cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ժուան Մարիու
Ժուան Մարիո Նավալ դա Կոստա Էդուարդու (João Mário Naval da Costa Eduardo, հունվարի 19, 1993 թվական, Պորտու, Պորտուգալիա), ավելի հայտնի է որպես՝ Ժուան Մարիու, պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, «Սպորտինգ» ֆուտբոլային ակումբի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 2016 թվականի Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության հաղթող։
Միջազգային կարիերա
2013 թվականին Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ժուան Մարիուն մասնակցություն է ունենում Թուրքիայում ընթացող աշխարհի երիտասարդական առաջնությունում։ Առաջնության շրջանակներում նա մասնակցում է Հյուսիսային Կորեայի, Կուբայի , Նիգերիայի , և Գանայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերին։
2014 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Մարիուն Ֆրանսիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում փոխարինելով Կրիշտիանու Ռոնալդուին՝ կատարում է իր նորամուտը Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում ։
2015 թվականին Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ժուան Մարիուն մասնակցում է Չեխիայում ընթացող Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը և դառնում է առաջնության արծաթե մրցանակիր։ Մրցաշարում նա մասնակցում է Անգլիայի, Իտալիայի , Գերմանիայի և Շվեդիայի (երկու անգամ) երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերին։ Անգլիացիների և գերմանացիների դեմ խաղերում Մարիուն աչքի է ընկնում մեկական գոլերով։
2016 թվականի ամռանը Մարիուն Պորտուգալիայի հավաքականի հետ մեկտեղ դառնում է Ֆրանսիայում ընթացող Եվրոպայի առաջնության չեմպիոնը։ Մրցաշարում նա մասնակցում է Իսլանդիայի, Ավստրիայի , Հունգարիայի , Խորվաթիայի , Լեհաստանի , Ուելսի , և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականների դեմ խաղերին։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Սպորտինգ»
Միջազգային
Պորտուգալիա
Պորտուգալիա (մինչև 20)
Բաստամ (այլ կիրառումներ)
Բաստամ, կարող է վերաբերել՝
Բույե
Բույե (Buje, Buie, Buie d’Istria), քաղաք Խորվաթիայում, գտնվում է Իստրիա թերակղզու հյուսիս արևմտյան մասում։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալներով կազմում է 5 128 մարդ։ Համայնքում կա 26 գյուղ, որը զբաղեցնում է 110 կմ² մակերես։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Բույեն բաժանվել է մի քանի մասերի՝ Բույեում գտնվում է նաև մի ամբողջ կրթական հաստատությունների թաղամաս, որն ներառում է տարրական և միջնակարգ դրրոցները, դասավանդելով խորվաթերեն և իտալերեն։ Բույեն, ինչպես նաև ամբողջ խորվաթական Իստրիան շատ բազմազան է։ Բույե թաղամասում կա երկու պաշտոնական լեզու՝ խորվաթերեն և իտալերեն։ Քաղաքի իտալական բնակչությունն ամենամեծն է Իստրիա քաղաքների շրջանում, որը կազմում է 39.6%:
Պատմություն
Մեծ ռազմական նշանակություն ունեցող բնակավայրը գոյություն ուներ դեռ նախապատմական ժամանակաշրջանում՝ քարե դարում։ Բույեն աստիճանաբար զարգացել է Հռոմի և Սլովենիայի դարաշրջանում։ Առաջին անգամ 981 թվականին Բույեն հիշատակվում է որպես Կաստրում։ Հռոմեացիները քաղաքն անվանել են նաև Բուլեա։ V դարում Հռոմեկան կայսրության անկումից հետո քաղաքը անցնում է Գոթորի, VI դարում Բյուզանդացիների, VIII դարում Ֆրանկների տիրապետության տակ։ Արդեն X դարում քաղաքն անցնում է Ակվիլա պատրիարքի տիրապետության տակ։ Առաջին անգամ քաղաքը, որպես Բույը նշվել է XV դարում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Բույեն 1947 թվականին դարձավ Տրիեստի մի մասը։ 1954 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Բույեն անցավ ՀՍՖՀ-ի տիրապետության տակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Խորվաթիայի իտալախոս տարածքային միավորներ
Should've Known Better
«Should've Known Better» (Պետք էր իմանալ ավելի լավ), Սոլունա Սամայի երգն է Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթի համար։ Երգի հեղինակներն են Ռիմին, Chief 1 և Իսամ Բաչիրին։ Երգը մրցույթի եզրափակչում զբաղեցրել է 22-րդ հորիզոնականը։
Չարթեր
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2012 սինգլներ Կատեգորիա:2012 երգեր
Սինանյաններ
Սինանյաններ, հայ երաժիշտների ընտանիք Կոստանդնուպոլսում։ Գոյություն է ունեցել Սինանյանների ընտանիքից բաղկացած կվարտետ։
Ներկայացուցիչներ
Գոյություն է ունեցել Սինանյանների ընտանիքից բաղկացած կվարտետ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գերդաստաններ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ
Ուզգորկի
Ուզգորկի (Узгорки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 190 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Ինդոնեզիայի համալսարան
Ինդոնեզիայի համալսարան (Universitas Indonesia), բարձրագույն կրթական առաջատար պետական ինստիտուտ Ինդոնեզիայում։ Երկրում գիտական մտքի հիմնական կենտրոններից մեկը։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1950 թվականին Ջակարտայում՝ 1849 թվականի հոլանդացիների կողմից հիմնադրված Ջավենսավայի բժշկական դպրոցի հիման վրա։ 2000 թվականից ի վեր ունի ինքնավար կարգավիճակ ։ 2010 թվականին այնտեղ սովորել է ավելի քան 47․000 ուսանող, աշխատել է 7․300 ուսուցիչ ։ Այն բաղկացած է 15 ֆակուլտետներից՝ հումանիտար, հասարակական-քաղաքական գիտություններ, տնտեսագիտություն, իրավաբանություն, հոգեբանություն, բժշկություն, ատամնաբուժություն, հանրային առողջապահություն, մաթեմատիկական և բնական գիտություններ, տեխնոլոգիա, ճարտարագիտություն, համակարգչային, դեղագիտական, նախադպրոցական կրթություն, ասպիրանտուրա։
Համալսարանները տեղակայված են Սալեմբում և Դեպոկում։
Դրա հիման վրա ստեղծվել են տնտեսագիտական և սոցիալական հետազոտությունների, կառավարման, սոցիոլոգիական հետազոտությունների, ժողովրդագրության, զանգվածային լրատվության միջոցների, կիրառական հոգեբանության, պատմության, հնագիտության, մարդաբանության, տեխնոլոգիայի, քրեագիտության հաստատություններ, ինչպես նաև, համակարգչային, բնապահպանական և մարդկային ռեսուրսների, նաև լեզվական ռեսուրսների կենտրոններ։ Պահում է ակտիվ հարաբերություններ ազգային, տարածաշրջանային, միջազգային համալսարանների և հետազոտական կենտրոնների, ներառյալ ԱՄՆ-ի,Ճապոնիայի, Հոլանդիայի, Գերմանիայի, Հարավարևելյան Ասիայի պետությունների ասոցիացիայի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համալսարաններ Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով
Վարդաձոր (Գեղարքունիքի մարզ)
Վարդաձոր (նախկին անվանումը` Աթամխան), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Մարտունու տարածաշրջանում, Մարտունի քաղաքից մոտ 10 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սևանա լճի ափից մոտ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1960-2060 մ բարձրության վրա։ Բնակչությունը` 2864 մարդ (2011 թ.), հայեր։
Նախկինում Աթամխան անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից` Մարտունու շրջանի։ Վերանվանվել է Վարդաձոր 1968 թ. հուլիսի 3-ին ։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի մեջ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Վարդաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 2864, առկա բնակչությունը` 1915 մարդ ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց մի մասի նախնիները ներգաղթել են 1828-1829 և 1877-1878 թթ. Ալաշկերտի գյուղերից ։ Վարդաձորի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր
Մազանոթային էլեկտրաֆորեզ
Մազանոթային էլեկտրաֆորեզ (ՄԷ), կվարցե մազանոթում էլեկտրական դաշտի ազդեցության ներքո, հատկապես տասնյակ բաղադրիչներից բաղկացած բարդ խառնուրդների բաժանման, ինչպես նաև դրանց իսկության ու քանակական պարունակության որոշման անգնահատելի եղանակ (Տիզելիուս, 1937)։ Ներկայումս ՄԷ-ը կիրառվում է սպիտակուցների, պեպտիդների, ամինաթթուների, վիտամինների, պեստիցիդների, մակերևույթային ակտիվ նյութերի, ածխաջրերի, օլիգոնուկլեոտիդների բաժանման ու ճանաչման համար։ Էլեկտրաֆորեզով վերլուծման համար պահանջվում են չնչին քանակի նմուշներ, օրգանական լուծիչների փոքր ծախս։
Նյութերի բաժանման եղանակները ստանդարտացված են, քանզի վերարտադրելի են բաղադրիչների միգրացման ժամանակը, մազանոթում նմուշի նախնական կոնցենտրացման ուղիները, մազանոթի ներքին պատերի շերտածածկման եղանակները, որով կարելի է ղեկավարել էլեկտրաօսմոտիկ հոսքը։ Էլեկտրաֆորետիկ բաժանումը տեղի է ունենում էլեկտրական դաշտում միմյանց հետ էլեկտրաստատիկ փոխազդեցության մեջ գտնվող լիցքավորված մասնիկների միգրացման շնորհիվ։ Բարձրարդյունավետ մազանոթային էլեկտրաֆորեզի (ԲՄԷ) համակարգում (նկ. 1) նյութերի բաժանումը կատարվում է բուֆերային լուծույթով լցված 25-75 միկրոն ներքին տրամագծով մազանոթում (kap.), ինչը թույլ է տալիս խուսափել ջոուլային տաքացումից։ Մազանոթների բարձր էլեկտրադիմադրությունը հնարավորություն է տալիս կիրառել ինտենսիվ էլեկտրական դաշտեր (100-500 Վ/սմ)։ Էլեկտրական դաշտի բարձր լարվածությունը կրճատում է վերլուծման ժամանակը, մեծացնում բաժանման արդյունավետությունը։ Կվարցե մազանոթի միջով վակուումի օգնությամբ բաց են թողնում բուֆերային լուծույթ (Bu, ֆոսֆատային կամ բորատային)` մազանոթի ծայրերը իջեցնելով այդ լուծույթով լցված տարողությունների (резервуар) մեջ, որոնք միանում են մեծ լարվածությամբ էլեկտրական հոսանքի սնուցման աղբյուրին (HV): Փորձարկվող նմուշի միկրոծավալները մազանոթի մեջ ներմուծվում են անոդի (A) կողմից՝ կարճ ժամանակով փոխարինելով անոդային բուֆերային (Bu) ռեզերվուարը նմուշայինով (S): Մազանոթի ծայրերը նորից բուֆերի մեջ վերադարձնելը և մազանոթում էլեկտրական դաշտի ստեղծումը նպաստում է բաղադրիչների շարժմանը տարբեր արագություններով, հետևաբար նաև դրանց բաժանմանը։ ԲՄԷ-ի աշխատանքի հիմնական գործոնը էլեկտրաօսմոտիկ հոսքն է (ԷՕՀ), կապված կրկնակի շերտի դիֆուզային մասի շարժումով, մազանոթի (kk) ներքին պատերին առաջացած մակերևույթային լիցքի շնորհիվ (նկ. 2):
ԲԱՀՔ-ի դեպքում բաժանումը կատարվում է ճնշման տակ, որի արդյունքում տեղի է ունենում շերտերի ընդլայնում և խառնուրդի հոսքի երկայնական կտրվածքը (պրոֆիլը) լամինարային է (նկ. 3. a): ՄԷ-ի դեպքում ֆազերի միջև անցումներ տեղի չեն ունենում և հոսքի երկայնական կտրվածքը (պրոֆիլը) հարթ է (b), ինչը մեթոդի յուրահատկություններից է և մեծացնում է բաժանվող նյութերի ուղղորդվածությունը։
Սուրբ Թադևոս (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Թադևոս եզրը կարող է վերաբերել.
Մազանոթային էլեկտրաֆորեզ
Էլեկտրաօսմոտիկ հոսքի ուղղությունը կարելի է փոխել կվարցային մազանոթի պատերը կատիոնային մակերևույթային ակտիվ նյութերով ձևափոխելու (մոդիֆիկացման) միջոցով։ Մազանոթում լուծված նյութի հապաղումը կախված է էլեկտրաօսմոտիկ հոսքից, որով պայմանավորված է բոլոր մասնիկների շարժումը նույն ուղղությամբ, անկախ լիցքից։ Երբ հոսքն ուղղված է անոդից կատոդ՝ անիոնները, կատիոնները, չեզոք մասնիկները շարժվում են նույն ուղղությամբ, սակայն տարբեր արագություններով։ Ամենաարագը շարժվում են կատիոնները, ամենադանդաղը՝ անիոնները իսկ չեզոք մասնիկների արագությունը հավասար է հոսքի արագությանը։ Կատոդի մոտ անջատվող նյութերը հերթով բացահայտվում են օպտիկական եղանակով (ՈւՄ- սպեկտր, նկ. 1, D)՝ հենց մազանոթի ծայրի թափանցիկ պատի միջով և տվյալները համեմատվում են ստանդարտի հետ։ Մազանոթային էլեկտրաֆորեզի համակարգը կարելի է անմիջականորեն միացնել մասս-սպեկտրաչափին՝ միանման նմուշները միմյանցից տարբերելու համար։ ՄԷ-ով բաժանվող մոլեկուլների շարժման արագությունը (I) հակառակ լիցքով էլեկտրոդի նկատմամբ կախված է գործադրված էլեկտրական դաշտի հզորությունից (E) և տրված рН –ի պայմաններում դրանց էլեկտրաֆորետիկ շարժունակությունից ( μ p), վերջինս էլ ուղիղ համեմատական է մասնիկի լիցքի մեծությանը (z) և հակառակ՝ զանգվածին, ավելի ճիշտ՝ իոնական շառավղին (r) և միջավայրի դիմադրողականությանը (η, մածուցիկությանը)։
Էլեկտրաֆորեագրի վրա լարվածակետերի (պիկ) թիվը ցույց է տալիս բաղադրիչների քանակը, հաջորդականությունը՝ դրանց իսկությունը (ըստ հապաղման ժամանակամիջոցի, միգրացման տևողությունը), պիկերի մակերեսի մեծությունը՝ քանակական պարունակությունը։
Բուֆերային լուծույթներում փոքր քանակով օրգանական լուծիչներ (սպիրտ, էթիլացետատ...) ավելացնելիս կարելի է մեծացնել համակարգի բաժանող կարողությունը։ Ներկայումս մշակված են վարֆարինի, պարացետամոլի, մորֆինի, հակաառիթմիկ, հակացնցումային բազմաթիվ դեղանյութերի բաժանման, իսկության ու քանակական վերլուծման եղանակներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մոլեկուլային կենսաբանության մեթոդներ Կատեգորիա:Քրոմատագրաֆիա
Ժյոլտիե Վոդի
Ժյոլտիե Վոդի (Жовті Води), քաղաք Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Ժոլտիե Վոդիի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ժյոլտայա Ռեկա։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Ժյոլտիե Վոդի քաղաքում բնակվում էր 48 032 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1895 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(8217) Դոմինիկհաշեկ
(8217) Դոմինիկհաշեկ (Dominikhasek), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի ապրիլի 21-ին Պետր Պրավեցի և Լենկա Սարունովայի կողմից Օնդրեյովում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,249944 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8567 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6432 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1232,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292043 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,37° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պետր Պրավեցի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լենկա Սարունովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յարխուշտա
Յարխուշտա, Մուշի և Սասունի շրջանների հայ ազգաբնակչության ռազմական պար, որը պարում էին տղամարդիկ։ Պատկանում է ծափ պարերի տեսակին ։
Անվան ստուգաբանություն
Պարի անվանումը ունեցել է տարբեր մեկնաբանություններ։ Դրանցից մեկն է, որ «Յարխուշտա» նշանակում է զենքի ընկեր։ Պարսկերենից «յար», բացի սիրեցյալից նշանակում է ընկեր, իսկ «խըշտ», «խըշտիկ» ՝ կարճ նիզակ, զենք։
Պատմություն
«Յարխուշտան» այն յուրօրինակ ավանդական պարերից է, որը շատ քիչ փոփոխությունների է ենթարկվել։ Այն տարածված է եղել նաև բեմական պարարվեստում։ Դեռևս 20-րդ դարի 30-ական թթ. այն բեմականացրել են Սրբուհի Լիսիցյանը և Վահրամ Արիստակեսյանը ։ Յար խուշտա պարը Ս․ Լիսիցյանի գիտարշավներից մեկի ընթացքում ցուցադրել են Աշնակի բնակիչները՝ 1932 թվականին։
Թաք Յար խուշտա
Թաք կամ Խարզանի յար խուշտան անվանում են նաև Թաք Աղրուշտա։ Պատկանում է ռազմական ծափ- պարերի խմբին։ Պարային ֆիգուրան այնպես է կառուցվում, որ պարողների դերերը փոխվում են․ գրոհում ու պաշտպանվում են հերթով։ Խարզանի յար խուշտան պարելիս հարվածում են մեկ ձեռքով և ծնկի չեն իջնում։ Պարում են լայնադիր դասավորությամբ, առանց ձեռքերի բռնվածքի։ Դիմահար շարքերից մեկը գրոհում է, մյուսը դիմագրավում, ընդունում հարվածը, ապա հետ մղվում վահանի պես վեր բարձրացրած աջ ձեռքով՝ ձեռքերը հակառակորդի ձեռքերի բարձրության վեր հանելով։ Իրար դեմ կանգնած յուրաքանչյուր զույգ մենամարտ է ներկայացնում ։
Սլիվանի Յար խուշտա
Երկու ափով հարևանի ձեռնափերին հարվածելով՝ կատարվող պարերում հակառակորդները հարվածին պատասխանում են նույն պահին, այստեղ չկա վահանի դերը, երկու կողմն էլ մեկ գրոհում է, մեկ պաշտպանվում։ Պարելու այս ձևը անվանել են Սլիվանի Յար խուշտա։ Պարողները շրջանաձև են գնում, իրար հետևից՝ փոխելով ձեռքերի դիրքն ու իրենք իրենց ծափ զարկելով։ Հետո շարվում երկու շարքով, գրոհում, ձեռքերը վեր պարզած հարվածում հակառակորդի ձեռքերին ու կրկին պտույտ գործում։ Շատ տպավորիչ է կատարումը ձայնարկություններով․
Ուզեմբաևո
Ուզեմբաևո (Узембаево), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Գայսկի շրջանի կազմում։
Յարխուշտա
Սլիվանի Յար խուշտա
Այս բացականչության իմաստը ստույգ վերծանված չէ, հավանաբար մարտակոչ է եղել։ Սլիվանի Յար խուշտայում նկատելի է բացառիկ մի երևույթ՝ զուռնայ-դհոլի ու երգի մեղեդիները տարբեր են։ Սովորաբար զուռնան նվագում է երգի մեղեդին՝ զարգացնելով այն ավելի, քան մարդկային ձայնն է կարողանում,այս պարում գործիքային ու երգային մեղեդիները տարբեր են, երկուսն էլ շատ կարճ։ Պարային ֆիգուրան կազմված է տարբեր կողմերի վրա կատարվող 12 շասեներից։Առաջին մասի ռիթմը հանդարտ է։Ապա մյուս մասերում արագանում է։
Ուզեմբաևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Գայսկի շրջանի բնակավայրեր
Յարխուշտա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն
Սուրբ Եղիշե (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Եղիշե եզրը կարող է վերաբերել.
Գրեմ Մուռ
Գրեմ Մուռ (Graham Moore, ), ամերիկացի բանաստեղծ և սցենարիստ։
«Օսկար» (2015) մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Գրեմ Մուռը ծնվել է 1981 թվականին Չիկագո քաղաքում ։
2010 թվականին լույս տեսած «Շերլոկյան» դեբյուտային վեպը (ռուսերեն թարգմանությամբ ՝ «Շերլոք Հոլմսի օրագիր»), որը համբավ բերեց Գրեհեմ Մուրին ):
Կինոյի կարիերայի սկիզբը հեռուստատեսային սերիալի դրվագներից մեկի սցենարն էր ՝ «Իմ ատելության 10 պատճառը» ։
Մուրի սցենարը, որը հիմնված է Էնդրյու Հոջսի «Ալան Սինգ. Էնգմա» գրքի վրա, որը գրվել է Ալան Թյուրինգի մասին անգլիացի մաթեմատիկոս, կրիպտոգրաֆ , ով համակարգչի ստեղծման ակունքներում, ղեկավարեց 2011 թվանականի լավագույն արտադրական հոլիվուդյան սցենարիստներից մեկն էր։ Այս սցենարը հիմք հանդիսացավ 2014 թվականի պատմական ֆիլմի՝ «Իմիտացիայի խաղ»-ի համար ։ Այս սցենարի ստեղծման համար Գրեմ Մուռին շնորհվել է Ակադեմիայի մրցանակ ՝ լավագույն հարմարեցված սցենարի համար ։
Ներկայումս Գրեմ Մառը ապրում և ստեղծագործում է Կալիֆոռնիայի Լոս Անջելես քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Լագոդեխ)
Լագոդեխի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Լագոդեխ քաղաքում։
Պատմություն
1860-ական թվականների կեսին հայերը մտադրվել են Սուրբ Աստվածածին անվամբ եկեղեցի կառուցել Լագոդեխի բերդի ներսում ։ 6 տարի անց՝ 1866 թվականին սկսում են փայտաշեն եկեղեցու շինարարական աշխատանքները և այն ավարտում 1867 թվականին ։ 1876 թվականի  մի վավերագրում Լագոդեխի եկեղեցին հիշված է «նորաշեն» ։
1889 թվականին Նարինյաններ եղբայրները խոստացել են ու եկեղեցուն կից կառուցել մի զանգակատուն. «Լագօդաղու փոքրաթիւ, բայց եկեղեցասէր հայ հասարակութիւնը զգալով անհրաժէշտ հարկաւորութիւն եկեղեցու, իրենց ծախքով և մասամբ ուրիշների օժանդակութեամբ կառուցել են քարաշէն գեղեցիկ եկեղեցի, բայց առանց զանգակատան, որի փոխարէն շինուած արևմտեան պատին կից տախտակեայ ծածկը ծառայում է փոխանակ զանգակատուն և պէտք է ասած, որ բաւականին անձև և անշնորհք բան է։ Եղբայր Նարինեանցները տեսնելով զանգակատան կարևորութիւնը, իրենց յօժար կամքով խոստացան առաջիկայ գարնան կառուցանել զանգակատուն՝ համաձայն մակարդակի (պլանի)» ։
19-րդ դարի վերջին Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու շուրջը գոյացել էր փոքրիկ գերեզմանատուն, ուր թաղվելու պատվին արժանանում էին միայն հասարակական ճանաչում ունեցող բարեգործ անձինք։ 1893 թվականի ապրիլի 15-ին եկեղեցու բակում է թաղվել նաև վաճառական Արտեմ Զուրաբյանը ։
1900 թվականին քահանա Բագրատ Սուքիասյանցի հրավերով ժողով է գումարվել՝ եկեղեցին նորոգելու մտահոգությամբ, որի ընթացքում ընտրվել էին տեղացի մի քանի անհատներ, որոնք պետք է ղեկավարեին նախատեսված աշխատանքները ։
Խանում Կալատուզյանցն իր հանգուցյալ ամուսնուն՝ Կոստանդին Մովսիսյան Կալատուզյանցին եկեղեցու գերեզմանում թաղելու թույլտվություն ստացել, փոխարենը 500 ռուբլի ծախսելով նորոգել էր եկեղեցու քայքայված մասերը՝ «Վերանորոգեցի զանգակատան տանիքը և եկեղեցու ներսի պատերը սուաղել և ներկել տուի ամբողջութեամբ...» ։ Կոստանդին Մովսիսյան Կալատուզյանցին սպանվել է 1910 թվականի մարտի 20-ին ։
1914 թվականի ապրիլի 26-ին գործակալ Բագրատ քահանա Սուքիասյանցը «Մշակ» լրագրի միջոցով իր շնորհակալությունն էր հայտնել՝ «Թիֆլիսի պատուաւոր քաղաքացի պպ. Արտաշես Համբարձումեան Էնֆիաճեանին, Սղնախաքաղաքացի Սարգիս Սիմէօնեան Սիմէօնեանցին, Ցղնայ գիւղացի Գրիգոր Գաբրիէլեանին, որոնցից առաջինը իւր հաշւով շինեց աւանիս Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ յատակը տոմիտ քարով, երկրորդն՝ վերնատունը ամբողջովին և երրորդը՝ բեմի վրայ եղած պատկերները. նաև աւանիս ու Ղօբախչ գիւղի այն բարեպաշտ նուիրատուներին, որոնք իրանց տուած լումաներով նպաստեցին եկեղեցուս վերանորոգութեանը» ։
Եկեղեցական իրեր
1908 թվականին եկեղեցին նոր իրեր է նվեր ստացել՝ «Ցղնա գիւղացի Վաճառական պ. Գրիգոր Գաբրիէլեանը, տեսնելով մեր եկեղեցու անշուք և չքաւոր դրութիւնը, ընծայեց տեղիս ս. Աստուածածին եկեղեցուն արծաթեայ ոսկեջրած աղաւնի 120 րուբ. արժողութեամբ» ։
1911 թվականին ծխական քահանա Բագրատ Սուքիասյանցն ու երեցփոխ Հովհաննես Հարությունյանը մամուլի միջոցով շնորհակալություն են հայտնել թիֆլիսեցի վաճառական Գևորգ Չիլինգարյանցին, որը Լագոդեխի եկեղեցու վարագույրի համար նվիրել է 67 ռուբլի 50 կոպեկ արժողությամբ 34,5 մետր արշին թավիշ ։
Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողով
Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողով, ԿՎՀ (Центральная ревизионная комиссия КПСС), ԽՄԿԿ բարձրագույն մարմիններից մեկը, որն ընտրվում էր համագումարի կողմից և, ըստ կանոնադրության, պատասխանատու էր կուսակցության ֆինանսական հաշվետվությունների, կուսակցության կենտրոնական մարմիններում գործերի ընթացքի արագության և ճշգրտության համար, աուդիտի ենթարկելով ԽՄԿԿ կենտկոմի դրամարկղն ու ձեռնարկությունները (կուսակցական դպրոցներ, հրատարակչություններ և այլն) ։
ԿՎՀ ստեղծելու հարցն առաջին անգամ դրվել էր կուսակցության XI համագումարում (1917) և արտահայտվել դրա ընդունած կանոնադրությամբ։ Չնայած այդ համագումարում ԿՎՀ չէր ընտրվել, սակայն համագումարը հանձնարարել էր այն կազմել Մոսկվայի մարզային կազմակերպության 3 և Պետրոգրադի քաղաքային կազմակերպության 2 ներկայացուցիչներից։ ԿՎՀ-ի հաշվետվություն առաջին անգամ լսվել էր ՌԿ(բ)կ VIII համագումարում (1919), որտեղ ընտրվել էր 3 հոգուց բաղկացած նոր կազմ .։
Կուսակցության IX-XI համագումարների նիստերում ԿՎՀ-ի հաշվետվություններ չէին լսվել և կազմի նորություններ չէին կատարվել։ Այնուամենայնիվ, այդ տարիներին ԿՎՀ-ն իրագործել էր իր վերահսկիչ գործառույթը կուսակցության Կենտկոմում միջոցների ստացման և ծախսման նկատմամբ, որի մասին կանոնավոր ներկայացվում էին գրավոր հաշվետվություններ։
ՌԿ(բ)Կ XI համագումարը (22) հաստատեց ԿՎՀ-ի կանոնադրություն, որում նախատեսվում էր, որ կուսակցության համագումարը ԿՎՀ-ն է ընտրում երեք հոգուց, Կենտկոմի հետ նույն ժամկետում։ Համագումարը միաժամանակ Կենտկոմին հանձնարարեց այդ փաստաթղթի հիման վրա համապատասխան կանոնադրություն մշակել տեղական ԿՎՀ-ների մասին։
Սկսած ՌԿ(բ) կ XII համագումարից կուսակցության բոլոր համագումարներում հաստատվեցին ԿՎՀ-ի հաշվետվությունները, անցկացվեցին նոր կազմի ընտրություններ։ Հանձնաժողովի թվական կազմը, կապված կուսանդամների քանակական աճի և գործի ծավալի մեծացման հետ, աճեց։
ԽՄԿԿ XXVI համագումարում (1981) ընտրված ԿՎՀ բաղկացած էր 75 կուսակցականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ
Աստերոիդների ցանկ (73401-73500)
Աստերոիդների ցանկ (73301-73400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (73501-73600)
Ռաշիդ իբն Սաիդ Ալ Մաքթում
Ռաշիդ իբն Սաիդ Ալ Մաքթում (արաբ. راشد بن سعيد آل مكتوم, կամ Ռաշիդ II, ), շեյխ (1958 թվականից) և Դուբայի առաջին էմիրը (1971 թվականից) Ալ Մաքթումներիի դինաստիայից ։
Կենսագրություն
Ռաշիդ իբն Սաիդը Դուբայի շեյխ Սաիդ իբն Մաքթումի ավագ որդին է։ Արդեն պատանեկության տարիներին սկսել է զբաղվել քաղաքական և տնտեսական գործունեությամբ։ Վաղ ճանաչելով Դուբայի հսկայական տնտեսական ներուժը՝ ամեն կերպ նպաստել է նրա բարգավաճմանը։ Զբաղվել է Դուբայի առափնյա ջրերի մաքրման կազմակերպմամբ, որպեսզի այստեղ հարմարավետ նավարկուղի կառուցի։ Կառուցվել է Դուբայի առաջին ժամանակակից մայրուղին, Ալ Մաքթում կամուրջը (1963), Պորտ Ռաշիդ խորջրյա նավահանգիստը (1967-1972), Ջեբել Ալիի երկրորդ նավահանգիստը (աշխարհի խոշորագույն արհեստական նավահանգիստը), Դուբայի Համաշխարհային առևտրի կենտրոնը։ Ստեղծել է ազատ առևտրի գոտին Ջեբել Ալիում։
Հայտնի է Ռաշիդ իբն Սաիդ Ալ Մաքթումի՝ Դուբայում տնտեսական բարեփոխումների ժամանակաշրջանին վերաբերող հետևյալ արտահայտությունը․ «Իմ պապը շարժվում էր ուղտով, իմ հայրը շարժվում էր ուղտով, ես, մինչդեռ, շարժվում եմ Մերսեդեսով, իմ որդին՝ Ռենջ Ռովերով, իմ թոռն էլ կշարժվի Ռենջով, բայց իմ ծոռին արդեն բաժին կհասնի դարձյալ ուղտը» ։
1968 թվականի փետրվարի 18-ին անապատում հատուկ տեղակայված վրանային ճամբարում շեյխ Ռաշիդ իբն Սաիդը հանդիպել է Աբու Դաբիի շեյխ Զայիդ իբն Սուլտան ալ-Նահյանի հետ, որտեղ նրանք սկզբունքային համաձայնության են եկել Աբու Դաբիի և Դուբայի ֆեդերացիա ստեղծելու վերաբերյալ, որը դարձել է ԱՄԷ-ի հիմնադրման անկյունաքարը։ Նրա պալատում՝ Դուբայում, 1971 թվականի դեկտեմբերի 2-ին հանդիպել են Աբու Դաբիի, Դուբայի, Շարջայի, Աջմանի, Ֆուջեյրայի կառավարիչները և Ումմ ալ-Քուվեյնի գահաժառանգ արքայազնը՝ Արաբական Միացյալ Էմիրությունների ժամանակավոր սահմանադրության ստորագրման համար։
Ռաշիդ II Ալ Մաքթումը հետաքրքրվել է որսով և որսորդական բազեների բուծմամբ։
Ունեցել է հինգ դուստր և չորս որդի`
Վահան Մամիկոնյան (ռազմական գործիչ)
Վահան Մամիկոնյան հայ ռազմական և քաղաքական գործիչ, Հայոց սպարապետ և Հայոց մարզպան (484-505) ։ Հմայակ Մամիկոնյանի և Ձվիկ Արծրունու ավագ որդին, Վարդի, Արտաշեսի և Վասակի եղբայրը, Մամիկոնյանների նախարարական տոհմից։
Ռաշիդ իբն Սաիդ Ալ Մաքթում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաբական Միացյալ Էմիրությունների քաղաքական գործիչներ
Վահան Մամիկոնյան (ռազմական գործիչ)
Կենսագրություն
Վահան Մամիկոնյանը Ավարայրի ճակատամարտում զոհված Վարդան Մամիկոնյանի եղբոր՝ Հմայակի և Ձվիկ իշխանուհու ավագ որդին է։ Ավարայրի ճակատամարտից (451 թ.) հետո նրան եղբայրների՝ Վասակի ու Արտաշեսի հետ պատանդ են վերցրել և տարել Պարսից արքունիք։ 455 թվականին Գուգարաց Աշուշա Բդեշխն ազատել է նրանց և կրթել ու դաստիարակել է իր տանը։ Հետագայում Վահանը հաստատվել է իր հայրական ոստանում, դարձել տոհմի նահապետը և, իր շուրջը հավաքելով հայրենասեր նախարարներին, նախապատրաստվել է ապստամբության պարսիկների դեմ։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ պարսիկ պաշտոնյաները փախել են Ատրպատական, և իշխանությունն անցել է ապստամբներին։
Ներսեհապատի ճակատամարտ
Վահան Մամիկոնյանն ընտրվել է սպարապետ, Սահակ Բագրատունին՝ մարզպան, Հովհաննես Ա Մանդակունի կաթողիկոսը՝ մեծ դատավոր։ Հայաստանից փախած պարսիկ մարզպան Ատրվշնասպը Ատրպատականում զորք է հավաքել և 481 թվականի աշնանը շարժվել դեպի Այրարատ։
Մասիսի լանջին՝ Ակոռի գյուղի մոտ, հայկական ուժերը ճակատամարտում հաղթել են պարսիկներին։ Ատրվշնասպն սպանվել է։ Հաղթանակը մեծ ոգևորություն է առաջացրել, ապստամբների շարքերը համալրվել են։ Թշնամու ավելի խոշոր բանակ արշավել է Հայաստան։ 482 թվականի գարնանը Վահան Մամիկոնյանի հրամանատարությամբ հայկական զորքերը հակառակորդին հանդիպել են Ավարայրից ոչ հեռու՝ Արտազ գավառի Ներսեհապատ գյուղի մոտ։ Մարտն ավարտվել է հայերի հաղթանակով։ Հետապնդելով փախուստի դիմած թշնամուն՝ հայկական զորաբանակը ոչնչացրել է նրան։ Ներսեհապատի ճակատամարտը հայկական ռազմական արվեստի պատմության փառավոր էջերից է։ 482 թվականի ամռանը պարսկական մի խոշոր զորաբանակ Աղվանքով ներխուժել է Վրաստան։ Վրաց Վախթանգ I թագավորի խնդրանքով հայկական զորքը Վահան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ հասել է օգնության, բայց Ճարմանայի դաշտում հայ-վրացական միացյալ բանակը ծանր պարտություն է կրել։ Զոհվել են մարզպան Սահակ Բագրատունին, սպարապետի եղբայր Վասակ Մամիկոնյանը և ուրիշներ։ Հայկական զորքը նահանջել է Տայք։
Նվարսակի հաշտություն
484 թվականի ամռանը պարսից բանակը պարտվել է միջինասիական քոչվորական ցեղերին՝ հեփթաղներին, կռվում սպանվել է Պարսից Պերոզ արքան։ Գահ է բարձրացել նրա եղբայր Վաղարշը։ Արքունիքը համոզվել է, որ անհնար է բռնությամբ ճնշել հայոց ապստամբությունը և ընտրել է զիջումների ուղին։ 484 թվականի աշնանը Վաղարշ արքան Հայաստան է ուղարկել դեսպան Նիխոր զորավարին՝ հաշտության բանակցություններ վարելու համար։ Բանակցությունները տեղի են ունեցել Հեր գավառի Նվարսակ գյուղում։ Արքունիքը պարտավորվել է հրաժարվել կրոնափոխության ծրագրից, պահպանել Հայաստանում հաստատված նախարարական կարգը, չմիջամտել հայ նախարարների ներքին գործերին, իսկ հայ նախարարները ճանաչել են Պարսից արքայի գերագահությունը։ 485 թվականին Վահան Մամիկոնյանը մեկնել է մայրաքաղաք Տիզբոն, վերահաստատել Նվարսակի պայմանագիրը, հաստատվել Հայոց սպարապետ և տանուտեր։ Շուտով նա նշանակվել է նաև Հայաստանի մարզպան։ 483–484 թվականներին հիմնովին վերակառուցել է Սուրբ Էջմիածնի Մայր տաճարը։ Աքսորից վերադարձրել է Ղազար Փարպեցուն, որը նրա պատվերով և հովանավորությամբ գրել է «Պատմություն Հայոց» երկը։ Վահան Մամիկոնյանին է հղված Ղազար Փարպեցու «Թուղթ առ Վահան Մամիկոնյան» նամակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մամիկոնյաններ Վ
Օսկարի 79-րդ մրցանակաբաշխություն
Օսկարի 79-րդ մրցանակաբաշխությանը (79th Academy Awards), որի ընթացքում մրցանակների արժանացան 2006 թվականի լավագույն ֆիլմերը։ Այն կայացավ 2007 թ. Փետրվարի 25-ին «Կոդակ» թատրոնում, Լոս Անջելեսում։ Արարողությունը վարում էր Էլեն Դիջեներեսը։
Դերասանական անվանակարգերում հաղթեցին Հելեն Միրենը` լավագույն դերասանուհու համար և Ֆորեստ Ուիթակերը` լավագույն դերասանի համար, ովքեր իրենց խաղացած ֆիլմերում մարմնավորել էին իրական մարդկանց։
Հաղթողներ և թեկնածուներ
Հետևյալ հինգ ֆիլմերը արժանացել են մի քանի Օսկարի։
Հետևյալ ֆիլմերը առաջադրվել են մի քանի անվանակարգում։
Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ
Առևտրի համաշխարհային կենտրոն 1
Առևտրի համաշխարհային կենտրոն 1 (1 World Trade Center), առավել հայտնի է որպես Ազատության աշտարակ, գտնվում է Նյու Յորքի Մանհեթեն թաղամասում։ Այն հանդիսանում է Նյու-Յորքի ամենաբարձր կառույցը՝ գերազանցելով Էմփայր Սթեյթ Բիլդինգին, ինչպես նաև արևմտյան կիսագնդի ամենաբարձր և ամբողջ աշխարհում բարձրությամբ չորրորդ երկնաքերը։ Կառուցման աշխատանքները մեկնարկել են դեռևս 2006 թվականի ապրիլի 27-ին և ավարտվել են 2013 թվականի մայիսի 10-ին. 541 մետր բարձրությամբ շենքը դարձավ ԱՄՆ-ի ամենաբարձր կառույցը ։ Բացումը տեղի է ունեցել 2014 թվականին։ Շինության ընդհանուր մակերեսը կազմում է 242 000 քառակուսի մետր, իսկ բարձրությունը՝ 541 մետր։ Շինության բարձրությունը (1776 ֆուտ) ունի սիմվոլիկ նշանակություն. 1776 թվականին ընդունվեց Միացյալ Նահանգների անկախության հռչակագիրը։ Շինության արժեքը գնահատվում է 3.9 միլիարդ ամերիկյան դոլար։
Ազատության աշտարակի կառուցման գաղափարը ծագել է 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչությունից հետո, որի ժամանակ ավերվեցին Առևտրի համաշխարհային կենտրոնի զույգ աշտարակները։ Երկնաքերը ներկայումս գտնվում է հենց այդ աշտարակների տեղում։ Նրա հետ միասին կառուցվել է հուշահամալիր՝ նվիրված 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչության զոհերի հիշատակին։ Հուշահամալիրի բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականին նախագահներ Բարաք Օբամայի և Ջորջ Բուշ կրտսերի (ում նախագահության օրոք տեղի էր ունեցել ահաբեկչությունը) ներկայությամբ։
Ազատության աշտարակի կառուցման համար օգտագործվել է երկաթբետոն, պողպատ և ապակի։ Այն ունի 104 վերգետնյա և 5 ստորգետնյա հարկ։ Չնայած կառուցման աշխատանքները սկսվել էին 2006 թվականի ապրիլի 27-ին, երկնաքերը 0 մ բարձրությունը հաղթահարել է 2008 թվականի մայիսի 17-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի շենքեր և կառույցներ
Կարմիր կամուրջ (սահմանային)
Կարմիր կամուրջը (Qırmızı Körpü, წითელი ხიდი, Tsiteli Khidi), կամուրջ է, որը բաժանում է Վրաստանը և Ադրբեջանը։ Տեղակայված է Թբիլիսի և Գանձակ քաղաքների միջև։
Պատմություն
Կամուրջը ստացել է կարմիր անունը, քանի որ կառուցվել է կարմիր տուֆից։ Կառուցվել է Խրամ գետի վրա՝ սահմանային չեզոք գոտում։ Ժամանակակից կամուրջը հիմնվել է XVII դարում, սակայն հայտնի է, որ գոյություն է ունեցել դեռևս XII դարից։ Գործել է մինչև 1998 թվականը, երբ TRACECAի ծրագրով կառուցվում է նոր կամուրջ, որը ավելի լայն էր։
Շուկա
1990 թվականից գործում էր մեծ շուկա, որը վերահսկում էին Վրաստանի Մարնելի քաղաքի և հարակից գյուղերի, գյուղակների ադրբեջանցիները։ Շուկան փակվեց 2006 թվականի գարնանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի կամուրջներ Կատեգորիա:Վրաստանի կամուրջներ Կատեգորիա:Սահմանային կամուրջներ
(8218) Հոստի
(8218) Հոստի (Hosty), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի մայիսի 8-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,315879 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9438 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6879 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1287,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27966 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,27° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարխտրենկ
Մարխտրենկ (Marchtrenk)՝ քաղաք Ավստրիայում, Վերին Ավստրիա դաշնային հողերում։ Գտնվում է Տրաուն գետի ափին։
Մտնում է Վելսի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 070 մարդ (2020 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ)։ Զբաղեցնում է 23 քառ․ կմ տարածք։ Պաշտոնական կոդը 41812։
Քաղաքական իրավիճակ
Կոմունայի բուրգոմիստերը՝ Պաուլ Մահր (ԱՍԴԿ) 2015 թվականի ընտրությունների արդյունքներում։
Քաղաքային խորհուրդը բաղկացած է 9 անդամից, որոնցից հինգը ներկայացնում են ԱՍԴԿ-ն, երեքը ԱԱԿ-ն և մեկը ԱԺԿ-ն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Վերին Ավստրիայի քաղաքներ
Տիգրան Եսայան (նկարիչ)
Տիգրան Եսայան, հայ նկարիչ։
Զապել Եսայանի ամուսինը։
Կենսագրություն
Հեղինակ է դիմանկարների, բնանկարների և թեմատիկ պատկերների՝ «Դպրոցի մոտ։ Ստամբուլ» (1902-1905), «Զապել Եսայանի մոր դիմանկարը» (1919), «Փողոց Փարիզում» (1910-1921)։ Նրա ուշագրավ նկարներից են «Բյուզանդական գերեզմանատունը», «Սկյուտարի սեմին վրա», «Պոլսի փողոցներից մեկը», «Արևելյան պեյզաժ» և այլն։ Հեղինակ է նաև գրքի ձևավորումների, թարգմանությունների։
Մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների։ 1935 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Երևանում։
Մի քանի տասնյակ գործեր պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
1900 թվականին Փարիզում ամուսնացել է Զապել Եսայանի հետ։ Մահացել է Փարիզում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Ալեքսանդր Ուդալցով
Ալեքսանդր Ուդալցով (Алекса́ндр Ива́нович Удальцо́в, ), խորհրդային և ռուսական դիվանագետ։
Կենսագրություն
2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ից՝ Լիտվայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։ Հավատարմագրերը հանձնվել են 2013 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։
Bioware
Պատմություն
Bioware հիմնադիրներն էին՝ 3 դիպլոմավորված բժիշկներ, Ալբերտայի համալսարանի շրջանավարտները՝ Ռեյ Մուզիկան, Գրեբ Զեշուկը և Ավգուստին Իեյպը, ինչպես նաև Գրեբի եղբայրը՝ Մարսել Զեշուկը և Տրենտ և Բրենտ Օստերի եղբայրները ։ Դեռ սովորելու տարիներին Մուզիկան և Զեշուկը զբաղվում էին ծրագրային ապահովման մշակմամբ, որոնք նախատեսված են բժշկական ուսանողների կարիքների համար, հետագայում նրանց միացավ Իեյպը և արդեն երեքով նրանք մշակեցին սիմուլյատոր նախատեսված բժիշկների համար։ Այդ ծրագրերն էին՝ Acid-Base Simulator և Gastroenterology Patient Simulator ։ Բժշկության ոլորտը եկամտաբեր էր և օգնում էր մարդկանց, սակայն ընկերները որոշեցին ստեղծել և զբաղվել համակարգչային խաղերի մշակմամբ։ Բժշկության ոլորտում գրանցած հաջողության շնորհիվ, ընկերները կարողանում են հավաքել 100 հազար դոլար՝ բավարար գումար ստուդիա հիմնադրելու և առաջին խաղի մշակման համար ։ Bioware-ը գրացվեց Կանադայում 1995 թվականի փետրվարի 1-ին և սկզբնական շրջանում չուներ սեփական գրասենյակ, և աշխատում էին Զեշուկի տան նկուղում։ Bioware անվանումը իր սկիզբը վերցրել է bio և software բառերից։
Ալեքսանդր Ուդալցով
Ընտանիք
Ամուսնացած է։ Ունի որդի և դուստր։
Bioware
Պատմություն
Հիմնադիրներից՝ Ավգուստինը թքեց ընկերությունը 1997 թվականին, իրեն ամբողջությամբ նվիրելով բժշկությանը ։
Ալեքսանդր Ուդալցով
Ընտանիք
Ալեքսանդր Իվանովիչ՝ Հունաստանում ԽՍՀՄ դեսպան Իվան Իվանովիչ Ուդալցովի որդին, Մոսկվայի պետական համալսարանի ռեկտոր Իվան Դմիտրևիչ Ուդալցովի թոռը, քաղաքական գործիչ Սերգեյ Ստանիսլավովիչ Ուդալցովի հորեղբայրը։
Bioware
Պատմություն
2005 թվականին հայտրարվեց, որ Bioware-ը և Pandemic Studios-ը միավորվել են, և որ Elevation Partners-ի մասնավոր ներդողները հոգացել են համակագործակցության ծախսերը։ Ինչպես նաև պարզ դարձավ, որ անկախ ամեն ինչից երկու ընկերություններն էլ շարունակում են պահպանել իրենց բրենդները։
Ալեքսանդր Ուդալցով
Ընտանիք
Քույրը՝ Մարգարիտա Իվանովնա Ուդալցովան, ամուսնացած է պատմական գիտությունների դոկտոր Ստանիսլավ Վասիլեևիչ Տյուտյուկինի հետ։
Bioware
Պատմություն
2006 թվականի մարտի 13-ին Bioware-ը հայտարարեց Տեխաս նահանգում նոր ստուդիաի բացման մասին։ Ստուդիան ղեկավարում էին խաղային ինդուստրիայի վետերաններ՝ Գորդոն Ուոլթոնը և Ռիչարդ Վոգելը ։
Ալեքսանդր Ուդալցով
Դիվանագիտական աստիճան
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի փետրվարի 10) ։
Bioware
Պատմություն
2006 թվականի աշնանը Bioware-ը հայտարարեց, որ սկսել է զբաղվել Nintendo DS համար նախատեսված խաղերի մշակմամբ ։ Երկու տարի անց թողարկվեց՝ Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood խաղը։
2012 թվականի սեպտեմբերի 19-ին հայտարարվեց, որ ընկերության հիմնադիրներ՝ Գրեգ Զեշուկը և Ռեյ Մուզիկան լքում են ընկերությունը։
Ալեքսանդր Ուդալցով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Bioware
Պատմություն
2014 թվականի օգոստոսի 8-ին ընկերությունը լքեց Քեյսի Հանդսոնը ։
2015 թվականի օգոստոսի 8-ին ստուդիա է վերադառնում Դրյու Կարպիշինը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերության տեսակներ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խաղեր Կատեգորիա:Ստուդիաներ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Սուրբ Կարապետ (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Կարապետ եզրը կարող է վերաբերել.
Օդա Քրոհգ
Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգ, ծնված Լասոն ազգանունով (Othilia Pauline Christine Lasson, ), նորվեգացի նկարչուհի, դիմանկարների և բնանկարների վարպետ:
Կենսագրություն և կարիերա
Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգը ծնվել է 1935 թվականի հունիսի 11-ին Նորվեգիայում: Նրան կարճ ձևով սկսեցին անվանել Օդա: Ապագա նկարչուհին ծնվել է հարուստ ու ապահովված ընտանիքում: Նրա հայրը Օտտո Կարլն էր, ով զբաղվում էր կառավարական դատավարություններով: Իսկ մայրը Ալեքսանդրա Քաթրինա ֆոն Մունտե աֆ Մորգենստերնեն է: Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգի մայրական կողմի տատիկը ռուս իշխանուհի Ալեքսանդրա Սերգեևնա Սոլտիկովա էր: Ընտանիքում բացի Օդայից, մեծանում էին նաև նրա ութ քույրերն ու երկու եղբայրները: 1881 թվականին Օդան ամուսնանում է արդյունաբերող Յորգեն Էնգելհարդտի հետ: Այս ամուսնության արդյունքում ծնվում են նրանց երկու երեխաները: Սակայն այս հանգամանքը չխանգարեց, որպեսզի երկու տարի անց նրանք ամուսնալուծվեն: Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգը դրանից հետո ապրում է իր սեփական տանը և գեղանկարչության դասեր վերցնում նորվեգացի նկարիչ Էրիկ Թեոդոր Վերենշելդից: Հետո սկսում է ուսանել Քրիստիան Քրոհգի մոտ: Արվեստով զբաղվելը և շրջապատող արվեստագետների միջավայրը ճակատագրական եղան Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգի համար: Էդվարդ Մունկի հետ միասին Օդան Քրոհգը Օսլոյի արվեստի կարևոր դեմքերն էին հանդիսանում 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարասկզբին: Ի դեպ Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգին շնորհեցին «Բոհեմի թագուհի» տիտղոսը: Բացի Մունկից ու Օդայից, այդ բոհեմական միջավայրում կայի նաև այլ նկարիչներ, գրողներ, բանաստեղծներ: Այդ թվում նաև Յապպե Նիլսենը, Հանս Եգերը և Գուննար Հեյբերգը:
1888 թվականի հոկտեմբերին Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգը ամուսնացավ իր նախկին ուսուցչի՝ Քրիստիան Քրոհգի հետ: Նրանք համատեղ կյանքի ընթացքում ունեցան երկու աղջիկներ՝ Նանան և ապագա գեղանկարիչ Պեր Քրոհգը: 1890-ական թվականներին ընտանիքը տեղափոխվում է Բեռլին: 1901 թվականին Օդան գնում է Փարիզ: Ավելի ուշ նկարչուհին իր ստեղծագործական կյանքն անցկացնում է Մոնպառնասում: Կարճ ժամանակում Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգը ծանոթանում է ֆրանսիացի ականավոր նկարիչների ու արվեստագետների հետ: Դրանց թվում էր Անրի Մատիս: 1903 թվականին Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգը իր ստեղծագործությունները ցուցադրության է ներկայացնում փարիզյան սալոնում: Իսկ մեկ տարի անց նաև անհատական ցուցահանդես է կազմակերպում Աշնանային սալոնում, որից հետո, մինչև 1909 թվականը, Օդան անփոփոխ կերպով մասնակցեց այդ նույն սալոնի ցուցադրություններին: Այդ ընթացքում Օդան սիրավեպ է սկսում բանաստեղծ և գրաքննադատ Յապպե Նիլսոնի հետ: Բայց ամուսնու հետ հաշտվում է ու միասին վերադառնում են Օսլո:
Մկարչուհին իր մահկանացուն կնքում է Օսլոյում 1935 թվականի հոկտեմբերի 19-ին, յոթանասունհինգ տարեկան հասակում գրիպից:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Նորվեգացի կին արվեստագետներ
Աուլի
Աուլի (Аули), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Կրինիչանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Աուլի քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 345 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 524 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Քթիշի պաշտպանություն
Քթիշի պաշտպանություն, ռազմական բախում Արմինիա կուսակալության և Արաբական խալիֆայության միջև, որը տեղի է ունեցել 854 թվականին Քթիշ ամրոցում։ Մի շարք պատրություններ կրելուց հետո Բուղան պաշարում է Քթիշ ամրոցը, որը նա նույնպես չի կարողանում գրավել ։
Բուղայի արշավանքը դեպի Հայաստան
9-րդ դարի կեսին արաբների իրականացրած բռնությունների և ծանր հարկահանության դեմ բռնկվում է հայերի նոր ապստամբությունը, որը 8-րդ դարում տեղի ունեցած հակաարաբական ապստամբություններից տարբերվում էր առավել կազմակերպվածությամբ ու ձեռք բերած արդյունքներով։ Այն ավարտվում է հայերի հաղթանակով, ինչի արդյունքում Հայաստանը ձեռք է բերում լիակատար ինքնավարություն։
Մութավաքիլ խալիֆան (847-861), նպատակ ունենալով վերջ տալ Հայաստանի ինքնավար վիճակին, 849 թվականին այնտեղ է ուղարկում Աբուսեթ (Աբու Սայիդ) ոստիկանին, իսկ վերջինիս մահից հետո՝ նրա որդուն՝ Յուսուֆին։ Յուսուֆը 851 թվականին ձերբակալում է Հայաստանի իշխանաց իշխան Բագարատ Բագրատունուն և շղթայակապ ուղարկում խալիֆի նստավայր, իսկ արաբական զորքերը շարունակում են իրենց ասպատակությունները Հայաստանի տարբեր գավառներում։ Բագարատի որդիների՝ Աշոտի և Դավթի, ինչպես նաև Հովնան Խութեցու գլխավորությամբ Սասունի լեռնականները դուրս են գալիս արաբների դեմ, հարձակվում Մուշի վրա ու սպանում Յուսուֆ ոստիկանին։
Արաբական խալիֆայությունը հայերի ապստամբությունը ճնշելու համար 852 թվականի գարնանը մեծ բանակով Հայաստան է ուղարկում իր դաժանությամբ հայտնի, ազգությամբ թուրք Բուղային։ Նրան կարգադրվել էր Հայաստանի բոլոր իշխաններին շղթայակապ արքունիք ուղարկել ու տիրել նրանց ունեցվածքին։ Բուղան սկզբում ներխուժում է Տարոն ու ձերբակալում ապստամբության ղեկավար իշխաններին, որից հետո կոտորում է Խութի ու Սասունի շուրջ 30 հազար բնակիչների, իսկ Հովնան Խութեցուն և բազմաթիվ այլ ապստամբների գերի վերցնում։ Այնուհետև Բուղան Խլաթի վրայով արշավում է դեպի Վասպուրական՝ նպատակ ունենալով պաշարել ու հարվածել Արծրունի իշխաններին։ Վասպուրականի տեր Աշոտ Արծրունին, աջակցություն չստանալով մյուս հայ իշխաններից, ստիպված անձնատուր է լինում Բուղային։ Այս ամենից հետո հայոց պայքարը գլխավորում է Աշոտի կրտսեր եղբայր Գուրգենը, որը կարողանում է համախմբել Գնունի, Գազրիկյան, Ամատունի, Վարաժնունի, Ընտրունի, Ակեացի, Վահևունի և Անձևացի նախարարությունների 900 մարտիկներից բաղկացած ուժերը։ Ուժերը համաքելով՝ Գուրգեն Արծրունին ամրանում է Կորճայք նահանգի Որսիրանք գավառի Թվա (Թով) գյուղի մոտակա լեռներում, որից ներքև տարածվում էր Արյան լիճ դաշտավայրը։
Արյան լճի ճակատամարտում հայերը նորից հաղթանակ են տանում, որից հետո Բուղան ստիպված անցնում է Վիրք և գրավում Տփղիսը, սակայն հետո պարտություններ կրում ծանարներից։ Այս պարտություններից հետո նա շարժվում է դեպի Արցախ ։
Քթիշի պաշարում
Հասականալով, որ ժամանակը հակառակորդի օգտին է աշխատում՝ Եսայի Աբու-Մուսեիը որոշում է թույլ չտալ հակառակորդի ուժերի վերջնական վերամիավորում Քթիշի պարիսպների տակ, այլ դուրս գալ բերդից և արտագրոհներ իրականացնել։ Հակառակորդը փորձում էր իր բոլոր զորամասերի մեջ ունենալ առնվազն 500 մարտիկ, սակայն դա չի հաջողվում, քանի որ Քթիշի պաշտպանները գրոհում են և ստիպում հակառակորդին նահանջել։
Արաբները որոշում են վճռական հարձակման անել միայն այն ժամանակ, երբ սեփական զորքերը ամբողջովին վերամիավորված կլինեին։ Բուղան հասկանում էր, որ հայերը կարող են նորից արտագրոհներ իրականացնել, այլ բատճառով 1000 մարտիկներից բաղկացած պահեստազոր է առանձնացնում, որի գլխավոր նպատակն էր լինելու հայերի հակագրոհի դեպքում օգնության հասնելը։
Եսայի Աբու-Մուսեին, գիտակցելով, որ այս գրահի նշանակությունը մեծ է, նախ որոշում է հակագրոհներ չկազմակերպել, այլ միայն ամուր դիմադրություն ցույց տալ։ Դա նրա մոտ հաջողվում է․ նոր սկսված արաբների հարձակումը դանդաղ սկսում է մարել, որից հետո Եսային փոխում է իր մտադրությունը և որոշում հակագրոհի անցնել։ Այս անգամ նա հայոց՝ հակագրոհի անցնող զորագունդը շարում է սեպաձև։
Քթիշի իշխանը այնպես է կարողանում ընտրել կռվի տեղանքը, որ հակառակորդի պահեստազորը չէ կարողանում օգնության հասնել հիմնական ուժերին, և արաբները ստիպված նորից նահանջում են։ Դրանից հետո արաբները նորից շարունակում են գրոհները։ Արաբները 28 անգամ գրոհում են Քթիշի վրա, սակայն ոչ մի անգամ հաջողության չեն հասնում շուրջ մեկ տարի շարունակ։ Այս ամենից հետո Բուղան, ցանկանալով փրկել իր անունը, դիրում է Աբու Մուսեին և առաջարկում նրան դադարեցնել դիմադրությունը և բանակցել։ Սակայն նա մերժում է ստանում․ Եսայի Աբու Մուսեն պնդում է, որ դիմադրությունը կդադարեցնի միայն Արաբական խալիֆայության գրավոր հավաստիացումների դեպքում։
Ի վերջո, հաջողության չհասնելով նաև Արցախում, Բուղան հեռանում է այնտեղից, իսկ 855 թվականին հետ կանչվում Հայաստանից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաբական խալիֆայության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Արմինիա կուսակալության ճակատամարտեր
Ուզեյ-Տուկլյա
Ուզեյ-Տուկլյա (Узей-Тукля), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 637 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վյաչեսլավ Կալիկյան
Վյաչեսլավ Արդավասի Կալիկյան, հայազգի ռուս քաղաքական գործիչ, Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Դաշնության խորհրդում (2004-2006) Մագադանի մարզի պետական իշխանության օրենսդիր մարմնի ներկայացուցիչ, Դաշնության խորհրդի Հյուսիսի և փոքրաթիվ ժողովուրդների գործերի գծով կոմիտեի անդամ ։
Կենսագրություն
1968 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ 1970 թվականին, ծառայությունն ավարտելուց հետո, մեկնել է սովորելու Ռոստովի ավտո-ճանապարհային տեխնիկումում։ 1976 թվականին աշխատանքի է անցել Կամչատկայում, Ելիզովսկի կամրջաշինական թիվ 21 վարչությունում  որպես մոնտաժող, այնուհետև դարձել վարպետ, աշխղեկ, ավագ աշխղեկ, տեղամասի պետ։ Կրասնոդարի երկրամասի ավտոճանապարհների վերանորոգման և շինարարության Ազով-Սևծովյան վարչության ճանապարհների վերանորոգման և շինարարության վարպետից դարձել է ՌԽՖՍՀ ավտոճանապարհների նախարարության Կամչատկայի մարզի  "Автомост" արտադրական միավորման Ելիզովսկի կամրջաշինական վարչության ավագ աշխղեկ-տեղամասի պետ։ 1985 թվականին ղեկավարել է ՌԽՖՍՀ ավտոճանապարհների նախարարության «Մագադանավտոդոր» արտադրական նորոգման և շինարարական միավորման  կամուրջների վերանորոգման և շինարարության վարչությունը։
1991 թվականին ստացել է Պրիմորսկի գյուղատնտեսական ինստիտուտի դիպլոմ։ 1992 թվականի դեկտեմբերից եղել է «Մագադանմոստ» պետական ձեռնարկության տնօրեն։ 2002 թվականին նշանակվել  է «Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարության Մագադանի մարզի դաշնային ճանապարհների գրասենյակ» պետական հաստատության վարչության պետ (Ուպրդոր «Մագադան»)։
2004 թվականի սեպտեմբերին ընտրվել է  Դաշնության խորհրդի պատգամավոր։ Պատգամավորական լիազորությունները դադարեցվել են նրա մահից հետո՝ 2006 թվականի մայիսին։ Դաշնության խորհրդում աշխատանքի ընթացքում եղել է Դաշնության խորհրդի Հյուսիսի հարցերի և փոքրաթիվ ժողովուրդների հարցերի գծով կոմիտեի անդամ, աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության հաշվիչ պալատի հետ փոխգործակցության հանձնաժողովի անդամ, Դաշնության խորհրդի գործունեության վերահսկողության ապահովման հանձնաժողովում։
2006 թվականի մայիսի 2-ին ողբերգականորեն մահացել է Սոչի քաղաքի մոտակայքում տեղի ունեցած ավտովթարի հետևանքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ
Առհաշիվ գումարներ
Առհաշիվ տրված գումար, գործուղման կամ կազմակերպության անունից վճարումներ կատարելու նպատակով հաշվետու անձանց տրված գումար։
Հաշվետու անձը կազմակերպության աշխատակից է կամ կառավարման մարմիններում ներգրավված անձ ։