cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չժեննին Յանգ
1948-1949 թվականներին աշխատել է Չիկագոյի համալսարանում, 1949 թվականից՝ Պրինստոնի բարձրագույն հետազոտությունների ինստիտուտում (1955 թ-ից՝ պրոֆեսոր)։ 1966 թվականից՝ Նյու Յորք նահանգի համալսարանի տեսական ֆիզիկայի ինստիտուտի պրոֆեսոր և տնօրեն։ Աշխատանքները վերաբերում են դաշտի քվանտային տեսությանը, տարրական մասնիկներին, ֆազային անցումների տեսությանը։ Լի Ցզուն Դաոյի հետ համատեղ 1956 թվականին տեսականորեն ապացուցել է զույգության խախտումը թույլ փոխազդեցություններում (նոբելյան մրցանակ, 1957), որը հետագայում հաստատվել է փորձով։ Չժեննին Յանգն ունի նաև երկբաղադրիչ նեյտրինոյի տեսությանը (Լի Ցզուն Դաոյի և Ռ․ էմեի հետ համատեղ), կոնդենսացման տեսությանը (Լի Ցզուն Դաոյի հետ համատեղ) նվիրված աշխատանքներ։ Ապացուցել է վիճակագրական գումարների համար ջերմադինամիկական սահմանի գոյությանը վերաբերող մի քանի թեորեմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հեյֆեյ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Չինացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Տեսական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ
Պասու Ֆունդուի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի գավառներ
Մեկնութիւն երգոց երգոյն (2977, Հակոբ Կարնեցի)
Մեկնութիւն երգոց երգոյն (2977), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2977 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1782 թվականին Հակոբ Կարնեցի գրիչի կողմից ենթադրաբար Էջմիածնում, Արզրումում։ Ստացողը եղել է, ենթադրաբար, Աբրահամ վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 21,4x15,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 301 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան՝ 2ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Հայրենասերների ընտանիքը (ֆիլմ)
Հայրենասերների ընտանիքը, 1941 թվականին «Երևան» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը հայրենիքի պաշտպանության էր կոչել ամենատարբեր մասնագիտության տեր մարդկանց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1941 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Թաթիկ Սարյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Էրազմ Քարամյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Այդին Ալիև
Այդին Ալի օղլի Ալիև, մաքսային ծառայության գեներալ-գնդապետ , Ադրբեջանի Պետական մաքսային կոմիտեի նախագահ (2006—2018):
Կենսագրություն
Այդին Ալի օղլի Ալիևը ծնվել է 1957 թվականի մայիսի 28-ին Բաքվում։ 1979 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Բաքվի պետական համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը։ Հետագայում սկսել է դասավանդել նույն համալսարանում։ 1980–1992 թվականներին եղել է ավագ խորհրդատու, նախարարի օգնական, կադրային բաժնի պետի օգնական, Ադրբեջանի Հանրապետության արբիտրաժանյին խորհրդի դատավոր, Ադրբեջանի Բարձրագույն դատարանի վարչության պետ:1992-ից 1999 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանի մաքսային պետական կոմիտեում որպես տեսուչ, ապա բաժնի պետ, գլխավոր խորհրդատու և գլխավոր վարչության պետ ։
Քաղաքական կարիերա
1999 թվականին Ալիևը զբաղեցրել է Մաքսային կոմիտեի առաջին տեղակալի պաշտոնը ։ 2006 թվականի փետրվարի 6-ին նա Մաքսային կոմիտեի նախագահի պաշտոնում փոխարինել է Քյամալեդդին Հեյդարովին, ով նշանկվել էր Արտակարգ իրավիճակների նախարար ։ Նրա ղեկավարման ընթացքում մաքսակետերը վերանորոգվել են ։
Անձնական կյանք
Ալիևը ամուսնացած է, ունի երկու երեխա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1957 ծնունդներ Կատեգորիա:Բաքվի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մայիսի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախարարներ
Ալիբողազ
Ալիբողազ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթի և Օվաջկի սահմանագծի մոտ։
20-րդ դարի սկզբին ուներ 5-6 տուն քոչվոր քուրդ բնակիչ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Տոր (գետ)
Տոր  (Тор), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նուգուշ գետի աջ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 54 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սեզար Սանչես
Սեզար Սանչես Դոմինգես (César Sánchez Domínguez, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։
Ակումբային
Սեզար Սանչեսն իր կարիերան սկսել է «Ռեալ Վալյադոլիդ» ակումբում, որտեղ հանդես է եկել մինչև 2000 թվականը։ Իսպանացի դարպասապահի հաջորդ ակումբը դարձել է Մադրիդի «Ռեալը», որտեղ նա անցկացրել է 5 տարի և 2002 թվականի դարձել է Չեմպիոնների լիգայի ոսկե մեդալակիր։ Նա հիմնական կազմում խաղադաշտ դուրս է եկել գավաթի խաղարկության եզրափակիչ խաղում՝ ընդդեմ Լևերկուզենի «Բայեռի»։ 2005 թվականին տեղափոխվել է իսպանական մեկ այլ ակումբ՝ «Ռեալ Սարագոսա», որտեղ անցկացրել է ավելի քան 100 խաղ՝ հանդես գալով հիմնակա կազմում։ 2008 թվականին Սեզարը տեղափոխվել է մեկ այլ ակումբ՝ «Տոտենհեմ» , որտեղ եղել է պահեստային դարպասապահ։ 2008 թվականին նա ակումբի կազմում անցկացրել է մեկ խաղ՝ դուրս գալով փոխարինման Լիգայի գավաթի խաղարկության՝ «Լիվերպուլի» դեմ խաղում այն բանից հետո, երբ Գոմեսը վնասվածքի պատճառով պատգարակով դուրս է տարվել խաղադաշտից ։ 2019 թվականի հունվարին Սեզար Սանչեսը պայմանագիր է կնքել «Վալենսիայի» հետ։
Հավաքականում
Իսպանիայի հավաքականի կազմում Սեզարն անցկացրել է մեկ խաղ 2000 թվականին ընդդեմ Գերմանիայի հավաքականի, որտեղ գերմանացիները հաղթել են 4:1 հաշվով ։
Ձեռքբերումներ
Ռեալ Մադրիդ
Վալենսիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Վիյվի Լույկ
Կրթություն
Վիյվի Լույկը ծնվել է 1946 թվականի նոյեմբերի 6-ին Տենասիլմա գյուղում, ծառայողի ընտանիքում։ Սովորել է Տենասիլմա գյուղի տարրական դպրոցում, Կալմայի միջնակարգ դպրոցում (Ռինգու շրջան) և Տալլինի հեռական միջնակարգ դպրոցում։ 1965-1967 թվականներին նա աշխատել է Տալլինի գրադարանում և արխիվարիուսում ։ 1967 թվականին նա սկսել է ապրել այդտեղ և աշխատել որպես պրոֆեսիոնալ գրող՝ չհաշված արտասահմանյան երկրներում երկար հանգրվանելու շրջանները (Ֆինլանդիա, Գերմանիա, Լատվիա, Շվեդիա)։ 1990-ական թվականներին ստացել է գրական գործունեության տարբեր կրթաթոշակներ։
Քնարերգություն
Դեռևս 1962 թվականին Վիյվի Լույկի առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են շրջանային թերթում։ 1965 թվականին «Երիտասարդ հեղինակներ 1964» շարքում լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների առաջին «Pilvede püha» («Ամպերի տոն») ժողովածուն ։ 1970 թվականին հանդիսացել է Էստոնիայի գրողների միության անդամ։ Մինչև քառասուն տարեկանը գրել է շուրջ 400 բանաստեղծություն։
Սովետական լեզվի դասը (ֆիլմ)
Սովետական լեզվի դասը, 1941 թվականին «Երևան» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Վիյվի Լույկ
Քնարերգություն
1988 թվականին նրան շնորհվել է Յուհան Լիյվի բանաստեղծական մրցանակը։ 1992 թվականին արժանացել է Էստոնիայի պետական մրցանակի մշակույթի ոլորտում։
Սովետական լեզվի դասը (ֆիլմ)
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է, թե ինչպես հայկական մի գյուղում կոլտնտեսականներն օգնում են վնասազերծել դիվերսանտների խումբը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1941 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Վիյվի Լույկ
Արձակ
1985 թվականի գարնանը լույս է տեսել նրա առաջին քնարահոգեբանական «Seitsmes rahukevad» վեպը, որը սրտառուչ լեզվով նկարագրում է մանկությունը ստալինիզմի շրջանում ։ Վեպը թարգմանվել է ավելի քան տասը լեզուներով և գրողին ճանաչում է բերել Էստոնիայի սահմաններից դուրս։ Վեց տարի անց Վիյվի Լույկը հրատարակել է իր երկրորդ վեպը՝ «Ajaloo ilu» («Պատմության գեղեցկությունը»)։ Այդ վեպը էստոնական երիտասարդ բարձր խավի արձագանքն է 1968 թվականին խորհրդային զինվորների մուտքին Պրահա ։
Անձնական կյանք
1974 թվականից Վիյվի Լույկը ամուսնացած է էստոնացի գրող և քաղաքագետ Յակ Յիերյուուտի հետ (ծնված 1947 թվականին)։ Հետագայում ամուսինը դեսպան է աշխատել։ Որպես դեսպանի կին որոշ տարիներ անցկացրել է արտասահմանում՝ Հելսինկիում (1993–1997), Բեռլինում (1996) և Հռոմում (1998–2003)։
Ստեղծագործություն
Վիյվի Լույկը հրատարակել է բանաստեղծությունների տասը ժողովածու, երեք վեպ, ինչպես նաև էսսեների, ռադիոներկայացումների և մանկական գրքերի հեղինակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Էստոնացի կին գրողներ Կատեգորիա:Էստոնացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ Կատեգորիա:Էստոնացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Լեանդեր Դենդոնկեր
Լեանդեր Դենդոնկեր (Leander Dendoncker, ), բելգիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի և Բելգիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում ։
Անդերլեխտ
Դենդոնկերը Անդերլեխտի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2013 թվականի հուլիսի 21-ին՝ փոխարինելով Դենիս Պրատին Բելգիայի սուպերգավաթի Գենկի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 26-ին բելգիացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2016 թվականը ։ Առաջին հանդիպումը Բելգիայի առաջնությունում Դենդոնկերը անցկացրեց 2014 թվականի օգոստոսի 1-ին՝ փոխարինելով Ալեքսանդար Միտրովիչին Օստենդեի դեմ խաղում ։ Իր դեբյուտը Չեմպիոնների Լիգայում նշեց սեպտեմբերի 16-ին՝ խմբային փուլի Գալաթասարայի դեմ խաղում ։ Պրոֆեսիոնալ կարիերայում իր առաջին գոլը խփեց 2015 թվականի հունվարի 18-ին՝ Լյերսի դեմ խաղում ։ Մարտի 11-ին Դենդոնկերը երկարաձգեց իր պայմանագիրը մինչև 2020 թվականը  ։ Մայիսի 22-ին նա թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Բելգիայի գավաթի եզրափակչի Բրյուգեի դեմ խաղում, սակայն Անդերլեխտը պարտվեց 2-1 հաշվով ։ Իր առաջին լիարժեք մրցաշրջանում Դենդոնկերը անցկացրեց 38 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Դենդոնկերը գոլի հեղինակ դարձավ Զյուլտե Վարեգեմի դեմ խաղում ։ Անդերլեխտի ավագի թևկապով նա առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ 2016 թվականի սեպտեմբերի 21-ին՝ Բելգիայի գավաթի Աուդ-Հեվերլե Լյովենի դեմ խաղում, սակայն այս խաղում ստացավ կարմիր քարտ՝ հեռացվելով խաղադաշտից ։ Դեկտեմբերի 18-ին բելգիացին դուբլ ձևակերպեց Էյպենի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի ապրիլի 13-ին Դենդոնկերը գոլի հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի քառորդ եզրափակչի Մանչեսթեր Յունայթեդի դեմ հանդիպման 86-րդ րոպեին, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Մայիսի 21-ին նա գոլ խփեց Օստենդեի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով ։ 2018 թվականի մարտի 11-ին Դենդոնկերը հեռացվեց խաղադաշտից Անտվերպենի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 3-րդ րոպեին ։ Ապրիլի 29-ին բելգիացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Շառլերուայի դեմ խաղում ։ Անդերլեխտի առաջին թիմի կազմում Դենդոնկերը անցկացրեց 171 հանդիպում՝ դառնալով 11 գոլի ու 4 գոլային փոխանցման հեղինակ և օգնելով ակումբին 2016-17 մրցաշրջանում հաղթել Բելգիայի առաջնությունը  ։
Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերս
2018 թվականի օգոստոսի 9-ին Դենդոնկերը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսին   ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 28-ին՝ Անգլիայի լիգայի գավաթի Շեֆիլդ Ուենսդիի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը Պրեմիեր Լիգայում անցկացրեց դեկտեմբերի 5-ին՝ փոխարինելով Ռաուլ Խիմենեսին Չելսիի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը Վուլվսի կազմում Դենդոնկերը խփեց 2019 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Էվերթոնի դեմ խաղում  ։ Մայիսի 4-ին բելգիացին խփեց Ֆուլհեմի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Դենդոնկերը անցկացրեց 28 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ ։
2019 թվականի հուլիսի 1-ին Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսը գնեց Դենդոնկերի լրիվ տրանսֆերը 12 միլիոն ֆունտ ստերլինգի դիմաց   ։
Միջազգային կարիերա
Դենդոնկերը ներկայացրել է Բելգիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2012 թվականին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 3 հանդիպում , սակայն Բելգիան դուրս մնաց խմբային փուլից ։
Բելգիայի ազգային հավաքական Դենդոնկերը առաջին անգամ հրավիրվեց 2015 թվականի մայիսի 22-ին՝ Ֆրանսիայի և Ուելսի դեմ խաղերի համար  ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց հունիսի 7-ին՝ փոխարինելով Ջեյսոն Դենայերին Ֆրանսիայի դեմ ընկերական խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2016 թվականի նոյեմբերի 13-ին՝ Էստոնիայի դեմ խաղում  ։
2018 թվականի մայիսին Դենդոնկերը ընդգրկվեց Բելգիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Առաջնությունում նա խաղադաշտ դուրս եկավ միայն խմբային փուլի Անգլիայի դեմ խաղում , իսկ Բելգիան զբաղեցրեց 3-րդ հորիզոնականը ՝ 3-րդ տեղի համար խաղում 2-0 հաշվով հաղթելով Անգլիային  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 7-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 7-ի դրությամբ
Միջազգային
Բելգիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բելգիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելգիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անդերլեխտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Մալուխագործը
«Մալուխագործը» (The Cable Guy), ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ։ Ռեժիսորը Բեն Սթիլերն է։
Սյուժե
Սթիվեն Կովաչը (Մեթյու Բրոդերիկ) իր ընկերուհի Ռոբինի հետ խնդիրների պատճառով այլ բնակարան է տեղափոխվում։ Որպեսզի վերանորոգի հեռուստացույցը, նա վարպետ է կանչում իր տուն։ Այդ վարպետը Չիպ Դուգլասն էր (Ջիմ Քերրի)։ Նա վերացնում է բոլոր խնդիրները և ապօրինի միացնում է Սթիվենի հեռուստացույցը վճարովի ալիքներին։ Նրանց միջև առաջանում են ընկերական հարաբերություններ։ Այդ հարաբերությունների նախաձեռնողը Չիպն էր։ Որպես շնորհակալություն Սթիվենը համաձայնվում է դառնալ արտասովոր մալուխագործի ընկերը։ Բայց հետո նկատում է, որ նրա ընկերության դրսևորումները դառնում են շատ անսպասելի, տարօրինակ և նյարդայնացնող։ Այդ ժամանակ Սթիվենը փորձում է խզել բոլոր կապերը Չիպի հետ, բայց պարզվում է, որ դա այնքան էլ հեշտ չէ։
Մշակութային կապեր
Ֆիլմում կան մի շարք կապեր «Կեսգիշերային ճեպընթաց», «Ջրաշխարհ», «Գառնուկների լռությունը» և այլ ֆիմերի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բեն Սթիլերի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր
Էրթիլ
Էրթիլ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, նրա կենտրոնական մասում, Ծաղկանց լեռների հարավային կողմում, Արածանի գետի մերձակա շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծաղկանց լեռնաշղթա Կատեգորիա:Աղրըի մարզի լեռներ
Կարշի
Կարշի, քաղաք Ուզբեկստանում՝ Կաշկադարյայի մարզի կենտրոնը։ Գտնվում է Կարշի օազիսի կենտրոնում՝ Կաշկադարյա գետի ափերին։ Ունի ինսունհինգ հազար բնակչություն (1977)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի քաղաքներ
Դյուց
Դյուց, լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Արսիան-Սողանլուղ լեռնահամակարգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ
Իսպանական ինկվիզիցիա
Ինկվիզիցիայի սրբազան գրասենյակի տրիբունալ (Tribunal del Santo Oficio de la Inquisición) կամ Իսպանական ինկվիզիցիա (Inquisición española), քննչական ու դատական հատուկ մարմին, որ ստեղծվել է 1478 թվականին Ֆերդինանդ II Արագոնցու և Իզաբելա I Կաստիլացու կողմից։ Նախատեսված է եղել հպատակների շրջանում կաթոլիկ հավատը պահպանելու և ամրապնդելու, ինչպես նաև Հռոմի պապի ազդեցության տակ գտնվող միջնադարյան ինկվիզիցիան փոխարինելու համար։ Սկզբնական շրջանում ինկվիզիցիան հիմնականում աշխատում էր նոր հպատակների, հատկապես հրեաների, մուսուլմանների, ստիպողաբար կաթոլիկություն ընդունածների շրջանում կանոնիկ հավատն ապահովելու համար։ Նոր մարմինը գտնվում էր իսպանական միապետության անմիջապական վերահսկողության տակ ։ Այն վերջնականապես լուծարվել է միայն 1834 թվականին` Իզաբելլա II-ի կառավարման շրջանում։
Պատմություն
Իսպանիայում բարենպաստ պայմաններ էին առաջացել ինկվիզիցիայի զարգացման համար։ Ոչ քրիստոնյաները, հատկապես հրեաներն ու մավրերը, շատ էին տարածվել այն տեղերում, որոնք Պիրենեյան թերակղզու կաթոլիկ արքաները գրավել էին մավրերից։ Հրեաները և նրանց կրթությունը յուրացրած մավրերը համարվում էին բնակչության առավել լուսավորված, ստեղծագործ ու արտադրողական հատվածը։
Իսպանիայում, ինչպես և եվրոպական այլ երկրներում, 12-րդ դարում հաստատվում է իրավաբանական դոկտրինա, համաձայն որի հրեաները միապետության հետ կապված էին առանձնահատուկ կապերով, որը ենթադրում էր մի կողմից նրա անձնական պաշտպանություն, մյուս կողմից` նրանց նվիրվածությունն ու ֆինանսական վճարումները։ Հրեաների կատարած հանցագործությունների դիմաց վճարված փոխհատուցումների մեկ երրորդը անփոփոխ կերպով անցնում էր արքունիքին, և հրեական համայնքը հարկեր էր վճարում միայն արքայական գանձարանին և ոչ թե քաղաքային ։ Սակայն արքաները չէին կարող անտեսել եկեղեցու, ինչպես նաև տեղի քաղաքային իշխանությունների վերաբերմունքը հրեաների դրության նկատմամբ, այնպես որ արքայական օրենսդրության մեջ է մտնում եկեղեցական դրույթները հրեաների սեգրեգացիայի մասին (հրեաներին առանձնացնում էին առանձին թաղամասերում, սահմանափակում էին նրանց պաշտոններ զբաղեցնելու հնարավորությունը, հրեաները տարբերակիչ նշաններ պետք է կրեին իրենց հագուստներին) ։
Որպես քրիստոնա վերամկրտված կոնվերսոների գործունեության ոլորտները հիմնականում հրեաներին բնորոշ ոլորտներն էին` առևտուր, ֆինանսներ, հարկերի հավաքագրում, հողերի կառավարում, սակայն առաջացել էին և ինստիտուտներ, որտեղ հրեաների մուտքը սահմանափակված կամ ընդհանրապես արգելված էր։ Դրանք էին եկեղեցական հիերարխիան, դատարանները, համալսարանները, պալատական միջավայրը ։ Վերամկրտվածների հարստության ու իշխանության աճը Իսպանիայում բացասական արձագանք է ստանում հատկապես ազնվականության ու քաղաքային միջին դասի շրջանակներում։ Արդյունքում ձևավորվում են հակասեմական դավադրության տեսություններ։ Ասում էին, որ իբր կոնվերսոները մանրամասն մշակված ծրագրի մի մաս էին կազմում, որի միջոցով հրեաները ներսից փորձում են քանդել իսպանական ազնվականությունն ու կաթոլիկ եկեղեցին ։
Համակարգված հետապնդումներն այս կասկածելի քրիստոնյաների նկատմամբ ինկվիզիցիայի կողմից սկսվում են Կաստիլիայի ու Արագոնի` մեկ միապետության մեջ միավորվելու ժամանակաշրջանից, երբ Ֆերդինանդ II Արագոնցին և Իզաբելա I Կաստիլացին վերակազմակերպեցին ինկվիզիցիոն համակարգը։
1478 թվականին Հռոմի պապ Սիքստոս IV-ը կոնդակ է ուղարկում, որը թույլ էր տալիս կաթոլիկ արքաներին սեփական ինկվիզիցիան հաստատել։ 1480 թվականին նշանակվում են առաջին ինկվիզիտորները, իսկ 1481 թվականին Սևիլիայում կատարվում է առաջին հրադատությունը։
1488 թվականին հաստատվում է ղեկավար մարմինը` Գերագույն գլխավոր ինկվիզիցիան (Consejo de la Suprema y General Inquisición) կամ Սուպրեման, որը բաղկացած էր 6-10 անդամներից, որոնց նշանակում էր արքունիքը։ Սուպրեման ղեկավարում էր գլխավոր ինկվիզիտորը (1507-1518 թվականներին եղել է երկու գլխավոր ինկվիզիտոր` Կաստիլիայի և Արագոնի), որին նշանակում էր արքան և հաստատում Հռոմի պապը։ Իսպանական ինկվիզիցիայի առաջին գլխավոր ինկվիզիտորներն են եղել Դոմինիկյան միաբանության անդամ Թոմաս դե Տորկվեմադան (1493-1498) և դոմինիկյան արքեպիսկոպոս Դիեգո դե Դեսան (1498-1506)։ Նրանք երկուսն էլ աչքի են ընկել «նոր քրիստոնյաներին» հետապնդելու բուռն ջանքերով, չնայած տարածված լուրերի համաձայն` երկուսն էլ հրեական ծագում են ունեցել ։
Այդ ժամանակից ի վեր Իսպանիայում հերետիկոսներից ու ոչ քրիստոնյաներից մաքրման գործընթացը արագ առաջ է ընթացել, հատկապես 1492 թվականին, երբ Գրանադայի գրավումից ոգեշնչված` կաթոլիկ արքաները որոշում են ընդունել Իսպանիայից հուդայականներին դուրս քշելու մասին, որոնց թիվն այդ տարիներին Կաստիլիայում հասնում էր մոտ ութ հազարի ։ Այս որոշումը հրեաներին, որոնք չէին ուզում լքել Իսպանիան, բացի կաթոլիկություն ընդունելուց` այլ որոշում չէր թողնում։ Ֆերդինանդն ու Իզաբելան իրենց որոշման մոտիվ էին համարում հուդայական հրեաների` քրիստոնյա վերամկրտվելուց հետո վատ ազդեցությունը։ Խորհրդային պատմագրության մեջ հետապնդումների գլխավոր մոտիվ էր համարվում ոչ այնքան կրոնական մոլեռանդությունը, որքան արքայական իշխանության ցանկությունը ինկվիզիցիան օգտագործել Իսպանիայի պետական միասնությունը պարզեցնելու նպատակով և պետական եկամուտների ավելացումը դատապարտվածների ունեցվածքի բռնագրավման միջոցով ։ Ուրիշ պատմաբաններ նշել են սոցիալական լարվածության աճը, բուրժուազիայի շրջանում մրցակցության մեծացումը, Իսպանիայի առանձին քաղաքներում ազգային կոնֆլիկտների աճը բնակչության թվաքանակի աճի ֆոնին ամբողջ 15-րդ դարում ։
Թոմաս Տորկվեմադայի շրջանում, այցելելով այս կամ այն տեղանք, ինկվիզիտորները հռչակում էին «գթասրտության հրովարտակ»։ Դա 30-օրյա շրջան էր, որի ընթացքում ծպտյալ հուդայականները կարող էին ինքնակամ խոստովանել իրենց մեղքը և ապաշխարություն խնդրել։ Միևնույն ժամանակ այլ անձինք, որոնք տեղեկություն ունեին գաղտնի հուդայականություն դավանող քրիստոնյաների մասին, կարող էին նրանց մասին հայտնել տրիբունալին ։
Մեղադրյալը կարող էր լիովին արդարացվել հրապարակայնորեն ապաշխարելու դեպքում, չնայած դա հազվագյուտ երեևույթ էր։ Մահվանից առավել հաճախ կիրառվում էին տուգանքներ, գույքի բռնագրավում (այս դեպքում անհրաժեշտ էր հաստատել հանցագործության կատարման ժամանակը), ձերբակալություն, կամ սահմանում էին պաս ու ապաշխարություն` ստիպելով այդ ընթացքում կրել ապաշխարողի հատուկ հագուստ` սանբենիտո ։ Ճիշտ է, եթե մեղադրյալը ապաշխարանքից հետո հերետիկոսության կասկածով դարձյալ հայտնվում էր ինկվիզիցիայի ձեռքում, նրան փրկելն արդեն շատ դժվար էր, քանի որ նա կրկնահանցագործ էր համարվում ։ Եթե մեղադրյալը հրաժարվում էր ցուցմունք տալուց կամ չէր հայտնում իրեն հայտնի փաստերը, ինկվիզիտորները նրան կտտանքների էին դատապարտում (դրանք ինկվիզիտորների ստեղծած եղանակները չէին և կիրառվում էին աշխարհիկ դատարանների կողմից)։
Հրադատության ընթացքում հրապարակայնորեն կարդում էին մեղադրանքներ, մեղադրյալները ապաշխարանքի խոսքեր էին արտասանում, իրականցվում էին պատիժներ` սկսած տուգանքների նշանակումից մինչև մեղադրյալին խարույկի վրա այրելը։
Կաստիլիայում ինկվիզիցիան մեծ հռչակ ուներ բազմության շրջանում, որ հաճույքով վազում էր հրադատության, իսկ Տորկվեմադան մինչև իր մահը մեծ հարգանք էր վայելում։ Սակայն Արագոնում ինկվիզիցիան փորձեր է ձեռնարկում հակազդելու քրիստոնյա վերամկրտվելուն. սուրբ Պեդրո Արբուեսը` Սարագոսայի ինկվիզիցիոն դատարանի քարտուղարը, մորթվել է եկեղեցում 1485 թվականին, և այդ սպանությունը որպես առիթ օգտագործվել է ինկվիզիցիայի գործողությունների մասշտաբի մեծացման համար ։
Տորկվեմադայի հետևորդները` Դիեգո դե Դեսան և հատկապես կարդինալ Խիմենես դե Սիսներեսը, որ Տոլեդոյի արքեպիսկոպոսն էր, ավարտին հասցրին Իսպանիայի կրոնական միավորման գործը։ 1500 թվականին հրեա վերամկրտվածների նկատմամբ զանգվածային հիստերիան անկում է ապրում։ Խիմենես դե Սիսներոսը բարեփոխումներ է անում ինկվիզիցիայում` յուրաքանչյուր տրիբունալին հատկացնելով աշխարհիկ աստիճանավոր ։
Ինկվիզիցիայի առաջին պատմաբան Խուան Անտոնիո Լյորենտեն 19-րդ դարի սկզբին ենթադրում էր, որ 1481-1498 թվականների ընթացքում մոտ 8.800 մարդ է այրվել խարույկին, 90.00 մարդ է ենթարկվել եկեղեցական պատիժների ու գույքի բռնագրավման։ Բացի այդ` այրվել են խրտվիլակների ու նկարների տեսքով պատկերներ, 6.500 մարդ կախաղանից հետո այրվել է ։ Ավելի ուշ շրջանի պատմաբանները այս թվերը չափազանցված են համարել ։
Ժամանակակից հետազոտողները ավելի փոքր թվեր են ներկայացնում։ Այսպես` պրոֆեսոր Գ. Կեյմենը Թոմաս Տորկվեմադայի շրջանում (կազմակերպության պատմության ամենաարյունոտ շրջանն է) հաշվել է մահապատժի ենթարկված ընդհանուր առմամբ մոտ 1.500 մարդ, պրոֆեսոր Տ. Մեդենը գրում է 2.000 մարդու մասին Տորկվեմադայի տիրապետության շրջանում և մոտ նույնքան էլ մնացած տարիներին ։ Հաշվարկի դժվարությունը բացատրվում է այն հանգամանքով, որ տրիբունալի ոչ բոլոր արխիվներն են պահպանվել։ Հիմնական աղբյուրը Սուպրեմայի արխիվն է, որում ներկայացված են 16-17-րդ դարերի տեղական հաշվետվությունները։ Սակայն տրիբունալների հարցում ևս խնդիրներ կան, և որ գլխավորն է, այդ շրջանի տվյալները չի կարելի տարածել նախորդ և հաջորդ շրջանների վրա, քանի որ փոխվել են ինչպես ինկվիզիցիայի ակտիվության աստիճանը, այնպես էլ մահապատիժների քանակությունը ։
Գրանադայի անկումից մի քանի տարի անց մավրերը հալածանքների են ենթարկվում հավատի համար, չնայած 1491 թվականի կապիտուլյացիայի պայմանագրով երաշխավորվում էր նրանց դավանանքի ազատությունը։ 1502 թվականին Կաստիլիայի մավրերին և 1526 թվականին Արագոնի մավրերին պարտադրվում էր կա'մ փոխել հավատը, կա'մ լքել երկիրը։ Ինկվիզիցիան 1568 թվականից հատկապես զբաղվում էր մորիսկաներով (մկրտված մավրեր), որոնք ապստամբություն էին բարձրացրել Անդալուզիայում. այն ճնշվել էր երկու տարի անց, իսկ հետապնդումները շարունակվել են մինչև 1609 թվականին մորիսկաների վտարումը Իսպանիայից։
Բացի հրեական ու մուսուլմանական ծագման նոր քրիստոնյաներից` ինկվիզիցիան 16-17-րդ դարերում հետապնդում էր նաև բողոքականներին, որոնք մեծ թիվ չէին կազմում Իսպանիայում և հիմնականում կենտրոնացած էին Սևիլիայում և Վալյադոլիդում. «լուսավորյալների» միստիկ շարժումը (alumbrados) կասկածվում էր կախարդական պրակտիկա իրականացնելու և սատանայականության մեջ (վհուկներ, կախարդներ)։ 18-րդ դարում ինկվիզիցիայի զոհերի շարքերը լրացրին նաև լուսավորական աթեիստները և մասոնները։ Բացի այդ` ինկվիզիցիան զբաղվում էր կանոնիկ օրենքի այլ խախտումներով, որոնք անուղղակի առնչություն ունեին հերետիկոսությանը` երկկնություն, սեքսուալ հետամտություններ, ինչպես նաև լայն առումով աստվածանարգություն` Աստծո հասցեին անպատշաճ արտահայտություններից մինչև կանոնիկ օրենքի կամ ինկվիզիցիայի որևէ դրույթի ժխտում ։
Ինկվիզիտորները սկսել էին գրաքննադատների դեր կատարել. նրանք ունեին այնպիսի գրքեր տպագրելու արգելք, որոնցում հերետիկոսության որևէ դրսևորում կնկատվեր։ Իսպանական ինկվիզիցիան բողոքական քարոզիչների համար դարձել էր կատաղի ատելության առարկա ։ Այսպես, մոլի բողոքական անգլիացի պատմաբան Ջոն Ֆոքսը ինկվիզիցիայի սարսափներին է նվիրել իր նշանավոր «Տառապյալների գիրքը» ։ Հետագայում ինկվիզիցիայի մասին ուռճացված պատմություններ տարածել են խորհրդային պատմաբանները։
Սև լեգենդ
Բացի բողոքականներից` լեգենդը հորինել են հրեաները և կոնվերսոները, որոնք արտագաղթել են Պիրենեյան թերակղզուց` ստեղծելով ինկվիզիցիայի զոհ-նահատակների պաշտամունք։ 18-րդ դարի լուսավորիչները ի դեմս ինկվիզիցիայի տեսնում էին միջնադարյան նախապաշարմունքների մարմնավորում, կաթոլիկ եկեղեցու դիկտատ, և վերջապես հենց իսպանացիները 19-րդ դարում հակված էին իրենց երկրի ռազմական ու քաղաքական անկումը բացատրել ինկվիզիցիայի մեղքերով (ի դեմս կոնվերսոների` բուրժուազիայի ոչնչացում, բողոքական երկրների հետ հարաբերությունների վատացում և այլն) ։
Ժամանակակից հետազոտողները (օրինակ` Է. Պիտերս, Գ. Կեյմեն) հակված են ժխտելու ինկվիզիցիայի մասին տարածված լեգենդները` իսպանական ժողովրդի նկատմամբ բռնություն (իրենք իսպանացիները մինչև 1820 թվականը չեն ընդվզել ինկվիզիցիայի դեմ), անսահման իշխանություն (այն ունեցել է մշտական ֆինանսական պրոբլեմներ, այլ իշխանությունների հետ կոնֆլիկտներ), այն, որ ինկվիզիցիոն գրաքննությունը խեղդել է մշակույթը (գրքերը տպագրության էին հայտնվում մեծ ուշացումով, օրինակ` Լոպե դե Վեգայի որոշ գործեր արգելվել են, բայց նրա մահից հարյուր տարի անց միայն գրաքննական ուղղումներն աննշան են եղել) ։ Ճիշտ չէ նաև, որ ինկվիզիցիան զբաղվել է վհուկների որսով. 16-17-րդ դարերում հենց իսպանական կրթված ինկվիզիտորները մասամբ չէին գտնում ապացույցներ վհուկների գիշերաժողովների մասին ժողովրդական պատմությունների, ամենակարող սև կախարդների, կախարդների կողմից մանուկների զոհաբերությունների մասին ։ Վհուկների առավել զանգվածային հետապնդումներ այդ դարաշրջանում կատարվել են ոչ թե Իսպանիայում և Իտալիայի պետություններում, այլ բողոքական երկրներում, որտեղ նրանց հազարներով այրել են խարույկների վրա կամ խեղդել սովորական աշխարհիկ դատարանների վճիռներով (Անգլիա և Շոտլանդիա, գերմանական պետություններ, Շվեյցարիա, Շվեդիա և այլն) ։
Ինկվիզիցիայի վերջ
Կառլոս IV-ի կառավարման շրջանում, չնայած քաղաքական ռեակցիային, որ հրահրել էր Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունը, ինկվիզիցիայի անկում է նկատվում։ Տարածվում են Լուսավորականության գաղափարներն այն մասին, որ եկեղեցու մեծ ազդեցությունը խոչընդոտում է հասարակական առաջընթացը։ Պետական գործիչներ Մանուել Գոդոյն ու Անտոնիո Ալկալա Գալյանոն ակնհայտ թշնամաբար էին տրամադրված միջնադարյան հաստատությանը, որի մարմնավորումը միջազգային մակարդակով սև լեգենդներն էին Իսպանիայի մասին, իսկ դրանք այդ պահին չէին համապատասխանում երկրի քաղաքական շահերին։ Բացի դրանից` ինկվիզիցիայի արգելած գրքերը, միևնույն է, ազատ վաճառվում էին Սևիլիայի, Սալամանկայի և Վալյադոլիդի գրախանութներում։
Ինկվիզիցիան վերջնականապես վերացվել է 1834 թվականի հուլիսի 15-ին Ֆերդինանդ VII-ի այրի գահակալ Մարիա Քրիստինա Բուրբոն-Սիցիլիացու հրամանով, երբ Իզաբելա II-ը անչափահաս էր, և Ֆրանսիսկո Մարտինես դե լա Ռոսան տվել էր իր համաձայնությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինկվիզիցիա Կատեգորիա:Հակասեմականություն
Թալաջուր
Թալաջուր, գետակ Հայաստանում, Աղստևի ավազանում, Տավուշի մարզի Գետահովիտ գյուղի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի գետեր
Յուրմանգա (Ստորին Տոյմայի վտակ)
Յուրմանգա  (Юрманга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Տոյմա գետի աջ ափին՝ 63 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 30 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
I Believe in You (երգ, Քայլի Մինոուգ)
«I Believe in You», ավստրալացի երգչուհի Քայլի Մինոուգի երգը «Ultimate Kylie» (2004) հավաքածուից, թողարկվել է 2004 թվականի դեկտեմբերի 6-ին։ Երգի ձայնագրությանը մասնակցել են Ջեյք Շիրսը, Scissor Sisters խմբից Սքոթ Հոֆմանը (Baby daddy), ինչպես նաև Քայլի Մինոուգը։ 2005 թվականին АRIA Awards-ում երգը ներկայացվել է «Լավագույն փոփ-թողարկում» և «Լավագույն կատարող» անվանակարգերում, իսկ 2006 թվականին առաջադրվել է «Գրեմմիի» «Լավագույն պարային ձայնագրություն» անվանակարգում ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2004 թվականի նոյեմբերին։ Տեսահոլովակը լայն ռոտացիա է ստացել MTV-Russia-ում, հայտնվել է SMS-հիթ-շքերթում։ Երաժշտական տեսահոլովակը աչքի է ընկնում է բարձրորակ վիզուալ էֆեկտների օգտագործմամբ։ Տեսահոլովակում Քայլին պարում և երգում է հսկայական ոլորտում, որը փայլում է նեոնով, ավելի ուշ՝ լյումինեսցենտային էկրանի առջև։ Տեսահոլովակի վերջում հայտնվում են ծիածանագույն հագուստներով պարողներ։ Ընդհանուր առմամբ, տեսահոլովակում կա չորս վայր, Քայլին ներկայանում է 4 տարբեր կոստյումով, ունի 2 տարբեր սանրվածքներ, իսկ տեսարաններից մեկում նրա աչքերի շուրջ փայլեր կան։
Կոմպոզիցիա
«I Believe in You» եվրոդիսկո ոճի փոփ երգ է, որում օգտագործվում են սինթեզատորներ և ստեղնաշարային գործիքներ։ Երգի տեքստը, որը գրել է Մինոուգը, պատմում է, թե ինչպես նա չի հավատում որևէ բանի, բացի իր սիրեցյալից, թեև երգը մանրամասնորեն խոսում է այն հոգու մասին, որին հավատում է երգչուհին. «Ես չեմ հավատում, որ երբ դու մեռնես, ես չեմ զգա քո ներկայությունը»։
Քննադատություն
ԵՐգն ստացել է դրական արձագանքներ բազմաթիվ երաժշտական քննադատների կողմից։ «Stylus Magazine» ամսագրից Մարկ Էդվարդսը երգը անվանել է «գլուխգործոց» և »հեքիաթային վերադարձ ձևին» «Body Language» նախորդ ալբոմից հետո, որը երաժշտական քննադատների կողմից բարձր արձագանքներ չի ստացել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քայլի Մինոուգի երգեր
Ելաբուգայի պետական արգելոց-թանգարան
Ելաբուգայի պետական պատմաճարտարապետական և գեղարվեստական արգելոց-թանգարան (Елабужский государственный историко–архитектурный и художественный музей-заповедник), թանգարանային համալիր Թաթարստանի Ելաբուգա քաղաքում, որը միավորում է մի քանի հուշահամալիրներ (Իվան Շիշկինի տուն-թանգարան, Նադեժդա Դուրովայի թանգարան-դաստակերտ, Վլադիմիր Բեխտերևի բժշկության շրջանային թանգարան, Մարինա Ցվետաևայի հուշահամալիր), ինչպես նաև գավառագիտական համալիրը (քաղաքի պատմության թանգարան, ինտերակտիվ արվեստանոցներ, «Տրակտիր» թանգարան-թատրոն) և Իվան Շիշկինի գեղարվեստի պատկերասրահը։
Ստեղծման պատմություն
Ելաբուգայի պետական արգելոց-թանգարանը ստեղծվել է ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1989 թվականի օգոստոսի 30-ի №269 որոշմամբ ։ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1995 թվականի փետրվարի 25-ի № 176 որոշմամբ արգելոց-թանգարանը ներառվել է դաշնային նշանակության (համառուսական) պատմամշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Արգելոց-թանգարանի հիմնադիրը Թաթարստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարությունն է։
Արգելոց-թանգարանի կառուցվածք
Ելաբուգայի պետական արգելոց-թանգարանը գտնվում է 491,5 հեկտար տարածք զբաղեցնող անվտանգության գոտում, միավորում է 195 մշակութային ժառանգության օբյեկտներ, որոնցից 6-ը դաշնային օբյեկտներ են, 106-ը` հանրապետական, 83-ը՝ տեղական նշանակության։ ԵՊԱԹ կառուցվածքը ներառում է 25 բաժանմունք, որոնցից 15-ը թանգարանային համալիրներ են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թաթարստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1989 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի արգելոց-թանգարաններ
Ընտանեկան իրավունք
Ընտանեկան իրավունք, իրավունքի առանձին ճյուղ, որը առաջացել է դասակարգային հարաբերությունների ծագմանը զուգընթաց և հասարակարգերի փոփոխության ընթացքում փոխվել է։ Ստրկատիրական շրջանի ամուսնաընտանեկան իրավունքը` արտահայտելով ժամանակի հասարակական հարաբերությունները, պահպանել է նաև նախնադարյան համայնական կարգերից մնացած առանձին սովորույթներ։ Ամուսնությունը դիտվել է որպես աշխարհիկ իրավական դաշնադրություն, հարսանիքը՝ դրա հասարակական ճանաչման միջոց։ Նահապետական ընտանիքներում գույքի միակ սեփականատերը ընտանիքի գլուխն է համարվել. այդ իրավունքը փոխանցվել է ավագ որդուն։ Ավատատիրական շրջանում ամուսնաընտանեկան հարաբերությունները կարգավորվել են աշխարհիկ և կանոնական իրավունքի նորմերով։ Ամուսնությունն առանց եկեղեցական ծեսի անվավեր է ճանաչվել։ Արգելվել է բազմակնությունը, այլադավանի հետ ամուսնությունը և այլն։ Պարտադիր էին ամուսնանալու որոշակի տարիքը, փոխադարձ համաձայնությունը, ամրագրված էին երեխաների նկատմամբ հոր իշխանությունը և նրա անձնական ու գույքային իրավունքները ։
Ծանոթագրություններ
2․ https://personallawyer.am/hy/company/article?url=the_child_should_live_with
Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք *
Հունգարիայի Օլիմպիական կոմիտե
Հունգարիայի Օլիմպիական կոմիտե (հունգ․՝ Magyar Olimpiai Bizottság), Հունգարիայի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1895 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Գրասենյակը գտնվում է Բուդապեշտում։ 2010 թվականին կոմիտեի նախագահ է ընտրվել 1988 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն Ժոլտ Բորկաին։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի և ԷՕԿ-ի անդամ ։
Նախագահներ
(սկսած 1962 թվականից)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային օլիմպիական կոմիտեներ
Տելգազա
Տելգազա  (Тельгаза), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օրենբուրգի մարզում, Բաշկորտոստան Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սալմիշ գետի ձախ ափին՝ 106 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 39 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ցիտգլոգե
Ցիտգլոգե (Zytglogge), միջնադարյան աստղագիտական ժամացույցով աշտարակ Շվեյցարիայի Բեռն քաղաքի պատմական հատվածում։
Պատմություն
Ցիտգլոգեն կառուցվել է 1218-1220 թվականներին որպես պաշտպանական աշտարակ Բեռնի գլխավոր փողոցի արևմտյան ծայրակետում։ Քանի որ Բեռնը Աարե գետի նկատմամբ ունեցած առանձնահատուկ դիրքի պատճառով կարող էր ընդարձակվել միայն արևմտյան ուղղությամբ, Ցիտգլոտեն հայտնվել է քաղաքի խորքում։ Դրանով պայմանավորված` աշտարակը կորցրել է իր պաշտպանական նշանակությունը։ Մինչև 1405 թվականի Բեռնի «մեծ հրդեհը» այն օգտագործվել է բանտի նշանակությամբ։ Հրդեհից հետո այն վերականգնվել է ավազաքարից որպես ժամացուցային աշտարակ, որի սահմանած ժամը պաշտոնապես ճշգրիտ է համարվել Բեռնում։ Ցիտգլոգեից է չափվել «վեգշտունդեն»` ժամանակի սահմանված միավորի ընթացքում տրանսպորտի հեռացման աստիճանը։ 16-րդ դարում աշտարակը ստացել է ներկայիս տեսքը և համալրվել նոր ժամացույցով։ Նրա դարպասներից ներս կայացվել են քաղաքային ժողովների որոշումներ։ Շինարարական վերջին փոփոխությունները կատարվել են 1770-1771 թվականների բարոկկո ոճով ։
Աստղագիտական ժամացույց
Բեռնի Ցիտգլոգեն Շվեյցարիայի` ժամացույց ունեցող ամենահին աշտարակներից է։ Ժամացույցը բաղկացած է նույն հիմնակմախքում տեղադրված հինգ առանձին մեխանիզմներից` մեկը սլաքների շարժման, երկուսը զարկերի և ևս երկուսը ֆիգուրների շարժի համար։ Ժամացույցի առանցքին ամրացված են 12 ժամանոց թվատախտակ և աստրոլաբ։ Ժամացույցի զարկի մեխանիզմներից մեկը գործի է դրվում ամեն ժամ, մյուսը` քառորդ ժամը մեկ։ Շարժվող ֆիգուրները գտնվում են փոքր-ինչ դուրս եկած մասում` 12 ժամանոց արևելյան թվատախտակի տակ, աստրոլաբից աջ։
Աստղագիտական ժամացույցը պահպանվել է մեծ հրդեհի ժամանակներից (1405-1406) ։ Երկինքն ու հորիզոնը պատկերված են ստերեոգրաֆիկ պրոյեկցիայով երկնքի հյուսիսային բևեռի կողմից։ Ժամացույցը ներկայացված է կոորդինատների երկրակենտրոն համակարգի համաձայն, որի դեպքում, ըստ ժամանակի պատկերացումների, Երկիրը համաստեղությունների կենտրոնում է գտնվում։ Ժամացույցի պտտվող մասերը ներկայացնում են աստղերի, Արևի և Երկրի տեղաշարժը։ Արևի խորհրդանիշը ցույց է տալիս նրա դիրքը հորիզոնում` նշելով արևածագն ու մայրամուտը։ Բացի դրանից` ներկայացված է աստղակերպի համաստեղությունների շարժը։ Լուսնի խորհրդանիշը մյուս սլաքի վրա է, որ ամեն օր հետ է ընկնում Արևի խորհրդանիշից 48 րոպեով, այդ պատճառով ամեն 29.5 օրը մեկ` նորալուսնի ժամանակ, երկու խորհրդանիշերը հանդիպում են։ Լուսնի խորհրդանիշը այնպես է պտտվում իր առանցքի շուրջ, որ դիտողին միայն երևում է նրա «խավար» կողմը։ Աստղագիտական ժամացույցի վերին մասում կա փոքրիկ բացվածք, որտեղ երևում է շաբաթվա օրը։ Ժամացույցի առանցքը պտտող մեխանիզմը տեղադրված է Ցիտգլոգե աշտարակի ներքին մասում, իսկ կենդանակերպի և լուսնի խորհրդանիշերի շարժման համար պատասխանատու մեխանիզմները` արտաքին մասում` արևի սլաքի վրա։
Ամեն ժամից 4 րոպե առաջ հայտնվում են շարժվող կերպարները. կանչում է աքաղաղը, իսկ հատուկ տեղում գտնվող հիմարը խփում է գլխի վերևում տեղադրված զանգերը։ Այնուհետև աշտարակից դուրս են գալիս զինված արջերը (արջը Բեռնի խորհրդանիշն է), որոնք, պտտվելով աշտարակի շուրջը, կրկին անհետանում են։ Աքաղաղը կանչում է երկրորդ անգամ` թափահարելով թևերը։ Մորուքավոր Կռոնոսը` ժամանակի աստվածը, շրջում է ավազի ժամացույցը և բարձրացնում գայիսոնը, ինչը զանգերի հնչման ազդանշան է։ Նա հաշվում է հարվածները, որ «Հանս ֆոն Տանի» (Hans von Thann) տակտով տալիս է սաղավարտով ասպետը հատուկ մուրճով։ Կողքին կանգնած առյուծը պտտում է իր գլուխը այնպես, ասես լսում է զանգերի ձայնը։ Հենց զանգերի ձայնը լռում է, աքաղաղը կանչում է երրորդ անգամ` ազդարարելով նոր ժամը։
Ցիտգլոգեի աստղագիտական ժամացույցը ստեղծվել է 1530 թվականին Կասպար Բրուների կողմից, ով եղել է գերմանական ծագումով շվեյցարացի դարբին ։ 150 տարի անց նրա ստեղծած շարժվող մեխանիզմը փոխարինվել է ներկայումս գործող ճոճոնակավոր մեխանիզմով։
Ֆիլատելիա
1960 թվականին շվեյցարական փոստը «Փոստի պատմություն և ճարտարապետական հուշարձաններ» շարքում թողարկել է նամականիշ` 60 ռապեն արժողությամբ, որ ներկայացնում է Ցիտգլոգեն։ 1967 թվականին նույն մոտիվը պատկերվել է մանուշակագույն հյուսվածքով թղթին։
Ցիտգլոգեին է նվիրված 2014 թվականին ռուս-շվեյցարական համատեղ թողարկմամբ նամականիշը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աշտարակներ Կատեգորիա:Աստղագիտական ժամացույցներ
Իդրիզ Սեֆերի
Իդրիզ Սեֆերի (Idriz Seferi, İdris Sefer, 14 մարտի, 1847, Սեֆեր, Կոսովո, Օսմանյան կայսրություն - 25 մարտի, 1927), ալբանացի ազգային հերոս, պարտիզան, Պրիզրենի լիգա և Պեժայի լիգա (Lidhja e Pejës) հայրենասիրական կազմակերպությունների անդամ։
Կենսագրություն
Իդրիզ Սեֆերին ծնվել է 1847 թվականի մարտի 14-ին Օսմանյան կայսրության Կոսովո վիլայեթի Սեֆեր գյուղում (Սկոպսկա Ցրնա Գորա լեռնազանգվածում, ներկայում՝ քաղաք Պրեշևո Սերբիայի հարավում։
Վաղ տարիքում սկսել է մասնակցել ալբանական ազգային շարժմանը ՝ դառնալով Պրիզրենի լիգայի (1878 թվականից) և Պեժայի լիգայի (1899 թվականից) անդամ ։ Իդրիզ Սեֆերին լիգայի անդամների հետ հարձակվել է Կիչևո քաղաքի քրիստոնյա բնակչության վրա ։ 1878 թվականի հուլիսի 10-ին Իդրիզ Սեֆերին իր մարդկանց հետ հարձակվել է Դոբրի Դոլ գյուղի վրա և փախցրել գեղեցիկ աղջիկների։ Բողոքներից հետո օսմանյան կառավարությունը ձերբակալել է Իդրիզ Սեֆերիին, սակայն երբ Անգլիայի դեսպանը հետաքրքրվել է, թե ինչ է պատահել Իդրիզ Սեֆերիին, օսմանյան կառավարությունը աղջիկների ծնողներին ստիպել է հրաժարվել իրենց բողոքներից ; Իդրիզ Սեֆերին ալբանացի այլ առաջնորդների հետ փորձել է կապ հաստատել Սերբիայի կառավարության հետ, որ ապստամբներին օգնում էր փողով ու զենքով։
1910 թվականի սկզբում Կոսովոյի վիլայեթի 12 ալբանական տոհմեր, որոնց ղեկավարների թվում էին Իդրիզ Սեֆերին ու Իսա Բոլետինին, ապստամբեցին օսմանյան տիրապետության դեմ։ Իդրիզ Սեֆերիի ուներ շուրջ 5000 մարդուց բաղկացած խումբ, որ զինվել էր թուրքական գնացքը կողոպտելու շնորհիվ ձեռք բերված զենքով։ Իսա Բոլետինիի ղեկավարության ներքո կար շուրջ 2000 մարդ, որ գտնվում էին Ուրոշևացի ու Պրիզրենի մոտ։ Չնայած ալբանացի մարտիկների ցույց տված համառ դիմադրությանը՝ ապստամբությունը ճնշվում է օսմանյան ուժերի կողմից, որ մի քանի անգամ գերազանցում էին ալբանացիներին. օսմանյան իշխանությունը ապստամբների դեմ էր ուղարկել 16000-անոց զորք, որին առաջնորդում էր Տուրգուտ փաշան։ Կոսովոյի վիլայեթում իր տիրապետությունը պահպանելու համար Օսմանյան կայսրությունը ձեռք առավ խիստ միջոցներ ։
1912 թվականի ապրիլին Ջյակովիցա լեռներում ալբանացիներն ապստամբում են Հասան Պրիշտինայի ղեկավարությամբ։ Նրանց են միանում ալբանացիների այլ տոհմեր, որոնց թվում էին նաև Իդրիզ Սեֆերին ու Իսա Բոլետինին։ Այս անգամ դիմադրությունն ավելի մեծ մասշտաբ ուներ, քան 1910 թվականին էր։ Ապստամբությունը դառնում է համազգային։ Միաժամանակ բարեկամական հարաբերություններ էին պահպանվում Սերբիայի հետ։ Ապստամբների դեմ կրկին ուղարկվում են օսմանյան կանոնավոր զորքեր, որոնց հաջողվում է ճնշել ալբանացիների դիմադրությունը։ Այս ապստամբությունից հետո Իդրիզ Սեֆերին ու Իսա Բոլետինին Թուրքիայի ազդեցությամբ թշնամաբար են տրամադրվում Սերբիայի նկատմամբ ու Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում (1914-1915 թվականներ) պատերազմում են նրա դեմ։ Իսկ պատերազմի երկրորդ փուլում (1916-1918 թվականներ) նրանք կռվում էին բուլղարական զորքերի դեմ։
Իդրիզ Սեֆերին մահացել է տանը 1927 թվականի մարտի 25-ին։ Հետմահու նրան շնորհվել է Կոսովոյի հերոս պետական պարգև։
Պրիշտինա քաղաքում տեղադրվել է Իդրիզ Սեֆերիի հուշարձանը, որի հեղինակն է ալբանացի քանդակագործ Օդիսե Պասկալին։ Գնիլանե համայնքում նույնպես տեղադրված է Սեֆերիի հուշարձանը, իսկ Կաչանիկ քաղաքում՝ նրա կիսանդրին։ Տարբեր նկարիչներ ստեղծել են Իդրիզ Սեֆերիին դիմանկարները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանացի պարտիզաններ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ալբանացիներ
Նացումե Սոսեկի
Նացումե Կիննոսկե (夏目金之助, Նացումե Կիննոսուկե, ), առավել հայտնի է Նացումե Սոսեկի գրական կեղծանվամբ (ճապ. 夏目漱石 Նացումե Սոսեկի), նշանավոր ճապոնացի գրող, ժամանակակից ճապոնական գրականության հիմնադիրներից։
Կենսագրություն
Նացումեն ծնվել է 1867 թվականի փետրվարի 9–ին Էդո համայնքի (ժամանակակից Տոկիո) աղքատ ընտանիքներից մեկում։ Պատանեկության շրջանում նա դասական կրթություն է ստացել, հետաքրքրվել է հին չինական ու ճապոնական գրականությամբ ։
Նացումեն մահացել է 1916 թվականի դեկտեմբերի 9–ին։
Հիմնական ստեղծագործությունները
Նացումեի ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, բուլղարերեն, հունգարերեն, վրացերեն, չինարեն, մոնղոլերեն, գերմաներեն, լեհերեն, ռումիներեն, ռուսերեն, սերբերեն, խորվաթերեն, սլովակերեն, ուկրաիներեն, ֆրանսերեն և չեխերեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի վիպասաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Իրավունք
Իրավունքի հատկանիշները
Տարբեր գիտնականներ առանձնացնում են իրավունքի տարբեր հատկանիշներ, դրանցից առավել տարածվածներն են.
Իրավունքի առաջացման տեսությունները
Թեոլոգիական տեսության համաձայն՝ օրենքները գոյություն են ունեցել միշտ և հանդիսանում են աստվածային պարգև։ Դրանք հասարակական հարաբերությունները կարգավորում են բարու և արդարության իդեալներին համապատասխան, որը տրված է Երկնքից։
Հոգեբանական տեսության համաձայն, իրավունքը մարդկանց հոգեբանական ապրումների արդյունք է։ Պետության օրենքները կախված են մարդկանց հոգեբանությունից։
Պատմական տեսության համաձայն՝ կյանքի հակասությունները լուծելու անհրաժեշտությունը բերում է իրավունքի առաջացմանը, որը հնարավորություն է տալիս վերացնել տարաձայնությունները և մարդկանց վարքագծի կարգ սահմանել։ Իրավունքը նախ և առաջ ծագում է մարդու գիտակցության մեջ, այնուհետև ամրագրվում է օրենքներում։ Իրավական նորմերը կարող են փոփոխվել, քանի որ փոփոխական են նաև կյանքի այն ոլորտները, որոնք կարգավորվում են։
Նորմատիվ տեսության համաձայն՝ պետությունը թելադրում է մարդկանց վարքագծի մոդելներ։ Իրավունքը բխում է պետությունից և հանդիսանում է նորմերի բուրգաձև համակարգ։
Պոզիտիվիստական տեսության համաձայն` իրավունքի նորմերը սահմանված են բացառապես օրենքներում և այլ նորմատիվ իրավական ակտերում։ Իրավունք սահմանող նորմերը պետք է միշտ գործեն, անկախ այն հանգամանքից, թե այդ նորմերը հակասանում են բարոյականությանը, թե ոչ։
Մարքսիստական տեսության համաձայն՝ իրավունքը բխում է պետությունից և կախված է հասարակության սոցիալ-տնտեսական գործոններից։
Հաշտարարական տեսության համաձայն` իրավունքը տարբեր միմայնց հետ պայքարող կողմերի փոխզիջման արդյունք է։
Ռեգուլյատիվ տեսության համաձայն` իրավունքը ծագել է այն ժամանակ, երբ մարդիկ պահանջ են ունեցել կարգավորելու իրենց միջև ծագած հարաբերությունները պետության միասնականությունը ապահովելու անհրաժշետության նպատակով։
Իրավունքի աղբյուրները
Որպես կանոն «իրավունքի աղբյուր» ասելով հասկանում ենք այն արտաքին ձևը, որում արտացոլված է օբյեկտիվ իրավունքը՝ իրավունքի համակարգը։ Այս իմաստով իրավունքի աղբյուր են հանդիսանում. նորմատիվ պայմանագիրը, իրավական սովորույթը, դատական նախադեպը, նորմատիվ-իրավական ակտերը և իրավական դոկտրինը։
Իրավական սովորույթը դա պատմականորեն ձևավորված վարքագծի կանոններ են, որոնք պետության կողմից ներառվել են իրավական նորմերի համակարգ։ Իրավական սովորույթները միասին ձևավորում են սովորութային իրավունք։
Նորմատիվ պայմանագիրը իրենից ներիկայացնում է համաձայնություն (որպես կանոն կողմերից մեկը պետությունն է կամ նրա տարրը), որից բխում են վարքագծի որոշակի կանոններ։ Նորմատիվ պայմանագիրը կարող է լինել միջազգային կամ ներպետական։
Դատական նախադեպը որոշակի դատարանի կողմից կոնկրետ գործի վերաբերյալ որոշում է, որը սահմանում է, փոփոխում է կամ չեղյալ է համարում իրավական նորմերը։
Իրավական դոկտրինը, այսինքն իրավական ոլորտի գիտական աշխատությունները։ Կարող է դառնալ իրավունքի աղբյուր, եթե վավերացվի պետության կողմից։ Իրավական դոկտրինը իր ուրույն տեղն է ունեցել հռոմեական իրավունքի համակարգում։
Նորմատիվ-իրավական ակտը փաստաթուղթ է, որը ընդունվում է, փոփոխվում է կամ ուժը կորցրած է ճանաչվում լիազոր պետական մարմնի կողմից։ Նորմատիվ-իրավական ակտերի ընդունումը տեղի է ունենում օրենքով սահմանված կարգով, դրանք ունեն որոշակի ձև։ Նորմատիվ իրավական ակտերի հիմնական տեսակներն են օրենքները և ենթաօրենսդրական ակտերը։
Նորմատիվ ակտերի համակարգումը
Նորմատիվ ակտերի համակարգումը նորմատիվ ակտերի ներքին և արտաքին համակարգումն է։ Դրա տեսակներն են.