cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդր Վեսելովսկի
Կենսագրություն և գիտական ստեղծագործություններ
Եվրոպայի տարբեր երկրներում նույն Վերածննդի հետ կապված Վեսելովսկու մյուս գործերից պետք է նշել մի շարք ակնարկներ, որոնք տպագրվել են հիմնականում «Եվրոպական տեղեկագրում». Դանթեի (1866), Ջորդանո Բրունոյի (1871), Ֆրանչեսկո դե Բարբերինոյի և Բոկաչչոյի («Զրույց», 1872), Ռաբլեի (1878), Ռոբերտ Գրինի (1879) և այլոց մասին։ Դոկտորի կոչման համար իր հաջորդ դիսերտացիայով Վեսելովսկին մտավ գիտական հետազոտության մեկ այլ ոլորտ` համաժողովրդական ավանդազրույցների պատմական և համեմատական ուսումնասիրություն («Սլավոնական ավանդազրույցներ Սողոմոնի և Կիտովրասի մասին և արևմտյան լեգենդներ Մորոլֆի և Մերլինի մասին», Սանկտ Պետերբուրգ, 1872) և առանձին հոդվածով պարզաբանեց պատմա-համեմատական մեթոդի կարևորությունը, որի ջատագովն էր ինքը («Ժողովրդական կրթության նախարարության հանդես», մաս CLII): Վեսելովսկին զբաղվել է հեքիաթների թեմաների, ծիսական ավանդույթների և սովորույթների համեմատական ուսումնասիրությամբ` իր ամենավաղ ստեղծագործություններից մեկում (1859), իսկ հետո` իտալական երկու հոդվածներում (ժողովրդական լեգենդների մասին Անտ. Պուգգի, «Atteneo Italiano», 1866, միջնադարյան գրականության տարբեր հուշապատումներում «հալածված գեղեցկուհու» մոտիվների մասին, իտալական նովելների և դաքյան արքայադստեր մասին, Պիզա, 1866)։ Ավելի ուշ շրջանի ստեղծագործություններում հեղինակը ներկայացնում է Արևելքի և Արևմուտքի գրական հաղորդակցության պատմության լայն ուսումնասիրություններ՝ հետևելով Սողոմոնի լեգենդների փոխանցմանը հնդկական գրականության, հրեական և մահմեդական լեգենդների հուշապատումներից մինչև Ռուսաստանի հետագա արձագանքները հոգևոր բանաստեղծություններում և Արևմտյան Եվրոպայի ծայրամասերում՝ կելտական ժողովրդական լեգենդներում։ Պաշտպանելով գրական փոխառությունների տեսությունը (Բենֆեյ, Դանլոպ-Լիբրեխտ, Պիպին), ի տարբերություն նախորդ դպրոցի (Յակոբ Գրիմին և նրա հետևորդներին), որը բացատրում էր տարբեր առասպելների նմանությունը հնդեվրոպական ժողովուրդների և  եվրոպական ավանդույթների ընդհանուր աղբյուրներով, Վեսելովովսկին ընդգծել է Բյուզանդիայի կարևորությունը եվրոպական մշակույթի պատմության մեջ և ընդգծեց նրա միջնորդ դերը Արևելքի և Արևմուտքի միջև։
Դրանից հետո Վեսելովսկին բազմիցս անդրադարձել է դիսերտացիայի թեմային՝ լրացնելով և մասամբ շտկելով իր ավելի վաղ արված ենթադրությունները (տես՝ «Նոր տվյալներ Սողոմոնի լեգենդների պատմության մասին» հոդվածում «Գիտությունների ակադեմիայի 2-րդ բաժամունքի նշումները», 1882)։ Բացի նշված սյուժեից, նա մանրամասն ուսումնասիրեց Ալեքսանդր Մակեդոնացու մասին առասպելների շարքը («Սերբական Ալեքսանդրիայի աղբյուրների հարցի շուրջ». «Վեպի և վիպակի պատմությունից», 1886), «Տրոյական գործերի մասին» (նույն տեղում՝ հատոր II, այնտեղ Տրիստանի, Բովեի և Աթիլայի մասին պատմությունների նույն վերլուծությունը, «Վերադարձող կայսեր մասին» (Մեթոդիոսի և բյուզանդա-գերմանական կայսերական սագայի բացահայտումները) և այլ պատմություններ «Քրիստոնեական լեգենդների զարգացման պատմության փորձեր» ընդհանուր խորագրի ներքո մի շարք էսսեներում («Հանրային կրթության նախարարության հանդես» 1875-1877 թվականների համար)։ Վեսելովսկու ուսումնասիրությունները ժողովրդական գրականության և, մասնավորապես, բառի բուն իմաստով բանահյուսության վերաբերյալ (տարբեր ժողովուրդների նմանատիպ հավատալիքների, լեգենդների և ծեսերի համեմատություն) ցրված են հին գրերի հուշարձանների վերաբերյալ նրա տարբեր աշխատություններում, ինչպես նաև ազգագրության, ազգագրության և այլ գրքերի ու ամսագրերի վերաբերյալ իր զեկույցներում և այլն, զեկույցներ, որոնք հիմնականում տպագրվել են «Ժողովրդական կրթության նախարարության հանդեսում»։ Վեսելովսկին բազմիցս դիմեց բանահյուսության տեսության վերաբերյալ հարցերի քննարկմանը՝ մի քանի տարի համալսարանում իր դասախոսությունների թեման դարձնելով «Բանաստեղծությունների  ծագման տեսությանը նրանց պատմական զարգացման ընթացքում»։ Մինչ այժմ մամուլում հայտնվել են ընդամենը մի քանի հոդվածներ, որոնք վերաբերում են նախատեսված խնդրին։ Քնարերգության ծագման հարցը նկատելի է Վեսելովովսկու «Պ. Պ. Չուբինսկու նյութերը և հետազոտությունները» գրախոսության մեջ (տե՛ս «Զեկույց կոմս Ուվարովին մրցանակների շնորհման մասին», 1880), այնուհետև՝ «Վեպի պատմությու՞ն, թե՞ տեսություն» հոդվածը («Գիտությունների ակադեմիայի 2-րդ բաժամունքի գրառումները», 1886)։
Մի շարք ուսումնասիրություններ նվիրված են ժողովրդական էպոսի ծագման վերաբերյալ տարբեր տեսությունների քննարկմանը (տե՛ս «Նշումներ և դատողություններ միջնադարյան էպոսի համեմատական ուսումնասիրության մասին», «ժողովրդական կրթության նախարարության ամսագիր», 1868), նվիրված են մի շարք ուսումնասիրությունների, իսկ հեղինակի ընդհանուր տեսակետները շարադրված են նրա նոր գրքերի վերաբերյալ տարբեր հոդվածներում` «Համեմատական դիցաբանությունը և դրա մեթոդը», կապված դե Գուբերնատիսի աշխատության հետ («Բանբեր Եվրոպայի», 1873), «Նոր գիրք դիցաբանության մասին», կապված Լ. Վոևոդսկու ատենախոսության հետ (ibid., 1882), «Նոր հետազոտություն ֆրանսիական էպոսի մասին» («Ժողովրդական կրթության նախարարության ամսագիր», 1885)։ Չնայած Վեսելովսկին ժողովրդական էպոսի ուսումնասիրությունը կատարել է գրականության մեջ առկա բանավոր և գրքային լեգենդների նյութի համեմատական ուսումնասիրության հիման վրա, նա որպես իր հետազոտության հիմնական օբյեկտ ընտրել է ռուսական ժողովրդական էպոսը (տե՛ս «Հարավ-ռուսական ժողովրդական վեպեր» «Գիտությունների ակադեմիայի 2-րդ բաժամունքի նշումները», 1881-1885, և մի շարք փոքր հոդվածներ «ժողովրդական  կրթության նախարարության ամսագիր»), իսկ մյուս կողմից ձեռնարկել է մի շարք «Հետազոտություններ ռուսական հոգևոր պոեզիայի ոլորտում» («Գիտությունների ակադեմիայի 2-րդ բաժամունքի նշումներ», 1879 թվական), շարունակելով հրապարակել առանձին հոդվածներ։ Գրեթե ամեն տարի կատարվող այս «որոնումների» բովանդակությունը շատ բազմազան է և հաճախ հոգևոր ժողովրդական պոեզիայի հիմնավորումները միայն պատրվակ են հանդիսանում գրականության և ժողովրդական կյանքի տարբեր բնագավառներում ինքնուրույն էքսկուրսիաների համար (օրինակ, էքսկուրսիա թափառական դերասանների և գուսանների մասին IV համարում), իսկ հավելվածներում, առաջին անգամ հրատարակվեցին հին գրերի բազմաթիվ տեքստեր տարբեր լեզուներով։ Վեսելովսկին հազվագյուտ ունակությունէր դրսևորում լեզուների հանդեպ և չլինելով լեզվաբան բառի նեղ իմաստով, տիրապետեց նոր եվրոպական (միջնադարյան և ժամանակակից) լեզուների մեծ մասին՝ լայնորեն օգտագործելով այս առավելությունը իր պատմական և համեմատական ուսումնասիրությունների համար։ Ընդհանրապես, Վեսելովսկին իր բազմաթիվ աշխատություններում դրսևորում էր ուշագրավ խորահմտություն, նյութերի մշակման ժամանակ քննադատության մեթոդների հստակություն և հետազոտողի (առաջին հերթին՝ վերլուծաբանի) զգայունություն, որը, իհարկե, երբեմն կարող էր սխալ լինել արտահայտված վարկածներում, բայց միշտ իր կարծիքը հիմնավորում էր գիտականորեն հնարավոր և հավանական նկատառումներով և որպես աջակցության մեջ բերելով  քիչ թե շատ ծանրակշիռ փաստեր։
Վեսելովսկին եղել է Մոսկվայի համալսարանի ընդհանուր գրականության ամբիոնի դոցենտ (1870-1872), Պետերբուրգի համալսարանի արտահաստիքային պրոֆեսոր (1872 թվականից), հաստիքային պրոֆեսոր (1879 թվականից), վաստակավոր պրոֆեսոր (1895 թվականից) և Կանանց բարձրագույն դասընթացների պրոֆեսոր (1872 թվականից)։
Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Վեսելովսկին մահացել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Նովոդևիչի գերեզմանատանը  :
Աշխատություններ
Նրա աշխատանքները (մասամբ թվարկված է վերևում) տպագրվել են Վորոնեժի «Բանասիրական զեկույցներում», «Ժողովրդական կրթության նախարարության հանդեսում», «Արևմտյան ակադեմիայում» և «Archiv für Slavische Philologie»-ում։ 1891 թվականին լույս է տեսել Բոկաչչոյի «Դեկամերոն»-ի Վեսելովովսկու կողմից կատարված թարգմանության առաջին հատորը և լույս տեսավ նրա «Բոկաչչիոյի ուսուցիչները» («Եվրոպական տեղեկագիր») հոդվածը։ Վեսելովսկու ժողովրդական գրականության ուսումնասիրության վերաբերյալ աշխատանքների բնութագիրը ներկայացված է Ալեքսանդր Պիպինի «Ռուսական ազգագրության պատմություն» գրքում (1891, հ. II, 252-282), որի հավելվածում (423-427) զետեղված է նրա կարճ ինքնակենսագրությունը։
Ռոշտով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի գյուղեր
Մենիլ լա Կոմտես
Մենիլ լա Կոմտես (Mesnil-la-Comtesse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 36 մարդ, բնակչության խտությունը` 40.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0.9 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 24 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 21 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 15-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 6։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 15 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (3 տղամարդ և 0 կին)։ 6 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վիրխիլիո Պիներա
Վիրխիլիո Պիներա (Virgilio Piñera Llera, ), կուբացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Վիրխիլիո Պիներան ծնվել է 1912 թվականին Կուբայի Կարդենաս քաղաքում։ Հայրը եղել է հողային ինժեներ, մայրը՝ ուսուցչուհի։ Պիների բանաստեղծությունները տպագրվել են «Կուբայական պոեզիա, 1936 թվական» անթոլոգիայում, որը կազմվել է Խուան Ռամոն Խիմենեսի կողմից։  Ավարտել է Հավանայի համալսարանի փիլիսոփայության և գրականության ֆակուլտետը (1940)։ Քաջածանոթ է եղել Խոսե Լեսամա Լիմայի հետ, ընդգրկված է եղել «Orígenes» ամսագրի շրջանակներում, սակայն չի մասնակցել գրող- տրանսցենդենտալիստների հոգևոր հերմետիզմի գծով կողմնորոշումներին։  1946 թվականից մինչև 1958 թվականը աշխատել է Բուենոս Այրեսի կուբայական դեսպանատանը՝ այնտեղ մտերմանալով Վիտոլդ Գոմբռովիչի հետ, թարգմանել է նրա «Ֆերդիդուրկե» վեպը (հեղինակի և էնտուզիաստների խմբի օժանդակությամբ ճշտությամբ ստեղծել է դրա իսպանալեզու տարբերակը, որը տպագրվել է Բուենոս-Այրեսում 1947 թվականին)։ 1946  թվականին Պիների «Անքուն գիշերով» նովելը Բորխեսը հրապարակում է «Բուենոս-Այրեսյան տետրեր» ամսագրում։ 1955 թվականին Վիրխիլիո Պիներան Խոսե Ռոդրիգես Ֆեոյի հետ միասին Հավանայում հիմնադրում են «Ցիկլոն» ամսագիրը, որը գրական առումով հակադրվում է Լեսամ Լիմին և նրա համախոհներին։ Հրապարակվել է նաև արգենտինական «Sur» և «Hogar» ամսագրերում, Բորխեսին մերձավոր ֆրանսիական «Lettres Nouvelles» և «Temps Modernes» հրատարակչություններում։ Հեղափոխական ուժերի հաղթանակից հետո համագործակցել է «Հեղափոխություն» թերթի և դրա «Հեղափոխություն երկուշաբթի օրը» գրական հավելվածում, որը ղեկավարում էր Գ. Կաբրերա Ինֆանտեն։ 1962 թվականին Պիներայի պիեսը և նովելը հրատարակվեցին ԱՄՆ-ում «Ոդիսևս» ամսագրում։ 1968 թվականին «Երկու ծեր խուճապահարները» պիեսի համար ստացել է «Կասա դե լաս Ամերիկաս» հրատարակչության մրցանակ։ 1969 թվականին Նյու Յորքում բեմադրվում է «Կեղծ ահազանգ» դրաման։ 1969 թվականից հետո Պիներան  հետապնդվում է քաղաքական և գրական իշխանությունների կողմից հոմոսեքսուալիզմի համար (որը նա երբեք չէր թաքցնում), իսկ փաստացի, ամեն ինչում անկախ դիրքորոշման համար գտնվել է տնային կալանքի և մշտական հսկողության տակ, նրա ստեղծագործությունները լույս չէին տեսնում մամուլում, չէին բեմադրվում, արգելված էր դրանց արտասահման դուրս բերումը։ Չնայած դրան նրա «Սառնարյուն պատմվածքներ» գիրքը հրատարակվել է Ֆրանսիայում (1970), պիեսները բեմադրվել են Իսպանիայում և Արգենտինայում, ցուցադրվել են հեռուստատեսությամբ, արձակը և դրամատուրգիան հրապարակվել է  Արգենտինայում և ԱՄՆ-ում։  Կուբայում Պիներայի ստեղծագործությունները նորից սկսեցին երևալ միայն 1987 թվականից հետո ։
Ստեղծագործություն
Ինքը Պիներան իրեն անվանում էր «այնպիսի ռեալիստ, որը չի կարող արտահայտել ռեալությունը, առանց այն խեղաթյուրելու, այսինքն այն չդարձնելով առավել ռեալ և աշխույժ»։ Սյուրռեալիստական սև հումորին մոտ նրա արձակը և դրամատուրգիան կանխագուշակում էին Արթուր Ադամովի աբսուրդի թատրոնը, Էժեն Իոնեսկոն և Սեմյուել Բեքեթն, Ֆերնանդո Արաբալի «տագնապի թատրոնը», մեծ ազդեցություն գործելով Կուբայի, կուբայական սփյուռքի և Լատինական Ամերիկայի այլ երկրների երիտասարդ գրողների վրա, որոնց համար նա դարձավ և մնաց նշանակալի օրինակ (Գ. Կաբրերա Ինֆանտեն, Ռեյնալդո Արենասը, Անտոն Արուֆատը, Աբիլո Էստևեսը, Սևերո Սարդույը, Ռիկարդո Պիլյան, Սալվադոր Էլիսոնդոն և մյուսները)։ Թարգմանել է Շառլ Բոդլերին, Մարսել Պրուստին, Անդրե Ժիդին, Ժ. Ժիոնոյին, Իմրե Մադիչին և մյուսներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուբացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Կուբացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իսպանալեզու գրողներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ալոժա
Ալոժա (Аложа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում և Ժուկովսկի շրջան (Կալուգայի մարզ)ում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պրոտվա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ժաուի գավառ
Ժաույի  (Microrregião de Jaú), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 343 904 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 4028,828 կմ²։ Բնակչության խտությունը 4028,828  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Հ. Առաքելյանը հսկում է մատաղ սերնդի բարոյականության վրա
'''«Հ. Առաքելյանը հսկում է մատաղ սերնդի բարոյականության վրա»''', հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ № 8 և 11 ) հունվարի 12-ի և 17-ի համարներում, այնուհետև` զգալի կրճատումներով` 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» (էջ 293-296) գրքում։ Ապա՝ Երևանում`1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 287-293) ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1914 գրականությունում
Ալ-Սաուրայի շրջան
Ալ-Սաուրայի շրջան (ناحية الثورة‎‎) կամ ալ-Տաբակայի շրջան (ناحية الطبقة) շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսում՝ ալ-Ռակկայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Սաուրայի գավառի երեք շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Ալ-Սաուրա քաղաքը, այլ բնակավայրեր չի ներառում։
Ունի 1 քաղաք
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ալ-Սաուրայի գավառ
Ժունդիանիի գավառ
Ժունդիանիի  (Microrregião de Jundiaí) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 597 997 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 802,509 կմ²։ Բնակչության խտությունը 745,2  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Լսենք ու պաշտպանենք
«Լսենք ու պաշտպանենք», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 56) մարտի 14-ի համարում ։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 306-307) և 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 294-296)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ալյոնա Անդրեևա
Ալյոնա Անդրեևա, ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան Չերտանովո (կանանց ֆուտբոլային ակումբ), Ռուսաստանի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքական։
Կարիերա
Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է 5 տարեկանում։ Առաջին մարզիչը եղել է Վոստրոուխով Յուրի Իվանովիչը։ Հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում, ինչպես նաև հարձակվողի դիրքում։
Ակումբային
Ռուսաստանի առաջնության դեբյուտը կատարել է 2014 թվականի ապրիլի 13-ին, ՑՍՊ-ում Զորկիի դեմ խաղում, ուժի մեջ է մեկնարկային կազմում մի ամբողջ խաղին։ 2014 թվականի մայիսի 18-ին խփել է իր առաջին գոլը Րյազանի ՎԴՎ-ի դարպասը։
Ապրիլի 16-ին ելույթ ունեցավ «Չաթանովոյում» (կանանց ֆուտբոլային ակումբում), «Քամբանչկա»-ի դեմ խաղում և աչքի ընկավ գոլով խաղի 90-րդ րոպեում։
Հավաքականում
Ռուսաստանի կանանց պատանեկական հավաքական (U-17), իր դեբյուտը մեկնարկեց 2012 թ. Օգոստոսի 19-ին Ադրբեջանի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում և 7-րդ րոպեին գոլ խփեց, և փոխարինվեց 41-րդ րոպեին։ 2012 թ. Հոկտեմբերի 29-ին ՌԴ-ում ՌԴ-ի երիտասարդական առաջնության առաջին որակավորման փուլում տեղի ունեցած Կանանց պատանի երիտասարդական ազգային հավաքականի (U-17) ազգային հավաքականի երիտասարդական հավաքականի համար առաջին պաշտոնական խաղը և Հեթտրիկ, վաստակելով 8, 50 և 53 րոպե խաղացողը դարձավ լավագույն ռմբարկուն Ռուսաստանի կանանց պատանեկան հավաքականի կանանց պատանեկան թիմը (U-17) 4 գոլ, նախընտրական փուլի 3 խաղերում։
Ռուսաստանի կանանց երիտասարդական հավաքականը 2014 թվականի մարտի 17-ին  կատարել է իր դեբյուտը՝ մասնակցելով Բելառուսի դեմ ընկերական խաղին՝ փոխարինվելով 46-րդ րոպեին։ 2014 թվականի ապրիլի 5-ին անցկացվող Ռուսաստանի ֆուտբոլի կանանց երիտասարդական ազգային հավաքականի առաջին ազգային խաղը տեղի ունեցավ Խորվաթիայի հավաքականի դեմ Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Բելլա Դարբինյան
Բելլա Պավելի Դարբինյան (Կուզնեցովա, ), հայ երգչուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1966)։
Մահ
Բելլա Դարբինյանը մահացել է 2005 թվականի օգոստոսի 23-ին Երևանում՝ կոկորդի քաղցկեղից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կախարդված ընկերները
«Կախարդված ընկերները» (Frenemies), 2012 թվականի գեղարվեստական ֆիլմ հիմնված Ալեքս Յանգի համանուն գրքի։ Գլխավոր դերերը խաղացել են Բելա Թորնը, Զենդայան, Ստեֆանի Սքոթթը, Նիկ Ռոբերտսոն, Մերի Մաուսերը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի հունվարի 13-ին Դիսնեյ հեռուստաալիքով ԱՄՆ-յում և Կանադայում։
Ավալոն և Հայլի
«Մոդայիկ և խելացի»
Երկրորդ պատմությունը Ավալոն Գրինի և Հայլի Բրենդոնի մասին է, ովքեր ստեղծել են վեբ-ամսագիր «Շիկ և փայլ» անվանումով։ Դպրոցում Հայլին ստանում է առաջարկ իր սիրելի Նյու Յորքի հրատարակիչներից, որը տնօրինում է Չերի Ստրիտ Կլեյերը։ Հայլին մտածում է, որ նրա մեծ եղբայր Քենդալը կատակում է, մինչ նա չի հասկանում, որ իսկապես իրեն զանգահարել է Չերի Ստրիտ Կլեյերը։ Նա ասում է նրան որ հանդիպեն հրատարակչության գլխավոր գրասենյակում. որը գտնվում է Մանհեթենում, որպեսզի հարցնի նրանց ինչ-որ բան, որը կարող է փոխել նրանց կյանքը։ Խոսակցության ժամանակ Չերի Ստրիտ Կլեյերը ասում է Ավալոնին և Հայլիին, որ սիրում է նրանց վեբ-ամսագիրը և առաջարկում է գնել այն, բայց որոշում է որ նրանցից միայն մեկը պետք է լինի գլխավոր խմբագրողը։ Չերի Ստրիտ Կլեյերը առաջարկում է նրանցից յուրաքանչյուրին գրել հոդված և նա կորոշի, թե ով է գրել լավագույն հոդվածը, և նա կդառնա գլխավոր խմբագիրը։ Ավալոնը և Հայլին, ովքեր ցանկանում են լինել գլխավոր խմբագիր, որոշում են հարցազրույց վերցնել ֆրանսիացի երգչուհի Ժաննա Ֆրանկից։ Վերջում նրանք որոշում են, բաժանել հարցազրույցը։ Չերտ Ստրիտ Կլեյերը բարկանում է և որոշու է նրանցից ոչ ոքին չընդունել։ «Դեռահասները հիմա» հեռուստահաղորդումը պատմում է հանդիսատեսին նրանց հարցազրույցի մասին Ժաննա Ֆրանկի հետ, որը փոխել է նրա հայացքները, քանի որ նա ներկայանում էր միայն երգիչ Ֆրանսիայից։ Տեսնելով, որ իրենց վեբ-ամսագիրը դարձել է գլխավորը ըստ այցելուների քանակի, Ավալոնը և Հայլին կրկին դառնում են լավագույն ընկերներ։
Սավաննա և Էմմա
Ֆիլմի վերջին պատմությունը Սավաննա Օ Նիլի և Էմմայի մասին է, ովքեր փոխվում են տեղերով, քանի որ նրանցից յուրաքանչյուրը կարծում է, որ մյուսի կյանքը ավելի լավն է։ Սավաննան խենթ աղջիկ է, սիրում է սքեյթբոարդ և ապրում է հայրիկի և երեք եղբայրների հետ։ Նա սիրահարված է Ջեյք Լոգանին և սովորում է միջնակարգ դպրոցում Ավալոնի, Հայլիի, Ջեյքի և Ջուլիաննայի հետ։ Էմման հարուստ աղջիկ է, ով հաճախում է հատուկ դպրոց։ Նրանք փոխվում են տեղերով, երբ նրանք հանդիպում են խանութում։ Էմման ստանում է հանդիպում Ջեյքի հետ։ Սավաննան բարկանում է։ Հետո, Էմմայի ծննդյան օրը ներում են միմյանց
DVD
Ֆիլմը DVD-ով դուրս է եկել Մեծ Բրիտանիայում «Գեղեցիկ արքայազն» ֆիլմի հետ, 2012 թվականի ապրիլի 23-ին։
Գարկըլար
Գարկըլար, կիրճ Կիլիկիայում, Զեյթուն քաղաքի մոտ։ Այստեղ 1862 թվականին Հայ հերոս պաշտպանները ջախջախեցին թուրքական կանոնավոր զինված ուժերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիրճեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Քահրամանմարաշի մարզ
Սևեզո
Սևեզո  (Seveso), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Մոնցա և Բրիանցա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 20 070 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը՝ 2734 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7,34 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 20030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0362։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էդուարդ Արծրունյան
Էդուարդ Սիմոնի Արծրունյան, հայ գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։
Կենսագրություն
1938-1944 թթ. սովորել է հայրենի քաղաքի՝ Լենինականի Մերկուրովի անվան գեղարվեստի դպրոցում, 1944-1946 թթ.՝ Երևանի Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։ Այնուհետև պատանի նկարիչը տեղափոխվել է Լենինգրադ` ուսանելու։ Սկզբում սովորել է ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի Լենինգրադի Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտին կից արվեստի դպրոցում` 1947-1951 թթ., այնուհետև՝ 1951-1957 թթ., նույն ինստիտուտում, որն ավարտել է գերազանցության դիպլոմով։ 1963-1974 թթ. Արծրունյանն աշխատել է Մոսկվայի «Պլակատ» հրատարակչությունում, որպես պաստառի առաջատար մասնագետ։ 1974 թ. Արծրունյանը մշտական բնակության է վերադարձել հայրենիք։ 1984 թ. նկարիչն արժանացել է վաստակավոր, իսկ 1990 թ.` ժողովրդական նկարչի կոչման։ Էդուարդ Արծրունյանը կյանքից հեռացել է 2010 թ. մայիսի 5-ին։
Ոճերը
Էդուարդ Արծրունյան անունը հայ ժամանակակից կերպարվեստում շրջանառվել է դեռևս անցած դարի 60-ականներից, երբ երևան եկան այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Մինաս Ավետիսյանը, Հակոբ Հակոբյանը, Հենրիկ Սիրավյանը, Աշոտ Հովհաննիսյանը, Օնիկ Մինասյանը, Աշոտ Մելքոնյանը և այլք։ Այդ տարիներին արևմտյան կերպարվեստի ձեռքբերումները մեզնում տեղայնացնելու փորձերի շնորհիվ հայկական ժամանակակից գեղանկարչությունն աննախադեպ վերելք ապրեց, մինչդեռ Արծրունյանը, հրաժարվելով գայթակղությունից, շարունակեց հայ դասականների` Վարդգես Սուրենյանցի, Եղիշե Թադևոսյանի, Փանոս Թերլեմեզյանի, Ստեփան Աղաջանյանի, Սեդրակ Առաքելյանի գործը։
Նա, կատարելագործելով թեմատիկ կոմպոզիցիայի ժանրը, հարստացրեց հայ կերպարվեստի գունապնակը արծրունյանական գունամտածողությամբ։ Էդուարդ Արծրունյանը ստեղծագործական երկար ճանապարհ է անցել՝ շուրջ 60 տարի, և այդ ընթացքում շարունակական պրպտումների մեջ է եղել. իրեն փորձել է տարբեր ոճերում և «իզմերում», ինչի արդյունքում մենք տեսնում ենք մի անուն, ով մեծ վարպետությամբ հանդես է եկել ակադեմիական, ռեալիստական, սոցռեալիստական, ռոմանտիկ, իմպրեսիոնիստական, պոստիմպրեսիոնիստական, ֆով, կուբո-վերացական ուղղություններում։ Նկարչի արվեստին առանձնահատկություն են հաղորդում նրա թեմատիկ հետաքրքրությունները, որոնք նրա ողջ ստեղծագործական կյանքի ընթացքում անփոփոխ մնացին՝ ազգային-պատմական, ազգագրական-կենցաղային և ծիսական։
Էդուարդ Արծրունյանը ստեղծագործել է նաև գրաֆիկայի ժանրում՝ պաստառ, բեմանկարչություն։
Գեղանկարչություն
Էդուարդ Արծրունյանը ստեղծել է 1000-ից ավելի գեղանկարչական աշխատանքներ, հիմնականում թեմատիկ կոմպոզիցիայի ժանրում, ինչպես նաև դիմանկարներ և բնանկարներ, որոնք պահպանվում են նկարչի ընտանիքի հավաքածուի մեջ, Հայաստանի ազգային պատկերասրահի, Մոսկվայի Տրետյակովյան, Պուշկինի և Արևելյան ժողովուրդների թանգարանների մշտական ցուցադրությունում, ինչպես նաև մասնավոր հավաքածուներում։
Որմնանկարչություն
Որմնանկարի ժանրին Արծրունյանն իր ստեղծագործական կյանքի ընթացքում մեկ անգամ է անդրադարձել։ Եվ այդ ժանրի նրա միակ ստեղծագործությունը, որն իրականացվել է Խաչիկ Հարությունյանի հետ համատեղ, վերջերս է գտնվել, քանի որ երկար տարիներ շարունակ նկարիչն այն ոչնչացված էր համարում։ «Հայաստան» որմնանկարը տեղակայված է ՀՀ Տավուշի մարզի Գետահովիտ գյուղի զինվորական զորամասում։ Շնորհիվ Անահիտ Կորյունի ջանքերի, այն ընդգրկվել է ՀՀ մշակութային հուշարձանների ցանկում։ Որմնանկարը ոչ միայն ամրակայման և վերականգնման կարիք ունի, այլև հանրահռչակման ։
Անհատական ցուցահանդեսներ
Արվեստագետն ունեցել է բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ հայրենիքում և նրա սահմաններից դուրս՝ Ռուսաստան, ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա, Կիպրոս, Իրան և այլուր։ Նրա ստեղծագործությունները ներկայացված են մշտական ցուցադրության Մոսկվայի Տրետեկովյան, Պուշկինի, Արևելյան ժողովուրդների թանգարաններում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում և նրա մասնաճյուղերում, մասնավոր հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչներ
Ալ-Մանսուրայի շրջան
Ալ-Մանսուրայի շրջան (ناحية المنصورة), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսում՝ ալ-Ռակկայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Սաուրայի գավառի երեք շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Ալ-Մանսուրա քաղաքը։
2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 58,727 մարդ ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 3,912.44 քառ.կմ տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ալ-Սաուրայի գավառ
Բեզվել (գետ)
Բեզվել (Безвель), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Բերեզույ գետի ձախ ափում՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 38 կմ է, ավազանի տարածքը 243 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մի պայծառ շիրիմ
«Մի պայծառ շիրիմ», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 101) մայիսի 13-ի համարում ։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 309) և 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 296)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Գուռուչայ (գետակ)
Գուռուչայ, գետակ Արաքսի ավազանում Արփա գետի աջակողմյան վտակը։ Ամռանը գրեթե ցամաքում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր Կատեգորիա:Արփա գետի վտակներ
Գըզդաշ
Գըզդաշ , հրվանդան Վանա լճի արևմտյան ափին, Խլաթի և Աիծեթի միջև։ Սպիտակ փխրուն քարերով ծածկված երկրագիծ լեռ է։ Սրա լճափնյա մասերում առաջանում է կրաջուր, որը ողողում է շրջակայքը՝ դարձնելով անբերրի ։
Մերկ նստածը (նկար)
«Մերկ նստածը» (Nudo seduto), իտալացի գեղանկարիչ և քանդակագործ, էքսպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Ամեդեո Մոդիլիանիի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1916 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 92 × 60 սմ։
Այսօր «Մերկ նստածը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտում (Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն)։
Նկարագիր
Մոդիլիանին 1917 թվականից 1919 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում վրձնել է նկարաշար՝ նյու ժանրում։ Այս կտավը, նկարված 1916 թվականին, համարվում է Ամեդեոյի հետաքրքրության վառ օրինակը՝ հանդեպ կանանց հոլանի մարմիններին։ Նկարի ոճը բնորոշ է հեղինակի ուշ շրջանի գործերին, սակայն կան նաև տարբերվող բնորոշ առանձնահատկություններ։
Կինը պատկերված է շատ նուրբ յուրաձևությամբ։ Մաշկը լուսավոր է և թողնում է պատանեկության ու գեղեցկության տպավորություն, իսկ վարսերը Մոդիլիանիի համար ոչ բնորոշ մանրամասնությամբ են նկարված՝ սև երանգի խորը ակոսները, որոնք մնացել են վրձնի հետքից՝ խոպոպների տպավորություն են ստեղծում։ Կնոջ դեմքի կենդանությունը զգալիորեն տարբերվում է հեղինակի ուշ շրջանի աշխատանքներից, որտեղ կանայք պատկերված են դատարկ աչքերով։ Կնոջ աչքերը փակ են, իսկ կզակը հենած է ուսին։ Միայն դժվորությամբ կարելի է ենթադրել, որ այդ անհարմար դիրքով կինը քնած է։ Դիրքը ստեղծում է ուժեղ ներքին լարվածություն՝ մեծ սեքսուալ էներգիայով։ Երկու ձեռքով կինը հենվել է անհարմար մահճակալին։ Նա այնպիսի դիրքով է, որ զիստերը ինքնաբերաբար առաջ են մղվել։ Կնոջ մարմինը պատկերված է մինչև ազդրերը և ողջ ուշադրությունը սևեռվում է կրծքերին և ցայլքի եռանկյունուն։
Բեաթրիս Գաստինգս
Չնայած որ կտավի կնոջ դեմքը ոճավորված է, այնուամենայնիվ կարելի է ճանաչել Բեաթրիս Գաստինգսին։ Նրա երկայնացած դեմքը հիշեցնում է աֆրիկյան դիմակ, որոնցով հիացած էր Ամեդեո Մոդիլիանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1916 նկարներ Կատեգորիա:Ամեդեո Մոդիլիանիի նկարներ Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Իտանիենայի գավառ
Իտանիենայի  (Microrregião de Itanhaém), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 228 667 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2012,292 կմ²։ Բնակչության խտությունը 113,6  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Ալ-Ջառնիայի շրջան
Ալ-Ջառնիայի շրջան (ناحية الجرنية), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսում՝ ալ-Ռակկայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Սաուրայի գավառի երեք շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Ալ-Ջառնիա քաղաքը։
2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 31,688 մարդ ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 1,501.31 քառ.կմ տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ալ-Սաուրայի գավառ
Պետք է լսել
«Պետք է լսել», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 114) մայիսի 29-ի համարում ։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 310-12) և որոշ կրճատումներով, 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 296-298)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1914 գրականությունում
Իրականությունը կծում է
«Իրականությունը կծում է» (Reality Bites), ամերիկական գեղարվեստական կատակերգական ֆիլմ` ստեղծված 1994 թվականին, այն Բեն Սթիլերի առաջին ռեժիսորական աշխատանքն է։ Գլխավոր դերերը խաղացել են Վայնոնա Ռայդերը, Իթան Հոուքը և Բեն Սթիլերը, իսկ երկրորդական դերերը` Ջանին Գարոֆալոն և Սթիվ Զանը։ Ֆիլմը նկարահանվել է 42 օրում, տեխասական Օստին և Հյուստոն քաղաքներում։
Համառոտ բնութագրություն
Դիպլոմը ստանալուց հետո, չորս ընկերները հանդիպում են չափահաս կյանքի դժվարություններին։ Տրոյը (Իթան Հոուք) մերժում է բոլոր հիմնական արժեքները ամերիկյան հասարակության, Վիկիին (Ջանին Գարոֆալո) ճնշում է կենցաղը, ծնողների կյանքի կեղծ կայունության օրինակը, Սեմը (Սթիվ Զան) միասեռական է, նա վստահ չէր ոչ իր վրա, ոչ իր նպատակների, իսկ Լեննին (Վայնոնա Ռայդեր) նկարում է վավերագրական ֆիլմ և ցանկանում է փոխել աշխարհը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեն Սթիլերի ֆիլմեր Կատեգորիա:1994 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Դենի Դե Վիտոյի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր
Անվավեր գրքեր
Անվավեր գրքեր, անվավերական գրքեր, բանասիրական տերմին։ Հին աշխարհում օգտագործվում էր ցույց տալու համար սրբազան համարված, բայց ոչ պաշտամունքային գրվածքները, որոնք գաղտնի պահվում էին մեհյաններում։
Օրինակներ
Անվավեր գրքեր էին, օրինակ, Հին Եգիպտոսում դիցաբանական Թոթ աստծուն վերագրվող 42 նվիրական գրքերը, հունա-հռոմեական աշխարհում հայտնի «Աիբիլլյսւն պատգամներ»–ը։ Հրեաները նույնպես ունեին անվավեր գրքերը, որոնք, որպես սրբազան գրականություն, պահվում էին Երուսաղեմի Սողոմոնյան տաճարում։
Մխիթար Այրիվանեցին մեզ ավանդել է 13-րդ դարերին մի փոքրիկ ցուցակ, որը կրում է «Գիրք զոր ունին հրեայքն ի ծածուկ» խորագիրը և բովանդակում է 10 անուն։ Այդ ցուցակում նշված գրքերը, թերևս, միայն նրանք Էին, որոնք այդ ժամանակ գոյություն ունեին հայերեն թարգմանությամբ։ Միջնադարյան հայ մատենագրության մեջ անվավեր գրքերը կոչվել են «գաղտնի գրեանք» կամ «ծածուկ գրեանք»։
Հետագայում անվավերական անվան տակ երբեմն հասկացվել են նաև Սուրբ Գրքի բովանդակության հետ առնչվող, բայց նրա կազմի մեջ չընդունված գրվածքները։ Այստեղից Էլ՝ անվավեր գրքերը հասկացությունը հաճախ նույնացվել է անկանոն գրքեր հասկացության հետ։ Մեր օրերում բանասիրական գրականության մեջ «անվավերական» անունն օգտագործվում է ցույց տալու համար այն գրվածքները, որոնց ստեղծման ժամանակը և հեղինակը վիճելի են։ Հայ մատենագրության մեջ այսպիսի անվավերներից են «Թուղթ դաշանց», «Հարցմունք Սրբոյն Գրիգորի Լուսավորչի և պատասխանի հրեշտակին» և այլն։
Կատեգորիա:Գրքեր
Վատիկանի առաքելական պալատ
Առաքելական Պալատ (Palazzo Apostolico կամ Վատիկանի պալատ կամ Պապի պալատ ), Հռոմի պապի պաշտոնական նստավայրը Վատիկանում։ Պաշտոնական անվանումը՝ Սիքստոսի V պալատ (lat. Palatum Sixti V)։ Առաքելական պալատի մեջ են մտնում Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցու կառավարության գործակալությունները, մի քանի մատուռները, Վատիկանի թանգարանները և Վատիկանի գրադարանը։ Սրահի լսարանները տեղադրված են պալատի երրորդ հարկում։ Չորրորդ հարկում տեղադրված է պապական քարտուղարական սենյակը։ Պալատում կան համաշխարհային ճանաչում ունեցող ավելի քան 1000 սենյակներ։ Այստեղ է գտնվում Սիքստինյան կապելլան ։
Պալատի հարավային «հնագույն» մասը
Գլխավոր մուտքը գտնվում է Սուրբ Պետրոս սյունաշարի աջ մասում, Կոնստանտին Մեծի ձիաոր արձանի կողքին։ Գլխավոր աստիճանը հիասքանչ սյունաշարով տանում է դեպի Թագավորական դահլիճ (Sala Regia)։ Այն զարդարված է Ջորջո Վազարիի, Սամմակինի, Ցուկկերո եղբայրների, Սալվիատիի և Սիկկիոլանտեի որմնանկարներով։ Պաուլինյան կաթոլիկական մատուռը հիասքանչ է Միքելանջելոի երկու որմնանկարներով. «Պողոս Առաքյալի դարձի գալը» և «Սուրբ Պետրոս առաքյալի խաչելությունը», որոնք բավականին վնասվել են անընդհատ վառվող մոմերից։ Սուրբ Զատիկի տոնի օրը այստեղ կատարվում է ժամերգություն։ Երկրորդ հարկում գտնվում է Ռաֆայելի օթյակները։ Կոնստանտինի դահլիճը տանում է դեպի Sala de Chiroscuri (լուսաստվերների դահլիճ), որտեղից դուրս են գալիս մի կողմից Սան Լորենցոյի (San Lorenzo) մատուռ Ֆռա Անգելիկոյի որմնանկարներով, իսկ մյուս կողմից- դեպի Լոժի պատշգամբասրահ։ Բայց գլխավոր ճանապարհը դեպի Լոժի սրահ գնում է սուրբ Դամազայի բակից հիասքանչ աստիճաններով (118աստ.) կառուցված Պիե IX օրոք։ XIX դարի Ռաֆայելի օթյակի ետևում տեղադրված էր Վատիկանի պատկերասսրահը, որը ներառում էր լավագույն նկարիչների նկարները։
Բելվեդերյան ամրոց
Դեպի թանգարան տանում են երկու շքամուտք՝ քառանկյուն, հայտնի բելվեդերյան Հերկուլեսի կիսանդրով, և կլոր, որտեղից բացվում է համայնապատկեր դեպի Հռոմ։ Կլոր շքամուտքի կողքին՝ Մելեագրայի դահլիճը, որտեղ տեղադրված է այդ միֆային որսորդի արձանը։ Կլոր շքամուտքից մտնում են ութանկյան բակի այգին։ Այնտեղ տեղադրված են Ապոլլոն Բելվեդերյան, Լաոկոնը և իր տղաները, Հերմես Բելվեդերյան և Պերսի Կանովի արձանները։ Կլոր դահլիճում գտնվում է կարմիր ծիրանաքարից պատրաստված։ Այստեղից դուրս է գալիս դեպի թանգարանի գլխավոր աստիճանը Սիմոնետի կողմից կառուցված։ Այս աստիճանը տանում է դեպի Եգիպտական դահլիճ կառուցված Պիյե VII կողմից, և դեպի երկրորդ հարկ, որտեղ գտնվում են՝ Կանդելաբրի պատկերասրահը և Էտրուսյան թանգարանը։ Թանգարանի աստիճանը տանում է դեպի Della Pigna-ի այգին։ Այնտեղ է գտնվում հայտնի բրոնզե արձանը Կոնի տեսքով։ Որտեղից էլ եկել է այգու անունը։
Բռամանտեի և Բռաչո-Նուովոյի սրահները
Բռամանտեի և Բռաչչո-Նուվոյի պատկերասրահների հարավային մասը զբաղեցնում է Կյառմոնտիի թանգարանը։ Առաջին պատկերասրահի ամեն մասը բաժանված է 30 բաժանմունքներից հիանալի արձանների հավաքածույով։ Բռաչչո-Նուվոյի պատկերասրահում կան՝ Ավգուստի, Կլավդիայի, Տիտայի, Եվրիպիդայի, Դեմոսֆենի, Միներվի արձանները։ Կիռամենտեի պատկերասրահի հետ բաժանվում է մեկ ցանցով, տեղադրված է Արձանագրությունների թանգարանը (ավելի քան 3000 հուշարձան) կառուցված Պիե VII պապի օրոք։ Բռամանտեի արևմտյան պատկերասրահում տեղավորվում են հետևյալ թանգարանները և դահլիճները՝
Արացիի պատկերասրահը ներառում է իր մեջ թանկարժեք գորգերի հավաքածու, որոնք պատկերում են սուրբ կաթողիկոսների գործունեությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վատիկանի թանգարաններ Կատեգորիա:Հռոմի պալատներ Կատեգորիա:Պաշտոնական նստավայրեր
Վերջին երեկույթը
«Վերջին երեկույթը», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 116) մայիսի 31-ի համարում ։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 312-313) և որոշ կրճատումներով, 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 298-299)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1914 գրականությունում
Սեն Դենի (կոմունա)
Սեն Դենի (Saint-Denis, ), կոմունա Ֆրանսիայում, Փարիզի կենտրոնից 9 կմ հյուսիս, բնակչությունը՝ 109.3 հազար մարդ (2013)։ Գտնվում է Սեն գետի աջ ափին՝ 1824 թվականին կառուցված Սեն Դենի ջրանցքի խաչմերուկում՝ նույնանուն կղզու դիմաց։ Ուղիղ տրանսպորտային կապեր ունի Փարիզի հետ ։
Պատմություն
1793 թվականին սեպտեմբերի 17-ից 1800 թվականը Կոնվենտի հրամանով քաղաքն անվանվել է Ֆրանսիադա։
19-րդ դարում եղել է Փարիզի արդյունաբերական արվարձան։ 1920-ական թվականներից այն համարվել է «կարմիր քաղաք», որի համար զգալի ազդեցություն է ունեցել Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցությունը։ Սեն Դենիի մի քանի փողոցներ կոչվել են խորհրդային ​​տիեզերագնացների անուններով, ինչի պատճառով էլ այն երբեմն կոչվել է «տիեզերագնացների քաղաք»։
Բնակչություն
Սեն Դենիի բնակիչների երկու հինգերորդը ներգաղթյալներ են և արտասահմանյան դեպարտամենտներից քաղաքացիներ, որոնցից 14 %-ը` Մաղրիբից, 10%-ը` սևամորթներ, 11 %-ը` Եվրոպայից (պորտուգալացիներ, իսպանացիներ, հույներ) և Ամերիկայից (բրազիլացիներ, կոլումբիացիներ, մեքսիկացիներ, կուբացիներ) գաղթածներ։ Մինչև 18 տարեկան բնակիչների 70 %-ի առնվազն մեկ ծնողը ներգաղթյալ է։ Բնակիչների 64 %-ը հանդիսանում են ֆրանսիացիներ (ինչը ցածր է, քան Փարիզում և Իլ դե Ֆրանսում, որտեղ ֆրանսիացիները 75 % -ից ավելի է)։
Սեն Դենին և նրա շրջակայքը «հայտնի են» հանցագործությունների բարձր մակարդակով, ինչը գրեթե երկու անգամ գերազանցում է երկրի միջին ցուցանիշը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իդ դե Ֆրանսի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Իդ դե Ֆրանսի համայնքներ Կատեգորիա:Փարիզի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Փարիզի արվարձաններ
Agnez Mo (ալբոմ)
Agnez Mo, Ինդոնեզացի երգչուհի Ակնէս Մոնիգայի թվով առաջին ալբոմն է, որը լույս էր տեսել 2013 թ. օգոստոսի 1-ից-հունիս։
Երգերի ցանկ
Կատեգորիա:2013 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Գոզլու (գետակ)
Գոզլու, գետակ Արցախի Հադրութի շրջանում։ Հոսում է շրջկենտրոն Հադրութ քաղաքի միջով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Հադրութի շրջան
Էլիսա Կառիո
Էլիսա Մարիա Ավելինա Կառիո (Elisa Carrió, ), արգենտինացի իրավաբան, պրոֆեսոր, քաղաքական գործիչ, Alternativa para una República de Iguales (ARI) կուսակցության հիմնադիր, որը ներկայումս անվանափոխվել է և կոչվում է Քաղաքական կոալիցիա (Coalición Cívica ARI) :
Կենսագրություն
Էլիսա Կառիոն ծնվել է Ռեսիստենսիայում՝ ավանդական կաթոլիկ ընտանիքում։ Երբ նա դեռահաս էր, մասնակցել է տեղի գեղեցկության մրցույթին ։ Կառիոն 1978 թվականին ավարտել է Ռեսիստենսիայի ազգային համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը։ Պետական ծառայության է անցել որպես Չակո քաղաքի դատախազության տեխնիկական խորհրդատու ։ 1980 թվականին նա դարձել է պետական փաստաբան ։
Այնուհետև նա սահմանադրական իրավունք է դասավանդել իր համալսարանում (ալմա մատեր), իսկ 1986-1988 թվականներին Բուենոս Այրեսի համալսարանում զբաղեցրել է մարդու իրավունքների դեպարտամենտի տնօրենի պաշտոնը ։
Կառիոն քաղաքականություն է մտել իր ուսուցչի՝ Ռաուլ Ալֆոնսինի խնդրանքով։ 1994 թվականից եղել է Սահմանադրական ժողովի անդամ և փոփոխություններ մտցրել Սահմանադրության № 75 հոդվածում, որ նվիրված էր մարդու իրավունքներին ։ 1995 թվականին Քաղաքացիական արմատական միություն կուսակցությունից (UCR) Պատգամավորների պալատի անդամ է ընտրվել իր հարազատ Չակո պրովինցիայում ։
1999 թվականին Կառիոն կրկին ընտրվել է Արգենտինայի Կոնգրեսի անդամ, որտեղ գլխավորել է կոռուպցիայի և փողերի լվացման հարցերով հանձնաժողովը։ 2001 թվականին նա փոխադարձ մեղադրանքներով տարաձայնություններ է ունեցել էկոնոմիկայի նախարար Դոմինգո Կավալլոյի հետ ։ Այն ավարտվել է դատական գործընթացով, որի ժամանակ Կառիոն դատարանին ներկայացրել է փաստաթղթեր՝ որպես ապացույց Կավալլոյի կողմից կատարված կոռուպցիայի, որին մասնակցել էր խարդախության և արժեքավոր թղթեր կեղծելու մեղադրանքով հոկտեմբերին ձերբակալված Դանիել Դիասը
2000 թվականին Կառիոն լքել է Քաղաքացիական արմատական միություն կուսակցությունը։ 2002 թվականին իր կողմնակիցների հետ (Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ և իրենց կուսակցությունների քաղաքականությունից դժգոհ ձախ հակված այլ քաղաքական գործիչներից) ստեղծել է է նոր կուսակցություն, որն անվանել է Alternativa para una República de Iguales (ARI):
Կառիոն 2003 թվականին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և զբաղեցրել 5-րդ տեղը՝ հավաքելով 14 % ձայն։ Նա Կոնգրես է վերադարձել 2005 թվականին՝ պատգամավոր դառնալով Բուենոս Այրեսում։
Կառիոն 2007 թվականին «Քաղաքական կոալիցիա» կուսակցության կողմից մասնակցել է նախագահական ընտրություններին ։ 2007 թվականի մարտին նա պատգամավորի լիազորությունները վայր էր դրել այդ ընտրություններին մասնակցելու համար ։ Ռուբեն Ջուստինիանի (Սոցիալիստական կուսակցության ներկայացուցիչ) հետ միասին Կառիոն հավաքել է ձայների մոտ 23 %-ը և զբաղեցրել երկրորդ տեղը (Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշներից հետո)։ Նա Արգենտինայի երեք քաղաքներից երկուսում (Բուենոս Այրես և Ռոսարիո) հավաքել էր ձայների մեծամասնությունը, բայց մեծ պարտություն էր կրել Բուենոս Այրես պրովինցիայում՝ ամենախիտ բնակեցված շրջանում և չէր կարողացել մասնակցել ընտրությունների երկրորդ փուլին ։
2007 թվականի ընտրություններից հետո Կառիոն հայտարարել է, որ չի առաջադրվելու նախագահական հաջորդ ընտրություններում՝ ասելով, որ ցանկանում է իր դերը մեծացնել որպես «ընդդիմության առաջնորդ» և ձգտում է ազդել ապագա վարչակազմի վրա, որը պետք է ընտրվի 2011 թվականի ընտրությունների արդյունքում ։ 2009 թվականի ընտրություններին նա կոալիցիա է կազմել նախկին դաշնակիցների, սոցիալիստների հետ ։ Ավելի ուշ նա վերանայել է 2011 թվականի նախագահական ընտրություններին չմասնակցելու իր որոշումը և 2010 թվականի դեկտեմբերի 12-ին հայտարարել իր թեկնածությունը 2011 թվականի հոկտեմբերի նախագահական ընտրություններում ։
2011 թվականի նախագահական ընտրություններում Կառիոն հավաքել է ձայների 1,8 %-ը և թեկնածուների մեջ զբաղեցրել վերջին տեղը։
Կարիոն միացել է Broad Front UNEN միությանը 2013 թվականի հունիսին նրա ստեղծումից հետո և վերընտրվել Ստորին պալատի անդամ իր տոմսով հոկտեմբերին տեղի ունեցած ընտրություններում։ Սակայն նրա շարունակվող աջակողմյան ուղղվածությունը, ինչպես նաև UNEN-ը աջակողմյան Հանրապետական կուսակցության գլխավորությամբ կոալիցիայի մեջ ընդգրկելու նրա ձգտումը հանգեցրել են UNEM-ից նրա հեռանալուն 2014 թվականի նոյեմբերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Արգենտինացի իրավաբաններ
Make Me Wanna Die
«Make Me Wanna Die», ամերիկյան The Pretty Reckless ալտերնատիվ ռոք խմբի դեբյուտային սինգլը։ Այն բրիտանական UK Rock Chart ռոք շքերթում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը և մտել է Kick-Ass ֆիլմի սաունդթրեքի մեջ։
Ստեղծագործությունների ցուցակ
Digital download
Տեսահոլովակ
Գոյություն ունի «Make Me Wanna Die» երգի երկու տեսահոլովակ։ Առաջինը թողարկվել է 2010 թվականի մայիսի 13–ին YouTube–ի և Vevo–ի վիրուսային մարքեթինգի նպատակով ։ Պաշտոնական տեսահոլովակը թողարկվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 15–ին iTunes Store–ում։
Քննադատություններ
Digital Spy–ը դրական է արձաքանքել սինգլի մասին, հայտարարելով․ «The Pretty Reckless–ը ռոք խումբ է Նյու Յորքից, որը գլխավորում է 16–ամյա հեռուստաաստղը, որի դեբյուտային սինգլը հասարակ սաունդթրեքից դարձավ էքշն–պայթուցիկ։ Ո՞վ ասաց, որ փանկը մահացել է»։
Խոսքը նրա մասին է, որ Make Me Wanna Die–ը պայթյուն է։ Այն փոսթ-գրանջի լավ, մեծ շերտ է՝ ճչացող կրկներգով, հիանալի անհարթ գիթառային ելևէջներով և փայլուն մատուցմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր մահվան մասին Կատեգորիա:2010 երգեր Կատեգորիա:Սենտիմենտալ սիրային երգեր
Թել Աբյադի շրջան
Թել Աբյադի շրջան (ناحية تل أبيض), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսում՝ ալ-Ռակկայի մարզում։ Հանդիսանում է Թել Աբյադի գավառի երեք շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Թել Աբյադ քաղաքը։
Մխչյան
Մխչյան (նախկին անվանումը` Իմանշալու), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Արտաշատի տարածաշրջանում, Արտաշատ քաղաքից մոտ 7 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Մխչյան է վերանվանվել 1935 թվականին, գյուղի անվանումը կապված է 1921 թվականի քաղաքացիական կռիվների ժամանակ այստեղ զոհված Լիպարիտ Մխչյանի անվան հետ։
Թել Աբյադի շրջան
2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 44,671 մարդ ։ Քաղաքն ու շրջակա թաղամասերը կազմում են 511.69 քառ.կմ տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Թել Աբյադի գավառ
Մխչյան
Կլիման
Գյուղը գտնվում է Հրազդան գետի հովտում, ծովի մակարդակից 845 մ բարձրության վրա։ Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վեր են ածվել կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Մխչյանի մշտական բնակչությունը կազմել է 4535, առկա բնակչությունը` 4208 մարդ ։ 19-րդ դարում բնակիչները եղել են հայեր և փոքր թվով ադրբեջանցիներ, 1922 թվականից` գրեթե բացառապես հայեր ։ Բնակիչների նախնիները գաղթել են Խոյի և Սալմաստի գյուղերից։
Մխչյանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Գյուղն ունի առկա 1304 տնտեսություն։ Ունի 2 դպրոց, դրանցից առաջինը հիմնադրվել է 1883 թվականին, մանկապարտեզ, բուժկետ, կապի հանգույց։ Արդյունաբերության ոլորտում զարգացած են սննդի արդյունաբերությունը, այստեղ գործում է կոնյակի հումքի մշակման արտադրամաս։ Գյուղի մոտ է կառուցված Մխչյանի ջրհան կայանը, որը Սև ջրի աղբյուրները և արտեզյան ջրերը մղում են Արտաշատի ջրանցք և դրանով ոռոգում տեղի գյուղատնտեսական հողահանդակները։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 657 հա։ Համայնքի հողերի հիմնական մասն օգտագործվում են որպես վարելահողեր, պտղատու և խաղողի այգիներ, Զբաղվում են այգեգործությամբ, խաղողագործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային կուլտուրաներ, ինչպես նաև հացահատիկ։ Զբաղվում են կաթնամսատու անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի գյուղեր
Հայասայի արքաների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Հայասայի (մոտ 1400 մ.թ.ա.- 1316 մ.թ.ա.) արքաների ցանկը՝ ըստ հերթականության։