cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անդրեյ Չիկատիլո
Սերիական սպանությունների սկիզբ
Իր ապագա զոհերի հետ նա սովորաբար ծանոթացել է ավտոբուսների կանգառներում և կայարաններում։ Այնուհետև ինչ-որ պատրվակով (ցույց տալ կարճ ճանապարհը, օգնելու տանել ծանր պայուսակը, ցույց տալու դրոշմանիշների իր հավաքածուն, դիտելու ֆիլմ, լսելու երաժշտական ձայնագրություն և այլն) նրանց տարել է անտառ կամ էլ այլ գաղտնի վայր։ Երբեմն Չիկատիլոն իր զոհերի հետ քայլել է մի քանի կիլոմետր։ Ընդ որում, միշտ քայլել է զոհից առաջ և երբ հասել են արդեն նպատակակետին՝ դանակով հարձակվել է զոհի վրա։ Այլանդակված դիակների վրա հայտնաբերվել են դանակի մինչև 16 հարվածներ, շատերի մոտ կտրված կամ կծված են եղել քիթը, լեզուն, սեռական օրգանները, կրծքերը, հանված են եղել աչքերը։ Առաջին զոհի աչքերը Չիկատիլոն կապել է շարֆով, իսկ մնացածների աչքերը հանել է՝ վախենալով, որ զոհի աչքերում կարող է մնացած լինել նրա պատկերը, կամ էլ վախեցել է երկար ժամանակ նայել իր զոհերի աչքերին։ Հոգեբույժ Ալեքսանդր Բուխանովսկին Մարկ Դեյչին տված հարցազրույցում այն հարցին, թե ինչու է Չիկատիլոն հանել զոհերի աչքերը, պատասխանել է, որ. «Սերիական մարդասպանը թողնում է հետքեր, որը հետաքննիչը միայն ֆիքսում է։ Իսկ այդ հետքերը դատական բժիշկներին շատ բան են ասում։ Օրինակ, աչքերի նկատմամբ մանիպուլյացիան, երբ մարդասպանը վնասում կամ էլ հանում է իր զոհի աչքերը։ Պատահականություններ այստեղ չեն լինում։ Այն վկայում է հիվանդության զարգացման համապատասխան շրջափուլի մասին»։
Հոգեբույժ և հոգեվերլուծաբան Դմիտրի Վելտիշևը նշել է.
"1978 թվականից սկսած Չիկատիլոյի մոտ առաջանում է սադիստական առավել դաժան նկրտումներ։ Դրանք առաջանում են այն բանից հետո, երբ Չիկատիլոն օրգազմ է ապրում՝ տեսնելով իր զոհի արյունը։ Նախկին սեքսուալ ցանկությունները (Ֆրոտերիզմ, պեդոֆիլիա, մաստուրբացիա) նրան այդքան հաճույք չեն պատճառել։ Այլասերված սեքսուալ հետաքրքրությունները զուգակցվել են էմոցիոնալ տատանումների (երկմտությունների) հետ՝ ճնշում, չբավարարված սեռական ցանկությունների հետ կապված անհանգստություն, հոգեկան ճնշումներ։ Հենց այդ շրջափուլում էլ առաջանում են սեքսուալ հետաքրքրությունների ընդգծված շեղումները՝ այլասերվածություն, էմոցիոնալ սառնության և ապասոցիալականացման ֆոնին ինքնավերահսկողության և սեփական անձի նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի կորուստ։ Սեքսուալ այլասերվածությունները (սադիզմ, պեդոֆիլիա) իրականացվել են առանձնակի դաժանությամբ, վամպիրիզմի, մարդակերության և նեկրոֆիլիայի դրսևորումներով։ Անհրաժեշտ է նշել իրականացված հանցագործությունների ստերեոտիպային բնույթը զոհերի հատուկ ընտրությունն է՝ իրականացվող գործողությունների կրկնությամբ (դանակի հարվածներ, աչքերի հանում և այլն)։ Սրանց հետ զուգընթաց պահպանվել են այլասերված շիզոիդ զգայունության ախտանիշներ, ինչպես օրինակ՝ զոհի հայացքի անհանդուրժողականություն։ Աճող սոցիալական դիսադապտացիան, այդուհանդերձ, կապված չի եղել այսպիսի դեպքերին բնորոշ ագրեսիվության և դյուրագրգիռության հետ։ Այն ավելի շատ կապված է եղել աուտիզմի, շիզոտիպիկ խանգարումների, դատամոլական պահվածքի աճի հետ…:"
Առաջին ձերբակալություն
1984 թվականին Անդրեյ Չիկատիլոն սպանել է ամենաշատ թվով մարդկանց։ Նրանց թիվը հասնում էր 15-ի։ Արդյունքում զոհերի ընդհանուր թիվը կազմել է 32։
Օգոստոսի 1-ին Չիկատիլոն ընդունվել է աշխատանքի Ռոստովի արտադրական միավորման «Սպեցէներգոավտոմատիկայի» նյութատեխնիկական մատակարարման բաժնում։ Աշխատանքի բերումով Չիկատիլոն անդընդհատ պետք է գործողումների մեկներ, ինչը նրա համար բավականին ձեռնտու էր։ Օգոստոսի 2-ին սպանվել է Նատալյա Գոլոսովսկայան։ Օգոստոսի 7-ին անտառում՝ «Խաղաղ Դոն» հանգստյան տան մոտ սպանել է 17-ամյա Լյուդմիլա Ալեքսեևային՝ խոհանոցային դանակի 39 հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Չիկատիլոն կտրել էր զոհի վերին շրթունքը և մտցրել բերանի խոռոչ, կուրծքը պատառոտված էր, իսկ որովայնի ստորին հատվածներում կային կտրվածքներ։ Օգոստոսի 8-ին նա մեկնել է Տաշքենդ՝ առաջին գործուղման, որտեղ սպանել է երիտասարդ մի կնոջ, ով գտնվել է ոչ սթափ վիճակում։ Չիկատիլոն կտրել է նրա գլուխը և նետել թփերի մեջ։ Եգիպտացորենի դաշտում խոհանոցային դանակով սպանել է 10-ամյա Աքմարալ Սեյդալիևային (Սարդալիևա)։ Մարմինը թաղել է քարակույտի մեջ։ Օգոստոսի 28-ին «Խաղաղ Դոն» հանգստյան տան մոտ սպանել է 11-ամյա Ալեքսանդր Չեպելին։ Սեպտեմբերի 6-ին Դոնի Ռոստովի Օդաչուների այգու մոտ սպանել է Իրինա Լուչինսկայային։ Չեպելը և Լուչինսկայան սպանվել են նույն դանակով, ինչ Ալեքսեևան։
1984 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Դոնի Ռոստովի կենտրոնական շուկայում Չիկատիլոյին կասկածելի պահվածքի համար ձերբակալել է տարածքային տեսուչ, ոստիկանության կապիտան Ալեքսանդր Զանոսովսկին՝ իր գործընկեր Շայխ Ահմեդ Ահմադհանովի հետ միասին ։ Չիկատիլոն փորձում էր ծանոթանալ աղջիկների հետ, տրանսպորտում անհանգստացնում էր ուղևորներին, ավտոկայարանում մարմնավաճառը նրա հետ զբաղվել է օրալ սեքսով։ Նրա պայուսակի մեջ հայտնաբերվել է կեղտոտ սրբիչ, պլաստմասսե մուգ կոթով դանակ, վազելինի տարա, օճառի կտոր և պարանի երկու կապ ։ Այս իրերի առկայության հանգամանքը նա կարողացավ բացատրել իր աշխատանքային գործունեությամբ։ Պարանը օգտագործում է՝ կապելու ոչ ամուր տուփերը, դանակը՝ կտրելու պարանի ավելորդ մասերը, իսկ վազելինը գործուղման ժամանակ սափրվելու համար էր նախատեսված : Բացի այդ, նրա պայուսակում գտնվել է ոստիկանության աշխատակցի կեղծ փաստաթուղթ։ Ոստիկանությունում Չիկատիլոյի արյունը ուղարկել են անալիզի։ Պարզվեց, որ նրա արյունը երկրորդ խմբի է պատկանում : Իսկ սերմնահեղուկի խումբը, որը հայտնաբերվել էր Դիմա Պտաշնիկովի մարմնի վրայից, չորրորդ խմբի էր։ Հետագայում այս հանգամանքը բացատրվեց նրանով, որ Չիկատիլոյի մոտ առկա է եղել, այսպես կոչված, «պարադոքսային արտազատումով»։ Սա բացատրվում է նրանով, որ անձի արյան կարգը և սերմնահեղուկի խումբը կարող են չհամընկնել։ Նրա արյունը եղել է երկրորդ խմբի, իսկ օրգանիզմի արտաթորանքը՝ 4-րդ։ Այս հանգամանքը ալիբի է հանդիսացել Չիկատիլոյի համար։ Դատից հետո Չիկատիլոն ԶԼՄ-ների կողմից կանվանվի «պարադոքսային արտազատող»՝ մարդ, ով ունի խիստ հազվադեպ հանդիպող օրգանիզմի առանձնահատկություն («մի քանի միլիոնից մեկը»)։ Իրականում, հայտնաբերված սերմնահեղուկի ուսումնասիրությունը տվել է սխալ արդյունք՝ նյութի երկար ժամանակ բաց երկնքի տակ գտնվելու պատճառով (տղայի դին գտնվել էր երկու օր անց)։
Չիկատիլոյին բաց թողեցին՝ չիրականցնելով առավել մանրակրկիտ հետաքննություն և ուսումնասիրություններ։ Ազատվելուց անմիջապես հետո, Չիկատիլոյին հեռացրեցին կոմունիստական կուսակցության շարքերից, որին անդամակցել էր 1960 թվականին և ուղարկեցին մեկ տարի ուղղիչ աշխատանքային գաղութ՝ կուտակիչ (ակումուլյատոր) գողանալու համար (ՌԽՍՀ ՔՕ հոդված 92)։ Չիկատիլոն նաև վերագրվեց լինոլեումի գողությունը, սակայն մեղադրանքը հանվեց՝ բավարար ապացույցների բացակայության պատճառով։ Ուղղիչ աշխատանքային գաղութում մնացել է երեք ամիս, մինչ 1984 թվականի դեկտեմբերի 12-ը։
1985 թվականի հունվարին Չիկատիլոն ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Նովոչերկասկ, որտեղ աշխատանքի է անցել Նովոչերկասկի էլեկտրաքարշաշինության գործարանում՝ որպես ինժեներ։ Ավելի ուշ զբաղեցրել է մետաղների բաժնի ղեկավարի պաշտոնը։ 1990 թվականին տեղափոխվել է Ռոստովի էլեկտրաքարշերի վերանորոգման գործարանի ներքին համագործակցության բաժին, որտեղ էլ աշխատել է մինչ ձերբակալությունը։
Պերսի Ջեքսոնը և հրեշների ծովը (գիրք)
Պերսի Ջեքսոնը և հրեշների ծովը (The Sea of Monsters), Ռիք Ռիորդանի «Պերսի Ջեքսոնը և օլիմպիացինները» շարքի երկրորդ գիրքը։ Այս գիրքը նկարագրում է տասներեքամյա կիսաստված Պերսի Ջեքսոնի արկածները, թե ինչպես են նա և իր ընկերները կիկլոպ Պոլիֆեմից փրկում իրենց մյուս ընկերոջը՝ երգիծաբան Գրոուվերին, իսկ Կիսատոհմիկների ճամբարը Տիտանների հարձակումից, ինչպես նաև նրանք պետք է Ոսկե գեղմի օգնությամբ բուժեն Տալիի սոճին, որը պաշտպանում է Կիսատոհմիկների ճամբարի սահմանները։
Անդրեյ Չիկատիլո
Առաջին ձերբակալություն
Իր առաջին ձերբակալությունից հետո, Չիկատիլոն սպանել է ևս 21 մարդու։
Պերսի Ջեքսոնը և հրեշների ծովը (գիրք)
«Հրեշների ծովը» գրաքննադատների կողմից դրական արձագանք է ստացել և առաջադրվել է բազմաթիվ մրցանակների։ 2006 թվականի սեպտեմբերի 6-ին թողարկվել է ձայնագիրքը (անգլերեն լեզվով)։ Ֆիլմը նաև համարվում է 2013 թվականի օգոստոսի 22-ին Ռուսաստանում թողարկված «Պերսի Ջեքսոնը և հրեշների ծովը» ֆիլմի հիմքը։
Ամփոփագիր
Ինչպես նախորդ գիրքը՝ «Կայծակներ գողացողը», այնպես էլ սա ֆենթեզի ժանրի գիրք է։ Գրաքննադատները սյուժեն անվանել են արագ զարգացող, հումորային և գործողություններով լի, և նախորդի հետ միասին՝ ընտանիքում սիրո և ընդունելության մասին։
Անդրեյ Չիկատիլո
«Անտառաշերտ» օպերացիա
1985 թվականի օգոստոսի 1-ին Վոստրյակովո-1 գյուղի մոտակա անտառում Չիկատիլոն սպանել է 18-ամյա Նատալյա Պոխլիստովային՝ հասցնելով դանակի 38 հարված։ Օգոստոսի 27-ին Շախտինսկի ավտոկայարանի մոտ գտնվող անտառում սպանվել է 18 ամյա Ինեսա Գուլյաևան։
Քանի որ անտառներում շարունակվում էին սպանությունները, 1985 թվականի դեկտեմբերին ԽՄԿԿ ԿԿ Նախագահության վերահսկողությամբ սկսվեց «Անտառաշերտ օպերացիան»։ Վերջինս ամենախոշոր և մասշտաբային օպերացիան էր, որն իրականացվել է խորհրդային և ռուսական իրավապապահ մարմինների կողմից։ Օպերացիայի ամբողջ ընթացքում ստուգվել է ավելի քան 200 000 մարդ, ովքեր կասկածվում էին սպանությունների իրականացման մեջ։ Օպերացիայի ընթացքում բացահայտվել է 1062 հանցագործություններ (ներառյալ սպանության՝ 95, բռնաբարության՝ 245, մարմնական 140 վնասվածքի դեպքեր և 600 այլ հանցագործություններ), գրանցվել է սեռական շեղումներ ունեցող 48 հազար մարդ, 5845 քաղաքացի կանգնել է հատուկ հաշվառման, ստուգվել է 163 000 ավտովարորդ։ Օպերացիայի ընթացքում կիրառվել են ռազմական ուղղաթիռներ, որոնք հերթապահել են երկաթագծերի և նրանց հարակից անտառաշերտերի հատվածներում։ Մարդասպանի փնտրման աշխատանքները արժեցել են մոտ 10 միլիոն ռուբլի։ Ընդ որում, ծախսերի գինը արտացոլված է 1990 թվականին սահմանված գնարժեքով։
Պերսի Ջեքսոնը և հրեշների ծովը (գիրք)
Էկրանավորում
20th Century Fox-ը գոհ է եղել առաջին կինոնկարի շահույթից և հավաքել է ֆինանսավորում երկրորդ մասը նկարահանելու համար։ «Պերսի Ջեքսոնը և հրեշների ծովը» ֆիլմի նկարահանումները սկսել են 2012 թվականի ապրիլին։ Ռեժիսորը եղել է Տոր Ֆրոյդենտալը, իսկ առաջին ֆիլմի բեմադրիչ Քրիս Կոլամբուսը սահմանափակվել է պրոդյուսերական գործառույթներով։ Ռիկ Ռորդանի գիրքը վերափոխել են «Էդ Վուդ» և «Գործակալ Կոդի Բենկս» ֆիլմերի սցենարիստներ Սքոթ Ալեքսանդերը և Լարի Կարաշևսկին։
Մարգարեություն
Մարգարեութուն Կլարիսա Լա Ռուի համար․
''Լողալ քեզ մթության մեջ երկաթե նավի վրա կմախքների հետ,
Այն ինչ փնտրում ես կգտնես ու կվերցնես քեզ հետ,
Սակայն հիասթափության քարը մի ակնթարթ քեզ կճնշի,
Առանց ընկերների մեծ կործանում է տուն վերադառնալը։''
Մեկնաբանություն
Կլարիսսան գտնում է ոսկե գեղմը, սակայն սկսում են անհաջողություններ, որոնք նա չի կարողանում հաղթահարել։ Եթե Պերսին ու Անաբեթը չհասնեին օգնության, ապա Կլարիսան չէր ավարտի իր որոնումները։ Ոչ բոլորին է գումար բավականացնում ինքնաթիռի տոմսի համար, և Պերսին որոշում է, որ Կլարիսան պետք է միայնակ վերադառնա տուն։
Մրցանակներ
Գիրքը արժանացել է որոշ գրական մրցանակների, որոնցից են․
Շարունակություն
Այն բանից հետո, երբ Պոսեյդոնի երիտասարդ որդին մարտի է բռնվում հզորագույն հրեշ Մանտիկրորոյի հետ, արկածները նմանվում են չարագործությունների։ Չնայած որսի աստվածուհի Արտեմիսի օգնությանը՝ հրեշը փախցնում է Անաբեթին՝ Աթենասի դստերը և Պերսիի ընկերուհուն, իսկ նրանից հետո վտանգի մեջ է ընկնում հենց Արտեմիսը։ Դելֆինյան պատգամախոսն ասում է, որ Անաբեթը կփրկվի, սակայն հզոր հնգյակից երկուսը, որոնք կուղևորվեն նրան որոնելու, կմահանան։ Եվ կարծես թե պատգամախոսի մարգարեությունները պետք է իրականան, քանի որ ուղևորության ընթացքում Պերսի Ջեքսոնին և նրա ընկերներին սպասվում են շատ անսպասելի վտանգներ։ Սակայն ամենամեծ փորձությունը նրանց սպասվում է Օտրիս լեռան վրա, որը պահպանում է հարյուրգլխանի վիշապը։ Այնտեղ Օլիմպոսի աստվածների կողմից անիծված Ատլասը իր ուսերի վրա է պահում տիտանների երկնային կամարը, որն էլ Արտեմիսին և Անաբեթին գցել էր թակարդի մեջ։
Շարունակության անունը՝ «Տիտանի անեծք»։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:2006 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Անդրեյ Չիկատիլո
«Անտառաշերտ» օպերացիա
1987 թվականի ապրիլին Դոնի Ռոստովում մարզային դատախազության խորհրդակցությանը մասնակցել են ԽՍՀՄ գլխավոր դատախազության ղեկավարի տեղակալ Վ. Նենաշևը և ՌԽՍՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Իվան Զեմլյանուշինը։ Խորհրդակցությունը բացվել է հետևյալ խոսքերով. ««Անտառաշերտի» գործը գտնվում է վերադաս մարմինների վերահսկողության ներքո, այդ թվում նաև ԽՄԿԿ ԿԿ-ի։ Երկրում չկա առավել կարևոր գործ, քան «Անտառաշերտ»-ինը»։
Հատուկ օպերատիվ խումբը, որը զբաղվում էր մարդասպանի որոնումներով, գլխավորում էր Վիկտոր Բուրակովը, ով դիմել էր հոգեբույժ Ալեքսանդր Բուխանովսկիին՝ կազմելու հանցագործի հոգեբանական պատկերը։ Բուխանովսկին անմիջապես մերժեց այն տեսակետը, համաձայն որի մարդասպանը հոգեկան հիվանդ է, ծայրահեղական կամ էլ համասեռամոլ։ Նրա կարծիքով, հանցագործը եղել է խորհրդային սովորական, ոչնչով աչքի չընկնող քաղաքացի, ով ունի ընտանիք, երեխաներ և աշխատանք։ Հանցագործի մականուններից մեկը դարձավ «Քաղաքացի իքսը»։
Ոստիկանության աշխատակցուհիները, հագնելով քաղաքացիական հագուստներ, մշտապես հսկում և երթևեկում էին գնացքներով։ Տագանրոգ- Դոնեցկ- Դոնի Ռոստով- Սալսկ ավտոմայրուղին ամբողջ երկայնքով հսկվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Չիկատիլոն, լինելով դրուժինիկ, նույնպես մասնակցել է օպերացիայի աշխատանքներին։ Նա հերթապահել է կայարաններում՝ «օգնելով» ոստիկանությանը բռնելու ինքն իրեն։ Տեսնելով, որ ուժեղանում է հսկողությունը, Չիկատիլոն ավելի զգույշ սկսեց գործել։ Հետաքննությունը ցույց է տալիս, որ 1986 թվականին Չիկատիլոն ոչ ոքի չի սպանել։ Այդ ժամանակ Չիկատիլոյի զոհերը թիվը կազմում էր 34։
1989 թվականի սեպտեմբերին Կոստոևը այցելել է Նովոչերկասկի բանտը՝ հանդիպելու մահվան դատապարտված սերիական մարդասպան Անատոլի Սլիվկոյի հետ, որին իրավապահ մարմինները փնտրել են շուրջ 12 տարի՝ հույս ունենալով, որ դա կօգնի քննությանը։ Բայց Սլիվկոն, կրկնելով նախկին հետաքննիչների սխալները, ասել է, որ, հավանաբար, անտառաշերտում սպանությունները կատարել են երկու անձինք։ Մեկը, ըստ Սլիվկոյի, «կենտրոնացած է» տղաների վրա, մյուսը՝ կանանց և աղջիկների։ Վերջում Սլիվկոն ասել է, որ նրանց գտնելը անհնար է, քանի որ սեփական փորձից գիտի։ Կոստոևի հետ հանդիպումից որոշ ժամանակ անց Սլիվկոյին գնդակահարել են։
Մարդասպանի հոգեբանական դիմանկար
Անտառաշերտի մարդասպանի հոգեբանական դիմանկարը (Բուխանովսկիի տերմինաբանությամբ՝ «հանցագործի ուրվագծային պատկեր»), կազմվել է Ալեքսանդր Բուխանովսկիի կողմից։ Հոգեբանական դիմանկարն ունեցել է 85 տպագրական էջ ծավալ։ Բուխանովսկին այն անվանել է «ուրվագծային»։
Համաձայն Բուխանովսկու կազմած հոգեբանական դիմանկարի, հանցագործը չի տառապել փսիխոզով կամ մտավոր հետամնացությամբ։ Արտաքնապես կամ վարքածի առումով եղել է սովորական մարդ։ Զոհերը վստահել են նրան։ Նա իրեն համարել է տաղանդավոր, չնայած որ չի ունեցել որևէ հատուկ կարողություններ։ Նա ունեցել է զոհերին հետևելու և գաղթակղելու հստակ մշակված ծրագիր, որը նա խստորեն պահպանել է։ Նա եղել է հետերոսեքսուալ, իսկ տղաները նրա համար եղել են որպես «սիմվոլիկ օբյեկտներ», որոնց վրա կարելի է թափել վիրավորանքները և նվաստացումները, որոնք նա կրել է մանկության և պատանեկության տարիներին։ Նա եղել է նեկրոսադիստ, որը սեռական հաճույք և բավարարվածություն էր ստանում մարդկային տանջանքներից և մահից։ Որպեսզի զոհին հասցնի անօգնական վիճակի, սկզբից նա խփում է զոհի գլխին։ Նա ֆիզիկապես լավ պատրաստված էր, բարձրահասակ ։ Դանակի բազմաթիվ հարվածները, որոնք հասցրել է մարդասպանը, միջոց էին նրա համար «ներթափանցելու» ։ Դանակի շեղբն ունեցել է առնանդամի դեր, որով նա հարվածներ է հասցրել կանանց հեշտոցին՝ ամբողջովին չհանելով դանակը։ Սա կարող է խոսել այն մասին, որ հանցագործը, հավանական է, եղել է իմպոտենտ։ Նա կուրացրել է իր զոհերին, որովհետև վախեցել է նրանց հայացքներից։ Մարմնի կտրտված հատվածները նա պահել է որպես «ռազմավար»։ Կտրելով տղա երեխաների սեռական օրգանները, նա փորձել է նրանց դարձնել կնոջ նման կամ էլ փորձել է դրանով վրեժ լուծել՝ իր սեռական չկայացվածության համար։ Նրա տարիքը՝ 25-50 տարեկան։ Ավելի հավանական է, որ նա 45-50 տարեկան էր, ում մոտ ամենից հաճախն է արթնանում սեռական դևիացիան։ Եթե նա եղել է ամուսնացած, ապա նրա կինը բավարար պահանջկոտ չի եղել և թույլատրել է՝ նրան հաճախակի և երկարատև բացակայելու տնից։ Հավանական է, որ ունեցել է անձնական ավտոմեքենա, կամ էլ նրա աշխատանքը կապված է եղել գործուղումների հետ։ Նա կարող էր ժամանակավորապես դադարել սպանել, երբ զգում էր վտանգ, սակայն կանգ չէր առնի, եթե չբռնվեր կամ էլ չմահանար։
Երկրորդ ձերբակալություն, դատավարություն և գնդակահարություն
1990 թվականին Չիկատիլոն սպանել է 8 մարդու։ Իր վերջին սպանությունը իրականացրել է նոյեմբերի 6-ին։ Զոհը դարձավ 22 ամյա մարմնավաճառ Սվետլանա Կորոստիկը։ Սպանելով նրան, Չիկատիլոն դուրս եկավ անտառից, և «Դոնլեսխոզ» կայարանի մոտ նրան կանգնեցրեց սերժանտ Իգոր Ռիբակովը։ Նա խնդրեց Չիկատիլոյին ցույց տալ փաստաթղթերը, քանի որ Չիկատիլոյի հագուստը նրան մոտ կասկած առաջացրեց։ Այսպես, այդ վայրերում մարդիկ սունկ են հավաքում, իսկ կոստյումով և փողկապով սունկ հավաքելու գնալը՝ չափից դուրս տարօրինակ է։ Քանի որ ոստիկանը որևէ հիմք չուներ նրան ձերբակալելու՝ գրանցելով նրա ազգանունը, բաց է թողել։
Մի քանի օր անց, այդ կայարանի մոտ հայտնաբերվել է Կորոստիկի դին։ Դատաբժշկական փորձաքննությունը պարզեց սպանության ժամանակը։ Այն տեղի էր ունեցել մոտ մեկ շաբաթ առաջ։ Ստուգելով հերթապահ ոստիկանների զեկուցագրերը, Կոստոևը ուշադրություն դարձրեց Չիկատիլոյի ազգանվան վրա, ով արդեն ձերբակալվել էր 1984 թվականին՝ անտառաշերտի սպանությունների կատարման մեջ կասկածվելու համար։ Նոյեմբերի 17-ին Չիկատիլոյի նկատմամբ սկսեց իրականացվել հսկողություն, որի ընթացքում պարզվեց, որ նա կասկածելի վարք ունի։ Մասնավորապես, նա փորձում էր ծանոթանալ տարբեր տարիքի տղաների և աղջիկների հետ, հայտնվում էր այնպիսի վայրերում, որտեղից նախկինում դիակներ են գտել։ Բացի այդ պարզվեց, որ Չիկատիլոն այնքան էր զայրացել չհաջողված ծանոթությունից հետո (երիտասարդ աղջիկը չէր ցանկացել նրա հետ շփվել), որ փողոցն անցնելիս, քիչ էր մնացել ընկներ ավտոմեքենայի տակ։
Չիկատիլոն ձերբակալվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Այդ օրը, աշխատանքից շուտ դուրս գալու թույլտվություն ստանալով, նա մեկնեց պոլիկլինիկա՝ մատի ռենտգեն հետազոտություն իրականացնելու համար։ Նրա մատը կծել էր նախկին զոհերից մեկը՝ Վիկտոր Տիշենկոն։ Ռենտգեն հետազոտության արդյուքնում պարզվեց, որ մատը ջարդվել է։ Չիկատիլոն վերադարձավ տուն, հետո գնաց կրպակ՝ գարեջուր գնելու (այլ տվյալների համաձայն, նա կվաս է գնել): Գարեջուրը տուն է բերել բանջարեղենի համար նախատեսված ցանցատոպրակով։ Տուն վերադարձի ճանապարհին, փորձել է ծանոթանալ անչափահաս տղայի հետ։ Ծանոթության պահին ձերբակալվել է օպերատիվ խմբի կողմից, որի կազմում էր գտնվում ձերբակալման խմբի ղեկավար Վլադիմիր Կոլեսնիկովը։ Օպերլիազորներից մեկի խոսքերով, Չիկատիլոյի ձերբակալման օպերացիայի մասնակիցները զարմացած են եղել, որ «Չիկատիլոն, կարծես, այնքան առողջ տղամարդ է, որ գարեջուր շատ քիչ է գնել (երեք լիտրանոց շշում եղել է կես լիտր գարեջուր)»։ Տան խուզարկման արդյունքում հայտնաբերվել են խոհանոցային 23 դանակներ, մուրճ, որով Չիկատիլոն տանջամահ է արել զոհերին, կոշիկ, որի չափսերը և նկարը համընկել են ոտնահետքի հետ, ինչպես նաև հայտնի պայուսակը, որտեղ առկա էր պարան, դանակ և վազելին։ Գ. Գ. Բոնդարենկոն, ով 1984 թվականին աշխատել է ՆԳՆ Պերվոմայսկի բաժնում, որպես քրեական հետախուզության բաժնի ղեկավար (հետագայում հանդես է եկել որպես վկա), ճանաչեց դանակը, որը գտնվել էր Չիկատիլոյի պայուսակում, երբ նրան Կենտրոնական շուկայից տեղափոխել են Պերվոմայսկի բաժին։
Չիկատիլոյին հարցաքննել են տասն օր։ Այդ ընթացքում նա իր հանցանքը չի ընդունել։ Նրա դեմ առկա ուղղակի հանցանշան չի եղել։ Արդեն լրանում էր ԽՍՀՄ քրեական օրենսգրքով սահմանված ձերբակալման եռօրյա ժամկետը։ Կոստաևը դիմեց հոգեբույժ Ալեքսանդր Բուխանովսկու օգնությանը։ Վերջինս համաձայնվեց խոսել կասկածյալի հետ։ Նոյեմբերի 28-ին, Բուխանովսկու հետ ունեցած զրույցներից հետո, որի ժամանակ Բուխանովսկին Չիկատիլոյին էր ցույց տալիս նրա հոգեբանական դիմանկարի առանձնահատուկ մասերը, Չիկատիլոն պոռթկաց և սկսեց տալ ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Մարկ Դեյչին տված հարցազրույցի ժամանակ Բուխանովսկին նշել է, որ միանգամից է հասկացել, որ իր առջև նստած է սերիական մարդասպան։ Նա հասկացել էր, թե ինչի համար Չիկատիլոն չի ցանկանում համագործակցել հետաքննության հետ։ Ըստ նրա Չիկատիլոն ցանկանում էր թաքցնել իր սեփական երևակայությունը։ Ըստ Չիկատիլոյի այն եզակի է և միայն ինքն է ունակ իրականացնելու այդպիսի սպանություններ։ Բացի այդ, Բուխանովսկին նշել է, որ ինքը չի դիմել հիպնոսի, քանի որ նա առաջին մարդն էր, ում Չիկատիլոյն խոստովանել է կատարած հանցագործությունները։
Դատավարությունը, որը սկսվել է 1992 թվականի ապրիլի 14-ին, տեղի է ունեցել Ռոստովի արդարադատության տան № 5 սրահում։ № 18/59639-85 քրեական գործի նյութերի ծավալը եղել է 220 հատոր։ Նրան մեղադրում էին 56 սպանությունների մեջ, սակայն կարողացել էին ապացուցել միայն 53-ը, չնայած, որ խոսվում էր 52 սպանությունների մասին։ Դրանցից մեկի վերաբերյալ արձակված դատավճռի մեջ նշվում էր, որ ապացույցները բավական չեն՝ Չիկատիլոյին վերագրելու համար։ Բացի այդ, Չիկատիլոյին էին վերագրվում նաև մի քանի անչափահասների բռնաբարության մեղադրանքները։ Դատավարության սկզբում Չիկատիլոն փորձեց հրաժարվել իր ցուցմունքներից՝ հայտարարելով, որ այդ ցուցմունքները հետաքննության ժամանակ դրել են իր առջև՝ այլ թղթերի հետ միասին, իսկ ինքը անգիտակցաբար ստորագրել է։ Սակայն դատահոգեբուժական փորձաքննությունը, որն իրականացվել երեք անգամ, ցույց է տվել նրա մեղսագիտակցությունը։ Չիկատիլոյի փաստաբանը փորձեց «ստեղծել» պաշտպանական գիծ, համաձայն որի իր պաշտպանյակը դժբախտ և հիվանդ մարդ է, ով բժշկական օգնության կարիք ունի։ Որպեսզի խուսափեն զոհերի հարազատների կողմից Չիկատիլոյի վրա հարձակումներից, նրան տեղավորեցին երկաթե մեծ վանդակում։ Դատական նիստերի ժամանակ նա փորձել է խենթություններ անել. բարձր գոռացել է, վիրավորել է դատավորներին, պետական մեղադրողին, ցույց է տվել ներկաներին իր սեռական օրգանները, պնդել է, որ հղի է և իր մյուս երեխային պետք է կրծքով կերակրի։ Այն հարցին, թե որն էր մոտիվացիան, որ Չիկատիլոն կատարել է այդ հանցագործությունները, պատասխանել է. «Ես դրանք չեմ արել սեռական բավարարվածության համար։ Ավելի շուտ, դրանք իմ հոգին խաղաղեցնում էին»։ Հոկտեմբերի 15-ին նրան դատապարտեցին մահապատժի (բազմաէջ դատավճիռը սկսել են կարդալ հոկտեմբերի 14-ին)։ Լրագրող և գրող Ալեքսանդր Մասալովը, այս փաստի վերաբերյալ, նշել է, որ. « «Գնդակահարություն» բառը լսելով, դահլիճը սկսեց ծափահարել…»:
Գտնվելով մահվան դատապարտվածների խցում, Չիկատիլոն հետևել է իր առողջությանը. չի ծխել, նախավարժանքներ է կատարել, ախորժակով կերել է։ Բացի այդ, նա բողոքներ է ուղարկել ԽՄԿԿ ԿԿ Նախագահություն և կենտրոնական թերթի խմբագրություններ, որոնք ուղղված էին դատարանի և հետաքննական մարմինների դեմ։ Նա համաներման դիմում է ուղարկել նաև Ռուսաստանի նախագահ Բորիս Ելցինին։ 1994 թվականի հունվարի 4-ին մերժվել է նրա վերջին այդպիսի խնդրանքը, որտեղ նշված էր, որ 40 տարի Չիկատիլոն ծառայել է երկրի բարօրությանը, ապրել է աշխատանքային դժվար կյանք՝ «Կոմունիստական բռնապետությունում» և երազում է ապրել նոր և ազատ Ռուսաստանում։ Նա նաև նշում էր, որ քրեական գործը, որտեղ իրեն բնորոշում են որպես բռնաբարողի, մարդասպանի և մարդակերի, ամբողջովին սարքված է և չկան բավարար փաստեր, որոնք ապացուցում են հանցագործությունների մեջ նրա մասնակցությունը։ Նա նշում էր, որ ունի շիզոիդ անձնային խանգարում, որոնք ուղկեցվում են սեքսուալ շեղումներով, գանգուղեղային ճնշման արդյունքում առաջացած գլխացավեր, անքնություն, մղձավանջներ, սրտի առիթմիա։ Ի հակասումն իր խոսքերի, նշել է, որ համարվում է միակ իրական կոմունիստը՝ «կոմունիստ № 1»: Նա խնդրել է վերականգնել իր հոր և պապի իրավունքները, ովքեր դարձել են վարչակարգի զոհը, ինչպես նաև չեղարկել 1984 թվականին իր նկատմամբ ընդունված մեղադրական դատավճիռը ։ Նա պահանջեց, որ իրեն Նովոչերկասկից տեղափոխեն Մոսկվայի բանտ, նրա համար, որ. «Ասեմ ճշմարտությունը այս երկրի, սենսացիոն գործի մասին։ Ես պետք է գրեմ հիշողություններ իմ ողբերգական կյանքի մասին, որպեսզի հանդիպեմ մասնագետների՝ իրավաբանների, սեքսոպաթոլոգների, հոգեբույժների հետ…»: Վերջին տողում Չիկատիլոն գրել է. «Խնդրում եմ մի զրկեք ինձ կյանքից».:
Փետրվարի 13-ին Նովոչերկասկի բանտում, որտեղ Չիկատիլոն տեղափոխվել էր դատավարությունից հետո, նրան հայտնեցին, որ գիշերային թռիչքով նրան կտեղափոխեն Մոսկվա՝ նոր հետազոտություններ իրականացնելու համար։ Փետրվարի 14-ին Չիկատիլոն ՈՒԱԶ մակնիշի մեքենայով տարվել է գնդակահարության վայր, որտեղ էլ գնդակահարվել է ծոծրակի հատվածից։ Թաղվել է անանուն համարի ներքո՝ Նովոչերկասկի գերեզմանատանը ։
Սեքսուալ բռնություններ
Ինչպես առաջին, այնպես էլ երկրորդ ձերբակալության ժամանակ Չիկատիլոյի պայուսակից գտնվել է վազելինի տարա, որը պարանի և սրածայր դանակի հետ միասին «նախատեսված է եղել զոհերի համար»։ Երբ Չիկատիլոյին հարցրել են, թե նրա ինչին է պետք վազելինը, նա պատասխանել է, որ օգտագործում է այն սափրվելու համար, երբ մեկնում է գործուղման։ Ավելի ուշ, հարցաքննությունների ժամանակ նա խոստովանեց, որ օգտագործել է վազելինը բռնաբարությունների ժամանակ։
Շատ փորձագետներ, նույնիսկ նրանք, ովքեր մասնակցել են Չիկատիլոյի փորձաքննությանը, վստահեցնում են, որ նա երբեք չի բռնաբարել զոհերին, քանի որ տառապել է իմպոտենտությամբ։ Ռուսաստանի առողջապահության նախարարության Մոսկվայի հոգեբուժական ինստիտուտի սեքսապաթոլոգների խումբը իր եզրակացության մեջ նշել է. «Չիկատիլոյի մոտ հայտնաբերվել է թույլ սեռական կազմություն` սեռական օրգանների գրգռման հատվածում։ Դրանով է պայմանավորված արագ տեղի ունեցող սերմնաժայթքումը՝ (առանց ձեռնաշարժության, առանց սեռական հարաբերությունների) սեռական ակտի նախապատրաստական շրջանում» Մյուս կողմից, օրինակ, ամերիկացի դատական հոգեբան Քեթին Ռամսլանդը նշում է, որ Չիկատիլոյի զոհերից մեկը բռնաբարված է հայտնաբերվել, իսկ նրա հեշտոցի մեջ առկա է եղել սերմնահեղուկ (այս դեպքից հետո հնարավոր եղավ հայտնաբերել մարդասպանի արյան խումբը): Ռուս լրագրողներ և գրողներ Միխայիլ Գուրևիչը և Օլգերտ Լիբկինը ուշադրություն են դարձնում այն հանգամանքի վրա, որ Չիկատիլոն սեռական կապ է ունեցել իր սիրուհի Վալենտինա Ժ.-ի հետո, ով նախկինում եղել է նրա աներձագի կինը։ Ռուս լրագրող և գրող Ալեքսանդր Մասալովը նշում է, որ փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ Չիկատիլոն եղել է նեկրոֆիլ, քանի որ զոհերի մի մասը բռնաբարված են եղել մահվանից հետո, չնայած մյուս դեպքերում սեփական սեռական ցանկությունները բավարարելու համար, նա իր առնանդամը քսել է դեռևս չսառած զոհերի դիակներին։
Մեղսունակություն
Երեք դատահոգեբուժական փորձաքննությունները, որոնք կատարվել են Ռոստովի մարզային հոգենյարդաբանական դիսպանսերի և Սոցիալական և դատական հոգեբուժություն պետական գիտական կենտրոնի կողմից, Չիկատիլոյին միանշանակորեն ճանաչել են մեղսունակ, այսինքն «չի տառապում որևէ հոգեկան հիվանդությամբ և հաշվետու է սեփական գործողությունների համար, ինչպես նաև ունակ է կառավարել դրանք»։ Սակայն լրագրող և գրող, «Վեչերնայա Մոսկվա» թերթի պատահարների բաժնի ղեկավար Նիկոլայ Մոդեստովը կարծում է, որ բժիշկների տված եզրակացությունը նպատակ է հետապնդում հասարակությանը պաշտպանելու մարդասպանից, քանի որ, եթե Չիկատիլոյին ճանաչեին անմեղսունակ, այսինքն հոգեկան հիվանդ, նա կխուսափեր գնդակահարությունից և նրան կուղարկեին հատուկ հոգեբուժարան՝ պարտադիր բուժման։ Դա նշանակում է, որ նա որոշ ժամանակ անց կարող էր հայտնվել ազատության մեջ։
Հոգեբույժ Ալեքսանդր Բուխանովսկին վստահեցնում էր, որ, իր կարծիքով, Չիկատիլոն հիվանդ է եղել, և նոր քրեական օրենսգրքի ընդունվելուց հետո, նրան կարող էին ճանաչել «սահմանափակ մեղսունակ», որը դարձյալ ենթադրում էր, որ Չիկատիլոյին պետք է ուղարկեին հոգեբուժարան։ Չիկատիլոյին մեղսունակ ճանաչելը նշանակում էր, որ նա նա գիտակցել է իր գործողությունների հակաօրինական բնույթը և կարող էր նպատակային կառավարել իր վարքը։ Սակայն մեղսունակությունը չի ենթադրում, որ անձը չի կարող չճանաչվել հոգեկան խանգարում ունեցող, այլ ենթադրում է, որ նա կարող ինքնակառավարվել։
Գրող և լրագրող Ալեքսանդր Մասալովը հիշում էր. "Ես եղել եմ դատավարության մի քանի նիստերի, որոնք տեղի են ունեցել Դոնի Ռոստովում, տեսել եմ մարդասպանին տաս- քսան մետր հեռավորությունից… Նա նստած էր ճաղավանդակում և նրա գործողությունները տեսնելով հստակ կարող եմ ասել՝ այդ մարդ հոգեպես աննորմալ է…"Նա նաև նշել է, որ «որոշ հետազոտողների կարծիքով, բժիշկները այդպիսի եզրակացություն են տվել՝ դատախազության պարտադրանքով, որպեսզի մարդասպանը չխուսափի պատժից՝ ընկնելով հոգեբուժարան».:
Հոգեբույժ և հոգեվերլուծաբան Դմիտրի Վելտիշև կազմել է Չիկատիլոյի հոգեբանական դիմանկարը "Մանուկ տարիներից Անդրեյ Չիկատիլոն աչքի է ընկել ինքնամփոփությամբ, նեղացկոտությամբ, զգայունությամբ և անհանգստությամբ։ Հասակակիցների հետ շփումների դժվարությունները, հատկապես աղջիկների, դասերի ժամանակ զուգարան գնալու թույլտվություն խնդրելը, օտար մարդկանց դիմելու դժվարությունները կապված են եղել սեփական ամբողջականության նկատմամբ անվստահության հետ։ Նա տարված է եղել քարտեր նկարելով, ստալինիզմի գաղափարախոսությամբ, կոմունիստական առաջնորդների անունները գրելով։ Իր երևակայության մեջ նա իրեն պատկերացնում էր ԽՄԿԿ կոմկուսի գլխավոր քարտուղարի դերում, ով հանդես էր գալիս ամբիոնից։ Մտահոգության և հուզվածության առկայությունը ավելացնում էր նրա մեջ ատելության զգացումը շրջապատի նկատմամբ։ Աստիճանաբար վերանում էր դեպրեսիոն իրավիճակը՝ ոչ ուժեղ կատաղությամբ, ամոթխածության և անձնական անլիարժեքության գիտակցության բարձրացմամբ։ Սկսվեց սեփական անձի վերագնահատումը, առաջացան սեփական բացառիկության վերաբերյալ մտքեր։ Առավել վառ այս գործընթացը տեղի է ունեցել պատանեկության տարիներին, երբ անլիարժեքության զգացողությունը՝ կապված սեռական կյանքի անհաջողություններով, ավելացնում էր ուսման տենչը, հետաքրքրության բարձրացումը մարքսիստական փիլիսոփայության վերաբերյալ, կոմունիզմի գաղափարախոսության հաղթանակի սպասելիքները, որոնք կվերացնեին սոցիալական անհավասարությունը և կնվազեցնին թշնամանքը արտաքին աշխարհի նկատմամբ։"
Պատմաբան Ջոն Ֆիլիպ Ջենքինսը նշում էր, որ «Չիկատիլոն մոլի կարդացող էր, հատկապես պատմության այն հատվածներն էր սիրում, որտեղ նկարագրվում էր, թե ինչպես են գերմանացի ռազմագերիները տանջանքների ենթարկվել խորհրդային գերեվարության ներքո՝ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ» ։
«Պարադոքսային արտազատում»
Չիկատիլոյի գործով Ռոստովի մարզային դատարանի կողմից ընդունված դատավճռի մեջ նշված է, որ գործի երկարատև չբացահայտվելը կապված էր, ոչ թե փորձագետների սխալների կամ հետաքննիչների բացթողումների հետ, այլ, այսպես կոչված, մեղադրյալի «պարադոքսային արտազատման» հետ։ Խոսքն այն մասին է, որ մեղադրյալի արյան և արտազատուկների (սերմնահեղուկ) խմբերը հակածնային ABO համակարգում չեն համընկել։ Չիկատիլոյի արյան խումբը եղել է եղել երկրորդ (A), սակայն սերմնահեղուկում, որը հայտնաբերվել է զոհերից մեկի վրա, առկա է եղել նաև B հակածինի հետքեր։ Բժշկական եզրակացության արդյունքում փորձագետները եկան այն եզրակացության, որ անտառաշերտի մարդասպանի արյան խումբը չորրորդ է (AB): Չիկատիլոյի արյան խումբը չէր համապատասխանում, այդ իսկ պատճառով 1984 թվականի սեպտեմբերին նրան բաց թողեցին։
Ներկայումս ապացուցված է, որ այսպես կոչված, «պարադոքսային արտազատում» գոյություն չունի, քանի որ այն հակասում է ABO հակածնային համակարգի գենետիկական հիմունքներին։ Արյան և սերմնահեղուկի անհամապատասխանության երևույթը պայմանավորված է հետազոտվող կենսաբանական օբյեկտների մանրէաբանական աղտոտվածությամբ։ Որպեսզի խուսափեին ուսումնասիրության սխալ արդյունքներից, անհրաժեշտ էր ուսումնասիրությունն իրականացնել համապատասխան մեթոդիկայով՝ բարձրակարգ ռեագենտների կիրառումով, որը, սակայն, Չիկատիլոյի պարագայում չիրականացվեց։
Քրեագետ, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Յուրի Դուբյագինը, ով ունի ներքին գործերի համակարգում 27 տարվա աշխատանքային փորձ, կարծում է, որ «պարադոքսային արտազատումը» հորինվել է նրա համար, որ արդարացվի դատաբժշկական փորձաքննության կողմից թույտված բացթողումները։ Թերության հիմնական պատասխանատվությունը ընկել է Ս.Վ. Գուրտովայայի վրա, ով 1984 թվականին իրականացրել է Չիկատիլոյի արյան հետազոտությունը։ Ինքը Գուրտովայան ընդունել է, որ հետազոտության ժամանակ թույլ է տվել բացթողումներ և բժշկական ամփոփիչ եզրակացության մեջ պետք է գրեր «մարդ, ում սերմնահեղուկի մեջ առկա են համապատասխան անտիգենները»։ Նա նաև հավելել է, որ եթե ընդդեմ մեղադրյալի առկա են ծանրակշիռ փաստեր, իսկ արյան խումբը չի համապատասխանում, ապա անհրաժեշտ է իրականացնել սերմնահեղուկի հետազոտություն։
2003 թվականին Իսա Կոստոևը բացահայտ ասել է, որ «հետազոտության ժամանակ բացթողում է տեղի ունեցել» ։
«Կազմակերպված» կամ «անկազմակերպ» սերիական մարդասպան
Հետաքննության դաշնային բյուրոյի աշխատակիցներ Ռոյ Հեյզելվուդը և Ջոն Դուգլասը կազմել են դասակարգում, համաձայն որի սերիական բոլոր մարդասպաններին դասակարգում են երկու խմբի։ Դասակարգման հիմք է հանդիսանում սպանության մեթոդը։ Ըստ այդմ, սերիական մարդասպանները լինում են կազմակերպված (սերիական) ոչ սոցիալական և անկազմակերպ հակասոցիալական։
Կազմակերպված սերիական հանցագործներին բնորոշ է սեփական ցանկությունների վերահսկումը, նրանք ունեն զոհին հսկելու և գայթակղելու հստակ ծրագիր։ Եթե ծրագիրը ձախողվում է, ապա մարդասպանը սպանության իրականացումը կարող է հետաձգել։ Բացի այդ, կազմակերպված հանցագործի ինտելեկտը միջին է, հաճախ նրանք ունեն բարձրագույն կրթություն։
Ի տարբերություն կազմակերպված սերիական մարդասպանների, անկազմակերպ մարդասպանները ունակ չեն կառավարելու իրենց էմոցիաները և սպանությունները կատարում են կատաղության նոպայի ժամանակ (աֆեկտի ազդեցության տակ)։ Հանցագործը հաճախ սպանում է «առաջին պատահած մարդուն»։ Նրանց ինտելեկտի մակարդակը ցածր է, ընդհուպ մինչև մտավոր հետամնացություն կամ էլ ունեն հոգեկան խանգարումներ։ Սերիական մարդասպանների այս տիպը սոցիալականապես ադապտացված չէ (չունեն աշխատանք, ընտանիք, մենակ են ապրում, անխնամ տեսք ունեն), այսինքն չեն կրում «նորմալության դիմակ»։ Չիկատիլոն իր սպանությունները կատարել է աֆեկտի ազդեցության տակ, սակայն գիտակցորեն։ Նա նախապես ծրագրել է սպանության գործողությունները (մի քանի զոհերի հետ քայլել է, մինչև հինգ կիլոմետր)։ Եթե զոհը հրաժարվել է գնալ նրա հետ, նա չի շարունակել պնդել՝ վախենալով իր վրա ուշադրության կենտրոնացումից, այլ փնտրել է նոր զոհի։
Ռուս գրողներ և լրագրողներ Միխայիլ Գուրևիչը և Օլգերտ Լիբկինը ուշադրությունը հրավիրում են այն հանգամանքի վրա, որ Լենա Զակոտնովայի սպանությունից և Կրավչենկոյի նկատմամբ քրեական հետաքննության իրականացման ընթացքում, Չիկատիլոն ժամանակավորապես դադարեցրել է սպանությունները. «Եվ նա պառկած է։ Նա նույնիսկ փոխում է աշխատավայրը՝ հեռու աշխատակիցներին, ովքեր նրա մասին ամեն ինչ գիտեն։ Նա փորձում է հեռու մնալ անչափահասներից, քանի որ անչափահասի հայացքը նրա մոտ առաջացնում է ցանկություն։ Նա փորձում է հեռու մնալ գայթակղությունից <…> Նա սպասում է, հետևում է գազանական զգուշավորությամբ։ Համբերատար սպասում է իր ժամին…».:
Ընտանիք
1991 թվականի հունվարին հետաքննության խորհրդի անդամի խորհրոդով Չիկատիլո ընտանիքի անդամները դիմեցին Նովոչերկասկի ՔԿԱԳԳ, որտեղ փոխեցին իրենց ազգանունը, ընդունելով մորական կողմի ազգանունը, վաճառեցին Նովոչերկասկի բնակարանը և տեղափոխվեցին Խարկով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:Մարդակերներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Աստերոիդների ցանկ (33501-33600)
Աստերոիդների ցանկ (33401-33500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (33601-33700)
Ռեստորանի ինտերիեր Առլում
Ռեստորանի ինտերիեր Առլում (Interior of a Restaurant in Arles), Վինսենթ վան Գոգի երկու նկարները, որոնք նա նկարել է 1888 թվականին, Առլում։
Պատմություն
«Ռեստորանի ինտերիեր Առլում» նկարների ճշգրիտ թվագրումը բարդ է եղել, հիմնականում այն պատճառով, որ վան Գոգը երբեք չի հիշատակել նկարները պահպանված որևէ նամակում ։ Պիեռ Լերոոնը թվագրել է նկարը 1888 թվականի օգոստոսով` մասամբ ծաղկող արևածաղիկների շնորհիվ, և դա համընդհանուր ընդունվել է, այդ թվում` 20-րդ դարի վան Գոգի առաջատար հետազոտողի` Յան Հյուլսկերի կողմից ։ Երկար ժամանակ ենթադրվում էր, որ նկարները պատկերում են Կարրել հյուրանոցի ռեստորանի ներսը։ Յակոբ դե լա Ֆաին նշում է, որ դրանք, հավանաբար, պատկերում են Դեղին տան մոտ գտնվող ռեստորանի ինտերիերը։ Հյուլսկերը համարում էր, որ վան Գոգն ստեղծել է երկու գրեթե նույնական կտավներ, քանի որ դրանցից մեկը նախատեսված էր ռեստորանի տիրոջ համար և չէր հավատում, որ JH1572 տարբերակը JH1573 տարբերակի էսքիզն է։
Վերլուծություն
Չնայած այն բանին, որ կտավներում անկասկած ներկայացված են Առլի ռեստորանի այցելուները, Բակստերն իր հոդվածում պնդել է, որ դա վան Գոգի` Խորհրդավոր ընթրիքը պատկերելու առաջին փորձն է եղել սիմվոլիզմի կամ սրբազան ռեալիզմի ոճով։
"Այս կտավի և Վերածննդի Խորհրդավոր ընթրիքի մեջ շատ նմանություններ կան։ Կենտրոնում է սպասարկող անձը։ Այցելուների մեծ մասը տեղավորված է սեղանի հեռավոր ծայրում։ Առաջին պլանում երևում է գինու երեք սափոր։ Ճիշտ է, շատ չէ, բայց դա միայն սկիզբն է..."
Չնայած Հյուլսկերը պնդում էր, նկարների պատկերման հերթականությունը որոշելը սպեկուլյացիա կլիներ, Բակստերն առաջարկել է հետևյալ փաստարկը. երկրորդ տարբերակը պատկերվել է կլուազոնիզմի ոճով` նկարին տալով վիտրաժի էֆեկտ, որը համապատասխան կլիներ «Խորհրդավոր ընթրիքի» նկարին. և վան Գոգը մի քանի փոփոխություններ է մտցրել վերջնական տարբերակի մեջ, մասնավորապես, ավելացրել է հացը և նոր շիշ է տեղավորել կենտրոնական կերպարի դիմաց` նրան հատուկ նշանակություն տալով։ Բացի դրանից, նկարիչն այլ այցելուներ է ավելացրել, այդ թվում` ինչ-որ բանի հետևում թաքնվող մի կերպար. առարկան, որի հետևում նա թաքնվել էր, առաջին նկարում ծաղկաման էր, իսկ երկրորդում թվում է արմավենու ճյուղ։ Բացի դրանից, ձախ կողմի ծաղիկների կոմպոզիցիան պոլեկս է հիշեցնում և գտնվում է մոտավորապես նույն դիրքում, որտեղ Պողոս առաքյալը բռնած է շեղբը Լեոնարդո դա Վինչիի տարբերակում։ Սակայն ամենանակարևորն այն է, որ նրա կողքին վան Գոգը տեղավորել է Լեոնարդոյի կտավի Հովհաննես առաքյալի կերպարը ։
Վերջապես, վան Գոգը կանացի կերպարը շրջապատել է ծաղիներով, մի մոտիվ, որը նա կրկնել է մի քանի ամիս անց, իր «Օրորոցային» տրիպտիխում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Սեբաստիա
Սեբաստիա (նաև Սվաս; Սրվազ,Sivas, Sebastia, Sebastea, Sebasteia, Σεβάστεια), քաղաք է Արևմտյան Հայաստանում, պատմական Փոքր Հայքի տարածքում, ներկայիս Թուրքիա։ Մինչև 1915 թ. հանդիսացել է համանուն նահանգի (վիլայեթի) կենտրոնը։
Պատմություն
Հիմնադրվել է մ.թ.ա. 1-ին դարում Փոքր հայքի թագավորությունում։ Հետագայում գտնվել է Պոնտոսի, Հռոեմական կայսրության, Բյուզանդիայի կազմում։ 1071 թ-ին Մանազկերտի ճակատամարտում կրելով պարտություն Բյուզանդիան զիջում է Սեբաստիան սելջուկ-թուրքերին։ Իսկ 1408 թ-ին քաղաքը գրավվում է օսմանյան թուրքերի կողմից։ Կամաց-կամաց հելենիստական ազդեցությունը թուլացավ քաղաքում։
Ազգային կազմ
Հայերը կազմում էին մեծամասնություն մինչև Մեծ Եղեռնը։
Տաճարներ
Քաղաքն ուներ մեծ քանակությամբ եկեղեցիներ, այդ թվում Սուրբ Նշան, Սուրբ Անապատ, Սուրբ Սարգիս, Հրեշատակապետաց, Դերձակի վանք և այլն։ Սուրբ Նշանում պահվում էին մեծ քանակությամբ հայկական հին ձեռագրեր։
Հայոց Ցեղասպանություն
Սեբաստիայի և Արևմտյան Հայաստանի ողջ բնակչությունը ենթարկվեց Համիդյան կոտորածների 1895 թ-ին և ցեղասպանության 1915 - 1923 թթ-ին։ Դրանց հետևանքով քաղաքի ողջ հայ բնակչությունը ոչնչացվեց, իսկ հայկական դպորցները, տները և տաճարները ավերվեցին։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Փոքր Հայքի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սիվասի մարզ Կատեգորիա:Սեբաստիայի մարզի բնակավայրեր
(6282) Էդվելդա
(6282) Էդվելդա (Edwelda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,311159 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8102 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8121 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1283,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,280517 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,81° անկյուն։
Ռիսակովո
Ռիսակովո (Рисакове, As Caraqçı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Աս-Ջարակչի։
2001 թվականի տվյալներով Ռիսակովո գյուղում բնակվում էր 803 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թորոս Թորոսյան
Թորոս Շահենի Թորոսյան, հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1989):
Կենսագրություն
Թորոս Թորոսյանը ծնվել է 1950 թվականին Երևանում։ 1973 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։ 1973 - 1976 թվականներին սովորել է ՀՀ Ազգային ակադեմիայի Տնտեսագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1976 - 1979 թվականներին եղել է  ՀՀ Ազգային ակադեմիայի Տնտեսագիտության ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող, 1979 - 1992 թվականներին՝  գիտական քարտուղար, 1992 թվականից՝ Երևանի պետական համալսարանի Տնտեսագիտության ֆակուլտետի «Միջազգային տնտեսական հարաբերություններ» ամբիոնի հիմնադիր վարիչ։ Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանի գիտական աստիճաններ շնորհող խորհրդի անդամ՝ Ը00,06 Միջազգային տնտեսագիտություն մասնագիտությամբ ։
Վերապատրաստվել է աշխարհի մի շարք առաջատար ուսումնական հաստատություններում՝ Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիա (1988), Գերմանիայի գիտությունների ակադեմիա (1990), ԱՄՆ Կոլորադոյի համալսարանում (1993) ԱՄՆ Նյու Յորքի Ամերիկյան բանկային ինստիտուտում (1994), ԱՄՆ Գրիննել քոլեջում (1994), Միացյալ թագավորության Բորնեմութ համալսարանում (2000 թվական, Տեմպուս), Հունաստան (Մակեդոնիայի համալսարան, Տեմպուս, 2001 թվական) Թուրքիայում (Ստամբուլ, 2002 թվական), ԱՄՆ Կալիֆոռնիայի պետական համալսարանում (Ֆրեզնո, 2003 թվական), 2002 - 2004 թվականներին՝ Կանադայում։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ արտաքին առևտրատնտեսական կապերի հիմնախնդիրներին   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Տալկին Կլյուչ
Տալկին Կլյուչ (Талкин ключ, Талкин чулы), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 220 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1933 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սզնի Շրադերի
Սզնի Շրադերի ), նոճազգիներ ընտանիքի, սզնի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափ թուփ է 2-2,5մ բարձրությամբ։ Ընձյուղները մազմզուկապատ են։ Կեղևը մուգ մոխրագույն է։ Փշերը սակավաթիվ են, 0,5-1,0սմ երկարությամբ։ Տերևները մուգ կանաչ են, վերևից փայլուն, ցրված մազմզուկապատ, ներքևի կողմից խիտ մազմզուկապատ, նեղ սեպաձև հիմքով և երկար բլթակներով։ Ծաղկաբույլերը փոքր-ինչ սեղմված են։ Պտուղը բալակարմիր է, համարյա կլոր, 4-5, հազվադեպ 3-2 կորիզներով։ Տարածված է Կովկասում Ղրիմում, Հարավային Եվրոպայում։ Հայաստանում աճում է Զանգեզուր լեռում (սահմանափակ քանակությամբ), միջին լեռնային գոտու կաղնեբոխային անտառների եզրերին, քարքարոտ թեքությունների վրա։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում Ղրիմում, Հարավային Եվրոպայում, Զանգեզուրում։
Կիրառություն
Էկոլոգիական խումբը՝ VIII: Մշակության հավանական շրջանները Յա, 8, 12—13, 17-28, 31-32 :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սզնի Շրադերի
Թեմուր Մուստաֆին
Թեմուր Իլդարովիչ Մուստաֆին (Темур Ильдарович Мустафин, ), ռուս ֆուտբոլիստ, խաղում է Ղրղզստանի «Աբդիշ-Ատա» ակումբում։
Ակումբային կարիերա
Մուստաֆինը « Սոչի» ակումբի կազմում Ֆուտբոլի ազգային լիգայի 2018-19 մրցաշրջանում զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։
2022 թվականի հուլիսի 18-ին «Շախտյոր» ակումբը հայտարարել է Մուստաֆինի հետ պայմանագիր կնքելու մասին ։
2023 թվականի հունվարի 30-ին «Աբդիշ-Ատա» ակումբը հայտարարել է Մուստաֆինի հետ պայմանագիր կնքելու մասի ։
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Փոքր Արագյալ)
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի ,Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Նինոծմինդայի շրջանի Փոքր Արագյալ գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։
Ըստ եկեղեցու արևմտյան պատի արձանագրության, եկեղեցին կառուցվել է 1862 թվականին։
Վրաստանի հայոց թեմի և Իմերեթի թեմի 1866 թվականի եկեղեցիների տեղեկագրերի տվյալների այն եղել է փայտաշեն կառույց, որը ունեցել է 20 ծխական։ Իսկ արդեն 1885 թվականին եկեղեցին քարաշեն էր և ուներ 26 ծխական։
Եկեղեցու հարակից տարածքում կա  գերեզմանոց։ Եկեղեցին քարաշեն բազիլիկ կառույց է  չափսերն են (13.27 x 9.12) մետր։ Եկեղեցու արևմտյան կողմի գագաթին կա զանգակատուն։
Հոգևոր կազմը եղել է Գրիգոր քհն. Տեր-Գևորգյանը, Ստեփանոս քհն. Տեր-Ղազարյանը և Ղազարոս քհն. Տեր-Խաչատրյանցը, որոնք քահանայագործել են 1860-80-ական թվականներին։
Հետխորհրդային տարիներին, մասնավորապես 2009 թվականին եկեղեցին վերանորոգվում է, Եզեկ Եզեկյանի բարերարությամբ, որից հետո եկեղեցին վերաօծվում է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Վրաստանի հայոց թեմ
Մամեգի
Մամեգի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից հյուսիս, Ծին լեռան ստորոտում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 186 տուն բնակիչ, որից կեսը հայեր էին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղի արևելյան բարձունքին գտնվում էր գյուղի նախկին տեր Մամիկ իշխանի դղյակի ավերակները։ Գյուղի մոտակայքում կային 3 փլված եկեղեցիներ, որոնցից մեկը կոչվում էր Ս. Տիրամայր ։
Սեպսիս
Սեպսիս, արյան վարակում, թարախարյունություն, ընդհանուր թարախային վարակ, ծանր վարակ, հիվանդություն, որն առաջանում է թարախային բորբոքման տեղային օջախից արյան հունի, ավշային ուղիների, այնտեղից հիվանդի բոլոր հյուսվածքների և օրգանների մեջ թարախածին մանրէների տարածման հետևանքով։ Սեպսիսի աղբյուր կարող է դառնալ վարակված վերքը կամ տարբեր տեղադրության, մեծության ու ծավալի թարախային օջախը։ Նորածինների սեպսիսի հաճախակի պատճառներից է պորտի թարախակալումը։ Հետծննդյան սեպսիսը այսպես կոչված ծննդաբերական տենդը, պայմանավորված է արգանդի խոռոչի թարախակալմամբ։ Սեպսիսի հարուցիչներն առավել հաճախ ստաֆիլոկոկերն են, ստրեպտոկոկերը, հազվադեպ՝ պնևմոկոկերը, աղիքային ցուպիկը և այլ մանրէներ։
Պատճառ
Արյան վարակման առաջացմանը նպաստող պատճառ կարող են դառնալ տեղային թարախակալում առաջացնող մանրէների բարձր վարակունակությունը (հիվանդածնությունը), մյուս կողմից՝ կրած վնասվածքների կամ հիվանդությունների, հյուծման, վիտամինային անբավարարության և այլ ուղեկցող հիվանդությունների հետևանքով օրգանիզմի պաշտպանական ուժերի թուլացումը։
Ախտանիշներ
Արյան վարակման առավել ծանր ձևի ժամանակ մանրէները բազմանում են արյան և այլ հյուսվածքների մեջ՝ դրանք հեղեղելով իրենց կենսագործունեության թունավոր նյութերով, քայքայում են արյան բջիջները։ Վարակումն ուղեկցվում է ջերմաստիճանի բարձրացմամբ, ընդհանուր թուլությամբ, դողով, առատ քրտնարտադրությամբ, երբեմն առաջանում են մաշկի դեղնախտային գունավորում և տարբեր ցաներ։ Աստիճանաբար առաջանում է հիվանդին մահ սպառնացող ինքնաթունավորում։ Արյան վարակման դեպքում մանրէները երբեմն չեն բազմանում արյան մեջ, այլ դրա հոսքով տարածվում են տարբեր օրգաններ և հյուսվածքներ, որտեղ նստում են և առաջացնում բազմաթիվ թարախային օջախներ։ Այդպիսի դեպքերում արյան վարակումն ընթանում է ավելի երկարատև՝ հերթական թարախակույտի առաջացման ժամանակ պարբերաբար վատացումներով, թարախակույտը պատռվելու և թարախը դուրս գալու կամ թարախակույտը վիրահատության միջոցով բացելու ժամանակ՝ լավացումներով։
Բուժում
Բուժում են միայն հիվանդանոցում և որքան շուտ սկսվի այն, այնքան հիվանդն արագ կապաքինվի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ Կատեգորիա:Անհետաձգելի բուժօգնություն
Արամ Վարդևանյան
Արամ Վարդևանյան, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 8-րդ գումարման պատգամավոր, իրավաբան, դասախոս ։
Կենսագրական տվյալներ
Արամ Վարդևանյանը ծնվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 1-ին Խորհրդային Հայաստանի մայրաքաղաք Երևան քաղաքում ։
Կրթություն
2005-2011 թվականներին սովորել է Ռուս-հայկական (Սլավոնական) համալսարանում իրավագիտություն մասնագիտությամբ։ 2011-2014 թվականներին եղել է Ռուս-հայկական (Սլավոնական) համալսարանի ասպիրանտ։ 2011-2013 թվականներին ուսանել է նաև Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում ։
Իրավաբանական գործունեություն
2011-2014 թվականներին աշխատել է ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանի աշխատակազմում հետևյալ հաստիքային առաջխաղացմամբ՝ քրեադատավարական իրավունքների վարչության մասնագետ, իրավական վերլուծության վարչության առաջատար մասնագետ, վարչության պետի ժամանակավոր պաշտոնակատար, ապա դարձել վարչության պետ։ Այնուհետև աշխատանքի է ընդունվել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրական դատարանում որպես մարդու իրավունքների պաշտպանի ներկայացուցիչ։ 2014-2016 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրական դատարանի նախագահի խորհրդական ։
Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու է, 25-ից ավելի գիտական հոդվածների հեղինակ։
2014 թվականից հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության փաստաբանների պալատի անդամ է ։
2019 - 2021 թվականներին մի շարք դատական աղմկահարույց գործերով հանդես է եկել որպես փաստաբան։ Այդպիսի գործերից են Հայաստանի նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի դատավարությունը։
Քաղաքական գործունեություն
2016 թվականի սեպտմբերի 29-ից մինչև 2018 թվականը աշխատել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունում որպես վարչապետի օգնական ։
Արամ Վարդևանյանը 2021 թվականի հունիսի 20-ին Հայաստանում տեղի ունեցած Ազգային ժողովի արտահերթ ընտրություններին Հայաստան դաշինքից ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր ։