cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բիշկաին (խուտոր, Դաոլեկանովսկի շրջան)
Բիշկաին (Бишкаин, Бишҡайын), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։
Ալթենայմ
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 210 մարդ, բնակչության խտությունը` 77.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.71 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Մեծ Մեչ
Մեծ Մեչ (Большой Меч), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ալթենայմ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 147 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 103-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,1 %։ 103 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 100 անձ (56 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 44 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Մեծ Մեչ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ալթենայմ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մեծ Մեչ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոնդոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սթավանգեր 2014 (շախմատային մրցաշար)
Սթավանգեր 2014, միջազգային շախմատային մրցաշար, որն անցկացվել է 2014 թվականի հունիսի 2-13-ը Սթավանգերում։ Մրցաշարի հաղթող է դարձել ռուս գրոյսմաստեր Սերգեյ Կարյակինը։
Հղումներ
Կատեգորիա:2014 շախմատում Կատեգորիա:Շախմատային մրցաշարեր Կատեգորիա:Լևոն Արոնյանի մասնակցությամբ մրցաշարեր
Արես
Արես (հին հունարեն՝ Ἄρης), հին հունական դիցարաբանության ռազմի աստված, Զևսի և Հերայի որդին։ Արեսը համարվում էր Աֆրոդիտեյի սիրեկանը կամ ամուսինը։ Նա դասվում է օլիմպիական 20 աստվածների շարքում։ Ի տարբերություն Աթենաս Պալասի՝ ռազմի արդար և ազնիվ աստվածուհու, Արեսը աչքի էր ընկնում ուխտադրժությամբ և խորամանկությամբ։ Կատաղի, մոլեգին և ուժեղ է Արեսը, բայց հաղթանակը միշտ չէ, որ ուղղեկցում է նրան։ Նրա դեմ հաճախ դուրս է գալիս Զևսի ռազմատենչ դուստր Աթենաս-Պալլասը։ Արեսը Հռոմում նույնացվում էր Մարս աստծո հետ։
Ծագումը
Կան վկայություններ նրա ոչ հունական, այլ թրակիական ծագման մասին։ Սոֆոկլեսը նրան անվանում է ծնված Թրակիայում ։ Արեսը հիշատակվում է միքենյան շրջանից․ այդ ժամանակաշրջանում հայտնի ռազմի աստված Էնիլիայի անունը հետագայում դարձել է Արեսի անվան մակդիր։
Բնութագիրը
Անտիկ գրականության մեջ կարելի է հանդիպել հիշատակություններ, որ Արեսը ամուսնացել է ամենագեղեցիկ դիցուհիներից Աֆրոդիտայի հետ, երբեմն նաև հիշատակվում են երեխաների անուններ (Էրոս, Անտերոս(ատելություն), Հարմոնիա, Ֆոբոս (ահ), Դեյմոս (սարսափ)), որոնք ծնվել են այդ ամուսնությունից։ Նրանց սիրո և Աֆրոդիտայի դավաճանության մասին շատ հաճախ հիշատակվում է հունական դիցաբանությունում։ Արեսի օգնականներն ու ուղեկիցներն էին Դեյմոս և Ֆոբոս զավակները, Էրիս (գժտություն) դիցուհին, կործանումի, արյունահեղության դևերը,շներն ու անգղները։ Հին Հունաստանում Արեսի պաշտամունքը քիչ էր տարածված։ Հոմերոսյան էպոսում պատմվում է տրոյացիների կողմում Արեսի մասնակցության մասին։ Ըստ ավանդության, Պոսեյդոնի որդին առևանգեց Արեսի դստերը, որի համար Արեսը սպանեց նրան ։ Պոսեյդոնը աստվածների բարձրագույն դատարանից պահանջեց Արեսին պատժել։ Ատյանը գումարվեց Աթենքի Ակրոպոլսից ոչ հեռու բլրի վրա, գիշերը (որպեսզի դատավորները չազդվեն ամբաստանյալի կամ ամբաստանողի արտաքինից)։ Դատարանը ազատ ու անպարտ ճանաչեց Արեսին։ Այնուհետև այդ բլուրը Արեսի անունով կոչվեց Արեոպագոս (Արեսի բլուր), իսկ դատավորները՝ Արեոպագոսյանք։ Զինվորական մարզահրապարակները կոչվել են «Արեսյան դաշտեր»։
Արեսին զոհաբերում էին ավանակ ։ Երբ փախել է Եգիպտոս վերածվել է ձկան ։ Նրան պաշտել են Եգիպտոսում և ասոցացրել Գոռի հետ ։
Մարդը աստղից (հեռուստասերիալ)
«Մարդը աստղից» (My Love from the Star,), ֆենտեզի ժանրի հարավկորեական ռոմանտիկ հեռուստասերիալ։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են  Չոն Ջի Հյոնը, Կիմ Սու Հյոնը, Փակ Հե Ջինը, Յու Ին-նան։ Թողարկվել է SBS ալիքով  2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ից 2014 թվականի փետրվարի 27-ը ։
Սյուժե
Դո Մին-Ջունը եկվոր էր, ով 1609 թվականին՝ Մեծ Չոսոն դինաստիայի օրոք էր հայտնվել երկրի վրա։ Փրկելով Ի-Հվա անունով մի աղջկա, ով ժայռից կարող էր ընկնել՝ բաց է թողնում իր մոլորակ վերադառնալու հնարավորությունը և հաջորդ 4 դարը մնում է երկրի վրա։ Աչքի էր ընկնում գրեթե կատարյալ արտաքինով, բարելավված ֆիզիկական կարողություններով՝ ներառյալ տեսողությունը, լսողությունը և արագությունը, իրեն շրջապատող մարդկանցից տարբերվում էր հոգնած, ցինիկ, հայացքով։ Որպեսզի չբացահայտվեր,Մին-Ջունը ստիպված էր ամեն տասնամյակ փոխել անունը, քանի որ մարմինը չէր ծերանում։
Աշխատելով քոլեջում պրոֆեսոր, իր մոլորակ վերադառնալուց երեք ամիս առաջ հանդիպում է կորեական ալիքի հայտնի դերասանուհի Չոն Սոն-Իին, ով անսպասելի կերպով դառնում է նրա հարևանուհին։ Նա աստիճանաբար ներքաշվում է աղջկա շուրջ խենթ ու անկանխատեսելի իրավիճակների մեջ և բացահայտում, որ նա նման է այն աղջկան, որին նա սիրահարվել է 400 տարի առաջ Մեծ Չոսոնի դարաշրջանում։ Մին-Ջունը փորձում է հեռու մնալ աղջկանից, քանի որ նա պետք է լքեր մոլորակը, բայց պարզվում է, որ դա նրան չի հաջողվում։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ֆենտեզի հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Ելենա Տոմաշևիչ
Ելենայի կարիերան սկսվել է այն ժամանակ, երբ անդամ է դարձել «Abrasevic» սերբական ժողովրդական անսամբլի, որը ունեցել է բազմաթիվ հաջողություններ փառատոներում։ 2004 թվականից որպես անհատ սկսել է մասնակցել տարբեր մրցույթների։
2008 թվականին նա ստացավ հնարավորություն ներկայացնել Սերբիան Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթում Oro երգով, որտեղ զբաղեցրել է 6-րդ հորիզոնականը 160 միավորով։
Վայրի բնության համաշխարհային օր
2013 թ. դեկտեմբերի 20-ին, իր 68-րդ նստաշրջանում, ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեան (UNGA), իր 68/205 բանաձևով որոշեց հռչակել մարտի 3-ը որպես Վայրի բնության համաշխարհային օր՝ նպատակ ունենալով վայրի բնության՝ կենդանական ու բուսական աշխարհի վերաբերյալ տեղեկացվածության բարձր մակարդակ ապահովել հանրության շրջանում և անդրադառնալ «Ոչնչացման վտանգի տակ գտնվող ֆաունայի և ֆլորայի վայրի տեսակների միջազգային առևտրի մասին» կոնվենցիայի կարևոր դերակատարմանը վայրի բնության պահպանման հարցում՝ այս և ապագա սերունդների համար ։
2013 թ. ՄԱԿ-ի բանաձևը վերահաստատում էր վայրի բնության առանձնահատուկ կարևորությունը և անգնահատելի արժեքը կայուն զարգացման ու մարդկային բարօրության հարցում՝ հատկանշելով դրա դերը բնապահպանական, գենետիկ, սոցիալական, տնտեսական, գիտական, կրթական, մշակութային, գեղագիտական և ժամանցային հարցերում ։ Յուրաքանչյուր տարի այս օրն ունի որոշակի թեմատիկ ուղղվածություն, այս տարվանն այսպիսին է. «Անտառներ և կենսամիջոցներ․ մարդկության և մոլորակի կայունացում։
Միջոցառումներ 2021 թ․
Համաճարակային իրավիճակով պայմանավորված՝ 2021 թ. մարտի 3-ին առաջին անգամ ՄԱԿ-ի՝ Վայրի բնության համաշխարհային օրվան նվիրված միջոցառումներն անցկացվեցին առցանց եղանակով։ Դրանց մասնակցեցին ՄԱԿ-ի անդամ պետությունները, ՄԱԿ-ի համակարգային կազմակերպությունները, միջազգային և հասարակական կազմակերպությունները, բնիկ ժողովուրդների ներկայացուցիչներ և տեղական համայնքները, ինչպես նաև երիտասարդներ ։
Այս տարվա խորագիրն ընդգծում է անտառների հույսին ապրող բնիկ ժողովուրդների և տեղական համայնքների ապրուստի, գիտելիքների և փորձի կապը՝ այդ էկոհամակարգերի և վայրի բնության պահպանության հետ։ «Ոչնչացման վտանգի տակ գտնվող ֆաունայի և ֆլորայի վայրի տեսակների միջազգային առևտրի մասին» կոնվենցիայի գլխավոր քարտուղար տիկին Իվոն Հիգերոն իր ելույթում նշեց այս տարվա տոնակատարության կարևորությունը. այն է՝ կենտրոնանալ համայնքների վրա, որոնք ապավինում են անտառներին ու վայրի բնությանը, և ովքեր պատմականորեն հանդես են եկել որպես դրանց հիմնական պահապանները։ Նա ասաց, որ միջոցառման նպատակն էր լսելի դարձնել այդ մարդկանց` թույլ տալով կիսվել անտառների պահպանության նրանց գիտելիքներով և փորձով։ Ըստ քարտուղարի՝ դա եղանակ էր, որով կարելի էր հասնել մոլորակի էկոհամակարգերի և վայրի բնության փոխգործության կայուն մոդելի։
Խորագրեր
2020 թվական՝ «Երկրի վրա կյանքի կայունացում
2019 թվական՝ «Կյանքը ջրի տակ․ մարդկության և մոլորակի համար»
2017 թվական՝ «Լսեք երիտասարդ ձայներին»
2016 թվական՝ «Վայրի բնության ապագան մեր ձեռքերում է»։ Ենթաթեմա՝ «Փղերի ապագան մեր ձեռքերում է»
2015 թվական՝ «Ժամանակն է լրջորեն վերաբերվել վայրի բնության հանդեպ կատարվող հանցագործություններին»
Ծանոթագրություններ
1․ https://am.usembassy.gov/hy/world-wildlife-day-future-wildlife-hands-hy/
2․ https://cites.org/eng/WorldWildlifeDay_highlights_Indigenous_local_communities_forests
Նույնության օրենք
Նույնության օրենք, ավանդական տրամաբանության մեջ՝ մտածողության հիմնական օրենքներից, ըստ որի ճիշտ կշռադատության մեջ տարբեր դեպքերում հանդես եկող հասկացությունները (կամ դատողությունները) նույնացվում են միայն այն դեպքում, երբ իրականում նույնական են։ Նույնության օրենքի պահանջի խախտման բնորոշ դեպքեր են տերմինների չորսացումը սիլլոգիզմի մեջ (օրինակ՝ «Վայրի բույսերն աճում են առանց ջրելու, ծառը բույս է, հետևաբար, ծառն աճում է առանց ջրելու» սիլլոգիզմի մեջ նույնացված են «վայրի բույս» և «բույս» հասկացությունները, որոնք իրականում նույնական չեն) և թեզիսի գաղտնափոխումը ապացուցման մեջ (երբ նույնացվում են ըստ էության տարբեր դատողությունները)։ Այդպիսի խախտումներին նպաստում է հասկացությունների (դատողությունների) լեզվական արտահայտության կամ բովանդակության որոշակի ընդհանրությունը։ Նույնության օրենքով կշռադատության մեջ արգելվում է ոչ թե առհասարակ մի հասկացության (դատողության) փոխարինումը մյուսով, այլ՝ գաղտնափոխումը, երբ, ասենք A-ն փոխարինվում է իրենից տարբեր В-ով, բայց B-ն շարունակում է դիտվել իբրև A (նույնացվում են իրականում ոչ նույնական օբյեկտներ)։ Նույնության օրենքի ձևակերպման մեջ չի նշվում, թե ինչ է նույնությունը, այդ ըմբռնումը պատրաստի ձևով վերցվում է դրսից։ Նույնության օրենք ապահովում է մեր մտքերի որոշակիությունը, հստակությունը։ Նրա օբյեկտիվ հիմքն է այն իրողությունը, որ առարկաները, իրենց փոփոխականությամբ հանդերձ, ունեն հարաբերական կայունություն, որով հնարավոր է դառնում նրանց նույնացումը գոյության տարբեր դեպքերում։
Վայրի բնության համաշխարհային օր
Ծանոթագրություններ
4․ https://cites.org/eng/news/sustaining_all_life_on_Earth_announced_as_theme_of_World_Wildlife_Day_2020_19112019
5․ https://cites.org/eng/news/focusing-on-marine-species-for-the-first-time-the-next-world-wildlife-day-is-bound-to-make-a-splash_16112018
Նույնության օրենք
Կատեգորիա:Տրամաբանություն
Վայրի բնության համաշխարհային օր
Ծանոթագրություններ
6. https://cites.org/eng/news/pr/100_days_until_UN_World_Wildlife_Day_2018_23112017
7. https://cites.org/eng/engaging_and_empowering_the_youth_is_the_call_of_next_years_UN_World_Wildlife_Day_19122016
8. https://cites.org/eng/node/18823
9. https://cites.org/eng/wwd_2015
Արտաքին հղումներ
• https://www.facebook.com/WorldWildlifeDay
• https://www.flickr.com/photos/WorldWildlifeDay
• https://cites.org/eng
• https://cites.org/sites/default/files/eng/cop/16/doc/E-CoP16-24.pdf
• https://www.un.org/en/ga/
Սևիլյայի պատեր
Սևիլյայի պատեր (Murallas de Sevilla), Սևիլյայի հին քաղաքը շրջապատող պաշտպանական պատեր, որոնք քաղաքը շրջապատել են դեռևս հռոմեական ժամանակներից և պահպանվել են իրար հաջորդած վեստգոթականյան, իսլամական և կաստիլյական ժամանակաշրջաններում։ Պատերն անփոփոխ են մնացել մինչև 19-րդ դար։ 1868 թվականի հեղափոխությունից հետո մասնակիորեն քանդվել են։ Պատերի որոշ հատվածներ դեռևս պահպանվում են, հատկապես Սևիլյայի Ալկասարի և Սևիլյայի Մակարենա վարչական շրջանի շուրջ։
Ի սկզբանե պատերն ունեցել են տասնութ դարպասներ կամ մուտքեր, որոնցից պահպանվել է չորսը՝ Պուերտա դե լա Մակարենա (Puerta de la Macarena), Պուերտա դե Կորդովա (Puerta de Córdoba), Պոստիխո դել Ասեիտե (Postigo del Aceite) և Պոստիխո դել Ալկասար (Postigo del Alcázar): Պատերի պահպանված հատվածներն ունեն ալ-մոհադյան ժամանակաշրջանին բնորոշ տեսք՝ միախառնված 18-րդ դարում իրականացված վերանորոգման դասական ոճին։
Շինարարություն Հռոմեական կայսրության օրոք
Քաղաքի պաշտպանական պատերը կառուցվել են Հուլիոս Կեսարի օրոք, մոտավորապես մ. թ.ա. 68-65 թվականներին, երբ նա քաղաքի քվեստորն էր։ Այս նոր կառույցը պետք է փոխարիներ կարթագենյան հին գերաններով և ցեխաշաղախով ցանկապատնեշին, որն ընդլայնվել է նրա որդու՝  Օկտավիանոս Օգոստոսի իշխանության օրոք քաղաքի ընդարձակման պատճառով. պատերը պաշտպանվում էին կիկլոպյան աշտարակներով։
Ընդլայնում իսլամական ժամանակաշրջանում. 9-12-րդ դդ.
Իսլամական տիրապետության ժամանակահատվածում, մասնավորապես 844 թվականին, վիկինգները կործանել են քաղաքը և այրել պատերը, որից հետո Կորդովայի Օմայյան խալիֆայության (822–852) 4-րդ էմիր Աբդերաման II-ը վերակառուցել է դրանք, սակայն նրա ծոռը՝ Կորդովայի ամիրայության ութերորդ անկախ էմիր և Կորդովայի խալիֆայության Օմայյան խալիֆ  (929–961) Աբն ար-Ռահման III-ը կրկին ավերել է դրանք, այնուհետև վերադարձել է Ալ-Անդալուս։
1023 թվականին Սևիլյայի տայֆայի Աբու ալ-Կասիմ թագավորը  (1023-1042) հրամայել է կրկին բարձրացնել պատերը՝ պաշտպանվելու քրիստոնեական զորքերից, և 11-12-րդ դարերում սուլթան Ալի իբն Յուսուֆի (1083-1143) օրոք խոշոր ընդլայնման արդյունքում պարսպապատ տարածքները կրկնապատկվել են։ Քաղաքի պաշտպանությունն ընդարձակվել, ընդլայնվել ու ամրապնդվել է, և պատերը զբաղեցրել են նախկին մակերեսից երկու անգամ մեծ տարածք։ Ալի իբն Յուսուֆի հաջորդները, տեղյակ նրա առաջընթացից, ամրապնդել են իրենց պաշտպանությունը։
Ալ-Անդալուսյան քաղաքների դարպասները չեն կառուցվել ճանապարհային առանցքի շուրջ, այլ նախագծվել են ուղղանկյուն՝ նպաստելու պաշտպանությանն ու հնարավոր պաշարումներին։ Ուստի հարձակվողները պետք է անցնեին մի քանի դարպասներ և բակեր քաղաք մտնելու համար։ Պաշտպանները բարձունքից ամբողջ ուժով աշխատում էին կանխել դա նետերի տեղատարափով ։
Այս ժամանակահատվածում պատերն ունեցել են 7 կմ տարածություն, 166 աշտարակ, 13 դարպաս և 6 դռնակ։
Պատերը Ռեկոնկիստայից հետո. 13-16-րդ դարեր
Ֆերդինանդ III Կաստիլիացու կողմից 1248 թվականին քաղաքը վերանվաճելուց հետո Կաստիլիայի թագավորությունը պահպանել է կառուցման ընթացքում արաբների ստեղծած պատերի դիմագիծը, և ինչպես բնորոշ է Կաստիլիական թագավորությանը, իրար հաջորդող միապետերն իրենց պարտականություններն ստանձնել են երդվելով քաղաքի՝ հատկապես մեծ սոցիալական կամ ռազմավարական նշանակություն ունեցող դարպասների մոտ. Պուերտա դե լա Մակարենայի (Puerta de la Macarena) մոտ երդվել են Իզաբելլա I-ը (1477), Ֆերդինանդ II-ը (1508), Կառլոս V կայսրն ու նրա նշանած Իսաբելա Պորտուգալացին (1526), և վերջապես, Իսպանիայի IV թագավորը (1624), Պուերտա դե Գոլես-ի (Puerta de Goles) մոտ՝ Ֆիլիպ II Հաբսբուրգը (1570)  ։
Կառլ V-ի օրոք Հռոմեական կայսրը էականորեն վերականգնել է պատերի հանրային կամ թագավորական դարպասները՝ դրանք ընդգրկելով ընդլայնվող քաղաքների կազմում և թեթևացնելով տարանցիկ առաքումը։ Վերանորոգվել են Պուերտա դե Կարմոնա (Puerta de Carmona), Պուերտա դե լա Կարնե (Puerta de la Carne), Պուերտա Ռեալ (Puerta de Goles), Պուերտա դել Արենալ (Puerta del Arenal), Պուերտա դե Ասեիտե (Postigo del Aceite) դարպասները, Պուերտա դե Տրիանան (Puerta de Triana), որը ի սկզբանե եղել է Սարագոսա փողոցում, 1585 թվականին տեղափոխվել է դեպի հյուսիս։
Վերջին ժամանակաշրջան, նախքան ապամոնտաժում, 17-19-րդ դարեր
Ի վերջո, ամրոցը կորցնելով իր ռազմական ֆունկցիան՝ սկսեց պաշտպանվել Գվադալկիվիր գետի հեղեղումներից։ Այն նաև ուներ առևտրային գործառույթ, քանի որ անցնում էր մաքսատան միջով և կարգավորում քաղաքի մուտքը՝ ըստ նախատեսված վճարման սակագների։ Այս հսկողության միջոցով հեշտացել էր նաև մարդկանց և տարանցիկ ապրանքների հարկերի (պորտասգո, ալկաբալա) հավաքագրումը. ամրոցը նաև պաշտպան էր հիվանդությունների վերահսկման գործում։
18-րդ դարում մուտքի դարպասները վերափոխվեցին։ Վերակառուցվեց Պուերտա դել Արենալը, Ասեիտե դռնակի աջ կողմում բացվեց բարոկկո ոճի խորանով փոքրիկ մատուռ։
1836 թվականին Անդալուզիա կառլիստական ուժերի ներխուժմամբ Պուերտա դե լա Մակարենային կից կառուցվեց բարձրացող կամուրջով խրամ։ Պատերը գործնականում անձեռնմխելի էին, սակայն դրանց մեծ մասը քանդվեց 1868 թվականի հեղափոխության և քաղաքի ընդլայնման ժամանակ. կանգուն մնացին Մակարենայից դեպի Պուերտա դե Կորդովա ձգվող 7 քառակուսի  և 1 ութանկյուն աշտարակները, ինչպես նաև Խարդինես դե Վալյեի և Ալկասարի որոշ հատվածներ։ Պահպանվել են նաև Տորե Աբդ էլ Ազիզ (Torre Abd el Aziz), Տորե դե լա Պլատա (Torre de la Plata), Տորե դել Օրո (Torre del Oro) և Տորե Բլանկա (Torre Blanca) աշտարակները։
Քաղաքի մուտքի դարպասներ ու դռնակներ
Քաղաքի մուտքն ապահովել են դարպասներն ու դռնակները, որոնք եղել են երկու տիպի՝ թագավորական և հասարակական, չեն ունեցել դեկորացիաներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատեր Կատեգորիա:Մադրիդի շենքեր և կառույցներ
Ջեյմս Դ'Արսի
Կենսագրություն
Ջեյմս Սայմոն Դ’Արսին ծնվել է 1975 թվականի օգոստոսի 24-ին Լոնդոնում՝ Ֆուլենում, որտեղ էլ նրան և կրտսեր քրոջը դաստիարակել է մայրը՝ Քերոլայնը, ով բուժքույր էր։ Նրա հայրը մահացել է, երբ Ջեյմսը դեռ երեխա էր։ 1991 թվականին ավարտելով Christ’s Hospital-ը երիտասարդ Ջեյմսը մեկ տարով ուղևորվել է Ավստրալիա և աշխատել թատրոնում. Փերթ քաղաքի դպրոցական բաժնում, որտեղ և հետաքրքրություն առաջացավ դեպի դերասանական արվեստ։ Վերադառնալով Լոնդոն ընդունվեց թատերական դպրոց և անցավ երեքտարյա դասընթաց Լոնդոնյան երաժշտության և դրամատիկական մշակույթի ակադեմիայում, այնտեղ այդ բնագավառում ստացել է բնագավառի որակավորում՝ 1995 թվականին։
Լոնդոնյան ակադեմիայում աշխատելու ընթացքում նա մասնակցել է հետևյալ բեմադրություններում. «Հերակլ», «Ինչպես դուք կցանկանաք», «Վայրի մեղր», «Քաղաքի ազատությունը» և «Շերլոկ Հոմս»։ Ահա թե ինչ է ասել Ջեյմսը թատերական դպրոցը ավարտելուց հետո. «Երբ ես ավարտեցի դասընթացը և դիպլոմը մոռացա ավտոբուսում, միայն այդ ժամանակ հասկացա, որ ես դերասան եմ»։
Կարիերա
2001 թվականին Ջեյմսը խաղացել է խոշոր դերեր գլխավոր հերոսների շարքում «Rebel Heart» մինի-սերիալում, ինչպես նաև «Նիկոլաս Նիքլբի կյանքն ու արկածները» ֆիլմում, Սոֆիա Մայլսի և Չարլզ Դենսի հետ նկարահանվել են «Հայտնություն» ֆիլմում։ 2002 թվականին նա կատարել է երիտասարդ Շերլոք Հոլմսի դերը «Շերլոք։ Չարության գործը» հեռուստասերիալում։ 2003 թվականին նա կատարել է Բարնաբ Կասպիայի դերը «Նշանակետ i» ֆիլմում՝ Գաել Գարսիա Բերնալի և Նատալիա Վերբեքի հետ, ինչպես նաև Ջի Քադոնի դերը «P.O.W» սերիալում։ Նա նաև ստացել է մեծ ճանաչում, երբ խաղացել է Փիթեր Ուիրի «Ծովերի տերը։ Երկրի ծայրին» ֆիլմում լեյտենանտ Թոմ Փուլինգզի դերը՝ Ռասել Քրոուի և Փոլ Բեթանիի հետ։
Նա նաև աշխատել է BBC ռադիոյում, հնչյունավորելով Թոմաս Հարդիի «Թեսը՝ դԷրբերվիլների տոհմից», Բրեմ Սթոքերի «Դրակուլա», Ուինիֆրեդ Հոլթբիի «Մարդաշատ փողոցը» ստեղծագործությունները։ Նա նաև կատարել է Դուկանի դերը «Աղջկա գաղտնի օրագիրը» սերիալում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Պիեռ Պյուժե
Պիեռ Պյուժե (Pierre Puget, ), ֆրանսիացի քանդակագործ, գեղանկարիչ և ճարտարապետ, բարոկկոյի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
1640-1643 թվականներին ապրել է Իտալիայում, զբաղվել հիմնականում գեղանկարչությամբ։ Ստեղծագործել է Տուլոնում, Փարիզում, նաև Ջենովայում (1661-1667)։ Պյուժեի քանդակները առանձնանում են կերպարների ֆիզիկական լարվածության ու ապրումների արտահայտման կենսական հավաստիությամբ (Տուլոնի ռատուշայի պատշգամբը պահող ատլասները, 1656-1657, «Գալլիական Հերկուլես», 1660-1661), բուռն էքսպրեսիայի և կոմպոզիցիայի պարզության զուգորդմամբ։
Պյուժեի գեղանկարները («Քրիստոսը աշխարհի Փրկիչ», 1655, Լոնշան թանգարան, Մարսել) մոտ են իտալիական բարոկկոյի ակադեմիականացող ուղղությանը (Դվերչինո և ուրիշներ)։ Պյուժեն փախել է Տարենտ, այնուհետև՝ Էպիրոս։ Զոհվել է մարտում՝ Արգոս քաղաքի պաշարման ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Սավեդի
Սավեդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մոսկալենկի (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)
Մոսկալենկի (Москаленки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկալենկի գյուղում բնակվում էր 592 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նովոալեկսանդրովկա (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)
Նովոալեկսանդրովկա (Новоолександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 465 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,47 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 316,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դյոն սյուր Օրոն (կանտոն)
Դյոն սյուր Օրոն (Dun-sur-Auron), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Կենտրոն շրջանում։ Շեր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սենտ Աման Մոնտրոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 6399 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1812 է։ Կանտոնում կա 12 կոմունա։ Դրանցից Դեն-սյուր-Աուրոնը գլխավոր կոմունան է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
(2812) Սկալտրիտի
(2812) Սկալտրիտի (Scaltriti), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 30-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,223996 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0189 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,429 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1211,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297169 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,82° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պիժանկա (Պիժմայի վտակ)
Պիժանկա (Пижанка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիժմա գետի ձախ ափում՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Կրասնոե (գյուղ, Լև-Տոլստովսկի շրջան)
Կրասնոե (Красное), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 156 մարդ։
Պիժանկա (Պիժմայի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կրասնոե (գյուղ, Լև-Տոլստովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1917 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բիշկուրաևո (գյուղ, Իլիշևսկի շրջան)
Բիշկուրաևո (Бишкураево, Бишҡурай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 444 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Դոլորես Գայարդո
Մարիա Դոլորես «Լոլա» Գայարդո Նունիես (María Dolores "Lola" Gallardo Núñez, ), իսպանացի կին դարպասապահ։ Իսպանիայի կանանց ֆուտբոլի առաջնությունում հանդես է գալիս Աթլետիկո Մադրիդ կանանց թիմում ։
Միջազգային կարիերա
2010 թվականին ճանաչվել է Մ-17 Եվրոպայի առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ և Մ-17 Աշխարհի գավաթի լավագույն դարպասապահ ։
2013 թվականի հունիսին ազգային հավաքականի մարզիչ Իգնասիո Կերեդան ընտրել է Գայարդոյին հանդես գալու ՈՒԵՖԱ-ի կանանց ԵՎՐՈ 2013 թվականի Իսպանիայի հավաքականի ավագ խմբում ։ Գայարդոն իր առաջին միջազգային հաղթանակը գրանցել է Վայլեում Դանիայի հետ նախընտրական 2-2 մրցաշարում ։
Կանադայի 2015 թվականի ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկությում ընդգրկված է եղել Իսպանիայի թիմի կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կին ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Հարավային Բուգ
Հարավային Բուգ (ուկրաիներեն՝ Південний Буг), գետ Ուկրաինայում։
Դասվում է սրծովյան ավազանի խոշոր գետերի շարքին և համարվում է Ուկրաինայի մեծ գետերից միակը, որ ամբողջությամբ հոսում է նրա տարածքով ։
Բրդի ազգային թանգարան
Բրդի ազգային թանգարան (անգլ.՝ National Wool Museum), արդյունաբերական թանգարան Մեծ Բրիտանիայի Դրեֆչ գյուղում՝ Լլանդիսալ գյուղի մոտ։ Ընդգրված է Ուելսի ազգային թանգարանների շարքում։ Հիմնվել է 1976 թվականին։
Ուելսում բրդի արտադրությունը բոլոր ժամանակներում կարևոր նշանակություն է ունեցել տեղի տնտեսական կյանքում։ XIX դարում բրդի արտադրությունը իր նշանակությամբ գերազանցում էր ածխի արտադրությանը ։ Ոելսի արևմուտքում գտնվող Թեյֆի հովիտը համարվում էր բրդի արտադրության կենտրոն։ Տեղաբնակներն այն անվանում էին ուելսական Հադերսֆիլդ։
1902 թվականին Կեմբրիան-Միլսում ձեռնարկատեր Դեյվիդ Լյուիսը կառուցում է նոր ֆաբրիկա, որը զբաղվում էր բրդե կտորեղենի արտադրությամբ։ Այն հիմնվում է նախկին ջրային ջուլհակագործության արհեստանոցի տեղում։ Ձեռնարկության արտադրանքները տրամադրվել են ածուխի և մետաղագործության ոլորտի աշխատողների համար։ 1915 թվականին գործարանում աշխատել է հարյուր մարդ։ Դրանց կողմից արտադրված ֆլանելը (բամբակե կամ բրդյա փափուկ խավավոր կտոր) օգտագործվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի զինվորների համար զինվորական համազգեստ պատրաստելու համար։ 1919 թվականին գործարանում հրդեհ է բռնկվել, որը սկսվել է գզելու եւ մանվածքային բաժնից։ Հրդեհի հասցված վնասը գնահատվել է քսան հազար ֆունտ ստեռլինգ։ Վերին հարկում աշխատողը կարողանում է փախչել, երբ հասկանում է, որ ելքի ճանապարհը արգելափակվում է, լցվում ծխով ու կրակով, նա բարձրանում է տանիք, որտեղից դուրս է բերվում երկար սանդուղքով։ Գործարանը, չնայած հյուսված գործվածքների նկատմամբ հետաքրքրության նվազմանը, վերականգնվել է։ 1965 թվականին այն հանվում է վաճառքի։ Այդ ժամանակ գործարանում կար երեսուն աշխատող։
Ներկայումս, գործարանը, ինչպես նաեւ ամբողջ Դրեֆչ գյուղը, հանդիսանում են Ուելսի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ։ 1976 թվականին նախկին գործարանի տեղում բացվել է ուելսյան բրդի արդյունաբերության թանգարանը, որը 2004թ. մարտին, երկու տարվա երկու միլիոն ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ վերանորոգումից հետո, վերածվում է Ազգային բրդի թանգարանի։ Մասնակի վերանորոգման աշխատանքները ֆինանսավորվել է Ժառանգության վիճակախաղի ֆոնդը :
Վերականգնման աշխատանքները ներառում էին ապակով ծածկված բակի կառուցումը և նոր պատկերասրահ, որտեղ ներկայացված էին տեքստիլի ազգային հավաքածուի արտադրանքներ։ Պատմական սարքավորումների հետ միասին(մանահաստոցներ և ջուլհակահաստոցներ) ցուցահանդեսը պատկերացում կազմել է տալիս Մելին Թեյֆիի մասնավոր բրդյա գործարանի մշակման եւ տեքստիլ արտադրանքների մասին։ 2005 թվականին թանգարանում բացվել է հետազոտական և հավաքածուների կենտրոն, որը ներառում է բրդյա գործվածքների և գործվածքների արտադրության ուսուցման գործնական հնարավորություններին նվիրված սենյակ ։
Վերանորոգման աշխատանքները կատարվել են թանգարանային դրամաշնորհի շրջանակներում՝ քառասուն միլիոն ֆունտ ստեռլինգ, որը Ուելսի Ազգային ժողովին հատկացրել է Մշակույթի նախարարությանը` նախարար Ալան Ջոն Փյուի գլխավորությամբ։ Դրամաշնորհը հատկացվել է երեք թանգարանային տարածքների` Ազգային բրդի թանգարանին, Լլենբերիսի Ազգային թերթաքարի թանգարանին և Բլենավոնում գտնվող Մեծ ազգային ածուխի թանգարանին, ինչպես նաև Սոունսի ափին նոր Ազգային թանգարանի զարգացմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թանգարաններ
Կալիֆոռնիա (թերակղզի)
Կալիֆոռնիա, Ներքին Կալիֆոռնիա (Baja California), թերակղզի Հյուսիսային Ամերիկայի արևմուտքում՝ Մեքսիկայում։ Ողողվում է Կալիֆոռնիայի ծոցով և Խաղաղ օվկիանոսով, Մեքսիկայից առանձնացված է Կալիֆոռնիայի ծոցով և Կոլորադո գետով։ Երկարությունը մոտ 1200 կմ է, լայնությունը՝ 50-250 կմ, տարածությունը՝ մոտ 144 հզ. կմ2։ Կալիֆոռնիայի թերակղզին աշխարհում երկրորդն է, իր երկարությամբ, Մալակկա թերակզուց հետո։ Մակերևույթը լեռնային է (ամենաբարձր կետը՝ 3078 մ)։
Կլիմա
Կլիման հյուսիսում մերձարևադարձային է, հարավում՝ արևադարձային, տարեկան տեղումները՝ մինչև 250 մմ։ Գերակշռում է անապատային և կիսաանապատային բուսածածկույթը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի թերակղզիներ Կատեգորիա:Թերակղզիներ այբբենական կարգով
Սապեի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի գավառներ
Սուրեն Օսիպյան
Կենսագրություն
Սուրեն Օսիպյանը ծնվել է 1931 թվականին, Նուխի քաղաքում։ 1947 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1952 թվականին։ Այնուհետև ընդունվել է ասպիրանտուրա՝ միաժամանակ դասախոսելով ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետում և այլ կրթօջախներում։
1968-1970 թվականներին եղել է ԵՊՀ պետական իրավունքի ամբիոնի վարիչ, 1967-1971 թվականներին՝ իրավագիտության ֆակուլտետի դեկան, 1971-1988 թվականներին՝ Նորզելանդացի ։ Նրան շնորհվել է ԽՍՀՄ արդարադատության 2-րդ դասի պետական խորհրդականի կոչում։ 1992-2007 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր դատախազության գիտահետազոտական ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող։
Եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի չորս գումարումների պատգամավոր։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի (1972), Ժողովուրդների բարեկամության (1981) շքանշաններով և մի շարք մեդալներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1931 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Շաքի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Լուիշ դի Կամոենս
Կամոենսին համաշխարհային հռչակ բերած «Լուզական» (1572) էպիկական պոեմը այդպես է կոչվել ի պատիվ դիցաբանական Լուզի, որից, առասպելի համաձայն, սերում են պորտուգալացիները։
Կենսագրություն
Կամոենսը ծնվել է մի ընտանիքում, որ ծագումով Հյուսիսային Պորտուգալիայից՝ Գալիցիային մերձակա Չավես տարածաշրջանից էր։ Նա Շիմաո վաժ դե Կամոենսի և Անա դե Սյա դե Մասեդոյի միակ զավակն է եղել։ Երբ տղան դեռ շատ փոքր էր, հայրը հարստություն գտնելու հույսով մեկնել է Հնդկաստան, բայց իր մահն է գտել այնտեղ։ Մայրը ամուսնացել է երկրորդ անգամ։
Տղան ունեցել է կիսաարտոնյալ վիճակ, կրթվել դոմինիկյան, ապա՝ ճիզվիտ վանականների մոտ, ընտանեկան կապերի շնորհիվ ընդունվել և որոշ ժամանակ սովորել Կոիմբրայի համալսարանում (նրա հորեղբայրը՝ Բենիտու դե Կամոենսը, վանահայր էր Սանտա Կրուսում և միաժամանակ՝ Կոիմբրայի համալսարանի վարիչը, բնագրով կարդացել էր հին հույն և հռոմեացի դասական գրողների երկերը, բանաստեղծություններ էր գրում իսպաներեն)։
Կամոենսի սիրային բանաստեղծություններից կարելի է հետևություն անել, որ նա ռոմանտիկ էր և իդեալիստ։ Խոսակցություններ կան, որ նա սիրահարված է եղել թագուհու մերձավոր իշխանուհիներից Կատերինե Աթաիդացուն, ինչպես նաև՝ Պորտուգալիայի արքա Ժուան Երրորդի քրոջը՝ իշխանուհի Մարիային և իր այդ հանդգնության համար բախվելով պալատական խարդավանքների՝ վտարվել է Լիսաբոնից։ Արտաքսված բանաստեղծը գնացել է Ռաբատեխո, որտեղ ընկերները ապաստան են տվել նրան, կերակրել, պահել մոտավորապես կես տարի։
Այնուհետև կամավորագրվել է անդրծովյան միլիցիային, 1549 թվականի աշնանը մեկնել Սեուտա, որտեղ մավրերի դեմ կռվում կորցրել է աջ աչքը։ 1951 թվականին, արդեն լիովին փոխված մարդ դարձած, վերադարձել է Լիսաբոն և սկսել է բոհեմական կյանք վարել։ 1552 թվականին Լարգո դու Ռոսիուում եկեղեցական մի տոնախմբության ժամանակ մենամարտի է հրավիրել և վիրավորել բարձրաստիճան պալատական Գոնսալո Բորժեշին, որի համար բանտ է նետվել։ Նրան բանտից ազատելու նպատակով մայրը խնդրանքներով դիմել է արքայի նախարարներին, Բորժեշ ընտանիքին։ Ընդառաջել են՝ պայմանով, որ Կամոենսը որպես տուգանք վճարի 4000 ռեիշ և  միլիցիայի կազմում երեք տարի ծառայի Արևելքում։
1553 թվականին, վեց ամիս տևած նավարկությունից հետո, հասել է Հնդկաստանի Գոա նավահանգիստը, որը, նրա խոսքով՝ «խորթ մայր էր դարձել ազնիվ մարդկանց համար»։ Այստեղ նրան դարձյալ բանտ են նետել պարտքերի համար։ Այդուհանդերձ, Կամոենսը հաջողեցրել է ուսումնասիրել տեղի բարքերը, ծանոթանալ պատմությանը։ Մասնակցել է Մալաբար ծովածոցի մոտ տեղի ունեցած մարտին։ Մարտերից ու ծառայությունից ազատ ժամերին աշխատում էր «Լուզական»-ի վրա, իր անգրագետ նավընկերների խնդրանքով նամակներ էր գրում։
Պարտադրված ծառայության ավարտին Կամոենսին նշանակել են Մակաուում գլխավոր լիազոր սպա, որի պարտականությունն էր ըստ հարկի տնօրինել Արևելքում կորած կամ ծանր հիվանդ զինվորների ունեցվածքը։ Որոշ ժամանակ անց նրան մեղադրել են չարաշահումների մեջ, և նա մեղադրանքներին պատասխանելու համար մեկնել է Գոա։ Վերադարձին նրան բերող նավը Կամբոջայի ափերի մոտ՝ Մեկոնգի գետաբերանի մերձակայքում խորտակվել է։ Նավաբեկության ժամանակ Կամոենսր կորցրել է չինուհի սիրուհուն, բայց գերագույն ճիգերի գնով կարողացել է փրկել իր՝ դեռևս անավարտ մեծ պոեմի ձեռագիրը  /բանն այն է, որ նա ստիպված էր մի ձեռքով լողալով ափ հասնել,  քանի որ մյուս ձեռքով՝ ջրից վեր պահել էր իր ձեռագիր մատյանը/:
1570 թվականին Կամոենսը վերջապես վերադարձել է Լիսաբոն, ավարտի հասցրել պոեմը, զգալի ջանքեր գործադրել արքայի մեկենասությունն ու իր մեծ ստեղծագործության հրատարակումն ապահովելու համար։ 1572 թվականին,,Լուզական,,-ը վերջապես լուս է տեսել, և նրա հեղինակը հռչակվել է իբերական ամենանշանավոր բանաստեղծներից մեկը։ Անհայտ է՝ պոեմի՝ թե՝ Հեռավոր արևելքում Կամոենսի մարտական ծառայությունների համար նրան շնորհվել է արքայական մի ոչ մեծ կենսաթոշակ, որը քառակի փոքր էր հյուսնի միջին վաստակից։
1578 թվականին Ալկասարի ճակատամարտում պորտուգալական բանակը ծանր պարտություն կրեց, մարտում զոհվեց նաև Սեբաստիան թագավորը /իշխել է 1557-1578 թթ./: Կաստիլիական զորքերը գրեթե անարգել մոտենում էին Լիսաբոնին։ Այդ ճակատագրական պահին Կամոենսը գրեց գեներալ Լամեգոյին.,,Թող բոլորը տեսնեն, որ հայրենիքս ինձ համար այնքան թանկ է, որ ես պատրաստ եմ գոհունակությամբ մեռնել ոչ միայն նրա հողում, այլև նրա սուրբ հողի համար,,։
Կամոենսը զոհվեց 1580 թվականին, 56 տարեկան հասակում։ Նրա մահվան օրը՝ հունիսի 10-ը ամբողջ Պորտուգալիայում առ այսօր նշվում է որպես հիշատակման ազգային օր։ Մեծ բանաստեղծը թաղվել է Սուրբ Ժերոնիմո վանքի գերեզմանատանը՝ Վասկո դա Գամայի շիրմի մոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի գրողներ Կատեգորիա:Պորտուգալացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պորտուգալացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Հիթմեն
Հիթմեն (Hitman), Hitman տեսախաղի կինոադապտացիան է, որի համաշխարհային պրեմիերան կայացավ 2007 թվականի նոյեմբերի 21-ին։ Ֆիլմի ռեժիսորը Քսավյե Ժանն է, իսկ գործակալ 47-ի դերը մարմնավորել է Թիմոթի Օլիֆանտը։
Սյուժե
Գործակալ 47-ը վարձվել էր Ռուսաստանի նախագահ Բելիկովին սպանելու համար։ Առաջադրանքը հաջողությամբ կատարվեց․ կառուցվող երկնաքերից դիպուկահարի փամփուշտը ճշգրիտ հարվածեց թիրախին։ Սակայն վճարումը հետաձգվում է և պատվիրատուն պահանջում է վկայի՝ ռուս մարմնավաճառ Նիկա Վորոնինայի սպանությունը։ Դժբախտաբար դա միայն պատրվակ էր սպանել մարդասպանին և կոծկել հետքերը, մինչդեռ ԶԼՄ-ները հայտնում էին, որ Բելիկովը միայն վիրավորվել է։ Հիթմենը հասկանում է, որ դա նրա նմանակն է։ Գործակալ 47-ը փորձում է առաքելությունը ավարտին հասցնել՝ սպանելով նախագահի նմանակին։ Ինտերպոլը և ԱԴԾ-ն բարդացնում են մարդասպանի կյանքը և տեղափոխումը։ Գործակալ 47-ը դիմում է ԿՀՎ-ի գործակալ Սմիթին՝ օգնության համար և օգնության դիմաց սպանում է Բելիկովի եղբորը՝ Բորիսին, հուղարկավորության ժամանակ իր զոհին հանդիպելու համար։ Վերջնական մարտը տեղի է ունենում հին ուղղափառ տաճարում, որտեղ գործակալ 47-ը սպանում է նախագահ Բելիկովի նմանակին։ Մարդասպանին ձերբակալում է Ինտերպոլը, սակայն հանկարծակի նրան օգնում են ԿՀՎ-ի գործակալները, որոնք ժամանակ են շահում, որպեսզի գլխավոր հերոսը կարողանա փախչել։ Վերջին տեսարանում հերոսը մեծահոգի ժեստ է անում, նա իր ուղեկցի՝ Նիկայի համար խաղողի այգի է գնում և վերացնում է մարդասպանին, ով ստացել էր նրա պատվերը։
Նկարահանումներ
2003 թվականի փետրվարին Hitman-ի ստեղծողները՝ Eidos-ը և IO Interactive-ը բանակցություններ սկսեցին հոլիվուդյան ընկերությունների հետ՝ խաղը մեծ էկրաններին տեղափոխելու համար ։ Twentieth Century Fox-ը, ի վերջո, ստացավ նկարահանման իրավունք և վարձեց սցենարիստ Սքիպ Վուդսին, որը պետք է սցենար գրեր դերասան Վին Դիզելի՝ ֆիլմի գործադիր պրոդյուսերի հետ, որը նույնպես պետք է խաղար 47-ի դերը ։ 2006 թվականի դեկտեմբերին Վին Դիզելը հրաժարվեց իր դերից։ Խոսակցություններ էին շրջանառվում, որ Թիմոթի Օլիֆանտը կմարմնավորի 47-ի դերը, սակայն դերասանն ասում էր, որ դա դեռ չի հաստատվել ։
2007 թվականի հունվարին Օլիֆանտը հաստատեց դերը, և որպես ռեժիսոր ընտրվեց Քսավիեր Գենսը ։ Մարտին դերասան Դուգրեյ Սքոթը ընտրվեց որպես գործակալ 47-ի հակառակորդ՝ Օլգա Կուրիլենկոի, Ռոբերտ Նեփերի, Ուլրիխ Տոմսենի և Մայքլ Օֆենի հետ միասին։ Նկարահանումները սկսվեց 2007 թվականի մարտի 27-ին Սոֆիայում (Բուլղարիա) և տևեց 12 շաբաթ ։ Երկրորդ մասը նկարահանվել է նաև Լոնդոնում, Ստամբուլում, Սանկտ Պետերբուրգում և Հարավային Աֆրիկայում։ Առաջին կադրերը (Հիթմանի հիշողությունները մանկության մասին) համընկնում են «Մութ հրեշտակ» հեռուստասերիալի առաջին սերիայի առաջին կադրերին՝ Ջեսիկա Ալբայի հետ։
Մարքեթինգ
Նրա համար ֆիլմում առաջնաելույթը եղել է 2007 թվականի հունիսի 27-ին, «Պինդ ընկույզ 4.0» ֆիլմում, որտեղ Օլիֆանտը խաղացել է չարագործի դերը ։
Թողարկումից հետո
Ֆիլմը վարձույթով հանել է իր ծախսը (դրամարկղային մուտքերը կազմել են 100 մլն դոլար), բայց ջախջախվել Է կինոքննադատների կողմից՝ Rotten Tomatoes — 14 %, Metacritic — 35 %:
Խաղի երկրպագուների կարծիքը հիմնականում բացասական էր. գլխավոր հերոսը քիչ էր հիշեցնում գործակալ 47-ին՝ ինչպես արտաքինը, այնպես էլ վարքը, իսկ սյուժեն չէր համապատասխանում խաղի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 թվականի ԱՄՆ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լյուկ Բեսոնի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:EuropaCorp ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Թուրքիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ստամբուլում Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ստամբուլում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Թուրքիայում Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիական քրեական ֆիլմեր
Վերցինգետորիքս
Վերցինգետորիքս (Vercingetorix) (մոտ. Ք.ա 82-46 թվականներ), Կենտրոնական Գալլիայում ապրած կելտական ցեղերի, արվերնների առաջնորդ, որը Գալլիական պատերազմում ակտիվ պայքար էր մղում Հուլիոս Կեսարի դեմ։ Նրա անունը գալլիական լեզվից թարգմանաբար նշանակում է ռազմիկների տիրակալ (լատ. ver-rix cingetos):
Կենսագրություն
Վերցինգետորիքսը արվերնների առաջնորդ Կելտիլի որդին էր։ Վերջինս մահապատժի էր ենթարկվել ողջ Գալլիայի վրա իշխելու ցանկության մեղադրանքով ։
Որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ կրթություն է ստացել Բրիտանիայում՝ դրուիդների մոտ։ Ըստ Դիոն Կասսիոսի վկայության՝ նա եղել է Կեսարի ընկերը։
Ընդհանուր ապստամբության սկիզբ
Գալլիական պատերազմների ժամանակ Վերցինգետորիքսը գլխավորել է միավորված գալլիական ցեղերի ապստամբությունն ընդդեմ Կեսարի։ Ք.ա. 52 թվականին փաստացի ողջ Գալլիան նվաճած Կեսարն այսպես է նկարագրում Վերցինգետորիքսին.
Ապստամբության կոչին հետևեց կարնուտների ցեղի հարձակումը Քենաբի վրա (կամ Ցենաբ, ժամանակակից Օռլեան) և տեղի բոլոր հռոմեացիների ոչնչացումը (հիմնականում վաճառականների)։ Հարձակվողները հույս ունեին, որ քաղաքական գործիչ Պուբլիուս Կլոդիուս Պուլքերի սպանությունից հետո քաղաքական ճգնաժամի մեջ հայտնված Հռոմեական Հանրապետությունը չի կարող հակահարված տալ։ Ռոբեր Էտիենը գտնում է, որ Վերցինգետորիքսը ոչ միայն դարձավ Քենաբի սպանդն իրականացողների առաջնորդը, այլև՝ ծրագրեց ողջ ապստամբությունը՝ ներառյալ ձմռանը պատերազմ սկսելը, ինչը ստիպեց Ալպերից հարավ ձմեռող Կեսարին Սեվենյան ձյունապատ լեռներով շտապելու Գալլիայում փակուղու մեջ հայտնված լեգեոններին օգնության (Կեսարը գրում է նույնիսկ ձյան շերտի հաստության մասին, որը հասնում էր 6 ֆունտի՝ մոտ 170—180 սմ ). Գալլիական առաջնորդի ծրագրին հետևեց հռոմեական լեգեոնների արգելափակումը հյուսիսում և Նարբոնական Գալլիայի վրա հարձակումը հարավում։ Այս պլանի համաձայն՝ Կեսարը ստիպված կլիներ բոլոր ուժերին ուղարկելու հռոմեական պորվինցիային օգնության, իսկ Վերցինգետորիքսը հիմնական զորքով արագ կգործեր Կենտրոնական Գալլիայում ։
Մտնելով Վերցինգետորիքսի հայրենի արվերններին պատկանող տարածքը՝ Կեսարը այնտեղ թողեց Դեցիմոս Բրուտոսին իր ողջ խմբով և Հռոմին հավատարմության երդում տված էդուիների տարածքով միացավ լինգոնների տարածքում ձմեռող իր երկու լեգեոններին և այնտեղից էլ բելգերի տարածքից իր մոտ կանչեց մնացած լեգեոններին։ Այսպիսով, Կեսարին հաջողվեց գաղտնի մոտենալ իր հիմնական զորքին, և Վերցինգետորիքսը իմացավ կատարվածի մասին, երբ արդեն հռոմեական զորքերը համարյա միավորվել էին։ Գալլերի առաջնորդը հարձակվեց կելտական բոյի ցեղախմբի վրա, որոնց էդուիները վերաբնակեցրել էին իրենց տարածքում։ Սրանով Վերցինգետորիքսը Կեսարին կանգնեցրեց դժվար ընտրության առջև. կա՛մ զորավարը պետք է սկսեր ռազմարշավը շարունակվող ձմռան պայմաններում, ինչը կդժվարացներ պարենի մատակարարումը, կա՛մ՝ նա չի օգնի բոյի ցեղախմբին, որով էլ կկորցներ Հռոմի դաշնակիցների վստահությունն առ այն, որ Կեսարն ընդունակ է իրենց պաշտպանել ։
Չնայած կանխատեսվող դժվարություններին՝ հռոմեական հրամանատարը որոշեց օգնել բոյի ցեղին։ Երկու լեգեոն թողնելով Ագեդենիկում քաղաքում (ժամանակակից Սանս)՝ նա ասպատակեց սենոնների գլխավոր ապստամբ քաղաքներից Քենաբը և այն գրավեց երկու օրում։ Կարնուտների համար, որոնք չէին կարողացել նախապատրաստել Քենաբը հռոմեացիների հարձակմանը, քաղաքի այսչափ արագ գրավումը անսպասելի էր։ Քաղաքը գրոհով գրավվեց, հիմնահատակ այրվեց, իսկ բնակչությունը ստրկության մատնվեց՝ ի պատիժ քաղաքում եղած հռոմեացիների սպանդի։
Քենաբի գրավումից հետո հռոմեացիները անցան Լուարա գետը և մոտեցան Նովիոդունումին՝ բիտուրիգուսների քաղաքին (ժամանակակից Նյովի Սյուր Բարանժոն). քաղաքի բնակիչները արդեն պատրաստ էին Կեսարի առջև բացելու դարպասները, երբ երևացին Վերցինգետորիքսի զորքերը, և նրանք մտափոխվեցին։ Ի վերջո, երբ հարձակվող ապստամբական ուժերը պատմություն կրեցին հռոմեացիներից, քաղաքի բնակիչները ստիպված բացեցին դարպասների հռոմեացիների առջև ։
«Ամայացած հող»
Ինչպես գրում է Հուլիոս Կեսարը իր «Նոթեր գալլիական պատերազմի մասին» աշխատության մեջ, Հռոմն ամրապնդեց իր իշխանությունը կելտական ցեղերի վրա մինչև Նարբոնական Գալլիայի սահմանները՝ կիրառելով «բաժանիր, որ տիրես» քաղաքական սկզբունքը։ Ի պատասխան՝ Վերցինգետորիքսը միավորեց ցեղերին և որդեգրեց հռոմեացիների վրա հարձակվելու սկզբունքը։ Բացի այդ, ապստամբությունը դարձավ «ամայացված հող» ռազմավարության կիրառման իսկական օրինակ. ապստամբները այրում էին քաղաքային բնակավայրերը, որպեսզի զրկեն հռոմեական լեգեոններին պարենի պաշարները համալրելուց։ Գալլերի առաջնորդը հրամայեց պաշարների որոշակի քանակ տեղափոխել լավ պաշտպանվող քաղաքներ, իսկ մնացածը հրամայեց այրել, որ դրանք չընկնեն հակառակորդի ձեռքը։ Ժամանակն աշխատում էր գալլերի օգտին, քանի որ նրանք կարողանում էին շարունակել ամրացման աշխատանքները և համալրել պարենի պաշարները ։
Պարենի պաշարներից վերջնականորեն զրկվելուց հռոմեացիներին փրկեց գալլիական հերթական քաղաքի՝ Ավարիկումի գրավումը (ժամանակակից Բուրժ), որտեղ էլ գալլերը տեղակայել էին պարենամթերքը։ Բիտուրիգոսների ցեղը խնդրեց Վերցինգետորիքսին չլքել և պաշտպանել քաղաքը, որը, գտնվելով դժվարանցանելի ճահիճների, անտառների ու գետերի մեջտեղում, շատ լավ ամրացված էր։ Չնայած այս հանգամանքին՝ Կեսարը, լսելով այստեղ եղած պաշարների մասին, ամեն դեպքում որոշեց այն գրավել։ Գրոհի համար նա ընտրեց երկու ճահիճների միջև ընկած մասը և սկսեց այնտեղ տեղափոխել զինտեխնիկան։ Երբ ապրիլի կեսերին հռոմեացիների պարենը սպառվում էր, իսկ ամրապատնեշն ավարտին էր հասցված, նրանք կարող էին դրա միջոցով պատն անցնել, ներս մտնել։ Գրոհի ժամանակ Կեսարի և նրա տեղակալ Տիտոս Լիբիենոսի զորքերը գրավեցին պարենամթերքի պաշարներով հագեցած քաղաքը և ոչնչացրեցին այնտեղ թաքնված համարյա ողջ բնակչությանը (40 000-ից ողջ մնաց միայն 800 մարդ). Ավարիկումի գրավումը ոչ միայն չթուլացրեց Վերցինգետորիքսի հեղինակությունը, այլև հակառակը տեղի ունեցավ։
Գերգովիայի հաղթանակ
Շուտով Կեսարը իր զորքը բաժանեց երկու մասի։ Նա Տիտոս Լաբիենոսի գլխավորությամբ չորս լեգեոն ուղարկեց հյուսիս՝ սենոնների և փարիսիների մոտ, իսկ ինքը շարժվեց հարավ՝ արվերնների տարածք։ Փոխկոնսուլը Էլավեր գետի հոսանքով բարձրացավ դեպի վեր (ժամանակակից անվանումը՝ Ալյե), իսկ Վերցինգետորիքսը նրան հետևում էր գետի մյուս ափից՝ ոչնչացնելով կամուրջները և թույլ չտալով Կեսարին գետն անցնել։ Խաբելով գալլիական հրամանատարին՝ Կեսարն անցավ Էլավերը և մոտեցավ գալլերի պաշտպանական կետին՝ Գերգովիային, որը արվերնների տարածքում էր (ժամանակակից Կլերմոն Ֆերանայի մոտ) ։ Հերգովիան ապստամբների ամենակարևոր քաղաքներից մեկն էր, իսկ Ռոբեր Էտիենն այն անվանում է «ապստամբ Գալլիայի մայրաքաղաք» ։
Քաղաքը բավականին հաջող տեղակայված էր բարձր բլուրի վրա և շատ լավ ամրացված էր։ Չնայած, որ այն պաշտպանում էր Վերցինգետորիքսի հիմնական բանակը, Կեսարը որոշել գրավել ռազմավարական այդ կարևոր կետը։ Շուտով հայտնի դարձավ, որ էդուիների առաջնորդները պատրաստվում են դավաճանել հռոմեացիներին և անցնել ապստամբների կողմը։ 10 հազարանոց օգնական ջոկատը, որը էդուիները նախկինում ուղարկել էին Կեսարին օգնության, լսելով հռոմեացիների կողմից էդուիների սպանության մասին լուրերը, ցանկանում էր անցնել։ Լսելով շրջանառվող այդ լուրերը՝ Կեսարն այդ ջոկատի մոտ ուղարկեց իր հեծելազորը՝ դրա մեջ ներառելով նաև էդուիներին, որոնց սպանված էին համարում։ Դրանից հետո օգնական ջոկատի մեծ մասը միացավ Կեսարին, բայց էդուիները շարունակեցին հավատարիմ մնալ ապստամբներին։
Հետագա իրադարձությունները հայտնի են Գերգովիայի ճակատամարտ անունով (Ք.ա. 52 թվականի հունիս) և լիովին պարզ չեն թյուր տեղեկությունների պատճառով։ Հավանական է, որ այդ հակասական տեղեկությունները ինքը՝ Կեսարն է միտումնավոր հայտնում, որպեսզի թաքցնի սեփական անհաջողությունը։ Գործողությունների ամբողջ ընթացքն այսպես է ներկայացվում. հակառակորդի ուշադրությունը շեղելով՝ հրամանատարն իր զորքերն ուղարկեց վտանգավոր գրոհի, բայց գրոհը ձախողվեց։ Տեղեկությունների համաձայն՝ ամենապատասխանատու պահին լեգեոնները չեն լսում նահանջի ազդանշանը։ Փաստորեն, այդ նկարագրությունը չի բացատրում, թե ինչու էր անհրաժեշտ նահանջել այն դեպքում, երբ գրոհը հաջողվել էր։ Բացի այդ, ինչո՞ւ հրամանատարը չպաշտպանեց հարձակվողներին, եթե իր տրամադրության տակ նա դեռ ուներ 10-րդ լեգեոնը։ Կեսարի տեղեկությունների համաձայն՝ հռոմեացիները տվեցին 746 սպանված (46 ցենտուրիոն և 700 զինվոր) և շուտով նահանջեցին՝ երկու անգամ փորձելով հրահրել Վերցինգետորիքսին կռվելու հարթավայրում։ Գերգովիայից հռոմեացիները շարժվեցին դեպի էդուիների շրջան։ Նրանց մեծամասնությունն այդ ժամանակ միացել էր ապստամբությանը։ Նրանք էդուիների Նովիոդունում (ժամանակակից Նեվեր) ոչնչացրել էին մեծ քանակությամբ հռոմեացի վաճառականների և պարենի մատակարարների, զավթել էին մեծ քանակությամբ պարենամթերք ու դրամներ, որից հետո այրել էին քաղաքը ։