cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ավստրալիա
Կախվածությունը Բրիտանիայից (1788-1900 թթ.)
Ժամանակի ընթացքում Նոր Հարավային Ուելսում ստեղծվել են առանձին գաղութներ՝ 1836 թվականին՝ Հարավային Ավստրալիան, 1851 թվականին՝ Վիկտորիան, իսկ 1859 թվականին՝ Քվինսլենդը ։ Հյուսիսային տարածքը հիմնվել է 1911 թվականին՝ Հարավային Ավստրալիայից մի մասի անջատման ճանապարհով ։ Հյուսիսային Ավստրալիան, Վիկտորիան և Արևմտյան Ավստրալիան հիմնվել են այսպես ասած որպես «ազատ գաղութներ», այսինքն անյտեղ երբեք բանտարկյալներ չեն տարել ։ Բայց հետագայում բանտարկյալներ են տեղափոխվել նաև վերջին երկու գաղութներ ։ Նոր Հարավային Ուելսի բնակիչների դժկամության պատճառով բանտարկյալները տեղափոխվել են այդ գաղութ։ Դատապարտյալներով վերջին նավը եկել է 1848 թվականին ։
Ավստրալիան մինչ եվրոպացիներով բնակեցումն ուներ 750 000-ից մինչև 1 000 000 բնակչություն, որի թվաքանակը կտրուկ կերպով նվազեց 150 տարիների ընթացքում՝ հիմնականում եվրոպացիների կողմից բերած հիվանդությունների պատճառով ։ «Գողացված սերունդ» (երեխաների առևանգումը ավստրալիական աբորիգեններից) ավստրալիայի բնիկների ցեղասպանություն է համարվում ։ Հնարավոր է, որ այս հանգամանքն էլ ե նպաստել ավստրալիայի բնիկների թվաքանակի կտրուկ նվազմանը ։ Բազմաթիվ կոնսերվատորների կողմից աբորիգենների պատմությունը վիճելի է և չափազանցված։ Այս կարծիքին է Ավստրալիայի նախկին վարչապետ Ջոն Հովարդը ։ «Գողացված սերնդի» շուրջ բանավեճերը Ավստրալիայում ստացել են «Պատմական պատերազմներ» անվանումը ։ Ֆեդերալ ղեկավարությունը իրավունք է ստացել աբորիգենների նկատմամբ օրենքներ կիրառել 1967 թվականին կայացած Ավստրալիական հանրաքվեից հետո ։ Մինչ 1992 թ.-ը Ավստրալիայի բնիկները հողատարածքի իրավունք չունեին, քանի որ դրանից առաջ Բարձրագույն դատը Ավստրալիան մինչ եվրոպացիների գալը ճանաչել էր որպես terra nullius («ոչ մեկին չպատկանող երկիր») ։.
XIX դարի 50-ականներին Ավստրալիայում ոսկե տենդ սկսվեց ։ 1854 թվականին տեղի ունեցավ Էվրիկյան ապստամբությունը, որն որն ուղղված էր հանքերի համար ոսկով արտոնագրեր ձեռք բերելու դեմ։ Դա առաջին քաղաքացիական անհնազանդությունն էր ։ 1855 և 1890 թթ. միջակայքում վեց գաղունթեր ստացան պատասխանատու ղեկավարության կարգավիճակ, բայց միևնույն ժամանակ նրանք մնում էին Բրիտանական կայսրության կազմում։ Լոնդոնում տեղակայված Բրիտանական կայսրության գաղութների գործով մինիստրությունը որոշ հարցերի շուրջ պահում էր իր հսկողությունը՝ հիմնականում արտասահմանյան գործարքների, պաշտպանության և միջազգային ծովային տրանսպորտի ոլորտներում։
Ֆեդերացիա (1901 թ. - այժմ)
1901 թվականի հունվարի 1-ին տասնամյակի պլանավորման, կոնսուլտացիաների և քվեարկության արդյունքում ստեղծվեց Ավստրալիական ֆեդերացիան՝ Ավստրալիական Միությունը ։ 1907 թվականին ստացավ Բրիտանական կայսրության դոմինիոնի կարգավիճակ։ Ֆեդերալ մայրաքաղաքային տարածաշրջանը (ավելի ուշ անվանված որպես Ավստրալիական մայրաքաղաքային տարածք) ձևավորվել է 1911 թվականին՝ որպես ֆեդարացիայի ապագա մայրաքաղաք՝ Կանբերրա։ Ավստրալիական Միության ձևավորումից մինչևԿանբերրայի շինարարության ավարտը՝ 1927 թ.-ը, մայրաքաղաքի ֆունկցիաներն իրականցրել է Մելբուռնը ։ 1911 թվականին Հարավային Ավստրալիայի նահանգի հյուսիսային տարածքի հաշվին ձևավորվել է Հյուսիսային տարածքը ։ 1914 թվականին Ավստրալիան կամավոր կերպով մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին հօգուտ Բրիտանական կայսրության ։ Պատերազմի ժամանակ ավստրալիացիները մասնակցել են Արևմտյան ճակատի բազմաթիվ խոշոր պայքարներում ։ Պատերազմում մասնակցած մոտ 416 000 ավստրալիացիներից 60 000-ը մահացել են, 152 000-ը՝ վիրավորվել ։ Շատերը Հալիպոլիի տակ Ավստրալիա-նորզելանդական զինվորական կորպուսի (ԱՆԶԶԿ) պարտությունը համարում են որպես ազգի ծննդի, նրա առաջին մարտական մեծ գործողության օր  ։ Նման մասշտաբի գործողություն է համարվում Կոկադուի մարտը ։
Ըստ Վեսթմինյան ստատուտի Ավստրալիայի և Մեծ Բրիտանիայի միակ կոնստիտուցիոն կապը դա պետության ընդհանուր ղեկավարն էր՝ բրիտանական միապետը։ Ավստրալիան այն ընդունել էր 1942 թվականին ըստ Վեսթմինյան ստատուտի, բայց պայմանագրի կնքման տարեթիվը նշվել է 1939 թ.-ը, որպեսզի հիմնավորված լինի Ավստրալիայի մասնակցությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին ։ Ասիայում կրած Բրիտանիայի պարտությունը և Ճապոնիայի ներխուժման վտանգը պատճառ հանդիսացավ, որ Ավստրալիան և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները մտերմացան միմյանց հետ ։ 1951 թվականին ըստ ԱՆԶՈՒՍի համաձայնագրի Ավստրալիան դառնում է ԱՄՆ-ի ռազմական դաշնակիցը ։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո խրախուսվեց եվրոպացիների էմիգրացիան։ XX դարի 70-ականներին «Սպիտակ Ավստրալիա» քաղաքականությունը չեղյալ համարելուց հետո էմիգրացիայի մակարդակը զգալիորեն աճեց ի շնորհիվ Ասիայի ։ Արդյունքում փոփոխվեց Ավստրալիայի դեմոգրաֆիկական տվյալները, մշակույթը և ինքնագնահատականը ։ 1986 թվականին Ավստրալիայի ակտի ընդունելուց հետո Ավստրալիայի և Մեշ Բրիտանիայի միջև եղած բոլոր կապերը վերջնականորեն խզվեցին ։
1999 թվականի Ավստրալիական հանրաքվեի արդյունքներով ավստրալիացիների 55 տոկոսը կողմ էին, որ Ավստրալիան դառնա հանրապետություն ։ Սկսված 1972 թվականից, երբ ընտրվեց Ուիթլեմ Հոֆը մինչև հիմա Ավստրալիան զարգացնում է խաղաղ օվկիանոսյան մյուս երկրների հետ իր հարաբերությունները՝ միևնույն ժամանակ պահպանելով ջերմ հարաբերություններ Ավստրալիայի դաշնակիցների և առևտրային գործընկերների հետ ։.
Պետական իրավական համակարգի հիմնադրույթներ
Ավստրալիայում հանրապետական ձևով կառավարելու կողմնակիցները ավելի ուժեղ դիրքորոշում ունեն։ Պետության գլխավոր օրենքը Սահմանադրությունն է, որը հաստատվել է Վիկտորիա թագուհու կողմից 1900 թվականին։ Սահմանադրական ուժով են օժտված նաև այլ օրենսդրական ակտերը, օրինակ՝ «Վեստմինստերյան կանոնադրությունն ընդունելու ակտը» և «Ավստրալիայի ակտը»։
Ավստրալիայում հաճախ է բարձրացվում հանրապետական կառավարման հարցը։ 1998 թվականի փետրվարին Կանբերրայում տեղի ունեցավ Սահմանադրական համագումար, որտեղ պատվիրակների մեծամասնությունը կողմ քվեարկեց, որպեսզի Ավստրալիան դառնա հանրապետություն։ 1999 թվականին համագումարի արդյունքում հանրապետական կառավարություն մտցնելու համար հանրաքվե անցկացվեց։ Հանրապետության օգտին քվեարկեց 45,13%։ Ըստ 2005 թվականի վերջում անցկացված սոցիոլոգիական հարցման՝ ավստրալիացիների 46%-ը ցանկանում է, որ Ավստրալիան դառնա հանրապետություն։ Միայն 34% է կարծում, որ երկիրը պետք է ղեկավարի բրիտանական միապետը, այդուհանդերձ 52%-ը չի ցանկանում, որ հաջորդ թագավորը լինի Արքայազն Չարլզը, որին որպես պետության գլուխ ցանկանում են տեսնել քաղաքացիների միայն 29%-ը ։ Շատ դիտորդներ կարծում են, որ Եղիսաբեթ II թագուհին կդառնա վերջին բրիտանացի միապետը, ով կգլխավորի Ավստրալիայի միությունը։ 2007 թվականի մարտին Ավստրալիայի վարչապետ Ջոն Հովարդը կասկածի տակ առավ Ավստրալիայի՝ հանրապետություն դառնալու փաստը, քանի դեռ իշխանությունը գտնվում է Եղիսաբեթ II թագուհու ձեռքում ։
Գործադիր իշխանություն
Ավստրալիայի գործադիր իշխանությունը գտնվում է վարչապետի՝ Ջուլիա Գիլլարդի ձեռքում։ Պետության ձևական ղեկավարը, Ավստրալիական միության թագուհին է համարվում Եղիսաբեթ II-ը։ Թագուհին հաստատում է գեներալ–նահանգապետին, ով իրավունք ունի միջամտել սահմանադրական ճգնաժամի դեպքում, իսկ մնացած ժամանակ խաղում է բացառապես ներկայացուցչական դեր ։ Գեներալ–նահանգապետը հանդիսանում է նաև Ավստրալիայի Զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարը՝ ներկայացնելով այդ պաշտոնում թագուհուն։ Ըստ Ավստրալիայի Սահմանադրության՝ թեև Եղիսաբեթ II թագուհին հանդիսանում է և՛ Ավստրալիայի և՛ Մեծ Բրիտանիայի թագուհին, նրա իշխանությունն ու ազդեցությունը այդ երկու երկրներում տարբեր կերպ է իրականացվում ։
Ավստրալիայի նախարարների կաբինետը նշանակվում է գեներալ–նահանգապետի կողմից՝ վարչապետի առաջարկությամբ ։ Կաբինետի անդամ հանդիսացող նախարարները կոչվում են ավագ նախարարներ։ Կաբինետի նիստերին մասնակցում են միայն ավագ նախարարները, թեև մյուս նախարարներն էլ կարող են մասնակցել, եթե օրակարգում դրված է նրանց գործունեությանն առնչվող թեմա։ Նիստերն ընթանում են վարչապետի նախագահությամբ ։
Օրենսդիր իշխանություն
Ավստրալիան ունի երկպալատ դաշնային խորհրդարան, որը կազմված է 76 սենատորներից բաղկացած Սենատից (վերին պալատ) և 150 պատգամավորներից բաղկացած Ներկայացուցիչների պալատից (ստորին պալատ)։ Խորհրդարանի կազմի մեջ է մտնում նաև Մեծ Բրիտանիայի թագուհին, ում ներկայացնում է գեներալ–նահանգապետը։ Ավստրալիական խորհրդարանը համարվում է աշխարհում վեցերորդ շարունակական ժողովրդավարական խորհրդարանը՝ ըսռ տարիքի ։
Ստորին պալատի պատգամավորներն ընտրվում են մեկ մանդատային համայնքներից, 3 տարի ժամանակով՝ մեծամասնական համակարգի բացարձակ մեծամասնությամբ։ Ոչ մի նահանգ չի կարող ներկայացնել 5-ից ավել պատգամավորի։
Սենատում 6 նահանգները ներկայացնում են 12 սենատորները, իսկ յուրաքանչյուր տարածք՝ 2 սենատոր։ Սենատի ընտրություններն անց են կացվում կուսակցական ցանկերով։ Սենատորներն ընտրվում են 6 տարի ժամանակով, իսկ 3 տարին մեկ Սենատի կեսը վերընտրվում է։
Կառավարությունը ձևավորվում է ստորին պալատի պատգամավորներից, ընդ որում կուսակցության կամ կոալիցիայի առաջատարը ինքնաբերաբար դառնում է վարչապետ։
Դատական իշխանություն
Գերագույն դատարանը վերահսկում է օրենսդրության սահմանադրական նորմերը և հանդիսանում է բարձրագույն ատյանի վերաքննիչ դատարանը։ Դաշնային իրավասության դատարանների շարքին են դասվում Ընտանեկան դատարանը (ստեղծվել է 1975 թ՝ քննելու ընտանեկան կոնֆլիկտները, ապահարզանները և խնամակալության ու ունեցվածքի բաժանման հետ կապված հարցերը), Դաշնային դատարանը (ստեղծվել է 1976 թ՝ լուծելու համար այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են սնանկությունը և վարչական բողոքները), Աշխատանքային հարաբերությունների դատարանը (այժմյան ձևով գոյություն ունի 1993 թ՝ քննելու գործատուների և վարձու աշխատողների միջև առաջացած խնդիրները)։ Բացի այս հատուկ դատարաններից Ավստրալիայում չկան դաշնային իրավասության այլ դատարաններ։ Նահանգների դատարաններն օժտված են դաշնային օրենսդրության նկատմամբ իրավական վերահսկողություն իրականացնելու գործառույթով։
Լինելով իրավական վերահսկողության բարձրագույն ատյանը և բոլոր դատական գործերով բարձրագույն դատավորը՝ Գերագույն դատարանը կարևոր քաղաքական դեր է խաղում երկրի կյանքում։ Գերագույն դատարանի անդամները՝ գլխավոր դատավորը և 6 դատավորները՝ նշանակվում են գործող կառավարության կողմից։ Դատավորի նշանակումը կարող է կապվել այս կամ այն կուսակցության կամ խորհրդարանական խմբակցության հետ (ինչպես կոալիցիոն, այնպես էլ լեյբորիստական կառավարությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում դատավորներ են նշանակել նախկին գլխավոր դատախազների), և դատավորների նշանակման նման փորձը օգնում է կրճատել Գերագույն դատարանի այն թեկնածուներին, ովքեր չեն կիսում կաբինետի պատկերացումները գերագույն դատական ատյանի խնդիրների վերաբերյալ։ Այնուամենայնիվ դա չի փոխում դատարանների անկախ լինելու փաստը, և դատարանի շատ նոր անդամներ, որպես կանոն, ստորին ատյանի դատարաններում կամ նահանգների դատական համակարգերում աշխատելու մեծ փորձ ունեն։ Ըստ 1977 թ սահմանադրական փոփոխության՝ Գերագույն դատարանի անդամները, դառնալով 70 տարեկան, պաշտոնաթող են լինում։ Հակառակ դեպքում նրանց կարող են պաշտոնանկ արվել միայն խորհրդարանի 2 պալատների որոշմամբ՝ ապացուցված վատ վարքագիծ ունենալու կամ իրենց պարտականությունները չկատարելու համար, որը դեռևս երբեք չի պատահել։
Պետական խորհրդանիշեր
Ավստրալիայի դրոշը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնի ուղղանկյուն պաստառ, որի վրա պատկերված է 3 տարր՝ Մեծ Բրիտանիայի դրոշը, որը հայտնի է նաև Յունիոն Ջեք անունով, Միության աստղը և Հարավային խաչ համաստեղությունը ։
Դրոշի ժամանակակից դիզայնի լրիվ նկարագրությունը հրատարակվել է «Միության կառավարական բյուլետենում» 1934 թվականին ։
Ավստրալիայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է վահան, որտեղ ձախից աջ ներկայացված են նահանգների զինանշանները՝ Նոր Հարավային Ուելս, Վիկտորիա և Քվինսլենդ։ Վահանի ստորին հատվածում՝ ձախից աջ՝ Հարավային Ավստրալիա, Արևմտյան Ավստրալիա և Թասմանիա։ Վահանի վերևի հատվածում տեղակայված է յոթանկյուն Միության աստղը՝ կապույտ և ոսկե պսակի վրա։ Աստղի 6 ճառագայթները խորհրդանշում են 6 նահանգները, իսկ յոթերորդը՝ տարածքների ամբողջականությունը և հենց Ավստրալիան։ Վահանը պահում են կենգուրուն և էմուն։ Զինանշանի նախնական տարբերակը շնորհվել է Էդուարդ VII-ի կողմից 1907 թվականին ։
Ավստրալիայի ազգային հիմնը՝ «Զարգացի՛ր, գեղեցիկ Ավստրալիա»-ն, գրել է Փիթեր Մաքկորմիկը 1878 թվականին։ Ռոբերտ Հոուկի կառավարության առաջարկությամբ և գեներալ–նահանգապետ Ստեֆան Նինիանի թույլտվությամբ բրիտանական «God Save The Queen» հիմնը փոխարինվեց նորով ։
Քաղաքական կուսակցություններ
Որպեսզի որևէ կուսակցություն գրանցվի որպես քաղաքական կուսակցություն անհրաժեշտ է ունենալ կանոնադրություն, որտեղ նշված կլինեն բոլոր հիմնադրույթները և պետք է ունենա գոնե 1 անդամ խորհրդարանում կամ էլ 500 անդամ ընտրողների ցուցակներում ։
Զինված ուժեր
Ավստրալիական զինված ուժերը հայտնի են որպես Ավստրալիայի պաշտպանության ուժեր (Australian Defence Force)։ Կազմված են թագավորական ռազմածովային նավատորմից, բանակից և ռազմաօդային ուժերից։
Զինված ուժերի հավաքագրումը կամավոր է՝ պայմանագրային հիմքով․ ծառայության ժամկետը սահմանափակվում է պայմանագրի պայմաններով։
Ավստրալիայի զինված ուժերի բոլոր տեսակները ակտիվորեն մասնակցում են խաղաղապահ գործողությունների (ներկայումս գտնվում են Արևելյան Թիմորում և Սողոմոնյան կղզիներում), փրկարարական գործողությունների և ռազմական հակամարտությունների (ներկայումս Իրաքում և Աֆղանստանում)։
Վարչապետը զինված ուժերի հրամանատարական կազմից նշանակում է գլխավոր հրամանատարին։ Այժմ Ավստրալիայի զինված ուժերը գլխավորում է ավիացիայի մարշալ Անգուս Հյուսթոնը։ 2005-2006 թթ ռազմական ծախսերը կազմեցին 17.5 միլիարդ ավստրալիական դոլար ՝ ՀՆԱ-ի 2%-ը։
Ռազմածովային բազաներ՝
Ռազմաօդային բազաներ՝
Պետության տարածքում է գտնվում ԱՄՆ-ի 16 ռազմական օբյեկտներ, այդ թվում՝ բալիստիկ հրթիռներով ատոմային սուզանավի հետ կապի ռադիոկենտրոնը և Վումերի հրթիռային զորավարժարանը։
Արտաքին քաղաքականություն
Վերջին տասնամյակում Ավստրալիայի միջազգային հարաբերությունները հիմնվում են ԱՄՆ-ի և Նոր Զելանդիայի հետ սերտ հարաբերություններ ունենալու վրա՝ Անվտանգության խաղաղօվկիանոսյան պակտի միջոցով, Հարավ-Արևելյան Ասիայի հետ՝ Հարավ-Արևելյան Ասիայի երկրների ասոցիացիայի միջոցով, իսկ Օվկիանիայի հետ՝ խաղաղօվկիանոսյան կղզիների ֆորումի շրջանակներում։ Պետության հիմնական ջանքերն ուղղված են արտաքին առևտրի լիբերալիզացմանը։ Ավստրալիան աջակցում է զարգացող շատ երկրների։
Ջոն Հովարդի կառավարությունը, որն իշխանության ղեկին էր 1996-2007 թթ, վարում էր քաղաքականություն, որն ուղղված էր Ավստրալիայի ավանդական դաշնակիցների՝ ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի հետ հարաբերությունների զարգացմանը՝ ի վնաս ՄԱԿ-ի շրջանակներում ներդրվող միջազգային բազմակողմանի ջանքերի։ Կառավարությունը հանդես է եկել տարածաշրջանային տերությունների հետ, ինչպիսիք են Չինաստանը, Ճապոնիան և Ինդոնեզիան, բարիդրացիական հարաբերություններ պահպանելուն կողմ, թեև երբեմն առաջանում են խնդիրներ, օրինակ՝ Արևելյան Թիմորի հետ կապված իրավիճակը։ Ավստրալիան գնալով մեծացնում է միջամտությունը իր հարևանների՝ Պապուա Նոր Գվինեայի, Սողոմոնյան կղզիների, Ֆիջիի և Նաուրուի ներքին խնդիրների լուծման մեջ։
Արևելյան Թիմոր
2006 թվականի կեսերին ավարտվեց շուրջ մեկուկես տարի տևած բանակցությունները Արևելյան Թիմորի և Ավստրալիայի միջև Թիմորյան ծովի գազի և նավթի հանքավայրերի վերաբերյալ։ Կողմերը համաձայնագիր ստորագրեցին, որով գազից ստացված եկամուտը պետք է հավասարապես կիսվի կողմերի միջև։ Հանքավայրի մշակման հիմնական գործը կատարում է ավստրալիական «Woodside Petroleum» ընկերությունը, իրենց մասնակցությունն ունեն նաև «ConocoPhilips» և «Royal Dutch/Shell» ընկերությունները։ Պետությունների միջև սահմանազատում չկա, և կողմերը պայմանավորվեցին 50 տարով հետաձգել սահմանների մասին պայմանագիրը, որպեսզի սկսեն վիճահարույց վայրում գտնվող հանքավայրի համատեղ շահագործումը։
Վարչական բաժանում
Ավստրալիան բաղկացած է վեց նահանգներից, երեք մայրցամաքային տարածաշրջաններից և ավելի փոքր տարածքներից։ Նահանգները հետևյալն են՝ Վիկտորիա (VIC), Արևմտյան Ավստրալիա (WA), Քվինսլենդ (QLD), Նոր Հարավային Ուելս (NSW), Թասմանիա (TAS) և Հարավային Ավստրալիա (SA)։ Երկու մայրցամաքային տարածքներն են Հյուսիսային տարածքը (NT) և Ավստրալիական մայրաքաղաքային տարածքը (ACT)։ Տարածաշրջանի կարգավիճակը նման է շտատի կարգավիճակին, միայն այն տարբերությամբ, որ ֆեդերալ պառլամենտը կարող է չեղյալ համարել տարածաշրջանի պառլամենտի ցանկացած որոշում, իսկ նահանգի որոշումների վրա միայն կարող է ազդել սահմանադրության 51-րդ հոդվածը։ Շտատերը զբաղվում են առողջապահության, կրթության, օրինապահությամբ, քաղաքացիական տրանսպորտի, ճանապարհների, նավաշինարարության և տեղական կառավարման հարցերով։
Ամեն մի նահանգ և մայրցամաքային տարածք ունի իր օրինապահական մարմինը՝ միապալատյա Հյուսիսային տարածքում, երկպալատյա՝ Ավստրալիական մայրաքաղաքային տարածքում, Քվինսլենդ և մնացած նահանգներում։ Ներքին պալատը կրում է Օրենսդրական ասամբլեյա անվանումը (Հարավային Ավստրալիայում և Թասմանիայում Օրենսդրական ժողով), իսկ վերինը՝ Օրենսդրական խորհուրդ։ Նահանգների ղեկավարները վարչապետները, իսկ տարածքներինը գլխավոր նախարարները։ Բացի Միության գեներալ նահանգապետից միապետությունը ներկայացնում են նաև առանձին նահանգների նահանգապետերը, իսկ Հյուսիսային տարածքում և Ավստրալիական մայրաքաղաքային տարածքում՝ ադմինսիսրատորները, որոնք կատարում են նահանգապետի ֆունկցիոնալություն։
Աշխարհագրական դիրք
Ավստրալիական միություն, պետություն Հարավային կիսագնդում, որի մակերեսն է 7 692 024 կմ² ։ Ավստրալիան հանդիսանում է աշխարհում տարածքով վեցերորդ պետությունը, Ռուսաստանից, Կանադայից, Չինաստանից, ԱՄՆ-ից և Բրազիլիայից հետո, զբաղեցնում է Երկիր մոլորակի ցամաքի մոտ 5 % ։ Նրա կազմի մեջ են մտնում՝ Ավստրալիա մայրցամաքը (ներառյալ Թասմանիա կղզին), մակերեսը՝ 7 659 861 կմ², և ափամերձ մյուս կղզիները, ընդհանուր 32 163 կմ² մակերեսով ։ Ավստրալիայի ենթակայության տակ են գտնվում նաև մի քանի արտաքին տարածքներ՝ Կոկոսյան կղզիները, մակերեսը՝ 14 կմ² , Ծննդյան կղզին, մակերեսը՝ 135 կմ² , Աշմոր և Կարտյե կղզիները, մակերեսը՝ 199 կմ² , Մարջանների ծովի կղզիները, մակերեսը՝ 7 կմ² (ջրային տարածքի մակերեսը մոտ 780 հազար կմ²), Հերդ և Մակդոնալդ կղզիները, մակերեսը՝ 372 կմ² (մտնում են Ավստրալիական անտարկտիկական տարածքների կազմի մեջ) , Նորֆոլք կղզին, մակերեսը՝ 35 կմ² և Ավստրալիական անտարկտիկ տարածքը, մակերեսը՝ 5 896 000 կմ² (Ավստրալիայի գերիշխանությունը այս տարածքներում չի ճանաչվել աշխարհի պետությունների մեծամասնության կողմից) ։ Բոլոր արտաքին տարածքների ընդհանուր մակերեսը կազմում է 5 896 762 կմ² (առանց Անտարկտիկական տարածքի 762 կմ²)։
Ավստրալիայի հյուսիսային և արևելյան ափերը ողողում են են Խաղաղ օվկիանոսի՝ Արաֆուրյան, Մարջանների, Թասմանյան, Թիմորի ծովերով, իսկ արևմտյան և հարավային ափերը՝ Հնդկական օվկիանոսով։ Ավստրալիային մոտ են գտնվում խոշոր Նոր Գվինեա և Թասմանիա կղզիները։ Ավստրալիայի հյուսիսարևելյան ափեզրի երկայնքով ավելին քան 2300 կիլոմետր երկարությամբ տարածվում է աշխարհում ամենամեծ մարջանային արգելախութը՝ Մեծ կորալային արգելախութը (մարջանային կղզիների ու խութերի շարք, որի լայնությունը հյուսիսում 2 կմ է, հարավում՝ 150 կմ) ։ Կրաքարային այս կառույցի մեծ մասը գտնվում է ջրի տակ և մերկանում է միայն տեղատվության ժամանակ։
Ավստրալիան տարածվում է արևմուտքից արևելք մոտ 4000 կիլոմետր երկարության վրա, իսկ հյուսիսից հարավ՝ մոտ 3860 կմ ։ Մայրցամաքի ծայրագույն կետերն են՝ հյուսիսում - Յորք հրվանդանը (10° հվ. լ.), հարավում - Սաութ-Իսթ-Քեյփ հրվանդանը (43° հվ. լ.), արևմուտքում - Սթիփ Փոյնթ հրվանդանը (114° ավ. ե.), արևելքում - Բայրոն հրվանդանը (154° ավ. ե.) :
Ավստրալիայի ափեզրի երկարությունը կազմում է 59 736 կմ (որից մայրցամաքային մասինը՝ 35 877 կմ, կղզիներինը՝ 23 859 կմ), իսկ բացառիկ տնտեսական գոտու (ԲՏԳ) մակերեսը կազմում է 8 148 250 կմ² ։
Աղբյուրը՝ gov.au
Աղբյուրը՝ www.statista.com
Ռելիեֆ
Մայրցամաքի ռելիեֆում գերակշռում են սարահարթերը, որոնցից ամենաընդարձակը Արևմտաավստրալիականն է, որը զբաղեցնում է մայրցամաքի տարածքի 50%-ը ։ Հյուսիսում՝ Կարպենտարիայի, հարավում Մուրեյ-Դառլինգի դաշտավայրերն են։ Երկրի տարածքի մեծ մասը զբաղեցնում են անապատները և ցածրադիր տարածությունները։ Առավել հայտնի անապատներն են Ավազային Մեծ, Վիկտորիայի Մեծ, Գիբսոնի անապատները։ Վիկտորիայի Մեծ անապատից արևելք տարածվում է Մեծ արտեզյան ավազան կիսաանապատը։ Արևելքում ձգվում է Մեծ Ջրբաժան լեռնաշղթան, որի ծայր հարավային լեռնաճյուղի՝ Վիկտորիայի Ալպերի վրա գտնվում է Արարատ լեռը (եվրոպացիները, առաջին անգամ տեսնելով այս լեռը, նմանեցրել են Արարատին)։ Այս լեռնաշղթայի առավելագույն բարձրությունն է 2228 մ (Կոսցյուշկո)։ Ճեղքվածքները և գետահովիտները կտրտում են լեռնաշղթան առանցին լեռնազանգվածների։ Լեռների գագաթները ունեն գմբեթաձև տեսք։ Լեռների արևելյան փեշերը կտրուկ իջնում են դեպի ծովը, արևմտյանները ունեն ավելի փոքր թեքություն։ Ավստրալիան միակ մայրցամաքն է, որտեղ չկան գործող հրաբուխներ և չկա սառցակալում։
Կոսցյուշկո լեռը Ավստրալիական մայրցամաքի ամենաբարձր կետն է։ Ավստրալիայի ամենաբարձր կետը համարվում է Մոուսոն հրաբուխը, որը գտնվում է Հերդ կղզու վրա։
Օգտակար հանածոներ
Երկրի հիմնական հարստությունները հանքային ռեսուրսներն են։ Ավստրալիայի բնական ռեսուրսների պաշարները գնահատվում է մոտ 20 անգամ ավելին քան համաշխարհային միջին ցուցանիշը։ Երկիրը զբաղեցնում է 1-ին տեղն աշխարհում բոքսիտների (աշխարհի պաշարների 1/3 և հանքարդյունաբերության 40%), ցիրկոնիի, ուրանի (աշխարհի պաշարների 1/3) պաշարներով և 3-րդ տեղը (Ղազախստանից և Կանադայից հետո) ուրանի հանքարդյունաբերությամբ (8022 տ. 2009 թվականին)։ Ավստրալիան քարածուխի պաշարներով զբաղեցնում է 6-րդ տեղը։ Կան նաև մանգանի, ոսկու և ադամանդի զգալի պաշարներ։ Երկրի հարավում (Բրաունլոու հանքավայր), ինչպես նաև հյուսիսարևելյան և հյուսիսարևմտյան ափերի մոտ ծանծաղուտային գոտում կան նավթի և բնական գազի երևակումներ։
Խոշոր բազմամետաղային հանքավայրեր (պղինձ, ցինկ արծաթի, անագ) կան Նոր Հարավային Ուելս նահանգի արևմտյան անապատային մասում՝ Բրոկեն-Հիլլ հանքավայր։ Կարևորագույն գունավոր մետաղների հանքարդյունաբերական կենտրոնը գտնվում է Մաունթ-Այզա հանքավայրի մոտ (Քվինսլենդ)։ Գունավոր մետաղներով հարուստ հանքավայրեր կան նաև Թասմանիա կղզու (Ռիդ-Ռոզբերի և Մաունթ-Լեյել), պղինձ Տենանտ-Կրիկում (Հյուսիսային տարածքում) և այլուր։
Ոսկու հիմնական պաշարները կենտրոնացած են նախաքեմբրիական հիմքերում և մայրցամաքի հարավ-արևմուտքում (Արևմտյան Ավստրալիա նահանգ), Կալգուրլի և Կուլգարդի, Նորսմեն և Ուիլունա քաղաքների շրջանում, ինչպես նաև Քվինսլենդում։ Ավելի փոքր հանքավայրեր հանդիպում են համարյա բոլոր նահանգներում ամբողջ երկրում։
Մանգանի հանքաքարի պաշարներ կան Գրուտ-Այլենդ կղզում, Կարպենտարիա ծովախորշում և երկրի հյուսիս-արևելքում, Պլբարայի շրջանում։
Ուրանի պաշարներ կան հայտնաբերված մայրցամաքի հյուսիսում (Արհնեմլենդ թերակղզի), Սաուտ և Իստ-Ալիգեյտոր գետերի շրջանում, Հարավային Ավստրալիա նահանգում Ֆրոմ լճի մոտ, Քվինսլենդ նահանգում Մերի-Կատլին հանքավայր և արևմտյան մասում՝ Յիլիրի հանքավայր։
Քարածխի հիմնական պաշարները գտնվում են մայրցամաքի արևելյան մասում։ Առավել խոշոր ( ինչպես կոքսացվող, այնպես էլ չկոքսացվող տեսակների) հանքերը տեղաբաշխված են Նյուկասլ և Լիթգոու (Նոր Հարավային Ուելս նահանգ) և Քոլինսվիլլ, Բլեր-Ատոլ, Բլաֆ, Բարալաբա և Մոուրա-Կիանգա (Քվինսլենդ նահանգ) քաղաքների մոտ։
Երկրաբանական հետազոտություններով պարզվել է, որ Ավստրալիա մայրցամաքի ընդերքում և նրա շելֆում կան նավթի և բնական գազի խոշոր պաշարներ։ Նավթը հայտնաբերված է և արդյունահանվում է Քվինսլենդ նահանգում (Մունի, Օլտոն և Բենետ հանքավայրեր), Բարոու կղզու հյուսիսարևմտյան շրջանում, ինչպես նաև մայրցամաքային շելֆի վրա Վիկտորիա նահանգի հարավային մասում։
Ավստրալիայում կան քրոմի խոշոր հանքավայրեր Քվինսլենդ նահանգում, ինչպես նաև Գինգինում, Դոնգարայում, Մանդարայում (Արևմտյան Ավստրալիա նահանգ), Մարլին (Վիկտորիա նահանգ)։
Ոչ մետաղային օգտակար հանածոներից հանդիպում են կավի, ավազի, կրի, ասբեստի, ինչպես նաև թերթաքարերի հանքավայրեր։
Ջրագրություն
Ավստրալիայի գետային ցանցը խիտ չէ։ Ավստրալիայի հիմնական գետը Մուրեյն է (Մարրի) իր Դարլինգ վտակով, որոնք սկիզբ են առնում Մեծ ջրբաժան լեռնաշղթայում։ Դարլինգը ստորին հոսանքներում չորանում է և բաժանվում տարբեր ջրամբարների։ Մուրեյը՝ 2375 կմ երկարությամբ, Ավստրալիայի ամենաերկար գետն է ։ Ավստրալիայի երկարությամբ երկրորդ գետը Մարամբիջին (1485 կմ) է, երրորդը՝ Դարլինգը (1472 կմ; եթե հաշվի առնենք Դարլինգ գետի բոլոր վտակների երկարությունները, որոնք պաշտոնապես հաշվի չեն առնվում, ապա գետի երկարությունը կկազմի 2844 կմ, այսպիսով դարձնելով Դարլինգը Ավստրալիայի ամենաերկար գետը )։ Մուրեյ գետը իր Դարլինգ վտակով հանդիսանում են Մուրեյ-Դարլինգ գետային ավազանի հիմնական գետերը, որը համարվում է երկրում ամենամեծ գետային ավազանը, այն զբաղեցնում է Ավստրալիայի ցամաքի մոտ 14%, կամ ավելին քան 1 միլիոն կմ² ։ Առավել զարգացած գետային ցանց է գտնվում Թասմանիա կղզու վրա։ Այստեղ գետերը ունեն խառը անձրևային և ձնհալքային սնում, ջրառատ են ամբողջ տարվա ընթացքում։ Գետերը լեռնային են, արագահոս, սահանքավոր, ունեն ջրաէներգետիկ մեծ պաշար։ Թասմանիայի գետերը լայնորեն օգտագործվում են ջրաէլեկտրակայանների կառուցման համար, որի պատճառով էլեկտրաէներգիայի գինը ցածր է։ Էժան էլեկտրաէներգիայի առկայությամբ է պայմանավորվում Թասմանիայում էներգատար արտադրությունների զարգացումը, մետաղների ձուլումը, ցելյուլոզի արտադրությունը և այլն։
Ավստրալիայի տարածքում կան մեծ թվով լճեր, որոնք տեղաբաշխված են առավելապես իջվածքներում, և լցվում են ջրով միայն անձրևներից հետո։ Ընդ որում տարվա ընթացքում հիմնականում այս լճերը ծածկված են կավա-աղուտային կեղևով։ Երկրի խոշորագույն լճերն են Էյրը (9500 կմ²), Մակկայը (3494 կմ²), Ամադիուսը (1032 կմ²), Գարպանգը (542 կմ²) և Գորդոնը (270 կմ²; միաժամանակ հանդիսանում է Ավստրալիայի ամենամեծ արհեստական ջրամբարը) ։ Ամենամեծ աղի լճերն են Էյրը (9500 կմ²), Տորենսը (5745 կմ²) և Գերդները (4351 կմ²) ։
Բնություն
Չնայած մայրցամաքի հիմնական մասը զբաղեցնում են կիսաանապատները և անապատները, Ավստրալիայում կան բազմազան լանդշաֆտներ և կլիմայական գոտիներ Ալպիական մարգագետիններից մինչև արևադարձային ջունգլիները։ Մայրցամաքի զգալի տարիքի (ինչպես նաև հողերի անբերիության), եղանակային պայմանների բազմազանության և երկարաժամկետ աշխարհագրական մեկուսացման պատճառով Ավստրալիայի բիոտան հարուստ է և յուրօրինակ։ Մոտ 12 հազար տեսակներից մոտ 9 հազարը էնդեմիկ են ։ Ծաղկավորների մեջ էնդեմիկներ են 85%, կաթնասունների մեջ՝ 84%, թռչունների մեջ՝ 45%, ափամերձ ձկների մեջ՝ 89 % :
Ավստրալիական ծառերի մեծամասնությունը մշտադալար են, իսկ նրանցից որոշները հարմարվել են երաշտներին կամ հրդեհներին, ինչպես, օրինակ՝ էվկալիպտները և ակացիաները ։ Մայրցամաքում աճում են լոբազգիների ընտանիքի մեծ քանակով էնդեմիկ բույսեր, որոնք կարող են գոյատևել սակավ բերրի հողերի վրա շնորհիվ Rhizobium բակտերիաների հետ միկորիզի։
Ավելի զով Թասմանիայի ֆլորան զգալիորեն տարբերվում է մայրցամաքի ֆլորայից։ Բացի Ավստրալիայի համար բնորոշ էվկալիպտներից, կղզու վրա աճում են մեծ քանակով ծառերի տեսակներ, որոնք ազգակից են նորզելանդականներին և հարավամերիկյաններին, մասնավորապես մշտադալար հարավային հաճարենի (նոտոֆագուս) ։
Ավստրալիական ֆաունայի առավել հայտնի ներկայացուցիչներն են կոյանցքավորները (բադակտուցները և եքիդնաները), բազմազան պարկավորներ (կոալաները, կենգուրուները, վոմբատները), և այնպիսի թռչուններ, ինչպիսին են էմուն, կակադուն և կուկաբարը ։ Ավստրալիայում են բնակվում աշխարհում ամենաշատ տեսակի թունավոր օձեր ։ Դինգոն բերվել է Ավստրալիա ավստրոնեզիացիների կողմից, որոնք առևտուր էին անում ավստրալիական աբորիգենների հետ մ. թ. ա. 3000 թվականներից սկսած ։ Շատ բույսեր և կենդանիներ, ներառյալ հսկայական պարկավորները, անհետացել են մայրցամաքի աբորիգեններով բնակեցման ժամանակ, մյուսները (օրինակ՝ թասմանյան վագր (պարկավոր գայլ)) անհետացել են եվրոպացիների պատճառով ։
Ավստրալիան լվացող ջրերը հարուստ են գլխոտանիներով։ Առավել հայտնի տեսակներից են կապտաշրջան ութոտնուկներն են (Hapalochlaena ցեղի մի քանի տեսակներ; Blue-ringed octopus), որոնք դասվում են աշխարհի ամենաթունավոր կենդանիների շարքին, ինչպես նաև Հսկայական ավստրալիական թանաքաձուկը, որոնք հավաքվում են ամեն ձմեռ զանգվածային ամուսնական խաղերի համար Սպենսեր ծովախորշի մասերից մեկում։
Բնապահպանական իրավիճակը և գործունեություն
Ավստրալիայի շատ բնապահպանական շրջաններին, նրանց ֆլորային և ֆաունային, սպառնում է մարդու գործունեությունը և կենդանիների և բույսերի բերովի տեսակները ։ Հիմնական իրավական փաստաթուղթը, որը կարգավորում է անհետացող տեսակների պաշտպանությունը Ավստրալիայում, հանդիսանում է «Շրջակա միջավայրի և կենսաբանական բազմազանության պաշտպանության ակտը» (Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999), ընդունված 1999 թվականին ։ Ավստրալիայի յուրօրիակ կենսահամակարգի պաշտպանության նպատակով երկրում ստեղծվել են մեծ քանակով պաշտպանվող տարածքներ ՝ 65 ճահճային տեղանքներ մտցվել են Միջազգային նշանակության ջրա-ճահճային տարածքների Ռամսարյան ցանկի մեջ, իսկ 16 օբյեկտներ՝ Համաշխարհային ժառանգություն ցանկի մեջ ։ Այնպիսի ցուցանիշով, ինչպիսին է բնապահպանական կայունության ինդեքսը, Ավստրալիան 2005 թվականին գրավել է 13-րդ տեղը ։
Վերջին տարիներին կլիմայի փոփոխությունը դառնում է գլխավոր առաջնահերթության խնդիր Ավստրալիայում, և բնության պահպանությունը ամենակարևոր քաղաքական խնդիրն է երկրում ։ 2007 թվականին, Ռուդի կառավարությւնը ստորագրեց Կիոտոյի արձանագրությունը։ Այնուամենայնիվ, Ավստրալիան գտնվում է երկրների ցանկում, որոնք ամենաշատն են արտանետում ածխաթթու գազ դեպի մթնոլորտ, այն զիջում է միայն մի քանի զարգացած արդյունաբերությամբ երկրներում ։ Անձրևային տեղումների քանակը մի փոքր աճել է Ավստրալիայում վերջին հարյուրամյակի ընթացքում ։ Համաձայն Օդերևութաբանության բյուրոյի տվյալների Ավստրալիայում գրանցվել է ավելի ցածր, քան սովորաբար, ջերմաստիճան 2011 թվականի ընթացքում, սա պայմանավորում են Լա Նինյա հոսանքի հետ, այնուամենայնիվ, «երկրի 10-տարվա միջին ցուցանիշները ցույց են տալիս ջերմաստիճանի աճի միտում, 2002–2011 ժամանակահատվածը կարելի է դասել որպես ամենատաք տասնամյակը Ավստրալիայի համար, մոտ 0,52 °C ավելին քան երկարաժամկետ միջին արժեքը» ։
Ջրի օգտագործման սահմանափակումներ
XX դարի վերջին մոտ Ավստրալիայի շատ մասերում ստեղծվեց լարված իրավիճակ կապված քաղցրահամ ջրի պակասի հետ։ Օրինակ՝ Հարավային Ավստրալիա նահանգի բնակչության և արդյունաբերության աճող պահանջարկը մեծ դժվարությամբ էին բավարարվում գոյությու ունեցող ավանդական աղբյուրներից (Մուրեյ գետ, Ադելաիդայի բլուրներից հոսող փոքր գետակներ, բնակչության կողմից հավաքվող անձրևաջուր և արտեզյան ջրեր) ։
Դրա հետ կապված Ավստրալիայում գոյություն ունի ջրի օգտագործման պաշտոնական սահմանափակում (water restrictions)։ Այս սահմանափակումը բավականին տարբերվում է շրջանից կախված, և սովորաբար կազմված է մի քանի մակարդակներից (Սիդնեյ քաղաք՝ երեք մակարդակ, Քվինսլենդ նահանգ՝ 7 մակարդակ), ամեն մակարդակի համար գոյություն ունեն առանձին արգելափակումներ։ Սահմանափակումների թուլացումը (ջրի օգտագործման մակարդակի բարձրացում) սովորաբար կապվում է անձրևների սեզոնի (ձմռանը, Հարավային կիսագնդում՝ հունիս, հուլիս, օգոստոս), և ջրամբարների լցվելու հետ։ Այսպիսի սահմանափակումների օրինակներ են. մեքենա լվանալու արգելքը, լողավազան լցնելու արգելքը, խոտածածկերի ջրման արգելք և այլն։
Հարավային Ավստրալիա նահանգում խմելաջրի պակասի հետ կապված նախատեսվում է կառուցել մի քանի խոշոր ջրի մաքրման կայաններ, որոնք հիմնված կլինեն հակադարձ օսմոսի վրա։ Այսպիսի կառույցների շինարարությունը պլանավորվում է Սենտ-Վինսենտ ծովախորշում, Ադելաիդային ջրով ապահովման համար։ BHP Billiton լեռնաարդյունաբերական ընկերությունը, որը նախատեսում է իր ուրանի հանքերի ընդլայնումը Օլիմպիկ-Դեմում (Olympic Dam), նախատեսում է կառուցել խոշոր ջրի մաքրման կայան մի քանի հարյուր կիլոմետր հյուսիս գտնվող Սփենսեր ծովախորշում, և այնտեղից մղել ջուրը դեպի հանք ջրատարներով։
Այս պլանները անհանգստացնում են տեղական բնապահպանական կազմակերպություններին։ Նրանք կարծում են, որ ջրահավաք պոմպերը կարող են հասցնել մեծ վնաս տեղական ծովային էկոհամակարգին, ներծծելով մեծ քանակությամբ պլանկտոն (ներառյալ ձկների շերեփուկներ և այլն) ։
Տնտեսություն
Ավստրալիան այն մի քանի կապիտալիստական երկրներից է, որտեղ, ըստ աշխարհի տնտեսական ազատության ինդեքսի, տնտեսական կառավարման մեջ լիարժեք ներդրված է laissez-faire սկզբունքը (տնտեսական սկզբունք՝ ըստ որի պետական միջամտությունը տնտեսության մեջ պետք է լինի նվազագույն)։ Ավստրալիայի համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով փոքր-ինչ բարձր է, քան Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում և Ֆրանսիայում։ 2009 թվականին երկիրը ըստ մարդկային զարգացման ինդեքսի՝ եղել է 170 երկրներից երկրորդը և 2005 թվականին ըստ կենսամակարդակի՝ վեցերորդը։ 2011 թվականին ռեկորդային թվով ավստրալիական քաղաքներ են մտել աշխարհի ամենահարմարավետ քաղաքների տասնյակի մեջ, որտեղ Մելբուռնը զբաղեցրել է առաջին, Սիդնեյը՝ վեցերորդ, Պերթը՝ ութերորդ, Ադելաիդան իններորդ տեղը ։
Դարասկզբին արդյունաբերական արտադրության մեջ մեծ տեղ է զբաղեցրել լեռնահանքային ոլորտը, որն էլ հանգեցրել է Ավստրալիայի տնտեսության զգալի աճին՝ ռեսուրսների բարձր գների շնորհիվ։ Ավստրալիայի բացասական վճարային հաշվեկշիռը գերազանցում է ՀՆԱ-ի 7%-ը, իսկ վերջին 50 տարիների ընթացքում նկատվում է վճարային հաշվեկշռի ընթացիկ դեֆիցիտ։ Վերջին 15 տարիների ընթացքում ավստրալիական տնտեսությունը տարեկան միջինը 3,6% աճել է, այն ժամանակ, երբ համաշխարհային տնտեսական աճ այդ ժամանակահատվածում գրանցվել է 2,5% ։
1983 թվականին երկրի կառավարությունը ավստրալիական դոլարը վերածեց ազատ փոխարկելի տարադրամի և մասնակի թուլացրեց տնտեսական համակարգի կարգավորումը ։ Դրան հետևեցին մի շարք բարեփոխումներ, որոնք հանգեցրեցին աշխատանքի շուկայի մասնակի ապակարգավորմանը և պետական ընկերությունների հետագա սեփականաշնորհմանը՝ հատկապես հեռահաղորդակցության ոլորտում ։ 2005 թվականի հուլիսին անուղղակի հարկերի համակարգը զգալի փոփոխությունների ենթարկվեց․ ներմուծվեց ավելացված արժեքի հատուկ հարկ, որը փոքր-ինչ նվազեցրեց Ավստրալիայի հարկային համակարգին բնորոշ երևույթը, այն է՝ ընկերությունների և անհատ անձանց եկամտահարկից կախվածությունը։
«Նյուզվիք» ամսագրի տվյալներով Ավստրալիան «Աշխարհի լավագույն երկրներ» ցանկում զբաղեցնում է չորրորդ տեղը ։ Այս ազատ ցուցանիշը կազմված է հետևյալ գնահատումներից՝ կրթություն՝ 13-րդ տեղ, առողջապահություն՝ 3-րդ, կենսամակարդակ՝ 6-րդ, տնտեսական դինամիկա՝ 6-րդ, քաղաքական իրավիճակ՝ 9-րդ տեղ։
Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի տվյալներով 2010-2011 թվականներին Ավստրալիան աշխարհի ամենամրցունակ երկրների ցանկում զբաղեցրել է 16-րդ դերը ։
Գյուղատնտեսություն
Գյուղատնտեսությունը Ավստրալիայի տնտեսության հիմնական ճյուղերից մեկն է։ Գյուղատնտեսության մասնաբաժինը երկրի ՀՆԱ-ում կազմում է 3%, գյուղատնտեսության և անասնապահության մեջ համախառն ավելացված արժեքը՝ ավելի քան 155 միլիարդ ավստրալիական դոլար։ Երկրի տարածքի 61%-ը զբաղեցնում են 135․996 ֆերմերային և անասնապահական տնտեսություններ ։
Ավստրալիայում բարձր տոկոս է կազմում առաջնային արտադրանքը ինչպես արտահանման, այնպես էլ ներքին սպառման համար։ Հացահատիկային, ձիթատու և լոբազգիների մշակաբույսեր մեծ քանակությամբ աճեցվում են ինչպես մարդու սպառման համար, այնպես էլ որպես անասունների կեր։ Հացահատիկի աճեցման հողատարածքները իրենց տարածքով աշխարհում ամենամեծերից մեկն են։ Ավստրալիայի տնտեսության կարևոր մշակաբույսերից է շաքարեղեգը։
Ավստրալիան արտադրում է մեծ քանակությամբ մրգեր, ընկույզ, բանջարեղեն։ Հիմնականում արտադրվում է նարինջ, խնձոր , բանան , շագանակ , կարտոֆիլ , գազար , լոլիկ ։ Քվինսլենդ նահանգը և Հյուսիսային տարածքը հանդիսանում են մանգոյի և անանասի մատակարարներ ։
Ավստրալիան հանդիսանում է այն մի քանի երկրներից մեկը, որը դեղագործական նպատակներով զբաղվում է ափիոնի աճեցմամբ ։ Այն արտադրվում է Թասմանիա կղզում և պետության կողմից գտնվում է խստագույն վերահսկողության ներքո։
Մսի արտահանումից ստացված ընդհանուր եկամուտը կազմում է 996,5 միլիարդ ավստրալիական դոլար։ Խոշոր եղջերավոր անասունների արտահանման եկամուտը՝ 662 միլիոն, ոչխարների արտահանումից՝ 323 միլիոն։ Ավստրալիական մսի ամենախոշոր սպառողն Ինդոնեզիան է ։
Ավստրալիայի գյուղատնտեսության կարևորագույն արտադրանքից է բուրդը։ Բրդի արդյունաբերությունը ճանաչված է ամբողջ աշխարհում ի շնորհիվ ամենաորակյալ բրդի՝ մուտոնի արտադրության։ 2001 թվականից սկսած ավստրալիական բրդի արտադրությունը կազմում է համաշխարհային արտադրության 9%-ը։ Ավստրալիան առաջատարն է նաև մուտոնի արտադրության մեջ՝ արտադրելով աշխարհի մուտոնի 50%-ը։ Թեև ոչխարներ են բուծում ողջ Ավստրալիայում, դրանց 36%-ը միայն բուծում են Նոր Հարավային Ուելսում ։
Քանի որ Ավստրալիայում շատ են անապատները, ինչպես նաև ոչ կանոնավոր տեղումները, գյուղատնտեսության համար անհրաժեշտ է ոռոգումը։ Բացի ոռոգումից, գյուղատնտեսության առջև ծառացած խնդիրներից են երաշտը, հողի ցածր բերքատվությունը, մոլախոտերը, կլիմայի փոփոխության արդյունքում առաջացած գլոբալ տաքացումը, կենսապաշտպանությունը (կենսաբանական սպառնալիքները, որոնք առաջ են գալիս ներմուծվող սննդից և անասնապահությունից), տարադրամի տատանումը և գների անկայունությունը ։
Աշխատուժ
Ավստրալիայում ապրում է գրեթե 21 միլիոն մարդ։ Երկրում օտարերկրյա աշխատողները կազմում են 25%։ Ավստրալիայի մի քանի շրջաններում զգացվում է աշխատուժի պահանջ։ Առաջին հերթին դա կապված է այդ մեծ շրջաններում փոքրաթիվ բնակչությամբ (խտությունը կազմում է 3մարդ/կմ²) և որ բնակչության մեծամասնությունն ապրում է Ավստրալիայի արևելյան ափին։ Երկրի արևմտյան մասում աշխատում են Չինաստանից, Վիետնամից և Կորեայից բազմաթիվ ներգաղթածներ։ Նրանց թվաքանակն արագորեն աճում է։ Զարգացած են մեքենաշինությունը, արդյունաբերության քիմիական, էլեկտրատեխնիկական և մետաղագործական ճյուղերը։ Ըստ մեկ շնչին հասնող էլեկտրաէներգիայի քանակի՝ Ավստրալիան աշխարհում զբաղեցնում է առաջին տեղերից մեկը։
Տրանսպորտ
Ծովային փոխադրումներն անհրաժեշտ են ծանր զանգվածային բեռների տեղախոխման համար, որոնց մեծ մասը արտադրվում է Ավստրալիայում։ 1995-1996 թթ Ավստրալիայի նավահանգիստների բեռնաշրջանառությունը կազմել է միջազգային զանգվածային բեռների գրեթե 400 միլիոն տոննան (որոնցից 70%-ը եղել է երկաթ և ածուխ) և միջազգային ոչ զանգվածային բեռների 22 միլիոն տոննան։ Զանգվածային բեռների շրջանառության մասշտաբով առաջատար տեղերում են եղել Դամփիր (երկաթ), Փորթ-Հեդլենդ (երկաթ), Նյուքասլ (երկաթ և քարածուխ) և Հեյ-Փոյնթ (քարածուխ) նավահանգիստները։ Բոլոր նահանգների մայրաքաղաքները տեղակայված են ափերին և հանդիսանում են ընդհանուր տեսակի բեռնափոխադրումային նավահանգիստներ։ Մելբուռնը, Սիդնեյը, Բրիզբենը և Ֆրիմանթլը խոշոր նավահանգիստներ են՝ ըստ ընդհանուր բեռնաշրջանառության ցուցանիշերի։ Ամենանշանակալի բեռնափոխադրողը պետական «Օսթրելիեն նեշընլ լայն» ընկերությունն է, որին 1996 թվականին պատկանում էր 10 նավ։ Առաջին երկաթուղին Ավստրալիայում կառուցվել է Մելբուռնում 1854 թվականին։ Նահանգային իշխանությունների կողմից իրականացրած տարբեր լայնություն ունեցող երկաթուղագծերի չհամաձայնեցված շինարարությունը հանգեցրեց մի համակարգի ստեղծմանը, որը անհարմար էր, թանկ և քիչ գործառնական։ Առաջնային խնդիրն էր երկաթգծերի համակարգը մի երկաթուղագծի մեջ ամփոփելը։ Այս առումով կարևոր դեր ունեցավ Ադելաիդա-Մելբուռն երկաթգծի վերակառուցումը 1995 թվականին։
Ավտոմոբիլային ճանապարհները կենսական նշանակություն ունեն ուղևորների և բեռների փոխադրման համար։ 1997 թ ճանապարհային ցանցի ընդհանուր երկարությունը կազմել է 803000կմ, սակայն այն հավասարաչափ չէ տեղաբաշխված։ Ճանապարհների բավարար քանակությամբ ապահովված են երկրի միայն արևելյան, հարավարևելյան և հարավարևմտյան շրջանները։ Ճանապարհների միայն 40% է ծածկված պինդ ծածկույթով՝ ասֆալտով կամ բետոնով։ Շատ ճանապարհներ ուղղակի տոփված են կամ քիչ են տարբերվում արահետներից, մյուսներն էլ ծածկված են մանրախճով կամ փխրուն քարե ծածկույթով։ Գյուղական և առանձին վայրերում խոնավ եղանակներին ճանապարհային հաղորդակցությունը երբեմն ընդհատվում է շաբաթներով։ Ներկայումս գործում է մայրցամաքը գոտևորող ամուր ծածկույթով օղակաձև ճանապարհը և Դարվին-Ադելաիդա ենթամիջօրեանական ճանապարհը։ Ավստրալիայում կա ավտոմոբիլային ճանապարհների ազգային համակարգ, որը ֆինանսավորվում է դաշնային կառավարության կողմից։ Այն ընդգրկում է անվճար օգտագործման ավելի քան 1000կմ ճանապարհ, իսկ 1990-ական թվականներին մասնավոր կապալառուների կողմից սկսվեց վճարովի ճանապարհների շինարարությունը (հատկապես Մելբուռնում)։ Օդային տրանսպորտի զարգացումը Ավստրալիայում օգնեց արտաքին աշխարհի հետ և երկրի ներսում հաղորդակցման կարգավորմանը։ Երկրի ներսում ուղևորափոխադրումները հիմնականում ապահովում է «Կյոնտաս» և «Անսետ» ավիաընկերությունները։ Տասնամյակների ընթացքում դաշնային կառավարության կողմից իրականացվում էր 2 ավիաընկերությունների գործման սկզբունքը, որոնցից «Անսետ»-ը մասնավոր էր, իսկ մյուսը՝ «Տրանսօսթրելիեն էյրլայնզ»-ը կամ «Օսթրելիեն էյրլայնզ»-ը՝ պետական։ Միջազգային փոխադրումներով զբաղվում էր նաև պետական «Կյոնտաս» ընկերությունը։ 1990-ական թվականներին «Կյոնտաս» և «Օսթրելիեն էյրլայնզ» ընկերությունները միաձուլվեցին, «Կյոնտաս»-ը սեփականաշնորհվեց և այժմ իրականացնում է ինչպես ներքին, այնպես էլ միջազգային չվերթներ։ «Անսետ»-ը նույնպես սկսեց իրականացնել միջազգային չվերթներ։
Ավստրալիայում հաշվվում է 428 լիցենզավորված տեղ ինքնաթիռների ընդունման և մեկնման համար՝ սկսած մեծ միջազգային օդանավակայաններից մինչև թռիչքների և վայրէջքների համար նախատեսված հարթակներ, որոնք սպասարկում են ոչխարաբուծական ֆերմաներին։ Օդային տրանսպորտի շնորհիվ երկրի նույնիսկ փոքրաթիվ բնակչություն ունեցող շրջաններ հնարավոր է առաքել փոստ, թարմ մրգեր և բանջարեղեն, ինչպես նաև գործում է արագ շտապօգնություն։ Ինքնաթիռներն օգտագործվում են նաև սերմերի ցանման, պարարտանյութերով արոտավայրերի հարստացման և բազմազան բեռնափոխադրումների համար։
Ժողովրդագրություն
Գրեթե երկու դարերի ընթացքում Ավստրալիա եկվորների մեծամասնությունը, եկել է բրիտանական կղզիներից։ Դրա արդյունքում Ավստրալիայի բնակչության հիմնական մասը ունեն Մեծ Բրիտանական կամ Իռլանդական արմատներ և էթնիկ ծագում։ 2011 թվականի Ավստրալիական մարդահամարի ժամանակ, առավել հաճախ նշված ծագում էր հիշատակվել անգլիականը (36,1 %), որին հաջորդում էին ավստրալիական (35,4 %), իռլանդական (10,4 %), շոտլանդական (8,9 %), իտալական (4,6 %), գերմանական (4,5 %), չինական (4,3 %), հնդկական (2,0 %), հունական (1,9 %), և հոլանդական (1,7 %) ծագումով բնակիչները։ Ասիայից ներգաղթած ավստրալիացիները կազմում են բնակչության 12%-ը ։
Ավստրալիայի բնակչությունը քառապատկվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ։ Այնուամենայնիվ, նրա բնակչության խտությունը, 2,8 բնակիչ մեկ քառակուսի կիլոմետրի վրա, մնում է ամենացածրներից մեկը ամբողջ աշխարհում ։ Բնակչության աճի մեծ մասը գալիս է ներգաղթից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, և մինչև 2000 թվականը, գրեթե 5,9 միլիոնը բնակչության ընդհանուր թվաքանակից նոր են բնակություն հաստատել երկրում որպես ներգաղթածներ, ինչը նշանակում է, որ գրեթե երկուսը յուրաքանչյուր յոթ ավստրալիացիներից ծնվել են մեկ այլ երկրում ։ Ներգաղթածների մեծ մասը հմուտ մասնագետներ են, բայց ներգաղթի քվոտաները ներառում են նաև ընտանիքի անդամների և փախստականների կատեգորիաներ ։ Ավստրալիայի բնակչության այսօրվա կանխատեսումներով նախատեսվում է, որ այն կհասնի մոտ 42 միլիոնի 2050 թվականին ։
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով, ավստրալիացիների 24,6%-ը ծնվել էր այլ երկրում և 43,1%-ը ուներ առնվազն մեկ արտերկրում ծնված ծնող ամենամեծ ներգաղթային խմբերը էին Միացյալ Թագավորությունից, Նոր Զելանդիայից, Չինաստանից, Հնդկաստանից, Իտալիայից, Վիետնամից և Ֆիլիպիններից ներգաղթածները ։
Ավստրալիայի բնակչության մոտ 90%-ը եվրոպական ծագում ունի, և մնացած մասի մեծամասնությունը ունեն Ասիական ծագում, փոքր քանակով բնիկ ավստրալիացիների ֆոնին։ Սպիտակ Ավստրալիա քաղաքականության 1973 թվականին դադարեցումից հետո, իրագործվել են բազմաթիվ կառավարական նախաձեռնություններ, ռասայական ներդաշնակություն վրա հիմնված բազմամշակութայնության քաղաքականություն խրախուսման և խթանման համար ։ 2005-06, թվականներին ավելի քան 131 000 մարդ է ներգաղթել Ավստրալիա, հիմնականում Ասիայից և Օվկիանիայից ։ Ներգաղթի թիրախային թիվը 2012-13 թվականների համար 190 000 է, համեմատության համար 1998-99 թվականներին այդ թիվը 67 900 էր ։
Մայրացամաքի բնիկ բնակիչները և Տոռեսի նեղուցի կղզիների բնակիչները ըստ 2011 թվականի մարդահամարի 548 370-ն էին (2,5 % ընդհանուր բնակչության մեջ), ինչը զգալի աճ է 1976 թվականի 115 953 ցուցանիշի համեմատ ։ Այս աճը մասամբ պայմանավորված է նաև այն փաստով, որ նախկինում, բնիկներից շատերը անտեսվում էին մարդահամարի ժամանակ և չէին հաշվառվում, կամ նրանց բնիկ լինելը չէր արձանագրվում ձևերում։ Բնիկ ավստրալիացիների շրջանում ավելի բարձր են, ազատազրկման և գործազրկության տոկոսային ցուցանիշները, ցածր է կրթության մակարդակը, ինչպես նաև կյանքի տևողությունը տղամարդկանց և կանանց համար, 11-17 տարով ցածր է քան ոչ բնիկ ավստրալիացիներինը ։ Որոշ հեռավոր տեղաբնակների համայնքներ, նկարագրվում են որպես «չհաջողված կառավարում» ունեցող համայնքներ     ։
Ինչպես և շատ այլ զարգացած երկրներում, Ավստրալիայում ևս ժողովրդագրությունը շեղվում է դեպի ավելի ծեր բնակչությունը, ավելի ու ավելի են կենսաթոշակի անցած մարդիկ և քիչ են աշխատունակ տարիքի մարդիկ։ 2004 թվականին բնակչության միջին տարիքը 38,8 տարի էր ։ Մեծ թվով ավստրալիացիները (759 849 - 2002-03 ժամանակահատվածի համար, 1 միլիոն կամ ընդհանուր բնակչության 5%-ը 2005 թվականին ), ապրում են իրենց մայրենի երկրից դուրս։
Լեզուն
Չնայած Ավստրալիա չունի պաշտոնական լեզու, անգլերենը de facto արմատավորված որպես ազգային լեզու ։ Ավստրալիայի անգլերենը լեզվի առանձին միավոր է, ունի յուրօրինակ առոգանություն և բառապաշար։ Ընդհանուր ավստրալերենը ծառայում է որպես ստանդարտ բարբառ։ Ընթերցումը նման է բրիտանական անգլերենին, մի շարք բացառություններով. Համաձայն 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, տանը միայն անգլերեն են խոսում բնակչության մոտ 81%-ը։ Հաջորդ առավել տարածված լեզուներն են չինարենը (1,7 %), իտալերենը (1,5 %), արաբերենը (1,4 %), կանտոներենը (1,3 %), հունարենը (1,3 %), և վիետնամերենը (1,2 %) ։ Առաջին և երկրորդ սերնդի ներգաղթյալների զգալի մասը խոսում են երկու լեզվով։ 2010-2011 թվականներին կատարված Ավստրալիական վաղ զարգացման ինդեքսի ուսումնասիրությունը ցույց տվեց, որ անգլերենից հետո ամենատարածված լեզուն, որով խոսում են երեխաները արաբերենն է, որին հաջորդում են վիետնամերենը, հունարենը, չինարենը և հնդկերենը ։ Կարծիք կա, որ մինչև առաջին եվրոպական այցելությունը գոյություն են ունեցել 200-ից 300 Ավստրալիայի տեղաբնակների լեզուներ, որոնցից միայն 70-ն են մնացել մինչև օրս։ Դրանցից շատերը բացառապես օբտագործվում են տարեցների կողմից, միայն 18 բնիկների լեզուներն են դեռևս օգտագործվում բոլոր տարիքային խմբերի կողմից ։ 2006 թվականի մարդահամարի ժամանակ, 52 000 բնիկ ավստրալիացիներ, ներկայացնելով բնիկ բնակչության 12 տոկոսը, նշել են, որ իրենք տանը խոսում են իրենց մայրենի լեզվով ։ Ավստրալիայում գոյություն ունի ժեստերի լեզու, որը հայտնի է որպես Աուսլան, որը հանդիսանում է շուրջ 5 500 խուլ մարդկանց հիմնական լեզուն ։
Կրոն
Ավստրալիա չունի պետական ​​կրոն, և Ավստրալիայի սահմանադրության 116 բաժինը արգելում է դաշնային կառավարությանը ընդունել որևէ օրենք, որը կսահմանի որևէ կրոն, կպարտադի որևէ կրոնական գործունեությունը կամ կարգելափակի ինչ որ մեկի կրոնական պաշտամունքին ։ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով, ավստրալիացիների 61,1 տոկոսը նշել են, որ իրենք քրիստոնյա են, այդ թվում՝ 25,3%-ը պատկանում են Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցուն և 17,1%-ը Անգլիկական եկեղեցուն։ Բնակչության շուրջ 22 տոկոսը նշել է՝ «ոչ մի կրոն» (որը ներառում է՝ հումանիզմը, աթեիզմը ագնոստիցիզմը և ռացիոնալիզմը)։ Ամենամեծ ոչ քրիստոնեական կրոնը Ավստրալիայում բուդդիզմն է (2,5 %), որին հաջորդում են իսլամը (2,2 %), հինդուիզմը (1,3 %) և հուդաիզմը (0,5 %)։ Ընդհանուր առմամբ, ավստրալիացիների 7,2 տոկոսը նշել են, որ իրենք ոչ-քրիստոնեական կրոնների հետևորդներ են ։ 2001 թվականի մարդահամարը ցույց էր տվել որ Ավստրալիայում կան մոտ 9 000 վիկաներ և 10 623 նեո-հեթանոսներ ։
Նախքան եվրոպացիների գալը Ավստրալիա, տարբեր պաշտամունքներ էին ընդունված Ավստրալիայի բնիկ ցեղերի մոտ հազարամյակների ընթացքում։ Մայրցամաքային բնիկ ավստրալիացիների մոտ գոյություն է ունեցել կրոն, որը հայտնի է որպես Երազների ժամանակ, և այն մեծ ազդեցություն է ունեցել երկրային կյանքի վրա։ Այս պաշտամունքի պատմությունների ամբողջությունը ձևավորում էին Ավստրալիայի բնիկների օրենքներն ու սովորությունները։ Բնիկների արվեստը, պատմությունը և պարերը շարունակում են այս հոգևոր ավանդույթները։ Տոռեսի նեղուցի կղզիների բնակիչների մոտ կրոնը և ավանդույթները արտացոլում են նրանց Մալանեզիկան արմատները և կախվածությունը ծովից։ 1996 թվականին անցկացված Ավստրալիայի մարդահամարի արդյունքներով, այնտեղ ապրում էին ավելի քան 7 000 ավանդական բնիկ կրոնների հետևորդներ ։
Բրիտանական նավերի առաջին նավատորմի ժամանումից սկսած, 1788 թվականից, քրիստոնեություն աճելով դարձել է հիմնական կրոն։ Հետևաբար, քրիստոնեական Սուրբ Ծննդյան և Զատիկի տոները համընդհանուր տոներ են, ավստրալիական քաղաքների երկինքները նշագծված են եկեղեցիների և տաճարների գմբեթներով, և քրիստոնեական եկեղեցիները ունեցել են իրենց ուրույն միավորող դերը Ավստրալիայում կրթության զարգացման, ինչպես նաև առողջապահության և հանրային ծառայությունների հաստատման գործում։ Կաթոլիկ կրթական համակարգը գործում է որպես խոշորագույն ոչ կառավարական կրթության համակարգ, ներառելով իր մեջ միջնակարգ կրթության համակարգի մոտ 21 տոկոսը, 2000-ականների ավարտին մոտ։ Նմանապես և, Կաթոլիկ Առողջություն Ավստրալիան հանդիսանում է խոշորագույն ոչ-կառավարական ծառայություն մատուցողը։ Քրիստոնեական սոցիալական կազմակերպությունները նույնպես կարևոր դեր ունեն Ավստրալիայի հասարակական կյանքում, այնպիսի կազմակերպություններ, ինչպիսիք են՝ Փրկության բանակը (Salvation Army), Սուրբ Վինսենտ գը Պոլ Միությունը (St Vincent de Paul Society) և Անգլիքեր (Anglicare) լայն տարածում ունեն։
Ավստրալիայի հայտնի կրոնական գործիչներ են՝ Սուրբ Մերի ՄակԿիլոպը, ով դարձավ առաջին ավստրալիացին ով սուրբ է ճանաչվել Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու կողմից 2010 թվականին և պաստոր սեր Դուգլաս Նիկոլսը, ով ինչպես Մարտին Լյութեր Քինգը Միացյալ Նահանգներում, գլխավորել է ռասայական անհավասարության դեմ շարժում Ավստրալիայում, ինչպես նաև առաջին տեղացի ավստրալիացին էր, որ նշանակվեց նահանգապետի պաշտոնին։
Ավստրալիայի պատմության ընթացքում Անգլիկական եկեղեցին (այժմ հայտնի է որպես Ավստրալիայի Անգլիկական եկեղեցի) եղել է ամենամեծ կրոնական համայնքը, սակայն բազմամշակութային ներգաղթի պատճառով նրա ազդեցությունը նվազել է, դրա փոխարեն Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցին մեծացրել է իր ազդեցությունը հետպատերազմյան Ավստրալիայում։ Նմանապես, իսլամը, բուդդիզմը, հինդուիզմը և հուդաիզմը նույնպես տարածվել են հետպատերազմյան տասնամյակների ընթացքում ։ Շաբաթական ներկայությունը եկեղեցական ծառայությունների ժամանակ 2001 թվականին գնահատվում էր մոտ 1,5 միլիոն մարդ (ամբողջ բնակչության մոտ 7,8 տոկոսը) ։