cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աղավնաձոր (Վայոց ձորի մարզ)
Գյուղատնտեսություն
Արևային օրերը՝ արևափայլը, մինչև 340-350 օր է կազմում, որով էլ պայմանավորված է արտադրված գյուղատնտեսական ապրանքների՝ պտղատեսակների և բանջարեղենի, բարձր որակը։ Խորհրդային տարիներին գյուղում եղել է կաթնապրանքային ֆերմա, նաև ոչխարաբուծական ֆերմաներ, ներկայումս էլ խնամվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասուններ։ Գյուղում գոյություն ունեն մի քանի ֆերմերային տնտեսություններ, որոնք զբաղվում են անասնապահությամբ և խաղողագործությամբ, ինչպես նաև՝ մեղվաբուծությամբ։
Արտադրվում է գինի, օղի, չիր, պանիր, բուրդ, միս, մեղր և այլն։
Գյուղում գործում է խաղողի վերամշակման երկու ձեռնարկություն, արտադրում և արտահանում է «Լուսարև», «Գեդեոն», «Հարսնասար» տեսակի որակյալ գինիներ։
Գյուղում կա նաև երկաթի վերամշակման գործարան՝ «ՄԻԼ-ՆԱՐ» ՍՊԸ, որն էլ նպաստում է գյուղատնտեսության զարգացմանը։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղից մոտ 4 կմ դեպի հյուսիս գտնվում է Ժամիդուզ կամ Ուլգյուր գյուղատեղը, որտեղ մինչև այժմ կանգուն են մնացել Աստվածածին եկեղեցու պատերը (վերանորոգվել է 2004 թվականին), որի շրջակայքում կա գերեզմանոց, կանգուն խաչքարեր, որոնք մահարձաններ են։ Նրանցից մեկը պատկանում է Սարգիս Երեցին։ Գյուղատեղում կա երկու գերեզմանոց, որոնցից փոքրը պատկանում է X-XIV, իսկ մեծը՝ XV-XVIII դարերին։
Ուլգյուր գյուղում է ծնվել միջնադարի մեծ նկարիչ, ճարտարապետ, քանդակագործ Մոմիկը, որի ձեռքի գործն է Նորավանք վանական համալիրը, շատ այլ վանքեր ու մատուռներ, այդ թվում՝ Ուլգյուր լեռան ստորոտում գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։
Գյուղատեղի գերեզմանատանը պահպանվում է Մոմիկի որդու՝ Ասկանդրի խաչքարը։ Իսկ Աստվածածին եկեղեցու բակում գտնվել է Մոմիկի մոր և քրոջ գերեզմանները։ Գյուղի կենտրոնում գտնվում է Սուրբ Մարիամ եկեղեցին, իսկ շրջակայքում բազմաթիվ խաչքարեր և մատուռներ։
Աղավնաձորից 4 կմ հյուսիս գտնվում է “Ներքին Ուլնոց” գյուղատեղի (XIII-XIV դարեր), “Վանքի ձոր” հնավայրը Սբ. Աստվածածին եկեղեցիով (X-XI դարեր) և 1009 թ.-ի մահարձանով, 1 կմ արևելք՝ “Աղջկաբերդ”-ը (XIII դար), XI-XIV դարերի խաչքարեր, իսկ 4 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ XIII-XIV դարերի իջևանատուն։
Գյուղում գործում է մեկ միջնակարգ դպրոց՝ երկու մասնաշենքով, մանկապարտեզ, արվեստի դպրոց, բուժկետ, մշակույթի տուն, կապի հանգույց։
Ստրուհալի թիվ
Ստրուհալի թիվ, հեղուկների և գազերի ոչ ստացիոնար շարժման նմանության հայտանիշ (St կամ Տհ)։ Բնութագրում է ժամանակի ընթացքում պրոցեսների միանման ընթանալը, St=l/vt, որտեղ v-ն, 1-ը, t-ն բնութագրական արագությունը, գծային չափը և ոչ ստացիոնար շարժման ժամանակամիջոցն են համապատասխանաբար։ Ստրուհալի թիվը կոչվել է չեխ գիտնական Վ․ Ստրուհալի (Վ․ Ստրոուհալ, V․ Strouhal, 1850-1923) անունով։
Կատեգորիա:Հիդրոդինամիկա
Բիրագո Դիոպ
Դեռ կենդանության օրոք կոչվել է Աֆրիկայի ամենահայտնի ֆրանսախոս գրողներից մեկը և նեգրիտյուդ գրական շարժման առաջատար գրող ։
Կենսագրություն
Համալսարանում նա հանդիպել է Աֆրիկայի և Արևմտյան Հնդկաստանի ֆրանսիական գաղութների մի շարք այլ սևամորթ ուսանողների հետ, մասնավորապես՝ Լեոպոլդ Սենգորի, որի հետ 1930-ականների սկզբին ակտիվորեն մասնակցել է «նեգրիտյուդ» գրական շարժմանը։ Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես անասնաբույժ Արևմտյան Աֆրիկայի տարբեր ֆրանսիական գաղութներում, զուգահեռաբար զբաղվելով տեղի բնակչության շրջանում ժողովրդական հեքիաթների ակտիվ հավաքագրմամբ։ Նրա հավաքած հեքիաթների առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1934 թվականին։
1940 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա ստիպված է եղել երկու տարով տեղափոխվել Ֆրանսիա, բայց հետո վերադարձել է Աֆրիկա։ 1960 թվականից մինչև 1964 թվականը եղել է Թունիսում անկախ Սենեգալի առաջին դեսպանը՝ ընդմիջելով հեքիաթների հավաքագրումը մինչև 1970-ականների կեսերը։
Մահացել է 83 տարեկանում ։ Առավել հայտնի է ժողովրդական հեքիաթներով, սակայն նրա գրական ժառանգությունը ներառում է նաև 1925-ի և1960 թվականների միջև գրված լիրիկական պոեզիայի մի քանի ժողովածուներ, ինքնակենսագրություն և աֆրիկյան բանահյուսության մասին մի շարք հոդվածներ։ Աֆրիկյան հեքիաթների ժողովածուների վերահրատարակման համար, որոնք սկզբնապես թողարկվել են 1947 և 1958 թվականներին, պարգևատրվել է Grand prix littéraire d ' Afrique noire գրական մրցանակով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:1989 մահեր Կատեգորիա:Սենեգալցի գրողներ
Օսինովկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)
Օսինովկա (Осиновка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
(7071) 1995 BH4
(7071) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,165224 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5684 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7621 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2056,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175024 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,34° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ցանցի նետումը (նկար)
«Ցանցի նետումը» (Le Lancement du filet), ֆրանսիացի նկարչուհի Սյուզաննա Վալադոնի յուղաներկ կտավը՝ ստեղծված 1914 թվականին, չափերը՝ 201 × 301 սմ։ Գտնվում է Նանսիի կերպարվեստի թանգարանի հավաքածուում (Ֆրանսիա) ։
Պատմություն
Սյուզաննա Վալադոնը նկարն ստեղծել է 1914 թվականին, ցուցադրվել է 1914 թվականի մարտի 1-ից մինչև ապրիլի 30-ը Անկախների սալոնում։ Նրա որդի նկարիչ Մորիս Ուտրիլլոն այնտեղ ներկայացրել է երեք բնանկար։ Նրա սիրեցյալ Անդրե Յուտտեն ևս ներկայացրել է մի քանի աշխատանք։ Այդ ցուցահանդեսի ժամանակ արդեն կտավն աննկատ չի մնացել իր չափերի պատճառով և արժանացել է որոշ քննադատությունների։ Շվեյցարացի գրող և նկարիչ Արտյուր Կրավանը (սկանդալային վարքին իր հակումներով հայտնի) նկարը և հենց նկարչուհուն ցասումնալից քննադատության է ենթարկել. «[նա] լավ գիտի տարատեսակ հնարքներ, սակայն պարզեցնելը չի նշանակում ինչ-որ պարզունակ բան անել, ծե՛ր քած»։ Կրավանին մեղադրել են զրպարտանքի համար, ավելի ուշ նա գրել է. «Կապված իմ կարծիքի հետ, մադամ Սյուզաննա Վալադոնը տեղով առաքինություն է» ։
Աշխատանքը ձեռք է բերել մադամ Վինյերոնը, որն այն ստացել է անձամբ նկարչուհուց։ Կտավը Փարիզի Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանում ընդգրկվել է 1937 թվականին, իսկ 1998 թվականին պահպանման է հանձնվել Նանսիի կերպարվեստի թանգարանին և գտնվում է դրա հավաքածուում։
Նկարագրություն
Վալադոնը տարված է եղել իր որդու ընկեր երիտասարդ նկարիչ Անդրե Յուտտեով, որը 25 տարով երիտասարդ էր իրենից և դարձել է նրա սիրեցյալը։ 1914 թվականին, երբ ստեղծվել է այս նկարը, նրան ամուսնացել են։ Հենց Յուտտեն է պատկերված կտավում։ Մերկ տղամարդը երեք տարբեր կեցվածքներով յուրաքանչյուրում կատարում է նույն շարժումը։ Նա կերպավորում է երիտասարդությունը, կտավում ընդգծված է բնորդի ուժը, որի ցուցադրման համար առիթ է հանդիսացել ցանցի նետման տեսարանը։ Ցանցը փաստացի պատրվակ է ծառայել պատկերելու ջանքերից լարված մարմինը։ Առաջին երկու դիրքերում տղամարդը հենված է ձախ ոտքին։ Բնորդի ատլետիկ կազմվածքն առավել է ընդգծում ստեղծագործության էրոտիկ բնույթը ։
Կտավը ակադեմիական թեմայի դասական պատկերում է և ունի երկրաչափական կառուցվածք։ Այս շարժման էտյուդը հիշեցնում է Անրի Մատիսի 1910 թվականի «Պար» նկարը (Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ)։ Վարդագույն լեռը և կապույտ լիճը նկարչուհին ստեղծել է՝ ոգեշնչված Կորսիկա այցով, և հիշեցնում է Պոլ Սեզանի գույները։
Նկարչուհին օգտագործել է աբրիս, հստակ ընդգծել է կերպարին տարածությունից՝ տեխնիկա, որը նախկինում օգտագործել են Դոմինիկ Էնգրը, Էդգար Դեգան, Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկը ։ Նկարի գույները տաք են և զգացմունքային։
Սա Վալադոնի վերջին նկարն է, որտեղ կա մերկ տղամարդ։ Հետագայում նա սկսել է ավելի հետաքրքրվել կանանց և երեխաների մերկ բնույթով։ Սյուզաննա Վալադոնն ընկալվում է որպես ազատագրման, ակտիվ կնոջ խորհրդանիշ, որը տղամարդուն պատկերում է որպես ցանկությունների առարկա։ Նա կոտրել է այդ ժամանակների բուրժուական պայմանականությունները՝ ամուսնանալով բավականին երիտասարդ տղամարդու հետ և իր աշխատանքներում պատկերելով մերկ կերպարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սյուզաննա Վալադոնի նկարներ Կատեգորիա:1914 նկարներ Կատեգորիա:Նանսիի կերպարվեստի թանգարանի նկարներ
Յուրի Պետրոսյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Երեւանում 1941 թվականին, մեծացել մոր հոգածությամբ, չի տեսել հորը, ով զոհվել էր երկրորդ աշխարհամարտում։ Մանուկ հասակից է նկարել-արտանկարել տարբեր պատկերներ, 4-5-րդ դասարանից սկսել է փոքրիկ քանդակներ անել։ Հորեղբայրը, որ մտերիմ էր արվեստի աշխարհի մարդկանց հետ, հատկապես՝ Արա Սարգսյանի, կինոաշխարհի մարդկանց, խորհուրդ է տալիս հաճախել պիոներ պալատի քանդակի խմբակ։ Այնուհետեւ ուսումնառություն գեղարվեստի ուսումնարանում։ Նպատակն հստակ էր՝ ընդունվել գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի քանդակի բաժին։ Այստեղ նրա կուրսընկերներից մի քանիսը հետագայում կայանալու էին որպես անվանի արվեստագետներ՝ Հրանտ Հովսեփյան, Երվանդ Գոջաբաշյան, Արա Շիրազ, այլ անուններ։ Մտերմությունը վերջինիս հետ բաղձալի առիթ էր ծանոթանալու նաեւ նրա հորը՝ հանճարեղ Շիրազին, բանաստեղծի հարկի տակ հաճախակի հանդիպել ժամանակի մեծ հայերից մեկին, լսել նրա հայրենաշունչ ընթերցումներն ու ասմունքը, սնուցվել հայրենասիրության ու ազգային ոգով։ Քսանչորս տարեկանից պարբերաբար մասնակցում է հանրապետական ու միջազգային ցուցահանդեսների, քսանյոթում՝ անդամակցում նկարիչների միությանը։ Իսկ ստեղծագործություններն արդեն գրավել էին արվեստաբանների, արվեստասերների ուշադրությունը։ Դրանք դրամատիզմով շնչող գործեր էին՝ դիմաքանդակներ, մանրաքանդակներ, թեմատիկ հորինվածքներ, խեցեգործական մանրաձեւեր, գրաֆիկական թերթեր։
1961 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1966 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի քանդակի բաժինը։
1968 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։
Յուրի Պետրոսյանի աշխատանքները ցուցադրվել են Կանադայում, Հոլանդիայում, Փարիզում, Մոսկվայում և Ռիգայում։ Աշխատանքները պահպանվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Մոսկվայի Տրետյակովյան, Արևելքի ժողովուրդների արվեստի և Ռիգայի արտասահմանյաներկրների արվեստի թանգարաններում ։
Ստեղծագործական ուղի
Ստեղծել է դիմաքանդակներ («Պոետն ու մուսան», 1982, «Արքան», 1995, «Իշխանուհին», 1995), մանրաքանդակներ, թեմատիկ հորինվածքներ, խեցեգործական մանրաձևեր, գրաֆիկական թերթեր։ Նրա ստեղծագործությունը բնորոշվում է ձևերի մոնումենտալ ընդհանրացումներով, ընդգծված խորհրդանշական մեկնաբանումով։ 1965 թվականից մասնակցում է հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների։ 1977 թվականին Պրահայի քանդակի միջազգային սիմպոզիումում արժանացել է մրցանակի (կրաքարային տուֆից նրա «Կենաց ծառ» մոնումենտալ քանդակը տեղադրվել է Պրահայում)։ «Ռեքվիեմը»՝ նվիրված Սումգայիթի զոհերի հիշատակին, «Զարթոնքը»՝ խաչաձեւ կոմպոզիցիա՝ խորը արտահայտչականությամբ, «Մխիթար Հերացու» դիմաքանդակը՝ կենդանի ու խոսուն դիմագծերով, «Պար աղավնիով»-ը՝ տերեւաձեւ կոմպոզիցիայով, որի կենտրոնում հոլանի բազուկներով կին է՝ «պարային նազանքով ու աղավնաթեւ սլացքով»:1979 թվականին կոմպոզիտոր Արամ Խաչատրյանի հուշարձանի մրցույթում շահել է 1-ին մրցանակը (1999 թվականին կոմպոզիտորի արձանը տեղադրվել է «Արամ Խաչատրյան» մեծ համերգասրահի առջև)։ 2005 թվականին Երևանի Օղակաձև զբոսայգում տեղադրել է ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկու արձանը (բարերար Սենիկ Գևորգյան հովանավորությամբ) ։Քանդակագործի մոնումենտալ բազմաթիվ աշխատանքներ են այսօր զարդարում մեր քաղաքներն ու գյուղական բնակավայրերը։ Ուշագրավ են ու տպավորիչ ճարտարապետական շինությունների հետ քանդակային համադրումների պետրոսյանական լուծումները՝ «Մոսկվա» կինոթատրոնի ճակատ, Գյումրիի դրամատիկական թատրոնի շքամուտք, Սեւանի ու Եղեգնաձորի մշակույթի տների ճակատամասերի հարթաքանդակներ, ձեռագիր, որ նոր տեսք ու հմայք են հաղորդում կառույցներին։
Մեջբերումներ Յուրի Պետրոսյանի մասին
«Յուրի Պետրոսյանի տարբեր ժամանակներում ստեղծած մոնումենտալ քանդակները, խստագույնս պահպանելով իր ոճաձևային հատկանիշնրը, երբեք չեն տրվել կոնյուկտուրային, այլ ամեն գործի մեջ նա աշխատել է ապավինել ներքին ձայնին, հուզաարտահայտչական մղումներին, հարազատ մնացյալ իր գեղագիտական դավանանքին»։
Պողոս Հայթայան
Արվեստաբան
«Հինգ տասնամյակից ավելի Յուրի Պետրոսյանը հետևողականորեն խորացնում է իր հաջողությունները նոր ձևերի յուրացման մեջ, զարգացնում նախասիրած թեմաները։ Իսկ դրանք քանդակային սգերգերն են «Ռեքվիեմ» ու «Ողբեր» շարքը։ Այս շարքերով հեղինակն ամենևին էլ նպատակ չունի հուսահատական տրամադրություններ առաջացնել։ Ընդհակառակը՝ դրանք ուժեղ մարդ-անհատի, ճակատագրի ծանր հարվածներ կրած ժողովրդի ոգու ամրության դրսևորումներ են, ապագայի հանդեպ հավատ ներշնչող կերպավորումներ»։
Լևոն Լաճիկյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ժողովրդական նկարիչներ
Գաբրիելա Ջամանկո
Գաբրիելա Ջամանկո (Gabriella Giammanco, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, Իտալիայի պատգամավորների պալատի պատգամավոր, անդամակցում է «Առա՛ջ, Իտալիա» կուսակցությանը։
Կենսագրություն
Կրթություն է ստացել կապի ոլորտում 2003 թվականին՝ դառնալով պրոֆեսիոնալ լրագրող։ Աշխատել է Պալերմո հեռուստատեսության «Opinion leader» հաղորդաշարի հաղորդավար և TG4 հեռուստաալիքի խմբագիր, այդ թվում՝ «Sipario» հաղորդաշարում։
Սիցիլիայի շրջանի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով Գաբրիելա Ջամանկոն Պատգամավորների պալատ է ընտրվել 2008 թվականի ապրիլի 29-ին «Ազատության ժողովուրդ» կուսակցության ցուցակով։ Մասնակցել է 7-րդ հանձնաժողովի (մշակույթի, գիտության և կրթության) և 11-րդ հանձնաժողովի (պետական և մասնավոր աշխատանքի) նիստերին։ 2008 թվականի մայիսին նա Նունցիա դե Ջիրոլամոյի հետ հայտնվել էր լրագրողների ուշադրության կենտրոնում, քանի որ երկու կանայք Պատգամավորների պալատի նիստում գրառումներ էին փոխանակել Սիլվիո Բերլուսկոնիի հետ ։ 2008 թվականից Ջամանկոն «Իտալիա-ԱՄՆ» հիմնադրամի փոխնախագահն է ։
2011 թվականի հունիսին Բագերիայի քաղաքապետի թեկնածու Բարտոլո դի Սալվոն, որին աջակցում էին «Ազատության ժողովուրդ» և «Իտալիայի ժողովուրդ վաղը» կուսակցությունները, հայտարարել է, որ Ջամանկոն կդառնա խորհրդի օգնականը հաղթանակի դեպքում, սակայն ընտրություններում պարտվել է «Ապագան և ազատությունն Իտալիայի համար» և «Կենտրոնի միություն» կուսակցությունների թեկնածու Վինչենցո Լո Մեոյին։ 2012 թվականին Ջամանկոն Պալերմոյի մունիցիպալ ընտրություններում հրաժարվել է մտնել Մասիմո Կոստայի շտաբ, որն առաջադրվել էր «Ազատության ժողովրդից»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ
Ժողովածու (3130)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սապոնովկա
Սապոնովկա (Сапонівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Սապոնովկա գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մոռացված սեր
«Մոռացված սեր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի դեկտեմբերին ։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին լույս տեսած « Մուրճ » ամսագրի № 12-ում (էջ 1800)։ Այնուհետև 1940-1959 թվականներին  Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների առաջին հատորում (էջ 100) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Յումուրթալըգ
Յումուրթալըգ, ավան Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Ջեբելբերեքեթի գավառում։ Գտնվում էր Հայոց ծոցի հյուսի-արևմտյան ափին, Այաս նավահանգստից 10 կմ արևմուտք։
Հանդիսանում էր Յումուրթալըգ գյուղախմբի կենտրոնը։
Օգտակար հանածոներ
Շրջակայքում կար քարածխի պաշարներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աիդա Մնացականյան
Աիդա Լյուդվիգի Մնացականյան (, Երևան), հայ բանասեր, մանկավարժ, հաղորդավար։
Գործունեությունը
1965 թվականին ավարտել է Երևանի Պերճ Պռոշյանի անվան թիվ 15 միջնակարգ դպրոցը, 1970 թվականին Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1970-1971 թվականներին եղել է Արմավիրի մարզի Մրգաշատ գյուղի միջնակարգ դպրոցի հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ, 1973-1997 թվականներին Երևանի թիվ 116 միջնակարգ դպրոցի ուսուցչուհի, 1997-1998 թվականներին Երևանի թիվ 66 միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1998 թվականի դեկտեմբերի 7-ին նշանակվել է Երևանի թիվ 115 միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1980-1990 թվականներին Հայաստանի պետական հեռուստատեսության ուսումնական հաղորդումների խմբագրությունում վարել է «Հայոց լեզու միջին դասարանցիների համար» հաղորդաշարը։ Բազմիցս եղել է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների հայոց լեզվի քննական հանձնաժողովների անդամ։ Արժանացել է «Ստեղծագործող ուսուցիչ» կոչման (1994)։
Վասկովո (գյուղ, Պրիմորսկի շրջան)
Վասկովո (Васьково), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պրիմորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 989 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պրիմորսկի շրջանի բնակավայրեր
Շխնոց
Շխնոց (İbrahim Hakkı), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 5 կմ հյուսիս, Արևմտյան Եփրատի ափից 3 կմ հեռու, սարավանդի վրա։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչության մեծ մասը թուրքական յաթաղանի զոհ է դարձել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1872-1873 թվականներին ուներ 30 տուն հայ, իսկ 1909 թվականին՝ 83 տուն, որից 60-ը՝ հայկական։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը արհեստներ, անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Շխնոցն ուներ Ս. Հովհաննես անունով եկեղեցի։ Եկեղեցին ուներ IX դարում գրված ավետարան։
Կրթություն
Եկեղեցուն կից գործում էր հայկական վարժարան, որտեղ սովորում էին 30 տղա և 10 աղջիկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տենչ
«Տենչ», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունն գրել է 1892 թվականի սեպտեմբերին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի №30-ում «Տենչեր» վերնագրով պահվում է մեկ ինքնագիր՝ հանված « Մուրճ » ամսագրի արխիվից, թվագրված՝ «92 սեպտեմբեր» ։
Բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է « Մուրճ » ամսագրում, 1892 թվականին, №11-ում (էջ 1583) այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Лесник (երգ)
«Лесник», ռուսական « Կարոլ ի Շուտ » ռոք խմբի երգ։ Տեքստը ներկայացնում է սարսափելի հեքիաթ չար անտառապահի և նրա պատահական հյուրի մասին։"«Лесник»՝ այնտեղ ամեն ինչ ասված է։ Ողջ «Կարոլ ի Շուտ»-ը։ Եթե ուզում եք իմանալ՝ ինչ է «Կարոլ ի Շուտ»-ը, լսեք «Лесник»-ը։ — Գորշենյով"
Պատմություն
1991 թվականին Միխայիլ Գորշենյովի երաժշտության համար Անդրեյ Կնյազևը գրեց տեքստ։ Այս երգի շնորհիվ խումբը փոխեց «Կոնտորա» անվանումը և դարձավ «Կարոլ Շուտով», իսկ արդյունքում «Կարոլ ի Շուտ»։ 1933 թվականին երգը հնչում էր տարբեր ակումբներում։ 1994 թվականին այն մտավ ալբոմ, որն անվանվել էր կրկներգի առաջին տողով՝ «Будь как дома, Путник»։ Ալբոմը ներառում է երգի 2 տարբերակ։ 1997 թվականին ներառվեց այդ ալբոմի վերաձայնագրված ալբոմի մեջ («Король и Шут» վերնագրով) և փոխել է անունը «Лесник»-ի։ 1996 թվականի հունիսին հեռուստատեսային «Ржавые провода» ռոք-փառատոնի շրջանակներում նկարահանվեց ցածր բյուջեով տեսահոլովակ ։
Վերջին տարիներին Գորշոկը երգի վերջում երգեց «Red Elvises» խմբի «Don’t Crucify Me» երգի իր վոկալային մասը։ Գորշոկի մահից հետո Անդրեյ Կնյազևը նրա հիշատակին կատարում էր երգը իր յուրաքանչյուր համերգի ժամանակ, քանի որ, ըստ նրա, Միխայիլը դա համարում էր ամենակարևորը։
Երգը հաճախ հեռարձակվում էր «Наше Радио» ալիքով։ 2013 թվականին «500 НАШИх лучших песен» հիթ-շքերթի ժամանակ գրավել է առաջին տեղը ։
2017 թվականի օգոստոսի 7-ին Անդրեյ Կնյազևը թողարկեց երգի իր նկարած անիմացիոն տեսահոլովակը, որը նկարել էր Կնյազևի կողմից նկարված «Կարոլ ի Շուտ»-ի ալբոմների ոճով ։
Կարծիքներ
1993-1994 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածը խմբի երաժիշտներն ակտիվորեն լսում էին տարատեսակ երաժշտություն՝ դրա հետ միաժամանակ կլանելով իրենց կարծիքով ամենահետաքրքիրը։ Այդ ժամանակահատվածում հայտնվեց առաջին «Лесник» երգը։ Այդ պահից խմբի երաժշտության մեջ էական բարեփոխումներ են կատարվել՝ խաղը դարձավ կոշտ և եռանդուն, իսկ երաժիշտները դիմեցին փանկ ռոք ին։
—Ալեքսանդր Տրոֆիմով, ռուսական ռոք՝ հանրագիտարանից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1997 երգեր Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր
Հենրի Մորգենթաու
Հենրի Մորգենթաու (Henry Morgenthau, ), ամերիկացի դիվանագետ, ԱՄՆ դեսպանը Օսմանյան կայսրությունում (1913-1916 թթ.), դատապարտել է Հայոց ցեղասպանությունը, դրան անդրադարձել իր հուշերում։
Հանդիսանում է քաղաքագետ կրտսեր Հենրի Մորգենթաուի հայրը։ Իր թոռներն են Ռոբերտ Մորգենթաուն (հայտնի իրավաբան) և Բարբարա Թաքմանը (գրող, Պուլիցերյան մրցանակի դափնեկիր)։
Կենսագրություն
Հենրի Մորգենթաուն ընտանիքի իններորդ երեխան էր տասնմեկից, ծնվել է Մանհայմում, Բադենի հերցոգությունում։ Ծնողներն էին Լազարուս և Բաբեթ Մորգենթաուները։ Հայրը ծխախոտի արտադրությամբ էր զբաղվում, ուներ գործարաններ Մանհայմում, Լորշում և Հեփփենհայմում, սակայն այն լճացավ 1860-ականներին՝ ԱՄՆ-ում գերմանական ծխախոտի մաքսահավաքի բարձրացման պատճառով։
Հենրի Մորգենթաուն 1865 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ, 1877 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի իրավաբանական քոլեջը, հետագայում եղել է ԱՄՆ-ի ժողովրդավարական կուսակցության գործուն անդամներից։ Կարիերան սկսել է որպես անշարժ գույքի բրոկեր։ Ամուսնացել է 1886 թվականին, ուներ 4 երեխա։
1913–1916 թթ-ին նա ԱՄՆ-ի դեսպանն էր Թուրքիայում, Առաջին աշխարհամարտի (1914–1918 թթ.) սկսվելուց հետո Օսմանյան կայսրությունում ներկայացրել է նաև Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի, Իտալիայի, Բելգիայի շահերը։
1915 թվականից Մերձավոր Արևելքում Ամերիկյան օգնության կոմիտեի փոխնախագահն էր։ Երբ հայտնի է դարձել, որ արևմտահայերի տեղահանության իրական նպատակը նրանց լիակատար բնաջնջումն է, Մորգենթաուն հանդիպել է երիտթուրքերի պարագլուխներ Թալեաթ և Էնվեր փաշաների հետ, փորձել է կասեցնել կոտորածն ու տեղահանությունը։ Դիմելով Թալեաթին՝ Մորգենթաուն ասել է. «Մեր ժողովուրդը երբեք չի մոռանա այս ջարդերը»։ Իր հուշերում, որոնք գրված են Օսմանյան Թուրքիայում Հալեպի ԱՄՆ հյուպատոսների զեկուցագրերի հիման վրա, նա առանձին գլուխներ է նվիրել արևմտահայերի ողբերգությանը։
1916 թվականին Մորգենթաուն թողել է դեսպանի պաշտոնը՝ ասելով.
Մորգենթաուի գրքերն ու հոդվածները արժանահավատ վկայություններ են Մեծ եղեռնի մասին. Նա մերժել է ռազմական անհրաժեշտությամբ հայերի տեղահանության թուրքական վարկածը և ապացուցել, որ երիտթուրքական պարագլուխների նպատակը հայ ազգի իսպառ ոչնչացումն էր։ Մորգենթաուն դատապարտել է նաև եվրոպական տերությունների անտարբերությունը հայերի հալածանքների նկատմամբ, որն էլ իր հերթին խրախուսել է թուրք ջարդարարներին։
1919 թվայանին Մորգենթաուն գլխավորել է Լեհաստանում հրեաների դրությունն ուսումնասիրող հանձնաժողովը, 1923 թվականին նշանակվել է Ազգերի լիգայի փախստականների գործերով հանձնաժողովի նախագահ, կազմակերպել Թուրքիայից հույների տեղափոխումը Հունաստան և Հունաստանից թուրքերի տեղափոխումը Թուրքիա։
Օսինովկա (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Օսինովկա (Осиновка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Հենրի Մորգենթաու
Կենսագրություն
Մորգենթաուն եղել է Միջազգային Կարմիր Խաչի կազմակերպիչներից և ղեկավարել Ամերիկյան Կարմիր խաչը, զբաղվել է բարեգործությամբ, հատկապես խոշոր նվիրատվություններ է արել թանգարաններին։ Նա գործուն մասնակցություն է ունեցել նաև հրեական հասարակական-կրոնական կյանքին, եղել հրեական «Բնեյ Բրիտ» կազմակերպության գործադիր կոմիտեի անդամ։
Օսինովկա (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Հենրի Մորգենթաու
Կենսագրություն
Հայոց ցեղասպանության թանգարանին կից Հուշապատի վերջնամասում, ի թիվս այլ մտավորականների և գործիչների, որոնք բողոքել են Հայոց ցեղասպանության դեմ, ամփոփվել է նաև Մորգենթաուի շիրմից բերված հողով սափորը։ Մորգենթաուն այն գործիչներից է, որ արժանի է երախտիքի։
Օսինովկա (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հենրի Մորգենթաու
Կենսագրություն
1999 թվականի ապրիլի 23-ին Երևանի Աջափնյակ վարչական շրջանի հ.126 հիմնական դպրոցն անվանակոչվել է Հենրի Մորգենթաուի անունով։
Արտաքին Հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Մանհայմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Հույն-թուրքական պատերազմ (1919-1922) Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Մադոննա դել Օրտո
Մադոննա դել Օրտո (Chiesa della Madonna dell'Orto, Մադոննայի եկեղեցին պարտեզում), կաթոլիկ ծխական եկեղեցի է Իտալիայի Վենետիկ գավառի համանուն քաղաքի սեստիերե շրջանում՝ Կանարեգիո հրապարակում։ Հայտնի է նրանով, որ այս տաճարում կան վենետիկյան ականավոր նկարչի Տինտորետոյի լավագույն նկարներից մի քանիսը ։
Պատմություն
1350 թվականին «խոնարհների շքանշանի» անդամները (humiliati},  կառուցել են եկեղեցին՝ այն նվիրելով Սուրբ Քրիստափորին` ճանապարհորդների և նավաստիների հովանավորին։  Սրբի փայտե արձանը հայտնաբերել են մոտակայքում։ Այժմ այն պահվում է եկեղեցում՝ Սան Մաուրո մատուռում։
1377 թվականին հիմնադրել են վանքը և Տիբերիո դա Պարմայի (ճարտարապետի գերեզմանը գտնվում է եկեղեցու ներսում) ղեկավարությամբ կառուցել են եկեղեցին։ Նոր օծման առիթ է դարձել Մարիամ Աստվածածնի քանդակը երեխայի հետ, որն իբր հայտնաբերվել է հարևան պարտեզում կամ բանջարանոցում։ Իրականում հեղինակը՝ քանդակագործ Ջովաննի դե Սանտին, իր այգում քանդակ է տեղադրել, քանի որ պատվիրատուն՝ եկեղեցու համայնքը (Սանտա Մարիա Ֆորմոզա), այն չի ընդունել։  Շուտով հայտնաբերվել է քանդակի հատուկ շնորհը և, ի պատասխան աղոթքների, սկսել են սպասել հրաշքների։ Այդ ժամանակ եկեղեցին տեղափոխել են տաճար, և Սուրբ Քրիստափորի եկեղեցին վերանվանել Մադոննա դել Օրտո եկեղեցի։  Այժմ քանդակը գտնվում է գլխավոր խորանից աջ՝ մատուռի մուտքի մոտ։ 1399 թվականին եկեղեցին ընդլայնվել է և վերակառուցվել; «Խոնարհների» շքանշանի վանականները, իրենց «արատավոր սովորույթների» պատճառով արտաքսվել են 1462 թվականին, և Մադոննա դել Օրտոյի եկեղեցին փոխանցվել է Սան Ջորջոյի սրբադասներին, Ալգայի (Canons Regular of San Giorgio in Alga) միաբանությանը։ 1669 թվականին եկեղեցին հովանավորվում էին ցիստերցիանցիները, որոնք ի սկզբանե ապրում էին Սան Տոմազո Դեի Բորգոնյոնի վանքում Տորչելո, և մնում են այնտեղ մինչև Հանրապետության ավարտը (1797) ։
1787 թվականին եկեղեցին անցել է պետական կառավարման։ Վերականգնումը սկսվել Է Ավստրիայի իշխանության ներքո 1840-ական թվականներին և ավարտվել 1869 թվականին, երբ Վենետիկ ը դարձել է Իտալիայի Թագավորության (1861-1946) մի մասը։  Մատուռի կողքին գտնվող զանգակատունը կառուցվել է 1332 թվականին, վերակառուցվել է 1503 թվականին։ Որոշ հետազոտողների կարծիքով, անսովոր գմբեթով կամպանիլայի վերին թատերաբեմը օրինակ է ծառայել եկեղեցու համար երկու աշտարակների («ուելսյան գլխարկների») ։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին կառուցվել է գոթական ոճով։ Ճակատը՝ 1460-1464 թվականներին պատրաստվել է աղյուսից և զարդարված է փորագրությամբ։
Պորտալը ստեղծել է Վենետիկի ճարտարապետ Բարտոլոմո Բունը։ Այն համատեղում է գոթական հատկանիշները և Ռենեսանսի նոր ճարտարապետության կամարները և գոթական զարդարանքը։ Կամարի գագաթին տեղադրված է Սուրբ Քրիստափորը մանուկը ձեռքերում պատկերող քանդակ։ Պորտալի երկու սյունակները ավելացվել են 1481 թվականին։ Դրանք ավարտվել են երկու սիմետրիկ արձաններով (Մարիամ Աստվածածին և Գաբրիել Հրեշտակապետ)։ Քրիստափոր և Կույս Մարիամ քանդակը քանդակագործ Նիկոլո դի Ջովաննի Ֆիորենտինոյի աշխատանքն է։ Գաբրիել հրեշտակապետի արձանը ստեղծել է Անտոնիո Ռիցցոն։ Պորտալի վերևում երկու կլոր պատուհան կա, կողքերում՝ գոթական պատուհաններ։ XVIII դարում նրանց ավելացրել են քրիստոնեական առաքինությունների այլաբանական արձանները (խոհեմություն, գթություն, հավատ, հույս և չափավորություն)։
Եռանավ եկեղեցին ունի պարզ երկդռնանի տանիք։ Տրանսեպտը բացակայում է։ Կողային Նեփիի շատ կապելլաներ լրացվել են ավելի ուշ։
Տաճարի ինտերիերը և Տինտորետո գլուխգործոցները
Եկեղեցին ունի ևս երկու գլուխգործոց Տինտորետտոյից («Մարիամի մուտքը տաճար» և «Սուրբ Ագնեսայի հրաշքը»)։ Ականավոր ավստրիացի արվեստի պատմաբան Մաքս Դվորժակը հիացմունքով նկարագրել է «Մարիամի Մուտքը տաճար» նկարը՝ ընդգծելով մաներիզմի ժամանակաշրջանի արվեստի համար բնորոշ այն հատկանիշները, որոնք ստացել են առավել ուժեղ մարմնավորում հենց Տինտորետոյի գեղանկարչության մեջ` Մադոննա դել Օրտոյի եկեղեցու համար արված (ոււժեղ Ռակուրսների էֆեկտները,  լուսոտենի հակադրությունները և կոմպոզիցիայի սահմանային դինամիկան)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ
Ռոբինս (այլ կիրառումներ)
Ռոբինս (Robbins), անգլիական ազգանուն
Չերվոնոարմեյսկոե (ավան, Նիկոլաևի շրջան)
Չերվոնոարմեյսկոե (Червоноармійське), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոարմեյսկոե ավանում բնակվում էր 285 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Ագիարնոպոլիս
Ագիարնոպոլիս  (Aguiarnópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Բիկու դու Պապագայուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3650 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 235,391 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,5 մարդ/կմ²։,
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Տարբեր քաշային կարգերում բռնցքամարտի աշխարհի չեմպիոնների ցուցակ
Տարբեր քաշային կարգերում բռնցքամարտի աշխարհի չեմպիոնների ցուցակ, մարզիկների ցուցակ, որոնք մի քանի քաշային կարգերում դարձել են պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի աշխարհի չեմպիոն։ Ցուցակը գլխավորում է ֆիլիպինացի բռնցքամարտիկ Մեննի Պակյաոն։ Նա միակ բռնցքամարտիկն է, որը ութ քաշային կարգում դարձել է աշխարհի չեմպիոն ։
Ամենահեղինակավոր վարկածներն են՝
Բռնցքամարտի համաշխարհային ասոցիացիա (WBA)՝ հիմնվել է 1921 թվականին որպես Բռնցքամարտի ազգային ասոցիացիա (NBA)՝ ԱՄՆ-ի ազգային ասոցիացիա։
Կոլյադո Վիլյալբա
Կոլյադո Վիլյալբա (Collado Villalba), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա-դել-Գվադառամա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 60998 մարդ (ըստ 2011 թվականի)։ Տարածքը՝ 26,50 կմ2։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 40 կմ։
Տարբեր քաշային կարգերում բռնցքամարտի աշխարհի չեմպիոնների ցուցակ
Բռնցքամարտի համաշխարհային խորհուրդ (WBC)՝ հիմնվել է 1963 թվականի փետրվարի 14]-ին [[Մեքսիկայի Մեխիկո քաղաքում։
Բռնցքամարտի միջազգային ֆեդերացիա (IBF)՝ հիմնվել է 1976 թվականի սեպտեմբերին որպես Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների բռնցքամարտի ասոցիացիա (United States Boxing Association, USBA):
Բռնցքամարտի համաշխարհային կազմակերպություն (WBO)՝ հիմնվել է Պուերտո Ռիկոյի Սան Խուան քաղաքում 1988 թվականին։
Ռինգ ամսագիր (The Ring)՝ հիմնվել է 1922 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Շաչեն
Շաչեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։
Բնակչություն
1880 թվականին ուներ 116 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մագալյանս Բարատա
Մագալյանս Բարատա (Magalhães Barata), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարա նահանգի Հյուսիսարևմտյան մասում։ Մտնում է Սալգադու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7961 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 324,788 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 24,5 մարդ/կմ2։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարա նահանգի բնակավայրեր
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ  (Попівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Պոպովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1855 մարդ։ Տարածքը՝ 72.72 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25.51 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խարկովի մարզ Կատեգորիա:1992 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բրեցո դի Բեդերո
Բնակչությունը 950 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 119 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Վիտորիո իլ Մորոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Դիտեր Բորշե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի դերասաններ
Մանազ
Մանազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Ադանայի գավառում։ Գտնվում էր Կարմրագյուղ գյուղից հյուսիս։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 40 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Օսինովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Օսինովկա (Осиновка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիդորովկա (գյուղ, Բորզնայի շրջան)
Սիդորովկա (Сидорівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2009 թվականի տվյալներով Սիդորովկա գյուղում բնակվում էր 639 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 319,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լեգենդ Սուրամի ամրոցի մասին
Լեգենդ Սուրամի ամրոցի մասին, Սերգեյ Փարաջանովի նշանավոր ֆիլմերից։ Այն թողարկվել է 1984 թվականին։
Մարիանա Մաթեուս
Մարիանա Մաթեուս (Marijana Mateus / Маријана Матеус, ), սերբ գործարար, գրող։ Մարիաննա Մատթեուս հավաքածուի և Lux Uniforms ապրանքանիշի հիմնադիրը, սեփականատերը և  ստեղծագործական տնօրենն է, որը մասնագիտացած է գործարարների համար անհատական համազգեստների դիզայնի ոլորտում, ինչպես նաև Andaj շքեղ արտահագուստի ապրանքանիշի հիմադիրը, որը ներկայացված է Լոնդոնում։ Մարիանա Մաթեուսը հաճախ է հանդես գալիս սոցիալական մեդիայում և թողարկում է տարատեսակ ապրանքներ՝ կապված իր անվան հետ։
Լեգենդ Սուրամի ամրոցի մասին
Սյուժե
Ֆիլմը հմայիչ երիտասարդի մասին վրացական լեգենդի էկրանավորումն է։ Երիտասարդը համաձայնում է մտնել Սուրամի ամրոցի պատի մեջ, քանի որ միայն այդ դեպքում ամրոցը կդիմանա թշնամու հարձակմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Սերգեյ Փարաջանովի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1980-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
(7072) Պեկինդասյուե
(7072) Պեկինդասյուե (Beijingdaxue), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 3-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,415092 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0503 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7799 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1370,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262605 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,1° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բլու լեյսի
Բլու լեյսի, պատկանում է ծառայողական շան դասին, բուծել են 1800 թվականին Տեխասում։ Այս ցեղատեսակը միակն է, որ բուծվել է այդ նահանգում։ 2005 թվականին Տեխասի նահանգապետը ստորագրել է օրենք, որը վերաբերվում է բլու լեյսի ընտանիքը ճանաչվել է Տեխաս նահանգի պաշտոնական ցեղատեսակ։ Այդ ցեղատեսակը հովվական շուն է և ծառայում է հյուսիսամերիկյան արևելքում։
Մարիանա Մաթեուս
Մասնագիտական կարիերա
1990 թվականին Մարիանան սկսել է իր կարիերան՝ ստեղծելով Obuća Metro կոշիկի ապրանքանիշը Սերբիայում և հաջողությամբ գլխավորել ընկերությունը 1990-1996 թվականներին որպես գործադիր տնօրեն։ 2003 թվականին նա բացել է իր առաջին նորաձևության խանութը՝ «My Style», Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդաբեշտում, 2007 թվականին՝ երկրորդը Ավստրիայի Զալցբուրգ քաղաքում, որտեղ նա ապրում էր իր երկրորդ ամուսնու՝ Լոթար Մաթեուսի հետ ։ Մի քանի տարի անց՝ 2009 թվականին, Մարիանան հիմնադրել էիր առաջին ապրանքանիշը, որ կոչվել է Marijana Class (ավելի ուշ վերանվանվել է The Marijana Matthaus Collection) և նույն տարում անցկացրել իր առաջին նորաձևության շոուն Բելգրադի նորաձևության շաբաթվա շրջանակներում ։ 2010 թվականի հունիսի 1-ին Մարիանան ներկայացրել է լողազգեստների իր առաջին շարքը ։ Նրա ստեղծած հագուստները կրել են Սերբիայի ազգային գեղեցկության մրցույթի մասնակիցները ։ Նրա «Ես Մարիանան եմ» նորաձևության շոուն ացկացվել է 2011 թվականի մարտի 17-ին Մոսկվա հյուրանոցում ։ Ֆլորա նորաձևության հավաքածուն ցուցադրվել է Սերբիայի ազգային թատրոնի գլխավոր բեմում 2012 թվականին, և նույն թվականի դեկտեմբերին Մարիաննան նորաձևության շոու է կազմակերպել Մոսկվա հյուրանոցում, որտեղ ներկայացրել է իր նոր Allure Baroque հավաքածուն  ։ Մարիանան ընդլայնել է իր բիզնեսը 2010 թվականին և հիմնել նոր ապրանքանիշ՝ Lux Uniforms, որը մասնագիտացած է բիզնես համազգեստների դիզայնի ոլորտում, ինչպես նաև շքեղ արտահագուսի նոր ապրանքանիշ՝ Andaj ։ Այն հիմնականում նախատեսված է բրիտանական շուկայի համար և մեկնարկել ու հանրությանն է ներկայացվել Անգլիայի մայրաքաղաք Լոնդոնի The Westbury հյուրանոցում 2016 թվականի սեպտեմբերին։ Բազմաթիվ հայտնի անձինք և հեռուստաաստղեր հաճախ հագնում են նրա ստեղծած հագուստը, որոնց թվում են տարածաշրջանի ամենահայնտի երգիչներ, ինչպիսիք են Սվետլանա Ցեցա Ռաժնատովիչը, Միլենա Վասիչը, Սնեժանա Դակիչը, Սանյա Մարինկովիչը,  Ելենա Յյովիչիչը, Վեսնա Դեդիչը, Կատարինա Ռադենկովիչը , Քսենյա Միատովիչը  ։
Բլու լեյսի
Պատմություն
Բլու լեյսի անվանումն ստացել է շնորհիվ գենի կապույտ գենի։ Ցեղատեսակը ծագել է ԱՄՆ-ի հարավ-արևելքում հանդիպող տեսակների խաչասերումից։ Բլու լեյսին հովվաշուն է և որսորդական շուն։
Մարիանա Մաթեուս
Այլ աշխատանքներ
Մարիանա Մատթուսը 2006 թվականի դարձել է Սամսունգի ֆուտբոլային թիմի հեռուստաարշավի դեմքը ։
2010 թվականի ապրիլի 27-ին Մարիանան թողարկել է իր առաջին վեպը՝ Amouage ։
Անձնական կյանք
Մարիանա Մաթեուսը 1990 թվականին ամուսնացել է տարածաշրջանի ամենահաջողակ գործարարներից մեկի՝ Միոդրակ Կոստիչի հետ․ նրանք ունեն 3 երեխա։ Նրա երկրորդ ամուսինը գերմանացի ֆուտբոլի մարզիչ և նախկին ֆուտբոլիստ Լոթար Մաթեուսն է։ Մարիանա Մաթեուսը ապրում է Լոնդոնում, Բուդապեշտում և Բելգրանդում։ Նա գիտի 5 լեզու՝ սերբերեն, անգլերեն, իտալերեն, հունգարերեն և գերմաներեն ։ Մարիանան հայտնի է նաև իր բարեգործական գործունեությամբ և հաճախ է կատարում նվիրատվություններ   ։ Նա պարբերաբար դիմում է տեղի հայտնի մարդկանց՝ խնդրելով նվիրատվություններ կատարել՝ օգնելու համար կարիքավոր կանանց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ գործարարներ Կատեգորիա:Կին ինքնակենսագիրներ
Միթուա
Միթուա (Mittois), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 168 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.38 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սեն Պիեռ սյուր Դիվ, Բուասե, Բրետվիլ սյուր Դիվ, Իևիլ, Մոնվիեթ, Լ'Ուդոն, Ուվիլ լա Բիեն Տուրնե, Սենտ Մարգերիտ դը Վիեթ, Սեն Ժորժ ան Օժ, Տիևիլ, Վոդլոժ և Վիե Պոնտ ան Օժ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սեն Պիեռ ան Օժ համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 99 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 68-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,7 %։ 68 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 65 անձ (30 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 31 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վասկովո (գյուղ, Պրոմիշեննովսկի շրջան)
Վասկովո (Васьково), գյուղ Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Պրոմիշեննովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Պրոմիշեննովսկի շրջանի բնակավայրեր
Չաթանուգայի ճակատամարտ
Չաթանուգայի ճակատամարտ (Battle of Chattanooga), Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի կարևորագույն ճակատամարտերից մեկը։ Այն տեղի է ունեցել 1863 թվականի նոյեմբերի 24-26-ին, պատերազմի արևմտյան թատերաբեմում։ Երբեմն նաև անվանում են Չաթանուգայի պայքար կամ Չաթանուգյան արշավանք։
Ճակատամարտի նախապատմություն
1863 թվականի սեպտեմբերին հյուսիսայինների Քամբերլենդյան բանակը գեներալ Ռոզեկրանցի հրամանատարությամբ, ռազմական գործողությունների Արևմտյան թատերաբեմում ծանր պարտություն էր կրել Չիկամոգայի ճակատամարտում։ Արդյունքում Ռոզեկրանցի բանակը հակառակորդի կողմից արգելափակվեց Չաթանուգա քաղաքի շրջանում (Թենեսի նահանգ)։ Առաջին անգամ հարավցիներին հաջողվեց հյուսիսցիների ցամաքային բանակը արգելափակել։ Պաշարված զորքի գլխի վրա կախված էր սովի աղետը։ Չաթանուգայի հանձնման դեպքում, հյուսիսցիները ողջ արևմտյան ճակատը կարող էր փլուզվել։
Նախագահ Լինքոլնը անհապաղ միջոցառումներ ձեռնարկեց Չաթանուգայում հյուսիսցիների բանակի պաշարումից հանելու համար։ Արևելյան թատերաբեից այստեղ տեղափոխվեցին Պոտոմաքսյան բանակի 11-րդ և 12-րդ կորպուսները, որոնք բաղկացած էին ընդհանուր 20 000 վետարաններից և գտնվում էին գեներալ Ջոզեֆ Հուկերի հրամանատարության տակ։ Այդ ժամանակ Լինքոլնի անմիջական հրամանով Արևմտյան ճակատի հրամանատարությունը վերցրեց գեներալ Գրանթը, ով համադաշնականների դեմ մի շարք հաղթական մարտեր էր մղել և ապացուցել է իր քաջ ու վճռական հրամանատար լինելը։
Գրանթը անհապաղ հեռացրեց ոչ այնքան տաղանդավոր Ռոուզեկրանցին Քեմբերլենդյան բանակի հրամանատարությունից և նրան փոխարինեց ի դեմս գեներալ Ջորջ Թոմասի, ով առանձնացել էր Չիկամոգայի ճակատամարտում։ Գրանթի անմիջական հրամանատարությամբ հոկտեմբերի 26-27-ին Հուկերի զորքերը հետ մղեցին հարավցիների փոքրաթիվ զորքերը Թենեսի գետից, ոլորանում գրավեցին երկու գծանց և սահմանեցին կայուն հաղորդակցություն պաշարված բանակի հետ։ Այդիսով, ստեղծվեց մատակարարման գիծ պաշարված քաղաքի համար, որը այլ կերպ անվանվել է նաև «կրեկերի ճանապարհ» (քանի որ այդ ճանապարհով իսկապես մեծ քանակությամբ կրեկեր էին տեղափոխում, որն այդ ժամանակ ամերիկացիների մեջ մեծ տարածում ուներ)։ Հարավցիների, «կրեկերի ճանապարհը» հատելու փորձը անցավ անհաջող։ Փաստորեն, քաղաքը որոշակի չափով դուրս եկավ պաշարումից։
Միաժամանակ, Գրանթը իր ողջ հիմնական ուժերը։ Նոյեմբերի 15-ին ժամանեց գեներալ Շերմանի 17 հազարանոց կորպուսը։ Արդյունքում հյուսիսցիների բանակը հաշվվեց մոտավորապես 61 000 մարդ։ Այդ պահին գեներալ Բրեքստոն Բրեգը սխալ թույլ տվեց, գեներալ Ջեյմս Լոնգսթիթի կորպուսը ուղարկելով հյուսիս, դեպի Նոքսվիլ քաղաք։ Պատճառը գեներալների միջև եղած փոխադարձ բացասական վերաբերմունքն էր։ Արդյունքում համադաշնականների 64 500 զինվորներից անմիջապես Չաթանուգայի մոտ մնաց միայն 44 00 մարդ։ Այդ կերպ, դաշնակից զորքերը ստացան քանակական առավելություն և կարող էին դուրս գալ գլխավոր մարտի։ Հյուսիսցիների ռազմական խորհրդում ընդունվեց որոշում շրջափակումը ճեղքելու և հակառակորդի վրա գրոհելու վերաբերյալ։
Նոյեմբերի 24-ի մարտ
Նոյեմբերի 24-ին Շերմանի զորամիավորումը որոշակի տարածություն դեպի հյուսիս գնաց (իբր շարժվում է դեպի Նոքսվիլ, որպեսզի շփոթեցնի հակառակորդին) և անպասելիորեն անցավ Թենեսի գետի արևելյան աձը։ Դրանից հետո Շերմանի զինվորները կտրուկ շարժվեցին դեպի Չաթանուգա և նոյեմբերի 24-ի արևածագին անսպասելիորեն գրոհի անցան Միսիոներական լեռնաշղթայի մոտ։ Անսպասելիությունը տվեց իր պտուղները, և համադաշնականները առանց դիմադրույան փախուստի դիմեցին։ Հենց այդ օրը Թոմասի կորպուսը հարձակվեց հակառակորդի վրա Չաթանուգայի հարավարևելյան կողմից և ստիպեց նրանց նահանջել դեպի Միսիոներական լեռնաշղթա։ Այդպես, քաղաքը արգելափակումից դուրս ելավ։ Սակայն, հարավցիները, այնուամենայնիվ ուժեղ դիրքեր գրավեցին Միսիոներական լեռնաշղթայի մոտ, որը տարածվում է Չաթանուգայի արևելքում՝ հյուսիսից հարավ, և սկսեցին գրոհել դաշնակիցների վրա։
Նոյեմբերի 25-ի մարտ
Նոյեմբերի 25-ին հյուսիսցիները շարունակեցին ակտիվ հաձակումը։ Հարձակվող զորքերի հյուսիսային թևը, որը ղեկավարում էր գեներալ Շերմանը, հայտնվեց նեղ կիրճում, և հայտնվելով հակառակորդի անհասանելի ուժերի առջև, ստիպված կանգ առան։ Իմանալով այդ մասին՝ կենտրոնում գործող հյուսիսցիների զորքերը առաջ չշարժվեցին։ Այդ անհաջողությունները փոխհատուցվեցին հարավային թևում ունեցած հաջողություններով։ Համադաշնականները այստեղ էին տեղակայվել, Պարեկության լեռ կոչվող բարձր լեռան վրա (մոտ 600 մ բարձրությամբ ծովի մակարդակից)։ Վաղ առավոտյան, մառախուղով քողարկված, Ջոզեֆ Հուկերի կորպուսի զինվորները, ցածր տեսանելիության պատճառով դժվարությամբ, բայց աննկատ մագցեցին բարձունքը և հարվածեցին համադաշնականներին։ Հարավցիները, չդիմանալով կատաղի գրոհին, փախուստի դիմեցին, և արդեն առավոտյան անհասանելի համարվող լեռան բարձունքը գրավվեց։ Պարեկության լեռան մարտում հյուսիսցիները կորցրեցին 408 մադ, իսկ հարավցիների կորուստները կազմում էին 1251 մարդ, այդ թվում 1054 գերի ընկած և անհետ կորած։ Մարտի այդ հատվածը կոչվել է «մարտ ամպերի վրա», քանի որ կռվողները գտնվում էին մեծ բարձրության վրա, չնայած ամպեր չկային այդ օրը, և զինվորները թանձր մառախուղում էին կռվում։
Նոյեմբերի 26-ի մարտ
Նոյեմբերի 26-ին տեղի ունեցավ ճակատամարտի երրորդ ու վերջին օրը։ Հյուսիսցիները, ովքեր հաշվվում էին 24 500 մարդ, հարձակում գործեցին հակառակորդի պաշտպանական գծի վրա՝ անցնելով Միսիոներական լեռնաշղթայի առջևով։ Չդիմանալով գրոհին, համադաշնականները նահանջեցին լեռնաշղթայի բարձունքները, որտեղ նրանց երկրորդ պաշտպանական գիծն էր։ Չնայած հաջողությանը, դաշնակիցների զինվորները հայտնվեցին հզոր կրակի տակ, որը բացվել էր Միսիոներական բարձունքից, որտեղ կար մոտ 50 թնդանոթ։ Այդ ժամանակ զինվորները և ցածրաստիճան հրամանատարները սկսեցին մի ինքնաբու գրոհ ։ Ավեի բարդացող իրավիճակում դա միակ ելքն էր։ Վեց դիվիզիաները (Շերիդանի, Վուդի, Հեյզենի, Բեյրդի, Ջոնսոնի և Ուայտեքերի), որոնք կազմում էին ավելի քան 20 000 մարդ, չնայելով ուժեղ կրակին, բարձրանում էին ժայռերով դեպի վեր։ Հուսահատության մեջ հարավցիների հրետանավորները ռումբեր էին նետումն գրոհողների վրա, բայց դա նրանց չէր օգնում։ Հարձակման ժամանակ ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Բեյրդի դիվիզիայի մի խումբ, որի հրամանատարն էր գեներալ Իվան Վասիլևիչ Տուրչանինովը (Ջոն Բեյզել Տուրչին)։ Տուրչինանովը անձամբ է գլխավորել իր զինվորներին, և իր խումբը առաջիններից (որոշ տվյալներով՝ առաջինը) է հասել լեռնաշղթայի գագաթին։ Հյուսիսցիները գրավեցին Միսիոներական լեռնաշղթան, իսկ հարավցիները անկարգուկանոն փախան դեպի արևելք։ Զինվորների հոգնածության պատճառով հետապնդում տեղի չունեցավ։ Դրանից հետո այս երեքօրյա ճակատամարտը ավարտվեց։
Ճակատամարտի արդյունքներ
Ողջ ռազմական գործողությունների ընթացքում հյուսիսցիները կորցրին 5 824 մարդ, որոնցից 753-ը մահացած, 4 722-ը՝ վիրավոր, իսկ 349-ը՝ անհետ կորած ։ Հարավցիները կորցրեցին 6 667 մարդ, որոնցից 361-ը մահացած, 2 160-ը վիրավոր, իսկ 4 146-ը գերի ընկած ։ Հարավցիների գերիների մեծ թիվը ցույց է տալիս նրանց բանակի բարոյալքված վիճակը։ Չնայած կողմերի փոքրաթիվ կորուստներին՝ Չաթանուգայի ճակատամարտը ունեցավ մարտավարական կարևոր հետևանքներ։ Առաջին հերթին, արգելափակումից դուրս եկավ և պարտությունից փրկվեց ողջ դաշնային բանակը։ Երկրորդ հերթին, ստեղծվեցին նոր ծրագրեր Ատլանտայի վրա հարձակվելու և Համադաշնության ավելի խորքերը ընթանալու համար։ Այն ձեռնարկվեց հյուսիսցիների Արևմտյան բանակի կողմից գեներալ Շերմանի հրամանատարությամբ և իրագործվեց 1864 թվականին, որի արդյունքում Համադաշնությունը բաժանվեց երկու մասի։
Գրականություն
Կատեգորիա:1863 Կատեգորիա:1863 բախումներ
Միջին Չուկչա
Միջին Չուկչա  (Средняя Чукча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեշանսկի Շար վտակի ձախ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 63 կմ։