cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իվան Վազովի անվան գրադարան
Գրադարանի պատմություն
2007 թվականից ի վեր գրադարանն ունի մասնագիտացված ընթերցասրահ Միջազգային բարձրագույն բիզնես-դպրոցի ուսանողների համար։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 2-ից «Գլոբալ գրադարաններ» (բուլղ.`Глобални библиотеки) ծրագրի շրջանակներում գրադարանում տեղադրվել և փորձարկվել է համակարգչային տեխնիկա` 13 համակարգիչ, նոութբուք, բազմաֆունկցիոնալ սարք, գունավոր տպիչ, պրոյեկտոր և էկրան։
Մեծահասակների բաժին
Սպասարկում է 14 տարեկանից բարձր բոլոր ընթերցողներին։ Այստեղ իրականացվում է նոր ընթերցողների ամբողջական գրանցումը, որոնք ներկայացնում են անձը հաստատող փաստաթուղթ և ստանում գրադարանային քարտ, որի շնորհիվ նրանք կարող են օգտվել գրադարանի բոլոր բաժիրններից։ Կարող են տուն տանել ավելի քան 60 հազար գիրք, որոնք բաժանված են ըստ գիտելիքների ճյուղերի և ազատ հասանելի են։ Ավանդական այբբենական և համակարգված կատալոգի միջոցով, ինչպես նաև էլեկտրոնային կատալոգի միջոցով կարող է տրամադրվել մատենագիտական տեղեկություններ։ Կազմակերպված ցուցահանդեսներ և հանդիպումներ գրողների հետ։
Մանկական բաժին
Սպասարկում է մինչև 14 տարեկան բոլոր ընթերցողներին։ Ֆոնդն ունի ավելի քան 16 հազար գիրք, մանկական ամսագրեր և հեքիաթներով աուդիոձայնագրություններ։ Այդտեղ կան էլեկտրոնային, համակարգային և հիմնական կատալոգ, թեմատիկ քարտադարան։ Երեխաների բաժնի ընթերցասրահում կան բազմաթիվ պատկերազարդ հանրագիտարաններ և տարբեր տեղեկատու գրքեր։ Բաժինը ընթերցողների տարբեր խմբերի համար մշակել է տարբեր ծրագրեր։ Իրականացնում է դասեր, դասախոսություններ և զրույցներ, նվիրված տարբեր ժամանակների և իրադարձությունների։ Ամենափոքր այցելուների համար կազմակերպվում են հանդիպումներ մանկական գրականության հեղինակների հետ։
Տեղեկատու-մատենագիտական և տեղեկատվական բաժին
Այս բաժինը տրամադրում է ակնթարթային և ճշգրիտ տեղեկատվություն ընթերցողներին` ավանդական գրադարանային ծառայության, ավտոմատացված տվյալների բազաների և համակարգի միջոցով։ Պահպանում է գրքերի և հավաքածուների հոդվածների վերլուծական նկարագրությունների տվյալների բազան։ Բաժինը մատուցում է մատենագիտական ​​հղումներ, տեղեկատվության որոնում (այդ թվում` համացանցային), մատուցում է մատենագիտական ​​խորհրդատվություն, հեռախոսային և էլեկտրոնային փոստով հարցումների պատասխաններ, ինչպես նաև փաստաթղթերի տպագրություն և լուսապատկերում։ Կան թեմատիկ քարտադարաններ, պահվում է պարբերական մամուլը։ Լավ կազմակերպված է տեղեկատու ապարատը։ Համակարգչային սենյակում առկա են 10 համակարգիչ, լուսապատկերող սարք, տպիչ և մուլտիմեդիա, ապահովվում է անընդհատ և արագ համացանցային հասանելիություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գրադարաններ
Թո պալատ
Թո պալատ (Palais du Tau), պալատ Ֆրանսիայի Ռեյմս քաղաքում, Ռեյմսի արքեպիսկոպոսության պատմական նստավայրը։ Պալատի պատմությունը անխզելիորեն կապված է ֆրանսիական միապետության հետ, քանի որ շատ թագավորներ թագադրվել են պալատին կից Ռեյմսի տաճարում։
Պալատի տեղում արդեն մ. թ. ա. 6-7-րդ դարերում գոյություն է ունեցել հռոմեա-գալլական ոճի վիլլա, որ հետագայում անցել է Կարոլինգների արքայատոհմին։ Պալատի մասին թվագրված առաջին տեղեկությունը վերաբերում է 1131 թվականին, որից պարզվում է, որ պալատը ձևով հիշեցնում է T տառը (հունարեն` թաու), ինչից էլ ծագել է պալատի անվանումը։ Վաղ շրջանի կառույցներից շատերը չեն պահպանվել. պահպանված ամենահին կառույցը 1207 թվականին վերածվել է մատուռի։ 1498-1509 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում այն վերակառուցվել է գոթիկայի ոճով, իսկ բարոկկո ոճով ներկայիս տեսքն ստացել է 1671-1710 թվականների ընթացքում Ժյուլ Արդիեն-Մանսարի և Ռոբերտ դե Կոտայի ջանքերով։ Պալատը 1914 թվականի սեպտեմբերի 19-ին վնասվել է հրդեհից և չի վերականգնվել մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։
Պալատում կանգ են առել Ֆրանսիայի ապագա արքաները թագադրման արարողությունից առաջ։ Թագադրումից հետո պալատում սովորաբար կազմակերպվել է խնջույք։ Այդպիսի խնջույքի առաջին հիշատակումը վերաբերում է 990 թվականին, իսկ վերջինը` 1825 թվականին։
1972 թվականից պալատում գործում է Եկեղեցական խորանի թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են տաճարից քանդակներ, գոբելեններ, մասունքներ և այլ առարկաներ, որոնք կապված են եղել Ֆրանսիայի միապետների թագադրության հետ։
Թո պալատը Ռեյմսի տաճարի և Սեն Ռեմի աբբայության հետ 1991 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Տարեկան պալատ է այցելում մոտ 100.000 այցելու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պալատներ
Ռոստիսլավ Պինկավա
Ռոստիսլավ Բոգուսլավովիչ Պինկավա (Ростислав Богуславович Пинкава, ), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ, գրաֆիկ և մանկավարժ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (2001), Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայի պրոֆեսոր, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Ռոստիսլավ Պինկավան ծնվել է 1925 թվականի նոյեմբերի 28-ին Մոսկվայում։ 1939 թվականին ընդունվել է Համառուսաստանյան գեղարվեստի ակադեմիային առընթեր գեղարվեստի միջնակարգ դպրոց։ 1942 թվականի փետրվարին դպրոցի աշակերտների հետ միասին Լենինգրադից տարահանվել է Սամարղանդ։
1943 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, մասնակցել մարտերի 3-րդ Ուկրաինական ճակատում։ Կապի գվարդիական առանձին գումարտակի կազմում մասնակցել է Բուլղարիայի, Հարավսլավիայի, Հունգարիայի, Ավստրիայի ազատագրմանը։ Պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության», «Գերմանիայի նկատմամբ հաղթանակի համար» մեդալներով ։
Զորացրվելուց հետո 1950 թվականին վերադարձել է Լենինգրադ և շարունակել սովորել գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է 1952 թվականին։ Նույն թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Ի․ Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտ, որն ավարտել է 1958 թվականին Յուրի Նեպրինցևի արվեստանոցում՝ նկարչի որակավորման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Ս. Կիրովը որսի ժամանակ» («С. Киров на охоте») նկարը ։
1960 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Ստեղծել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, դիմանկարներ։ 1972 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ 1966 թվականից դասավանդել է Լենինգրադի Վ․ Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանի ընդհանուր գեղանկարչության ամբիոնում, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ ։ Ռոստիսլավ Պինկավայի ստեղծագործությունների թվում են՝ «Նատյուրմորտ» (1964), «Մոր դիմանկարը» (1967), «Նատյուրմորտ» (1968), «Քանդակագործ Ն. Դոլինսկայայի դիմանկարը», «Ինքնաեռ և խնձորներ։ Նատյուրմորտ» (երկուսն էլ 1971), «Պատուհան» , «Նատյուրմորտ խնձորներով» (երկուսն էլ 1973), «Արևածագ» (1975), «Դաշտային ծաղիկներ» (1979), «Օքսանա» (1983), «Նևրոպաթոլոգ Կ․ Վեսելովայի դիմանկարը», «Նավակների կայան» («Лодочная станция») (երկուսն էլ 1987) և այլն։
Ռոստիսլավ Պինկավայի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Դանիայում, Ավստրիայում, ԱՄՆ-ում, Բուլղարիայում և այլ երկրներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս գրաֆիկներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Արպատ (գետ)
Արպատ (Պապանյան-Ուզեն, Арпат, Arpat, Арпат), գետ Ղրիմ թերակղզու հարավարևելյան ափին, Ալուշտա քաղաքային խորհրդի տարածքում։ Ուսկուտ գետի ձախ վտակն է։ Գետն ունի 9 վտակ, միջին տարեկան հոսքը Զելենեգորիե ջրաբանական կետում 0,030 մ³/վ է, թափվում է գետաբերանից 1,8 կմ հեռավորության վրա ։ Գետի երկարությունը մոտավորապես 10 կիլոմետր է, ավազանի մակերեսը՝ 28,1 կմ² ։ Գետը ձևավորվում է Զելենեգորիե գյուղում՝ երկու ակունքների՝ աջից Պանանյան Ուզենի և ձախից Կուշեն Ուզենի միախառնումով, ընդ որում՝ հիմնականը՝ բուն Արպատը, ընդունված է համարել Պանանյան Ուզենը, որը սկիզբ է առնում Արպատի արոտավայրից Գորուա Բոգազ լեռնանցքի մոտ՝ 5 աղբյուրներից բաղկացած նույնանուն աղբյուրից Պանագիա բնասահմանում։ Գետը ձևավորում է ոչ մեծ պտղաբեր հովիտ՝ վերին հատվածում գահավիժելով ոչ մեծ ջրվեժների տեսքով ։
Անվան ստուգաբանություն
«Արպատ» բառը կարող է թարգմանվել տարբեր ձևերով։ Մեկնաբանություններից մեկն է՝ «ավերում»։ Զելենոգորիե (նախկինում՝ Արպատ) գյուղի հետևում կա նեղ բնասահման, որտեղ վտանգավոր ժամանակներում թաքնվում էին տեղացիները՝ երեխաները և կանայք, իսկ տղամարդիկ պաշտպանում էին ժայռերի միջև եղած նեղ անցուղին։ Թաթարերենից թարգմանության երկրորդ տարբերակն է՝ «գարի»։ Այդ վայրերում հողը գրեթե պտղաբեր չէ, և մարդիկ մայրուղիներին գարի էին աճեցնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալուշտայի գետեր Կատեգորիա:Գետեր այբբենական կարգով
1989-90 NBA մրցաշրջան
1989-90 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 44-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Դետրոյթ Փիստոնս» ակումբը։ Եզրափակչում՝ հինգ խաղերի ընթացքում, «Փիստոնս»-ը հաղթել են «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերս»-ին և երկրորդ անգամ գրավել են Լարի Օ Բրայենի գավաթը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի դրաֆթներ
Սեն Վիգոր դե Մեզրե
Սեն Վիգոր դե Մեզրե (Saint-Vigor-des-Mézerets), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 247 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.47 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 37 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 159 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 131-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,4 %։ 131 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 122 անձ (74 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 28 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Թայգեր Վուդս
Էլդրիկ Թոնթ (Թայգեր) Վուդս (Eldrick Tont "Tiger" Woods, ), ամերիկացի գոլֆ խաղացող, «Մեյջոր» մրցաշարի 15-ակի հաղթող (պատմության մեջ Ջեք Նիկլաուսից հետո երկրորդ տեղում է՝ 18 հաղթանակով)։ Laureus համաշխարհային մարզական մրցանակաբաշխությունում տարվա մարզիկն է եղել 2000, 2001 թվականներին։
Կարիերայում հաղթել է «PGA» մրցարշավի 80 մրցախաղերում (պատմության մեջ երկրորդ տեղում է՝ Սեմ Սնիդից հետո) և Եվրոպական մրցարշավի 40 մրցախաղերում (պատմության մեջ երրորդ տեղը՝ Սևերյանո Բալեստերոսայից և Բերնհարդ Լանգերից հետո)։
Առաջին մարզիկ միլիարդատերն է, բայց գումարի մեծ մասը (մոտ 90 %) աշխատել է ոչ թե գոլֆի դաշտում, այլ գովազդներով ։
Կենսագրություն
2004 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ամուսնացել է շվեդ մոդել Էլին Նորդեգրենի հետ ։
2007 թվականի հունիսի 18-ին ծնվել է իր աղջիկը՝ Սեմ Ալեքսիս Վուդսը։ 2009 թվականի փետրվարի 8-ին ծնվել է տղան՝ Չառլի Ակսել Վուդսը։
2009 թվականի դեկտեմբերին հայտնել է այն մասին, որ նա անորոշ ժամանակով հեռանում է սպորտից՝ ընտանիքի պահպանման համար։ Ինչպես նշել է ամերիկայն մամուլը, մարզիկի որոշումը կապված է եղել կնոջը դավաճանության հետ։ Նա համաձայնվել է մնալ ընտանիքում որոշ պայմաններով, որոնց թվում է՝ մրցախաղերին միայնակ մասնակցելու համար ուղևորության արգելքը, մինչև երեխաների մեծանալը ։
2010 թվականի ապրիլին վերադարձել է մեծ գոլֆ ։
2001 թվականին «Ֆորբս» ամասագրի վարկանիշի առաջատարն է եղել։ 2012 թվականին նա երկու հորիզանականով իջել է և զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Հաշվետու ժամանակահատվածում Վուդսն աշխատել է 59,4 միլլիոն դոլլար։ 2009 թվականի վարկանիշի համեմատ Վուդսի եկամուտը կրճատվել է երկու անգամ։
Հիմնադրել է Tiger Woods Foundation-ը, որն օգնել է աղքատ աֆրոամերիկյան ընտանիքների երեխաներին՝ գոլֆ մարզվելու ։
Այդ ֆոնդը կազմակերպում է ամենամյա բարեգործական առաջնություն՝ Hero World Challenge անվանմամբ ։ Մրցարշավը տեղի է ունեցել Բահամյան կղզիներում և իր մեջ ընդգրկել է այդ ժամանակի աշխարհի լավագույն 18 խաղացողներին։
Թայգեր Վուդսը նկարահանվել է Նայք, Buick և Gillette կազմակերպությունների գովազդներում ։
Թայգեր Վուդսը մասնակցել է Կարոլինայում (Դուբայ) գտնվող գոլֆի դաշտի նախագծմանը ։ Նաև Վուդսի նախագծով Մեքսիկայում գոլֆային առողջարան են կառուցել ։
Թողարկվել է Tiger Woods PGA Tour 08 խաղը ։
Իբեյ ինտերնետ աճուրդը Թայգեր Վուդսի հետ վաճառել է գոլֆ խմբաքանակ 425000 դոլլարով ։
2013-2015 թվականներին համատեղ բնակվել է հայտնի լեռնադահուկորդուհի Լինդս Վոնի հետ ։
2017 թվականի մայիսին ոստիկանությունը ձերբակալել է Թայգեր Վուդսին ինքնատիրապետումը կորցրած վիճակում՝ դեղերի չափից դուրս օգտագորճման հետևանքով։ Վերականգնման կլինիկայում բուժումից հետո նա որոշել է բացել սեփական վերականգնման կենտրոնը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի միլիարդատերեր
Քորբախ
Քորբախ (Korbach, Körbach, 2013 թ. հունիսի 18-ից պաշտոնապես անվանվում է հանզայական քաղաք Քորբախ (Hansestadt Korbach) ), քաղաք Գերմանիայում՝ Հեսսեն երկրամասում, որի կազմի մեջ մտնող Վալդեկ-Ֆրանկենբերգ շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Ենթարկվում է Քասել վարչական շրջանին։ 2013 թվականից անդամակցում է հանզայական նոր միությանը։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 23 581, 2016 թվականի վերջերին՝ 23.583 : Զբաղեցնում է 123,98 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 06 6 35 015:
Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում Քորբախն առաջին անգամ հիշատակվել է Սրբազան հռոմեական կայսրության միապետ Օտտոն Երկրորդ կայսեր ընծայագրում, որով Քորբախը երկու այլ բնակավայրի հետ նվիրվել է Կորվեյ աբբայությանը։
Քույր քաղաքներ
Քորբախը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի համայնքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Համաշխարհային զբոսաշրջային կազմակերպություն
Միավորված ազգերի համաշխարհային զբոսաշրջային կազմակերպություն, Միավորված ազգերի կազմակերպության գործակալություն, որը պատասխանատու է կայուն և ամենուրեք հասանելի զբոսաշրջության համար։ Այն զբոսաշրջության ոլորտում առաջատար միջազգային կազմակերպություն է, որը օժանդակում է զբոսաշրջությանը որպես տնտեսական աճ, զարգացում և շրջակա միջավայրի կայունությունն ապահովող գործոն, և ամբողջ աշխարհում աջակցում է առաջընթաց գիտության և զբոսաշրջային գործունեությանը։ Այն աջակցում է զբոսաշրջության բարոյագիտության համաշխարհային օրենսգրքի (Global Code of Ethics for Tourism) ստեղծմանը, որպեսզի մեծացնի զբոսաշրջության ներդրումը սոցիալ-տնտեսական զարգացման մեջ՝ միաժամանակ նվազեցնելով դրա բացասական ազդեցությունը։ ՀԶԿ-ն մտադիր է զբոսաշրջությունն առաջ տանել որպես Միավորված ազգերի հազարամյակի զարգացման նպատակին հասնելու գործոն, որը կնվազեցնի աղքատության մակարդակը և կնպաստի կայուն զարգացմանը։ ՀԶԿ-ն օժանդակում է մրցունակ և կայուն զբոսաշրջության գործունեությանը, նպաստում է զբոսաշրջային կրթության և գործնական ուսուցմանը, և աշխատում է դարձնել զբոսաշրջությունը զարգացման կարևոր գործոն՝ տեխնիկական աջակցություն ցուցաբերելով աշխարհի շուրջ 100 երկրներում։ ՀԶԿ-ին այժմ անդամակցում են 157 երկրներ, 6 տարածաշրջան և մասնաճյուղերի շուրջ 500 անդամներ, որոնք ներկայացնում են մասնավոր բաժինը, կրթական հաստատությունները, զբոսաշրջային միությունները և տեղական զբոսաշրջային իշխանությունները։ ՀԶԿ-ի կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Մադրիդում ։
Կազմակերպության նպատակը
ՀԶԿ-ի նպատակն է՝ օժանդակել և զարգացնել կայուն զբոսաշրջությունը՝ նպաստելու համար տնտեսական զարգացմանը, միջազգային ըմբռնողությանը, խաղաղությանը, բարգավաճությանը, մարդկային իրավունքների հանդեպ ընդհանուր հարգանքին՝ անկախ ծագումից, կրոնից և սեռից։ Հետապնդելով այս նպատակները՝ ՀԶԿ-ն յուրահատուկ ուշադրություն է դարձնում զբոսաշրջության ոլորտում զարգացող երկրների հետաքրքրություններին ։
Պատմությունը
ՀԶԿ-ն հիմնադրվել է 1920 թվականին, երբ Հաագայում ձևավորվեց Պաշտոնական զբոսաշրջային փոխադրամիջոցների միության միջազգային համագումարը (International Congress of Official Tourist Traffic Associations (ICOTT)): Զբոսաշրջության հետազոտությունների տարեգրքի հատորներց որոշ հոդվածներ պնդում են, որ ՀԶԿ-ն առաջացել է Պաշտոնական զբոսաշրջային հրապարակայնության կազմակերպությունների միջազգային միությունից (International Union of Official Tourist Publicity Organizations (IUOTPO)), չնայած որ ՀԶԿ-ն հավաստում է, որ Պաշտոնական զբոսաշրջային փոխադրամիջոցների միության միջազգային համագումարը վերածվել է Պաշտոնական զբոսաշրջային հրապարակայնության կազմակերպությունների միջազգային միության միայն 1934 թվականին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ միջազգային ճանապարհորդությունների աճի պայմաններում Պաշտոնական զբոսաշրջային հրապարակայնության կազմակերպությունների միջազգային միությունը վերածվեց Պաշտոնական զբոսաշրջային կազմակերպությունների միջազգային միության (Union of Official Travel Organizations (IUOTO)): Լինելով ոչ կառավարական կազմակերպություն՝ Պաշտոնական զբոսաշրջային կազմակերպությունների միջազգային միությունը կազմված էր ազգային զբոսաշրջային կազմակերպություններից, արդյունաբերական և սպառողական խմբերից։ Պաշտոնական զբոսաշրջային կազմակերպությունների միջազգային միության նպատակն էր ոչ միայն զարգացնել զբոսաշրջությունը, այլև դրանից օգուտ քաղել՝ զարգացնելով տնտեսությունը։
1960-ականների վերջին Պաշտոնական զբոսաշրջային կազմակերպությունների միջազգային միությունը գիտակցեց իր գործունեությունը միջազգային մակարդակի վրա դնելու կարևորությունը։ 1967 թվականին Տոկիոյում տեղի ունեցած 20-րդ համաժողովում հայտարարվեց կազմակերպության միջազգային մակարդակի անցնելու և միջազգային այլ գործակալությունների, մասնավորապես ՄԱԿ-ի հետ համագործակցելու կարևորության մասին։ Պաշտոնական զբոսաշրջային կազմակերպությունների միջազգային միության ամբողջ գործունեության ընթացքում կապեր են հաստատվել ՄԱԿ-ի հետ, և նույնիսկ առաջարկություն կար Պաշտոնական զբոսաշրջային կազմակերպությունների միջազգային միության՝ ՄԱԿ ի մաս դառնալու մասին։ Սակայն հետագայում որոշվեց, որ ցանկացած միջազգային կառավարական կազմակերպություն պետք է սերտ կապված լինի ՄԱԿ-ի հետ, սակայն պահպանի իր ինքնավարությունը ։
Միջկառավարական զբոսաշրջային նոր կազմակերպության ձևավորումը պայմանավորված էր ՄԱԿ-ի հանձնարարականով։
1970 թվականին Պաշտոնական զբոսաշրջային կազմակերպությունների միջազգային միության վեհաժողովի ընթացքում ձայների մեծամասնությամբ որոշվեց ստեղծել ՀԶԿ-ը ։ Այն սկսեց իր աշխատանքը 1974 թվականի Նոյեմբերի 1-ին։
2003 թվականին տեղի ունեցած վեհաժողովում ՀԶԿ-ի ընդհանուր խորհուրդը և ՄԱԿ-ը համաձայնեցին ՀԶԿ-ն հաստատել որպես ՄԱԿ-ի մասնագիտացած գործակալություն։ Ըստ ՀԶԿ գերագույն քարտուղար Ֆրանցիսկո Ֆրանգիալիի՝ այս համագործակցությունը կարևոր է նրանով, որ զբոսաշրջությունը այսուհետ հասարակության գործունեության այլ ոլորտների հետ հավասար մակարդակի վրա կդիտվի ։
Անդամներ
2013 թվականին ՀԶԿ-ի անդամների թվին էին պատկանում 156 պետություններ, 6 գործընկեր անդամներ (Բելգիայի ֆլամինգախոս համայնք (1997), Պուերտո Ռիկո (2002),Արուբա (1987), Հոնգ Կոնգ (1999), Մակաո (1981), Մադեիրա (1995)) , և 2 դիտորդներ (Մայր Աթոռը (1979),Պաղեստին (1999)). 17 պետություններ տարբեր ժամանակներում դուրս են եկել կազմակերպությունից։ Դրանք են Ավստրալիան, Բահամյան կղզիները, Բահրեյնը, Բելգիան, Կանադան, Կոստա Ռիկան, Սալվադորը, Գրենադան, Հոնդուրասը, Քուվեյթը, Մալազիան, Մյանմարը, Պանաման, Ֆիլիպինները, Քաթարը, Թաիլանդը և Պուերտո Ռիկոն:Դրանցից շատերը հետագայում նորից միացել են։ Նախկին անդամներն են Բելգիան (մինչև 1997թ.), Կանադան (մինչև2012թ), Գրենադան (մինչև1997 թվական) և Լատվիան (2005-2012թվականներ) ։ Կան նաև 400 մասնաճյուղերի անդամներ։
Վեհաժողով
Վեհաժողովը ՀԶԿ-ի գլխավոր հավաքն է։ Այն տեղի է ունենում երկու տարին մեկ՝ հաստատելու բյուջեն և աշխատանքի ծրագիրը և քննարկելու զբոսաշրջության ոլորտին վերեբերող կարևոր հարցեր։ չորս տարին մեկ ընտրվում է գերագույն քարտուղար։ Վեհաժողովը կազմված է Մշտական և ոչ մշտական անդամներից։ Լրացուցիչ անդամները և  միջազգային այլ կազմակերպությունների անդամները մասնակցում են որպես դիտորդ։ Զբոսաշրջային բարոյագիտության համաշխարհային կոմիտեն Ընդհանուր վեհաժողովի օժանդակ մարմին է ։
Գործադիր խորհուրդ
Գործադիր խորհուրդը ՀԶԿ-ի կառավարական խորհուրդն է։ Այն պատասխանատու է կազմակերպության գործունեության համար։ Խորհուրդը հանդիպում է երկու տարին մեկ և բաղկացած է անդամներից, որոնք ընտրվում են Վեհաժողովի կողմից ։
Կոմիտեներ
ՀԶԿ անդամների մասնագիտացած կոմիտեները խորհուրդ են տալիս կառավարման և ծրագրերի բովանդակության մասին։ Դրանք ներառում են ծրագրերի, բյուջեի և ֆինանսների, վիճակագրական տվյալների և զբոսաշրջության արբանյակային հաշվի կոմիտեները, շուկայի և մրցունակության կոմիտեն, զբոսաշրջության կայուն զարգացման , զբոսաշրջության բարոյագիտության համաշխարհային կոմիտեները, աղքատության նվազեցման համաշխարհային կոմիտեն և լրացուցիչ անդամակցության դիմումների վերանայման կոմիտեն ։
Քարտուղարական կազմ
Քարտուղարական կազմը ղեկավարում է գերագույն քարտուղար Թալեբ Ռիֆայը, որը հսկում է լրիվ դրույքով աշխատող մոտ 110 հոգուց բաղկացած աշխատակազմը։ Այս պաշտոնյաները իրագործում են ՀԶԿ-ի աշխատանքային ծրագիրը։ ՄԱդրիդի գլխավոր գրասենյակում լրացուցիչ անդամներին աջակցում է լրիվ դրույքով աշխատող գործադիր տնօրենը։ Քարտուղարական կազմը նաև ներառում է Ասիայի և Խաղաաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի կրոնական աջակցության գրասենյակը, որը գտնվում է Ճապոնիայի Օսակա քաղաքում։ ՀԶԿ-ի պաշտոնական լեզուներն են Արաբերենը, Անգլերենը, Ֆրանսերենը, Ռուսերենը և Իսպաներենը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի մասնագիտացված գործակալություններ Կատեգորիա:Միջազգային տնտեսական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Միջկառավարական կազմակերպություններ
Միսակ Արամյան
Միսակ Արամյան, հայ մշակութային գործիչ, արևելահայ թատրոնի սկզբնավորողներից։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Մատթեոս կաթողիկոսը նրան փոքր հասակից բերել է Թիֆլիս և հանձնել Ներսիսյան դպրոցը, որտեղ ստացել է կրթությունը։ Այստեղ դպրոցական ընկերների հետ կազմակերպել է «Մեծն Ներսես» պիեսի ներկայացումը, որին մասնակցել է և ինքը որպես դերակատար։
Դպրոցն ավարտելուց հետո հետևել է բժշկության, շարունակելով մասնակցել հայ հասարակական կյանքին։ 1887 թվականին Թիֆլիսում լույս է տեսել նրա «Սալյանից Էջմիածին» գիրքը, որը նախօրոք տպագրվել է «Նոր Դարում»։ 1891 թվականին Մոսկվայում հրատարակել է «Եկեղեցական նշմարները» բանավիճային աշխատությունը, ուղղված Արիստակես Սեդրակյանի «Ամուսնական խնդիրներ» գրքի դեմ։ Աշխատակցել է «Կռունկ», «Նոր Դար» և այլ պարբերականների՝ գերազանցապես ազգային ընթացիկ հարցերին նվիրված հոդվածներով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ
(7593) 1992 WP4
(7593) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 21-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սանդվիչյան կղզիների տիրոջ մեդալ
Սանդվիչյան կղզիների տիրոջ մեդալ (Медаль «Владетелю Сандвичевых островов»), Ռուսական կայսրության պետական մրցանակ, որը նախատեսված էր բացառապես Կաումուալիի համար, Կաուաի կղզու թագավորի (առաջնորդի) համար։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Սանդվիչյան կղզիների տիրոջ մեդալի ստեղծման ճշգրիտ տարեթիվ չկա, բայց ենթադրվում է, որ այն ստեղծվել է 1816 թվականին Ալեքսանդր I-ի օրոք։ Մեդալով պարգևատրվում էր Հավայան կղզիներ կղզեխմբի Կաուաի կղզու առաջնորդ Կաումուալին։ 1815—1817 թվականներին արկածախնդիր Հ. Ա. Շեֆերը  ։
Մեդալի նկարագրություն
Մեդալը պատրաստում էին միմիայն ոսկուց։ 51 մմ տրամագծով։ Մեդալի երեսային կողմում պատկերված է Ալքեսանդր I-ի դիմանկարը, ով ուղղված է դեպի աջ։ Մեդալի շրջանային եզրերով գրված է Դիմանկարի ներքևում՝ ամսաթիվը՝ «1814» ։
Հակառակ կողմում հորիզոնական դիրքով հինգ տողով մակագրված է
Մեդալը հատել է Սանտկ Պետերբուրգի դրամատունը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ալեքսանդր I կայսեր ժամանակաշրջանի պարգևներ
Ամասիայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Ամասիա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան (8 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Նովոդոնեցկայա
Նովոդոնեցկայա (Новодонецкая), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Վիսելկիի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1805 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:1813 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Վիսելկիի շրջանի բնակավայրեր
Սելյատին
Սելյատին (Селятин), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սելյատին գյուղում բնակվում էր 1 173 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գադո-գադո
Գադո-գադո (gado-gado), ինդոնեզիական խոհանոցի ճաշատեսակ։ Այն եփած կամ հում վիճակում գտնվող տարբեր բանջարեղենների խառնուրդ է, որոնք համեմված են գետնանուշի սոուսով։ Այն տարածված է երկրի տարբեր մասերում, հիմնականում Ճավայում։ Երկրի տարբեր վայրերում պատրաստման բաղադրատոմսը տարբեր է։
Ծագում և տարածում
Գադո-գադոն համարվում է Ճավայի յուրահատուկ ճաշատեսակ, որն ավանդական է ինչպես կղզու արևմտյան, այնպես էլ արևելյան մասերի համար։ Ունի պատրաստաման տարբեր տեսակներ, որոնք պայմանավորված են տվյալ տարածքում անհրաժեշտ մթերքների առկայությամբ ։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին գադո-գադոն տարածվել է Ինդոնեզիայի այլ մասերում, որտեղ այն ընկալվել է որպես ճավայական կամ ջակարտական ճաշատեսակ, իսկ ավելի չափով տարածվել է նաև հարևան երկրներում `Մալայզիայում, Սինգապուրում, ինչպես նաև Նիդերլանդներում և Ինդոնեզիայի նախկին մետրոպոլիայում, որտեղ իտալական ռեստորանների ամենահայտնի ճաշատեսակներից մեկն է ։
Պատրաստում և տեսակներ
Գադո-գադոն, ըստ էության, եվրոպական աղցանի նմանակն է, դրանց բաղադրիչները բազմազան են։ Ճաշատեսակի բոլոր տեսակները իրենց մեջ անպայման ներառում են գետնանուշով սոուսը, որը լիովին փոխում է աղցանը։ Բացի այդ, գադո-գադոյին բնորոշ է բանջարեղենը։ Բանջարեղենին հաճախ ավելացնում են խաշած ձու, տոֆու, տեմպե և հացահատիկ։ Ձկան կամ մսի հավելումներով գադո-գադո հանդիպում է հազվադեպ։
Նման բուսական արտադրանքները, ինչպիսիք են կարտոֆիլը, բաթաթը, մանիհոթը, եգիպտացորենը, դդմիկը, սմբուկը, լոբին, աղցանի մեջ օգտագործվում են խաշած ձևով։ Գազարները, տարբեր տեսակի կաղամբը, սպանախը, գլուխ սոխը, սոյայի և հնդկեղեգի երիտասարդ ծիլերը կարող են օգտագործվել ինչպես եփած, այնպես էլ հում վիճակում։ Լոլիկը, վարունգը, հազարը և տարբեր կանաչիներ սովորաբար կտրատվում են հում վիճակում։ Տոֆուն և տեմպեն օգտագործվում են թե՛ բնական և թե՛ տապակած ձևով։ Բոլոր մթերքները կտրատված են, որպես կանոն, բավականին մեծ. շատ ավելի մեծ, քան եվրոպական աղցանի բաղադրիչները ։
Գետնանուշով սոուսը, որը լցված է գադո-գադոյի մեջ, ունի մի քանի պատրաստման ձևեր, սակայն հիմնական բաղադրիչը կարագի մեջ տապակված մանրացված գետնանուշն է։ Գետնանուշի զանգվածը տապակելիս կարելի է ավելացնել սոյայի սոուս կամ կոկոսի կաթ, կիտրոն կամ կիտրոնի հյութ, հաճախ կոկոսի շաքար, սխտոր, կարմիր պղպեղ և այլ համեմունքներ, երբեմն նաև գլուխ սոխ։ Պատրաստելուց հետո սոուսը դառնում է պինդ զանգված և ունենում է շագանակագույնի տարբեր երանգներ։ Ավանդաբար, գետնանուշով սոուսը պատրաստվում է անմիջապես օգտագործելուց առաջ, սակայն այսօր էլ տնային պայմաններում և հանրային սննդի հաստատություններում գադո-գադոյի մեջ հաճախ ավելացնում են պատրաստի պետական սոուս ։
Խառնված և սոուսով պատված գադո-գադոյի վրա հաճախ ավելացնում են տարբեր տեսակի հացահատիկներ, մասնավորապես՝ մրգախոտ, որը պատրաստված է մանրացված գետնանուշից կամ էմպինգից՝ պատրաստված մելինջոյի մանրացված, տապակած պտուղներից, ինչպես նաև տապակած սոխ ։
Գադո-գադոյի «աղցանային» բաղադրությունը և գետնանուշի սոուսով լցոնումը համեմատում են ինդոնեզիական խոհանոցի մեկ այլ համեղ ճաշատեսակի` կետոպրակի հետ։ Սակայն նրանց տարբերությունը շատ մեծ է. եթե գադո-գադոյի հիմնական բաղադրիչները կազմում են միայն բանջարեղենները, ապա կետոպրակի մեջ դրանց քանակությունը քիչ է, այն էլ ոչ միշտ։ Կետոպրակի հիմնական բաղադրիչներն են լապշան, տոֆուն և սոյայի սածիլները, առաջինը երբեք չի օգտագործվում գադո-գադոյում, իսկ երկրորդ երկուսը՝ միայն այս ճաշատեսակի որոշ տեսակներում ։
Գադո-գադոն սովորաբար մատուցվում է առանձին։ Երբեմն, նրա հետ միասին մատուցվում է ձուկ, հավի կամ մսի կտորներ, այս դեպքում, ըստ էության, վերածվում է գարնիրի։ Այս ճաշատեսակը շատ տարածված է, առաջին հերթին՝ իր մատչելիությամբ։ Այն սովորաբար ներառված է Ինդոնեզիայի ռեստորանների և տաղավարների ճաշացանկում, ինչպես նաև հաճախ վաճառվում է փողոցներում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բանջարեղենով ուտեստներ Կատեգորիա:Աղցաններ Կատեգորիա:Մալայզիական խոհանոց
Ահմեդ Խալեդ Տաուֆիկ Ֆարագ
Ահմեդ Խալեդ Տաուֆիկ Ֆարագ (أحمد خالد توفيق‎, ) եգիպտացի բժիշկ և գրող, որը գրել է գրպանի ավելի քան 200 գրքեր` փափուկ կազմով, ինչպես եգիպտերեն և արաբերեն, այդպես էլ` դասական արաբերենով։ Նա եղել է առաջին ժամանակակից հեղինակը արաբալեզու աշխարհում, որն աշխատել է սարսափ, ֆենթեզի և գիտական ֆանտաստիկա ժանրերով, ինչպես նաև` արել է բժշկական թրիլլերների ժանրի ուսումնասիրություններ  ։ Շատերը Տաուֆիկին համարում են իր ժամանակի ամենաազդեցիկ գրողներից մեկը։ Իր ժառանգությունը մեծ ազդեցություն է թողել հազարավոր արաբալեզու հեղինակների վրա ։
Կենսագրություն
Տաուֆիկը ծնվել է 1962 թվականի հունիսի 10-ին, հյուսիսեգիպտական Տանտա քաղաքում ։ 1985 թվականին նա ավարտել է Տանտայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, իսկ 1997 թվականին ստացել է դոկտորական աստիճան։
Ահմեդ Տաուֆիկի խոստովանությամբ, առաջին պատմությունները նա սկսել է գրել 10 տարեկան հասակում և գրել է ավելի քան 500 ստեղծագործություն ։ Շատ տարիներ «սեղանին» գրելուց հետո նա ուներ բազմաթիվ ձեռագրեր, մինչև որ ընկերները համոզել են նրան դրանք հանձնել հրատարակիչներին։
Ստեղծագործություններ
Նրա «Ֆանտաստիկա» շարքը առաջինն էր իր տեսակով, որտեղ երիտասարդ մարդիկ ծանոթանում են հայտնի գրական ստեղծագործությունների հետ ինտերակտիվ ներկայացումների արդյունքում։ «Ֆանտաստիկան» ընթերցողներին ներկայացնում էր թեմաների լայն շրջանակ, Արթուր Կոնան Դոյլից և սիկհականությունից մինչև Ֆյոդոր Դոստոեվսկի և Կոզա Նոստրաի մաֆիան։
Նրա մյուս աշխատանքները ներառում են.
Նա նաև գրել է պարբերական հոդվածներ ամսագրերի և ցանցային ռեսուրսների համար, ինչպիսիք են, օրինակ, El Destoor-ը и Rewayty-ն ։ Տաուֆիկի գրելու ոճը հավանել է ինչպես եգիպտական, այնպես էլ լայն արաբալեզու լսարանը, նա հայտնի էր Եգիպտոսում և ամբողջ Միջին Արևելքում։
Ռեֆատ Իսմայիլ
Բժիշկ Ռեֆատ Իսմայիլը Ma Waraa Al Tabiaa-ի գլխավոր հերոսն էր։ Նա սարկաստիկ ծերացող մտավորական էր, բժշկության պրոֆեսոր էր և թերահավատ մարդ, որը միշտ անհաջողությունների, վատ նախանշանների և բազմաբնույթ պարանորմալ երևույթների էր հանդիպում։ Արկածային գրականությանը ոչ բնորոշ այդ կերպարը եգիպտական գրպանի վեպեր սիրող երկրպագուների կողմից սիրված էր։
Ալա Աբդել Ազիմ
Ալա Աբդել Ազիմը «Սաֆարի» շարքի գլխավոր հերոսն է։ Այդ երիտասարդ եգիպտացի բժիշկն աշխատում էր երևակայական Սաֆարի անունով բժշակական կենտրոնում, որը մասնաճյուղեր ուներ և գործում էր աֆրիկյան երկրներում։ «Սաֆարիի» միակ նպատակը հիվանդությունների որսն էր։ Կերպարն ամուսնացած էր կանադացի մանկաբույժ Բեռնադետ Ջոնսի հետ։ Նա սրամիտ, նյարդային, ոչ լավագույն, բայց` շուտ սովորող բժիշկ էր։
Մահ
Ահմեդ Խալեդ Տաուֆիկը մահացել է 2018 թվականի ապրիլի 2-ին, Կահիրեի Էլ-Դեմերդաշ հիվանդանոցում ։ Այդ օրը վիրահատել են նրա սիրտը, որպեսզի կարգավորեն երկարատեև առիթմիան։ Հաղորդվել է, որ մահվան անմիջական պատճառ է դարձել սրտի կանգը` փորոքների ֆիբրիլացիայի պատճառով, որն առաջ է եկել վիրահատությունից մի քանի ժամ անց արթնանալուց հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի գրողներ Կատեգորիա:Եգիպտացի բժիշկներ Կատեգորիա:Եգիպտացի վիպասաններ
Խոխ Վերին
Խոխ Վերին, գյուղ (թաղ) Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում, համանուն քաղաքից 18 կմ հարավ-արևմուտք։ Հանդիսանում էր Խոխ գյուղի հիմնական թաղը ։
Պատմություն
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 155 տուն հայ բնակիչ։ Բնակվում էին նաև թուրքեր։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում կար Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գորգոս
Գորգոս, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Տիգրիսի ձախակողմյան վտակը։ Հիշատակվում է հունական աղբյուրներում, ոմանք նույնացնում են Մեծ Զաբի հետ, որը հավանաբար սխալ է ։
Էդ Վեստվիկ
Էդվարդ «Էդ» Վեստվիկ (Edward «Ed» Westwick, ), անգլիացի դերասան։ Հայտնի է դարձել «Բամբասանքի աղջիկ» հեռուստասերիալում նկարահանվելուց հետո։ Էդը զբաղվում է նաև երաժշտությամբ։ Ներկայումս բնակվում և աշխատանք է ծավալում Նյու Յորքում։
Կենսագրությունը և կարիերան
Ապագա դերասանը ծնվել է Պիտեր Ուեստվիկի և հոգեբան Կերոլի ընտանիքում։ Էդվարդը եղել է երեք տղաներից ամենափոքրը։
Իր ժամանակներում Վեստվիկը սովորել է մասնավոր դպրոցներից մեկում, ինչպես նաև Barclay Shcool ուսումնական հաստատությունում։ Այնուհետև Էդը ընդունվեց North Hertfordshire College քոլեջ և լինելով ուսանող, մասնակցեց իր դեբյուտային ֆիլմի նկարահանումներին` «Ներխուժում», որի ռեժիսորն էր հանգուցյալ Էնտոնի Մինգելլան։
Էդ Վեստվիկը պրոֆեսիոնալ դերասան է։ Որոշ ժամանակվա ընթացքում նա կատարելագործել է իև դերասանական արվեստը երիտասարդական լոնդոնյան թատրոններից մեկում` National Youth Theatre-ում։ Հետագայում Էդը նկարահանվել է այնպիսի հեռուստատեսային ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Բժիշկները» (Խոլդենի դերում), «Աղետ» (Ջոն Կուլինի դերում), «Կյանքից հետո» (Դարրենի դերում)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Լյիսա դե Մունտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Խանլավա
Խանլավա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 63, իսկ 1908-ին՝ 184 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Հայաստանի Հանրապետության վարչապետների ցանկ
Հայաստանի վարչապետներ
Կատեգորիա:Հայաստանի վարչապետներ Վարչապետներ Հայաստան Վարչապետներ
Գալուստ Արապյան
Գալուստ Արապյան, հայ պատմաբան։
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ 1815 թ.-ին հայերենով կազմել է Մուստաֆա փաշա Բայրակդարի կյանքի տարեգրությունը։ Աշխատությունը մինչև 1943 թ. մնացել է անտիպ։ Այդ թվականին Էսադ Ուրասը այն հայերենից թարգմանել է թուրքերենի և հրատարակել Թուրքական պատմության միության տեղեկագրում պրոֆեսոր Ի. Խ. Ուզաուն-չարշըլըի առաջաբանով։ Գրքի վերնագիրն է «Սադրազամ Ալեմդար Մուստաֆա փաշանըն թարիհի» ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ
Հասարակական կարծիք
Հասարակական կարծիք – միջինացված և մեծամասնության կողմից օժանդակող տարբեր սոցիալական խմբերի կարծիքը որևէ խնդրի մասին՝ հաշվի առնված մասսայական գիտակցության և սոցիալական խմբերի դերակատարողական եզրահանգումները հասարակության ներսում վարքի և մտածողության մասին։ —որևէ հարցի վերաբերյալ որոշակի խմբերի կարծիքը՝ բաժանված և կիսված այդ խմբերի մեծամասնության կողմից։
Հին ժամանակներ
Բոլորին համակել է ժլատությունը…
Երախտագիտությանը այլևս տեղ չկա,
Ժողովուրդը ծիծաղում է հանցագործությունների վրա,
Ազնիվ մարդիկ չեն մնացել,
Երկիրը ընկել է չարագործների ձեռքը։
Հին Իսրայելի մարգարեները երբեմն արդարացնում էին գործող իշխանությունների գործողությունները ժողովրդի աչքերում, երբեմն էլ դրդում էին դիմադրել իշխանություններին։ Ամեն դեպքում նրանք դիմում էին հասարակության կարծիքին։ Հին Հունաստանի դեմոկրացիաներում հասարակական կյանքի բոլոր ոլորտներում քաղաքացիների կարծիքը ուներ որոշիչ դեր։ Հին Հռոմում գոյություն ունեին պատի ամսագրեր, որոնք բացատրում էին քաղաքացիներին կառավարության գործողությունները։
Միջին դարեր
Միջին դարերում Եվրոպայում այս կամ այն մարդու հայացքները կախված էր այն խավից, որին նա պատկանում էր։ Սակայն հասարակական կարծիքի ֆենոմենը գոյություն ուներ կրոնական և քաղաքական էլիտայի շրջաններում։ Պայքարը իշխանության համար ենթադրում էր պայքար՝ մտքերի վրա ազդելու կողմնակիցներ ձեռք բերելու համար։ Օրինակ, 1191 թվականին անգլիացի եպիսկոպոս Վիլյամ Իլիյսկին ( William of Ely) ընդդիմախոսների կողմից ենթարկվեց քննադատության այն բանի համար, որ վարձել էր գուսանների՝ իրեն գովերգելու համար, որպեսզի մարդիկ նրա մասին ասեին «իբր թե Երկրի վրա նրան հավասարը չկա»։
Նոր ժամանակ
Հասարակական կարծիքը ժամանակակից նշանակությամբ առաջին հայտնվում է XIX դարի վերջում ֆրանսիացի սոցիոլոգ Ժ.Գ. Տարդայի «Հասարակական կարծիքը և ամբոխը» աշխատությունում։ Հասարակությունը դիտարկվում է որպես մարդկանց խմբավորում, որոնք օգտագործում են միևնույն ինֆորմացիան և վերարտադրում են շատ բաներում համընկնող կարծիքներ և գնահատականներ, այսինքն հասարակական կարծիքը՝ մարդկանց խմբերի ընդհանրության կարծիքն է՝ հիմնված միանման, տրամադրված և էմոցիոնալ գունավորված ինֆորմացիայի ընդունման կամ մերժման վրա։
Mass-Observation
1937 թ. Խեմֆրի Ջենինգսը, Չարլզ Մեջը և Տոմ Հարիսոնը Բրիտանիայում հիմնեցին Mass Observation կազմակերպությունը՝ ստեղծված հասարակական կարծիքի բացահայտման համար։ Mass Observation-ը հետևում էր մարդկանց գործերին և քարացած գործողություններին։ Օրինակ, այն բացահայտում էր՝ քանի մարդ էր գլխարկ դնում փաբում, ինչքան հաճախ են օգտագործվում թքամանները, ինչպես են իրենց մարդիկ պահում զինվորական թաղումներին, ով, ինչպիսի կեղտոտ կատակներ է անում։ 1937 թվականի վերջին կազմակերպությունը ներգրավեց 500 չվարձատրվող կամավորների։ Նրանց առաջին նախագիծն էր կազմել մանրակրկիտ հաշվետվություն այն ամենի մասին, թե ինչ էին անում մարդիկ ամսվա 12-րդ օրը։ Կազմակերպության մոտեցումը ինքնին կարելի է անվանել գեղարվեստական (իմիջիայլոց, Ջենինգսը և Մեջը բաժանում էին սերը սյուռեալիզմի )։ Ջենինգսը ներգրավվել էր արվեստի մեջ, իսկ Mass Observation-ի ամսագրի համար կազմեր էր նկարում, իսկ ալմանախի մասին ասում էր, որ դա գրականության նոր ձև է։
Հասարակական կարծիքի ձևավորում
Հասարակական կարծիքը ձևավորվում է լայն տարածված ինֆորմացիայից, այսինքն կարծիքներից, եզրահանգումներից, համոզմունքներից, դատողություններից, գաղափարախոսություններից, ինչպես նաև ասեկոսեներից, լուրերից, սխալմունքներից։
Հասարակական կարծիքի ձևավորման մեջ մեծ դեր են խաղում զանգվածային լրատվության միջոցները (ԶԼՄ), մասնավորապես, հեռուստատեսությունը, ռադիոն, տպագիր հրատարակությունները (մամուլ)։ Հասարակական կարծիքի վրա ազդում են մարդկանց կարծիքները, որոնք հասարակության կողմից ճանաչված են որպես իրազեկ և հեղինակավոր, մարդկանց սեփական փորձը։
Պետության կողմից հասարակական կարծիքի վրա ազդեցության գործիքներ են հանդիսանում պրոպագանդան և գրաքննությունը։
Հասարակական կարծիքի արտահայտում
Հասարակական կարծիքը կարող է արտահայտվել խորհրդակցական մակարդակով տարբեր օբյեկտների շինարարության կապակցությամբ որոշումների ընդունման էտապում։2004 թ. Սանկտ Պետերբուրգում ընդունվեց օրենք «Մարդկանց և նրանց միավորումների Սանկտ Պետերբուրգի տարածքի վրա քաղաքաշինության գործունեության բնագավառում որոշումների ընդունման և քննարկման մասնակցության մասին»։ Համաձայն այդ օրենքի, ցանկացած քաղաքացի իրավունք ունի հայտնել իր կարծիքը և այդ օրենքի խախտման վերաբերյալ ապացույցների առկայության դեպքում դիմակայել օբյեկտի շինարարությանը։
Մարվան Քենզարի
Մարվան Քենզարի (Marwan Kenzari, ), թունիսցի ծագումով հոլանդացի դերասան։
Կարիերա
Դերասանական կարիերան սկսել է 2008 թվականին` նկարահանվելով «Կատիայի քույրը» ֆիլմում։ Նա Նիդերլանդներում ճանաչում բերեց 2013 թվականին` «Գայլը» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո, որի համար ստացավ Gouden Kalf մրցանակ «Լավագույն դերասան» անվանակարգում ։ 2014 թվականին ստացել է Shooting Star մրցանակ Բեռլինի կինոփառատոնում ։
Հասարակական կարծիք
Հասարակական կարծիքի չափում
Հասարակական կարծիքի քանակական որոշման համար անցկացվում է հասարակական կարծիքի հարցումներ։
Հասարակական կարծիքի և արտաքին քաղաքականության փոխազդեցությունը
Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Ամբոխի հոգեբանություն
Մարվան Քենզարի
Կարիերա
Քենզարին խոսում է արաբերեն. հոլանդերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն ։ 2016 թվականին նա նկարահանվել է «Բախվել», «Բեն Հուր» և «Խոստումը» անգլալեզու ֆիլմերում ։ 2019 թվականին Քենզարին խաղացել է Ջաֆարի կերպարը «Ալադին» ֆիլմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի դերասաններ
Քավեր տարբերակ
Քավեր-տարբերակ կամ ծածկոց տարբերակ (cover version), հեղինակային երաժշտական կոմպոզիցիա (հիմնականում հայտնի) այլ երաժշտի կամ կոլեկտիվի կատարմամբ։ Քավեր-տարբերակի կատարումը անպայման պետք է պարունակի բնօրինակ երաժշտական կոմպոզիցիայի տարրերը, որի (այդտեղից էլ անվանումն է՝ քավեր) վրա է դրվում նոր երաժշտական գործիքավորման տարրերը։ Մեկ հեղինակի կամ խմբի քավեր-տարբերակների հավաքածուն թրիբյուտ է կոչվում։
Քավեր-տարբերակը ռեմիքսի (երկի յուրաքանչյուր տարբերակի) մասնավոր դեպքն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական երկեր
Բունակովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Բունակովսկի գյուղական խորհուրդ  (Бунаківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Բունակովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 775 մարդ։ Տարածքը՝ 67.74 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11.44 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ Հիմնվել է 1920 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
ASRock
ASRock, մայր սալիկների, HTPC և այլն համակարգչային սարքերի արտադրությամբ զբղվող ընկերություն։ Ընկերությունը տեղակայված է Թայվանում, իսկ ընկերության ղեկավարներն է Թեդ Սյույ Շիչան։ ASRock-ը հիմնադրվել է 2002 թվականին և համարվում է Pegatron ընկերության սեփականությունը ։
Պատմություն
ASRock-ը ստեղծվել է, որպես ASUS-ի դուստր ընկերություն 2002 թվականին։ Ընկերությունը ստեղծվել էր Foxconn-ի և այլն ընկերությունների հետ մրցակցելու համար։ 2007 թվականին կայացավ ընկերության արժեթղթերի առաջին հանրային վաճառքը Թայվանի ֆոնդային բորսայում ։ 2010 թվականից ընկերությունը համարվում է Pegatron-ի սեփականությունը, որը ստեղծվել է ASUS վերակազմավորման արդյունքում, և նախատեսված էր համակարգիչների և այլ սարքավորումների մշաման համար։
2012 թվականի հոկտեմբերին տեղեկություն տարածվեց, որ ASUS-ը ցանկանում է ամբողջությամբ գնել ASRock-ը ։
Մայր սալիկներ
2011 թվականին ընկերությունը վաճառել էր ավելի քան 8 միլլիոն մայր սալիկ, այն ինչ նույն ընթացքում ECS և MSI ընկերությունները կարողացել էին վաճառել 7 միլլոն։ Արդյունքում, ASRock-ը դարձավ աշխարհում երրորդ մայր սալիկ արտադրող ընկերությունը, իրենից առաջ թողնելով միայն ASUSTeK և Gigabyte։ 2009 և 2010 թվականների ընթացքում ընկերությունը գտնվում էր MSI և ECS-ից հետո թողարկված մայր սալիկների քանակով։
Բացի մայր սալիկներից, ընկերությունը թողարկում է նաև մինի համակարգիչներ ։ 2012 թվականին ընկերության երեք արտադրանք ներկայացվել են մրցանակի Taiwan Brand Award, որի արդյունքում External Trade Development Council կազմակերպությունը ընտրել է այս սարքերը ցուցադրման համար որպես թայվանական ապրանքանիշ ։
Տեսաքարտեր
2018 թվականին ASRock-ը դարձավ AMD-ի գործընկեր, և սկսեց զբաղվել տեսաքարտերի արտադրությամբ, ներկայացնելով Phantom Gaming շարքը։ Ներկա պահին ASRock ընկերության կողմից մշակված են հետևյալ շարքեր՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թայվան Կատեգորիա:Համակարգիչ արտադրողներ Կատեգորիա:Սարքավորումներ Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
Այգաբացի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Այգաբաց գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան (8 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Գեղարոտ (լեռնագագաթ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի լեռնագրություն
Ալյոշկայի սիրտը
«Ալյոշկայի սիրտը» («Алёшкино сердце»), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1925 թվականին։
Հրապարակման պատմություն
«Ալյոշկայի սիրտը» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել «Գյուղացիական երիտասարդության ամսագրում», 1925 թվականի մարտի 31-ին, թիվ 5-ում ՝ «Ալյոշկա» խորագրի ներքո։ Նույն թվականին (1925) դուրս եկավ որպես առանձին հրատարակություն (Մ., Լ ., Պետական հրատարակչություն) «Ալյոշկինի սիրտ» խորագրի ներքո։ Նա մաս էր կազմում «Դոնի պատմվածքներ» հեղինակային ժողովածուներից, խմբ. «Նոր Մոսկվա», Մ. 1926 և «Երկնագույն տափաստան։ Դոնի պատմվածքներ։ 1923-1925» (1931)։ 1925-1931 թվականներին տպագրվել են աշխատության չորս վարկածներ՝ տարբեր ծավալով, կառուցվածքով և եզրափակիչ մասով։ «Գյուղացիական երիտասարդության ամսագրում» - տեքստի կրճատ տարբերակը, որտեղ ամբողջովին բացակայում է պատմությունն Ալյոշկայի ընտանիքի մահվան և հերոսի նկարագրության մասին, որը եզրափակչում դառնում է կոմերիտմիության անդամ։ Պատմվածքի առանձին հատվածներ հեղինակը վերականգնել է 1925 թվականի հրատարակության մեջ։ «Դոնի պատմվածքներ» ժողովածուիի (1926) ստեղծագործական աշխատանքն ավարտվում է Ալեքսեյ Պոպովի ողբերգական մահով, «Երկնագույն տափաստան» ժողովածուում։ «Դոնի պատմվածքներ» (1931) տեքստի կրճատված տարբերակը արտատպվել է «Գյուղացիական երիտասարդության ամսագրում» առանց վերջին հատվածի։ Գրողի Երկերի ժողովածուի համար ընտրվել է 1925 թվականի առանձին հրատարակության տեքստը։
Սյուժե
Պատմության մեջ պատկերված են Դոնում սովի սարսափելի, նատուրալիստական-ճշմարիտ նկարները, որոնց արդյունքում զոհվում է գլխավոր հերոսի ամբողջ ընտանիքը։ Անմարդկայնության և դաժանության անձնավորումը ստեղծագործության մեջ արտահայտվում է հարևան Մակարչիխայի սարսափելի կերպարում, որի կողմից սպանվել էր Ալյոշայի քույրերից մեկը։ Հրաշքով փրկվելով, նա բատրակություն է անում ստանիցայի հարուստի մոտ, բայց քաղաքական գործիչ Սինիցինը դառնում է տղայի իսկական փրկիչը։ Հերոսը նրան տեղեկացնում է այն խոսակցությունների մասին, որոնք հնչել են գիշերը տիրոջ տանը, նախազգուշացնում է գյուղի վրա սպասվող ավազակախմբի հարձակման մասին։ Մասնակցելով ավազակախմբի և Կարմիր բանակի ճակատամարտին՝ Ալյոշան կատարում է սխրագործություն ՝ փրկելով մի կնոջ ու երեխայի։ Հերոսի բնավորության գլխավոր գիծը բարությունն է, որով էլ հիմնավորվում են նրա բոլոր գործողությունները, Շոլոխովը կապում է կերպարի արտաքինի հետ։ Ալյոշայի ատամները հազվագյուտ և մեծ են, իսկ Ալյոշկայի սիրտը պարզ է, ծնված օրից նա չի զայրացել որևէ մեկի վրա՝ հաստատելով «հազվագյուտ ատամներ ունեցողները բարի մարդիկ են» ժողովրդական ասացվածքի իմաստը։
Իրական իրադարձություններ և նախատիպեր
Ստեղծագործությունն արտացոլում է իրական իրադարձություններ՝ կապված Կարգինսկայա գյուղից Կրամսկով ընտանիքի ճակատագրի հետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից Ֆեոդոր Դմիտրիևիչ Կրամսկովը Վյոշենսկու ապստամբության ընթացքում ապստամբների բանակ զորակոչվելով և Դոնի բանակի հետ նահանջելով Կուբան, չի վերադառնում տուն։ Նրա կինը՝ Մատրյոնա Միխեևնան, մահանում է տիֆից 1921 թվականի Երաշտի պատճառով առաջացած սովի ժամանակ։ Նրա երեխաներից երեքը մահանում են սովից։ Հարևան Մակարևնան (Մակարչիխան) ցմահ մոռացել էր Տասյայի աղջկան, իսկ Կրամսկովների որդուն քիչ էր մնում սպաներ, նրան բռնելով իր նկուղից գողություն կատարելիս։ Ըստ Գ. Յ. Սիվովոլովի, Ալեքսեյ Կրամսկովը, ով եղել էր պատմվածքի գլխավոր հերոսի նախատիպը, ասում է, որ այդ նրա մասին է Շոլոխովը «գրել», բայց ամաչում էր խոստովանել, որ ինքը մտել է Մակարչիխայի նկուղը։ Քաղաքական գործիչ Սինիցինի կերպարի համար նախատիպ է ծառայել քաղաքական գործիչ, այնուհետև թիվ 32 մթերման գրասենյակի ղեկավար Վասիլի Մենկովը, որի մոտ 1921 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1922 թվականի փետրվարը աշխատել էր Մ. Ա. Շոլոխովը։ Կրամսկովների ընտանիքի ճակատագրի մասին ապագա գրողը կարող էր իմանալ  ինչպես իրենից՝ Ալեքսեյ Կրամսկովից, այնպես էլ նրա ավագ քույր Մարթայից, ով ապրում էր Շոլոխովի ծնողների տանը, մոր մահից որոշ ժամանակ անց։
Վենչիսլավ Գլանսկի
Վենչիսլավ Գլանսկի (Wieńczysław Gliński, ), թատրոնի, կինոյի, ռադիոյի և կաբարեի լեհ դերասան։
Կենսագրություն
Վենչիսլավը ծնվել է 1921 թվականի մայիսի 10-ին Աստրախանում։ Եղել է դերասանի որդի և իր առաջին դեբյուտը բեմում արել է 1933 թվականին, երբ ընդամենը 12 տարեկան էր։ Երկրորդ համաշխարհայինից հետո աշխատել է Լոձի թատրոնում և Վարշավայում։ 1945 թվականից սկսած սկսում է կապեր հաստատել տարբեր ռադիոյի ընկերությունների հետ և աշխատել նրանց հետ։ Մահացել է 2008 թվականի հուլիսի 8-ին Վարշավայում։ Թաղված է «Ռազմական գերեզմանոց»ում (լեհ․ Cmentarz Wojskowy na Powązkach)։