cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ղալիմ
Ղալիմ՛, հարսնացուի հատուցագինը (Փող, անասուններ, որևէ այլ գույք, անձնական աշխատանք)։ Տալիս են փեսացուն, նրա ազգականները կամ խնամիները՝ հարսնացուի ազգականներին կամ խնամիներին։ Ղալիմը որպես սովորութային մնացուկ պահպանվում է Արևելքի մի շարք երկրներում։
Կատեգորիա:Ամուսնություն
Ջոանա Սիպրիանոյի սպանություն
Ջոանա Իզաբել Սիպրիանոն (Joana Isabel Cipriano) անհետացել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Պորտուգալիայի Ալգարվիի Պորտիմանից ոչ հեռու գտնվող Ֆիգեյրա գյուղում։ Պորտուգալիայի քրեական ոստիկանության հետաքննությունը եզրակացրել է, որ նրան սպանել են հարազատ մայրը՝ Լեոնոր Սիպրիանոն և քեռին՝ Ջոաո Սիպրիանոն, որոնց աղջիկը բռնել է արյունապղծության համար։ Ջոանայի մարմինը չի հայտնաբերվել ։
2004 թվականի հոկտեմբերին մայրը և քեռին ոստիկանության խոստովանական ցուցմունքներ են տվել. Ջոաոն ասել է, որ մասնատել է զարմուհու մարմինը և տարել Իսպանիա ։ Լեոնորը հաջորդ օրը հրաժարվել է իր խոսքերից՝ պնդելով, որ ծեծի է ենթարկվել 48-ժամյա հարցաքննության ժամանակ։ Ոստիկանության աշխատակիցները ֆիքսել են կնոջ դեմքի և մարմնի վրա կապտուկների առկայությունը և հայտարարել, որ նա ցած է նետվել ոստիկանական բաժանմունքի աստիճաններից՝ փորձելով ինքնասպան լինել։ Երկու կասկածյալներն էլ սպանության համար դատապարտվել են 16 տարվա ազատազրկման։ Այս գործն առաջինն է Պորտուգալիայի դատավարության պատմության մեջ, որն անցել է առանց զոհի մարմնի առկայության ։
Հինգ սպաներ մեղադրվել են տարբեր հանցագործությունների մեջ, որոնցից երեքը արդարացվել են ։ Դատապարտյալներից մեկը՝ ավագ տեսուչ Գոնսալո Ամարալը, հետաքննություն է վարել բրիտանացի աղջկա՝ Մադելին ՄաքՔանի անհետացման գործով, որը 2007 թվականի մայիսին կորել էր մերձակա Պրայա դա Լուզ հանգստավայրում։ Ամարալը ներկա չի եղել ենթադրյալ մահափորձի ժամանակ, սակայն մեղադրվել է այլ սպաներին ծածկելու և հետաքննության փաստաթղթերը կեղծելու մեջ։ Նրան 18-ամսյա պայմանական դատավճիռ են կայացրել ։
Երկու դեպքում էլ որոշակի նմանություն կա. երկու զոհերն անհետ կորել են 11 կմ հեռավորության վրա, երեք տարվա տարբերությամբ, երկու գործերն էլ կատարվել են սպաների կողմից, որոնք չեն կարողացել սահմանափակել հանցագործությունների վայրերը, երկու մայրերն էլ արշավ են անցկացրել իրենց դուստրերին գտնելու համար և երկուսն էլ ստացել են հանցագործության մեջ ներգրավվածության մեղադրանքներ։
Անհետացում և հետաքննություն
Ութամյա Ջոան Սիպրիանոյին վերջին անգամ տեսել են երեկոյան ժամը 8-ի սահմաններում՝ տեղական խանութի ճանապարհին՝ կաթով և թունայի բանկայով։ Հարևանը տեսել է վերադարձող աղջկան իր տնից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա։ Լեոնոր Սիպրիանոն քարոզարշավ է սկսել շրջանում դստերը գտնելու համար, թռուցիկներ է տարածել հարևանների շրջանում։
Դատախազությունում պնդում էին, որ Ջոանին սպանել են, քանի որ նա ականատես է եղել իր մոր և քեռու արյունալի կապին։ Լեոնորը խոստովանել է դստեր սպանությունը 48 ժամ անընդմեջ հարցաքննություններից հետո։ Նրա եղբայրը՝ Ջոաոն, խոստովանել է, որ հարձակվել է Ջոանի վրա, մասնատել նրա մարմինը, սառնարանի մեջ դրել, որը մխրճվել է հին մեքենայի մեջ և տարել Իսպանիա՝ ոչնչացնելու և այրելու համար։ Երբ նրան հարցրել են աղջկա նկատմամբ սեռական բռնության մասին, նա պատասխանել է. «Ես նրան չեմ նեղացրել, այլ միայն սպանել եմ» ։
Ոստիկանության ոչ իրավաչափ գործողություններ
Լեոնորը ցուցմունք տալու հաջորդ օրը հրաժարվել է իր խոսքերից՝ պնդելով, որ իրեն ծեծել են։ Նրա մարմնի և դեմքի վրա բազմաթիվ կապտուկներ են նկատվել։ Ոստիկանության տվյալներով՝ կինը փորձել է ինքնասպանություն գործել՝ ցած նետվելով ոստիկանական բաժանմունքի աստիճաններից։ Հինգ սպաներ, այդ թվում՝ Գոնսալո Ամարալը՝ Պորտիմանում տարածաշրջանային քրեագիտական ոստիկանության ղեկավարը, մի շարք հանցագործությունների մեղադրանքներ են ստացել։ Մեղադրական եզրակացության մեջ նշվում էր, որ նրանցից ոմանք Լեոնորին հարվածել են ստվարաթղթե խողովակով, ցելոֆանե փաթեթ են հագցրել գլխին և ստիպել են նրան ծնկի իջնել ապակե մոխրամանների վրա։
Երեք սպաներից՝ Լեոնել Մարկեսից, Պաուլո Պերեյրա Կրիստովանից և Պաուլու Մարկեշ Բոմից հանել են կասկածյալին ծեծի ենթարկելու մեղադրանքները։ Ամարալը ներկա չի եղել ենթադրյալ ծեծի պահին, սակայն մեղադրվել է մյուս սպաներին ծածկելու մեջ։ Ամարալը չի ընդունել մեղքը ։ Նրան դատապարտել են 2009 թվականի մայիսին փաստաթղթերի կեղծման փաստով սուտ վկայություն տալու համար և 18 ամիս պայմանական դատավճիռ է ստացել։ Մեկ այլ սպա՝ Անտոնիու Նունյես Կարդոզուն, նույնպես մեղավոր է ճանաչվել փաստաթղթերի կեղծման մեջ և երկուսուկես տարի պայմանական է ստացել ։
Համեմատություն ՄաքՔան գործի հետ
Երեխաների պաշտպանության մասնագետ Մարկ Ուիլյամս-Թոմասը կարծում է, որ Ջոանայի և Մադելինի անհետացումները կապված են միմյանց հետ, քանի որ 4 տարվա տարբերությամբ միմյանց անծանոթ երկու երեխաների անհետացումը մեծ զուգադիպություն է՝ հաշվի առնելով մարդկանց կորելու ցածր թվով Պորտուգալիայի փոքր չափերը։ Մինչև Ջոանայի անհետացումը 1990 թվականի նոյեմբերին Ալգարվի տարածաշրջանում տեղի է ունեցել անգլիացի աղջկա՝ 9-ամյա Ռեյչել Չարլզի սպանությունը, որին առևանգել և սպանել են Ալբուֆեյրում։Նրա մարմինը երեք օր անց գտել է բրիտանացի մեխանիկ և ընտանիքի ընկեր Մայքլ Քուքը։ Նրան ձերբակալել և դատել են ։ Լեանորի քաղաքացիական ամուսինը՝ Լեանդրո Սիլվան, 2007 թվականին հայտարարել է, որ «ՄաքՔանոնների և մեր միջև միակ տարբերությունն այն է, որ մենք փող չունենք» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպանություններ Պորտուգալիայում
Ազնիվ և անկեղծ
«Ազնիվ և անկեղծ», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 223) հոկտեմբերի 17-ի համարում ։ Այնուհետև՝ 1989 թվականի մարտի 29-ին «Խորհրդային Հայաստան» օրաթերթում հրատարակել է գրականագետ Ա․ Շարուրյանը։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Կիոմոնտե
Կիոմոնտե (Chiomonte), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Սեբաստիանը։ Տոնը նշվում է հունվարի 20-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ղալամելիք
Ղալամելիք, հայաբնակ գյուղ Իրանում, Սպահանի նահանգի Փերիա (Ֆերեյդան) գավառի Վարզաղ գավառակում։
Ղալամելիքում հայերը հաստատվել են 1887 թվականին (եկել են Փերիայի այլ գյուղերից)։ 1970 թվականին գյուղն ուներ 20 ընտանիք հայ բնակիչ։ Զբաղվել են երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Ղալամելիքում կա եկեղեցի (Ս․ Եղիշե), դպրոց։ Դպրոցական շենք չունենալու պատճառով դասերն անցկացվում էին մասնավոր տներում։
Կատեգորիա:Իրանի հայաբնակ գյուղեր
Անհատականություն
Անհատականություն, մարդու հոգեկան ու ֆիզիկական հատկանիշների այն յուրահատկությունը, որով նա տարբերվում է մնացած բոլորից։ Անհատականության մեջ ընդգրկվում են անձնավորության համեմատաբար կայուն և մշտական հատկությունները։ Անհատականությունը մարդու բնական (կենսաբանական) հատկանիշների ու հասարակական պայմանների փոխազդեցության արդյունք է, որտեղ վճռականը հասարակական պայմաններն են։ Անհատականության ձևավորման մեջ հասարակական պայմաններից ամենակարևորը արտադրական հարաբերություններն են։ Անհատականության զարգացման մեջ արտացոլվում են կյանքի կոնկրետ հանգամանքները, այդ պատճառով առանձին մարդու զարգացումը չի կարելի կտրել նրա անհատական և հասարակական միջավայրից։ Անհատականությունը դրսևորվում է բնական և հասարակական միջավայրի հետ անհատի փոխհարաբերության պրոցեսում։
Կատեգորիա:Հոգեկան և ֆիզիկական հատկանիշներ Կատեգորիա:Անձ Կատեգորիա:Անհատականության տեսություններ
Թամազ Գելաշվիլի
Թամազ Գելաշվիլի (თამაზ გელაშვილი, ), վրացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1999).
Նրա ՖԻԴԵ-ի առավելագույն վարկանիշը 2623 (հոկտեմբեր, 2007 թ.): Գործակցով 4-րդ շախմատիսը Վրաստանում։ Իր երկրից կողմից մասնակցել է տարբեր շախմատային Օլիմպիադաների ։ 2001 թ. Նևշատելի 9-րդ բաց առաջնությունում, նա կիսում է առաջին տեղը Յանիկ Պելետյեի, Մարկ Հեբդենի և Վլադիմիր Տուկմկավի հետ, իսկ 2006 թ.Աթենքում հաղթում է Ակրոպոլիս միջազգային շախմատային մրցաշարում ։ 2008 թ. Գյումրու միջազգային մրցաշարում երկրորդ տեղն է կիսում Գիորգի Բագատուրովի հետ, իսկ 2008 թ Բաքվի Նախագահի գավաթ առաջնությունում կիսում է առաջին տեղը Նեյդժել Շորթի, Վադիմ Միլովի, Ալեքսեյ Ալեքսանդրովի, Բադուր Ջոբովայի, Ալեքսադր Լաստինի, Գադիր Հուսեյնովի և Ֆարիդ Աբբասովի հետ ։ 2011 թ. նա հաղթում է Ֆիլադելֆիայի 5-րդ բաց առաջնությունը ։
Գելաշվիլի սիրում է խաղալ ոչ ստանդարտ սկզբնախաղային տարբերակներ օր` Սիցիլիական պաշտպանության 2.b3, ինչպես նաև հաճախակի կիրառում է Ֆրանսիական և Կարո-Կանի պաշտպանությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Վրացի գրոսմայստերներ
Սենտ Էլուա դ’Ալյե
Սենտ Էլուա դ’Ալյե (Saint-Éloy-d'Allier), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Յուրիել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03228։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 62 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 37 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 27-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,3 %)։ 27 աշխատունակ բնակիչներից 27-ը աշխատում էին (18 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 10 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 2-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սիդադի Վելյա
Սիդադի Վելյա (Cidade Velha; այսինքն` «հին քաղաք»), քաղաք Սանտյագու կղզում, Պրայայից ոչ հեռու, հնագույնն է Կաբո Վերդեյում։ Բնակչությունը՝ :
Ռիբեյրա Գրանդե (Ribeira Grande, «մեծ գետ») անունով քաղաքը հիմնադրել է 1462 թվականին Կանաչ հրվանդանի կղզիների բացահայտող` պորտուգալացի ծովագնաց Անտոնիո Նոլին։ Այն երկար ժամանակ ծառայել է «ոսկե եռանկյունու» հարավ-արևելյան կետ և հարստությամբ գերազանցել արևմտյան Աֆրիկայի արևմտյան ափի բոլոր այլ քաղաքները։ 1497-98 թվականներին Ռիբեյրա Գրանդե նավահանգիստ էին մտել Քրիստափոր Կոլոմբոսի և Վասկո դա Գամայի նավերը։
Պորտուգալական կայսրության անկման հետ միասին սկսել է ընկնել Սիդադիի առևտրային նշանակությունը։ 1590 թվականին Ֆիլիպ II Հաբսբուրգը հրամայել է կառուցել ամրոց անգլիացիներից և ֆրանսիացիներից պաշտպանվելու համար։ Իսպանական ժառանգության համար պատերազմի ժամանակ` 1712 թվականի մայիսին, քաղաքը գրավեցին, թալանեցին և այրեցին ֆրանսիացի ծովահենները` Ժակ Կասարի հրամանատարության ներքո, իսկ 1770 թվականին կղզիների նահանգապետը տեղափոխել է նստավայրը Պրայա։
2009 թվականին քաղաքի կենտրոնն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային Ժառանգության ցանկում որպես «արևադարձային գոտիներում Եվրոպայի առաջին գաղութային ֆորպոստ» ։ Սիդադիի ոսկե դարի մասին այժմ հիշեցնում են հնության սակավաթիվ հուշարձանները` գլխավոր հրապարակի մարմարե սյունը (16-րդ դար), հին մայր տաճարի ավերակները, ինչպես նաև պահպանված պորտուգալական ամրոցը, որի կառուցումը տեղի է ունեցել 1587 թվականից մինչև 1593 թվականը։ Այժմ այն թանգարան է։
Կլիմա
Սիդադի Վելյան ունի շոգ անապատային կլիմա։ Նրա միջին տեղումների քանակը 201 միլիմետր է, իսկ միջին ջերմաստիճանը` 25.2 °C: Ամենացուրտ ամիսը հունվարն է (միջին` 23.0 °C), իսկ ամենատաքը` հոկտեմբերը (միջին` 28.0 °C):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաբո Վերդեի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Կաբո Վերդեում
Ժավեռնան
Ժավեռնան (Javernant), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 16 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 113 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,4 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 71 անձ (40 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (0 տղամարդ և 4 կին)։ 38 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արաբա-բուզանդական սահմանային գոտի
Արաբա-բուզանդական սահմանային գոտի, Արաբական խալիֆայության և Բյուզանդիայի միջև Միջերկրական ծովից մինչև Պոնտոս ձգվող սահմանային գոտի (արաբական «Սուղուր»), որը 7- 10-րդ դարերում ենթակա էր երկու կողմերի անվերջ ասպատակություններին։ Ընդգրկում Էր Կիլիկիան (արաբական Ասորիքի սահմանային գոտի) և Փոքր Հայքի մերձեփրատյան շրջանները (արաբական Վերին Միջագետքի սահմանային գոտի)։
Վարչական կենտրոն
Կիլիկիայում արաբների վարչական կենտրոնը Տարսոնն էր, կարևոր էին նաև Ադանան, Մոփսուեստիան (Մսիս), Անարզաբան, Հարունիյան և Մարաշը։ Վերին Միջագետքի (Զագիրա) սահմանային գոտում արաբների վարչական կենտրոնն էր Մելիտինեն (Մալաթիա), իսկ կարևոր ռազմական հենակետերը՝ Տերենտե, Սոցոպետրսու, Հիսն Սանսար, Բեհեսնսւ և Հադաս բերդերը, ինչպես նաև Բարձր Հայքի Կամախ բերդը (Բարձր Հայք և Ծոփք նահանգների արևմտյան մասերի հետ միասին)։
Սահմանայի գոտի
Սահմանային այդ գոտու հետ սերտորեն կապված էին Հայաստանի Շիմշատ, Խարբերդ և, հատկապես, Կարին քաղաքները։ Ամբողջ Փոքր Ասիան և մանավանդ նրա հարավարևելյան կողմերն արաբա-բյուզանդական անվերջ ընդհարումների թատերաբեմ էին։ Կռվող կողմերը փոխադարձաբար քանդում էին հակառակորդի բերդերն ու քաղաքները՝ ամայացնելով Կիլիկիան, Փոքր Հայքը և ընդհանրապես Փոքր Ասիան։ Այս կողմերի ասորի, հայ և հույն բնակչությունը մեծապես տուժեց, նրա թիվը պակասեց, որի համար խալիֆայությունը որոշ հարկային առանձնաշնորհումներ տվեց նրանց։ Մակեդոնական հարստության ժամանակ հույներն սկսեցին նեղել արաբներին։ Վասիլ Առաջին կայսրը (867- 886) գրավեց պավլիկյանների կենտրոնները և, մասնավորապես, Տևրիկեն։ 928 թվականին Մելիսփնեի ամիրան հպատակություն հայտնեց Բյուզանդիային։ Նիկեփորոս 2-րդ Փոկաս կայսրը գրավեց Կիլիկիան, իսկ Հովհաննես Առաջին Չմշկիկը՝ Անտիոքը, Մծբինը և Ամիդը։ 1032 թվականին Բյուզանդիան գրավեց նաև Եդեսիան և, այսպիսով, ամբողջ սահմանային գոտին ներքին նահանգների հետ միասին անցավ հույներին։ Արաբա-բյուզանդական երեքհարյուրամյա ռազմական ընդհարումների հետևանքով Կիլիկիան, Փոքր Հայքը և ընդհանրապես Փոքր Ասիայի զգալի մասն ամայացան՝ նպաստավոր հող ստեղծելով սելջուկյան հրոսակների համար, որոնք հեշտությամբ հաստատվեցին Փոքր Ասիայում։
Կատեգորիա:Սահմանային գոտիներ
Դիմիտրի Ֆուլկե
Դիմիտրի Ֆուլկե (Dimitri Foulquier, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, աջ պաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Գրանադայում» և Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականում։
«Ռենն»
Դիմիտրին սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան ֆրանսիական «Ռենի» կազմում՝ 2007 թվականին ։ Թիմի ակադեմիան ավարտելուց հետո՝ 2011 թվականին նա տեղափոխվեց առաջին թիմ և ստացավ 24 համարը։ Դիմիտրին իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝ «Լիլի» դեմ խաղում, փոխարինման դուրս գալով փոխարինման։
«Գրանադա»
2014 թվականի մայիսի 25-ին Ֆուլկեն տեղափոխվել է իսպանական «Գրանադա»։ Ֆուտբոլիստի տրանսֆերը արժեցել է 2 միլիոն եվրո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գրանադայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Բրատսկ (օդանավակայան)
Բրատսկ օդանավակայան, միջազգային նշանակության օդանավակայան ։ Գտնվում է Իրկուտսկի մարզում, Բրատսկ քաղաքից 8 կմ հեռավորության վրա։ 2016 թվականին ուղևորափոխադրումը կազմել է 1984-2002 թթ.-ին, 14-րդ ինքնաթիռի 350-րդ ավիացիոն ավիակիրը հիմնված էր Tu-128 եւ MiG-31 ինքնաթիռների վրա:110 717 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի օդանավակայաններ
Մաժիտ Ղաֆուրի
Մաժիտ Նուրղանիևիչ Ղաֆուրի (Գաբդուլմաժիտ) (Мәжит Ғафури, Мәҗит Гафури), ), բաշկիր և թաթար խորհրդային բանաստեղծ, բաշկիրական խորհրդային գրականության հիմնադիր, Բաշկիրական ԽՍՀ ժողովրդական բանաստեղծ (1923)։
Գործունեություն
1905-1907 թվականների հեղափոխության նախօրեին հանդես է եկել որպես գրող-լուսավորիչ («Սիբիրյան երկաթգիծ», 1904 թվական, բանաստեղծությունների ժողովածու)։ Ռեակցիայի տարիներին «Իմ երիտասարդ կյանքը» (1906 թվական) և «Սեր ազգի նկատմամբ» (1907 թվական) բանաստեղծությունների ժողովածուները բռնագրավվել են։ Սատարել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը («Կարմիր դրոշ», 1917 թվական, ժողովածու)։ Նրա լավագույն համարվող ստեղծագործությունները գրված են խորհրդային շրջանում («Բանվոր», 1921 թվական, պոեմ, «Կարմիր աստղ», 1926 թվական, պիես, «Սևադեմ մարդիկ», 1927 թվական, «Կյանքի աստիճանները», 1930 թվական, վիպակներ և այլն)։ Հանդիսանում է ազգային մանկական գրականության հիմնադիրներից Է։
Կատեգորիա:Բաշկիր բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սենտ Էտիեն դը Վիկ
Սենտ Էտիեն դը Վիկ (Saint-Étienne-de-Vicq), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լապալիս կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Վիշին է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03230։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 495 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 280 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 208-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 72-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 74,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,8 %)։ 208 աշխատունակ բնակիչներից 185-ը աշխատում էին (99 տղամարդ և 86 կին), անաշխատանք էին 23-ը (19 տղամարդ և 4 կին)։ 72 անգործունակ մարդկանցից 18-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 25-ը թոշակառու, 29-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
18-րդ դարի եվրոպական նորաձևություն
18-րդ դարում եվրոպական նորաձևությունը հիմնականում ենթարկվում էր ընդհանուր միտումների, որոնք ծնվում էին Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում , առաջնահերթ Ֆրանսիայում, ուստի նպատակահարմար է խոսել այս դարի եվրոպական նորաձևության մասին։ 18-րդ դարը Եվրոպայում հաճախ կոչում են «նրբակիրթ դար» ․ այս  տերմինը  վերաբերում է ազնվական, առավելագունս պալատական  մշակույթին   , որը սահմանում է հասարակության վարքագծի կանոնները , հագնվելու ոճը  և նույնիսկ մտածողության ձևը ։
Շատ հաճախ, 18-րդ դարի նորաձևություն ասելով ՝ նկատի ունեն նրբակիրթ դարի ազնվական նորաձևությունը ,որի վերջը դրեց Մեծ ֆրանսիական հեղափոխությունը: 1790-ական թվականներից կարելի է խոսել վաղ կայսրական ոճի և կայսրական նորաձևության  մասին ։
Նկարագրություն
18-րդ դարում   հասարակության  ավելի ապահովված  շերտերի համար հագուստ կարելիս օգտագործվում  էին   բնական կտորների ահռելի բազմազանություն ։ Առաջնահերթ՝ մետաքս, մետաքսե տաֆտա , մետաքսե բրոկատ , ատլաս (մետաքսե  ատլաս) , վելվետ , թավիշ , դամաստ , մուսլին , վուշ և բամբակ  դաջված նկարով , ինչպես նաև  շղարշ ։
Կանանց նորաձևություն
18-րդ դարի մեծ մասը  ՝ մինչև   1790-ական թվականները, վերնախավի  կանայք  հիմնականում  հագնում էին լայն  զգեստներ  ֆիժմաների ( ուռենու շիվերից  կամ պողպատից պատրաստված կարկաս ՝ նախատեսված  կանացի զգեստին փարթամ  տեսք տալու համար )վրա ։ Հագուստի ձևվածքը, զարդարանքը , կտորի որակը , գույնը և պատկերը տարբերվում էին կախված տիկնոջ ապահովվածությունից և սոցիալական կարգավիճակից , ինչպես նաև տվյալ ժամանակաշրջանի նորաձևության միտումներից ։ Գոյություն ունեին երկու հիմնական զգեստի տեսակ ՝ փակ  և բաց, որոնք   իրենց  հերթին   ունեին տարատեսակներ և տարբեր  ոճեր ։ Փակը, այսինքն ամբողջական ձևվածքով զգեստը ավելի պարզ էր ․ հագնվում էր անմիջապես ներքնազգեստի վրա և այլ դետալներ չէր պահանջում,  բացի աքսեսուարներից  ։ Բաց  զգեստը ավելի տոնական  ու հանդիսավոր էր։ Դրա տակից հագնվում էր առանձին կիսաշրջազգեստ ՝ որպես կանոն ամուր մգդակված  կտորից ,որը  երևում էր զգեստի դիմացի կտրվածքից , իսկ կրծքկալի հատվածում դրվում էր V֊աձև աստառ ՝ ստոմակ (stomacher) ։ Ստոմակը, որպես կանոն , առատորեն զարդարված էր ձեռագործ, ոսկյա և արծաթյա թելերով , երբեմն նաև մարգարիտներով և թանկարժեք  քարերով ։ Կիսաշրջազգեստը, որը հագնվում էր զգեստի տակից , կարող է լինել նույն գույնի, ինչպես բոլոր մյուս տարրերը  կամ կոնտրաստ երանգի զգեստի հետ ։ Քանի որ մգդակված կիսաշրջազգեստը կամ երևում էր զգեստի տակից  կամ հանդիսանում էր հագուստի ինքնուրույն տարր (առօրյա տարբերակ), այն նույնպես կարում էին շատ տոնական, հաճախ աստառի վրա փայլուն ատլասից , իսկ միջանցիկ կարը կարող էր կատարել հավելյալ դեկորատիվ  ֆունկցիա (բացի  սովորական ռոմբերից , հանդիպում էին բազմազան երկրաչափական  և բուսական  զարդանախշեր , այդ թվում  բավականին  բարդ)։ 18 ֊ րդ դարի տոնական զգեստների մեծամասնությունը ունեին  միջին երկարության  թևեր (մոտավորապես  մինչև արմունկը ), զարդարված ժանյակներով և ծալքերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորաձևության պատմություն
Վարդան Հակոբյան (ռեժիսոր)
Վարդան Հրանտի Հակոբյան, հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ։
Կենսագրություն
Վարդան Հակոբյանը ծնվել է 1977 թվականին Երևան քաղաքում։ 2002 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը՝ Անդրեյ Էշպայի արվեստանոցը ։ 2014 թվականին ընդգրկվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի ընտրող հանձնաժողովի կազմում ։
Շիրոկայա (Ռազլիվի վտակ)
Շիրոկայա (Широкая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռազլիվ գետի աջ ափին 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 32,6 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սիբիլլա (ֆիլմ, 2007)
Սիբիլլա (Sybil), ռեժիսոր Ջոզեֆ Սարջենտայի ամերիկյան հեռուստատեսային դրաման, նկարահանված լրագրողուհի Ֆլորա Շրայբերի համանուն գրքի հիման վրա։ Գրքի, հետևաբար նաև ֆիլմի հիմքում Շիրլի Արդել Մեյսոնի կյանքի պատմությունն է, հոգեբուժարանի խնամառու, ով տառապում էր նույնականության հակասոցիալական խանգարումով` հոգեբնական ֆենոմեն, որը հայտնի է ինչպես` բազմաքանակ անձ։ Սա գրքի երկրորդ էկրանավորումն է։ 1976 թվականին NBC-ը նկարահանել էր մինի սերիալ, որը ստացել էր 4 Էմմի մրցանակ։
2006 թվականի հունվարին The Hollywood Reporter ամսագիրը հայտնել էր, որ CBS-ի ղեկավարությունը համաձայնել է արտադրել ֆիլմը ։ Սակայն ֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում հետաձգվել էր։ Նախքան ֆիլմը կտեսներ ամերիկացի հանդիսատեսը, այն էկրանին է հայտնվել Իտալիայում, Նոր Զելանդիայում, Դոմինիկյան Հանրապետությունում, Բրազիլիայում, Նորվեգիայում, Հունգարիայում։ Ֆիլմի ամերիկյան պրեմիերան կայացել էր 2008 թվականի հունիսի 7-ին, CBS հեռուստաալիքում։
Սյուժե
Կոլումբիայի համալսարանի ուսանողները անհանգիստ ուսանողուհի Սիբիլլա Դորսեթին ուղարկում են հոգեբույժ Կորնելլի Ուիլբորի մոտ։ Ուիլբորի գործընկերը՝ Աթչոսոնը գտնում է, որ աղջիկը տառապում է հիսերիայի նոպաներով։ Այն ընթացքում, երբ բժիշկ Ուիլբորը շբվում է Սիբիլլայի հետ, նա պատմում է, որ հաճախ «անջատվում է» և չի կարողանում հիշել մեծ ժամանակամիջոցներ։ Բժիշկ Ուիլդորի աշխատանքի ընթացքում պարզվում է, որ Սիբիլայի մեջ 16 անձինք կան, ովքեր տարբեր են տարիքով և անձնային հատկություններով։ Նրանց մեջ գլխավորը Վիկին է, ֆրանսուհի», ով բժիշկ Ուիլբուրին բացատրում է, որ նա միջնորդ է հանդիսանում և իրար է կապում Սիբիլլայի բոլոր մասերը։ Բժիշկը օգնում է նրան հիշել մանկությունը, որտեղ նա տառապել էր ֆիզիկական, զգացմունքային և սեռական բռնություններից, որին ենթարկվում էր  շիզոֆրենիայով տառապող մոր՝ Կետիի կողմից։ Սիբիլայի հորը այցելելուց հետո պարզվում է, նա գիտեր, որ մայրը ծաղրում էր աղջկան, բայց չէր ցանկացել ոչինչ ձեռնարկել։ Չնայած բժիշկ Ուիլդորը խոստացել էր Սիբիլլային երբեք հիպնոզի չենթարկել, նա աղջկան տանում է լճի ափին գտնվող իր տուն և հիպնոզի սեանս անցկացնում, որի ընթացքում նրան հաջողվում է համոզել, որ բոլոր 16 անձերը հենց ինքն է։ Հենց այդ գիշերը Սիբիլլան խոստովանում է, որ ավելի լավ է զգում և հիմամոր հանդեպ միայն ատելություն է զգում։
Ֆիլմի վերջին մասը պատմում է իրական պատմություն իրական կնոջ մասին՝ Շիրլի Արդել Մենսոն,ով դարձել էր Սիբիլլ Դորեսթի նախատիպը։
Սերբան
Սերբան (Serbannes), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էսկյուրոլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03271։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 723 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 481 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 331-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 150-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,8 %)։ 331 աշխատունակ բնակիչներից 300-ը աշխատում էին (152 տղամարդ և 148 կին), անաշխատանք էին 31-ը (15 տղամարդ և 16 կին)։ 150 անգործունակ մարդկանցից 35-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 81-ը թոշակառու, 34-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարգարետա Աբենիուս
Մարգարետա (Մարգիտ) Ուլրիկա Աբենիուս (Margareta "Margit" Ulrika Abenius, ), շվեդ գրաքննադատ, 1930-1970 թվականների ամենաազդեցիկ գրականագետներից մեկը, էսսեիստ, գրող և թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Մարգիտ Աբենիուսը ծնվել է 1889 թվականին, Օրսայում։ Նա Վիլհելմ և Մարիա Աբենիուսների չորս զավակներից ամենամեծն էր։ Առաջին տարիներին նա ծնողների հետ ապրել է Բուրոս քաղաքում, այնուհետև նրանք տեղափոխվել են Էրեբրու, որտեղ հայրն աշխատանքի էր անցել Համալսարանի արվեստի, արհեստների և դիզայնի քոլեջում, որը այդ ժամանակ կոչվում էր «Տեխնիկական դպրոց» (Tekniska skolan):
Մարգիտը իր մորից ժառանգել է հետաքրքրություն պոեզիայի, ժողովրդական մեղեդիների և բանավոր պատմվածքների նկատմամբ։ 1917 թվականի աշնանը Էրեբրոի Ռիեսբերգի գիմնազիան ավարտելուց հետո Մարգիտ Աբենիուսը ընդունվել է Uppsala Enskilda Läroverk-ի մասնավոր դպրոցի եռամյա ուսումնական դասընթացները, որտեղ սովորել է հունարեն, լատիներեն և անգլերեն։ Շվեդերենի և անգլերենի ուսուցիչ Օլոֆ Գերդմանը առանձնապես ուժեղ ազդեցություն է ունեցել Մարգիտի մտավոր զարգացման և հետագա կյանքի վրա, և նրանց մտերմությունը տևել է մինչև Գերդմանի մահը` 1965 թվականին։
1919 թվականի գարնանը դպրոցն ավարտելուց հետո` այդ տարվա աշնանը, Մարգիտը ընդունվել է Ուփսալայի համալսարան, բայց առողջության վատթարացման պատճառով նա ստիպված է եղել հետաձգել ուսումը մինչև 1920 թվականի աշուն։ Ուսումնառության ընթացքում նա հետաքրքրվել է ոճաբանության ուսումնասիրությամբ, որում նրան աջակցել են սկանդինավյան լեզուների պրոֆեսոր, իսկ հետագայում նաև Շվեդիայի ակադեմիայի անդամ Բենգթ Հեսելմանը։ Նա իր ուսումնասիրության նյութերը հրապարակել է Nysvenska studier-ում 1923, 1928 և 1930 թվականներին։
1925 թվականին` սկանդինավյան լեզուների, անգլերենի և գրականության պատմության գիտական աստիճան և 1928 թվականին սկանդինավյան լեզուների բակալավրի կոչում ստանալուց հետո, Մարգիտ Աբենիուսը կենտրոնացավ Յուհան Հենրիկ Չելգրենի ստեղծագործությունների ուսումնասիրության վրա և գրել է իր ատենախոսությունը Stilstudier i Kellgrens prosa թեմայով։ Նա սկսեց հրատարակվել նաև Vår lösen ամսագրում (վերջին հոդվածը լույս է տեսել 1967 թվականին)։ 1931 թվականին իր դիսերտացիան պաշտպանելուց հետո Մարգիտ Աբենիուսը հեռացել է Ուփսալայի համալսարանից և նվիրվել գրականագիտությանը, էսսեներ գրելուն և թարգմանություններ կատարելուն։ 1933-1964 թվականներին եղել է Bonniers Litterära Magasin-ի խմբագիրը, որը հիմնադրվել է մեկ տարի առաջ։ Ամսագրում նա հրապարակել է շվեդական և արտասահմանյան հրատարակությունների ակնարկներ։ 1933-1964 թվականներին հրապարակվել է նաև Ord och Bild ամսագրում։
1933-1967 թվականներին վարել է նաև ռադիոհաղորդումներ, որտեղ մեկնաբանել է արձակի և քնարերգության վերաբերյալ ակնարկները։ Մարգիտ Աբենիուսը դասախոսություններ էր կարդում նաև մշակութային միությունների համար։ 1944 թվականին նրան հրավիրեցին Ուփսալայում ղեկավարելու ընթերցասերների խմբակ, որը կոչվում էր «Yrkeskvinnors klubbs litterära cirkel» (աշխատող կանանց գրական ակումբ)։ Ուփսալայում նա մտավորական շրջանակի անդամ էր, որում ընդգրկված էին փիլիսոփա և քննադատ Ինգեմար Հեդենիուսը, Կնուտ Ենսսոնը, Տորա Դալը, Ստինա Արոնսոնը, Բրոր Հյորտը։ 1940-ականներին Մարգիտ Աբենիուսը կենտրոնացավ գրական գործունեության վրա։ 1944 թվականին նա Kontakter ժողովածուում հրապարակել է իր 20 էսսեները և հոդվածները, որով հաստատվեց որ նա այդ տասնամյակի կարևոր քննադատներից մեկն է։ 1950-ականներից ի վեր Մարգիտը աշխատել է Շվեդիայում ֆրանսիացի փիլիսոփա Սիմոն Վիլին ժողովրդականացնելու ուղղությամբ, հրատարակել նրա էսսեները և թարգմանել նրա գործերը շվեդերեն։ 1930-ականներից ի վեր նա ակտիվորեն քննադատել է ինչպես նացիզմը, այնպես էլ կոմունիզմը, նրա համակրանքներն ավելի ու ավելի էին հակված քրիստոնեության հանդեպ։ Մարգիտը, թեև շփվում էր կանանց իրավունքների պաշտպանների և սուֆրաժիստների հետ, նա երբեք իրեն չէր նույնացնում նրանց հետ։ 1949-1969 թվականներին նա եղել է շվեդական գրական ընկերության Samfundet De Nio («Իննի ընկերություն») անդամ։ 1963 թվականին նա ամփոփել է իր աշխատանքային գործունեությունը «Memoarer från det inre» գրքում, որը ջերմորեն ընդունվեց քննադատների կողմից, իսկ 1965 թվականին ստացավ վերջերս հիմնադրված Բիրգեր Շյբերգի մրցանակը։
Մարգիտ Աբենիուսը չի ամուսնացել։ Մահացել է 1970 թվականին, Ուփսալայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ գրականագետներ Կատեգորիա:Շվեդ գրաքննադատներ Կատեգորիա:Շվեդ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ
Անորոշ ինտեգրալ
Անորոշը ինտեգրալը f(x)\, ֆունկցիայի համար իր նախնական ֆունկցիայի բոլոր տվյալների ամբողջությունն է։ Եթե f(x)\, ֆունկցիան որոշված է և անընդհատ է (a,b)\, միջակայքում, իսկ իր նախնական F(x)\,-ը, այսինքն՝, երբ a<x<b\,, ապա
որտեղ С-ն անկախ հաստատուն է։
Դիֆերենցիալով հիմքի կառուցում
Դիֆերենցիալով հիմքի կառուցման ժամանակ օգտագործվում են հետևյալ հատկությունները՝
Ինտեգրման հիմնական մեթոդներ
1. Նոր արգումենտի ներմուծման մեթոդ։ Եթե ապա որտեղ ՝ անընդհատ դիֆերենցվող ֆունկցիա։
2. Բաժանման մեթոդ։ Եթե ապա
3. Տեղադրման մեթոդ։ Եթե g(x)\,-ն անընդհատ է, ապա ենթադրելով , որտեղ անընդհատ է իր  ածանցյալի հետ միասին, կստանանք
4. Մասերով ինտեգրում։ Եթե u\, և v\,՝ որոշ դիֆերենցվող ֆունկցիաներ են x\,-ից կախված, ապա
Հիմնական անորոշ ինտեգրալների աղյուսակ
Յուրաքանչյուր հավասարման ձախ մասում նախնական ֆունկցիայի ածանցյալն է (բայց որոշված) համապատասխան ինտեգրալի տակ ընկած ֆունկցիայի համար, իսկ աջ մասում՝ որոշված նախնական ֆունկցիան, որին նաև ավելացվում է այնպիսի C \,, որ պահպանվի հավասարությունը ֆունկցիաների միջև։ Այս բանաձևերում նախնական ֆունկցիաները որոշված են և անընդհատ են այն միջակայքերում, որում որոշված են և անընդհատ ինտեգրալի տակ ընկած ֆունկցիաները։ Այս օրինաչափությունը պատահական չէ, քանի որ ինչպես վերը նշված է, ցանկացած անընդհատ ֆունկցիա ինչ-որ միջակայքում ունի իր անընդհատ նախնական ֆունկցիան։
Խոշոր հայը
«Խոշոր հայը», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Անորոշ ինտեգրալ
Լուծման օրինակներ
1.
2.
Խոշոր հայը
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Անորոշ ինտեգրալ
Լուծման օրինակներ
3.
Հղումներ
Կատեգորիա:Ինտեգրալներ Կատեգորիա:Ինտեգրալ հաշիվ
Խոշոր հայը
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս հոդվածը գրել է մշակութային-քաղաքական գործիչ Կոստանդին Խատիսյանի մահվան առիթով ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 240) հոկտեմբերի 25-ի համարում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Վիբորգ (հյուրանոց)
«Վիբորգ» հյուրանոց (Гостиница «Выборг»), յոթ հարկանի հյուրանոց Վիբորգի կենտրոնում։ Գտնվում է Վիբորգի գլխավոր փողոցների` Լենինգրադյան և Լենինի պողոտաների խաչմերուկում` քաղաքային ավտոկայանից և երկաթուղային կայարանից ոչ հեռու։ Վիբորգի ամենահին գործող հյուրանոցն է, Ռուսաստանում հյուսիսեվրոպական նեոկլասիցիզմի հազվագյուտ հուշարձաններից մեկը։
Պատմություն
Հյուրանոցը կառուցվել է 1929 թվականին, «Կարելական տպարան» բաժնետիրական ընկերության պատվերով, որպես 1925-1929 թվականներին կառուցված շենքերի համալիր։ Սկզբում բակային թևում կառուցված շինությունում տեղակայված էր ֆինալեզու «Կարյալա» («Կարելիա») թերթի խմբագրատունը և տպարանը, որը հիմնադրվել է 1904 թվականին, իսկ ճակատային մասով դեպի «Սավո-Կարելական բանկի» և «Բելվեդեր» հյուրանոցի շենքերին ուղղված շինությունը նախատեսված էր «Կնուտ Պոսսե» հյուրանոցի (վերին հարկերում), ինչպես նաև խանութների և այլ կազմակերպությունների (ստորին հարկերում) տեղակայման համար։ Երկրորդ հարկում գտնվող «Կոլումբիա» հյուրանոցային ռեստորանի տարբերակիչ առանձնահատկությունը նրա կամարակապ առաստաղներն էին, որոնք նկարազարդել է Բրունո Տուուկկանենը։ Սակայն, շենքի ներքին հարդարանքը վնասվել էր խորհրդա-ֆիննական պատերազմների պատճառով (1939-1944), որից հետո այն հատկացվել է Վիբորգ հյուրանոցին և երկար ժամանակ (մինչև Դրուժբա հյուրանոցի կառուցումը) այն քաղաքի ամենամեծ հյուրանոցն էր։ Խորհրդային տարիներին առաջին հարկում տեղակայված էր «Բերյոզկա» տարադրամի խանութը։
«Կարյալա» թերթի խմբագրակազմն ու տպարանը տեղափոխվել են Լապենրանտա, որտեղ թերթը հրատարակվում է մինչ օրս։
Հետազոտողները հյուրանոցի շենքը դասում են ճարտարապետ Ունո Ուլբերգի ազգային ռոմանտիզմից ֆունկցիոնալիզմ անցնելու ժամանակահատվածի նշանակալից աշխատանքների թվին։ Ժամանակակից հյուրանոցում առկա է ավելի քան 90 սենյակ, ռեստորան, ինչպես նաև մերսման սենյակ և սաունա։ Կարմիր աղյուսով շարված ճակատային մասի վիթխարի քիվով ժլատորեն զարդարված կառուցամասերը կրում էին նեոկլասիցիզմի գաղափարների ուժեղ ազդեցությունը։ Ճակատը ընկալվում էր որպես բազմահարկ շենքերի շարքի մի մաս, որոնք կազմավորում էին թաղամաս, բայց պատերազմական իրադարձությունները խանգարեցին պլանների իրականացմանը, իսկ պատերազմից հետո հյուրանոցին հարող տարածքները մնացին չկառուցապատված։ 1960-ականներին նախատեսվում էր մոտակա տարածքում կառուցել նոր հյուրանոցային մասնաշենք, որի համար ենթադրվում էր քանդել «Ռոկոկո պալատ»-ը, բայց այդ նախագիծը չի իրականացել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Վիբորգի հյուրանոցներ Կատեգորիա:1929 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ
Սերվիյի
Սերվիյի (Servilly) համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լապալիս կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03272։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 265 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 157 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 123-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 34-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,1 %)։ 123 աշխատունակ բնակիչներից 108-ը աշխատում էին (65 տղամարդ և 43 կին), անաշխատանք էին 15-ը (7 տղամարդ և 8 կին)։ 34 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 8-ը թոշակառու, 13-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Ժեսեն
Ժեսեն (Jessains), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 264 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.88 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 38 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 189 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 135-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 54։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 135 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 121 անձ (62 տղամարդ և 59 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին)։ 54 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Naughty Dog
Naughty Dog, ամերիկյան մասնավոր ընկերություն, որը մասնագիտացված է համակարգչային խաղերի մշակմամբ։ Հիմնադրվել է 1984 թվականին։ Գլխավոր գրասենյակը տեղակայված է ԱՄՆ-ի Սանտա Մոնիկա քաղաքում։ Sony Interactive Entertainment-ի դուստր ընկերությունն է ։
Պատմություն
Ստուդիան հիմնվել է 1984 թվականին Էնդի Գավինի և Ջեյմսոն Ռուբինի կողմից, այդ ժամանակ ընկերությունը կրում է Jam Software։ Ընկերության հիմնադիրների խոսքերով, այդ ժամանակ նրանք խաղերը մշակում էին ավռոռնակում։ Ընկերությունը անվանափոխվեց Naughty Dog-ի 1989 թվականին։ Ծրագրավորողներին հայտնություն բերեց Crash Bandicoot խաղի առաջին մասը, որի մշակումը սկսվել էր դեռ 1994 թվականից։ Ընկերության կողմից մշակվել են՝ Crash Bandicoot, Crash Bandicoot 2: Cortex Strikes Back, Crash Bandicoot 3: Warped և Crash Team Racing խաղերը։ Այս բոլոր խաղերը թողարկվել են բացառապես PlayStation խաղային համակարգերի համար ։
2001 թվականին Naughty Dog-ը գնվեց Sony Computer Entertainment-ի կողմից խաղային համակարգերի համար խաղերի մշակման համար։
Գնումից հետո Naughty Dog սկսեց աշխատել Jak and Daxter: The Precursor Legacy խաղի վրա, որը առաջին անգամ ցուցադրվեց 2001 թվականի մայիսին և թողարկվեց նույն տարում PlayStation 2-ի համար։ Հաջորդ խաղը ստուդիան թողարկեց արդեն PlayStation 3-ի համար։ 2007 թվականի վերջին թողարկվեց Uncharted: Drake's Fortune խաղը, իսկ հետո երկրորդ և երրորդ մասերը՝ Uncharted 2: Among Thieves (2009) և Uncharted 3: Drake’s Deception (2011)։
2014 թվականի փետրվարին հայտարարվեց, որ Naughty Dog-ը որպես նոր նախագիծ մտածում է նախկին խաղաշարքերից մեկի նոր մասի մշակումը ։
2014 թվականի մարտի վերջին Naughty Dog-ից հեռացավ Էմի Հեննիգը (նա գնաց Visceral Games Աստղային պատերազմ խաղի վրա աշխատելու համար ), և նաև հեռացավ Ջաստնի Ռիչմոնդը (տեղափոխվեց Riot Games ), ով Uncharted խաղի տեխնիկական տնօրենն էր։ Հեռացման տարբերակներից է, թե խաղը, որ ուղղությամբ պետք է զանգանա ։ 2014 թվականի ապրիլին ստուդիան թողնում է նաև Նեյթ Ուէլլսը, նա տեղափոխվեց Giant Sparrow, որը աշխատում էր The Unfinished Swan խաղի վրա ։ Uncharted 4-ի նախագծի ղեկավարի խնդրանքով Naughty Dog-ը աշխատանքի է վերցնում Նիլ Դրակմաննին և Բրյուս Ստրելին, ավելի վաղ նրանք աշխատել են The Last of Us ։
E3 2014-ի ժամանակ ցուցադրվեց Uncharted 4: A Thief’s End-ի առաջին տրեյլերը։ Նոլան Նորտի խոսքերով այս խաղը խաղաշարքում կլինի վեջինը ։
2017 թվականին սեպտեմբերի 13-ին իր հեռացման հայտարարեց Բրյուս Ստրելին ։
Արտաքին հղղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համակարգչային խաղերի արտադրողներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ Կալիֆոռնիայում Կատեգորիա:1984 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1989 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Իոսիպ Տիտո
Իոսիպ Բրոզ Տիտո (Јосип Броз "Тито" / Josip Broz "Tito", Jосип Броз "Тито", Josip Broz "Tito", Josip Broz "Tito", Josip Broz "Tito",, Jосип Броз "Тито", Տիտո՝ ազգանվանը կցված կուսակցական ծածկանուն, ), հարավսլավացի կոմունիստ հեղափոխական, պետական գործիչ, մարշալ (1943), Հարավսլավիայի սոցիալիստական ֆեդերատիվ հանրապետության նախագահը 1953-1980 թվականներին։
Ծնվել է խորվաթ հոր և սլովենացի մոր ընտանիքում։ 1910 թվականին մտել է Խորվաթիայի և Սլավոնիայի կուսակցության մեջ, մասնակցել է բանվորական և արհմիութենական շարժմանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին հակապատերազմական պրոպագանդայի համար ձերբակալվել և ուղարկվել է ռազմաճակատ։ 1915 թ. վիրավորվել և գերի է ընկել Ռուսաստանում։ 1917 թվականին մասնակցել է ժամանակավոր կառավարության դեմ Պետրոգրադի հուլիսյան ցույցին, ձերբակալվել և աքսորվել է Ուրալ։ 1917 թվականի հոկտեմբերին Օմսկում մտել է Կարմիր գվարդիայի մեջ։ 1920 թվականի սեպտեմբերին վերադարձել է հայրենիք, մտել Հարավսլավիայի կոմկուսի (ՀԿԿ) մեջ, վարել անլեգալ կուսակցական աշխատանք, 1928 թվականի փետրվարին նշանակվել է ՀԿԿ Զագրեբի կոմիտեի քարտուղար։ Նույն թվականին ձերբակալվել և դատապարտվել է 5-ամյա բանտային տաժանակրության։ 1934 թվականին ազատվել է բանտից և շարունակել ապօրինի գործունեությունը, եղել է ՀԿԿ Խորվաթիայի երկրկոմի անդամ։ 1934 թվականին ընտրվել է ՀԿԿ ԿԿ և ՀԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի անդամ։ 1935—1936 թվականներին ապրել է Մոսկվայում, աշխատել՝ Կոմինտերնում, եղել ՀԿԿ պատվիրակության անդամ Կոմինտերնի VII կոնգրեսում (1935)։ 1936 թվականին գաղտնի վերադարձել է հայրենիք։ 1937 թվականի դեկտեմբերին գլխավորել է ՀԿԿ-ը։ ՀԿԿ V կոնֆերանսում (1940 թվականի հոկտեմբեր) ընտրվել է ՀԿԿ ԿԿ գլխավոր քարտուղար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է Հարավսլավիայի ժողովրդաազատագրական բանակի և պարտիզանական ջոկատների գերագույն գլխավոր հրամանատար։ Հաճախ համարվում է Ֆաշիստական Գերմանիայի կողմից օկուպացված Եվրոպայում դիմադրության շարժման ամենաարդյունավետ կազմակերպիչ-իրագործողներից։ 1943 թվականի նոյեմբերի 30-ին ընտրվել է Հարավսլավիայի ազատագրության ազգային կոմիտեի նախագահ։ 1945-1953 թվականներին եղել է Դեմոկրատական Ֆեդերատիվ Հարավսլավիայի Մինիստրների խորհրդի նախագահ, պաշտպանության մինիստր և զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատար։ 1945 թվականին ընտրվել է ժողովրդական ճակատի նախագահ (1953—1954 թթ.՝ Հարավսլավիայի աշխատավոր ժողովրդի սոցիալիստական միության նախագահ)։ 1945-1953 թվականներին գլխավորել է ՀՖԺՀ կառավարությունը, 1953—1963 թվականներին՝ ՀՖԺՀ Միութենական Գործադիր վեչան (կառավարությունը)։ ՀԿԿ 6-րդ համագումարում (1952) ընտրվել է կուսակցության գլխավոր քարտուղար (1966 թվականին՝ նախագահ)։ Հարավսլավիայի կոմունիստների միության (ՀԿՄ՝ ՀԿԿ-ի անվանումը 1952 թվականից) 10-դր համագումարում (1974) ընտրվել է ՀԿՄ նախագահ՝ առանց մանդատի ժամկետի սահմանափակման։ 1953 թվականից (1974-ից՝ ցմահ) մինչև մահը՝ 1980 թվականը, զբաղեցրել է երկրի նախագահի պաշտոնը։
Չնայած որոշ պատմաբաններ քննադատում են Տիտոյին՝ որպես ավտորիտար կառավարչի, մյուսները Տիտոյին որակում էին որպես ժողովրդամետ դիկտատոր։ Եղել է ճանաչված հասարակական գործիչ ինչպես Հարավսլավիայում, այնպես էլ դրա սահմաններից դուրս։ Տիտոյի վարած միավորիչ ներքին քաղաքականության շնորհիվ պահպանվեց Հարավսլավիայի դաշնության ազգերի խաղաղ գոյակցությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավսլավացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հարավսլավացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ժողովրդական հերոսներ Կատեգորիա:Մարշալներ Կատեգորիա:Հարավսլավացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Փտախտից մահացածներ Կատեգորիա:Հարավսլավիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական կեղծանուններ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Լիսինիու դի Ալմեյդա
Լիսինիու դի Ալմեյդա (Licínio de Almeida), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում   ։ Մտնում է Գուանամբի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 080 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 785,417 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,1 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 14-ին։
Ալ-Զաբադանի
Ալ-Զաբադան (الزبداني)՝ քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հարավում՝ Ռիֆ Դիմաշկի մարզում։ Ալ-Զաբադանիի գավառի և համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։
Աշխարահագրություն
Քաղաքի կեսն գտնվում է Անդրլիբանանյան լեռներում։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 1129 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից կազմում է 25 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, մոտակա օդանավակայան գտնվում է մայրաքաղաք Դամասկոսում։
Բանկչություն
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի քաղաքի բնակչություն կազմում է 26 285 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալ-Զաբադանիի գավառ
Լան (Էն)
Լան  (Lent), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի գավառի մեջ։ Պերոնա շրջանի Բուրկ ան Բրես նահանգում։
Կոմունայի կոդը՝ 01211։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 380 կմ հարավ-արևելք, 50 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաքից, 9 կմ հյուսիս Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1328 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թ. աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 858 մարդկանցից 671-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 187-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 78,2 % է, 1999 թ.՝ 72,7 %)։ 671 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 641-ը (342 տղամարդ, 199 կին), գործազուրկ է եղել 30 մարդ (10 տղամարդ և 20 կին)։ 187 պասիվներից 64 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 80-ը՝ թոշակառու, վպասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լսողության շեմ
Լսողության շեմ, ձայնի ճնշման այն նվազագույն մեծությունը, որի դեպքում մարդու ականջը դեռես կարող է ընկալել տվյալ հաճախականության ձայնը։ Լսողության շեմի մեծությունն ընդունված է արտահայտել դեցիբելով (դբ), իբրև ձայնի ճնշման զրոյական մակարդակ ընդունելով ն/մ² արժեքը (հարթ ձայնային ալիքի 1 կհց հաճախականության դեպքում)։
Լսողության շեմը կախված է ձայնի հաճախականությունից։ Աղմուկի և ձայնային այլ գրգռիչների ազդեցությամբ տվյալ ձայնի համար լսողության շեմը բարձրանում է, խանգարող ազդակի ներգործությունը վերացնելուց հետո էլ այն դեռես որոշ ժամանակ պահպանվում է և ապա նոր վերադառնում սկզբնական մակարդակին։ Տարբեր մարդկանց, ինչպես նաև տարբեր ժամանակ միևնույն մարդկանց լսողության շեմը կարող է տարբեր լինել՝ կախված տարիքից, ֆիզիոլոգիական վիճակից, մարզվածությունից։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ակուստիկա Կատեգորիա:Լսողություն
Սիմոն Ջանաշիա
Սիմոն Նիկոլայի Ջանաշիա (სიმონ ჯანაშია, (26) հուլիսի, 1900, գյուղ Մաքվանեթի, Օզուրգեթի գավառ, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն (ներկայում՝ Օզուրգեթի շրջան, Վրաստան) - 15 նոյեմբերի, 1947, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի պատմաբան և բարերար, Վրացական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկն ու նույն ակադեմիայի ակադեմիկոս, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Սիմոն Ջանաշիան ծնվել է 1900 թվականի հուլիսի 13-ին (26-ին) (այլ տվյալներով՝ նոյեմբերի 5-ին (18)) Մաքվանեթի գյուղում։ Նրա հայրը վրացի ճանաչված մանկավարժ, ազգագրագետ ու հասարակական բարերար Նիկոլոզ Ջանաշիան (1872-1918) է։
1922 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանը։ 1924-1947 թվականներին նա նույն համալսարանում աշխատել է որպես դասախոս (1924-1930), պրոֆեսորի օգնական (1930-1935) և պրոֆեսոր (1935-1947)։ 1936 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Վրաստանի մասնճյուղի Լեզվի, պատմության ու նյութական մշակույթի ինստիտուտի տնօրեն։
1941 թվականին եղել է Վրաստանի Գիտությունների ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը։ 1941-1947 թվականներին աշխատել է որպես Ակադեմիայի փոխնախագահ։ 1943 թվականին ընտրվել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։
1940-ական թվականներին Սիմոն Ջանաշիան եղել է Մցխեթում ու Արմազիում (Արևելյան Վրաստան) իրականացվող հնագիտական պեղումների կազմակերպիչներից մեկը։
1942 թվականին արժանացել է Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակի (1942), իսկ 1947 թվականին «Վրաստանի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև XIX դարի սկիզբը» (Ն. Բերձենիշվիլիի ու Ի. Ջավախիշվիլիի հետ համատեղ) աշխատության համար ստացել է Ստալինյան երկրորդ աստիճանի մրցանակ։ Պարգևատրվել է Լենինի երկու շքանշանով և Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշանով։
Սիմոն Ջանաշիան մահացել է 1947 թվականին Թբիլիսիում։ Թաղված է Մթածմինդա պանթեոնում։
Դեռևս խորհրդային տարիներից Սիմոն Ջանաշիայի անունն է կրում Վրաստանի պետական թանգարանը։
Գործունեություն
Սիմոն Ջանաշիայի գիտական ուսումնասիրությունները վերաբերում են հետևյալ ոլորտներին՝
Սիմոն Ջանաշիան ավելի քան հարյուր գիտահետազոտական աշխատությունների հեղինակ է (որոնց թվին են պատկանում տասը մենագրություններ)։ 1949-1968 թվականներին Թբիլիսիում հրատարակվել է նրա աշխատությունների ժողովածուն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վրացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Մթածմինդա պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
Իննի Նոյբուրգ
Իննի Նոյբուրգ (Neuburg am Inn), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մեծ Լեբովսկի
"Մեծ Լեբովսկի" (անգլ.  The Big Lebowski ), Քոեն եղբայրների հայտնի ֆիլմ կատակերգության ժանրում։ Նկարահանվել է և էկրան բարձրացել 1998-ին. Սցենարի հիմքում Ռայմոնդ Չանդրելի ՚՚Խորը քունՙՙ գիրքն է, բայց ֆիլմն, այնուամենայնիվ, վերջինիս ճշգրիտ էկրանավորումը չէ. պատմության մեջ ներառված են բազմաթիվ նոր տեսարաններ և սյուժետային քայլեր։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Լոս Անջելեսի տարբեր շրջաններում և շարունակվել 11 շաբաթ։ Առաջին ցուցադրությունը տեղի է ունեցել Սանդենսի փառատոնի ժամանակ։ Հետագայում արտադրվել են բազմաթիվ օրինակներ տարբեր կրիչների վրա, այդ թվում՝ բազմիցս թողարկվել են կից լրացուցիչ նյութերով։
Գլխավոր դերը կատարել է Ջեֆֆ Բրիդջը։ Նրա կերպարը պացիֆիստ գործազուրկ է, ով պատահական հայտնվել է մեկ միլիոն դոլլարի գողության արկածի կենտրոնում։ Մռայլ միլիոնատիրոջ խնդրանքով հերոսը գումար է ստանում և սուրհանդակի հետ գնում ավազակների հետ հանդիպման, ովքեր գողացել են երիտասարդ աղջկան (միլիոնատիրոջ կնոջը), բայց գումարի փոխանցման գործընթացը անհաջողության է մատնվում, և նա իր ընկեր վետերան Վիետնամի հետ ստիպված է լինում ստեղծված ոչ պարզ իրավիճակից դուրս գալ։ Պատմության զագացման ընթացքում հանդիսատեսի առջև ներկայանում են բազմաթիվ տարօրինակ կերպարներ, սյուժեն կտրուկ փոխվում է և արդյունքում հանգում անսպասելի հանգուցալուծման։
"Մեծ Լեբովսկին" կոմերցիոն մեծ հաջողություն չունեցավ, մասնագետ քննադատներից շատերն այն սառնորեն ընդունեցին, իսկ մի քանի համացանցային վարկանիշներ այն անվանեցին Քոենների ամենավատ աշխատանքներից մեկը։ Մինչդեռ, անսովորության ուժով ֆիլմն իր շուրջը հավաքեց մեծ թվով երկրպագուներ և շնորհիվ առատ հումորի՝ դարձավ համացանցի դարաշրջանի ֆիլմերի առաջին սերմը։ Նրա մասին գրքեր գրվեցին, ստեղծվեցին կայքեր, ամեն տարի Լեբովսկու անվան փառատոններ են անցկացվում, տարածվում է մի ամբողջ փիլիսոփայական ուսմունք, որը հիմնված է գլխավոր հերոսի կերպարի վրա։ Կերպարների բազմաթիվ արտահայտություններ դարձան թևավոր խոսքեր։