cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռեսլմանիա 33
Իրադարցության շրջանակներում անցկացվեցին տասներեք հանդիպումներ, որոնցից երեքը տեղի ունեցավ նախաշոուի ժամանակ։ Շոուն առաջինն էր «Ռեսլմանիա 29»-ից ի վեր, որոմ խաղարկվեցին երկու ծանրքաշային տիտղոսներ՝ WWE և WWE ունիվերսալ չեմպիոնական տիտղոսները, որոնք 2016 թվականի ապրանքանիշային ընդլայնումից հետո դարձել էին համապատասխանաբար «Raw» և «SmackDown» ապրանքանիշների առաջնային տիտղոսները։ 5 ժամ 11 րոպե տևողությամբ «Ռեսլմանիա 33»-ը դարձավ ընկերության կողմից երբևէ ցուցադրված ամենաերկար շոուն։
«WWE»-ի պնդմամբ, իրադարձությանը մասնակցել է 75 245 հանդիսատես ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեսլմանիա
Կարպիս Թյուլպենտճյան
Կարպիս Թյուլպենտճյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Կարպիս Թյուլպենտճյանը ծնվել է 1894 թվականին, Էրզրումի նահանգի Բա­բեր­դի գա­վա­ռի կենտրոն Բա­բերդ քաղաքում։ 1896 թվականի ջարդի ժամանակ կորցրել է ծնողներին։ 1903-1906 թվականներին սովորել է Կարին քաղաքի Կարմիր վանուց ժառանգավորաց վարժարանում։
1906 թվականին փոխադրվել է Կ. Պոլիս և սովորել Կեդրոնական, ապա Էսայան վարժարաններում։
Ուսանել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական համալսարանի դեղագործական բաժնում։ Նյութական պայմանների պատճառով ուսումը թողել է թերավարտ։ Կ. Պոլսի Բերա թաղամասում դեղագործ է աշխատել։ Եղել է ՀՅԴ անդամ։
1914 թվականին դաշնակցական լինելու պատճառով, ենթարկվել է թուրքական ոստիկանության հետապնդումներին։ Սկզբում թաքնվել է ոստիկանությունից, ապա գործել է կեղծանունով։
1914 թվականին, Առա­ջին աշ­խար­համարտի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և Մաքրիգյուղում (Բաքըրքեոյ) զինվորական դեղագործ ծառայել։
1918 թվականին, պատերազմն ավարտվելուց հետո իր հորեղբորորդի Ա. Բաբերդյանի և Պ. Եմենիճյանի հետ լծվել է որբահավաքության ազգանվեր, սակայն հույժ վտանգավոր գործին, որ վարում էր Ա. Չագըրյանը։
1922 թվականի վերջերին Կ. Պոլսից անցել է Ֆրան­սիա, որտեղ դեղագործ է աշխատել։ Քայքայված առողջությունը վերականգնելու և կազդուրվելու նպատակով որոշ ժամանակ ապրել է Կիպրոսում։
Մահացել է 1927 թվականի փետրվարի 23-ին, Մար­սե­լում՝ 33 տարեկանում։
Գրականություն
Թէոդիկ, Ամէնուն տարեցոյցը, 1928, Փարիզ, 1929։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ
Դիմիտր Տելկիսկի
Դիմիտր Նիկոլաև Տելկիսկի (Димитър Николаев Телкийски; ), բուլղարիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
«Բոտև»
Դիմիտր Տելկիսկին հանդիսանում է Պլովդիվ քաղաքի «Բոտև» ֆուտբոլային ակումբի սան։ 1990-ից մինչև 1995 թվականները Տելկիսկին խաղացել է թիմի երիտասարդական կազմում։ 1995 թվականին Դիմիտրը մասնակցություն է ունեցել բուլղարական մեկ այլ՝ «Չիրպան» ակումբի խաղերին, իսկ 1996 թվականից մինչև 1999 թվականը խաղացել է «Բոտև» ակումբի հիմնական կազմում, որտեղ անցկացրել է 62 խաղ և խփել է 16 գոլ։
«Լևսկի»
1999 թվականին Դիմիտր Տելկիսկին տեղափոխվել է մայրաքաղաքային «Լևսկի» ակումբ, որտեղ էլ հասել է իր կարիերայի հիմնական հաջողություններին․ «Լևսկիի» կազմում նա դարձել է Բուլղարիայի առաջնության հնգակի հաղթող, հինգ անգամ հաղթել է նաև Բուլղարիայի գավաթի խաղարկությունում, և երկու անգամ հաջողության է հասել Բուլղարիայի Սուպերգավաթի խաղարկությունում։
2005-2006 մրցաշրջանում Տելկիսկին «Լևսկի» ակումբի կազմում մասնակցել է ՈՒԵՖԱ Գավաթի խաղարկությանը, որտեղ ակումբը հասել է մինչև 1/4 եզրափակիչ։ Հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը, որի կազմում էր նաև Տելկիսկին, հասել է Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլ և այդպիսի արդյունքով դարձել է առաջին բուլղարական ֆուտբոլային ակումբը, որը հասել է խմբային փուլին։ «Լևսկի» ակումբի կազմում Տելկիսկին անցկացրել է 287 խաղ և խփել է 64 գնդակ։
«Հապոել»
2008 թվականի հունվարի 3-ին «Լևսկին» և Թել Ավիվի «Հապոել» ակումբները համաձայնության են եկել Էլին Տոպուզակովի և Դիմիտր Տելկիսկու՝ իսրայելյան ակումբ տեղափոխության վերաբերյալ։ Երկու ֆուտբոլիստներն էլ պայմանագիր են կնքել «Հապոելի» հետ 2008 թվականի հունվարի 7-ին։ Տելկիսկին իր համար ընտրել է 31 համարը։ Դիմիտրի Տելկիսկին «Հապոելի» կազմում իր դեբյուտը նշել է 2008 թվականի հունվարի 12-ին Կֆար-Սավա քաղաքի «Հապոելի» դեմ խաղում, որտեղ թելավիվյան «Հապոելը» պարտվել է 1։2 հաշվով։ «Հապոելի» կազմում իր առաջին գոլը Տելկիսկին խփել է Հերցլիա քաղաքի «Մակկաբի» ակումբի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3։2 հաշվով։ 2008 թվականին տեղի երկրպագուները Դիմիտր Տելկիսկուն ճանաչել են տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։
«Ամկար»
Ռուսաստանում Դիմիտր Տելկիսկին կարող էր հայտնվել դեռ 2008 թվականին, երբ նա ստացել էր «Լուչ-Էներգիա» և «Ալանիա» ակումբներից հրավեր։ Բայց այն ժամանակ Տելկիսկին նախընտրեց իսրայելական «Հապոել» ակումբ ։ 2009 թվականի առաջին կեսում Տելկիսկին հրավեր է ստացել «Ամկարից», որի մարզիչը եղել է բուլղարիացի Դիմիտր Դիմիտրովը, ով ֆուտբոլիստի հետ շատ լավ ծանոթ էր դեռ «Լևսկիում» անցկացրած տարիներից։
Հուլիսի 18-ին Տելկիսկին հայտնվել է Պերմում, իսկ հուլիսի 28-ին կես տարվա պայմանագիր կնքեց ՖԱ «Ամկարի» հետ, այդպիսով դառնալով ՖԱ «Ամկար»-ի խաղացողների միջև չորրորդ բուլղարիական ֆուտբոլի ներկայացուցիչ ։
Դիմիտր Դիմիտրովը ֆուտբոլիստին վերցրել է փաստացի առանց դիտելու ։ Տելկիսկին հրավիրվել է կայունացնելու «Ամկարի» խաղը և ուժեղացնելու թիմի հարձակման պոտենցիալը։ Գլխավոր մարզիչ Դիմիտր Դիմիտրովի կարծիքով՝ Տելկիսկին բազմակողմանի խաղացող է, ով կարող է խաղալ կիսապաշտպանության գծում, կամ էլ ինսայդի դերում, ով համապատասխանում է սովորական 4-3-3 սխեմային, որն օգտագործում է «Ամկարը» ։
«Ամկարի» հետ ունեցած հարաբերությունների մասին Տելկիսկին ասել է հետևյալը․ «Ամկարն» իմ հայրենիքում ամենահայտնի ռուսական ակումբն է։ Քանի որ այնտեղ խաղում են միանգամից երեք բուլղարիացիներ՝ «Լևսկիում» և հավաքականում իմ հին թիմակիցներ Սիրակովը, Կուշևը և Պեևը, ինչպես նաև բրազիլացի Ժեան Կարլոսը նույնպես լավ ծանոթ է ինձ «Լևսկիից»։
«Ամկարի» կազմում առաջին անգամ Տելկիսկին խաղացել է 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին մոսկովյան ԲԿՄԱ-ի դեմ. խաղն ավարտվել է ԲԿՄԱ-ի օգտին 1։0 հաշվով։ Այդ խաղի 82-րդ րոպեին Դիմիտր Տելկիսկին փոխարինել է Նիկոլայ Ժիլյաևին ։
Ընդհանուր առմամբ «Ամկարի» կազմում անցկացրել է 4 խաղ, որից հետո՝ հոկտեմբերի 17-ին, հայտարարվել է ակումբի և խաղացողի միջև երկկողմանի համաձայնությամբ պայմանագրի խզման մասին, որի համար որպես պատճառ նշվել է այն, որ Դիմիտրը չի կարողացել իր դերն ամրագրել հիմնական կազմում, սակայն հետագայում պարզ է դարձել, որ նրա կինը սիրեկան ուներ, երբ Տելկիսկին գտնվում էր Պերմում ։
Կրկին «Լևսկի»
«Ամկարի» հետ պայմանագրի խզումից հետո Տելկիսկին վերադարձել է «Լևսկի», որի կազմում հանդես էր եկել ավելի վաղ՝ անցկացնելով այդ ակումբում իր խաղային կարիերայի մեծ մասը։
Անձնային որակներ
Դիմիտր Տելկիսկին՝ որպես կիսապաշտպան, տարբերվում է մեծ արդյունավետությամբ ․ Բուլղարիայի և Իսրայելի առաջնություններում անցկացրած 398 խաղերում նա խփել է 88 գնդակ։ Համարվում է շարժական, ունիվերսալ խաղացող, ով կարող է խաղալ ինչպես կենտրոնում, այնպես էլ եզրերում ։ Հայտնի է լավ արագությամբ, հրաշալի դրիբլինգով, տուգանային և տասնմեկ մետրանոց հարվածների կատարմամբ։ Աշխատող ոտքը աջն է ։
«Բոտև» ակումբի երկրպագուների կողմից Տելկիսկին ստացել է «Մեչո» (Мечо) մականունը, որը հայերեն թարգմանությամբ նշանակում է «արջ», «թավշե արջուկ»։
Նվաճումներ
Իր բոլոր պաշտոնական պարգևները Դիմիտր Տելկիսկին ստացել է «Լևսկի» ակումբի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բուլղարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Վադիմ Լալիև
Վադիմ Կազբեկի Լալիև (Лалыты Казбекы фырт Вадим, ), Ռուսաստանի և Հայաստանի ազատ ոճի ըմբշամարտիկ, աշխարհի չեմպիոն պատանիների միջև (1999), Եվրոպայի առաջնությունների կրկնակի բրոնզե մեդալակիր մեծահասակների միջև (2003, 2006)։ Ազատ ոճի ըմբշամարտում միջազգային մակարդակի սպորտի վարպետ։ Ազատ ոճի ըմբշամարտի Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի մարզիչ։
Ավագ եղբայր — Գենադի Լալիև
Կենսագրություն
Ծնվել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Ցխինվալ քաղաքում։ 1987 թվականից զբաղվել է ազատ ոճի ըմբշամարտով Ալան Տեխողի ղեկավարությամբ։ 1999 թվականին Սիդնեյում դարձել է պատանիների միջև աշխարհի չեմպիոն և Ռուսաստանի չեմպիոն երիտասարդների միջև Մոսկվայում։ 2000 թվականին դարձավ Սանկտ-Պետերբուրգում Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 2003 թվականին դարձել է Ռիգայում Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, Մինսկում Ալեքսանդր Մեդվեձի պարգևներով միջազգային առաջնության հաղթող և Գրան-պրի շարքի միջազգային մրցաշարում առաջին «Иван Ярыгин»-ը Կրասնոյարսկում։ 2004 թվականին դարձել է Շամիլ Ումախանովի հիշատակին նվիրված միջազգային մրցաշարի հաղթող Խասավյուրտում։ 2006-ից մինչև 2011 թվականը ելույթ է ունենում ազատ ոճի ըմբշամարտի Հայաստանի հավաքականի կազմում։ 2006 թվականին զբաղեցնում է Մոսկվայում Եվրոպայի առաջնությունում երրորդ տեղը և Կալինինգրադում Բելոգլազով եղբայրների պարգևներով միջազգային առաջնության հաղթող։
2011 թվականից զբաղեցնում է ազատ ոճի ըմբշամարտի Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի մարզչի պաշտոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ռուս ըմբշամարտիկներ
4Fun
4Fun (անվանում են նաև Julia & 4Fun), լիտվական խումբ է ։ Նրանք նվագում են տարբեր երաժշտական ոճով, նաև ռոք, փոփ ռոք։ Խումբը ձևավավորվել է 2001 թվականին մասնակցել է բազմաթիվ մրցույթների և փառատոնների, ինչպիսինն է Visaginas Country և Eurovis ion Song Contest ։
4Fun խումբը ներկայացնում էր Լիտվան Եվրատեսիլ երգի մրգի մրցույթի ժամանակ։ Այնուհետև 2005 - 2006 թվականները խումբը ժամանակավորապես հեռանում է բեմից և վերադառնում է 2007 թվականին նոր Love or Leave երգով, գերազանցելով Aistė Pilvelytė և Rūta Ščiogolevaitė երգերին։ 4Fun խումբը Լիտվան ներկայացրեց Հելսինկիում 2007 թվականին Եվրատեսիլ երգի մրցույթում և հատնվեց 21 հորիզոնականում`28 միավորով (Իռլանդիա՝ (12 միավոր) և Լատվիա (10 միավոր) բարձր միավորներ) ։ Առաջատար երգչուհի Ջուլիա Ռիտչիկը վայրի քարտի մուտքն անմիջապես ստացավ «Եվրատեսիլ 2008»-ի ազգային ընտրության եզրափակիչ փուլ, սակայն 14 մասնակիցներից միայն 12-ն էր ։ 2008-ին, 4Fun-ը Լատվիայի Valters և Kaža-ի հետ միասին ձայնագրել է «U With U» երգը  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվական փոփ երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2001 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին
Հեքիաթ ձկնիկի և ձկնորսի մասին («Сказка о рыбаке и рыбке»), հեքիաթ, որը գրել է Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը, 1883 թվականի հոկտեմբերի 2 (14)-ին։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1835 թվականին «Գրադարան ընթերցանության համար» ամսագրում ։ Ձեռագրի վրա կա «18 սերբական երգ» նշումը։ Այդ նշանը ցույց է տալիս, որ Պուշկինը պատրաստվում էր այն ներառել «Արևմտյան սլավոնացինների երգերը» ժողովածուի մեջ։ Այս հավաքածուն միմյանց է մոտեցնում հեքիաթի և բանաստեղծության չափսերը։
Սյուժեի աղբյուրներ
Ըստ լայն տարածված տարբերակի` հեքիաթի սյուժեն հիմնված է Գրիմ եղբայրների «Ձկնորսի և նրա կնոջ մասին» (Vom Fischer und seiner Frau) հեքիաթի վրա, որի հետ ընդհանուր սյուժետային գիծ ունի, ինչպես նաև, ընդհանրություններ ունի ռուսական ժողովրդական «Ժլատ պառավը» հեքիաթի հետ (որտեղ ոսկե ձկնիկի փոխարեն կախարդական ծառն է)։ Գրիմ եղբայրնների հեքիաթի վերջում պառավն ուզում է դառնալ Հռոմի պապ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեքիաթներ
Մովսես Արղության-Երկայնաբազուկ
Մովսես Զաքարի Արղության-Երկայնաբազուկ (, թաղված է Սանահինում), հայ իշխան, գեներալ–լեյտենանտ։
Սերում է Արղության-Երկայնաբազուկների իշխանական տոհմից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Թիֆլիսում 1797 թվականին։ Սովորել է Թիֆլիսի Ազնվական ուսումնարանում՜ ավարտելով այն 1816 թվականին։ Գեներալ Ալեքսեյ Երմոլովի խորհրդով երիտասարդ իշխանը ընտրում է զինվորականի մասնագիտությունը։ Զինվորական ծառայության է անցել 1817 թվականին սովորելով Սանկտ-Պետերբուրգի լեյբ-գվարդիայի հեծելազորի գնդում։ Մասնակցել է 1826-1828 թվականների ռուս–պարսկական և 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմներին, Երևանի գրավմանը (1827)։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել պարսկահայերի ներգաղթի կազմակերպմանը։ 1829 թվականին նշանակվել է Հայկական մարզի պետ։ Հետագայում մասնակցել է Լեռնային Դաղստանի նվաճմանը։ 1847 թվականներին նշանակվել է Դարբանդի զինվորական նահանգապետ, ապա՝ Մերձկասպյան երկրամասի զորքերի հրամանատար և քաղաքացիական նահանգապետ։ Հիմնել է Թեմիրխան–շուրա քաղաքը (այժմ՝ Բույնակսկ, Դաղստանի ԻՍՍՀ)։ Բազմիցս արշավել է Շամիլի դեմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Ռուս-պարսկական պատերազմի (1826-1828) մասնակիցներ
Ռոբերտո Ռոսսելինի
Գործունեություն
Ֆ․ Դե Ռոբերտիսի հետ ստեղծել է «Սպիտակ նավը» (1941), «Օդաչուն վերադառնում է» և «սաչով մարդը» (երկուսն էլ՝ 1942) միլիտարիստական ֆիլմերը, սակայն ուշադրության կենտրոնում պահելով այն տառապանքները, որ պատճառում է պատերազմը մարդկանց։ Ռոսսելինիի «Հռոմը՝ բաց քաղաք» (1945) կինոնկարը նվիրված է Դիմադրության Հռոմի մասնակիցների պայքարին։ Այս ֆիլմը դարձել է նեոռեափզմի մանիֆեստը։ Նշանակալից էր նաև «Պայզա» (1946) հակաֆաշիստական կինոնկարը։ 1940-ական թթ․ վերջին և 1950-ական թթ․ սկզբին ստեղծել է մի շարք ֆիլմեր, ուր արծարծել է բարոյական անկման թեման՝ «Եվրոպա 51» (1951), «Ուր է ազատությունը» (1952) և այլն։ Դեմոկրատական շարժման վերելքը օգնել է Ռուսսելին հաղթահարել ստեղծագործական գնաժամը։ «Հնդկաստան» 1958» (1958), «Գեներալ դելլա Ռովերե» (1959), «Հռոմում գիշեր էր», «Կեցցե՜ Իտալիան» (երկուսն էլ՝ 1960) ֆիլմերում Ռուսսելին կրկին դիմել է հայրենասիրական և հակաֆաշիստական թեմաներին։ 1960-ական թթ․ կեսին աշխատել է հեռուստատեսությունում («Սոկրատ», «Պասկալ» և այլն)։ 1975 թվականին ստեղծել է «Իտալիա, առաջին տարին», որն աղճատված պատկերում է երկրի ետպատերազմյան ժամանակաշրջանի քաղաքական կյանքը։
Սանտ Էուֆեմիա ա Մաելլա
Սանտ Էուֆեմիա ա Մաելլա (Sant'Eufemia a Maiella), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 312 մարդ (2004-ի տվիալերով)։ Խտությունը՝ 8 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 40 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 65020։ Հեռախոսային կոդ` 085։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ
Արտաքին տվյալներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արամ Անտոնյան
Արամ Անտոնի Անտոնյան, հայ լրագրող, պատմաբան, հրապարակագիր։
Կենսագրություն
Ավարտել է ծննդավայրի հայկական և ֆրանսիական վարժարանները։ Կոստանդնուպոլսում հրատարակել և խմբագրել է բազմաթիվ պարբերականներ («Լոյս», «Շաղիկ», «Խարազան» և այլն), որոնք ձևավորել է ինքը։ Բալկանյան պատերազմներից հետո Անտոնյանը հրատարակել է «Պատմութիւն Պալքանեան պատերազմներու» (1913) ուսումնասիրությունը։ 1914 թվականի օգոստոսից նշանակվել է հայերեն նամակների կայսերական «գրաքննիչ», սակայն, «անգաղտնապահ» գտնվելով՝ Կոստանդնուպոլսի հայկական պատրիարքարանին որոշ տեղեկություններ է հադորդել, որի համար և 1915 թվականին աքսորվել է հայ մտավորականների հետ։ Հալեպում եղած ժամանակ բռնագաղթի տնօրինության թուրք քարտուղար Նայիմ բեյից ձեռք է բերել Հայոց ցեղասպանության մասին մի շարք պաշտոնական-պետական վավերագրեր, որոնք հրապարակել է «Այն սև օրերուն...» (1918) և «Նայիմ բեյի հուշերը» (1920, ֆրանս. և անգլ., հայերեն հրտ. «Մեծ ոճիրը», 1921) գրքերում։ Այն փաստաթղթերը, որոնց հավաստիությունը հաստատել է հատուկ հանձնաժողովը, երիտթուրքական կառավարության նախապատրաստած և իրականացրած Հայոց ցեղասպանության ամենահամոզիչ վկայություններն են։ Այդ վավերագրերը օգտագործվել են ինչպես երիտթուրքերի (1919), այնպես էլ Սողոմոն Թեհլիրյանի դատավարության ժամանակ։ Իր նշանակությամբ Անտոնյանի «Մեծ ոճիրը» գիրքը (1921), որն այդ փաստաթղթերի և վկայագրերի ամփոփումն է, անգնահատելի Է Մեծ եղեռնի պատմության ուսումնասիրության համար։ Գրել է նաև «Աքսորին ճամբուն վրայ» (1920) հուշագրությունը։ 1920 թվականին Անտոնյանը տեղափոխվել է Փարիզ, ստանձնել հայոց ազգային պատվիրակության դիվանապետի պաշտոնը (մինչև 1923-ի Լոզանի կոնֆերանսը), ապա կատարել Գաբրիել Նորատունկյանի անձնական քարտուղարի պարտականությունները։ Այդ տարիներին գրի է առել Լևոն Բաշալյանի՝ Լոզանի խորհրդաժողովի մասին օրագրությունը (հրտ. 1951-ին, Փարիզի «Այսօր» օրաթերթում)։ 1928 թվականին նշանակվել է Նուբարյան մատենադարանի (Փարիզ) տնօրեն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ֆաշիստական օկուպացիայի պայմաններում կարողացել է փրկել մատենադարանի մեծարժեք շատ հայերեն ձեռագրեր ու գրքեր, մշակութային այլ արժեքներ։ Թարգմանել կամ ընդօրինակել է բազմաթիվ ձեռագրեր, խմբագրել Նուբար փաշայի և Ներսես Վարժապետյանի թղթակցությունները և այլն ։
Օգտագործել է Ա., Ա. Ա., Այբայբ, Արամանտո, Բոլիթիքոս, Ա. Գրիգորյան, Էտլվայս, Էրամ, Կապարճ, Մ., Մերս.-, Մարա, Մեղուիկյան, Նվարդ, Մերսետես, Մեֆիսթո, Մոլորակ, Սուրխաթան], Վերատեսուչ, Փյունիկ, Արամ ծածկանունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի Օսմանյան կայսրության գրողներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական անձինք Կատեգորիա:Ֆրանսիայում օսմանյան ներգաղթյալներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Մարիա Բուտրովա
Մարիա Բուտրովա (Мария Николаевна Бутрова, ), խորհրդային նկարիչ։
Կենսագրություն
Գեղանկարիչ է, գրաֆիկական նկարիչ և գրքերի պատկերազարդող։ 1918-1920 թվականներին Պետրոգրադում սովորել է գեղարվեստատեխնիկական բարձրագույն ուսումնարանում, նկարիչներ Վ. Լեբեդևի և Վ. Դենիսովի մոտ, 1922-1927 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական ինստիտուտում, Կուզմա Պետրով-Վոդկինի մոնումենտալ նկարչության բաժնում։ 1926 թվականից սկսել է մասնակցել ցուցահանդեսների։ 1930-ական թվականներին Վ. Լեբեդևի ղեկավարությամբ աշխատել է գործվածքների նկարչության արհեստանոցում։ 1939 թվականից՝ ԽՍՀՄ նկարիչների միության Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության գրաֆիկայի բաժնի անդամ։ 1931 թվականից աշխատել է որպես մանկական գրքերի նկարազարդող, համագործակցել է «Ոզնի», «Մուրզիլկա» մանկական ամսագրերի, «Դետգիզ», «Ուչպեդիզ» և «Լենիզդատ» հրատարակչությունների հետ։ 1936 թվականից նկարիչն աշխատել է վիմագրության ոլորտում։ 1940-ական թվականների վերջերից սկսած սկսել է զբաղվել էստամպի այլ տեխնիկաներով ևս (օֆորտ, մենատիպ)։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին բնանկարչությունը դարձել է Մ. Բուտրովայի հիմնական ժանրը, ինչին նպաստել են դեպի ԽՍՀՄ-ի հյուսիս նրա բազմաթիվ գործուղումները (Սալեխարդ, Խանտի-Մանսիյսկ, Տոբոլսկ, Տյումեն) ։ 1960-80-ական թվականներին նկարչի զարդանախշերից շատերը ստեղծվել են այդ ճանապարհորդություններից ստացած տպավորություններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Սև ցուցակ
Սև ցուցակ, անձանց կամ այլ էությունների ցուցակ, որոնք տարբեր պատճառներով սուբյեկտի (կազմողի) նկատմամբ ոչ բարեկամական են ճանաչվել։ Եթե որևէ մեկը գտնվում է սև ցուցակում, ապա նա դիտարկվում է կառավարության կամ այլ կազմակերպության կողմից, որպես անձ, որին չի կարելի վստահել կամ որն ինչ-որ սխալ բան է արել։ Ավելի նեղ իմաստով՝ այն անձանց կամ այլ էությունների ցուցակ, որոնք մերժվել են կոնկրետ իրավունքի, արտոնության կամ գործողության մեջ ։
Համացանցում
«Սև ցուցակ» տերմինը կարող է վերաբերել այն օգտատերերին, որոնց արգելվում է որոշակի կայք օգտագործել դրա սահմանված կանոնների բազմակի խախտման հետևանքով։ Նման ցուցակները կարող են պարունակել էլեկտրոնային փոստեր կամ Այ-փի հասցեներ, որոնցից օգտատերերի գրանցումն արգելված։ Սև ցուցակ նաև գոյություն ունի սոցիալական ցանցերի հաշիվներում։ Այն նախատեսված է օգտատերերին էջը (լուսանկարներ, տեսանյութեր, աուդիո) դիտելու, ինչպես նաև հաղորդագրություններ գրելու տեխնիկական կարողությունից զրկելու համար։ Բացի այդ, սև ցուցակները կարող են արգելափակել որոշակի բառերի տեղադրումը կայքում (օրինակ՝ ֆորումում)։
Գոյություն ունեն նաև այն կայքերի սև ցուցակներ, որոնք կասկածվում են անբարեխիղճ վարքագծի՝ վիրուսների տարածման կամ ֆիշինգի մեջ ։ Իր սև ցուցակն ունի նաև Վիքիպեդիան։
Նույն միջոցն էլ կիրառվում է ծրագրավորման մեջ, օրինակ, սև ցուցակով կարող են ստուգվել տվյալների բազայի նկատմամբ հարցումները, որոնք ձևավորվում են օգտատերերի տվյալների օգտագործմամբ, չարագործի կողմից ներդրած վնասակար կոդի առկայությունը բացահայտելու համար։ Սև ցուցակով կարող են ստուգվել տվյալները պաշտպանված պահոցից փոխանցման ժամանակ, և ստուգումը կատարվում է գաղտնի տեղեկատվության արտահոսքի հայտնաբերման համար։
Միջազգային իրավունքում
Շատ, այդ թվում նաև Շենգենյան համաձայնության երկրների ներգաղթի պրակտիկայում իրավախախտման համար երկրից արտաքսված անձանց հետագա այցերը կարող են մերժվել՝ առանց պատճառների բացատրության ։
Հեռախոսության մեջ
«Սև ցուցակ» ֆունկցիան թույլ է տալիս արգելափակել որոշակի հեռախոսահամարներից զանգերը։ Անցանկալի բաժանորդներին սև ցուցակ են ավելացնում, և նրանց համարներից զանգեր չեն գալիս։
Կարելի է սև ցուցակ ստեղծել գրասենյակային ATC-ի մասշտաբներում, սակայն այդ ֆունկցիան առաջարկում է նաև ժամանակակից բջջային հեռախոսների մեծ մասը։ Բացի այդ՝ «սև ցուցակ» ֆունկցիան իրենց օգտատերերն են տրամադրում մի շարք հայտնի բջջային օպերատորներ։
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմ և սև ցուցակում հայտնված կոմունիստներ
Ֆրանկոյի ֆաշիստների դեմ պայքարելու համար Իսպանիա մեկնած առնվազն մեկ կամավոր (Ջորջ Դրևեր) ինտերնացիոնալ բրիգադներից, որը նաև հայտնի է եղել Բրիտանական կոմունիստական կուսակցությունում 1930-ական թվականներին, ոստիկանության հատուկ բաժնի կողմից տեղեկացվել է, որ նրա ռազմական կարիերայի ձախողումը պայմանավորված է եղել այս գործում նրա կամավորական գործունեությամբ և համոզմունքներով։
Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ բրիտանական կառավարությունը «Սև ցուցակ» է կազմել, որը հիմնված է եղել խորհրդի 1915 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշման վրա, որն արգելում էր բրիտանական հպատակներին առևտուր անել չեզոք երկրներում որոշակի ընկերությունների և անհատների հետ։ Այդ ցուցակները հրապարակվել են The London Gazette-ում ։
1940 թվականի ամռանը ՍՍ-ն հրապարակել է «Sonderfahndungsliste G. B.» (Մեծ Բրիտանիայի հատուկ որոնողական ցուցակ) անվանմամբ գաղտնի ցուցակ՝ Նացիստական Գերմանիայի՝ գործողություն «ծովային առյուծ» կոդային անվանմամբ ներխուժման նախապատրաստման շրջանակներում։ Երբ այդ բրոշյուրը հայտնաբերվել է պատերազմից հետո, այն սովորաբար անվանում էին «Սև գիրք» և նկարագրում որպես սև ցուցակ ։
Հոլիվուդյան հակամունիստական սև ցուցակ
Հոլիվուդյան սև ցուցակը կազմվել է Հակաամերիկյան գործունեության հետաքննության կոմիտեի կողմից 1947 թվականին։ Դրա նպատակն էր արգելել սցենարիստներին և հոլիվուդյան մյուս մասնագետներին, որոնք իբր համակրում էին կոմունիստներին, աշխատանք ստանալ։ Ցուցակը սկսվել է զվարճանքի ոլորտի 151 մասնագետների թվարկմամբ և շարունակվել է մինչև 1960 թվականը, երբ այն փաստորեն խախտվել է այն խոստովանությամբ, որ սև ցուցակում ընդգրկված մասնագետները երկար տարիներ աշխատել են կեղծ անուններով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սև ցուցակ Կատեգորիա:Սոցիոլոգիայի տերմինաբանություն Կատեգորիա:Քաղաքական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Խտրականություն
Եգիպտական դիմակներ (նկար)
«Եգիպտական դիմակներ», հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1911 թվականին ստեղծած նկարը։ Կտավը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Նկարագրություն
«Եգիպտական դիմակներ» կտավում նկարիչը ձգտում է հասնել վառ գույների հակադիր ներդաշնակումների զուգորդման։ Սարյանի համար դիմակը լոկ հուշանվեր չի եղել։ Ըստ Սարյանի՝ եգիպտական արվեստն ունի ինքնատիպ պայմանականություններ, իր յուրահատուկ գեղագիտությունը։ 1911 թվականին Եգիպտոս (Կահիրե, Գիզա, Մեմֆիս, Լուքսոր) կատարած ուղևորությունը Սարյանի արվեստը հարստացրել է նոր աշխատանքներով, որոնք նրա ինքնատիպ ոճի վառ արտահայտումներն են։ «Եգիպտական դիմակներ» կտավում Սարյանը պատկերել է սևեռուն, կենդանի հայացքներով դիմակներ։ Իբրև արվեստի գործ՝ դիմակը Սարյանի համար անմահության խորհրդանիշ է, երբ խավարն ու մահը հաղթահարելի են դառնում լույսի ու անմահության հակադրությամբ։ Սարյանի աշխարհայացքին համահունչ է եգիպտական արվեստում մարմնավորված հոգու հավերժության և անմահության գաղափարը։ Սարյանը խորապես հավատում էր, որ մարդը չի մահանում, քանի որ նա բնությունն է։
1911 թվականի աշնանը, Հռոմի ժամանակակից արվեստի միջազգային գեղարվեստական ցուցահանդեսում, ներկայացվել են Սարյանի նոր աշխատանքները՝ «Եգիպտական դիմակներ», «Քայլող կինը», «Գիշերային բնանկար։ Եգիպտոս», որոնք մեծ հետաքրքրություն են առաջ բերել գեղարվեստի աշխարհում։
Հետագայում Սարյանը եգիպտական դիմակներին անդրադարձել է «Արևելյան մեծ նատյուրմորտ։ Եգիտական դիմակներ» (1915), «Եղիշե Չարենցի դիմանկար» (1923) կտավներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի նկարներ Կատեգորիա:1911 նկարներ Կատեգորիա:Հայկական կերպարվեստ
Երևանի Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 ավագ դպրոց
Երևանի Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 ավագ դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական համայնքում։
Պատմություն
Դպրոցը հիմնադրվել է 1937 թվականին։ Ի սկզբանե եղել է արական դպրոց։ Մեծ հայրենական պատերազմի տարիներին ծառայել է որպես հոսպիտալ, 1945 թվականից՝ միջնակարգ դպրոց։ Սզբում դպրոցը կոչվել է խորհրդային պետական գործիչ Կլիմենտ Վորոշիլովի անունով, այնուհետև՝ պրոֆեսոր Արշավիր Շավարշյանի անունով, 1999 թվականի դեկտեմբերից՝ հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, հրապարակախոս Գևորգ Էմինի անունով։
1983-1984 ուստարում դպրոցը գործել է որպես թիվ 182 ռուսական միջնակարգ դպրոց։ 1993-1994 ուսումնական տարում դպրոցում կրթությունն իրականացվել է հայերենով, 1997-1998 ուստարվանից դպրոցն իրականացնում է ռուսերենով խորացված ուսուցում։ 2010 թվականին դպրոցը վերակազմավորվել է որպես առանձին գործող ավագ դպրոց։
Դպրոցը համագործակցում է տարբեր կրթական, ուսումնական ու մշակութային հաստատությունների հետ, այդ թվում՝ «Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի», «Երևանի պետական համալսարան» հիմնադրամի, անդամակցում է «Դպրոց-կենտրոն» միությանը, 2015 թվականից դպրոցում գործում են «Պատանի երկրապահ», «Պատանի բնագետ» ակումբները ։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 4-ի ՀՀ կառավարության 1010-Ա որոշմամբ «Երևանի Գ. Էմինի անվան թիվ 182 ավագ դպրոց» ՊՈԱԿ-ը վերակազմավորվել է «Երևանի Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 ավագ դպրոց» հիմնադրամի և անցել Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հոգածության ներքո ։ 2015 թվականին դպրոցն ընդգրկվել է «Սոցիալական մեդիա և թվային գործիքների կիրառումը ուսումնական գործընթացում» միջազգային ծրագրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ
Աուֆ դեր Վիդեն
Աուֆ դեր Վիդեն (Freihaus auf der Wieden, հայերեն «Ֆրայհաուս» նշանակում է պարտեզ և պալատ), 1787-1801 թվականների ընթացքում՝ շուրջ 14 տարի տևած վիեննական թատրոն, որում 1791 թվականի սեպտեմբերի 30-ին տեղի է ունեցել Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի վերջին օպերայի՝ «Կախարդական ֆլեյտա» պրեմիերան, որը հետագայում այդ բեմում ցուցադրվել է 223 անգամ ։ Համալիրը հայտնի է նաև որպես «Վիդենյան թատրոն» կամ «Schikanedertheater» : «Ֆրայհաուս» պարտեզը և պալատը (Freihaus auf der Wieden) 1698 թվականին պատկանել է ֆելդմարշալ կոմս Շտարեմբերգին։ Համալիրը գտնվել է Վիեննայի արվարձան Վիդենում ։
Պատմություն
Ազատ թատրոնը «Ֆրայհաուս»-ում բացվել է 1787 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։ Հիմնադիրն ու առաջին տնօրենը եղել է Քրիսթիան Ռոսբախը։ Դա 1781 թվականին կառուցված Լեոպոլդ թատրոնից հետո, Վիեննայի քաղաքամերձ երկրորդ թատրոնն էր։ Թատրոնը գտնվում էր այժմյան Օպերային նրբանցքի 23 և 32 տների մեջտեղում։ Ազատ թատրոն-համալիրի սեփականատերը կոմս Շտարեմբերգն էր։ 1788-ից 1789 թվականներին թատրոնը ղեկավարել է Յոհան Ֆրիդելը։ 1789 թվականին տնօրեն է դարձել գերմանացի օպերային երգիչ (բարիտոն), իմպրեսարիո, դրամատուրգ և լիբրետիստ Էմանուել Շիկանեդերը (գերմ. Emanuel Schikaneder): 1790 թ. -ից 1793 թվականներին թատրոնի ղեկավար է դարձել Յոզեֆ ֆոն Բաուերնֆելդը։ 1799 թ.-ից 1801 թվականներին՝ Բարթոլոմեուս Ցիտերբարդը և Էմանուել Շիկանեդերը։ Համալիրի կապելմեյստերներից մեկը եղել է Յոհանես Հումելը՝ ավստրիացի կոմպոզիտոր և վիրտուոզ դաշնակահար Յոհան Նեպոմուկի Հումելի հայրը։ 1798 թվականին Լյուդվիգ վան Բեթհովենը նվագել է իր դաշնամուրային կոնցերտներից մեկը ։
Ինչ վերաբերվում է ազատ թատրոնում «Կախարդական ֆլեյտայի» առաջին բեմականացմանը, ապա օպերայի տեքստի հեղինակն է դարձել թատրոնի ղեկավար Էմանուել Շիկանեդերը։ Մոցարտի ավագ քույրը՝ Ժոզեֆան, պրեմիերային խաղացել է գիշերվա թագուհու դերը։ Մոցարտն ինքը ղեկավարել է պրեմիերան, իսկ Շիկանեդերը մարմնավորել է Papageno-ի դերը։ «Կախարդական ֆլեյտա»-ն ազատ տուն-թատրոնում աներևակայելի հաջողություններ է ունեցել և առ այսօր էլ մնացել է ամենահայտնի ու ճանաչված օպերաներից մեկը ։
Ֆելդմարշալ կոմս Շտարեմբերգի կողմից տան վարձակալության պայմանագիրը չերկարաձգելու պատճառով պրեմիերայից գրեթե 10 տարի անց՝ 1801 թվականի հունիսի 12-ին, «Կախարդական ֆլեյտա»-ն Wieden թատրոնում ցուցադրվել է վերջին անգամ։ Ավելի ուշ ազատ թատրոնի շենքը վարձակալության է հանձնվել բնակելի նպատակներով ։ Համլիրի նախնական տեսքը չի պահպանվել։ Ներկայում ազատ թատրոնի տան տարածքում Վիեննայի տեխնիկական համալսարանի շենքն է ։
Շինություն
Wieden թատրոնի նախագիծը մշակվել է լանդշաֆտային ճարտարապետ Անդրեաս Ցախի կողմից։ Երկհարկանի շինությունն ուներ 30 մետր բարձրություն և 15 մետր լայնություն։ Տանիքը ծածկված էր աղյուսներով և ավելի բարձր էր քան տան հատվածը։ ներսից այն ավելի շատ պահեստի էր նման, քան թե թատրոնի։ Տունն ուներ 4 մուտքային դարպասներ։ Թիվ 1 համարի ներքո գտնվող գլխավոր դարպասը ներքին քաղաքի հակառակ կողմում էր գտնվում։ Թիվ 2 դարպասը գտնվում էր Արջային նրբանցքում, թիվ 3-ը՝ Շլայֆմյուլ նրբանցքում, իսկ թիվ 4-ը տանում էր դեպի գլխավոր փողոց, որտեղ ժամանակին տեղակայված էր Naschmarkt-ը։ Տան ներքին հատվածը ներառում էր բեմահարթակը, նվագախմբի դահլիճը և հանդիսատեսի մասը՝ պարտերը ։
Հանդիսատեսի համար առաջին հարկում ազնվական սրահն էր, երկրորդ հարկում՝ սովորական սրահը և 20 օթյակները։ Ավստրիացի բանաստեղծ և դրամատուրգ Իգնաց Ֆրանց Կաստելլին այս թատրոնի մասին գրել է, - «Իհարկե շենքի պարզ կառուցվածքը չէր կարող համեմատվել նոր ռենեսանս ոճով կառուցված պալատների հետ։ Բայց այն սրբատաշ քարից էր և սալիկապատված տանիքով։ Ներքին հարդարումը փայտից էր, ինչն անսովոր էր այդ ժամանակվա համար» ։ Հայտնի է, որ առաջին հարկի ազնվական սրահի նստատեղերը հենակներով էին, որոնք պատված էին կարմիր կտորով ։
Ընդհանուր հաշվով թատրոնը տեղեր էր առաջարկում ավելի քան 1000 հանդիսատեսի համար ։
Մուտքի տոմս
Սկզբում թատրոնի մուտքի վճարը եղել է 7 կրոնի կամ 5 ֆիլերի սահմաններում։ Սակայն պարբերաբար մուտքի տոմսի գները փոխվել են հիմնականում Էմանուել Շիկանեդերի նախաձեռնությամբ, ով հաճախ էր փողի սղության առաջ կանգնում։ Wieden-ում թատրոնի բացման ժամանակ մուտքի տոմսն արժեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիեննայի թատրոններ Կատեգորիա:Վիեննայի շենքեր և կառույցներ
Թառխաթուն
Թառխաթուն, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն թառ (Անթառամ անունից) և խաթուն բառերից ։ Հիշատակվել է 1689 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Պուխմանգա
Պուխմանգա (Пухманга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզ։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի ձախ ափին՝ 86 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Պուխմանգաի ակունքը գտնվում է ճահճուտներում, Խարովսկից 5 կմ հարավ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Անպայմանական սեր
Անպայմանական (անվերապահ) սեր, ընդունում կամ կապվածություն, տերմին, որը նշանակում է որևէ մեկի կայուն, ամբողջական կերպարի վրա հիմնվող կապվածություն և սեր այդ մեկի նկատմամբ՝ անկախ ժամանակային պայմաններից։ Նման սիրուն հակադրվում է պայմանական սերը, որը գոյություն ունի միայն այնքան ժամանակ, քանի դեռ նրա օբյեկտը համապատասխանում է որոշակի պայմաններին։ Անպայմանական սերը կարևոր տարր է մի շարք փիլիսոփայական, կրոնական և հոգեբանական հայացքներում։
Փիլիսոփայություն
Փիլիսոփա և հոգեվերլուծաբան Էրիխ Ֆրոմն իր աշխատություններում մեծ ուշադրություն է հատկացնում անպայմանական սիրո հարցին։ Որպես նման սիրո օրինակ նա բերում է սերը, որը սովորաբար զգում են մայրերն իրենց զավակների հանդեպ (հստակեցնելով, սակայն, որ նա չի կարծում, որ յուրաքանչյուր մայր հենց այդպես է սիրում)։ Ֆրրմի կարծիքով, անպայմանական սիրո մեջ գոյություն ունի նաև բացասական կողմ. դրան ոչ միայն պետք չէ արժանանալ, այլ նաև չի կարելի հասնել, առաջացնել և վերահսկել, ուստի եթե այն չկա, ապա ոչինչ չի կարելի անել այն ստեղծելու համար։ Ֆրոմը նկարագրում է մոր կերպարը՝ որպես երեխային անպայմանական սիրո փորձ հաղորդող, իսկ հոր կերպարը՝ որպես պայմանական սիրո հասնելու փորձ հաղորդող ։
Հոգեբանություն
Պրոֆեսոր Յուլիա Գիպենրեյթերը նկարագրում է երեխայի դաստիարակության մեջ անպայմանական ընդունման կարևորությունը։ Ըստ նրա սահմանման, «Երեխային անպայմանականորեն ընդունելը նշանակում է սիրել նրան ոչ թե գեղեցիկ, խելացի, ունակ, գերազանցիկ, օգնական լինելու համար, այլ հենց այնպես, պարզապես այն բանի համար, որ նա կա»։ Ըստ նրա, երեխայի անպայմանական սիրո դրսևորումների բացակայությունը հանգեցնում է հուզական խնդիրների, վարքի շեղումների և նույնիսկ հոգեկան խանգարումների ։
Հումանիստ հոգեբան Կարլ Ռոջերսը խոսել է անվերապահ դրական վերաբերմունքի և մեկ-միակ աջակցության նվիրվածության մասին։ Ռոջերսը պնդում էր, որ մարդը այն շրջապատի կարիքն ունի, որը նրա համար իսկություն, վավերականություն, անկեղծություն, ընդունում, էմպաթիա և հավանություն կապահովի ։
Կրոն
Որոշ հոգևոր վարդապետություններ և անհատ հոգևոր գործիչներ անվերապահ սերը դիտարկում են որպես սիրո բարձրագույն ձև ։ Համաձայն այդ ուսմունքների, պայմանականից անպայմանական սիրո տարբերությունտալու ցանկության մեջ է առանց փոխարենը ոչինչ պահանջելու, անկախ հանգամանքներից ։ Քաղաքացիական իրավունքների շարժման առաջնորդ Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերն ասել է. «Ես հավատում եմ, որ անզեն ճշմարտությունն ու անպայմանական սերը կունենան վերջին խոսքն իրականության մեջ» ։
Քրիստոնեության մեջ «անվերապահ սեր» տերմինը կարելի է համեմատել «Քրիստոսի ներում» հասկացության հետ։ Այն կարող է օգտագործվել նաև Աստծո սերը մարդու նկատմամբ ցույց տալու համար, անկախ այդ մարդու սիրո Աստծո հանդեպ ։
Հինդուիզմում անպայմանական սիրուն առավել մոտ է «պրեմա» հասկացությունը, որպես սիրո բարձրագույն ձև։
Սիրո արքայության մեջ չկա ոչ հավատք, ոչ էլ անհավատություն ։
Հետագա ընթերցում
Կատեգորիա:Սեր Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ
Էմանուել Պիվազյան
Էմանուել Պիվազյան, հայագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր։
Կենսագրություն
Էմանուել Արզումանի Պիվազյանը ծնվել է 1920 թվականին Նոր Բայազետում։ 1937 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ, ունկնդրել համալսարանում դասախոսող հայագիտության հեղինակություններին։ Ավարտելուց հետո մի քանի տարի ուսուցչությամբ պարապել, ապա՝ 1947 թվականին ընդունվել է ասպիրանտուրա՝ հայոց հին և միջնադարյան գրականության մեջ մասնագիտանալու։
Գիտական հետազոտություններ
1941 թվականին տպագրվել է նրա անդրանիկ հետազոտությունը՝ «Վահագնի, Արտավազդի,  Տորքի  առասպելները և  նրանց  գրական  մշակումները»։ Թեկնածուական դիսերտացիայի թեմա է ընտրել Մխիթար Գոշի գրական ժառանգության քիչ ուսումնասիրված և գիտական հրատարակության կարևոր մասը՝ առակները։ Նա իր գլխավոր խնդիրներից մեկն է համարել Գոշի անունով հայտնի առակների գիտական բնագրի կազմումը։ Նա միմյանց հետ համեմատել Է ութ ձեռագիր ընդօրինակություն (հնագույնը՝ 1283 թ.), խմբավորել ըստ տեսակի (առասպելականք, բարոյականք, ստեղծականք), օժտել այլ ընթերցումներով, կցել առարկայական ցանկ և հրատարակել որպես «Գրական  հուշարձաններ» մատենաշարի անդրանիկ հատոր (Երևան, 1951)։ Իսկ հետագայում, 1987 թվականին հրատարակվել է «Մխիթար Գոշի «Դատաստանագրքի» բանասիրական քննություն» գիրքը։
Այդ գրքին հաջորդեցին տաղերգուներին նվիրված հատորները, որոնցից մեկի՝ Հովհաննես Թլկուրանցու աշխատասիրողը դարձյալ Էմանուել Պիվազյանն է (Երևան, 1960)։ Պիվազյանը կատարել է նաև բազմաթիվ գրախոսություններ, դրանցից է «Դիտողություններ «Միջնադարյան տաղերգուներ» գիտական մատենաշարի մասին» գրախոսությունը։
Էմանուել Պիվազյանը կատարել է նաև խմբագրական աշխատանքներ։ Նրա և Հ. Անասյանի խմբագրությամբ են լույս տեսել Վ. Հակոբյանի կազմած «Կանոնագիրք հայոց» երկու ծավալուն հատորները, նա էր համալսարանի հայագիտական կենտրոնի հրատարակությունների նախաձեռնողներից մեկն ու խմբագիրը, Արամ Ղանալանյան ի «Հայ գրականությունը և  բանահյուսությունը» գրքի խմբագրող-ծանոթագրողը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:1920 ծնունդներ Կատեգորիա:1920 մահեր Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայագետներ
Հարություն Թիրյաքյան
Հարություն Բարսեղի Թիրյաքյան, հայ բժիշկ, բանասեր, թարգմանիչ, հայագետ, արևելագետ, մշակութային գործիչ։
Միհրդատ Թիրյաքյանի հայրը։
Կենսագրություն
Հարություն Թիրյաքյան խանը ծնվել է 1845 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, Անկարայի նահանգի Կեսարիայի գավառի Թա­լաս ավանում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է Թալասի Վարդ Պատրիկյան (Գյուլբենկյան) վարժարանում, որտեղ խորացել է հայերեն և թուրքերեն լեզուների մեջ։ 1870 թվականին միջնակարգ կրթությունն ստացել է Կ. Պոլսի Ֆրերների վարժարանում։ 1870-1872 թվականներին եղել է Տրապիզոնի Ազգային Լուսավորչյան վարժարանի տնօրենը և ուսուցիչը։ 1872 թվականին վերադարձել է Կ. Պոլիս։
1872-1878 թվականներին սովորել է Փարիզի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ Նյութական անբավարարության պատճառով, ուսմանը զուգահեռ զբաղվել է արևելյան լեզուներից թարգմանություններ կատարելով։ 1878 թվականի մայիսի 13-ին Փարիզում պաշտպանել է «Մոլեխինդ բույսի թույնի մասին» թեմայով ավարտաճառ, որում խոսել է համանուն բույսի թույնի գիտական անալիզի մասին և պատմել, թե ինչպես են դրանով աթենացիները թունավորել և սպանել Սոկրատեսին։ Բժշկության դոկտորի կոչման, Ֆրանսիական ակադեմիայի հատուկ մեդալի և դրամական պարգևի է արժանացել։ 1878 թվականին վերադարձել է Կ. Պոլիս և սուրբ Փրկիչ ազգային հիվանդանոցի բժշկապետ նշանակվել։ Միաժամանակ զբաղվել է հասարակական եռանդուն գործունեությամբ։ 1881-1890 թվականներին եղել է Ազգային կենտրոնական վարչության Քաղաքական ժողովի անդամ։ Եռանդուն մասնակցություն է ունեցել նաև Կ. Պոլսի կրթական ընկերությունների գործունեությանը, ընտրվել Քաղաքական ժողովի Ուսումնական խորհրդի ատենապետ։ 1890 թվականին Կ. Պոլսի Կումկափուի հեղափոխական հակակառավարական անդրանիկ ցույցը կազմակերպելու և դրան մասնակցելու մեղադրանքով Տատյանների, Արփիար Արփիարյանի, Հակոբ Շավարշի և ուրիշների հետ ձերբակալվել է և բանտարկվել։
1891 թվականին ազատվել է բանտից և հեռացել հասարակական կյանքից։ 1891-1896 թվականներին զբաղվել է բժշկությամբ և գրական գործունեությամբ։
1895-1896/1897 թվականներին եղել է Կ. Պոլսի սուրբ Փրկիչ ազգային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկը։ 1896 թվականին եղել է սբ. Փրկիչ ազգային հիվանդանոցում բացված բուժքույրական դասընթացի առաջին դասատուն։ 1896/1897-1906 թվականներին ընտանիքով տեղափոխվել է Թեհրան, որտեղ Մոզաֆֆերէդդին շահի կանանոցի (հարեմի) բժշկապետ է աշխատել։
Երկարատև ու բարեխիղճ աշխատանքի համար շահից արժանացել է ժառանգաբար փոխանցվող «խան» տիտղոսին։
1899-ական թվականներին, համալսարանական չքավոր ուսանողներին օգնելու համար կազմակերպել է միություն, որը որոշ ժամանակ հաջողությամբ գործել է։ Պարսկաստանում գտնվելու 10 տարիների ընթացքում, բժշկությանը զուգահեռ, զբաղվել է պահլավերենի ուսումնասիրությամբ, թարգմանություններ կատարել այդ լեզվից։ 1906-1907 թվականներին տեղափոխվել է Շվեյցարիա, ապա՝ Փարիզ։
1907 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ-ի Նյու Յորք քաղաքը և շարունակել զբաղվել հասարակական գործունեությամբ։
Տիրապետել է հայերեն, թուրքերեն, Ֆրանսերեն, անգլերեն, զենդերեն, պահլավերեն, արաբերեն, հին և նոր պարսկերեն լեզուներին։ Հեղինակ է լեզվաբանական, բանասիրական, թարգմանական, գիտական գրքերի և բազմաթիվ հոդվածների, որոնք տպագրվել են ժամանակի պարբերական մամուլում ։
Որդին՝ Միհրդատ Թիրյաքյանը, հոր մահից հետո հրատարակել է նրա որոշ աշխատությունները։
Նրա անձնական արխիվը պահվում է Հայաստանի ազգային արխիվում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ հայագետներ Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ
Տորֆաբուժություն
Տորֆաբուժություն, ցեխաբուժության եղանակ, տորֆի օգտագործումը բուժիչ նպատակով։ Սովորաբար օգտագործում են սանիտարահիգիենիկ պահանջներին համապատասխանող տորֆաբուժություն։
Առավել արդյունավետ է համարվում բուսական մնացորդների բարձր քայքայվածություն (ավելի քան 60%) և 42—52 °C ջերմաստիճան ունեցող տորֆը, որն ունի օրգանական նյութերի բարձր պարունակություն, փոքր ջերմահաղորդականություն, մեծ ջերմունակություն։
Կիրառվում է հիմնականում ապլիկացիայի եղանակով։ Տորֆաբուժությունն երբեմն զուգակցում են Էլեկտրաբուժության հետ։
Կատեգորիա:Բաղնիք Կատեգորիա:Այլընտրանքային բժշկություն
Լևոն Թորգոմյան
Լևոն Թորգոմյան (1868, Սե­բաս­տի­ա­յի նա­հան­գի Սե­բաս­տիա - 1915), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Լևոն Թորգոմյանը ծնվել է 1868 թվականին, Սե­բաս­տի­ա­յի նա­հան­գի Սե­բաս­տիա քաղաքում՝ տեր Եփրեմ քահանայի ընտանիքում։
1906 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը կամ Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Շապին-Կարահիսարում, Տիվրիկում և Էնտիրեսում բժիշկ է աշխատել։
Սպանվել է 1915 թվականին՝ 47 տարեկանում։
Գրականություն
հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։
Ոստիկանը Բևեռլի Հիլզից 2
«Ոստիկանը Բևեռլի Հիլզից 2» (Beverly Hills Cop 2), 1987 թվականի արտադրության ամերիկյան կատակերգություն։
Սյուժե
Դեթրոյթի ուրախ և հնարամիտ ոստիկան Աքսել Ֆոուլինը (Էդի Մերֆի) շարունակում է կատարել սխրագործություններ՝ հանցագործներ որսալով։ Գեղեցկուհի շիկահեր Կառլան (Բրիջիտա Նիլսեն) ավազակների խմբի հետ ոսկու խանութ է թալանում։ Բայց անխոնջ Ակսելը շարունակում է մնալ կարգապահ և չխախտել օրենքները։ Հետո, ինչպես հատուկ է բոլոր ոստիկանական կատակերգություններին, դինամիկ սյուժեն ավելի ու ավելի արագ տեմպերով է զարգանում՝ կռիվներն ու կրակոցները հետևում են միմյանց, քաշքշուքին փոխարինում են ծիծաղելի, երբեմն նաև կոպիտ տեսարանները։
Պիետրանիկո
Պիետրանիկո  (Pietranico), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 582 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65020, հեռախոսային կոդ՝ 085:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դեմետրե II (Աբխազիայի արքա)
Դեմետրե II (վրաց.` დემეტრე II, ), Աբխազիայի արքա 837-872 թվականներին ։
Դեմետրեն Լևոն II արքայի որդին էր, սերում էր Անոսիդների տոհմից։ Նրա հայրը 786 թվականին ընդվզել էր Բյուզանդիայի դեմ և իրեն անկախ թագավոր հռչակել։ Բացի Հովհաննես բռնակալից և իր որդուց` երկար տարիներ աբխազական գահին բազմում էին Լևոն II-ի ժառանգները ։
Աբխազական գահը Դեմետրեն ժառանգել էր հորեղբոր՝ Թեոդոսիուս II-ից (811-837 թվականներ) հետո։ Դեմետրեին հաջորդում է Գեորգի I-ը, ավելի ուշ՝ որդին՝ Բագրատ I-ը, ով վերականգնում է դինաստիական իրավունքները աբխազական թագի հանդեպ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի արքաներ Կատեգորիա:9-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:Աբխազական ազնվականություն
Իսմայիլիա (մուհաֆազա)
Իսմայիլիայի մարզ (الإسماعيلية‎), Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության 29 մուհաֆազաներից մեկը ։ Իսմայիլիայի մաուֆազայի վարչական կենտրոնը համարվում է համանուն քաղաքը, որը հանդիսանում է նաև վարչական միավորի ամենախոշոր բնակավայրը։ Մուհաֆազան դեպի ծով ելք ունի։
Մաուֆազան զբաղեցնում է 5067 կմ² տարածք և համարվում է 16-րդ ամենամեծ վարչական միավորը պետության ներսում։ Համարվում է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության զբոսաշրջային կենտրոններից մեկը։
Վարչական բաժանում
Մաուֆազան կազմված է 4 վարչական կենտրոններից, ինչպես նաև 10 քաղաքային և 35 գյուղական խորհուրդներից։ Այստեղ կան 59 գյուղեր և 722 փոքրիկ բնակավայրեր։ Իսմայիլիայի մարզի կազմի մեջ մտնող շրջաններն են
Բնակչություն
2014 թվականի տվյալներով մաուֆազայի ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 366 669 մարդ։ Այդ ցուցանիշով այն գրավում է 16-րդ տեղը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության մարզերի շարքերում։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 186,04 մարդ/կմ²։
Հիմնական բնակիչները արաբներն են, որոնք մեծ մասամբ դավանում են իսլամ։ Մյուս խոշոր ազգային փոքրամասնություններն են բեդվիններն ու նուբիացիները։
Տոր
Տոր (Էվանջելիստա Տորիչելլիի անունից), ճնշման արտահամակարգային միավոր։ Հավասար է (նորմալ) մթնոլորտային ճնշման 1/760 մասին, այսինքն՝ 101325 պա/760 = 133,322 պա։ Տորի փոխարեն հաճախ կիրառվում է նրան հավասար մեկ այլ միավոր՝ սնդիկի սյան միլիմետրը (մմ սնդիկի սյուն)։
Կատեգորիա:Չափման միավորներ
Իսմայիլիա (մուհաֆազա)
Նշումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի մուհաֆազաներ Կատեգորիա:Նեղոսի դելտա
Սպիտակ գծեր (հեռուստասերիալ)
«Սպիտակ գծեր» (White lines), բրիտանա-իսպանական դետեկտիվ թրիլլեր, որը ստեղծվել է Ալեքս Պինայի կողմից։ Սերիալի առաջին տասը սերիաները թողարկվել են Նեթֆլիքս հեռուստաալիքում 2020 թվականի մայիսի 15-ին ։
Սյուժե
Երբ Զոյա Քոլինզի եղբայրը` Աքսելը, մահացած է հայտնաբերվում 20 տարի անհայտ կորած լինելուց հետո, Զոյան Իբիցայում դիջեյ աշխատելով, որոշում է գնալ այնտեղ և հետաքննություն անցկացնել։
Վրացական ճարտարապետություն
Վրացական ճարտարապետություն, Վրաստանի տարածքում ճարտարապետության հնագույն հուշարձանները պատկանում են մեր թվարկությունից առաջ 5-րդ հազարամյակին։ 3-րդ հազարամյակից պահպանված Իմիրիս-լեռ գյուղատեղիի՝ հատակագծում շրջանաձև տները, կենտրոնում օջախով ուղղանկյուն շինություններն (Կվացխելեբի) ուշ շրջանի վրացական «դարբագի» ժողովրդական բնակարանի նախօրինակն են։ Հայտնի են այդ շրջանի խեցեղեն իրերն ու կավե արձանիկները։
Սպիտակ գծեր (հեռուստասերիալ)
Արտադրություն
2016 թվականի հոկտեմբերին հայտարարվել է, որ Նեթֆլիքսը պատվիրել է մի հեռուստասերիալ, որը ստեղծել է «Թղթե տունը» հեռուստասերիալի հիմնադիր Ալեքս Պինան ։ 2019 թվականի հունիսին Լորա Հեդոքը, Մարթա Միլանսը, Խուան Դիեգո Բոթոն, Նունո Լոպեսը, Դենիել Մեյսը, Լոուրենս Ֆոքսը և Անժելա Գրիֆինը միացել են սերիալի դերասանական կազմին ։
Նկարահանումներ
Սերիալի նկարահանումները սկսվել են 2019 թվականի հունիսին Բալեարյան կղզիներում և շարունակվել մինչև հոկտեմբեր ։
Թողարկում
Հեռուստասերիալը թողարկվել է Նեթֆլիքս հեռուստաալիքի կողմից 2020 թվականի մայիսի 15-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2020 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր Կատեգորիա:Բրիտանական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Վրացական ճարտարապետություն
Ցրոմիի գմբեթավոր տաճար
Ցրոմիի գմբեթավոր տաճարը (7-րդ դար 30-ական թվականներ)՝ քրիստոնեական ճարտարապետություն «ներգծված խաչ» տիպի հնագույն օրինակներից է։ Համաքրիստոնեական և իրանական մոտիվների ու թեմաների գծա-դեկորատիվ վերամշակումն առկա է նաև քանդակազարդումների (ճարտարապետություն հարդարանք, ստելաներ), խճանկարչության մեջ (5-6-րդ դարեր)։ 7-րդ դարի կեսից նկատելի է այդ, այսպես կոչված, «դասական ոճի» (Սամծևրիսի) ավարտունությունը, որ դրսևորվել, է 8-րդ դարից-10-րդ դարի 1-ին կեսին։ Մի շարք տեղական դպրոցներում կատարվել են նոր «ճարտարապետական լեզվի» որոնումներ (Գուրջանիի 8-րդ դար, Վաչնաձիանիի 9-րդ դար, գմբեթավոր տաճարները)։
Քանդակագործության ասպարեզում վերջնականորեն հաղթահարվել է հելլենիստական ժառանգությունը (Աշոտ Կյուրոպաղատի պատկերով հարթաքանդակը, Օպիզա, IX դ․, Զարզմայի Աստվածածնի վերափոխման սրբապատկերը, 886 և այլն)։ Նույնն առկա է գեղանկարչության մեջ (Դավիթ-Դարեջայի, Նեսգունի որմնանկարները, Ցիլկանի Աստվածածնի սրբապատկերը և այլն), իսկ գրքի մանրանկարչությունը կախման մեջ է հին նմուշներից («Ադիշի ավետարան», 897)։ X դ․ կեսին հիմնականում ավարտվել է այսպես կոչված «գեղանկարչական ոճ»-ի կոնստրուկտիվ և գեղարվեստական-դեկորատիվ միջոցների ձևավորումը։ XI դ․ սկզբի երեք գմբեթավոր կաթողիկեներում՝ Քութայիս (1003), Աչավերդի, Սվետիցխովելի (1010- 1029 թվականներ), արդեն չկա X դ․ ճարտարապետության յուրահատուկ ճկունությունը, իսկ XI դ․ 30-ական թվականներին տեղի է ունեցել հատակագծերի միասնականացում (երկսյուն «ներգծված խաչ» և դահլիճավոր եկեղեցի՝ վաղ շրջանի բազմազան տիպերի փոխարեն) և կազմավորվել է ճակատների հարուստ հարդարանքի ամբողջովին փոխկապակցված համակարգը (Սամթավիսի, 1030 թվական և այլն)։
10-11-րդ դարեր
X-XI դդ․ նշանակալի զարգացում է ապրել քարի և մետաղի քանդակագործությունը։ X- XI դդ․ սահմանագծին նախկին մասնակի որմնանկարների փոխարեն ստեղծվել են ճարտարապետության հետ խստորեն հարաբերակցված ամբողջական որմնանկարներ (Դավիթ-Գարեջա, Աթենի Սիոն և այլն), որոնք բյուզանդականի հետ ընդհանուր հատկանիշներից բացի ունեն պատկերագրության և ոճի ինքնատիպություն, առանձնանում են մի քանի տեղական դպրոցներ (տաոկլարջեթյան, գարեջիական, սվանոռաճյան)։