cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նոյշվանշտայն
Շինարարություն
Նոյշվանշտայն ամրոցը տեղում կանգնած է երկու ամրոցների վրա՝ առջևի և հետևի Շվանգաուներ,որոնք աշխատանքների սկզբում ընկած էին ամրոցի փլատակներում ։ Լյուդվիգ 2-րդ թագավորը հրամայել էր ժայռերը պայթեցնել մոտավորապես 8 մետրով և ստեղծել «հեքիաթային պալատի» կառուցման համար հարթ տարածք։ Ճանապարհի կատուցումից և ջրատարների տեղադրումից հետո 1869 թվականի սեպտեմբերի 5-ին դրվեց հսկայական ամրոցի շինարարության առաջին քարը։ Այն հանձնարարվել էր պալատական ճարտարապետ Էդուարդու Ռիդելյուին։ Մյունխենյան վարպետ Քրիստիան Յանկը նրա նպատակները իրականացրեց գեղարվեստական տեսքով՝ գեղանկարչական պատկերներով՝ «կապարներով»։ Թագավորը պահանջում էր անձամբ ստուգել յուրաքանչյուր գծագիր և նրա մասնակցությունը այնքան էական էր, որ ամրոցը համարում էին նրա անձնական ստեղծագործությունը։ 1969-1873 թվականներին կառուցվեցին դարպասները՝ պարիսպները։ Արքայի հանգստասենյակները գտնվում էին 3-րդ հարկում, իսկ 2-րդ հարկի հարմարավետ սենյակները նպաստում էին ամբողջ կառույցի հարմարավետությանը։ Սկսած 1873 թվականից սինարարական աշխատանքներն ընթանում էին շատ լարված ռիթմով, չնայած որ տասնամյակներ անց դեռևս ավարտված չէին, թագավորը 1884 թվականին որոշեց տեղափոխվել ամրոց։ Մեկ տարի անց ամրոցում նշեցին Լյուդվիգ 2-րդի մոր՝ Մարիայի ծննդյան 60-ամյակը։ Թագավորն ամրոցում ապրեց 172 օր, մահացավ 1886 թվականին, սակայն դեռևս ավարտված չէր ամրոցի կառուցումը։
Շինարարության պատմություն
Շքամուտքի և փակ պատշգամբի համար ավազաքարը բերվել է Նյուրտինգենից՝ Վյուրտեմբերգ մարզից, պատուհաների, սյուների համար մարմարը բերվել է Զալցբուրգից:Շինանյութերի մեծ քանակությունը վերամբարձ կռունկի օգնությամբ, սայլակներով բարձրացվել են շինության արևմտյան կողմից սայլակներով։ Վերամբարձ բլոկների հատուկ համակարգերի օգնությամբ շինանյութը տեղափոխվում և դնում էին համապատասխան տեղերում։
Դեռ այն ժամանակ, ամեն օր, շինարարական միջոցներն ու մեքենաները ստուգվում էին անվտանգության և հուսալիության նպատակով՝ «Գոլորշու կաթսաների Բավարիայի Աուդիտ հանձնաժողով»-ի կողմից։ Դրանից էլ առաջացավ այժմեական «Տեխնիկական հսկողության միավորումը»՝ (TÜV)։ 1880 թվականին շինարարությունով զբաղված էին 209 հյուսներ, քարտաշներ, բանվորներ։ 1886 թվականին թագավորի մահից հետո շինարարական բոլոր աշխատանքները դադարեցվեցին։ Թագավորի մահվան ժամանակ ամրոցի գինն աճեց մինչև 7,5 միլիոն մարկ, մինչդեռ նախագծի սկզբնական գինը կազմել էր 3,2 միլիոն մարկ։ Թագավորն ինքն իր վարկատուներին հսկայական գումար էր պարտք մնացել։ Լյուդվիգի մահից 2 շաբաթ հետո ամրոցի խնամակալը որոշեց ամրոցի այցելությունները դարձնել վճարովի, որպեսզի վերադարձնի պարտքերը և ավարտին հասցնի կիսատ մնացած շինարարական աշխատանքները։Մի քանի տարվա ընթացքում ավարտվեցին աշխատանքները, բայց թագավորի նպատակները լրիվ չէին իրագործվել՝ վերջնականապես չէր ավարտվել ասպետական սրահի, եկեղեցին իր 90 մետրանոց աշտարակով ընդհանրապես չէր կառուցվել, նաև մի քանի շինություններ, շինության արևմուտքում չկառուցվեց նաև շքապատշգամբներով և շատրվաններով մեծ այգին։ Համենայն դեպս ամրոցը դարձավ գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկը, 1899 թվականին պարտքն ամբողջությամբ մարվեց և այդ ժամանակից Նոյշվանշտայն ամրոցը դարձավ թագավորության շահույթի հիմնական աղբյուրը՝ ամղջ աշխարհից օրեցօր հրապուրելովնորանոր զբոսաշրջիկների։
Արտաքին Դիզայն
Ամրոցը մտնում է երկու սանդղակի աշտարակներով սիմետրիկ դարպասների մեջ։ Ամրոցի արևելյան դարպասները ներկված են տարբեր գույներով։ Արտաքին պատերը ծածկված են կարմիր աղյուսով, դահիճները՝ դեղին ժայռերով։ Հողաշեն դարպասի հարկերը պետք է ներառի, ինչպես գյուղատնտեսական, այնպես էլ ախոռական շենքեր։
Առավել նկատելի է Հոֆեբենի քառակուսի աշտարակով կոչված ամրոցը, որը ունի 45 մետր բարձրություն։ Այդտեղ ավելի շատ ուշադրություն է դարձվել ներքին ձևավորությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանիայի դղյակներ Կատեգորիա:1886 հիմնադրումներ Գերմանիայում Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն
Հնչյուն (այլ կիրառումներ)
Հնչյուն կարող է վերաբերել՝
Քազել-Գոլցիգ
Քազել-Գոլցիգ (Kasel-Golzig), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Դամե Շպրեվալդ շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Գոլսեներ Լանդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 733 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 34,25 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 61 244։
Կոմունան ստորաբաժանվում է երեք գյուղական համայնքների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Բրիջիթ Շվեդացի
Բրիջիթ Շվեդացի, ծնյալ՝ Բրիջիտա Բիրգերսդոթեր, նաև հայտնի որպես Բրիջիտա Վադստենացի կամ սուրբ Բրիջիտա (heliga Birgitta), միստիկ ու սուրբ, որն իր ամուսնու մահից հետո հիմնադրել է բրիգիտյան միանձնուհիների ու վանականների միաբանությունը։ Շվեդիայից դուրս հայտնի էր նաև որպես Ներքեի արքայադուստր և Եկատերինա Վադստենացու մայր․ շվեդական արքայական ընտանիքի անդամ չի եղել։
Եվրոպայի վեց հովանավոր սրբերից մեկն է՝ Բենեդիկտ Նուրսիացու, Կյուրեղ և Մեթոդիոս սրբերի, Եկատերինա Սիենացու և Էդիթ Շտայնի հետ։
Կենսագրություն
Բրիջիթը ծնվել է 1303 թվականին, սակայն ծննդյան ամիս, ամսաթիվը հայտնի չէ։ 1316 թվականին, 14 տարեկանում ամուսնացել է Ներքեի լորդ Ուլֆ Գուդմարսոնի հետ, որից ունեցել է ութ երեխա՝ չորս աղջիկ ու չորս տղա։ Երեխաներից վեցը մանուկ հասակում չեն մահացել, որն այդ ժամանակի համար հազվադեպ երևույթ էր։ Նրա ավագ դուստրը Մարթա Ուլֆսդոթերն էր, երկրորդ դուստրն այժմ մեծարվում է որպես սուրբ Եկատերինա Վադստենացի, իսկ կրտսեր դուստրը Սեսիլիա Ուլվսդոթերն էր։ Բրիջիթը հայտնի է դարձել Օստերյոտլանդի միայնակ մայրերին ու նրանց երեխաներին ուղղված իր  բարեգործական աշխատանքներով։ Երբ նա արդեն երեսունն անց էր, դարձել է Շվեդիայի թագուհի Բլանկա Նամյուրացու գլխավոր սպասուհին։ 1341 թվականին նա և իր ամուսինը գնացել են ուխտագնացության դեպի Սանտյագո դե Կոմպոստելա։
1344 թվականին, ուխտագնացությունից վերադառնալուց կարճ ժամանակ անց Օստերյոտլանդի Ալվաստրա ցիստերյան վանքում Ուլֆը մահացել է։ Այս կորստից հետո Բրիգիտտան դարձել է Ֆրանցիսկյան միաբանության երրորդ միաբանության անդամ ու իրեն ամբողջությամբ նվիրել աղոթքին ու աղքատների ու հիվանդների խնամքին ։
Այս ժամանակ էր, որ Բրիջիթը միտք է հղացել կրոնական համայնք հիմնադրել, որը կդառնար սուրբ փրկչի միաբանություն կամ բրիգիտյան միաբանություն, և որի գլխավոր նստավայր Վադստենա եկեղեցին առատորեն պարգևատրվել է Շվեդիայի թագավոր Մագնուս IV-ի ու նրա թագուհու կողմից։ Այս միաբանության առանձնահատկություններից մեկն այն էր, որ այն երկսեռ միաբանություն էր․ կանայք ու տղամարդիկ կազմում էին միացյալ/համատեղ համայնք, չնայած ունեին առանձին մենաստաններ։ Երդվել էին ապրել աղքատ վանքերում ու հավելյալ եկամուտը բաժանել աղքատներին։ Նրանց սակայն թույլատրվում էր ունենալ այնքան գիրք, որքան կցանկանային ։
1350 թվականի հոբելյանական տարում (նաև՝ սուրբ տարի) Բրիջիթն իր դստեր՝ Եկատերինայի ու քահանաների ու հետևորդների մի փոքրիկ խմբի հետ անցել է ժանտախտի համաճարակով վարակված Եվրոպայով, որպեսզի ուխտագնացություն կատարի դեպի Հռոմ։ Սա արվել էր նաև մասամբ նրա համար, որ պապից թույլտվություն ստանա նոր միաբանության համար, ինչպես նաև իր ինքնահաստատման առաքելությամբ դարաշրջանի բարոյական ոգին բարձրացնելու համար։ Սակայն սա տեղի էր ունենում պապերի Ավինյոնյան գերության ժամանակահատվածում ու նա ստիպված էր տարիներով սպասել, մինչև ֆրանսիական Ավինյոն քաղաքից պապը կվերադառնար Հռոմ։
1370 թվականին, երբ Հռոմի պապ Ուրբանոս V-ը փորձում էր պապական աթոռը Հռոմ վերադարձնել, նա հաստատել է միաբանության վանականությունը, իսկ այդ ընթացքում Բրիջիտան հասցրել էր սիրվել Հռոմում իր բարության ու լավ արարքների համար։ Բացի տարբեր ուխտագնացություններից, այդ թվում և՝ 1373 թվականի ուխտագնացությունը դեպի Երուսաղեմ, նա մնացել է Հռոմում մինչև 1373 թվականի հուլիսի 23-ին իր մահը՝ եկեղեցական բարեփոխում ակնկալելով ։
Դեպի Հռոմ, Երուսաղեմ ու Բեթղեհեմ ուխտագնացությունների ընթացքում Բրիջիթն այժմյան Կապույտ եկեղեցի «վանքի կառուցման համար ճշգրիտ հրահանգներ է ուղարկել», պնդելով, որ «կույս Մարիամը պետք է գլխավորի ինչպես միանձնուհիներին, այնպես էլ վանականներին» ։
Բրիջիթը խոստովանվում էր ամեն օր ու միշտ ուներ ժպտացող դեմք ։ Թեև նա Շվեդիա չի վերադարձել, Հռոմում ապրած նրա կյանքը հեռու էր երջանիկ համարվելուց․ նա խրված էր պարտքերի մեջ ու նրան հետապնդում էին եկեղեցու չարաշահումների դեմ տարվող իր աշխատանքի համար։ Սկզբում նրան թաղել են Պանիսպերնայի Սան Լորենցո կաթոլիկ եկեղեցում, հետո նրա մասունքները տեղափոխվել են Շվեդիա։ 1391 թվականին Հռոմի պապ Բոնիֆեյս IX-ը նրան սրբադասել է, որը հաստատվել է 1415 թվականին Կոնստանս քաղաքում անցկացված խորհրդում։ Նրա աշխատանքների վերաբերյալ նոր քննարկումների շնորհիվ Բեյզիլյան խորհուրդը 1436 թվականին հաստատել է նրա հայտնությունների ուղղափառությունը։
Տեսիլքներ
Տաս տարեկանում Բրիջիթը տեսել է խաչից կախված Հիսուսի տեսիլքը։ Երբ նրան հարցրել է, թե ով է իր հետ այդպես վարվել, վերջինս պատասխանել է ․ Նրանք, ովքեր ահրամարհում են ինձ ու իմ սերն իրենց նկատմամբ։ Բրիջիթն այնքան է տպավորվել, որ այդ պահից Հիսուսի տառապանքը դարձել է նրա հոգևոր կյանքի իմաստը ։ Մանկությունից ի վեր հայտնվող նրա տեսիլքներն ավելի հաճախակի էին դառնում, և այս երկնային հայտնությունների գրառումները, որոնք Լինչոպինգի քահանա Մաթթիասը և իր խոստովանահայր՝ Ալվաստրայի վանական Պիտեր Օլաֆսոնը թարգմանել են լատիներեն, Միջնադարում մեծ համբավ են ձեռք բերել ։ Այս հայտնությունները Բրիջիթին ոմանց համար նշանավոր են դարձրել,  մյուսների համար՝ հակասական կերպար ։
Հիսուսի ծննդյան վերաբերյալ նրա տեսիլքները մեծ ազդեցություն են ունեցել արվեստում դրա պատկերման վրա։ Իր մահից ոչ շատ առաջ նա տեսիլք է նկարագրել, որտեղ մանուկ Հիսուսը գետնին պառկած լույս էր ճառագում, իսկ սուրբ կույսը շիկահեր էր։ Բազմաթիվ պատկերումներ են հաջորդել սրան և Քրիստոսի ծնունդը մնացել է Բարոկկո ոճի լուսաստվերով ամենահաճախ արված պատկերներից մեկը։ Հաճախ հանդիպող այլ պատկերներ, ինչպիսիք են՝ պատին ամրացված մեկ մոմն ու Հայր աստծո ներկայությունը, նույնպես վերագրվում են Բրիջիթի տեսիլքներին։
Աստվածամայրը Սուրբ Հովսեփի հետ ծնկի է իջնում իր զավակին աղոթելու (հայտնի որպես «մանկան երկրպագություն») և սա դառնում է տասնհինգերորդ դարի ամենահաճախակի պատկերազարդումը։ Այս պատկերազարդման տարբերակները հայտնի են եղել դեռևս 1300 թվականին՝ Բրիջիթի տեսիլքներից շատ առաջ, և ունեցել են ֆրանցիսկյան ծագում, որից էլ հնարավոր է ազդեցություն է կրել Բրիջիթը՝ լինելով Ֆրանցիսկյան միաբանության անդամ ։ Քավարանի նրա տեսիլքները նույնպես հանրահայտ են ։
Դեռ ավելին, «նա նույնիսկ կանխատեսել է Վատիկանի պետության առաջացումը, նշելով այն ճշգրիտ սահմանները, որոնք 1921 թվականին Մուսոլինին է նշել դրա համար» ։
2010 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XVI-ը խոսել է Բրիջիթի մասին ընդհանուր լսարանի առջև ասելով, որ սուրբ Բրիջիթի հայտնությունների արժեքը հատկորոշվել է Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս II-ի կողմից վերջինիս Spes Aedificandi նամակում․ «կասկած չկա, որ եկեղեցին, որն ընդունել է Բրիջիթի սրբությունը, ընդունել է նրա ներքին ապրումների ամբողջական արժանահավատությունը» ։
Տասնհինգ «Հայր Մեր և Ավե Մարիա աղոթքներ»
Սուրբ Բրիջիթը երկար ժամանակ է աղոթել, որպեսզի իմանա, թե Հիսուսը քանի հարված է ստացել իր մարմնի վրա։ Ի պարգևատրություն նրա համբերության՝ մի օր Հիսուսը հայտնվել է նրան ու ասել․ «Մարմնիս վրա ես ստացել եմ 5480 հարված։ Եթե դու ուզում ես որևէ կերպ դրանք պատվի արժանացնել, ապա մեկ տարվա ընթացքում կարտասանես տասնհինգ «Հայր Մեր» ու տասնհինգ «Ավե Մարիա» աղոթքներն այն աղոթքների հետ, որոնք ես քեզ կսովորեցնեմ։ Երբ դու ավարտես, պատված կլինես իմ վերքերից յուրաքանչյուրը »։
Աղոթքները հայտնի են դարձել որպես «Տասնհինգ Օ-եր», քանի որ լատիներեն սկզբնական տարբերակի յուրաքանչյուր աղոթք սկսվում էր O Jesu, O Rex կամ O Domine Jesu Christe բառերով ։  Ոմանք կասկածել են, որ սուրբ Բրիջիթն է այդ աղոթքների հեղինակը․ իռլանդացի պատմաբան Էամոն Դաֆֆին ենթադրում էր, որ դրանք հավանաբար առաջացել են Անգլիայում, ճգնավոր Ռիչարդ Ռոլլին ու անգլիացի բրիգիտյաններին հարող բարեպաշտ շրջանակներում ։
Անկախ ծագունից, աղոթքները լայնորեն շրջանառվում էին Միջնադարում և դարձել են ժամագրքի ու այլ աղոթագրերի կանոնավոր բաղկացուցիչները։ Թարգմանվել են տարբեր լեզուներով, դրանց վաղ անգլերենով տարբերակը հրատարակվել է Ուիլյամ Քեքստոնի կողմից։ Աղոթքներն արտացոլում են Քրիստոսի տառապանքի շուրջ խորհրդածելու միջնադարյան ավանդույթը և կառուցված են Քրիստոսի վերջին յոթ խոսքերի վրա։ Որոշ բաներ վերցված են եկեղեցու հայրերի ու աստվածաշնչյան աղբյուրներից ։
Միջնադարում աղոթքները շրջանառվում էին ինդուլգենցիայի խոստումներով ու գերբնական այլ շնորհների երաշխավորումներով, որոնց կարժանանար տարվա մեջ կանոնավոր աղոթողը։ Դրանք կրկնվել են ժամագրքի ձեռագրի մեջ և գուցե հենց դրանցով էր պայմանավորված Միջնադարում այդ աղոթքների լայն ժողովրդականությունը։ Ի թիվս այլ բաների, նրանք աստվածավախին խոստանում էին ընտանիքի տասնհինգ անդամների ազատել քավարանից ու կենդանի տասնհինգ անդամի էլ պահել աստվածային ողորմածության/շնորհի մեջ ։
Այս խոստումները, որոնցից մեկը երաշխավորում էր, որ նվիրյալը կստանա «իր սրտի ուզածը, եթե դա վերաբերի իր հոգու փրկությանը», հին և նոր ժամանակներում քննադատության են արժանացել։ 1538 թվականին թարգմանիչ Ուիլյամ Մարշալն իր ընթերցողներին պատվիրում էր «մոռանալ սուրբ Բրիջիթի ու այլոց աղոթքները, որոնք սուտ խոստումներ են տալիս» ։ 1954 թվականին սուրբ հավատքի վարդապետության միաբանների ժողովը անվստահելի է համարարել այդ խոստումները (բայց ոչ աղոթքները) և եկեղեցական սպասավորներին հրահանգել թույլ չտալ դրանք պարունակող բրոշյուրների տարածումը ։
Երկրպագություն
1999 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Հռոմի Հովհաննես Պողոս II պապը սուրբ Բրիջիթին հռչակել է Եվրոպայի հովանավոր սուրբ ։  Նրա հիշատակի օրը նշվում է իր մահվան օրը՝ հուլիսի 23-ին։ Այդ օրն ընդգրկված չի եղել սրբերի Թրիդենթայն տոնացույցում, այն ներառվել է ընդհանուր հռոմեական օրացույցի մեջ 1623 թվականին հոկտեմբերի 7-ը նշելու համար, քանի որ 1391 թվականի այդ օրն է Հռոմի պապ Բոնիֆեյս IX-ը  նրան սրբադասել։ Հինգ տարի անց նրա հիշատակի օրը տեղափոխվել է հոկտեմբերի 8-ին և մնացել մինչև 1969 թվականին ընդհանուր հռոմեական օրացույցի վերանայումը, որից հետո սկսել է նշվել այն օրը, որով մինչ օրս նշվում է ։   Ֆրանցիսկյան երրորդ միաբանությունը  Բրիջիթի հիշատակի օրն ընդգրկել է իր սրբերի օրացույցում և որպես իր միաբանության անդամի՝ նշում է այդ օրը ընդհանուր եկեղեցու հետ։
Բյարկա-Սյաբի տաճարում գտնվում է Բրիջիթ Շվեդացու դիմանկարը, որը տարբեր դավանանքի քրիստոնյաների կողմից արժանացել է երկրպագության։ Այս տաճարից ոչ շատ հեռու գտնվող Կապույտ Եկեղեցի անվամբ հայտնի Վադստենա եկեղեցում գտնվում են սրբի մասունքները, որոնք երկրպագության են արժանացել ինչպես լյութերական, այնպես էլ կաթոլիկ հավատացյալների կողմից ։
Քննադատական գնահատում ժամանակի ընթացքում
Դարերի ընթացքում միայն Շվեդիայի տարածքում Բրիջիթին ընկալել են տարբեր կերպ․ շվեդ ազգայնամոլի կերպարով, էկումենիկ, եվրոպացի, կրոնական ու առեղծվածային, նույնիսկ նրա տեսիլքները վերագրել են հոգեկան հիվանդության։
Սկզբնական շրջանում հետաքրքրված լինելով նրա «Հայտնություններով»՝ Մարտին Լյութերն ի վերջո դրանք զառանցանք է համարել ։ Շվեդիայի թագուհի Քրիստինան, հաշվի առնելով նրա մեկնումը Հռոմ, պնդել է, թե Բրիջիթը կնախընտրեր դասվել խելամիտների, քան թե սրբերի շարքում։ 19-րդ դարի որոշ գրողներ Բրիջիթին ներկայացրել են որպես բողոքականների ռեֆորմացիայի նախակարապետ, հաշվի առնելով Հռոմի պապերին, եպիսկոպոսներին ու այլ հոգևարականներին ուղղված նրա քննադատությունը, թե նրանք չեն ապրում իրենց քարոզած ուսմունքների համաձայն ։
«Հազար տարվա գահ» գրքում (1996) նկարագրվում է, թե ինչպես է Բրիջիթը վիրավորել թագավոր Մագնուսին ու թագուհի Բլանկային, նրանց մեղադրելով «էրոտիկ շեղումների, շռայլության ու մահաբեր դավադրությունների մեջ», ինչպես նշել է Dala-Demokraten լրագիրը, քննադատություն, որը վերաբերել է նաև շվեդ միանձնուհիներին ։ Նրա աշխատանքները լատիներենից շվեդերեն թարգմանելուց հետո շվեդական որոշ շրջանակներ Բրիջիթին վերաբերում են ավելի մեծ ըմբռնումով ու գնահատանքով ։
Հրատարակություններ
Լատիներենով գրված սուրբ Բրիջիթի «Հայտնությունները» հրատարակվել են 1956 - 2002 թվականների ընթացքում Ստոկհոլմի Նամակների, Պատմության ու Հնությունների Թագավորական Ակադեմիայի հովանու ներքո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սրբեր Կատեգորիա:Շվեդ կրոնական գործիչներ
Հասան (Ջեզիրեի գավառ)
Հասան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Ջեզիրեի գավառակում ։ Գտնվում էր Ջեզիրե քաղաքից 18 կմ հարավ-արևելք, Արտրադ լեռան հարավային փեշին ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Լովերո
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ճկերի գավառ
Ճկեր, գավառակ ծովային Կիլիկիայում, Կիլիկիայի Հայկական պետության հարավ-արևելյան կողմում, Հայոց (Ալեքսանդրետտի) ծոցի արևելյան ափամերձ շրջանում։ Կենտրոնը Ճկեր բերդն էր։
Պատմություն
1185 թվականին Ռուբեն Բ իշխանը Ճկերը և այլ բերդեր իբրև փրկագին տվել է Անտիոքի իշխանին, բայց Լևոն Բ-ն այն վերագրավել է։ 1214 թվականին Լևոն Բ-ն Ճկերի գավառը հարկային և զինվորական ծառայությունների դիմաց պարգևում է խաչակիր ասպետներին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գավառի նշանավոր պատմամշակութային կառույցներից էին Ճկեր բերդը և Մաշկևոր վանքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
(6932) Տանիգավադակե
(6932) Տանիգավադակե (Tanigawadake), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,329878 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7486 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9112 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1298,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,277143 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,72° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիսկիի պատերազմ
Վիսկիի պատերազմ (հայտնի նաև որպես Լիկյորի պատերազմներ ), կեղծ առճակատում Դանիայի և Կանադայի միջև Հանսի կղզու համար։ 1930-ական թվականներից ի վեր կղզու համար անհամաձայնություն կա երկու ազգերի միջև ։
Դելավեր (գետ)
Դելավերը (Delaware River), գետ ԱՄՆ-ի արևելյան մասում, Նյու Ջերսի նահանգում ։ Երկարությունը 570 կմ է։ Ակունքները գտնվում են Նյու Յորք և Փենսիլվանիա նահանգների տարածքներում։ Հոսում է ԱՄՆ-ի Փենսիլվանիա, Նյու Յորք, Դելավեր և Նյու Ջերսի նահանգների տարածքներով։ Թափվում է Ատլանտյան օվկիանոսի Դելավերի ծոցը։
Վիսկիի պատերազմ
Նախապատմություն
Հանսի կղզին գտնվում է Քենեդի նեղուցի մեջտեղում՝ Գրենլանդիայի և Էլսմիր կղզիների միջև։ Նեղուցի մեջտեղով անցնող և այն կիսող տեսական գիծը անցնում է հենց կղզու վրայով։ 1973 թվականին Կանադան և Դանիան չեն կարողացել համաձայնության հասնել, երբ կնքվում էր սահմանազատման պայմանագիր՝ բաց թողնելով կղզու մասին տեղեկությունը սահմանային նկարագրության մեջ։
Դելավեր (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գետեր Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի ավազանի գետեր
Վիսկիի պատերազմ
Հակամարտություն
1984 թվականին Կանադան պրովոկացիայի է ենթարկել Դանիային և սեփական դրոշը բարձրացրել կղզու վրա՝ կղզու վրա թողնելով կանադական վիսկի ։ Նույն տարի Դանիայի՝ Գրենլանդիայի հարցերով նախարարը անձամբ ժամանել է կղզի և կղզու վրա կրկնին բարձրացնելով Դանիայի դրոշը՝ թողել դանիական վիսկի և մի գրություն, որի վրա ասվում էր՝ «Velkommen til den danske ø» (հայերեն՝ Բարի գալուստ դանիական կղզի) ։
Խաղաղության համար ջանքեր
2005 թվականին երկու երկրները պայմանավորվել են կղզու հետ կապված հարցի կարգավորման գործընթացի մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գործող հակամարտություններ Կատեգորիա:Կանադա-դանիական հարաբերություններ
Հոթորնյան հետազոտություններ
Հոթորնյան հետազոտություններ, ծրագիր, որն ազդարարեց գիտական նոր դիսցիպլինի ծնունդը։ Ծրագիրը իրականացրել են մի խումբ գիտնականներ, ովքեր հետազոտում էին աշխատանքի արտադրողականության վրա ազդող օբյեկտիվ գործոնները (լուսավորություն, վարձատրություն, ընդմիջումներ)։ Հետազոտությունների արդյունքում գիտական շրջանառության մեջ է դրվում «Հոթորնյան էֆեկտ» արտահայտությունը, որի համաձայն աշխատանքի արտադրողականության վրա մեծ ազդեցություն են ունենում ավելի շատ հոգեբանական, քան թե նյութական և տեխնիկական գործոնները։ Հոթորնյան հետազոտություններն անցկացվել են 4 փուլով (1927-1932) թվականներին։ Իր հետազոտությունների հիմքում Էլթոն Մեյոն դնում է 2 գործոն՝ կայուն (ակնհայտ, վերահսկելի) և անկայուն ( թաքնված, անվերահսկելի)։ Կայուն գործոնների շարքին Մեյոն դասում էր աշխատանքի նյութական և տեխնիկական պայմանների ազդեցությունը։
Հոթորնյան հետազոտությունների 1-ին փուլ
Էլթոն Մեյոն փորձարկում է լուսավորության ազդեցությունը աշխատանքի արտադրողականության վրա։ Պարզվում է, որ լուսավորության ավելացումը արտադրական գործարանում կամ ընկերությունում նպաստում է արտադրողանանության բարձրացմանը։ Այսինքն, լուսավորությունը կայուն, վերահսկելի գործոն է։ Անվերահսկելի կամ լատենտ գործոնների շարքին Մեյոն դասում էր մարդկային հարաբերությունները, որը որպես հետազոտությունների փոփոխական շատ դժվար է չափել և գնահատել։
Հոթորնյան հետազոտությունների 2-րդ փուլ
Մեյոն բացատրում է, որ արտադրողականության վրա ազդում են ղեկավարման մեթոդներն ու փոխհարաբերությունների Մթնոլորտը։ Փորձն իրականացնում են վեց աշխատակիցներից բաղկացած խմբի շրջանում, որոնց առանձացնում են ընդհանուր աշխատանքային աշխատակազմից։ Հետազոտող դիտորդը աշխատանքի ընթացքում երբեմն կիրառում է աշխատակիցների հետ մտերմիկ զրույցներ նրանց անձնական կյանքի, ընտանիքի խնդիրների շուրջ՝ փորձելով ցույց տալ, որ աշխատավայրում ընկերական մթնոլորտ է տիրում։ Դրան զուգահեռ հետազոտող դիտորդը, որը ներկայանում էր որպես տվյան փոքր խմբի ղեկավար, մտցնում է տվյալ փոքր խմբի համար երկրորդ անվճար նախաճաշի հնարավորություն։ Փորձարկումներ արդյունքում Մեյոն և նրա թիմը բացահայտում են, որ աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը նպաստում է ոչ թե երկրորդ նախաճաշի հնարավորությունը, այլ մտերմիկ զրույցների և ընկերական մթնոլորտի հաստատումը։
Հոթորնյան հետազոտությունների 3-րդ փուլ
Հետազոտությունների երրորդ փուլում Մեյոն և նրա թիմը անցկացնում են 20 000 հարցազրույց, որով փորձում են պարզել աշխատանքի վերաբերյալ մարդկանց իրական վերաբերմունքը։ Այս փուլն ըստ Մեյոյի մեծ արդյունավետությամբ աչքի չի ընկնում, չնայած օգնում է փորձառական հսկայական նյութ հավաքել։ Անարդյունավետության պատճառներից մեկն այն էր, որ ըստ Մեյոյի, հարցվողները հաճախ լեզվական պատասխանների տակ թաքցնում են իրենց իրական վերաբերմունքը՝ վախենալով զրկվել աշխատանքից։
Հոթորնյան հետազոտությունների արդյունքներ
Արդյունքում կարելի է առանձնացնել հետևյան դրույթները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հետազոտություն Կատեգորիա:Հետազոտական մեթոդներ Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտափորձեր
Մահապատիժը Հայաստանում
Վերջին մահապատիժը Հայաստանում տեղի է ունեցել 1991 թ. օգոստոսի 30-ին. այն կատարվել է ընդամենը մեկ փամփուշտի օգնությամբ։ Մահապատիժը եղել է օրինական պատիժ՝ սպանության, դավաճանության և լուրջ հանցագործությունների համար, մինչև այն վերացավ 2003 թ.։ Մահապատիժը փոխարինվեց ցմահ ազատազրկմամբ։
2003 թ. Հայաստանը նույնպես վավերացրել է թիվ 6 արձանագրությունը Մարդու իրավունքների Եվրոպական կոնվենցիային (արձանագրությունը թույլ է տալիս երկրներին պահպանել մահապատիժը ծանր պատերազմական հանցագործությունների ժամանակ) ։ Թիվ 13 արձանագրությունը (վերաբերում է մահապատժի վերացմանը բոլոր հանգամանքներում) ստորագրվել է 2006 թ., սակայն, 2008 թվականի հունվարից Հայաստանը չի վավերացրել այն ։ Մահապատիժը փոխարինվեց ցմահ բանտարկությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության իրավունք Կատեգորիա:Հայաստանում մահացածներ
Հասկեր հավաքողները
Հասկեր հավաքողները (ֆր. Des glaneuses), Բարբիզոնյան դպրոցը ներկայացնող ֆրանսիացի նկարիչ Ժան Ֆրանսուա Միլլեի նկարը։
Գյուղական կյանքը Միլլեի ամենասիրելի թեմաներից մեկն էր, և այս կտավը դարձավ հասկեր հավաքողների թեմայի վրա տասնամյա աշխատանքի բարձրակետը։ Լուսաբացին հավաքողներին թույլատրվում էր անցնել դաշտերով և ժողովել հնձիչների թողած հասկերը։ Այս կտավում նկարիչը պատկերել է հավաքողներից երեքին, որոնք խոր խոնարհումով կռացել են գետնին, քանի որ միայն այդպես է հաջողվում ձեռքն առնել հունձից մնացած հասկերը։ Նրանց միջոցով Միլլեն ցույց է տվել ծանր գործողության երեք փուլերը, որոնք կանայք պետք է անդադար կրկնեին. թեքվել, ընտրել ընդավոր հասկերը և նորից շտկվել։ Կանանց ձեռքերի փոքր խրձերը հակադրվում են հետին պլանում երևացող առատ բերքին։ Այնտեղ դեզեր են, ցորենի կապուկներ, սայլ և աշխատանքով զբաղված մի խումբ հնձվորներ։
Նկարիչը կարողացել է ճշգրտորեն հաղորդել շինականների աշխատանքի ողջ ծանրությունը, նրանց չքավորությունը և խոնարհությունը։ Այնուհանդերձ, ստեղծագործությունը արժանացել է հանրության ու քննադատների տարբեր գնահատականների, ինչը Միլլեին ստիպել է ժամանակավորապես անդրադառնալ գեղջկական կյանքի ավելի բանաստեղծական կողմերին։
Գրականություն
Կատեգորիա:1857 նկարներ Կատեգորիա:Օրսե թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Ժան Ֆրանսուա Միլլեի նկարներ
Սանդիանես
Սանդիանես (Sandianes), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Օրենսե պրովինցիայի, ինչպես նաև Գալիսիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լիմիա շրջանում։ Տարածքը՝ 52,9 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1416 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 33 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ծինամձղվրիանթկարի
Ծինամձղվրիանթկարի (წინამძღვრიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 668 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Կոտոմ (բերդավան)
Կոտոմ, բերդավան Մեծ Հայքի Աղձնիք նահանգում՝ Ասորեստանի Դրունք կիրճի մոտ։ X դարի սկզբին Կոտոմը Զուրարիկներից գրավել է Գագիկ Արծրունին և նրա շինաքարերով վերակառուցել Աղթամարի եկեղեցին։
Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Թուրքիա) Կատեգորիա:10-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Խոմովցի
Խոմովցի (Хомівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Խոմովցի գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,16 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1766 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (227801-227900)
Աստերոիդների ցանկ (227701-227800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (227901-228000)
Իովսյու (Իովսյուի վտակ)
Իովսյու (Иовсю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իովսյու գետի ձախ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Օզերկի (գյուղ, Դոլգորուկովսկի շրջան)
Օզերկի (Озерки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բոբ Լեֆսեց
Ռոբերտ Սքոթ «Բոբ» Լեֆսեցը ամերիկյան երաժշտական վերլուծաբան և քննադատ է, և էլ. Փոստի տեղեկատուի ու «Լեֆսենցի նամակը» բլոգի հեղինակը։
Նախապատմություն
Լեֆսեցը մեծացել է Ֆեյրֆիլդ շրջանում (Կոնեկտիկուտ), Միդելբուրխ քոլեջի շրջանավարտ է, որտեղ մեծ նշանակություն ունի արվեստի պատմության մեջ։ Նա տեղափոխվել է Լոս Անջելես 1970-ականներին։ Իրավագետի աստիճանը Հարավ-Արևմտյան իրավաբանական դպրոցում վաստակելուց հետո, Լեֆսեցն աշխատել է որպես զվարճանքի բիզնեսի իրավաբան և կարճ ժամանակով որպես «Sanctuary Music»-ի ամերիկյան բաժնի վարիչ։ Նա աշխատել է որպես հիմնական գրառումների խորհրդատու ։ Ներկայումս Լեֆսեցը ապրում է Կալիֆոռնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքում։
Լեֆսեցի նամակը
Տեղեկագիրն ունի տասնյակ հազարավոր բաժանորդներ ։ 2013 թվականի ապրիլից մինչև 2015 թվականի դեկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում Լեֆսեցը գրել է Variety շաբաթաթերթի տպագիր հրատարակության և դրա կայքի համար։
Հակասություն
2007 թվականին Լեֆսեցը և Քիդ Ռոքը զբաղվել են էլեկտրոնային փոստով և այդ ժամանակից ի վեր հաշտվել են ։
2009 թվականին Լեֆսեցը և Քիս բասիստ Ջեն Սիմոնսը Կանադայի երաժշտական շաբաթվա կոնֆերանսի ընթացքում վիրավորանքներ հասցրին իրար էլեկտրոնային փոստով և անձամբ, և նրանք հարցերը պաշտոնապես քննարկեցին Տորոնտոյի «Royal York» հյուրանոցում ։
2010 թվականին ամերիկացի երգիչ-երգահան Թեյլոր Սվիֆթը թողարկեց «Mean» վերնագրով երգը, որի մասին խոսվում է, որ Լեֆսեցը և իր քննադատական ակնարկը 52-րդ «Գրեմմի» մրցանակաբաշխության ժամանակ ռոքնռոք լեգենդ Սթիվի Նիքսի հետ կապված իր կատարողականի մասին է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բլոգերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քննադատներ
Ստոլբի (գյուղ, Նամսկի ուլուս)
Ստոլբի (Столбы, Хатырык), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Նամսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1245 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Նամսկի ուլուսի բնակավայրեր
(6933) Ազումայասան
(6933) Ազումայասան (Azumayasan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,697547 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2403 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1548 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1618,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,222459 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,57° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հերենկիմզե
Հենրենկիմզեն (Schloss Herrenchiemsee) բավարիական թագավոր Լյուդվիգ 2-րդի քաղաքամերձ նստավայրն է՝ տարածված Մյունխենից 60 կմ դեպի արևելք գտնվող Բավարիայի ամենամեծ Հերեն կղզում Կիմզե լճի վրա։
Լյուդվիգ 2-րդը Հերենկիմզեն կառուցել է Վերսալի նմանությամբ, իր կուռք՝ ֆրանսիական թագավոր Լյուդովիկոս 14-րդին հարգանքի տուրք մատուցելու համար։
Տեղակայում
Դեպի Լյուդվիգ 2-րդի երրորդ թագավորական պալատն անհրաժեշտ է անցնել բավականին երկար ճանապարհ Ալպերի լեռնաճյուղավորումների երկայնքով, Մյունխենի և Զալցբուրգի միջև գտնվող Կիմզե լիճ հասնելու համար։
Պատմություն
Դեռևս չէր ավարտվել Լինդերհոֆի կառուցումը, երբ 1878 թվականի մայիսի 21-ին դրվեց Հերենկիմզե պալատ-ամրոցի առաջին քարը, որն սկզբում ցանկանում էին կառուցել Գրասվանգտալի հովտում՝ անվանելով այն «Meicost Ettal» գրաշրջությամբ։ Կառուցումն անհնար եղավ պլանավորված կառուցապատման հսկայական մասշտաբների պատճառով։ Լինդերհոֆի անչափ շքեղությունն ու շռայլությունը բազմաթիվ անգամ գերազանցված են Հերենկիմզեում և՛ աշխատանքային ուժի, և՛ ֆինանսական միջոցների ծախսերով։ 1803 թվականին կղզին բռնագրավվում է եկեղեցուց և մի քանի սեփականատեր է փոխվում, մինչ 1873 թվականի սեպտեմբերին Լյուդվիգ 2-րդը գնում է այն։ Մեկ տարի անց, Ֆրանսիա կատարած այցի ժամանակ, նա մանրակրկիտ ուսումնասիրում է Վերսալը։ Ե՛վ նախագծի մշակումը, և՛ շինարարությունն ընթացան արագընթաց տեմպերով։ Թագավորի առաջին այցը նոր պալատ կայացավ 1881 թվականին։ Թագավորի մահվան պահին պալատ-ամրոցի 70 սենյակներից 50-ը դեռևս կահավորված չէին։ Շինարության ժամանակ Լյուդվիգը ճարտարապետին գրում է․ «Չպատճենել, բայց մեջբերել Լյուդովիկոս 14-րդի ոգով»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի պալատներ
Հանդիպում առանց հանդիսատեսի (ֆուտբոլ)
Արգենտինա
2010-ական թվականներին Արգենտինայում խաղեր կային որոնք անցկացվեցին առանց հանդիսատեսի ։ Դա ակտիվորեն սկսվեց կիրառվել Արգենտինայի առաջնությունում։ 2016 թվականին առանց հանդիսատեսի անցավ երկու արգենտինական թիմերի խմբային փուլի Լիբերտադորեսի Գավաթի խաղ ։
Գերմանիա
Բունդեսլիգայում մինչ օրս ոչ մի խաղ տեղի չի ունեցել առանց հանդիսատեսի ։ 2012 թվականի մայիսի 15-ին Ֆորտունա Դյուսելդորֆի և Հերտա ԲՍՖ-ի միջև տեղի ունեցավ հանդիպում առանց երկրպագուների։
Որոշ ժամանակ անց գերմանական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում առաջին թիմային խաղը տեղի է ունեցել 2004 թվականի հունվարի 26-ին Աչենում, Ալենմանա Աչենի և «Նյուրնբերգ» ակումբի միջև ։ Դա կազմակերպվել է ԴՖԼ-ի կողմից` որպես Բունդեսլիգայի կրկնվող խաղ։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 18-ին մեկնարկեց Հենսա Ռոստոկ և Դինամո Դրեզդենի երկրորդ լիգայի հանդիպումը։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Դորտմունդի «Բորուսիա»-ում կայացած ԴՖԲ գավաթի խաղարկության երկրորդ փուլում տեղի ունեցան անկարգություններ ։
Մեկ այլ խաղ, որը տեղի է ունեցել 2008 թվականի օգոստոսի 30-ին, 3-րդ լիգայում, Ռոտ-Վայս Էրֆուրտի և Վերդեր Բրեվենի երկրորդ թիմերի միջև ։ Այս խաղը տեղի է ունեցել ԴՖԲ-ի հրամանով ։ Ռեգենսբուրգի դեմ կորած պարտության խաղից հետո տեղի ունեցած անկարգությունների համար ԴՖԲ-ն 2012 թվականին առանց երկրպագուների ստիպված էր խաղալ երրորդ լիգայի խաղադաշտում Օսնաբրուքի դեմ ։
Տարածաշրջանային լիգայում երկու հանդիպում տեղի ունեցավ 2009 թվականի սեպտեմբերին ։
«Մագդեբուրգի» և «Հոլեսչեն» ֆուտբոլային ակումբների միջև 2016 թվականի նոյեմբերի 26-ին տեղի ունեցավ երրորդ դիվիզիոնը։ Որի ժամանակ մամուլի ներկայացուցիչներին թույլ չեն տվել մուտք գործել խաղադաշտ և դիտել խաղը ։ Դրա պատճառը այն էր, որը Մագդեբուրգ քաղաքը հանդիսանում է ՄԴՑՑ խաղադաշտի սեփականատերը, ինչը հանգեցրեց մարզադաշտի վիճակագրության հետ կապված խնդիրներին և դա սպառնում էր հանդիսատեսի անվտանգությանը ։
Ավստրիա
Ավստրիայի ֆուտբոլի առաջնության ժամանակ տեղի ունեցավ երկու խաղ, որի ժամանակ «Rapid Wien»-ի երկրպագուների շտապության պատճառով «Rapid»-ի երկրպագուների համար պատժիչ միջոցառումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային եզրույթներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային հանդիպումներ
Շադիյե Սուլթան
Շադիյե Սուլթան (شادیه سلطان, ), օսմանյան արքայադուստր, Աբդուլ Համիդ II սուլթանի և նրա յոթերորդ կնոջ՝ Էմսալինուր Քադընի դուստրը։
Վաղ կյանք և կրթություն
Շադիյե Սուլթանը ծնվել է 1866 թվականի նոյեմբերի 30-ին Յըլդըզ ամրոցում։ Նրա հայրը եղել է Աբդուլ Համիդ II սուլթանը՝ Աբդուլ Մեջիդ I սուլթանի և Թիրիմյուջգան Քադընի որդին։ Իսկ մայրը եղել է Էմսալինուր Քադընը ։ Նա Աբդուլ Համիդ II-ի 9-րդ երեխան է և հինգերորդ դուստրը, իսկ Էմսալինուր Քադընի միակ զավակը։
Շադիյե Սուլթանն իր նախնական կրթությունն ստացել է Յըլդըզ ամրոցի Փոքր գրասենյակի դասասենյակում՝ իր կրտսեր քրոջ Այշե Սուլթանի հետ միասին։ Նրանց ուսուցիչները եղել են մասնավոր ուսուցիչ, գաղտնի քարտուղար Հասիբ Էֆենդին և ծածկագրման հարցերով անձնական քարտուղար Քամիլ Էֆենդին։ Հասիբ Էֆենդին դասավանդել է Ղուրան, արաբերեն և պարսկերեն, մինչդեռ Քամիլ Էֆենդին դասավանդել է թուրքերեն գրել և կարդալ, օսմանյան քերականություն, թվաբանություն, պատմություն և աշխարհագրություն։
Նշանադրություններ
1909 թվականի մարտի 31-ին Աբդուլ Համիդը նրան նշանադրել է Ալի Նամըք բեյի հետ, որը Քյուչյուք Սայիդ փաշայի որդին էր։ 1909 թվականին Աբդուլ Համիդ II-ի իշխանությունը տապալվելուց հետո, արքայադուստրը հոր հետ միասին արտաքսվել է Սալոնիկ։ Հաջորդ տարի նա վերադարձել է Ստամբուլ։ Այդուհանդերձ, նշանադրությունը չեղարկվեց՝ Աբդուլ Համիդի նկատմամբ Սայիդ փաշայի ունեցած վերաբերմունքի պատճառով։ Էնվեր փաշան ևս խնդրեց նրա ձեռքը, սակայն Շադիյեն հրաժարվեց, որովհետև վերջինս ներգրավված էր եղել Աբդուլ Համիդ II սուլթանի տապալման գործին։ Ավելի ուշ, նա նշանվեց Զյուլյուֆլյու Իսմայիլ փաշայի որդու հետ։ Այդուհանդերձ, կառավարությունը դեմ հանդես եկավ նրանց ամուսնության գաղափարին ։
Առաջին ամուսնություն
Զյուլյուֆլյու Իսմայիլ փաշայի որդու հետ նշանադրության տապալումից հետո՝ Շադիյե Սուլթանը նշանվեց Մուսթաֆա Ֆազըլ Բեյի որդու՝ Ֆահիր Բեյի հետ։ Վերջինս Գալիբ փաշայի թոռն էր, որը երկար տարիներ Աբդուլ Մեջիդի կառավարությունում զբաղեցրել էր նախարարական պաշտոններից մեկը։ Աղբյուրներից մեկում նշվում է, որ Ֆահիրը գրավիչ, պարկեշտ բնավորությամբ և խիստ դաստիարակված տղամարդ էր ։ Ամուսնությունը կայացավ 1910 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Նիշանթաշը ամրոցում։ Զույգն ուներ մեկ դուստր՝ Սամիյե Հանըմսուլթանը, որը ծնվել է 1918 թվականին ։ Այդուհանդերձ, Շադիյե Սուլթանը շատ արագ այրիացավ։ Ֆահիր Բեյը մահացավ 1922 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ։
Բարեգործություններ
1912 թվականին «Օտոման Հիլալ-ի Ահմեր ասոցիացիայի» կազմում ստեղծվեց «Հիլալ-ի Ահմեր կանանց կենտրոնը»։ Առաջինը հիմնադրվել էր 1877 թվականին Կոստանդնուպոլսում և հարակից համայնքներում բուժօգնության տրամադրման համար ։ 1915 թվականի մայիսին Գալիպլոլիի գործողության ժամանակ, լինելով «Հիլալ-ի Ահմեր կանանց կենտրոնի» անդամ, Շադիյեն Շիշլի զինվորական հոսպիտալում յուրաքանչյուր զինծառայողի նվիրել է երկու տուփ ծխախոտ և որոշ գումար ։
Երկրորդ ամուսնություն
1924 թվականի մարտին կայսերական ընտանիքի աքսորով պայմանավորված՝ Շադիյե Սուլթանը բնակություն հաստատեց Փարիզում, որտեղ 1931 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ամուսնացավ Ռեշադ Հալիս Բեյի հետ։ 1940 թվականին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ,«» գերմանացիները գրավեցին Փարիզը, որից հետո նրա ամուսինը խորհուրդ տվեց լքել Ֆրանսիան և բնակություն հաստատել մեկ այլ վայրում։ Այդուհանդերձ, Շադիյեն չհամաձայնվեց՝ ասելով, որ «Ֆրանսիան իր երկրորդ տունն է»։ «Ես այստեղ ապրել եմ հարմարավետության մեջ։ Ֆրանսիայի աղետը իմ աղետն է։ Ես կօգնեմ վիրավոր զինծառայողներին»,- Շադիյե Սուլթանի խոսքերը մեջբերել է Նևալ Միլանլըօղլուն ։ 1944 թվականի նոյեմբերին Ռեշադ Հալիս Բեյը ևս մահացավ, որից հետո Շադիյե Սուլթանը դարձավ ամուրի ։
Հետագա կյանք և մահ
Ամուսնու մահից հետո Շադիյեն տեղափոխվում է Սենթ Օնորե հյուրանոց և սենյակ վարձակալում իր եղբոր՝ Շեհզադե Աբդուրահիմ Հայրիի սենյակի կողքին ։ Նա հյուրանոցում մնում է մինչև 1952 թվականը, երբ Շադիյե Սուլթանը տեղափոխվեց Ստամբուլ՝ սուլթանական ընտանիքի աքսորի մասին որոշման չեղարկումից հետո ։
1966 թվականին նա հրապարակել է իր հուշերը «Իմ կյանքի դառը և քաղցր օրերը» վերնագրով գրքում ։ Նույն տարվա ընթացքում նա հարցազրույց է տվել Yeni Istikal թերթի լրագրող Մուզաֆեր Բուդաք Սեյֆեթինօղլուին իր հոր կյանքի մասին։ Հարցազրույցը հրապարակվել է 1966 թվականի հունիսի 15-ին՝ թերթի 253-րդ համարում ։
Նա մահացել է 90 տարեկան հասակում՝ 1977 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ստամբուլի Ջիհանգիր թաղամասում։ Նա մոր մահից հետո ապրեց ևս 25 տարի։ Մահանալուց առաջ նա Աբդուլ Համիդ II-ի միակ ողջ զավակն էր։ Նա թաղվել է իր նախապապ սուլթան Մահմուդ II-ի դամբարանում, որը գտնվում է Ստամբուլի Դիվանյոլու թաղամասում ։ Շադիյե Սուլթանի մահվանից 15 տարի անց՝ 1992 թվականին մահացել է նաև նրա դուստրը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Աբդուլ Համիդ II
Ծիծամուրի
Ծիծամուրի (წიწამური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 124 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Հասանքեյֆ
Հըսնիքիֆ, բերդ, գյուղաքաղաք, բերդաքաղաք, քաղաք Հայոց Միջագետքում, Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։ Գտնվում էր պատմական Աղձնիք աշխարհի հարավային ծայրամասում, Մծբին քաղաքի մոտ։
Տնտեսություն
Բնակիչների մեծ մասը ջորեպաններ էին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Տատյանա Վելիկանովա
Տատյանա Միխայլովնա Վելիկանովա (Татья́на Миха́йловна Велика́нова, ), խորհրդային այլախոհ, ԽՍՀՄ-ում մարդու իրավունքների պաշտպանության շարժման մասնակից, «ԽՍՀՄ-ում մարդու իրավունքների պաշտպանության նախաձեռնող խումբ» առաջին իրավապաշտպան կազմակերպության հիմնադիր անդամներից։
Կենսագրություն
Տատյանա Վելիկանովան ջրաբան և հիդրոդինամիկայի մասնագետ Միխայիլ Անդրեևիչ Վելիկանովի դուստրն է։ 1954 թվականին Վելիկանովան ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը և որպես ուսուցիչ աշխատել է Ուրալում գտնվող գյուղական դպրոցում։ 1957 թվականից Մոսկվայում եղել է համակարգչային կենտրոնի աշխատակից, ծրագրավորող։
Վելիխանովայի ամուսինը՝ լեզվաբան Կոնստանտին Բաբիցկին, այն յոթ ցուցարարների շարքում էր, որոնք բողոքում էին 1968 թվականի օգոստոսի 25-ին Վարշավայի պայմանագրի զորքերի Չեխոսլովակիա ներխուժման դեմ։ Բողոքի ցույցին մասնակցելու համար նա 3 տարի աքսորվել է Կոմի ԻԽՍՀ։
Տատյանա Վելիկանովան ազատվել է աքսորից 1987 թվականին՝ վերակառուցման ժամանակաշրջանում։ Նա բնակվել է Մոսկվայում, աշխատել թիվ 57 դպրոցում` որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ Նկարագրել է մաթեմատիկայի դասավանդման մեթոդաբանությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Խորհրդային մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ
Կատեգորիկ իմպերատիվ
Կատեգորիկ իմպերատիվ, Իմանուիլ Կանտի բարոյագիտության հիմնական հասկացությունը, որով նա փորձում էր հիմնավորել բարոյականության համընդհանրությունը և անհրաժեշտությունը։ Կանտի պնդմամբ, այն անվերապահ թելադրանք է, որը հանդես է գալիս որպես միակ և միասնական բարոյական սկզբունք, հավերժ և անփոփոխ բարոյական օրենք։ Կատեգորիկ իմպերատիվը չունի պատճառ-հետևանքային բովանդակություն, չի պարտադրվում մարդուն ոչնչով և ոչ մեկով (այդ թվում՝ կրոնով), այլ ընդունվում է պարտքի դրդմամբ։ Դա պարտքի (պարտադրության) օրենք է, ձևական դրույթ, որին մարդ պետք է հետեւի «բարի կամքով» (ազատ և ինքնուրույն), որպես «պարտքի» և ոչ թե բնական հակումով։ Կատեգորիկ իմպերատիվի սկզբունքն է՝ «վարվիր այնպիսի վարքականոնի համաձայն, որով ղեկավարվելով, դու միաժամանակ կարող ես ցանկանալ, որպեսզի այն դառնա համընդհանուր օրենք»։ «Չարի» (զգայականի) և «բարու» (գերզգայականի), հակումների ու պարտքի բացարձակ հակադրումը Կանտին հանգեցնում է ենթադրյալ բարոյական հոռետեսության։
Կանտի բարոյագիտությունը շարադրված է «Պրակտիկ բանականության քննադատություն» աշխատության մեջ։ Ինչպես տեսանք, Կանտը ընդունում է երկու աշխարհի գոյություն՝ երևույթների աշխարհ, որտեղ գործում է բնական անհրաժեշտության օրենքը և «ինքնին իրերի» աշխարհ, որտեղ գործում է ազատության սկզբունքը։ Մարդը երկակի բնույթ ունի, մի կողմից, որպես երևույթ, նա պատկանում է երևույթների աշխարհին և ենթարկվում բնական անհրաժեշտության օրենքին, իսկ մյուս կողմից՝ որպես «ինքնին իր», նա բարոյական էակ է, այսինքն՝ ազատ է իր գործողությունների մեջ։ Կանտի կարծիքով բարոյականության սկզբունքները, որոնք մարդուն դարձնում են մարդ, չեն կարող բխեցվել փորձից։ Բարոյականությունը ինքնաբավ (ավտոնոմ) է, այսինքն՝ կախված չէ էմպիրիկ իրականությունից, կրոնից և այլ արտաքին գործոններից և գործում է միայն սեփական օրենքներով։ Բարոյականության ինքնուրույնությունը դրսևորվում է այն բանում, որ դա է ինքն իր համար օրենքներ մշակում։ Բարոյականության օրենքները, գիտության օրենքների նման, ունեն հանընդհանուր և անհրաժեշտ բնույթ։ Այլ խոսքով, դրանք ապրիորի բնույթ ունեն և պայմանավորում են բարոյական արարքների ձևը և ոչ թե կոնկրետ բովանդակությունը։ Այս իմաստով Կանտի բարոյագիտությունը ձևական, ապրիորիստական և ռացիոնալիստական ուղղվածություն ունի։ Կանտը պրակտիկ բանականությունը նույնացնում է կամքի հետ, որը նույնպես ինքնուրույն է և ինքնաբավ։ Դեմ դուրս գալով բարոյական օրենքի ըմբռնման նյութապաշտական, էվդեմոնիստական և կրոնական ուսմունքներին՝ Կանտը կարծում է, որ բարոյական օրենքը և բարոյական արարքը չպետք է պայմանավորվեն արտաքին գործոններով։
Այն արարքները, որոնք համահունչ են բարոյական օրենքին, բայց սուբյեկտիվորեն պատճառավորված են ինչ-որ գործոնով, Կանտն անվանում է օրինական։ Իսկ, ճշմարիտ բարոյական արարքները պատճառավորված չեն, ինչ-որ բանով, այլ կատարվում են հանուն այդ օրենքի կամ պարտքի։ Բարոյագիտության պրակտիկ հիմնադրույթները Կանտը բաժանում է երկու խմբի՝ մաքսիմներ և օրենքներ։ «Մաքսիմը» կամեցողության սուբյեկտիվ սկզբունքն է, որը նշանակություն ունի միայն տվյալ անձնավորության համար։ Իսկ օրենքը համրնդհանուր նշանակություն ունի և պարտադիր է բոլորի համար։ Այդպիսի օրենքը Կանտը անվանում է իմպերատիվ (հրամայական), որը լինում է հիպոթետիկ և կատեգորիկ։ Հիպոթետիկ իմպերատիվր կախված է արտաքին պայմաններից և սուբյեկտիվ մոտիվներից։ Ըստ դրա՝ արարքը լավ է հնարավոր կամ իրական նպատակի համար։ Օրինակ, «Ես չեմ խաբում, որպեսզի չկորցնեմ վստահությունս» արտահայսաւթյունը հիպոթետիկ իմպերատիվի նմուշ է, իսկ «Ես չեմ խաբում, որովհետև պարտավոր եմ չխաբել»՝ կատեգորիկ իմպերատիվի նմուշ է, որովհետև իմ արարքը չի հետապնդում որևէ նպատակ, այլ դրա հիմքում ընկած է բարոյական օրենքի հանդեպ ունեցած հարգանքը։
Բարոյական օրենքը (կատեգորիկ իմպերատիվր) պահանջում է, որ յուրաքանչյուր ոք գործի համաձայն միայն այնպիսի մաքսիմայի (վարքականոնի), որով առաջնորդվելով՝ նա միաժամանակ ցանկանա, որ այն դառնա համընդհանուր օրենք։ «Վարվիր այնպես,- գրում է Կանտը,– որ քո կամքի մաքսիման միաժամանակ ունենա համընդհանուր օրենսդրության սկզբունքի ուժ»։ Կանտի կարծիքով՝ բարոյական օրենքը հնարավոր է միայն այն դեպքում, եթե գոյություն ունի ինքնին բացարձակ արժեք կամ նպատակ, ինչպիսին հենց մարդն է, անհատը։ Այս իմաստով կատեգորիկ իմպերատիվը պահանջում է. «Վարվիր այնպես, որ մարդու նկատմամբ վերաբերվես որպես նպատակի և երբեք՝ որպես միջոցի»։
Կանտի կարծիքով՝ պրակտիկ, էմպիրիկ կյանքում կատեգորիկ իմպերատիվի պահանջներն իրականացնելու համար անհրաժեշտ են նախադրյալներ, որոնք պրակտիկ բանականության պահանջներր կամ կանխադրույթներն են։ Դրանք երեքն են՝ ազատություն, հոգու անմահություն և Աստված։ Տեսականորեն հնարավոր չէ ապացուցել դրանց գոյությունր (այս կապակցությամբ Կանտը գրում է, թե «Ես սահմանափակեցի գիտելիքը, որպեսզի տեղ բացեմ հավատի համար), բայց հնարավոր է հավատալ։ Առանց ազատության հնարավոր չէ ձգտել բարոյական ինքնակատարելագործման, իսկ դրան հասնելու համար անհրաժեշտ է հավատալ անվերջ գոյությանը, այսինքն՝ ընդունել հոգու անմահությունը։ Հավատն առ Աստված նույնպես հանդիսանում է պրակտիկ բանականության կանխադրույթը, որովհետև դա կապված է բարձրագույն բարիքի գոյության ընդունման հետ։
Կատեգորիա:Բարոյագիտություն
Պերճ Աշճյան
Պերճ Օնիկի Աշճյան, հայ նյարդաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1951), պրոֆեսոր (1951)։
Կենսագրություն
1949 թվականին ավարտել է Կլուժ Նապոկայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1966 թվականից եղել է Տըրգու Մյուրեշի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի նյարդաբանության կլինիկայի աշխատակից, բժշկադեղագործական կենտրոնի նյարդաբանության դասախոս։
Աշխատանքները վերաբերում են էպիլեպսիայի, նյարդամկանային հիվանդությունների, բնականոն և ախտաբանական պայմաններում մկանային համակարգի էլեկտրական պոտենցիալների, ինչպես նաև կաթվածային կոմայի ժամանակ կլինիկական մահվան ուսումնասիրություններին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ նյարդաբաններ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոնստանցա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ուտեշնոե (ավան, Կազանկայի շրջան)
Ուտեշնոե (Утішне), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուտեշնոե ավանում բնակվում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Օզերկի (գյուղ, Լև-Տոլստովսկի շրջան)
Օզերկի (Озерки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի կազմում։
Կիրովսկի շրջան (Դոնի Ռոստով)
Կիրովսկի շրջան (Кировский район), վարչատարածքային միավոր, Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի 8 շրջաններից մեկը։ Ձևավորվել է 1936 թվականին։
Այստեղ են գտնվում Հարավային դաշնային տարածաշրջանի, Ռոստովի մարզի և հենց քաղաքի բոլոր հիմնական վարչական մարմինները, ֆինանսական և առևտրային խոշորագույն ընկերությունները, ինչպես նաև մշակութային կենտրոնները։
Օզերկի (գյուղ, Լև-Տոլստովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կիրովսկի շրջան (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
Հատկանշական է, որ շրջանի ստեղծման պատմությունը համընկնում է Դոնի ռոստով քաղաքի հիմնադրման պատմության հետ։ Դրա մասին են վկայում Դմիտրի Ռոստովսկու ամրոցի հետքերը Մայիսի 1-ի անվան զբոսայգում և Հարուստ աղբյուրը, որից ըստ ավանդության ջուր է խմել Պետրոս I կայսրը։ Հենց այստեղ է 1749 թվականին հիմնադրվել քաղաքը։ Սեդովա փողոցը համարվում է Դոնի Ռոստով քաղաքի հայտնի և նախկին կենտրոնական փողոցը։
Այդ ժամանակից ի վեր շրջանի տարածքը քաղաքի կենտրոնն է։ Այն եղել է կարևոր շատ իրադարձությունների վայր, որոնք մտել են քաղաքի պատմության մեջ։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսին Ռոստովը խոշորագույն պաշտպանական և առեւտրային կենտրոն էր։ Այստեղից էին գյուղատնտեսական ապրանքներ, մետաղներ ուղարկել արտասահման։ Ականատեսները պնդում էին, որ Ռուսաստանի հարավում գտնվող ոչ մի նավահանգիստ չի ունեցել Ռոստովի արտահանման նման արագ աճ։ 1857 թվականին Ռոստովում ի հայտ է եկել առաջին արդյունաբերական ձեռնարկությունը։ Մոտավորապես նույն ժամանակ էլ ձեռնարկվել են Հարուստ ջրհորից ջրատար կառուցելու առաջին փորձերը։