cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սրբուհի Երամյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են քիմիական և լեռնահանքային արդյունաբերության ձեռնարկություններում մասնագիտական ախտաբանությանը։ Առաջարկել է բրուցելոզի օբյեկտիվ քննության թեստ, որով պարզել է այդ հիվանդության ալերգիական շեմքը և մշակել բուժման եղանակներ։ Հեղինակ է 80 գիտական աշխատությունների, 2 գյուտի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թերապևտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Մի դեպք Սեն Լուի քաղաքում (Գործադուլ)
Մի դեպք Սեն Լուի քաղաքում (Գործադուլ), 1932 թվականին «Հայկինո» ստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1932 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր
Անշասթրեյ
Անշասթրեյ (Enchastrayes), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարսելոնետ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Բարսելոնետ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04073։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 427 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 292 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 221-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 71-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 79,1 %)։ 221 աշխատունակ բնակիչներից 208-ը աշխատում էին (122 տղամարդ և 86 կին), անաշխատանք էին 13-ը (3 տղամարդ և 10 կին)։ 71 անգործ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 31-ը թոշակառու, 24-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոզամբիկի նեղուց
Մոզամբիկի նեղուցը գտնվում է Աֆրիկայի և Մադագասկար կղզու միջև։ Երկարությունը մոտ 1670 կմ է, լայնությունը՝ մոտ 925 կմ, խորությունը հյուսիսում և հարավում՝ ավելի քան 3000 մ, միջին մասում՝ 2400 մ։ Հոսանքները հիմնականում ուղղված են հյուսիսից հարավ․։ Նավահանգիստներն են Մոզամբիկը, Բեյրան, Մաձունգան։
Սահմաններ
Հյուսիսում՝ մի գիծ Ռովումա գետի գետաբերանից(10°28′S 40°26′E) մինչև Ռաս Հաբու, Այլ Գրանդ-Կոմորի հյուսիսային կետը, Քոմոր կղզու հյուսիսային հատվածը մինչը Քափ դը Ամբրե՝Մադագասկարի հյուսիսային ծայրը (11°57′S 49°17′E)։
Նան Մի Տոկիի գավառ
Նան Մի Տոկիի գավառ (Microrregião de Não-Me-Toque), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Սեարա նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզը։ Բնակչությունը կազմում է 42 325 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 1495,347 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 28,3 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի գավառներ
Մոզամբիկի նեղուց
Սահմաններ
Արևելքում՝ Մադագասկարի արևմտյան ափը։
Հարավում՝ մի գիծ Քափ Սենտ-Մարիից, Մադագասկարի հարավային ծայրակետից մինչև Պոնտո դո Օուրո (26 ° 53 'S 32 ° 56'E )
Արևմուտքում՝ Հարավային Աֆրիկայի մայրցամաքը։ Չնայած նրան որ արևմտյան սահմանները ՄՀԿ-ի կողմից սահմանվում են Հարավային Աֆրիկայի մայրցամաքով, արևմտյան սահմանները ավելի ճշգրիտ սահմանվում են որպես Հարավային Աֆրիկայի ափեր, իսկ ավելի կոնկրետ՝ Մոզամբիկ։
Կղզիներ նեղուցում
Կոմորյան կղզիներ
Ֆրանսիա
Մոզամբիկ
Պատմություն
Մոզամբիկի նեղուցը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քլեշփոինթն էր Մադագասկարի ճակատամարտի ընթացքում։
Աղբյուրներ
Միջազգային հիդրոգրաֆիկ կազմակերպություն 1953
Կատեգորիա:Հնդկական օվկիանոսի նեղուցներ Կատեգորիա:Նեղուցներ այբբենական կարգով
Կարո (ֆիլմ)
Կարո, 1937 թվականին «Հայկինո» ստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Ֆիլմը նկարահանվել է Արկադի Գայդարի «Դպրոցը» վիպակի մոտիվներով։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է պատանի Կարոյի մասին, ով իր մասնակցությունն է ունենում Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1937 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Արտաշես Հայ-Արտյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Երևանի հաստոցաշինական արտադրական միավորում
Երևանի հաստոցաշինական արտադրական միավորում, խորհրդային շրջանի հաստոցաշինության և գործիքային արդյունաբերության ձեռնարկությունների համախումբ Հայաստանում։ Հիմնադրվել էր 1976 թվականին։ Ներառում էր Երևաևի Ֆ․ Զերժինսկու անվան (մասնաճյուղ է ունեցել Ապարանի շրջանի Քուչակ գյուղում) և Հոկտեմբերյանի հաստոցաշինական գործարանները։
Երևանի Զերժինսկու անվան հաստոցաշինական գործարանը հիմնադրվել էր 1905 թվականին, երբ Տեր-Ավետիքովների նախաձեռնությամբ Գուբերնսկայա (հետագայում՝ Ալավերդյան, այժմ՝ Հանրապետության) փողոցի վրա կառուցվեց հիդրավլիկ մամլիչներ, պոմպեր, ջեռուցման կաթսաներ արտադրող թուջաձուլական մեխանիկական տնայնագործական ձեռնարկություն։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո հետո այն ազգայնացվեց։ 1924 թվականին Լենինգրադի «Պրոմյոտ» (հետագայում՝ Վորոշիլովի անվան) գործարանը 32 մետաղահատ հաստոց էր նվիրում թուջաձուլական-մեխանիկական գործարանին, գործուղում հմուտ մասնագետներ։ 1930 թվականին գործարանի նորակառույց շենքում (ներկայիս՝ Արշակունյաց պողոտայի վրա) արտադրվեց առաջին ձուլվածքը։
Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին ձեռնարկությունը կատարում էր ռազմական, պատվերներ, անձնուրաց աշխատանքի համար կոլեկտիվի 406 անդամ պարգևատրվել էր մեդալներով, իսկ Ա․ Մուրադյանին շնորհվել էր Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։ 1976 թվականին դրությամբ, գործարանն ունեցել է 6 հիմնական արտադրամաս, դարբնոցային-նախապատրաստական համար 1, մեխանիկական համար 2 և 2ա, հավաքման համար 3, ձուլման համար 4, մեխանիկական հավաքման համար 8։ Արտադրում էր խառատային հաստոցներ, ֆրեզերային և հղկող հարմարանքներ, կիսաավտոմատներ, լայն սպառման ապրանքներ են։ 1975 թվականին թողարկել էր 4460 հաստոց (ապրանքային արտադրության ծավալը 10320 հազար ԽՍՀՄ ռուբլի)։
Թողարկվող արտադրանքը իրացվել է ԽՍՀՄ-ում և արտահանվում էր այլ պետություններ (Կուբա, Մոնղոլիա, Բուլղարիա, Եգիպտոս, Իրան, Ալժիր և այլն)։ Ձեռնարկության արտադրած հաստոցները բազմիցս ներկայացվել են տարբեր ցուցահանդեսների ու տոնավաճառների (ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ, Զագրեբ, Սան-Պաուլու, Դամասկոս, Բուենոս Այրես) և արժանացել են մեդալների ու դիպլոմների։
Կատեգորիա:Երևանի գործարաններ
Ջերի Տրեյնոր
Ջերի Տրեյնոր (Jerry Trainor, ), ամերիկացի դերասան, հայտնի է «iCarly» հեռուստասերիալի Սպենսորի դերով։ Նա նաև հայտնի է «Дрейк и Джош» հեռուստասերիալից։ Տրեյնորը հայտնվել է նաև «Սոված աղջիկ TV» ինտերնետային սերիալում, որը շատ քիչ է հայտնի ։
Վաղ կյանք և կարիերա
Տրեյնորը ծնվել է Կալիֆորնիա նահանգի Սան Դիեգո քաղաքում ։ Նրա առաջին հեռուստատեսային դերը եղել է «Frozen Zone» հեռուստասերիալի Ջաստինի դերը, որը ցուցադրվել է Նիքելոդեոն հեռուստաալիքով։ Նա նաև խաղացել է մի փոքր դեր «Օրենք և կարգ» և «Հրեշտակ» սերիալներում։ iCarly սերիալում նա խաղում էր որպես Միրինդա Կոսգրոուվի ավագ եղբայր։
2010 թվականի հուլիսի 22-ին հայտարարվել էր, որ Ջերին կհնչեցնի Բուչ Հարթմոնի «T.U.F.F. Puppy» մուլտֆիլմը։
Ջերի Տրեյնորը նկարահանվել է Nick at Nite հեռուստաալիքի «Վենդալը և Վինին» սերիալում, և հանդես է եկել Վինիի դերով։ Սերիալը հեռարձակվել է 2013 թվականի փետրվարի 10-ին։ Իսկ նոյեմբերին հայտնի դարձավ, որ սիտկան փակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Մեծ ուրուր (գետ)
Մեծ ուրուր, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Գավառագետի օժանդակ Գայլաձոր գետի ձախակողմյան վտակ։ Սկիզբ է առնում Աժդահակ լեռան հյուսիսարևելյան լանջերից և Ծաղկաշեն գյուղից 1 կմ հարավ-արևմուտքում աջից միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 6,5 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Գայլաձոր (Գռիձորի վտակ) գետի վտակներ
Դարքյորփու
Դարքյորփու, կամուրջ Արածանիի աջակողմյան վտակ Փերի գետի օժանդակ Դարքյորփու-դերե գետակի վրա, Բալու քաղաքից մոտ 60 կմ հյուսիս-արևելք ։
Օսկար
Օսկար (անգլերեն՝ Oscar), կինոարվեստի ամերիկյան ակադեմիայի ամենամյա ազգային մրցանակ։ Ներկայումս Օսկար մրցանակը տրվում է 24 հիմնական անվանակարգերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ Կատեգորիա:Կինոմրցանակներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կինոմրցանակներ Կատեգորիա:1929 ստեղծվածներ
Ալանին
Ալանին (2-ամինոպրոպիոնային թթու), ալիֆատիկ ամինաթթու։ α-Ալանինը մտնում է շատ սպիտակուցների, β-Ալանինը՝ մի շարք կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի կազմի մեջ։ Ալանինը լյարդում հեշտությամբ վերափոխվում է գլյուկոզի և հակառակը։ Այս գործընթացը կոչվում է գլյուկոզ-ալանինային ցիկլ և համարվում է լյարդում գլյուկոգենեզի հիմնական եղանակը։
Սինթեզ
Առաջին անգամ ալանինը սինթեզվել է Շտեկկերի կողմից 1850 թվականին՝ ացետալդեհիդի և կապտաթթվի հիդրոլիզի արդյունքում առաջացած α-ամինոնիտրիլից ։ Լաբորատոր պայմաններում ալանինը սինթեզվում է ամիակի և α-քլորի կամ α-բրոմպրոպիոնական թթվի փոխազդեցության արդյունքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նեյրոտրանսմիտեր
Թոնի Պարկեր
Ուիլյամ Էնթոնի «Թոնի» Պարկեր II (William Anthony Parker II, ), ֆրանսիացի նախկին բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Առավելապես հայտնի է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Սան Անտոնիո Սփըրս» ակումբում անցկացրած տարիներից։
Պարկերը երկու տարի խաղացել է Ֆրանսիայի բասկետբոլի լիգայում (Ligue Nationale de Basketball), որից հետո մուտք է գործել 2001 թ. NBA-ի դրաֆթ և ընտրվել «Սան Անտոնիոյի» կողմից՝ 28-րդ ընտրության իրավունքով։ Պարկերը միանգամից դառնում է մեկնարկող հնգյակի խաղացող և ակումբի կազմում դառնում է NBA-ի չեմպիոն 2003, 2005, 2007 և 2014 թվականներին, ընդ որում՝ 2007 թվականին ճանաչվել է գերեզրափակիչի ամենաարժեքավոր խաղացող (MVP)։
Պարկերը նաև երգիչ է և ունի «TP» անվամբ թողարած ալբոմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սան Անտոնիո Սփըրսի բասկետբոլիստներ
Արևի զավակը (Պոեմ բամբակի մասին)
Արևի զավակը (Պոեմ բամբակի մասին), 1933 թվականին «Հայկինո» ստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմի հերոսը Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո է միայն տեր դառնում իր հողին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1933 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր
Լույս և ստվերներ (Ճակատում)
Լույս և ստվերներ (Ճակատում), 1933 թվականին «Հայկինո» ստուդիայում (Սոյուզկինոյի հետ համատեղ) նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմը կուլակաթափության մասին է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1933 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր
Մեծաղբյուր (գետ)
Մեծաղբյուր, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զոհաջուր գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Աղիլեռան հարավային լանջերից և Սալվարդ գյուղի մոտ միանում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 2 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Զոհաջուր գետի վտակներ
Կառլոս Նասար
Կառլոս Նասար (Карлос Насар, ), բուլղարացի մարզիկ, ծանրորդ, 2021 թվականի աշխարհի չեմպիոն, 2023 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն և այդ առաջնության լավագույն ծանրորդ, 2021 և 2022 թվականների Եվրոպայի առաջնությունների մրցանակակիր, 2019 թվականի աշխարհի երիտասարդների չեմպիոն, 2018 և 2019 թվականների Եվրոպայի երիտասարդների չեմպիոն։
Կենսագրություն
Կառլոս Նասարը ծնվել է 2004 թվականին։ Մայրը բուլղարուհի է, հայրը՝ լիբանանցի։ Կառլոսը մեծացել է Չերվեն Բրյագում, որտեղ էլ սկսել է զբաղվել ծանրամարտով։
2018 և 2019 թվականներին Եվրոպայի պատանեկան առաջնություններում, նախ մինչև 69 կգ քաշային կարգում, այնուհետև մինչև 81 կգ քաշային կարգում զբաղեցրել Է առաջին տեղը և դարձել Եվրոպայի չեմպիոն։
2019 թվականին Լաս Վեգասում տեղի ունեցած աշխարհի պատանեկան առաջնությունում մինչև 73 կգ քաշային կարգում նա 291 կգ արդյունքով նվաճել է ոսկե մեդալ ։
2021 թվականի ապրիլին Մոսկվայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 81 կգ քաշային կարգում Կառլոսը 369 կգ արդյունքով գրավել է երկրորդ տեղը։ Բուլղարացի մարզիկը պոկում վարժությունում նվաճել է փոքր արծաթե մեդալ, իսկ հրում վարժությունում եղել է առաջինը և սահմանել Եվրոպայի նոր ռեկորդ։
2022 թվականին Բոգոտայում տեղի ունեցած աշխարհի առաջնությունում մինչև 89 կգ քաշային կարգում Կառլոսը 220 կգ քաշով համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել հրում վարժությունում։ Պոկում վարժությունում բուլղարացի ծանրորդը չի կարողացել գրանցել քաշը և երկու վարժությունների հանրագումարում մնացել է առանց արդյունքի։
2023 թվականին Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում բուլղարացի ծանրորդը երկու համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել․ մինչև 89 կգ քաշային կարգում 18-ամյա ծանրորդն աչքի է ընկել 395 կգ արդյունքով (174 կգ պոկում և 221 կգ հրում)։ Հրում վարժությունում Նասարը բարելավել է սեփական համաշխարհային ռեկորդը, որը նախկինում կազմում էր 220 կգ։ Ծանրորդը հանրագումարով գերազանցել է իտալացի Անտոնիո Պիցոլատոյի (392 կգ) համաշխարհային ռեկորդը։
Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարան
Պատմություն
Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարանի պատմությունն սկսվում է 1922 թվականից, երբ Կաունասում հիմնադրվել է Լիտվայի համալսարանը, որը 1930 թվականին վերանվանվել է Լիտվայի մեծ իշխան Վիտովտի անունով։ Համալսարանն ունեցել է աստվածաբանության, հումանիտար գիտությունների, իրավունքի, մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների, բժշկության ֆակուլտետներ։ 1940 թվականի ձմռանը հումանիտար գիտությունների և իրավունքի ֆակուլտետները տեղափոխել են Վիլնյուս, նույն տարվա ամռանը՝ նաև մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների ֆակուլտետները։
1944 թվականից Կաունասի համալսարանում գործում են պատմա-բանասիրական, բժշկական, շինարարական և տեխնոլոգիական ֆակուլտետները։ 1949 թվականին դրանցից առաջինը փակվել է, իսկ 1950 թվականի հոկտեմբերի 31-ին երկրորդը վերածվել է Կաունասի բժշկական ինստիտուտի, իսկ վերջին երկուսը՝ Կաունասի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի, որն իր գործունեությունն սկսել է 1951 թվականից։ 1990 թվականի հոկտեմբերին Լիտվայի Գերագույն Խորհրդի որոշմամբ Կաունասի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը վերակազմավորվել է Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարանի։
Կառուցվածք
Համալսարանն ունի 11 ֆակուլտետներ, ֆակուլտետի իրավունքով մեկ մասնաճյուղ, 6 կենտրոններ, 13 ինստիտուտներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվայի համալսարաններ Կատեգորիա:Գիտությունը Լիտվայում
Օղակավոր տատրակ
Օղակավոր տատրակ, աղավնիների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, հազվագյուտ։ Հայաստանում հայտնաբերվել է 1991 թվականին, 1994-1995 թվականներին գրանցվել որպես բնադրող տեսակ։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 31-33 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 47-55 սմ։ Հասունի մարմնի փետրածածկը վերևից մոխրադարչնագույն է, արտաքին թևի թափահարող փետուրները՝ սևավուն, ներքևից՝ վարդագույն երանգով։ Ներքնապոչը սպիտակ է, հիմքը՝ սև։ Արուի դիմային մասը վարդագույն երանգով է, էգինը՝ դեղնավուն։ Վզի հետնամասում կա սև օձիք։ Երիտասարդն ավելի խամրած է, վզի օձիքը բացակայում է։
Բազմացում և զարգացում
Դնում է 32 սմ տրամագծով, սպիտակ 2 ձու։
Կենսակերպ
Կենսակերպն ուսումնասիրված է մասնակի։ Բնակվում է քաղաքամերձ տարածքներում։ Սնվում է սերմերով։ Բույնը նոսր հարթակ է՝ ճյուղերից։ Բնադրում է ծառերին կամ շենքերի քիվերին։
Կատեգորիա:Աղավնիներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ
Տեոր
Տեոր (Teor), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Երևանի «Սևանի» արտադրական միավորում
Երևանի «Սևանի» արտադրական միավորում, խորհրդային շրջանի սարքաշինության, ավտոմատացման միջոցների կառավարման համակարգերի ձեռնարկությունների համախումբ ՀՀ մայրաքաղաք Երևանում։
Ստեղծվել է 1976 թվականին։ Ներառել է Երևանի ժամացույցի (երկու մասնաճյուղով՝ Թալինի շրջանի [այժմ՝ Արագածոտնի մարզ] Մաստարա, Անիի շրջանի [այժմ՝ Շիրակի մարզ] Սառնաղբյուր գյուղերում) և Երևանի գեղարվեստական ժամացույցների գործարանները։ Երևանի ժամացույցի գործարանը հիմնադրվել է 1943 թվականին։ Ունեցել է մամլման, ավտոմատ գալվանապատման, մեխանիկական, հավաքման այլ արտադրամասեր։ Թողարկել է ձևավոր զարթուցիչներ և էլեկտրոնային մեխանիկական ժամացույցներ։ 1945 թվականին արտադրվել է 13,6 հազար, 1975 թվականին՝ 4 միլիոն 105 հազար ժամացույց։
Արտադրանքն իրացվել է խորհրդային Հայաստանում (մոտ 4,2 հազար հասցեով), առաքվել աշխարհի 63 երկիր (Արևմտյան Գերմանիա, Անգլիա, Ֆրանսիա, Կուբա, Արևելյան Գերմանիա, Չեխոսլովակիա, Հունգարիա և այլուր)։ 1954 թվականից գործարանի արտադրանքը ներկայացվել է միութենական և միջազգային ցուցահանդեսների ն տոնավաճառների (ՀՍՀ ԺՏՆՑ, Զագրեբ, Լայպցիգ, Վարշավա, Տոկիո, Մոնրեալ, Կահիրե)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Մ․ Ավետիսյանի ստեղծած ժամացույցի վռաններ արտադրող հաստոցը բարձր արտադրողականության համար (նախկինի համեմատությամբ 16 անգամ ավել) ՀՍՀ ԺՏՆՑ-ում շահել է արծաթե, իսկ գլխավոր կոնստրուկտոր Զ․ Դալլաքյանի և ինժեներ Լ․ Աբրահամյանի ձևավորած ժամացույցները՝ բրոնզե մեդալ։ Ձեռք բերած բարձր ցուցանիշների համար ՀՍՀ շքանշաններով և մեդալներով պարգևատրվել է շուրջ 260 մարդ։
Մաստարայի մասնաճյուղը հիմնադրվել է 1968 թվականին։ Հիմնադրման տարիներին համապատասխանաբար արտադրվել է 81,2 և 276,6, իսկ 1975 թվականին՝ 947,6 7 628,1 հազար ժամացույց։
Ադոլֆ Սուարես
Ադոլֆ Սուարես Գոնսալես (նաև՝ Սուարես 1-ին հերցոգ, Adolfo Suárez González, ), իսպանացի պետական գործիչ, իրավաբան, Մադրիդի փաստաբանների պալատի անդամ, Իսպանիայի վարչապետ 1976 թվականի հուլիսի 3-ից մինչև 1981 թվականի հունվարի 29-ը։ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի վարչակարգի անկումից հետո Ադոլֆ Սուարեսին հաջողվեց միավորել Իսպանիան, օրինականացնել քաղաքական կուսակցությունները, անցկացնել երկրում առաջին ժողովրդավարական ընտրությունները, ընդունել երկրի սահմանադրությունը, երաշխավորել քաղաքացիների իրավունքներն ու ազատությունը ։
Կենսագրություն
Ադոլֆ Սուարեսը ծնվել է Սեբրերոսում։ Նրա հայրը՝ Իպոլլիտո Սուարես Գերան, եղել է ոչ բարձր աստիճանի պետական ծառայող, իսկ մայրը՝ Հերմինյա Գոնսալես Պրադոսը, սերել է Սեբրերոսում մեծ քաղաքական ազդեցություն ունեցող ընտանիքից։ Ադոլֆը ստացել է իրավաբանական կրթություն։ Եղել է Սալամանկայի համալսարանի իրավաբանության թեկնածու և (с отличием) Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի իրավաբանության դոկտոր (գերազանցությամբ)։ Զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ և դարձել Իսպանիայի դատավարական իրավունքի ինստիտոււտի անդամ և Քաղաքական գիտությունների ինստիտուտի թղթակից անդամ ։
1975 թվականի մարտին զբաղեցրել է «Ազգային շարժման» գլխավոր քարտուղարի տեղակալի պաշտոնը։ 1975 թվականի դեկտեմբերից զբաղեցրել է Ազգային շարժման գլխավոր քարտուղար - նախարարի պաշտոնը առաջին կառավարությունում, որը ձևավորվել էր Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից հետո ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով իր քաղաքական ուսուցիչ Ֆերնանդո Էրեր Տեխեդորային։ Այդ պաշտոնը ստացել է Տորկուատո Ֆերնանդես Միրանդայի առաջարկով, ով այդ պահին հանդիսանում էր Թագավորական խորհրդի նախկին նախագահող և կորտեսի ներկայացուցիչ, գահ բարձրացած Խուան Կառլոս I-ին թագավորի մտերիմ համախոհներից մեկը։
Իսպանիայի վարչապետ
Ֆերնանդես Միրանդան, ով հանդիսանում էր ֆրանցիսկյան վարչակարգի կազմալուծման համոզված համախոհ, թագավորին խորհուրդ տվեց իր հովանավորյալ, երկրում քիչ հայտնի Ադոլֆ Սուարեսին կառավարության ղեկավարի պաշտոնում։ 1976 թվականին Սուարեսը հասարակության ուշադրությունը գրավեց այն քայլով, որ կորտեսում իր ելույթի ընթացքում մեջբերեց քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ հանրապետականների համախոհ, ֆրանսիայում փախստականի կարգավիճակով աապրած և մահացած Անտոնիո Մաչադոյի բանաստեղծությունից։
1976 թվականի հուլիսի 3-ին թագավոր Խուան Կառլոս I-ի հրամանով նշանակվել է վարչապետի պաշտոնում (համոզված ֆրանկիստ Կառլոս Արիաս Նավարոյի փոխարեն)։ Հետագայում թագավորը Ադոլֆ Սուարեսի նշանակումը բացատրեց հետևյալ կերպ.
1978 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Իսպանիայի խորհրդարանն ընդունեց երկրի բնակչությանը լայն իրավունքներ ու ազատություն երաշխավորող Սահմանադրություն, որը հաստատվեց 1978 թվականի դեկտեմբերի 6-ին անցկացված հանրաքվեյով։ 1979 թվականի մարտի 1-ին արդեն նոր Սահմանադրության հիման վրա անցկացվեցին կորտեսի ընտրություններ, որոնցում կրկին հաղթեց Ժողովրդական կենտրոնի միությունը։ Այդ հաղթանակից հետո Ադոլֆ Սուարեսը կրկին ստանձնեց երկրի կառավարության ղեկավարի պաշտոնը։ Սակայն 1981 թվականի հունվարի 29-ին այդ պաշտոնից նա հրաժարական տվեց։ Ձախ քաղաքական ուժերի՝ առաջին հերթին Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության դիրքերի ամրապնդումը ուղեկցվեց Ժողովրդական կենտրոնի միության «աջացմամբ», որի ղեկավարների մեծ մասի համար Սուարեսը համարվում էր ոչ բավարար պահպանողական քաղաքական գործիչ։ Բացի այդ, կտրուկ սրվեցին երկրի բազմաթիվ սոցիալ-քաղաքական խնդիրները։
Հայտնի իսպանացի լրագրող Խոսե Լուիս դե Վիլալոնգան Ադոլֆ Սուարեսի վարչապետության վերջին ժամանակաշրջանը նկարագրում է հետևյալ կերպ.
Ադոլֆ Սուարեսի հրաժարականից հետո՝ կառավարության նոր ղեկավարի թեկնածուի հաստատման ժամանակաշրջանում, երկրում տեղի ունեցավ ռազմական հեղաշրջման անհաջող փորձ։ 1981 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 18:20-ի սահմաններում փոխգնդապետ Անտոնիո Տեխերոյի գլխավորությամբ ժանդարմների խումբը ներխուժեց կորտեսի նիստերի դահլիճ, երբ պատգամավորների խորհրդի նախագահ Լանդելինո Լավիլյան անցկացնում էր նոր վարչապետի ընտրության քվեարկությունը։ Տեխերոն բարձրացավ ամբիոնի աստիճաններին և, գտնվելով խորհրդարանի նախագահին հավասար բարձրության վրա, բղավեց՝ «Բոլորդ լռե՛ք, գետնի՛ն, բոլորդ պառկե՛ք գետնին» ։ Սուարեսը, ինչպես նաև այլ պատգամավորներ, հայտնվելով խռովարարների պատանդառության ներքո, պահեց իրեն խիզախորեն՝ հրաժարվելով նրանց հրամանով պառկել գետնին։ Փորձելով տիրել իրավիճակին՝ Տեխերոն հայտարարեց, որ ենթարկվում է թագավորի հրամանին։ Խուան Կառլոս I-ը տեղեկանում է ստեղծված իրավիճակի մասին ռադիոյով և կապվում է Իսպանիայի ցամաքային զորքերի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ գեներալ Ալֆոնսո Արմադայի հետ, որպեսզի իմանա մանրամասներ։ Նրանք ցանկանում էին վերականգնել ֆրանկիզմը ։ Խռովարարների պլանի համաձայն նոր վարչապետ պետք է դառնար Արմադան։ Նա ժամանեց Իսպանիայի թագավորի պաշտոնական նստավայր հանդիսացող Զարզուելայի պալատ, որպեսզի երկրում միապետության հաստատման պատրվակով թագավորին ուղղորդի իր կողմը և նրա անունից բանակին հրամաններ տա։ Այդ դեպքում հեղաշրջման հաջողությունը երաշխավորված կլիներ, քանի որ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից հետո երկրի գերագույն գլխավոր հրամանատարը հանդիսանում էր թագավորը։ Այդ դեպքում թագավոր Խուան Կառլոս I-ինը թագավորական պալատ հրավիրեց հեռուստատեսային նկարահանող խումբ և գեներալ-կապիտանի համազգեստով ժողովրդին ուղղված ելույթ ունեցավ, որով քննադատեց պետական հեղաշրջումը։ Փետրվարի 24-ին խորհրդարանի շենքը լքում են զորքերը, իսկ այնուհետև, մնալով առանց աջակցության, հանձնվում է Անտոնիո Տեխերոն։ Այդպիսով պետական հեղաշրջման փորձը ձախողվեց։
Իսպանիայում Խորհրդային Միության դեսպան Յուրի Դուբինինը իր հուշերում Սուարեսի մասին գրել է հետևյալ կերպ․
Վարչապետի պաշտոնից հեռանալու ժամանակաշրջան
1981 թվականին Խուան Կառլոս I թագավորը Իսպանիայի ժողովրդավարացման գործընթացի ապահովման համար Ադոլֆ Սուարեսին շնորհեց հերցոգ տիտղոս և Իսպանիայի գրանդ կոչում։ 1982 թվականին նա լքեց Ժողովրդական կենտրոնի միությունը և հիմնեց Ժողովրդական և սոցիալական կենտրոնը, որը գտնվում էր քաղաքական ձախակողմյան դաշտում և իր ծրագրային դրույթներով մոտիկ էր սոցիալիստներին։ Սակայն Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության և պահպանողական ուղղվածության Ժողովրդական կուսակցության միջև իսպանական հասարակության համակրանքի բևեռացման պայմաններում նա չէր կարող հասնել մեծ հաջողությունների՝ չնայած ընտրվել էր իր կուսակցություն 1982, 1986, և 1989 թվականներին։ 1991 թվականին Սուարեսը լքեց իր պաշտոնը։
Սուարեսը 1989-1992 թվականներին եղել է Եվրոպական լատինաամերիկյան հարաբերությունների միջազգային խորհրդի ինստիտուտի (IRELA) փոխնախագահ և Ազատական ինտերնացիոնալ։
Բեթելշաբաբի գավառակ
Բեթելշաբաբ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գավառի կենտրոնը եղել է Բեթելշաբաբ բնակավայրը։ Գտնվում էր Վանա լճից հարավ-արևելք։
Ադոլֆ Սուարես
Վարչապետի պաշտոնից հեռանալու ժամանակաշրջան
Իսպանական ժողովրդավարության զարգացման գործում մեծ ավանդի համար Ադոլֆ Սուարեսը արժանացավ մի շարք բարձր պարգևների։ 1996 թվականին նա պարգևատրվեց Աստուրիայի արքայադստեր մրցանակի, որը անվանում են «իսպանական Նոբելյան մրցանակ» ։ Նա դարձավ Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի honoris causa-ի, Լա Կորունյա համալսարանի, Մադրիդի պոլիտեխնիկական համալսարանի, Վալենիսայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Ասունսյոնի ազգային համալսարանի (Պարագվայ) դոկտո։ 2007 թվականի հունիսին հետֆրանկիստական առաջին ժողովրդավարական ընտրությունների 30-ամյակի կապակցությամբ Սուարեսը պարգևատրվեց Ոսկե գեղմի շքանշանով։
Բեթելշաբաբի գավառակ
Իր տարածքով գավառակը համապատասխանում է պատմական Կորդվաց աշխարհի Մոթողանք գավառին։
Ադոլֆ Սուարես
Վարչապետի պաշտոնից հեռանալու ժամանակաշրջան
2007 թվականին «Antena 3» հեռուստաալքիը «Ամենահայտնի իսպանացիц» նախագծի շրջանակներում անցկացրեց հարցում, որի արդյունքներով Սուարեսը զբաղեցրեց հինգերորդ հորիզոնականը երկրի ամբողջ պատմության ժամանակաշրջանն ընդգրկող ենթակարգում, իսկ Իսպանիայի ընտրովի ղեկավարների շարքում՝ առաջին հորիզոնականը ։
Բեթելշաբաբի գավառակ
Բնակչություն
1890-ական թվականներին ուներ 18700 բնակիչ, որից 12000-ը քրդեր ու թուրքերիսկ մնացածը՝ նեստորական ասորիներ։
Ադոլֆ Սուարես
Անձնական կյանք և հիվանդություն
Սուարեսը ամուսնացած է եղել Ամպարո Իլյանեյի հետ։ Նրանց ընտանիքում ծնվել է հինգ երեխա՝ որդիներ Ադոլֆո Սուարես Իլյանա (Ժողովրդական կուսակցության գործիչ) և Ֆրանցիսկո Խավեր,դուստրերՄարիա Ամպարո, Սոնսոլես և Լաուրա։ Սուարեսի ընտանեկան պատմությունը եղել է դժբախտություններով լի։ Նրա կնոջ և ավագ դստեր Մարիայի մոտ ախտորոշվել է քաղցկեղ, և նրանք մահացան համապատասխանաբար 2001 և 2004 թվականներին։ Քաղաքականությունից Սուարեսի հեռանալը ընդհանուր առմամբ պայմանավորված էր հիվանդ կնոջ խնամքով զբաղվելու հանգամանքի հետ։ Նրա ևս մեկ դուստրը՝ Սոնսոլեսը, նույնպես հիվանդացել էր քաղցկեղով։ Այդ ողբերգական իրադարձությունները լրջորեն խաթարեցին Սուարեսի առողջական վիճակը։ 2005 թվականի մայիսի 31-ին Ադոլֆ Սուարեսի որդին իսպանական հեռուստատեսությանը տված հարցազրույցում հայտնեց այն բանի մասին, որ իր հայրը արդեն երկու տարի տառապում է ալցհայմերի հիվանդությամբ։ Սուարես կրտսերի խոսքերով նրա հայրը «չի հիշում, որ եղել է կառավարության ղեկավար, ոչ ոքի չի հիշում և միայն արձագանքում է իր նկատմամբ փաղաքշական վերաբերմունքին» ։
Բեթելշաբաբի գավառակ
Վարչական բաժանում
1890-ական թվականներին ուներ 72 գյուղ։ Ըստ այլ աղբյուրների գյուղերի թիվը կազմում էր 80
Ադոլֆ Սուարես
Անձնական կյանք և հիվանդություն
2014 թվականի մարտի 21-ին հայտարարվեց, որ Ադոլֆ Սուարեսը մահամերձ վիճակում գտնվում է Մադրիդի հիվանդանոցում ։ Նրա որդին՝ Ադոլֆո Սուարես Իլյանան, հայտնեց, որ չնայած պնևմանիայի բուժման ընթացքում առողջական առաջխաղացմանը, հոր ներվոլոգիական հիվանդությունը զարգանում է և դժբախտությունն անխուսափելի է։ Նրա խոսքով իր հայրը կարող է մահանալ առաջիկա 48 ժամվա ընթացքում, և ընտանիքը հույսով է, որ հիվանդը չի տառապի և կհանգչի խաղաղությամբ։ Սուարեսի կյանքի վերջին երկու օրը շատ ուրախ անցան․ նա շրջապատված էր իր ընտանիքի անդամներով և ժպտաց ավելի շատ, քան վերջին հինգ տարում։ Որդու պատմելով, երբ ինքը գնաց հոր մոտ, նա դեռ ժպտում էր իրեն։ Առանց նրա օգնության Իսպանիան չէր կարող երբեք չէր ցատի այսքան բարձր և հեռու։ Նրա որդին նաև շնորհակալություն հայտնեց զանգվածային լրատվության միջոցներին այն բանի համար, թե ինչպես նրանք իրենց պահեցին հոր մահվան հետ կապված և խնդրեց նրանց կատարել վերջին ջանքերը, և եթե ինքը չկարողանա հայտնել հոր մահվան լուրը, ապա այդ քալը կաննեն բժիշկները։ Նա ասաց, որ արդեն իրականացվել է մեղքերի թողության ծեսը, որին ընտանիքը պատրաստվել է 11 տարի։ Սուարեսի առողջական վիճակի մասին զեկուցվել է նաև երկրի վարչապետ Մարիանո Ռախոյին և թագավոր Խուան Կառլոսին։ Ադոլֆ Սուարեսի կյանքի վերջին ժամերին ընդունում էր հարազատներին և մտերիմ ընկերներին ։
Բեթելշաբաբի գավառակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Ադոլֆ Սուարես
Մահ և հուղարկավորություն
Ադոլֆ Սուարեսը մահացել է 2014 թվականի մարտի 23-ին 82 տարեկան հասակում  մադրիդյան CEMTRO հիվանդանոցում ։ Ժամը 15։14-ին Սուարեսների ընտանիքի մամլո քարտուղար Ֆերմինա Ուրբիոլան հայտնեց, որ «ընտանիքի ցանկությամբ ես հայտնում եմ Ադոլֆ Սուարեսի մահվան մասին։ Շնորհակալություն հոգատարության և աջակցության համար»։ Հիվանդանոցի ղեկավար բժիշկ Պեդրո Գիլենը հայտնել է, որ «կյանքը իրադարձությունների հաջորդականություն է։ Մենք արեցինք բոլոր հնարավորը, որպեսզի դոն Ադոլֆոն և նրա ընտանիքը ոչ մի բանում անբավարարություն չզգան»։ Իր հերթին բժիշկ Իզաբել դե լա Ասուելան պարզաբանել է, որ լրացուցիչ միջոցառումներ չեն իրականացվել, և Սուարեսին բուժել են դասական ձևով ։ Սուարեսի մահվան լուրին արձագանքեցին Իսպանիայի աշխարհի այլ երկրների հայտնի քաղաքական և հասարակական գործիչներ։ Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարրոզուն, իր ցավակցությունը հայտնելով թվիթթերում, Սուարեսին անվանեց «Իսպանիայի պատմության առանցքային գործիչ» և եվրոպական ժամանակակաից քաղաքականության «ոգեշնչող» ։ Խուան Կառլոս I-ը հայտնեց, որ «նա միշտ և ամեն ինչում հավատարիմ էր թագին բառի ամբողջական իմաստով, պաշտպանել է ժողովրդավարությունը, օրենքի գերակայությունը, Իսպանիայի միասնությունն ու բազմակարծրությունըо»։ Իսպանիայի վարչապետ Մարիանո Ռախոյի կոչով դիմեց իսպանացի ժողովրդին, որտեղ մասնավորապես ասվում էր․ «Եկավ այդ մարդուն մեր ամբողջ երախտագիտություն ու հարգանքը հայտնելու պահը, մարդ, ով բոլորին ընդունում էր, ով իրականացրել է Իսպանիայի ժողովրդավարության զարգացման համար մեծ գործ և բացել էր Եվրոպայի դուռը մեր երկրի համար»։ Թենիսիստ Ռաֆայել Նադալը հարգանքի տուրք մատուցեց՝ գրելով իր թվիթթերյան էջում հետևյալը․ «Շնորհակալություն Ադոլֆ Սուարեսին իր աշխատանքի համար, որն արվել է բոլոր իսպանացիների բարորության համար։ Իմ ցավակցությունները նրա ընտանիքի անդամներին» ։
Ադոլֆ Սուարեսի մահվան կապակցությամբ Իսպանիայում հայտարարվեց երեքօրյա սուգ։ Սուարեսի աճյունով դագաղը հասարակության հրաժեշտի համար տեղադրվեց Իսպանիայի պատգամավորների ժողովի շենքի դահլիճում՝ Իսպանիայի գլխավոր կորտեսի սրահում։ Չնայած հորդառատ անձրևին՝ Սուարեսին հրաժեշտ տալու համար ժամանել էին ավելի քան 12 հազար այցելու։ Հրաժեշտի արարողությունը դադարեցվեց ժամը 2։18-ին ընտանիքի ցանկությամբ, երբ Սուարեսին հրաժեշտ տվեց հերթում կանգնած վերջին այցելուն։ Սգո արարողությանը ներկա էին նախկին վարչապետներ Խոսե Լուիս Սապատերոն, Խոսե Մարիա Ասնարը և Ֆելիպե Գոնսալեսը, թագավորական ընտանիքը, Ժողովրդական կուսակցության մամուլի քարտուղար Ալֆոնսո Ալոնսոն, Կոնգրեսի սոցիալիստների խմբի ներկայացուցիչ Սորայա Ռոդրիգեսը, Ժողովրդական կուսակցությունից պատգամավոր Բեատրիս Ռոդրիգես Սալմոնեսը, տորեադոր Խուան Խոսե Պադիլիան, հանգուցյալի բարեկամներն ու ընտանիքի ընկերները, որդին՝ Ադոլֆո Սուարես Իլյանան կնոջ հետ, թոռներից մի քանիսը։ Սուարեսի ընտանիքին ուղեկցում էր Կոնգրեսի նախագահ Խեսուս Պոսադան, ով իր խոսքում նշել էր հետևյալը․ «ինձ թվում է շատ ճիշտ է, որ բազմաթիվ քաղաքացիները եկել են նրան շնորհակալություն հայտնելու, քանի որ հենց նրան ենք մենք պարտական այն ամենի համար, ինչ եղել է Իսպանիան վերջին 40 տարում»։
Մարտի 25-ին արարողությունը սկսվեց ժամը 8։00-ին և փակվեց ժամը 10։00-ին, իսկ մեկ ժամ անց Սիբելեսի հրապարակում կայացավ հրաժեշտի պետական արարողակարգը ։ Սգո արարողությունից հետո հրաժեշտի վերջին արարողությունը տեղի ունեցավ նրա հայրենի քաղաքում՝ Ավիլայում։ Ավիլայի տաճարում թաղման ծիսակարգի ավարտից հետոԱդոլֆ Սուարեսի աճյունը ամփոփվեց տաճարի ներքին սրահում։ Գերեզմանաքարի վրա փորագրվեց հետևյալ բառերը՝ «Համաձայնությունը դարձավ հնարավոր» ։
Ապրիլի 1-ին Մադրիդի Ալմուդենա մայր տաճարում տեղի ունեցավ Ադոլֆ Սուարեսին նվիրված պետական հիշատակի արարողություն։ Հիշատակի միջոցառմանը մասնակցում էին թագավոր Խուան Կառլոս I Բուրբոնը և թագուհի Սոֆիան, բազմաթիվ պետությունների ղեկավարներ և կառավարության անդամներ ։
Հիշատակ
2009 թվականի սկզբին Իսպանիայի Ժողովրդական կուսակցությունը Կոնգրեսում Մադրիդի Բարախաս միջազգային օդանավակայանին Ադոլֆ Սուարեսի անունը տալու առաջարկությամբ հանդես եկավ։ Կուսակցության ներկայացուցիչների կարծիքով նա առանցքային դեր է կատարել երկրում ժողովրդավարական կարգերի հաստատման, և այդ ներդրումը չի կարող չարձանագրվել ժողովրդի կողմից։ Կուսակցության գլխավոր քարտուղար Խոսե Լուիս Այլոն դեռևս հրամանի ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ համարեց հայտնել իրենց այդ նախաձեռնության մասին Սուարեսի հարազատներին, ովքեր նրան փոխանցել էին իրենց ջերմ երախտագիտությունը։ Միևնույն ժամանակ Կաստիլյա և Լիենե ինքնավարության իշխանություններն Ավիլայում սկսեցին Իսպանիայի կառավարության նախկին ղեկավար Ադոլֆ Սուարեսի կյանքին նվիրված թանգարանի կառուցումը ։
Կարեն Անկերստեդ
Կարեն Անկերստեդ (Karen Ankersted, ), դանիացի ուսուցիչ, երկրի առաջին կին քաղաքական գործիչներից մեկը։ Նա եղել է այն առաջին չորս կանանցից մեկը, որ ընտրվել են Ֆրեդրիկսբերգ քաղաքի քաղաքային խորհրդի կազմում 1909 թվականին, ինչպես նաև եղել է այն առաջին չորս կանանցից մեկը, որ 1918 թվականին ընտրվել են Ֆոլկետինգի կազմում (Դանիայի ազգային խորհրդարան) ։
Ադոլֆ Սուարես
Հիշատակ
Սուարեսի մահից հետո Իսպանիայի կառավարությունը հայտնեց, որ Բարախասի օդանավակայանը կկրի Ադոլֆ Սուարեսի անունը։ Նրա պատվին կանվանվեն փողոցներ, հրապարակներ և այգիներ իսպանական քաղաքներում ։ Իսպանիայի զարգացման նախարարությունը հաստատեց Իսպանիայի վարչապետ Մարիանո Ռախոյայի նախաձեռնությունը, որով վերջինը առաջարկում էր վերանվանել օդանավակայանը Սուարեսի անունով։ Ներկայում Մադրիդի Բախրաս օդանավակայանը պաշտոնապես կոչվում է «Ադոլֆ Սուարեսի անվան Մադրիդ Բարախաս միջազգային օդանավակայան»։ Նախկինում այդ գաղափարը սատարել էին նաև Մադրիդի քաղաքապետ Անա Բոտելյան, ով ասել էր, որ «օդանավակայանը Մադրիդի և Իսպանիայի համար խորհրդանշական ինչ-որ բան է, իսկ Ադոլֆ Սուարեսն անկասկած մեր ժողովրդավարության համար հանդիսանում է առանձնահատուկ կերպար» ։
Կարեն Անկերստեդ
Կենսագրություն
Կարեն Մարիա Անկերստեդը ծնվել է 1859 թվականի հուլիսի 18-ին, Իսհոյ քաղաքում։ Ֆերմեր Նեիլս Հանսենի (մահացել է 1885 թվականին) և Մարի Նիելսենի (1822-1869) դուստրն է։ Դաստիարակվել է Կոպենհագենում, խորթ մոր` Հաննե Կոպի կողմից, որն ուսուցչուհի էր։ Տեստրափ ազգային ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո նա մասնավոր ուսուցչի դասընթաց է անցել Ն. Զալեի դպրոցում` 1881 թվականին ավարտելով այն ։
1883-1888 թվականներին նա դասավանդել է Քրիստիանշավնում` աստիճանաբար ընդունելություն գտնելով Կոպենհագենի քաղաքապետարանի դպրոցական հարցերով ղեկավարության մոտ։ Արդյունքում նա դասավանդել է Գասվարկսվեյեն և Հադերսլեվգադե դպրոցներում մինչև 1916 թվականը, երբ ստիպված է եղել առողջական խնդիրների պատճառով թողնել աշխատանքը ։ Չնայած իր բավականին պահպանողական հայացքներին` Անկերստեն աջակցել է կանանց իրավունքների պաշտպանությանը, սակայն չի մասնակցել ակտիվիստների կազմակերպած երթերին։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Կոպենհագենի ուսուցիչների քաղաքային ասոցիացիայի ստեղծմանը 1891 թվականին` դրա նախագահը դառնալով երկու անգամ` 1905-1906 և 1910-1912 թվականներին։ Նաև ակտիվ է եղել Կանանց խորհրդում ։
Քաղաքական հարթակում նա պահպանողական էր, Հյորյե կուսակցության անդամ, որը 1915 թվականին դարձել է Պահպանողական ժողովրդական կուսակցություն։ 1909 թվականի ապրիլի 1-ին ընտրվել է Ֆրեդրիկսբերգի քաղաքային խորհրդի անդամ, որի կազմում է եղել մինչև 1918 թվականի նոյեմբեր ։
1918 թվականին Օրհուսից ընտրվել է խորհրդարանի անդամ, երբ կանայք առաջին անգամ ընտրություններին մասնակցելու հնարավորություն են ստացել։ Նա այն չորս կանանցից մեկն էր, որ այդ տարի դարձել է խորհրդարանի անդամ, մյուս կանայք Հելդա Լասենը, Էլնա Մունխը և Մաթիլդե Մալինգ Հաուսշուլցն էին, բոլորը` Կոպենհագենից ։
1920 թվականի ապրիլին նա չի վերընտրվել։
Մահացել է 1921 թվականի նոյեմբերի 6-ին, Կոպենհագենում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Դանիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Դանիացի ուսուցիչներ
Օզորիուի գավառ
Օզորիուի գավառ (Microrregião de Osório) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Պորտու Ալեգրիի ագլոմերացիա (մեզոշրջան) գավառը։ Բնակչությունը կազմում է 325 130 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 8772,999 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 37,1 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի գավառներ
Արշայ
Արշայ (Archail), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Լա Ժավի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04009։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 11 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 6 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 6-ը տնտեսապես ակտիվ էին (ակտիվության ցուցանիշը 100,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,7 %)։ 6 աշխատունակ բնակիչներից 4-ը աշխատում էին (3 տղամարդ և 1 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Koenigsegg
Koenigsegg Automotive AB (կրճատ՝ Koenigsegg), շվեդական ընկերություն է, որն արտադրում է սպորտային բացառիկ մեքենաներ։ Հիմնադրվել է 1994 թվականին Քրիստիան Վոն Կոենիգսեգգի կողմից։ Koenigsegg Automotive AB ընկերությունը հիմնադրվել և գործում է Անգելհոլմում։
Ընկերության նկարագիր
Koenigsegg Automotive AB-ն շվեդական սպորտային մեքենաներ արտադրող ընկերություն է։ Հիմնադրվել և գործում է Անգելհոլմում։ Ընկերությունը հիմնադրել է Քրիստիան Վոն Կյոնիգսեգը 1994 թվականին։ Բազմաթիվ տարիների հետազոտական աշխատանքներից և նախատիպերի փորձարկումներից հետո, 2002 թվականին թողարկվեց առաջին լեգալ մեքենան՝ Koenigsegg CCX-ը։ 2006 թվականին ընկերությունը սկսեց Koenigsegg CCX-ի արտադրությունը, որը օգտագործում էր հենց այդ մեքենայի համար նախագծված շարժիչ։ CCX-ը օրիանական է բազմաթիվ երկրներում՝ ներառյալ ԱՄՆ-ն։ Բացի սպորտային մեքենաների արտադրությունից ու վաճառքից, ընկերությունը զբաղվում է նաև բնության համար անվնաս տարբեր տեխնոլոգիաների ստեղծմամբ։ Այդ ծրագրերը սկսվեցին CCXR ("Flower Power")-ի ստեղծմամբ, որը ուներ երկու տարբեր վառելիք օգտագործելու հնարավորություն։ Այդ նույն տեխնոլոգիան կիրառվեց նաև հետագա Agera R մեքենայում։ Koenigsegg-ը նաև զբաղվում է էլեկտրական և հիբրիդ տեխնոլոգիաների հետազոտմամբ։ 2009 թվականին Forbes ամսագրի կողմից Agera R-ը ճանաչվեց պատմության ընթացքում ստեղծված 10 ամենագեղեցիկ մեքենաներից մեկը ։
Նախատիպեր ու արտադրություն
Նախնական մոդելը նախագծել էր հենց Քրիստիան Վոն Կյոնիգսեգը։ Հետագայում այդ գծագրերով Դեյվիդ Քրեֆորդը ստեղծեց 1։5 մասշտաբով մոդելը։ 1996 թվականին մասշտաբային մոդելի հիմքի վրա ստեղծվեց առաջին իրական չափերին համապատասխանող նախատիպը։ 1997 թվականին ընկերությունը տեղափոխվեց Անգելհոլմ՝ ավելի մեծ տարածք ձեռք բերելու նպատակով, սակայն 2003 թվականի փետրվարի 22-ին մեծ հրդեհի պատճառով ընկերությունը ստիպված եղավ կրկին տեղափոխվել։ Քանի որ նոր գործարանը տեղակայված էր օդանավակայանի մոտ, ընկերությունը հնարավորություն ունի փորձարկել բոլոր մեքենաները օդանավակայանի բազմաթիվ թռիչքուղիների վրա։ Ընկերության լոգոն նախագծվել է 1994 թվականին։
Saab-ը գնելու փորձը
2009 թվականի հունիսի 21-ին Koenigsegg Group-ը հայտարարեց Սաաբ ընկերությունը General Motors-ից գնելու նպատակի մասին։ Koenigsegg Group-ը նոյեմբերի 24-ին դադարեցրեց գնման մասին բանակցությունները։ Koenigsegg-ի հայտարարությունում ասվում է.«Մենք վեց ամիս պատրաստվեցինք այս գործարքին, սակայն մենք հարկադրված խոստովանում ենք, որ պատրաստ չենք SAAB-ը գնել »։ Ավելի վաղ հայտնի էր, որ SAAB-ի գնման մասին Koenigsegg-ը և General Motors կոնցեռնը համաձայնության կգան տարվա վերջում ։ Այդ ժամանակ նշվում էր, որ գործարքի արժեքը կկազմի 440 միլիոն դոլար, որը պետք է տրամադրեր Եվրոպական ներդրումային բանկը։ Բացի այդ, Koenigsegg-ի բաժնետերերը խոստանում էին 900 միլիոն դոլար ներդնել SAAB-ում, որը կծախսվեր նոր մոդելների ստեղծման համար։ Այս գործարքում Koenigsegg-ի գործընկերը պետք է դառնար չինական Beijing Automotive Industry Corp. (BAIC)-ը, որը նախատեսում էր գնել շվեդական ընկերության բաժնետոմսերի մի մասը ։
Մոդելները
Ամբողջովին carbon fibre-ից պատրաստված առաջին արտադրության Koenigsegg CC-ը վերջապես ցուցադրվեց 2000 թվականին Փարիզի ավտոսալոնում։ 2002 թվականին Ժնևի ավտոսալոնում առաջին գնորդը ստացավ իր CC8S-ը։ 2004 թվականին նորից Ժնևի ավտոսալոնում ցուցադրվեց CCR–ը, որից ընդամենը 14 հատ պատրաստվեց։
Հետագայում՝ 2006 թվականին, ստեղծվեց CCX-ը, որի ստեղծման հիմնական նպատակը բազմաթիվ երկրների ճանապարհային երթևեկության օրենքներին համապատասխանող մեքենա ստեղծելն էր։
2009 թվականին CCXR-ի հիմքի վրա ստեղծվեց Trevita-ն, որը պատրաստված էր հատուկ նյութից։ Ստեղծվել է ընդամենը երեք Trevita, յուրաքանչյուրը՝ 1018 ձիաուժ հզորությամբ ։
2010 թվականի Ժնևի ավտոսալոնում ցուցադրվեց Agera մոդելը, որը ուներ սեփական արտադրության 5 լիտր աշխատանքային ծավալով V8 կոնֆիգուրացիայի շարժիչ, որի հզորությունն 910 ձիաուժ էր։
Ռեկորդները
Երբ այն առաջին անգամ ներկայացվեց, CCXR-ը արտադրվող մեքենաների մեջ ուներ քաշի և հզորության լավագույն հարաբերությունը։ Քաշ/հզորություն հարաբերությունը 1.3 կգ/ձիաուժ էր։ 2008 թվականին գերմանական ամսագրերից մեկի անցկացրած փորձում CCX-ը դադարից հասավ 300 կմ/ժ-ի 29.2 վայրկյանում՝ հաստատելով նոր ռեկորդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ
Մեծ Բրիտանիայի Օլիմպիական ասոցացիա
Օլիմպիական խաղերը Մեծ Բրիտանիայում
Մեծ Բրիտանիայում Օլիմպիական խաղեր անցկացվել են 3 անգամ՝ 1908, 1948 և 2012 թվականներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային օլիմպիական կոմիտեներ Կատեգորիա:1905 հիմնադրումներ Միացյալ Թագավորությունում
Պոջո Բրաչոլինի
Ջանֆրանցեսկո Պոջո Բրաչոլինի, Պոջո Ֆլորենտացի (Gianfrancesco Poggio Bracciolini, ), իտալացի նշանավոր հումանիստ, գրող, հին ձեռագրերի հավաքորդ։ Համարվում է ռոմանական տառատեսակի հեղինակը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Տոսկանայի Տերանուովա Բրաչոլինի քաղաքում, դեղագործի ընտանիքում։ Ֆլորենցիայի համալսարանում ուսումնասիրել է նոտարական աշխատանք։
Մտերիմ էր հումանիստների խմբակի անդամների հետ, որը գլխավորում էր Կոլյուչո Սալյուտատին։ Վերջինիս առաջարկության համաձայն, 1403 թվականին Պոջոն ծառայության է անցել հռոմեական կուրիայում և մինչև 1453 թվականը ընդմիջումներով ծառայել է այնտեղ։ 1453-1458 թվականներին զբաղեցրել է Ֆլորենցիայի կանցլերի պաշտոնը։
Բրաչոլինին այցելել է Ֆրանսիա, Գերմանիա, Շվեյցարիա և Անգլիա, որտեղ վանքերի գրադարաններում փնտրել է Անտիկ դարաշրջանի ոչ այնքան հայտնի կամ մոռացված ձեռագրերը, որոնք պատկանում էին Վեգետիուսին, Մարկոս Մանիլիոսին, Ամմիանուս Մարցելինուսին, Վիտրուվիոսին, Պետրոնիուս Արբիտրին, ինչպես նաև Քվինթիլիանուսի «Հռետորի կրթությունը» աշխատությունը, Ստացիուսի «Սիլվե» ժողովածուն և այլն։ 1417 թվականին նա հայտնաբերել է Լուկրեցիուսի «Իրերի բնության մասին» ամբողջական աշխատությունը, որը կայսրության անկումից հետո կորած էր համարվում։ 1427 թվականին Կոզիմո Մեդիչիի հետ պեղումներ է կատարել Օստիայի հինավուրց ավերակներում։
56 տարեկան հասակում Պոջոն ամուսնացել է 18-ամյա աղջկա հոտ, որը նրան պարգևել է 6 զավակ, ի հավելում նրա տասնչորս անօրինական երեխաներին։
Հարութ (ֆիլմ)
Հարութ (Քսան օր), (Երեք տոկոս), 1933 թվականին «Հայկինո» ստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմը չի պահպանվել։ Սյուժեն անհայտ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1933 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ճամբարի ժամանակավոր
Pollice verso (նկար)
«Pollice verso» (Մատները ներքև), ֆրանսիացի նկարիչ Ժան Լեոն Ժերոմի նկարը՝ նկարված 1872 թվականին։
Ժան Լեոն Ժերոմը վարպետության նշանակալի մակարդակի է հասել ակադեմիզմի ժանրում և դարձել ռուս արիստոկրատիայի սիրելին, սակայն որոշել է վերանայել իր ստեղծագործությունները և իր կտավները նկարելիս դրսևորել է ավելի հիմնավոր ու պատմական մոտեցում։ Որոշելով փորձարկել 19-րդ դարում պուրիտանական արվեստում սյուժեի ընտրության թույլատրելի սահմանները՝ որպես ապագա նկարի թեմա՝ ընտրել է գլադիատորական մենամարտը։ Ժերոմը կտավը նկարել է ըստ իրական բովանդակության, մասնավորապես՝ մրցասպարեզի գծագրերի և գլադիատորների իսկական զենք ու զրահի հիման վրա։ Նկարի աշխատանքներն ավարտվել են 1872 թվականին։ Նրանում պատկերված է, թե ինչպես է հռոմեական Կոլիզեումում հաղթողը տրորում պարտվողին՝ սպասելով ամբոխի վճռին՝ «pollice verso» ժեստին։ Իրենց ոչ հատուկ արյունարբության հետ միաժամանակ Վեստայի տաճարի սպիտակ զգեստներով ծառայողներն արդեն կայացրել են իրենց որոշումը՝ բութ մատները պահելով ներքև և, փաստորեն, պարտված գլադիատորին դատապարտելով մահվան։ Առանձին օթյակում նստած հռոմեացի կայսրը կարծես միանգամայն անտարբեր է այն ամենի նկատմամբ, ինչ կատարվում է, բայց հենց նա է ղեկավարում մոլեգնած ամբոխին։ 1873 թվականին Վիեննայում կայացած Համաշխարհային ցուցահանդեսից հետո կտավը Ժերոմից գնել է ամերիկացի մի միլիոնատեր, և նկարը երկար ժամանակ ցուցադրվել է ամբողջ Ամերիկայում։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Ֆինքսի գեղարվեստական թանգարանի հավաքածուում (Ֆինիքս, Արիզոնա, ԱՄՆ)։
Պատմություն և համատեքստ
Այդ ժամանակ Ֆրանսիայում ծագել էր պատմական գեղանկարչության նկատմամբ նոր մոտեցման հարցը, ինչն իր խոսքում ներկայացրել է պատմաբան Պրոսպեր դե Բարանտը՝ գրելով, որ «մենք բոլորս ուզում ենք իմանալ, թե ինչպես են ապրել վաղ հասարակություններն ու առանձին անհատները։ Մենք պահանջում ենք, որ նրանց պատկերը հստակ տեսանելի լինի մեր երևակայության մեջ, և որ նրանք կենդանի պատկերվեն մեր աչքերի առջև»։ 1850-ական թվականների վերջերին Ժերոմը անհավատալի նախաձեռնող էր հայտնի պատմական սյուժեների ընտրության մեջ՝ սկսելով Հին Հունաստանից և Հռոմից։ Միևնույն ժամանակ Ժերոմը կարծես պատասխանեց Բարանտի կոչին, վերցնելով բավականին էկլեկտիկ վերաիմաստավորում իր ակադեմիզմի համար և հիմնականում գտնվելով Դոմինիկ Էնգրի ազդեցության տակ, հին հունական թեմաներով իր կտավները նկարեց անձնական և առօրյա կյանքի պրիզմայով, ինչպես նաև իր ուսուցիչ Դելորոշին՝ պատմական թեմայով նկարի համար ընտրելով հանրության համար ավելի հասկանալի թատերական մոտեցում։
Գլադիատորական մրցասպարեզը և հատկապես Կոլիզեյը Ժան Լեոն Ժերոմն առաջին անգամ տեսել է 1843 թվականին՝ Հռոմում գտնվելու ժամանակ, և դրանից հետո նա իր աշխատանքներում բազմիցս պատկերել է գլադիատորական մարտեր ։ Դեռ 1859 թվականին նա ստեղծել է «''Ave Caesar! Morituri te salutant''» աշխատանքը, որում պատկերված են մրցասպարեզում կանգնած մի քանի գլադիատորներ, ովքեր ողջունում են Հռոմի կայսերը, սակայն այդ կտավն այնքան էլ դուր չի եկել նկարչին ոչ բավարար պատմականության պատճառով ։ Պահպանելով նախկին կոմպոզիցիան՝ աշխատանքն սկսելուց առաջ նա ուսումնասիրել է պատմական գրավոր աղբյուրներ, ինչը սովորական պրակտիկա էր այն ժամանակի նկարիչների համար։ Գլադիատորական մարտի նկարագրությունը Ժերոմը կարդացել է Էդվարդ Բուլվեր Լիտոնի՝ արյունռուշտ տեսարաններով հարուստ «Պոմպեոսի վերջին օրերը» վեպի հինգերորդ մասի երկրորդ գլխում (վեպը հայտնի էր դարձել դեռ 1838 թվականին ֆրանսերեն թարգմանվելուց հետո ։ Ժերոմի կողմից վերականգնված մրցասպարեզի ճարտարապետությունը հիմնված է իրական գծագրերի վրա, կայսերական օթյակը պատկերելիս ներշնչվել է Գլանումի դամբարանի ճարտարապետությունից, իսկ Պոմպեոսում գտնված գլադիատորական զենք ու զրահի կրկնօրինակները նկարիչը հագցրել է իր բնորդներին, որպեսզի նկարը մոտ լինի իրականությանը։
Նկարն ավարտվել է 1872 թվականին՝ Ժերոմի՝ ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ Լոնդոնից վերադառնալուց անմիջապես հետո, սակայն նկարը չպետք է կապել այդ կոնֆլիկտի հետ ։
Կոմպոզիցիա
Նկարը պատկերված է ջրաներկով կտավի վրա, չափերն են՝  : Լույսի շողերը վելարիումի միջով թափանցում են վեհակերտ Կոլիզեի ավազի մեջ։ Մուրմիլլոնի զենք ու զրահով, մկանուտ, հաղթական գլադիատորը ոտքը հպարտորեն դրել է պարտված ռետիարիուսի վզին, որն ընկած է գետնին։ Մուրմիլլոնը ձախ ձեռքին պահած ունի վահան, իսկ աջին՝ կարճ սուր, որով պատրաստվում է հասցնել մահացու հարված։ Նրա գլուխը ծածկված է մեծ սաղավարտի դիմապանակով և սպասողական շրջված է դեպի հանդիսատեսները, որոնք էլ պետք է վճիռ կայացնեն՝ կյանք կամ մահ։ Ընկած ռետիարիուսը կանացի տեսքով երիտասարդ է, հագել է միայն ազդրերը ծածկող փաթաթան, նա աջ ձեռքը մեկնել է վեր՝ կյանք աղերսելով։ Նրա զենքը, ցանցն ու եռաժանին ընկած են ավազի վրա։ Տրիբունայի բազմությունը միաձայն ծարավ է արյունի։ Սպիտակ զգեստներով վեստալկաները, որոնք պատասխանատու էին Հռոմի ֆորումի Վեստայի տաճարում կրակի պահպանման համար, իրենց սրբազան կարգավիճակին անհամապատասխան արյունարբությամբ բութ մատներն ուղղել են ցած՝ հաղթողին ցույց տալով պարտվողի համար մահ պահանջող «pollice verso» ժեստը։ Ամբողջությամբ անտարբեր կայսրը նստած է իր անձնական օթյակում և հանգիստ թուզ է ծամում։ Նա է ղեկավարում ամբոխին, որ փափագում է նրա որոշմանը՝ մահապատժի ենթարկել կամ խղճալ գլադիատորին  ։
Ըստ Ժան Պոլ Տյուիլյեի՝ Ժերոմն իր նկարում միավորել է գլադիատորական մենամարտերի պատմության 5 դարերը և ճիշտ չէ մեկնաբանել հնագույն աղբյուրները, քանի որ հանդիսատեսները գնում էին տեսնելու զենքի օգտագործմամբ միայն թատերականացված ներկայացումները, որոնց ժամանակ տասնյակ գլադիատորներից զոհվում էր միայն մեկը ։ Անհամապատասխանություններ կարելի է նկատել գլադիատորների նկարի իրական և երևակայական հանդերձանքներում, չնայած ներկայումս բավականին դժվար է պարզել, թե ով է օգտագործել այս կամ այն զենքը, իսկ որոշ պատմաբաններ էլ հաստատում են, որ պոմպեական գտածոները միայն շքերթային զենքեր էին։ Ժեստը պատկերելիս Ժերոմը թույլ է տվել պատմական անճշտություն՝ առաջ բերելով հակասություններ գիտնականների շրջանում, ովքեր մեկնաբանել են հռոմեացի բանաստեղծներ Դեցիմուս Յունիուս Յուվենալիսի, Պրուդենցիուսի և Վալերիուս Մարցիալիսի դասական տեքստերը, որոնցում «բութ մատը դեպի ներքև» ժեստը նշանակում էր գլադիատորին ներում, իսկ «բութ մատը դեպի վերև» ժեստը՝ մահ  ։
Հռոմի կայսեր անտարբերությունը կարելի է համեմատել Էժեն Դելակրուայի վրձնին պատկանող «Սարդանապալի մահը» նկարի բովանդակության հետ, որտեղ Սարդանապալը բռնության կողմնակից է, որը կազմակերպվել էր նրա հաճույքի համար։ Ակնարկներ նկատվում են նաև Դելարոշի «Գիզայի հերցոգի սպանությունը» աշխատանքի թատերական կոմպոզիցիայում, ի տարբերություն որի՝ Ժերոմը կարծես հանդիսատեսներին դարձրել է գլադիատորական մարտի անմիջական մասնակիցներ։ Ըստ Գի Դեբորի՝ այդ ձևով Ժերոմն իր նկարում բացահայտել է սոցիալական հնագույն արգելքների՝ «բռնության արգելքի» արմատները։