cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռուստամ Մուրադով
Կենսագրություն
Եղել է Կազանի սուվորովյան ռազմական ուսումնարանի շրջանավարտ, զինվորական ծառայության մեջ է 1990 թվականից։ 1995 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի բարձրագույն համազորային հրամանատարական ուսումնարանը և ՌԴ զինված ուժերի համազորային ակադեմիան  ։
Եղել է հետախուզական վաշտի հրամանատար (1996), 242-րդ գվարդիական մոտոհրաձգային գնդի հրամանատար (2008-2009), 17-րդ առանձին գվարդիական մոտոհրաձգային բրիգադի հրամանատար (2009), Արևելյան ռազմական օկրուգի 36-րդ առանձին գվարդիական մոտոհրաձգային բրիգադի հրամանատար (2009-2012)։
2012 թվականին Ռուստամ Մուրադովին շնորհվել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։ 2012-2013 թվականներին եղել է Լիսիչանսկի շրջանի ուսումնական կենտրոնի ղեկավար ։
2013-2015 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիայի ունկնդիր։
2015-2017 թվականներին զբաղեցրել է 41-րդ բանակային շտաբի պետի տեղակալի պաշտոնը։ 2016 թվականին եղել է Դոնբասում կրակի դադարեցման վերահսկման ռուս-ուկրաինական համատեղ կենտրոնում Ռուսաստանի ներկայացուցիչը։ 2016 թվականի մարտին ռուսական ՌԻԱ Նովոստի միջազգային տեղեկատվության գործակալությունը հայտնել է, որ Դոնբասի Յասինովատայա քաղաքի մոտակայքում այդ ընթացքում գեներալ-մայոր Ռուստամ Մուրադովը 20 րոպե շարունակ հայտնվել է նռնականետերի, զենիթային համակարգերի և խոշոր տրամաչափի գնդացիրների կրակի տակ և միայն հրաշքով է ողջ մնացել ։
2017 թվականին Սիրիայում եղել է ռազմական խորհրդական, Դեր Զորում ղեկավարել է ռուսական զորքերը ։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 28-ին Սիրիայում կատարած ռազմական գործողությունների համար Վլադիմիր Պուտինի կողմից արժանացել է Ռուսաստանի հերոսի կոչման ։
2017 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2018 թվականի դեկտեմբերը զբաբեցրել է Կենտրոնական ռազմական օկրուգի 2-րդ գվարդիական բանակի հրամանատարի պաշտոնը, որից հետո նշանակվել է Հարավային ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատարի տեղակալ։
Ռուսաստանի նախագահի 2020 թվականի փետրվարի 20-ի հրամանագրով Մուրադովին շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում ։
2020 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտում ռուսական խաղաղապահ ուժերի հրամանատար ։
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր և երկու որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության հերոսներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Մարտական ծառայության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ
Կիեբակ
Կիեբակ (Киебак, Кейебәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 492 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի բնակավայրեր
Քումջուկ
Քումջուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շչեգլիևկա
Շչեգլիևկա (Щигліївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1783 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շչեգլիևկա գյուղում բնակվում էր 255 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1293 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,22 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1783 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ubisoft Shanghai
Ubisoft Shanghai (հաճախ նշվում է որպես Ubisoft China և հիմնադրվել է որպես Shanghai UBI Computer Software Co., Ltd), ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ։ Համարվում է ֆրանսիական Ubisoft ընկերության դուստր ընկերությունը։ Տեղակայված է Շանհայ քաղաքում (Չինաստան)։
Ավելի հայտնի է Ubisof «Splinter Cell» և «Tom Clancy’s Ghost Recon» խաղաշարքերի մշակմամբ։ Բացի սեփական նախագծերի մշակումից, ընկերությունը նաև իրականացնում է այլ մասաճյուղերի կողմից ստեղծված խաղերի դյուրացում խաղային համակարգերի համար  ։
Շանհանյան մասաճյուղը համարվում է Ubisoft ամենախոշոր ստուդիաներից մեկը, որն ունի ավելի քան 430 մասագետ ավելի քան 20 երկրերից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Ապոֆատիկ աստվածաբանություն
Ապոֆատիկ աստվածաբանություն (հին հունարեն՝ ἀπόφασις, ἀπόφημι apophēmi-ից, որը նշանակում է ժխտել), նաև ժխտողական աստվածաբանություն ‍ , աստվածաբանական աշխարհայացք, որը աստծուն, աստվածային բարիքը փորձում է նկարագրել ժխտման միջոցով՝ օգտագործելով միայն այն հատկանիշները, տերմինները, որոնք կիրառելի չեն իդեալական աստծո համար ։ Այն կատաֆիկ փիլիսոփայության հակառակն է։
Աստվածաբան Հովհան Սկոտ Էրիուգենան 9-րդ դարում գրել է. «Մենք չգիտենք, թե ով է Աստված։ Աստված Ինքը չգիտի, թե ով է Ինքը, քանի որ Ինքն ամեն ամեն ինչ չէ։ Տառացի՝ Աստված գոյությունը չէ, քանի որ Նա գերազանցում է գոյությունը»։
Կարճ ասած, ժխտողական աստվածաբանությունը փորձում է աստծո մասին գոյություն ունեցող կրոնական փորձը և լեզուն պարզաբանել ուսումնասիրելով այն ինչ աստված չէ (ապոֆազիա) և փորձելով չուսումնասիրել այն, ինչ աստված է։
Աստծո ապոֆատիկ նկարագրությունը
Ժխտողական աստվածաբանությունը ընդունում է, որ աստծո փորձը անբացատրելի, փորձ, որը հնարավոր է ճանաչվել և հիշվել միայն աբստրակտ կերպով։ Սա նշանակում է, որ մարդիկ չեն կարող նկարագրել իդեալական բարին և աստծուն իր հսկայական բարդությամբ։ Որպես արդյունք, աստծու բոլոր նկարագրությունները սխալ են, սկուզբանքայնացման բոլոր փորձերից պետք է խուսափել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ոչինչ Կատեգորիա:Կրոնական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Աստվածաբանություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տեսություններ Կատեգորիա:Կրոնական տերմինաբանություն
Գիյեն-Բարե համախտանիշ
Հիվանդության պատճառը հայտնի չէ ։ Հիվանդության առաջացման մեխանիզմը աուտոիմուն է, որը նշանակում է, որ իմուն համակարգը նյարդերի միելինային շերտը օտար համարելով սկսում է այն վնասել ։ Հաճախ այս իմունոլոգիական պրոցեսը հրահրվում է ինֆեկցիայի կամ ավելի հազվադեպ վիրահատության և պատվաստման հետևանքով ։ Հիվանդությունը ախտորոշվում է հիմնվելով ախտանիշների վրա, միևնույն ժամանակ բացառելով այլ հնարավոր պատճառները, ախտորոշմանը օգնում են նաև նյարդերի հաղորդականության ստուգումը և ողնուղեղային հեղուկի հետազոտությունը ։ Գոյություն ունեն հիվանդության մի քանի տեսակներ, որոնք հիմնված են թուլության տեղակայման, նյարդերի հաղորդականության ստուգման տվյալների և համապատասխան հակամարմիների հայտնաբերման վրա ։ Հիվանդությունը դասակարգվում է որպես սուր պոլինեյրոպաթիա ։
Ծանր դեպքերում հիվանդության վաղ շրջաններում ներերակային իմունոգլոբուլինի և պլազմոֆերեզի նշանակումը հիմնականում հանգեցնում է առողջացման ։ Առողջացումը կարող է տևել մի քանի շաբաթից մինչև մի քանի տարի ։ Հիվանդների ամեն երրորդն ունենում է մնացորդային երևույթներ ։ Աշխարհում մահացությունը կազմում է 7.5% : Գիյեն-Բարեի համախտանիշը հազվադեպ է հանդիպում. ամեն տարի գրանցվում է 1-2 դեպք ամեն 100.000 բնակչի հաշվարկով ։ Այն հավասարաչափ է հանդիպում բոլոր երկրներում. կանայք և տղամարդիկ հիվանդանում են նույն հաճախականությամբ ։ Հիվանդությունը անվանակոչվել է ի պատիվ Ֆրանսիացի նյարդաբաններ Ջորջ Գիյենի և Ժան Ալեքսանդր Բարեի, ովքեր 1916 թվականին ֆրանսիացի թերապևտ Անդրե Ստրոլի հետ առաջին անգամ նկարագրեցին այս հիվանդությունը  ։
Կլինիկական պատկեր
Գիյեն-Բարեի համախտանիշը սկսվում է որպես թմրածության, ծակծկոցի և ցավի զգացողություն, այս ախտանիշները կարող են լինել մեկուսացված կամ զուգորդված։ Ախտանիշներին հաջորդում է ձեռքերի և ոտքերի երկկողմանի թուլությունը, որը ժամանակի ընթացքում ավելի է խորանում ։ Թուլությունը զարգանում է 12 ժամից մինչև 2 շաբաթվա ընթացքում, հասնելով իր առավելագույն մակարդակին այնուհետև՝ կայունանում ։ Ամեն հինգերորդ հիվանդի մոտ մկանային թուլության խորացումը շարունակվում է մինչև 4 շաբաթ ։ Պարանոցի մկանները նույնպես կարող են ախտահարվել, դեպքերի մինչև կեսի դեպքում պրոցեսի մեջ ներգրավում են գանգուղեղային նյարդերը, որոնք նյարդավորում են գլուխը և դեմքը, այս ամենի հետևանքով զարգանում է դեմքի մկանների թուլություն, կլման ակտի խանգարում և որոշ դեպքերում ախտահարվում են նաև ակնաշարժ մկանները ։ Դեպքերի 8%-ում ախտահարվում են միայն ստորին վերջույթները (պարապարեզ և պարապլեգիա) ։ Միզապարկի և հետանցքի մկանները, որպես կանոն, պրոցեսի մեջ չեն ներգրավում ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշով հիվանդների ամեն երրորդը հիվանդության ընթացքում պահպանում է ինքնուրույն քայլելու ունակությունը ։ Թուլության շարունակական խորացումից հետո այն կայունանում է, որին հաջորդում է առողջացումը։ Կայուն թուլության շրջանը կարող է տևել է 2 օրից մինչը 6 ամիս, սակայն հաճախ տևում է ընդամենը 1 շաբաթ ։ Ցավային ախտանիշներ առաջանում են ավելի քան 50% դեպքերում, այն ներառում է մեջքի ցավ, ցավոտ ծակծկողներ, մկանային ցավ, գլխի և պարանոցի ցավ պայմանավորված ուղեղաթաղանթների գրգռումով ։
Գիյեն-Բարեի համախտանիշով շատ հիվանդներ մինչ նյարդաբանական ախտանիշների ի հայտը գալը, 3-6 շաբաթ առաջ ունեցել են վերին շնչառական ուղիների ինֆեկցիա (ռինիտ, ցավ կոկորդում) կամ փորլուծություն ։ Երեխաների մոտ, հատկապես մինչը 6 տարեկանը, ախտորոշումը հաճախ սխալմամբ բաց է թողնվում (երբեմն մինչը 2 շաբաթ), ախտանիշները բացատրելով այլ պատճառներով ինչպիսիք են՝ վիրուսային վարակը կամ ոսկրամկանային հիվանդությունները ։
Նյարդաբանական հետազոտության ժամանակ հայտնաբերվում է մկանային ուժի թուլություն, ջրային ռեֆլեքսների իջեցում կամ բացակայություն (հիպո կամ առեֆլեքսիա համապատասխանաբար)։ Այնուամենայնիվ, հազվադեպ դեպքերում մինչև առեֆլեքսիա զարգանալը ռեֆլեքսները լինում են պահպանված և նույնիսկ նկատվում է հիպերռեֆլեքսիա ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշի Միլլեր Ֆիշեր տարբերակի դեպքում հայտնաբերվում է ախտանշանային եռյակ՝ ակնաշարժ մկանների թուլություն, կոորդինացիայի խանգարում և առեֆլեքսիա ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշի դեպքում գիտակցությունը պահպանված է, սակայն Բիկերստաֆի էցեֆալիտի դեպքում կարող է նկատվել շշմածություն, քնկոտություն, կոմա ։
Շնչառական անբավարարություն
Գիյեն-Բարեի համախտանիշով հիվանդներ մինչև մեկ քառորդը ունենում է շնչառական մկանների թուլություն, որը բերում է շնչառական անբավարարության, այն բնութագրվում է արյան մեջ թթվածնի և ածխաթթու գազի ախտաբանական կոնցենտրացիաներով ։ Այս կյանքի վտանգ սպառնացող վիճակը պահանջում է արհեսատական շնչառություն, որն էլ իր հերթին 60% դեպքերում կարող է բարդանալ թոքաբորբով, ինֆեկցիայով, թոքերում թրոմբագոյացմամբ և մարսողական համակարգից արյունահոսությամբ ։
Վեգետատիվ խանգարում
Ինքնավար կամ վեգետատիվ նյարդային համակարգը, որը կարգավորում է սրտի ռիթմը և զարկերակային ճնշումը Գիյեն-Բարեի համախտանշի ամեն երրորդ դեպքում ախտահարվում է ։ 20% դեպքերում դիտվում է զարկերակային ճնշման տատանումներ և սրտի ռիթմի խանգարումներ, որոշ դեպքերում գրանցվում է սրտի կանգ և առաջանում է սրտի արհեստական ռիթմավարի կարիք ։ Այլ վեգետատիվ ախտանիշներն են քրտնարտադրության խանգարումը և բբային ռեֆլեքսի ռեակտիվության փոփոխությունը ։ Վեգետատիվ խանգարումներ կարող է դիտվել նույնիսկ այն հիվանդների շրջանում, որոնք չունեն արտահայտված մկանային թուլություն ։
Պաթոգենեզ
Գիյեն-Բարեի համախտանիշի ժամանակ նյարդերի դիսֆունկցիան պայմանավորված է իմուն համակարգի կողմից նյարդերի և նրանց օժանդակ համակարգերի վնասմամբ։ Նյարդային բջիջները ունեն մարմին (սոմա), որը տեղակայված է ողնուղեղում և երկար ելուստ (ակսոն), որը հաղորդում է նյարդային ազդակները դեպի նյարդամկանային սինապս, որտեղից ազդակները հասնում են համապատասխան մկաններին։ Ակսոները շրջապատված են Շվանյան բջիջներով, որոնք արտադրում են միելինային թաղանթ։ Շվանյան բջիջների միջակայքում գտնվում են Ռանվիեի սեղմվածքները, որտեղ ակսոնները բաց են մնում ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշի տարբեր տեսակներ բնորոշվում են տարբեր իմունաբանական պրոցեսներով։ Դեմիելինիզացնող տարբերակի դեպքում միելինային թաղանթը վնասվում է իմուն բջիջների (T լիմֆոցիտների և մակրոֆագերի) կողմից, այս պրոցեսին նախորդում է կոմպլեմենտի համակարգի ակտիվացումը։ Ակսոնալ տարբերակի դեպքում միելինը վնասվում է կոմպլեմենտի ակտիվացման և G դասի իմունոգլոբուլինի սինթեզի հետևանքով առանց լիմֆոցիտների ուղղակի ներգրավմամբ ։
Գիյեն-Բարեի համախտանիշի ժամանակ արյան մեջ հայտնաբերվում են տարբեր հակամարմիններ ուղղված նյարդային բջիջների դեմ։ Ակսոնալ տարբերակի դեպքում այդ հակամարմիները ուղղված են գանգիոզիդների դեմ՝ նյութեր որոնք հայտնաբերվում են ծայրամասային նյարդային համակարգում։ Գանգլիոզիդը մոլեկուլ է, որը կազմված է ցերամիդից, հեքսոզ շաքարներից և Ն-ացետիլնեյամինաթթվային խմբից։ Հակամարմինները առաջանում են հիմնականում այս չորս գանգլիոզիդների դեմ GM1, GD1a, GT1a և GQ1b, տարբեր հակամարմիններ բնորոշ են հիվանդության կոնկրետ տեսակին, այսպես GQ1b հակամարմինները բնորոշ են Միլլեր Ֆիշերի տարբերակն և նրա հետ ասոցացվող Բիկերստաֆի էնցեֆալիտին ։ Այս հակամարմիները առաջանում են ինֆեկցիոն ագենտների դեմ, սակայն մոլեկուլյար միմիկայի հետևանքով վնասում են նաև առողջ հյուսվածքները ։ Campylobacter jejuni տեսակի ինֆեկցիայից հետո օրգանիզմը արտադրում է A դասի իմունոգլոբուլիններ, հազվադեպ դեպքերում արտադրվում են G դասի հակամարմիններ ընդդեմ բակտերիաների բջջապատում գտնվող լիպոպոլիսախարիդի, սակայն այս հակամարմինները վնասում են նաև նեյրոների գանգլիոզիդները։ Հայտնի չե թե կենտրոնական նյարդային համակարգի գանգլիոզիդնեը ինչպես են խուսափում այս իմուն պատասխանից ։ Ոչ բոլոր հակամարմիներն են առաջացնում այս հիվանդությունը, վերջերս առաջ է քաշվել վարկած համաձայն, որի հակամարմինների որոշ տեսակներ ունակ են կապվել միևնույն ժամանակ մի քանի էպիտոպի, որի հետևանքով զարգանում է այս հիվանդությունը։ Բացի դրանից ախտաբանական հակամարմինների արտադրությունը հնարավոր է կախված լինի աղիներում որոշակի բակտերիալ շտամներից ։
Պատճառագիտություն
Գիյեն-Բարեի համախտանիշով հիվանդների ամեն երրորդը մինչև ախտանիշների ի հայտ գալը ունեցել է ինֆեկցիոն հիվանդություն։ Ավելի հաճախ սուր գաստրոէնտերիտ կամ շնչառական վարակ։ Շատ դեպքերում հնարավոր է լինում հայտնաբերել վարակի առկայությունը ։ Մոտավորապես 30% դեպքերում հիվանդությունը հրահրվում է campylobacter jejuni բակտերիայով, որը առաջացնում է վարակային փորլուծություն։ Դեպքերի 10%-ը կապված է cytomegalovirus (CMV, HHV-5) վիրուսի հետ։ Չնայած այս ամենին, նշված վարակների դեպքում Գիյեն-Բարեի համախտանիշը հանդիպում է հազվադեպ (campylobacter jejuni դեպքում 0.25-0.65 դեպք 1000 վարակի հաշվարկով, իսկ cytomegalovirus-ի դեպքում 0.6-0.22 դեպք 1000 վարակի հաշվարկով) ։ Կախված campylobacter jejuni տեսակից Գիյեն-Բարեի համախտանիշի հավանականությունը տարբեր է։ Տարբեր շտամներ իրենց մակերեսին ունեն տարբեր տեսակի լիպոպոլիսախարիդ, որոնցից որոշները կարող են առաջացնել այս հիվանդությունը ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշի կապը այլ վարակների հանդեպ ուսումնասիրված է ոչ բավարար։ Երկու այլ հերպես ընտանիքի վիրուսներ (epstein–Barr virus/HHV-4 and varicella zoster virus/HHV-3) և mycoplasma pneumoniae բակտերիան նույնպես ասոցացվում է Գիյեն-Բարեի համախտանիշի հետ ։ Որոշ արևադարձային վիրուսային վարակներ ինչպիսիք են՝ dengue fever-ը և zika virus-ը նույնպես ասոցացվում են այս հիվանդության հետ ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշով հիվանդները նախկինում ավելի հաճախ են ունեցել հեպատիտ E տեսակի վիրուսային վարակ։
Որոշ դեպքերում հիվանդությունը հրահրում է գրիպի վիրուսը և նրա դեմ կիրառվող պատվաստանյութը։ 1976 թվականին խոզի գրիպի(H1N1 A/NJ/76) դեմ մասսայական պատվաստումների ընթացքում հաստատվեց այդ պատվաստանյութի և  Գիյեն-Բարեի համախտանիշի միջև կապը, այս բարդության հաճախականությունը կազմում է 8.8 դեպք ամեն 1 միլիոն պատվաստման հաշվարկով։ Հետագայում հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ գրիպի վիրուսը նույնպես կարող է առաջացնել Գիյեն-Բարեի համախտանիշ ։ Սակայն 2009 թվականին գրանցված պանդեմիայի ժամանակ, երբ կիրառվում էր H1N1/PDM09 վիրուսի դեմ պատվաստանյութ այդ ժամանակ Գիյեն-Բարեի համախտանիշի հաճախականության բարձրացում չի գրանցվել ։ Համարվում է, որ պատվաստանյութը, որպես գրիպի կանխարգելիչ մեթոդ իր օգտակարությամբ գերազանցում է նշված հավանական կողմնակի էֆեկտին ։ Այս պատվաստանյութը համարվում է անվտանգ նույնիսկ այն մարդկանց համար ովքեր նախկինում ունեցել են Գիյեն-Բարեի համախտանիշ ։ Այլ պատվաստանյութեր ինչպիսիք են պոլիոմիելիտը, փայտացումը, կարմրուկը չեն առաջացնում Գիյեն-Բարեի համախտանիշ ։
Ախտորոշում
Գիյեն-Բարեի համախտանիշի ախտորոշումը հիմնված է արագ զարգացող մկանային պարալիզի, ռեֆլեքսների բացակայության և հավանական պատճառների հայտնաբերման վրա։ Ողնուղեղային հեղուկի (որը կատարվում է գոտկային պունկցիայի միջոցով) և նյարդերի հաղորդականության հետազոտությունները հավելյալ ախտորոշիչ մեթոդներ են, որոնք օգնում են հաստատել ախտորոշումը  ։ Հաճախ կիրառվում են հակագանգլիոզիդային հակամարմինների հայտնաբերման թեստեր, սակայն նրանք ախտորոշիչ նշանակությունը սահմանափակ է ։ Արյան հետազոտությունը հաճախ կատարվում է մկանային թուլության այլ հնարավոր պատճառների բացառման համար, ինչպիսին է օրինակ՝ հիպոկալիեմիան ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշի ժամանակ հաճախ նկատվում է հիպոնատրիեմիա։ Սա բացատրվում է հակամիզամուղ հորմոնի գերարտադրությամբ, որը  բերում է ջրի պահման և հարաբերական հիպոնատիեմիայի ։
Հաճախ կատարվում է ողնուղեղի մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիկ հետազոտություն Գիյեն-Բարեի համախտանիշի և վերջույթների թուլություն առաջացնող այլ պատճառների տարբերակման համար, ինչպիսին է ողնուղեղի սեղման համախտանիշը ։ Մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիկ նկարի վրա նյարդային արմատիկների ուժեղացված պատկերը բնորոշ են Գիյեն-Բարեի համախտանիշին ։ Երեխաների մոտ այս պատկերը հայտնաբերվում է 95% դեպքերում, սակայն այս պատկերը կարող է դիտվել նաև այլ հիվանդությունների դեպքում, հետևաբար ախտորոշումը հաստատելու համար անհրաժեշտ են հավելյալ տվյալներ ։
Ողնուղեղային հեղուկ
Ողնուղեղային հեղուկը գտնվում է գլխուղեղի փորոքներում և ողնուղեղի ենթաոստայնային տարածություններում, ողնուղեղային պունկցիան գործողություն է, որի ժամանակ կիրառելով պունկցիոն ասեղի միջոցով ստանում ենք փոքր քանակության ողնուղեղային հեղուկ։ Գիյեն-Բարեի համախտանիշին բնորոշ են ողնուղեղային հեղուկում սպիտակուցի բարձր քանակություն, սովորաբար 0.55գ/լ-ից բարձր և 10-ից քիչ արյան սպիտակ բջիջներ՝ 1մմ3-ի հաշվարկով (ալբումինոբջջային դիսոցացիա) ։ Այս պատկերը տարբերակում է Գիյեն-Բարեի համախտանիշը այլ հիվանդություններից (լիմֆոմա, պոլիոմիելիտ) որոնց դեպքում և սպիտակուցը, և բջիջների քանակը բարձրացած են։ Սպիտակուցի բարձր մակարդակը հայտնաբերվում է 50% դեպքերում հիվանդության առաջին 3 օրերին և 80% դեպքերում՝ 1 շաբաթ անց ։
Ողնուղեղային պունկցիայի կրկնումը հիվանդության ընթացքում խորհուրդ չի տրվում։ Բուժումը սկսելու հետո սպիտակուցի մակարդակը կարող է բարձրանալ ։
Նեյրոֆիզիոլոգիա
Նյարդերի հաղորդականության հետազոտությունները օգնում են բացառել սուր մկանային թուլության այլ պատճառները, նաև տարբերակել Գիյեն-Բարեի համախտանիշի տարբեր տեսակները։ Կարելի է կիրառել ասեղային էլեկտրոմիոգրաֆիա և նյարդերի հաղորդականության ստուգման հետազոտություններ։ Առաջին 2 շաբաթների ընթացքում այս հետազոտությունները հնարավոր է ցույց չտան որևէ շեղում ։ Նեյրոֆիզիոլոգիական հետազոտությունները ախտորոշման հաստատման համար պարտադիր չեն ։
Գոյություն ունեն չափորոշիչներ, որոնց հիման վրա Գիյեն-Բարեի համախտանիշը դասակարգվում է տարբեր տեսակների, սակայն որոշ դեպքերում այս չափորոշիչները պատճառ են դառնում ախտորոշիչ սխալների, մասնավորապես այն դեպքում, երբ նյարդերի հաղորդականություն խանգարումը դարձելի է ։ Երբեմն, խորհուրդ է տրվում կրկնել որոշ ախտորոշիչ հետազոտություններ ։
Կլինիկական ենթատիպեր
Գիյեն-Բարեի համախտանիշը դասակարգվում է մի քանի ենթատիպերի ։ Առանձին դեպքերում ախտորոշումը դժվարություն է ներկայացնում, որը պայմանավորված է նրանով, որ տարբեր տիպերի ախտանիշները հաճախ համընկնում են ։ Բոլոր տիպերը ունեն մասնավոր ձևեր։ Օրինակ որոշ հիվանդների մոտ գրանցվում է միայն մեկ ախտանիշ ակնաշարժ կամ կոորդինացիոն խանգարումների ձևով։ Այս մասնավոր դեպքերը ախտորոշվում են որպես Միլլեր Ֆիշերի համախտանիշ, որին նույնպես բնորոշ է հակագանգլիոզիդային հակամարմինների հայտնաբերումը  ։
Իմունաբուժում
Գիյեն-Բարեի համախտանիշի երկու հիմական իմունոթերապևտիկ մեթոդներն են պլազմոֆերզը և ներերակային իմունոգլոբուլինը։ Պլազմոֆերեզի նպատակը հակամարմինների ֆիլտրումն է, որը նվազեցնում է օրգանիզմի կողմից գրոհը նյարդային համակարգի վրա։ Ներերակային իմունոգլոբուլինների կիրառումը չեզոքացնում է վնասակար հակամարմինները և նվազեցնում բորբոքումը։ Բուժման երկու միջոցներն էլ հավասարապես արդյունավետ են, սակայն դրանց համատեղ կիրառումը նշանակալի առավելություն չունի առանձին կիրառման համեմատ ։ Պլազմոֆերեզը արագացնում է վերականգնումը, եթե կիրառվում է ախտանիշները ի հայտ գալուց 4 շաբաթվա ընթացքում ։ Ներերակային իմունոգլոբուլինների կիրառումը թողնում է նմանատիպ ազդեցություն առաջին երկու շաբաթների ընթացքում և ունի ավելի քիչ բարդություններ ։ Սովորաբար սկզբում կիրառվում է ներերակային իմունոգլոբուլիններ կիրառման պարզության և անվտանգության համար։ Երբեմն, այն կարող է պատճառ դառնալ հեպատիտի, ավելի հազվադեպ՝  երիկամային անբավարարության ։ Գլյուկոկորտիկոիդների առանձին կիրառումը բուժմանը չի նպաստում և որոշ դեպքերում նույնիսկ կարող է բերել վերականգնման դանդաղեցման ։
Շնչառական անբավարարություն
Շնչառական անբավարարության դեպքում առաջանում է անհրաժեշտություն ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում կատարել  շնչափողի ինտուբացիա և արհեստական շնչառություն։ Արհեստական շնչառության անհրաժեշտության հարցը որոշվում է հիմնվելով շնչաչափական երկու հիմնական տվյալների վրա, որոնք են՝ թոքերի արագացած կենսական տարողությունը (ԹԱԿՏ) և բացասական ներշնչական ուժը (ԲՆՈՒ)։ Ծանր շնչառական անբավարարության է համարվում, եթե ԹԱԿՏ ցածր է 15 մլ/կգ-ից կամ ԲՆՈՒ-ն ցածր է 60 սմ ջր.ս-ից ։
Ցավ
Գիյեն-Բարեի համախտանիշի դեպքում ցավը հաճախ է հանդիպում, սակայն հետազոտությունները բավարար չեն ցավազրկող դեղերի ընտրության հարցում ։
Ռեաբիլիտացիա
Սուր փուլից հետո, աշխատունակությունը վերականգնելու նպատակով, հիվանդների 40%-ի դեպքում պահանջում է ինտենսիվ վերականգնողական միջոցառումներ բազմապրոֆիլ մասնագետների հետ ։ Այս ոլորտում հետազոտությունները սահմանափակ են, բայց հավանական է, որ ինտենսիվ վերականգնողական միջոցառումների երկարատև կիրառման դեպքում արդյունքները բարելավում ։ Թիմը կարող է ներառել ֆիզիոթերապևտներ, օկուպացիոն թերապևտներ, լոգոպեդներ, սոցիալական աշխատողներ, հոգեբաններ և այլն։ Թիմը հիմնականում աշխատում է նյարդաբանի կամ ռեաբիլիտոլոգի հսկողության ներքո ։
Ֆիզիոթերապևտիկ միջոցառումները ներառում են ուժային,քայլվածքային և տոկունությունը բարձրացնող վարժություններ, արդյունքում աստիճանաբար վերականգնվում է շարժունակությունը, կեցվածքը և հավասարակշռությունը, հոդերի շարժունակությունը։ Օկուպացիոն թերապիայի նպատակը տնային, հասարակական, աշխատանքային առօրյա գործունեության վերականգնումն է նաև մեքենա վարելու կարողության պահպանումն է։ Կարող են տրամադրվել տնային հարմարանքներ, քայլելու օժանդակ միջոցներ, օրթեզներ, պրոթեզներ, բեկակալներ ։ Լոգոպեդի օգնության կարիք առաջանում է այն դեպքում, երբ, մարդիկ ունեն խոսքի,հաղորդակցման, կլման ակտի, ինչպես նաև խնդիրներ կապված  շարունակական արհեստական շնչառության հետ (որը հիմնականում կատարվում է տրախեոստոմիայի միջոցով)։ Դիետոլոգները հիվանդի սնման վերաբերյալ թիմին տալիս են մասնագիտական խորհրդատվություն։ Հոգեբանները կարող են տրամադրել խորհրդատվական աջակցություն։ Հոգեբան կարիք առաջանում է արտահայտված անհանգստության, վախի և դեպրեսիայի դեպքում ։
Կանխատեսում
Գիյեն-Բարեի համախտանիշը բազմաթիվ բարդությունների պատճառով կարող է դառնալ մահվան պատճառ, դրանցից են՝  սուր ինֆեկցիաները, թրոմբները և նեյրոպաթիայի պատճառով առաջացող սրտի կանգը։ Չնայած օպտիմալ բուժմանը` մահացությունը կազմում է 5% ։
Վերականգնման տևողությունը և ելքը կարող է տարբեր լինել ։ Կանխատեսման համար որոշիչ է տարիքը (40տ.-ից բարձր անձանց մոտ արդյունքը առավել անբարենպաստ է) և երկու շաբաթ անց ախտանիշների արտահայտվածությունը։ Նրանք, ովքեր նախքան հիվանդությանը ունեցել են փորլուծություն,ունեն ավելի անբարենպաստ ելք ։ Նյարդի հաղորդականության արգելակումը վկայում է առաջիկա 6 ամսվա հավանական ավելի վատ ելքի մասին ։ Նրանք, ովքեր ընդունել են ներերակային իմունոգլոբուլիններ և բուժումը սկսելուց  2 շաբաթ անց արյան IgG-ը քիչ է բարձրացել ունեն շարժունակության ավելի վատ ելք, քան արյան մեջ բարձր IgG ունեցողները ։ Եթե 4 շաբաթ անց հիվանդությունը շարունակվում է զարգանալ կամ գրանցվում են բազմակի սրացումներ (8 շաբաթվա ընթացքում 2 անգամից հաճախ) ապա հնարավոր է ախտորոշել քրոնիկ բորբոքային դեմիելինիզացնող պոլինևրոպաթիա, որի բուժումը այլ է ։
Հետազոտական աշխատանքներում Գիյեն-Բարեի համախտանիշի էպիզոդներից հետո հիվանդի վիճակը գնահատվում է 0-ից 6 բալանոց սանդղակով, որտեղ 0 բալը նշանակում է բացարձակապես առողջ, 1-ը քիչ ախտանիշներ և վազելու կարողությունը պահպանված, 2-ը կարող է քայլել, բայց ոչ վազել, 3-ը պահանջում է ձեռնափայտ կամ այլ միջոց, 4-ը գամված է անկողնուն կամ աթոռին, 5-ը պահանջում է երկարաժամկետ արհեստական շնչառություն, 6-ը՝ մահ ։
Համաճարակաբանություն
Արևմտյան երկրներում հիվանդության նոր էպիզոդների տարեկան քանակը տատանվում է 0.89-1.89 դեպք 100.000 բնակչության հաշվարկով։ Երեխաներ և երիտասարդների դեպքում ռիսկը համեմատաբար փոքր է։ Կյանքի ամեն տասնամյակի ընթացքում հիվնանդության հավանականությունը բարձրանում է 20%-ով ։ Տղամարդիկ 1.78 անգամ ավելի հաճախ են հիվանդանում, քան կանայք ։
Պատմական  ակնարկ
Հիվանդությունը առաջին անգամ նկարագրվել է ֆրանսիացի բժիշկ Ժան Բատիստ Օկտավ Լանդրիի կողմից՝ 1859 թվականին ։ 1916 թվականին Ջորջ Գիենը, Ժան Ալեքսանդր Բարեն, Անդրե Շտրոլ ախտորոշել են այս հիվանդությամբ տառապող երկու զինվորների և նկարագրել են գլխավոր ախտորոշիչ անոմալիան՝ ալբումինոբջջային դիսոցացիան, որը բնութագրվում է ողնուղեղային հեղուկում սպիտակուցների բարձր քանակությամբ և բջիջների նորմալ քանակությամբ ։ Կանադացի գիտնական Չ. Միլլեր Ֆիշերը 1956 թվականին նկարագրել է հիվանդության մի տարբերակ, որը հետագայում կրեց իր անունը ։ Բրիտանացի նյարդաբան Էդվին Բիկերստաֆը 1951 թվականին Ֆիլիպ Քլոուկի հետ նկարագրել է ուղեղաբնային էնցեֆալիտը և հետագայում կատարելով բազմաթիվ ուսումնասիրություններ այն հրատարակել է 1957 թվականին ։ Մինչը հիվանդության ամբողջական նկարագրությունը, Գիենը դեռևս 1938 թվականին նկարագրել էր որոշ ախտանիշներ ։ Մնացած տեսակները՝ մեկուսացված ատաքսիան և ըմպանա-պարանոցա-բազկային տարբերակները նկարագրվել են հետագայում  ։ Աքսոնալ տարբերակը նկարագրվել է 1990-ականներին ։ 1970-ական թվականների վերջերին խոզի գրիպի պատվաստման դեպքերի հետ կապված ձևավորվեցին ախտորոշման հիմնական չափանիշները։ Հետագայում 1990 թվականին դրանք վերամշակվել են ։ 2009 թվականի պատվաստումների և Գիյեն-Բարե համախտանիշի վերաբերյալ ուսումնասիրություններ կատարել է «Բրայթոն Գործակցություն» կազմակերպությունը, այդ հետազոտությունը հիմնականում կատարվել է գիտական նպատակներով ։ Պլազմոֆերզը առաջին անգամ կիրառվել է 1978 թվականին, իսկ նրա արդյունավետությունը հաստատվեց մի շարք հետազոտությունների շնորհիվ 1985 թվականին ։ 1988 թվականին սկսեցին կիրառել ներերակային իմունոգլոբուլինը, որի ոչ պակաս արդյունավետությունը հաստատվեց 1990 թվականին ։
Հետազոտությունների նպատակ
Գիյեն-Բարե համախտանիշի առաջացման պատճառների մասին պատկերացումները զարգացել են վերջին տարիներին ։ Այս հիվանդության բուժումը եղել է սահմանափակ, քանի որ իմունոթերապիան սկսել է զարգանալ 1980-ականներից հետո ։ Այժմ հետազոտությունները ուղված են իմունոգլոբուլինային թերապիայի ուսումնասիրության վրա  ։ Միկոֆենոլատ մոֆետին, նեյրոխթանիչ գործոնը, բետտա ինտերֆրունը ըստ վեջին տվյալների արդյունավետ չեն ։ Կատարվել են փորձարարական հետազոտություններ աուտոիմուն նեյրիտով առնետների վրա, ըստ այդ հետազոտությունների գլատիրամեր ացետատը, քուինպրամինը, ֆասուդիլը, ֆլկայինիդը գրանցել են որոշակի արդյունավետություն։ Որոշակի արդյունավետություն են գրանցել հակամարմինները ընդդեմ հակա-GD3 հակամարմիների ։ Հաշվի առնելով կոմպլեմենտի դերը Գիյեն-Բարե համախտանիշի պաթոգենեզում, առաջարկվում է կոմպլեմենտի համակարգի արգելակողներ օրինակ էկոլիզումաբը ։
Ատելա
Ատելա (Atella), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 3885 մարդ (2007 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 44 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 88 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0972։
Կոմունայի հովանավորներն են Սուրբ Կույս Մարիամը և Սուրբ Վիտուսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 15-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նովոցելինի (Մարտինովսկի շրջան)
Նովոցելինի (Новоцелинный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Կոմարովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Աբրամովկա (գյուղ, Պերևոլոցկի շրջան)
Աբրամովկա (Абрамовка), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Պերևոլոցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Պերևոլոցկի շրջանի բնակավայրեր
Նիկոլո Պագանինի
Նիկոլո Պագանինի (Niccolò (կամ Nicolò) Paganini, ), իտալացի ջութակահար, կիթառահար և կոմպոզիտոր։ Իր ժամանակի ամենահայտնի և վիրտուոզ ջութակահարն էր։
Մանկություն
Նիկոլոն ծնվել է 1782 թվականին Ջենովա քաղաքում։ Նա Անտոնիո և Թերեզա Պագանինիների վեց երեխաններից երրորդն էր։ Վեց տարեկանից հայրը նրան սովորեցրել է նվագել ջութակ, յոթ տարեկանում նա հիանալի տիրապետում էր գործիքին, իսկ ինը տարեկանում տեղի ունեցավ նրա առաջին համերգը։ 1797 թվականին Պագանինին առաջին անգամ հոր հետ մեկնում է շրջագայությունների։ Երիտասարդ Պագանինին սովորել է տեղացի տարբեր ջութակահարների մոտ, այդ թվում Ջիովաննի Սերվետտոյի և Ջիակոմո Կոստայի մոտ, բայց նրա առաջըթացը գերազանցեց նրանց կարողությունները։ Ինքը՝ Պագանինին, երբեք չի նշել, որ սովորել է Սերվետտոյի մոտ, բայց նրա կենսագրաբանները հիշատակում են այդ փաստը ։ Այնուհետև Պագանինին հոր հետ մեկնեց Պարմա՝ ստանալու լրացուցիչ ցուցումներ Ալեսանդրո Ռոլլայից։ Բայց Պագանինիին լսելուց հետո, Ռոլլան անմիջապես Պագանինիին ուղղորդեց դեպի իր ուսուցիչ Ֆերդինանդ Պաերը և հետո, Պաերի ուսուցիչ՝ Գասպարո Գիրետտիին։ Թեև Պագանինին երկար չմնաց Պաերի և Գիրետտիի հետ, երկուսն էլ ունեցան զգալի ազդեցություն նրա ստեղծագործական ոճում։
Դեռևս երիտասարդ տարիքում նա արդեն գրում է մի շարք ստեղծագործություններ ջութակի համար (չնայած, դրանք չեն պահպանվել), որոնք բավականին բարդ էին, բայց Նիկոլոն հեշտությամբ կատարում էր դրանք։ Իր առաջին համերգը Պագանինին ունեցավ 1795 թ-ի հուլիսի 31-ին Սբ. Ագուստինի թատրոնում։ Նրանից հավաքված գումարը նախատեսված էր Պագանինիին Պարմա Ալեսանդրո Ռոլլիուսման ուղարկելու համար։ Համերգային ծրագրում ներառված էր նաև Պագանինիի՝ «Վարիացիաներ Կարմանյոլայի թեմաներով» ստեղծագործությունը։ Երիտասարդ Պագանինիի այս ստեղծագործությունը չի պահպանվել, բայց Ջենովայի հասարակությունը չէր կարող այն չհավանել։
Վաղ կարիերա
Ֆրանսիացիները ներխուժեցին հյուսիսային Իտալիա 1796 թվականի մարտին. Ջենովան բացառություն չէր։ Պագանինիները ապաստան էին որոնում իրենց երկրի մաս կազմող Ռոմաիրոնում, Բոլզանետոյի մոտ։ 1800 թվականին Պագանինին և նրա հայրը ուղևորվում են Լիվորնո, որտեղ Պագանինին նվագում էր համերգների ժամանակ, իսկ հայրը վերսկսում է իր ծովային կարիերան։ 1801 թվականին 18-ամյա Պագանինին արժանանում է Լուկայի Հանրապետության առաջին ջութակի կոչմանը, բայց նրա եկամուտի զգալի մասն ապահովում էր նրա անկախ գործունեությունը։ Նրա՝ ջութակահարի փառքին հակառակ նա նաև խաղամոլի և կնամոլի համբավ էր վայելում։ 1805 թվականին Լուկան միանում է Նապոլեոնական Ֆրանսիային, և նահանգն անցնում է Նապոլեոնի քրոջը՝ Էլիզա Բոնապարտին։ Պագանինին դառնում է Բոնապարտի արքունական ջութակահարը, միևնույն ժամանակ մասնավոր դասեր էր տալիս նրա ամուսնուն՝ Ֆելիսին։ 1807 թվականին Բոնապարտը դառնում է Տոսկանայի դքսուհին, և նրա արքունիքը տեղափոխվում է Ֆլորենցիա։ Պագանինին այդ միջավայրի մի մասն էր կազմում, սակայն 1809 թվականի վերջին նա հեռանում է Բոնապարտից՝ վերսկսելու իր անկախ գործունեությունը։
1797 թվականի սկզբում Պագանինին և նրա հայրը սկսեցին երիտասարդ երաժիշտի առաջին համերգային շրջագայությունը, որն անցնում էր Միլանով, Վոլոնյայով, Ֆլորենցիայով, Պիզայով, Լիվորնոյով։ Լիվորնոյում Պագանինին մի քանի համերգ ունեցավ, իսկ մնացած ժամանակը հատկացրեց իր տեխնիկայի զարգացմանը և պարապում էր ինքնուրույն, առանց դասախոսնորի։ Շրջագայությունն ընդհատվեց ռազմական գործողությունների պատճառով, Պագանինին վերադարձավ Ջենովա, և շուտով իր ընտանիքի հետ տեղափոխվեց իր հորը պատկանող տուն, որը գտնվում էր Պոլչևարայում։ Այստեղ նա զբաղված էր իր կատարողական և կոմպոզիտորական հմտությունների զարգացմամբ։ Պագանինին հնարեց և նվագեց դժվարագույն վարժություններ, որոնք նման էին XVII դարի ջութակահար Վալտերի կատարած վարժություններին։ Նա այդ վարժությունները կատարում էր ժամերով, մինչև լիակատար հյուծվածության հասնելը։
Վիրտուոզի շրջագայությունները
Հաջորդող տարիներին Պագանինին շարունակեց շրջագայել Պարմայի և Ջենովայի շրջաններում։ Չնայած նա շատ հայտնի էր տեղի հանդիսատեսի շրջանում՝ Եվրոպայի մնացած հատվածներում նա հայտնի չէր։ Պագանինիի առաջին բեկումնային համերգը տեղի ունեցավ 1813 թվականին Միլանի Լա Սկալա օպերային թատրոնում։ Համերգը մեծ հաջողություն բերեց։ Արդյունքում Պագանինին սկսեց գրավել այլ հայտնի, թեև ավելի պահպանողական երաժիշտների ամբողջ Եվրոպայում։ Նրա առաջին հանդիպումը Չարլզ Ֆիլիպե Լաֆոնթի և Լուիս Սփոհրի հետ լուրջ մրցակցություն ստեղծեց Պագանինիի համար։ Այնուամենայնիվ, հաջորդող տարիներին նրա համերգային գործունեությունը սահմանափակվեց միայն Իտալիայի տարածքով։
Նրա համբավը տարածվեց ողջ Եվրոպայում, երբ 1828 թվականին նա Վիեննայից սկսեց իր համերգային շրջագայությունը, որը շարունակվեց Գերմանիայի, Լեհաստանի և Բոհեմիայի (ներկայիս Չեխիայի հանրապետություն) խոշոր քաղաքներում։ Այս շրջագայությունը ավարտվեց 1931 թվականին Ստրասբուրգում։ Սրան հաջորդեց շրջագայություներ Փարիզում և Մեծ Բրիտանիայում։ Նրա տեխնիկական ընդունակությունները և դա ցուցադրելու պատրաստակամությունը արժանացավ քննադատների հավանությանը։ Բացի ստեղծագործություներից Պագանինին նաև կատարել է վաղ շրջանի կոմպոզիտորների՝ Ռոդոլֆ Կրեյցերի և Ջովաննի Բատիստա Վիոտտիի աշխատանքները (հիմնականում կոնցերտներ)։
Վերջին տարիների աշխատանք և առողջական խնդիրներ
Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում Պագանինիին հետապնդում էին քրոնիկ հիվանդությունները։ Չնայած որևէ հստակ բժշկական ապացույցի բացակայությանը՝ տարածված կարծիք կա, որ նա տառապում էր Մարֆանի կամ Էյլերս-Դանլոսի համախտանիշով ։ Բացի այդ նրա համերգներով հագեցած գրաֆիկը, ինչպես նաև չափից ավելի շռայլ ապրելակերպն իրենց հետքը թողեցին նրա առողջության վրա։ Դեռևս 1822 թվականին նրա մոտ սիֆիլիս էր ախտորոշվել, և դրա դեմ դեղամիջոցը, որը ներառում էր սնդիկ և ափիոն, ֆիզիկական և հոգեբանական կողմնակի լուրջ բարդություններ առաջացրեց։ 1834 թվականին, երբ դեռ Փարիզում էր, Պագանինին բուժվում էր թոքախտից։ Թեև նա վերականգվեց ակնհայտորեն արագ, հետագայում նրա կարիերան տուժեց հաճախակի՝ առողջական խնդիրների (սկսած սովորական մրսածությունից մինչև ընկճախտ՝ մի քանի օրից մինչև ամիսներ տևող) պատճառած հետաձգումներից։
Վերջին տարիներ, մահ և թաղում
1836 թվականին Պագանինին վերադառնում է Փարիզ՝ խաղատուն բացելու։ Սակայն խաղատան անմիջական ֆինանսական անհաջողությունը նրան սնանկացրեց և աճուրդի հանեց իր անձնական ունեցվածքը՝ ներառելով իր երաժշտական գործիքները, որպեսզի փոխհատուցի իր կրած վնասները։ 1838 թվականի Սուրբ Ծննդյան տոնին Պագանինին Փարիզից տեղափոխվեց Մարսել և կարճ ժամանակ անց ճանապարհորդեց դեպի Նիցցա, որտեղ իր վիճակը ավելի վատացավ։ 1840 թվականի մայիսին Նիցցայի եպիսկոպոսը Պագանինիի մոտ է ուղարկում տեղի եկեղեցական համայնքի քահանային, որպեսզի նա կատարի վերջին ծիսակատարությունները։ Պագանինին արարողությունը համարեց վաղաժամ և մերժեց։
Մեկ շաբաթ անց՝ 1840 թվականի մայիսի 27-ին Պագանինին մահացավ ներքին արյունահոսությունից՝ նախքան քահանային հրավիրելը։ Նրա՝ սատանայի հետ կապ ունենալու ասեկոսեների պատճառով Եկեղեցին հրաժարվեց նրա մարմինը Ջենովայում կաթոլիկ եկեղեցու կարգով հուղարկավորելուց։ Չորս տարի անց Հռոմի Պապի թույլտվությունից հետո միայն նրա մարմինը տեղափոխեցին Ջենովա, բայց չհուղարկավորեցին։
Նրա աճյունը վերջապես հանգիստ գտավ 1876 թվականին Պարմայի գերեզմանատանը։ 1893 թվականին չեխ ջութակահար Ֆրանտիշեկ Օնդրիցեկը, համոզեց Պագանինիի թոռանը՝ Ատիլային, թույլ տալ տեսնել ջութակահարի մարմինը։ Այս տարօրինակ դեպքից հետո 1896 թվականին Պագանինիի մարմինը վերջնական վերահուղարկավորվեց Պարմայի նոր գերեզմանատանը։
Պագանինիի մասին խոսքեր
Հունգարացի կոմպոզիտոր Ֆերենց Լիստը Պագանինիին անվանել է «տիեզերահռչակ և աննման ջութակահար», իսկ գերմանացի բանաստեղծ Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեն՝ «հրո և ամպրոպի սյուն»։
Պագանինին ունեցել է Ստրադիվարիուսի, Գվարներիի և Ամատիի թանկարժեք ջութակների հավաքածու։ Նրա ամենասիրելի ջութակը (վարպետ՝ Գվարների) պահվում է Ջենովայի քաղաքապետարանում՝ ապակե պահարանի մեջ։ Այդ ջութակը նվագելու իրավունք է ստանում ջութակահարների՝ Պագանինիի անվան ամենամյա միջազգային մրցույթի հաղթողը։ Նման պատվի է արժանացել նաև ջութակահար Հենրիկ Սմբատյանը, որը 1963 թվականի մրցույթում ստացել է դիպլոմ։
Պագանինիի գործիքները
Պագանինիի սեփականության ներքո կային մի շարք գործիքներ, որոնք ավելի լեգենդար էին, քան դրանց ձեռքբերման պատմությունը։ Դեռևս երիտասարդ տարիքում Լիվոռնոյում մի հարուստ գործարար Պագանինիին վարձակալությամբ ջութակ է տրամադրում։ Ջութակը պատրաստված էր վարպետ Ջուզեպե Գվարներիի ձեռքով և տրամադրվել էր Պագանինիին համերգին հանդես գալու նպատակով։ Բայց համերգից հետո գործարարն այնքան տպավորված էր, որ հրաժարվեց հետ վերցնել գործիքը։ Հենց այդ գործիքը հայտնի դարձավ որպես Գվարներիի գործիք։ Հետագայում, Պարմայում, Պագանինին Պասինիի հետ մրցման ժամանակ շահեց վարպետի մեկ այլ գործիք։ Պագանինիի մյուս գործիքների շարքում են Անտոնիո Ամատի 1600, Նիկոլո Ամատի 1657, Paganini-Desaint 1680 Ստրադիվարի, Գվարների-ֆիլիուս Անդրեա 1706, Լե Բրուն 1712 Ստրադիվարի, Մենդելսոն 1731 Ստրադիվարի ջութակները և Պիատտի 1700 Գոֆրիլեր, Սթենլայն 1707 Ստրադիվարի և Լանդենբուրգ 1736 Ստրադիվարի թավջութակները։ Այս գործիքներից չորսով Տոկիոյի լարային քառյակը հանդես է եկել համերգներով։
Պագանինիի ստեղծագործությունները
Պագանինին իր համերգների ընթացքում միայն իր ստեղծագործություններն էր նվագում, որոնցից յուրաքանչյուրն իր առանձնակի ազդեցությունն է ունեցել ջութակի վարպետության ձևավորման և զարգացման վրա։ Նրա 24 կապրիսները ստեղծվել են 1805-1809 թվականներին։ Նույն ժամանակաշրջանում են ստեղծվել նաև նրա՝ մենակատարների համար գրված ստեղծագործությունները։
Ընդհանուր առմամբ Պագանինիի ստեղծագործությունները տեխնիկապես հարուստ էին և պահանջում էին գործիքի ամբողջ հնչերանգի օգտագործում։ Նա հաճախ նմանակում էր տարբեր կենդանիների ձայնարկություններ։ Այսպիսի մի ստեղծագործություն է «Իսպանական պար» (Il Fandango Spanolo ) ստեղծագործությունը, որը պարունակում է ֆերմայի կենդանիների ձայնարկությունների մի շարք զվարճալի նմանակումներ։
Այնուամենայնիվ Պագանինիի ստեղծագործությունները քննադատվել են պոլիֆոնիկ ուղղվածության պակասի համար։ Իեհուդի Մենուհինը նշել է, որ սրա պատճառ կարող է լինել կոմպոզիտորի ստեղծագորղությունների հիմնվածությունը կիթառի և դրա տեխնիկայի վրա։ Պագանինիի համերգային ծրագրերում նվագախմբի հատվածները լիարժեքորեն լրացնում էին մենակատարին։ Իր ոճի այս կողմով Պագանինին նման է այնպիսի իտալացի կոմպոզիտորների, ինչպիսիք են Ռոսսինին, Պայիսելլոն և Դոնիցետին, ովքեր իրենց հերթին կրում էին Նեապոլի կիթառահարների միջավայրի ազդեցությունը։
Պագանինին շատ հայտնի կոմպոզիտորների ոգեշնչման աղբյուր է եղել։ Ե՛վ «Կամպանելլան», և՛ 24-րդ կապրիսը եղել են հաջորդ ժամանակաշրջանների կոմպոզիտորների ուշադրության կենտրոնում։ Ֆերենց Լիստը, Ռոբերտ Շումանը, Սերգեյ Ռախմանինովը, Բորիս Բլաչերը, Էնդրյու Լոյդ Վեբերը և մի շարք այլ կոմպոզիտորներ համաշխարհային մակարդակի ստեղծագործություններ են գրել՝ հիմնվելով վերոնշյալ երկուսի թեմատիկ հիմքի վրա։
Ադրբեջանա-ֆինլանդական հարաբերություններ
Ադրբեջանա-ֆիննական հարաբերություններ (Azərbaycan–Finlandiya münasibətləri), պաշտոնական հարաբերություններ Ադրբեջանի և Ֆինլանդիայի Հանրապետություների միջև։
ԱԺՀ ժամանակաշրջան
Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետության օրոք Ֆինլանդիայի ներկայացուցչությունը գտնվել է Բաքվի Բալախանի շրջանում Նոբել եղբայրների գրասենյակում։ Ներկայացուցչությունը գլխավորել է հյուպատոսական գործակալ Վեգելիուսը ։
Դիվանագիտական ​​հարաբերություններ
Երկու երկրների միջև դիվանագիտական ​​հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի մարտի 24-ին ։
Ֆինլանդիան հանդիսանում է Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության Մինսկի խմբի անդամ, որը ստեղծված է հայ-ադրբեջանական, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության խաղաղ կարգավորման համար՝ ԵԱՀԿ սկզբունքների հիման վրա ։ Մինսկի գործընթացի համանախագահող ինստիտուտն ի սկզբանե, Ռուսաստանի հետ նաև գլխավորել էր Ֆինլանդիան ։
Միջխորհրդարանական հարաբերություններ
Ադրբեջանի Հանրապետության Ազգային Ժողովում գործում է Ադրբեջան-Ֆինլանդիա միջխորհրդարանական հարաբերությունների աշխատանքային խումբ ։ Այս աշխատանքային խումբը ստեղծվել է 2000 թվականի դեկտեմբերի 5-ին և ղեկավարել է Վագիֆ Վաքիլովը ։
Ստրիժևշչինա (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)
Ստրիժևշչինա (Стрижівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրիժևշչինա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 58,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կարկադե
Կարկադե كركديه, քաղցրաթթու համով թեյային ըմպելիք վառ կարմիր կամ մուգ կարմրագույն, սուդանական վարդ (բույսի գիտական անվանումը — Hibiscus sabdariffa)։
Կարկադեն ունի շատ անվանումներ և մականուններ։ Այն նաև անվանում են «փարավոնի ըմպելիք», «կանդագար», «սուդանական վարդ», կարմիր վարդ, կարմիր թրթնջուկ, կենաֆ, շարոն վարդ, «Վենետիկի փիփերթ»։
Հանդիսանում է ազգային եգիպտական ըմպելիք։ Սառը թեյը խմում են որպես զովացնող ըմպելիք շոգ եղանակին։ Նաև օգտագործվում է սառը կարկադեն շաքարավազով, այդ ըմպելիքի համը նման է օշարակին։
Բույս
Hibiscus sabdariffa, միամյա խոտային բույս մոլոշազգիների ընտանիքից, ծագում ՝ է Հնդկաստանից, այժմ աճեցվում է ամբողջ աշխարհի տափաստանային գոտիներում։ Արդյունաբերական մասշտաբներով հայտնի երկրներն են՝ Սուդան, Եգիպտոս, Հնդկաստան, Չինաստան, Շրի-Լանկա, Ճավա կղզի, Թայլանդ, Մեքսիկա.
Նրա բոլոր մասերը ուտելի են։ Թեյի պատրաստման համար օգտագործվում է միայն մուգ կարմիր թերթիկները, բաժակները։ Բույսը կարելի է աճեցնել տանը, սերմերը հեշտությամբ կարելի է գտնել կարկադեի թեյի փաթեթներում։
Բուժիչ հատկությունները
Արաբական բժշկության մեջ լայն կիրառում է ստացել և համարվում է «դեղամիջոց բոլոր հիվանդությունների դեմ»
Նյութերը, որոնք ապահովում են բույսի կարմիր գույնը՝ անտրոցիններ, պարունակում են վիտամին P, նրանք ամրացնում են արյունատար անոթների պատերը, կարգավորում են նրանց թափանցելիությունը։
Հիբիսկուսի թուրմը պարունակում է հակաօքսիդանտներ և հանդիսանում են ջղակծկումների դեմ պայքարող, միզամուղ և ջերմիջեցնող։ Ըմպելիքը պարունակում է շատ վիտամիններ և օրգանական թթուներ, մասնավորապես կիտրոնաթթու, որը նպաստում է օրգանիզմի ընդհանուր իրավիճակի լավացմանը ։
Ըմպելիքը բարձրացնում է ստամոքսահյութի թթվայնությունը, այդ պատճառով հակացուցված է բարձր թթվայնությամբ գաստրիտով տառապողներին և ստամոքսի խոցով հիվանդներին։ Բացի այդ, զգուշությամբ պետք է ընդունեն զարկերակային հիփոթեզիաի, հղիության դեպքում և այն անձիք, ովքեր ալերգիաի հակվածություն են ունեն։
Պատրաստման եղանակը
Տարածված է կարկադեի պատրաստման մի քանի եղանակներ։ Ամենատարածվածն է ազգային եղանակը՝ պատրաստել թուրմ՝ լցնելով եռացած ջուր և թողնել 5-7 րոպե։
Հիբիսկուսի փափկած տերևները կարելի է ուտել, նրանք պարունակում են C վիտամին, 10% սպիտակուցներ, մեծ քանակությամբ ամինաթթուներ, ինչպես նաև պեկտին։
Տաք ըմպելիք
Ըմպելիքը չի կարելի երկար եռացնել. երկար եռացման դեպքում կարմիր նյութերը կազմալուծվում են և ըմպելիքը դառնում է կեղտոտ-մոխրագույն։
Սառը ըմպելիք
Պատրաստվում է տաք կարկադեի նման, բայց սառեցվում է ու ավելացվում սառույցի կտոր։
Սառը (տարբերակ 2-րդ)
Կարկադեի փաթեթների վրա արտադրողները տեղադրում են այսպիսի բաղադրատոմս. կարկադեի ծաղկաթերթիկները թողնել սառը ջրի մեջ 2 ժամ։ Եռացնել կաթսայում, այնուհետև սառեցնել և ավելացնել սառցե կտոր։
Սառը (տարբերակ 3-րդ)
1-2 թեյի գդալ ծաղկաթերթիկներ թողնում ենք տաք կամ սառը ջրում 2-3 ժամ։
Ջուրը ստանում է հաճելի հագեցված սուտակի գույն։ Քաղցրացնելու համար կարելի է ավելացնել 1 թեյի գդալ չամիչ, մեղր կամ մրգեր։ Ծաղկաթերթիկները կարելի է թրմել 3-5 անգամ։ Վարդի թուրմը կարելի է պահել սենյակային ջերմաստիճանում 2 օր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թեյ
Հումանիտար գիտություններ
Հումանիտար գիտություններ, ակադեմիական գիտության ճյուղեր, որոնք ուսումնասիրում են մարդկային հասարակության և մշակույթի ասպեկտները։ Վերածննդի ժամանակաշրջանում այս տերմինը հակադրվել է աստվածաբանությանը և վերաբերվել է այն բանին, ինչն այժմ կոչվում է դասականություն՝ ժամանակի համալսարաններում աշխարհիկ ուսուցման հիմնական շրջանը։ Այսօր հումանիտար գիտությունները գնալով ավելի հաճախ են հակադրվում բնական, երբեմն էլ հասարակական գիտություններին ։
Հումանիտար գիտությունները օգտագործում են այն մեթոդները, որոնք հիմնականում քննադատական կամ սպեկուլյատիվ են և ունեն զգալի պատմական տարր, ի տարբերություն բնական գիտությունների հիմնականում էմպիրիկ մոտեցումներին ։ Հումանիտար գիտությունները ներառում են հնագույն և ժամանակակից լեզուների, գրականության, փիլիսոփայության, պատմության, հնագիտության, մարդաբանության, մարդու աշխարհագրության, իրավունքի, քաղաքականության, կրոնի և արվեստի ուսումնասիրությունը ։
Հումանիտար գիտությունների ոլորտի գիտնականները կոչվում են «հումանիտար գիտնականներ» կամ «հումանիստներ» ։ «Հումանիստ» տերմինը նաև նկարագրում է հումանիզմի փիլիսոփայական դիրքորոշումը, որը մերժում են հումանիտար գիտությունների բնագավառում որոշ «հակահումանիստական» գիտնականներ։ Վերածննդի դարաշրջանի գիտնականներն ու նկարիչները նույնպես կոչվել են հումանիստներ։ Որոշ ավագ դպրոցներ առաջարկում են հումանիտար դասեր, որոնք ընդհանուր առմամբ բաղկացած են գրականությունից, գլոբալ ուսումնասիրություններից և արվեստից։
Տրիսոմիա X համախտանիշ
Տրիսոմիա X, նաև հայտնի որպես եռակի X համախտանիշ կամ 47,XXX, իգական սեռական բջիջներում հավելյալ X քրոմոսոմի առկայությամբ բնորոշվող ։ Ախտահարվածները հաճախ միջինից ավելի բարձրահասակ են լինում ։ Սովորաբար բացակայում են ֆիզիկական այլ փոփոխությունները, և ունեն նորմալ պտղաբերություն ։ Երբեմն նկատվում են  դժվարություններ սովորելու հետ կապված, հնարավոր են մկանային տոնուսի իջեցում, ջղաձգումներ կամ երիկամային խնդիրներ ։
Հումանիտար գիտություններ
Այնպիսի հումանիտար գիտություններ, ինչպիսիք են պատմությունը, բանահյուսությունը և մշակութային մարդաբանությունը, ուսումնասիրում են այն առարկաները, որոնց նկատմամբ կիրառելի չէ մանիպուլյատիվ փորձարարական մեթոդը, դրա փոխարեն հիմնականում օգտագործում են համեմատական մեթոդը և համեմատական հետազոտությունները։
Տրիսոմիա X համախտանիշ
Եռակի X-ը ի հայտ է գալիս պատահականության սկզբունքով ։ Եռակի X-ը կարող է առաջանալ կա՛մ մայրական սեռական բջիջների կիսման, կա՛մ վաղ զարգացման ժամանակ՝ բջիջների կիսման արդյունքում ։ Այն սովորաբար չի փոխանցվում մեկ սերնդից մյուսին ։ Այն կարող է տեղի ունենալ նաև այն դեպքում, երբ մարմնի բջիջների ընդամենը մեկ տասներորդ մասն է պարունակում XXX : Ախտորոշումը կատարվում է քրոմոսոմալ հետազոտությունների միջոցով ։
Հումանիտար գիտություններ
Մարդաբանություն
Մարդաբանությունն ամբողջական «գիտություն է մարդու մասին»։ Այս ոլորտը զբաղվում է սոցիալական գիտությունների, հումանիտար գիտությունների և մարդու կենսաբանության տարբեր տեսակետների ներառմամբ։ 20-րդ դարում ակադեմիական գիտությունները հաճախ ինստիտուցիոնալ բաժանվել են երեք ծավալուն կատեգորիաների․
Տրիսոմիա X համախտանիշ
Բուժումը կարող է ներառել խոսքային թերապիան, ֆիզիկալ թերապիան և խորհրդատվությունը ։ Այն հանդիպում է մոտավորապես հազար իգական ծնունդից մեկի մոտ ։ Հաշվարկված է, որ տուժածների 90%-ը ախտորոշված չէ, քանի որ նրանք կա՛մ չունեն որևէ ախտանիշ, կա՛մ դրանք քիչ են ։ Այն առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1959 թվականին ։
Հումանիտար գիտություններ
Մարդաբանություն
Մարդաբանական սոցիալական գիտությունները հաճախ մշակում են մանրամասն նկարագրություններ, այլ ոչ թե ընդհանուր օրենքներ, որոնք ձեռք են բերվել ֆիզիկայի կամ քիմիայի մեջ։ Դրանք կարող են բացատրել նաև առանձին դեպքեր՝ օգտագործելով ավելի ընդհանուր սկզբունքներ, ինչպես հոգեբանության բազմաթիվ ոլորտներում։ Մարդաբանությունը (ինչպես պատմության որոշ ոլորտներ) հեշտ չի տեղավորվում այդ կատեգորիաներից որևէ մեկում և մարդաբանության տարբեր ճյուղերը հենվում են դրանցից մեկի կամ մի քանիսի վրա ։ ԱՄՆ-ում մարդաբանությունը բաժանվում է չորս ենթաճյուղերի՝ հնագիտություն, ֆիզիկական կամ կենսաբանական մարդաբանություն, մարդաբանական լեզվաբանություն և մշակութային մարդաբանություն։ Սա այն ոլորտն է, որն առաջարկվում է շատ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ Էրիկ Վուլֆը սոցիոմշակութային մարդաբանությունը նկարագրել է որպես «հումանիտար գիտություններից ամենագիտականը և գիտություններից ամենահումանիտարը» (the most scientific of the humanities, and the most humanistic of the sciences):
Տրիսոմիա X համախտանիշ
Նշաններ և ախտանիշներ
Քանի որ եռապլետ X-ով կանանց ճնշող մեծամասնությունը երբեք չի հետազոտվում, շատ դժվար կլինի ընդհանրականացնել այս ախտանիշի հետևանքները։ Նմուշները, որոնք ուսումնասիրվել են, փոքր են և կարող են լինել ոչ ներկայացուցչական։ Բոլոր իգական սեռական բջիջներում Բարի մարմնիկի լիոնիզացման, ինակտիվացման կամ ձևավորման հետևանքով միայն մեկ X քրոմոսոմն է ակտիվ ցանկացած ժամանակ։ Եռապլետ X համախտանիշով մարդիկ յուրաքանչյուր բջջում ունենում են երկու Բարի մարմնիկ, որը հանգեցնում է նրան, որ մարդկանց մեծ մասի մոտ առկա ախտանիշները մեղմ են, կամ դրանք ընդհանրապես բացակայում են։ Ախտանիշները անձից անձ փոփոխվում են, որոշ կանայք ավելի շատ են ախտահարվում, քան մյուսները։