cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իմ փոքրիկ պոնի (մեդիաարտադրանք)
Պատմություն
Խաղալիքները պլաստմասսե ձիեր են, երկար բաշերով, որոնք կարելի է խոզանակով սանրել։ Հասբրոյի ստորաբաժանման ղեկավար Շերոն Ջոնը, որը զբաղվում է աղջիկների համար խաղալիքներ ստեղծելով, բացատրեց, որ 2003 թվականին խաղալիքների  այդ շարքի վերաթողարկման  գաղափարը հետևյալն էր, որ շուկայում ներկայացվեր գեղեցիկ և սովորական խաղալիքներ այն ժամանակ, երբ  Բարբի և Բրատց տիկնիկները  դառնում էին  ավելի մանկական և սկսում էին   դժգոհություն առաջացնել  ծնողների մոտ,  ովքեր ուզում էին, որ  երեխաները երեխաներ մնային։ Բացի դրանից,  ընկերությունը ցանկանում էր  մայրիկներին տանել դեպի իրենց մանկություն։  Ի վերջո, այժմ մայրիկները  կարող էին կրկին խաղալ իրենց մանկության տիկնիկների հետ, այժմ արդեն իրենց դուստրերի հետ և պատմել նրանց, թե ինչպես են իրենք ունեցել նույն պոնիները։ Ավագ մենեջեր Ալպանա Վիրանին ասել է. «Փոքր աղջիկների խաղալիքների շուկան ավելի ու ավելի է կենտրոնանում նորաձեւության, հմայքի և փայլի վրա, բայց այս նոր տեսք ունեցող շարքի միջոցով մենք կցանկանայինք աղջիկներին վերադարձնել պարզության»։
2010 թվականի հունիսին հայտնվեց խաղալիքների նոր սերունդ, որը սովորաբար կոչվում էր  «չորրորդ սերունդ»։ Այդ նոր շարքում  ներկայացված են նույն վեց կերպարները,  դրանք նույնն են այդ թվականի աշնանը հեռուստաէկրաններին  բարձրացած «Ընկերությունը հրաշք է»  մուլտսերիալում (My Little Pony: Friendship Is Magic):
Այս նոր շարքի ստեղծողը Լորան Ֆաուստն էր, ով փորձեց սերիալը իսկապես իրական դարձնել։ Նա սկզբում թերահավատորեն էր վերաբերվում աղջիկների համար անիմացիոն մուլտսերիալ ստեղծելու առաջարկին, քանի որ, նրա կարծիքով, դրանք սովորաբար «անհեթեթ» ու ձանձրալի են։ Ինչպես ինքն էր բացատրում, նույնիսկ իր մանկության տարիներին, նույնիսկ յոթ տարեկան հասակում, նա հետաքրքրված չէր աղջիկների համար  անիմացիոն մուլտսերիալներ դիտել, և ավելին, դրանք տհաճ զգացողություն  էին թողնում։ Այնտեղի հերոսները կատարյալ էին, շատ քաղաքավարի, անվերջ նստում ու թեյ էին խմում ու քրքջում էին։ Եվ նույնիսկ չարագործներին  հաղթում էին աղջիկները նրանով, որ  կամ ինչ-որ բան էին բաժանում իրար հետ կամ լալիս էին, ինչից  հետո նրանք հանկարծակի դառնում էին  լավ ու բարի։ Հենց ինքն էր խաղում իր պոնիների ու տիկնիկների հետ՝  նրանց ուղարկելով էպիկական արկածների մեջ  ու փրկելով աշխարհը ։
Ավագ տարիքի հանդիսատես
Շուտով սերիալ ստեղծողները սկսեցին նկատել անսպասելի մի երևույթ. փոքրիկ աղջիկների համար անիմացիոն մուլտֆիլմի շարքը սկսեց գրավել մեծահասակ հանդիսատեսին։ Անիմացիոն մուլտսերիալի  երկրպագուներն իրենց անվանում են «բրոնի», այսինքն փոքր տարիքի հանդիսատեսի համար նախատեսված մուլտսերիալը կարող է գրավել մեծահասակների ուշադրությունը, և մինչ այժմ այս երեւույթն արդեն վերածվել է իսկական ենթամշակույթի  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաղալիքներ Կատեգորիա:Հորինված ձիեր Կատեգորիա:1980-ականների խաղալիքներ Կատեգորիա:Հորինված կենդանիներ Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ
Տառաֆալ (համակենտրոնացման ճամբար)
Փաստացի սկսել է գործել 1936 թվականի հոկտեմբերի 18-ից, բռնապետ Անտոնիո դի Օլիվեյրա Սալազարի իշխանության ժամանակաշրջանում, երբ երկրում շարունակում էր գործել մահապատժի վերացման մասին նախկինում ընդունված օրենքը։ Սկզբնական շրջանում համակենտրոնացման նորաբաց ճամբարն են ուղարկվել գլխավորապես վարչակարգի այն հակառակորդները, ովքեր 1934 թվականի հունվարի 18-ին մասնակցել էին Մարինյա Գրանդեում բռնկված ապստամբությանը, և այն նավաստիները, ովքեր մասնակցել էին ռազմածովային նավատորմի նավերում 1936 թվականի սեպտեմբերի 8-ին տեղի ունեցած ընդվզումներին (ընդհանուր առմամբ 152 մարդ)։ Համակենտրոնացման ճամբարն իր գործունեությունը պաշտոնապես սկսել է 1936 թվականի հոկտեմբերի 29-ից, երբ Լիսաբոնից այստեղ է հասցվել կալանավորների առաջին ստվար խումբը։ Բանտարկյալների մեջ մեծ թիվ էին կազմում ընդդիմադիր գործիչները (այդ թվում՝ բազմաթիվ կոմունիստներ), ինչպես նաև քաղաքական այն հանցագործները, ովքեր առավել ծանր հանցանքներ էին գործել կամ մասնակցել էին բանտերում տեղի ունեցած ընդվզումների։ Տառաֆելը համարվում էր Պորտուգալիայի ամենադաժան, ամենաահավոր կալանավայրը։ Այնտեղ տանջամահ են արվել առնվազն 32 բանտարկյալ։
Համակենտրոնացման ճամբարը 1954 թվականին փակվել է, սակայն 1961-ին վերսկսել է գործել. նոր ժամանակներում այստեղ հիմնականում ուղարկվել են աֆրիկյան գաղութների ազատագրական պայքարի առաջնորդներ։
Հուշարձանների համաշխարհային հիմնադրամը (World Monument Fund) Տառաֆալի թանգարանն ընդգրկել է առավել հաճախ այցելվող 100 հուշանձանների ցանկում ։
Մուսոնի
Մուսոնի, փոքր քաղաք Կանադայի Օնտարիո նահանգում։ Այն մտնում է Կոխրան շրջանի մեջ։ Բնակչությունն 2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 2006 մարդ ։ Մուսոնին անվանում են «Արկտիկայի դարպասներ» (the Gateway to the Arctic) :
Աշխարհագրություն
Մուսոնի քաղաքը տեղակայված է Մուս գետի ափին, Ջեյմս ծոցի ափից 19 կմ հարավ։ Մուսոնի նավահանգիստը Օնտարիոյի միակ նավահանգիստն է, որի ափերը ծովային, աղի ջրերով են ողողվում ։
Կլիմա
Մուսոնին ունի խոնավ ցամաքային կլիմա (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում), տաք ամառներով և ցուրտ ձմեռներով։ Մուսոնիում երբևէ գրանցված ամենաբարձր ջերմաստիճանը եղել է 37,8 °C (100 °F), 1975 թվականի հուլիսի 31-ին ։ Երբևէ գրանցված ամենացուրտ ջերմաստիճանը եղել է −48.9 °C (−56 °F), 1935 թվականի հունվարի 24-ին ։ Միջին տարեկան տեղումները կազմում են մոտավորապես 682 միլիմետր (26,9 դյույմ), իսկ միջին տարեկան ձյան տեսքով տեղումները` մոտավորապես 213 սանտիմետր (83,9 դյույմ)։ Ժամանակ առ ժամանակ կարող է տեղի ունենալ ուժեղ ամպրոպ։ Մուսոնին նախկինում ունեցել է ենթարկտիկական կլիմա՝ տարեկան միջին ջերմաստիճանը -1,3 °C (29,7 ° F), սակայն գլոբալ տաքացման պատճառով այդ ջերմաստիճանը բարձրացել է ։
Տառաֆալ (համակենտրոնացման ճամբար)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակենտրոնացման ճամբարներ Կատեգորիա:Կաբո Վերդեի թանգարաններ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի պատմություն Կատեգորիա:Կաբո Վերդեի շենքեր և կառույցներ
Մուսոնի
Պատմություն
Մուսոնին հիմնադրվել է 1903 թվականին փարիզյան «Revillon Frères» (Revillon Brothers) ընկերության կողմից, որպես առևտրային բազա` այս տարածաշրջանում իր հիմնական մրցակցի` Հուդզոնի ծոցի ընկերության (Hudson's Bay Company, HBC), հետ մրցելու համար ։ Չնայած սրան, ռաջին վերաբնակիչներն այստեղ հայտնվել են երեք տարի շուտ` 1900 թվականին ։
1872 թվականին այստեղ հայտնվեց անգլիական եկեղեցու ծխական համայնքը ։
1968 թվականին Մուսոնին ստացավ միջհամայնքային տարածքի կարգավիճակ (unorganized territory)։ 2000 թվականին Մուսոնիի կարգավիճակը բարձրացվեց մինչև փոքր քաղաքի (town) ։ Հրամանագիրն ուժի մեջ մտավ 2001 թվականի հունվարի 1-ից։ Հենց այդ ժամանակ էլ նոր քաղաքն ունեցավ առաջին քաղաքապետն ու քաղաքային խորհուրդը։
Տեղական իշխանություն
Մուսոնիի քաղաքապետը Վիկտոր Միտչելն է։ Նա գլխավորում է նաև քաղաքային խորհուրդը, որի անդամ բացի իրենից համարվում են ևս 4 անձ՝ Ռոբերտ Գրեվելը, Սանդրա Լինկլեյթերը, Արթուր Մակքոումը և Պոլին Սեքքենին ։ Տեղացիների հետաքրքրությունները Օնտարիոյի օրենսդիր ժողովում ներկայացնում է Ժիլ Բիսսոնը (Gilles Bisson), Կանադայի խորհրդարանում՝ Չարլի Ագնուսը (ընտրվել է Թիմմինզ-Ջեյմս Բեյ (Timmins—James Bay) ընտրատարածքից) ։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի համաձայն Մուսոնիի բնակչությունը 2006 մարդ է եղել։ 2010 թվականի գնահատմամբ քաղաքի բնակչություն թիվը մոտավորապես աճել է մինչև 3500 մարդ ։ Համեմատության համար նշենք, որ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով այստեղի բնակչությունը եղել է 936 մարդ ։
Տրանսպորտ
Մուսոնին նշվում է, որպես «a major transportation hub for Ontario’s Far North» (հիմնական տրանսպորտային հանգույց Օնտարիոյի հեռավոր հյուսիսում) ։ 2020 թվականի դրությամբ «MV Niska 1» լաստանավը գործում էր Մուսոնիի և Մուս Ֆակտորի կղզու միջև՝ փոխադրելով ուղևորներ և տրանսպորտային միջոցներ ։ Քաղաքը հանդիսանում է Հյուսիսային Օնտարիո երկաթգծի վերջնակետը։ Կոխրան քաղաքի շրջկենտրոնից մինչև Մուսոնի կարելի է հասնել «Polar Bear Express» գնացքով։
Մուսոնիում կա օդանավակայան, որի չվերթները սպասարկում է «Air Creebec» ընկերությունը։ Օդանավակայանի մակերեսը 212 հեկտար է ։
Նշումներ
<references group="Ն" />
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակեցված ծովափնյա տարածքներ Կանադայում Կատեգորիա:Օնտարիոյի քաղաքներ
Բլաա
Բլաա (blaa, blaa), ավանդական թխվածքաբլիթ Ուոթերֆորտյան (Port Láirge; Waterford) և Կիլկեննիի (Cill Chainnigh; Kilkenny) կայսրություններում ։ Կան այս թխվածաբլիթների երկու տեսակներ` փափուկ և խրթխրթան։ Փափուկները սովորաբար ավելի քաղցր են, խրթխրթանները հաճելի դառնությամբ և որպես կանոն ավելի մուգ երեսով։
Օգտագործում
Բլաաներն իրենց թարմությունը շուտ են կորցնում և ավելի լավ է դրանք օգտագործել գնելուց հետո մի քանի ժամվա ընթացքում։ Մեկ օրվա ընթացքում վաճառվում է ավելի քան 12000 թխվածքաբլիթ, որոնք թխվում են չորս հացաբուլկեղենի գործարաններում։ Այս թխվածքաբլիթները սովորաբար ուտում են նախաճաշին` կարագով և այլ հավելումներով։ Ուոթերֆորտում նախաճաշի համար ամենահայտնի ուտեստներից մեկը ձվով և խոզապուխտով բլաա թխվածքաբլիթն է։ Երբեմն բլաան շփոթում են սայկաների հետ, այն դեպքում, երբ դա թխվածքաբլիթի այլ տեսակ է։
Պատմություն
Որոշ աղբյուրներ տեղեկացնում են, որ բլաան Ուոթերֆորդ է եկել XVII դարի վերջում` հուգենոտների միջոցով։ Համարում են որ թխվածքաբլիթի անվանումը գալիս է ֆրանսերեն «blanc»` սպիտակ բառից։ 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ից սկսած բլաան պաշտպանել է աշխարհագրական անվանման եվրոպական հանձնաժողովը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուտեստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եվրոպական խոհանոց Կատեգորիա:Իռլանդական խոհանոց
Լյուդվիգ ֆոն Արութին
Լյուդվիգ ֆոն Ֆրեյեր Արութին (Ludwig Freiherr von Aretin, ), հայազգի բարոն Բավարիայում, քաղաքական գործիչ, իրավաբան և հողասեփականատեր, Գերմանական Կենտրոնական կուսակցության անդամ և Գերմանական կայսրության Ռայխստագի անդամ։ Արութինների բարոնական, ազնվական տոհմից, Պետրոս Կառլ ֆոն Արութինի որդին ։
Կենսագրություն
Լյուդվիգ ֆոն Արութինը բարոն Պետրոս Կառլ ֆոն Արութինի որդին է, ծնվել է 1845 թվականի մարտի 19-ին։ 1874-1878 թվականներին եղել է Իլերթիսենի ընտրատարածքի պատգամավորը գերմանական ռայխստագում։ 1872 թվականին ամուսնացել է ազնվատոհմիկ Մերի Լուիզա Հովարդի հետ, իսկ 1875 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Հենրիխ ֆոն Արութինը։ Մահացել է 1884 թվականի փետրվարի 5-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արութիններ Կատեգորիա:Բարոններ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Վլադիկ Առստամյան
Վլադիկ Ալբերտի Առստամյան, (հունիսի 23, 1957, Գիշի, Մարտունու շրջան - մայիսի 6, 1994, Միրբաշիր), հայ ազատամարտիկ-հրամանատար, ՊԲ ավագ լեյտենանտ։
Կենսագրություն
1988-1994 թվականներին կամավորական ջոկատի, Մարտունու ՊՇ ստորաբաժանումների (վաշտի հրամանատար) կազմերում մասնակցել է Մարտունու շրջանի ինքնապաշտպանական և Մարզիլուի, Մինջևանի, Ժդանովի, Հորադիզի, Յուսուֆջանլուի, Ամիրանլարի, Միրբաշիրի ազատագրական մարտերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ հրամանատարներ Կատեգորիա:Գիշի գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Միրբաշիր գյուղում մահացածներ
Տափաստանային արտույտ
Արտաքին տեսք
Այն խոշոր արտույտ է 17,5-20 սմ երկարությամբ խղճուկ տեսքով ։ Արտույտների մարմինը վերևից շագանակագույն է ներկված, իսկ մարմնի ներքին հատվածը՝ սպիտակ, կրծքավանդակի վրա երկու մեծ սև կետերով ։ Թևի հետևի լուսանցքում կա սպիտակ շերտ (նկատելի է միայն թռիչքի ժամանակ), արտաքին պոչի փետուրները նույնպես սպիտակ են ։
Ենթատեսակներ
Առանձնացվում է չորս ենթատեսակ.
Տարածվածություն
Տափաստանային արտույտները ապրում են այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Ադրբեջանը, Ալբանիան, Ալժիրը, Հայաստանը, Աֆղանստանը, Բուլղարիան, Բոսնիա և Հերցեգովինան, Հունաստանը, Վրաստանը, Եգիպտոսը, Իսրայելը, Իրաքը, Իրանը, Իսպանիան, Իտալիան, Ղազախստանը, Կիպրոսը, Ղրղզստանը, Լիբանանը, Լիբիան, Մակեդոնիան, Մարոկկոն, Մոլդովան, Պաղեստինը, Պորտուգալիան, Ռուսաստանի Դաշնությունը, Ռումինիան, Սաուդյան Արաբիան, Սերբիան, Սիրիան, Սլովենիան, Տաջիկստանը, Թունիսը, Թուրքմենստանը, Թուրքիան, Ուզբեկստանը, Ուկրաինան, Ֆրանսիան, Խորվաթիան, Չեռնոգորիան ։
Կենսակերպ
Բույնի տեղավորման համար այս թռչունները նախընտրում են բաց տարածքներ, ինչպիսիք են տափաստանները ։ Տաափաստանային արտույտը բույնը կառուցում է գետնի վրա, բնում դնում է 4-5 ձու։ Այս թռչունների հիմնական սնունդը հացահատիկն է ։ Զուգավորման շրջանում նրանց «սննդակարգը» լրացնում են նաև միջատները ։ Երգը հիշեցնում է դաշտային արտույտի երգ, բայց ավելի բարձր ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Արտույտներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Լուսանկարչության թանգարան (Տալլին)
Լուսանկարչության թանգարան քաղաքային բանտի շենքում (Raevangla fotomuuseum), Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինի քաղաքային թանգարանի մասնաճյուղը։
Գտնվում է Հին քաղաքում, Տալլինի ռատուշայի անմիջապես հետևում, 14-րդ դարի վերջի շենքում, որտեղ նախկինում գտնվել է քաղաքային բանտը։
Ցուցադրություն
Թանգարանը կազմակերպում է ինչպես մշտական ցուցադրություն, այնպես էլ ժամանակավոր ցուցահանդեսներ։ Մշտական ցուցադրությունը ներկայացնում է Էստոնիայում 1840-1940 թվականներին լուսանկարչության պատմությունը։ Լուսանկարների հավաքածուներից բացի, այցելուները կարող են պատկերացում կազմել 20-րդ դարի լուսանկարչական սարքերի մասին։ Ժամանակավոր ցուցահանդեսներն անցկացվում են պատկերասրահներում՝ Լեեում (Lee), որը բացվել է Պեետեր Տոոմինգի նախաձեռնությամբ, Projektiruum-ում, Aastanäitus-ում, Salatrepp-ում։ Ժամանակավոր ցուցահանդեսներն արտացոլում են ինչպես ժամանակակից լուսանկարչական արվեստը, այնպես էլ 19-20-րդ դարերի լուսանկարիչների աշխատանքը ։
Թանգարանում անցկացվում են նաև անալոգային լուսանկարչության դասընթացներ երեխաների և մեծահասակների համար ։
Պատմություն
Թանգարանը բացվել է 1980 թվականի հուլիսի 21-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատմության թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:Տալլինի թանգարաններ Կատեգորիա:1980 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով
Կախեթի մարզ
Կախեթի մարզ (კახეთის მხარე՝ Կախեթիս մխարե), վարչական միավոր Վրաստանի արևելյան մասում։ Կենտրոնը Թելավ քաղաքն է։
Անվանում
Կախեթ անունը առաջացել է արևելավրացական կախ ցեղի անունից, իսկ -եթ վերջածանցը վրացերենում ցույց է տալիս տեղ։ Վրացագետները առանձնացնում են վրացերենի կախեթյան բարբառը։
Պատմություն
Ժամանակակից Կախեթի մարզը ներառում է Պատմական Վրաստանի երեք գավառների՝ Կախեթի, Կուխեթի ու Գարդաբանի տարածքը։ Վրացական բանահյուսության համաձայն, Քարթլիս Ցխովրեբա ավանդազրույցը պատմում է Քարթլոս նախահոր 5 որդիների մասին, որոնցից 3-ը կոչվում էին վերոնշյալ երեք գավառների անուններով։ Վաղ շրջանում Կախեթը չի մտել Վիրքի սահմաններում. այն Աղվանքի մաս է կազմել։ Հելլենիստական շրջանում Փառնավազ արքան հիմնել է 8 իշխանություն, որոնց ղեկավար է կարգել իշխաններին (ერისთავი՝ էրիսթավի)։ Դրանց թվում էր Կախեթի իշխանությունը՝ Ուջարմա կենտրոնով։
Վաղ միջնադարում Վրաց մարզպանության կործանումից հետո առաջացել է Կախեթի թագավորությունը՝ Գրեմի, ապա՝ Թելավ մայրաքաղաքով։ Այն սկզբում ինքնուրույն պետություն էր, թեև վարչականորեն մտնում էր Վրաց իշխանության, ապա՝ Տփղիսի ամիրայության մեջ։
Զարգացած միջնադարում եղել է Վրացական թագավորության կազմում, ապա կրկին առանձնացել և դարձել ինքնուրույն թագավորություն։
1762 թվականից միացել է Քարթլիի թագավորությանը (Քարթլի-Կախեթի թագավորություն)։ 1801 թվականից Գեորգիևյան դաշնագրի արդյունքում, մարզը հայտնվել է Ռուսական կայսրության կազմում։
Կախեթը սկզբում մտել է Վրացական մարզի, Վրացա-Իմերեթական նահանգի, ապա՝ Թիֆլիսի նահանգի մեջ։ Կախեթը հարևան Հերեթի հետ եղել է Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության (1918-1921) մասը։
Վրացական ԽՍՀ (1921-1990) կառավարման տարիներին տարածքը բաժանված է եղել շրջանների։
Աշխարհագրություն
Կախեթը գտնվում է Վրաստանի արևելքում։ Ռուսաստանին սահմանակցում է հյուսիսից (Չեչնիա) և հյուսիս-արևելքից (Դաղստան), Ադրբեջանական Հանրապետությանը՝ հարավ-արևելքից և հարավից։ Արևմուտքում Մցխեթ-Մթիանեթ և Քվեմո Քարթլի մարզերն են։ Կախեթն ամբողջությամբ ընկած է Մեծ Կովկաս լեռնաշղթայի կենտրոնական հատվածում. այս տարածքով հոսում են Իորի և Ալազան գետերը։ Մարզի տարածքում գտնվում են Բաբանեուրի, Բածարի, Լագոդեխի և Մարիամջվարի արգելոցերը և Վաշլովանի ու Թուշեթի ազգային պարկերը։ Բոնության հուշարձաններից են Առծիվի կիրճը և Տախտիթեփան։
Բարեխառն լեռնային կլիման նպաստում է գյուղատնտեսության զարգացմանը։ Դարեր ի վեր այստեղ զբաղվել են անասնապահությամբ ու երկրագործությամբ, զարգացած է եղել խաղողագործությունը։ Մեծ հռչակ ունեն Կախեթի գինիները։
Բնակչություն
2015 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Կախեթի մարզում բնակվում էր 318 900 մարդ, 2014 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ՝ 405 000 մարդ ։ 2009 թվականին մարզի բնակչությունը գնահատվել է 401 400 մարդ ։
Կախեթի բնակչության 50 %-ը վրացիների լեռնային ենթախմբեր են, որոնցից առավել հայտնի են փշավիները։ Լեռնցիները բացարձակ մեծամասնություն են կազմում Ախմետայի, Թելավի և Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջաններում, իսկ Գուրջաանում, Սիղնաղում և Ղվարելում՝ մոտ կեսը։
Ադրբեջանցիները կենտրոնացած են Սագարեջոյի շրջանում (31,9 % կամ 18 907 մարդ, վրացիները՝ 66,6 %), Լագոդեխի շրջանում (22,3 % կամ 11 392 մարդ, վրացիները՝ 68,3 %) և Թելավի շրջանում (11,9 % կամ 8 373 մարդ, վրացիները՝ 85,5 %)։
Կախեթի մարզի բնակչությունը ըստ 2002 թվականի մարդահամարի 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ 350126 կախեթցիներ իրենց քրիստոնյա են կոչել, որոնցից 1146-ը՝ Հայ Առաքելական եկեղեցու հետևորդ, 737-ը՝ կաթոլիկ։ Կախեթի իսլամադավան բնակչությունը հաշվվում է 51256 մարդ, ևս 73 դավանում է հուդայականություն, այլ հավատներ՝ 2602, անկրոն՝ 1242:
Վարչական բաժանում
Կախեթի մարզի կառավարման ղեկավարը Վրաստանի նախագահի ներկայացուցիչն է մարզում։ Նրա գործառույթներից են՝ մարզում կարգուկանոնի հաստատումը, ռեսուրսների մոբիլիզացիան, հասարակական կյանքի բարելավումը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և այլն։ Մարզը բաժանված է 8 շրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կախեթի մարզ Կատեգորիա:Պատմական Վրաստան Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Դուբրովիցի (դաստակերտ)
«Դուբրովիցի» դաստակերտ (Усадьба «Дубровицы»), ազնվական դաստակերտ Մոսկվայի մարզի Պոդոլսկի շրջանի համանուն գյուղում, Պախրա և Դեսնա գետերի ափին։ Այժմ դաստակերտի ներսում գործում են «Տրապեզնայա» ռեստորանը և քաղաքացիական կացության ակտերի գրացման (ՔԿԱԳ) Պոդոլսկի շրջանային բաժինը։
Պատմություն
Դուբրովիցի գյուղն առաջին անգամ հիշատակվում է 1627 թվականին։ Դաստակերտի սեփականատերը եղել է բոյար Իվան Վասիլևիչ Մորոզովը, որն այն ժամանակ գլխավորել է Վլադիմիրի դատական վարչությունը։ Մահից առաջ նա ձեռնադրվել է վանական ճգնավոր Հովակին անվամբ, իսկ կալվածքը 1656 թվականին կտակել է դստերը` Աքսինյային (Քսենյա), որն ամուսնացած էր իշխան Իվան Անդրեևիչ Գոլիցինի հետ։ 1662 թվականին այստեղ կառուցվել է նոր փայտե տաճար։ 1688 թվականին դաստակերտի տերն է դարձել Պետրոս I-ի գործակից իշխան Բորիս Ալեքսեևիչ Գոլիցինը։ Նա որոշել է Դուբրովիցիում կառուցել նոր քարե տաճար։ 1690 թվականին փայտե եկեղեցին տեղափոխվել է հարևան Լեմեշևո գյուղ։ Նոր` Սուրբ Նշան տաճարը կառուցելու համար հրավիրվել է իտալացի ճարտարապետ։ Շինարարությունն իրականացվել է Պոդոլսկի քարհանքերում արդյունահանվող տեղական քարից։ Հաճախ շինարարություն էր այցելում անձամբ ցարը։ 1697 թվականին տաճարի շինարարությունն ավարտվել է։
Սակայն պատրիարք Ադրիանը հրաժարվել է օծել տաճարը` վկայակոչելով ճարտարապետության կաթոլիկ եկեղեցու ոճին չափազանց նման լինելը։ Միայն 1704 թվականին, Պետրոս Մեծի ներկայությամբ, տաճարն օծվել է և ստացել է Սուրբ Նշան անվանումը։ 1889 թվականին կալվածք է ներկրվել կահույք Հռոմի հին տոհմական պալատից։ Խորհրդային տարիներին դաստակերտը լքված էր։ Միայն XXI դարի սկզբին այն վերականգնվել է ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզի շենքեր և կառույցներ
Սերոբ Աղբյուր կամավորական ջոկատ
«Սերոբ Աղբյուր» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1991 թվականին Երևանում։ Ջոկատը կամ նրա առանձին ազատամարտիկներ ու խմբեր մասնակցել են Հայաստանի Նոյեմբերյանի (Կողբ, Ոսկեպար, Բաղանիս), Կապանի (Դավիթ Բեկ և այլն) և Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի, Մարտակերտի, Ասկերանի, Շուշիի, Քարվաճառի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ս.Սարգսյանը, Հ.Հակոբյանը։ Ջոկատից զոհվել է 14 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Նովոպավլովկա (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Նովոպավլովկա գյուղում բնակվում էր 176 մարդ։
Կրիտու Մարոտու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Ռադիոֆոբիա
Ռադիոֆոբիա՝ նյարդահոգեբուժական, մարմնային, ֆիզիոլոգիական խանգարումների համալիր, երբեմն դժվարությամբ բուժվող, որը դրսևորվում է տարբեր իոնացնող ճառագայթումների և էլեկտրամագնիսական ճառագայթումների նկատմամբ չհիմնավորված վախի տեսքով .:
Տերմինը օգտագործվում է ինչպես ամենօրյա կյանքում, (հատկապես Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթարց հետո), այնպես էլ մասնագետների կողմից ։
Ըստ ռադիոֆոբիայի հետազոտողների, այդ երևույթը առաջացել է ճառագայթման բացահայտումից ավելի ուշ և կապված է « Սառը պատերազմի » դարաշրջանի տեղեկատվական քարոզարշավի հետ ։
Ռադիոֆոբիայի առաջացումը դիտվում է որպես փսիխոգեն ազդեցություն, որը ուղղակիորեն կապված չէ իոնացնող ճառագայթումների իրական ազդեցության աստիճանի կամ չիոնացնող Էլեկտրամագնիսական դաշտի հետ ։ Ինչպես հայտնի է առողջությանը վնաս կարող է հասցնել մի քանի զիվերտ դոզան, իսկ ռադիոֆոբիան հանդիսանում է վախը փոքր դոզաներից։
Ռադիոֆոբիան չպետք է շփոթել ճառագայթման իրական հատկանիշների հետ։ Երբեմն դիֆերենցիալ ախտորոշում կատարելը հեշտ չէ, քանի որ ռադիոֆոբիայի շատ հատկանիշներ հիմնականում իմունիտետի ճնշումները մոտ են ճառագայթային վնասվածքների ախտանիշներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆոբիաներ
(1007) Պավլովիա
(1007) Պավլովիա (Pawlowia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Վլադիմիր Ալբիցկու կողմից Սիմեիզում ։ Անվանվել է ի պատիվ ռուս ֆիզիոլոգ, հոգեբան և Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Իվան Պավլովի։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,707054 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4093 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0048 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1626,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221288 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1923 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վլադիմիր Ալբիցկու կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սերմնահեղուկ
Սերմնահեղուկ կամ սերմը (նաև սպերմա) օրգանական հեղուկ է, որը պարունակում է սպերմատոզոիդներ։
Սերմնաբշտիկները և շագանակագեղձը մշակում են սերմնահեղուկ, որը միախառնվելով սպերմատոզոիդներին՝ ձևավորում է սպերման։ է խ.սմ սպերմայում պարունակվում է քսանից վացուն միլիոն սպերմատոզոիդ։
Սերմնահեղուկը դուրս է գալիս սեռական հարաբերությունների կամ ձեռնաշարժության ժամանակ, դուրս գալու գործընթացը անվանում են սերմաժայթքում՝ երբ տղամարդու առնանդամից դուրս է թափվում սերմնահեղուկը։
Սերմնահեղուկը սովորաբար ունի կիսաթափանցիկ սպիտակ կամ նույնիսկ դեղնավուն գույն։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս որ տղամարդու սերմնաժայթքման ժամանակ արտազատվում է 3,4 մլ սերմնահեղուկ, մեկ այլ ուսումնասիրություն ցույց է տալիս որ ամենաշատը արտադրվում է 4,99 մլ իսկ ամենաքիչը 1,5 մլ սերմնահեղուկ։
Կատեգորիա:Մարդու սեռականություն Կատեգորիա:Մարդու վերարտադրողականություն
Էվեռնիկուր
Էվեռնիկուր (Évergnicourt), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02299
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 566 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 365 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 282-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 83-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,3%, 1999 թվականին եղել է 65,8%)։ 282 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 254-ը (143 տղամարդ և 111 կին), գործազուրկ էին 28 մարդ (14 տղամարդ և 14 կին)։ 83 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը՝ թոշակառուներ, 24-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Հովիկ Առստամյան
Հովիկ Վարդանի Առստամյան, (հունվարի 1, 1969, Գյունե Ճարտար, Մարտունու շրջան - հոկտեմբերի 23, 1993, Բահմանլու, Ֆիզուլիի շրջան), հայ ազատամարտիկ։
Կենսագրություն
1987-1989 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1990-1993 թվականներին կամավորական ջոկատի և ՊԲ ստորաբաժանումների (դասակի հրամանատար) կազմերում մասնակցել է Մարտունու, Վերին Վեյսալուի, Ալիբալիի, Ֆիզուլիի և այլ բնակավայրերի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Գյունե Ճարտարում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ
Ամասիա թագավոր
Ամասիա (եբրայերեն՝ אֲמַצְיָה‎ Ամացիա, «Տիրոջ հզորը»), Հովասի որդին ՝ 9 Հուդայի թագավոր։ Նա գահ բարձրացավ 25 տարեկան հասակում և թագավորեց 29 տարի 9-րդ դարի երկրորդ կեսին կամ 8-րդ դարի առաջին կեսին։ Թագավորության հավանական ամսաթվերի շարքում նշված են. Մ.թ.ա. 840-811 թվականներ (ըստ «Հրեական հանրագիտարանի»), 798-769 թվականներ (ըստ «Հրեական կարճ հանրագիտարանի») և մ.թ.ա. 796-767 թվականներ (ըստ Թիելի ժամանակագրության)։ Նրա կինը ՝ Հովեմիան, Երուսաղեմից էր։
Ամասիան հաջող ռազմական արշավ անցկացրեց Իդումեայի (Եդոմ) դեմ. Նա գրավեց Եդոմի մայրաքաղաք Սելան ։ Ըստ ամենայնի, Ամասիային չի հաջողվել ելք ունենալ Կարմիր ծով։ Նա կարողացավ գրավել միայն Մեռյալ ծովի հարավում և Սինայի հյուսիսային մասը ընկած տարածքը։ Եդոմի դեմ տարած հաղթանակից հետո Հրեաստանում տարածվեցին եդոմացիների պաշտամունքները, որոնք աջակցում էր ինքը՝ թագավորը, ինչը բացասաբար ընդունվեց ժողովրդի կողմից։ Այնուհետև պատերազմ սկսվեց Իսրայելի և Հրեաստանի միջև։ Հրեաները ջախջախվեցին, նրանց զորքը ցրվեց, և ինքը ՝ Ամասիան, գերվեց Յովասի կողմից։ Իսրայելական զորքերը հաղթականորեն մտան Երուսաղեմ, քանդեցին բերդի պարսպի մի մասը և գրավեցին թագավորական պալատի և Տաճարի գանձերը։ Մինչ Ամասիան էր գերության մեջ, իշխանությունը երկրում անցել ձեռքը նրա որդու Ազարիա, ով է, որ գրքում քրոնիկները կոչվում է Օզիան (Օզիան)։
Այնուհետև պատերազմ սկսվեց Իսրայելի և Հրեաստանի միջև։ Հրեաները ջախջախվեցին, նրանց զորքը ցրվեց, և ինքը՝ Ամասիան, գերվեց Յովասի կողմից։ Իսրայելական զորքերը հաղթականորեն մտան Երուսաղեմ, քանդեցին բերդի պարսպի մի մասը և գրավեցին թագավորական պալատի և Տաճարի գանձերը։ Մինչ Ամասիան էր գերության մեջ, իշխանությունը երկրում անցել ձեռքը նրա որդու Ազարիա, ով է, որ գրքում քրոնիկները կոչվում է Օզիան (Օզիան)։
Յովասի մահից հետո Ամասիային ազատ արձակեցին։ Վերադառնալով Երուսաղեմ ՝ նա ստիպված էր իշխանությունը կիսել իր որդու հետ։ Որոշ ժամանակ անց դավադրություն կազմվեց թագավորի դեմ։ Ամասյային հաջողվեց փախչել, և նա ապաստան գտավ Լաչիշ քաղաքում։ Այս իրադարձությունների ժամանակագրությունը շատ շփոթեցնող է։ Հնարավոր է, որ Հրեաստանում մի քանի տարի տիրեց երկակի իշխանություն։ Հետո Ազարիային հավատարիմ զորքերը գրավեցին Լաչիշը և սպանեցին Ամասիան։
Գրականություն
Ամասիա արքա // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուդայի թագավորներ
Թևան Պողոսյան
Թևան Ժիրայրի Պողոսյան, հայ քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր (անկուսակցական) , գինեգործ ։
Հայաստանի Նախագահ Արմեն Սարգսյանի խորհրդական։
Կենսագրություն
Թևան Պողոսյանը ծնվել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Հայկական ԽՍՀ-ի մայրաքաղաք Երևանում։ Միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո 1996 թվականին ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի (ներկայումս՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան) համակարգչային տեխնոլոգիաների ֆակուլտետը։
1996-1997 թվականներին եղել է Հայաստանի կենտրոնական բանկի վաճառքի և պահուստների վարչության մասնագետ, իսկ 1997 թվականից՝ Հայաստանի կենտրոնական բանկի հաշվեկշռի վերլուծության եւ մեթոդաբանության բաժնի պետը։
1997-1999 թվականներին Թևան Պողոսյանը աշխատել է Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունում՝ Վաշինգտոնում տեղակայված Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ԼՂՀ հանրային գործերի գրասենյակի տնօրեն։
1999-2000 թվականներին՝ «Հովնանյան ինտերնեյշնլ» ՍՊԸ մարկետինգի և վաճառքի բաժնի ղեկավար։ 2000-2012 թվականներին եղել է Մարդկային զարգացման միջազգային կենտրոնի գործադիր տնօրենը։
2001-2012 թվականներին Թևան Պողոսյանը եղել է Հայկական ատլանտյան ասոցիացիայի գործադիր տնօրենը։ Սրան զուգահեռ՝ 2002 թվականից դասավանդում է Հայ-ռուսական համալսարանում։
2012 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով «Ժառանգություն» կուսակցությունից։ 2018 թվականից Հայաստանի Նախագահ Արմեն Սարգսյանի խորհրդականն է։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի հինգ զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Մերի Ռութվեն
Մերի Ռութվեն, Մերի, լեդի վան Դեյք (Mary Ruthven; Mary, Lady van Dyck, née Ruthven, ), նկարիչ Անտոնիս վան Դեյքի կինը։
Կենսագրություն
Մերի Ռութվենը ծագել է թեպետ աղքատ, բայց արիստոկրատ շոտլանդացի կաթոլիկների ընտանիքից՝ Ռութվենների տոհմից, եղել է կոմս Գոուրիի՝ հայտնի դավադրության մասնակցի թոռնուհին։
Վան Դեյքի հետ նրա ամուսնությունը տեղի է ունեցել 1640 թվականի փետրվարի 27-ին Սոմերսեթ Հաուսում թագուհի Հենրիետա Մարիայի կաթոլիկ մասնավոր մատուռում, թագավորի տված փոքրիկ օժիտով (ոչ թե հոր տված )։ Ամուսնությունը նշանավորել է նրա սոցիալական վերելքը։ Թագավոր և թագուհին հովանավորել են այդ ամուսնությունը՝ հուսալով, որ դա կօգնի պահել իրենց սիրելի գեղանկարչին Անգլիայում ։ 1785 թվականին Ջոզեֆ Գալստոնը (ամուսնացած էր Ռութվեններից մեկի հետ) գրել է, որ տեսել է վան Դեյքի երկակի դիմանկարը նրա աներ Պատրիկ Ռութվենի հետ , սակայն այդ տեղեկությունը կարող է սխալ լինել, իսկ նման նկարի ստեղծման պատճառները, եթե եղել է, անհայտ է։
Նկարիչը մահացել է ամուսնությունից գրեթե երկու տարի անց՝ 1641 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, իր դուստր Յուստինիայի (1641 թվականի դեկտեմբերի 1- մոտ 1690 թվական, մինչև հուլիսի 6 ) ծնվելուց ութ օր անց։
Չնայած շքեղ կենսակերպին՝ վան Դեյքը ժառանգություն է թողել 20 հազար ֆունտ ստեռլինգ ։ Նրա կտակը թվագրվում է դեկտեմբերի 4-ին ։
Այրիանալով լեդի վան Դեյքը ամուսնացել է սըր Ռիչարդ Փրայսի (Sir Richard Pryse, 1st Baronet of Gogarthen) հետ, սակայն չորս տարի անց նա ևս մահացել է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարիչների կանայք
Մարո Դոուկա
Մարո Դոուկա (Μάρω Δούκα; ), հույն վիպասան։ Ապրում է Աթենքում 1966 թվականից, սովորել է պատմություն և հնագիտություն Աթենքի համալսարանում ։ Նա պատկանում է այսպես կոչված Genia tou 70 խմբին, գրական տերմին, որ վերաբերվում է 1970-ականներին իրենց գրական գործունեությունն սկսած հույն հեղինակներին։ Նրա առաջին աշխատանքը, Η Πηγάδα, հիմնված է 1967 թվականին Սև գեներալների կողմից իր բանտարկության վրա և տպագրվել է 1974 թվականին, Մետապոլիտեֆսիից մի քանի ամիս անց։ Դոուկան պարգևատրվել է Նիկոս Կազանտզակիս մրցանակով Հերակլիոնի քաղաքապետարանի կողմից, Η αρχαία σκουριά ստեղծագործության համար, ինչպես նաև` Հունաստանի պետական գրական մրցանակով` Η πλωτή πόλη ստեղծագործության համար։ Αθώοι και φταίχτες աշխատանքը պարգևատրվել է Բալկանյան գրական մրցանակով ։ Գրողը պարգևատրվել է նաև Աթենքի ակադեմիայի Կոստաս և Էլենի Ուրանիս և Կոնստանտին Կավաֆի մրցանակներով She has also been awarded the N. Themelis prize for her last novel Έλα να πούμε ψέματα. : Հայտնի է որպես Հելլենիստական հեղինակների համայնքի հիմնադիր անդամ ։ 2014 թվականի Հունաստանի տեղական ինքնակառավարման ընտրությունների ժամանակ ընտրվել է որպես Աթենքի Քաղաքային խորհրդի անդամ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն կին գրողներ Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վիպասաններ
On Fire
«On Fire», լիտվական The Roop փոփ ռոք խմբի երգ։ Այս երգով խումբը ներկայացնելու է Լիտվան Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթի ժամանակ ։ Երգը թողարկվել է 2020 թվականի հունվարի 14-ին թվային ներբեռնմամբ։
Եվրատեսիլ երգի մրցույթ
2020 թվականի հունվարի 28-ին վիճակահանություն է անցկացվել, որի արդյունքում պարզ է դարձել, թե որ երկիր երկու կիսաեզրափակիչներից որում է մասնակցելու։ Լիտվան ներառվել է առաջին կիսաեզրափակիչ, որը կայանալու է 2020 թվականի մայիսի 12-ին և մասնակցելու է շոուի առաջին կեսին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2020 սինգլներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի երգեր
Գրանադայի համալսարան
Ամեն տարի շուրջ 2000 եվրոպացի ուսանողներ Էրազմուս ծրագրի միջոցով ընդունվում են Գրանադային համալսարան։ Համալսարանի Ժամանակակից լեզուների կենտրոն տարեկան ընդունվում են շուրջ 10000 միջազգային ուսանողներ ։ 2014 թվականին միջազգային ուսանողների քվերակության արդյունքում համալսարանը ճանաչվել է լավագույնը Իսպանիայում ։
Վարկանիշ
Ըստ որոշ վարկանիշային աղյուսակների ` Գրանադայի համալսարանն ընդգրկված է Իսպանիայի լավագույն տաս համալսարանների շարքում և առաջին տեղն է զբաղեցնում Թարգմանչական ուսումնասիրությունների բնագավառում, ինչպես նաև համարվում է ճարտարագիտական հեռահաղորդակցության ազգային առաջատար։ Գիտական բնագավառում համարվում է հաշվողական և մաթեմատիկական ուսումնասիրությունների աշխարհի լավագույն համալսարաններից մեկը ։
Կենտրոններ եւ որակավորում
Գրանադայի համալսարանն ունի 5 դպրոց, 22 ֆակուլտետներ և 116 բաժիններ, որտեղ դասավանդում և հետազոտում են կոնկրետ առարկայական ոլորտներ ։ Համալսարանը տեղաբաշխված է հինգ տարբեր կամպուսների Գրանադայում (Centro, Cartuja, Fuentenueva, Aynadamar և Ciencias de la Salud) և երկու կամպուսներ Հյուսիսային Աֆրիկայի իսպանական տարածքներում` Սեուտայում և Մելիլյայում ։
Մելիլյայի կամպուս
Գրանադայի համալսարանն առաջարկում է նաև եվրոպական մոդելին համարժեք հետբուհական ծրագրերի մեծ շրջանակ (մագիստրոսի աստիճան, դոկտորական ծրագրեր և Գրանադայի համալսարանի հետբուհական ուսումնառություն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի համալսարաններ
Սյունիք աշխարհազոր կամավորական զորամիավորում
«Սյունիք աշխարհազոր», կամավորական զորամիավորում։ Ստեղծվել է 1992 թվականի հունիսին Պ. Հայրիկյանի նախաձեռնությամբ՝ Սյունիքի և ՀՀ տարբեր շրջանների կամավորականներից (հիմնականում ԱԻՄ-ականներ)։ Ունեցել է շտաբ։ Զորամիավորումը բաղկացած էր 10 առանձին ջոկատներից, որոնք բացի բնակավայրերի պաշտպանությունից, զբաղվել են նաև ազատագրված տարածքների վերաբնակեցման աշխատանքներով։ 1992-1993 թվականներին զորամիավորման տարբեր ջոկատներ մասնակցել են Հայաստանի Հանրապետության Գորիսի, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն Քաշաթաղի («Մարդասիրական միջանցք»), Կուբաթլուի, Զանգելանի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ա. Փայտյանը, Ն. Խանզադյանը, Ս. Վեզիրյանը, Ա. Զաքարյանը և ուրիշներ։ Շտաբի պետեր են եղել Տ. Բոստանջյանը, Հ. Մակարյանը և Ս. Ղարիբյանը։ «Սյունիք աշխարհազոր»-ից զոհվել է 51 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Գևորգ Սահակյան (ըմբշամարտիկ)
Գևորգ Սահակյան, Լեհաստանը ներկայացնող հունահռոմեական ոճի հայ ըմբիշ, ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության կրկնակի բրոնզե մեդալակիր, ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1990 թվականի հունվարի 15-ին, Հայաստանի Էջմիածին քաղաքում։ Մարզվել է Միշա Սահակյանի և Արմեն Բաբալարյանի մոտ։
Կարիերա
2018 թվականին Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում կայացած ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությունում հունահռոմեական ոճի տղամարդկանց 67 կգ քաշային կարգում Գևորգ Սահակյանը նվաճել է բրոնզե մեդալ ։
Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում կայացած 2019 թվականի ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնությունում 67 կգ քաշային կարգում նվաճել է արծաթե մեդալ ։ Եզրափակիչ գոտեմարտում նա պարտվել է թուրք Աթաքան Յուքսելին։ 2021 թվականի մարտին նա մասնակցել է Հունգարիայի Բուդապեշտ քաղաքում կայացած եվրոպական որակավորման մրցաշարին՝ հույս ունենալով նվաճել Տոկիոյի (Ճապոնիա) 2020 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի ուղեգիր ։ Նա այդ մրցաշարում, ինչպես նաև Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում անցկացված համաշխարհային օլիմպիական որակավորման մրցաշարում չի կարողացել նվաճել օլիմպիական խաղերի ուղեգիր ։
2021 թվականի հունվարին Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում անցկացված Գրան պրի Զագրեբ օփենում 67 կգ քաշային կարգում Գևորգ Սահակյանը նվաճել է ոսկե մեդալ ։
2021 թվականի հունիսին Լեհաստանի մայրաքաղաք Վարշավայում անցկացված 2021 թվականի Վլադիսլավ Պիտլասինսկու գավաթում 72 կգ քաշային կարգում Գևորգ Սահակյանը նվաճել է ոսկե մեդալ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Լեհաստանի ըմբշամարտիկներ
(1008) Լա Պաս
(1008) Լա Պաս (La Paz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։ Անվանվել է Բոլիվիայի մեծությամբ երրորդ քաղաք, Լա Պասի անունով։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,09005 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8438 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3363 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1984,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18145 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,94° անկյուն։
Ալբակ
Ալբակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։ Գտնվում էր Ֆարկին բնակավայրից 8 կմ հարավ-արևմուտք՝ Բաթմանսուի աջակողմյան վտակներից մեկի ակունքում։
Մինչև 1918 թ.-ը հայաբնակ էր։ 1915-1918 թվականներին ուներ 25 տուն հայ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դաշլըջա Ներքին
Դաշլըջա Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանի գետի վերին հոսանքի տարածքում։
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 442, իսկ XX դարի սկզբին 650 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բողոքականություն
Բողոքականություն (protestans-ից, protestantis - հանրության առջև ապացուցող), քրիստոնեության ամենատարածված կրոնական ուսմունքներից մեկը, հետևորդների թվաքանակով՝ երկրորդը։ Սակայն չի հանդիսանում ուղղափառ եկեղեցի։ Բողոքականությունը սկիզբ առավ Ռեֆորմացիայի` հակակաթոլիկ շարժման հետևանքով Եվրոպայում, 16-րդ դարում։ Բողոքականությունն ունի երկու` պահպանողական և լիբերալ ճյուղեր։ Ներկայումս 2.2 միլիարդ քրիստոնյայից մոտ 900 միլիոնը բողոքական է, որից 170 միլիոնը ապրում է Հյուսիսային Ամերիկայում, 160 միլիոնը Աֆրիկայում, 120 միլիոնը Եվրոպայում, 70 միլիոնը Լատինական Ամերիկայում, 100 միլիոնը Ասիայում և 20 միլիոնը Օվկիանիայում։
Առաջացման պատմություն
Բողոքականությունը առաջացել է Եվրոպայում 16-րդ դարի առաջին կեսին որպես միջնադարյան Հռոմեա-կաթոլիկ եկեղեցու սահմանակարգերի ժխտում և դրանց ընդդիմակայություն Ռեֆորմացիայի ընթացքում, որի գաղափարախոսությունն էր վերադարձ առաքելական քրիստոնեությանը։
Ռեֆորմացիայի կողմնակիցների կարծիքով՝ Հռոմեա-կաթոլիկ եկեղեցին հեռացել է քրիստոնեական սկզբունքներից՝ միջնադարյան սքոլաստիկական աստվածաբանության և ծիսականության բազմաթիվ շերտավորումների հետևանքով։
Կրոնական հեղափոխության առաջնորդը դարձավ Մարտին Լյութերը։ Նրա առաջին հանդեսը եկեղեցական քաղաքականության դեմ կայացել է 1517 թվականին։ Նա բացեիբաց և զայրագին կերպով դատապարտել է ինդուլգենցիաների առքուվաճառքը, որից հետո եկեղեցու դռներին մեխել է 95 իր դիրքորոշումն արտահայտվող թեզիսները։ Բողոքական առաջին եկեղեցիներից են լյութերական, անգլիկան և վիկլիֆական եկեղեցիները։
Բարեփոխում
Դասականին է պատկանում 16-18-րդ դարերի սկզբին ձևավորված աստվածաբանությունը, որի ընթացքում բացահայտվել էին հիմնական գաղափարներն ու ձևավորվել էր Ռեֆորմացիայի դոգմատիկ ու փորձնական աստվածաբանությունները ։
Դասական աստվածաբանությունը կազմում է այնպիսի հասկացություններ, ինչպիսիք են՝ հավատքով մեղքերի թողության անհրաժեշտությունը, համընդհանուր սրբությունը, Աստվածաշնչի բացարձակ հեղինակությունը, մարդու բնածին մեղսավորությունն ու միայն Աստծո միջոցով փրկության հնարավորությունը ։
Լինելով Ռեֆորմացիայի աստվածաբանական արդյունքը՝ այդ ժամանակվա հռոմեա-կաթոլիկ եղեկեցու ուսմունքի հակադրության մեջ, այն արտահայտված է Quinque sola սկզբունքների ձևով՝ հինգ լատինական դրույթներ, որոնք նշանակում են «Հինգ միայն»։ Համընդհանուր սրբության դրույթի հետ միասին Quinque sola դրույթները հանդիսանում են ժամանակակից բողոքականության աստվածաբանության հիմքը։
Բողոքականության դասական աստվածաբանությունը շարադրված է Ռեֆորմացիայի հետևյալ դավանաբանական փաստաթղթերում՝ 1563 թվականին Գեյդելբերգյան Վարդապետություն (Գերմանիա), 1580 թվականին Գիրք Համաձայնության (Գերմանիա), 1618-1619 թվականներին Դորդրեխտյան սինոդի կանոններ (Դորդրեխտ, Նիդերլանդներ), 1643-1649 թվականներ Հավատքի վեսթմինստերյան խոստովանություն (Վեսթինիստերյան աբբայութթյուն, Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բողոքականություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ
Իան ՄաքԷլհինի
Անձնական կյանք
Նա ամուսնացած է դերասանուհի Մարի Ջոնսի հետ։ Նրանք ունեն իրենց սեփական ընկերությունը «Rathmore Productions Ltd.» անվանումով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իռլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Վլադիմիր Սոլոգուբ
Կոմս Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Սոլոգուբ (Влади́мир Алекса́ндрович Соллогу́б, ), արձակագիր, դրամատուրգ, բանաստեղծ և մեմուարիստ, լիտվական Սոլոգուբների ցեղից։ Դիվանագետ Լև Սոլոգուբի կրտսեր եղբայրը, իշխան Ա. Ա. Գագարինի պապը։
Գրողի ստեղծագործական կյանքի գնահատականները ժամանակակիցների կողմից արմատապես տարբերվում էին. ոմանք ողջունեցին նրա խոստումնալից տաղանդը, մյուսները ծաղրում էին նրա ստեղծագործությունները՝ որպես դիլետանտ և նմանակող։ Ժամանակակից գրականագետները փաստում են, որ Սոլոգուբի աշխարհիկ գործերը նշանակալի երևույթ են դարձել 1830-ական և 1840-ական թվականներին ռուս գրականության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Աշխեն Աբազյան
Կենսագրություն
Աշխեն Աբազյանը ծնվել է Ղալաչա (այժմ՝ Բերդավան) գյուղում, ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Նոյեմբերյանի «Ծիածան» թերթում։ 1981-1982 թվականներին նրա «Արևային հովտի երգը» և «Հողի զինվորները» հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմերի սցենարները լավագույնն են ճանաչվել Երևանում անցկացվող համամիութենական վավերագրական ֆիլմերի ցուցադրման ժամանակ։ Նոյեմբերյանի պատուհասած արհավիրքների (պատերազմ, երկրաշարժ) թեմայով երկու գիրք է հրատարակել՝ «Կանաչ, կարմիր որոտներ» (1999 թվական) և «Կանաչ կանգառ» (2003)։ Առաջինը արժանացել է ՀՀ Պաշտպանության նախարարության և Հայաստանի լրագրողների միության համատեղ «Ես զինվորն եմ հայրենիքի» մրցանակին, իսկ երկրորդը՝ «Վահագն» մրցանակին (2002)՝ որպես վերջին տասը տարիներին տպագրված արձակ ստեղծագործություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Բերդավան գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Սպիտակ կամավորական ջոկատ
«Սպիտակ» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Սպիտակ քաղաքում։ 1990-1994 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի Հանրապետության Արարատ (Երասխ), Իջևանի, Ճամբարակի (Արծվաշեն) և Արցախի Հանրապետության Ասկերան (Խոջալու), Մարտունու (Ղարադաղլու), Մարտակերտի, Շուշիի, Կուբաթլուի, Քաշաթաղի, Քարվաճառի (Օմարի լեռնանցք), Ֆիզուլիի (Հորադիզ) շրջանների, Գետաշենի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ս. Ոսկանյանը, Զ. Գևորգյանը։ Ջոկատից զոհվել է 2 ազատամարտիկ։
Դաշլըջա Վերին
Բնակչություն
XX դարի սկզբին 20 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կաթով սուրճ
Կաթով սուրճ (Café au lait), ֆրանսիական տաք սուրճ, պատրաստվում է սուրճի և տաք կաթի խառնուրդից։
Անվանում և պատրաստում
Այս սուրճի անվանումն ու պատրաստման եղանակները տարբեր երկրներում տարբեր են։
Եվրոպա
Եվրոպական երկրներում կաթով սուրճը հայտնի է տարբեր անուններով, Իսպանիայում՝ «café con leche», Լեհաստանում՝ «kawa biała», Գերմանիայում՝ «Milchkaffee», Նիդերլանդներում՝ «koffie verkeerd»: Հյուսիսային Գերմանիայում առավել տարածված է սուրճի ֆրանսերեն անվանումը՝ «café au lait»:
Կաթով սուրճը մատուցվում է «ֆրանսիական ձևով» (ի տարբերություն իտալական լատտե սուրճի)՝ սպիտակ կերամիկական բաժակի կամ ամանի մեջ (լատտե սուրճը մատուցում են սովորաբար երկար բաժակով)։ Նույն կաթով սուրճով կարելի է պատրաստել ինչպես էսպրեսոյով, այնպես էլ սև սուրճով, իսկ լատտեն պատրաստվում է միայն էսպրեսոյից։
Ամերիկա
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում կաթով սուրճը պատրաստվում է սև սուրճի հիման վրա։ Պատրաստվում է կաթիլային եղանակով կամ ֆրենչ-պրեսսի և տաքացրած կաթի միջոցով, ինչը տարբերվում է էսպրեսոյի հիման վրա պատրաստված լատտե սուրճից։ Կաթով սուրճը շատ դեպքերում մատուցվում է բաժակի մեջ (բացառությամբ ֆրանսիական ոճով աշխատող որոշ հաստատությունների, որոնք կաթով սուրճը մատուցում են ամանով)։
Հյուսիսային Ամերիկայում կաթով սուրճը հայտնի է ֆրանսիական անունով` «café au lait»: Միևնույն ժամանակ, որոշ սրճարաններ (այնպիսին, ինչպիսին է Starbucks-ը) այն մատուցում են «միստո» անունով (misto) և թափանցիկ ապակե բաժակներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն բառեր և արտահայտություններ
Էստոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարան
Էստոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարան (Eesti Kaasaegse Kunsti Muuseum, համառոտ՝ EKKM), թանգարան Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինում, որը նվիրված է ժամանակակից արվեստին։
Էստոնիայի մշակութային կյանքի կենտրոններից մեկն է, որը հարստացնում է նրա գեղարվեստական բաղադրիչը` համագործակցելով այլ թանգարանների, պատկերասրահների և ցուցահանդեսների հետ։
Պատմություն և գործունեություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 2006 թվականին՝ Անդերս Հորմի, Էլին Քարդի, Նեեմե Քյուլմի և Մարկո Լայմրեի կողմից։ 2016 թվականից թանգարանի պատասխանատուներն են Մարտեն Էսկոն և Յոհաննես Սյարեն, որոնք այնտեղ աշխատում են 2011 թվականից ։
Թանգարանը ստեղծվել է Տալլինի ջերմաէլեկտրակենտրոնի լքված օժանդակ շենքում՝ Kultuurikatel մշակութային կենտրոնի և «Գորհոլ» մարզամշակութային համալիրի հարևանությամբ ։
Թանգարանը ցուցահանդեսներ է անցկացնում և արվեստի գործեր հավաքում 2007 թվականից, 2010 թվականից՝ ապրիլ-դեկտեմբեր ամիսներին, անցկացնում է մշտական ցուցահանդեսային շրջանը։ 2011 թվականին թանգարանը սահմանել է ժամանակակից արվեստի սեփական մրցանակը` Köler Prize-ը, որն ուղեկցվում է հավակնորդների ցուցահանդեսով ։
2013 թվականին Valge Kuup ցուցահանդեսային ընկերության գրասենյակի հետ համատեղ թանգարանում բացվել է «Լուգեմիկ» գրախանութը, որտեղ կա նաև սրճարան։ Հետագայում ստեղծվել է ISFAG ուսանողական պատկերասրահը ։
Էստոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանին աջակցում են Էստոնիայի մշակույթի նախարարությունը, Էստոնիայի մշակութային հիմնադրամը և Արվեստի նախաձեռնություննեիր հիմնադրամը ։
Թանգարանի ընդհանուր օպերացիոն բյուջեն մոտ 175 հազար եվրո է, որը կազմվում է 12-15 առանձին դրամաշնորհներից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տալլինի թանգարաններ Կատեգորիա:2006 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով
Հատուկ նշանակության զորքեր
Հատուկ նշանակության զորքեր, ՀՆԶ կամ հատուկջոկատայիններ ({{lang-en|Special forces}}), ոչ ավանդական, բարձր դժվարություն և ռիսկ ունեցող միսիաների կատարման համար հատուկ ծրագրով և միջինից ավելի բարձր մակարդակով պատրաստված հատուկ ստորաբաժանումներ ։
Խնդիրները
Կախված գերատեսչական պատկանելիությունից, հատուկ ստորաբաժանումները նախատեսված են հետևյալ խնդիրները լուծելու համար.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հատուկ նշանակության զորքեր Կատեգորիա:Հակաահաբեկչական պայքար
Ալբավա
Ալբավա, գյուղ, Երևանի նահանգի Երևանի գավառի Երևանի գավառակում։
1873 թ.-ին ուներ 20 տուն՝ 97 բնակչով։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լեոն Թուրյան
Արքեպիսկոպոս Լեոն Թուրյան (Leon Tourian, ), Հայ առաքելական եկեղեցու ԱՄՆ Արևելյան թեմի պրիմաս, որը սպանվել է 1933 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Նյու Յորքում քաղաքական հակառակորդների կողմից։
Նախորդող իրադարձություններ
Ղեւոնդ Դուրյանը ծնվել է 1879 թվականի հունվարի 1-ին Ստամբուլում՝ Օսմանյան կայսրությունում։ Մինչև 1931 թվականին Նյու Յորքում նշանակվելը Թուրյանը Զմյուռնիայի արքեպիսկոպոսն էր, Կոստանդնուպոլսի պատրիարքի տեղակալը, իսկ հետո՝ պրելատը Հունաստանում, Բուլղարիայում և Մանչեստրում, Մեծ Բրիտանիայում։
Միջադեպը, որը դավադրության պատճառ է դարձել արքեպիսկոպոսի սպանության համար, տեղի է ունեցել 1933 թվականի հուլիսի 1-ին Չիկագոյում կայացած Աաջընթացի Դար ցուցահանդեսում հայկական օրը նշելու տաղավարում։ Աղոթքն սկսելուց առաջ նա հրամայեց բեմից հեռացնել Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության եռագույն դրոշը (1918-1920), մինչև այն բարձրանա նրա վրա։