cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Խաղաղ Դոն (հեռուստասերիալ, 2006)
Խաղաղ Դոն (Quiet Flows the Don), հեռուստատեսային ֆիլմ (7 սերիա) Միխայիլ Շոլոխովի համանուն վեպի էկրանավորումը, ռեժիսոր՝ Սերգեյ Բոնդարչուկ (մոնտաժը՝ Ֆյոդր Բոնդարչուկի)։ Ռուսաստանի, Մեծ Բրիտանիաի և Իտալիայի համատեղ արտադրության աշխատանք է։ Գոյություն ունի նաև International Cinema Company ընկերությանը պատկանող կինոթատերական տարբերակը, որը դուրս է եկել եվրոպական վարձույթ։
BTS World: Original Soundtrack
Ծանոթագրություններ
undefined
Խաղաղ Դոն (հեռուստասերիալ, 2006)
Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն Թաթարական ագարակում (ստանիցա Վեշյոնսկայա) ապրող Մելեխովների ընտանիքի պատմությունն է 1910-1920-ական թվականներին։ Պատմությունը սկսվում է նախապատերազմական հանգիստ ժամանակներից և ներկայացնում է կազակական մեծահարուստ ընտանիքի կյանքը։ Գլխավոր հերոս Գրիգորի Մելեխովը սկսում է սիրահետել ամուսնացած մի կնոջ՝ Աքսինիա Աստախովային, Մելեխովների հարևանուհուն։ Ոչինչ չի կարողանում կանգնեցնել նրա մեջ առաջացած զգացմունքը՝ ոչ Աքսինիայի ամուսնու՝ Ստեփանի հետ ունեցած մահացու վտանգավոր վիճաբանությունը, ոչ էլ հոր զայրույթը։ Փորձելով խելքի բերել Գրիգորիին՝ հարազատները գրեթե հարկադրաբար ամուսնացնում են նրան, բայց Նատալիայի հետ ամուսնությունը նրան չի երջանկացնում, և նա վերադառնում է Աքսինիայի մոտ։ Վիրավորված Նատալիան փորձում է ինքնասպան լինել, բայց կենդանի է մնում։ Ռազմական արշավանքից վերադառնալուց հետո Գրիգորին Աքսինիային կասկածում է դավաճանության մեջ և վերադառնում է իր օրինական կնոջ մոտ, ով նրա համար երեխաներ է բերում։
Սիրային դրաման տեղի է ունենում պատմական փոփոխությունների ֆոնի վրա՝ հեղափոխություն, Առաջին աշխարհամարտ, քաղաքացիական պատերազմներ։ Գրիգորին դառնում է ռազմական իրադարձությունների մասնակից. վերադառնալով ռազմաճակատից՝ երկար ժամանակ չի կարողանում որոշել, թե ում կողմն անցնի։ Սկզբնապես հանդես է գալիս սովետական իշխանության դեմ՝ հարելով ապստամբներին, ապա երկար ժամանակ տատանվելով՝ անցնում է կարմիրների կողմը։ Պատերազմի բովերի և կյանքի դրամայի մեջ կյանքից հեռանում են նրա ընտանիքի գրեթե բոլոր անդամները՝ հայրը, մայրը, կինը՝ Նատալիան, եղբայրը՝ Պյոտրը և հարսը՝ Դարյան։ Գրիգորին փորձում է փրկել իր վերջին սերը՝ Աքսինիային, բայց դա էլ իրեն չի հաջողվում։ Ի վերջո, փորձելով խաղաղվել, նա վերադառնում է հարազատ տուն, ընտանիքի մնացած արդամների մոտ։
Տեխնիկական մանրամասներ
Ձևաչափը՝ 2 DVD-9 դիսկ (2-կողմ) (PAL) ռեգիոնալ կոդը՝ 5։
Բաշխիչներ՝ Առաջին վիդեոընկերություն, Madison Motion Pictures Ltd.
Ձայներիզներ՝ ռուսական Dolby Digital Stereo;
Ենթագրեր՝ նկարի ռուսական Widescreen 1։85։1 ձևաչափ։
2006 թվականի թողարկում, տևողությունը՝ 364 րոպե։
Ստեղծման պատմություն
Շոլոխովի վեպի էկրանավորման գաղափարը վաղուց է ծնվել Սերգեյ Բոնդարչուկի մոտ։ Դեռևս 1960-ական թվականների կեսերին, երբ արտադրության էր պատրաստվում «Պատերազմ և խաղաղություն» ֆիլմը, նա խորհրդակցելու է մեկնում Շոլոխովի մոտ։ Գրողը նրան տարհամոզում է նկարահանել Տոլստոյի էպոպեան և առաջարկում է ձեռնամուխ լինել «Խաղա Դոն»-ի ստեղծմանը, քանի որ Գերասիմովի բեմադրածը նա այնքան էլ չէր հավանում ։ 1975 թվականին մամուլը հաղորդագրություն տարածեց այն մասին, որ Բոնդարչուկը պատրաստվում է Շոլոխովի վեպի հիման վրա նոր, բազմասերիանոց ֆիլմ նկարահանել։ Բայց այն ժամանակ սովետական կինոմատոգրաֆիայի վարպետ և Բոնդարչուկի ուսուցիչ Սերգեյ Ապոլլինարիևիչ Գերասիմովը չխրախուսեց այդ նախաձեռնությունը։
Այսպես, Բոնդարչուկը ֆիլմի նկարահանման գաղափարին վերադարձավ միայն Վերակառուցման սկզբնական տարիներին։ 1986 թվականին տված հարցազրույցի ժամանակ նա հայտարարեց, որ ֆիլմի նկարահանման աշխատանքներն արդեն սկսվել են։ Ինչպես հիշել է Սերգեյ Բոնդարչուկի ուսանողուհին (1989 թվականի շրջանավարտ) Օլգա Կաբոն՝
Սկսվեցին 1980-ական թվականների անհանգիստ ժամանակները, ԽՍՀՄ-ի կինեմատոգրադիստների V համագումարը և խորհրդային կինոյի ու ողջ համակարգի փլուզումը։ Կենդանի դասական դարձած Բոնդարչուկը կինեմատոգրաֆիական միջավայրում արդեն չուներ այն հեղինակությունը և ազդեցությունը։ 1990-ական թվականների սկզբին Պետկինոյի հետ նախնական համաձայնություն ձեռք բերվեց, և Սերգեյ Բոնդարչուկը սկսեց սկզբում 15, ապա՝ 11 սերիայից բաղկացած սցենարի նախապատրաստական աշխատանքները։ Սակայն, ԽՍՀՄ-ում աշխատանքն իրականացնելու համար միջոցներ չգտնվեցին ։
Ռեժիսոր Ալի Խամրաևի աջակցությամբ Բոնդարչուկը դուրս եկավ իտալացի պրոդյուսեր Էնցո Ռիսպոլիի վրա։ 1990 թվականի հունվարին «Վրեմյա» ստուդիայի (ղեկավար՝ Բոնդարչուկ) և իտալական «International Cinema Company» ընկերության միջև ստորագրվում է «Խաղաղ Դոն» վեպի 10-մասանոց հեռուստատարբերակի և 5-ժամանոց կինոտարբերակի նկարահանումների վերաբերյալ պայմանագիր։ Ըստ պայմանագրի, գլխավոր դերակատարները պետք է լինեին արտասահմանյան դերասաններ, իսկ ֆիլմի լեզուն՝ անգլերեն։
Նկարահանումներ և մոնտաժ
Նկարահանումները կատարվել են Ռուսաստանում և Ուկրաինայում։ Աշխատանքների հիմնական դժվարությունները պայմանավորված էին նրանով, որ դերասանական կազմի զգալի մասը այնուամենայնիվ ռուսալեզու էին։ Դերասանները ստիպված էին արագորեն տիրապետել անգլերեն լեզվին կամ դերը սովորել անգիր։ Նկարահանումները ավարտելով մոտավորապես 11 ամսում՝ Բոնդարչուկը 1992 թվականի օգոստոսի 10-ին մեկնում է Իտալիա՝ ֆիլմը մոնտաժելու և հնչյունավորելու համար ։
Մոնտաժի աշխատանքները սկսվեցին իտալական «Չինեչիտա» ստուդիայում և տևեցին մոտ 6 ամիս։ Միևնույն ժամանակ սկսվեցին նաև ռուսական և իտալական կողմերի տարաձայնությունները։ Ըստ պրոդյուսերների տարբերակի, նկարահանումների ընթացում գերածախս է տեղի ունեցել (ֆիլմի բյուջեն մոտ 10 մլն դոլլար էր կազմել), և 1992 թվականին ընկերությունը հայտարարեց իր սնանկացման մասին։ Մեկ այլ տարբերակի համաձայն, իտալական կինոընկերության պորտֆելում արտադրության ենթակա մի քանի թանկարժեք կինոնկարներ են եղել, և ընկերությունը ճիշտ չի հաշվարկել իր հնարավորությունները ։ Կինոնկարի անավարտ տարբերակը, ինչպես նաև աշխատանքային ողջ նյութերը առգրավվել են վարկատու-բանկի կողմից։ 1994 թվականին Սերգեյ Բոնդարչուկը հեռացավ կյանքից՝ այդպես էլ էկրանին չտեսնելով իր վերջին աշխատանքըх ։
1994—2006 թվականներ
1994 թվականից մինչև 2004 թվականը ընկած ժամանակամիջոցում ռեժիսորի այրին՝ Իրինա Սկոբցևան, որդու՝ Ֆյոդորի հետ մի քանի անգամ փորձել են հաղթահարել իրավական դժվարությունները և վերադարձնել ֆիլմը հայրենիք ։
2005 թվականին երկարատև բանակցություններից հետո Առաջին ալիքը (Ռուսաստան) Միխայիլ Շվիդկոյի, Կոնստանտին Էրնստի, Վլադիմիր Պոզների անմիջական մասնակցությամբ գնեց աշխատանքային նյութերը՝ մոտ 160 հազար մետր ժապավեն։ Ֆիլմի մոնտաժը ձեռնարկեց ռեժիսորի որդին՝ Ֆյոդոր Բոնդարչուկը։ Բացի դա, նա նաև ավարտուն տեսքի բերեց երկրորդական, հիմնականում՝ բնության, տեսարանների նկարահանումները, որոնք անհրաժեշտ էին սյուժեի ամբողջականության համար ։
2006 թվականի նոյեմբերի 6-ին Առաջին ալիքով կայացավ սերիալի պրեմիերան։
Ֆյոդոր Բոնդարչուկը նկարը վերականգնել էր սերիալային ձևաչափով՝ դառնալով հեռուստատեսային տարբերակի ռեժիսորը։ Սերիալի DVD-տարբերակի դիստիբյուտորը «Առաջին վիդեոընկերությունն» է ։
Իտալական կողմի տրամադրության տակ մնաց ֆիլմի՝ Սերգեյ Բոնդարչուկի կողմից մոնտաժված, ռեժիսորական, 10-մասանոց տարբերակը, բայց այն դեռ ոչ ոք չի դիտել։ Madison Motion Pictures Ltd ընկերության տեղեկատվության համաձայն հավանական է, որ այն, այնուամենայնիվ, լույս կտեսնի ։
Արձագանքներ
Ռուսաստանում սերիալն արժանացավ քննադատների տարատեսակ արձագանքների։ Եղան բավականին դրական, նույնիսկ՝ հիացական գնահատականներ հիմնականում Բոնդարչուկի աշխատանքը գնահատողների կողմից։ Իսկ, օրինակ, «Նեզավիսիմայա գազետա»-ի հրապարակումը, որը նվիրված էր պրեմիերային, անվանվել էր «Հրաշալի է, որ Շոլոխովը չապրեց մինչ դա»
Ի լրումն՝ ռուս հանդիսատեսին ոչ հարազատ, սկզբնապես՝ անգլերեն, ապա՝ վերահնչյունավորված ռուսերեն սերիալի տեքստը աչքի էր ընկնում հերոսների անբնականությամբ։ Ռուս դերասանները հրաշալիորեն կատարել են իրենց առջև դրված խնդիրը, բայց գլխավոր դերեր խաղացող արտասահմանցի դերասանները շատ քիչ էին նման Դոնի տափաստանների բնիկներին։ Նույնիսկ Էվերետտի համար, իր՝ Մելեխովի դերի ընտրությունը շատ տարօրինակ է թվացել։ Կազակուհու նման չի նաև նրբիկ Դելֆին Ֆորեստը։ Ըստ բազմաթիվ քննադատների՝ միայն դերասան Մյուրեյ Աբրահամն է քիչ թե շատ հավաստի դիտվում Պանտելեյ Պրոկոֆևիչի դերում ։
Գերասիմովի ֆիլմի հետ համեմատությունը հետաքրքիր առանձնահատկություններ է բացահայտում։ Եթե 1958 թվականի «Խաղաղ Դոն»-ում նշանակալի չափով ակնառու է սովետական գաղափարախոսությունը, ապա 1992 թվականի ֆիլմը այդչափ քաղաքական աստառներ չունի, մինչդեռ վեպում այն բավականին զգալի է։ Ֆիլմը գլխավորապես արտահայտում է Մելեխովի սիրային դրաման, ինչը մեծապես արժեզրկում է Շոլոխովի խորը ու բազմապլան ստեղծագործությունը ։
Ինչպես նշել է հայտնի սոցիոլոգ Բորիս Կագարլիցկին՝
Քննադատները նույնիսկ ենթադրել են, որ ռուս դասական ստեղծագործության այսչափ անսովոր ռեժիսորական մեկնաբանությունը Բոնդարչուկի կողմից ինքնատիպ մարտահրավեր է, որը ինչ-որ պահի դարձել է չպահանջված սովետական կինեմատոգրաֆիայում։
Բոնդարչուկի աշխատանքի վերաբերյալ «Ռոսսիյսկայա գազատա»-ում կարծիք է հրապարակել գրող Պավել Բասինսկին՝
Նկարահանումների առանձնահատկություններ
Նկարահանումներն իրականացվել են Ռուսաստանում և Ուկրաինայում։ Դրանց մեծ մասն արվել են Դոնում, Կալինինսկի ագարակի մոտակայքում, Դոնի աջ ափին, Վյոշենսկի կայարանից ոչ հեռու։
Ֆիլմում առկա են Սերգեյ Բոնդարչուկի ոգուն համահունչ ռազմական փառահեղ տեսարաններ։ Դրանցից մեկում զբաղված են մոտ երկու հազար հեծյալներ։ 1992 թվականի ֆիլմը մեկն է կինեմատոգրաֆիական վերջին խոշոր նախագծերի մեջ,
որտեղ տեսարանները նկարահանվել են կենդանի, առանց համակարգչային հատուկ էֆեկտների օգնության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերգեյ Բոնդարչուկի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Մունիր Էլ-Համդաուի
Կարիերա
Մունիրը «Էքսելսիոր» ակումբի սան է։ 2004 թվականին տեղափոխվել է « Տոտտենհեմ Հոտսպուր » ակումբ, սակայն 2005 և 2006 թվականներին նա վարձավճարով հանդես է եկել « Դերբի Քաունթի » ակումբի կազմում։ 2006 թվականի հունիսին տեղափոխվել է «Վիլեմ II» ակումբի կազմ, ոևրտեղ իր առաջին 4 խաղերում կարողացել է դառնալ 3 գոլի հեղինակ, որից հետո ստացել է վնասվածք և չի կարողացել շարունակել մրցաշրջանը։
2007 թվականի օգոստոսի 31-ին տեղափոխվել է « ԱԶ Ալկմար » ակումբ, որի կազմում մասնակցել է 2008/2009 թվականների երկրի առաջնությանը, մրցաշրջանում խփել է 23 գնդակ և ճանաչվել առաջնության լավագույն ռմբարկու, ինչպես նաև նրան հաջողվել է դառնալ Նիդերլանդների տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։ Մունիրը «Վիլեմ II» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ ձևակերպել է հեթ-տրիկ։
2010 թվականի հուլիսի 30-ին Մունիրը 4 տարվա պայմանագիր է կնքել Ամստերդամի « Այաքս » ակումբի հետ ։
Ելույթների վիճակագրություն
(2013 թվականի սեպտեմբերի 15-ի տվյալներով)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Մարոկկոյի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տվենտեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԱԶ Ալկմարի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալագայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Այաքսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դերբի Կաունտիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Յարոսլավ Շպորտա
Յարոսլավ Շպորտա (Яросла́в Гна́тович Шпо́рта, ), ուկրաինացի բանաստեղծ, թարգմանիչ։ ԽՄԿԿ անդամ (1944)։
Կենսագրություն
Յարոսլավ Շպորտան ծնվել է 1922 թվականին Սալնիցա գյուղում (այժմ՝ Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջան), գյուղացու ընտանիքում։ Սովորել է տեղի միջնակարգ դպրոցում ։ 1940 թվականին սովորել է Վիննիցայի պետական մանկավարժական համալսարանում և նույն թվականին զորակոչվել է բանակ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, երկու անգամ վիրավորվել է։ 1943 թվականին սկսել է աշխատել ռազմական թերթում։ Զորացրվելուց հետո ապրել և աշխատել է Կիևում։ 1946-1947 թվականներին սովորել է Աշխաբադի համալսարանում ։
Մահացել է 1956 թվականին Կիևում։ Թաղված է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։ Գերեզմանի սև գրանիտե կոթողի վրա փակված սպիտակ մարմարե սալաքարի վրա մակագրված է՝ «Յարոսլավ Գնատովիչ Շպորտա, 15.09.1922 - 13.11.1956»։
Ստեղծագործություններ
Առաջին բանաստեղծությունները տպագրել է 1942 թվականին «Ուկրաինսկա լիտերատուրա», «Ուկրաինա» և այլ ամսագրերում և թերթերում ։ Շպորտայի հիմնական գրքերն են ՝ «Պայծառ օր» (1948), «Քո տարիները» (1950), «Իրանական տետր» (1950), «Լիրիկա» (1951), «Կազակները» (1952), «Դու իմ սրտում ես» (1954), «Կաղնու տերևները» (1956), «Ընտրյալները» (1958)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Լոռու մարզային գրադարան
Լոռու մարզային գրադարան, Լոռու մարզի ամենամեծ գրականության պահոցն ունեցող գրադարանը։ Հիմնադրվել է 1915 թվականին։ Գտնվում է Վանաձորի Արցախ պուրակի հարևանությամբ՝ Վարդանանց 25 հասցեում։
Պատմություն
Լոռու մարզային գրադարանի պատմության սկիզբը 1915 թվականն է. հիմքում եղել է Վերգինե Մխիթարյանի տնային գրադարանը։ Վ.Մխիթարյանը Ստեփան Զորյանի «Գրադարանի աղջիկը» վիպակի հերոսուհու՝ Վիկտորյայի նախատիպն է ։ Հենց նրա գրադարանի բազայի հիման վրա 1927 թվականին ստեղծվել է քաղաքային գրադարան։ Խորեն ավագ քահանա Խանզադյանը իր հուշերում նշել է, որ դեռևս 1870-ական թվականնների վերջերից հանգանակությունների շնորհիվ Ղարաքիլիսայում բացվել է գրադարան ։ Այս հուշագրության հիման վրա որոշ մտավորականներ Լոռու մարզային գրադարանի պատմության սկիզբը համարում են 19-րդ դարավերջը՝ 1870-ական թվականները։
1932 թվականին պետթատրոնում Մաքսիմ Գորկու ծննդյան 40-ամյակի հանդիսավոր նիստին որոշում է կայացվել քաղաքային գրադարանը Մ.Գորկու անվամբ կոչելու մասին։
Շնաձկան կղզի
Շնաձկան կղզի (Shark Island), արհեստական կղզի, որը տեղակայված է Ավստրալիայի թագավորության Սիդնեյ քաղաքի արվարձաններում։
Լոռու մարզային գրադարան
Պատմություն
1975 թվականին ստեղծվել է գրադարանների կենտրոնացված համակարգ։ Նույն թվականին շահագործման է հանձնվել գրադարանի նորակառույց շենքը, որտեղ տեղավորվում է համակարգի Կենտրոնական գրադարանը։
1985 թվականին Կենտրոնական գրադարանը Վահան Տերյանի ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ անվանակոչվել է նրա անունով։
Շնաձկան կղզի
Այս կղզին համարվում է Սիդնեյի ամենազբոսաշրջային կենտրոններից մեկը։ Այն կապում է Սիդնեյ նավահանգիստը, քաղաքային բնակավայրի հետ։
Կղզու ընդհանուր տարածքը կազմում է 1,5 հեկտար։
Յամահզելգա
Յամահզելգա (Яманзелга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվերդլովսկի մարզում, Բաշկորտոստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Բուգալիշ գետի ձախ ափին՝ 1,9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 28 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուֆա, գետի ենթաավազանը Այ գետն է մինչև Բելայա թափվելը, գետի գետային ավազանը՝ Կամա ։
Շնաձկան կղզի
Պատմություն
1879 թվականից ի վեր այն ժառայել է որպես հանգստային արգելոց։ Այստեղ ժամանակին պահվում են արևադարձային կենդանատեսակներ, որոնք բնորոշ էին Ավստրալիային։
Անաստասիա Զավորոտնյուկ
Կենսագրություն
Անաստասիա Զավորոտնյուկը (անձնագրով 1999 թվականից մինչև 2009 թվականը կրել է ամուսնու ազգանունը՝ Ստրյուկովա) ծնվել է 1971 թվականի ապրիլի 3-ին Աստրախանում։ Մայրը՝ Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Վալենտինա Զավորոտնյուկը, աշխատել է Աստրախանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ Հայրը՝ Յուրի Անդրեևիչ Զավորոտնյուկը, եղել է հեռուստառեժիսոր, Ռուսական հեռուստատեսության ակադեմիայի անդամ։ Վաղ տարիքից Անաստասիա Զավորոտնյուկը որոշել է դառնալ թատրոնի դերասանուհի, ազատ ժամանակ զբաղվել է երաժշտությամբ ու պարերով, եղել է «Лотос» պարային անսամբլի անդամ։ Ավարտել է Աստրախանի № 1 մանկական երաժշտական դպրոցը ։
1988-1989 թվականներին Անաստասիա Զավորոտնյուկը սովորել է Աստրախանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում, սակայն կիսատ է թողել ուսումն ու ընդունվել Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիա (Ավանգարդ Լեոնտևի կուրս)։ 1991 թվականին թողարկվել է Անաստասիա Զավորոտնյուկի մասնակցությամբ առաջին ֆիլմը՝ Թամարա Պավլյուչենկոյի «Մաշենկա» կինոնկարը (Նաբոկովի գրքի մոտիվներով), իսկ 1993 թվականին Անաստասիա Զավորոտնյուկը, ավարտելով Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան, դարձել է Օլեգ Տաբակովի ղեկավարած թատրոն-ստուդիա։
Նույն թվականին նա հնչյունավորել է Քրիստոֆեր Ռոբինին «Վինի Թուխի նոր արկածները» մուլտֆիլմում։ Թատրոնում աշխատելու տասը տարիների ընթացքում նա խաղացել է 29 ներկայացումներում. նրա ամենասիրելի դերը Վարյայի դերն է «Կրքեր ըստ Բումբարաշի» ներկայացման մեջ։
Դերասանուհին մեծ ճանաչում է ձեռք բերել «Իմ գեղեցիկ դայակը» («Моя прекрасная няня») սերիալի շնորհիվ, որում նա հայտնվել է բոլորովին պատահաբար. նրան պարզապես զանգահարել են ու առաջարկել դեր սերիալում, որի մասին նա պատկերացում անգամ չի ունեցել։ Ուկրաինական առոգանությունը Զավորոտնյուկը վերցրել է Օլգա Բլոկ-Միրիմսկայայից, ով նրա հետ աշխատում էր նույն թատրոնում։
Դերասանական գործունեությունից բացի Անաստասիա Զավորոտնյուը հանդես է գալիս որպես հեռուստահաղորդավարուհի։ 2005 թվականին նա փոխարինել է Թինա Կանդելակիին՝ վարելով «Լավ երգեր» («Хорошие песни») հաղորդումը ՍՏՍ հեռուստաալիքով։ Վարել է «Խոհանոց սկսնակների համար» («Кухня для чайников»), «Պարեր աստղերի հետ», «Պարեր սառույցի վրա» հեռուստանախագծերը։ Եղել է «Սառցե դարաշրջան» հեռուստաշոուի հաղորդավար Մարատ Բաշարովի (2008 թվական), Իրինա Սլուցկայայի (2009 թվական) ու Պյոտր Չեռնիշևի (2014 թվական) հետ։ Դմիտրի Դիբրովի հետ վարել է «Ամուսնական խաղեր» («Брачные игры», Առաջին ալիք, 2010) հեռուստաշոուն, Մարատ Բաշարովի հետ՝ «Սառույց և կրակ» (Առաջին ալիք]], 2010) հեռուստաշոուն։
Անաստասիա Զավորոտնյուկը եղել է «Ժողովրդական աստղ» (ТРК Ուկրաինա) հեռուստաշոուի, «Զարմացրու ինձ» (ТВ3) մոգական շոուի, ինչպես նաև «Ոսկե տերև» («Золотой лист») թատերական մրցույթի ժյուրիի անդամ։ Միխայիլ Բոյարսկու հետ մասնակցել է «Երկու աստղ» (Առաջին ալիք) հեռուստաշոուին՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Առաջին ալիքով եթեր է հեռարձակվել «Նաստյա» հումորային թոք-շոուն ։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Առաջին ալիքը որոշել է փակել այդ հաղորդումը, քանի որ այն ունեցել է ցածր վարկանիշ ։
2013 և 2014 թվականներին Անաստասիա Զավորոտնյուկը վարել է «Երկու աստղ» հեռուստաշոուն։ 2014 թվականին նա նկարահանվել է «Ես այլևս չեմ վախենում» («Я больше не боюсь») սերիալում։
2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նա Դմիտրի Կոլչինի հետ վարել է «Բոլոր աստղերն Ամանորին» («Все звёзды в Новый Год») շոուն և եղել «Ամանորյա միլիարդ» («Новогодний миллиард») շոուի վարողներից մեկը ՆՏՎ հեռուստաալիքով։
Անձնական կյանք
Անաստասիայի Զավորոտնյուկի առաջին ամուսնությունը գերմանացի գործարար Օլաֆ Շվարցկոպֆի հետ տևել է շուրջ մեկ տարի։
Երկրորդ ամուսնուց՝ գործարար Դմիտրի Ստրյուկովից ունեցել է երկու երեխա՝ Աննան (ծնվել է 1996 թվականի հունվարի 14-ին) և Մայքլը (ծնվել է 2000 թվականի հուլիսի 13-ին) ։ Այդ ամուսնության ընթացքում Անաստասիա Զավորոտնյուկը երեք տարվա ընթացքում երկար ժամանակ է անցկացրել ԱՄՆ-ում՝ զբաղվելով անշարժ գույքի առևտրով Լոս Անջելեսում և Չիկագոյում ։
2006 թվականից մինչև 2008 թվականի փետրվարի 14-ը հանդիպել է դերասան Սերգեյ Ժիգունովի հետ ։
2008 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Անաստասիա Զավորոտնյուկն ամուսնացել է գեղասահորդ Պյոտր Չեռնիշևի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարուհիներ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Շնաձկան կղզի
Պատմություն
1975 թվականից այն դարձավ հանգստի և էկոտուրիզմի վայր։ Այն և շրջակա արևադարձային գոտիները միասին կազմում են Սիդնեյ ազգային պարկը։
Ամալյաս
Ժամանակակից քաղաքն ունի խիստ ուղղանկյան տեսք։ Փողոցների մեծամասնությունը տարածվում են արևմուտքից արևելք և հյուսիսից հարավ։ Քաղաքի արևմտյան եզրին տեղակայված է մարզադաշտ, որը օգտագործվում է հասարակական հավաքույթների համար։ Այն նաև տեղական ֆուտբոլային ակումբի բազան է։ Քաղաքով է անցնում նաև Պատրաս-Պիրգոս երկաթուղին։ Ամալյասից 6 կմ հարավ-արևմուտք գտնվում են երկու ավազային լողափերը՝ Կուրուտասը և Պալուկին։
Անվանում
Ամալյասը իր անվանումը ստացել է հունական թագուհի Ամալյա Օլդենբուրգի պատվին։
Ամալյաս դեմոս
Ամալյաս դեմոսի մեջ են մտնում 8 բնակավայրեր։ Ըստ 2011 թվականին բնակչության թիվը կազմում է 18303 մարդ :. Տարածքը կազմում է 66,977 քառակուսի կիլոմետր.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Լոռու մարզային գրադարան
Պատմություն
1998 թվականին Կենտրոնական գրադարանը անջատվեց համակարգից և դարձավ Լոռու մարզի հանրապետական, ապա՝ 2003 թվականին, Լոռու մարզային գրադարան։
Բաժիններ
Սպասարկման բաժին
Սպասարկման բաժինը մեծ աշխատանք է իրականացնում ընթերցողների սպասարկման և ներգրավման գործում։
Գրադարանային հավաքածուի համալրման և մշակման բաժին
Պատասխանատու է նոր ստացված գրականության մշակման, գրացուցակների կազմության, տեղադրման, գրքերի բաշխման համար։
Մանկական բաժին
Գտնվում է առանձին մասնաշենքում (Վանաձոր, Տիգրան Մեծի 24 հասցեում), իրականացնում է աշակերտների, նաև ուսանողների սպասարկումը։ Մանկական բաժինը մասսայական միջոցառումների հարուստ ավանդույթներ ունի։ Հաճախակի է կազմակերպում գրադարանի ակտիվ եւ շնորհալի ընթերցողների «ֆորմուլյարի պաշտպանություն» միջոցառումը, որը մեծ ոգեւորություն է առաջացնում հատկապես բարձր տարիքի ընթերցողների շրջանում։
Մատենագիտական տեղեկատվության բաժին
Կատարում է տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքը և գրադարանի վիճակագրությունը։
Այստեղ գործում է նաև ընթերցասրահ, կիրառվում է միջգրադարանային աբոնեմենտի գործառույթ։
Արվեստի բաժին
Ֆոնդի մեջ մտնում են գրքեր, ձայնապնակներ, դիաֆիլմեր եւ դիապոզիտիվներ։ Արվեստի գրքային ֆոնդը արտացոլված է կարգային գրացուցակում, իսկ տեսալսողական ֆոնդը ներկայացված է ինչպես կարգային, այնպես էլ այբբենական գրացուցակներում։
Յամահզելգա
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լոռու մարզային գրադարան
Բաժիններ
Գրադարանային գործի ավտոմատացման, էլեկտրոնային սպասարկման և տեղեկատվության բաժին
Այլ խմբերի հետ աշխատանքի և սպասարկման բաժին
Կազմակերպում է հաշմանդամների, տարեցների տուն-գրադարանային սպասարկումը, համագործակցում է հասարակական կազմակերպությունների հետ ։
2007 թվականից Լոռու մարզային գրադարանում գործում է Վանաձորի Ամերիկյան անկյունը, որն ակտիվ գործունեություն է ծավալում անգլերեն լեզվով գրականության սպասարկման գործում, կազմակերպվում են բազմաբնույթ միջոցառումներ, անգլերեն լեզվի ուսուցման դասընթացներ։
Գրադարանում ընթերցողների սպասարկման բարձր մակարդակն ապահովվում է «Ընտանեկան գրադարանավար», «Արեւ», «Իրտեկ», «Winisis», EBSCO եւ այլ ծրագրերի օգտագործումով։ Գրադարանը մասնակցել է զանազան դրամաշնորհային ծրագրերի մրցույթների՝ «Գրադարանների ֆոնդերի նպատակային համալրում տեղեկատու-մասնագիտական գրականությամբ» (Բաց հասարակության ինստիտուտ), «Գրադարաններն իբրեւ հանրային հաղորդակցության կենտրոններ» (Եվրասիա), «Գրադարանները որպես քաղաքացիական հասարակության կենտրոններ» (Սիվիլիթաս), «Առողջապահական կամուրջ» (EIFL) եւ այլն։ Լոռու մարզային գրադարանը համագործակցում է գրադարանի զարգացմանն աջակցող գիտակրթական հաստատությունների, հիմնարկների, տեղական կառավարման մարմինների, այլ գրադարանների եւ զանազան հասարակական կազմակերպությունների հետ։ Գրադարանում կազմակերպվող բոլոր միջոցառումները (Ազգային գրադարանային շաբաթ, Գրադարանային երեկո, մասսայական միջոցառումներ եւ այլն) ուղեկցվում են գրքային հարուստ ցուցահանդեսներով։
Աղբյուրները.
Գագիկ Աղաբաբյան «Մուսաների ծառաները», Վանաձոր, 2013
Խորեն ավագ քահանա Խանզադյան «Հուշեր և տպավորություններ», Երևան, 1998 «Վանաձոր», Երևան, 2012
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանաձորի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրադարաններ
Պանայոտիս Ֆասուլաս
Պանայոտիս Ֆասուլաս , քաղաքական գործիչ, սպորտի վետերան ու Պիրեյոս քաղաքի քաղաքապետ (2007—2011)։ Խաղացել է բասկետբոլ՝ կենտրոնական դիրքում։ Եղել է Հունաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի խաղացող։ Պանայոտիս Ֆասուլասը ընտրվել է 1986 թվականի NBA դրաֆթին՝ 37-րդ համարով։
Կենսագրություն
Ծնվել է սպայի տնտանիքում, որը սերում էր Գրևենա արևմտամակեդոնական նոմոսից։
Սովորել է մենեջմենթ և բասկետբոլ ԱՄՆ-ում (Հյուսիսային Կարոլինա), ավարտել է Սալոնիկի Արիստոտելի համլսարանի երկրաբանական ֆակուլտետը։
Մարզական գործունեությունը սկսվել է 15 տարեկանից, քանի որ իր տարիքի համեմատ ունեցել է շատ բարձր հասակ։ Ֆասուլասի հասակը հասնում էր 2,13 մ-ի։
1979 -1993 թվականների ընթացքում խաղացել է Սալոնիկի ՊԱՕԿ թիմի կազմում, բացառությամբ 1985-86 թվականներն ընկած -ամանակահատվածի, երբ հանդես է եկել Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանում, այնուհետև 1993-1999 թվականներին շարունակել է կարիերան «Օլիմպիակոսում»։ 1986 թվականին ընտրվել է NBA դրաֆթին՝ 37-րդ համարով։
Ֆասուլասը Հունաստանի լավագույն բասկետբոլիստներից և Եվրոպայի լավագույն կենտրոնական դիրքայիններից մեկն էր։ 17 տարի խաղացել է Հունաստանի հավաքականի կազմում և նա հիմնական խաղացողներից մեկն էր 1987 թվականին, երբ Հունաստանի հավաքականը դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։
1978 - 1982 թվականներին եղել է Հունաստանի կոմունիստական ​​երիտասարդության անդամ։ Սպորտում զբաղվել է նաև ակտվ արհմիութենական աշխատանքով և 10 տարի եղել է բասկետբոլիստների միության նախագահը։
2000 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում պատգամավոր է ընտրվել Պիրեյոսից՝ ՊԱՍՈԿ սոցիալիստական ​​կուսակցության կազմում։ 2006 թվականի քաղաքային ընտրություններում ընտրվել է Պիրեյոսի քաղաքապետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մայիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սալոնիկ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բասկետբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հույն բասկետբոլիստներ
Մեծ Վորովսկայա
Մեծ Վորովսկայա (Большая Воровская), գետ Կամչատկա թերակղզի՝ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 167 կմ է։ Ավազանի տարածքը 3660 կմ2։ Հոսում է Սոբոլևսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Օխոտի ծով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Օխոտյան ծովի ավազանի գետեր
Ալվարու Սիզա Վիեյրա
Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականին Մաոզինյուշ քաղաքում՝ Պորտուից ոչ հեռու։ 1955 թվականին ավարտել է Պորտուի համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետը։
Աշխատանքային տարիների ընթացքում ավելի քան 140 նախագծեր է կազմել (այդ թվում Պորտուգալիայից դուրս՝ Հոլանդիայում, Իսպանիայում, Իտալիայում, Բրազիլիայում), ինչպիսիք են Էվորայի բնակելի թաղամասերը (1977—1995), Պորտուի ճարտարապետության ֆակուլտետը (1987—1993), Լիսաբոնում գտնվող Շիադու բնակելի թաղամասը (1988 թվականից սկսած), Սերալվեսի ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Ամստերդամի թանգարանի նոր մասնաշենքը, Լոնդոնում Սերպանտինի թանգարանը, Սանտիագո դե Կոմպոստելայի ինֆորմատիկայի ֆակուլտետը, Նեապոլի մետրոյի կայարաններից մեկը, Մադրիդի զբոսաշրջիկների տեղեկատվության կենտրոններից մեկը, ինչպես նաև Լիսաբոնի էքսպո-98 միջազգային ցուցահանդեսում Պորտուգալիայի տաղավարը։ Միջազգային ճանաչում են ստացել Նիդերլանդներում Հաագայի Սխիլդերսվիկ թաղամասի (1989—1993), Բեռլինում «Bonjour Tristesse» բնակելի տան (1980-1984), Գերմանիայի Վիտրա կազմակերպության գրասենյակի (1991—1994) նախագծերը։
Աշխատում է նաև քանդակագործության, գրաֆիկայի և կահույքի դիզայնի ժանրերում։ Հանդիսանում է Պորտուի համալսարանի պրոֆեսոր։ Ալվարու Սիզային բնորոշ է զուսպ, խորամիտ ճարտարապետությունը, շրջապատող լանդշաֆտը։
Ալվարու Սիզան հանդիսանում է Մոսկվայում գտնվող «Մելնիկովի տան» հոգաբարձուների միջազգային խորհրդի անդամ ։
Որդին՝ Ալվարու Լեյտ Սիզա Վիեյրան, նույնպես ճարտարապետ է, 1994 թվականին ավարտել է Պորտուի համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պորտուի համալսարանի շրջանավարտներ
Անապատի թագուհին
«Անապատի թագուհին» (Queen of the Desert), ռեժիսոր Վեռներ Հերցոգի կինոֆիլմը, որը էկրան բարձրացավ 2015 թվականին։ Ժապավենի հիմքում բրիտանացի գրող, ճանապարհորդ, հետախույզ և քաղաքական խորհրդատու Գերտրուդ Բելլի կենսագրությունն է։ Ֆիլմը մասնակցել է Բեռլինյան կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին։
Սյուժե
Երիտասարդ Գերտրուդ Բելլը՝ հարուստ ծնողների դուստրը, որևէ հետաքրքրություն չի դրսևորում դեպի լոնդոնյան աշխարհիկ կյանքը. պարահանդեսները, ընդունելությունները և բրիտանական արիստոկրատիան միայն ձանձրույթ են առաջացնում նրա մոտ։ Ձգտելով զբաղվել գոնե ինչ-որ բանով՝ Գերտրուդն ուղևորվում է քեռու մոտ, ով բարձր դիվանագիտական պաշտոնյա էր Թեհրանում։ Աղջիկն այստեղ ոչ միայն ծանոթանում է Արևելքին, այլ նաև սիրահարվում է դեսպանատան երիտասարդ աշխատակից Հենրի Կադոգանին։ Սակայն նրանց սիրավեպը երկար չի տևում. ծնողները երիտասարդին այդքան էլ հարմար չեն գտնում իրենց դստեր համար և արգելում են ամուսնանալ նրա հետ։ Հուսահատված Հենրին ինքնասպան է լինում։ Այս ողբերգությունից հետո Գերտրուդը իրեն լիովին նվիրում է գրելուն և Մերձավոր Արևելքն ուսումնասիրելուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Արաբերեն ֆիլմեր
Հոփա
Հոփա (Hopa), քաղաք և շրջան Թուրքիայի հյուսիսարևելյան հատվածում, Արդվինի մարզում։ Գտնվում է Արդվին քաղաքից 67 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Հոփան գտնվում է թուրք-վրացական պետական սահմանի մոտ՝ Սև ծովի ափին։ 2007 թվականի տվյալներով շրջանի բնակչությունը կազմում է 32 209 մարդ, որից 17 361-ը բնակվում են քաղաքում։ Շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 389 կմ²։ Քաղաքում հիմնականում բնակվում են համշենահայեր։ Քաղաքում բնակվում են նաև թուրքեր և լազեր։ Դեռ 17-րդ դարում Էվլիյա Չելեբին գրել է, որ քաղաքի բնակչության մեծ մասը եղել են լազեր և քիչ քանակությամբ հույներ ։
Քաղաքն ունի նավահանգիստ, որտեղից նավերը շարժվում են դեպի Ստամբուլ կամ Բաթում։ Սահմանի հակադիր հատվածում գտնվում է վրացական անցակետը, որը գտնվում է Սարփի գյուղում։ Ներկայումս Հոփան ծառայում է որպես կեցավայր բեռնատար ավտոմեքենաների վարորդների համար, ովքեր Ստամբուլից մեկնում են դեպի հարևան Վրաստան, Հայաստան, Ադրբեջան և Ռուսաստան։ Նախկինում, մինչև վրաց-թուրքական սահմանի բացումը, շրջանի բնակչությունը զբաղվել է միայն գյուղատնտեսությամբ։ Ներկայումս, Հոփայում զարգանում է նաև ծովային տուրիզմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի ձկնորսական համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի առափնյա բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի սևծովյան քաղաքներ Կատեգորիա:Արդվինի մարզ
Պլոտի (Լեհաստան)
Պլոտի (Płoty), Պլոտե (Plathe an der Rega), քաղաք Լեհաստանում։ Այն ունի քաղաքատիպ գյուղական համայնքի կարգավիճակ։ Զբաղեցնում է 4.00 կմ² տարածք։ Բնակչությունը հասնում է 4080 մարդու (2013 թվականի տվյալներով) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ
Սլավկո Ավսենիկ
Սլավկո Ավսենիկ (սլովեներեն՝ Slavko Avsenik, ), սլովեն երգահան, երաժիշտ, «Ավսենիկ եղբայրներ» երաժշտական համույթի հիմնադիր։ Սկսած 1953 թվականից, երբ ստեղծվեց հիշյալ երաժշտախումբը, Սլավկո Ավսենիկը ձայնագրել ու թողարկել է հազարից ավելի երգեր, լայն ճանաչում ու համբավ ձեռք բերել ինչպես հայրենի Սլովենիայում, այնպես էլ Եվրոպայի և Ամերիկայի շատ ու շատ երկրներում՝ դառնալով սլովենյան մշակույթը յուրովի խորհրդանշող անձնավորություն  ։
Յամանտաշ
Յամանտաշ (Яманташ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվերդլովսկի մարզում, Բաշկորտոստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Մագաշ գետի ձախ ափին՝ 8,7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սակմարա, գետի ենթաավազանը Մեծ Իկ գետն է, գետի գետային ավազանը՝ Ուրալ ։
Սլավկո Ավսենիկ
Կենսագրություն
Երաժշտախումբը, որ հայտնի էր "Ansambel bratov Avsenik" կամ "Slavko Avsenik und seine Original Oberkrainer" անվամբ, հազարավոր համերգներ է տվել, ելույթ ունեցել միլիոնավոր երաժշտասերների, այդ թվում՝ պետությունների ղեկավարների առջև, բազմիցս հանդես եկել հեռուստատեսությամբ ու ռադիոյով։ Նրա կատարումների ձայնագրությունները վաճառվել են ավելի քան 36 միլիոն օրինակով, և Ավսենիկը վաստակել է 31 «ոսկե», 2 «ադամանդե», 1 «պլատինե» ձայնասկավառակ ։ Նրան պատկերավոր կերպով անվանում էին «20-րդ դարի Յոհան Շտրաուս»։ 1999 թվականին Սլովենիայի կառավարությունը նրան շնորհել է բարձրագույն պետական պարգև՝ Ազատության շքանշան։ Ավսենիկը մահացել է 2015 թվականի հուլիսի 2-ին, 85 տարեկան հասակում ։ Անվանի երաժիշտի բնօրրանում բացվել ու գործում է նրա տուն-թանգարանը, իսկ գործը շարունակում է որդին՝ Սլավկո Ավսենիկ Կրտսերը (Slavko Avsenik mladší):
Յամանտաշ
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Սլավկո Ավսենիկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենացի երաժիշտներ
Յամանտաշ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պասկո Կուզման
Պասկո Կուզման (մակեդոներեն՝ Паско Кузман, ), մակեդոնացի հնագետ
Գործունեություն
Պասկո Կուզմանը հնագիտական աշխատանքներ է կատարել Հյուսիսային Մակեդոնիայի շատ ու շատ վայրերում, սակայն առանձնակի ուշադրություն է նվիրել մայրաքաղաք Սկոպիեի և Եվրոպայի ամենախոր լճերից մեկի՝ Օհրիդի շրջակայքի հետազոտմանը։ Այդտեղ նա հայտնաբերել է երեքհազարամյա Լիքնիդոս բնակավայրի հնավայրը, հավանաբար Ֆիլիպ Երկրորդ կամ Ֆիլիպ Երրորդ Մակեդոնացիների ժամանակներում կառուցված Սամուիլի բերդի մնացորդները։
Վերջին տարիներին իր կատարած հնագիտական հայտնագործությունների համար Կուզմանը Հյուսիսային Մակեդոնիայում համարվում է ամենավաստակաշատ ու ամենաարժանավոր գիտնականներից մեկը ։
Անձնական կյանք
Պասկո Կուզմանն ամուսնացած է, ունի չորս դուստր, վերջերս էլ պապիկ է դարձել ։ 2013 թվականին կալանավորվել է՝ մեղադրվելով հնագույն գտածոների մաքսանենգ վաճառքի մեջ ։
Ժամանակի ճանապարհորդը
Պասկո Կուզմանն ինքն իրեն հռչակել է ժամանակների միջով ճանապարհորդող անձնավորություն։ Նա իր ձախ դաստակին երեք ժամացույց է կրում, և դրանք, ինչպես ինքն է ասում, օգնում են իրեն՝ ճանապարհորդելու ժամանակների միջով։ Ժամացույցներից մեկը նրան տանում է հեռավոր անցյալ՝ բրոնզի ու նորքարեդարյան դարաշրջաններ, երկրորդ ժամացույցը տեղափոխում է ապագա, իսկ երրորդը՝ «Հնագետի ժամացույց»-ը, զգոնացնում է ու մշտապես հիշեցնում, որ ժամանակը ոսկի է, և պետք է թանկ գնահատել, արժևորել ներկան ։ Այս կարգի հայտարարությունները որոշ գիտնականների համար հիմք են ծառայել՝ կարծելու, թե նրա մտավոր վիճակն այնքան էլ կայուն չէ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնագետներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի գրողներ
Մեծ Իուլտ
Մեծ Իուլտ (Большая Иульт), գետ Կամչատկա թերակղզի՝ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։ Թափվում է Շապինա գետի ձախ ափին՝ 125 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աշխարհի ամենաերկար թունելների ցանկ
Աշխարհի ամենամեծ և ամենաերկար թունելներ, օգտագործում են ջրամատակարարման կամ երթուղու (ավտոճանապարհային և երկաթուղային թունելներ) նպատակով։
1-ին տանկային դիվիզիա (Վերմախտ)
1-ին տանկային դիվիզիա, զրահատանկային էլիտար դիվիզիա Վերմախտի կազմում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Պատմություն
1-ին տանկային դիվիզիան ձևավորվել է 3-րդ հեծելազորային դիվիզիայի կազմալուծման արդյունքում 1935 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, իսկ հրամանատարական կենտրոնը գտնվել է Վայմար։ Այն եղել է առաջին երեք տանկային դիվիզիաներից մեկը։ Վերսալյան պայմանագրով Գերմանիային արգելված էր ունենալ տանկային զորքեր, սակայն գերմանացիները գաղտնի զարգացնում էին տանկային զորքերը ։
Սկզբնական շրջանում դիվիզիայի կազմի մեջ մտնում էին երկու տանկային զորագնդեր, որոնք կազմված էին բրիգադներից։ Սկզբնական շրջանում դիվիզիան զինված էր Panzer I թեթև տանկերով, իսկ 1936 թվականին համալրվեց ավել հզոր Panzer III տանկերով։ Սակայն դիվիզիան մինչև 1941 թվականը նաև զինված էր հնացած Panzer II տանկերով ։
1938 թվականին դիվիզիան մասնակցեց Ավստրիայի Անշլյուսին և 1939 թվականի Չեխոսլովակիայի օկուպացիային։ 1939 թվականի սեպտեմբերին դիվիզիան մասնակցեց Լեհաստանի վրա հարձակման գործողությանը` հասնելով Վարշավայի մատույցներին ութ օրում։ Վարշավայից հետո այն կցվեց 18-րդ հրաձգային դիվիզիային և Լեհաստանի օկուպացիայից հետո 1939 թվականի նոյեմբերին վերադարձավ Գերմանիա ։
1940 թվականի 1-ին տանկային դիվիզիան մասնակցեց Ֆրանսիական արշավանքին։ Այն մասնակցեց Սեդանի և Դյունկերկի ճակատամարտին, որից հետո շարժվեց դեպի հարավ։ Ֆրանսիայի անձնատուր լինելուց առաջ այն Շվեյցարիայի սահմանի մոտ նվաճեց Բելֆորը։ Ֆրանսիայի արշավանքի ընթացքում դիվիզիան փոքրաթիվ կորուստներ կրեց` ընդամենը 500 սպանված զինվոր ։
1-ին տանկային դիվիզիան մնաց Ֆրանսիայում մինչև 1940 թվականի սեպտեմբերը, երբ տեղափոխվեց Արևելյան Պրուսիա։ 1941 թվականի հունսից դիվիզիան մասնակցեց Բարբարոսա գործողության` անցնելով նախկին գերմանա-լիտվական սահմանը որպես Բանակային խումբ Հյուսիսի և 4-րդ տանկային բանակի մաս։ Դիվիզիան ներքաշվեց ծանր մարտերին և օգոստոսի կեսերին մնացին 155 տանկերից միայն 44-ը։ Նրանք ստիպված էին սպասել երկու ամիս նոր տանկերի համալրում ստանալու համար։ Այն արշավանքը շարունակեց Լենինգրադի ուղղությամբ մինչև հոկտեմբերի սկիզբը, երբ տեղափոխվեց Բանակային խումբ Կենտրոն` Մոսկվա վրա գրոհելու համար։ Դիվիզիան Մոսկվայից ընդամենը 32 կմ հեռավորության վրա էր, երբ նահանջեցին Խորհրդային զորքերի հակագրոհի արդյունքում ։
1942 թվականի սկզբին դիվիզիան մասնակցել է Ռժևի ճակատամարտում ։ Դրանսից հետո 1-ին տանկային դիվիզիան մասնակցել է 9-րդ բանակի մատակարարման գծերի պաշտպանությանը։ 1942-43 թվականների ձմռանը խորհրդային զորքերի հարձակումներից ծանր կորուստներ կրելուց հետո դիվիզիան վերադարձվեց Ֆրանսիա 1943 թվականի հունվարին։ Հյուսիսային Ֆրանսիայում մի քանի ամիս անցկացնելուց հետո դիվիզիան 1943 թվականի հունիսին տեղափոխվեց օկուպացված Հունաստան, քանի որ սպասվում էր դաշնակիցների զորքերի իջևանում Հունաստանում։ Իջևանումը տեղի ունեցավ Սիցիլիայում և դիվիզիան կցվեց իտալական զինված ուժերին։ 1-ին տանկային դիվիզիան նորից համալրվեց հոկտեմբերին, երբ նրանց զորատեսակները համալրվեցին Պանտեռա ու Վագր տանկերով և դիվիզիան վերադարձավ արևելյան ճակատ ։
1-ին տանկային դիվիզիան ներքաշվեց Արևելկյան ճակատի հարավային հատվածում որպես 1-ին և 4-րդ տանկային բանակների շտապ օգնության զորքեր։ Այն անընդհատ փոփոխում էր իր դիրքերը, քանի որ գերմանացիները անընդհատ նահանջում էին` մասնակցելով Կիևի, Ժիտոմիրի և Չերկասիի ճակատամարտերին։ Վերջին ճակատամարտում դիվիզիան ընկնում է ծուղակը, սակայն կարողանում է դուրս գալ։ 1944 թվականի մարտրի դրությամբ դիվիզիայի անձնակազմից մնում է 25 տոկոսը, սկզբանականի համեմատ։ Հետագա նահանջումների ժամանակ դիվիզիան մասնակցեց արևելյան Լեհաստանի և Հունգարիայի պաշտպանական մարտերում։ Այն մասնակցեց Բալատոն լճի պաշտպանական մարտերում և անհաջող փորձին, որպեսզի ճեղքեն Բուդապեշտի պաշարումը և մեկ անգամ ևս մեծ կորուստներ կրեց ։
Հրամանատարներ
Դիվիզիայի հարամանատարներ `
Ծանոթագրություններ
0*01 Կատեգորիա:1935 հիմնադրված ռազմական միավորներ և կազմավորումներ Կատեգորիա:1945 կազմալուծված զինվորական ստորաբաժանումներ Կատեգորիա:1935 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Յամշլա
Յամշլա (Ямашла), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվերդլովսկի մարզում, Բաշկորտոստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Բելայա գետի ձախ ափին՝ 1046 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 16 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետի ենթաավազանը չունի, գետի գետային ավազանը՝ Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տակի Ֆիտի
Տակի Ֆիտի (Таки Фити, ), մակեդոնացի ժամանակակից տնտեսագետ գիտնական, Հյուսիսային Մակեդոնիայի ֆինանսների նախկին նախարար։
Կենսագրություն
Տակի Ֆիտին ծնվել է 1950 թվականի նոյեմբերի 7-ին, Հյուսիսային Մակեդոնիայի Կրուշևո քաղաքում։ Էթնիկ արոմանցի է ։ 1980 թվականին ստացել է մագիստրոսի, 1983-ին՝ գիտությունների դոկտորի աստիճան՝ Սկոպիեի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում պաշտպանելով իր պատրաստած ատենախոսությունը։ 1996 - 1998 թվականներին պաշտոնավարել է որպես Հյուսիսայի Մակեդոնիայի Հանրապետության ֆինանսների նախարար (վարչապետ Բրանկո Ցրվենկովսկու ձևավորած ու ղեկավարած կառավարության կազմում)  ։ Ներկայումս ղեկավարում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայի ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնը ։
Տակի Ֆիտիի գիտական հետաքրքրությունների շրջանակն ընդգրկում է ընդհանուր տնտեսագիտության, տնտեսական աճի ու զարգացման, տնտեսության պետական կարգավորման, միջազգային կապիտալի ներհոսքի ու արտահոսքի, ձեռներեցության ու գործարարության հիմնախնդիրներ։ Նրա հեղինակությամբ կամ հեղինակակցությամբ արդեն լույս են տեսել շուրջ երկու տասնյակ մասնագիտական գրքեր, որոնցից առավել կարևոր են համարվում Transnational companies and export of capital, Modern capitalism, Entrepreneurship and entrepreneurship management, Economy - microeconomic approach, Economy - macroeconomic approach աշխատությունները ։
Ամբոխի մարդը
Ամբոխի մարդը, Էգդար Ալան Պոյի պատմվածքը, անհայտ հեղինակի մասին, ով հետևում էր մարդու, մարդաշատ Լոնդոնում, հրատարակվել է 1840 թվականին։
Սյուժե
Պատմությունը սկսում է բնաբանից Ce grand malheur, de ne pouvoir être seul ՝ մեջբերումը վերցրած է Ժան դը Լաբրյուերից։ Այն թարգմանվում է այսպես՝ Սարսափելի դժբախտություն է չունենալ հնարավորություն մնալ միայնակ։ Այս մեջբերումը օգտագործվել էր նաև Պոյի «Մետցենշտեյնը» պատմվածքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճ պատմվածքներ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ուղիղ երեքն անց տասնհինգ...
«Ուղիղ երեքնանց տասնհինգ…» («Ровно в три пятнадцать…»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1959 թվականին ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Բորիս Դյոժկինի և Եվգենի Միգունովի կողմից «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։ Մուլտֆիլմը պատկանում է «Ուրախ մարդուկների արկածների մասին» պատմող շարքին ։
Սյուժե
Մի անգամ «Ուրախ նկարներ» խմբագրությունում հնչում է հեռախոսային զանգ։ Տեղի պիոներական ճամբարի ջոկատավարներն Ուրախ մարդուկների ակումբի անդամներին խնդրում են տոնական համերգ տալ իրենց ճամբարի բացման կապակցությամբ։ Ակումբի մասնակիցներն ուրախությամբ համաձայնում են և անմիջապես ուղևորվում։ Սակայն ճամբարի ճանապարհին նրանց բեռնատարը փչանում է, և նրանք ստիպված են լինում անմիջապես սարքել այն կամ գտնել այլ միջոց, որպեսզի ճամբար հասնեն համերգի սկսվելուց առաջ։ Իսկ այն նախատեսված է ուղիղ 3:15։
Թողարկումներ
Մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD սկավառակով «Союз-видео» ստուդիայի կողմից․ ձայն — Ռուսերեն Dolby Digital 1.0 Mono, տարածաշրջանային կոդ — 0 (All), պատկեր — Standart 4:3 (1,33:1), գույն — PAL։ Բովանդակություն՝ «Որտե՞ղ եմ ես տեսել նրան» («Где я его видел?»), «Գարնանային մեղեդիներ» («Весенние мелодии»), «Катерок», «Մաշենկայի համերգը» («Машенькин концерт»), «Անտառային էստրադայում» («На лесной эстраде»), «Օտար ձայն» («Чужой голос»), «Երաժիշտ այծը» («Козёл-музыкант») ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1959 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Բորիս Դյոժկինի մուլտֆիլմեր
Պիեռ Անրի
Պիեռ Անրի (Pierre Henry,), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, դաշնակահար և Կոնկրետ երաժշտության հայտնի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
1938-1948 թվականներին սովորել է Փարիզի կոնսերվատորիայում` աշակերտելով Նադիա Բուլանժեին և Շառլ Մեսսիանին։ 1949 թվականին աշխատել է Ֆրանսիական ռադիոյի և հեռուստատեսության փորձառական ստուդիայում, որտեղ Պիեռ Շեֆերի հետ միասին զբաղվել է կոնկրետ երաժշտությամբ։ Նրանց համագործակցության առաջին և առավել հայտնի արդյունքը եղել է «Սիմֆոնիա մեկ մարդու համար»(Symphonie pour un homme seul, 1950 թ.) (Symphonie pour un homme seul, 1950 թ.) : 1958 թվականին թողել է կոնկրետ երաժշտության խումբը և երկու տարի անց հիմնադրել է Ֆրանսիայում առաջին էլեկտրոնային երաժշտության մասնավոր ստուդիան, 1982 թվականին բացել է ևս մեկ նմանատիպ ստուդիա։
Ստեղծագործություն
Պիեռ Անրիի բոլոր ստեղծագործությունները ստեղծվել են ժապավենի վրա ձայնագրված հնչողության փոփոխման ու մոնտաժի միջոցով։ Նրա աշխատանքներից առավել հայտնի են Մորիս Բեժարի թատերախմբի համար գրված բալետները, այդ թվում` «Օրփեոս» (1958 թ.), «Ճանապարհորդություններ» (1962 թ., ըստ տիբեթյան Մեռյալների գրքի), «Վարիացիաներ դռան և հառաչանքի թեմաներով» (1963), «Նիժինսկի, Աստծո ծաղրածու» (1971 թ.) ստեղծագործությունները։ Պիեռ Անրին նաև ստեղծել է բազմաթիվ ձայնագրություններ ֆիլմերի, թատերական ներկայացումների, ռադիոբեմադրությունների և գեղարվեստական ինստալյացիաների համար։ Պիեռ Անրիի «Psyché Rock » կոմպոզիցիայի ներշնչանքով է գրվել «Ֆուտուրամա» մուլտսերիալի երաժշտությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Տավուշի մարզային գրադարան
Հայաստանի մշակույթի նախարարության Տավուշի մարզային գրադարան, ՏՄԳ, հանրային գրադարան Հայաստանի Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքում։ Հանդիսանում է մարզի խոշորագույն գրադարանը, ինչպես նաև տեղեկատվության, լուսավորության կարևորագույն կենտրոններից մեկը։ Գրադարանի տնօրենն է Անահիտ Ղուկասյանը (2014 փետրվարից) ։ Գտնվում է՝ Հայաստան, Տավուշի մարզ, Իջևան, Աբովյան փող., 14 շենք հասցեով ։
Պատմություն
1980-ականներին գրադարանը գտնվում էր 1950-ականներին կառուցված շենքում, որտեղ այսօր գտնվում է Սուրբ Ներսես Շնորհալի եկեղեցին։ 1996 թվականին Տավուշի մարզային գրադարանը տեղափոխվել է նախկին Պիոներ պալատի շենք
Նորոգման հետ կապված խնդիրներ
2011 թվականին սկսվել է Տավուշի մարզային գրադարանի նորոգումը, որի համար Հայաստանի պետական բյուջեից հատկվացվել էր 54 միլիոն դրամ։ Շինարարական աշխատանքները անցկացրել է Հայաստանի քաղաքաշինության նախարարությունը։ Նախատեսված էր նորոգումը ավարտել 2012 թվականին, սակայն այն չարաշահումների պատճառով ժամկետը երկարացվել է, իսկ գործի նյութերը փոխանցվել են իրավապահ մարմիններին։ 2012 թվականի հուլիսին Իջևան կատարած այցի ընթացքում Հայաստանի փոխվարչապետ Արմեն Գևորգյանը ծանոթանալով գրադարանի շենքի վիճակին հայտնել է, որ շենքի նորոգումը ավարտելու համար Հայաստանի սոցիալական ներդրումների հիմնադրամից լրացուցիչ պետք է հատկացվի 30 միլիոն դրամ ։
Ծրագրեր
Գրադարանում պարբերաբար անցկացվում են միջոցառումներ, այդ թվում մարտի 8-ի, Մեծ Եղեռնի զոհերի հիշատակի միջոցառումներ, նշվում է Մանկական գրքի միջազգային օրը և այլն ։ Գրադարանում անցկացվում է նաև Տարվա լավագույն ստեղծագործող և ընթերցող մրցույթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի գրադարաններ Կատեգորիա:Իջևանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հիմնադրումներ Հայաստանում
Ակուարա
Ակուարա (Aquara), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 1799 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84020, հեռախոսային կոդ՝ 00828 ։