cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գուսան (Կոմիտասի երգչախումբ)
Գուսան, Կոմիտասի երկսեռ երգչախումբն է։ Գործել է 1910 - 1915 թվականներին (1914 - 1915 թ.թ. կոչվել է «Հայ գուսան») Կոստանդնուպոլսում։ Համերգները տեղի են ունեգել Բերայի «Պտի-Շան» թատրոնի, «Յունիոն Ֆրանսեզ»-ի և այլ սրահներում։ Անձնակազմը՝ սկզբում 300, 1912 թվականից 200 հոգի էր։ «Գուսան»-ը ունեցել է պրոֆեսիոնալ բարձր մակարդակ, հանդես է եկել բազմաձայն կոնտրաստային կազմերով, մեծաթիվ ձայնաբաժանումներով ու մեներգիչներով նաև որպես կրկնակ խումբ։ Կատարել է Կոմիտասի խմբերգային երգերի, պարերգերի, ինչպես և հոգևոր ստեղծագործությունների ընդաձակ շարերը, «Պատարագ»-ը, հայրենասիրական երգերի մշակումները և արևմտաեվրոպական հեղինակների որոշ գործեր (մասնավորապես Վերդիի և Վագների օպերաներից հատվածներ)։ Համերգները հաճախ ուղեկցվել են Կոմիտասի բանավոր կամ տպագիր բացատրականներով։ «Գուսան»-ի ելույթները եղել են Կոստանդնուպոլսի ընդհանուր երաժշտական հայ ազգային կյանքի կարևոր երևույթ (1913 թվականի հոկտեմբերի 25-ի ելույթը դարձել է հայ գրերի գյուտի 1500 և տպագրության 400- ամյակների տոնակատարության կարևոր օղակներից մեկը)։ «Գուսան»-ում մասնագիտական պատրաստություն են ձեռք բերել «Կոմիտասյան հինգ սաները»՝ Բարսեղ Կանաչյանը, Միհրան Թումաճանը, Վարդան Սարգսյանը, Վաղարշակ Սրվանձտյանը, Հայկ Սեմերճյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքահայ մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Թուրքահայ երաժշտություն
Բյուրեղապակե գունդ (նկար)
Նկարագրություն
Նկարում պատկերված է կին, որը նայում է մոգական բյուրեղապակուն՝ թույլ տալով դիտողին պատկերացնել, թե ինչ կարող էր նա տեսնել և մտածել այդ պահին։ Նրա արտաքին տեսքը ցույց է տալիս մտադրությունների մաքրությունը, սակայն հետևի պլանում գտնվող գանգը խորհրդանշում է առավել չարամիտ երանգ ։
Սենյակի ետին պլանի ճարտարապետական տարրերն ստեղծել են Վերածննդի դարաշրջանի ոճի տպավորություն, որը տարբերվում է գոթական ոճից, ինչը բնութագրական էր այդ շրջանի շատ նկարների համար։ Այս աշխատանքի ընդհանուր տարրերը, որոնք պահպանվել են նկարչի գործունեության ողջ ընթացքում, ներառում են նաև բարեկազմ թխահերի նրբագեղ շրջազգեստը։ Հավանաբար Ուոթերհաուսը մի քանի անգամ փոխել է կնոջ մարմնի դիրքը, մինչև որ կհասներ նախընտրած կեցվածքին ։
Պատմություն
Նկարի նախկին տերերից մեկը ներկել է գանգի պատկերը, սակայն ավելի ուշ վերականգնումը վերադարձրել է նկարի նախնական տեսքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարներ Կատեգորիա:1902 նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Բազմաղբյուր (աղբյուր)ներ
Բազմաղբյուր աղբյուր գտնվում է Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում՝ Հերհեր գյուղի մոտ, ծովի մակարդակից 1508 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Պրիսելե (այլ կիրառումներ)
Պրիսելե, կարող է վերաբերել՝
Բազմաղբյուր (աղբյուր)ներ
Տես նաև
Կատեգորիա:Աղբյուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի աղբյուրներ Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի ջրագրություն
Սլավիկ Գալստյան
Սլավիկ Գալստյան, հայ հունահռոմեական ոճի ըմբիշ , 2019 թվականի աշխարհի առաջնության և 2020, 2021, 2022 թվականների Եվրոպայի առաջնությունների մեդալակիր։ Ըմբշամարտի Հայաստանի հավաքականի անդամ։
Կենսագրություն
2019 թվականին Սերբիայում կայացած մինչև 23 տարեկան մարզիկների Եվրոպայի առաջնությունում արծաթե մեդալ է նվաճել մինչև 63 կգ քաշային կարգում։
Ըմբշամարտի աշխարհի 2019 թվականի առաջնությունում տղամարդկանց մինչև 63 կգ քաշային կարգում նվաաճել է բրոնզե մեդալ  ։
Վարշավայում ընթացող ըմբշամարտի Եվրոպայի 2021 թվականի առաջնությունում մինչև 67 կգ քաշային կարգում հայ մարզիկը կարողացել է նվաճել բրոնզե մեդալ։
2021 թվականի մարտին մասնակցել է Հունգարիայի Բուդապեշտ քաղաքում կայացած Եվրոպական որակավորման մրցաշարին՝ հույս ունենալով, որ կընտրվի 2020 թվականի Տոկիոյի (Ճապոնիա) Ամառային օլիմպիական խաղերին մասնակցելու համար, սակայն հաջողության չի հասել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Նիլոժկա
Նիլոժկա (Ныложка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պաժյոգ Ռոշա գետի ձախ ափին՝ 82 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
MaNga
Եվրատեսիլ 2010
MaNga խումբը Եվրատեսիլում ներկայացրեց Թուրքիան իր «We Could Be the Same» («Մենք կարող էինք նույնը լինել») երգով։ Եզրափակչում նրանք ներկայացան 14 համարի ներքո և հավաքելով 170 միավոր զբաղեցրեցին 2-րդ հորիզոնականը։ Խորվաթիան, Ադրբեջանը և Ֆրանսիան եզրափակչում Թուրքիային տվեցին 12 միավոր ։
Ասիատեսիլ 2014
MaNga խումբը ներկայացրեց Ասիատեսիլում ներկայացրեց Թուրքիան իր «Fazla Aşkı Olan Var Mı?» («Որևէ մեկի մոտ սեր կա ?») երգով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2001 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Միս ֆրանսիական ձևով
Միս ֆրանսիական ձևով, այս ուտեստը պատրաստվում է մսի, կարտոֆիլի և պանրի շերտերից։
Պատմություն
Այս ուտեստը իր անվանումը ստացել է Ֆրանսիայում, այն առաջին անգամ պատրաստել են ի պատիվ ռուսական կոմս Օռլովի և Եկատերինա 2-րդի։ Այն իր մեջ պարունակում էր միս, կարտոֆիլ, սունկ և պանիր՝ համեմված բեշամել սոուսով։ Արդեն պարզեցված եղանակով, որը հայտնի է ֆրանսիական ձևով սունկը բացակայում է, իսկ բեշամել սոուսը փոխարինվում է սերուցքով, թթվասերով։ Գոյություն ունի այս ուտեստի պատրաստման շատ տարբեր եղանակներ, ինքնուրույն կարելի է որոշել բաղադրամասերի ձևը, տեղը։
Միս ֆրանսիական ձևով ուտեստը մատուցվում է գեղեցիկ կտրտված կամ ամբողջովին, սակայն այն զգուշությամբ պետք է տեղափոխել ափսեի մեջ, որպեսզի չքանդվի։
Միս ֆրանսիական ձևովը չի համարվում ֆրանսիական ուտեստ, այն ավելի շատ ռուսական է։ Վլադիվոստոկում այն պատրաստում են մի քիչ այլ եղանակով և կոչում են «Միս նավապետական ձևով։» Ռուսաստանի միջին հատվածում այն ավելի հայտնի է «Անակնկալ», «Դիպլոմատ» անուններով։ Ֆրանսիայի հարավում պատրաստում են նմանատիպ ուտեստ Բեկեոֆֆե անվանմամբ, այն նույնպես պատրաստվում է նույն եղանակով, ուղղակի պանրի փոխարեն օգտագործվում է գազար։ Այս ուտեստի հիմնական առավելությունը ամբողջական տանձերն են, որոնք դասավորում են ամենավերին շերտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական խոհանոց
Մանկուճակ
Մանկուճակ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում ։
Աշխարհագրություն
Գյուղի հյուսիսային կողմում կար եղեգնապատ լիճ։
Բնակչություն
1879 թվականին ուներ 3 տուն հայ, իսկ 1915 թվականին՝ 6 տուն թուրք բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պրիվոլե (այլ կիրառումներ)
Պրիվոլե, կարող է վերաբերել՝
Լեռնահովիտ քարային կուտակումներ
Լեռնահովիտ քարային կուտակումներ, քարային կուտակումներ, բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Կոտայքի մարզի Ֆանտան գյուղից 4-5 կմ հարավ-արևելք՝ «Թեզխարաբ» գյուղատեղիի մոտ։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Կոտայքի մարզում
Թինա Տրստենյակ
Թինա Տրստենյակ (Tina Trstenjak, ), սլովենացի ձյուդոիստ, 2016 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր , 2015 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն, աշխարհի, Եվրոպայի և Եվրոպական խաղերի առաջնությունների մեդալակիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1990 թվականին։ 2013 թվականին դարձել է Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 2014 թվականին դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր և Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ 2015 թվականին նվաճել է Եվրոպական խաղերի արծաթե մեդալ։
Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերում օգոստոսի 9-ին 63 կգ քաշային կարգում Թինան հաջորդաբար հաղթանակ է տարել Իտալիայի ներկայացուցիչ Էդվիգա Գվենդի, չինացի Յան Ցզյունսյայի, բրազիլուհի Մարիանա Սիլվայի և ֆրանսիացի Կլարիս Ագբենիենուի նկատմամբ և նվաճել օլիմպիական ոսկին։ Ընդ որում, Տրստենյակը թույլ չի տվել մրցակիցներին ոչ մի միավոր վաստակել։
2016 թվականի արդյունքներով Տրստենյակը ճանաչվել է Սլովենիայի տարվա լավագույն մարզուհի։
2021 թվականի ապրիլին Լիսաբոնում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Թինան կարողացել է հաղթել մինչև 63 կգ քաշային կարգում և դարձել մայրցամաքի եռակի չեմպիոն՝ Եզրափակչում հաղթելով ռուսաստանցի Դարյա Դավիդովային։
Տոկիոյում կայացած 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է արծաթե մեդալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ռադիոսեքստանտ
Ռադիոսեքստանտ, ըստ Արեգակի ռադիոճառագայթման, Արեգակի ուղղությունը ճշգրիտ որոշելու սարք։ Ռադիոսեքստանտ խիստ ուղղորդված անտենան որսում է Արեգակի քաոսային ռադիոճառագայթումը, որն ուժեղացվում է բարձր զգայունության ընդունիչով։ Ավտոմատ հետևող սարքը Ռադիոսեքստանտ անտենայի առանցքն անընդհատ պահում է Արեգակի ուղղությամբ և չափում դրա ազիմուտն ու տարածության մեջ գիրոսկուցներով կայունացված հենահարթակի նկատմամբ Արեգակի տեղի անկյունը։ Ռադիոսեքստանտ միջոցով Արեգակի պելենգումը կատարվում է ցանկացած օդերևութաբանական պայմաններում։ Ռադիոսեքստանտ կիրառվում է ծովային նավագնացության մեջ։
Կատեգորիա:Սարքեր
Պրիվոլժսկի (այլ կիրառումներ)
Պրիվոլժսկի, կարող է վերաբերել՝
(7508) Իկե
(7508) Իկե (Icke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նովի Չուլտեմ
Նովի Չուլտեմ (Новый Чультем), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մանգա (այլ կիրառումներ)
Մանգան կարող է վերաբերել.
Aventura (խումբ)
Ավենտուրա, (Aventura), նյույորքյան բաչատա ժանրի խումբ։ Խումբը ստեղծվել է 1994 թվականին ամերիկացի երգիչ և պրոդյուսոր Ռոմեո Սանտոսի, Հենրի Սանտոսի, Լենի Սանտոսի և Մաքս Սանտոսի կողմից։ Տղաներից երեքը ծնունդով Բրոնքսից են, ընտանիքները՝ Դոմինիկյան Հանրապետությունից, բացառությամբ Ռոմեոյի։ Վերջինիս հայրը Դոմինիկյան Հանրապետությունից է, իսկ մայրը՝ Պուերտո Ռիկոյից   ։
Խումբը սկզբում կոչվել է «Los Tinellers», այնուհետև՝ «Ավենտուրա»։ «Ավենտուրա»-ն առաջին անգամ ցնցեց 1999 թվականին՝ հույս ունենալով բաչատա երաժշտությունը դարձնել հիմնական ուղղություն։ Ավելի ուշ խումբն ավելի հայտնի է դառնում՝ միացնելով բաչատան փոփ երաժշտության, հիփ-հոփի և ժամանակակից R&B հետ ։
2004 թվականին «Obsesión» երգը մեծ հաջողությունների է հասել շատ երկրներում՝ զբաղեցնելով թոփ հորիզոնականներ միջազգային չարթերներում, ինչպես Ֆրանսիայում, Գերմինիայում և Իտալիայում։
2011 թվականին խումբը կազմալուծվել է։ Ըստ Ռոմեոյի՝ խումբը դադար էր տվել անհատական նախագծերի վրա աշխատելու նպատակով ։ Ռոմեո Սանտոսը և խմբի նախկին անդամները վերամիավորվել են 2014 թվականի հուլիսի 12-ին Ռոմեո Սանտոսի՝ «Յանկի Ստեդիում»-ում համերգների երկրորդ գիշերվա փակմանը ներկայանալու համար, որի տոմսերն ամբողջովին վաճառվել էին ։
Կազմալուծումից հետո
Կազմալուծումից հետո 2011 թվականին Ռոմեո Սանտոսը և Հենրի Սանտոսը սկսեցին իրենց անհատ գործունեությունը, մինչ Լենի Սանտոսը և Մաքս Սանտոսը միացան «Xtreme» բաչատա խմբի անդամ Սթիվ Սթայլերին, և կազմեցին նոր խումբ, որն էլ կոչվեց «Grupo Vena» ։
Առաջին վերամիավորում
2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին հայտարարվեց, որ «Ավենտուրա»-ն որպես խումբ համերգներ կունենա վերջին անգամ փետրվար ամսվա ողջ ընթացքում Նյու Յորքի United Palace Theater-ում։
Խմբի բաժանումից հետո առաջին համերգը տեղի ունեցավ 2016 թվականի փետրվարի 4-ին։ Համերգի տոմսերն ամբողջովին վաճառվել էին, դահլիճը լցված էր ամբոխով։ Վերջին համերգը տեղի ունեցավ 2016 թվականի փետրվարի 28-ին։
Երկրորդ վերամիավորում
Խմբի երկրորդ վերամիավորումն ազդարարելու համար, Ռոմեո Սանտոսն իր ինստագրամյան էջում նկար է հրապարակել, որը պատկերում էր «Inmortal» կոչվող նոր սինգլի թողարկումը ժամը 21։00-ին #UTOPIA հեշտեգով, որն էլ նշում էր «Ավենտուրա»-յի առաջիկա սինգլի մասին ։ 21։00-ին Ռոմեո Սանտոսը հրապարակել է տեսահոլովակ, որում ասվում է, որ «Ավենտուրա»-յի հետ իր նոր երգը չի թողարկվելու։ Սրան հաջորդեց խմբի հիասթափված երկրպագուների հարձակումը սոցիալական ցանցերում։ Մի քանի ժամ անց, սակայն, Սանտոսը հայտարարեց «Ավենտուրա»-յի «Inmortal» կոչվող նոր սինգլի մասին։ Վերջինս թողարկվելու էր ուրբաթ օրը որպես իր չորրորդ՝ «Utopia» ստուդիական ալբոմի մաս։ Սա նրանց առաջին սինգլն է 10 տարվա ընթացքում ։ Լատինական թեժ երգեր չարթում սինգլը զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։ Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում սինգլը զբաղեցրել է 95-րդ հորիզոնական ։
Ստուդիական ալբոմ
Որպես Los Tinellers Որպես Aventura
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փոփ երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1994 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Պրոբուժդենիե (այլ կիրառումներ)
Պրոբուժդենիե, կարող է վերաբերել՝
Աշոտ Բաբայան (այլ կիրառումներ)
Աշոտ Բաբայան, կարող է վերաբերել՝
Լևոն Գեղամյան
Լևոն Գեղամյան, հունահռոմեական ոճի հայ ըմբիշ ։
1993 թվականին Լևոն Գեղամյանը դարձել է կադետների աշխարհի չեմպիոն, 1994 թվականին՝ աշխարհի պատանիների առաջնության չեմպիոն, իսկ 1997 թվականին՝ Եվրոպայի պատանիների առաջնության հաղթող։ Գեղամյանն արծաթե մեդալ է նվաճել Եվրոպայի 2003 թվականի ըմբշամարտի առաջնությունում։
Լևոն Գեղամյանը նաև երեք անգամ մասնակցել է Օլիմպիական խաղերի՝ հանդես գալով 1996 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում, 2000 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում և 2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում։ Նրա ամենաուշագրավ օլիմպիական նվաճումը եղել է 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալակիր Անդրեա Մինգուցիին դեմ տարած հաղթանակը, որին Գեղամյանը հաղթեց մեծ առավելությամբ (11-0) 2004 թվականի Օլիմպիական խաղերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ
Վորոնովկա (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)
Վորոնովկա (Воронівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գուսան երգչախումբ
Գուսան, երկսեռ երգչախումբ, ստեղծուած Կոմիտաս վարդապետի ջանքերով 1910ին Պոլիս։ Գուսան Երգչախումբը վերակազմել է Բարսեղ Կանաչյանը Բեյրութում (Լիբանան)։ Գործել է 1933-1961 թվականներին։ Անդրանիկ համերգը տեղի է ունեցել Բեյրութի «Մեմորիալ հոլ» թատրոնում (կազմը՝ 70 մարդ)։ Սկզբնական շրջանում ճանչված էր հիմնադրի անունով ՝ «Բարսեղ Կանաչյան», ապա խմբավարի պաշտոնը ստանձնել են Էդուարդ Էլմաճյանը, Գէորգ Գանտահարյանը, Վաչէ Պարսումյանը, Հարություն Թոփիկյանը, Երվանդ Երկանյանը, Պարգև Թասլաքյանը, իսկ այժմ՝ Գրիգոր Ալոզյանը։ Հայտագիրն ընդգրկել է Կոմիտասի, հայ ժողովրդական և հոգևոր, արաբական և քրդական ժողովրդական երգեր, ինչպես և Բարսեղ Կանաչյանի խմբերգերը, «Աբեղա» օպերայից (ըստ Լևոն Շանթի «Հին աստվածներ» դրամայի) հատվածներ։
1936 թվականին կազմվել է նաև «Գուսան» երաժշտասիրաց միությունը։ Հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամության ամրապնդմանն ուղղված ջանքերի համար երգչախմբի ղեկավար Բարսեղ Կանաչյանը պարգևատրվել է Լիբանանի «Մայրիների Ա կարգի» պատվո նշանով։ Ներկայումս Համազգային մշակութային միության նույնանուն երգչախումբը փորձում է շարունակել Բարսեղ Կանաչյանի ղեկավարած խմբի ավանդույթները։
Կատեգորիա:Լիբանանահայ մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Լիբանանահայ երաժշտություն
Մոնտանյա ին Վալտելինա
Մոնտանյա ին Վալտելինա (Montagna in Valtellina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում 2889 է մարդ, խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 48 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 23020, հեռախոսային կոդ՝ 0342։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անանուն բուրգանման մնացորդներ
«Անանուն» բուրգանման մնացորդներ, երկրաբանական բնութեան յուշարձան Հայաստանի Հանրապետութեան Սյունիքի մարզին՝ Վերիշեն գիւղէն 2 քմ հիւսիս, Գորիս-Խոզնավար ճանապարհի ձախ կողմը կը գտնուի։ Այն արփանակգրուած է Հայաստանի Հանրապետութեան Բնապահպանութեան նախարարութեան բնութեան պետական յուշարձաններու ցանկին մէջ։ Բնութեան պետական յուշարձաններու ցանկին ներառուած է 2008 թուականի օգոստոսի 14-ին ընդունուած «Հայաստանի Հանրապետութեան բնութեան յուշարձաններու ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարութեան որոշումի համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Սյունիքի մարզում
Հուրի Գեբեշյան
Հուրի Գեբեշյան (Houry Gebeshian, ), հայ-ամերիկյան սպորտային մարմնամարզուհի։
Կենսագրություն
Հուրի Գեբեշյանը ծնվել է 1989 թվականի հուլիսի 27-ին Մասսաչուսեթսի Քեմբրիջում, Քրիստինե Աբրահամյանի և Հակոբ Գեբեշյանի ընտանիքում։ 2007 թվականին ավարտել է Նյուտոնի Հյուսիսային ավագ դպրոցը ։
Հուրի Գեբեշյանը 2011 թվականին ավարտել է Այովայի համալսարանը, և ստացել է մարմնակրթական վերապատրաստման բակալավրի աստիճան։ 2012 թվականին վնասվածք է ստացել և չի կարողացել մասնակցել 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերին, թողել է սպորտը և բժիշկ դառնալու մտադրությամբ ընդունվել Ուեյք Ֆորեսթի բժշկական դպրոց (Wake Forest School of Medicine)։ Ավարտել է 2014 թվականին, ստացել բժշկական գիտությունների վարպետի աստիճան և այժմ աշխատում է Օհայոյի Քլիվլենդի հիվանդանոցում։
Հուրի Գեբեշյանը ԱՄՆ և Հայաստանի կրկնակի քաղաքացի է։
Միջազգային ելույթներ Հայաստանի դրոշի ներքո
2011 թվականին ներկայացրել է Հայաստանը սպորտային մարմնամարզության աշխարհի առաջնություն, 2015 թվականի սպորտային մարմնամարզության Եվրոպայի առաջնությանը և 2016 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերին ։ Նա 2008-2011 թվականների Այովայի մարմնամարզական խմբի (Iowa Hawkeyes) անդամ էր ։
2015 թվականի Գլազգոյում աշխարհի առաջնության ժամանակ Հուրի Գեբեշյանը 51,965 միավոր արդյունքով 99 մասնակիցների շարքում 68-րդ տեղն է գրավել և հայտնվել էր 11-րդ տեղում, ինչ էլ նրան օլիմպիական նախնական ուղեգիր է ստացել ։
Հետաքրքիր
2016 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերի իր մրցելույթներից հետո Հուրի Գեբեշյանը համբուրում է մարզական գործիքները, քանի որ 31-րդ ամառային Օլիմպիական խաղերն իր վերջին մրցումներն են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մարմնամարզիկներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Նատալիա Բոդե
Նատալիա Ֆյոդորովնա Բոդե (Ната́лья Фёдоровна Боде́, ), խորհրդային լուսանկարիչ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Նատալիա Բոդեն ծնվել է 1914 թվականի դեկտեմբերի 17-ին (դեկտեմբերի 30) Կիևում՝ տեխնիկական դպրոցի ուսուցիչ Ֆեդոր Ֆեդորովիչ Բոդեի և տարրական դպրոցի ուսուցչուհի Վերա Ալեքսանդրովնա Կուդրիցկայայի ընտանիքում։ 1934 թվականին նա աշխատել է որպես ֆոտոլրագրող ЩКПУ «Կոմունիստ» թերթում։ 1938 թվականին նա տեղափոխվել է Ուկրաինայի ՏԱՍՍ-ի լրատվական։ 1941 թվականին կամավոր աշխատանքի է անցել Հարավ-արևմտյան ճակատի «Կարմիր բանակի» առաջին գծի թերթում և այնտեղ է մնացել մինչև պատերազմի ավարտը։ Նկարահանվել է Հարավ-Արևմտյան, Կենտրոնական, 1-ին Բելառուսական ճակատներում։ Մշտապես տպագրվել է «Правда», « Красная Звезда » կենտրոնական թերթերում, «Огонёк» ամսագրում և արտասահմանյան մամուլում (Խորհրդային տեղեկատվական բյուրոյի միջոցով)։ Նա պատերազմն ավարտել է լեյտենանտի կոչումով։
Պատերազմից հետո՝ 1945 թվականին, «Детиздате»-ն հրատարակել է «Պատերազմի ճանապարհները» լուսանկարների գիրքը, որն արժանացել է մրցանակի։ Մասնակցել է բազմաթիվ համամիութենական և միջազգային լուսանկարչական ցուցահանդեսների։ 1945 թվականից ապրել է Մոսկվայում։ Աշխատել է ուկրաինական «Радянська Культура» թերթում՝ որպես մոսկովյան թղթակից։
Անձնական կյանք
Պատերազմից առաջ Նատալիան ամուսնացել է ֆոտոլրագրող Բորիս Կազյուկի հետ, նրանք ունեցել են մեկ որդի։ Պատերազմի սկսվելուց հետո Բորիս Կազյուկը մեկնել է ռազմաճակատ և շուտով մահացել, որից հետո Նատալիան ծնողների խնամքին է թողել իր փոքրիկ որդուն՝ Սաշային և որպես ֆոտոլրագրող մեկնել ռազմաճակատ։ Ռազմաճակատում նա հանդիպել է իր երկրորդ ամուսնուն՝ բանաստեղծ Եվգենի Դոլմատովսկուն, ում հետ ապրել է 15 տարի։ Այս ամուսնությունից ծնվել է նրանց դուստրը Նատալիան ։
Հիշողություն
1966 թվականին «Մոսֆիլմը» թողարկել է ֆիլմ՝ Լեոնիդ Պերվոմայսկու « Վայրի մեղր » գրքի հիման վրա։ Նատալիա Բոդենը գլխավոր հերոսուհու՝ ռազմական ֆոտոլրագրող Վարվարա Կնյաժիչի նախատիպն է։
2020 թվականին Նատալիա Բոդեի թոռը՝ Վասիլի Կուտինը, Դենիս Բոբկինի հետ, հրատարակել է «Երազ վագրի մոտ» պատմվածքը («Զինվորի երազանքը» եռերգություն), որը պատմում է 1943 թվականի ամռանը Կուրսկի բլրի վրա Նատալիա Բոդեի սխրանքի մասին։ Գրքի ձևավորման մեջ օգտագործվել են Նատալիա Բոդեի հեղինակային ռազմական լուսանկարները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լուսանկարիչներ
Իվան Դորն
Իվան Ալեքսանդրովիչ Դորն (Іва́н Олекса́ндрович Дорн (Єрьо́мін), ), ուկրաինական երգիչ, դի-ջեյ, հաղորդավար, «Пара Нормальных» խմբի նախկին անդամ։
Կենսագրություն
Իվան Դորնը ծնվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Չելյաբինսկում։ 1990 թվականին հոր՝ Չեռնոբիլի ատոմակայանում աշխատանքի պատճառով տեղափոխվել են Սլավուտիչ։ Մինչև երկրորդ դասարանը կրել է հոր ազգանունը՝ Երյոմին։ Ավելի ուշ մոր՝ Լիդիա Դորնի առաջարկությամբ փոխել է ազգանունը, որովհետև նա չի ցանկացել որ իր որդուն և նրա հորը, թեկուզ ձևական, ինչ որ բան կապի։ Երգել սկսել է դեռևս դպրոցում։ Առաջին անգամ բեմ է դուրս եկել 6 տարեկան հասակում՝ «Սլավուտիչի ոսկե աշուն» փառատոնի ժամանակ։ Իվանը ունի Սոֆյա անունով քույր։
Իվանը ակտիվորեն զբաղվել է սպորտով, ստացել է շատ սպորտային կոչումներ, այդ թվում «Սպորտի վարպետ» (առագաստային սպորտ), «Պարահանդեսային պարերում սպորտի վարպետի թեկնածու», երկրորդ տեղ լողից, երրորդ տեղ թեթև աթլետիկայից։ Ինչպես նաև Իվանը զբաղվել է դաշտի թենիսով, շախմատով ու ֆուտբոլով։
Իվան Դորնը երաժշտական կրթություն է ստացել դաշնամուրի դասարանում, դարձել է մեծաքանակ երաժշտական մրցումների հաղթող, որոնց թվում են մոսկովյան «Վառիր քո աստղը» («Зажги свою звезду»)՝ առաջին տեղ, «Ղրիմի մարգարիտ» («Жемчужина Крыма»)՝ հանդիսատեսի համակրանք, «Սևծովյան խաղեր», 2001 թվական՝ առաջին տեղ, 2005 թվական երկրորդ տեղ, «Յուրմալա 2008» ։
«Пара Нормальных» խմբի կազմում
2007 թվականին Jamiroquai-ի համերգի ժամանակ Իվան Դորնը ծանոթանում է իր ապագա գործընկեր Անյա Դոբրիդնևնայի հետ, որի հետ էլ հետագայում ձևավորում է «Пара Нормальных» դուետը ։ Դուետը շատ արագ հայտնիություն է ձեռք բերում, ստեղծելով երիտասարդ, էներգիայով լի երիտասարդների կերպար, որոնք վստահությամբ են նայում ապագային։ 2008 թվականի հոկտեմբերի 4-ին խումբը թողարկում է դեբյուտային «Ես կմտածեմ happy end» ալբոմը, որը մեկ ամսվա ընթացքում չհեռացավ «Gala Radio»-ի եթերում հեռարձակվող «Шереметьево-Борисполь» թոփ տասնյակի առաջին հորիզոնականներից։ 2010 թվականի ամռանը Իվան Դորնը լքում է խումբը, իսկ նրա տեղը գրավում է Արտյոմ Մեխը։
Սոլո կարիերա
2010 թվականին Իվան Դորնը սկսում է սոլո կարիերան, թողարկելով սեփական երգերը, որոնց կազմում են «Стыцамэн», «Бигуди», «Северное сияние», «Тем более» և այլն։ Apollo Monkeys-ի հետ միասին նա թողարկել է «Կապույտով, դեղինով, կարմիրով»(«Синими, жёлтыми, красными») երգը։
Ինչպես նաև սոլո կարիերայի սկզբից Իվանը թողարկել է «Стыцамэн», «Так сильно», «Северное сияние», «Синими, жёлтыми, красными», «Идолом» և «Танец пингвина» երգերի հիման վրա նկարահանված տեսահոլովակներ։
2012 թվականի մայիսի 25-ին Կիևում ու մայիսի 26-ին Մոսկվայում տեղի ունեցավ Co'N'Dorn ալբոմի պաշտոնական շնորհանդեսը։ МузТВ-2012 մրցանակաբաշխության ժամանակ նոմինացվել է «Прорыв года» կատեգորիայում։ Ինչպես նաև նոմինացվել է «Степной волк 2012»-ի երեք կատեգորիաներում՝ «Դեբյուտ», «Վիդեո» («Стыцамэн»), «Դիզայն» (պաշտոնական կայք) ։ 2012 թվականի հունիսին Billboard Russia-ն Իվան դորնի լուսանկարը տեղադրել է ամսագրի շապիկին, որպես երիտասարդ երաժիշտների գլխավոր հերոս։
2012 թվականի աշնանը Իվան Դորնը Իրինա Շեյկի հետ ձայնագրել է Ю հեռուստաալիքում հեռարձակվող «Топ-модель по-русски»-ի սաունդթրեք, որպես հիմք ընդունելով իր հին «Бигуди» երգի կրկներգը ։
Հասարակական աշխատանք
Հենց Դորնի խոսքերով, Ուկրաինայի արևմուտքում ընթացող ռազմական գործողությունների ժամանակ գումար է տրամադրել կամավորներին, իր խոսքերով, խաղաղ բնակչության դեղորայքի համար։ Իր ընկեր Սերգեյ Պրիտուլայի խոսքերով, որը նա արել էր իր ֆեյսբուքյան էջում, իրականում Դորնի նվիրաբերությունները, որոնք նա արել էր բացառապես միայն Ռուսաստանում ստացած հոնորարներից, անցել են ուկրաինական զինվորականների համար համազգեստների ու տեխնիկայի գնման համար։ Առաջացած սկանդալից հետո Պրիտուլան ջնջել է սեփական հայտարարությունը ։
Անձնական կյանքը
2013 թվականին ամուսնացել է համադասարանցի Անաստասիա Նովիկովայի հետ։ Նրանք ունեն դուստր (2014 թվականի հունիս)։
(7509) Գամզատով
(7509) Գամզատով (Gamzatov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի մարտի 9-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,219733 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8914 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5481 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1207,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298025 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,15° անկյուն։
Պրոլետարի (այլ կիրառումներ)
Պրոլետարի, կարող է վերաբերել՝
Սեբաստիանո Սերիլո
Սեբաստիանո Սերլիո (Sebastiano Serlio), իտալացի ճարտարապետ-մաներիստ, ուշ Վերածննդի դպրոց Ֆոնտենբլոյ։ Իր դարաշրջանի ճարտարապետության առաջատար տեսաբաններից մեկը։
Կենսագրություն
Սեբաստիանո Սերլիոն ծնվել է Բոլոնիայում 1475 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։ 1514 թվականին տեղափոխվել է Հռոմ, որտեղ աշխատել է Բալդասար Պերուցիի արվեստանոցում։ 1527 թվականին Հռոմի հերթական նվաճումից հետո շինարարական աշխատանքների մեծ մասը դադարեցվեց, և Սերլիոն տեղափոխվեց Վենետիկ։ Նա զգալի ներդրում չի ունեցել քաղաքի ճարտարապետական կերպարում։ Իր վերջին նախագծերում և շինություններում Սերլիոն ներկայացրել է տարօրինակ ռուստամյան սյուներ՝ փոխարինելով հարթ և չմշակված քարի մակերեսները, ինչը նրա ստեղծագործություններին մոտեցնում էր Հռոմի մերձակայքում տարածված «գյուղական ոճով» շինություններին։ 1540 թվականին Սերլիոն հրավիրվել էր Ֆրանսիա, Ֆոնտենբլոյի պալատում մասնավորապես աշխատանքների համար ։
1537-1551 թվականներին Սեբաստիանո Սերլիոն աշխատել է վեց «ճարտարապետության մասին գրքերի» վրա (ծրագրվել էր ութ)՝ նվիրելով Ֆրանսիայի թագավոր Ֆրանցիսկոս I «հին ու նոր ճարտարապետության հայտնի հուշարձանները», ինտերիերի ձևավորման մանրամասները, ծաղկամանները, բուխարիները, հայելիները։ «Ճարտարապետության ընդհանուր կանոններ» շարքի չորրորդ գիրքը առաջին անգամ լույս է տեսել 1537 թվականին (Regole generali d'architettura)։ Հեղինակի կենդանության օրոք լույս են տեսել միայն հինգ գիրք։ Դրանք նվիրված էին Սերլիոյի երկրաչափության, հեռանկարի, հռոմեական հնության, օրդերի տեսության և տաճարների նախագծման աշխատանքներին։ 6-րդ գրքում ներկայացված են տարբեր նախագծեր։ 8-րդ գիրքը շատ մասնագետներ չեն համարում տրակտատի մի մաս։ Պարզ չէ, թե ինչ անուն է նախատեսված Սերիլոյի ընդհանուր աշխատանքների համար, միգուցե՝ «Ճարտարապետության ընդհանուր կանոնները»։ Տարբեր կոմպենդացիաները հայտնի են որպես ճարտարապետության հինգ կամ յոթ գիրք՝ կախված դրանց բովանդակությունից։ Հաճախ դրանք պարզապես անվանում են «Architettura Serlio», այլ հրատարակություններն անվանում են «Tutte l' Opere d'Architettura et Prospettiva» («Բոլոր  ճարտարապետության և հեռանկարներների արտադրությունները»)։ 1600 թվականին Վենետիկում և 1619 թվականին Բոլոնիայում լույս տեսավ Ս.Սերլիո և Վ. Սկամոցցի փորագրությունների և մեկնաբանությունների ընդարձակ հավաքածուն։ Տրակտատի ամբողջական հրատարակությունն իրականացվել է 1996-2001 թվականներին, երկհատոր անգլերեն թարգմանությամբ ։
Սերլիոյի տրակտատը և նրա Ֆրանսիայի գործունեությունը ազդեցություն է ունեցել Եվրոպական և առաջին հերթին ֆրանսիական կլասիցիզմին, ինչպես նաև XVII դարի Բարոկկո մանյերիզմի ձևավորման վրա։ Սերլիոն հանդիսանում էր տրակտատի հեղինակ, որում նկարագրված էր իտալական տիպի փակ թատերական շենքի նախագծման և կառուցման փորձը ։ Նա առաջին անգամ անտիկ ժամանակներից ի վեր պատվիրել է Եգիպտական Մեծ Սֆինքսը։ Նրա փաստաթղթերից երևում է, որ հայտնի է եղել որպես խաբեության ժանրի հիմնադիրներից մեկը։
Սեբաստիանո Սերլիոն կյանքի վերջին տարիները անցկացրել է Լիոնում, որտեղ էլ մահացել է, հավանաբար, 1554 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Գորբովա
Գորբովա (Горбова), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորբովա գյուղում բնակվում էր 2 969 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նովի Չուվաշսկի Ադամ
Նովի Չուվաշսկի Ադամ (Новый Чувашский Адам), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Ակսուբաևսկի շրջանի կազմում։
Ստալագմիտներ
Ստալագմիտներ, պտկաքար (հուն. σταλαγμίτης - կաթիլ), հոսանստվածքային (հաճախ կրաքարային) սյունաձև, կոնաձև գոյացումներ են, որոնք առաջանում են քարայրների հատակին, բարձրից կաթող կալցիումի կարբոնատով հագեցած ջրային կաթիլներից գազերի հեռացման և դրանց գոլորշիացման հետևանքով նստող աղերից։ Ստալագմիտները բարձրանում են ստալակտիտների դեմ հանդիման և երբեմն միանալով նրանց՝ առաջացնում են սյուներ (ստալագնատներ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրաբանություն
Տոլեդո
Տոլեդո (Toledo, ), քաղաք Իսպանիայի կենտրոնական մասում, համանուն նահանգի և Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կենտրոն։ Գտնվում է մայրաքաղաք Մադրիդից հարավ-արևմուտք, Տախո գետի վրա։ Վարչաքաղաքական կենտրոն լինելուց զատ՝ Տոլեդոն նաև արքեպիսկոպոսանիստ բնակավայր է։ Բնակչությունը 2017 թվականին կազմել է 83 741 մարդ։
1986 թվականին Տոլեդոյի հին քաղաքը գրանցվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Պատմություն
Քաղաքի տարածքում մշտական բնակություն հաստատած առաջին մարդիկ հաստատվել են ամրոցներում, որոնք կառուցվել են կելտիբերների շրջանում։ Մ. թ. ա. 192 թվականին հռոմեացի զորավար Մարկոս Փուլվիոս Նոբիլիորը հաղթահարել է այստեղ ապրող կարպետան կոչվող ցեղերի համառ դիմադրությունը և հիմնադրել Տոլետում ամրոցը։ Տոլեդոյի մոտակայքում հայտնաբերված երկաթի հանքերի շնորհիվ՝ քաղաքը դարձել է ազդեցիկ բնակավայր, որը հատել է սեփական դրամ։ Պեղումների արդյունքում հայտնաբերված շքեղ տները վկայում են ռոմանական բնակավայրի մասին, որն ունեցել է իր ջրանցույցը, որը ներկայումս ամբողջովին ավերված է ։
Բարբարոսների առաջին հարձակումներից հետո ամրոցի անտիկ պատերն ամրացվել են։ 411 թվականին քաղաքը կարճ ժամանակով գրավել են ալանները։ 418 թվականին այն անցել է վեստգոթերին՝ նրանց մայրաքաղաքը մնալով մինչև 711 թվականը ։ Այս ընթացքում Տոլեդոն դարձել է կաթոլիկ արքեպիսկոպոսության կենտրոն։ Միջին դարերում Տոլեդոյի արքեպիսկոպոսները ունեցել են սեփական զորք և մասնակցել են Ռեկոնկիստային ու իսպանացի արքաների ռազմական այլ գործողությունների։
712 թվականին վեստգոթերի պետության մայրաքաղաքը նվաճել են մավրերը։ Տոլեդո քաղաքի բարգավաճումը կապվում է հենց նրանց տիրապետության շրջանի հետ (քաղաքն այս ընթացքում ստանում նոր անուն՝ Տոլայտոլա) ։ Լեոնի արքա Ալֆոնսո VI Քաջը քաղաքը նվաճել է 1085 թվականի մայիսի 25-ին։ Այս ժամանակ Տոլեդոն հայտնի էր իր թրերի ու այլ մետաղյա առարկաների արտադրությամբ։ Միջնադարում Տոլեդոն եղել է բազմակրոն քաղաք։ Այստեղ կողք-կողքի բնակվել են քրիստոնյաներ, մահմեդականներ և հրեաներ։ 12-րդ և 13-րդ դարորում Տոլեդոյում գործել է թարգմանիչների դպրոց, որն արաբերենից լատիներեն և հին իսպաներեն է թարգմանել բազմաթիվ փիլիսոփայական, աստվածաբանական, գիտական և այլ թեմաներով աշխատություններ։
Տոլեդոն դարձել է Կաստիլիայի թագավորների նստավայրերից մեկը՝ այդպիսին մնալով մինչև 1561 թվականը, երբ Ֆիլիպ II-ը մայրաքաղաքը տեղափոխել է 71 կմ հեռավորության վրա գտնվող Մադրիդ քաղաք, որը գտնվում էր Պիրենեյան թերակղզու ճիշտ կենտրոնում և գրեթե նույն հեռավորությունն ուներ բոլոր նավահանգիստներից ։ Տոլեդոն շարունակում էր մնալ հավատի կենտրոն։
1936 թվականի հուլիսի 20-ին գեներալ Ֆրանկոյի հազարավոր կողմնակիցներ մի քանի հարյուր քաղաքացիական անձանց հետ՝ ներառյալ կանանց և երեխաների, ամրանում են Տոլեդոյի ամրոցում։ Նրանց դեմ կիրառվում է ծանր հրետանի և ավիացիա, սակայն ռազմական ուսումնարանի ուսանողները գնդապետ Մոսկարդոյի գլխավորությամբ մոտ 70 օր պաշտպանում են Ալկասարը (կենտրոնական բերդը) հանրապետական ուժերի հարձակումներից, մինչև ազգայնականներին նոր ուժեր են օգնության հասնում։ Ռազմական գործողությունների ընթացքում գնդակահարվում է գնդապետի որդին, ում հանրապետականները պատանդ էին վերցրել, իսկ շինությունն ավերվում է՝ բացառությամբ հարավային պատի։ Այդ ժամանակից սկսած՝ ազգայնականների կարգախոսն է դառնում «Ալկասարը չի հանձնվում» միտքը։ Գեներալ Խոսե Վարելայի՝ օգնության հասած ուժերը հետ են մղում հանրապետականներին՝ դաժան հաշվեհարդար տեսնելով քաղաքի բնակչության հետ ։ Ֆրանկոյի տիրապետության տարիներին երկրի պատմությունը միակողմանի է ներկայացվել։ Հետագայում այս տեղում ստեղծվել է ռազմական թանգարան, որը պատկերացում է տալիս կատարված իրադարձությունների մասին։
Կլիմա
Տոլեդոն տիպիկ կիսաչոր (սեմիարիդային (՝ կես և )՝ չոր) կլիմա ունի։ Ձմեռները մեղմ են, ամառները՝ չոր ու տաք։ Տեղումների քանակը փոքր է. դրանք լինում են սովորաբար աշնան կեսերից մինչև գարնան կեսերը։ Տոլեդոյում երբևէ գրանցված ամենաբարձր ջերմաստիճանը 43.1 °C է (գրանցվել է 2012 թվականի օգոստոսի 10-ին), ամենացածր ջերմաստիճանը՝ −9.1 °C, գրանցվել է 2005 թվականի հունվարի 27-ին։
Տեսարժան վայրեր
Տոլեդոյի պատմական կենտրոնը ամբողջական համալիր է, որն անվնաս է մնացել միջնադարյան քաղաքից՝ նեղ փողոցների լաբիրինթոսով, ճարտարապետական բազմաթիվ հուշարձաններով։ Այդ հուշարձաններից են.
Ամրոց
Հին ամրոցից պահպանվել են ամրոցի պատերը, ութ դարպասներ և երկու կամուրջ։ Ամրոցը կառուցվել է Տախո գետի թեքման տեղում, որի զառիթափ ափերն ապահովել են քաղաքը հարավային կողմից։ Առավել ուժեղ պաշտպանական կառույցներ են ձևավորվել հյուսիսային կողմում։
Ամրոցային առաջին պատերը, որոնցից տեղեկություններ են պահպանվել, կառուցել են հռոմեացիները։ Հռոմեական ամրոցի պատերը սկսվել են բլրից, որի վրա այժմ Ալկասարն է, այնուհետև ուղղվել են Սանտո Տոմե եկեղեցու կողմը և մայր տաճարի մոտ հատվելով՝ ուղղվել են Ալկասար։ Առավել ուշ վեստգոթյան ամրոցի պատերն առանձնացել են մեծ ձգվածությամբ և առավել լավ պաշտպանվածությամբ։ Դրանք նույնպես սկսվել են Ալկասարից, այնուհետև ուղղվել Պուերտա դե Դոսե Կանտոս դարպաասներին, որոնք գտնվել են Ալկանտարի կամրջից ոչ հեռու, այնտեղից էլ՝ ներկայիս Սանտա Կրուս թանգարան և ապա Պուերտա դել Կամբրոն դարպասներ։ Պաշտպանական այս ամուր գծի կառուցումը իրականացվել է վեստգոթերի Վամբա արքայի նախաձեռնությամբ։ Ամրոցի պատն ու ավելի քան հարյուր աշտարակ այսօր էլ կարելի է տեսնել Սուրբ Մարտինի և Ալկանտարի կամուրջների հատվածից։
Հետագայում պատերազմներից ու ժամանակի ազդեցությունից քանդված պատերի վերանորոգումն իրականացրել են արաբ նվաճողները, իսկ նրանցից հետո Ալֆոնսո VI Քաջը լրացուցիչ պաշտպանական կառույցներ է կառուցել տվել Ալկանտար կամրջի և Բիսարգի դարպասների միջև։
Տոլեդոյի ամրոցի ամենից նշանավոր դարպասները Բիսարգի դարպասներն են (Puerta de Bisagra): Ներկայիս տեսքը դարպասները ստացել են 16-րդ դարի կեսերին։ Դարպասները ինքնատիպ միջնաբերդ են, որի չորս պատերից երկուսը ձևավորված են ներքին ու արտաքին դարպասներով, որոնք ուղղված են քաղաքին։ Գլանաձև հզոր աշտարակները դարպասի ներքին կողմերում կառուցել են արաբները ճակատամասի կենտրոնական հատվածը պաշտպանելու նպատակով։ Դարպասների մի մասը, որն ուղղված է քաղաքին, հատման տեղում ունի քառակուսի աշտարակներ՝ բրգաձև տանիքներով, որոնք պատված են սպիտակ և կանաչ կղմինդրներով՝ ձևավորելով Հաբսբուրգների խորհրդանշան երկգլխանի արծիվ։
Ալֆոնսո VI -ի դարպասների մասին (այլ անվանումով՝ Բիսարգի հին դարպասներ) շատ բան հայտնի չէ։ Դրանք թվագրվում են 9-րդ դարին և այդ ժամանակից ի վեր այլևս չեն փոփոխվել։ Հայտնի է, որ 1085 թվականի մայիսի 25-ին այս դարպասներով իր զորքերի հետ է անցել Ալֆոնսո VI արքան։
Մեր օրեր հասած Պուերտա դել Կամբրոն դարպասները (Puerta del Cambron) 1576 թվականին վերակառուցվել են վերածննդի ոճով։ Իր անունն այն ստացել է փշատերև թփերի անվանումից, որոնցով լի է եղել ամրոցի շրջակայքը։ Դարպասները բաղկացած են երկու մասից, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի կղմինդրապատ երկուական աշտարակ։ Քաղաքին ուղղված կողմում Ֆիլիպ II-ի զինանշանի հետ տեղադրված է սուրբ Լեոկադիայի արձանը (հեղինակ՝ Ալոնսո Բերուգետե)։ Այս սուրբը Տոլեդոյում պաշտվել է դեռևս այն ժամանակից, երբ քաղաքը եղել է վեստգոթերի մայրաքաղաք։ Դարպասների ներքին կողմը զարդարված է Տոլեդոյի զինանշանով։
Պուերտա դել Սոլ (Puerta del Sol) կամ Արևի դարպասները գտնվում են Բիսարգի դարպասներից ոչ հեռու։ Դրանք կառուցվել են 12-րդ դարում, այնուհետև վերակառուցվել 14-րդ դարի սկզբին։ Դրանք լավ ամրացված ատամնաձև աշտարակներ են՝ հատման տեղում կլորավուն ու քառակուսի, որոնց հենվում է գլխավոր կամարը, որը կրում է արաբական ճարտարապետության ազդեցությունը։ Ճակատամասի կենտրոնում նկատելի է քանդակի ոչ մեծ կոմպոզիցիա, որը պատկերում է կանացի երկու կերպար սկուտեղներով, որոնց վրա մարդկային գլուխներ են։ Ենթադրվում է, որ այս կոմպոզիցիան ներկայացնում է երիտասարդ երկու աղջիկների, որոնց բռնաբարել է Տոլեդոյի ղեկավարը, ում այս արարքի համար հրամայել է գլխատել արքան։ Ավելի ուշ քանդակը զգուշավորության նկատառումներով տեղափոխվել է քաղաքային դարպասների վրա։ Երկրորդ կամարի քարերից մեկին մարմարե եռանկյուն վահանի վրա պատկերված է սուրբ Իդելֆոնսոյի կյանքից մի դրվագ։ Այդ բարձրաքանդակի վրա քանդակված են արև և լուսին։ Հնարավոր է, Արևի պատկերից էլ առաջացել է դարպասների անվանումը, չնայած չի կարելի բացառել, որ անունը պայմանավորված է դարպասների՝ արևմուտք ուղղվածությամբ։
Եվս մեկ դարպաս Պուերտա դե Վալմարդոնն է (Puerta de Valmardon): Այս դարպասները գտնվում են Պուերտա դել Սոլից մի քանի տասնյակ մետր հեավորության վրա՝ Կրիստո դե լա Լուս նախկին մզկիթից ոճ հեռու։
Պուերտա դե Դոսե Կանտոս դարպասները (Puerta de Doce Cantos) գտնվում են Պուերտա դե Ալկանտարա կամրջից ու ալկասարից ոչ հեռու։ Ի սկզբանե դրանք եղել են վեստգոթերի ամրացրած գծի մի մասը։ Դարպասների անվան ծագման երկու վարկած կա։ Դրանցից մեկի համաձայն՝ առաջին դարպասները կառուցվել են 12 (doce) սյուների (cantos) վրա, մյուսի համաձայն՝ ներկայիս անունն առաջացել է նախկին անվանումից՝ Puerta de Doce Caños (Caño — ջրի շիթ), որը մատնանշել է հռոմեացիների ժրջանի ջրատարը, որը լցվում էր հռոմեական ջրանցույցից, ինչից էլ քաղաքը ջրով մատակարարելու համար տասներկու գծեր էին անջատվում։ Հռոմեական ջրանցույցի մնացորդները մինչ օրս էլ նկատելի են Տախո գետի երկու ափերին։
Ամրոցի պատի հյուսիսային մասու՝ Ալկանտարա կամրջի և Բիսարգի դարպասների միջև, գտնվում են պակաս հայտնի Նոր դարպասները, իսկ ուղիղ կամրջի դիմաց՝ Տոլեդոյի համանուն ութերորդ դարպասը։ Այս դարպասները լուրջ փորձություն են եղել ամրոցը պաշարած թշնամիների համար. դրանցով ներս թափանցելու համար պետք էր բացել ոչ թե մեկ, այլ երկու դռներն էլ, որոնք իրարից բաժանված էին ոչ մեծ ներքին բակով։
Մինչև 13-րդ դարը քաղաք տանող միակ կամուրջը եղել է Ալկանտարի կամուրջը։ Ժամանակակից կամրջի տեղում առաջին կառույցը կառուցել են մավրերը 866 թվականին հռոմեական հին կամրջից մի քանի մետր հեռավորությամբ։ Սակայն այս կամուրջը երկար չի մնացել. 1257 թվականին այն քանդվել է հեղեղումից։ Հաջորդ կամուրջը կառուցվել է Ալֆոնսո X արքայի օրոք. հենց այս կամուրջն է պահպանվել մինչև մեր օրերը։ Կամուրջն ունի կամարաձև երկու թռիչք, որոնցից գլխավորի տակով հոսում է Տախո գետը։ Կամրջի երկու կողմերում 10-11-րդ դարերում կառուցվել են երկու աշտարակներ։ Հայտնի են կամրջի վերանորոգման մի քանի դեպքեր. 1484 թվականին վերականգնվել է կամրջի ներքին կամարը, իսկ 1721 թվականին փոփոխությունների է ենթարկվել ներքին աշտարակը։ 1786 թվականին կամուրջն ամբողջությամբ վերանորոգվել է։ Կամրջի անվանումը ծագում է արաբական Al Cantara բառից, որ նշանակում է կամար կամ կամուրջ։
Սուրբ Մարտինի կամուրջը կառուցվել է 13-րդ դարում և վերականգնվել 14-րդ դարում, երբ կամրջի կենտրոնական թռիչքն ավերվել է Պեդրո I արքայի ու նրա խորթ եղբոր՝ Էնրիկե II-ի միջև տեղի ունեցած պատերազմի արդյունքում։ Կամուրջն ունի հինգ թռիչք. կենտրոնի մեծ ու շքեղ թռիչքին զուգահեռ ամեն կողմում կան ևս երկու ավելի փոքրերը։ Կամրջի երկու կողմերում կան աշտարակ-դարպասներ, որոնցից ամենաուշ կառուցվածը թվագրվում է 16-րդ դարին։ Կամրջի ներքին աշտարակներին գրանիտե խորաքանդակներ են՝ քաղաքի զինանշանով։ Կա նաև փոքրիկ քանդակ, որ ներկայացնում է արքեպիսկոպոս սուրբ Յուլիանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ
Անանդա Դեվի
Անանդա Դեվի (ֆրանս. Ananda Devi, մարտի 23, 1957 թվական, Trois Boutiques, Մավրիկիոս), արևելաաֆրիկյան գրող, ով ստեղծագործում է ֆրանսերենով։
Կենսագրություն
Ծնողնորը ծագումով Հնդկաստանից են, նրա իրական անունը Ananda Nirsimloo-Anenden է։ Մեծացել է բազմալեզու շրջապատում (ֆրանսերեն, անգլերեն, կրեոլերեն, տելուգու)։ Վաղ հասակից սկսել է գրել։ 15 տարեկանում նրա հեքիաթը ստացավ Ֆրանսիական Ռադիոյի մրցանակ։ 1977 թվականին առաջին աշխատանքը հեքիաթների գիրքն էր։ Ավարտել է Լոնդոնի համալսարանը սոցիալական մարդաբանության մասնագիտությամբ։ Մի քանի տարի անցկացրեց Բրազավիլում, Կոնգոյի հանրապետությունում։ 1989 թվականից ի վեր ապրում է Ժնևի մոտակայքում գտնվող Ֆերնե Վոլտեր քաղաքում։
Խոստովանություն
Նա արժանացել է մի քանի խոշոր մրցանակների։ Արվեստի և գրականության շքանշան (2010): Գրողի ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, հինդի լեզուներով։
Վերսենվիլ
Վերսենվիլ (Versainville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 404 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.70 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 33 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 274 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 204-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 70։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 204 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 186 անձ (98 տղամարդ և 88 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (5 տղամարդ և 13 կին)։ 70 անաշխատունակներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պրոյավինո (այլ կիրառումներ)
Պրոյավինո, կարող է վերաբերել՝
Փարիզի Աստվածամոր տաճար
Փարիզի Աստվածամոր տաճար (Նոտղը Դամ դը Պաղի, Notre Dame de Paris, ), կաթոլիկ եկեղեցի Փարիզի կենտրոնում, մայրաքաղաքի գլխավոր խորհրդանիշներից մեկը։ Տաճարը պատկանում է Փարիզի թեմին։ Տեղակայված է Սիտե կղզու արևելյան մասում՝ Փարիզի 4-րդ շրջանում։ Տաճարի տեղում եղել է Փարիզի առաջին քրիստոնեական եկեղեցին՝ Սուրբ Ստեփանոսի բազիլիկը, որն էլ իր հերթին կառուցվել է գալա-հռոմեական Յուպիտեր աստծու տաճարի հիմքերի վրա։ Գոթական տաճարը կառուցվել է Փարիզի եպիսկոպոս Մորիս դը Սյուլիի նախաձեռնությամբ՝ 1163-ից 1345 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Տաճարի խորանի հատվածը օծվել է 1182 թվականին։ Արևմտյան ճակատի և  աշտարակների կառուցումն ավարտվել է XIII դարի երկրորդ քառորդին։ 1235 թվականից մեծ փոփոխությունների է ենթարկվել. նավի կոնտրֆորսերի միջև կառուցվել են մատուռներ (XIII դարի կեսեր), տրանսեպտի չափերն են մեծացրել (ճարտարապետեր՝ Ժան դը Շել, Պիեռ դը Մոնթրեյ), ավելացվել են դասի մատուռները (Պիեռ դը Շել, Ժան Ռավի) և դեամբուլատորիայի մեծ արկբուտանները (Ժան Ռավի, XIV դարի սկիզբ)։ XIX դարում Էժեն Էմանուել Վիոլե լը Դյուկի ղեկավարությամբ Ֆրանսիական հեղափոխությունից տուժած տաճարի արձանային հատվածը ռեստավրացիայի են ենթարկել, վերականգնել են նավի վարդակ պատուհանները և նոր ծայրաձող են տեղադրել ։
Հետագայում՝ 1831 թվականին՝ Վիկտոր Հյուգոյի «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» նովելի հրապարակումից հետո, կառույցի հանրաճանաչությունը վերածնվել է։ 1963 թվականի սկզբին տաճարի ճակատային հատվածը մաքրվել է դարերի ծխից և մրից՝ վերականգնելով իր իրական գույնը։ Մեկ այլ մաքրման և վերականգմնան արշավ է սկսվել 1991-2000 թվականներին ։
Փարիզի Աստվածամոր տաճարը Փարիզի թեմի առաջնորդանիստ տաճարն է։ Յուրաքանչյուր տարի ավելի քան 12 միլիոն մարդ այցելում է տաճար, այդ իսկ պատճառով այն համարվում է Փարիզի ամենաշատ այցելվող հուշարձանը։
Տաճարի մուտքային մասը բաղկացած է երեք կամարներից։ Մեջտեղինը պատկերում է Ահեղ դատաստանը։ Բարձրության վրա պատկերված է Հիսուսը, իսկ նրա կողքերում առաքյալներն են, 6-ը՝ աջից, 6-ը՝ ձախից։ Ձախ կամարը նվիրված է Տիրամորը, աջը՝ Սուրբ Աննային։ Վերևում Բիբլիական թագավորներն են։ Կենտրոնում Վարդն է, Տիրամայրը Սրբերի հետ։
2019 թվականի ապրիլի 15-ին տաճարը հրդեհվել է ։ Այն կրել է մեծ վնասներ այդ թվում քանդվել է սրածայր գմբեթը և վնասվել տանիքի 2/3-ը։ Ըստ նախնական վարկածի՝ հրդեհի պատճառը տաճարում ընթացող վերականգնողական աշխատանքներն են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի եկեղեցիներ Կատեգորիա:1345 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հնագիտական թանգարաններ
Ֆերնանդո Կալերո
Ֆերնանդո Կալերո (Fernando Calero, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Էսպանյոլի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Ռեալ Վալյադոլիդ
Ֆուտբոլիստի կարիերան Կալերոն սկսեց Ռեալ Վալյադոլիդի ակադեմիայում։ 2011 թվականին նա միացավ Մալագայի երիտասարդական թիմին։ Մալագա B-ի կազմում 64 հանդիպում անցկացնելուց հետո Կալերոն վերադարձավ Վալյադոլիդ ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին՝ փոխարինման մտնելով Իսպանիայի գավաթի Հուեսկայի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը առաջնությունում անցկացրեց հոկտեմբերի 29-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ռեուս Դեպորտիուի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 15-ին Կալերոն երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2021 թվականը ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2018 թվականի մայիսի 27-ին՝ Ռեալ Սարագոսայի դեմ խաղում  ։ 2017-18 մրցաշրջանում Կալերոն անցկացրեց 31 հանդիպում ՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ և օգնելով Վալյադոլիդին տեղափոխվել Լա Լիգա   ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Վալյադոլիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Պրուդիշչե (այլ կիրառումներ)
Պրուդիշչե, կարող է վերաբերել՝
Ռութ Քոննել
Ռութ Քոննել (Ruth Connell, ), շոտլանդացի դերասանուհի, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և խորեոգրաֆ։ Առավել հայտնի է «Գերբնականը» հեռուստասերիալում կատարած կախարդ Ռովենայի դերով ։ 2013 թվականին «Փիթեր Փենը, որն ատում էր մայրերին» բեմականացման մեջ կատարած Միսիս Դարլինգ և Կապիտան Հուք դերերի համար «Broadway World Los Angeles Awards»-ում առաջադրվել է «Լավագույն գլխավոր դերասանուհի» մրցանակի  ։
Կենսագրություն
Ծնվել է կենտրոնական Շոտլանդիայի Ֆալքիրք քաղաքում, մեծացել է շոտլանդական Բոնիբրիջ փոքրիկ քաղաքի շրջակայքում գտնվող ֆերմայում, ընտանիքի միակ երեխան է։ Մայրը՝ Ֆիոնա Քոնելը, ուսուցչուհի է, հայրը՝ Դեյվիդ Քոնելը, «Ֆալքիրք» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչ և մենեջեր։ 4 տարեկան հասակում իր զարմուհու՝ Ռուբիի հետ սկսել է զբաղվել պարերով։ Հետո ընդունվել է պրոֆեսիոնալ բալետի շոտլանդական դպրոց, որտեղ կատարել է մի շարք դերեր։ Գերազանցությամբ ավարտել է Լոնդոնի դրամատիկական քոլեջը։ 24 տարեկան հասակում ընդունվել է թատերական ուսումնարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կին պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կին ռեժիսորներ
Ստալակտիտներ
Ստալակտիտներ, շթաքար (Σταλακτίτης - հոսանքանստվածք կաթիլով), հոսանստվածքային (հաճախ կրաքարային) գոյացումներ են, որոնք սառցալեզվակների, սանրի, խողովակաձև, ծոպերի և դրանց նման տեսքերով կախվում են քարայրների առաստաղներից։ Առաջանում են կալցիումի կարբոնատով հագեցած ջրային կաթիլներից գազերի հեռացման և դրանց գոլորշիացման հետևանքով նստող աղերից։ Երբեմն հանդիպում են գիպսային և աղային ստալակտիտներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրաբանություն
Ալյոշա
Ալյոշա (ուկրաիներեն՝ Aльоша, ), ուկրաինացի երգչուհի։
2010 թվականին Sweet People երգով ներկայացրել է Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում և զբաղեցրել 10-րդ հորիզոնականը։ Նույն թվականին Ալյոշան թողարկել է իր առաջին ալբոմը։
Ալբոմներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Զապորոժիե
Միադուն
Անվան ստուգաբանություն
Ըստ ոմանց գյուղի անվանումը կապված է հին միտանի ցեղանվան հետ։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել է, իսկ բնակիչների մեծ մասը զոհվել է թուրքական յաթաղանից 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները տարագրվել են տարբեր երկրներ։
Բնակչություն
1870 թվականին ուներ 120 տուն հայ, 1914 թվականին՝ 75 տուն հայ և մի քանի տուն թուրք բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Միադունն ուներ Ս. Աստվածածին անունով մի գեղեցիկ եկեղեցի։ Գյուղի շրջակայքում կան Տիկին երկան Մուղարա և Սեքու Մուղարա սրբավայրները, քարայրներ, գերեզմանատուն։
Կրթություն
Գյուղն ուներ Բագրատյան (հետագայում՝ Ներսիսյան) վարժարան։