cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քրիստոնյաներ
Ռուսական տերմիններ
Որոշ շրջաններում մարդկանց տարբերակել են որպես քրիստոնյա (христиане, крестьяне) և ռուսներ (русские)։ Ժամանակի ընթացքում ռուսերեն «крестьяне» (կրիստյանի) տերմինը ձեռք է բերել «քրիստոնեական հավատքի գյուղացիներ» և ավելի ուշ «գյուղացիներ» (շրջանի բնակչության հիմնական մասը) նշանակությունը, իսկ «христиане» (խրիստյանի) տերմինը պահպանել է իր կրոնական իմաստը։ «Русские» տերմինը (ռուսկիյե) սկսել են օգտագործել բազմաբնույթ ռուս ազգի ներկայացուցիչները, որոնք ձևավորվել են ընդհանուր քրիստոնեական հավատքի և լեզվի հիման վրա, ինչն ուժեղ ազդեցություն է ունեցել տարածաշրջանի պատմության և զարգացման վրա։ Տարածաշրջանում «Պրավոսլավական հավատք» տերմինը (православна вера և ուղղափառ հավատք) կամ «ռուսական հավատք» (русская вера և ռուսական հավատք) ամենահին ժամանակներից հայտնի է դարձել որպես սկզբնական «քրիստոնեական հավատ» (христианская, крестьянская вера)։ Նաև որոշ համատեքստերում օգտագործվում էր «կազակ» տերմինը (козак, казак), որը վերաբերում էր տափաստանային ծագման և ռուսալեզու «ազատ» քրիստոնյաներին։
Այլ ոչ կրոնական օգտագործումներ
Անվանապես «քրիստոնյա» հասարակությունները «քրիստոնյա» բառը դարձրել են քաղաքացիության կամ «մեզ նման մարդկանց» լռելյայն պիտակ ։
Այս համատեքստում այլ կրոնական կամ էթնիկական փոքրամասնությունները կարող են օգտագործել «քրիստոնյաներ» կամ «դուք, քրիստոնյաներդ» հասկացությունները որպես տերմին այն հասարակության հիմնական անդամների համար, ովքեր իրենց խմբին չեն պատկանում՝ նույնիսկ ամբողջովին աշխարհիկ (թեև նախկին քրիստոնյա) հասարակության մեջ ։
Հասկացողության ծավալի մասին
Ավետարանը պարունակում է բազմաթիվ արտահայտություններ քրիստոնյա փոքրամասնությունների՝, Քրիստոսի աշակերտների մասին։ Մի խոսքով, աշակերտ է ճանաչվում ոչ թե նա, ով խոսքով է ճանաչում Քրիստոսին, այլ նա, ով կատարում է Երկնային հոր կամքը (Մատ. 12․49, 50)։
Ժողովրդագրություն
21-րդ դարի սկզբի դրությամբ՝ քրիստոնեությունն ավելի քան 2․4 միլիարդ հետևորդ ունի  ։ Նրանց միջին տարիքը կազմում է 30 տարեկան ։ Այս հավատի ներկայացուցիչները կազմում են երկրագնդի բնակչության մոտ մեկ երրորդը, ինչը դարձնում է քրիստոնեությունն աշխարհի ամենատարածված կրոնը։ Քրիստոնյաներն արդեն մոտ 100 տարի կազմում են երկրագնդի բնակչության մոտ 33%-ը։ Ամենամեծ քրիստոնեական դավանանքը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցին է, որն ունի 1․3 միլիարդ հետևորդ, որոնք կազմում են բոլոր քրիստոնյաների կեսը ։
Քրիստոնեությունը մնում է արևմտյան աշխարհի գերիշխող կրոնը, որտեղ 70% կազմում են քրիստոնյաները ։ Համաձայն Փյու հետազոտական կենտրոնի 2012 թվականի հարցմանը՝ եթե ներկայիս միտումները շարունակվեն, քրիստոնեությունը 2050 թվականին դեռ մնալու է աշխարհի ամենախոշոր կրոնը։ 2050 թվականի քրիստոնյա բնակչությունը գերազանցելու 3 միլիարդը։ Մուսուլմանները միջինը 3․1 երեխա ունեն մեկ կնոջ համար՝ ամենաբարձր ցուցանիշը բոլոր կրոնական խմբերի շրջանում, իսկ քրիստոնյաները զբաղեցնում են երկրորդ տեղը՝ ունենալով 2․7 երեխա մեկ կնոջ համար։ Ծնելիության և դավանափոխության բարձր ցուցանիշները նշվել են որպես քրիստոնյա բնակչության աճի պատճառ։ 2015 թվականի հետազոտությունը պարզել է, որ մոտ 10․2 միլիոն մուսուլմաններ քրիստոնյա են դարձել ։ Քրիստոնեությունն աճում է Աֆրիկայում, Ասիայում , մուսուլմանական աշխարհում և Օվկիանիայում։
Սոցիոտնտեսություն
2015 թվականին անցկացված հետազոտության համաձայն՝ քրիստոնյաները տիրապետում են հարստության առավելագույն մասին (ընդհանուր համաշխարհային հարստության 55%-ին), նրանց հաջորդում են մուսուլմանները (5․8%), հինդուիստները (3․3%) և հրեաները (1․1%): Նույն հետազոտության ընթացքում պարզվել է, որ անկրոնության կամ այլ կրոնների հետևորդներին է պատկանում ընդհանուր համաշխարհային հարստության 34․8%-ը ։ Նոր աշխարհի հարստություն (New World Wealth) անկուսակցական հետազոտական ընկերության կողմից անցկացված հետազոտությունը ցույց է տվել, որ աշխարհում 13․1 միլիոն միլիոնատերերի 56․2% քրիստոնյաներ են եղել ։
2016 թվականին ամբողջ աշխարհում կրոնին և կրթությանը նվիրված Փյու կենտրոնի հետազոտությունը ցույց է տվել, որ քրիստոնյաներն աշխարհի առավել կրթված կրոնական խմբերի շարքում երկրորդ հորիզոնականն են զբաղեցնում՝ առաջին հորիզոնականը զիջելով հրեաներին, որոնց միջին կրթությունը 9.3 տարի է կազմում ։ Իսկ քրիստոնյաների շրջանում դպրոցական ուսուցման ամենաբարձր ցուցանիշը հայտնաբերվել է Գերմանիայում (13․6), Նոր Զելանդիայում (13․5) և Էստոնիայում (13․1) : Նաև պարզվել է, որ քրիստոնյաներն ունեն երկրորդ ամենամեծ թվով շրջանավարտների և ասպիրանտների դիպլոմները, իսկ բացարձակ թվերով նրանք զբաղեցնում են առաջին հորիզոնականը (220 միլիոն) ։ Տարբեր քրիստոնեական համայնքների միջև Սինգապուրը բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում բարձրագույն կրթություն ստացած քրիստոնյաների թվով գերազանցում է մյուս երկրներին (67%) , նրանց հաջորդում են Իսրայելի (63%) և Վրաստանի քրիստոնյաները (57%) ։
Հետազոտության համաձայն՝ Հյուսիսային Ամերիկայում, Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում և Ասիախաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում քրիստոնյաները կրթված են, քանի որ աշխարհի բազմաթիվ համալսարաններ կառուցվել են պատմական քրիստոնեական եկեղեցիների կողմից, ի լրումն պատմական վկայությունների, որ «քրիստոնյա վանականները գրադարաններ են կառուցել նաև այն օրերին, երբ դեռևս չեն եղել տպագրական մեքենաներ, և պահպանել են լատիներեն, հունարեն և արաբերեն լեզուներով ստեղծված կարևոր վաղ նամակները» ։ Նույն հետազոտության համաձայն, քրիստոնյաները կրթության մակարդակում գենդերային հավասարության զգալի մասնաբաժին ունեն , և այս հետազոտությունը ենթադրում է, որ պատճառներից մեկը բողոքական բարեփոխիչների խրախուսումն է կանանց կրթությանը նպաստելու համար, ինչը հանգեցրել է բողոքական համայնքներում կանանց շրջանում անգրագիտության վերացմանը ։
Հետապնդում
Քրիստոնյաները աշխարհի ամենահետաքրքիր կրոնական խումբն են, հատկապես Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հարավային և Արևելյան Ասիայում ։
2017 թվականին, ըստ Open Doors-ի տվյալների, տարեկան շուրջ 260 միլիոն քրիստոնյաներ ենթարկվում են «բարձր, շատ բարձր կամ ծայրահեղ հետապնդումների», ընդ որում Հյուսիսային Կորեան համարվում է քրիստոնյաների համար ամենավտանգավոր երկիրը ։
2019 թվականին Միացյալ Թագավորության արտաքին գործերի և համագործակցության նախարարության (FCO) պետական քարտուղարի կողմից պատրաստված զեկույցում քրիստոնյաների գլոբալ հետապնդումների հետաքննության համար հայտնաբերվել է, որ հետապնդումներն ուժեղացել են և ամենաբարձրն են Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հնդկաստանում, Չինաստանում, Հյուսիսային Կորեայում և Լատինական Ամերիկայում և, որ այն գլոբալ բնույթ է կրում և չի սահմանափակվում իսլամական պետություններով ։ Այս հետազոտությունը ցույց է տվել, որ ամբողջ աշխարհում հալածվող հավատացյալների մոտ 80 %-ը քրիստոնյաներ են ։
Գրականություն
Ստուգաբանություն
Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Քրիստոնյաներ Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Կրոնական տերմինաբանություն
Սերունդների թատրոն (Սանկտ Պետերբուրգ)
Սերունդների թատրոն ( Театр Поколений), հիմնադրվել է 1991 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում ռուսական թատերական ռեժիսոր և մանկավարժ Զինովի Յակովլևիչ Կորոգոդսկու կողմից։
Թատրոնի պատմություն
Թատրոնը հիմնադրվել է 1991 Զինովի Յակովլևիչ Կորոգոդսկու կողմից։ Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնից հեռացնելուց հետո Զինովի Յակովլևիչ Կորոգոդսկին որոշեց ստեղծել սեփական թատրոն, որտեղ նա կարող էր համատեղել ռեժիսուրան, կառավարումը և դասավանդումը։ Թատրոնի առաջին տեղակայման վայրը դարձել է Օբուխովսկոյ շրջանի թաղամասի տունը։ Զինովիա Յակովլևիչի աշակերտները պաշտպանել են իրենց ուսուցչի գաղափարը և փորձում են Սերունդների թատրոնը լրացնել հետաքրքիր ներկայացումներով։ 2004 թվականին, Զինովիա Յակովլևիչի մահից հետո Սերունդների թատրոնը հայտնվել է կախյալ վիճակում, և առաջ է գալիս լուծարման հարցը։ Մեկ այլ տարբերակով նոր մարդ էր հրավիրված ղեկավարի պաշտոնի և գլխավոր ռեժիսորի համար։ Այդ մարդը դառնում է Դանիլա Զինովիևիչ Կորոգոդսկին` Զինովիա Յակովլևիչի որդին ։
Սերունդների թատրոնի առաջին աշխատանքը Դանիլա Կորոգոտսկիի տնօրինությամբ դարձել է «Առանց Լիրի» բեմադրությունը` Վիլյամ Շեքսպիրի «Լիր արքան» վեպի հիման վրա։ Պրեմիերան կայացել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։ Այդ ժամանակ բեմադրված երկրորդ ներկայացումը դարձավ «Սիրո և մահվան երգեր»-ը, որից հետո պարզ դարձավ, որ թատրոնին անհրաժեշտ է մեծ տարածք։ Թատրոնի զարգացման հաջորդ քայլը եղավ բեմադրությունների և ներկայացումների համար նոր տեղի որոնումը։
2006 թվականի օգոստոսից մինչև 2009 թվականը Սերունդների թատրոնը տեղավորվեց Պետրոպավլովսկյան ամրոցի Նարիշկին աշտարակում ։ Սերունդների թատրոնին տրամադրված շինությունը միանշանակ անբարեկարգ էր, առանց էլեկտրականության և ջրի։ Ամբողջ վերանորոգումը կատարվել է դերասանների ուժերով և կառուցվել է սեղմ ժամանակում ։ «Լույսը մենք են անց կացրել մեր առաջին պրեմիերայից չորս օր առաջ։ Իսկ պահարանը պատրաստել ենք հանդիսատեսի գալուց կես ժամ առաջ» (Դ. Զ. Կորոգոդսկիի հարցազրույցից)։ Սերունդների թատրոնը Նարիշկինի աշտարակում բնակվելու ժամանակ բեմադրել է 14 ներկայացում։ Ու. Դ. Զ. Կորոգոդսկին ուներ մեծ պլաններ Պետրոպավլովսկյան ամրոցի ավերակների մասը դարձնել մշակութային կենտրոն` ցուցահանդեսներով և լաբորատորիներով, որը ցավոք սրտի բախտ չէր վիճակվել իրականացնել : Սերունդների թատրոնը Նարիշկինի աշտարակից վտարվել է 2009 թվականի դեկտեմբերի 11-ին հրդեհային անվտանգության պատճառով և սկսել է խաղալ իր ներկայացումները հյուրի կարգավիճակում` մե՛կ Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, մե՛կ «Բալտդոմի» 91-րդ սենյակում, ընդհանուր ծանրաբեռնվածությամբ` ամսական 2-3 ներկայացում։
2010 թվականի կեսերից Սերունդների թատրոնը նոր տուն ստացավ. սկսեց վարձել Լիխտինյան փողոցի նախկին արտադրամասը, որտեղ և մինչև օրս գտնվում է։ Սերունդների թատրոնի առաջնախաղը Լիխտինյան փողոցում «Փիթեր-Burg» ներկայացում էր (Թատրոնի ներկայացումը) ։ Հետագայում, նոր բեմում տեղափոխեցին հիմնական խաղացանկային բեմադրություններ. «Սեղան», «Լապտեր», «Երիտասարդության հիվանդություններ», «Sans paroles II» և այլն։ Սերունդների թատրոնի համար նշանակալից իրադարձություն էր 2012 թվականի «Ամառանոցավորները. Ապագան առանց անցյալի» բեմադրությունը, Մաքսիմ Գորկու «Ամառանոցավորները» վեպի հիման վրա, որտեղ զբաղված էր թատրոնի ամբողջ խումբը, Սանկտ Պետերբուրգից և արտասահմանյան թատրոններից հրավիրված դերասաններ, երեխա-դերասաններ մանկական թատերական ստուդիայից, ինչպես նաև կալիֆոռնիական համալսարանի սցենարիստ ուսանողներ, որոնք իրականացրին ներկայացման տեխնիկական օգնությունը ։
2013-2014 թատերաշրջանում թատրոնը ներկայացրել է երեք առաջնախաղ։
Հաջորդ թատերաշրջանի (2015—2016) առաջնախաղը դարձել է «Այլանդակը» ներկայացումը` հիմնված Մարիուս ֆոն Մայենբուրգի վեպի վրա։ Ներկայացումը Սանկտ Պետերբուրգի 2016 թվականի «Ոսկե սոֆիտ» բարձրագույն թատերական մրցանակակիր է։ Ներառված է Ռուսական լոնգ-լիստ ազգային թատերական մրցանակում և «Ոսկե դիմակ» փառատոնում` 2016 թվականի ամենանշանակալի ներկայացումների ցուցակում։
2016 թվականի հուլիսի 29-ին թատրոնը սկսեց հոբելյանական ցուցադրություններ Զ. Յա. Կորոգոդսկիի 90 ամյակի կապակցությամբ։ Օգոստոսի 6-ին և 7-ին ավարտվեց երկրորդ միջազգային լաբորատորիայի շրջանը, «Երեք քաղաքների մասին պատմություն։ Սանկտ Պետերբուրգ - Բեռլին - Լոս Անջելես» "Finita la utopia!" ցուցադրությամբ Հանս Մագնուս Էնցենսբերգգերի պոեմի հիման վրա «Տիտանիկի վախճանը», հատուկ տեղափոխված Սերունդների թատրոնի համար։ 2016 թվականի աշնանը Զ. Յա. Կորոգոտսկիի 90 ամյակին նվիրված հոբելյանական երեկոները եղել են սանկտ պետերբուրգյան Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում և մոսկովյան Ռուսական ակադեմիական երիտասարդական թատրոնում։ Ինչպես նաև բացվել է «Пятна, кляксы и портреты» ցուցադրությունը, պատրաստված նկարիչ Դանիլա Կորոգոդսկու կողմից Ա. Ա. Բախրուշինի (Մոսկվա) անվան Կենտրոնական պետական թատերական թանգարանում` նվիրված Սերունդների թատրոնի առաջին գեղարվեստական ղեկավարի 90 ամյակին։ 2016 թվականի նոյեմբերին РАМТЕ հոբելյանական երեկոյից բացի Սերունդների թատրոնի ելույթների շրջանակներում Մոսկվայում «Առանց Լիրայի» բեմականացումը ցուցադրվել է Ռուսական ակադեմիական երիտասարդական թատրոնում և «Next: Шекспир, или Что ему Гекуба?» Դրամատիկական արվեստի դպրոցում։ Հոբելյանական ցուցադրությունները ավարտվեցին 2016 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։ Սերունդների թատրոնի բեմում կներկայացվի աուդիոներկայացում tableau vivant-ի հետ «Զ. Յա.-ի վերադարձը» Արտեմ Տոմիլովաի աուդիոպիեսի հիման վրա։
Ներկայում թատրոնի խաղացանկում կա ինը ներկայացում։
Արտաքին հղումներ
http://www.pokoleniy.ru/start/
http://www.timeout.ru/spb/feature/23435
http://www.sobaka.ru/oldmagazine/shou/3063
http://ptj.spb.ru/archive/47/premieres-47/nado-pridumyvat-sposoby-sushhestvovaniya/
http://ptj.spb.ru/blog/maski-nesbrosheny/
http://okolo.me/2014/06/da-kto-eto-vsyo-ponapisal/
http://binoclespb.ru/post/27-10-2014_chto_emu_shekspiru
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի դրամատիկական թատրոններ Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ
Էմիլ Մորիս
Էմիլ Մորիս (Эмиль Морис, ), Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության առաջին անդամներից, Ադոլֆ Հիտլերի անձնական թիկնապահը և վարորդը, նրա մտերիմ ընկերը՝ 1919 թվականից։
Կենսագրություն
Դպրոցն ավարտելուց հետո եղել է ժամագործի աշակերտ, 1917-1919 թվականներին ծառայել է բավարիական բանակում, բայց մարտական գործողությունների ակտիվ մասնակից չի եղել։ 1919 թվականից Գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ։ Երբ վերակազմավորվում է նացիոնալ-սոցիալական բանվորական կուսակցությունը, ստանում է № 19 տոմսը։ 1920 թվականին նա արդեն ֆյուրեր էր։ 1923 թվականին Մորիսը դարձել է «Շտաբսվախե»-ի ստորաբաժանման հրամանատար. նրա գլխավոր խնդիրը Հիտլերի անձնական ապահովությունն էր՝ հատկապես հանրահավաքների ժամանակ։ Գարեջրային հեղաշրջում փառատոնին մասնակցելու համար նա Հիտլերի հետ հայտնվեց Լանդսբերգի բանտում։ 1925 թվականին՝ գարեջրի փառատոնի խռովության տապալումից երկու տարի անց, Հիտլերի անձնական ապահովության համար նորաստեղծ ջոկատը ստացել է "Շուցաֆֆել" անվանումը։ Այդ ժամանակ Հիտլերը դարձել է ՍՍ-ի թիվ 1 անդամ, իսկ Էմիլ Մորիսը դարձել է ՍՍ-ի թիվ 2 անդամ։ Երբ ՍՍ-ն վերակազմավորվել է և սկսել է ընդլայնվել 1932 թվականին, Մորիսը դարձել է ՍՍ-ի ավագ սպա, և ի վերջո նրան շնորհվել է Օբերֆյուրերի կոչում։ Չնայած նրան, որ Մորիսը չի դարձել ՍՍ-ի ղեկավարը, սակայն ՍՍ-ի N2-ի անդամի կարգավիճակը համարժեք էր այդ կազմակերպության փաստացի հիմնադրի կարգավիճակին։ Հայնրիխ Հիմլերը, որը հետագայում է դառնում ՍՍ-ի ամենաճանաչված առաջնորդը, սկզբում եղել է ՍՍ-ի թիվ 168 անդամը։ ՍՍ-ի բոլոր սպաները պետք է ապացուցեին ռասայական մաքրությունը՝ սկսած 1750 թվականից։ Պարզվում է, որ Մորիսը ուներ հրեական ծագում։ Այդ փաստը հիմնականում ուրախացնում է Հ. Հիմլերին, ով շարունակ նախանձում էր Հիտլերի մտերիմ ընկերներին և նրանց, ովքեր շարժման օրերին անընդհատ Հիտլերի կողքին էին։ Նա խորհուրդ է տվել, որ Մորիսը հեռացվի ՍՍ-ից իր ընտանիքի մյուս անդամների հետ։ Սակայն Հիտլերը 1935 թվականի օգոստոսի 31-ով թվագրված գաղտնի նամակում Հիմլերին ստիպում է խնայել Մորիսին և վերջինիս ընտանիքին և նրանց թույլատրել մնալ ՍՍ-ում։ Չնայած նրա հրեական արմատներին և Հիտլերի զարմուհու՝ Անգելիկա Ռաուբալի հետ սերտ հարաբերություններին՝ Մորիսը շարունակում է մնալ Հիտլերի մտերիմ ընկերը։ Ահա, թե ինչ է ձայնագրել Հիմլերը Հիտլերի հետ զրուցելու արդյունքում. "Կասկած չկա, որ Էմիլ Մորիսը ունի հրեական ծագում։ Այս դեպքում միակ բացառությունը կլինի Մորիսը և նրա ողջ ընտանիքը։ Նրանք շարժման ամենածանր ամիսներին համարձակորեն մասնակցել են գործողություններին ։" 1936 թվականին Մորիսը Լայպցիգում պատգամավոր էր, 1940-1942 թվականներին Լյուֆտվաֆեի սպա։ 1945 թվականի ամռանը ձերբակալվել է ամերիկյան հակահետախուզության կողմից։ 1947 թվականին ազատ է արձակվել՝ դատապարտվելով 4 տարվա հարկադիր աշխատանքի։ Ենթադրություններ կան, որ Մորիսը սիրային հարաբերություններ է ունեցել Հիտլերի զարմուհու՝ Անգելիկա Ռաուբալի հետ։
Էմիլ Մորիսի կերպարը ֆիլմում
Կանադական մինիսերիալում՝ Հիտլեր։ Հրեշի վերելքը, լավագույն մարմնավորված է Մորիսի կերպարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադոլֆ Հիտլեր
Շոգեքարշը Ռոմաշկովոյից
«Շոգեքարշը Ռոմաշկովոյից» (Парово́зик из Рома́шкова), խորհրդային նկարված մուլիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում 1967 թվականին ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է փոքրիկ Շոգեքարշիկի մասին, որը երեխաներին տանում է Ռոմաշկովո կայարան։ Պատմությունն սկսվում է կառամատույցում, որտեղ ուղևորներն ու նրա բնակիչները, աայդ թվում նաև խոսող բարձրախոսն ու կայարանի հերթապահն սպասում են գնացքի ժամանմանը։ Որոշ ժամանակ անց ուշացած Շոգեքարշիկը վագոնների հետ հայտնվում, երեխաները նստում են և սկսվում է ուղևորությունը։ Երթերի ընթացքում Շոգեքարշիկին այնքան է դուր գալիս հիանալ շրջապատող աշխարհի գեղեցկությամբ, որ նա չի կարողանում իրեն զսպել, որպեսզի չկանգնի, դուրս չգա ռելսերից ու չգնա անտառ։ Սյուժեի ընթացքում նա վայելում է գարնանային հովտաշուշանների բույրը, ունկնդրում սոխակի գեղգեղուն դայլայլն ու դիմավորում արևածագը՝ «միակը կյանքում»։ Իր բնավորության պատճառով Շոգեքարշիկը մշտապես ուշանում է, ինչի պատճառով արժանանում է տնօրենի, իսկ սկզբնական շրջանում նաև ուղևորների կշտամբանքին։ Նա ամաչում է, որ միշտ ուշանում է, բայց խոստանում է, որ այլևս այդպես չի լինի, ինքը կաշխատի կայարան հասնել ժամանակին։ Եվ երբ կանգառներից մեկի ժամանակ ուղևորները, որոնց Շոգեքարշիկից փոխանցվել էր սերը դեպի բնությունը, կանգ են առնում, որպեսզի ավելի երկար հիանան արևածագով, Շոգեքարշիկը, հիշելով իր խոստումը, ասում է. «Պետք է գնալ։ Ախր մենք կուշանանք...»
Երաժշտություն
Մուլտֆիլմում հնչում է «Շոգեքարշիկի երգը» («Песня Паровозика», երաժշտությունը՝ Վլադիմիր Յուրովսկու, տեքստը՝ Հենրիխ Սապգիրի, Գենադի Ցիֆերովի), որը կատարում են Շոգեքարշիկի դերը հնչյունավորող Կլարա Ռումյանովան ու մանկական երգչախումբը։
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է DVD-ով մուլտֆիլմերի հավաքածուներում, որոնցից են՝ «Машинки» (տարածող՝ «Союз»), «Տատիկի հեքիաթները» («Бабушкины сказки», տարածող՝ «Союз»), «Մանուկներին մանուկների մասին» («Малышам о малышах», թողարկում 3, տարածող՝ «Крупный план»)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Վլադիմիր Դեգտյարյովի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1967 մուլտֆիլմեր
Բերե Սևրան
Բերե Սևրան, լեռ Վասպուրականի լեռների կենտրոնական հատվածում, ջրբաժան գծի վրա, Կոտուր գետի կիրճից 5-6 կմ հյուսիս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Գիլան (ճանապարհային կայան)
Գիլան, ճանապարհային կայան Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումից Դիարբեքիր տանող ճանապարհին։ Հիշատակում է Քյաթիբ Չելեբին(18-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի ճանապարհային կայաններ
Ալեքսանդր Ավդեև
Ալեքսանդր Ավդեև (Александр Александрович Авде́ев, ), ռուս քաղաքական գործիչ, Կալուգայի նահանգապետի տեղակալ, Կալուգայի մարզի կառավարության անդամ (2015-2016)։ Օբնինսկ քաղաքի քաղաքապետը (2010-2015), 2016 թվականից՝ VII գումարման Պետական դումայի պատգամավոր, «Միասնական Ռուսաստան» խմբակցության անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1975 թվականի օգոստոսի 12-ին աշխատավորների ընտանիքում։
Սովորել է № 17 դպրոցում։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի մեքենաշինության ֆակուլտետում (1998)։ 1999 թվականին ավարտել է նույն համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը՝ տնտեսագետ-մենեջերի մասնագիտությամբ։
1999 թվականին աշխատանքի է ընդունվել Կալուգայի մարզի Փոքր ձեռնարկատիրության աջակցության պետական հիմնադրամում՝ որպես ֆինանսիստ վերլուծաբան։
2003-2004 թվականներին վերապատրաստվել է կառավարչական կադրերի պատրաստման նախագահական ծրագրով։ 2001-2006 թվականներին եղել է ֆինանսական վերլուծաբան, ապա «Էլիկոր խումբ» ընկերության ֆինանսավերլուծական բաժնի պետ։
2010 թվականի մարտի 23-ից՝ Օբնինսկ քաղաքի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալ տնտեսական զարգացման գծով։ 2010 թվականի հունիսի 29-ին Օբնինսկի քաղաքային ժողովի որոշմամբ նշանակվել է Օբնինսկա քաղաքի վարչակազմի ղեկավար ։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին վայր է դրել քաղաքապետի լիազորությունները։ Նույն թվականի սեպտեմբերից Ավդեևը զբաղեցնում էր Կալուգայի մարզի փոխնահանգապետի՝ Կալուգայի մարզի նահանգապետի վարչակազմի ղեկավարի պաշտոնը, 2015 թվականի նոյեմբերից մինչև 2016 թվականի սեպտեմբեր՝ Կալուգայի մարզի փոխնահանգապետի պաշտոնը։
2016 թվականի սեպտեմբերի 18-ի հաղթանակ է տարել Ռուսաստանի Դաշնության VII գումարման Պետական դումայի ընտրություններում՝ պատգամավոր է ընտրվել Կալուգայի № 99 միամանդատ ընտրատարածքից՝ ներկայացնելով «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցությունը ։
Օրինաստեղծ գործունեություն
Պետական դումայի պատգամավորի լիազորությունների կատարման ընթացքում 2016-2019 թվականներին դաշնային օրենքների նախագծերի վերաբերյալ 10 օրենսդրական նախաձեռնությունների և փոփոխությունների համահեղինակ է դարձել ։
Ընտանիք
Կինը՝ Սվետլանա Վյաչեսլավովնա Ավդեևան է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Ուղտուպար
Ուղտուպար, Բալխու, Դավաբոյնու, Դավազյոզ, Դավագյոգի լեռնաբագուկ, Դևեբոյնու, Դևեզյոգի լեռնաբագուկ, Ուղտիի պարանոց, լեռնաբագուկ Հայաստանում, Գեղամա լեռնաշղթայում, Երևան քաղաքից 35-40 կմ հարավ-սրևելք, Ազատ գետի վերնագավսաում, Ուղտուակունք գետի ակունքների շրջանակում։ Բարձրագույն կետը հյուսիս–արևելյան կողմում գտնվող Գեղասար լեռնագագաթն է (3443 մ), երկարությունը 12 կմ ։
Նիլ Սայմոն
Մարվին Նիլ Սայմոն (Marvin Neil Simon, ), ամերիկացի դրամատուրգ և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Նիլ Սայմոնը ծնվել է 1927 թվականի հուլիսի 4-ին, Բրուքլինում։ 1946 թվականին, զորացրումից հետո սովորել է Նյու Յորքի համալսարանում և Դենվերի համալսարանում։ Եղբոր` Դենի Սայմոնի հետ սկսել է աշխատել հեռուստատեսությունում` սքետչներ հորինելով ժամանացային ժանրի վարպետների համար։ 50-ականներին Վուդի Ալենի և Մել Բրուքսի հետ համահեղինակությամբ սքետչներ է գրել «Ձեր լավագույն շոուն» ժամանցային հեռուստահաղորդման համար։ Նիլ Սայմոնի և նրա եղբոր առաջին պիեսը եղել է «Արի և փչիր քո եղջյուրը» (Come Blow Your Horn), որը բեմադրվել է 1961 թվականին, Բրոդվեյ թատրոնում։ 1962 թվականին նա արդեն ինքնուրույն լիբրետո է գրել ըստ Դենիս Պատրիկի վեպի գրված «Փոքրիկ ես» (Little Me) մյուզիքլի համար, իսկ 1963 թվականին «Զբոսայգում` բոբիկ» (Barefoot in the Park)մյուզիքլի համար գրած նրա լիբրետոն ճանաչում է բերում գրողին։ 1965 թվականին Նիլ Սայմոնը ստանում է «Թոնի» մրցանակ` «Տարօրինակ զույգ» (The Odd Couple) պիեսի համար։ 1966-1967 թվականներին Բրոդվեյում խաղում են Սայմոնի միանգամից չորս պիես` «Զբոսայգում` բոբիկ», «Տարօրինակ զույգ», «Սիրելի Չարիթի» (Sweet Charity) և «Աստղերով ծածկված աղջիկը» (The Star-Spangled Girl): 1970-ական թվականներին Սայմոնն ամեն տարի նոր պիեսներ է գրում, որոնցից շատերը հենց նույն տարիներին էլ էկրանավորվում են (ֆիլմերի սցենարները գրում է հենց ինքը` գրողը)։ Դրանցից են «Ճոխ տիկինը» (The Gingerbread Lady, 1970, նկարահանվել է «Միայն երբ ես ծիծաղում եմ» ֆիլմը, 1981), «Երկրորդ ավենյուի բանտարկյալը» (The Prisoner of Second Avenue, 1971, ֆիլմը նկարահանվել է 1975 թվականին), «Արևի տղաները» (The Sunshine Boys, 1972, ֆիլմը նկարահանվել է 1975 թվականին), «Համար կալիֆորնիական հյուրանոցում» (California Suite, 1976, ֆիլմը նկարահանվել է 1979 թվականին)։ 1973 թվականին Սայմոնը գրել է «Լավ բժիշկը» (The Good Doctor) մյուզիքլը` ըստ Անտոն Չեխովի պատմվածքների։ 1980-ական թվականներին Սայմոնը գրել է ինքնակենսագրական «Հիշողություններ Բրայթոն Բիչից» (Brighton Beach Memoirs) եռագրությունը, «Բիլոքսի բլյուզ» (1985) և «Բրոդվեյի սահմաններ» (1986) ստեղծագործությունները։ Այդ ընթացքի այլ բեմադրություններ մեծ հաջողություն չեն ունեցել, սակայն 90-ականների «Յոնքերսում կորածները» (Lost in Yonkers) կատակերգությունը նրան հերթական «Թոնի» մրցանակն է բերում և Պուլիցերյան մրցանակ։ Պիեսներից բացի Սայմոնը գրում է կինոսցենարներ և հեռուստապիեսներ։ 1996 թվականին նա հրատարակում է «Արտագրվածը» հիշողությունների գիրքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Մուշեղ Աբեյան
Մուշեղ Աբեյան (19-րդ դար, Ագուլիս-1940-ական թվականներ), հայ ազգային և հասարակակն գործիչ։
Կենսագրություն
Սմբատ Աբեյանը ծնվել է 19-րդ դարում Նախիջևանի Ագուլիս բնակավայրում։ Մոսկվայում ստացել է բարձրագույն կրթություն։ Աշխատանքային գործունեությունը ծավալել է Մոսկվայում, Երևանում, Թիֆլիսում, ինչպես նաև Պարսկաստանում։ Նորանկախ Հայաստանի Հանրապետությունում վարել է որոշ կարևոր պաշտոններ, ինչից հետո հեռացել է երկրից և հաստատվել Պարսկաստանում։
Մահացել է 1940-ական թվականներին ։
Ընտանիք
Որդին՝ Սմբատ Աբեյանը՝ ավարտելով Թեհրանի և ԱՄՆ-ի մաթեմատիկական գիտությունների համալսարանները, ունեցել է լայն ճանաչում։ Դուստրը՝ Գոհար Աբեյանը նույնպես սովորել է Թեհրանում՝ պետական երաժշտական կոնսերվատորիայում. դասավանդել է այդտեղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Գորտ արքայադուստրը (մուլտֆիլմ)
«Գորտ արքայադուստրը» («Царевна-лягушка»), «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի խորհրդային լիամետրաժ նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը ռուսական ժողովրդական համանուն հեքիաթի հիման վրա 1954 թվականին ստեղծել է ռեժիսոր Միխայիլ Ցեխանովսկին։
Սյուժե
Երիտասարդ կախարդուհի աղջիկը՝ Գեղեցկուհի Վասիլիսան, մարգագետնում ծաղիկներ է հավաքում։ Հանկարծ պտտահողմ է փչում և նրան տանում։ Ինչպես պարզվում է, նրան առևանգել էր Անմահ Կոշչեյը։ Նա Վասիլիսային է ներկայացնում իր գանձերը և առաջարկում ամուսնանալ իր հետ, բայց աղջիկը հրաժարվում է, որովհետև Կոշչեյը ծեր, սարսափելի կախարդ էր։ Այդ պատճառով Կոշչեյն աղջկան երեք տարի երեք օրով գորտ է դարձնում և հրամայում ապրել ճահճում։
Այդ ժամանակ Ռուսիայի ծեր ցարը որոշում է իր որդիներին ամուսնացնել։ Նա որդիներին ուղարկում է դաշտ, որտեղ արքայորդիները պետք է իրենց աղեղներով նետ արձակեին, և որտեղ նրանց նետերը կընկնեին, այնտեղ էլ նրանց կանայք կլինեին։ Ավագ որդու նետն ընկնում է բոյարական արքունիք, միջնեկ որդունը՝ առևտրականների բակ։ Կրտսեր որդին՝ Իվանը Ցարևիչը, նույնպես նետ է արձակում, բայց նրա նետը թռչում է հեռու ինչ-որ տեղ։ Իվանը գնում է պարզելու, թե ով է իր հարսնացուն, և նետը գտնում է ճահճի գորտի մոտ, որը երջանիկ պատահակությամբ Վասիլիսան էր։
Ցարը երեք հարսանիք է կազմակերպում, այնուհետև կանչում որդիներին և նրանց կանանց հանձնարարում գորգ գործել։ Սակայն ավագ և միջնեկ որդիների կանայք ծույլ էին, այդ պատճառով էլ գորգերը ոչ թե նրանք են գործում, այլ ծեր զինվոր Կոնդրատը։ Այդ ժամանակ տխուր Իվան Ցարևիչը մտածում է, թե արդյոք գորտը կարող է գորգ գործել։ Գորտ Վասիլիսան ամուսնուն հանգստացնում է և գիշերը, նորից մարդկային կերպարանք ընդունելով, գործում է գեղեցիկ գորգ՝ ոչ թե հասարակ, այլ կախարդական նկարներով։ Ցարն ուրախանում է, որ որդիների կանանց հաջողվել է հանձնարարությունը կատարել, բայց ամենից շատ նրան դուր է գալիս Իվանի տարած գորգը։
Ցարը որդիներին կանանց հետ հրավիրում է իր մոտ խնջույքի։ Իվանը նորից տխրում է, քանի որ ամաչում էր երևալ գորտ կնոջ հետ։ Բայց վերջինս ասում է, որ կգնա նրա հետևից, իսկ երբ պատուհանից հնչի «որոտի դղրդյուն», մարդիկ չվախենան «Ասա՝ դա իմ գորտն է արկղով գալիս»։
Օգտվելով առիթից՝ Իվան Ցարևիչը վազում է տուն, գտնում գորտի կաշին ու վառում։ Վախեցած Վասիլիսան միայն կարողանում է ասել. «Փնտրի՛ր ինձ Անմահ Կոշչեյի մոտ։», այնուհետև վերածվում է կարապի ու թռչում անհայտ ուղղությամբ։ Իվանը, ամեն ինչ հասկանալով, ձի է նստում ու գնում աղջկա հետևից։
Անցնելով երկար ճանապարհ՝ Իվանը հոգնում է, իսկ ձին՝ սատկում։ Իվանը կանգ է առնում լճակի մոտ, որպեսզի ջուր խմի։ Նրան է մոտենում մի ծերունի և ասում, որ պատահածի մասին ամեն ինչ գիտի։ Նա որոշում է օգնել Իվանին գտնելու Վասիլիսային, նրան է տալիս ճանապարհը ցույց տվող ճյուղ և խորհուրդ տալիս նրան հետևել։ Իվանը վազում է ճյուղի հետևից, որը, ինչպես ինքն էր մտածում էր, կարող է իրեն հասցնել Կոշչեյի մոտ։ Ճանապարհին Իվանը հանդիպում է գազանների՝ արջին, գայլին, բազեին ճտերի հետ, գայլաձկանը, որոնք խոստանում են Իվանին օգնել, եթե վերջինս իրենց չվնասի։
Դրագո Յանչար
Դրագո Յանչար (Drago Jančar, ), սլովենացի գրող։
Գորտ արքայադուստրը (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Ճանապարհը ցույց տվող ճյուղը երիտասարդին հասցնում է Բաբա-յագայի խրճիթ։ Պառավը, լսելով նրան, որոշում է նրան հաղորդել Անմահ Կոշչեյին հաղթելու գաղտնիքը։ Բաբա-յագան Իվանին թռչող ձի է տալիս, որը երիտասարդին հասցնում է կաղնու մոտ, որից կախված էր փոքրիկ արկղիկը՝ չարագործի մահը։ Սակայն կաղնին պահպանում էր Զմեյա Գորինիչը, որի կրակն այրում էր բոլոր մոտեցողներին։ Իվանը մարտում հաղթում է Գորինիչին, սակայն ոչ մի կերպ չի կարողանում տապալել ծառը։ Եվ այդ ժամանակ նրան օգնության են գալիս գազանները, որոնց նա խղճացել էր։ Արջն արմատներից տապալում է կաղնին, և արկղիկը ջարդվում է, բայց այնտեղից դուրս է թռչում մի նապաստակ։ Գայլը վազում է նապաստակի հետևից, վերջինս դառնում է բադ ու թռչում։ Բազեն կտցահարում է բադին, և բադը ձու է դառնում ու ընկնում լիճը։ Իվանը որոշում է, որ Վասիլիսային փրկելու հույսը կորավ, բայց հանկարծ գայլաձուկն ատամներով նրան է հասցնում ձուն։
Դրագո Յանչար
Կենսագրություն
Սովորել է իրավաբանություն, լույս է ընծայել «Ամբիոն» թերթը, համագործակցել է «Երեկո» թերթին։ 1974 թվականին ձերբակալվել է «օտար հայացքներ տարածելու» մեղադրանքով, քանի որ Յանչարը Ավստրիայից բերել ու ընկերների շրջանում տարածել է Բլայբուրգյան սպանդի մասին գիրք։ Նա դատապարտվել է մեկ տարի ազատազրկման, սակայն անազատութան մեջ մնացել է երեք ամիս։ Սերբիայում անցել է զինվորական ծառայության։ Վերադառնալով Սլովենիա՝ Լյուբլյանայում մտերմացել է գրողների ու հրապարակախոսների դեմոկրատական թևին (Է․ Կոցբեկ, Մ․ Ռոժանց), ավելի ուշ ծանոթացել է Բորիս Պախորի հետ։ Գրել է կինոսցենարներ, աշխատել է հրատարակչությունում։ 1970-1980-ական թվականներին նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել են արտասահմանում։ 1982 թվականին դարձել է «Նոր դիտարկում» դեմոկրատական ամսագրի հիմնադիրներից մեկը։ 1987-1991 թվականներին ղեկավարել է սլովենական PEN միջազգային կազմակերպությունը։ 1995 թվականից Սլովենիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ։ Տասնօրյա պատերազմի ժամանակ մի քանի այլ գրողների հետ օգնել է Սլովենիայի միջազգային օգնությունը կազմակերպելու այն երկրերի կողմից, որոնք կողմ էին Սլովենիայի անկախացմանը։ 2000 և 2004 թվականների ընտրությունների ժամանակ աջակցել է «Սլովենիայի դեմոկրատական կուսակցությանը»։ 2004 թվականին հանդես է եկել «Միավորում՝ հանուն հանրապետության» (Zbor za republiko) քաղաքացիական հարթակի աջակցությամբ։ Բազմիցս արտահայտվել է Սլովենիայում շովինիստական ազգայնամոլության դեմ։
Գորտ արքայադուստրը (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Կոշչեյը, իր թշնամուն ոչնչացնելու հույսով, Վասիլիսային դարձնում է ոսկե արձան, իսկ ինքը դառնում է ցին ու թռչում գնում Իվանին սպանելու։ Միևնույն ժամանակ Իվանը փորձում էր քարով ձուն ջարդել, բայց քարը փշրվում է, սուրն ու նետը Կոշչեյի դեմ անօգուտ են լինում։ Օգնության է գալիս բազեի ճուտը, որն իր կտուցով ջարդում է ձուն։ Ձվի ներսում ասեղ էր, որի մեջ էլ Կոշչեյի մահն էր։ Իվան Ցարևիչն ասեղն ամրացնում է նետին, նստում ձիուն և ցինին նետահարում։ «Մահաբեր» նետը խոցում է չարագործին, և նա վերածվում է կմախքի, իսկ այնուհետև ամրոցի հետ փոշիանում։
Դրագո Յանչար
Ստեղծագործություն և ճանաչում
Դրագո Յանչարի ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Պարգևատրվել է բազմաթիվ մրցանակներով․
Գորտ արքայադուստրը (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Իվան Ցարևիչը գտնում է Վասիլիսային, և դիպչելով նրան՝ վերադարձնում մարդկային տեսքի։ Վասիլիսան իր հերթին կենդանացնում է այն բույսերին ու կենդանիներին, որոնց Կոշչեյը ոսկու էր վերածել։ Իվան Ցարևիչն ու Գեղեցկուհի Վասիլիսան վերադառնում են տուն և ապրում երկար ու երջանիկ։
Դրագո Յանչար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենացի գրողներ Կատեգորիա:Դրամատուրգներ Կատեգորիա:Սլովենացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Մարիբորի համալսարանի շրջանավարտներ
Գորտ արքայադուստրը (մուլտֆիլմ)
Մրցանակներ
1960 թվական – Մար-դել-Պլատայի միջազգային I կինոփառատոնի մասնակից (Արգենտինա) – «Արծաթե կաղնու տերև» մրցանակ ։
Վերահնչյունավորում
2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել է և կրկին հնչյունավորվել «Студия АС» և «Детский сеанс 1» ՍՊԸ-ների կողմից։ Նոր տարբերակում ձայնագրվածքն ամբողջովին փոխվել է, վերահնչյունավորմանը մասնակցել են ժամանակակից դերասաններ, տիտրերում փոփոխվել են հնչյունային ռեժիսորի ու հնչյունավորող դերասանների տվյալները։ Վերահնչյունավորումը չափազանց բացասաբար է ընդունվել ինչպես հեռուստադիտողների մեծամասնության, այնպես էլ պրոֆեսիոնալ համայնքի կողմից  ։ Մուլտֆիլմի ռեստավրացիան երբեմն ենթարկվում է քննադատության։
Վերահնչյունավորված տարբերակում դերը հնչյունավորել են.
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը DVD-ով բազմիցս թողարկվել է մուլտֆիլմերի հավաքածուներում, օրինակ՝
Էդուարդ Իվանյան
Կենսագրություն
Էդուարդ Իվանյանը 1954 թվականին ավարտել է Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական ինստիտուտը։ 1955-1960 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարությունում։ 1961-1964 թվականներին եղել է ՄԱԿ-ի Հանրային տեղեկատվության վարչության  Նյու-Յորքում մամլո քարտուղարը։ 1963 թվականից Ռուսաստանի ժուռնալիստների խորհրդի անդամ է։ 1964-1966 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարությունում։ 1965 թվականին ստացել է պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1966-1971 թվականներին եղել է Ժնևում   ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարության մամլո քարտուղարը։ 1971 թվականից աշխատել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Կանադայի ինստիտուտում, 2006 թվականից հանդիսանում է գլխավոր գիտաշխատող։ 1998 թվականից եղել է  ԱՄՆ և Կանադա. տնտեսություն, քաղաքականություն, մշակույթ («США и Канада: экономика, политика, культура») ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պատմության և Ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների ավագ  մասնագետ է։ 1970-ականների մեծ պահանջարկ ունեցող «Սպիտակ տուն. պրեզիդենտներ և քաղաքականություն» («Белый дом: президент и политика»)- XX դարի Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պրեզիդենտների մասին պատմության գրքի հեղինակն է։ Նա հանդիսանում է ռուսական  առաջին հեղինակը, որը  գրել է Ռոնալդ Ռեյգանի կենսագրությունը ։ 1995-1998 թվականներին եղել է  «People to People International» կազմակերպության Մոսկվայի մասնաճյուղի նախագահը։ 1996 թվականից եղել է Ինֆորմատիզացիայի միջազգային ակադեմիայի անդամ։
Գորտ արքայադուստրը (մուլտֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր
Էդուարդ Իվանյան
Հիմնական աշխատություններ
Գրքեր:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Պարիպիրանգա (Բաիա)
Պարիպիրանգա (Բաիա) (Paripiranga), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Ռիբեյրա դու Պոմբալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 27 002 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 388,784 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 69,5 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1944 թվականի հունիսի 6-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Ակնհայտ-անհավանական (հեռուստահաղորդում)
Ակնհայտ անհավանական, խորհրդային և ռուսական հեռուստատեսային գիտական հայտնի հաղորդում, եթեր է հեռարձակվել 1973-2012 թվականներին։ Հաղորդման առաջին հեռարձակումը, որի անունն էր «Տիեզերք», հայտնվել է էկրաններին 1973 թվականի փետրվարի 24-ին։ Հաղորդման անփոխարինելի հաղորդավարը եղել է խորհրդային և ռուսական գիտնական-ֆիզիկոս, պրոֆեսոր Սերգեյ Պետրովիչ Կապիցան։ «Ակնհայտ անհավանական»-ի վերջին հաղորդումը «Ինչպե՞ս դարձնել գիտությունը հետաքրքիր մարդկանց համար» անվամբ եթեր է հեռարձակվել 2012 թվականի մայիսի 26-ին։
Ծրագրի մասին
Հաղորդման մեջ խոսվում էր գիտության և տեխնիկական հայտնագործությունների, ֆիլմերի, մշակութային և հոգեբանական խնդիրների, գիտատեխնիկական առաջընթացի մասին, արվում էին կանխագուշակումներ ապագայի մասին։ Տեղեկատվությունը մանրակրկիտ կերպով ստուգվում էր իրենց դաշտերում։ Խորհրդային ժամանակներում «Ակնհայտ անհավանական» հեռուստահաղորդումը, որ ուղղված էր լայն լսարանին, ուներ համեմատաբար բարձր գիտակրթական հաղորդման հռչակ ։ 1980 թվականին ծրագրի ստեղծողները` Սերգեյ Պետրովիչ Կապիցան և Լև Նիկոլայևիչ Նիկոլայևը արժանացել են ԽՍՀՄ պետական մրցանակին։ 1992-1995 թվականներին հաղորդումը հեռարձակվել է Օստանկինոյի 1-ին ալիքով, 1995-1998 թվականներին` ORT ալիքով, 1998 թվականին` РТР ալիքով, 1998-1999 թվականներին` «Մշակույթ» ալիքով, 1999-2000 թվականներին` «Պրոմեթեյ ԱՍՏ» դեցիմետրային ալիքով ։
1996 թվականին հաղորդումը առաջադրվել է «ՏԵՖԻ» մրցանակի համար` «Լավագույն հեղինակային ծրագիրը» անվանակարգում։ 2002-ի մայիսի 25-ից մինչև 2006-ի օգոստոսի 12-ը հաղորդումը իր իսկական անվանումով եթեր է գնացել ТВЦ ալիքով, հիմնականում ցերեկային, երբեմն` գիշերային ժամերին ։ Հաղորդման փոփոխություններից հետո այն հանվել է հեռուստաալիքից ։ 2007 թվականի փետրվարի 12-ից այն եթեր է գնացել «Ռոսիա» հեռուստաալիքով և եթերում է եղել մինչև 2010 թվականի հունիսի 26-ը։ Ի սկզբանե ծրագիրը «Ռոսիա» հեռուստաալիքով եթեր էր գնում գիշերային ժամին, սակայն հետագայում հեռուստաալիքը սկսել է հեռարձակվել շաբաթ առավոտյան և ցերեկային ժամերին , որից հետո գնացել է ամառային հանգիստ։ Իսկ Սերգեյ Կապիցայի մահից հետո այն վերջնականապես դադարել է հեռարձակվել։ 2008 թվականի փետրվարի 24-ին լրացել է հաղորդման 35-ամյակը։ Հենց այդ տարի էլ Սերգեյ Պետրովիչ Կապիցան ստացել է «ՏԵՖԻ» հատուկ մրցանակ` ռուսական հեռուստատեսության մեջ ունեցած անձնական ներդրման համար, ինչպես նաև` որպես «Ակնհայտ-անհավատալի» հաղորդման անփոխարինելի հաղորդավար .:
Փաստեր
Օ՜ որքան նոր բացահայտումներ, Պատմում է մեզ նա, Ե՛վ փորձ ունի, և՛ մեծ հանճար, Հակադրությունների մեր ընկեր
Սերգեյ Փարաջանովի հուշարձան (Թբիլիսի)
Սերգեյ Փարաջանովի հուշարձան, հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ Սերգեյ Փարաջանովին նվիրված հուշարձան Թբիլիսիում։
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրվել է Սերգեյ Փարաջանովի 80-ամյակին՝ «Հին Թբիլիսի» Շարդեն փողոցում ։ Հուշարձանի բացմանը ներկա են եղել վրացական մտավորականության հայտնի ներկայացուցիչներ, հյուրեր Հայաստանից, Ռուսաստանից և Ուկրաինայից ։
Քանդակագործը կերտել է «թռչող» հուշարձան ըստ Յուրի Մեչիտովի «Թռիչքի ժամանակ» հայտնի լուսանկարի, որտեղ Փարաջանովը ցատկելով անցնում է թբիլիսյան փողոցներից մեկով։
Փարաջանովին նվիրված հուշարձան կա նաև Կիևի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի մոտ, որը տեղադրվել է 1998 թվականին (քանդակագործ՝ Բոգդան Մազուր) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի հուշարձաններ Կատեգորիա:Սերգեյ Փարաջանով
Յուրմիյազ
Յուրմիյազ (Юрмияз), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանով։ Գետաբերանը գտնվում է Գարի գետի ձախ ափից 3,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետի ենթաավազան չունի. գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կարլ Ֆրիչ
Կարլ Ֆրիչ (Karl Fritsch  ), ավստրիացի բուսաբան, սնկաբան։
Կենսագրություն
Կարլ Ֆրիչը ծնվել է քաղաք Վիեննայում, 1884 թվականի փետրվարի 24-ին  ։
Նա սկսեց ուսումնասիրել բուսաբանությունը Ինսբրուքի Լեոպոլդի և Ֆրանցի համալսարանում ։ Հետագայում Կարլ Ֆրիչը բուսաբանությունը ուսումնասիրել է Վիեննայի համալսարանում ։ 1886 թվականին նա ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճան ։ Ֆրիչը մեծ ներդրում է ունեցել բուսաբանության բաժնում՝ ներկայացնելով մեծ թվով բույսերի տեսակներ ։
Կարլ Ֆրիչը մահացել է Գրացում, 1934 թվականի հունվարի 17-ին  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուսաբաններ Կատեգորիա:Ավստրիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գրացի համալսարանի դասախոսներ
Հարթ տպագրություն
Հարթ տպագրություն, պոլիգրաֆիական տպագրության եղանակ, երբ տպաձևի տպագրող և բացատատարրերը (չտպագրող) գտնվում են նույն հարթության մեջ։ Տպագրող և չտպագրող տարրերի առկայությունը պայմանավորված է մակերևույթի տարբեր ֆիզիկաքիմիական հատկություններով (տպաձևի մակերևույթը նախապես ենթարկվում է քիմիական մշակման), տպագրող տարրերը պատվում են յուղոտ ներկով, իսկ բացատատարրերը՝ ջրով։ Քանի որ ջուրը և յուղը չեն միախառնվում, տպաձևի նախօրոք խոնավացրած բացատները չեն ներկապատվում, ներկը քսվում է միայն տպագրող տարրերին։ Տպագրության պրոցեսում տպաձևը մեկընդմեջ խոնավացնում են, ներկապատում, այնուհետև ներկը ճնշմամբ փոխադրվում է թղթի (կամ այլ նյութի) վրա։ Հարթ տպագրության եղանակներն են վիմագրությունը, օֆսեթ տպագրությունը և ֆոտոապագրությունը։
Կատեգորիա:Տպագրություն
Սիրամարգակն
Սիրամարգակն կամ ցերեկային սիրամարգակն, նիմֆալիդների ընտանիքի ցերեկային թիթեռների տեսակ ։
Առանձնյակի լատիներեն կենսաբանական անունը՝ Īnachis, տրվել է ի պատիվ հին հունական արքա Ինախոսի և նրա դստեր Իոյի։
Նկարագրություն
Առջևի թևերի երկարությունը կազմում է 27-31 մմ, ընդհանուր թևերը՝ մինչև 62 մմ ։
Թիթեռների էգերը սովորաբար լինում են ավելի մեծ, քան արուները։ Թևերը ունեն վառ գունավորում։ Հիմնական գույներն են՝ շագանակագույնը և կարմիրը ։
Բնական արեալ
«Սիրամարգակն» կոչվող թիթեռները տարածված են Եվրասիա աշխարհամասի արտաարևադարձային լայնություններում, ինչպես նաև Ճապոնիայում։ Հյուսիսում՝ մինչև հյուսիսային լայնության 60°-ը։
Հանդիպում են Արևելյան Եվրոպայի ողջ տարածքում՝ Ուկրաինայում, Բելառուսում, Մերձբալթյան հանրապետություններում, Լեհաստանում, Չեխիայում, Անդրկովկասի որոշ հատվածներում (հիմնականում Ադրբեջանի Հանրապետությունում)։
Տարածված են նաև Գերմանիայի արևելքում, բացակայում են Կրետե կղզում՝ Հունաստանում և Հյուսիսային Աֆրիկայում ։
Բնական միջավայր
Բացի այդ ապրում են նաև մարդաբնակ վայրերում՝ անտառային զբոսայգիներում, քաղաքային զբոսայգիներում և բնակելի տարածքներում։
Տարածված են ծովի մակարդակից մինչև 2000-2500 մետր բարձրություններում։
Բազմացում և զարգացում
Բեղմնավորումը ներքին է։ Բաժանասեռ կենդանիներ են և լավ արտահայտված է սեռական դիմորֆիզմը։ Բազմացումը իրականանում է սեռական ճանապարհով։
Արուների սպերմատոզոիդները էգի սեռական ուղիներում շատ երկար պահպանում են կենսունակությունը։ Այս թիթեռները առավել լավ են հարմարվել գոյության պայմաններին՝ կենսակերպին և կենսամիջավայրին։
Բացառվում է հասուն թիթեռի և թրթուռի միջև ներտեսակային պայքարը (գոյության կռիվ, բնական ընտրություն), քանի որ նրանք սնվում են տարբեր տեսակի սննդով։
Ձու
Ինկուբացիոն շրջանում էգերը դնում են 100-300 ձու։
Թրթուր և հարսնյակ
Սիրամարգակնը, ինչպես և մյուս թիթեռները, զարգանում է լրիվ կերպարանափոխությամբ (լրիվ մետամորֆոզ)՝ ձու, այնուհետև անցնում է հարսնյակային փուլ։
Առողջ հարսնյակը դառնում է թրթուր, իսկ թրթուրը մեծանալով դառնում է հասուն միջատ՝ թիթեռ։ Ձվից դուրս եկած թրթուռները խիստ տարբերվում են սեռահասուն միջատից և հարսնյակից։
Թրթուրը, առատ սնվելով, մի քանի անգամ մաշկափոխությունից հետո հասնում է որոշակի մեծության։ Այդ ժամանակ այն դադարում է սնվել և շարժվել, ամրանում է պարիսպների կամ ծառերի բներին և վերածվում հարսնյակի։
Հարսնյակային շրջանի փոփոխություններից են այն, որ միջատը ձեռք է բերում իր կենսական օրգանները և սկսում են զարգանալ հյուսվածքները։ Այս ձևափոխություններից հետո հարսնյակից դուրս է գալիս հասուն թիթեռը՝ իրեն բնորոշ գունավորմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թիթեռներ Կատեգորիա:Թեփուկավորներ
Նովու Օրիզոնտի (Բաիա)
Նովու Օրիզոնտի (Novo Horizonte), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Բոկիրա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7275 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 612,451 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 11,9 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Duele el Corazón
«Duele el Corazón» (Սիրտս ցավում է), իսպանացի հեղինակ-կատարող Էնրիկե Իգլեսիասի երգը, որ թողարկվել է 2016 թվականի ապրիլի  18-ին Պուերտո Ռիկոի ռեփեր Վիսինի մասնակցությամբ։ Երգը  Hot Latin Songs հիթ-շքերթում գրավել է առաջին հորիզոնականը՝ գլխավորելով այն ռեկորդային 14 շաբաթ։ Համացանցում երգի տեսահոլովակի դիտումների թիվը գերազանցել է 830 միլիոնը, իսկ սինգլի պատճենների վաճառքը ԱՄՆ-ում գերազանցել է 720 հազարը։
Յուրգեն Կլոպ
Յուրգեն Նորբերթ Կլոպ (Jürgen Norbert Klopp, ), գերմանացի ֆուտբոլային մարզիչ։
Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է որպես ֆուտբոլիստ։ 1990-2001 թթ. խաղացել է «Մայնց 05» ֆուտբոլային ակումբում, որից հետո մարզել է այդ ակումբը 2001-2008 թթ.։ Այժմ մարզչական կարիերան շարունակում է «Լիվերպուլ» ֆուտբոլային ակումբում։
Ֆուտբոլիստ Կլոպը
Մինչ «Մայնց 05» ակումբ տեղափոխվելը Կլոպը խաղացել է երիտասարդական Գլատեն (1972—1983), Էրգենզիգեն (1983—1986), Պֆորզեյմ (1987), Ֆրանկֆուրտի Այնտրախտ (1987—1988), Վիկտորիա Սինդլիգեն (1988—1989), Ռոտ-Վայս Ֆրանկֆուրտ (1989—1990) ակումբներում։ «Մայնց 05» ակումբում Կլոպը խաղացել է 1990-2001 թթ.։ Երկրորդ Բունդեսլիգայում մասնակցել է 325 խաղի։ Դարձել է 52 գոլի հեղինակ՝ զիջելով միայն Սվեն Դեմանդին։ Նա և Բենիամին Աուերը «Մայնց 05»-ի միակ ֆուտբոլիստներն են, որ խփել են 4 գոլ 1 խաղում։
Մարզիչ Կլոպը
Մարզչի կարիերան Կլոպը սկսել է 2001 թ.-ին։ Սկզբում նա նշանակվել է «Մայնց 05» ակումբի ժամանակավոր մարզիչ, բայց գերազանց աշխատանքի շնորհիվ նրա պայմանագիրը երկարաձգվեց։ Նրա գլխավորությամբ ակումբը 2002 և 2003 թվականներին մրցարշարային աղյուսակում զբաղեցրեց 4-րդ տեղը։ 2005-2006 մրցաշրջանում սկզբում Յուրգեն Կլոպը գրանցում է ակումբի պատմության մեջ ամենամեծ հաջողությունը, երբ իր թիմը ներգրավեց ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի որակաորման փուլում։ Այդ խաղարկությունում առաջին փուլում Կլոպի թիմը հաղթեց Աշտարակի Միկային, երկրորդ փուլում Իռլանդիայի Կեֆլավիկին, իսկ երրորդ փուլում արդեն ակումբը պարտվում է «Սեվիլյային»։ Կլոպի «Մայնցը» նորից հետ է գնում երկրորդ Բունդեսլիգա։
Լիվերպուլ
2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Կլոպը վերադառնում է մարզչական աշխատանքին՝ գլխավորելով անգլիական «Լիվերպուլը» և փոխարինելով վտարված Բրենդան Ռոջերսին։
Անձնական
Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորուսիա Դորտմունդի մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի մարզիչներ
Փշոնք
Փշոնք, գետ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վայքի լեռներից և Վայք քաղաքից 3 կմ հարավ-արևելք ձախից միախառնվում Արփա գետին։ Երկարությունը 21 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի գետեր Կատեգորիա:Արփա գետի վտակներ
Հալե Ասաֆ
Հալե Ասաֆ (Hale Asaf, իսկական անունը՝ Սալիհ, ), վրացական և չերկեսական ծագմամբ թուրք նկարչուհի ։
Ֆաբրիանո
Ֆաբրիանո (Fabriano), կոմունա և նավահանգիստ Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 31255 մարդ (2016 թ.), բնակչության խտությունը՝ 272,08 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 270 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60044։ Հեռախոսային կոդ՝ 0732։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Հալե Ասաֆ
Կենսագրություն
Հալե Ասաֆը ծնվել է 1905 թվականին Կոստանդնուպոլսում Օսմանյան Կայսրության վճռաբեկ դատարանի նախագահի ընտանիքում։ Մանուկ հասակում լուրջ հիվանդության արդյունքում հինգ տարեկան հասակում վիրահատել են նրա լյարդը, որի հետևանքով ամբողջ կյանքում նա բարդություններ է ունեցել։ Սովորել է Կոստանդնուպոլսի աղջիկների համար նախատեսված մասնավոր Տիրամայր Սիոնի ֆրանսիական ավագ դպրոցում, որտեղ սովորել է անգլերեն և ֆրանսերեն խոսել։ 1919 թվականին Թուրքիայի անկախության պատերազմի սկզբում նրան ուղարկել են Հռոմ, որտեղ մորաքրոջից ստացել է նկարչության առաջին դասերը։ Հաջորդ տարի մեկնել է Փարիզ, սովորել ընտանիքի ընկեր Նամըք Իսմայիլի հետ, այնուհետև ծնողները Հալեին ուղարկել են Բեռլին ֆորմալ կրթություն ստնալու համար։ Թեև կրկնվող հիվանդության պատճառով վիրահատել էին Հալեի թոքերը, նա կարողացավ ընդունելության քննություններ հանձնել և ընդունվել Պրուսիայի գեղարվեստի ակադեմիա և ուսանել Արթուր Կամպֆի մոտ։ Չնայած ընտանեկան հոգսերին, Հալեն ակադեմիայում լավ էր սովորում։ 1924 թվականին նրա ստեղծած դիմանկարներից տպագրվեցին տեղական գեղարվեստական ամսագրում։