cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆիդելիո
Սյուժեն
Ֆլորեստանը տառապում է մութ գետնախցում։ Նա զգում է, որ իր օրերը հաշված են, բայց վստահ է, որ ճիշտ է վարվել՝ հանդես գալով անարդարության դեմ։ Տենդագին զառանցանքի մեջ տեսիլքով նրան է այցելում երկնային հրեշտակը՝ իր սիրելի Լեոնորայի կերպարանքով։ Ռոկոն ու Լեոնորան իջնում են գետնախուց։ Լեոնորան հազիվ շարժվող տառապյալին տեսնելով՝ խղճահարությամբ նրան ջուր և հաց է տալիս, բայց չի կարողանում տեսնել նրա դեմքը, քանի որ բանտախցում խիստ մութ է։ Հայտնվում է Պիսառոն՝ դաշույնը ձեռքին։ Ֆլորեստանը, որպես վերջին խոսքեր՝ նրա դեմքին է շպրտում մեղադրական խոսքեր, և Լեոնորան վերջապես հասկանում է, թե ով էր այդ բանտարկյալը։ Վճռական պահին նա նետվում է բանտարկյալի ու մարդասպանի մեջտեղը՝ Պիսառոյի վրա ուղղելով ատրճանակը և հայտնելով իր իսկական անունը։ Այդ պահին վերևում հնչում է շեփորի ձայն՝ ազդարարելով Նախարար Դոն Ֆեռնանդոյի ժամանումն ամրոց։ Պիսառոն հասկանում է, որ հանցագործության հետքերը թաքցնել այլևս չի կարող և շտապում է վեր։ Լեոնորան և Ֆլորեստանը երջանիկ են, որ դարձյալ միասին են։ Նրանք դուրս են գալիս հրապարակ՝ դեպի ցնծացող մարդիկ։ Պիսառոյի չարագործություններն ավարտվում են, և քաղաքական բանտարկյալները դուրս են գալիս ազատություն։ Ռոկոն Նախարարին պատմում է, թե ինչպես Լեոնորան խիզախությամբ փրկեց իր ամուսնուն։ Դոն Ֆեռնանդոն հաճելիորեն զարմացած է. չէ՞ որ Ֆլորեստանն իր հին ընկերն է։ Լեոնորան հանում է Ֆլորեստանի ձեռքերի շղթաները, և հավաքվածները փառաբանում են ամուսնական հավատարմությունը, որը մղում է սխրանքի։
Երաժշտությունը
«Ֆիդելիո» հերոսական օպերան համաշխարհային երաժշտական թատրոնի ամենախոշոր ստեղծագործություններից մեկն է։ Նրա երաժշտությունը տարբերվում է ընդգծված պաթետիկ կառուցվածքով ու լարված դրամատիզմով։ Նրանում նշանակալի դեր են խաղում օրատորիալ տեսարանները, դրանց փոխարինող կենցաղային տեսարանները, և այս ամենը` հաճախ համեմված նուրբ հումորով։ Դրա հետ մեկ տեղ երաժշտության զարգացող դրվագները՝ արիաներով, խմբերգներով ու զարգացող ասերգներով (երաժշտությամբ ուղեկցվող խոսք), երկխոսություններով, «Ֆիդելիոն» կապում են երաժշտական դրամային։ Կարճ նախերգանքն ունի կենսուրախ բնույթ։ Առաջին գործողությունն ունի երկու տեսարան։ Առաջինում, որ հանգիստ ու պարզ է, նկարագրվում է համեստ կյանքով ապրող, հասարակ մարդկանց պարզհոգի ու անաղարտ աշխարհը։ Մարսելինայի ու Ժակինոյի զուգերգն ունի նուրբ ու զվարթ հնչողություն։ Մարսելինայի «Չի կարելի ասել, թե ով է կատարյալ» արիայում բացահայտվում են սիրահար աղջկա բաղձանքները, նրա միամիտ ու պարզ զգացմունքի անկեղծությունը։ Մեղեդու զարգացումն իր գագաթնակետին է հասնում գործող անձանցից չորսի՝ Մարսելինայի, Լեոնորայի, Ռոկոյի և Ժակինոյի միասին կատարվող երգում, որտեղ նրանցից յուրաքանչյուրը, ասես քարացած` կատարվող կարևոր իրադարձությունների պատճառած հույզերից, կրկնում են երաժշտության մեկ հատված՝ դրանում ներդնելով, սակայն, սեփական վերաբերմունքն ու իմաստը։ Լարված դրամատիզմով հարուստ երկրորդ տեսարանը կտրուկ հակադրվում է նախորդին։ Պիսառոյի «Այո, վրեժխնդրության ժամը եկել է» արիայում ուրվագծվող մեղեդին փոթորկուն է, իսկ ուղեկցող ջղային նվագակցումը նրան հաղորդում է զայրույթ և սպառնալիք։ Ռոկոյի և Պիսառոյի զուգերգը հարուստ է զսպված, թաքցված դրամատիզմով։ Լեոնորայի «Օ, կատաղի գազան» արիայում իրար հաջորդում են կրքոտ զայրույթը, վառ հույսը և անսասան վճռականությունը։ Խոր արտահայտչականությամբ է դրսևորվում բանտարկյալների խմբերգը. նվագախմբի թեթև ու թափանցիկ նվագակցումը, երգիչների, ասես, հալվող ձայները տոգորված են ուրախության մեղմ զգացումով։ Երկրորդ արարը ևս կազմված է երկու տեսարանից։ Ֆլորեստանի տառապանքն ու բողոքը հնչում են նրա «Աստված իմ, ինչ խավար է» արիայում, նվագախմբի ձայնակցմամբ։ Մեղեդին չափազանց զուսպ է, մեղմ ու թախծալից, որ հետո փոխակերպվում է հիանալի զորեղ պոռթկումով։ Լեոնորայի և Ռոկոյի զուգերգը համեմված է ճնշող տագնապի զգացումով։ Գերեզմանափորների աշխատանքի ռիթմից ստացվող միալար հետնապատկերի վրա հնչում են հուզված Լեոնորայի պաթոսով լեցուն բացականչությունները։ Գործողության կուլմինացիան զարգանում է քառյակի (Լեոնորայի, Ֆլորեստանի, Ռոկոյի և Պիսառոյի) երգում, որի արագ զարգացումն ընդհատվում է դրամատիկ պոռթկումներով։ Անհուն ցնծություն է հնչում Լեոնորայի և Ֆլորեստանի զուգերգում։ Ապա հաջորդում է օրատորիալ պատկերներով հարուստ երկրորդ տեսարանը։ Ցնծացող երգչախմբի զորեղ հնչողությունը, քայլերգային ռիթմը, շեփորների տոնական նվագը, արտահայտում են համընդհանուր ուրախությունը, լույսի ու արդարության հաղթանակը։ Օպերան համարվում է գերմանական երաժշտական թատրոնի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը՝ այսօր էլ բեմադրվելով համաշխարհային օպերային թատրոնների կողմից։
Աղբյուրներ
"100 Опер", издательство "Музыка", Ленинград, 1973.
Կատեգորիա:Բեթհովենի օպերաներ Կատեգորիա:1805 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Գերմաներեն օպերաներ
Կամենկա (քաղաք, Ուկրաինա)
Տարբեր թվականներին Կամենկա կալվածքը պատկանել է լեհական մագնատ Լյուբոմիրսկուն, Ուկրաինայի հետման Խմելնիցկուն և ռուս գեներալ-ֆելդմարշալ Գ. Ա. Պոտյոմկին Տավրիչեսկուն։ Նրա տիրությունների բաժանման ժամանակ դրանց մի մասն անցել է նրա զարմուհի Եկատերինա Դավիդովային։
Հարավային աքսորի ժամանակ Պուշկինը Կամենկայում գրել է մի քանի հայտնի բանաստեղծություններ, ավարտել է «Կովկասյան գերին» պոեմը։ Քաղաքը հիշատակվում է «Եվգենի Օնեգին» ստեղծագործության 10-րդ գլխում։
Տեսարժան վայրեր
Այսօր քաղաքի գլխավոր տեսարժան վայրն է համարվում Պետական պատմա-մշակութային արգելոցը, որն ներառում է մի քանի գործող թանգարանային էկսպոզիցիաները, հուշային տուն-կալվածքը, այլ պատմական կառույցներ, ճարտարապետական հուշարձաններ, արձաններ, 18-րդ դարի զբոսայգի, ինչպես նաև արխիվային և գրադարանային ֆոնդերը։
Ճարտար (այլ կիրառումներ)
Ճարտար եզրը կարող է վերաբերել՝
Կամենկա (քաղաք, Ուկրաինա)
Տնտեսություն
1820 թվականին Կամենկայում հայտնաբերվել է ստորգետնյա ջրերի հանքավայր։ Ակնաղբյուրը, որը յուրահատուկ բնական հատկություններ ունի, հետագայում խթան է հանդիսացել լյուկորի-օղու արտադրության և սպիրտի գործարանի կառուցման համար, որը տարածաշրջանում առաջիններից մեկն էր։ Կամենկայի օղու համար օգտագործվում է 220 մ խորության վրա գտնվող հորատանցքից ջուրը, որը հետագայում բազմակի անգամ մաքրվում է ։
1936 թվականին քաղաքում բացվել է Կամենկայի մեքենաշինական գործարանը։
Բնակչություն
2007 թվականի տվյալներով Կամենկա քաղաքում բնակվում էր 14 190 մարդ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ
Քրոմոսոմային հավաքակազմեր
Քրոմոսոմային հավաքակազմեր տեսակի չափանիշներից մեկի՝ գենետիկական չափանիշի հիմքը կազմում է քրոմոսոմների քանակը բջջում, որը օրգանիզմի յուրաքանչյուր տեսակի համար հաստատուն մեծություն է։ Կենդանի օրգանիզմների որոշ տեսակների քրոմոսոմների դիպլոիդ քանակները նշված են աղյուսակ 2-ում։ Աղյուսակի ուսումնասիրությունից կարելի է եզրակացնել, որ կենդանի օրգանիզմների կազմավորվածության մակարդակը կախված չէ քրոմոսոմների թվից։
Չբաժանվող կորիզներ
Չբաժանվող կորիզներում քրոմոսոմները նրբագույն թելերի ձև ունեն, և այդ պատճառով դրանք հնարավոր չէ տեսնել լուսային մանրադիտակով։ Այս նրբագույն թելերը, որոնցից յուրաքանչյուրն սպիտակուցի հետ միացած ԴՆԹ-ի մեկ մոլեկուլ է, կարող են 1 սմ-ից ավելի երկար լինել։ Չբաժանվող կորիզների թելաձև քրոմոսոմները դասավորվում են կորիզահյութում, միահյուսված են իրաի հետ, և դրանց առանձին-առանձին տեսնելը լուսային մանրադիտակի օգնությամբ անհնար է։
Սակայն երկարությամբ խիստ ձգված թելաձև քրոմոսոմներն, ինչպես նաև դրանց առանձին մասերը, լավ երևում են էլեկտրոնային մանրադիտակի օգնությամբ։
Բջջակորիզում պարունակվող քրոմոսոմներ
Բջջակորիզում պարունակվող քրոմոսոմները միշտ զույգերով են լինում, այսինքն կան երկուական միանման կամ հոմոլոգ քրոմոսոմներ, որոնք զույգ են կազմում։ Սեռական եղանակով բազմացող օրգանիզմների մոտ այդ քրոմոսոմներից մեկը մայրական է, իսկ մյուսը՝ հայրական։ Այսպես, մարդու 46 քրոմոսոմները կազմում են 23 զույգ, յուրաքանչյուր զույգում կա 2 միանման քրոմոսոմ։ Տարբեր զույգերի քրոմոսոմներն իրարից տարբերվում են մեծությամբ, ձևով, առաջնային և երկրորդային սեղմվածքների դասավորության տեղերով, գեների պարունակությամբ և հաջորդականությամբ։ Բջջակորիզում պարունակվող քրոմոսոմների ամբողջությունը կոչվում է քրոմոսոմային հավաքակազմ։ Քրոմոսոմային որոշակի հավաքակազմը բնորոշ է օրգանիզմների յուրաքանչյուր տեսակի համար։
Քրոմոսոմների փոփոխությունները միտոզի տարբեր փուլերում
Ինտերֆազում և միտոզի տարբեր փուլերում քրոմոսոմներում առկա է ժառանգական տեղեկատվության տարբեր քանակ։ ԴՆԹ-ի կրկնապատկումից հետո յուրաքանչյուր քրոմոսոմ կրում է 2 քրոմատիդ, որը շարունակում է ամբողջ պրոֆազում և մետաֆազում։ Սկսած անաֆազից, երբ տեղի է ունենում քրոմատիդների տարամիտում դեպի բևեռներ, յուրաքանչյուր քրոմոսոմ կրում է միայն 1 քրոմատիդ, որը տևում է մինչև ինտերֆազի միջին, S-փուլը։
Off the Grid
«Off the Grid», ամերիկացի ռեփեր Քանյե Ուեսթի երգը նրա «Donda» (2021) տասներորդ ստուդիական ալբոմից։ Երգի ձայնագրմանը մասնակցել են Playboy Carte-ը և Five o Foreign-ը։ Երգը թողարկվել է urban contemporary radio-ում որպես «Donda» ալբոմի չորրորդ սինգլ 2021 թվականի նոյեմբերի 30-ին ։
Պատմություն
2020 թվականի հուլիսի 18-ին Ուեսթը Թվիթերի իր էջում հայտարարել է «Donda» ալբոմի մասին և հրապարակել «Off the Grid» մակագրությամբ թրեք-ցանկը։ Դեկտեմբերին հայտնի է դարձել, որ Քանյեն Playboi Carti-ի «Whole Lotta Red» ալբոմի գործադիր պրոդյուսերն է, որը թողարկվել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ։ Այդ սեսիաների ընթացքում Քարթերը ձայնագրել է «Off The Grid» երգի մի տունը  ։ Playboi Carti-ի հատվածը հայտնվել է համացանցում այն բանից հետո, երբ Ուեսթը երգը միացրել է դեկտեմբերին Բելգիայի հյուրանոցում իր գտնվելու ժամանակ։ Քանյեն Fivio Foreign-ին խնդրել է գնալ Մերսեդես Բենց Սթեդիում օգոստոսի 5-ին։ Սկզբում երգում դրիլ մաս չի եղել, սակայն այն ավելացվել էր այն բանից հետո, երբ Fivio Foreign-ը սկսել է նվագել Քանյեի համար իր երգերը, և նա հարցրել է, թե ով է եղել այդ թրեքի պրոդյուսերը։ Ռեփերը պատասխանել է, որ պրոդյուսերը Ozzy-ն է, որից հետո Ուեսթը խնդրել է տանել նրան Ատլանտա ։ Երգը պաշտոնապես ներկայացվել է 2021 թվականի օգոստոսի 5-ին ։
Քրոմոսոմային հավաքակազմեր
Աղբյուրներ
10-րդ դասարանի, Կենսաբանության դասագիրք
Off the Grid
Ձայնագրության մասնակիցներ
Ըստ Tidal-ի տվյալների.
Քրոմոսոմային հավաքակազմեր
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Քրոմոսոմներ
Բորովիխա (գետ)
Բորովիխա (Боровиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պեչորա մունիցիպալ շրջանով Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 890 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նովոմիխայլովկա (գյուղ, Լուկոյանովսկի շրջան)
Նովոմիխայլովկա (Новомихайловка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լուկոյանովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լուկոյանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոպիևատա
Չճշտված տվյալներով Կոպիևատա գյուղում բնակվում էր 306 մարդ։
Միզող տղա
Միզող տղան (Manneken Pis; Petit Julien) Բրյուսելի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկն է, որը գտնվում է անմիջապես Գրան-պլասի մոտակայքում՝ Rue de l'Étuve / Stoofstraat և Rue du Chêne / Eikstraat փողոցների հատման վայրում։ Դա մերկ մանչուկի տեսքով փոքր արձան-շատրվան է, որը միզում է լողավազանի մեջ։
Պատմություն
Արձանի ստեղծման ճշգրիտ տարեթիվը և հանգամանքները հայտնի չեն։ Որոշ տեղեկությունների համաձայն արձանն արդեն իսկ գոյություն ուներ XV դարում, հավանաբար 1388 թվականից։ Որոշ բրյուսելցիներ պատմում են, որ այն կանգնեցվել էր ի հիշատակ Գրիմբերգենի ճակատամարտի իրադարձությունների, երբ Գոտֆրիդ 3-րդ թագավորի որդու օրորորցը կախվել էր գյուղի վրա, որպեսզի ապագա թագավորի տեսքը ոգեշնչեր քաղաքացիներին, իսկ երեխան այնտեղից միզում էր ծառի տակ կռվող զինվորների վրա։ Մեկ այլ ավանդույթի համաձայն արձանը ի սկզբանե կոչված էր քաղաքացիներին հիշեցնել այն տղայի մասին, որը միզելով հանգեցրել է քաղաքային պատերի տակ, թշնամու կողմից դրված սպառազինությունները։
Իր այժմյան տեսքը արձանը ստացել է 1619 թվականին ի շնորհիվ Ժերոմ Դյուկենուա արքունական քանդակագործի, ավելի հայտնի քանդակագործ՝ Ֆրանսուա Դյուկենուայի հոր վարպետության։ Սկսած 1695 թվականից արձանը բազմից գողացել են։
Ավանդույթներ
Տարիների ընթացքում արձանի շուրջ ձևավորվել են մի քանի հետաքրքիր ավանդույթներ, օրինակ տոնական օրերին ջրի շիթը փոխարինել գինով կամ գարեջրով։
Ժամանակ առ ժամանակ արձանին կոստյում են հագցնում։ Պատմության համաձայն Միզող տղային առաջին կոստյումն ուղարկեց բավարացի Մաքսիմիլիան-Էմմանուիլ կուրֆյուրստը 1698 թվականին և այդ օրվանից դա պարզապես ավանդույթ չէր։ Դա նաև մեծ պատիվ է, որին արժանանում են քաղաքի պատվավոր հյուրերը։ Յուրաքանչյուր ամիս շատրվանի ցանցի վրա կախվում է կոստյումների ցանկ, որի համաձայն «Ժուլյենը» կփոխի իր զգեստները ողջ ամսվա ընթացքում։ «Զգեստապահարանը» կազմված է մի քանի հարյուր տարբեր հագուստներից։ Կոստյումները փոխվում են ըստ ցուցակի, որը կազմվում է ոչ առևտրային կազմակերպության «Միզող տղայի բարեկամներ » (անգլ. The Friends of Manneken-Pis) կողմից; կոստյումի փոխման արարողությունների ժամանակ սովորաբար նվագում է փողային նվագախումբը։ Շատրվանից ոչ հեռու՝ քաղաքի կենտրոնական հրապարակի վրա Grote Maarkt՝ Թագավորական թանգարանում գտնվում է կոստյումների ցուցադրություն, որը հաշվարկում է ավելի քան 800 զգեստ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Քանդակներ Կատեգորիա:Բրոնզե արձաններ
Մամար
Մամար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում Գտնվում է Կովսականից 17-18 կմ հարավ, Որոտան գետի աջ ափին ։
Պատմություն
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Ղուբաթլուի շրջանում։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 229, իսկ 1908-ին՝ 290 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղից հարավ, Որոտանի աջ ափին պահպանվել էր «Ֆաթալի կալասի» բերդի ավերակները, որը պատկանել է Բարգուշատի գավառի տեր Ֆատալի խանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Պրյոտցել
Պրյոտցել  (Prötzel), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարծքում։
Գտնվում է Մերկիշ Օդերլանդ շրջանում։ Ենթարկվում է Բարնիմ Օդերբրուխ կառավարությանը։ Բնակչությունը կազմում է 1148 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ի) ։ Տարածքը կազմում է 85,53 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 64 393։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Lanvin (ապրանքանիշ)
Lanvin (Լանվան), ֆրանսիական նորաձևության տուն, որը հիմնել է Ժաննա Լանվանը 1889 թվականին։ Սա հնությամբ երրորդ ֆրանսիական նորաձևության տունն է, որը դեռ գործում է։ 1990 թվականին այն գնել է Orcofi Group-ը, իսկ 1996 թվականին վաճառվել է L’Oréal-ին։ 2001 թվականին թայվանցի մեգամագնատ Շոու Լան Վոնը Lanvin-ը կրկին դարձրել է մասնավոր ընկերություն։ 2016 թվականի մարտի 14-ին Բուշրա Ջարարը նշանակվել է կանացի հավաքածուի ստեղծագործական տնօրեն՝ փոխարինելով Ալբեր Էլբազին, որը վերափոխել է ընկերությունը հաջորդող 14 տարիների ընթացքում։ Բուշրայի հեռանալու մասին հայտարարվել է 2017 թվականի հուլիսի 6-ին։ Նրան գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնում փոխարինել է Օլիվիե Լապիդուսը, որը ընկերությունը լքել է 2018 թվականի մարտի 22-ին։ Տղամարդկանց հավաքածուները 2005 թվականից գլխավորում է Լուկաս Օսենդրայվերը։ 2019 թվականից ինչպես կանացի, այնպես էլ տղամարդկանց հավաքածուների դիզայներն է Բրունո Սիալելին։
Պատմություն
Լանվինը հագուստ է կարել իր աղջկա՝ Մարի Բլանշ դե Պոլինյակի համար, ինչը սկսել է գրավել շատ հարուստների ուշադրությունը, որոնք խնդրել են նրան նմանատիպ հագուստ կարել նաև իրենց երեխաների համար։ Շուտով Լանվինը սկսել է հագուստ կարել նաև կանանց համար ։ Եվրոպայի հայտնի անուններից որոշները ընդգրկված էին նրա նոր բուտիկի, որը գտնվում էր Փարիզի Ֆոբուր Սենտ Օնորե փողոցում, հաճախորդների մեջ։ 1909 թվականին Լանվինը միացել է Նորաձևության սինդիկատին, ինչն էլ վկայել է նրա՝ կուտյուրեի պաշտոնական կարգավիճակը։ Lanvin-ի պատկերանիշը ոգեշնչվել է Ժաննա Լանվինի համար արված լուսանկարով, երբ նա 1907 թվականին իր դստեր հետ նույն հագուստով ներկա է եղել պարահանդեսին։
1923 թվականից Լանվին կայսրության մեջ է մտել Նանտերում գտնվող ներկատունը ։ 1920-ական թվականներին Լանվինը բացել է խանութներ, որոնք նվիրված էին տնային դեկորացիային, տղամարդու հագուստին, մորթուն և ներքնաշորերին, սակայն ամենանշանակալի իրադարձությունը 1924 թվականին օծանելիքի ստեղծումն էր։ Առաջին բույրը, որը կոչվում էր My Sinը, կենդանական ալդեհիդ էր՝ արևադարձի հիմքով, ներկայացվել է 1925 թվականին և մինչ օրս համարվում է եզակի։ Դրան 1927 թվականին հաջորդել է նրա ֆիրմային Arpège բուրմունքը, որը, ինչպես ասում են, ոգեշնչված էր նրա դստեր դաշնամուր նվագելով։
Ժաննա Լանվինից հետո
Երբ 1946 թվականին Լանվինը մահացել է, ֆիրմայի սեփականության իրավունքը անցել է նրա դստերը՝ Մարգարիտային, որը 1942 թվականից ֆիրմայի ղեկավարումը կիսում էր խորթ եղբոր, ապա՝ նորաձևության ինդուստրիայի փորձագետի հետ։ Քանի որ Մարի Բլանշ դե Պոլինյակը անժառանգ էր, նրա մահից հետո 1958 թվականին ֆիրմայի սեփականության իրավունքն անցել է խորթ եղբորը՝ Իվա Լանվինին։
1960-ական թվականների կեսերից մինչև նորաձևության տան՝ L'Oreal ընկերության կողմից 1996 թվականին կլանվելը Lanvin ապրանքանիշը ղեկավարում էր Բերնարդ Լանվինը։ Արտահանման բաժանմունքը գտնվում էր Նանտերի օրգինալ ֆաբրիկայում, որտեղ արտադրվում և բուտիկներով էին ցրվում բոլոր օծանելիքները։ Գլխավոր վարչական կենտրոնը գտնվում է Փարիզում։ 1979 թվականին ապրանքանիշը վերագնել է իր անկախությունը Squibb USA-ից և նույն թվականին էլ Փարիզը կազմակերպել է խոշոր փիար տուր ողջ Միացյալ Նահանգներով։
1989 թվականի մարտին Midland Bank ընկերությունը ընտանիքից գնել է ընկերության մասնաբաժին և վարձել է Լեոն Բրեսլերին, որ թարմացնի ընկերության նախկին իմիջը։ Սակայն 1990 թվականի փետրվարին Midland Bank-ը ընկրկել և վաճառել է ֆրանսիական Orcofi հոլդինգային ընկերությանը, որը գլխավորում էր Վիտոն ընտանիքը։ L'Oréal ընկերությունը 1994 թվականին ձեռք է բերել նորաձևության տան 50%-ը, 1995 թվականին՝ 66%-ը և 1996 թվականին՝ 100%-ը։
2001 թվականի օգոստոսին Lanvin ապրանքանիշը կրկին վերածվել է Harmonie S. A. խմբի մասնավոր ընկերության, որը ղեկավարում է թայվանցի մեգամագնատ Շոու Լան Վոնը։ 2005 թվականին Joix Corporatic ընկերությունը դարձել է Lanvin լիցենզիայի սեփականատերը Ճապոնիայում՝ 50 միլիոն եվրո մանրածախ արժեքով ։
2009 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Lanvin ապրանքանիշը իր առաջին բուտիկն է բացել ԱՄՆ-ում՝ Բել Հարբորում՝ Ֆլորիդա նահանգում ։
2011 թվականին Lanvin-ի վաճառքները հասել են 203 միլիոն եվրոյի՝ չհաշված լիցենզիայից 4,5 միլիոն եվրոն։
2013 թվականի նոյեմբերի 20-ին ապրանքանիշը սկսել է մարզաշապիկներ կարել Արսենալի համար ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ապրանքանիշը հայտարարել է, որ Էլբազը բաժնետերերի հետ ունեցած տարաձայնության պատճառով այլևս չի աշխատում ընկերությունում։ 2016 թվականի մարտին նրան փոխարինել է Բուշրա Ջարարը, որը հեռացել է հաջորդ տարի, և նրան փոխարինել է Օլիվիե Լապիդուսը, որը հեռացել է 2018 թվականի մարտի 23-ին՝ մնալով ընդամենը երկու սեզոն։ Լապիդուսի իրավահաջորդը չի ճանաչվել։
2018 թվականի փետրվարին Շանհայի Fosun International կոնգլոմերիատը վճարել է 120 միլիոն եվրո այն բանի համար, որ դառնա Lanvin-ի մաժորիտար բաժնետեր ։ 2020 թվականի մարտին Ժան Ֆիլիպ Գեկեն 18 ամիս անց հեռացել է գլխավոր տնօրենի պաշտոնից, իսկ Ջոն Չենգը՝ Fosun Fashion Group-ի ներկայացուցիչը՝ Lanvin մայր ընկերության և Lanvin տնօրենների խորհրդի տնօրենը, դարձել է ժամանակավոր գլխավոր տնօրեն ։
Ալբեր Էլբազ
2001 թվականի հոկտեմբերին Ալբեր Էլբազը նշանակվել է Lanvin-ի ստեղծագործական տնօրեն՝ գործունեության բոլոր ուղղություններով՝ ներառյալ ինտերիերը։ 2006 թվականին նա ներկայացրել է նորաձևության տան նոր ոճը անմոռուկի գույնով, որը Լանվինի սիրած երանգն էր, որը իբր թե նա տեսել էր Ֆրա Անջելիկոյի ֆրեսկոյում։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 2-ին H&M ապրանքանիշը հայտարարել է, որ կհրավիրի Lanvin-ին իրենց Ձմեռ 2010 հավաքածուի համար ։ Հավաքածուի դեմքն է դարձել սուպերմոդել Նատաշա Պոլին ։
Լուկաս Օսենդրայվեր
Լուկաս Օսենդրայվերը իր կարիերան սկսել է Kenzo-ի տղամարդկանց հագուստից 1997 թվականին։ 2000 թվականին նա տեղափոխվել է Մյունխեն, որտեղ նորաձևության դիզայներ Կոստաս Մուրկուդիսը նրան տղամարդկանց հավաքածուում գործողության լիարժեք ազատություն է տվել։ Վերադառնալով Փարիզ՝ նա չորս տարի Էդի Սլիմանի հետ աշխատել է Dior Homme-ում։ 2006 թվականին Լուկաս Օսենդրայվերը նշանակվել է տղամարդկանց գծի ղեկավար։ Տղամարդկանց 2006 թվականի ready-to-wear հավաքածուն ոգեշնչվել է Ժան Լյուկ Գոդարի Ֆիլմով։ Նա թողարկել LANVIN urban առաջին սպորտային կոշիկները, որը ավելի ուշ հասանելի է դարձել կանանց հավաքածուում։ Lanvin-ը ԱՄՆ մամուլում լայն ճանաչում է ստացել 2009 թվականի մայիսին, երբ Միշել Օբաման լուսանկարվել էր Lanvin մարզակոշիկների հանրահայտ գծում։ Սպորտային կոշիկները վաճառվել են մանրածախ 540 դոլար գնով ։
Բուշրա Ջարար
Բուշրա Ջարարը Lanvin-ի ստեղծագործական տնօրեն է նշանակվել 2016 թվականի մարտին ։ Նա ֆրանսիական Chambre Syndicale de la Couture-ի հիմնական անդամ է հանդիսանում 2014 թվականից։ Նա եղել է Նիկոլյա Ժեսկերի Balenciaga ստուդիայի տնօրեն 10 տարվա ընթացքում։ 2006 թվականին նա տեղափոխվել է Christian Lacroix ֆրանսիական նորաձևության տուն՝ աշխատելով դիզայների հետ որպես տնօրենի haute couture մինչև 2009 թվականին ընկերության փակվելը։ Նա 2010 թվականին հիմնել է իր սեփական ապրանքանիշը։
2017 թվականին, երբ պատրաստվել էր ընդամենը երկու հավաքածու, Ջարարը լքել է պաշտոնը ։ Նրա հեռանալուց հետո ապրանքանիշը հայտարարության է հրատարակել, որ Լանվինը և Բուշար Ջարարը համատեղ որոշել են վերջ դնել իրենց համագործակցությանը ։
Բրունո Սիալելի
31-ամյա ֆրանսիացի դիզայներ Բրունո Սիալելեին նշանակվել է Lanvin-ի նոր ստեղծագործական տնօրեն 2019 թվականի հունվարին ։ 5 տարուց քիչ ժամանակահատվածում ապրանքանիշը փոխել է 5 ստեղծագործական տնօրեն՝ ներառյալ Օլիվիե Լիպիդուսին, որը հեռացել է 2018 թվականին։ Սիալելին մինչ այս նշանակումը աշխատել է Ջոնաթան Անդերսոնի հետ իսպանական Loewe ապրանքանիշում, և ինչպես ենթադրվում էր, հանդիպել է մեծ ճնշման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական հագուստի ապրանքանիշներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հագուստ արտադրողներ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով
Փռյուգիացիներ
Փռյուգիացիներ (Φρύγες, Phruges կամ Phryges), հին Հնդեվրոպական լեզվով խոսող ժողովուրդ, որը սկզբնապես բնակվել է հարավային Բալկաններում, ու ըստ Հերոդոտոսի, հանդես են եկել Բրիգներ անվամբ, հետագայում՝ Հելլեսպոնտոսով գաղթելով ու վերջնականապես հաստատվելով Փոքր Ասիայում, անվանվել են Փռյուգիացիներ։ Չնայած դրան, փռյուգացիների բալկանյան ծագումը ժամանակակից գիտնականների քննարկման առարկան է ։
Փռյուգիան ունեցել է բրոնզեդարյան զարգացած մշակույթ։ Հունական երաժշտության ամենավաղ ավանդույթները մասամբ կապված են փռյուգիական երաժշտության հետ, որը փոխանցվել է Փոքր Ասիայի հունական գաղութների միջոցով, հատկապես փռյուգիական լադը, որը հին հունական երաժշտության մեջ ընկալվում էր, որպես ռազմաշունչ երաժշտություն։ Համաձայն առասպելի, փռյուգացի Միդասը, «ոսկե հպման» արքան, երաժշտություն սովորել է հենց Օրփեոսից։ Եվս մեկ երաժշտական հայտնագործություն, որը հայտնի է Փռյուգիայից, դա երկփողանի եղեգնյա գործիքն է՝ ավլոսը։ Հունական դասական պատկերագրության մեջ Պարիսը, որ տրոյացի էր, ներկայացված էր որպես ոչ հույն՝ իր փռյուգիական գլխարով, որը կրում էր նաև Միհրը և այն պահպանվել է ժամանակակից պատկերներում, որպես ամերիկացի և ֆրանսիացի հեղափոխականների «Ազատության գդակ»։
Փռյուգիացիները խոսում էին հնդեվրոպական լեզվաընտանիքին պատկանող փռյուգերեն լեզվով։ Ժամանակակից համաձայնությամբ, հունարենը համարվում է փռյուգերենի ամենամոտ ազգակից լեզուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փռյուգիացիներ Կատեգորիա:Հնդեվրոպական ազգեր Կատեգորիա:Փոքր Ասիայի հին ժողովուրդներ
Գունար Բերգ
Կենսագրություն
Դեռ վաղ տարիքից առանձնանում էր նկարչական տաղանդով։ Նկարչության և գեղանկարչության մասնավոր դասեր է ստացել նկարիչ Յոհանեսենի մոտ։ Ավելի ուշ Բերգենում սովորել է արհեստավորական ուսումնարանում։
Ապա 1883-1885 թվականներին ուսանել է Գերմանիայում Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ակադեմիան ավարտելուց հետո մինչև իր մահը Բերգն ապրել և աշխատել է Դյուսելդորֆում և Բեռլինում։
Ստեղծագործություններ
Գունար Բերգի անունը կապվում է Դյուսելդորֆի գեղանկարչական դպրոցի հետ։ Հռչակվել է հայրենի Լոֆոտենյան կղզիների, ուր գրեթե ամեն տարի այցելում էր ձկնորսաշրջանի սկզբում, խստաշունչ գեղեցկությունը ներբողող նկարների շնորհիվ։
Բերգը նկարել է հարազատ քաղաքի, ծովային լանդշաֆտների և բնապատկերների տեսարաններ։ Նրա գործերի հիմնական թեման ձկնորսների աշխատանքն էր. լեռները և ծովը և՛ ամառվա, և՛ ձմռան ժամանակ։ Բացի դա, նա ստեղծել է դիմանկարներ, ավելի հաճախ՝ ձկնորսների։
Նկարչի ամենահայտնի գործերից է «Տրոլֆյորդեի ճակատամարտ» մարտանկարը, որում պատկերված է 1890 թվականի խոշոր ձկնորսիչ շոգենավերի սեփականատերերի և խութածոցի առևտրական նավերի ու ձկնորսների միջև ծովամարտը՝ տեղանքի վերահսկման համար։ Այժմ այդ նկարը գտնվում է Սվոլվերում գտնվող Գունար Բերգի անվան պատկերասրահում։
«Տրոլֆյորդեի ճակատամարտ» նկարը եղավ նկարչի վերջին խոշոր աշխատանքը։ 1891 թվականին նրա ոտքի վրա չարորակ ուռուցք հայտնաբերվեց և ստիպված էին այն անդամահատել։ Բերգի առողջությունը վատթարացավ, 1893 թվականի աշնանը նա թոքերի բորբոքում ստացավ։
Նկարիչը մահացել է 1893 թվականին Բեռլինում։ Թաղված է Սվոլվերի կղզիներից մեկում։
Գ. Բերգի նկարչները ներկայացված են Օսլոյի Ազգային թանգարանում, Ստոկհոլմի Արվեստի թանգարանում և Ազգային թանգարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի նկարիչներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Նորվեգացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ
Խոզաղբյուր (Էրզրում)
Խոզաղբյուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպեր գավառում։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից 42 կմ հարավ-արևմուտք, Ճորոխի աջակողմյան Խոզաղբյուր վտակի ափին։
Անվան ստուգաբանություն
Անվանումը ստուգաբանվում է որպես խոզ և աղբյուր։
Պատմություն
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայերը տեղահանվել են և Բաբերդի մոտերքում գրեթե ամբողջովին ոչնչացվել։ Սակավաթիվ փրկվածները բնակություն են հաստատել Ուկրաինայում։
Բնակչություն
1873 թվականին ուներ 16 տուն հայ և 14 տուն թուրք, 1909 թվականին՝ 30 տուն հայ և 16 տուն թուրք բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Խոզաղբյուրն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի և մի մատուռ։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր ծխական դպրոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Փազարյոլուի շրջանի համայնքներ
Կիբեր (ֆիլմ)
Կիբեր (Cyber, Blackhat), քրեական, լրտեսական, դետեկտիվ և դրամա ժանրերի ամերիկյան ֆիլմ։ Թողարկվել է 2015 թվականի հունվարի 16-ին ։
Սյուժե
Ազատ արձակված հանցագործը և նրա ամերիկացի և չինացի գործընկերները հետապնդում են բարձրտեխնոլոգիական քրեական կիբերցանց, որը տարածվում է Չիկագոյից և Լոս Անջելեսից մինչև Հոնկոնգ ու Ջակարտա ։
Անվանում
Ֆիմի նախորդ անունը եղել է Cyber՝ կիբեր։ Սակայն անգլերենում հաստատվել Blackhat-ը, որը բառացի թարգմանվում է «սև գլխարկ»։ Ուկրաինացիներն անվանել են «Հաքեր», ռուսները՝ «Կիբեր»։ Սև գլխակավորներ են անվանել են հաքերներին, ովքեր ապրուստի միջոցներ են հայթայթում այլ կայքեր ներթափանցելով, տվյալներ ոչնչացնելով ու գողանալով։ Հասարակ ժողովուրդը երբեմն նրանց անվանում է ջարդողներ կամ կոտրողներ (անգլ. cracker), այլ դեպքերում՝ սպիտակ, մոխրագույն կամ կապույտ գլխարկավորներ (white hat, grey hat, Blue hat)։ Որոշ երկրներում ֆիլմը թողարկվել է «Կիբեր», «Սև գլխակավորները՝ ցանցի սպառնալիք», «Ծրագրավորող» անուններով ։
Նկարահանում
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2013 թվականի սեպտեմբերի 25-ից։ Մեկ տարի հետո՝ 2014 թվականի հուլիսի 26-ին San Diego Comic-Con փառատոնում ներկայացվում է ֆիլմի հոլովակը նոր՝ «Բլեքհաթ» անունով։
Նկարահանումները տեղի են ունեցել երկու մայրցամաքներում՝ Հյուսիսային Ամերիկայում (ԱՄՆ՝ Լոս Անջելես և Նյու Յորք) և Ասիայում (Չինաստան-Հոնկոնգ, Մալազիա-Կուալա Լումպուր, Ինդոնեզիա-Ջակարտա )։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Legendary Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր
Խալավանչալի
Խալավանչալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տարածաշրջանային լեզուների եվրոպական խարտիա
Տարածաշրջանային լեզուների կամ փոքրամասնությունների լեզուների եվրոպական խարտիա, ընդունվել Է 1992 թվականի նոյեմբերի 5-ին Ստրասբուրգում՝ անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներով, երկու տեքստերն էլ հավասարապես վավերական են, մեկ օրինակում, որը պահվում է Եվրոպայի խորհրդի արխիվում։ ԵԽ գլխավոր քարտուղարը Խարտիայի պատճենները ուղարկում է Եվրոպայի Խորհրդի յուրաքանչյուր անդամ պետության և այն պետություններին, որին առաջարկվել է միանալ այդ խարտիային։
Խարտիայի բովանդակություն
Նախաբան.
Մաս I - «Ընդհանուր դրույթներ»։ Սահմանումներ և այլն։
Մաս II – «2-րդ հոդվածի 1-ին կետին համապատասխան հետապնդվող նպատակներն ու սկզբունքները»։ Սույն մասը պարունակում է Ընդհանուր դրույթներ, որոնք կողմերը պարտավորվում են կիրառել իրենց տարածքում գտնվող բոլոր տարածաշրջանային լեզուների կամ փոքրամասնությունների լեզուների նկատմամբ։
Մաս III - «միջոցներ, որոնք նպաստում են հանրային կյանքում տարածաշրջանային լեզուների կամ փոքրամասնությունների լեզուների օգտագործմանը՝ 2-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պարտավորությունների համաձայն»։ Կոնկրետ պարտավորություններ, որոնցից կողմերը պարտավորվում են կիրառել առնվազն յուրաքանչյուր լեզվի նկատմամբ, որը նշված է համապատասխան կողմի կողմից։
Մաս IV - «խարտիայի կիրառումը»։ Կանոններն ներկայացնելու և գնահատելու պարբերական հրապարակային հաշվետվությունների կողմերի համապատասխանության կանոնադրության.
Մաս V - «Եզրափակիչ դրույթներ»։ Ստորագրումը, վավերացումը, ընդունումը կամ հաստատումը, ուժի մեջ մտնելը, Խարտիայի չեղյալ հայտարարումը, դրան միանալը և վերապահումները։
Մարզային լեզուների համար նշաձողի նորմա
Եթե լեզուն օգտագործում են այս կամ այն տարածաշրջանում կրողների 2%-ից մինչև 10%-ը, ապա այն ձեռք է բերում տարածաշրջանային կարգավիճակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի պայմանագրեր Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհրդի պայմանագրեր Կատեգորիա:Փոքրամասնության իրավունքներ Կատեգորիա:Լեզվային քաղաքականություն Կատեգորիա:Լեզվական իրավունքներ Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Հայաստանի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ավստրիայի պայմանագրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի պայմանագրեր
Պետր Գլուխով
Պետր Սեմենովիչ Գլուխով (Глуховонь Петр Семенович, ), էրզիացի գրող։ Մորդովիայի առաջին լրագրողներից։
Կենսագրություն
Պետր Սեմենովիչ Գլուխովը ծնվել է 1897 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Սիմբիրսկի նահանգի Բուինսկի շրջանի Մալիե Կարմալի գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1916 թվականին ավարտել է Կազանի ուսուցչական սեմինարիան, 1930 թվականին՝ արդյունաբերա տնտեսագիտական ինստիտուտը։ 1926-1927 թվականներին եղել է առաջին համամորդովական «Якстере теште» («Կարմիր աստղ») թերթի խմբագիր։ Այստեղ հրապարակել է տարբեր տնտեսագիտական հարցերով հոդվածներ և ակնարկային ստեղծագործություններ։ 1931 թվականից բնակվել է Մագնիտոգորսկ քաղաքում, մինչև թոշակի անցնելն աշխատել է մետալուրգիական կոմբինատում։ Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է։ Գրական ստեղծագործությամբ սկսել է զբաղվել քսանական թվականների վերջերից։ Նրա «Кедровой пештть» («Մայրիի ընկույզներ », 1928) պատմվածքը մտավ մորդովական գրականության ոսկե ֆոնդը, որի հիմքում ընկած են Սիբիրի մորդովական գյուղում Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած իրադարձությունները։ Գլուխովը ցուցադրում է կյանքի նորացմանն ուղղված գյուղացիների ձգտումը։ Ստեղծագործության սյուժեն դինամիկ է, պատմվածքը գրելիս լայնորեն օգտագործվել են մորդովական ժողովրդական  բանավոր ստեղծագործության պոետիկան, որը մատչելի է և գրվել է հեշտությամբ ընկալվող լեզվով։  Ստեղծագործությունը դարձավ քրեստոմատիական և սկսած 30-ական թվականներից այն ընդգրկվեց դպրոցական դասագրքերում։ 1954 թվականին Ա. Կրեմենսկու թարգմանությամբ պատմվածքը լույս տեսավ ռուսերեն։ Էրզյան-մորդովական դպրոցների 9-րդ դասարանների համար «Մայրենի գրականություն» («Тиринь литература») քրեստոմատիայում ընդգրկվել է Գլուխովի «Քամու հետևից» («Варма мельга») պատմվածքը։ 2003 թվականին Մորդովյան գրքի հրատարակչությունում հրատարակվել է «Մայրի ծառի ընկույզներ» («Кедровой пештть») պատմություններն ու հիշողությունները  ։
Մահացել է 1979 թվականի փետրվարի 7-ին։ Թաղված է Մագնիտոգորսկ քաղաքում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Էրզիացի գրողներ
Կրիստիան Սարնեցկի
Կրիստիան Սարնեցկի (Krisztián Sárneczky, ), հունգարացի աշխարհագրության ուսուցիչ, աստղագետ և աստերոիդների ու գերնորերի հայտնաբերող, աշխատում է Բուդապեշտի Կոնկոլի աստղադիտարանում։ Նա հանդիսանում է «Հունգարական աստղագիտական միության» խորհրդի անդամ, ինչպես նաև Փոփոխական աստղերի դիտարկողների ամերիկյան միության անդամ, և ներգրավված է «Հունգարական աստղագիտական ձեռնարկի» խմբագրական աշխատանքներում ։
1990 թվականին նա միացել է «Հունգարական աստղագիտական միությանը» և դարձավ Գիսաստղերի բաժնի համակարգող։ 1994 թվականին դարձավ կազմակերպության ղեկավարող կոմիտեի անդամ և 1996 թվականին նշանակվեց կոմիտեի քարտուղար։ Կրիստիան Սարնեցկին հրապարակել է մի քանի հոդվածներ և հայտնաբերել է բազնմաթիվ աստերոիդներ։
Մասնագիտական գործուներություն
Համաձայն Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալների Կրիստիան Սարնեցկին 2000-ից 2012 թվականներին հայտնաբերել է 373 աստերոիդներ ։ Զբաղվել է գիսաստղերի և աստերոիդների աստղաչափությամբ, գերնորերի լուսանկարմամբ ։ Սարնեցկին նաև հայտնաբերել է հինգ գերնոր աստղեր, ներառյալ և  աստղերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Բորովոյ (Ներիցայի վտակ)
Բորովոյ (Боровой), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Ներիցա գետի աջ ափին՝ 93 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մորատուվա
Մորատուվա քաղաքը գտնվում է Շրի Լանկա պետության հարավ-արևմուտքում, կազմում է Մեծ Կոլոմբոյի ագլոմերացիայի հարավային մասը։ Ունի 168,280 հազար բնակիչ (2012 )։ Հանդիսանում է առևտրատրանսպորտային կենտրոն։ Զբաղվում են տարբեր արհեստներով։ Մորատուվան մեծությամբ երրորդ բնակավայրն է կղզում։ Փռված լինելով Լակադիվայի ծովափին՝ հյուսիսում սահմանակից է Դահիվանա Մաունթ Լավինիա քաղաքին, իսկ հարավ-արևելքում նրան սահմանափակում է Բոլգոդա լիճը ։
Մորատուվան մեծ հռչակում է ստացել տեղի համալսարանի շնորհիվ, որը Հարավային Ասիայի տեխնոլոգիական բուհերից մեկն է։ Քաղաքում գտնվում է նաև կրիկետի (Շրի Լանկայի ամենահայտնի մարզաձևը) «Դե Սոուսա» մարզադաշտը, որտեղ ազգային հավաքականի թիմը անցեկացնում մենամարտեր։ Մորատուվայի տեսարժան վայրերից են աշխարհի տարբեր կրոնների սրբավայրեր՝ բուդդայական տաճարներ և քրիստոնեական եկեղեցիներ, որոնք լիովին տարածված են քաղաքի տարածքում և շրջակայքում։ Տեղի իշխանությունը մեծ ուշադրություն է դարձնում կրթությանը՝ փոքր քաղաքի տարածքում կան քոլեջներ և համալսարան։ Արդյունաբերությունը ներկայացված է ձկնորսությամբ և ձկան վերամշակմամբ, տրանսֆորմատորների արտադրությամբ, կահույքի և փայտի այլ արտադրատեսակների պատրաստմամբ։
Տրանսպորտ
Քաղաքով տեղաշարժման համար, բացի ավտոբուսներից, օգտագործվում է ոչ սովորական փոխադրամիջոց «տուկ տուկի»՝ փոքրիկ ծածկ ունեցող մոտոռոլեր։ Ամենամոտիկ օդանավակայանը Սիգիրիան է։
Զվարճանք
Քաղաքում կան ռեստորաններ և հուրանոցներ, կարելի է զբաղվել սերֆինգով, դայվինգով, զբոսնել զբոսանավերով և ձեռք բերել հուշանվերներ, համեմունքներ և նշանավոր ցեյլոնյան թեյ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շրի Լանկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Շրի Լանկայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Շրի Լանկայի բնակավայրեր
(7739) Կեչ
(7739) Կեչ (Cech), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 14-ին Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,324489 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0294 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6196 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1294,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278108 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,39° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չերմես
Չերմես  (Cermes), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1229 մարդ, խտությունը կազմում է 205 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 6 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39010, հեռախոսային կոդ՝ 0473։
Չերմեսը սահմանակից է Լանա, Մարլինգ և Մերանո համայնքներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խոզան (բերդաքաղաք)
Խոզան, բերդաքաղաք Մեծ Հայքի Ծոփք նահանգի Պաղնատուն գավառում։ Առաջին անգամ հիշատակվում է ուրարտական աղբյուրներում՝ Խուզանա անվանաձևով։ Ստեփանոս Տարոնեցի (Ասողիկ) պատմիչը IX դարի 1-ին կեսի դեպքերի առնչությամբ Խոզանը հիշում է որպես գյուղաքաղաք։ Մատթեոս Ուռհայեցին հիշատակում է Խոզան անունով գավառ։
Կատեգորիա:Ծոփքի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Թուրքիա)
Հոգեգալստականներ
Հոգեգալստականներ կամ հիսունականներ, ավետարանական քրիստոնյաներ են, Համաշխարհային հիսունական ընկերակցության հետևորդներ , բողոքականության բոլոր եկեղեցիներից անհամեմատ ամենաբազմաթիվը, որն առաջացել է ԱՄՆ-ում 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին։ Անվանումը կապված է Գործք Առաքելոցում հիշվող Հոգեգալստյան (Պենտեկոստեյի) տոնի հետ, երբ Սուրբ Հոգին առաքյալների վրա է իջել Հիսուս Քրիստոսի Հարության հիսուներորդ օրը, որի շնորհիվ նրանք մկրտվել են Սուրբ Հոգով և խոսել տարբեր լեզուներով (տես՝ Գործք Առաքելոց 2:1-8)։
Պատմական աղբյուրներ
Նրանք հատուկ նշանակություն են տալիս վկայություններին։ Նրանց բնորոշ են ռացիոնալիզմը և վարդապետական խորհրդանիշները։ Առանձնահատուկ կարևորություն է տրվում հավատացյալների անձնական բարեպաշտությանը և կրոնական զգացմունքներին։ Այս, ինչպես նաև մյուս շարժումները սկզբնավորվել են Անգլիայում և Ամերիկայում՝ հանգեցնելով նոր կրոնափիլիսոփայական ուղղությունների առաջացմանը։ 1738 թ. Ջորջ Ուայթֆիլդը սկսեց կատարել կանոնավոր ուղևորություններ Ամերիկա՝ արդեն իսկ առկա ռիվայվելիստական գաղութներ։ Բիլլի Գրեմը 1950-ական թվականներին մեծապես կարևորեց ռիվայվելիստական ավանդույթի մեթոդն ու աստվածաբանությունը։ Նա տվել է ամենախիստ զգացմունքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները պահպանելով սակայն, ուղղակի և արդյունավետ քարոզչական, սուրբգրային ուղղվածության հռչակումը, նաև անհատական պատասխանը ամբողջ համայնքին, երաժշտության օգտագործումը, երգերով հանրահավաքները։ Շոտլանդացի Ֆոքսը պնդում էր, որ անմիջապես «լուսավորվելով» Սուրբ Հոգուց, ամեն մարդ իմանում է ամեն անհրաժեշտ բան, և կարիք չունի ո՛չ եկեղեցու, ո՛չ էլ Սուրբ Գրքի։ Անգլիացի քուեյքերները (անգլերեն՝ quake- դող, դողացնել, ցնցվել) հավաքվելով միասին, սպասում էին, որ իրենցից մեկը կհուզավառվի, պայծառություն կստանա ու կսկսի մարգարեանալ։ Համաձայն Ջ.Վեսլի հավատացյալը, արդարացմանը զուգահեռ, պետք է նաև սրբանա իր կյանքի ընթացքում։ Սրա ճյուղավորումներից է հոգեգալստական (պենտեկոստեական) շարժումը որը իրվինգիստներից որդեգրեց պաշտամունքի էքստատիկ արարողակարգը, ինչը հոգեբանական զանազան երևույթներ է առաջ բերում։ Սուրբ Հոգու պարգևներից առանձնացնելով լեզվախոսությունը՝ հոգեգալստականներն այն պարտադիր համարեցին յուրաքանչյուր հավատացյալի համար, որպես Սուրբ Հոգով մկրտված լինելու նշան։ Հիսնականներին հատուկ են երկու հակադիր միտումներ. առավել մեծ միավորումների մեջ միասնանալը և անկախ համայնքներն ու ուղղությունները պահպանելը։ Արդյունքում առկա են համաշխարհային մասշտաբով գործող այնպիսի խոշոր միավորումներ, ինչպիսիք են «Աստծո եկեղեցին» (հիմն. 1903թ.), «Աստծո ասամբլեան» (1914թ.), «Ճշմարիտ Ավետարանի միջազգային եկեղեցին» և այլն, և բազմաթիվ մանր համայնքներ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Աղանդներ Կատեգորիա:Հիսունականներ
Կարինա Բաղդասարովա
Կարինա Միխայիլովնա Բաղդասարովա (Карина Михайловна Багдасарова, ), կրկեսի հայազգի ռուսաստանցի արտիստ , կենդանիներ ընտելացնող, Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ (2003), խորհրդային, ռուսական կրկեսի դերասան, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1980), Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1997) Միխայիլ Բաղդասարովի դուստրը և Արթուր Բաղդասարովի քույրը։
Կենսագրություն
Փոքր տարիքից Կարինան խաղացել է վագրի և առյուծի ձագերի հետ։ 1984 թվականին Կարինան, գերազանց քննություն հանձնելով քննությունները, ընդունվեց ժողովրդական պարի բաժնի խորեոգրաֆիկ դպրոց, որը նա փայլուն ավարտեց։ 1984 թվականին նա հանձնել է գերազանց քննություն ընդունվել ժողովրդական պարի բաժնի խորեոգրաֆիկ դպրոցը, որն էլ  ավարտել է գերազանցությամբ։ Դրանից հետո Կարինան որպես կենդանիներ վարժեցնեղ գնացել է հոր մոտ՝ Մոսկվա, որտեղ ամբողջ թափով ընթանում էր «Վագրեր-շոու» անվանումով նոր ատրակցիոնի թողարկման նախապատրաստությունը։
1991 թվականի հոկտեմբերի 5 -ին թողարկվել է կրկեսի նոր համար, որում Կարինան խաղացել է հիմնական դերերից մեկը։ Հինգ տարի անց նա ավարտել է մշակույթի ինստիտուտը և դարձել ռեժիսոր։ Իր կրկեսային համարներում նրան օգնել է նոր ձեռք բերված մասնագիտությունը։
2003 թվականին Կարինային շնորհվել է Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստի կոչում։ ԽՍՀՄ տիեզերագնաց-օդաչու, գնդապետ, Խորհրդային Միության հերոս (1969) Վիկտոր Գորբատկոյի կարգադրությամբ անբասիր աշխատանքի, ծառայողական պարտքի, բարձր պրոֆեսիոնալիզմի և ի բարօրություն Ռուսաստանի անձնվեր աշխատանքը կատարելու համար Կարինա Բաղդասարովային շնորհվել «Ռուսաստանին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան։
Նովոմիխայլովսկի (գյուղ, Զիանչուրինսկի շրջան)
Նովոմիխայլովսկի (Новомихайловский, Яңы Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մակենա Օնջերիկա
Մակենա Օնջերիկա (Makena Onjerika, ), քենիացի գրող, որը 2018 թվականին ստացել է աֆրիկյան գրականության Քեյնի մրցանակը, դառնալով իր երկրից չորրորդ մրցանակակիրը։ Նրանից առաջ մրցանակակիրներ են եղել Բինյավանգա Վաինաինան (2002), Իվոն Աթիամբո Օվուրը (2003) և Օկվիրի Օդուրը (2013) ։
Կարիերա
Մակենան գեղեցիկ արվեստների մագիստրոսի կոչում է սստացել Նյու Յորքի համալսարանի ստեղծագործական գիր ծրագրում և տպագրվել է Urban Confusions և Wasifiri պարբերականներում։ Նա ապրում է Նայրոբիում (Քենյա) և այժմ աշխատում է ֆենտեզի վեպի վրա ։ Նա հիմնել է Նայրոբիի գեղարվեստական գրականության աշխատարանը և խմբագրել է Digital Bedbugs անթոլոգիան, որը կազմված էր աշխատարանի պատմվածքներից ։
Նիկոլայ Չեխով
Նիկոլայ Պավլովիչ Չեխով (Николай Павлович Чехов, ), ռուս նկարիչ։
Անտոն Չեխովի հարազատ եղբայրը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1858 թվականի մայիսի 18-ին Տագանրոգում ։ Հայրը Պավել Եգորովիչ Չեխովն էր, մայրը՝ Եվգենյան Յակովլևնա Չեխովան (Մորոզովա)։ Սովորել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում։ Ուսումնարանի բնօրինակային դասարանը այդ տարիներին վարել է Վասիլի Պերովը։ Համագործակցել է «Մոսկվայի տերևիկ» թերթի, «Ականատես», «Ծղրիդ», «Լույս և ստվեր», «Մոսկվա», «Բեկորներ» ամսագրերի հետ (այդ թվում նկարազարդել է եղբոր մի շարք պատմվածքներ և եղել է մի շարք ծաղրանկարների հեղինակ՝ իր ստորագրությամբ։ Ի տարբերություն եղբայրներ Անտոնի և Ալեքսանդրի՝ հումորային մամուլում ստորագրել է իր իսկական ազգանունը)։ Մասնակցել է Մոսկվայի Քրիստոս Փրկիչ տաճարի պատերի նկարազարդմանը։ Սովորել և ընկերացել է նկարիչներ Իսահակ Լևիտանի, Կոնստանտին Կորովինի և Ֆեոդոր Շեխտելի հետ։ Քաղաքացիական ամուսնության մեջ է եղել Ա. Իպատևա-Գոլդենի հետ։
1883 թվականին դարձել է Ռուսաստանի մարմնամարզական միության հիմնադիրներից մեկը։
Անտոն Չեխովը բազմիցս քննադատել է եղբոր վարած կյանքը և նրա վերաբերմունքը տաղանդին. «կորչում է լավ, ուժեղ ռուսական տաղանդը, կորչում է գրոշների համար»։ Նիկոլայ Չեխովը մահացել է տուբերկուլոզից Խարկովի նահանգում գտնվող Չեխովների ընկեր Լինտվարյովների կալվածքում, այդտեղ էլ թաղվել է։
Հիշատակ
Նիկոլայ Չեխովի գերեզմանը գտնվում է Լուչանսկի գերեզմանոցում, որը գտնվում է Լուկայում (Սումի քաղաքի շրջան, Ուկրաինա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Անտոն Չեխով Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Ռայթվայն
Ռայթվայն  (Reitwein), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարծքում։
Գտնվում է Մերկիշ Օդերլանդ շրջանում։ Ենթարկվում է Լեբուս կառավարությանը։ Բնակչությունը կազմում է 503 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ի) ։ Տարածքը կազմում է 23,80 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 64 420։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Իվանա Բակերո
Կենսագրություն
Իվանա Բակերոն ավարտել է Բարսելոնայի ամերիկյան դպրոցը, որտեղ խորացված ուսումնասիրել է անգլերեն, որը նրա երրորդ լեզուն է իսպաներենից և կատալաներենից հետո։ Երբ նա 11 տարեկան էր, ռեժիսոր Գիլյերմո դել Տորոն ընտրել է նրան «Ֆավնի լաբիրինթոսը» Օֆելիայի դերի համար։ Այս դերի համար Իվանան ստացել է հինգ կինոմրցանակ և արժանացել քննադատների դրական կարծիքներին ։
Գործունեություն
Իվանա Բակերոն մինչև «Ֆավնի լաբիրինթոսը» ֆիլմում նկարահանվելը, խաղացել է մի քանի փոքր դերեր։ Ամենամեծ դերը եղել է «Փխրունը» (2005 թ.) ֆիլմում, որտեղ նա նկարահանվել է Քալիստա Ֆլոքհարթի և Ռիչարդ Ռոքսբուրգի հետ։
Բակերոն «Ֆավնի լաբիրինթոսը» ֆիլմում նկարահանվելու համար ընտրվել է մոտավորապես 1000 երեխաներից։ Գիլյերմո դել Տորոն ասել է, որ երբ տեսել է Իվանայի գանգուր մազերը, հասկացել է, որ նա կատարյալ է դերի համար։ Նախնական սցենարի համաձայն, Օֆելյան պետք է լիներ 8 տարեկան, բայց սցենարը հատուկ կրկին գրվեց Բակերոյի համար, ով այդ ժամանակ 11 տարեկան էր։
«Անարխիստի կինը» (2008 թ.) Բակերոյի հաջորդ ֆիլմն է։ Ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Իվանան մարմնավորել է 15-ամյա Պալոմային (երկրորդական դեր)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատալոնացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Նաբի Խազրի Բաբաև
Նաբի Խազրի Բաբաև, Բաբաև Նաբի Ալեքպեր օղլի, գ․ խրդալան, Ադրբեջանական ԱԽՀ), ադրբեջանցի խորհրդային բանաստեղծ։ Ավարտել է Մ․ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։ Տպագրվել է 1944 թվականից։ «Ծաղկող երազանքներ» (1950), «Լեռնային արև» (1957), «Հայրենիք և օտարություն» (1958), «Կաղնին ժայռի վրա» (1959) բանաստեղծությունների ժողովածուներում արտահայտել է խաղաղության համար մղվող պայքարի, ժողովուրդների բարեկամության և հայրենասիրության գաղափարներ։ Թարգմանել է Ա․ Պուշկինի, Մ․ Լերմոնտովի, Հ․ Թումանյանի, Ա․ Իսահակյանի երկերից։
Մումին Շակիրով
Մումին Շակիրով ( Мумин Шакирович Шакиров), ռուս կինոռեժիսոր և լրագրող։
Կենսագրություն
Մումին Շակիրովը ծնվել է 1959 թվականի մարտի 29-ին, Դուշանբեում։ Մի քանի տարի աշխատել է «Տաջիկֆիլմ» կինոստուդիայում։ 1989 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը (Իգոր Տալանկինի արվեստանոց), որտեղ տարբեր տարիներին նրա հետ սովորել են Ալեքսանդր Բաշիրովը, Իվան Օխլոբիստինը, Ֆեոդոր Բոնդարչուկը, Տիգրան Քեոսայանը և Բախտիար Խուդոյնազարովը։ 1992 թվականին բեմադրել է «Բաղդադում ամեն ինչ հանգիստ է» դեբյուտային լիամետրաժ աշխատանքը, որի գլխավոր դերերը կատարել են Սվետլանա Կրյուչկովան, Սեմյոն Ֆարադան, Սպարտակ Միշուլինը, Սեմյոն Ֆուրմանը և Տաշքենդի «Իլխոմ» թատրոնի դերասաններ Միխայիլ Կամինսկին, Մուհամադիսո Աբդուլհաիրովը և Կարինա Հարությունյանը։