cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միխայիլ Դերժավին
Կենսագրություն
1924 թվականին ընդունվել է Ե. Վախթանգովի անվան ստուդիա։ 1928 թվականից՝ Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասան ։
Առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 1931 թվականին. ոչ մեծ դերով հանդես է եկել «Մեխանիկական դավաճան» ֆիլմում։ «Մեծ բեկում» ֆիլմում կատարել է գլխավոր՝ գեներալ Մուրավյովի դերը, որի համար նախատիպ է հանդիսացել Գեորգի Ժուկովը ։
Միխայիլ Դերժավինը մահացել է 1951 թվականի հուլիսի 30-ին ՝ 49 տարեկան հասակում՝ արձակուրդի ժամանակ, Շիշկին Լես գյուղից ոչ հեռու վարձակալած ամառանոցում ։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (հողակտոր №2) ։
Ընտանիք
Կինը՝ Իրաիդա Դերժավինան է (1916-2000) ։ Որդին՝ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ, դերասան Միխայիլ Դերժավինն է (1936-2018)։ Թոռը՝ Մարիա Բուդյոննայան է (ծնվ՝. 1963 թ.) ։
Դուստրը՝ Տատյանա Միխայլովնա (1941-2014)։ Թոռը՝ Միխայիլ Վլադիմիրով։
Դուստրը՝ Աննա Դերժավինա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Մամուխ
Մամխենին վարդազգիներին պատկանող փշոտ թուփ է, ձվաձև ատամնեզր տերևներով։ Լատիներեն անվանումն է՝ Prunus spinosa L.։
Ծաղիկները մանր են, հնգաթերթ, սպիտակ, դառը նշի հոտով։ Պտուղը կորիզապտուղ է, կլոր, մուգ գույնի, թթվաքաղցր, ուժեղ տտիպ համով։ Ունի գորշամոխրավուն, թեթևակի ճաքճքված կեղև։ Ծաղկում է գարնանը, մինչև տերևների դուրս գալը, պտղակալում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին։ Բույսը բավականաչափ չորադիմացկուն է և լուսասեր։
Բուժման համար հիմնականում օգտագործում են բույսի ծաղիկները և պտուղները։
Բաղադրություն
Պտուղները պարունակում են մինչև 9.3% շաքար, մինչև 1.7% խնձորաթթու, ցիանային միացություններ, պեկտինային, բուրավետ և դաբաղիչ նյութեր, վիտամիններից՝ C, B1, B2, PP, E, կարոտին, քիմիական տարրերից՝ նատրիում, կալիում, կալցիում, մագնեզիում, ֆոսֆոր, երկաթ։ Ծաղիկներում հայտնաբերված են կապտաջրածնաթթու, բենզալդեհիդ, եթերայուղ, դառը և դաբաղիչ նյութեր։
Օգտագործում
Դեղաբույսը բուժական առումով ունի կիրառման շատ հին պատմություն։ Հին Հռոմի և Հին Հունաստանի բժիշկները դեղաբույսի պտղահյութը օգտագործել են դիզենտերիայի ժամանակ։ Աշխարհի տարբեր ժողովուրդների բժշկության մեջ մամխո պտուղները թարմ վիճակում կամ եփուկի ձևով օգտագործում են որպես մածող, հակաբորբոքիչ և կազդուրիչ միջոց՝ աղիների խանգարումների, ձայնի խզման և հազի ժամանակ։ Ծաղիկները որպես լուծող օգտագործում են այլ լուծողականների հետ։ Դրանք օժտված են նաև միզամուղ և խուխամուղ հատկություններով և առավել գնահատվում են մանկական հիվանդությունների բուժման ժամանակ։
Չեխական բժշկության մեջ պտղաթեյն օգտագործում են մաշկային ցանավորումների և հազի ժամանակ։ Բուլղարական ժողովրդական բժշկության մեջ տերևների եփուկը նշանակում են մաշկային ախտահարումների և միզուղիների բորբոքման ժամանակ՝ որպես միզամուխ և հակաբորբոքիչ։
Մամխի պտուղները օժտված են արտահայտված հակաբորբոքիչ, մածող, սպազմալիտիկ և նյութափոխանակությունը կարգավորող հատկություններով։ Մամխի պտուղները սննդային արժեքով գերազանցում են սալորին, դեղձին, հոնին, տանձին, կիտրոնին, խնձորին և նարնջին։ Նրանցից պատրաստում են գինի, մուրաբա, կոմպոտ, չիր, պովիդլո, պաստեղ, ցուկատ, մարինատ, օշարակ, իսկ կերակրի մեջ օգտագործում են որպես համեմունք։
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Վարդազգիներ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Պտղատու ծառեր
Ռոբերտ Ֆրոստ
Ռոբերտ Լի Ֆրոստ, ամերիկացի մեծ բանաստեղծ։ Վաղ հասակից գրում էր բանաստեղծություններ ու աշխատում իր ֆերմայում։ Նա միշտ էլ ֆերմեր մնաց՝ որպես բնության կիրքը փառաբանող ու մարդկային կյանքը բնությանը վերադարձնող երգիչ։ Ֆրոստի բանաստեղծական հերոսը՝ նյուհեմփշիրցի ֆերմերը, իր հորթերով, կենաց ծառերով ու մութ անտառներով ճամփա ընկնող կոսմիկ մի գիտակցություն է։ Բրիչը ձեռքին, կոշտ թաթերով ֆրոստյան հողագործն արարչի օրհնությունն է, նույն ինքը՝ արարիչը, հանապազօրյա քրտինքն ու արյունը հունցող աշխատավորը։
Ֆրոստն ամուսնանում է իր դասընկերուհու հետ։ Նրանց վեց երեխաներից երկուսը մահանում են փոքր հասակում։ Երիտասարդ Ֆրոստի անձնական ողբերգությունները պեսիմիստական աշխարհայացք են ձևավորում, որտեղ վաղուց պարտված ինդիվիդը շարունակում է ասկետիկ կեցությունը՝ վերապրելով անցյալը։
Ֆրոստին երկար ժամանակ չէին տպագրում։ Ստիպված նա վաճառում է ֆերման, տեղափոխվելով Լոնդոն։ Էզրա Փաունդի օգնությամբ հրատարակվում է բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «A Boy’s Will»։ Առաջին աշխարհամարտի նախօրեին Ֆրոստը վերադառնում է Նյու Հեմփշիր, գնում նոր ֆերմա։ Ռոբերտ Ֆրոստը չորս անգամ արժանանում է Պուլիտցերյան մրցանակի (1924, 1931, 1937․ 1943)։ ԱՄՆ-ում նա մեծ ճանաչում ու հարգանք էր վայելում։ Մի քանի նախագահի, այդ թվում նաև Ջոն Քենեդու երդմնակալության օրը նա իր խոսքն էր հղում նախագահին ու ամերիկյան ժողովրդին, կարդում էր բանաստեղծություն։
Այցելելով Խորհրդային Միություն՝ Ֆրոստը հանդիպում է Աննա Ախմատովային։ Միմյանց համար նրանք ընթերցում են բանաստեղծություններ։
Ֆրոստի ուշ շրջանի քնարական բանաստեղծությունները պատկանում էն անգլալեզու պոեզիայի գլուխգործոցներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Կոտորի պաշտպանական կառույցներ
Կոտորի պաշտպանական կառույցներ (Которска тврђава, Fortificazioni di Cattaro), համարվում է ինտեգրված   պատմական ամրաշինական կառույցների համակարգ, որը պաշտպանել է միջնադարյան Կոտոր քաղաքը (այդ ժամանակ կոչվել է «Cattaro la veneziana»), որի կազմում ընդգրկված են քաղաքի պարիսպները, աշտարակները, միջնաբերդները, դարպասները, բաստիոնները, ամրոցները, ցիստեռնները, դղյակները և այլ օժանդակ շինություններ ու կառույցներ։ Համակարգում հիմնականում ընդգրկված են Վենետիկի, ինչպես նաև Իլիրիայի, Բյուզանդիայի և Ավստրիայի ռազմական ճարտարապետության կառույցներ։ Հին քաղաքը նրա բնական շրջակայքի ամրությունների հետ միասին ներառվել են 1979 թվականի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ Կոտորի բնական և մշակութա-պատմական շրջան անվանումով և համարվում է Չեռնոգորիայում միակ մշակութային նշանակություն ունեցող նման տարածքը։
Պատմություն
Սուրբ Հովհաննես լեռան գագաթն ամրացված է եղել դեռևս իլիրական ժամանակներում։ 6-րդ դարում Հուստինիանոս I կայսրը վերակառուցել է ամրոցը։ Բյուզանդացիների նահանջից հետո, չնայած բազմաթիվ ասպատակություններին, ձեռք է բերվել հարաբերական անկախություն, բայց դա որոշակի ազդեցություն չի ունեցել ամրությունների վրա։ Դրանք փոխվել են, երբ 1420 թվականին այն ժամանակ անկախ Կատարոյի Հանրապետությունը (նեոլատինական դալմատական քաղաք-պետություններից մեկը) ենթարկվել է վենետիկյան տիրապետությանը։
Վենետիկյան Ալբանիայի կազմում ամրությունները ժամանակակից կառուցվածք են ստացել։ Այդ ընթացքում եղան երկու հաջող օսմանյան պաշարումներ, որոնց հաջորդել են օկուպացիաները՝ 1538–1571 և 1657–1699 թվականներին։ 1797 թվականին Կամպո Ֆորմիոյի պայմանագրով ամրությունները անցել են Հաբսբուրգների միապետությանը։ 1805 թվականին Կոտորը (այն ժամանակ կոչվել է Կատարո) հանձնվել է Ֆրանսիական կայսրության հաճախորդ-պետությանը՝ Իտալիայի Նապոլեոնյան թագավորությանը Պրեսբուրգի պայմանագրով, բայց այն գրավվել է ռուսական զորքերի կողմից Դմիտրի Սենյավինի օրոք, մինչև որ նրանք դուրս են եկել 1807 թվականին Տիլզիտի պայմանագրից հետո։ Երեք տարի անց դրանք ընդգրկվեցին Ֆրանսիական կայսրության Իլիրական նահանգներում։ Քաղաքի ամրությունները հարձակման ենթարկվեցին բրիտանական նավատորմի կապիտան Ուիլյամ Հոսթի կողմից՝ HMS Bacchante նավով (38 հրանոթ)։ «Ոչ ռազմական եղանակով» նա իր նավի թնդանոթը բարձրացրել է ամրոցի վերևի դիրքերը, օգտագործելով նավի ճախարակներն ու պարանասարքերը, և սկսեց գնդակոծել։ Տասնօրյա պաշարումից հետո ֆրանսիական կայազորն այլ ելք չուներ և 1814 թվականի հունվարի 5-ին նրանք հանձնվել են ։
Վիեննայի վեհաժողովից հետո Կոտորը վերադարձվել է Ավստրիական կայսրությանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմում պարտությունից հետո ավստրիացիները հեռացել են, և ամրոցն այլևս բնակեցված չի եղել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կոտորը գրավվել է Առանցքի ուժերի կողմից և մտել Դալմաթիայի նահանգապետության մեջ։ Գերմանական զորքերը գրավել են քաղաքը 1943 թվականի սեպտեմբերին, այն ազատագրվել է 1944 թվականի նոյեմբերի 21-ին, այդ ամսաթիվը նշված է Ծովային դարպասի վերևում։
Քաղաքի ամրությունները վնասվել են 1563, 1667 թվականներին տեղի ունեցած ուժեղ երկրաշարժերից, իսկ ամենավերջին երկրաշարժը տեղի է ունեցել  1979 թվականի ապրիլի 15-ին։
Նկարագրություն
Կոտոր քաղաքի միջնադարյան հատվածը գտնվում է եռանկյունաձև հողատարածքի վրա, որը ամենամեծ չափով սահմանակից է Կոտորի ծովածոցին հարավ-արևմտյան կողմից, Սկուրդա գետով հյուսիսից, իսկ արևելքից Սուրբ Հովհաննես լեռան (Սան Ջովանի) կողմից։ Քաղաքի պարիսպները պաշտպանում են քաղաքը հյուսիսային և հարավ-արևմտյան կողմերից՝ ծովի կողմից։ Պարիսպները ամրացված են ամրոցներով, որոնցից առավել նշանավոր են Կամպանա աշտարակը և միջնաբերդը (13-14-րդ դարեր) այն գտնվում է այնտեղ, որտեղ գետը թափվում է ծոցը։ Դրա կողքին գտնվում է 1555 թվականի Ծովային դարպասը (նաև՝ Գլխավոր դարպաս), որն ապահովում է մուտքը ծոցից, մյուս երկու դարպասները 1540 թվականի Գետային դարպասներն են (նաև՝ Հյուսիսային դարպաս) մոտակա 1540 թվականի Բեմբո ամրոցի հետ և Գուրդյան դարպասը (նաև՝ Հարավային դարպաս), վերջինս բազմիցս ձևափոխվել և ամրացվել է Գուրդյան ամրոցի կողմից սկսած 1470 թվականից։ Բեմբո ամրոցը վերափոխվել է բացօթյա թատրոնի։ Կան ևս երկու դարպասներ, մեկը պարսպապատված էր Ծովային դարպասից հարավ, մյուսը՝ Սպիլյարյան դարպասը, բլրի լանջին Ցետինեի հին ճանապարհի քաղաքային պարիսպների ուղղությամբ։ Բեմբոյի և Գուրդի ամրոցների պարիսպները բարձրանում են դեպի Սուրբ Հովհաննես լեռան գագաթը, որոնք ամրացնում են քաղաքը։ Քաղաքային պարիսպները տարբեր տեղերում ունեն դիրքեր, որոնց ներսում կա հաղորդակցության ցանց, ինչպես նաև լրացուցիչ շինություններ, այդ թվում՝ 1518 թվականի Աստվածամոր Առողջության եկեղեցին։ Լեռան գագաթին 280 մետր բարձրության վրա գտնվում է Սան Ջովանի ամրոցը, որը բարձրանում է արևելյան ծոցի, ամրությունների  համակարգի և քաղաքի վրա։ Ամրոցի բլուրից այն կողմ բնակեցված լեռնային գյուղերը բարձրանում են մինչև Լովչեն։ Արտաքին պատի շրջագիծը 4,5 կմ է, հաստությունը՝ 2-ից մինչև 16 մ, բարձրությունը՝ մինչև 20 մ։
Պահպանություն
1979 թվականի երկրաշարժը վնասել է Կոտորի շենքերի զգալի մասը, այդ թվում՝ ամրությունները։ Հնավայրը նույն տարում ներառվել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում, ինչպես նաև վտանգի տակ գտնվող Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Վերջինը ցանկից հանվել է ավելի ուշ՝ 2003 թվականին, սակայն վերանորոգման մեծ մասը կատարվել է հին քաղաքում։ Ամրությունները Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտի ամենակարևոր մասն են և չնայած դրանք պարունակում են տարբեր դարաշրջանների տարրեր, սակայն վենետիկցիներն են կառուցել ներկայիս կառույցների զգալի մասը։ Հուշարձանը պաշտպանական վենետիկյան ռազմական ճարտարապետության կարևորագույն նմուշներից է ։ 2001 թվականին Հուշարձանների և տեսարժան վայրերի պահպանության միջազգային խորհուրդը կոչ է արել վերակառուցել ամրոցը ։ Եվրոպական հանձնաժողովը շահագրգռված է եղել ամրացման աշխատանքների կատարմամբ ոչ միայն նրա մշակութային նշանակության պատճառով, այլ նաև պահպանելու և զարգացնելու այն որպես զբոսաշրջության ռեսուրս և տեղական տնտեսության կարևոր մաս։ Սպասարկման բացակայությունը, էրոզիան, երկրաշարժերը և բուսականությունը նպաստել են դրա մշտական ​​քայքայմանը։ Առաջարկվել է վերականգնել բլրի և քաղաքի պարիսպները, վերանորոգել աշտարակները և դիտակետերը, հետիոտնային արահետներն ու շինությունները՝ ամրաշինական համալիրը վերականգնելու և դրա տնտեսական ներուժն օգտագործելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի պատմություն Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:11-րդ դարի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Վենետիկի հանրապետություն Կատեգորիա:Ամրոցներ
Ծովատառեխի ճակատամարտ
Ծովատառեխի ճակատամարտ (Journée des Harengs, Battle of the Herrings), նաև՝ Ռուվրեի ճակատամարտ՝ բախում Հարյուրամյա պատերազմում, տեղի է ունեցել 1429 թվականի փետրվարի 12-ին՝ Ռուվրեից քիչ հեռու, Օռլեանից մի փոքր հյուսիս։ Ճակատամարտը Օռլեանի պաշարման դրվագներից մեկն է (1428 թվականի հոկտեմբեր - 1429 թվականի մայիս)։
Նախապատմություն
1429 թվականի փետրվարի սկզբին անգլիացիները Փարիզից սայլախումբ ուղարկեցին՝ Օռլեանը պաշարած իրենց զորքերի կարիքները հոգալու համար։ Զինված պահակախմբի հրամանատարը սըր Ջոն Ֆասթոլֆն էր։ Սայլախմբում մոտ 300 սայլակներ կային, որոնք բեռնված էին զինամթերքով և պարենով (գլխավորապես ՝ ապխտած ծովատառեխով լի տակառներով)։ Սկսվում էր Մեծ Պահքը, որով էլ բացատրվում է սայլախմբում նման զգալի քանակությամբ ձկան պաշարների առկայությունը։ Սըր Ջոն Ֆասթոլֆի ղեկավարությամբ ուղեկցող ձիավոր պահակախումբը բաղկացած էր մոտավորապես 1000 նետաձիգերից և 1000-1200 փարիզցի աշխարհազորայիններից (1600-1700 մարտիկներ, որոնցից 600-ը՝ անգլիացիներ և 1000-ը՝ պարզ ուղեկցողներ, ըստ տարեգիր Անգերան դե Մոնստրելեի)։
1429 թվականի փետրվարի 11-ին անգլիական սայլախումբը ժամանեց Ռուվրե փոքրիկ գյուղը՝ Ժանվիլից հինգ մղոն դեպի հյուսիս, որտեղ կանգ առավ գիշերելու։  Հաջորդ օրվա առավոտյան ջոկատն առաջ շարժվեց, բայց հարավ-արևմուտքից երևաց կոմս դե Կլերմոնի ֆրանկո-շոտլանդական բանակի առաջապահ ջոկատը։
Անգլիական սայլախմբի շարժի մասին լուրերը հասել էին Բլուա և Շառլ Բուրբոնի՝ կոմս դե Կլերմոնի, ֆրանսիական մեծ ջոկատը (3000-4000 մարդ) ուղղություն վերցրեց դեպի հյուսիս-արևելք՝ անգլիացիների շարժը կանխելու կամ գոնե անգլիական զորքերի տեղաբաշխումը խոչընդոտելու համար։ Ֆրանսիական ուժերի կազմում գտնվում էին նաև շուրջ 400 շոտլանդացիներ՝ Ֆրանսիայում շոտլանդացիների կոնետաբլ՝ Դարնլիից սըր Ջոն Ստյուարտի հրամանատարությամբ (վեց տարի առաջ Կրավանի ճակատամարտում նա կորցրել էր աչքը և գերի ընկել անգլիացիներին, սակայն հետագայում ազատ էր արձակվել)։
Կոմս դե Կլերմոնը իր մարդկանց հրամայեց մնալ տեղում (թեպետ նրանք մնացին ձիերին հեծնած) և առաջ մղեց իր աղեղնազենները և մեծ քանակությամբ փոքր տրամաչափի զենքերը։
Ճակատամարտ
Ռազմի դաշտը բաց հարթ տափաստանն էր։ Ֆրանսիական խոշոր ուժերի դեմ կանգնած էին նրանց թվաքանակով զգալիորեն զիջող անգլիացի նետաձիգներն ու աշխարհազորայինները։ Գիտակցելով իր վիճակի ծանրությունը՝ անգլիացիներն ընտրեցին պաշտպանական մարտավարությունը. սայլերից ու տակառներից հանպատրաստից պաշտպանական դիրքեր էին սարքել։ Ֆրանսիացիները մարտը սկսեցին պատսպարված անգլիացիների դեմ հրետանային գնդակոծությամբ։ Անգլիացիները կրակոցներին պատասխանելու ոչինչ չունեին, և նրանք ստիպված էին որոշ ժամանակ սպասել։ Շատ սայլեր կոտրվում էին ռմբագնդակներից, ծովատառեխը թափվում էր գետնին։  Ամեն բան տանում էր նրան, որ Ռուվրեն դառնալու էին պատմության մեջ առաջին վայրը, որտեղ ճակատամարտի ելքը որոշողը հրետանին պետք է դառնար։ Ահա՝ ֆրանսիացիները հաղթանակում են, ու անգլիացիների պարտությունը անխուսափելի է դառնում։
Շոտլանդական զորակազմի հրամանատար սըր Ջոն Ստյուարտի նյարդերը չեն դիմանում, և, չենթարկվելով կոմս դե Կլերմոնի հրամաններին, նա շտապեցնում է իր մարդկանց և գրոհում է անգլիական վագենբուրգի մուտքերից մեկի վրա։ Շոտլանդացիների սպառազինությունը թեթև էր, ինչի հետևանքով անգլիական նետաձիգները ու աղեղնավորները կարողանում էին նրանց ծանրագույն կորուստներ պատճառել, ընդ որում՝ իրենք գրեթե անվնաս էին մնում։ Ավելին, ֆրանսիացիները ստիպված եղան դադարեցնել կրակը, որպեսզի չվնասեն յուրայիններին։
Դրան հաջորդած ֆրանսիացիների հեծելազորի գրոհը նույնպես անհաջողության մատնվեց. ձիերը, հողի մեջ խրված ցցերից ծակվելով, վնասվեցին։ Ֆրանսիացիները շփոթմունքի մեջ ընկան և ակնհայտաբար չկարողացան որոշել, թե ինչ պետք է անեն հաջորդիվ։ Սըր Ֆասթոլֆը առիթն օգտագործեց և հրամայեց անցնել հակագրոհի։ Անգլիացի աղեղնավորները ձիերով և երկու տողանով հարվածեցին անկազմակերպ նահանջող ֆրանսիացիներին և նրանց հարկադրեցին փախուստի դիմել։
Ֆրանս-շոտլանդական զորքը կորցրեց 120 զրահավոր զինվորներ և 400-500 այլ մարտիկներ, առավելապես շոտլանդացիներ (զոհվել էր նաև ինքը՝ Ջոն Ստյուարտը)։ Վիրավորների թվում էր Ժան դե Դյունուան՝ Օռլեանի բաստարդը, ով հետագայում դարձավ Ժաննա դ' Արկի ամենահայտնի զինակիցներից մեկը և ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Օռլեանի պաշարման և Լուարյան արշավանքի ժամանակ։
(9012) Բեններ
(9012) Բեններ (Benner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Ծովատառեխի ճակատամարտ
Հետևանքները և ճակատամարտի նշանակությունը
Սըր Ջոն Ֆասթոլֆը հաղթանակով բանակին հասցրեց պարենի անհրաժեշտ պաշարները և վերադարձավ Փարիզ՝ նոր պաշարների հետևից։ Անգլիացիների մարտական ոգին բարձրացավ։
(9012) Բեններ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,877699 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,991 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7644 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1783,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2019 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,08° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ծովատառեխի ճակատամարտ
Հետևանքները և ճակատամարտի նշանակությունը
Այսպիսով, Ռուվրեի ճակատամարտը Օռլեանի պաշարման սկզբից ի վեր (1428 թվականի հոկտեմբեր) և մինչ Ժաննա դ' Արկի՝ քաղաքի պարիսպների մոտ հայտնվելը (1429 թվականի մայիս) ամենակարևոր իրադարձությունն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարյուրամյա պատերազմ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Անգլիայի պատմություն
Ժամանակն ընտրել է մեզ
«Ժամանակն ընտրել է մեզ» («Время выбрало нас»), խորհրդային ռազմական դրամա, հինգ սերիաներից բաղկացած գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Միխայիլ Պտաշուկի կողմից։ Առաջին ցուցադրությունը կայացել է 1979 թվականի աշնանը ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին օրերին Խորհրդային Միության արևմտյան հատվածում։ Սրընթաց կերպով առաջ շարժվող գերմանական զորքերից թաքնվելով խոտանոցում՝ պունյայում (ինչպես այն կոչում է խոտանոցի տեղացի սեփականատերը)՝ պատահաբար իրար են հանդիպում նախկինում անծանող երեք մարդ՝ կոմերիտական ակտիվիստ Վորոնեցկին (Եվգենի Գերասիմով), Կարմիր բանակի լեյտենանտ Նեբիլովիչը (Ստանիսլավ Ժդանլո), Մոսկվայից գործուղված Մոլչանովը (Վիկտոր Պրոսկուրին)։
Բավական արագ նրանք հասկանում են, որ այլևս հնարավոր չէ միանալ յուրայիններին, ռազմաճակատը շատ արագ հեռացել է դեպի արևելք։ Հերոսները միանում են երկրամասի պարտիզանական շարժմանը, և նրանց միջև սկիզբ է առնում մարտական ընկերություն, չնայած նրանց կենսագրությունների ու բնավորությունների տարբերությանը։
Ստեղծման պատմություն
Սերիալի նկարահանումներն սկսվել են 1976 թվականին և բարդացել են ողբերգական դեպքերով։ 1978 թվականի գարնանը, երբ ամբողջովին նկարված էին երկու սերիաները և սկսվել է երրորդի նկարահանումը, կենցաղային կոնֆլիկտում զոհվել է Ստանիսլավ Ժդանկոն, որ կատարում էր լեյտենանտ Նոբիլովիչի դերը։ Ստիպված են եղել հրաժարվել հերոսների եռյակից և նորից գրել ֆիլմի հետագա սյուժեն։ Երրորդ սերիայում հանդիսատեսին ներկայացվել է, թե լեյտենանտը զոհվել է հերթական մարտում ։
Երաժշտություն և երգեր
Լուսագրերի ընթացքում հնչում է ֆիլմի թեման՝ Միխայիլ Մատուսովսկու երգերը Տիխոն Խրեննիկովի երաժշտությամբ՝ «Ժամանակն ընտրել է մեզ» («Время выбрало нас») և «Поле Куликово»։ Ֆիլմի առաջին իսկ ցուցադրությունից հետո դրանք մեծ ժողովրդականության են արժանացել Խորհրդային Միությունում։ Այդ ցուցադրությունը (1979 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր) տեղի է ունեցել խորհրդային զորքերի՝ Աֆղանստան մտնելուց ընդամենը մի քանի ամիս առաջ։ Ֆիլմի վերնագիրը (որն իր հերթին երգի կրկներգն է) վերաիմաստավորվել է արդեն Աֆղանական պատերազմի ենթատեքստում։ Պատերազմի մասնակիցների կողմից գրվել են մի շարք համանուն երգեր ու գրքեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:1979 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ այբբենական կարգով
Ալբերտո Ջակոմետի
Ալբերտո Ջակոմետի (Alberto Giacometti, ), շվեյցարացի քանդակագործ, նկարիչ, գրաֆիկ, 20-րդ դարի խոշորագույն վարպետներից մեկը։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Ջակոմետին ծնվել է 1901 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Շվեյցարիայի Բորգոնովո շրջանի Ստամպա գյուղում, նկարիչ Ջովանի Ջակոմետիի ընտանիքում։ Արվեստի նկատմամբ սերը դրսևորվել է վաղ մանկությունից, երբ Ալբերտոն սկսել է զբաղվել ծեփագործությամբ ու նկարչությամբ։ 1919-1920 թվականներին գեղանկարչություն է ուսանել Ժնևի գեղարվեստի դպրոցում` քանդակագործության բաժնում։ 1920 և 1921 թվականներին ճամփորդել է Իտալիայում, որտեղ ծանոթացել է իտալական դասական արվեստին ու Հին Հռոմի հուշարձաններին։
1922 թվականին ապրել ու ստեղծագործել է Փարիզում, որտեղ մտերմացել է Անդրե Բրետոնի, Լուի Արագոնի, Պաբլո Պիկասսոյի, Խոան Միրոյի, Մաքս Էռնսթի, Ժան Պոլ Սարտրի, Սեմյուել Բեքեթի հետ։ Սովորել է Փարիզի Գրանդ Շոմիեր ստուդիայում` Էմիլ Անտուան Բուրդելի մոտ (1922-1925)։ Ամառվա ամիսներն անցկացրել է Շվեյցարիայում։
Ջակոմետիի` վաղ շրջանի գործերը ռեալիստական ոճով են, սակայն Փարիզում նա կրել է կուբիզմի ազդեցությունը («Տորս» 1925, «Կերպարներ» 1926-1927), տարվել Աֆրիկայի, Օվկիանիայի, Ամերիկայի հին արվեստով («Գլուխ» 1925, «Ջղաձգվող մարդ» 1926, «Կին-գդալ» 1926)։
1935 թվականին նկարիչը դադարել է սյուրռեալիզմը ներկայացնելուց` այս շրջանի ստեղծագործություններն անվանելով «լիարժեք փակուղի»։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո (այս ժամանակաշրջանը քանդակագործն անցկացրել է Ժնևում) նա անցնում է նոր` ավելի հումանիստական ոճի, դիմանկարային գեղանկարչության ու գրաֆիկայի («Քայլող մարդ» 1947, «Անետայի դիմանկարը» 1950, «Դիեգոյի կիսանդրին» 1954)։
Հետպատերազմյան շրջանում շատերն են առանձնացրել Ջակոմետիին` որպես նշանավոր նկարիչ էքզիստենցիալիստ, այդ թվում` Սարդրը և Ժան Ժենեն։ Նրա նուրբ կերպարները, որոնք միայնակ ներկայացված են տիեզերքի անծայրածիր տարածության մեջ, ընդհանուր առմամբ արտահայտում են մարդու մեկուսացումը, ինչը բնորոշ է ֆրանսիական ավանգարդին։ Գրող Ֆրանսիս Պոնժը Ջակոմետիի արվեստի այս տեսանկյունը վառ արտահայտել է «Reflexions sur les statuettes, figures et peintures d’Alberto Giacometti» հոդվածում, որ տպագրվել է «Cahiers d’Art» ամսագրում (Փարիզ, 1951).
Ջակոմետիի` հասուն շրջանի քանդակագործության մեջ մեծ տեղ է գրավում ծավալի ու զանգվածի հարաբերակցությունը, մարդու կերպարի առեղծվածը, իսկ գեղանկարչության ու գրաֆիկայի մեջ` տարածական խորքայնության խնդիրը, մարդկային դեմքի հանելուկը։
Ճանաչում
Շվեյցարիայի Կուր քաղաքում, որտեղ մահացել է Ալբերտո Ջակոմետին, նրա պատվին փողոց է անվանակոչվել (Giacomettistrasse): Ջակոմետին պատկերված է շվեյցարական հարյուրֆրանկանոց թղթադրամի վրա։
Առևտրական արժեք
Ալբերտո Ջակոմետիի ստեղծագործությունները բարձր են գնահատվում արվեստի ստեղծագործությունների շուկայում։ 2010 թվականի փետրվարին Լոնդոնի Սոթբիս աճուրդում այդ պահի համար ռեկորդային 65 միլիոն ֆունտ ստերլինգով (մոտ 104 միլիոն դոլար) վաճառվել է Ջակոմետիի «Քայլող մարդ» քանդակը։
Ալբերտո Ջակոմետիի «Մատնացույց անող մարդը» քանդակը դարձել է աշխարհում ամենաթանկարժեքը. 180 սմ բարձրությամբ բրոնզե արձանը 2015 թվականի մայիսին վաճառվել է 141.3 միլիոն դոլարով։ Ռեկորդը սահմանվել է Նյու Յորքի Քրիստիս աճուրդում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի դիզայներներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրաֆիկներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի բողոքականներ
Պեշ Լունա
Պեշ Լունա (Pech-Luna), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 95 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 170 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 60 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 47-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 47 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (26 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 13 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դելուղայքյոյ
Դելուղայքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(1148) Ռարահու
(1148) Ռարահու (Rarahu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի հուլիսի 5-ին Ալեքսանդր Դեյնչի կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,016273 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6767 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3558 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1913,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188147 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,85° անկյուն։
Ռարահու աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:Էոսի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1929 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Դեյնչի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ղևոնդ Հակոբյան
Ավարտել է Վ. Կույբիշևի անվան ռազմաինժեներական ակադեմիան (1937)։ 1939-1940 թվականներին (որպես ավիագնդի հատուկ սարքավորումների ինժեներ) մասնակցել է Արևմտյան Ուկրաինայի և Արևմտյան Բելառուսիայի ազատագրմանը և Ֆինլանդիայի դեմ պատերազմին։ ԽՍՀՄ հայրենական պատերազմի ժամանակ՝ Հարավային ռազմաճակատի ռազմաօդային ուժերի շտաբում հատուկ ծառայության ինժեներ-հրահանգիչ, 1943 թվականից՝ 4-րդ օդային բանակի գլխավոր ինժեների տեղակալ, մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի, Թամանի, Կուբանի, Ուկրաինայի, Բելառուսիայի ազատագրմանը, Լեհաստանում, Չեխոսլովակիայում և Գերմանիայում մղված մարտերին։ 1945-1947 թվականներին ծառայել է Գերմանիայի խորհրդային զորախմբում, 1947-1950 թվականներին՝ ռազմաօդային ուժերի գլխավոր շտաբում, 1951-1963 թվականներին եղել է Կիևի ինժեներաավիացիոն բարձրագույն ռազմական ուսումնարանի ռադիոտեխնիկական ֆակուլտետի պետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Պանչևո
Պանչևո (Панчево,, Pánčevo), քաղաք Սերբիայի Հանրապետության Վոյեվոդինայի ինքնավար մարզում։
Պանչևոն բնակչության թվով Վոյեվոդինայի ինքնավար մարզի չորրորդ ամենամեծ քաղաքն է։ Ըստ 2011 թվականի նախնական տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 76,203 մարդ։ Նույն թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը հասնում էր 123 414-ի։
Ուստինովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Ուստինովո (Устиново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Պանչևո
Անվանում
Քաղաքի տեղաբնիկները՝ սերբերը, քաղաքը անվանում են Պանչևո (Панчево), իսկ հունգարները՝ Պանցսովո։ Թուրքերեն լեզվով քաղաքի անունը հնչում է որպես Պանչովա (Pançova): Գերմանացիները քաղաքը կոչում են Պանշյովա (Pantschowa):
Աշխարհագրություն
Պանչևո քաղաքը տեղակայված է Սերբիայի հյուսիսային հատվածում՝ Բանատ պատմա-աշխարհագրական մարզում։ Պանչևոն մտնում է Վոյեվոդինայի ինքնավար մարզի կազմի մեջ։
Կլիման մեղմ ցամաքային է։ Տարվա ամենատաք եղանակը հուլիսն է, իսկ ամենացուրտը՝ հունվարը։
Սերբական այս քաղաքը գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մետր բարձրության վրա և տարածքը հիմնականում հարթավայրա-դաշտավայրային է։
Պատմություն
Քաղաքի տարածքում հայտնաբերված և մ.թ.ա. 8-րդ դարի թվագրվող մամլիչը հավաստում է, որ ներկայիս Պանչևոյի տարածքում մարդը բնակություն է հաստատել դեռևս հնագույն ժամանակների ։
Քաղաքի մասին առաջին հիշատակումները եղել են 1153 թվականին՝ «Իդրիսիա» գրքում, երբ Պանչևոն հիշատակվում է որպես առևտրական նավահանգիստ։ Քաղաքը բնակեցված է եղել սերբերով, իսկ 9-րդ դարում կառավարվել Բուլղարիայի կայսրության կողմից։ 11-րդ դարում այն բաժին է հասել Հունգարիայի թագավորությանը, իսկ 16-րդ դարում կազմել է Օսմանյան կայսրության մաս։
Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո քաղաքը միավորվել է թուրքական Տեմեսվեր նահանգի մեջ և եղել է խոշոր սերբաբնակ բնակավայրերից մեկը Օսմանյան կայսրության կազմում։
1716 թվականին քաղաքը անցել է Հաբսբուրգյան իշխանության տակ։ Այն միավորվել է հաբսբուրգյան Բանատ գավառի մեջ։ 1751 թվականին քաղաքի հյուսիսային մասը անցել է քաղաքացիական վարչակազմի ենթակայության տակ։ Հաբսբուրգյան վարչակազմի տարիներին ավստրո-գերմանական կառավարությունը խրախուսեց քաղաքում գերմանացիների վերաբնակեցումը։ Շուտով՝ Պանչևո քաղաքը բաժանվեց երկու հատվածների՝ սերբական և գերմանական։ Ըստ 1767 թվականի տվյալների՝ Պանչևոյի ապրում էր 424 սերբ և 132 գերմանական ընտանիք։
Ըստ 1787 թվականի տվյալների՝ քաղաքի բնակիչներից 3,506-ը ուղղափառ քրիստոնյաներ էին իսկ մնացած 2005-ը՝ կաթոլիկ։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսին քաղաքի սերբական հատվածը կցվեց Օսմանյան կայսրությանը, իսկ գերմանականը՝ Ավստրիական կայսրությանը։
Աբանդ
Աբանդ, բերդ Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի աշխարհամասում։ Ըստ ժողովրդական ստուգաբանության, Աբանդ նշանակում է «ահա բանտ», նկատի ունենալով, որ իբր բնական բանտի է նման՝ շրջապատված անմատույց լեռներով և անդնդախոր ձորերով ։
Պանչևո
Պատմություն
1918 թվականին Պանչևոն (ինչպես նաև Արևմտյան Բանատի մյուս քաղաքները) դարձան սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների թագավորության մասը (այդ թագավորությունը հետագայում վերանվանվեց Հարավսլավիա)։ Ըստ 1921 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 19 362 մարդ, որոնցից 9,422 սերբեր էին, 7,237-ը՝ գերմանացիներ, իսկ 887-ը՝ հունգարներ։
Աբանդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Արցախ)
Պանչևո
Պատմություն
1941 թվականին Հարավսլավիան ենթերկվել է Նացիստական Գերմանիայի ռազմախուժմանը ։ Այս տարիներին քաղաքի գերեզմանատանը կատարվել է հանցագործություն, որի ընթացքում քաղաքում զոհված չորս գերմանացի զինվորների փոխարեն նացիստները սպանել են 35 տղամարդ և մեկ կին։ Պանչևոն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում բազմիցս եղել է գերմանական և հունգարական վայրագությունների զոհ։
Ուխանովկա (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)
Ուխանովկա (Вуханівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
Ուստինովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Ուխանովկա (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պանչևո
Պատմություն
1941-1944 թվականներին Պանչևոյի տարածքը՝ Սերբիայի հետ մեկտեղ բռնազավթվել է առանցքի երկրների կողից։ Հոլոքոսթի տարիներին Սերբիայի և Հունգարիայի Վոյեվոդինա շրջանի տարածքներում սպանվել են 6-7,000 հրեաներ ։
Ուստինովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պանչևո
Պատմություն
1999 թվականին քաղաքը ռմբակոծվել է Հյուսիսատլանտյան դաշինքի զորքերի կողմից։ Թիրախակետերը եղել են քաղաքի նավթազտարանը, ավիացիոն գործարանը և մի շարք քիմիական գործարաններ։
Բնակչություն
Վերջին տարիներին քաղաքի բնակչությունը կրտրուկ ավելացել է։ Ըստ 2011 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ սերբական այս քաղաքի բնակչությունը կազմում է 123,414 մարդ։
Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը զբաղեցնում են սերբերը, ովքեր խոսում են սերբերենով։ 2011 թվականի տվյալներով խոշոր էթնիկական մեծամասնություններ են նաև մակեդոնացիները (4,558), ռումինացիները (3,173), ռումինացիները (3,422) և սլովակները (1,411)։
Հիմնական կրոնը քրիստոնեության ուղղափառ ճյուղն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբիայի քաղաքներ
Սառը զենք
Սառը զենք, ձեռնամարտի զենք։ Լինում է հարվածային, ծակող, հատող, ծակող-հատող, ծակող-կտրող և այլն։ Սառը զենքը երևան է եկել մարդկության զարգացման վաղ շրջանում՝ որպես որսի միջոց, այնուհետև դարձել է մարտական զենք։ Սառը զենքը սկզբում պատրաստել են փայտից, ոսկրից, քարից, իսկ ավելի ուշ պղնձից, բրոնզից, երկաթից, պողպատից։ Մինչև XV-XVII դարերը սառը զենքը եղել է զենքի հիմնական տեսակը։ Հրաձգային զենքի կատարելագործումն աստիճանաբար դուրս մղեց սառը զենքը։ Ժամանակակից բանակներում սառը զենքից օգտագործվում է միայն սվինը, բանակային դանակը և դաշույնը։
Աստերոիդների ցանկ (267001-267100)
Աստերոիդների ցանկ (266901-267000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (267101-267200)
Սառը զենք
Հայաստանի Հանրապետության «Զենքի մասին» օրենքի համաձայն, 90 մմ-ից ավելի երկարության շեղբով կամ սայրով շեղբավոր սառը զենք և դանակներ, որոնց շեղբը կամ սայրը հատուկ կոճակը կամ լծակը սեղմելու միջոցով ինքնաբերաբար դուրս է գալիս բռնակից և ամրակցվում կամ դուրս է գալիս բռնակից ծանրության ուժի կամ արագացված շարժման ազդեցության տակ և ինքնաբերաբար ամրակցվում։ Սառը զենքը մարդու մկանային ուժի օգնությամբ, օբյեկտի հետ անմիջական շփման ժամանակ այն խոցելու համար նախատեսված զենք է ։
Սառը զենքի պատմություն
Սառը զենքն ի հայտ է եկել բավականին վաղ ժամանակներում, առաջին հերթին ծառայել է որպես որսի միջոց։ Մինչև XVI դարը համարվում էր զենքի հիմնական տեսակ։ Հրաձգային զենքի զարգացման հետ մեկտեղ գրեթե կորցրել է իր նշանակությունը։
Ներկա դրությամբ կիրառվում է որպես լրացուցիչ, հրազենի հնարավորությունները լրացնող ձև, որպես պարգևատրական զենք, ինչպես նաև որպես ավանդական ձևի մաս։
Սառը զենքի դասակարգման համակարգ
Սառը զենքը կարող է դասակարգվել տարբեր հիմքերով (ըստ նշանակության, պատրաստման եղանակի, խոցելու ազդեցության, բռնվածքի և այլ հատկանիշներով) ենթադասերի, կարգերի, տեսակների, ենթատեսակների և տարատեսակների։ Սառը զենքի դասակարգման համակարգը գիտա-տեսական հիմք է ծառայում սառը զենքի խմբային պատկանելիությունը  որոշելու համար։
Մարտական սառը զենք
Սառը զենք, որը նախատեսված է մարդուն խոցելու համար։ Բաժանվում է՝
Որսորդական սառը զենք
Կենդանուն կամ թռչունին խոցելու, փորոտիքը հանելու, մորթին հանելու, սնունդ պատրաստելու, քնելու տեղ պատրաստելու և նմանատիպ այլ որսի հետ կապված տարբեր գործողություններ կատարելու համար նախատեսված սառը զենքին են դասում․
Որսորդական շեղբավոր սառը զենք ձեռք բերելու իրավունք ունի որսորդական հրազեն պահելու և կրելու թույլտվություն ստացած քաղաքացին։ Ձեռք բերված որսորդական շեղբավոր սառը զենքը վաճառող կազմակերպությունն անմիջապես գրանցում է քաղաքացու՝ որսորդությամբ զբաղվելու իրավունքը հաստատող փաստաթղթում։
Սպորտային սառը զենք
Սպորտային սուսերամարտի կամ նետման համար նախատեսված առարկաները իրենց բնույթով զենք չեն համարվում, սակայն կրկնօրինակում են սառը զենքի որոշ տեսակներ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սառը զենքեր
Papaoutai
Papaoutai (Papa où t'es, "Հայրիկ, որտե՞ղ ես"), բելգիացի կատարող Stromae-ի երգը, որը Բելգիայում թողարկվել է 2013 թվականի մայիսի 13-ին՝ որպես երգչի Racine Carrée երկրորդ երաժշտական ալբոմի առաջին սինգլ։ Երգը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը՝ Բելգիայում և Ֆրանսիայում։ Կոմպոզիցիայի հիման վրա ստեղծվել է ռեմիքս Angel Haze-ի հետ միասին, որը նույնպես հայտնվել է ալբոմում ։
Ավետ Նազինյան
Ավետ Հենզելի Նազինյան, հայ նյարդախտաբան, նյարդաֆիզիոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2003), պրոֆեսոր (2005):
Papaoutai
Տեսահոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակի պրեմիերան YouTube-ում կայացել է 2013 թվականի հուլիսի 6-ին։ Տեսահոլովակն ունի 200 միլիոնից ավելի դիտում ։
Ավետ Նազինյան
Կենսագրություն
Ավետ Նազինյանը ծնվել է Երևանում։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1997-1999 թվականներին աշխատել է «Նաիրի» բժշկաառողջարարական միավորման «Անոթանյարդաբանություն» ԳՀ կենտրոնի ֆունկցիոնալ ախտորոշման բաժանմունքում, 1999 թվականից՝ Մոսկվայի Ի. Սեչենովի անվան բժշկական ակադեմիայի նյարդային հիվանդությունների կլինիկայի և էլեկտրանյարդաֆիզիոլոգիայի միջկլինիկական լաբորատորիայում, 2005 թվականից՝ նյարդաանոթաբանության և գերձայնային դոպլերագրության ամբիոնի պրոֆեսոր և դասընթացների ղեկավար ։
Papaoutai
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակը գլխավոր հերոսը մի տղա է, ով փորձում է «վերակենդանացնել» չշարժվող ու «գոյություն չունեցող» հորը։ Տղայի հայրը ներկայացվում է որպես անկենդան մարդապատկեր, որը գոյություն ունի միայն ֆիզիկապես, այլ ոչ հոգեպես և էմոցիոնալ։ Այդ ժամանակ տան մյուս կողմերում ուրիշ հայրիկներ խաղում և պարում են իրենց երեխաների հետ։ Տեսնելով այդ ամենն, տղան երգով հիշեցնում է հորը, թե ինչպես պետք է ծնողն դաստիարակի իր որդուն։ Վերջիվերջո, որդին, չսպասելով հոր ուշադրությանը (Stromae-ն խաղում է հոր դերը), նստում է նրա հետ միասին՝ ընդունելով անկենդան դիրք։
Ավետ Նազինյան
Կենսագրություն
Մոսկվայի կենտրոնական վարչական շրջանի ընդհանուր նյարդաբանության և դոպլերագրության գծով խորհրդական, ՀՀ-ում «Ռուսաստանյան դոպլերագրական ակումբ» ընկերակցության ներկայացուցչության ղեկավար։ ՌԴ բնական ԳԱ անդամ է, Կենսագործունեության անվտանգության և էկոլոգիայի միջազգային ակադեմիայի անդամ ։
Papaoutai
Տեսահոլովակ
Երգի և տեսահոլովակի ստեղծման վրա շատ մեծ դեր է ունեցել է կատարողի հոր սպանությունը, որը տեղի էր ունեցել Ռուանդայի ցեղասպանության ժամանակ՝ 1994 թվականին, երբ երգիչն դեռահաս էր։
Ավետ Նազինյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են գլխուղեղի և ողնուղեղի անոթային հիվանդությունների տարբերակիչ ախտորոշման, գլխուղեղի իշեմիկ հիվանդության ժամանակակից հարկլինիկական հետազոտման համալիր եղանակներին (ներառյալ նյարդերի տեսանելիացումն ու գերձայնային դոպլերագրությունը)՝ համատեղ գլխուղեղի արտա- և ներգանգային անոթների հետազոտմամբ և գլխուղեղային անոթների խցանման դետեկտավորման մոնիտորինգով։ Ուսումնական ձեռնարկների համահեղինակ է։
Papaoutai
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր
Ավետ Նազինյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նյարդախտաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ նյարդաֆիզիոլոգներ
Պիհկե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։
Աստերոիդների ցանկ (94901-95000)
Աստերոիդների ցանկ (94801-94900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (95001-95100)
Տեմեկուլա
Աշխարհագրություն, տրանսպորտ
Տեմեկուլան գտնվում է այսպես կոչված Ներքին կայսրության հարավարևմտյան մասում։ Հյուսիս-արևմուտքից Տեմեկուլան սահմանակից է Մուրրիետա քաղաքին, արևմուտքից, հարավից և հարավ-արևելքից քաղաքին հարում են բլուրներ, արևելքից` խաղողի այգիներ։ Քաղաքի տարածքը 78,13 կմ² է, ներառյալ բաց ջրերի 0,04 կմ² տարածքը (0,05%)։ Քաղաքն ունի 39 զբոսայգի ։
Քաղաքով անցնում է I-15 հիմնական մայրուղին, I-215 և SR 79 ավտոճանապարհները, օդային հաղորդակցությունն ապահովում է Մուրիետա օդանավակայանով (Ֆրենչ Վալլի) ։
Կլիմա
Քաղաքն ունի միջերկրածովյան կլիմա (Csa՝ ըստ Կյոպենի) ։ Ամենաշոգ ամիսը սովորաբար օգոստոսն է, ամենացուրտը՝ դեկտեմբերը։ Անձրևոտ սեզոնը տևում է նոյեմբերից մարտ ամիսը՝ գագաթնակետին հասնեկով փետրվարին (94 մմ), ամենաչոր ամիսը հունիսն է (1 մմ-ից պակաս), քաղաքի վրա տարեկան տեղումները կազմում են միջինում 359 մմ անձրև։ Փոթորիկները հաճախակի են լինում ձմռանը, հատկապես «Էլ Նինոյի տարիներին»։ Մայիս-հունիս ամիսների առավոտյան հաճախ նկատվում է Marine layer կլիմայական երևույթը։ Նոյեմբերից փետրվար ամիսներին Տեմեկուլայում գերակշռում են Սանտա Անայի հյուսիսարևելյան չոր քամիները։ Ձյունը հազվադեպ է տեղում քաղաքում, չնայած 2014 թվականի նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսներին, երբ իրական ձյան տեղումներ են եղել Տեմեկուլային, ինչը կարող էր բացառություն լինել  ։ Բացառիկ կլիմայական երևույթ է նաև տորնադոն, որը քաղաք է հասել 2005 թվականի փետրվարի 19-ին ։ Քաղաքում գրանցված օդի առավելագույն ջերմաստիճանը 46 °С է, նվազագույնը՝ -10 °С  :
Պատմություն
1797 թվականին հայր Խուան Նորբերտո դե Սանտյագոն և կապիտան Պեդրո Լիսալդեն, յոթ զինվորների և հինգ հնդիկ ուղեկցորդների հետ միասին հասել են Տեմեկուլայի հովիտ։ Խումբը տեղ է փնտրել հերթական միսիան հիմնելու համար։ Հենց այդ ժամանակ սուրբ հայրն օրագրում գրառում է կատարել «Տեմեկուլա կոչվող հնդկական գյուղի» հայտնաբերման վերաբերյալ ։ 1845 թվականին Վերին Կալիֆոռնիայի վերջին նահանգապետ Պիո Պիկոն ոմն Պաբլո Ապիսին է տվել Լիթլ-Տեմեկուլա ռանչոն՝ 9 կմ²-ից մի փոքր ավելի տարածքով ։
1859 թվականի ապրիլի 22-ին Տեմեկուլայում՝ խանութի շենքում, բացվել է առաջին փոստային բաժանմունքը։ Այն դարձել է նահանգի երկրորդ փոստը, որը զիջում էր միայն Սան Ֆրանցիսկոյին։ 1882 թվականին հիմնադրվել է «Պեչանգա» հնդկական ռեզերվացիան՝ մոտ 16 կմ² տարածքով, քաղաքից մոտ 13 կիլոմետր հեռավորության վրա։
1904 թվականին Ռանչո Տեմեկուլան, Լիթլ Տեմեկուլան և մոտակայքում գտնվող մի քանիսը գնել է Վալտեր Լ. Վայլը, 1906 թվականին նա մահացել է Լոս Անջելեսում դժբախտ պատահարի հետևանքով, բայց նրա որդին՝ Մելոնը, որն այլ հովանավորների հետ միասին հիմնադրել և 1914 թվականին բացել է Տեմեկուլայի Առաջին ազգային բանկը, շարունակել է իր բիզնեսը։ 1910 թվականին Տեմեկուլայում հիմնադրվել է Սուրբ Կատերինայի և Ալեքսանդրիայի կաթոլիկ ծխարանը, 1917 թվականին ստեղծվել է մատուռ։ Ծխականների թվի ավելացման պատճառով եկեղեցին շուտով տեղափոխվել է այլ վայր, և այս մատուռը մեկ դոլարով վաճառվել է «Հին քաղաքի» թանգարանին ։ 1915 թվականին քաղաքում հայտնվել է առաջին երկշղթա ասֆալտապատ ճանապարհը։ Մինչև 1947 թվականը Մալոն Վեյլի ունեցվածքի մակերեսը կազմում էր մոտ 354 կմ², կենտրոնը եղել է Տեմեկուլան։ 1948 թվականին կանգնեցվել է ամբարտակ՝ արգելափակելով Տեմեկուլա Քրիք գետի հոսքը և ստեղծելով Վայլ Լեյք ջրամբարը (մակերեսը՝ մոտ 4,5 կմ², ծավալը՝ 42-63 միլիոն մ³), որը լուծել է Տեմեկուլայում ջրի պակասի խնդիրը ։ 1964 թվականին Վայլա ռանչոն վաճառվել է Kaiser Aetna partnership-ին ։ Շուտով տարածքն ընդլայնվել է մինչև 395 կմ² և անվանվել Ռանչո Կալիֆոռնիա։ 1980-ականների սկզբին կառուցվել է Տեմեկուլայի միջով անցնող I-15 մայրուղին, ինչը հանգեցրել է բնակչության կտրուկ աճի։ Տասնամյակի ընթացքում քաղաքի բնակչությունը ավելացել է ավելի քան 15 անգամ՝ 1,8-ից հասնելով 27,1 հազարի։
1989 թվականին Տեմեկուլայում հայտնվել է դավանական քրիստոնեությունից դուրս առաջին եկեղեցին ։ 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Ռանչո Կալիֆոռնիա բնակավայրին տրվել է Տեմեկուլա անունը (70 %-ը քվեարկել է այս անվան օգտին, 11 %-ից պակաս՝ Ռանչո Կալիֆոռնիայի օգտին) և ստացել «քաղաքի»(city) կարգավիճակ ։ 2005 թվականին քաղաքի տարածքը և նրա բնակչությունը կտրուկ ավելացել է (մինչև 90,000 մարդ)՝ մոտակա Ռեդոկ բնակավայրի միացման պատճառով ։ 2010 թվականին հաղթահարվել է 100 000 բնակիչների նշագիծը։ 2015 թվականի մայիսի 15-ին «Պեչանգա» խաղատանը տեղի է ունեցել Bellator MMA ընդհանուր մարտարվեստների մրցումը  ։
Տնտեսություն
2013 թվականի տվյալներով՝ զբոսաշրջության բաղադրիչը քաղաքին բերում է տարեկան ավելի քան 620 միլիոն դոլար եկամուտ և տալիս 6580 աշխատատեղ ։
2013 թվականի վերջին քաղաքի հիմնական գործատուները եղել են ․
Ժողովրդագրություն
2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ Տեմեկուլայում բնակվում էր 100,097 մարդ՝ 49,002 տղամարդ և 51,095 կին։ Բնակչության 30,7 %-ը մինչև 18 տարեկան էին, իսկ 7,8 %-ը՝ 65-ից բարձր, քաղաքի բնակչի միջին տարիք՝ 33,4: 100 իգական սեռի ներկայացուցիչի համեմատությամբ տղամարդկանց թիվը կազմում էր 95,9, իսկ 100 չափահաս կանանց դեպքում՝ 93,9 համադրելի տարիքի տղամարդիկ։ Ռասայական կազմը՝ 70,8 % սպիտակամորթներ, 4,1% սևամորթներ/աֆրոամերիկացի, 1,1% բնիկ ամերիկացի, 9,8% ասիական, 0,4 % Խաղաղօվկիանոսյան կղզիներից, այլ՝ 7,9%, խառը ռասա՝ 5,9 %, իսպանախոս (ցանկացած ռասա)՝ 24,7%:
Քաղաքում կար 25 826 ընտանիք և 31 781 տնային տնտեսություն, որոնցից 50,2 %-ը մինչև 18 տարեկան երեխաներ ունեին։ Տնային տնտեսությունների 64,5%-ը հետերոսեքսուալ զույգեր էին, ամուսնացած և միասին ապրող, 11,8%-ը՝ կանայք՝ առանց ամուսնու տնային տնտեսություններ, 5 %-ը՝ տղամարդիկ, առանց կնոջ տնային տնտեսություններ, 4,6 %-ը՝ հետերոսեքսուալ զույգեր, որոնք միասին ապրում էին քաղաքացիական ամուսնության մեջ և 0,6 %-ը նույնասեռ զույգերն էին, ովքեր ապրում էին ամուսնությամբ կամ քաղաքացիական ամուսնությամբ։ Տնային տնտեսության միջին չափը 3,15 էր, ընտանիքի չափը՝ 3,46 ։
2013 թվականին Տեմեկուլայում բնակվում էր մոտ 106,780 մարդ՝ 48,2% տղամարդ և 51,8% կին։ Քաղաքաբնակների միջին տարիքը 32,9 տարի էր, պետական ​​միջինը՝ 35 տարի։ 2009-2013 թվականների տնային տնտեսությունների միջին եկամուտը կազմել է տարեկան 78,356 դոլար, քաղաքային բնակիչների 8,5% -ն ապրում էր աղքատության շեմից ցածր ։
Քաղաքի բնակիչներն իրենց նախնիների ծագման մասին պատմել են հետևյալը՝ գերմանացիներ՝ 11,1%, իռլանդացիներ՝ 8,9%, բրիտանացիներ՝ 7%, իտալացիներ՝ 3,4%, լեհեր՝ 2,6%, ֆրանսիացիներ՝ 2,1%: 15 տարեկանից բարձր բնակիչների հարցումը ցույց է տվել, որ քաղաքաբնակների 33,9%-ը ամուսնացած չէ և երբեք չի եղել ամունացած, 53,9%-ը ամուսնացած է և միասին են ապրում, 1,6%-ը ամուսնացած է, բայց ապրում են առանձին, 2,9 %-ը այրի է և 7,6 %-ը՝ ամուսնալուծված։
Բնակչության 14,8 %-ը ծնվել է Միացյալ Նահանգներից դուրս, նահանգի 27,1%-ը միջին ցուցանիշի դեպքում։
2014 թվականի հունիս ամսվա դրությամբ գործազրկությունը քաղաքում կազմել է 5,7 %, պետական ​​միջին ցուցանիշը՝ 7,3 % :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Դեվեդերեսի
Դեվեդերեսի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Տաուլանտ Ջակա
Տաուլանտ Ջակա (ալբ․՝ Taulant Xhaka, ), ալբանացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս շվեյցարական «Բազելում» և Ալբանիայի ազգային հավաքականում։
Դեվեդերեսի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տաուլանտ Ջակա
Կարիերայի սկիզբը
Տաուլանտը սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան «Կոնկորդիայի» կազմում։
«Բազել»
2002 թվականին Ջական ընդունվել է «Բազել» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիա։ 2008 թվականից նա սկսել է հանդես գալ թիմի հիմնական կազմում՝ որպես պաշտպան։
Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ Շվեյցարիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Մենդրիսիո Ստաբիո»-ի դեմ կայացած խաղում, որն ավարտվել է 5։0 հաշվով։ Սուպեր լիգայում Ջական իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի փետրվարի 27-ին՝ «Լյուցերնայի» դեմ խաղում ։
2010/11 մրցաշրջանի արդյունքում Ջական «Բազելի» կազմում դարձել է Շվեյցարիայի չեմպիոն։ Մարտին եղբայրները երկարեցրին իրենց պայմանագրերը մինչև 2015 թվականը։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Տաուլանտը իր առաջին հանդիպումն է անցկացրել Չեմպիոնների լիգայում՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղում։ Նա խաղի վերջում փոխարինել է Ալեքսանդր Ֆրային ։
«Գրասհոպերս»
2012 թվականի հունվարի 28-ին Ջական վարձավճարով տեղափոխվել է «Գրասհոպերս» ։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2012 թվականի փետրվարի 12-ին՝ «Ցյուրիխ»-ի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Տաուլանտ Ջական Ալբանիայի հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 7-ին՝ Եվրո 2016-ի որակավորման փուլում մրցելով Պորտուգալիայի հավաքականի դեմ խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Բազելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալբանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալբանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Դասական կիթառ
Դասական (իսպանական, վեց լարային) կիթառ, լարային գործիք։ Կիթառների ընտանիքի գլխավոր ներկայացուցիչն է, իսկ ակուստիկ կիթառներինը՝ մասնավորապես։ Այն իր ժամանակակից տեսքով գոյություն ունի 18-րդ դարի երկրորդ կեսից և օգտագործվում է որպես մենակատար, անսամբլ և ուղեկցող գործիք։ Կիթառն ունի գեղարվեստական և կատարողական մեծ հնարավորություններ և տեմբրերի լայն տեսականի ։
Դասական կիթառն ունի վեց լար, որոնց հիմնական դասավորվածությունն է՝ e1, h, g, d, A, E (մի մեծ օկտավա, լյա, ռե փոքր օկտավա, սոլ, սի, մի առաջին օկտավա)։ Երաժշտության մի շարք վարպետներ փորձել են լրացուցիչ լարեր ավելացնել (Ֆերդինանդո Կարուլիի և Ռենե Լաքոթի տասը լարային կիթառը, Վասիլի Լեբեդևի տասնհինգ լարային կիթառը, ինը լարային կիթառը, ռուսական ակուստիկ նոր կիթառը և այլն), սակայն նման գործիքները լայն տարածում չեն ունեցել։
Բնութագրեր
Դասական կիթառն ունի մի շարք յուրահատկություններ․
Կառուցվածք
Կիթառի հիմնական մասերն են կորպուսը, գրիֆը և լարերը։ Կորպուսն ունի 4 մակերես՝ դիմային, հետին և երկու կողային՝ ձախ և աջ։ Դրանք կոչվում են, համապատասխանաբար, վերին տախտակ, ստորին տախտակ և կողային պատյաններ ։
Վերին տախտակ
Գործիքի հնչեղության վրա հիմնական ազդեցությունն ունի վերին տախտակը ։ Այն 2,5-4 մմ հաստությամբ եղևնու կամ մայրու տախտակ է, որը սոսնձված է երկայնական գծի երկայնքով երկու կեսով (թանկարժեք կիթառներում վերին տախտակամածը կարող է ամբողջական լինել)։ Նրա ուրվագծում տեսանելի են 2 ուռուցիկ մասեր՝ վերին և ստորին՝ իրարից բաժանված գոգավորությամբ։ Վերին տախտակի կենտրոնից քիչ վերև գտնվում է ձայնային տուփը՝ կլոր անցք 8,5 սմ տրամագծով ։ Խոսակցականում ձայնային տուփը ամենից հաճախ կոչվում է վարդակ, թեև իրականում դա ձայնային տուփի շուրջը կլոր ձևավորում է։
Վերին տախտակի ստորին, ավելի լայն հատվածում տեղադրված է լարերի համար նախատեսված ամրակալ։ Այն 19-20 սմ երկարությամբ և 3 սմ լայնությամբ ուղղանկյուն է՝ պատրաստված կարծր փայտից (սև կամ վարդափայտ)։ Ստենդի ստորին մասում կա 6 անցք՝ լարերի ստորին ծայրերն ամրացնելու համար ։