cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վահրամ Զարյան
Վահրամ Զարյան (Vahram Zaryan, ), ֆրանսիացի ժամանակակից մնջախաղաց, պարող, ռեժիսոր և խորեգրաֆ՝ ծագումով հայ։
Նա 2019-ի հունիսին ստեղծված ԵՐԵՎԱՆ ՊԵՐֆ միջազգային փառատոնի հիմնադիրն ու գեղարվեստական ​​տնօրենն է։
Կենսագրություն
Վահրամ Զարյանը՝ ժամանակակից եվրոպական շարժման թատրոնի վառ ներկայացուցիչներից մեկն է, որն իր կարիերայի ընթացքում իր մեծ լուման է ներդնում արդիական թատերական արվեստի և ժամանակակից պարի զարգացման մեջ։
Վահրամ Զարյանը սովորել է ՀԹԳՄ Լոռու մարզային բաժանմունքին կից դրամատիկական ստուդիայում (հիմնադիր՝ ՀՀ ժողովրդական արտիստ Վ. Գրիգորյան, ղեկավար՝ բանասիրական գիտությունների թեկնածու Է. Զոհրաբյան), այնուհետև Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում՝ Գուժ Մանուկյանի արվեստանոցում։ Նա մասնագիտանում է մնջախաղի և ժամանակակից շարժման թատրոնի ժանրում ու դառնում Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնի առաջատար դերասաններից մեկը՝ խաղալով Յուրի Կոստանյանի «Գեներ», Ժիրայր Դադասյանի «Թռիչք» և «Չարի ծաղիկներ» ներկայացումներում։
Վահրամ Զարյանը մեկնում է Եվրոպա և շարունակում իր մասնագիտական ճանապարհը՝ հրավիրվելով Գերմանիա, իսկ այնուհետև Ֆրանսիա՝ Փարիզ։
Նա դասական պարի խորացված մասնագիտական դասընթացների է հաճախում Իվ Կազատիի դասարանում՝ Փարիզի օպերայից, ինչպես նաև կատարելագործում է իր գիտելիքները Փարիզի Բելվիլի արվեստանոցում ՝ Իվան Բաչիոչիի հետ ուսումնասիրելով հանրահայտ մեթոդաբան և մնջախաղաց էտիեն Դեկրուի շարժման տեխնիկան։ Վահրամ Զարյանը մասնագիտանում և կատարելագործում է իր արվեստը Փարիզի Մարսել Մարսոյի անվան մնջախաղի միջազգային հեղինակավոր դպրոցում։ Նա Մարսել Մարսոյի վերջին աշակերտն է նրա արվեստի արժանի ժառանգորդն ու նորովի շարունակողը ։
Նա վարպետության դասեր է անցնում նաև Արիան Մնուշկինի, Քերոլայն Կարլսոնի և Մորիս Բեժարի հետ։ 2008 - 2012 թվականին Վահրամ Զարյանի գիտահետազոտական աշխատանքները Ֆրանսիայի Սորբոն համալսարանում (fr: Sorbonne Université) և Փարիզի երաժշտության և պարի ազգային կոնսերվատորիայում (fr: Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris) նվիրված էր Սերգեյ Փարաջանովին և շարժման թատրոնին։ Վահրամ Զարյանը արվեստաբանության թեկնածու է։
Նա Մարսել Մարսոյի դպրոցն ավարտած դերասանների հետ ստեղծում է խումբ՝ «Théâtre Suspendu» («Թատրոն Սուսպենդու»), որը 2007 թվականին Փարիզի «Lavoir moderne Parisien» և Չեխիայի հանրապետությունում «Դիվադլո Նա Պրադլի» Ֆրինժ փառատոնին ներկայանում է մի շարք ներկայացումներով («Sepia Quartet» («Դարչնագույն քառյակ»), «Le Linge» («Լվացքը»))։ Խմբի գործունեությանը զուգահեռ, Վահրամ Զարյանը խաղում է սպիտակ մնջախաղացի դերը Փարիզի Գրանդ օպերայում գալային ներկայացմամբ, հարգանքի տուրք մատուցում կինոռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովին՝ խաղալով «Նռան գույնը կամ 7 կոլաժ» ներկայացման մեջ, և Չարլի Չապլինին` խաղալով ֆիլմից հատուկ մշակված ներկայացման մեջ։ Նա Փարիզի Տամբուր Րոյալ թատրոնում Պերգոլեզիի «Լա սերվա պադրոնա» (La Serva Padrona) օպերայում կերտել է Վեսպոնեի դերը։
Վահրամ Զարյան թատերախումբ / Vahram Zaryan Compay
Վահրամ Զարյանը հիմնում է իր թատերախումբը՝ «COMPAGNIE VAHRAM ZARYAN», որի հիմնական գործունեությունը ծավալված է նոր մնջախաղի և ժամանակակից շարժման թատրոնի զարգացման բնագավառում։
Պոետ և դրամատուրգ Ֆլորան Բրակոնի հետ Վահրամ Զարյանը ստեղծում է «Confession» («Խոստովանություն») ներկայացումը, որը ներկայացվում է Ֆրանսիայում և ողջ Եվրոպայում, ինչպես նաև 2010 թվականին Ծաղկաձորի մնջախաղի միջազգային փառատոնի փակման պաշտոնական արարողությանը։ Այս ամենին հետևում է «ILYA» («ԻԼԻԱ») ներկայացումը, որը հաջողությամբ ներկայացվել է «Cité Universitaire de Paris»-ում և Արևելյան Եվրոպայում։
Ժամանակակից արվեստ
Վահրամ Զարյանը շարունակում է իր կարիերան նաև ժամանակակից արվեստում։ Նա կատարողական արվեստն է ներկայացնում աշխարհի թանգարաններում և ժամանակակից արվեստի պատկերասրահներում։ Նա ներկայացրեց կատարողական արվեստ Էտիեն Դեկրուի դրամատիկ մարմանական մնջախաղի կանոններով՝ միանալով Նինա Շիլդրեսին իր գործը՝ "Rideau Vert"-ը Փարիզի Բեռնարդ Ջորդանի պատկերասրահում ցուցադրելիս 2014.
Տես նաև
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ դերասաններ
Տոկամակ
Տոկամակը նախագծել են խորհրդային գիտնականներ Իգոր Եվգենևիչ Տամը և Անդրեյ Սախարովը 1950-ականներին(ովքեր ներդաշնակվել էին Օլեգ Լավրենտիևի բնագիր մտքով ):
Տոկամակը հատկանշվում է պտտվող (ազիմուտական) համաչափությամբ և պլազմածին էլեկտրական հոսանքների օգտագործմամբ՝ կայուն հավասարակշռության համար մագնիսական դաշտի պարուրաձև բաղադրիչը առաջացնելու համար։ Սա կարելի է հակադրել մեկ այլ կարկանդակաձև մագնիսական սահմանափակման գործիքի հետ՝ աստղարարի (ստելարատորի) հետ, որը մի դիսկրիտ (օր.՝ հինգ-ծալ) պտտողական համաչափություն ունի, և որտեղ բոլոր սահմանափակող մագնիսական դաշտերը արտաքին կոճերով են առաջացվում, պլազմայի միջից չնչին էլեկտրական հոսանք թուլատրելով։
Պատմություն
Թեև միջուկային ֆուզիոնի հետազոտությունը սկսվեց Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմից անմիջապես հետո, ծրագրերը նախապես դասակարգված (գաղտնի) էին։ Մինչ 1955 թվականի ՄԱԿ-ի Ատոմային Էներգետիկայի Խաղաղ Օգտագործությունների Միջազգային Ժողովը Ժենևայում տևեց, որ այս ծրագրերը ապադասակարգվեն և միջազգային գիտական համագործակցությունը տեղի ունենա։
Տոկամակների փորձնական հետազոտությունը սկսվեց 1956 թվականին Մոսկվայի Կուրչատով Ինստիտուտում, խորհրդային մի խումբ գիտնականների միջոցով, Լև Արցիմովիչի առաջնորդությամբ։ Խումբը կառուցեց առաջին տոկամակները, նրանցից ամենահաջողը լինելով T-3 և իր ավելի մեծ տարբերակ T-4-ը։ T-4-ը ստուգվեց 1968 թվականում Նովոսիբիրսկում, առաջին անգամվա համար գրեթե-կայուն ջերմամիջուկային ֆուզիոնի փոխազդեցություն ցուցաբերելով։
1968 թվականին, երրորդ Ատոմային Էներգիայի Միջազգային Գործակալության Նովոսիբիրսկում անց կացված Պլազմայի Ֆիզիկայի և Կառավարված Միջուկային Ֆուզիոնի Հետազոտության Միջազգային Ժողովում, Խորհրդային գիտնականները հայտարարեցին թե 1000 էՎ-ից բարձր էլեկտրոնային ջերմաստիճաններ էին ձեռք բերել տոկոմակում։ Սա ապշեցրեց անգլիացի և ամերիկացի գիտնականներին, որոնք այդ ստանդարտից շատ հեռու էին։ Նրանք մնացին կասկածով, մինչև քանի տարի հետո սփռող լազերով կատարված փորձերը հաստատեցին սկզբնական ջերմաստիճանի չափումները։
Քանի որ տոկոմակի գործողությունը իրենց առկա սարքերին գերազանցում էր, ֆուզիոնի հետազոտական ծրագրերը արագորեն փոխեցին տոկոմակի օգտագործման։ Տոկոմակը մնում է ամենախոստումնալից սարքը միջուկային ֆուզիոնից զուտ ուժ ստանալու համար, որից և օգտագործվում է ԻԹԵՐ սարքի կառուցման մեջ։
Կարկանդակաձև նախագծում
Ֆուզիոնի պլազմայի միջի իոնները և էլեկտրոննետը շատ բարձր ջերմաստիճաններում են գտնվում, և համապատասխան բարձր արագություն ունեն։ Ֆուզիոնի ընթացքը պահպանելու համար, տաք պլազմայի մասնիկները պիտի սահմանափակվեն, թե չէ պլազման արագորեն կսառի։ Մագնիսական սահմանափակման սարքերը օգտագործում են այն փաստը, որ մագնիսական դաշտում լիցքով մասնիկները Լորենցի ուժ են զգում և հետևում պարուրաձև արահետներ դաշտի գծերի շուրջ։
Նախնական ֆուզիոնի հետազոտման սարքերը Z-կճմթոցի տարատեսակներ էին և օգտվում էին էլեկտրական հոսանքից մի պոլոյդաձև մագնիսական դաշտ ստեղծելու համար, որը պլազմային պահում էր երկու կետերի միջև գծակերպ առանցքի ուղղությամբ։ Հետազոտողները հայտնաբերեցին թե կարկանդակաձև կերպում սահմանափակված պլազմաները, որտեղ մագնիսական դաշտի գծերը կարկանդակի առանցքի զուգահեռ են, արագ անկայունության ենթակա են և արագորեն կորցնում են սահմանափակությունը։ Տոկամակը և նմանատիպ աստղարար (ստելարատոր) նախագծերը կարկանդակաձ դաշտի հետ միավորում են նաև պոլոյդաձև մի դաշտ, պլազմային կայունացնելու համար. Կարկանդակաձև-պոլոյդաձև մագնիսական դաշտում, մասնիկները կարկանդակային առանցքի ուղղությամբ պարուրաձև պտտվում են։
Պլազմայի տաքացնելը
Մի աշխատող ֆուզիոնի ռեակտորում, արտադրված էնեգիայի մի մասը ծախսվելու է պլազմայի ջերմաստիճանը պահապնելու համար՝ թարմ դեյտերիում և տրիտիումը ներս ընթանալիս։ Սակայն, ռեակտորի սկսնակետին, կամ սկզբում և կամ ժամանակավոր կանգառումից հետո, պլազման պիտի մինչ 10 կէՎ-ից բարձր գործողական ջերմաստիճան տաքացվի (100 միլիոն աստիճան ցելսիուսից բարձր)։ Ներկա տոկամակների (և այլ) մագնիսական ֆուզիոնի փորձերում, արտադրված ֆուզիոնի էներգիան բավական չէ պլազմայի ջերմաստիճանը պահպանելու համար։
Օհմական տաքացում
Քանի որ պլազման էլեկտրական հաղորդիչ է, կարելի է նրան տաքացնել իր միջից հոսանք առաջացնելով. փաստորեն, այն առաջացրած հոսանքը, որ տաքացնում է պլազմային ընդհանրապես պոլոյդաձև դաշտի մեծ մասն էլ առաջացնում։ Հոսանքն առաջացվում է մի էլեկլտրամագնիսական փաթույթի միջից հոսանքը դանդաղորեն բարձրացնելով, որը կապված է պլազմայի կարկանդակի հետ՝ պլազման այստեղ կարելի է դիտել որպես հոսանքափոխարկչի երկրորդական փաթույթը։ Սա հատկապես մի պուլստեցված ընթացք է, որովհետև առաջային փաթույթի հոսանքի վրա սահման կա (նաև երկար պուլսերի դեպքում կա այլ սահմաններ)։ Ուրեմն տոկամակները պետք է կամ կարճ ժամանակով աշխատեն, կամ այլ ձևերի վրա հենվեն տաքանալու և հոսանքի վարելու համար։ Առաջացված հոսանքի միջոցով պատճառած տաքությունը կոչվում է օհմական (կամ դիմադրողական) տաքություն. դա նույն տեսակ տաքացումն է, որ էլեկտրական լամպի կամ էլեկտրական ջեռուցիչում է կատարվում։ Կազմված տաքությունը կախված է պլազմայի դիմադրության և հոսանքի վրա։ Իսկ երբ տաքացված պլազմայի ջերմաստիճանը բարձրանում է, իր դիմադրությունը իջնում է, և օհմական տաքացման արդյունավետությունը նաև իջնում է։ Թվում է թե ամենաբարձր պլազմայի ջերմաստիճանը, որ կարելի է օհմական տաքացումով հասնել տոկամակում՝ 20-30 միլիոն աստիճան ցելսիուս է։ Ավելի բարձր ջերմաստիճանների համար, այլ տաքացման ձևեր պետք է օգտագործվեն։
Մագնիսական սեղմում
Մի գազ կարող է միանգամայն սեղմումից տաքանալ։ Նույնպես, պլազմայի ջերմաստիճանը ավելանում է եթե սահմանափակող մագնիսական դաշտի ավելացումով այն արագորեն սեղմվի։ Տոկամակի համակարգում սա հասարակապես նվաճվում է պլազմային ավելի բարձր մագնիսական դաշտ (այսինքն՝ շառավիղորեն ներս) հրելով։ Քանի որ պլազմայի սեղմումը նաև իոններն է իրար մոտեցնում, այս ընթացքը նպաստում է նաև ֆուզիոնի ռեակտորի համար պահանջված խտությունը ձեռք բերելով։
Ռադիոհաճախականական տաքացում
Բարձր հաճախականության էլեկտրոմագնիսական ալիքները կարկադակից դուրս տատանվողների (oscillator) (հաճախ գիրոտրոնների կամ կլիստրոնների) միջոցով են ստեղծվում։ Եթե ալիքները ճիշտ հաճախականություն (կամ ալիքի երկարություն) և բևեռականություն ունենան, իրենց էներգիայն կարող է պլազմայի միջի մասնիկներին փոխանցվել, որոնք իրենց հերթին բախվում են այլ պլազմայի մասնիկների հետ, և այսպիսով պլազմայի բոլոր ծավալի ջերմաստիճանը բարձրացնում։ Տարբեր տեխնիկաներ գոյություն ունեն ինչպես էլեկտրոն ցիկլոտրոն ռեզոնանս տաքացումը (ECRH) և իոն ցիկլոտրոն ռեզոնանս տաքացումը (ICRH):
(8719) Վեսմիր
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,644053 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1105 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1776 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1570,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229244 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,87° անկյուն։
Տոկամակ
Տոկամակի սառեցում
Մի տոկամակ պարունակում է փոխազդող պլազմա, որը գալարվում է ռեակտորի շուրջ։ Քանի որ բարձր քանակությամբ ռեակցիաներ են պետք ամեն վայրկյանում՝ տոկամակի միջի ռեակցիան պահպանելու համար, արագորեն բարձր քանակությամբ բարձր էներգիայով նեյտրոններ են ազատվում։ Այս նեյտրոններն էլ կարկանդակային մագնիսներով պլազմայի հոսանքում չեն պահվում և շարունակում են իրենց ճանապարհը մինչև տոկամակի ներքին պատի միջոցով կանգնեցվում են։ Սա տոկամակ ռեակտորնեի մեծ շահերից է, քանի որ սրանք շատ բարձր էներգիայով նեյտրոններ են և առաջացնում են մի հասարակ ճանապարհ պլազմայի հոսանքից տաքություն քաղելու համար։ Տոկամակի ներքին պատերը պիտի սառեցվեն, քանի որ այս նեյտրոնները բավականին բարձր ջերմաստիճանի են ռեակտորի ներքին պատերը հալելու համար։ Մի կրիոգենիկ համակարգ է օգտագործվում մագնիսները և ռեակտորի ներքին պատերը սառեցնելու համար։ Շատ անգամ հեղուկ հելիում և հեղուկ ազոտ են օգտագործվում որպես սառեցնող ։ Նաև կերամիկա պնակներ են հատկապես նախագծվել տաք ջերմաստիճաններին դիմանալու համար, որոնք դրվում են ռեակտորի ներքին պատի վրա՝ մագնիսներին և ռեակտորին պաշտպանելու համար։
(8719) Վեսմիր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կլետի աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տոկամակ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հետազոտություն Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ Կատեգորիա:Խորհրդային հայտնագործություններ
Ամուդուկ
Ամուդուկ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Lux Aeterna
Lux Aeterna (Լույս hավերժական), կարճամետրաժ ֆիլմ-պոեմ, (11 րոպե), Սև-Սպիտակ, արտադրված 1999 թվականի Ֆրանսիական Նահորա Ֆիլմ (Nahora Films) կազմակերպության կողմից։ Terra Emota ֆիլմի հետ կազմում են դիպտիխ։
Ֆիլմն ամբողջովին հիմնված է Լևոն Մինասյանի 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ի Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքով ավերված Լենինական քաղաքում նկարահանած կինոնյութի վրա։ 1998 թվականին, Ֆրանսահայ դերասան և կինոբեմարդիչ Սերժ Ավետիքյանը իր տեսաարխիվում պատահաբար հայտնաբերում է երկրաշարժից անմիջապես հետո նկարահանված խիստ հուզիչ կադրերի տեսապատճենը և այն ցույց է տալիս իր գործընկեր և բարեկամ, ծագումով Լենինականցի Լևոն Մինասյանին, չիմանալով, որ այդ կադրերի հեղինակը հենց Լևոնն է ։
Դեկտեմբերի 7-ին և դրան հետևող մի քանի օրերին նկարահանված նյութի օրիգինալը Super-8 ֆորմատի կինոժապավենի վրա էր և գտնվում էր հեղինակի մոտ։ Նրանք որոշում են երկրաշարժի 10-ամյա տարելիցի առիթով ֆիլմ պատրաստել, որի արտադրությունն հանձն է առնում Լևոն Մինասյանին պատկանող Նահորա Ֆիլմ կինոընկերությունը։ Ֆիլմը կինոդահլիճներում ցուցադրվելու համար "ուռճեցվել" է 35 մմ պրոֆեսիոնալ ժապավենի վրա։
Ֆիլմի երաժշտության հեղինակն է Գզավիե Դըլիլը (Xavier Delisle)։
Կինոփառատոններ
Ֆիլմը մասնակցել է ավելի քան 50 միջազգային կինոփառատոների, այդ թվում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Վավերագրական ֆիլմեր
(273) Ատրոպոս
(273) Ատրոպոս (Atropos), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1888 թվականի մարտի 8-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,396488 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0149 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7781 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ատրոպոս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0647 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1355,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265669 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,44° անկյուն։
Ատրոպոս աստերոիդը պատկանում է Ֆոկեայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդների ուղեծրերը ունեն մեծ կիսաառանցքներ, ընկած 2,25-ից մինչև 2,5 ա. մ. միջակայքում և 0,1-ից ոչ մեծ էքսցենտրիսիտետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆոկեայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1888 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սուրբ Աստվածածին հայկական եկեղեցի (Սալոնիկ)
Սալոնիկի Սուրբ Աստվածածին հայկական եկեղեցի (Ναός Παναγίας), հայկական առաքելական եկեղեցի Սալոնիկում։ Ընդգրկված է Կիլիկիայի կաթողիկոսության Հունահայոց թեմի կազմում ։
Պատմություն
1884 թվականին Սալոնիկի հայկական համայնքը, որն այդ ժամանակ այցելում էր տեղի ուղղափառ եկեղեցիներ, քաղաքում և արտերկրում սկսեց միջոցներ հավաքել սեփական եկեղեցին կառուցելու համար։
Եկեղեցու բակում կառուցվել է դպրոց, որը 189 աշակերտով սկսել է գործել 1909 թվականից։ Դպրոցի շենքը հենվում է տաճարի պատին։ Այն երկհարկանի է։ 1975 թվականին դպրոցի տեղում կառուցվել է եկեղեցական գրասենյակի նոր շենքը ։
Ի սկզբանե եկեղեցին գտնվել է Կոստանդնուպոլսի Հայոց Պատրիարքության իրավասության ներքո, որը ծխական քահանաներ նշանակել է 1885-1922 թվականներին։ Փոքր Ասիայում աղետից հետո Հունաստանի հայկական եկեղեցին անցել է Էջմիածնի իրավասության ներքո, և 1957 թվականից սկսած Սալոնիկի հայկական մունիցիպալիտետը, Հունաստանի մնացած եկեղեցիների հետ միասին անցել է Կիլիկիայի կաթողիկոսության իրավասության ներքո իր կենտրոնով՝ սկզբնապես Կիլիկիայում, այնուհետև՝ Անթիլիասում, Լիբանան։
Եկեղեցու համալիրում գործում են հայկական մշակութային կենտրոնը, Հայ համայնքի կենտրոնը և Հայկական դպրոցը։
Ճարտարապետություն
Տաճարը նախագծել է Սալոնիկի ճարտարապետական պատմության մեջ հայտնի գործիչներից մեկը` իտալացի ճարտարապետ Վիտալիանո Պոզելլին (1838-1918) ։ Եկեղեցին կառուցվել է հայկական եկեղեցական ճարտարապետության ազդեցության ներքո։ Եկեղեցին ունի երեք զանգակատուն։
Վլադիմիր Հարությունյան (տնտեսագետ)
Վլադիմիր Լիպարիտի Հարությունյան, հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտոր (2004), պրոֆեսոր (2007), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2010):
Կենսագրություն
1974-1979 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետում, 1979-1984 թվականներին` Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1988 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Ամորտիզացիոն ֆոնդը սոցիալիստական վերարտադրության մեջ» թեմայով։ 2004 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն «Հարկաբյուջետային քաղաքականությունը և նրա կատարելագործման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում»։ 2006 թվականից մինչև կյանքի վերջ ՀՀ ԳԱԱ Միքայել Քոթանյանի անվան Տնտեսագիտության ինստիտուտի տնօրենն էր, 2005-2006 թվականներին եղել է «Նաիրիտ» ՓԲԸ-ի ֆինանսական տնօրենը, 2003-2005 թվականներին` «Հայաստան համահայկական հիմնադրամում»-ի ֆինանսական բաժնի պետ։ 2003-2011 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում «Հարկաբյուջետային քաղաքականություն», «Պետական և մունիցիպալ ֆինանսներ» և «Հարկային քաղաքականություն» իր հեղինակած առարկաները։ 2002-2003 թվականներին եղել է «Արդշին» և «Արդշինինվեստ» բանկերի ադմինիստրացիայի ղեկավարի գլխավոր խորհրդական, մասնաճյուղի կառավարիչ, վարչության պետ, 2002 թվականին՝ «Հայաստանի էլեկտրական ցանցեր» ՓԲԸ-ի ֆինանսական տնօրեն, 2001-2002 թվականներին` ՀՀ պետական եկամուտների նախարարության ՏՀ տեսչության պետ, կենտրոնական ստուգումների վարչության պետի տեղակալ, 2000-2001 թվականներին` ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարության ֆինանասական վարչության պետ, «ՀՀ երկաթուղու փոխադրումներ» ՓԲԸ-ի ֆինանսական տնօրեն, 1999-2000 թվականներին` Հայխնայբանկում բաժնի պետ, 1997-1999 թվականներին` ՀՀ հարկային տեսչության համակարգում որպես վարչության պետի տեղակալ (1997), այնուհետև Շենգավիթի (1997-1998), Շահումյանի (1998-1999), Էրեբունու (1999) ՏՀ տեսչությունների պետ։ 1996-1997 թվականներին եղել է Երևանի քաղաքապետարանի ֆինանսական բաժնի պետ, 1993-1996 թվականներին` Երևանի քաղգործկոմի ֆինանսական վարչության պետ, 1992-1993 թվականներին` Հայարդշին բանկի մասնաճյուղի կառավարչի տեղակալ, 1991-1992 թվականներին` Հայագրոբանկում որպես բաժնի պետ, 1979-1991 թվականներին` Երևանի քաղգործկոմի ֆինանսական վարչությունում որպես ավագ տնտեսագետ (1979-1987), հաստիքային բաժնի պետ (1987-1990), ֆինանսական վարչության պետի տեղակալ (1990-1991)։ 1981-1988 թվականներին դասախոսել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Մայիսի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:Քարինջ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Իսչիգուալաստո
Իսչիգուալաստո (Parque provincial de Ischigualasto), բնության հատուկ պահպանվող տարածք Արգենտինայում, որը գտնվում է Սան–Խուան նահանգում, երկրի հյուսիս–արևմուտքում։ Պարկը Տալամպայա ազգային պարկի հետ միասին, որը գտնվում է նույն երկրաբանական տեղանքում, մտնում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ի համաշխարհային ժառանգության մեջ։
Պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 603,7 կմ²։ Պարկի հիմնական մասը գտնվում է Վալյե–Ֆերտիլ դեպարտամենտի տարածքում, մասամբ Խաչալ դեպարտամենտի տարածքում, ծովի մակերևույթից 1300 մ բարձրության վրա։ Պարկին բնորոշ է տիպիկ անապատային և կիսաանապատային բուսականությունը (թփեր, կակտուսներ և փոքր ծառեր)։ Կլիման չոր է, անձրևները լինում են հիմնականում ամռանը, իսկ ջերմաստիճանը տատանվում է –10 մինչև +45 °C։ Պարկի տարածքում փչում են 20—40 կմ/ժ արագություն ունեցող մշտական հարավային քամիները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Քլելիա Լոլլինի
Քլելիա Լոլլինի, իտալացի բժշկուհի։ Օգնել է հիմնել բժշկական կանանց միջազգին ֆեդերացիան և Իտալիայի կանանց բժշկական ասոցիացիան։
Վաղ կյանք
Քլելիա Լոլլինին ծնվել է Հռոմում, եղել է Վիտտորիո Լոլինիի և Էլիսա Ագնինիի դուստրը։ Նրա հայրը մասնագիտությամբ եղել է իրավաբան, իսկ մայրը` լրագրող և ֆեմինիստ։ Լոլլինիի բոլոր չորս դուստրերը (Օլգա, Կլարա, Լիվիա և Քելլիա) ստացել են բարձրագույն կրթություն։ Քլելիա Լոլլինին բժշկական աստիճանն ստացել է 1915 թվականին ։
Կարիերա
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հավաքագրվել և աշխատել է որպես վիրաբույժ Վենետիկի զինվորական հիվանդանոցում ։ 1919 թվականին Նյու Յորքում մասնակցել է Երիտասարդ Կանանց համաշխարհային քրիստոնեական ասոցիացիայի կին բժիշկների միջազգային խորհրդաժողովին, որտեղ դասախոսություն է կարդացել «մարմնավաճառությունը և սեռավարակների կանխարգելումը Իտալիայում» թեմայով և պատմել իտալական պետական դպրոցների ծրագրում Սոցիալական հիգիենան ներառելու իր ջանքերի մասին    ։ Նաև բացել է նախածննդյան կլինիկա Հռոմում չամուսնացած կանանց համար ։
Դարձել է բժշկական կանանց միջազգային ֆեդերացիայի հիմնադիրներից մեկը։ Նա և Մայրա Կարկուպինո-Ֆերարին շուտով հիմնադրել են Իտալիայի կանանց բժշկական ասոցիացիան (AIDM) : Տուբերկուլյոզի դեմ պայքարի իր սեփական փորձը, այդ թվում՝ առողջարանում երկամյա գտնվելը, հանգեցրել է նրան, որ կենտրոնացել է տուբերկուլյոզի հիվանդների խնամքի վրա։ 1930-1938 թվականներին գլխավորել է Մասսայի հակատուբերկուլյոզային համընկերությունը։ 1938 թվականին տեղափոխվել է Տրիպոլի և այնտեղ շարունակել տուբերկուլյոզի դեմ պայքարի իր աշխատանքը ։
Անձնական կյանք և ժառանգություն
Սիլվիա Մորին գրել է «Polveri di Luna» (2014) վեպը, որը հիմնված է Լոլինիի՝ Մասսայում հակատուբերկուլյոզային համընկերության ղեկավարման տարիների վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի բժշկուհիներ
Սեռական բազմացում
Սեռական բազմացում (բույսերի և կենդանիների), մասնակցում են երկու առանձնյակ` արական ու իգական, և դրանցից յուրաքանչյուրի սեռական գեղձերում առաջանում են սեռական բջիջներ` գամետներ։ Իգական առանձնյակների օրգանիզմում առաջանում է ձվաբջիջ, արական առանձնյակների մեջ՝ սպերմատոզոիդ։ Իգական և արական գամետները ձուլվում են և առաջացնում զիգոտ` բեղմնավորվոծ ձվաբջիջ, որը նոր օրգանիզմի զարգացման սկիզբ է տալիս։
Սեռական բազմացումը կենսաբանական մեծ նշանակություն ունի։ Նրա առավելությունը անսեռ բազմացման նկատմամբ այն է, որ երկու ծնողների ժառանգական հատկանիշները վերահամակցելու հնարավորություն է տալիս։ Այդ իսկ պատճառով` սերունդը կարող է ավելի կենսունակ լինել, քան ծնողական առանձնյակներից յուրաքանչյուրը։ Օրգանիզմների էվոլյուցիայում կարևոր դերը պատկանում է սեռական բազմացմանը։
Կենդանիների զգալի մասը միայն սեռական եղանակով են բազմանում։ Անողնաշար և ողնաշարավոր կենդանիների տարբեր տեսակների սեռական բջիջների ձևը և չափերը տարբեր են։
Արական սեռական բջիջները՝ սպերմատոզոիդները, իրենց բավականին փոքր չափերով և շարժունակությամբ տարբերվում են ձվաբջիջներից։
Սեռական բջիջների զարգացում
Կենդանիների սպերմատոզոիդները և ձվաբջիջները զարգանում են սեռական գեղձերում՝ սերմնարաններում և ձվարաններում։ Սեռական գեղձերում կան 3 գոտիներ, որոնք են.
Ձվաբջիջների և սպերմատոզոիդների զարգացումը միակերպ չի կատարվում։ Սերմնարանի հասունացման գոտում բաժանումից հետո ստացված բոլոր 4 բջիջները միանման են, բոլորը դառնում են հասուն սպերմատոզոիդներ։ Ձվարանի հասունացման գոտում նույնպես բաժանումից հետո ստացվում են 4 բջիջներ, սակայն մեծությամբ միանման չեն. բջիջներից մեկը մեծ է, իսկ երեքը՝ փոքր։ Մեծ բջիջը փոխակերպվում է հասուն ձվաբջջի, իսկ երեք փոքրերը, որոնք կոչվում են ուղղորդող մարմնիկներ, ոչնչանում են։
Կենսաբանական նշանակություն
Սեռական բազմացումն ունի զգալի առավելություններ անսեռ բազմացման նկատմամբ, քանի որ առաջացած նոր առանձնյակն ունենում է ծնողական օրգանիզմներին նման, բայց ոչ միևնույն հատկանիշները։ Դրանք ունենում են նաև կառուցվածքային և բջիջների միաձուլման տարբերություններ։ Մայրական և հայրական օրգանիզմների գեների զուգակցումը պայմանավորում է սերունդներում դիտվող գենետիկական զգալի բազմազանությունը։ Այսպիսով, սեռական բազմացումը մի կողմից պայմանավորում է սերունդների նմանությունը ծնողական ձևերին, մյուս կողմից նրանց հատկանիշների զգալի տարբերությունը և ժառանգական հատկանիշները վերահամակցելու հնարավորություն է տալիս։ Սա ունի չափազանց կարևոր կենսաբանական նշանակություն, քանի որ տեսակի ներսում առանձնյակները ժառանգական առումով միմյանցից տարբերվում են, հետևաբար, ունեն տարբեր հատկանիշներ և միջավայրի փոփոխվող պայմաններում կարող են ցուցաբերել հարմարվածության տարբեր դրսևորումներ։ Բնական է, միջավայրի մշտապես փոփոխվող պայմաններում տեսակի ներսում միշտ էլ կգտնվեն առանձնյակներ, որոնց հատկանիշները կհամապատասխանեն փոփոխված պայմաններին։ Այդ իսկ պատճառով սերունդը կարող է ավելի կենսունակ լինել, քան ծնողական առանձնյակներից յուրաքանչյուրը։ Դրանք կգոյատևեն և բեղուն սերունդ կտան՝ ապահովելով տվյալ տեսակի սերնդեսերունդ գոյությունը։ Այսպիսով, սեռական բազմացման գլխավոր առավելությունն անսեռ բազմացման նկատմամբ ժառանգական զգալի բազմազանության ապահովումն է, որը մեծացնում է փոփոխականությունը, որն էլ իր հերթին նյութ է բնական ընտրության համար։ Օրգանիզմների էվոլյուցիայում կարևոր դերը պատկանում է հենց սեռական բազմացմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բազմացում Կատեգորիա:Զարգացման կենսաբանություն
Բաուտցեն
Բաուտցեն (Бауцен, Bautzen), Бу́дышин или Бу́дишин, քաղաք Գերմանիայում՝ Սաքսոնիա երկրամասում, Շփրե գետի վերին հոսանքում։ Լուժիկյան սերբերի ոչ պաշտոնական մայրաքաղաքն է։ Մտնում է «Լուժիկյան բնակմարզ» անվանումով հայտնի մշակութա-տարածքային ինքնավարության մեջ, որտեղ գործում են լուժիկյան լեզվի ու մշակույթի պահպանմանն ու զարգացմանը նպաստող օրենսդրական ակտեր՝ ընդունված Սաքսոնիա և Բրանդենբուրգ երկրամասերի օրենսդիր մարմինների կողմից  ։ Քաղաքում, գերմաներենի հետ մեկտեղ, պաշտոնական լեզու է համարվում լուժիկերենը ։: Ըստ Առնոշտ Մուկայի «Dodawki k statisticy a etnografiji łužickich Serbow» վիճակագրական աշխատության՝ 1884 թվականին քաղաքում ապրողների թիվը եղել է 17 509, որից մոտավորապես 4 հազարը կամ 23 տոկոսը լուժիկյան սերբեր էին ։ 2013 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 39 607 ։
Պատմություն
Բնակավայրը պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1002 թվականին։ 1018 թվականի Բուդիշինյան պայմանագրով հանձնվել է Լեհաստանի թագավոր Բոլեսլավ Առաջին Խիզախին։
1319-ից մինչև 1635 թվականը գտնվել է Չեխիայի թագավորության (Չեխական թագի հողերի) կազմում, միաժամանակ ընդգրկվել «Վեց քաղաքների միության» մեջ։ Երեսնամյա պատերազմի շրջանում հանձնվել է Ալբերտինյան ճյուղի Վետտիններին։
Բաուտցենի մոտ 1813 թվականի մայիսին տեղի ունեցած ճակատամարտում Նապոլեոն Բոնապարտին հաջողվել է նեղը գցել ռուս-պրուսական զորքերին։
Քույր քաղաքներ
Բաուտցենը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սամբուչի
Սամբուչի (Sambuci), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 962 մարդ (2008 թվականից), խտությունը կազմում է 117 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 8 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 20, հեռախոսային կոդ - 0774։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ցելսուսը։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 30-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկան.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Լորդ Վոլդեմորդ
Լորդ Վոլան դե Մորտ (Lord Voldemort, Լորդ Վոլան-դե-Մորտ, իրական անունը Թոմ Մարվոլո Ռիդլ, Marvolo Riddle, ), Հարրի Փոթեր վեպի հորինված հերոսներից է, գլխավոր անտագոնիստը։ Ամենազոր կախարդը, կախարդական ուժերի մեծ տիրապետող, ով համարյա հասել է անմահության, անձնական թշնամին Հարրի Փոթերն է ։
Լորդ Վոլան դե Մորտը հիշատակվում է բոլոր գրքերում (Հարրին հանդիպում է առաջին, երկրորդ, չորրորդ, հինգերորդ և վեցերորդ գրքերում), իսկ ֆիլմերում դերը խաղում է Ռիչարդ Բրեմմերը (հիշողության տեսարան), Յան Խարտը (դեմք պրոֆեսոր Կվիրելի գլխահետևում), Քրիստիան Կոուլսոն (16-ամյա Թոմ Ռիդլ երկրորդ ֆիլմում), Ռեյֆ Ֆայնս (ըմբոստ Վոլան դե Մորտ, հիմնական կերպարը չորրորդ ֆիլմի վերջից մինչև կինոշարքի վերջ), Խիրո Ֆայնս-Տիֆֆին (11-ամյա Թոմը Դամբլդորի հիշողություններում վեցերորդ ֆիլմում) և Ֆրենկ Դիլեյն (16-ամյա Թոմը Սլիզնորտի հիշողություններում՝ վեցերորդ ֆիլմում) :'''
Անուն
Voldemort անունն ունի ֆրանսիական ծագում. մոտավոր իմաստը ֆրանսիական բառակապակցություն է «vol de mort»՝ «մահվան թռիչք» ։ 2015 թվականին Ռոուլինգը իր Թվիթերյան էջում գրել է, որ իսկական անունը կարդացվում է առանց վերջում «T» տառի ։
Կախարդների աշխարհում այնքան են վախենում Վոլան դե Մորտից, որ նույնիսկ ինչպես կարգն է չեն արտաբերում իր անունը։ Հերոսների մեծամասնությունը նրան անվանում են «Դու գիտես թե ով» կամ «Նա ում չի կարելի անվանել», իսկ Մահվան խժռողները նրան անվանում էին «Սև Լորդ» (ինչպես նաև Սիբիլ Թրելոնին՝ կանխագուշակության ժամանակ, և ուրիշները)։ Հարրի Փոթերը չէր վախենում այդ անունը արտասանելուց, ժամանակի ընթացքում, ինչ-որ մտավախությամբ, իր օրինակին հետևում են Հերմայոնի Գրեյնջեր և Ռոն Ուիզլի։ Մի քանի անդամ Փյունիկի Միաբանությունից, Ալբուս Դամբլդորը, Կինգսլի Բրուստվերը, Սիրիուս Բլեքը և Ռիմուս Լյուպինը միշտ առանց որևէ վարանելու անվանում էին Վոլան դե Մորտի ամբողջական անունը։ Յոթերորդ մասում Մոգության նախարարությունն արգելում է տալ Վոլան դե Մորտի անունը. անունը անիծում են (Տաբու) կախարդանքով, ինչը ցույց է տալիս արտասանողի տեղը։
Կենսագրություն
Քանի որ բոլոր զտարյուն կախարդները արյունակից են իրար, Վոլան դե Մորտը Կադմա Պևերելայի ՟Հարություն առնող քարի» ժառանգորդն է, այսինքն նա Հարրի Փոթերի հեռավոր ազգականն է («անհետացող վերարկուի» սեփականատեր Կադմա Իգնոտուսի Պևերելայի եղբոր ժառանգորդն է)։ Բացի դրանից, նա Հոգվարթսի հիմնադիրներից մեկի՝ Սալազար Սլիզերինի հետնորդն է։ Թոմ Ռիդլը խառնարյուն էր, սակայն թաքցնում էր այդ փաստը (իր հայրը, Թոմ Ռիդլ-մեծը, եղել է մագլ)։
Ամռանը, երբ Թոմը 11 տարեկան էր, նրա մոտ որբանոց եկավ պրոֆեսոր Դամբլդորը, ով Հոգվարթսում դեռ կերպարանափոխման ուսուցիչ էր։ Նա հայտնեց Թոմին այն մասին, որ նա կախարդ է և որ ընդունվել է կախարդանքի և մոգության դպրոց։ Թոմը նրան ընդունեց որպես հոգեբուժարանի բժիշկ՝ մտածելով, որ նրան կանչել է դայակը, դրա պատճառով սկզբից նրա հետ շատ կոպիտ էր խոսում։ Դամբլդորը ստիպված էր կախարդական փայտիկի օգնությամբ վառել զգեստապահարանը, իսկ հետո մարել կրակը և ցույց տալ, որ դրա մեջ իրերը չեն այրվել, որպեսզի ապացուցեր Թոմին, որ ինքը նույնպես կախարդ է։ Թոմը զարմանքով միանգամից հավատաց դրան։ Նա իմացավ, որտեղ և ինչ պետք է գնել և ինչպես հասնել դպրոց, իսկ մնացածը նրա անձնական հոգսերն էին։ Նրան օգնություն պետք չէր։
Սեպտեմբերին նա եկավ Հոգվարթս։ Նա պատկերացում չուներ, թե ովքեր էին իր ծնողները։ Նա միայն գիտեր, որ իր անունը ստացել է հոր պատվին։ Բայց նա մտածում էր, որ իր հայրը՝ կախարդ էր, իսկ մայրը՝ մագլ։ Նա տեղեկություն էր փնտրում իր հոր մասին և հասկացավ, որ ոչ մի տեղեկություն չկա, իսկ դա նշանակում է որ նրա հայրը մագլ էր։ Այդ ժամանակ նա սկսեց իմանալ ինչ-որ բան մոր մասին։ Ինչ որ կապով նա հասկացավ, որ Սլիզերինի հետնորդն է։ Թոմը Հոգվարթսում շատ լավ էր սովորում։ Նա շատ ընդունակ աշակերտ էր։ Բոլոր ուսուցիչները, բացի Դամբլդորից, սիրում էին նրան ։
Հինգերորդ կուրսում նրան նշանակում են Սլիզերինի ավագ։ Հինգերորդ կուրսի վերջում, երբ նա 16 տարեկան էր, նա ելք գտավ դեպի գաղտնի սենյակ և իմացավ, թե ինչպես այն բացել։ Նա այնտեղից բաց թողեց հսկա օձին՝ վասիլիսկին և կազմակերպեց հարձակում տղմարյունների դեմ։ Վերջիվերջո վասիլիսկը պատահականորեն սպանեց Հոգվարթսի աշակերտուհուն ում անունը՝ Միրթլ Ուորեն էր։ Այդ դեպքից հետո Հոգվարթսը ցանկանում էին փակել, բայց Թոմը դա թույլ տալ չէր կարող։ Դղյակը նրա երկրորդ տունն էր։ Եվ նա գիտեր միակ միջոցը, թե ինչպես խուսափել Հոգվարթսի փակվելուց, դա մեղավորին գտնելն է։
Բայց նա ինքն իրեն մատնել չցանկացավ։ Նա չէր ուզում վերադառնալ մանկատուն։ Նա տանել չէր կարողանում մագլերին, իսկ մանկատունը նրա մոտ նողկանք էր առաջացնում։ Այդ ժամանակ նա որոշեց մատնել կիսամարդ-կիսահսկա Հագրիդին։ Նա գիտեր, որ վերջինս ձեռք է բերել մեծ հսկա սարդի՝ ակրոմանտուլի ձու, առաջին կուրսում, և գիտեր որ սարդը մինչև հիմա ապրում է նրա մոտ։ Թոմի վկայությանը հավատացին։ Հավատացին, որ դա Արագոգն է (այդպես էին անվանում սարդ-ակրոմանտուլին)այն հրեշը, ով հարձակվել է աշակերտների վրա։ Գաղտնի սենյակի գոյության մասին ուսուցիչները (առնվազն, Մոգության պատմության ուսուցիչները) կասկածում էին ։
Այդուհանդերձ, Հագրիդին հեռացրին դպրոցից և կոտրեցին իր կախարդական փայտիկը, իսկ Արագոգը փախչեց մութ անտառ և ստեղծեց գաղութ հսկա-սարդերից։
Սակայն Թոմը դեռ այցելում էր Մրաքսների տուն` Լիթլ-Հենքլդոնում, որտեղ ապրում էր իր քեռի Մորֆին Մրաքսը, հուսալով գտնել իր պապին, նախկին Ազկաբանի բանտարկյալ Մարվոլո Մրաքսին, արդեն մահացած։ Հետո առաջնորդվելով Մորֆինի խոսքերով, նա մեկնեց այն առանձնատունը որտեղ ապրում էր նրա հայրը իր ծնողների հետ։ Թոմը սպանեց նրանց։ Ավելի ուշ մագլերի ոստիկանությունը կանգնեց մահվան պատկերի փակուղու առջև։ Թոմը վերադարձավ Մորֆին Մրաքսի տունը,սպանեց իր մորեղբորը, գողացավ նրանից Մրաքսների մատանին (որի վրա էր փակցված «Հարություն առնող քարը») և կախարդանքի միջոցով մատնեց Մորֆին Մրաքսին։ Նա այնպես արեց որ նախարարությունում մտածեցին, որ դա Մորֆինն է սպանել Թոմ Ռիդլ մեծին և նրա ծնողներին։ Մորֆինին բանտարկեցին Ազկաբանում։
Վեցերորդ կուրսում Թոմը որոշեց խոսել իր ֆակուլտետի ղեկավար Սլիզնորտի հետ։ Նա արդեն կրում էր գողացված մատանին։ Նա հարցրեց Սլիզնորտին հորքրուքսների մասին։ Նա հարցրեց այն մասին, թե ինչ կլինի, եթե դրանցից ստեղծել յոթը։ Աշնանը 1943 թվականին Թոմը ստեղծեց իր առաջին հորքրուքսը, ինչը դարձավ օրագիրը։ Նա հասկանում էր, որ չէր կարող բացել սենյակը, քանի դեռ սովորում է դպրոցում և դրա համար ստեղծեց օրագիր-հորքրուքսը որպես հրահանգ դեպի գաղտնի սենյակի բացմանը ։
Թոմը գնաց յոթերորդ կուրս։ Դպրոցում սովորելու վերջին տարին։ Լավագույն աշակերտը դպրոցում, իդեալական ուսանող։ Նրան կանխագուշակել են մեծ ապագա և լավ կարիերային աճ։ Թոմը զբաղվում էր սև մոգությամբ։ Նրան անվանում էին Վոլան դե Մորտ։ Այդ տարիներին, երբ Թոմը սովորում էր դպրոցում, նկատվեցին որոշ դաժան արարքներ աշակերտների հանդեպ, բայց Թոմը և իր հետևորդները միշտ դրան անմաս էին մնում։ Միայն Դամբլդորն էր ենթադրում, թե ինչ է կատարվում իրականում ։
Տարեվերջում Թոմը հանձնեց Հոգվարթսի քնությունները և հեռացավ դպրոցից։ Սակայն, հակառակ սպասումների, դպրոցն ավարտելուց հետո Թոմը անհետացավ։ Նա վաստակում էր Գորբին և Բերկ խանութում։ Նա շատ տեղեր է եղել, ուսումնասիրելով սև կախարդանքը։ Ուսումնասիրում էր նրա բոլոր նրբությունները։ Դա իրեն գրավում էր, ձգում էր գլխով... Նա սովորեց այնպիսի տարբեր կախարդական հնարքների, որ իր դեմքը տարիներ հետո դարձավ համարյա թե անճանաչելի։ Քիչ բան է մնացել իր առաջվա գեղեցկությունից։ Հմայիչ, տաղանդավոր մուգ մազերով և սև աչքերով երիտասարդը վերածվել է մի սարսափելի ճաղատ մարդու` գանգանման դեմքով և կմախքանման մարմնով և դարձավ հարյուրամյակի ամենաչար կախարդը, հայտնի ինչպես Սև Լորդ, Վոլան դե Մորտ։ Համարյա ոչ ոք չգիտեր նրա իսկական անունը։ Նա ստեղծեց ևս մի քանի հորքրուքսներ Հոգվարթսի հիմնադիրների մասունքներից։ Այդպիսի մասունքներից եղել են Սլիզերինի մեդալիոնը և Պուֆենդույի գավաթը,(որոնք մի ժամանակ եղել են հարուստ կախարդ Հեպզիբի Սմիթի ձեռքերում)և Կանդիդա Կոկտեվրանի թագը։ Բայց 1946 թվականին Թոմը սպանեց նրան և վերցրեց մասունքները։ Գավաթը դարձավ հորկրուքս, իսկ Մեդալիոնի հորկրուքս դառնալու համար պահանջվեց անծանոթ մագլի մահը ։ Մի քանի տարի անց Թոմը Հոգվարթսի հիմնադիր Կանդիդա Կոգտևվրանի աղջկա տեսիլքից հարցուփորձով իմացավ ադամանդե թագի տեղը և այդ մասունքը նույնպես դարձավ հորքրուքս ալբանացի քրիստոնյայի մահից հետո։
Յոթանասունական թվականների սկզբին Վոլան դե Մորտը սկսեց քարոզել մարդկանց, փնտրել հետևորդներ, ովքեր կպահեին իր գաղափարները մաքուր արյունով։ Իսկ իր ամենամոտ կողմնակիցները դարձան Մահվան խժռողները։ Շատ կախարդներ, ովքեր չէին ցանկանում ինքնակամ մտնել Սև Լորդի կողմնակիցների շարքերը, Իմպերիուս կախարդանքի միջոցով էին կատարում ամեն տեսակի վայրագություն, ինչպիսիներից էր մագլերի մահը։ Նրանք չէին կարողանում դրանց դիմադրել։ Բացի դրանից, 1970 թվականին սկսվեց Առաջին կախարդական պատերազմը, որի ժամանակ Սև Լորդին դիմակայելու համար ստեղծվեց մրակաբորեցների կազմակերպությունը- Փյունիկի միաբանությունը։
Մի քանի տարուց հետո 1980 թվականին Ալբուս Դամբլդորի հետ խոսակցության ժամանակ կանխատեսող Սիբիլ Թրելոնին կանխագուշակում է անում; Վոլան դե Մորտը կանխատեսության մասին իմանում է Մահվան խժռող Սեվերուս Սնեյփից, ով այն լսել է հանկարծակի։ Կանխագուշակության մեջ խոսվում է տղայի մասին, ով ընդունակ է սպանել Սև Լորդին, երբ մեծանա։ Եվ Վոլան դե Մորտը որոշում է սպանել տղային քանի դեռ նա չի մեծացել։ Օրինաչափությանը համապատասխանում էին երկու երեխա` մրակաբորեցների որդի Նևիլ Լոնգբոթոմ ( Neville Longbottom) և Փյունիկի միաբանության անդամների որդի Հարի Փոթերը։ Եվ Սև Լորդը որոշեց, որ դա Փոթերների որդին է։ Այդ Ժամանակ Փոթերների վրա Վստահության կախարդանք էր դրված, իսկ գաղտնիքների պահապան նշանակեցին Հարիի հոր ընկեր և համադասարանցի անիմագ Սիրիուս Բլեքին, բայց վերջինս համոզում է Փոթերներին պահապան նշանակել Պիտերին` (որը նույն պես Ջեյմս Փոթերը համադասարանցին է) անիմագ Պիտեր Պետիգրյուին։ Սակայն նա մատնեց նրանց Վոլան դե Մորտին։ 1981 թվականի Հոկտեմբերի 31-ի գիշերը Սև Լորդը հայտնվեց Գոդրիկի հարթավայրում, որպեսզի սպաներ Հարիին։ Ջեյմս Փոթերը փորձեց պաշտպանել ընտանիքը, բայց սպանվեց պայքարում։ Երբ Վոլան դե Մորտը պատրաստվում էր սպանել երեխային, Լիլին կանգնեց նրա ճանապարհին, իր ամբողջ մարմնով փակելով երեխայի մահճակալը։ Անպաշտպան, նա գոռում էր, որ թող Լորդը սպանի իրեն այլ ոչ թե որդուն, սպանեի իրեն որդու փոխարեն։ Վոլան դե Մորտը, ով պատրաստվում էր կենդանի թողնել Լիլիին Սեվերուս Սնեյփի խնդրանքով (Սնեյփը խնդրեց բոլորին, ում կարող էր), սպանեց նրան, հաղթահարելով խոչընդոտները։ Ինչպես նա էր մտածում։
Բայց կախարդական պայմանագիրը ասված էր և հաստատված, և ստորագրված էր մայրական այրամբ, որը թափել էր Վոլան դե Մորտը։ Լիլին իր մահով պաշտպանիչ վահան էր ստեղծել Հարիի համար։ Երբ Վոլան դե Մորտը ասաց մահացու կախարդանքի խոսքերը Հարիին, այն արտացոլվեց փոքրիկից և ընկավ հենց Սև Լորդի վրա, այսպիսով Վոլան դե Մորտը կորցրեց իր ողջ հզորությունը և անհետացավ։ Այդպես Հարին դարձավ այն միակը, ում հաջողվեց ողջ մնալ Ավադա Կեդավրա կախարդանքից հետո։ Գոդրիկի հարթավայրում տեղի ունեցածից, որպես հիշողություն մնաց միայն կայծակի տեսքով սպին։ Հարին դարձավ Թոմը Ռիդլ կրտսերի հերթական հորքրուքսը։
Ինչ վերաբերվում է Վոլան դե Մորտին, նա չմահացավ այլ միայն զրկվեց իր մարմնից։
Չէ որ մինչ 1981 թվականի աշնանային երեկոն Սև Լորդը ամենից շատ վախենում էր մահից, նա սկսեց ստեղծել հորքրուքսներ, ինչպես իր հոգու մասունք, որոնք որպես խարիսխ պահում էին Սև կախարդին վերջնական մահից։ Նա զրկվել էր իր մարմնից և համարյա իր բոլոր ուժերից, բայց կար հնարավորություն վերադառնալ այս աշխարհ, եթե կարողանար նորից վերականգնել իր մարմինը։ Տաս տարի նա թափառում էր Ալբանիայի անտառներում և հայտնի չէ, թե էլ ուր է նա թաքնվել, մինչև չհանդիպեց երիտասարդ և միամիտ Կվիրելին, չձգելով իր կողմը։ Կվիրինուս Կվիրելը դարձավ սև մոգության դեմ պաշտպանության ուսուցիչ, ծանոթացավ Փոթերի հետ, երբ Հարին Հագրիդի հետ եկավ կախարդների աշխարհ։ Վոլան դե Մորտը մտավ նրա մեջ և ցանկացավ ստանալ Ֆլամելի ստեղծած, գոբլինների կողմից բանկում պահվող, փիլիսոփայական քարը։ Հարի Փոթերի շնորհիվ նրա փորձերը ձախողվեցին։ Վերջինս դառնալով Հոգվարթսի աշակերտ, կարողացավ ոչնչացնել պրոֆեսորին հենց պայքարի ժամանակ։
Հաջորդ տարի օրագիր՝ հորքրուքսը, որը Թոմը ստեղծել էր դպրոցում ուսանելու ժամանակ, Մահվան խժռող Լյուցիուս Մալֆոյի օգնությամբ այն հայտնվեց տասնմեկամյա Ջիննի Ուիզլիի ձեռքերում։ Նա բացեց իր հոգին օրագրին, որի արդյունքում հայտնվեց Վոլան դե Մորտի տնօրնության տակ։ Նա բացեց գաղտնի սենյակը և վասիլիսկին բաց թողեց տղմարյունների վրա։ Նա չէր հասկանում, թե ինչ է անում։ Թոմը նրան կառավարում էր։ Բայց նա նորից չկարողացավ վերադառնալ։ Եվ նորից Հարի Փոթերի պատճառով, ով Գաղտնի սենյակում մենամարտեց վասիլիսկի հետ և ոչնչացրեց օրագիրը ։
1994 թվականին իր հին զինակից Պիտեր Պետիգրյուն, ով մատնեց իր ընկերներին և թաքնվեց Ռոն Ուիզլիի մոտ` առնետի տեսքով, վերադարձավ իր մոտ։ Վերադարձավ քանի որ նա ուրիշ տեղ չուներ գնալու։ Նրան բացահայտեցին և ճանաչեցին, որպես չգրանցված անիմագ։ Պիտերը հանդիպեց Սև Լորդի հետ և հանգրվանեց Ռիդդլերի տանը։ Սակայն քիչ էր մնում այդ տեղը բացահայտվեր այգեպանի ` մագլ Ֆրենկ Բրայսինի կողմից և ծերուկին ստիպված էին սպանել։
Կախարդության նախարարության աշխատակից Բերթա Ջորկինսի սպանությունից հետո, շուտով Վոլան դե Մորտը Նագայնա օձին նույնպես դարձրեց հորքրուքս և նորից սկսեց պլանավորել իր վերադառնալը։ Նա Պիտերի օգնությամբ մոգության դատարանի առաջնորդ Բարտի Կրաուչ ավագին կախարդեց «իմպերիուս» կախարդանքով, որի օգնությամբ Ազկաբանից ազատեց իր հավատարիմ զինակից Կրաուչ կրտսերին։ Վերջինը գերի վերցրեց մրակաբորեց Ալաստոր Գրյումին և իր կերպարանքով դասավանդեց Հոգվարթսում, և միաժամանակ խաբեց Հարի Փոթերին Երեք հրաշագործների մրցույթում։ Կախարդական մրցույթի վերջին փուլում Հարին հաղթանակի գավաթի միջոցով (որը պորտալ էր համդիսանում) հայտնվեց Լիթլ Հենգլթոնում և Պիտեր Պիտեգրյուն գերի վերցրեց նրան։ Հետո տեղի ունեցավ Վոլան դե Մորտի վերածնվելու ծեսը և նա կանչում է իր հետևորդներին` Մալֆոյ ավագի գլխավորությամբ։ Վոլան դե Մորտը Հարիին ազատություն է շնորհում և փորձում սպանել նրան, սակայն այդ փորձը չհաջողվեց, իսկ Հարին կարողացավ վերադառնալ Հոգվարթս, որտեղ բացահայտեց Կրաուչ կրտսերին ։ Այսպես 1995 թվականի հունիսի 24-ին Սև Լորդը վերադարձավ, բայց գաղտնի։ Կախարդների մեծամասնությունը խենթ էին համարում ինչպես Հարիին, ով տեսել էր Սև Լորդի վերածնունդը, այնպես էլ այն բոլորին, ովքեր հավատում էին նրան` Դամբլդորի գլխավորությամբ։ Նախարարությունը աչք էր փակում այս ամենի վրա, նաև սկսեց դեմ գնալ Դամբլդորին և Հարիին։ Միաժամանակ Հարին իր հետևորդների հետ ստեղծեց Դամբլդորի Ջոկատը, պատրաստվելով դիմակայել Սև Լորդին, սակայն այդ արարքը բացահայտվեց Մոգության նախարարության աշխատակից Դոլորես Ամբրիջի կողմից։ Սակայն Վոլան դե Մորտի վերադառնալը, որը ենթադրում էր Երկրորդ կախարդական պատերազմի սկիզբը, չհաջողվեց երկար չեզոք դիրք ընդունել և մնալ նախարարական մարտերի ստվերի տակ։ Հետաքրքրված Թրելոնիի կանխատեսումով Սև Լորդը լեգլիմենցիայի օգնությամբ Հարիին ուղարկեց կեղծ տեսիլք, որտեղ տանջում էր Հարիի կնքահայր Սիրիուս Բլեքին։
Ավելին, Սև Լորդը մտադիր էր սպանել հորքրուքսներով հետաքրքրված Դամբլդորին, ընդ որում Բելատրիսա Լեյստրենջը Հարիին գերի վերցնելու անհաջող փորձ արեց, հարձակվելով Ուիզլիների տան վրա։ Միաժամանակ Դրակոն առաջադրանք է ստանում Վոլան դե Մորտից՝ սպանել Հոգվարթսի տնօրենին, սակայն նրա փորձերը կախարդված ապարանջանի և թունավորված խմիչքի օգնությամբ տապալվում են։ 1997թվականի հունիսի 30ին Մալֆոյ կրտսերը Անհետացման պահարանի օգնությամբ Մահվան Խժռողների ջոկատին բերում է մոգության դպրոց Բելատրիսայի գլխավորությամբ և զինաթափ է անում Դամբլդորին, ով այդ օրը Հարի Փոթերի հետ գտավ կեղծ Սլիզերինի մեդալիոնը։ Սակայն Դրակոն չի հաշարձակվում սպանել ծեր կախարդին և այստեղ գործարքի մեջ է մտնում պրոֆեսոր Սեվերուս Սնեյփը։ Վերջինս, կատարելով Անխախտ երդման պահանջը, կնքված Դրակոյի մոր հետ, սպանում է Դամբլդորին, ինչպես պայմանավորվել էր հենց Ալբուսի հետ մինչ այդ։
Արդյունքում պրոֆեսոր Միներվա Մըք Գոնագալը ժամանակավոր դառնում է Հոգվարթսի տնօրեն, Սնեյփը միավորվում է Սև Լորդին, իսկ Վոլան դե Մորտը պատրաստվում է Հարի Փոթերի սպանությանը և Մոգության Նախարարության բռնազավթմանը։ Սակայն Հարիի սպանությունը տապալվեց։ 1997 թվականի հունիսի 26ին Հարի Փոթերը «Յոթ Փոթեր» գործողության ընթացքում տեղափոխվեց անվտանգ տեղ։ Ընդ որում այդ գործողության ընթացքում Սև Լորդը փորձեց սպանել Հարիին Մալֆոյ ավագի կախարդական փայտիկով, սակայն չհաջողվեց։
Այդ ժամանակ նոր նախարար դարձավ Ռուֆուս Սկրիմջերը՝ Մրակաբորեցների բաժնի նախկին ղեկավարը։ Բայց նոր նախարարը երկար չմնաց նախարարական աթոռին։ Ավելին, նա վարվեց ինչպես Մահվան Խժռողները, որը ճակատագրական սխալ դարձավ։ 1997 թվականի օգոստոսի 1ին Ռոն Ուիզլիի և Երեք Հրաշագործների մրցույթի մասնակից Ֆլոր Դելակուրի հարսանիքին մրակաբորեց Քինգսլի Բրուստվերի շնորհիվ հայտնի դարձավ, որ Սկրիմջերը սպանված է, գերատեսչությունը տապալվում էր։ Հաջորդը նախարար դարձավ աստիճանավոր Պիյ Տոլստավատին, ով գտնվում էր Իմպերիուս կախարդանքի տակ, մահվան խժռող Յակսլիի կողմից։ Այդ ժամանակ Հոգվարթսի նոր տնօրեն է դառնում Սեվերուս Սնեյփը։
Չնայած Մահվան խժռողների հաստատած դիկտատուրային, Հարին Ռոնի և Հերմիոնա Գրեյնջերի հետ գաղտնի անհետանում են, որտեղ նրանց հաջողվում է բռնել, իսկ հետո ոչնչացնել Սլիզերինի մեդալիոնը, և միաժամանակ փախչել Գոդրիկի հարթավայրի և Հոգվարթսի աշակերտուհի Պալումնա Լավգութի տան վտանգից։ Չնայած փախչելուն, գրիֆինդորյան եռյակը գերի է ընկնում Մալֆոյների եգերների մոտ ֆենրիր Սիվիյի գլխավորությամբ, սակայն նրանց հաջողվում է փախչել Ֆլերի և Բիլի կոտեջ Դոբի էլֆի օգնությամբ։ Հարին Դրակոյի հետ մենամարտում հաղթում է, և միաժամանակ փրկում գերի Օլիվանդերին և Պալումնային, գոբլին Կրյուկոխվատի հետ։
Հետաքրքրված անհաղթ Տանտրվենու փայտիկի Մահվան պարգևներից մեկի գաղափարով, ինչի մասին Օլիվանդերը ստիպված էր պատմել տանջանքննելուց հետո, հաջորդ կես տարին Վոլան դե Մորտը ծախսում է այն փնտրելով։ Ենթադրելով, որ իր և Հարիի փայտիկի միջև կապը միջուկի մեջ էր (միևնույն փյունիկի փետուրը ), նա փոխարինորդ է փնտրում «մահացու և անհաղթելի կախարդական փայտիկում, որը արյունոտ հետքեր է թողել պատմության մեջ»։ Որոնումների ընթացքում նա գտնում է կախարդաական փայտիկներ պատրաստող վարպետ Գրեգորովիչին և սպանում նրան, նախապես իմանալով, որ հենց Գրեգորովիչը յուր ժամանակ Տանտրվենու փայտիկի տերն էր, իսկ հենց փայտիկի գողացել է զորավոր սև կախարդ Գելլերտ Գրին դե Վալդը։ Վերջինը 1945 թվականին պարտվեց Դամբլդորի կողմից, Տանտրավենու փայտիկը վերցնելով իրեն, և երկար տարիներ փակված էր սեփական տան մեջ- Նուրմենգրադի բանտում։ Այնտեղ 1998 թվականի մարտի վերջին Սև Լորդը գտավ Գելլերտին։ Սակայն Ալբուսի նախկին ընկերը ոչինչ չասեց Վոլան դե Մորտին և մահացավ մահացու կախարդանքից։ Բայց Սև Լորդը, կռահելով, որ փայտիկի տերը Դամբլդորն էր, թաքցնում էր նրան գերեզմանում և տիրանում է փայտիկին ։
1998 թվականի մայիսի 2-ին Վոլան դե Մորտի զորքի և մոգության դպրոցի պաշտպանների միջև տեղի ունեցավ եզրափակիչ մարտը։ Մարտից առաջ Սև Լորդը վերջնագիր ներկայացրել, որտեղ պահանջում էր Հարիին։
Սև Լորդի առաջին վերջնագիրն էր " Ես գիտեմ, որ դուք պատրաստվում եք մարտի։ Ձեր ջանքերը զուր են։ Դուք չեք կարող դիմադրել ինձ։ Ես չեմ ուզում ձեզ սպանել։ Ես ես մեծ հարգանքով եմ վերաբերվում Հոգվարթսի ուսուցիչներին։ Ես չեմ ուզում թափել կախարդների մաքուր արյունը։ Տվեք ինձ Հարի Փոթերին, և ձեզանից ոչ ոք չի տուժի։ Տվեք ինձ Հարի Փոթերին և ես դպրոցին ձեռք չեմ տա։ Տվեք ինձ Հարի Փոթերին և դուք կպարգևատրվեք։ Ձեզ մտածելու ժամանակ եմ տալիս մինչև կեսգիշեր։ "
Այդ ժամանակ Հարին գողացել էր Պուֆենդույի գավաթը և բերեց դպրոց, որտեղ իմացավ Կոգտեվրանի դիադեմայի տեղը Պահանջների սենյակում։ Մարտի առաջին փուլում դպրոցի պաշտպանները արժանի հակահարված տվեցին Սև Լորդի բանակին, չնայած որ դպրոցի պաշտպանող շերտը ոչնչացված էր Տանտրավենու փայտիկի միջոցով։ Միաժամանակ ոչնչացվեցին Պուֆենդույի գավաթը և Կոգտեվրանի դիադեման, իսկ Վոլան դե Մորտը Նագայնայի օգնությամբ սպանեց Սնեյփին, սխալմամբ Սևերուսին համարելով Տանտրավենու փայտիկի տերը։ Ընդ որում հենց Սնեյփի հիշողությունները Փոթերին հասկացրին, որ նա նույնպես հորքրուքս է, և Հարին համաձայնվում է իր կամավոր մահվանը թշնամու հաղթանակի նպատակով, միաժամանակ կատարելով Սև Լորդի երկրերդ վերջնագիրը։
Վոլան դե Մորտի երկրորդ վերջնագիրն էր։ " Մենք արիաբար մարտնչեցինք։ Լորդ Վոլան դե Մորտ կարողանում է գնահատել տղամարդկությունը։ Սակայն դուք ծանր կորուստներ տվեցիք։ Եթե դուք շարունակելու եք դիմադրել ինձ, մեկ-մեկ կկրոծանվեք։ Ես դա չեմ ուզում։ Ամեն մի կաթիլ կախարդական արյունը- կորուստ է և շռայլություն։ Լորդ Վոլան դե Մորտը գթասիրտ է։ Ես հրամայում եմ իմ զորքին անհապաղ նահանջել։ Ես ձեզ տալիս եմ մեկ ժամ ժամանակ։ Արժանի ներվեք ձեր մեռյալների կողմից։ Օգնություն ցուցաբերեք ձեր վիրավորներին։ Իսկ հիմա դիմում եմ քեզ Հարի Փոթեր։ Դու թույլ տվեցիր ընկերներիտ մեռնել քեզ համար, փոխարենը հանդիպել ինձ հետ դեմ առ դեմ։ Այս ամբողջ ժամը ես քեզ կսպասեմ Արգելված անտառում։ Եթե մի ժամվա ընթացքում դու չգաս ինձ մոտ և չտրվես ինձ, մաը կսկսվի նորից։ Այս անգամ ես ինքս մարտ դուրս կգամ, Հարի Փոթեր, և կգտնեմ քեզ, և կպատժեմ բոլոր նրանց- տղամարդկանց, կանանց և երեխաներին, ովքեր օգնեցին քեզ թաքնվել ինձանից։ Եվ այսպես մեկ ժամ։ "
Սև Լորդը սպանեց Հարիի կրած հին պաշտպանող կախարդանքը, որը հանդիպելով Դամբլդորի հոգու հետ և տեսնելով իր թշնամու հոգու մի մասը, ձևանում է մահացած։ Դրակոյի մայրը՝ Նարցիսա Մալֆոյը, ցանկանալով իմանալ ինչ-որ բան Դրակոյի մասին, ով այդ պահին կենդանի և անվնաս գտնվում էր դպրոցում, մատնում է Սև Լորդին, ասելով նրան, որ Փոթերը մահացել է։ Վոլան դե Մորտը ուրախությունից իր զորքով մտնում է Հոգվարթս, հրամայելով մարտի ժամանակ գերի ընկած Հագրիդին տանել Փոթերի դիակը։ Այնտեղ դպրոցի բակում նա հաղորդում է պաշտպաններին Հարիի մահի մասին և առաջարկում նրանց նահանջել ։