cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Սարգիս վանք (Ուշի)
Պատմություն
1654–57-ին Ուշիի Ս. Սարգիս վանքի վանահայր Ոսկան Երևանցին կոպտատաշ բազալտ քարով կառուցել է վանքը շրջափակող, ուղղանկյուն հատակագծով, աշտարակներով ուժեղացված պարիսպներ, որոնց ներսից կից եղել են բնակելի և տնտեսական շինություններ։ Հվ-արմ. կողմում թաղածածկ մեծ սրահն է և նրա շարունակությունը կազմող երկհարկանի խցերը։ Վանքի գլխավոր մուտքը հվ-արլ-ից է։
1827-ին Ուշիի Ս. Սարգիս վանքը երկրաշարժից ավերվել է։ 1999-ից, Շահե արք. Աճեմյանի նախաձեռնությամբ և  հովանավորությամբ, սկսվել են վանական համալիրի պեղումները (ղեկ.՝ Ֆ. Բաբայան), որոնց ընթացքում բացվել են Ս. Աստվածածին եկեղեցին, սրահի, օժանդակ շինությունների ավերակները (վանական համալիրի գլխավոր հատվածները պեղումների ընթացքում դուրս եկան հողաշերտի տակից), հայտնաբերվել են մշակութային արժեք ներկայացնող հնագիտական նյութեր, խաչքարեր, դրամներ և այլն։
Այսօր վանքին կից փոքրիկ բազիլիկ եկեղեցին է միայն կանգուն, որն, ըստ արձանագրության, կառուցվել է 1203թ.-ին, իսկ մյուս հատվածները խոնարհված են։
Հնագիտական նկարագրությունը
Տեղադրություն. Տեղադրված է ուշ բրոնզ-վաղերկաթեդարյան ամրոց-բնակավայրի հարավային եզրին, բարձրադիր բլրի թեք լանջին։
Շերտագրություն.Միջնադարյան Հայաստանի հոգևոր և մշակութային նշանավոր կենտրոններից է։ Հուշարձանի վերաբերյալ առաջին վկայությունը պահպանվել է «Յայսմավուրք»-ում՝ Մ. Մաշտոցի կողմից Ս. Սարգսի մասունքներն այստեղ ամփոփելու և վանք հիմնելու կապակցությամբ։ Վանքի վիմագրերում ևս այն անվանվում է Ս. Սարգիս զորավար։ Վանքի ծաղկման երկրորդ փուլը վերաբերում է XIII-XIV դդ. և համընկնում Վաչուտյան իշխանական տան շինարարական գործունեության հետ։ Այդ ընթացքում կառուցվել են Ս. Աստվածածին եկեղեցին, գավիթը, զանգակատունը։ Երրորդ շինարարական փուլը վերաբերում է XVII դ., երբ վանքի վանահայր է նշանակվում Ոսկան Երևանցին։ 1654-1662 թթ. նրա ջանքերով կառուցվում են արտաքին սյունասրահը՝ եկեղեցու և գավթի արևմտյան կողմում, տարաբնույթ շենքեր (հյուրատուն, սեղանատուն, վանախցեր) և վանքը շրջապատվում է պարսպով։ XVIII դ. առաջին կեսին վանքը լքվում է և, վերջնականապես, ավերվում 1827 թ.:
Ճարտարապետություն.Վանական համալիրը բաղկացած է Ս. Սարգիս մատուռից, Ս. Աստվածածին եկեղեցուց, գավթից, զանգակատնից և XVII դ. կառուցված բնակելի, տնտեսական, քաղաքացիական ու արտադրական մի շարք կառույցներից, որոնք պարփակված են շրջապարսպով։
Ս. Սարգիսը V-VII դդ. բնորոշ փոքր միանավ, երկթեք տանիքով ուղղանկյուն կառույց է, որը շարված է հիմքում կոփածո բազալտե, վերևում սրբատաշ տուֆե քարերով։ Վերանորոգվել է XI-XII դդ., ապա 1203 թ.՝ համաձայն մուտքի վրա պահպանված արձանագրության։
Ս. Աստվածածինը հարավից կից է Ս. Սարգսին։ Կառուցվել է XIII դ. սկզբին, մեկ զույգ մույթերով գմբեթավոր սրահ է՝ հյուսիսարևելյան և հարավարևելյան կրկնահարկ ավանդատներով։ XIII դ. բնորոշ զարդամոտիվներով հարդարված երկու մուտքերը բացվում են արևմտյան և հարավային ճակատներում։ Ավագ խորանի բեմառէջքը հարդարված է վեցանիստ մեդալիոնների շարով, որոնց դաշտերը լցված են բուսական տարբեր զարդատարրերով։ Ըստ պահպանված վիմագրի՝ Ավագ խորանը պատված է եղել որմնանկարներով։
Գավիթը կից է Ս. Աստվածածին եկեղեցուն հարավից։ Կառուցվել է 1264 թ., երկրաշարժից քանդված եկեղեցու տեղում, որի մասին հաղորդում է պահպանված վիմագիրը, ինչպես նաև պատերի շարվածքում օգտագործվել են ավելի վաղ շինությունների ու խաչքարերի բեկորներ։ Գավիթը հանդիպակաց պատերի ութ որմնասյուներով և խաչվող կամարներով քառանկյուն շենք է, որի մուտքերը արևմտյան և արևելյան կողմերում են։ Հարավային ճակատում բացվում են սյունով բաժանված կրկնակի պատուհանները։
Ըստ հայտնաբերված վիմագրի՝ 1311 թ. կառուցվել է զանգակատուն, որի հիմնապատերը պեղումներով բացվեցին եկեղեցուն և գավթին կից՝ արևմտյան կողմից։
Վանքի շրջապարիսպը հիմնովին վերանորոգվել է XVII դարում։ Այն անկանոն քառանկյուն հատակագիծ ունի՝ ուժեղացված 2 ուղղանկյուն և 3 կիսակլոր կրկնահարկ աշտարակներով։ Պարսպի գլխավոր մուտքը հարավարևելյան անկյունում է, երկրորդը՝ արևմտյան կողմում։ Հյուսիսային, արևմտյան և հարավային պարսպապատերին կից կառուցվել են կրկնահարկ վանախցեր, օժանդակ շենքեր, թաղակապ հյուրատուն, սյունազարդ սրահ։ Ս. Սարգսի հյուսիսարևմտյան կողմում բացվել է երկու բաժանմունք ունեցող կամարակապ սրահ, որը հավանաբար ծառայել է իբրև սեղանատուն։
Գտածոներ. Խաչքարեր, վիմագիր քարեր, խեցեղեն, մետաղե և ապակե իրեր, դրամներ։
Նշանակությունը
Ս. Սարգիս անվամբ եկեղեցիների շարքում մեզ հայտնի ամենավաղ կառույցը Ուշիի Ս. Սարգիս մատուռ-վկայարանն է։
Ավանդազրույցներ
Պատմում են, որ Ս. Սարգսի տոնի օրը, Ս. Սարգսին նվիրված մատուռի վրա երևում է Լուսավորչի կանթեղը (Ֆ. Բաբայան)։
Տոլեդո կամուրջ
Պուենտե-դե-Տոլեդո (Puente de Toledo), կամուրջ Մադրիդում, Տոլեդո փողոցի մի մաս։
Տոլեդո կամուրջը կառուցվել է Մանսանարես գետի վրա 1718-1732 թթ. բարոկկո ոճով, ըստ ճարտարապետ Պեդրո Րիբերոյի կազմած նախագծի, 1680 թ. ջրհեղեղից ավերված կամուրջի փոխարեն։
Պուենտե-դե-Տոլեդո կամուրջը իրենից ներկայացնում է 4,95 լայնութամբ գրանիտե հետիոտնային կամուրջ, որտեղ տրանսպորտային յուրաքանչյուր միջոցի մուտքն արգելվում է։ Կամուրջը ճանաչվել է որպես ճարտարապետական հուշարձան և 1956 թվականին ընդգրկվել իսպանական մշակույթի լավագույն հուշարձանների (Bien de Interés Cultural) շարքում ։
Կամրջի կենտրոնում տեղադրված են Մադրիդի հովանավոր Սուրբ Իսոդորի և Մարիա Տորիբիայի արձանները ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Մադրիդի կամուրջներ Կատեգորիա:Հետիոտնային կամուրջներ
Ռիս Կեդվա
Ռիս Կեդվա (Рысь-Кедва), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կեդվա գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 32 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սըր Ռոբերտ Մենզիս
Սըր Ռոբերտ Գորդոն Մենզիս (Sir Robert Gordon Menzies, ), Ավստրալիայի պետական և քաղաքական գործիչ, Ավստրալիայի 12-րդ վարչապետ։ Նա Ավստրալիայի վարչապետի պաշտոնում գտնվելու տևողությամբ առաջինն էր։
Լոնդոնի Թագավորական ընկերության անդամ (1965)։
Կյանքի վաղ տարիներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց Մենզիսը դարձել է 19 տարեկան, և ծառայության է անցել համալսարանի ոստիկանական ջոկատում։ Երբ նա հեռացել է այնտեղից, նրա հասակակիցներն ու համադասարանցիները ձգտում էին մտնել զինված ուժեր։ Սակայն ընտանիքում երկարատև քննարկումից հետո (երեք եղբայրներից երկուսն արդեն պատերազմի մեջ էին) որոշվել է, որ Մենզիսը մնա տանը և ավարտի իր ուսումը ։ 1918 թվականին ավարտել է համալսարանը, որից հետո դարձել է հաջողակ իրավաբան՝ վաստակելով մեծ կարողություն։ 1920 թվականին ամուսնացել է Փեթի Լեկիի՝ Ավստրալիայի խորհրդարանի ազգայնական կուսակցության անդամի դստեր հետ ։
Քաղաքական գործունեություն
1928 թվականին Մենզիսը որոշել է թողնել իրավաբանական պրակտիկան, որպեսզի նահանգի խորհրդարան ընտրվի որպես Ավստրալիայի ազգայնական կուսակցության կողմից Վիկտորիա Օրենսդիր խորհրդի անդամ։ Ընտրությունների ժամանակ նա քիչ էր մնում պարտություն կրեր մամուլի ասուլիսներից մեկում տեղի ունեցած միջադեպի պատճառով, որի ժամանակ Առաջին աշխարհամարտի մի խումբ վետերաններ հարձակվել էին նրա վրա այն բանի համար, որ նա չի դիմել ժամկետային ծառայության։ Այնուամենայնիվ, Մենզիսին հաջողվել է հաղթահարել այդ ճգնաժամը և նա հաղթանակ է տարել ընտրություններում։ Մեկ տարի անց նա տեղափոխվել է նահանգի օրենսդիր ժողով՝ 1932 թվականից դառնալով պահպանողական վիկտորիանական կառավարությունում նախարար (մնացել է մինչև 1934 թվականը), ինչպես նաև Վիկտորիա նահանգի վարչապետի տեղակալ։
1934 թվականին Մենզիսը մասնակցել է դաշնային ընտրություններին՝ որպես Միացյալ ավստրալիական կուսակցության ներկայացուցիչ և վստահ հաղթանակ է տարել իր ընտրատարածքում։ Ընտրվելուց հետո նա Ջոզեֆ Լայոնսի կառավարությունում անմիջապես նշանակվել է գլխավոր դատախազ և արդյունաբերության նախարար։
1934-1935 թվականների վերջին Մենզիսը Լայոնսի կառավարության կողմից հանդես է եկել գործով, որը վերաբերվում էր չեխ հրեա կոմունիստ էգոն Քիշի՝ Ավստրալիայից վտարմանը։ Նա պետք է ելույթ ունենար Մելբուռնում պատերազմի և ֆաշիզմի դեմ ավստրալիական Կոնգրեսում, սակայն կառավարությունը հրաժարվել է նրան մուտքի թույլտվություն տալ։ Սակայն Քիշը նավով Մելբուռն հասնելուց հետո ցատկել է նավից և ինքնուրույն հասել ափ։ Երկար դատավարություններից հետո կառավարությունը ստիպվածէ եղել դադարեցնել դատական գործը և Քիշին վճարել բոլոր դատական ծախսերը՝ երկրից հեռանալու պայմանով։ Դրանից հետո Մենզիսի գործը մեղադրել են ազատական սկզբունքների և խոսքի ազատության խախտման մեջ ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Մենզիսը որոշել է իր վրայից հանել բոլոր մեղադրանքները՝ այդ իրադարձությունների ողջ պատասխանատվությունը բարդելով ներքին գործերի նախարար Թոմաս Պատերսոնի վրա։
Հետագայում Մենզիսը դարձել է Միացյալ ավստրալիական կուսակցության ղեկավարի տեղակալ։ Շատերը նրա մեջ տեսել են Լայոնսի բնական իրավահաջորդին, այդ պատճառով Մենզիսին հաճախ մեղադրել են օրինական առաջնորդին հեռացնելու փորձի մեջ (այդ բոլոր մեղադրանքները նա հերքել է)։ 1939 թվականին կառավարության կողմից պետական ապահովագրության ծրագիրը կյանքի կոչել հրաժարվելուց հետո Մենզիսը որոշել է հեռանալ կառավարությունից։ Սակայն 1939 թվականի ապրիլի 7-ին մահացել է Լայոնսը, և Մենզիսը շուտով ընտրվել է Միացյալ ավստրալիական կուսակցության ղեկավար։
Առաջին վարչապետի պաշտոնավարում
1939 թվականի ապրիլի 26-ին Մենզիսը Ավստրալիայի Ագրարային կուսակցության առաջնորդ Էրլ Փեյջի կարճատև վարչապետությունից հետո ընտրվել է երկրի վարչապետ։ Սակայն շուտով առաջացել է քաղաքական սկանդալ. Էրլ Փեյջը հրաժարվել է մնալ կառավարությունում։ Խորհրդարանի պալատում նա նաև անձնական վիրավորանք է հասցրել Մենզիսին՝ նրան մեղադրելով Առաջին համաշխարհային պատերազմին չմասնակցելու, ինչպես նաև Լայոնսի դավաճանության մեջ։ Դրանից հետո Մենզիսը ձևավորել է փոքրամասնության կառավարություն։ Երբ մի քանի ամիս անց Փեյջը հեռացվել է Ագրարային կուսակցության ղեկավարի պաշտոնից, Մենզիսը վերականգնել է կառավարական կոալիցիան կուսակցության նոր առաջնորդ Արչի Կամերոնի հետ։
1939 թվականի սեպտեմբերին Մեծ Բրիտանիայի կողմից նացիստական Գերմանիայի դեմ պատերազմ է հայտարարվել։ Այս տարիներին Մենզիսը բոլոր ջանքերը գործադրել է երկիրը միավորելու համար, սակայն մշտապես դժվարությունների և անհասկացության է բախվել Ավստրալիայի քաղաքական վերնախավի և բնակչության շրջանում՝ իր անցյալի պատճառով. առաջին հերթին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով, որին նա չէր մասնակցել, 1938 թվականին Գերմանիա կատարած իր պաշտոնական այցի և խաղաղության քաղաքականության աջակցության պատճառով, որը վարում էր Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Նևիլ Չեմբեռլենը։ Այնուամենայնիվ, Չեմբեռլենի կողմից պատերազմ հայտարարելուց հետո Մենզիսը հետևել է նրա օրինակին։ 1940 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Միացյալ ավստրալիական կուսակցությունը գրեթե պարտություն է կրել, և միայն խորհրդարանի երկու անկախ անդամների աջակցության շնորհիվ Մենզիսի կառավարությունը մնացել է իշխանության ղեկին։ Այդուհանդերձ, Ավստրալիայի լեյբորիստական կուսակցությունը՝ Ջոն Քերթինի ղեկավարությամբ, հրաժարվել է կոալիցիոն կառավարություն ձևավորելու Մենզիսի առաջարկից, ինչպես նաև դեմ է հանդես եկել ավստրալիական զորքեր Եվրոպա ուղարկելուն։
1941 թվականին Մենզիսը Մեծ Բրիտանիայում երկար ամիսներ է անցկացրել՝ քննարկելով ռազմական ռազմավարությունը Ուինսթոն Չերչիլի և այլ առաջնորդների հետ։ Ընդ որում, նրա ժողովրդականությունը հայրենիքում աստիճանաբար նվազել է և, վերադառնալով Ավստրալիա, օգոստոսի 28-ին Մենզիսը նախ հարկադրված Է եղել հեռանալ վարչապետի, ապա նաև Միացյալ Ավստրալիայի կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից։ Ավստրալիայի նոր վարչապետ է դարձել Ագրարային կուսակցության առաջնորդ Արթուր Ֆադենը։ Այս բոլոր իրադարձությունները Մենզիսն ընկալել է որպես դավաճանություն իր գործընկերների կողմից, ուստի վարչապետի պաշտոնից հեռանալուց հետո նա գրեթե չի մասնակցել քաղաքականությանը։
Վերադարձ
1941 թվականի հոկտեմբերին՝ Ֆադինի կառավարության պարտությունից հետո, իշխանության են եկել լեյբորիստները՝ Ջոն Քերթինի ղեկավարությամբ։ 1943 թվականին Քերթինը հերթական համոզիչ հաղթանակն է տարել խորհրդարանական ընտրություններում։ 1944 թվականին Մենզիսը մի քանի հանդիպում է անցկացրել Ռեյվենսքրեյգ հին առանձնատանը, որտեղ քննարկել է նոր հակալէյբորիստական կուսակցության ձևավորումը, որը պետք է փոխարիներ Միացյալ ավստրալիական կուսակցությանը։ Այն դարձել Է Ավստրալիայի Լիբերալ կուսակցությունը, որը հիմնադրվել էր 1945 թվականի սկզբին և գլխավորել է Մենզիսը։ Այնուամենայնիվ, լեյբորիստներին դեռ երկար ժամանակ հաջողվում էր մնալ իշխանության ղեկին. Քերթինի հեռանալուց հետո նոր վարչապետ է դարձել Բեն Չիֆլին։ Նման պայմաններում պահպանողական մամուլում սկսել են ավելի հաճախ հայտնվել հոդվածներ այն մասին, որ «Մենզիսի հետ մենք չենք հաղթի»։
Սակայն հետագա տարիներին սառը պատերազմի սկզբնական շրջանում ավստրալիական հասարակության հակամունիստական մթնոլորտը փոքր-ինչ խաթարել Է լեյբորիստների աջակցությունը։ 1947 թվականին Չիֆլին հայտարարել է ավստրալիական մասնավոր բանկերը ազգայնացնելու մտադրության մասին՝ դրանով առաջացնելով միջին խավի ընդդիմությանը։ Հասարակության տրամադրություններից հաջողությամբ օգտվել է Մենզիսը։ 1949 թվականին դեկտեմբերին նա երկրորդ անգամ տպավորիչ հաղթանակ է տարել խորհրդարանական ընտրություններում, իսկ նրա կուսակցությունը 48 տեղ է ստացել Ներկայացուցիչների պալատում։
Չնայած պալատում զգալի առավելությանը՝ Ավստրալիայի Սենատը մնացել է Լեյբորիստական կուսակցության վերահսկողության տակ։ Երբ 1951 թվականին Մենզիսը առաջարկել է Կոմունիստական կուսակցությունը արգելելու մասին օրինագիծ, այն վարչապետին անակնկալ կերպով ընդունվել է վերին պալատի կողմից։ Մենզիսն հույս ուներ հակառակ արդյունքի. այդ դեպքում նա կարող էր կրկնակի լուծարման հասնել, որը ենթադրում էր դաշնային խորհրդարանի երկու պալատների լուծարում։ Իսկ երբ Սենատը մերժել է բանկերի մասին օրինագիծը, Մենզիսն, այնուամենայնիվ, հասել է իր նպատակին, և հերթական ընտրություններում նա վերահսկողություն է ստացել արդեն Ավստրալիայի խորհրդարանի երկու պալատների նկատմամբ։
Ավելի ուշ՝ 1951 թվականին, Մենզիսը հանդես է եկել Ավստրալիայի Սահմանադրության փոփոխման հարցով հանրաքվե անցկացնելու առաջարկով։ Նա առաջարկել է թույլ տալ խորհրդարանին, որտեղ դա անհրաժեշտ էր երկրի անվտանգության ապահովման համար, ընդունել օրենքներ, որոնք վերաբերում էին Ավստրալիայի տարածքում կոմունիստների և կոմունիստական կուսակցության գործունեությանը։ Եթե հանրաքվեն հաջող ընթանար, ապա կառավարությունն իրավունք կունենար Կոմունիստական կուսակցությունն արգելելու մասին օրինագիծ մտցնել խորհրդարան։ Սակայն լեյբորիստների նոր առաջնորդ Հ. Վ. Էվատը դեմ է արտահայտվել Սահմանադրության փոփոխությանը՝ քաղաքացիական ազատությունների պաշտպանության նկատառումներով։ Այդ պատճառով 1951 թվականի սեպտեմբերի 22-ին կայացած հանրաքվեն տապալվել է։ Այս միջոցառումը դարձել է մենզիսի քաղաքականության սակավաթիվ սխալներից մեկը։ Հետագայում նա ավստրալիական զորքեր է ուղարկել Կորեական պատերազմին մասնակցելու համար, ինչպես նաև սերտ դաշնակցային հարաբերություններ է պահպանել Միացյալ Նահանգների հետ։
Այնուամենայնիվ, տնտեսական իրավիճակը Մենզիսի ղեկավարության տարիներին աստիճանաբար վատացել է, և 1954 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում լեյբորիստների կուսակցությունը Էվատի գլխավորությամբ ստացել է ձայների 50,03 %–ը, թեև մեծամասնական համակարգի պայմաններում դա նրանց 57 տեղ է տվել խորհրդարանի ստորին պալատում, իսկ լիբերալների և ագրարականների կոալիցիան ստացել է 64 տեղ։ Ընտրություններից առաջ Մենզիսը հայտարարել է, որ Ավստրալիայում խորհրդային դիվանագետ Վլադիմիր Պետրովը դիմել է կառավարությանը քաղաքական ապաստան ստանալու խնդրանքով, ինչպես նաև հայտարարել է Ավստրալիայի տարածքում լրտեսների ցանցի գոյության մասին (դրանց թվում են եղել անձինք Էվատտի ապարատից)։ Սառը պատերազմի այս իրադարձությունները թույլ են տվել Մենզիսին հաղթել իր ընտրատարածքում և պահպանել իր տեղը խորհրդարանում։ Հետագայում Էվատը Մենզիսին մեղադրել է Պետրովի փախուստը նախապատրաստելու մեջ, սակայն այդ փաստը հերքվել է.նա պարզապես հաջողությամբ օգտվել է իրավիճակից։
Լեյբորիստական կուսակցությունում 1954 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո պառակտում տեղի է ունեցել. Անտիկոմունիստական տրամադրված անդամների մի խումբ Վիկտորիա նահանգից որոշել են դուրս գալ կուսակցության կազմից և ձևավորել ավստրալիական Լեյբորիստական հակակոմունիստական կուսակցություն։ Նոր կուսակցությունն իր քաղաքականության մեջ նախապատվություններ է տվել լիբերալներին, այդ պատճառով 1955 թվականին Մենզիսին առանց դժվարության հաջողվել է վերընտրվել վարչապետի պաշտոնում։ 1958 թվականին նա կրկին վերընտրվել է Դեմոկրատական Լեյբորիստական կուսակցության (Ավստրալիայի լեյբորիստական հակակոմունիստների կուսակցության նոր անվանումը) աջակցության շնորհիվ։
Այդ ժամանակ Ավստրալիայում աճող ներգաղթի, բնակարանային ֆոնդի և արդյունաբերական արտադրության աճի շնորհիվ երկիրը կարողացել է վերականգնել իր տնտեսական ներուժը։ Գանձարանի համալրման մեկ այլ կարևոր աղբյուր են դարձել գյուղատնտեսական արտադրանքի արտահանումից ստացվող եկամուտները, որոնց գները կայուն բարձր են մնացել։ Նման պայմաններում լեյբորիստների հնացած սոցիալիստական հռետորաբանությունն անարդյունավետ էր։
1960 թվականին փոխառությունների արժեքի չմտածված ավելացումից հետո գնաճը սահմանափակելու նպատակով Մենզիսի հեղինակությունը փոքր-ինչ նվազել է, քանի որ կառավարության առաջարկած գործողությունները հանգեցրել են միայն գործազրկության աճին։ Այդ պատճառով 1961 թվականի ընտրություններում Մենզիսի կուսակցությունը հաղթել է ընդամենը երկու տեղով։ Սակայն, օգտվելով սառը պատերազմի և ԱՄՆ-ի հետ միության առթիվ լեյբորիստների կուսակցության նոր պառակտումից, նրան հաջողվել է վստահ հաղթանակ տանել 1963 թվականի ընտրություններում (բացի այդ, դրանք առաջին «հեռուստատեսային ընտրություններն» էին Ավստրալիայի պատմության մեջ, և Լեյբորիստական կուսակցության առաջնորդ Քոուելի հետ տարբեր հեռուստաբանավեճերում Մենզիսն ապացուցել է իր հռետորական ունակությունները)։
1963 թվականին Մենզիսն արժանացել է The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle շքանշանի, որը շնորհվել է շոտլանդական արմատների ճանաչման համար։ Այսպիսով, նա դարձել է միակ ավստրալիացին, որին հանձնվել է այդ ասպետական շքանշանը (չնայած դրանով պարգևատրվել են նաև Ավստրալիայի երեք բրիտանացի գեներալ-նահանգապետեր), ինչպես նաև Ավստրալիայի երկրորդ վարչապետը, որը բարձրացվել է ասպետական արժանապատվության աստիճանի պետության ղեկավարման տարիներին (առաջինը Էդմունդ Բարտոնն էր)։
1965 թվականին Մենզիսը ճակատագրական որոշում է կայացրել ավստրալիական զորքեր ուղարկել Վիետնամական պատերազմի, ինչպես նաև կրկին պարտադիր զինվորական ծառայություն մտցնել։ Սկզբում այդ քայլերը ժողովրդայնություն էին վայելում հասարակության մեջ, բայց հետագայում դրանք մեծ խնդիր են դարձել նրա հետնորդների համար։ Չնայած նրան, որ Մենզիսը պրագմատիկ կերպով պահպանել է Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում ուժերի նոր հավասարակշռությունը, որը ձևավորվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, ինչպես նաև սերտ դաշնակցային հարաբերություններ է պահպանել ԱՄՆ-ի հետ, նա հրապարակավ խոստովանել Է, որ ցանկանում է սերտ կապեր ունենալ Մեծ Բրիտանիայի հետ, ինչն արտահայտվել է Եղիսաբեթ Երկրորդ Թագուհու նկատմամբ նրա բացահայտ հիացմունքով։ Անկախություն ստանալու պահից ի վեր անցած տասնամյակների ընթացքում ավստրալիացիների խանդավառությունը բրիտանական միապետության պաշտպանության և երկրում կառավարման միապետական ձևի պահպանման գործում մարել է, սակայն Մենզիսը բրիտանական թագի մոլի կողմնակից է եղել։
Հրաժարական։ Ժառանգություն
Ռոբերտ Մենզիսը պաշտոնաթող Է եղել 1966 թվականի հունվարին՝ իր տեղը զիջելով Լիբերալ կուսակցության առաջնորդ և Ավստրալիայի վարչապետ իր նախկին ֆինանսների նախարար Հարոլդ Հոլթին։ Գոյություն ունեցող կոալիցիան իշխանության էր մնացել ևս յոթ տարի, մինչև 1972 թվականի դեկտեմբերին դաշնային ընտրություններում հաղթանակ չի տարել Լեյբորիստական կուսակցությունը՝ Հոֆ Ուիթլեմի ղեկավարությամբ։
1966 թվականին Մենզիսը Մեծ Բրիտանիայի թագուհու կողմից նշանակվել է հինգ նավահանգիստների խնամակալ լորդի հին պաշտոնում։ Հետագայում նախկին վարչապետը երկար ժամանակ ճամփորդել է ԱՄՆ-ում, որտեղ դասախոսություններ է կարդացել համալսարաններում, ինչպես նաև հրապարակել է հիշողությունների երկու հատոր։ Վարչապետի պաշտոնից հեռանալը բացասաբար է անդրադարձել Մենզիսի առողջության վրա. 1968 և 1971 թվականներին նա երկու սրտի նոպա է տարել, որից հետո հեռացել է հասարակական կյանքից։ Նա մահացել է 1978 թվականին Մելբուրնում սրտի կաթվածից։
Իվանովո (գյուղ, Կովրովսկի շրջան)
Իվանովո (Иваново), գյուղ Ռուսաստանի, Վլադիմիրի մարզի Կովրովսկի շրջանի կազմում։
Սըր Ռոբերտ Մենզիս
Հրաժարական։ Ժառանգություն
Ռոբերտ Մենզիսը Ավստրալիայի վարչապետն է եղել 18 տարի, 5 ամիս և 12 օր։ Սա Ավստրալիայի պատմության մեջ ամենաերկար ժամկետն է՝ մեկ մարդու վարչապետական պաշտոնում մնալու համար։ Չնայած իր առաջին ժամկետում նա թույլ է տվել բազմաթիվ քաղաքական հաշվարկներ և սխալներ, այնուամենայնիվ, կարողացել է վերականգնել իր հեղինակությունը հասարակության մեջ, ինչպես նաև պահպանողական թևի ազդեցությունը ավստրալիական քաղաքականության մեջ, որը ծանրագույն ճգնաժամ է ապրել 1943 թվականին։ Մենզիսը իր երկրորդ ժամկետի ընթացքում շատ առումներով արդյունավետ քաղաքականության շնորհիվ դեռ մնում է Ավստրալիայի պատմության մեջ ամենահեղինակավոր վարչապետներից մեկը։ Նա նաև զգալի ավանդ է ունեցել Ավստրալիայում, ինչպես նաև երկրի մայրաքաղաք Կանբերրայում բարձրագույն կրթության զարգացման մեջ։
Իվանովո (գյուղ, Կովրովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1808 մարդ։
Սըր Ռոբերտ Մենզիս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Իվանովո (գյուղ, Կովրովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1628 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Կովրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրիշինո (այլ կիրառումներ)
Գրիշինո, կարող է վերաբերել՝
Բժշկական մանրէաբանությունը Հայաստանում
Բժշկական մանրեաբանություն, Բժշկական մանրէաբանության զարգացումը Հայաստանում պայմանավորված է 1923 թվականին ԵՊՀ-ում մանրէաբանության ամբիոնի (վարիչ՝ Ա. Իսահակյան) հիմնադրմամբ։ Սկզբնական շրջանում զբաղվել են արևադարձային տեղական վարակների ուսումնասիրություններով։ Ա. Իսահակյանն առաջինն է բացահայտել պապատաչի տենդը, լեյշմանիոզները, տզային հետադարձ տիֆը, նախակենդանիներով փոխանցվող աղիքային վարակները և մալթայան տենդը (բրուցելոզ) հանրապետությունում։ Ուսումնասիրվել են այդ հիվանդությունների հարուցիչները, տարածման ուղիները, մշակվել դրանց դեմ պայքարի միջոցներ։ Հետագայում զբաղվել են երկրամասային ախտաբանության՝ աղիք, վարակների հարցերով (Բ. Ավետիքյան, Վ. Միքայելյան, Ա. Միրզաբեկյան, Ջ. Ահարոնովա, Լ. Ֆրանգուլյան, Վ. Շեկոյան և ուրիշներ)։ Ոաումնասիրվել են նաև դիֆթերիայի (Ջ. Ամյան), վերքային վարակների (Բ. Ավետիքյան, Մ. Ալավերդյան) հարուցիչները և միկոպլազմաներով հարուցված թոքաբորբը (Ն Բաբայան), հակաբիոտիկների, արդյունաբերական թույների, գյուղատնտեսական թունաքիմիկատների ազդեցությամբ օրգանիզմի իմունաբանական տեղաշարժերը, նյարդահումորալ մեխանիզմների (մասնավորապես՝ հարվահանագեղձերի) դերն օրգանիզմի իմունային շարժընթացների կարգավորման հարցում (Վ. Շեկոյան)։ 1986 թվականին ԵՊԲՀ մանրէաբանության ամբիոնը վերակազմակերպվել է բժշկ. մանրէաբանության, վիրուսաբանության և իմունաբանության ամբիոնի (վարիչ՝ Վ. Շեկոյան), որտեղ ուսումնասիրվում են իմունաբանական շարժընթացներում նյարդային և իմունային համակարգերի փոխազդեցության հարցեր։ Ուսումնասիրվել է հիպոթալամուսի մոդուլացնող դերը մոնոնուկլեար ֆագոցիտային համակարգի բջիջների ակտիվացման մեջ (Վ. Շեկոյան)։ Բացահայտվել է ԳԱԿԹ-ի՝ որպես իմունոմոդուլյատորի, նպատակաուղղված օգտագործման հնարավորությունը իմունային շարժընթացների կարգավորման նպատակով՝ նորմայում և տարբեր ախտաբան, շարժընթացներում (Վ. Շեկոյան, Դ. Մուրադյան Վ. Թովմասյան, Ս. Զալինյան, Ք. Աբգարյան, Գ. Պողոսյան)։ Ամբիոնում ուսումնասիրվել են նաև էլեկտրաստատիկ դաշտի ազդեցությունն առաջնային իմուն պատասխանի և մակրոֆագերի ակտիվության վրա (Վ. Թովմասյան), սրտավիրաբուժական միջամտությունների ազդեցությունն իմունակարգավորման օղակի վրա և վերջինիս դերը թարախասեպտիկ բարդությունների առաջացման խնդրում (Լ. Մխեյան), անօդակյաց-օդակյաց մանրէների փոխազդեցության միջնորդավորված դերը վերքայի և վարակների ախտածնության մեջ (Ն. Թարվերդյան), ժամանակակից հրազենային վնասվածքի մանրէաբանական հատկանիշների փոփոխման դինամիկան (Կ. Բարոյան), երեխաների ու դեռահասների կազմվածքի զարգացման ու սեռական հասունացման տեմպերի և աղիների բնականոն միկրո կենսահամակեցության վիճակը Երևանում (Մ. Հովհաննիսյան), ռոտավիրուսային ստամոքսաղիքաբորբով հիվանդացությունը ՀՀ-ում (Կ. Մանուկյան), աղիք, վարակիչ հիվանդություններով հիվանդացության համաճարակաբանությունը ԼՂՀ-ում (Զ. Ասրիյան) և այլն։
Կատեգորիա:Մանրէաբանություն Կատեգորիա:Բժշկագիտությունը Հայաստանում
Սամչինցի (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)
Սամչինցի (Самчинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Զամչինցի։
2001 թվականի տվյալներով Սամչինցի գյուղում բնակվում էր 442 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,145 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3048,28 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գյուղական սեր (նկար)
«Գյուղական սեր» (L'Amour au village), նկար, ֆրանսիացի նկարիչ Ժյուլ Լըպաժի (, 1848-1884) գործերից՝ նկարված 1882 թվականին։ Այն պատկանում է Մոսկվայի՝ Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանին։ Գտնվում է 19-րդ և 20-րդ դարերի եվրոպական և ամերիկյան երկրների պատկերասրահում ։ Նկարի չափը՝ 194 × 180 սմ  (ըստ այլ տվյալների՝ 199.7 × 189 սմ ):
Պատմություն
Նկարը ձեռք է բերել Սերգեյ Տրետյակովը 1885 թվականին՝ Ժյուլ Լըպաժի մահվանից հետո ցուցադրված նկարների վաճառքի ժամանակ, որը տեղի է ունեցել Փարիզի Ժորժ Պետիի պատկերասրահում (Galerie Georges Petit) : Նկարի հանդեպ հետաքրքրություն է ցուցաբերել նաև Լյուքսեմբուրգի թանգարանը։ Լըպաժի երկու նկարներից մեկը պետք է ընտրվեր, և նրանք ընտրեցին «Հունձք» նկարը (այն հետագայում փոխանցվում է Լուվրին և այժմ գտնվում է Օրսե թանգարանում) ։
Այսպիսով, «Գյուղական սեր» նկարը ձեռք է բերում Սերգեյ Տրետյակովը, և այն դառնում է նրա հավաքածուի ամենահայտնի նկարներից մեկը։
Նկարը փոխանցվում է Արևմտյան նոր արվեստի պետական թանգարանին ։
Նկարագրություն
Նկարում պատկերված են ցանկապատի հակառակ կողմում, սակայն իրար կողքի կանգնած երիտասարդ տղա և գյուղացու հագուստով մի աղջիկ։ Աղջիկը թիկունքով է կանգնած, դեմքը չի երևում։ Նա հագել է երկար կիսաշրջազգեստ, մազերը երկու հյուս է արված։ Ցանկապատի վրա նրա գլխաշորն է։ Երիտասարդ տղան դեմքով դեպի դիտողն է, խոնարհված է քիչ առաջ, որպեսզի հավասար լինի աղջկան։ Հագել է սպիտակ վերնաշապիկ և պաշտպանիչ գոգնոցով տաբատ։ Կարծես թե շփոթված է, խոսում է իր սիրո մասին։ Հետևում երևում են տներ և եկեղեցու գմբեթ։ Նրանցից քիչ հեռու երևում են աշխատող կանայք ։
Կարծիքներ
Լ. Տոլստոյին ուղարկված նամակներում նկարիչ Միխայիլ Նեստերովը գրել է.
Երեկոյան խոսակցությունն ընդհանուր դարձավ, և բոլորին զարմացրեց իմ կարծիքը Լըպաժի «Գյուղական սեր» նկարի հանդեպ։ Իմ կարծիքով «Գյուղական սեր» նկարը զգացմունքների մաքրության, սիրո և պարզության մասին է և կարծես տաճարում լինի; Իր խորքայնությամբ այն ավելի շատ ռուսական է, քան ֆրանսիական։ Ժյուլ Լըպաժի պոետիկ լեզուն արտահայտում է երկու սիրող, սրտառուչ մարդկանց ամենապարզ մտքերը:«Գյուղական սեր» նկարը բարձր է գնահատել նաև նկարիչ Վալենտին Սերովը, ինչպես գրել է արվեստաբան Անդրեյ Տոլստոյը ,
Լըպաժի ստեղծագործական ժառանգությունը վերաբերում էր նաև այլ կողմնորոշում ունեցող ռուս նկարիչներին, որոնք ներկայացնում էին որպես ռուսական նկարչության պատմության հաջորդ սերունդը։ Նեստերովի խոսքերով, Վալենտին Սերովը հաճախ ասում էր. «Ամեն կիրակի ես գնում եմ այնտեղ՝ «Գյուղական սեր» նկարը դիտելու»։ Նեստերովն ավելացում է. «Բայց Սերովը գիտեր, թե ինչ պետք է դիտել»:Նկարը մեծ տպավորություն է թողել նաև արվեստագետ Վիկտոր Բորիսով-Մուսատովի վրա, ներկայացրել է իր նկարի ջերմ մթնոլորտը և հնչյունների հարստությունը։ Նա նույնիսկ նման տողերով բանաստեղծություն է գրել :
Որքա՞ն ժամանակ է իմ իդեալը եղել
Մեր ուսուցիչը՝ Կոնովալովը։
Նա այցելեց Տրետյակովի պատկերասրահը,
Երազներում միշտ Ժյուլ Լըպաժը ...
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1882 նկարներ Կատեգորիա:Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվայի Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի նկարներ
Ալոխթոն
Ալոխթոն  (հուն. αλλο - այլ + xθών – հող), ապարներ և օգտակար հանածոներ, որոնք առաջացել են վերանստվածքային ելանյութից (օրինակ՝ ջրերի բերած բուսական մնացորդների կուտակումից աոաջացած հանածո ածուխները)։
Ալոխթոնն ունի նաև մեկ այլ նշանակություն։ Ալոխթոն են կոչվում նաև ծալքավոր ստրուկտուրաների մասերը, որոնք վրաշարժված են չխախտված ավտոխթոն ստրուկտուրաների վրա և առաջացնում են տեկտոնական ծածկույթներ։
Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Լճագիտություն
Ձելո Բուոն Պերսիկո
Ձելո Բուոն Պերսիկո (Zelo Buon Persico), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 5189 մարդ։ խտությունը կազմում է 288 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 18 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20060։ հեռախոսային կոդ՝ 02։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պոտապկովո
Պոտապկովո (Потапково), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Գուս-Խրուստալնի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Գուս-Խրուստալնի շրջանի բնակավայրեր
Գրիշկի (այլ կիրառումներ)
Գրիշկի, կարող է վերաբերել՝
(4959) Նիինոամա
(4959) Նիինոամա (Niinoama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 15-ին Ակիրա Նատորիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Յակիիմոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,149217 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,1297 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1687 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2041,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17636 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ակիրա Նատորիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրիշկովկա (այլ կիրառումներ)
Գրիշկովկա, կարող է վերաբերել՝
Ռոմանովյան ոչխար
Ռոմանովյան ոչխար, մուշտակատու կոպտաբուրդ ոչխարների ցեղ։ Բուծել են Յարոսլավլի նահանգի գյուղացիները 18-19-րդ դարերին, տեղական կարճապոչ հյուսիսային ոչխարների ընտրության և զույգ ընտրության միջոցով հաշվի առնելով մուշտակատվության լավագույն հատկանիշները։
Անվանումը ստացել է տարածման սկզբնավայրի՝ Ռոմանովո-Բորիսոգլեբյան գավառի (այժմ՝ Տուտաևյան շրջանի Յարոսլավլի մարզում) անունից։ Ռոմանովյան ոչխարներից ստացվում է լավագույն ոչխարենի։ Առավել արժեքավոր է 6-8-ամսական գառների մորթին։ Բուրդը պարունակում է մեծ քանակով աղվամազ, որն ըստ երկարության գերաճում է քստամազի և առաջացնում օղակաձև գեղեցիկ գանգուրներով խոպոպիկներ։ Նորածին գառների բրդածածկը սև է, իսկ սեռահասուն ոչխարներինը՝ երկնագույն երանգներով մոխրագույն։ Մուշտակների ու քուրքերի բուրդը չի լմկվում, իսկ դրանց հակառակ երեսը նուրբ է։ Ոչխարներին խուզում են տարեկան 3 անգամ։ Խոյերի միջին բրդատվությունը՝ 2,5-3,5, իսկ մաքիներինը 1,4-1,7 կգ է։ Միջին կենդանի զանգվածը համապատասխանաբար 65-75 և 48-55 կգ է։ Պտղատվությունը 100 մաքուց 230-250 գառ է (առանձին մաքիներ երբեմն ծնում են մինչև 8 գառ)։
Առավել լայն տարածում ունի Ռուսաստանի Դաշնության հյուսիս և հյուսիսարևելյան մարզերում։
Ռոմանովյան ոչխարները օգտագործվում են կոպտաբուրդ ոչխարների բարելավման համար։
Կատեգորիա:Ոչխարի ցեղեր
Իվանովո-Սոբոլևո
Իվանովո-Սոբոլևո (Иваново-Соболево), գյուղ Ռուսաստանի, Վլադիմիրի մարզի Ալեկսանդրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Գրյանիկովկա (այլ կիրառումներ)
Գրյանիկովկա, կարող է վերաբերել՝
Ռիտիվ Վոժ (Վոլի վտակ)
Ռիտիվ Վոժ (Рытыв-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վոլ գետի ձախ ափին՝ 73 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հաաբնեեմե
Հաաբնեեմե (Haabneeme), գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Վիիմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 5634 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Վիիմսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Սեմիրենկի
Սեմիրենկի (Семиреньки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սեմիրենկի գյուղում բնակվում էր 242 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1421 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170,3 մարդ/կմ²։
Միջազգային բակալավրիատ
Միջազգային բակալավրիատ (International Baccalaureate, IB), նախկինում Միջազգային բակալավրիատ կազմակերպություն (IBO), միջազգային կրթական հիմնադրամ  հիմնադրված 1968 թ. գլխավոր գրասենյակը՝ Ժնևում, Շվեյցարիա ։ Առաջարկում է չորս կրթական ծրագրեր 3–19 տարեկան երեխաների համար ։ Այսօր արդեն այն իր մեջ ընդգրկում է 146 երկրի 3668 դպրոց և իրավացիորեն միջազգային ճանաչում ունեցող հանրակրթական ամենահայտնի համակարգն է, որի ավարտական վկայականը հնարավորություն է տալիս առանց լրացուցիչ քննությունների ընդունվել աշխարհի մի շարք առաջատար համալսարաններ։
Միջազգային բակալավրիատն իրականացնում է կրթական քառաստիճան ծրագիր՝ տարրական (1-4-րդ դասարաններ), միջին (5-10-րդ դասարաններ), «Դիպլոմա» (11-12-րդ դասարաններ) և ԿՍ (Կարիերայի սերտիֆիկատ)։
Այսօր Հայաստանում Երևանի Անանիա Շիրակացու անվան ճեմարանը միակ կրթական հաստատությունն է, որի բոլոր երեք՝ տարրական, միջին և ավագ դպրոցները հավաստագրված են համապատասխանաբար Միջազգային բակալավրիատի՝ Primary Years Programme, Middle Years Programme և Diploma Programme ծրագրերով։
Այս համակարգի կազմում գտնվող դպրոցներին ներկայացվում են շատ խիստ պահանջներ ինչպես կրթության կազմակերպման, այնպես էլ բովանդակային հարցերում։ Բոլոր աստիճաններում կիրառվող կենտրոնացված վերահսկողությունը, հետևողականությունը, մշտապես կատարվող բարեփոխումները, ուսումնական ծրագրերի մշտական վերանայումները, համակարգի բոլոր օղակներում աշխատող մասնագետների պարբերական պարտադիր վերապատրաստումները ստեղծել են բոլոր նպաստավոր պայմանները, որ համակարգում սովորող աշակերտները գերազանց ու խոր գիտելիքներ ստանան։
2011 թ. Հայաստանը միացավ Միջազգային բակալավրիատի ծրագրեր իրականացնող երկրներին։ «Քվանտ» վարժարանն առաջինն էր, որ դարձավ ՄԲ կազմակերպության անդամ և ստացավ համապատասխան հավաստագիր կրթական քառաստիճան ծրագրերից ամենաբարձրի՝ ՄԲ «Դիպլոմա» ծրագիր իրականացնելու իրավունքով։
2013 թ.-ին ՄԲ «Դիպլոմա» ծրագրով սովորող վարժարանի 12 շրջանավարտներն ավարտական գնահատականներով՝ առանց քննության ընդունվեցին արտասահմանյան առաջատար բուհեր։ «Դիպլոմա»-ն Միջազգային բակալավրիատի ամենաբարձր աստիճանի երկամյա ծրագիրն է, որն իրականացվում է 11-րդ և 12-րդ դասարաններում (նախատեսված է 16-19 տարիքային խմբի համար)։ Այն ավարտվում է երկրորդ տարվա վերջում՝ մայիս ամսին՝ Միջազգային բակալավրիատի կողմից իրականացվող քննություններով։
Ծրագրի գերագույն նպատակը համակողմանի ու բազմակողմանի զարգացած, ազգային ու համաշխարհային արժեքներին քաջածանոթ, դրանք կրող ու դրանցով առաջնորդվող վառ անհատականությունների ձևավորումն է։ Դրան հասնելու համար օգտագործվում են տարբեր մեթոդներ։ Ամեն բան արվում է աշակերտի աշխարհայացքի ձևավորման, մտահորիզոնի ընդլայնման, վերլուծական մտածողության ձևավորման ու զարգացման համար։
«Դիպլոմա» ծրագրի հիմնական նպատակներից մեկն էլ այն է, որ աշակերտները կարողանան համագործակցել խմբային աշխատանքի ժամանակ, ոչ միայն կարծիք հայտնեն, այլև կարողանան լսել ուրիշների ասածը, խմբի կարծիքը ներկայացնեն ու հիմնավորեն։
Դասերի ժամանակ մեծ կարևորություն է տրվում միջառարկայական կապերին։ Տրված թեմաները դիտարկվում են տարբեր հարթություններում, տարբեր տեսանկյուններից, տարբեր գիտությունների ուսումնասիրության դիտակետից։ Տարբեր առարկաների ծրագրերում ընդգրկված թեմաները, առկա մոտեցումներն ու սկզբունքները, օգտագործված մեթոդներն ընտրված են այնպես, որ ծրագրի շրջանավարտներն արդեն պատրաստի հետազոտողներ են դառնում, ինչն էլ չափազանց բարձր է գնահատվում աշխարհի առաջատար համալսարաններում։
Հենց այս ամենի շնորհիվ ՄԲ «Դիպլոմա» ծրագիրն ավարտած սովորողների ստացած ավարտական վկայականն ընդունելի է աշխարհի առաջատար համալսարաններում ու տալիս է կրթաթոշակ ստանալու հնարավորություններ։ Բոլոր այդ համալսարանները միանշանակոր ընդունում են, որ ՄԲ «Դիպլոմա» ծրագրի բարդությունները հաղթահարած շրջանավարտները ունակ են հաղթահարելու համալսարանական բարդ պահանջները շատ ավելի արագ ու ավելի հեշտ, քան ցանկացած այլ համակարգի շրջանավարտ։
Ծրագիրն ընդգրկում է առարկաների վեց խումբ, ինչպես նաև միջուկը կազմող բաժինները՝ ընդլայնված ակնարկ (Extended Essay), իմացության տեսություն (TOK-theory of knowledge), ստեղծագործական աշխատանք, ֆիզիկական ակտիվություն, ծառայության մատուցում (CAS - creativity, action, service):
Արտոնագրային գերատեսչություն
Արտոնագրային գերատեսչություն, կառավարական կամ միջկառավարական կազմակերպություն, որը վերահսկում է արտոնագրերի հետ կապված ցանկացած հարց։ Այլ բառերով, «արտոնագրային գերատեսչությունները կառավարական մարմիններ են, որոնք կարող են հաստատել կամ մերժել ցանկացած արտոնագրի դիմում՝ կախված նրանից, թե արդյոք այդ դիմումը համապատասխանում է արտոնագրման անհրաժեշտ պայմաններին» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արտոնագրային գերատեսչություններ Կատեգորիա:Մտավոր սեփականության իրավունք Կատեգորիա:Պետական մարմիններ
Ֆլոգիստոն
Ֆլոգիստոն (φλογιστός - այրելի ), այրելիության վարկածային սկիզբը XVIII դ․ քիմիկոսների պատկերացումներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քիմիայի պատմություն Կատեգորիա:Հնացած գիտական ​​տեսություններ Կատեգորիա:Այրում
Յոախիմ Գեորգ Դարյես
Յոախիմ Գեորգ Դարյես (Joachim Georg Darjes) (հունիսի 23, 1714, Գյուստրով - հուլիսի 17, 1791, Օդերի Ֆրանկֆուրտ), գերմանացի իրավաբան և փիլիսոփա, տնտեսագետ, լյութերական աստվածաբան, մանկավարժ, Լուսավորության դարաշրջանի փիլիսոփայական գործիչներից է Գերմանիայում։
Կենսագրություն
Դարյեսը հոգևորականի որդի է եղել։ 14 տարեկանից սովորել է Ռոստոկի համալսարանում, ուսումնասիրել աստվածաբանություն և փիլիսոփայություն։ 1731 թվականին ընդունվել է Ենայի համալսարան, ուսումնասիրել է փիլիսոփայություն, մաթեմատիկա և եկեղեցու պատմություն։ Սովորել է Քրիստիան Վոլֆի ղեկավարությամբ, հետագայում դարձել Վոլֆականության փիլիսոփայական դպրոցի ակտիվ պաշտպանը ։
1735 թվականին դարձել է փիլիսոփայության, իսկ 1739 թվականին՝ իրավագիտության դոկտոր։ 1744 թվականին ընտրվել է Ենայի համալսարանի իրավագիտության բարոյագիտության և քաղաքական գիտությունների պրոֆեսորի պաշտոնում։ Ենայի համալսարանում նրա իրավագիտության և փիլիսոփայության դասախոսությունները շատ հաջողված են եղել, հայտնի է, որ որոշ ունկնդիրներ նստել են աստիճաններին․ լսարանները շատ փոքր են եղել որ բոլորին տեղավորեին։ Նա դասախոսական կարիերայի ընթացքում ունեցել է 1000-ից ավելի ուսանողներ ։
1763 թվականին Ֆրիդրիխ Մեծը նրան հրավիրել է Օդերի Ֆրանկֆուրտ՝ որպես Վիադրինայի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1772, 1779, 1788 թվականներին ընտրվել է նույն համալսարանի ռեկտոր։
Դարյեսը եղել է կամերալիզմի ներկայացուցիչ։ Հետագայում փոխել է իր փիլիսոփայական հայացքները և հարել Վոլֆի հակառակորդներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:18-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գերմանացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գերմանացի աստվածաբաններ
Գրոզնոե (այլ կիրառումներ)
Գրոզնոե, կարող է վերաբերել՝
Տարեկ Տաբետ
Տարեկ Տաբետ (طارق ثابت, ),  թունիսցի նախկին ֆուտբոլիստ, Թունիսի հավաքականում խաղացել է պաշտպանի դիրքում։
Ակումբային կարերիա
Տարեկ Տաբետը ֆուտբոլիստի կարերիայի բոլոր 12 տարիները (1993-2005 թվականներին) անցկացրել է «Էսպերանս» ակումբում։ Այս թիմի կազմում մի քանի անգամ դարձել է երկրի չեմպիոն և նվաճել է Թունիսի գավաթը։ 1994 թվականին Տաբետը «Էսպերանսի» կազմում հաղթել է Աֆրիկայի չեմպիոնների գավաթը ։
Կարերիան հավաքականում
Տարեկ Տաբետը Թունիսի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1994 թվականի Աֆրիկայի ազգերի գավաթի խաղերին, որոնք անց էին կացվում Թունիսում։ Այս առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է խմբային փուլի երկու խաղի` Մալիի և Զաիրի հավաքականների դեմ։ 1998 թվականի Աֆրիկայի ազգերի գավաթի առաջնությանը Բուրկինա Ֆասոյում նա մասնակցել է Թունիսի հավաքականի երեք խաղերին` խմբային փուլում խաղալով Գանայի, Կոնգոյի և Տոգոյի հավաքականների դեմ ։
Մարզչի կարերիա
Տարեկ Տաբետը եղել է լիբիական «Վեֆակ Սաբրատա», «Խալիջ Սուրտ», «Ալ-Ահլի» ֆուտբոլային ակումբների գլխավոր մարզիչը, ինչպես նաև` իր հայրենիքում գլխավորել է մի շարք թիմեր։ 2006-2007 թվականներին եղել է Թունիսի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Ռոժե Լեմերայի օգնականը։
Ձեռքբերումներ
«Էսպերանս»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թունիսցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թունիսի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Գրոմադսկոե (այլ կիրառումներ)
Գրոմադսկոե, կարող է վերաբերել՝
Եվ անձրևը ջնջում է բոլոր հետքերը
«Եվ անձրևը ջնջում է բոլոր հետքերը» (Und der Regen verwischt jede Spur), Ֆրանսիա-Գերմանիա համատեղ նկարահանված երիտասարդական մելոդրամա-ֆիլմ ։ Էկրաններ է բարձրացել 1972 թվականին ։
Սյուժե
Այս գերմանական ֆիլմում անհաջողությունները ամեն քայլափոխի հետևում են հերոսուհուն, որը միշտ ինչ որ բանի է սպասում անձրևի տակ կանգնած։ Բարձրդասարանցի Քրիստինան ծանոթանում է Ալենի հետ, որն ուսանող էր Ֆրանսիայից։ Նրանց միջև ձևավորվում է զգացմունքներ, սակայն աղջկա էգոիստ և հաշվենկատ հայրը դեմ է այդ հարաբերություններին։ Նրանք որոշում են գաղտագողի ուղևորվել Ֆրանսիա՝ անցկացնելու արձակուրդները և պայմանավորվում են հանդիպել կանխավ որոշված վայրում։ Ցավոք Ալենը չի հայտնվում։ Երկար ժամեր անձրևի տակ սպասելուց հետո ուժասպառ Քրիստինան ընկնում է անծանոթ տղայի ձեռքերի մեջ, որը նրան հասցնում է հիվանդանոց։ Շուտով Քրիստինան ապաքինվում է և իր փրկիչ Մարտինի սերը ստիպում է մոռանալ նախորդ սերը։ Աղջիկը չգիտեր, որ Ալենն իրեն չի լքել, այլ մահացել է ոբերգական ավտովթարի հետևանքով, ինչն առաջացել էր դեպի իրենց հանդիպման վայր գալու ճանապարհին։ Մարտինը տառապում է ահավոր մեղավորության զգացումից, երբ նկատում է, որ ինքն է պատճառն այդ ճակատագրական վթարի, որի արդյունքում մահացավ Ալենը։ Իսկ ֆիլմի վերջում հենց ինքը Մարտինն է ենթարկվում ավիավթարի՝ կասկածելի հանգամանքներում։
Նկարահանոմներ
Հիմնական նկարահանումները կատարվել են Լյուբեկ քաղաքում, ինչպես նաև Մյունխենում և Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Մելոդրամաներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր
Կաստիրագա Վիդարդո
Կաստիրագա Վիդարդո (Castiraga Vidardo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1633 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ խտությունը կազմում է 327 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 5 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26866։ հեռախոսային կոդ՝ 0371։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
(4960) Մայո
(4960) Մայո (Mayo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,018678 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7459 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2915 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1915,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187923 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,94° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջնջված ինքնություն
«Ջնջված ինքնություն» (Boy Erased), ռեժիսոր և սցենարիստ Ջոել Էդգերթոնի ամերիկյան դրամատիկական ֆիլմ՝ Հերարդ Քոնլիի համանուն ինքնակենսագրության հիման վրա։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Լուկաս Հեջեսը, Նիկոլ Քիդմանը, Ռասել Քրոուն և Էդգերթոնը։ Ֆիլմը պատմում է բապտիստական հովվի որդու պատմությունը, որը ստիպված է ռեպարատիվ «ուղղիչ» թերապիա անցնել։
«Ջնջված ինքնություն» ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Թելուրայդի կինոփառատոնում։ Ֆիլմը թողարկվել է նոյեմբերի 2-ին Focus Features ընկերության կողմից և ամբողջ աշխարհում հավաքել է ավելի քան 11 միլիոն դոլար ։ Այն դրական արձագանքներ է ստացել կինոքննադատների կողմից, որոնք հատկապես նշել են դերասանների խաղը, ինչպես նաև առաջադրվել է մի շարք պարգևների, այդ թվում՝ երկու «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։
Սյուժե
ֆիլմը պատմում է պահպանողական խորքի բապտիստական հովվի որդու մասին, որը լինելով դեռահաս բացահայտում է իր համասեռականությունը։ Ծնողների պնդմամբ, Հարարդը (Լուկաս Հեջես) համաձայնում է անցնել «ուղղիչ» թերապիա, որպեսզի չկորցնի իր սիրելիներին, իր հավատն ու տեղը հասարակության մեջ։
Արտադրություն
2017 թվականի հունիսի 8-ին հայտարարվել է, որ Նեթֆլիքս, Annapurna Pictures, Focus Features և Amazon Studios ընկերությունները պայքարում են Լուկաս Հեջեսի, Ջոել Էդգերթոնի, Նիկոլ Քիդմանի և Ռասել Քրոուի մասնակցությամբ ֆիլմի տեղայնացման իրավունքների համար։ 2017 թվականի հունիսի 21-ին հայտարարել է, որ Նեթֆլիքսի և Focus Features-ի միջև ծավալված պայքարում իրավունքները հաղթել է վերջին ընկերությունը ։
Մամուլի հաղորդագրության մեջ ռեժիսոր Ջոել Էդգերթոնը հպարտությամբ է արտահայտվել նախագծի մասին ․
«Ուրախ եմ աշխատել ինչպես նոր, այնպես էլ փորձառու դերասանների կազմի հետ՝ Հերարդի պատմությունը էկրաններ տեղափոխելու համար։ Կարծում եմ, որ Focus-ը կատարյալ գործընկեր է այս գործում, և ես միշտ երախտապարտ կլինեմ Հերարդին իր կյանքի պատմության նկատմամբ իմ կրքին վստահելու համար։ Չեմ կարող տեսախցիկին վերադառնալու ավելի լավ պատճառ հորինել»։
Վարձույթ
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Թելուրայդի կինոփառատոնում ։ Այն նաև ցուցադրվել է Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում սեպտեմբերի 8-ին մամուլի համար, և ավելի ուշ՝ սեպտեմբերի 11-ին, 12-ին և 15-ին՝ հանրության համար։ ԱՄՆ-ում կինոնկարի էկրան թողարկվելն ի սկզբանե նշանակվել էր 2018 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, սակայն ավելի ուշ այն տեղափոխվել է 2018 թվականի նոյեմբերի 2-ին ։ Հայաստանում պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի մարտի 21-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր
Որսորդություն
Որսոդրություն, վայրի կենդանիների ու թռչունների որս, որը մարդու տնտեսական գործունեության հնագույն ձևերից է։ Սկզբնապես որսորդությունը (նաև որսի սպառումը) կրել է կոլեկտիվ բնույթ և սովորաբար զուգակցվել է հավաքչության, ձկնորսության, ավելի ուշ՝ երկրագործության ու անասնապահության հետ։
Որսը հին ժամանակներում
Հայաստանում որսորդության լայն տարածման մասին վկայում են նեոլիթի և բրոնզի դարաշրջանների ժայռապատկերները, մ.թ.ա. 11-1 հազարամյակների առարկաներն ու որմնանկարները, որոնցում պատկերված են որսի տեսարաններ։ Հայ ժողովրդի անվանադիր նախնի Հայկը հնագույն ավանդազրույցներում ներկայացվում է որպես քաջ որսորդ։ Ավատատիրական դարաշրջանում զինվոր, դասի և ազնըվականության համար որսախաղերը, զվարճանքից ու հրապուրանքից բացի, եղել են նաև ռազմ, դաստիարակության յուրահատուկ միջոց։ Հին Հայաստանում, բնական որսատեղերից (Շահապիվան, Մասյացոտն, Կոգո- վիտ և այլն) բացի, ստեղծվել են արքունի և իշխ. որսատեղեր (Ծննդոց անտառ, Խոսրովակերտ և այլն)։