cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեորգե Պոպեսկու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՊՍՎ Էյնդհովենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռումինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռումինիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գալաթասարայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեչեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Բուխարեստի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հաննովեր 96-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Մուսինե Կոկալարի
Մուսինե Կոկալարի (Musine Kokalari, ), ալբանացի գրող և քաղաքական գործիչ։ 1943 թվականին հիմնադրել է Ալբանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը ։ Ալբանիայի առաջին կին գրողը ։
Կենսագրություն
Մուսինե Կոկալարին ծնվել է 1917 թվականի փետրվարի 10-ին Ադանա քաղաքում՝ ալբանացիների ընտանիքում, որ այդտեղ էր եկել Գիրոկաստրա քաղաքից։
1920 թվականին Մուսինե Կոկալարին իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ալբանիայի Տիրանա քաղաք։ Այստեղ նա հաճախել է դպրոց։ Դեռ դպրոցում սովորելու տարիներին նա հակում է ունեցել գիտելիքների ու գրքերի նկատմամբ։ 1938 թվականի հունվարին Մուսինե Կոկալարին մեկնել է Հռոմ, որտեղ գրականություն է սովորել Լա Սապիենցա համալսարանում, որն ավարտել է 1941 թվականին։ Նրա դիպլոմային աշխատանքը նվիրված է եղել ալբանացի բանաստեղծ և արձակագիր Նայիմ Ֆրաշերիի ստեղծագործությանը։ Հռոմում կրթությունն ավարտելուց հետո Մուսինե Կոկալարին վերադարձել է Ալբանիա և սկսել զբաղվել գրական գործունեությամբ։
1941 թվականին քսանչորս տարեկան հասակում Մուսինե Կոկալարին հրատարակել է իր առաջին ժողովածուն՝ «Ինչպես իմ ծեր մայրն է ասել ինձ» (Siç me thotë nënua plakë), որում ընդգրկված էին տասը մանկական հեքիաթներ՝ գրված Գիրոկաստրայի բարբառով։ Այդ ժողովածուն համարվում է Ալբանիայի պատմության մեջ առաջին գիրքը, որ գրվել ու հրատարակվել է կնոջ կողմից։ Երեք տարի անց՝ 1944 թվականին, չնայած Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի դժվարին տարիներին, Մուսինե Կոկալարին Տիրանայում հրատարակել է իր պատմվածքների ու ուրվանկարների Sa u-tunt jeta ժողովածուն։ Նույն թվականին Տիրանայում տպագրվել է նրա ստեղծագործությունների երրորդ ժողովածուն՝ «Սրտի շուրջ» (Rreth vatrës)։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Մուսինե Կոկալարին բացել է սեփական գրախանութ։ Նա հրավիրվել է անդամակցելու Ալբանիայի գրողների ու նկարիչների լիգային, որ հիմնադրվել էր 1945 թվականի հոկտեմբերի 7-ին գրող Սեյֆուլա Մալեշովայի նախագահությամբ։
1944 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ալբանիայի կոմունիստական իշխանության կողմից առանց դատի ու հետաքննության գնդակահարվել են Մուսինե Կոկալարիի երկու եղբայրները։ Բռնաճնշումների տարիներին՝ 1946 թվականի հունվարի 17-ին, Մուսինե Կոկալարին ձերբակալվել է և նույն թվականի հուլիսի 2-ին Տիրանայի ռազմական դատարանի կողմից դատապարտվել 20 տարվա ազատազրկման՝ հայտարարվելով ժողովրդի թշնամի ։ Դատավարության ժամանակ Մուսինե Կոկալարին ասել է.
1964 թվականին՝ Մատի շրջանի Burgu i Burrelit բանտում 18 տարի անցկացնելուց հետո, Մուսինե Կոկալարին ազատվել է կալանքից, սակայն մնացել է ոստիկանության մշտական հսկողության տակ։ Իր կյանքի հաջորդ 19 տարիները նա անցկացրել է Միրդիտա շրջանի Ռեշեն քաղաքում, որտեղ ստիպված է եղել աշխատել որպես փողոցները մաքրող ։ Մուսինե Կոկալարիին արգելված էր ստեղծագործելը ։
Մուսինե Կոկալարիի մոտ հայտնաբերվել է քաղցկեղ, սակայն նա հրաժարվել է գնալ հիվանդանոց։ Նա մահացել է 1983 թվականի օգոստոսի 14-ին Ռեշենում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանացի գրողներ Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ալբանացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Անձինք Ադանայից Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ալբանացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Ալբանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Սոլ Ին Ա
Սոլ Ին Ա (설인아, ), հարավկորեացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է «Վաղը արևոտ է» (2018) ամենօրյա դրամայում խաղացած գլխավոր դերով և «Հզոր Դո Բոնգ Սուն» և «Դպրոց 2017» հեռուստասերիալներում երկրորդական դերերով։
Վաղ կյանք և կրթություն
Սոլը հաճախել է Սեուլի արվեստի համալսարանը, որտեղ հմտացել է դերասանական արվեստում ։
Կարիերա
Սոլը առաջին անգամ էկրաններին է հայտնվել 2015 թվականին՝ փոքր դեր տանելով «Պրոդյուսերներ», իսկ 2016 թվականին «Բանտի ծաղիկներ» հեռուստասերիալներում։
Նա ճանաչվել է JTBC-ի «Հզոր Դո Բոնգ Սուն» և KBS2-ի «Դպրոց 2017» դրամաներում խաղացած երկրորդական դերերով։ Նա խաղացել է «Փակ աչքեր» վեբ ֆիլմում, ինչպես նաև MBC-ի «Section TV» վարիետե շոում եղել է հյուր։
2018 թվականին Սոլը նկարահանվեց «Վաղը արևոտ է» հեռուստասերիալի գլխավոր դերում։ Նա երկրորդ վարիետե շոում՝ «Մեքսիկայի ջուգլիների օրենքներ»-ում նկարահանվեց դրանից անմիջապես հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունվարի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Արոմատացում
Արոմատացում ( - անուշաբուրություն), այլ միացություններից արոմատիկ միացությունների ստացման ռեակցիա։ Արոմատացման ենթարկվում են ածխաջրածինները, ցիկլոպարաֆինները և այլն։ Արոմատացում կատարում են կատալիզատորների առկայությամբ, որոնց ընտրությունը կախված է ելանյութային ածխաջրածնի բնույթից։ Վեց և ավելի ածխածնի ատոմներից կազմված հագեցած ածխաջրածիններից արոմատիկ ածխաջրածիններ ստացվում են դեհիդրոցիկլացման կատալիտիկ ռեակցիայով։ Որպես կատալիզատորներ օգտագործվում են պլատինած ածուխ (300oC), վանադիումի, թորիումի և այլ մետաղների օքսիդները (500-550oC), օրինակ․ այդ եղանակով հեքսանից ստացվում է բենզոլ (տես նկարը)։
Օլեֆինները արոմաաացվում են միայն մետաղների օքսիդների առկայությամբ, ավելի ցածր ջերմաստիճանում։ Ացետիլենային միացությունների արոմատացում տեղի է ունենում նրանց 3 մոլեկուլների միացման շնորհիվ, օրինակ․ ացետիլենից ստացվում է բենզոլ։ Ցիկլոպարաֆինների, հատկապես ցիկլոհեքսանի և նրա հոմոլոգների արոմատացումը կատարվում է պլատինի, պալադիումի, քրոմի օքսիդի և այլ կատալիզատորների առկայությամբ (դեհիդրոգենացում)։ Արոմատիկ ածխաջրածիններ կամ նրանցով հարուստ ածխաջրածնային խառնուրդներ ստանալու համար արտադրական կարևոր նշանակություն ունի նավթի կամ նրա առանձին ֆրակցիաների արոմատացումը։ Դրա համար նավթը կամ նրա առանձին ֆրակցիաները տաքացնում են առանց կատալիզատորի՝ պիրոլիզ, կամ նրա առկայությամբ՝ կատալիտիկ կրեկինգ։ Տարածված է կատալիզատորների առկայությամբ նավթամթերքների արոմատացումը, որի շնորհիվ ստացվում են բարձր օկտանային թիվ ունեցող վառելանյութեր և արոմատիկ ածխաջրածիններ (բենզոլ, տոլուոլ, քսիլոլներ և այլն)։ Այս դեպքում հումք են ծառայում 95-215oC եռման ջերմաստիճան ունեցող նավթային ֆրակցիաները։
Արոմատացման ռեակցիաները բազմազան են, դրանք մասնակցում են նաև կենսաքիմիական պրոցեսներին։
Կատեգորիա:Արոմատիկ միացություններ Կատեգորիա:Օրգանական ռեակցիաներ
Էստրե լե Կրեսի
Էստրե լե Կրեսի (Estrées-lès-Crécy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 380 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.19 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 248 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 170-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,5 %։ 170 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 142 անձ (76 տղամարդ և 66 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (17 տղամարդ և 11 կին)։ 78 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գոլաթուբան
Գոլաթուբան (გოლათუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 720 մետր բարձրության վրա՝ Չխերիմելա գետի ձախ ափին։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 25 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 70 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Սամար Յազբեկ
Կենսագրություն
Սամար Յազբեկը Ալավիի փոքրամասնությունների համայնքի անդամ է, սակայն համարվում է իր դավանակից նախագահ Բաշար ալ-Ասադի իշխանության հակառակորդը, որի մասին պարբերաբար հիշատակում է իր աշխատություններում։ 2011 թվականի Ասադի կառավարության դեմ ցույցերի իրադարձությունները փաստագրել է իր «Դամասկոսի օրագիրը» գրքի մեջ ։ Նա նկարագրել է ապստամբությունը, որոնք սկսվել էին 2011 թվականի մարտին Դար'այում և դրան հաջորդած դաժան պատասխանը։ Այս համարձակ քայլը հանգեցրեց Սիրիայի անվտանգության ուժերի կողմից նրա ձերբակալմանը, որի արդյունքում ստիպված եղավ դստեր հետ հեռանալ երկրից ։ 2011 թվականից ի վեր ապրում է Փարիզում (Ֆրանսիա) և շարունակում է լինել Սիրիայի հարցով համաշխարհային քննարկման և իսլամում կանանց դիրքի հիմնական բաղադրիչը ։
Ասադի ռեժիմի քննադատության հետ զուգահեռ Յազբեկը Սիրիայում մարդու իրավունքները ու կանանց իրավունքները պաշտպանող ականավոր ձայներից էր։ «Կանանց նախաձեռնություն» և «Ազատություն» կազմակերպությունների ակտիվ անդամ էր, որոնք պաշտպանում էին սիրիացի լրագրողների խոսքի ազատության իրավունքը։ Նա «Սիրիայի կանայք» ֆեմինիստական էլեկտրոնային պարբերականի և մարդու իրավունքների պաշտպանման խմբի խմբագիրն էր։ 2012 թվականին նա հիմնադրել է «Կանայք զարգացման համար» կազմակերպությունը, որը սովորեցնում է սիրիացի կանանց գրել և կարդալ, առաջարկում է նրանց մասնագիտական վերապատրաստում, սովորեցնում է համակարգչային գրագիտություն, և սովորեցնում էր նրանց՝ ինչպես ներգրավվել քաղաքականության մեջ ։
Նրա ակտիվիզմը իր գրական ստեղծագործությունների մեջ է։ 2002 թվականի Յազբեկի առաջին վեպը՝ «Tiflat as-Sama»-ն (հայ․՝ «Երկնային աղջնակը»), մարտահրավեր նետեց Սիրիայի հասարակության մեջ տաբու թեմաներին ։
2010 թվականին Banipal և Hay Festival ամսագրերի կողմից կազմակերպված Beirut39-ի անդամ էր, որը մինչև քառասուն տարեկան 39 արաբ գրողներից կազմված մրցութային խումբ էր։ 2012 թվականին «Կինը խաչաձև կրակի մեջ․ Սիրիական հեղափոխության օրագրեր» վեպի համար «Խիզախության միջազգային գրող» անվանակարգում արժանացել է PEN/Pinter մրցանակի ։ Նույն թվականին արժանացել է Շվեդիայի Տուխոլսկի գրական մրցանակի։ 2013 թվականին նա ստացել է Oxfam Novib/PEN մրցանակը՝ ճանաչելու համար այն գրողներին, ովքեր իրենց աշխատությունների համար հալածանքների են ենթարկվել ։
Սամար Յազբեկը 2011 թվականից ի վեր ապրում է Փարիզում և շատ ակտիվ է իր բլոգում ։ 2012 թվականին փորձել է վերադառնալ Սիրիայի հյուսիս և բնակվել վերջերս ազատագրված շրջաններում, սակայն նախընտրել է մնալ Փարիզում՝ Սիրիայում ամեն օր ԻԼԻՊ-ի զարգացող սպառնալիքների պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիրիացի գրողներ Կատեգորիա:Սիրիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Սիրիացի ֆեմինիստներ
Կարոլինգյան արվեստ
Կարոլինգյան արվեստ, Կարլոս Մեծի կայսրության և Կարոլինգների թագավորական դինաստիայի թագավորությունների ( 8-10-րդ դարեր) արվեստը։ Ծաղկման է հասել «Կարոլինգյան վերածննդի» շրջանում 8-9-րդ դարերում, հիմնականում Ֆրանսիայում և Գերմանիայում։
Պատմություն
Կարոլինգներ (ուշ լատիներեն Carolingi, ֆրանսերեն Carolingiens, գերմաներեն Karolinger), թագավորական և կայսերական դինաստիա |Ֆրանկական պետությունում։ Անվանումը՝ Կարլոս Մեծի անունից։ Կարոլինգների դինաստիան հաջորդել է Մերովինգներին (751 թվականիցից) և թագավորել մինչե 10 -րդ դարը։ Կարոլինգները հզորության գագաթնակետին հասան Լորշի (Գերմանիա) մենաստանի դարպասը վերդարպասյա մատուռով (մոտ 774 թվական) «Մարկոս ավետարանիչ», մանրանկար «էբբոյի Ավետարան»-ից (մոտ 816–835 թվականներ, Քաղաքային գրադարան, էպերնե, Ֆրանսիա) Ախենի կապելլայի (մինչն 798–805 թվականները) ներսը Կարլոս Մեծի օրոք, որն իրեն ենթարկեց գրեթե ամբողջ Արևմտյան Եվրոպան։ Նրան հաջորդեց որդին՝ Լյուդովիկոս Բարեպաշտը (թագավորել է 814–840 թվականներին)։ 843 թվականի Վերդենի պայմանագրով կայսրությունը բաժանվեց Լյուդովիկոս Բարեպաշտի որդիների՝ Լոթարի, Լյուդովիկոս Գերմանացու և Կարլոս ճաղատի միջև։ Կարլոս III Հաստամարմինը (կայսր 881–887 թվականներին) կարճ ժամանակով վերամիավորեց կայսրությունը։ Նրանից հետո Կարոլինգները թագավորեցին Իտալիայում մինչև 905 թվականը։
«Կարոլինգյան վերածնունդն» ընթացել է անտիկ կրթության «վերածննդի» նշանաբանով. կազմակերպվել են նոր դպրոցներ (Տուրում, Կորբիում, Ֆուլդայում, Ռեյմսում և այլուր), արքունիք են հրավիրվել մի շարք ուսյալ գործիչներ, լուրջ ուշադրություն է դարձվել անտիկ գրականությանն ու ընդհանրապես աշխարհիկ գիտելիքներին, պատմագրության, կերպարվեստի և ճարտարապետության զարգացմանը, ձեռագրերի ընդօրինակմանը։ Կարոլինգյան արվեստում ձևավորվել են եվրոպական միջնադարյան ֆեոդալական արվեստի հիմունքները։ Այդ դարաշրջանի ինտենսիվ շինարարության մասին վկայում են գրական աղբյուրները (վանքերի, պալատների ընդարձակ համալիրներ, «բուրգ»- ամրություններ, բազիլիկ եկեղեցիներ)։
Ճարտարապետություն և արվեստ
Պահպանված սակավաթիվ կառույցներից են՝ Ախենի բազմանկյուն կենտրոնակազմ կապելլան (մինչև 798-805), Ֆուլդայի Սանկտ-Միխայել կապելլա-ռոտոնդան (մոտ 820—822 թվականներ), Կորվեի եռանավ եկեղեցին (822—885 թվականներ), Լորշի վերդարպասյա կառույցը ( որմանկարները, մոտ 800 թվական)։ Զարգացել է մանրանկարչությունը (ավետարանիչների պատկերներ, աստվածաշնչյան տեսարաններ, կարոլինգյան դինաստիայի միապետներ)։ Որոշ մանրանկարներ առանձնանում են անտիկ ոճավորման և միջնադարյան սիմվոլիկայի ու զարդանկարների համադրմամբ, մյուսները («Ադայի Ավետարան», 9-րդ դարի սկիզբ, Քաղաքային գրադարան, Թրիթ, «էբբոյի Ավետարան», մոտ 816-835 թվականներ, Քաղաքային գրադարան, էպերնե)՝ ազատ, դինամիկ կոմպոզիցիայով։ Փղոսկրից պատրաստվել են գրքերի կազմեր, զարդատուփեր և այլն։ Տարածված են եղել ձուլումը, դրվագումը, փորագրությունը, արծնակիտումը, քարի քանդակազարդումը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արվեստ ըստ ժամանակաշրջանի
Samsung Galaxy Buds
Samsung Galaxy Buds , անլար ականջակալների շարք, որը մշակվում է Samsung ընկերության կողմից։ Առաջին մոդելը թողարկվել է 2019 թվականի մարտի 9-ին։ Ականջակալները մշավում են AKG ընկերության կողմից, որը պատկանում է Harman International Industries նախագծին։ Վերջինս էլ իր հերթին 2017 թվականի մարտի 11-ից համարվում է Samsung Electronics-ի դուստր ընկերությունը ։
Samsung Galaxy Buds
Samsung Galaxy Buds (SM-R170) ականջակալները թողարկվել են 2019 թվականի մարտի 8-ին ։ Սկզբնական արժեքը կազմել է 129,99 ամերիկյան դոլար ։
Galaxy Buds Plus
Galaxy Buds Plus (SM-R175)-ը ցուցադրվել է 2020 թվականի փետրվարի 11-ին, գարնանային Galaxy Unpacked միջոցառման ընթացքում ։ Buds Plus մոդելը թողարկվեց փետրվարի 14-ին 149,99 դոլար նախնական արժեքով, որը 20 դոլարով թանկ է առաջին մոդելից ։ Այն պահպանել էր շարքի առաջին մոդելի դիզայնը։ Փորձագետները բարձր գնահատեցին անկանջակալների ձայնի որակը, բարձրախոսը և բավականին բարելաված մարտկոցի աշխատանքը ։
Galaxy Buds Live
Galaxy Buds Live (SM-R180) ականջակալները առաջին անգամ ցուցադրվեցին 2020 թվականի օգոստոսի 5-ին, Galaxy Unpacked միջոցառման ընթացքում ։ Buds Live-ը հայտնի դարձան իրենց դիզայնով։ Այս մոդելն շարքի առաջինն է, որում տեղադրված է աղմուկի խլեցման ակտիվ համակարգ։ Buds Live-ը լավ ընդունվեց դիզային համար, սակայն քննադատությունների արժանացավ ոչ էֆֆեկտիվ խլեցման համակարգի պատճառով ։
Galaxy Buds Pro
Galaxy Buds Pro (SM-R190) ականջակալները ցուցադրվեցին 2021 թվականի հունվարի 14-ին և թողարկվեցին անմիջապես մեկ օր անց հունվարի 15-ին ։ Ականջակալները բարձր գնահատակաները ստացան բարելաված դիզային և ձայնի որակի համար, սակայն քննադատվեցին ընդհամենը 5 ժամյա աշխատանքի համար ։
Galaxy Buds 2
Galaxy Buds 2 (SM-R177) ականջակալները ցուցադրվեցին 2021 թվականի օգոստոսի 11-ին Galaxy Unpacked միջոցառման ժամանակ, Galaxy Watch 4-ի հետ միասին։ Buds 2-ը համարվում է Buds Plus-ի հաջորդողը, որոնց արտադրությունը կասեցվեց ցուցադրումից հետո ։ Buds 2-ը օժտված է աղմուկի խլեցման ակտիվ համակարգով, ավելի մատչելի են, քան Buds Pro, և ընդհանուր առմամբ արժանացել է բարձր գնահատականի ։
Galaxy Buds 2 Pro
Galaxy Buds 2 Pro (SM-R510) ցուցադրվել է 2022 թվականի օգոստոսի 10-ին, Galaxy Unpacked-ի ժամանակ Galaxy Watch 5-ի հետ միասին։ Buds 2 Pro-ն համարվում է Buds Pro-ի հաջորդողը։ Ականջակլներն օժտված են ակտիվ խլեցման համակարգով և 24-բիթային ձայնի աջակցմամբ։ Buds 2 Pro թողարկվել է 2022 թվականի օգոստոսի 26-ին 229,99 դոլար նախնական արժեքով, որը 30 դոլարով ավել է, քան օրիգինալ Galaxy Buds Pro մոդելը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ ըստ երկրի և քաղաքի Կատեգորիա:Սարքեր
Միքայել Քերոբյան
Կենսագրություն
Ծնվել է ԱՄՆ-ի Կոնեկտիկուտ նահանգի Հարթֆորդ քաղաքում 1959 թվականին։ Հայրը հայ է (ԱՄՆ է գաղթել 1920 թվականին Ադանայից, Տարսոնից), մայրը շոտլանդուհի է։ 1978 թվականին ընդունվել է Պենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1986-1996 թվականներին տեղափոխվել է Նյու Յորքի Հադսոն Վալլեյի շրջան, աշխատել Տալիքս քանդակագործական հիմնադրամում։ Հիմնադրել է «Քերոբյան քանդակ» ընկերությունը։
Քանդակագործների ազգային միության անդամ է և Հադսոն Վալլեյի արվեստի ասոցիացիայի քանդակագործության ճյուղի նախագահը։
Ստեղծագործական ուղի
Քերոբյանի ստեղծագործությունները գտնվում են տարբեր մասնավոր հավաքածուներում։ Հադսոն Վալլեյի Արվեստի ասոցիացիայի կողմից արժանացել է ոսկե մեդալի։ Ստեղծել է դիմաքանդակներ, ֆիգուրատիվ պատկերներ, պատմական կոթողներ, անատոմիական քանդակներ։ Նրա ֆիգուրների, կենդանիների քանդակները համակցված են շարժման, չափի և ձևի տարրերի միասնությամբ ։ Ցուցահանդեսներ է ունեցել Նյու Յորքում, Մասաչուսեթսում, Սփրինգֆիլդում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ
Իկեբանա
Իկեբանա (ճապոներեն՝ 生け花), ծաղկեփնջեր կազմելու ճապոնական արվեստ։ Սկիզբ է առնում Ճապոնիայում բուդդայականության տարածման ժամանակներից։
Իկեբանան՝ ճապոնական ծաղկահարդարման արվեստը, աշխարհում մեծ մասսայականություն է վայելում։ Այն բնությանն անմիջապես մերձենալու ունակությամբ կամուրջ է հանդիսանում մարդ-բնություն հաղորդակցման մեջ և այդքանով գրավել միլիոնավոր մարդկանց։ Սովորաբար իկեբանայի արվեստն իր եվրոպական իմաստային տարբերակով ընկալվում է որպես «ծաղկահարդարման ճապոնական արվեստ»։ Իրենք՝ ճապոնացիները գտնում են, որ իկեբանան ծաղիկների բնական հատկությունները ի հայտ բերելուն, ցուցադրելուն օգնող արվեստ է։ Ընդունված է իկեբանան բաժանել երեք մեծ խմբերի՝ ծիսակատարությունների, հանգստի ու ուրախության և հարդարանքի կամ դեկորատիվ իկեբանա։ Այդ երեք խմբերից, թերևս, հնագույնը՝ ծիսակատարությունների իկեբանան, ըստ իր նշանակության տարբերվում է մի քանի ձևերի՝ շնորհավորանքի ծիսակատարության իկեբանա, թեյի ծիսակատարության իկեբանա՝ հաբանա և այլն։ Ըստ ճապոնացի նկարիչների, բուսական աշխարհի գծապատկերների անսահման գեղեցկություններն իրենց արտահայտություն են գտնում իկեբանա արվեստում։ Դա ծաղկահարդարման կամ ծաղկեփունջ կազմելու արվեստ է, բայց ոչ սովորական հասկացությամբ, այլ ծաղիկներից, տերևներից, ճյուղերից և այլ դեկորատիվ նյութերից կոմպոզիցիաներ ստեղծելու արվեստ։ Իկեբանան ունի 800 տարվա պատմություն։ Այն ստեղծվել է Բուդդայի տաճարում հոգևորականների կողմից։ 13-րդ դարում իկեբանան ընդօրինկվեց նաև Ճապոնիայի զինվորական կաստայի կողմից։
Ըստ ավանդույթի, ճապոնուհիները ամուսնության դաշինք չեն կարող կնքել առանց կարուձևի, խոհարարության և իկեբանայի արվեստն իմանալու։ Դեռևս 7 տարեկան հասակից ճապոնացի աղջիկներին ուսուցանում են ծաղիներից կոմպոզիցիաներ ստեղծելու արվեստը, միաժամանակ երեխաների մեջ դաստիարակում ներդաշնակության և կատարելության զգացում։ Յուրաքանչյուր կին Ճապոնիայում ինչ-որ չափով տիրապետում է այդ արվեստին։ Իկեբանան իգական դպրոցներում և քոլեջներում համարվում է հիմնական և պարտադիր առարկա։ Մասնագետներ դառնալու համար ուսանում են 3 տարի և 10 ամիս, որի ընթացքում ծանոթանում են գեղանկարչության, ծաղիկների բուրմունքի, գույների, երանգների և բույսերի կազմաբանության հետ։ Ամեն տարի Տոկիոյում հայտարարվում են իկեբանայի մրցույթներ։
Ուղղություններ և ոճեր
Ժամանակակից Ճապոնիայում կարելի է հաշվել իկեբանայի ավելի քան երկու հարյուր ուղղություններ ու ոճեր, սակայն ընդունված է դրանցից գլխավորները համարել ութը՝ դասական սյոկա, դասական ռիկկա, ժամանակակից սյոկա, ժամանակակից ռիկկա, մորիբանա, նագէհիրե, ազատ և ավանգարդիստական ոճեր ։
Իկեբանա ստեղծելիս օգտագործում են ոչ միայն թարմ ծաղիկներ, այլև տարբեր բույսերի ծռմռված և բազմաձև չոր ճյուղեր՝ իրենց վրա մնացած չոր պտուղներով, զանազան շիվեր, արմատներ և կեղևներ, մի խոսքով բոլոր այն բնական միջոցները, որոնք կնպաստեն արհեստական բնապատկեր ստեղծելուն։
Ստեղծված կոմպոզիցիան դրվում է հատուկ պատվանդանի վրա և բնակարանում ունի իր սրբագործված անկյունը, որը կոչվում է տոկոնոմա։
Ճապոնական ընտանիք այցելող հյուրը առաջին հերթին մոտենում է տոկոնոմային, ուշադիր զննում իկեբանան, ձգտելով հասկանալ տանտիրոջ կամ տանտիրուհու տրամադրությունը, սկզբում խոնարհվում է իկեբանային, ապա տանտիրոջը և նոր անցնում առօրյա զրույցին, անպատճառ ընդգծելով կոմպոզիցիայից ստացած իր տպավորությունը։ Իսկ եթե կոմպոզիցիան հյուրին զգացնել տա, որ տանտերը անտրամադիր է, հյուրը պարտավոր է անմիջապես հեռանալ։
Բարձր ծաղկամաններում կոմպոզիցիա ստեղծելու հինավուց ոճը կոչվում է նագեիրե։ Որպեսզի այդ ծաղկամաններում դրվող ծաղիկները և ճյուղերը որոշակի դիրք ունենան, ճապոնացիները հորինել են մի քանի հարմարանքներ։ Այդ հարմարանքներից մեկը մի խաչափայտ է, որի ծայրերը կտրված են թեք անկյան տակ այնպես, որպեսզի իջնելով ծաղկամանի վզիկի քիչ ներքև, հենվի ծաղկամանի պատերին։
Ճապոնական մի քանի տոներ, ինչպես և ճապոնացու անձնական կյանքի մի շարք դեպքեր, կապված են ծաղիկների և բույսերի հետ։ Դեռևս հին ժամանակներում ճապոնացի տղամարդիկ իրենց գլխարկներին կրել են որևէ ծաղիկ, մեծ մասամբ քրիզանթեմ։
Հարսանյաց հանդեսներին հարսնացուի տանը պատրաստվում են շքեղ և վառ գույների կոմպոզիցիզներ, որտեղ լրիվ բացված ծաղիկները և չոր տերևները արտահայտում են անցյալը, կիսաբաց ծաղիկները և թարմ տերևները՝ ներկան, իսկ ապագան արտահայտում է բողբոջներով և դեռևս չբացված կոկոն ծաղիկներով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ
Ալան Լայթման
Կենսագրություն
1974-1976 թվականին Կոռնելի համալսարանում աշխատել է աստղաֆիզիկայի բնագավառում։ Այստեղ էլ սկսել է փոքր գրական ամսագրերում հրապարակել սեփական բանաստեղծությունները։ 1976-1979 թվականներին զբաղեցրել է Հարվարդի պրոֆեսորի ասիստենտի պաշտոնը։ 1979-1989 թվականներին եղել է Հարվարդ-Սմիթսոնյան աստղաֆիզիկայի կենտրոնի աշխատակից։
1981 թվականին Ալան Լայթմանը սկսել է հրատարակել իր էսսեները, որոնք նվիրված էին գիտությանը և նրա հումանիտար ասպեկտներին։ Նրա էսսեները տպագրվել են այնպիսի ամսագրերում, ինչպիսիք են «Science 82», «The New Yorker», «Nature», «The New York Times» և այլն։ 1990-ական թվականների սկզբին Լայթմանը սկսել է գրել վեպեր։ Նրա առաջին գիրքը՝ «Էյնշտեյնի երազները» («Einstein's Dreams», 1993), դարձել է համաշխարհային բեսթսելլեր և դրվել է բազմաթիվ թատերական բեմադրությունների հիմքում։ «Դիագնոզ» վեպը, որը լույս է տեսել 2000 թվականին, դարձել է Միացյալ Նահանգների գրքի ազգային մրցանակի եզրափակիչ փուլի մասնակից։ Հաջորդ վեպը, որը կրել է «Ռեյունիոն» անվանումը, նույնպես դարձել է մի շարք մրցույթների դափնեկիր։ Նրա գիտահանրամատչելի գիրքը՝ «Հայտնագործություններ։ 20-րդ դարի գիտության մեծ բեկումները», ըստ «Discover Magazine» ամսագրի վարկածի՝ ճանաչվել է 2005 թվականի լավագույն տասը գիտական գրքերից մեկը։
1989 թվականին նա ընդունվել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական համալսարանի ճշգրիտ գիտությունների և գրականության բնագավառում պրոֆեսորի պաշտոնում՝ միաժամանակ դառնալով այդ ինստիտուտի առաջին պրոֆեսորը բնական գիտությունների և հումանիտար առարկաների բնագավառում։ 1991-1997 թվականներին համալսարանում ղեկավարել է գրականության և հումանիտար հետազոտությունների ծրագիրը։ Մասնակցել է այսպես կոչված հաղորդակցման պահանջների ստեղծմանը, որոնք ներառում էին ուսանողների համար գրականության ոլորտում պարտադիր ամենամյա դասընթացների ներդրումը։ 1995 թվականին այստեղ էլ ստացել է մասնագիտություն։ 2001 թվականին եղել է գիտահանրամատչելի գրականության ուղղությամբ ուսանողների նախապատրաստման ծրագրի ստեղծողներից մեկը։ Նույն տարում նա հեռացել է պրոֆեսորի պաշտոնից, որպեսզի ավելի շատ ժամանակ հատկացնի գրականությանը և դարձել է դոցենտ։
1994 և 2004 թվականներին եղել է Պուլիտցերյան մրցանակի ժյուրիի անդամ։
1999 թվականին հիմնադրել է Հարփսվելի հիմնադրամը՝ մի կազմակերպություն, որի նպատակն է հնարավորություններ ընձեռել աղքատ երիտասարդներին՝ իրենց նպատակներին հասնելու համար՝ կենտրոնանալով զարգացող երկրներում կին առաջնորդների իրավունքների և հնարավորությունների ընդլայնման վրա՝ նրանց կացարանով և ուսուցման պայմաններով ապահովելու միջոցով։
Հարցազրույցներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Կոռնելի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հումանիստներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Աստղաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ
Բևոն
Բևոն (Bevons), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Նուայե սյուր Ժաբրոն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04027։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 164 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 111 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 83-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 28-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 74,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,4 %)։ 83 աշխատունակ բնակիչներից 76-ը աշխատում էին (43 տղամարդ և 33 կին), անաշխատանք էին 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին)։ 28 անգործ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 9-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Էստրե Մոն
Էստրե Մոն (Estrées-Mons), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 600 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.3 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 384 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 288-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 96։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 288 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 231 անձ (133 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 57 անձ (26 տղամարդ և 31 կին)։ 96 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գրիշա Այվազյան
Գրիշա Այվազյան (16 մայիսի, 1943, Լուսաձոր, Ասկերանի շրջան - 5 սեպտեմբերի, 1992, Նախիջևանիկ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Գրիշա Այվազյանը ծնվել է 1943 թ. մայիսի 16-ին Ասկերանի շրջանի Լուսաձոր (Մեհթիշեն) գյուղում։ Ավարտել է Այգեստան (Բալուջա) գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո բնակություն է հաստատել Բաքու քաղաքում, որտեղ աշխատել է որպես ավտովարորդ։ Բաքվի ջարդերից հետո տեղափոխվել է Ստեփանակերտ, կամավորագրվել Ասկերանի գնդին։ Զոհվել է 1992 թ. սեպտեմբերի 5-ին Ասկերանի շրջանի Նախիջևանիկ գյուղի համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Արիության մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է հայրենի գյուղի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Մայիսի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:1943 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 5 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր
Դորմից
Դորմից (Dormitz), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Մտնում է Ֆորխհայմ շրջանի տարածքում։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 2002 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 4․58 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 74 119։
Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտե
Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտե (ՀԱՕԿ), Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1990 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1993 թվականին ։ Գրասենյակը գտնվում է Երևանում։ ՄՕԿ-ի, ԵՕԿ-ի և մի շարք այլ օլիմպիական կազմակերպությունների անդամ է։
Հայաստանը Օլիմպիական խաղերում
Ամառային օլիմպիական խաղերին անկախ Հայաստանն առաջին անգամ մասնակցել է 1996 թվականին՝ Ատլանտայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային օլիմպիական կոմիտեներ Կատեգորիա:1990 ընկերություններ Կատեգորիա:Հայաստանի սպորտի կառավարման մարմիններ Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Հայաստանն օլիմպիական խաղերում
Wicked Games
Երգացանկ
Digital download
Promotional single
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 սինգլներ Կատեգորիա:The Weeknd երգեր
Բելաֆեր
Բելաֆեր (Bellaffaire), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Տյուրե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04026։
Կլիմա
Բելաֆերը չունի սեփական օդերևութաբանական կայանը։ Օգտվում է Տալարի կայանից։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 85 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 59-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 69,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,9 %)։ 59 աշխատունակ բնակիչներից 54-ը աշխատում էին (29 տղամարդ և 25 կին), անաշխատանք էին 5-ը (3 տղամարդ և 2 կին)։ 26 անգործ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 8-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ամինե Ավդալ
Ամինե Ավդալ, հայաստանցի եզդի բանաստեղծ, արձակագիր, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ Ստեղծագործել է և' հայերեն, և' եզդիերեն։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կարսի մարզի Յամանչաիր գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1944 թվականից որպես ավագ գիտաշխատող աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության թանգարանում, ապա պատմության ինստիտուտում։ 1944 թվականին «Եզդի կինը նահապետական ընտանիքում ըստ ազգագրական և ֆոլկլորային նյութերի» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։
Նրա առաջին պատմվածքը՝ «Ջասմ և Թոսմ», տպագրվել է 1924 թվականին, «Կարմիր ծիլեր» ամսագրում (Թիֆլիս)։
1933 թվականին Երևանում տպագրված «Հայ-եզդիերեն» առաջին բառարանի (23000 բառ) համահեղինակներից է։
Եզդիերեն լույս են տեսել նրա «Գարուն» (1935), «Երեք եղբայր» (1957), «Փարիշան» (1969), «Գյուլիզար» (1973) և այլ գրքեր։ Հայերեն լույս է տեսել նրա կազմած «Եզդիական ժողովրդական հեքիաթներ» ժողովածուն (Երևան, 1957)։
Մահացել է Երևանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եզդի արձակագիրներ Կատեգորիա:Մանկագիրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եզդի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Եզդի բառարանագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
ARM (ընկերություն)
ARM (Advanced RISC Machines LSE. ARM, NYSE. ARMH), բրիտանական կորպորացիոն ընկերություն, 32 և 64-բիթանոց  RISC պրոցեսորների լիցենզավորված ճարտարապետության (ARM) խոշորագույն մշակողներից մեկն է, լիցենզիաների տեղադրումը կենտրոնացված է հիմնականում բջջային շարժական սարքերի վրա (հեռախոսներում, պլանշետներում և այլ սարքերում)։
Advanced RISC Machines ընկերությունը ի սկզբանե հիմնադրվել էր, որպես համատեղ ձեռնարկություն Acorn Computers, Apple Computer (ներկայումս— Apple Inc.) և VLSI Technology ընկերությունների հետ։
Պատմությունը
ARM բիզնես ընկերությունը միշտ վաճառում է լիցենզիաներ միջուկներ արտադրողներին, որոնք տեղադրվում են միկրոսխեմաներում և միկրոկարգավորիչների վրա։ Ներկա պահին ARM ընկերությունը պրոցեսորներ չի արտադրում, փոխարենը պրոցեսորների լիցենզիաներ է տրամադրում ավելի եկամտաբեր ընկերություններին։ Ընկերությունն առաջարկում է լայն ընտրություն լիցենզավորման պայմանների, արժեքների և այլ դետալների համար։ Լիցենզիաների բոլոր սեփականատերերին տրվում է միջուկի ապարատային մասի նկարագրությունը,  ինչպես նաև տրամադրվում է ծրագրային ապահովման ամբողջական փաթեթ (կոմպիլյատոր, կազմակերպիչ),  ինչպես նաև իրավունք վաճառել արտադրված ARM պրոցեսորները։ Որոշ հաճախորդներ զբաղվում են երկրորոդական ընկերությունների համար պրոցեսորներ արտադրելով։
Առավել հաջող միջուկը, որի վաճառքը հասել է հարյուրավոր միլիոնների եղել է ARM7TDMI միջուկը։
ARM լիցենզիայի տակ 2005 թվականին արտադրվել է շուրջ 1.6 միլիարդ  միջուկ։ 2005 թվականին շուրջ մեկ միլիարդ ARM  միջուկ անցել է բջջային հեռախոսներին։ ARM ընկերության  2006 թվականի  հաշվետվությունը ցույց է տվել, որ 2․5 միլիարդ  միավոր  լիցենզավորված պրոցեսորի համար ստացել են 161 միլիոն դոլար։  0,067 դոլար մեկ միավորի համար։ Սակայն դա շատ միջինացված ցուցանիշ է, քանի որ այստեղ ընդգրկված են նոր   լիցենզավորված թանկ  պրոցեսորները և ավելի հին էժան պրոցեսորները։ 2008 թվականի հունվարին արտադրվել է ավելի քան 10 միլիարդ միջուկ, իսկ 2011 թվականին լիցենզավորված միջուկների ընդհանուր թիվը գնահատվել է 7․9 միլիարդ դոլար ։ Ժամանակակից սմարթֆոններում ԳԱՀ և աիլ շարժական սարքերում հիմնականում օգտագործվում է ARMv7 միջուկը, իսկ ավելի հին տարբերակներում ARMv5 միջուկը։ 2016 թվականի հուլիսին հայտնի է դարձել, որ ARM Holdings տնօրենների խորհուրդը համաձայն է £24․3 միլիարդ դոլարով իր ընկերությունը վաճառել ճապոնական հեռահաղորդակցության SoftBank կորպորացիային և հավանության արժանանալուց հետո ARM Holdings համապատասխան կարգով կդառնա  SoftBank սեփականությունը  ։
Լիցենզավորումը
ARM չի համարվում միկրոսխեմաների արտադրող, սակայն մշակում է միկրոպրոցեսորներ և լիցենզավորում է ընկերություններ չիպերի արտադրության համար։ ARM մշակել է մի քանի տասնյակ միկրոպրոցեսորային, վիդեո և միկրոկառավարիչ միջուկներ, լիցենզաորել է տարբեր ընկերությունների սեփական արտադրած չիպերը ավելի քան 800 հարյուր անգամ, այդ թվում նաև ավելի քան 110 լիցենզիաներ A կատեգորիայում, օգտագործվում է սմարթֆոնների և պլանշետների հիմնական պրոցեսորում ։ ARM լիցենզիան ստանալով ընկերությունները  մշակում են իրենց սեփական  (SOC) էլեկտրոնային սխեմաները։ Վեց ընկերություններ ունեն 64-բիթանոց Cortex-A57 միջուկի լիցենզիա, իսկ չորսը - 32-բիթանոց Cortex-A15 միջուկի լիցենզիան։
32-բիթանոց ․Cortex-A15, Cortex-A12, Cortex-A17, Cortex-A9, Cortex-A8, Cortex-A7, Cortex-A5։ Միջուկների տարբերակներ միկրոկառավարիչների համար․ ARM Cortex-R7, ARM Cortex-R5, ARM Cortex-R4, ARM Cortex-M4, ARM Cortex-M3, ARM Cortex-M1, ARM Cortex-M0+, ARM Cortex-M0։ Լիցենզավորման ժամանակ հասանելի վճարման մի քանի մոդելներ, ամենահայտնիներն են «Perpetual (Implementation) License», «Term License», «Per Use License» ։
Ի լրումն միջուկների լիցենզավորման, ստեղծված ARM կողմից, որոշ ընկերություններ ձեռք են բերել «ճարտարապետական լիցենզիա» ճարտարապետությունը ARM, որը թույլ է տալիս զարգացնել սեփական միկրոպրոցեսորային միջուկները։ Ճարտարապետական լիցենզիան ավելի թանկ է քան պատրաստի լիցենզավորված միջուկը, բացի այդ պահանջվում է բազմամյա ինժեներական աշխատանք սեփական միջուկները ստեղծելիս և փորձարկելիս։
ARM տեխնոլոգիան բավականին հաջող դուրս եկավ և ներկայումս համարվում է միկրոպրոցեսորային  ճարտարապետության գերիշխողը, շարժական թվային սարքերում։ ARM ընկերությունը պնդում է, որ իրենց կողմից լիցենզավորված միկրոպրոցեսորների թիվն անցնում է  2.5  միլիարդը։ Միայն 2011 թվականին լիցենզավորված միջուկների թիվը գնահատվել է 7.9 միլիարդ դոլար ։
ARM ճարտարապետությամբ պրոցեսոր արտադրողներ
Օրինակ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 հիմնադրված ընկերություններ
Ռոբերտ Յունգ
Ռոբերտ Յունգ (Robert Jungk, ծնված Ռոբերտ Բաում, Robert Baum, ), ավստրիացի գրող, լրագրող և քաղաքական գործիչ։ Առավել հայտնի է իր ապագայաբանական հետազոտություններով միջուկային զենքի վերաբերյալ։ Առավել հայտնի ստեղծագործություններից է «Հազար արևից վառ» հետազոտությունը։ Պարգևատրվել է Ավստրիայի «Գիտության և արվեստի» շքանշանով։ Զբաղվել է քաղաքականությամբ։ 1992 թվականին Ավստրիայի «Կանաչների» կողմից առաջադրվել է նախագահի թեկնածու։ Ընտրությունների արդյունքում հավաքել է ձայների 5,7 %-ը և զբաղեցրել 4-րդ հորիզոնականը ։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Բաումը ծնվել է հրեա դերասանների ընտանիքում. հայրը Դավիդ Բաումն էր, որը հանդես էր գալիս Մարկ Յունգ կեղծանունով, իսկ մայրը Սառա Բրավոն էր, հայտնի որպես Էլլի Բրանդեն։ Ռոբերտը հոր կեղծանունը իրեն վերցրեց և սկսեց հանդես գալ Յունգ ստորագրությամբ։
Դպրոցական տարիներին Ռոբերտը հարում էր սոցիալիստական շարժումներին, որն աջակցում էր հակաստալինյան Կոմունիստական կուսակցությանը։ Շյոնեբերգի Թեոդոր Մոմզենի անվան գիմնազիան ավարտելուց հետո Ռոբերտ Յունգն ընդունվում է Բեռլինի Հումբոլդտի անվան համալսարան։ Այս ընթացքում նա սկսում է հետաքրքրվել կինեմատոգրաֆիայով և դառնում է ռեժիսոր Ռիխարդ Օսվալդի օգնականը։ Հիտլերի իշխանության գլուխ անցնելուց հետո Յունգը ազատազրկվում է ձախերին աջակցելու համար, սակայն, ավելի ուշ, շնորհիվ տնկերների օգնության, 1933 թվականին մեկնում է Ֆրանսիա ։ Այստեղ նա սովորում է Փարիզի համալսարանում մինչև 1935 թվականը։ Հետո տեղափոխվում է Ցյուրիխ, որտեղ ստանում է լեզվաբանության դոկտորի աստիճան։
1930-ական թվականներից սկսած Յունգը զբաղվում է լրագրությամբ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա սկսում է աշխատել ամերիկյան, շվեյցարական, գերմանական, հոլանդական և ֆրանսիական հրատարակություններում։ Նա կարճ ժամանակով ապրել է ԱՄՆ-ում, որից հետո իր կնոջ՝ Ռութ Սուշիցկիի հետ վերջնականորեն տեղափոխվում է Ավտրիա։ 1948 թվականին ամուսնանում է Ռութի հետ, որը նախկինում եղել է դերասանուհի։ Նրանց որդի Պիտերը դարձավ հայտնի լուսանկարիչ։
Յունգի առաջին աշխատանքը հրապարակվել է 1952 թվականին։ Նրա ծավալուն «Հազար արևից վառ» աշխատանքը պատմում է ատոմային զենքի մասին, որը հրապարակվել է 1956 թվականին ու դարձավ համաշխարհային բեսթսելլեր։ Շնորհիվ այդ և հետագա այլ աշխատանքների գրողը դարձավ միջազգային ակտիվիստ։ Նրա դասախոսությունները մեծ հայտնիություն ձեռք բերեցին։ Յունգն այցելել է նաև Հիրոսիմա և Նագասակի քաղաքներ։
Վերնիեր (այլ կիրառումներ)
Վերնիեր
Էստրե սյուր Նուա
Էստրե սյուր Նուա (Estrées-sur-Noye), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 285 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.96 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 13 կմ հարավ։
Հյուսիսային պարբերական
«Հյուսիսային պարբերական»` (Северный вестник, Сѣверный Вѣстникъ), 19-րդ դարի ռուս գրական ամսագիր, որը լույս է տեսել Ռուսական կայսրության մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգում 1885-1895 թվականներին։
Պատմությունը
1884 թվականին «Հայրենական գրառումներ» ամսագրի փակումից հետո դարձել է նարոդնիկների խմբի ապաստանը Նիկոլայ Միխայլովկսու գլխավորությամբ։ «Հյուսիսային պարբերական» ամսագրում տպագրվում են Գլեբ Ուսպենսկին, Վլադիմիր Կորոլենկոն, Անտոն Չեխովը, Կոնստանտին Ստանյուկովիչը, Պյոտր Գոլուբևը, Իվան Գոլիշևը, Ալեքսանդր Տիմոֆեևը։
Այնուհետև հրատարակիչների մի խումբ, վիճեցին Նիկոլայ Միխայլովսկու հետ (վերջինս «Պարբերեկանից» տեղափոխվել էր «Ռուսական հարստություն» ամսագիր) ըթերցողների մեծ մասին կորցնելու պատճառով ստիպված են եղել փակել ամսագիրը։ Այդ ամենից օգտվեցին երիտասարդ գրողների մի խումբ, որոնք ակտիվորեն մասնակցում են ամսագրի 1880-ական թվականների վերջերն, և 1890 թվականի մայիսին « Հյուսիսային պարբերական» ամսագիրն անցավ բաժնետերերի ձեռքը՝ Ալեքսանդր Կաուֆմանի, Միտրոֆան Սվեշնիկովի և Բորիս Գլինսկու, որը 1890-1891 թվականներին փաստացի ղեկավարել է ամսագիրը։ Ընդ որում  փաթեթը պատկանում էր Պետերբուրգի հայտնի մանկավարժի դստերը՝ գրող, թարգմանչուհի Լյուբով Գուրևիչին, որը իր իրավունքները հանձնեց փիլիսոփա և քննադատ Ակիմ Վոլինսկուն :
1891 թվականին Գլինսկին ստիպված էր հեռանալ «Հյուսիսային պարբերականից»։ Նրա տեղը զբաղեցրեց Լյուբով Գուրևիչը, Վոլինսկին ստսցավ ամսագիրը առանց որևէ բաժանման, որը և կանխորոշեց նրա կառավարման կտրուկ փոփոխությունը ։ 1890- ական թվականներից դեկադենտների անդամ, որտեղ ակտիվորեն համագործակցոըւմ էին Դմիտրի Մերեժկովսկին, Կոնստանտին Բալմոնտը, Զինաիդա Գիպպիուսը, Ֆյոդր Սոլոգուբը, Նիկոլայ Մինսկին և ուրիշներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ամսագրեր Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության ամսագրեր Կատեգորիա:Գրական ամսագրեր Կատեգորիա:1885 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Nobody Knows
«Nobody Knows» (Ոչ ոք չգիտի)՝ սա Փինքի երգն է, որը թողարկվել է որպես I'm Not Dead ալբոմի չորրորդ սինգլ (2006)։
Առևտրային թողարկում
Սինգլը թողարկվել է 2006 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ Մեծ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում, իսկ 2007 թվականի հունվարի 13-ին՝ Ավստրալիայում։ Այդ երկրներում կոմպոզիցիան հասել է 27–րդ հորիզոնականին։ «Nobody Knows»–ը միակ սինգլն էր, որը I’m Not Dead ալբոմից թողարկվեց ֆիզիկական կրիչով, և որը չի ընդգրկվել Top-5 ARIA Charts ցուցակում։ 2007 թվականի հունվարի վերջին, հասնելով իր բարձրագույն դիրքին, կոմպոզիցիան շատ սիրված էր ռադիոյում։ Դրանից երկու շաբաթ առաջ «Who Knew»-ը (I’m Not Dead-ի երկրորդ սինգլը) վերադարձավ Ավստրալիական հիթ-շքերթ, իսկ «U + Ur Hand»-ը դեռ մնում էր չարթում։ Դա նշանակում էր, որ Փինքի 3 սինգլները միաժամանակ գտնվում էին Top-50-ում (2007 թվականի հունվարի 21)։ Միացյալ Թագավորության հիթ-շքերթում «Nobody Knows»-ը I’m Not Dead–ի հետ առաջին սինգլն էր, որը չի հայտնվել Top-10-ում։
«Nobody Knows»–ը 17-րդ հորիզոնականն է զբաղեցրել Գերմանիայում և 74-րդ հորիզոնականը Eurochart Hot 100 Singles հիթ-շքերթում։ Կոմպոզիցիան, չնայած այն հանգամանքին, որ հայտնվել է հիթ-շքերթների Top-40-ում, այնուամենայնիվ այնքան հաջող չի եղել, որքան ալբոմի նախորդ սինգլները։ Կանադայում հունվարի կեսերին երգը ռադիոյով ակտիվ ռոտացիա ստացավ «U+Ur Hand»-ի հաջողությունից անմիջապես հետո, Բելգիայում որպես ալբոմի չորրորդ սինգլ թողարկվեց «Dear Mr. President» երգը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Դենեշ Նադ
Դենեշ Նադ (հունգ․՝ Dénes Nagy․ ), ժամանակակից հունգարացի կինոռեժիսոր, խմբագիր, սցենարիստ։ Նրա նկարահանած «Բնական լույս» գեղարվեստական կինոնկարը Բեռլինի 2021 թվականի միջազգային կինոփառատոնում «Արծաթե արջ» մրցանակի է արժանացել «Լավագույն ռեժիսուրա» անվանակարգում  ։
Կենսագրություն
2009 թվականին ավարտել է Բուդապեշտի թատերական ու կինոարվեստնեերի համալսարանի կինոռեժիսոուրայի բաժինը, այնուհետև մեկ տարի սովորել է Բեռլինի կինոյի և հեռուստատեսության գերմանական ակադեմիայում։ Նրա մի շարք կարճամետրաժ ֆիլմեր ներկայացվել են միջազգային կինոփառատոներում․ 2006 թվականին Kovács Éva-ն՝ Տամպերեում, 2009 թվականին Russian Playground-ը՝ Կաննի կինոփառատոնի կինոքննադատների շաբաթի ընթացքում, իսկ Együtt-ը հունգարական 38-րդ կինոշաբաթում (Magyar Filmszemle) ճանաչվել է լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ և արժանացել է հունգար կինոքննադատների մրցանակին «Կարճամետրաժ ֆիլմի լավագույն ռեժիսուրա» անվանակարգում ։ Lágy eső-ն էլ 2013 թվականին կարճամետրաժ գեղարվեստական կինոնկարների մրցույթում գլխավոր մրցանակ՝ Fiction Grand Prize է ստացել պորտուգալական Curtas Vila do Conde կինոփառատոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգար կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Հենրիկ Քոչարյան
Հենրիկ Վաչագանի Քոչարյան (փետրվար 02,1997, Վայք, Վայոց Ձոր - ապրիլ 11, 2023, Տեղ համայնք, Սյունիք), Հայաստանի զինված ուժերի լեյտենանտ, հետախույզ, հայ-ադրբեջանական 44-օրյա պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Հենրիկ Քոչարյանը ծնվել է 1997 թվականի փետրվարի 2-ին Վայք քաղաքում։ Եղել է քրոջ և եղբոր ավագը։ 2003-2012 թթ․ սովորել է Վայքի N2 միջնակարգ դպրոցում, 2012-2015 թթ․ Վայքի հումանիտար քոլեջում։ 2008 թվականից սկսել է հաճախել Կարատեի՝ Վայքի սպորտ դպրոցում, ստացել է սև գոտի և գրանցել բազում այլ հաջողություններ։ 2015թ․ ընդունվել է Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտ։
Զինվորական ծառայությունը ՀՀ զինված ուժերում
2015 թվականին Հենրիկ Քոչարյանն անցել է պարտադիր զինվորական ծառայության ՀՀ զինված ուժերում։ Արմավիրի ուսումնական զորամասում վեցամսյա ծառայության ավարտից հետո Հենրիկը ծառայությունը շարունակել է Արցախի Հանրապետությունում, Ասկերանի շրջան, գյուղ Իվանյան (Խոջալու)՝ տանկիստ մասնագիտությամբ։ Մասնակցել է 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմին, կատարել է վերադաս հրամանատարության կողմից առաջարդված խնդիրները՝ հակառակորդին հետ շպրտելու նպատակով։
Պարտադիր զինվորական ծառայության ավարտից հետո 2018 թվականին Հենրիկ Քոչարյանը անցել է պայմանագրային զինվորական ծառայության՝ ՊՆ հատուկ նշանակության ջոկատում։
Մասնակցությունը հայ-ադրբեջանական պատերազմին
Հենրիկ Քոչարյանն իր ակտիվ մասնակցությունն է ունեցել 2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմում։ Հատուկ նշանակության ստորաբաժանումը Հենրիկի անմիջական մասնակցությամբ հաջողությամբ կատարել է մի շարք մարտական գործողություններ Ջրականում, Կովսականում, Շուշիում և Բերձորում։ Պատերազմի ընթացքում Հենրիկը երկու անգամ վիրավորում է ստացել սակայն դարձյալ վերադարձել է շարքեր։ Մարտական ընկերները փաստում են նրա հերոսական ոգու մասին և պատմում են որ մարտական գործողություններից մեկի ժամանակ Հենրիկը վիրավոր ընկերոջը չի լքել մարտադաշտում և ուսին դրած դուրս է բերել կրակներից։
Զինվորական կրթություն
2021 թվականի նոյեմբերին գործուղվում է Հունաստան՝ մասնակցելու Կիպրոս ի, Հունաստանի և Հայաստան ի ռազմական փորձի փոխանակմանն ուղղված մեկշաբաթյա միջոցառմանը։
2022 թվականին Հենրիկն ընդունվում է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարան ուսանելու։ Նույն թվականի օգոստոսին ՀՀ Պաշտպանության Նախարարությունը Հենրիկ Քոչարյանին շնորհում է լեյտենանտի կոչում։ Կոչումը ստանալուց հետո Հենրիկը դարձյալ գործուղվում է Հունաստան եռամսյա դասընթացների։ Վերադառնալուն պես անցնում է ծառայության։
Հերոսական մահը
Սկսած 2022 թվականի դեկտեմբերի 12-ից, ադրբեջանական կողմը փակել էր Արցախը Հայաստանին կապող միջպետական մայրուղու Շուշիի հատվածը, իսկ արդեն 2023 թվականի մարտի 30-ին ադրբեջանի զինուժը փակեց Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղին՝ Աղավնո և Տեղ գյուղերի հատվածում։ 2023 թվականի ապրիլի 11-ին նոր սադրանք հրահրելու նպատակով ադրբեջանական զինված ուժերի զինծառայողները մեքենայով մոտենում են ինժեներական աշխատանքներ իրականացնող ՀՀ ԶՈՒ զինծառայողներին։ Ադրբեջանական կողմի նախաձեռնությամբ սկսվում է փոխհրաձգություն հայ և ադրբեջանցի դիրքապահների միջև որի արդյունքում հրազենային մահացու վիրավորում է ստանում ՀՀ զինված ուժերի չորս զինծառայող, որոնց թվում էր Հենրիկ Քոչարյանը։
Հերոսացած մյուս զինծառայողներն են՝ Արթուր Սահակյանը (ծնվ․ 1999թ), Նարեկ Սարգսյանը (ծնվ․ 1994թ) և Մկրտիչ Հարությունյանը (ծնվ․ 1989թ)։
Հենրիկ Քոչարյանի հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել ապրիլի 13-ին Վայքի Սուրբ Տրդատ եկեղեցում։ Հերոսի հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել ապրիլի 14-ին Վայոց Ձորի Զառիթափ համայնքի եղբայրական գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զինվորական սպաներ Կատեգորիա:1997 ծնունդներ Կատեգորիա:2023 մահեր Կատեգորիա:Հայ զինվորականներ Կատեգորիա:Հայ լեյտենանտներ Կատեգորիա:Հայ հետախույզներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Բուտիե Սեն Տրոժան
Բուտիե Սեն Տրոժան (Boutiers-Saint-Trojan), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1351 մարդ, բնակչության խտությունը` 189.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.13 կմ² տարածք։
Մեծ թատրոն
Ռուսաստանի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոն (Государственный академический театр оперы и балета России) կամ ուղղակի Բոլշոյ թատրոն (Большо́й теа́тр), ռուսական թատրոն։ Ռուսաստանի խոշորագույն և աշխարհի ամենանշանակալի բալետի և օպերայի թատրոններից մեկը։ Թատրոնը տեղակայված է Մոսկվայի կենտրոնում՝ Թատերական հրապարակում։
Բուտիե Սեն Տրոժան
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 37 կմ արևմուտք։
Մեծ թատրոն
Պատմություն
Սկզբնական շրջանում այն արքունական թատրոն էր, որը Փոքր թատրոնի հետ կազմում էր Մոսկվայի կայսերական թատրոնների խումբը։ Ժամանակ առ ժամանակ թատերախմբի կարգավիճակը փոխվել է․ մեկ անցել է գեներալ-նահանգապետի ենթակայության տակ, մեկ՝ կրկին Պետերբուրգի ղեկավարության։ Այսպես շարունակվեց մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը, երբ գույքը ազգայնացվեց, և միայն այդ ժամանակ տեղի ունեցավ Փոքր և Մեծ թատրոնների առանձնացումը։
Մոսկվայի թատերական ողջ պատմությունը երկար տարիներ կապված է եղել Մեծ թատրոնի հետ։
Բուտիե Սեն Տրոժան
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Մեծ թատրոն
Առաջին քայլեր
Թատրոնի պատմությունն ընդունված է հաշվել 1776 թվականի մարտից, երբ նահանգի դատախազ իշխան Պյոտր Ուրուսովը կայսրուհի Եկատերինա II-ի բարեհաճությամբ սկսեց թատրոնի շինարարությունը, որը քանի որ գտնվում էր Պետրովկա փողոցի վրա (Նեգլիննայայի աջ ափին), կոչվեց Պետրովսկի ։ Ուրուսովի թատրոնը հրդեհվեց նախքան բացումը, և իշխանը գործերը հանձնեց իր գործընկերոջը՝ անգլիացի ձեռնարկատեր Մայքլ Մեդոքսին։ Հենց Մեդոքսի ղեկավարությամբ և ճարտարապետ Քրիստիան Ռոզբերգի նախագծով 1776-1789 թվականներին կառուցվեց Մեծ Պետրովսկի թատրոնը ։ Թատրոնն իր անունն ստացավ Պետրովսկի փողոցից, որտեղ վեր էր հառնում նեղ տարածքում՝ շրջապատված քաոսային շենքերով։