cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դեբապտիզմ
Դեբապտիզմը աթեիստների մոտ
Որոշ աթեիստական կազմակերպություններ, այդ թվում «Ռացիոնալիստների, աթեիստների և ագնոստիկների միությունը» (Unione degli Atei e degli Agnostici Razionalisti) Իտալիայում և «Ազգային սեկուլյար հասարակությունը» (National Secular Society) Մեծ Բրիտանիայում ստեղծում են «մկրտության հանման մասին սերտիֆիկատներ», սակայն իրենք էլ չեն պնդում, որ նման սերտիֆիկատները իրավաբանական կամ կանոնական ուժ ունեն ։ Անգլիայի եկեղեցին հրաժարվում է սերտիֆիկատ ներկայացնողի պահանջով որևէ բան անել ։ Հռոմեական Կաթոլիկ եկեղեցին ուսումնասիրում է մկրտության հանման մասին սերտիֆիկատը ինչպես կաթոլիկ հավատից հրաժարվելու յուրաքանչյուր այլ ակտ։ 2006-2009 թվականին Հռոմեական Կաթոլիկ եկեղեցին այն ընդունում էր որպես պաշտոնական ակտ և նշում էր մկրտվածների ցուցակներում։
Այլ աթեիստական խմբեր անց են կացնում հումորային ապամկրտման ծես վարսահարդարիչի միջոցով ։
Քրիստոնեական եկեղեցիների տեսանկյուն
Ուղղափառ եկեղեցին աբսուրդային է համարում մկրտման հանումը, պնդելով, որ ինչպես չի կարող ծնված մարմինը վերադառնալ մոր արգանդ, այնպես էլ չի կարելի, ծնված լինելով Հոգուց, դադարել նրանից ծնված լինել։ Մարդը կարող է հրաժարվել աստծուց և եկեղեցուց, սակայն նա այնուամենայնիվ մկրտված է մնում (եթե նրա մոտ ցանկություն է առաջանում եկեղեցի վերադառնալու, ապա նրանից պահանջվում է թողություն խնդրել մեղքերի համար, բայց կնքվել ևս մեկ անգամ նա չի կարող) ։
2009 թվականին 56-ամյա լոնդոնցի Ջոն Հանթը դիմեց Անգլիական եկեղեցու պաշտոնական անձանց իր՝ 5 ամսական տարիքում տեղի ունեցած մկրտությունը չեղյալ համարելու պահանջով, քանի որ նման որոշման համար նա շատ փոքր և անգիտակից է եղել ։ Սկզբում Սատուարկայի թեմը հրաժարվում էր մկրտման չեղարկումից, սակայն այն բանից հետո, որ Հանթը հրապարակեց իր որոշումը London Gazette-ում, այն համաձայնվեց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աթեիզմ Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Արարողություններ Կատեգորիա:Հեթանոսություն
SoundCloud
SoundCloud (sound cloud ՝ ձայնային ամպ), առցանց-հարթակ, սոցիալական ցանց ստեղծված աուդիո երաժշտական տեղեկատվության (օրինակ՝ երաժշտական ստեղծագործությունների) տարածման համար, որն ունի նաև սոցիալական ցանցի գործառույթներ, ինչպես նաև գոյություն ունի համանուն կազմակերպություն  ։
Պատմություն
SoundCloud նախագծի շուրջ աշխատանքները սկսվեցին 2006 թվականին Ստոկհոլմում, սակայն կազմակերպությունը պաշտոնապես գրանցվեց 2007 թվականի օգոստոսին Բեռլինում ։
SoundCloud ընկերության հիմնադիրները դարձան հնչունային ռեժիսոր Ալեքս Լյունգը (Alex Ljung) և երաժիշտ Էրիկ Վալֆորսը  (Eric Wahlforss) ։ Նախագծի կայքը պաշտոնապես թողարկվեց 2008 թվականի հոկտեմբերին ։
Արդեն նախագծի ստեղծումից մի քանի ամիս անց SoundCloud-ը կարողացավ մարտահրավեր նետել այդ ժամանակի այնպիսի կայքերի ինչպիսին էր MySpace, որն այդ ժամանակ համարվում էր լավագույն հարթակը երաժիշտների համար, որպեսզի տարածեն իրեն երաժշտական ստեղծագործությունները։ Այն նաև նա ստեղծում էր կապ երաժիշտների և նրանց երկրպագուների միջև ։ 2009 թվականին Wired ամսագրին տված հարցազրույցում ասել է
Ըստ փորձագետների՝ այս նախագծի արագ աճ կապված էր նաև նրան հետ, որ այն արագ տարածվեց հայտնի երաժիշտների և լեյբլների մեջ ։
Սկզբնական շրջանում ստեղծողները պլանավորել էին ստեղծել կայք, որը հնարավորություն կտա երաժիշտներին փոխանակվել իրենց ստեղծագործություններով, սակայն արդյունքում նախագիծը ձևափոխվեց դառնալով ամբողջական երաժշտության բաշխման ալիք ։
2009 թվականի ապրիլին SoundCloud-ը «Doughty Hanson Technology Ventures» անունը կրող ընկերության կողմից ստացավ վենչուրային ֆինանասավորում 2,5 միլիոն եվրոյի չափով ։
2010 թվականի մայիսին SoundCloud-ը հայտարարեց միլիոն բաժանորներին մասին ։
2011 թվականի հունվարին հաստատվեց, որ «Union Square Ventures» և «Union Square Ventures» անունները կրող կազմակերպությունները 10 միլիոն ամերիկյան դոլարի չափով ֆինանասավորում են տրամադրել ընկերությանը ։
2011 թվականի հունիս 15-ին SoundCloud-ը հայտարարեց հինգ միլիոն բաժանորդի մասին և Էշթոն Քաթչերի և A-Grade Fund անունը կրող ֆոնի ներդրումների մասին։ 2012 թվականի սկզբներին հայտարարվեց, որ բաժանորդների թիվը ասել է 10 միլիոնի.
Հնարավորություններ
SoundCloud-ի հիմնական և կարևոր առանձնահատկությունը այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս տարածել ցանկացած տեսակի ձայնագրություն առանձին ձևով՝ շնորհիվ եզակի URL-ի, որը հնարավորություն է տալիս տեղադրել ձայնագրությունները հայտնի սոցիալական ցանցերում (ինչպիսիքն են Ֆեյսբուքը, Թվիթթերը) ի տարբերություն MySpace-ի, որը հնարավորություն է տալիս լսել միայն իր կայքում գտնվող երգացանկը ։ Բացի դրանից SoundCloud-ը հնարավորություն է տալիս հավելյալ ֆայլերի, ինչն էլ իր հերթին հրարավորություն է ընձեռում կայքի ձայնագրությունները տեղադրել այլ կայքերում և բլոգներում ։
SoundCloud-ը իրենից ներկայացնում է API, որը հրանավորություն է տալիս կայքի բաժանորդներին լսել և բեռնել ձայնագրությունները ։ Շնորհիվ դրա SoundCloud-ը հնարվոր է բեռնել iOS, Անդրոիդ և Windows Phone օպերացիան համակարգերում։
Բացի Թվիթթերից և Ֆեյսբուքից SoundCloud-ը հետաքրքրված է նաև այլ կայքերով օրինակ՝ Songkick-ը և FourSquare-ը ։
SoundCloud-ը ունի նաև մեկ այլ առանձնահատկություն․ այն հնարավորություն է տալիս թողնել մեկնաբանություն ձայնագրության ցանկացած մասում ։
Հնրարավորություններ վճարովի բաժանորդների համար
SoundCloud առաջարկում է հավելյալ հնարավորություններ վճարովի բաժանորդների համար, որոնք ներառում են ։
2009 թվականին SoundCloud-ը հայտնվեց Եվրոպայի «Թոփ-100 լավագույն ստարտափ»-ի ցանկում՝ ըստ Techcrunch-ի ։
2011 թվականին SoundCloud-ը դարձավ «Schroders Innovation Award» անունը կրող մրցանակաբաշխության հաղթող  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանական ընկերություններ Կատեգորիա:Սոցիալական կայքեր
Չեզա (այլ կիրառումներ)
Չեզա, կարող է վերաբերել՝
Լեման (Էն)
Լեման  (Leyment), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի գավառի մեջ։ Լանիո շրջանի Բուրկ ան Բրես նահանգում։
Բրևոն
Բրևոն (Brévonnes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Լեման (Էն)
Կոմունայի կոդը՝ 01213։
Բրևոն
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 687 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.77 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 25 կմ արևելք։
Չելեբի (այլ կիրառումներ)
Չելեբի, կարող է վերաբերել՝
Բրևոն
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Լեման (Էն)
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, 40 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաքից, 32 կմ հարավ Բուրկ ան Բրեսից ։
Բրևոն
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 412 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 323-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 89։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,4 %։ 323 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 290 անձ (158 տղամարդ և 132 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (13 տղամարդ և 20 կին)։ 89 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Լեման (Էն)
Կլիմա
Կլիման կիսամայրցամաքային է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բրևոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լեման (Էն)
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1273 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 864 մարդկանցից 661-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 203-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 76,5 % է, 1999 թվականին՝ 70.7 %)։ 661 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 626-ը (346 տղամարդ, 280 կին), գործազուրկ է եղել 35 մարդ (12 տղամարդ և 25 կին)։ 203 պասիվներից 84 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 39-ը՝ թոշակառու, 80-ը՝ պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հոմարե Սավա
Հոմարե Սավա, ճապոնացի ֆուտբոլիստ։ 2011 թվականի աշխարհի առաջնության և 2010 թվականի Ասիական խաղերի չեմպիոն։
Կենսագրություն
Սավան ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Ֆուտյուում։ Նա ֆուտբոլ սկսել է խաղալ 6 տարեկանից։ Երբ նա դիտել է մեծ եղբոր խաղը, նրա մարզիչը Սավային առաջարկել է խաղադաշտում միանալ տղաների թիմին ։
Մարզական կարիերա
Հոմարեն երկար ժամանակ համարվել է Ճապոնիայի կանանց ֆուտբոլի լավագույն ֆուտբոլիստուհի։ 2004 թվականին նա ճանաչվել է Ասիայի լավագույն խաղացող։ Նա իր մարզական կարիերան շատ վաղ է սկսել․ 12 տարեկանում նա անց է կացրել իր առաջին խաղը՝ ազգային առաջնության բարձրագույն խմբում, իսկ 15 տարեկանում ընդգրկվել է ազգային հավաքականի կազմում և 4 գոլ խփել Ֆիլիպինների ազգային հավաքականի դարպասին։ Հետագայում հավաքականի ցանկացած խոշոր մրցաշարում Հոմարեի դերը սկսեց մեծ նշանակություն ունենալ։ Նա մասնակցել է աշխարհի 5 առաջնության և 3 օլիմպիական մրցաշարերի։ Ընդհանուր առմամբ, ազգային հավաքականի մարզաշապիկով Սավան անց է կացրել 205 խաղ և դարձել 83 գոլի հեղինակ։ Նրա անունը 5 անգամ տեղ է գտել Լավագույն 11 ֆուտբոլիստների շարքում (1993, 1995, 1996, 1997 և 1998 թվականներ)։
2011 թվականի աշխարհի առաջնության ընթացքում Սավան եղել է թիմի ավագ և մրցաշարի ավարտից հետո ճանաչվել լավագույն ռմբարկու՝ արժանանալով մրցաշարի լավագույն խաղացողի մրցանակին։ Հարկ է նաև նշել, որ Սավայի գոլերից մեկը եզրափակիչ խաղի լրացուցիչ ժամանակում ոչ-ոքի է բերել ճապոնացիներին։ 2011 թվականի արդյունքներով, նա ճանաչվել է տարվա տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ և պարգևատրման արարողության ժամանակ նրան մրցանակը հանձնել է երգչուհի Շակիրան ։
Ազգային հավաքական
Եզրափակիչ մրցախաղի գոլեր
Անձնական կյանք
2015 թվականի օգոստոսի 11-ին Սավան հայտարարել է իր ամուսնության մասին։ Սակայն այդ ժամանակ չի նշել իր ամուսնու անունը։ Հաջորդ օրը, երբ նրան հարցրել են դրա մասին, նա ասել է, որ իր ամուսինը Վեգալտա Սենդայի նախկին խաղացող Հիրոակի Ցուջիկամին է ։ 2017 թվականի հունվարի 10-ին նա հայտարարել է իր աղջկա ծննդյան լուրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կասբահ Ուդայա
Կասբահ Ուդայա (قصبةالوداية), կասբահ, արաբական անտիկ միջնաբերդ, որը գտնվում է Մարոկկոյի մայրաքաղաք Ռաբաթում։ Պատմաճարտարապետական հուշարձանը գտնվում է մավրիտանական ճարտարապետական ոճով։
Միջնաբերդի անվանումը կապված է Մարոկկոյի տարածքում բնակվող «Ուդայ» ավազակային ցեղի անունից։ Ամրոցը գտնվում է Բու Բեգրեգ գետի հովտում։ Յակուբ ալ-Մանսուրը, ով Մարոկկոյում իշխել է երկար տարիներ՝ 1184-1199 թվականներին, կառուցել է ամրոցի գլխավոր մուտքը։ Դրանց վրա պատկերված են արաբական ճարտարապետությանը ոչ այնքան բնորոշ կենդանապատկերներ։
Ալ-Մանսուրը հրամայել է Ուդայա Կասբահի կողքին կառուցել նաև իսլամական տաճար, սակայն շինարարական աշխատանքները չեն հասցրել ավարտվել։ Միջնաբերդի շրջակայքում վեր է խոյանում 44 մետր բարձրություն ունեցող աշխատարկը, որը կրում է Հասանի անունը։
Ալմոհադների արքայատոհմի իշխանության անկումից հետո ամրոցը հայտնվել է անմխիթար վիճակում և ապա վերստին վերակառուցվել։ Վերակառուցողական աշխատանքներն ընթացել են երկու փուլով․ առաջինն ընթացել է 1666-1672 թվականներին, իսկ երկրորդը՝ 1757-1792 թվականներին։ Միջնաբերդի պատերին պահպանվել են 17-րդ դարի թնդանոթներ։
Ամրոցի ներսում ներկայումս գործում են ավանդական բազմաբնակարան տներ՝ սպիտակ և կապույտ պատերով։ Կասբահի հյուսիսային հատվածը զբոսաշրջային կարևոր օբյեկտ է։ Այստեղից զբոսաշրջիկների համար բացվում է տեսարան դեպի ազատ ծով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մարոկկոյի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Բերբերական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ռաբաթի շինություններ և կառույցներ Կատեգորիա:Մարոկկոյի կասբահներ
Երեք օր մինչև գարուն
Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է Լենինգրադի շրջափակման ամենադժվար շրջանին՝ 1942 թվականի բլոկադային առաջին ձմռանը, և պատմում է քաղաքը պաշտպանող մարդկանց սխրանքների մասին։ Պետանվտանգության սպա Անդրեևն ու երիտասարդ բժիշկ Մարիցկայան գարնան գալուց 72 ժամ, այսինքն՝ երեք օր առաջ պետք է կանխեն աղետը։ Վտանգի է սպառնում մարդկանց կյանքին, իսկ հերոսներն իրենց ճանապարհին հանդիպում են սեր ու դավաճանություն, անցնում արագ զարգացող իրադարձությունների ու ինտրիգների միջով։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են 2016 թվականի հունվարից մինչև մարտ Սանկտ Պետերբուրգում, Կրոնշտադտում, Գատչինում և Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանում։
Նկարահանումների հիմնական վայրը եղել է Պետերբուրգի կենտրոնը՝ Դոստոևսկու, Պուշկինսկայա, Գալերնայա, Մեծ Պուշկինսկայա փողոցները, Կրյուկով ջրանցքն ու Ֆոնտանկայի առափնյան, Պետրոգրադյան կողմի Մեծ պողոտան ու Կամեննոոստրովսկի պողոտան, ինչպես նաև «Красный треугольник» գործարանի կիսավեր շենքը ։
Նկարահանումների անցկացման ևս մեկ վայր է դարձել նախկին զորամասի կադետական դատարկ մասնաշենքը Տուչկովի կամրջի մոտ, որտեղ բեմադրող նկարիչը ստեղծել է ղեկավարության գրասենյակները, փորձարարական բժշկության ինստիտուտի լաբորատորիաները և ՆԳԺԿ հանրակացարանը։ Գլխավոր հերոսուհու բնակարանը ներկայացվել է Ելիզարովների թանգարան-բնակարանում։ Մյուս օբյեկտներում՝ կոմունալ բնակարաններում, պետական հաստատություններում և դեղաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտում կատարվող դեպքերը նկարահանվել են Սանկտ Պետերբուրգի լքված տներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական պատմական ֆիլմեր
Անզգուշություն
Անզգուշություն, մեղքի ձև իրավունքում։
Քրեական իրավունքում տարբերում են անզգուշությունյան երկու տեսակ՝
Քաղաքացիական իրավունքում անզգուշություն առկա է, երբ անձը չի դրսևորում անհրաժեշտ շրջահայացություն, հոգատարություն։
Անզգայացում
Անզգայացում, անեսթեզիա (հուն. άναίσθησια, άν – ժխտ. մասնիկ և άισθησία - զգայություն), զգայության մասնակի կամ լրիվ կորուստ, որն առաջանում է մաշկի, մկանների, ներքին օրգանների և զգայարանների զգացող նյարդերի ախտահարման, ինչպես նաև նյարդերի և նյարդային կենտրոնների հաղորդականությունը խոչընդոտող նյութերի ներգործության հետևանքով։ Նկատվում է նաև մի շարք պսիխոզների և հիսթերիայի դեպքում։ Ա. կարող է ընդգրկել զգայության մեկ կամ մի քանի տեսակներ, անայգեզիա՝ ցավի զգացողության բացակայություն, թերմանեսթեզիա՝ ջերմային զգացողության բացակայություն, ագեվզիա՝ համի զգացողության կորուստ, անոսմիա՝ հոտառության բացակայություն։ Արհեստական եղանակով Անզգայացումը կարելի է առաջացնել անզգայացնող նյութերի (նովոկաին, դիկտին) միջոցով՝ վիրահատությունների ժամանակ ցավի զգացողությունը վերացնելու նպատակով։
Կատեգորիա:Վիրաբուժություն Կատեգորիա:Հունարեն բառեր և արտահայտություններ
Պոետի շունչը (հուշարձան, Թուրքիա)
«Պոետի շունչը» հուշարձան, Հայոց ցեղասպանության զոհ մտավորականների հիշատակին նվիրված հուշարձան Թուրքիայի Մարմարա կղզում։
Պատմություն
Քանդակագործ Հայկ Թոքմաջյանը Մարմարա կղզում մասնակցել է փառատոնի։ «Պոետի շունչը» ստեղծագործությունը քանդակագործը նվիրել է Հայոց ցեղասպանության զոհերի, հայրենազրկված մտավորականների հիշատակին։
Պառկած տղամարդն ու եթերային կինը հայրենիքի երազային կարոտն են խորհրդանշում. կինն այն երկիրն է, որ մնաց սահմանից այն կողմ, պոետի ամբողջ փափագը, ամբողջ էությունն ու շունչը կապված են թողած հայրենիքի հետ ։
Ստեղծագործության նյութը սպիտակ մարմար է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայկ Թոքմաջյանի քանդակներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Փոթիի մայր տաճար
Փոթիի մայր տաճար, վրացական ուղղափառ եկեղեցի Վրաստանի Փոթի քաղաքի կենտրոնում։
Տաճարը Ստամբուլի Սուրբ Սոֆիայի տաճարի կրկնօրինակն է, որ կառուցվել է 1906-1907 թվականներին՝ Նիկո Նիկոլաձեի օգնությամբ, ով հանդիսանում էր Փոթիի քաղաքապետը։ Նիկո Նիկոլաձեն տաճարի համար ընտրել է քաղաքի կենտրոնական մասը, որպեսզի այն տեսանելի լինի Փոթիի յուրաքանչյուր ծայրից։
Զալենկոն և Մարֆելդը այս նեո-բյուզանդական տաճարի ճարտարապետներն են հանդիսանում։ Տաճարում միաժամանակ կարող է գտնվել 2,000 մարդ։ Տաճարի զարդարանքները, դեկորացիաները վերցված են Տրաբզոն լեռների քրիստոնեական տաճարներից։ Փոթիի մայր տաճարի հիմնական դեկորացիաների մեջ տեղ են զբաղեցնում 3 նշաններ. դրանք Սուրբ Նինոյի, Սուրբ Անդրեյի և Սուրբ Դավիդ Կառուցողի տաճարների նշաններն են։
1923 թվականին՝ կարմիր բանակի Վրաստան ներխուժումից հետո, կոմունիստական կառավարությունը կառույցը դարձրեց թատրոն, իսկ զանգերը նվիրաբերեց ինդուստրիալացման հիմնադրամին։
2005 թվականին տաճարը վերափոխվեց Վրաստանի ուղղափառ եկեղեցու։
Բենինի զինանշան
Բենինի զինանշանը սկզբնապես ընդունվել է 1964 թվականին, սակայն 1990 թվականին վերանայվել է։ Նշանի վերևում գտնվում է ազգային նշաններից մեկը՝ երկու եղջյուրները, իսկ ականջները լցված են եգիպտացորենով և ավազով։ Դրանք երկրի բարգավաճման համար կարևորագույն միջոցներ են։
Ներքևում գտնվում է վահանը, որը բաժանված է չորս մասերի.
Վահանը բռնած պահում են երկու վագրեր՝ ազգային խորհրդանշան համարվող կենդանիները։ Սրա ներքևում գտնվում է ֆրանսերեն ազգային կարգախոսը՝ եղբայրություն, արդարություն, աշխատանք։
Նախկին զինանշան
1975 թվականին Բենինի Ժողովրդավարական հանրապետությունը ընդունեց նոր զինանշան, որը կրում էր Մարքսիզմ-լենինիզմին բնորոշ տարրեր.
Ներքևում գտնվում էր երկրի անվան հապավումը՝ RPB (République populaire du Bénin):
Պարկապզուկ
Պարկապզուկ, ժողովրդական փողային լեզվակավոր նվագարան։ Շատ նվագարաններ, ստեղծված լինելով որևէ երկրում, չեն մնում տվյալ երկրի ժողովրդի սեփականությունը։ Ժողովուրդները շփվելով միմյանց հետ, մեկը մյուսին են փոխանցում մշակութային տարբեր արժեքներ, այդ թվում՝ նաև նվագարանները, և նրանցից ամեն մեկն իր հերթին նպաստում է այդ նվագարանի զարգացմանն ու կատարելագործմանը։ Այդպիսի նվագարան է նաև պարկապզուկը, որը տարբեր ժողովուրդների մոտ ունի փողերի տարբեր քանակ, տարբեր հնչողություն, հնչյունաշար և հնչյունածավալ։ Տարբեր են նաև անվանումները։ Հայերենում այս նվագարանն ունի մի քանի անվանում՝ պարկապզուկ, պկու, պարկապկու, տիկ, տկճոր։
Պարկապզուկի ծագման հայկական ավանդույթը
Առաջին անգամ պարկապզուկի պատկեր է գտնվել Արևմտյան Հայաստանի Այնթափ քաղաքի մոտ գտնվող պալատի պատի քադակում մ.թ.ա.1300 տարի առաջ։ Նվագարանի ծագման, պատրաստող վարպետների և նվագողների մասին մեզ հասած տեղեկությունները շատ կցկտուր են։ 18-րդ դարի արևելյան երաժշտության տեսաբան, հայտնի երաժիշտ արևմտահայ Արութին Թամպուրին իր ձեռագիր աշխատություններից մեկում գրում է. «Մի քաղաքում, որտեղ Հութ անունով մի իմաստուն էր ապրում, կարճահասակ մի մարդ կար. թևի մեկը մյուսից կարճ էր, ոտքերը կասես ազդրերին էին կպած, իսկ գլուխը՝ մարմնին։ Մի խոսքով՝ ծաղրածուի մեկը։ Ըստ ավանդության՝ Հութ իմաստունը պարկապզուկի՝ տիկի ձևն այս մարդուց է ընդօրինակել և ներդաշնակել ըստ յոթ հիմնական ձայներին համապատասխանող խողովակի չափերի»։ Այս փաստը շատ հետաքրքիր է, բայց ո՞վ է եղել Հութ իմաստունը և ե՞րբ է ապրել՝ հայտնի չէ։
Հայկական պարկապզուկի կառուցվածքը
Պարկապզուկը կազմված է այծի, հորթի կամ ոչխարի կաշվից պատրաստված պարկից, որը ժողովուրդն անվանում է տիկ, օդ մղելու փողակից և եղեգնյա պարզ կամ կրկնակի լեզվակավոր մի քանի նվագափողերից (Հայաստանում կոչվում է պկու կամ պզուկ, գործածվում Է նաև առանց օդամուղ պարկի, փչում են բերանով), որոնցից մեկը կամ երկուսը ձայնանցքերով են ու ծառայում են մայր եղանակը կատարելու, մեկ-երկուսը (կամ ավելին)՝ առանց ձայնանցքերի, բասային են՝ դամը պահելու համար և նվագակցում են բուն մեղեդուն։ Տիկը ծառայում է որպես օդի շտեմարան։ Հանած տիկի ետևի ոտքերի տեղում առաջացած անցքերը կապում են, վզի մասը՝ խցանում, իսկ առջևի ոտքերի տեղում ամրացնում են զույգ փողերը, որոնցից մեկով տիկը հնչեցնելու համար օդ են մղում և կուտակում, իսկ մյուսով՝ նվագում։ Փողերը պատրաստում են եղեգնից կամ ծիրանենու, տանձենու, խնձորենու փայտից։ Պարկապզուկը տեխնիկապես հարուստ նվագարան է և հնարավորություն է տալիս կատարելու թե՛ բարդ ստեղծագործություններ, թե՛ պարզ պարեղանակներ։ Հայաստանում տարածված է զույգ ձայնափողով, յուրաքանչյուրը՝ հնգական ձայնանցքով պարկապզուկները։ Հայկական պարկապզուկի վերակառուցումը Երևանում, 1970-ական թվականներին կատարել է դիրիժոր, երգահան, «Տկզարի» գեղարվեստական ղեկավար Կառլեն Միրզոյանը ։
Պարկապզուկի կիրառումը հայկական համույթներում
1982 թվականին ստեղծվեց Հայաստանի հնագույն փողային նվագարանների «Տկզար» անսամբլը, որի հիմքում հայկական հնագույն շնչական, այսինքն՝ փողային նվագարաններն են։ Անսամբլի հիմնադիրն է ժողովրդական երաժշտության և նվագարանների գիտակ, դիրիժոր Կառլեն Միրզոյանը, որը Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում ստանալով դիրիժորի եւ խմբավարի մասնագիտություն, ուսանել է նաև Տաշքենդի կոնսերվատորիայում՝ ժողովրդական նվագարանների գիտական բաժնում, ապա զբաղվել է ֆոլկլորիկ նվագարանների գիտական աշխատանքով։ «Տկզար» համույթի ստեղծման շարժառիթն էր՝ մոռացումից վեր հանել մի շարք նվագարաններ, ընդլայնել դրանց հնչյունածավալը, կառուցել դրանց տարատեսակները, փնջել մի գունագեղ համույթ։ Իր իղձը իրագործելիս՝ մաեստրո Միրզոյանն առաջնորդվել է Կոմիտասի տեսլականով։ Սա եզակի նմուշների նվագախումբ է, քանի որ հեթանոսական շրջանից մինչ այսօր մեր ունեցած շնչական երաժշտական նվագարանի նմուշներն ընդգրկվել են «Տկզար» անսամբլի մեջ։ Անսամբլի կազմում ընդգրկված են բլուլներ, սրինգներ, համշենական զուռնա, դուդուկներ, սանթուրներ, նաղարաների տարատեսակներ, պիկկոլո (փոքր) զուռնայից, պարկապզուկ և պկուների քառյակ։ Այս անսամբլը ելույթներ է ունեցել ոչ միայն Հայաստանում, այլև Կանադայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Սիրիայում, Իրանում, Միացյալ Նահանգներում և այլուր՝ հայ և օտար հանդիսականներին ներկայացնելով կոմիտասյան գրառումներից հայտնի մեղեդիներ՝ «Կուժն առա», «Գնա, գնա», «Սարերի վրով գնաց», «Երի, երի ջան», «Խումար պառկե», «Արևը կայնե կեսօր» և այլն։ Պարկապզուկ է գործածվում նաև «Նորայր Քարտաշյան և Վան նախագծում» (նվագում է Նորայր Քարտաշյանը)։ Համաշխարհային տարածում ունեցող պարկապզուկը Հայաստանում այսօր բավականին հազվագյուտ գործիք է։ Ի տարբերություն մյուս փողային նվագարանների, պարկապզուկ նվագելու մասնագիտացված դպրոց որպես այդպիսին չի եղել, հիմնականում այն նվագել են զուռնաչիները։ Այդուհանդերձ գյուղերում դեռ կարելի է գտնել տկզարներ՝ տիկ-պարկապզուկ զարկող-նվագողներ։
Շոտլանդական և Իռլանդական պարկապզուկ
Պարկապզուկի ծագման մասին գերմանացի երաժշտագետ, արվեստաբան Կուրտ Սաքսը գրում է. «Դարեր առաջ հասարակական ստորին շերտերից ելած շրջիկ երաժիշտները պետք է կարողանային երգել և նվագակցել որևէ փողային գործիքով։ Աշխարհում օգտագործվում է 8 տեսակ պարկապզուկ, Մեծ Հայքում, Հռոմում, Հունաստանում, Լիտվա, Լեհաստան, Բուլղարիա, Շոտլանդիա, Իռլանդիա, Բրետոնիայում (Ֆրանսիայի հյուսիս), Իսպանիայի հյուսիսում, Պորտուգալիա, Էստոնիա, Չեխիա, Սլովակիա, Ռուսաստան (Չուվաշական, Մարիական, Մորդովական, Ալանական), Ղազախստան, Ուկրաինա, Բելոռուսիա։ Անհրաժեշտություն առաջացավ ստեղծել մի այնպիսի փողային գործիք, որ նվագողի բերանն ազատ լիներ»։ Շոտլանդական, իսպանական, իռլանդական պարկապզուկները տարբերվում են հայկական պարկապզուկից իրենց հնչերանգով։ Չնայած շոտլանդացիները և նրանց հետ էլ շատերը համոզված են, որ պարկապզուկը զուտ շոտլանդական ազգային նվագարան է, սակայն պատմությունը փաստում է այլ բանի մասին։ Առաջին հերթին պարկապզուկը, ինչպես և շատ նվագարաններ, Եվրոպա է թափանցել Ասիայից։ Պարկապզուկի առաջին օրինակը հայտնաբերվել է շումմերական մի հնավայրում և թվագրվում է Քրիստոսից առաջ 3-րդ հազարամյակով։ Իսկ Եվրոպայում միջնադարից առաջ ոչ մի հիշատակություն չի հանդիպում այս նվագարանի մասին։ Առաջինը այն հայտնվել է Կենտրոնական Եվրոպայում։ 13-րդ դարից մեզ հասած ձեռագրերում նկարագրվում է պարկապզուկի մի քանի տարբերակ, որոնք հիմնականում տարածված են եղել Իսպանիայի տարածքում։ Մինչդեռ Մեծ Բրիտանիայի տարածքում պարկապզուկի առաջին հիշատակությունը վերաբերում է 14-րդ դարի վերջին։ Այնուամենայնիվ այսօրվա աշխարհում պարկապզուկը համարվում է շոտլանդական նվագարան։ Եվ դրան չեն խանգարում ո՛չ պատմական փաստերը, ո՛չ էլ այն հանգամանքը, որ շոտլանդական պարկապզուկից բացի աշխարհում հայտնի է այս նվագարանի ևս յոթ տեսակ՝ ֆրանսիական, իտալական, հայկական և այլն։ Շոտլանդիայի տարածքում այս նվագարանի ժողովրդականությունն իր գագաթնակետին հասավ 17-րդ դարում, քանի որ այդ ընթացքում պարկապզուկը ձեռք բերեց կարևոր նշանակություն տարբեր արարողություններում։ Պարկապզուկի նվագով ազդարարվում էր տարբեր հանդիսավոր արարողությունների սկիզբը, ինչպես օրինակ պաշտոնական հանդիպումներ, թագադրում, խորհրդակցություն և ժողովրդական հանդիսություններ։ Եվ դա պատահական չէ. շոտլանդացիները համոզված են, որ պարկապզուկի ձայնը լսվում է հինգ կմ հեռավորության վրա։ Իսկ իռլանդական պարկապզուկը նկարագրվում է հինիռլանդական օրենսգրքի մեջ, ըստ որի այն գեղջկական նվագարան է, որի պարկի՝ տիկի մեջ օդը մղվում է բերանի միջոցով։ Հին իռլանդական ժամանակագրական ձեռագրերում հիշատակվում են պարկապզուկ նվագող երաժիշտներ։ Այսօր դժվար է ասել, թե երբ է պարկապզուկը հայտնվել Իռլանդիայում, բայց նրա տեսքի և ձևի նկարագրությունը հիշեցնում է այսօր Շոտլանդիայում տարածված տարբերակը։ 17-րդ դարում, ինչպես Շոտլանդիայում, այնպես էլ իռլանդացիների ցածր և բարձր խավերում համատարած մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերում պարկապզուկը։ 18-րդ դարում առավել կատարելագործված պարկապզուկը սկսեց փոխարինել տավիղին՝ որպես առաջատար նվագարան իռլանդական ազգային երաժշտության մեջ։ Այսօր իռլանդական պարկապզուկը համարվում է նվագարանի ամենաբարդ և ամենակատարելագործված տարբերակը, որն իր վերջնական մշակմանն է հասել 18-րդ դարի վերջում։ Իռլանդական պարկապզուկով հնարավոր է արտաբերել միաժամանակ յոթ հնչյուն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:ՀՀ ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն
Վիկտոր Օրեշնիկով
Վիկտոր Օրեշնիկով (Орешников, Виктор Михайлович, ), խորհրդային գեղանկարիչ և ուսուցիչ, դիմանկարների վարպետ, պրոֆեսոր, արվեստագիտության դոկտոր։
ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիա (1964 թվական, 1947 թվականից թղթակից անդամ)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1969)։ Երրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1948, 1950)։
Կենսագրություն
Վիկտոր Օրեշնիկովը ծնվել է 1904 թվականի հունվարի 7-ին (20), Պերմում։ Սովորել է Պերմի գեղարվեստի տեխնիկումում։ 1927 թվականին ավարտել է Լենինգրադի բարձրագույն գեղարվեստի ինստիտուտը, Կուզմա Պետրով-Վոդկինի արվեստանոցը։ 1930-1987 թվականներին դասավանդել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ Գիտությունների թեկնածու (1937)։ Գիտությունների դոկտոր (1948)։ 1953-1977 թվականներին եղել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի ռեկտոր։
Օրեշնիկովը ընտրվել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի լիիրավ անդամ (1954)։ Նկարչի անձնական ցուցահանդեսները տեղի է ունեցել Լենինգրադում (1954, 1974, 1985) և Մոսկվայում (1975)։ 1989-1992 թվականներին, արդեն նկարչի մահից հետո, նրա աշխատանքները մեծ հաջողությամբ ներկայացվել են Ֆրանսիայի L' Ecole de Leningrad ռուսական գեղանկարչության ցուցահանդեսներում և աճուրդներում ։
Վ. Օրեշնիկովը մահացել է 1987 թվականի մարտի 15-ին։ Թաղվել է Սանկտ Պետերբուրգում, Լիտերատորնիե մոստիում։
Սանկտ Պետերբուրգի այն տանը, որտեղ 1967-1987 թվականներին ապրել է Օրեշնիկովը, տեղադրվել է հուշատախտակ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ
Դիագոնալ պողոտա (Բարսելոնա)
Դիագոնալ պողոտա (Avinguda Diagonal), Բարսելոնայի գլխավոր փողոցներից մեկը։ Սկսվելով Էսպլուգաս դե Լյոբրեգատի քաղաքային սահմանից` անկյունագծով հատում է Բարսելոնան (այստեղից էլ անվանումը)` հասնելով մինչև ծով և հատելով Գլորիաս հրապարակը։ Քաղաքի կարևոր զարկերակներից մեկն է, ուր տեղակայված են առևտրի բազմաթիվ կենտրոններ, բանկերի գրասենյակներ։
Պողոտայի չորս հատվածներում 1992 թվականի օլիմպիական խաղերի շրջանակում կազմակերպվել են մրցություններ ։
Անվանումներ
Պողոտայի անունը մի քանի անգամ փոխվել է` կախված 19-20-րդ դարերում Իսպանիայում քաղաքական փոփոխություններից։ Պողատան, ինչպես շատ այլ փողոցներ, անվանակոչվել է քաղաքական իրադարձությունների ու ղեկավարների անուններով։ Նախկինում պողոտան հայտնի է եղել հետևյալ անվանումներով.
Ջորջ Հերբերտ, 5-րդ կոմս Քարնարվոն
Ջորջ Էդվարդ Սթենհոուպ Մոլինո Հերբերտ, 5-րդ կոմս Քարնարվոն (George Edward Stanhope Molyneux Herbert, 5th Earl of Carnarvon, ), անգլիացի եգիպտագետ և հնություններ հավաքող։
Կենսագրություն
Կրթությունը ստացել է Իթընի քոլեջում և Քեմբրիջի համալսարանի Տրինիտի քոլեջում։ Տարված էր որսով, արշավներով, հազվագյուտ իրերի հավաքող էր։ Երբ բրիտանացի եգիպտագետ Էռնեստ Բաջը նրան առաջարկեց զբաղվել եգիպտագիտությամբ, Քարնարվոնը ծանոթացավ Հովարդ Քարթերի հետ։
1895 թվականի հունիսի 26-ին Սուրբ Մարգարիտի եկեղեցում Քարնարվոնն ամուսնացավ Ալմինե Վիկտորիա Մարիա Ալեքսանդրա Ուոմբուելլի՝ Մարի Բեյերի (Ֆրեդերիկ Չարլզ Ուոմբուելլի կինը) դստեր հետ, բայց նրա հարազատ հայրը, ինչպես ենթադրում էին, Ռոտշիլդների տոհմից Ալֆրեդ Ռոտշիլդն էր, ով լեդի Քարնարվոնին դարձրեց իր ժառանգորդը։
Նրանց երեխաները Հենրի Ջորջ Ալֆրեդ Մարիուս Վիկտոր Ֆրենսիս Հերբերտը (1898 թվականի նոյեմբերի 7-1987 թվականի սեպտեմբերի 22) և լեդի Էվելին Լեոնորա Ալմինա Հերբերտն (1901 թվականի օգոստոսի 15-1980 թվական) էին։
Եգիպտագիտություն
1906 թվականին Ջորջ Քարնարվոնը և հնագետ Հովարդ Քարթերը Եգիպտոսում՝ Թեբեի ու Դեյր էլ-Բահարիի մոտ, սկսեցին իրենց պեղումները։ Բազմամյա հետազոտությունների արդյունքում գիտնականները հայտնաբերեցին 12-րդ և 18-րդ դինաստիաների փարավոնների դամբարանները։ Այդ մասին նրանք նկարագրում էին իրենց համատեղ «Հետազոտություն Թեբեում հինգ տարի» աշխատության մեջ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմն ընդհատեց հետազոտությունները, բայց շուտով նրա ավարտից հետո պեղումները վերսկսվեցին և 1922 թվականի նոյեմբերի 22-ին Քարնարվոնն ու Քարթերը բացեցին Թութանհամոնի դամբարանը։ Թութանհամոնը մ.թ.ա. XIV դարի Ամարնաների շրջանի փարավոն էր։ Թաղման սենյակը բացվել է 1923 թվականի փետրվարին, իսկ 1924 թվականի հունվարին գտնվել է սարկոֆագը։
1923 թվականի ապրիլի 5-ին Ջորջ Քարնարվոնը մահացավ Կահիրեում թոքաբորբից։ Լորդ Քարնարվոնի մահվան հանգամանքը լրատվամիջոցների համար առիթ հանդիսացավ փարավոնի անեծքի մասին լեգենիդի տարածմանը։
Լոլո Ֆեռարի
Լոլոն միջազգային հանրությոն ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել 1995 թվականին, երբ իր մեծացրած կրծքերի շնորհիվ գրանցվել է Գինեսի ռեկորդների գրքի ֆրանսիական հրատարակության մեջ։ Հետագայում մեծ աղմուկ է բարձրացրել նրա առեղծվածային վախճանը. սկզբում հայտարարվել է, որ մահը ինքնասպանության հետևանք է, այնուհետև կասկածներն ընկել են նրա ամուսնու վրա, որը դատապարտվել է անազատության, մեկ տարուց ավելի բանտում անցկացնելուց հետո արդարացվել է ։
Օլգա Սեդակովա
Կենսագրություն
Ծնվել է ռազմական բժշկի ընտանիքում: 1973 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի սլավոնական բաժինը:
Ռուսաստանում և արտասահմանում մասնակցել է խորհրդաժողովների, դասախոսություններ կարդացել ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի համալսարաններում: Պոեզիայի փառատոնների է մասնակցել Իտալիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Բելառուսում, Նիդերլանդներում, Գերմանիայում:
Լոլո Ֆեռարի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
Օլգա Սեդակովա
Կենսագրություն
1996 թվականից հանդիսանում է Սուրբ Ֆիլարետի ուղղափառ քրիստոնեական ինստիտուտի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է:
Ստեղծագործությունը
Մինչև 1989 թվականը որպես բանաստեղծ ԽՍՀՄ-ում չի հրատարակվել, բանաստեղծությունների առաջին գիրքը տպագրվել է Փարիզում 1986 թվականին:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ Կատեգորիա:Ռուս մշակութաբաններ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս ազգագրագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Մուշևանի
Բնակչություն
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1194 մարդ, Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ադրբեջանցիներ են ։
Էմի Ուայնհաուսի մահ
Էմի Ուայնհաուսը մահացել է 2011 թվականի հուլիսի 23-ին Անգլիայի Լոնդոն քաղաքի Քամդեն շրջանում գտնվող իր տանը՝ 27 տարեկան հասակում։ Մահվան պատճառը պատահական թունավորումն էր՝ ալկոհոլի չարաշահումից։
Մուշևանի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Սամերհիլ դպրոց
Սամերհիլ դպրոց՝ մասնավոր դպրոց Մեծ Բրիտանիայում, որը հիմնադրվել է 1921 թվականին Ալեքսանդր Նիլի կողմից ։ Դպրոցի գաղափարախոսությունը՝ «Դպրոցը պետք է հարմարվի  երեխային, այլ ոչ թե հակառակը»։
Էմի Ուայնհաուսի մահ
Նախադրյալներ և մահ
2011 թվականի հուլիսի 23-ին ԲԱԺ-ով ժամը 3։54-ին, երկու շտապ օգնության մեքենաներ կանչվել են Լոնդոնի Քամդենում գտնվող Ուայնհաուսի տուն ։ Ուայնհաուսը տեղում մահացած է հայտարարվել։ Դրանից կարճ ժամանակ անց մայրաքաղաքային ոստիկանությունը հաստատել է, որ նա մահացել է ։ Նրա մահվան մասին հայտարարելուց հետո հայտնվել են լրագրողներ եւ նկարահանող խմբեր, իսկ մարդկանց բազմությունը հավաքվել է Ուայնհաուսի նստավայրի մոտ՝ իրենց հարգանքը հայտնելու համար։ Դատական քննիչները մտել են բնակարան, երբ ոստիկանությունը շրջափակել է փողոցը դրսից, նրանք գտել են մի փոքր և երկու մեծ շիշ օղի իր սենյակից։ Նրա մահից հետո երգչուհին գերազանցել է իր երկրորդ Գինեսի համաշխարհային ռեկորդը. բրիտանական սինգլների հիթ-շքերթում կնոջ կողմից գրված երգերի քանակով (8 երգ) ։
Սամերհիլ դպրոց
Պատմություն
Հիասթափվելով ուսուցման ավանդական մեթոդներից, աշխատելով մի քանի տարի որպես ուսուցիչ, 1921 թվականին Ալեքսանդր Նիլը հիմնադրեց իր սեփական դպրոցը, որը սկզբում գտնվում էր Գերմանիայում (Դրեզդենի մոտ), հետո տեղափոխվեց Ավստրիա (1921-1923 թվականներին )։ Ուսուցման ոչ ավանդական մեթոդներից դժգոհ էր տեղական կաթոլիկ համայնքը և իշխանությունները, որի հետևանքով դպրոցը փակվել է։
Էմի Ուայնհաուսի մահ
Նախադրյալներ և մահ
Կորոներսկի հետաքննությունը դժբախտ պատահարի մասին վճիռ է կայացրել։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ին հրապարակված զեկույցում բացատրվում էր, որ Ուայնհաուսի արյան մեջ ալկոհոլի պարունակությունը նրա մահվան պահին կազմում էր 416 մգ 100 մլի վրա (0,416%), ինչը ավելի քան հինգ անգամ գերազանցում էր ալկոհոլի օգտագործման օրինական սահմանը ։
Սամերհիլ դպրոց
Պատմություն
1924 թվականին իր առաջին կնոջ Լիլիան Նոստատերի (գերմ. Neustatter) հետ միասին տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ հիմնադրում է Սամերհիլ դպրոցը Լա-Մանշի ափին և սկսում է ուսուցումը հինգ աշակերտի հետ։ 1927 թվականին դպրոցը լքում է իր բնակատեղին, բայց պահպանելով իր նախկին անվանումը, վեջնականապես հիմնավորվում են Լեյստոնում (Սաֆֆոլկ կոմսություն), որտեղ գոյություն ունի մինչ օրս։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ դպրոցը տարահանվել է իսկ Սամերհիլի շենքը տրվել բանակին։ 1944 թվականի ապրիլին տիկին Լինսը (Նիլի առաջին կնոջ մականունը Սամերհիլում) հիվանդացել ու մահացել է։ Պատերազմից հետո անձնակազմը վերադառնում է Սամերհիլի կիսաքանդված շենքը, որի վերանորոգման համար մի քանի տարի էր պետք։
Էմի Ուայնհաուսի մահ
Նախադրյալներ և մահ
Ուայնհաուսի ձայնագրման լեյբլը՝ Universal Republic-ը, գրել է․ «Մենք շատ տխուր ենք, որ կորցրել ենք այսպիսի տաղանդավոր երաժշտի, արտիստի և կատարողի» ։ Այդ ժամանակից ի վեր շատ երաժշտական արտիստներ հարգանքի տուրք են մատուցել Ուայնհաուսին, ներառյալ U2-ը, M.I.A.-ն, Լեդի Գագան, Մարիանա Ֆեյթֆուլը, Բրունո Մարսը, Նիքի Մինաժը, Քեյշա Բաքանանը, Ռիհաննան, Ջորջ Մայքլը, Ադելը, Քելլի Քլարկսոնը, Քորթնի Լավը և Green Day խումբը, որն իր շոուում երգ է ձայնագրել՝ «Էմի» անվանմամբ։ Իր 2012 թվականի «Banga» ալբոմում, Փաթի Սմիթը թողարկել է «This Is The Girl» երգը, որը գրվել է որպես հարգանքի տուրք Ուայնհաուսին։ Մարկ Ռոնսոնը ձոնել է իր բրիտանական համար մեկ «Uptown Special» ալբոմն Ուայնհաուսին, հայտնելով․ «Ես միշտ մտածում եմ քո մասին և ոգեշնչվում եմ քեզանով» ։ ԶԼՄ-ների ուշադրությունը կրկին 27 ակումբի վրա էր ։ Երեք տարի առաջ, Էմին հայտնել էր, որ այդ տարիքում մահանալու մտավախություն ուներ ։ Ուայնհաուսը կտակ չի թողել, և նրա կալվածքը ժառանգել են ծնողները ։ Ուայնհաուսի ծնողները հիմնել են «The Amy Winehouse Foundation»-ը, որի նպատակն էր կանխել երիտասարդների շրջանում թմրամիջոցների չարաշահման վնասը, իսկ Էմիի եղբայրն՝ Ալեքսը, այդ ֆոնդի աշխատակիցն է ։
Սամերհիլ դպրոց
Պատմություն
50-ական թվականների վերջին, Նիլի գիրքը ԱՄՆ-ում դառնում է հիթ և սկսում է հրատարակվել ուրիշ երկրներում, դպրոցը դառնում է հանրաճանաչ, երեխաների քանակը շատանում է (1968 թվականին սովորում են 2 սկանդինավցի և 44 ամերիկացի)։ Դպրոցը ունեցավ կողմնակիցներ և հակառակորդներ, որոնք հաճախ գալիս էին էքսկուրսիաների և ստուգումների։ Ալեքսանդր Նիլը անփոփոխաբար մինչև իր մահը՝ 1973 թվականին ղեկավարում էր դպրոցը և դասավանդում հանրահաշիվ, երկրաչափություն և մետաղամշակում։ 1973 թվականից մինչև 1985 թվականը դպրոցը տնօրինում էր Նիլի երկրորդ կինը՝ Էնե Վուդ Նիլը (Երկրորդ համաշխարհային պատերամից սկսած աշխատում էր Սամերհիլում որպես խոհարար և տան տիրուհի), իսկ 1985 թվականից մինչև օրս դպրոցի տնօրենը նրա դուստր Զոյան է ։
Էմի Ուայնհաուսի մահ
Նախադրյալներ և մահ
2012 թվականի դեկտեմբերի 17-ին բրիտանական իշխանությունները վերսկսել են Ուայնհաուսի մահվան հանգամանքների հետաքննությունը ։ 2013 թվականի հունվարի 8-ին երկրորդ հետաքննությունը հաստատել է, որ Ուայնհաուսը մահացել է ալկոհոլի պատահական թունավորումից ։ 2013 թվականի հունիսի վերջին տված հարցազրույցում Ալեքս Ուայնհաուսն իր համոզմունքն է հայտնել, որ իր քրոջ սննդային վարքի խանգարումը և հետագա ֆիզիկական թուլությունը նրա մահվան հիմնական պատճառներն են եղել․
Սամերհիլ դպրոց
Գաղափարախոսություն
Սամերհիլ դպրոցը դեմոկրատական միություն է։ Բոլոր հարցերը, որոնք վերաբերվում են դպրոցի կառավարմանը, լուծվում են դպրոցական ժողովներում, որին մասնակցում են բոլոր աշակերտները և դպրոցի աշխատողները, միևնույն ժամանակ ամեն մեկը ունի հավասար ձայն։ Այդ ժողովները, փաստորեն, դպրոցի օրենսդրական և դատական մարմին է։ Միության բոլոր անդամները, Սամերհիլ դպրոցի, կարող են անել այն, ինչ ցանկանում են, բայց չպիտի վնաս հասցնեն ուրիշներին, Նիլի սկզբունքի համաձայն Ազատություն, այլ ոչ թե ամենաթողություն»։ Սամերհիլ դպրոցում աշակերտները իրենք են ընտրում, որ դասերին մասնակցել ։ Դրանից բացի դպրոցում բացակայում է գնահատման որևէ համակարգ։ Դասերից ինքնագլուխ բացակայելու համար ոչ մի պատիժ չէին կրում։
Էմի Ուայնհաուսի մահ
Նախադրյալներ և մահ
"Նա շատ էր տառապում բուլիմիայից։ Դա նման չէ հայտնության՝ դուք հասկանում եք դա, պարզապես նայելով նրան... Ի վերջո, նա մահացել է, այնպես, ինչպես ստացվեց, բայց, ըստ էության, նրան սպանել է բուլիմիան... Կարծում եմ, որ դա նրան ավելի թույլ և ընկալունակ է դարձրել։ Եթե նա չունենար սննդի խանգարումներ, նա կլիներ ֆիզիկապես ուժեղ։"
Սամերհիլ դպրոց
Կինո
2008 թվականին նկարահանվել է «Սամերհիլ դպրոցը» չորս սերիաից բաղկացած ֆիմը։ Ռեժիսոր Ջոն Իստ։
Էմի Ուայնհաուսի մահ
Թաղման արարողություն
Ընտանիքը և ընկերները հաճախել են Ուայնհաուսի փակ թաղման արարողությունը 2011 թվականի հուլիսի 26-ին՝ հյուսիսային Լոնդոնի Edgwarebury Lane Cemetery-ում ։ Նրա մայրը և հայրը՝ Ջեյնիս և Միթչ Ուայնհաուսները, մտերիմ ընկերներ Նիք Գրիմշոուն և Քելի Օսբորն, պրոդյուսեր Մարկ Ռոնսոնը, սանիկ Դայոն Բրոմֆիլդը և ընկերը՝ Ռեգ Թրևիսը եղել են հաճախողների թվում ։ Նրա հայրը դամբանական խոսք է հնչեցրել, ասելով․ «Բարի գիշեր, իմ հրեշտակ, հանգիստ քնի։ Մաման և պապան քեզ շատ են սիրում» ։ Քերոլ Քինգի «So Far Away» երգը փակել է արարողությունը ։ Ավելի ուշ նրան դիակիզել են Golders Green դիակիզարանում ։ Ընտանիքը ծրագրել էր երկօրյա նիստ Շիվայի հետ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ուայնհաուսի աճյունը թաղվել էր նրա տատիկի՝ Սինտիա Լևիի աճյունի կողքին՝ Edgwarebury Lane գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 23 մահեր Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորությունում մահացածներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Էմի Ուայնհաուս
Յուրի Դյակոնով
Կենսագրություն
Յուրի Ալեքսանդրովիչ Դյակոնովը ծնվել է 1918 թվականին Դոնի Ռոստովում ։ 7-ամյա դպրոցն ավարտելուց հետո ապագա գրողն ընդունվում է Գործարանային աշակերտական դպրոց, որն ավարտում է փականագործ-էլեկտրամոնտաժող մասնագիտությամբ։ Աշխատել է վագոնանորոգման տրամվայի գործարանում, այնուհետև համալրում կոմերիտմիության շարքերը։ Տասը տարեկանում Դյակոնովը գրել է իր առաջին բանաստեղծություններն ու գրառումները։ Դրանցից մի քանիսը տպագրվել են «Լենինի թոռնիկները» թերթում։ Կրթությունը շարունակելու համար 1936 թվականին ընդունվել է բանֆակ։
1949 թվականին Դյակոնովը հեռակա ընդունվել է Ռոստովի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ։ 1955 թվականին, համալսարանն ավարտելուց հետո, դասավանդել է դպրոցում։ Այս ժամանակահատվածում տեղական պարբերականներում հրապարակվել են պիոներների մասին նրա կարճ պատմությունները։ Այնուհետև սկսել է գրել պատմություններ երեխաների համար։ 1968 թվականին Ռոստիզադը հրատարակել է Դյակոնովի «Փողհար» առաջին գիրքը, որը բաղկացած է «Փողհար» և «Ճամբարի դրոշը իջեցված է» վեպերից։
Ապա լույս են տեսել Դյակոնովի «Ձկով կարկանդակ», «Տարափ», «Ռենատա», «Հրաման ինքդ քեզ», «Ադամանդ՝ թանկարժեք քար» վիպակները, «Восемь волшебных желудей, или Приключения Желудино и его братьев» հեքիաթ-պատմվածքը. դրանք հրատարակել է ոչ միայն Ռոսիզդատը, այլ նաև մոսկովյան «Մանկական գրականություն» և «Խորհրդային Ռուսաստան» հրատարակչությունում։
Մահացել է 2010 թվականի ապրիլի 24-ին Դոնի Ռոստովում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Ջերմուկի բլուր
Ջերմուկի բլուր, լեռ, բլուր, Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Արփա գետի վերին հոսանքի աջափնյա սարավանդի վրա, Ջերմուկ քաղաքի մոտ։ Բարձրություն 2200 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռներ
Մեդիսոն Սթրիթ (Մանհեթեն)
Մեդիսոն Սթրիթ, երկկողմանի խճուղի Նյու Յորքի Մանհեթեն շրջանի ներքին Իստ Սայդում։ Սկսվում է Բրուքլինի կամրջի մուտքի արգելապատնեշի  տակից և վերջանում Գրանդ Սթրիթով։ Այն մոտավորապես տասնվեց խոշոր քաղաքային թաղամասերի երկարություն ունի։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակուներից հետո իրականացված անվտանգության միջոցառումների պատճառով հանրության մուտքը դեպի սուրբ Ջեյմս պալատ տանող հատվածը արգելված է ։ Մեդիսոն Սթրիթի բնույթը թաղամասից թաղամաս փոխվում է։ Փայք Սթրիթի արևելքիում կան բնակարանային նախագծեր։ Փայք Սթրիթի և Քեթրին Սթրիթի մեջտեղում գտնվող փողոցը բնակելի է գերակշռված հիմնականում շենքերով։ Փողոցը համարվում է Չայնաթաունի հարավային սահմաններից մեկը ։
50 Մեդիսոն Սթրիթում գտնվող Համիլտոն-մեդիսոն հաուսը երեխայի խնամքի հիմնական մատակարարն է Չայնաթաունի, Թու Բրիջիսի և ներքին Իստ Սայդի թաղամասի համար ։ Մեդիսոն Սթրիթը  շրջապատված է բնակարանային նախագծերով,շենքերով և դպրոցներով։ PS 1, PS 2 և Քորլեարս համալիրային դպրոցները բոլորը ունեն փողոցին նայող բակեր։ 227 Մեդիսոն Սթրիթում  կան նաև բժշկական հաստատություններ կլինիկաներով և դեղատներ (Գուվեղնող Առողջապահական Ծառայություններ), դա նախկինում եղել է գլխավոր հիվանդանոցը շտապ օգնության հարմարություններով ։
Տրանսպորտ
F գնացքը կանգ է առնում Իստ Բրոդվեյ կայարանում, որտեղից կա ելք դեպի Մեդիսոն Սթրիթ։ Արևելքից M22 ավտոբուսը Գրանդ Ստրիտից Մեդիսոն փողոցով գնում է դեպի սուրբ Ջեյմս Փլեյս, իսկ արևմուտքից Գրանտ Ստրիտից դեպի Փայք Ստրիտ։ M15 ավտրբուսը գնում է Փայք Սթրիթից Մադիսոն Սթրիթով դեպի սուրբ Ջեյմս պալատ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի փողոցներ Կատեգորիա:Նյու Յորք
Տատանողական ռեակցիաներ
Տատանողական ռեակցիաներ, այն ռեակցիաները, որոնց ընթացքում տեղի է ունենում ռեակցվող նյութերի կոնցենտրացիաները պարբերական փոփոխվում են։ Ամենահայտնի տատանողական ռեակցիաներից է Բելոուսովի-Ժաբոտինսկու ռեակցիան։ Այս ռեակցիան առաջին անգամ ուսումնասիրվել է 20-րդ դարի 60-ական թվականներին։ Այն իրենից ներկայացնում է մալոնաթթու կատալիզատոր-օքսիդացումը բրոմատ իոններով, Ce^{4+} ներկայությամբ, թթվային միջավայրում։ Կոնցենտրացիաների տատանումները երևում է դեղին գունավորման անհայտացման և ի հայտ գալու շնորհիվ, որը առաջանում է Ce^{4+} իոնների պատճառով։ Պարբերաբար փոփոխվում է նաև ռեակցիայի ընթացքում առաջացող ինտերմեդիատների կոնցենտրացիաները և ջերմաստիճանը։ Ռեակցիայի մեխանիզմը հետևյալն է՝ Բրոմալոնային թթուն առաջանում է հետևյալ ռեակցիայի արդյունքում՝ Գումարային հավասարումը ունի հետևյալ տեսքը՝ Այս մեխանիզմը առավելապես պարզեցված է։ Իրական մեխանիզմում հաշվվում է մոտ 22 փուլ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Քիմիական ռեակցիաներ
Մուխրանա
Մուխրանա (მუხრანა)՝ գյուղ Վրաստանում, մտնում է Բոլնիսի մունիցիպալիտետի կազմի մեջ։ Գյուղը գտնվում է Վրաստանի հարավ-արևելքում ։
Բնակչություն
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 893 մարդ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ադրբեջանցիներ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Ամրակապման դետալներ
Ամրակապման դետալներ, մեքենաների և կոնստրուկցիաների մասերն իրար հետ ամրակապող դետալներ։ Մեքենաշինության մեջ ամրակապման դետալներ են պարուրակային միացումների դետալները՝ հեղույսները, պտուտակները, գամասեղները, մանեկները, ինչպես նաև օժանդակ դետալները՝ տափօղակները, երիթակները, երբեմն՝ գամերը, կեռաբևեռները, մեխերը և այլն։
Կատեգորիա:Խողովակային տրանսպորտ Կատեգորիա:Ավտոմեքենաների մասեր և մեխանիզմներ
Անտոմս ուղևորը (ֆիլմ, 1997)
«Անտոմս ուղևորը» (De Verstekeling), 1997 թվականին ռեժիսոր Բեն վան Լիսհաութի նկարահանած հոլանդական ֆիլմ։
Սյուժե
Օրազբայը՝ ուզբեկստանցի գործազուրկ ձկնորսի որդին, Նյու Յորք մեկնող նավի անտոմս ուղևոր է։ Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում ափ դուրս գալով՝ Օրազբայն արժանանում է նավաստու կնոջ ու որդու համակրանքին։ Արդյոք նա ապահով է, թե արտաքին գործերի ոստիկանությանը պետք է տեղեկացնել նրա ապօրինի կեցության և Ուզբեկստանին վերադարձնելու մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլանդերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հոլանդական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:1997 ֆիլմեր
Բրիել սյուր Բարս
Բրիել սյուր Բարս (Briel-sur-Barse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 192 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.45 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 23 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 131 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 107-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,7 %։ 107 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 99 անձ (51 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 24 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հոտառական նյարդ
Հոտառական նյարդ (ո. olfactorius), մարդու գլխուղեղային I զույգ նյարդը, սկսվում է քթի լորձաթաղանթի նյարդային բջիջներից։ Նյարդաթելիկները մաղոսկրի ծակոտկեն թերթիկների բացվածքի միջով մտնում են գանգի խոռոչ և վերածվում հոտառական ուղու, որը դեպի ետ լայնանալով, գոյացնում է հոտառական եռանկյունի։ Հոտառական ուղու և եռանկյունու մակարդակին գտնվում է հոտառական թմբիկը, ուր վերջանում են հոտառական կոճղեզից եկող թելիկները։ Կեղևում հոտառական թելիկները բաժանվում են ջրաձիու գալարի (հիպոկամպի) շրջանում։ Հոտառական նյարդի ախտահարումից առաջանում է հոտառության լրիվ (անօսմիա) կամ մասնակի (հիպօսմիա) կորուստ։
Կատեգորիա:Գլխուղեղային նյարդեր Կատեգորիա:Ծայրամասային նյարդային համակարգ
Աստծո դեսպանություն
«Աստծո դեսպանություն», կազմակերպություն, որը 1994 թվականին հիմնավորվել է Կիևում Սանդել Ադելաջայի կողմից։ Այժմ հայտնի է «Աստծո Թագավորության օրհնյալ դեսպանություն բոլոր ազգերի համար» անվամբ։ Այս կազմակերպությանը մի շարք հետազոտողներ   , Ռուս Ուղղափառ եկեղեցին և լրատվամիջոցները     սահմանել են որպես կրոնական տոտալիտար աղանդ   ։
Սանդեյ Ադելաջայը ըստ ծագման նիգերացի է։ 1980-ական թվականներին Բելառուսի պետական համալսարանում ստացել է լրագրողական կրթություն։ 1993 թվականին ժամանել է Կիև, որտեղ և հիմնել է «Հավատքի խոսք» կրոնական կազմակերպությունը, որը 2002 թվականին անվանափոխվել է «Աստծո դեսպանություն» անվամբ։ Այդ ժամանակ էլ հիմնվել է Ուկրաինայի ավետարանական քրիստոնյաների եկեղեցիների հոգևոր վարչությունը (ՈւԱՔԵՀՎ), որը ներառում էր «Աստծո դեսպանություն» կազմակերպության բոլոր մասնաճյուղերը։ 2004 թվականին կազմակերպությունը ակտիվ մասնակցություն է ցուցաբերել Ուկրաինայում տեղի ունեցած «Նարնջագույն հեղափոխությանը» ։ Դեռևս 1996 թվականին Ադելաջայի կազմակերպությանը միանում է բիզնեսմեն Լեոնիդ Չերնովեցկին, ով հետագայում դառնում է Կիևի քաղաքապետը ։
2008 թվականին «Քինգս Քեփիթլ»-ին ուղղված քրեական գործի բացման հիման վրա, որի գործերին հովիվ Սանդեյ Ադելաջայը կապ ուներ, Եպիսկոպոսների խորհրդի որոշմամբ արտաքսվում է Քրիստոսի մարմնից։ Այս որոշումը վիճարկվում է ԱՊՀ-ի և աշխարհի բողոքականության որոշ ներկայացուցիչների կողմից։
Կազմակերպության գործունեությունը
Լրատվամիջոցների հաղորդման համաձայն 2005 թվականի օգոստոսի 29-ին «Սպիտակ գիշերներ Թարխանքուտում» փառատոնի մասնակիցները պղծել են սուրբ նահատակներ Բարբարայի ուղղափառ եկեղեցին Օլենևկա հանգստավայրում (Ղրիմի արևմտյան ափին)։ Փառատոնը կազմակերպվում է առաջնորդի և «Աստծո դեսպանություն» անդամների մասնակցությամբ։ Մեջբերում ուղերձ-նամակից, որը ստորագրվել է բնակավայրի ղեկավար Յուրի  Շչելկոմի և ուղղափառ ծխական եկեղեցու թեմի հոգևորականների ներկայացուցիչների կողմից   ։