cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալֆրեդ Բրենդել
Կենսագրություն
Բրենդելը մանկությունն ու պատանեկությունն անց է կացրել Զագրեբում,այնուհետև՝ Գրացում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին նրան ուղարկել են խրամատներ փորելու, որտեղ էլ ցրտահարվել է և հայտնվել հիվանդանոցում։ Այս ամբողջ ընթացքում երաժշտություն է հորինել, դաշնամուր է նվագել և նկարել. գրեթե համարվել է քսաներորդ դարի միակ մեծ դաշնակահարը, ով չի ստացել երաժշտական համակարգված կրթություն (Բրենդելը հաճախել է Էդվին Ֆիշերի և Էդուարդ Շտեյերմանի վարպետության դասերին, պարբերաբար սովորել է Արթուր Միխլի և Պոլ Բաումհարտների մոտ, ավարտել է Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանը)։
Բրենդելի առաջին ելույթը տեղի է ունեցել Գրացում, երբ 17 տարեկան էր, և ամբողջովին նվիրված էր ֆուգային. ընդ որում, Բրենդելը Բախի, Բրամսի և Լիստի ստեղծագործությունների հետ կատարել է նաև իր մի քանի ստեղծագործությունները։ Սակայն ավելի ուշ Բրենդելը լիովին հրաժարվել է ստեղծագործելուց։ 1949 թվականին Բրենդելը մասնակցել է դաշնակահարների՝ Ֆեռուչո Բուզոնի անվան մրցույթին և արժանացել չորրորդ կարգի մրցանակի։ 1950 թվականին նա տեղափոխվել է Վիեննա։ Բրենդելի առաջին ձայնագրությունը՝ Պրոկոֆևի հինգերորդ դաշնամուրային կոնցերտը, կատարվել է 1952 թվականին։ Մինչ 1970-ական թվականները Բրենդելը համերգներ է տվել Ավստրիայում՝ կատարելով հիմնականում Բեթհովենի սոնատները, Բրամսի, Լիստի, Շումանի և Շուբերտի ստեղծագործությունները, բայց միջազգային ճանաչում է ձեռք բերել  1970-ական թվականների կեսերին՝ լոնդոնյան ելույթներից հետո (սկզբում՝ Բեթհովենի ստեղծագործություններով), և տեղափոխվել Լոնդոն։ 1980-ական թվականներից մինչև 1990-ական թվականները Բրենդելի պատմական համերգային շրջանը կապված է եղել Բեթհովենի հետ, այդ թվում և  Քարնեգի հոլում Բեթհովենի բոլոր 32 սոնատների կատարումը։
Վերջին տարիներին Ալֆրեդ Բրենդելը պարապել է երիտասարդ դաշնակահարների հետ, անսամբլում որդու՝ թավջութակահար Ադրիան Բրենդելի հետ ելույթներ է ունեցել, բանաստեղծություններ է հրատարակել։ 2002 թվականին նա արժանացել է Ռոբերտ Շումանի անվան մրցանակի՝ Շումանի երաժշտացանկում ունեցած ներդրումների համար։ 2004 թվականին Բրենդելին շնորհվել է աշխարհի ամենահեղինակավոր մրցանակներից մեկը՝ Էռնեստ Սիմենսի մրցանակը։
Կատարումների ցանկ
Բրենդելի կատարումների ցանկում գերակշռել են ավստրիացի և գերմանացի դասականների ստեղծագործությունները։ Բրենդելը հազվադեպ է դիմել 20-րդ դարի երաժշտությանը, չնայած Առնոլդ Շյոնբերգի դաշնամուրային կոնցերտը նրա ամենակարևոր կատարումներից մեկն է եղել։ Բրենդելի ստեղծագործական համոզմունքը բխում է նրա արտահայտած հետևյալ մտքից. «Ես պատասխանատու եմ կոմպոզիտորների, առավել ևս ստեղծագործությունների առջև»։ Նրա այս տեսակետը հաճախ ընդունվել է որպես երաժիշտ-վերլուծաբանի դիրքորոշում։
Ճանաչում և մրցանակներ
Ընդգրկվել է« Gramophone» ամսագրի Փառքի սրահի մեջ։
Viasat
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի ընկերություններ Կատեգորիա:1997 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Մեդիաընկերություններ
Բիգ Բեն
Բիգ Բենը (Big Ben), Լոնդոնի Վեստմիստերի Խորհրդարանի շենքի արևելյան հատվածում գտնվող աշտարակ է, որի վրա մեծ ժամացույց է տեղակայված։ Այն համարվում է Մեծ Բրիտանիայի խորհրդանիշերից մեկը։ Աշտարակը 160 տարեկան է և իր ժամանակի ամենամեծ ժամացույցն է աշխարհում։ Պաշտոնապես անվանվում է «Էլիզաբեթի աշտարակ» (Elizabeth Tower), ի պատիվ Էլիզաբետ II թագուհու։ Բիգ Բեն անվան առաջացման երկու տարբերակ կա։ Առաջինը կապված է սըր Բենջամին Հոլլի հետ, ով եղել է աշտարակի ճարտարապետը, իսկ ըստ մյուս վարկածի` այն կոչվել է այդ ժամանակների շատ հայտնի բռնցքամարտիկ Բեն Կաունտի անվան հետ։
Զոդման պահին Բիգ Բենը ամենամեծ և ամենածանր (13,7 տոննա) զանգն էր Միացյալ Թագավորությունում։ 1881 թվականին զիջեց առաջնությունը Բիգ Փոլ զանգին (17 տոննա)։ Այն կառուցվել է հրդեհի պատճառով 1834 թվականին ոչնչացված Հին Վեսմինստերյան պալատի փոխարեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոն Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորություն Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի աշտարակներ Կատեգորիա:Զանգեր
Դորա Մաարը կատվի հետ
«Դորա Մաարը կատվի հետ» (Dora Maar au Chat) կտավը ստեղծվել է 1941 թ․֊ին Պաբլո Պիկասսոյի կողմից։ Կտավում պատկերված է նկարչի սիրեցյալը՝ Դորա Մաարը՝ նստած աթոռին և փոքրիկ կատուն ուսին։ Աշխատանքը համարվում է աշխարհի ամենաթանկ կտավներից մեկը։
Կտավը (128,3 X 95,3 սմ)՝  Դորա Մաարի բազմաթիվ դիմանկարներից մեկն է, որը ստեղծվել է իրենց հարաբերությունների ընթացքում, որը տևել է գրեթե 10 տարի։ Պիկասսոն՝ 1936 թ ՝ 55 տարեկան հասակում ՝ ծանոթանալով 29֊ամյա Դորայի հետ,սկսում են ապրել միասին։ Կտավը ստեղծվել է 1941 թ, երբ գերմանացիները գրավեցին Ֆրանսիան։ Չիկագոյից, Մերի և Լի Բլոկ կոլեկտորները, 1947 թ գնեցին կտավը։ Վերջիններս 1963 թ վաճառեցին կտավը Ուիլիարդ և Ադել Ջիդվիցներին, որից հետո կտավը չի ցուցադրվել մինչև 21-րդ դարի սկիզբը։
«Դորա Մաարը կատվի հետ» կտավը երկար լռությունից հետո առաջին անգամ հանրությանը ցուցադրվեց 2005-2006 թթ-ին։ 2006 թ մայիսի 3-ին կտավը ցուցադրվեց Նյու-Յորքում՝ «Սոթբիս» աճուրդի տանը, և Պիկասսոյի «Ծխամորճով տղան » կտավից հետո,որը 2004 թ վաճառվել էր 104 միլիոն դոլարով, դարձավ աշխարհի ամենաթանկ կտավը։ Ռուս գնորդը՝ ցանկանալով մնալ անհայտ, գնեց կտավը 95 միլիոն 216 հազար դոլարով։
Գնորդի ինքնությունը դարձավ բազմաթիվ, ամենամութ խոսակցությունների թեման։ Միայն այն էր հայտնի, որ աճուրդին մասնակցել է նրա գործակալը, և որ վերջինս եղել է սկսնակ և երևի թե ունեցել է ռուսական արմատներ։ 2007 թ-ի կեսերին կտավի սեփականատիրոջ անունը դեռ պարզ չէր, բայց ամենահավանական թեկնածուներից մեկը վրացի միլիարդատեր Բիձինա Իվանաշվիլին էր,որը աճուրդից մեկ շաբաթ առաջ վաճառել էր «Իմպեկսբանկ»-ը 550 միլիոն դոլարով։
Բոնի Հանտ
Բոնի Լին Հանտ (Bonnie Hunt, ), ամերիկացի դերասանուհի, կատակերգու, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և հաղորդավարուհի։
Կենսագրություն
Բոնին ծնվել է ԱՄՆ-ի Չիկագո քաղաքում 1961 թվականի սեպտեմբերի 22-ին։ Մինչ նկարահանումները նա աշխատել է որպես բուժքույր Չիկագոյի Հարավ-արևմտյան օնկոլոգիական հիվանդանացում։ Միաժամանակ զբաղվում էր նաև թատերական ստուդիայում ։
Կարիերա
Հանտն իր կարիերան սկսել է սդենդ-ափ ոճի կատակերգություններում։ 20-րդ դարի 90-ական թվականներին խաղացել է սիթքոմերում որպես գլխավոր դերակատար։ Միաժամանակ էլ սկսեց նկարահանվել մեծ էկրաններին և հաջողություններ արձանագրել։ Առավել հայտնիություն բերեցին կատակերգական դերերը «Բեթհովեն», «Բեթհովեն 2», «Ջումանջի», «Ջերի Մագուաեր», «Ստի սարդոստայնը», «Կանաչ մղոն», «Մեծաքանակի դեպքում էժան է» և «Մեծաքանակի դեպքում էժան է 2» ։
Հեռուստատեսությունում Հանտը խաղացել է իր սեփական սիդքոմում՝ «Կյանքը Բոնիի հետ», որը հեռարձակվում էր American Broadcasting Company հեռուստաալիքով 2002 թվից մինչև 2004 թիվը։ Շոուն մեծ արձագանքներ գտավ հանրության և քննադատների շրջանում, սական բարձր ռեյտինգներ չարձանագրեց։ Բայցևայնպես դերասանուհին երկու անգամ նոմինացվել է «Ոսկե գլոբուսի»՝ կնոջ լավագույն դերակատարման համար սերիալներում և «Էմմի՝» կնոջ լավագույն կատակերգական դերի համար կատակերգական սերիալներում ։ 2007 թվականից մինչև 2010 թվականը Բոնի Հանտը վարել ու միաժամանակ պրոդյուսորություն է արել «Բոնի Հանտի շոուն» թոք-շոուում, որտեղ հաղորդակցվում և զրուցում էր հայտնիների հետ՝ ծիծաղեցնելով նրանց ։ Հաղորդաշարը նրան կրկին երկու «Էմմի» բերեց ։
Անձնական կյանք
1988 թվականից մինչև 2008 թվականը ամուսնացած էր Ջոն Մյորֆիի հետ. համատեղ կյանքում նրանք դուստր ունեցան։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հաղորդավարուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ լեհական սերմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:21-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Ամերիկացի բուժքույրեր Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ
Ժամանշիմ ազգային պարկ
Ժամանշիմ ազգային պարկ (Parque Nacional do Jamanxim), ազգային պարկ Բրազիլիայի Պարա նահանգում։
Տեղագրություն
Ժամանշիմ ազգային պարկն ընդգրկում է Ամազոն խոնավ անտառի 859797 հա տարածքը ։ Այն գտնվում է Ալտամիրա, Իտայտուբա և Տրայրան մունիցիպալիտետների որոշ մասերում՝ Պարա նահանգում ։ Տրայրան ազգային անտառը սփռված է դեպի հյուսիս ։
Պարկը հիմնականում տեղակայված է Ժամանշիմ-Շինգու ցածրավայրում՝ համեմատաբար հարթ տեղանքով՝ 100-200 մետր բարձրության վրա։ Հարավային Պարայի հարթավայրը ունի 200-300 մետր բարձրություն։ Արևմուտքում գտնվող Տապաժոշ հարթավայրի երկու փոքր տարածքները բաղկացած են բլուրներից՝ 100-400 մետր բարձրությամբ։ Պարկը պարունակում է Ժամանշիմ, Տոկանտինս ու Արուրի գետերի ենթաավազանները՝ Տապաժոշ ավազանի ներսում։ Այն նաև ներառում է Ռատաո և Իրիրի ավազանների շատ փոքր մասեր։ Տարեկան տեղումների քանակը 2228 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 24-ից մինչև 33 °C, իսկ միջինը` 28 °C է ։
Բուսականությունը ներառում է բաց խոնավ անտառ՝ որթատունկերով ու արմավենու ծառերով, ինչպես նաև խիտ նախալեռնային խոնավ անտառ՝ երևացող ամպհովանիով և խիտ հեղեղվող խոնավ անտառ՝ միանման ամպհովանիով։ Ծառատեսակներն ունեն փայտանյութի բարձր արժեք, որոնք ենթակա են ինտենսիվ շահագործման և կարևոր են Ամազոնյան կենսաբազմազանության պահպանման համար։ Դրանք ներառում են այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են՝ Cedrela odorata, Manilkara huberi, Minquartia և այլն։ Փայտանյութի այլ արժեք ունեցող տեսակներն են՝ Aspidosperma carapanauba, Carapa guianensis ու Bertholletia excelsa ։
Պահպանություն
Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Նպատակն է պահպանել բնական էկոհամակարգերը և տեսարժան վայրերը՝ նպաստելով գիտական հետազոտությունների զարգացմանը, կրթական գործունեության ու բնապահպանական մեկնաբանության բարելավմանը, ինչպես նաև ապահովել բացօթյա հանգիստ ու էկոտուրիզմ ։ Այն ստեղծվել է 2006 թվականի փետրվարի 13-ի հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից (ICMBio) ։ Պահպանությունն իրականացվում է «Ամազոնի շրջանի պահպանվող տարածքներ» ծրագրի աջակցությամբ ։ Պաշտպանված տեսակներից են՝ յագուարը (Panthera onca) և հսկա ջրասամույրը (Pteronura brasiliensis) ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ Բրազիլիայում Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային պարկեր
Սուրեն Վահունի
Սուրեն Վահունի (Սուրեն Վահանի Խաչիկյան, դեկտեմբերի 12, 1910 գյուղ Փաշալու (այժմ՝ Զառիթափ) - մարտի 25, 1983 Երևան), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, ֆելիետոնիստ։ ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Սուրեն Վահունին ծնվել է 1910 թվականին Փաշալու գյուղում։ Մանկությունն անցել է Ջուլֆա քաղաքում։ 1918 թվականին ընտանիքի հետ փոխադրվել է Երևան։ 1929 թվականին ավարտել է Երևանի Մյասնիկյանի անվան դպրոցը, որից հետո ուսման թերին լրացրել է ինքնակրթությամբ։ Վահունու առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1927 թվականին։ 1925 թվականին հարել է Ե. Չարենցի գլխավորած «Նոյեմբեր» գրական կազմակերպությանը։
Աշխատանք
Աշխատել է «Ավանգարդ», «Սովետական Հայաստան», «Սովետական դպրոց» թերթերի խմբագրություններում, եղել է Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարանի տնօրեն 1963 - 1983 թվականներին։ 1969 թվականին արժանացել է Հայաստանի ժուռնալիստների միության «Մեսրոպյան գրիչ» մրցանակին։
Ստեղծագործություններ
Վահունին մամուլում տպագրվել է 1927 թվականից։ Հայրենասիրության, սովետական ժողովուրդների եղբայրության, քաղաքացիական կռիվների և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հերոիկայի թեմաներով նրա բանաստեղծություններն ու բալլադները ամփոփված են «Երկու երգ» (1930), «Ռազմի երգեր» (1938), «Դեպի արևմուտք» (1943), «Երգերի գիրք» (1949) և այլ ժողովածուներում։ Հեղինակ է բազմաթիվ ֆելիետոնների, գրական-հրապարակախոսական հոդվածների։ Վահունու գործերը թարգմանվել են ռուսերեն և այլ լեզուներով։ Յարոսլավ Հաշեկի «Քաջարի զինվոր Շվեյկի արկածները համաշխարհային պատերազմի ժամանակ» վեպի թարգմանության համար 1974 թվականին արժանացել է Հայհրատպետկոմի լավագույն թարգմանության մրցանակին ։
Թարգմանություններ
Վահունին թարգմանել է Ա․ Պուշկինի «Բախչիսարայի շատրվանը» (1937), Լոպե դե Վեգայի «Պարտիզպանի շունը» (1956), Ջովաննի Բոկաչչոյի «Դեկամերոն» (I960), Ալեքսանդր Դյումայի «Կոմս Մոնտե Քրիստո» (1966), Յարոսլավ Հաշեկի «Քաջարի զինվոր Շվեյկի արկածները համաշխարհային պատերազմի ժամանակ» (1973, 1978) և ուրիշ գրողների այլ գործեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ ֆելիետոնիստներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Զառիթափ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ
Մոդենա
Մոդենա (Modena, Mutina)` քաղաք Իտալայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում, համանուն գավառի վարչական կենտրոն։ Գտնվում է Բոլոնիաից հյուսիս- արևելք, Սեկկիա և Պանարո գետերի միջև։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունվարի 31-ին։
Պատմություն
Մուտինա քաղաքը, որը կար մինչ Մոդենան, առաջին հիշիատակվել էր հռոմեացիների և գալլերի պատերազմի ժամանակ։ Մ․թ․ա․ 183 թվականին Մուտինան դարձել է հռոմեական գաղութ Էմիլիվիան ճանապարհին՝ 78 թվականին նրա հանքերում Մարկոս Յունիոս Բրուտոսը (հանրահայտ Բրուտի հայրը) պաշտվանվում էր Պոպմեյի դեմ, իսկ 44 թվականին մյուս Բրուտը, Դեցիմը Անտոնիոսի դեմ (Մուտինյան պատերազմ)։ Աթթիլաի արշավման և դրանից հետո պատերազմի հետևանքով քաղաքը մի քանի անգամ ավերվել է մինչև VIII դարը՝ վերջնական ավերումը և բնակիչները մոտակայքում ստեղծեցին նոր բնակավայր։
IX դարում այն վերականգնվել է Լեդոնիոմ արքեպիսկոպոսի կողմից և այդ պահից հանդիսանում էր հոգևորականների կառավարման ներքո, մինչ XI դարում նրա վրա չտարածվեց մարկգրաֆինիա Մաթիլդա Տոսկանսկաիաի իշխանությունը։ XII դարի վերջում Մոդենան հանդիսանում էր ինքնիշխան հասարակություն, որը շատ արագ տարածում էր իր իշխանությունը շրջակայքի վրա։ 1175 թվականին հիմնադրվել է Եվրոպայում առաջին համալսարաններց մեկը, որը մրցակցության մեջ էր մտել Բոլոնիայի համալսարանի հետ։ Այդ մրցակցությունը չէր սահմանափակվում միայն գիտության շրջանակներում, 1249 թվականին երկու քաղաքների զորքերը հանդիպեցին մարտի դաշտում և Մոդենան պարտություն կրեց։
1452 թվականին Ֆրդրիխ III-ը Էստեներին շնորհեց Մոդենայի և Ռեդջոյի դուքսերի տիտղոսը։ Այդ ժամանակ այդ շրջանի կենտրոնը Ֆերրարա քաղաքն էր, որ հետագայում անցավ Հռոմի պապի իշխանության տակ, իսկ 1510-ից 1527 թվականները նրան էր պատկանում հենց Մոդենան։ Դքսության սահմանը փոխվում էր, Էստեների տանը տարբեր միջոցներով հաջողվեց միանալ Միրանդոլուի իշխանությանը, Նովելլաուրի դքսությանը և Մասսա-Կարարան։ 1796 թվականին Էստեների վերջին դուքսը՝ Էրկոլե III ֆրանսիացիների հարձակման հետևանքով Մոդենայից դիմեց փախուստի, որը գտնվում էր Ցիսպադանյան՝ հետագալում Ցիզալպինյան հանրապետության կազմում։
Կորցրած տարածքների համար որպես խրախուսանք դուքսը Լյունեբիլյան խաղաղությամբ ստացավ Բրեիսգաուն, որը 1803 թվականին նրանից ժառանգեց իր աղջիկը և նրա ամուսինը՝ արքիդուքս Կարլ Անտոն Իոսիֆ Ֆերդինադը, որի հետնորդները, արյունակցակն կապ ունենալով Հաբսբուրգների Լոթարինյան տնից, մայրական կողմի հետնորդներին հարգանքի նշան ուղղելով վերցրեցին Դէստե ազգանունը։ 1829 թվականին Մոդենակն դքսությունը նորից միացավ Մասսա-Կարարային, իսկ 1847 թվականին Լուկսկական և Գվաստալյան դքսությանը։ 1859 թվականին Մոդենան միացավ միացյալ Իտալիաին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Տեսարժան վայրեր
Մոդենայի առավել արժեքավոր տեսարժան վայրերը գտնվում Պիացցա Գրանդե կենտրոնական հրապարակում՝ Մոդենայի Կաֆեդրալ մայր տաճարին (օծված 1184 թվականին, Աստվածածնի վերափոխման տոն և Մոդենակն Գեմինիանա) կառուցված ռոմանական ոճով և նրան հարակից փոքր հորիզոնական դիրքից շեղված (Պիզայի աշտարակի նման) զանգակատուն (1319): Այդ զանգակատունը հայտնի է «Գիրլանդինա» անվանմամբ և դարձել է քաղաքի խորհրդանիշը։
Մոդենայի միջնադարյան պատերը չեն պահպանվել՝ նրան փոխարեն բուլվար է, որը տալիս են քաղաքին հնգանկյան տեսք։
Տնտեսություն
Մոդենայում է գտնվում իտալական Panini Group ընկերություը որը արտադրում է կպչուն պիտակներ ։ Մոդենան, Թուրինի հետ միասին համարվում է իտալիայի ավտոշինական կենտրոններից մեկը։ Ֆերրարի սուպերքարերը հիմնադրվել են Մոդենայում Էնցո Ֆերրարիի կողմից որը հանդիցանում էր Մոդենայի բնակիչ, ինչպես նաև մի քանի սուպերքարեր հիմնադրվել են կամ գլխամասային գրասենյակները գտնվում են քաղաքի մոտակայքում (Pagani, De Tomaso, Maserati):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մոդենա Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Վարակում
Վարակում, վիճակ է, երբ օրգանիզմ ներթափանցում են կամ այն բնակեցվում է վնասակար օրգանիզմներով կամ մակաբույծներով ։ Սա կարող է վերաբերել նաև այն օրգանիզմներին, որոնք ապրում են տիրոջ մարմնի մակերեսին կամ ներսում ։
Տերմինաբանություն
Ընդհանուր առմամբ, «վարակում» տերմինը վերաբերում է մակաբուծային հիվանդություններին, որոնք առաջանում են կենդանիների կողմից, ինչպիսիք են հոդվածոտանիները (այսինքն՝ տզեր, ոջիլներ) և որդերը), բայց բացառելով նախակենդանիների, սնկերի, բակտերիաների և վիրուսների առաջացրած վիճակները, որոնք կոչվում են ինֆեկցիա։
Արտաքին և ներքին վարակում
Վարակումները կարող են դասակարգվել որպես արտաքին կամ ներքին՝ կախված տիրոջ նկատմամբ մակաբույծների տեղակայությունից։
Արտաքին կամ էկտոմակաբուծությունը վարակման վիճակ է, երբ օրգանիզմները հիմնականում ապրում են տիրոջ մարմնի մակերեսին (չնայած պորոցեֆալիազը կարող է ներս ներթափանցել)։ Ներառում է տզերով, գլխամաշկի ոջիլներով և անկողնային փայտոջիլներով վարակվելը ։
Ներքին կամ էնդոմակաբուծությունը վարակման վիճակ է, երբ օրգանիզմներն ապրում են տիրոջ ներսում։ Ներառում է որդերով վարակումը (չնայած շիստոսոմային դերմատիտը մնում է մակերեսին մոտ)։
Բժշկական առումով "վարակում" տերմինը հաճախ օգտագործվում է միայն արտաքին էկտոմակաբուծային վարակների համար, մինչդեռ "ինֆեկցիա" տերմինը վերաբերում է ներքին էնդոմակաբուծային վարակման վիճակներին ։
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկ
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկ (Philippe IV le Bel, ), Ֆրանսիայի թագավոր 1285 թվականից, Կապետինգների դինաստիայից։
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկը ներքին և արտաքին ասպարեզում վարել է Ֆրանսիայի միավորման ու կենտրոնացման իշխանության ամրապնդման քաղաքականություն։ Ամուսնանալով Նավարայի թագուհու հետ՝ 1284 թվականին դարձել է նաև Նավարայի թագավոր, իր տիրույթներին է միացրել Անգումուան (1308), Լիոնը (1312), Գիենի (Աքվիտանիա) համար փոփոխակի հաջողությամբ պայքարել է Անգլիայի դեմ, 1300 թվականին գրավել է Ֆլանդրիան, սակայն 1302 թ.-ին պարտություն է կրել Կուրտրեի ճակատամարտում։
Կենտրոնացված պետության հզորացումը և հոգևորականների հարկադրումը սուր բախում է առաջացրել Բոնիփակիոս VIII պապի հետ, որից հաղթող է դուրս եկել Ֆիլիպ IV Գեղեցիկը, պապական իշխանությունն ընկել է ֆրանսիական գահի գերիշխանության տակ։ Պապի դեմ մղած պայքարում Ֆիլիպ IV Գեղեցիկը ձգտելով ստանալ ֆեոդալների և քաղաքային վերնախավերի աջակցությունը՝ հրավիրել է (1302) առաջին Գլխավոր շտատները։
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկի օրոք Ֆրանսիան վերածվել է ուժեղ ֆեոդալական միապետության։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագավորներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Աֆրոդիտե, Պան և Էրոս
Աֆրոդիտե, Պան և Էրոս, մ․թ․ա շուրջ 100 թվականի հելլենիստական մարմարե քանդակների խումբ, որում պատկերված է Աֆրոդիտե աստվածուհին՝ շրջապատված Պան և Էրոս աստվածներով ։
Պատմություն ու նկարագրություն
Քանդակների խումբը հայտնաբերվել է 1904 թվականին Դելոս կղզու Պոսեյդոնիստների իջևանատանը (նաև Բերիտոսի Պոսեյդոնիստների տուն, որը հիմնադրվել է մինչև մ․թ․ա․ 152 թվականը )։ Ներկայումս այս ստեղծագործությունը գտնվում է Աթենքի Ազգային հնագիտական թանգարանում ։ Կանգնեցված է սև մարմաից պատրաստված պատվանդանի վրա և շրջապատված է ապակյա պատվարներով։
Քանդակի հիմնական դետալը հունական Աֆրոդիտե աստվածուհու ամուր հիմքով 155 սանտիմետրանոց մերկ քանդակն է։ Ենթադրվում է, որ աստվածուհին հանել է ոտնամանները (ոտնամաններից մեկը նրա աջ ձեռքում է) և հավաքել մազերը լոգանք ընդունելու նպատակով։ Կինը հենված է աջ ոտքի վրա, իսկ ձախ ոտքն ազատ է և մի փոքր ծալված։ Սիրո աստվածուհու կողքին է գտնվում բնության աստված Պանը, որն այծի ավանդական կերպարանքով է և ունի երկու երկար ու սուր կոտոշ։ Աֆրոդիտեի ձախ ուսի վերևում նրա անբաժան ուղեկիցն ու օգնականն է՝ Էրոսը։ Պանի համար հենարան է ծառայում ծառը, որի գործառույթը նույնպես քանդակների խմբի ամրությունն է։ Պանի մկանոտ մարմինն ու փքված երակները ցուցադրում են նրա կենդանական խառնվածքը․ հավանական է, որ նա փորձում է գայթակղել Աֆրոդիտեին, որն ընդդիմանում է նրան։ Աստվածուհու ժպտացող դեմքը չի արտահայտում վախի զգացում, բայց աջ ձեռքը, որով նա բռնել է ոտնամանը, սպառնալի կերպով վեր է պարզված․ ասես դրանով նա սպառնում է Պանին։ Թևավոր Էրոսը փորձում է մի կողմ հրել գայթակղիչին։ Քանդակի կատարյալ մերկությունը ցուցադրված է Աֆրոդիտեի միջոցով, իսկ Պանը մարմնավորում է կենդանական վայրենի մերկությունը։
Կիրիչայ (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Կիրիչայ (Киричаї), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կամենկա (Կաշարսկի շրջան)
Կամենկա (Каменка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Պոպովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Բաբինո (ավան, Տոսնենսկի շրջան)
Բաբինո (Бабино), ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 26 մարդ։
Կորոբեց (գյուղ, Կորոբեցկոե գյուղական բնակավայր)
Կորոբեց (Коробец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 55 մարդ։
Էմեթ շրջան (Միչիգան)
Էմեթ շրջան (Emmet County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2,284 կմ² է, բնակչությունը՝ 32,694 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փետոսկի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1840 թ.։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Ալագյոզ Վերին
Ալագյոզ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սնդուկ (մուլտֆիլմ)
«Սնդուկ», խորհրդային կարճամետրաժ երաժշտական մուլտֆիլմ, որը ստեղծել է 1985 թվականին ռեժիսոր Յուլիան Կալիշերը ՝ գրող Յուրի Կովալի սցենարի հիման վրա, սեփական երգի հիման վրա ։ Մուլտֆիլմում համադրված են տիկնիկային, նկարված, պլաստիլինային տարրեր, ինչպես նաև տեսանյութեր՝ կենդանի մարդկանց հետ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը Իվանի մասին է, որը նստած էր սնդուկի ներսում, իսկ կողպեքի բանալին նրա սնդուկի մեջ էր։ Իվանը փոքրիկ անցքով նայում է դեպի դուրս, տեսնելով ինչ է տեղի ունենում այնտեղ։ Տարբեր կենդանիներ փորձում են բացել սնդուկը, բայց նրանց մոտ ոչինչ չի ստացվում։ Պարզվում է, որ սնդուկը հատակ չուներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Էկրան» ստեղծագործական միության մուլտֆիլմեր
Էլինա Դունի
Էլինա Դունի (1981, ), շվեյցարացի-ալբանացի ջազային երաժիշտ։ Դասական երաժշտական և ջազային կրթություն ստացել է Շվեյցարիայում, 2004 թվականից զբաղվել է ալբանական ժողովրդական երաժշտությամբ ։
Կենսագրություն
Էլինա Դունին ծնվել է 1981 թվականին, Տիրանայում, արվեստագետների ընտանիքում։ Մայրը և պապը գրողներ են, հայրը՝ Սպինո Դունին, դերասան, ռեժիսոր։ Որպես երգիչ բեմական առաջին քայլերը կատարել է հինգ տարեկանում, այնուհետև հաճախել է ջութակի դասերի։ 1986-1991 թթ. մասնակցել է Ալբանիայի ազգային ռադիոյի և հեռուստատեսության մի շարք փառատոների։ 1992 թվականին, ռեժիմի անկումից հետո, մոր հետ տեղափոխվել է Լյուցերն, ապա՝ Ժնև։ Սովորել է Saussure քոլեջում, զուգահեռ հաճախել Ժնևի կոնսերվատորիա։ 2000 թվականին կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո մասնակցել է մի շարք կինո նախագծերի, թատերական, ջազային միջոցառումների Ալբանիայում և Շվեյցարիայում։
2004-2008 թթ. սովորել է Բեռնի արվեստի համալսարանի ջազի բաժնում։ Ստեղծել է «Էլինա Դունի քառյակը» Քոլին Վալոնի (դաշնամուր), Պատրիս Մորետի (բաս) և Նորբերտ Ֆամատերի (հարվածային գործիքներ) հետ։ Քառյակը կատարել է վերադարձ դեպի երաժշտական ակունքներ՝ համադրելով ալբանական ավանդական ռեփերտուարները և ջազը։ Էլինա Դունիի երգերը երգում են բուլղարերեն, ռումիներեն, թուրքերեն, հունարեն, ալբաներեն, անգլերեն և այլ լեզուներով։
2008 թվականին թողարկել է իր առաջին ալբոմը, "Baresha", որին հաջորդել է եվրոպական ջազային փառատոների շրջագայություն (Շվեյցարիա, Գերմանիա, Ֆրանսիա և Բալկաններ)։ 2010 թվականին թողարկել է երկրորդ ալբոմը, "lumë lumë: 2011 թվականին  մասնակցել է դաշնակահար Անդրե Մանուկյանի Melanchology  ալբոմի ստեղծման աշխատանքներին։
Էլինա Դունին բնակվում է Բեռնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Միսսո (Էստոնիայի շրջան)
Միսսո շրջան (Misso vald), շրջան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Միսսո գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2008 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 810 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 4,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Բեյրա (Մոզամբիկ)
Բեյրա (Beira — ափ), քաղաք և մավահանգիստ Մոզամբիկում։
Բեյրան Մոզամբիկի երկրորդ խոշորագույն քաղաքն է և Սոֆալա նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի նավահանգիստը երորրդն է բեռնաշրջանառությամբ, Մապուտուից և Նակալաից հետո։ Առկա է օդամանվակայան։ Բեյրայից դեպի Աֆրիկյան մայրցամաքի խորք ձգվում է Հարարեի երկաթուղային գիծը։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Բեյերան գտնվում է Մոզամբիկի կենտրոնական մասում, Հնդկական օվկիանոսի ափին, Մոզամբիկի նեղուցում։ Քաղաքը կառուցվել է Պունկվայի գետի դելտայի չորացած ճահճներում։ Կլիման այստեղ շոգ և չոր է, հատկապես ամռանը, հոկտեմբերից փետրվար։ Առկա է մալարիայի վտանգը։
Պատմություն և տնտեսություն
1887 թվականին ներկայիս Բեյրայի վայրում կառուցվել է պորտուգալական ամրոց, որի շուրջը ձևավորվեց բնակչությունը։ 1891 թվականին այստեղ տեղակայվեց պորտուգալական Մոզամբիկի կազմակերպության գլխավոր գրասենյակը։ Միայն 1942 թվականին Բեյրայի կառավարում փոխանցվեց Պորտուգալիայի գաղությանի վարչությանը։ Մոզամբիկի անկախացումից հետո 1975 թվականին քաղաքի մերձակայքում տևական ժամանակ կատաղի մարտեր են տեղի ունեցել կառավարական ուժերի և ընդդիմադիր PEHAMO շարժման միջև, որոնք զգալի աջակցություն են ունեցել Բեյրութում և Սոֆալի շրջանում։ Այդ թվականներին՝ խորհրդային ազդեցության տարիներին Մոզամբիկում՝ Բեյրաում, ինչպես քաղաքում, այնպես էլ նավահանգիստում, խորհրդային մասնագետների կողմից զգալի շինարարություններ էին իրականացվում։ Քաղաքի տնտեսության հիմքում նավահանգիստի սպասարկումն է և առևտուրը։ Բեյրայի նավահանգստային կառույցները սպասարկում են ոչ միայն Սոֆալայի և Մոզամբիկի հարակից շրջանների կարիքները, այլև դրանց միջոցով տեղի է ունենում Զամբիայի, Զիմբաբվեի և Մալավիի հիմնական արտաքին առևտրաշրջանառությունը։ Քաղաքում կան նաև նաֆթամշակման և սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություննե։
Բեյրայի տեսարժան վեայրերից է կաոթոլիկ տաճարը, որը կառուցվել է 20-րդ դարի սկզբին պորտուգալացիների կողմից։ Դա Աֆրիկա մայրցամաքում եվրոպացիների կողմից ստեղծված վիթխարի կառույցներից մեկն է։ Տաճարը կառուցված է նախկին պորտուգալական Սան-Գատանո ամրոցի քարերից, այստեղ տեղադրված 16-րդ դարի սկզբին։
Բեյրաում գործում է նաև Կաթլիկ համալսարան, որը կառուցվել է 1996 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոզամբիկի քաղաքներ
Առաջին համայնքային համացանցային հեռուստասեսություն
Առաջին համայնքային համացանցային հեռուստասեսություն, համացանցում հեռարձակվող հայկական հեռուստաալիք։ Ընկերությունը գրանցված է Մոսկվայում ։ Հեռուստաալիքը նվիրված է հայերի և ռուսների ժողովրդական և մշակութային կապերին, ներկայացնում է Ռուսաստանում հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչների, մշակութային և կրոնական արժեքների մասին հաղորդաշարեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Համացանցի հեռուստաալիքներ
Սենտ Անդրե դը Վեզին
Սենտ Անդրե դը Վեզին (Saint-André-de-Vézines), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 123 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 38.97 կմ² տարածք։
Խլեբորոդնի (Ցելինսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Սենտ Անդրե դը Վեզին
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 160 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 60 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 63-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %։ 63 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 57 անձ (33 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 26 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տոպորի (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)
Տոպորի (Топори), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոպորի գյուղում բնակվում էր 1 109 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4235 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 261,87 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1582 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լենինի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Լենինի փողոց (Улица Ленина), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Նախկինում կոչվել է Պյոտրի փողոց։
Պատմություն
Լենինի փողոցը Կրասնի Սուլին քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Այն ձևավորվել և կառուցապատվել է 19-րդ դարի վերջին։ Առաջին անունը եղել է Պյոտրի փողոց` ի պատիվ Նիկոլայ Պաստուխովի որդու, որն այն ժամանակ մետալուրգիական գործարանի կառավարիչն էր ։
Համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի պատվին այս փողոցը վերանվանվել է խորհրդային տարիներին։ Սա քաղաքի կենտրոնական, ամենաերկար փողոցն է, որտեղ տեղակայված էր ԽՄԿԿ քաղաքային կոմիտեն (այժմ` շրջանի վարչակազմը)։ Փողոցի երկարությունը 1500 մ է, այն սկսվում է գործարանի հին անցակետի մոտից և ձգվում մինչև Մեժևայա փողոց։ Անցակետից մինչև Հաղթանակի փողոցն ընկած հատվածը ժամանակին կոչվել է Գիմնազիչեսկայա փողոց, քանի որ այստեղ էր գտնվում 1911 թվականին բացված և 150 աշակերտի համար նախատեսված Սուլինյան պրոգիմնազիան ։
1896 թվականին Գիմնազիչեսկայա փողոցում գործարանի ղեկավարության համար կառուցվել է բարեկարգ տուն, որը ժողովուրդը կոչել էր «տնօրենների տուն» (այժմ դա ​​Լենինի փողոցի թիվ 6 տունն է)։ Այնտեղ մշտապես ապրել են գործարանի տնօրեններն ու գլխավոր մասնագետները ։
Չեբուրա
Չեբուրա (Чебура), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում ։ Գետաբերանը տեղակայված է Կասմա գետի ձախ ափին՝ 62 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 38 կմ է։
Լենինի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Պատմություն
Լենինի թիվ 12 հասցեում գործում է «Կրասնոսուլինխլեբ» ԲԲԸ-ն։ Սուլինի հացի գործարանի հիմնական արտադրամասի շենքը կառուցվել է 1905 թվականին և, հնաբնակների հիշողություններով, նախատեսված էր ապխտարանի համար։ Միայն 1940-ական թվականներին վերակառուցումներից հետո այստեղ բացվել է հացի գործարան ։
Չեբուրա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Լենինի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ Լենինի և Վորոշիլովի փողոցների խաչմերուկում գործում էր քաղաքային շուկան, որը քաղաքի բնակիչները կատակով կոչում էին «Խորամանկ» ։
Չեբուրա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Լենինի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Պատմություն
20-րդ դարի սկզբին Լենինի փողոցում (թիվ 1 տուն) կառուցվել է գործարանային բաղնիքը։ 1967 թվականից թիվ 7 տանը Կենտրոնական գրադարանն է ։
Տպարանի շենքի տեղում եղել է թանգարան, որտեղ պահվել են գործարանի պատմության մասին փաստաթղթերը, լավագույն վարպետների լուսանկարները։ Մինչև 20-րդ դարի 70-ական թվականների կեսերը այստեղ գտնվող Մետալուրգների (այժմ` «Յունոստ») զբոսայգում գործում էր նավակակայան, կային կարուսելներ, քարոզչական հարթակ, որտեղ ցուցադրվում էին անվճար կինոնկարներ։ Հանգստյան օրերին զբոսայգում նվագել է նվագախումբը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
(2363) Ցեբրիոնես
(2363) Ցեբրիոնես (Cebriones), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,193808 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 5,0029 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,3848 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ցեբրիոնես աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 4,0537 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4323,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083267 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 32,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս D Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Ջոն Քիթս
Ջոն Քիթս (John Keats, ), անգլիացի ռոմանտիկ բանաստեղծ։ Քիթսն իր ամենամեծ ստեղծագործությունը գրել է 23 տարեկան հասակում (annus mirabilis)։ Կյանքի վերջին տարիներին գրեթե հեռացել է գրական գործունեությունից։ Մահացել է 25 տարեկանում։
Վիկտորյան դարաշրջանում Քիթսը Մեծ Բրիտանիայի ամենահայտնի բանաստեղծն էր։ Հատկապես հիացնում էին նրա պրեռաֆայելիտները։ Տպագրվել են հանճարի ոչ միայն բանաստեղծությունները, այլ նաև նամակները ։
Հեղինակել է ներբողների և սոնետների ժողովածուներ, հովվերգական, այլաբանական պոեմներ, բալլադներ, «Օթոն Մեծ» (1819) պատմական ողբերգությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի բժիշկներ
Քեթլին Ուինզոր
Մանկություն
18 տարեկանում Ք. Ուինզորը կազմել է իր կյանքի նպատակների ցանկը։ Ի թիվս այլ բաների, կար մի կետ, ըստ որի նա հույս ուներ գրել վեպ-բեստսելեր։
Չափահաս կյանք
Ձանձրույթից Ք. Ուինզորը սկսեց կարդալ այն գրքերը, որոնք կարդում էր ամուսինը, ով դիպլոմային աշխատանք էր գրում Անգլիայի Ստյուարտների վերականգնման մասին, և հետաքրքրվեց այս թեմայով։ Երբ սկսվեց Երկրորդ աշխարհամարտը, Հերվիգը գնաց գորրծող բանակ և 5 տարի ծառայեց Խաղաղ օվկիանոսի ռազմածովային նավատորմում։ Այդ ժամանակ Ք. Ուինզորը սկսեց գրել իր «Forever Amber» վեպը, որը լույս տեսավ 1944 թվականին և անմիջապես հայտնի դարձրեց նրան։ Հաջողության և գեղեցիկ արտաքինի շնորհիվ Կ. Ուինզորը մտավ աստղերի և աշխարհիկ մարդկանց շրջանակ։ Նրան նկարագրում էին որպես «Նյու Յորքի հիանալի զարդերից մեկը»։
Հայտնի դառնալով՝ Ք. Ուինզորը անհնար է համարել նախկին ամուսնական կյանքին վերադառնալը և ամուսնալուծվել է Ռոբին Հերվիգից։ Ամուսնալուծությունից ընդամենը 10 օր անց նա դարձավ հայտնի կլարնետահար Արտի Շոուի վեցերորդ կինը (իսկական անունը՝ Արթուր Յակով Արշավսկի), որի նախկին կանանց թվում էին հայտնի կինոաստղերրր Ավա Գարդները և Լանա Տերները։ Ճակատագրի բերումով երկու տարի առաջ Արտին քննադատել էր այն ժամանակվա կնոջը` Ավա Գարդներին` «Forever Amber»-ի նման «ցածրորակ վեպ» կարդալու համար։
Ամուսնությունը Արթի Շոուի հետ ավարտվեց 1948 թվականին, և շուտով Ք.Ուինզորը ամուսնացավ իր փաստաբան Առնոլդ Կրակովերի հետ։ 1953 թվականին այս ամուսնությունը ևս ավարտվեց ամուսնալուծությամբ։
Ուինզորի հաջորդ՝ «Աստղային փողեր» վեպը, որը հիմնված է հայտնի գրող դառնալու իր սեփական փորձի վրա, լույս է տեսել 1950 թվականին և առևտրային առումով բավականին հաջողակ էր։ Այնուամենայնիվ, հաջորդ 6 գրքերը, որոնցից վերջինը լույս է տեսել 1986 թվականին, այնքան էլ ռեզոնանս չեն ունեցել։
Մահ
Քեթլին Ուինզորը կյանքից հեռացավ 2003 թվականի մայիսի 26-ին՝ Նյու Յորքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կալինովկա (գյուղ, Շառգորոդի շրջան)
Կալինովկա (Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 383 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կաշարի (Ռոստովի մարզ)
Կաշարի (Кашары), սլոբոդա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Կաշարսկի շրջանի և Կաշարսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ 2010 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 6039 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանի բնակավայրեր
Բաբինո (գյուղ, Տոսնենսկի շրջան)
Բաբինո (Бабино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 351 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ասամբլյաժ
Ասամբլյաժ (assemblage), տեսողական արվեստի տեխնիկա, որը մոտ է կոլաժին, սակայն օգտագործում է ծավալուն դետալներ կամ ամբողջական առարկաներ, որոնք հարթության վրա դասավորվում են նկարների նման։ Թույլատրվում են գեղանկարչական հավելումներ ներկերով, ինչպես նաև` մետաղով, կտորով և այլ նյութերով։ Երբեմն օգտագործվում է նաև արվեստի այլ տեսակներ, օրինակ, ֆոտոմոնտաժի կամ ընդարձակ համադրությունները բնորոշելու համար, քանի որ նորագույն տեսողական արվեստի տերմինաբանությունն առայժմ ամբողջապես կայացած չէ։
Ջենեսի շրջան (Միչիգան)
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Ասամբլյաժ
Պատմություն
Ասամբլյաժը փայլուն կերպով օգտագործվել է 20-րդ դարի ռուս նկարիչների` Վլադիմիր Տատլինի, Իվան Պունիի, Ալեքսանդր Ռոդչենկոյի կողմից։ Տերմինը, սակայն, շրջանառության մեջ է դրել Ժան Դյուբյուֆեն 1953 թվականին` նկարագրելու բնական նյութերից, առարկաներից կամ դրանց որոշակի մասերից ստեղծված արվեստի գործերը։ Տերմինն սկսել է մեծապես կիրառվել «Ասամբլյաժի արվեստ» ցուցահանդեսից հետո, որը կայացել է 1961 թվականին Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Այստեղ առաջին անգամ լայնորեն ներկայացվել են Ժոզեֆ Կորնելի սյուրռեալիստական ասամբլյաժները։ Ցուցահանդեսը ներկայացրել է 20-րդ դարի սկզբի եվրոպացի արվեստագերտների աշխատանքները, ինչպիսիք են Ջորջ Բրաքեն, Ժան Դյուբյուֆեն, Մարսել Դուշամը. Պաբլո Պիկասոն։ Ցուցահանդեսի կուրատոր Վիլյամ Սեթզը ասամբլյաժը բնորոշել է որպես ի սկզբանե արվեստի համար չնախատեսված բնական կամ ստեղծված նյութերից, առարկաներից ստեղծած գործեր ։ Մեթոդի հիմնադիրներից մեկն է համարվում ֆրանսիացի նկարիչ Սեզար Բալդաչինին («Ոսկե աղավնու աղբարկղը» կտավ, 1969), ում ստեղծագործության առանձնահատկությունն էր համարվում իր աշխատանքների համար նյութի մամլումը։ Ասամբլյաժի բնորոշ օրինակներ են Թոնի Քրեգի և Բիլ Վուդրոուի քանդակները, որոնցից շատերը, հատկապես` վաղ շրջանում արվածները, ստեղծված են ուղղակի գտած իրերից ու կտորտանքներից։ 1981 թվականին կայացել է «Առարկաներ և քանդակագործություն» նորարարական ցուցահանդեսը, որը միաժամանակ անց է կացվել Լոնդոնի Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտում և Բրիստոլի Առնոլֆինի պատկերասրայում։ Ցուցահանդեսին բացի Գրեգից ու Վուդրոուից մասնակցել են նաև Էդվարդ Ալինգտոնը, Ռիչարդ Դիկոնը, Էնտոնի Գորմլին, Անիշ Կապուրը, Բրայան Օրգանը, Փիթեր Ռէնդել Փեյջը և Ժան Լյուկ Վիլմուտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ
Կորոբեցկայա Շկոլա
Կորոբեցկայա Շկոլա (Коробецкая Школа), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գշտադ
Աշխարհագրություն
Գշտաադը և Զանենը կապված են երկրի մյուս շրջանների հետ երկաթգծով, որն անցնում է Ցվայզիմմենով և Մոնտրյոյով։ Գշտաադի կենտրոնական մասը, ասպես կոչված Պրոմենադը, 1997 թվականից ավտոմեքենաների երթևեկության համար փակ է։
Պատմություն
10-րդ դարում տարածքները, որտեղ գտնվում է Գշտաադը, պատկանում էր Բուրգունդյան թագավորությանը։ 11-րդ դարից սկսած մինչև 1555 թվականը այդ տարածքները պատկանել են Գրեյհերց գրաֆներին, որոնցից առաջինը 11-րդ դարի երկրորդ կեսին ծնված Վիլհելմ 1-ինն է։ 1246 թվականին Գրեյհերցները դարձան Սավոյների վասալները և այդ կարգավիճակում մնացին մինչև 1546 թվականը։ Տարածաշրջանի ծաղկման ժամանակաշրջանը 15-րդ դարն է, բայց 1500 թվականից սկսած Գրաֆությունը սկսեց ֆինանսական խնդիրներ ունենալ, որի հետևանքով սկսեցին տարածքները մաս-մաս վաճառել, իսկ 1554 թվականին Գրեյհերցները սնանկ հայտարարվեցին։ Զանենի շրջակայքի հողատարածքները անցան Բեռնի տիրապետության տակ։
Զբոսաշրջություն
Զբոսաշրջությունը Գշտաադում սկիզբ է առել 1577 թվականից, երբ այնտեղ կառուցվեց առաջին հյուրանոցը ։ Ներկայիս գործող հյուրանոցներից խոշորագույնը՝ «Գշտաադ Փելեսը» բացվել է 1913 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի բնակավայրեր
Տաճարաբակ
Տաճարաբակ, հնագիտական հուշարձան միջնադարյան Տաճարաբակ բնակավայրում, այժմյան ՀՀ Աբովյանի շրջանի Զորաղբյուր գյուղում։ Գյուղի հյուսիսարևմտյան մասում և գյուղից դուրս բացվել է ուշ բրոնզի դարի (մ. թ. ա. 2-րդ հազարամյակ) դամբարանադաշտ։ Դամբարանները խոշոր սալերով շարված քարարկղեր են, որոնց մեջ հայտնաբերվել են բրոնզե դաշույններ, ճարմանդներ, խեցանոթներ (պահպանվում են Էրեբունի թանգարանում)։ Գյուղի հյուսիսարևելյան մասում գտնվող բլրի վրա բացվել է մի բնակատեղի, ուր կյանքը հարատևել է մ. թ. ա. 6-րդ դարից մինչև վաղ միջնադար։ Առավել լավ են պահպանվել հելլենիստական ժամանակաշրջանի շերտերը (մ. թ. ա. 2-1-ին դարերում)։ Բլրի արևելյան մասում պեղվել է ուղղանկյուն հիմքով քարաշեն մի սենյակ, որտեղից գտնվել են աղորիքներ, խեցանոթների (այդ թվում՝ բազմագույն) բեկորներ։ Հելլենիստական շերտից ի հայտ են եկել գորշ կամ շագանակագույն անգորով պատված, հղկմամբ զարդարված կավանոթներ։ Խարամի մնացորդները թույլ են տալիս ենթադրել, որ հնում այստեղ գոյություն են ունեցել արտադրական արհեստանոցներ։ Գյուղի հարավարևելյան ծայրամասում գտնվող խաչքարերի բեկորներից կարելի է եզրակացնել, որ կյանքն այստեղ շարունակվել է նաև զարգացած միջնադարում։
Թուրքիան Նոր ալիք երգի մրցույթում
Թուրքիան Նոր Ալիք երգի մրցույթին մասնակցում է 2003 թվականից։ Առաջին անգամ Թուրքիան այս մրցույթում ներկայացրել է Տատիանա Պերեզը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի երաժշտություն
Ալագյոզ Ստորին
Ալագյոզ Ստորին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արդեբիլի բժշկական համալսարան
Արդեբիլի բժշկական համալսարան, պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, Իրանում բժշկական գիտությունների ուսումնական և գիտահետազոտական կենտրոն։ Տեղակայված է Արդեբիլ քաղաքում։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Համալսարանը ղեկավարում է Արդեբիլ քաղաքի բոլոր պետական հիվանդանոցները։ Համալսարանը տեղակայված է գեղեցիկ Շորաբիլ լճի մոտ։
2013 թվականից համալսարանի մասնաշենքում գործում է դեղագործական դպրոց։
Կրթական գործունեություն
2016 թվականի հունիսի դրությամբ համալսարանում ուսումնական հիմնական գործընթացն իրականացվում է 9 ֆակուլտետներում ։
Կրթական և բուժական աշխատանքներ
Արդեբիլի բժշկական համալսարանի կրթական և բուժական աշխատանքներն իրականացվում են 10 սեփական կլինիկաներում, ինչպես նաև օստանի Արդեբիլի բազմաթիվ խոշոր հիվանդանոցներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի համալսարաններ
Անահիտ Սահակյան
Անահիտ Արամայիսի Սահակյան (ծննդյան անունը՝ Հրածին Սահակյան, ), հայ երգչուհի։
Կենսագրություն
Անահիտ Սահակյանը ծնվել է 1963 թվականի փետրվարի 8-ին, Ախուրյանի շրջանի Հովիտ գյուղում։ 1981 թվականին ավարտել է Ախուրյանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը և երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային բաժինը։ Գյումրիի Լ. Մադոյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլում եղել է երգչուհի։ 1981-1984 թվականներին սովորել է Գյումրիի Ք. Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրային բաժնում, 1989-1994 թվականներին` Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ժողովրդական երգի բաժնում (Հովհաննես Բադալյանի դասարան)։ 2006 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան` ժողովրդական երգեցողություն մասնագիտությամբ։ 1995-1996 թվականներին եղել է ՀՀ ազգային ռադիոյի Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլի երգչուհի, 1996-1998 թվականներին՝ Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տան մենակատար ։
1996 թվականին կոմպոզիտոր Գևորգ Մանասյանի հետ ստեղծել է «Վարպետներ» համույթը, որի շրջանակներում ժողովրդական և դասական գործիքների համադրությամբ և համերգային ծրագրերով հանդես է եկել բազմաթիվ բեմերում։ 2000 թվականին Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տանը հանդես է եկել «Երգն է կյանքիս ուղեկիցը» մենահամերգով։ 2006 թվականին «Երգիս թևերով» համերգային ծրագիրը նվիրել է Գյումրի քաղաքի վերածննդին ։
2017 թվականին արժանացել է ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալի ։
Մաքսիմ Տիշկին
Մաքսիմ Վիկտորովիչ Տիշկին, ռուս ֆուտբոլիստ, «Բալթիկա» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպանն է։
Կարիերա
Տիշկինի առաջին պրոֆեսիոնալ ակումբը եղել է «Մորդովիան», որի կազմում մասնակցել է 50 հանդիպման առաջին և երկրորդ դիվիզիոններում։ 2009 թ․ Մորդովիան դուրս է գալիս առաջին դիվիզիոն, որից հետո ֆուտբոլիստը լքում է ակումբը և տեղափոխվում Ռյազանի «Զվեզդա» ակումբ։ Զվեզդայում անցկացնելով մեկ մրցաշրջան Տիշկինը տեղափոխվում է Կոստրոմայի «Սպարտակ», որտեղ ևս անցկացնում է մեկ մրցաշրջան։
2012 թ․ Տիշկինը տեղափոխվում է «Ուֆա», որն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Ազգային լիգայում։ Նոր ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը կարողանում է ամրապնդվել թիմի հիմնական կազմում։ 2013/14 մրցաշրջանում կարողանում է օգնել Ուֆային պատմության մեջ առաջին անգամ դուրս գալ Պրեմիեր լիգա։ Ռուսաստանի առաջնության բարձրագույն դիվիզիոնում իր առաջին խաղն անցկացրել է 2014 թ․ օգոստոսի 3-ին, երբ թիմը մրցում էր «Կուբան» ակումբի հետ ։ 2015 թ․ ապրիլի 8-ին Տիշկինը խզում է պայմանագիրը Ուֆայի հետ ։ Պրեմիեր լիգայի 2014/15 մրցաշրջանում ֆուտբոլիստն անցկացնում է 19 հանդիպում։
2015 թ․ հուլիսի 6-ին Տիշկինը վերադառնում է «Մորդովիա» ստորագրելով 1 տարվա պայմանագիր։ 2015/16 մրցաշրջանում մասնակցում է 18 հանդիպման, բայց չի կարողանում ետ պահել թիմին Ազգային լիգա տեղափոխվելուց։
2016 թ․ հունիսի 23-ին Տիշկինը պայմանագիր է ստորագրում «Տոմ» ակումբի հետ։ Նոր ակումբի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է 2016 թ․ օգոստոսի 1-ին, երբ թիմը մրցում էր «Կրասնոդար» ակումբի հետ։ 2016 թ․ դեկտեմբերի 6-ին հայտնի դարձավ, որ ֆուտբոլիստը խզում է պայմանագիրը Տոմի հետ։
2017 թ․ հունիսի 21-ին Տիշկինը պայմանագիր է ստորագրում «ՍԿԱ֊Խաբարովսկ» ակումբի հետ ։ Նոր ակումբի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է 2017 թ․ օգոստոսի 5-ին, երբ թիմը մրցում էր «Լոկոմոտիվ» ակումբի հետ։ 2018 թ․ հունվարին ֆուտբոլիստը լքում է ակումբը ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մորդովիա Սարանսկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուֆայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Խոլոդնիե Ռոդնիկի (Ցելինսկի շրջան)
Խոլոդնիե Ռոդնիկի (Холодные Родники), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Նովոցելինսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Պակիստանա-հնդկական սահմանային հակամարտություն (այլ կիրառումներ)
Պակիստանա-հնդկական սահմանային հակամարտություն կարող է վերաբերվել.
Ապարեսիդա դու Ռիու Դոսի
Ապարեսիդա դու Ռիու Դոսի (Aparecida do Rio Doce), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2786 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 602,288 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,6 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Վենդռա (գյուղ, Վեռիոռա շրջան)
Վենդռա (Vändra), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռիոռա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռիոռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բաբինո (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)
Բաբինո (Бабино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոլոսովկա (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Կոլոսովկա (Колосівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոսովկա գյուղում բնակվում էր 154 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,527 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 292,22 մարդ/կմ²։