cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բյոնյո
Բյոնյո (Beugneux), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլե Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի օկրուգը։
Ազատության հրապարակ (Դոնի Ռոստով)
Ազատության հրապարակ (Площадь Свободы), Նոր Նախիջևան քաղաքի գլխավոր հրապարակը, այժմ` Դոնի Ռոստովի (Ռուսաստան) Ազատության հրապարակ։ 19-րդ դարում այն կոչվել է Բուլվարնայա հրապարակ։
Բյոնյո
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02082։
Ազատության հրապարակ (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
1894 թվականին դրամատիկական արվեստի սիրահարների ընկերակցությունը դումային ներկայացրեց նոր հանրային շենքի կառուցման խնդրանք։ Այդ շենքում նախատեսվում էր տեղակայել տեղական առևտրային ակումբը, ինչպես նաև թատրոնի դահլիճը։ Դուման ոչ միայն տվեց իր համաձայնությունը, այլև որոշեց կառուցել թատրոնի առանձին շենք։ Նախագծի մշակումը հանձնարարվեց ճարտարապետ Նիկոլայ Նիկիտիչ Դուրբախին (Նիկողոս Մկրտչի Դուրբախյան), որը 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին բնակելի տներ էր կառուցում Դոնի Ռոստովում, Ազովում, Մարիուպոլում։ Մի քանի ամիս անց նախագծի էսքիզը պատրաստ էր։ Թատրոնը կառուցվեց 1896-1899 թվականներին։ Ու թեև շենքն օծվել էր և առաջին պրեմիերան տեղի էր ունեցել 1899 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, թատրոնի շենքի ձևավորման ​​աշխատանքները շարունակվեցին մինչև 1907 թվականը ։
Բյոնյո
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 122 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 83 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 63-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 75,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,0 %)։ 63 աշխատունակ բնակիչներից 59-ը աշխատում էին (35 տղամարդ և 24 կին), անաշխատանք էին 4-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Ազատության հրապարակ (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
20-րդ դարի 80-ական թվականներին թատրոնը վերակառուցվեց։ Հիմնական ճակատը պահպանվեց և վերականգնվեց։ Այժմ Նախիջևանի քաղաքային թատրոնի շենքում գործում է Երիտասարդական թատրոնը (նախկինում` Պատանի հանդիսատեսի թատրոն) ։
Բյոնյո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ազատության հրապարակ (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
Ազատության հրապարակ, տուն 1 հասցեով գործում է թիվ 13 լիցեյը։ Շենքը կառուցվել է 1892 թվականին։ Նախագծի հեղինակը ճարտարապետ Նիկոլայ Դուրբախն է։ Ի սկզբանե շենքում գործել է օրիորդաց Եկատերինյան գիմնազիան (Նոր Նախիջևան)։ Լիցեյի շենքն ունի մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Ազատության հրապարակ, տուն 1/2 հասցեով տեղակայված է Կողբեթլիևի եկամտաբեր տունը։ Մինչև 1908 թվականը Բուլվարնայա հրապարակի տնատիրության հողամասը պատկանել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ հայկական եկեղեցուն։ 1909 թվականին տնատիրության սեփականությունը ձեռք է բերել Անդրիաս Կողբեթլիևը և սկսել է բարձր գետնախարիսխով աղյուսե բնակելի տան շինարարությունը ։
1920 թվականին խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո տունն ազգայնացվել է։ 1920-ական թվականներին տունը սկսել է բնակեցվել ։
Ազատության հրապարակում է գտնվում նաև Հայրապետովների առանձնատունը (Իսկիդարովի տուն), որը կառուցվել է 1880 թվականին։ Ի սկզբանե պատկանել է վաճառական Կարպ Հայրապետովի հարազատներին։ 20-րդ դարի սկզբին շենքը ձեռք է բերել գործարանատեր Մարկ Իսկիդարովը ։ 2011 թվականից առանձնատանը գտնվում է Ռուս-հայկական բարեկամության թանգարանը  ։ Հայրապետովների առանձնատունն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Ազատության հրապարակում գտնվում է ևս մեկ հինավուրց տուն` Սագիրովի առանձնատունը։ Շենքի նախագծի մշակումը վերագրվում է Նիկոլայ Դուրբախին։ Առանձնատանն ապրել է հացարդյունաբերող Ա. Ս. Սագիրովը։ 1906 թվականին շենքը ձեռք է բերել Ա. Շելգունովան։ 1910-ական թվականների սկզբին առանձնատունը վարձակալել է գործարար Բ. Ա. Կամերշտեյնը, որն այնտեղ բացել է «Էլդորադո» կինոթատրոնը` առաջիններից մեկը քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի հրապարակներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի փողոցներ
Մամիկոն Մանուկյան
Մամիկոն Հակոբի Մանուկյան (փետրվարի 14, 1927, Ախալցխա, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 22, 1995, Գորիս, Հայաստան (թաղված է Երևանի քաղաքային պանթեոնում)), հայ դերասան։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1972), ԽՍՀՄ Պետական մրցանակակիր (1981)։
Կենսագրություն
Մամիկոն Մանուկյանը ծնվել է Ախալցխայում։
Ծնողների ընտանիքները 1828 թվականին գաղթել են Էրզրում քաղաքից։ Հոր՝ Հակոբ Մանուկյանի ընտանիքը բնակվել է Աբաստուման քաղաքում, մոր ընտանիքը բնակվել է Ախալցխա քաղաքում։ Մամիկոնը եղել է ընտանիքի ավագ որդին, այնուհետև ծնվել է քույրը՝ Հռիփսիմեն և եղբայրը՝ Սեյրանը։
Միջնակարգ կրթությունը ստացել է տեղի Կիրովի անվան միջնակարգ դպրոցում (այժմ՝ Հովհաննես Թումանյանի անվան 3-րդ միջնակարգ դպրոց)։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է տեղի գյուղատնտեսական տեխնիկումի գինեգործական բաժինը և ավարտել գերազանց։ Սովորելու ընթացքում աշխատել է Ախալցխայի հայկական դրամատիկական թատրոնում որպես դերասան։ Այդ շրջանում դերակատարումներից հիշարժան է Շահ Իսմայիլի դերը։ Այդ տարիներին ստեղծել է նաև առանձին մի թատերախումբ, որ հյուրախաղերով շրջել է Վրաստանի հայաբնակ գյուղերում, միաժամանակ ղեկավարել է տեղի պիոներ տան թատերական խմբակը։ 18 տարեկանում եկել է Երևան, 1945 թվականին ընդունվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժինը։ 1949 թվականի փետրվար ամսից դեռևս ուսանողական տարիքում կրկին վերսկսել է աշխատանքը Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1950 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժինը և մարտ ամսին գործուղվել Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոն, այնուհետև 1956 թվականի ապրիլ ամսին արվեստի գործերի վարչության հրամանով տեղափոխվել է Սունդուկյանի անվան թատրոն, որտեղ էլ աշխատել է մինչ մահը՝ 1995 թվականի ապրիլի 22-ը։
1980-1984 թվականներին տնօրենի պաշտոնում ղեկավարել է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնը։ 1981 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի, (Շեքսպիրի «Կորիոլան» ներկայացման մեջ «Ագրիպայի» դերակատարման համար)։ 1984 թվականից մինչ մահը՝ 1995 թվականի ապրիլի 22-ը այդ թատրոնում վճարվել է որպես բարձր որակավորում ունեցող դերասան ։
Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ
Ավարտական ներկայացումներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:1927 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:1995 մահեր Կատեգորիա:Ապրիլի 22 մահեր Կատեգորիա:Գորիս քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Պրեպոտո
Պրեպոտո (Prepotto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆարել
Ֆարել, Գերմանիայի համայնք, որը գտնվում է Ներքին Սաքսոնիա հողում:
Գտնվում է Դիպոլցի մարզում, Կիրհդորֆի ենթակայության տակ: Բնակչությունը կազմում է ավելի քան 1337 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով): Զբաղեցնում է 43,83 կմ2 տարածք: Ֆարելի փոստային կոդը 03251043-ն է:
Համայնքը բաժանված է 3 գյուղական մասերի:
Պատմություն
Ֆարելն առաջին անգամ հիշատակվում է 1232 թվականի փաստաթղթերում:
Աշխարհագրական դիրք
Ֆարելին են պատկանում նաև Բրյումելոհ և Դյորելոհ գյուղերը: Կիրհդորֆի քաղաքապետարանում ունի վարչական բաժանմունք:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի համայնքներ
Վադանկուր (Էնայի գավառ)
Վադանկուր (Vadencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վերվեն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02757։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 638 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 405 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 266-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 139-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 65,7 %, 1999 թվականին եղել է 62,8 %)։ 266 աշխատունակ բնակիչներից 215-ը աշխատում էին (198 տղամարդ և 77 կին), անաշխատանք էին 51-ը (28 տղամարդ և 23 կին)։ 139 անգործունակ մարդկանցից 30-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 46-ը թոշակառու, 63-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Դիմիտրա Ասիլյան
Դիմիտրա Ասիլյան (Δήμητρα Ασιλιάν, ), հայկական ծագումով հույն ջրագնդորդուհի, Հունաստանի ազգային հավաքականի կազմում 2004 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։
Կենսագրություն
Ասիլյանը 6 տարեկանից սկսել է լողալ հունական «Օլիմպիակոս» ակումբի երիտասարդական ակադեմիայում ։ 2006–2007 թվականների մրցաշրջանի ավարտին, 35 տարեկան հասակում, Ասիլյանն ավարտել է կարիերան «Օլիմպիակոսում»՝ ընդհանուր առմամբ այնտեղ խաղալով 29 տարի (ներառյալ երիտասարդական տարիները) ։ Ասիլյանը Հունաստանի կանանց ջրագնդակի լիգայի պատմության մեջ ռեկորդային՝ 703 գոլի հեղինակ է։ Այդ արդյունքին նա հասել է 15 տարում (1992-2007) ։ Ասիլյանը «Օլիմպիակոսի» կազմում հաղթել է Հունաստանի 2 առաջնությունում (1994–95, 1997–98) և չորրորդ տեղն է զբաղեցրել 1995–96 թվականների LEN Եվրոպայի գավաթի խաղարկությունում ։
2004 թվականի Աթենքի ամառային Օլիմպիական խաղերում Հունաստանի հավաքականի կազմում նա արժանացել է արծաթե մեդալի ։ Դիմիտրա Ասիլյանն այդ թիմի ավագն էր ։ Այդ մրցաշարում Ասիլյանը դարձել է 3 գոլի հեղինակ (Ավստրալիա՝ 2, Ռուսաստան՝ 1) ։
Դիմիտրա Ասիլյանը 8 գոլ է խփել 1999 թվականին Պրատո քաղաքում կայացած ջրագնդակի կանանց Եվրոպայի առաջնությունում, որտեղ Հունաստանի հավաքականը զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հույն ջրագնդորդներ Կատեգորիա:Հայ ջրագնդորդներ
Դանկուր Պոպենկուր
Դանկուր Պոպենկուր (Dancourt-Popincourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 100 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,0 %։ 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (42 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 23 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ջրային ջերմասեր (Thermus aquaticus)
Ջրային ջերմասեր (լատ. Thermus aquaticus) բարձր ջեմաստիճաններում ապրող բակտերիայի տեսակ, Deinococcota տիպին պատկանող մի շարք ջերմասեր (թերմոֆիլ) բակտերաների տեսակներից։ Այն ջերմակայուն Taq ԴՆԹ պոլիմերազ ֆերմենտի աղբյուրն է, որը մոլեկուլային կենսաբանության ամենակարևոր ֆերմենտներից է, քանի որ այն օգտագործվում է պոլիմերազի շղթայական ռեակցիայի (PCR, հայ. ՊՇՌ) ԴՆԹ-ի ուժեղացման տեխնիկայում:
Պատմություն
Երբ 1960-ականներին սկսվեցին տաք աղբյուրներում կենսաբանական օրգանիզմների ուսումնասիրությունները, գիտնականները կարծում էին, որ ջերմասեր բակտերիաների կյանքը չի կարող պահպանվել մոտ 55°C (131°F)-ից բարձր ջերմաստիճաններում : Շուտով, սակայն, պարզվեց, որ բազմաթիվ բակտերիաներ տարբեր աղբյուրներում ոչ միայն գոյատևել են, այլև ծաղկել են ավելի բարձր ջերմաստիճաններում: 1969 թվականին Թոմաս Դ. Բրոքը և Հադսոն Ֆրիզը Ինդիանայի համալսարանից զեկուցեցին ջերմասեր բակտերիաների նոր տեսակի մասին, որը նրանք անվանեցին Thermus aquaticu s: Բակտերիան առաջին անգամ մեկուսացվել է Սնկի աղբյուրից Ելոուսթոն ազգային պարկի Ստորին գեյզեր ավազանում, որը գտնվում է հիմնական Մեծ Շատրվանային գեյզերի և Սպիտակ Գմբեթ գեյզերի մոտ, և այդ ժամանակվանից այն հայտնաբերվել է նմանատիպ ջերմային միջավայրերում ամբողջ աշխարհում:
Կենսաբանություն
T. aquaticus-ը լավագույնս աճում է 65–70 °C (149–158 °F) ջերմաստիճաններում, բայց կարող է գոյատևել 50–80 °C (122–176 °F) ջերմաստիճաններում։ Այն հիմնականում հեռացնում է սպիտակուցները իր միջավայրից, ինչի մասին վկայում են մեծ թվով արտաբջջային և ներբջջային պրոտեազներ և պեպտիդազներ, ինչպես նաև իր բջջային թաղանթի վրա ամինաթթուներ և օլիգոպեպտիդներ տեղափոխող սպիտակուցների առկայությունից: Այս բակտերիան քեմոտրոֆ է. այն քիմիոսինթեզ է կատարում սնունդ ստանալու համար: Այնուամենայնիվ, քանի որ նրա ջերմաստիճանի միջակայքը որոշ չափով համընկնում է ֆոտոսինթետիկ ցիանոբակտերիաների հետ, որոնք կիսում են իրենց իդեալական միջավայրը, այն երբեմն հայտնաբերվում է հարևանների հետ համատեղ ապրելով՝ աճի էներգիա ստանալով նրանց ֆոտոսինթեզից: T. aquaticus-ը սովորաբար շնչում է աերոբիկ եղանակով, սակայն նրա շտամներից մեկը՝ Thermus aquaticus Y51MC23-ը, կարող է աճել անաէրոբ եղանակով :
T. aquaticus-ի գենետիկական նյութը բաղկացած է մեկ քրոմոսոմից և չորս պլազմիդից, և դրա ամբողջական գենոմի սեքվենավորումը բազմաթիվ տեղամասերում երևան հանեց բազմաթիվ CRISPR գեներ :
Կազմաբանություն
Thermus aquaticus-ը սովորաբար գլանաձեւ է, 0,5 մկմ-ից 0,8 մկմ տրամագծով: Ցուպիկը ունի 5 մկմ-ից մինչև 10 մկմ երկարություն: Պարուրաձև տեսակն ունի ավելի երկար ձև, որը մեծապես տարբերվում է և որոշ դեպքերում գերազանցում է 200 մկմ: T. aquaticus-ը տարբեր կուլտուրաներում ցույց է տվել բազմաթիվ հնարավոր մորֆոլոգիաներ: Ցուպիկները համախմբվելու հակում ունեն։ Մի քանի անհատների միավորումները կարող են հանգեցնել 10 մկմ-ից 20 մկմ տրամագծով գնդաձև մարմինների ձևավորմանը, որոնք նաև կոչվում են կլոր մարմիններ : Այս մարմինները կազմված չեն բջջային ծրարից կամ արտաքին թաղանթային բաղադրիչներից, ինչպես նախկինում ենթադրվում էր, այլ փոխարենը պատրաստված են վերափոխված պեպտիդոգլիկան բջջային պատից: Նրանց ստույգ գործառույթը T. aquaticus-ի գոյատևման գործում մնում է անհայտ, սակայն տեսականորեն ենթադրվում է, որ ներառում է սննդի և նուկլեոտիդների ժամանակավոր պահեստավորում, կամ նրանք կարող են դեր խաղալ գաղութների կցման և կազմակերպման մեջ :
T. aquaticus-ի ֆերմենտները
T. aquaticus-ը հայտնի է դարձել որպես ջերմակայուն ֆերմենտների, մասնավորապես՝ Taq ԴՆԹ պոլիմերազի աղբյուր, ինչպես նկարագրված է ստորև:
Ալդոլազ
Այս ծայրահեղ ջերմասեր մանրէի ուսումնասիրությունը, որը աճեցվում էր բջիջների կուլտուրայում, սկզբում կենտրոնացած էր փորձերի վրա՝ հասկանալու, թե ինչպես են ֆերմենտները, որոնք սովորաբար չեն գործում բարձր ջերմաստիճանում, գործում թերմոֆիլների բարձր ջերմաստիճանում: 1970 թվականին Ֆրիզը և Բրոքը հոդված են հրապարակել, որտեղ նկարագրվում է ջերմակայուն ալդոլազ ֆերմենտը T. aquaticus-ից ։
Taq I արգելակող ֆերմենտ
Մոլեկուլային կենսաբաններից շատերը հավանաբար գիտեին T. aquaticus-ի մասին 1970-ականների վերջին կամ 1980-ականների սկզբին՝ այս օրգանիզմից օգտակար արգելակող էնդոնուկլեազների մեկուսացման պատճառով : Taq տերմինի օգտագործումը Thermus aquaticus-ին մատնանշելու համար առաջացել է այս պահին սահմանափակող ֆերմենտներին կարճ անուններ տալու կոնվենցիայից, ինչպիսիք են Սալը և Հինը, որոնք ստացվել են սկզբնաղբյուր օրգանիզմների ցեղից և տեսակից:
Այլ ֆերմենտներ
T. aquaticus-ի համար բարձր օպտիմալ ջերմաստիճանը թույլ է տալիս հետազոտողներին ուսումնասիրել ռեակցիաները այն պայմաններում, որոնց դեպքում այլ ֆերմենտները կորցնում են ակտիվությունը: Այս օրգանիզմից մեկուսացված այլ ֆերմենտներ ներառում են ԴՆԹ լիգազը, ալկալային ֆոսֆատազը, NADH օքսիդազը, իզոցիտրատ դեհիդրոգենազը, ամիլոմալթազը և ֆրուկտոզ 1,6-դիֆոսֆատից կախված L-լակտատ դեհիդրոգենազը։
Քննդատություններ
T. aquaticus-ից ֆերմենտների լայնածավալ օգտագործումը չի եղել առանց հակասությունների: Բրոքի ուսումնասիրություններից հետո օրգանիզմի նմուշները պահվեցին Ամերիկյան Type Culture Collection-ում՝ հանրային շտեմարանում։ Այլ գիտնականներ, այդ թվում՝ Cetus Corporation-ի գիտնականները, այն ստացել են այնտեղից։ Քանի որ Taq պոլիմերազի առևտրային ներուժը ակնհայտ դարձավ 1990-ականներին, Ազգային պարկի ծառայությունը դրա օգտագործումը պիտակեց որպես «Great Taq Rip-off» («Taq-ի մեծ շահագործում») : Ազգային պարկերում աշխատող հետազոտողներից այժմ պահանջվում է ստորագրել «օգուտների բաշխման» համաձայնագրեր, որոնք հետագայում շահույթի մի մասը կուղարկեն Պարկի ծառայությանը:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բակտերիաներ Կատեգորիա:Բակտերիաներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գրամ-դրական բակտերիաներ
Օդագնացները
«Օդագնացները» (The Aeronauts), ռեժիսոր Թոմ Հարպերի արկածային ֆիլմը, որը նկարահանվել է իրական դեպքերի հիման վրա։ Սցենարը գրել է Թոմ Հարպերը Ջեք Թորնի հետ միասին։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Էդի Ռեդմեյնը, Ֆելիսիթի Ջոնս, Հիմեշ Պաթելը, Թոմ Քորթնին և Վենսան Պերեսը։
Լիպարիտ Աղավելյան
Լիպարիտ Աղավելյան (9 սեպտեմբերի, 1964, Ստեփանակերտ - 13 մարտի, 1993, Մաղավուզ, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Օդագնացները
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Թելերայդի կինոփառատոնում 2019 թվականի օգոստոսի 30-ին։ Ավելի ուշ այն ցուցադրվել է Տորոնտոյի կինոփառատոնում ։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի նոյեմբերի 4-ին Մեծ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում ։
Լիպարիտ Աղավելյան
Կենսագրություն
Լիպարիտ Աղավելյանը ծնվել է 1964 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է Ե. Չարենցի անվան թիվ 7 միջնակարգ դպրոցը, աշխատել Ստեփանակերտի կոշկի ֆաբրիկայում։ Խորհրդային բանակում ծառայությունն ավարտելուց հետո աշխատել է էլեկտրատեխնիկական գործարանում։ Կապանի շինարարական տեխնիկումն ավարտելուց հետո զինվորագրվել է Արցախի պաշտպանական ուժերին։ Մասնակցել է մի շարք մարտերի։ Զոհվել է 1993 թ. մարտի 13-ին Մարտակերտի շրջանի Մաղավուզ գյուղում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 13 մահեր Կատեգորիա:1993 մահեր Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ
Օդագնացները
Արտադրություն
Նկարահանումներն սկսվել են օգոստոսի սկզբին West London Film Studios ստուդիայում։ Ֆիլմում երևացող վայրերից են Թագավորական ռազմածովային քոլեջը, Գրինվիչը, Ռիջենթս պարկն ու Ռոտե պարկը Լոնդոնում, Քլեյդոն Հաուսը, Բաքինհեմշիրը, ինչպես նաև Բոդլեյան գրադարանն Օքսֆորդում ։
Ֆիլմը մասամբ նկարահանվել է IMAX տեսախցիկներով ։
Իրական դեպքեր
Ֆիլմում ներկայացված օդապարիկով ճանապարհորդությունը հիմնված է իրական թռիչքի վրա, որը տեղի է ունեցել 1862 թվականի սեպտեմբերի 5-ին բրիտանացիներ Ջեյմս Գլեյշերի ու Հենրի Քոքսվելի շնորհիվ։ Այդ օրը նրանց օդապարիկը սահմանել է թռիչքի բարձրության համաշխարհային ռեկորդ՝ հասնելով մոտավորապես 9000 մ բարձրության ։ Ֆիլմում Քոքսֆելին փոխարինել է Ամելիա Ռենը, որը մտացածին կերպար է ։ Ամելիան հավաքական կերպար է, որի ստեղծման համար Քոքսվելից բացի հիմք են ծառայել.
Ռենի և նրա ամուսնու հարաբերությունները հիմնված են Սոֆի Բլանշարի ու նրա ամուսնու՝ Ժան Պիեռ Բլանշարի թռիչքների պատմության վրա ։
Թողարկում
2019 թվականի սեպտեմբերի 8-ին ֆիլմը ցուցադրվել է Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում։ Լայն վարձույթի ֆիլմը հանվել է նոյեմբերի 4-ին Մեծ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում, իսկ դեկտեմբերի 20-ին թողարկվել է Amazon Prime Video օնլայն պլատֆորմում ։
Սկզբում նախատեսվել է ֆիլմը թողարկել բացառապես IMAX ձևաչափով, բայց պրոդյուսերները պատրաստ չեն եղել առաջին 90 օրն այն վարձույթի տալ միայն IMAX-ին, իսկ ավելի կարճ ժամանակահատվածը հարմար չի եղել IMAX Corporation-ի համար ։
Մաքեթինգ
Ֆիլմի օրիգինալ թրեյլերը հրապարակվել է օգոստոսի վերջին, նրա տեղայնացված տարբերակը ՝ հոկտեմբերի 7-ին։
Քննադատություն
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 72 % վարկանիշ՝ հիմնված 177 գրախոսականների վրա, որոնց միջին գնահատականը 6,42 է 10 հնարավորից ։ Metacritic կայքում ֆիլմի վարկանիշը կազմում է 100-ից 60 միավոր 37 գրախոսականների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «խառը կամ միջին գնահատականներ» կարգավիճակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր
Ֆելիքս Հոֆման
Ֆելիքս Հոֆման (Felix Hoffmann, ), գերմանացի քիմիկոս, հերոին անվանման ներքո հայտնի դիամորֆինը առաջինը սինթեզած գիտնական։ Նրան է վերագրվում նաև ասպիրինի սինթեզը, չնայած վիճելի է՝ նա իսկապես ինքնուրու՞յն է սինթեզել ասպիրինը, թե՞ Արթուր Էյհենգրինի հրահանգով ։
Կենսագրություն
Քիմիա սովորել է Մյունխենի համալսարանում, 1894 թվականին ծառայության է անցել Էլբերֆելդի Bayer հետազոտական կենտրունում (այժմ Էլբերֆելդը Վուպերտալի վարչական կենտրոնն է)։
Արթուր Էյհենգրինի լաբորատորիայում աշխատելով՝ 1897 թվականի օգոստոսի 10-ին իրականացրեց իր առավել հայտնի բացահայտումը՝ առաջին անգամ ստանալով ացետիլսալիցիլաթթվի օրինակներ այն ձևով, որը հնարավոր էր կիրառել բժշկության մեջ։ Bayer-ը նոր դեղը գրանցեց ասպիրին ապրանքանշանի ներքո։ Այդ նույն տարում Հոֆմանը փորձարկումներ իրականացրեց, որոնց արդյունքում ստացավ բժշկական հերոին ։
Ամուսնացած չի եղել, երեխաներ չի ունեցել։ Մահացել է 1946 թվականի փետրվարի 8-ին։
Ասպիրինի բացահայտման այլընտրանքային տարբերակ
Մինչև 1999 թվականը Էյհենգրինի առաջարկած վարկածն ուշադրության չարժանացավ։ 1999 թվականին Ուոլտեր Սինդերը, ով Գլազգոյի Սթրաքլայդի համալսարանից էր, եկավ այն եզրահանգման, որ իրականում հենց Էյհենգրինի վարկածն էր ճիշտ ։ Bayer-ը չընդունեց այդ փաստը՝ պնդելով, թե Հոֆմանն է հայտնագործել դեղամիջոցը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Դեղագործներ Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ
Դավիթ Հովհաննիսյան (ծանրամարտիկ)
Դավիթ Հովհաննիսյան, հայ ծանրամարտիկ, 2022 և 2023 թվականների Եվրոպայի չեմպիոն, 2019 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 2016 թվականի պատանիների Եվրոպայի չեմպիոն։
Կարիերա
Միջազգային երիտասարդական մակարդակում Դավիթ Հովհաննիսյանը սկսել է ելույթ ունենալ 2014 թվականից։ Հայ մարզիկը կարողացել է մինչև 77 կգ քաշային կարգում հաղթել 2016 թվականի Եվրոպայի պատանիների առաջնությունում. երկամարտի նրա արդյունքը եղել է 327 կգ ։
2019 թվականին Վրաստանի Բաթում քաղաքում կայացած Եվրոպայի մեծահասակների առաջնությունում նա երկամարտի 360 կգ արդյունքով նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Պոկում վարժությունում նա նվաճել է փոքր բրոնզե մեդալ (165 կգ) ։
Օզյորնայա (Չարիշի վտակ)
Օզյորնայա (Չարիշի վտակ)  (Озёрная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չարիշ գետի աջ ափով՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 38 կմ է։
Դավիթ Հովհաննիսյան (ծանրամարտիկ)
Կարիերա
2022 թվականին Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Դավիթը երկամարտի 377 կգ արդյունքով (պոկում՝ 171 կգ, հրում՝ 206 կգ) դարձել է աշխարհամասի չեմպիոն ։
Օզյորնայա (Չարիշի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Դավիթ Հովհաննիսյան (ծանրամարտիկ)
Կարիերա
2023 թվականին Երևանում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում Դավիթը կրկնել է նախորդ տարվա նվաճումը՝ երկամարտի 377 կգ արդյունքով (պոկում՝ 172 կգ, հրում՝ 205 կգ) դառնալով հաղթող ։
Օզյորնայա (Չարիշի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհ
Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհ (El Camino de Santiago, Էլ Կամինո դե Սանտյագո), ուխտագնացության նշանավոր ճանապարհ, որ տանում է Հակոբոս առաքյալի ենթադրյալ գերեզման։ Ճանապարհը գտնվում է Իսպանիայի Սանտյագո դե Կոմպոստելա քաղաքում, որի հիմնական մասը տեղակայված է Հյուսիսային Իսպանիայում։ Շնորհիվ մեծ ճանաչման` այս ուղին մեծ ազդեցություն է թողել միջնադարյան մշակութային ձեռքբերումների տարածման վրա։ Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհն ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության հուշարձանների ցանկում։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին ուխտագնացության ճանապարհի բացահայտման և վերականգնման հարցում մեծ ներդրում է ունեցել քահանա, գիտությունների դոկտոր Էլիաս Վալինյա Սամպեդրոն, ում ջանքերի շնորհիվ, սկսած 1980-ական թվականներից, ճանապարհը դարձյալ մեծ ճանաչում ձեռք բերեց։ Այսպես, եթե 1978 թվականին նրանով անցել է ընդամենը 13 մարդ, ապա 2009 թվականին` ավելի քան 145.000 մարդ։ Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհի հանրահռչակման հարցում մեծ դեր է խաղացել նաև Պաուլո Կոելիոյի «Կախարդի օրագիրը» վեպը, որ հրատարակվել է 1987 թվականին։
Ուղերթի պատմություն
Սանտյագո դե Կոմպոստելա քաղաքը, ուր տանում է ճանապարհը, կաթոլիկության երրորդ մեծ սրբավայրն է և զիջում է միայն Հռոմին ու Երուսաղեմին։ Այդպիսի մեծարանքի պատճառը, որը քաղաքին տվել է «քրիստոնեական Մեքքա» անվանումը, Իսպանիայի մեծագույն սրբությունն է` Հակոբոս առաքյալի մասունքը, ով այդ երկրի երկնային հովանավորն է։
Մասունքի ձեռքբերում
Ավանդության համաձայն` 44 թվականին Սուրբ երկրում առաքյալի նահատակվելուց հետո նրա մասունքները դրվել են նավակի մեջ և հանձնվել Միջերկրական ծովի ալիքներին։ Հրաշափառ եղանակով նավակը լողում է Իսպանիա, ուր սուրբը նախկինում քարոզչություն էր արել, և դուրս է գալիս Ուլյա գետի ափի մոտ (այդտեղ էլ ավելի ուշ հիմնադրվել է քաղաքը)։ 813 թվականին, ինչպես վկայում է եկեղեցական ավանդույթը, այս կողմերում ապրող հոգևորական Պելայոն, հետևելով առաջնորդող ինչ-որ աստղի, հայտնաբերել է մասունքով նավակը, որը մնացել էր անվնաս։
896-899 թվականներին Ալֆոնսո III Մեծ արքան հրովարտակ է արձակել, որի համաձայն մասունքների հայտնաբերման տեղում կառուցվել է ոչ մեծ եկեղեցի։ Տեղանքն անվանվել է Կոմպոստելա (, բառացի` «աստղի մատնանշած վայր»)։ Սուրբ Հակոբոսը, որ հրաշափառ ձևով հայտնվել էր մավրերի դեմ պատերազմում, դառնում է Իսպանիայի և Ռեկոնկիստայի հովանավորը։ Այդպես առաքյալը, որն իր ծառայության ընթացքում ձեռնարկել էր Սուրբ երկրից Իսպանիա երկարատև ուղևորությունը, սկսվել է համարվել հավատացյալների հովանավոր։
Ճանապարհի հանրաճանաչության աճ
Կոմպոստելա քաղաքը երկրի հովանավոր սրբի և տասներկու առաքյալներից մեկի հուղարկավորմամբ դարձավ Իսպանիայի, ինչպես նաև կաթոլիկ աշխարհի սրբավայրերից մեկը։ Ավանդույթի հաստատման համար, լեգենդի համաձայն, մեծ դեր է խաղացել Կառլոս Մեծի երազը. նրան երազում հայտնվում է Հարդագողի ճանապարհը, որը սուրբ տեղանքով ձգվում էր դեպի Ֆրանսիա և Իսպանիա, իսկ Տերը Կառլոս Մեծին կոչ էր անում մաքրել «աստղային» ճանապարհը մավրերից։ Կայսրը զորքերը տանում է Պիրենեյան լեռներով և ազատագրում Կաստիլիան ու Լեոնը, Գալիցիան, Նավառան ու Լա Ռիոխան ։
Առաջին հայտնի ուղտագնացը եղել է եպիսկոպոս Գոդեսկալկը (Գոտշալկ) Լե Պյուիից։ Նա Ֆրանսիայից Կոմպոստելա է ուղևորվել 950-951 թվականների ձմռանը ։
12-րդ դարում Կալիստոս II-ը ուխտավորներին ինդուլգենցիա ստանալու իրավունք է շնորհել, ինչի շնորհիվ Կոմպոստելան դասվել է Երուսաղեմի ու Հռոմի հետ նույն շարքին։ Կա կարծիք, որ հիմնական ուղիները ձևավորվել են հիմնականում 11-րդ դարում. 1160-ական թվականներին ուխտավորներին ավազակների հաճախակի դարձած հարձակումներից պաշտպանելու նպատակով կաստիլական գահը հիմնադրել է ռազմաասպետական Սուրբ Հակոբոսի օրդենը։
Միջնադարում Կոմպոստելա գնացող ուխտավորների քանակը հսկայական է եղել։ Սակայն ժամանակի հետ, պայմանավորված բռնկված ժանտախտի համաճարակով, Եվրոպայի բնակչությունը զգալի անկում է ապրել, իսկ հետագայում Ռեֆորմացիայի ու 16-րդ դարի քաղաքական անկայունության հետևանքով ուխտագնացությունն անկում է ապրում։ 19-րդ դարում գիտնականներն ու արվեստագետները բացահայտում են Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհը և հիմնական մշակութային կենտրոններից ու մայրաքաղաքների հեռու զարմանքով հայտնաբերում միջնադարյան արվեստի աչքի ընկնող հուշարձաններ, որոնք նախորդ մի քանի դարերում անուշադրության էին մատնվել։ 1980-ական թվականներին մատների վրա կարելի էր հաշվել ուխտավորների, սակայն այդ ժամանակից ի վեր ճանապարհի հանդեպ անընդհատ աճող հետաքրքրություն է նկատվում, և ուխտավորների թիվն ավելանում է բոլոր աշխարհամասերից։
Տարբեր ժամանակներում Սանտյագո ուխտագնացություն են կատարել Անգլիայի արքա Էդուարդ I-ը, Երուսաղեմի արքա Ժան դե Բրիենը, Ֆրանցիսկ Ասսիզեցին, Յան վան Էյքը, Հովհաննես Պողոս II-ը, բրազիլացի նշանավոր գրող Պաուլո Կոելիոն և այլք ։
Աշխարհագրական բնութագիր
Կոմպոստելան դեպի իրեն է գրավում հավատացյալների ողջ Եվրոպայից։ Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհով անցել են ուխտագնացներ Ֆրանսիայից, Պորտուգալիայից, Անգլիայից, Իռլանդիայից, Լեհաստանից և այլ երկրներից։ Միջնադարում Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհի հանրաճանաչությանը նպաստել է այն հանգամանքը, որ այն միավորում էր տեղական շատ ուխտագնացություններ, այսինքն` ճանապարհն անցնում էր այնպես, որ ուխտավորը կարող էր այցելել ամենից մեծ ուշադրություն վայելող սրբավայրեր` (սուրբ Վերայի, Մարիամ Մագդաղենացու, Իլարիոսի, Ֆրոնտոյի, սուրբ Լեոնարդի, սուրբ Եվտրոպիայի և այլոց մասունքներն ամփոփող սրբավայրեր)։
Հիմնական ճանապարհներ
Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհի ամենակարևոր հատվածը սկսվում է Ֆրանսիայի հարավում, անցնում Պիրենեյներով (Ռոնսեվալ կամ սոմպորտ կիրճերով)։ Իսպանիայում գլխավոր մայրուղին Պամպլոնայիտ ընթանում է մինչև Սանտյագո դե Կոմպոստելա և կրում է «Ֆրանսիացի արքաների ճանապարհ» անվանումը։
Ֆրանսիայի տարածքում ուղերթի դարձակետին են տանում հետևյալ ճանապարհը.
Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհի ազդեցությունը
Բնակչության լայն զանգվածների մշտական արտագաղթերը չէին կարող չազդել Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհին ընկած գյուղերի ու քաղաքների բնակիչների վրա։ Ուխտավորներին անհրաժեշտ էր հանգստանալ ու սնվել, նրանցից շատերը օթևանում էին ճանապարհին գտնվող մենաստաններում ու վանքերում, որտեղ նույնպես կարող էին խոնարհվել սրբերի գուցե պակաս կարևոր, բայց և շատ պաշտելի մասունքներին։
Ուխտագնացության ճանապարհների մոտ գնտվող սրբավայրերը զարգանում էին։ Ոչ մեծ կուտակումները ստիպում էին վերանայել ոչ միայն եկեղեցական շինությունների` գոյություն ունեցող ճարտարապետությունը, այլև կենցաղավարման սկզբունքները, բնակելի հատվածները, ուտելիքի պաշարները, պաշտամունքի տարբեր առարկաների պահպանության սրահները։ Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհը այնպիսի ուղի էր, որի շնորհիվ սկսում է ձևավորվել այսպես կոչված «ուխտագնացության եկեղեցի» հասկացությունը։ Այս տեսակին բնորոշ հիմնական տարբերությունները ռոմանական ճարտարապետությունից հետևյալն են. տարածությունն ավելի ընդարձակ է, չափերը` մեծացված, իսկ շինությունների խելամիտ պլանավորումը թույլ էր տալիս ավելի հարմար կարգավորել մարդկային հոսքերը։ Ճանապարհի երկարությամբ հսկայական թվով տաճարներ են ի հայտ գալիս` ձևավորված այս սկզբունքը կրկնող տարբեր դրսևորումներով ։
Լեգենդներ և բանահյուսություն
Կոմպոստելայի ճանապարհին մի անմեղ երիտասարդի կախում են` կեղծ մեղադրանք առաջադրելով գողության մեջ։ Մեկ ամիս անց ծնողները նրան կենդանի են գտնում կախաղանի մոտ. նրա մարմինը պահել էր սուրբ Հակոբոսը։ Սյուժեի տեսարաններ հանդիպում են խորաններում ու վիտրաժներում։
Խորհրդանշաններ
Սուրբ Հակոբոսը սկսել է համարվել ճամփորդների հովանավոր։
Սրբի խորհրդանիշ է համարվում խեցու պատկերը։ Խեցիները դարձել էին Սուրբ Հակոբոսի ճանապարհով անցնող ուխտավորների տարբերանշանները, որոնք, օրինակ, ամրացվում էին հագուստին։ Խեցու պատկերներով են զարդարված ճանապարհի ողջ երկայնքով գտնվող շինությունները։
Տես նաև
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում Կատեգորիա:Իսպանիայի ճանապարհներ Կատեգորիա:Իսպանիայի ճարտարապետություն
Deadpool (խաղ)
Deadpool (Դեդփուլ)՝ Էքշն ժանրի համակարգչային խաղ կոմքիսների համանուն կերպարի մասին, որը թողարկվում է Marvel Comics ընկերության կողմից։ Խաղը ստեղծված է High Moon Studios ընկերության կողմից և հրատարակվել է Activision ընկերության կողմից։ Դցենարիստ է նշանակվել Դենիել Ուեյը, ով կերպարի մասին կոմիքսներով զբաղվում է 2008 թվականից ։ Նոլան Նորթը, ով առաջ նաև աշխատել է Դեդփուլիհետ, զբաղվել է նրա հնչյունավորմամբ ։
Խաղը թողարկվել է 2013 թվականի հունիսի 25-ին PlayStation 3, Xbox 360 և Microsoft Windows պլատֆորմաներում ։
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին խաղը դուրս է եկել PlayStation 4 և Xbox One պլատֆորմաներում ։
Խաղային պրոցեսը
Խաղը հանդիսանում է էքշն, hack and slash և շութեր ժանրերի խառնուրդ երրորդ դեմքից, որտեղ հարվածների նոր համակցությունները բացվում են ըստ կերպարի ունակությունների, այդ դեպքում նոր բռնելաձևերի և ունակությունների զարգացման համար պահանջվում է սպանել նշանակված թվով թշնամիներ։ Ինչպես նաև կոմիքսներում Դեդփուլը հաճախ ջարդում է չորրորդ պատը և խաղային պրոցեսի ընթացքում ուղիղ ձևով շփվում է խաղացողի հետ. նա հաճախ քննարկում է, թե որքան լավ է խաղացողը ղեկավարում կերպարին, ինչպես նաև պատմում է խաղացողին սյուժեի տվյալները։
Հենց մարտի խաղային պրոցեսը իր մեջ է ներառում մոտակա ու հեռահար մարտերի զուգակցված զենք, ինչպես Դեդփուլը դա անում է կոմիքսներում։ Խաղացողը կարող է փոխել իր զենքերը և կերպարի ռազմական հանդերձանքը հենց խաղային պրոցեսի ժամանակ։ Դեդփուլը կարող է օգտագործել տելեպորտացիան կարճ ճանապարհները անցնելու համար։ Կերպարը նաև ունի այնպիսի ռեգեներացիոն գործոններ, ինչպիսին Ռոսոմախամ, և հաճախ, ըստ սյուժեի հնարավոր է կտորների բաժանվի լուրջ վնասվածքների ժամանակ ։
Սյուժե
Դեդփուլ, խելագար և անմահ վարձու մարդասպան, ցանկանում է, որ իր վերաբերյալ տեսախաղ թողարկվի։ Սպառնալով High Moon Studios-ի աշխատողներին խոշտանգումով, նա կարողանում է անել այն, ինչ ցանկանում էր։ Նրա առաջին աշխատանքն է դառնում մեդիամագնատ Չենս Ուայթի առևանգումը, սակայն Զլիդենն Արկլայտի և Վետիգոի հետ միասին տանում է նրան Դեդփուլի քթի տակից, ինչից հետո Զլիդենը սպանում է Չենսին։ Դրանից հետո Դեդփուլը Կաբելի և Իքս Մարդկանց (Ռոսոմախա, Ռոուգ, Պսայլոկ, Դոմինո) հետ միասին սկսում է Զլիդնի որսը։ Խաղացողը պետք է մի շարք կռիվների և ծանր խոչընդոտների միջով անցնի։
Ստեղծումը և մարկետինգը
Առաջին անգամ խաղի անոնսը տեղի է ունեցել San Diego Comic-Con International-ում 2012 թվականին ։ Անոնսը իրենից ներկայացրել է միայն խաղի թրեյլերը, իսկ պլատֆորմաները, որոնց համար կթողարկվի խաղը, չէին համաձայնվում ։ Շուտով Marvel-ի հրատարակչության պաշտոնական կայքում հրատարակվեց մի հոդված, որը գրվել էր Դեդփուլի կողմից և որը հաստատում էր, որ High Moon Studios ընկերությունը վարձել է այդ խաղի ստեղծման գործընթացը ։
Ավելի ուշ, Փիթեր Դելլա Պեննան պատմել է, որ Դենիել Ուեյը արդեն գրել է խաղի սցենարը, դրա մեջ ավելացնելով կոմիքսներից հայտնի կատակները ։
Խաղը ստեղծվել է Unreal Engine 3 շարժիչի վրա, որը նաև օգտագործվել է Transformers: War for Cybertron-ի և Transformers: Fall of Cybertron-ի ստեղծողների կողմից ։
Թողարկում
Խաղի թողարկումը տեղի է ունեցել 2013 թվականի հունիսի 25-ին ։ Microsoft Windows-ի վերսիան միացած է Steam-ին մյուս պլատֆորմաների բոլոր նվաճումների հետ միասին ։
Նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում, բացի Լատվիա, Լիտվա, Էստոնիայից որպես հրատարակող է ներկայացել Новый Диск ընկերությունը, որը նաև տեղայնացրել է խաղը, սակայն դրա հետ միասին թողնելով օրիգինալ հնչյունավորումը։
Նախնական պատվեր
Խաղը մատչելի է եղել նախնական պատվերի համար այնպիսի խանութներում, ինչպիսիք են Amazon, EBGames և GameStop: Amazon-ով նախնական պատվեր կատարելու ժամանակ հնարավորություն է ընձեռնվում ստանալ 5 դոլլար կամ 3 ֆունտ, որը հնարավոր էր ծախսել Marvel Comics ընկերության կոմիքսները գնելու համար, ինչպես նաև պատվիրողը կարող է թվային պաստառներ։ GameStop-ից և EBGames-ից նախնական պատվեր կատարելուց հետո հնարավոր է լինում ներբեռնել խաղի ևս երկու աստիճան, որոնք կարելի էր բացել միայն փորձության ռեժիմում, ինչպես նաև կերպարի համար ևս երկու մարզական կոստյում ։
Արձագանքներ և քննադատություն
Gamescom 2012 ցուցահանդեսում լրագրողներին ցույց է տրվել խաղի դեմո տարբերակը, որը ստացել է «ցուցադրվածներից լավագույնը» անվանակարգը։ Որոշ վեբ կայքեր, ինչպիսիք են Joystiq-ը և GameSpot-ը, դեմոյում դրական արձագանքներ են գրել ։ Absolute Gamesճ-ը դնելով 65 % գնահատական, նկատում է արել, որ խաղը ավելի հեշտ կլիներ, եթե այն ավելի կարճ լիներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Xbox One տեսախաղեր
Տարաբ Աբդուլ Հադի
Տարաբ Աբդուլ Հադի (طَرب عبد الهادي, գրադարձմամբ՝ Տարաբ 'Աբդ ալ-Հադի, ), պաղեստինցի ակտիվիստ և ֆեմինիստ ։ 1920-ականների վերջին նա համահիմնադրել է Պաղիստինի արաբ կանանց կոնգրեսը (ՊԱԿԿ), որը Պաղեստինում Բրիտանիայի մանդատի կանանց առաջին կազմակերպությունն էր, և նա ակտիվ կազմակերպիչ էր նաև Արաբական կանանց ասոցիացիայում (ԱԿԱ)։
Քաղաքական ակտիվիզմ
Տարաբ Աբդուլ Հադին Ավնի Աբդ ալ-Հադիի կինն էր, ով ակտիվորեն զբաղվում էր քաղաքականությամբ և դարձել է «Իստիկլալ» կուսակցության նշանավոր անդամ ։ Աբդուլ Հադին և Երուսաղեմի այլ նշանավոր ընտանիքներից կանայք հիմնադրել են Պաղիստինի արաբ կանանց կոնգրեսը (ԵԱԿԿ), որպեսզի հստակ ցույց տան իրենց անհամաձայնությունը Պաղեստինում սիոնիստների ներկայությանը և անկախության ազգային պայքարում աջակցեն տղամարդկանց ։
ԵԱԿԿ-ի առաջին հանդիպումը տեղի է ունեցել Աբդուլ Հադիի տանը 1929 թվականի հոկտեմբերի 26-ին այն ժամանակ, երբ «առաջին անգամ» պաղեստինցի կանայք մտան քաղաքական դաշտ ։ Աբդուլ Հադին դարձավ ՊԱԿԿ-ի գործադիր համայնքի անդամ, որը կազմված էր տասնչորս կանանցից, ովքեր հիմնականում Երուսաղեմի նշանավոր ընտանիքներից էին (ինչպիսիք են, օրինակ՝ Հուսեյնիսը, Ալամիսը, Նաշաշիբիսը և Բուդեիրսը) ։ Պաղեստինյան ծանր դրության մասին մասին իրազեկության բարձրացման համար նամակներ և հեռագրություններ գրելուց բացի, ՊԱԿԿ-ը նաև զբաղվել էր բանտարկյալների պաշտպանությամբ։ Դիմելով բրիտանական իշխանություններին՝ դա իրենից ներկայացնում էր խիստ երկարաժամկետ բանտարկության կրճատման փորձեր և գումարների հավաքագրում այն ընտանիքների աջակցելու համար, որոնց աշխատողները բանտարկվել էին ։
Աբդուլ Հադին ակտիվ գործունեություն էր ծավալում նաև 1929 թվականին հիմնված Արաբ կանանց ասոցացիայում (ԱԿԱ), որը Պաղեստինում դարձել էր ամենանշանավոր ֆեմինիստական կազմակերպությունը ։ Որպես ԱԿԱ-յի կազմակերպիչ, նա 1933 թվականի ապրիլին բրիտանացի գեներալ Ալլենբի հետ Սուրբ Հարության տաճարում հանդիպման ընթացքում հանդես է եկել ելույթով, որում ասել է․ "«Արաբ կանայք լորդ Ալլենբիին խնդրել են հիշել և պատմել սա իշխանությանը․․․ Արաբ զոհերի մայրերը, դուստրերը, քույրերը հավաքվել են այստեղ, որպեսզի աշխարհը ականատես լինի բրիտանական դավաճանությանը։ Մենք ուզում ենք բոլոր արաբները հիշեն, որ Բրիտանիան է մեր տառապանքները պատճառը, և նրանք պետք է դաս ստանան» ։" Աբդուլ Հադին ակտիվ էր նաև կանանց գլխաշորերի (քողերի) դեմ արշավին, որը պաղեստինցի կանանց քաջալերում էր դեն նետել իրենց քողերը ։
1948 թվականի Արաբա-իսրայելական պատերազմից հետո Աբդուլ Հադին իր ամուսնու հետ հայտնեցին Կահիրեում (Եգիպտոս), և որտեղ էլ նա 1976 թվականին մահացել էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի կանայք
Գևորգ Եղիազարյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1963 թվականի հուլիսի 21-ին, Լենինական (այժմ՝ ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի) քաղաքում։
1983 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1991 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը ։
1994 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 2005 թվականին հիմնադրել է «Սալազարդ» խեցեգործական փորձարարական արվեստանոցը։ 2005 թվականին արժանացել է Վահան Թեքեյանի անվան մրցանակի։
Անձնական կյանք
Ամուսնացել է 1989 թվականի հուլիսի 21-ին։ Ունի երկու երեխա։ Կինը՝ Ալվարդ Ջիվանյանը, թարգմանչուհի է։
Ստեղծագործություններ
Եղիազարյանի գեղանկարներին բնորոշ են գունային նուրբ և ռիթմիկ զուգորդումները, երաժշտականությունը՝ արտահայտված խորհրդանշական և պայմանական միջոցներով։
Արտաքին հղումներ
«Հայազգ» հիմնադրամի հանրագիտարան
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Ամարո (կոմունա)
Ամարո (Amaro), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչության թվաքանակը՝ 296 մարդ՝ ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը՝ 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 33020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի հրաշագործը։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դաուր
Դաուր (Daours), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 781 մարդ, բնակչության խտությունը` 90.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.65 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 512 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 357-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 155։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,7 %։ 357 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 328 անձ (185 տղամարդ և 143 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (14 տղամարդ և 15 կին)։ 155 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 63-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պոլիցիկլիկ արոմատիկ ածխաջրածիններ
Պոլիցիկլիկ արոմատիկ ածխաջրածիններ (ՊԱԱ), օրգանական միացություններ, որոնց կառուցվածքում կան երեք կամ ավելի կոնդենսացված բենզոլային օղակներ։
Տեխնոգենային ՊԱԱ-ների հիմնական աղբյուր է հանդիսանում էներգետիկ կոմպլեքսը, տրոնսպորտը, քիմիական և նավթաքիմիական արդյունաբերությունը։ ՊԱԱ-ների ստացման թերմիկ պրոցեսները հիմնականում կապված են այրման և վերամշակման պրոցեսների հետ (նավթամթերք, ածուխ, փայտ, աղբ, ուտելիք, ծխախոտ)։
Ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմի վրա
Պոլիցիկլիկ արոմատիկ ածխաջրածինները ազդում են կենդանի օրգանիզմների վրա հիմնականում ածխաջրածնի կառուցվածքային ձևով։ Շատ պոլիցիկլիկ արոմատիկ ածխաջրածիններ համարվում են ուժեղ քիմիական կանցեռոգեններ։ Նմանատիպ միացություններից են բենզանտրացենը, բենզպիրենը և օվալենը։
Շվեյցարական թատրոն
Շվեյցարական թատրոն. Շվեյցարիայում թատերարվեստը զարգացել է միաժամանակ 3 լեզուներով (ֆրանսերեն, անգլերեն, իտալերեն)։ Պահպանվել են ժողովրդական թատրոնի ավանդույթները։ 16-րդ դարի առաջատար ժանրը դարձել է ժողովրդական դրաման, որն արտահայտել է ժողովրդական շարժման գաղափարները։ Առաջին պրոֆեսիոնալ թատերախմբերը կազմակերպվել են 19-րդ դարի սահմանագծում, Սանկտ Գալլենում, ապա՝ Լոգանում, Ժնևում և այլ քաղաքներում։ Ավելի շատ բեմադրվել են գերմանացի և ֆրանսիացի հեղինակների պիեսներ։ 1940 թվականին, սկսվել է Շվեյցարական թատրոնի վերելքը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո դրամատուրգներ Մ․ Ֆրիշի և Ֆ․ Դյուրենմաթի ստեղծագործությունները թատերական կյանքում աշխուժացում մտցրին։ Առաջատար դիրք է գրավել «Շաուշպիլհաուզ» թատրոնը (հիմնադրվել է 1908, Ցյուրիխում)։ Բազելում գործող թատրոնը, որը ղեկավարում էր Վ․ Դյուգելինը, 1960-ական թվականներին դարձել է առաջադեմ գաղափարների տարածող։ Բ․ Բրեխտի, Ժ․ Անույի, Ֆ․ Դյուրենմաթի ստեղծագործությունների հետ այստեղ բեմադրվել են նաև երիտասարդ սերնդի շվեյցարական դրամատուրգների պիեսները, կազմակերպվել քաղաքական թեմաներով երեկոներ։ Պրոֆեսսիոնալ թատերախմբեր են գործում նաև Մանկտ Գալլենում, Լյուցեռնում, Կուրում, Բիլում և Զոլոտուռնում։ Ֆրանսախոս շրջաններում գործում է 5 խոշոր կոլեկտիվ՝ դրամատիկական կենտրոնը Լոգանում, Կարուժի թատրոնը, ժողովրդական թատրոնը Լա Շո դե Ֆոնում, Կոմեդիայի թատրոնը և «Նուվո թեատր դե պոշ» (Մանրապատումների նոր թատրոնը) Ժնևում։ Լոգանում անց են կացվում միջազգային թատերական փառատոներ։
Կատեգորիա:Շվեյցարական թատրոն
Մարգարեթ Բոնդֆիլդ
Մարգարեթ Բոնդֆիլդ (Margaret Bondfield, ), բրիտանացի քաղաքական գործիչ, Լեյբորիստական կուսակցության անդամ, նախարար Ջեյմս Մաքդոնալդի երկրորդ կառավարման ժամանակ, առաջին կին նախարարը Մեծ Բրիտանիայի պատմության մեջ։
Կենսագրություն
1896 թվականին Կանանց արդյունաբերական խորհրդի հանձնարարությամբ հետազոտություն է անցկացրել խանութներում աշխատավարձերի և աշխատապայմանների վերաբերյալ։ Այդ ուսումնասիրության արդյունքների հիման վրա զեկույցը հրատարակվել է 1898 թվականին։ Այդ նույն թվականին ընտրվել է խանութների աշխատողների արհմիության քարտուղար, իսկ 1908 թվականին՝ Աշխատավոր կանանց լիգայի քարտուղար։ 1923 թվականին դարձել է թրեյդ յունիոնների կոնգրեսի գլխավոր խորհրդի նախագահը (դառնալով առաջին կինը այդ պաշտոնում)։
Երկու անհաջող փորձերից հետո Բոնդֆիլդը 1923 թվականին ընտրվել է Համայնքների պալատում, սակայն կորցրել է իր տեղը 1924 թվականին։ Վերադարձել է պառլամենտ 1926 թվականին՝ հաղթելով լրացուցիչ ընտրությունները Ուոլսենդի կողմից։ 1929—1931 թվականներին եղել է աշխատանքի նախարար։ 1931 թվականին ընտրություններում պարտվել է և կորցրել տեղը պառլամենտում։ Պարտություն է կրել նաև 1935 թվականի ընտրության ժամանակ։
Մահացել է 1953 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կին նախարարներ Կատեգորիա:Անգլիացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Օրենսդիրներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Վիկտոր Կոլոդյաժնի
Վիկտոր Վիկտորի Կոլոդյաժնի, ռուս համայնքային և տնտեսական գործիչ։ Երկու անգամ արժանացել է «Կուբանի աշխատանքի հերոս» մեդալին (2004, 2008)։
Կենսագրություն
Ունի երկու բարձրագույն կրթություն։ Տնտեսական գիտությունների թեկնածու է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունիսի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Ս. Կ. Մորոզովի առանձնատուն
'''Ս. Կ. Մորոզովի առանձնատուն''' (Особняк С. К. Морозова), առանձնատուն Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Կառուցվել է 1901 թվականին Ս. Կ. Մորոզովի կողմից` ճարտարապետ Ն. Դ. Բուտուսովի նախագծով։ Գտնվում է Մոսկվա, Գորոխովսկի նրբանցք, 14 հասցեով։ Ռուսաստանի ժողովուրդների տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է, պահպանվում է պետության կողմից ։
Պատմություն
Երկհարկանի տունը կառուցվել է 1901 թվականին ունևոր գյուղացի Ս. Կ. Մորոզովի կողմից` ճարտարապետ Ն. Դ. Բուտուսովի նախագծով։ Գլխավոր ճակատի վրա տան եզրերում ընդգծվում են երկրորդ հարկի երկու մեծ պատուհանները։ Դրանք շրջանակված են սպիտակ քարից պատրաստված բարդ օրդերի սյուներով։ Դրանք պսակող եռանկյունաձև մեծ ճակտոնները դուրս են ցցվում պատի սահմաններից և ձևավորում են երկու ատտիկոս։
Ճակտոնների տակ, պատուհանների վերին մասում, կա մազերը բուսական նախշով հյուսված աղջիկների գլուխների տեսքով ծեփածո դեկոր։ Աղջիկները նման են լորելեյ մոդեռն ոճում օգտագործվողներին։ Կողային ճակատին կա առմուտք, որը զարդարված է նույնպես մոդեռն ոճով կատարված նախշավոր կոված շվաքարանով ։
1914 թվականի ապրիլին տունը վաճառվել է վաճառականների և արդյունաբերողների Բախրուշինների ցեղի ներկայացուցիչ վաճառական Նիկոլայ Պետրովիչ Բախրուշինին։ Տունը ձեռքբերելուց կարճ ժամանակ առաջ նա այրիացել էր և այստեղ բնակություն էր հաստատել կրտսեր երեխաների և ամուսնացած ավագ դստեր ընտանիքի հետ։ Առաջին հարկում Նիկոլայ Պետրովիչի բնակարանի 17 սենյակներն էին, վեցանիստ էրկերը բակի կողմից զբաղեցնում էր ձմեռային այգին։
Հարևան երկհարկանի տանը, առանձնատնից ձախ, գտնվում էր Բախրուշինի փեսայի` բժիշկ և Ֆիրմանովկայում «Նադեժդինո» առողջարանի սեփականատեր Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Պուպիշևի ընդունելությունների աշխատասենյակը։ Կալվածքի բակում, որը զբաղեցնում էր մինչև Գորոխովսկայա փողոց ընկնող տարածքը, տեղակայված էին տնտեսական շինությունները, այդ թվում` թռչնանոցը, ավտոտնակը, ախոռը, խոտանոցը և լվացքատունը։ Այնուհետև դեպի լճակով և զրուցարանով պարտեզ տանող դարպասն էր։
Խորհրդային տարիներին տան մի մասը զբաղեցնում էր «Մեժդունարոդնայա ժիզն» («Միջազգային կյանք») ամսագրի խմբագրությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1901 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Միխայիլ Կապուստին
Միխայիլ Նիկոլայևիչ Կապուստին- (հունվարի 11 (23), 1828, Ալեքսանդրովսկի շրջան, Եկատերինոսլավի նահանգ - նոյեմբերի 11 (23), 1899, Սանկտ Պետերբուրգ) - ռուս իրավաբան, քաղաքացիական և միջազգային իրավունքի, պետության և իրավունքի պատմության մասնագետ:
Կենսագրություն
Ծնվել է 1828 թվականի հունվարի 11-ին (23) Եկատերինոսլավ գավառում` ազնվականի ընտանիքում։ Ավարտել է Եկատերինոսլավի գիմնազիան և 1849 թվականին Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ ստանալով գիտությունների թեկնածուի աստիճան:
Ռուսական իրավագիտություն է դասավանդել Մոսկվայի 3-րդ գիմնազիայում (1849-1852)։ Նշանակվել է Մոսկվայի համալսարանի արտակարգ պրոֆեսորի պաշտոնակատար 1852 թվականին, զբաղեցրել Մոսկվայի համալսարանի «համաժողովրդական», հետագայում միջազգային իրավունքի ամբիոնը։ 1852 թվականի դեկտեմբերին հանձնել է մագիստրոսական քննությունները: Պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Ռուսաստանի և Արևմտյան Եվրոպայի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները 17-րդ դարի երկրորդ կեսին» (1853) և 1855 թվականից ստացել է միջազգային իրավունքի ամբիոնի արտակարգ պրոֆեսորի պաշտոն։
1862 թվականին ընտրվել է պրոֆեսոր, 1865 թվականին իրավագիտության դոկտոր: