cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ավստրիայի համայնքներ
Ավստրիայի համայնքներ (Gemeinde), անկախ (ինքնավար) միավոր տեղական ինքնակառավարմամբ։ Համայնքների իրավական հարաբերություները ամրագրաված են Ավստրիական Հանրապետության Սահմանադրության 115-120-րդ հոդվածներում։ Ավստրիական Սահմանադրության 115 և 116 հոդվածների համաձայն համայնքը՝ տարածքային միավոր է ինքնակառավարման իրավունքով և միաժամանակ ադմինիստրատիվ միավոր։ «Դաշնային Ավստրիայի ցանկացած հող բաժանվում է համայնքների։ Երկրի տարածքի ցանկացած տեղամաս պետք է պատկանի ինչ-որ համայնքի։ Համայնքը հանդիսանում է ինքնուրույն գյուղատնտեսական միավոր։ Այն իրավունք ունի Դաշնության և հողի մասին հաստատված օրենքի սահմաններում տիրապետել ամեն տեսակի գույքի, ձեռք բերել այն և օգտագործել, զբաղվել ձեռնարկատիրական արտադրությամբ, ինչպես նաև ֆինանսական համակարգի սահմաններում ինքնուրույն որոշել իր բյուջեն և գանձել հարկերը։ 20 հազարից պակաս բնակիչ ունեցող համայնքի, եթե չի սահմանափակվում հողի իրավունքները, համայնքի կողմից օրենքի հիման վրա պետք է հաստատվի ինքնուրույն կարգավիճակ (քաղաքային իրավական կարգավիճակ)։ Այդպիսի օրենդրական որոշումը կարող է հրապարակվել միայն Դաշնային Կառավարության հետ համաձայնեցնելուց հետո։ Համաձայնությունը համարվում է տրված, եթե իրավասու Դաշնային նախարարության օրենդրական որոշումը ստանալուց օրվանից հետո ութ շաբաթվա ընթացքում Դաշնային կառավարությունը չի հաղորդի հողի նահանգապետին իր մերժման մասին։ Ինքնուրույն կարգավիճակ ունեցող համայնքային խնդիրներից զատ լուծել շրջանային նշանակության խնդիրներ» ։
Սահմանում
Սահմանադրության 115-120-րդ հոդվածների համաձայն համայնքներ տերմինի տակ հասկացվում է լոկալ(տեղային) հայանքներ :Ավստրիայում բացի լոկալ համայնքներից կան Ավստրիայի կադաստրային համայնքներ և վիճակագրական համայնքներ։ Այդպիսի տերմինները իրարից հեշտ տարբերելու համար լոկալ համայնքները ընդունված է անվանել քաղաքական համայնքներ։ Քաղաքային(Stadtgemeinde) և տոնավաճառային(Marktgemeinde) համայնքների համար համայնքը(Gemeinde) համարժեք է, հատկապես երբ խոսքը սոցիալական հաստատությունների և հասարակական (մունիցիպալ, կոմունալ) հարկերի մասին է ։
Եվրոպական վիճակագրական դասակարգմամբ 'NUTS Ավստրիայի համայնքները համապատասխանում են մունիցիպալ ադմինիստրատիվ մակարդակինLAU 2''
Ընդհանուր տեղեկություններ
Իրավաբանորեն ոչ մի տարբերություն չկա փոքր և մեծ համայնքների մեջ։ Համայնքը (համակեցություն, մունիցիպալ կառույց) կարող է կազմված լինել մեկ կամ մի քանի բնակավայրերից(Ort): Պատմականորեն մունիցիպալ կառույցները համապատասխանում են Ավստրիայի համայնքներին (Katastralgemeinde): Համակեցությունը կարող է կազմված լինել ոչ թե մեկ, այլ մի քանի կադաստրային համայնքներից։ Մյուս կողմից կարող է այնպես ստացվել, որ քաղաքը կարող է կազմված լինել բազմաթիվ կադաստրային համայնքներից, որոնք իրենց հերթին տեղակայված են տարբեր տեղերում։ Դրա հիմնական պատճառը մունիցիպալ ռեֆորմներն են, երբ փոքր համայնքները խոշորացվում են մեծ համակեցության(Großgemeinde): Հատուկ ստատուսով քաղաքները ի հավելում հանայնքային պարտականությունների, իրականացնում են նաջ շրջանային ադմինիստրատիվ իրավունք(Bezirksverwaltung) : Ավստրիայի Սահմանադրության 108-րդ հոդվածի համաձայն «Վիեննայում՝ Դաշնության մայրաքաղաքում,որը իր կարգավիճակով հավասարեցված է երկրի կարգավիճակի, ընդհանուր խորհրդի վրա դրված են Լանդտագի ֆունկցիաներ, քաղաքային սենատի վրա երկրի կառավարության ֆունկցիաներ, քաղաքագլխի վրա երկրի նահանգապետի, քաղաքապետարանի վրա՝ երկրի կառավարության կառավարման, իսկ քաղաքապետարանի տնօրենի վրա երկրի կառավարման ծառայությունը» ։
Քաղաքական համայնք
Ավստրիայի քաղաքական համայնքը  երրորդ աստիճանի ետեղական ադմինիստրատիվ տարածքային միավոր է, որը քաղաքի հետ կազմում է ադմինիստրատիվ միավոր, տոնավաճառային ավանի կամ գյուղական բնակավայրի հետ միասին որպես կենտրոն (որպես կանոն ամենամեծը համայնքում), որի շուրջ կարող են տեղակայվել մի քանի փոքր գյուղեր և գյուղակներ:Երբեմն համայնք է կազմվում միայն մեկ բնակավայր։ Քաղաքական համայնքին մոտ է կոմմունան։
Պատմություն
Այսօր գոյություն ունեցող քաղաքական համայնքները առաջին անգամ ի հայտ եկան Ֆրանց Իոսիֆ Առաջին կայսեր 1849 թվականի մարտի 17-ի Կայսերական պատենտի(Kaiserliches Patent) համաձայն և տարածվում էին միայն Ցիսլեյտանիայի վրա, այսինքն երկկազմ Ավստրո-հունգարական կայսրության գերմանական մասի վրա։ 1920 թվականի նոյեմբերի 10-ին, երբ գործածության մեջ մտավ Ավստրիական հանրապետության Սահմանադրությունը արդեն բարձրագույն օրենսդրական մակարդակով ամրագրվեցին քաղաքական համայնքների իրավունքները և պարտականությունները ։
Ավստրիական Սահմանադրության 4-րդ բաժնի «С» գլխի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն «այն հարցերը, որոնք առնչվում են Դաշնության իրավասություններին, երկրների օրենսդրությունը պարտավոր է համապատասխանեցնել համայնքների իրավունքը այս գլխի հաջորդ հոդվածների հետ։ 118 և 119 հոդվածների համաձայն, որոնք առնչվում են համայնքների առաջացմանը որոշվում է սույն Դաշնային Սահմանադրության ընդհանուր կարգադրագրերին» ։
Համայնքների միավորումն ու բաժանումը
Ավստրիայի քաղաքական համայնքները ինքնավար են և օժտված են իրավունքներով, որոնք նրանց հնարավորություն են տալիս միավորվելու և անջատվելու հարցերը որոշել դաշնային երկրներում գործող ընտրական իրավունքի հիման վրա։ Օրինակ՝ Գատտենդորֆ (Gattendorf), ՆոյդորֆNeudorf) և Պոցնոյզիդլ(Potzneusiedl) քաղաքական համայնքները 1971 թվականին հենվելով Ավստրիայի սահմանադրության 116ա հոդվածի վրա միավորման ճանապարհով միավորվեցին ստեղծելով մեծ համայնք՝ Գատտենդորֆ-Նայդորֆ(Gattendorf-Neudorf): Այդ մեծ միությունը գործեց 19 տարի և 1990 թվականի հունվարի 1-ին համայնքների բաժանումից հետո նրանք կրկին վերականգնեցին իրենց երբեմնի անկախությունը և վերադարձրեցին ինքնակառավարումը։
Ավստրիական Սահմանադրության 116ա հոդվածի համաձայն «որոշակի խնդիրներ համայնքի իրավասությունների շրջանակներում լուծելու համար համայնքները կարող են միավորվել համայնական միության համաձայնագրի հիման վրա։ Այդպիսի համաձայնությունը պահանջում է վերահսկող մարմնի թույլտվություն։ Թույլտվությունը պետք է տրվի վճռի հիման վրա, եթե օրենքին համապատասխանող մասնակից համայնքների և համայնական միության ձևավորումը՝
1) պետական կառավարման խնդիրներ լուծելիս չի սպառնում միությանը մասնակից համայնքների գործելուն որպես ինքնակառավարվող միավոր
2) խնդիրներ լուծելիս հենվում է մասնակից համայնքների անհատական իրավունքի սուբյեկտների շահերի նպատակահարմարության, շահութաբերության և խնայողության վրա» ։
«Տեղական համայնքների միավորումը տարածքային համայնքների, նրանց կառուցվածքը ինքնակառավարման և այլ սկզբունքների հաստատման հիման վրա երկրներում հանդիսանում է դաշնային սահմանադրության կարգավորման առարկան. այդ օրենքների կոնկրետացումը իրականացվում է երկրների օրենդրությամբ» ։
Ժամանակակից դրությունը։ Կարգավիճակ և աստիճանակարգություն
2015 թվականի մայիսի 1-ի դրությամբ Ավստրիայում հաշվվել է 2100 քաղաքական համանքներ.
Հիերարխիկ կառուցվածք
Ավստրիայի բոլոր համայնքների վիճակագրական ղեկավարման համար շնորհվել են հերթական հնգանիշ իդենտիֆիկացիոն կոդեր (Gemeindekennziffer [GKZ]): Այդ կոդերը ունեն հետևյալ հիերարխիկ կառուցվածքը՝ 1-ին թիվը Ավստրիայի դաշնային երկիրն է ըստ այբբենական կարգի 2 և 3 Ավստրիայի քաղաքական շրջան (Politische Bezirk); կամ Ավստրիայի շտատուտարշտադտ համայնք (Statutarstadt); 4 և 5 կոդ համայնք քաղաքական շրջանում (տեղական ինքնակառավարմամբ անկախ սուբյեկտ), բայց և լինում են շեղումներ (ադմինիստրատիվ բարեփոխումների պատճառով, երբ փոխվում է համայնքների թիվը այդ հերթականությունը խախտվում է).
Հիերարխիկ կառուցվածքի օրինակ Իդենտիֆիկացիոն կոդ Ռապպոտենշտայն համայնքի ինքնակառավարվող սուբյեկտի և վիեննական Նոյբաու շրջանի։
<font style="color:red">3 <font style="color:blue">25 <font style="color:green">21  — Ռապպոտենշտայն
<font style="color:red">9 <font style="color:blue">07 <font style="color:green">01  — Վիեննա, 7. Նոյբաու
Կարգավիճակ
Բոլոր համայնքներին շնորհված է նաև քաղաքի կարգավիճակ։ SS — Statutarstadt (штатутарштадт), ST — Stadtgemeinde (քաղաքային համայնք), M — Marktgemeinde (տոնավաճառային համայնք) և առանց նշանակման — Gemeinde (Landgemeinde) ohne Status (համայնք առանց կարգավիճակի) ։
Գյուղական համայնք
Գյուղական համայնք (Landgemeinde) Ավստրիայում պաշտոնապես համայնք (Gemeinde) տեղական անկախ (ինքնավար) մունիցիպալ կազմավորում առանց հատուկ կարգավիճակի և ի տարբերություն Ավստրիայի քաղաքային (Stadtgemeinde) կամ Տոնավաճառային համայնքի (Marktgemeinde): Այսպիսով գյուղական համայնքը մունիցիպալ կազմավորման մակարդակում ամենացածր ձևերից մեկն է։ Այն կարող է կազմված լինել մեկ կամ մի քանի գյուղական բնակավայրերից, որոնք գտնվում են Ավստրիայի տարբեր կադաստրային համայնքներում և իրենց հերթին կազմված են մի քանի առանձին մասերից (Ortsteil): Նախկին մի քանի անկախ գյուղական բնակավայրերի միավորումից մեծ միությունները հաճախ առաջանում են խնայողության և կառավարման արդյունավետության պատճառով (Großgemeinde):
Ավստրիայի մունիցիպալ կառավարման ձևի մեջ ամենատարածվածը գյուղական համայնքն է։ 2015 թվականի դրությամբ Ավստրիայի 2100 քաղաքական համայնքներից 1131-ը գյուղական են ։ Դա նշանակում է, որ մունիցիպալիտետների կեսից ավելին՝ 54 %-ը, կազմում են գյուղական համայնքները :
Կազալգրանդե
Կազալգրանդե (Casalgrande), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Ավստրիայի համայնքներ
Խոշոր համայնք
Խոշոր (ընդլայնված) համայնք (Großgemeinde) Ավստրիայի մունիցիպալ կազմավորում, որոնք ձևավորվել են տեղական ինքնակառավարման բարեփոխման արդյունքում մի քանի անկախ (ինքնավար) համայնքների կամ նրանց մասերի միավորումից մեկի մեջ (Ortsteil) : Խոշոր համայնքները, ինչպես և մյուս մունիցիպալ կազմավորումները, ունեն միասնական տեղական ադմինստրացիա և կառավարում՝ համայնական խորհուրդ (Gemeinderat) և քաղաքագլուխ (քաղաքապետ) (Bürgermeister): Խոշոր համայնքները, որնոնք առաջացել են նախկինում անկախ գյուղական համանքներից հանդիսանում են լիիրավ իրավաժառանգորդներ և օժտված են նախկին մունիցիպալ կազմավորման իրավունքներով և պարտականություններով։
Կազալգրանդե
Բնակչությունը կազմում է 15 933 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 384 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37,73 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42013։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Ավստրիայի համայնքներ
Խոշոր համայնք
Ավստրիայի խոշոր քաղաքները առաջացել են Ավստրիայի մեծ թվով ինքնուրույն կադաստրային համայնքներից։ Մասնակիորեն դա կարող է ժամանակի ընթացքում միմյանց սերտաճած իրար մոտ գտնվող քաղաքական համայնքներից։ Ավստրիայի դաշնային երկրներին վերաբերվող մունիցիպալ և եկեղեցական բարեփոխումները, որոնց արդյունքում ձևավորվել են խոշոր համայնքները, տեղի են ունեցել 1970-ական թվականներին։ Այն քաղաքական համայնքերը, որոնք նույնիսկ շատ փոքր տարածք ունեին մինչև միավորումը, չնայած ամբողջական միավորմանը, հետագայում առանձնացվեցին միմյանցից։ Տեղական ինքնակառավարման ամենավերջին խոշոր բարեփոխումները տեղի ունեցան Շտիրիա երկրում՝ 2011-2015 թվականներին։ Այդ ադմինիստրատիվ բարեփոխման արդյունքում Շտիրիայի 17 քաղաքական շրջաններից մնաց 13, իսկ մունիցիպալ կազմավորումների թիվը կրճատվեց գրեթե կրկնակի՝ 542-ից դարձավ 287 ։
Կազալգրանդե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Ավստրիայի համայնքներ
Շտատուտարշտադտ
«Իրավական կարգավիճակով միաժամանակ համայնքը և քաղաքական շրջանը ամիջականորեն ենթարկվում են երկրային կառավարությանը, որի գլուխ կանգնած է քաղաքագլուխը, կառավարման ներկայացուցչական մարմին է հանդիսանում համայնքային խորհուրդը, գործադիր-տնօրինման՝ քաղաքային խորհուրդը, կառավարումն իրականացնող ՝ քաղաքապետարանը»
Բայց այդ օրենսդրական փոփոխության պահին արդեն գոյություն ունեին նորմատիվ քաղաքներ, որոնք 20 հազարից պակաս բնակիչ ունեին, օրինակ՝ Այզենշտադ, Վայդհոֆեն-ան-դեր-Իբս և Ռուստ Բուրգենլանդ ։
Այժմ Ավստրիայում հաշվվում է 15 շտատուտարշտադտ։ Այզենշտադ (1921 թվականից), Վայդհոֆեն-ան-դեր-Իբս(1869 թվականից), Վելս (1964 թվականից), Վիեննա (1850 թվականից), Վիներ-Նոյշտադտ (1866 թվականից), Գրաց (1850 թվականից), Զալցբուրգ(1850 թվականից), Ինսբրուք(1850 թվականից), Կլագենֆուրտ(1850 թվականից), Կրեմս-ան-դեր-Դոնաու (1938 թվականից), Լինց (1850 թվականից), Ռուստ Բուրգենլանդ(1921 թվականին), Սանկտ Պյոլտեն (1922 թվականից), Ֆիլլախ (1932 թվականից) и Շտայր (1867 թվականից)։ Շտատուտարշտադտերի կազմի մեջ են մտնում նաև բոլոր երկրների ադմինիստրատիվ կենտրոնները, բացի Ֆորալբերգից և Բրեգենցից։
Ռուստ Բուրգենլանդ (Freistadt) ազատ քաղաքի Կանոնադրությունը հենվում է Հունգարական թագավորական իրավունքի վրա (die Statutarstadt Rust beruft sich als Freistadt auf Königlich Ungarisches Stadtrecht) :
Բոլոր 15 շտատուտարշտադտերի (կանոնադրական քաղաքներ) «ավստրիական ադմինիստրատիվ իրավունքի համաձայն դրանք անկախ քաղաքներն են, որոնք չեն հանդիսանում ոչ մի շրջանի մաս և քաղաքային խորհուրդը զբաղվում է այնպիսի հարցերով, որոնք իրականացնում է շրջանի ադմինիստրացիան։ Սովորաբար կանոնադրական քաղաքը տնային քաղաք է համարվում շրջանային ադմինիստրացիայում, որը պատասխանատու է մոտակա մարզերի համար, որի շրջանին քաղաքը չի պատկանում» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարչական բաժանում ըստ երկրի Կատեգորիա:Ավստրիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ավստրիայի վարչական բաժանում
Եվգենի Շևչուկ
Եվգենի Շևչուկ (Евге́ний Васи́льевич Шевчу́к, Євге́н Васи́льович Шевчу́к; ), մոլդովացի պետական գործիչ, պաշտոնապես չճանաչված Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետության նախագահ ։ Մինչև Մերձդնեստրի նախագահ դառնալը եղել է Մոլդովայի գերագույն խորհրդի պատգամավոր, իսկ մինչ 2011 թվականից ստանձնել է Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետության նախագահի պաշտոնը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մոլդովական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Ռիբնիցա քաղաքում ` ուկրաինացու ընտանիքում։ 1985 թվականին ավարտել է Ռիբնիցայի № 2 միջնակարգ դպրոցը։
Պատրիարքի այցը
2013 թվականի սեպտեմբերին Պատրիարք Կիրիլը երկօրյա այց է կազմակերպում դեպի Մերձդնեստր ։
Ընտանիք
Ամուսնացած չէ և երեխաներ չունի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մերձդնեստր Կատեգորիա:Մերձդնեստրի նախագահներ Կատեգորիա:Մոլդովացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուներ
Մառլե
Մառլե (Marlers), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 171 մարդ, բնակչության խտությունը` 43.51 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.93 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 36 կմ հարավ-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 96 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 71-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 71 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 61 անձ (35 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 25 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
!!!!!!!
«!!!!!!!», ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի երգը նրա դեբյուտային` When We All Fall Asleep, Where Do We Go? ստուդիական ալբոմից։ Երգը գրել են Այլիշը և նրա եղբայր Ֆինիս Օ'Քոնելը, վերջինս նաև երգի պրոդյուսերն է։ Երգը գրվել է որպես կատակ, քանի որ Այլիշը և Ֆինիսը որոշել էին, որ ալբոմում պետք է ինչ որ ծիծաղելի բան լինի։ Երգը զբաղեցրել է Canadian Hot 100 չարթի 72-րդ հորիզոնականը։
Պատմություն
«!!!!!!!»-ը կարճատև է և ալբոմի առաջին երգն է, որում Այլիշը և Օ'Քոնելը կատակում և ծիծաղում են ։ Երգից հետո միանգամից սկսվում է «Bad Guy» երգը։ Սկզբում, այս երկու երգերը պետք է միքսվեին և ներկայացվեին որպես մեկ ամբողջական երգ, սակայն արդյունքում առանձնացվել են որպես երկու տարբեր երգեր։ MTV-ի հարցազրույցում Օ'Քոնելը բացատրում է` «Ի սկզբանե, այս մասը պետք է հնչեր «bad guy» երգի սկզբում, սակայն, երբ մենք ուշքի եկանք, հասկացանք, որ կատակը բավականին շուտ կհնանա, այդ իսկ պատճառով մենք առանձնացրեցինք նրանց որպես երկու տարբեր երգեր» ։
Օ'Քոնելը բացատրել է, որ այն կօգնի մի փոքր հումոր գտնել ալբոմի ծանրության մեջ ։ MTV-ի հարցազրույցում նա ասել է` «Այս փոքր մասը մեզ այնքան է ստիպում ծիծաղել։ Ես ուղղակի մտածեցի, որ եթե մենք կարողանանք բավականին մռայլ ալբոմը թեթևամիտ և լուսավոր սկսել, ինքներս մեզ այդքան էլ լուրջ չընդունելով, ապա ալբոմի մնացած մասը շատ ավելի ազդեցիկ կդառնա մարդկանց համար» ։
2019 թվականի մարտի 29-ին թողարկված «Bad Guy» երգի տեսահոլովակը սկսվում է այս երգով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 երգեր Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի պրոդյուսերավորած երգեր
Հյուսիսային կղզի
Հյուսիսային կղզի (North Island, Te Ika-a-Māui, 1840-ականներից նաև Նոր Օլստեր), Նոր Զելանդիայի երկու գլխավոր կղզիներից մեկը։
Աշխարհագրություն
Կղզու մակերեսը 113 729 կմ² է, Նոր Զելանդիայում մեծությամբ երկրորդն է (Հարավայինից հետո), իսկ աշխարհում 14-րդն է։
Հարավային կղզու համեմատ կղզին քիչ է շրջապատված լեռներով։ Ամենաբարձր կետը գործող հրաբուխ Ռուապեխուն է (2797 մ)։ Հյուսիսային կղզում կա հրաբխայինյ մեծ ակտիվություն, այստեղ են գտնվում երկրի վեց հրաբխային գոտիներից կւնգը։
Հյուսիսային կղզու կենտրոնում գտնվում է Նոր Զելանդիայի ամենամեծ լիճ Տաուպոն։ Այստեղից դուրս է գալիս Նոր Զելանդիայի ամենաերկար գետ Ուաիկատոն, որի երկարությունը 425 կմ է։
Տարեկան միջին ջերմաստիճանը +19 °C է։
Բնակչություն
Կղզում գտնվում են երկրի հիմնական քաղաքները, այդ թվում երկրի ամենամեծ քաղաքը՝ Օքլենդը, և երկրի մայրաքաղաքը Վելինգտոնը։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի կղզու բնակչությունը կազմում է 3 366 100 մարդ։ Մոտավորապես բնակչության 76%-ը ապրում է Հյուսիսիային կղզում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի կղզիներ Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներ
Իսպանիայի անցումը ժողովրդավարության
Իսպանիայի անցումը ժողովրդավարության (Transición española a la democracia), Իսպանիայում առավել հայտնի է որպես Իսպանական անցում, Իսպանիայի նորագույն պատմության ժամանակաշրջան է, որը սկսվել է 1975 թվականի նոյեմբերին՝ դիկտատոր Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից հետո և նշանավորվել է թագավորությունում ժողովրդավարական կարգերի հաստատումով։ Մինչ այդ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմում ազգայնականների հաղթանակից հետո երկրում հաստատվել էր ռազմական բռնապետություն ։ Այնուամենայնիվ, պատմաբանները անցման ամսաթվի վերաբերյալ ընդհանուր հայտարարի մինչ օրս չեն եկել, քանզի դա բավականին վիճարկելի հարց է։
Ոմանք ասում են, որ Իսպանիայի դեմոկրատացման գործընթացն ավարտվել է 1977 թվականին, իսկ մյուսները ավելի ուշ՝ 1978 թ.-ին ։ Պատմաբանների մի այլ խումբ կարծում են, որ ժամանակաշրջանի ավարտն ազդարարել է 1981 թվականին տեղի ունեցած ազգայնականների հեղաշրջման ապարդյուն փորձը։ Ժողովրդավարությանն անցումն ուղեկցվել է գործադիր իշխանության անցնցում փոխանցմամբ և 1982 թվականի ընտրություններում սոցիալ-աշխատավորական կուսակցության հաղթանակով ։
Խուան Կառլոս I-ի դերակատարություն
Ֆրանցիսկո Ֆրանկոն Իսպանիայում իշխանության է եկել 1939 թվականին՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմում ազգայնականների հաղթանակից հետո և որպես դիկտատոր իշխել է մինչև իր մահը՝ 1975 թվականը։ 1969 թվականին Ֆրանկոն արքայազն Խուան Կառլոսին՝ նախկին թագավոր Ալֆոնսո XIII-ի թոռանը, ճանաչում է որպես իր պաշտոնական իրավահաջորդ։ Հաջորդ վեց տարիներին Խուան Կառլոսն իր հրապարակային ելույթներում ակնարկում է այն իրողությունը, որ պատրաստվում է հետևել Ֆրանկոյի հետքերին և հավատարիմ մնալ վերջինիս վարած կենտրոնամետ քաղաքականությանը։ Այնուամենայնիվ, նա նպաստում է սահմանադրական միապետության զարգացմանը և ժամանակի ընթացքում շեղվում իր նախորդների որդեգրած քաղաքականությունից։ Ներքին քաղաքականության փոփոխությունը եղել է հավակնոտ ծրագիր, որը մեծ աջակցություն է ստացել ինչպես Իսպանիայում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։ Արեւմտյան աշխարհի կառավարությունները, որոնք ղեկավարվում էին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների կողմից, խրախուսում էին Իսպանիայի սահմանադրական զարթոնքը, ինչպես շատ իսպանացի և միջազգային լիբերալ կապիտալիստներ։ Այնուամենայնիվ, ժողովրդավարության անցման գործընթացը բավականին բարդ էր և դժվարին։ Դա մեծապես պայմանավորված էր քաղաքացիական պատերազմով և Իսպանիայում արտաքին աշխարհի մեծ ազդեցությամբ։ Ֆրանսիան նպատակ ուներ ավելի սրել Իսպանիայում ստեղծված իրավիճակը և այդ գործի իրականացման ճանաչարհին վերջինս անթաքույց կերպով աջակցում էր ձախակողմյան և արմատական ուժերին, այդ թվում՝ Կատալոնիայի ազատատենչ խորհրդարանին և ինքնավար կառավարությանը։ Խուան Կառլոսի առաջին քայլը, որն ուղղված էր Իսպանիայի ժողովրդավարականացմանը, լինում է այն, որ վերջինիս ջանքերով իսպանական բանակը սկսում է չմիջամտել քաղաքացիական ներքին գործընթացներին։ Այդպես Իսպանիան կասեցնում էր նաև Ֆրանսիայի ազդեցության մեծացումը միապետության տարածքում։
Աստիճանական քայլերի արդյունքում Խուան Կառլոս I-ը կարողանում է արմատախիլ անել Ֆրանկոյի ավտորիտար վարչակարգի արմատները և նպաստել ժողովրդավարական իրավական և քաղաքական համակարգերի ձևավորմանը։
Ժողովրդավարական տրանզիտ
Խուան Կառլոս I-ը սկզբնական ժամանակահատվածում թափուր է թողնում վարչապետի պաշտոնը՝ շարունակելով Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի վարած բացարձակամիապետական քաղաքականությունը։ Արիաս Նավարոն, որը հետագայում զբաղեցնում է այդ պաշտոնը, սկզբնական շրջանում չէր ծրագրում բարեփոխել ֆրանկիստական վարչակարգը՝ հավատարիմ մնալով իր զինակից դիկտատորի ռեժիմին։ Իսպանիայում ձախակողմյան ուժերի ընդվզումից հետո Արիաս Նավարոն մասամբ փոխում է իր քաղաքական դիրքորոշումը՝ հայտնելով, որ քաղաքական փոփոխությունները որոշակի սահմանափակումների կարիք ունեն։ Շուտով նա նաև հրապարակային կերպով հայտարարում է, որ Ֆրանկոյի օրենքներն ու ինստիտուտները թարմացման կարիք ունեն։ Կառլոս Արիաս Նավարոն ֆրանկիստական վարչակարգի ժամանակ զբաղեցրել է նահանգապետի պաշտոններ, եղել է Մադրիդի քաղաքապետ, ղեկավարել է պետական անվտանգության ծառայությունը և ներքին գործերի նախարարությունը։ 1973-1976 թվականներին հանդիսացել է ֆրանկիստական ժամանակաշրջանի Իսպանիայի կառավարության նախագահի վերջին ներկայացուցիչ և առաջինը անցումային շրջանում։
1975 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից հետո սատարել է աջ ծայրահեղական «Բունկեր» խմբավորմանը։ 1976 թվականի դեկտեմբերի 15-ին տեղի է ունենում համաիսպանական հանրաքվե, որի արդյունքում 1977 թվականի հունիսի 15-ին ձևավորվում է սահմանադիր կորտես, որը կազմված էր երկու պալատներից՝ պատգամավորական կոնգրես և սենատ։ 1936 թվականին տեղի էին ունեցել առաջին բազմակուսակցական ընտրությունները, որի արդյունքում պառլամենտական մեծամասնություն էր կազմել «Ժողովրդավարական կենտրոնի միություն» ձախակողմյան կուսակցությունը, որը նպատակ ուներ արմատախիլ անել ֆրանկիստական վարչակարգի մնացորդները երկրի տարածքից։ Ընտրություններում երկրորդ տեղը զբաղեցնում է Իսպանիայի սոցիալ-աշխատավորական կուսակցությունը՝ Ֆելիպե Գոնսալեսի գլխավորությամբ։ 1977 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Կատալոնիային, իսկ դեկտեմբերի 31-ին՝ Բասկերի Երկրին շնորհվում է մասնակի ինքնավարություն, որը ևս հակոտնյա էր Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի վարած խիստ ունիտարիստական քաղաքականությանը։ 1977 թվականի հոկտեմբերի 25-ին երկրի հիմնական քաղաքական ուժերը ստորագրում են այսպես կոչված «Մոնկլոայի պակտը»։ Այն նպատակ ուներ բարեփոխումներ անցկացնել երկրի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական ոլորտներում՝ վերջնականապես ավարտելով Իսպանիայի ժողովրդավարականացման գործընթացը։ Դաշնագիրը նախատեսում էր խոսքի և մամուլի ազատականացում, անվտանգության և ուժային կառույցների վերակազմակերպում, սոցիալական բարեկեցության և կրթական ոլորտի բարելավում, հարկային բարեփոխումներ և այլն։
Սահմանադրության ընդունում
Քաղաքական մի շարք բարեփոխումներից հետո Իսպանիան նախապատրաստվում է նոր, ժողովրդավարական Սահմանադրության ընդունմանը։ Սկզում Կորտեսի կողմից 1978 թվականի դեկտեմբերի 6-ին գումարվում է սահմանադրական հանձնաժողով, որը կազմում է Սահմանադրության նախագիծը՝ հիմք ունելով գործող օրենքներն ու միջազգային իրավունքում ամրագրված մարդու իրավունքներն ու հիմնարար ազատությունները։ Սահմանադրությունը լայն իրավունքներ և լիազորություններ է ընձեռում երկրի ինքնավար մարզերին՝ Կատալոնիային և Բասկերի Երկրին։ Կարճ ժամանակահատվածում ԶԼՄ-ների տարածած նյութերի շնորհիվ խորհրդի անդամները հայտնի են դառնում որպես Իսպանիայի «Սահմանադրության հայրեր»։
Խորհրդի անդամների կուսակցական պատկանելիությունը եղել է բոլորովին տարբեր, ինչպես և քաղաքական դիրքորոշումը։ Խորհրդի անդամներն էին Գաբրիել Սիսներոսը (Ժողովրդավարական կենտրոնի միություն), Խոսե Պեդրո Պերես Յորկան, Միգել Էռերո Ռոդրիգես դե Մինյոն, Միկել Ռոկա Խունյենտը (Կատալոնիայի դեմոկրատական կոնվերգենցիա), Մանուել Ֆրագա Իրիբարնեն («Հայտնի դաշինք» կուսակցություն), Գրեգորիո Պեսես Բարբան (Իսպանիայի սոցիալ-աշխատավորական կուսակցություն) և Խորդի Սոլե Տուրան։ Իսպանիայի Սահմանադրությունը Կորտեսի կողմից հաստատվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 31-ին և ամրագրվել դեկտեմբերի 6-ի ժողովրդական հանրաքվեով ։ Հանրաքվեի ժամանակ ընտրողների 91.81%-ը կողմ է քվեարկել նոր Սահմանադրությանը։ Վերջիվերջո, դեկտեմբերի 27-ին խորհրդարանի ներկայացուցչության ներկայությամբ արքա Խուան Կառլոսն ընդունում է Թագավորության Սահմանադրությունը։ Այն վերջնական իրավական ուժի մեջ է մտնում դեկտեմբերի 29-ին և նույն օրը հրապարակվում պաշտոնական տեղեկագրում։ Այպիսով՝ դեկտեմբերի 6-ն Իսպանիայում նշվում է որպես Սահմանադրության տոն։ 1981 թվականի փետրվարի 23-ին ֆրանկիստները երկրում ռազմական հեղաշրջման անհաջող փորձ են կատարում։ Դրան հաջորդում է բասկ անջատողականների և ձախակողմյան ուժերի քաղաքացիական անհնազանդությունների։ Գործողությունների ընթացքում տեղի է ունենում բախում ոստիկանության հետ, բռնության զոհ է դառնում շուրջ 3500 իսպանացի, 714 անձ զոհվում է։ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո սա Իսպանիայում տեղի ունեցած ամենաարյունալի միջադեպն է դառնում։
Լուգո (Իտալիա)
Լուգո (Իտալիա) (Lugo), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 32440 մարդ (2008), խտությունը՝ 280 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 116 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48022, հեռախոսային կոդ՝ 0545։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Գոսոլենգո
Գոսոլենգո  (Gossolengo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3763 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 121 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Ամազոնիտ
Ամազոնիտ (անվանումը՝ Ամազոն գետից), միներալ դաշտային սպաւթների խմբից. KAlSi2O3, պարունակում է նաև ռուբիդիում և ցեզիում։
Հատկություններ
Գույնը՝ կանաչավուն, կարծրությունը՝ 6-6,5, խտությունը՝ 2550 կգ/մ3։ Բյուրեղագիտական համակարգը տրիգոնային է, բյուրեղները պրիզմայաձև են։ Հանդիպում է պեգմատիտներում և որոշ գրանիտներում (ԽՍՀՄ, ԱՄՆ, Մադագասկար, Հարավ-Արևմտյան Աֆրիկա)։
Նշանակություն
Կիսաթանկարժեք քար է, օգտագործվում է ոսկերչության մեջ։
Կատեգորիա:Սիլիկատներ (միներալներ) Կատեգորիա:Թանկարժեք քարեր Կատեգորիա:Կալիումի միներալներ Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ Կատեգորիա:Նատրիումի միներալներ Կատեգորիա:Կապարի միներալներ
Մարկե (Սոմի գավառ)
Մարկե (Marquaix), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 228 մարդ, բնակչության խտությունը` 43.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.29 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 139 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 102-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 102 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (44 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (10 տղամարդ և 11 կին)։ 37 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մանվել Մամոյան
Մանվել Մամոյան, ֆիտնեսի և բոդիբիլդինգի մարզիչ, ֆիտնես-բլոգեր, Գինեսի ռեկորդների գրքի եռակի ռեկորդակիր , Հայաստանի ռեկորդների գրքի («Դյուցազնագիրք») բազմակի ռեկորդակիր։
Կենսագրություն
Մանվել Մամոյանը ծնվել է 1993 թ. ապրիլի 6-ին Երևան քաղաքում։ Ներկայումս աշխատում է որպես ֆիտնեսի և բոդիբիլդինգի մարզիչ։ Սպորտով սկսել է զբաղվել 10 տարեկանից։ Սպորտում իր առաջին քայլերն արել է 10 տարեկանում՝ հաճախելով ձյուդոյի մարզումների ։
2011-2013 թթ՝ 18 տարեկանում մեկնել է պարտադիր զինվորական ծառայության։
Ազատ ժամանակ անց է կացնում մարզասրահում։ Բացի ուժային վարժություններից զբաղվում է ձյուդոյով, հունահռոմեական ըմբշամարտով ու գիմնաստիկայով։
Ռեկորդներ
Մինչև 18 տարեկանը ձյուդոյի մարզումներից բացի զբաղվել է հունահռոմեական և ազատ ոճի ըմբշամարտով։
17 տարեկան հասակում Մանվելը Հայաստանում գրանցել է 11 ռեկորդ։ Առաջին ռեկորդը «Դյուցազնագրքում» սահմանված արտակորում դեպի առաջ վարժությամբ։ Մարզիկը 2 ժամ 46 րոպեում վարժությունը կրկնել է 3511 անգամ։ Երկրորդ անգամ երիտասարդը հայտնվեց «Դյուցազնագրքում»՝ մեկ ձեռքով րոպեում 89 անգամ հրում կատարելով։
2015-2016 թթ
2015-2016 թթ զինվորական ծառայությունն ավարտելուց 2 տարի անց՝ 2015թ.-ի հոկտեմբերի 23-ին Մանվելը Հայաստանում գրանցել է Գինեսի ռեկորդ։ Նա 27 անգամ կրկնել է ուղղահայաց դիրքով հենում-ծալում վարժությունը։ Վարժության ընթացքում մարզիկի արմունկները պետք է լինեին 90 աստիճանում, ապա՝ ամբողջությամբ ուղղվեն, ոտքերը՝ ուղիղ կամ խաչաձև պահած։ Նա վարժությունը կատարել է 48,3 վայրկյանում ։ Չնայած դրա, ռեկորդը գրանցվել է։ Ռեկորդը սահմանելուց առաջ նա վնասվածք չի ունեցել, և ռեկորդը գրանցվել է ։ Նա նվիրել է իր հաղթանակը հայ և եզդի ժողովուրդների ցեղասպանության հիշատակին ու խոստացել տարվա ընթացքում թարմացնել ռեկորդը։
2016-2017 թթ
2016-2017 թթ հարցազրույցներից մեկում մարզիկը պատմել է իր՝ 2016թ.-ի ընթացքում 10 նոր ռեկորդ սահմանելու որոշման մասին։ Նա նախատեսում է սահմանել նոր ռեկորդ՝ ձեռքի հետին մասով կատարելով 89 հրում։
2016-ի օգոստոսի 25-ին Մանվելն իր գրանցած ռեկորդը նվիրել է ապրիլյան քառօրյա պատերազմի զոհերին։
2016թ.-ի ապրիլի 2-ից 5-ն ընկած ժամանակահատվածից հետո, երբ ապրիլյան քառօրյա պատերազմում զոհվեցին Հայկ Թորոսյանը, Հրանտ Ղարիբյանը և իր հայրենակից Քյարամ Սլոյանը, Մանվել Մամոյանը, ի պատասխան Ադրբեջանի կողմից իրականացված ռազմական գործողությունների, սահմանեց հերթական ռեկորդը։ Նույն թվականի օգոստոս ամսին Երևանի Ազատության հրապարակում առաջին փորձի ժամանակ Մանվելը չի կարողացել գերազանցել կանադացի Ռոյ Բերգերի սահմանած ռեկորդը՝ 84 հրում-ծալում րոպեում ։ Մամոյանին հաջողվում է այն կատարել 83 անգամ։ Համաձայն Գինեսի ռեկորդի սահմանման կանոնների՝ մարզիկն իրավունք ունի կատարել 3 մոտեցում։ Հանգստանալուց հետո Մանվել Մամոյանին հաջողվեց սահմանել այդ ռեկորդը 2-րդ փորձից։ Րոպեում 86 անգամ հրում-ծալում կատարելով՝ մարզիկը գերազանցեց այս ձևում գրանցված նախորդ ռեկորդն ու հաստատում իր տեղը Գինեսի ռեկորդների գրքում ։
Նույն թվականին Մանվելը ցանկություն հայտնեց 1 տարում 10 ռեկորդ սահմանել Գինեսի ռեկորդների գրքում, մասնավորապես դրոշ վարժությամբ, որը սահմանել էր մի քանի տարի առաջ, սակայն ընդամենը 20 վայրկյան կատարելով։ Այդ ռեկորդը գրանցվել է միայն «Դյուցազնագրքում»։ Հարցազրույցներից մեկում նա նշել է, որ այլևս նպատակադրված չէ ռեկորդ սահմանել Դյուցազնագրքում, այլ մտածում է դրանք Գինեսի ռեկորդների գրքում սահմանելու մասին։ 2016 թ. նա այդ ձևերում սահմանված աշխարհի ռեկորդից հետ էր մնում 5-6 վայրկյանով, իսկ ռեկորդը կազմում է 1 րոպե 5 վայրկյան և 71 միլիվայրկյան ։
2017-2018թթ
2017 թվականին Մանվելը 4 ռեկորդ է սահմանել՝ ուղղահայաց դիրքում հենում ծալում վարժություն կատարելով։ 1 րոպեի ընթացքում նա վարժությունը կատարել է 37 անգամ։ Այս ցուցանիշով նա մեկ այլ ռեկորդ է սահմանել՝ 37 անգամն այն կատարելով առանց դադարի ։ Երկրորդ ռեկորդի ժամանակ նա երեք րոպեում վարժությունը կատարում է 55 անգամ   ։
Վերջին և ամենակարևոր ցուցանիշը Մամոյանը սահմանել է՝ 1 ժամում հենում ծալում վարժությունը ցույց տալով 352 անգամ։
Ըստ նրա՝ առավելագույն ռեկորդներ ունեցող մարզիկի անվան դիմաց գրանցած է 73 ռեկորդ։ Նա ցանկանում է գերազանցել այդ ռեկորդը։
2018թ. Մանվելը սահմանել է րոպեում ամենաշատ թռիչքով կքանիստ անելու ռեկորդը՝ րոպեում 67 հատ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բլոգերներ Կատեգորիա:Ֆիթնես մարզիչ Կատեգորիա:Դյուցազնագիրք Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ
Մարկիվիլե
Մարկիվիլե (Marquivillers), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 159 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.51 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.78 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 94 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 74-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,7 %։ 74 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 67 անձ (32 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (5 տղամարդ և 2 կին)։ 20 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հայ Եկեղեցիներ
Հայ Եկեղեցիներ հավաքական անվան տակ ընդգրկվում են երեք հայ ինքնավար կրոնական համայնքները՝ Հայ Առաքելական Եկեղեցին, Հայ Կաթողիկե Եկեղեցին և Հայ Ավետարանական Եկեղեցին։
Հայոց Եկեղեցու Ստեղծումը
Հայ Եկեղեցու առաջին հիմնադիրներն են Սուրբ Թադեոս և Սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալները, որոնք կոչվում են Հայաստանի Առաջին Լուսավորիչներ։ Նրանց շիրիմները որպես նվիրական սրբավայրեր հարգվել ու պահպանվել են պատմական Հայաստանի Արտազի (Մակու) և Աղբակի (Պաշքալե) վանքերում։
Բոլոր քրիստոնյա եկեղեցիները համամիտ են Սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալի մասին եղած հայոց ավանդությանը և անվարան ընդունում են թե՛ նրա առաքելական շրջանը և թե՛ Հայաստանում քարոզելն ու այնտեղ մարտիրոսված լինելը։ Իսկ Սուրբ Թադեոս առաքյալի մասին ավանդությունները տարբերվում են։ Սուրբ Թադեոս Դիդիմոս (երկվորյակ) առաքյալի՝ Սուրբ Թովմաս առաքյալի եղբոր, Եդեսիա և այնտեղից Արտազ գնալու մասին հայոց ավանդությունը ծանոթ չէ Հույներին ու Լատիններին, իսկ ասորական ավանդությունը չի ընդունում նրա՝ Եդեսիայից Արտազ անցնելը։ Համաձայն հայոց ավանդության Հայաստանում ավետարանական քարոզչության սկիզբը վերագրվում է Սուրբ Հուդա Թադեոս առաքյալին ևս, որը նաև Ղեբեոս էր կոչվում։ Այս ավանդությունը, որի հետ համաձայնվում են նաև Հույն ու Լատին եկեղեցիները, բավական է հաստատելու համար Հայ Եկեղեցու ավանդության վավերականությունը։
Առաքելական ծագումը, որը յուրաքանչյուր քրիստոնեական եկեղեցուց որպես պայման է պահանջում հաստատելու համար Քրիստոսի՝ Եկեղեցու Երկնավոր Հիմնադրի հետ միավորված ու կապակցված լինելը, երկու տեսակ է։ Մեկը ուղղակի ծագումն է, երբ որևէ եկեղեցի անուղղակիորեն առաքյալներից մեկի քարոզությամբ է սկիզբ առել, և մյուսը անուղղակի սկսելն է, երբ ծագումն առաջ է եկել առաքյալների հաստատած մի ուրիշ եկեղեցու միջնորդությամբ։ Ըստ այժմ Հայոց Եկեղեցին ուղղակի առաքելական ծագում ունի։
Ժամանակագրությունը, սովորաբար, Սուրբ Թադեոս առաքյալի քարոզությանը ութը տարվա շրջան է վերագրում (35-43 թթ.), իսկ Սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալին՝ տասնվեց տարվա (44-60 թթ.)։
Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Հիմնադրվել է 301 թ. Տրդատ Երրորդ թագավորի կողմից և Գրիգոր Լուսավորչի առաջնորդությամբ։
Հայ Կաթողիկե Եկեղեցի
Հիմնադրվել է 1742 թ. Հռոմի Պապ Բենեդիկտ XIV-ի կողմից և Աբրահամ Արծվյանի առաջնորդությամբ։
Հայ Ավետարանական Եկեղեցի
Հիմնադրվել է 1 հուլիս 1846 թ.Կոստանդնուպոլսում
Տես նաև
Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հայ կաթողիկե եկեղեցի Կատեգորիա:Հայ ավետարանական եկեղեցի
Յադվիգա Պիլսուդսկայա
Յադվիգա Պիլսուդսկայա-Յարաչևսկայա (Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska, ), լեհ ռազմական ու հասարակական գործիչ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի օդաչու։
Երիտասարդ տարիներ
Յադվիգա Պիլսուդսկայան ծնվել է 1920 թվականի փետրվարի 28-ին Վարշավայում, մարշալ Յուզեֆ Պիլսուդսկու և նրա ապագա երկրորդ կնոջ` Ալեքսանդրայի (ծնունդով` Շչերբինսկայա) ընտանիքում։ Այդ ժամանակ Յուզեֆը չէր կարող ամուսնանալ Ալեքսանդրայի հետ, քանի որ առաջին կինը` Մարիան, հրաժարվել էր ամուսնալուծությունից. նրանք ամուսնացել են միայն Մարիայի մահից հետո` 1921 թվականին ։ Յադվիգայի կնքահայրը եղել է Լեհաստանի ապագա վարչապետ Վալերի Սլավեկը ։ Յադվիգայի ավագ քույրը եղել է հոգեբան Վանդա Պիլուդսկին ։
Մանկության տարիներն անցկացրել է հիմնականում Վարշավայում, որտեղ 1921-1922 թվականներին ապրել է Բելվեդերի պալատում, իսկ 1923-1926 թվականներին` Սուլեյուվեկի վիլլայում ։ Մայիսյան հեղաշրջումից հետո 1926 թվականին Պիլսուդսկիները նորից տեղափոխվել են Բելվեդեր և այնտեղ ապրել մինչև Յուզեֆ Պիլսուդսկու մահը 1935 թվականին ։ Յադվիգան մոր ու քրոջ հետ մասնակցել է հոր սրտի թաղման արարողությանը Վիլնոյի դամբարանում ։
Սովորել է դպրոցում, որը Բելվեդերում կազմավորվել էր զինվորների երեխաների համար, ապա քրոջ հետ ուսանել է Վանդա Պոսելտի անվան դպրոցում, որտեղ 1939 թվականին ստացել է միջնակարգ կրթության վկայական։
Օդաչուական կարիերա և կրթություն
1940 թվականին վերսկսել է կրթությունը`ընդունվելով Քեմբրիջի համալսարանի Նյունեմ քոլեջ։ Զուգահեռ Յադվիգան մի քանի փորձ է արել ընդունվելու ռազմաօդային ուժեր, և որոշ ժամանակ անց ստացել է ինքնաթիռի օդաչուի արտոնագիր, իսկ 1942 թվականի հուլիսին միացել է Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական ռազմաօդային ուժերի լրացուցիչ գնդին ։ Այնտեղ երկու տարի ծառայելով` Յադվիգան ստացել է պորուչիկի կոչում` դառնալով լեհ մի քանի կանացից մեկը, որ որպես օդաչու մասնակցել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին ։ 1943 թվականի նոյեմբերին ղեկավարությունը Յադվիգա Պիլսուդսկայայի` խոստումնալից ու հեռանկար ունեցող օդաչուի կարողությունները գնահատել է միջինից բարձր։ Ընդհանուր առմամբ 21 տեսակի 230 ինքնաթիռով թռչելով 312 ժամ և 35 րոպե `Յադվիգան իր մատուցած ծառայությունների համար արժանացել է Բրոնզե խաչի ։
Հետագա կյանք
1944 թվականին Յադվիգան կամավոր դուրս է եկել ռազմական ծառայությունից ուսումը շարունակելու նպատակով։ Նա ընդունվել է Լիվերպուլի համալսարանի ճարտարապետական դպրոց, որն ավարտել է 1946 թվականին ճարտարապետության մագիստրոսի որոկավորմամբ։ Բացի այդ` նա սովորել է քաղաքային ճարտարապետության պլանավորում ու հոգեբանություն ։ Երբ Լեհաստանում իշխանության են եկել կոմունիստները, Յադվիգան մնացել է Մեծ Բրիտանիայում որպես քաղաքական վտարանդի, սակայն չի ընդունել բրիտանական հպատակություն` օգտվելով նանսենյան անձնագրից, որը վավերական է եղել բոլոր երկրներում` բացի Լեհաստանից ։ Լոնդոնում ապրելով` Յադվիգան նախագծել է իր սեփական տունը, այնուհետև աշխատանքի է անցել Լոնդոնի կոմսության` քաղաքային պլանավորման բաժանմունքում։ Ավելի ուշ ամուսնու հետ բացել է լամպերի, ջահերի, կահույքի արտադրության ոչ մեծ ընկերություն, որ դարձել է նրանց ընտանեկան եկամուտի աղբյուրը  ։ Ընտանիքը նաև օգնություն է կազմակերպել «Համերաշխություն» արհմիության համար` ջանքեր գործադրելով, որ ազատ արձակվեն քաղբանտարկյալները, և Լեհաստանում ժողովրդավարական ընդդիմությունը զարգանա ։
Հասարակական գործունեություն Լեհաստանում
Երբ 1990 թվականին Լեհաստանում իշխանափոխություն է եղել, Յադվիգան ընտանիքի ու քրոջ հետ վերադարձել է հայրենիք և հաստատվել Վարշավայում։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Պիլսուդսկիների ընտանիքի ֆոնդի և Յուզեֆ Պիլսուդսկու ինստիտուտի աշխատանքներին, վերականգնել է իրենց կալվածքը Սուլեյուվեկում՝ այնտեղ հիմնադրելով Յուզեֆ Պիլսուդսկու թանգարան ։ Քույրը` Վանդան, մահացել է 2001 թվականին ։
2008 թվականի փետրվարի 28-ին լեհաստանի նախագահ Լեխ Կաչինսկին Յադվիգա Պիլսուդսկայայային շնորհել է Լեհաստանի վերածննդի օրդենի կոմանդորի աստիճան «Երկրորդ համաշխարհային տարիներին քաջության, խիզախության, լեհ ժողովրդի պատմության ու ավանդույթների հանրահռչակման ու մարշալ Յուզեֆ Պիլսուդսկու հիշատակը պահպանելու համար»  ։
2012 թվականին Յադվիգան Լեհաստանի նախագահ Բրոնիսլավ Կոմորովսկու հետ մասնակցել է Բելվեդերի պալատում Յուզեֆ Պիլսուդսկու աշխատասենյակ-թանգարանի բացմանը ։
Մահ և թաղում
Յադվիգա Պիլսուդսկայան մահացել է 2014 թվականի նոյեմբերի 16-ին Վարշավայում 94 տարեկան հասակում` շրջապատված հարազատներով ու մտերիմներով  ։
Հոգեհանգստի արարողությունը կայացել է նոյեմբերի 21-ին Սուրբ Կառլ Բորոմեո եկեղեցում, թաղվել է Ստարե Պովազկի գերեզմանատանը։ Թաղմանը ներկա են եղել նախագահ Բրոնիսլավ Կոմորովսկին, հարազատներ, ազգականներ ու հարյուրավոր լեհեր  ։
Անձնական կյանք
1944 թվականին ամուսնացել է Լեհաստանի ռազմածովային ուժերի սպա Անջեյ Յարաչևսկու հետ ։ Ունեցել են երկու երեխա` Քշիշտոֆ Յուզեֆը և Յոհանա Մարիան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կին օդաչուներ Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Լիվերպուլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Վիանո
Վիանո ( Viano ), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3017 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 45 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 035044։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Շաքրոյի լիճ
Շաքրոյի լիճ, լիճ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Արդենիս գյուղից արևմուտք, ծովի մակարդակից 2060 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը 0,1 կմ² է ։
Մարտենվիլ
Մարտենվիլ (Martainneville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 381 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.58 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 252 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 178-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 74։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,6 %։ 178 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 160 անձ (91 տղամարդ և 69 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին)։ 74 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 34-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մասսա Լոմբարդա
Մասսա Լոմբարդա (Massa Lombarda), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը՝ 8.506 մարդ, խտությունը՝ 230 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48024, հեռախոսային կոդ՝ 0545։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պողոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունվարի 25-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Վլադիսլավ Լիստև
Վլադիսլավ Նիկոլայի Լիստև (ռուս․ Владислав Николаевич Листьев, առավել հայտնի է Վլադ Լիստև անունով, ), խորհրդային և ռուս հեռուստահաղորդավար և լրագրող, Ռուսական առաջին ալիքի հիմնադիր և առաջին գլխավոր տնօրեն, «Հայացք», «Պիկ ժամ», «Հրաշքների դաշտ», «Թեմա» հաղորդումների հեղինակ և վարող։
Կենսագրություն
Վլադիսլավ Լիստևը ծնվել է 1956 թվականին, սովորել է Զնամենսկի եղբայրների անվան դպրոցում, եղել է թեթև ատլետիկայի սպորտի վարպետի թեկնածու, ԽՍՀՄ երիտասարդների չեմպիոն՝ 1000 մ մրցավազքում ։ Աշխատել է «Սպարտակ» սպորտային ակումբում՝ որպես հրահանգիչ։ Զինծառայությունն անցել է Մոսկվայի Թամանյան դիվիզիայում ։
Ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության բաժինը։ 1982 թվականին ավարտել է ուսումը և ստացել հեռուստատեսային գրականության աշխատակցի մասնագիտացում։ Բուհն ավարտելուց հետո պետական ռադիոյում աշխատել է որպես խմբագիր։ 1987 թվականին աշխատել է որպես «Հայացք» հաղորդման վարող։ Լիստևը և նրա ընկերները ստեղծում են «ВИД» հաղորդաշարը, հաղորդումներ պատրաստում ռուսական առաջին ալիքի համար։ 1991 թվականին Լիստևը դառնում է այդ հեռուստաընկերության գլխավոր պրոդյուսերը, իսկ 1993 թվականին՝ պրեզիդենտ։ Հետագայում իր կոլեգաների հետ խնդիրներ է ունենում. այդ պատճառով հաղորդաշարի պրեզիդենտ է դառնում Ալեքսանդր Լյուբիմովը։ 1994 թվականին նախաձեռնում է ավտոշոու` «Гонки на выживание», որը 1996 թվականից անց է կացվում ՌԴ տարբեր քաղաքներում։ 1995 թվականին նշանակվում է Ռուսական առաջին ալիքի գլխավոր տնօրեն։ Նա արագորեն ձեռնամուխ է լինում ընկերության տնտեսական քաղաքականության վերափոխմանը։ Լիստևը բազմիցս հրավիրվել է ՈւՀԱ՝ որպես ժյուրիի անդամ։ Նա տպավորիչ հեռուստահաղորդավար էր, տեխնիկապես հմուտ և ստեղծագործող։ Վլադիմիր Պոզները շատ բարձր է գնահատել նրա պրոֆեսիոնալիզմը։ Նա կարողանում էր էկրանից այն կողմ հայտնվել յուրաքանչյուր անհատի կողքին։ Նրա վարած յուրաքանչյուր հաղորդումը հսկայական հեղինակություն էր վայելում։
Սպանություն
1995 թ մարտի 1-ի երեկոյան Վլադ Լիստևը սպանվում է Նովոկուզնեցկ փողոցի վրա գտնվող իր տան շքամուտի մոտ։ Առաջին գնդակը խոցում է աջ ուսագոտին, երկրորդը՝ գլուխը ։ Նրա մոտ եղած գումարին ու թանկարժեք իրերին ձեռք չեն տալիս, և քննչական վարկածն այն էր, որ նրան սպանել են քաղաքական կամ մասնագիտական գործունեության պատճառով ։ Վերջին հրաժեշտը տեղի է ունեցել Օստանկինո համերգային դահլիճից, թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը։ Լիստևի սպանությունը 1990-ականների ամենաաղմկահարույց սպանություններից էր և առ այսօր չի բացահայտվել։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Գրանյանո Տրեբիենսե
Գրանյանո Տրեբիենսե (Gragnano Trebbiense), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3470 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 102 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Bad Company (մանգա)
Bad Company (バッドカンパニー, «Վատ խումբ»), «Մեծ ուսուցիչ Օնիդզուկա» մանգայի մանգա-փրիքվել, որը նկարվել է 1996 թվականին՝ Տորու Ֆուձիսավայի կողմից։
Մինչև Էյկիտի Օնիդզուկայի` լեգենդ, Օնիբակու, մեծ ուսուցիչ Օնիդզուկա դառնալը, նա «հայտնի» խուլիգան և դպրոցական էր, որը կռվում էր բարձր դասարանների աշակերտների հետ և իր ընկերների ու ընկերուհու հետ ժամանակ էր անցկացնում։ Այս մանգան տարբեր կարճ պատմությունների միասնություն է, որոնք իրար միացնում են այնպիսի հերոսներ, ինչպինիք են Էյկիտին, Րյուդզին և նրանց դպրոցական ընկերները։ Այս պատմություններում պատմում են նաև Էյկիտիի մոտոցիկլի ծագման մասին, որը հաճախ հայտնվում է GTO-ում, ինչպես նաև` նրա առաջին հանդիպման մասին Կեսգիշերային հրեշտակի և մյուսների հետ ։
Սյուժե
Մանգայի գլխավոր հերոս Րյուդզի Դամման, Հակ-Տյու դպրոցի նոր աշակերտը, չէր ցանկանում իր ծնողների հետ դպրոց գնալ, և բարձրանում է շենքի տանիք և այնտեղից տեսնում է, թե ինչպես են բարձր դասարանների աշակերտներն ու մի շեկ, արյունով մազերով տղա, որը նման էր հրեշի, կռվում։ Հետո Դամման իմանում է, որ այդ տղան Էյկիտի Օնիդզուկան էր, ում մասին վատ լուրեր էին տարածված։ Դամման երազում էր նրա հետ կռվել, այդ պատճառով Էյկիտիյի խմբին և նրա հետ կռվող բարձր դասարանների աշակերտներին հրահրում է կռվելու։ Նրանք հակառակորդներ են դառնում, սակայն ընթացքում ընկերանում են։
Կերպարներ
Րյուդզի Դամմա (弾間龍二), դպրոցի նորեկը, կարճ, սև մազերով կոպիտ և լկտի տղա, պատժում և չի ներում իրեն նեղացողներին, ցանկանալով դառնալ դպրոցի ամենահայտնին։ Բայց դառնալով նոր դպրոցական խմբավորման առաջնորդ` թողում է նրանց և գնում Օնիդզուկայի խումբ։
Էյկիտի Օնիդզուկա (鬼塚 英吉), իր դպրոցի լեգենդը, իր ընկերների խմբի առաջնորդը։ Նա չի ձգտում գերիշխել մյուսների մեջ, բայց իր ֆիզիկական ուժի և բնավորության պատճառով անընդհատ հանդիպում է հակառակորդների և թշնամիների, որոնց հաղթում է։ Իր ընկերների համար ամեն ինչի պատրաստ է, Րյուդզիին սպառնում է սպանել, բայց չի վտարում իր ընկերների խմբից։ Մոտոցիկլ վարել չի կարողանում, սակայն ջանք չի խնայում այն վերանորոգելու համար։
Ֆուկիտոսի (フトシ)
Իսամի (イサミ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանգաներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ այբբենական կարգով
Բեթի Ամոնգի
Բեթի Ամոնգի (ի ծնե Բեթի Ամոնգի Օնգոմ Betty Amongi, ), Ուգանդայի կին քաղաքական գործիչ, Ուգանդայի կառավարության ֆինանսների, բնակարանաշինության և քաղաքաշինության նախարար։ Նա այդ պաշտոնին նշանակվել է 2016 թվականի հունիսի 6-ին ։ Նա նաև ներկայումս գործող խորհրդարանի անդամ է, որը ներկայացնում է Օյամ Հարավային շրջանի 10-րդ խորհրդարանը (2016 թվականից մինչև 2021 թվականը)։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Բեթի Ամոնգին ծնվել է Հյուսիսային Ուգանդայի Լանգո ենթա-տարածաշրջանի Օյամ շրջանում, 1975 թվականի նոյեմբերի 15-ին ։ 1996 թվականին ընդունվել է Մակերերեի համալսարան՝ ստանալով քաղաքագիտության և պետական կառավարման գծով Արվեստի բակալավրի աստիճան։ Ավելի ուշ 2009 թվականին ստացել է միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտական ուսումնասիրությունների արվեստի մագիստրոսի կոչում։
Գործունեություն
Բեթի Ամոնգին առաջին անգամ խորհրդարանի անդամ է ընտրվել 2001 թվականին։ Նա վերընտրվել է 2006, 2011 և 2016 թվականներին։ Անսպասելի քայլ էր, երբ Ուգանդայի նախագահը՝ իշխող Ազգային դիմադրության շարժում քաղաքական կուսակցությունից Յովերի Մուսևենին, 2016 թվականի փետրվարի 20-ին նախագահական և խորհրդարանական ընտրություններից հետո Հողերի, բնակարանային շինարարության և քաղաքային զարգացման նախարար հայտարարեց Բեթի Ինգրիդին, չնայած Բեթին պատկանում էր Ուգանդայի ազգային Կոնգրես ընդդիմադիր կուսակցությանը ։