cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անգլիայի միապետների ցանկ
Ուեսեքս հարստություն (երկրորդ վերադարձ)
Հարդեկնուդից հետո կարճ ժամանակահատվածով եղավ Ուեսեքսի հարստության վերականգնում 1042-ից 1066 թվականներին։
8 հունիս 1042 - 5 հունվար 1066 (22 years, 1 day) Իսլիպ Էթելրեդի և Էմմա Նորմանդացու որդի 23 հունվար 1045 Ոչ մի երեխա Վեստմինստերյան պալատ Մոտ 63 տարեկան
Գոդվինների հարստություն
6 հունվար 1066 - 14 հոկտեմբեր (22 years, 53 days) և Գիտա Թորկելսդոտիրի որդի 5 երեխա Էլգիթ 1064 2 որդի Հասթինգս Զոհվել է ճակատամարտում 44 տարեկանում
Վիճարկված իրավունք (Ուեսեքս հարստություն)
Երբ Հարոլդ թագավորը սպանվեց Հասթինգսի ճակատամարտում, Վիտենագեմոտը ընտրեց Էդգար Էտելինգը ընտրվեց որպես թագավոր, սակայն այդ ժամանակ նորմանները նվաճել էին երկիրը և Էդգարը երբեք չկառավարեց։ Նա դարձավ Վիլհելմ I Նվաճողի հպատակը։
Էդգար Էտելինգ 15 հոկտեմբեր 1066 - 17 դեկտեմբեր 1066 և Ագաթայի որդի 75 տարեկան
Նորմանդական հարստություն
1066 թվականին Անգլիայի գահի համար պայքարում էին մի քանի անձինք։ Նրանց թվում էին Հարոլս Գոդվինսոնը, ում ճանաչել էր թագավոր Վիտենագեմոտը Էդվարդ Խոստովանողի մահից հետո, Հարալդ Հարդրադան, ով Նորվեգիայի թագավորն էր և հավակնում էր գահին որպես Հարդեկնուդի ժառանգ և Նորմանդիայի դուքս Վիլհելմ II-ը, ով Ֆրանսիայի թագավորի վասալն էր և Էդուարդ Խոստովանողի առաջին զարմիկը։ Հարալդը և Վիլհելմը ներխուժեցին Անգլիա 1066 թվականին։ Գոդվինսոնը հաջողությամբ հետ մղեց Հարդրադային, սակայն զիջեց գահը Անգլիայի նորմանական նվաճումից հետո։
1066 թվականի հոկտեմբերի 14-ի Հասթինգսի ճակատամարտից հետո Վիլհելմ Նվաճողը մայրաքաղաքը Վինչեսթերից Լոնդոն։ Հարոլդ Գոդվինսոնի մահից հետո անգլոսաքսոնական Վիտենագեմոտը թագավոր ընտրեց Էդուարդ Արտաքսվածի որդի Էդգար Էտելինգին։ Երիտասարդ միապետը չկարողացավ դիմակայել նվաճողներին և երբեք չթագադրվեց։ Վիլհելմը թագադրվեց որպես Վիլհելմ I 1066 թվականին սուրբ ծննդյան օրը Վեստմինստերյան աբբայությունում և ներկայումս հայտնի է որպես Վիլհելմ նվաճող, Վիլհելմ Բաստարդ կամ Վիլհելմ I:
Վիլհելմ Ռուֆուզ 26 սեպտեմբեր 1087 - 2 օգոստոս 1100 Նորմանդիա Վիլհելմ I Նվաճողի Մատիլդա Ֆլանդացու որդի Նյու Ֆորեսթ Սպանվել է նետով 44 տարեկանում
Հենրի Բոլկլերկ 5 օգոստոս 1100 - 1 դեկտեմբեր 1135 (22 years, 97 days) Սելբի Վիլհելմ I Նվաճողի Մատիլդա Ֆլանդացու որդի Վեստմինստերյան աբբայություն 11 նոյեմբեր 1100 2 երեխա Ադելիզա Լուվեյնցի Վինձոր ամրոց 29 հունվար 1121 ոչ մի երեխա Լիոն դը Ֆորե 67 տարեկան
Բլուաների հարստություն
Հենրի I-ը չթողեց օրինական տղամարդ ժառանգորդ, նրա որդի Վիլհելմ Ադելինը վախճանվեց Սպիտակ նավ-ի աղետի ժամանակ։ Սրանով ավարտվեց Անգլիայի թագավորների նորմանական հարստության ուղղակի գիծը։ Հենրին իրեն ժառանգորդ անվանեց ավագ դուստր Մատիլդային (Անժուի դքսուհի Անժուի կոմս Ժոֆրի Պլանտագենետի հետ ամուսնությության շնորհիվ, իսկ Մատիլդայի առաջին ամուսինը եղել էր Սրբազան Հռոմի կայսր Հենրի V-ը)։ Մատիլդային ժառանգորդ անվանելուց առաջ Հենրին քննարկումներ ունեցավ իր զարմիկ Ստեֆան Բլուայի հետ որպես ժառանգորդ։ Երբ Հենրին մահացավ, Ստեֆանը ներխուժեց Անգլիա և հեղաշրջումից հետո իրեն կարգեց թագավոր Մատիլդայի փոխարեն։ Ժամանակաշրջանը որ հաջորդեց դրան, կոչվեց Անարխիա, որը տևեց երկու տասնամյակ։
Ստեֆան Բլուա 22 դեկտեմբեր 1135 - 25 հոկտեմբեր 1154 Բլուա Ստեֆան II Բլուայի և Ադելա Նորմանդացու որդի Վեստմինսթեր 1125 6 երեխա Դոուեր ամրոց 58 տարեկան
Վիճելի իրավունքներ
Մատիլդա հռչակվել է հավանական ժառանգորդ իր հոր կողմից նրա եղբոր մահից հետո և ճանաչվել է որոշ բարոնների կողմից։ Հենրի I-ի մահից հետո գահը Մատիլդայից խլեց Ստեֆան Բլուան։ Անարխիայի ընթացքում Մատիլդան վերահսկեց Անգլիան մի քանի ամսով 1141 թվականին և առաջին կին ղեկավարն էր, սակայն երբեք չթագադրվեց և հազվադեպ է դասվում Անգլիայի միապետների ցանկում պատմաբանների կողմից։
Մատիլդա Կայսրուհի Մատիլդա 7 ապրիլ 1141
1 նոյեմբեր 1141 (22 years, 36 days) Սատտոն Կորտնի Հենրի I-ի և Մատիլդա Շոտլանդացու դուստր Մայնց 6 հունվար 1114 Ոչ մի երեխա Ժոֆրի Պլանտագենետ Լե Մանի տաճար 22 մայիս 1128 3 որդի Ռուան 65 տարեկան
Էստվախի IV-ը (մոտ 1130 – 17 օգոստոս 1153) հռչակվել է Անգլիայի համաթագավոր իր հոր` Ստեֆանի կողմից 1152 թվականի ապրիլի 6-ին, որպես երաշխավորություն նրա ժառանգության։ Հռոմի պապը և եկեղեցին չհամաձայնվեց դրա հետ և Էստվախին չթագադրվեց։ Էստվախին մահացավ հաջորդ տարի 23 տարեկանում, երբ հայրը դեռ կենդանի էր և այդպիսով երբեք չպայքարեց գահի համար ։
Անժուների հարստություն
1153 թվականին Ստեֆան թագավորը համաձայնության եկավ Մատիլդայի հետ` ստորագրելով Ուոլինգֆորդի պայմանագիրը, որով Ստեֆանը Մատիլդայի և նրա ամուսին Անժուի կոմս Ժոֆրի Պլանտագենետի որդի Հենրիին ճանաչեց գահի ժառանգորդ։ Թագավորական հարստությունը, որը սկիզբ առավ Մատիլդայից և Ժոֆրիից լայնորեն կիրառվում է երկու անվամբ` Անժուների հարդտություն (Ժոֆրիի Անժուի կոմս լինելու պատճառով) կամ Պլանտագենետների հարստություն, Ժոֆրիի մականվան շնորհիվ։ Որոշ պատմաբաններ այս հարստության արքաներին բաժանում են երկու խմբի, մինչև Ֆրանսիայի տիրույթները կորցնելը և դրանից հետո, չնայած դրանք տարբեր հարստություններ չեն։
Անժևինները ղեկավարել են Անժևինյան կայսրությունը 12-րդ և 13-րդ դարերում և կայսրության սահմանները հասնում էր Պիրենեյան լեռներից Իռլանդիա։ Նրանք չէին համարում Անգլիան իրենց հայրենիքը, մինչև բոլոր մայրցամաքային տիրույթները չկորցրեց Հովհաննես թագավորը։ Չնայած Անժուների հարստությունը կարճ կյնաք ունեցավ, նրանց արական կողմի ժառանգորդներն էին Պլանտագենետները Լանկեստերները և Յորքացիները։
Հենրի Պլանտագենետ 19 Դեկտեմբեր 1154 - 6 Հուլիս 1189 Լե Ման Անժուի կոմս Ժոֆրի Պլանտագենետի և Մատիլդայի որդի Բորդոյի տաճար 18 մայիս 1152 8 երեխա Չինոն 56 տարեկան
Ռիչարդ Առյուծասիրտ 3 Սեպտեմբեր 1189 - 6 Ապրիլ 1199 (22 years, 153 days) Բեոմոնտ պալատ Հենրի II-ի և Էլեանոր Ակվիտանցու որդի Լիմասոլ 12 Մայիս 1191 ոչ մի երեխա Շալուս Սպանվել է նետից 41 տարեկանում։
Հովհաննես Անհող 27 Մայիս 1199 - 19 Հոկտեմբեր 1216 Բեոմոնտ պալատ Հենրի II-ի և Էլեանոր Ակվիտանցու որդի Մալբորո ամրոց 29 օգոստոս 1189 ոչ մի երեխա Իզաբելլա Անգլուեմացի Բորդոյի տաճար 24 Օգոստոս 1200 5 երեխա Նյուարկ-օն-Տրենտ 49 տարեկան
Վիճարկված իրավունք
Ֆրանսիայի թագավոր Լուի VIII-ը կարճ ժամանակով տիրանում է Անգլիայի մի մասին 1216-1217 թվականներին, երբ նա սատարում էր բարոններին Առաջին բարոնական պատերազմում ընդդեմ Հովհաննես թագավորի։ Շքերթով անցնելով Լոնդոնով, նա ապստամբած բարոնների և Լոնդոնի քաղաքացիների կողմից Սուրբ Պողոս եկեղեցում հռչակվեց Անգլիայի թագավոր, սակայն երբեք չի թագադրվել։ Շատ ազնվականներ, ներառյալ Շոտլանդիայի թագավոր Ալեքսանդր II-ը իր Անգլիայի տիրույթների համար տուրք էին վճարում նրան։ Այնուամենայնիվ 1217 թվականին Լամբեթի պայմանագրով Լուին ընդունեց, որ ինքը երբեք չի եղել Անգլիայի օրինական թագավորը։
Լուի Լուի VIII Առյուծ 1216 - 22 Սեպտեմբեր 1217 (1 տարի) Փարիզ Ֆիլիպ II Օգոստոս և Իզաբելլա դը Հենոյի որդի Պորտ-Մորտ 23 Մայիս 1200 13 երեխա Մոնպասիե 39 տարեկան
Պլանտագենետների հարստություն
Պլանտագենետների հարստությունը իր անունը ստացել է Անժուի կոմս Ժոֆրի Պլանտագենետից, ով Մատիլդա կայսրուհի ամուսինն էր և Հների II-ի հայրը։ Պլանտագենետը ինքնին անծանոթ հարստության անվանում էր մինչև Ռիչարդ Յորքեցին ընդունեց որպես իր ընտանիքի անվանում 15-րդ դարում։ Դրանից հետո Անգլիայի թագավորներին սկսած Հենրի II-ից անվանել են Պլանտագենետ։ Ժամանակակից պատմաբանների մոտ ընդունված է Հենրի II-ին և նրա որդիներին անվանել Անժուաներ Մայրցամաքային Եվրոպայում լայնածավալ տիրույթների համար և Անժուաների թագավորների մեծ մասը մինչև Հովհաննեսը իրենց ժամանակի մեծ մասն անցկացրել են մայրցամաքային տիրույթներում և ոչ Անգլիայում։
Սկսած Հենրի III-ի կորսվեց մայրցամաքային տիրույթների մեծ մասը և Պլանտագենետ թագավորները բնավորությամբ ավելի անգլիացի էին։ Լանքեստերների և Յորքերի հարստությունները Պլանտագենետների ենթաճյուղերն են։
Հենրի Վինչեսթերցի 28 հոկտեմբեր 1216 - 16 Նոյեմբեր Վինչեսթերյան ամրոց Հովհաննեսի և Իզաբելլա Անգլուեմացու որդի Քենթերբերիի տաճար 14 հունվար 1236 5 երեխա Վեստմինստերյան պալատ 65 տարեկան
Էդուրադ Կարնարվոնացի 8 հուլիս 1307 - 20 հունվար 1327 (21 years, 351 days) Կարնարվոն ամրոց Էդուարդ I-ի և Էլեանոր Կաստիլիացու որդի Բոլոնի տաճար 24 հունվար 1308 4 երեխա Բերքլի ամրոց սպանվել է 43 տարեկանում 25 հունվարի 1327 - 21 հունիսի 1377 Վինձոր ամրոց Էդուարդ II-ի և Իզաբելլա Ֆրանսիացու որդի Յորքի Սուրբ Պետրոսի տաճար 25 հուվար 1328 14 երեխա Ռիչմոնդյան պալատ 64 տարեկան
22 հունիս 1377
29 սեպտեմբեր 1399 Բորդո Էդուարդ Սև արքայազնի և Ժաննա Քենթացու որդի 14 հունվար 1382 ոչ մի երեխա Իզաբելլա Վալուացի Կալե 4 նոյեմբեր 1396 Ոչ մի երեխա Պոնտեֆրակտ ամրոց 33 տարեկանում
Լանկեստերների հարստություն
Այս հարստությունը սերում է Էդուարդ III-ի երրորդ ողջ մնացած որդի Հովհան Գոնտացուց։ Հենրի IV-ը խլեց իշխանությունը Ռիչարդ II-ից (նաև փոխարինեց գահի հաջորդ ժառանգորդ Էդմունդ Մորտիմերից (այդ ժամանակ 7 տարեկան էր), ով սերում էր Էդուարդի III-ի երկրորդ որդի Լիոնել Անտվերպից)։
Հենրի Բոլինբրոքցի 30 սեպտեմբեր 1399 - 20 մարտ 1413 Բոլինբրոք ամրոց Հովհան Գոնտացու և Բլանկա Լանկեստերցու որդի Արունդել ամրոց 27 հուլիս 1380 6 երեխա Ժաննա Նավառացի Վինչեսթերի մայր տաճար 7 փետրվար 1403 Ոչ մի երեխա Վեստմինստերյան աբբայություն 45 տարեկան
Հենրի VI 1 սեպտեմբեր 1422 - 4 մարտ 1461 (22 years, 214 days) Վինձոր ամրոց Հենրի V-ի և Կատարինա Վալուացու որդի Թիթչֆիլդի աբբայություն 22 ապրիլ 1445 1 որդի Թաուեր Սպանվել է 49 տարեկանում
Յորքերի հարստություն
Յորքերի հարստությունը հավակնեց գահի իրավունքին Էդուարդ III-ի երկրորդ ողջ մնացած որդի Լիոնել Անդվերպենի միջոցով, սակայն իր անվանումը ժառանգել է Էդուարդի չորրորդ ողջ մնացած որդի Էդմունդ Լանգլիից, ով Յորքի առաջն դուքսն էր։
Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմի (1455–1485) ընթացքում գահը մի քանի անգամ փոխանցվեց Լանկեսերների և Յորքերի միջև։
Էդուարդ IV 4 մարտ 1461 - 3 հոկտմեբեր 1470 (22 years, 125 days) Ռուան Ռիչարդ Յորքեցու և Սեսիլ Նևիլի որդի Գրաֆթոն Ռագիս 1 մայիս 1464 10 երեխա Վեստմինստերյան պալատ 40 տարեկան
Լանկեստերների հարստություն (վերականգնում)
Հենրի VI 3 հոկտեմբեր 1470 - 11 ապրիլ 1471 (22 years, 148 days) Վինձոր ամրոց Հենրի V-ի և Կատարինա Վալուացու որդի Թիթչֆիլդի աբբայություն 22 ապրիլ 1445 1 որդի Թաուեր Սպանվել է 49 տարեկանում
Յորքերի հարստություն (վերականգնում)
Էդուարդ IV 11 ապրիլ 1471 - 9 ապրիլ 1483 (21 years) Ռուան Ռիչարդ Յորքեցու և Սեսիլ Նևիլի որդի Գրաֆթոն Ռագիս 1 մայիս 1464 10 երեխա Վեստմինստերյան պալատ 40 տարեկան
9 ապրիլ 1483 - 25 հունիս 1483 (21 years, 315 days) Վեսթմինսթեր Էդուարդ IV-ի և Էլիզաբեթ Վուդվիլի որդի Լոնդոն Հավանաբար սպանվել է 12 տարեկանում
26 հունիս 1483 - 22 օգոստոս 1485 Ֆորտերինգյան ամրոց Ռիչարդ Յորքեցու և Սեսի Նևիլի որդի Վեստմինստերյան աբբայություն 12 հուլիս 1472 1 որդի Բոսֆորդի դաշտ Սպանվել է մարտի դաշտում 32 տարեկանում
Թյուդորների հարստություն
Թյուդորները սերում են Ջոն Բոֆորտի իգական գծից, ով Հովհան Գոնտացու (Էդուարդ III-ի երրորդ ողջ մնացած որդին) ապօրինածին երեխաներից մեկն է։ Չնայած Անգլիայի միապետ կարող էին դառնալ թագավորների օրինական ժառանգորդները, իրավիճակը փոխվեց, երբ Գոնտացին և Սվինֆորդը վերջնական արդյունքում ամուսնացած 1396 թվականին (Ջոն Բոֆորտի ծնունդից 25 տարի անց)։ Ամուսնությունից հետո եկեղեցին Բոֆորտին համարեց օրինական ժառանգ պապական հրամանով նույն թվականին ։ Խորհրդարանը նույնն արեց 1397 թվականին ։ Հովհան Գոնտացու որդու օրինականացումից հետո Հենրի IV թագավորը նույնպես ճանաչեց Բոֆորտի օրինական լինելը, բայց հայտարարեց, որ նա երբեք չի հավակնի Անգլիայի գահին ։ Այնուամենայնիվ Բոֆորտը մտերմիկ հարաբերությունների մեջ մնաց Գոնտացու մյուս ժառանգորդների հետ։
Ջոն Բոֆորտի թոռնուհի Լեդի Մարգարետ Բոֆորտը ամուսնացավ Էդմունդ Թյուդորի հետ։ Թյուդորը ուելսացի դռնապահ Օվեյն Թյուդորի և Կատարինա Վալուայի որդին էր, ով լանկեստերների Հենրի V թագավորի այրին էր։ Էդմունդ Թյուդորը և նրա եղբայրները ու քույրերը նույնպես համարվում էին ապօրինածին կամ գաղտնի ամուսնությունից և պարտական էին իրենց խորթ եղբայր Հենրի VI թագավորին։ Երբ Լանկեստերների հարստությունը անկում ապրեց, նրանց հաջորդեցին Թյուդորները։
15-րդ դարի դրությամբ Թյուդորները Լանկեստերներին պաշտպանողների վերջին հույսն էին։ Էդմունդ Թյուդորի որդին դարձավ թագավոր որպես Հենրի VII` հաղթելով Ռիչարդ III-ին 1485 թվականի Բոսֆորտ Ֆիլդի ճակատամարտում` հաղթելով Վարդերի պատերազմում։ Հենրի թագավորը ամուսնացավ Էդուարդ IV-ի դուստր Էլիզաբեթ Յորքացու հետ` միավորելով Յորքերի և Լանկեստերների հետնորդներին։
22 օգոստոս 1485 - 21 ապրիլ 1509 Փեմբրոք ամրոց Էդմունդ Թյուդորի և Մարգարեթ Բյուֆորտի որդի Վեստմինստերյան աբբայություն 18 հունվար 1486 8 երեխա Ռիչմոնդ ամրոց 52 տարեկան
22 ապրիլ 1509 - 28 հունվար 1547 Գրինվիչ ամրոց Հենրի VIII-ի և Էլիզաբեթ Յորքեցու որդի Գրինվիչ 11 հունիս 1509 1 դուստր Աննա Բոլեյն Վեստմինստերյան պալատ 25 հունվար 1533 1 դուստր Ջեյն Սեյմուր Վայթհոլ պալատ 30 մայիս 1536 1 որդի երեք այլ ամուսնություններ այլևս ոչ մի երեխա Վայթհոլ պալատ 55 տարեկան
28 հունվար 1547 - 6 հուլիս 1553 Համփթոն Կորտ պալատ Հենրի VIII-ի և Ջեյն Սեյմուրի որդի Գրինվիչ ամրոց 15
Վիճարկված իրավունք
Էդուարդ VI-ը իր ժառանգորդ անվանեց Լեդի Ջեյն Գրեյին։ Էդուարդի մահից չորս օր անց 1953 թվականի հուլիսի 6-ին Ջեյնը հռչակվեց Անգլիայի թագավոր։ Ինն օր անց, հուլիսի 19-ին գաղտնի խորհուրդը չեղարկեց Ջեյնի իրավունքը և թագուհի հռչակեց Էդուարդ VI-ի կաթոլիկ խորթ քույր Մարիին թագուհի։ Ջեյնը մահապատժի ընթարկվեց պետական դավաճանության համար 1554 թվականին 16 տարեկանում։
Ջեյն 10 Հուլիս 1553 - 19 Հուլիս 1553 (21 years, 291 days) Բրադգեյթ պարկ Սուֆլոկի 1-ին դուքսի և Ֆրանշես Բրանդոնի դուստր Ստրենդ 21 մայիս 1553 Ոչ մի երեխա Թաուեր Մահապատժի է ենթարկվել 16 տարեկանում
Արյունոտ Մարի 19 հուլիս 1553 - 17 նոյեմբեր 1558 Գրինվիչ պալատ Հենրի VIII-ի և Կատերին Արագոնեցու դուստր Վինչեսթերի մայր տաճար 25 հուլիս 1554 ոչ մի երեխա Սուրբ Ջեյմսի պալատ 42 տարեկանում
Ֆիլիպ 25 հուլիս 1554 - 17 նոյեմբեր 1558 Վալյադոլիդ Սրբազան Հռոմի կայսր Կառլոս V-ի և Իզաբելլա Պորտուգալացու որդի Վինչեսթերի մայր տաճար 25 հուլիս 1554 Ոչ մի երեխա ''3 այլ ամուսնություններ 7 երեխա'' Էլ Էսկորիալ 71 տարեկան
Քանի որ Անգլիայի նոր թագավորը չէր կարողանում կարդալ անգլերեն, հրամայվեց, որ բոլոր պետական փաստաթղթերը թարգմանվեն լատիներեն կամ իսպաներեն  ։ Մետաղադրամները հատվում էին երկուսի գլուխներով և Անգլիայի զինանշանը միացվեց Ֆիլիպին, որպեսզի ցուցադրվի միասնական կառավարումը  ։
17 նոյմեբեր 1558 - 24 մարտ Գրինվիչ պալատ Հենրի VIII-ի և Աննա Բոլեյնի դուստր Ռիչմոնդ պալատ 69 տարեկան
Ստյուարտների հարստություն
1603 թվականին Եղիսաբեթ I-ը մահացավ առանց երեխայի, նրա առաջին զարմիկ, երկու անգամ հեռացված Շոտլանդիայի թագավոր Հակոբ VI-ը ժառանգեց Անգլիայի գավաթը որպես Ջեյմս I: Հակոբը սերում էր Թյուդորներից, նրա մեծ տատիկն էր Հենրի VII-ի ավագ դուստր Մարգարետ Թյուդոր, ով նաև Շոտլանդիայի թագավոր Ջեյմս IV-ի կինն էր։ 1604 թվականին նա ներմուծեց Մեծ Բրիտանիայի թագավոր տիտղոսը։ Այնուամենայնիվ երկու երկրների խորհրդարանները մնացին առանձին մինչև 1707 թվականը ։
24 մարտ 1603 - 27 մարտ 1625 Էդինբուրգյան դղյակ Հենրի Ստյուարտի և Մարի Ստյուարտի որդի Օսլո 23 նոյեմբեր 1589 7 երեխա Թեոբալդս Հոուս 58 տարեկան
27 մարտ 1625 - 30 հուվար 1649 ({{age in years and days|27 March 1625|30 January 1649|duration=yes}}) Դանֆերմլայն պալատ {{nowrap|Ջեյմս I}}-ի և Աննա Դանիացու որդի Սուրբ Ավգուստին աբբայություն 13 հունիս 1625 9 երեխա Վայթհոլ պալատ Մահապատժի է ենթարկվել 48 տարեկանում
Անիշխանական շրջան
Ոչ մի միապետ չկառավարեց 1649 թվականի Չառլզ I-ի մահապատժից մինչև Չառլզ II-ի վերականգնումը 1660 թվականին։ 1649-ից 1653 թվականներին Անգլիայում չկար մեկ ընդհանուր պետության ղեկավար, քանի որ Անգլիան ուղղակիուրեն ղեկավարում էր Պոչային խորհրդարանը Անգլիայի պետական խորհուրդի հետ միասին` լինելով գործադիր իշխանունություն մի շրջանում, որը կոչում են Անգլիայի համագործակցություն։ 1653 թվականի ռազմական հեղաշրջումից հետո Օլիվեր Կրոմվելը իր ձեռքն առավ իշանությունը։ Նա ցրեց Պոչային խորհրդարանը և Անգլիան մուտք գործեց այսպես կոչված Պրոտեկտորատի ժամանակաշրջան Կրոմվելի ուղղակի հսկողության ներքո, որպես Լորդ Պրոտեկտոր։
Լորդ Պրոտեկտորը իրավունք ուներ ընտրելու իրեն ժառանգորդ, և Օլիվեր Կրոմվելը ընտրեց իր ավագ որդուն Ռիչարդ Կրոմվելին, ով փոխարինեց նրան։ Ռիչարդը չկարողացավ արդյունավետ ղեկավարել բանակը և նրանց հարկադրաբար հեռացրեց Անգլիայի անվտանգության կոմիտեն Չառլս Ֆլիտվուդի ղեկավարությամբ 1659 թվականի մայիսին։ Անգլիան նորից չունեցավ եզակի պետության գլուխ մի քանի ամիս Ֆլիտվուդի կուսակցության և Ջորրջ Մոնկի միջև հակամարտության ժամանակ։ Մոնկը իր ձեռքն առավ երկրի իշխանությունը 1659 թվականի դեկտեմբերին և մոտ մեկ տարի անարխիայից հետո միապետությունը պաշտոնապես վերականգնվեց ու Չարլզ II Ստյուարտը վերադարձավ Ֆրանսիայից և համաձայնվեց բազմել Անգլիայի գահին։
16 Դեկտեմբեր 1653 - 3 սեպտեմբեր 1658 Հանտինգդոն Ռոմբերտ Կրոմվելի և Եղիսաբեթ Ստյուարտի որդի Սրբ Ժիլես 22 օգոստոս 1620 9 երեխա Ուայթհոլ 59 տարեկան
Թումբլան Դիկ 3 սեպտեմբեր 1658 - 7 մայիս 1659 (22 years, 152 days) Հանթինգդոն Օլիվեր Կրոմվելի և Եղիսաբեթ Կրոմվելի որդի մայիս 1649 9 երեխա Չեշունտ 85 տարեկանում
Ստյուարտների հարստության վերականգնում
Երբ միապետական ռեժիմն Անգլիայում վերականգնվեց, իշխանության եկավ Չարլզ II-ը, ում կառավարման ժամանակաշրջանը հիմնականում խաղաղ էր։ Կաթոլիկների և բողոքականների միջև դեռևս կար լարվածություն։ Չառլսի եղբայր, բացահայտ կաթոլիկ Հակոբ II-ի իշխանության գալով Անգլիան նորից անցում կատարեց քաղաքական լաված ժամանակաշրջան։
Հակոբ II-ը պաշտոնանկ արվեց խորհրդարանի կողմից երեք տարուց քիչ կառավարելուց հետո, ում փոխարինեց նրա դուստր Մարի II-ը և նրա ամուսին (նաև զարմիկ) Վիլհելմ III-ը Պանծալի հեղափոխության ժամանակաշրջանում։ Մինչդեռ Հակոբը և նրա ժառանգները շարունակեցին հավակնել գահին։ Բոլոր կաթոլիկներին (այդ թվում Հակոբը և նրա որդի Չարլզը) արգելվեց հավակնել գահին 1701 թվականի Գահաժառանգության ակտով, ընդունված Աննա թագուհու կողմից, ով Հակոբի բողոքական դուստրն էր։ 1707 թվականի Միության ակտով Անգլիան դադարեց գոյություն ունենալ որպես ինքնիշխան պետություն և նրան փոխարինեց նոր Մեծ Բրիտանիայի թագավորությունը։
Չարլզ II 29 մայիս 1660 - 6 փետրվար 1685 Սուրբ Հակոբի պալատ Չարլզ I-ի և Հենրիետա Մարիա Ֆրանսիացու որդի Պորտսմութ 21 մայիս 1662 ոչ մի երեխա Վայթհոլ պալատ 54 տարեկան
6 փետրվար 1685 - 23 դեկտեմբեր 1688 ''(Գահընյեց է արվել 22 years, 44 days հետո) Սուրբ Հակոբի պալատ Չարլզ I-ի և Հենրիետա Մարիա Ֆրանսիացու որդի Ստրենդ 3 սեպտեմբեր 1660 8 երեխա Մարի Մոդենացի Դուվր 21 նոյեմբեր 1673 7 երեխա Սեն Ժերմեն պալատ 67 տարեկան 13 փետրվար 1689 - 28 դեկտեմբեր 1694 Սուրբ Հակոբի պալատ Հակոբ II-ի և Աննա Հայդի դուստր Սուրբ Հակոբի պալատ 4 նոյեմբեր 1677 ոչ մի երեխա Կենսինգթոն պալատ 32 տարեկան
Վիլհելմ Օրանացի 13 փետրվար 1689 - 8 մարտ 1702 Հաագա Վիլհելմ II Օրանացու և Մարի Անգլիացու որդի Սուրբ Հակոբի պալատ 4 նոյեմբերի 1677 ոչ մի երեխա Կենսինգթոն պալատ 51 տարեկան
8 մարտ 1702 - 1 մայիս 1707 (22 years, 5 days) (Մեծ Բրիտանիայի թագուհի մինչև 1 օգոստոսի 1714) (22 years, 5 days) Սուրբ Հակոբի պալատ Հակոբ II-ի և Աննա Հայդի դուստր Սուրբ Հակոբի պալատ 28 հուլիս 1683 Ողջ մնացած ոչ մի երեխա Կենսինգտոն պալատ 49 տարեկան
Միության ակտեր
1707 թվականի Միության ակտերը խորհրդարանի զույգ ակտեր էին, ընդունված 1706 և 1707 թվականներին Անգլիայի խորհրդարանի և Շոտլանդիայի խորհրդարանի կողմից, որով վավերացրվեց 1706 թվականի հուլիսի 22-ին վավերացված Միության պայամանգիրը։ Ակտերով միավորվեցին՝ Անգլիայի թագավորությունը և Շոտլանդիայի թագավորություն (նախկինում առանձին ինքնիշխան պետություններ, առանձին օրենսդիր մամնով, մայց միասնական միապետով) ստեղծելով Մեծ Բրիտանիայի թագավորությունը ։
Անգլիան, Շոտլադնիան և Իռլանդիան արդեն ունեին մեկ միապետ ավելի քանի հարյուր տարի 1603 թվականից, երբ Հակոբ VI շոտլանդացին ժառանգեց Անգլիայի և Իռլանդիայի գահերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիայի միապետներ
Յարոսլավ: Հազար տարի առաջ
«Յարոսլավ։ Հազար տարի առաջ» («Ярослав. Тысячу лет назад»), 2010 թվականի ռուսական լիամետրաժ գեղարվեստական արկածային ֆիլմ, որը պատմում է Ռոստովի իշխանությունում Յարոսլավ Իմաստունի իշխանության և Յարոսլավլ քաղաքի հիմնադրման մասին։ Ստեղծվել է Յարոսլավլի 1000-ամյակին նախապատրաստվելու շրջանակներում։
Սյուժե
Ֆիլմը ներկայացնում է իշխան Յարոսլավի պայքարը ստրկավաճառների դեմ, նրա ու «արջերի» ցեղի առաջնորդի դստեր՝ Ռայդայի սիրո պատմությունը, ցեղերի համախմբումը Ռոստովի շուրջ և քրիստոնեության տարածումը, Յարոսլավլի հիմնադրումը «արջերի» ցեղի կռատան տեղում։
Ստեղծման պատմություն
Յարոսլավլի 1000-ամյակի տոնակատարությանը նախապատրաստվելու պլանի մեջ է մտել իշխան Յարոսլավ Իմաստունի մասին ֆիլմի նկարահանումը։ 2008 թվականին Ռոսկուլտուրան անցկացրել է մրցույթ, որում հաղթել է «Աննա Դոմենի։ Ոճի գործակալություն» («Анна Домени. Агентство стиля») ՍՊԸ-ն, որը մասնագիտացած է «պրոդակտ- փլեյսմենթ»-ում՝ թաքնված գովազդի տեղադրում ֆիլմերում։ «Աննա Դոմենի»-ի հետ, որի համար սա ֆիլմի նկարահանման առաջին ինքնուրույն նախագծերից մեկն էր, կնքվել է պետական ֆինանսական աջակցության 1 մլն դոլարի պետական պայմանագիր։ Մնացած 4 մլն դոլարը ընկերության սեփական միջոցներն են և մասնավոր ներդրումները։ Ի սկզբանե նախատեսվում էր ծախսել 10-12 մլն դոլար, սակայն ֆիլմի բյուջեն հաջողվել է կրճատել տնտեսական ճգնաժամի շնորհիվ, որը թույլ է տվել նվազեցնել ծառայությունների արժեքը, վարձավճարները և վճարումները մասնագետներին և դերասաններին ։
Ֆիլմի համար նկարահանվել է հայտնի հեղինակ-կատարող Սերգեյ Տրոֆիմովի «Царство Божие» երգի տեսահոլովակը, որը դարձել է ֆիլմի հիմնական երաժշտական մոտիվը ։
Ֆիլմի ռուսական պրեմիերան կայացել է 2010 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ։ Նախնական ցուցադրությունը տեղի է ունեցել Յարոսլավլում հոկտեմբերի 2-ին (առաջին երկու սեանսներից ստացված հասույթն ուղղվելու է վթարից տուժած Յարոսլավլի բնակիչ աշակերտուհու բուժմանը), ինչպես նաև հոկտեմբերի 5-ին՝ Բալթիական նավատորմի «Յարոսլավ Իմաստուն» պահակային նավի վրա ։
Ֆիլմը թողարկվել է 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Միջնադարի թեմատիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների պատմական ֆիլմեր
Այդին Մորիկյան
Այդին Էդվարդի Մորիկյան (ապրիլի 18, 1958, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 19, 2009, Երևան, Հայաստան), հայ լրագրող, խմբագիր, արձակագիր, թարգմանիչ, հասարակական-քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1958 թվականի ապրիլի 18-ին, Երևանում ։ 1975 թվականին ավարտել է Ստեփան Շահումյանի անվան միջնակարգ դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ։ 1978 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվայի Մ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ։ Մոսկվայի համալսարանն ավարտելուց հետո՝ 1981 թվականին վերադարձել է Երևան և 1981-1982 թվականներին աշխատել «Երևանի համալսարան» թերթում իբրև թղթակից, իսկ 1982-1983 թվականներին՝ «Ավանգարդ» թերթի թղթակից։ 1983-1987 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ կենտկոմի հրահանգիչ։ 1987 թվականին նշանակվել է «Ավանգարդ» թերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալ և այդ պաշտոնը վարել մինչև 1990 թվականը։ «Ավանգարդում» աշխատելու տարիներին՝ 1988 թվականին, Սպիտակի երկրաշարժից հետո գործուղվել է Սպիտակ՝ վերականգնելու շրջանային «Լուսարձակ» թերթը, որի խմբագրակազմի անդամների մի մասը զոհվել էր երկրաշարժի ժամանակ։ «Լուսարձակի» ժամանակավոր խմբագրությունը գլխավորել է մինչև 1989 թվականի փետրվար։
Այդին Մորիկյանը՝ որպես «Հայաստանի Հանրապետություն» թերթի խմբագիր
Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի 1990 թվականի սեպտեմբերի 7-ի որոշմամբ ստեղծվեց «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթը, որի առաջին խմբագիր նշանակվեց Այդին Մորիկյանը։ Թերթի առաջին համարը լույս տեսավ նույն թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Մորիկյանը «Հայաստանի Հանրապետություն» թերթը գլխավորել է մինչև 1997 թվականը, այդ ընթացքում՝ 1995 թվականին համատեղությամբ լինելով նաև ՀՀ տեղեկատության փոխնախարար։ 2000 – 2003 թվականներին եղել է «Հայացք Երևանից» ամսագրի, իսկ 2002-2003 թվականներին՝ նաև «Օրրան» թերթի գլխավոր խմբագիրը։ 2007 – 2008 թվականներին եղել է «Ժամանակ Երևան» թերթի խմբագիրը։ 2004 – 2009 թվականներին դասավանդել է  Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի լրագրության բաժնում։
Մորիկյանի հոդվածներն ու թարգմանությունները հրապարակվել են «Ավանգարդ», «Հայաստանի Հանրապետություն», «Առավոտ», «Հայկական ժամանակ», «Օրրան», թերթերում, «Հայացք Երևանից»  և «Գարուն» ամսագրերում։
Թարգմանություններ
Բացի այս, Այդին Մորիկյանը կազմել, խմբագրել և հրատարակության է պատրաստել Զահրատի բանաստեղծությունների ժողովածուների հայաստանյան հրատարակությունները («Առանց խաչի, առանց քարի խաչքար», Երևան – 1998, «Բառ բառի քով», Երևան – 2007, «Կիսաւարտ Աղօթք», Երևան - 2010), ինչպես նաև Կոմիտասի բանաստեղծությունների «Փշուր մը քնարերգություն» ժողովածուն (Երևան - 2004)։
Մրցանակներ և պարգևներ
2007 թվականին՝ Երևանի մամուլի ակումբի ամենամյա մրցանակ լրագրության ուսումնական ձեռնարկների ստեղծման համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Երևանի Ստեփան Շահումյանի անվան թիվ 1 դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ
Նադեժդա Սուրովցևա
Նադեժդա Վիտալևնա Սուրովցևա (Суровцова Надія Віталіївна, ), ուկրաինացի հասարակական գործիչ, թարգմանիչ, մասնագիտությամբ պատմաբան։
Կենսագրություն
1918 թվականի վերջին արտագաղթել է Ավստրիա։ Այլ տվյալներով 1919 թվականին նա ուկրաինական ազգային շարժման առաջնորդների հետ դիվանագիտական առաքելությամբ մեկնել էր Ֆրանսիա ։ Ավարտել է Վիեննայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ «Բոգդան Խմելնիցկին և ուկրաինական պետականության գաղափարը» թեմայով ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո նրան շնորհվել է փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Աշխատել է Վիեննայի գյուղատնտեսական ակադեմիայում որպես դասախոս։ Նա մասնակցել է կանանց կազմակերպությունների աշխատանքներին, մասնավորապես՝ հանուն խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգայի աշխատանքներին, եղել է Լիգայի կոնգրեսների պատվիրակ Վիեննայում, Դրեզդենում, Հաագայում, Ամստերդամում, Փարիզում և Վաշինգտոնում։ Գերմաներեն է թարգմանել ուկրաինական դասականներին ։
1920-ականների սկզբին սկսել է հետաքրքրվել մարքսիստական գաղափարներով և ընդունվել է Ավստրիայի կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Գերմաներեն է թարգմանել Վլադիմիր Լենինի աշխատությունները, ակտիվորեն մասնակցել Ավստրիայում և այլ երկրներում քարոզչական աշխատանքներին, ՌՍՖՍՀ լիազոր-ներկայացուցիչ Նիկոլայ Կրեստինսկու համաձայնությամբ տեղափոխել է կոմունիստական գրականություն և ելույթներ է ունեցել ԱՄՆ-ում ուկրաինական էմիգրացիայի ժողովներին ։
1927 թվականին ձերբակալվել է քաղաքական դրդապատճառներով և աքսորվել Կոլիմա։
1935 թվականի հունվարին ամուսնացել է աքսորյալ Դ. Լ. Օլիցկու հետ։ 1936 թվականի դեկտեմբերին կրկին ձերբակալվել է։ 1938 թվականին նրան բանտարկել են Էլգենի ճամբարում։ Այստեղ նա հանդիպել և ծանոթացել է ամուսնու քրոջը՝ Եկատերինա Օլիցկայային։ 1946 թվականին աշխատել է որպես բուժքույր «Ուտինիյ» հանքավայրի ճամբարային հիվանդանոցում։
1947-1949 թվականներին ամուսնու քրոջ հետ բնակվել են նույն հանքավայրում ։
1954 թվականին ազատ է արձակվել։ 1957 թվականին ռեաբիլիտացիայի է ենթարկվել և ամուսնու քրոջ հետ բնակվել Ումանում։ Հասարակական հիմունքներով աշխատել է տեղի երկրագիտական թանգարանում։ Անգլերենի և ֆրանսերենի մասնավոր դասեր է տվել ։ Զբաղվել է գրական և հասարակական աշխատանքներով։ 1958 թվականին նախապատրաստել է «Դեպի այն կողմ» նովելների ժողովածուն (չի հրատարակվել)։ Սկսել է գրել հուշագրություններ։ 1972 թվականին Սուրովցևայի և Եկատերինա Օլիցկայայի բնակարանում խուզարկություն է կատարվում Լեոնիդ Պլյուշչի գործով և առգրավվում է Սուրովցևայի հուշերի 2 հատորները։ 1974 թվականին մահանում է Եկատերինա Օլիցկայան ։
Նադեժդա Սուրովցևան մահացել է 1985 թվականի ապրիլի 13-ին Ումանում։
Հիշատակ
Ումանում Ինտերնացիոնալիստ մարտիկների փողոցի թիվ 6 շենքում գործում է Նադեժդա Սուրովցովայի Հիշատակի թանգարան-բնակարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պացիֆիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Ուկրաինացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Կայա Կալաս
Կայա Կալաս (Kaja Kallas, ), էստոնացի քաղաքական գործիչ և իրավաբան, «Ռեֆորմ» կուսակցության նախագահ, Էստոնիայի վարչապետ։ Եղել է Եվրոպայի լիբերալ-դեմոկրատների դաշինքի կազմում (2014-2018) Եվրոպական և Էստոնիայի խորհրդարանների նախկին պատգամավոր։
Կենսագրություն
1995 թվականին Կայա Կալասը հանձնել է հասունության վկայականի քննությունը։ 1999 թվականին ավարտել է Տարտուի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետն իրավունքի բնագավառում բակալավրի աստիճանով, որից հետո աշխատել է որպես իրավաբան՝ մասնագիտանալով մրցակցության ոլորտում եվրոպական և էստոնական օրենսդրության մեջ (փաստաբանական գործունեության նրա իրավունքն ավարտվել է 2011 թվականին)։ 1996 թվականից աշխատել է նաև որպես թատրոնի ռեժիսորի օգնական։ 2007 թվականին նա ընդունվել է Էստոնական բիզնեսի դպրոց, որտեղ 2010 թվականին տնտեսագիտության ոլորտում ստացել է EMBA (բիզնեսի վարչարարության մագիստրոս) աստիճան ։
Քաղաքական գործունեություն
2010 թվականին Կալասը միացել է Էստոնիայի «Ռեֆորմ» կուսակցությանը և 2011 թվականին ընտրվել է Էստոնիայի խորհրդարանում (Ռիյգիկոգու)՝ ստանալով 7157 ձայն ։ Էստոնիայի 12-րդ գումարման խորհրդարանում (2011-2014 թվականներ) գլխավորել է տնտեսական հարցերի հանձնաժողովը։
2014 թվականի ընտրություններում Կալասը, առաջադրվելով Եվրոպական խորհրդարանում, ստացել է 21 498 ձայն ։ Եվրոպական խորհրդարանում Կալասն ընդգրկված էր արդյունաբերության, հետազոտությունների և էներգետիկայի կոմիտեի մեջ և եղել է ներքին շուկայի ու սպառողների իրավունքների պաշտպանության կոմիտեի պահեստային անդամ։ ԵՄ-Ուկրաինա խորհրդարանական համագործակցության կոմիտեում եղել է պատվիրակության փոխնախագահ, ինչպես նաև «Եվրանեսթ» խորհրդարանական ասամբլեայում պատվիրակության և Միացյալ Նահանգների հետ հարաբերությունների գծով պատվիրակության անդամ ։ Կալասը եղել է նաև Եվրախորհրդարանի միջէթնիկական խմբի անդամ թվային օրակարգում և երիտասարդական խմբի փոխնախագահ ։
2017 թվականի դեկտեմբերի 13-ին «Ռեֆորմ» կուսակցության նախագահ Հանո Պևկուրը հայտարարել է, որ այլևս չի առաջադրվելու 2018 թվականի հունվարին, և առաջարկել է, որ իր տեղը զբաղեցնի Կալասը ։ Դեկտեմբերի 15-ին նա ընդունել է այդ առաջարկը և համաձայնվել առաջադրվել կուսակցության ղեկավարի ընտրություններում ։ 2018 թվականի ապրիլի 14-ին Կալասը ստանձնել է «Ռեֆորմ» կուսակցության նախագահի պաշտոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Էստոնիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Էստոնացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Կին վարչապետներ Կատեգորիա:Կառավարության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Կուսակցությունների առաջնորդներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Եվրոպական երկրների քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Էստոնացի տնտեսագետներ
Բաբկեն Հարությունյան
Բաբկեն Հարությունի Հարությունյան, հայ պատմաբան, պատմաաշխարհագրագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր (1993), պրոֆեսոր (1994), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից-անդամ, ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (2009) ։
Կենսագրություն
Բաբկեն Հարությունի Հարությունյանը ծնվել է 1941 թ. Երևանում՝ Մեծ եղեռնի ժամանակ սպանդից հրաշքով մազապուրծ վանեցիների ավանդապահ և ուսումնասեր ընտանիքում։ 1958 թ. Երևանի Հրաչյա Աճառյանի անվան թիվ 72 միջնակարգ դպրոցը ոսկե մեդալով ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետը, որն ավարտել է ժամկետից շուտ՝ 1962 թ., գերազանցության դիպլոմով։ 1963-1966 թթ. ուսանել է նույն բուհի ասպիրանտուրայում։ 1968 թ. պաշտպանել է թեկանածուական ատենախոսություն՝ «Վայոց ձորը հնագույն ժամանակներից մինչև 1045 թվականը» խորագրով։ Գիտամանկավարժական գործունեությանը զուգահեռ՝ 1972-1977 թթ. սովորել և գերազանցությամբ ավարտել է նաև ԵՊՀ Իրավագիտության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը։ Տարիների գիտահետազոտական տքնաջան պրպտումների արգասիք «Մեծ Հայքի վարչաքաղաքական բաժանման համակարգն ըստ «Աշխարհացոյց»-ի (արևմտյան և հարավային աշխարհներ)» դոկտորական ատենախոսությունը պաշտպանել է 1993 թ.։ 2005 թ. նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում, 2006 թ. ընտրվել է ՀՀ ԳԱ ակադեմիայի թղթակից-անդամ։ 1969 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, 1993-1994 թթ. դասախոսել է նաև Համազգայինի Բեյրութի հայագիտական բարձրագույն հիմնարկում, 1995-1996 թթ.` ԱՄՆ-ի Միչիգանի Դիզբորն համալսարանում։ 1970-1971 թթ. եղել է ԵՊՀ արտասահմանյան ուսանողների հետ աշխատանքների գծով դեկան, 1983-1985 թթ՝ նույն բուհի կուսկոմիտեի քարտուղարի տեղակալ, 1985-1988 թթ՝ «Երևանի համալսարան» հրատարակչության տնօրեն, 1993-2004 թթ.՝ ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի դեկան, համատեղությամբ՝ 1997-2000 թթ.՝ ԵՊՀ Հայաստանին հարակից երկրների պատմության ամբիոնի վարիչ։ 2003 թվականին ընտրվել է ԵՊՀ Հայոց պատմության ամբիոնի վարիչ, 2007-2008 թթ. համատեղությամբ վարել է ՀՀ ԳԱԱ-ի ակադեմիկոս-քարտուղարի պաշտոնը։ Տարիներ շարունակ եղել է ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտում գործող գիտական աստիճաններ շնորհող խորհրդի փոխնախագահը։
Պատմաբան Հարությունյանին բնորոշ է ինչպես թեմատիկ, այնպես էլ ժամանակագրական առումով գիտական հետաքրքրությունների ընդգրկուն շրջանակ։ Գիտնականի շուրջ կեսդարյա գիտահետազոտական տքնաջան որոնումների արգասիք են նրա հեղինակած ավելի քան 500 աշխատությունները (մենագրություններ, հոդվածներ, քարտեզներ, զեկուցումների թեզիսներ, գրախոսություններ)։ Դրանք նվիրված են հայոց, ինչպես նաև տարածաշրջանի առավելապես հին և միջնադարյան պատմության ու պատմական աշխարհագրության տարաբնույթ հիմնահարցերին։
Գիտահետազոտական գործունեության սկզբնական փուլում Հարությունյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել Սյունյաց համապարփակ պատմության քննությանը։ Հետագայում գիտնականն ընդլայնել է իր գիտահետազոտական աշխատանքների շրջանակը։ Վաղ միջնադարյան երկու կարևոր վավերագրերի՝ «Գահնամակի» ու «Զորանամակի» հյուսկեն քննությամբ նա ապացուցել է, որ դրանցից առաջինը ստեղծվել է ոչ թե Սահակ Պարթևի, ինչպես մինչ այդ ընդունված էր, այլ՝ Խոսրով Գ-ի կողմից։ «Զորանամակի» նորովի քննությունը Հարությունյանին թույլ է տվել ճշտելու հայոց արքունի ու նախարարական զինուժի հարաբերակցությունը։ Իր բազմաթիվ աշխատություններում գիտնականը նորովի է քննել Արշակունյաց և վաղ Մարզպանական Հայաստանի վարչաքաղաքական կացությանն ու կառուցվածքին, նախարարական համակարգին, արքունի գործակալություններին, հայ եկեղեցու թեմական բաժանմանը և այլնին նվիրված հարցեր։ Արդյունքում շատ ընդունված դրույթներ կամ հիմնավոր փաստարկվել են կամ էլ լուսաբանվել ու սրբագրվել արդի հայագիտությանը պատշաճ մակարդակով։ Հայ ժողովրդի հին և միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության ասպարեզում լուրջ ներդրում են Բ. Հարությունյանի «Հայաստանի, հայ-իրանական հարաբերությունների և Առաջավոր Ասիայի հնագույն պատմության մի քանի խնդիրների շուրջ (Քա VII-VI դարեր)», (1998), «Աշխարհացոյց»-ը և չորս Հայքերի խնդիրը» (1997), «Մեծ Հայքի վարչա-քաղաքական բաժանման համակարգը ըստ «Աշխարհացոյց»-ի» (մասն Ա, 2001) մենագրություններն ու այլ ուսումնասիրություններ։
Հարությունյանը նպատակասլաց ու արդյունավետ զբաղվել է նաև պատմաաշխարհագրական խնդիրներով։ Այդ ասպարեզում նրա անխոնջ պրպտումների արդյունքներն ամփոփվել են բազմաթիվ աշխատություններում, այդ թվում՝ հարյուրավոր պատմական քարտեզներում՝ ներառելով մեր ժողովրդի ու երկրի պատմության բոլոր շրջաններն ու կարևորագույն իրադարձությունները։ Նրա հեղինակությամբ է լույս տեսել այնպիսի նախօրինակը չունեցող գործ, ինչպիսին «Հայաստանի պատմության ատլաս»-ն է (Ա-Բ մաս, Երևան, 2003, 2008)։ Հայաստանի պատմական աշխարհագրության ճանաչված առաջատարի խմբագրությամբ ու հեղինակցությամբ է ստեղծվել կոթողային «Հայաստանի ազգային ատլաս»-ի Բ հատորը (2008)։ Դրանում զետեղված հարյուրավոր պատմական քարտեզների 43%-ի, առաջաբանի և քարտեզներին ուղեկցող նյութերի հեղինակը Բ. Հարությունյանն է։ Նա նաև «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն» եռալեզու ատլասի (2009) հեղինակներից է։
Պատմաբանի գիտական պրպտումների առանցքը եղել է հայ պատմաաշխարհագրական մտքի եզակի հուշարձան «Աշխարհացոյց»-ը։ Դրա շահեկան քննությունը գիտնականը կատարել է բազմալեզու աղբյուրագիտական հենքի վրա։ Պատմաքննական համադիր հետազոտությամբ նրան հաջողվել է ապացուցել, որ «Աշխարհացոյց»-ը թվագրվում է V դարով և որ նրա հեղինակը Մովսես Խորենացին է։ Բացի այդ, Բ. Հարությունյանը ճշտել է Տիգրանակերտի տեղադրությունը, Նփրկերտի հունարեն արձանագրության թվականը, Մեծ Հայքի թագավորության I-IV դդ վարչատարածքային բաժանումներն ու վարչաքաղաքական բաժանման համակարգը և այլն։ Բացահայտվել է Մեծ Հայքի վարչաքաղաքական համակարգի վրա ավատատիրական հարաբերությունների ու քաղաքական գործոնների ազդեցությունը։ Վերջին տարիներին գիտնականը շոշափելի ավանդ է ներդրել հայոց պատմությունը մատաղ սերնդին ճշմարտացի ու մատչելի հասցնելու գործում։ Դա են վկայում նրա խմբագրությամբ ու հեղինակցությամբ լույս տեսած դպրոցական բազում դասագրքեր։
Պարգևներ
Գիտնականն արժանացել է Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարարության ու Ֆուլբրայթի հիմնադրամի թոշակներին, ինչպես նաև ընտրվել Բնության և հասարակության մասին գիտությունների միջազգային ակադեմիայի, Europäische Akademie der Wissenschaften und Künste ակադեմիայի և «Արարատ» միջազգային ակադեմիայի անդամ։
Ուսումնա-մեթոդական աշխատանք
<!--
Զեկուցումների թեզիսներ
-->
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պատմաաշխարհագետներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանրային խորհրդի անդամներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի դեկաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ֆավեր
Ֆավեր (Faver), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 840 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 44 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թոփդաշ
Թոփդաշ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավային մասում, Կուր գետի վերին հոսանքում, գետակի ափին, Թոյղուն գյուղից 12-13 կմ հյուսիս֊արևելք։
Բնակչության
XX դարի սկզբին ուներ 10 տուն քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
(7939) Ասֆաուգ
(7939) Ասֆաուգ (Asphaug), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 14-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,362175 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8566 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8677 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1326,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271479 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,5° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (249301-249400)
Աստերոիդների ցանկ (249201-249300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (249401-249500)
Գրիգոր Գալֆայան (խմբագիր)
Գրիգոր Գալֆայան, հայ խմբագիր-հրապարակախոս։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ 1895-1896 թվականների դեպքերից հետո մեկնել է Աթենք, որտեղ մնացել է մի քանի տարի, ապա անցել է Եգիպտոս։ Այնտեղ Տիրան Քելեկյանի հետ հրատարակել է «Էժիպշըն գրաֆիկ» և «Կաիրո Ուիքլի» անգլերեն պարբերականները 1902-1907 թվականներին։ 1909 թվականին վերադարձել է Պոլիս, հրատարակել «Գազեթ Ֆինանսիե» ֆրանսերեն պարբերականները, իսկ 1912 թվականին՝ «Սև կատու» երգիծաթերթը Երվանդ Օտյանի խմբագրությամբ։ Աշխատակցել է հայ մամուլին ու գրքերին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:1868 ծնունդներ Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ
Մամիկոնյանցի ու Սուրաբյանի լուսանկարչական տուն
Մամիկոնյանցի ու Սուրաբյանի լուսանկարչական տունը 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին Բաքվում գործող լուսանկարչական տներից մեկը։
Լուսանկարչական տունը գտնվել է Պապապետում՝ Մազանովի տանը։ Այն գործունեություն ծավալելու թույլատվությունը ստացել է 1885 թ.։ Մամիկոնյանցն ու Սուրաբյանն ազգությամբ հայեր էին՝ Բաքվում գործող ազգությամբ հայ բազմաթիվ լուսանկարիչներից մեկը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բաքվի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանահայ լուսանկարչական տներ
Երաժշտական լիգա
«Երաժշտական լիգա», հայկական երաժշտական ընկերություն։ Կազմակերպվել է 1908 թվականին, Թիֆլիսում, Ռոմանոս Մելիքյանի և Ազատ Մանուկյանի նախաձեռնությամբ։ Հիմնականում ընդգրկել է Թիֆլիսի հայկական հանրակրթական դպրոցների երաժշտության ուսուցիչներին։ Նպատակն էր՝ դպրոցների համար ստեղծել գեղարվեստական բարձր արժանիքներով, պարզ ու մատչելի մանկական երգեր, կանոնավորել երաժշտության դասավանդումը։ «Երաժշտական լիգայի» ջանքերով կազմվել են (Ռոմանոս Մելիքյանի «Երաժշտական այբբենարանը» և այլն), մանկական երգերի ժողովածուներ (Ա․ Մանուկյանի «Փնջիկ» տետրերը և այլն), մշակվել մեթոդական ցուցումներ, կազմակերպվել ցուցադրական դասեր, աշակերտների ուժերով բեմականացվել են մանկական օպերաներ և երաժշտական պատկերներ։ Դադարել է գործելուց 1912 թվականին, միավորվելով նորաստեղծ՝ Թիֆլիսի հայոց երաժշտական ընկերությանը։
Կատեգորիա:Երաժշտություն
Ջիջիմլի
Ջիջիմլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Գտնվում է Հագարի գետի աջակողմյան վտակներից մեկի ստորին հոսանքի աջափնյակում ։
Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի գյուղը կարող է լինել Վերին կամ Ներքին Կարբինք գյուղերից մեկը։
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 501, իսկ 1908-ին՝ 440 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղն ունի քանդված հայկական եկեղեցի ։
Նուգուշ (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)
Նուգուշ (Нугуш, Нөгөш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1275 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի բնակավայրեր
HEC Paris
HEC Paris (HEC School of Management) մասնավոր բիզնես դպրոց է, որը գտնվում է Ֆրանսիայի հարավային Փարիզի արվարձաններում։ Դպրոցը հիմնադրվել է 1881 թվականին Փարիզի Առևտրի պալատի կողմից՝ ֆրանսիական grandes écoles-ի օրինակով ։
HEC Paris-ը 2006 թվականից ի վեր բազմիցս գլխավորել է Financial Times-ի Եվրոպայի լավագույն բիզնես դպրոցների վարկանիշը, իսկ 2014 թվականին զբաղեցրել է երկրորդ տեղը Լոնդոնի բիզնեսի դպրոցից հետո։ Դպրոցը միջազգայնորեն հավատարմագրված է AMBA, EQUIS և AACSB կողմից ։
Նրա շրջանավարտների ասոցիացիան՝ HEC Alumni, աշխարհի ամենահին սոցիալական ցանցերից մեկն է։
Դպրոցն ունի նաև իր սեփական հիմնադրամը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիա
Չոմոնին
Չոմոնին (Чомонин), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չոմոնին գյուղում բնակվում էր 2 265 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4275 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 529,82 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1406 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սեյդու Կույատե
Սեյդու Բադիան Կույատե (Seydou Badian Kouyaté; ), մալիացի գրող և քաղաքական գործիչ ։ Մալիի «Le Mali» օրհներգի խոսքերի հեղինակը։
Կենսագրություն
Սեյդու Բադիան Կույատեն ծնվել է Բամակոյում և սովորել է բժշկություն Ֆրանսիայի Մոնպելյեի համալսարանում, ապա վերադարձել է Մալի, որտեղ աշխատել է բժիշկ և ակտիվորեն մասնակցել է Սուդանական միության, Աֆրիկյան ժողովրդական միության քաղաքական կուսակցության գործունեությանը։
Նախագահ Մոդիբո Քեյթի օրոք նա գրել է Մալիի «Le Mali» օրհներգի խոսքերը և 1960-1968 թվականներին զբաղեցրել է գյուղատնտեսության և ծրագրավորման նախարարի պաշտոնը, իսկ 1962 թվականի սեպտեմբերի 17-ին ճանաչվել է զարգացման նախարար (տնտեսական և ֆինանսական համաձայնեցման), սակայն 1968 թվականի պետական հեղաշրջումից և նախագահ Մուսսի Թրաորեի իշխանության տակ անցնելուց հետո նա արտաքսվել է Քիդալ, իսկ 1975 թվականի ազատագրումից հետո վտարվել է երկրից, բնակություն հաստատել Դակարում (Սենեգալ)։
Կույատեն նաև որպես գրող ձեռք է բերել միջազգային ճանաչում։ Նրա «Ամպրոպի մեջ» պատմվածքը, որը հրատարակվել է 1957 թվականին, դեռ մինչև երկրի անկախության հռչակումը մհամարվում էր Մալիի գրականության առաջին արձակ ստեղծագործությունը։ Այն արտացոլում է երկրի կյանքում քաղաքական փոփոխություններին նախորդող պայմանները և պարզում է աֆրիկյան հասարակության ներքին պառակտումը։ Դրան հաջորդեցին հակագաղութային «Չակիի մահը» դրաման (1962) և «Աֆրիկացի ղեկավարները երես առ երես իրենց ժողովրդին» (1964), ինչպես նաև երկու վեպեր՝ «Արյունահոսող դիմակներ» (1976, ռուսերեն թարգմանոություն 1980) և «Սրբազան հարսանիքներ» (1977)։ 2007 թվականին հրատարակվեց նրա վերջին «Ծուղակների եղանակը»։
2018 թվականի մարտին Սեյդու Բադիան Կույատեն պարգևատրվեց Mécènes GPLA 2017 Գրան-պրիով՝ որպես տուրք իր ամբողջ մատենագիտական կարիերային ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալիացի գրողներ Կատեգորիա:Մալիի քաղաքական գործիչներ
Վիսոկոե (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Վիսոկոե (Високе), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վիսոկի Գորբ։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկոե գյուղում բնակվել է 89 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմել է 67,42 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Վիսոկոե գյուղը գտնվում է Սլեպորոդ գետի ձախ ափին, վերևում՝ 2 կմ հեռավորության վրա, Պոչաևկա գյուղն է, ներքևում՝ Սեմակի գյուղն է, հակառակ ափին՝ Ալեքսանդրովկա գյուղը։
Գյուղի անվանում
1939 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներում գյուղն անվանվել է Վիսոկի Գորբ։ Ըստ Ռազմական տեղագրական քարտեզի 1869 թվականին գյուղը կոչվել է Ռոժդեստվենո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հաննան ազատ է
«Հաննան ազատ է» (Hannah Free), ռեժիսոր Վենդի Ջո Կառլթոնի 2009 թվականի ամերիկյան մելոդրամա, հիմնված Քլաուդի Ալլենի նույնանուն գրքի վրա։
Սյուժե
Ֆիլմն պատմում է երկու կանանց՝ մանկությունից մինչ ծերություն երկարամյա հարաբերությունների մասին։ Գտնվելով ծերանոցում, Հաննան հիշում է իր ամբողջ կյանքը։ Նույն ծերանոցում էր գտնվում նաև նրա սիրեցյալը՝ Ռեյչելը։ Ռեյչելը կոմայում է, իսկ նրա դուստրը թույլ չի տալիս Հաննային տեսակցել նրան։ Անկողնում գամված Հաննան հիշում է իր կյանքւմ Ռեյչելի հետ ունեցած պահերը։
Մրցանակ
Ֆիմն ստացել է հետևյալ մրցանակները ։
Philadelphia Q-Fest (2009)- Հանդիսատեսի հմակրանք - Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ Austin Gay & Lesbian International Film Festival (2009) - Հանդիսատեսի հմակրանք - Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ Montreal International LGBT Film Festival (2009) - Հանդիսատեսի հմակրանք - Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ
Madrid International Gay & Lesbian Film Festival (2009) - լավագույն դերասանուհի - Շերոն Գլես
Midwest Film Festival (2009) - լավագույն մոնտաժ
Outmusic LGBT Recording Academy Awards (2009) ականավոր սաունդթրեք
Miami Gay & Lesbian Film Festival (20010) - Հանդիսատեսի հմակրանք - Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ