cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մեծն բանավիճողները
Պատմական նախատրամադրվածություն
Կինոնկարը արտացոլում է Տեխասի սոցիալական վիճակը Մեծ Դեպրեսիայի ժամանակաշրջանում, երբ սևամորթները ապրում էին ամենօրյա վիրավորանքների և նվաստացումների մեջ։ Ֆիլմի գլխավոր հերոս Ջեյմս Ֆարմերը դպրոցը ավարտելուց 14 տարի հետո ներգրավում է Ուիլի քոլեջի խմբում։ Համաձայն տեխհասյան «Houston Chronicle» թերթի խմբի մասնակից Սամանտա Բուկի կերպարը հիմնված է Հենրիետտա Բելլ ՈՒելսի անձի վրա։ Նա միակ կինն էր ՈՒիլի քոլեջի բանավիճողների մեջ, երբ նրանք մասնակցեցին ԱՄՆ-ում կայացած միջռասայական թեմայով բանավեճին։ Ավգուստինո Բլաժեննովի հայտնի մեջբերումը` «Անարդար օրենքը ընդհանրապես չի համարվում օրենք» առանցքային է համարվում ամբողջ ֆիլմի համար, այն նույնիսկ օգտագործվում է մի քանի բանավեճերի ժամանակ։ Եվս մեկ կարևոր մեջբերում մի քանի անգամ կրկնվում է կախված համատեքստի փոփոխություններից։ «Դու անում ես այն ինչ անում ես, այն պատճառով, որ մենք կարողանանք անել այն ինչը ուզում ենք անել»։ Այս մեջբերումը ֆիլմում օգտագործում է միայն Ջեյմս Ֆարմերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 թվականի ԱՄՆ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:The Weinstein Company ֆիլմեր
Դանուբի Ֆիլսհոֆեն
Դանուբի Ֆիլսհոֆեն (Vilshofen an der Donau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա ադմինիստրատիվ կենտրոնին։ Մտնում է Պասաու շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 225 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական) ։ Զբաղեցնում է 86,36 1,91 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 75 154։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ալան Բին
Ալան Բին (Alan Bean, ), ամերիկացի տիեզերագնաց–օդաչու, ռազմածովային նավատորմի առաջին կարգի կապիտան։
Ավարտել է Տեխասի համալսարանը (1955 թվականին)։ Ամերիկյան տիեզերագնացների խմբում է ընդգրկվել 1963 թվականին։ 1969 թվականի նոյեմբերի 14-24-ին, որպես «Ապոլլոն–12» տիեզերանավի լուսնախցիկի օդաչու, Չարլզ Կոնրադի և Ռիչարդ Գորդոնի հետ մասնակցել է դեպի Լուսին կատարված երկրորդ թռիչքին։ 1969 թվականի նոյեմբերի 19-ին Կոնրադի հետ վայրէջք է կատարել փոթորիկների օվկիանոսում։ Լուսնի վրա մնացել է 31 ժ 31,5 ր, երկու անգամ դուրս եկել Լուսնի մակերևույթ։ 1973 թվականի հուլիսի 28-ից սեպտեմբերի 26-ը Օուեն Գերիոտի և Ջեք Լաուսմայի հետ մասնակցել է «Սքայլեբ» ուղեծրակայանով կատարված երկրորդ թռիչքին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիեզերագնացներ
Մահ Նեղոսի վրա
Մահ Նեղոսի վրա (Death on the Nile), Ագաթա Քրիստիի ամենահայտնի և նշանակալի վեպերից մեկն է, նրա «Արևելյան ցիկլի» առանցքային ստեղծագործությունը՝ Էրքյուլ Պուարոյի և գնդապետ Ռեյսի մասնակցությամբ։ Առաջին անգամ հրապարակվել է Միացյալ Թագավորությունում 1937 թվականի նոյեմբերի 1-ին։ Թարգմանվել է հայերեն ։
Սյուժե
Գործողության վայրն ընդգրկում է Լոնդոնը, Նյու Յորքը, ինչպես նաև Վերին Եգիպտոսն ու Նուբիան, որտեղ էլ ծավալվում են հիմնական իրադարձությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստիի ստեղծագործություններ
Հորմոնային ներարգանդային պարույր
Հորմոնային ներարգանդային պարույր (ՆԱՊ)՝ ընդգրկված է Առողջապահության Համաշխարհային Կազմակերպության (ԱՀԿ) հիմնական դեղամիջոցների մոդելային ցանկում, որպես առողջապահության առաջնային համակարգի կողմից պահանջարկ ունեցող կարևորագույն դեղամիջոց ։
Բեղմնականխումից բացի՝ հորմոնային ՆԱՊ-երն օգտագործվում են նաև
ՆԱՊ-ն ունի մի շարք առավելություններ, մասնավորապես՝
կախված ՆԱՊ-ի տեսակից՝ տեղադրելուց հետո կարող է օգտագործվել 3-5 տարի,
ՆԱՊ-ն ունի նաև հետևյալ թերությունները՝
ունեն այլ կողմնակի ազդեցություններ և վտանգներ։
Արդյունավետություն
Հորմոնային ՆԱՊ-ի կիրառման առաջին տարվա ձախողման ցուցանիշը կազմում է 0.2%, իսկ 5 տարվանը՝ 0.7% ։ ՆԱՊ-ի արդյունավետության ցուցանիշը համեմատելի է արգանդափողերի կապման արդյունավետության ցուցանիշի հետ, սակայն, ի տարբերություն վերջինի, ՆԱՊ-ի ազդեցությունը դարձելի է։
Հորմոնային ՆԱՊ-ը համարվում է բեղմնականխման առավել արդյունավետ միջոց, քան բեղմնականխման այլ դարձելի միջոցները, ինչպիսին, օրինակ, հակաբեղմնավորիչ հաբերն են, քանի որ ՆԱՊ-ը տեղադրելուց հետո կիրառողից նվազ միջամտություն է պահանջվում ։ Բեղմնականխման այլ միջոցների կամ մեթոդների արդյունավետության պատճառը հենց կիրառողներն են. եթե պատշաճ կերպով չհետևել դրանց կիրառման ժամանակային ռեժիմին, ապա մեթոդը դառնում է նվազ արդյունավետ։ ՆԱՊ-երը չեն պահանջում օրական, շաբաթական կամ ամսական միջամտելու ռեժիմ, հետևաբար դրանց տիպական և ճիշտ կիրառման ձախողումների ցուցանիշները նույնն են ։
Կրծքով կերակրում
Համարվում է, որ բացառապես պրոգեստոգեն պարունակող բեղմնականխիչները, օրինակ՝ ՆԱՊ-ը, չեն ազդում մայրական կաթի քանակի կամ մանկան աճի վրա ։ Միրենայի կիրառման դեպքում մայրական կաթի հետ կրծքով կերակրվող երեխային կարող է փոխանցվել լեվոնոգեստրելի մայրական չափաբաժնի 0.1% ։ Կրծքի երեխաների շրջանում 6 տարի շարունակ իրականացված հետազոտության ընթացքում հայտնաբերվել է, որ բացառապես լեվոնոգեստրել պարունակող հակաբեղմնավորման միջոցներից օգտվող մայրերի երեխաների մոտ ավելի բարձր է շնչառական ուղիների և աչքերի ինֆեկցիաների վտանգը, և ցածր է նյարդաբանական խնդիրներինը՝ այն երեխաների համեմատ, ում մայրերը կիրառում են պղնձե ՆԱՊ-եր ։ Երեխայի վրա մայրական կաթում պարունակվող լեվոնոգեստրելի ազդեցությունը գնահատելու ավելի երկարաժամկետ հետազոտություններ չեն իրականացվել։
Կրծքով կերակրելու հետ զուգահեռ Միրենայի կիրառման մասին մոտեցումները հակասական են։ ԱՀԿ-ը դեմ է արտահայտվում ծննդաբերությունից անմիջապես հետո ՆԱՊ-ի տեղադրմանը՝ պատճառաբանելով այն ՆԱՊ-ի դուրս ընկնելու բարձր ցուցանիշով։ ԱՀԿ-ը մտահոգություններ է հայտնում, նաև, հետծննդյան առաջին 6 շաբաթների ընթացքում նորածնի լյարդի և գլխուղեղի զարգացման վրա ՆԱՊ-ի ազդեցության վերաբերյալ։ Միևնույն ժամանակ, ԱՀԿ-ը խորհւրդ է տալիս կիրառել Միրենան բեղմնականխման նպատակով, հետծննդյան 6-րդ շաբաթից սկսած, անգամ կրծքով կերակրող կանանց ։
Կողմնակի ազդեցություններից են՝
Քաղցկեղ
Ըստ Քաղցկեղի հետազոտման միջազգային գործակալության (ՔՀՄԳ) կողմից 1999 թ. իրականացված միայն պրոգեստին պարունակող բեղմնականխման միջոցների ուսումնասիրության՝ կան որոշ փաստեր, որ միայն պրոգեստին պարունակող բեղմնականխման միջոցները նվազեցնում են արգանդի ներքին պատերի լորձաթաղանթի (էնդոմետրիում) քաղցկեղի հավանականությունը։ ՔՀՄԳ-ն եզրակացրել է, որ չկան ապացույցներ, որ միայն պրոգեստին պարունակող բեղմնականխման միջոցները բարձրացնում են քաղցկեղի որևէ տեսակի առաջացման վտանգը՝ չնայած իրականացված ուսումնասիրությունները չափազանց փոքրածավալ են, որպեսզի դրանց հիման վրա վերջնական եզրակացություններ արվեն ։ Որևէ փաստ չի հայտնաբերվել այն մասին, որ Միրենան ազդում է ոսկրանյութի հանքային խտության (ՈՀԽ) վրա։
Հակացուցումներ
Հորմոնային ՆԱՊ-ը չպետք է օգտագործեն այն կանայք, ովքեր՝
Հակացուցումների ամբողջական ցանկի հետ կարելի է ծանոթանալ ԱՀԿ Բեղմնականխման մեթոդների կիրառման բժշկական համապատասխանության չափանիշներում ։
Տեղադրում և հեռացում
Միջոցի հեռացումը, նույնպես, պետք է իրականացվի որակավորում ունեցող մասնագետի կողմից։ Միջոցը հեռացնելուց հետո պտղաբերությունը, հարաբերականորեն կարճ ժամկետում, վերադառնում է նախկին մակարդակին ։ Հետազոտություններից մեկի շրջանակներում պարզվել է, որ դրա մասնակիցներից մեծ մասի մետ պտղաբերությունը վերականգնվել է 3 ամսվա ընթացքում ։
Ազդեցության մեխանիզմ
Հորմոնային ՆԱՊ-ի գործելու հիմնական մեխանիզմը բեղմնավորումը կանխելն է։ Լեվոնորգեստրել պարունակող ներարգանդային համակարգը բեղմնականխիչ մի քանի ազդեցություններ ունի՝
Բազմաթիվ հետազոտությունների արդյունքում պարզվել է, որ ՆԱՊ-ն առաջին հերթին կանխում է բեղմնավորումը, ոչ թե սաղմի ներդրումը (իմպլանտացիա) ։ ՆԱՊ-ը նաև նվազեցնում է արտարգանդային հղիության վտանգը, ինչից կրկին հետևում է, որ այն կանխում են բեղմնավորումը ։
Երեխաների մահ Կրասնոյարսկում
Երեխաների մահ Կրասնոյարսկում՝ Կրասնոյարսկում մի խումբ դպրոցականների մահ 2005 թվականին։ 9-12 տարեկան հինգ տղաներ անհետացել են 2005 թվականի ապրիլի վերջին։ Մայիսին նրանց այրված աճյունները հայտնաբերվել են քաղաքային կոլեկտորում։ Դատախազությունը քրեական գործ է հարուցել «սպանություն» հոդվածով։ Քննչական մարմինների կողմից կասկածյալներ չեն հայտնաբերվել, հետաքննության ժամկետը երկարաձգվել է մինչև 2007 թվականի դեկտեմբերի 18-ը։ Այդ օրը ՌԴ դատախազության Քննչական կոմիտեի Սիբիրի դաշնային օկրուգի վարչությունը որոշում է կայացրել գործը կասեցնելու մասին՝ «որպես մեղադրյալ ներգրավելու ենթակա անձի բացակայության պատճառով» ձևակերպմամբ ։ Կրասնոյարսկի երկրամասի միլիցիային հանձնարարվել են օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ, 2018 թվականի մարտի դրությամբ կասկածյալներն այդպես էլ չեն հայտնաբերվել։
Անհետացում և որոնումներ
2005 թվականի ապրիլի 16–ին Կրասնոյարսկում անհետացել են հինգ երեխաներ՝ Մաքսիմ Տաումանովը, Սաֆար Ալիևը, Գալաշ Մամեդհասանովը, Ալեքսանդր Լավրենովը և Դմիտրի Մակարովը։ Նրանք բոլորն էլ N 50 դպրոցի աշակերտներն էին։ Դիտարկվել է տնից փախչելու տարբերակը։ Այնուհետև դաշնային հետախուզում է հայտարարվել։ Դատախազությունը քրեական գործ է հարուցեցլ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 126–րդ հոդվածով (անչափահասների առևանգում)։ Ապրիլի 21-ին գործը վերաորակավորվել է ՌԴ քրեական օրենսգրքի 105–րդ հոդվածով (սպանություն)։
Որոնումներին մասնակցել են երկրամասային ոստիկանության բոլոր ստորաբաժանումները (ավելի քան 5 հազար մարդ)՝ ոստիկանական ուղղաթիռի օգտագործմամբ։
Մայիսի 8-ին Լենինի շրջանի քիմկոմբինատի շրջանում լքված կոլեկտորում հայտնաբերվել են երեխաների մարմինների այրված մնացորդներ։
Մայիսի 9-ին ստացվել է դատախազության մամուլի ծառայության հաղորդագրությունը, որտեղ ասվում էր, որ հայտնաբերվել են «մի ածխացած դիակ և մի քանի դիակների ջերմային ուժեղ ազդեցության ենթարկված բեկորներ», «սպիտակ գույնի մետաղից շղթայի մնացորդներ, 300 մլ ծավալով այրված անոթ, հագուստի վատ պահպանված հատվածներ, կաշվե կոշիկ, ինչպես նաև մրի և մոխրի նմուշներ»։ «Մարմինների նախնական զննության ժամանակ բռնի մահվան նշաններ չեն հայտնաբերվել։ Կոլեկտորում հայտնաբերված բոլոր իրերը տեղափոխվել են Կրասնոյարսկի դատաբժշկական փորձաքննության բյուրո» ։ Սիբիրյան դաշնային օկրուգի ՆԳՆ գլխավոր վարչության պետ Յուրի Սկովորդինը նշել է, որ «մարմինների բեկորները խիստ այրվել են, ուստի անհրաժեշտ է մանրակրկիտ փորձաքննություն՝ դրանք նույնականացնելու համար» ՝ հավելելով, որ «նրանց նկատմամբ բռնի գործողությունների տարբերակը բացառվում է»։
Մնացորդները հայտնաբերվել էին այն տնից 300 մետր հեռավորության վրա, որտեղ ապրում էին երեխաները։ Զոհված երեխաներից մեկի հարազատները ԻՏԱՌ-ՏԱՍՍ-ին հայտնել են, որ մնացորդները հայտնաբերվել են առավոտյան կամ նախորդ գիշեր, քանի որ, ըստ նրանց, մինչ դա այդ վայրերը բազմիցս ստուգվել էին ոստիկանության և այլ մարդկանց կողմից ։ Ծնողները նաև անվստահություն են հայտնել ոստիկանության գործողություններին։ Ինչպես «Նեզավիսիմայա գազետա» - ին ասել է զոհված Մաքսիմ Տաումանովի հայրը ՝
Լուսինե Լուսինյան
Լուսինե Արեգի Լուսինյան, տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (2005, Ֆլորենցիայի եվրոպական համալսարանական ինստիտուտ)։
Կոմպոզիտոր Արեգ Լուսինյանի դուստրը։
Երեխաների մահ Կրասնոյարսկում
Անհետացում և որոնումներ
Օքսանա Տաումանովան հայտարարել է՝ «Նրանց սպանել են, հետո այրել։ Ես վստահ եմ, վստահ եմ 100 տոկոսով։ Նրանք իրենք չէին մտնի այդ կոլեկտոր։ Այնտեղ հնարավոր չէ մտնելլ, այնտեղ նեղ է և խորությունը 3 մետրից ավելի է, դա անհնար էր»։
Լուսինե Լուսինյան
Կենսագրություն
1995 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1995-1996 թվականներին եղել է Հայաստանի բանկերի ընկերակցության գլխավոր փորձագետ, 1996 թվականին՝ գործադիր տնօրենի տեղակալ, 1996-1997 թվականներին՝ ՀՀ վարչապետի օգնական, 1998 թվականին՝ գլխավոր փորձագետ, 1998-2000 թվականներին՝ ՀՀ նախագահի օգնական։ 2003 թվականից աշխատում է Արժույթի միջազգային հիմնադրամում (Վաշինգտոն) ։
Երեխաների մահ Կրասնոյարսկում
Անհետացում և որոնումներ
«Նովիե Իզվեստիա» թերթը պնդել է, որ աճյունների գտնվելուց մեկ օր առաջ ոստիկանությունն անանուն զանգեր է ստացել, անհայտ անձինք խորհուրդ են տվել որոնումներ կատարել ջերմուղիում ։
Լուսինե Լուսինյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են միջազգային տնտեսագիտությանը, մասնավորապես միջազգային կապիտալ հոսքերի խնդիրներին և տնտեսաչափական եղանակների կիրառությանը մակրոտնտեսագիտության մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Երեխաների մահ Կրասնոյարսկում
Անհետացում և որոնումներ
Մայիսի 20-ին Կրասնոյարսկի Լենինի շրջանի դատախազությունը միլիցիայի աշխատակիցների նկատմամբ անբարեխիղճ որոնման համար հրաժարվել է քրեական գործ հարուցել ՌԴ ՔՕ 293 հոդվածով (անփութություն)։ Ավելի ուշ Կրասնոյարսկի մարզի դատախազությունը պահանջել է կարգապահական պատասխանատվության ենթարկել միլիցիայի աշխատակիցներին «երեխաների աճյուններով ջրհորը անորակ զննելու համար»։
Հետաքննություն
Նշանակվել են ԴՆԹ-ի, հրդեհատեխնիկական, քրեագիտական և քիմիական փորձաքննություններ։
Մայիսի 13-ին ՌԴ գլխավոր դատախազի տեղակալ Վլադիմիր Կոլեսնիկովը հայտարարել էր, որ երեխաները սպանվել են։ Դրա հետ մեկտեղ երկրամասի դատախազի ավագ օգնականը հայտնել է, որ երկու օր առաջ հետաքննությանը տվյալներ են տրամադրվել, որոնք թույլ են տալիս խոսել սպանության մասին։ Միևնույն ժամանակ ՌԴ ՆԳՆ քրեական հետախուզության դեպարտամենտի մամուլի քարտուղարն ասել է, որ զոհերից մեկի արյան մեջ հայտնաբերվել է ածխաթթու գազի պարունակության գերազանցում 10 անգամ։ Այս հանգամանքը, ըստ միլիցիայի, դժբախտ պատահարի մասին վարկածի հաստատումն է ։
Մայիսի 20-ին Կրասնոյարսկի երկրամասի նահանգապետ Ալեքսանդր Խլոպոնինը «Էխո Մոսկվի» ռադիոկայանին տված հարցազրույցում հայտարարել է՝ «Առայժմ, ելնելով այն նախնական վերլուծություններից, որոնք մենք այսօրվա դրությամբ ունենք, հետաքննությունն ավելի շատ հակված է դժբախտ պատահարի, քան սպանության», «վերջնականապես իրավիճակը մենք կհասկանանք մնացած փորձաքննություններից հաստատում ստանալուց հետո»։ Խլոպոնինի խոսքով՝ զոհվածների ընտանիքներին 30 հազար ռուբլու չափով նյութական օգնություն կհատկացվի ։
2005 թվականի մայիսի 26-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության բաժնի քննիչը հայտարարել է՝ «Մշակվում են տարբեր վարկածներ։ Ամեն դեպքում, պետք է ելնել նրանից, որ դա սպանություն է, քանի որ տվյալներ այն մասին, որ դա դժբախտ պատահար է, չկան», «սպանությունը կարող էր կատարվել, օրինակ, կենդանի երեխաներին այրելու միջոցով» ։
Փորձաքննությունների արդյունքները երկար ժամանակ չեն հրապարակվել։ 2006 թվականի սեպտեմբերին հարազատները վրաններ են տեղադրել Լենինի շրջանի կոլեկտորի մոտ և հացադուլ հայտարարել, որից հետո նրանց թույլ են տվել ծանոթանալ արդյունքներին։ Փորձաքննությունների համաձայն Դմիտրի Մակարովը մահացել է այրվող նյութերից թունավորման հետևանքով, ծնողների հետ նրա ազգակցությունը հաստատվել է 98,8-99,5 տոկոսով։
2007 թվականի մայիսի 25-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության ներկայացուցիչ Տատյանա Մատյունինան հայտնեց, որ կասկածյալներ չկան։ Նրա խոսքով՝ «գործի հետաքննության ողջ ընթացքում հարցաքննվել են հազարից ավելի վկաներ, անցկացվել է շուրջ 40 փորձաքննություն» ։
Հետաքննության ժամկետը երկարաձգվել է մինչև 2007 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ Հետաքննությամբ զբաղվել է Սիբիրյան դաշնային օկրուգում ՌԴ Գլխավոր դատախազության բաժինը ։
ԶԼՄ-ներում ենթադրություններ են հնչել, որ երեխաները կարող էին մանկապիղծների կամ պոռնոարդյունաբերության քրեական գործակալների զոհը դառնալ ։
2007 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Սիբիրյան շրջանի քննչական կոմիտեի վարչությունը որոշում է կայացրել գործը կասեցնելու մասին՝ «որպես մեղադրյալ ներգրավելու ենթակա անձի բացակայության պատճառով» ձևակերպմամբ։ Երեխաների մահվան պատճառների և հանգամանքների վերաբերյալ միանշանակ եզրակացություններ այդպես էլ չեն արվել. մասնագետները չեն կարողացել նշել նրանց մահվան ճշգրիտ պատճառը, փորձաքննությունը չի կարողացել պարզել, որ բոլոր մնացորդները պատկանում են կորած տղաներին ։
Ծիսական սպանությունների մեղադրանքներ
Որոշ ռուս ազգայնականներ պնդել են, որ երեխաները կարող էին սպանվել հրեական աղանդի անդամների կողմից՝ ծիսական նպատակներով։ Մասնավորապես, գրող Միխայիլ Նազարովը բազմիցս հայտարարել է, որ երեխաների մահվան մեջ կարող են մեղավոր լինել ինչ–որ աղանդի անդամ հրեաներ։ Նրա պնդմամբ՝ քննչական փաստաթղթերում արտացոլվել է այն փաստը, որ հայտնաբերված մարմինները արյունաքամված են եղել, սակայն քննչական մարմինները դա թաքցրել են ։ 2005 թվականի մայիսի 12-ին «Ռուսկայա լինիա» թերթի «Ապրել առանց հրեաների վախի» բրյոշուրում Նազարովը դեպքը կապել է 1913 թվականի Բեյլիսի գործով դատավարության հետ՝ «հինգ ոչ–հրեա երեխաների անհետացումը ապրիլի 16-ին, Փեսախի տոնից (ապրիլի 23) մեկ շաբաթ առաջ, Կրասնոյարսկում, որտեղ մեծ հրեական Հաբադ Լյուբավիչ համայնք կա», պնդելով, որ Մենահեմ Մենդել Բեյլիսը հուդաիզմի նույն՝ լյուբավիչ-հասիդյան ուղղությանն էր պատկանում, որն այժմ ներկայացնում է Բերլ Լազարը (հարկ է նկատել, որ Բեյլիսը անմեղ է ճանաչվել սպանության մեջ և ինքն էլ հասիդ չէր), «նախագահ Պուտինի խրախուսմամբ նա ձգտում է վերահսկողություն հաստատել բոլոր հրեական համայնքների նկատմամբ, ինչն արել է 2004 թվականին և Կրասնոյարսկում՝ տեղի օլիգարխների, Կրասնոյարսկի ռաբբի Վագների և հրեա նահանգապետ Ալեքսանդր Խլոպոնինի աջակցությամբ, որն ամենուր տեղավորում է իր մարդկանց» ։ Ավելի ուշ Նազարովը նամակներ է ուղարկել դատախազություն՝ սպանությունների հետաքննության պահանջով։ Մարդու իրավունքների մոսկովյան բյուրոյի հասարակական կազմակերպությունները, «Հոլոքոստ» հիմնադրամը և մարդու իրավունքների միջազգային միության ռուսական բաժինը պահանջել են քրեական գործ հարուցել Նազարովի դեմ ՌԴ ՔՕ 282 հոդվածով (ատելության հարուցում) ։
Կրասնոյարսկի երկրամասի օրենսդիր ժողովի պատգամավորներից Օլեգ Պաշչենկոն ասել է՝ «Բնակչության շրջանում բամբասանքներ են տարածվել։ Իսկ եթե դա ծիսական սպանություն է՞․․․ Մարդիկ սկսել են վախենալ երեխաներին փողոց բաց թողնելուց» ։
2006 թվականի հուլիսի 5-ին «Կրասնոյարսկի կոմսոմոլեց» թերթում հրապարակվել է «Երեխաները ծիսական սպանության զոհ են դարձել» հոդվածը, որտեղ տուժողների փաստաբանը հայտարարել է՝ «Կարող եմ ենթադրել, որ դա հասիդների աղանդի աշխատանքն է, որոնք մինչզատկական օրերին ծիսական սպանություն են կատարել՝ մանկական մարմիններից արյուն կորզելու նպատակով»։ «Սովա» կենտրոնը այս հոդվածը հակասեմականության դրսևորում է անվանել ։
Երեխաների այլ սպանություններ Կրասնոյարսկում
2006 թվականի մարտի 28-ին Կրասնոյարսկում կոյուղու հորում հայտնաբերվել էր 9-ամյա Սերգեյ Մալկովի մարմինը՝ առանց բռնի մահվան նշանների։ Քննիչների կարծիքով երեխան՝ ինքը չէր կարող ջրհորի մեջ ընկնել, բացի այդ, ջրհորի ցանցի վրա ինչ-որ մեկը ձյուն էր լցրել ։ 2007 թվականի մարտի 19-ին Կրասնոյարսկում անհետացել է 5-ամյա աղջիկ Պոլինա Մալկովան (Սերգեյ Մալկովի ազգանվանակից)։ Մարտի 29-ին նրա այլանդակված մարմինը՝ կտրվածքների և արյունազեղումների հետքերով, հայտնաբերվել է քաղաքի Լենինյան շրջանում՝ քարհանքում, նրա տնից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա։ Երեխայի պարանոցին հայտնաբերվել է խեղդօղակ, սեռական օրգանները կտրտվել էին։ Քննիչների խոսքով՝ դրանից մեկ օր առաջ շրջանը հետազոտվել էր որոնողական խմբերի կողմից, սակայն նրանք ոչինչ չէին հայտնաբերել։ Իրավապահ մարմինների աղբյուրը ՌԻԱ Նովոստիին հայտնել է, որ մարմինը նետվել է այնտեղ ։
Վեգշայդ (Ներքին Բավարիա)
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա ադմինիստրատիվ կենտրոնին։ Մտնում է Պասաու շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5587 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական) ։ Զբաղեցնում է 80,68 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 75 156։
Երեխաների մահ Կրասնոյարսկում
Երեխաների այլ սպանություններ Կրասնոյարսկում
«Ռոսիա» հեռուստառադիոընկերությունը հայտնել է, որ հետաքննությունը դիտարկում է ծիսական սպանության վարկածը ։ Պոլինայի հայրը համաձայն չէ այդ վարկածի հետ, քանի որ, նրա կարծիքով, տվյալ դեպքում տեղի է ունեցել բռնաբարություն և մոլագար է գործել ։ 2007 թվականի ապրիլի 4-ին դատախազության ներկայացուցիչը հայտնել է, որ ծիսական սպանության վարկածը չի հաստատվել։ Շարունակվել են մշակվել այլ վարկածներ, մասնավորապես՝ մարդակերության վարկածը ։
Վեգշայդ (Ներքին Բավարիա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Երեխաների մահ Կրասնոյարսկում
Երեխաների այլ սպանություններ Կրասնոյարսկում
2009 թվականի նոյեմբերի 6-ին հայտարարվել էր, որ Պոլինա Մալկովայի սպանողը 36-ամյա Վլադիմիր Նաումովն է ։ 2010 թվականի մայիսի 24-ին Կրասնոյարսկի երկրամասային դատարանը Նաումովին մեղավոր էր ճանաչել Մալկովայի բռնաբարության և սպանության, ինչպես նաև ևս մեկ աղջկա բռնաբարության մեջ, որի անունը չի նշվել, և նրան դատապարտել էր ցմահ բանտարկության ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Հակասեմականությունը Ռուսաստանում Կատեգորիա:2005 Ռուսաստանում Կատեգորիա:Խորհրդավոր իրադարձություններ
Գրիգորի Առուստանով
Գրիգորի Առուստանով (Арустанов, Григорий Давидович, ), խորհրդային և հայ սցենարիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1898 թվականին։
1920-ական թվականների սկզբին եղել է Վրաստանի Կինոյի պետական ​​կոմիտեի ստուդիայի տնօրենը, այնուհետև` Բաքվի կինոստուդիայի և «Մեժրաբպոմֆիլմ» ստուդիայի կառավարման խորհրդի անդամ։
Մահացել է 1943 թվականին, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։
Ծանոթ է եղել Լիլիա Բրիկին ։
Ստեղծագործություն
Ռեժիսոր Վ. Բարսկու հետ միասին աշխատել է «Երկաթյա ծանր աշխատանք» խորագիրը կրող ֆիլմաշարի վրա, որը պիտի ցույց տար Վրաստանի հեղափոխական անցյալը։ Ստեղծվել է միայն երկու ֆիլմ՝ «Անցյալի մղձավանջները» (1925 թվական), որը պատմում էր 1905 թվականի իրադարձությունների մասին, և «Հազարների գնով» (1925 թվական) 1916-1917 թվականների իրադարձությունների մասին պատմող ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ
Տոմատախյուս
Տոմատախյուս, պատրաստում են հասած պոմիդորից տրորելով և եփաթանձրացնելով 2-3 անգամ։ Տոմատի մածուկից տարբերվում է չոր նյութերի քիչ պարունակությամբ (12-20 %)։
Պարունակություն
Չոր նյութերի 20 % խտության դեպքում տոմատախյուսը պարունակում է միջին հաշվով 11,8 % շաքար, 1,8 % օրգանական թթուներ, 26 մգ % C վիտամին, 1,8 մգ % կարոտին (A նախավիտամին)։ Տոմատախյուսը օգտագործում են նույն նպատակով, ինչ տոմատի մածուկը։
Խատուտիկի գինի (ֆիլմ)
«Խատուտիկի գինի» (Արևի ձգողականությունը), 4 սերիանոց հեռուստատեսային գեղարվեստական ֆիլմ` նկարահանված 1997 թվականին, Ռեյ Բրեդբերի նույնանուն վեպի մոտիվներով ։ Դերասան Ինոկենտի Սմոկտունովսկու վերջին աշխատանքն է ֆիլմում (մահացել է մինչև ֆիլմի աշխատանքների ավարտը, իր դերը գնդապետ Ֆրիլեյն էր), որը հնչյունավորել է Սերգեյ Բեզռուկովը։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները կատարվում են 20-րդ դարի կեսերին, մի փոքր ամերիկյան քաղաքում։ Սյուժեի կենտրոնում չորս տղաներ են. Թոմ և Դուգլաս եղբայրները և իրենց ընկերները` Ջոնը և Չարլին։ Եղբայրների տատիկը և պապիկը խատուտիկից յուրահատուկ գինի են պատրաստում, որը մարդը խմելով սկսում է այլ կերպ ընդունել աշխարհը։ Արդյունքում, Թոմը անընդհատ երազում տեսնում է, թե ինչպես է թռչում մշուշով պատված հանելուկային երկրի վրայով։
Առաջին մաս
Ստեղծագործող Լեոն ամերիկյան ընդհատակի խորքում ավարտին է հասցնում իր «Երջանկության մեքենա» գործընթացը, որով ցասում է առաջացնում իր կնոջ` Լինայի մոտ։ Նա ասում է. «Զզվեցրել է»,- և պատրաստվում էր գնալ տնից։ Լեոն պնդում էր, որ նա տեսնի, փորձարկի իր մեքենան, որը նա պատրաստել է հավաբնում։ Լինան որոշում է. նա ասում է. «Պետք է, որ ես իմանամ` ինչ եմ խնդրում ճակատագրից», և դա արմատապես փոխում է իրավիճակը...
Երկրորդ մաս
Տղաների խումբը գնում է այն տան մոտ, որում մի ժամանակ ապրել է գուշակ «տիկին Տարո»-ն, որտեղ հիմա պարոն Մրակի հսկողության տակ գտնվում է նրան պատկերող գուշակության սարքը։ Տղաներից մեկը դրա մեջ գցում է մետաղադրամ, բայց նրան ընկնում է դատարկ տոմս` առանց որևէ գուշակության։ Մեքենան ջարդվել էր։ Տղան ենթադրում է, որ իրեն օգնություն և փրկություն է պետք պարոն Մրակից։ Ընկերները երազում են ժամանակի մեքենայի մասին, իսկ իրական կյանքում նրանց այլ աշխարհ էր տանում ծեր գնդապետ Ֆրիլեյի պատմությունները, որն ապրում է անցյալով։ Իր պատմությունները և այդ «ժամանակի մեքենան», որը մարդկանց տեղափոխում է անցյալ։ Իսկ գնդապետը այդ ժամանակ իր վերջին ուժերով, և չնայած արգելքին` զանգում է Մեխիկո իր հին ընկերոջը, որպեսզի խոսափողից լսի քաղաքի աղմուկը, որտեղ նա անց է կացրել երիտասարդությունը։
Արտաքին հղումներ
«Խատուտիկի գինի» ֆիլմը Internet Movie Database-ում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1997 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ուկրաինական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր
Լատինական կայսրություն
Լատինական կայսրություն (Empire latin de Constantinople, Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης; Ρωμανία,, 1204—1261 թվականներ), միջնադարյան կայսրություն, կազմավորված Խաչակրաց չորրորդ արշավանքից և Բյուզանդական կայսրության ժամանակավոր վերացումից հետո։ Լատիներեն լեզվով այն անվանվում էր Ռոմանիա (Romania)։ Բյուզանդական Ռոմանիայից (միջնադարյան Բյուզանդիայի հունական անվանումը) նոր կայսրությունը տարբերվում էր առաջին հերթին նրա վերնախավի էթնիկ-հոգևոր կազմով՝ իշխանությունն առաջին հերթին գրավում են կաթոլիկ ֆրանսիական ասպետները, ովքեր հենվում էին վենետիկյան նավատորմի վրա։
Կայսրության կազմավորումը
Խաչակրաց չորրորդ արշավանքը ավարտվում է Կոստանդնուպոլիսը խաչակիրների կողմից գրավմամբ։ Նրանք այն գրավում են 1204 թվականի ապրիլի 13-ին և այն մատնում են անողոք ավերածությունների։ Երբ արշավանքի առաջնորդներին հաջողվում է որոշ չափով վերականգնել կարգ ու կանոնը, նրանք անցնում են նվաճված երկրի բաժանմանը և կազմակերպմանը։ Ըստ պայմանագրի, կնքված դեռևս 1204 թվականի մարտին Վենետիկի Հանրապետության դոժ Էնրիկո Դանդոլոյի, կոմս Բալդուին I Ֆլանդրիացու, մարկիզ Բոնիֆացիոս I Մոնֆերատցու և խաչակիրների այլ առաջնորդների միջև, հաստատվում է, որ Բյուզանդական կայսրության տիրույթներից կկազմավորվի ֆեոդալական պետություն, որի գլուխ կկանգնի ընտրված կայսրը և նա կստանա Կոստանդնուպոլիսի մի մասը և կայսրության ամբողջ հողերի մեկ քառորդը, իսկ մնացած երեք քառորդը հավասարապես կկիսվեն վենետիկցիների և խաչակիրների միջև՝ Սուրբ Սոֆիայի տաճարը և հովվապետի ընտրությունը կտրամադրվեն այն խմբի հոգևորականությանը, որից չի ընտրվի կայսրը։
Այդ պայմանագրի պայմանների կատարման համար 1204 թվականի մայիսի 9-ին հատուկ խորհուրդը (որի կազմի մեջ հավասարապես մտնում էին վենետիկցիներ և խաչակիրներ) կայսր է ընտրում կոմս Բալդուինին, որին Սուրբ Սոֆիայի տաճարում օծում և թագադրում են ըստ արևելյան կայսրության արարողակարգի, պովվապետ է ընտրվում վենետիկցի Ֆոմա Մորոզինին, բացառապես վենետիկյան հոգևորականության կողմից, չնայած այդպիսի կարգի դեմ Հռոմի պապ Իննոկենտիոս III-ի կողմից առարկություններին։
Բալդուինը, բացի Կոստանդնուպոլիսի մի մասից, ստանում է Թրակիայի մի մասը և Սամոթրակիա, Լեսբոս, Քիոս, Սամոս և Կոս կղզիները։ Թեսալոնիկի շրջանը, Մակեդոնիայի և Թեսալիայի հետ, թագավորության անունով, ստանում է արշավանքի ամենաակնառու մասնակիցներից և կայսերական գահի թեկնածուներից մեկը՝ Բոնիֆացիոս I Մոնֆերատցին։ վենետիկցիները ստանում են Կոստանդնուպոլիսի մի մասը, Կրետեն, Եվբեան, Հոնիական կղզիները, Կիկլադյան կղզեխմբի մեծ մասը և Սպորադյան կղզիներից որոշները, Թրակիայի մի մասը՝ Ադրիանապոլիսից մինչև Պրոպոնտիդի ափերը, Հոնիական և Ադրիատիկ ծովերի ափամերձ որոշ շրջաններ՝ Էթոլիայից մինչև Դուրացոն։ Խաչակիրների մնացած առաջնորդներին, որպես վասալներ որոշ չափով կայսրի և որոշ չափով թեսալոնիկյան արքայի, որը իր հերթին համարվում էր կայսրի վասալ, բաժանվում են տարբեր քաղաքներ և շրջաններ կայսրության եվրոպական մասում և Փոքր Ասիայում։ Աչդ հողերից որոշները դեռևս հարկ էր տիրանալ և խաչակիրները միայն աստիճանաբար հաստատվում են նրանցից որոշներում, ամեն տեղ մտցնելով ֆեոդալական կարգեր, մասամբ որպես ավատ բաժանելով հողեր արևմտյան ասպետներին, մասամբ պահպանելով նրանք, որպես ավատ նրանց նախկին տերերին, առգրավելով ուղղափառ եկեղեցիների հողերը։ Բյուզանդական բնակչությունը, սակայն, մեծ մասամբ պահպանում է իր օրենքները և ավանդույթները, տեղական կառավարման նախկին կազմավորումը և կրոնական ազատությունը։
Բյուզանդիայի մասնատումը
Ի դեմս պարտվածների և հողթողների, բախվում են երկու իրարից միանգամայն տարբեր մշակույթներ, երկու տարբեր պետական և հոգևոր կառավարման համակարգեր, ընդ որում եկվորների քանակը համեմատաբար փոքր էր (նրա մասին որոշ աստիճանով կարելի է դատել նրաով, որ վենետիկցիները պարտավորվել էին իրենց նավերով տեղափոխել 33 500 խաչակիրներ)։ Զավթիչների միջավայրում տեղի էին ունենում հաճախակի անհամաձայնություններ, իսկ նրանց հարկ էր լինում մշտապես համառ պայքար մղել Բյուզանդական կայսրության ավերակներում առաջացած ինքնուրույն տիրակալությունների հետ։ Այսպես, խաչակիրների կողմից Կոստանդնուպոլիսի գրավումից հետո Թրակիայում էին գտնվում նախկին բյուզանդական կայսրեր Ալեքսեյ V Դուկաի և Ալեքսեյ III Հրեշտակի տիրույթները։ Հռոմեական պետության ավերակների վրա ծաղկում էր անջատվողականությունը՝ Էպիրոսում հաստատվել էր Միքայել I Կոմնենոս Դուկան, իսկ Արգոս, Կորինթոս և Թեբե քաղաքներին տիրում էր Լև Սգուրը։
Փոքր Ասիայում առաջանում են համեմատաբար խոշոր երկու պետություններ՝ Տրապիզոնի կայսրությունը, որտեղ հաստատվել էր կայսր Անդրոնիկոս Ա Կոմնենոսի սերունդը և Նիկիայի կայսրությունը, որտեղ հաստատվել էր կայսր Ալեքսեյ I Հրեշտակի փեսա Թեոդոր I Լասկարիսը։ Հյուսիսում Լատինական կայսրությունը ուներ դաժան հարևան, ի դեմս բուլղարական արքա Կալոյանի։ Երկու Ալեքսեյները նահանջում են Բալդուինի ճնշման տակ, սակայն նա ստիպված էր բախվել Բոնիֆացիոսի հետ, ում աջակցում էին հույները։
Կայսրության պատերազմները
Միայն միավորված Դանդոլոի, Լուի դը Բլուաի և հանրահայտ Ժոֆրուա դը Վիլարդուենի ջանքերով է հնարավոր լինում սաստել հակառակորդներին, որից հետո Բոնիֆացիոսը, խորթ որդի Մանուիլի հետ, հաղթում է Լև Սգուրին և տիրում Թեսալիային, Բեոտիային և Աթթիկային։
Կոմսեր Հենրիխ I Ֆլանդրիացին (Բալդուինի եղբայրը) և Լուի դը Բլուան հաջող արշավանք են իրականացնում Փոքր Ասիա։
Միաժամանակ, 1205 թվականի սկզբին ապստամբություն է ծագում Դիդիմոտիխում, որտեէ կոտորվում է խաչակիրների կայազորը, այնուհետև լատինցիները վտարվում են Ադրիանապոլիսից։ Նրանց դեմ է շարժվում նաև Կալոյանը։ Բալդուինը, չսպասելով Բոնիֆացիոսին և իր եղբայր Հենրիխին, շարժվում է դեպի Ադրիանապոլիս և 1205 թվականի ապրիլի 14-ին այնտեղ սարսափելի պարտություն է կրում Կալոյանի բանակից, կազմված բուլղարներից, վալախներից, պոլովցիներից և հույներից։ Լուի դը Բլուան, Ստեֆան դը Պերշը և շատ ուրիշներ ընկնում են այդ մարտում։ Ինքը՝ Բայդուինը, գերի է վերցվում, նրա հետագա ճակատագրի մասին պահպանվել են հակասական պատմություններ, առավել հավանական է, որ նա մահացել է գերության մեջ՝ զնդանում։
Այժմ պետության գլուխ է կանգնում, սկզբում որպես խնամակալ, իսկ 1206 թվականից որպես կայսր, Բադուինի եղբայր, կոմս Հենրիխ I Ֆլանդրիացին, ով բոլոր միջոցներով ջանում էր հաշտեցնել հակասական հետաքրքրությունները, որոնք ծագում էին նրա պետությունում։
Խաչակրաց չորրորդ արշավանքի առաջնորդ, Թեսալոնիկի առաջին արքա Բոնիֆացիոս I Մոնֆերացին սպանվում է բուլղարների հետ ճակատամարտում (1207 թվականի սեպտեմբերի 4), Ռոդոպների հարավային մասում։ Նրա գլուխը կտրվում է և ուղարկվում արքա Կալոյանին, Տիռնովո։ Թեսալոնիկում նրան ժառանգում է Մարիա Հունգարացու հետ ամուսնությունից ծնված երկամյա որդի Դիմիտրին, իսկ Մոնֆերատը բաժին է հասնում ավագին՝ Գուլիելմոյին։
Քաղաքական պատմություն
Հենրիխ Ֆլանդրիացին կարողանում է իր կողմ գրավել Ադրիանապոլիսի և Դիդիմոտիխի հույներին, որոնք այժմ դաժանորեն տառապում էին Կալոյանից և համաձայնվում են ենթարկվել Հենրիխին, նրանց քաղաքները որպես ավատ Թեոդոր Վրանին հանձնելու պայմանով, ով ամուսնացած էր Ագնեսի՝ կայսր Անդրոնիկոս Ա Կոմնենոսի այրու հետ։ Այնուհետև Հենրիխը, ետ մղելով բուլղարների հարձակումը, մտերմանում է Բոնիֆացիոսի հետ, ամուսնանում է նրա դստեր հետ և պատրաստվում էր նրա հետ արշավանք կազմակերպել Կալոյանի դեմ, սակայն 1207 թվականին Բոնիֆացիոսը, անսպասելիորեն հանդիպելով բուլղարների ջոկատին, սպանվում է նրանց կողմից։
Կալոյանի մահը և նրա թագավորության փլուզումը Հենրիխին ազատում են բուլղարների կողմից վտանգից և նրան թույլ են տալիս զբաղվել Թեսալոնիկի թագավորության գործերով, որի խնամակալ, լոմբարդիական կոմս Օբերտո Բիանդրատեն վիճարկում էր գահը Իրինայից Բոնիֆացիոսի որդի Դիմիտրիի հետ և ցանկանում էր այն հանձնել Բոնիֆացիոսի ավագ որդի Վիլհելմ Մոնֆերացուն։ Հենրիխը ռազմական ուժով ստիպում է Օբերտոյին ճանաչել Դիմիտրիի իրավունքները։
Որպեսզի նոր ֆեոդալական պետության քաղաքական և հոգևոր հասարակարգին տրվի վերջնական կազմակերպվածություն, Հենրիխը 1210 թվականի մայիսի 2-ին, Ռավենիկի հովտում, Զեյթուն (Լամիա) քաղաքի մոտ, բացում է «մայիսյան դաշտը» կամ «խորհրդարանը», որտեղ ժամանում են թրակյան իշխանները, խոշոր բարոններ և հունական գավառների բարձրաստիճան հոգևորականներ, ովքեր 1204 թվականից, մասամբ Բոնիֆացիոսի օգնությամբ և մասամբ ինքնուրույն, իրենց համար տիրույթներ էին ստեղծել։ Մորեայում, ինչպես սկսում է անվանվել Պելոպոնեսը ֆրանկյան գրավումից հետո, Գիլյոմ դը Շամպլիտը և Վիլհարդուենը 1205 թվականից չափազանց ընդարձակել էին իրենց տիրույթները և հունական ազնվականության աշխարհազորի նկատմամբ Կոնդուրի (Մեսինիա) մոտ հաղթանակով հիմնադրում են ֆրանկյան Աքայան իշխանությունը։
Շամպլիտի մահը (1209 թվական) Վիլհարդուենին հնարավորություն է տալիս տիրելու իշխանական իրավունքներին, չնայած և առանց իշխանական տիտղոսի։ Նա, ինչպես և Օտտոն դե լա Ռոշը, այդ ժամանակ Աթթիկայի և Բեոթիի մեգասկիրը, կարողանում է իր կողմ գրավել հույներին։ Նրանց հետ միասին նա Ռավենիկում ճաանաչում է Հենրիխի և Մարկո Սանուդոյի՝ Դանդոլոի ազգականի գերագույն իշխանությունը, ով 1206 թվականին Կոստանդնուպոլիսից ուղևորվում է գրավելու Էգեյան ծովի կղզիները, հաստատվում է Նակսոսում և կայսրի կողմից ճանաչվում է որպես Նակսոսի դուքս։
Այդ նույն 1210 թվականին Հռոմում փոխզիջում է հաստատվում, ըստ որի վանահայրին, որպես պապի պատվիրակի, սահմանվում են նրա բոլոր իրավունքները, եկեղեցիները և վանքերը ազատվում են պարտավորություններից, հունական և լատինական կղերական հոգևորականները պարտավորվում էին որպես ավատ ստացած հողերի համար վճարել բյուզանդական հողային հարկ, ուղղափառ հոգևորականների անհաղորդ երեխաները պարտավորվում էին բարոնի համար ծառայություն կատարել։ Հենրիխը ջանում էր ըստ հնարավորին հարթել եկեղեցական հարաբերությունները և հաշտեցնել ուղղափառ բնակչության և հոգևրականության շահերը լատինական հոգևորականության և բարոնների շահերին։ Առաջինը ձգտում էր տիրելու եկեղեցական և վանական գույքին և ուղղափառ բնակչությունը հարկել իր օգտին տասանորդով, իսկ երկրորդները ձգտում էին հասնել եկեղեցական գույքի պետականացմանը և կայսրության նրանց ենթակա բնակչությանը ազատել եկեղեցական չափազանց մեծ տուրքերից։ Ափոնական վանքերը, որոնք ենթարկվել էին թեսալոնիկյան բարոնների կողոպուտներին, դարձվում են կայսր «անմիջական վասալները»։
1213 թվականին կայսրի բարի նպատակները գրեթե ոչնչացվում են ունիայի պարտադրական ներդրմամբ, որը իրականացնում է կարդինալ Պելագիան։ Սակայն Հենրիխը պաշտպան է կանգնում հույներին, ինչը խիստ ավելացնում է նրա հեղինակությունը։ Մնում էր պայքարը Լասկարիսի հետ և Արևմուտքում ու Հյուսիսում հակառակորդ Միքալիյի, այնուհետև Թեոդոր Հրեշտակ Էպիրացու, Ստրեզ Պրասեկացու, բուլղարների հետ։ Ստրեզը ջախջախվում է Պելոգոնիայում, Լասկարիսը հաշտություն է առաջարկում, ըստ որի Հենրիխը պահպանում է վիֆիական թերակղզին և Հելեսպոնտից մինչև Կամին և Կալան ընկած շրջանները, բուլղարների հետ Հենրիխը հաշտվում է, ամուսնանալով նրանց թագուհի Մարիայի հետ։
1216 թվականին Հենրիխը անսպասելիորեն մահանում է, նա դեռևս 40 տարեկան էր, նույնիսկ հույները նրան մեծարում էին որպես «երկրորդ Արես»։ Նրա մահը մեծագույն դժբախտություն էր ֆրանկյան թագավորության համար։ Նրա ժառանգորդ է ընտրվում նրա քույր Իոլանտայի ամուսին Պիեռ դը Կուրտենեն, Օկսերի կոմսը և Լուի Թանձրամարմինի թոռը, ով Ոնորիոս III պապի ձեռքից ստանում է կայսերական թագը (1217 թվական), սակայն շուտով մահանում է Թեոդոր Էպիրցու մոտ գերությունում։ գահապահուհի է դառնում Իոլանտան, պետությունում խռովություններ են առաջանում տասանորդի և անձեռնմխելիության պատճառով, բարոնների կամայականությամբ, վենետիկցիների և խաչակիրների միջև անհամաձայնությամբ, հովվապետի ընտրության և տարածքի նկատմամբ իրավունքների պատճառով։ Նիկեայի կայսրության հետ Իոլանտան պահպանում էր խաղաղ հարաբերություններ և իր դուստր Մարիյին կնության է հանձնում Լասկարիսին։
1220 թվականին կայսր է ընտրվում Պիեռի ավագ որդի, մակկոմս Ֆիլիպ Նամյուրացին, սակայն նա հրաժարվում է և տիտղոսը ընդունում է նրա եղբայր Ռոբերտը՝ անկիրթ և կոպիտ, կրքոտ և վախկոտ։ Թեոդոր Լասկարիսի մահվանից հետո Նիկեայի արքունիքի հետ հարաբերությունները դառնում են թշնամական, հատկապես երբ նիկեական կայսրության գահին տիրում է Հովհաննես III Դուկա Վատացը, լատինացիների դաժան թշնամին։ Թեսալոնիկի թագավորությունը, որտեղ մշտապես երկպառակություններ էին տեղի ունենում Դիմիտրիի և Վիլհելմի միջև, 1222 թվականին գրավվում է Թեոդոր Հրեշտակի կողմից։ Լատինական կայսրությունը շարունակում էր գոյատևել միայն շնորհիվ երկու հունական կայսրերի միջև երկպառակություններին։ Հրապուրված ասպետ Բալդուինի դուստր Նևֆվիլով, ում հետ նա գաղտնի ամուսնանում է, Ռոբերտը ընդհանրապես մոռանում է կառավարման գործերը։ Դրանով վրդովված բարոնները հափշտակում են նրա կնոջը և զոքանչին, վերջինիս ջրախեղդ են անում, կտրում են առաջինի քիթը և հոնքերը։ Ռոբերտը փախչում է Կոստանդնուպոլիսից, պապի օգնությամբ վերադառնում է, սակայն հասնում է միայն մինչև Աքայա, որտեղ էլ 1228 թվականին մահանում է, բոլորի կողմից ատված։
Նոր կայսր Բալդուին II դը Կորտենեն, Ռոբերտի եղբայրը, ընդամենը 11 տարեկան էր։ Նրան պսակում են Կուրտենե տան հետ ազգական, բուլղարական արքա Իվան Ասեն II-ի դստեր հետ, ով խոստաղել էր Թեոդոր Հրեշտակից խլել նրա կողմից գրավված տարածքները։ Բուլղարիայի հետ դաշինքը, սակայն, չէր ցանկանում հոգևորոկանությունը, ով որոշում է կայսրության կողմը գրավել Հովհաննես դը Բրիենին, Երուսաղեմի նախկին արքային։ Նրա դուստր Մարիան պետք է դառնար Բալդուինի հարսնացուն, իսկ անձամբ նա պետք է ընդուներ կայսրի տիտղոսը և խնամակալի պարտավորությունները։
1231 թվականին բոլոր վասալները հավատարմության երդում են տալիս Հովհաննեսին։ Նրանից սպասում էին փայլուն հերոսություններ, սակայն առաջին տարիներին նա վարում էր խնայողական, զգույշ տնտեսություն։ 1233 թվականի արշավանքը, որը Ռոմանիաին է վերադարձնում Պեգին, օգուտ ղէ բերում միայն ռոդոսցիներին և վենետիկցիներին, որոնց առևտուրը ազատվում էր նիկեացիների կողմից ճնշումներից, սակայն 1235 թվականին Վատացը ավերում է վենետիկյան Կալիպոլը։
Հովհաննես դը Բրիենի մահից հետո (1237 թվական) նշխանությունը անցնում է Բալդուին II դը Կուրտենեի ձեռքը, ով, չունենալով գումար, խղճուկ դեր է կատարում և ստիպված էր գնալ եվրոպական տներ և նրանցից օգնություն խնդրել։ Փրկչի փշե պսակը գրավադրվում է Վենետիկում, գումար չկար այն փրկագնելու և այն ձեռք է բերում Լուի IX Սուրբը։
Կոստանդնուպոլիսի զավթումը բյուզանդացիների կողմից
Վենետիկցիները հաճախ էին այցելում Կոստանդնուպոլիս իրենց առաևտրական նավերով, սակայն արևմուտքից զորքեր չէին հայտնվում Ռոմանիայի աջակցման համար։ Վատացեսը և նրա ժառանգորդները ավելի ու ավելի էին մոտենում մայրաքաղաքին և իրենց զորքերը արդեն մտցնում են Եվրոպա։ Վճռական քայլը չէր իրականցվում միայն մոնղոլների հանդեպ վախից։ Բալդուինը ստիպված էր վենետիկյան առևտրականներին գրավադնել սեփական որդուն, որպեսզի գումար ստանա, միայն 1259 թվականին նրան փրկագնում է ֆրանսիական արքան։
1260 թվականին Կոստանդնուպոլիսը պահպանվում էր լոկ վենետիկցիների աննշան օգնությամբ, այն պատճառով, որ Վենետիկը այն ժամանակ թշնամության մեջ էր Ճենովայի հետ։ Նույն թվականին նիկեական տունը հաղթանակում է էպիրական տան և նրանց ֆրանկիական դաշնակիցների հանդեպ և դաշինքի մեջ է մտնում ճենովացիների հետ։
1261 թվականի հուլիսի 25-ին, վենետիկյան ջոկատի բացակայության ժամանակ, Կոստանդնուպոլիսը ընկնում է հույների ձեռքը։ Օգոստոսի 15-ին կայսր Միքայել VIII Պալեոլոգոսը հանդիսավորապես մտնում է հնագույն մայրաքաղաք։ Բալդուինը, լատինական հովվապետ Ջուստինիանի հետ միասին, փախչում է Ֆրանսիա, որտեղ, հուսալով դաշնակիցներ գտնել, սկսում է նվիրաբերել կորսված կայսրության նահանգները։ Կառլ I Անժուացին, նեապոլական արքան, նրանից ավատատիրության է ստանում Աքայան, Էպիրոսը և այլ շրջաններ։ 1273 թվականին Բալդուին II -ը մահանում է, կայսրի տիտղոսը մնում էր Կուրտենե տոհմի և նրանց ժառանգորդների մոտ մինչև XIV դարի վերջը։
Կայսրության ժառանգորդները
Աթենական դուքսերը, 1312 թվականից Անժուական տնից, այնուհետև Աչայուոլիների տնից, գոյատևում են մինչև 1460 թվականը, երբ Աթենքը գրավվում է թուրքերի կողմից։
Էպիրոսում, Դուրացոյում հաստատված ֆրանկները, պեիք է իրենց տեղը զիջեին ալբանացիներին և սերբերին։
Կեթալինիայում և Զակինթոսում պահպանվում էին պֆալցկոմսերը՝ 1357 թվականից մինչև 1429 թվականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաչակրաց թագավորություններ Կատեգորիա:Խաչակրաց պետություններ Կատեգորիա:Խաչակրաց չորրորդ արշավանք Կատեգորիա:Բյուզանդիայի պատմություն Կատեգորիա:Եվրոպայի նախկին միապետություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Ասիայի պատմական միապետություններ Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս Կատեգորիա:Փոքր Ասիայի միջնադարյան պետություններ
Հունական անուն
Անձնանուն
Հույներն իրենց առաջնեկներին ավանդաբար անուն են տալիս ծնվելուց հետո յոթերորդ կամ իններորդ օրը՝ որպես այդպիսի անուն կիրառելով հոր կողմից պապիկի անունը (տղա երեխայի համար) կամ հոր կողմից տատիկի անունը (աղջիկ երեխայի դեպքում) ։ Հարազատների մնացյալ անունները կիրառում են հաջորդ երեխաների համար։
Հունական անունները կարող են ունենալ հին հունական ծագում, լատինական ծագում, կարող են լինել օտարալեզու փոխառություններ ։ Հունական ուղղափառությունը նույնպես ուժեղ ազդեցություն է ունեցել հունական անձնանունների ձևավորման վրա։ Հայտնի սրբերի անունները հույների շրջանում ավանդական են։ Հունական անունը հաճախ նշանակում է նաև որևիցե հոգևոր կամ ինտելեկտուալ բնորոշում, ինչպես, օրինակ՝ Սոֆյա (σοφία, «իմաստություն, խելացիություն, գիտություն» ), ինչպես նաև, օրինակ, կարող է ծաղկի հունական անվանում լինել։ Տղամարդկանց անուններն առավել հաճախ ավարտվում են -աս, -իս, -ոս վերջածանցներով, օրինակ՝ Նիկոլաոս։
Հունաստանում տղամարդկանց տարածված անուններից՝ Յոհաննիս, Յաննիս, Դիմիտրիոս, Կոնստանդինոս, Նիկոլաոս, Պանայոտիս, Վասիլիս, Յորղոս ։ Հունաստանում կանանց տարածված անուններից՝ Դիմիտրա, Յոհաննա, Կոնստանտինա, Մարիա, Նիկոլետա, Սոֆյա, Վասիլիկի ։
Հայրանուն
Հույների մոտ հայրանունը հազվադեպ է գործածվում, ավելի հաճախ՝ պաշտոնական փաստաթղթերում, ինչպես նաև մատենագիտական գրառումներում ։ Ամուսնացած կինն իր հայրանունը փոխում է ամուսնու հայրանվամբ ։
Ազգանուն
Հունական ազգանունը կարող է ծագել որևէ հունական անձնանունից, մասնագիտության անվանումից, մարդու որևէ որակից, որևէ տեղանքի կամ ժողովրդի անվանումից ։ Բազմաթիվ հունական ազգանուններ ձևավորվել են հունարեն «պապաս» բառից (թարգմանաբար նշանակում է «հոգևորական»), դրանք սկսվում են Պապա--ով, օրինակ՝ Պապանդրեու ։ Ազգանունները, որոնք ձևավորվում են հոր անունից, ունեն վերջածանց, որը նշանակում է «որդի», կրետեական ազգանունների համար դրանք են՝ -ակիս-ը, -ադիս-ը, -իդիս-ը, Հունաստանի այլ մասերի համար՝ -պուլոս-ը, -ակոս-ը, -եաս-ը, -ատոս-ը, -ելիս-ը, -ուդիս-ը ։ Տեղանքի անվանումից են ծագում, օրինակ, Կրիտիկոս (Կրետե), Մորաիտիս (Պելոպոնես) ազգանունները։
Տղամարդկանց հունական ազգանունները, ինչպես և անունները, ավելի հաճախ ունենում են -աս, -իս, -ոս վերջավորություններ և հունարենում հոլովվում են, բայց կան նաև բազմաթիվ բացառություններ, հատկապես՝ ազգանունների մեջ, որոնք ծագում են անձնանուններից՝ դրանք հիմնականում ձևավորվում են՝ վերջավորությանն ավելացնելով սեռական հոլով, օրինակ՝ Յոհանու ազգանունը Յոհաննիս անունից է ծագում։ Ազգանվան կանացի տարբերակը տղամարդու համապատասխան ազգանունից տարբերվում է նրանով, որ, որպես կանոն, ունի սեռական հոլովով վերջավորություն, այսինքն՝ -ի, -ա, -ու, քանի որ կնոջ ազգանունը ձևավորվում է հոր կամ ամուսնու ազգանունից ։ Հունարենում կանացի, ինչպես նաև տղամարդու այդպիսի ազգանունները ձևավորված են սեռական հոլովի ավելացմամբ, չեն հոլովվում։ Իսկ քանի որ տղամարդու Պապադոպուլոս հոլովվող ազգանվան սեռական հոլովը համընկնում է կանացի Պապադոպուլու չհոլովվող ազգանվան հետ, նմանատիպ դեպքերում կարող են շեշտադրվել տարբեր վանկեր, օրինակ՝ տվյալ դեպքում տղամարդու տարբերակում շեշտը երրորդ վանկի վրա է դրվում՝ Պապադո՛պուլու, իսկ կանացի տարբերակի դեպքում՝ չորրորդ վանկի վրա՝ Պապադոպու՛լու ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի մշակույթ Կատեգորիա:Անուններ ըստ մշակույթի Կատեգորիա:Հունարեն
Ախմետ Բարախոև
Ախմետ Մոգոմետովիչ Բարախոև , ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Կարիերա
Նա իր կարիերան սկսել է «Անգուշտե» ակումբում, նույն տարում խաղացել է առաջին դիվիզիոնում։ Թիմի կազմալուծումից հետո խաղացել է Մոյկոպի «Դրուժբու»։ Վերադարձել է «Անգուշտա» ակումբ և ակումբում անցկացրել մեկ մրցաշրջան։ 2012 թվականի մրցաշրջանում տեղափոխվել է Ստավրոպոլի «Դինամո» ակումբ, սակայն ամռանը նա տեղափոխվել է Մոլդովայի առաջնությանը մասնակցելու, որտեղ նա խաղացել է «Զիմբրու» ակումբում։ 2012 թվականի հուլիս 6-ին Բարախոևը թիմի կազմում մասնակցելով Ուելսիի «Բոնգոր սիթի» ակումբի դեմ խաղում, կատարելով իր նորամուտը Եվրոպա լիգայում ։ Միլկոպի պետական ​​տեխնոլոգիական ինստիտուտում ուսանող է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
CYGO
CYGO (իրական անուն՝ Լեոնիդ Ալեքսեևիչ Վակուլչուկ . հունիսի 6, 1998, Մոգիլյով, Բելառուս), բելառուս ռեփեր, հեղինակ-կատարող և գրող։
Կենսագրություն
Լեոնիդ Վակուլչուկը ծնվել է 1998 թվականի հունիսի 6-ին Մոգիլյովում (Բելառուս) ֆուտբոլային գործակալի և տնային տնտեսուհու ընտանքիում։ Տաղանդավոր երեխա է մեծացել, 5-րդ դասարանից մասնակցել է վոկալի և ասմունքի վարպետների կոնկուրսների, որտեղ զբաղեցրել է մրցանակային տեղեր։ Երբ նա 10 տարեկան էր, ծնողները բաժանվեցին։ Լեոնիդը որոշեց ապրել հոր հետ և տեղափոխվեց Բրեստ ։
2018 տվականի ամռանը ներկայացրեց «Panda E» երգը, որն առաջատար տեղեր զբաղեցրեց չարթերում ։ Երգը մտավ Apple Music-ի չարթերը (1-ին տեղ), Boom (1-ին տեղ), Top YouTube Hits (1-ին տեղ), Top Radio Hits (5-րդ տեղ), iTunes (9-րդ տեղ), Յանդեքսի Երգեր (14-րդ տեղ) ։ Երգի վրա նկարահանվել է տեսահոլովակ, նոյեմբերի 26-ին տեղադրված GYGO պաշտոնական YouTube-ի ալիքում, որը 2019 թվականի վերջում դիտել են ավելի քան 25 միլիոն անգամ։ Ուկրաինական կատակերգական նախագիծը Chotky Pats- ը, դերասան Ալեքսանդր Ժերեբկոյի հետ միասին, կազմեցին այս կազմի պարոդիա։ «Trueիշտ է» տեսահոլովակը պրեմիերայից անմիջապես հետո հայտնվել է YouTube- ում «Թրենդ» հատվածում  ։
Նույն տարում հրապարակվեց Վալուլչուկի երկրորդ երգը՝ «Հիմա տաքացումներ է» ։ Հաջորդը՝ «Գլխից հիվանդ» ։
2019 թվականին կատարողը հրապարակեց «Խենթը առանց նրա չի կարող» վերնագրով ալբոմ։ Ալբոմի մեջ մտան 4 երգեր՝ «Խենթը առանց նրա չի կարող», «Սև վարդ», «Դու հանցանք ես» և «Աաա» ։ Հաջորդ թողարկումն է «Սև վարդ» տեսահոլովակը՝ Լյուբով Ուսպենսկայայի հետ համատեղ, այնուհետև թողարկվում է Love Love ալբոմը և «Թռի՛ր» երգը՝ Էլլայի հետ համատեղ։
«ЖАРА Music Awards» մրցանակի 2019 թվականի դափնեկիր է։
Պոդլեսնայա (գետ)
Պոդլեսնայա (Подлесная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում և Կրասնոզնամենսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոսկովկա գետի աջ ափին 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է, ավազանի տարածքը 81,6 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Պրեգոլյա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Անտի-դե Սիտերի տարածություն
Անտի-դե Սիտերի տարածություն, անտի-դե Սիտերի տարածաժամանակ, անտի-դե Սիտերի բազմաձևություն, մաքսիմալ սիմետրիկ Լորենցյան բազմաձևություն՝ բացասական սկալյար կորությամբ։ Անտի-դե Սիտերի տարածաժամանակն Էյնշտեյնի հավասարուﬓերի լուծուﬓ է բացասական կոսմոլոգիական հաստատունի առկայությամբ՝ երբ գրավիտացիայի այլ տիպի աղբյուրները բացակայում են (Էյնշտեյնի վակուումային հավասարուﬓեր՝ բացասական կոսմոլոգիական հաստատունի առկայությամբ)։ Այն, ինչպես նաև դե Սիտերի տարածությունը, իրենց անվանումն ստացել են ի պատիվ ֆիզիկոս Վիլեմ դե Սիտերի (1872-1934)։