cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ստանիսլավա Վիսոցկա
Բեմական գործունեությունն սկսել է 1895 թվականին Պետերբուրգում, ապա խաղացել Լյուբլինում, Վարշավայում, Պոզնանում, Կրակովում։ 1911-1920 թվականներին ապրել է Կիևում, ուր 1916 թվականին հիմնել է «Ստուդիա» փորձարարական թատրոնը՝ Կոնստանտին Ստանիսլավսկու համակարգի սկզբունքներով։ 1920 թվականինին, վերադառնալով Վարշավա, բացել է ստուդիա, 1921 թվականից ղեկավարել Վարշավայի կոնսերվատորիայի դրամատիկական բաժինը։ Լավագույն դերերից են՝ Լուկրեցիա Չինչի, Բալլադինա (Սլովացկու «Բեատրիչե Չենչի», «Բալլադինա»), Մուսա, Մայր (Վիսպյանսկու «Ազատագրում», «Նզովք»), ինչպես և Կլիտեմնեստրա (էսքիլեսի «Օրեստեա»), Ֆեդրա (Եվրիպիդեսի «Հիպպոլիտոս»)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Լեհ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհ մանկավարժներ Կատեգորիա:Լեհ ռեժիսորներ
Գրանդ հոթել (Կալկաթա)
Գրանդ հոթել (Grand Hotel), այժմ կոչվում է Օբերոի Գրանդ (Oberoi Grand), Կալկաթայի կենտրոնում՝ Ջավահառլալ Ներուի փողոցում գտնվող հյուրանոց է։ Բրիտանական դարաշրջանի հայտնի շենք է, որը պատկանում է Օբերոյի հյուրանոցների ցանցին։
Պատմություն
Չոուրինգի 13 հասցեում (այժմ՝ Ջավահառլալ Ներու 15 ), որտեղ տեղակայված է հյուրանոցը 19-րդ դարի սկզբում գնդապետ Գրանդի նստավայրն է եղել։ Այն տուն-ինտերնատի է վերածել տիկին Էննի Մոնկը, որը հետագայում ընդլայնել է իր բիզնեսը և ներառելով փողոցի հարևան՝ 14, 15 և 17 համարի տները։ Չաուրինգին 16 հասցեում գտնվել է «Ռոյալ» թատրոնը, որը պատկանել է Սպահանից ներգաղթած հայ գործարար Արաթուն Սթիվենին։ Երբ 1911 թվականին հյուրանոցը այրվել է, Սթիվենը գնել տիկին Մոնկին պատկանող այրված սեփականությունը և ժամանակի ընթացքում վերակառուցել։ Հյուրանոցը երեք հարկանի էր և ուներ 500 համար։ Գրանդ հոթելը Կալկաթայի առաջին շենքերից էր, որ ուներ հիդրավլիկ վերելակ ։ Շքեղ նեոդասական ոճով կառուցված հյուրանոցը շուտով դարձել է հայտնի վայր Կալկաթայի անգլիական բնակչության շրջանում։ Հայտնի էր, մասնավորապես, իր ամենամյա ամանորյա երեկույթներով, որոնց ժամանակ շամպայնի և թանկարժեք նվերների հետ մեկտեղ տասներկու խոզուկ էին ազատ արձակման սրահում։ Խոզուկին տիրանում էր յուրաքանչյուրը, ով կկարողանար որսալ նրան ։
1937 թվականին, Արաթուն Սթիվենի մահից որոշ ժամանակ անց, Կալկաթայում տիֆի համաճարակ է սկսել, ինչը հանգեցրել է հյուրանոցում վեց մարդու մահվան։ Կասկածներ կային որ պատճատը հյուրանոցի խափանված ջրահեռացման համակարգն է եղել։ Հյուրանոցը փակվել է։ Գույքը վարձակալել է Մոհան Սինգհ Օբերոին, ով 1939 թվականին վերաբացել է հյուրանոցը և 1943 թվականին կարողացել է ամբողջությամբ գնել այն ։
Հյուրանոցը վերելք է ապրել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ 1500 մահճակալ է հատկացվել և շուրջ 4000 բրիտանացի զինվոր է բնակվել պատերազմի ընթացքում։ Նրանք կանոնավոր երեկույթներ են անցկացրել։ Ներկայումս հայտնի է ԱՄՆ ծովային հետևակի պարահանդեսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալկաթայի հյուրանոցներ Կատեգորիա:Կալկաթայի շենքեր և կառույցներ
Վիտիմի սարահարթ
Վիտիմի սարահարթ, գտնվում է Վիտիմ գետի վերին հոսանքի ավազանում, գլխավորապես ՌԴ Բուրյաթիայի հանրապետությունում։
Բնորոշ են լայն և ոչ բարձր բլրաշարերը (1200—1600 մ) և միջլեռնային իջեցումները։ Կազմված է գրանիտներից և բյուրեղային թերթաքարերից, արևմտյան մասում՝ բազալտներից։ Կան 15 հիս հրաբխային կոներ։ Տարածված է բազմամյա սառածությունը։ Միջգետային ջրբաժանները ծածկված են խեժափիճու տայգայով, իջվածքները՝ կեչու թփուտներով, մարգագետիններով և ճահիճներով։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրություն
Ակփունար (Սեբաստիայի գավառ)
Ակփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մեծ Կակշա
Մեծ Կակշա (Большая Какша), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Շաբալինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետի երկարությունը 138 կմ է։ Ավազանի տարածքը 2250 կմ²
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Չաքու Ներքին
Չաքու Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տարասովկա (գյուղ, Կառլովկայի շրջան)
Տարասովկա (Тарасівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարասովկա գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։
Ներևս
Ներևս (Νηρεύς), հին հունական դիցաբանությունում հին ծովային աստվածություն։ Պոնտոսի և Գեայի ավագ որդին (կամ Պոնտոսի և Տեթիսի, Դորիսի ամուսինը, հիսուն (կամ հարյուր) Ներեուհիների հայրը , խաղաղ ծովի անձնավորում, բարի, իմաստուն և արդարամիտ ծերունի։ Ծովային մյուս աստվածությունների նման Ներևսը ևս օժտված է գուշակելու և վերամարմնավորվելու ձիրքով (հմմտ. Պրոտևս)։ Հերակլեսին ցույց է տվել ճանապարհը դեպի հեսպերուհիների այգին այն բանից հետո, երբ Հերակլեսը նրան բռնել էր և կարողացել էր պահել, թեև Ներևսը կերպարանափոխվում էր ու դառնում բոց, ջուր և այլն ։
Ներևսը իր դուստրերի՝ ներեուհիների հետ բնակվում էր Էգեյան ծովի խորքում, ստորջրյա ապարանքում։ Պատկերվել է ծերունու տեսքով, որի մորուքը, թարթիչներն ու մազերը ջրիմուռից էին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ
(8961) Շոենոբեուս
(8961) Շոենոբեուս (Schoenobaenus), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,20884 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7631 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6546 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2099,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171468 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,13° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Ուսատովո (գյուղ, Կրասնոկուտսկի շրջան)
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1005 մարդ։
Գետափի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Գետափ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան (5 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ալ-Զահիր
Հայտնի է, որ իր կարճատև իշխանության ընթացքում հասցրել է կրճատել հարկերը և ստեղծել հզոր բանակ՝ թշնամիներին դիմադրելու համար։ Մահացել է 1226 թվականին՝ 9 ամիս իշխելուց հետո։ Հաջորդել է ալ-Մուսթանսիրը։
Տիշենկովկա (ավան, Կառլովկայի շրջան)
Տիշենկովկա (Тишенківка), ավան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիշենկովկա ավանում բնակվում էր 221 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Ուսատովա Բալկա
Ուսատովա Բալկա (Усатова Балка), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Անապա քաղաքի մունիցիպալ կազմավորման մեջ։ Գտնվում է Անապայից 9 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 19 մ բարձրության վրա։
Բնակչություն և տնտեսություն
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, խուտորն ուներ 779 բնակիչ, հիմնականում ռուսներ, հայեր, նաև թաթարներ։ 2010 թվականին այնտեղ արդեն ապրում էր 866 մարդ, ովքեր զբաղվում էին այգեգործությամբ, հացահատիկային բույսերի մշակությամբ և անասնապահությամբ, մասնավորապես խոզաբուծությամբ։
Գյուղում առկա է դպրոց, ակումբ, բուժկայան և մանկապարտեզ։
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրել են ռուսները։ Հայերը եկել են Ախալքալաքից և Գանձակից` 1957 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Վինիպլաստ
Վինիպլաստ, պոլիվինիլքլորիդային ջերմապլաստիկ նյութ։ Պարունակում է նաև ջերմա– և լուսակայունացուցիչներ, հակաօքսիդիչներ, քսանյութեր, ներկանյութեր։ Հատկությունները լավացնելու համար պոլիմերին ավելացնում են մինչև 35% մոդիֆիկատորներ (կաուչուկներ,քլորացված պոլիէթիլեն), մինչև 200% լցանյութեր (կավիճ, մուր և այլն) և մինչև 10% պլաստիֆիկատորներ։ Թողարկվում է թաղանթների, թերթերի, խողովակների և ձևավոր ձողերի ձևով։ Օգտագործվում է շինարարության, քիմիական մեքենաշինության մեջ և այլուր։ Արտասահմանում վինիպլաստը թողարկվում է բրեոն, կորվիկ (Մեծ Բրիտանիա), իգելիտ, վինիդուր, դեկելիտ (Գերմանիա), վինիբան (Ճապոնիա) անվանումներով։
Կատեգորիա:Պլաստմասսաներ
Հրանտ Մաթևոսյան
Հրանտ Իգնատի Մաթևոսյան, հայ արձակագիր, կինոսցենարիստ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1964 թվականից ։
Կենսագրություն
Հրանտ Մաթևոսյանը ծնվել է 1935 թվականի փետրվարի 12-ին Թումանյանի շրջանի Ահնիձոր գյուղում։
Կրթություն
Սովորել է գյուղի դպրոցում, ապա կրթությունը շարունակել է Կիրովականի մանկավարժական ուսումնարանում։
1958-1962 թվականներին սովորել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվաբանական ֆակուլտետում։ Ուսմանը զուգահեռ, որպես սրբագրիչ, աշխատել է «Սովետական գրականություն» ամսագրում ու Գրական թերթում։
1965-1967 թվականներին Մոսկվայում անցել է բարձրագույն սցենարական դասընթացներ։
Գրական գործունեություն
Առաջին տպագիր գործը «Տափաստանում» ակնարկն էր (1959)։ Առավել հայտնի է դարձել 1961 թվականին լույս տեսած «Ահնիձոր» ակնարկով։ Մաթևոսյանը նկարագրում էր ժամանակակից գյուղի և գյուղացու ծանր վիճակը։ Նրա հետագա ամբողջ ստեղծագործությունը կապված է գյուղի և գյուղացու հետ։
Պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Օգոստոս»-ը, լույս է տեսել 1967 թվականին։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1964 թվականից։ 1996-2000 թվականներին նախագահել է Հայաստանի գրողների միությունը։ Ստեղծագործությունները թարգմանվել և հրապարակվել են ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, լիտվերեն, մոլդովերեն, էստոներեն, վրացերեն, ղազախերեն, ղրղզերեն, ուկրաիներեն, չեխերեն, հունգարերեն, նորվեգերեն, բուլղարերեն և այլ լեզուներով։
Ինչու են մարդուն պետք թևերը
«Ինչու են մարդուն պետք թևերը» («Зачем человеку крылья»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Շամշուրինը 1984 թվականին ։
Հրանտ Մաթևոսյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Ինչու են մարդուն պետք թևերը
Սյուժե
Կատակախոս ու զվարճաբան մանկաբարձ Վասյան՝ գյուղի սիրելին, իր մականունն ստացել է պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած պատմությունը հաճախ պատմելու համար, որի վրա բոլորը ծիծաղում էին։ Մի անգամ գյուղում հայտնվում է նրա նախկին հրամանատարը, որն այժմ գեներալ է։ Երեկոյան նա անցողակի խոսում է Վասիլի Լուկիչի սխրանքի մասին, որը պատերազմում փրկել է հղի գերմանուհուն, այսինքն՝ հենց այն պատմությունը, որի վրա նախկինում բոլորը ծիծաղում էին, և որին ոչ ոք չէր հավատում՝ համարելով հորինվածք։
(1089) Թամա
(1089) Թամա (Tama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի նոյեմբերի 17-ին Օկուրո Օիկավայի կողմից Տոկիոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,213765 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9323 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4952 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Թամա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,946 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1203,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,299231 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,73° անկյուն։
Թամա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլորայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1927 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Օկուրո Օիկավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարիա Աննա Մոցարտ
Մարիա Աննա Վալբուրգա Իգնատիա Մոցարտ (Նաննեռլ) ,  Վոլֆգանգ Ամադեուսի ավագ քույր։ Մայրը Աննա Մարիա Մոցարտն է, իսկ հայրը՝ Լեոպոլդ Մոցարտը։ Ընտանեկան և ընկերական շրջանում Մարիա Աննային անվանում էին Նաննեռլ։
Ստեղծագործական կարիերա
Կրտսեր Մոցարտը գովել է իր քրոջ ունակությունները, 1781 թվականի սեպտեմբերին Վիեննայից նա գրել է նրան. հավատա ինձ, դու կարող ես Վիեննայում լիքը դահլիճներ հավաքել, օրինակ՝ դաշնամուրի մասնավոր դասեր ու համերգներ տալ։ Դու շատ պահանջված կլինես ու լավ կվարձատրվես։
Հրաժարում կարիերայից և ամուսնություն
Նանեռլն այդպես էլ դուրս չի եկել իր հանճար-եղբոր ստվերից, նա սկսել է դաշնամուրի դասեր տալ Զալցբուրգում։ Ի տարբերություն եղբոր, որն ինքնուրույն կյանք էր վարում, հայրը լիովին վերահսկում էր դստեր կյանքը։ Հոր կողմից իր նշանածին՝ Ֆրանց Արման դ'Իպոլդին, մերժումից հետո իր հոր կամքի համաձայն, 1784 թվականին ամուսնացել է մագիստրատ Յոհան Բապտիստ ֆոն Սոնենբուրգի հետ (Johann Baptist Reichsfreiherr von Berchtold zu Sonnenburg) (1736-1801), որն իրենից 15 տարով մեծ էր և երկու կին էր կորցրել․ զույգը տեղափոխվել է Մարիա Աննայի մոր տուն՝ Սենտ Գիլգեն։ Յոհան Բապտիստն իր առաջին երկու ամուսնություններից արդեն ուներ հինգ երեխա, իսկ Նաննեռլը նրան պարգևել է ևս երեք երեխա։
Այսպիսով, Նաննեռլն աստիճանաբար օտարացել է Վոլֆգանգից, հատկապես Կոնստանցիա Մոցարտի հետ վերջինիս ամուսնությունից հետո։ 1801 թվականին ամուսնու մահից հետո Նաննեռլը վերադարձել է Զալցբուրգ և շարունակել դաշնամուր դասավանդել։
Ծերություն և մահ։ Հիշատակ արվեստում
74 տարեկան հասակում Մարիա Աննան կուրացել է։ Նա մահացել է 1829 թվականի հոկտեմբերի 29-ին և իր կամքի համաձայն թաղվել Զալցբուրգի Սուրբ Պետրոսի գերեզմանատանը։
Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի հետազոտողների ու կենսագիրների համար նրա օրագրերը, նամակները և հուշերը եղել և մնում են անգնահատելի աղբյուրներ։ Իսկ 1829 թվականին, մահվանից մի քանի օր առաջ, Նաննեռլ ֆոն Զոնենբուրգին այցելել են անգլիացի հյուրեր, ամուսնական զույգ՝ Մարիա և Վենսան Նովելլոն (վերջինս Անգլիայի ականավոր գործիչ էր, կոմպոզիտոր և հրատարակիչ)։ Նովելլո զույգի օրագրերը, որոնք հայտնաբերվել և տպագրվել են միայն 20-րդ դարի կեսերին, հայտնի են որպես «Ուխտագնացություն Մոցարտի մոտ»։ 2010 թվականին տեղի է ունեցել ֆրանսիական «Նանեռլ, Մոցարտի քույրը» ֆիլմի պրեմիերան, որի գլխավոր հերոսը Մարիա Աննան է։
Ծննդյան տոնի նվերներ
Նաներլի ծննդյան օրը (31-ամյակին) Վոլֆգանգը գրել է հետևյալ բանաստեղծությունը (տողատակի թարգմանություն)․
''«Ցանկանում եմ երջանկություն Պունշի բաժակով! Ես այսօր դուրս եկա տնից, դու չգիտես թե ինչու։ Ես այս մասին շատ բան կարող եմ պատմել, քանի որ դա տեղի է ունեցել այն պատճառով,  Որ ես ցանկանում էի ինչ-որ բանով ուրախացնել քեզ,թեկուղ մի փոքր, Ավելին, ես չէի վախենում ոչ աշխատասիրությունից, ոչ ջանասիրությունից, ոչ դժվարությունից, Ես հաստատ չգիտեմ․ սիրու՞մ ես դու պունշ։  Օ,Միայն չասես «ՈՉ» — հակառակ դեպքում իմ նվերից վատ հոտ կգա, Այնպես որ, ես մտածեցի, որ դու սիրում ես անգլիացիներին, Որովհետև քեզ դուր է գալիս Փարիզը, և ես քեզ կնվիրեմ ժապավեն, Անուշաբույր ջրեր, նրբաոճ փունջ… Բայց դու, սիրելի քույր, սիրախաղ չես, Այսպիսով, ավելի լավ է լավ պունշ վերցնես իմ ձեռքերից Եվ համտեսիր ինչպես հարկն է, դա է իմ միակ ցանկությունը:''
Զալցբուրգ, 1782 թվականի հուլիսի 31»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ
Էմանուել դը Վիտտե
Էմանուել դը Վիտտե, հոլանդացի նկարիչ։
Աշխատել է Ռոտերդամում, Դելֆտում, Ամստերդամում։ Կրել է Կ․ Ֆաբրիցիուսի ազդեցությունը։ Նկարել է եկեղեցիների ինտերիերներ («Կաթոլիկական եկեղեցու ինտերիերը», 1668 թ., Սաուրիցհյոյս, Հաագա, «Եկեղեցու ներքին տեսքը», Էրմիտաժ, Լենինգրադ), ինչպես և նավահանգստային հրապարակների ձկան շուկաները («Շուկա», 1679 թ., Կերպարվեստի թանգարան, Լայպցիգ)։ Վիտտեի բազմամարդ շուկայական պատկերներում միահյուսված են կենցաղային ժանրի, բնանկարի և նատյուրմորտի տարրերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ
Մեծ Օկոլ
Մեծ Օկոլ (Большой Окол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի ձախ ափով՝ 485 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Հեսիոնե (օվկիանուհի)
Հեսիոնե (Ἡσιόνη), հին հունական դիցաբանությունում նիմփա-օվկիանուհի, տիտան Օվկիանոսի և Տեթիսի դուստրը։ Օվկիանուհի Հեսիոնեն Էսքիլեսի մոտ Պրոմեթևսի կինն է ։ Համաձայն Ակուսիլաոսի՝ նա Պրոմեթևսից ունեցել է Դևկալիոնին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն
Չաքու Վերին
Չաքու Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Քլիրինգ
Քլիրինգ (clearing - մաքրում), անկանխիկ հաշվարկների գործընթաց, որի ընթացքում հավաքագրվում, խմբավորվում, փոխանակվում են վճարահաշվարկային փաստաթղթեր ։ Մատակարարված ապրանքների, մատուցված ծառայությունների և արժեթղթերի դիմաց փոխադարձ հաշվանցումն իրականացվում է թղթային կամ էլեկտրոնային փաստաթղթերով, որոնք պարունակում են կարգադրություն վճարահաշվարկային համակարգի մասնակցին` դրամական միջոցները մուտքագրելու, ելքագրելու կամ փոխանցելու վերաբերյալ։
Պատմություն
Քլիրինգը վճարահաշվարկային համակարգում միջբանկային անկախիկ վճարումների գործընթաց է, որն իրականացվում է հատուկ քլիրինգային ընկերությունների կողմից՝ վճարումների փոխադարձ հաշվանցմամբ ։ Միջազգային շուկայում (արժութային քլիրինգ) և ներքին շուկայում (միջբանկային քլիրինգ) անկանխիկ հաշվարկները կատարվում են փոխադարձ պահանջների և պարտավորությունների հաշվառման միջոցով։ Քլիրինգի հիմքը առևտրային պայմանագրերն են, որոնք կնքվում են շրջանառաության մեջ արժեքի հավասարակշռման և ապրանքների քանակի ու տեսակի որոշման նպատակով, ինչպես նաև՝ վճարային պայմանագրերը, որոնք սահմանում են մասնակիցների միջև հաշվարկներ կատարելու գործընթացը։ Քլիրինգը համաշխարհային բանկային համակարգում առաջին անգամ կիրառվել է Անգլիայում՝ 17-րդ դարում, մետաղադրամի անբավարարության պատճառով ։
Արժութային քլիրինգ
Արժութային քլիրինգ կիրառվում է այն երկրների միջև, որոնք ունեն ազգային արժույթը արտարժույթով փոխարկելու սահմանփակում։ Արժութային քլիրինգի տարրերն են՝ Ըստ պարտքի մնացորդի մարման՝ արժութային քլիրինգը լինում է՝
Չեկային քլիրինգ
Չեկային հաշվարկների համակարգ, որի գործընթացում չեկերն ուղարկվում են բանկին, իսկ տվյալ բանկը չեկի հիմնան վրա հակադարձ կատարում է դրամական փոխանցումները։ Գոյություն ունի չեկեր ստանալու հետևյալ տարբերակները՝
Քլիրինգի տեսակները
Տարբերակում են քլիրինգի հետևյալ տեսակները՝
Քլիրինգ արժեթղթերով
Արժեթղթերով քլիրինգը վճարահաշվարկային համակարգ է, որն իրականացվում է արժեթղթերով։ Գործառնությունները նախատեսված են արժեթղթերի գնորդի և վաճառողի փոխադարձ պահանջներն ու պարտավորությունները հաշվանցելու համար։ Զուտացման արդյունքում յուրաքանչյուր կողմի համար որոշվում է մնացորդ դրամական պահանջների չափով ։ Մնացորդը վճարվում է այն կողմին, ում եկամուտն ավելի մեծ է։
Քլիրինգային բանկեր
Բանկերի խմբի անվանդական անվանում, որի կազմում ընդգրկված են Մեծ Բրիտանիայի այն խոշոր դեպոզիտային բանկերը, որոնք իրագործում են փոխադարձ հաշվարկներ Քլիրինգային պալատի միջոցով ։ Քլիրինգային բանկերն առաջատար են տվյալ երկրի բանկային համակարգում, տրամադրում են բանկային ծառայությունների ամբողջական փաթեթ և կատարում են գործառնություններ դրամական և ֆինանսական շուկաներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինանսներ Կատեգորիա:Ֆինանսական շուկաներ Կատեգորիա:Բանկային գործ Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Միջազգային առևտուր Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ
Վիվիանիտ
Վիվիանիտ, միներալ։ Քիմիական կազմը՝ ։ Բյուրեղագիտական համակարգը մոնոկլինային Է։ Առաջացնում է երիկամաձե, գնդաձե կամ գլանաձե ագրեգատներ, փոշենման կամ խիտ զանգվածներ, կոնկրեցիաներ, թելավոր ներփակումներ։ Կարծրությունը՝ 1,5-2,0, խտությունը՝ 2680 կգ/մ³։ Անգույն է և թափանցիկ, օքսիդացման դեպքում՝ գունատ-երկնագույնից մինչե կապտասե։ Հանդիպում է մետաղային հանքավայրերի օքսիդացման զոնայում կամ որպես ֆոսֆատների հողմահարման արգասիք՝ պեգմատիտներում։ Օգտագործվում է որպես ֆոսֆորական պարարտանյութ և կապույտ ներկ պատրաստելու համար։
Ակփունար (Սեբաստիայի գավառ, այլ գյուղ)
Ակփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գործվածքների վերջնամշակում
Գործվածքների վերջնամշակում, լայն իմաստով՝ ապրանքային տեսք տալու համար տեքստիլ գործվածքների ազնվացում։ Գործվածքների վերջնամշակումը ընդգրկում է շոգեմշակումը, սպիտակեցումը, ներկումը, տպանախշումը, վերջնական շոգեմշակումը։ Հաճախ գործվածքների վերջնամշակում ասելով հասկանում են միայն վերջնական շոգեմշակում, գործվածքների ապրետավորում, միջնաթելի շեղվածքներն ուղղելով լայնացում, հարդարում, շոգեմշակում, փափկացում և այլն, ինչպես նաև գործվածքների վերջնամշակման հատուկ տեսակներ, որոնք գործվածքին հաղորդում են չճմրթվելու, չկծկվելու հատկություններ, անջրանցիկություն և այլն։
Կատեգորիա:Արտադրություն
Նովոիվնիցկոե
Նովոիվնիցկոե (Новоівницьке), ավան Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 2004 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Նովոիվնիցկոե ավանում բնակվում էր 1 923 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:2004 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բաբելոնի աշտարակը (նկար)
Բաբելոնի աշտարակը, ֆլամանդացի նկարիչ Պիտեր Բրեյգել Ավագի 1563 թվականի նկար։ Հայտնի են նրա վրձնին պատկանող առնվազն երկու նկար այս սյուժեով։
Բաբելոնի աշտարակը (Վիեննա)
Բրեյգելի «Բաբելոնի աշտարակը» պատկերում է ավետարանում նկարագրված խոշոր շինարարությունը` բազմաթիվ մարդկանցով և շինարարական սարքավորումներով։ Հայտնի է, որ Բրեյգելը 1553 թվականին այցելել է Հռոմ։ «Բաբելոնյան աշտարակում» հեշտությամբ ճանաչվում են Կոլիզեյի ուրվագծերը` տիպիկ հռոմեական ճարտարապետությանն առանձնահատուկ դուրս ցցված սյուներով, հորիզոնական հարթակներով և կրկնակի կամարներով։ Աշտարակի յոթ հարկերը արդեն կառուցված են, և ութերորդն է բարձրացվում։ Աշտարակը շրջապատված է շինարարական հեծաններով, աստիճաններով և ամբարձիչներով։ Աշտարակի ստորոտում նավահանգստով քաղաք է։ Տարածքը հիշեցնում է Նիդեռլանդները։
Բազմաթիվ մարդիկ շատ փոքր են և մրջյուններ են հիշեցնում։ Չափերով առանձնանում են Բաբելոնի առասպելական գրավող Նեմրութը և նրա շքախումբը։
Բաբելոնի աշտարակը (Ռոտերդամ)
Ենթադրվում է, որ նույն 1563 թվականին է նկարվել Ռոտերդամի Բոյմանս վան Բյոնինգենի թանգարանում գտնվող, այսպես կոչված՝ «Փոքր Բաբելոնի աշտարակը»։ Այս նկարում շինարարությունը կանգնեցված է, մարդիկ ընդհանրապես չեն երևում։ Երփնագիրը մուգ տոներով է և բավականին մռայլ է դիտվում։
Երրորդ տարբերակը
Նկարի երրորդ, ավելի փոքր տարբերակը գտնվում է Դրեզդենի պատկերասրահում։ Ամենայն հավանականությամբ Բրեյգելը նկարել է էլի տարբերակներ, որոնք մինչ մեր օրերը չեն հասել։ Օրինակ՝ անտվերպենյան վաճառական Նիկլաէս Յոնգհեպիգի երաշխավորագրերից մեկում հիշատակվում է ևս մեկ «Բաբելոնի աշտարակի» տարբերակ, որը թվագրված է եղել 1565 թվականով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պիտեր Բրեյգել Ավագի նկարներ Կատեգորիա:1563 նկարներ Կատեգորիա:Հին Միջագետք Կատեգորիա:Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ Կատեգորիա:Հին Կտակարանի թեմայով նկարներ Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ
Վենարոտա
Վենարոտա (Venarotta), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Ասկոլի Պիչենո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2213 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 75 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0736։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ուսեն-Իվանովսկոե
Ուսեն-Իվանովսկոե (Усень-Ивановское, Өҫән-Ивановка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 916 մարդ։
(8962) Նոկտուա
(8962) Նոկտուա (Noctua), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,199176 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9497 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4487 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Նոկտուա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9634 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2090,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172245 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,76° անկյուն։
Վաղարշ Վաղարշյան
Վաղարշ Վաղարշյան (Վաղարշակ Բոգդանի Տեր-Պողոսյան, ), հայ դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ, թատերական գործիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1954), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1941 և 1952)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1939)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Շուշի քաղաքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է տեղի թեմական դպրոցում։
1906 թվականին երկու դասընկերների հետ գնում է Թիֆլիս։ Ապագա դերասանին չի հաջողվում Ներսիսյան դպրոց ընդունվել, և դա փոխարինվում է առևտրական ուսումնարանով։ 1911-1912 թվականներին գրում է իր առաջին պիեսները՝ «Բարեգործությունից հետո» և «Փող և տաղանդ»։ Նույն ժամանակաշրջանում կիսապրոֆեսիոնալ հայ դերասանների խմբերի հետ մեկնում է Գանձակ, որտեղ խաղում է իր առաջին դերերը։
Զգացմունք և բանականություն
Զգացմունք և բանականություն (Sense and Sensibility), անգլիացի վիպագիր Ջեյն Օսթինի վեպ։ Վեպը հրատարակվել է մի անանուն տիկնոջ կողմից, որ հիշատակվում է տիտղոսաթերթում՝ հեղինակի անվան փոխարեն։ Այստեղ պատմվում է Դաշվուդ քույրերի մասին, Էլինորի (19 տարեկան) և Մերիանի (16 տարեկան)։ Նրանք նաև ունեն մի ժլատ, ավագ խորթ եղբայր՝ Ջոնը, և կրտսեր քույր Մարգարեթը (13 տարեկան)։
Վաղարշ Վաղարշյան
Կենսագրություն
Ամո Խարազյանի խումբը 1912 թվականին ներկայացնում է պատանի թատերագրի հեղինակած առաջին՝ «Փող և տաղանդ» պիեսը։ Հեղինակը դիտում է այդ ներկայացումը Հովհաննես Թումանյանի և դերասան Կ. Գալֆայանի հետ միևնույն օթյակում նստած։ Նույն թվականին Մայսուրյանի, Միրաղյանի, Հասմիկի և այլոց հետ Վաղարշյանը հյուրախաղերի է մեկնում Գանձակ։ Աննշան է լինում նրա մասնակցությունն այդ ներկայացումներին (ավելի շատ հուշարար էր Վաղարշյանը, քան դերասան)։ 1913 թվականին Հովհաննես Թումանյանի հիմնադրած Կովկասյան հայ գրողների ընկերության առընթեր ստեղծվում է սկսնակ գրողների ընկերություն, որի անդամն է դառնում Վաղարշյանը։ Ապագա դերասանի կենսափորձը հարստացնում են նրա կյանքի հաջորդ դրվագները՝ ուսուցչություն հեռավոր Արդանուշի շրջանի Տանձուտ գյուղում, որ դրանից մի տարի չանցած, առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, թուրքական հարձակմանը ենթարկվեց, ապա նաև ծառայությունը Բաքվի նավթարդյունաբերողների խորհրդում։ Սակայն նրա ծառայությունը Բաքվում երկար չի տևում։ Բաքվում կազմակերպված մի թատերախմբի հետ նա մեկնում է հյուրախաղերի Հյուսիսային Կովկաս՝ Ղզլար, Ղուբա, Մոզդոկ, ապա Կրասնոդար, Ռոստով, Արմավիր և այլուր։ Շրջագայող այս և ուրիշ խմբերում Վաղարշյանն անում է դերասանական առաջին քայլերը՝ դրամաներ, մելոդրամաներ, կոմեդիաներ, վոդևիլներ, օպերետներ։ Եթե սկզբում երիտասարդ դերասանը խաղում է համեմատաբար աննշան դերեր, ապա հաջորդ տարին նրան վիճակվում է հանդես գալ խոշոր դերերով՝ Սեյրան, Օթարյան, Կրեչինսկի, Ֆերդինանդ։ Վաղարշյանի գործունեության առաջին շրջանը (1914-1923 թվականներ) Հյուսիսային Կովկասում որոշիչ եղավ Վաղարշյանի նաև քաղաքացիական նկարագրի ձևավորման համար, որը և հետագայում պայմանավորեց նրա արվեստի ուղղությունն ու բովանդակությունը։ Այդ տասնամյակում տեղի ունեցավ Հոկտեմբերյան Մեծ հեղափոխությունը, բռնկվեցին քաղաքացիական կռիվներ։ Երիտասարդ դերասանը հեղափոխական ժողովրդի հետ էր։ 1923 թվականից Վաղարշյանը հաստատվում է Երևանում, դառնում Առաջին պետական թատրոնի դերասան. սկսվում է նրա գործունեության հասուն շրջանը՝ ամեն ինչով տարբերվող նախորդից։ Ամենից առաջ՝ խաղացանկով։
Զգացմունք և բանականություն
Երեք Դաշվուդ քույրերը իրենց այրիացած մոր հետ լքում են այն կալվածքը, որտեղ մեծացել են՝ Նորլանդը, քանի որ ըստ կտակի՝ կալվածքը ժառանգել էր պարոն Դաշվուդի առաջին ամուսնությունից ծնված որդին։ Արդեն չորս Դաշվուդ կանայք նոր տան կարիք ունեին։ Նրանց հնարավորություն է ընձեռվում վարձել մի համեստ տուն Բարթոն-Փարքում՝ իրենց հեռավոր ազգականի՝ Ջոն Միդլթոնի միջնորդությամբ։ Այնտեղ նրանք զգում են սեր, սիրավեպի մեջ են մտնում և մնում են կոտրված սրտով։ Վեպը ներկայացնում է կյանքը Անգլիայի հարավարևմտյան շրջաններում՝ Լոնդոնում և Սասեքսում 1792-1797 թթ․ ։
Վաղարշ Վաղարշյան
Կենսագրություն
Հյուսիսային Կովկասում առաջին դերասանի դիրքի և առաջնակարգ դերի սովոր Վաղարշյանը Առաջին պետական թատրոնում մերվում է ընդհանուր դերասաններին։ Այստեղ անցկացրած առաջին տասնամյակը նրա համար դառնում է ստեղծագործական կատարելության հասնելու տասնամյակ։ Ամենատարբեր բնույթի ու ծավալի չորս տասնյակից ավելի դերակատարությունները հղկում, փայլ են տալիս դերասանի տաղանդին, և նա դառնում է թատրոնի առաջին անուններից մեկը ։ 1941-1949 թվականներին եղել է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան դրամատիկական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը։
Զգացմունք և բանականություն
Վեպը, որի առաջին հրատարակության 750 օրինակները վաճառվեցին 1813-ին, մեծ հաջողություն բերեց հեղինակին։ Այն երկրորդ անգամ հրատարակվեց ավելի ուշ նույն տարվա ընթացքում։ Դա առաջին աշխատանքն էր, որը վերահրատարակվեց Օսթինի մահից հետո իր իսկ անվան տակ, այլ ոչ թե կեղծանվան ։ Այն շարունակվել է հրատարակվել 19-րդ, 20-րդ և 21-րդ դարերի ընթացքում և շատ անգամներ նկարազարդվել է, կրճատվել, նաև դարձել է հենք՝ թատերական ներկայացման և ֆիլմի համար ։
Վաղարշ Վաղարշյան
Կենսագրություն
Երևանի Գ. Սունդուկյանի անվան թատրոնում բեմադրել է Բ. Ռոմանշովի «Հրե կամուրջ»-ը, Տիգրան Հախումյանի «Թշնամին» և Ալեքսանդր Ֆադեևի «Ջարդը» (1931-1932), Մաքսիմ Գորկու «Դոստիգաև և ուրիշներ» (1934), «Վասա Ժելեզնովա» (1937) և այլ դրամաներ։ 1944-ից դասախոսել է Երևանի թատերական ինստիտուտում։ Նկարահանվել է նաև կինոյում։ Առաջին դրամաները գրել է 1918-1920 թվականներին («Ղողանջ», «Սուլթան Աբդուլ Համիդ», «Գագիկ Երկրորդ»)։ ԽՍՀՄ առաջին գումարման Գերագույն սովետի դեպուտատ է։ Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։ Մահացել է Մոսկվայում, աճյունը տեղափոխվել է Երևան ։
Վաղարշ Վաղարշյանի հուշարձանը գտնվում է Երևանի Կենտրոն համայնքում՝ թիվ 80 համանուն դպրոցի առջև։
Զգացմունք և բանականություն
Սյուժե
Ջոնը և Ֆաննին, դառնալով Նորլանդի նոր տերեր,ը անմիջապես տեղափոխվում են կալվածք, մինչդեռ Դաշվուդ քույրերն այնտեղ անկոչ հյորի կարգավիճակում են։ Տիկինը Դաշվուդը սկսում է նոր ապրելավայր փնտրել։ Այդ ընթացքում Ֆաննիի եղբայրը՝ Էդվարդ Ֆերասը, այցելում է Նորլանդ և շուտով կապվում է Էլինորի հետ։ Ֆաննին հավանություն չի տալիս այս կապին և վիրավորում է տիկին Դաշվուդին՝ ակնարկելով, թե Էլինորը իր եղբայրով հետաքրքրված է նրա եկամուտների պատճառով։
Վաղարշ Վաղարշյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:1894 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:1959 մահեր Կատեգորիա:Մայիսի 6 մահեր Կատեգորիա:Շուշի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Շուշիի թեմական հոգևոր դպրոցի աշակերտներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Թոխմախի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Էթնիկ հայ դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ
Զգացմունք և բանականություն
Սյուժե
Տիկին Դաշվուդը իր ընտանիքը տեղափոխում է Դեվոնշիրում գտնվող Բարթոն մենատուն՝ իր զարմիկ Ջոն Միլդթոնի առանձնատան հարևանությամբ։ Նրանց նոր տունը համեստ է, բայց նրանք ջերմ ընդունելության են արժանանում պարոն Ջոնի կողմից, ով նրանց ծանոթացնում է տեղի հասարակության, իր կնոջ՝ լեդի Միլդթոնի, նրա կնոջ մոր՝ շաղակրատ, բայց բարեհամբույր տիկին Ջեննինգսի և գեներալ Բրանդոնի հետ։ Գեներալ Բրանդոնը գրավվում է Մերիանով։ Մերիանին դա դուր չի գալիս, քանի որ նա կարծում է, որ 35 տարեկան գեներալ Բրանդոնը ծեր ամուրի է, ով անկարող է սիրել կամ հետաքրքրված լինել ինչ-որ մեկով։
Զբոսանքի ժամանակ Մերիանը, անձրևից թրջվելով, սայթաքում է և վնասում կրունկը։ Կտրիճ Ջոն Ուիլըբին տեսնում է պատահարը, օգնում նրան և տուն ճանապարհում։ Այդ բարեսիրտ քայլից շատ չանցած՝ Մերիանը սկսում է համակրել նրա և՛ արտաքին գեղեցկությունը, և՛ նման ճաշակը պոեզիայի, երաժշտության, արվեստի և սիրո մեջ։ Նրա ուշադրությունը և Մերիանի պահվածքը տեսնելով՝ Էլինորը և տիկին Դաշվուդը սկսում են մտածել, թե զույգը գաղտնի նշանվել է։ Էլինորը զգուշացնում է Մերիանին իր անզգուշության մասին, բայց Մերիանը հրաժարվում է իր վարքը փոխել։ Ուիլըբին մի քանի գործողություններով՝ այդ թվում նաև նրան իր առանձնատունը ցույց տալով և աղջկա մազափունջը իր մոտ պահելով, անսովոր կերպով նշանվում է Մերիանի հետ։ Երբ արդեն օրինական նշանադրությունը անխուսափելի է դառնում, պարոն Ուիլըբին Դաշվուդներին տեղեկացնում է, որ իր հորաքույրը, որ նրան ֆինանսապես ապահովող միակ մարդն է, նրան անորոշ ժամանակով ուղարկում է Լոնդոն՝ որոշ գործեր կատարելու։ Մերիանը ցնցվում է, և ինքն իրեն թաղում վշտի մեջ։
Էդվարդ Ֆերասը կարճ ժամանակով այցելում է Բարթոն մենատուն՝ բոլորին տխուր թվալով։ Էլինորը սկսում է վախենալ, որ պարոնն այլևս զգացմունքներ չունի իր հանդեպ, բայց և ցույց չի տալիս իր ցավը։ Էդվարդի մեկնումից հետո Էն և Լյուսի Սթիլ քույրերը՝ տիկին Ջեննինգսի ցուցամոլ զարմուհիները, այցելում են Բարթոն-փարկ։ Լյուսին տեղեկացնում է Էլինորին, որ ինքը վստահ է իր և Էդվարդի 4-ամյա գաղտնի նշանադրության ամրության վրա, որը սկսվել է, երբ Էդվարդը սովորում էր իր հորեղբոր հետ, և նրան ցույց է տալիս մտերմության ապացույցներ։ Էլինորը հասկանում է, որ Լյուսիի այցը և բացահայտումները, ապացույցն են նրա խանդի և խորամանկ հաշվարկների։ Սա Էլինորին օգնում է հասկանալ Էդվարդի ներկա տխրության և իր հանդեպ պահվածքի փոփոխության պատճառը։ Նա չի մեղադրում Էդվարդին, դեռ ավելին, խղճում է նրան՝ Լյուսիի հետ առանց սիրո կայացրած նշանադրության համար։
Էլինորը և Մերիան ընկերակցում են տիկին Ջեննինգսին և հյուրընկալվում նրա լոնդոնյան առանձնատանը։ Հասնելուն պես Մերիանը առանց ժամանակ կորցնելու գրում և Ուիլըբիին է ուղարկում մի քանի նամակ, սակայն դրանք մնում են անպատասախան։ Երբ նրանք պատահմամբ հանդիպում են մի խնջույքի ժամանակ, Ուիբըլիին ընկերակցելիս է լինում մի ուրիշ կին։ Նա Մերիանին ողջունում է անտարբեր և սառնորեն՝ աղջկան ծայրահեղ աղետային վիճակի մեջ գցելով։ Մերիանը նրան ցույց է տալիս, թե ինչքան ցնցված է նրա այսպիսի ընդունելությունից և լքում է խնջույքը ամբողջովին ջախջախված։ Շուտով Մերիանը ստանում է մի սեղմ նամակ, որին կցված է լինում իր և Ուիբըլիի նախկին նամակագրությունը, սիրո տողերը և իր մազափունջը։ Ուիբըլին նրան տեղեկացնում է իր և օրորդ Գրեյի նշանադրության մասին, ով մեծ կարողության տեր էր։ Մերիանը անմխիթար վիճակում է։ Երբ Էլինորը կարդում է այդ նամակը, քույրը հաստատում է, որ ինքն ու Ուիլըբին երբեք էլ նշանված չեն եղել։ Նա իրեն այնպես էր պահում ասես նշանված են, քանի որ սիրում էր երիտասարդին և կարծում էր, թե նա էլ իրեն է սիրում։
Մինչ Մերիանը վշտի մեջ էր, իսկ Ուիլըբիի և օրիորդ Գրեյի նշանադրության մասին լուրերը տարածվում էին հասարակության մեջ, գեներալ Բրանդոնը այցելում է քույրերին։ Նա Էլինորի համար բացահայտում է, որ Ուիբըլին սրիկա է։ Նրա հորաքույրը, երբ իմանում է, որ նա գայթակղել, հղիացրել և հետո լքել է Բրանդոնի երիտասարդ հոգեզավակ Էլիզա Ուիլիամսին՝ հրաժարվելով ամուսնանալ, նրան զրկում է ժառանգությունից։ Ուիլըբին, անձնական պարտքի զգացումից ելնելով, ամուսնանում է օրիորդ Գրեյի հետ՝ գերադասելով գումարը սիրուց։ Էլիզան Բրանդոնի առաջին սիրո ապօրինի աղջիկն էր, ում անունը ևս Էլիզա էր, մի երիտասարդ կին, ով իր հոր հոգեզավակն էր ու ժառանգորդը։ Նրան ստիպել էին ամուսնանալ Բրանդոնի ավագ եղբոր հետ՝ իր ընտանիքի պարտքը մարելու համար։ Այդ ամուսնությունը ունեցել էր սկանդալային ավարտ և բաժանում, մինչդեռ Բրանդոնը արտասահմանում էր։ Գեներալ Բրանդոնի հոր և եղբոր մահից հետո նա ինքն է դառնում ընտանիքի ժառանգորդը և վերադառնալով հանրակացարանում գտնում է մահացող Էլիզային, ուստի նա իր վրա է վերցնում նորածին երեխայի խնամակալությունը։ Բրանդոնը Էլինորին ասում է, որ Մերիանը իր անկեղծությամբ և անուշիկությամբ իրեն շատ է հիշեցնում ավագ Էլիզային։ Բրանդոնը կրտսեր Էլիզային ուղարկում է գյուղ և Էլիանորին պատմում այս բոլոր մանրամասնությունները՝ հուսալով, որ կարող է մխիթարել Մերիանին, բացահայտելով որ Ուիլըբին սրիկա է։
Այդ ընթացքում Սթիլ քույրերն այցելում են Լոնդոն և հյուրընկալվում տիկին Ջեննինգսի առանձնատանը։ Հակիրճ ծանոթությունից հետո նրանք հյուրընկալվում են Ջոն և Ֆաննի Դաշվուդների լոնդոնյան տանը։ Լյուսին այս հրավերը տեսնում է որպես անձնական հաճոյախոսություն և առավելություն էլինորի ու Մերիանի հանդեպ, ովքեր, լինելով ընտանիքի անդամներ, պետք է առաջինը հրավեր ստանային։ Զրուցասեր Էն Սթիլը պատահմամբ բացահայտում է էդվարդ Ֆերասի և Լյուսիի գաղտնի նշանադրությունը Էդվարդի քրոջը Ֆաննիին, որից հետո Էդվարդի կալվածատեր մայրը որդուն հրամայում է չեղարկել այդ նշանադրությունը, իսկ Սթիլ քույրերը վռնդվում են առանձնատնից։ Էդվարդը հրաժարվում է ենթարկվել մորը, որի պատճառով անմիջապես զրկվում է ժառանգությունից՝ հուրախություն եղբորը՝ Ռոբերտին։ Գեներալ Բրանդոնը Էդվարդի հանդեպ իր հիացմունքը ցույց տալու համար նրան է նվիրում Դելաֆորդ վանքը, որի եկամուտների շնորհիվ նա օրերից մեկ օր կկարողանար ամուսնանալ Լյուսիի հետ։
Մինչ Մերիանը դեռ սգում էր Ուիլըբիի դավաճանության պատճառով, տիկին Ջեննինգսը նրան ու քրոջը տանում է գյուղ՝ իր մյուս աղջկա՝ Շառլոթ Փալմերի հետ ծանոթացնելու համար։ Մերիանը, Ուիլըբիի ամուսնության լուրից վշտացած, զբոսանքի է դուրս գալիս անձրևի ժամանակ և սաստիկ հիվանդանում է։ Աշտորոշումից պարզվում է, որ նրա օրգանիզմը քայքայվում է, և հավատացած են, որ նրա կյանքը վտանգի տակ է։ Էլինորը հեռագրում է տիկին Դաշվուդին և ներկայացնում պահի լրջությունը, իսկ գեներալ Բրանդոնը կամավոր մեկնում է տիկինին Սլեվելենդ բերելու։ Այդ գիշեր Ուիլըբին գալիս է նրանց հյուր և խոսելով Էլինորի հետ՝ նրան խոստովանում է, որ Մերիանի հանդեպ իր սերը եղել է ազնիվ, և որ ինքը նրան լքելուց հետո թշվառացել է։ Նա արժանանում է Էլինորի խղճահարությանը, որովհետև նա իր որոշման պատճառով դժբախտացել է, բայց և վաստակում զզվանք նրա համար, թե ինչպես է խոսում իր ներկայիս կնոջ՝ օրիորդ Ուիլիամսի մասին։ Ուիլըբին նաև բացահայտում է, որ իր հորաքույրը նրան ներել է, քանի որ ամուսնացել է օրիորդ Ուլիամսի հետ։
Էլինորը Մերիանին Ուիլըբիի այցելության մասին ասում է այն ժամանակ, երբ նա կազդուրվում է հյուծիչ հիվանդությունից։ Մերիանն իր հերթին հասկանում է, որ ինքը երբեք չէր կարող երջանիկ լինել Ուիբըլիի պես բարոյական արժեքներից զուրկ մարդու կողքին։ Նա գնահատում է Էլինորի հավասարակշռված վերաբերմունքը՝ ի պատասխան նրա և Էդվարդի հարաբերությունների, և որոշում է հետևել նրա օրինակին։ Էդվարդը այցելում է նրանց և տեղեկացնում է, որ ժառանգությունից զրկվելուց հետո Լյուսին լքել է իրեն և ամուսնացել նրա արդեն հարուստ եղբոր՝ Ռոբերտի հետ։ Այս լուրը շատ է ուրախացնում Էլինորին։ Էդվարդն ու Էլինորն ամուսնանում են, իսկ հետո ամուսնանում են նաև Մերիանն ու գեներալ Բրանդոնը։ Այս երկու զույգերը ապրում են միմյանց հարևանությամբ ներդաշնակության մեջ։ Ուիլըբին Մերիանին ներկայացնում է որպես իր իդեալ, բայց հեղինակը տեղեկացնում է, որ չպետք է կարծել, թե Ուիլըբին երբեք երջանիկ չեղավ։
Վեպի զարգացումը
Ջեյն Օսթինը առաջին անգամ վեպը սևագրել է նամակների տեսքով, երբ նա ընդամենը 19 տարեկան էր (1795 թ․)։ Արդեն 21 տարեկանում գրողը վեպին տվել է «Էլինոր և Մերիան» վերնագիրը։ Ժամանակի ընթացքում նա փոխել է վեպի հեղինակի խոսքերը և վերնագիրը, այն դարձնելով «Զգացմունք և բանականություն» ։
Վեպը գրելու համար Օսթինը ոգեշնչվել է 1790-ականների նմանատիպ իրավիճակներ ներկայացնող գրական աշխատություններից, օրինակ՝ Ադամ Ստիվենսոնի «Կյանք և սեր» գրքից (1785 թ․), որում ներկայացված է հեղինակի և չակընկալված հարաբերությունների մասին։ Ջեյն Ուեսթի «Բամբասանքի պատմությունը» (1796թ․) ևս համարվում է վեպի ոգեշնչման աղբյուրներից մեկը, որում ներկայացվում է երկու քույրերի կյանքը, մեկը սառը բանականությամբ, մյուսը ռոմատիկ, զգացմունքային բանականությամբ։ Ուեսթի գրքում քույրերից մեկի անունը ևս Մերիան է։ Երկու վեպերը ունեն նաև տեքստային նմանություններ ։
Վերնագիր
«Բանականություն» նշանակում է տեղի քննադատություն, իսկ «զգացմունքը» նշանակում է զգայունություն, զգացմունքայնություն։ Էլինորը նկարագրված է որպես լավ բանականություն ունեցող հերոս (մինչդեռ Մերիանը ևս զուրկ չէր բանականությունից), իսկ Մերիանը նկարագրված է որպես զգացմունքային կերպար (մինչդեռ Էլինորը ևս զգացմունքային էր, սակայն այդ ամենը պահում էր հասարակության աչքից հեռու)։ Վերնագիրը փոխելով՝ Օսթինը վեպին ավելացրել է փիլիսոփայական խորություն, որը ներկայացնում է երկու հերոսների կերպարները ։
Քննադատական հայացքներ
«Զգացմունք և բանականությունը» Օսթինի այլ վեպերի պես արժանացել է մեծ քանակությամբ քննադատությունների։ Վեպի մասին առաջին կարծիքները ուղղված էին նրա վարքի հետ կապված դասեր տալուն և կերպարներին։ Քլոուդիա Ջոնսոնի՝ The Norton Critical Edition-ում հրատարակված կարծիքներից կազմված հոդվածը ներառում է մի շարք լրացուցիչ նյութեր։ 1812 թվականի փետրվարին մի «անանուն կարծիքում» գովաբանվում են վեպի գրագետ գրելաոճը, արտահայտիչ կերպարները և «շատ հաճելի» սյուժեն, որում «ամբողջ գիրքը հաճելի և հետաքրքիր է ընթերցողի համար և գլխացավ չի առաջացնում» ։ Հոդվածում գովաբանվում են Դաշվուդ քույրերի մոր՝ տիկին Դաշվուդի և Էլինոր Դաշվուդի կերպարները, և արտահայտվում է կարծիք, որ Մերիանի չափից դուրս զգացմունքայնությունը նրան խղճուկ տեսք է տալիս ։ Ասվում է նաև, որ «Զգացմունք և բանականությունը» իր սյուժեի և կերպարների օգնությամբ սովորեցնում է բարոյական դասեր ։ 1812 թվականի մայիսին հրատարակված մեկ այլ «անանուն կարծիքի» հեղինակի խոսքերով Օսթինի՝ Էլինորի կերպարը Մերիանից գերադասելը ևս արժեքավոր նշանակություն ունի ընթերցողների համար ։ Ըստ այդ հոդվածի՝ «աշխատության հիմնաքարը» մարդկանց տարբեր վարքերի՝ զգացմունքային և բանական, ազդեցությունն է նրանց կյանքի վրա, այն ընդգրկում է «բազում առողջ դատողություններ կյանքի վերաբերյալ» և «հետաքրքիր ու հաճելի հեղինակային խոսք» ։ Վ․ Ֆ․ Փոլլոքը 1861 թվականին Frasier's ամսագրում գրում է, որ բրիտանացի հեղինակ Քլոուդիա Ջոնսոնի փորձը «Զգացմունք և բանականությունը» գրելու համար հանդիսացել է օրինակ ։ Հավելելով վեպի շեշտված բարոյախրատականությունը՝ Փոլլոքը գովաբանել կամ քննադատել է կերպարներին, ինչպես Օսթինը ներկայացրել է նրանց վեպում և նկատել է, որ հեղինակը գերադասում է Էլինորի վարքը և տեսակետը ։ Փոլլոքը անգամ գովաբանում է Ջոն Միդլթոնին և տիկին Ջեննինգսին, մեկնաբանում է պարոն Փալմերի հումորները և նրա կնոջ միամտությունը ։ Փոլլոքը քննադատում է Ջոն Դաշվուդի եսասիրությունը՝ անտեսելով Ֆաննիի հզոր ազդեցությունը նրա վրա։ Նա նաև քննադատում է Սթիլ քույրերին իրենց գռեհկության համար ։
1866 թվականին Domestic ամսագրում հրատարակված մի անանուն նամակում գերադասվում է Մերիանի կերպարը և քննադատվում Էլինորինը՝ այն կոչելով «չափից դուրս լավ» կերպար ։ Հոդվածը մնացած կարծիքներից տարբերվում է նաև նրանով, որ դրա հեղինակի կարծիքով գիրքը ոչ թե երկու քույրերի կերպարները ներկայացնելու համար է, այլ ենթակա, բայց կարևոր և մանր հարցերին ու կերպարներին նկարագրելու։ 1894 թվականին Ալիս Մեյնելլի «Դասական վիպագիր» հոդվածում ընթերցողների ուշադրությունը կենտրոնացվում է նաև Օսթինի ստեղծած փոքր մասնիկների վրա ։ Մեյնելը պնդում է, որ Օսթինն առնչվում է ավելի քիչ կերպարների և մանր բաների, որովհետև դա «այն է, ինչ ստեղծում է կյանքը, արվեստը, իսկ աշխատանքի բացակայությունը հարաբերությունների բացակայություն է»" ։ Երկրորդական կերպարներին ներկայացնելիս հեղինակը ուշադրության է հրավիրում նաև «երեխաների՝ մայրերի քմահաճույքով» ապրելու խնդիրը, հատկապես տիկին Միդլթոնի ։
Օսթինի կենսագիր Քլեյր Թոմալին հակառակվում է այն մտքին, թե «Զգացմունք և բանականությունը» ունի «ձանձրալի մոտեցում», որը զարգացել է Օսթինի պատճառով, ով վեպը գրելու ընթացքում, հետզհետե սկսել է կասկածել դրա հաջողությանը ։ Օսթինը Մերիանին ներկայացրել է որպես անուշիկ օրիորդ, ով ուներ լավ հատկանիշներ՝ բարեկրթություն, երաժշտական տաղանդ, ազնվություն և ուժգին սիրելու կարողություն։ Նա նաև տեղեկացնում է, որ Ուիլըբին իր բոլոր մեղքերին զուգընթաց չի դադարում սիրել և գնահատել Մերիանին։ Այդ պատճառնեերով որոշ ընթերցողներ Մերիանի և գեներալ Բրանդոնի ամուսնությունը համարում են անհաճո ավարտ ։
Brownsteinը գրել է, որ Դաշվուդ քույրերի միջև տարբերությունը չափազանցված է, և փաստացի, քույրերը ավելի շատ նման են, քան տարբեր։ Էլինորը ունի «հիանալի սիրտ» և ունակ է զգալու նույն ռոմանտիկ զգացումները, ինչը զգում է Մերիանը ։ Էլինորն ավելի ինքնամփոփ է, ավելի քաղաքակիրթ և քիչ եռանդուն, քան Մերիանը, ով սիրում է պոեզիա, շրջել գեղատեսիլ վայրերում և հավատալ իրական սիրային հարաբերություններին ։
Շատ քննադատներ նմանություններ են փնտրում «Զգացմունք և բանականության» և Օսթինի ժամանակ եղած հայտնի գրողների և ժանրերի հետ։ Օսթինի ժամանակների ամենահայտնի ոճերից մեկը նամակագրական գրականությունն էր։ Սա մի ստեղծագործական ոճ է, որում բոլոր գործողությունները, երկխոսությունները և հերոսների շփումը իրականացվում է կերպարների կողմից նամակագրական կապի միջոցով։ Մերի Ֆավրեթը իր «Սիրային նամակագրություն։ Կանայք, քաղաքականություն և նամակային գրականություն» գրքում զուգահեռներ է անցկացնում այդ ոճի հետ ։ Ֆավրեթի կարծիքով, Էլինոր Դաշվուդի կերպարը «հակահամաճարակային հերոս է», ում «ներքին աշխարհը» վեպում չի գտնում «ուղիղ արտահայտում», բայց, չնայած դրան, նրա կարծիքը գերակշռում է" ։ «Զգացմունք և բանականությունը» ամբողջովին արտահայտում է Ֆավրեթի «նոր գաղտնիություն» տերմինը, որն առկա է նաև նամակագրական ոճով գրված աշխատություններում ։ Այս նոր գաղտնիությունը «պակաս կաշկանդված հեղինակի խոսք է», որտես Օսթինի հեղինակը մեկնաբանում է գործողություններն ավելի շատ, քան կերպարները իրենք նամակների միջոցով ։ Որպես հավելում, Ֆավրեթը պնդում է, որ Օսթինը օգտագործում է երկու քույրերի նամակագրական կապերը նրանց կերպարները ընթերցողին ավելի խորը ներկայացնելու համար ։ Երբ երկու քույրերն էլ Լոնդոն հասնելուն պես գրում են նամակներ, Էլինորը գրում է «բանականությամբ շարժվող քրոջ, պարտավորություններով լի նամակը» իսկ Մերիանը գրում է «անորոշ, ապօրինի նամակ», որտեղ արտացոլվում է իր բնութագիրը իբրև «զգացմունքային քույր» ։ Ֆավրիթի վերլուծության ամենադիպուկ հատվածն այն միտքն է, ըստ որի՝ սիրահարները, որոնք իրար հետ նամակագրական կապի մեջ են, երբեք չեն միանում ։
Հրատարակման պատմություն
1811 թվականին Military Library տպագրական տան ներկայացուցիչ Թոմաս Էջերթոնը ընդունել է վեպի ձեռագիրը այն երեք օրինակով տպագրելու համար։ Օսթինը վճարել է և՛ գիրքը տպագրելու համար, և՛ հրատարակողին առանձնապես։ Արժեքը կազմել է երեք անգամ ավելի, քան Օսթինի ամբողջ եկամուտը մեկ տարում՝ £460 (մոտավորապես £15,000, 2008 թվականի տարադրամի փոխարժեքի համաձայն) ։ Գրքից եկած շահույքը եղել է £140 (մոտավորապես £5,000, 2008 թ․ տարադրամի փոխարժեքի համաձայն) ։ Մինչև 1813 թվականի հուլիսը վաճառվել էր գրքի 750 տպագրված օրինակ։ Երկրորդ հրատարակությունը շուկա է մտել 1813 թվականի հոկտեմբերին։