cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չեսմեի ճակատամարտի հիշատակին նվիրված մեդալ
Չեսմեի ճակատամարտի հիշատակին նվիրված մեդալ (Медаль «В память Чесменской битвы»), Ռուսական կայսրության պետական մրցանակ, որով պարգևատրվում էին բոլոր խավերի տղամարդիկ, ինչպես նաև ծովայինները և հողայինները, որոնք մասնակցել են 1770 թվականի հունիսի 24-ին կայացած Չեսմեի ճակատամարտին։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Չեսմեի ճակատամարտի հիշատակին նվիրված մեդալը hաստատվել է Եկատերինա երկրորդի կողմից 1770 թվականին Ադմիրալների կոլեգիայի նշված հրամանով ։
Մեդալի նկարագրություն
Մեդալը պատրաստաված էր եղել արծաթից, 39 մմ տրամագծով։ Մեդալը Սանկտ Պետերբուրգի դրամատանը հատվել է 5000 օրինակով։ Երեսակողմի վրա պատկերված է կայսրուհու կիսանդրին, որտեղ գանգուր մազերը թափված են գլխի վրա, թագով, և մեդալի ժապավենը կապված իրեն։ Օվալաձև գրված արձանագրությամբ. Մեդալի հակառակ կողմում պատկերված է ռուսական չորս ռազմանավեր, ձախից պատկերված քաղաքը հետևյալ մակագրությամբ, իսկ վերևում արձանագրությամբ.
Կրելու կարգ
Մեդալը կանթ ուներ շերտաձողիկին կամ ժապավենին ամրացնելու համար։ Մեդալը պետք է կրել կրծքին։
Գիշերանոթ
Գիշերանոթ, (ուրիլնիկ, գիշերային անոթ, գիշերանոթ) հատուկ անոթ է, որը նախատեսված է մարդկանց նրանում իրենց բնական կարիքները հոգալու համար (միզակապություն, դեֆեքացիա)։ Այն լայնորեն օգտագործվում է սովորաբար ննջասենյակներում, այլ տեսակի զուգարանի բացակայության կամ այնտեղ մուտք գործելու ժամանակավոր դժվարության դեպքում (օրինակ՝ գիշերը)    .: Մինչև XIX-րդ դարի կեսերը այն մնացել է կոյուղու հիմնական բաղկացուցիչ մասը ։ Այն կարող է պատրաստվել էմալապատ մետաղից,կերամիկայից ներկայումս նաև՝ պլաստիկից, ունի բռնակ և կափարիչ։ Գիշերանոթը հիմնականում օգտագործվում է փոքր երեխաների համար, ովքեր դեռևս ունակ չեն հարմարավետ օգտվելու զուգարանից։ Գիշերանոթից օգտվելու ունակությունը համարվում է ձեռքբերում երեխայի դաստիարակության գործում ։
Պատմություն
Գիշերանոթները Հին Հունաստանում օգտագործվել են մ.թ.ա. VI-րդ դարից և հիշատակվում են Սոֆոկլեսի և Արիստոֆանի աշխատություններում։ Տղամարդկանց, կանանց և երեխաների համար պատրաստվել են հատուկ անոթներ։ Բացի այդ օգտագործվում էին կավե և պղնձե գիշերանոթներ։ Հին Հռոմում պատրաստում էին տղամարդկանց հատուկ միզամաններ, որոնք պատից կախում էին հարմար բարձրության վրա՝ օգտագործելով հատուկ օղակ։ Գիշերանոթաները հռոմեական իջևանատների պարտադիր աքսեսուարներն էին, և դրանց բացակայությունը հաճախ հյուրերի դժգոհությունների տեղիք էր տալիս։ Պոմպեյում արձանագրվել է.
Վերջինիս գոյությունը հարստություն էր Հռոմում և այն գնահատվում էր որպես հեղինակության ցուցիչ (օրինակ՝ Մարկ Անտոնիոսի ոսկե կաթսա) ։
Ճապոնական ազնվականության պալատներում VII-րդ դարից սկսած օգտագործվում էր բռնակով գիշերանոթ՝ ուղղանկյուն փայտե պատյանով, լցված մոխիրով կամ ածուխով։ Մինչ առանձին զուգարանախցերի տարածումը, նման անոթներն օգտագործվում էին ինչպես ցերեկը, այնպես էլ գիշերը։ XIII-րդ դարից սկսած սկսեցին հատուկ գիշերանոթներ պատրաստել հատուկ կարիքների համար։ Զուգարանակոնքի մեջ կար երկու անոթ՝ փայտե տուփ կամ կավե աման՝ մեծ կարիքի համար և կերամիկական անոթ՝ փշատերևներով ծածկված փոքր կարիքի համար (մերկասերերի փշերն օգտագործվում էին բուրմունքի չեզոքացման ու որպես ձայնի մեկուսիչ)} ։
Միջնադարյան Եվրոպայի հարուստների գիշերանոթները զարդարված էին նկարներով և ուսուցողական գրություններով՝ պատրաստված պղնձից, արծաթից և հետագայում հախճապակուց։ Աղքատ տներում սովորական կավե ամանները օգտագործվում էին որպես գիշերանոթներ։ XVI-րդ դարի սկզբին հատուկ նպատակին ծառայող անոթը ստացավ այն ձևը, որը պահպանվել է մինչ օրս։ Միապետերը (այդ թվում՝ Ռուսաստանում) օգտագործում էին փափուկ կտորներով պատված գիշերանոթներ։
Անգլիայում՝ (Շեքսպիրի օրոք) հայտնի էին գունավոր ջնարակով պատված էժան կավե ամանները ։ Հյուրերի հարմարության համար (օրինակ՝ միջոցառումներ կազմակերպելիս) նպատակահարմար էր վարձակալել նպատակային անոթներ նախատեսված հատուկ կարիքների համար։ Մինչև XVIII-րդ դարը դրանց օգտագործումը ավելի քիչ ընդունելի էր ։ Դրա համար հազվադեպ էին հատկացվում հատուկ սենյակներ, կար «թագավորական ընդունելությունների ավանդույթ» (Ֆրանցիսկ I, Եկատերինա դե Մեդիչի, Լյուդովիկոս XIV), որը ընդօրինակվում էր ազնվականության մի մասի կողմից ։
XVII-XVIII-րդ դարերում քաղաքային տներում նույնիսկ զուգարանների աստիճանական տարածումից հետո, գիշերանոթները մնացին սովորական կենցաղային առանձին առարկաներ։ Մինչև եվրոպական քաղաքներում սանիտարական վերահսկողության հաստատումը, ներառյալ առանց զուգարանների բնակելի տների կառուցման արգելքը և կոյուղու համակարգերի հայտնվելը, գիշերանոթների պարունակությունը հաճախ ուղղակիորեն լցվում էր փողոց։ Միևնույն ժամանակ, գյուղական աղքատ տներում մինչև XIX-րդ դարը կարող էին բացակայել և՛ զուգարանը, և՛սենյակը ի տարբերություն համեմատաբար բարեկեցիկ տներում և նույնիսկ հյուրանոցներում ։
Անգլիայում ընդունված էր ճաշասենյակի պահարանային խցերում պահել գիշերանոթները։ Ճաշից հետո կանայք դուրս են եկել տարածքից, իսկ տղամարդիկ օգտագործել դրանք ::
Ֆրանսիա
Միջնադարը շատ «բուրավետ» էր։ Գյուղացիները շարունակում էին օգտվել փողոցային զուգարաններից, իսկ պարիսպներով շրջապատված քաղաքներում զուգարանները գտնվում էին պարիսպների պատերի մեջ և մարդկային կենսագործունեության արգասինքները թափվում էին պարսպից դուրս։
Աստիճանաբար ստեղծվեցին թեք ջրհորդաններ, քաղաքներից դեռևս վատ հոտեր էին գալիս։ Հատկապես աչքի էր ընկնում Փարիզը։ Այստեղ 1270 թվականին օրենք ընդունվեց, որով փաիզեցիներին արգելվում էր կեղտաջրերը, մեզն ու կեղտը տների բարձր հարկերից թափել փողոց, որպեսզի չկեղտոտեն փողոցով անցնող մարդկանց։ Չենթարկվողները պետք է տուգանք վճարեին։ Սակայն այս օրենքը երևի թե այնքան էլ չէր գործում, քանի որ հարյուր տարի անց Փարիզում ընդունվում է նոր օրենք, որն այնուամենայնիվ թույլատրում է լուսամուտներից կեղտ թափել փողոց, միայն թե երեք անգամ՝ գոռալուց հետո։
Փողոցով անցնողներին փրկում էին միայն կեղծծամները, եթե դա կարելի է փրկություն համարել։ Իրար վրա կեղտ էին թափում ոչ միայն հասարակ փարիզեցիները, այլև ֆրանսիական ավագանու շատ ներկայացուցիչներ։
Լուվրի բարձրաստիճան բնակիչները պարբերաբար հեռանում էին այնտեղից, որպեսզի ծառաները լվանան, մաքրեն և օդափոխեն պալատը։
Այն ժամանակներում զուգարանային ծիսակարգը, իրոք, բարձր իշխանության խորհուրդ ուներ։ Ֆրասուա արքան (1515 – 1547 թթ.) առաջինն էր, որ այդ աթոռակների վրա նստած թագավորական ընդունելություն կազմակերպեց։ Նման ընդունելություններ էր կազմակերպում նաև նրա մայրը`Եկատերինա Մեդիչին և երբ մահացավ նրա ամուսինը, ով որպես սգո նշան իր աթոռակի կարմիր թավիշը փոխարինեց սևով։ Հետևելով նորաձևությանը, ֆրանսիական ազնվականությունը կենցաղ մտցրեց «գահական ընդունելությունները», երբ մարդիկ զրուցում, թեյում կամ ուտում էին գիշերանոթների (горшок) վրա նստած։ 1775 թվականին Ալեքսանդր Կամմինգս անունով մի բրիտանացի գլխի ընկավ զուգարանակոնքից դուրս եկող խողովակը ծռել V ձևով, որպեսզի այդտեղ մի քիչ ջուր մնա և թույլ չտա հոտի տարածումը։ Կամմինգսի առաջ մարդկությունը գլուխ պիտի խոնարհի լվացվող զուգարանի գյուտի համար։
Կոյուղի չունեցող միջնադարյան եվրոպական քաղաքները ունեին քաղաքը շրջապատող քարակոփ պարիսպների շղթա, որոնց առաջ թշնամուց պատերը պաշտպանելու համար խոր ջրափոսեր էին փորված։ Հենց դրանք էլ կոյուղու դեր էին կատարում։ Պարիսպներից քաղաքի ողջ կեղտը թափում էին այդ փոսերը։ Փարիզում մարդկային արտաթորանքի բլուրներ էին առաջացել քաղաքային պարիսպների մոտ։ Սկզբում պարիսպները բարձրացրին, սակայն աճող կեղտակույտերը ավելի բարձրացան։ Վտանգ կար, որ թշնամին քաղաք կարող էր ներխուժել կեղտաբլուրների վրայով։ Բարեվոք չէր վիճակը նաև քաղաքի ներսում։ Անձրևոտ եղանակին կեղտի գետեր էին հոսում փողոցներում և կեղտաջրերի հորձանուտներում մարդիկ էին զոհվում։
Անցորդներն իրենց բնական կարիքները հոգում էին որտեղ պատահի և երբ պատահի։ Սպասուհիներն ու աղախինները ձևականորեն բղավելով ու զգուշացնելով անցորդներին, գիշերանոթների ողջ պարունակությունը թափում էին փողոց։ Տների մեծամասնություններում ոչ միայն պետքարանի հարմարություններ չկային, այլ նույնիսկ փոսեր չկային կեղտը թափելու համար։ Նույնիսկ թագավորական պալատուի ներքին բակերում կեղտակույտեր կային։ Պալատականները նույնպես առանձնապես մաքրասիրությամբ չէին փայլում։ 1666 թվականին «Կոմունիստական շաբաթօրյակ» կազմակերպվեց Փարիզում, որպեսզի հնարավորինս մաքրեն քաղաղը։ Այս իրադարձությունը այնպիսի տպավորություն թողեց ժամանակակիցների վրա, որ դրա առթիվ մեդալ հատեցին։ Միայն ХІХ դարում Ֆրանսիայում «զուգարանային» գործում» առաջխաղացում նկատվեց, երբ Փարիզի փողոցների մայթերում հայտնվեցին կարճ դռներով փայտյա խցիկներ, որտեղից մշտապես երևում էին ինչ–որ մեկի ոտքերը։ Այդ փողոցներում մինչև հիմա էլ պահպանվել են այն փոսորակները, որտեղ թրջվում էին ֆրանսուհիների երկար շրջազգեստների փեշերը։
Անգլիա
Լոնդոնը շատ չէր տարբերվում Փարիզից։ Անգլիական «լավագույն» տներում գիշերանոթների պարունակությունը թափում էին բուխարիների մեջ։ Կարելի էր նաև ուղղակի միզել կրակի վրա։ Գարշահոտություն էր տարածվում, իհարկե, բայց գոնե վնասակար բացիլներն էին ոչնչանում կրակում։
ХІV դարի սկզբին Լոնդոնի թագավորական պալատում, հանդիսությունների սրահին կից ստեղծվեց «մասնավոր սենյակ», որտեղ վերևից անցք ունեցող աթոռակի տակ մեծ թեքությամբ դրված խողովակով արտաթորանքը թափվում էր պարսպից դուրս` ջրով լցված փոսը։ Այդ փոսերը, ինչպես հայտնի է, պաշտպանական նշանակություն ունեին։ Դրանք շուտով մեծ դժբախտության աղբյուր դարձան։ Եվրոպայում ահավոր ժանտախտ տարածվեց որը որոշ պատմիչների հավաստմամբ խլեց եվրոպական բնակչության մինչև 80 տոկոսի կյանքը։ Ամայացան շատ երկրներ, գյուղեր ու քաղաքներ։ Որոշ տեղեկություններով ժանտախտավոր հիվանդներին բուժելիս է մահացել նաև միջնադարյան բժիշկ, աստղաբան և գուշակ Միշել Նոստրադամուսը։
Անգլիացի հասարակ մարդիկ, որոնք «մասնավոր սենյակ» չունեին,ինչպես և ողջ Եվրոպայում, իրենց մեզն ու կղանքը թափում էին պատուհանից փողոց։ Այստեղ տարբերությունն այն էր, որ չիրագործվող օրենքներ չէին ընդունում, քաղաքը աղտոտողների նկատմամբ, ինչպես Փարիզում։ Ստեղծվեցին հատուկ գիշերային պահնորդների ծառայություն, որի պարտականությունն էր հետևել երկրորդ հարկերի պատուհաններին և զգուշացնեին անցորդներին, եթե այնտեղից հայտնվում էր մեկը գիշերանոթը ձեռքին։ Այս պաշտոնը մտցվեց թագավորի հրամանի համաձայն, քանի որ այն ժամանակների (նաև այսօրվա) բարոյական չափանիշներով շատ վիրավորական էր ընկնել վերևից թափվող կեղտաջրերի տակ, հռհռացող քաղաքացիների աչքի առաջ։ Քաղաքաբնակների համար դա դարձել էր սպորտի նման մի բան, քանի որ չկար ավելի ուրախ զբաղմունք, քան ազնվականների վրա վերևից կեղտաջուր թափելը։ Թարմ հետքերով ներխուժել վիրավորողի տուն և պատժել՝ համարյա անհնար էր, քանի որ կեղտ թափողը նեղ ու ոլոր–մոլոր հետնախորշերով դուրս էր գալիս այլ փողոց և խառնվում անցորդներին, իսկ հարևանները պաշտպանում էիր նրան։
Կեղտը հոսում էր փողոցներով ու ճանապարհներով, ներծծվում հողի մեջ, վարակելով այն ջրհորները, որտեղից նույն մարդիկ ջուր էին վերցնում խմելու և կերակուր պատրաստելու համար։ Ջուրը դարձավ զանազան հիվանդությունների վարակի աղբյուր, երբ ժանտախտն ու խոլերան ավելի շատ մարդկանց կյանք խլեցին, քան ХІІ – ХІХ դարերի բոլոր պատերազմները միասին վերցրած, մարդկանց մոտ աստիճանաբար հաստատվեց այն գիտակցությունը, որ լավ լվացած մարմինն ու մաքուր սպիտակեղենը վարակիչ հիվանդություններից պաշտպանվելու ամենալավ գրավականն են։
ХVІІ դարում անգլիական պառլամենտը հրապարակեց հատուկ օրինագիծ բաղնիքների ու լվացքատների կառուցման, ինչպես նաև օգտագործվող ջրի գինն իջեցնելու մասին։ Եվ այստեղ նորից գործին խառնվեցին հոգևորականները։ Նրանք մարդկանց կախարդանքի մեջ մեղադրելու սպառնալիքով արգելում էին միայնակ լողանալ։ Այսպիսի մեղադրանքները գալիս էին դեռ Հակոբ І ժամանակներից։ Եկեղեցին բաղնիքները համարում էր ոչ բարոյական հաստատություններ։ Մաքրակեցաղ չէին ոչ ազնվականությունը, ոչ էլ հասարակ մարդիկ։ ХVІІІ դարում Լոնդոնում պատմում էին մի ազնվազարմ տիկնոջ մասին։ Ընթրիքի ժամանակ, երբ նրան դիտողություն են անում, որ ձեռքերը կեղտոտ են, նա պատասխանում է.
Միայն ХІХ դարի կեսերին մարմնի խնամքին հետևելը դարձավ բարեկեցության ու օրինավորության չափանիշ։ Հենց այս ժամանակ էլ հայտնվեցին առաջին կոյուղիներն ու զուգարանակոնքերը։ Եղել են նաև զվարճալի դեպքեր, երբ հյուրերը գեղեցիկ նախշազարդված հախճապակե զուգարանակոնքը շփոթել են ապուրի կաթսայի հետ։ Իսկ մինչ այդ էսքվայրերի ու ջենտլմենների համար նախատեսված բարձրակարգ պանդոկներում դրվում էին վերևից անցք և ներքևում անոթ ունեցող աթոռներ։ Մինչև 1860–ական թվականները անգլիական խորհրդարանի պատուհանները չէին բացվում, քանի որ նրանք նայում էին Թեմզա գետին, ուր թափվում էին ողջ Լոնդոնի աղտոտությունները։ Ամռան ամիսներին հնարավոր չէր հանգստանալ Թեմզայի ափին։ Այն համաքաղաքային կոյուղու դեր էր կատարում։ Այս ամենն ավարտվեց նրանով, որ Մեծ Գարշահոտության օրը անգլիական պառլամենտը դադարեցրեց իր աշխատանքը և պատգամավորները քթերը փակած ցրվեցին իրենց տները։ Դրանից հետո որոշում ընդունվեց կառուցելու համաքաղաքային կոյուղի։ Տներում, նույնիսկ Թեմզայից շատ հեռու, այնպիսի գաղջ օդ էր կանգնած, որից հնարավոր չէր խուսափել ոչ մի կերպ։ Բաց դռներն ու պատուհանները չէին փրկում գարշահոտությունից։ Էրազմ Ռոտերդամցին դեռ ХVІ դարի սկզբին Անգլիայի մասին գրում էր.
Գերմանիա
Ինչպես ողջ Եվրոպայում, այստեղ էլ չկար կոյուղի։ Գերմանական հարուստ տներում փոս էին փորում տան տակ, ուր լցվում էր կեղտն ու մեզը, այն ծածկվելով գերաններով։ Սովորաբար դա լինում էր գլխավոր սրահի տակ։ 1183 թվականին, Էրֆուրտյան դղյակում Կայսր Ֆրիդրիխ І հրավերով այստեղ խորհրդակցության էին հավաքվել բազմաթիվ իշխաններ, ասպետներ և դաշնակիցներ։ Գլխավոր սրահի հատակի հեծանները, որ քայքայվել էին խոնավությունից ու կեղտաջրերի գոլորշիացումից, չդիմանալով նրանց ծանրությանը` փլվեցին և բարձրաստիճան իշխանավորներն ու հյուրերը հայտնվեցին հարյուրավոր տարիներ այստեղ հավաքված կեղտի ու մեզի կիսահեղուկ զանգվածի մեջ։ Փրկվածները համոզված էին, որ ինչ որ գաղտնի ուժ հանկարծակի փլեց հատակը և ութ իշխաններ, տասնյակ ազնվականներ, հարյուրից ավելի ասպետներ և բազմաթիվ ծառաներ ու սպասավորներ դաժանորեն խեղդվեցին դղյակի նկուղում։ Կայսր Ֆրիդրիխ І-ին հաջողվեց փրկվել բռնվելով պատուհանագոգից, որտեղից նրան պարանով վեր բարձրացրին ։
Կեղտը բոլոր քաղաքների գլխավոր խնդիրն էր։ Քաղաքամերձ գյուղերից այստեղ բնակության էին գալիս շատ գյուղացիներ, իրենց հետ բերելով ընտանի կենդանիներ և թռչուններ։ Վերջիններս ազատ զբոսնում էին փողոցներում ու հրապարակներում, աղտոտելով շրջակայքը։ ХІV դարում քաղաքագլուխը «քաղաքի օդը մաքուր պահելու» ձևակերպմամբ հրաման արձակեց քաղաքացիներին արգելել խոզերը պահել փողոցներում և մարդիկ ստիպված կենդանիներին տեղափոխեցին իրենց բնակարանները։ Գյուղացիական սովորությամբ աղբն ու կեղտը լուսամուտներից փողոց էին թափում։ Գարշահոտություն էր կանգնած օդում։ Աղբն ու կեղտը պղտոր հորձանքով հոսում էին փողոցներով։ Հեշտ չէր սայլով անցնել և չխրվել կեղտի մեջ։ Խաչմերուկներում և անցումների մոտ քայլի հեռավորությամբ մեծ քարեր կամ գերաններ էին գցում փողոցն անցնելու համար։ Բայց երբեմն դրանք էլ չէին օգնում։ Շատ դժվար էր հատկապես գարնան անձրևառատ եղանակին։ Ենթադրվում է, որ հենց այդ ժամանակ հայտնվեցին քաղաքաբնակների «գարնանային կոշիկները»։ Դրանք երկար փայտե ձողեր էին, որոնց վրա գետնից 50–60 սմ բարձրության վրա մեխում էին կոթուններ և այդ կոթունների վրա կանգնած, ձողերը թևերի տակ, մարդիկ շրջում էին փողոցներում, խուսափելով կեղտոտվելուց։ Գերմանիայում ստեղծված այս փայտե հարմարանքները այնքան լայն տարածում գտան Եվրոպայում, որ Ֆրանսիայում ու միջնադարում՝ նաև Բելգիայում հաճախ մրցաշարեր էին կազմակերպվում նրանցով։
Գերմանական որոշ դղյակներում փորձեր արվեցին կառուցել զուգարաններ` նույնիսկ ջրալվացմամբ։ Օրինակ` Բուրգ Էլց ամրոցում միջնադարում զուգարան էր կառուցվել կողային կլոր աշտարակում։ Վերևում մեծ տարողություններ էին դրված, որոնք լցվում էին անձրևաջրով և փականները բացելով ջուրը լվանում տանում էր աղբն ու կեղտը։
Քաղաքով անցնող գետերի ափին կանգնել չէր լինում գարշահոտությունից։ Դրա համար էլ այդ գետերը Ֆրանսիայում անվանում էին «Կեղտոտ», իսկ Գերմանիայում «Գարշահոտ»։
Սկզբում մաքրության ջատագովներին քիչ էին աջակցում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ ողջ Գերմանիայում կային ընդամենը 224 բաղնիք, մինչդեռ միայն Բեռլինում գործում էին ութ հավաքատեղիներ անասունների համար։
Ռուսաստան
1648 թվականի հունվարի 9-ին Մարիա Միլոսլավսկայան որպես հարսանեկան օժիտ ստացավ կարմիր կտորով բամբակյա թղթի վրա պատված և մետաքսով ասեղնագործված անոթ։
Սանկտ Պետերբուրգի ձմեռային պալատում դեռևս XVIII-րդ դարում չկային զուգարաններ, որպես հատուկ սենյակներ այսօրվա իմաստով (զուգարանները սենյակներ էին, որոնք նախատեսված էին հագուստը փոխելու, սանրվելու և այլնի համար), իսկ գիշերանոթները ննջասենյակներում կամ փոքր սպասարկման սենյակներում էին։ Դրանք օգտագործվում էին ինչպես երեխաների, այնպես էլ մեծահասակների կողմից։
Նիկոլայ I-ի օրոք՝ 1826 թվականից հետո սկսվեց կայսերական պալատներում կոյուղու համակարգերի կառուցումը։ 1826 թվականին Ցարսկոյե Սելոյի Արխանգելսկի պալատում երկու ջրային պահարաններ են պատրաստվել։ 1837 թվականի հրդեհից հետո պալատի վերակառուցման ժամանակ անցկացվել է կոյուղու համակարգ, տեղադրվել են ջրի պահարաններ, 1860-ական թվականներին դրանք տեղադրվել են նաև սպասավորների կացարանում։ Այնուամենայնիվ, պալատում մինչև 19-րդ դարի վերջ օգտագործվում էին նպատակային ամաններ և կաթսաներով շարժական զուգարաններ, ուստի Ալեքսանդր II-ի և Ալեքսանդր III-ի մասնավոր պալատներում, կայսրուհի Մարիա Ալեքսանդրովնայի ննջասենյակում, կային «գիշերային պահարաններ»։ Պահպանվել է կայսրուհի Մարիա Ալեքսանդրովնայի «երթային նավը», որը ծալովի աթոռ էր՝ բարձով և թավշե նստարանով, որը ծածկված էր պղնձե կափարիչով։
Մեր օրեր
Ներկայումս զուգարանի արտադրությունը զբաղեցնում է աշխարհի հարյուրավոր ձեռնարկությունների ուշադրությունը։ Բարձր տեխնոլոգիաները վաղուց անդրադարձել են նաև զուգարանների արտադրությունում, որտեղ ժամանակակից զուգարանախցիկը շեշտվում է որպես լրացուցիչ հնարավորություններով և բնութագրերով, սկսած գեղագիտությունից մինչև՝ առողջապահական։ Սանհանգույցն այսօր առկա է գործնականում յուրաքանչյուր մարդու բնակարանում է ։
(7088) Իշտար
(7088) Իշտար (Ishtar), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունվարի 1-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,981094 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,2074 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7547 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Իշտար աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,2254 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1018,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,353465 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,3° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուջին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ամուրի ընտանիքի աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (50201-50300)
Աստերոիդների ցանկ (50101-50200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (50301-50400)
Սերգեյ Վավիլով
Սերգեյ Իվանովիչ Վավիլով (Сергей Иванович Вавилов, ), ականավոր խորհրդային ֆիզիկոս, պետական և հասարակական գործիչ, ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի նախագահը՝ 1945-1951 թթ։
Վավիլովի հիմնական գիտական աշխատությունները նվիրված են ֆիզիկական օպտիկային և առաջին հերթին լուսալյումինեսցենցին։ Վավիլովը հետազոտեց լյումինեսցենտային լույսի բևեռացումը։ Նրա ղեկավարությամբ մշակվեց ցերեկային լույսի լամպերի պատրաստման տեխնոլոգիան։ Վավիլովի ղեկավարությամբ Պավել Չերենկովը 1934 թվականին հայտնագործեց լույսի ճառագայթումը էլէկտրոնների կողմից, որոնք միջավայրում շարժվում են այնպիսի արագությամբ, որը գերազանցում է լույսի արագությունն այդ միջավայրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսորներ‎ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Վարգուսովո
Վարգուսովո (Варгусово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կունարդո
Կունարդո  (Cunardo), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 2538 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 423 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21035։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Աբոնդիոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Միասեռ ամուսնություններ Իսլանդիայում
Իսլանդիայում նույնասեռ զույգերը ամուսնանալու իրավունք են ստացել 2010 թվականի հունիսի 27-ից՝ 2010 թվականի հունիսի 11-ին Ալտինգի (Իսլանդիայի խորհրդարան) կողմից համապատասխան օրենքի ընդունումից հետո ։ Փոփոխություն է մտցվել ամուսնության վերաբերյալ երկրի օրենսդրության մեջ, ըստ որի ամուսիններ կարող են լինել ոչ միայն տղամարդն ու կինը, այլև տղամարդն ու տղամարդը, ինչպես նաև կինը և կինը ։ Նախագահ Օուլավյուր Ռագնար Գրիմսոն ստորագրությունը ոչ այլ ինչ էր, քան ձևականություն։ Այսպիսով, Իսլանդիան դարձել է աշխարհում իններորդ երկիրը, որտեղ միասեռ զույգերի և հակառակ սեռի զույգերի իրավունքները իրավաբանորեն հավասարեցված են, այդ թվում՝ երեխաների որդեգրման և դաստիարակության ոլորտում։
Նույնասեռ միություններ
Նույնասեռ միությունների կամ նույնասեռ հարաբերությունների օրինականացման իրավունքը (Staðfesta samvist), համաձայն իսլանդական օրենքի, մտցվել է 1996 թվականի հունիսի 27-ից ։ Ավելին, նույնասեռ զույգերի միությունները օժտվում են նույն իրավունքներով և պարտականություններով, ինչ որ ամուսնության մեջ մտնող հակառակ սեռի զույգերը՝ որդեգրման ոլորտում որոշ սահմանափակումներով։ Օրինակ, ի թիվս այլոց, տրվել է զուգընկերոջ երեխային որդեգրելու իրավունք, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ երեխան որդեգրվել է արտերկրից։ Օրենքն ընդունվել է բացարձակ մեծամասնությամբ, բացառությամբ պահպանողական Անկախության կուսակցության միակ պատգամավորի, ով դեմ է քվեարկել  ։
2006 թվականի հունիսի 2-ին խորհրդարանը կողմ քվեարկեց մի օրինագծի, որը տրամադրում էր նույնասեռ զույգերի իրավունքների ամբողջական ցանկը որդեգրման, կրթության և արհեստական ​​բեղմնավորման ոլորտում ։ Օրենքն ուժի մեջ է մտել 2006 թվականի հունիսի 27-ից։ 2008 թվականի հունիսի 27-ին կատարված օրենքի փոփոխությունը թույլ տվեց Իսլանդիայի եկեղեցուն և այլ կրոնական կազմակերպություններին նույնասեռ միությունների օրհնության արարողություններ անցկացնել .:
Դաշինքի մեջ մտնող Իսլանդիայի հայտնի դեմքերից էին երկրի նախկին վարչապետ Յոհաննա Սիգուրդարդոտիրը և Յոնինա Լեուսդոտտիրը (Jónína Leósdóttir) ։
Նույնասեռ ամուսնություններ
Իսլանդիայի նոր կառավարությունը, որն ընտրվել է 2009 թվականի ապրիլին, հայտարարել է մոտ ապագայում նույնասեռ ամուսնությունների օրինականացման մասին օրինագիծ ընդունելու մտադրության մասին։ 2009 թվականի մայիսի 19-ին այս մտադրությունը կրկին հաստատվեց կառավարական կոալիցիոն պլատֆորմի հայտարարությամբ, որը բաղկացած է Սոցիալ-դեմոկրատական ​​դաշինքից և Կանաչների ձախ կուսակցությունից ։ Այս նախաձեռնությանն աջակցել է նաև ընդդիմադիր Առաջադիմական կուսակցությունը ։
2009 թվականի նոյեմբերի 18-ին արդարադատության և մարդու իրավունքների նախարարը հայտարարություն արեց, որ օրինագիծը մշակման փուլում է, ամուսնությունները հասանելի կլինեն ինչպես հակառակ սեռի, այնպես էլ նույնասեռ զույգերի համար ։ 2010 թվականի մարտի 23-ին կառավարության կողմից ներկայացվեց նույնասեռ ամուսնությունների օրինականացման վերացման մասին օրինագիծ ։ 2010 թվականի հունիսի 11-ին օրենքն ընդունվեց Խորհրդարանի կողմից 49 կողմ, առանց դեմ ձայների, 7 ձեռնպահ և 7 բացակայող ձայների հարաբերակցությամբ  ։ Օրենքն ուժի մեջ է մտել 2010 թվականի հունիսի 27-ին ։ Առաջին նույնասեռ զույգերից մեկը, ով օգտվեց տրված իրավունքից, Իսլանդիայի վարչապետ Յոհաննա Սիգուրդարդոտիրն էր և նրա զուգընկերուհին, գրող և լրագրող Ջունինա Լեուսդոտտիրը՝ վերագրանցելով իրենց քաղաքացիական միությունը լիարժեք ամուսնության մեջ   ։ Այսպիսով, համաշխարհային պատմության մեջ առաջին անգամ կառավարության ղեկավարը պաշտոնական նույնասեռ ամուսնություն կնքեց ։
Արձագանք
Իսլանդիայի համալսարանի քաղաքագետ Գյունար Հելդի Քրիստինսոնը Ռոյթերս ընկերության համար հարցազրույցում ասել է, որ նույնասեռ ամուսնությունները վիճելի հարց չեն Իսլանդիայի ազգային քաղաքականության համար, և երկրում վաղուց օրինականացվել են քաղաքացիական նույնասեռ զուգընկերային հարաբերությունները'' ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միասեռ ամուսնություններ և միություններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Համասեռականություն
Պավել Մաքսիմով
Պավել Խրիսանֆովիչ Մաքսիմով (Павел Хрисанфович Максимов, ), խորհրդային գրող, Դոնի գրողների միության հիմնադիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Ապրուստի որոնման նպատակով ապագա գրողի ընտանիքը տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով։ Հայրը նավահանգստում աշխատել է բեռնակիր, իսկ մայրը նավերի վրա բարձվող հացահատիկի համար պարկեր է կարել։ 1909 թվականին, ավարտելով քաղաքային հնգամյա ուսումնարանը, մեկ տարի սովորել է միջին տեխնիկական ուսումնարանում, այնուհետև աշխատել է տարբեր գրասենյակային պաշտոններում։ 1911 թվականից Ռոստովի թերթերում սկսել է հրապարակել իր առաջին ստեղծագործությունները։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից նա հետո դարձել է պրոֆեսիոնալ լրագրող։
1920-1930-ական թվականներին Պ. Մաքսիմովը, որպես «Պրավդայի» արտահաստիքային թղթակից, խմբագրության հանձնարարությամբ եղել է երկրի տարբեր ծայրերում. նա այցելել է բոլոր խոշոր շինհրապարակները, Հյուսիսային Կովկասի արտադրությունները, ուղեկցվել է ԽՍՀՄ Պետպլանի նախագահ Գլեբ Կրժիժանովսկու գլխավորած կառավարական հանձնաժողովը՝ մասնակցելով ապագա Վոլգա-Դոն ջրանցքի երթուղին ընտրելու գործուղումներին, ուղեկցել է Սեմյոն Բուդեննուն Սալսկի տափաստանների ձիաբուծարաններ այցելությունների ընթացքում, եղել է Կաբարդինո-Բալկարիայում, Ինգուշեթիայում և Չեչնիայում։ Մաքսիմովը 1920-1930-ական թվականների խորհրդային արդյունաբերականացման երգիչն էր։
Մաքսիմովի ակնարկները պատմական հետաքրքրություն են ներկայացնում որպես Հյուսիսային Կովկասում փաստական իրադարձությունների վերաստեղծող։
1931 թվականին Ա. Մ. Գորկու երաշխավորությամբ Պ. Մաքսիմովի ակնարկները «Կովկասն առանց ռոմանտիկայի» առանձին գրքով լույս են տեսել «ԳԻԶ» հրատարակչությունում։
Պատերազմից առաջ հրատարակվել են Պ. Մաքսիմովի պատմվածքների «Լլմաստս (վհուկ)» (1937), «Կովկասյան պատմվածքներ» (1939) ժողովածուները։
1942 թվականի աշնանը Պ. Խ. Մաքսիմովը (կնոջ և դստեր հետ ) կամավոր միացել է 37-րդ գործող բանակին, աշխատել բանակային «Սովետսկի պատրիոտ» թերթի խմբագրությունում։ Այնտեղ՝ ռազմաճակատում, 1943 թվականին անդամակցել է Կոմունիստական կուսակցությանը։ Կապիտանի կոչումով բանակի հետ անցել է Կովկասից Վիեննա։ Զորացրվել է 1945 թվականի աշնանը։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մեդալներով։
Հրատարակել է մի քանի հուշեր այն գրողների մասին, որոնց հետ տարբեր ժամանակներում հանդիպել է Ռոստովում` Ա. Ֆադեևի, Վ. Մայակովսկու, Վ. Կիրշոնի, Ն. Պոգոդինի, Վ. Ստավսկու և այլոց մասին։ Վերջին գիրքը՝ «Անմոռանալի հանդիպումներ», լույս է տեսել գրողի մահից հետո 1978 թվականին և նվիրված է 1920-ական և 1930-ական թվականների Դոնի գրականության պատմությանը և Ռոստովի գրողների միության կազմակերպմանը։
Թաղված է Դոնի Ռոստովի Հյուսիսային գերեզմանատանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ
Սալա Բիելեզե
Սալա Բիելեզե (Sala Biellese), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 601 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 75 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13050։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Հովանավորն է Մարտին Տուրսկին։ Տոնակատարությունը նոյեմբերի 11-ին է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Աստերոիդների ցանկ (231901-232000)
Աստերոիդների ցանկ (231801-231900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (232001-232100)
Ջեսի Լինգարդ
Ջեսի Էլիս Լինգարդ (Jesse Ellis Lingard, ), բրիտանացի ֆուտբոլիստ, Մանչեսթեր Յունայթեդի հարձակողական ոճի կիսապաշտպան։ Լինգարդը 2012 թվակականին վարձավճարով խաղացել է «Լեսթեր Սիթիիում», ինչպես նաև «Բիրմինգհեմ Սիթիում», «Բռայթոն և Հով Ալբիոնում»։ 2013/14 թվականի մրցաշրջանում խաղացել է «Դերբի Քաունթիի» կազմում։ Խաղացել նաև Անգլիայի մինչև 17 և 21 տարեկանների թիմում։
Մանչեսթեր Յունայթեդ
Լինգարդը ծնվել է Ուորինգտոնում և հաճախել Ուիլյամ Բիմոնթի անվան ավագ դպրոց ։ Մանչեսթերի ակադեմիայի սան է, 2010/11 թվականի մրցաշրջանում թիմի հետ նվաճել է Անգլիայի երիտասարդական գավաթը ։ Մասնագիտական պայմանագիր կնքել է 2011 թվականին ։
Լեսթեր Սիթի (վարձավճար)
2012 թվականի նոյեմբերի 6-ին Լինգարդը թիմակից Մայքլ Քինի հետ վարձավճարով տեղափոխվեց Լեսթեր ։ Պայմանագիրը տևեց մինչև 2013 թվականի հունվարի 2-ը ։ Լինգարդը դեբյուտը նշեց նոյեմբերի 6-ին, Բոլթոն Ուոնդերերսի դեմ խաղում(0-0)՝ փոխարինման դուրս գալով 85-րդ րոպեին ։
Բիրմինգհեմ Սիթի
Հաջորդ մրցաշրջանում նա տեղափոխվեց Բիրմինգհեմ և խաղաց բավականին հաջող։ «Շեֆիլդ Ուենդսդի»ի դեմ խաղում նա խփեց իր առաջին գնդակը, ինչպես նաև դարձավ հեթ-տրիկի հեղինակ։
Դերբի Քաունթի
2015 թվականի փետրվարի 2-ին Լինգարդը միացավ Չեմպիոնշիպի Դերբի Քաունթի թիմին և մնաց այնտեղ մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Նա դեբյուտը նշեց փետրվարի 14-ին Ռեդինգի դեմ խաղում։
Միջազգային կարիերա
Լինգարդը հավաքականում սկսել է խաղալ մինչև 17 տարեկանների թիմում։ Մինչև 21 տարեկանների թիմում դեբյուտը նշել է 2013 թվականի օգոստոսի 13-ին Շոտլանդիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի դեմ խաղում։ Մասնակցել է նաչ ՈՒԵՖԱ-ի երիտասարդական գավաթի խաղարկությանը և մասնակցել Շվեդիայի դեմ խաղին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բիրմինգհեմ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վեստ Հեմ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դերբի Կաունտիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Մարիա Ջիովաննա Կլեմենտի
Մարիա Ջիովաննա Կլեմենտի (Maria Giovanna Clementi, ), իտալացի նկարիչ։ Ստեղծել է դիմանկարներ։
Կենսագրություն
Մարիա Ջիովաննա Կլեմենտին ծնվել է Թուրինում վիրաբույժի ընտանիքում։ Սովորել է Թուրինում, պալատական նկարիչ Ջիովաննի Բատտիստա Կուրլանդոյի մոտ, ով նրան խորհուրդ է տվել մասնագիտանալ դիմանկարչության մեջ։ Ամուսնացել է Ջուզեպպե Բարտոլոմեո Կլեմենտիի հետ։ 1733 թվականին ամուսնու հետ բնակվել է Կառլո Ջակինտո Ռոերի պալատում։ Պահպանված աղբյուրները վկայում են, որ 1722 թվականից նա աշխատել է պալատում, ստեղծել Սավոյ թագավորական ընտանիքի անդամների դիմանկարները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Բելեն (Քոզանի գավառ)
Բելեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Քոզանի գավառակում։ Գտնվում էր Վահկա բերդից արևմուտք։
Այս գյուղում գտնվում էր աֆշարների ցեղապետների ձմեռանոցը։
Բնակչություն
1853 թվականին ուներ 30 տուն բնակիչ։
Օգտակար հանածոներ
Գյուղի մոտ կան մետաղի հանքավայրեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Օսովո-2
Օսովո-2 (Осово-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բթաթեփուկ
Նկարագրություն
Արմատները փնջաձև են, ցողունը՝ ծղոտ։ Տերևները կազմված են տերևապատյանից և տերևաթիթեղից։ Ծաղկաբույլը բարդ հասկ է, պտուղը՝ միասերմ հատիկ։ Բթաթեփուկը տետրապլոիդ և հեքսապլոիդ ցորենների երկրորդ գենոմի (13) կրողներից է. գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
Կատեգորիա:Հացազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Օրան (Էրզրումի գավառ)
Օրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում :
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Պակ Բո Գոմ
Պակ Բո Գոմ (박보검; Park Bo-gum, ծնվ. 1993, հունիսի 16, Սեուլ, Կորեայի Հանրապետություն), հարավկորեացի դերասան։ Իր ճանաչումն ստացավ դերերի լայն շրջանակի համար, որոնք են. Hello Monster (2015) ֆիլմում որպես հոգեբան-իրավաբան, Replay 1988 (2015—2016) ֆիլմում որպես փայլուն խաղացող, Love in the Moonlight (2016) ֆիլմում որպես Չոսոնի ժառանգ և Encounter (2018) ֆիլմում որպես մարդ, ով սիրահարվում է իրենից տարիքով մեծ կնոջ։
Կենսագրություն
Մինչև դերասանական կարիերան սկսելը զբաղվել է լողով։
Մատրոսկին կատու
Մատրոսկին կատու, Էդուարդ Ուսպենսկիի ստեղծագործությունների հայտնի կերպարներից մեկը։ Ստեղծագործությունների հիման վրա նկարահանվել են մի քանի խորհրդային մուլտֆիլմեր՝ «Արձակուրդները Պրոստոկվաշինոյում», «Ձմեռը Պրոստոկվաշինոյում», «Երեքը Պրոստոկվաշինոյից»։
Նկարագրություն
Մատրոսկինը խոսող կատու է։ Նա ուսումնասիրում է կենդանիների լեզուներ, և սովորում է մարդկանց լեզուն։ Ծանոթանում է Քեռի Ֆյոդրի հետ, բնակվում նրա տանը՝ Պրոստոկվարշինո գյուղում։ Նա շատ խելամիտ է և ծայր աստիճան տնտեսող։ Նվագում է կիթառ, երգում է լիրիկական երգեր, սիրում է ձեռ առնել բարեհոգի Շարիկ շանը, չնայած ընդհանուր առմամբ վատ չի վերաբերվում նրան։ Միակ բանը, որ նրան տխրեցնում է, շնից որևէ գործնական օգուտ չստանալն է։ Նա գիտի գրել, կարդալ և հաշվել։
Ձայնագրություն
Հորինված կատվին ճանաչում է բերել ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Օլեգ Տաբակովը։ Տաբակովին անընդհատ համեմատում են Մատրոսկինի հետ և նույնիսկ նվիրում Մատրոսկինին վերաբերող նվերներ ։ Երեխաների հասկացողությամբ Տաբակովը և Մատրոսկինը նույն անձն են, դրանով է բացատրվում այն, որ Օլեգ Տաբակովին են վերագրում Մատրոսկինի ճաշակը  ։
Նախապատմություն
Մուլտիպլիկատոր-նկարիչը խոստովանել է, որ Մատրոսկինին նկարել է՝ լսելով Տաբակովի ձայնը։
Մշակույթում
Մատրոսկինի, ինչպես նաև Պրոստոկվաշինոյի մյուս կերպարները անեկդոտների հերոսներ են։ Որպես կանոն դրանք պատմվում են՝ նմանակելով Տաբակովի ինտոնացիան։ Ընդ որում հաճախ անեկդոտները կարող են ունենալ մանկան տարիքին անհամապատասխան՝ անպարկեշտ բովանդակություն ։
Նիկոլայ Օլեյնիկովը 1991 թվականից առաջացած տնտեսա-քաղաքական իրավիճակում կողմնորոշվելու հասարակ ժողովրդի անկարողությունը անվանում է «Կատու Մատրոսկինի սինդրոմ»՝ որտեղից ինչ գնել ձմռանը՝ մինչև գարնան գալը դիմանալու համար.
Գովազդում
Մատրոսկին կատուն պատկերված է «Պրաստոկվաշինո» կաթի տուփի վրա և համարվում է այդ բրենդի սիմվոլը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Պրոստոկվաշինո Կատեգորիա:Հորինված կատուներ Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ
Սուխայա Բալկա (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)
Սուխայա Բալկա (Суха Балка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուխայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 111 մարդ։
ST (ռեփեր)
Ալեքսանդր Անդրեևիչ Ստեպանով (Александр Андреевич Степанов, ), ավելի հայտնի է ST բեմական անվանումով։ Ռուս ռեփեր, Phlatline միության նախկին անդամ, «Կռիվ հարգանքի համար» շոուի առաջին եթերաշրջանի եզրափակչի մասնակից։
2011 թվականից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը Dino MC 47-ի հետ վարել է RapInfo հեռուստահաղորդումը։
Souljar's Family
Իր առաջին ձայնագրությունը կատարել է 2003 թվականին Souljar's Family-ի կազմում, որի կազմի մեջ եղել են ST-ն (այդ ժամանակ $t Soulja), Shodi-ն և Lil’ Soulja-ն։
KingRing
Իսկ 2006 թվականին նրա ստեղծագործությունը գրավեց Սերյոգայի՝ KingRing լեյբլի ղեկավարի ուշադրությունը, որն էլ նույն պահին ST-ին առաջարկեց պայմանագիր կնքել պրոդյուսերական ընկերության հետ։
Phlatline
2007 թվականին սկսում է ակտիվ համագործակցությունը Ռուսաստանում առաջին հիփ-հոփ-գործակալության՝ Phlatline-ի հետ։ Նույն թվականի հոկտեմբերին, «Մոնոլիտ» ձայնագրման ստուդիայի հետ համատեղ, երգիչը թողարկում է իր դեբյուտային ալբոմը՝ «Հարյուրը հարյուրից»։
Ալբոմը ST-ին բերում է էլ ավելի շատ ճանաչում, նա դառնում է մայրաքաղաքի հեղինակային ակումբների պատվավոր հյուր (B-Club, ЖАРА, R&B cafe, Black October DJ Bar, Diamond Hall, Bar Fly), սկսում է մասնակցել տարբեր տեսակի մասսայական միջոցառումներին և երաժշտական մրցանակաբաշխություններին։
Phlatline-ի աջակցությամբ նկարահանվում են ST-ի բազմաթիվ տեսահոլովակներ, որոնք երկար ժամանակ գտնվում են այնպիսի հայտնի հեռուստաալիքների եթերում, ինչպիսիք են A-One, RU.TV, Music Box, «Муз-ТВ» и MTV: Այն ժամանակվա նրա ամենահայտնի տեսահոլովակներից մեկն է հանդիսանում «Պիտեր-Մոսկվա» («Питер-Москва») երգի հիման վրա տեսահոլովակը, նաև նրա հաշվին են «BEEF», «Respect», «Սիրահարվել» («Влюбиться»), «Ուրիշ կերպ» («По-другому») (Գուֆի մասնակցությամբ), «We Made It Remix» և «Քո տան մեջ» («В твоём доме»)։
Փետրվարի 11-ին անց են կացվում ST-ի նոր հոլովակի նկարահանումները «Աղջիկը արվարձանից» («Девочка с периферии») տրեկի հիման վրա՝ «Իրականը» («На100ящий») ալբոմից։ Տրեկի պրոդյուսերն էր Nel-ը՝ «Marselle» խմբից, իսկ կրկներգը կատարող դերասանուհի Ալեքսանդրա Ստրելցովան կատարում է գլխավոր հերոսուհու դերը։
«Աղջիկը արվարձանից»-ը կմտնի ST-ի «Իրականը» երկրորդ ալբոմի տրեկ-ցուցակի մեջ, որի թողարկումը նախատեսված է դեկտեմբերի սկզբին։
2011 թվականի մարտի 31-ին, անհայտ պատճառներով, նա լքում է Phlatline լեյբլը, երգիչներ Marselle-ի և DJ Booch-ի հետ միասին ։
Invisible Management / «Մշակույթի հանրախանութ» («Универсам Культуры»)
2012 թվականին ST-ն սկսում է համագործակցությունը «Մշակույթի հանրախանութ» ՍՊԸ-ի հետ։
«Մշակույթի հանրախանութ»-ը անկախ ընկերություն է, որը ստեղծվել է 2005 թվականին Գրիգորի Զորինի և Ասյա Կալյասինայի կողմից։
Հետագա երեք տարիների ընթացքում ընկերությունը ուժգնորեն աշխատում է շուկայում իր արտիստների կարգավիճակի ամրապնդմամբ և զարգացմամբ, ինչպես նաև գտնվում էր նոր տաղանդների ակտիվ փնտրտուքում։
«Rap’N’Roll» և նոր փուլ ստեղծագործ աշխատանքներում
Ամառային շրջանի ամենաեռուն փուլում, երբ ամբողջ ժամանակակից երիտասարդությունը փորձում է բաց չթողնել լիցքաթափվելու և «ամբողջ ծրագրով» հանգստանալու հնարավորությունը, ST-ն ուղևորվում է օվկիանոսից այն կողմ՝ Լոս Անջելես քաղաք։ Դրա առիթն է հանդիսանում ռադիոեթերը պայթեցրած և արդեն հիթ դարձած «Rap’N’Roll» տրեկի հեսահոլովակի ծրագրավորված նկարահանումները։ Ակումբային հիփ-հոփ սինգլ, ժանրին բնորոշ առույգ ռեչիտատիվ շարժուն բիտի ազդեցությամբ։
Նկարահանման գործընթացի ղեկավարությունը իր վրա վերցրեց Motion Family-ն։ «Rap’N’Roll»-ը առաջին սինգլն է ռեփ-կատարող ST-ի «Գնդակադիմացկուն» («Пуленепробиваемый») անվանումով երրորդ ստուդիական ալբոմից։
«Գնում եմ դեպի հատակ» («Иду ко дну»)
2012 թվականի դեկտեմբերի 22-ին թողարկվում է «Գնում եմ դեպի հատակ» երգի տեսահոլովակը։ Երգը դեռ մինչև էկրանացումը մեծ արձագանք ունեցավ հիփ-հոփ-ընկերակցությունում։ Անմիջապես տրեկի թողարկումից հետո պարզվեց, որ նրա հեսահոլովակը արդեն նկարահանված է և գտնվում է պոստ-պրոդակշնում։ Հոլովակի վրա աշխատանքներ է իրականացրել «2rbina 2rista» պրոդյուսերական խումբը։ Ինքը՝ ST-ն ասում է, որ այդ տրեկը ամենաանձնականն է այն բոլորից, որոնք կմտնեն ապագա ալբոմի մեջ։
«Գնդակադիմացկուն» («Пуленепробиваемый») ալբոմի թողարկումը կայացավ 2013 թվականի մարտի 5-ին, իսկ ներկայացումը կայացավ մարտի 9-ին։
Սեպտեմբերի 23-ին, իր ծննդյան օրը, Ալեքսանդրը մատուցում է «Beef» երգի վերափոխվաց տարբերակի տեսահոլովակը, որի բնօրինակը թողարկվել էր դեռևս 2008 թվականին ։
2013 թվականի վերջին Ալեքսանդրը դադարեցնում է համագործակցությունը Invisible Management ընկերության հետ ։
2014 թվականին մասնակցություն է ունենում «Versus Battle» ինտերնետ-շոուին ։ Թողարկումը եթեր է հեռարձակվում 2014 թվականի մարտի 9-ին։ Նրա ընդիմախոսն է հանդիսանում պիտերյան ռեփեր Գարրի Տոպորը, որը այդ նույն նախագծում ջախջախել էր այնպիսի հայտնի հիփ-հոփ կատարողների, ինչպիսին են Billy Milligan-ը, Czar-ը և Noize MC-ին։ Մրցամարտը ավարտվում է ST-ի հաղթանակով։
«Կռիվ Հարգանքի համար»
2008 թվականին Ալեքսանդրը իրեն վառ կերպով դրսևորեց «Կռիվ հարգանքի համար» («БиTVа за респект» (Муз-ТВ)) ռեալիթի շոուում և դարձել է այսօրվա դրությամբ ռուսական հեռուստատեսության պատմության մեջ ամենահիշվող Հիփ-հոփ հեռուստանախագծի եզրափակչի մասնակից ։
Մինի ալբոմներ
2010 թվական - «Խոկկու» («Хокку»)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Դարման (ամսագիր)
«Դարման», բժշկա-առողջապահական և գիտական պատկերազարդ ամսագիր։ Լույս է տեսել 1920-1922 թվականներին (1921 թվականին՝ «Դարման-Տայբուժակ»), Կոստանդնուպոլսում։ Խմբագիր՝ Օ․ Փափազյան։ Հրատարակություն Կոստանդնուպոլսի հայ բժշկական միության։ Լայն տեղ է հատկացրել ընտանեկան, դպրոցական, պատանիների և երիտասարդների առողջապահության հարցերին, տպագրել հանրամատչելի նյութեր փոխանցիկ հիվանդությունների, համաճարակների և դրանց կանխարգելիչ միջոցների մասին։ Լուսաբանել է Կարմիր խաչի ընկերության Պոյսի և գավառի մասնաճյուղերի, ինչպես նաև բժիշկների, դեղագործների և ատամնաբույժների միությունների գործունեությունը։ Գրախոսել և ժողովրդականացրել է առողջապահական բնույթի գրքեր։ Զետեղել է համաշխարհային և հայ բժշկագիտության պատմության վերաբերյալ նյութեր։ Ունեցել է ֆրանսիական բաժին։
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական բժշկական մամուլ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Նորատուսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Նորատուս գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 681 հուշարձան (21 միավոր)։
Կոստյանտինովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Կոստյանտինովսկի գյուղական խորհուրդ  (Костянтинівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կոստյանտինովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2381 մարդ։ Տարածքը՝ 74.37 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32.02 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խարկովի մարզ Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վարեգովո (գյուղ, Բոլշեսելսկի շրջան)
Վարեգովո (Варегово), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Բոլշեսելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1044 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Բոլշեսելսկի շրջանի բնակավայրեր
(7089) 1992 FX1
(7089) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 23-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,314728 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9752 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6542 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1286,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279869 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սիցիլիական պիցցա
Սիցիլիական պիցցա, իտալերեն անվանում են Սֆինչոնե (Sfincione) կամ սիցիլերեն Սֆինչունի (Sfinciuni)։ Այն պիցցայի տեսակ է, որը ծնունդ է առել Պալերմոյում, Սիցիլիայի մայրաքաղաքում։ Ի տարբերություն պիցցայի մնացած տեսակներին՝ այս պիցցայում պանիրը, որը պիտի գտնվի ամենավերևում, գտնվում է սոուսի տակը։ Այն պատրաստելու համար օգտագործում են անձրուկներ։
Բացի Իտալիայից այս պիցցան շատ մեծ համբավ է ստացել ԱՄՆ-ում Նյու Յորք և Նյու Ջերսի նահանգներում։ Այդ նահանգներում շատ են փախստական իտալիացիներ, այդ իսկ պատճառով այդ պիցցան այդտեղ ունի լավ համբավ։ ԱՄՆ-ում այն պատրաստում են քառակուսի և հաստ խմորով։ Նրանք այն անվանում են տոմատե կարկանդակ։
Կատեգորիա:Սիցիլիական խոհանոց Կատեգորիա:Պիցցա
Վասիլե Մորցուն
'''Վասիլե Գ. Մորցուն''' (Vasile G. Morțun, ), ռումինահայ քաղաքական գործիչ, թատերագիր և արձակագիր, խմբագիր։
Ծագում, լրագրություն և մուտք քաղաքականություն
Վասիլե Մորցունը ծնվել է Ռոմանում։ Նա սերում էր մոլդովական բոյարների հարուստ ընտանիքից և ծագումով հայ էր ։ Յասիի մասնավոր ակադեմիական ինստիտուտում և Փարիզի Սեն-Բարբե քոլեջում սովորելուց հետո նա ընդունվել է Փարիզի և Բրյուսելի համալսարանների գրականության և փիլիսոփայության ֆակուլտետները, բայց չի ավարտել ։
Նա վերադարձել է Ռումինիա 1885 թվականին և մինչև 1892 թվականը սկսել է իր ժամանակ հայտնի արվեստի գործերի հավաքածուի կրքոտ ձեռքբերումը ։
Մորցունը միայնակ կամ Իոան Նեդեժդեի, Կոնստանտին Միլեի և Վինտիլե Ռոզետտիի հետ համագործակցելով հիմնել և ղեկավարել է բազմաթիվ թերթեր և ամսագրեր՝ Dacia viitoare, Muncitorul, Revista socială, Ciocoiul և Înainte։ 1885 թվականից սկսած նա խմբագրել է Contemporanul սոցիալիստական ամսագրի գրականության բաժինը։ Նա նաև ներդրում է ունեցել Adevărul, Almanahul social-democrat, Calendarul pozitivist, Critica socială, Drepturile omului, Evenimentul literar, Flacăra, Generația nouă, Literatură și știință, Lumea nouă, Lumea nouă științifică și literară, Munca, Revista democrației române, Rodica, Telegraful Român, Viața Românească և Viața socială հրատարակություններում։ Բացի քաղաքական հոդվածներից, նա հրատարակել է արձակ բանաստեղծություններ, որոնք մնացել են տարբեր պարբերականների էջերում, դրամատիկական տեսության վերաբերյալ հոդվածներ (Chestii teatrale, Contemporanul-ում, 1887) և պիեսներ (Ștefan Hudici, Zulniea Hâncu, երկուսն էլ 1891)։ Արել է մի քանի թարգմանություններ և մշակումներ Ժյուլ դը Մարտոլդից (Պասկալ Ֆարժո, վեպ, 1882), Էդմոն Գոնդինեից, Ալեքսանդր Պուշկինից, Լև Տոլստոյից, Միխայիլ Լերմոնտովից և Ֆեոդոր Դոստոևսկուց, որոնք տպագրվել են Contemporanul-ի էջերում։ Մորցունը հրատարակել է Միհայ Էմինեսկուի աշխատությունը (Proză și versuri, 1890), որը ներառում էր հետմահու մի քանի ստեղծագործություններ ։
Լինելով սոցիալիստ լրագրող և ակտիվիստ, Մորցունը Ռումինիայի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության առաջնորդն էր և մտել էր խորհրդարան նրա ցուցակներով, բայց այդ կուսակցության այն նշանավոր անդամներից էր, ովքեր 1899 թվականին միացան Ազգային ազատական կուսակցությանը ։ Սկսած 1888 թվականի հունվարից, երբ որպես առաջին սոցիալիստ ընտրվել էր Ռոման շրջանի ներկայացուցիչ Պատգամավորների համագումարում, Մորցունն այնտեղ ծառայել է մի քանի ժամկետ և համագումարի նախագահն էր 1916 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1918 թվականի ապրիլ ։ Բացի այդ, նա մտել է Սենատ 1914 թվականին։ 1907 թվականի մարտից մինչև 1910 թվականի դեկտեմբերը Մորցունը եղել է հասարակական աշխատանքների նախարար և 1914 թվականի հունվարից մինչև 1916 թվականի դեկտեմբերը՝ ներքին գործերի նախարար Դիմիտրեի Ստուրձայի և Իոնել Բրետիանուի կառավարություններում ։
Ներքին գործերի նախարար
Որպես ներքին գործերի նախարար՝ Վասիլե Մորթունը մասնակցել է 1914 թվականի օգոստոսին կայացած Թագի խորհրդի նիստին՝ աջակցելով Ռումինիայի չեզոքությանը Առաջին համաշխարհային պատերազմում, և 1916 թվականի օգոստոսի նիստին, որտեղ նա պաշտպանել է Ռումինիայի մուտքը պատերազմ դաշնակիցների կողմից։ Չեզոքության երկու տարիների ընթացքում նա գլխավորել է հակահետախուզությունը Կենտրոնական տերությունների դեմ, որոնք ունեին երկրում աշխատող բազմաթիվ լրտեսներ, և համակարգում էր Ռումինիայի ոստիկանության ջանքերը՝ հիմք դնելու Ավստրո-Հունգարիայից Տրանսիլվանիայի հավանական գրավման ։ Երբ Ռումինիան մտավ պատերազմի մեջ, նախարարությունը զբաղվում էր բանակի համար մատակարարման և հասարակական կարգի ապահովման գործով, այդ թվում՝ վերջերս օկուպացված տարածքներում ։
Մորցունը կալվածք ուներ Բրոշտենիում, Նյամց ժուդեցում, Ռոմանի սահմաններից դուրս։ 1907 թվականի գյուղացիական ապստամբության ժամանակ մոտ 400 գյուղացիներից բաղկացած ամբոխը ավերել էր հրեա վարձակալի տունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինահայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինահայ արձակագիրներ
Chasing Pavements
«Chasing Pavements», անգլիացի երգչուհի Ադելի «19» ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Սինգլը թողարկվել է 2008 թվականի հունվարի 13-ին։
Երգացանկ
UK – CD and 7-inch vinyl
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադելի երգեր
Պեյմելի
Պեյմելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր