cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լյուդմիլա Պետրուշևսկայա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
1048
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1048 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Տոռմա (Էստոնիայի շրջան)
Տոռմա շրջան (Torma vald), շրջան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Տոռմա գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2472 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 7,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
(2237) Մելնիկով
(2237) Մելնիկով (Melnikov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,142994 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4574 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8286 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2035,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176884 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1938 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Գրիգորի Նեույմինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1984-1985
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1984-1985, Լյուքսեմբուրգի 71-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնացկել է 12 թիմ։
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1983-1984
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1983-1984, Լյուքսեմբուրգի 70-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ավենիրը»։ Մրցաշարին մասնացկել է 12 թիմ։
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1984-1985
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1983-1984
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն
Ճապաղջուր
Ճապաղջուր, Ճապալջուր, Ճապաղջուր, Ճապաղջուր, գյուղ, ավան, ամրոց, բերդ, բերդաքաղաք Մեծ Հայքի Չորրորդ Հայք աշխարհում։
Հնում կազմել է համանուն Ճապաղաջուր գավառի մաս, որը տարածքով համապատասխանում է Հաշտյանք գավառին։ Գավառն ունի անտառապատ լեռներ ու հորդառատ ջրեր։ Տարածված է ընդարձակ հովտում՝ շրջապատված լեռներով։ Այստեղով հոսում են Արածանիի ավազանի 4 գետեր՝ իրենց վտակներով։ Ջրակուտակման համար էլ գավառն անվանված է Ճապաղջուր։ Հետագայում Ճապաղջուր անունով շարունակվել է կոչվել այս գավառի մի մասը՝ Բիթլիսի (Բաղեշ) նահանգի Գենջի գավառի Ճապաղջրի գավառակը։
Այժմ կոչվում է Բինգյոլ (Bingöl, Çewlik), Թուրքիայի Հանրապետության համանուն մարզի մարզկենտրոնն է։
Անվան ստուգաբանություն
Այս բնակավայրը հայտնի է նաև իր անվան մի քանի այլ տարբերակներով՝ Ճապղջուր, Ճարալջուր, Ճապաղ, Ճապաղաջուր և այլն։ Հնում կոչվում էր Կթառիճ, որն ամրոց էր։ Անվանել է նաև Խուլփ, իսկ այժմ թուրքերը վերանվանել են Բինգյոլ, որը նշանակում է «հազար լիճ»։ Ճապաղջուր է կոչվել գետակների բազում ճյուղերի առկայության պատճառով։
Պատմություն
Ճապաղջուրը, Հայաստանի հարյուրավոր այլ բնակավայրերի նման, տարբեր ժամանակներում համարվել է տարբեր՝ գյուղ, ավան, ամրոց կամ բերդ, բերդաքաղաք։
Գտնվում է Արածանիի հովտում, նրա աջ կողմում, Ճապաղջուր (Գյունեք) գետակի ափին, Բալու գյուղաքաղաքից արևելք, իսկ Քղիից հարավ, ջրառատ վայրում։ Երբեմն Արածանիի՝ Ճապաղջրով հոսող հատվածը կոչել են վերջինիս անունով։
Իգնացի Լուկասևիչ
Յան Յուզեֆ Իգնացի Լուկասևիչ (Jan Józef Ignacy Łukasiewicz, ), հայկական ծագումով լեհ դեղագործ, քիմիկոս-տեխնոլոգ և ձեռնարկատեր ։
Ճապաղջուր
Պատմություն
Հնում Ճապաղջրի շրջանը, Գենջը և Զիտկեն միասին վերցրած կազմում էին Մեծ Հայքի Չորրորդ Հայք աշխարհի Հաշտյանք գավառը։ Իսկ այս վերջինս իր բերդերով, որոնց թվում էր և Կթառիճ–Ճապաղջուրը, համարվում էր Արշակունիների արքայկան կալվածք ու տրված էր թագավորական տան կրտսեր զավակներին իբրև սեփականություն։ Ոմանք Ճապաղջուրը համարում են ոչ թե Հաշտյանքի, այլ Հանձիտի մեջ մտնող բնակավայր։ XI դարում հիշատակվում է իբրև եպիսկոպոսանիստ ավան և մտնում էր Թոռնիկ Մամիկոնյանի իշխանության մեջ։ Թուրքական տիրապետության շրջանում համանուն գավառակի կենտրոնն էր, որը մինչև 1829 թվականը մտնում էր Դիարբեքիրի նահանգի (վիլայեթ), դրանից հետո՝ Բիթլիսի նահանգի մեջ։ 20-րդ դարում ստանում է Բինգյոլ անունը և դառնում նույնանուն մարզի կենտրոնը։
Իգնացի Լուկասևիչ
Եղել է լեհական նավթարդյունաբերության հիմնադիր և աշխարհում նավթարդյունաբերության պիոներներից մեկը, ստեղծել է նավթահումքից թորման եղանակով կերոսինի ստացման մեթոդը։ 1853 թվականին Լվովում հայտնագործել է կերոսինով լամպը ։
Ճապաղջուր
Պատմություն
Ճապաղջրի մասին մեզ հասած պատմական տեղեկությունները սակավ են։ Սակայն հայտնի է, որ Կթառիճ-Ճապաղջուրը Հայաստանի առաջին բաժանումից հետո (387 թ.) անցել էր Բյուզանդիային և ամուր բերդ էր պարսկա–հռոմեական սահմանամերձ շրջանում։ Նկատի ունենալով դրա ռազմավարական կարևոր նշանակությունը՝ բյուզանդական կայսր Հուստինիանոսը (527— 565) ավելի էր ամրացրել պաշտպանական զանազան կառույցներով։ Ստեփանոս Ասողիկի մի վկայությունից երևում է, որ Ճապաղջուրը X դարում դարձյալ համարվում էր կարևոր բերդ, չնայած պատմիչը բառացիորեն այն բերդ չի կոչել։ Այսպես, խոսելով 995 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժի մասին, ժամանակակից պատմիչը գրում է. «Խարխլեալ Ճապաղաջուր, բերդին Դկլաթայ, Աթթախայ և Ամթայ...»։ Դրանից հետո Ճապաղջուրը նախ մտնում էր Փիլարտոս Վարաժնունու, ապա Թոռնիկ Մամիկոնյանի իշխանության մեջ։ XIII դ. 40–ական թվականներին այն գրավում են մոնղոլները, իսկ XVI դարի սկզբներին՝ օսմանյան թուրքերը։ Մինչև առաջին համաշխարհային պատերազմը Ճապաղջրի բնակչության մեծ մասը կազմում էին հայերը, որոնք հիմնականում զբաղվում էին արհեստներով ու առևտրով։ Նրանք ունեին վարժարան և եկեղեցի։
Իգնացի Լուկասևիչ
Մանկություն և երիտասարդություն
Յան Յուզեֆ Իգնացի Լուկասևիչը ծնվել է 1822 թվականի մարտի 8-ին Մելեցից ոչ հեռու գտնվող Զադուշնիկի գյուղում՝ Լեհաստանի այն մասում, որը Լեհաստանի առաջին բաժանումից հետո անցել է Հաբսբուրգյան միապետությանը։ Եղել է Յուզեֆ Լուկասևիչի և Ապոլոնիայի (օրիորդական ազգանունը՝ Սվետլիկ) որդին։ Հայրն ունեցել է հայկական ծագում և եղել է Լադա գերբի աղքատացած շլյախտա, ժամանակին կռվել է Տադեուշ Կոստյուշկոյի բանակի շարքերում։ Ընտանիքը եկամուտներ էր ստանում Զադուշնիկի, Զախվեյուվ և Չայկովա գյուղական տիրույթներից, սակայն այդ եկամուտները չափազանց քիչ էին, որպեսզի կերակրեին բազմանդամ ընտանիքին (Իգնացին ուներ երկու եղբայր և երկու քույր) ։
Ճապաղջուր
Պատմություն
Հայոց ցեղասպանությունից հետո բնակչության մեծ մասը կազմում են քրդեր, որոնք զբաղվում են հիմնականում անասնապահությամբ։ Վերջերս այստեղ զարգացել է զբոսաշրջությունը։ Բնակավայրը լրջորեն վնասվել է 1966 և 2003 թվականների երկրաշարժերի հետևանքով։ Եղել է ավելի թեթև երկրաշարժի էպիկենտրոն նաև 2020 թվականին։ 2007 այստեղ հիմնադրվել է համալսարան։
Իգնացի Լուկասևիչ
Մանկություն և երիտասարդություն
1830 թվականին Լուկասևիչների ընտանիքը տեղափոխվել է Ժեշուվ։ այնտեղ Իգնացին 1832-1836 թվականներին սովորել է Ժեշուվի գիմնազիայում (Konarski Secondary School in RzeszówI Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie), սակայն, ավարտելով չորրորդ դասարանը, ստիպված է եղել ընտանիքի ֆինանսական դժվարությունների պատճառով (որի մեջ հայտնվել է Յուզեֆ Լուկասևիչի մահվանից հետո) ընդհատել ուսումն ու գնալ աշխատելու։ Նա աշակերտել է դեղագործ Անտոնիո Սվոբոդայի դեղատանը, որը գտնվում էր Ժեշուվից ոչ հեռու գտնվող Լանցուտ ավանում։ Սկսել է քիմիայի և դեղագործության գաղտնիքները յուրացնել գործնականում։ 1840 թվականին քննություն է հանձնել դեղագործի օգնականի պաշտոնը զբաղեցնելու համար և վերադարձել է Ժեշուվ, որտեղ դեղագործ Էդվարդ Հյուբլի դեղատանը զբաղեցրել է օգնականի պաշտոնը ։
Ճապաղջուր
Տես նաև
Կատեգորիա:Ծոփքի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Թուրքիա) Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բինգյոլի շրջանի համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապաղջուրի մարզի բնակավայրեր
Իգնացի Լուկասևիչ
Մանկություն և երիտասարդություն
Հյուբլի մոտ աշխատանքն ընդհատվել է 1846 թվականի փետրվարի 19-ին Լուկասևիչի առաջին ձերբակալությամբ՝ կապված նրա ընդհատակյա հայրենասիրական գործունեությամբ (դեռ 1845 թվականին՝ Էդուար Դեմբովսկու հետ հանդիպումից հետո Լուկասևիչը Ժեշուվում Լեհաստանի ժողովրդավարական միության ներկայացուցչի երդում է տվել): Մոտ երկու տարի նա անցկացրել է ժեշուվոյի և Լվովի ավստրիական բանտերում, ազատ է արձակվել 1847 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ։ Սակայն Լվովի Քրեական դատարանի որոշմամբ նա, այնուամենայնիվ, գտնվել է ոստիկանության մշտական վերահսկողության տակ և ստիպված է եղել մշտապես բնակվել Լվովում։
Աշխատանքը Լվովում
Լվովում Լուկասևիչն աշխատանքի է անցել Պյոտր Միկոլյաշի «Ոսկե աստղի տակ» դեղատանը, այնտեղ նա արժանացել է դեղատան սեփականատիրոջ վստահությանը, և վերջինս իշխանություններից ստացել է իր աշխատակցի՝ Լվովից հեռանալու թույլտվությունը ։
Նորաթուխ մագիստրոսը վերադարձել է Լվով՝ Պյոտր Միկոլյաշի դեղատուն։ 1852 թվականի աշնանը Միկոլյաշի մյուս օգնականի՝ Յան Զեխի հետ զբաղվել է նավթահումքի թորման լաբորատոր ուսումնասիրությամբ, որի սկզբնական նպատակը նոր դեղերի ստացումն էր։ 1852 և 1853 թվականների սահմանագծին հետազոտողները, թորելով նավթը, ստացել են դեղնավուն յուղոտ հեղուկ, որն այրելիս վառ և համաչափ լույս էր տալիս։ Դա կերոսին էր (համարվում է, որ այն 1846 թվականին առաջինն ստացել է կանադացի բժիշկ Աբրահամ Գեսները քարածխի թորումից ): Թորված արտադրանքի գործնական կիրառության որոնումների ընթացքում Լուկասևիչն ու Զեխը փորձել են այն օգտագործել սենյակը լուսավորելու համար, սակայն սովորական յուղային լամպերը, պայթյունավտանգ լինելով, կերոսինի համար հարմար չէին ։
Հինձոր
Հինձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում ։
Իգնացի Լուկասևիչ
Աշխատանքը Լվովում
Անհրաժեշտ էր փոփոխություն կատարել ջահի կառուցվածքում, ինչով էլ զբաղվել են Լուկասևիչն ու Զեխը։ 1853 թվականին, աշխատանքի մեջ ընդգրկելով նաև լվովցի թիթեղագործ Ադամ Բրատկովսկուն, նրանք նախագծել և պատրաստել են աշխարհի առաջին կերոսինի լամպի փորձնական օրինակը։ Այն թիթեղե կմախքով էր, գլանաձև վերին մասով, մատակարարման պատուհանը փայլարից էր, օդը ներթափանցում էր ներքևից և ուներ ծակոտկեն պատրույգ, որի ստորին ծայրն ընկղմվում էր հաստ պատերով ամանում լցված կերոսինի մեջ։ Մարտից Պյոտր Միկոլյաշի դեղատան ցուցափեղկը լուսավորում էր նրա վրա դրված լամպը։ 1853 թվականի հուլիսի 31-ին վիրաբույժ Զաորսկին Լվովի հիվանդանոցում գիշերը հաջողությամբ կատարել է որդանման ելունը հեռացնելու շտապ վիրահատություն՝ փրկելով Վլադիսլավ Խոլեցկու (Władysław Cholecki) կյանքը ։ Լեհաստանում այդ օրը համարվում է նավթի և գազի հայրենական արդյունաբերության ծննդյան օրը ։
Հինձոր
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Իգնացի Լուկասևիչ
Աշխատանքն Արևմտյան Գալիցիայում
1854 թվականի սկզբին Լուկասևիչը, որ մտադիր էր շարունակել նավթով կատարվող փորձերը, տեղափոխվել է Գորլիցե՝ ավելի մոտ լեհական նավթային հիմնական հանքատեղերին։ Այնտեղ նա աշխատանքի է ընդունվել է Յան Տոմաշևիչի դեղատանը, բայց հիմնականում ուշադրությունը կենտրոնացրել է նավթի վերամշակման և այդպիսի վերամշակված արտադրանքի գործնական կիրառության վրա։ Լուկասևիչի հերթական հաջողությունը փողոցային լուսավորության համար կերոսինե լամպերի օգտագործումն էր. 1854 թվականին Գորլիցեի Հունգարական և Կոստյուշկո փողոցների հատման տեղում վառվել է աշխարհում առաջին կերոսինե փողոցային լապտերը։
Բնակություն հաստատելով Գորլիցեում՝ Լուկասևիչն առևտրային գործընկերության շուրջ համաձայնության է եկել ձեռնարկատերեր Տիտ Տշեցեսկու և Կարոլ Կլյոբասսայի հետ։ Նույն 1854 թվականին Կլյոբասսային պատկանող Բուբրկա գյուղում (Կրոսնոյից 12 կիլոմետր հեռավորության վրա) Լուկասևիչը հորատել է Եվրոպայում առաջին նավթային հորանցքը  (աշխարհում հետախուզական առաջին նավթային հորանցքը Ն. Ի. Վոսկոբոյնիկովը հորատել էր 1846 թվականին Բիբի-Էյբաթ բնավայրում՝ Բաքվի մերձակայքում, իսկ 1847-1848 թվականներին նա այնտեղ հորատել է նաև շահագործվող առաջին նավթային հորանցքը ): Լուկասևիչի հորանցքերով Բուբրկայում սկսվել է նավթի արդյունահանումը, 20-րդ դարի վերջին Բուբրկայի հանքատեղում արդյունահանվող նավթի ընդհանուր ծավալը կազմել է մոտավորապես 1,2 հազար տոննա ։
1857 թվականին Իգնացի Լուկասևիչը տեղափոխվել է Յասլո (ըստ այլ աղբյուրների՝ դա տեղի է ունեցել 1858 թվականին ): 1861 թվականի հունիսի 12-ին Յասլոյի քաղաքային իշխանությունները Լուկասևիչին պարգևատրել են քաղաքի պատվավոր քաղաքացու դիպլոմով՝ ընդգծելով նրա ակտիվ մասնակցությունը քաղաքի գործերին ։ Սակայն Յասլոյում Լուկասևիչն ապրել է համեմատաբար կարճ ժամանակ, և շուտով նորից տեղափոխվել է, բայց այս անգամ Պոլյանկա գյուղ (այժմ՝ Կրոսնո քաղաքի շրջաններից մեկը), որը պատկանում էր նրա ընկեր և գործընկեր Տիտ Տշեցեսկուն։ 1861 թվականին այնտեղ նա կառուցել է նավթավերամշակման նոր գործարան ։
1860-ական թվականների սկզբին գործընկերների բիզնեսը վերելք է ապրում, և Լուկասևիչը դառնում է պատշաճ կարողության տեր։ Իր ունեցվածքի մեծ մասն օգտագործել է բարեգործական նպատակներով. նրա միջոցներով կառուցվել են ճանապարհներ և կամուրջներ, հիվանդանոցներ և դպրոցներ, բավականին միջոցներ է հատկացրել աղքատության և ալկոհոլամոլության դեմ պայքարի համար, բացի այդ, մեկենասը անվճար լուսավորման կերոսին է բաժանել կաթոլիկ և ուղղափառ համայնքներին։ Լուկասևիչը ֆինանսական առատ օգնություն է ցույց տվել 1863-1864 թվականների Լեհական ապստամբության մասնակիցներին, ապստամբությունն ավարտվել է Լեհաստանի անկախության կողմնակիցների պարտությամբ։
1865 թվականին Իգնացի Լուկասևիչը Կրոսնոյի շրջակայքում ձեռք է բերել մի քանի կալվածքներ։ Դրանցից մեկում՝ Խորկուվկայում, նա բնակություն է հաստատել՝ այնտեղ կառուցելով նավթավերամշակման հերթական գործարանը, որը սարքավորված էր տեխնիկայի վերջին խոսքով։ Հետագա տարիներին Լուկասևիչը բացել է նավթային նոր հորանցքեր, կառուցել գործարաններ և անխոնջ կերպով կերոսինը մասսայականացրել որպես վառելիքի նոր տեսակ։ Միևնույն ժամանակ նա, ի տարբերություն Գալիցիայի մյուս գործարարների, աշխատողների համար սահմանել է այդ ժամանակվա չափանիշներից բարձր վարձատրություն՝ նախատեսելով տարբեր խրախուսադրամների վճարում։ 1866 թվականին Բուբրկայի հորանցքի աշխատողների համար Լուկասևիչն առաջին անգամ սահմանել է պարտադիր ապահովագրության համակարգ հիվանդությունների, դժբախտ պատահարների, հրդեհի դեպքում ։
1873 թվականին Պիոս IX պապը Լուկասևիչին իր բարեգործության համար շնորհել է պապական սենեկապետի տիտղոս և պարգևատրել սուրբ Գրիգոր Մեծի շքանշանով։ 1876 թվականին Իգնացի Լուկասևիչն ընտրվել է Գալիցիայի երկրամասային սեյմի պատգամավոր։ 1877 թվականին նա Լվովում կազմակերպել և անցկացրել է աշխարհում առաջին Նավթային կոնգրեսը, որին մասնակցել են Եվրոպայի առաջատար գիտնականներն ու նավթավերաշակողները։
Իգնացի Լուկասևիչը մահացել է 1882 թվականի հունվարի 7-ին Խորկուվկայի իր կալվածքում սուր թոքաբորբից։ Թաղված է Զրենցին գյուղում՝ նրա փողերով կառուցված եկեղեցու պարսպի մեջ (Խորկուվկա գմինա)։ Հուղարկավորությանը մասնակցել է մոտ 4000 մարդ, միասնական շարքերով քայլել են լեհեր, ուկրաինացիներ և հրեաներ՝ հարգանքի տուրք մատուցելով այն մարդուն, որը մեծ հարգանք ու ճանաչում էր ձեռք բերել տեղական համայնքի կողմից ։
Լուկասևիչի պատվին անվանված օբյեկտներ
1961 թվականին Բուբրկայում հիմնադրվել է Նավթի և գազի արդյունաբերության Իգնացի Լուկասևիչի անվան թանգարան ։
1974 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Լեհաստանի նախարարների խորհրդի որոշմամբ 1974 թվականի հոկտեմբերի 1-ից Ժեշուվի պոլիտեխնիկը կոչվել է Իգնացի Լուկասևիչի անունով ։
2012 թվականի փետրվարին հիմնադրվել է «Իգնացի Լուկասևիչի ինստիտուտի հիմնադրամ» ոչ առևտրային կազմակերպությունը, որի նպատակներն էին գիտա-կրթական գործունեության իրականացումը (ներառյալ Իգնացի Լուկաշևիչի գործունեության և գիտական ժառանգության մասին գիտելիքների տարածումը), ձեռնարկատիրության զարգացմանն աջակցելը, տնտեսական կրթության և ընտանեկան իրավունքների պաշտպանության միջոցների խթանումն աշխատանքային պայմանները բարելավելու ուղղությամբ ։
Հուշարձաններ
Իգնացի Լուկասևիչի հուշարձանները տեղադրվել են Լեհաստանի մի շարք քաղաքներում։ Առավել հայտնիներն են. Լուկասևիչի արձաններ տեղադրվել են նաև Ուկրաինայում։ 2008 թվականին Լվովի Հայկական փողոցում բացվել է կերոսինե լամպը հայտնագործողների՝ Յան Զեխի և Իգնացի Լուկասևիչի հուշարձանը, որի հեղինակը քանդակագործ Վլադիմիր Ցիսարիկն է։ Հուշարձանի կոմպոզիցիան յուրօրինակ է. Զեխը ներկայացված է «Կերոսինե լամպ» սրճարանի մուտքի մոտ աթոռին նստած, իսկ Լուկասևիչը՝ շենքի երրորդ հարկի պատուհանից նայելիս ։
Ֆիլատելիա և նումիզմատիկա
1960 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Պոզնան քաղաքում Լեհաստանի դեղագործական ընկերության կողմից դեղագործական V գիտական համագումարի անցկացման առթիվ (անցկացվել է սեպտեմբերի 22-24-ին) ԼԺՀ-ում թողարկվել է 60 գրոշ անվանական արժեքով փոստային նամականիշ Իգնացի Լուկասևիչի դիմանկարով (նկարի հեղինակ՝ Ե. Դեսելբերգեր) ։ Միաժամանակ թողարկվել է նշված իրադարձությանը նվիրված գեղարվեստական դրոշմավորված ծրար, որի վրա տպագրված էր վերը նշված նամականիշը ։
1982 թվականի մարտի 22-ին ԼԺՀ-ում թողարկվել է «Իգնացի Լուկասևիչի մահվան 100-րդ տարելիցի կապակցությամբ» 6 նամականիշների շարքը (նկարների հեղինակ՝ Վ. Անջեևսկի)։ 1 զլոտի անվանական արժեքով նամականիշի վրա Ի. Լուկասևիչի դիմանկարն է, իսկ 2, 2,5, 3,5, 9 և 10 զլոտի անվանական արժեքով նամականիշների վրա պատկերված է 19-րդ դարի կերոսինե լամպ ։ Ի. Լուկասևիչի հիշատակին ԼԺՀ-ում թողարկվել են նաև ամբողջական իրեր, որոնց թվում են օրիգինալ նամականիշով միակողմանի փոստային քարտերը.
1983 թվականին Լեհաստանի ազգային բանկը թողարկել է 611700 տպաքանակով հուշադրամ 50 զլոտի արժեքով, որի դիմերեսին Իգնացի Լուկասևիչի դիմանկարն է և «Ignacy Łukasiewicz • 1822 - 1882» ստորագրությունը (պատրաստված է պղնձա-նիկելային համաձուլվածքից, Ա. Յարնուշկևիչի և Ս. Վոնտրուբսկոյ-Ֆրինդտի նախագծով) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Լեհ դեղագործներ Կատեգորիա:Լեհ գյուտարարներ Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ
1049
Մահեր
Կատեգորիա:1049 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Աստրաչի (գյուղ, Բոկսիտոգորսկի շրջան)
Աստրաչի (Астрачи), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Բոկսիտոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1792 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Բոկսիտոգորսկի շրջանի բնակավայրեր
Հայաստանի առաջին հանրապետության զինանշան
Հայաստանի առաջին հանրապետության զինանշան, Հայաստանի Ժողովրդավարական Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից մեկը։ Հաստատվել է 1920 թվականի հուլիսին։ Հեղինակներն են ճարտարապետ, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս Ալեքսանդր Թամանյանը և նկարիչ Հակոբ Կոջոյանը ։
Զինանշանի տարրեր
Զինանշանը կազմված է հետևյալ տարրերից․ վահանի կենտրոնում Արարատ լեռն է, որը հայ ազգի խորհրդանիշն է։ Լեռան գագաթին Նոյյան տապանն է, քանի որ ավանդույթի համաձայն՝ ջրհեղեղից հետո տապանը կանգ է առել հենց այդ լեռան վրա։
Վահանը բաժանված է 4 մասի, որոնք խորհրդանշում են Հայաստանի պատմության չորս անկախ հայկական թագավորությունները․ վերևից ձախ՝ Բագրատունիներ, վերևից աջ՝ Արշակունիներ, ներքևից ձախ՝ Արտաշեսյաններ, ներքևից աջ՝ Ռուբինյաններ։
Առյուծն ու արծիվը, որոնք բռնում են վահանը, կենդանական աշխարհի թագավորներն են և խորհրդանշում են իմաստություն, հպարտություն, համբերություն և ազնվություն։ Դարեր շարունակ դրանք թագավորական ընտանիքների խորհրդանիշներն էին ։
Լրացուցիչ տարրեր
Վահանի ներքևի մասում կա ևս հինգ կարևոր տարր․ ջարդված շղթան խորհրդանշում է ազատություն և անկախություն, թուրը՝ ազգի իշխանությունն ու ուժը, ցորենի հասկերը՝ հայերի աշխատասեր բնույթը, ճյուղը՝ հայ ժողովրդի մտավոր և մշակութային ժառանգությունը։ Եռագույն ժապավենը խորհրդանշում է Հայաստանի դրոշը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Պետական խորհրդանիշներ
Հայաստանի ամերիկյան համալսարան
Հայաստանի ամերիկյան համալսարան (ՀԱՀ) (American University of Armenia, AUA), մասնավոր, անկախ համալսարան է, որը հիմնվել է 1991 թվականին Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Համալսարանի ստեղծման շարժառիթներից մեկը դարձավ Սպիտակի երկրաշարժը։ Համալսարանը միակ հայկական ուսումնական հաստատությունն է, որը հիմք է ընդունում արևմտյան ոճի բարձրագույն կրթությունը։
Համալսարանը բակալավրի կոչում է շնորհում հետևյալ յոթ մասնագիտություններում՝
- Գործարար կառավարում
- Անգլերեն և հաղորդակցություն
- Համակարգչային գիտություններ
- Ճարտարագիտություն
- Տվյալագիտություն
- Քաղաքականություն և կառավարում
- Բժշկական գիտություններ
Ներկայում համալսարանն առաջարկում է մագիստրոսի կոչում հետևյալ ինը մասնագիտություններում՝
- Գործարարություն (բիզնես)
- Տնտեսագիտություն
- Արդյունաբերական ճարտարագիտություն և համակարգերի կառավարում
- Համակարգչային և տեղեկատվական գիտություն
- Քաղաքագիտություն և միջազգային հարաբերություններ
- Հանրային առողջապահության
- Իրավագիտություն
- Ռազմավարական կառավարում
- Անգլերենը որպես օտար լեզու դասավանդում
Առաջարկելով այս ծրագրերը անգլերեն, ՀԱՀ ձգտում է դրանք հասանելի դառնալ տարածաշրջանի այլ երկրների բարձր որակավորում ունեցող անձանց համար։
Ուսումնական ծրագիրի Նախապատրաստական փուլում ՀԱՀ-ը իր ուսանողներին է առաջարկում անգլերեն լեզվի և համակարգչային ծրագրեր ուսուցում։ Բացի դրանից, ՀԱՀ-ի ուսանողները կարող են ստանալ միջդիսցիպլինար վկայական Շրջակա միջավայրի պահպանության բնագավառում։ Համալսարանը նաև առաջարկում է կրթություն չորս ոչ հիմնական որակավորումներում՝
- Բնապահպանական ուսումնասիրություններ
- Գենդերային ուսումնասիրություններ
- Ցեղասպանության ուսումնասիրություն և մարդու իրավունքներ
- Փիլիսոփայություն, քաղաքականություն և տնտեսագիտություն
Պատմություն
1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից հետո Արևմուտքից Հայաստան ժամանեցին մի շարք սեյսմիկ ինժեներներ օգնելու աղետի գոտու վերականգնմանը։ 1989 թվականին Յուրի Սարգսյանը, այն ժամանակվա Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ռեկտորը, առաջարկեց Կալիֆոռնիայի համալսարան, Բերկլիի քաղաքացիական ճարտարագիտություն բաժնի պրոֆեսոր Արմեն Տեր-Կյուրեղյանին, որ արևմտյան մոդելի տեխնիկական համալսարան պետք է հիմնադրվի Հայաստանում, ինչը մեծապես կխթանի կրթական համակարգի զարգացմանը Հայաստում։
Առաջարկությունը ընդունվեց և որոշվեց ստեղծել ամերիկյան մոդելի մագիստրոսական համալսարան։ Տեր-Կյուրեղյանը և սեյսմիկ ինժեներ, Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի պրոֆեսոր էմերիտուս Միհրան Աղբաբյանը, ձեռնամուխ եղան նպատակի իրականացմանը։ Մի շարք ամերիկացի և հայ գիտնականներ ընդունեցին համալասարանի ստեղծման գաղափարը։ Տեր Կյուրեղյանը և Աբգարյանը Կալիֆոռնիայի համալսարան, ռիվերսայդի Գարի Անդերսոնի կառավարման բարձրագույն դպրոցի նախկին դեկան լուսահոգի Ստեփան Կարամարդյանի հետ ներկայացրեցին համալսարան ստեղծելու նրանց առաջարկը Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանը։
Երկու հզոր հաստատություններ՝ Հայկական բարեգործական ընդհանուր միություն (ՀԲԸՄ) և Կալիֆոռնիայի համալսարան (ԿՀ) հետաքրքված էին ՀԱՀ-ի ստեղծման գործընթացով։ Բացի այդ, Հայաստանի հանրապետության կառավարությունը, մասնավորապես բարձրագույն կրթության և գիտության նախարարությունը (հիմա կրթության և գիտության նախարարությունը) առաջարկեց ֆինանսական և նյութատեխնիկական օգնություն համալսարանի համար, չնայած Հայաստանի 1989-1991 թվականների անհանգիստ քաղաքական և տնտեսական պայմանների։ Համալսարանի հիմնադրման ծախսերի զգալի մասը կատարվեց ՀԲԸՄ-ի կողմից։ Երբ Կալիֆոռնիայի համալսարանը առաջարկեց իր աջակցությունը համալսարանի հիմնադրման գործում, ԿՀ-ի նախագահ Դավիդ Գարդները ստեղծեց աշխատանքային խումբ Կրթական հարցերով ավագ փոխնախագահ Վիլյամ Ֆրազերի գլխավորությամբ, որպեսզի գնահատվի ԿՀ-ի և ՀԱՀ-ի միջև կապ ստեղծելու հնարավորությունը։ 1990 թվականին, Երբ աշխատանքային խումբը այցելեց Հայաստան Կալիֆոռնիայի համալսարանի պատվավոր հյուրերը փակ քվեարկությունում միաձայն քվեարկեցին ՀԱՀ-ը ԿՀ-ի մասնաճյուղ դառնալու օգտին։ Այս գործընթացի հետևանքով, ԿՀ-ն տրամադրում է տեխնիկական աջակցություն և իր փորձն է փոխանցում ՀԱՀ-ին, ինչպես նաև համագործակցում է ՀԱՀ-ի հետ դասախոսական անձնակազմի պատրաստման գործում։ Սեպտեմբերի 21-ի անկախության հռչակագրից հետո ՀԱՀ սկսեց ուսուցումը առաջին 101 ուսանողների հետ ։
ՀԱՀ-ի Փարամազ Ավետիսյան շինություն
2008 թվականի նոյեմբերի 1-ին Հայաստանի ամերիկյան համալսարանը բացեց իր նոր ժամանակակից շինությունը։ Այս շինությունը հնարավորություն տվեց ՀԱՀ-ին ընդլայնել ուսումնական ծրագրերը և բարելավել ուսանողների ամենօրյա կյանքը։ Շինությունը հագեցված կենտրոնական ջեռուցման և օդափոխանակության համակարգերով, շինության ամբողջ տարածքը ծածկված է անլար ինրենետով։ Շինությունում կիրառված են լուծումներ, որոնք կիրառվում են աշխարհի լավագույն կանաչ շինություններում։
Բարսամ Շինություն
2005 թվականի հոկտեմբերի 6-ին հայտարարվեց, որ Վարտկես Բարսամը և Հասմիգ Բարսամը նվիրաբերում են 1990 թվականին բացված «Hye Business Suites» հյուրանոցը ՀԱՀ-ին։ Բացման արարողության ժամանակ Վարտկես Բարսամը նշեց, որ հյուրանոցային համալիրը հանձնվում է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի տնօրինությանը օտարեկրյա ուսանողներին և գիտաշխատողներին ընդունելու համար։ Այնուհետև ՀԱՀ-ի հոգաբարձուների խորհրդի որոշմամբ շենքը վերանվանվոմւ է ՀԱՀ-ի Վարտկես և Հասմիգ Բարսամ շինություն։ USAIDի ֆինանսական օգնության շնորհիվ «Ամերիկյան կրթահամալիրները և հիվանդանոցցները արտասահմանում» ծրագրի շրջանակներում ՀԱՀ-ը 300,000 $-ի ներդրում կատարեց շենքի վերանորոգման և տեխնիկական հագեցման համար։
Փափազյան գրադարան
Փափազյան գրադարանը սկսեց իր աշխատանքը 1991 թվականին համալսարանի հիմնադրումից անմիջապես հետո։ Այն անվանվեց Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի առատաձեռն բարերար Փափազյան ընտանիքի պատվին։ Վերջին 20 տարիների ընթացքում գրադարանը մեծ զարգացում է ապրել կիրառելով ժամանակակից մեթոդներ կառավարման մեջ և ներդնելով նորագույն տեխնոլոգիական լուծումներ։
Փափազյան գրադարանը Հայաստանի միակ բաց գրադարանն է։ Գրադարանն ունի 10,000 գրանցված անդամ։
Կոչկի (գյուղ, Կոչկովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7154 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Կոչկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոսեյդոն
Պոսեյդոն (Ποσειδών), հին հունական դիցաբանության պանթեոնի Տասներկու Օլիմպիական աստվածներից մեկն էր։ Նրա հիմնական տիրապետությունը օվկիանոսն էր, նրան կոչում էին «Ծովի Աստված»։ Բացի այդ, նրան կոչում էին՝ «Երկիրը - Թափահարող / սասանող»՝ շնորհիվ նրա կարողության առաջացնելու երկրաշարժեր և «Ձիերի զսպիչ»։ Աշխարհի բաժանման ժամանակ, երբ տիտանները պարտություն կրեցին և գահավիժ եղան Տարտարոս, Պոսեյդոնին հասավ ջրային տարերքը։ Աստիճանաբար նա դուրս մղեց տեղական ծովային հին աստվածներին՝ Ներևսին, Պրոտևսին, Օվկիանոսին և այլք։
Համարվել է, որ այս աստծո զայրույթը կատաղի է, ինչպես և նրա տարրը, անհաշտ բարկությամբ նա հետապնդում է նրանց, ովքեր վիրավորել են նրան կամ հանդգնել չենթարկվել։ Հիմնական առանձնահատկությունը, որը տարբերում է Պոսեյդոնին առասպելներում՝ դա իշխանական, անողորմ և բռնի ուժն է, որը դրսևորվում է իր անբաժան թագավորական վեհությամբ։ Հնագույն արվեստի գործերում նա սովորաբար պատկերված է որպես տարեց տղամարդ, որպես կանոն, եռաժանին ձեռքին, կապտաչյա, գանգուր մազերով ու մորուքով, իսկ նրա դեմքը արտահայտում է հիմնականում զայրույթ և գրգռվածություն, ի տարբերություն Զևսի, ով ավելի շատ պատկերված էր լինում օլիմպիական հանգստությամբ և ներդաշնակությամբ։
Էտրուսկական Նեթունս (Nethuns) ծովի աստվածության անունը փոխառվել է Լատինական Նեպտունին։ Այս երկու աստվածներն էլ Պոսեյդոնի համակերպներն էին։ Գծային վանկային ձեռագրերը տախտակիկների վրա ապացուցում էին այն, որ Պոսեյդոնին պատվում էին Պիլոս և Թեբետ նախա-Օլիմպյան Բրոնզեդարյան Հունաստանում որպես գլխավոր աստծո, բայց նա ինտեգրվեց Օլիմպական աստվածների շարքերը, ինչպես նաև դարձավ Զևսի և Հադեսի եղբայրը։
Գոյություն ունի Հոմերոսյան XXII օրհներգ և XVII օռփեական օրհներգ ի պատիվ Պոսեյդոնին, որը համարվում էր պաշտպան բազմաթիվ Հունաստանի քաղաքների, թեև նա կորցրել էր Աթենքը Աթենասի հետ մրցույթում։ Համաձայն Պլատոնի Timaeus և Critias երկխոսությանը, Ատլանտիս կղզին եղել էր Պոսեյդոնի ընտրված տիրույթը/հայրենիքը։
Եկատերինա Էլբակյան
Եկատերինա Էլբակյան, ռուս կրոնագետ, կրոնագիտության փիլիսոփայական-մեթոդաբանական հիմունքների, կրոնական վարդապետությունների և գաղափարախոսության մասնագետ ։
Պոսեյդոն
Ստուգաբանություն
Ամենավաղ հաստատված ամվամբ հայտնությունը, գծային վանկային ձեռագրով՝ Po-se-da-o կամ Po-se-da-wo-ne, համապատասխանում են Poseidaōn և Poseidawonos Միկենյան հունարենին։ Հոմերոսյան հունարենում հայտնի է որպես Ποσειδάων (Poseidaōn), Էոլիկական հունարենում ՝ Ποτειδάων (Poteidaōn), իսկ Դորիկական հունարենում որպես՝ Ποτειδάν (Poteidan), Ποτειδάων (Poteidaōn) և Ποτειδᾶς (Poteidas) : Պոսեյդոնի հիմնական մակդիրն էր Γαιήοχος / Gaiēochos (Երկիր- թափահարիչ/ող), որը նույնպես հայտնաբերվել էր գծային վանկային ձեռագրերում։ Մեկ այլ հաստատված E-ne-si-da-O-NE բառը հիշեցնում է իր Ennosidas և Ennosigaios մակդիրները, որոնք մատնանշում էին Պոսեյդոնի խթոնիկ բնույթը։
Եկատերինա Էլբակյան
Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, ավագ գիտաշխատող ։ Աշխատանքի և սոցիալական հարաբերությունների ակադեմիայի սոցիոլոգիայի և սոցիալական գործընթացների կառավարման ամբիոնի պրոֆեսոր (2012-2017)։ Կրոնի ուսումնասիրության եվրոպական ասոցիացիայի անդամ։ Ռուսական կրոնագիտական կենտրոնների ասոցիացիայի խորհրդի անդամ ։ «Կրոնագիտություն» գիտա-տեսական ամսագրի խմբագրական խորհրդի պատասխանատու քարտուղար, աստվածաբանական հարցերի վերաբերյալ մի շարք գիտական հրապարակումների խմբագրական կոլեգիաների անդամ ։
Պոսեյդոն
Ստուգաբանություն
Պոսեյդոնի անվան ծագումը անհասկանալի է։ Համաձայն մի տեսությանը, անունը առաջացել է երկու բաղադրիչ տարրերից՝ "ամուսին" կամ "Տեր" (հունարեն πόσις (posis) - ից PIE * pótis) և "հող" (δᾶ (da), Դորիկական հունարենից γῆ (GE)), այսինքն Տեր Հողի, Հողի Հայր կամ Ամուսին։ Ըստ այդ թեորեմին, Պոսեյդոն անվան ստուգաբանությունը կապ է հաստատում ]Դեմետրա աստվածուհու հետ, ում անունը նշանակում է "Երկրի մայր": Ուոլտեր Բյորկերտ գտնում էր, որ "da երկրորդ տարրը մնում է անհուսալիորեն անորոշ" և գտնում է, որ "ամուսինը Երկրի" ընդերքը «միանգամայն անհնար է ապացուցել»։
Մեկ այլ տեսության համաձայն, երկրորդ՝ "հող" (δᾶ (da) տարրը մեկնաբանվում է, որպես δᾶϝον dâwon "ջուր" բառ։ Այսինքն, հանգում ենք Posei-dawōn "Տեր Ջրի" տարբերակին։ Կա նաև հնարավորություն, որ տարրը ունի նախա-հունական ծագում։ Պլատոնն իր Cratylus երկխոսության մեջ տալիս է երկու այլընտրանքային ստուգաբանություններ. ποσί – δεσμον և πολλά εἰδότος կամ πολλά εἰδῶν :
Եկատերինա Էլբակյան
Կրթություն և մասնագիտական գործունեություն
1985 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Մ․ Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը «փիլիսոփայություն» մասնագիտությամբ (դիպլոմ КВ 534349) ։ 1989 թվականին այնտեղ էլ ավարտել է ասպիրանտուրան ։ 1990 թվականի հունվարի 8-ին Մ. Լոմոնոսովի անվան ՄՊՀ-ում Յուրի Բորունկովի գիտական ղեկավարությամբ պաշտպանել է «Սոցիալական արդարության քրիստոնեական մեկնաբանության քննադատական վերլուծություն» թեմայով փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածուի գիտական թեզը (մասնագիտություն՝ «Գիտական աթեիզմ, Կրոն (Պատմություն և արդիականություն)»)։ Պաշտոնական ընդդիմախոսներն էին փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Ալեքսեյ Ռադուգինը և դոցենտ Նիկոլայ Սեմենկինը։ Առաջատար կազմակերպություն է հանդես եկել Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտի մարքսիստալենինյան փիլիսոփայության ամբիոնը ։
1992-2002 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի սոցիալական և ազգային խնդիրների անկախ ինստիտուտի «Կրոնը ժամանակակից հասարակությունում» հետազոտական կենտրոնում, 1993-1997 թվականներին եղել է ավագ գիտաշխատող, 1997-2002 թվականներին՝ առաջատար գիտաշխատող ։ 1999 թվականի հունիսի 10-ին «Սոցիալական և ազգային խնդիրների ռուսական անկախ ինստիտուտ» ՊՈԱԿ-ի խորհրդի կողմից շնորհվել է ավագ գիտաշխատող գիտական կոչումը ։
Պոսեյդոն
Ծագում
Կրոնոսի և Հռեայի երկրորդ որդին, Զևսի, Հերայի, Դեմետրայի, Հեստիայի և Հադեսի եղբայրը։ Հայրը՝ տիտան Կրոնոսը կուլ էր տվել նրան, և մյուս զավակներին, դեռևս նորածին ժամանակ, սակայն հետագայում փրկվում է, իր մյուս եղբայրների և քույրերի հետ միասին, Զևսի շնորհիվ։
Պոսեյդոնի մրցությունները
Կան մի քանի առասպելներ, որոնք պատմում են Պոսեյդոնի և աստվածների միջև ծավալված վեճերի մասին քաղաքների շուրջ։ Չնայած Երկիրը բոլոր աստվածների համար ազատ գոտի էր, Պոսեյդոնը ժամանակ առ ժամանակ վիճարկում էր այլ Օլիմպիացիներից բացառիկ իրավունքներ ձեռք բերել տիրապետման որոշակի տարածքների նկատմամբ։ Այդպես եղել է Ատիկայի նկատմամբ, որի համար Պոսեյդոնը մրցում է իր եղբոր աղջկա, Աթենասի հետ ։ Նա հարվածել է իր եռաժանիով Միջնաբերդի բլրին և, այսպիսով ստեղծել էր ջրի աղբյուր (կամ, այլ տարբերակով, ձի )։ Աթենասը, մրցակցելով Պոսեյդոնի հետ, առաջարկել էր որպես նվեր Ատիկային ձիթապտղի ծառ։ Աստվածները (կամ այլ լեգենդի համաձայն, հերոս Կեկրոպս և Էրիսեքտոն) խոստովանել են, որ Աթենասի նվերը ավելի օգտակար է, և կոչել են հիմնական ատիկական / դասական քաղաքը նրա անվամբ։ Զայրացրեց Պոսեյդոնին պարտության զգացումը, ջրհեղեղներ առաջացրեց Ատիկայում ։
Եկատերինա Էլբակյան
Կրթություն և մասնագիտական գործունեություն
1996 թվականին սոցիալական և ազգային խնդիրների ռուսական անկախ ինստիտուտում (Ռնիսինպ) պաշտպանել է փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան ստանալու թեզը «Կրոնական ֆենոմենը 19-րդ դարի սկզբին ռուս մտավորականության գիտակցության մեջ (փիլիսոփայական-պատմական վերլուծություն)» թեմայով ։ 2010 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով զբաղեցրել Է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ընդհանուր պատմության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատողի պաշտոնը ։ 2012-2017 թվականներին աշխատել է որպես աշխատանքի և սոցիալական հարաբերությունների ակադեմիայի սոցիալական գործընթացների կառավարման սոցիոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսոր ։ Կրոնների ուսումնասիրության եվրոպական ասոցիացիայի անդամ և խորհրդատվական և փորձագիտական ծառայությունների ինքնավար ոչ առևտրային կազմակերպության տնօրեն Կրոնիոպոլիս կրոնագիտական հետազոտությունների կենտրոն (Religiopolis.org-ինտերնետային խմբագրության հրատարակության հիմնադիր և գլխավոր խմբագիր, այս կենտրոնի տեղեկատվական ռեսուրսի միջոցով, որը ստեղծվել է Портал-Credo.ru-ի ակտիվ մասնակցությամբ, Մ. Սիտնիկով) ։
Ժուրավլինկա (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)
Ժուրավլինկա (Журавлинка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
Եկատերինա Էլբակյան
Կրթություն և մասնագիտական գործունեություն
391 գիտական աշխատանքների, այդ թվում՝ երեք մենագրությունների հեղինակ ։ Գիտական խմբագիր և 11 գիտական հրատարակությունների խմբագրական կոլեգիաների անդամ, անգլերենից գիտական թարգմանությունների, այդ թվում՝ Ֆրիդրիխ Մաքս Մյուլլերի «Կրոնի մասին գիտության ներածություն» (2002), «Աստվածաբանական տերմինների Վեսթմինսթերյան բառարանի» (2004), «Կրոնների քրեստոմատիա» և «Համաշխարհային կրոնագիտության դասականներ» հրատարակություններում մի շարք հոդվածների հեղինակ է ։ Համակարգող, «Կրոնագիտություն։ Հանրագիտարանային բառարան», «Կրոնագիտություն. Ուսումնական բառարան» և «Կրոնների հանրագիտարան» նախագծերի հեղինակ և գլխավոր խմբագիր ։ Գիտափորձագիտական խորհրդի անդամ և Նոր ռուսական հանրագիտարանի Կրոն և դիցաբանություն թեմատիկայի գիտական խմբագիր ։ «Կրոնագիտություն» գիտա-տեսական ամսագրի խմբագրական խորհրդի պատասխանատու քարտուղար։ Հանդես է եկել որպես Ռուսաստանի տարածքում գործող կրոնական միավորումների դավանանքի և գործունեության վերաբերյալ մի շարք գիտա-կրոնագիտական փորձաքննությունների հեղինակ ։
Ժուրավլինկա (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ժուրավլինկա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,186 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 220,43 մարդ/կմ²։
Եկատերինա Էլբակյան
Կրթություն և մասնագիտական գործունեություն
2014 թվականի մարտին մեղադրյալների պաշտպաններից մեկի՝ Վիկտոր Ժենկովի փաստաբանական հարցման հիման վրա որպես փորձագետ մասնակցել է Տագանրոգում Եհովայի վկաների դատավարությանը ։
2017 թվականից՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին առընթեր Ժողովրդական տնտեսության և պետական ծառայության Ռուսաստանի ակադեմիայի պետական-կրոնական հարաբերությունների ամբիոնին կից կրոնի հետազոտողների փորձագիտական խորհրդի Կենտրոնական դաշնային շրջանի անդամ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Ժուրավլինկա (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պոսեյդոն
Պոսեյդոնի մրցությունները
Կորինթոս տարածքը վիճարկել էր Հելիոսից, բայց հարյուրաձեռքանի հսկա Բրիարևսը, գործելով որպես արբիտր, արժանացրել էր Պոսեյդոնին միայն Իսթմուս նեղուցին (Պելոպոնեսի և Կենտրոնական Հունաստանի միջև), իսկ Հելիոսին տվել էր ամբողջ Կորինթոս քաղաքը, իր միջնաբերդով։ Աթենասի հետ էլի էր եղել վիճարկություն, բայց արդեն Թրեզեն քաղաքի հանդեպ։ Զևսը որոշում էր կայացրել և բաժանել էր քաղաքը երկուսի միջև։ Ապարդյուն փորձել էր խլել Դիոնիսոսից Նաքսոս և Էգեյան կղզիները։ Հերայից ուզում էր խլել Արգոլիսը, բայց Զևսը փոխանցել էր վեճի որոշումը քաղաքի առաջին բնակիչներին՝ Փորոնեոսին և գետի աստվածներին՝ Ինաքոսին, Կիփիսին և Աստերիոնին։ Երբ նրանք արտահայտվեցին Հերայի օգտին, զայրացած Պոսեյդոնը չորացրել էր վերը նշված երեք գետերը։ Զևսից ուզում էր խլել նայադ Էգինեին, կամ այլ տարբերակով. Էգինե կղզին, բայց ապարդյուն։ Ապոլլոնից ուզում էր վիճարկել Դելփիկներ, սակայն և այստեղ ծովի աստվածը հաջողության չի հասնում։ Միայն լեգենդար Ատլանտիսն էր կոչվում Պոսեյդոնի և նրա հետնորդների թագավորությունը։ Սակայն Զևսը հետագայում պատժում է ատլանտիսներին, անոմիայի, անարխիայի համար։
Պոսեյդոնը և Տրոյայի պարիսպը
Պոսեյդոնը ստիպված էր ճանաչել Զևսի գերիշխանությունը, բայց՝ համարելով իրեն նրան հավասար, դեմ է դուռս գալիս Զևսին։</b> Պոսեյդոնը և Ապոլլոն, Հերայի գաղափարին համաձայն, (կամ Աթենասի ու Հերայի, կամ էլ Ափրոդիտեի ու Հերայի) կազմակերպել էին ապստամբություն Զևսի դեմ։ Սակայն ըմբոստ եռյակը տանուլ է տալիս և արժանանում է շանթարձակի զայրույթին։ Կա վարկած, որ նրանց փրկել էր Թետիսը։ Նրանք ժամանակավորապես զրկվում էին իրենց աստվածային իշխանությունից և աքսորվում էին ծառայել Տրոյայի Լաոմեդոն թագավորին։ Լաոմեդոնը կարկադրում է նրանց կառուցել հսկայական պարիսպ ամբողջ քաղաքի շուրջ և խոստանում է լավ պարգևատրել նրանց, բայց նա դրժում է իր տված խոստումը։ Վրեժխնդրությամբ լցված ( նախքան տրոյական պատերազմ), Պոսեյդոնը մի ահռելի հրեշ է ուղարկում Տրոյայի վրա։ Հետագայում այդ հրեշին սպանում է Հերակլեսը։
Բրոնզեդարյան Հունաստան
Եթե պահպանված գծային վանկային ձեռագրերին՝ կավե տախտակիկների վրա, կարելի է վստահել, ապա PO-SE-da-wo-ne ("Պոսեյդոն") անունը ավելի հաճախ է հանդիպում, քան di-u-ja («Zeus") անունը։
PO-SE-de-ia – անվան կանացի տարբերակն նույնպես գտնվել է, ինչը ցույց է տալիս, որ կա կորցրաց ամուսնուն աստվածոհի, փաստորեն, նախքան Ամփիտրիտեի հայտնվելը, Պոսեյդոնը արդեն ուներ կին։
Պոսեյդոնը հաճախ կրում էր WA-na-ka (wanax) տիտղոսը և գծային վանկային արձանագրություններում հայտնի էր ինչպես դժոխքի արքա։ Պոսեյդոնի խթոնյան բնույթը ընդգծվում էր E-ne-si-da-O-ne տիտղոսով, Միկենյան Կնոսում և Պիլոսում, և հզոր հատկանիշով (երկրաշարժ առաջացնել, որը ուղեկցվում էր փլուզներով)։ Ամնիսոս (Կրետե) քարայրում Էնիսիդաոն (Enesidaon) կապված էր Իլիփիայի՝ ծննդաբերության աստվածուհու պաշտամունքի հետ։ Պիլոսյան տախտակիկների վրա արված էր զոհաբերական ապրանքների օգրագործման գրառումները ՝ "Երկու թագուհու և Պոսեյդոնի" համար (wa-na-soi, wa-na-ka-te - "Երկու թագուհի և Թագավոր") : "Երկու թագուհի" գրառումը կարող էր կապված լիներ Դեմետրայի և Պերսեփոնեի հետ, կամ այլ աստվածուհիների հետ, որոնք ոչ մի կապվածությում չունեին Պոսեյդոնի հետ հետագա ժամանակաշրջաններում ։
Հնարավոր է, որ Դեմետրան հանդես է գալիս որպես Da-ma-TE գծային վանկային (Միկենյան հունարեն) (PN EN 609) արձանագրությամբ, սակայն հայտնաբերված Պիլոսում գծային վանկային՝ E-ne-si-da-O-ne, կապված Պոսեյդոնի և Si-to PO-tini-ja, հավանաբար կապված Դեմետրայի հետ, ձեռագրերի մեկնաբանությունը դեռևս վեճիլի է։ Միկենյան մշակույթում չկար կապվածություն Պոսեյդոնի և ծովի միջև։ Հոմերը և Հերոդոտոսը վկայում են, որ Պոսեյդոնը դարձավ Ծովի Արքան, հոր՝ Կրոնոսի պարտությունից հետո, երբ եղբայրներով սկսել էին բաժանել աշխարհը. Զևսին հասավ երկինքը, Հադեսին բաժին հասավ դժոխքը, իսկ Պոսեյդոնին՝ ծովը, սակայն Երկիրը և Օլիմպոս լեռը պատկանում էր բոլոր երեքին հավասարաչափ։
Նոբուո Կոմիլան ենթադրում էր, որ Պոսեյդոնը ի սկզբանե եղել էր ազնվական հնդեվրոպական ձի-աստված, հետագայում ձուլվելով հույների կողմից, վերափոխվում է ծովի աստվածությանը, դուռս մղելով Պրոտեոսին և Ներեոսին, հակառակն էր պնդում Ուոլտեր Բյորկերտը, ով եմթադրում էր, որ հույների պաշտամունքը Պոսեյդոնին, որպես ձի-աստվածին, կարող էր կապված լինել ձիու և ռազմական կառքերի ներդրմանը Անատոլիայից Հունաստան 1600մ.թ.ա։ Ամեն դեպքում, Պոսեյդոնի կարևորությունը կարելի է տեսնել Հոմերի "Ոդիսականում", որտեղ Պոսեյդոնն է, այլ ոչ թե Զևս, հիմնական իրադարձությունների շարժիչ։
Կենակիցներ և երեխաներ
Պոսեյդոնը բազմաթիվ հերոսների հայրն էր։ Նրանցից ամենահայտնին էր Աթենացիների սիրելի հերոս Թեսևսը։
Պլատոնի առասպելներում, Պոսեյդոնը և Կլեիտոն ունեին տասը որդի. Ամփերես, Ատլաս, Ավտոֆթոն, Ազևս, Դիապրեպես, Էլասիպոս, Էվամոն, Էվմելոս (Գադերիոս), Մեստոս, Մնեսևս։
Նաև ունեցել յ սիրային կապ Ներիտեսի, Պելոպսի և Պատրոկլոսի հետ։
Պոսեյդոնի երկրպագություն
Պոսեյդոնի պաշտամունքը լայն տարածում ուներ ամբողջ Հին Հունաստանում, հիմնականում ափամերձ տարածքներում և կղզիներում. հատկապես հարուստ էր իր պաշտամունքի վայրերով Պելեպոնեսը, իոնացիները պաշտում էին նրան, որպես նրանց ցեղի հովանավոր։
Պոսեյդոնը համարվում էր ձիաբուծության հովանավոր և ուներ Hippias (ձիու, ձիերի) մականուն։ Ըստ Բեթի Ռեդիսի, Պոսեյդոնի ձիերը, ում հետ նա պաշտվում էր, ի սկզբանե խտոնիկ էին, այլ ոչ թե ծովային։ Հենց նա էր, ով, ըստ լեգենդի, ստեղծել էր ձի և սովորեցրել վերահսկել այն։ Իր պատվին կազմակերպվում էին Իսթմիական խաղեր ձեիրի մարզադաշտերում։
Պոսեյդոնը հին հունական աստվածների հետ միասին մասնակցել էր տիտանների դեմ ճակատամարտին։ Հենց նա է, ով պատրաստել էր պղնձե դուռը, որի միջոցով պարտված տիտանները փակ էին մնում Տարտարոսում։
Ըստ Կրետացիներ, նա առաջին էր, ով ստեղծել էր նավ և զբաղվել ծովային աշխատանքներով ։
Պոսեյդոն աստուած Հին Հունաստանում համարվում էր առաջին ձի ստեղծողը։ Նա ստեղծել էր ձին կամ Ատիկայում, երբ վիճում էր Աթենասի հետ այդ տարածքի տիրապետման համար, կամ Թեսալիայում, երբ սերմնահեղուկ էր թափել Գեա՝ երկրի աստվածուհու վրա։ Պոսեյդոնը նաև սովորեցրել էր մարդկանց հեծնել և սանձել ձիերին։
Լյուբկերի բառարանում նշված է՝ "Հին Պալիստինյան ժամանակահատվածում, Պոսեյդոնը ոչ միայն ծովի աստուած էր, այլև աստուածն էր տարածված երկրի վրա և նրա շուրջը ամենայն ջրին, նա հնարավորություն էր տալիս առաջանալ աղբյուրներին, գետերին ու լճերին։ Հետևաբար, նա եղել է նաև բուսական թագաւորության սնուցողը և արգասավորն, ու կանգնաց էր մոտ Դեմետրային"
Ըստ Բեթի Ռեդիսի ձեռնարկի, Պոսեյդոնը ի սկզբանե երկրաշարժերի աստվածն էր և միայն ավելի ուշ ծովի։ Լյուբկերի մոտ, ի թիվս այլ բաների, նշվում էր, որ նա գետինը ընդգրկող ու պահողն է, նաև, որ նա երկրաշարժ առաջացնողն և գետինը տատանողն է։
Համաձայն Հոմերին, Տրոյական պատերազմի ժամանակ նա եղել է աքեյնցիների կողմից։ Եռաժանի հարվածով Պոսեյդոնը կոտրում է մի ապառաժ և ոչնչացնում է դրանով Օիլիդին։ Այնուհետև, Պոսեյդոնը հետապնդում է Ոդիսևսին, նրա համար, որ նա համարձակվել էր կուրացնել իր որդի Պոլիփեմոսին։ Ըստ լեգենդի, Պոսեյդոնը եռաժանի հարվածով բացել էր Թեսալիայում Թեսալյան դաշտավայրը։ Գեղեցկուհի Անդրոմեդան պետքէ զոհաբերվեր Պոսեյդոնին, որպիսզի մեղմանար նրա զայրույթը, բայց չքնաղ Անդրոմեդային փրկության է հասնում քաջ Պերսևսը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Աստերոիդների ցանկ (119401-119500)
Աստերոիդների ցանկ (119301-119400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (119501-119600)
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1985-1986
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1985-1986, Լյուքսեմբուրգի 72-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ավենիրը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։
Վելգի
Վելգի (Välgi), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ֆինանսական անկախություն
Ֆինանսական անկախություն, բավարար եկամուտ ունենալու կարգավիճակ, որը թույլ է տալիս հոգալ կենսագործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ ծախսերը առանց մշտական աշխատանքի կամ ուրիշներից ֆինանսական կախվածություն ունենալու ։ Եկամուտը, որը ստացվել է առանց մշտական աշխատանքի առկայության, ընդունված է անվանել պասիվ եկամուտ։
Եկամտի պասիվ աղբյուրներ՝ ֆինանսական անկախություն ձեռք բերելու համար
Ստորև ներկայացված է պասիվ եկամտի ստացման աղբյուրների ոչ ամբողջական ցանկ, որոնք կարող են հանգեցնել ֆինանսական անկախության ձեռքբերման։
Ֆինանսական անկախություն, մոտեցումներ
Եթե անձը կարող է ապահովել բավարար եկամուտների ստացում իր կարիքները բավարարելու համար, չօգտագործելով հիմնական զբաղմունքից ստացվող եկամուտները, ապա վերջինս ձեռք է բերել ֆինանսական անկախություն՝ անկախ տարիքից, գոյություն ունեցող հարստությունից կամ ընթացիկ աշխատավարձից։ Օրինակ, եթե անձը, ով 25 տարեկան է և նրա ամսական ծախսերը կազմում են 100 ԱՄՆ դոլլար և նա կուտակված ակտիվներից ստանում է 100 ԱՄՆ դոլլար կամ ավելի եկամուտ յուրաքանչյուր ամիս, ապա նա հասել է ֆինանսական անկախության մակարդակի։ Հետևաբար անձը հարկադրված չէ ունենալու մշտական աշխատանք՝ վճարումները կատարելու համար։
Մյուս կողմից, եթե /օրինակ/ 50-ամյա անձը վաստակում է 1 միլիոն ԱՄՆ դոլլար մեկ ամսվա կտրվածքով, բայց նրա ծախսերը ամսվա կտրվածքով գերազանցում են կամ հավասար են ստացվող մուտքերի ծավալին, նշանակում է, որ վերջինս ֆինանսապես անկախ չէ, քանի որ հարկադրված է լրացուցիչ աշխատանք կատարել, որպեսզի յուրաքանչյուր ամիս վճարի վաստակած գումարի և 1 միլիոն ԱՄՆ դոլլարի միջև առկա տարբերությունը։
Այնուամենայնիվ, սղաճի ազդեցությունները ևս պետք է հաշվի առնել։ Եթե անձին այսօր հարկավոր է 100 ԱՄՆ դոլլար ամսական կտրվածքով կենսապահովման համար, ապա հաջորդ տարի նրան անհրաժեշտ կլինի 105 ԱՄՆ դոլլար ամսական և 110,25 ԱՄՆ դոլլար ևս մեկ տարի անց կյանքի նույն բնականոն ընթացքի ապահովման համար՝ հաշվարկը կատարելով տարեկան 5 տոկոս գնաճի պայմաններում։ Հետևաբար, եթե վերոնշյալ օրինակում նշված անձը երկարաժամկետում պահպանի պասիվ եկամուտների ստացման նույնաչափ ծավալ, կգա ժամանակ, երբ նա կկորցնի իր ֆինանսական անկախությունը գնաճի պատճառով։
Եթե ինչ-որ մեկը ստանում է 5000 ԱՄՆ դոլլար շահաբաժին արժեթղթերից, բայց նրա ընդհանուր ծախսերը կազմում է 4000 ԱՄՆ դոլլար, ապա նա կարող է ապահովել իր բնականոն կենսագործունեությունը շահաբաժնային եկամտի հաշվին, քանի որ վերջինս հնարավորություն է տալիս հոգալու բոլոր անհրաժեշտ ծախսերը /որոշակի լրացուցիչ դրական մնացորդով/։ Այսպիսի հանգամանքների առկայության դեպքում անձը ֆինանսապես անկախ է։ Անձի ակտիվներն ու պարտավորությունները կարևոր գործոններ են հանդիսանում ֆինանսական անկախության մակարդակ որոշելու ժամանակ։ Ակտիվները իրենցից ներկայացնում են որոշակի արժեք, որոնք կարող են փոխարինվել կանխիկ միջոցների, երբ անհատը ունի անհրաժեշտություն կատարելու վճարումներ, մինչդեռ պարտավորությունը իրենցից ներկայացնում են փոխհատուցում տրամադրելու պատասխանատվություն։ (Անշարժ և շարժական գույքերը ձեռք բերված առանց վարկային միջոցների համարվում են ակտիվների օրինակներ)։
Քանի որ կան ակտիվների ու ծախսերի ծավալային հավասարեցման երկու տարբեր կողմեր, հետևաբար առկա է երկու հիմնական ուղղություն, որոնց միջոցով հնարավոր է կենտրոնացնել նրանց դրական ազդեցությունները, դրանք են ակտիվների կուտակումը և ծախսերի կրճատումը։
Ակտիվների կուտակում
Ակտիվների կուտակումը կարող է կենտրոնացնել հետևյալ մոտեցումներից մեկը, կամ երկուսը միաժամանակ՝
Ծախսերի նվազեցում
Ֆինանսական անկախություն ձեռք բերելու հաջորդ մոտեցումը կանոնավոր ծախսերի կրճատումն է մինչ ակտիվների կուտակումը, ֆինանսական անկախության համար պահանջվող ակտիվների քանակի նվազեցում։ Դա կարելի է իրագործել կենտրոնանալով հասարակ կենսապահովման, կամ ծախսերի նվազեցման այլ ռազմավարությունների կիրառման միջոցով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնային տնտեսությունների ֆինանսներ Կատեգորիա:Ֆինանսներ Կատեգորիա:Ներդրումներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ
Դանիլկի (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)
Դանիլկի (Данилки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դանիլկի գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1302 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 50,69 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
1050
Մահեր
Փետրվարի 10- մահացել է Յարոսլավ Իմաստունի կին Ինգեգերդան։