cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրաս Գեյորո
Երիտասարդական
2015 թվականի սեպտեմբերին Գեյորոն ներկայացրել է Ֆրանսիայի մինչև 19 տարեկանների ֆուտբոլի կանանց հավաքականը ՈՒԵՖԱ-ի 2016 թվականի կանանց մինչև 19 տարեկանների առաջնության որակավորման խաղերում։ Նա լրիվ խաղ է խաղացել Բոսնիա և Հերցեգովինայի հավաքականի հետ հանդիպմանը, որն ավարտվել է 2–0 հաշվով հաղթանակով, իսկ Ֆարերյան կղզիների հավաքականի հետ հանդիպմանը փոխարինման է դուրս եկել խաղի 70-րդ րոպեին, որն ավարտվել է 7–0 հաշվով հաղթանակով , և լրիվ խաղ է խաղացել Չեխիայի Հանրապետության հավաքականի հետ՝ հաղթելով 6–0 հաշվով ։ 2016 թվականի ապրիլին նա Ֆրանսիայի հավաքականում էր ՈՒԵՖԱ-ի 2016 թվականի կանանց մինչև 19 տարեկանների առաջնության որակավորման խաղերում, խաղալով լրիվ խաղ Պորտուգալիայի հավաքականի հետ հանդիպմանը, որն ավարտվել է հաղթանակով՝ 3–0 , և մեկնարկել է Շոտլանդիայի հետ հանդիպման ժամանակ, որն ավարտվել է հաղթանակով՝ 2–0 : 2016 թվականի հուլիսին Ֆրանսիայի մինչև 19 տարեկանների հավաքականում խաղացել է ՈՒԵՖԱ-ի 2016 թվականի կանանց մինչև 19 տարեկանների առաջնությում։ Խմբային փուլում խաղացել է բոլոր երեք խաղերում՝ մեկնարկելով Նորվեգիայի հավաքականի հետ խաղում, որտեղ պարտվել են 1–0 հաշվով , Սլովակիայի հետ՝ հաղթանակ 6–0 հաշվով և Նիդեռլանդների հետ՝ հաղթանակ 2–1 հաշվով, որտեղ նա խփել է երկրորդ գոլը ։ Գեյորոն խաղացել է Շվեյցարիայի հետ կիսաեզրափակիչ խաղին 3–1 հաղթանակով և խփել է խաղի առաջին գոլը Իսպանիայի հետ 2–1  հաշիվ հաղթանակով եզրափակիչ խաղում ։
2016 թվականի մարտին Ֆրանսիան մինչև 19 տարեկանների ֆուտբոլի կանանց հավաքականով մասնակցել է Իսպանիայում անցկացվող Լա Մանգայի ցուցադրական մրցաշարին, որտեղ Գեյորոն մեկնարկել է Նորվեգիայի հետ խաղում՝ հաղթելով 2–1 հաշվով , իսկ Իտալիայի հետ խաղում փոխարինման է դուրս եկել, և հաղթել են 3–1 հաշվով , Շվեդիայի հետ խաղում խփել է միակ գոլը, որտեղ հաղթել են 1–0 հաշվով ։
2016 թվականի նոյեմբերին Գեյորոն ընտրվել է Ֆրանսիայի մինչև 20 տարեկանների ֆուտբոլի կանանց հավաքականում ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի խաղերի համար ։ Նա մրցաշրջանից առաջ Ավստրալիայում խաղացել է Կանադայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում ։ Մրցումների խմբային փուլում նա խաղացել է բոլոր երեք խաղերում՝ 0–0 ոչ-ոքի խաղալով Միացյալ Նահանգների հավաքականի հետ և 2–2 Գանայի հետ ՝, մինչև հափորդ փուլի ընտրապայքարում Նոր Զելանդիայի հավաքականին պարտության մատնելը ։ Եզրափակիչ փուլում նա խաղացել է երեք լրիվ խաղ քառորդ եզրափակչում Գերմանիայի հավաքականի հետ (հաղթանակ՝ 1–0) և կիսաեզրափակչում Ճապոնիայի հետ (հաղթանակ՝ 2–1) : Եզրափակչում Գեյորոն խաղացել է Հյուսիսային Կորեայի հետ լրիվ խաղում և խփել է Ֆրանսիայի միակ գոլը՝ պարտվելով 3–1 հաշվով  ։ Նա մրցաշարի յուրաքանչյուր րոպե խաղացողներից մեկն էր ։
Միջազգային գոլեր
Միավորները և արդյունքները նշում են Ֆրանսիայի առաջնային գոլերը, միավորների սյունակը փոփոխվում է Գեյորոյի յուրաքանչյուր գոլից հետո:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստուհիներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Վալենտին Հարությունով
Վալենտին Հովսեփի Հարությունով, չափիչ տեխնիկայի բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1949), պրոֆեսոր (1950)։ Ավարտել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1931)։ 1932-1941, 1944-1976 թվականներին դասավանդել է նույն ինստիտուտում։ 1937-1940 թվականներին և Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին զգալի ավանդ է ներդրել Կրասնոդարի չափիչ սարքերի նորակառույց գործարանում սերիական արտադրության արդյունավետ մեկնարկն ապահովելուն, նորաստեղծ ձեռնարկության համար բարձրակարգ մասնագետներ պատրաստելուն ուղղված աշխատանքներում ։ 1956-1976 թվականներին պաշտոնավարել է որպես Դ. Ի. Մենդելեևի անվան չափագիտության համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն ։ 12 գյուտի, 10 մենագրությունների ու դասագրքերի հեղինակ է։ Աշխատանքները վերաբերում են էլեկտրական չափումների, էլեկտրաչափիչ սարքերի տեսության, հաշվարկի և նախագծման հարցերին։ Սարքաշինության գիտատեխնիկական ընկերության Լենինգրադի բաժանմունքի նախագահ։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1948)։
Վ. Հարությունովը էլեկտրական ու մագնիսական մեծությունների էտալոնների համակարգի ստեղծման ու զարգացման, ինչպես նաև չափագիտության մեջ մի շարք նոր ուղղությունների (ֆիզիկա-քիմիական չափումներ, շարժման պարամետրերի չափումներ, ֆիզիկական դաշտերի չափումներ, հիդրոդինամիկ չափումներ, ֆիզիկական հաստատունների որոշում և ճշգրտում և այլն) ներդրման նախաձեռնողներից էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Նաջրան
Նաջրան (نجران, վաղ ժամանակներում ՝Աբա-էս-Սուուդ), քաղաք հարավ -արևմտյան Սաուդյան Արաբիայում։ նույնանուն վարչական շրջանի վարչական կենտրոնն է ։
Քրիստոնեական համայնք
VI - VII դարի առաջին կեսի ժամանակաշրջանում Նաջրանում գոյություն ուներ խոշոր քրիստոնեական համայնք ։. Առանձին աղբյուրներ վկայում են, որ 518 թվականին քրիստոնեական համայնքը ջախջախվում է Յուսուֆ Զու-Նուվասոմի կողմից, իսկ քրիստոնեաներին այրում են չորացած գետի հունում ։. Մոտավորապես 520 թվականին,  կայսեր Յուստին Iի խնդրանքով Ակսումա թագավոր Կալեբը արշավանք է կատարում հիմյարիտների եմենյան պետություն։ Եպիսկոպոս Գրիգորի Օմիրիտսկիի վարքում նշված է, որ այդ արշավանքի ընթացքում ազատագրվում է Նաջրանը ևս։ Նրանում խոսվում է նաև այն բանի մասին, որ այդ քաղաքում եղել է հրեականության ուժեղ համայնք, որոնք անցնում են քրիստոնեության Գրիգորի եպիսկոպոսի օրոք։ 523 թվականին քաղաքը զավթում է եբրայական կրոն ընդունած թագավոր Հիմյար Յուսուֆ Զու-Նուվասոն, այդ ընթացքում Եթովպիայում քրիստոնեության ազդեցության աճման վախից ելնելով, սպանվում են բազմաթիվ խոստովանված քրիստոնեա քաղաքացիներ՝ քաղաքապետ  Արեֆաի գլխավորությամբ (վարքագրական գրականության մեջ խոսվում է 4 299 քրստոնեաների մասին ,որոնք սպանվեցին Արեֆայի հետ միասին) ։ Նաջրանի խաղաղ բնակիչների այս սպանությունը քննադատվել է Ղուրանում, (տես նաև)՝ Ասխաբ Ալ-ՈՒխդուդ։ ՈՒղղափառ եկեղեցին Նաջարացի տանջվածների օր է հիշատակում. 623 թվականին Նաջրանը զավթում է զորավար և զինակից Մուհամմադ Խալիդ իբն ալ-Վալիդը։ Տասերորդ տարում մարգարե Մուհամեդի հիջրաներ են այցելում 14 նաջարացի քրիստոնեաներից կազմված պատգամավորականներ, որոնց թույլատրում էին աղոթել մզկիթում։ Այցելության և կրոնական բանավեճի ընթացքում համաձայնագիր է կնքվում մուսուլմանների և Նաջարիայի քրիստոնեաների միջև, որը պահպանվում է Մուհամմեդի և Աբու Բակրաի օրոք։ Բայց արդեն երկրորդ իսլամ խալիֆ ՈՒմար իբն Հատտաբի օրոք, քաղաքում մնացած քրիստոնեաներին վտարում են Արաբիայից ։.
Տեղացի բնակչության անջատվողականությունը,հուսիդների ազդեցությունը տեղայնքի վրա՝ Եմենում Սաուդյան Արաբիայի պատերազմի ընթացքում (2015 թվականից)
Նաջրանը (Նաժրան) քաղաքը սկզբնական շրջանում (1926 թվականից) չէր մտնում Սաուդյան Արաբիայի կազմի մեջ, այլ եմենյան քաղաք էր։Եմենի շրջանը բռնի կերպով անջատվեց Եմենից սաուդյան թագավոր Աբդուլ-Ազիզ իբն Աբդուրրախման Ֆեյսալ Ալ Սահուդի կողմից միայն 1931 թվականին ։ Տեղացի անհնազանդ բանու-յամ ցեղի խնդիրները լուծելու համար, առաջին սահուդյան թագավորը  ցեղերի առաջնորդների հետ պայմանագիր է կնքում, իր տեսակով՝ միություն։ Առաջնորդները համաձայնվում են մտնել  սաուդիների թագավորության կազմի մեջ, բայց լայն ինքնավարության իրավունքով։ Նրանց խոստանում են շատ  նյութական տարբեր բարիքներ գանձարանից , ինչպես միանգամյա, այնպես էլ ամբողջ տարվա։ Բայց տեղացիների խնդիրները սահուդիացիների հետ շարունակում են առաջանալ նաև հետո, չնայած թագավորության ջանքերի ներդրմանը։
2000 թվականին տեղացի իսմաիլիտները  զինված ապստամբություն են բարձրացնում, որը  Սաուդյան Արաբիայի զինվորներին  հաջողվում է ճնշել ուժով ։
Եմենում քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում, որին 2015 թվականի փետրվարից խառնվում է Սաուդյան Արաբիան, իրավիճակը այդ սահմանամերձ շրջանում (մինչ այժմ նշանագծված չի Եմեն պետության հետ սահմանները), բարդանում է։   Տեղացի ընդդիմադիր «Ախրար Էն-Նաջրանի» մարտիկները,  ակնհայտ և ոչ բացահայտ,  հուսիտների կողմից Եմենից սատարման ընթացքում, զավթում են Էլ-Մաշիլի Նաջրանի շրջանի զինվորական  բազան, Նաջրան քաղաքից ընդամենը  10 կիլոմետր դեպի հարավ  ։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է գավառական շրջանի հարավ-արևելյան մասում, Եմենին մոտ սահմանին, ծովի մակարդակից 1293 մետր բարձրության վրա ։. Նաջրանը ընկած է Էր-Ռիյադ երկրի մայրաքաղաքից մոտավորապես 807 կիլոմետր հեռավորության վրա, դեպի հարավ-արևելք (SSW) ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարների տվյալներով Նաջրանի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 298 288 մարդ ։. Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան տարիներով՝ Բնակչության էթնիկ կազմի մեջ գերակշռող մասը կազմում են Բանու Յան արաբական ցեղի ներկայացուցիչները։ Եկեղեցական կազմում գերակշռում են՝ իսմաիլները ։.
Կրթություն
Քաղաքի տարածքում գտնվում են համալսարանը, տեխնոլոգիական կոլեջ, 560 պետական և 10 մասնավոր դպրոցներ։
Սպորտ
Քաղաքում հիմնավորվել են ֆուտբոլի ակումբների շարք։
Աննիկա Լինդե
Կենսագրություն
Լինդեն ծնվել և մեծացել է Շյովդում։ Բժշկությամբ զբաղվելու նրա ներշնչանքի աղբյուր է հանդիսացել Լեոն Ուրիսի «Ելք» (Exodus) պոեմը։ 1968 թվականին նա ընդունվել է Գյոթեբորգի համալսարան, որտեղ և սովորել է բժշկական գործ և սոցիոլոգիա, իսկ 1974 թվականին ստացել է գիտական կոչում ։ Նա համատեղել է Danderyd հոսպիտալում նշանակված պրակտիկան և Ստոկհոլմի ներկայումս չգործող Roslagstull հիվանդանոցում վարակիչ հիվանդությունների մասնագետի աշխատանքը։ 1979 թվականին Լինդեն աշխատանքի է անցել շվեդական ազգային մանրէաբանական լաբորատորիայի վիրուսաբանական բաժանմունքում և 1987 թվականին ստացել է դոկտորի կոչում։ 1993 թվականից աշխատանքի է անցել Շվեդական վարակիչ հիվանդությունների վերահսկման ինստիտուտի վարակաբանության բաժանմունքում, որը և ղեկավարեց 2002 թվականից սկսած ։ 2005 թվականին նա դարձել է համաճարակաբանության բաժանմունքի վարիչ և նույն թվականին նշանակվել՝ պետական համաճարակաբան ։ Այս պաշտոնում Լինդեն աշխատել է մինչև թոշակի անցնելը, 2013 թվականին նրան այդ պաշտոնում փոխարինել է Անդերս Թեգնելը։
Լինդեի հետազոտությունը հիմնականում կենտրոնացած էր հիմնական հետազոտության արդյունքները կլինիկական կիրառություններին հարմարեցնելու վրա։ Նա ուսումնասիրել է մարդու մարմնի արձագանքը տարբեր տեսակի վիրուսների նկատմամբ։ Սկզբում նա կենտրոնացել էր հերպես վիրուսների ուսումնասիրության վրա, այնուհետև՝ գրիպի և շնչառական վիրուսների։ Լինդեն հրատարակել է ավելի քան 200 գրախոսվող գիտական հոդվածներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ քաղծառայողներ
Դանիելե Բոներա
Դանիելե Բոներա (Daniele Bonera, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս Միլան ակումբում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 31 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Պրոսյանոե (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)
Պրոսյանոե (Просяне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոսյանոե գյուղում բնակվում էր 1 353 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,88 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (153901-154000)
Աստերոիդների ցանկ (153801-153900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (154001-154100)
|}
Պոդրեչիե (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)
Պոդրեչիե (Підріччя), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդրեչիե գյուղում բնակվում էր 663 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2302 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 288,01 մարդ/կմ²։
Բերնրիդ (Վերին Բավարիա)
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա շրջանին։ Գտնվում է Վայլհայմ Շոնգաու շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2232 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 13,79 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 90 115։
Կոմունան բաժանված է 2 գյուղական համայնքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Նենիա
Նենիա (ნენია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 700 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Շուախևից 7 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 604 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Շուախևի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Գորսկոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Գորսկոե (Горское), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (333001-333100)
Աստերոիդների ցանկ (332901-333000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (333101-333200)
Հայիթիի երկրաշարժ (2010)
Հայիթիի 2010 երկրաշարժ, տեղի է ունեցել 2010 թ. հունվարի 12-ին, տեղական ժամանակով ժամը 16։53-ին, Հայիթիի մայրաքաղաք Պորտ-օ-Պրենսից ոչ շատ հեռու ։ Երկրաշարժի էպիկենտրոնը գտնվում էր մայրաքաղաքից արևմուտք, 25 կմ հեռավորության վրա, Լեոգան կոչվող փոքրիկ քաղաքի մոտ։
Ցնցումները
Երկրաշարժի մագնիտուդը (ուժգնությունը) 7 բալ էր։ Դրան հետևեցին բազմաթիվ աֆտերշոկներ, ընդհանուր քանակով՝ առնվազն 52 (4,5 բալ կամ ավելի)՝ հունվարի 24-ի դրությամբ։
Հետևանք
Զոհվել է 316.000 մարդ, վիրավորվել է 311.000 մարդ, անհայտ կորել է 870 մարդ։
Իգնալինա
Իգնալինա (Ignalina), քաղաք Լիտվայի Ուտենսկ գավառում, Իգնալինա շրջանի վարչական կենտրոնը։
Քաղաքով է անցնում Պետերբուրգ-Վարշավա երկաթուղին, քաղաքում կա Լիտվայում ձմեռային մարզաձևերի կենտրոն։
2009 թվականին փակված Իգնալինայի ատոմային կայանը գտնվում է ոչ թե Իգնալինայում, այլ Վիսագինասից 10 կմ հեռավորությոն վրա՝ Դրուկյայ լճի ափին․ այստեղից մինչև Իգնալինա մոտ 35 կմ է։
Շրջանում կա ավելի քան 200 լիճ, որոնք հիացնում են ոչ միայն եկվորներին, այլ նաև տեղացիներին։
1989 թվականին քաղաքում ապրում էր 6 872 բնակիչ, իսկ 2020 թվականին՝ 4 836։
2018 թվականի սեպտեմբերից Իգնալինան դարձել է առաջին լիտվիական քաղաքը, որը վերակառուցել է խորհրդային դարաշրջանի բոլոր բազմաբնակարան տիպային տները ։
Ապագա քաղաքի անվանումը լեհերենով Ignalino (Իգնալինո) է, իսկ լիտվերեն Ignalina-ն ի հայտ է եկել 19-րդ դարում, երբ տեղացի կալվածատեր Իգնացի Կամենսկին իր անունով է կոչել Գավիս (Gavys) լճի ափին գտնվող ոչ մեծ կալվածատունը ։ Ըստ մեկ այլ տարբերակի՝ քաղաքի անվանումը ձևավորվել է ֆիննական linna «ամրոց, ամրություն» ձևամասնիկից (որը տարածված էր Մերձբալթիկայում և Ֆինլանդիայում (Վաստսելինա, Համենլինա, Սավոնլինա և ուրիշներ))՝ պատրոնոմիական ծագմամբ արմատային մասի հետ համատեղ ։
Լիտվայում կար նման անվամբ ընդամենը 10 կալվածատուն, որոնք ևս կոչվել էին իրենց կալվածատերերի անուններով․ 18-19-րդ դարերում Լիտվայի կալվածատերերի շրջանում նորաձև էր կալվածքները իրենց անունով կոչելը։
Արտաքի հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լիտվայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1810 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սյուննյովա Սուլեմդալ
Սյուննյովա Սուլեմդալ (Synnøve Solemdal, ), նորվեգուհի բիաթլոնիստ, աշխարհի քառակի չեմպիոն դահուկային էստաֆետում։
Մարզական կարիերա
Սյուննյովան սկսեց զբաղվել բիաթլոնով 2002 թվականին։ 2008 թվականին նա ունեցավ իր նորամուտը Նորվեգիայի հավաքականի կազմում և մասնակցեց մինչև 19 տարեկանների հասակում աշխարհի պատանիների առաջնությանը։ Անձնական մրցաշարերում երբեք չէր հաջողվել թոփ 10-ի մեջ ընդգրկվել, իսկ էստաֆետում նա օգնեց է իր թիմին վերջնակետին հասնել երկրորդը։
Մեկ տարի անց մարզիչները թույլ տվեցին, որպեսզի Սյուննյովան մասնակցի Եվրոպայի գավաթին։ Այդ նույն տարում նա կրկին մասնակցում էր աշխարհի պատանիների առաջնությանը։ Մասնակցելով մեծահասկաների խմբում, նա կարողացավ երեք անգամ վերջնակետին հասնել թոփ 10-ի մեջ։ Ավելի ուշ նա մասնակցում է Եվրոպայի պատանիների առաջնությանը և անձնական մրցաշարերում նվաճում է իր առաջին մեդալը։ 2008/09 մրցաշարերի ավարտին նորվեգուհին իր նորամուտն է տոնում մեծահասակների աշխարհի գավաթի մրցաշարում ։
2009/10 թվականներին նա կանոնավոր հիմունքներով հանդես է գալիս Եվրոպայի գավաթում։ Պատանիների աշխարհի առաջնությունում միանգամից երեք մեդալ է նվաճվում, որոնիցի երկուսը անձնական մրցաշարերում, իսկ այնուհետև Եվրոպայի առաջնությունում նվաճում է առաջին պատանեկան ոսկե մեդալը։ Մրցաշարի սեզոնի ավարտին նրան հնարավորություն են տալիս Աշխարհի գավաթի մեծահասակների մրցաշարում վազել մի քանի վազքամրցումներում։
Միջմրցութային փուլում նորվեգուհուն տեղափոխում են հավաքականի հիմնական կազմ, որպեսզի նա մասնակցի Աշխարհի գավաթի մրցումներին։ Այդ մրցաշարը նորվեգիայի թիմը եզրափակում է պատվո հարթակի վրա։ 2011 թվականի մարտին Սյուննյովան իր նորամուտն է տոնում մեծահասակների Աշխարհի առաջնությունում։ 2011/12 մրցաշարերում նորվեգուհին նշանակալիորեն բարելավվում է իր արդյունքները և արդեն մեկնարկային փուլում վերջնակետին է հասնում չորրորդը սպրինտերային վազքում, ընթացքում առաջ անցնելով Դարյա Դոմրաչևային։ Հետագայում մշտապես եզրափակչին էր հասնում թոփ 10-ին մոտ և նա կարողացավ մրցաշարը ավարտել 13-րդ հորիզոնականում՝ աշխարհի գավաթի հաշվարկում։
Բիաթլոնի աշխարհի գավաթի առաջնությունում, որը անցկացվում էր շվեդական Էստերսունդում Սյուննյովան խառը էստաֆետը սկսեց երկրորդ հորիզոնականից։ Նորվեգիան զիջեց հաղթող Ռուսաստանի թիմին 21,2 վայրկյան։ Սյուննյովան իր առաջին հաղթանակը աշխարհի գավաթի մրցաշարերում տոնեց ավստրիական Հոխֆիլցենում անցկացված հետապնդում մարզաձևում, առաջ անցնելով իր թիմակից ընկերուհի Թուրա Բերգերից 30,2 վայրկյանով, և հարկ է նշել, որ դա երիտասարդ նորվեգուհու կարիերայում առաջին պատվո հարթակ էր անհատական մրցավաքերում։ Մեկ օր անց, Սյուննյովան իր ընկերուհիների հետ միասին հաղթեց էստաֆետան, առաջ անցնելով ուկրաինուհիներին 30,4 վայրկյանով։ 2013 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որը կայանում էր  չեխական Նովե Մեստոյում Սյուննյովան երկու ոսկե մեդալ նվաճեց էստաֆետում։
Դեկտեմբերի 8-ին Սյուննյովան իր երկրորդ հաղթանակը տոնեց անհատական մրցավազքերում, կրկին հաղթելով ավստրիական Հոխֆիլցենում հետապնդում մրցավազքում ։
ԲՄՄ գավաթ
x 2 + x 1 +  x 2
Մուլդաշևո
Մուլդաշևո (Мулдашево, Мулдаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 115 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի բնակավայրեր
NCT (խումբ)
NCT (Հանգըլ՝ 엔시티), հայերեն՝ Էնսիթի, իսկ ֆանդոմի անունը Էնսիթիզեն (NCTzen)։ S.M. Entertainment լեյբլի հիմնած խումբն է ։ Խմբի լրիվ անունը Neo Culture Technology է, լեյբլի տնօրեն Լի Սու Մանը այդ անունով բացատրում է խմբի հայեցակարգը, որը կարող է ունենալ անսահմանափակ թվով անդամներ  ։ Խմբում կան անդամներ Կորեայից, Չինաստանից, Ճապոնիայից, Թայլանդից, ԱՄՆից, Կանադայից։ Խումբը բաժանաված է տարբեր ենթախմբերի և հիմնված է լինելու աշխարհի տարբեր քաղաքներում ։
2016 թվականի ապրիլին խմբի վեց անդամներից կազմվեց NCT U ենթախումբը իր «The 7th Sense» ու «Without You» երգերով առաջնաելույթ (Debut) ունեցան ։ NCT 127-ը երկրորդ ենթախումբն է, որը կազմված է յոթ (այժմ 9) անդամից։ Առաջնաելույթ է ունեցել 2016 թվականի հուլիսին 9՝ «Fire Truck» երգով։ Խմբի առաջաելույթը տեղի է ունեցել Տոկիոյում, Պեկինում և Շանհայում ։ Երրորդ ենթախումբը կոչվում է NCT Dream, որը առաջնաելույթ է ունեցել 2016 թվականի օգոստոսին։ Այն նաև առաջնաելույթ է ունեցել Ճապոնիայում, Պեկինում և Շանհայում ։
Մինչ առաջնաելույթը
NCT խմբի բոլոր անդամները սկզբում եղել են SM Rookies խմբից՝ Թեյոնը, Յուտան, Թենը, Ջեհյոնը և Մարկը միացել են 2013 թվականին, Հեչանը՝ 2014 թվականին, Թեիլը, Ջեմինը,Ջենոն,Դոյոնը՝ 2015 թվականին, Չոնլոն, Րոնջունը 2016 թվականին ։
2016 թվականի հունվարին Լի Սու Մանը SM Coex Artium-ում ցուցադրեց իր նախագիծը, որը կոչվում է «SMTOWN: Neo Culture Technology 2016», նա խոսեց է լեյբլի նոր խմբի մասին և թե ինչ ոճով է ներկայանալու  ։ Այդ ամսում ներկայացվեց խմբի թիզերային հոլովակները և լուսանկարները  ։
2016: NCT U, NCT 127, NCT Dream, WayV ենթախմբերի առաջնաելույթը
2016 թվականի ապրիլի 4-ին S. M. Entertainment-ը հայտարարեց NCT-ի NCT U ենթախմբի առաջնաելույթի մասին։ Ենթախումբն առաջնաելույթ ունեցավ Սեուլում ։ NCT U-ն թողարկել է երկու թվային սինգլ ։ Նրանց առաջին սինգլը՝ «The 7th Sense»-ը թողարկվել է ապրիլի 6-ին, իսկ երկրորդ սինգլ «Without You»-ն՝ ապրիլի 9-ին, չինարեն և կորեերեն տարբերականերով ։
Ապրիլի 9-ին NCT U-ն առաջին անգամ հայտնվեց NCT On Air հաղորդումում, որը վարում էր Super Junior խմբի Հիչուլը ։ Նույն օրը նրանք մյուս երկու չինացի անդամներ Կունի և Վինվինի Չինաստանում կազմակերպեցին առաջին կենդանի ելույթը՝ «16th Music Feng Yun Bang Awards»-ի ժամանակ  ։ Ապրիլի 15-ին առաջին անգամ մասնակցել են KBS հեռուստաալիքի Music Bank երաժշտական հաղորդմանը   ։
Հուլիսի 1-ին լեյբլն ակնարկեց երկրորդ ենթախմբի՝ NCT 127-ի առաջնաելույթի մասին։ Ենթախումբը բաղկացած էր յոթ անդամներից՝ Թեիլը, Թեյոնգը, Յուտան, Ջեհյոնը, Վինվինը և Հեչանը։ Ենթախումբը առաջնաելույթ ունեցավ հուլիսի 7-ին ։ Նրանց առաջնաելույթային NCT #127 մինի ալբոմը թողարկվել է հուլիսի 10-ին ։ NCT 127-ը մասնակցել է NCT Life հաղորդման 3-րդ եթերաշրջանին՝ Պաջու քաղաքում, որի պրեմերիան տեղի է ունեցել հուլիսի 16-ին ։ Հուլիսի 29-ին ենթախումբը թողարկեց «Taste The Feeling» սինգլը՝ SM Station-ի և Կոկա Կոլայի համագործակցության նախագծի համար ։
Օգոստոսի 18-ին լեյբլը հայտարարեց նոր ենթախմբի առաջնաելույթի մասին, որը կոչվում է NCT Dream: Ենթախումբը բաղկացած է յոթ անդամից՝ Մարկը (2016-2018), Ռենջունը, Ջենոն, Հեչանը, Ջեմինը, Չոնլոն և Ջիսոնը։ Նրանց առաջին սինգլը կոչվում է «Chewing Gum», որը թողարկվել է օգոստոսի 24-ին և նրանց առաջնաելույթային կենդանի ելույթը տեղի է ունեցել դրա հաջորդ օրը, M! Countdown-ի բեմում ։
WayV ենթախմբի դեբյուտը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունվարի 17-ին <<The Vision>> երգով։ Ենթախումբը բաղկացած է 6 չինացի և 1 թայլանդացի անդամից՝ Կուն, Թեն, Վինվին, Սիաոջուն, Հենդերի, Լուկաս,Յանյան։
Անդամներ։ Թեիլ, Ջոննի, Թեյոն, Յուտա, Կուն, Դոյոն, Թեն, Ջեհյոն, Վինվին, Չոնու, Լուկաս, Մարկ, Սիաոջուն, Հենդերի, Րոնջուն, Ջենո, Հեչան, Ջեմին, Յանյան, Շոտարո, Սոնչան, Չոնլո, Ջիսոն։
Արտաքին հղումներ
__NOINDEX__ __NONEWSECTIONLINK__
Կատեգորիա:Հարավկորեական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2018 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Զարուդիե (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
Զարուդիե (Заруддя), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարուդիե գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռոփենայմ
Ռոփենայմ (Roppenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 950 մարդ, բնակչության խտությունը` 138.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.88 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 37 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 662 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 531-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 131։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,2 %։ 531 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 479 անձ (254 տղամարդ և 225 կին)։ Գործազուրկ են եղել 52 անձ (23 տղամարդ և 29 կին)։ 131 անաշխատունակներից 41-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 51-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հայկ Թորոսյան
Հայկ Գուրգենի Թորոսյան, հայ դերասան։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2016)։
Կենսագրություն
Հայկ Թորոսյանը ծնվել է 1950 թվականին Լենինականում։ Սովորել է Լենինականի պետական թատրոնի ստուդիայում, միաժամանակ՝ եղել թատրոնի դերասան։ 1971-1973 թվականներին սովորել է Երևանի հեռուստատեսության ստուդիային կից դերասանական ստուդիայում։ 1973 թվականից Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական թատրոնի դերասան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ
Աֆրիկյանների ակումբ
Աֆրիկյանների ակումբ, հանրապետական նշանակության պատմական շինություն Երևանում՝ կառուցված 19-րդ դարի վերջին։ Կառուցված է կարմիր տուֆից։
Ներկա կարգավիճակը
Շենքը գնվել է բնակիչներից «Միլենիում Քընսթրաքշըն» ՍՊԸ-ի կողմից ( «Դվին հոլդինգ» ՓԲԸ-ի իրավահաջորդը) և ՀՀ կառավարության 2008 թ.-ի 108 N որոշմամբ ճանաչվել է բացառիկ գերակա հանրային շահ։
Հուշարձանը ներառված է պատմամշակութային հուշարձանների և անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում։
Ներկայումս այն ապամոնտաժված է և ենթակա վերակառուցման Աբովյանի, Բուզանդի, Կողբացու և Արամի փողոցներով պարփակված տարածքում նախատեսվող «Հին Երևան» պատմաճարտարապետական թաղամասում։
Պատմություն
Տերյան 11 հասցեում գտնվող Աֆրիկյանների ակումբը կառուցվել է 19-րդ դարի վերջին՝ մեծահարուստ Աֆրիկյան եղբայրների կողմից։ Վերջիններս եղել են քաղաքային դումայի անդամներ, ունեցել տարբեր գործարաններ, ձեռնարկություններ և լուրջ ներդրում կատարել քաղաքի պատմության մեջ։ Աֆրիկյան եղբայրների ջանքերով 1911 թ. Երևանն առաջին անգամ ապահովվեց խմելու ջրով։
Ակումբի շենքը եղել է հավաքատեղի քաղաքի նշանավոր մարդկանց և վերնախավի համար։ Վերջիններս հավաքվում էին ակումբում և մի գավաթ սուրճի շուրջ քննարկում քաղաքական, հասարակական և այլ խնդիրներ։
1913 թ. շենքը եղել է քաղաքային ակումբ և պատկանել է Առաքել Աֆրիկյանին։
Խորհրդային տարիներին ակումբի շենքի նկուղային հարկերում են բանտարկվել իշխանությունների կողմից հետապնդվող մի շարք մարդիկ, որոնց մեջ է եղել բանաստեղծ Եղիշե Չարենցը։
Աֆրիկյանների ակումբի շենքն ապամոնտաժվել է 2014 թ. հուլիսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ
Բաթումի համալսարան
Շոթա Ռուսթավելու անվան Բաթումի պետական համալսարան կամ պարզապես Բաթումի համալսարան (ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, Բաթումիս Շոթա Ռուսթավելիս սախելմծիփո ունիվերսիտետի), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն՝ համալսարան, որը գտնվում է Վրաստանի կազմի մեջ մտնող Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության մայրաքաղաք Բաթումում։
Բաթումի պետական համալսարանը կրում է վրաց մեծանուն գրող Շոթա Ռուսթավելու անունը ։
Պատմություն
Նախագիծը մշակել է ռազմական ինժեներ Սեդելնիկովը։ Շենքի առաջին հարկը հատկացվել է մարզասրահին։ Երկրորդ հարկում գործում էր եկեղեցի, ութ դասասենյակներ, արվեստին նվիրված դասարան, ֆիզիկայի ուսումնասիրության սենյակ, լաբորատորիա, գրադարան։
Տղաների գիմնազիան սկսեց գործել 1897 թվականի հուլիսից։ 1900 թվականի սեպտեմբերի 26-ին հնարավոր եղավ բացել նաև աղջիկների գիմնազիա։ Աղջիկների գիմնազիայի տարածքում 1923 թվականին բացվել է Բաթումի պետական մանկավարժական ինստիտուտը, որն էլ հետագայում վերածվել է մանկավարժական քոլեջի։ Այն պատրաստում էր տարրական դասարանների ուսուցիչներ, որոնք կարող էին աշխատել Վրաստանի հանրակրթական դպրոցներում։
Տղաների գիմնազիայի շենքում 1935 թվականին բացվել է չորս ֆակուլտետներ՝ վրաց լեզու և գրականություն, ֆիզիկա և մաթեմատիկա, պատմություն, բնագիտություն և աշխարհագրություն։ Ֆիզիկական կուլտուրայի ֆակուլտետը ավելացվել է 1936 թվականին։ 1938 թվականին ավելացվել է նաև ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։
1938 թվականից ինստիտուտը կրում է «Ոսկեդարի» վրացի քաղաքական գործիչ և բանաստեղծ Շոթա Ռուսթավելու անունը։
Բաթումի ինստիտուտի առաջին տնօրենը եղել է Հուսեին Նախայձեն։ Ինստիտուտին զգալի աջակցություն են տրամադրել Վրաստանի շատ այլ կրթօջախներ՝ տալով գիտական իրեր և սարքավորումներ։ Այդ հաստատություններից առաջինը Թբիլիսիի պետական համալսարանն էր՝ Վրաստանի «մայր բուհը»։ Ինստիտուտի զարգացման գործում եմծ ավանդ են ունեցել այնպիսի ուսուցիչներ, ինչպիսիք են Գիորգի Ախվլեդիանին, Գիորգի Ծերեթելին, Յասե Ցինցաձեն, Սարգիս Կակաբաձեն, Սիմոն Կախչիշվիլին, Գիորգի Թավզիշվիլին, Տաժդեն Խուցիշվիլին, Դիմիտրի Գեդեվանիշվիլին, Գիորգի Ջավախիշվիլին, Վուկոլ Բերիձեն, Շոթա Ձիձիգուրին և այլք։
Շնորհիվ նրանց, ինչպես նաև նոր մասնագետների, նորստեղծ բուհը շուտով հեղինակություն ձեռք բերեց ամբողջ Վրաստանում՝ շնորհիվ դասավանդման մեթոդների և հետազոտական աշխատանքների։ 1943 թվականի տվյալներով ինստիտուտի դասախոսներից 5-ը գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոսների թեկնածու էին։ Նույն թվականին համալսարանի ընդունելության քննությունների 600 դիմորդներից անցել են միայն 219-ը։
1956 թվականին կրթօջախի շենքը վերստին վերանորոգվել է։ 1977 թվականին սկսվել է 5-րդ հարկի շինարարությունը։ Այն ավարտվել է միայն 1982 թվականին։ Վրացի խորհրդային պատմաբան, բանասեր, արևելագետ, հայագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Իվանե Ջավախիշվիլին ասել է. «Եթե Վրաստանում լինի ևս մեկ բուհ, այն միանշանակ պետք է լինի Բաթումում»։
1990 թվականի սեպտեմբերի 3-ի Վրաստանի կառավարության № 453 որոշմամբ Բաթումի մանկավարժական ինստիտուտի հիմքերի վրա ստեղծվել է Բաթումի պետական համալսարանը։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատության կարգավիճակը ստացումից հետո համալսարանում սկսել են գործել ևս 9 ամբիոններ։ Մասնագիտություններից թիվը համալսարանում աճել է. ավելացել են այնպիսի մասնագիտություններ, ինչպիսիք են իրավագիտությունը, տնտեսագիտությունը և բժշկական գործը։ Կրթական բաեփոխումներից հետո համալսարանում ստեղծվել են երկաստիճան ուսուցման բակալավրիատ և մագիստրատուրա։ Գործում է նաև, որոշ մասնագիտությունների ասպիրանտուրաներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի համալսարաններ Կատեգորիա:Բաթում Կատեգորիա:1935 հիմնադրումներ Վրաստանում Կատեգորիա:1935 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Գորստկինո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Գորստկինո (Горсткино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռակիտնոե (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)
Ռակիտնոե (Рокитне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1699 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռակիտնոե գյուղում բնակվում էր 1 167 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1753 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 665,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1699 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (3316)
Ժողովածու (3316), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3316 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1696-1703 թվականին Եղիա վարդապետ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,7X13,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 426 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան գրչի՝ 108ա, 179բ, 190ա, 194բ, 420բ և այլուր, հետագայի՝ 88բ (1733թ.), 85ա, 172բ (18-րդ դ.), 3ա (1885 թ.), կնիք՝ 70բ (1793 թ., Մարտիրոս վարդապետ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պոժնյանսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոպիսարևսկի շրջան)
Պոժնյանսկի գյուղական խորհուրդ  (Пожнянська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկոպիսարևսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Պոժնյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 799 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Էնրիկո Բուտտի
Էնրիկո Բուտտի (Enrico Butti, ), իտալացի քանդակագործ։ Ակտիվ գործունեություն է ծավալել հիմնականում Միլանում, որտեղ եղել է Բրերա ակադեմիայի պրոֆեսոր։
Քանդակագործ Դանթե Պարինիի (Dante Parini) ուսուցիչը։
Կենսագրություն
Էնրիկո Բուտտին ծնվել է քանդակագործների ընտանիքում։ 14 տարեկանում սովորել է Բրերա ակադեմիայում քանդակագործ Պիետրո Մանիի դասարանում։ Ծայրը ծայրին հասցնելու համար աշխատել է այլ քանդակագործների մոտ, ինչպիսիք են Ֆրանչեսկո Բարցագին, Ուգո Ձանոնին և Պիետրո Մանին։ 1872 թվականին Միլանի ազգային ցուցահանդեսին է ներկայացել իր «Ռաֆայել» մարմարե քանդակով, իսկ երկու տարի հետո Էլեոնորա դ՛էստե քանդակն արժանացել է դրվատանքների։ 1879 թվականին Բրերա ակադեմիայի ցուցահանդեսում ներկայացրել է Կավի Բոսի ընտանիքի համար ստեղծած հուշարձանը, որի համար արժանացել է արքայազն Ումբերտոյի մրցանակին։ Հաջորդ ցուցահանդեսին նա ավարտել է Բորգի, Գուեռինի, Գալբիատի ընտանիքների հուշարձանների համար ստեղծված եղբայրության խորհրդանիշ պատկերող «Ժամանակ» աշխատանքը։ Այս հուշարձանները գտնվում են Միլանի մոնումենտալ գերեզմանատանը։ Բուտտիի կերտած հանքագործի քանդակը նույնպես ցուցադրվել է Բրերայում, այժմ գտնվում է Դյուսելդորֆի գերեզմանատանը ։
1913 թվականին թոքային խնդիրների վատթարացման պատճառով տեղափոխվել է Վիջու, որտեղ շարունակել է աշխատել մինչև մահ։ Զբաղվել է նաև նկարչությամբ։
Ժաբկինո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
Ժաբկինո (Жабкине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժաբկինո գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հրաժեշտ (Հովհաննես Թումանյան)
Պատմություն
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին՝ Մոսկվայում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 158), թվագրված՝ «1891 թ․ ապրիլի 27»։ Այնուհետև՝ Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 72) ։
Արտատպվել է՝ Մոսկվայում 1892 լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից ։
Առաջին գործնական հեռուստաալիք
Առաջին գործնական հեռուստաալիք (Перший Діловий Телеканал), Ուկրաինական հեռուստաալիք՝ գործնական, տնտեսագիտական և լրատվական ուղղվածության, շուրջօրյա եթերում ներկայացնում է գործնական լրատվություն և վերլուծական տեղեկատվություն։ Հիմնվել է 2006 թվականին, փոխարինելով լուծարված «Զագրավա» հեռուստաալիքին ։ Հեռուստաալիքի եթերային ժամանակի 95%-ը բաղկացած է սեփական հեռուստաարտադրությամբ, հաշշվում է ավելի քան 30 հաղորդում։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների քանակը Ուկրաինայում կազմում է 14 միլիոն դիտորդ։ Հեռուստաալիքը տարածվում է Ուկրաինայի գրեթե բոլոր կաբելային օպերատորների կողմից, իսկ արբանյակային հեռարձակումը տարածվում է Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում, Բալթյան երկրներում և Կանադայում։
Սիրուհին (նկար)
«Սիրուհին» (The Beloved), անգլիացի նկարիչ և բանաստեղծ, «Պրեռաֆայելիտների եղբայրության» հիմնադիրներից հանդիսացող Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1865-1866 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 80 × 76 սմ։ Այսօր «Սիրուհին» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում (Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն)։
Տեղեկություն նկարի մասին
«Սիրուհին» ստեղծագործությունը համարվում է աստվածաշնչյան Երգ երգոցի թեմայով ստեղծված նկար։ Նկարի շրջանակին գրված են Երգ երգոցից երկու տողեր.
Նկարի կենտրոնում պատկերված հարսնացուն ձեռքերով հանում է գլխի քողը։ Նրան շրջապատում են չորս աղջիկներ և մեկ աֆրիկացի մանկլավիկ տղա։ «Սիրուհին» ստեղծագործությունը վրձնելու ժամանակ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին ներշնչվել է Էդուարդ Մանեի արվեստից, մասնավորապես նրա «Օլիմպիա» ստեղծագործությունից։ Այս ընթացքում Ռոսսետտին ներշնչվել է նաև Տիցիանի արվեստից ։
Վիլհելմ Շպեռլինգ
Վիլհելմ Շպեռլինգ, գերմանացի դիրիժոր-կապելմայստեր, նվագել է փողային և լարային գործիքներ։
Սիրուհին (նկար)
Տեղեկություն նկարի մասին
«Սիրուհին» ստեղծագործության մեջ «հարսնացուի» համար որպես մոդել է ծառայել բնորդուհի Մարիա Ֆորդը, իսկ նրանից ձախ պատկերված է բնորդուհի Էլեն Սմիթը։
Վիլհելմ Շպեռլինգ
Կենսագրություն
Վիլհելմ Շպեռլինգը ծնվել է 1874 թվականի հունվարի 1-ին Քյոնիգսբերգում։ 1914 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան. 1914-1927 թվականներին ղեկավարել է Երևանի կայազորի և ռուսական արական գիմնազիայի փողային նվագախմբերը։ Նրա զինվորական նվագախումբը մեծապես նպաստել է եվրոպական փողային երաժշտության տարածմանը Հայաստանում։
Սիրուհին (նկար)
Տեղեկություն նկարի մասին
Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին այս նկարը ավարտին է հասցրել 1866 թվականին, սակայն մինչև կյանքի վերջը յուղաներկի վրա արել է որոշ փոփոխություններ ։
Վիլհելմ Շպեռլինգ
Կենսագրություն
1923 թվականին Ռոմանոս Մելիքյանը Վիլհելմ Շպեռլինգին հրավիրել է նորաստեղծ Երևանի պետական կոնսերվատորիա, որտեղ նա հիմնադրել է փողային, ապա՝ կոնտրաբասի բաժինները և ղեկավարել փողային գործիքների բոլոր դասարանները։
Սիրուհին (նկար)
Տեղեկություն նկարի մասին
Բրիտանացի բանաստեղծ Ֆրեդերիկ Մայերսը այս նկարի համար «Ռոսսետտին և Գեղեցկության կրոնը» էսսեում գրել է. «Ամենաուժեղ դյութանքներն ու ամենակենդանի հիշողությունները տրվում են գեղեցիկը գնահատողներին կանացի հայացքի շնորհիվ» (1883 թվական)։ 2013 թվականին Թեյթ բրիտանական պատկերասրահից այս նկարը տեղափոխվեց Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան ցուցադրության նպատակով։
Վիլհելմ Շպեռլինգ
Կենսագրություն
Որպես կազմակերպիչ և կատարող (կոնտրաբասահար, ֆագոտահար)՝ 1924 թվականին մասնակցել է Ա. Սպենդիարյանի հեղինակային սիմֆոնիկ համերգին, ինչպես նաև ԵՊԿ սիմֆոնիկ նվագախմբի (1925) գործունեությանը. վերջինս դարձել է Հայկական ԽՍՀ-ում ապագա բոլոր նվագախմբերի ստեղծման և սիմֆոնիկ երաժշտության սկզբնավորման հիմքը։
Սիրուհին (նկար)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1865 նկարներ Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ Կատեգորիա:Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի արվեստ Կատեգորիա:Հին Կտակարանի թեմայով նկարներ
Վիլհելմ Շպեռլինգ
Կենսագրություն
Խորհրդային կարգեր հաստատվելու օրերին (1920) Վիլհելմ Շպեռլինգն իր նվագախմբով դիմավորել է Կարմիր բանակի մուտքը Հայաստան։ Նրա կերպարը մար­մնավորվել է 1960 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած «Նվագախմբի տղաները» ֆիլմում (ռեժիսորներ՝ Հ. Մալյան, Հ. Մարգարյան) ։
1931 թվականին Վիլհելմ Շպեռլինգին անհիմն մեղադրանքով 5 տարով աքսորել են Միջին Ասիայի համակենտրոնացման ճամբար։ Կալանքից հետո հաստատվել է Տաշքենդում. եղել է կրկեսի դիրիժոր, մասնակցել երաժշտական դրամաների ստեղծմանը (ներդաշնակում, գործիքավորում), 1944 թվականին հրավիրել են Բուխարա, ճանապարհին չպարզված հանգամանքներում Վիլհելմ Շպեռլինգն անհետացել է։
Գրել է «Սգո քայլերգ» (նվիրված է Ա. Սպենդիարյանի հիշատակին, հրատարակվել է 1930 թվականին), հայկական 2 երգ (հրատարակվել են 1931 թվականին)՝ հոբոյի, անգլիական եղջերափողի և նվագախմբի, տրիո՝ ֆլեյտայի և 2 գալարափողի, ֆանտազիաներ՝ տրոմբոնի և դաշնամուրի, փողի և դաշնամուրի, «Փայլուն կոնցերտ»՝ տրոմբոնի և դաշնամուրի համար և այլն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիրիժորներ
Պոպոկատեպետլ
Պոպոկատեպետլ (Popocatépеtl, Popōcatepētl, բառացի՝ ծխացող լեռ), հրաբուխ Մեքսիկայի հարավում, Ընդլայնական Հրաբխային Սիեռայում, Մեխիկոյից 65 կմ հարավ-արևելք ։
Բարձրությունը 5452 մ է։ 16-17-րդ դարերում հաճախ ժայթքել է։ 1920 թ. վերսկսված էրուպտիվ գործունեությանը հաջորդել է ֆումարոլային ակտիվություն, որը տևել է մինչև 1927 թ.։ Մինչև 3800 մ բարձրությունները լանջերը ծածկված են կաղնու և սոճու անտառներով, 3800-4560 մ գոտում բուսականությունը բացակայում է, 4560 մ-ից բարձր տարածված են հավերժական ձյունը և սառցադաշտերը։
Դիեգո դե Օրդասը, ով առաջինը բարձրացավ Պոպոկատեպետլ, պահանջեց հրաբխի պատկերը ավելացնել երկրի զինանշանին ։
2020 թվական, հունվարի 9-ին ժայթքել է Մեքսիկայի ամենամեծ հրաբուխը՝ Պոպոկատեպետլը։ Մոխրի սյունը հասել է երեք կիլոմետր բարձրության։ Աղետների կանխարգելման ազգային կենտրոնը հաղորդել է ահազանգի «դեղին մակարդակի» երկրորդ փուլը, ինչը չի ենթադրում հրաբխի տարածքում տարհանում կամ աշխատանքների դադարեցում։ Պոպոկատեպետլ անունը ացտեկների լեզվից թարգմանվում է որպես «շոգեխաշած լեռ»։ Երկրում մեծությամբ և ամենաակտիվ երկրորդ հրաբուխն է և հանդիսանում է նրա խորհրդանիշներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեքսիկայի հրաբուխներ Կատեգորիա:Ստրատոհրաբուխներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Մեքսիկայում Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ Կատեգորիա:Ացտեկների դիցաբանություն
Էդմունդ Ծատուրյան
Էդմունդ Համբարձումի Ծատուրյան, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր,
Կենսագրություն
Էդմունդ Ծատուրյանը ծնվել է 1937 թվականի մարտի 18-ին Երևանում ։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը ։ Ստացել է ճարտարագետ-մեխանիկի որակավորումը։ Եղել է Հայաստանի ճարտարագիտական ակադեմիայի իսկական անդամ, Միջազգային ճարտարագիտական ակադեմիայի իսկական անդամ։ 1960-1964 թվականներին Երևանի էլեկտրաապարատների գործարանում աշխատել է ճարտարագետ-կոնստրուկտոր, եղել է խմբի ղեկավար, արտադրության գծով գլխավոր տնօրենի տեղակալ, 1964-1966 թվականներին Աբովյանի ռադիոդետալների գործարանում աշխատել է գլխավոր մեխանիկ, 1966-1969 թվականներին Սևանի գործադիր սարքերի գործարանում` գլխավոր ճարտարագետ։ 1969-1978 թվականներին եղել է Երևանի մեխանիկական գործարանի տնօրեն, քաղխորհրդի գործադիր կոմիտեի արդյունաբերության վարչության գլխավոր ճարտարագետ, քաղպլանի նախագահի տեղակալ, 1978-1982 թվականներին եղել է «Գառնի» գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, իսկ 1982-1999 թվականներին՝ «Էլեկտրաճշգրիտսարք» գործարանի տնօրեն ։
1999-2003 թվականներին եղել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր («Միասնություն» դաշինքի համամասնական ընտրացուցակով) ։ Եղել է Ազգային Ժողովի պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է «Միասնություն» խմբակցության, ապա «Ժողովրդի ձայն» պատգամավորական խմբի անդամ։ 2003 թվականի մայիսի 25-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր «Արդարություն» դաշինքիհամամասնական ընտրացուցակով։ Եղել է Ազգային Ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է «Արդարություն» խմբակցության անդամ, ՀԺԿ վարչության անդամ։ Մահացել է 2010 թվականի մայիսի 17-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Պիոս IX
Պիոս IX (Pius, աշխարհիկ անունը՝ կոմս Ջովաննի Մարիա Մաստաի Ֆերետտի (Mastai-Ferretti, ), Հռոմի պապ 1846 թվականից։ Իտալիայում բռնկված ազգային-ազատագրական շարժումների ընթացքում (տես Իտալական բուրժուական հեղափոխություն 1848-1849) Պապական մարզում իրականացրել է չափավոր բարենորոգումներ, կազմել կառավարություն լիբերալների մասնակցությամբ։ Իտալական հանրապետության հռչակելուց հետո (1849) Պիոս IX-ը զրկվել է աշխարհիկ իշխանությունից։ Հանրապետության տապալումից հետո անցել է պետության գլուխ և վարել հետադիմական քաղաքականություն։ «Սիլլաբուս կամ Մեր ժամանակի կարևոր մոլորությունների ցուցակ» էնցիկլիկայով (1864) հանդես է եկել դեմոկրատիայի և առաջադեմ հասարակական մտքի դեմ։ 1870 թվականին վերացվել է Պապական մարզը։ Պիոս IX-ը չի համաձայնվել այդ վիճակի հետ և ծագել է «հռոմեական հարցը», որը լուծվել է 1929 թվականին՝ Լատերանի պայմանագրերով։ 9-րդ դարում եզել է Փարիզի կոմունայի ակտիվ հակառակորդներից։ Նա է հռչակել կույս Մարիամի անարատ հղիության, պապի անսխալականության դոգմաները։ 1854 թվականին հրատարակել է «Համառոտագիր» հայ ժողովրդի վերաբերյալ, որտեղ հայ եկեղեցուն մեղադրել է «հերձվածողության» և «մոլորության» մեջ։
(3675) Կեմստաշ
(3675) Կեմստաշ (Kemstach), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,369914 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0604 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6794 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2259,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,159322 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,84° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Շտեռնբերգի անվան աստղագիտական ինստիտուտ
Շտեռնբերգի անվան աստղագիտական ինստիտուտ՝, Մոսկվայի պետական համալսարանի գիտահետազոտական հաստատություն։ Կրում է ռուս աստղագետ, հեղափոխական գործիչ Պավել Շտեռնբերգի (1865-1920 թվականներ) անունը։ Կազմակերպվել է 1931 թվականին Մոսկվայի համալսարանի սատղադիտարանի (գործում է 1830 թվականից), Աստղագիտագեոդեզիական գիտահետազոտական ինստիտուտի (հիմնադրվել է 1922 թվականին) և Աստղաֆիզիկայի պետական ինստիտուտի (հիմնադրվել է 1923 թվականին) միավորումով։ Բացի գիտական հետազոտություններից, այստեղ ուսումնական աշխատանքներ են տարվում Մոսկվայի համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետի աստղագիտության բաժնի ուսանողների հետ։ Շտեռնբերգի անվան աստղագիտական ինստիտուտի կազմի մեջ են մտնում Լենինյան բլուրներում և Կրասնայա պրեսնյայում գտնվող աստղադիտարանները (հիմնադրվել են 1954 թվականին և 1830 թվականին), մերձմոսկովյան Կուչինո վայրում գտնվող աստղաֆիզիկական աստղադիտարանը (հիմնադրվել է 1924 թվականին), Ղրիմի Հարավային կայանը (հիմնադրվել է 1956 թվականին) և Ալմա Աթայից ոչ հեռու, ծովի մակերևույթից 3000 մ բարձրության վրա գործող (1957 թվականից) մշտական կայանը։
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1931 Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարան Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտահետազոտական ինստիտուտներ
Կենտրոնական Ամերիկայի ինտեգրացիոն համակարգ
Կենտրոնական Ամերիկայի ինտեգրացիոն համակարգը (Sistema de la Integración Centroamericana Կենտրոնական Ամերիկայի նահանգների ներգրավմամբ տնտեսական և քաղաքական կազմակերպությունն է, որը գործում է 1993 թվականի փետրվարի 1-ից։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ODECA-ի երկրները (իսպաներեն՝ Organización de Estados Centroamericanos) ստորագրել են Տեգուսիգալպայի արձանագրությունը, որն ընդլայնում է համագործակցությունը տարածաշրջանային խաղաղության, քաղաքական ազատության, ժողովրդավարության և տնտեսական զարգացման համար։ Կենտրոնական Ամերիկայի ինտեգրացիոն համակարգի գլխավոր քարտուղարությունը գտնվում է Սալվադորում։
1991 թվականին Կենտրոնական Ամերիկայի ինտեգրացիոն համակարգի ինստիտուցիոնալ շրջանակը ներառում էր Գվատեմալան, Էլ Սալվադորը, Հոնդուրասը, Նիկարագուան, Կոստա Ռիկան և Պանաման։ 1998 թվականին Բելիզը միացել է որպես լիիրավ անդամ, մինչդեռ Դոմինիկյան Հանրապետությունը դարձել է ասոցացված պետություն 2004 թվականին և լիիրավ անդամ՝ 2013 թվականին։ Մեքսիկան, Չիլին և Բրազիլիան դարձել են կազմակերպության մաս՝ որպես տարածաշրջանային դիտորդներ, իսկ Չինաստանի Հանրապետությունը, Իսպանիան, Գերմանիան, Վրաստանն ու Ճապոնիան դարձել են արտատարածաշրջանային դիտորդներ։ Կենտրոնական Ամերիկայի ինտեգրացիոն համակարգը ունի մշտական հրավեր որպես դիտորդ մասնակցելու Միավորված ազգերի կազմակերպության Գլխավոր ասամբլեայի նիստերին և գրասենյակներ ունի ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում  ։
Չորս երկրներ (Գվատեմալա, Էլ Սալվադոր, Հոնդուրաս և Նիկարագուա), որոնք ապրում են քաղաքական, մշակութային և միգրացիոն ինտեգրացիա՝ ձևավորել են խումբ՝ Կենտրոնական Ամերիկայի չորս կամ CA-4, որոնք ներկայացնում են ընդհանուր ներքին սահմաններ և նույն տեսակի անձնագիր։ Բելիզը, Կոստա Ռիկան, Պանաման և Դոմինիկյան Հանրապետությունը հետագայում միացել են CA-4-ին՝ տնտեսական ինտեգրման համար։
Գլխավոր կայան
Կենտրոնական Ամերիկայի ինտեգրացիոն համակարգն աջակցվել է Միավորված ազգերի կազմակերպության Գլխավոր ասամբլեայի կողմից՝ 1993 թվականի դեկտեմբերի 10-ի իր A/48L որոշմամբ։ Վարչական կենտրոնը գտնվում է Սան Սալվադորում։ Կենտրոնական Ամերիկայի ինտեգրացիոն համակարգը կցված է ՄԱԿ-ին։
Կենտրոնական Ամերիկայի առաջին դատարանը
1907 թվականի նոյեմբերի 14-ից մինչև դեկտեմբերի 20-ը Մեքսիկայի և Միացյալ Նահանգների առաջարկից հետո Կենտրոնական Ամերիկայի հինգ երկրներ (Կոստա Ռիկա, Էլ Սալվադոր, Գվատեմալա, Հոնդուրաս և Նիկարագուա) մասնակցել են Վաշինգտոնում կայացած Կենտրոնական Ամերիկայի խաղաղության համաժողովին, որը հովանավորվում էր Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների կողմից, իսկ պետությունների պետքարտուղարը Էլիհու Ռութն էր։ Հինգ ազգերը, բոլորն էլ նախկին իսպանական գաղութներ, նախկինում փորձել էին քաղաքական դաշինք ստեղծել։ Նրանց առաջին փորձը Կենտրոնական Ամերիկայի Դաշնային Հանրապետությունն էր, իսկ ամենավերջին փորձը Կենտրոնական Ամերիկայի Հանրապետության հիմնադրումն էր 11 տարի առաջ ։
Մասնակիցները համաժողովն ավարտել են Կենտրոնական Ամերիկայի Արդարադատության դատարանի (Corte de Justicia Centroamericana) ստեղծման համաձայնագրով։ Դատարանը կգործի վերջնական վավերացումից հետո տասը տարի և հաղորդակցությունը կկատարվի Կոստա Ռիկայի կառավարության միջոցով։ Այն կազմված էր հինգ դատավորից՝ յուրաքանչյուր անդամ երկրից մեկը։ Դատարանը քննել է տասը գործ, որոնցից հինգը հարուցվել են մասնավոր անձանց կողմից (և ճանաչվել են անընդունելի), իսկ երեքը՝ հարուցված դատարանի կողմից։ Դատարանը գործել է մինչև 1918 թվականի ապրիլը՝ Կոստա Ռիկայի կենտրոնակայանից  ։
Համաձայնագրի ձախողման պատճառները ներառում են.