cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մանվել Գամբուրյան
The Ultimate Fighter
Եզրափակիչ վճռորոշ մենամարտում, որն անցկացվել է 2007 թվականի հունիսին Լաս Վեգասում, նա հանդիպել է մեկ այլ եզրափակիչի՝ Նեյթ Դիասի հետ։ Գամբուրյանը վերահսկել է ամբողջ մենամարտի ընթացքը, սակայն երկրորդ ռաունդում նա ուսի հոդախախտ է ունեցել և ստիպված եղել հանձնվել։ Բացի այդ միջադեպից, նա այլևս երբեք որևէ մեկին չի հանձնվել MMA-ում իր հետագա կարիերայի ընթացքում ։
Ultimate Fighting Championship
Չնայած TUF-ի եզրափակիչում պարտությանը, Գամբուրյանը, այնուամենայնիվ, հնարավորություն է ստացել պայմանագիր կնքել աշխարհի խոշորագույն մարզական կազմակերպության՝ Ultimate Fighting Championship-ի հետ։ Հետագա տարիներին նա այստեղ հաղթել է Նեյթ Մոհրին և Ջեֆ Քոքսին, բայց պարտվել է Ռոբ Էմերսոնին և Տիագու Տավարիսին։
World Extreme Cagefighting
Երկու անընդմեջ պարտություն կրելուց հետո Գամբուրյանը որոշել է իջնել կիսաթեթև քաշային կարգ և սկսեց ելույթներ ունենալ UFC-ի World Extreme Cagefighting կազմակերպությունում։ Նա այստեղ աչքի է ընկել այնպիսի մարտիկների նկատմամբ հաղթանակներով, ինչպիսիք են Ջոն Ֆրանկին, Լեոնարդ Գարսիան և Մայք Բրաունը, վերջին դեպքում նա վաստակել է բոնուս երեկոյի լավագույն նոկաուտի համար   ։
Մի շարք հաջող ելույթների շնորհիվ նա իրավունք է ստացել մասնակցելու կիաթեթև քաշային կարգում չեմպիոնի տիտղոսի մրդաշարին, որն այդ ժամանակ պատկանել է բրազիլացի Ժոզե Ալդուին։ Չեմպիոնական պայքարի երկրորդ ռաունդում Ալդուն նոկաուտի է ենթարկել Գամբուրյանին՝ դրանով իսկ պահպանելով չեմպիոնական գոտին ։
Վերադարձ UFC
Հաջորդ վեց տարիների ընթացքում՝ 2011-2016 թվականներին, Մանվել Գամբուրյանն մշտապես ելույթներ է ունեցել UFC-ի ութանկյուն ռինգում։ Նրան հաջողվել է այստեղ հաղթել այնպիսի ուժեղ մրցակիցների, ինչպիսիք են Միխիհիրո Օմիգավան, Քոուլ Միլլերը, Քոդի Գիբսոնը և Սքոթ Յորգենսենը։ Սակայն նա պարտվել է հինգ մենամարտում, իսկ մենամարտերից մեկն անվավեր է ճանաչվել, քանի որ նրա մրցակից Դենիս Զիֆերը դոպինգ թեստ չի հանձնել։
2016 թվականի նոյեմբերին բրազիլացի Ջոնի Էդուարդին տեխնիկական նոկաուտով պարտվելուց հետո Գամբուրյանն անմիջապես հայտարարեց իր կարիերան ավարտելու մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ընդհանուր մենամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ ձյուդոիստներ Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:Ամերիկացի ընդհանուր մենամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ սամբիստներ Կատեգորիա:Անձինք Կալիֆոռնիայից Կատեգորիա:Հայ մարզիկներ Կատեգորիա:Գյումրեցիներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Էռնեստ Մարտիրոսյան
Էռնեստ Ալեքսանդրի Մարտիրոսյան (ապրիլի 6, 1937, Երևան, ՀԽՍՀ - մայիսի 7, 1995, Երևան, Հայաստան), խորհրդային հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, բեմադրող-նկարիչ Լիդիա Գևորգյանի ամուսինը ։
Վիդամ
Վիդամ (Vidame, կանացի՝ վիդամուհի), ֆեոդալական Ֆրանսիայում և Գերմանիայում վիկարիոս կամ եպիսկոպոսի տեղապահ։ Ի սկզբանե վիդամները համարվում էին եպիսկոպոսի տնտես և կառավարում էր նրա կալվածքներն ու տիրույթները, բայց աստիճանաբար վիդամները ստացան ինքնավարություն ու դարձան այն տարածքների տերերը, որտեղ նրանք միայն ծառայում էին։
Էռնեստ Մարտիրոսյան
Կենսագրություն
Էռնեստ Մարտիրոսյանը ծնվել է 1937 թվականին Երևանում։ 1963 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Աշխատել է փաստագրական ֆիլմերի Երևան ստուդիայում։ 1967 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ռեժիսուրայի բարձրագույն դասընթացները։ 1967-1995 թվականներին եղել է Հայֆիլմի ռեժիսորը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մայիսի 7 մահեր Կատեգորիա:1995 մահեր Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Վիդամ
Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ
Միխայիլ Կովալ
Միխայիլ Կովալ (Михайло Володимирович Коваль, ), Ուկրաինայի ռազմական հրամանատար։ Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի քարտուղարի առաջին տեղակալը 2015 թվականի հունվարի 17-ից ։ Գեներալ-գնդապետ։ Պատմական գիտությունների թեկնածու ։
Ուկրաինայի պաշտպանության նախարարի պաշտոնակատար (2014 թվականի մարտի 25-ից հուլիսի 3-ը), Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի քարտուղարի տեղակալ (2014 թվականի հուլիսի 3-ից 2015 թվականի հունվարի 17) ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1956 թվականի փետրվարի 26-ին Ուկրաինական ԽՍՀ-ի Իզյասլավ Խմելնիցկի մարզի Իզյասլավ քաղաքում ։
1971 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1975 թվականի հունիս սովորել է Կամենեց-Պոդոլսկի ինդուստրիալ տեխնիկումում՝ մարկշեյդերի բաժնում։ Ավարտելուց հետո ստացել է «Լեռնային տեխնիկ-մարկշեյդեր» որակավորում և ընդունվել Վ. Կ. Խարչենկոյի անվան Կամենեց-Պոդոլսկի բարձրագույն ռազմատեխնիկական հրամանատարական ուսումնարան ։ Սովորել է 1975 թվականի օգոստոսից մինչև 1979 թվականի սեպտեմբեր «ինժեներա-սակրավոր և օդադեսանտային զորքերի հրամանատար» մասնագիտությամբ ։
Զինվորական ծառայություն
1979 թվականից մինչև 1983 թվականը ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերի 132-րդ առանձին գվարդիական ինժեներասակրավորական գումարտակի տարբեր պաշտոններում՝ եղել է ինժեներասակրավորական դասակի հրամանատար (1979 թվականի սեպտեմբերից), ինժեներատեխնիկական վաշտի հատուկ ականազերծման դասակի հրամանատար (1980 թվականի փետրվարից), ապա ինժեներատեխնիկական վաշտի հրամանատար (1980 թվականի փետրվարից) ։
1983 թվականի հունվարից՝ 104-րդ գվարդիական օդադեսանտային դիվիզիայի 306 ուսումնական կենտրոնի պետ։ 1984 թվականի հոկտեմբերին տեղափոխվել է 104-րդ գվարդիական օդադեսանտային դիվիզիայի 328-րդ գվարդիական պարաշյուտադեսանտային գունդը, զբաղեցրել 3-րդ պարաշյուտադեսանտային գումարտակի հրամանատարի տեղակալի և հրամանատարի պաշտոնները (1985 թվականի հոկտեմբերից) ։
1990 թվականին ավարտել է Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան ։
1990 թվականի հունիսից՝ 36-րդ առանձին օդադեսանտային բրիգադի հրամանատարի տեղակալ (Լենինգրադի մարզի Գարբոլովո գյուղ) ։
1990 թվականի դեկտեմբերից՝ օդային բրիգադների կրտսեր մասնագետների պատրաստման 224-րդ ուսումնական կենտրոնի պետի տեղակալ (Լվովի մարզի Խիրով քաղաք)։ 1992 թվականի մայիսին նշանակվել է այդ կենտրոնի պետի պաշտոնում ։
1995 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1997 թվականի հուլիսը սովորել է Կիևում Ուկրաինայի Զինված ուժերի ակադեմիայի օպերատիվ-ռազմավարական ֆակուլտետում (այժմ՝ Ուկրաինայի Իվան Չեռնյախովսկու անվան պաշտպանության ազգային համալսարան) ։
1997 թվականի հուլիսին Կովալը նշանակվել է Հյուսիսային օպերատիվ հրամանատարության 8-րդ բանակային կորպուսի 30-րդ տանկային դիվիզիայի շտաբի պետ-հրամանատարի տեղակալ ։ 1997 թվականի նոյեմբերից այդ դիվիզիայի հրամանատարն է։
1999 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է Ռովնո քաղաքում Արևմտյան օպերատիվ հրամանատարության 13-րդ բանակային կորպուսի հրամանատարի առաջին տեղակալ-շտաբի պետ ։
2001 թվականի սեպտեմբերից՝ շտաբի պետ Ուկրաինայի ՆԳՆ ներքին զորքերի գլխավոր վարչության պետի առաջին տեղակալ։ 2002 թվականի փետրվարի 2-ին Կովալը նշանակվել է Ուկրաինայի պետական սահմանի պահպանության հարցերով պետական կոմիտեի նախագահի առաջին տեղակալ՝ Ուկրաինայի Սահմանապահ զորքերի հրամանատար ։
2003 թվականի օգոստոսի 18-ին նշանակվել է Ուկրաինայի պետական սահմանապահ ծառայության նախագահի առաջին տեղակալի պաշտոնում՝ անձնակազմի հետ աշխատանքի դեպարտամենտի տնօրենի պաշտոնում։ Նույն թվականին բանակցություններ է վարել ռուսական կողմի հետ Տուզլա կղզու շուրջ հակամարտության ընթացքում ։
2007 թվականին Չերնովիցկի Յուրի Ֆեդկովիչի անվան ազգային համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ նվիրված ուկրաինացի և խորհրդային քաղաքական ու կուսակցական գործիչ Վ. Պ. Զատոնսկու գործունեության ուսումնասիրությանը։ Պատմական գիտությունների թեկնածու ։
Ղրիմի բռնակցումը Ռուսաստանին
2014 թվականի մարտի 5-ին Ռուսաստանի Դաշնությանը Ղրիմի միանալու ժամանակ սահմանապահ զորքերի գեներալ-գնդապետ Կովալը առևանգվել էր «անհայտ կազմավորումների կողմից զինվորական համազգեստով» Յալթայի մերձակայքում գտնվող զորամասի մոտ, որտեղ նա եկել էր «բարձրացնելու ուկրաինացի սահմանապահների մարտական ոգին» ։ Կովալի խոսքով՝ իրեն առևանգել են Ռուսաստանի օդադեսանտային զորքերի մարտիկները՝ քաղաքացիական անձանց մասնակցությամբ ։ Նույն օրը նա ազատ է արձակվել  ։
«Գիշերային գայլեր» մոտոակումբի Ղրիմի բաժանմունքի ղեկավար Վիտալի Պունկոն պատմել է Կովալի առևանգման գործողության մանրամասների մասին։ Պունկոյի խոսքով՝ գեներալը պետք է ուկրաինացի սահմանապահներին Յալթայում կրակ բացեր Ղրիմի ինքնապաշտպանական ուժերի վրա պարտության համար, իսկ բայքերների խնդիրն էր թույլ չտալ արյունահեղություն։ Երբ Կովալի մեքենան մոտեցել է հատվածին, բայքերները արգելափակել են այն, գեներալին դուրս են հանել և տեղափոխել այն մեքենան, որի ղեկին նստած էր Պունկոն, որը նրան տարել էր Սիմֆերոպոլի օդանավակայան ։ Իրականում, ինքնապաշտպանության 4-րդ վաշտի հրամանատար Վլադիմիր Մերցալովի խոսքով՝ «ավելի ճիշտ է ասել, որ իրեն առևանգել են «Գիշերային գայլերի» բաճկոններով մարդիկ» ։
Զինված հակամարտություն Ուկրաինայի արևելքում
2014 թվականի մարտի 25-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադան հաստատվել է Ուկրաինայի պաշտպանության նախարարի պաշտոնակատարի պաշտոնում, այդ որոշման օգտին քվեարկել է 251 պատգամավոր՝ անհրաժեշտ 226 ձայնի դեպքում ։
2014 թվականի հուլիսի 3-ին Գերագույն ռադան նախագահի առաջարկությամբ Կովալին ազատել է պաշտպանության նախարարի պարտականությունների կատարումից, նիստում որոշումը պաշտպանել է 327 պատգամավոր՝ անհրաժեշտ 226 ձայնի դեպքում ։ Նույն օրը Նախագահի հրամանագրով գեներալը նշանակվել է Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի քարտուղարի տեղակալի պաշտոնում, իսկ Ուկրաինայի պաշտպանության նոր նախարար Է դարձել գեներալ-գնդապետ Վ.Վ. Գելետեյը։
2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդգրկվել է Ռուսաստանի պատժամիջոցների ցուցակում ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա ։ Կինը՝ Անտոնինա Նիկոլաևնան, ծառայել է օդադեսանտային զորքերում ավագ ենթասպայի կոչումով, իր հաշվին ունի 18 ցատկ պարաշյուտով։ Որդիներ Վլադիմիրը և Բոգդանը նույնպես գնացել են ծնողների հետքերով, նրանցից յուրաքանչյուրը մի քանի տասնյակ ցատկ է կատարել ։
Քրեական հետապնդում
Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեի կողմից Կովալը կասկածվում է Ուկրաինայի արևելքում ռազմական հանցագործություններ կատարելու մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Սեյլեմ (Մասաչուսեթս)
Սեյլեմ կամ Սալեմ (Salem), քաղաք Մասաչուսեթս նահանգի Էսեքս շրջանում, մինչև 1999 թվականը շրջանի վարչական կենտրոններից մեկը։ Բոստոնի արվարձաններից է և ընդգրկված է Մեծ Բոստոնի ագլոմերացիայի մեջ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչությունը՝ 40 407 մարդ (2000 թ․ մարդահամարի տվյալներով), որոնցից 85,37%-ը սպիտակամորթներ, 3,15 %-ը աֆրոամերիկացիներ, բնակիչների մոտ 2%-ն էլ ունեն ասիական ծագում։ Բնակչության 24,2 %-ը մինչև 18 տարեկան են, 11,5 %-ը՝ մեծահասակներ։ Քաղքացիների 9,7%-ն ապրում է աղքատության մակարդակից էլ ցածր կենսակերպով։
Պատմություն
Հին Սեյլեմը հայտնի էր իր պուրիտանական հայացքների խստությամբ։ Պուրիտանական անհանդուրժողականության ամենավառ դրսևորումը դարձան «վհուկների» դեմ հաշվեհարդարները, որը կատարվել է տեղի բնիկների կողմից՝ 1692-1693 թվականներին։ Այսպիսով, քաղաքի գլխավոր խնդիրը հայտարարվեց «վհուկների որսը», որը տևեց մոտ մեկ ու կես դար։ Այս ժամանակաշրջանում սալեմցիների բարքերի մասին պատմում է այս քաղաքում ծնված գրող Նաթանիել Հոթորնն իր "Ալ-նամակ" վեպում (1850)։
18-րդ և 19-րդ դարերում Սալեմը Նոր Անգլիայի ծովային առևտրի և նավաշինության խոշորագույն կենտրոնն էր։ Անգլիայի հետ կոնֆլիկտի ժամանակ այն դարձավ կապերական գործունեության կենտրոն։ Քաղաքի բարեկեցությանը լուրջ հարված հասցրեց Մեծ Բրիտանիայի հետ առևտրային կապերի խզումը և նավահանգստի չափազանց նեղությունը։
1914 թվականին քաղաքում խոշոր հրդեհ բռնկվեց։
Այսօր քաղաքում զարգանում է զբոսաշրջությունը (հիմնականում զբոսաշրջիկներին գրավում է "Սալեմյան Վհուկների" նկատմամբ պատմական գործընթացի շուրջ ստեղծված առեղծվածային լուսապսակը։ Որպես ժառանգություն, քաղաքում այժմ կան մոտ 15 հազար "վհուկներ"։)։ Սալեմում է գտնվում Սալեմ Սթեյթ քոլեջը՝ նահանգի խոշորագույն պետական քոլեջը։
Ճանապարհներ
Սեյլեմի և Բեվերլիի միջև կապը իրականացվում է Դանվեր գետի և Բեվերլի նավահանգստի ողջ տարածքով, երեք կամուրջներով ՝ Քերնվուդով, Էսեքսով և Կոլինս Կովայով։
Երկաթուղի
Սեյլեմն նաև ունի երկաթուղային կայան։ Երկաթուղային գծերը միացված են բեռնափոխադրման գծերի կիսավեր լքված հատվածին, իսկ Մարբլեհեդի նախկին գիծն այժմ վերափոխվել է հեծանիվների ճանապարհի։
Ավտոբուս
Մասաչուսեթսի Ծոցի Տրանսպորտային Վարչության ավտոբուսների մի քանի երթուղիներ անցնում են քաղաքով։
Ծովային տրանսպորտ, Սեյլեմի լաստանավը
Նաթանիել Բոուդիչը 92 ֆուտ (28 մ) երկարությամբ արագընթաց կատամարան է, որը մայիսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում 50 րոպեում ուղևորվում է Սալեմից Բոստոն, իսկ իր առաջին ուղևորությունը կատարել է 2006 թվականի հունիսի 22-ին։ Սալեմի լաստանավը անվանվել է Նաթանիել Բոուդիչի պատվին, որը ծնունդով Սալեմից էր և գրել է «Ամերիկացի Գործնական Ծովագնաց» գիրքը ։ Լաստանավը ձեռք է բերվել Սեյլեմ քաղաքի դրամաշնորհային գումարներով, որոնք ծածկում էին 2,1 միլիոն դոլարի գնման գնի 90 տոկոսը ։
2011 թվականի ընթացքում կատարված ծառայությունների կրճատումների պատճառով, այժմ քաղաքապետ Քիմ Դրիսքոլն այժմ փնտրում է նոր օպերատոր, ով կկարողանա մայիսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում շաբաթը 7 օր լաստանավը վարել ։
Տեսարժան վայրեր
Սեյլեմում պահպանվել են գաղութային և վաղ դաշնային դարաշրջանի մեծ թվով հին շենքեր և այլ կառույցներ․
Նշանավոր մարդիկ
Սեյլեմում է ծնվել նկարչուհի Ֆիդելյա Բիջեսը, Սթիվեն Հենրի Ֆիլիպսը, իրավաբան, քաղաքական գործիչ, պետական գործիչ, Մասաչուսեթս նահանգի գլխավոր դատախազը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի քաղաքներ Կատեգորիա:1626 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վորժ
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02824։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 378 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 236 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 146-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 90-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը - 61,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 75,8 %)։ 146 աշխատունակ բնակիչներից 131-ը աշխատում էին (71 տղամարդ և 60 կին), անաշխատանք էին 15-ը (4 տղամարդ և 11 կին)։ 90 անգործունակ մարդկանցից 21-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 41-ը թոշակառու, 28-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Նիկոլայ Եգորով
Նիկոլայ Մատվեևիչ Եգորով (Николай Матвеевич Егоров, ), ռուս գրող։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1962), Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1991)։ Գրոզնիի պատվավոր քաղաքացի (2013)։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Եգորովը ծնվել է 1923 թվականին Գրոզնիում հայկական ընտանիքում։ Մայրն աշխատել է որպես հավաքարար, հայրը եղել է գործարանի հաստոցապան և Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է ցարական բանակում։ Ցարական բանակում նրա հայկական ազգանունը փոխարինվել են ռուսական ազգանունով։
Գրոզնիի միջնակարգ դպրոցի 9-րդ դասարանն ավարտելուց հետո սկսվել է պատերազմը, և նա սովորել է ռազմական ուսումնարանում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների տարիներին եղել է հետախուզության դասակի հրամանատար, հետևակային գումարտակի վաշտի հրամանատար, 94-րդ գվարդիական մոտոհրաձգային գնդի ղեկավարի առաջին օգնական։ Մասնակցել է «Բյուֆել օպերացիային» և Սմոլենսկի ճակատամարտին, ծանր վիրավորվել է, հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո ստացել է գվարդիայի պահուստային կապիտանի կոչում և դարձել պատերազմի հաշմանդամ։
Տպագրվել է 1944 թվականից դիցիզիայի թերթում։ Պատերազմի ավարտից հետո ավարտել է երեկոյան դպրոց, 1955 թվականին` Կենտրոնական կոմիտեի Կուսակցական բարձրագույն դպրոցի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։
1957 թվականից Եգորովը բնակվում է Ռոստովում ։
Եգորովը եղել է «Գրոզնու աշխատավոր» (1946-1956) թերթի, «Դոն» (1957-1960) ամսագրի քարտուղար, Ռոստովի հեռուստառադիոկոմիտեի (1960-1963) գլխավոր խմբագիր։
1962 թվականին ընդունվել է ԽՍՀՄ գրողների միության շարքերը, հետագայում` Ռուսաստանի գրողների միության։ 1999 թվականից Ռուսաստանի գրողների միության Ռոստովի մասնաճյուղի նախագահն է ։
Գրոզնի քաղաքին է նվիրել 65 տարիների ընթացքում ձեռք բերած ժամանակակից արվեստի իր հավաքածուն (գեղանկարներ, քանդակներ) և արվեստագիտության գրադարանը։
2002 թվականի դեկտեմբերին Չեչնիայի Հանրապետության ակադեմիայի ընդհանուր ժողովը Եգորովին ընտրել է Չեչնիայի Հանրապետության պատվավոր ակադեմիկոս։
Ստեղծագործություններ
Նիկոլայ Եգորովը գրել է պոեզիա, արձակ ստեղծագործություններ, հրապարակախոսական հոդվածներ, զբաղվել է պոեզիայի և արձակի թարգմանությամբ։ Նիկոլայ Եգորովի առանձին հրատարակություններից են`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սան Ժերոնիմուի գավառ
Սան Ժերոնիմուի գավառ (Microrregião de São Jerônimo) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Սեարա նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզը։ Բնակչությունը կազմում է 140 396 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 4855,917 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 28,9 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի գավառներ
Քաղաքական սպեկտր
Երկարատև սպեկտրները ներառում են ձախ-աջ հարթություն, որն ի սկզբանե վերաբերում էր նստաշրջանի կազմակերպմանը Ֆրանսիայի պառլամենտի հեղափոխությունից հետո (1789–1799), ձախ կողմում գտնվում էին արմատականները, իսկ աջ կողմում արիստոկրատները ։ Թեև միջազգայնորեն կոմունիզմը և սոցիալիզմը սովորաբար դիտարկվում են ձախ կողմում, պահպանողականությունը և ֆաշիզմը միջազգայնորեն դիտարկվում են աջ կողմում։ Լիբերալիզմը կարող է նշանակել տարբեր բաներ տարբեր համատեքստերում ։ Երբեմն ձախ (սոցիալական լիբերալիզմ), երբեմն աջ (դասական լիբերալիզմ)։ Միջանկյալ աշխարհայացք ունեցողները երբեմն դասակարգվում են որպես ցենտրիստներ։ Այսպես ասած, լիբերալներնին ու նեոլիբերալներին հաճախ անվանում են նաև կենտրոնամետներ։ Քաղաքականությունը, որը մերժում է սովորական ձախ–աջ սպեկտրը, հաճախ հայտնի է որպես սինկրետիկական քաղաքականություն, չնայած պիտակը հակված է սխալ պատկերացնել այն դիրքերը, որոնք տրամաբանական դիրք ունեն երկբևեռ սպեկտրում, քանի որ դրանք, կարծես, պատահականորեն միավորված են մեկ առանցքի՝ ձախ-աջ սպեկտրի շուրջ։
Քաղաքագետները հաճախակի նշում են, որ մեկ ձախակողմյան առանցքը չափազանց պարզ ու անբավարար է քաղաքական համոզմունքների առկա տատանումները նկարագրելու համար և ընդգրկում է այլ առանցքներ ։ Չնայած բևեռային հակապատկերների նկարագրական բառերը կարող են տարբեր լինել, հանրաճանաչ երկքաղաքային սպեկտրների առանցքները սովորաբար բաժանվում են տնտեսական խնդիրների (ձախ-աջ հարթության վրա) և սոցիալ-մշակութային հարցերի (իշխանություն-ազատություն) հարթության միջև ։
Սահմանների պատմական ծագում
Աջ և ձախ տերմինները վերաբերում են քաղաքական պատկանելություններին, որոնք սկիզբ են առել 1789–1799 թվականներին Ֆրանսիական հեղափոխական ժամանակաշրջանում և սկզբում վերաբերում էին Ֆրանսիայի տարբեր օրենսդիր մարմիններում նստատեղերի պայմանավորվածություններին ։ Ինչպես երևում է վեհաժողովի առջև գտնվող նախագահի նստավայրից, արիստոկրատիան նստած էր աջ կողմում (ավանդաբար՝ պատվի նստավայրը), իսկ հասարակները նստում էին ձախ կողմում, հետևաբար կար աջակողմյան և ձախակողմյան քաղաքականություն սահմաններ ։
Սկզբնապես գաղափարական սպեկտրի որոշիչ կետը Անժիեն Ռեգիմին էր («հին կարգ»)։ «Աջը» այդպիսով ենթադրում էր արիստոկրատական կամ թագավորական շահերի և եկեղեցու աջակցություն, իսկ «ձախը» ենթադրում էր հանրապետականության, աշխարհիկության և քաղաքացիական ազատությունների աջակցություն ։ Քանի որ հեղափոխության սկզբում քաղաքական արտոնությունը համեմատաբար նեղ էր, սկզբնական «ձախ»-ը հիմնականում ներկայացնում էր բուրժուազիայի, աճող կապիտալիստական դասի շահերը (նշանավոր բացառություններով, ինչպիսիք են պրոտոկոմունիստ Գրացուս Բաբեուֆը)։ Լաիս-ֆաիր առևտրին և ազատ շուկաներին աջակցելը արտահայտվում էր ձախ կողմում նստած քաղաքական գործիչների կողմից, քանի որ սրանք ներկայացնում էին քաղաքականություն, որոնք ավելի ձեռնտու էին կապիտալիստներին, այլ ոչ թե արիստոկրատությանը, բայց խորհրդարանական քաղաքականությունից դուրս այդ տեսակետները հաճախ բնութագրվում են որպես աջ կողմում։
Այս ակնհայտ հակասության պատճառը կայանում է նրանում, որ խորհրդարանական ձախ կողմում գտնվողները՝ պաշտոնական խորհրդարանական կառույցներից դուրս (օրինակ՝ «Ֆրանսիական հեղափոխության սան-կոտորակները»), սովորաբար ներկայացնում են բանվոր դասակարգի մեծ մասը, աղքատ գյուղացիությունը և գործազրկությունը։ Ֆրանսիական հեղափոխության մեջ նրանց քաղաքական հետաքրքրությունները բխում էին արիստոկրատիայի դեմ և դրանում նրանք դաշնակից էին վաղ կապիտալիստների հետ։ Այնուամենայնիվ, սա չի նշանակում, որ իրենց տնտեսական շահերը բխում են քաղաքականապես նրանց ներկայացնողների կողմից գործադրվող արդար քաղաքականությունից։
Երբ զարգանում էին կապիտալիստական տնտեսությունները, արիստոկրատիան դառնում էր պակաս կարևոր և հիմնականում փոխարինվում էր կապիտալիստական ներկայացուցիչներով։ Աշխատուժի չափը մեծացավ, երբ կապիտալիզմն ընդլայնվեց և սկսեց մասամբ արտահայտություն գտնել արհմիութենական, սոցիալիստական, անարխիստական և կոմունիստական քաղաքականության միջոցով, այլ ոչ թե սահմանափակվելով բնօրինակը «ձախ»-ով արտահայտված կապիտալիստական քաղաքականությամբ։ Այս էվոլյուցիան հաճախ պառլամենտական քաղաքական գործիչներին հեռացնում է լաիս-ֆաիր տնտեսական քաղաքականությունից, չնայած դա եղել է տարբեր աստիճաննեում և տարբեր երկրներում, հատկապես նրանց, ովքեր ունեն պատմության ավելի մեծ ավտորիտար երկրների հետ, ինչպիսիք են Խորհրդային Միությունը կամ Չինաստանը, որը գտնվում էր Մաո Զեդոնգի ներքո։ Այսպիսով, ամերիկյան քաղաքական խորհրդարանում «ձախ» բառը կարող է վերաբերել «լիբերալիզմին» և նույնացվել Դեմոկրատական կուսակցության հետ, մինչդեռ Ֆրանսիայում, օրինակ, մի երկրում, այդ դիրքերը կդիտարկվեն որպես համեմատաբար ավելի աջակողմյան, կամ ընդհանրապես կենտրոնամետ և «ձախ»-ը, ամենայն հավանականությամբ, վերաբերում է «սոցիալիստական» կամ «սոցիալ-դեմոկրատական» դիրքերին, այլ ոչ թե «լիբերալներին» ։
Գիտական քննություն
Գրեթե մեկ դար, սոցիալական գիտնականները խնդիր էին համարում այն, թե ինչպես լավագույնս նկարագրել քաղաքական տատանումները։
Լեոնարդ Վ. Ֆերգյուսոն
1950 թ.-ին Լեոնարդ Վ. Ֆերգյուսոնը վերլուծեց քաղաքական արժեքները․ որոնք չափում էին վերաբերմունքը՝ օգտագործելով տաս մասշտաբներ, ծննդյան հսկողություն, մահապատժի կրում, գրաքննություն, կոմունիզմ, էվոլյուցիա, օրենք, հայրենասիրություն, թեզիզմ, հանցագործների վերաբերմունք և պատերազմ։ Արդյունքները ներկայացնելով գործոնների վերլուծության՝ նա կարողացավ բացահայտել երեք գործոն, որոնք նա անվանել է կրոնիզմ, մարդասիրություն և ազգայնականություն։ Նա կրոնիզմը բնորոշեց որպես հավատ Աստծուն և բացասական վերաբերմունք էվոլյուցիայի և ծննդյան վերահսկողության նկատմամբ. մարդասիրությունը կապված է պատերազմի հակառակ կողմին, վերաբերմունքի և հանցագործների կոպիտ վերաբերմունքի հետ, իսկ ազգայնականությունը դիտարկվում է գրաքննության, օրենքի, հայրենասիրության և կոմունիզմի վերաբերյալ կարծիքների փոփոխությունը բնութագրող։
Այս համակարգը ստացվեց էմպիրիկորեն, ոչ թե զուտ տեսական հիմքերով, քաղաքական մոդել մշակելով և փորձարկելով այն, Ֆերգյուսոնի աշխատանքը հետազոտական էր։ Այս մեթոդի արդյունքում պետք է զգուշություն ցուցաբերել Ֆերգյուսոնի երեք գործոնների մեկնաբանության մեջ, գործոնային վերլուծությունը արդյունք կտա վերացական գործոնը․ արդյոք գոյություն ունի օբյեկտիվ իրական գործոնում, թե ոչ ։ Չնայած նրան, որ ազգայնականության գործոնի վերարտադրությունը անհամատեղելի էր, դավանանքի և մարդասիրության հայտնաբերումը Ֆերգյուսոնի և այլոց կողմից բերեց մի շարք կրկնություններ  ։
Հանս Էյզենկ
Շատ չանցած Հանս Էյզենկը սկսեց ուսումնասիրել քաղաքական վերաբերմունքը Մեծ Բրիտանիայում։ Նա հավատում էր, որ մի կողմից կա մի բան, որը, ըստ էության նման է նացիոնալ-սոցիալիստներին (նացիստներին), մյուս կողմից՝ կոմունիստներին, իսկ ձախակողմյան առանցքում` իրենց հակառակ դիրքերին։ Ինչպես 1956 թ.-ին Հանս Էյզենկը  նկարագրել է իր «Զգացում և անհեթեթություն հոգեբանության մեջ» գրքում,  կազմեց թերթերի և քաղաքական թերթիկներում հայտնաբերված քաղաքական հայտարարությունների ցուցակը և խնդրեց առարկաները գնահատել՝ յուրաքանչյուրը ըստ իրենց համաձայնության կամ անհամաձայնության։ Այս արժեքի հարցաթերթիկը ներկայացնելով Ֆերգյուսոնի գործածած գործոնների վերլուծության նույն գործընթացին, Էյզենկը կազմեց երկու գործոն, որոնք նա անվանեց «Արմատականություն» (Ռ-գործոն) և «Մրցակցային միտք» (Տ-գործոն)։
Նման վերլուծությունը հանգեցնում է մի գործոնի, թե արդյոք այն համապատասխանում է իրական երևույթին, ուստի դրա մեկնաբանության մեջ պետք է զգուշություն ցուցաբերվի։ Թեև Էյզենկի Ռ-գործոնը հեշտությամբ նույնացվում է, որպես դասական «ձախ-աջ» հարթություն, Տ-գործոնը (ներկայացնում է Ռ-գործոնով՝ աջ անկյուններով գծավորված գործոն) ավելի քիչ ինտուիտիվ է, քանի որ բարձր միավորները նպաստում են պացիֆիզմին, ռասայական հավասարությանը, կրոնական դաստիարակության և աբորտի սահմանափակումներին, մինչդեռ ցածր միավորները ավելի բարյացակամ վերաբերմունք ունեին ռազմատենչության, կոպիտ պատժի, ամուսնալուծությունների ավելի հեշտ օրենքների և զուգընկերի ամուսնության նկատմամբ։
Չնայած մեթոդաբանության, գտնվելու վայրի և տեսության տարբերությանը, Էյզենկի և Ֆերգյուսոնի հասած արդյունքները համընկնում էին։ Պարզապես Էյզենկի երկու գործոնները 45 աստիճանով պտտելը բերում է Ամերիկայում Ֆերգյուսոնի կողմից նույնացված կրոնիզմի և մարդասիրության նույն գործոններին ։
Էյզենկի 1956-ի գործունեության մեկ հետաքրքիր արդյունքն այն էր, որ ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում քաղաքական տարբերության մեծ մասը ենթադրվում էր ձախ/աջ առանցքի վրա, մինչդեռ Ֆրանսիայում Տ առանցքը ավելի մեծ էր, իսկ Մերձավոր Արևելքը գտնելու միակ հարթությունը Տ առանցքն էր. «Միջին Արևելքի արաբների շրջանում պարզվել է, որ կոպիտ և զգայուն մտածողների չափը, հստակորեն արտահայտված է տարբեր վերաբերմունքի միջև դիտարկված հարաբերություններում, չկա որևէ բան, որը կարող է համապատասխանել արմատական-պահպանողական շարունակությանը» ։
Փոխհարաբերություններ Էյզենկի քաղաքական հայացքների և քաղաքական հետազոտությունների միջև
էյզենկի քաղաքական հայացքները կապված էին նրա հետազոտության հետ. Էյզենկը բացահայտ ընդդիմախոս էր այն բանի դեմ, ինչը նա ընկալում էր որպես ձախ և աջ ավտորիտար չարաշահումներ, և ըստ այդմ նա հավատում էր, որ այս Տ առանցքի հետ նա գտել է նացիզմի և կոմունիզմի միջև կապը։ Ըստ էյզենկի՝ երկու գաղափարախոսության անդամները կոպիտ մտածող էին։ Էյզենկի դիսերտացիայի համար կարևոր էր այն պնդումը, որ զգայուն գաղափարախոսությունները բարենպաստ էին մարդու ազատություններին, մինչդեռ կոպիտ մտածողությունները ագրեսիվ և ավտորիտար էին, հայց, որը բաց է քաղաքական քննադատության համար։ Այս համատեքստում էյզենկը իրականացրեց ուսումնասիրություններ նացիզմի և կոմունիստական խմբերի վերաբերյալ՝ պնդելով, որ երկու խմբերի անդամները լինեն ավելի «գերիշխող» և ավելի «ագրեսիվ», քան վերահսկող խմբերը ։
Էյզենկը հեռացավ նացիստական Գերմանիայից՝ Բրիտանիայում ապրելու համար և չէր ամաչում բողոքել ստալինիզմի դեմ, նշելով Ռուսաստանի կառավարության հակասեմական նախապաշարմունքները, Խորհրդային Միության ղեկավարության շքեղ ապրելակերպը և Օրվելիի «երկբևեռ»-ը Արևելյան Գերմանիայի կողմից, իրեն անվանելով Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն, չնայած «այսօրվա աշխարհի ամենաժողովրդավարական ռեժիմներից մեկն է» ։ Մինչ Էյզենկը նացիզմի հակառակորդ էր, նրա հարաբերությունները ֆաշիստական կազմակերպությունների հետ ավելի բարդ էին։ Էյզենկը, տեսական աջակցություն է ցուցաբերել Անգլիայի ազգային կուսակցությանը (որը նույնպես դեմ է եղել «Հիտլերի» նացիզմին) և հարցազրույց է տվել իրենց «Փարոս» ամսագրի առաջին համարում` տարբեր ցեղերի միջև հարաբերական հետախուզության վերաբերյալ իր հակասական տեսակետների մասին ։ Հարցազրույցի ընթացքում մի պահ Էյզենկին հարցրին, թե նա հրեական ծագում ունի, թե ոչ ։ Նրա քաղաքական հավատարմությունը կասկածի տակ դրվեց այլ հետազոտողների կողմից, մասնավորապես Սթիվեն Ռոզի, ով պնդում էր, որ իր գիտական հետազոտությունները օգտագործվել են քաղաքական նպատակներով  ։
Էյզենկի հետազոտության հետագա քննադատություն
Էյզենկի կոպիտ մտայնության հայեցակարգը քննադատվել է մի շարք պատճառներով՝
Միլթոն Ռոկաչ
Դժգոհ լինելով Հանս Էյզենկի աշխատանքից՝ Միլթոն Ռոկաչը 1973-ին մշակեց քաղաքական արժեքների իր սեփական երկքաղաքային մոդելը՝ հիմք ընդունելով դրա ազատության և հավասարության գաղափարները, որոնք նա նկարագրել է իր «Մարդկային արժեքների բնույթ» գրքում ։
Միլթոն Ռոկաչը պնդում էր, որ ձախի և աջի միջև որոշիչ տարբերությունն այն է, որ ձախը ավելի է կարևորում հավասարությունը, քան աջը։ Չնայած էյզենկի կոպիտ մրցակցային առանցքի վերաբերյալ քննադատություններին՝ Ռոկաչը նաև հիմնարար նմանություն է առաջ քաշել կոմունիզմի և նացիզմի միջև՝ պնդելով, որ այդ խմբերը չեն գնահատի ազատությունը նույնքան, որքան սովորական սոցիալ-դեմոկրատները, ժողովրդավարական սոցիալիստներն ու կապիտալիստները, և նա գրեց, որ «այստեղ ներկայացված երկու արժեքային մոդելները առավելագույնս նման են Էյզենկի վարկածին» ։
Այս մոդելը փորձարկելու համար Միլթոն Ռոկաչը և իր գործընկերները օգտագործեցին բովանդակության վերլուծություն՝ նացիզմը պարզեցնող աշխատությունը (գրեց Ադոլֆ Հիտլերը), կոմունիզմը (գրեց Վլադիմիր Լենինը), կապիտալիզմը (Բարի Գոլդովեր) և սոցիալիզմը (գրված են տարբեր սոցիալիստ հեղինակների կողմից)։ Այս մեթոդը քննադատության է ենթարկվել՝ փորձը կատարողի վերլուծության ենթակա բովանդակության և դրա կախվածության հետազոտողի առանձնահատուկ քաղաքական հայացքներից։
Հետագայում կատարված ուսումնասիրությունները, օգտագործելով ամերիկյան գաղափարախոսների և ամերիկյան նախագահական երդմնակալության հասցեների նմուշներ, փորձեցին կիրառել այս մոդելը ։
Հետագա հետազոտություններ
Հետագա հետազոտություններում Հանս Ջ Էյզենկի կատարելագործեց իր մեթոդաբանությունը` տնտեսական նյութերի վերաբերյալ ավելի շատ հարցեր ներառելու համար։ Դա անելով, նա բացահայտեց ձախ և աջ առանցքի առանցքային պառակտումը՝ սոցիալական քաղաքականության և տնտեսական քաղաքականության միջև նախկինում չբացահայտված հարթությամբ՝ սոցիալիզմ-կապիտալիզմ (Ս-գործոն)։
Չնայած գործոնորեն տարբերվում էր էյզենկի նախորդ Ռ գործոնից, Ս գործոնը դրականորեն կապված էր Ռ գործոնի հետ, նշելով, որ հիմնական ձախ-աջ կամ աջ-ձախ միտումը ենթադրում է ինչպես սոցիալական, այնպես էլ տնտեսական արժեքներ, չնայած Ս–ն ավելի շատ կապՎում էր տնտեսական քննարկման առարկաների հետ անհավասարություն և մեծ բիզնես, մինչդեռ Ռ-ն ավելի շատ վերաբերում է հանցագործների բուժմանը, սեռական խնդիրներին և ռազմական խնդիրներին։
Համաշխարհային արժեքների հետազոտությունների և ազգային կարծիքների հիման վրա, Ռոնալդ Ինգլհարտի հետազոտությունից մեկ այլ կրկնություն էլ եղավ, չնայած «Ինստագրամ»– ի հետազոտության մեջ նկարագրված էին երկրների արժեքները, այլ ոչ թե ազգերի կամ անհատների խմբեր։ Ինգլհարտի երկաստիճան լուծումը ձևավորեց Ֆերգյուսոնի բնօրինակը կրոնիզմի և մարդասիրության. Ռոնալդ Ինգլհարտը նրանց անվանեց «աշխարհիկություն–ավանդականություն», որն ընդգրկում էր ավանդույթի և կրոնի հիմնահարցերը, ինչպիսիք են հայրենասիրությունը, աբորտը, էվթանազիան, օրենքին և իշխանությանը վերաբերող գործիչներին հնազանդվելու կարևորությունը, և «գոյատևում–ինքնարտահայտում», որը ձեռնարկում էր այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են ամենօրյա վարքն ու հագուստի բազմազանության (ներառյալ օտարերկրացիների) ընդունումը և նորամուծությունն ու վերաբերմունքը հատուկ վիճահարույց ապրելակերպի մարդկանց նկատմամբ, ինչպիսիք են համասեռամոլությունը և բուսակերությունը, ինչպես նաև քաղաքական ակտիվության մեջ ներգրավվելու պատրաստակամությունը։ Տե՛ս «Ինստագրամի»–ի ազգային աղյուսակը ։
Գրինբերգ և Ջոնաս՝ ձախ-աջ, գաղափարական կարծրություն
2003 թ. Հոգեբանական տեղեկագիր, Ջեֆֆ Գրինբերգը և Եվա Ջոնասը ներկայացնում են մի ստանդարտ ձախ-աջ առանցք և գաղափարական կարծրություն ներկայացնող առանցք։ Գրինբերգի և Ջոնասի համար գաղափարական կարծրությունը «շատ ընդհանրություններ ունի դոգմատիզմի և ավտորիտարիզմի հարակից հասկացությունների հետ» և բնութագրվում է «ուժեղ առաջնորդներին հավատալուն և հպատակեցմանը՝ նախապատվությունը տալով սեփական խմբավորմանը, էթնոկենտրոնիզմին և ազգայնականությանը, այլախոհների դեմ ագրեսիայի և վերահսկողության հետ, ոստիկանության և զինվորականների օգնությամբ»։
Ինգլեհարտ՝ ավանդապաշտ-աշխարհիկ և ինքնադրսևորող-գոյատևող
2003 թ.-ի հունվարի 4-ի թողարկման ժամանակ « Էքոնոմիստ» խմբակցությունը քննարկեց աղյուսակը, որն առաջարկել էր Ռոնալդը, և Ինգլեհարտը աջակցել էր համաշխարհային արժեքների հետազոտությանը (կապված Միչիգանի համալսարանի հետ), մշակել մշակութային գաղափարախոսություն երկու հարթություններում։ «Y»- ի առանցքում այն ընդգրկում էր ավանդույթի և կրոնի հիմնահարցերը, ինչպիսիք են հայրենասիրությունը, աբորտը, էվթանազիան, օրենքին և իշխանությանը վերաբերող գործիչներին հնազանդվելու կարևորությունը։ Գծապատկերի ներքևում կանգնած է ավանդականիստական դիրքորոշումը նման հարցերի վերաբերյալ (երկրի և ընտանիքի հանդեպ հավատարմություն և կյանքում կարևորել հարգանքը ), մինչդեռ վերևում աշխարհիկ դիրքն է։ «X»- առանցքը զբաղվում է ինքնարտահայտման, այնպիսի հարցերի շուրջ, ինչպիսիք են ամենօրյա վարքն ու հագուստը, բազմազանության ընդունումը (ներառյալ օտարերկրացիները) և նորարարությունը, ինչպես նաև հատուկ վիճահարույց ապրելակերպ ունեցող մարդկանց նկատմամբ վերաբերմունքը, ինչպիսիք են բուսակերությունը, ինչպես նաև քաղաքական ակտիվության մեջ ներգրավվելու պատրաստակամությունը։ Գրաֆիկի աջ կողմում բաց ինքնադրսևորող դիրքն է, իսկ ձախում՝ նրա հակառակ դիրքը, որն Ինգլհարտը անվանում է գոյատևող։ Այս աղյուսակը ոչ միայն ուժ ունի քարտեզագրելու անհատների արժեքները, այլև տարբեր երկրներում մարդկանց արժեքները համեմատելու։ Այս աղյուսակը ոչ միայն ուժ ունի քարտեզագրելու անհատների արժեքները, այլև տարբեր երկրներում մարդկանց արժեքներ համեմատելը։ Այս գծապատկերում տեղադրված, Եվրոպական միության երկրները մայրցամաքային Եվրոպայում նշվում են վերևի աջ կողմում, Անգլոֆոնի երկրները՝ աջ կողմում, Լատինական Ամերիկայի երկրները՝ ներքևի աջկողմում, Աֆրիկյան, Միջին Արևելքի և Հարավային Ասիայի երկրները՝ ներքևի ձախ և նախկին կոմունիստական երկրները վերևի՝ ձախ կողմում։
Փրնել՝ ազատություն-վերահսկողություն, իռացիոնալիզմ-ռացիոնալիզմ
Հիմնական հոդված՝ Փրնելի գծապատկեր
Այս երկկողմանի հստակ մոդելը ստեղծվել է 1963-ին Ջերրի Փրնելի կողմից՝ քաղաքական գիտությունների դոկտորական ատենախոսության համար։ Փրնելի գծապատկերն ունի մեկ առանցքի ազատություն, ձախ կողմում գտնվողները ձգտում են վերահսկել ազատությունը կամ պաշտպանել սոցիալական շեղումը, աջ կողմում գտնվողները՝ ընդգծել պետական իշխանությունը կամ նորմերի կատարման պաշտպանվածությունը (հեռավոր աջը պետական պաշտամունքն է, հեռավոր ձախը՝ պետության գաղափարը որպես «առավելագույն չարիք»)։ Մյուս առանցքը ռացիոնալիզմն է, որը սահմանվում է որպես պլանավորված սոցիալական առաջընթացի հավատալիք, և բարձրագույնները հավատում են, որ հասարակության հետ կան խնդիրներ, որոնք կարող են ռացիոնալ լուծվել, և նրանք, ովքեր թերահավատորեն են վերաբերվում նման մոտեցումներին։
Միթչել երկիրը ղեկավարելու ութ ուղիներ
2006-ին Բրայան Պատրիկ Միթչելը նույնականացրեց չորս հիմնական քաղաքական ավանդույթներ անգլո-ամերիկյան պատմության մեջ, որը հիմնված է «կրատոս»–ի ուշադրության վրա (նրանց համար սահմանվում է որպես ուժի կիրառում) և «արխիվներ» կամ «արխիվ» (սահմանվել է որպես կոչումի ճանաչում) ։ Միթչելը հիմնավորեց արխիվի և կրատոսներիի տարբերությունը, եկեղեցու և պետության Արևմուտքի պատմական փորձի մեջ՝ հավանություն տալով եկեղեցու և պետության վրա քրիստոնեական համաձայնության փլուզմանը, արևմտյան քաղաքական մտքի չորս հիմնական տարբերիչ ավանդույթների տեսքով.
Միթչելը նկարագրում է այս ավանդույթները գրաֆիկորեն՝ օգտագործելով ուղղահայաց առանցքը, որպես կրատոս/ակրատիա մասշտաբի և հորիզոնական առանցքը մասշտաբով՝ որպես արխիվային/ անարխիվային սանդղակ։ Նա ժողովրդական պրոգրեսիվիզմը տեղադրում է ներքևի ձախ կողմում, պլուտոկրատական նացիոնալիզմը ներքևի աջ կողմում, հանրապետական սահմանադրականությունը վերևի աջ կողմում, իսկ ազատական անհատականությունը վերևի ձախ կողմում։ Հետևաբար քաղաքական ձախը, առանձնանում է արխիվի մերժմամբ, իսկ քաղաքական իրավունքը առանձնանում է արխիվի ընդունմամբ։ Միթչելի համար անիշխանությունը ոչ թե կառավարության բացակայությունն է, այլ կոչումի մերժումը։ Այսպիսով, կարող են լինել և՛ հակակառավարական անիշխանամետներ (Միտչելի «ազատական անհատականիստներ»), այնպես էլ իշխանամետ անիշխաններ (Միթչելի «ժողովրդավարական առաջադիմողները», ովքեր կողմ են իշխանական ուժի կիրառմանը ընդդեմ սոցիալական հիերարխիաների, օրինակ պատրիարքությունը):Միթչելը առանձնացնում է նաև ձախ անարխիստներից և աջակենտրոն անարխիստներից, որոնց Միթչելը անվանում է «ակատիստներ»` կառավարության կողմից ուժի գործադրմանն իրենց ընդդիմության համար։
Չորս հիմնական քաղաքական ավանդույթներից Միթչելը առանձնացնում է ութ հստակ քաղաքական հեռանկարներ, որոնք տարբերվում են պոպուլիստական կենտրոնից։ Այս տեսանկյուններից չորսը (առաջադեմ, անհատականիստ, պալեոկոնսերվատիվ և նեոկոնսերվատիվ) տեղավորվում են չորս ավանդույթների մեջ քառակուսու ձևով. ևս չորս մարդ (պալեոլիբերտարյան, միոկոնսերվատիվ, կոմունիստական և ռադիկալ) տեղավորվում են ավանդույթների միջև, որոնք սահմանվում են աստիճանի կամ ուժի վրա իրենց եզակի շեշտադրմամբ։ Անկախ ինստիտուտի Էնթոնի Գրեգորին հավատարմագրում է Միթչելին «քաղաքական սպեկտրի լավագույն բացատրությունը»՝ ասելով, որ նա «իմաստավորում է բոլոր հիմնական խորհրդավորությունները»։
Նոլան. տնտեսական ազատություն, անձնական ազատություն
Հիմնական հոդված՝ Նոլանի գծապատկեր Նոլանի գծապատկերը ստեղծվել է ազատամիտ Դեյվիդ Նոլանի կողմից։ Այս աղյուսակը ցույց է տալիս, թե ինչն է նա համարում «տնտեսական ազատություն» (հարցեր, ինչպիսիք են հարկումը, ազատ առևտուրը և ազատ ձեռնարկությունը) հորիզոնական առանցքում և այն, ինչը նա համարում է «անձնական ազատություն» (խնդիրներ, ինչպիսիք են թմրամիջոցների օրինականացումը, աբորտը և նախագիծը) ուղղահայաց առանցքի վրա։ Սա ձախակողմյաններին դնում է ձախ քառակուսիում, վերևում գտնվում են ազատականները, աջակողմյան մասում աջերը և այն, ինչը Նոլանն ի սկզբանե անվանում էր պոպուլիստներ ներքևի մասում։
Տարածական մոդել
Քվեարկության տարածական մոդելը ընտրողներին և թեկնածուներին ընդգրկվում է բազմաչափ հարթության մեջ, որտեղ յուրաքանչյուր հարթություն ներկայացվում է հարց, թողարկման ենթահամակարգ , կամ թեկնածուի հատկանիշ ։ Այնուհետև ընտրողները մոդելավորվում են, որ այս տարածքում ունենան «իդեալական կետ» և քվեարկում են այդ կետի ամենամոտ թեկնածուների օգտին ։ Այս մոդելի մեծությունները կարող են փոխանցվել նաև թեկնածուների ոչ քաղաքական հատկություններին, ինչպիսիք են ընկալված կոռուպցիան, առողջությունը և այլն ։
Այս հոդվածի մյուս սպեկտրների մեծ մասը, այնուհետև կարելի է համարել այս բազմաչափ տարածության կանխատեսումների ավելի փոքր հարթությունների մեծություն ։ Օրինակ, գերմանացի ընտրողների ուսումնասիրության արդյունքում պարզվել է, որ բոլոր քաղաքական կուսակցություններին պատշաճ ներկայացնելու համար պահանջվում է առնվազն չորս հարթություն ։
Առաջարկված այլ հարթություններ
1998-ին քաղաքական հեղինակ Վիրջինիա Փոստրելը իր «Ապագան և դրա թշնամիները» գրքում առաջարկել է մեկ այլ առանցք ունեցող սպեկտր, որը չափում է ապագայի տեսակետները՝ հակադրելով ստասիստներին, ովքեր վախենում են ապագայից և ցանկանում են վերահսկել այն, և դինամիկիստներ, ովքեր ցանկանում են, որ ապագան բնականորեն ընթանա, առանց պլանավորման և վերահսկման։ Տարբերությունը համապատասխանում է, ուտոպիականն ընդդեմ դիստոպիական սպեկտրի, որն օգտագործվում է լիբերալիզմի որոշ տեսական գնահատականներում, և գրքի վերնագիրը վերցված է հակաուտոպիական դասական-լիբերալի տեսաբան Կարլ Փոփերի աշխատանքից։ Այն կարելի է պարզորեն անվանել՝ պահպանողականությունն ընդդեմ պրոգրեսիվիզմի։
All Things Set Aside
All Things Set Aside, Veil of Maya խմբի դեբյուտային ստուդիական ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է 2006 թվականի նոյեմբերի 7ին, Corrosive Records լեյբլով ։ Ներկայումս ալբոմը հանվել է շրջանառությունից և արդեն չի վաճառվում։
Քաղաքական սպեկտր
Առաջարկված այլ հարթություններ
Այլ առաջարկվող առանցքները ներառում են՝
All Things Set Aside
Ալբոմի բոլոր կոմպոզիցիաները եղել են գրված և ձայնագրված Veil of Maya խմբով, բացառությամբ վերջին «The Session» երգով, որը հնչում է ռեփի ոճով, գրված և ձայնագրված Չիկագոյից Vigor Lynx, Getatem, Mike J, MO и DJ Robert ռեփերների կողմից։
Քաղաքական սպեկտր
Քաղաքական սպեկտրի վրա հիմնված կանխատեսումներ
Ինչպես ցույց է տվել ռուս քաղաքագետ Ստեփան Ս․ Սուլակշինը, քաղաքական սպեկտրները կարող են օգտագործվել որպես կանխատեսման գործիք ։ Սուլակշինը մաթեմատիկական ապացույցներ առաջարկեց, որ կայուն զարգացումը (վիճակագրական ցուցանիշների հսկայական քանակի դրական դինամիկան) կախված է քաղաքական սպեկտրի լայնությունից. Եթե այն չափազանց նեղ է կամ չափազանց լայն, ապա կհանգեցնի լճացման կամ քաղաքական աղետների։ Սուլակշինը նաև ցույց տվեց, որ կարճաժամկետ հեռանկարում քաղաքական սպեկտրը որոշում է վիճակագրական ցուցանիշները դինամիկ, և ոչ թե հակառակը։
All Things Set Aside
Դա միակ Veil of Maya-ի ալբոմն է, որը գրված է երկու կիթարիստների կողմից, նրանց գալուց հետո Մարկ Օկուբը դարձավ միակ կիթառիստը։ Դա նույնպես միակ ալբոմն է Ադամ Կլեմանսոմ վոկալիստի հետ։ «Entry Level Exit Wounds» և «Sever the Voices» կոմպոզիցիաները եղել են վերամշակված նոր վոկալիստ Բրենդոնոմ Բադլերի կողմից, The Common Man's Collapse երկրորդ ալբոմի համար։
Քաղաքական սպեկտր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաքական սպեկտր Կատեգորիա:Ընտրություններ Կատեգորիա:Քաղաքագիտության տերմինաբանություն
All Things Set Aside
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2006 ալբոմներ
Շտարկի երևույթ
Շտարկի Երևույթ, արտաքին Էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ ատոմների, մոլեկուլների և բյուրեղների Էներգետիկ մակարդակների փոփոխությունը, որն արտահայտվում է սպեկտրային գծի տեղաշարժով կամ ճեղքումով։ Հայտնաբերել է Ցո․ Շտարկը 1913 թվականին՝ ջրածնի ատոմի առաքման սպեկտրն ուսումնասիրելիս։ Ջրածնի ատոմի յուրաքանչյուր սպեկտրային գիծ Էլեկտրական դաշտում տրոհվում է մի քանի բաղադրիչների։ Էլեկտրաջրածնի սպեկտրային գծի ճեղքումը Էլեկտրական դաշտում կամ դաշտին ուղղահայաց ուղղությամբ դիտելիս (լայնական էֆեկտ) տրոհված գծերի մի մասը բևեռացած է լինում դաշտի ուղղությամբ (a-բաղադրիչներ), մնացած մասը՝ դաշտին ուղղահայաց (a-բաղադրիչներ)։ Դաշտի ուղղոությամբ դիտելիս (երկայնական էֆեկտ) a-բաղադրիչների ոխարեն երևան են գալիս չբևեռացած գծեր, իսկ л-բաղադրիչները վերանում են։ Տրոհված բաղադրիչները, որոնց հեռավորությունը համեմատական է դաշտի լարվածության առաջին աստիճանին (գծային էֆեկտ), սիմետրիկ են դասավորվում սկզբնական գծի նկատմամբ։ Գծային էֆեկտ դիտվում է ոչ միայն ջրածնի, այլև ջրածնանման ատոմների սպեկտրներում։ Ընդհանուր դեպքում, ուժեղ դաշտերի առկայությամբ, դիտվում է քառակուսային էֆեկտ՝ գծերի տրոհման ասիմետրիկ պատկերով։ Շտարկի երևույթի կարևոր դեպքերից է բյուրեղային ցանցում իոնի էներգիայի էլեկտրոնային մակարդակների ճեղքումը՝ շրջապատող իոնների ստեղծած ներբյուրեղային դաշտի ազդեցությամբ։ Շտարկի երևույթը դիտվում է ինչպես հաստատուն, այնպես էլ փոփոխական էլեկտրական դաշտում։ Այդ երեույթը կարեոր դեր է կատարում ատոմային և մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիայում, պլազմայի սպեկտրոսկոպիայում, ինչպես նաև կիրառվում է մոլեկուլների դիպոլային մոմենտների որոշման համար։
Անրի Վիյոտան
Վիյոտան Անրի (Henri Vieuxtemps, ), բելգիացի ջութակահար, կոմպոզիտոր և մանկավարժ։
Ռուսաստանի տարածքային վեճեր
Ռուսաստանի տարածքային վեճեր՝ վեճեր Ռուսաստանի և այլ պետությունների միջև տարածքների պատկանելության վերաբերյալ։
Անրի Վիյոտան
Շ․ Բերիոյի աշակերտը։
Ռուսաստանի տարածքային վեճեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Տարածքային վեճեր
Շտարկի երևույթ
Գրականություն
Կատեգորիա:Ատոմային ֆիզիկա Կատեգորիա:Ֆիզիկական էֆեկտներ և երևույթներ Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա Կատեգորիա:Սպեկտրասկոպիա
Անրի Վիյոտան
Կենսագրություն
1833 թվականին Վիյոտանը սկսում է իր շրջագայությունները` արդեն իսկ սկզբում արժանանալով հիացական արձագանքների։ Ռոբերտ Շումանը նրա մասին գրում է. «Երբ խոսում ես Վիյոտանի մասին, ակամա մտածում ես Պագանինիի մասին։ Առաջին նոտայից մինչև վերջինը թվում է, թե մենք կանգնած ենք կախարդված շրջանի մեջ, որ չունի ո՛չ սկիզբ, ո՛չ վերջ։» ։ Որոշ ժամանմակ ապրելով Վենայում` նա երաժշտության տեսության դասեր է առնում Սիմոն Զեխտերայից, իսկ 1835 թվականին վերադառնում է Փարիզ, որտեղ կատարելագործվում է որպես կոմպոզիտոր Անտոնին Ռեյխայի մոտ։ Պատանի Վիյոտանին Ռեյխան բնութագրում է այսպես. «Անրի Վիյոտան որդին, որպես ջութակահար, արդեն տիրապետում է գերազանց տաղանդի, նաև շնորհված է երաժշտական ստեղծագործական հոյակապ տվյալներով, որոնց երևան գալու համար անհրաժեշտ է միայն ժամանակ և համապատասխան օգնություն, և այդ տվյալներով հետագայում նա հայտնի կդարձնի իր երկիրը։»։ Այդ ժամանակին են վերաբերում Վիյոտանի առաջին խոշոր ստեղծագործությունները` fis-moll կոնցերտը` հրատարակված որպես №2, և E-dur` հայտնի որպես Առաջին կոնցերտ, ինչպես նաև ֆանտազիաները, հատկապես Ֆանտազիա-կապրիսը և «Հիշողություններ Ռուսաստանից» ֆանտազիան։ Որոշ ստեղծագործություններ գրվել են համահեղինակ թավջութակահար, Վիյոտանի հայրենակից և ընկեր Ֆրանսուա Սերվեի հետ։
1846 թվականից ապրել և աշխատել է Սանկտ-Պետերբուրգում, որտեղ դասավանդում էր և զբաղեցնում էր Իշխանական թատրոնի սոլիստի պաշտոնը։ Ռուսաստանում աշխատելով յոթ տարի, հորինելով մի շարք երգեր և գրելով Չորրորդ կոնցերտը` Վիյոտանը վերադառնում է Փարիզ և շարունակում ակտիվ համերգային գործունեությունը։ Ջութակահարի մեծ թվով համերգային շրջագայություններ անցակցվեցին ոչ միայն Եվրոպայում, այլ նաև Թուրքիայում և Ամերիկայում։
1866 թվականին Վիյոտանը զրկվում է հորից, իսկ 1868 թվականին նաև կնոջից։ Ապրումները և հոգնեցուցիչ շրջագայությունները ազդեցություն են թողնում Վիյոտանի առողջության վրա։ Նա որոշում է կրճատել համերգային գործունեությունը և զբաղվել մանկավարժությամբ։ 1871 թվականին Վիյոտանը պրոֆեսորի պաշտոն է ստանում Բրյուսելի կոնսերվատորիայում։ Իր աշակերտների մեջ ամենահայտնին դառնում է բելգիացի ջութակահար, խմբավար և կոմպոզիտոր Էժեն Իզաին։ 1873 թվականին ինսուլտի, և դրա հետևանքով մարմնի ձախակողմյան մասի կաթվածահարության պատճառով նա ստիպված է լինում լքել իր պաշտոնը։ Մասամբ վերականգնելով առողջությունը` Վիյոտանը, ամեն դեպքում, հրաժարվում է համերգային ջութակահարի կարիերան շարունակելուց, զբաղվում է կոմպոզիացիայով և երբեմն դասավանդելով։ 1878 թվականին ջութակահարը բնակություն է հաստատում Ալժիրում, որտեղ և մահանում է երեք տարի անց` հերթական ինսուլտից։
Վիյոտանը եղել է ռոմանտիկ ուղղության խոշորագույն ջութակահարներից մեկը։ Նրա երկերին բնորոշ են փայլուն վիրտուոզային ֆակտուրան, դեկորատիվ, գունեղ գրելաձևը։ Գործիքային կոնցերտի ժանրի զարգացմանը նշանակալից ազդեցություն են գործել Վիյոտանի ջութակի 7 կոնցերտները։
Ստեղծագործական կյանքը
Վիյոտանը ջութակի համար գրված մեծաքանակ ստեղծագործությունների հեղինակ է, որոնք մինչև այժմ էլ վայելում են մեծ հանրաճանաչություն. յոթ կոնցերտ ջութակի և նվագախմբի համար, երկու կոնցերտ թավջութակի համար, Մեծ սոնատներ դաշնամուրի և ջութակի համար, սոնատա ալտի և դաշնամուրի համար, Սյուիտներ հին ոճով, ֆանտազիաների շարքեր, վարիացիաների, կոնցերտային էտյուդներ, ռոմանսներ առանց բառերի և այլ պիեսաներ։
Արաքս (այլ կիրառումներ)
Արաքս կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները՝
Անրի Վիյոտան
Ստեղծագործական կյանքը
Լայն ճանաչում է վայելում Ալյաբևի ջութակի համար գրված հայտնի «Սոխակ» ռոմանսի մշակումը ։
Հիշատակ
1898 թվականին Վերվյեում կոմպոզիտորի հիշատակին կանգնեցվել է ճարտարապետ Ռոմբոյի կառուցած հուշարձանը։ Անրի Վիյոտանի ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ Բելգիայում անց է կացվել մրցույթ նրա անվամբ, որը իրականացվում է մինչև այսօր։ Վիյոտանի ջութակը` 1741 թվի Գվարների, վաճառքի է հանվել 2010 թվականին։ Առաջադրված գինը` 18 միլլիոն դոլլար։ Եթե հայտնվի գնորդ, ով պատրաստ է վճարել այդ գումարը, և գործարքը իրականանա, ապա Վիյոտանի գործիքը կդառնա աշխարհի ամենաթանկ գործիքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Բելգիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բելգիացի մանկավարժներ
Կատյա Կիպպինգ
Կատյա Կիպպինգ (Katja Kipping, ), «Ձախերի» կուսակցության համանանախագահ, բունդեսթագի պատգամավոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է տնտեսագետի և ուսուցչի ընտանիքում։ Դրեզդենում գիմնազիան ավարտելուց հետո մեկ տարի (1997-1998) անց է կացրել Ռուսաստանում, եղել է Գատչինայի կամավոր։ Այնուհետև նա սովորել է սլավոնական, ամերիկագիտության և Դրեզդենի իրավունքի տեխնիկական համալսարանում։ Պաշտպանել է «Քաղաքականության և գրականության փոխկապակցվածությունը Չեռնիշևսկու, Չեխովի և բլոկի ստեղծագործությունների օրինակով» թեմայով դիսերտացիան։
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։
Կուսակցական գործունեություն
Ուսման սկզբից ևեթ ներգրավված է եղել «Ձախերի» շարժմանը, մտնում էր այսպես կոչված բողոքի բյուրոյի մեջ։ 1998-2007 թվականներին ստեղծել է Ժողովրդավարական սոցիալիզմի կուսակցությունը, որը միաձուլվել է ձախ սոցիալ-դեմոկրատների հետ («Աշխատանք և սոցիալական արդարություն՝  ընտրական այլընտրանք»)
2003 թվականի հուլիսից եղել է ՔԴՄ նախագահի տեղակալ, զբաղվել է սոցիալական խնդիրներով և սոցիալական շարժումներով։ 2007 թվականի հունիսի 16-ին ընտրվել է նորաստեղծ «Ձախեր» կուսակցության փոխնախագահ։
Կատյա Կիպպինգը, Յուլիա Բոնկը և Կարեն Լայը ներկայացնում են ներկուսակցական «Էմանսիպատիվ ձախեր» ուղղությունը, որը մոտ է լիբերտարական սոցիալիզմին։ 2004-2008 թվականներին եղել է ցանցի խոսնակ, որը հանդես է գալիս «անվերապահ հիմնական եկամտի» համար (ամսական 800 եվրո)։