cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քաղաքագիտության պատմություն
Բիհեյվիորիզմ
Բիհեյվիորիզմը (Վարքաբանությունը) փորձառնական մեթոդ է, որն առաջացել է 1930-ականներին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Այն ընդգծում էր օբյեկտիվ և քանակական մեթոդը քաղաքական վարքագիծը բացատրելու և գուշակելու համար։ Գայն ասում է. «Բիհեյվիորիզմը շեշտը դնում էր քաղաքական վարքի բոլոր բացատրելի դրսևորումների համակարգված ընկալման վրա։ Սակայն դա նաև նշանակում էր գիտական և վիճակագրական մեթոդների կիրառում՝ փորձարկման ստանդարտացման և քաղաքական աշխարհի արժեքային անվճար հետազոտության փորձ կատարելու համար։ Բիհեյվիորիստների համար քաղաքագիտության դերը նախ և առաջ փաստերի հավաքումն ու վերլուծումն է հնարավորին խստորեն և օբյեկտիվորեն» ։ Պետրոն էջ 6-ում գրում է «Բիհեյվիորիստները սովորաբար կարծում էին, որ քաղաքականությունը պետք է ուսումնասրվի այնպես, ինչպես ճշգրիտ գիտությունները» ։ Այն կապված է վարքաբանության վերելքի հետ, ինչն էլ ստեղծվել է բնական գիտություններից հետո։ ԻՆչպես նշում է Գայը. «Բիհեյվիորիզմ եզրույթը մեծ գիտական շարժման մի մասն էր համարվում, ինչը նաև տեղի էր ունենում բոլոր սոցիալական գիտություններում, իսկ այժմ այն առնչվում է վարքաբանությանը» ։ Սա նշանակում է, որ Բիհեյվիորիզմը փորձում է բացատրել վարքը անաչառ ու չեզոք տեսակետով։ Բիհեյվիորիզմը ձգտում է ուսումնասիրել անհատի վարվելակերպը, վարքագիծը և գործողությունները, այլ ոչ թե տարբեր հասարակական միջավայրերում օրենսդիր մարմինների, գործադիր իշխանությունների և դատական մարմինների ու խմբերի բնութագրերը և բացատրել նրանց վարքագիծը, քանի որ այն արդեն վերաբերում է քաղաքականին ։
Համակարգեր
Գանելը պնդում է, որ 1950-ական թվականներից սկսած համակարգ եզրույթն ամենակարևոր տեսական հասկացությունն էր, որ օգտագործում էին ամերիկացի քաղաքագետները։ Այդ գաղափարը կիրառվեց հասարակագիտության և այլ հասարակական գիտությունների մեջ, սակայն Դեվիդ Իսթընը մասնավորեցրեց դրա՝ քաղաքականության մեջ օգտագործման տարբերակները Բիհեյվիորիզմի շրջանակներում ։
Կանադա
Մինչև 1950-ական թվականները, կանադական համալսարաններում դասավանդում էին բրիտանացիների մոտ պատրաստված գիտնականները, որոնց համար քաղաքագիտությունը մեծ առաջնահերթություն չէր։ Կանադացիները նախընտրում էին քաղաքական տնտեսության ուսումնասիրությունը։ 1950 թվականից հետո ավելի երիտասարդ գիտնականներ սովորեցին Ամերիկայւոմ որպես ասպիրանտ, իսկ Կանադայի բաժինը խթանում էր Բիհեյվիորիզմին և Քանակականացմանը ։
Հոլդռե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Հելմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Քաղաքագիտության պատմություն
Խորհրդային Միությունում
Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միությունում քաղաքագիտությունը դասավանդվում էր այլ առարկաների քողի ներքո, ինչպիսիք էին՝ պետության և իրավունքի տեսություն, տարածքային ուսումնասիրություն, միջազգային հարաբերություններ, աշխատանքային շարժման ուսումնասիրություններ, «բուրժուական տեսության քննադատություն» և այլն։ Խորհրդային Միության գիտնականներն առաջին անգամ ներկայացվեցին Քաղաքագիտության միջազգային միավորման (ՔՄՄ) մեջ սկսած 1955 թվականից (սկսած 1960 թվականից Քաղաքական և պետական ուսումնասիրությունների խորհրդային միավորմում)։ 1979 թվականին ՔՄՄ 11րդ համաշխարհային համագումարը տեղի ունեցավ Մոսկվայում։ Մինչև Խորհրդային Միության վերջին տարիները, քաղաքագիտությունը որպես ոլորտ խստորեն ենթարկվում էր ԽՍՀՄ Կոմունիստական կուսակցությանը, և այդպիսով դրա հանդեպ անվստահություն առաջացավ։ հակախորհրդային գործիչները մեղադրում էին քաղաքագետներին «կեղծ» գիտնական լինելու և հին ռեժիմին ծառայելու մեջ ։ Խորհրդային Միության անկումից հետո, քաղաքագիտության հետ առնչվող երկու խոշորագույն հաստատությունները՝ Ժամանակակից հասարակական տեսությունների հաստատությունը և Միջազգային հարաբերությունների հաստատությունը լուծարվեցին, իսկ նրանց անդամների մեծ մասը մնաց գործազուրկ։ Այս հաստատությունները հակախորհրդային գաղափարների և տրամադրությունների զոհը դարձան։ Այսօր Ռուսաստանի քաղաքագիտության միավորումը հավաքում է պրոֆեսիոնալ քաղաքագետների ամբողջ Ռուսաստանից։
Հնդկաստան
Հնդկաստանում Չանակյայի Արտհաշաստրան գրվել է Ք.Ա. երրորդ դարում և համարվում է քաղաքագիտության մասին ամենահին աշխատություններից մեկը հնդկաստանում ։ Արտհաշաստրան քաղաքական մտքի տրակտատ է, որում այլ թեմաներից բացի քննարկվում են միջազգային հարաբերությունները, պատերազմի ռազմավարությունները և հակաբյուջետային քաղաքականությունները։ հին հնդկաստանում քաղաքական առաջնորդներնն էին Հինդուիզմի չորս Վեդաներից երեքը, ինչպես նաև՝ Մահաբհարաթան և Պալի Կանոնը։ Վեդաների աշխատությունները ներառում են՝ Ռիգվեդան, Սամհիտասը և Բրամանասը։ Չանակյայի ժամանակներից մոտ երկու հարյուր տարի անց, Մանուի օրենքները հրատարակվեցին դառնալով այդ ժամանակաշրջանի կարևոր քաղաքական տրակտատ Հնդկաստանում ։
Չինաստան
Չնայած այն տարածված կարծիքի, թե Կոնֆուցիականությունն ու Տաոիզմը կրոններ են, սակայն դրանք նաև հիմնական քաղաքական փիլիսոփայություններ են։ Ի լրումն Լեգիզմի և Մոիզմի՝ այս փիլիսոփայությունները ծագել են հին Չինաստանում Գարնան և Աշնան ժամանակաշրջանում։ Չինաստանում այս ժամանակաշրջանը Ոսկե Դար համարվեց չինական փիլիսոփայության շնորհիվ, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում շատ զանազան գաղափարներ առաջացան և ազատորեն դրվեցին քննարկման։ Գարնան և Աշնան ժամանակաշրջանում, մարդկանց կյանքի այնպիսի բնագավառները, ինչպիսիք են՝ ռազմական ռազմավարությունները և քաղաքական իրավահաջորդությունը մեծ ազդեցություն ստացան մարդկանց ուշադրությունից առ հոգիները ։ Նշված չորս քաղաքական փիլիսոփայությունները Չինաստանի փիլիսոփայության՝ Սիմա Թանի կողմից հիմնադրված վեց դասական մտքի դպրոցների մասն են կազմում։ Կայսերական ժամանակաշրջանում, ժամանակի ընթացքում փոփոխված Կոնֆուցիականությունը (մեծապես ազդեցություն կրելով Լեգիզմից) գերակշռող դիրք էր զբաղեցնում չինական քաղաքական փիլիսոփայությունում ։
Մերձավոր Արևելք
Մերձավոր Արևելքում Արիստոտելականները (ինչպիսիք են՝ Ավիցեննան և Մայմոնիդը) մնացին հավատարիմ էմպիրիզմի և վերլուծության արիստոտելական ավանդույթներին՝ գրելով Արիստոտելի ստեղծագործությունների մեկնաբանությունները։ Արաբիան հետագայում փոխեց իր արիստոտելյան քաղաքագիտության գաղափարախոսությունը՝ կենտրոնանալով Պլատոնի Պետություն աշխատության վրա։ Այդուհանդերձ, Հուդա-իսլամական քաղաքական փիլիսոփայության հիմքը, ինչը կարելի է տեսնել Ալ-Ֆարաբիի և Իբր Ռուշդի գործերում ։ Միջնադարյան Պարսկաստանում քաղաքական վերլուծության ապացույցը կարելի է տեսնել Օմար Խայամի Ռուբայաթներում և Ֆիրդուսիի Շահնամե աշխատություններում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Քաղաքագիտություն Կատեգորիա:Պատմություն
Historia de la ciencia política
Devil May Cry 4
Devil May Cry 4, էքշն խաղ է արտադրված և թողարկված Capcom ընկերության կողմից։ Devil May Cry օրիգինալ շարքի չորրորդ մասն է։
Գլխավոր կերպարը Ներոն է՝ դեռահաս տղա օժտված դիվային հատկություններով և զենքերի կիրառման վարպետությամբ, ինչպես նախորդ մասերի գլխավոր կերպար Դանթեն։ Խաղը վաճառքի է թողարկվել 2008 թ.-ին 7-րդ սերնդի կոնսոլների (Xbox360, PlayStation 3) և համակարգչի համար։ Գեյմդիզայները Հիդեակի Իցունոն է։ Խաղը վերաթողարկվելու է Devil May Cry 4: Special Edition անվամբ 8-րդ սերնդի կոնսոլների և համակարգչի համար։
Խաղի ընթացքը
Խաղի ստանդարտ տարբերակում պետք է անցնել աշխարհներ երկու կերպարներով, կռվել թշնամիների դեմ օգտագործելով սառը զենքեր և հրազեն։ Շրջակա միջավայրի իրեր, ինչպես նաև թշնամիներ, ոչնչացնելով խաղացողը ստանում է Կարմիր գնդեր, որոնք կարելի է օգտագործել խանութում նոր ընդունակություններ և այլ բաներ ձեռք բերելու համար։
Մերինգ (Տիրշենրոյտ)
Ֆուքսմյուլ (Mähring), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Devil May Cry 4
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2008 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:IOS խաղեր Կատեգորիա:Xbox One տեսախաղեր
Մերինգ (Տիրշենրոյտ)
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1861 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 72,94 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 139։ Կոմունան կազմված է 19 գյուղական բնակավայրերից։
Լազի (այլ կիրառումներ)
Լազի, կարող է վերաբերել՝
Գասպար Մալլարյան
Գասպար Մալլարյան, հայ գրականագետ, թարգմանիչ, մանկավարժ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1866 թվականին Արևմտյան Հայաստանում։ 1881-1884 թվականներին սովորել է Մարզվանի ամերիկյան քոլեջում։ 1897 թվականին մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ բարձրագույն կրթություն է ստացել։ Քորնել համալսարանում «Դրամատիկական վերաբերմունքը և մարդկային արարքներն ու կրքերը Պիեռ Կոռնելի ողբերգություններում և կատակերգություններում» աշխատության համար արժանացել է գիտության թեկնածուի աստիճանի։ Աշխատել է տարբեր նահանգների քոլեջներում որպես հին և նոր լեզուների ուսուցչապետ։ Տիրապետել է մի շարք լեզուների։ Դասավանդել է լատիներեն, հունարեն, գերմաներեն, իտալերեն, իսպաներեն և ֆրանսերեն լեզուներ։ 1899 թվականին նշանակվել է Հյուսիսային Դակոթա նահանգի երկրագործական քոլեջի նոր լեզուների և փիլիսոփայության ուսուցչապետ ։
Երկեր
Հայ մամուլում հանդես է եկել բանաստեղծություններով և թարգմանություններով։ Մալլարյանի ստեղծագործությունները բարձր է գնահատել Վահան Թոթովենցը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Վիլյալոնգա
Վիլյալոնգա (Villalonga), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում ։ Մտնում է Վալենսիա մարզի մեջ, Վալենսիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սաֆոր համայնքում։ Զբաղեցնում է 43,3 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 4331 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից 11 կմ։
Հարություն Կիրակոսյան
Հարություն Գրիգորի Կիրակոսյան, հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1965): ԽՄԿԿ անդամ (1940): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Հարություն Կիրակոսյանը ծնվել է 1913 թվականին, Ախուրյանի շրջանի Այգաբաց գյուղում, չքավոր գյուղացու ընտանիքում։ 1933 թվականին ավարտել է Լենինականի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1933-1942 թվականներին եղել է ուսուցիչ, եղել է Արթիկի, Անիի, Կիրովականի շրջանների դպրոցների տնօրեն։ Միաժամանակ սովորել և ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1940 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը ։
1942 թվականի ապրիլին մեկնել է բանակ, ծառայել է 208-րդ հրաձգային դիվիզիայի 662-րդ հրետանային գնդում, ընտրվել դիվիզիոնի կուսկազմակերպության քարտուղար, մասնակցել Կովկասի պաշտպանության, ապա՝ Մոզդոկի և այլ քաղաքների ազատագրման մարտերին, ինչպես նաև Արևելյան Պրուսիայում։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, «Կովկասի պաշտպանության համար», «Քյոնիգսբերգի գրավման համար» և ուրիշ մեդալներով ։
1945 թվականին, զորացրվելով բանակից, Հարությունն աշխատանքի է անցել ՀԿԿ Ախուրյանի շրջկոմում, այնուհետև ավարտել է ՀԿԿ Կենտկոմին կից կուսակցական երկամյա դպրոցը, աշխատել է ՀԿԿ Ամասիայի, Կոտայքի շրջկոմներում։ Հարությունը երկար տարիներ գլխավորել է Արտաշատի շրջանի Մխչյան գյուղի միջնակարգ դպրոցի աշխատանքները ։
Մանկավարժական երկարամյա և ակտիվ աշխատանքի համար Կիրակոսյանը 1965 թվականին արժանացել է հանրապետության վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կովկասի պաշտպանության համար մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Վլադիմիր Սոլովյով (լրագրող)
Վլադիմիր Ռուդոլֆովիչ Սոլովյով (Влади́мир Рудо́льфович Соловьёв, ), ռուսաստանյան լրագրող, հեռուստա- և ռադիովարող, հրապարակախոս, երգիչ, հասարակական գործիչ, ռուսական քարոզչության կարկառուն ներկայացուցիչ, տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու, Ռուսաստանի հրեական հանձնաժողովի նախագահության անդամ ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Սոլովյովը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Մոսկվայում՝ հրեական ընտանիքում։ Հայրը՝ Ռուդոլֆ Նաումի Սոլովյով (Մենինսկովսկի), մայրը՝ Իննա Սոլոմոնի Սոլովյովա (Շապիրո) ։
Դպրոցական առաջին տարին Վլադիմիրը անց է կացրել Մոսկվայի թիվ 72 դպրոցում։ Երկրորդ դասարանից սովորել է էլիտար թիվ 27 հատուկ դպրոցում մի շարք առարկաների անգլերեն ուսուցումով, որտեղ սովորել են ԽՄԿԿ ԿԿ անդամների, դիվանագետների երեխաները և թոռները (այժմ՝ անգլերենի խորացված ուսուցումով թիվ 1232 միջնակարգ դպրոց)։
Զբաղվել է ֆուտբոլով և կարատեով։
1980 թվականին ընդունվել է և 1986-ին կարմիր դիպլոմով ավարտել է Մոսկվայի պողպատի և համաձուլվածքների ինստիտուտը։
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԳԱ Միջազգային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Պաշտպանել է «Նոր նյութերի արտադրության հիմնական տենդենցները և արդյունավետության գործոնները և դրանց օգտագործումը ԱՄՆ-ի և Ճապոնիայի արդյունաբերոթյունում» թեմայով դիսերտացիան և ստացել է տնտեսական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
Մինչև 1990 թվականը ֆիզիկա, մաթեմատիկա և աստղագիտություն է դասավանդել թիվ 27 դպրոցում, որտեղ որ ժամանակին սովորել է։
1990 թվականից Ալաբամա նահանգի համալսարանում տնտեսագիտություն է դասավանդում։
1992 թվականին Ռուսաստան է վերադարձել, սկսեց զբաղվել բիզնեսով, և ըստ իր խոսքերի գործարաններ է ունեցել Ռուսաստանում և Ֆիլիպիններում, որտեղ 1990-ականներին դիսկոտեկի սարքավորումներ էին արտադրում և վաճառում ամբողջ աշխարհով։ Մոսկվայում ունեցել է աշխատանքի տեղավորման գործակալություն։
1998 թվականի հուլիսի 10-ից մինչև 2010 թվականի հուլիսը «Սերեբրյանի դոժդ» ռադիոկայանում վարել է «Սոխակի գեղգեղանքները» (վերջին եթերը տեղի է ունեցել հուլիսի 29-ին )։ 2010 թվականի սեպտեմբերից «Վեստի-FM» ռադիոկայանում Աննա Շաֆրանի հետ վարում է «Ամբողջական կոնտակտ» ռադիոհաղորդումը։
Ֆուտբոլ է խաղում Ռուսաստանի հրեական հանձնաժողովի թիմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ Կատեգորիա:Հրեա հրապարակախոսներ Կատեգորիա:ՆՏՎ-ի հեռուստավարողներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեական հանձնաժողովի նախագահության անդամներ Կատեգորիա:Տնտեսական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ
Սեն Կլոդ
Սեն Կլոդ (Saint-Claude. sɛ̃ klod), համայնք և քաղաք Ֆրանսիայի արևելքում՝ Բիեն գետի ափին, Բուրգունդիա-Ֆրանշ-Կոնտե երկրամասի Ժուրա դեպարտամենտում, որի կազմի մեջ մտնող Սեն Կլոդ շրջանի սուպրեֆեկտուրան՝ վարչական կենտրոնն է ։
Կովերլեյդ
Կովերլեյդ, էստոնական փոքր կղզի Բալթիկ ծովում, Հիյումաա կղզուց 11 հեռա։ Զբաղեցնում է 29 հա տարածք։ Կղզին ընդգրկված է Հիյումմա արգելոցի տարածքում ։ Չնայած կղզին փոքր է՝ այն ունի հարուստ ֆաունա և ֆլորա ։
Սեն Կլոդ
Պատմություն
Քաղաքն սկզբնապես կոչվել է Սեն Օյանդ ՝ Սուրբ Եվգենդուսի անունով։ Սակայն երբ սուրբ Կլավդիոսը 690 թվականին հրաժարական տվեց Բեզանսոնի իր թեմից և դրանից վեց տարի անց վախճանվեց, նրա գերեզմանին այցի եկող ուխտավորների թիվն այնքան մեծ էր, որ 13-րդ դարից սկսած՝ բնակավայրի Սեն Կլոդ/Սուրբ. Կլոդ անվանումն ավելի ու ավելի գործածական դարձավ և ժամանակի ընթացքում աստիճանաբար փոխարինեց սկզբնական անվանը ։ Բնակավայրը 19-րդ դարի կեսերից մինչև 20-րդ դարի կեսերը ձեռքով պատրաստված փայտե ծխամորճների համաշխարհային մայրաքաղաքն էր։
Կովերլեյդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի կղզիներ
Սեն Կլոդ
Պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը հայտնվել է գերմանական տիրապետության տակ, սակայն դեռ երկար ժամանակ մնացել է Շվեյցարիա փախչող հրեաների ապաստարան՝ այդ երկրի սահմանին մոտ գտնվելու պատճառով (սահմանն անցնում էր քաղաքից 5 մղոն հեռավորության վրա)։ Փախուստի դիմող հրեաներին հետևողականորեն աջակցող և ապաստան տվող տեղաբնակներին պատժելու նպատակով նացիստները քաղաքի կենտրոնում մահապատժի են ենթարկել զորակոչային տարիքի բոլոր տղամարդկանց։ Այդ իրադարձությունը հավերժացնող հուշատախտակ է տեղադրված քաղաքի հրապարակում։
Այսօր քաղաքի շրջակայքում մի շարք ֆերմաներ և ագարակներ կան, որոնք հանրահայտ բրենդային գյուղմթերք են արտադրում (Comte պանիր, տավարի միս Charolaise, թռչնամիս Bresse Gauloise):
Տրանսպորտ
Սեն Կլոդն ունի երկաթուղային կայարան։
Սպորտ
Սեն Կլոդը ռեգբիի ակումբ ունի։
2017 թվականին Տուր դը Ֆրանսն անցել է Սեն Կլոդով։
Անտառներին և լեռնադահուկային հանգստավայրերին քաղաքի մոտ լինելը այն դարձնում է գրավիչ վայր դահուկային և հետիոտն արշավների, լեռնային հեծանվավազքի, քեմփինգի սիրահարների, դահուկորդների, սնոուբորդիստների համար։ Ձկնորսություն և թիավարություն սիրողներին էլ հրապուրում են բնակավայրի մերձակայքում գտնվող բազմաթիվ լճերն ու լճակները։
Տեսարժան վայրեր
Այստեղ է գտնվում Սեն Կլոդ տաճարը, որը նախկինում եղել է Սեն Կլոդի թեմի եպիսկոպոսների նստավայրը։
Քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկն էլ աշխարհի ամենամեծ ծխամորճն է (7,5 մետր երկարությամբ, 8,7 մետր բարձրությամբ, 600 կգ քաշով)՝ որպես ծխամորճների արտադրության համաշխարհային մայրաքաղաքի միջազգային հեղինակության վկայություն ու ապացույց:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լանի (այլ կիրառումներ)
Լանի, կարող է վերաբերել՝
Ժողովածու (2398)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տիեզերական մտորումների այգի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Այգիներ Կատեգորիա:Շոտլանդական մշակույթ
Պրահայի ազգային պատկերասրահ
Պրահայի ազգային պատկերասրահ (Národní galerie v Praze), Չեխիայի պետական պատկերասրահ, որտեղ հավաքված են չեխական կերպարվեստի և կիրառական արվեստի լավագույն նմուշները։
Ստեղծվել է 1949 թվականին՝ մի քանի պատկերասրահների միավորման արդյունքում։ Ազգային պատկերասրահի ցուցանմուշները տեղակայված են Պրահայի պատմական մի քանի կառույցներում, որոնցից ամենախոշորը Ցուցադրությունների պալատն է (Veletržní Palác):
Թանգարանի պատմությունը սկսվել է 1796 թվականի փետրվարի 5-ին, երբ չեխ արիստոկրատների և մտավորականների խումբը ստեղծեց բնակչության լուսավորման և արվեստին հաղորդակցելու հայրենասեր ընկերների միությունը։ Միությունը ձեռնամուխ եղավ ստեղծելու Արվեստների ակադեմիան և Պատկերասրահ, որը հասանելի կլինի բնակչությանը։ Վերջինիս հիմքի վրա էլ ստեղծվեց Պրահայի ազգային պատկերասրահը։
1949 թվականին չեխական կառավարության որոշմամբ ստեղծվեց Պրահայի ազգային պատկերասրահը։
Հավաքածու
Պատկերասրահի հավաքածուն ներկայացված է մի քանի շենքերում.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պրահայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ազգային պատկերասրահներ
Իմանենտ փիլիսոփայություն
Իմանենտ փիլիսոփայություն ( - հատուկ է, վերաբերում է), XIX դարի վերջի փիլիսոփայական (գլխավորապես գերմանական) սույբեկտիվ իդեալիստական հոսանք։ Ներկայացուցիչներից էին Վիլհելմ Շուպպեն, Իոան Ռեմկեն, Անտոն ֆոն Լեկլերը, Ռիխարդ Շուբերտ-Զոլդեռնը։ Ըստ Իմանենտ փիլիսոփայության, ճանաչողության օբյեկտը գոյություն չունի գիտակցությունից անկախ, այն «իմանենտ» է (ներքնապես հատուկ է) «փորձին», փորձնական գիտելիքին։ Սլիպսիզմից խուսափելու համար որոշ իմանենտներ առաջադրեցին «գիտակցություն ընդհանրապես» հասկացությունը, որն իբր գոյություն ունի ուղեղից անկախ։ Իմանենտ փիլիսոփայության ներկայացուցիչները սուբյեկտիվ իդեալիզմի դիրքերից քննադատել են Իմանենտ Կանտինին, ժխտել նրա թեզը «ինքնին իրի» մասին։
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական ուղղություններ և դպրոցներ
Պրեոբրաժենսկ (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Պրեոբրաժենսկ (Преображенск), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լավրովկա (այլ կիրառումներ)
Լավրովկա, կարող է վերաբերել՝
Արիարաթես (այլ կիրառումներ)
Արիարաթես, Կապադովկիայի մի քանի սատրապների ու թագավորների անուն մ․թ․ա․ IV-I դարերում։
Լատիպովկա
Լատիպովկա (Латыповка, Латип), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիոն շրջան (Միսսիսիպի)
Մարիոն շրջան (Marion County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.404 կմ² է, բնակչությունը՝ 27.088 մարդ (2010 թ. տվյալներով) ։ Շրջկենտրոնն է Կոլումբիա բնակավայրը ։ Կազմավորվել է 1811 թ.։ Անվանակոչվել է ի պատիվ Ամերիկայի անկախության պատերազմի հերոս, պարտիզանական ջոկատի հրամանատար Ֆրենսիս Մերիոնի (մականունը՝ Ճահճի Աղվես) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միսսիսիպիի շրջաններ
Նոսթրոմո
«Նոսթրոմո» (Nostromo: A Tale of the Seaboard, 1904), 20-րդ դարի ամերիկացի գրող Ջոզեֆ Քոնրադի՝ 1904 թվականին լույս տեսած վեպը, որտեղ պատկերված է հարավամերիկյան Կոստագունա հորինված պետության ազատագրական պայքարը։ Վեպն սկզբնապես մաս առ մաս լույս է ընծայվել T.P.'s Weekly ամենշաբաթյա հանդեսի ամենամսյա գրական հավելվածներում։
Այս երկում հեղինակի ուշադրության կենտրոնում իմպերիալիզմի և դրա քայքայիչ ազդեցության հիմնախնդիրներն են, ազդեցություն, որը ներգործում է նույնիսկ այնպիսի լավ մարդկանց վրա, ինչպիսին վեպի գլխավոր հերոսն է՝ նավաստի Նոսթրոմոն։ Վեպում նկարագրված իրադարձությունները բնորոշ են թույլ զարգացած երկրների քաղաքական կյանքին ։
1998 թվականին Modern Library ընկերությունն իր պատրաստած «20-րդ դարի անգլալեզու 100 լավագույն վեպեր» ցանկում «Նոսթրոմո»-ին հատկացրել է 47-րդ տեղը։ Այն հաճախ է բնորոշվում որպես Քոնրադի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդն ասել է, որ ինքն առավել շատ կցանկանար «Նոսթրոմո»-ի հեղինակը լինել, քան որևէ այլ վեպի ("I'd rather have written Nostromo than any other novel.") ։
Մշակութային ազդեցություն
Վեպի գլխավոր հերոսի անունն ու հորինված քաղաք Սուլաքոյի անվանումն օգտագործվել են կինոռեժիսոր Ռիդլի Սքոթի «Օտարը» և Ջեյմս Քեմերոնի «Օտարները» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմերում՝ որպես տիեզերանավերի անվանումներ։ Գլխավոր հերոսի անունն ու վեպի հեղինակի ազգանունն օգտագործվում են նաև Warhammer 40000 մտացածին աշխարհում։
«Նոսթրոմո» գիրքը կիրառվում է «Գաղութ» հեռուստասերիալում՝ գաղտնագրված հաղորդագրություններ փոխանցելու համար, որոնք օգտագործվում են մարդկությանը կաշկանդող ինչ-որ անհայտ եկվորների սահմանած գաղութային վարչակարգի դեմ պայքարելու նպատակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեպեր Կատեգորիա:20-րդ դարի վեպեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր
Յոհան Պախելբել
Յոհան Պախելբել (Johann Pachelbel, ), գերմանացի կոմպոզիտոր և երգեհոնահար։ Պախելբելի ստեղծագործական ժառանգությունը բարոկկոյի ժամանակաշրջանի հարավ-գերմանական երգեհոնային երաժշտության գագաթներից մեկն է։ Հատկապես մեծ է նրա նպաստը բողոքական եկեղեցական երաժշտության զարգացման գործում։ Հանրությանը Յոհան Պախելբելն առավելապես հայտնի է իր «Կանոն ռե մաժոր» ստեղծագործությամբ, որով, սակայն, դժվար է կարծիք կազմել նրա ոճի մասին։
Կյանքի վաղ շրջանը
Յոհան Պախելբելը ծնվել է Նյուրնբերգում և մկրտվել է 1653 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ Նրա ծննդյան ստույգ ամսաթիվը հայտնի չէ, բայց, ինչպես ենթադրվում է, ծնվել է օգոստոսին։ Երաժշտական նախնական կրթությունը ստացել է Սուրբ Սեբալդի եկեղեցու երգիչ Հենրիխ Շվեմերի և նույն եկեղեցու երգեհոնահար Գէորգ Կասպար Վեկերի մոտ։ 15 տարեկանում Յոհանն ընդունվեց Ալտդորֆի համալսարան, որտեղ ուսանելու տարիներին միաժամանակ տեղի եկեղեցիներից մեկում աշխատում էր որպես երգեհոնահար։ Սակայն չքավորության պատճառով նա ստիպված եղավ կիսատ թողնել ուսումը համալսարանում, որտեղ դեռ մեկ լրիվ տարի էլ չէր հաճախել։ Ավելի ուշ Պախելբելն ընդունվեց Բանաստեղծների գիմնազիա (Gymnasium poeticum), որը գտնվում էր Ռեգենսբուրգ քաղաքում։ Այս դպրոցի տնօրինությունը, տպավորվելով Պախելբելի ունակություններով, նրան թույլ տվեց երաժշտական կրթություն ստանալ գիմնազիայից դուրս՝ Կասպար Պրենցի մոտ, ով եղել էր Յոհան Կասպար Կերլի աշակերտը։ 1673 թվականին Պախելբելը դարձավ Վիեննայի Սուրբ Ստեփանոսի մայր տաճարի երկրորդ երգեհոնահարը։ Վիեննայում անցկացնելով մի քանի տարի, 1677 թվականին նա տեղափոխվեց Այզենախ, որտեղ ստանձնեց Սաքսենյան դքսության պալատական երգեհոնահարի պաշտոնը՝ Յոհան Գէորգի փոխարեն։ Այզենախում նա մտերմացավ Բախերի ընտանիքի հետ, դարձավ Յոհան Ամբրոսիոս Բախի լավագույն ընկերը (կոմպոզիտոր Յոհան Սեբաստիան Բախի հոր) և սկսեց դասավանդել նրա երեխաներին։ Բախերի և Պախելբելի միջև բարեկամությունը պահպանվեց նաև վերջինիս Էրֆուրտ տեղափոխվելուց հետո։ Պախելբելը դարձավ Յոհան Ամբրոզիայի դստեր՝ Յոհաննա Յուդիթի կնքահայրը և սկսեց դասավանդել նրա որդուն՝ Յոհան Քրիստոֆին։ Այզենախում Պախելբելն անցկացրեց միայն մեկ տարի. վախճանվել էր իրեն աշխատանքի ընդունողի եղբայրը, և նրանց ընտանիքում հաստատված սգո ժամանակահատվածում պալատական երաժիշտների թիվը կրճատվեց, ինչի արդյունքում Պախելբելը մնաց առանց աշխատանքի։ Կապելմայստեր Էբերնիլից ստանալով աշխատանքային բնութագիր իր մասին (որում Պախելբելը կոչված էր «կատարյալ և հազվագյուտ վիրտուոզ»), նա հեռացավ Այզենախից 1678 թվականի մայիսի 18-ին։ Մեկ ամիս անց Յոհանն Էրֆուրտում ստացավ Պրեդիգերկիրխեի տաճարի երգեհոնահարի պաշտոնը, որը վարեց տասներկու տարի։ Վաստակելով հիանալի երգեհոնահարի և կոմպոզիտորի համբավ, Պախելբելն Էրֆուրտում աշխատած տարիներին դարձավ գերմանացի ամենահայտնի կոմպոզիտորներից մեկը (հավանաբար դրան նպաստեց այն հանգամանքը, որ նա, գործի բերումով, գրում էր երգչախմբային պրելյուդներ և այլ ստեղծագործություններ)։
Պախելբելի ամուսնությունները և զավակները
Էրֆուրտում ապրած տարիներին Պախելբելը երկու անգամ ամուսնացավ։ Նրա առաջին կինն էր Բարբարա Գաբլերը (ամուսնացել էին 1681 թվականի հոկտեմբերի 25-ին)։ Բայց Բարբարան, որդու հետ, մահացավ 1683 թվականին բռնկված ժանտախտի համաճարակի ժամանակ։ Երկրորդ անգամ Յոհանն ամուսնացավ Յուդիթ Դրոմերի հետ (1684 թվականի օգոստոսի 24-ին)։ Նրանք ունեցան հինգ որդի և երկու դուստր։ Պախելբելի որդիներից երկուսը՝ Վիլհելմ Հիերոնիմն ու Կարլ Թեոդորը, նույնպես դարձան կոմպոզիտորներ՝ հեղինակելով երգեհոնային ստեղծագործություններ։ Իսկ մյուս որդիներից Յոհան Միքայելը դարձավ երաժշտական գործիքներ պատրաստող վարպետ։ Դուստրերից Ամալյան էլ ճանաչվեց որպես գեղանկարիչ ու փորագրիչ։
Կյանքի վերջին տարիները
Չնայած որ Պախելբելը մեծ հաջողություն էր գտել իբրև երգեհոնահար, կոմպոզիտոր և մանկավարժ, նա աշխատանքից ազատման դիմում ներկայացրեց, հավանաբար ավելի լավ աշխատանք գտնելու հույսով։ Նա աշխատանքից ազատվեց 1690 թվականի օգոստոսի 15-ին, որից երեք շաբաթ էլ չանցած նա դարձավ Շտուտգարտի վյուրթեմբերգյան պալատի երաժիշտն ու երգեհոնահարը՝ դքսուհի Մագդալենա Սիբիլլայի հովանու ներքո։ Այս աշխատանքը նախորդից լավն էր, սակայն Պախելբելը ստիպված եղավ շուտով փախչել՝ ֆրանսիացիների ներխուժման սպառնալիքի պատճառով։ Նա վերադարձավ Նյուրնբերգ, որտեղից էլ անցավ Գոթ և այնտեղ, նոյեմբերի 8-ին, դարձավ քաղաքային երգեհոնահարը։ Պախելբելի նախկին ուսուցիչ և Սուրբ Սեբալդի եկեղեցու երգեհոնահար Գէորգ Կասպար Վեկերը մահացավ 1695 թվականի ապրիլի 20-ին։ Քաղաքային իշխանություններ այնքան էին ուզում, որ թափուր մնացած պաշտոնը ստանձնի Պախելբելը, որ նույնիսկ մրցույթ չէին հայտարարել, ինչպես ավանդույթն էր, այլ միանգամից նրան ուղարկել էին պաշտոնական հրավեր։ Պախելբելը համաձայնեց և Նյուրնբերգ վերադարձավ 1695 թվականի ամռանը։ Այստեղ նա ապրեց կյանքի մնացած տարիները և մահից հետո թաղվեց հայրենի քաղաքի Ռոխուսֆրիդհոֆ գերեզմանատանը։
Ստեղծագործությունները
Յոհան Պախելբելին իր կյանքի օրոք առավելապես համբավ բերեցին նրա ավելի քան 200 երգեհոնային մեղեդիները։ Բացի դրանցից, Պախելբելը թողել է երաժշտական տարբեր տեսակների հոգևոր և աշխարհիկ ստեղծագործությունների մեծ ժառանգություն՝ սյուիտներ ու վարիացիաներ` կլավեսինի համար, վոկալ արիաներ, մագնիֆիկատներ, մոտետներ, կոնցերտներ։ Իսկ կամերային երաժշտությունների զգալի մասը գրված են պարտիտ տեսակին առանձնահատուկ ձևով։ Պախելբելի երաժշտության մեջ նկատելի է իտալական և հարավ-գերմանական կոմպոզիտորների ազդեցությունը։ Իտալական ազդեցությունը կարելի է նկատել նրա վաղ շրջանի ստեղծագործությունների մեջ, հատկապես 1869 թվականին գրված երկու արիաներում («So ist denn dies der Tag» և «So ist denn nur die Treu»): Ամենայն հավանականությամբ Յոհան Պախելբելն ուսումնասիրել է իր ուսուցչի՝ Յոհան Կասպար Կերլի ստեղծագործությունները, քանզի իր մեղեդիների մեջ ցայտուն կերպով նկատվում են դրանց ազդեցությունը։ Պախելբելի ստեղծագործությունների մեջ նկատելի են նաև իրեն ժամանակակից գերմանացի մեկ այլ կոմպոզիտորի՝ Յոհան Յակոբ Ֆրոբերգերի և մի քանի ֆրանսիացի կոմպոզիտորների ազդեցությունը։ Որպես կոմպոզիտոր՝ Յոհան Պախելբելին առավելապես հրապուրում էին վարիացիան և նմանատիպ երաժշտական մյուս տեսակները։ Նրա առաջին հրապարակված աշխատանքը եղավ երգչախմբային վարիացիաների ժողովածուն։ Դրանց կառուցվածքն օգտագործված է նաև Պախելբելի երգեհոնային ստեղծագործությունների մեջ։ Հանրաճանաչ «Կանոն ռե մաժոր»-ը նույնպես գրված է վարիացիայի ձևով։ Պախելբելի եկեղեցական երգեհոնային ստեղծագործությունների մեծ մասը, հատկապես երգչախմբային պրելյուդները, համեմատաբար պարզ են և գրված են միայն մեկ ստեղնաշարի համար, և երգեհոնի ոտնակներն օգտագործված չեն։ Դա մասամբ պայմանավորված է խմբերգերի լյութերական ավանդույթների հետ, որի համաձայն երգերն ուղեկցվում էին ժողովրդական գործիքների նվագակցությամբ (վյորջինելներ և կլավիկորդներ)։ Պախելբելի երգեհոնային այդ ստեղծագործությունները հաճախ փոխադրվում էին այդ նվագարանների համար, որոնք չունեին ոտնակներ, ուստի կոմպոզիտորը պարզեցնում էր իր մեղեդիները՝ հեշտացնելու համար գործիքավորողների գործը։ Բացի դրանից, այդ ստեղծագործությունների պարզությունը պայմանավորված էր նաև նրանով, որ երգեհոնները թանկ արժեին և դրանց թիվը խիստ սահմանափակ էր։ Ցավոք, այդ երգեհոններից ոչ մեկը չի պահպանվել մինչև մեր օրերը, բայց հայտնի է, որ էրֆուրտյան գործիքներն ունեին 27 ռեգիստր և 2 ստեղնաշար։ Համեմատության համար նշենք, որ 17-18-րդ դարերում ապրած երգեհոն պատրաստող վարպետ Յոհան Գոթֆրիդ Զիլբերմանի նվագարաններն ունեին 50 ռեգիստր և երեք ստեղնաշար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Գերմանացի երգեհոնահարներ Կատեգորիա:Գերմանացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ
Պորոխնյա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)
Պորոխնյա (Порохня), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պորոխնյա գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1721 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 257,41 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1463 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լատիշովկա (այլ կիրառումներ)
Լատիշովկա, կարող է վերաբերել՝
Ցզյաո Վու-Կի
Ցզյաո Վու-Կի կամ Ցզյաո Ուցզի (Zao Wou-Ki, 赵无极), ), չինական ծագումով ֆրանսիացի գեղանկարիչ, գրաֆիկ, գիրք ձևավորող, նոր Փարիզյան դպրոցի ներկայացուցիչ։
Կենսագրական փաստեր
Ծնվել է հին երաժշտական ընտանիքից սերող ազնվականների ընտանիքում։ 1935 - 1941 թվականներին Հանջոուի կերպարվեստի դպրոցում գեղագրություն է սովորել, որտեղ և 1941 - 1947 թվականներին դասավանդել է։ Քանի որ այդ ժամանակ Չինաստանը պատերազմում էր Ճապոնիայի հետ, ապա դպրոցի հետ տեղափոխվում է՝ սկզբում Ցզյանսի, հետո Հունան և վերջում Սիչյուան։
1948 թվականին տեղափոխվում է Փարիզ, տեղավորվում է Մոնպարնասում, Ծանոթանում է Պիեռ Սուլաժի, Հանս Հարտունգի, Նիլոլա դե Ստալի, Ալբերտո Ջակոմետիի, Մարի Էլենա Վիեյրա դե Սիլվայի, Անրի Միշոյի հետ։ 1952 թվականից պարբերաբար ցուցադրվում է Պիեռի պատկերասրահում, մասնակցում է ԱՄՆ-ում, Շվեյցարիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ճապոնիայում, Չինաստանում, Իտալիայում, Իսպանիայում կազմակերպվող ցուցահանդեսներին։
1964 թվականին ստացել է ֆրանսիական քաղաքացիություն։ Գրքի ձևավորող է աշխատել Ա. Միշոյի (1950, 1981, 1995), Ռենե Շարի (1957, 1974), Անդրե Մալրոյի (1962), Սեն-Ժոն Պերսի (1965), Ժան Նիկոլա Արտյուր Ռեմբոյի (1966, 1967), Էզրա Լումիս Պաունդի (1972), Ռոժե Կաույաի (1974, 1976), Լեոպոլդ Սեդար Սենգորի (1978), Ֆիլիպ Ժակոտեի (1981), Հալիլ ջեբրանի (1992), Իվ Բոնֆուայի (1993, 1994, 1996) և ուրիշների հրատարակչություններում։
Ստեղծագործական ոճի բնութագիրը
1951 թվականին այցելելով Շվեյցարիա բացահայտում է իր համար Պաուլ Կլեեի ստեղծագործությունները, և ստեղծում իր յուրահատուկ ոչ ֆիգուրատիվ ոճը, որը ներառում էր արևմտյան աբստրակցիոնիզմի ձեռքբերումները և չինական երփնագրի ավանդույթները։
Գնահատում
1993 թվականին պարգևատրվել է ֆրանսիական Պատվո Լեգեոնի շքանշանով, իսկ1994 թվականին՝ Ճապոնիայի կայսերական մրցանակով, 2001 թվականին՝ Թեյլորի հիմնադրամի մրցանակով։. 2002 թվականին Ցզյաո Վու-Կին ընտրվել է Ֆրանսիայի Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայի անդամ։
Հետաքրքիր փաստեր
2011 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Ցզյաո Վու-Կիի 1968 թվականին նկարած «10.1.68» աբստրակտ ոճի բնանկարը Sotheby's աճուրդում վաճառվել է 8.85 միլիոն դոլարով ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Չինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաֆիկներ
(20831) Ժանգյուի
(20831) Ժանգյուի , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 2000 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2000 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Կարո Լուկաս
Կարո Լուկաս (բուն անունով՝ Կարօ Ղուկասեան, ), պարսկահայ գիտահետազոտող և ճարտարագետ։ Նա հայտնի է որպես «Իրանի ռոբոտատեխնիկայի հայր»։
Կենսագրություն
Կարո Լուկասը ծնվել է 1949 թվականին Սպահանում։ Ավարտել է Թեհրանի «Քուշեշ-Դավթյան» միջնակարգ դպրոցը։ Ուսումը շարունակել է Թեհրանի Պետական համալսարանի Տեխնիկական գիտությունների ֆակուլտետի էլեկտրական ճարտագիտության ճյուղում 1973 թվականին, ավարտելով մագիստրատուրան։ Ապա ուսման շարունակման համար մեկնել է ԱՄՆ-ի Բերքլի համալսարան, 1976 թվականին էլեկտրական և համակարգչային գիտությունների բաժնից ստանալով ասպիրանտուրա՝ համակարգերի հսկողություն թեքումով։ Ապա վերադարձել է Իրան, որտեղ 30 տարի դասավանդել և գիտահետազոտական աշխատանքներ է ղեկավարել Թեհրանի Պետական համալսարանի իր ուսանած Տեխնիկական գիտությունների ֆակուլտետում։ 2006 թվականին Իրանի ճարտարագիտության ասպարեզում ճանաչվել է որպես «Մնայուն դեմք» ։
Նա ամուսնացել է Էմիլիա Ներսիսյանցի հետ և ունեցել մեկ զավակ Արման անունով։
Աշխատանք
1986-ից 1988 թվականներին ղեկավարել է Թեհրանի Պետական համալսարանի Տեխնիկական գիտությունների ֆակուլտետի էլեկտրականության բաժինը, որի ընթացքում նաև հիմնադրել է համալսարանի Ուշիմ համակարգերի հսկողության կենտրոնը։ 1993-ից 1997 թվականներին տնօրինել է Իրանի Հիմնարար գիտությունների կենտրոնի (IPM) աշխատանքները ։
Լուկասը Իտալիայի Թրիեստեի Տեսական ֆիզիկայի միջազգային կենտրոնի (International Center for Theoretical Physics) և Ծագումնաբանական ճարտարագիտության և կենսատեխնոլոգիայի միջազգային կենտրոնի (International Center for Genetic Engineering and Biotechnology) գիտահետազոտող, Կիրառական մաթեմատիկայի ինստիտուտի անդամ, Չինական գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Հարբինի էլեկտրական տեխնոլոգիայի ինստիտուտի (Harbin Institute of Electrical Technology) գիտահետազոտող, Օնտարիոյի հետազոտական և արտադրական ընկերության գիտահետազոտական գործակից (research associate), և Բերքլի համալսարանի Էլեկտրական հետազոտությունների լաբորատորիայի (Electronic Research Laboratory) գիտահետազոտական գործակից է եղել ։
Լուկասի գիտական հետաքրքրությունների շարքում էին կենսաբանական հաշվարկումը, հաշվողական բանականությունը, անորոշ համակարգերը, բանական վերահսկումը (intelligent control), նեյրոնային ցանցերը (neural networks), բազմագործակալ համակարգերը (Multiagent Systems), տվյալների ականումը (Data Mining), ֆինանսական մոդելավորումը, և գիտելիքների կառավարումը ։
Կարո Լուկասը հրատարակել է ավելի քան 1200 գիտահետազոտական հոդված, միջազգային գիտաժողովներում ավելի քան 200 դասախոսություն ներկայացրել, 20 միջազգային գիտական պարբերականների խմբագրական կազմում է եղել, 8 գիրք է հեղինակել, և 39 գիտական խմբագրված հավաքածոների համահեղինակն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ կենսաբաններ Կատեգորիա:Իրանահայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Սպահան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1949 ծնունդներ Կատեգորիա:2010 մահեր
Ժողովածու (2290)
Ժողովածու (2290), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2290 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18֊րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.6X10.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 163 թերթից։ Գրված է միասյուն,նոտրգիր։Ունի՝ 22 տող։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տաղտակ դրոշմազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լարինո (այլ կիրառումներ)
Լարինո, կարող է վերաբերել՝
(5070) Արաի
(5070) Արաի (Arai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Հոլստա
Հոլստա (Holsta), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
(5070) Արաի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,107038 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8899 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3242 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2000,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179963 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,03° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հոլստա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սոֆյա Ազնաուրյան
Սոֆյա Մաթևոսի Ազնաուրյան, հայ կոմպոզիտոր։ Հայաստանի կոմպոզիտորների (1998) և Հայաստանի ժուռնալիստների միությունների անդամ։ Բնության և հասարակության մասին միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (2007):
Կենսագրություն
Սոֆա Ազնաուրյանը ծնվել է 1959 թվականի հուլիսի 3-ին, Կրասնոդարում։ 1967-1974 թվականներին սովորել է Կրասնոդարի թիվ 2 երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժնում։ 1978 թվականին ավարտել է Կրասնոդարի Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան երաժշտական ուսումնարանի կոմպոզիցիայի և տեսության բաժինները, 1983 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի բաժինը (ղեկավար՝ Գրիգոր Եղիազարյան) ։
1988 թվականից աշխատել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում և Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ 2000 թվականից «ԵՊԿ հրատարակչության» և «Երաժշտական Հայաստան» ամսագրի խմբագիրն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կին կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ
Լեսաջաիե
Լեսաջաիե (ლესაჯაიე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 26 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 194 մարդ ։
Լատոշինո
Լատոշինո (Латошино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Իննառահու կղզի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Լեբեդևկա (այլ կիրառումներ)
Լեբեդևկա, կարող է վերաբերել՝
Կարապետ Գուլոյան
Կարապետ Մուրադի Գուլոյան, ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզպետներ Կատեգորիա:Աբովյանի քաղաքապետեր Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԲՀԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Ռացիբորովկա
Ռացիբորովկա (Раціборівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1756 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հռոդոսի պաշարում (1480)
Հռոդոսի երկրորդ պաշարումը, Հռոդոս կղզու պաշարումը Օսմանյան կայսրության կողմից 1480 թվականին։
Նախապատմություն
Հռոդոսը կղզին 1444 թվականին արդեն կարողացել էր հաջող դիմադրել թուրքերի գրոհին։ Թուրքերի գրոհների պատճառով հարևան Թիլոս և Խալկի կղզիների բնակիչները տեղափոխվեցին Հռոդոս 1470-1475 թթ.:
Պաշարման սկիզբը և ընթացքը
1480 թ. մայիսի 23-ին Թուրքական նավատորմը մոտեցավ Հռոդոսին։ Թուրքերի թվաքանակը գնահատվում է 15-25 մինչև 70 հազար մարդ և 16 նավ այն պարագայում, երբ կղզին պաշտպանում էր ընդամենը 500 ասպետ և զինակիր, 2-3 հազար վարձկան և աշխարհազորային։ Պաշտպանների առավելագույն թվաքանակը գնահատվում է 7 հազ. մարդ  ։ Պաշտպանությունը ղեկավարում էր Հիվանդախնամների միաբանության առաջնորդ Պյեռ դ'Օբյուսսոնը։
Օսմանցիների առաջին ռազմավարական նպատակն էր գրավել Սուրբ Նիկողայոսի աշտարակը։ Ըստ տեղեկությունների աշտարակը ամեն օր ընդունում էր 1000 հրետանային կրակոց, սակայն պաշարվածները կարողանում էին դիմակայել ։ Երկրորդ փորձը կատարվեց արևելքից Աքանդիայի ծոցից։ Սակայն հիվանդախնամներին հաջողվեց փորել պաշտպանական ամրություններ և մեծ զոհերի գնով պաշտպանել աշտարակը։ Հուլիսի 27-ին տեղի ունեցավ հիմնական ճակատամարտը։ Մոտ 2500 ենիչերիների հաջողվեց զավթել Իտալական աշտարակը և ներխուժել հրեական թաղամաս։ Թուրքերը մտան քաղաք, բայց կորցրեցին 4 հազար մարդ և փախուստի մատնեցին։ Միաբանության առաջնորդը վիրավորվեց նիզակով ։ Ըստ ավանդության թուրքերի փախուստի պատճառներից մեկը հանդիսացավ ամրոցների պատերից կախված Հիսուսի պատկերով դրոշները։ Իսլամն արգելում է պատկերել մարդուն, և շատ թուրքեր վախեցան։
Արդյունքներ
1480 թ. օգոստոսի 17-ին թուրքական նավատորմը լքեց կղզին։ Մեհմեդ II-ը պատրաստվում էր գրավել Հռոդոսը որոշ ժամանակ անց, սակայն 1481 թվականին մահացավ։ Հռոդոսը մնաց հիվանդախնամների տիրապետության տակ դեռ 42 տարի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1480 Եվրոպայում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Հիվանդախնամների միաբանության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Հռոդոսը Հիվանդախնամների միաբանության կազմում Կատեգորիա:15-րդ դարը Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:1480-ականները Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Իրադարձություններ Հռոդոսում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պաշարումներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն
Պրեոբրաժենսկայա (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)
Պրեոբրաժենսկայա (Преображенская, Преображенский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 96 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Միթերթայխ
Միթերթայխ (Mitterteich), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6852 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 39,35 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 141։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Արիարաթիա
Արիարաթիա, քաղաք Փոքր Հայքում, Ծամնդավ գետի ակունքների շրջանում, այժմյան Ազիզիե գյուղի տեղում։ Թեոդոս կայսրի օրոք (379-395) մտնում էր Երկրորդ Հայք նահանգի մեջ։
Կատեգորիա:Փոքր Հայքի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Օբյեկտային կոդ
Օբյեկտային կոդը (object code)  կամ երբեմն օբեյեկտային մոդուլը (object module) հանդիսանում է կոմպիլյատորի արդյունք ։ Ընդհանուր առմամբ լեզվում օբյեկտային կոդը հրամանների հաջորդականություն է, սովորաբար  այն մեքենայական լեզու է (օր.՝ բինար կոդ) կամ  միջանկյալ լեզու, ինչպիսին է RTL -ը։
Օբյեկտային կոդը կարող է իր հերթին կապվել( linked) կատարվող ֆայլին կամ գրադարանային ֆայլին։ Օգտագործելու համար այն պետք է տեղադրվի կատարվող ֆայլի ( executable file), գրադարանային ֆայլի (library file) կամ օբյեկտային ֆայլի (object file) մեջ։
Օբյեկտային կոդը մեքենայական կոդի մի մասն է, որը դեռ չի կապվել ծրագրին։ Այն կոնկրետ գրադարանի կամ մոդուլի մեքենայական կոդ է, որը պատրաստում է վերջնական ծրագիր։ Այն կարող է նաև պարունակել ծրագրի մեքենայական կոդում չգտված լրացումներ (placeholders) կամ օֆսեթներ(offsets), որը լինկերը պետք է օգտագործի բոլորը իրար կապելու համար։ Քանի որ մեքենայական կոդը բինար կոդ է, այն կարող է կատարվել անմիջապես պրոցեսսորի(CPU) կողմից, օբյեկտային կոդը ունի մասամբ պարամետրավորված ցատկեր (partially parameterized jumps), այնպես որ լինկերը կարող է դրանք լրացնել։
Ասեմբլերն օգտագործվում է ասեմբլեր կոդը մեքենայական կոդի փոխակերպելու (օբյեկտային կոդի)։ Լինկերը կապում է մի քանի օբյեկտային և գրադարանային ֆայլեր, կատարվող ֆայլը գեներացնելու համար։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ցածր մակարդակի ծրագրավորման լեզուներ
Մարշալ շրջան (Միսսիսիպի)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միսսիսիպիի շրջաններ
(20830) Լույաջիա
(20830) Լույաջիա, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 2000 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2000 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (6801-6900)
Աստերոիդների ցանկ (6701-6800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (6901-7000)
Լեբեդինկա (այլ կիրառումներ)
Լեբեդինկա, կարող է վերաբերել՝
Արիետա
Արիետա (arieta, aria-արիա), ոչ մեծ արիա։ Սովորաբար աչքի է ընկնում պարզ հորինվածքով և մեղեդու երգային բնույթով։ Արիետան բնորոշ է ֆրանսիական կոմիկական օպերային։
Կատեգորիա:Օպերա Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Հոլստռե
Հոլստռե (Holstre), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պաիստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 193 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պաիստու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լեբյաժիե (այլ կիրառումներ)
Լեբյաժիե, կարող է վերաբերել՝
Ռիմա Նանյան
Ռիմա Ժիրայրի Նանյան, հայ գրաֆիկ-նկարիչ։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր (2017)։
Կենսագրություն
Ռիմա Նանյանը ծնվել է 1995 թվականին Երևանում։ 2001-2009 թվականներին սովորել է Երևանի թիվ 222 միջնակարգ դպրոցում, 2009-2013 թվականներին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջում։ 2013-2017 թվականներին սովորել է  Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում, 2017 թվականից՝ նույն ակադեմիայի մագիստրատուրայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիրներ
Երևման Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Ախալցխա)
Երևման Սուրբ Խաչ եկեղեցի (նաև՝ Սուրբ Նշան եկեղեցի կամ Կոկոլայի եկեղեցի), Հայ Կաթոլիկ եկեղեցու տաճար Վրաստանի Սամցխե-Ջավախքի մարզի Ախալցխա քաղաքի հին՝ Ռաբաթ կոչված թաղամասի ամենաբարձր մասում։ Դրա մասին է վկայում հետևյալ աղբյուրը. ''«Հին քաղաքի մէջ եղած Հայ կաթոլիկաց եկեղեցիներէն Ս. Նշան կամ Երևման Ս. Խաչ, կառուցուած է բարձր բլրան վրայ, Հայոց միջին դարու եկեղեցեաց ձևով, ոչ այնչափ սրածայր կաթողիկէիւ, որ բաւական հնութեան նշան է...: Զանազան ժամանակաց մէջ նորոգուած է եկեղեցիս...»'' ։
Պատմություն
Ինչպես ավանդույթը, այդպես էլ որոշ աղբյուրներ վերաբերում են եկեղեցում կառուցմն Հայոց կաթողիկոս Ներսես Գ Տայեցուն ։ Ցավոք, սոն ավանդությունը ո՛չ հերքելու և ո՛չ էլ հաստատելու հիմքեր չունենք։ Անկասկած, ավանդապատում կամ նույնիսկ մտացածին է նաև 1872 թվականի հետևյալ վկայությունը.
...բոլորը գտնվում են միմյանցից ոչ հեռու''։ Ամենից բարձր տեղը զբաղեցնում է Սուրբ Խաչ եկեղեցին։ Ակադեմոկոս Բրոսեն վկայում է, թե այս եկեղեցին կոչվում էր նաև,, կոկոլա,, այսինքն Նիկոլայի եկեղեցի, որն իր անունը ստացել էր հիմնադրի՝ վրացի Նիկոլայ Շալիկովի անունից։ Կառույցի արձանագրությունները ներկայումս եկեղեցին Շալիկովին վերագրելու հիմք չեն տալիս։ Հին արձանագրությունները հայերեն են
18-րդ դարի առաջին կեսից տիրել են հայ կաթողիկեները։ Շնորհիվ տարբեր դարերում պարբերաբար իրականացված մի շարք նորոգությունների, որոնց հետքերը որմերի՝ տակավին կանգուն հատվածների վրա ցարդ հայտնի են, միանգամայն կանգուն և անվնաս է եղել մինչև ռուսների՝ Ախալցխան գրավելը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կաթողիկե վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ախալցխայի վանքեր և եկեղեցիներ