cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուզեֆ Ֆրանչակ
Ընդհատակյա հակակոմունիստական գործունեություն
Դանուտայի ազգակից եղբայրը` Ստանիսլավ Մազուրը, եղել է անվտանգության գաղտնի աշխատակից։ Ֆրանչակի գտնվելու վայրի մասին տեղեկություն տրամադրելու դեպքում նրան խոստացվել էր 5.000 զլոտի ։
Մահը մարտում
1963 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Յուզեֆ Ֆրանչակը հայտնաբերվել է գյուղական թաքստոցում։ Նրա գտնվելու վայրի մասին տեղեկացրել էր Ստանիսլավ Մազուրը, որը գիտեր Ֆրանչակի ու Դանուտայի սպասվելիք հանդիպման մասին։ Գյուղ է մտել ԶՕՄՕ-ի ջոկատը։ Ֆրանչակը փոխհրաձգության մեջ է մտել և մահացու վիրավորվել ։
Մահացած Ֆրանչակի մարմինը նույնականացվել է Լյուբլինայի բժշկական ակադեմիայի դատական բժշկության ամբիոնում։ Գաղտնի թաղվել է քաղաքային գերեզմանատանը։ Չորս օր անց նրա մարմինը դուրս է հանվել հողից գլխատման համար։ Հարազատները նրա թաղման վայրն իմացել են միայն 1983 թվականին։
Հիշատակ
Յուզեֆ Ֆրանչակը Լեհաստանի պատմության մեջ մտել է որպես հակակոմունիստական զինված դիմադրության վերջին մարտիկ ։ Ընդհանուր առմամբ, նա ընդհատակում անցկացրել է գրեթե քառորդ դար` 1939-1963 թվականներին։ Միայնակ պատերազմ մղելու հանգամանքով նա Հիրոո Օնոդայի հետ նույն շարքին է դասվում ։
Յուզեֆ Ֆրանչակի անունով փողոց է անվանակոչվել Լյուբլինում ։
Յուզեֆ Ֆրանչակի հիշատակին նվիրված հերթական արարողությունը կայացել է 2015 թվականի մարտի 1-ին` Հակակոմունիստական դիմադրության մարտիկների հիշատակի օրը։ Կազմակերպվել է խորհրդանշական 1963 մ վազքի մրցություն (1963 թվականը Ֆրանչակի մահվան տարին է) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լեհ զինվորականներ Կատեգորիա:Պարտիզաններ Կատեգորիա:Հակակոմունիստներ
Սալամանկա (Իսպանիա)
Սալամանկա (Salamanca) քաղաքը գտնվում է Իսպանիայի արևմուտքում, մտնում է Իսպանիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Համանուն մարզի կենտրոնն է։ Նրա և Պորտուգալիայի սահմանի եղած հեռավորությունը կազմում է 80 կիլոմետր։
Իսպանիայի կարևոր մշակութային կենտրոններից մեկն է։ Հին քաղաքը գտնվում է 778 մետր բարձրության վրա, Տորմես գետի հյուսիսային ափին։ 1988 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ընդգրկել է այն Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ 2002 թվականին ճանաչվել է որպես Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք։
Սալամանկայի բնակչությունը կազմում է 160 հազար մարդ։ Ունի երկաթուղային կայարան և օդանավակայան, պետական և կաթոլիկ համալսարաններ։
Պատմություն
Քաղաքը մեծ նշանակություն է ունեցել իբերների ժամանակաշրջանից։ Հիշատակվում է որպես վակկեյների (կելտական ցեղ) Հելմանտիկա քաղաք, Մ․թ․ա․ 217 թվականին Հաննիբալի նվաճման ժամանակ ։ Հռոմեացիների ժամանակաշրջանում այստեղ է եղել ամենակարևոր փոխադրամիջոցը Տորմես գետի վրայով, «Արծաթե ճանապարհով» մինչև Կադիս նավահանգիստ։ 7-րդ դարում, երբ այստեղ են հաստատվել Վեստգոթերը, ունեցել են իրենց եպիսկոպոսը։ Արաբական նվաճումներից հետո (712 թ) հոգևոր կենտրոն դարձավ Օվիեդո քաղաքը։ Սալամանկայի քրիստոնեական բնակչությունը վերափոխվեց արաբների 1087-1102 թվականների Ռեկոնկիստայի ժամանակ, իսկ 1178 թվականին Ֆերդինանդ 2-րդը Սալամանկայում հավաքեց իր «կորտեսները» խմբավորումները և տվեց նրանց առանձնահատուկ առավելություններ։
Սալամանկան մշակութային ծաղկուն գագաթնակետին հասավ է 16-րդ դարում, չնայած նրա նշանակությունը էապես անկում ապրեց 17-րդ դարում։ 1812 թվականին քաղաքից ոչ հեռու պայքար սկսվեց անգլիացի և ֆրանսիացի զինվորների մեջ։ Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին քաղաքը որպես ժամանակավոր մայրաքաղաք ծառայել է ֆրանկիստներին։
Տեսարժան վայրեր
1985 թվականին Սալամանկայի հին քաղաքը մտել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կազմի մեջ և ճանաչվել է որպես Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։
Գլխավոր քաղաքային հրապարակը՝ Պլասա-Մայորը, ձևավորել է (1729-1733) բարոկկոյի գլխավոր ներկայացուցիչ Չուրրիգուերայի կողմից։ Հրապարակում, իսպանական թագավորների և գեներալ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի քանդակներով ձևավորված կամարաշարով շինությունն է՝ ռատուշան (քաղաքապետարանը)։ Եղել են ժամանակներ, երբ նրա առաջ անցկացվել է կորիդաներ։
Նոր տաճարի մեջ կարելի է ենք տեսնել քարից կերտված տիեզերագնացի մարմին, որը զարմացնում է տեսնողներին։ 1992 թվականի վերակառուցման ժամանակ դա կերտել է Միգել Ռոմերոն։ Վերակառուցումների ժամանակ այդպիսի տարեր ներառելը տեղի ավանդույթն է։ 2010 թվականին վանդալները կոտրել են քանդակված տիեզերագնացի աջ ձեռքը, դրանից առաջ վնասված է եղել դեմքը։ Դրա համար քանդակը թողնում է այնպիսի տպավորություն, որ կարծես թե ունի մի դարի պատմություն ։
Սալամանկան ունի շատ վանքեր, որոնցից նշանավորներն են`
Համալսարան
Սալամանկայի համալսարանը Եվրոպայի ամենահին համալսարաններից է, հիմնվել է 1254 թվականին։ Մինչև 16-րդ դարի վերջը դրան ավելի քիչ նշանակություն են տվել, քան Բոլոնյային, Փարիզին և Օքսֆորդին։ Տեղացի պրոֆեսորներից մեկը` Փրանսիսկո դե Վիտորիան, 16-րդ դարում միջազգային իրավունքի հիմքը դրեց։ 1584 թվականին համալսարանում սովորել է 7000 ուսանող։ Դրանից հետո անկում է ապրել և 1875 թվականին ուանողների թիվը դարձել է 391։
Համալսարանի գլխավոր շենքը, կառուցվել է 1415-33 թվականներին և այնպես է կառուցվել, որպեսզի ճակատամասը լինի Նոր տաճարի կողմը։ Համալսարանի արևմտյան ճակատամասը աչքի է ընկնում պլատերեսկո ոճով (1494)։ Նրա հարևանությամբ է գտնվում ռեկտոր Միգել դե Ունամունոյի տուն-թանգարանը։
Թանգարաններ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Նիբիանո
Նիբիանո  (Nibbiano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2388 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 43 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայում հոկտեմբերի 7-ին նշվում է Մարիամ Աստվածածնի տոնը։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Վլոցլավեկ
Վլոցլավեկ (լեհերեն՝ Włocławek, Leslau, ֆրանսերեն պատմական անվանումը՝ Vladislavie, , , քաղաք Լեհաստանի կենտրոնական մասում՝ Կույավիա-Պոմերանյան վոևոդությունում, Վիստուլա գետի ափին, Գոստինին-Վլոցլավեկ ազգային պարկի հարևանությամբ։ Նույնանուն շրջանի (գավառի, պովիատի) վարչական կենտրոնն է։ Նախքան 1999 թվականին տեղի ուեցած վարչատարածքային բարեփոխումները եղել է Վլոցլավեկի վոևոդության վարչական կենտրոնը։ Տարածաշրջանի երկրորդ խոշոր բնակավայրն է Բիդգոշչից հետո.2008 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 118 432 ; Հետագա տարիներին այդ ցուցանիշը նվազելու միտում է դրսևորել և 2012 թվականին կազմել է 115 546 , 2019-ին՝ 110 287  : Զբաղեցնում է 84,32 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1307 մարդ յուրաքանչյուր քառակուսի կիլոմետրի վրա։
Պատմություն
Ներկայիս քաղաքը հիմնադրվել է X դարի վերջերին։ Նշանավոր աստղագետ Նիկոլայ Կոպեռնիկոսը (1473–1543) 1489 և 1491 թվականներին սովորել է Վլոցլավեկի տաճարին կից գործող դպրոցում և այդ ընթացքում կառուցել է հավանաբար առաջին արևային աշտարակը, որն այսօր էլ կարելի է տեսնել ։
XIX դարի սկզբներին քաղաքում եղել է 188 տուն՝ մեծ մասը փայտաշեն։ XIX դարի վերջերին Վլոցլավեկում գործել են հախճապակու երկու, գյուղատնտեսական սարքավորումների երեք ֆաբրիկա, շաքարի արտադրության երկու խոշոր ձեռնարկություն, աղյուսի, ձեթի, օղու, գարեջրի արտադրության գործարաններ, ալրաղացներ և այլ ձեռնարկություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր
Չարլզ Մայքլ Դևիս
Չարլզ Մայքլ Դևիս (Charles Michael Davis, ), ամերիկացի դերասան։ Ավելի հայտնի է Մարսելի դերով «Առաջնածինները» հեռուստասերիալում։
Կյանք և կարիերա
Ծնվել է 1984 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Օհայո նահանգի Դեյթոն քաղաքում։ Չարլզ Մայքլ Դևիսը ունի աֆրո-ամերիկյան ծագում։ Նրա հայրը Կենտուկիից էր, իսկ մայրը Մանիլայից.
Դևիսը սկսել է իր կարիերիան գործակալների տաղանդը AMTC ։ Դևիսը եղել է մոդել Nike և FootLocker ֆիրմաի համար ։.
Դևիսը եղել է հրավիրած դերասան և ունեցել է երկրորդական դերեր մի քանի հեռուստատնտեսական ծրագրերում, այդ թվում նաև «Այսպիսի Ռեյվեն», «Նրանց շփոթեցրել էին Ռոդդոմ»-ում և «Կրքի անատոմիա» հեռուստասերիալներում։ 2011 թվականին նա ստացել է հիմնական դեր թիմի պաշտպան Քվան Քիրլենդի Սան-Դիեգոի սրերը «Խաղ» հեռուստասերիալում։
Անձնական կյանք
Դևիսը որոշ ժամանակ հանդիպել է պարուսույց և մոդել Կատրինա Ամատիի հետ, բայց թոք-շոուում «The Talk» 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին նա հայտարարեց, որ արդեն որոշ ժամանակ մենակ է ».
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Մայամիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
«Պուտտի» շատրվան
Շատրվան «Պուտտի» (Puttenbrunnen), Կալինինգրադ քաղաքում (մինչև 1945 թվականը` Քյոնիգսբերգ քաղաք) գտնվող պատմական շատրվան։
Նկարագիր
Շատրվանի անվանումը առաջացել է իտալերեն «puttо» բառից, որը նշանակում է «մանկիկներ» (տես` Պուտտո)։ Հուշարձանը իրենից ներկայացնում է իրար ձեռք բռնած չորս գանգրահեր հրեշտակների կոմպոզիցիա։ Քանդակը պատրաստված է խեցեքարից։
Պատմություն
Շատրվանը ստեղծվել է 1908 թվականին գերմանացի քանդակագործ, Քյոնիգսբերգի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր Ստանիսլավ Կաուերի կողմից։ Բացի շատրվանից Կալինինգրադում պահպանվել են քանդակագործի այլ աշխատանքներ ևս, հարթաքանդակներ շենքերի վրա (Ոստիկանական նախագահության շենք, գեղարվեստի ակադեմիա և այլն ) և քանդակներ («Նիմֆա», «Մայրը և երեխաները», Շիլլերի հուշարձանը և այլն)։
1912 թվականին Պոզեն քաղաքում (այժմ` Պոզնան, Լեհաստան) անցկացված շատրվանների միջազգային ցուցահանդեսում (Internationale Springbrunnenmessese) Կաուերի աշխատանքը զբաղեցնում է առաջին տեղը ։ Պոզենի բնակիչները ցանկացան գնել շատրվանը, սակայն Կաուերը նախընտրեց շատրվանը նվիրել Քյոնիգսբերգին ։
Սկզբնապես շատրվանը տեղակայված էր Քյոնիգսբերգի ամրոցի զինվորական կալանատան կողքին, որտեղ էլ 1944 թվականին վերապրել է բրիտանական ավիացիայի  ավիահարվածները։ Պատերազմից հետո շատրվանը տեղափոխվեց Դրումշտրասսե 25-29-ում գտնվող Համալսարանական հիվանդանոցի բակ (այժմ` Նավահանգստային հիվանդանոց, Հիվանդանոցային փողոց 34-38)։
Ներկայիս վիճակ
Հիվանդանոցի տարածքում գտնվելու տարիներին շատրվանը չի վերականգնվել և քայքայվել է։ Կալինինգրադի մարզային կառավարության 2007 թվականի մարտի 23-ի № 132 որոշմամբ շատրվանին շնորհվել է տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ, որը հետագայում վերահաստատվել է Կալինինգրադի մարզային կառավարության 2009 թվականի դեկտեմբերի 24-ի № 799 որոշմամբ ։
2010 թվականից շատրվանը գտնվում է Համաշխարհային օվկիանոսի թանգարանի հաշվեկշռում և գտնվում է նրա տարածքում «Հին նավահանգիստ» լանդշաֆտային այգում ։ 2011 թվականին ավարտվեց հուշարձանի համալիր վերակառուցումը, որի արժեքը կազմեց 23165000 ռուբլի ։ Արխիվային լուսանկարների հիման վրա շատրվանը վերականգնվեց պետերբուրգյան «Ժառանգություն» արվեստանոցի կողմից ։ Շատրվանը համարվում է գործող, ամեն տարի գարնանը ապրիլի վերջին օրը, թանգարանը կազմակերպում է շատրվանների սեզոնի հանդիսավոր բացումը ։
2015 թվականից թանգարանում ցուցադրվում է Կաուերի մեկ այլ հայտնի ստեղծագործության «Գենիուս»-ի բարձրաքանդակի պատճենը, որը պահվում է Կալինինգրադի կերպարվեստի մարզային թանգարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շատրվաններ Կատեգորիա:1908 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կալինինգրադի տեսարժան վայրեր
ՓիքսԱրթ
ՓիքսԱրթը լուսանկարների խմբագրիչ է, որը ստեղծել են հայ ծրագրավորողները։ Ծրագիրը իրենից ներկայացնում է խմբագրիչ, նկարչության հավելված և սոցիալական ցանց։ ՓիքսԱրթը օգտվողներին թույլ է տալիս լուսանկարել և խմբագրել նկարները, նկարել շերտերով, կիսվել աշխատանքներով ՓիքսԱրթի համայնքի և այլ սոցիալական ցանցերում ինչպիսիք են Ֆեյսբուք և Ինստագրամ։ Հավելվածը հասանելի է iOS, Անդրոիդ և Windows Mobile սարքերի համար ։ Այն նաև հասանելի է Windows 8.1 և բարձր համակարգերով համակարգիչների օգտատերերին ։
Պատմություն
2011 թվականի նոյեմբերին PicsArt-ը մեկնարկել էր Android համակարգով աշխատող սարքերի վրա ։ Այն հիմնադրել են Հովհաննես Ավոյանը և Արտավազդ Մեհրաբյանը ։
2012 թվական` առաջին տարվա ընթացքում ծրագիրը ներբեռնել են 35 միլիոն անգամ ։
2013 թվականի հունվարին թողարկվեց հավելվածի iOS համակարգի տարբերակը iPhone հեռախոսների համար ։  Մայիսին թողարկվեց iPad-ի համար ։ Հավելվածը ուներ գրեթե 2 միլիոն օրական այցելու, 4 մլն գրանցված օգտատեր հունվար ամսվա ընթացքում ։ 2013 թվականի նոյեմբերին, երկու տարի անց դրա մեկնարկից PicsArt-ը հասավ 90 միլիոն ներբեռնումների և գրեթե 25 միլիոն ամսական ակտիվ օգտատերերի։ 2013-ի դեկտեմբերին PicsArt-ը հասանելի դարձավ Windows Phone սարքերի համար ։
2014 թվականի հունվարին PicsArt հասանելի դարձավ Windows 8 սարքերի համար։ Մարտին հավելվածը հասավ 100 մլն տեղադրումների Android-ի վրա, 30 միլիոն ակտիվ օգտատեր, 60,000 ամեն օր վերբեռնվող պատկերների, և ունեցավ 11 միլիոն օգտատերերից բաղկացած համայնք։ 2014 թվականի հունիսին PicsArt-ը թողարկվեց բոլոր Windows 8.1 համակարգիչների, սարքերի և թաբլեթերի համար ։ Երբ ծրագիրը տոնեց իր եռամյա հոբելյանը այն ուներ 175 մլն շահագործում, ամսական 50 միլիոն օգտատեր և արդեն 18,5 մլն օգտատեր սոցիալական ցանցում ։
2015 թվական՝ PicsArt-ը հասավ 65 միլիոն ամսական ակտիվ օգտատերերի և 250 մլն ներբեռնումի։
2016 թվական՝ PicsArt-ը ունի 75 միլիոն ամսական ակտիվ օգտատեր և 300 մլն ներբեռնում ։ Ընկերությունը շարունակում է ներկայացնել նոր առանձնահատկություններ, այդ թվում խառնաբնույթ պատկերասրահներ, վերամշակված տեսախցիկ , անհատականացված հնարավորություններ և այլ բարեփոխումներ iOS, Android և Windows սարքերի համար։
Հղումներ
Կատեգորիա:Անդրոիդի ծրագրային ապահովում
Օսկար Հերման
Օսկար Հերման (Oskar Herman, ), հրեական ծագմամբ խորվաթ նկարիչ։ Անդամակցել է խորվաթ նկարիչների՝ «Մյունխենյան խմբակ» անունով հայտնի խմբին, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել Խորվաթիայի ժամանակակից արվեստի վրա ։
Կենսագրություն
Օսկար Հերմանը ծնվել է 1886 թվականի մարտի 17-ին Զագրեբում, խորվաթցի հրեաներ Դանիել և Ժոզեֆինա Հերմանների ընտանիքում։ Հայրը մահացել է, երբ Օսկարը եղել է չորս տարեկան ։
Օսկար Հերմանը Զագրեբում սովորել է բիզնես դպրոցում, թեև հետաքրքրվել է նկարչությամբ ու գեղանկարչությամբ։ Այնուհետև Զագրեբում սովորել է գեղանկարչության դպրոցում՝ Կ. Ֆիլիպի մոտ։ Դրանից հետո նա տեղափոխվել է Մյունխեն, որտեղ 1904 թվականին իր հայրենակից Յոսիպ Ռաչիչի նման սովորել է սլովեն նկարիչ և մանկավարժ Անտոն Աժբեի մոտ։ 1905 թվականին Օսկար Հերմանն ընդունվել է Մյունխենի Կերպարվեստի ակադեմիա, որտեղ սովորել է մինչև 1910 թվականը. նրա ուսուցիչների թվում է եղել գերմանացի նկարիչ Հյուգո ֆոն Հաբերմանը։ Այդ ժամանակ Մյունխենը եղել է ռեալիզմի, պոստիմպրեսիոնիզմի, սիմվոլիզմի ու մոդեռնիզմի եվրոպական նկարչական դպրոցի կենտրոնը։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսելուց հետո, Օսկար Հերմանը վերադարձել է Զագրեբ։ Նա ճանաչվել է զինվորական ծառայության համար մասամբ ոչ պիտանի, սակայն Զագրեբում ծառայել է բանակում 1915 թվականից մինչև 1918 թվականը։ Պատերազմի ավարտից հետո մեկնել է Մյունխեն, որտեղ ապրել է մինչև 1933 թվականը՝ երբեմն վերադառնալով Զագրեբ, այցելելով Բեռլին ու Փարիզ։ Մյունխենում բնակվելու տարիներին պարբերաբար հանրությանն է ներկայացրել իր աշխատանքները ինչպես անհատական, այնպես էլ Munich Secession Art ցուցահանդեսներում։ 1933 թվականին Գերմանիայով տարածվող նացիզմի պատճառով վերադարձել է Զագրեբ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Օսկար Հերմանն ընդգրկվել է պարտիզանական ջոկատի կազմում, գերի ընկել և տեղավորվել Իտալիայի Կալաբրիա մարզի Ferramonti di Tarsia քաղաքում գտնվող ճամբարում, որտեղ գտնվել է 1942 թվականից մինչև 1944 թվականը։ Ազատություն ստանալուց հետո նա միացել է Ֆրանսիայի Կորսիկա կղզու Կոզանո համայնքում գտնվող նկարիչների գաղութին։ 1944 թվականին վերադարձել է Խորվաթիա և կրկին միացել պարտիզաններին։
1945 թվականին՝ պատերազմի ավարտից հետո, սկսել է աշխատել Զագրեբի Ժամանակակից արվեստի պատկերասրահում։ Այդտեղ նա աշխատել է մինչև 1954 թվականին թոշակի անցնելը ։ Նույն թվականին նա նախապատրաստել է հետադարձ ցուցահանդես Արվեստների ու արհեստների թանգարանում (Museum of Arts and Crafts): 1971 թվականին Օսկար Հերմանը կազմակերպել է հետադարձ խոշոր ցուցահանդես Art Pavilion-ում։ Օսկար Հերմանը եղել է անմարդամոտ նկարիչ, այդ պատճառով էլ նրա աշխատանքները ուշ են ընդունվել ու հասկացվել։
Օսկար Հերմանը մահացել է 1974 թվականի հունվարի 22-ին Զագրեբում։ Թաղվել է Միրոգոյ քաղաքային գերեզմանատանը ։
2008 թվականին Խորվաթիայի փոստը թողարկել է Օսկար Հերմանին նվիրված փոստային նամականիշ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ նկարիչներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Մոկշա
Մոկշա (սանսկրիտ՝ मोक्ष), հայտնի է նաև որպես վիմոկշա, վիմուկտի, մուկտի, հինդուիզմի և հինդուիստական փիլիսոփայության եզրույթ, որը վերաբերում է ազատմանը, ազատագրմանը ։ Փրկության և վախճանաբանության իմաստով մոկշան նշանակում է ազատում սամսարայից՝ մահվան և վերածննդի շրջափուլից ։ Իմացաբանության և հոգեբանոության իմաստով մոկշան նշանակում է ազատում արհամարհանքից՝ ինքնաիրացում և ինքնակրթում ։
Հինդուիստական ավանդույթներում մոկշան կենտրոնական հայեցակարգ է և ներառվում է մարդու կյանքի չորս ասպեկտների և նպատակների մեջ․ մյուս երեք նպատակներն են դհարման (առաքինի, պատշաճ, բարոյական կյանք), արտհա (նյութական բարգավաճում, եկամտի ապահովություն, կյանքի միջոցներ), կամա (հաճույք, զգայունություն, զգայական բավականություն)   ։ Այս չորս նպատակները միասին հինդուիզմում անվանվում են Պուրուշարտհա  ։
Մոկշայի հայեցակարգին կարելի է հանդիպել ջաինիզմում, բուդդայականության և հինդուիզմի մեջ։ Հնդկական կրոնի որոշ դպրոցներում մոկշան համարվում է համարժեք և օգտագործվում է միմյանց փոխարինելով այնպիսի եզրույթների հետ, ինչպիսիք են վիմոկշա, վիմուկտի, կաիվալյա, ապավարգա, մուկտի, նիհսրեյասա, նիրվանա։ Այնուամենայնիվ, մոկշա և նիրվանա հասկացությունները տարբերվում են և հինդուիզմի, բուդդայականության ու ջաինիզմի տարբեր դպրոցներում նշանակում են տարբեր վիճակներ ։ Նիրվանա եզրույթն ավելի տարածված է բուդդայականության մեջ, իսկ մոկշան՝ հինդուիզմում ։
Ստուգաբանություն
Մոկշան ստացվում է սանսկրիտի मुच् արմատից, որը նշանակում է ազատ, բաց թողել, ազատ արձակել, ազատագրել։ Վեդաներում և վաղ շրջանի ուպանիշադներում կարելի է հանդիպել սանսկրիտի मुच्यते բառին, որը նշանակում է ազատ արձակվել, ազատվել, ինչպես օրինակ՝ ձին թամբից։
Սահմանում և նշանակություններ
Մոկշայի սահմանումը և նշանակությունը տարբերվում է ըստ հնդկական կրոնների տարբեր դպրոցների ։ Մոկշան նշանակում է ազատություն, ազատագրում․ տարբերությունը կայանում է նրանում, թե ինչից և ինչպես է տեղի ունենում ազատագրումը ։ Մոկշան նաև հայեցակարգ է, որը նշանակում է ազատագրում վերածնունդներից կամ սամսարայից ։ Այս ազատագրմանը կարելի է հասնել, երբ անձը երկրի վրա է (ջիվանմուկտի) կամ վախճանաբանորեն (կարամամուկտի, վիդեհամուկտի)։ Որոշ հնդկական ավանդույթներ ընդգծում են ազատագրումը որպես աշխարհում կոնկրետ, բարոյական գործողություն։ Այս ազատագրումն իմացաբանական վերափոխություն է, որը թույլ է տալիս անձին տեսնել ճշմարտությունն ու իրականությունն արհամարհանքի մշուշի հետևում ։
Մոկշան չի սահմանվում պարզապես որպես տառապանքի բացակայություն և ազատում սամսարայի գերությունից․ հինդուիզմի բազմաթիվ դպրոցներ այն բացատրում են որպես պարիպուրնա-բրահմանուբհավա (նույնություն Բրահմանի հետ, մեկ գերագույն ինքնություն) վիճակի առկայություն՝ գիտելիքի, խաղաղության և երանության վիճակ  ։
Իտիրեդու
Իտիրեդու (Ittireddu, կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասարի գավառում։
Մոկշա
Վախճանաբանական իմաստ
Մոկշան հայեցակարգ է, որն ասոցացվում է սամսարայի հետ (ծնունդ-վերածնունդ շրջափուլ)։ Բուդդայականության, ջայնիզմի և հինդուիզմի նոր դպրոցների կողմից սամսարան դիտվում էր որպես վերածնունդների կրկնվող գործընթացի գերություն։ Կրկնվող վերածննդի ու կյանքի այս գերությունը, որն ուղեկցվում է տանջանքներով, հիվանդություններով և ծերացմամբ, դիտվում էր որպես տառապանքի շրջափուլ։ Այս շրջափուլից ազատումը վերջ էր դնում նաև տառապանքին։ Այս ազատումն անվանվում էր մոկշա, նիրվանա, կաիվալյա, մուկտի, ինչպես նաև այլ անվանումներով ։
Իտիրեդու
Բնակչությունը կազմում է 586 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 7010։ Հեռախոսային կոդը՝ 079։
Մոկշա
Վախճանաբանական իմաստ
Վախճանաբանական գաղափարները զարգացում էին ապրում հինդուիզմի շրջանակներում ։ Վաղ շրջանի վեդայական գրականության մեջ երկինքն ու դժոխքը բավարարում էին փրկության նկատմամբ հետաքրքրասիրությունը։ Ժամանակի ընթացքում գիտնականները նկատեցին, որ մարդիկ տարբերվում են իրենց վարած առաքինի կամ մեղավոր կյանքի որակով և սկսեցին հարցադրել, թե ինչպես են տարբերությունները յուրաքանչյուր մարդու պունյայում (արժանիքներ, լավ արարքներ) կամ պապում (վատ գիծ, մեղք) ազդում նրանց հետմահու կյանքի վրա ։ Այս հարցն առաջնորդեց մահից հետո կյանքի հայեցակարգի ձևավորմանը, թե իր լավ արարքների կամ վատ գծերի համաչափությամբ որտեղ է հայտնվում մարդը մահվանից հետո՝ երկնքում, թե դժոխքում, այնուհետև վերադառնում է երկիր և վերածնվում, իսկ շրջափուլը կրկնվում է անորոշ անգամներ։ Վերածննդի գաղափարն ի վերջո հասունացավ սամսարայի գաղափարին կամ վերաբնակեցմանը, որտեղ կարմայի բալանսը որոշում է վերածննդի տարբերակը։ Սամսարայի գաղափարին զուգընթաց գիտնականները զարգացրեցին մոկշայի հայեցակարգը՝ որպես վիճակ, որն ազատում է սամսարայի շրջափուլից։ Հինդուիզմի այս հնագույն գրականության մեջ մոկշայով ազատագրման վախճանաբանական իմաստը բխում է ինքնաճանաչումից և գերագույն հոգու հետ նույնության գիտակցումից ։
Իտիրեդու
Իտիրեդուն սահմանակից է Բոնորվա, Մորես, Նուգեդու Սան Նիկոլո, Օզիերի համայնքներին։
Մոկշա
Իմացաբանական և հոգեբանական իմաստ
Մոկշան իմացաբանական և հոգեբանական իմաստով գիտնականների կողմից բազմաթիվ բացատրություններ ունի։ Օրինակ՝ ըստ Դոյչեի՝ մոկշան տրանսցենդենտալ գիտակցություն է, գոյության, ինքնաիրացման, ազատության և «ողջ տիեզերքը որպես Ես զգալու» կատարյալ վիճակ ։
Իտիրեդու
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ առաքյալ Հակոբոս Զեբեդյան Ավագը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 25-ին։
Մոկշա
Իմացաբանական և հոգեբանական իմաստ
Հինդուիզմում մոկշան ենթադրում է խոչընդոտների հեռացում անարգել կյանքի հասնելու համար՝ թույլ տալով անձին զգալ իրեն իրական անձ բառի մաբողջ իմաստով. հայեցակարգը ենթադրում է մարդու չօգտագործված ստեղծագործական պոտենցիալը, կարեկցությունը և ըմբռնումը, որոնք արգելափարկվել են և դադարել։ Մոկշան սամսարայի շրջափուլից ազատումից առավել է ։ Այն կարող է լինել կյանքի ընթացքում և մահվանից հետո։ Այս կյանքում մոկշան ներառում է հոգեբանական ազատում ադհյասայից (կյանքը պաշարող վախեր) և ավիդյայից (արհմարանք կամ ցանկացած բան, որն իրական գիտելիք չէ) ։
Իտիրեդու
Ժողովրդագրություն
Բնակչության փոփոխություն։
Մոկշա
Որպես կատարելության վիճակ
Հինդուիզմի բազմաթիվ դպրոցներում մոկշան հանդիսանում է կատարելության վիճակ։ Այս հայեցակարգը դհարմայից վեր բնական նպատակ էր։ Հնագույն գրականության մեջ այն համարվում էր հասանելի նույն միջոցներով, ինչ որ դհարման։ Ինքնակարգապահությունը ուղի է դեպի դհարմա, իսկ մոկշան ինքնակարգապահություն է, որն այնքանկատարյալ է, որ դառնում է անգիտակցական, երկրորդ բնություն։ Այդպիսով դհարման մոկշայի հասնելու միջոց է ։ Հինդուիզմի շատ դպրոցների կողմից դհարման և մոկշան հասկացվել են որպես կյանքի մեկ ճանապարհորդության երկու կետեր, ճանապարհորդություն, որի միջոցները կարգապահությունը և ինքնակրթումն են ։ Ժամանակի ընթացքում մոկշայի գաղափարները վիճարկվել են։
Իտիրեդու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սարդինիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոկշա
Պատմություն
Մոկշայի հայեցակարգն ի հայտ է եկել շատ ավելի վաղ, քան դհարման։ Ավելի վաղ Ուպանիշադներում հանդիպող եզրույթը մուկյատն է, որը նշանակում է ազատված, ազատագրված։ Մոկշա եզրույթը հայտնվել է հետագա շրջանների Ուպանիշադներում՝ դառնալով կարևոր հայեցակարգ ։
Ուպանիշադների միջին ժամանակաշրջանից սկսած՝ մոկշան կամ համարժեք եզրույթները, ինչպիսիք են մուկտին և կաիվալյան, լուրջ թեմա է բազմաթիվ Ուպանիշադներում։
Հինդուիզմում մոկշայի հայեցակարգի ընդունումը դանդաղ է տեղի ունեցել։ Որոշ դպրոցներ հրաժարվում էին ընդունել այն՝ համարելով անտեղի։ Հայտնի չէ, թե մոկշայի և սամսարայի գաղափորները երբ են զարգացում ապրել Հնդկաստանում, հնարավոր ՝ մ.թ.ա. 1-ին հազարմյակում։ Պատմական տեսանկյունից մոկշայի հայեցակարգն ի հայտ է եկել երեք ձևերով՝ վեդայական, յոգայի և բհակտիի։ Վեդայական շրջանում ընդունված էին ծեսեր, որոնք օգնում էին հասնել մոկշայի. գիտելիքը միջոց էր, ծեսը՝ դրա գործադրումը ։ Հեատագայում ծեսը սկսեց դիտվել անտեղի ։ Յոգայական մոկշան եկավ փոխարինելու վեդայական ծեսերին ինքնազարգացման և մեդիտացիայի միջոցով։ Այս մոտեցումն ընդունվեց տարբեր դպրոցների կողմից, որոշ դեպքերում՝ որոշակի տարբերություններով։
Բհակտի մոկշան ստեղծեց երրորդ ուղին, որտեղ ոչ ծեսերը, ոչ էլ մեդիտացիոն ինքնազարգացումն էին ուղին, այլ Աստծու մշտական սիրով ոգեշնչումը, ինչը ժամանակի ընթացքում հանգեցնում էր նրա հետ կատարյալ միության ։ Հետագայում այլ դպրոցների շրջանակներում առաջ եկան մոկշայի այլ գաղափարներ և ուղիներ ևս ։
Մոկշա, նիրվանա, կաիվալյա
Մոկշա, նիրվանա և կաիվալյա բառերը հաճախ օգտագործվում են որպես հոմանիշներ, քանի որ դրանք երեքն էլ վերաբերում են վիճակին, որն անձին ազատում է վշտի ու տառապանքի պատճառներից ։ Այնուամենայնիվ, ներկայումս այս հասկացություններն օգտագործվում են տարբեր կրոններում։ Նիրվանան հատուկ է բուդդայականությանը՝ ազատում, երբ չկա հոգի, դատարկություն է։ Մինչդեռ մոկշան, որը հատուկ է հինդուիզմին, Եսի, հոգու ընդունումն է, ազատման գիտելիքի իրացումը, Բրահմանի հետ նույնության գիտակցումը, գոյություն ունեցող ամեն ինչի ընկալումը որպես Ես ։
Կաիվալյան, ի տարբերություն նիրվանայի, հանդիպում է հինդուիզմի այնպիսի դպրոցներում, ինչպիսին յոգան է։ Այն ազատումն է և միացումը հոգևոր տիեզերքին։
Մոկշան հինդուիզմում
Հինդուիզմի տարբեր դպրոցների հնագույն գրականությունը երբեմն օգտագործում է մոկշայի տարբեր արտահայտություններ։ Օրինակ՝ կեվալ ջնանան կամ կաիվալյան («բացարձակ վիճակ»), ապավարգան, նիհսրեյասան, պարամապադա, բրահմաբհավա, բրահմաջնանա, բրահմի սթիտի։ Ժամանակակից գրականությունն օգտագործում է բուդդայական նիրվանա եզրույթը որպես հինդուիզմի մոկշայի համարժեք ։ Այս գաղափարների մեջ կա տարբերություն, բայց դրանք բոլորը հնդկական կրոնների ավանդույթների փրկություն նշանակող հասկացություններ են։
Մոկշան բուդդայականությունում
Բուդդայականության մեջ հայտնի է որպես նիրվանա։ Գրական նշանակում է «հանգչել» ։
Մոկշայի հնարավոր է հասնել նիրվանայի հետ, ինչն ավարտին է հասցնում սամսարայի վեց ոլորտների վերածնունդների շրջափուլը ։ Նիրվանան բուդդայականության մեջ նկարագրվում է որպես «դադարած գիտակցության» վիճակ, որը «գոյություն ունի», և «անհնար է թվում պատկերացնել, թե ինչպիսին կլիներ գիտակցությունից զուրկ օբյեկտը» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սանսկրիտ եզրույթներ Կատեգորիա:Կրոնական տերմինաբանություն
Չերվիա
Չերվիա (Cervia), կոմունա Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2005 թվականի տվյալների կազմում է 27 104 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 315 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 82 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0544։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Կորտեմաջորե
Կորտեմաջորե (Cortemaggiore), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4186 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝116 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29016։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 10-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Նինա Արխիպովա
Նինա Նիկոլաևնա Արխիպովա (Ни́на Никола́евна Архи́пова, ), խորհրդային և ռուսական կինոյի ու թատրոնի դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988) ։
Կենսագրություն
Մանուկ ժամանակ Նինա Արխիպովան սիրել է երգել, պարել, դաշնամուր է նվագել։ Ապրելով Զամոսկվորեչիեում՝ հաճախ է հաճախել թատրոններ և սկսել է մտածել դերասանի մասնագիտության մասին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո որոշել է ուսանելու դիմել ոչ միայն Վախթանգովի և Փոքր թատրոնների թատերական ստուդիաներ, Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան, այլև Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Արխիպովան հանձնեց քննությունները և ընդունվեց բոլոր կրթական հաստատությունները, որտեղ դիմել էր․ որոշումը կանգ առավ Վախթանգովի անվան թատրոնին կից գործող Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանի վրա։ Դասախոսը դարձավ հայտնի Ցեցիլիա Մանսուրովան։
1945 թվականին ավարտել է Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը։ 1943-1951 թվականներին աշխատել է Վախթանգովի անվան թատրոնում, որի բեմին դեռևս ուսանող ժամանակվանից սկսել է խաղալ Բեատուի մոր դերը՝ Էդմոն Ռոստանի «Սիրանո դե Բերժերակ» (1943), Կատյայի դերը՝ Վալենտին Կատաևի «Կապույտ թաշկինակ» պիեսներում։ Ֆլորիմոն Էրվեի «Մադմուազել Նիտուշ» մյուզիքլում հանդես է եկել «ծիծեռնակների» խմբում։
1951-2016 թվականներին դարձել է Մոսկվայի երգիծական թատրոնի առաջատար դերասանուհին։ Այդ տարիներին մարմնավորել է հարյուրից ավել կերպար ։
Նկարահանվել է «Երալաշ» կինոամսագրում։
Մահացել է 2016 թվականի ապրիլի 24-ին Մոսկվայում՝ 95-ամյակից մեկ շաբաթ առաջ ։ Թաղված է Կունցևո գերեզմանատանը՝ ամուսնու կողքին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք Կատեգորիա:Կունցևո գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Սարգիս Բարսեղյան
Սարգիս Բարսեղյան կամ Լևոն Օտաբաշյան, Շամիլ, հայ ռազմական, քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Կրթությունը ստացել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, այնուհետև Ժնևի համալսարանում։ Քրիստափորի հրահանգով թողել է ուսումը և վերջինիս հետ ժամանել Բաքու, որտեղ կազմակերպել է տեղեկատվական թերթոնների տարածումը հայազգի աշխատավորների շրջանում։
Բարսեղյանը մասնակցել է հայ-թուրքական կռիվներին, Վանում եղել է կուսակցական գործիչ, ընտրվել է Կարինի բյուրոյի անդամ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1875 ծնունդներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Գետաբեկ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ
Ստրասբուրգ
Ստրասբուրգ (Straßburg), Էլզասի՝ նահանգ Ֆրանսիայի արևելքում, մայրաքաղաք և գլխավոր քաղաք, ինչպես նաև Եվրոպառլամենտի պաշտոնական նստավայր։ Տեղակայված լինելով Գերմանիայի սահմանին՝ այն նաև Ստորին-Ռեյն դեպարտամենտի մայրաքաղաքն է։ Էլզասի բնակչությունը պատմականորեն գերմանախոս է, որով և բացատրվում է քաղաքի գերմանական անվանում ունենալը ։ 2008 թվականի տվյալներով՝ Ստրասբուրգի բնակչությունը՝ արվարձանները ներառյալ, կազմում է 884,988 մարդ ։
Ստրասբուրգը մի շարք Եվրոպական կառույցների, ինչպիսիք են Եվրոպայի Խորհուրդը (կից Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանը, Դեղերի որակի Եվրոպական վարչությունը, Եվրոպական աուդիովիզուալ դիտարանը) և Եվրոկորպուսը, ինչպես նաև Եվրոպառլամենտը և Եվրամիության Մարդու իրավունքների Եվրոպական պաշտպանը։ Ստրասբուրգում են գտնվում նաև Ռեյնի վրայով նավարկության կենտրոնական հանձնաժողովը և Մարդու իրավունքների միջազգային ինստիտուտը ։
Ստրասբուրգի պատմական կենտրոնը 1988 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից դասակարգվել է որպես Համաշխարհային Ժառանգություն, առաջին անգամ այդպիսի պատվի է արժանացել քաղաքի կենտրոնը ամբողջությամբ։ Ստրասբուրգը ներծծված է Ֆրանկո-Գերմանական մշակույթով և չնայած պատմության ընթացքում թեժ վիճարկմանը, այն դարեր շարունակ Ֆրանս-Գերմանական միասնության կամուրջ է հանդիսացել։ Հատկապես Ստրասբուրգի համալսարանը՝ ներկայումս երկրորդ խոշորագույնը Ֆրանսիայում, որը Կաթոլիկ և Բողոքական մշակույթների համակեցության վառ օրինակ է։
Իսլամի պաշտամունքի համար նախատեսված ամենամեծ վայրը՝ Ստրասբուրգի մզկիթը, 2012 թվականի սեպտեմբերի 27-ին պաշտոնապես բացել է Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարար Մանուել Վալսը ։
Տնտեսապես Ստրասբուրգը արդյունաբերության և մեքենաշինության կարևոր կենտրոն է, ինչպես նաև ճանապարհային, երկաթուղային և գետերի հանգույց։ Ստրասբուրգի նավահանգիստը, Ռեյն գետի վրա գտնվող երկրորդ մեծ նավահանգիստն է՝ Գերմանիայի Դիսբուրգ նավահանգստից հետո ։ Ստրասբուրգը նորարարության մակարդակով Ֆրանսիայում երրորդն է, իսկ աշխարհում 18-րդը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 12 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Թաթողլի Օհանյան
Թաթողլի Օհանյան (Գրիգոր Քար), հայ ֆիդայի, վրիժառու։ Ծնվել է Բանանց գյուղում։ Իր զինակիցներ Եփրեմի, Մելքոնի, Արարատ Մելքումյանի և ծնունդով Գանձակից Օղուլի հետ կազմակերպել է Գանձակի նահանգի գումերնատոր Լոլաձեի սպանությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ վրիժառուներ Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Սադվալ
Սադվալ (Садвал, թարգ.՝ «Միացում»), 1990 թվականին հիմնադրված լեզգիական ռազմականացված շարժում և կազմակերպություն, որի նպատակն է լեզգիական պետության՝ Լեզգիստանի ստեղծումը ։ Կազմակերպությունն առավել ակտիվ էր 1990-ականներին, սակայն այժմ այն, հավանաբար, դադարեցրել է իր գործունեությունը ։
Նպատակ
Կազմակերպության հիմնական նպատակն է, ինչպես ամրագրվել է հիմնադրման ժամանակ, «Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանական Հանրապետության տարածքում լեզգի ժողովրդի կոմպակտ բնակեցման վայրերի շրջանակներում միավորման աջակցությունը և իր ազգային պետականության վերականգնումը՝ միասնական լեզգիական պետական կազմավորման շրջանակներում և միջազգային իրավաքաղաքական նորմերի և ազգերի ինքնորոշման սկզբունքի հիման վրա» ։
Պատմություն
Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1990 թվականին Դերբենդ քաղաքում ։
2015 թվականի մարտի 24-ին սպանվել է շարժման ակտիվիստ Ռուսլան Մագոմեդռագիմովը ։ 2016 թվականի մարտին սպանվել է շարժման առաջնորդ Նազիմ Հաջիևը ։
Բաքվի մետրոպոլիտենի պայթյուն
1994 թվականին Սադվալի մարտիկները պայթյուն են կազմակերպել Բաքվի մետրոպոլիտենում, որի արդյունքում զոհվել է 27 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Լեզգիական ազգայնականություն Կատեգորիա:1990-ականների հիմնադրումներ Ադրբեջանում
Նարե Արղամանյան
Նարե Արղամանյան, հայ դաշնակահարուհի, 2008 թվականին Մոնրեալի միջազգային երաժշտական մրցույթի հաղթող։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1989 թվականին՝Վանաձորում, Սպիտակի երկրաշարժի դժվար տարիներին։ Նարեի մայրը նույնպես դաշնամուր է նվագել և այդ դժվար տարիներին նրանց երեկոներն անց են կացվել մոմի լույսի ներքո՝ երաժշտություն ունկնդրելով։ Վաղ տարիքից սկսել է նվագել դաշնամուր, հաճախել երաժշտական դպրոց։ 1996 թվականին մասնակցել է «Ամադեուս» մրցույթին, որը տեղի է ունեցել Երևանում։ Այստեղ նրան նկատում է անվանի պրոֆեսոր Ալեքսանդր Գուրգենովը և առաջարկում է Նարեին ուսումը շարունակել Երևանում՝ Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում։ Յոթ տարեկան հասակում Հարավսլավիայում Շոպենի անվան երիտասարդական մրցույթին Նարեն մասնակցում է իր առաջին միջազգային մրցույթին և գրավում է առաջին պատվավոր տեղը։ Տասնհինգ տարեկանում Նարեն ավարտում է դպրոցը և մեկնում Վիեննա, որ շարունակի ուսումը։ Այդ ժամանակ նա փոքր էր, իրավունք չուներ որպես ուսանող ընդունվել, քանի որ քննության թվանշանները բարձր էին, Նարեին ընդունեցին։ Վիեննա տեղափոխվելուց հետո Նարեն շատ մրցույթների սկսեց մասնակցել և շատ հաղթանակներ ունեցավ։ Ամենամեծը հաղթանակը 2008 թվականի Մոներալի մրցույթն էր, ուր ոչ միայն առաջին, այլև մի քանի հատուկ մրցանակների արժանացավ։ Մոնրեալի մրցույթում Նարեն ամենափոքր մասնակիցն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարուհիներ
Աննա Ավստրիացի (1601-1666)
Աննա Ավստրիացի, (Anne d'Autriche, Ana María Mauricia de Australia (de Habsburgo), ), Ֆրանսիայի թագուհի, Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XIII-ի կինը (1615 թվականի հոկտեմբերի 18-ից)։ «Ավստրիացի» մականունը նշանակում է միայն ծագումով ավստրիական Հաբսբուրգյան տոհմին պատկանելը։
Կենսագրություն
Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ III-ի և նրա կնոջ՝ Մարգարիտա Ավստրիացու դուստրը։ Աննան կրտսեր քրոջ՝ Մարիա Աննայի հետ լավ կրթություն է ստացել՝ սովորել լատիներեն, եվրոպական լեզուների հիմունքներ, կարել, պարել, գրագրություն, կրոնի պատմություն և Հաբսբուրգյան տոհմի ծագումնաբանություն։
1612 թվականին Ֆիլիպ III-ը կնքեց ամուսնական պայմանագիր, համաձայն որի՝ Ֆրանսիայի երիտասարդ թագավոր Լյուդովիկոս XIII-ն ամուսնացավ իսպանիայի արքայադուստր Աննայի հետ։ Այս ամուսնությունը անհրաժեշտ էր դիվանագիտական ​​նպատակներով, քանի որ այդ ժամանակ Իսպանիան և Ֆրանսիան պատերազմի եզրին էին։ Ամուսնական պայմանագրով նախատեսված էր նաև, որ արքայադուստր Աննան կամուսնանա Լյուդովիկոսի հետ միայն այն դեպքում, եթե նրա քույր Իզաբելլան դառնա Աննայի կրտսեր եղբոր՝ արքայազն Ֆիլիպի կինը։
1615 թվականի վերջին 14-ամյա Աննան մեկնեց Ֆրանսիա և հոկտեմբերի 18-ին ամուսնացավ Լյուդովիկոս XIII-ի հետ։ Սկզբում թագավորը հիացած էր իր կնոջով, ով իրավամբ համարվում էր Եվրոպայի առաջին գեղեցկուհին, բայց որոշ ժամանակ անց պարզվեց, որ երիտասարդ զույգն ամենևին պատրաստ չէր ընտանեկան կյանքին։ Նրանց հարաբերությունները գնալով սառեցին։ Աննան հակված էր դավաճանության և ինտրիգների, և բացի այդ, փորձում էր իսպանամետ քաղաքականություն վարել Ֆրանսիայում։ Թագուհին աջակցում էր Ռիշելյեի դեմ դավադրություններին։
Այս ամենին ավելացավ նաև այն, որ Լյուդովիկոսի և Աննայի ամուսնության 23 տարիները անպտուղ էին, և միայն 1638 ու 1640 թվականներին, մի քանի անհաջող հղիություններից հետո, Աննային հաջողվեց երկու որդի ծնել, ապագա Լյուդովիկոս XIV-ին և Ֆիլիպ I Օռլեանցուն։
Աննա Ավստրիացին մահացել է 1666 թվականի հունվարի 20-ին կրծքագեղձի քաղցկեղից։
Գրականության մեջ
Աննա Ավստրիացու և Լյուդովիկոս XIII-ի հարաբերությունները դարձան Ալեքսանդր Դյումայի «Երեք հրացանակիրներ» հայտնի վեպի սյուժեներից մեկը։ Աննա Ավստրիացու կերպարը հանդիպում է նաև Դյումայի «Քսան տարի անց» և «Վիկոնտ դե Բրաժելոն, կամ Տասը տարի անց», «Կարմիր սֆինքսը» վեպերում և «Լյուդովիկոս XIV» կենսագրական գրքում։ «Կանանց պատերազմ» վեպում նույնպես հիշատակում կա նրա մասին։ Նրա կերպարը կա նաև անգլիացի գրող Էվելին Էնթոնիի «Կարդինալի սերը», Գեորգ Բորնի «Աննա Ավստրիացին, կամ թագուհու երեք հրացանակիրները», Շառլ Դալյարդի «Աննա Ավստրիացու առաջին սերը» և Ջուլիետա Բենցոնիի «Պետական ​​գաղտնիքներ» շարքից «Թագուհու ննջասենյակը» վեպերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ Կատեգորիա:Հաբսբուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ Կատեգորիա:17-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ
Սուրբ Աստվածածնի Ավետման եկեղեցի (Կամենեց-Պոդոլսկ)
Սուրբ Աստվածածնի Ավետման եկեղեցի, հայկական տաճար, որը գոյություն է ունեցել Ուկրաինայի Կամենեց-Պոդոլսկ քաղաքում 1522-1672 թվականներին։
Նախապատմություն
Ըստ տարբեր տվյալների՝ Կամենեց-Պոդոլսկում հայերը բնակություն են հաստատել 11-13-րդ դարերում ։ 17-րդ դարում քաղաքում արդեն կար 1200 հայ ընտանիք ։ Կազմելով Կանենեց-Պոդոլսկի բնակչության զգալի մասը և զբաղեցնելով քաղաքի մեծ մասը ՝ հայերը բնակվում էին հիմնականում քաղաքի հարավարևելյան մասում. մինչ օրս քաղաքում կա մի թաղամաս, որը տեղացիների շրջանում հայտնի է Հայկական անվամբ։ Քաղաքի այս հատվածում, բացի հայ համայնքի վարչական և առևտրային շենքերից, տեղակայված էին նաև քաղաքի հայկական գլխավոր տաճարները ։
Եկեղեցու պատմություն
Կամենեց-Պոդոլսկում ստեղծված և մեզ հասած հիշատակային գրառումներում հեղինակները Սուրբ Աստվածածին տաճարը նշում են որպես քաղաքի հայկական տաճարներից գլխավորը։ 1636 թվականին այդ մասին նշել են գրքերի և շարականների ընդօրինակողներ Խաչատուր դպիրը և Խաչերեսը ։ Նույն ժամանակ հայերի շրջանում միության ներդրման պատմության վերաբերյալ կարճ ակնարկի հեղինակ պրեֆեկտ Ա. Պիդուն գրել է ․
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ավերվել է 1672 թվականին թուրքական զորքերի կողմից քաղաքի գնդակոծման ժամանակ։ Քաղաք այցելած հայ պատմիչ և ճանապարհորդ Մինաս Բժշկյանը (1777-1851), իր աշխատություններում նկարագրել է տաճարի դեռևս գոյություն ունեցած ավերակները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական մշակութային ժառանգություն Ուկրաինայում Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով
Պոնին վազում է շրջանով
Պոնին վազում է շրջանով (Пони бегает по кругу), նկարված խորհրդային մուլտֆիլմ, որը 1974 թվականին ստեղծել է ռեժիսոր Լև Ատամանովը։
Սյուժե
Կենդանաբական այգում ապրում էր մի փոքրիկ պոնի, որին քշում էին երեխաները, իսկ ինքը երազում էր մասնակցել ռազմական շքերթին։ Մի օր կենդանաբանական այգի է գալիս մի գեներալ և որոշում է վարել պոնիին։ Գեներալը կարծես հիշում է իր մանկությունը և իրեն փոքրիկ տղա է զգում։ Իսկ պոնին հասկանում է, որ իր աշխատանքը թե՛ երեխաներին, թե՛ մեծերին երջանիկ դարձնելն է, և այն, ինչ որ նա անում է, պակաս կարևոր չէ, քան շքերթին մասնակցելը։
Կարջեգե
Բնակչությունը կազմում է 606 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 50 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 7030։ Հեռախոսային կոդը՝ 079։
Սրբեր Կիրիկոսը և Ջուլիտան հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։ Տոնակատարությունը հուլիսի 15-ին է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության փոփոխություն։
Գոթլիբ Գյոտլիխ
Գոթլիբ Գյոտլիխ (Gottlieb Göttlich, ի ծնե` Մարի Ռոզին Գյոտլիխ Marie Rosine Göttlic, ), ինտերսեքս է, որը ճանաչում է ձեռք բերել, քանի որ շատ բժիշկներ առաջին անգամ են հանդիպել այդպիսի դեպքի։
Կարիերա
Գյոտլիխը օգտվել է իր անսովոր կարգավիճակից, գումար վաստակելու համար։ Նա նոր անձնագիր է ստացել, որտեղ նշված էր արական սեռ և ճամփորդել է ամբողջ Եվրոպայում, ինչը հնարավորություն է տվել բժիշկներին փողի դիմաց զննել նրան։ Նրան հետազոտել են գերմանական Բոն, Ենա, Մարբուրգ, Մայնց, Մայն Օֆենբախ, Վրոցլավ և Բրեմեն քաղաքներում։ Բրիտանիայում նա իր մարմինը ցուցադրել է Մանչեստր, Լիվերպուլ, Գլազգո, Աբերդինե, Էդինբուրգ, Մոնտրոզե քաղաքներում։ Իռլանդիայում` Կորկում և Դուբլինում ։
Շարունակելով ճամփորդել Եվրոպայում, Գյոտլիխը «փառք և հարստություն» է ձեռք բերել։ Երբ նրան վիրահատական օգնություն են առաջարկել սեռական օրգանները  «ուղղելու» համար,  նա հրաժարվել է, ասելով, որ «դեմ է այսպիսի առաջարկությանը, քանի որ այն նրան կզրկեր հեշտ և շահավետ ապրուստի միջոցից»։ Դրեգերը նկարագրում է, «որպեսզի նա թույլատրեր նրանց հետազոտել իր մարմինը և հաշվետվություններ հրապարակեին, բժշկներն ու գիտնականները նրան հավաստագրեր էին տալիս, որ նրա գործը բժիշկների համար մեծ հետաքրքրության առարկա է» ։
Գյոտլիխի դեպքը որոշ հեղինակների կողմից նկարագրվել է որպես «կրկեսային հրեշ» ։
Շատ աշխատություններում Գյոտլիխը նկարագրվում է որպես «գերմաֆրոիդ», այժմ այդ տերմինը հնացած է, և տարբերվող սեռական օրգաններով մարդկանց անվանում են ինտերսեքս ։
Գրականության մեջ
Գյոտլիխը հայտնվել է շատ գրքերում, ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ վավերագրական։ Ստորև ներկայացված են դրանցից մի քանիսը.
Ռանհոուտ
Ռանհոուտ (հոլանդ՝ rondhout, բառացի՝ կլոր փայտ), նավի սարքավորման վերտախտակամածային փայտե և մետաղե մասերի համախումբ, որը մեխանիզմի շարժիչներով ժամանակակից նավերում ծառայում է նավի լույսերի, կապի և դիտակետերի, ռադիոկապի և ռադիոլոկացիոն անտենաների տեղակայման, բեռնաբարձ միջոցների ամրապնդման, ազդանշանների բարձրացման համար։ Առագաստանավերի վրա Ռանհոուտը նախատեսված է առագաստների տեղակայման և ձգման համար։ Ռանհոուտի հիմնական դետալներն են նավակայմերը, կայմաձողերը, առագաստափայտերը, բեռնային սլաքները։
Կատեգորիա:Ռանհոուտ
Հյուսիսային Յոժուգա
Հյուսիսային Յոժուգա (Северная Ёжуга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զարյանսկայա Յոժուգա գետի աջ ափին՝ 94 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Երկբևեռ տրանզիստոր
Երկբևեռ հանգույցային տրանզիստոր (ԵՀՏ կամ երկբևեռ տրանզիստոր), տրանզիստորի տեսակ է, որը կազմված է երկու տիպի կիսահաղորդչային կոնտակտներից։ ԵՀՏ-ներն կարող են օգտագործվել, որպես ուժեղարարներ, փոխարկիչներ, կամ որպես տատանակներ (օսցիլյատոր)։ ԵՀՏ-ները կարող են նաև հանդես գալ ինչպես անհատական դիսկրետ բաղադրիչներ այնպես էլ որպես ինտեգրալ սխեմաների բաղադրիչ մասեր։
Լիցքերի հոսքը ԵՀՏ-ում տեղի է ունենում կիսահաղորդչային քվազիմասնիկների դիֆուզիայի միջոցով օգտագործելով երկու տարբեր մակերեսներում կենտրոնացված լիցքերի հանգույցը։ ԵՀՏ-ների այդ տարածքները անվանում են՝ արտանետող/էմիտոր, հավաքող/կոլեկտոր, և հիմքը/բազա։ Որպես կանոն, էմիտորային մակերեսները ավելի սեղմված են համեմատած մյուս երկուսի հետ, մինչդեռ քվազիմասնիկային կոնցետրացիանների շերտերը մեծապես գտնվում են բազայում և կոլեկտորում և գրեթե նույնն են։ Ըստ նախագծման, հիմնական ԵՀՏ-ների հոսանքը առաջանում է լիցքերի հոսքի ներարկում դեպի բարձր կոնցենտրացված էմիտորից դեպի բազա ֆիզիկական երոևույթի միջոցով, իսկ բազայում փոքր չափի կրիչներն են, որն էլ այն տարածում է դեպի կոլեկտոր, և այսպիսով ԵՀՏ-ը դասակարգվում են, որպես փոքր-կրիչավոր սարքեր։
Ներածություն
ԵՀՏ-ները հանդես են գալիս երկու տիպով, կամ բևեռացումներով՝ PNP և NPN, հիմնված լինելով դոպինգ տեսակի երեք հիմնական թերմինալ տարածքներում։ NPN տրանզիստորը բաղկացած է երկու կիսահաղորդչային հանգույցներից որոնք կիսում են p-դոպված անոդ տարածքը, և PNP տրանզիստորը, որը բաղկացած է երկու հանգույցից՝ կիսելով փոքր n-դոպված կաթոդ տարածք։
External links
Կատեգորիա:Տրանզիստորներ
Սենմանատ
Սենմանատ  (Sentmenat, Sentmenat կամ Sentmanat ), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգում՝ Վալես Օքսիդենտալ շրջանում։ Մունիցիպալիտետն զբաղեցնում է 28,4 կմ² մակերես տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 8112 (2010 թվական)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Օրի Օկոլո
Օրի Օկոլո (Ory Okolloh Mwangi, ), քենիացի համացանցային ակտիվիստ, իրավաբան, բլոգեր։ Օմիդյար ցանցի ներդրումների բաժնի ղեկավար  ։ Եղել է Աֆրիկայում Google կայքի կառավարչական մենջերը։
Կենսագրություն
Օկոլոն ծնվել է աղքատ ընտանիքում ։ Օկոլոյի հայրը մահացել է 1999 թվականին ՁԻԱՀ-ից ։ Սովորել է տարրական դպրոցում, այնուհետև ավարտել է Փիթսբուրգի համալսարանի քաղաքագիտության բաժինը, 2005 թվականին՝ Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը ։ Համարվում է Աֆրիկայի ազդեցիկ կանանցից մեկը։ 2006 թվականին եղել է Քենիայի խոհրդարանի Mzalendo մոնիտորինգի կայքի համահիմնադիրներից մեկը ։ Կայքի ներդրմամբ և գործարկմամբ բարձրացել է կառավարության հաշվետվողականությունը՝ պարբերաբար գրանցելով օրինագծերը, ելույթները ։
2007 թվականին Քենիայի վիճարկելի նախագահական ընտրություններից հետո, Օրին օգնեց ստեղծելու Ushahidi («Ականատես») կայքը, որի միջոցով հավաքվեց և գրանցվեց ականատեսների բռնության վկայությունների օրինակները տեքստային հաղորդագրությունների և Google Maps-ի միջոցով ։ Դրանից հետո տեխնոլոգիան սկսեց կիրառվել այլ նպատակներով (այդ թվում ընտրությունների մոնիտորինգ, դեղերի մատչելիություն), ինչպես նաև կիրառվեց այլ երկրներում։
Օկոլոն ունի անձնական Kenyan Pundit բլոգը, որը ներկայացվել է Global Voices Online-ում ։
Ոչպես իրավախորհրդատու աշխատել է տարբեր հասարակական և միջազգային կազմակերպություններում, ինչպիսիք են Covington and Burling, Մարդու իրավունքների Քենիայի ազգային հանձնաժողովը, Համաշխարհային բանկը ։
Օկոլոն նշանակվել է Թոմսոն Ռոյթերս հիմնադիրների խորհրդի անդամ ։
Կոդրոնջանոս
Կոդրոնջանոս (Codrongianos, կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասարի գավառում։
Օրի Օկոլո
Անձնական կյանք
Բնակվում է Յոհանեսբուրգում՝ ամուսնու և երեք երեխաների հետ ։
Կոդրոնջանոս
Բնակչությունը կազմում է 1281 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 7040։ Հեռախոսային կոդը՝ 079։
Օրի Օկոլո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քենիացի փաստաբաններ Կատեգորիա:Համացանցային ակտիվիստներ Կատեգորիա:Քենիացի բլոգերներ Կատեգորիա:Կին բլոգերներ Կատեգորիա:Փիթսբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի իրավունքի դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քենիացի իրավագետներ Կատեգորիա:Քենիացի կին հասարակական գործիչներ
Կոդրոնջանոս
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Պավելը։ Տոնը նշվում է հունվարի 25-ին։ Կոմունայում է գտնվում 12-րդ դարի Սակարգիայի բազիլիկան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սարդինիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բրա (Իտալիա)
Բրա  (իտալ․՝ Bra), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 28000 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 495 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 59 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12042։ Հեռախոսային կոդ՝ 0172։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օրգանածին նստվածքներ
Ծովային և օվկիանոսային օրգանածին նստվածքներ
Ծովային և օվկիանոսային Օրգանածին նստվածքները ներկայացված են սիլիցիումային և կարբոնատային նստվածքներով, անվանումը տրվում է ըստ նստվածք առաջացնող օրգանիզմների տիրապետող խմբի։
Ցամաքային օրգանածին նստվածքներ
Ցամաքային (լճային, գետային, ճահճային) օրգանածին նստվածքները կազմված են սապրոպելներից, տորֆերից, ինչպես նաև լճային դիատոմային տիղմերից, խեցաքարերից։
Կատեգորիա:Նստվածքներ