cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 362 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,49 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1782 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պրեո Բոկաժ
Պրեո Բոկաժ (Préaux-Bocage), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 124 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.70 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.32 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 18 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 83 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 62-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,7 %։ 62 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 60 անձ (33 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 21 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սվետլոգորե
Սվետլոգորե (Светлогорье), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պոժարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1666 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1985 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պոժարսկի շրջանի բնակավայրեր
Տիտան (գյուղ, Կիրովսկ քաղաքային օկրուգ)
Տիտան (Титан), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կիրովսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1442 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կիրովսկ քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
(6575) Սլավով
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,126383 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6303 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6224 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2019,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178296 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,11° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դաշյան
Դաշյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Տեղանվանական հիմքով ազգանուններ
Անուրադhա Կոիրալա
Անուրադհա Կոիրալա (अनुराधा कोइराला, ), նեպալցի սոցիալական ակտիվիստ, ստրկության զոհերին օժանդակող նեպալյան Մաիտի Նեպալ հասարակական կազմակերպության հիմնադիրն ու ղեկավարը ։ 2018 թվականի հունվարի 17-ին Նեպալի կառավարության կողմից նշանակվել է համար 3 նահանգի նահանգապետ` դառնալով առաջին կին նահանգապետը
Այժմ նրա հիմնած կազմակերպությունը ղեկավարում է վերականգնողական տուն Կատմանդուում, ինչպես նաև` Հնդկաստանի ու Նեպալի սահմանին գտնվող քաղաքներում գործող վերականգնողական տներ և ակադեմիա Կատմանդուում։ Ինչպես հուշում է կազմակերպության անունը (maiti նեպալերեն նշանակում է «մայրիկի տուն»), Մաիտի Նեպալը ապաստարան է Հնդկաստանի հասարակաց տներից փրկված կանանց համար։ Կանայք կարող են մնալ Մաիտի Նեպալի տներում այնքան ժամանակ, մինչև նրանք ի վիճակի կլինեն վերադառնալ իրենց տները, իսկ եթե նրանք մերժված են հասարակության ու իրենց հարազատների կողմից, կարող են մնալ այնտեղ այնքան ժամանակ, քանի դեռ ի վիճակի չեն ինքնուրույն ապրել։ 1993-2011 թվականներին Կոիրալան ու իր կազմակերպությունը օգնել են ավելի քան 12.000 կանանց ։
Մաիտի Նեպալն աշխատում է նաև փրկված կանանց իրենց ընտանիքի հետ վերամիավորելու ուղղությամբ` Հնդկաստանի ու Նեպալի սահմանին ոստիկանության հետ հսկումներ իրականացնելով, ինչպես նաև` օգնելով կանանց փախչել հասարակաց տներից` Հնդկաստանի իշխանությունների օգնությամբ ։
Կոիրալան 2006 թվականի օգոստոսի 25-ին Խաղաղության աբբայության կողմից Մասաչուսեթսում արժանացել է Խղճի արիության մրցանակի ։ 2010 թվականին արժանացել է CNN տարվա հերոս մրցանակին ։
Ամերիկյան կառավարությունը 2010 թվականի ապրիլին Մաիտի Նեպալին երկու տարվա դրամաշնորհ է տրամադրել` 500.000 ամերիկյան դոլարի չափով ։
2017 թվականի նոյեմբերին Կոիրալան միացել է Նեպալի կոնգրեսական կուսակցությանը ։
Պարգևներ և ճանաչում
Անուրադհա Կոիրալան 1998 թվականին արժանացել է Նեպալի Տարվա լավագույն սոցիալական աշխատող պարգևին, 1999 թվականին ստացել է Գուրկկայի աջ ձեռքի մեդալ, 2002 թվականին` Տրիշակտիպատա մրցանակ, 2006 թվականին Խաղաղության աբբայություն հիմնադրամի կողմից արժանացել է Խղճի արիության մրցանակի, 2007 թվականին` գերմանական UNIFEM և Սոֆյա թագուհու արժաթե մեդալ մրցանակներին։
Անուրադհան 2010 թվականին արժանացել է CNN-ի հերոսի կոչմանը։ Բեմում նա ներկայացվել է Դեմի Մուրի և Էշթոն Քաթչերի կողմից ։ Նա 100.000 ամերիկյան դոլար է ստացել` Մաիտի Նեպալի հետ իր աշխատանքը շարունակելու համար, ինչպես նաև` 25.000 ամերիկյան դոլար CNN-ի կողմից` ի նշան երախտագիտության ։
2014 թվականին արժանացել է Մայր Թերեզայի մրցանակի ։
2017 թվականի ապրիլին նախագահ Պրանաբ Կումար Մուխերջիի կողմից Անուրադհա Կոիրալային շնորհվել է Հնդկաստանի չորրորդ ամենաբարձր` Պադմա Շրի քաղաքացիական պարգևը ։ 2018 թվականին Կոիրալան արժանացել է G. O. D. մրցանակի ։
Գլեն Քլոուզ
Գլեն Քլոուզ (Glenn Close, ), ամերիկյան թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասանուհի, երգչուհի, պրոդյուսեր։ Ստացել է երեք անգամ Էմմի մրցանակը, երկու անգամ Ոսկե Գլոբուս-ով է պարգևատրվել, երեք անգամ Թոնիով և վեց անգամ Օսկար մրցանակին է նոմինացվել (1983, 1984, 1985, 1988, 1989, 2012)։
Գլեն Քլոուզն ավելի շատ համաշխարհային հեռուստադիտողներին հայտնի է դարձել «Մահացու ներգրավումը», «Վտանգավոր կապեր» և «101 դալմատինները» ֆիլմերից։ Վերջին տարիններին նա հիմնականում հանդես է գալիս հեռուստատեսություններում։ Նրա հայտնի հաղորդումներն են «The Shield»-ը և «Damages», իսկ վերջինում էլ նա հանդես է եկել 2007 թվականից մինչև 2012 թվականը։
Կենսագրություն
Քլոուզը ծնվել է 1947 թվականի մարտի 19-ին Կոնեկտիկուտ նահանգի Գրինվիչ քաղաքում։ Նրա ծնողները բնիկ ամերիկիացի են, սակայն եվրոպական բազմաթիվ երկրներում մեծ կապեր ունեն։ Աղջիկը սակայն մեծացել է Կոնգոյում, որտեղ իր հայրը 16 տարեկանից սկսած աշխատել է բժշկական կլինիկայում։ Այդ ժամանակներում Գլենը մեծ հպարտությամբ սովորել է Շվեյցարիական համալսարանում։
Կարիերա
1974 թվականին Քլոուզը իր դեբյուտը նշեց Բրոդվե թատրոնում։ Նրա դերասանական գործունեությունը շատ լավ ընդունվեց քննադատների կողմից և նա երեք անգամ արժանանում է Թոնի մրցանակին։ Կարծես թե նրա ամենահաջողված և ամենասիրված դերը Նորմա Դեսմոնդի դերն է, որը նա խաղացել է Էնդրյու Լլոիդ Ուեբբերի կողմից բեմադրված «Sunset Boulevard» ներկայացման մեջ։ Քլուզը նաև շատ լավ երգում է, և դրա համար էլ նա է Նյու Յորքի բասկետբոլի առաջնության բացման ժամանակ երգել ամերիկայի օրհներգը։
Քլոուզը կինոյում իր կարիերան սկսել է միայն 35 տարեկանում։ «Աշխարհը Գարպույի աչքերով» ֆիլմում, որը նրա համար առաջին ֆիլմն էր, իր դերի համար նա արժանանում է Օսկարի։ Վերջին ժամանակաշրջանում, նա ստիպված պետք է խաղար հոգեկան խանգարում ստացած կնոջ դեր։ Նա այդ դերը խաղացել է «Մահացու ներգրավումը» ֆիլմի մեջ (1987), որտեղ իր խաղընկերը եղել է Մայքլ Դուգլասը։ Քլոուզի կարծիքով դերասանական բարձր մակարդակի ֆիլմերից մեկն է համարվում «Վտանգավոր կապեր» ֆիլմը (1988)։
Անձնական կյանք
1969-1971 թթ. Գլենը ամուսնացել է կիթառիստ և երգերի հեղինակ՝ Կաբոտ Ուեյդոմի հետ։
1984-1987 թթ. Գլենը երկրորդ անգամ ամուսնանում է բիզնեսմեն Ջեյմս Մարլասոմի հետ։
1987-1991 թթ. Գլենը փաստացի ամուսնանում է պրոդյուսեր Ջոն Ստարկի հետ։ Նրանցից մի աղջիկ է ծնվում՝ Էննի Մոդ Սթարկը (ծն. 26. 04. 1988)։
Մեր հայրենի հողի վրա
Մեր հայրենի հողի վրա (Na svoji zemlji), 1948 թվականին նկարահանված ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ֆրանս Շտիգլիցը։ Այն եղել է սլովենական առաջին գեղարվեստական հնչյունային ֆիլմը։ Թողարկվել է 1948 թվականի նոյեմբերի 2-ին, Լյուբլյանայի Յունիոն Կինոյում (Kino Union), մեծ արձագանք է ստացել և ներկայացվել է Կաննի 1949 թվականի կինոփառատոնին ։
Գլեն Քլոուզ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Մեր հայրենի հողի վրա
Բովանդակություն
Ֆիլմի սցենարը հիմնված է (էական փոփոխություններով) «Պապիկ Օրելը» (Očka Orel) նովելի վրա, որի հեղինակն է Կիլիլ Կոսմաշը։ Այն պատկերում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի երկու տարիները Սլովենական Ծովեզերքում, որը գրավվել էր իտալացիների կողմից։ Կապիտուլացիայից հետո գերմանական բանակը վերցնում է գյուղը։ Ֆիլմը պատմում է պարտիզանական ապստամբական ուժերի և գյուղացիների մասին ։
Նկարահանումներ
Ֆիլմը նկարահանվել է սև ու սպիտակ նկարահանումների տեխնիկայով, Գրահովո օբ Բաչի և Կորտնիկա գյուղերում ։
Երաժշտություն
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է կոմպոզիտոր Մարյան Կոզինան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1948 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Հալիձոր
Բնակավայրն ունի բազմադարյա պատմություն և հարուստ է պատմամշակութային հուշարձաններով։ Իր աշխարհագրական դիրքով գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության զբոսաշրջային ամենահայտնի ուղղություններից մեկի՝ Տաթևեր ճոպանուղի-Տաթևի վանք երթուղու վրա։ Հանդիսանում է աշխարհի ամենաերկար ճոպանուղու առաջին մեկնարկային կետը։
Ունի գեղեցիկ բնություն, որն արտահայտվում է անդնդախոր ձորերով, ժայռապատ և անտառապատ լեռնալանջերով, որոնց ստորոտով հոսում է արագահոս Որոտան գետը։
Անվան ստուգաբանություն
Հալիձոր անունը ծագել է Հաբանդ գավառի Հալե, Հալիս կոչվող բնակավայրերի անվանումներից։
Աշխարհագրություն
Աշխարհագրորեն Հալիձրը գտնվում է Որոտան գետի ձախ ափի մոտ՝ ծովի մակարդակից 1300-1350 մ բարձրության վրա։ Սյունիքի մարզի մարզկենտրոն Կապան քաղաքից հեռու է 62 կմ։ Մոտակա քաղաքը Գորիսն է, որից հեռու է 12 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։
Հալիձորից հյուսիս-արևելք գտնվում է Շինուհայր գյուղը, հարավում և արևելքում՝ Որոտան գետի կիրճը, արևելքում և հյուսիս-արևելքում՝ մշակովի դաշտեր են։
Հալիձոր բնակավայրով է անցնում հանրապետական նշանակության Հ 45 ավտոճանապարհը։
Պատմություն
10-րդ դարի սկզբին իշխանուհի Համազասպուհին Հալիձորը նվիրաբերել է Տաթևի վանքին, որի կալվածքն է եղել մինչև 19-րդ դարը։
Հայաստանի անկախության շրջան
Հայաստանի Հանրապետության անկախության սկզբի տարիներին Հալիձորը ընդգրկված է եղել Գորիսի շրջանի կազմում, իսկ 1995 թվականից Սյունիքի մարզում, որի մաս է կազմում նախկին Գորիսի շրջանը։ 2015 թվականից բնակավայրը ներառվել է Սյունիքի մարզի Տաթև խոշորացված համայնքի մեջ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում է գտնվում կանգուն Սուրբ Մինաս եկեղեցին՝ կառուցված 1611 թվականին։ Գյուղից 2 կմ հարավ-արևմուտք գտնվում է նշանավոր Հարանց Անապատը, շրջակայքում են «Խաչին խութ» կոչվող եկեղեցին, «Պողոս-Պետրոս» մատուռը, մի շարք գյուղատեղիներ՝ «Հալիձոր», «Կարմիր», «Հայկաշեն», «Հայկատափ», Հալե, Հին Շենատեղ, ինչպես նաև բազմաթիվ խաչքարերով գերեզմանոցը։ Որոտանի ձախ ափին, այգիների մեջ պահպանված է ժայռաբեկորի վրա կանգնեցված 1265 թ. արձանագրություն։
Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի Հանրապետության 2011 թվականի կատարած մարդահամարի արդյունքների գյուղի բնակչությունը կազմել է 551 մարդ ։
Հալիձորի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ, այգեգործությամբ և մեղվաբուծությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գյուղեր
Օռգեմյաե
Օռգեմյաե (Orgemäe), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Երկրպագություն
Երկրպագություն, հարգանք, մեծարանք, ուժեղ պատկառանքը, կամ էլ սեր ինչ-որ մեկի, վայրի կամ իրի նկատմամբ ։ Տերմինը վերցված է -ից, որը նշանակում է «հարգանքի տուրք մատուցել կամ երկրպագել ինչ-որ մեկին, ինչ-որ բանին»։
Հին Հռոմ
Հին Հռոմում երկրպագությունը հարգանքի կամ պաշտամունքի ակտ էր, ինչը հռոմեացիները կատարում էին մոտեցնելով ձեռքերը բերանին, համբուրելով դրանք, ապա թափահարում պաշտելի առարկայի ուղղությամբ։ Հավատացյալի գլուխը ծածկված էր,իսկ ակտից հետո նա շարունակաբար ձախից աջ ու աջից ձախ էր շարժվում։ Ժամանակ առ ժամանակ նա համբուրում էր հենց  պատկերված աստվածների ոտքերը կամ ծնկները, Սատուրնն ու Հերկուլեսը, որոնք պատկերված են առանց գլխաշոր։ Երկրպագությունը, որը սկզբում մատուցվում էր միայն աստվածային էակներին, բնական անցման արդյունքում սկսեց մատուցվել նաև միապետներին։ Այսպիսով հունական և հռոմեական կայսրերին երկրպագում էին՝ խոնարհվելով կամ ծնկի իջնելով, բռնում էին կայսերական թիկնոցը,բաց թողում, ու շուրթերով հպվում թիկնոցը բռնած ձեռքին, կամ շորդերով հպվում էին հենց թագավորական թիկնոցին ։
Հին Մերձավոր Արևելք
Արևելյան երկրներում երկրպագությունն ավելի համեստ ձևով էր կատարվում։ Պարսկական մեթոդը, որը բերել է Կյուրոս մեծը, այն էր, որ համբուրեին ծունկը, ընկնեին արքայազնի ոտքերի տակ` դեմքով, խբելով իրենց ճակատը հատակին ու համբուրեին այն։ Ճակատը հատակին խբելը սովորաբար ֆիքսված անգամ էր լինում, ու համարվում էր պաշտամունքի ձև, որը երբեմն մատուցվում էր Արևելյան տիրակալներին։ Հրեաները համբուրվում էին ի նշան երկրպագության, ու կատարում այլ գործողություններ, որոնք նշված են Հին Կտակարանում։ Այսպիսով 1 Kings 19:18-ում Աստված կոչ է անում «Ու այնուամենայնիվ ես Իսրայելում թողեցի 7000 հոգի, այն բոլոր ծնկները, որոնք չեն խոնարհվել Բահալի առաջ, ու բոլոր շուրթերը, որոնք չեն համբուրել նրան»։ Ու Պսալմախ 2:12. «Համբուրիր Որդուն, որպեսզի նա չբարկանա, ու դու չմեռնես ճանապարհիդ կեսին» ։
Կաթոլիկ եկեղեցի
Երկրպագումը կարող է Հաղորդության պաշտամունքի տեսքն ունենալ։ Բենեդիտ XVI Պապը անդրադարձել է դրան «Միայն երկրպագության շնորհիվ կարելի է խորացնել ու ճշմարիտ սարքել հավատը։ Եվ Տիրոջ հետ հանդիպման հենց այս անձնական ակտը զարգացնում է սոցիալական առաքելությունը, որն ասվում է երկրպագությունում և ցանկանում է կործանել խոչընդոտները, ոչ միայն արգելքները Տիրոջ և մեր միջև, այլ նաև առաջին հերթին նրանք, որոնք բաժանում են մեզ միմյանցից» ։ Նույն ոգով Ֆրանցիսկոս Պապը գրել է  « Հաղորդության մշտական երկրպագությունը աճում է եկեղեցու կյանքի բոլոր մակարդակներում։ Այնուամենայնիվ, մենք պետք է հրաժարվենք սեփականաշնորհված և անհատապաշտական հոգևորականություն առաջարկելու գայթակղությունից, որը չի համապատասխանում բարեգործության պահանջներին» (Եվանգելիի ուրախությունը 262)։ Որոշ եկեղեցիներում կան «պաշտամունքի մատուռներ», որտեղ միշտ կատարվում է Հաղորդություն, որպեսզի հավատացյալները դրա միջոցով կարողանան հետևել իրենց հավատքին։ « Արսի ծխական քահանան [Ջոն Վիանեյը] ժամերով նստում էր Սուրբ Հաղորդության առաջ։ Եթե մարդիկ հարցնեին նրան, թե ինչ է նա անելու կամ խոսելու այդ ժամանակ, նա կպատասխաներ «Նա նայում է ինձ, իսկ ես նրան»» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Պաշտամունք Կատեգորիա:Աստվածներ
Վիգեն Չիտեչյան
Վիգեն Իվանի Չիտեչյան , դիվանագետ, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանը, Մոսկվայի պետական ավիացիայի ինստիտուտը և Մոսկվայի էներգետիկայի համալսարանը։
Շուրջ 150 գիտական հրապարակումների հեղինակ է ։
Անձնական կյանքը
Ամուսնացած է, ունի 1 որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հուլիսի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մխիթար Գոշի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Վիլլա դի Կիավենա
Վիլլա դի Կիավենա (Villa di Chiavenna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1119 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 23029, հեռախոսային կոդ՝ 0343 :
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գեռնիկա
Բասկերի մշակույթի հին կենտրոնն է։
Պատմություն
Քաղաքի կյանքը խիստ կառուցվածքային է եղել, որի նպատակն է եղել պահպանել գերակշռող միջին խավը։ Այս մոդելը գրեթե չի փոփոխվել մինչև 17-րդ դարի վերջը։
Ոչ մեծ բլրի վրա են գտնվում Ժողովների տունն ու նշանավոր Գեռնիկայի ծառը։ Հին ավանդույթի համաձայն` բասկերը և միջնադարյան Եվրոպայի այլ ժողովուրդներ հավաքներ են կազմակերպել ծառի տակ` քննարկելով համայնքին վերաբերող հարցեր։ Բիսկայան նահանգում վարչական ամեն կենտրոն (մերինդադ) ունեցել է այդ նշանակությամբ իր ծառը, սակայն հարյուրամյակի ընթացքում Գեռնիկայի ծառը յուրահատուկ իմաստ է ստացել։ Այն եղել է Լումոյի մուտքի մոտ` Գեռնիկազարայում` մի փոքր մատուռի հարևանությամբ։
Բիակայան օրենքները շարունակվել են ընդունվել ծառերի տակ մինչև 1876 թվականը, երբ ամեն քաղաք ու գյուղ երկուական ներկայացուցիչ են ուղարկել գլխավոր ժողովին։ Ժողովրդավարության այս հին ձևը նշել են փիլիսոփա փիլիսոփա Ժան-Ժակ Ռուսոն, բանաստեղծ Ուիլյամ Վորդսվորթը, դրամատուրգ Տիրսո դե Մոլինան, իսկ կոմպոզիտոր Խոսե Իպարագիրեն գրել է երաժշտական պիես` «Գեռնիկայի ծառը» (Gernikako Arbola) վերնագրով։
Երբ Բիսկայան մարզը մտել է Կաստիլիայի թագավորության կազմի մեջ, Կաստիլիայի թագավորը, այցելելով Գեռնիկա, ծառի տակ հանդիսավոր երդում է տվել պահպանել Բիսկայան թերակղզու օրենքները։ Ֆերդինանդ արքայի երդումը 1476 թվականի հունիսի 30-ին պատկերված է Ֆրանցիսկո դե Մենդիետայի «Արքայական հասարակություն» (The Royal audience) կտավում։ 1875 թվականի հուլիսի 3-ին` Կառլիստական պատերազմների ժամանակ գահի հավակնորդ Դոն Կոռլոսը` Հաբսբուրգների դինաստիայից, նույնպես այցելել է Գեռնիկա և երդում տվել։ 19-րդ դարում ծառի տակ կայացել են մասնավոր հավաքներ։
18-րդ դարում քաղաքի կենտրոնում եղել է հրապարակ, որի հարևանությամբ գտնվել են քաղաքապետարանը, հասարակական բանտը, հիվանդանոցը և ծերանոցը։ Քաղաքացիների առօրյա զբաղմունքներից են եղել գյուղատնտեսական մշակաբույսեր աճեցնելը, արհեստները և առևտուրը։
Այս շրջանը եղել է տարածքային հարցերի շրջան։ Վեճերը վերջնականապես կարգավորվել են մինչև 1882 թվականը, երբ միացել են երկու համայնքներ` ձևավորելով Գեռիկա-Լումոն։
Արդյունաբերական առաջին ընկերությունները հիմնադրվել են 20-րդ դարի սկզբին։ Դա նպաստել է բնակչության թվաքանակի աճին. 1920 թվականին 4.500 բնակիչ ունեցող քաղաքը 1936 թվականին ունեցել է արդեն 6.000 բնակիչ։
1937 թվականի ապրիլի 26-ին, իտալա-գերմանական ինտերվենցիայի և քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Գեռնիկան ենթարկվել է գերմանական ավիացիայի ռմբակոծմանը։ Գեռնիկայի բարբարոսական ոչնչացումը առաջ է բերել աշխարհի առաջավոր մարդկության վրդովմունքը ։ Այդ իրադարձությանն է նվիրված Պաբլո Պիկասոյի «Գեռնիկա» նկարը (1937)։
Մշակութային հետաքրքրություն
Պատմականորեն Գեռնիկան համարվում է Բիսկայա նահանգի խորհրդարանի նստավայրը, որի գործադիր մարմինը գտնվում է հարևան Բիլբաոյում։
Նախորդ դարերում Լումոն եղել է ավանդական Բիսկայան հավաքների վայրը. Օրդունյան, Գեռնիկան գտնվել են Բիսկայայի լորդի անմիջական վերահսկողության տակ։ Ժամանակի ընթացքում առանձին հավաքների դերը փոխարինվել է Գեռնիկայում միասնական հավաքով, և 1512 թվականին Գեռնիկայի նշանավոր կաղնին դարձել է բասկերի իրավունքների խորհրդանիշը։
Ծառերը միշտ նորացվել են հենց իրենց իսկ սերմերով։ Այդ ծառերից մեկը պահպանվել է մինչև 19-րդ դարը (Հին կաղնի), և այժմ կարելի է տեսնել նրա չոր կոճղը։ Նրա փոխարեն 1860 թվականին տնկված ծառը չորացել է 2004 թվականին և իր հերթին փոխարինվել նորով։ Սակայն նոր կաղնին ևս խնդիր ունի, և այն չեն փոխարինի նորով, մինչև տարածքի հողը չվերականգնվի։
Գեռնիկայի կաղնու մոտ կառուցվել է էրմիտաժ, որը պետք է դառնար հավաքների վայր։ Նրա հարևանությամբ Ժողովների տունն է, որը կառուցվել է 1826 թվականին։
Խաղաղության խորհրդանիշ
1937 թվականի ապրիլի 26-ին Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում գերմանացիների ռմբակոծության արդյունքում քաղաքը հավասարեցվել է գետնին։ Հիտլերը դրանով իր աջակցությունն էր հայտնում գեներալ Ֆրանկոյին։ Գրեթե չորս ժամ տևած ռմբակոծությունը այդ տակտիկան հետագայում կիրառելու փորձարկություն էր։
1987 թվականին նշվել է ռմբակոծության 50-րդ տարին. քաղաքում Նահատակ քաղաքների միջազգային կազմակերպության նախնական համաժողովն է կազմակերպվել, ինչից հետո համաժողովը շարունակվել է Մադրիդում, ուր ներկա են եղել աշխարհի շատ քաղաքների ներկայացուցիչներ։ Այդ ժամանակից ի վեր Գեռնիկա-Լումոն այդ միավորման անդամ է։ 1988 թվականին բասկ քանդակագործ Էդուարդո Չիլիդան հուշարձան է կառուցել, որի կողքին 1990 թվականին տեղադրվել է բրիտանացի քանդակագործ Գենրի Մուրի քանդակը։ Այս երկու քանդակներն էլ խորհրդանշում են Գեռնիկան` որպես խաղաղության քաղաք։
Աշխարհի խորհրդանիշ շարժման շրջանակներում Գեռնիկան բարեկամացել է այլ քաղաքների հետ։ Այդ կարգավիճակը ներառում է համագործակցություն մշակույթի, կրթության և արդյունաբերության ոլորտներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պատերազմ Իսպանիայում Կատեգորիա:1366 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դաշտենց
Դաշտենց, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Ենց վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Տեղանվանական հիմքով ազգանուններ
Սվետլոգորսկ (քաղաքատիպ ավան, Տրուխանսկի շրջան)
Սվետլոգորսկ (Светлогорск), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Տրուխանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1160 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Տրուխանսկի շրջանի բնակավայրեր
Թուրք-արգենտինական հարաբերություններ
Թուրք-արգենտինական հարաբերություններ, երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Արգենտինայի և Թուրքիայի միջև։ Արգենտինան դեսպանատուն ունի Անկարայում, իսկ Թուրքիան՝ Բուենոս Այրեսում։ Երկու կողմերի միջև կան որոշակի խնդիրներ, քանի որ Ֆոլկլենդյան կղզիների հարցով Թուրքիան աջակցում է ՆԱՏՕ-ի իր գործընկեր Մեծ Բրիտանիային, իսկ Արգենտինայի կառավարությունը պաշտոնապես ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը։
Պատմություն և դիվանագիտական հակասություններ
Երկու երկրների միջև հարաբերությունները սրվել են Ֆոլկլենդյան պատերազմի ժամանակ, երբ Թուրքիան հայտարարեց լիակատար աջակցություն ՆԱՏՕ-ի իր գործընկեր Մեծ Բրիտանիային։ 1992 թվականին Արգենտինայի նախագահ Կարլոս Մենեմը պաշտոնական այցով ժամանել է Թուրքիա՝ դառնալով Հարավային Ամերիկայի առաջին նախագահը, ով պաշտոնական այցով ժամանել է Թուրքիա։ 2007 թվականի ապրիլի 24-ին Արգենտինայի խորհրդարանը վավերացրել է «Մարդկանցից միջև հանդուրժողականության և հարգանքի օր՝ հայ ժողովրդի կրած ցեղասպանության հիշատակին» վերնագրով օրենսդրական որոշմանը, որով Արգենտինայի Հանրապետությունը դատապարտեց Օսմանյան կայսրության տարածքում տեղի ունեցած Հայոց Ցեղասպանությունը։ Թուրքիան դատապարտել և ժխտել է արգենտինական խորհրդարանի կողմից ընդունված բիլը՝ նշելով, որ օրենսդրական ակտի ընդունումը «ոչ էթիկական է և հեռու իրականությունից»։ 2007 թվականին Բուենոս Այրեսում Թուրքիայի դեսպան Հայրի Հայրեթ Յալավը, առկա իրավիճակի վերլուծության նպատակով, հետ է կանչվել ԱԳՆ։ Բացի այդ, Թուրքիան հայտարարել է, որ վերանայելու է Արգենտինայի հետ երկկողմ հարաբերությունները ։
Մինչ Արգենտինայի ազգային կոնգրեսի կողմից հայոց ցեղասպանությունը դատապարտող ակտի ընդունումը, Թուրքիայի և Արգենտինայի հարաբերությունները եղել են լավ մակարդակի վրա։ Միջազգային բազմաբնույթ հարցերի վերաբերյալ, որոնք քննարկվել են ՄԱԿ-ի շրջանակներում, երկրները հիմնականում համակարծիք են եղել։ Բրիտանական ԶԼՄ-ները գրել են, որ Բուենոս Այրեսում թուրքական դեսպանատան գործունեությունը էֆֆեկտիվ չէ և նպատակամիտված չէ ոչ միայն Արգենտինայի, այլև Հարավային Ամերիկայի երկրների փոխհարաբերությունների կայուն զարգացմանը։ Թուրք-արգենտինական գործընկերության ֆոնդը, որը հիմնվել է Արգենտինայում, նպաստում է երկու ազգերի միջև մշակութային փոխանակմանը, կազմակերպում է թուրքական խոհանոցի վերաբերյալ դասընթացներ, թուրքերենի սեմինարներ։ Բացի այդ, անվճար դասընթացներ են կազմակերպվում նաև աղքատների համար ։
Առևտրային հարաբերություններ
Երկրների միջև ստորագրվել են առևտրատնտեսական համագործակցության վերաբերյալ համաձայնագիր։ 2008 թվականին Թուրքիայից Արգենտինա արտահանումը կազմել է 35 միլիոն ԱՄՆ դոլար, այն դեպքում, երբ Արգենտինայից Թուրքիա արտահանումը կազմել է 221 միլիոն ԱՄՆ դոլար։ Արգենտինան Լատինական Ամերիկայում իր մեծությամբ Թուրքիայի երրորդ առևտրական գործընկերն է՝ Բրազիլիայից և Մեքսիկայից հետո ։
Շիմքենդ
Շիմքենդ (Chimkent, Чимкент, چىمكېنت), քաղաք Ղազախստանում, Ուզբեկստան ի հետ սահմանի մոտ։ 1993 թվականից հայտնի է Չիմքենդ անունով ։ Ղազախստանում հանրապետական նշանակություն ունեցող երեք քաղաքներից մեկն է և համարվում է առանձին վարչատարածքային միավոր ։ 2018 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ բնակչության թիվը 1 002 291 է և համարվում է Ղազախստանում բնակչության թվով երրորդ քաղաքը՝ Ալմաթիից և Նուր-Սուլթանից հետո ։ Ըստ տարածաշրջանային և քաղաքային իշխանությունների, Շիմքենդի միլիոներորդ բնակիչը ծնվել է 2018 թվականի մայիսի 17-ին ։ Քաղաքը տարածաշրջանային մշակութային կենտրոն է։
Շիմքենդը գտնվում է Ալմաթիից 690 կմ (430 մղոն) արևմուտք, Նուր-Սուլթանից՝ 1,483 կիլոմետր (920 մղոն) հարավ, Ուզբեկստանի Տաշքենդ քաղաքից 120 կմ հեռավորության վրա։
Անվան ստուգաբանություն
Չիմքենդ անունը ծագել է երկու սողդանական բառերից՝ «chim» (նշանակում է «տորֆ») և «kent» կամ «kand» (նշանակում է «քաղաք») («kent» արմատը հանդիպում է նաև հարևան Ուզբեկստանի մայրաքաղաք Տաշքենդի անվան մեջ)։ Այսպիսով, «Չիմքենդ» բառացիորեն նշանակում է «քաղաք խոտածածկ/տորֆածածկ տարածքում»։
Ղազախստանի անկախացումից հետո 1993 թվականին քաղաքը վերանվանվեց Շիմքենդ։ Ղազախստանի Սահմանադրության մեջ Շիմկենդը գրվում է հետևյալ կերպ՝ «Шымкент», որը հակասում է ուզբեկական ուղղագրական կանոններին՝ «ш» տառից հետո երբեք չի գրվում «ы» (բացի այդ, ուզբեկերենը չունի «ы» տառ։ Ավելին, ղազախերենում գրվող «ш» տառը, ուզբեկերենում գրվում է «ч»): Արդյունքում, Շիմքենդ (Shymkent) նոր անունն օգտագործվում է միայն Ղազախստանում, իսկ մյուս երկրները շարունակում են օգտագործել բնօրինակ՝ Չիմքենդ (Chimkent/Čimkent):
Պատմություն
Շիմքենդը հիմնադրվել է 12-րդ դարում ։ Սկզբում ծառայել է որպես քարավանատուն՝ պաշտպանելու մոտակա Մետաքսի ճանապարհի վրա գտնվող առևտրային քաղաքներից մեկը՝ Սայրամը, որ գտնվում էր 10 կմ դեպի արևելք։ Շիմկենդը զարգացել է որպես թյուրք քոչվորների և հաստատված սողդիանացիների միջև առևտրի կենտրոն։ Այն ավերվել է մի քանի անգամ Չինգիզ Խանի, հարավային Խանության զինվորների և քոչվորների հարձակումների արդյունքում։ 19-րդ դարի սկզբին Շիմկենդը դարձել է Կոկանդի խանության մաս, իսկ 1864 թվականին այն գրավվել է ռուսների կողմից ։ 1914 թվականին Շիմկենդը վերանվանվել է Չերնյաև, իսկ 1924 թվականին դարձել Շիմկենդ։ Այնուհետև ռուսական նվաճումներից հետո Շիմկենդը քոչվոր և նստակյաց թուրքերի համար ծառայում էր որպես առևտրի քաղաք և հայտնի էր իր կումիսներով ։
Ժամանակակից Շիմքենդի տարածքում արդեն բնակավայր է գոյություն ունեցել 11-12-րդ դարերի սկզբին։ Միևնույն ժամանակ, հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված գերեզմանները ապացույց են այն բանի, որ այս բնակավայրը գուցեև հիմնադրվել է ավելի վաղ, ըստ մասնագետների՝ 5-6-րդ դարերում։ Պահպանված ամենավաղ աղբյուրը Շիմկենդի մասին «Zafar Name» («Հաղթանակների գիրք») կոչվող գիրքն, որի հեղինակը Կենտրոնական Ասիայի պատմաբան Շարաֆ ադ-դին Յազդին (1425) է. նա Շիմկենդը հիշատակել է Թեմուրի ռազմական արշավները նկարագրելիս։
Չիմկենդը (Շիմկենդ) որպես քաղաք-բնակավայր արդեն գոյություն է ունեցել մեր թվարկությունից առաջ 6-րդ դարում։ Անունը կապվում է հայտնի ճանապարհորդ Խուան Ջիանգի հետ, ով այս բնակավայրի մասին նշել է Իսֆիջաբ-Սայրամի մասին իր գրառումներում։
Հայտնի է, որ քաղաքը գոյություն է ունեցել 12-րդ դարում. սրա ապացույցը Ա. Դոբրոսմիսլովի «Սիր-Դարյա շրջանի քաղաքները» գիրքն է, որտեղ հեղինակը նշում է. «Չիմկենդ քաղաքի անունը գալիս է «chim»՝ «խոտ» և «kent»՝ «քաղաք» բառերից։ Չիմկենդի բնիկներն ասում են, որ քաղաքը հիմնադրվել է 12-րդ դարում՝ վկայակոչելով Խոջա Ահմեթ Յասավի ժամանակակից Սբ. Բաբա Դերվիշի գերեզմանը»։
1914 թվականին Շիմկենդի՝ Ռուսաստանի կայսրության մաս դառնալու 50-ամյակի առթիվ, քաղաքն անվանվել է Չերնյաև, բայց 1924 թվականին խորհրդային իշխանությունները քաղաքին տվեցին նախկին անունը՝ Չիմկենդ։
1930-ական թվականներին Շիմկենդում կառուցվել է կապարի գործարան, որը տալիս էր Խորհրդային Միությունում արտադրված ընդհանուր կապարի 70%-ը։ Գործարկվել են յուղի և ճարպի գործարանները, տեքստիլ և ապակու գործարանները։ 1932 թվականին ստեղծվել է գյուղատնտեսական ավիացիոն բազան, որի արդյունքում կառուցվել է օդանավակայան, և քաղաքը զարգացել է։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Շիմկենդում էվակուացվել են մի շարք խորհրդային արդյունաբերական ձեռնարկություններ։ Առաջնագծից այստեղ են տեղափոխվել 17 գործարաններ։ Քաղաքն արտադրում էր տանկերի, արկերի, մետաղի, փամփուշտների, օպտիկական գործիքների և այլ ապրանքների մասեր։ Շիմկենդի յոթ բնակիչներ ստացել են Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։
Շիմկենդի մոտ կար մի գուլագ, ուր բանտարկության արդյուքնում շատ ռուսախոս մարդիկ են տեղափոխվել ։
Մինչև 2018 թվականը Շիմկենդը Հարավային Ղազախստանի շրջանի վարչական կենտրոնն էր։ 2018 թվականի հունիսի 19-ին այն դուրս է բերվել այդ շրջանից և դարձել Ղազախստանի կառավարությանը ենթակա տարածք։ Արդյունքում, Հարավային Ղազախստանի շրջանի վարչական կենտրոնը դարձել է Թուրքիստանը, և շրջանը վերանվանվել Թուրքիստանի մարզ ։
Կլիմա
Շիմկենդն առանձնանում է միջերկրածովյան-մայրցամաքային կլիմայով (Köppen Dsa): Շիմկենդում ամառները տաք են ու համեմատաբար չոր, իսկ ձմեռները՝ ցուրտ։ Ձմեռներն այստեղ նկատելիորեն տաք են, քան ավելի հյուսիսային քաղաքներում, ինչպիսիք են Ալմաթին և Նուրսուլթանը։ Ամենացուրտ ամսվա՝ հունվարի միջին ջերմաստիճանը մոտ -1°C է (30,2°F): Ձմռանը սովորաբար ձյուն է տեղում, չնայած այդ սեզոնին տեղումները մեծամասամբ ձնախառն անձրևներ են։ Շիմկենդում նկատվում են տարեկան մոտ 600 միլիմետր (23,62 դյույմ) տեղումներ։
Բուսականություն
Քաղաքի բուսականությունը հայտնի է իր բազմազանությամբ։ Քաղաքում աճում են կաղնի, թեղի, բարդի, թխկի, ուռենի, շագանակենի, ակացիա, երկնածառ, կենսածառ, սոճի, եղևնի։ Այգեգործական մշակաբույսերից բալը, ծիրանը, չոր ծիրանը, սալորը, նուռը, ընկույզը, սերկևիլը, խաղողը լայն տարածում ունեն։ Քաղաքի հյուսիսում 1980 թվականին կառուցվել է Դենդրոպարկ, որի տարածքը 150 հա է, և կան մոտավորապես միլիոն ծառեր ու թփեր՝ շուրջ 1360 տեսակ։ Դրանց մեծ մասը հազվագյուտ և էկզոտիկ տեսակներ են։
ժողովրդագրություն
Ըստ կառավարության 2012 թվականին կատարած մարդահամարի քաղաքն ուներ 669,326 բնակիչ ։ 2009 թվականին Շիմկենդի բնակչությունը 603,499 մարդ էր, 1999 թվականին՝ 423,902 մարդ։ 2015 թվականի սկզբին Շիմկենդին միացել են նաև հարակից շրջանները, որի հետևանքով քաղաքի բնակչությունը մինչև 2015 թվականի սկիզբը եղել է 858,147 մարդ ։ Այդ ժամանակ Շիմկենդի նախկին տարածքում բնակվում էր 711,783 մարդ ։ 2018 թվականի հունիսի 1-ին Շիմկենդի բնակչությունը կազմում էր 1,002,291 մարդ ։
Հետևյալ աղյուսակները ցույց են տալիս Շիմկենդի ընդհանուր բնակչությունը 1897 թվականից սկսած՝
Ազգեր՝
Զարգացում
2018 թվականի հունիսի 19-ին Ղազախստանի նախագահի հրամանագրով, Շիմկենդը, մայրաքաղաք Նուր-Սուլթանը (նախկին Աստանա) և Ալմաթին, ճանաչվել են Ղազախստանի՝ մեկ միլիոնից ավել բնակչություն ունեցող քաղաքներ։ Շիմկենդը ստացել է հանրապետական նշանակության քաղաքի կարգավիճակ։ Այն դուրս է բերվել Հարավային Ղազախստանի շրջանից, որը նույն հրամանագրով վերանվանվել է Թուրքեստան։ Շիմկենդը դարձել է անկախ վարչատարածքային միավոր և Ղազախստանի 17-րդ մարզը ։
2016 թվականին քաղաքի հյուսիսային մասում սկսվեց Շիմկենդ քաղաքի՝ բնակելի և վարչական տարածքների կազմի մեջ մտնող նոր թաղամասի շինարարությունը։ Ղազախստանի նախկին նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևի ծրագրերից էր այս շինարարությամբ Ղազախստանի երրորդ մեգապոլիսի զարգացմանը հիմք դնելը ։
Տնտեսություն
Նախկինում քաղաքի տնտեսության մեջ գերակշռում էր կապարի արդյունահանումը։ Արդյունաբերական աճը սկսվել է 1930-ականներից։
1934 կամ 1938 թվականին Շիմկենդում բացվել է կապարի ձուլարան, որը պաշար էր մատակարարում ԽՍՀՄ մետաղների, պղնձի և այլ արդյունաբերությունների համար։ Այս ձուլարանը տվել է Կարմիր բանակի փամփուշտների երեք քառորդը։ Կապարի այս ձուլարանն իր գործունեությունը շարունակել է մինչև 2008 թվականը, այնուհետև դադարեցրել հողի աղտոտվածության մեծ մակարդակի պատճառով, իսկ 2010 թվականին վերաբացվել՝ բրիտանիական խոշոր ընկերության՝ Kazakhmys-ի ղեկավարությամբ ։
Քաղաքում կան նաև արդյունաբերություններ, որոնք արտադրում են զտված ցինկ, տեքստիլ, սննդամթերք և դեղագործական արտադրանք։ Բացի այդ, քաղաքն ունի վերամշակման միջին չափի գործարան, որը պատկանում է «PetroKazakhstan»-ին և շահագործվում նրա կողմից։
Շիմկենդը Ղազախստանի արդյունաբերական և տնտեսական առաջատար կենտրոններից մեկն է։ Քաղաքն ունի գունավոր մետաղագործության, մեքենաշինության, քիմիական, նավթավերամշակման և սննդի արդյունաբերական ձեռնարկություններ։
Նավթաքիմիական և դեղագործական արդյունաբերության մեջ են մտնում «PetroKazakhstan Oil Products» LLP-ն (նավթի վերամշակում), «Khimpharm» JSC-ը (դեղամիջոցներ)։ Մետաղագործական ապրանքներ (կապար և այլ ապրանքներ) է արտադրում «Յուժպոլիմետալ» ԲԲԸ-ն։
Մեքենաշինությունը ներկայացնում է Cardanval JSC-ը (մեքենաների և տրակտորների մասեր), Yuzhmash JSC-ը (դարբնոցային և մամլիչ մեքենաներ, պահեստամասեր և սարքավորումներ), Elektroapparat LLP-ը (հոսանքի անջատիչներ և այլ ապրանքներ)։
Թեթև արդյունաբերության խոշոր ձեռնարկություն է «Վոսխոդ»-ը (բրդյա և կիսբրդյա գործվածքների հագուստներ՝ կոստյումներ, վերարկուներ, բաճկոններ և այլն), «Ադալ»-ը (տեքստիլ), «Էլաստիկ»-ը (բարձրորակ մանվածքից գուլպաներ)։
Շինանյութերն արտադրվում են «Shymkentment» և «Kurylys materialdary» (աղյուսներ) ԲԲԸ-ների կողմից։
Արդյունաբերական արտադրությունը 2018 թվականի համեմատ աճել է 15%-ով։
Գյուղատնտեսության արտադրությունն աճել է 6,3%-ով, բնակարանային շինարարությունը՝ 19,2%-ով, մանրածախ առևտուրը՝ 7,1%-ով։
Քաղաքում կա 2 արդյունաբերական գոտի։ Մինչ օրս ներգրավվել է 64 միլիարդ տենգեի ներդրումներ, մեկնարկել է 72 նախագիծ, աշխատանքի է տեղավորվել ավելի քան 4000 մարդ:
Մշակույթ
Իր 2200-ամյա պատմության ընթացքում Շիմկենդն ունեցել է տարբեր մշակույթներ, քանի որ եղել է տաբեր քաղաքակրթությունների ազդեցության ներքո ։ Շիմկենդը 2020 թվականից Անկախ Պետությունների Համագործակցության մշակութային մայրաքաղաքն է ։
Տրանսպորտ
Շիմկենդում գործում է ճանապարհը հեծանիվների հետ կիսելու համակարգ․ քաղաքում կան շուրջ 40 հեծանվային կայաններ ։ Քաղաքը Թուրքեստան-Սիբիր երկաթուղու խոշոր երկաթուղային հանգույցներից է։ Շիմկենդ միջազգային օդանավակայանը պատասխանատու է այս քաղաքում օդային երթևեկության համար։
Շիմկենդով անցնող հիմնական ճանապարհները M32-ը և A2-ն են։
Փողոցներ
1864 թվականից առաջ քաղաքը բաղկացած էր հին քաղաքի (կոչվում է «Հին քաղաք») միջնաբերդից և դրա շուրջը գտնվող ոլորուն փողոցներից։ Բայց 1867 թվականին, երբ այն մտավ Սիրդարիայի շրջան, աստիճանաբար առաջացավ «Նոր քաղաք» տերմինը. տարածք, որը ունի ուղղանկյունաձև թաղամասերով փողոցների կառուցվածք։ Ծայրամասային փողոցներն էին Նիկոլաևսկայան (այժմ՝ Կազիբեկ-բի), Ստեփնայան (Կունաևի բուլվար), Սադովայան (Տաուկե խան պողոտա) և Մեշչանսկայան (այժմ՝ Թուրքեստան)։ Ներկայումս քաղաքում կա 1964 փողոց, որոնց ընդհանուր երկարությունը 2135 կմ է:
Քեն Բաբա այգի
Այս զբոսայգին (նախկինում հայտնի եղել նաև Մայր տաճարի պարտեզ, Նիկոլսկի եկեղեցու այգի, Մանկական զբոսայգի անվանումներով) քաղաքի ամենահին այգիներից մեկն է, որը գտնվում է Կազիբեկ բի փողոցում՝ Տաուկե Խան պողոտայի հետ հատման կետում։ 1908 թվականին ճարտարապետ Մացևիչը այս տարածքում կառուցել է Սուրբ Նիկոլասի տաճարը, որը սկսել է գործել 1914 թվականի աշնանը։ Այս եռահարկ շենքը համարվում է «կարմիր աղյուսի ոճով» կրոնական լավագույն շինության օրինակներից մեկը։ Խորհրդային տարիներին այստեղ գործել է տարածաշրջանային գրադարան, իսկ հետագայում՝ Պիոներ պալատ։ Հիմա սա տարածաշրջանային տիկնիկային թատրոնն է։
19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին այստեղ տնկվել են արժեքավոր ծառեր (հիմնականում կաղնիներ), որոնք առ այսօր պահպանվում են այգում։ Ներկայումս կան բազմաթիվ մանկական ժամանցի վայրեր, ատրակցիոններ, հասարակական սննդի կետեր։ Աղբյուրների ջրերին ուղղորդվում են դեպի արհեստական ջրվեժներ, որտեղից էլ ջուրը հոսում է դեպի դեկորատիվ լճակներ, իսկ հետո ջուրը վերաբաշխվում է ջրանցքների մրջոցով։ Ջրի մեջ հաճախ լինում են ջրային թռչուններ (կարապներ, բադեր և այլն), ինչպես նաև դեկորատիվ ձկներ:
Կենտրոնական այգի
Այս զբոսայգին (նախկինում կոչվել է Քաղաքային հանրային պարտեզ) ևս գտնվում է Կազիբեկ Բի փողոցում՝ Քեն Բաբա այգու հարևանությամբ։ Այն կառուցվել է 19-րդ դարի վերջին՝ Տաճարի պարտեզի կառուցմանը զուգահեռ։
Հին քաղաք
Հին քաղաքը սկսել է աչքի ընկնել արհեստավորների և ֆերմերների շնորհիվ, որոնք 16-րդ դարում դարում սկսեցին հաստատվել հին Շիմկենդ քաղաքի միջնաբերդի ստորոտին։
Այսօր Հին քաղաքի փողոցները անցած դարերի փողոցների ոճն ունեն, սակայն, որպես նախորդ դարի ճարտարապետական օբյեկտներ գոյատևել են միայն երկուսը՝ Կոշկար Աթա մզկիթը և թաղապետի տունը։ Խորհրդային Միության վերջին շրջանում տաարածվել է մի գաղափարախոսություն՝ «պահպանել Հին քաղաքը՝ որպես բաց երկնքի տակ գտնվող թանգարան». այս ծրագիրը պահանջում է նորակառույց շենքերը կառուցել պատմական և ժամանակակից ճարտարապետական ոճերով։
Օրդաբասի հրապարակ
19-րդ դարում Շիմկենդի արևելյան սահմանն անցնում էր այս հրապարակով, և այնտեղ կային նաև դարպասներ, որոնք տանում էին դեպի Սայրամ և Տարազ։ Այդ ժամանակ մոտակայքում կար շուկա, ուստի այս հրապարակը կոչվում էր «Պազար», և փողոցն էլ ստացել է հրապարակի այս անունը։
Ներկայումս Օրդաբասի հրապարակում միանում են երեք փողոցներ, որոնք կրում են հայտնի ղազախների անունները՝ Տոլե բի, Կազիբեկ բի, Այթեկե բի։ «Օտան Անա» հուշարձանը տեղադրվել է հրապարակի անմիջապես կենտրոնում։ Այն ունի 34 մետր բարձրություն և երեք կողմ։ Հուշարձանի յուրաքանչյուր կողմի վրա փորագրված են երեք հայտնի մարդկանց հայտնի ասացվածքներ։ Հուշարձանի գագաթին մի երիտասարդ կնոջ կերպար է, որը յոթ ծիծեռնակ է արձակում երկինք։
Հրապարակի ստորին մասով հոսում է Կոշկար Աթա գետը, որն ունի շատրվանային համալիրներ՝ հուշարձանի հարևանությամբ։
Օրդաբասի հրապարակը 104 մետր երկարություն ունեցող կամրջով միանում է Անկախության պուրակին։
Կոշկար Աթա մզկիթ
Մզկիթը կառուցվել է 1850-1856 թվականներին՝ Ֆերգանայի վարպետների կողմից։ Մզկիթի ճակատային մասում եռակողմ մզկիթներ են։ Սկզբնապես շենքը կառուցված է եղել ցեխե աղյուսից, բայց գետի վարարման պատճառով փլուզվել է։ Հետագայում, 1891-1893 թվականներին մզկիթը վերակառուցվել է այրված աղյուսից։ Ճակատային մասն ուներ եռակամար կառույցի տեսք, իսկ մզկիթը՝ աջ ու ձախ թևեր։ Չնայած այն բանին, որ մզկիթը օրենքով պաշտպանված է որպես ճարտարապետության հուշարձան, 2009 թվականին դրա ձախ թևը ոչնչացվել է:
Սպորտ
«Kazhymukan Munaitpasov» մարզադաշտը քաղաքի գլխավոր մարզադաշտն է։ Այն տեղավորում է 20,000 հոգի։ Այստեղ է խաղում FC Ordabasy թիմը։
«Twin Cities» ծրագիր
«Twin Cities»-ը քույր քաղաքների մասին ծրագիր է ։
(6576) Կիևտեխ
(6576) Կիևտեխ (Kievtech), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,119235 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,551 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6875 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2012,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178909 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ազեր Ալիև
Ազեր Սեյրան օկլի Ալիև (Azər Seyran oğlu Əliyev, ), ադրբեջանցի նկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ և դիզայներ։ Ադրբեջանի պետական ​​արվեստի ակադեմիայի դոցենտ ։
Կենսագրություն
Ազեր Ալիևը ծնվել է 1969 թվականի հուլիսի 18-ին Բաքվում։ Նա նախ սովորել է Ազիմ Ազիմզադեի անվան գեղարվեստի դպրոցում (1984-1988 թթ.), Այնուհետև Ադրբեջանի Ա. Հուսեյնզադեի անվան մշակույթի և արվեստի պետական ​​համալսարանում (1992-1997 թթ.) :
Նա նաև դիզայնի դասեր է ստացել ԽՍՀՄ հայտնի ժողովրդական արտիստ Յ.Յ. Մոիսոյենկոյից՛ Ռեպինի անվան Մոսկվայի արվեստի ակադեմիայում և Բարոն Ստիգլիսի անվան Արվեստի և արդյունաբերության բարձրագույն ակադեմիայում։ 1992 թվականից աշխատել է Ադրբեջանի հեռուստատեսության վավերագրական կինոյի ստուդիայում որպես դիզայներ-նկարիչ։
1993 թվականից նա մասնակցել է միջազգային, համամիութենական և ազգային ցուցահանդեսների։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Գերմանիայի, Թուրքիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Ռուսաստանի և այլ երկրների տարբեր ցուցահանդեսներում։
Նա Ադրբեջանի նկարիչների միության, ինչպես նաև Ադրբեջանի դիզայներների միության անդամ է։
Նկարչի աշխատանքները ցուցադրվել են 2018 թվականին Լուվրի թանգարանում «Art Shopping» միջազգային ցուցահանդեսում, ինչպես նաև Կաննում և Միլանում կայացած գեղարվեստական ​​ցուցահանդեսներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ
Գաուր
Գաուր (Bos gaurus ), իսկական ցուլերի ցեղի ամենախոշոր ներկայացուցիչը ։ Ընտելացվել է մարդու կողմից, ընտանի տեսակը կոչվում է գայալ (Bos gaurus frontalis):
Արտաքին տեսք
Գաուրի մարմնի երկարությունը հասնում է ավելի քան 3 մետրի։ Բարձրությունը ուսերի հատվածում կազմում է 2,3 մետր, իսկ քաշը կարող է հասնել մինչև 1500 կիլոգրամի, առանձին դեպքերում՝ մինչև 2000 կիլոգրամի։ Սովորական չափահաս արուն կշռում է մոտ 1300 կիլոգրամ։ Բուրդը շագանակագույն է, կարմրավուն և սև երանգներով։ Պոզերի երկարությունը միջինը 90 սանտիմետր է և կիսալուսնի նման դեպի վեր է կորացած։
Տարածում
Գաուրի արեալն ընդգրկում է ամբողջ Պակիստանը (Սինդհ և Փենջաբ), Հնդկաստանը, Բանգլադեշը, Մյանմուն, Թայլանդը, Կամբոջան, Հարավային Վիետնամը և Մալազիան, Նեպալը, որտեղ գաուրն ապրում է խիտ անտառներում։ Երբեմն սնունդ որոնելու նպատակով գնում է անտառեզրեր կամ բացատներ, բայց շատ հաճախ խուսափում է բաց տեղանքներից։
Գաուրներն ակտիվ են ցերեկային ժամերին, բայց մարդկանց բնակավայրերի մոտ հաճախ վարում են գիշերային կենսակերպ։ Նրանք սնվում են խոտաբույսերով, սակայն կարող են նաև սաղարթ ուտել։ Գաուրների հոտերը բաղկացած են 10-12 առանձնյակներից, որոշ դեպքերում, նույնիսկ կարող են հասնել քառասուն առանձնյակի։ Այդ հոտերում հիմնականում էգերն են՝ երիտասարդ հորթերով, որոնց ուղեկցում է մեկ արու։ Արուները հաճախ են փոխում հոտը, հոտի առաջնորդ լինելու իրավունքը ստանում են մենամարտելով, որոնք սակայն չեն հանգեցնում խեղումների։ Երիտասարդ արուները, որոնք դեռ չեն կարողանում հասուն մրցակցի մենամարտի հրավիրել, առանձին հոտեր են ձևավորում։ Տարեց արուներն ապրում են միայնակ։
Սպառնալիքներ
Գաուրները համարվում են վտանգված կենդանիներ։ Որսի և անասունների համաճարակով վարակվելու պատճառով գաուրի պոպուլյացիան խիստ կրճատվել է։ Այսօր վայրի բնության մեջ ապրում է շուրջ 20 հազար գաուր, որոնք ցրված են տարբեր սահմանափակ տարածքներում։ Տարբեր երկրներում գաուրների թվաքանակի աճը շատ տարբեր է։ Հնդկաստանում 1990-ական թվականներից ի վեր պոպուլյացիաները կարողացել են փոքր-ինչ աճել և այսօր կազմում են բոլոր գաուրների 90 տոկոսը։ Իսկ Հարավարևելյան Ասիայի երկրներում իրավիճակը կրիտիկական է. բոլոր պոպուլյացիաները վտանգված են։
Ենթատեսակներ
Գաուր (Bos gaurus ) կազմում է 3 ենթատեսակ ։
Ընտելացում
Գաուրը պատկանում է այն հինգ տեսակի ցուլերին, որոնք կարողացել են ընտելացվել մարդու կողմից։ Գաուրի տնային ձևը կոչվում է գայալ կամ միթհուն։ Գայալը համարվում է ավելի հնազանդ, քան գաուրը։ Նա զգալիորեն ավելի փոքր է, քան իր վայրի նախնին, ունի ավելի լայն ճակատ և ավելի հաստ կոնաձև եղջյուրներ, որոնց ծայրերը ուղղված են դեպի դուրս։ Այն օգտագործվում է որպես աշխատանքային կենդանի և որպես մսի աղբյուր։ Գայալներին պահում են Մյանմայի սահմանամերձ շրջաններում, Մանիպուրում և Նագալանդում։ Արեալի այլ մասերում գաուրը երբեք ընտելացված չի եղել։ Որոշ տեղերում գայալներին հաջողությամբ խաչասերել են կովերի հետ։ Գայալի և կովի խառնասերունդներն օգտագործվում են Հնդկաստանի բազմաթիվ շրջաններում և ունեն ընտանի կենդանիներին բնորոշ հատկություններ։
Բութանում գայալները խաչասերվում են յակերի հետ, բայց այս խառնասերունդի տված սերունդները չեն առանձնանում իրենց բեղունությամբ։
Երբեմն գաուրի փոխարեն կիրառվում է լատիներեն Bos gaurus անվանումը։ Հնում այսդես է կոչվել վայրի գաուրը, իսկ գայալը կոչվել է Bos frontalis : Սակայն, քանի որ երկուսն էլ նույն տեսակն են, 1993 թվականից երկուսի համար էլ օգտագործվել է Bos frontalis անվանումը։ Գաուր և գայալ բառերը գալիս են հինդիից։ Հարավ-արևելյան Ասիայում դրանց երբեմն կոչում են նաև մալայական «սելադանգ» բառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ասիայի կաթնասուններ
Քեյթ Հադսոն
Քեյթ Գերի Հադսոնը (Kate Garry Hudson, ), ամերիկացի դերասանուհի է, ով արժանացավ համաշխարհային ուշադրության 2001 թ.-ին՝ հաղթելով Ոսկե Գլոբուս և առաջադրվելով մի շարք անվանակարգերում (այդ թվում նաև՝ Ակադեմիայի մրցանակ լավագույն երկրորդական կնոջ դերի համար)։ Հադսոնը խաղացել է մի շարք այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Ինչպես ազատվել տղամարդուց 10 օրում» (2003 թ.), «Ես, դու և Դյուփրին» (2006 թ.), «Հարսնացուների պատերազմ» (2009 թ.) և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Թեոդոր Հենշ
Թեոդոր Վոլֆգանգ Հենշ (Theodor Wolfgang Hänsch, ), գերմանացի ֆիզիկոս, Մաքս Պլանկի միության քվանտային օպտիկայի ինստիտուտի տնօրեններից մեկը, աշխատել է Ստենֆորդի համալսարանում։ 2005 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, մրցանակը ստացել է համատեղ Ջոն Հոլի հետ «լազերների վրա հիմնված ճշգրիտ սպեկտրոսկոպիայի զարգացման մեջ ներդրման համար, որը ներառում էր օպտիկական ստանդարտների հաճախությունների (օպտիկական սանրներ) բարձր ճշտության հաշվարկներ», այդ տարվա ընթացքում Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի մյուս կեսը ստացել է Ռոյ Գլաուբերը։
Դոկտորական դիսերտացիան պաշտպանել է Հայդելբերգի համալսարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Ադենի ծոց
Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցով հաղորդակցվում է Կարմիր ծովի հետ և Միջերկրական ու Արաբական ծովերը կապող նավագնացային ուղու կարևոր մասն է կազմում. այդ ծովածոցը տարեկան հատում է շուրջ 21 հազար նավ ։ Այդ նավուղին սովորաբար օգտագործվում է Պարսից ծոցի նավթը տեղափոխելու նպատակով, դրանով իսկ Ադենի ծովածոցը ներգրավվում է համաշխարհային տնտեսության մեջ։ Այն հարուստ է արժեքավոր ձկնատեսակներով, կրիաներով, խեցգետնակերպերով, որոնց որսը, սակայն, սահմանափակված է ։ Մի ժամանակ հաճախակի հանդիպել են նաև տարատեսակ կետեր, դելֆիններ, դյուգոններ։
21-րդ դարի սկզբին այստեղ հաճախացել են ծովահենության դեպքերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծոցեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդկական օվկիանոսի ծոցեր
Ջեյմս Ալլեն
Ջեյմս Ալլեն (James Allen, ), բրիտանացի փիլիսոփա գրող, որը հայտնի էր իր ոգեշնչող գրքերով և բանաստեղծություններով և որպես ինքնակրթությամբ զբաղվող ստեղծագործողների շարժման նախաձեռնող։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Ինչպես է մարդը մտածում» գիրքն է, որը մեծաքանակ վաճառքի է հանվել 1903 թվականին՝ հրապարակվելուց հետո։ Այն ոգեշնչման աղբյուր է հանդիսացել ինքնակրթության միջոցով զարգացող հեղինակների համար։
Կենսագրություն
Ծնվել է Անգլիայի Լեսթեր քաղաքում, աշխատավորի ընտանիքում։ Նա երկու եղբայներից ավագն էր։ Մայրը գրել, կարդալ չգիտեր։ Հայրը՝ Ուիլիամը, հյուսն էր։ 1879 թվականին կենտրոնական Անգլիայի տեքստիլ առևտրի սնանկացման պատճառով Ալլենի հայրը միայնակ մեկնել է Ամերիկա՝ աշխատանք գտնելու և ընտանիքի համար նոր տուն կառուցելու նպատակով։ Ժամանելուց երկու օր անց, Նյու Յորքի հիվանդանոցներից մեկում նա իր մահկանացուն էր կնքել, ըստ ենթադրության՝ կողոպուտի և սպանության արդյունքում։ Տասնհինգ տարեկանում, ընտանիքում առկա կենցաղային խնդիրների պատճառով, Ալլենը ստիպված էր թողնել դպրոցը և աշխատանք գտնել։