cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սեյ Շոնագոն
Կենսագրություն
Սեյ Շոնագոնի կյանքի մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Նրա հայրն ու պապը հայտնի ճապոնական բանաստեղծներ էին, սակայն զբաղեցրել են քիչ եկամտաբեր պաշտոններ։ 16 տարեկան հասակում (981 թ.՞) Սեյ Շոնագոնն ամուսնացել է ոչ բարձր պաշտոնյա Տատիբանա Նորիմիցուի հետ։ Իրենց ամուսնությունն անհաջող էր և կարճ է տևել։ Ունեցել են մեկ զավակ։ Ավելի ուշ նա ամուսնացել է Ֆուձիվարա Մունձյոի հետ, որից ունեցել դուստր (ենթադրվում է, որ դա ապագա բանաստեղծուհի Կոման է)։ Ըստ երևույթին, պալատական ծառայության մտնելու պահին Սեյ Շոնագոնը առաջին ամուսնուց ամուսնալուծված էր։ 27 տարեկան հասակում (993 թ՞) Սեյ Շոնագոնն ընդունվում է պալատական ծառայության՝ ընդգրկվելով երիտասարդ կայսրուհի Թեյսիի շքախմբում։ Հեղինակի համար ծանր ժամանակներ են սկսվում, երբ Թեյսին կորցնում է կայսեր բարեհաճությունը։ Այն բանից հետո, երբ 1000 թ. կայսրուհին մահանում է ծննդաբերության ժամանակ Սեյ Շոնագոնը թողնում է ծառայությունը։ Ենթադրվում է, որ հենց այդ ժամանակին է տեղի ունեցել երկրորդ ամուսնությունը։ Համարվում է, որ «Գլխավերևի նոթերը», որոնք սկսվել էին գրվել դեռ կայսրուհու մոտ ծառայության ընթացքում, ավարտին են հասցվել 1001 և 1010 թթ. միջև։ Գրքում նա նշում է, որ այն գրել է իր համար, սակայն պատահական այցելուն վերցրել է ձեռագիրն իր հետ, որից հետո «Նոթերը» տարածվել են։ Ավանդվում է, որ ծերությունը Սեյ Շոնագոնն անցկացրել է աղքատության մեջ, թեև հնարավոր է, որ դա լեգենդ է։ Մեկ այլ տեղեկությամբ երկրորդ ամուսնու մահից հետո նա գնացել է բուդդայական մենաստան։ Թաղման ճիշտ տեղը հայտնի չէ, նրա գերեզմանը ցույց են տալիս մի քանի վայրերում։
«Գլխավերևի նոթեր»
Սեյ Շոնագոնի միակ երկը՝ «Գլխավերևի նոթեր» ստեղծագործությունն է։ Գիրքն իրենից ներկայացնում է հեղինակի մտքերի, մտորումների, ժանրային նկարագրությունների, տարբեր կենցաղային դրվագների, բնության պատկերների, անեկդոտների, պալատական կյանքի դրվագների, նովելների, բանաստեղծությունների, պալատական հանդիսությունների նկարագրությունների, պոետիկ զեղումների, հեղինակի շրջապատում տիրող բարքերի գողտրիկ նկարագրությունների մի հավաքածու։
Նևեր
Նևեր (Nevers, ; Noviodunum, aveli wu\ \85anwum` Nevirnum և Nebirnum) քաղաք Ֆրանսիայում, Նիևր դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ Ընկած է ծովի մակարդակից 201 մետր բարձրության վրա, Լուար գետի աջ ափին, նրա Նիևր վտակի գետաբերանի մերձակայքում։ Նիվերնե պատմական մարզի մայրաքաղաքն է եղել։ Հախճապակու մի տարատեսակի՝ ֆայանսի արտադրության ամենամեծ կենտրոնն էր և է Ֆրանսիայում։ Զբաղեցնում է 17,33 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 43.082։
Սեյ Շոնագոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Կին գրողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պատմաբաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Նևեր
Պատմություն
Հինհռոմեական ժամանակներում Նևերը կելտական ցեղի ներկայացուցիչ հանդիսացող էդույներով բնակեցված քաղաք էր՝ Noviodunum/Նովիոդունում կամ Nivernum/Նիվերնում անվանումով։ Կլովիսի օրոք 506 թվականին այստեղ հիմնվել է համանուն եպիսկոպոսություն։ Նևերի (կամ Նիվերնեի) կոմսերն առաջին անգամ հիշատակվում են 9-րդ դարում։ Կոմս Գիլյոմ Նևերցին մասնակցել է Առաջին խաչակրաց արշավանքին։
Երբ Նևերների տոհմի արական գիծը մարեց (1184 թ.), Նիվերնեի կոմսությունը, ամուսնության միջոցով, անցավ Պիեռ դը Կուրտենեին ՝ Կոստանդնուպոլսի նախկին լատինական կայսրին։ Հետագայում այն պատկանել է Ֆլանդրիայի կոմսերին (Դամպիերի տուն) և Բուրգունդիայի դուքսերին ( Ֆիլիպ Խիզախի ժառանգներ)։
Ֆրանցիսկոս I արքան 1538 թվականին Նևերի կոմսությունը դարձրեց դքսություն՝ իր անվանակից Ֆրանցիսկոս Կլևսեցու համար։ Վերջինիս հերթով հաջորդեցին որդիները (ծնված Անտուան Վանդոմացու քրոջ հետ ամուսնությունից), որոնցից վերջինի մահից հետո (1564 թվականին) Նևերը և Ռեթելը հանձնվեցին նրանց քրոջը, որ Լոդովիկո Գոնզագայի կինն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լեռնամարգագետնային հողեր
Լեռնամարգագետնային հողեր, մարգագետնային հողերի խումբ։ Ձևավորվում են բարձր լեռնային գոտում՝ մարգագետնային, առավելապես ցածրաճ բուսական ծածկոցի տակ, ցուրտ և խոնավ կլիմայի պայմաններում։ Սեծ զանգվածներով կան Հայկական բարձրավանդակի, Փոքր և Մեծ Կովկասների, Տյան Շանի, Պամիրի, Ալպերի, Կորդիլերների և այլ լեռնային համակարգերի բարձր տարածքներում։ Լեռնամարգագետնային հողերը մակերեսից ուժեղ ճմակալած (երբեմն թույլ տորֆացած), թույլ դիֆերենցված, ամբողջ կտրվածքով գրեթե միատարր, բաց դարչնագույն կամ դարչնագույն, ավազախճային մասնիկներով հարուստ, թեթև մեխանիկական կազմ ունեցող, սակավազոր և միջին հզորության հողեր են։ Հարուստ են օրգանական նյութերով (12–18%), ունեն թթու ռեակցիա։ Լեռնամարգագետնային հողերը լավ բազա են ամառային արոտների համար։
Կատեգորիա:Հողի տեսակներ
Նովոիվանովկա (գյուղ, Տեոֆիպոլի շրջան)
Նովոիվանովկա (Новоіванівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոիվանովկա գյուղում բնակվում էր 160 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,916 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 174,67 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օդրեյն շրջան (Միսսուրի)
Օդրեյն շրջան (Audrain County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.795 կմ² է, բնակչությունը՝ 25.529 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մեխիկո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Պրիխաբի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Պրիխաբի (Прихабы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բաբասյան
Բաբասյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ
Իիա
Իիա (Iia), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիպու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Ազգային գյուղացիական կուսակցություն (Հունգարիա)
Ազգային Գյուղացիական կուսակցություն (Հունգարիա) (Nemzeti Parasztpárt), եղել է քաղաքական կուսակցություն Հունգարիայում 1939- 1949 թվականներին։ Այն գլխավորում էր գրող Պետեր Վերեսը։ Կուսակցությունը գործել է կարճ ժամանակով 1956 թվականի հունգարական հեղափոխության ժամանակ և կոմունիզմի ավարտից հետո 1989- 1990 թվականներին։
Պատմություն
Կուսակցությունը հիմնադրվել է 1939 թվականին, բայց պաշտոնականացվել է 1944 թվականի սեպտեմբերի 19-ին. : Նա շահել է 42 տեղ 1944 թվականի հունգարական խորհրդարանական ընտրություններում։ Հաջորդ տարի նա արդեն իր շարքերում ուներ 170000 անդամ, չնայած որ հունգարական խորհրդարանական 1945 թվականի ընտրություններում ուներ ընդամենը 23 տեղ։ Սակայն հաջորդ տարի կուսակցությունը 1947 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում 411 տեղերից 36-ը զբաղեցրեց։ 1949 թվականի հունգարական խորհրդարանական ընտրություններում որպես հունգարական աշխատավորական կուսակցության մաս Հունգարական անկախ ժողովրդական ճակատի ղեկավարությամբ նա շահեց 39 տեղ ։ 1949 թվականի օգոստոսին, ընդունելով նոր սահմանադրություն, դառնում է միակուսակցական ղեկավարություն հունգարական կոմունիստական աշխատավորական կուսակցության ղեկավարության ներքո ։ Հետագայում կուսակցությունը վերածնվում է Պետոֆի կուսակցություն անվամբ և ծառայում կարճ կյանք ունեցող ղեկավարությանը ։ Հունգարիայում կոմունիզմի ավարտի ընթացքում (1989), դեմոկրատիային անցման շրջանում (1989–90) Պետեր Վերեսի հանրության անդամները 1989 թվականի հունիսի 11-ին վերստեղծում են Հունգարիայի ժողովրդական կուսակցությունը(MNP) և մասնակցում հունգարական կլոր սեղանի բանակցություններին։ Կուսակցությունը մեծ հույսեր էր փայփայում` կապված 1990 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների հետ, սակայն այն ստանում է միայն ձայների 0, 8% -ը։ Դրանից հետո նախագահությունը ընդունում է Ազգային գյուղացիական կուսակցության անունը։ Որոշ ժամանակ առաջ` Հունգարիայի 1994 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին, անդամների երկու երրորդը միանում է ազգային դեմոկրատական դաշինքին (NDSZ), որը ղեկավարում էր Զոլտան Բիրոն և Իմրե Պոզսգայը ։ Մինչև 2009 թվականը այն ոչնչանում է ։
Գաղափարախոսությունը
Կուսակցության հիմնական քաղաքականությունը վերաբերվել է հողային բարեփոխումներին։ Այն օգնություն է ցուցաբերել գյուղի բնակչության միջին և ստորին խավերին, նաև մարզերի մտավորականներին և եղել է ամենից ժողովրդականը Արևելյան Հունգարիայում։
(5110) Բելգիրատ
(5110) Բելգիրատ (Belgirate), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,387734 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1279 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6476 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1347,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267132 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,81° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրյունվալդի ճակատամարտը (նկար)
Սյուժե և պատմություն
Նկարի սյուժեի հիմքում ընկած է Գրյունվալդի ճակատամարտը, որը տեղի է ունեցել 1410 թվականին, Գրյունվալդի գյուղի մոտ, հուլիսի 15-ին, երբ Լեհաստանի թագավորության և Լիտվական մեծ իշխանության զորքերը համատեղ ջախջախեցին գերմանական Տևտոնական օրդենին:
Յան Մատեյկոյի «Գրյունվալդի ճակատամարտը» ստեղծագործությունը համաշխարհային հռչակ ստացավ որպես ռոմանտիկ նացիոնալիզմ բնութագրող աշխատանք։ Ռուս նկարիչ Իլյա Ռեպինը այս նկարի մասին արտահայտվել է հետևյալ խոսքերով.
Նկարի կենտրոնական հատվածում պատկերված մարդը, ում հագին առյուծենի է, սվինահարում է Ուկրիխ ֆոն Յունգինգենին. այդ մարդու ձեռքին Սուրբ Գեղարդն է, որը պահպանվում էր Վավելի ամրոցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1878 նկարներ Կատեգորիա:Յան Մատեյկոյի նկարներ Կատեգորիա:Վարշավայի ազգային թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Լեհաստանի արվեստ
Հովսեփավան
Հովսեփավան, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևելյան հատվածում։ Ասկերան շրջկենտրոնից գտնվում է 9 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 15 կմ հեռավորութան վրա։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Ասկերանի շրջանում՝ Պատարա գետի ձախ գետահովտում։ Գյուղը հիմնադրվել է քաղաքական որոշ հանգամանքների ազդեցության տակ, և այն նոր որակ է հաղորդել արցախյան ազատագրական պայքարին ։
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 116.59 հա տարածք, որից 76.91 հա գյուղատնտեսական նշանակություն։ Հովսեփավան համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Բադարա գետը։ Համայնքի տարածքում առկա է թվով 1 աղբյուր` «Խաչիկի աղբյուր»։
Պատմություն
Արցախյան շարժման առաջին իսկ օրերից ժողովրդական ընդվզման նկատմամբ իշխանությունները թշնամաբար էիր տրամադրված։ ԽՄԿԿ Կենտկոմի քաղբյուրոն շարժումը որակեց «ծայրահեղական» և «նացիոնալիստական»։ Դրան հաջորդեց 1988 թվականի մարտի 24-ին ԽՄԿԿ Կենտկոմի և ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի՝ 1988-1995 թվականներին ԼՂԻՄ սոցիալ-տնտեսական զարգացման միջոցառումների վերաբերյալ որոշումը, որով նախատեսված շուրջ 400 մլն խորհրային ռուբլին հետագայում հիմնականում նպատակաուղղվեց մարզի ադրբեջանական բնակավայրերի արհեստական խոշորացմանը։ Ավելին՝ Իվանյանը հայտարարվեց մարզկենտրոն ու աննախադեպ շինարարություն սկսվեց։ Ստեփանակերտի շուրջ օղակը օրեցօր ավելի էր սեղմվում։ Այդ օրերինն հայ գործիչները միջոցներ էին որոնում օրեցօր ահագնացնող վտանգը չեզոքացնելու ։ 1989 թվականին շարժման առաջամարտիկներից մեկը՝ Յուրի Հովսեփի Ջհանգիրյանը, դիմում է Աստղաշենի կոլտնտեսության նախագահ Սլավիկ Գրիգորյանին՝ Իվանյանին հակակշիռ մի նոր բնակավայր ստեղծելու համար իրեն տրամադրել վերոհիշյալ բնակավայրի մոտ գտնվող մեքենատրակտորային կայանը՝ իր օժանդակ շինություններով և 40 հա հողահանդակ։ Հայաստանի կոոպերատիվների միությունը նոր բնակավայրերի կառուցման համար 2 մլն ռուբլի է տրամադրում։ Շուտով կառուցվեցին առաջին տները, և Յուրի Ջհանգիրյանի հոր՝ Հովսեփի անունով նոր բնակավայրը անվանվեց Հովսեփավան։ Ադրբեջանական իշխանությունները չէին կարող հանդուրժել դա, և 1991 թվականի հուլիսին, խորհրդային բանակաի զինվորների ուղեկցությամբ, Ադրբեջանի հատուկ ջոկատայիններիը անձնագրային ռեժիմի պատրվակով Հովսեփավանում կալանավորում են Յուրի Ջհանգիրյանի և Շուշիի ու Բաքվի բանտերում դաժանաբար խոշտանգելով՝ սպանում են 1993 թվականի մայիսին։ Նրա խոշտանգված մարմինը փրկագնով բերում և ամփոփում են հայրենի հողում ։
Բնակչություն
Հովսեփավան համայնքի բնակչության թիվը կազմում է 176 մարդ, կա 35 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
Համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում են 20 աշակերտներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության բնակավայրեր Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
Էստոնիայի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների քոլեջ
Էստոնիայի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների քոլեջ (Eesti Infotehnoloogia Kolledž), մասնավոր, ոչ առևտրային ուսումնական հաստատություն Տալլինում (Էստոնիա)։
Պատմություն
Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների քոլեջը ձևավորվել է 2000 թվականին, Էստոնիայի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ֆոնդի կողմից (Estonian Information Technology Foundation), որը ստեղծվել է Էստոնիայի կրթության և գիտական հետազոտությունների նախարարության, Տարտուի համալսարանի, Տալլինի տեխնոլոգիական համալսարանի, Eesti Telekom հեռուտահաղորդակցական ընկերության, Էստոնիայի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և հեռուստահաղորդակցման ասոցիացիայի կողմից, կապված ՏՏ մասնագետների աճող պահանջի հետ ։ Քոլեջի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2000 թվականի սեպտեմբերին, Էստոնիայի վարչապետ Մարտ Լաառի կողմից։  Առաջին աշխատանքային տարում բոլոր ուսանողները պարտավոր էին վճարել ուսման համար (լավագույն ուսանողների համար նախատեսված էին քիչ թվով կրթաթոշակներ)։ Բայց, սկսած 2007 թվականից 100 տեղ ֆինանսավորվում է պետության կողմից։ 2008 թվականից քոլեջը գտնվում է Տալլինի Մուստամյաե  շրջանում, Տալլինի տեխնոլոգիական համալսարանի մոտակայքում։
Գործունեություն
Քոլեջը պատրաստում է համակարգի ադմինիստրատորներ, համակարգի մշակողներ, համակարգի վերլուծաբաններ, հեռուստահաղորդակցման ոլորտի տեխնիկական մասնագետներ։ Ուսումնական հաստատությունը մասնակցում է համագործակցային ծրագրերի։
Էստոնիայի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների համալսարանը համագործակցում է Եվրոպայի մի շարք երկրների համալսարանների հետ, այդ թվում` Շվեյցարիայի, Ավստրիայի, Շվեցարիայի, Պորտուգալիայի, Թուրքիայի հետ։ Քոլեջում սովորույթ կա դասախոսությունների հրավիրել ՏՏ ոլորտի առաջատար մասնագետների։ Այստեղ դասախոսել են`Ռիչարդ Մ. Սթալմանը Free Software Foundation-ից, Ջոն «Մադդոգ» Հոլլը Linux International-ից, Էնդրյու Քասը Microsoft-ից և այլք։
Անկտովիլ
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1073 մարդ, բնակչության խտությունը` 61.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.48 կմ² տարածք։
2013 թվականի հունվարից հանդիսանում է Օրսել համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 695 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 530-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 165։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 530 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 494 անձ (272 տղամարդ և 222 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (16 տղամարդ և 20 կին)։ 165 անաշխատունակներից 62-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 61-ը` թոշակառուներ, իսկ 42-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աստերոիդների ցանկ (187601-187700)
Աստերոիդների ցանկ (187501-187600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (187701-187800)
|} Աստերոիդների ցանկ (187501-187600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (187701-187800)
Լեմպինո
Լեմպինո (Лемпино), գյուղ Ռուսաստանի, Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Նեֆտեյուգանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 510 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1782 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Նեֆտեյուգանսկի շրջանի բնակավայրեր
Ցիզեթի
Ցիզեթի (ციზეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 259 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան
Շքանշանով պարգևատրվողները
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանով պարգևատրվում են Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի և այլ զորքերի զինծառայողները, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ծառայողները և դրանց պաշտոնատար անձինք, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիները և ազգությամբ հայ՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի չհանդիսացող անձինք՝ հայրենիքին մատուցած այլ նշանակալի ծառայությունների համար ։
Շքանշանի նկարագրությունը
Շքանշանի նկարագրությունը և նմուշը, դրա վկայականի նմուշը, մեդալի շերտաձողիկի նկարագրությունը և նմուշը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ 2014 թ. սեպտեմբերի 16-ի հրամանագրով սահմանվել է, որ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանը պատրաստվում է 925 հարգի արծաթի համաձուլվածքից, որի չափերն են՝ 65մմX65մմ։ Շքանշանն ունի ութակողմ ճառագայթաձև բազմանկյուն, որի բոլոր ճառագայթները դեպի կենտրոն ուռուցիկ են։ Պատկերի կենտրոնում կախաչ, որի չորս թեւերը պատված են մուգ մանուշակագույն արծնով։ Խաչի կենտրոնի կլոր հարթակում պատկերված է Հայաստանի Հանրապետության արծաթագույն զինանշանը։ Զինանշանը եզերված է դափնեպսակով, որը բոլորված է արծաթագույն ուռուցիկ տառերով գրված «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» բառերով։ Շքանշանը դարձերեսի կողմից համարակալված է։ Շքանշանի շերտաձողիկը պատրաստված է մետաղյա թերթիկից, որի չափերն են՝ 25 մմx10 մմ։ Շերտաձողիկի ժապավենը մուգ մանուշակագույն է ։
Պարգևատրման վիճակագրությունը
2015 թ. սեպտեմբերի 24-ի դրությամբ շքանշանով պարգևատրվել է 13 անձ, որոնցից 3-ը ՀՀ, 10-ը՝ օտարերկրյա քաղաքացիներ են։
Պարգևատրված 10 օտարերկրյա քաղաքացիներից 5-ը՝ ԱՄՆ, 3-ը՝  Ռուսաստանի Դաշնության, 1-ը՝  Ուկրաինայի, 1-ը՝  ԼՂՀ քաղաքացիներ են։
Պարգևատրվածներից 12-ը տղամարդ են, 1-ը՝ կին։
Պարգևատրվածներն ըստ գործունեության տեսակի՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ շքանշաններ
Մազարի Շարիֆ
Մազարի Շարիֆ (դարի/مزار شریف), քաղաք Աֆղանստանի հյուսիսում, Բալխի օազիսում։ Բալխ պրովինցիայի վարչական կենտրոնն է, առևտրա-տրանսպորտային կայան Բակտրիական հարթավայրում։ Բնակչությունը՝ 44,5 հազար (1970)։ 2021 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը հասել է 500.207-ի ։ Կան բամբակազտիչ և յուղհան գործարաններ, գորգագործություն, մետաղամշակություն։
Ըստ իսլամական ավանդության Մազարի Շարիֆում Ալի խալիֆայի գերեզմանն է։ 15-րդ դարում այստեղ կառուցվել է դամբարան՝ մազար, որը դարձել է շիաների սրբավայրը (արաբերեն՝ մազարի շարիֆ՝ աստվածային դամբարան, այստեղից էլ՝ քաղաքի անունը)։
1998-2001 թվականներին քաղաքը գտնվել է թալիբների տիրապետության ներքո, ովքեր այստեղ իրենց իշխանությունը հաստատելուց անմիջապես հետո կազմակերպել են ոչ փուշտու բնակչության կոտորածներ, որոնց զոհ է դարձել երկու հազարից ավելի մարդ ։ 2001 թվականի նոյեմբերի 25-ին էլ Մազարի Շարիֆի մերձակայքում՝ բանտի վերածված Կալայ-Ջանգի բերդում պահվող գերված թալիբների ապստամբությունը ճնշելիս սպանվել է մոտավոապես 700 մարդ ։
Քաղաքի տեսարժան վայրերից է Կապույտ մզկիթը՝ տաճարային եզակի մի համալիր, որտեղ, ըստ ավանդության, մի ժամանակ թաղված է եղել շիաների պաշտելի սրբի՝ Ալի մարգարեի աճյունը, սակայն հետագայում առևանգվել ու տարվել է Իրաք։ Որոշ պատմաբանների կարծիքով տաճարի տեղում թաղված է եղել Զրադաշտը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր
ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միություն
ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միություն (Союз композиторов СССР, 1932-1957 թվականին՝ Խորհրդային կոմպոզիտորների միություն), խորհրդային կոմպոզիտորներին և երաժշտագետների միավորող պետական ստեղծագործական կազմակերպություն նախկին Խորհրդային Միությունում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին, ՀամԿ(բ)Կ Կենտկոմի «Գրական-գեղարվեստական կազմակերպությունների վերակառուցման մասին» որոշմամբ (հնգամյա պլանի կուլտուրական հեղափոխության վերջին տարվա համար)։
1932-1940 թվականներին ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության կազմակերպություններ ստեղծվեցին Մոսկվայում և Լենինգրադում, միութենական ու ինքնավար հանրապետությունների մայրաքաղաքներում, մի քանի մարզային կենտրոններում։ 1939 թվականից գործել է ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության կազմկոմիտեն։ Կոմպոզիտորների I համամիութենական համագումարը 1948 թվականին ընդունել է ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության կանոնադրությունը և ընտրել վարչության կազմը։ Բարձրագույն մարմինն է եղել համամիութենական համագումարը (II համագումարը՝ 1957 թվականին, 111-ը՝ 1962 թվականին, IV-ը՝ 1968 թվականին, V-ը՝ 1974 թվականին)։ Գործադիր մարմինն է եղել վարչությունը, որ անցկացնում էր պլենումներ և ընտրում քարտուղարություն։ Հետստալինյան ժամանակաշրջանի առաջին հիմնադիր համագումարի ժամանակ, որը տեղի ունեցավ 1960 թվականի ապրիլին, Մոսկվայում, կոմպոզիտոր Դմիտրի Շոստակովիչը միաձայն ընտրվեց գլխավոր քարտուղար ։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո միությունը դադարեց գոյություն ունենալուց։ 1992 թվականի ապրիլի 22-ին այն վերածվեց Կոմպոզիտորական կազմակերպությունների միջազգային ասոցիացիայի։
Նովոստավցի (գյուղ, Տեոֆիպոլի շրջան)
Նովոստավցի (Новоставці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոստավցի գյուղում բնակվում էր 1 012 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 506 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բաբերցյան
Բաբերցյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Տեղանվանական հիմքով ազգանուններ
Բարի շրջան (Միսսուրի)
Բարի շրջան (Barry County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.018 կմ² է, բնակչությունը՝ 35.597 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քասվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Գարեգին Արծրունի (այլ կիրառումներ)
Գարեգին Արծրունի անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝
Սակալա (պատմական շրջան)
Սակալա (Sakala), ժամանակակից Էստոնիայի ինը շրջաններից մեկը, պատմականորեն՝ Լիվոնյայի հյուսիս–արևմուտքում։ Համապատասխանում է ներկայիս Վալգամաա և Պյարնումաա նահանգների տարածքին։ Առաջին հիշատակությունները թվագրվում են 13–րդ դարին ): Երկիրը գտնվել է Կիևյան Ռուսիայի ենթակայության ներքո մինչև 1061 թ․–ը, երբ Տարտու քաղաքը հրդեհվեց։ Լիվոնյան խաչակրաց պատերազմից հետո այն ընդգրկվել է Լիվոնյան համադաշնության կազմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի պատմություն
Կամենկա (այլ կիրառումներ)
Կամենկա, կարող է վերաբերել՝
Մտահանգում
Մտահանգումը մտքի ձև է, որի շնորհիվ մեկ կամ մի քանի դատողություններից բխեցվում է նոր դատողություն։ Մտահանգումներն ուսումնասիրվում են տրամաբանության և առաջին հերթին ձևական տրամաբանության կողմից։ Ձևական տրամաբանությունը վերացարկում է մտահանգման հոգեբանական կողմից և ուսումնասիրում միայն նրա կառուցվածքային կողմը։ Ինչպես նշվեց մտահանգումը մտքի այնպիսի ձև է, որի շնորհիվ մեկ կամ ավելի դատողություններից՝ նախադրյալներից, բխեցվում է մեկ այլ դատողություն՝ եզրակացություն։ Օրինակ, «ԵՊՀ ուսանող Գ. Ա. այժմ Մոսկվայում է»։ դատողությունից կարելի է բխեցնել հետևյալ եզրակացությունը. «Որոշ ԵՊՀ ուսանողներ այժմ Մոսկվայում են»։
Տեսակներ
Մտահանգումները լինում են՝
Հավանական մտահանգում
Հավանական մտահանգման օրինակ է հետևյալը. Այս օրինակում, եզրակացությունը՝ ոչ թե անհրաժեշտաբար չի բխում վերը նշված երեք նախադրյալներից։ Այն հավանական է։ Անհրաժեշտ մտահանգման օրինակ է նաև հետևյալը. ։ Այս օրինակում (1) և (2) դատողությունները կլինեն նախադրյալները, իսկ (3) դատողությունը՝ եզրակացությունը։ Մտահանգման եզրակացությունը հանդիսացող դատողությանը հանգելը հնարավոր է դառնում շնորհիվ մտահանգման մաս կազմող հասկացությունների փոխհարաբերության։ Սոկրատեսի վերաբերյալ օրինակում, (1) նախադրյալը կապ է հաստատում «մարդ» և «մահկանացու» հասկացությունների, (2) նախադրյալը կապ է հաստատում «Սոկրատես» և «մարդ» հասկացության միջև։
(3) դատողությունը՝ մտահանգման եզրակացությունը, կապ է հաստատում «Սոկրատես» և «մահկանացու» հասկացությունների միջև։ Փաստորեն, այս մտահանգման մեջ «մարդ» հասկացությունը «կամուրջ» է հանդիսանում՝ հնարավորություն է ընձեռում տրամաբանական կապ հաստատել «Սոկտրատես» և «մահկանացու» հասկացությունների միջև։
ԵՊՀ ուսանողների վերաբերյալ վերը ներկայացված մտահանգումն անմիջական մտահանգման օրինակ է։ Անմիջական են կոչվում բոլոր այն մտահանգումները, որոնք ունեն ընդամենը 1 նախադրյալ։ Եվս մեկ անմիջական մտահանգում ներկայացնենք.
դատողությունից կարելի է եզրակացնել, որ «(Առնվազն) որոշ քորդավոր կենդանիներ կաթնասուններ են»։
Գրականություն
Ինդուկտիվ հետևություն.
Կատեգորիա:Մտահանգումներ
Պրիխմորե
Պրիխմորե (Прихморье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Իիդե (գյուղ, Տոռգու շրջան)
Իիդե (Iide), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Տոռգու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Տոռգու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բաբիկյան
Բաբիկյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Պարսկերեն հիմքով ազգանուններ
40 (թիվ)
40 (քառասուն), բնական թիվ է
Կամենոգորկա (այլ կիրառումներ)
Կամենոգորկա, կարող է վերաբերել՝
«Ինտուրիստ պալաս» հյուրանոց
Ինտուրիստ պալաս հյուրանոց, շքեղ հյուրանոց Բաթում, Վրաստան։
Հյուրանոցը գտնվում է Բաթումի կենտրոնում, Սև ծովի ափին։ Ստեղծվել է 1940-ականներին, հյուրանոցը մինչ օրս տեղավորում է ավելի քան 450 000 զբոսաշրջիկի, քաղաքական գործիչների, դիվանագետների, գործարարների և մարզիկների ։ Հյուրանոցում անցկացվում են միջազգային կոնֆերանսներ, գիտաժողովներ ու համաժողովներ։ Հասցե՝ Նինոշվիլներ 11։
Հյուրանոցում կա խաղատուն, ռեստորան, բացօթյա լողավազան, բանկոմատ, սպա կենտրոն, սաունա, թուրքական բաղնիք, ֆիթնես կենտրոն և մերսման սրահ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի հյուրանոցներ
Բարտոն շրջան (Միսսուրի)
Բարտոն շրջան (Barton County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.538 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.402 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լամար բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
(5111) Ջակլիֆ
(5111) Ջակլիֆ (Jacliff), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,354219 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0587 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6498 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1319,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272856 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,81° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ձվելի Սենակի
Ձվելի Սենակի (ძველი სენაკი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 45 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 6 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1350 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
Շիբենա
Շիբենա (Шибена), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շիբենա գյուղում բնակվում էր 984 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3249 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,86 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1511 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Թատրոնից հետո
«Թատրոնից հետո» (После театра), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1892 թվականին։
Հրապարակում
Առաջին անգամ հրատարակվել է «Պետերբուրգյան թերթ» պարբերականում (1892 թվականի ապրիլի 7, թիվ 94), «Ուրախություն» վերնագրով՝ Անտոն Չեխովի ստորագրությամբ։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է լեհերեն, չեխերեն, սլովակերեն և սերբախորվաթերեն ։
Սյուժե
16-ամյա Նադյա Զելենինան մոր հետ տուն է վերադառնում «Եվգենի Օնեգին» ներկայացումից հետո և ցանկանում է գրել նույնպիսի նամակ, ինչպիսին գրել էր Տատյանան։ Նրան սիրահարված են սպա Գորնին և ուսանող Գրուզդևը, սակայն նա ուզում է մտածել, որ ոչ ոք իրեն չի սիրում, քանի որ այդ դեպքում իրավիճակը դառնում է թշվառ, և հետևաբար, հետաքրքիր։ Նա մտածում է, թե նրանցից ում ավելի լավ կլինի գրել և սկսում է երկու երիտասարդների հետ կապված հիշողությունները մատների վրա ծալել։ Ի վերջո, նա ընտրում է Գրուզդևին, թեև պարզ է, որ ոչ նրան, ոչ էլ Գորնիին նա լրջորեն չի վերաբերվում։
Պատմություն
Թեև «Պետերբուրգյան թերթ» պարբերականում գրողը դեռևս չի հրապարակվել դեռևս 1888 թվականից, Սանկտ Պետերբուրգում գտնվելով 1891 թվականի դեկտեմբերից 1892 թվականի հունվար, հրատարակիչ Ս. Ն. Խուդենկովը նրան առաջարկել է նորից սկսել համագործակցություն։ «Խուդենկովը ինձ նշանակեց 40 կոպեկ տողի համար և տվեց 200 ռուբլի հետագայի համար, չնայած ես նրան չէի խնդրել այդ մասին», - գրում է Չեխովը Ն. Մ. Եժովին 1892 թվականի հունվարի 2-ին, Խուդենկովի հետ հանդիպումից երկու օր հետո։ Այդ ավանսի հաշվին Չեխովը «Սանկտ Պետերբուրգյան թերթին» ուղարկեց «Ուրախություն» պատմվածքը։ Չեխովի այդ ժամանակահատվածի նամակներում դրանց հետ տարվող աշխատանքի մասին որևէ հիշատակում չկար։ Կարելի է ենթադրել, որ Չեխովն ուղարկել էր անավարտ վեպում ընդգրկված ավելի վաղ գրված մի պատմություն։ Թերևս այդ պատճառով էլ նրա թղթերում II թվի ներքո բացակայում էր գրվածքի ձեռագիրը՝ կապված Զելենինաների ընտանիքի հետ։
Կամենոե (այլ կիրառումներ)
Կամենոե, կարող է վերաբերել՝
Կամենովատկա (այլ կիրառումներ)
Կամենովատկա, կարող է վերաբերել՝
Միխայիլ Ֆեոդորով
Միխայիլ Ֆյոդորով (Михаил Фёдорович Фёдоров, ), չուվաշ բանաստեղծ և հրապարակախոս, ժողովրդական կրթության գործիչ։
Կենսագրություն
1891-1904 թվականներին որպես ուսուցիչ-վարիչ աշխատել է Ցարևոկոկշայսկյան քաղաքային ուսումնարանում։ Նրա ջանքերի շնորհիվ ընդլայնվեց ուսումնասիրվող առարկաների շրջանակը, բարձրացրվեց կրթության որակը։ Կրթությունը կազմակերպված է եղել նյութական, սոցիալական, ազգային իրավահավասարության հիմքի վրա։ 1896 թվականին ուսումնարանը մասնակցել է Նիժնի Նովգորոդում անցկացվող համառուսական ցուցահանդեսին։ Դարձել է Ցարևոկոկշայսկ գավառի մարիական դպրոցի խնամակալը։ Եղել է հնագիտության, պատմության և Կազան համալսարանի ազգագրության միության թղթակից-անդամը։
Մահացել է 1904 թվականի մայիսի 4-ին Ցարևոկոկշայսկում։ Թաղված է Ցարևոկոկշայսկ գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Քեն (երգիչ)
Քեն (հանգըլ` 켄, կոր․ նոր․ ռոմ․՝ KEN, ի ծնե անուն Լի Ջե Հվան (հանգըլ` 이재환), ), հարավկորեացի երգիչ, VIXX բոյ բենդի առաջնորդող վոկալիստներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1992 թվականի ապրիլի 6-ին Կորեայի Հանրապետության մայրաքաղաք Սեուլում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրիլի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեուլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի թատրոնի դերասաններ
Ֆորտունա (քաղաք)
Ֆորտունա (Fortuna), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Մուրսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոմարկա Օրենտալ շրջանում։ Տարածքը՝ 148,5 կմ² ։ Բնակաչությունը 9813 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Իկոմա
Իկոմա (生駒市), Ճապոնիայի Նառա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 53,18 կմ², բնակչությունը՝ 119 428 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 2245,73 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նառա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Նարա, Յամատոկորիյամա, Կյոտանաբե, Հիրակատա, Դայթո, Հիգասիոսակա, Սիձյոնավատե, Կատանո քաղաքները և Հեգուրի, Իկարուգա, Սեյկա ավանները ։
Բնակչություն
Իկոմա քաղաքի բնակչությունը կազմում է 119 428 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2245,73 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Սիմվոլիկա
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում մշտադալար կաղնին, ծաղիկ՝ քրիզանթեմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Կատարո վանք
Կատարո վանք (Ինչպես նաև Կատարավանք), հայկական հոգևոր կառույց, մատուռ, հիմնվել է 4-րդ դարում, ներկայիս շինության կառուցումն ավարտվել է 17-րդ դարում, գտնվում է Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում, ծովի մակերևույթից ավելի քան 2400 մետր բարձրության վրա՝ Դիզափայտ լեռան (2478) գագաթին։ Վանքը հանրապետության տարածքում հանդիպող ամենաբարձրադիր հուշարձանն է, ունի ուղղանկյուն հատակագիծ՝ երկթեք ծածկով (չափերը՝ 11,7 x 6,7մ)։ Ինչպես Արցախի մյուս շրջանները, Հադրութի շրջանը ևս հարուստ պատմամշակութային ժառանգություն ունի, այստեղ հաշվվում են 400-ից ավելի պատմաճարտարապետական հուշարձաններ, որոնցից շատերը դեռևս ուսումնասիրված չեն։
Պատմություն
Կատարո վանքի մասին առաջին անգամ գրել է Փավստոս Բուզանդը «Պատմություն Հայոցը» աշխատության մեջ։ Ըստ նրան 335 թվականին պարսից արքան հրամայում է մազքթաց արքա Սանեսանին հավաքել Աղվանք երկրի կիսավայրի ցեղերին և հարձակվել հայոց աշխարհի վրա։ Սանեսանը հարձակվում է վանքում այդ պահին գտնվող իր 3 որդու և 3870 ճգնավորների վրա, կոտորում նրանց։ Հետո դիզում է նրանց դիակները լեռան կատարին և այրում։ Այստեղից էլ լեռան անունը կոչվում է Դիզափայտ ։ Հայտնի է, որ հետագայում Կատարո վանքը և մոտակա մատուռ-վկայարանները վառվել են թշնամու կողմից։
Միանավ բազիլիկա է՝ կառուցված կիսամշակ տեղական կրաքարով։ Միակ մուտքը բացվում է արևմուտքից, պատուհանները՝ արևելյան և հարավային կողմերից։ Ըստ բարավորի վրայի արձանագրության Սբ. տաճարը վերաբերում է Հակոբին և վերաշինվել է, ըստ էության, 19-րդ դարում։ Բուն հուշարձանը, դատելով տեղում պահպանված խաչքարերի մնացորդներից, վերաբերում է 17-րդ դարին։ Եկեղեցուց հարավ կից շինություն է (չափերը՝ 9,8 x 3,8մ), որի ստորին լեռնալանջին պահպանվում են մի շարք շինությունների մնացորդներ։
Աշխարհագրություն
Ճանապարհը Քոշի աղբյուրից մինչև Կատարո վանքն անցնում է լեռան ուղղագիծ լանջերով, Դիզափայտի «Հայսմավուրքում» հիշատակվող Աստղաբլուրի մոտով, ապա թեքվում դեպի արևմուտք՝ Արջի աղբյուր, հետո նորից օձագալար բարձրանում վեր և հասնում սարի կատարը։ Դիզափայտի Կատարո վանք կոչվող այս կոթողը Ղարաբաղի տարածքում հանդիպող ամենաբարձր հուշարձանն է։ Կատարո վանքի եկեղեցու կտուրից նայողի առջև բացվում է մի համայնապատկեր, որի մեջ ընկած են Արաքս գետը, Ղարադաղի լեռները, Արցախի դաշտը, Զանգեզուրի լեռները, Մեծ Մռավի կատարները ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արցախի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հադրութի շրջանի շենքեր և կառույցներ
Պրիկազնիկի
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Էնն Էնրայթ
Էնն Թերեզա Էնրայթ, իռլանդացի կին գրող։ Նա հրապարակել է յոթ վեպ, բազմաթիվ նովելներ՝ «Ստեղծելով նորածիններ. սայթաքելով մայրության կյանք», իր երկու երեխաների ծննդյան մասին։ Նրա ստեղծագործությունը ուսումնասիրում է այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են ընտանիքը, սերը, ինքնությունը և մայրությունը ։
Էնրայթը 2007 թվականին արժանացել է Man Booker մրցանակի իր չորրորդ «Հավաքը» վեպի համար։ Նրա երկրորդ վեպը՝ «Ինչպիսի՞ն ես դու», ընդգրկվել է 2000 թվականի Whitbread մրցանակաբաշխության վեպերի անվանակարգում։
Վաղ կյանք
Էնն Էնրայթը ծնվել է Դուբլինում, Իռլանդիա և կրթություն է ստացել Ռաթմինսի Սուրբ Լուիսի ավագ դպրոցում։ Նա հաղթել էր միջազգային կրթաթոշակ Վիկտորիա նահանգի Բրիտանական Կոլումբիա նահանգի Խաղաղօվկիանոսյան Լեսթեր Բ. Փիրսոնի Միացյալ Համաշխարհային Քոլեջում, որտեղ երկու տարի սովորել է միջազգային բակալավրիատում։ Այնուհետև նա ավարտել և ստացել է անգլերենի և փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան Դուբլինի Թրինիթի քոլեջում։ Նա սկսեց լրջորեն գրել, երբ իր 21-ամյակին նրան էլեկտրական տպիչ մեքենա նվիրեցին։ Նա շահել էր կրթաթոշակ Չիվնինգի Արևելյան Անգլիայի համալսարանում ստեղծագործական արվեստի դասընթացների համար, որտեղ սովորել է Անժելա Քարթերի և Մալքոլմ Բրեդբերին հետ։ Այնուհետր ավարտել և ստացել է մագիստրոսի կոչում  ։
Անձնական կյանք
Էնրայթը նախկինում ապրել է Բրեյում (մինչև 2014 թվականը), այժմ ապրում է Դուբլինում, Վիկլո կոմսությունում։ Նա ամուսնացած է Մարտին Մերֆիի հետ, ով Դուն Լաոգեյրի Pavilion Theatre-ի տնօրենն էր և այժմ աշխատում է որպես Իռլանդիայի Արվեստի խորհրդի խորհրդական ։ Մերֆիին է Էնրայթին օգնել այն ժամանակ, երբ նա թուլացել էր հիվանդության պատճառով։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ որդի և դուստր ։
Գրքեր
Նա նկարագրել է իր աշխատանքային պրակտիկան որպես «մի ձեռքով մանկասայլակը օրորելը, իսկ մյուսով գրելը» ։
Քննադատները ենթադրում են, որ հենց Ֆլան Օ'Բրայենի աշխատանքներից է Էնրայթը ոգեշնչվել և ստեղծագործել ։  1991 թվականին լույս տեսավ «The Portable Virgin »՝ նրա պատմվածքների ժողովածուն։ Անջելա Քարթերը (ով որպես Էնռայթի նախկին ուսուցչուհի, ով լավ էր ճանաչում նրան) այն անվանեց «նրբագեղ,մանրակրկիտ մտածված, միշտ խելացի և, ամենակարևորներից մեկը՝ օրիգինալ» ։
Էնրայթի առաջին վեպը լույս է տեսել 1995 թվականին «The Wig My Father Were» վերնագրով։ Գիրքն ուսումնասիրում է այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են սերը, մայրությունը և Կաթոլիկ եկեղեցին։ Վեպի պատմողը Գրեյսն է, ով ապրում է Դուբլինում և աշխատում է ժամանցային շոու ծրագրում։ Նրա հայրը կեղծամ է կրում, որի մասին չի կարելի խոսել նրա ներկայությամբ։ Սթիվեն անունով հրեշտակը, որն ինքնասպան է եղել 1934 թվականին և վերադարձել է երկիր՝ առաջնորդելու կորած հոգիներին, տեղափոխվում է Գրեյսի տուն, և նա սիրահարվում է նրան ։
2000 թվականին Էնռայթի երկրորդ վեպում՝ «Ինչպիսի՞ն ես դու», խոսվում է Մարի և Մարիա կոչվող երկվորյակ աղջիկների մասի, ովքեր ծնվելիս բաժանվել և միմյանցից առանձին են մեծացել Դուբլինում և Լոնդոնում։ Այդ գրքում քննարկում է ընտանիքի անդամների միջև լարվածությունն ու հեգնանքը։ Այն ընդգրկվել է Whitbread մրցանակաբաշխության վեպերի անվանակարգում ։
Էնրայթի երրորդ վեպը՝ Էլիզա Լինչի հաճույքը, որը հրատարակվել է 2002 թվականին, վիպական պատմություն է Էլիզա Լինչի կյանքի մասին՝ իռլանդուհի, որը Պարագվայի նախագահ Ֆրանսիսկո Սոլանո Լոպեսի ամուսինն էր և դարձավ Պարագվայի ամենահզոր կինը 19-րդ դարում ։
Էնրայթի 2004 թվականի «Ստեղծելով երեխաներ. սայթաքում մայրության կյանք» գիրքը ծննդաբերությոան և մայրության մասին անկեղծ և հումորային էսսեների հավաքածու։
Նրա չորրորդ վեպը՝ «Հավաքը», արժանացել է Բուքերյան մրցանակի 2007 թվականին ։ Իսկ նախագահ Մաքալիզի օգնականը հաստատել է արդյունքը։ The New York Times-ի դրական ակնարկը նշում էր, որ The Gathering-ում «մխիթարություն» չկար ։
Էնռայթի յոթերորդ վեպը «Դերասանուհին» ընտրվել է հաղթող 2020 թվականի կանանց կողմից գրված գեղարվեստական գրականության երկար ցուցակում։ Այդ գրքում խոսվում է դստեր մասին, որը մանրամասնում է իր մոր փառքի նվաճումը քսաներորդ դարի վերջին իռլանդական թատրոնում, Բրոդվեյում և Հոլիվուդում ։
The Gathering-ի տեսարանը տեղի է ունենում Belvedere հյուրանոցի ճեմասրահում ։
Այլ
Նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են տարբեր ամսագրերում և թերթերում։ The New Yorker-ը յոթ տարվա ընթացքում հրապարակել է նրան վերագրված գրություններ՝ 2000, 2001 և 2005, 2007, 2017, 2019 և 2020 թվականներին    ։
Էնրայթը ժամանակին եղել է BBC Radio 4-ի մշտական թղթակիցը, ինչպես նաև գրախոսել է RTÉ-ի համար ։ Նա նաև եղել է The Dublin Review-ում, The Irish Times-ում, The Guardian-ում, Granta-ում և The Paris Review-ում։
2011 թվականին իռլանդական ակադեմիական մամուլը հրատարակեց նրա գրած էսսեների ժողովածուն՝ խմբագրված Քլեր Բրաքենի և Սյուզան Քեհիլի կողմից ։ Նրա գրածը պատկերված է «Reading Ireland» տեսահոլովակում ։ Էնրայթը 2017 թվականին ստացել է իռլանդական «PEN» գրականության մրցանակը ։
Taoiseach Էնդա Քենին Էնրայթին նշանակեց իռլանդական գեղարվեստական գրականության դափնեկրի կոչման։ Իռլանդական գեղարվեստական գրականության դափնեկիր լինելու ընթացքում Էնրայթը նպաստում էր մարդկանց ներգրավվածությանը իռլանդական գրականության հետ հանրային դասախոսությունների և ստեղծագործական ոճով գրելու դասընթացների միջոցով։ Հետագայում նա դասավանդել է UCD- ի Անգլերենի դպրոցում՝ սկսած 2018–2019 ուսումնական տարվանից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իռլանդացի կին գրողներ Կատեգորիա:Իռլանդացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Պիտայա
Պիտայա կամ պիտահայա, Hylocereus և Stenocereus խմբի կակտուսների մի քանի տեսակի պտուղների ընդհանուր անվանումը։ Այս պտղի անգլերեն կիրառելի անունն է «dragon fruit» («վիշապի միրգ») ։
Այս տեսակի բույսերը փաթաթվող էպիֆիտային լիանանման կակտուսներ են, որոնք տարածված են Մեքսիկայում, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում։ Դրանցից շատերին բնորոշ են գիշերը բացվող խոշոր հոտավետ սպիտակ ծաղիկները։ Ներկայումս այս բույսերը արդյունաբերական կերպով մշակվում են Հարավարևելյան Ասիայի շատ երկրներում, ինչպես՝ Վիետնամ, Թաիլանդ, Ֆիլիպիններ, Ինդոնեզիա,Շրի Լանկա, Մալայզիա, Ճապոնիայում (Օկինավա կղզի), Չինաստանում, Թայվանում, նաև ԱՄՆ-ում (Հավայի), Իսրայելում, հյուսիսային Ավստրալիայում ։
Պատմություն
1553 թվականին Պեդրո Սիեսա դե Լեոնի «Պերուի ժամանակագրություն» գրքում տրվել է պիտայայի առաջին նկարագրությունը․
Մշակում
Պտուղները փաթաթվում են ծաղկելուց 30-50 օր հետո, երբեմն մեկ տարում դիտվում է 5-6 բերքատու շրջան։ Վիետնամի որոշ ագարակներում ամեն տարի մեկ հեկտարից արտադրում են մինչև 30 տոննա պիտայա ։
Մակաբույծներ և հիվանդություններ
Ավելորդ խոնավությունը կամ անձրևային տեղումները կարող են պատճառ հանդիսանալ, որ ծաղիկները սկսեն շուտ թափվել, իսկ պտուղները՝ փտել։ Հաճախ թռչունները կտցահարում են չհասած պտուղները։ Xanthomonas campestris բակտերիաներն առաջացնում են ցողունի փտում։ Dothiorella սնկերը կարող են պտղի վրա առաջացնել շագանակագույն հետքեր, բայց այդ հիվանդությունը հազվադեպ է հանդիպում։
Պտուղներ
Քաղցր պիտայան սովորաբար պատկանում է հետևյալ երեք տեսակներից մեկին՝ հարթ կեղևով, տերևանման պալարավոր ծածկույթով․
Պտուղը 150-600 գրամ է, առանձին տեսակներ կարող են կշռել մինչև մեկ կիլոգրամ ։ Միջուկն օգտագործվում է սննդի մեջ հում վիճակով, ունի քաղցր համ և պարունակում է քիչ կալորիաներ։ Հազվադեպ է հնչում կարծիք, որ պիտայան համեղ չէ, թեև համը կարող է ոչ այնքան դուրեկան թվալ։ Խորհուրդ է տրվում պիտայան ուտել մի փոքր սառեցրած վիճակով և չհամադրել այն սուր համ ունեցող ճաշատեսակների հետ։ Պիտայայից կարելի է պատրաստել հյութ կամ գինի կամ օգտագործել այլ խմիչքներին համ տալու նպատակով ։ Ծաղիկները ևս ուտելի են, դրանցից կարելի թեյ պատրաստել ։
Որպես միրգ օգտագործելիս պիտայան սովորաբար բաժանում են երկու ուղղահայաց հավասար մասերի։ Դրանից հետո կարելի է այն մասերի բաժանել (այնպես, ինչպես կտրում են դդումը) կամ գդալով դատարկել միջուկը ։ Թեև պիտայայի սերմերը հարուստ են արժեքավոր սննդանյութերով, լավ չծամելու դեպքում սովորաբար դրանք չեն մարսվում ։ Կեղևը ուտելի չէ, կարող է պարունակել նաև պեստիցիդներ։
Մեծ քանակությամբ կարմիր միջուկով պիտայա ուտելու դեպքում (օրինակ կոստա-ռիկյան) կարող է առաջանալ արյունամիզություն ։
Պիտայայի միջուկը պարունակում է շատ փոքրիկ սև սերմեր։ Եռացնելու դեպքում հոտը կորչում է։
Պիտայան արտաքինից կարող է լինել կարմիր կամ դեղին։ Դեղին պիտայան ավելի թանկարժեք է, որովհետև այն հազվադեպ են աճեցնում։ Կարմիր պիտայան ունի սպիտակ կամ կարմիր միջուկ։ Կարմիր միջուկով մրգերն ավելի դժվար է աճեցնել, այդ պատճառով ավելի քիչ են հասանելի։ Կարմիր միջուկով պտղի համն ավելի հագեցած է, քան սպիտակ միջուկովինը։
Սեղմելու դեպքում պիտայան հեշտությամբ վնասվում է, հետևաբար, դժվար է այն փոխադրել։ Պտղի համը կարելի է համեմատել կիվիի, իսկ կառուցվածքը՝ թզի հետ, բայց բույրն այդքան հագեցած չէ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մրգեր Կատեգորիա:Կակտուսներ
Լեյկինո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)
Լեյկինո (Лейкино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Գլինկա գյուղից 10 կմ հյուսիս-արևելք, P137 Սաֆոնովո-Ռոսլավլ մայրուղուց 10 կմ արևմուտք։ Գյուղից 8 կմ հարավ գտնվում է Սմոլենսկ-Սուխինիչի գծի 524-րդ կմ-ի երկաթուղային կայարանը։
Պատմություն
Մինչև 1960-ականների կեսերը գյուղում եղել է տարրական դպրոց, որը հետագայում փակվել է և տեղափոխվել Նովոբրիկինո։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գյուղը 1941 թվականի հուլիսին գրավվել է նացիստական զորքերի կողմից և ազատագրվել 1943 թվականին՝ Ելնինսկո-Դորոգոբուժ գործողության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուլյանովո (գյուղ, Տեոֆիպոլի շրջան)
Ուլյանովո (Улянове), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովո գյուղում բնակվում էր 239 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,992 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 240,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եվգենի Միքելաձե
Եվգենի Սեմյոնի Միքելաձե (ევგენი სვიმონის ძე მიქელაძე, ), վրացի խորհրդային դիրիժոր, Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1936)։
Ավարտել է Լենինգրադի կոնսերվատորիան (աշակերտել է Նիկոլայ Մալկոյին և Ալեքսանդր Գաուկին)։ 1931-1937 թթ.-ին եղել է Վրացական օպերայի և բալետի թատրոնի դիրիժոր (1933 թ.-ից՝ գլխավոր դիրիժոր)։ Միքելաձեի ղեկավարությամբ կատարվել են ռուս և արևմտաեվրոպական կոմպոզիտորների, Զաքարիա Փալիաշվիլու «Աբեսալոմ և Էթերի», «Դաիսի», Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ» օպերաները, Անդրեյ Բալանչիվաձեի «Լեռների սիրտը» բալետը և այլն։ Միքելաձեի կատարողական ոճը բնորոշվել է մեկնաբանության թարմությամբ, գեղեցիկ, արտահայտիչ ժեստով։ Հանդես է եկել նաև որպես սիմֆոնիկ դիրիժոր։ Դասավանդել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիայում։ Աշակերտներից են եղել՝ Դ․ Միրցխուլավան, Ա․ Նասիձեն, Դ․ Շիկանյանը և ուրիշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Վրացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ստալինյան բռնաճնշումների զոհեր Վրաստանում
Կամենսկոե (այլ կիրառումներ)
Կամենսկոե, կարող է վերաբերել՝
Իիգաստե
Իիգաստե (Iigaste), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Տիլլիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։
Բեյթս շրջան (Միսսուրի)
Բեյթս շրջան (Bates County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.196 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.049 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բատլեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1841 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Փախչող հարսնացուն
«Փախչող հարսնացուն» (Runaway Bride)` 1999 թվականի ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգություն է` նկարահանված Ջուլիա Ռոբերթսի և Ռիչարդ Գիրի, ինչպես նաև «Սիրունիկը» ֆիլմի այլ դերասանների ու նկարահանող անձնակազմի մասնակցությամբ։
Սյուժե
Մեգի Կարպենտեր հմայիչ երիտասարդ աղջիկ է, որը տղամարդկանց հետ հարաբերություններում մի քանի անգամ անհաջողություններ է ունեցել։ Մեգին վախենում է ամուսնությունից, և ամեն անգամ, երբ գալիս է հարսանիքի ժամանակը, նա փախչում է հենց խորանի մոտից։ Այդպիսով, Մեգին երեք անգամ փախչում է սեփական հարսանիքից։ Տեղի լրագրողները նրան կոչում են «Փախչող հարսնացու»։
Այդ ժամանակ Նյու Յորքում լրագրող Այկ Գրեհեմը որոշում է հոդված գրել Մեգիի մասին՝ նրա մասին լսելով բարերից մեկում մի հարբած մարդուց։ Սակայն չստոգելով փաստերը՝ նա հոդվածում գրում է, թե Մեգին հարսանիքից փախել է յոթ անգամ։ Ամսագիրն ստանում է հերքում, որում նշվում է, որ Մեգի Կարպերտերն իր հարսանիքներից փախել է ընդամենը երեք անգամ։ Զրպարտության մեջ մեղադրվող լրագրողին աշխատանքից ազատում են փաստերը խեղաթյուրելու համար։ Այկին աշխատանքից հեռացնում է իր նախկին կինը, և նրա նոր ամուսինը` Այկի լավագույն ընկերը, նրան առաջարկում է գնալ Հեյլ փոքր քաղաք (Մերիլենդ նահանգ) և նոր հոդված գրել Մեգիի մասին, որը պատրաստվում է ամուսնանալ դպրոցի ֆուտբոլային թիմի մարզիչ Բոբի հետ։