1989 թվականին՝ Աքընջըի Ֆ-16-ների 142-րդ էսկադրիլիայի գործարկման հետ միասին՝ փոխադրվում է այդտեղ ։
1990 թվականին նա դառնում է Թուրքիայի պաշտպանության նախարարության (Millî Savunma Bakanlığı) Ֆ-16-ների Համակարգերի կառավարման բաժնի նախագծող սպա, իսկ այնուհետև՝ 1991 թվականին նշանակվում է Բանդըրմայի 162-րդ էսկադրիլիայում, որպես օպերատիվ սպա։ 1992-1993 թթ. որպես ունկնդիր՝ սովորում է Մեծ Բրիտանիայի արքայական ռազմաօդային քոլեջում (Քրանվել քաղաք, Լինքոլնշիր կոմսություն (Cranwell, Lincolnshire)), որից հետո՝ 1993 թվականին նշանակվում է Բալըքեսիրի 192-րդ էսկադրիլիայի հրամանատար։ 1994 թվականին ստանձնում է պլանավորող սպայի պարտականությունները Թուրքիայի գլխավոր շտաբի շտաբային պլանավորման և քաղաքականության բաժնի զինաթափման և միջազգային հարաբերությունների բաժանմունքում։ 1995 թվականին նշանակվում է ռազմական խորհրդատու ԵԱՀԿ-ում Թուրքիայի մշտական ներկայացուցչություն]]ում (Վիեննա) ։
1998 թվականի սեպտեմբերին նա դարձավ Մարզվանի 5-րդ ռազմաօդային բազայի օպերատիվ բաժնի պետ ։
Գեներալական պաշտոնները
2000 թվականի օգոստոսի 30-ին Աբիդին Ունալին շնորհվել է առաջին գեներալական կոչումը՝ բրիգադային գեներալ (Tuğgeneral) և միաժամանակ նա նշանակվել է Գիտական որոշումների աջակցության կենտրոնի պետ։ Այս պաշտոնում նա եղել է ՆԱՏՕ-ի Հետազոտական և տեխնոլոգիական հանձնաժողովի ավագ անդամներից մեկը ։
2002 թվականի օգոստոսի 3-ից մինչև 2003 թվականի օգոստոսի 4-ը եղել է Մարզվանի (Մերզիֆոն) 5-րդ ռազմաօդային բազայի հրամանատարը։ Ապա նշանակվել է Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր շտաբի Պլանավորման կառավարման բաժնի պետ ։
2004 թվականի օգոստոսի 17-ին ստանձնել է Թուրքիայի գլխավոր շտաբի պլանավորման և քաղաքականության բաժնի պետի պարտականությունները։ 2004 թվականի օգոստոսի 30-ին նրան շնորհվել է գեներալ-մայորի (Tümgeneral) կոչումը։ Ապա՝ 2006 թվականի օգոստոսի 4-ին նշանակվել է Թուրքիայի ռազմաօդային ակադեմիայի պետ (Hava Harp Okulu): Այդ պաշտոնում նա ծառայել է մինչև 2008 թվականի օգոստոսի 12-ը։ 2008 թվականի օգոստոսի 30-ին նրան շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտ ({{lang-tr|Korgeneral): 2008 թվականի օգոստոսի 15-ից մինչև 2009 թվականի օգոստոսի 12-ը եղել է Թուրքիայի գլխավոր շտաբի ռազմական կցորդների և տեսչական վերահսկողության վարչության պետը ։
2009 թվականի օգոստոսի 14-ից մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 9-ը եղել է Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր հրամանատարության աշխատակազմի ղեկավարը։ 2011 թվականի գեներալ-լեյտենանտ Ունալը նշանակվել է 1-ին ռազմաօդային մարտավարական հրամանատարության և 6-րդ օդա-տիեզերական օպերատիվ հրամանատարության հրամանատար։ 2011-2014 թթ. զբաղեցրել է Դիարբեքիրի 10-րդ վառելիքալցավորման հրամանատարության հրամանատարի պաշտոնը, Ինջիրլիքի ռազմակայանի հրամանատարի պաշտոնը, 14-րդ անօդաչու թռչող սարքերի հրամանատարության հրամանատարի պաշտոնը (Բաթման քաղաքում), 15-րդ հակաօդային և հակահրթիռային հրամանատարության հրամանատարի պաշտոնը Ալեմդաղում և հակաօդային հրթիռային հրամանատարության հրամանատարի պաշտոնը՝ Էսքիշեհիրում, ապա՝ թուրքական ՌՕՈՒ-ի 1-ին Մարտավարական օդային հրամանատարության ({{lang-tr|1 Hava Kuvveti Komutanı}}) հրամանատար գեներալի պաշտոնը (քաղաք Էսքիշեհիր` {{lang-tr|Eskişehir}}) :
2014 թ. օգոստոսի 5-ին գեներալ-լեյտենանտ Ունալը նշանակվել է Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր հրամանատարի տեղակալի պաշտոնակատարն էր։ Օգոստոսի 7-ին նրան շնորհվել է բանակի գեներալ ({{lang-tr|Orgeneral}}) բարձրագույն ռազմական կոչումը '':
2014 թվականի օգոստոսի 30-ին Աբիդին Ունալը նշանակվել է Ռազմաօդային ուժերի մարտական գործողությունների և հակաօդային պաշտպանության հրամանատար։<refhttp://www.hvkk.tsk.tr/EN/IcerikDetay.aspx?ID=1
Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր հրամանատար
2015 թվականի օգոստոսի 14-ին բանակի գեներալ Աբիդին Ունալը՝ հաջորդելով բանակի գեներալ Աքըն Օզթյուրքին, նշանակվել է Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր հրամանատար։ Այդ պաշտոնն է զբաղեցնում առ այսօր ։
Ընտանեկան դրությունը
Բանակի գեներալ Ունալը ամուսնացած է։ Ունի մեկ զավակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք գեներալներ Կատեգորիա:Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր հրամանատարներ Կատեգորիա:Թուրքիայի զինվորականներ
Թեզխարաբ (Էջմիածնի գավառ)
Թեզխարաբ, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառում։ Գտնվում է Աշտարակի շրջանի Արտաշավան գյուղից մի փոքր հեռու։
Թեզխարաբի վայրում նշմարվում են տների ու եկեղեցու ավերակներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Պիցալե
Պիցալե (Pizzale), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 670 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը կազմում է 92 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 7 կմ2 տարածք։ Հեռախոսային կոդ՝ 0383։ Փոստային ինդեքս՝ 27050։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Շահմասուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Շահմասուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 56 հուշարձան։
Վենսեսլաու Բրաս (Մինաս Ժերայս)
Վենսեսլաու Բրաս (Wenceslau Braz), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևմտյան մասում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2677 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 101,986 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 26,2 մարդ/կմ2։
Շահմասուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի հուշարձանների ցանկեր
Վենսեսլաու Բրաս (Մինաս Ժերայս)
Աշխարհագրություն
Կլիման տարածքում լեռնային արևադրձային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Բեկմեզ
Բեկմեզ (pekmez), մրգերից, հատապնուղներից և բանջարեղեններից պատրաստված խտացրած հյութ։ Խաղողինը հայտնի է նաև որպես դոշաբ ։ Պատրաստման հիմնական մեթոդները Տաքացնել կրակի վրա Դնել արևի տակ (տալիս է ավելի անուշահոտ բեկմեզներ, բայց հավանաբար միայն Միջին Ասիայի կլիմայական պայմաններում) Պատրաստում են առանց շաքարավազի ավելացման, որով էլ տարբերվում է կիեմներից։ Քամելով հասունացած պտուղների հյութը այն եփում են եռացնելու աստիճան հետո տողնում են և եփված հյութից առանձնացնում պտուղները։ Պարունակում է շաքարավազ, օրգանական թթուներ և վիտամիններ։ Օգտագործվում է քաղցրավենիքի և գինու արտադրության մեջ, նաև որպես սննդարար և դեղագործական արտադրանք։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևելյան քաղցրավենիքներ Կատեգորիա:Աղանդեր
Կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամ
«Կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամ» (Общий кризис капитализма), խորհրդային պրոպագանդայում լայնորեն օգտագործվող հասկացություն, որը բացատրվում էր որպես «կապիտալիզմի համաշխարհային համակարգի հեղափոխական կործանման և համաշխարհային մասշտաբով սոցիալիզմին, կոմունիզմին անցնելու պատմականորեն օրինաչափ պրոցես»։ Սույն ձևակերպումն առաջին անգամ շրջանառվել է ԽՄԿԿ III ծրագրում։
Խորհրդային գաղափարախոսների կարծիքով, կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամը սկսվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմից և Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը և նոր սոցիալիստական ​​պետությունների ձևավորումը նշանավորեցին կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամ «երկրորդ փուլի» սկիզբը։ «Երրորդ փուլը» սկսվել է 1950 -ականների վերջին։
Կատեգորիա:Կապիտալիզմ
Ստերեգուշչեե
Ստերեգուշչեե (Стерегуще, Yuqarı Baqqal), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վերխնիյ Բակալ։
2001 թվականի տվյալներով Ստերեգուշչեե գյուղում բնակվում էր 223 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մոնտգոմերի շրջան (Նյու Յորք)
Մոնտգոմերի շրջան (Montgomery County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.062 կմ² է, բնակչությունը՝ 50.219 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆոնդա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1772 թ.։
Arrival of Everglow
Arrival of Everglow, հարավկորեական Everglow գըրլ բենդի դեբյուտային սինգլային ալբոմը։ Ալբոմը թվային տարբերակով թողարկվել է 2019 մարտի 18-ին, իսկ ֆիզիկապես լույս է ընծայվել մարտի 19-ին Yuehua Entertainment-ի միջոցով։ Սինգլում նեառված է երեք երգ, այդ թվում նաև` գլխավոր` «Bon Bon Chocolat» երգը։
Նախադրյալներ և թողարկում
2019 թվականի մարտի 6-ին Yuehua Entertainment-ը SNS-ի միջոցով հայտարարել է, որ խումբն իր դեբյուտն է նշել Arrival of Everglow սինգլային ալբոմով ։
Կատարողներից յուրաքանչյուրի մասնակցությամբ կոնցեպտ-լուսանկարները թողարկվել են 2019 թվականի մարտի 8-ին։ Ալբոմում ներառված է երեք երգ` «Moon»-ը, գլխավոր «Bon Bon Chocolat» սինգլը և «D+1»-ը ։ Տեսահոլովակի թիզերը թողարկվել է մարտի 12-ին, իսկ ամբողջ տեսահոլովակը` մարտի 18-ին։
«Bon Bon Chocolat»-ի պարը բեմադրել է Լիա Քիմը ։
Առաջխաղացում
Մարտի 18-ին Everglow-ը Blue Square YES24-ում շոուքեյս է անցկացրել, որտեղ կատարել են «Bon Bon Chocolat»-ը` «Moon»-ի և «D+1»-ի հետ :
Խումբը սկսել է առաջատար «Bon Bon Chocolat» սինգլի առաջխաղացումը մարտի 21-ին։ Սկզբում նրանք կատարել են գլխավոր սինգլը M Countdown-ում, իսկ հետո ելույթ են ունեցել Music Bank-ում, ''Show! Music Core-ում և Inkigayo''-ում ։
Կոմերցիոն հաջողություն
«Bon Bon Chocolat» երգը դեբյուտել է Billboard World Digital Songs չարթի 5-րդ հորիզոնականում և KKBOX Kpop չարթի 10-րդ հորիզոնականում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 սինգլներ Կատեգորիա:2019 ալբոմներ
Միիսամաա (գյուղ, Կոհտլա շրջան)
Միիսամաա (Mõisamaa), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Կոհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։
Տաշ-Ելգա (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)
Տաշ-Ելգա (Таш-Елга, Ташйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլ Տորնո
Էլ Տորնո ( El Torno), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կասերես պրովինցիայի Էստրեմաուդրա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալե դել Խերտե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 22 կմ2, բնակչությունը՝ 983 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 106 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կասերես պրովինցիայի բնակավայրեր
Գարուդա
Գարուդա (गरुड,, տիբ.՝ Khyung, Mkha` lding), թռչունների առասպելական արքա հինդուական, բուդդայական և ջայնական հավատքների ավանդույթներում՝ կիսամարդ և կիսաթռչուն  ։ Հինդուիզմում Վիշնու աստծո հեծնվող թռչունն է (վահանա)։ Վաջրայանա բուդդիզմում Գարուդան յիդամ է՝ լուսավոր մտքի խորհրդանիշներից մեկը։ Գարուդայի ծագման պատմությունը և նրա մասին առասպելները շարադրված են Մահաբհարաթայում, Սկանդա և Բհագավատամ պուրաններում։ Գարուդային նվիրված են մի շարք տեքստեր, մասնավորապես՝ Գարուդա Ուպանիշադը և Գարուդա պուրանան։ Աստվածների և դևերի կողմից օվկիանոսը խառնելու առասպելում (Samudra Manthana) Գարուդան գող է, որը աստվածային ըմպելիք՝ ամրիտա է գողանում նագաներից՝ խթոնյան օձ-դևերից, իր թշնամիներից:
Հինդուիզմում Գարուդան այն երեք փոքր աստվածություններից մեկն է, որի պաշտամունքը ձևավորվել է արդեն հետվեդական շրջանում։ Երկու այլ նմանատիպ կերպարներ են Գանեշա և Հանուման աստվածությունները։ Սրբապատկերագրական ավանդույթում Գարուդան պատկերված է որպես մարդու մարմնով արծիվ։
Գարուդայի այլ անուններից են՝ Գարութման (Garutmān), Գագանեշվարա (Gaganeśvara), Կամայուշա (Kamayuṣa), Քաշյապի (Kaṣyapī), Խագեշվարա (Khageśvara), Նագանտակա (Nagāntaka), Սիթանան (Sitānana), Սուդհահարա (Sudhahara), Սուպարնա (Suparṇa), Թարկշյա (Tarkṣya), Քաշյապի (Kaṣyapī), Վայնատեյա (Vainateya), Վիշնուրատհա (Viṣṇuratha) :
Ծագում
Ըստ ուշ պուրանաների՝ Գարուդան իմաստուն Կաշյապայի և թռչունների մոր՝ Վինատայի որդին է։ Կաշյապան Վինատայից ուներ ևս մեկ որդի՝ Արունա, որին հեծնում էր արևի աստված Սուրյան։
Հինգ հարյուր տարվա ինկուբացիայից հետո Գարուդան դուրս է եկել այն ձվից, որը մայր Վինատան ածել էր նրա «առաջին ծնվելու» ժամանակ։ Երբ Գարուդան դուրս է եկել ձվից, իրենով ծածկել է երկինքը, թևերի թափահարումով ցնցել է երկիրը, և աստվածները Գարուդայի ոսկե մարմնից բխող արևի շողերը շփոթել են կրակի աստված Ագնիի հետ:
Առասպելաբանություն
Գարուդան առասպելական թռչուն է, որը պատկերված է որպես հնդկական օդային օձ կամ ուրուր ։ Նա ներկայացվում է կա՛մ զոոմորֆ ձևով (մասամբ բաց թևերով հսկա թռչուն), կա՛մ մարդակերպ (թևերով և օրնիտային (ornithic) որոշ հատկանիշներով մարդ)։ Գարուդան ընդհանուր առմամբ ներկայացվում է որպես պաշտպան, որն ունի ցանկացած վայր արագ ճանապարհորդելու զորություն, միշտ զգոն և յուրաքանչյուր օձի թշնամի  ։
Հինդու պանթեոնի յուրաքանչյուր աստված ունի իր հեծելու կենդանին կամ վահանան, որը նրա փոխադրամիջոցն է, խորհրդանիշն ու ուղեկիցը։ Գարուդան համարվում է Վիշնու աստծո վահանա։ Որպես Վիշնուի վահանա՝ Գարուդան անձնավորում է նրա որոշ հատկություններ, առաջին հերթին պաշտպանելն ու խոչընդոտները վերացնելը ։
Գարուդան ապրում է առասպելական Շալմալի կղզում կամ մոլորակում (դվիպ), որը ներկայացված է հինդուիստական և բուդդայական տիեզերաբանության մեջ։
Ամրիտայի և օձերի մասին լեգենդը նվիրված է Գարուդային։ Ըստ որի՝ գարուդայի մայրը՝ Վինատան, վիճել է իր քրոջ՝ Կադրուի հետ, ձիու գույնի համար, որն առաջացել է կաթի օվկիանոսի ցնցելու ժամանակ։ Վինատայից ծնվել են թռչուններ, իսկ նրա Կադրու քրոջից՝ օձ-նագաները։
Կադրուն համաձայնել է ազատ արձակել Վինատային, եթե նրան տան անմահության նեկտարը։ Ձգտելով ազատել մորը՝ Գարուդան ջախջախել է Ինդրայի դրախտը և որպես փրկագին գողացել ամրիտան։ Հնարքի օգնությամբ Գարուդային հաջողվել է ազատել մորը, սակայն նրա փրկության ընթացքում նրա կտուցից մի քանի կաթիլ ամրիտա ընկել է կուշա խոտի վրա։ Օձերը լիզել են խոտը, որի սուր ծայրերով կտրվել են նրանց լեզուները՝ դառնալով երկատված։ Աստվածները դժվարությամբ վերադարձրել են ամրիտան Գարուդայի կտուցից, բայց Գարուդայի ուժն այնքան մեծ էր, որ նույնիսկ Ինդրայի ամենազոր վաջրան կոտրվել է մարտի ժամանակ նրա մարմնին հարվածելուց։ Միայն Վիշնուին է հաջողվել հնազանդեցնել Գարուդային։ Նա կապել է նրան հավատարմության և հնազանդության երդումով։ Վիշնուն Գարուդային դարձրել է իր վահանա (հեծնելի կենդանի) և տվել նրան անմահություն։ Ավելի ուշ հինդուական դիցաբանության մեջ Կրիշնան, որպես Վիշնուի մարմնացում, որոշել է հեծնել Գարուդային՝ մեծ նագա օձ Կալիային հնազանդեցնելու համար։
Գարուդայի կինը Ունաթին է (Unnati) կամ առաջընթացը, որը կոչվում է նաև Վինայակա (Vināyakā), այսինքն՝ գիտելիքի թագուհի։ Զույգն ունեցել է վեց որդի՝ Սումմուկհա (գեղեցիկ դեմք), Սունամա (գեղեցիկ անուն), Սունետրա (գեղեցիկ աչքեր), Սուվարկաս (գեղեցիկ էներգիա), Սուրուկ (գեղեցիկ փայլ) և Սուբալա (գեղեցիկ ուժ):
Գարուդան օձերի թշնամի
Գարուդան համարվում է օձերի կամ նագաների թշնամին։ Գիշատիչ թռչունների և օձերի միջև արխետիպային թշնամությունը բնորոշ է բազմաթիվ առասպելական ավանդույթների։ Ոչ մի նագա օձ գոտեմարտում չի կարող փրկվել նրա երկաթյա ամրություն ունեցող ճանկերից կամ կտուցից։
Հնագույն սովորույթի համաձայն՝ նագաները կանոնավոր կերպով սնունդ են բերել Գարուդային ։
Արտաքին տեսք
Գարուդան ի սկզբանե նկարագրվել է հինդուիզմում որպես արծվի նման թռչուն։ Նրան անվանում են նաև Սուպարնա (գեղեցիկ թևեր), Գարութման (արևային թռչուն), Սարպարատի (օձերի թշնամի), Խագեշվարա կամ Պակշիրաջ (թռչունների արքա)։ Հետագայում նա ընդունել է թռչնամարդու կերպարանք՝ մի արարած, որը կես արծիվ է, կեսը՝ մարդ։ Մարդուց՝ մարմնի վերին մասն (իրան, բազուկներ և դաստակներ) է, իսկ թռչունից՝ գլուխը, կոնքերը, ոտքերը, ճանկերը և թևերը։
Որոշ պատկերներում Գարուդան երկու ձեռքով բռնած է նագա օձ-թագավորի մարմնի մեջտեղից և իր սուր կտուցով խրված արբենում է։ Գարուդան երբեմն ներկայացվում է նաև՝ ութ մեծ նագա արքաներով զարդարված։
Գարուդայի զոոմորֆիկ տարբերակները տարածվել են ողջ Հնդկաստանում, Նեպալում, Շրի Լանկայում, Բիրմայում և Թաիլանդում։ Հարավարևելյան Ասիայում ավանդաբար դիմում են Գարուդային՝ օձերին քշելու, օձերի խայթոցներից և թունավորումներից պաշտպանվելու համար:
Փիլիսոփայական իմաստ
Հինդուիզմում Գարուդան համարվում է երեք սուրբ Վեդաների մարմնավորում։ Մասնավորապես, այս մասին ասվում է Շրիմադ Բհագավատամում.
Տիրոջը հասնելու մի քանի ճանապարհ կա, դրանցից մեկը ինտելեկտուալ ինքնաիրացման ճանապարհն է կամ ջնանա յոգան։ Սրբազան տեքստերն օգնում են ձեռք բերել հոգևոր գիտելիքներ։ Այսպիսով, դրանք օժանդակ միջոց են Վիշնուին հասնելու համար։ Սա բացատրում է Գարուդայի ասոցիացիան որպես նպատակակետ՝ Վեդաներին և ընդհանրապես սուրբ տեքստերին հասնելու միջոց ։
Մահաբհարատայում Գարուդան անձնավորում է ուժ, արագություն և մարտարվեսը։ Ռազմիկներին համեմատում են Գարուդայի հետ, իսկ նրանց պարտված թշնամիներին համեմատում են նագա-օձերի հետ։
Հինդուիզմում
Գարուդայի վաղ պաշտամունքի վկայությունն է այսպես կոչված «Հելիոդորուսի սյունը» Մադհյա Պրադեշում։ Սյունը թվագրվում է մ.թ.ա. 113 թվականին և կանգնեցվել է Հունաստանի դեսպան Հելիոդորոսի կողմից՝ ի պատիվ Վասուդևայի։ Դեսպանը ընդունել է վայշնավիզմ և, որպես Վիշնուին ընծա, սյուն է տեղադրել Վասուդևայի տաճարի մուտքի դիմաց, որը պսակված է եղել Գարուդայի արձանով։
Գուպտա կայսրության ժամանակաշրջանում 320-600-ական թվականներին Գարուդայի պաշտամունքն արդեն տարածված էր հյուսիսային Հնդկաստանում։ Գարուդայի և Սուդարշանա չակրայի վայշնավյան պատկերները դրոշմվել են տարբեր տեսակի ոսկե և արծաթե մետաղադրամների վրա։
Հարավարևելյան Հնդկաստանում Գարուդայի պաշտամունքը տարածվել է 10-12-րդ դարերում՝ Մատարամ և Կեդիրի պետությունների դարաշրջանում։ Պատկերն արտացոլված է այն ժամանակվա քանդակագործական և տաճարային ռելիեֆներում (Չանդի Բելահան)։ Հանրաճանաչ սյուժեն բալիացիների ժամանակակից փայտե քանդակագործության մեջ և ոճավորված ձևով` ճավայական բատիկի գունազարդման մեջ։
Գարուդայի ժամանակակից պաշտամունքը տարածված է Հարավային Հնդկաստանում։ Որոշ վայրերում նրան ամեն օր երկրպագում են խոչընդոտները վերացնելու համար։ Գարուդային նույնպես աղոթում են թույներով թունավորումից բուժվելու համար։ Գարուդային Վայշնավայի շատ ընտանիքներ ընտրում են որպես իրենց խնամակալ կամ ընտանեկան աստվածություն։
Գարուդան չի երկրպագվում որպես անկախ աստվածություն, նրան պաշտում են Վիշնուի ծեսերում ։
Վիշնու Դհարմոտարա պուրանայում կարելի է գտնել Գարուդայի պատվին տաճարի մասին հիշատակում։ Ըստ ցուցումների՝ Գարուդայի մուրտին պետք է տեղադրվի տաճարի կենտրոնում, իսկ Կաշյապայի և Վինատայի պատկերներում նրա առանձնահատուկ դրսևորումները պետք է գտնվեն տաճարի ներսում։ Որպես այլընտրանք, սրբավայրում կարող է լինել Վիշնուն Վասուդևայի տեսքով, իսկ աշխարհի կողմերում կարող են լինել Ռուդրան և Պիտամահան կամ Չանդրան և Արկան կամ Վարունան և Անիլան կամ Լակշմին և Կալարատրին կամ Անալան և Անիլան կամ Տարքսյա և Անանտան կամ Գարուդան և Արունան։
Բուդդիզմում
Պալի կանոնում մի քանի սուտաներ (Supanna Sanyutta) նվիրված են գարուդային (սուպաններին)։ Բուդդիզմում, առաջին հերթին, Տիբեթում Գարուդայի կերպարը միաձուլված է բոն կրոնի թռչնի կհադինգ (mkha` lding) կամ ոսկե եղջյուրավոր արծվի հետ։ Վերջինս Բոն կրոնում (տիբեթցիների ազգային կորն) համարվում է թռչունների արքա և կրակի թռչուն։ Բուդդայական պատկերագրության մեջ Գարուդան պատկերված է տղամարդու իրանով, բազուկներով և ձեռքերով։ Գոտկատեղից ներքև նրա փետրավոր ազդրերը դառնում են սուր ճանկերով ոտքեր։ Գարուդայի մեջքը ծածկված է փետուրներով, երկար պոչի փետուրները իջնում ​​են մինչև ոտքերը։ Կտուցը նման է արծվի կամ բազեի, և ճանկերի նման ունի վաջրա բնույթ, որը համեմատելի է երկնաքարային երկաթի հետ։ Նրա թևերն ու աչքերը որպես կանոն, ոսկեգույն են, գլխին մուգ դեղին վեր ցցված մազեր են, հոնքերը բոցավառ փայլում են։
Հինգ գարուդաների խումբը սովորաբար կապված է հինգ բուդդաների գույների, տարրերի, իմաստության և որակների հետ՝ դեղին (հող), սպիտակ (ջուր), կարմիր (կրակ), սև (օդ), կապույտ կամ բազմերանգ (տարածություն)։ Բազմերանգ գարուդան գոտկատեղից ներքև դեղին է (երկիր), ազդրից մինչև պոչը սպիտակ է (ջուր), պորտից մինչև կոկորդը կարմիր (կրակ), կզակից մինչև ճակատ՝ սև (օդ) և վերևում՝ կապույտ կամ կանաչ(իմաստություն)։ Բազմագույն գարուդայի թևերում կան հինգ գույնի փետուրներ, որոնք տասը ուղղություններով տարածում են ծիածանագույն լույսը և ներկայացնում տարածության տարրը։ Երբեմն թև երի վրա փետուրների եզրերը նմանվում են վաջրայի։ Գարուդան կարող է ունենալ երկու կամ երեք աչք, սովորաբար ոսկեգույն։
Գանգի ներսում գտնվող գագաթային ուռուցիկության (ushnisha) վրա՝ եղջյուրների միջև գտնվում է նագայի թանկագին զարդը։ Թաքնված զարդը պսակված է լուսնի, արևի նշանով և տարածական կետով (նադա)։ Լեգենդն ասում է, որ Գարուդան գողացել է թանկագին զարդ նագաների թագավորից Մերու լեռան վրա։ Այն կուլ տալուց հետո նա փսխել է և այն նորից վերադարձրել է աշխարհին։ Սա կարող է լինել տիբեթյան ժողովրդական հակաթույնի ծագման աղբյուրը. ենթադրվում է, որ արծվի փսխածը հակաթույն է օձի խայթոցների և տարբեր թունավորումների ժամանակ։
Գարուդան շատ կարևոր դեր ունի նայինգմա (Nyingma) և բոն ավանդական ձոքչեն (dzogchen) ուսմունքի փոխանցման գործում։ Նայինգմայի ավանդույթում Գարուդան անձնավորում է Պադմասամբհավայի կատաղի որոշ ձևեր, իսկ թաքնված գանձերի ավանդույթում կամ գտերմայում (gter ma), նա հարգվում է որպես նրանց պահապան։ Որպես աստվածություն՝ Գարուդան կապված է Վաջրապանի (բառացի՝ կայծակը ձեռքում) և Հայագրիվա (ձիու վիզ) աստվածությունների հետ։ Եռակի սադհանան կամ երեք աստվածությունների պրակտիկան օգտագործվում է նագաների հետ կապված խոչընդոտներն ու հիվանդությունները հեռացնելու համար (երիկամների հիվանդություն, ժանտախտ կամ քաղցկեղ)։ Այս պրակտիկայում Գարուդայի շատ տարբեր ձևեր պատկերվում են մարմնի տարբեր մասերում:
Ջայնիզմում
Գարուդան Շանտինաթայի յակշան է կամ պահապանը ջայնական պատկերագրության և դիցաբանության մեջ ։ Ջայնիզմի պատկերագրությունը ցույց է տալիս Գարուդային որպես մարդկային կերպար՝ թևերով և ոլորաթել-օղակով ։
Սիմվոլիզմ և հերալդիկա
Գարուդան ազգային խորհրդանիշ է. պատկերված է Ինդոնեզիայի և Թաիլանդի զինանշանների վրա։ Որպես մոնղոլական սուրբ լեռան՝ Բոգդ-Խան-Ուուլի հովանավոր, պատկերված է Ուլան Բատորի զինանշանի վրա։ Ասիական հերալդիկայում այն ​​առավել հաճախ պատկերվում է կարմրաոսկեգույն փետրավորումով, այն կարող է լինել ամբողջովին ոսկեգույն կամ սպիտակ։
Գարուդան պատկերված է Ալթայի Հանրապետության զինանշանի վրա։ Ոսկե երեսակված կապույտ շրջագծի մեջ պատկերված է Կան-Կերեդեն կամ Գարուդան՝ առյուծի մարմնով և ոսկե թևերով։ Նրա վերևում Ուչումերի սպիտակ գագաթն է, ներքևից զինանշանը զարդարված է զարդանախշով, որում ոճականորեն պատկերված են Ալթայի երկու գլխավոր գետերը՝ Կատուն և Բիա։ Կան-Կերեդեն, ըստ ալթայական (օյրոտյան) դիցաբանության, կենդանիների և թռչունների խանն է։
Ռուսական կայսրության կալմիկական զորամասերը մարտական պաստառների վրա պատկերել են Գարուդային ։
Ինդոնեզիայի Հայրենասերների կուսակցության խորհրդանշանն է Վահանով Գարուդան։
Գարուդան դարձել է մի քանի երկրներում ռազմաօդուժային ստորաբաժանումների և ավիաընկերությունների խորհրդանիշն է, մասնավորապես, Գարուդայի անունով է կոչվում ինդոնեզական «Garuda Indonesia» ավիաընկերությունը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բուդդայականություն Կատեգորիա:Սանսկրիտ եզրույթներ Կատեգորիա:Դիցաբանական թռչուններ Կատեգորիա:Փյունիկներ Կատեգորիա:Հերալդիկ թռչուններ Կատեգորիա:Հրեշներ Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դիցաբանական կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դիցաբանական կենդանիներ
Աշխատանքի իրավունք
Աշխատանքային իրավունքը, իրավունքի ոլորտ է, որով կարգավորվում են աշխատողների, արհմիությունների, գործատուների և պետության միջև փոխհարաբերությունները, ամրագրվում և երաշխավորվում են աշխատանքի իրավունքը, աշխատողների երաշխիքները, դրանց իրացման, ինչպես նաև պաշտպանության պայմանները և կարգը։
Աշխատանքի իրավունքը մարդու անօտարելի իրավունքների ու ազատությունների խմբին պատկանող իրավունք է, ըստ որի յուրաքանչյուր ոք ունի իր ֆիզիկական գոյությունը, հոգևոր ու նյութական պահանջմունքները բավարարելու նպատակով սեփական աշխատանքով միջոցներ վաստակելու հնարավորություն ։
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրում, ի թիվս այլ միջազգային փաստաթղթերի, որոնցում այն ամրագրված է որպես անօտարելի իարվունք, աշխատանքի իարվունքը բնորոշված է հետևյալ կերպ.
Հայաստանում աշխատանքային իրավունքը կարգավորվում է Հայաստանի ստորագրած մի շարք միջազգային փաստաթղթերով, ՀՀ Աշխատանքային օրենսգրքով և որոշ ենթաօրենսդրական և դատական ակտերով։ Հանրային ոլորտում աշխատանքային հարաբերությունները ունեն որոշակի առանձնահատկություններ և կարգավորվում են Քաղաքացիական ծառայության մասին օրենքով ։ ՀՀ Աշխատանքային օրենսգիրքը կարգավորում է կոլեկտիվ և անհատական աշխատանքային հարաբերությունները, սահմանում է այդ հարաբերությունների ծագման, փոփոխման և դադարման հիմքերն ու իրականացման կարգը, աշխատանքային հարաբերությունների կողմերի իրավունքներն ու պարտականությունները, պատասխանատվությունը, ինչպես նաև աշխատողների անվտանգության ապահովման ու առողջության պահպանման պայմանները ։
Հայաստանում աշխատանքային իրավունք
Հայաստանում աշխատանքային իրավահարաբերությունները պետք է կառուցված լինեն այնպիսի սկզբունքների հիման վրա, որոնք կհամապատասխանեն ժողովրդավարության, հումանիզմի և արդարության համընդհանուր ընկալումներին։ Այլ կերպ ասած` աշխատանքային օրենսդրությունը պետք է պարունակի նորմալ աշխատանքային հարաբերությունների երաշխիքներ։ Աշխատանքի ազատության իրավունքն ամրագրված է ՀՀ Սահմանադրությամբ, որի 57-րդ հոդվածի համաձայն`
ՀՀ Աշխատանքային օրենսգիրքը նախատեսել է այս նպատակների իրագործման հիմքում ընկած հիմնական սկզբունքները. 1)աշխատանքի ազատությունը, 2) ցանկացած ձևի (բնույթի) հարկադիր աշխատանքի և աշխատողների նկատմամբ բռնությունների արգելումը, 3) աշխատանքային հարաբերությունների կողմերի իրավահավասարությունը` անկախ նրանց սեռից, ռասայից, ազգությունից, լեզվից, ծագումից, քաղաքացիությունից, սոցիալական դրությունից, դավանանքից, ամուսնական վիճակից և ընտանեկան դրությունից, տարիքից, համոզմունքներից կամ տեսակետներից, կուսակցություններին, արհեստակցական միություններին կամ հասարակական կազմակերպություններին անդամակցելուց, աշխատողի գործնական հատկանիշների հետ չկապված այլ հանգամանքներից, 4) յուրաքանչյուր աշխատողի համար աշխատանքի արդարացի պայմանների իրավունքի, 5) աշխատողների իրավունքների և հնարավորությունների հավասարությունը, 6) յուրաքանչյուր աշխատողի` ժամանակին և ամբողջությամբ աշխատանքի արդարացի վարձատրության իրավունքի ապահովումը` օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափից ոչ ցածր, 7) գործատուների և աշխատողների` աշխատանքային իրավունքների և շահերի պաշտպանության համար ազատորեն միավորվելու իրավունքի ապահովումը, 8) աշխատանքային հարաբերությունների կայունությունը, 9) կոլեկտիվ բանակցությունների ազատությունը, 10) կոլեկտիվ և աշխատանքային պայմանագրերի կողմերի պատասխանատվությունը` ըստ իրենց պարտականությունների ։