cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Խաչիկ Սերայտարյան
Աղբյուր
Կատեգորիա:Սեբաստիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ
Կոնստանտին Բախտին
Կոնստանտին Նիկոլաևիչ Բախտին (Константин Николаевич Бахтин, 1873, Ռուսական կայսրություն – 12 դեկտեմբերի, 1930, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գեղանկարիչ, բնանկարիչ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ, Ռեալիստ նկարիչների միության հիմնադիրներից մեկը։
Կենսագրություն
Կոնստանտին Բախտինը ծնվել է 1873 թվականին Ուկրաինայում ։ Նկարչական կրթություն ստացել է Կիևում՝ Նիկոլայ Մուրաշկոյի նկարչական դպրոցում, որն ավարտել է 1900 թվականին ։
Ապրել է Մոսկվայում։ Աշխատել է քնարական բնանկարի ու նատյուրմորտ ժանրերում ։ 1903 թվականից մինչև 1920 թվականը ամառային ամիսներին էսքիզներ անելու նպատակով մեկնել է Պոլտավայի նահանգ՝ Կրեմենչուգ, ինչպես նաև Տվերի նահանգ՝ Վիտոլդ Բյալինիցկի-Բիրուլյայի «Ճայ» ամառանոց
1908 թվականից Կոնստանտին Բախտինը մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության կազմակերպած ցուցահանդեսներին, իսկ 1923 թվականից եղել է Ընկերության անդամ։ Բախտինի նկարները ցուցադրվել են պերեդվիժնիկների XXXVI, XXXVIII-XLII և XLIV-XLVIII ցուցահանդեսներում ։
Կոնստանտին Բախտինը մահացել է 1930 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1928 թվականին)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ
Սուրբ Պողոսի և Պետրոսի տաճար (Օսյեկ)
Սուրբ Պողոսի և Պետրոսի տաճար (Katedrala Svetog Petra i Pavla), կաթոլիկ տաճար Խորվաթիայի Օսյեկ քաղաքում։ Ջյակովո-Օսյեկի արքեպիսկոպոսության տաճար է, ճարտարապետական հուշարձան։
Պատմություն
Ժամանակակից տաճարի տեղում ի սկզբանե եղել է գերեզմանատուն և հնարավոր է, ոչ մեծ մատուռ։ 1732 թվականին գերեզմանատունը մաքրվել է, իսկ մատուռի տեղում թեմական ոչ մեծ եկեղեցի է կառուցվել։ Օսյեկի ընդարձակման ու զարգացման արդյունքում 19-րդ դարի վերջին այն այլևս չէր բավարարում քաղաքի պահանջները ։
Արքեպիսկոպոս Յոսիպ Յուրայ Շտրոսմայերի նախաձեռնությամբ, որը խորվաթական ազգային վերածննդի նշանավոր գործիչ էր, 1894 թվականի օգոստոսի 4-ին սկսվել է նոր եկեղեցու կառուցումը։ Նեոգոթիկայի ոճով կառույցը, որը նախագծել էր գերմանացի ճարտարապետ Ֆրանց Լանգենբերգը, կառուցվել է չորս տարվա ընթացքում։ Եվս երկու տարի է անհրաժեշտ եղել ներքին հարդարանքի համար, և ի վերջո 1900 թվականին Շտրոսմայերն օծել է եկեղեցին առաքյալներ Պողոսի ու Պետրոսի անուններով ։
1938-1942 թվականներին խորվաթ նկարիչ Միրկո Ռաչկին պատերին ու առաստաղին ստեղծել է ֆրեսկոների շարք, որոնք ներկայացնում են Հին և Նոր կտակարանների հատվածներ ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եկեղեցին մի փոքր վնասվել է։ Այն նաև տուժել է 1964 թվականի երկրաշարժից։ Եկեղեցին ոչ մեծ չափով տուժել է նաև Խորվաթիայի անկախության պատերազմի ընթացքում, երբ սերբերի կողմից Օսյեկի հրետակոծման արդյունքում քաղաքի վրա մոտ 100 արկ է նետվել ։ Պատերազմից հետո աստիճանաբար սկսել են վերականգնել եկեղեցին, սակայն առանձին աշխատանքներ շարունակվում են մինչ օրս ։
2008 թվականի հունիսի 18-ին Ջյակովո-Սրեմի թեմը ստացել է միտրոպոլիտ-արքեպիսկոպոսության կարգավիճակ և վերանվանվել Ջյակովո-Օսյեկի արքեպիսկոոսություն, ընդ որում արքեպիսկոպոսության մայր տաճար է հռչակվել Սուրբ Պետրոսի տաճարը Ջյակովոյում, իսկ Սուրբ Պողոսի և Պետրոսի տաճարը ստացել է համամայրտաճարային եկեղեցու կարգավիճակ ։
Ճարտարապետություն
Սուրբ Պողոսի և Պետրոսի տաճարը նեոգոթական ոճի դասական եկեղեցի է։ Այն կառուցված է քարից և պատված է կարմիր աղյուսով։ Ունի լատինական խաչի տեսք, ինտերիերն ունի երեք նավ։ Արևելյան ճակատամասի զանգակատան աշտարակը բազմահարկ է․ այն ունի 90 մ բարձրություն։ Այնտեղ տեղադրված է չորս զանգ, իսկ ստորին մասում գոթական պորտալն է մուտքով։ Հարավային ճակատամասը զարդարված է վարդակ պատուհանով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնական կառույցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորվաթիայի եկեղեցիներ Կատեգորիա:1894 հիմնադրումներ
Վենիամին Կիսիլևսկի
Կենսագրություն
Վենյամին Եֆիմովիչ Կիսիլևսկին ծնվել է 1940 թվականի նոյեմբերի 15-ին Կիև քաղաքում։ Հայրենական պատերազմի սկզբում նրա մայրը` Պոլինա Վենյամինովնա Կիսելևսկայան (1905-2000), փոքրիկ Վենայի և իր ավագ եղբոր Միշայի  հետ միասին փախել էին գերմանացիներից, երբ նրանք արդեն գրավում էին քաղաքը։ Հայրը` Եֆիմ Կոնստանտինովիչ Կիսիլևսկին, զոհվում է և պատերազմից հետո ընտանիքը տեղափոխվում է Լվով։ Վենյան  բանաստեղծություններ սկսել է գրել հինգ տարեկանից, 11 տարեկանում «Պիոներական պրավդա» թերթում տպագրվել է նրա առաջին բանաստեղծությունը։ Ավարտել է Լվովի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը և բաշխմամբ աշխատանքի անցել Կրասնոյարսկի մարզի Իլանսկ քաղաքում, որպես վիրաբույժ, գլխավոր հեմատոլոգ-ներարկող։ Եղել է արյան փոխներարկման կայանի գլխավոր բժիշկ, Իլանսկում, Կրասնոյարսկում, Դոնի Ռոստովում և երկար տարիներ համատեղել բանաստեղծական աշխատանքը բժշկի աշխատանքի հետ։ Ներկայումս բնակվում է Դոնի Ռոստովում, ստեղծագործություններ է գրում երեխաների և մեծահասակների համար։ Հրապարակվել է Մոսկվայի, Դոնի Ռոստովի, Վորոնեժի, Էլիստայի, ԱՄՆ-ի և Կանադայի գրքային, ամսագրային և պարբերական հրատարակչություններում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս վիրաբույժներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Մարագոժիպի
Մարագոժիպի  (Maragogipe), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ագլոմերացիա Սալվադոր մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 41 410 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 436,072 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 95,0 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1977 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1557 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զիարեթ (այլ կիրառումներ)
Զիարեթ, կարող է վերաբերել՝
Զիգանա (այլ կիրառումներ)
Զիգանա, կարող է վերաբերել՝
Սփեյս Նիդլ
Սփեյս Нидл — աշտարակ 184 մետր բարձրությամբ եւ 42 մետր լայնությամբ առավել լայն կետով եւ քաշի 9 550 տոննա. Այն կառուցվել է այնպես, որ դիմանում փոթորիկները արագությամբ քամու մինչև 320 կմ/ժ և երկրաշարժի մինչև 9,1 բալ։ Դա երկու անգամ ավելի բարձր պահանջների շինարարական նորմերի պահին շինությունները։ Քամու պայմաններում աշտարակ մերժվում է մոտ 1 դյույմ յուրաքանչյուր 10 մղոն ժամ արագությամբ քամու. Հագեցած է 25 громоотводами.
Առանձնահատկությունն աշտարակներ է դիտողական խաղահրապարակ բարձրության վրա 159 մ, ռեստորան SkyCity (Երկնային քաղաք) եւ նվերների խանութ. Հետ գագաթին աշտարակի կարելի է տեսնել ոչ միայն կենտրոն Seattle, բայց նաեւ Հեղեղային լեռները եւ հրաբուխը Рейнир, դափնիներ Էլիոթ և շրջակա կղզու.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1961 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Մենենգ (շրջան, Նաուրու)
Մենենգ, շրջան Միկրոնեզիայում գտնվող Նաուրուի Հանրապետության հյուսիսում։ Տարածքը կազմում է 3,1 քառ. կմ, իսկ բնակչությունը 2004 թվականի տվյալներով կազմում է 1400 մարդ։ Տարածքով Նաուրուի ամենամեծ շրջանն է, իսկ բնակչությամբ՝ երկրորդ։ ներառում է 18 փոքր գյուղեր։ Առավելագույն բարձրությունը 5 մետր է։
Կատեգորիա:Նաուրուի շրջաններ
Իվան Ահեղի փիղը
Իվան Ահեղի Փիղը. փիղ, որին Իվան IV արքային նվեր էր ուղարկել Իրանի շահ Թահմասպը։ 16-րդ դարի երրորդ քառորդում նա ապրել է Մոսկվայում։
Այդ փղի մասին տեղեկություններ են հաղորդում երկու աղբյուրներ՝ Հենրի ֆոն Շտադենի «Գրառումներ Մոսկվայի մասին» և Պաուլ Օդերբորնի «Յոհան Վասիլևիչի՝ Մուսկովի հսկա իշխանի կյանքը»։
Շտադենի վկայությունը
Հենրի Շտադենը երկար տարիներ ապրելով Մոսկվայում, 1577-1578 թվականներին գրել է ստեղծագործություն, որտեղ շարադրել է 1550-1570 թվականների սկզբի դեպքերը։ Փղի մասին նա հայտնում է հետևյալը․
«Հզոր իշխանին փիղ են նվիրվում, փղի հետ մի արաբի, ով խնամում էր փղին։ Արաբը Մոսկվայում բարձր աշխատավարձ էր ստանում։ Դա նկատում են ռուս բռաժնիկները և փողի համար թաքուն սպանում են արաբի կնոջը։ Արաբն իր փղի հետ զրպարտվում ու դատապարտվում է ռուսների կողմից, իբր թէ ժանտախտը, ինչի մասին Մոսկվայում չէին էլ մտածում, տարածվել է արաբից ու իր փղից։ Այդ ժամանակ արաբին ու փղին խայտառակ ձևով աքսորում են Գորոդեցկի տարածք։ Արաբն այնտեղ մահանում է։ Մեծ դուքսը մի պալատական է ուղարկում փղին սպանելու հրամանով։ Փիղը հիմնականում գոմում էր լինում, իսկ գոմը պատված էր ցանկապատով։ Ցանկապատից այն կողմ, քիչ հեռվում թաղված էր արաբը։ Այդ ժամանակ փիղը կոտրելով ցանկապատն անցնում ու պառկում է արաբի գերեզմանի վրա։ Հենց այդտեղ էլ փղին սպանում են։ Փղի ժանիքները հանում ու տանում են Մեծ դքսին որպես ապացույց, որ փիղն իրոք սպանված է»։
Դրանից բացի նա նշում է փղի գտնվելու վայրը․ առաջին վարկածում Նիկոլսկի աշտարակի մոտ, մյուսում՝ Հարության դարպասների մոտ․
Այդ դարպասները կրկնակի էին, խիտ պատերի մոտ առյուծներ էին կանգնած, որոնց անգլիայի թագուհին էր ուղարկել մեծն արքային։ Նույն այդ դարպասների մոտ Արաբիայից եկած փիղն էր կանգնած։
Պատմագրություն
Ռուսական աղբյուրներում փղի մասին չի հիշատակվում։ Հայտնի է, որ 1553 թվականին Մոսկվա է եկել իրանական դեսպանությունը, բայց պահպանված փաստաթղթերում չկան նվիրատվության մասին ոչ մի տեղեկություն։
Համաձայն ամենատարածված վարկածի, փիղը Իվան Ահեղին նվիրել է շահ Թահմասպը Ըստ Մ․ Վ․ Մոիսեևի, փղի՝ Ռուսաստանում գտնվելու տարիները կարող էին լինել 1553 թվականից մինչ 1571 թվականը։
Ըստ Լ․ Ա․ Յուզեֆովիչի տարբերակի, այդ փիղը Իվան Ահեղին նվիրել է շահ Աբբասը։ Սակայն, ինչպես որ նշում է Մոիսեևը, դա հնարավոր չէ, որովհետև շահ Աբբասը գահ է բարձրացել Իվան Ահեղի մահվանից հետո ։
Մ․ Բ․ Բեսեդինան կարծիք է հայտնել, որ շահը որպես նվեր ուղարկել է ոչ թե մեկ, այլ երկու փիղ, որոնցից մեկը, հավանաբար, սատկել է հիվանդությունից ։
Այլ կենդանիներ
1557 թվականին Անգլիայի թագուհի Մարի Թյուդորը ուղարկում է նվեր Իվան Ահեղին առյուծների զույգի (արու, էգ), ինչպես նաև 12 շուն։ Առյուծներն ապրում էին Ալեվիզովյան հովտում մինչև 1571 թվականը։ Սատկել են հրդեհի պատճառով։
1625 թվականին շահ Աբբասի կողմից փղեր են նվիրվում Միխայիլ Ֆեոդորովիչին։ Նշվում է, որ ուղեկցողները 1625 և 1626 թվականներին «տեղափոխում էին իշխանին փղի վրա», ինչի համար որ ժամանել էին ։
Իրենց հերթին էլ Ռուսաստանից էին կենդանի նվերներ ուղարկվում օտարերկրյա իշխաններին՝ որմզդեղններ ու սպիտակ արջեր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իվան Ահեղ Կատեգորիա:Հայտնի փղեր Կատեգորիա:Հայտնի կենդանիներ
Կոլյան, Օլյան ու Արքիմեդը
Կոլյան, Օլյան ու Արքիմեդը («Коля, Оля и Архимед»), 1972 թվականի խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որն Արքիմեդի օրենքները, նրա գյուտերն ու հայտնագործությունները երեխաներին ուսուցանելու ուղղվածություն ունի։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը Կոլյայի ու Օլյայի մասին է, որոնք ընկնում են հնագույն քաղաք Սիրակուզի և այնտեղ հանդիպում մեծ երկրաչափ ու գյուտարար Արքիմեդեսին։ Երեխաները տեսնում են Արքիմեդեսի ստեղծած հրաշալի մեխանիզմները, մասնակցում հռոմեական լեգեոնների գրոհների ետ մղմանը և բարհաջող վերադառնում տուն։ Հետաքրքրաշարժ ձևով պատկերացում է տալիս Արքիմեդի օրենքների մասին։
Մուլտֆիլմի մասին
1970-80-ական թվականներին «Սոյուզմուլտֆիլմի» նկարած աշխատանքների շարքում լայն ճանաչում են ձեռք բերել Յու. Ա. Պրիտկովի մանկական նկարները («Կոլյան, Օլյան և Արքիմեդը», 1972, «Այն ու Վայը» և «Այը և Վայը գնում են արշավ» − շարք, 1975-77, «Մեր ընկեր Գրիրկարդան» − շարք, 1978-80, և այլն):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1972 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Արքիմեդես Կատեգորիա:Յուրի Պրիտկովի մուլտֆիլմեր
Ուաբո (շրջան, Նաուրու)
Ուաբո, շրջան Միկրոնեզիայում գտնվող Նաուրուի Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում։ Տարածքը կազմում է մոտ 0,8 քառ. կմ, իսկ բնակչությունը 2004 թվականի տվյալներով կազմում է 333 մարդ։ Տարածքով Նաուրուի ամենափոքր շրջաններից է (13-րդ)։ Սահմանակից է 3 շրջանների և Խաղաղ օվկիանոսին։
Կատեգորիա:Նաուրուի շրջաններ
Լոմբարդորե
Լոմբարդորե (Lombardore), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1511 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 126 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10040։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է համարվում Սանտ՛Ագապիտոն (Sant’ Agapito-ն)։
Ժողվրդավարություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լիվոնյան օրդեն
Լիվոնյան օրդեն ( Dutscher orden to Lyffland), տևտոնական օրդենի ասպետների կաթոլիկական և ռազմա-քաղաքական կազմակերպությունը, որը 13-րդ-16-րդ դարերում ֆեոդալական պետականություն ստեղծեց Արևելյան Մերձբալթիկայում։
Հիմնադրվել է 1237 թվականին Սուսերակիրների օրդենի ջախջախումից հետո։ Ընդգրկում էր Արևելյան Մերձբալթիկայում գերմանական ասպետների գրաված լատիշական և էստոնական հողերի գրեթե 2/3-ը։ Քայքայվեց 1561 թվականին՝ ռուսական բանակի հարվածների տակ, նրա տերիտորիայում առաջացավ Կուռլանդական դքսությունը, մնացած մասերն անցան Շվեդիային, Լիտվական մեծ իշխանությանը, Դանիային։ Լիվոնյան օրդենը վերջնականապես վերացավ 1562 թվականի մարտի 5-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոնական կազմակերպություններ
Քյոյջեղիզ (լիճ)
Քյոյջեգիզ (Köyceğiz Gölü), լիճ Թուրքիայի հարավարևմտյան մասում, Մուղլայի մարզում։ Համարվում է Թուրքիայի ամենախոշոր լճերից մեկը։
Գայլն ու յոթ ուլիկները (մուլտֆիլմ)
«Գայլն ու յոթ ուլիկները» («Волк и семеро козлят»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որը ռուսական ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներով ստեղծվել է 1957 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Պյոտր Նոսովի կողմից ։
Քյոյջեղիզ (լիճ)
Իր անվանումը ստացել է հարևան Քյոյջեգիզ քաղաքից, որը գտնվում է լճի հյուսիսային ափին։
Գայլն ու յոթ ուլիկները (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Մուլտֆիլմն ստեղծվել է «Գայլն ու յոթ ուլիկները» ռուսական ժողովրդական հայտնի մուլտֆիլմի մոտիվներով։
Քյոյջեղիզ (լիճ)
Լիճը «Դալյան» անունով նեղ ջրանցքով կապված է Միջերկրական ծովի հետ, որը հոսում է համանուն գյուղի և անտիկ Քավնոս քաղաքի միջով։ Ջրանցքը թափվում է Միջերկրական ծով՝ Կրիաների Իզթուզու լողափի մոտ։
Գայլն ու յոթ ուլիկները (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Մի անգամ այծը պետք է շտապ գնար տանից։ Անհանգստանալով իր ուլիկների համար՝ նրանց զգուշացնում է ոչ մեկի առաջ դուռը չբացել, բացի իրենից։ Իսկ որպեսզի նրանք իրեն ճանաչեին, Այծը նրանց սովորեցնում է մի պարզ երգ։
Քյոյջեղիզ (լիճ)
Արտաքին հղումներ և այլ աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լճեր Կատեգորիա:Մուղլայի մարզ Կատեգորիա:Մուղլայի մարզի ռելիեֆ
Գայլն ու յոթ ուլիկները (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Ուլիկները, որ այդքան էլ խելամիտ չէին, «ընկնում են թակարդն» ու Գայլին տուն թողնում։ Գայլը նրանց բռնում է, գցում պարկի մեջ ու փախչում, բայց, ինչպես հեքիաթում է, ուլիկներից մեկը թաքնվում է։ Այծը կարողանում է վերադարձնել իր ուլիկներին ու պատժել չար Գայլին, ինչում նրան օգնում են անտառի բնակիչները։
DVD
2008 թվականին մուլտֆիլմը DVD տարբերակով թողարկվել է «Крупный план» ընկերության կողմից։ Ձայնագրության ժամանակ օգտագործվել է պատկերների ու ձայնի թվային ռեստավրացիա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1957 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Պյոտր Նոսովի մուլտֆիլմեր
Բազմածաղիկ հասմիկ
Բազմածաղիկ հասմիկ (Jasminum polyanthum), հասմիկազգիների ցեղատեսակի մշտականաչ փաթաթվող թուփ է, պատկանում է ձիթենազգիներ ընտանիքին։ Հասմիկազգիներից ամենաշատ տարածված սենյակային բույսն է, հայտնի է նաև Jasminum polyanthum անունով։
Տարածում
Տարածված են Չինաստանի Հուչժոու, Սըչուան, Յուննան նահանգներում, ծովի մակարդակից 1400-ից 3000 մետր բարձրության վրա։ Ագրեսիվ տեսակը տարածված է Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում ։
Բուսաբանական նկարագիր
Բույսի բարձրությունը 1-ից 10 մետր է։ Տերևներն իրար հանդիպակաց են, խճճված, փետրավոր։ Տերևակոթը 0,4-2 սմ է, տերևները՝ 5-7 սմ։ Ծաղիկները սպիտակ են, աստղաձև, հոտավետ։ Տերևանութից վերև առկա են լինում 5-50 հատ ծաղկաբողբոջներ։ Ծաղկատերևը մախաթանման է 1-6 մմ, ծաղկաոտիկը 0,5-2,5 մմ։ Պտուղները սև են, համարյա գնդաձև, 6-11 մմ տրամագծով։ Ծաղկում է փետրվարից օգոստոս ընկած ժամանակահատվածում։
Ծաղկաբուծության մեջ
Ծաղկաբուծության մեջ 1993 թվականին բազմածաղիկ հասմիկը մրցանակ է շահել Award of Garden Merit (AGM) անգլիական թագավորական այգեգործական ընկերության կողմից ։ Սիրում է կիսաստվերոտ միջավայր, հարավային մասերում գտնվող պատուհանագոգերի վրա բույսի տերևները կարող են արևից վնասվել։ Ամռանը կարելի է աճեցնել բացօթյա տարածքում, իսկ ձմռանը սենյակային ջերմաստիճանը պետք է +10 աստիճանից ցածր չլինի։ Փետրվար ամսին խորհուրդ է տրվում կտրել երկար ընձյուղների մեկ երրորդը։ Սննդատու միջավայրը՝ թույլ թթվային բնահողն է, որը պետք է կազմված լինի տերևային և ճիմային հողից, տորֆից, ավազից՝ 3։2։1։1 հարաբերակցությամբ։ Բնահողի չորացման դեպքում կարող են տերևները թափվել։ Բույսը բազմանում է պատվաստի միջոցով՝ 3 անգամ հանգուցամիջելով բնափայտի վերջութային ընձյուղները։ Արմատակալումը տեղի է ունենում 3 շաբաթվա ընթացքում ։ Կարող է աճեցվել բաց հողի վրա 8-ից 11 աստիճան ցրտադիմացկունության սանդղակ ունեցող շրջաններում։ Օգտագործվում է պատերի և ցանկապատների գեղազարդման նպատակով ։
Բժշկության մեջ
Բուժական նպատակով օգտագործվում են բույսի բոլոր մասերը։ Տերևներն օգտագործվում են կրծքի կաթը նվազեցնելու նպատակով, որպես բուժիչ միջոց կարող են տաք թրջոցներ դրվել մաշկի վերքերի վրա։ Արմատները հում տեսքով օգտագործվում են գլխացավերի և անքնության ժամանակ։ Ավանդական արևելյան բժշկության մեջ խորհուրդ է տրվում օգտագործել վիրահատություններից առաջ։ Համարվում է, որ բույսի 2-ից 3 սմ արմատի գինեթուրմը 1 օրով իջեցնում է ցավային զգացողությունը, 5 սմ-ի դեպքում՝ 2 օրով։ Եթերային յուղերն օգտագործվում են իբրև հակադեպրեսանտներ։ Յուղն օգտագործվում է բուժիչ լոգանքների համար և մկանային ցավերի ժամանակ ավելացնում են մերսման համար պատրաստված յուղերի մեջ։ Ծաղիկներն օգտագործում են թեյի մեջ՝ բույրի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձիթենազգիներ Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր Կատեգորիա:Սենյակային բույսեր
Երևանի գրչության կենտրոն
Երևանի գրչության կենտրոն, գրչության դպրոց, որ գոյություն է ունեցել Երևան քաղաքում դեռևս միջնադարից։
Պատմություն
Բուն Երևան քաղաքում ընդօրինակված ձեռագրերից վաղագույնը Ս. Անանիա առաքյալի անապատում (ներկայիս Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի)՝ 1409-1410 թթ. գրված Քարոզգիրքն է (ՄՄ ձեռ. 6405), որի գրիչներից մեկն էլ պատմագիր Թովմա Մեծոփեցին է.
։
Հատկանշական է, որ Երևանի հյուսիսային կողմի այգիներում ծվարած այդ նշանավոր անապատում նույն թվականին իր մի քանի աշակերտներին, այդ թվում՝ Թովմա Մեծոփեցուն վարդապետական գավազան է շնորհել րաբունապետ, Տաթևի դպրոցի ներկայացուցիչ Ս. Գրիգոր Տաթևացին։ Այդ մասին Թովմա Մեծոփեցու կենսագրականում պահպանվել է Կիրակոս Բանասերի վկայությունը ։ Միևնույն Ս. Անանիայի անապատում՝ 1450 թ. ընդօրինակված մեկ այլ ձեռագրի նկարագրություն է պահպանվել նաև Մուշ քաղաքի և շրջակայքի ձեռագրացուցակում (ձեռագիրը չի պահպանվել), որի տվյալների համաձայն՝ Հովհաննես գրիչը Գանձարան է ընդօրինակել Մարգար երեցի պատվերով, որի հիշատակարանում գրում է, որ այն ստեղծվել է Երևանում՝ Ս. Անանիայի «ամենազոր» նշխարների ներքո.
Երևանը որպես գրչության կենտրոն առավելապես աչքի է ընկել 17-րդ դարում՝ ի դեմս րաբունապետ, ապա կաթողիկոս Մովսես Տաթևացու (1629-1633)։ Վերջինիս անմնացորդ նվիրումի շնորհիվ է, որ Հայաստանի տարբեր բնակավայրերում, վանքերում ու եկեղեցիներում դպրության ու գրչության կենտրոններ են ստեղծվել, որոնցում ձեռագրերի ընդօրինակման գործը մեծ ծավալների է հասել։ Մովսես Տաթևացու ջանքերով է նաև, որ Երևանի Ս. Անանիայի անապատը վերազարթոնք է ապրել, տեղում հիմնվել է դպրոց ու միաբանություն, որտեղ էլ հայրապետի աշակերտների ձեռքով բազմաթիվ ձեռագրեր են ընդօրինակվել (մատենագրության մեջ Մովսես Տաթևացու գործունեությունը բազմիցս լուսաբանվել է, սակայն առաջինն ու մանրամասն դրան անդրադարձել են ժամանակագիր Գրիգոր Դարանաղցին (Կամախեցի, 1576-1643) ու պատմագիր Առաքել Դավրիժեցին (մոտ 1590-1670) ։ Այդ գրչագրերից շատերն այսօր պահվում են Մատենադարանի հավաքածուում (ՄՄ ձեռ. 507, 1538, 3502, 4058, 5243, 6322, 9147), որոնց հիշատակարաններն աղբյուրագիտական արժեք ներկայացնող վավերագրեր են։ Այդ ընդարձակ, երբեմն գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներով հարուստ ստեղծագործությունների միջոցով կարելի է գաղափար կազմել միջնադարյան Երևանի պատմության, նրա քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական անցքերի շուրջ։ Ձեռագրերի գրչության և հետագայի հիշատակարանները հաղորդում են նաև քաղաքի եկեղեցիների անուններն ու նրանց պատմության հետ առնչվող տարաբնույթ մանրամասներ։ Այսպես, Երևան քաղաքում գրչարվեստի զարգացման հիմնական օջախներն էին՝ քաղաքի կենտրոնում գտնվող Կաթողիկե Սուրբ Աստվածածին, Երկուերեսնի (երկու երեցի՝ Պողոս-Պետրոսի) մականվամբ Սուրբ Պողոս-Պետրոս, Ս. Անանիա առաքյալ, երբեմնի Ձորագյուղի անապատի կազմում գտնվող Ս. Սարգիս, Կոնդի Ս. Հովհաննես Մկրտիչ, նաև արվարձանների՝ Նորքի, Ավանի, Քանաքեռի, Նորագավիթի եկեղեցիները։ Հիշատակարանային տվյալներից դատելով՝ ձեռագրերը հաճախ ընդօրինակվել են մի քանի եկեղեցիների հովանու ներքո. օրինակ՝ ՄՄ 8785 Ավետարանի գրիչ Ավետիս երեց Երևանցին նշում է, որ գրչագիրն ավարտել է 1693 թ., Արարատյան երկրի Երևան քաղաքում.
Այդտեղ հիշատակված են Երևանի եկեղեցիները՝ Կաթողիկե Սուրբ Աստվածածինն ու Երկուերեսնի Սուրբ Պողոս-Պետրոսը, Ձորագյուղի անապատի Սուրբ Սարգիսն ու նույն անապատի ներկայումս չպահպանված Ս. Հակոբը։
Գրիչներ
Գրիչները հիմնականում եղել են հոգևորականներ, ովքեր զբաղվել են նաև մանրանկարչությամբ։ Ճիշտ է, Երևանում ընդօրինակված ձեռագրերի նկարազարդումները չեն առանձնանում կատարողական վարպետությամբ, այդուհանդերձ կարևոր են ժամանակաշրջանին հատուկ արվեստի ինքնուրույն, պարզ ստեղծագործության առանձնահատկությունների ուսումնասիրության առումով։ Երևանցի գրիչները մեծ համբավ են վայելել միջնադարի տարբեր ժամանակաշրջաններում, օրինակ՝ 14-րդ դարի առաջին կեսի նշանավոր գրիչ էր Տերտեր Երևանցին, ով չնայած գրչարվեստով է զբաղվել հիմնականում Ղրիմում (Կաֆա), բայց և այնպես մշտապես աչքի է ընկել իր Երևանցի մականվամբ և թողած չափածո ինքնատիպ հիշատակարաններով (ՄՄ ձեռ. 1654, 6029, 8030, 8281), որոնցում Երևանը բնորոշում է իբրև մեծ ու պատվական քաղաք՝ հարևան Խոր Վիրապին ու Էջմիածնին.
...յԵրկրէն եկի այն Հայաստան, Ի քաղաքէն այն պատուական, Որ իր անունն է Երեւան, Ու Վիրապին ու Էջմիածնին է հարեւան, Ի լեռն ի մաւտ Սարարադեան, Անդր, որ տապանն է մեծ Նոյան...
Հատկանշելի է Ավետիս երեցի վաստակը, ով գործելով 17-րդ դարի երկրորդ կեսին, կարողացել է ընդօրինակել մեծ թվով ձեռագրեր, որոնցից շատերը մեզ են հասել։ Նա համարվում է նաև պատմագիր Առաքել Դավրիժեցու վստահությունը վայելած գրիչներից մեկը, որի ընդօրինակությամբ մեզ է հասել Պատմության երկու օրինակը։ Վաղագույնը Երևանի Կաթողիկե եկեղեցում 1665 թ. ընդօրինակված Պատմագիրքն է, որի գրչության հիշատակարանում Ավետիս գրիչը հաղորդում է հետևյալը.
Մատենադարաններ
Նկատենք նաև, որ գրչության կենտրոններ լինելուց բացի, Երևանի եկեղեցիները որոշ իմաստով նաև մատենադարանի դեր են կատարել և ունեցել են սեփական գրապահոցները։ Պատահական չէ, որ Սուրբ Էջմիածնի գրատան համալրման ընթացքում՝ 1923 թ. Երևանի եկեղեցիներից հավաքվել ու հանձնվել է 78 ձեռագիր, որոնցից 25-ը՝ Կաթողիկե եկեղեցուց, 20-ը՝ Սուրբ Պողոս-Պետրոսից, 7-ը՝ Սուրբ Սարգիսից, 21-ը՝ Սուրբ Հովհաննեսից, 2-ը՝ Զորավոր Սուրբ Աստվածածնից, 3-ը՝ Նորքի եկեղեցիներից ։ Հավաքված ձեռագրերից 38-ն ավետարաններ են, մնացածները՝ ժամագրքեր, շարակնոցներ, մաշտոցներ, հայսմավուրքներ, խորհրդատետրեր և այլն։
Երևանի եկեղեցիներից հավաքված ձեռագրերն ընդգրկված են եղել Սուրբ Էջմիածնի գրատան 1922-1925 թթ. ստացված ձեռագրերի հավաքածուում ։ Մատենադարանի ձեռագրական հավաքածուների ստեղծման հետագա տարիների տվյալները վկայում են, որ բացի նշված 78 ձեռագրերից Երևանի եկեղեցիներից Մատենադարան են մուծվել նաև այլ ձեռագրեր՝ Սուրբ Պողոս-Պետրոսից՝ 1 (ՄՄ ձեռ. 7781), Զորավոր Սուրբ Աստվածածնից՝ 2 (ՄՄ ձեռ. 4622, 4644), Սուրբ Հովհաննեսից՝ 2 (ՄՄ ձեռ. 7618, 7953), Սարդարի բերդի պարսպից՝ 1 (ՄՄ ձեռ. 8731), ևս 1-ը Երևանի անհայտ եկեղեցուց (ՄՄ ձեռ. 7236)։
Ի վերջո, 1939 թ. Սուրբ Էջմիածնի գրատուն-մատենադարանը տեղափոխվել է Երևան, սկզբնական շրջանում տեղակայվել Հանրային գրադարանում, իսկ 1959 թվականից հաստատվել ձեռագրերի պահպանության նպատակով կառուցված Մատենադարանի շենքում (2011-ից՝ նույն Մատենադարանի նորակառույց շենքում)։ Այստեղ է, որ հավաքված հազարավոր ձեռագիր մատյանների կողքին իրենց վերջին հանգրվանն են գտել նաև Երևանում գրված և տեղի եկեղեցիներում պահված շուրջ 150 գրչագրերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրչության կենտրոններ
Մարտին Շտրանցլ
Մարտին Շտրանցլ (Martin Stranzl, հունիսի 16, 1980, Գյուսինգ, Ավստրիա), ավստրիացի նախկին ֆուտբոլիստ։ Խաղում էր պաշտպանի դիրքում ։
Ակումբային կարիերա
Պրոֆեսիոնալ կարիերան Շտրանցլը սկսել է Մյունխեն 1860 ակումբում 1997 թվականին։ 2004 թվականին Մյունխեն 1860-ը դուրս մնաց Բունդեսլիգայից, իսկ Շտրանցլը տեղափոխվեց Բունդեսլիգայում հանդես եկող Շտուտգարտ՝ մնալով թիմի հիմնաքարը։
2006 թվականի մարտի 15-ին Շտրանցլը տեղափոխվեց Մոսկվայի Սպարտակ։ Սպարտակը ավստրիացու համար վճարեց 3 միլիոն եվրո ։ Ռուսական ակումբի կազմում դեբյուտը նշեց մարտի 22-ին՝ Ռուսաստանի գավաթի քառորդ եզրափակչի Լոկոմոտիվի դեմ խաղում ։ 2010 թվականի մրցաշրջանի ավարտին Շտրանցլը խնդրեց ակումբին խզել իր հետ պայմանագիրը ։
2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Շտրանցլը 2.5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի հետ ։ 2014 թվականի փետրվարի 11-ին Շտրանցլը երկարաձգեց ակումբի հետ պայմանագիրը ։
2016 թվականի մարտի 8-ին Շտրանցլը հայտարարեց, որ ավարտելու է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան 2016 թվականի ամռանը ։
Միջազգային կարիերա
Ավստրիայի հավաքականի կազմում Շտրանցլը իր դեբյուտը նշել է 2000 թվականի մարտին՝ Շվեդիայի դեմ ընկերական խաղի ժամանակ։ Նա եղել է հավաքականի ավագը Եվրո-2008-ի ժամանակ։ 2009 թվականի նոյեմբերին Շտրանցլը հայտարարեց միջազգային կարիերան ավարտելու մասին ։ Ավստրիայի ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 56 խաղ և դարձել 3 գոլի հեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մյունխեն 1860-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շտուտգարտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Չիրչելո
Չիրչելո (Circello), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում ։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Միքայել Հրեշտակապետը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 2-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Յասին Բրահիմի
Բրահիմին իր կարիերան սկսել է Իլ դը Ֆրանս երկրամասի տարբեր ակումբներում՝ մարզվելով «Մոնտրեյ» և «Վենսեն» սիրողական ակումբերում։ 2003 թվականին նա հրավիրվում է Կլերֆոնտենի ֆուտբոլային ակադեմիա։ Բրահիմին ակադեմիայում անցկացնում է 3 տարի, ինչից հետո պայմանագիր է կնքում ֆրանսիական «Ռենն» ակումբի հետ։ Որոշ ժամանակ խաղալով «Ռեննի» երիտասարդական ակումբում՝ Բրահիմին հասնում է մի շարք հաջողությունների։ Ստանալով պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարգավիճակ՝ Բրահիմին վարձավճարով տեղափոխվում է Լիգա 2-ում հանդես եկող «Կլերմոն» ֆուտբոլային ակումբ ։ Հանդես գալով «Կլերմոնի» կազմում՝ Բրահիմին դառնում է 2009-10 մրցաշրջանի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը և շատ արագ հայտնի է դառնում տրանսֆերային «շուկայում»։ 2010 թվականին Բրահիմին վերադառնում է «Ռենն» ։
Ներկայում Ալժիրի հավաքականի ֆուտբոլիստ Բրահիմին Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի նախկին խաղացողներից է։ Բրահիմին հանդես է եկել երիտասարդական հավաքականի բոլոր հնարավոր տարիքային թիմերում ։ 2009 թվականին Բրահիմին, հանդես գալով Ֆրանսիայի պատանեկան հավաքականի (մինչև 19 տարեկան) կազմում, թիմի հետ միասին կարողանում է հասնել մինչև 2009 թվականի Եվրոպայի մինչև 19 տարեկանների առաջնության 1/2 եզրափակիչ։ 2013 թվականի փետրվարին Բրահիմին դառնում է Ալժիրի հավաքականի ֆուտբոլիստ և նրա կազմում կատարում է իր նորամուտը ընդամենը մեկ ամիս անց ։
Վաղ կարիերա
Բրահիմին ծնվել է Փարիզում՝ ալժիրցու ընտանիքում, և մեծացել է Փարիզի արևելյան արվարձան Մոնտրեյոիի Սեն-Սեն-Դենի դեպարտամենտում ։ Պատանի հասակում՝ ընկերների հետ փողոցային ֆուտբոլ խաղալիս նա ընդօրինակում էր Զինեդին Զիդանին ։ Բրահիմին սկսում է իր ֆուտբոլային կարիերան տեղական «Մոնտրեյ» ֆուտբոլային ակումբում։ Այնտեղ չորս տարի անցկացնելուց հետո նա միանում է «Վենսենուա» ակումբին։ Ակումբի հայտնի սաներից է եղել նաև Բլեյզ Մատուիդին։ Երկու տարի անց Բրահիմին իր հեռանկարային ֆուտբոլային զարգացման նպատակով հրավեր է ստանում Կլերֆոնտենի հայտնի ֆուտբոլային ակադեմիայից։ Մարզվելով ակադեմիայում ամբողջ շաբաթվա ընթացքում՝ Բրահիմին հանգստյան օրերին կանոնավոր կերպով խաղում էր «Վենսենուայի» կազմում։ Կլերֆոնտենում մարզվելու վերջին տարին Բրահիմին անցկացնում է Կամ դե Լոժում, որտեղ գտնվում էր «Պարի Սեն Ժերմեն» ֆուտբոլային ակումբի երիտասարդական մարզական կենտրոններից մեկը։ Այդ ակադեմիայում նրա խաղընկերներից է եղել նաև Մամադու Սակոն ։ Ակադեմիայից հեռանալու ժամանակ նրանով հետաքրքրվում էին ֆրանսիական և եվրոպական մի շարք ակումբեր, և Բրահիմին կնքում է ասպիրանտական (երիտասրադական) պայմանագիր «Ռենն» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ 2010 թվականի հոկտեմբերին Բրահիմին պատմում է իր ընտրության պատճառների մասին. «Ռեննի ակադեմիայում մեծ նշանակություն է տրվում ուսմանը, և այս ամենը երաշխիք էր իմ ծնողների համար։ Նրանք խորհուրդ տվեցին ինձ ընտրել «Ռեննը»։ Ընտրելով այս ակումբը՝ ես կարողացա շարունակելով մարզվելը՝ պատրաստվելով բակալավրիատին» ։
«Ռենն»
Միանալով «Ռեննին»՝ Բրահիմին շատ կարճ ժամանակահատվածում դառնում է ակումբի երիտասարդական ակադեմիայի տաղանդավոր ֆուտբոլիստների խմբի մի մասը։ Նրա խաղընկերների շարքում առավել աչքի էին ընկնում Դամեն Լե Տալլեկը, նրա փոքր եղբայր Անտոնի Լե Տալլեկը, Յանն Մ’Վիլլան, Յոհան Լասիմանը, Կևին Տեոֆիլ-Կատրինը և Սամյուել Սուպրայենը։ Մ’Վիլլա, Բրահիմի, Կամար և Լե Տալլեկ քառյակը, որ անդամները բոլորը ծնվել էին 1990 թվականին, դառնում է երիտասարդական ակումբի հաջողության գրավականը։ Այս քառյակը մինչև 16 տարեկանների ակումբի հետ հաղթանակ է տանում «Կարիսպորտի առաջնություն» (Tournoi Carisport) ազգային առաջնությունում։ Այդ առաջնությունը կանոնավոր կերպով անցկացվում էր Ֆրանսիայի առաջատար ֆուտբոլային ակադեմիաների միջև։ Երկու մրցաշրջան անց մինչև 18 տարեկանների ակումբի հետ նրանք նորից հաղթանակ են տանում վերոնշյալ առաջնության 2006-07 մրցաշրջանում։ 2008 թվականին «Ռեննի» երիտասարդական ակադեմիան մեծ հաջողություն է գրանցում՝ հաղթելով վարկանշային Գամբարդելլայի գավաթի մրցությունում։ «Ռեննի» համար այն դառնում է երրորդը և առաջինը 2003 թվականից սկսած։ 2002 թվականին գրանցված հաղթանակի ժամանակ մրցությունում հանդես էին գալիս այնպիսի ֆուտբոլիստներ, ինչպիսիք են Յոհան Հուրկյուֆֆը և Սիլվեն Մարվոն։ 2007-08 մրցաշրջանի վերջում՝ հունիսի 23-ին, Բրահիմին «Ռեննի» հետ կնքում է իր առաջին պրոֆեսիոնալ եռամյա պայմանագիրը՝ մինչև 2011 թվականի հունիսը ։ Չնայած պրոֆեսիոնալ պայմանագրի կնքմանը՝ Բրահիմին չի ստանում տեղ թիմի հիմնական կազմում և խաղում է չորրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Ռեննի» սիրողական թիմում։ Այդ ակումբում նա անցկացնում է 22 խաղ և դառնում է 3 գոլի հեղինակ։
«Կլերմոն»
Ֆրանսիայի պատանեկան հավաքականում հաջող ելույթներից հետո «Ռեննի» տնօրինությունը որոշում է Բրահիմին վարձավճարով տրամադրել այլ թիմի, որպեսզի նա ստանա ավելի շատ խաղաժամանակ դաշտում։ 2009 թվականի հուլիսի 3-ին ակումբի տնօրինությունը հայտարարում է, որ Բրահիմին մինչև 2009-10 մրցաշրջանի ավարտը խաղալու է Լիգա 2-ում հանդես եկող «Կլերմոնի» կազմում ։ Բրահիմին «Կլերմոն» տեղափոխվեց 2009 թվականի մինչև 19 տարեկանների Եվրոպայի առաջնության ավարտից հետո։ Նոր թիմի կազմում նրան տրվում է 28 համարի մարզաշապիկը։ Բրահիմին կատարում է իր նորամուտը մրցաշրջանի մեկնարկային խաղում. նա փոխարինման է դուրս գալիս «Արլ-Ավինոնի» հետ հանդիպման ժամանակ, որում իր ակումբը պարտվում է 2:1 հաշվով ։ Նոր թիմի կազմում նա իր առաջին գնդակն է հեղինակում սեպտեմբերի 25-ին։ 11 մետրանոց հարվածից գոլի հեղինակ դառնալով՝ նա «Անժեի» դեմ խաղում իր թիմին բերում է 3:2 հաշվով հաղթանակ ։ Հաջորդ գոլը Բրահիմին խփում է այդ տարվա դեկտեմբերի 4-ին կայացած «Բաստիյայի» դեմ խաղում, որն ավարտվում է 3:1 հաշվով ։ Երկու շաբաթ անց Բրահիմին նորից է գոլի հեղինակ դառնում։ Այս անգամ, ինչպես նոր թիմի կազմում առաջին գոլի դեպքում էր, նա իր գոլը խփում է 11 մետրանոց հարվածից, ինչի շնորհիվ «Գենգամայի» դեմ խաղն ավարտվում է 1:1 հաշվով ։
2010 թվականի մարտի 23-ին Բրահիմին դառնում է «Կլերմոն»-«Այաչչո» խաղի առաջին գոլի հեղինակը։ Այդ խաղն ավարտվում է 3:0 հաշվով ։ Երեք օր անց նա նորից է դառնում գոլի հեղինակ՝ օգնելով թիմին հաղթել «Իստրին» 3:1 հաշվով ։ Մեկ ամիս անց Բրահիմին իրացնում է այս առաջնությունում արդեն իր երրորդ 11 մետրանոց հարվածը, որի շնորհիվ նա իր մասնակցությունն է ունենում Դիժոնի դեմ 3:2 հաշվով հաղթանակի ձեռքբերման գործում ։ Այս հաղթանակի շնորհիվ «Կլերմոնը» առաջնության մրցաշարային աղյուսակում բարձրանում է 4-րդ հորիզոնական և հաջորդ մրցաշրջանը առաջին դիվիզիոնում անցկանցելուց թիմին բաժանում էր ընդամենը 3 միավոր։ Հաջորդ շաբաթվա մեջ Բրահիմին շարունակում է ցուցադրել իր ռմբարկուական հմտությունները։ Նա գոլի հեղինակ է դառնում «Հավրի» դեմ խաղում, սակայն խաղն ավարտվում է 2:1 հաշվով հօգուտ «Հավրի» ։ Սա թիմի առաջին պարտությունն էր խաղում, որում Բրահիմին գոլ էր հեղինակել։ Երեք օր անց Բրահիմին խփում է այս առաջնությունում արդեն իր 8-րդ գոլը՝ «Գենգամի» դեմ 3:1 հաշվով հաղթական խաղում ։ Հաղթանակի շնորհիվ թիմի հույսերը վերականգնվում են, և առջևում մնում է միայն առաջնության վերջին տուրը, որում չորրորդ հորիզոնականը զբաղեցնող «Կլերմոնը» պիտի հանդիպեր երրորդ հորիզոնականն զբաղեցնող «Արլ-Ավինոնի» հետ։ Սակայն «Կլերմոնը», պարտվելով այդ խաղում 1:0 հաշվով, իր պատմության մեջ առաջին անգամ չի կարողանում դուրս գալ Լիգա 1։ Բրահիմին մասնակցում է խաղի 89 րոպեներին և աչքի է ընկնում միայն դեղին քարտ ստանալով ։
Վերադարձը «Ռենն»
Մրցաշրջանի ավարտից հետո՝ 2010 թվականի մայիսի 15-ին, «Ռեննի» գլխավոր մարզիչ Ֆրեդերիկ Անտոնետտին հաստատում է Բրահիմիի վերադարձի լուրը։ Բրահիմին վերադառնում է՝ հաշվի չառնելով, որ նրանով հետաքրքրվում են Լոնդոնի «Արսենալը» և Մադրիդի «Ռեալը», ինչպես նաև այն, որ վերադառնալով ակումբ՝ նա 2010-11 մրցաշրջանում մեծ մասամբ հանդես է գալու որպես փլյմեյքեր (ըստ նախնական տվյալների՝ նա պետք է փոխարիներ Ժերոմ Լերոյին)    ։ 2010 թվականի օգոստոսի 7-ին Բրահիմին «Ռեննի» կազմում կատարում է իր ակումբային նորամուտը՝ մասնակցելով առաջնության բացման խաղին։ Այդ խաղում «Ռեննը» հանդիպում է «Լիլլի» հետ. հանդիպումն ավարտվում է 1:1 հաշվով։ Բրահիմին խաղն սկսում է մեկնարկային կազմում և խաղադաշտում անցկացնում է 71 րոպե ։ Հաջորդ օրը «Ռեննի» տնօրինությունը հայտարարում է, որ Բրահիմին ակումբի հետ երկարաձգել է պայմանագիրը չորս տարով ։ Նոր պայմանագիրը պահպանում է նրա տեղը թիմում մինչև 2014 թվականի հունիսը ։
«Պորտու»
2014 թվականի հուլիսի 22-ին «Պորտուի» տնօրինության կողմից հաստատվում է Բրահիմիի տեղափոխման լուրը։ Բրահիմին համալրում է պորտուգալական ակումբի կազմը՝ կնքելով հինգ տարվա պայմանագիր՝ 6.5 միլիոն եվրոյի դիմաց  ։ 2014 թվականի հուլիսի 24-ին ակումբը 5 միլիոն եվրոյով Doyen Sports ընկերությանն է վաճառում իր բաժնետոմսերի 80%-ը, ինչից հետո «Պորտուն» 1.5 միլիոն եվրոյի դիմաց ստանում է Բրահիմիի ֆուտբոլային իրավունքների 20%-ը։
Ակումբի կազմում իր առաջին գոլը Բրահիմին հեղինակում է Չեմպիոնների Լիգայի փլեյ-օֆֆ փուլի երկրորդ խաղում՝ «Լիլլի» դեմ մրցավեճում։ Բրահիմին խփում է իր գնդակը տուգանային հարվածից և այդ գոլը, դառնալով խաղում միակը, օգնում է «Պորտուին» ավելի հիմնավորել հաղթանակն այդ փուլում (3:0 երկու խաղերի արդյունքներով) ։ Ակումբի կազմում իր առաջին հեթ-տրիկը Բրահիմին ձևակերպում է հաջորդ տարվա Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի առաջին տուրի խաղում։ Խաղը կայանում է սեպտեմբերի 17-ին, և այդ խաղում «Պորտուն» 6:0 հաշվով ջախջախիչ հաղթանակ է տանում բելառուսական «ԲԱՏԷ-ի» նկատմամբ ։ Հաջորդ եվրոպական մրցավեճում Բրահիմիին վիճակված 11 մետրանոց հարվածը հետ է մղում ուկրաինական «Շախտյորի» դարպասապահ Անդրեյ Պյատովը։ Այդ խաղում գրանցվում է 0:0 հաշվով մարտական ոչ-ոքի ։ Առաջնությունում իր առաջին գոլը Բրահիմին խփում է 2014 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ «Նասոնալի» դեմ 2:0 հաշվով հաղթական խաղում ։
Բրահիմին 2015-16 թվականների Չեմպիոնների Լիգայի մրցության՝ «Մաքքավի Թել Ավիվի» դեմ 2:0 հաշվով հաղթական խաղում հեղինակում է մեկ գնդակ ։
Ֆրանսիա
Արդեն 13 տարեկան հասակում Բրահիմին սկսում է ընդգրկվել տեղի երիտասարդական թիմերի կազմերում։ Նա սկսել է խաղալ Իլ դը Ֆրանսի երիտասարդական թիմում՝ մարզվելով միջազգային երիտասարդական հավաքականներում իր ապագա խաղընկերներից Մամադու Սակոյի և Սեբաստիան Կորշյայի հետ։ Բրահիմին մինչև 16 տարեկանների հավաքականում կատարել է իր նորամուտը 2006 թվականի մարտի 21-ին։ Նա հաջողությամբ իրացնում է Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականի դեմ հաղթական խաղի 11 մետրանոց հարվածը ։ Նա մինչև 16 տարեկանների հավաքականի հետ էր նաև Մոնտեգյույի առաջնության ժամանակ։ Այդ առաջնությունում նա մասնակցում է հավաքականի բոլոր չորս խաղերին՝ ներառյալ առաջնության եզրափակիչ խաղը, որում Ֆրանսիայի հավաքականը 2:1 հաշվով հաղթում է Իտալիայի հավաքականին և դառնում առաջնության չեմպիոնը ։ Մինչև 17 տարեկանների հավաքականում Բրահիմին կատարում է իր նորամուտը 2006 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ 2007 թվականի մինչև 17 տարեկանների Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլում՝ Լիտվայի հավաքականի դեմ խաղում։ Ֆրանսիան այդ խաղում հաղթում է 4:2 հաշվով, իսկ Բրահիմին հայտնվում է խաղադաշտում՝ փոխարինում կատարելով ։ Բրահիմին մասնակցում է որակավորման փուլի առաջին տուրի խաղին, սակայն նա մասնակցություն չի ունենում հենց ամբողջ առաջնության խաղերին՝ կապված այն բանի հետ, որ ֆուտբոլիստը իր ամբողջ ուժերը օգտագործում էր իր նոր ակումբային թիմում հաստատվելու համար ։ Հետագայում նա չի կարողանում մասնակցել նաև 2007 թվականի պատանեկան հավաքականների աշխարհի առաջնությանը։ Բրահիմին մինչև 18 տարեկանների հավաքականում կատարում է իր նորամուտը 2007 թվականի դեկտեմբերի 18-ին՝ Պորտուգալիայի հավաքականի դեմ ընկերական հանդիպումում։ Այդ խաղում ֆրանսիացիները պարտվում են 1:0 հաշվով։ Բրահիմին մասնակցություն է ունենում Գերմանիայի հավաքականի դեմ հաջորդ երկու ընկերական խաղերին նույնպես ։
Մինչև 19 տարեկանների հավաքականում Բրահիմին մասնակցում է բոլոր 19 խաղերին և դառնում 12 գոլի հեղինակ։ Բրահիմին մեծ դերակատարում է ունենում 2009 թվականի մինչև 19 տարեկան պատանիների Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլում։ Նա հինգ գոլ է խփում՝ գրավելով խմբում իրենց ակումբի հակառակորդ բոլոր թիմերի՝ Լիխտեյնշտեյն, Մալթա և Իռլանդիայի հանրապետություն հավաքականների դարպասները՝ համապատասխանաբար 2, 1, 1 (խփած գոլերի թիվ)  ։ Բրահիմին նաև մի քանի գոլեր է հեղինակում հավաքականի ընկերական խաղերում։ 2009 թվականի մարտի 30-ին նա մեկ գոլ է խփում Ուկրաինայի հավաքականի դարպասը, իսկ հաջորդ ամսում մասնակցելով Ֆինլանդիայի հավաքականի՝ 7:0 հաշվով ջախջախմանը՝ դառնալով ևս մեկ գոլի հեղինակ  ։ Կոնկրետ պատանիների առաջնությունում Բրահիմին դառնում է երկու գոլի հեղինակ. առաջինը Բրահիմին հեղինակում է Սերբիայի հավաքականի դեմ խաղում, իսկ երկրորդը՝ Իսպանիայի ։ Իսպանիայի հավաքականի դարպասին խփած հաղթական գնդակը օգնում է Ֆրանսիային դուրս գալ եզրափակիչ, սակայն նրանք եզրափակչում պարտվում են Անգլիայի երիտասարդական հավաքականին ։
Բրահիմին իրավունք ուներ միջազգային մակարդակի վրա հանդես գալ ինչպես Ֆրանսիայի, այնպես էլ Ալժիրի հավաքականում։ «Կլերմոնի» կազմում շատ հաջող մրցաշրջանից հետո նա կապվում է Ալժիրի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի հետ, որն էլ առաջարկում է ֆուտբոլիստին Ալժիրի հավաքականի կազմում մասնակցել 2010 թվականի աշխարհի առաջնությանը ։ Բրահիմին Ռաբահ Սաադանի կողմից ներառվում է հավաքականի կազմը ներկայացնող ոչ վերջնական հայտի մեջ, սակայն ֆուտբոլիստը, որոշելով շարունակել կարիերան Ֆրանսիայի հավաքականում, հրաժարվում է այդ առաջարկից ։ 2010 թվականի մայիսի 12-ին՝ շուրջ մեկ տարի միջազգային հարթակում Ֆրանսիայի հավաքականի կազմից բացակայելուց հետո, Բարհիմին հավաքականի մարզիչ Պատրիկ Հոնֆալոնի կողմից հրավեր է ստանում Ֆրանսիայի մինչև 20 տարեկանների հավաքական՝ մասնակցելու Տուլոնում կայանալիք 2010 թվականի առաջնությանը ։ Նա մասնակցություն է ունենում առաջնությունում Ֆրանսիայի բոլոր 5 խաղերին, որոնց արդյունքում Ֆրանսիան զբաղեցնում է 3-րդ հորիզոնականը։
2010 թվականի օգոստոսի 26-ին Բարհիմին Էրիկ Մոմբաերտսոմի կողմից ստանում է հրավեր մասնակցելու մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում երիտասարդական հավաքականների Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի՝ Ուկրաինայի և Մալթայի հավաքականների դեմ կայանալիք խաղերին։ Մինչև 21 տարեկանների հավաքականում նա իր նորամուտը կատարում է Մալթայի հավաքականի դեմ խաղում։ Բրահիմին մասնակցում է ամբողջ խաղին՝ «բաց չթողնելով» խաղից ոչ մի րոպե, իսկ հավաքականը խաղն ավարտում է հաղթանակով՝ 2:0 հաշվով ։ Հետագայում Բրահիմին հավաքականի կազմում մասնակցում է ևս երեք հանդիպման, սակայն 2011 թվականի փետրվարին Սլովակիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղի ժամանակ վնասվածք ստանալուց հետո այլևս չի մասնակցում ընտրական փուլի խաղերին ։
Ալժիր
2013 թվականին փետրվարին հայտարարվում է, որ Բրահիմին որոշել է փոխել ՖԻՖԱ-ում ազգային պատկանելությունը և հանդես գալ Ալժիրի հավաքականի կազմում ։ Բրահիմին կատարում է իր նորամուտը 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում՝ Բենինի հավաքականի դեմ խաղում ։
2014 թվականի հունիսին հավաքականի մարզիչ Վահիդ Հալիլհոջիչի կողմից Բրահիմին ստանում է հրավեր հավաքականի կազմում 2014 թվականի աշխարհի առաջնության եզրափակիչ փուլին մասնակցության համար ։ Առաջնությունում նա մասնակցում է երեք խաղի՝ խմբային փուլում Կորեայի և Ռուսաստանի հավաքականների և 1/8 եզրափակչում Գերմանիայի հավաքականի դեմ խաղերին ։
2014 թվականի հունիսի 22-ին Բրահիմին հավաքականի կազմում խփում է իր առաջին գոլը, որը 2014 թվականի աշխարհի առաջնության խմբային փուլում Կորեայի Հանրապետության հավաքականի դեմ հաղթական՝ 4:2 հաշվով խաղում Ալժիրի հավաքականի չորրորդ գոլն էր ։
Խաղաոճ
Բրահիմիի «Տեխնիկապես հարուստ խաղացող» մականունը պատճառաբանվում է նրանով, որ Բրահիմին ճանաչված է իր հզոր դրիբլինգային և խաղացողներին արեստավարժորեն շրջանցելու կարողություններով։ Ինչպես նշվել է մի շարք մարզիչների և լրագրողների կողմից, «Բրահիմին բազմակողմանի կարողություններով զարգացված անկանխատեսելի վինգեր է»։ Բրահիմին ճանաչում է ստացել որպես հմուտ դրիբլեր և բարձր արագությամբ ու մի շարք կարողություններով օժտված վինգեր, ինչի շնորհիվ էլ 2014 թվականին ԲիԲիՍի-ի կողմից արժանացել է տարվա լավագույն աֆրիկացի ֆուտբոլիստ կոչման։
Անձնական կյանք
Բրահիմին մուսուլման է ։
Ակումբային
Ըստ 2016 թվականի փետրվարի 28-ի տվյալների
Միջազգային
Ըստ 2015 թվականի օգոստոսի 20-ի տվյալների
Ակումբային
«Ռենն»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալժիրցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պորտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ալժիրի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Չերետո Սանիտա
Չերետո Սանիտա (Cerreto Sannita), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5000 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 127 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82032, հեռախոսային կոդ՝ 82020։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արարատ (գյուղ)
Արարատ, գյուղ Հայաստանի Արարատի մարզում, Երևան-Նախիջևան մայրուղու վրա։ Մարզկենտրոնից գտնվում է 20 կմ հարավ-արևելք։ Նախկինում ունեցել է Դավալի, Դավալու, Դեվրլու անվանումները։ Եղել է Երևանի նահանգի Երևան գավառի մեջ։ Վերանվանվել է 1935 թվականին։ Արարատը՝ նախկին Դավալուն, Հայաստանի հնագույն բնակավայրերից մեկն է։ Գտնվում է գեղատեսիլ վայրում։ Արևելքից տարածվում են Ուրծի լեռները, դիմացը՝ բիբլիական Մասիսներն են։ Ոչ շատ հեռվից, Հայաստանի պետական սահմանի երկայնքով ձգվում է Արաքս գետը։ Արարատ գյուղի հին դպրոցում (ներկայիս 3-րդ միջնակարգ դպրոց) դասավանդել է մանկագիր Աթաբեկ Խնկոյանը ։
Անվան ստուգաբանություն
Դավալու անվան մեկնաբանությունը ոմանք կապում են դավի և լի բառերի հետ, բացատրելով, որ այն նշանակում է կռվի, դավի, վեճի վայր։ Ուսումնասիրություններն ապացուցում են, որ գյուղի բնակիչները պատվասեր և հյուրասեր են եղել, զենք գործածելու մեջ՝ հմուտ։ Յուրաքանչյուր ընտանիք զենք է ունեցել։ Դա է պատճառը, որ Դավալու գյուղը կանգուն է մնացել, թալանի չի ենթարկվել։ Ոմանք Դավալու անունը բացատրում են` ասելով, թե դավալեցիների սարսափն այնքան է տարածված եղել ավազակ ցեղերի վրա, որ գյուղ մտած ուղտը վախից լու է դարձել։
Կլիմա
Գյուղը տեղադրված է ծովի մակարդակից 856 մ բարձրության վրա։ Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 26-ից 28 աստիճան, իսկ առավելագույնը՝42 աստիճան։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վեր են ածվել կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։ Գյուղում կան կվարցի և օնիքսային սև մարմարի պաշարներ, որի մշակումից ստացվում է դեկորատիվ սալիկներ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արարատի մշտական բնակչությունը կազմել է 7609, առկա բնակչությունը` 7331 մարդ , բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Ըստ 2010 թվականի ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների` համայնքի բնակչությունը կազմում է 8275 մարդ, որից 48% տղամարդիկ են, իսկ կանայք՝ 52%։ Մինչաշխատունակ տարիքի բնակչությունը կազմում է 23%, աշխատունակ տարիքի ներկայացուցիչները՝ 61%, հետաշխատունակները՝ 16%։
Տնտեսություն
Գյուղն ունի 2315 տնտեսություն։ Ունի 3 դպրոց, մանկապարտեզ, կապի հանգույց, ամբուլատորիա, Սպարապետի անվան թանգարան։
Ոռոգումը կատարվում է Ազատ և Արաքս գետերի ջրերով, խմելու ջուրը բերվում է Գառնուց։ Ունի գինու գործարան, որը հիմնադրել է Շուստովը 1906 թվականին, հետագայում կողոպտվել է և վերաբացվել է 1925 թվականին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Արարատ գյուղի հարավ - արևելյան մասում է գտնվում Սուրբ Հակոբ եկեղեցին (1866)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1828 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Որսորդները
«Որսորդները», 1977 թվականի երաժշտական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված ռեժիսոր Ռոբերտ Սահակյանցի կողմից։ Ֆիլմում հնչում են մի շարք հայերեն երգեր, ինչպես նաև այն ունի ռուսերեն ներդիրներ ու ոճավորված է համր կինոյի ձևով։
Պատմություն
«Որսորդները» մուլտֆիլմը Ռոբերտ Սահակյանցն ստեղծել է Լյուդմիլա Սահակյանցի մասնակցությամբ 1977 թվականին «Հայֆիլմ» ստուդիայում (Երևան)։ Մուլտֆիլմի սցենարը գրել է ռեժիսորը (Պ. Թյուրաբյանի հետ միասին) հայ գրականության դասական Խաչատուր Աբովյանի ստեղծագործությունների («Պարապ վախտի խաղալիք») մոտիվներով։ Մուլտֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1977 թվականին։
Մոսկվայում ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության համագումարում մուլտֆիլմը դիտելուց հետո Ֆեոդոր Խիտրուկը այն անվանել է «ռումբ»։ Սակայն լայն վարձույթ այն այդպես էլ դուրս չի եկել ։
Սյուժե
Չորս անխելք ընկերներ՝ Մեսրոպը, Ղազարը, Քերոբն ու Սերոբը Բասար շան հետ գնում են թռչուն որսալու։ Երբ նրանք տեսնում են ծառին նստած թռչունին, Մեսրոպը հիշում է, որ գինին մոռացել է տանը, և վերադառնում է դրա հետևից՝ ընկերներին թողնելով հսկելու թռչունին։ Այդ ժամանակ Ղազարը Քերոբին ու Սերոբին առաջարկում է փետրել ծառին նստած թռչունին, ապա կկրակեն նրա վրա, երբ Մեսրոպը վերադառնա։ Հավքը թռչում է։
Վերադարձած Մեսրոպն ընկերներին ասում է, որ նրանք հիմարներ են, ոչ թե որսորդներ։ Նրանք էլ պատասխանում են. «Մենք որսորդներ ենք։ Քեզնից ոչ պակաս»։ Վեճ է բռնկվում, և ընկերները դիմում են անտառում հանգստացող ուսանողին՝ խնդրելով որոշել, թե իրենցից ով է ամենալավ որսորդը։ Նրանք խոստանում են իրենց ճիշտ դատելու դեպքում նրան տալ իրենց ավանակը։
Ուսանողը նրանց առաջարկում է անցկացնել հրաձգության մրցույթ։ Նա նստում է ավանակի վրա, իսկ ընկերները նրան տալիս են գինով սափորը, որպեսզի նա այն դնի որպես թիրախ։ Ուսանողը չի հասցնում սափորը հասցնել մինչև կոճղը, երբ «որսորդները» կրակում են դրա վրա հենց ուսանողի ձեռքին։ Հնարամիտ ուսանողը, որոշելով, որ այդպիսի որսորդների մոտ պետք չէ զենք թողնել, առաջարկում է նայել դրանք, որպեսզի պարզի, թե ում կրակածն է դիպել սափորին։ Ապա նա վերցնում է զենքերն ու հեռանում ավանակին նստած։ Մեսրոպը, Ղազարը, Քերոբն ու Սերոբը գնում են նրան հետևից։
Ուսանողն ավանակի հետ անցնում է գետի (որն ունի 20,3 մ լայնություն) մյուս ափը, և ընկերները որոշում են կրճատել ճանապարհը՝ ցատկելով գետի վրայով։ Գալով այն եզրակացության, որ չորսով նրանք կցատկեն չորս անգամ ավելի հեռու, նրանք միմյանց ձեռք բռնած ցատկում են գետի մեջ։ Բասար շունը անցնում է կամրջով ու գնում ուսանողի հետևից։
Այդ ժամանակ մուլտֆիլմի հերոսները վերադառնում են տուն՝ թրջված, առանց զենքի ու շան։ Կանանց հարցին, թե ինչ է պատահել, որսորդները պատասխանում են, թե իրենց անհաջողության պատճառն այն է, որ գինին մոռացել էին տանը։ Հաջորդ օրը նրանք որոշում են գնալ արջ որսալու։
Արձագանքներ
Մուլտֆիլմը լավ է ընդունվել քննադատների կողմից։ «Էկրան» կինոալմանախըը 1979 թվականին գրել է. Սուր գրոտեսկային գույներ է օգտագործում հայ երիտասարդ մուլտիպլիկատորների ակտիվ աշխատող տաղանդավոր կոլեկտիվը, որ ղեկավարում է Ռ. Սահակյանցը։ Նրանց առավել հաջողված «Որսորդները» և «Մկների ժողովը» ֆիլմերի համար բնութագրական են դասական ու բանահյուսական մոտիվներին դիմելը, կոլորիտային լուծումների և երաժշտության հմուտ օգտագործումը երգիծական կերպարների սրման համար։
Հետաքրքիր փաստեր
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է գրոստեսկի ոճով և աբսուրդի տարրերով։ Էպիզոդիկ միկրոսյուժեների շարքում են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոբերտ Սահակյանցի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1977 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր