Պաֆոսի_հնագիտական_պարկ
Դիոնիսի տունը
Ատրիումի հատակը զարդարված է որսի տեսարանների խճանկարով։ Նմանատիպ սյուժեներ Կիպրոս ինչպես նաև Հռոմեական կայսրության այլ տարածքներ եկել են հյուսիսային Եգիպտոսից, սրանով կարելի է բացատրել խճանկարներում պատկերված այն կենդանիների նկարները, որոնք երբեք չեն հանդիպում այս կղզիում։ Ատրիումի խճանկարային դրոշմները շրջանակված են դեկորատիվ գոտիներով։ Ատրիումի արևմտյան մասի կենտրոնական պատկերը պարունակում է չորս արտահայտիչ տեսարաններ՝ Դիոնիսը և Իկարիուս, Պիրմա և Ֆիսբա, Ապոլլոն և Դաֆնա, Պոսեյդոն և Ամիմոնա։ Ամենամեծը համարվում է Դիոնիսոսի պաննոն։ Խճանկարի մեջտեղում Իկարիուսի պատկերն է, որ ապաստան էր տվել աթենքից եկած Դիոնիսոսին։ Ի շնորհակալություն Դիոնիսոսը Իկարիուսին սովորեցրեց գինեգործության արվեստը, բայց զգուշացրեց նրան զգույշ լինել գինից։ Իկարիուսը ճամփորդելով Ատիկայում գինի հյուրասիրեց երկու հովիվների, վերջիններս հարբելով սպանեցին Իկարիուսին մտածելով, որ նա ուզում էր թունավորել իրենց։ Իկարիուսը խճանկարում պատկերված է գեր և մորուքով ծերունու տեսքով։ Իկարիուսից ձախ պատկերված են գինի խմող Դիոնիսը և հավերժահարս Ակմեն։ Իկարիուսից աջ պատկերված են գինուց հարբած հովիվները։ Բոլոր կերպարների վերևում գրված են պարզաբանող տեքստեր։ Հովիվների պատկերի վերևում գրված է «Առաջին անգամ գինուց հարբած» ։ Նկարներից մեկը նվիրված է ծովերի աստված Պոսեյդոնին և արգոլիդյան արքայադուստր Ամմոնեին։ Համաձայն միֆի, արգոլիդայում սարսափելի երաշտի ժամանակ արքա Դանայը իր աղջիկներին ուղարկում է ջուր որոնելու։ Ամմոնեն իր որոնումների ժամանակ հանդիպում է Պոսեյդոնին, ով աղջկա համար աղբյուր է բացում լերնում, Արգոսից հարավ։ Խճանկարի մեջտեղում Պոսեյդոնն է եռոտանին ձեքին, նա ուղևորվում է Ամմոնի մոտ, նրա կողքին Ամուրն է, որ ձեռքին ունի ուղղանկյուն հովանոց և ջահ։ Պատկերված է նաև ջուրը խորհրդանշող անոթը։ Հաջորդ խճանկարում ցույց է տրված բաբելոնացիներ՝ Պիրմայի և Ֆիսբայի պատմությունը, որ ներկայացվել է Օվիդիուսի «Կերպարանափոխություններում» ։ Սիրահարված Պիրման և Ֆիսբան պայմանավորվում են հանդիպել աղբյուրի մոտ։ Աղբյուրի մոտ առաջինը հասած Ֆիսբան վախեցավ աղբյուրին մոտեցող արյունոտ երախով առյուծից և թաքնվեց քարանձավում, հանդիպման վայրում նա կորցնում է իր շարֆը։ Պիրման տեսնելով առյուծին Ֆիսբայի շարֆը պատառոտելով, մտածում է, որ իր սիրելին մահացել է և հուսահատությունից իրեն սպանում է դանակով։ Ֆիսբան վերադառնալով տեսնում է մահացած Պիրմային և գնում է իր սիրելիի հետևից, սպանելով իրեն նույն դանակով։ Խճանկարում պատկերված են տարբեր ժամանակների տեսարաններ։ Աջ կողմում կատարվածի մասին դեռևս ոչինչ չիմացող Պիրման է, գետերի աստվածը՝ պառկած ավանդական դիրքով անոթը ձեռքին, որից ջուր է հոսում։ Ձախ կողմում՝ առյուծից փաղչող Ֆիսբան, նրա կերպարը լի է շարժումով, նկարչին հաջողվել է փոխանցել աղջկա վախը։ Կոմպոզիցիայի մեջտեղում պատկերված է Ֆիսբայի շարֆը պատառոտող առյուծը։ Խճանկարը տարբերվում է գույների բազմազանությամբ։ Ֆիսբայի կերպարի բաց գույները հակադրած է ավելի թունդ գույներ պարունակող Պիրմայի կերպարին, հագուստների երկնագույն և շականակագույն գույները լրացվնում են մեկը մյուսին, վառ կարմիր գույնով ընդգծած է աղջկա կոշիկները և Պիրմայի աջ ձեռքի առատության եղջյուրը։ Կենտրոնական պաննոյի չորրորդ խճանկարում Ապոլլոնի և Դաֆնայի պատմությունն է։ Գետային Պինյոսի դուստր Դաֆնան, որ երդվել էր կույս մնալ, փաղչում է իրեն սիրահարված Ապոլլոնից։ Նա օգնություն է խնդրում իր հորից, և նրա ոտքերը արմատների նման ներաճում են հողի մեջ, ձեռքերը և մազերը վերածվում են տերևների, մարմինը դառնում է բուն, Դաֆնան դառնում է դափնու ծառ։ Դաֆնայի կերպարանափոխությունը պատկերված է խճանկարում։ Դաֆնայից աջ պատկերված է սառած Ապոլլոնը, աղեղը ձեռքին զարմացած հետևում է Դաֆնայի կերպարանափոխությանը։ Դաֆնայից ձախ պատկերված է իր հայրը, գետերի աստված Պենեյը ։