cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կանանց սուլթանատ
Պատմություն
Սուլեյման Քանունին չեղարկեց այս կանոնը, երբ իր օրինական կինը դարձրեց Հյուրեմ Սուլթանին։ Հյուրեմին փոխարինելու եկան երկու հասեկիները, որոնք հետագայում դարձան վալիդեներ՝ սկզբում Նուրբանուն, իսկ հետո՝ Սաֆիեն (ով պաշտոնական կին չէր), որոնք մեծ ազդեցություն ունեցան սկզբում ամուսինների (Սելիմ II և Մուրադ III), ապա նաև որդիների (Մուրադ III և Մեհմեդ III) վրա։ Ենթադրվում է նաև, որ Միհրիմահը նույնպես ազդեցություն է ունեցել եղբոր վրա։ Իր իշխանության գագաթնակետին կանանց սուլթանատը հասել է Քյոսեմ սուլթանի օրոք, որը վալիդե դարձավ միանգամից երկու սուլթանի՝ Մուրադ IV–ի և Իբրահիմ I-ի օրոք, ինչպես նաև Իբրահիմի մահից հետո ազդեցություն է ունեցել թոռան վրա։ Այս ժամանակաշրջանը վերջացավ Քյոսեմի սպանությամբ. նրան փոխարինելու եկավ Մեհմեդ 4-րդի մայրը՝ Թուրհան Սուլթանը, ով վալիդե դարձավ 35 տարեկանում։ Հենց Թուրհանի նախաձեռնությամբ 1656 թվականին մեծ վեզիրի պաշտոնում նշանակվեց Մեհմեդ Քեփրյուլին. այդ նշանակումը դարձավ կանանց սուլթանության վերջը ։
Օսմանյան կայսրությունում կանանց կառավարման ավարտը չի նշանակում նաև նրանց՝ կառավարման վրա ազդեցության դադարեցում։ Ինչպես և նախկինում վալիդեն շարունակել է զբաղվել բարեգործությամբ։ Բացի քաղաքականության վրա ազդեցություն ունենալուց, նրանք զբաղվել են մզկիթների, դպրոցների, հիվանդանոցների շինարարությամբ, նրանք նաև մեծ եկամուտներ են ունեցել, որոնք տնօրինել են ինքնուրույն։ Դրա վառ օրինակն են վերջին երկու վալիդեները՝ Բեզմիալեմ Սուլթանը և Պերտևնիալ Սուլթանը։ Սակայն կանանց սուլթանության ժամանակաշրջանի (հատկապես Քյոսեմի օրոք) համեմատ նրանց ազդեցությունը ներքին և արտաքին քաղաքականության վրա շատ աննշան է եղել։
Հյուրեմ
Կանանց սուլթանության հիմքերը դրած կին է համարվում Հյուրեմ Սուլթանը։ Մի շարք դարերի ընթացքում առաջին անգամ սուլթանն ամուսնացել էր իր հարճի հետ։ 1534 թվականին մահանում է վալիդե Հաֆսա Սուլթանը։ Մինչ այդ, 1533 թվականին, չափահաս դարձած որդու՝ Մուստաֆայի հետ Մանիսա է ուղարկվում Հյուրեմ Սուլթանի վաղեմի մրցակից Մահիդևրանը։ 1536 թվականի մարտին մեծ վեզիր Իբրահիմ փաշան, որն ավելի վաղ հենվում էր Հաֆսայի աջակցության վրա, մահապատժի է ենթարկվում Սուլթան Սուլեյմանի հրամանով, իսկ նրա ունեցվածքը բռնագրավվում է։ Վալիդեի մահը և մեծ վեզիրի մահապատիժը բացում են Հյուրեմի ճանապարհը՝ սեփական իշխանությունը ամրապնդելու համար։
Սուլթան Սուլեյմանը, ով ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր արշավանքներում, պալատում տիրող իրավիճակի մասին տեղեկություններ էր ստանում բացառապես Հյուրեմից։ Սուլեյմանը ավելի վաղ հենվում էր մոր հետ նամակագրության վրա, մոր մահից հետո իր քաղաքական խորհրդական է դարձնում Հյուրեմին։ Բացի այդ, Հյուրեմ Սուլթանը ընդունել է օտարերկրյա դեսպաններին, պատասխանել օտարերկրյա կառավարիչների գրություններին, ազդեցիկ ազնվականների և նկարիչների նամակներին։ Նրա նախաձեռնությամբ Ստամբուլում կառուցվել են մի քանի մզկիթներ, բաղնիքներ և մեդրեսեներ։
Սուլթանի վրա Հյուրեմի ազդեցության հետևանքներից մեկը Մուստաֆայի մահապատիժն էր 1553 թվականին ։ Այս կերպ Հյուրեմը հասավ իշխանության ոչ միայն իր, այլև իր որդու՝ Սելիմի համար։
Նուրբանու
Նուրբանուն կանանց սուլթանության շրջանի առաջին վալիդե սուլթանն է։ Նրա դերը սկսեց բարձրանալ արդեն իր ամուսնու կենդանության օրոք։ Սելիմը Օսմանյան կայսրությունում «հարբեցող» մականունն էր ստացել՝ գինու օգտագործման պատճառով, սակայն բառի իսկական իմաստով հարբեցող չէր։ Եվ այնուամենայնիվ, պետական գործերով զբաղվում էր Մեհմեդ Սոկոլլուն, ով Նուրբանուի ազդեցության տակ էր։ Նուրբանուի դերն աճեց, երբ գահին բարձրացավ նրա որդին՝ Մուրադ III-ը։ Վերջինս քիչ էր զբաղվում պետական գործերով՝ գերադասելով հարեմային հաճույքները։ Նրա օրոք քաղաքականության մեջ մեծ դեր սկսեցին խաղալ սուլթանական հարեմի կանայք, մասնավորապես ինքը՝ Նուրբանուն և Մուրադի հարճ Սաֆիեն։ Նրանց գլխավորած պալատական խմբավորումները միմյանց, ինչպես նաև բազմաթիվ բարձրաստիճան պաշտոնյաների դեմ ինտրիգներ էին հյուսում՝ հաճախ հասնելով նրանց պաշտոնանկությանը և մահապատժին։ Մուրադ III-ի օրոք զգալիորեն աճել էր կոռուպցիան, նորմ էին դարձել կաշառակերությունը և քավոր-սանահերությունը։
Սաֆիե
Սաֆիեի ազդեցությունը կտրուկ աճել է Նուրբանուի մահից հետո։ Սաֆիեի հեղինակությունը մեծ է եղել, 1590 թվականի զեկույցում վենետիկցի Ջովաննի Մորոն գրել է. «նա իշխանություն ունի որպես արքայազնի մայր, երբեմն նա միջամտում է պետության ներքին գործերին, նա շատ հարգված է այս հարցում, Նորին մեծությունը լսում է նրան և համարում է խելամիտ ու իմաստուն» ։
Սաֆիեից հետո մեկը մյուսի հետևից եղել են երեք վալիդեներ (Հանդան սուլթան, Հալիմե սուլթան և Մահֆիրուզե Հադիջե սուլթան), որոնք պատմության մեջ մեծ դեր չեն խաղացել, քանի որ ռեգենտի պաշտոնում են գտնվել կարճ ժամանակահատված (2-ական տարի՝ յուրաքանչյուրը)։
Քյոսեմ
Քյոսեմը սուլթանի առաջին ֆավորիտը չէր, ինչպես նաև՝ նրա ավագ որդու մայրը չէր։ 1604 թվականին Ահմեդը որդի է որդի է ունենում՝ Օսմանին։ Վերջինիս մայրը հույն Մահֆիրուզեն էր, ով որպես վալիդե մեծ ազդեցություն չուներ նույնիսկ Օսմանի օրոք ։ Քյոսեմը սուլթանից բազմաթիվ երեխաներ ուներ, ինչը նրան թույլ էր տվել նման բարձունքների հասնել պալատում։ Նրա որդիներն էին սուլթաններ Մուրադ IV-ը և Իբրահիմ I-ը, ինչպես նաև շեհզադե Քասիմը, իսկ դուստրերն էին՝ Այշեն, Ֆաթման և Հանզադեն։ Հավանաբար, նրա երեխաներն են եղել նաև Սուլեյմանը և Գևհերհանը։ Քյոսեմն իր դուստրերին ամուսնացրել է ազդեցիկ պետական գործիչների հետ, ովքեր վայելում էին նրա աջակցությունը և փաստացի կազմում էին նրա կուսակցությունը ։
Դեսպան Քրիստոֆոր Վալյերը Քյոսեմի մասին 1616 թվականին գրել է․ «Նա սուլթանի հետ կարող է անել այն, ինչ որ խելքին փչի, և լիովին տիրում է նրա սրտին, նրան երբեք ոչինչ չի մերժվում»։ Դեսպան Կոնտրարինին, այնուամենայնիվ, նշել է, որ նա «մեծ իմաստությամբ իրեն զսպում է Սուլթանի հետ կարևոր հարցերի և պետական գործերի մասին շատ հաճախ խոսելուց»։ Նման զգուշավորությունը ուղղված էր նրան, որ չզրկվեր սուլթանի բարեհաճությունից, որը չէր պատրաստվում կախում ունենալ կանանցից։
Ահմեդի կառավարման ժամանակ Քյոսեմը քաղաքական ոլորտում առանձնապես ազդեցություն չի ունեցել։ 1617 թվականին սուլթանի մահից հետո գահին են նստեցրել նրա եղբորը՝ Մուստաֆա I-ին, ով, ի հեճուկս Օսմանյան արքունիքի ավանդույթների, չէր սպանվել այն պահին, երբ նրա ավագ եղբայրը գահ Էր բարձրացել։ Նման փաստը բացատրում են նրանով, որ Մուստաֆան մտավոր հետամնաց է եղել կամ առնվազն տառապել է հոգեկան խանգարմամբ, ինչպես նաև դինաստիայի ճակատագրի հանդեպ հոգատարությամբ (երբ Ահմեդը դարձել է սուլթան, նա դեռ երեխաներ չի ունեցել, հետևաբար նրա մահը կսպառնար ընդհատել դինաստիան)։ Ըստ որոշ տվյալների (որոնք սովորաբար մատուցում էին Վենետիկի դեսպանները), Մուստաֆային մահից փրկել է Քյոսեմը, որը հույս ուներ դրանով փրկել նաև իր երեխաներին շատ հավանական սպանությունից ։
Քյոսեմն ուղարկվել է Հին պալատ։ Արդեն հաջորդ տարի Մուստաֆան պաշտոնազրկվել է, թեև չի սպանվել։ Սուլթան է դարձել Ահմեդի 14-ամյա որդին՝ Օսմանը, որի հաջող կառավարումն ընդհատվել է 1622 թվականին, երբ ենիչերիների խռովության արդյունքում նա բռնվել և սպանվել է։ Կրկին սուլթան է դարձել Մուստաֆան, թեև նա հայտարարել էր, որ չի ցանկանում իշխել։
Հաջորդ տարի հերթական պետական հեղաշրջման արդյունքում գահին է բազմել Մուրադը։ Քանի որ սուլթանի արյուն թափելու և հեղաշրջում կազմակերպելու կասկածն ընկել էր Քյոսեմի վրա, նա ստիպված է եղել արդարանալ դատավորների առջև։ Լինելով նոր փադիշահի մայրը՝ Քյոսեմը բարձրացել է վալիդեի աստիճանի և հին պալատից տեղափոխվել Թոփքափըի պալատ։ Մուրադ IV-ը սուլթան է դարձել ընդամենը տասնմեկ տարեկան հասակում, որի պատճառով մինչև 1632 թվականը, փաստորեն, ամբողջ իշխանությունը գտնվել է Քյոսեմի և նրա կուսակցության ձեռքում։ Ինքը՝ Քյոսեմը, պաշտոնապես ռեգենտի տիտղոս է կրել ։
1640 թվականին երեխաներ չունեցած Մուրադ 4-րդի մահից հետո նրան հաջորդել է մինչ այդ կենդանի մնացած եղբայրներից միակը՝ Իբրահիմը ։ Նրա կառավարման առաջին տարիներին իշխանությունը կրկին Քյոսեմի ձեռքում էր։ Հետագայում մոր և որդու միջև հարաբերությունները փչացել են։ Ենիչերիների կողմից 1648 թվականին հերթական հեղաշրջումից և Իբրահիմի սպանությունից հետո Քյոսեմի դերը կրկին աճում է. գահին է բազմում Մեհմեդը՝ Իբրահիմի որդին, կանանցից մեկից՝ Թուրհանից ։ Մեհմեդի կառավարման առաջին տարիները նշանավորվեցին անվերջ ինտրիգներով՝ Քյոսեմի և Թուրհանի դիմակայության ֆոնին։ 1651 թվականին Քյոսեմը սպանվեց, նրա մահվան մեջ հաճախ մեղադրում են Թուրհանին։
Միտք (քանդակ)
«Միտք» քանդակ (Скульптура «Мысль»), քանդակ Մոսկվայում, որի հեղինակն է քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովը։ Պատրաստվել է 1911-1913 թվականներին (գաբրո, ծիրանաքար)։ 1955 թվականին քանդակը տեղադրվել է Մերկուրովի գերեզմանին Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։
Կանանց սուլթանատ
Թուրհան
Թուրհանը համարվում է կանանց սուլթանատի ժամանակաշրջանի վերջին վալիդեն։ Իբրահիմը մահացավ, երբ նրա ավագ որդին ընդամենը 6,5 տարեկան էր։ Մեհմեդի կառավարմամբ Թուրհանը պետք է ստանար վալիդեի տիտղոսը։ Սակայն իր երիտասարդության և անփորձության պատճառով Թուրհանը վալիդե չդարձավ, իսկ նրա տեղը զբաղեցրեց Քյոսեմը։ Վալիդեի տիտղոսի վերականգնման հետ մեկտեղ Քյոսեմը ստացավ նաև մանկահասակ սուլթանի ռեգենտի տիտղոսը։ Բայց Թուրհանը չափազանց փառասեր կին էր, որպեսզի առանց պայքարի նման բարձր պաշտոնը զիջեր։ 1651 թվականին Քյոսեմը սպանվեց, նրա մահվան մեջ հաճախ մեղադրում են Թուրհանին։ Իր մրցակցուհու մահվանից հետո Թուրհանը դարձավ վալիդե։ Որպես ռեգենտ նա ղեկավարեց հսկայական Օսմանյան կայսրությունը՝ մինչև իր որդու չափահաս դառնալը։ Հենց նրա նախաձեռնությամբ է մեծ վեզիր դարձել Մեհմեդ Քյոփրյուլյուն։
Միտք (քանդակ)
Պատմություն
1918 թվականին «Միտքը» ձեռք է բերվել քանդակագործից և տեղադրվել Ցվետնոյ բուլվարի մուտքի մոտ` Տրուբնոյ հրապարակի կողմից մոնումենտալ քարոզարշավի լենինյան պլանի շրջանակներում ։ 1936 թվականին, բուլվարի վերակառուցման պատճառով, քանդակը տեղափոխվել է Պովարսկայա փողոց (այն ժամանակ` Վորովսկու փողոց) Ռոստովների տան մոտ, որտեղ գտնվում էր ԽՍՀՄ գրողների միությունը։ 1955 թվականին քանդակը տեղափոխվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատուն, նրա հեղինակ` Ս. Դ. Մերկուրովի շիրմի վրա (հողակտոր № 2)։
Կանանց սուլթանատ
Կանանց սուլթանության ավարտի պատճառները
Մեհմեդ IV-ի տապալումից հետո գահին է բարձրացել նրա եղբայր Սուլեյման II-ը։ Նա և հաջորդ սուլթանները գահին են բազմել արդեն հասուն տարիքում։ Այսպիսով, վալիդե–ռեգենտի անհրաժեշտությունն ինքնըստինքյան վերացել է։ Բացի այդ, որդու գահին բարձրանալու պահին վալիդեները կա՛մ մահացած են եղել, կա՛մ եղել են պատկառելի տարիքում, ինչը թույլ չի տվել նրանց միջամտել պետության գործերին։ Վալիդեի ազդեցությունն ու նշանակությունը թուլացել են։
Միտք (քանդակ)
Նկարագրություն
Հուշարձանը պատրաստվել է Մերկուրովի նախահեղափոխական աշխատանքներին բնորոշ ոճով ։ Քանդակը պատրաստված է սև գրանիտի մեծ կտորից։ Քանդակագործն ակնհայտորեն ոգեշնչված է եղել Ռոդենի «Մտածողը» քանդակով ։ Մերկուրովը պատկերել է ամբողջ հասակով տղամարդու «Մտածողին» բնորոշ կեցվածքով։ Դեմքի ստորին մասը ծածկված է ձեռքով, ճաղատ գլուխը թեքված է առաջ։ Նրա ոտքերին ընկնում են արևելյան քրմերի հանդերձանքին նմանվող հագուստի շրջանաձև ծալքերը ։
Կանանց սուլթանատ
Կանանց սուլթանության ավարտի պատճառները
Բացի այդ, Քյոփրյուլյուի դիրքի բարձրացմամբ գործերի մեծ մասի վարումը փոխանցվել է մեծ վեզիրին և այլ բարձրաստիճան պաշտոնյաներին։ Կանանց սուլթանատին փոխարինելու է եկել Քյոփրյուլյու ընտանիքի դարաշրջանը։
Միտք (քանդակ)
Նկարագրություն
Արվեստագետ Ն. Դ. Սոբոլևսկին 1947 թվականին նշել է. «Պատկերաքանդակի անշարժությունը, կաշկանդվածությունը քանդակում խաղաղ գոյակցում են գլխի համարձակ ռեալիստական մեկնաբանության հետ» ։ Ինքը` Մերկուրովը, այսպես է բնորոշել իր աշխատանքը. «Ես ստեղծեցի «Միտքը»։ Այդ քանդակը պատկերում է մի մարդու, որն իր խելքով փորձում էր գտնել աշխարհը վերափոխելու ուղիները» ։
Կանանց սուլթանատ
Ազդեցության գնահատում
Իշխող կանանց նկատմամբ հակակրանքի հիմքերը անհիմն չէին։ Երբեմնի ստրկուհիները և վալիդեի կարգավիճակին հասած–ռեգենտ կանայք հաճախ պատրաստ չէին քաղաքական գործեր վարել։ Նրանց պարտականությունն էր նշանակել կարևոր պետական պաշտոնյաների, ինչպիսիք էին մեծ վեզիրի պաշտոնը և ենիչերիների առաջնորդին։ Հենվելով իր մերձավորների վրա՝ սուլթանուհիները հաճախ են սխալներ թույլ տվել։ Սուլթանատում ծաղկում էր քավոր–սանիկությունը։ Կանայք իրենց հովանավորյալների ընտրությունը կատարելիս հենվում էին ոչ թե նրանց ունակությունների կամ տոհմի նվիրվածության, այլ էթնիկ հավատարմության վրա։ Մեկ այլ պատճառ էր հանդիսանում մեծ վեզիրների հաճախակի փոփոխությունը։ 17-րդ դարի սկզբին նրանց պաշտոնավարության տևողությունը միջինում մեկ տարուց մի փոքր ավելի էր։ Եվ որպես հետևանք՝ կայսրության կառավարման մեջ առաջանում էր քաղաքական մասնատվածություն և քաոսային վիճակ ։
Միտք (քանդակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սերգեյ Մերկուրովի քանդակներ Կատեգորիա:1913 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կանանց սուլթանատ
Ազդեցության գնահատում
Մյուս կողմից, կանանց կառավարումն ուներ նաև իր դրական կողմերը։ Այն թույլ է տվել պահպանել եղած միապետական կարգը, որը հիմնված էր բոլոր սուլթանների մի տոհմի պատկանելության վրա։ Սուլթանների անձնական թերությունները կամ անիրազեկությունը (ինչպիսիք են հոգեկան հիվանդ Մուստաֆա I-ը, դաժան Մուրադ IV-ը և կիսախելագար ու վատնող Իբրահիմ I-ը) փոխհատուցվել են իրենց կանանց կամ մայրերի ուժով։ Կանանց սուլթանությունը թուլացրել է սուլթանի իշխանությունը, այն դարձրել ավելի կոոպերատիվ և բյուրոկրատական ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն Կատեգորիա:Կանայք պատմության մեջ
Մասայուկի Իվամոտո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի աստղագետներ
Վալդնաբի Նոյշթաթ (շրջան)
Վալդնաբի Նոյշթաթ (Landkreis Neustadt an der Waldnaab), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Վալդնաբի Նոյշթաթ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1.429,89 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 99 672 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 70 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 3 74։ Շրջանում 38 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բավարիայի շրջաններ
Վիլալբա
Վիլալբա (Villalba), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզում՝ Կալտանիսետա գավառում։