cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պեյրոնիի հիվանդություն
Ուլտրասոնոգրաֆիա
Պեյրոնիի հիվանդությամբ տառապող մարդու առնանդամի ուլտրասոնոգրաֆիայի պատկերի վրա երևում են սպիտակուցային թաղանթում գտնվող տեղային հիպերէխոգեն հաստացումներ։ Կապակցված կալցիֆիկացիայի հետևանքով, Պեյրոնիի համախտանիշով պացիենտի առնանդամի սոնոգրաֆիայի վրա երևում է ակուստիկ ստվեր, ինչպես ցուցադրված է ներքևի նկարներում։ Ավելի հազվադեպ հանդիպող նշաններն, որոնք վերաբերվում են հիվանդության վաղ շրջաններին (երբ ֆիբրոզը դեռ մեղմ աստիճանի է դրսևորված), հանդիսանում են հիպոէխոգեն ախտահարումներ՝ շուրջխորշիկային հյուսվածքի տեղային հաստացումներով, սպիտակուցային թաղանթի էխոգեն տեղային հաստացումն՝ առանց հետին ակուստիկ ստվերի, հետադրձվող իզոէխոգեն ախտահարումը՝ ճառագայթների հետին մարումով և սպիտակուցային թաղանթի շարունակականության տեղային կորուստ։ Դոպլեր հետազոտությամբ վահանիկների շուրջ մեծացած արյունահոսքը կարող է մատնանշել բորբոքման առկայությունը, իսկ արյունահոսքի բացակայությունը խոսում է հիվանդության կայունության մասին։ Գերձայնային հետազոտությունը արդյունավետ է ախտահարումներ ճշգրտման և դրանց կապը նյարդանոթային խրձի հետ պարզելու համար։ Պեյրոնի հիվանդությամբ անձինք կարող են ներկայանալ էրեկտիլ դիսֆունկցիայով, որը հաճախ կապված է երակային կանգով՝ վահանիկի շրջանում արտահոսքի անբավարարության պատճառով։ Չնայած նրան, որ վահանիկները ավելի հաճախ հանդիպում են առնանդամի մեջքային մակերեսին, նրանք կարող են գտնվել նաև փորային, կողմնային հատվածներում և միջնապատում ։
Դեղամիջոցներ և հավելումներ
Փորձարկվել են բազմաթիվ բերանացի ընդունման դեղամիջոցներ, բայց դրանց արդյունավետության մասին ինֆորմացիաները խառն են ։ Որոշները համարում են, որ ոչ վիրահատական բուժման մեթոդները «հակասական» են ։
Վիտամին E պարունակող հավելումների օգտագործումը տասնամյակներվ ենթարկվել է հետազոտության, և որոշ հին հետազոտություններում կան արդյունավետության մասին հաղորդումներ, սակայն այդ ցուցանիշները չեն կրկնվել ավելի լայնածավալ և համեմատաբար վերջերս իրականացված հետազոտություններում ։
Հիվանդության սկզբնական շրջաններում հետազոտվել է ինտերֆերոն-ալֆա-2b-ի արդյունավետությունը, բայց համաձայն մինչև 2007 թվականը իրականացված հետազոտություններ դրա էֆեկտիվությունը հարցի տակ է ։
Կլոստրիդիում հիստոլիտիկումի կոլագենազը (աուքսիլիում) կարող է օգնել քայքայել առնանդամում հավելյալ կոլագենային հյուսվածքը, որը հենց Պեյրոնիի հիվանդության պատճառն է ։ Այն հաստատվել է FDA-ի կողմից որպես Պեյրոնիի հիվանդության բուժման մեթոդ 2013 թվականին ։
Ֆիզիկական թերապիա և սարքեր
Կան չափավոր փաստեր, որ առնանդամի ձգումնային թերապիան լավ տանելի, մինիմալ ինվազիվ բուժման մեթոդ է, բայց կան անորոշություններ կապված օրական ձգումների տևողության և ամեն ձգման տևողության հետ, ինչպես նաև բուժման կուրսը բավականին դժվար է ։
Վիրահատություն
Վիրահատությունները, ինչպիսին է օրինակ «Նեսբիտի վիրահատությունը» (որը անվանվել է Ռիդ Մ․ Նեսբիտի (1898-1979) պատվին, Միչիգանի Համալսարանի ամերիկացի ուրոլոգ), հանդիսանում են վերջին ընտրության միջոց և պետք է իրականացվեն բացառապես բարձր փորձառություն ունեցող վիրաբույժների կողմից, ովքեր տիրապետում են վերակառուցողական վիրահատական հմտություններին։ Բարդացած դեպքերում կարելի է օգտագործել առնանդամի պրոթեզավորում ։
Համաճարակաբանություն
Այն ախտահարում է տղամարդկանց մոտավորապես 10%-ին ։ Հիվանդության հանդիպման հաճախականությունը աճում է տարիքին զուգահեռ ։ Հիվանդության արտահայտման միջին տարիքը 55-60 տարեկանն է ։
Պատմություն
Այս հիվանդությունը առաջին անգամ նկարագրվել է 1561 թվականին Անդրեա Վեզալիուսի և Գաբրիել Ֆալոպիոյի համագործակցության արդյունքում, և առանձին Գաբրիել Ֆալոպիոյի կողմից ։ Հիվանդությունը անվանվել է Ֆրանսուա Գիգոտ դե լա Պեյրոնիի պատվին, ով նկարագրել է այն 1743 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առնանդամի հիվանդություններ Կատեգորիա:Առնանդամի էրեկցիա Կատեգորիա:Սեռական առողջություն Կատեգորիա:Մաշկային հիվանդություններ Կատեգորիա:Սեռական հիվանդություններ
Գուրգեն Թադևոսյան
Գուրգեն Տիգրանի Թադևոսյան, հայ քիմիկոս-օրգանիկ։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1956), պրոֆեսոր (1957), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1968): ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961):
Կենսագրություն
Գուրգեն Թադևոսյանը ծնվել է 1906 թվականին Թիֆլիսում։ 1929 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, 1933 թվականին՝ Հայաստանի պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1956 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում, 1959-1973 թվականներին՝ բաժանմունքի վարիչ, 1944-1951 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ ֆիզմաթ, բնական և տեխնիկական գիտությունների բաժանմունքի գիտական քարտուղար։ 1963-1973 թվականներին եղել է «Հայկական քիմիական ամսագրի» պատասխանատու խմբագիրը ։
Աշխատանքները վերաբերում են էթիլենային կապի ռեակցիոնունակության վրա արոմատիկ տեղակալիչների ազդեցությանը։ Վինիլային տիպի քլորիդների ծծմբաթթվային հիդրոլիզով ստացել է բազմակորիզ հիդրոարոմատիկ կետոններ, մորֆինի ածանցյալներ, նոր ալկալոիդներ, տրանկվիլիզատորային հատկությամբ օժտված մի շարք միացություններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Քիմիական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ
Էսկալապլանո
Էսկալապլանո (իտալ.Escalaplano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։
Էսկալապլանոն սահմանակից է Բալլաո, Էստերցիլի, Գոնի, Օրոլի, Պերդասդեֆոգու, Սեուի, Վիլլապուտցու մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Սեբաստիանը։ Տոնը նշվում է հունվարի 20-ին։
Խվոշևիցա
Խվոշևիցա (Хвощевица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օռլովսկի շրջան Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վյատկա գետի աջ ափին՝ 625 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 47 կմ է, ավազանի տարածքը 320 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Շադրիչի գյուղում։ Գետը հոսում է հարավ-արևելք հոսում է Կոլուպաևո, Բոյարշինա, Կիպենևշինա գյուղերում։ Լայնությունը գետի սկսած ակունքից 25 մ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աբդուլաբադ
Աբդուլաբադ, գյուղ Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառում։ Նախկինում գտնվելիս է եղել Երևանի պրովինցիայի Սարդարապատի մահալում։
1905 թ.-ին ուներ 415 բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Յուլովո (գյուղ, Ինզենսկի շրջան)
Յուլովո (Юлово), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ինզենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 639 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ինզենսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոդգատիե
Պոդգատիե (Підгаття), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդգատիե գյուղում բնակվում էր 155 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,912 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 169,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (849)
Ժողովածու (849), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 849 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1695 թվականին Հովհաննես Ղազվինեցի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,5 X 13,4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 580 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 578բ, հետագայի՝ 1ա, 1բ (1725թ․), 418բ (1731 թ․), 1ա (1746 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նեպտունի ուղեծրակայան
Նեպտունի ուղեծրակայան (Neptune orbiter), ՆԱՍԱ-յի կողմից առաջարկված ավտոմատ միջմոլորակային կայանի արձակման առաքելություն, որը նախատեսված էր Նեպտուն մոլորակի, նրա մթնոլորտի, օղակների և արբանյակների հետազոտության համար։ Սարքի արձակման ժամկետ նշվում էր 2016 թվականը, սակայն ՆԱՍԱ-ի կայքում այլևս չի նշվում հնարավոր արձակման ժամանակը։
Կոզմա
Կոզմա (ծննդյան և մահվան թվերն անհայտ են), հայ գրիչ և մանրանկարիչ։ Ստեղծագործել է 12-րդ դարի երկրորդ կեսին և 13-րդ դարի առաջին քառորդում։ Նրա անվան անդրանիկ հիշատակությունը կապված է 1166 թվականին Հռոմկլայում Առաքել եպիսկոպոսի համար ընդօրինակած և նկարազարդած Ավետարանի հետ (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռագիր № 7347)։ Կոզմայի մյուս ձեռագրերը ստեղծվել են 1205 թվականին՝ Խարբերդում (Վենետիկի Մխիթարյան մատենադարան) և 1219 թվականին՝ Խարբերդի Բարջանճ անապատում (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռագիր № 7734)։ Կան ևս երկու ձեռագրեր, որոնցից մեկը գտնվում է Կ. Պոլսում, մյուսը՝ ԱՄՆ-ում (Հ. Քյուրտյանի մոտ)։ Կոզման գրել է երկաթագրով և բոլորգրով, նրա օրինակներն իրենց անսխալ և գեղեցիկ գրության շնորհիվ համարվել են «ընտիր և լավ»։ Ձեռագրերը նկարազարդել է խորաններով, լուսանցազարդերով և ավետարանիչների նկարներով։
Նեպտունի ուղեծրակայան
Նեպտունի ուղեծրակայանը նախատեսված էր մոլորակի մասին բազմաթիվ հարցերի պատասխանների ստանալու համար։ Նրա հիմնական առաքելությունն է ուսումնասիրել Նեպտունը ուղեծրից։ Արձակման համար նախատեսվում է օգտագործել Դելտա IV կամ Ատլաս V կրող հրթիռ։ Հավելյալ արագացում ստռանալու համար նախատեսվում է կատարել ուղեծրային գրավիտացիոն անցումներ Վեներայի և Յուպիտերի մոտով։ Նեպտունին մոտենալուն պես ուղեծրակայանից կանջատվեն երկու մթնոլորտային զոնդերչ, որոնք վայրէջքի ընթացքում կուղարկեն տեղեկություններ, մինչև մթնոլորտի ճնշման տակ ոչնչանալը։ ԱՄԿ-ի թռիչքը և հետազոտությունները նախագծվել են արդեն իրականացված առաքելությունների նման՝ Մագելան, Գալիլեո և Կասինի։
Կոզմա
Կատեգորիա:Հայ մանրանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գրիչներ
Նեպտունի ուղեծրակայան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոմատ միջմոլորակային կայաններ
Դոբրինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Դոբրինո (Добрино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 386 մարդ։
Ճալե
Ճալե (ჭალე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 240 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալենջիխայից հեռու է 24 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 900 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալենջիխայի շրջան‎‎‎
Բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2022
Բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2022, անցկացվել է 2022 թվականի մայիսի 23-ից 30-ը Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։
Մասնակից երկրներ
Առաջնությանը մասնակցել են 219 բռնցքամարտիկ 39 երկրներից.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2022 բռնցքամարտում Կատեգորիա:Սպորտը Երևանում Կատեգորիա:Ընթացիկ իրադարձություններ սպորտում Կատեգորիա:Բռնցքամարտը Հայաստանում
Սիրային ջիհադ
Սիրային ջիհադ (लव जिहाद), Հնդկաստանում տարածված դավադրության տեսություն, համաձայն որի՝ արական սեռի մուսուլմանները գայթակղում էին հնդիկ ոչ մուսուլման աղջիկներին՝ հետագայում նրանց մուսուլման դարձնելու նպատակով ։
Ի տարբերություն Հնդկաստանում տարածված մյուս կրոնների՝ իսլամը հիմնականում տարածվում էր բռնի ձևով։ Բրիտանական Հնդկաստանի փլուզումից հետո մի քանի դար կուտակված հակասությունները հանգեցրին կրոնական հողի վրա բախումների։ Մուսուլմանները իրենց համար ստեղծեցին առանձին երկիր՝ Պակիստանը, իսկ Հնդկաստանում մնացած մուսուլմանները դարձան այդ երկրի ամենախոշոր կրոնական փոքրամասնությունը։ Այդ ժամանակից սկսած մուսուլմանները Հնդկաստանում համարվում են պոտենցիալ «հինգերորդ շարասյուն», թեև նրանք ցույց տվեցին իրենց հավատարմությունը երկրին Պակիստանի իրենց դավանակիցների հետ պատերազմում։
Կերալայից հետո «սիրային ջիհադի» մասին շշուկներ տարածվեցին նաև հարևան Կառնատակա նահանգում։ Մի աղջկա ծնողները, որն ամուսնացել էր մուսուլմանի հետ Կերալայից և իր կամքով ընդունել էր իսլամ, հայտարարեցին, որ իրենց դուստրը «սիրային ջիհադի» զոհ է։ Գործը կարճվեց, իսկ ոստիկանության լրացուցիչ հետաքննությունը ոչինչ չբացահայտեց ։
Կառնատակայից հետո «սիրային ջիհադի» մասին լուրեր բռնկվեցին նաև ամենաբնակեցված նահանգում՝ Ուտար Պրադեշում։ Բհարաթիա ջանաթա կուսակցության ղեկավար Յոգի Ադիտյանատխն օգտագործեց «սիրային ջիհադի» և «Հնդկաստանի դեմ միջազգային դավադրության» թեման իր նախընտրական ելույթներում։ Ադիտյանատխի կողմից ներկայացված հայցը դատարանը մերժեց, որը հայտարարեց, որ «սիրային ջիհադ» հասկացություն Ուտար Պրադեշում չկա։ Նահանգում գրանցվեց ոստիկանական բաժանմունքների վրա հարձակման երկու դեպք՝ «ջիհադականների հետ դավադրության մեջ մտածների» դեմ բողոքողների կողմից։ Ուտար Պրադեշի վայշիների վարնայի առաջնորդները նույնիսկ առաջարկեցին արգելել աղջիկներին բջջային հեռախոսներ օգտագործել մինչև դպրոցն ավարտելը, որպեսզի նրանց պաշտպանեն «ջիհադական փիքափերներից» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դավադրության տեսություն Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Իսլամը Հնդկաստանում
Կոլաժ
Կոլաժը հիմնականում կիրառվում է գրաֆիկայում՝ ստեղծագործության ֆակտուրայի առավել հուզականություն արտահայտելու, տարատեսակ նյութերի անսպասելի համադրումներ ստանալու համար։ Որպես ձևական փորձարարություն կոլաժին առաջին անգամ դիմել են կուբիստները, ֆուտուրիստները և դադաիստները (թերթի, լուսանկարի, պաստառի, տաշեղի և այլնի կտորտանքի սոսնձումը կտավի մակերեսին)։
Կատեգորիա:Կերպարվեստ Կատեգորիա:Կուբիզմ Կատեգորիա:Դեկորատիվ-կիրառական արվեստ Կատեգորիա:Սյուրռեալիզմ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ
Ժողովածու (623)
Ժողովածու (623), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 623 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ, 15-րդ, 16-րդ դարերում Բարսեղ (Բ) գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,5×12,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 247 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ սև և շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 123ա (ԺԵ գ.), փրկողի՝ 66ա (1589 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գարեգին Ասատուրյան
{{Տեղեկաքարտ Ռազմական գործիչ | ամբողջական անուն = Գարեգին Կիրակոսի Ասատուրյան | բնօրինակ անուն = | կյանքի ժամանակաշրջան = 1900 - 1969 | պատկեր = | նկարագրություն = | մականուն = | ծննդյան վայր = Գոմաձոր | վախճանի վայր =Երևան | պատկանելություն = | զորքի տեսակ = | ծառայության թվականներ =1920—1952 | կոչում = ԽՍՀՄ Գնդապետ (1937) | զորամաս = | պաշտոն = Ադրբեջանի և Հայաստանի ԽՍՀ Զինկոմ (1938-1952) | պարգևներ ={{{!}} style="background:transparent"
{{{!}} style="background:transparent" {{!}}{{Լենինի շքանշան}}{{!}}{{!}} {{!}}{{!}} {{!}}{{!}} {{!}}- {{!}} {{!}}{{!}} {{!}}- {{!}} {{!}}} | կապեր = | պաշտոնաթող = | Վիքիպահեստ = | Ռոդովոդ = }}
Գարեգին Կիրակոսի Ասատուրյան ( Асатурян Гарегин)(1900-1969) - Անդրկովկասյան շրջանի Ադրբեջանի և Հայաստանի ԽՍՀ Զինկոմ (1938-1952).
Լյուտենսկո-Բուդիշչանսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լյուտենսկո-Բուդիշչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1584 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 71,49 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,16 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Քյոլն
Քյոլն (Köln), բնակչության քանակով Գերմանիայի չորրորդ ամենամեծ, իսկ տարածքով՝ երրորդ ամենամեծ քաղաքն է ։
Քյոլնը Գերմանիայի 4-րդ ամենամեծ քաղաքն է՝ Բեռլինից, Համբուրգից և Մյունխենից հետո, իսկ տարածքով՝ երրորդը։ Քյոլնը գտնվում է Գերմանիայի Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա նահանգում։ Քյոլնի բնակչության կազմում գերմանացիները կազմում են ՝ 81,6%-ը, Եվրոպացիները՝ 6%-ը, թուրքերը՝ 6,3%-ը, աֆրիկացիներ՝ 0,9%-ը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սրբազան քաղաքներ
Թակուբոկու Իսիկավա
Թակուբոկու Իսիկավա, ճապոնացի բանաստեղծ, գրաքննադատ, մեծ դեր է ունեցել թանքայի զարգացման գործում։
Կենսագրություն
Ծնվել է ճապոնական գլխավոր կղզի Հոնսյուի փոքրիկ գյուղում։ Աղքատ հոգևորականի ընտանիքում եղել է միակ որդին և ի ծնե անվանակոչվել է Հադզիմե («առաջնեկ»)։ Թակուբոկու-ն գրական կեղծանունն է, որը առաջին անգամ օգտագործել է 1903 թվականին և նշանակում է «փայտփորիկ»։ Առաջին թանքան տպագրվել է 1902 թվականին Տոկիոյի «Առավոտյան աստղ» ամսագրում.
Եղել է ուսուցիչ, այնուհետև համագործակցել է ամսագրերի հետ։ Իսակավա Թակուբոկուն եղել է պատերազմի հակառակորդ։ Ռուս-ճապոնական պատերազմի ժամանակ հրատարակել է «Ձգտումներ» ժողովածուն, որի մեջ ներառել է «Ծովակալ Մակարովի հիշատակին» վերնագրով բանաստեղծությունը, որտեղ պոետը երգում է ռուս զինվորների սխրագործությունների մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Լրագրողներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սվետլանա Տատունց
Սվետլանա Ախունդի Տատունց (Светлана Ахундовна Татунц, ), ռուսաստանցի էթնոսոցիոլոգ, կոնֆլիկտոլոգ, Մոսկվայի պետական համալսարան (ՄՊՀ) համաշխարհային քաղաքականության ֆակուլտետի պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1953 թվականին Բաքվում։ 1978 թվականին ավարտել է Բաքվի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը, Մոսկվայի Պետական Համալսարանի հասարակական գիտությունների ամբիոնի ասպիրանտուրան և ՄՊՀ սոցիոլոգիական ֆակուլտետի դոկտորանտուրան։ 1983 թվականից պատմական գիտությունների դոկտոր է, 1996 թ.-ից՝ սոցիոլոգիական գիտությունների դոկտոր (դիսերտացիայի թեման՝ «Էթնոսոցիոլոգիան որպես գիտություն»)։ Գիտական ստաժավորում է անցել Ռեգենսբուրգի համալսարանի սոցիոլոգիայի ինստիտուտում, Գերմանիա, 1995-1996 թթ.։ 1998- 2008 թթ. ՄՊՀ Սոցիոլոգիայի Ֆակուլտետի պրոֆեսոր էր, այնտեղ գիտական ուղղությունը էթնոսոցիոլոգիա ստեղծել է։ 2001 թվականին դաշնային կրթական ծրագիրը „ էթնոսոցիոլոգիա“ բոլոր Ռուսաստանի Դաշնության համալսարանների համար գրել է։ Ռուսական սոցիոլոգիական ասոցիացիայի անդամ է։ 2008 թվականից ՄՊՀ Համաշխարհային քաղաքականության ֆակուլտետի պրոֆեսոր է։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Ռուսահայ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ռուսահայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Բաքվի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Հայ սոցիոլոգներ
Ահա իմ գյուղը… (ֆիլմ, 1985)
«Ահա իմ գյուղը» «Вот моя деревня…», խորհրդային սոցիալական դրամա 20-րդ դարի վերջի սիբիրյան գյուղի ճակատագրի մասին, որը նկարահանվել է Անատոլի Զյաբրևի ակնարկների հիման վրա ։
Սյուժե
Երբեմնի ուժեղ ու մարդաշատ Կուդրինկա գյուղը աստիճանաբար անհետանում է ինդուստրացման ազդեցության տակ. ծերունիները մահանում են, երիտասարդները տեղափոխվում են քաղաք, որտեղ նրանց սպասում է ավելի հարմարավետ կյանք։ Հողերի ամայացումը դադարեցնելու համար կոլտնտեսության նախագահը ածխի կոմբինատի վարչակազմին առաջարկում է գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման նոր, փոխշահավետ ձև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Չորնոե
Չորնոե (Чорне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1699 թվականին։
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունի
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունի (հայտնի է նաև որպես՝ Գրիգոր Մագիստրոս Բջնեցի, գիտնական, փիլիսոփա, բանաստեղծ, քաղաքական և ռազմական գործիչ։
Սպարապետ Վասակ Պահլավունու որդին է։
Չորնոե
2001 թվականի տվյալներով Չորնոե գյուղում բնակվում էր 455 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1349 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 337,29 մարդ/կմ²։
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունի
Կենսագրություն
Սկզբնական կրթությունը ստացել է Անիի դպրոցում, այնուհետև ուսանել է Կ. Պոլսում։ Հորեղբոր՝ սպարապետ Վահրամ Պահլավունու հետ պայքարել է ներքին և արտաքին թշնամիների դեմ, նպաստել Բագրատունիների գահի ամրապնդմանը։ 1045 թ.-ին Կ. Պոլսում Կոստանդին IX Մոնոմախոսի կայսրի կողմից Գագիկ Բ-ի ձերբակալումից հետո, իր տիրույթները հանձնում է Բյուզանդիային՝ փոխարենը կալվածքներ ստանալով Հարավային Հայաստանում ու Միջագետքում։ Բյուզանդական կայսրը նրան շնորհում է մագիստրոսի տիտղոս, 1048 թ.-ին նշանակում Հարավային Հայաստանի և Միջագետքի կուսակալ։ Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու գլխավորությամբ բյուզանդական բանակը ջախջախում է թոնդրակեցիների շարժումը։ Ի տարբերություն նախորդ աղանդահալած իշխանների և կաթողիկոսների, Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին, թույլ չի տալիս, որ զինվորները խոշտանգեն աղանդավորներին, սպանեն կամ աղվեսադրոշմով խարանեն նրանց։ Լինելով բարձրաստիճան բյուզանդական պաշտոնյա՝ շարունակել է սերտ կապեր պահպանել հայ իրականության հետ, նշանակալից դեր խաղացել Հայաստանի կյանքում։
Չորնոե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1699 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունի
Կենսագրություն
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին եղել է ժամանակի ամենակրթված մարդկանցից մեկը, զգալի հետք թողել միջնադարյան հայ մշակույթի պատմության մեջ, նպաստել գիտության և գրականության զարգացմանը։ Հիմնել է դպրոց-ճեմարան, դասավանդել ճարտասանություն, փիլիսոփայություն, քերականություն, մաթեմատիկա և այլն։ Նրա նախաձեռնությամբ կառուցվել է Բջնիի Սբ. Աստվածածին վանքը, Կեչառիսի վանքի Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին, Հավուց Թառի Սբ. Ամենափրկիչ եկեղեցին և այլ կոթողներ։
Մեզ են հասել Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու նամակները («Թղթեր», հրատարակվել են 1910)։ Գրել է նաև «Մեկնութիւն քերականին» քերականագիտական երկը (առաջին նգամ հրատարակվել է Լ. Խաչերյանի «Գրիգոր Պահլավունի Մագիստրոս (985–1058 թթ.). Կյանքն ու գործունեությունը» գրքում, 1987), չափածո ստեղծագործություններ («Տաղասացութիւնք», 1868), որոնցից ամենանշանավորը «Առ Մանուչե» («Հազարտողեան») պոեմն է՝ Աստվածաշնչի համառոտ հանգավորված վերապատումը։ 1016 տողանոց պոեմի վերջին 116 տողը նվիրված են Հայոց եկեղեցու պատմությանը՝ Գրիգոր Ա Լուսավորչից մինչև հայերեն գրերի գյուտը։ Իր նամակներում նշում է, որ թարգմանել կամ ծրագրել է թարգմանել հույն և ասորի հեղինակների երկեր, որոնցից պահպանվել է միայն Էվկլիդեսի «Սկզբունքների» մի հատվածի թարգմանությունը։ Ունեցել է հետաքրքրասիրությունների լայն շրջանակ՝ հին հունական և հայկական դիցաբանություն, փիլիսոփայություն ու աստվածաբանություն, ճշգրիտ գիտություններ, պատմություն, գրականություն, արվեստ։
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին, զարգացնելով Դավիթ Անհաղթի նեոպլատոնականությունը, հակվել է դեպի ռացիոնալիզմը և բնափիլիսոփայությունը։ Կարևորել է բնագիտությունն ու մաթեմատիկան, պետք է նախապատրաստեն մարդկային միտքը «բնությունից վեր գտնվող» գերագույն գոյի՝ Աստծո ճանաչման համար։ Ընդունել է Աստծո գոյության տիեզերաբանական ապացույցը, համաձայն որի՝ բնության՝ որպես Աստծո ստեղծագործության ճանաչումով կարելի է ըմբռնել նրա Արարչի էությունը։
Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու գործերում ուշագրավ մտքեր կան կենսաբանության, բժշկագիտության, տիեզերագիտության, երաժշտության տեսության, գեղագիտության և այլնի վերաբերյալ։ Հայտնի է նաև որպես շարականագիր և տաղասաց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հայ տաղասացներ Կատեգորիա:Պահլավունիներ Կատեգորիա:11-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայերը Բյուզանդական կայսրությունում Կատեգորիա:Միջնադարյան հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Վյաչեսլավ Լեոնտև
Վյաչեսլավ Լեոնտև (Леонтьев, Вячеслав, առավել հայտնի է Բուսթեր (Buster), կամ գնդապետ Բուսթերենկո մականուններով, ), ռուս տեսաբլոգեր, սթրիմեր և լեթսփլեյշիկ, ՅուԹյուբի «Բուսթեր» և «Twitch»-ի «Buster» ալիքների սեփականատեր։
2021 թվականի մայիսի սկզբից «Բուսթեր» յություբյան ալիքում ունեցել է ավելի քան 2 միլիոն հետևորդ և 69 միլիոն դիտում, իսկ «Twitch»-ի «Բուսթեր» ալիքում՝ 1,8 միլիոն հետևորդ։ Ունի «Բուսթերը խաղում է» անունով երկրորդ ալիքը, որն ունի ավելի քան 351 հազար հատևորդ։
Կենսագրություն
Վյաչեսլավ Լեոնտևը ծնվել է 1997 թվականի փետրվարի 25-ին Մոսկվայում։ Վաղ հասակից սիրել է համակարգչային խաղեր խաղալ։
Բլոգինգ
2020 թվականի մայիսի 11-ին մասնակցել է Natus Vincere թիմի դեմ թիմային մենամարտին, որին առցանց հետևել է ավելի քան 190 հազար մարդ ։
2020 թվականի սեպտեմբերի 19-ին մասնակցել է Altel և Qazaq Cybersport Federation բջջային կապերի օպերատորի կազմակերպած Aim Star-ի իվենթին՝ մրցաշարի և շոուի խառնուրդ, որտեղ մրցում են թոփ-կիբերսպորտսմեններ և սթրիմերներ ։
2021 թվականի փետրվարի 7-ին նա CS:GO-ում հաղթել է Virtus.pro-ի նախկին պրոֆեսիոնալ խաղացող Յարոսլավ pashaBicepsа Յաժոմբկովսկիին։ Մենամարտն առցանց ռեժիմում դիտել են միաժամանակ 25 հազար դիտորդ  ։
2010 թվականի փետրվարի 15-ին LG Electronics և Streamers Alliance ընկերությունների հետ համատեղ մեկնարկել է StreamHouse նախագիծը, որի էությունն է տարբեր ուղղությունների և թեմաների հայտնի սթրիմերներին հավաքել մեկ տանը և 14 օրվա ընթացքում անցկացնել թեմատիկ հեռարձակումներ հանդիսատեսի համար։ Այս իրադարձությունը ուղիղ եթերով հեռարձակվել է Twitch ծառայության Buster ալիքով ։
2020 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նա կազմակերպել և անցկացրել է CS:GO շոու հանդիպում, որում թիմի հետ միասին 2:0 հաշվով հաղթել է Virtus.pro թիմին, որը ներկայացրել է ԱՊՀ տարածաշրջանը և ըստ Electronic Sports League-ի՝ զբաղեցրել է 5-րդ տեղը համաշխարհային CS:GO վարկանիշում       ։
Հայտնիություն
2021 թվականի հունվարի 19-ին Streams Charts-ը հրապարակել է 2020 թվականին Twitch-ում ռուսալեզու լավագույն սթրիմերների վիճակագրությունը դիտման ժամերի քանակով և Բուսթերին հատկացրել է երկրորդ տեղը ։
Հունվարի 18-ին Streams Charts վերլուծական կայքը թվել է Twitch-ում 2020 թվականի հայտնի սթրիմերներն՝ առանց հաշվի առնելու կիբերսպորտի ստուդիաներին, և Վյաչեսլավ Լեոնտևը հայտնվել է առաջատարների եռյակում ։
2020 թվականի վերջին CQ-ն Stream Charts վերլուծական հարթակի հետ միասին կազմել են վերջին 12 ամսվա ընթացքում ռուսալեզու ամենատարածված սթրիմերների Թոփ-10-ը և նրան շնորհել 1-ին տեղը ։
2020 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ընդգրկվել է Twitch-ի ռուսալեզու սթրիմերների Թոփ-10-ում՝ 2020 թվականին ձեռք բերելով հանրաճանաչություն և զբաղեցնելով վարկանիշի 1-ին տեղը ։
2020 թվականի դեկտեմբերի 7-ին 7-րդ տեղն Է զբաղեցրել ՅուԹյուբի ռուս հեղինակների շրջանում Թոփ-10 նվաճումների վարկանիշում ։
2020 թվականի 3–րդ եռամսյակում՝ նոյեմբերին, ընդգրկվել է ԱՊՀ-ի սթրիմերների Թոփ-100-ում և հանդիսատեսի բարձրությամբ Թոփ-5-ում զբաղեցրել է 2-րդ տեղը ։
2020 թվականի նոյեմբերի 22-ին ռեկորդ է սահմանել ռուսալեզու սթրիմերների շրջանում հանդիսատեսի քանակով, Բուսթերի և Վլադիմիր Բրատիշկինի թիմերի շոու-խաղին միաժամանակ հետևել է 121 922 մարդ ։
2020 թվականի նոյեմբերի 17-ին PERSONO ամսագիրը Բուսթերին անվանել է ԱՊՀ-ում ամենաքննարկվող սթրիմերը ։
2020 թվականի հունիսի 6-ին բաժանորդների թվով 4-րդ տեղն Է զբաղեցրել Twitch-ի ռուսալեզու սթրիմերների Թոփ-10-ում՝ ըստ Zikurat հրատարակության վարկածի, որը զբաղվում է ԱՊՀ-ում կիբեռսպորտի լուսաբանմամբ ։
Ժողովածու (1657)
Ժողովածու (1657), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1657 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,3 x 10.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 252 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգիրով։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան հետագայի՝ 1բ(1797 թ․) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Աբդուլար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սան Ժուան դա Պարաունա
Սան Ժուան դա Պարաունա (São João da Paraúna), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մասում։ Մտնում է Սիերիս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2132 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 305,357 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,0 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Յուլուկ
Յուլուկ (Юлук, Юлыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 523 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Աբդուլ Քարիմ (թագուհու ֆավորիտ)
Թագուհու հետ հարաբերություններ
1887 թվականին՝ թագուհու ոսկե հոբելյանին, Աբդուլ Քարիմը դարձել է երկու հնդիկների մեկը, որն ընտրվել էր ծառայելու թագուհուն։ Նա կարողացավ դառնալ թագուհու սիրելին։ Աբդուլ Քարիմը թագուհու հրամանով սկսել է ստանալ անգլերենի հավելյալ դասեր, թագուհուց ստացել Հնդկաստանի հարցերով վերջինիս քարտուղարի պաշտոնը, Մունշի հատուկ կոչումը (ինչը կարող է թարգմանվել որպես քարտուղար, գրագիր, ուսուցիչ կամ օգնական) և հողատարածք Հնդկաստանում։ Կոչումը տրվել է 1888 թվականի օգոստոսին` «ոչ հասարակ» ծագում ունեցող ծառային ոչ հարիր աշխատանք տալու բողոքից հետո։ Մունշին դառնում է Վիկտորյայի մշտական զրուցակիցը և ուղեկիցը։ Նրանք զրուցել և քննարկել են տարբեր թեմաներ։
1892 թվականին կես տարով Հնդկաստան ճանապարհորդելուց հետո` Մունշին Վիկտորյային և նրա հյուրերին ծանոթացրել է իր ընտանիքի հետ, որոնք տեղավորվել էին առանձին քոթեջում։ Կինը և զոքանչը վարում էին փակ կենսակերպ, քայլում էին փակ հագուստով ու գլխաշորով և կրում ոսկյա զարդեր։ Մունշիի կինը անգլերենին լավ չէր տիրապետում։ Աբդուլ Քարիմի ցանկությունը չբնակվել ծառաների հետ և չայցելել հեռավոր վայրեր, պատճառ էին դառնում արքունիքի անդամների հետ բախումների։ Նրանք բացասական վերաբերմունք ունեին Աբդուլ Քարիմի նկատմամբ։ Մի քանի այդպիսի դեպքեր տեղի են ունեցել Վիկտորյայի և նրա արքունիքի դեպի Եվրոպա այցելությունների ժամանակ։ Գոհ չլինելով տեղից և վերաբերմունքից` թագուհու ֆավորիտը ցուցադրական կերպով հրաժարվեց այցելել Վիկտորյայի թոռան հարսանիքին ։ Ավելին, ի տարբերություն թագուհու նախկին ֆավորիտ` բավականին անկեղծ և անշահախնդիր Ջոն Բրաունի, Մունշին հայտնի էր շնորհների նկատմամբ իր մոլուցքով և Հնդկաստանում զինվորական ծառայության մեջ իր հոր արագ տեմպերով աճով։ Բացի այդ, նա օգտագործում էր իր ազդեցությունը թագուհու վրա, իսկ գաղութում այդ քայլերը հանդիպում էին խոչընդոտների, քանի որ Մունշիի հայրն իրեն պահում էր լկտի և չէր համարվում լավ թեկնածու` ծառայության մեջ բարձրանալու համար (այդ անհրաժեշտ էր թոշակից անցնելուց հետո խոշոր ունեցվածք և եկամուտներ ստանալու համար)։
1899 թվականի նոյեմբերին Մունշին մեկ տարով նորից մեկնել է Հնդկաստան։ Երբ 1900 թվականի նոյեմբերին վերադարձել է Անգլիա, Վիկտորյան նշանակալիորեն ծերացել էր, իսկ նրա առողջությունը՝ վատացել։ Մի քանի ամիս անց թագուհին մահացել է։ Նոր թագավոր Էդուարդ VII-ը թույլ է տվել Աբդուլ Քարիմին հրաժեշտ տալ թագուհուն, սակայն թաղումից անմիջապես հետո հետ է ուղարկել Հնդկաստան, իսկ նրա և թագուհու նամակագրությունը հրամայել վերացնել։ Հետ են ուղարկվել նաև Հինդուստանի մի քանի այլ բնակիչներ ևս, որը, ժամանակակիցների հուշերով, արքունիքին զրկել է արևելյան կոլորիտից։
Աբդուլ Քարիմը Վիկտորյա թագուհուց ստացել է նյութական բազմաթիվ բարիքներ, իսկ անձամբ նաև բազմաթիվ զինվորական պատիվներ։ Նա կարողացել է չեզոքացնել արքունիքի իր թշնամիներին։ Սակայն կան հիմնարար կասկածներ, թե, եթե նույնիսկ հասկանար, կարո՞ղ էր արդյոք նա ազդել Հնդկաստանում Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականության և նրա խոշոր կրոնական համայքների վրա (հինդուիստներ և մուսուլմաններ)։ Վիկտորյան նշում էր, որ իր քարտուղարը ոչ մի անգամ չի կարդացել քաղաքական թղթեր, անգամ նրա ներկայության պարագայում։ Նա բոլոր նամակները ստորագրել է ուրդու լեզվով՝ «քո սիրեցյալ մայր» վերջաբանով և սովորաբար չի մերժել մունշիի խնդրանքներ, չնայած, շրջապատի ազդեցության ներքո, չի կարողացել իր ֆավորիտին տալ նաբոբ կոչումը, որը ֆավորիտին կդարձներ սըր Աբդուլ Քարիմ։
Մունշին եղել է Վիկտորյայի վերջին հայտնի ֆավորիտը։
Վերջին տարիներ
1906 թվականին Անգլիայի ապագա թագավոր Գեորգ V-ը (այդ ժամանակ արքայազն) այցելել է Հնդկաստան և այնտեղ հանդիպել Մունշիին, որի մասին իր նամակում գրել է Էդուարդ VII թագավորին։ Նա նշել է, որ Մունշին ապրում է հանգիստ կյանքով, չէր ստեղծում խնդիրներ և ուրախ էր իրեն տեսնելու համար։
Պարգևներ և հուշեր
Վիկտորյանական թագավորական շքանշանի կոմանդոր, Հնդկական կայսրության շքանշանի ասպետ։
Ստացել է բազմաթիվ նվերներ, այդ թվում նաև հողատարածք Հնդկաստանում։ Նախկին գաղութի երկու մասի բաժանումից և Հնդկաստանի անկախության ճանաչումից հետո, մահացած ֆավորիտի ընտանիքի կարողության մեծ մասը բռնագրավվել է իշխանությունների կողմից։ Մունշիի սերունդներն, ավելի ուշ, տեղափոխվել են Պակիստան։
Գիտական գրականության մեջ, մինչև 1951 թվականը, քիչ բան էր հայտնի Մունշիի մասին, երբ տպագրվել են Ֆրեդերիկ Պոնսոնբիի հուշերը։ 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին բազմաթիվ պատմաբաններ սկսեցին ուսումնասիրել Վիկտորյա թագուհու վերջին ֆավորիտի կյանքն ու գործունեությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիկտորիա թագուհու ֆավորիտներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ
Կալինովեց (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
Կալինովեց (Калиновець), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դոբրինսկոե (գյուղ, Սուզդալսկի շրջան)
Դոբրինսկոե (Добрынское), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուզդալսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 752 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուզդալսկի շրջանի բնակավայրեր
Տրեցոնե
Տրեցոնե  (Trezzone), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 202 մարդ, խտությունը՝ 51 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0344։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Տրատալիաս
Տրատալիաս (Tratalias), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1121 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0781։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սուրբ Santa Maria di Monserrato-ն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության փոփոխություն։
Ճվելե
Ճվելե (ჭველე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 230 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալենջիխայից հեռու է 30 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 412 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծալենջիխայի շրջան‎‎‎
(3955) Բրուկներ
(3955) Բրուկներ (Bruckner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,020057 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,801 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2391 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1917 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187794 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,42° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ժյուլ Արդուեն-Մանսար
Ժյուլ Արդուեն-Մանսար (Jules Hardouin-Mansart, ի ծնե՝ Ժյուլ Արդուեն, գրաֆ դե Սագոն, ), ֆրանսիացի ճարտարապետ, Լուի արև արքայի ժամանակաշրջանի ճարտարապետ է, ով ազգային «մեծ ոճի» հիմնադիրներից մեկն է, որը համատեղում էր կլասիցիզմի և բարոկկոյի առանձնահատկությունները։ Ֆրանսուա Մանսարի եղբորորդու թոռը ֆրանսիական ճարտարապետության մեջ կլասիցիզմի հեղինակն է։
Կենսագրություն
Նա կառուցել է փոքրիկ Վալ դղյակը (Сhâteau de Val, 1674) և վայելել է արքայի հարգանքը, երբ գծագրել է դե Կլանի դղյակի նախագիծը, որը նախանշվա՛ծ է եղել արքայի սիրուհու՝ Մարքիզա դը Մոնտեսպանի համար։ 1675 թվականին դարձել է «իսկական ճարտարապետ» և ընդունվել է Փարիզի ճարտարապետության թագավորական ակադեմիա։ 1681 թվականին ստացել է արքայական առաջին ճարտարապետի պաշտոնը և 1685 թվականին նշանակվել է թագավորական շինությունների սյուրինտենդանտ (surintendant Bâtiments du roi):
Արքայի բակում ծառայությունը սկսել է Սեն-Ժերմեն-ան-Լե պալատի ընդլայման նախագծից, այնուհետև ավարտել է Մեծ Տրիանոնի և Վերսալում առաջին թագավորական եկեղեցու՝ Նոտր-Դամի (Eglise Notre-Dame de Versailles) շինարարությունը (1684-1686)։ Ամենահայտնի ստեղծագործությունը Հաշմանդամների տունը (1693-1706), Վերսալում պալատի վերակառուցումը (1678-1687), Հաղթանակի (Place des Victoires, 1684 թվականի նախագծում) և Վանդոմի հրապարակի (Place Vendôme, 1698 թվականի նախագիծ) ճարտարապետական անսամբլն է։ Համարվում է Սերրան դղյակի հեղինակը։
1690 թվականին՝ Շառլ լը Բրենի մահից հետո, ղեկավարել է գեղանկարչության և քանդակագործության թագավորական ակադեմիան, ով նոր էր ավարտել հաշմանդամների տան գմբեթի կառուցումը, արքայական պալատում ամրապնդում է իր ազդեցությունը։
1691 թվականին նա դառնում է արքայական շենքերի գլխավոր տեսուչ։ Հաջորդ տարում կանչում է գեղանկարիչ Շառլ դե Լաֆոսային և պատվիրում է նկարել եկեղեցու հատակագիծը։ Դե Լա Ֆոսը 1702–1706 թվականներին նկարել է գմբեթի ներսի մասը։
1699 թվականին Արդուէն–Մանսարը կարողացավ կոմս Սագոն–ան–Բուռբոնեից գնել (ավելի քան 130 000 ֆունտ) և պահպանել իր կոմսության տիտղոսը։ 1668 թվականի փետրվարի 3–ին Ժիւլ Արդուէն-Մանսարը ամուսնացել է Աննա Բոդենի հետ (1646-1738), ումից ունեցել է 5 երեխա։ Արդուէն–Մանսարը մահացել է 1708 թվականի մայիսի 11-ին՝ Մառլի լե Ռուաում։ Նա թաղվել է Փարիզի՝ Սեն Պոլ դե Լանդ (l'église Saint-Paul-des-Champs) համայնքի եկեղեցում։ Մարմարյա տապանաքարը պատրաստել է անվանի քանդակագործ Անտուան Կուազևոն։ Եկեղեցին քանդել են 1796–1799 թվականներին։ Հեղափոխության տարիներին ճարտարապետի մնացորդները թաքցվել են փարիզյան կատակոմբներում։ Ճարտարապետի հուշարձանները տեղադրվել են Վերսալում և Փարիզի «Հաշմանդամների տան» պարտեզում։ Արդուէն–Մանսարի անունով է կոչվել Մերկուրիի խառնարաններից մեկը։
Հաշմանդամների տուն եկեղեցին (տաճար) Փարիզում
Ժիւլ Արդուէն-Մանսարի գլխավոր ստեղծագործություններից մեկը՝ «Հաշմանդամների տուն» եկեղեցին (հետագայում՝ տաճար), առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում եվրոպականա ճարտարապետության պատմության մեջ։ Դրա կոմպոզիցիան՝ ճարտարապետի կողմից հորինված «ֆրանսիական սխեմայի» օրինակ է․ խաչի պլան, սյունազարդ սրահներ, «հռոմեական գմբեթով» թմբուկ, լապտեր և մեկ ուղղահայաց առանցքի վրա ծայրաձող։ Այդպիսի ծրագիրը պարունակում է բազմաթիվ տարրեր, բայց ճարտարապետության պատմության մեջ չունի ուղղակի նախատիպեր։ Սյունասրահը և գմբեթը հիշեցնում են Հունաստանը և Իտալիան, բայց ծայրաձողը և լապտերը կապում են Հյուսիսային Եվրոպայի երկրների ավանդույթների հետ։ Ժամանակի ընթացքում Արդուէն–Մանսարի «ֆրանսիական սխեման» օրինակ դարձավ նեոկլասիկ՝ «Ալպերից հյուսիս» ճարտարապետության համար։ Այն ընդհանուր հատկանիշներով կրկնել է Ժակ Ժերմեն Սուֆլոն՝ Սուրբ Ժենևի եկեղեցում (Պանթեոն) (1758-1789) և մասամբ զարգացրել է Քրիստոֆեր Ռենը՝ Լոնդոնի Սուրբ Պողոսի տաճարում (1675-1708)։ Տաճարի բարձրությունը 107 մետր է։ «Հաշմանդամների տուն» եկեղեցին՝ արևի փայլից ոսկեզօծված գմբեթի ավարներով և ծայրաձողով, հանդիսանում է Փարիզի բարձր օրիենտիրներից մեկը։
Մեծ պալատը և Մեծ Տրիանոն Վերսալում
1661 թվականից Լուի արև արքան հրամայել է Վերսալում ընդարձարկել Մեծ պալատը, որպեսզի օգտագործի այն որպես իր մշտական նստավայր, քանի որ Ֆրոնդայի ապստամբությունից հետո Լուվրում իր ապրելը թվում էր վտանգավոր։ Անդրե Լենորտ և Շառլ լը Բրեն ճարտարապետները նորոգել և ֆրանսիական բարկայի կլասիցիզմի «մեծ ոճով» ընդարձակել են պալատը։ 1668 թվականից մինչև 1671 թվականը Լուի Լևոն շրջապատել է Մարմարե բակը, որը ստեղծվել է նախորդ դարաշրջանում (1624-1631)՝ Ժակ Լեմերսեի և Ֆիլիբեր Լերուայի կողմից ։
1670 թվականին՝ Լուիի մահից հետո, Վերսալում ամբողջ կառուցողական աշխատանքների ղեկավարությունը անցել է Արդուենու Մանսարին, ով1678 թվականին պաշտոնապես դարձել է Վերսալի ճարտարապետ։ Նրա դերը էապես ուժեղացել է 1690 թվականին՝ Լեմբրենայի մահից հետո։ 1678 թվականից մինչև 1687 թվականը Արդուենու Մանսարը ձեռնամուխ է եղել «Կոնվերտա» պալատի վերակառուցմանը, որը ստեղծվել է Լևոյի կողմից։ Նա կցակառուցել է երկու տարածական համաչափ շենքամասեր (հյուսիսային և հարավային թև)՝ այգու կողմից պալատի ճակատամասի մոտ, ինչից հետո ճակատամասի երկարությունը կազմել է 670 մետր ։ Ճակատամասը ակնառու կերպով ցուցադրում է «մեծ ոճի» սկզբունքները, կլասիցիզմի և բարոկկոյի կապող տարրերը։ Նրանք հորիզոնական քիվերով բաժանված են երեք հարկի, որոնք վերջանում են պարտերային այգու ընդարձակության հետ։ Ներքևի հարկը ընգծված է «ֆրանսիական» թեթև անտաշ քարով (առանց ուղղաձիգ կարերի), առաջինը՝ հսկայական «ֆրանսիական» պատուհաններով, որմնասյուներով և կրկնապատված, դուրս ցցված սյունավոր ռիզալիթներով։ Տանիքի ճաղաշարքը կազմված է իրար հաջորդող ամրաններից (զինվորական ռազմավարներով), որը ստեղծում է բարկայի անկայունության զգացում, դինամիկություն։ Երորրդությունը (կենտրոնական և երկու կողմնային կորպուսներ, երեք հարկ և յուրաքանչյուրում երեք ռիզալիթ), դեմ դիմաց, ընդգծված է դասական հիմքով ։
Մեծ Տրիանոն (Le Grand Trianon), վաղ «Մարմարե Տրիանոն» պալատ, կառուցվել է 1687-1688 թվականներին Ժ. Արդուեն-Մանսարայի նախագծով Վերսալի այգում հին «Ճենապակե Տրանիոնի» տեղում կառուցված Լուի Լևոյի նախաձեռմամբ (Տրաինոն է կոչվել հնում այդտեղ գտնվող գյուղի անունը)։ Նոր տաղավարը կառուցվել է Իոնիկ օրդերի վարդագույն մարմարի երկատված սյուներով պերիստիլի տեսքով։ Մարմարի հատակը տեղադրված է թեք վանդակի մեջ, պատերը նույնպես պատված են վարդագույն մարմարով։ Կողային տաղավարներն օգտագործվում էին հանգստի և գաղտնի հանդիպումների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ճարտարապետներ այբբենական կարգով
Էգոիզմ
Էգոիզմ կամ Եսասիրություն (ego, ես), սեփական անձի չափազանցված ընկալում, եսամոլություն, եսակենտրոնություն։ Եսասերն իր սեփական ցանկությունների բավարարումն ավելի կարևոր է համարում, քան այլոց կարիքները կամ հոգսերը։ Սովորաբար էգոզիմը ընկալվում է երկու կերպ.
Էգոիզմ եզրի հականիշ է համարվում ալտրուիզմը (այլասիրությունը)՝ սեփական ցանկությունների բացարձակ անտեսումը և այլոց նկատմամբ չափազանցված հոգատարություն ցուցաբերելը։ Շատերի համար մարդկային փոխհաբերությունների
Եսապաշտության դրսևորման ձևերից է անհատապաշտությունը Եսապաշտության կոլեկտիվիզմի հակոտնյան Է․ այն անտեսում է մյուս մարդկանց և հասարակության շահերը։ Եսապաշտության ծագումը, զարգացումն ու գոյությունը հատկապես հետևանք է մասնավոր սեփականատիրական հարաբերությունների, ուստի և կապվում է մասնավոր սեփականատիրական հոգեբանության և տրամաբանության հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Էթիկա Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Մարդկային վարք
Մալոբուդիշչանսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ժողովածու (2178)
Ժողովածու (2178), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2178 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դար(1391 թվական) Յակոր Ռշտունցի գրիչի կողմից, ենթադրաբար Տաթևում։ Ստացողը եղել է Յակոր Ռշտունցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,6x14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 395 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ թուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 91բ, 235բ և այլուր, հետագայի՝ 49բ(1608 թվական), պահպանակ 3(17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Չաշևիցա
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում արևմտյան Կոլկովո գյուղում։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելք։ Աջ վտակ՝ Տատարկա (աջ)։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ultratop
Ultratop, կազմակերպություն, որը զբաղվում է ազգային բելգիական հիթ շքերթի ձևավորմամբ և հրապարակմամբ։ Ultratop-ը շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն է, որը ստեղծվել է Բելգիայի Ժամանցային բաժին (BEA), IFPI անդամ ։
Բելգիայի մշակութային, պատմական և լեզվաբանական բնութագրիչների շնորհիվ Ultratop-ի հիթ շքերթի աղյուսակներ բաժանված են Ultratop Wallonia և Ultratop Flanders-ի։ Այսպիսով, առաջին աղյուսակը հիմնված է Բելգիայում ֆրանսերեն լեզվով, Վալոնիայում, տարածված տվյալների վրա, իսկ երկրորդը, հոլանդերեն լեզու տարածված Ֆլանդրիա յիտարածքում։
Ֆլամանդական աղյուսակում հիմնականում Ultratop 50 Singles և Ultratop 50 Albums են։ Վալոնիայում՝ Ultratop 40 Singles և Ultratop 50 Albums. Բոլոր հիթ շքերթների աղյուսակները հիմնված են վաճառքի տվյալների վրա։ Հիթ շքերթները դուրս են գալիս TMF Flanders ռադիոյի և Plug TV հեռուստաալիքի եթերում ։
Ultratip
Ultratip-ը Ultratop-ի անալոգային տարբերակն է, որը ձևավորվում է ոչ միայն վաճառքի տվյալների, այլ նաև ռադիոյի և հեռուստատեսության ռոտացիայի հիման վրա ։
Ultratop հիթ շքերթների ամբողջական ցանկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիթ-շքերթներ Կատեգորիա:Բելգիայի մշակույթ
Ներպես
Ներպես (Närpiö), քաղաք Ֆինլանդիայի Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում՝ Բալթիկ ծովի ափին։
Մինչև 2010 թվականը մտել է Արևմտյան Ֆինլանդիա վարչատարածքային միավորի կազմի մեջ։ Ըստ ներկայիս վարչական բաժանման սկզբունքների՝ գտնվում Օստրոբոտնիայի նահանգում։
Համարվում է սոսկ շվեդախոս բնակավայր Ֆինլանդիայում։ Քաղաքի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը՝ 88,4 %-ը խոսում է շվեդերեն լեզվով։
Առավելապես գյուղատնտեսական քաղաք է։ Հայտնի է իր ջերմոցային տնտեսություններով՝ հատկապես լոլիկի ներկրմամբ։ Բնակչությունը՝ ։
Բնակչություն
Ըստ 2016 թվականի մարդահամարի արդյունքում Ֆինլանդիայի ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների՝ Ներպեսի բնակչությունը կազմում է 9,392 մարդ։ Ներպեսը բնակչության թվով զբաղեցնում է 110-րդը՝ բնակավայրերի շարքում։
Քաղաքի հիմնական բնակիչները շվեդները և ֆիններն են։ Բնակչության մեծամասնությունը խոսում է շվեդերենով և Ներպեսը համարվում է Ֆինլանդիայի ամենախոշոր շվեդախոս քաղաքներից մեկը։
Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 9,61 մարդ/կմ քառ. :
Քույր քաղաքներ
Ներպեսի քույր քաղաքներն են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1867 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աբդուլլասարքյար
Աբդուլլասարքյար, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Կարյագինոյի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 29 ադրբեջանցի բնակիչ։ Հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (791)
Ժողովածու (791), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 791 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1644 թվականին Կիրակոս գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Գասպարը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26X20,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 465 թերթից։ Գրված է երկսյուն՝ բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Աստառը դրոշմազարդ կտավ։ Պահպանակը՝ մագաղաթի վրա, 2 էջ, կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 339բ, 457բ, 464ա, հետագայի՝ 2ա, 3ա (17-րդ դար, Փիլիպպոս կաթողիկոս) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Չուգունովկա (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Չուգունովկա գյուղում բնակվում էր 169 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,864 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,6 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1799 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կուարտու Սանտ Էլենա
Կուարտու Սանտ Էլենա (իտալ. Quartu Sant'Elena), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 71254 մարդ (2008 թ.-ի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 738 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 96 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 09045 09046։ Հեռախոսային կոդ՝ 070:
Բնակչության հովանավոր սուրբն է համարվում կայսրուհի Հեղինեն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ։
Պրիլեսնոե
Պրիլեսնոե (Прилісне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
Տարածքը՝ 52,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չաղաթայ
Չաղաթայ (մոնղ․՝ Цагадай, միջին մոնղ․՝ ᠴᠠᠭᠠᠲᠠᠶ Čaɣatay, ույղ․՝ چاغاتايخان, 察合台, Çağatay, ‎, ), մոնղոլ խան։
Չինգիզ խանի երկրորդ որդին։
Մասնակցել է հոր արշավանքներին։ Նվաճած տիրույթները բաժանելիս 1224 թվականին հորից ստացել է միջինասիական տիրույթների մի մասը։ Չաղաթայի ռազմակայանը գտնվել է Իլի գետի հովտում։ Չաղաթայը համարվել է մոնղոլների սովորութային իրավունքի լավագույն գիտակ, խստորեն հետևել է իրեն ենթակա մարզերում մոնղոլական օրենքների կիրառմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոնղոլ խաներ
Յուլուկովո
Յուլուկովո (Юлуково, Юлыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 860 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1745 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի բնակավայրեր