cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալիտուս
Զինանշան
Քաղաքն իր զինանշանն ստացել է մագդեբուրգյան իրավունքների հետ միաժամանակ Ստեֆա Բատորի թագավորի կողմից 1981 թվականի հունիսի 15-ին։ Քաղաքի պատմական գերբը վերահաստատվել է Լիտվայի նախագահի 1995 թվականի դեկտեմբերի 11-ի հրամանագրով։
Պատմություն
XIX դարի վերջին, երբ ամրացվում էին Ռուսական կայսրության արևմտյան սահմանները, որոշում ընդունվեց ուժեղացնել ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունեցող վայրում տեղակայված Օլիտուի (Ալիտուս) պաշտպանությունը։ 1890 թվականին Օլիտուն դարձավ Ռուսական կայսրության երրորդ դասի բերդ։
Հայրենական Մեծ պատերազմի առաջին օրերին՝ 1941 թվականի հունիսի 22-23-ին, Ալիտուսի շրջանում տեղի է ունենում տանկային մեծ ճակատամարտ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ալիտուսում գնդակահարվել են շուրջ 10-20 հրեաներ (ստույգ քանակը հայտնի չէ, մանրամասն քննություն չի եղել, որոշ աղբյուրներում նշվում է այլ թիվ՝ 60 հազար )։
1941 թվականի հունիսից մինչ 1943 թվականի ապրիլ զորամասերի տարածքում գործել է ռազմագերինների «Շտալագ-343» համակենտրոնացման ճամբարը։ 1943 թվականի մայիսից մինչև 1944 թվականի հունիս այստեղ գտնվել է տեղափոխված անձանց ճամբար, որոնք հիմնականում Ռուսաստանի արևմտյան շրջաններից էին։ Գերիների մի մասը Լիտվայի գյուղացիների տնտեսություններում կատարում էին գյուղատնտեսական աշխատանքներ։ Արխիվային փաստաթղթերի տվյալների համաձայն՝ ճամբարում զոհվել են շուրջ 2000 ռուս զինվորականներ ու քաղաքացիական անձինք։ Եղբայրական գերեզմանի տեղում կանգնեցվել է հուշարձան (ներկայում այն Ալիտուսի քաղաքային այգու սահմաններում է) ։
1944 հուլիսին 11-րդ գվարդիական բանակի զորամասերի կողմից քաղաքի վրա հարձակման ժամանակ զոհվել են բազմաթիվ սպաներ ու զինվորներ։ Պատերազմից հետո Ուլոնու փողոցի հրապարակում կառուցվել է գերեզմանատուն, որտեղ թաղված են 2 891 խորհրդային զինվորներ, այդ թվում՝ Խորհրդային Միության 6 հերոսներ (գվարդիայի գնդապետ Գավրիիլ Եմելյանով, գվարդիայի ավագ լեյտենանտ Վասիլի Կալինին, կրտսեր սերժանտ Ն. Նիկոնով, շարքային Ա. Տիխոնենկո, ավագ սերժանտ Իվան Տոնկոնոգ, կրտսեր սերժանտ Տուրգուն Ախմեդով)։
Արդյունաբերություն
Քաղաքում գործում են «Alytaus tekstilė» տեքստիլ ընկերությունը, սառնարաններ արտադրող «Snaige» գործարանը, ալկոհոլային խմիչքներ արտադրող «Alita» գործարանը։
Շաֆաք Պավեյ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք լրագրողներ Կատեգորիա:Թուրքիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ստամբուլի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 24-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 26-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 25-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրք կին գրողներ Կատեգորիա:Թուրքիայի Ժողովրդահանրապետական կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք Անկարայից Կատեգորիա:Թուրք գրողներ Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների թուրք ակտիվիստներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ
Մո Ուիլյամս
Մորիս Մո Ուիլյամս (Maurice Mo Williams; ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում 13 մրցաշրջան է անցկացրել։ Այժմ աշխատում է Նորթրիջի Կալիֆոռնիայի համալսարանի տղամարդկանց բասկետբոլային ակումբի գլխավոր մարզչի օգնական։ Ուիլյամսը ընտրվել է 2003 թվականի ԲԱԱ դրաֆթի ժամանակ «Յութա Ջազ» ակումբի կողմից 47-րդ համարի ներքո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Յութա Ջազի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Միլուոքի Բաքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Կլիվլենդ Կավալիերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Կլիպերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Մինեսոտա Թիմբերվուլվզի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Շառլոթ Հորնեթսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ալաբամայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կիևի դրամայի և կատակերգության թատրոն Դնեպրի ձախ ափին
Թատրոնի պատմությունը
Շատ տարիներ թատրոնը սեփական տարածք չի ունեցել։ Ներկայացումները բեմադրվեցին բոլոր թատրոններում և Կիևի գրեթե բոլոր մշակույթի պալատներում, այդ թվում «Ուկրաինա» և «Հոկտեմբերյան» պալատներում։
1982 թվականի մայիսին քաղաքային իշխանությունը երիտասարդ թատրոնին հանձնել է Կոսմոս կինոթատրոնի շենքը։
Թատրոնը մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային փառատոների։ Սանկտ Պետերբուրգում ԱՊՀ և Բալթյան երկրների «Բալթյան տուն» փառատոնին, Բրեստում՝ «Սպիտակ Վեժա», Գոմելում, Տոլյատիում, Բրյանսկում ռուս դասականների, Լվովում՝ «Ոսկե առյուծ» և այլ փառատոների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի թատրոններ
Երկաթ (անձնանուն)
Երկաթ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն երկաթ բառից։ Այս անվանը համապատասխանում է թաթարերեն Թիմուր կամ Թամուր անձնանունները, որոնք ևս նշանակում են երկաթ։ Գործածվել է 14-րդ դարից։ Անսովոր անուն էր համարվում հնում և դուրս է եկել գործածությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Բլեքփուլ
Բլեքփուլ (Blackpool), քաղաք ու ինքնավար շրջան Անգլիայի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Լանկշիր կոմսությունում՝ Իռլանդական ծովի ափին։ Բնակչությունը՝ մոտ 143 հզ. մարդ (135-րդ տեղը Անգլիայի տարածաշրջանների ու բնակավայրերի մեջ, 2011 թվականի տվյալներ)։
Հայտնի առողջարանային քաղաք, առաջին էլեկտրաֆիկացված քաղաքը Մեծ Բրիտանիայում, աշխարհում առաջին քաղաքներից մեկը էլեկտրական տրամվայներով (1885 թ.), աշխարհի փոքրաթիվ ու երկրի միակ քաղաքը, որը պահպանել է այդ տրանսպորտային միջոցը սկզբնական տեսքով։ Ամռանը քաղաքը դառնում է ամբողջ աշխարհի պարահանդեսային պարողների Մեքքան։ Մայիսի վերջին անցնում է Բլեքփուլյան պարային փառատոնը։ Աշնան սկզբին գալիս է աշխարհի մասշտաբով լույսի փառատոնը՝ Blackpool Illuminations, որը անցկացվում է շուրջ մի դարի ընթացքում։ Քաղաքում կա Էյֆելյան աշտարակի փոքրացված տարբերակը, որը կառուցված է ավելի քան հարյուր տարի առաջ, Եվրոպայում ամենախոշոր զվարճության զբոսայգին ու աշխարհում ամենաբարձր ամերիկյան ոլորապտույտը՝ Pepsi Big One-ը։
Պատմություն
Բլեքփուլը Մեծ Բրիտանիայի ժամանակակից տիպի ամենահին առողջարաններից է։ Հարուստ բրիտանացիները սկսեցին այստեղ գալ դեռ 19-րդ դարի սկզբից։ Զբոսնելով ծովափին՝ շփվում էին միմյանց հետ, այցելում պարահանդեսների։ Արդեն ավելի ուշ, դարի երկրորդ կեսին, ծովափը պատվեց քարով, ու հիմա ծովափնյա մասը պաշտպանված է ջրհեղեղներից։
1998 թվականի ապրիլիս Բլեքփուլն ունի ինքնավար ադմինիստրատիվ շրջանի կարգավիճակ։
Համարվում է Jaguar ու TVR ավտոմոբիլների հայրենիքը։
Աշխարհագրություն
Բլեքփուլ ինքնավար շրջանը գրավում է 35 քկմ տարածք, դրա արևմտյան ափերը ողողում է Իռլանդական ծովը, իսկ հյուսիսից, հարավից ու արևելքից սահմանակցում է Լանկշիր կոմսության հետ։
Քաղաքականությունը
Բլեքփուլը կառավարում է ինքնավար միավորի խորհուրդը, որը կազմված է 42 պատգամավորներից՝ ընտրված 21 շրջաններից։ Վերջին ընտրությունների արդյունքում խորհրդի 27 անդամները պահպանողականներ են։
Բլեքփուլում ավանդույթին համաձայն՝ համագումարների հավաքվում են Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական կուսակցությունները։
Տեսարժան վայրեր
Բլեքփուլը Մեծ Բրիտանիայի առաջին էլէկտրաֆիկացված քաղաքն է, այդ պատճառով բազմաթիվ տեսարժան վայրեր կապված են «էլեկտրականության մշակույթի» հետ։
Պրոմենադ
Պրոմենադում կա երեք մեծ կառամատույց (North, Central և South), որոնց վրա տեղադրված են խաղային ավտոմատներով սրահներ (վիդեոխաղեր, չնայած ազարտ խաղեր նույնպես կան) և ատրակցիոններ։ Պրոմենադի մյուս կողմից մեծ քանակով ներկայացված են փոքր հյուրանոցները՝ ծովային տեսարաններով, կաֆետերիաները, խաղասրահներն ու բարերը։ Այս ամենը լուսավորվում է, փայլում ու շողում (մանավանդ՝ լույսի փառատոնի ժամանակ) ու ստեղծում է տոնական հմայիչ մթնոլորտ։
Լույսի փառատոն
Օգոստոսի վերջից հոկտեմբերի վերջը Բլեքփուլում սկսվում է մի գործընթաց, որի համար ավելի քան 150 տարվա ընթացքում քաղաք է գալիս մեծ քանակությամբ մարդկանց զանգված։ Այն կոչվում է Blackpool Illuminations։ Գրեթե ամբողջ քաղաքը զարդարվում է լամպերի, ծաղկաշղջաների, լուսային սարքերի, փայլող կտավների բազմությամբ։ Երկու ամսով քաղաքում տիրում է մեծ փառատոնի մթնոլորտը։ Ամեն տարի փառատոնի ժամանակ անցնում է ֆեյրվերկերի մասնագետների մրցույթ։
Պրոմենադով անցնում են ծաղկաշղջաներով զարդարված տրամվայներ։ Մասնավորապես հետաքրքիր է նավակի տեսքով տրամվայը։ 2008 թվականին քաղաքի թերթի նախաձեռնությամբ գործելու է վերականգնված Western Train-ը, որն արդեն քառասուն տարեկան է։ Այն ուղևորների էր տեղափոխում 1962 թվականի փառատոնից։
Բլեքփուլյան աշտարակը
Բլեքփուլյան աշտարակն արդեն հարյուր տարուց հին է, բայց մինչ այժմ գայթակղում է զբոսաշրջիկների մեծ քանակի։ Դրա նկարագրության մեջ ասվում է, որ ճարտարապետական ոգեշնչումը գալիս էր Փարիզի Էյֆելյան աշտարակի նախագծից։ Եվ իրոք՝ աշտարակների ստորին մասերը արտաքնապես շատ նման են ու ունեն նման կառուցվածք։
Ինչպես Էյֆելյան աշխատակը դարձավ փարիզյան խորհրդանիշը, Բլեքփուլի աշտարակը դարձավ քաղաքի ամենաճանաչելի օբյեկտն ու դրա խորհրդնիշը։ Պանորամային վերելակով կարելի է վերև հասնել մի րոպեում։ Զբոսաշրջիկների համար հասանելի են երեք վերին հարկերը, որոնցից երկուսը բացօթյա են։ Դրանցից ստորինում կա ապակյա հատակով մաս, որտեղ յուրաքանչյուրը կարող է ստուգել իր խիզախությունը։
Պարահանդեսների դահլիճը
Այստեղ անցնում է պարահանդեսային պարերի աշխարհում հավանաբար ամենահեղինակավոր մրցույթը։
Ատրակցիոնների այգի
Շատերը Բլեքփուլ են գալիս միայն այդ ատրակցիոնների այգու համար։ Այն համարվում է Եվրոպայում ամենախոշորներից մեկը, չնայած նրանում ատրակցիոնները այդքան էլ շատ չեն։ Սակայն մյուս տեսարժան վայրերի հետ միասին այն դարձնում է Բլեքփուլը հրաշալի հանգստավայր։
Այլ տեսարժան վայրեր
Բլեքփուլում կա նաև կենդանաբանական այգի, ընտանեկան ակվապարկ Sandcastle-ը, Stanley park մեծ այգին, Ձմռան այգի։ Նաև կա մեծ կարտոդրոմ, իսկ օդանավակայանում կարելի է պտտվել ինքնաթիռներով ու դելտապլաններով։
Տրանսպորտ
Ամենաճիշտն է Բլեքփուլ մեկնել գնացքով։ Virgin Pendolino-ում լոնդոնյան Victoria կայարանից մինչև Պրեստոն (Preston) ճանապարհը մոտ երկու ժամ է։ Հետո կես ժամից ոչ ավելի է տեղի գնացքով մինչև Բլեքփուլի Blackpool North կայարանը։
Քաղաքում կա ընդամենը մի քանի երկաթգծային կայարան, որոնցից մեկը սպասարկում է հիմնականում Բլեքփուլի զվարճանքների այգու (Blackpool Pleasure Beach) այցելուներին։ Squires Gate-ը սպասարկում է Բլեքփուլյան օդանավակայանի ուղևորներին։ Բոլոր այդ տարածքները քիչ են գործածվում, դրա համար ամենալավ տարբերակն է Blackpool North-ը։
Բլեքփուլում կա միջազգային օդանավակայան։ Այն 2006 թվականին վերականգնվել ու ժամանակակից տեսքի է բերվել։ Իրականացվում են Դուբլին, Բելֆաստ չվերթներ, Եվրոպա՝ Վենետիկ, Հռոմ, Սորրենտո, Մալթա, Սարդինիա, Իվիսա ու այլ հարավեվրոպական ծովահանգիստներ։
Հենց քաղաքում կա 13 երթուղուց կազմված ավտոբուսների ցանց, որոնցից մեկն էքսկուրսիաներ է իրականացնում։ Հիմնականում ավտոբուսները երկհարկանի են, ինչը ինքնին փոքր արկած է։
Սպորտ
Բլեքփուլ քաղաքում է գտնվում Բլեքփուլ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է եկել Անգլիայի Պրեմիեր լիգայի 2010/2011 սեզոնում, և 1953 թվականի Անգլիայի գավաթի մրցանակակիրն է։ Մրցակցին ընդունում է Բլումֆիլդ Ռոուդում (16220 տեղ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքներ
Երկայն
Երկայն, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն երկայն՝ «երկար, բարձրահասակ» բառից։ Գործածվել է 13-րդ դարում։ Հնում համարվել է անսովոր անուն և դուրս է եկել գործածությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Երնջիկ
Երնջիկ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն երինջ բառից։ Հնում համարվում էր անսովոր անուն, սակայն գործածական էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Կաննել (համայնք)
Կաննել (Cannelle, Cannelle), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Այաչչո շրջանի Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A060։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 47 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 31 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 27-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 4-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 87,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,5 %)։ 27 աշխատունակ բնակիչներից 26-ը աշխատում էին (15 տղամարդ և 11 կին), անաշխատանք էր 1-ը (1 կին)։ 4 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 1-ը թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բուենոս Այրեսի բուսաբանական այգի
Բուենոս Այրեսի բուսաբանական այգի Պալերմոյում, Բուենոս Այրեսի արվարձաններում։ Այգին ունի եռանկյունի ձև, որի երեք կողմերը Ավենիդա Սանտա Ֆե, Ավենիդա Լաս Հերաս և Սիրիայի Արաբական Հանրապետական փողոցներ են։ 1996 թվականին այգին հայտարարվեց ազգային հուշարձան։ Այն ունի 6.9772 հա ընդհանուր տարածք։ Այնտեղ կարելի է գտնել մոտավորապես 5500 տեսակ բույսեր, ծառեր և թփեր, ինչպես նաև մի շարք քանդակներ, հուշարձաններ և հինգ ջերմոցներ։ Այգին նախագծված է ֆրանսիացի ճարտարապետ և լանդշաֆտային դիզայներ Կարլոս Թայսի կողմից։ Այգին բացվել է 1898 թվականի սեպտեմբերի 7-ին։ Թայսը և նրա ընտանիքը ապրում էին անգլիական ոճով կառուցված առանձնատանը, որը գտնվում էր այգու ներսում 1892-1898 թվականներին, երբ նա զբաղեցնում էր քաղաքի զբոսայգիների գոտիների տնօրենի պաշտոնը ։ 1881 թվականին կառուցված առանձնատունը այժմ համալիրի հիմնական շենքն է։ Վերջին տարիներին Բուսաբանական այգին դարձել է մեծ թվով կատուների բնակավայր։ Դրանք բոլորն էլ ինչ-որ պատճառներով լքված տնային կատուներ են։ Կատուներից ազատվելու ծրագրերը մերժվել են հարևանների և կենդանիների բարեկեցության հասարակությունների բողոքների պատճառով։ Կատուների վերաբնակեցումը չէր լուծի խնդիրը, քանի որ ամռանը գրեթե ամեն օր այգում նոր լքված կենդանիներ էին հայտնվում։ Շնորհիվ Կենդանիների պաշտպանության ընկերության կողմից կամավորների նվիրումով, որը ձևավորեց կամավորական հանձնաժողով, հայտնաբերվում է ժամանակավոր լուծում։ Կատուները կարող էին ապրել այգում. կամավորների կոմիտեն կերակրում էր նրանց, փնտրում էր նոր սեփականատերեր և տրամադրում էր պատվաստանյութ և անասնաբուժական խնամք ։
Այգու դիրք
Այգին համատեղում է լանդշաֆտի երեք տարբեր ոճեր որոնց թվում են իտալական այգին, խառնված ֆրանսիական և արևելյան այգիներով։ Իտալական այգին ներառում է ծառերի այնպիսի տեսակներ, որոնք առաջին դարում հռոմեական բուսաբան Ֆլինի Յանգերն ուներ իր վիլլայում Ալպիական լեռներում։ Բացի այդ, այստեղ են նաև հռոմեական թեմաներով արձանների օրինակներ, այդ թվում գայլի արձանը, որը կերակրում էր Ռեմային և Ռոմուլային։ Ֆրանսիական պարտեզը զարդարված է XVII-XVIII դարերի սիմետրիկ ոճով։  Ֆրանսիական այգում է գտնվում նաև հունա-հռոմեական քանդակներից` Վեներայի և Մերկուրի արձանների պատճենները։ Այլ տարածքներում բույսերը դասվում են ըստ ծագման. Ասիականում կարող էք տեսնել գինկգո ծառատեսակը,Եվրոպականում` կաղնու և պնդուկի ծառեր, Աֆրիկականում` պտտեր և արմավենի։ Այգում կան նաև բույսեր Ամերիկայից, օրինակ` սեկվոյաներ, Բրազիլիայից` սեյբա, Արգենտինայի և Հարավային Կոնսի երկրներից ֆլորայի այլ տեսակներ։ Տարբեր բույսերի տեսակները պարբերաբար դասվում են ըստ իրենց տաքսոնական հատկանիշների։ Այգին նաև պարունակում է 33 այլ արվեստի գործեր, ներառյալ քանդակներ, կիսանդրիներ և հուշարձաններ։ Նրանց թվում են նաև Էռնեստո Բիոնդի « Սատուրնալիա » բրոնզե օրինակը։
Շալյապինի գլխաքանդակը
Նկարագրություն
Քանդակը կատարված է մեծ տաղանդով։ Արտիստը ներկայացված է գլուխը վեր պահած, իր մեծությունն զգացողի հպարտ գիտակցությամբ։ Նա այդպիսին է եղել նաև առօրյա կյանքում, մանավանդ որ դրան նպաստում է նրա ֆիզիկականը` հաղթանդամ կազմվածքը, բեմական շարժուձևը, արտիստիկ կեցվածքը։ Մեծ տաղանդով օժտված լինելու հանգամանքը նրան իրավունք է տվել յուրահատուկ դիրք գրավել հասարակության շրջանում։ Այդպիսի ճանաչումով են նրան ներկայացրել նաև ռուս անվանի նկարիչներ Վալենտին Սերովը, Բորիս Կուստոդիևը, Իլյա Ռեպինը։ Գյուրջյանը նույնպես նկատել էր նրան հատուկ ցուցադրական կեցվածքը։
Մշակման տեխնիկա
Շալյապինի կերպարը պահանջել է նաև մշակման տարբեր տեխնիկա և տարբեր նյութ։ Իհարկե ոչ մարմարը և ոչ մշակման հղկված եղանակը չէին համապատասխանելու այդպիսի առնական նկարագրով արտիստի կերպարին, դրա համար էլ նյութ է ընտրված բրոնզը, իսկ մշակման տեխնիկան՝ անհարթ։ Շալյապինի դիմաքանդակի դինամիկ կոմպոզիցիան թելադրված է նրա արտիստական նկարագրով ։
Արտաքին հղղումներ
Կատեգորիա:Քանդակներ Կատեգորիա:Հակոբ Գյուրջյանի ստեղծագործություններից
Ռոդոնիա
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ Խուան Բաուտիստան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Երջանիկ (անձնանուն)
Երջանիկ, հայկական արական և իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն երջանիկ բառից։ Համազոր անուն է Երանյակ անձնանունը։ Քիչ գործածական էր Կոստանդնուպոլսում 19-րդ դարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական երկսեռ անձնանուններ
Սեդելնիկովսկի շրջան (Օմսկի մարզ)
Սեդելնիկովսկի շրջան (Седельниковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սեդելնիկովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5200 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11645 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,24 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օմսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մոնտանժ
Մոնտանժ  (Montanges) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Վարչություն՝ Էն։ Մտնում է Բելգարադ սուր Բալզերին կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Նատյուան է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01257։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը՝ տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1646 մարդ։ Աղբյուր = INSEE
Տավրիչեսկի շրջան
Տավրիչեսկի շրջան (Таврический район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տավրիչեսկոե ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41299 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օմսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վո ան Վերմանդուա
Վո ան Վերմանդուա (Vaux-en-Vermandois), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա երկրամասի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Սեն Կանտեն 1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Սեն Կանտենը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02772։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 137 մարդ։
Purple Rain (ալբոմ)
Purple Rain (մանուշակագույն անձրև), ամերիկացի երգիչ և կոմպոզիտոր Փրինսի 8-րդ ստուդիական ալբոմը` թողարկված 1984 թվականին` որպես համանուն երաժշտական ֆիլմի սաունդթրեք իր իսկ մասնակցությամբ։
Purple Rain-ը ընդունվել է քննադատների կողմից և համարվում է պատմության ամենահաջողված ալբոմներից մեկը (ամբողջ աշխարհում վաճառվել է 22 միլիոն օրինակ, որոնցից 13 միլիոնը` ԱՄՆ-ում, ստացել է 2 «Գրեմմի» և 1 «Օսկար» մրցանակ, 24 շաբաթ եղել է 1-ին հորիզոնականում ԱՄՆ-ում։ Ալբոմից երկու երգ` «When Doves Cry» և «Let's Go Crazy» զբաղեցրել են առաջին հորիզոնականը Billboard Hot 100-ում ):
Պատմություն
Փրինսը երկու Գրեմմի մրցանակ է ստացել 1985 թվականին «Purple Rain» ալբոմի համար՝ «Լավագույն վոկալային դուետային կամ խմբային ռոք կատարում» և «Ֆիլմի լավագույն սաունդթրեք» անվանակարգերում։ Այն առաջադրվել էր նաև երրորդ անվանակարգում` «Տարվա ալբոմ»։ Նույն տարում Փրինսը հաղթել է նաև 3-րդ Գրեմմի մրցանակը՝ «Լավագույն R&B երգ» անվանակարգում։ Purple Rain-ը ստացել է նաև Օսկար մրցանակ «Լավագույն երաժշտություն ֆիլմից» կատեգորիայում (1985)։
Purple Rain-ը ԱՄՆ-ում վաճառվել է 13 միլիոն օրինակով, ընդ որում 1,5 միլիոն օրինակ վաճառվել է թողարկման առաջին շաբաթում ` ստանալով ադամանդե կարգավիճակ RIAA-ից։ Ալբոմը գլխավորել է Billboard 200 վարկանշային աղյուսակը և առաջին տեղում է եղել Billboard ամսագրի միջազգային հիթ-շքերթում ռեկորդային քանակով շատ ժամանակահատված` 24 շաբաթ (1984 թվականի օգոստոսի 4-ից մինչև 1985 թվականի հունվարի 18)` դառնալով պատմության մեջ ամենահաջողված սաունդթրեքը ։ Purple Rain-ը երկու անգամ փոխվել է երգիչ և երաժիշտ Բրյուս Սփրինգստինի Born in the U.S.A. ալբոմի հետ 1984 և 1985 թվականներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Հավերժություն (ֆիլմ)
«Հավերժություն» (Éternité), Ֆրանսիայի և Բելգիայի համատեղությամբ նկարահանված ռոմանտիկական դրամա՝ նկարահանված 2016 թվականին ։ Ֆիլմի ռեժիսորը և սցենարի հեղինակը Չան Ան Հունգն է ։ Սցենարը գրվել է ֆրանսիացի հեղինակ Ալիսա Ֆերնեյի «Այրիների նրբագեղություն» վեպի հիման վրա ։ Ֆրանսիայում ֆիլմը թողարկվեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 7-ին իսկ Ռուսաստանում այն էկրաններ բարձրացավ 2016 թվականի նոյեմբերի 24-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է ֆրանսիացի կանանց երեք սերունդների ճակատագրի մասին, որոնք 100 տարի շարունակ փորձում են պահպանել սերը և բազմապատկել այն։ Նրանց կյանքը փոխվում է․ հայտնվում են նոր մարդիկ, նոր հարաբերություններ, գեղեցկությունը գնալով պակասում է։ Եվ միայն իրական զգացմունքներն են մնում հավերժ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր
Բորիս Անդրեև
Բորիս Ֆեոդորովիչ Անդրեև, ռուս խորհրդային կինոդերասան։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1962)։
Առաջին կինոդերակատարումներ
Առաջին կինոդերակատարումներում՝ Նազար Դումա («Տրակտորիստներ», 1939), Սաշա Սվինցով («Երկու մարտիկ», 1943), Բուրմակ («Ասք Սիբիրյան երկրի մասին», 1948) անձնավորել է արտաքնապես անտաշ, զորեղ, բարեհոգի և անմիջական ռուս երիտասարդների կերպարներ։
1950-ական թվականներից Անդրեևը կերտել է հոգեբանորեն խորը, զգացմունքային մեծ ուժի, ինքնատիպ, գունեղ կերպարներ՝ Իլյա Ժուրբին («Մեծ կյանք», 1954), Պարագլուխ («Լավատեսական ողբերգություն», 1963) են։ Անդրեևը արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակների (1948, 1950) ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի և Կարմիր աստղի շքանշաններով։
Ապորա
Ապորա (Aporá), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Ալագոինյասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 518 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 572,226 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 30,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Համայնքը հիմնադրվել է 1958 թվականի օգոստոսի 14-ին։ Համայնքի տոնը նշվում է օգոստոսի 14-ին։
Աշխարհագրութուն
Կլիման տեղանքում՝ արևադարձային է։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Տարայի շրջան
Տարայի շրջան (Тарский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տարա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 15700 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20645 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,31 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օմսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ատլանտիդա (քարանձավ)
Ատլանտիդա (Атлантида), կարստային քարանձավ Ուկրաինայում։ Գտնվում է Զբրուչ գետի գետահովտում՝ Խմելնիցկու մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի Զավալիե գյուղից ոչ հեռու։ Քարանձավն ունի 2.525 մ երկարություն և 18 մ խորություն, զբաղեցնում է մոտ 4.440 մ² մակերեսով տարածք ։ 1975 թվականից հարակից մոտ 10 հա տարածքի հետ հռչակվել է պետական նշանակության բնության հուշարձան ։ Գտնվում է Խմելնիցկու մարզի զբոսաշրջային խորհրդի ենթակայության տակ ։
Նկարագրություն
Պոդոլիայի տարածքում միակ քարանձավն է, որն ունի հստակ ընդգծված եռահարկ կառուցվածք։ Ստորին (առաջին) հարկում կան բարձր ու լայն սրահներ, երկրորդ հարկն ավելի նեղ է՝ 1-1.5 մ շերտերով։ Երրորդ հարկն ունի 5 մ բարձրությամբ երկու ոչ մեծ մուտք։ Առաջին և երկրորդ հարկերի հատման տեղում կան մեծ սրահներ՝ մինչև 12 մ բարձրությամբ։ Քարանձավի պատերին տարբեր գույնի գիպսի մակածորուկային հետքեր են հանդիպում։ Հանդիպում են նաև թելիկային բյուրեղներ՝ 1.5 մ երկարությամբ։ Կան ստալակտիտներ ու ստալագմիտներ, որոնք ձևավորել են սպիտակ, դեղնավուն, վարդագույն, թափանցիկ ու տարբեր ձևեր ունեցող ծաղիկներ, աստղիկներ ու լուլաներ։ Լուսավորության դեպքում դրանք խայտում են տարբեր գույներով՝ ստեղծելով հեքիաթային տպավորություն։ Քարանձավն ունի առանձին սրահներ (Կակաչների, Ոսկե աշուն, Ծիծաղի, Ուրախության), այրեր ու միջանցքներ (Սատանայի պոչ)։ Քարանձավում հանդիպում են չղջիկների հազվագյուտ տեսակներ ։
Ուսումնասիրության պատմություն
1950-ական թվականներին Զավալիեում սկսել են գիպս արդյունահանել, սակայն դժվարություններ են առաջացրել բազմաթիվ խոռոչները։ Դրանք իրենց են գրավել երիտասարդ քարանձավագետներին, որոնք էլ Վալերի Ռոգոժնիկովի գլխավորությամբ 1969 թվականին բացահայտել են քարանձավը։ Նրանց է նվիրվել քարանձավի ամենամեծ սրահներից մեկը՝ «Կիևի քարանձավագետների սրահը»։ Այն լրջորեն սկսել են ուսումնասիրել 1979 թվականի աշնանը։ Դետալների տեղագրական լուսանկարումն իրականացրել է քարանձավագիտական ջոկատը Ա. Կլիմչուկի ղեկավարությամբ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քարանձավներ
Ռոլանդո Էսկոբար
Ռոլանդո Էմիլիո Էսկոբար Բատիստա (Rolando Emilio Escobar Batista, ), պանամացի ֆուտբոլիստ, «Դեպորտիվո Անսոատեգի» ակումբի և Պանամայի հավաքականի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Էսկոբարն իր կարիերան սկսել է «Ատլետիկո Նասիոնալ» և «Չորիլլո» ակումբներում։ 2006 թվականին տեղափոխվել է «Տաուրո» ֆուտբոլային ակումբ, որի կազմում հաղթել է Պանամայի առաջնությունում։ Մրցաշրջանի ավարտին հեռացել է ակումբից և տեղափոխվել Վենեսուելայի «Դեպորտիվո Տաչիրա»։ Նոր թիմի հետ նա առաջին իսկ մրցաշրջանում հաղթել է Վենեսուելայի առաջնությունում։
2008 թվականին Էսկոբարը տեղափոխվել է «Կարակաս» ֆուտբոլային ակումբ։ Մայրաքաղաքային ակումբի հետ նա երկրորդ անգամ դարձել է Վենեսուելայի առաջնության հաղթող։
2009 թվականի ամռանը Ռոլանդոն վերադարձել է հայրենիք, որտեղ կես տարի խաղացել է «Սան-Ֆրանցիսկոյում»։ Մրցաշրջանի ավարտին կրկին տեղափոխվել է Վենեսուելա՝ միանալով «Դեպորտիվո Լարա» ակումբի, որի կազմում նվաճել է Վենեսուելայի գավաթը։ Մրցաշրջանի երկրորդ կեսին Ռոլանդոն հանդես է եկել Սան Միգիլոտոյի «Սպորտինգ» ակումբում, ապա տեղափոխվել «Դեպորտիվո Անսոատեգի»։ 2012 թվականի հունվարի 29-ին «Միներոս Գուայանա» ակումբի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը նոր թիմում ։ Օգոստոսի 19-ին «Պորտուգեսա» ակումբի դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Դեպորտիվո Անսոատեգիի» կազմում ։ 2013 թվականին Էսկոբարը երկրորդ անգամ դարձել է Վենեսուելայի գավաթակիր։
Միջազգային կարիերա
2006 թվականին Էսկոբարը կատարել է իր նորամուտը Պանամայի հավաքականում։ 2007 թվականին մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում Ռոլանդոն մասնակցել է Մեքսիկայի հավաքականի դեմ խաղին ։ Սեպտեմբերի 12-ին Վենեսուելայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ ազգային հավաքականի։
2009 թվականին Էսկոբարը երկրորդ անգամ մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Նիկարագուայի, Գվադելուպայի , Մեքսիկայի և ԱՄՆ-ի հավաքականների դեմ խաղերին։
2013 թվականին Ռոլանդոն դարձել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկության արծաթե մեդալակիր, սակայն մրցաշարի ընթացքում նա եղել է պահեստային և խաղադաշտ դուրս չի եկել
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Տաուրո»
«Դեպորտիվո Տաչիրա»
«Կարակաս»
«Դեպորտիվո Լարա»
«Դեպորտիվո Անսոատեգի»
Պանամա
Կամպո (Հարավային Կորսիկա)
Կամպո (Campo), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A056։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 77 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 47 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 31-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 16-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 66,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,7 %)։ 31 աշխատունակ բնակիչներից 28-ը աշխատում էին (16 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 3-ը (2 տղամարդ և 1 կին)։ 16 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 9-ը թոշակառու, 5-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ակաժուտիբա
Ակաժուտիբա (Acajutiba), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Ալագոինյասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 363 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 229,662 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 57,4 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Աշխարհի արդարակյացները Հայաստանում
Աշխարհի արդարակյացները Հայաստանում, հայեր, որոնք Հոլոքոստի ժամանակ փրկել են տարբեր հրեաների, Իսրայելի աղետի և հերոսականության «Յադ Վաշեմ» ինստիտուտի կողմից արժանացել են «աշխարհի արդարակյացի» կոչման։
2015 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով՝ այդ կոչմանն արժանացել են 24 հայեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան Կատեգորիա:Հայերի ցանկեր
Գրզի Ներքին
Գրզի Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Գրզի գյուղի մոտակայքում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Տևրիզի շրջան
Տևրիզի շրջան (Тевризский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տևրիզ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 9800 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օմսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բոցենի հուրանավոր
Նկարագրություն
Ուղիղ վեր ձգվող ընձյուղներով բույս է՝ 50-150 սմ բարձրությամբ, 1,5-5 սմ տրամագիծ ունեցող բուրումնավետ ծաղիկներով, որոնք բացվում են հուլիսից մինչև ուշ աշուն, ունեն ամենաբազմազան գունավորում, բայց ավելի հաճախ՝ ալ կարմիր, կարմրանարնջագույն, նարնջագույն, մանուշակագույն և այլն։ Հավաքված են հուրանանման ծաղկաբույլերում։ Բազմանում են կտրոններով, թփի բաժանմամբ և արմատային մացառներով։ Գարնանը, երբ ընձյուղները հասնում են 8-10 սմ երկարության, կտրոններ են վերցնում և տնկում ստվերոտ մարգերում կամ սառը ջերմոցներում։ Արմատակալելուց հետո հաջորդ գարնանը տնկում են մշտական տեղում։ Թուփը բաժանման համար կիսում են ծաղկելուց հետո կամ գարնանը։ Լայնորեն գործածվում է միքսբորդերներում, լանդշաֆտային ձևավորումներում, գազոնի ֆոնի վրա։
Կան բազմամյա բոցենու տեսակներ, որոնք օգտագործվում են որպես միամյա։ Այդպիսիններից է Դրյումոնդի բոցենին, որը խիտ թփակալող բույս է՝ 20-60 սմ բարձրությամբ։ Ծաղիկները բուրավետ են, տարբեր գունավորմամբ, հավաքված հովանոցանման վահաններում։ Լուսասեր և ջերմասեր է, լավ է աճում ինչպես մերձարևադարձային, այնպես էլ բարեխառն գոտու պայմաններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծաղկաբույսեր Կատեգորիա:Միամյա բույսեր Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Թեքիե (Բաքու)
Թեքիե (Təkiyə), 13-րդ դարի հուշարձան է, որը գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում։ Պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրը ։ Հուշարձանը գործել է որպես մզկիթ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Նիկոլայ Պավլով
Նիկոլայ Վիկտորի Պավլով (Николай Павлов, ), ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ուսանողների առաջին խմբի հետ ուղարկվել է Ուլան Բատորի համալսարան։ 1973 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանին կից Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտը։
1979 թվականից անցել է դիվանագիտական աշխատանքի։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Գիզելա Յանուշևսկա
Գիզելա Յանուշևսկա (Gisela Januszewska, ավազանի ազգանունը՝ Rosenfeld, հայտնի է նաև Kuhn և Roda ազգանուններով, ), ավստրիացի բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1867 թվականի հունվարի 22-ին, մորավյան Դրոնովիցե գյուղում, Ավստրո-Հունգարիա (այժմ Չեխիա) ոստիկան և հողատեր Լեոպոլդ Ռոզենֆելդի ընտանիքում և հինգ երեխաներից մեկն էր։ Ավստրիացի դրամատուրգ և գրող Ալեքսանդրա Ռոդա Ռոդի քույրն է։
Բրնոյում մասնավոր դպրոցն ավարտելուց հետո վաղ տարքում ամուսնացել է իրենից շատ ավելի մեծ Յոհան Կունի հետ։ Շուտով նա դիմել է ամուսնալուծության համար, և մի քանի տարիների ընթացքում ամուսնությունը լուծարվել է։ Տեղափոխվելով Շվեյցարիա, ուսման է անցել Ցյուրիխի համալսարանում, որտեղ 1898 թվականի ապրիլի 12-ին ստացել է բժշկի աստիճան` որպես Գիզելա Կուն։
Առաջին փորձը ձեռք բերելով Ցյորիխի կանանց հիվանդանոցում որպես մանկաբարձ, Գիզելան 1898 թվականի հունիսին տեղափոխվել է Գերմանական կայսրության Ռեյմշայդ քաղաք և դարձել է ապահովագրության բժիշկ։ 1899 թվականի մարտին նա նշանակվել է պաշտոնական բժիշկ, հանրային առողջապահության պաշտոնյա Բոսնիայի Բանյա Լուկա քաղաքում, դառնալով քաղաքի առաջին կին բժիշկը։ Բանյա Լուկա քաղաքում իր կարիերայի ընթացքում նա այն քիչ բժիշկներից մեկն էր, որը փորձում է ապահովել Բոսնիայի մուսուլման կանանց հասանելիությունը բժշկական օգնությանը։ 1900 թվականին նա ամուսնացել է Լադիսլավ Յանուշովսկու հետ, որը այդ ընթացքում նրա ղեկավարն էր։
Ամուսնությունից հետո Գիզելա Յանուշևսկան թողել է առողջապահության պաշտոնյայի դիրքը և սկսել է ղեկավարել մուսուլման կանանց համար նախատեսված դիսպանսերը։ Ինչպես նաև զբաղվում էր բժշկական պրակտիկայով` կատարում էր աննշան վիրահատություններ և ճանաչում է ձեռք բերել բուժելով բնական ծաղկով, տիֆով, որովայնային տիֆով, սիֆիլիսով հիվանդներին, բայց ավելի երկար ժամանակ հատկացնելով ոսկրակակղանքով տառապողներին, որը այդ ժամանակ տարածված էր Բոսնիայի մուսուլման կանանց շրջանում։
Նախարարական 1-ին տուն
Նախարարական 1-ին տուն (1-й Министерский дом), պատմական շենք Պետերհոֆում։ Կառուցվել է 1839-1841 թվականներին։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է ։ Գտնվում է Ծովային դեսանտի փողոց, տուն 1 հասցեով` հյուսիսային կողմից եզրափակելով Ռազվոդնայա հրապարակը։
Պատմություն
Տունը կառուցվել է ճարտարապետ Իոսիֆ Իվանովիչ Շառլեման 1-ի նախագծով։ Շինարարությունը ղեկավարել է վարպետ Բերրին։ Մինչև տունը կառուցելը այդ վայրում եղել է փայտե էքզերցիր-դահլիճ (ասպարեզ)։ Նախագիծը հաստատվել է 1839 թվականի հուլիսի 14-ին։ Շինարարությունը սկսվել է նույն թվականի օգոստոսին, երկու ամսում քանդվել է հին շենքը, կառուցվել է հիմքը և կիսով չափ կառուցվել են պատերը։ 1840 թվականի նոյեմբերին ավարտվել են շինարարական աշխատանքները, անցկացվել է ջրագիծը։ Տարածքների հարդարումն ավարտվել է 1841 թվականի հունիսին ։
Տանը տեղակայված էին պետական բնակարաններ նախարարների ժամանակավոր կացության համար։ Տունը չորս անգամ աննշան վերակառուցվել է (1877-78, 1899-1900, 1935, 1956-57 թվականներին), դա վերաբերում է միայն ներքին միջնապատերի փոփոխություններին, վառարանների, լողարանների փոխարինմանը, մուտքերի ձևափոխմանը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տունը ստացել է փոքր վնասվածքներ։ Պատերազմից հետո այնտեղ տեղակայված են եղել կոմունալ բնակարաններ և հաստատություններ։ Մինչև 2012 թվականն այստեղ գործել է ներքին գործերի Պետրոդվորցովի շրջանային վարչությունը, իսկ նույն թվականին շենքը փոխանցվել է «Պետերհոֆ» պետական թանգարան-արգելոցին ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:1841 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Գիզելա Յանուշևսկա
Կենսագրություն
Լադիսլավ Յանուշովսկու թոշակի անցնելուց հետո, նրանք տեղափոխվել են ավստրիական Գրաց։ Այստեղ, մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը Գիզելան ընդունվել է Գրացի համալսարան և սկսել է սովորել դոկտորատուրայիում։ 1916 թվականին այրիանալուց հետո ընդունվել է ռազմա-բժշկական կորպուս, դառնալով ռազմական հրամանատարության մեջ միակ կին բժիշկը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին կատարած սխրանքների համար Յանուշևսկան արժանացել է մի շարք պարգևների, այդ թվում` Կարմիր խաչի գերմանական շքանշան և ավսրիական «Քաղաքացիական արժանիքների համար» շքանշանի։ Պատերազմի ավարտից հետո, 1919 թվականին Գրացում բացել է սեփական պրակտիկան և մինչև 1933 թվականը աշխատել է որպես բժիշկ-խորհրդատու` Շտիրիայի և Կարինթիայի Բժշկական ապահովագրության ասոցիացիայում։
1935 թվականի վերջին նա ավարտել է իր պրակտիկան, բայց շարունակել է սոցիալական գործունեությունը։ 1937 թվականին պարգևատրվել է ավստրիական ասպետի խաչով`«Շքանշան արժանիքների համար»։ Նա հարգարժան բժիշկ էր` մասնագիտության նկատմամբ սոցիալական պատասխանատվության համար և դարձել է երկրորդ ավստրիացի բժիշկը, ով արժանացել է Medizinalrat պաշտոնական կոչմանը` բժշկության մեջ ունեցած ներդրման համար։  Բայց անշլյուսից հետո Գիզելա Յանուշևսկան դարձել է նացիստական ռեժիմի զոհը։ 1940 թվականին նրա Գրացի բնակարանը բռնագրավվել է, նա ստիպված էր տեղափոխվել Վիեննա, որտեղից նրան ուղարկել են Թերեզինշտադտի համակենտրոնացման ճամբար։ Այնտեղ էլ նա մահացել է 1943 թվականի մարտի 2-ին։
Նրա պատվին կոչել են Բանյա Լուկայի փողոցներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Ավստրիացի բժշկուհիներ
Ալեքսեյ Բուլատկին
Ալեքսեյ Բուլատկին (Алексей Семёнович Була́ткин, ), ռուս սպա, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս, Ռուսաստանի հարավում Սպիտակ շարժման մասնակից։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Բուլատկինը ծնվել է 1890 թվականին։ 1910 թվականին ավարտել է Ալեքսեևսկի ռազմական ուսումնարանը, 1913 թվականի նոյեմբերի 15-ին ստանալով ենթասպայի կոչում` ծառայության է անցել Լուցկի 165-րդ հետևակային գնդում ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցել է Լուցկի 165-րդ հետևակային գնդի կազմում։ 1915 թվականին ստացել է շտաբս-կապիտանի կոչում։ Արժանացել է Սուրբ Գեորգիի 4-րդ աստիճանի շքանշանի։ 1917 թվականի մարտի 18-ին ստացել է փոխգնդապետի, 1917 թվականի օգոստոսի 25-ին` գնդապետի կոչում ։ Քաղաքացիական պատերազմին մասնակցել է Սպիտակ շարժման կազմում Ռուսաստանի հարավում։ 1918 թվականի հուլիսին 60 կամավորական սպաների հետ ընդգրկվել է Կամավորականների բանակ, նշանակվել 1-ին Սպայական (Մոսկովյան) գնդի 9-րդ վաշտի հրամանատար, որի կազմում էլ մասնակցել է 2-րդ Կուբանյան արշավանքներին։ 1918 թվականի հոկտեմբերին նշանակվել է 3-րդ գումարտակի հրամանատար, իսկ նոյեմբերի 1-ին Սպայական (Մոսկովյան) գնդի հրամանատարի տեղակալ։ 1918 թվականի նոյեմբերի 19-ից մինչև դեկտեմբերի 13-ը գեներալ-մայոր Գեյդեմանի մահից հետո ժամանակավոր ղեկավարել է գունդը։ 1919 թվականի հունվարին Դոնբասի պաշտպանության ժամանակ ղեկավարել է մարկովցիների և կորնիլովցիների համախմբված ջոկատները։
Սպանվել է 1919 թվականի մարտի 13 (26)-ին Օլխովատկա գյուղի մոտ մղվող մարտերի ժամանակ։ Օլխովատկայի գրավումից հետո մարկովցիների կողմից գտնվել է գնդապետ Բուլատկինի այլանդակված դիակը։ Դիակը ուղարկվել է Ռոստով, կայարանից 50 մարկովցիների դասակի ուղեկցությամբ տեղափոխվել եկեղեցի, այնուհետև զինվորական արարողակարգով թաղվել զինվորական գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Հուսկան Նահատակ վանք
Հուսկան Նահատակ վանք ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Շամքորի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգում։ Գտնվում է Դաշբուլաղ գյուղից 0,5 կմ արևելք՝ Բադա (Լղարակ) և Խաչիսար (Չարդախլու) գյուղերի միջև, ծովի մակերևույթից 1200 մ բարձրության վրա ։
Պատմություն
1883 թվականին հնավայր այցելած Հ. Մանասյանցը ցավով արձանագրել է վանքի անմխիթար վիճակը.
1884-1885 թվականներին եկեղեցին նորոգել է բադացի Կարապետ Սափարյանցը, որը «...ժրաջան աշխատութեամբ իւր առաջուան խարխուլ և կիսաւերակ դրութիւնից կատարեալ վերանորոգած է» ։
1888 թվականին եկեղեցու տարածքն էլ է բարեկարգվել ։
Վանքի կառույցները շարունակ քայքայվելով և երկար ժամանակ լուրջ նորոգությունների չենթարկվելու պատճառով 1893 թվականին հայտնվել էին անմխիթար դրության մեջ. ''«…Եկեղեցին ունէր 4 սենեակ, իսկ այժմ մնացել է 2-ը և դրանք էլ շուտով կքանդուեն։ …Սրանից մի տարի առաջ իբրև ժամկոչ այդտեղ բնակւում էր մի ծերունի, որը նայում և պահպանում էր եկեղեցին. այժմ այդ ծերունին վախճանուել է և եկեղեցին բարձի թող է արած»'' ։
1890 թվականին վանքի հերթական այցելուն նշել է.
Հայ-թուրքական ընդհարումների ընթացքում, մասնավորապես 1905 թվականի նոյեմբերին թուրքերը եկեղեցին ավերել ու կողոպտել են ։
1907 թվականին վանահայր Մեսրոպ Տեր-Ստեփանոսյանցը կառույցի վերանորոգության համար կազմել է վանքի եկամուտների հաշվեմատյանը ։
1985 թվականին ՀՃՈւԿ-ի հետազոտական խմբի այցելության ժամանակ, եկեղեցին գտնվում էր խիստ քայքայված վիճակում, և դեռևս նկատվում էին միաբանության սենյակների մնացորդները (ամենայն հավանականությամբ, դրանք սկզբում ծառայել են որպես վանահոր բնակարան, իսկ ավելի ուշ՝ սոսկ կացարաններ ուխտավորների համար) ։
Ճարտարապետություն
Հուսկան Նահատակ վանքի գլխավոր կառույցը Սուրբ Գևորգ եկեղեցին է։ Արտաքին չափերն են՝ 14×7,95 մետր։ Միանավ հորինվածքով թաղածածկ շինություն է։ Աղոթասրահի մեկ զույգ որմնասյուների վրա հենված թաղակապ ծածկն առնված է երկթեք տանիքի տակ։ Ավանդատներ չունի։ Խորանի և եկեղեցու բոլոր պատերի մեջ բացված են խորշեր։ Միակ մուտքը հարավից է։ լուսավորությունն իրականացված է չորս ճակատներից բացված պատուհանների միջոցով։ Հիմնականում կառուցված է անմշակ քարով, կրաշաղախով։ Սրբատաշ են միայն անկյունաքարերը։ Պատերը բավականին հաստ են՝ 123 սմ, որը բնորոշ է տարածաշրջանի ուշ միջնադարյան պաշտամունքային այլ կառույցներին ևս։ Ներքուստ սվաղված է։ Կառույցն առանձնահատուկ է պատերի մեջ արտաքուստ ագուցված բազմաթիվ խաչքարերով, տապանաքարերով և դրանց բեկորներով, որոնք ոճական և գեղարվեստական առումով վերաբերում են 16-17-րդ դարերին։ Կատարված վերանորոգումների հետքերն ակնհայտ են։
Եկեղեցու հարավային պատի արևմտյան անկյանը կից է ուղղանկյուն հատակագծով, միաթեք ծածկով թաղակապ տապաատունը (դամբարանամատուռ)։ Արտաքին չափերն են՝ 4,55×3,27 մետր։ Ճարտարապետական հարդարանքի ամենաշքեղ հատվածը արևելքից բացված մուտքն է, որը հազվադեպ երևույթ է։
Եկեղեցուց արևմուտք տարածված է ընդարձակ գերեզմանոցը։ Թաղումներն ունեն խիստ դասավորություն։ Պահպանված բոլոր սալատապանները զուրկ են արձանագրություններից և հարդարանքից։
Կալվածքներ
Հուսկան նահատակ վանքի կալվածքների զբաղեցրած սահմանների, դրանց տնտեսական կացության և եկամուտների մասին որոշ տվյալներ մեզ հայտնի են միայն ԺԹ (19-րդ) դարավերջից։ Հայտնի է, որ 1888 թվականին կալվածական եկամուտը ծառայում էր ի նպաստ Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի.
1910 թվականին վանքի անշարժ ունեցվածքը բավականին կրճատվել է՝ հայտնվելով բարձիթող վիճակում։
Դոմենիկո Ֆոնտանա
Դոմենիկո Ֆոնտանա (Domenico Fontana), (1543 – 28 հունիս, 1607), իտալացի ճարտարապետ։ Ծնվել է ներկայիս Տիչինո քաղաքում։ Աշխատել է Իտալիայում՝ Հռոմում և Նեապոլում։
Կենսագրություն
Դոմենիկո Ֆոնտանան ծնվել է Լուգանո լճի մոտ գտնվող Մելիդե գյուղում, որը ներկայիս Տիչինո քաղաքի մասն է կազմում։ Հռոմ է տեղափոխվել 1563 թվականին՝ նախքան Միքելանջելոյի մահը, որպեսզի միանա իր ավագ եղբորը՝ Ջիովաննիին ։ Նա վստահություն էր ձեռք բերել Կարդինալ Մոնտալտոյի՝ նույն ինքը Սիքստոս V Պապի մոտ, որը 1584 թվականին նրան հանձնարարում է Սանտա Մարիա Մաջորե եկեղեցու դել Պրեսեպիո կապելլայի կառուցումը։ Դա մի հիանալի կառույց է՝ հարուստ և ծանրաբեռնված հարդարանքով, որը ոչ մի կերպ չի խոչընդոտում հիմնական ճարտարապետական ուրվագիծը։ Այն ամբողջանում է գմբեթով, որն արված է Մոնտեպուլչիանոյի Սան Մարիո եկեղեցու ոճով։ Ֆոնտանան Սանտա Մարիա Մաջորե եկեղեցու կողքին կառուցում է նաև Մոնտալտո պալատը, որի դեկորատիվ քանդակներն ու ժանեզարդերը շատ տպավորիչ են։ Երբ կարդինալ Մոնտալտոն ձեռնադրվում է որպես Սիքստոս V Պապ, Դոմենիկո Ֆոնտանային նշանակում է Սուրբ Պետրոսի բազիլիկի ճարտարապետ՝ շնորհելով նրան «Ոսկե Աստղի շքանշան»։ Ֆոնտանան Սուրբ Պետրոսի գմբեթին ավելացնում է լապտեր, ինչպես նաև առաջարկում է երկարաձգել ինտերիերը լայնածավալ նավով։
Ի թիվս աշխարհիկ շինությունների իր զուսպ ոճով առանձնանում է Լաթերանյան պալատը, որի կառուցվածքային սկզբունքները և ճարտարապետական լուծումներն անհերքելի են, բայց և այնպես այստեղ ակնհայտ է երևակայության լիակատար բացակայությունը և ոճի միանմանությունը։ Ճարտարապետական խնդրի մեկ լուծումը բնորոշ էր Ֆոնտանային, ինչը հանդիպում է Լաթերանյան պալատում, հետագայում՝ Վատիկանում և Քուիրինալյան պալատում։
Եգիպտական կոթողներ
1586 թվականին նա կանգնեցրել է Սուրբ Պետրոսի հրապարակի կոթողը, որը կշռում է 327 տոննա։ Աշխատանքներին մասնակցել է 900 մարդ, 75 ձի, նաև օգտագործվել է անհամար փոկանիվներ ու պարաններ։ Ողջ աշխատանքի նկարագիրը Ֆոնտանան ներկայացրել է «Della transportatione dell'obelisco Vaticano e delle fabriche di Sisto V (Rome, 1590)»-ում ։ Հայտնի է, որ աստղագետ Իգնացիո Դանտին ևս աջակցել է նրան այս աշխատանքներում։ Ֆոնտանան նաև օգտագործել է իր կայուն գիտելիքները, ինչն առաջացրել է համամարդկային զարմանք այն ժամանակ, երբ նա մոնտաժում էր մյուս երեք հնագույն կոթողները Պիացցա դել Պոպոլոյում, Սանտա Մարիա Մաջորեի հրապարակում և Լաթերանյան հրապարակում։
Այլ աշխատանքներ
Այն բանից հետո, երբ մահանում է Սիքստոս V Պապը, Ֆոնտանան շարունակում է ծառայությունը նրա հաջորդի՝ Կղեմես VIII Պապի մոտ։ Շուտով սակայն, դժգոհելով նրա ոճից, և մեղադրելով հանրային գումարների յուրացման մեջ, պապը նրան ազատում է պաշտոնից, և Դոմենիկո Ֆոնտանան տեղափոխվում է Նեապոլ։ Այնտեղ նրան ընդունում Է ճարտարապետ Վիչերոյը։ Մի շարք ջրանցքներ նախագծելուց հետո նա կառուցում է Նեապոլի թագավորական պալատը։
Դոմենիկո Ֆոնտանան մահացել է 1607 թվականին։ Նրա մարմինն ամփոփված է Սանտ Աննա դեյ Լոմբարդի եկեղեցում։
Նրա եղբայրը՝ Ջիովաննի Ֆոնտանան, նույնպես ճարտարապետ է եղել, իսկ նրա որդին՝ Ջուլիո Չեզարեն եղել է Նեապոլի արքայական տան ճարտարապետը ։
Սախալինսկի Ա. Պ. Չեխովի անվան միջազգային թատերական կենտրոն
'''Սախալինսկի Ա. Պ. Չեխովի անվան միջազգային թատերական կենտրոն''' (Сахалинский международный театральный центр имени А.П. Чехова), թատրոն Յուժնո-Սախալինսկ քաղաքում։
Թատրոնի պատմություն
1930 թվականին Ալեքսանդրովսկ-Սախալինսկում ստեղծվել է թատրոն, որն անվանվել է Սախալինսկի Տարածաշրջանային Դրամատիկական թատրոն։ Թատրոնի առաջին գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր տնօրենը եղել է Ե. Բ. Մուրատովը։ Թատերախմբի հիմնական մասնակիցները Մոսկվայի դերասաններն էին ։ 1938 թվականին թատրոնի աշխատանքը մամուլում հիմնականում գնահատվում էր անբավարար։ Մի թատերաշրջանի ընթացքում շատ բեմադրություններ էին ներկայացվում, սակայն բոլոր այդ բեմադրությունների գեղարվեստական մակարդակը շատ ցածր էր, վատ էին բեմադրված, իսկ փորձերը հապճեպ էին անցկացվում։ Ընդհանուր առմամբ անտրեպրիզում (թատերական կատարման տեսակ) իրավիճակը վատ էր մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը ։ 1941 թվականին թատրոնի կոլեկտիվի աշխատանքը դուրս եկավ շրջանառության Խորհրդային Հավանը (քաղաք է Ռուսաստանի Խաբարովսկի մարզում) հավաքեց 100 հազար ռուբլի և դրանք հանձնեց պաշտպանության հիմնադրամին այն խնդրանքով, որպեզսի կառուցվի ինքնաթիռ, որը կկոչվի «Սախալինսկի արտիստ» ։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ թատրոնում դրված է եղել 50 ներկայացում, որից շուրջ 23-ում ներկայացված էր պայքարի թեման, սովետական ժողովուդի պայքարն ընդդեմ ֆաշիստների ։
Փոխանցելուց հետո վարչական կենտրոնի տարածքում` Հարավային-Սախալինսկում 1946 թվականին հիմնադրվեց Յուժնի-Սախալինսկի դրամատիկական թատրոնը։ Թատրոնը կոչվեց Սախալինսկի տարախաշրջանային դրամատիկական թատրոն։ Հարավային-Սախալինսկի գեղարվեստական թատրոնի առաջին ղեկավարն էր Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության վաստակավոր արտիաստ Հ. Ի. Ուրոլովը, իսկ թատրոնի ներկայացումների հիմնական ռեժիսորը Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության վվաստակավոր արտիստ Ի. Ս. Իտկինսոնը։ Այդ տարիների ընթացքում թատրոնը խաղաց շուրջ 500 ներկայացում, որոնցից դեռ պետք է ներկայացվեն ։
1948 թվականին թատրոնը բեմադրեց «Թմբուկահարը», ըստ Ա.Դ. Սալնասկովի նույնանուն պիեսի ։
1954 թվականին թատրոնը անվանակոչվեց ռուս մեծ դրամատուրգ Անտոն Չեխովի անունով ։
1957 թվականին թատրոնը առաջին անգամ գնաց շրջագայության դեպի Հոնկոնգ, (ըստ այլ աղբյուրների ետ գնաց, 1941 թվականին ):
1965 թվականին Մեծ Հաղթանակի 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ թատրոնը ներկայացրել է 3 բեմականացում նվիրված այդ թեմային. դրանք էին «Մեկ տանիքի տակ» պիեսը որի հեղինակն է Զ. Ագրանենկոն, «Բումերանգ», որի հեղինակն է Ա. Տետրասկովոն և «Իմ խեղճ Մարատ», որի հեղինակն է Ա. Արբուզովան ։
1980 թվականին թատրոնը ներկայացրել է «Հարություն առած գումարտակը» Բեկ Ալեքսանդր Ալֆրեդովիչ, հերոս-պանֆիլովականների մասին և «Մահապատիժը» Արո Վլադիմր Կոնստանտինովիչ ։
1990 թվականին թատրոնը բեմադրեց ներկայացում «Հեռացավ ծերուկը իր պառավից» ըստ Զլոտնիկով Սեմյոն Իսակովիչի պիեսի ։
1992 թվականի օգոստոսին նրանց թատրոնի տարածաշրջանային թատերական կենտրոնում տեղի ունեցավ բարեփոխում։ Առաջին տնօրենը և գեղարվեստական ղեկավարը դարձավ Անատոլի Պալյանկինը։ Բարեփոխումների ժամանակ Չեխովի դրամատիկական թատրոնում ստեղծվեց` թատրոն երեխաների համար, երիտասարդական երաժշտական թատրոնի և թատերական ուսումնարան ։
2009 թվականի օգոստոս ամսին թատերական կենտրոնի գլխավոր ռեժիսոր դարձավ Նիկիտա Գրինշպունը ։