cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հիշամ Կանդիլ
Կենսագրություն
Ռազմական հեղափոխման արդյունքում, Եգիպտոսում 2013 թվականի հուլիսի իրադարձություններից հետո, Կանդիլը դադարում է զբաղեցնել վարչապետի պաշտոնը ։
Հիշամ Կանդիլը ամուսնացած է, ունի հինգ դուստր ։
Կալինինա (ավան, Արտյոմովսկի շրջան)
Կալինիվկա (Калинівка), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Բախմուտի շրջան (Դոնեցկի մարզ)ում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինիվկա ավանում բնակվում էր 681 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Կոնստանտին Կլիմովսկի
Կոնստանտին Կլիմովսկի (Константин Вячеславович Климовский, ), ռուսական դիվանագետ։
Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1989)։ Տիրապետում է անգլերեն, ֆրանսերեն և արաբերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1989 թվականին։
2007-2011 թվականներին՝ Ստրասբուրգում (Ֆրանսիա) Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոս։
2011-2014 թվականներին՝ Թունիսում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
2014-2017 թվականներին՝ արտերկրում ՌԴ ԱԳՆ հայրենակիցների հետ աշխատանքի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 18-ից՝ Մավրիկիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։ Հավատարմագրերը հանձնել է 2017 թվականի նոյեմբերի 9-ին ։
Ամուսնացած է։ Ունի երկու որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ռուբեն Զարյան
Ռուբեն Վարոսի Զարյան (Ռուբեն Վարոսի Ղազանջյան, ), հայ խորհրդային գրականագետ, թատերագետ, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961)։ Արվեստագիտության դոկտոր (1962), պրոֆեսոր (1963), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1974) ։
Կենսագրություն
1936 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1938-1947 թթ. եղել է Հայպետհրատի գեղարվեստական գրականության խմբագրության վարիչ, 1941-1943 թթ.՝ «Սովետական գրականություն» ամսագրի խմբագիր, 1948-1958 թթ.՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի թատրոնի պատմության ամբիոնի վարիչ, 1958 թվականից՝ ՀԽՍՀ ԳԱ արվեստի ինստիտուտի տնօրեն։ Զարյանը տպագրության է պատրաստել Գաբրիել Սունդուկյանի 1951-1961 թթ. ակադեմիական հրատարակության քառահատոր երկերի առաջին երեք հատորները։ Զարյանի ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ թատրոնի պատմությանն ու դերասանական արվեստին։ Գրել է հուշագրություններ՝ հայ արվեստի և գրականության անվանի գործիչների մասին։ Աբովյանին, Նար-Դոսին, Վրթանես Փափազյանին, Հ․ Հովհաննիսյանին նվիրված ուսումնասիրությունների հեղինակ է։ Զարյանի նախաձեռնությամբ ԳԱ արվեստի ինստիտուտում ստեղծվել է Շեքսպիրագիտական գրադարան (1964) և հայկակաև Շեքսպիրագիտության կենտրոն (1966)։ 1970 թվականից անդամ է Գերմանական Շեքսպիրյան ընկերության։ 1974 թվականից գրականության, արվեստի և ճարտարապետության ՀԽՍՀ պետական մրցանակների հանձնաժողովի նախագահն է։ Նրա մի շարք աշխատություններ լույս են տեսել ռուսաց և օտար լեզուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ թատերագետներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ Պետական կրկնակի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ գրաքննադատներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Սոցիալական դեր
Սոցիալական դեր, սոցիալական որևէ համակարգի շրջանակներում միևնույն դիրքը գրավող մարդկանց վարքագծի կայուն ձև։ Սոցիալական դեր արտահայտում է մարդկանց վարքագծի սոցիալ-տիպական կողմերը։ Միևնույն անձնավորությունը կատարում է տարբեր դերեր՝ ղեկավար, ենթակա, ծնող, այցելու, ընկեր և այլն։ Սոցիալական դերի կատարման հաջողությունը մեծապես պայմանավորված է անձնավորության սոցիալական ստատուսով և սոցիալական դեր սոցիալական վարկով։ Անձնավորության ձգտումը՝ բարձրացնել իր սոցիալական ստատուսը, սերտորեն առնչված է սոցիալական դերի կատարման որակի հետ այդ ձգտումը շատերի համար վարքի հզոր դրդապատճառ է։ Դերերի կատարումը մեծ ազդեցություն ունի անձնավորության ձևավորման վրա սոցիալականացումը ընթանում է ամենից առաջ դերերի կատարման միջոցով։ Սոցիալական դեր կատարողից խմբի սպասումները որոշ սահմաններում տարբերվում են կոնկրետ անձնավորության դերային վարքագծից, որը դերերի և անձնավորության «Ես»-ի փոխազդեցության արդյունք է։ Այս էական հանգամանքը ըստ արժանվույն հաշվի չի առնում բուրժուական սոցիոլոգիայում տարածված «դերերի տեսությունը», որը ռոբոտանման է ներկայացնում անձնավորության դերային վարքը։ Մինչդեռ, թեև անձնավորությունն, իրոք, դրսևորվում է իր կատարած դերերում, սակայն նրա էությունը չի հանգում դրանց, նա որոշակիորեն վերաբերվում է իր կատարած դերերին, ներայնացնում, իմաստավորում դրանք։ Անձնավորության կատարած տարբեր սոցիալական դերերի, ինչպես նաև նրա և սոցիալական դերի միջև ծագող բախումները անձնավորությունը կարող է գիտակցել կամ չգիտակցել, դրա հետ հաշտվել կամ ոչ։ Բախում կարող է առաջանալ նաև տարբեր անձնավորությունների կողմից միևնույն սոցիալական դերի բովանդակության տարբեր մեկնաբանումների հետևանքով։
Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ Կատեգորիա:Սոցիալական դերեր Կատեգորիա:Սոցիոլոգիայի տերմինաբանություն
Լորենցագո դի Կադորե
Լորենցագո դի Կադորե (Lorenzago di Cadore), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 576 մարդ (2007), բնակչության խտություն՝ 21 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0435։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստելլայի մրցանակ
Ստելլայի մրցանակ (The TRUE Stella Awards), հակամրցանակ, որ շնորհվել է 2002-2007 թվականներին ամենաանհեթեթ դատական հայցի համար ԱՄՆ-ում։
Պատմություն
Այն կոչվել է ի պատիվ 79-ամյա Ստելլա Լիբեքի, որը 1992 թվականին, գտնվելով իր թոռան՝ տեղում կանգնած մեքենայի ուղևորի նստարանին, իր վրա է թափել «Մաքդոնալդս» ռեստորաններից մեկից գնված տաք սուրճը, ինչի արդյունքում ստացել է վեց տոկոս մաշկային ծածկույթի երրորդ աստիճանի այրվածք ։ Հետագա բուժումը, որը ներառել է մաշկի փոխպատվաստում և վերականգնման շրջան, Ստելլայի ու նրա ընտանիքի համար արժեցել է շուրջ $18 000։ Լիբեքը փորձել է պայմանավորվել «Մաքդոնալդսի» հետ ծախսերի փոխհատուցման համար $20 000 դելարի հատկացման վերաբերյալ, սակայն «Մաքդոնալդսի» առավելագույն պատասխան առաջարկը եղել է $800։ Դրանից հետո Լիբեքը փաստաբան է վարձել, որը վարել է նախադատական բանակցություններ $90 000, իսկ «Մաքդոնալդսի» մերժումից հետո՝ $300 000 գումարի վերաբերյալ։ Բանակցությունների անհաջող ավարտից հետո Լիբեքը դիմել է դատարան։ 1994 թվականի օգոստոսի 18-ին երդվյալները որոշում են կայացրել, որ 80 % մեղավոր եղել է «Մաքդոնալդսը», 20 %՝ Ստելլա Լիբեքը և որոշել, որ հատկացվի $200 000 փոխհատուցում բուժման համար (Լիբեքի մասնակի մեղավորության պատճառով գումարը կրճատվել է 20 %-ով՝ դառնալով $160 000) և հավելյալ տուգանային փոխհատուցում (որը սովորաբար սահմանվել է միտումնավոր վնաս հասցնելու կամ կյանքն ու առողջությունն անխոհեմությամբ վտանգի ենթարկելու համար) 2,7 մլն դոլարի չափով՝ հավանաբար հիմք ընդունելով փաստաբանի առաջարկը՝ փոխհատուցման չափը որոշելիս հաշվի առնել «Մաքդոնալդսի»՝ սուրճի վաճառքից ստացած օրական շահույթը, որն այդ ժամանակ կազմել է մոտավորապես 1,35 մլն դոլար։ Դատավորը կրճատել է հավելյալ տուգանքը մինչև $480 000, ինչը $160 000 գումարի հետ միասին կազմել է $640 000։ Որպեսզի հետագայում բացառվեն նմանատիպ հայցերը՝ կողմերն ավելի ուշ համաձայնության են $600 000-ից պակաս գումարի շուրջ, որի չափը չի հրապարակվել։ Պատմությունն ստացել է լայն արձագանք մամուլում և փոփ մշակույթում, որտեղ Լիբեքը հաճախ ներկայացվել է բացասական տեսանկյունից, իսկ գործի մանրամասները բաց են թողնվել կամ աղավաղվել։ Մրցանակի նպատակներից մեկն է նմանատիպ մտացածին պատմությունների առանձնացումն իրականում տեղի ունեցածներից, որովհետև նախքան «Իսկական Ստելլայի մրցանակի» (The TRUE Stella Awards) ստեղծումը էլեկտրոնային փոստով «Ստելլայի մրցանակ» (Stella Awards) անվան ներքո տարածվում էին քաղաքային լեգենդներ ։ Սակայն չնայած այն հանգամանքին, որ կան անհեթեթ հայցերի բազմաթիվ օրինակներ, քաղաքային լեգենդների տարածումը շարունակվում է ։
Վերջին անգամ Ստելլայի մրցանակը շնորհվել է 2007 թվականին։ 2012 թվականին մրցանակի հեղինակը հայտարարել է, որ նրա շնորհումը դադարեցվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հակամրցանակներ
Շոտլանդիա
Շոտլանդիա (Scotland, Alba), Մեծ Բրիտանիայի վարչաքաղաքական մաս։ Գրավում է Մեծ Բրիտանիա կղզու հյուսիսային մասը և հարակից (Հեբրիդյան, Օրկնեյան և Շոտլանդական) կղզիները։ Եվրոպա մայրցամաքից բաժանվում է Հյուսիսային ծովով, Պա դե Կալե և Լա Մանշ նեղուցներով։
Շոտլանդիայի մայրաքաղաքն է Էդինբուրգը։
Շոտլանդիան իր անկախությունը ստացել է 1314 թվականին այն բանից հետո, երբ Ռոբերտ Բրյուսը պարտության մատնեց անգլիական բանակին Բաննոկբերնի (Bannockburn) ճակատամարտում։
Շոտլանդիայի թագավորությունը անկախ պետություն մնաց մինչև 1707 թվականի մայիսի 1-ը, որից հետո միության ակտով այն միացավ Անգլիային՝ ստեղծելով Մեծ Բրիտանիայի Միացյալ Թագավորություն։ 1707 թվականից հետո առաջին անգամ 1999 թվականի հուլիսի 1-ին Շոտլանդիայում կրկին ձևավորվեց իր սեփական խորհրդարանը։
Coffee Stain
Coffee Stain, շվեդական ընկերությունների խումբ, որոնք զբաղվում են համակարգչային խաղերի մշակմամբ և հրատարակչությամբ։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Շյովդե քաղաքում։
Շոտլանդիա
Պատմություն
Մեր թվարկությունից առաջ առաջին հարյուրամյակներում Շոտլանդիայի տարածքում սկսել են բնակություն հաստատել կելտական ցեղեր՝ պիկտերը, գելերը, մ. թ․ 5-րդ դարի վերջին - 6-րդ դարի սկզբին՝ սկոտները (այստեղից էլ՝ Շոտլանդիայի անվանումը, բառացի՝ սկոտների երկիր)։ Բրիտանիայի՝ անգլոսաքսոնական նվաճումների (5-6-րդ դարեր) ժամանակաշրջանում բրիտների զգալի մասը քշվել է Շոտլանդիա։
Coffee Stain
Պատմություն
Coffee Stain Studios ընկերությունը հիմնադրվել է 2010 թվականին Շյովդեի համալսարաների 9 ուսանողների կողմից, որպես համակարգչային խաղերի մշակող ընկերություն ։ 2010 թվականին դեկտեմբերի 16-ին թողարկվեց ընկերության առաջին բջջային խաղը՝ I Love Strawberries, iOS օպաերացիոն համակարգերի համար, որպես հրատարակիչ հանդես եկավ Atari, Inc ընկերությունը ։ Երկրորդ Sanctum խաղը թողարկվեց, որպես Unreal Tournament 3-ի տարբերակ, և հաղթեց Make Something Unreal մրցանակաբաշխությունում, որը անց է կացվել 2009 թվականին։ Փոփոխված տարբերակը ստացավ բավականին դրական ակնարկներ քննադատների կողմից, և ստուդիան շնորհիվ անվճար Unreal Development Kit գործիքի, սեփականաշնորհեց խաղը, և արդեն 2011 թվականի ապրիլի 15-ին թողարկվեց խաղի ամբողջական տարբերակը։ Դեռ 2011 թվականի մարտի 23-ին ընկերությունը պայմանագիր կնքեց Epic Games հետ, թույլտվություն Unreal Engine 3-ի օգտագործման իրավունք ։ 2013 թվականին թողարկվեց խաղի շարունակությունը՝ Sanctum 2։
Շոտլանդիա
Պատմություն
7-րդ դարում Շոտլանդիա են ներխուժել անգլերը։ 6-րդ դարում Շոտլանդիայում տարածվել է քրիստոնեությունը, որը նպաստել է ֆեոդալականացման պրոցեսի զարգացմանը, ծագել են առաջին պետական կազմավորումները, 11-րդ դարում ձևավորվել է շոտլանդական թագավորությունը։ 13-րդ դարի վերջից Անգլիան քանիցս փորձել է իրեն ենթարկել Շոտլանդիան, բայց հանդիպել է շոտլանդական ժողովրդի դիմադրությանը (անկախության պատերազմ 1296-1314), 1314 թվականին Բաննոքբեռնի մոտ շոտլանդացիները ջախջախել են անգլիական բանակը։ 16-րդ դարի կեսին, Ռեֆորմացիայի ընթացքում, ստեղծվել է պրեսբիտերական (երիցական) եկեղեցին։ 16-րդ դարում սկսել են ի հայտ գալ կապիտալիստական հարաբերություններ։
Coffee Stain
Պատմություն
2014 թվականի ապրիլին թողարկված Goat Simulator խաղը, քննադատների կողմից ստացավ ոչ այդ դրական ակնարկները, սակայն դա չխանգառեց խաղին գրավել շատ խաղացողների ուշադրությունը ։ Իսկ արդեն 2014 թվականի օգոստոսին Goat Simulator-ը վաճառքի թվով առաջատարն էր և գերազանցում էր ընկերության նախկին բոլոր խաղերի ընդհանուր վաճառաքի թվին, 2016 թվականին խաղի ընդհանուր վաճառքից ստացված գումարը դարձավ 12 միլիոն դոլար ։
Շոտլանդիա
Պատմություն
1603 թվականին անգլիական գահին Սայուարլոների շոտլանդական դինաստիայի հաստատումով Շոտլանդիան անձնական ունիայով միացել է Անգլիային։ 1650-1652 թվականներին՝ Գանբարի և Վուստերի մոտ Օ․ Կրոմվեչի բանակի հաղթական ճակատամարտերից հետո բռնի միացվել է, իսկ 18-րդ դարի սկզբին (1707 թվականի ունիայով) Շոտլանդիան ամբողջությամբ միավորվել է Անգլիայի հետ (միացյալ թագավորությունը կոչվել է Մեծ Բրիտանիա)։
Coffee Stain
Պատմություն
2017 թվականին Coffee Stain-ը հայտարարեց Coffee Stain Publishing հաստատության մասին, որը զբաղվում էր այլ մշակողների խաղերի հրատարակչությամբ ։ Առաջին նման խաղը դարձավ Huntdown-ը մշակված Easy Trigger ընկերության կողմից։ Միևնույն ժամանակ Coffee Stain ընկերությունը գնեց Ghost Ship Games ընկերության մի մասը, դառնալով Deep Rock Galactic խաղի հրատարակիչը, 2017 թվականին Coffee Stain-ը ձեռք բերեց Lavapotion ընկերության մի մասը ։ Levelling the Playing Field ներդրումային ծրագրերի շրջանակներում ընկերությունը 2018 թվականին ներդրումներ կատարեց դանիական Other Tales Interactive և շվեդական Kavalri ընկերություններում ։ 2018 թվականին Coffee Stain-ը ձեռք բերեց Gone North Games ստուդիային մեծ մասը, որի հետ նախկինում համագործակցել են, որպես հրատարակիչ, և միացրեց իր ընկերությունների խմբին անվանափոխելով Coffee Stain North ։
Շոտլանդիա
Պատմություն
Շոտլանդիայի պառլամենտը (ձևավորվել էր 14-րդ դար) ցրվել է, բայց Շոտլանդիան իրավունք է ստացել ներկայացուցիչներ ունենալ անգլիական պառլամենտում, պահպանել ինքնուրույն պրեսբիտերական եկեղեցին։ Անգլիայի և Շոտլանդիայի բուրժուազիայի և հողատեր ազնվականության կողմից շոտլանդական գյուղացիության շահագործումը կապիտալի նախասկզբնական կուտակման աղբյուրներից մեկն է Մեծ Բրիտանիայում։ 18-րդ դարի վերջին սկսված արդյունաբերական հեղաշրջման հետևանքով Շոտլանդիան, Անգլիայի հետ միասին, դարձել է կապիտալիստական երկիր՝ բարձր զարգացած արդյունաբերությամբ, միևնույն ժամանակ հեղաշրջումը սնանկացրել է ժողովրդական զանգվածներին, և սկսվել է շոտլանդացիների տարագրությունը (19-րդ դարից- 20-րդ դարի 1-ին կեսին տարագրվել է ավելի քան 2 մլն շոտլանդացի)։
21-րդ դարում Շոտլանդիայում զարգացել է բանվորական շարժումը․ 1820 թվականին տեղի են ունեցել խոշոր գործադուլներ, բանվորները մասնակցել են չարտիստական շարժմանը։ Շոտլանդիայի առաջադեմ բանվորները մասնակցել են Առաջին Ինտերնացիոնալի գործունեությանը։ 1888 թվականին հիմնվել է Շոտլանդիայի բանվորական կուսակցությունը (ՇԲԿ), որը 1893 թվականին մտել է Անկախ բանվորական կուսակցության կազմի մեջ։
1897 թվականին ստեղծվել է Տրեդ-յունիոնների շոտլանդական կոնգրեսը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մեծ թափ է ստացել շովատյուարդների (բանվորների և ծառայողների ընտրովի ներկայացուցիչներ ձեռնարկություններում) շարժումը։ Շոտլանդիայի աշխատավորները հանդես են եկել ընդդեմ հակասովետական ինտերվենցիայի։ Շոտլանդիայի բանվորական շարժման մի շարք գործիչներ մասնակցել են Մեծ Բրիտանիայի կոմկուսի ստեղծմանը (1920)։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից (1939-1945) հետո արդյունաբերական նոր ճյուղերի զարգացումը իջեցրել է Շոտլանդիայի համար ավանդական, հին արդյունաբերության ճյուղերի (տեքստիլ, քարածխի, նավաշինության) նշանակությունը, աճել է գործազրկությունը, տարագրությունը (2 անգամ)։ Շոտլանդիայի բանվորները շարունակում են մնալ անգլիական բանվորական շարժման առաջին շարքերում (նշանակալի են հանքափորների, նավաշինարարների, դոկերների գործադուլները 1950-1960-ական թվականներին) սերտորեն համագործակցում են խաղաղության համար պայքարողների հետ։
Զարգանում և ամրապնդվում են մշակութային և այլ կապերը Շոտլանդիայի և ԽՍՀՄ-ի միջև, որին նպաստում է 1945 թվականին ստեղծված «Շոտլանդիա-ԽՍՀՄ» ընկերությունը։ Շոտլանդիայի աշխատավորների իրավունքները պաշտպանում են շոտլանդական կոմունիստները, որոնց գլխավոր խնդիրն է Մեծ Բրիտանիայի բոլոր աշխատավորների համատեղ պայքարն ընդդեմ մոնոպոլիաների, հանուն դեմոկրատիայի և սոցիալիզմի։
Պետական համակարգ
Խորհրդարանը ժողովրդավարական ճանապարհով ընտրված մարմին է, որը կազմված է 129 անդամից։ Անդամները ընտրվում են խառը ընտրական համակարգի միջոցով՝ 4 տարի ժամկետով։ Արդյունքում, 73 անդամ, ներկայացնելով շրջանները, ընտրվում է ձայների մեծամասնությամբ ("մաժորիտար համակարգ") միամանդատային տարածքներում, իսկ մնացած 56 անդամները ընտրվում են ութ բազմամանդատ ընտրական տարածաշրջաններում (որոնց ամենը խորհրդարան է ուղարկում 7 պատգամավոր) ։ Շոտլանդական խորհրդարանի վերջին ընտրությունները տեղի են ունեցել 2011 թվականի մայիսի 5-ին։
Վարչական բաժանում
1996 թվականին Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանը որոշեց, որ Շոտլանդիան պետք է բաժանվի 32 մարզերի։ Բաժանված է վարչական 9 շրջանի և 3 կղզային տերիտորիաների։ Գլխավոր քաղաքը Էդինբուրգն է։
Աշխարհագրություն և բնություն
Տարածությունը 78,7 հազար կմ² է, բնակչությունը 5,2 մլն (1974), հիմնականում՝ շոտլանդացիներ։ Ռելիեֆում գերիշխում են բարձրություններն ու լեռները՝ Հյուսիս-Շոտլանդական բարձրավանդակը (Բեն Նևիս լեռ, 1343 մ, ամենաբարձրը Մեծ Բրիտանիայում), Հարավ-Շոտլանդական բարձրությունը։ Նրանց միջև ընկած է Միջինշոտլանդական դաշտավայրը։ Կազմված է ստորին պալեոզոյի հրաբխածին և նետվածքային շերտախմբերից և դևոնյան մոլասներից։
Հողերը պոդզոլային և ճմապոդզոլային են։ Գերակշռում են հավամրգազգիների պարապուտները։ Տնտեսական առումով առանձնացվում են խիտ բնակեցված, առավելապես ինդուստրիալ, Միջինշոտլանդական դաշտավայրի և նոսր բնակեցված, առավելապես ագրարային, Հարավ-Շոտլանդական բարձրության ու Հյուսիս-Շոտլանդական բարձրավանդակի շրջանները։ Արդյունաբերության գլխավոր հանգույցներ են Կլայդսայդ կոնուրբացիան (Գլագգո կենտրոնով) և Էդինբուրգը, արդյունաբերական կենտրոններն են Աբերդինը, Գանդին, Գրեյնջմութը և այլն։ Հիմնական ճյուղերն են ածխի արդյունահանումը, սև մետալուրգիան, ալյումինի արդյունաբերությունը, նավաշինությունը (տալիս է բրիտանական բոլոր նավերի 1/3-ը), էլեկտրատեխնիկան և էլեկտրոնիկան, ժամացույցների արտադրությունը, քիմիան և նավթաքիմիան, տեքստիլ, սննդի, թղթի, պոլիգրաֆ արդյունաբերությունը։ Շոտլանդիայի արլևելյան ափերի մոտ՝ Հյուսիսային ծովի ծանծաղուտում, 1960-1970 թվականներից սկսվել է նավթի հանույթը։ Գյուղատնտեսության մեջ գերակշռում է անասնապահությունը։ Ծովափնյա և Միջինշոտլանդական դաշտավայրերում անասնապահությունը զուգակցվում է դաշտավարության (գարու, ցորենի, կարտոֆիլի մշակում) հետ։
Կլիմա
Կլիման բարեխառն օվկիանոսային է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը Էդինբուրգում 3,4 °C է, հուլիսինը՝ 14,4 °C, տարեկան տեղումները՝ 700 (արևելքում)-2000 (արևմուտքում) մմ։ Ունի գետերի խիտ ցանց, հարուստ է լճերով՝ Լոխ Լոմոնդ, Լոխ Նես և այլն։
Բնակչություն
Շոտլանդիայի բնակիչները շոտլանդացիներ են։
Գրականություն
Զարգանում է անգլերեն ու շոտլանդերեն գրականությունը։ Պահպանված բանաստեղծական հուշարձաններից ամենահինը պատկանում է 14-րդ դարին։ Ժողովրդական բալլադը ստեղծվել է ոչ ուշ քան 13-րդ դարում, ծաղկման է հասել 15-րդ դարում, գրավոր աղբյուրներում երևացել 16-րդ դարում։
Հումանիստական լիրիկայի ցայտուն նմուշներ են ստեղծել Ա․ Սկոտը (1525-1585) և Ա․ Մոնտգոմերին (1556-1610)։ Անգլիայի հետ Շոտլանդիայի միավորումն ազդել է նաև շոտլանդական գրականության զարգացման վրա։ 17-րդ դարի գրականությունը լի է քաղաքական ու կրոնական պայքարի արձագանքներով, թեև զգալիորեն զիջում է նախորդ շրջանի գրականությանը։
18-րդ դարում շոտլանդացի շատ գրողներ գրել են անգլերեն, պահպանելով ազգային կոլորիտը (Ջ․ Հոում, 1722-1808, Ու․ Ուիլկի 1721-1772)։ Ա․ Ռամզեյը (1686-1758) և Ռ․ Ֆերգյուսոնը (1750-1774) շոտլանդերեն բանաստեղծություններում վերարտադրել են ժողովրդական պոեզիայի առանձնահատկությունները, նրա կենսուրախությունն ու ազատասիրությունը։ Համաեվրոպական արձագանք են գտել Ջ․ Մակֆերսոնի (1736-1796) «Օսիանի շարադրանքները» (1765)։ Ռ․ Բյոռնսի (1759-1796) դեմոկրատական ու ինքնատիպ պոեզիայում (շոտլանդերեն) մարմնավորվել են ժողովրդի ազատասիրական ոգին, արդարության ու հավասարության նրա երազանքները։ Անգլերեն գրող Վ․ Սկոտը (1771-1832) նոր ժամանակների գրականության մեջ պատմավեպի ստեղծողն է։
Ռոմանտիկ բանաստեղծներից է Ջոն Ուիլսոնը (1785-1854), որի «ժանտախտի քաղաք»-ը (1816) օգտագործել է Ալեքսանդր Պուշկինը «Խրախճանք ժանտախտի ժամանակ» պոեմում։ Համաշխարհային համբավ է վայելել ուշ ռոմանտիզմի շրջանի ներկայացուցիչ, արկածախնդրական ու պատմավեպերի հեղինակ Ռ․ Լ․ Սթիվենսոնը (1850-1894)։ 20-րդ դարի առաջին կեսին երևան է եկել սոցիալական վեպը։ Դ․ Ալլանը, Ա․ Մակարտուրը (1901-1917), Զ․ Բլեյքը (1893-1961) պատկերել են Շոտլանդիայի համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի շրջանը, ցույց ավել դասակարգային պայքարը Շոտլանդիայում, Լ․ Գրասիք Գիբոնը (1901-1935) ստեղծել է «Շոտլանդական տետրակ» (1932-1934) էպիկական եռերգությունը՝ ներկայացնելով շոտլանդական ֆերմերների կյանքը 20-րդ դարի սկզբների պատմական իրադարձությունների ֆոնի վրա։
1920-ական թվականներին սկսվել է, այսպես կոչված, շոտլանդական Վերածնունդը՝ շոտլանդական նորագույն պոեզիայի ծաղկումը մայրենի լեզվով, դա տեղի է ունեցել ականավոր բանաստեղծ Հյու Մակդիարմիդի ստեղծագործության ազդեցությամբ, որը գրել է երկու «Հիմն Լենինին» (1931 -1935), ստեղծել շոտլանդական արդի պոեզիայի դպրոցը։ Է․ Մյուիրը (1887-1959), Զ․ Բրյուսը (ծնված 1909), Ռ․ Թոդը (ծնված 1914), Ու․ Սոսոարը (1898-1943), Է․ Ցունգը (1885-1971), Ս․ Գ․ Սմիթը (ծնված 1915), Ա․ Սկոտը (ծնված 1920), Ա․ Մակ-Քին (ծնված 1925) հետևել են Ու․ Օդենի պոետիկային և 1930-ական թվականներին անգլիական պոեզիային, բայց նրանց ստեղծագործության մեջ երևում են նաև շոտլանդական գրական ավանդույթները։
Ժամանակակից արձակագիրներից առավել անվանի են Ռ․ Ջենկինսը (ծնված 1912), Զ․ Մ․ Բրաունը (ծնված 1921), Ի․ Կ․ Սմիթը (ծնված 1928), Մյուրիել Սփարքը (ծնված 1918)։
Ճարտարապետություն և կերպարվեստ
12-րդ դարից Շոտլանդիայումում կառուցվել են ռոմանական, իսկ 13-րդ դարից՝ գոթական կառույցներ, այդ թվում շոտլանդական տիպի (անմիջապես գետնից վեր խոյացող, սովորաբար քառանիստ աշտարակ-դոնժոն) բազմաթիվ դղյակներ։ 15—16-րդ դարերի դղյակները վերափոխվել են «աշտարակավոր պալատների՝ աստիճանաբար ներառելով ֆրանսիական Վերածննդի ճարտարապետյան բնորոշ գծեր։ 17— 18-րդ դարերի շոտլանդացի լավագույն ճարտարապետները (Ջ․ Վանբրու, Ջ․ Գիբս, Ու․ Չեյմբերս, Ադամ եղբայրներ) հայրենիքում քիչ են կառուցել՝ գերադասելով Անգլիայի արագ զարգացող արդյունաբերական կենտրոնները․ այդուհանդերձ, շոտլանդական կլասիցիզմը տվել է բազմաթիվ հետաքրքիր կառույցներ, քաղաքաշինական նշանակալի նմուշներ։
Ազգային ռոմանտիկական միտումները հետագա տարածում են գտել Բ․ Սքոթի և այլ վարպետների գործերում, որոնք 19-րդ դարի վերջին — 20-րդ դարի սկզբին ստեղծել են քոթեջների, բնակելի տան ինտերիերի ձևավորման նոր տիպեր։ Շոտլանդացի ճարտարապետ Չ․ Ռ․ Մակինտոշը եղել է «մոդեռն» ոճի ականավոր ներկայացուցիչներից։ 20-րդ դարում շոտլանդական ճարտարապետությունը զարգանում է անգլիական ճարտարապեըության հունով (1950-1960-ական թվականներին քաղաք-արբանյակների կառուցում են), զանգվածային բնակելի կառուցապատման մեջ գերակշռում են ոչ բարձրահարկ, բազմաբնակարան տները։ 20-րդ դարում շոտլանդական կերպարվեստում առանձնանում են գեղանկարիչ Ու․ Մաքգրեգորի (և «Գլազգոյի դպրոցի» այլ վարպետների), Ու․ Մակ-Տագարտի իմպրեսիոնիզմին հոգեհարազատ ստեղծագործությունները, «շոտլանդական կոլորիստներ» Ս․ Փեպլոյի, Լ․ Հանթերի, Զ․ Մաքսուելի էքսպրեսիոնիստական կտավները։ 1950—1970-ական թվականներին շոտլանդական և ֆրանսիական արվեստների ավանդական կապը թուլացել է։ Շոտլանդիայի ժողովրդական արվեստին բնորոշ են մանածագործությունը (տվիդ, շևիոտ և վանդակավոր տարտան բրդյա կտորեղենը), փայտի փորագրազարդումը, հյուսածո իրերը։
Երաժշտություն
Շոտլանդիայի երաժշտական արվեստը սկզբնավորվել է երկիրը բնակեցրած ցեղերի (կելտերի, սքոթների, սկան- դինավցիների և այլն) ժողովրդական երգ-պարային մշակույթից։ Կելտական ժողովրդական շրջիկ երգիչ-ասացողները՝ բարդերը (հնագույն ժամանակներից մինչև 19-րդ դար), ավելի ուշ՝ մենեստրելներն ու լյուտնահարները ազգային էպոսի տարածողներն ու պահպանողներն էին։
Նրանք հորինել ու կատարել են վիպական, հերոսական երգեր, սագաներ ու բալլադներ, ինչպես և սիրային ու այլ երգեր։ Շոտլանդական երգերին բնորոշ են պենտատոնիկան և բնական լադերը։ Մեղեդիների մետրառիթմական յուրահատկությունները (այսպես կոչված լոմբարդական ռիթմ, սկոչ սնեպ) բխում են ռիլ, սթրեասփեյ, ֆլինգ, էքոսեզ ժողեվրդական պարերից։ Երգերն ու պարերը նվագակցել են տավիղով (12-րդ դարից), պարկապզուկով (15-րդ դարից Շոտլանդիայի հիմնական ազգային նվագարան), ֆիդելով (լարային, աղեղնավոր նվագարան), ավելի ուշ՝ վիոլայով, ջութակով։ Եկեղեցական և աշխարհիկ պալատական պրոֆեսիոնալ երաժշտությունը զարգացել է 12-րդ դարից։ 13-րդ դարիս առաջացել են երգեցողության դպրոցներ, ուր ավանդվել է Գրիգորյան խորալը, ինչպես և երգեհոն ու այլ գործիքներ նվագելու արվեստը։ Եկեղեցիներում առաջին երգեհոնները տեղադրվել են 1440-ական թվականներին։
15-րդ դարից հանդես են եկել երգեհոնահարներ և կոմպոզիտորներ Ջ․ Մելիսոնը, Ջ․ Ֆետին, Զ․ Բլեկը, Պ․ Դեյվիդսոնը, Ա․ Մելվիլը, Լ․ դը Ֆրանսը։ 15-րդ դարի կեսերին էդինբուրգում ստեղծվել է թագավորական կապելլա։ 16-րդ դարից ձեռագրերում պահպանվել են եկեղեցական (մեսսաներ, մոտետներ, սաղմոսներ և այլն) ու աշխարհիկ (պարեր, պոպուրիներ) վոկալ և գործիքային երկեր։
16-րդ դարի 1-ին կեսի Շոտլանդիայի կոմպոզիտորներից են Ռ․ Քարվերը, Ռ․ Ջոնսոնը, Դ․ Փիբլսը, Ռ․ Դուգլասը, Ա․ Բլաքուելը։ Ռեֆորմացիայի գաղափարների տարածումը արգելակել է երաժշտության զարգացումը։ Երաժշտական արվեստի վերելքն սկսվել է 17-րդ դարից։ Ստյուարտների ժամանակաշրջանի (1603 թվականից) Շոտլանդիայի երաժշտական բարձր զարգացածության մասին են վկայում մի շարք ձեռագրեր, որոնք բովանդակում են մեղեդիների, պարերի, երգերի և գործիքային երկերի գրառումներ։ Շոտլանդական ազգային մեղեդիներից օգտվել են Հ․ Պյորսելը, Հ․ Փլեյֆորդը և այլ անգլիական կոմպոզիտորներ, ավելի ուշ՝ Ֆ․ Մենդելսոնը («Շոտլանդական սիմֆոնիա»), Մ․ Բրուխը («Շոտլանդական ֆանտազիա» ջութակի և նվագախմբի համար) և ուրիշներ։
18-րդ դարից ստեղծվել են պրոֆեսիոնալ երաժշտական ընկերություններ, երգչախմբային, 4 նվագախմբային և օպերային միավորումներ ու ասոցիացիաներ։ Հրատարակվել են բազմաթիվ ֆոլկլորային երաժշտական ժողովածուներ։ Շոտլանդական ժողովրդական երգերի հիման վրա է գրվել շոտլանդական 1-ին բալլադային օպերան՝ Ա․ Ռամզեյի «Ազնիվ հովիվը» (1725)։ 18—19-րդ դարերում Շոտլանդիայում պրոֆեսիոնալ բարձր մակարդակի է հասել կատարողական արվեստը։ Զարգացել է երաժշտական կրթությունը։ 1838 թվականին էդինբուրգի համալսարանին կից բացվել է երաժշտության ամբիոն, 1890 թվականին՝ հիմնադրվել Շոտլանդիայի երաժշտության թագավորական ակադեմիան։
19-րդ դարի 2-րդ կեսին հանդես են եկել կոմպոզիտորներ Թ․ էրսքինը, Զ․ Ֆերգուսը, Վ․ Մաքգիբոնը, Դ․ Դոուն, Ն․ Հոուն։ 1929 թվականին էդինբուրգում կազմակերպվև է Շոտլանդիայի երաժշտության ազգային ակադեմիան։ Արդի կոմպոզիտորական դպրոցի հիմնադիրն է Ա․ Մաքենզին (19-րդ դարի վերջ-20-րդ դարի 1-ին կես, 5 օպերայի, օրատորիաների, կանտատների, ֆանտազիաների, դաշնամուրի կոնցերտի և այլ գործերի հեղինակ), որի հետևորդներից են՝ Հ․ Մաք-Կուննը, Չ․ Մակֆերսոնը, Ու․ Ուոլլեսը, Ֆ․ Զ․ Սքոթը, Լ․ Դրայսդեյա, ժամանակակից կոմպոզիտորներից են՝ Ս․ Դեյվին, Ռ․ Կրոուֆորդը, Թ․ Մասգրեյվը։ Էդինբուրգում գործում են կոնսերվատորիա, սիմֆոնիկ նվագախումբ, երգչախմբեր։ 1947 թվականից էդինբուրգում անց է կացվում երաժշտության, դրամատիկ և բալետային արվեստների ամենամյա միջազգային փառատոն։ Գլազգոն նույնպես երաժշտական կենտրոն է։
Թատրոն
Շոտլանդիայում դրամատիկ, թատրոններ երևան են եկել 18-րդ դարի կեսին։ Կառուցվել է երեք թատերական շենք Գլազգոյում, որոնք հրդեհել են կրոն, մոլեռանդները։ 1769 թվականին դերասան և անտրեպրենյոր Դ․ Ռոսը էդինբուրգում ստեղծել է «Ռոյալ» թատրոնը, ուր բեմադրվել են անգլիական հեղինակների պիեսներ՝ գլխավորապես անգլիական դերասանների մասնակցությամբ։
1883 թվականին բացվել է «Լիցեում» թատրոնը, ուր սկզբում խաղացել են Հ․ Իրվինգի և այլոց անգլիական լավագույն թատերախմբերը, որոնք 1909 թվականին ռեժիսոր Ա․ Ուարինգի գլխավորությամբ ստեղծված «Գլազգոյի խաղացանկային թատրոն»ի հետ մեծապես նպաստել են ազգային թատերարվեստի ձևավորմանը։ Անգլիական և օտարերկրյա հեղինակների պիեսներից բացի, բեմադրվել են նաև շոտլանդական դրամատուրգների գործերը։
1782—1863 թվականներին Գլազգոյում գործել է «Գանլոփ սթրիթ թիեթր»-ը, 1805—1829 թվականներին՝ «Քոլին սթրիթ թիեթր»-ը, 1842—1848 թվականներին՝ «Ադելֆի»-ն և այլ թատրոններ։ 1921 թվականին կազմակերպվել է «Շոտլանդական ազգային դերասաններ» թատերախումբը, որի գործունեությունը շարունակել է «Քյորթն թիեթր»-ը՝ Գլազգոյում (1933—1940)։ 1939 թվականին անց է կացվել շոտլանդական թատերական առաջին փառատոնը։ 1943 թվականին Գլազգոյում հիմնվել է խաղացանկային Քաղաքացիական թատրոնը։
1970-ական թվականներին փորձարարական մի շարք թատրոններ իրականացրել են հետաքրքիր ներկայացումներ։ Խաղացանկային թատրոններ գործում են նաև Պերտում, Դանդիում, Փիթլոխրիում, Սենտ Անդրոլսում։ 1947 թվականից էդինբուրգում անց են կացվում երաժշտության և դրամայի ամենամյա միջազգային փառատոներ։ Թատրոնները դրամական նպաստ են ստանում Շոտլանդական արվեստի խորհրդից և արվեստի քաղաքային խորհուրդներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի երկրներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կազմի մեջ մտնող երկրներ Կատեգորիա:Շոտլանդիա Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորություն Կատեգորիա:Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ
Կազակի բացատ
Կազակի բացատ, հաևդ Հայաստանի Լոռու մարզում, Սուրբկիրակիջուր գետի ձախափնյակում, Շահումյան գյուղից 1 կմ հարավ–արևմուրք ։
Կախոյ
Կախոյ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 386 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լիկատա
Լիկատա  (Licata), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 38812 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 196 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 178 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92027։ Հեռախոսային կոդը՝ 0922։
Քաղաքի հովանավորն է Անջելուս երուսաղեմցին։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 5-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էթամբուտոլ/իզոնիազիդ/ռիֆամպիցին
Էթամբուտոլ/իզոնիազիդ/ռիֆամպիցին, նաև հայտնի է որպես էթամբուտոլ/իզոնիազիդ/ռիֆամպին, տուբերկուլոզի բուժման նպատակով կիրառվող դեղամիջոց ։ Այն էթամբուտոլի, իզոնիազիդի և ռիֆամպիցինի ֆիքսված դեղաչափի միավորված դեղամիջոց է ։ Օգտագործվում է առանձին կամ այլ հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցների հետ միասին ։ Դեղն օգտագործվում է պերօրալ ։ Կողմնակի ազդեցությունները առանձին դեղամիջոցների կողմնակի ազդեցություններն են ։ Կիրառությունը նպատակահարմար չէ երեխաների դեպքում ։
Այն ԱՀԿ դեղերի ցուցակում է, որպես առողջապահական համակարգում անհրաժեշտ ամենաանվտանգ և արդյունավետ դեղամիջոցներից մեկը ։ Զարգացող երկրներում արժեքը 6.74$-ից 16.13$ է մեկ ամսվա բուժման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցներ Կատեգորիա:Առողջապահական համակարգում ընդգրկված դեղեր Կատեգորիա:Տուբերկուլոզ Կատեգորիա:Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղեր Կատեգորիա:Տուբերկուլյոզ
Անկարասպոր ՖԱ
Անկարասպորը Թուրքիայի ֆուտբոլի Սուպեր Լիգայի ֆուտբոլային ակումբներից մեկն է։ Ներկայացնում է Անկարա քաղաքը։ Հիմնադրվել է 1978 թ. որպես Ankara Belediyespor, վերանվանվել է «Անկարասպորի» 2005 թվականին։
2009 թ. մայիսի դրությամբ, Անկարասպորը Սուպեր Լիգայում գրավում էր 10-րդ տեղը։
Ներկա թիմը
(2009 թ. մայիսի 4-ի դրությամբ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքական ֆուտբոլային ակումբներ
Էդուարդ Ալֆրեդ Մարտել
Էդուարդ Ալֆրեդ Մարտել Édouard-Alfred Martel, ), ֆրանսիացի գիտնական, աշխարհագետ, քարտեզագիր, քարանձավագիտության հիմնադիրը։
Կենսագրությունը
Մարտելը ծնվել է իրավաբանների ընտանիքում։ Սովորել է Փարիզի Կոնդորսե վարժարանում։ Մանկուց հետաքրքրվում էր աշխարհագրությամբ և բնական գիտություններով։ 1877 թվականին հաղթում է Concours général ազգային մրցաշարում։ Մեծ հափշտակությամբ էր ընթերցում Ժյուլ Վեռնի գրքերը։
Առաջին անգամ քարանձավում (Grottes de Gargas) լինում է 1866 թվականին, երբ ծնողների հետ հանգստանում էր Պիրենեյներում։ Հետագա ճանապարհորդությունների ժամանակ այցելում է Գերմանիա, Ավստրիա, Իտալիա։ 1886 թվականին՝ բանակում ծառայությունն ավարտելուց և փաստաբանի դիպլոմ ստանալուց հետո, սկսում է աշխատել Սենի դեպարտամենտի Կոմերցիոն դատարանում։ Իր ամբողջ ազատ ժամանակը Մարտելն անց է կացնում Ֆրանսիայով ճանապարհորդելով։
1884 թվականին Մարտելը հայտնաբերում է հսկայական Bramabiau անդունդը, որի հատակին՝ ժայռի միջից, գետ էր հոսում, իսկ 1888 թվականին նա մի քանի ուղեկիցների հետ իրականացնում է 440 մ երկարությամբ և 90 մ խորությամբ անդունդի միջով անցումը՝ ջրի կլանման և  Bramabiau անդունդի հատակում հայտնվելու տեղում։ Այդ պատմական անցումը կարելի է համարել քարանձավագիտության ծնունդը  ։
1889 թվականին Մարտելը հրապարակում է իր դիտարկումների հավաքածուն (Les Cévennes), որտեղ նկարագրում է Սևեննա լեռնաշղթայի գեղեցիկ բնությունը։ Նաև հետազոտում է Gouffre de Padirac քարանձավը, որն իրենից ներկայացնում է խոշոր անդունդ՝ 100 մ խորությամբ, Ռոկամադուրի հարևանությամբ։ Անդունդի հատակում Մարտելն ու իր զարմիկը հայտնաբերում են ստորգետնյա գետ, որը հատում են նավակներով և հետազոտում ևս 2 կմ երկարությամբ ձգվող նոր սրահներ։
1890 թվականի հուլիսին Մարտելն ամուսնանում է Ալին դե Լոնեի հետ՝ երկրաբանության պրոֆեսոր Լուի դե Լոնեի քրոջ, որը հետո դառնում է գիտությունների Ակադեմիայի անդամ։ Լուի դե Լոնեի հետ ծանոթությունը օգնում է Մարտելին հրապարակելու իր աշխատությունները La Nature ամսագրում, ի միջիայլոց, նրանք երկուսն էլ հետագայում հաջորդաբար աշխատելու են որպես այդ ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
1984 թվականին լույս է տեսնում Les Abîmes (Անդունդ) գիրքը, որտեղ Մարտելը նկարագրում է ստորգետնյա աշխարհի բոլոր հրաշալիքները, այն աշխարհի, որը նա հայտնաբերել էր  6 արշավախմբերի ընթացքում՝ 1888–1893 թվականներին։ Գրքում նա ուղղակի նկարագրում է իր ձեռքբերումները, սակայն դնում է նաև նոր գիտության հիմնաքարը՝ քարանձավների բազմակողմանի հետազոտությունների, որն իր մեջ ներառում է ջրաբանությունը, երկրաբանությունը, միներալոգիան, օդերևույթաբանությունը, տեղագրությունը։ Նոր ոլորտի համար Մարտելը օգտագործում է քարանձավագիտություն անվանումը, որը առաջարկվել էր Է․ Ռիվյերի կողմից՝ 1890 թվականին, սակայն համընդհանուր ճանաչման էր հասել ֆրանսիական գիտական հետազոտությունների աջակցության XII Կոնգրեսում Մարտելի ելույթից հետո։
1895 թվականին արշավախմբեր են կազմակերպվում դեպի Իռլանդիա և Անգլիա։ Մարտելն առաջինն է իջնում Gaping Gil  քարանձավի ջրասույզ եղած 105–մետրանոց մեռյալ ջրհորը Յորքշիրում։ Նույն տարում Մարտելը հիմնում է Société de Spéléologie միջազգային կազմակերպությունը, միևնույն ժամանակ սկսում է առաջին քարանձավագիտության ամսագրի  լույս ընծայումը։
1896 թվականին ավստրիական էրցհերցոգ Լյուդվիգ Սալվատորի հրավերով, որը թագավոր Ֆրանց–Իոսիֆի զարմիկն էր, Մարտելն այցելում է Բալեարյան կղզիներ։ Մայորկա կղզում նրան հաջողվում է բացահայտել աշխարհի խոշորագույն ստորգետնյա լիճը, որը հետագայում կոչվում է Մարտելի լիճ, Դրակ քարանձավում ։ Լիճն ունի 1150 մ երկարություն և 30 մ լայնություն։
Մարտելն ակտիվորեն ուսումնասիրում է քարանձավները՝ կենտրոնանալով հիմնականում կարստային զանգվծների վրա( Causses)։ Նրա ուսումնասիրությունների մյուս շրջաններն են՝ Սավոյան, Յուրան, Պրովանսը, Պիրենեյները։ Բացի դրանից, նա ճանապարհորդում է Եվրոպայով, մասնավորապես, հետազոտում է ստորգետնյա խոշորագույն գետերի՝ 90 կմ երկարությամբ ձգվող Տրեբիշնիցիի քարանձավները՝ Խորվաթիայում,Չերնոգորիայում, Բոսնիա և Հերցոգովինայում։
1899 թվականին Մարտելը վերջնականապես թողնում է իր մասնագիտական գործունեությունը՝ իրավաբանությունը, և իրեն ամբողջովին նվիրում է հետազոտություններին։ 1905 թվականին նա ուսումնասիրում է Grand Canyon du Verdon կարստային կանյոնը Ալպերում՝ Վերդոն գետի վրա, իսկ 1906 թվականին ուսումնասիրում է Gorges de Kakouetta կանյոնը՝ Պիրենեյներում։
1905 թվականից մինչև 1909 թվականը Մարտելն աշխատում է հիմնականում La Nature ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ Հետո ակտիվ գործունեություն է ծավալում աշխարհագրական ընկերությունում՝ դառնալով նրա նախագահը։
1912 թվականին եռօրյա այցով լինում է Կենտուկի նահանգի Մամոնտի քարանձավում։ Նա գուշակում է ստորգետնյա գետի առկայությունը, որը կապում էր Մամոնտի քարանձավը Ֆլինտ–Ռիջ քարանձավին։ Այդ գետն իրականում բացահայտվել է մի քանի տասնամյակ անց և երկու հսկայական քարանձավներ միավորվել են՝ դառնալով աշխարհի ամենաերկար քարանձավը։
Ստորգետնյա ջրերի պահպանությունը
Մարտելն իր աշխատանքներում ցույց է տալիս, որ անասունների դիակները կարստային հանգույցներում թաղելը կարող է ջրի մեջ վտանգավոր բակտերիաների առաջացման պատճառ հանդիսանալ՝ մի քանի կիլոմետր շառավղով տեղաբաշխված աղբյուրների ջրերն աղտոտելով։ 1902 թվականին դրա հիման վրա օրենք է ընդունվում, որով արգելվում էր անասուններին թաղել քարանձավներում։
Մարտելը Կովկասում
1903 թվականին ռուսական կառավարության հրավերով Մարտելն այցելում է Սև ծովի ափամերձ գոտի՝ Ղրիմ և Կովկաս։ Սոչիում Մարտելը զբաղվում է քաղաքի ջրամատակարարման խնդիրներով։ Սեպտեմբերի 28 (15)–ին բացահայտում է Ախշտիրյան քարանձավը։
Հրապարակումներ
Մարտելը բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է, իսկ նրա հրատարակությունների թիվն անցնում է 1000–ը։ Հիմնական աշխատություններն են՝
=== Գրքեր ===
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փաստաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Քարտեզագիրներ
Երվանդ Փամբուքյան
Երվանդ Փամբուքյան, հայ պատմաբան, խմբագիր և Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության անդամ ։
Կալինովկա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)
Կալինովկա (Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
Երվանդ Փամբուքյան
Կենսագրություն
Փամբուքյան ծնվել է 1933 թվականի օգոստոսին, Սիրիայի Հալեպ քաղաքում։ Միջնակարգ կրթությունը շարունակել է Հալեպի Կարեն Եպպեի հայկական միջնակարգ դպրոցում մինչև 1953 թվականը, որից հետո 1954 թվականին շարունակել է Վենետիկի Սուրբ Ղազարի հայագիտական դպրոցում։ 1954-1958 թվականին Փամբուքյանը սովորել է Բելգիայի Լյուվենի կաթոլիկ համալսարանի Հասարակական գիտությունների և քաղաքագիտության ֆակուլտետում։ 1958 թվականից սկսած նա եղել է Լիբանանի Բեյրութ քաղաքի հայոց պատմության ուսուցիչ ։
Կալինովկա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։
Երվանդ Փամբուքյան
Աշխատանքներ
Երվանդ Փամբուքյանը հայոց պատմություն է դասավանդել Բեյրութի այնպիսի հայկական դպրոցներում, ինչպիսիք են Համազգայինի Մելանքթոն և Հայկ Արսլանյան ճեմարանը (1958-2002), Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսություն հոգևոր սեմինարիան (1958-1970), Սուրեն Քանամիրյանի հայկական դպրոցը (1965-1970)։ Ուսուցչական գործունեությանը զուգընթաց նա նաև եղել է Ազդակ թերթի (1970-1978) և Համազգային հայագիտական բարձրագույն հաստատության տնօրենը (1979-2005) ։
Կալինովկա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Երվանդ Փամբուքյան
Աշխատանքներ
2005 թվականից սկսած Փամբուքյանը գրել և խմբագրել է հայոց պատմության դասագրքեր և այլ աշխատություններ, ինչպես նաև Նիկոլ Աղբալյանի «Ամբողջական երկեր»-ի երրորդ և չորրորդ հատորները ։
Նրա հրատարակություններին են պատկանում նաև Հրաչ Տասնապետյանի «Հայ հեղափոխական շարժման և հայ հեղափոխական դաշնակցության պատմությունը», «Հայ հեղափոխական դաշնակցության կազմակերպչական կառույցը» և «Նյութեր ՀՅԴ-ի պատմության մասին» աշխատությունները ։
Բրոնզե խխունջ
Բրոնզե խխունջ, ամենամյա գրական մրցանակ լավագույն ֆանտաստիկ ստեղծագործության համար, որը հրատարակվել է ռուսերեն, ընթացիկ տարվա ընթացքում։ Հանձնվում է Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում 1992 թվականից սկսած։ Մրցանակը հիմնված է Անդրեյ Նիկոլաևի և Ալեքսանդր Սիդորովիչի կողմից 1992 թվականին։ Նախատիպ է հանդիսացել 1991 թվականին Բորիս Ստրուգացկուն հանձնված մրցանակը։
Մրցանակը հանձնվում է մի քանի անվանակարգում՝ լավագույն ֆանտաստիկ ստեղծագործության համար՝ խոշոր (վեպ), միջին (վիպակ), փոքր (պատմվածք, նաև քննադատական և ֆանտաստիկայի հիմնախնդիրներին նվիրված հոդվածներին։
1991-2012 թվականներին մրցանակաբաշխության նախագահն ու ժյուրիի միակ անդամը Բորիս Ստրուգացկին է (մահացել է 2012 թվականին) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական մրցանակներ
Սպանություն ձմեռային Յալթայում
«Սպանություն ձմեռային Յալթայում» («Вбивство у зимовій Ялті»), 2007 թվականի ուկրաինական դետեկտիվ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Մուրատովը Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում ։
Սյուժե
Յալթայում սպանվել է առևտրային ընկերության հաշվապահը։ Հետաքննությունը վարում են դատախազության քննիչ Լեոնիդ Պրոխորենկոն և ոստիկանության կապիտան Ախտեմ Աբլաևը։ Անմիջապես հայտնվում է կասկածյալը՝ ոմն Սերգեյ Գնեզդիլո, որին ականատեսները սպանության օրը տեսել են զոհի հետևից գնալիս, բայց այլ ապացույցներ չկան։ Թեոդոսիայից հայտնում են, որ ձերբակալել են ոմն Վադիմ Կոզլովսկու, որը խոստովանել է սպանությունը։ Պրոխորենկոն հարցաքննում է նրան և տեսնում, որ նա հոգեկան հիվանդ է և անմիջապես խոստովանում է մի շարք այլ աղմկահարույց հանցագործությունների մասին։ Քննիչը միայն մեկ ապացույց ունի, բայց նա տանում է Ալչևսկ, իսկ Պրոխորենկոն ճանապարհ է ընկնում։
Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումներն անցկացվել են Յալթայում և Սիմֆերոպոլում, ինչպես նաև Լուգանսկի շրջանի Ալչևսկ քաղաքում և Կիևում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ուկրաինական ֆիլմեր
Ուղուր Փոլաթ
Ուղուր Հաքան Փոլաթ (Uğur Polat, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության թուրք դերասան։
Կենսագրություն
Ուղուր Փոլաթը ծնվել է 1961 թվականի հունվարի 1-ին Ստամբուլում ։ 1978 թվականին ընդունվել է Անկարայի գեղարվեստական թատրոն։ 1981 թվականին սովորել է Միմար Սինանի անվան գեղարվեստի համալսարանի թատերական բաժնում։
16 տարվա ընթացքում Փոլաթը հանդես է եկել պետական թատրոնների բեմերում և խաղացել շուրջ 30 թատերական ներկայացումներում։ 1996 թվականին ստացել է Իսմեթ Քյունթայի թատրոնի մրցանակ։ Մասնակցել է հոլիվուդյան մի շարք ֆիլմերի կրկնօրինակման աշխատանքներին, որոնց համար ստացել է մրցանակներ։ 1990-ական թվականներից սկսած սկսել է նկարահանվել ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։ Լավագույն դերասան անվանակարգում դարձել է Անթալիայի կինոփառատոնի «Ոսկե նարինջ» մրցանակի դափնեկիր ։ 1990 թվականին Անկարայի կինոփառատոնի ժամանակ «Բոլոր դռները փակ են» ֆիլմի համար ստացել է «Խոստումնալից դերասան» կինոմրցանակ։ 2014 թվականին նկարահանվել է Հեյ Ստամբուլ հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է Kanal D հեռուստաընկերությամբ։ Հեռուստասերիալում մարմնավորել է Քանդեմիր Նևիզադեի դերը։ Նրա խաղընկերներն են եղել Սալիհ Բադեմջին, Քաան Յըլդըրըմը, Շեբնեմ Բոզոքլուն, Էրքան Քոլչաք Քյոսթենդիլը և այլն։ 2016 թվականին նկարահանվել է Գիշերվա թագուհին հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է Star TV հեռուստաընկերությամբ։ Նրա խաղընկերներն են եղել Մերյեմ Ուզերլին, Մուրատ Յըլդըրըմը, Ֆունդա էյրիղիթը, Բուրակ Դենիզը և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված դերասաններ
Մուրի օրենք
Մուրի օրենք (Moore's Law), նկարագրում է մի հեռանկարային միտում հաշվողական ապարատային ապահովման պատմության մեջ։ 1958 թվականին ինտեգրալ սխեմայի ստեղծումից սկսված, այն տրանզիստորների քանակը, որոնք կարող են էժանորեն ինտեգրալ սխեմայի վրա տեղավորվեն աստիճանացուցորեն ավելացել է, ամեն երկու տարի մեկ երկնապատկվելով ։
Միտումը առաջին անգամ նկատվել էր Intel-ի համահիմնադիր՝ Գորդոն Մուրի կողմից, 1965 թվականի մի հոդվածում ։ Դա շարունակվեց մոտ կես դար, և 2005 թվականին չէր սպասվում որ գոնե մի տասամյակում էլ կանգ առնի ։
Թվային էլեկտրոնային սարքերի ընդունակությունների մոտավորապես ամեն չափանիշը խստորեն կապված է Մուրի օրենքից՝ մշակման արագությունը, հիշողության հզորությունը, նույնիսկ թվային կինոապարատների պիկսելների քանակը և չափը ։ Բոլոր սրանք էլ (մոտավորապես) աստիճանացուցորեն արագությամբ են բարելավվում ։ Սա դրամատիկորեն ավելացրել է թվային էլեկտրոնիկայի օգտակարությունը՝ համաշխարհային տնտեսման մոտավորապես ամեն հատվածում ։ Մուրի օրենքը նկարագրում է այս ուշ 20-րդ դարի և վաղ 21-րդ դարի վարող ուժը։
Պատմություն
Համակարգչի ուժի ավելացման կանխագուշակումներ եղել էին տարիներ նախքան Մորը հրատարակեց իր դիտարկումը։ Ալեն Տուրինգը մի 1950 թվականի հոդվածում կանխաբանել էր, թե մինչև դարի փոխվելը համակարգիչները միլիարդավոր բառերի հիշողություն կունենան ։ Մորը կարելի է լսած լինի Դուգլաս Էնգելբարտին, ժամանակակից մեխանիկական համակարգչային մկնիկ համաստեղծողի լեկցիային, ով բացատրում էր ինտեգրալ սխեմայի նախագծված ցածրամասշտապավորելու մասին ։
«Մուրի օրենք» տերմինը առաջին անգամ օգտագործվեց 1970 թվականի մոտ, Կալտեքի պրոֆեսոր, VLSI-ի առաջնորդ, և ձեռնարկատեր Կարվեր Միդի կողմից ։
Մորը թեթևակիորեն փոխեց օրենքի ձևակերպումը ժամանակը ընթացքում, հետահայացորեն սատարելով Մուրի օրենքի ընկալված ճշգրտությունը ։ Ամենանշելին այն, որ 1975 թվականին փոխեց իր նախագծումը, ըստ որի նա երկնապատկվում է ամեն «երկու տարի» ։
Չնայած ժողովրդական թերահասկացության, նա անդրդված է, որ նա չի կանխաբանել երկնապատկվել «ամեն 18 ամսում»։ Սակայն, մի Intel-ի համագործակից տրանզիստորների գործողության աճը ներառել էր՝ եզրակացնելու թե ինտեգրալ սխեմաները «գործողության» մեջ են երկնապատվում ամեն 18 ամիս ։
2005 թվականի ապրիլին, Intel-ը առաջարկեց $10,000, Electronics Ամսագրի մի բնագիր պատճեն գնելու համար ։ Դեյվիդ Կլարքը, մի ճարտարագետ, որն ապրում է Միացյալ Թագավորությունում, առաջինն էր նրա մի պատճեն ճարելու և նրան Intel-ին առաջարկելու համար ։
Ուրիշ բանաձևեր և նույնպիսի օրենքներ
Թվային տեխնոլոգիայի շատ չափանիշներ բարելավվում են Մուրի օրենքին վերաբերվող աստիճանացուցային արագությամբ։ Դրանց շարքում են բաղադրիչների չափը, արժեքը, խտությունը և արագությունը։ Մորը անձնապես միայն գրել էր ամենաքիչ արժեքին բաղադրիչների (կամ տրանզիստորների) խտության մասին։
Ամեն մի ինտեգրալ սխեմայի տրանզիստորներ։ Ամենահասարակամատչելի բանաձևը այն է, որ ինտեգրալ սխեմաների վրայի տրանզիստորները ամեն երկու տարի երկնապատկվում են։ 1970-ականների վերջում, Մուրի օրենքը ճանաչվեց իբրև ամենաբարդ չիփերի վրայի տրանզիստորների քանակի սահմանը։ Վերջին միտումերը ցույց են տալիս, որ այդ արագությունը պահպանվել է մինչև 2007 թվականը։
Ամեն մի տրանզիստորի՝ ամենաքիչ արժեքի խտություն: Սա այն բանաձևն է, որ տրվել է Մորի 1965 թվականի հոդվածում Դա միայն այն տրանզիստորների խտության մասին չէ, որ հասանելի է, այլ տրանզիստորների այն խտության մասին, որում՝ ամեն տրանզիստորի գինը ամենաքիչն է ։ Հենց որ ավելի տրանզիստորներ են տեղադրվում մի չիփի վրա, ամեն տրանզիստորի սարքելու գինը պակասում է, իսկ որևէ թերության պատճառով չիփի չաշխատելու հավանականությունը բարձրանում է։ 1965 թվականին, Մորը քննարկեց տրանզիստորների այն խտությունը, որում գինը ամենաքիչն է լինում, և նկատեղ թե, քանի որ տրանզիստորները լուսավիմագրության առաջանալու շնորհիվ փոքրանում են, խտությունը ավելանում է «մոտավորապես երկու անգամ տարվա մեջ արագությամբ» ։
Ամեն մի տրանզիստորի գինը։ Այնպես որ տրանզիստորների չափերն է պակասել, պակասել է նաև ամեն մի տրանզիստորի գինը։ Սակայն, «ամեն մի մակերեսային միավորի արտադրման գինը» միայն բարձրացել է ժամանակի ընթացքում, քանի որ նյութերի և էներգիայի ծախսը ամեն մի մակերեսային տարածքի միայն ավելացել է ամեն հաջորդող տեխնոլոգիայի հանգույցով։
Ամեն մի ծախսի միավորի հաշվողական գործողությունը։ Այնպես որ տրանզիստորների չափը փոքրանում է, նաև նրանց գործելու արագությունն է ավելանում։ Նաև տարածված է, որ Մուրի օրենքը մեջբերեն՝ նշելու արագորեն շարունակվող առաջադիմությունը հաշվողական գործողության՝ ամեն մի ծախսի միավորի դիմաց, որովհետև տրանզիստորի քանակի ավելացումը նաև համակարգչի մշակման գործողության կոպիտ չափանիշ է։ Այս հիման վրա, համակարգչի գործողությունը ամեն մի ծախսի միավորի դիմաց երկնապատվում է ամեն 24 ամիս մեկ անգամ։
Ուժի սպառում։ Համակարգչային հանգույցների էներգիայի սպառումը երկնապատկվում է ամեն 18 ամիս մեկ անգամ ։
Ամեն ինֆորմացիայի միավորի դեմ կարծրապնակի հիշողության գինը։ Մի նմանատիպ օրենք (երբեմն Կրայդերի Օրենք անվանմամբ) վարում է կարծրապնակի հիշողության ծախսը ամեն մի ինֆորմացիայի միավորի համար ։ Պնակի հիշողության առաջադիմությունը նախկին տասամյակներում իսկականում մեկ անգամից ավելին է արագացել, որը պատկանում է սխալ ուղղող կոդերին, մացնիսադիմադրողական էֆեկտին և հսկա մագնիսադիմադրոթական էֆեկտին։ Ներկա Կարծրապնակի հզորության ավելանալը մոտավորապես նման է տրանզիստորների քանակի ավելացման։ Վերջին միտումները ցույց են տալիս, որ արագությունը պահպանվել է մինչև 2007։
Ցանցի հզորություն։ Ըստ Գերալդ Բաթերզի ,, Lucent Optical Networking Group-ի նախկին տնօրենը Bell Labs-ում, կա մի ուրիշ տարբերակ՝ Բաթերզի Ֆոտոնիկա Օրենքի անունով, մի բանաձև, որ գիտակցաբար զուգահեռում է Մուրի օրենքի հետ։ Բաթերզի Օրենքը ասում է, որ այն տվյալների քանակը, որ ամեն ամիս դուրս են գալիս օպտիկական մանրաթելից ամեն ին ամիս մեկ երկնապատկվում է։ Ուրեմն, մեկ բիթի հաղորդման ծախսը մի օպտիկական ցանցի վրայով ամեն ին ամիս մեկ կիսվում է։ Ալիքի երկարության բաժանմամբ մուլտիպլեքսավորումը (երբեմն "WDM" անվանմամբ) 100 անգամով բարձրացրեց այն հզորությունը, որ կարելի էր մի միայնակ մանրաթելի վրա դնել։ Օպտիկական ցանցայինությունը և DWDM-ը արագորեն պակասացնում են ցանցայինության գինը, և ավելի առաջադիմությունը սպասելի է։ Այդ պատճառով, մեծաքանակ տվյալների երթևեկության գինը տապալվեց կետ-կոմ պղպջակում։ Նիելսենի Օրենքը ասում է՝ թե օգտվողներին առկա թողարկման շերտը տարեկան  50% ավելանում է ։
Ամեն դոլարի դիմաց պիկսելներ։ Նույնպես, Ավստրալիայի Կոդակի Բերի Հենդին ներկայացրել է «պիկսելներ ամեն դոլարի դիմաց» գրաֆիկը որպես թվային կինոապարատի մի հիմնական չափանիշ, որը ցույց է տալիս այս շուկայի պատմական գծայնությունը (չափաքանոնի վրա) և թվային կինոապարատի գնի և լուծելիության աստիճանի ապագա միտումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապագաբանություն Կատեգորիա:Տեխնոլոգիական ստրատեգիա Կատեգորիա:Հաշվողական մշակույթ
Ոսկե Երուսաղեմ
«Ոսկե Երուսաղեմ» (ירושלים של זהב Երուշալայիմ շել զահավ), 1967 թվականին գրված իսրայելցի բանաստեղծ և կոմպոզիտոր Նաոմի Շեմերի երգը, որն Իսրայելի ոչ պաշտոնական օրհներգն է։ 2008 թվականին երգը ճանաչվել է Իսրայելի «60-ամյակի երգ» ։ Երգն առաջին անգամ կատարել է երգչուհի Շուլի Նաթանը, որը երգչուհուն մեծ համբավ է բերել։