cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(6376) Շամպ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուջին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիկտորյա Լիստունովա
Վիկտորյա Վիկտորովնա Լիստունովա (Виктория Викторовна Листунова, ), ռուս մարմնամարզիկ, 2020 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, 2021 թվականի Եվրոպայի բացարձակ չեմպիոն, աշխարհի սպորտային մարմնամարզության երիտասարդական առաջնության եռակի չեմպիոն (2019)։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (2021) ։
Կենսագրություն
Մոսկվայի № 1 օլիմպիական հերթափոխի ուսումնարանի և «Սամբո-70» դպրոցի (2019 թվականի աշնանից) սան է։ Մարզիչը եղել է Օլգա Պետրովիչևան։ Նախկինում զբաղվել է նաև սինխրոն լողով և գեղարվեստական մարմնամարզությամբ։ 2018 թվականին երեք անգամ նվաճել է Ռուսաստանի պատանեկան առաջնության ոսկե մեդալները ։ 2018 թվականին նաև հանդես է եկել «Կապույտ թռչուն։ Վերջին դյուցազունը» («Синяя птица: последний богатырь») շոուում ։
2019 թվականի հունիսին Դյորում կայացած պատանիների աշխարհի առաջնությունում դարձել է աշխարհի եռակի չեմպիոն թիմային և բացարձակ առաջնությունում, ինչպես նաև ազատ վարժություններում (արծաթե մեդալ է նվաճել անհավասար զուգափայտերի վրա) ։ Ավելի ուշ Բաքվի ամառային եվրոպական պատանեկան օլիմպիական փառատոնում նվաճել է հինգ ոսկե մեդալ՝ չհաղթահարելով միայն գերանի վրա ելույթը.
2021 թվականի մարտի 12-ին դարձել էՌուսաստանի բազմամարտի չեմպիոն՝ 114,164 միավորով ։ Ապրիլի 23-ին Բազելում հաղթել է 2021 Եվրոպայի առաջնության բացարձակ առաջնությունում՝ 56,731 միավորով առաջ անցնելով 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, աշխարհի առաջնությունների մեդալակիր, Եվրոպայի քառակի չեմպիոն Անգելինա Մելնիկովայից ։
Տոկիոյում անցկացված 2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում Վիկտորյա Լիստունովան 16 տարեկանում դարձել է թիմային բազմամարտի օլիմպիական չեմպիոն Անգելինա Մելնիկովայի, Վլադիսլավա Ուրազովայի և Լիլիա Ախաիմովայի հետ 169,528 միավոր արդյունքով՝ առաջ անցնելով ԱՄՆ-ի հավաքականից (166,096 միավոր)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մարմնամարզիկներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Ժան Բատիստ Պերրեն
Ժան Բատիստ Պերրեն (Jean Baptiste Perrin, ), ֆրանսիացի ֆիզիկոս, Փարիզի ԳԱ անդամ (1923)։
1898 թվականից աշխատել է Փարիզի համալսարանում (1910 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ 1940 թվականին մեկնել է ԱՄՆ։ Պարզել Է, որ կաթոդային ճառագայթը էլեկտրոնների հոսք Է։ Բրոունյան շարժման նրա հետազոտությունները վերջնականապես հաստատեցին մոլեկուլի գոյությունը, դարձան Էյնշտեյն-Սմոլուխովսկու տեսության փորձնական ապացույցը։ Փորձերի միջոցով Պերրենը որոշեց NA Ավոգադրոյի հաստատունը, որը մեծ ճշտությամբ համընկավ այլ եղանակներով որոշված NA-ի արժեքի հետ։ Պարզել է, որ օճառի պղպջակի ամենաբարակ թաղանթն ունի երկմոլեկուլային կառուցվածք։ Ուսումնասիրել է նաև ռենտգենյան ճառագայթները և ֆլորեսցենցման երևույթը։ Արժանացել է Նոբելյան մրցանակի (1926)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Տեսական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Փարիզի ԳԱ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կողքիս
Կողքիս կամ Կոլխիդա ( և, կոլխեթի, Κολχίς, Colchís), հին վրացական  պետություն  , թագավորություն և տարածաշրջան արևմտյան Վրաստանում։
Հին Կոլխիդան գտնվում էր Սև ծովի արևելյան ափի երկայնքով (Կովկասի սևծովյան ափ) ՝ զբաղեցնելով Կոլխիայի հարթավայրը և հարակից տարածքները։Կոլխերը պետության և պատմական շրջանի հիմնական բնակչությունն էին ։Կոլխիդան առանցքային դեր է խաղացել վրացական պետականության ձևավորման գործում ՝ դառնալով հին վրացական հողերի միավորման առաջին կենտրոններից մեկը։
Ըստ մի շարք պատմաբանների ՝ Կոլխիդան եղել է մեկ թագավորություն և, հետևաբար, եղել է հին վրացական պետություններից մեկը (Կոլխիայի թագավորություն)։Այլ պատմաբանները վիճարկում են Կոլխիդեայի տարածքում միացյալ թագավորության գոյությունը։
Կոլխիդան վրաց ազգի կայացման և կազմավորման մեջ մեծ դեր է խաղացել և եղել է վաղ վրացական (քարթվելական) պետություն, որը նաև մեծ դեր է ունեցել արևելավրացական Իբերիա պետության հետ միավորումից հետո վրացական ֆեոդալական պետության կազմավորման մեջ  ։
== Անվանում == Տարածքի անվանումն առաջին անգամ հիշատակվել է մ.թ.ա. 13-րդ դարում, ասորական և ուրարտական սեպագրերում, ինչպիսիք են "Կուլխա", "Կոլխա" և վերաբերում էր այստեղ բնակվող հին վրացական ցեղերի ՝ կոլխերի կողմից ստեղծված հզոր պետական կազմավորմանը, որը էական դեր է խաղացել մեկ միասնական վրաց ազգի և պետության ձևավորման գործում, հետևաբար Կոլխիդան համարվում է հին վրացական պատմական շրջան։
Ժամանակակից Կոլխիդա անունը (բառացիորեն թարգմանվում է որպես "Կոլխերի երկիր" ) սկսել է օգտագործել հին հույները, իսկ այնուհետև հին հեղինակները (մասնավորապես ՝ Պինդարը և Էսքիլոսը ) միայն մ.թ.ա. առաջին հազարամյակի կեսերից։Կոլխիդայի թուլացումից հետո տերմինն այլևս կիրառվում էր ոչ թե պետական միավորման, այլ պատմական շրջանի վրա, որի տարածքում մ.թ.ա. 6-րդ դարում Միլեսիական առևտրային գաղութներ առաջացան, հիմնադրվել է հնագույն կոլխիդական քաղաքների տեղում՝ ավերված սկյութ-կիմերական արշավանքից։Դրանցից ամենախոշորներն են՝ Այա (ժամանակակից Քութայիսի), Պիտյունտ (ժամանկակից Պիցունդա), Բաթուս (ժամանակակից Բաթում), Հերակլեա (ժամանակակից Անակլիա), Դիոսկուրիադա (հռոմեական տիրապետության ժամանակաշրջանում քաղաքը սկսեց կոչվել Սեվաստապոլիս, ժամանակակից Սուխումի), Փասիս (ժամանակակից Փոթի), Գյուենոս (ժամանակակից Օչամչիրա), Նեսիս կամ Նիկոպսիա (այժմ՝ Ռուսաստան , ժամանակակից Տուապսե), Ափսարոս (ժամանակակից Գոնիո) և Ռիզոս կամ Ռիզեա (այժմ Թուրքիա, ժամականակից Ռիզե)։
Կոլխիդեայի ամենավաղ նկարագրությունը հանդիպում է հին հունական պատմության հոր՝ Հերոդոտոսի մոտ, ինչպես նաև Ստրաբոնի և Քսենոփոնի մոտ։
Այս պատմական շրջանի տեղական (քարթվելական ) անվանումն է Էգրիսի։Այն գալի է Էգրիների ամենամեծ կոլխական ցեղի անունից (ժամանակակից մեգրելներ)։ Այսօր կենտրոնական Կոլխիայի մեծ մասը զբաղեցնում է Սամեգրելոյի շրջանը, որը Կոլխիդա-Էգրիսի անմիջական տեղանունային, գենետիկ, պատմական և մշակութային իրավահաջորդն է ։
Պատմություն
Մրնչև Կոլխայի տարածքում առաջին պետական կազմավորումների առաջացումը, գոյություն ուներ Կոլխիայի հնագիտական մշակույթ, որը թվագրվում էր մ.թ.ա. ուշ բրոնզի և վաղ երկաթի դարերով, մոտավորապես 10-9-րդ դարերից մինչև 7-րդ դարեր։
Առաջին անգամ հիշատակվել է մ.թ.ա. առաջին հազարամյակի կեսերին Արգոնավորդների առասպելում, որը ներկայացրել են հույն հեղինակներ Պինդարը և Էսքիլեսը։ Այս փաստը վկայում էր Հին Հունաստանի և Կոլխիայի թագավորության միջև փոխկապակցվածության բարձր մակարդակի մասին, հնարավոր է , որ պայմանավորված էր առևտրային քաղաքականությամբ և գաղութների առաջացմամբ։
Մ.թ.ա. VI դարում Արևմտյան Վրաստանի տարածքում ձևավորվեց Կոլխիդայի թագավորությունը, որը հայոց Երվանդունիների թագավորության քաղաքական ազդեցության ոլորտում էր։ Հետագայում ձևավորվում է Իբերիայի թագավորությունը։ Հետաքրքիր է, Իբերիայի առաջին մայրաքաղաքը Արմազն էր։
Ենթադրվում է, որ Կոլխիդայի թագավորությունը վաղ ստրկատիրական պետություն էր։ Նրա տնտեսության առաջատար ճյուղը եղել է երկրագործությունը։ Գոյություն ունեին քաղաքատիպ առևտրա-արհեստավորական կենտրոններ՝ Փասիս (Ռիոն) գետի հովտում, և քաղաքներ՝ Սև ծովի ափին։ Զարգացած էր երկաթի մշակությունը, ոսկերչությունը, բրուտագործությունը, կտավագործությունը, փայտամշակությունը։ Շրջանառության մեջ էին արծաթե դրամներ, որոնք թողարկվում էին Սև ծովի արևելյան ափի հունական գաղութներում (Դիոսկուրիա, Գիենոս, Փասիս)։ Կոլխական ցեղային միությունը՝ «թագավորությունը», մ.թ.ա. 6-րդ դարի վերջին և 5-րդ դարի 1-ին կեսին գտնվում էր Աքեմենյան Իրանի, այնուհետև հունա-մակեդոնյան ազդեցության ոլորտում, մ.թ.ա. 2-րդ դարի վերջին՝ Պոնտական թագավորության կազմում, իսկ մ.թ.ա. 65 թվականին՝ Հռոմի տիրապետության տակ։ Կոլխիդայի թագավորության տարածքում մ.թ. 1-2-րդ դարերի սահմանագծում առաջացան մանր իշխանություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլխիդա Կատեգորիա:Պատմական մարզեր Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի նախկին թագավորություններ Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի նախկին պետություններ Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրություն
Ստրատֆորդ (Լոնդոն)
Ստրատֆորդ (Ստրետֆորդ, Stratford), թաղամաս Լոնդոնի հյուսիս-արևելքում, Նյուհեմի շրջանի մի մասը։ Տարածքը գտնվում է Չարինգ Կրոսից 9,7 կիլոմետր հյուսիս-արևելք և հանդիսանում է Լոնդոնի զարգացման ծրագրի մեջ ներառված հիմնական կենտրոններից մեկը ։ Պատմականորեն դա ագրարային բնակավայր էր Վեսթ Հեմի հնագույն ծխում, որը հետագայում դարձավ արդյունաբերական արվարձան 1839 թվականին երկաթուղու հայտնվելուց հետո։ 19-րդ դարի վերջին Լոնդոնի աճի հետ մեկտեղ Ստրատֆորդը մեծացավ և դարձավ ավելի մարդաշատ՝ դառնալով Վեսթ Հեմի վարչական կենտրոնը 1886 թվականին և դառնալով Մեծ Լոնդոնի մի մասը 1965 թվականին։ Վերջին տնտեսական հաջողությունները հանգեցրին նրան, որ նա հեռացավ ծանր արդյունաբերությունից և երկաթուղային ծառայություններից և շեշտը դրեց առևտրային և մշակութային կենտրոնների վրա։ Ստրատֆորդը գտնվում է Օլիմպիական այգու հարևանությամբ և ակտիվորեն զարգանում է 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի հետ կապված։
Տեղանուն
Լիից արևելք գտնվող բնակավայրը հայտնի էր նաև որպես «Իստրաֆորդ», նկատի ունենալով իր ավելի արևելյան դիրքը (իստ- Արևելք), «Ստրատֆորդ Հեմե», որը ենթադրում է հարաբերություններ Վեսթ Հեմի հետ, և «Աբեյ Ստրատֆորդ» և «Ստրատֆորդ Լանգթորն» - ը ենթադրում է գտնվելու վայրը։ Ստրատֆորդ Լենգթորն աբբայության ։
Տեղական իշխանություն
Ստրատֆորդը Էսսեքսի Հարյուր Բեկոն շրջանի Վեսթ Հեմի ծխական շրջանի ամենահին շրջաններից մեկն էր։ Տարածքը մետրոպոլիայի ոստիկանության վերահսկողության տակ է անցել 1840 թվականին ։ Չնայած ծխական համայնքը աճող Լոնդոնի մի մասն էր, այն չէր մտնում Մետրոպոլիտեն տարածքի (Լոնդոնի հետ կապված) և Լոնդոնի շրջանի մեջ, որը հիմնադրվել է 1889 թվականին։ Փոխարենը իրականացվել է խոշոր գավառական քաղաքի նման վարչական ռեֆորմ։ Տեղական իշխանությունը ձևավորվել է 1856 թվականին, իսկ ավելի ուշ՝ 1886 թվականին, ծխական համայնքը միացվել է մունիցիպալ բորոյի։ 1889 թվականին Բորոուն բավականաչափ մեծ էր բնակչությամբ՝ դառնալու շրջանային շրջան և անկախանալով Էսսեքսի շրջանի խորհրդից։ Ստրատֆորդը դարձավ շրջանի վարչական կենտրոնը և դարձավ քաղաքապետարանի տարածքը։
Տնտեսություն
Գոյություն ունեցող Ստրատֆորդ առևտրի կենտրոնը գտնվում է հենց կայարանի կողքին և հայտնի է իր էժան ապրանքների լայն տեսականիով,ներսից և դրսից կրպակներով և բազմաթիվ վաճառակետերով։ Առևտրի կենտրոնը զբաղեցնում է գրեթե ողջ «կղզին», որը ձևավորվել է 1960-ականներին ճանապարհային համակարգով։ 2011 թվականին կայարանի մյուս կողմում նոր առևտրի կենտրոնի կառուցումից հետո ակնկալվում է, որ երկու կենտրոններն էլ կկապվեն հետիոտնային անցումով բոլոր ճանապարհների և երկաթգծերի վրայով։
Զարգացում
Ստրատֆորդը արդեն մի քանի տարի է, ինչ ապրում է շինարարության նոր ալիք և մի քանի խոշոր նախագծերի տուն է.
Մշակույթ
Ստրատֆորդի մշակութային թաղամասում՝ առևտրի կենտրոնի կողքին, կան մի քանի մշակութային կենտրոններ (օրինակ՝ երկու թատրոն), բարեր և սրճարաններ։
Հսկայական թվով ֆիլմեր են նկարահանվել Ստրատֆորդում, իսկ Beatles-ի Penny Lane սինգլ ի պրոմո տեսահոլովակը նկարահանվել է Անխել Լեյն տարածքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի շրջաններ Կատեգորիա:Լոնդոնի աշխարհագրություն
Չժան Լեպինգ
Չժան Լեպինգ (张乐平, չինական ավանդական՝ 張樂平, փինյին՝ Zhāng Lèpíng, ), չինացի ծաղրանկարիչ, ծնվել է Չժեցյան նահանգի Ցյաքսինգ քաղաքում։ Առանցքային դերակատարում է ունեցել ժամանակակից չինական մանհուայի զարգացման գործում և անմահացել է Սանմաո կոմիքսների վրա կատարած աշխատանքով։
Վաղ տարիներ
Կարճ ժամանակ անց, 1932 թվականին տեղի է ունեցել հունվարի 28-ի միջադեպը, և նրա թատերական ​​հմտությունները մեծ պահանջարկ են ձեռք բերել։ Չինաստանն այս կոմիքսները սկսելու էր օգտագործել հակաճապոնական գովազդում ։ Կոմիքսների նրա կարիերան պաշտոնապես սկսվել է 1934 թվականին։ Ընդամենը մեկ տարում նա դարձել է հակաճապոնական կոմիքսների քարոզչական թիմի մի մասը։
Ձեռքբերումներ
1950-ական թվականներին աշխատել է Շանհայի ժողովրդական կերպարվեստի հրատարակչությունում, Շանհայում գտնվող Liberation Daily կոմունիստական օրաթերթում և Շանհայի երիտասարդական և մանկական հրատարակչությունում ։
Մշակութային հեղափոխության ընթացքում Չժանին սկսել են հետապնդել, և նա ստիպված դադարեցրել է իր գործունեությունը։ Մշակութային հեղափոխությունից հետո նա Liberation Daily- ից տեղափոխվել է Մանկական հրատարակչություն։ 1977 թվականի  հունիսի 1-ին, տասը տարվա բացակայությունից հետո, Չժանը վերադարձել է իր «Սանմաո» կոմիքսներին։
1983 թվականին Չժան Լեպինգը ստացել է «Ազգային առաջադեմ երեխաներ և երիտասարդ աշխատողներ» մրցանակը։ Նույն թվականին նա հիվանդացել է Պարկինսոնի հիվանդությամբ։ Չանսալով հիվանդության պատճառով նկարելու դժվարություններին, նա շարունակել է մուլտֆիլմերի կարիերան։ 1985 թվականին նա ստացել է «Յուշու մրցանակ» և դարձել է Շանհայի Manga World ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ Իր վերջին կոմիքսը նա ստեղծել է 1986 թվականին՝ «Մարդիկ մինչև ծերանալը» (人 人 老年) վերնագրով ։
1989 թվականին Չժանին տեսնելու համար Շանհայ է եկել թայվանցի հայտնի կին գրող Սան Մաոն, որին  Չժանը  դիմավորել է որպես գրական հանճար։ Իր վերջին տարիներին Չժան Լեպինգը մեծ ոգևորությամբ նվիրվել է Թայվանի նեղուցի երկու կողմերի միջև մշակութային փոխանակումներին։ 1991 թվականին նա արժանացել է Չինաստանի ազգային ռադիոյի հատուկ մրցանակի իր People's Cross-Strait Love էսսեյի համար։ 1991 թվականի ապրիլի 4-ին Liberation Daily- ում լույս է տեսել նրա վերջին` «Առներին կերակրող կատու» կոմիքսը։ Նույն տարվա ձմռանը Չժանգը որոշել է Սանմաո կոմիքսների ձեռագիրը նվիրել Շանհայի արվեստի թանգարանին ։
1992 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Չժան Լեպինգը մահացել է Շանհայի Հուադոնգ հիվանդանոցում, 82 տարեկան հասակում։
Իր ողջ կարիերայի ընթացքում «Սանմաո» կոմիքսները թարգմանվել են տարբեր լեզուներով և ներկայացվել են տարբեր երկրներում։ Նրա ստեղծած կերպարը ներկայացվել է թատրոններում, ֆիլմերում և մուլտֆիլմերում և տվել են դրանց հատուկ գրավչություն ։
Հետմահու
1997 թվականին,Լեպինգի մահից հետո Շանհայի Առաջին ժողովրդական միջնորդ դատարանում տեղի է ունեցել  բաց դատավարություն, թե հեղինակի մահից հետո ով է հերոսի Սանմաո հերոսի և կոմիքսների իրավահաջորդը։ Հայցը լուծվել է հօգուտ հեղինակի այրու և երեխաների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:Կոմիքսների նկարիչներ
Տատարկա (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Տատարկա (Татарка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Մետրիկական տարածություն
Մետրիկական տարածություն, բազմություն, որտեղ բոլոր անդամների միջև հեռավորությունները սահմանված են։
Տատարկա (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 231 մարդ։
Մետրիկական տարածություն
Սահմանում
M մետրիկական տարածությունը իրենից ներկայացնում է կետերի բազմություն ֆիսքսված ֆունկցիայով, որը ցույց է տալիս հեռավորություն (մետրիկա), որտեղ \R-ով նշանակված է իրական թվերի բազմությունը։ Կամայական կետերի համար այդ ֆունկցիան պետք է բավարարի հետևյալ պայմաններին՝
Տատարկա (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մետրիկական տարածություն
Սահմանում
1.  (նույնականության աքսիոմ) 2.  (սիմետրիաի աքսիոմ) 3.  (եռանկյան անհավասարություն) Այս սահմանումից հետևում է, որ հեռավորությունը դրական թիվ է (եռանկյան անհավասարության մեջ z = x) և x-ից y, y-ից x հեռավորությունները հավասար են։ Հեռավորություն գաղաարի ներմուծումը հանգեցնում է մաթեմատիկական անալիզի կարևոր գործողություններից մեկին՝ սահմանի անցմանը։
Նշանակում
Սովորաբար x y կետերի միջև հեռավորությունը մետրիկական տարածության մեջ նշանակվում է d(x,\;y) կամ \rho(x,\;y): Մետրիկական երկրաչափության մեջ ընդունված է | xy | կամ | xy |_M նշանակումները։ Դասական երկրաչափությունում՝ XY կամ | XY |.
Կատեգորիա:Տոպոլոգիա
Ատաբե
Ատաբե (ატაბე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1700 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 98 կմ։
Մուռասկի
Մուռասկի (Muraski), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
Ատաբե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Մուռասկի
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սոսնովոբորսկ (քաղաքատիպ ավան, Սոսնովոբորսկի շրջան)
Սոսնովոբորսկ (Сосновоборск), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Սոսնովոբորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6546 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Սոսնովոբորսկի շրջանի բնակավայրեր
Ախոռճուկ
Ախոռճուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Լաչպլեսիս (ռոք օպերա)
Լաչպլեսիս (Lāčplēsis), ռոք օպերա լատիշերենով` ստեղծված լատիշական համանուն էպոսի մոտիվներով։ Լիբրետոյի հեղինակը Մառա Զատիլեն է, կոմպոզիտորը` Զիգմարս Լիեպինշը։ Օպերայի պրեմիերան կայացել է 1988 թվականի օգոստոսի 23-ին։ Մառա Զատիլեի խոսքերով կայացել է մոտ 43 ներկայացում, որոնցից յուրաքանչյուրին ներկա է եղել մոտ 4.000 մարդ (ընդհանուր առմամբ` մոտ 180.000 մարդ)։ Նույն թվականին ձայնագրվել է վինիլային տարբերակը, իսկ տասը տարի անց վերաթողարկվել է օպերայի CD-ն։
«Լաչպլեսիս» օպերան բեմադրվել է լատիշական ազգային երրորդ վերածննդի ժամանակ, որ սկսվել էր Վերակառուցման շրջանում։ Սյուժեն, որ ներկայացնում է լատիշների պայքարը խաչակիրների դեմ, ձեռք էր բերել հակախորհրդային կոնտեքստ, սակայն օպերան անցել է «գեղարվեստական խորհրդի» քննությունը ։
Առաջին գործողություն
Լաչպլեսիսը և Կանգարսը ուղևորվում են Բուրտնիեկի` սովորելու։ Ճանապարհին նրանք մտնում են Այզկրաուկլեի ամրոցը, որտեղ Կանգարսին բռնում են դևերը` կտտանքի ենթարկելով և նրանից պահանջելով կտրվել իր սեփական ժողովրդից, որ պետք է ընդուներ քրիստոնեություն, և դառնալ գերմանական ասպետների հպատակը։ Կանգարսը մերժում է, և գլխավոր դևը` Լիկցեպուրիսը, լվանում է նրա ուղեղը` խոստանալով Կանգարսին մեծ փառքի արժանացնել, եթե նա ազատվի Լաչպլեսիսից` բոլոր լատիշների հովանավորից։
Երկու կախարդներ այդ ընթացքում Լաչպլեսիսին նետում են Դաուգավա գետը։ Նրան փրկում է Ստաբուրաձեն, ով ասում է, որ Լաչպլեսիսն ապրել է իր առաջին մահը և կարող է մահանալ ու հարություն առնել երեք անգամ` երեք անգամ էլ անցնելով հալածանքներից ազատագրում ճանապարհը։ Ի պատասխան այն հարցի, թե արդյոք ինքը կենդանի է, Լաչպլեսիսը լսում է, որ կենդանի կլինի այնքան ժամանակ, քանի դեռ Ստաբուրաձեն, խորտակված ամրոցները, թռչող լճերը կհիշեն իրեն և չեն մոռանա, թե ով է ինքը։ Լաչպլեսիսը դաստիարակվել էր բոլոր լատիշների մայրերի կողմից, և նրա հոգին բոլոր լատիշների հոգին էր։ Հայտնվում է Կոկնեսիսը, ով կոչ է անում հող հավաքել լատիշների համար և խոստանում է Լաչպլեսիսին անտառ նվիրել։ Բուրտնիեկայում Լաչպլեսիսը ծանոթանում է Լայմդոտայի հետ. նրանք միասին ունկնդրում են Բուրտնիեկայի ամրոցից եկող երգը. և Լայմդոտան աղոթում է արևի աստվածուհի Սաուլեին։ Լաչպլեսիսը, լսելով Լայմդոտային, ասում է, որ երգի շնորհիվ իր երկրի ձայնն ավելի լավ է լսում, և բարձրացնում է խորտակված Բուրտնիեկան։ Նրան փորձում են խոչընդոտել դևերը, ովքեր ասում են, որ նրա ժողովուրդը պատմություն չունի, բացի պառավների ավանդություններից, սակայն Լաչպլեսիսը նրան չի լսում։ Նա նշանվում է Լատվիայի ոգու` Լայմդոտայի հետ։
Լայմդոտան հանդիպում է Կանգարսին, ով նրան խնդրում է մնալ իր հետ, սակայն մերժում է ստանում։ Զայրույթի մեջ նա սպառնում է բռնաբարել աղջկան և նրան հանձնել ցանկացած մեկին, ով կուզի նրան, ապա առևանգում է աղջկան։
Երկրորդ գործողություն
Լաչպլեսիսը Կանգարսից իմանում է, որ իբր Լայմդոտան փախել է իր սիրեկանի` Կոկնեսիսի հետ և իբր պահանջում է, որ Լաչպլեսիսը հեռու մնա իրենից։ Վերջինս տխրում է` սա լսելով, և հեռանում։ Նա հանդիպում է Զիեմելմեյտին` հյուսիսափայլի մարմնավորմանը, ով ասում է, որ Լաչպլեսիսը վերապրել է իր երկրորդ մահը և վերջնականապես կմեռնի, եթե դադարի ինչ-որ բանի հավատալուց։ Լաչպլեսիսը ցանկանում է վերադառնալ իր ժողովրդի մոտ, սակայն հանդիպում է բազմագլուխ հրեշին։ Նա գլխատում է հրեշին, սակայն մի գլուխը խնդրում է խնայել իրեն և պատմում է, որ Լաչպլեսիսի շրջակայքի ժայռերն իրականում կախարդված մարդիկ են։ Լաչպլեսիսը վերակենդանացնում է նրանց ու վերադառնում տուն։
Դևերը զայրացած են լինում, որ լատիշները չեն ուզում հնադանդվել իրենց, չեն մոռանում իրենց մայրենի լեզուն ու երկրի մասին երգերը։ Ասպետ Դիտերիխսը հասկանում է, որ լատիշ ժողովրդին ծնկի բերելուն կարող է օգնել միայն Կանգարսը, և առաջարկում է գտնել լատիշ մատնիչին։ Դևերը չեն կարողանում համոզել Կոկնեսիսին միանալ իրենց, քանի որ նա հավատում է Լաչպլեսիսին, և նա կարող է վստահել իրեն։ Շուտով Լաչպլեսիսը գտնում է Լայմդոտային, ով լաց է լինում վշտից. նրան պատվազրկել է Կանգարսը, սակայն Լաչպլեսիսն ասում է, որ արցունքներն ավելի են գեղեցկացնում աղջկան։ Հոգևոր այս զարթոնքը սիրահարներին օգնում է միանալու։ Կանգարսն այդ ընթացքում գտնում է Լաչպլեսիսի թույլ տեղը` ականջները, որոնց միջոցով նա լսում է իր հայրենիքին և զգում նրա շարժումը։ Եթե Լաչպլեսիսը խլանա, ապա հնարավոր կլինի նրան վերացնել, քանի որ նա չի հիշի ո'չ իրեն, ո'չ հայրենիքը։ Միայն այդ պահին է Կանգարսը գիտակցում, թե ինչ է ինքը կատարել, և զղջում է իր դավաճանության համար։
Խաչակիրները Լաչպլեսիսին կանչում են կռվի Սև ասպետի հետ, ով չունի ականջներ, աչքեր և լեզու. նա վերցնում է հիշողությունն ու հավատը բոլոր նրանցից, ում հանդիպում է ճանապարհին։ Լաչպլեսիսը վախենում է. նա խնդրում է օգնություն իր հայրենիքից։ Լաչպլեսիսը կռվի է բռնվում Սև ասպետի հետ, և այդ կռիվը շարունակվում է մինչ օրս, սակայն գալու է այն պահը, երբ Սև ասպետը պետք է սպանվի Լաչպլեսիսի կողմից։
Նոր բեմադրություն
2018 թվականին Զիգմարս Լիեպինշը հայտարարել է նոր բեմադրության մասին, որի պրոդյուսերը Յուրիս Միլերսն է։ Նիկա Մատվեևի մահվան ու Իգոյի հրաժարվելու կապակցությամբ որոշում է ընդունվել նոր թատերախումբ հավաքել։ Գլխավոր դերը պետք է կատարի Դոնսը` «Նոր Ալիք 2008»-ի դափնեկիրը, Լիկցեպուրիսը դերը` Զիգֆրիդ Մուկուպավելսը, իսկ ասացողի դերը կրկին կատարելու է Յանիս Սկանիսը։ Բեմադրության մեջ ընդգրկված են նաև Jumprava և Skandenieki խմբերը, երգիչներ Մարտ Քրիստիան Կալնինյշը, Իևա Կերևիցան, Իևա Սուտուգովան, Ռայմոնդ Բրամանիսը և այլք։ Բեմադրության ռեժիսոր է նշանակվել Վիկտոր Ռունտուլիսը, սցենարագիր` Կրիստապ Սկուլտեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոք-օպերաներ Կատեգորիա:Խորհրդային ռոք օպերաներ
Տոնաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Տոնաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 62 հուշարձան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի հուշարձանների ցանկեր
Էյբար
Դոն Բենիտո (Éibar), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բադախոս նահանգի մեջ, ինչպես նաև Էստրեմադուրա մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բահո Դևա շրջանում։ Տարածքը 24,78կմ² է։ Բնակչությունը 27404 մարդ (2007 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 50 կմ։
Պատմություն
Քաղաքը կազմավորվել է 1346 թվականին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1346 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդր Բելլ
Ալեքսանդր Գրեյհամ Բելլ (Alexander Bell, մարտի 3, 1847, Էդինբուրգ, Շոտլանդիա - օգոստոսի 2, 1922, Կանադա), շոտլանդացի գիտնական և գյուտարար, հեռախոսի գյուտարարը։ Զբաղվել է ուսուցչությամբ՝ մասնավորապես դասավանդելով խուլերի դպրոցում։
Մանկություն
Ալեքսանդր Բելլը ծնվել է Շոտլանդիայի Էդինբուրգ քաղաքում 1847 թ. մարտի 3-ին ։ Նրա հայրենի տան հասցեն է՝ Սաութ Շառլոտ Փողոց 16, տունն ունի քարե գրություն, որտեղ նշվում է, որ այն եղել է Ալեքսանդր Գրահամ Բելլի ծննդավայրը։ Նա երկու եղբայր ուներ՝ Մելվիլ Ջեյմս Բելլ (1845-1870 թվականներ) և Էդուարդ Չարլզ Բելլ (1848-1867 թվականներ)։ Նրանք երկուսն էլ մահացել են տուբերկուլոզից ։ Նրա հայրն էր պրոֆեսոր Ալեքսանդր Մելվիլ Բելլը, իսկ մայրը՝ Էլիզա Գրեյսը։ Թեև նրա իսկական անունն էր Ալեքսանդր, 10 տարեկանում նա դիմեց հորը, որ ունենա ևս մի անուն, ինչպես իր եղբայրները ։ Իր 11-րդ ծննդյան առթիվ հայրը թողեց նրան ընդունել «Գրեյհամ» անունը որպես երկրորդ անուն, որն ընտրել էր կանադացի Ալեքսանդր Գրեյհամի պատվին, ով դարձել էր իրենց ընտանիքի բարեկամը ։ Իր մոտ հարազատների և ընկերների համար նա մնաց «Ալեք»։ Մինչև վերջ Բելլի հայրը հենց այդպես էր անվանում որդուն ։
Առաջին հայտնագործությունը
Դեռ փոքր հասակից Բելլն ցուցաբերում էր ուշիմություն և տաղանդ արվեստի, բանաստեղծության, երաժշտության նկատմամբ, ինչը խրախուսովում էր մոր կողմից։ Նա առանց մասնագետի օգնության սովորեց դաշնամուր նվագել և դարձավ տան միակ անդամը, ով տիրապետում էր այդ գործիքին։ Չնայած նրա ինքնամփոփ և հանգիստ բնավորությանը, նա հաճույք էր ստանում նմանակումներ և «ձայնային հնարքներ» (որովայնախոսության նմանվող) անելով, որոնցով մշտապես զվարճացնում էր տան հյուրերին։ Բելլի վրա խոր ազդեցություն էր թողել նաև մոր խլությունը (վերջինս սկսել էր կորցնել լսողությունը, երբ Բելլը 12 տարեկան էր). այդ պատճառով Բելլը սովորել էր ժեստերի լեզուն։ Բելլը նաև յուրացրեց հստակ, կանոնավորված հնչյունները անմիջապես խուլ զրուցակցի գլխի վրա արտասանելու տեխնիկան, որի դեպքում մայրը կարողանում էր որոշակի ճշգրտությամբ հասկանալ որդուն։ Մոր առողջությամբ Բելլի մտահոգությունը պատճառ հանդիսացավ, որ նա սկսի ուսումնասիրել ակուստիկա։
Ալեքսանդր Բելլի ազգականներից շատերը զբաղվել էին ճարտասանության դասավանդմամբ. պապը՝ Ալեքսանդր Բելլը՝ Լոնդոնում, հորեղբայրը՝ Դուբլինում և հայրը՝ Էդինբուրգում, բոլորը ճարտասաններ էին։ Հայրը բազմաթիվ աշխատություններ էր հրատարակել, որոնցից մի քանիսը հանրահայտ են մինչև օրս, մասնավորապես «Ստանդարտ Ճարտասանը» (The Standard Elocutionist) (1860 թ.) աշխատությունը, որը լույս է ընծայվել Էդինբուրգում 1868 թ.։ Այն հայտնվել է բրիտանական 168 հրատարակչական տներում և վաճառվել է ավելի քան քառորդ միլիոն օրինակով ԱՄՆ-ում։ Այս աշխատության մեջ Բելլիի հայրը ներկայացնում է խուլ և համր մարդկանց հասկանալու, և համր խոսքի իմաստը շրթունքների շարժումների միջոցով վերծանելու իր մեթոդները։ Ալեքի հայրը սովորեցրել էր իրեն և եղբայրներին հասկանալ ոչ միայն տեսանելի (բայց ոչ լսելի) խոսքը, այլև ճանաչել յուրաքանչյուր նշան և նրան համապատասխանող հնչյունը։ Ալեքն այնքան փորձառու դարձավ, որ սկսեց մասնակցել հոր բաց ցուցադրություններին. նա շշմեցնում էր հանդիսատեսին իր կարողություններով։ Բելլը կարողանում էր վերծանել տեսանելի խոսքը՝ այն ներկայացնելով բոլոր լեզուներով, ներառյալ լատիներեն, շոտլանդերեն, գալիերեն և նույնիսկ սանսկրիտ լեզվով, ճգրիտ կերպով արտասանելով բառերը և շեշտերը՝ առանց տվյալ լեզվի արտասանության կանոնների սկզբնական գիտելիքների։
Կրթություն
Բելը վաղ տարիքում, եղբայրների նման, կրթությունը է ստացել տանը՝ հոր օգնությամբ։ Ավելի ուշ ընդունվում է էդինբուրգի Արքայական ավագ դպրոց (Էդինբուրգ, Շոտլանդիա), բայց դուրս է գալիս 15 տարեկան հասակում՝ ավարտելով միայն առաջին չորս դասարանները։ Դպրոցում նա առանձնապես աչքի չի ընկել, հաճախ էր բացակայում և ցածր գնահատականներ ստանում։ Նրա հետաքրքրում էին բնական գիտությունները, հատկապես կենսաբանությունը, իսկ մյուս առարկաների հանդեպ անտարբեր էր։ Դպրոցից դուրս գալուց հետո՝ Բելը ուղևորվում է Լոնդոն պապի՝ Ալեքսանդր Բելի հետ ապրելու։ Պապիկի հետ անցկացրած մեկ տարվա ընթացքում նրա մոտ ուսման հանդեպ սեր է ծնվում, նրանք միասին ժամեր էին անցկացնում դասերը սովորելու և լուրջ քննարկումների վրա։ Ավագ Բելը ջանք չէր խնայում օգնելու իր երիտասարդ աշակերտին՝ հստակ և համոզիչ խոսել սովերելու, հմտություն որն հետագայում վերջինիս որպես ուսուցիչ պետք է էին գալու։ 16 տարեկանում նա Ուեսթոն Հաուզ Ակադեմիայում ստանում է երաժշտության և ճարտասանության «աշակերտ–ուսուցչի» պաշտոն։ Նա միաժամանակ և լատիներեն և հունարեն առարկաների ուսանող էր, և ինքն էր դասավանդում էր՝ ուսումնական տարվա համար 10 ֆունտ վարձավճարով։ Հաջորդ տարի նա ընդունվեց Էդինբուրգի համալսարան՝ միանալով իր ավագ եղբայր Մելվինին։ 1868 թվականին, մինչ ընտանիքի հետ Կանադա մեկնելը, Ալեքը հանձնում է ավարտական քննություններ և ընդունվում Լոնդոնի համալսարան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի գյուտարարներ‎ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ճարտարագետներ Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Կանադացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի ուսուցիչներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Բրիտանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջանի անձինք Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Յուրի Ռաբոտնով
Յուրի Նիկոլաևիչ Ռաբոտնով (Ю́рий Никола́евич Рабо́тнов, ), մեխանիկայի բնագավառի խորհրդային գիտնական, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1958)։ ԽՄԿԿ անդամ 1951 թվականից։
Կենսագրություն
1935 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը։ 1947 թվականից՝ նույն համալսարանի պրոֆեսոր։
Հիմնական աշխատանքները նվիրված են թաղանթների տեսությանը, սողքի և պլաստիկության տեսությանը, քայքայման մեխանիկային, պլաստիկ միջավայրերի դինամիկային։ Ուսումնասիրել է ագրեսիվ միջավայրերում և բարձր ջերմաստիճաններում երկարատև քայքայման պրոցեսի մեխանիզմը։ Ստեղծել է նյութերի սողքի ուսումնասիրման սարքեր։ Սողքի տեսության վերաբերյալ Ռաբոտնովի աշխատանքներն օգտագործվում են տուրբինների ռոտորների հաշվարկի ժամանակ։
Խտացնող միջուկներ
Խտացնող միջուկները պինդ, հեղուկ և գազային մասնիկներն են, որոնց վրա կենտրոնանում են ջրային գոլորշիները։ Խտացնող միջուկները հանդիսանում են ջրային գոլորշիների խտացման կարևոր պայման։
Առաջացումը
Խտացնող միջուկներ կարող են համարվել քամու միջոցով վեր բարձրացած աղի մասնիկները, այրման մնացորդները, գիգրոսկոպիկ գազերը, հրաբխի ժայթքման ժամանակ մթնոլորտ արտանետված գիգրոսկոպիկ մասնիկները տիեզերական փոշին, ամոնիակի մոլեկուլները, մթնոլորտում` էլետրական պարպումների և Արեգակի ուլտրամանուշակագույն ճառագայթման ազդեցությամբ առաջացող ազոտական միացությունները, մթնոլորտում պարունակվող ջրի մեջ առկա անլուծելի հանքանյութերը` կվարց, կավ, դաշտային սպաթ և այլն։
Խտացնող միջուկների առաջացման հիմնական աղբյուրը համարվում է ցամաքը։ Ցամաքի վրա 1 սմ³ օդում խտացնող միջուկների քանակը տատանվում է 104-106 սահմաններում, իսկ օվկիանոսների և ծովերի վրա այն տատանվում է մի քանի հարյուրից մինչև 1000-ի սահմաններում ։
Ամենից ակտիվ խտացնող միջուկներից են գիգրոսկոպիկ մասնիկները։ Այս թվին են պատկանում ծովային աղերը, որոնք մթնոլորտում են հայտնվում ուժեղ ալեկոծությունների ժամանակ, երբ ջրային մակերևույթից ջրային խիստ փոքր կաթիլները գոլորշիանում են, իսկ նրանց մեջ լուծված աղերը կախված վիճակում մնում են օդում։
Խտացնող միջուկների առաջացման հարցում մեծ նշանակություն ունի նաև մարդը իր տնտեսական գործունեությամբ։ Օրինակ ծծմբի անհիդրիդը մեծ քանակությամբ մթնոլորտ է արտանետվում արդյունաբերական գործարաններից ծծմբի այրման արդյունքում։
Ըստ չափերի
Ըստ չափերի առանձնացնում են խտացնող միջուկների երեք խումբ`
Տարածումը
Խտացնող միջուկների պարունակությունը տատանվում է մեծ սահմաններում. խոշոր քաղաքներում միջինը 1 սմ³ օդում կազմելով մոտ 150000, փոքր քաղաքներում` 35000, գյուղական բնակավայրերում մոտ` 9500, օվկիանոսների վրա և լեռներում` 940 ։ Խոշոր քաղաքներում խտացնող միջուկների պարունակությունը երկրի մակերևույթի մոտ էականորեն նվազում է ձմեռից ամառ, նվազագույնը դիտվելով` հունիսին։ Այն հիմնականում կապված է տուրբուլենտային փոխանակության ինտենսիվության տատանումների հետ։ Ամռանը, զարգացած փոխանակության պայմաններում միջուկները հայտնվում են ավելի բարձր շերտերում, ինչը բերում է երկրի մակերևույթում կոնցենտրացիայի նվազմանը և աճին ավելի բարձր մակարդակներում։ Հարավային շրջաններում խտացնող միջուկների առավելագույն պարունակությունը մինչև 1500 մ բարձրությունները դիտվում է ամռան  վերջին և աշնանը, իսկ նվազագույնը` գարնանը և ամռան սկզբին։ Այն պայմանավորված է ամռան վերջին գետնամերձ շերտի փոշոտվածության աճի հետ։
Նշանակությունը
Խտացնող միջուկները ունեն որոշիչ նշանակություն ջրային գոլորշիների խտացման գործում։ Եթե օդում չլինեն խտացնող միջուկներ, ապա ջրային գոլորշիների խտացում տեղի չի ունենա անգամ 400-600 % հարաբերական խոնավության պայմաններում։ Սակայն, երբ օդի մեջ հայտնվեն անգամ չնչին քանակությամբ ծխի կամ փոշու մասնիկներ, ապա անմիջապես տեղի կունենա ջրային գոլորշիների խտացում։ Միջուկների նշանակությունն այն է, որ կաթիլի ուռուցիկ մակերևույթի վրա գոլորշիների հագեցման առանձգականությունն ավելի մեծ է, քան հարթ մակերևույթի վրա։ Կաթիլի փոքրացումը բերում է նրա ուռուցիկության և գոլորշիների հագեցման առանձգականության մեծացմանը։ Այդ պատճառով, եթե կաթիլներն առաջանային ջրային գոլորշիների մոլեկուլների անմիջական միացումով, ապա դրանք կլինեին այնքան փոքր և այնքան մեծ կորություն կունենային, որ դրանց գոյության համար անհրաժեշտ կլիներ ջրային գոլորշիների բավականին մեծ գերհագեցում։ Հակառակ դեպքում այդ կաթիլները կգոլորշանային օդում։ Սակայն, մթնոլորտում ջրային կաթիլների առաջացումը տեղի է ունենում առանց չափազանց մեծ գերհագեցման, որը լինում է խտացնող միջուկների շնորհիվ, որոնց վրա նստելով ջրային գոլորշիների մոլեկուլները առաջացնում են փոքր կորությամբ խոշոր կաթիլներ, որի հետևանքով գոլորշիների հագեցման առանձգականությունն այդպիսի կաթիլների մակերևույթների վրա դառնում են ավելի փոքր:Կաթիլների հետագա մեծացմանը ընդառաջ այն ավելի է փոքրանում և մոտենում է հարթ մակերևույթի վրա գոլորշիների հագեցման առանձգականությանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Օդերևութաբանություն Կատեգորիա:Կլիմայագիտություն Կատեգորիա:Մթնոլորտային տեղումներ
Չերվոնոե (գյուղ, Սակիի շրջան)
Չերվոնոե (Червоне, Çervonnoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե գյուղում բնակվում էր 2 214 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ինդայաբիրա
Ինդայաբիրա (Indaiabira),համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 7906 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 011,181 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 7,8 մարդ/կմ2։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Մուռաստե
Մուռաստե (Muraste), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1698 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ափշո
Ափշո (აფშო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1400 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 45 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Հրաշալի յոթնյակը
«Հրաշալի յոթնյակը» (The Magnificent Seven), ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ, դասական դարձած վեստերն, նկարահանված 1960 թվականին։ Հանդիսանում է ճապոնացի հայտնի ռեժիսոր Ակիրա Կուրոսավայի «Յոթ սամուրայներ» ֆիլմի ռիմեյքը։
Ներկայացվել է 1 Օսկարի, ֆիլմը հաջողությամբ ցուցադրվել է ԽՍՀՄ երկրներում ունենալով բարձր վարկանիշ կինոթատրոններում։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են 1880 ական թթ. ԱՄՆ-ի և Մեքսիկայի սահմանի մոտ գտնվող մի գյուղակում։ Մեքսիկական գյուղի գյուղացիները ամեն տարի բերքահավաքից հետո պարտադիր բաժին են տալիս ավազակ Կալվերաին (Էլլի Ուոլլակ)։ Հասարակ գյուղացիները անզոր են նրա զինված ավազակախմբի դեմ, ովքեր պարբերաբար թալանում են գյուղացիներին։
Գյուղացիները որոշում են զենք գնել և դիմադրել ավազակներին։ Սակայն Քրիս անունով մի փորձառու հրաձիգ (Յուլ Բրիններ) խորհուրդ է տալիս նրանց այդ գումարի դիմաց վարձել հրաձիգների գյուղը պաշտպանելու համար։ Քրիսն ինքը սկսում է հավաքել լավ հրաձիգների ավազակներին դիմադրություն ցույց տալու և գյուղը պաշտպանելու համար։ Եվ այդպիսով նա հավաքում է 7 փորձառու հրաձիգի և նրանք միասին ժամանում են գյուղ ...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեստերն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր
Տատարկա (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Տատարկա (Татарка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Հայոց ցեղասպանության խաչքար (Կլիշի լա Գարեն, Ֆրանսիա)
Հայոց ցեղասպանության խաչքար, քառերես հուշակոթող-խաչքար Ֆրանսիայի Կլիշի լա Գարեն քաղաքի Շարլ Ազնավուրի անվան հրապարակում։ Եվ հրապարակը, և հուշարձանը բացվել են 2019 թվականի ապրիլի 23-ին և նվիրված են հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին ։
Պատմություն
Հուշարձանը նվիրված է Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Տեղադրվել է 2019 թվականին։ Խաչքարի բացմանը ներկա են գտնվել Ֆրանսիայում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան Հասմիկ Տոլմաջյանը, Հաուտս-դե-Սինեի վարչության նախագահ Պատրիկ Դևեջյանը, Կլիշի լա Գարենի քաղաքապետ Ռեմի Մուզյոն, փոխքաղաքապետ Ստեֆան Կոշպանը, խաչքար-կոթողի քանդակագործ Հարություն Եկմալյանը, ֆրանսահայեր և այլք։
Խաչքարի մեջ տեղադրված են վարդագույն գրանիտից երեք սալեր՝ ոսկեզօծ գրություններով՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ Կատեգորիա:Հարություն Եկմալյանի հուշարձաններ Կատեգորիա:2019 հիմնադրումներ Եվրոպայում
Սուկրե
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 247 300 մարդ (2006 թվականի դրությամբ)։
Անվանում
Հիմնադրել է իսպանացի կոնկիստադոր Պեդրո դե Անսուրեսը 1538 թվականին, և այն պատճառով, որ այս շրջանում գտնվել էին արծաթի հանքաշերտեր, քաղաքն անվանել է Լա Պլատա (La Plata ― «արծաթ»)։ Հետագայում կոչվել է Չուքիսակա (Chuquisaca ― տեղացի հնդկացիների լեզվով Choque-chaca ― «արծաթասար»)։
1839 թվականին վերանվանվել է Սուկրե՝ ի պատիվ քաղաքն իսպանական գաղութարարներից ազատագրած մարշալ Անտոնիո Խոսե Սուկրեի ։
Պատմություն
1553 թվականին Սյեսա դե Լեոնի «Պերուի քրոնիկները» գրքում հիշատակվում է քաղաքի հիմնադիր կապիտան Պերանսուրեսի մասին.
1601 թվականին ֆրանկիսկանցիների կողմից հիմնադրվեց Ռեկոլետա վանքը, իսկ 1609 թվականին քաղաքում ստեղծվել է արքեպիսկոպոսական եկեղեցի։ 1624 թվականին հիմնադրվել է Չուկիսակայի Սուրբ Ֆրանցիսկոս Խավիերի համալսարանը։
Գաղութական դարաշրջանում Սուկրեն շատ նման էր իսպանական քաղաքի։ Քաղաքի կենտրոնի նեղ փողոցները նախագծված էին ցանցի տեսքով՝ արտացոլելով անդալուզական մշակույթը, որը մարմնավորված է քաղաքի մեծ տների և բազմաթիվ վանքերի և եկեղեցիների ճարտարապետության մեջ։ Սուկրեն շարունակում է հանդիսանալ Բոլիվիայի հռոմակաթոլիկ եկեղեցու նստավայրը։ Քաղաքում ապրում են կրոնական միաբանությունների անդամները, որոնք կրում են ավանդական տարազներ։
Տարածքային կառավարում
Սուկրեն բաժանված է 8 թաղամասերի՝ առաջին 5-ը քաղաքային թաղամասեր են, մինչդեռ 6-րդը, 7-րդը և 8-րդը՝ արվարձանային թաղամասեր։ Յուրաքանչյուրը կառավարվում է փոխքաղաքապետի կողմից, որին նշանակում է Սուկրեի քաղաքապետը։ Արվարձանային թաղամասերը ներառում են քաղաքային տարածքից դուրս գտնվող արվարձանային համայնքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոլիվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1538 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոսնովսկոե (գյուղ, Գորոդեցկի շրջան)
Սոսնովսկոե (Сосновское), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գորոդեցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գորոդեցկի շրջանի բնակավայրեր
Ինսոլյացիա
Ինսոլացիա, երկրի մակերևույթի ճառագայթահարում արեգակնային ուղիղ կամ գումարային ճառագայթմամբ։ Ինսոլացիայի ինտենսիվությունը որոշվում է ճառագայթահարվող միավոր մակերևույթի միավոր ժամանակում ստացած էներգիայի քանակով և արտահայտվում է վտ/մ2-ով։ Ինսոլացիայի ակտիվությունը կախված է արեգակի հորիզոնից ունեցած բարձրությունից, վայրի դիրքից, մթնոլորտի թափանցիկությունից, ամպամածությունից և խիստ փոփոխական է օրվա և տարվա ընթացքում։ Ինսոլացիայով է պայմանավորված երկրի մակերևույթի ու մթնոլորտի ջերմային վիճակը ն բնական լուսավորվածությունը։
Կատեգորիա:Բնական լուսավորություն Կատեգորիա:Արեգակնային էներգիա
Բեթ Հենլի
Բեթ Հենլի (Elizabeth Becker Henley, ), ամերիկացի դերասանուհի, դրամատուրգ և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Հենլին ծնվել է 1952 թվականի մայիսի 8-ին, Միսսիսիպի նահանգի Ջեքսոն քաղաքում։ Նրա ծնողներն էին իրավաբան Չարլի Բոյսը և դերասանուհի Էլիզաբեթ Ժոզեֆին Հենլին։ Հենլին հաճախել է Ջեքսոնի Մուրրահ ավագ դպրոց, որտեղ եղել է դերասանական խմբի անդամ ։ Քոլեջում ուսանելու տարիներին Հենլին ավարտել է իր առաջին մեկ գործողությամբ` «Ես կապույտ եմ» պիեսը։ 1974 թվականին բակալավրի աստիճանով ավարտել է Մեթոդաբանության հարավային համալսարանը ։ 1975-1976 թվականներին դրամատուրգիա է դասավանդել Իլինոիսի համալսարանում և Դալլասի փոքրամասնությունների խաղացանկային թատրոնում ։
1976 թվականին Հենլին տեղափոխվել է Լոս Անջելես և սկսել է աշխատել իր «Սրտի հանցագործություններ» դրամայի վրա ։
Երկար տարիներ հանդիպել է դերասան, գրող և ռեժիսոր Ստեֆան Տոբոլովսկու հետ, ում հանդիպել է դեռ ուսանող տարիներին։ Նրանց հարաբերություններն ավարտվել են 1988 թվականին ։
Ստեղծագործական կյանք
Բեթ Հենլիի` «Սրտի հանցագործությունները» ֆիլմի համար գրված սցենարն առաջադրվել է է «Օսկար» մրցանակ` Լավագույն ադապտացված սցենար անվանակարգում։
2009 թվականին Բեթ Հենլիի «Սրտի հանցագործությունները» պիեսը «Սրտի գաղնիքները» անվանումով բեմադրել է ռեժիսոր Սերգեյ Ստեբյուկը` Սարատովի ակադեմիական թատրոնի բեմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Ելցինի հուշարձան
Ելցինի հուշարձան (Памятник Ельцину), Ռուսաստանի Դաշնության առաջին նախագահ, խորհրդային կուսակցական և ռուսական քաղաքական ու պետական գործիչ, հետխորհրդային Ռուսաստանի հիմնադիրներից մեկի` Բորիս Ելցինի հուշարձանը Եկատերինբուրգում, նրա հայրենի քաղաքում, որտեղ երկար տարիներ ապրել և գործունեություն է ծավալել։ Տեղադրված է Ելցին-կենտրոնում։ Հուշարձանը բազմիցս ենթարկվել է վանդալիզմի։
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Հուշարձանը գտնվում է Բորիս Ելցին փողոցում, Եկատերինբուրգ-սիթի գործարար թաղամասում, քաղաքի կենտրոնում` Դեմիդով Պլազա կոնգրես-հոլի դիմաց, որտեղ տեղակայված է Ելցինի ժառանգության նախագահական կենտրոնի հուշահամալիրը, որն էլ գտնվում է «Բ. Ն. Ելցին նախագահական կենտրոն» պետական ֆոնդի և «Բ. Ն. Ելցինի Ուրալյան Կենտրոն» (Ռուսաստանի առաջին նախագահ Բ. Ն. Ելցինի Ֆոնդի մասնաճյուղ) բարեգործական հիմնադրամի վերահսկողության ներքո։
Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է տասը մետր բարձրությամբ սպիտակ մարմարե կոթող` Ելցինի ամբողջ հասակով հարթաքանդակ մուգ մոխրագույն պատվանդանի վրա ։
Հուշարձանի հեղինակն է մոսկվացի քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանը, ով ստեղծել է նաև Ելցինի գերեզմանաքարը։
Հեղինակի կարծիքով, «ընտրվել է սպիտակ մարմար, այլ ոչ թե ավանդական բրոնզե կամ գրանիտ, քանի որ այն կենդանի, կիսաթափանցիկ նյութ է, և այս հուշարձանը ոչ թե կոթող է, այլ շարժման մեջ գտնվող մի մեծ կտոր, ինչպես Բորիս Նիկոլաևիչն էր»։
Պատմություն
Հուշարձանը բացվել է 2011 թվականի փետրվարի 1-ին Ելցինի ծննդյան 80-ամյա հոբելյանի կապակցությամբ։ Բացումը տեղի ունեցավ Ռուսաստանի երրորդ նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի մասնակցությամբ, որը Եկատերինբուրգ էր ժամանել հոբելյանական միջոցառումներին մասնակցելու համար ։ Մեդվեդևը բացելով հուշարձանը, որը նրան դուր էր եկել, նշեց որ «Ռուսաստանը պետք է երախտապարտ լինի Ելցինին, այն բանի համար, որ ամենադժվար ժամանակաշրջանում երկիրը չշեղվեց փոփոխությունների ուղուց, իրականացվեցին լուրջ վերակառուցումներ և այսօր շարժվում է դեպի առաջ»։
Արարողությանը մասնակցում էին նաև Ելցինի այրին՝ Նաինա Իոսիֆովնան, նրա հարազատները և ընկերները, դաշնային իշխանության ներկայացուցիչներ, Սվերդլովսկի մարզի ղեկավար Ալեքսանդր Միշարինը, հարևան տարածաշրջանների ղեկավարներ ։
Վանդալություն
2017 թվականի նոյեմբերի 7-ին (Հոկտեմբերյան հեղափոխության հարյուրամյակի օրը) հուշարձանը փորձել է հրկիզել Իգոր Շչուկինը, որին այս արարքի համար 2018 թվականի փետրվարին դատապարտեցին մեկ տարվա ուղղիչ աշխատանքնի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի հուշարձաններ Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Գեորգի Ֆրանգուլյանի քանդակներ Կատեգորիա:Բորիս Ելցին
Վիտաուտաս Լուկշա
Վիտաուտաս Լուկշա (Vytautas Lukša, ), լիտվացի ֆուտբոլիստ, «Ժալգիրիս» ֆուտբոլային ակումբի և Լիտվայի հավաքականի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Վիտաուտաս Լուկշան իր մասնագիտական կարիերան սկսել է Ալիտուս քաղաքի «Դայնավա» ակումբում։ 2001 թվականի Լիտվայի առաջնությունում մասնակցել է 4 խաղի։ Հետագայում Լուկշան խաղացել է Վիլնյուս քաղաքի «Սվիեսա» ակումբում։ 2005 թվականից մինչև 2007 թվականը Լուկշան խաղացել է «Վիլնյուս» ակումբում, որի կազմում մասնակցել է առաջնության 91 խաղերի և խփել 14 գոլ։
2008 թվականին Լուկշան հանդես է եկել «Կաունաս» ակումբում, որի կազմում 2008 թվականին մասնակցել է Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլին։ Սկզբում «Կաունասը» հաղթել է Անդորրայի «Սանտա Կոլոմա» թիմին, այնուհետև դուրս է թողել ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի եզրափակչի մասնակից շոտլանդական «Ռենջերս» ակումբին։ Որակավորման երրորդ փուլում «Կաունասը» զիջել է դանիական «Օլբորգ» ակումբին և դուրս մնացել առաջնությունից, սակայն շարունակել է ելույթները ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի որակավորման փուլում։ Այդ ժամանակ Կաունասը պարտվել է իտալական «Սամպդորիա» ակումբին։ Վիտաուտաս Լուկշան մասնակցել է Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլի բոլոր 6 խաղերին և «Սամպդորիայի» դեմ խաղին։ Լիտվայի առաջնությունում Լուկշան մասնակցել է ընդհանուր առմամբ 21 խաղի և խփել 2 գոլ։
2009 թվականի ապրիլին Լուկշան տեղափոխվել է բելառուսական МТЗ-РИПО : Նույն թվականի ամռանը ցանկացել է տեղափոխվել է շոտլանդական «Հարթ օֆ Միդլոթիան» ակումբ, սակայն չի ընտրվել ։ Բելառուսի առաջնության շրջանակներում МТЗ-РИПО ակումբի կազմում Լուկշան անցկացրել է 23 հանդիպում և խփել 3 գոլ։
2010 թվականի մարտին Լուկշան պայմանագիր է կնքել Մարիուպոլ քաղաքի «Իլիչյովեց» ակումբի հետ՝ վերցնելով 84 համարը ։ Ուկրաինայի Պրեմիեր լիգայում Լուկշան առաջին անգամ խաղացել 2010 թվականի ապրիլի 3-ին՝ մասնակցելով Պոլտավայի «Վորսկլա» ակումբի դեմ արտագնա խաղին (3:0). Լուկշան խաղադաշտ է դուրս եկել 2-րդ խաղակեսում՝ փոխարինելով Վադիմ Մելնիկին։ 2010 թվականի հուլիսին նա դուրս է եկել ակումբից, որի կազմում անցկացրել էր 5 խաղ ։
Կարիերան հավաքականում
Հանդես է եկել Լիտվայի երիտասարդական հավաքականում։ Լիտվայի ազգային հավաքականի կազմում առաջին անգամ խաղացել է 2008 թվականի նոյեմբերի 19-ին՝ մասնակցելով Մոլդովայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին (1:1). Լուկշան խաղադաշտ է դուրս եկել հանդիպման 70-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Դեյվիդաս Սերնասին։ 2007 թվականին Լուկշան խաղացել է հավաքականում՝ չլինելով որևէ ակումբի անդամ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Bandicam
Bandicam (հայերեն` Բանդիկամ), համակարգչի էկրանից նկարահանելու և տեսանյութեր տեսագրելու ծրագիր է։
«DirectX/OpenGL պատուհան» ռեժիմում ծրագիրը ցուցադրում է վայրկյանում կադրերի քանակը։ Երբ ԿՄՎ-ի հաշվարկը ցուցադրվում է կանաչ գույնով, նշանակում է, որ ծրագիրը պատրաստ է տեսագրման, իսկ երբ սկսվում է տեսագրությունը, գույնը փոխվում է կարմիրի։ ԿՄՎ-ը չի ցուցադրվում «Rectangle on a screen» ռեժիմում .։
Bandicam-ը կարող է տեսագրել մինչև 3840x2160 տեսահոլովակներ։
Արաբքենդ
Արաբքենդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պոբեդնոե (գյուղ, Սակիի շրջան)
Պոբեդնոե (Побєдне, Şiban), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շեպտունի։
2001 թվականի տվյալներով Պոբեդնոե գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր