cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ԵՊՀ բուսաբանության և սնկաբանության ամբիոն
1929-1945թթ-ին ամբիոնում աշխատել է Դոխիկ Ալեքսանդրի Չատրջյանը, սկզբում որպես ասիստենտ, գիտական լաբորատորիայի վարիչ, հետագայում՝ դոցենտ։ Ամբիոնի ասիստենտներ են եղել Թամարա Պետրոսի Քոչարյանը, Աննա Բորիսի Հովհաննիսյանը, Թամարա Գրիգորի Ծատուրյանը։
1932 թ-ին Ն.Ա. Տրոիցկին, Դ.Ա. Չատրջյանը և Թ.Պ. Քոչարյանը հայերեն լեզվով հրատարակեցին «Ընդհանուր բուսաբանություն» դասագիրքը, ինչպես նաև գունազարդ աղյուսակների ձևով դասագիրք-ձեռնարկ տեղական ֆլորայի առավել տարածված տեսակները որոշելու համար։
1936 թ-ին Ն.Ա. Տրոիցկին «Բույսերի աշխարհագրությունը» կարդալու համար ներգրավեց երիտասարդ, հեռանկարային բուսաբան, բուսաբանության ինստիտուտի հերբարիումի աշխատակից Արմեն Լեոնի Թախտաջյանին, ում ճանաչել էր ԵՊՀ-ում (1929-1930 ուս.տարի)։
Ա.Լ. Թախտաջյանը 1938 թվականի սեպտեմբերից գլխավորեց բույսերի մորֆոլոգիայի և կարգաբանության ամբիոնը։ Ա.Լ. Թախտաջյանը շատ ժամանակ էր տրամադրում Անդրկովկասի բուսաբանության ուսումնասիրմանը։ Նա առաջին անգամ հաստատել է Անդրկովկասի տոմիլյարները, որոնք բնորոշ են Միջերկրյածովյան շրջաններին։
Թախտաջյանի ղեկավարած տարիներին ամբիոնում դասավանդում էին պրոֆեսոր Պ.Դ. Յարոշենկոն, գիտության վաստակավոր գործիչ Ա.Գ. Արարատյանը,  Ա.Ա. Յացենկո-Խմելևսկին։
1941 թվականին Ա.Գ. Արարատյանը, Թ.Գ. Ծատուրյանը, Թ.Պ. Քոչարյանը հրատարակում են ռուս- հայերեն բուսաբանական տերմինների կրճատ բառարանը։
1946 թվականին Ա.Լ. Թախտաջյանը և Ան.Ա. Ֆեոդորովը հրատարակեցին առաջին երկհատորյա պատկերազարդ ուղեցույցը՝ «Երևանի ֆլորան»։
1949-1972թթ. բույսերի մորֆոլոգիայի և սիստեմատիկայի ամբիոնը ղեկավարել է ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից-անդամ Դ.Ն. Տետերևնիկովա-Բաբայանը (Բաբայան)։ Ամբիոնում ստորակարգ բույսերի և հատկապես ֆիտոպաթոգեն սնկերի հետ կապված ուսումնասիրությունները ընդլայնվեցին նրա գործունեության շնորհիվ։
Սնկաբանության ասպարեզում ծավալուն գիտական գործունեության և բազմակողմանի ուսումնասիրությունների արդյունքում 1968թ-ին բուսաբանության ամբիոնից անջատվեց ստորակարգ բույսերի ամբիոնը, որը մինչև 1971թ. ղեկավարեց Դ.Ն. Բաբայանը։ 1971թվականից ամբիոնը ղեկավարեց պրոֆեսոր, այժմ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Լ.Լ. Օսիպյանը։
Բարձրակարգ բույսերի ամբիոնը 1968թ-ից ղեկավարեց դոցենտ Թամարա Գրիգորիի Ծատուրյանը։ Նրա աշխատանքը առաջինն էր Հայաստանում պալինոլոգիայի ասպարեզում և լայն արձագանք ստացավ հայրենական և արտասահմանյան գիտնականների շրջանում։
Այդ տարիներին ամբիոնի աշխատակիցները կատարեցին Հայաստանի տարբեր շրջանների սնկերի ցուցակագրում, որտեղ ընդգրկվեցին սնկերի կարգաբանական և էկոլոգիական խմբերը։ 60-ական թվականների վերջին զգալիորեն ընդլայնվեցին ուսումնասիրվող օբյեկտների շրջանակները, ինչը բերեց բացի ֆիտոտրոֆ (Դ.Ն. Բաբայան, Լ.Լ. Օսիպյան, Ջ.Հ. Մելիք-Խաչատրյան, Մ.Գ. Թասլախչյան, Ս.Գ. Նանագյուլյան, Ս.Գ. Բատիկյան, Ի.Ա. Մարտիրոսյան), նաև հողային (Ջ.Հ. Աբրահամյան, հետագայում Ի.Մ. Էլոյան), ջրային (Լ.Լ. Օսիպյան, Լ.Ա. Հակոբյան), գիշատիչ (Ա.Հ. Եսայան), կոպրոտրոֆ սնկերի (Մ.Գ. Թասլախչյան, Ս.Գ. Նանագյուլյան), դերմատոֆիտների (Լ.Լ. Օսիպյան), կենցաղային և արդյունաբերական տարածքների սնկերի (Ս.Գ. Բատիկյան, Հ.Գ. Բատիկյան), ալերգիկ հիվանդություններ առաջացնող սնկերի (Ա.Հ. Եսայան), բուսական և կենդանական ծագում ունեցող սննդարդյունաբերության (Լ.Լ. Օսիպյան, Հ.Գ. Բատիկյան, Կ.Մ. Գրիգորյան), դեղորայքակոսմետիկ միջոցների (Լ.Լ. Օսիպյան, Ա.Հ. Զաքարյան), արդյունաբերական նյութերի և դրանցից պատրաստված իրերի կոնտամինանտ-դեստրուկտորների (Ջ.Հ. Աբրահամյան) ուսումնասիրությունները։
2005 թ-ից մինչ այժմ ամբիոնի վարիչն է կ.գ.դ., պրոֆեսոր Ս.Գ. Նանագյուլյան ը։
Ռուսիչի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Ռուսիչի (Русичи), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Կոկսովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հոգեկան հատկություններ
Հոգեկան հատկություններըբնորոշվում են առավել կայունությամբ։ Ընդունված է այստեղ դիտարկել անձի առավել էական հատկությունները, որոնք ապահովվում են մարդու վարքի և գործունեության որոշակի քանակական և որակական մակարդակ։ Այս առանձնահատկությունների զարգացվածության մակարդակը կանխորոշում են մարդու անկրկնելիությունը, նրա անհատականությունը։ Այստեղ ներառված են ուղղվածությունը, ընդունակությունները, խառնվածքը, բնավորությունը։
Հոգեկան ձևավորումները կան տեսաբաններ, ովքեր չեն առանձնացնում որպես առանձին խումբ՝ այն միացնելով հոգեկան առանձնահատկություններին։ Ձևավորումներին վերաբերում են պահանջմունքները, արժեքները, հետաքրքրությունները, հոբբին, իմաստը, դրդապատճառները և այլն։
Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն
Մակար Չուդրա
Մակար Չուդրա (Макар Чудра), Մաքսիմ Գորկու առաջին տպագրական ստեղծագործությունը։ Հրատարակվել է 1892 թվականին «Կավկազ» թերթում։ Պատմվածքը առաջին անգամ ստորագրվել է Մ. Գորկի կեղծանունով։ Էկրանավորվել է ռեժիսոր Էդուարդ Լոտյանույի կողմից 1976 թվականին։
Սյուժե
Ստեղծագործության գլխավոր հերոսը մի ծեր գնչու Մակար Չուդրան է։ Նա մի լեգենդ է պատմում երկու երիտասարդ գնչուների՝ Լոյկո Զոբարայի և Ռադիի ողբերգական հանդիպման մասին, ովքեր սիրում են միմյանց, բայց այդ զգացմունքը համարում են մի շղթա, որը զրկել է իրենց անկախությունից։ Արդյունքում Լոյկոն սպանում Ռադույին և բոլոր մոտ կանգնում է նրա առաջ, արդեն մահացած, ծնկի գալով, այսպիսով կատարելով աղջկա կողմից ավելի վաղ դրված իրենց հարսանիքի պայմանը ։ Ռադիի հայրը, ով տեսավ դստեր մահը, Լոյկոյին սպանում է դանակով ։
Ստեղծման պատմություն
1892 թվականի ամռանը գտնվելով Թիֆլիսում, Ալեքսեյ Պեշկովը հանդիպեց հեղափոխական շարժման մասնակից Ալեքսանդր Կալյուժնիին։ Լսելով պատանու պատմություններ ճամփորդության մասին, Կալյուժնին անգամ առաջարկում էր նրան գրի առնել այդ պատմությունները ։ Երբ «Մակար Չուդրա» պատմվածքի  ձեռագիրը պատրաստ էր, Կալյուժնին ծանոթ լրագրողի՝ Ցվետնիցկովի օգնությամբ կարողացավ  «Կավկազ» թերթում տպագրել պատմվածքը ։
1925 թվականին Կալյուժինին ուղղված նամակում Գորկին հիշեցրել է իր գրական դեբյուտի մասին, նշելով՝ «Ձեր հարվածին ես պարտական եմ նրանով, որ արդեն երեսուն տարի է ծառայում եմ ռուս արվեստին» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1892 պատմվածքներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու պատմվածքներ
Պոզաթալան
Պոզաթալան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Մարատ Հասրաթյան
Մարատ Ռուսլանի Հասրաթյան (ծնվել է 1979 թ. օգոստոսի 3-ին Ստեփանակերտ քաղաքում), քաղաքական գործիչ, իրավաբան։ 1996 թ. ավարտել է Ստեփանակերտի թիվ 11 դպրոցը։ 1996-1999 թթ. ծառայել է Արցախի Պաշտպանության բանակում։
Քաղաքական գործունեություն
2007 թ. ավարտել է Երևանի «Երևան» համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
1999-2005 թթ.՝ Հայաստանի արտակարգ իրավիճակների նախարարության ՍՊԱԾ գործակալության «Սեյսմիկ պաշտպանության Արևելյան ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի իրավախորհրդատու։ 2005-2007 թթ.՝ «Արցախի կարի-կոշիկի արտադրական միավորում» ՓԲԸ կադրերի բաժնի վարիչ։ 2007 թ. հոկտեմբերի 14-ին Արցախի տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունների արդյունքում ընտրվել է Ստեփանակերտի քաղաքային համայնքի ավագանու անդամ։ 2008 թ.-ից՝ Արցախի սոցիալական ապահովության նախարարության բժշկասոցիալական փորձաքննության կենտրոնի իրավաբան-մեթոդիստ։ 2010 թ. մայիսի 23-ի խորհրդարանական ընտրություններում թիվ 1 ընտրատարածքից ընտրվել է ԼՂՀ հինգերորդ գումարման Ազգային Ժողովի պատգամավոր1  ։ Եղել է Ազգային ժողովի սոցիալական ոլորտի հարցերի (2012 թվականից՝ սոցիալական և առողջապահության հարցերի) մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է Ազգային ժողովի «Արցախատուն» պատգամավորական խմբի անդամ։ Անկուսակցական է։ 2011 թվականին նա մասնակցեց Ստեփանակերտի քաղաքապետի ընտրություններին, նվաճեց ընտրողների ձայների 13 տոկոսը՝ հաղթելով Սուրեն Գրիգորյանին և Էդուարդ Աղաբեկյանին    ։ 2012 թ. Նշանակվել է Արցախի աշխատանքի և սոցիալական ապահովության նախարարության կենսաթոշակային բարեփոխումների իրազեկման կենտրոնի տնօրեն։ 2015 թ. փետրվարի 24-ին Արցախի կառավարության որոշմամբ դարձավ Արցախի սոցիալական ծրագրերի հիմնադրամի ղեկավար։ Մարատ Հասրաթյանը Ազգային ժողովի սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է և 2012 թվականից` սոցիալական և առողջապահական հարցերի հանձնաժողովի նախագահ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Աթլետիկ Բիլբաո
Աթլետիկ Բիլբաո (Athletic Club de Bilbao), իսպանական ֆուտբոլային ակումբ Բիլբաո քաղաքից (Բասկերի երկիր)։ Հանդես է գալիս Լա Լիգայում 1928 թվականից ի վեր։ 8 անգամ դարձել է Լա Լիգայի հաղթող։ Ընդհանուր մրցանակների թվով ակումբը չորրորդն է Իսպանիայում զիջելով «Ատլետիկոյին», «Ռեալ Մադրիդին» և «Բարսելոնային»։ Մադրիդի «Ռեալի» ու «Բարսելոնայի» հետ միասին այն եզակի ակումբներից է, որոնք չեն լքել Լա Լիգան։ Բիլբաոյի «Աթլետիկն» ունի նաև կանանց ակումբ, որը 4 անգամ հաղթել է Իսպանիայի ֆուտբոլի կանանց առաջնությունում։
Բիլբաո ՖԱ, Աթլետիկ ակումբ և Բիսկայա
Ֆուտբոլը Բիլբաոյում տարածում գտավ Բրիտանիայից եկած հանքափորների ու նավաշինարարների և վերադարձած ուսանողների շնորհիվ։
19-րդ դարի վերջին Բիլբաոն հանդիսանում էր կարևոր նավահանգիստ, որտեղ գտնվում էին նավաշինության գործարաններ և երկաթի հանքեր։ Այն հանդիսանում էր Իսպանիայի տնտեսության կարևորագույն կենտրոններից մեկը և որպես հետևանք այստեղ էին ուղևորվում բազմաթիվ ներգաղթյալ աշխատողներ։ Նրանց մեջ էին նաև հանքափորներ հյուսիսարևելյան Անգլիայից և նավաշինարարներ Սանդերլենդից, Սաութհեմփտոնից և Պորտսմուտից։ Բրիտանացի բանվորները իրենց հետ բերեցին նաև ֆուտբոլ խաղը։ 1890-ականների սկզբներին այս բանվորները հիմնեցին Բիլբաո ֆուտբոլային ակումբը։
Նույն ժամանակահատվածում բասկերի երեխաները մեկնում էին Մեծ Բրիտանիա ստանալու բարձր որակավորում ինժեներիայի և կոմերցիայի բնագավառում։ Այնտեղ նրանք հետաքրքրվում էին նաև ֆուտբոլով և, վերադառնալով հայրենիք, ֆուտբոլային հանդիպումներ էին կազմակերպում բրիտանացի բանվորների հետ։ 1898 թվականին ուսանողների պատկանող գիմնազիաներից մեկում հիմնադրեցին «Աթլետիկ» ակումբը՝ օգտագործելով անգլիական տերմիններ։ 1901 թվականին տեղի ունեցավ հանդիպում «Գարսիա» սրճարանում, որտեղ հաստատվեցին ձևական կանոններ։
1902 թվականին Բիլբաոյի երկու ակումբները միավորվեցին և վերանվանվեցին «Բիզկայա» ակումբ, որը մասնակցեց առաջին Կոպա դել Ռեյի մրցաշարին։ Նրանք վերադարձան գավաթով՝ հաղթելով Բարսելոնային եզրափակչում։ Դա էր երկու ակումբների միաձուլման հիմնական պատճառը։ Այդ նույն տարում Բասկ ուսանողները հիմնեցին նաև «Աթլետիկ Մադրիդ» ակումբը։ Այս ակումբը հետագայում վերանվանվեց «Ատլետիկո Մադրիդ»։ Ակումբի հիմնադրման տարեթիվը շատ ժամանակ քննարկումների թեմա է ֆուտբոլի պատմաբանների մոտ։ Ակումբը իր հիմնադրման ամսաթիվը համարում է 1898 թվականը, սակայն որոշ պատմաբաններ գտնում են, որ այն հիմնադրվել է 1901-ին կամ 1903-ին։
Ակումբի գույներ
«Աթլետիկ Բիլբաոն» սկսեց խաղալ սեփական ձեռքով պատրաստված սպիտակ վերնաշապիկներով, բայց 1902-03 մրցաշրջանում առաջին պաշտոնական վերնաշապիկների գույները դարձան կիսասպիտակ, կիսաերկնագույն, որոնք կրկնօրինակել էին «Բլեքբերն Ռովերսից», որոնք նվիրել էր Խուան Մոզերը։ Ավելի ուշ Խուան Էլորդայ անունով մի երիտասարդ ուսանողի Բիլբաոյից, ով ծննդյան տոները անցկացնում էր Լոնդոնում, հանձնարարել էին գնել 25 նոր վերնաշապիկներ, բայց նա չկարողացավ ձեռք բերել բավական քանակությամբ։ Սպասելով Բիլբաո գնացող նավին դատարկ ձեռքերով՝ Էլորդայը որոշեց որ տեղի Սաութհեմփտոն ՖԱ ակումբի գույները համապատասխանում են Բիլբաո քաղաքի գույներին և գնեց նրանցից 50 վերնաշապիկ։ Մինչև Բիլբաո հասնելը ակումբի ղեկավարությունը արդեն որոշել էր անմիջապես փոխել ակումբի գույները և 1910 թվականից Աթլետիկ Բիլբաոյի պաշտոնական գուներն էին կարմիր-սպիտակը։ Էլորդայի գնած 50 վերնաշապիկներից 25-ը ուղարկեցին «Ատլետիկո Մադրիդին», որպես դուստր ակումբի։ Մինչև ակումբի մարզաշապիկների գույների փոխելը միայն մեկ ակումբ էր հանդես գալիս կարմիր-սպիտակ մարզաշապիկներով, դա «Սպորտինգ Խիխոնն» էր 1905 թվականից ։
Կոպա դել Ռեյ
Ակումբը մասնակցել է Արքայական գավաթի խաղարկություններին սկզբնական տարիներից։ Առաջին խաղարկության հաղթանակից հետո որպես Բիզկայա Ակումբ, արդեն 1903 թվականին ակումբը հաղթեց արդեն Աթլետիկ Բիլբաո անվանմամբ։ 1904 թվականին նրանք ճանաչվեցին հաղթող, քանի որ Մադրիդյան Էսպանյոլը չներկայացավ եզրափակիչ հանդիպմանը։ Կարճատև դադարից հետո նրանք նորից տիրացան գավաթին 1911-ին, որից հետո երեք անգամ անընդմեջ հաղթեցին մրցաշարը 1914-1916 թվականներին։ Ակումբի աստղ էր համարվում Պիչիչին, որը դարձավ Սան Մամես մարզադաշտում խփած առաջին գոլի հեղինակը նաև դարձավ հետ տրիկի հեղինակ 1915 թվականի եզրափակչում։ Ներկայումս Լա Լիգայի լավագույն ռմբարկուներին պարգևատրում են Պիչիչի տիտղոսով։
Առաջին Լա Լիգա
«Աթլետիկը» միակ բասկյան ակումբը չէր, երբ Լա Լիգան մեկնարկեց 1920 թվականին։ Կային նաև այլ ակումբներ, ինչպիսիք էին «Ռեալ Յունիոնը», «Արանես կլաբ դե Գետհիոն» և «Ռեալ Սոսյեդադը» որոնք նույնպես հանդես էին գալիս Լա Լիգայում։ Մինչև 1928 թվականը միայն այս չորս ակումբներն էին ներկայացնում Բասկերի երկիրը, 1930-ին նրանց միացավ «Դեպորտիվո Ալավեսը»։ Դա նշանակում էր, որ Լա Լիգայի մրցաշարին մասնակցող 10 ակումբներից 5-ը ներկայացնում էին Բասկերի երկիրը։
Ֆրեդ Պենտլանդի ժամանակաշրջան
1921 թվականին «Ռասինգ Սանտանդեր» ակումբից ժամանեց նոր մարզիչ, որի անունն էր Ֆրեդ Պենտլանդ։ 1923 թվականին նրա գլխավորությամբ ակումբը նվաճեց արքայական գավաթը։ Նա հեղափոխեց ակումբի խաղաոճը՝ նախապատվությունը տալով կարճ փոխանցումներով խաղին։ 1927 թվականին նա լքեց «Աթլետիկը» և ապա մարզեց «Ատլետիկո Մադրիդը», «Ռեալ Օվիեդոն» և Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։ 1929 թվականին նա նորից ստանձնեց «Աթլետիկի» մարզչի պաշտոնը և նրա հետ 1930 և 1931 թվականներին նվաճեց Լա Լիգան և արքայական գավաթը միասին։ Նա նվաճեց արքայական գավաթը 4 անգամ անընդմեջ 1930-1933 թվականներին և գրավեց Լա Լիգայում երկրորդ հորիզոնականը 1932-ին և 1933-ին։ 1931 թ. «Աթլետիկը» հաղթեց «Բարսելոնային» 12–1 հաշվով, որը «Բարսելոնայի» ամենախոշոր պարտությունն է պատմության մեջ։
Ատլետիկո Բիլբաո
1941 թվականին ակումբը վերանվանվեց «Ատլետիկո Բիլբաո», համաձայն Ֆրանկոյի հրամանի, որը արգելում էր ոչ իսպանական անվանումների օգտագործումը, ինչպես նաև ակումբում պետք է խաղային միայն Բասկ ֆուտբոլիստներ։ Այս նույն տարում տեղի ունեցավ Տելմո Սառայի նորամուտը։ Հաջորդ 13 մրցաշրջաններում նա «Ատլետիկոյում» հանդես գալով խփեց 294 գոլ, իսկ ազգային հավաքականի կազմում՝ 20 գոլ։ 1950-51 մրցաշրջանի ընթացքում խփելով 38 գնդակ նա 50 տարուց ավել մնում էր ռեկորդային մինչև որ նրա ռեկորդը գերազանցեց Մադրիդի «Ռեալի» խաղացող Կրիշտիանու Ռոնալդուն։ Այս ժամանակաշրջանի մեկ այլ մեծագույն խաղացող էր Պանիզոն։ 1943 թ. ակումբը հաղթեց Լա Լիգան և գավաթը միասին, ինչպես նաև պահպանեց գավաթը 1944 և 1945 թվականներին։
Օտարերկրյա ակումբների նման, «Ատլետիկոն» օգտագործեց «Նախահոր կանոնը», ոը թույլ էր տալիս որոշ խաղացողների, որոնք ունեին Բասկյան արմատներ, խաղալ ակումբում։ Այն հնարավոր դարձրեց Բարսելոնայում ծնված Արմանդո Մերիոդոյին խաղալ ակումբում։ 1960-ականներին այլ խախացողներ ինչպիսիք էին Խեսուս Մարիա Պերեդան, Միգել Ջոնսը, և Խոսե Էուլոգիո Գարատեն նույնպես միացան ակումբին։ Մինչդեռ նրանցից ոչ ոք չէր ծնվել Բասկոնիայում, չնայած մեծացել էին Բասկերի երկրում և կարող էին համարվել բասկեր։ Գարատեն նույնիսկ ուներ Բասկ ծնողներ։
1970-ականները նույնպես հաջող չէին ակումբի համար, նրանք տիրացան միայն Արքայական գավաթին 1973 թվականին։ 1975 թվականի դեկտեմբերին Ռեալ Սոսիեդադի հետ խաղից առաջ «Ատլետիկոյի» խաղացող Իրիբարը և «Սոսեյդադի» ավագ Իգնասիո Կորտաբարիան տեղադրեցին Բասկերի երկրի դրոշը մարզադաշտի կենտրոնում։ Սա առաջին հասարակայնորեն տեղադրված դրոշն էր Ֆրանկոյի մահվանից հետո։ 1977-ին ակումբը հասավ ՈՒԵՖԱ գավաթի եզրափակիչ, որտեղ պարտվեց «Յուվենտուսին»։ Մինչև այժմ նրանք անվանվում են «Աթլետիկ Բիլբաո»։
Կլեմենտեի ժամանակաշրջան
1981 թվականին ակումբի մարզիչ դարձավ Խավիեր Կլեմենտեն։ Կարճ ժամանակում նա ձևավորեց ամենահոջողակ թիմերց մեկը «Աթլետիկ Բիլբաոյի» պատմության մեջ։ Երիտասարդ ֆուտբոլիստներ, ինչպիսիք էին Սանտիագո Ուրկիագան, Միգել դե Անդրեսը, Իզմայել Ուրտուբին, Էստանիսլաո Արգոտեն և Անտոնի Սուբիսարետան միացան վետերաններ Դանիին և Գոյկոեչեային։ Նրա պաշտոնավարման առաջին տարում «Աթլետիկը» Լա Լիգայում գրավեց 4-րդ տեղը։ 1983 թվականին նրա գլխավորությամբ ակումբը հաղթեց Լա Լիգան, իսկ 1984-ին՝ Լա Լիգան և Կոպա դել Ռեյը միասին։ 1985-ին և 1986-ին ակումբը զբաղեցրեց համապատասխանաբար 3-րդ և 4-րդ հորիզոնականները։ Կլեմենտեի «Աթլետիկը» հայտնի էր իր ագրեսիվ խաղաոճով, որի շարժիչ ուժն էր Գոյկոեչեային։ Նա փակում էր երկու կիսապաշտպանների միաժամանակ և որպես արդյունք քննադատում էին «Ատլետիկոյին» փակ թիմ լինելու համար, սակայն արդյունավետ։
«Աթլետիկն» այլևս երբեք չունեցավ նման հաջողություններ, ինչպես Կլեմենտեի ժամանակ։ Այնպիսի հաջողակ մարզիչներ ինչպիսիք էին Խոսե Անխել Իրիբարը, Հովարդ Կենդալը, Յուպ Հայնկեսը և Խավիեր Իրուրետան անգամ մոտ չկանգնեցին Կլեմենտեի ձեռքբերումներին։
Ֆերնանդեսի ժամանակաշրջան
Կլեմենտեից հետո «Աթլետիկի» ամենահաջողակ մարզիչն էր Լուիս Ֆեռնանդեսը, ով ստանձնեց պաշտոնը 1996 թվականին։ 1998 թվականին նրա գլխավորած ակումբը գրավեց Լա Լիգայում երկրորդ տեղը և մասնակցեց Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլին։ Ֆեռնանդեսի միջոցով ակումբը ձեռք բերեց ավելի ճկուն քաղաքականություն, նրա ժամանակ ակումբին կարող էր օգնել յուրաքանչյուր ոք, որը ուներ Բասկյան ծագում։ Նրանցից էր Պատխի Ֆերեյրան Սալամանկայից և Բիուրունից, բրազիլացի ով գաղթել էր Բասկերի երկիր երիտասարդ տարիքում, խաղաց ակումբում 1980-ականների վերջում։ Չնայած այս քաղաքականությանը, երկու բասկեր՝ Բենջամինը և Ռոբերտո Լոպես Ուֆարտեն, ովքեր ունեին բասկ ծնողներ, չխաղացին ակումբում։
Ֆեռնանդեսի օրոք ակումբ տեղափոխվեցին Բիկսենտ Լիզարազուն, ով Ֆրանսիայում ծնված առաջին բասկ ֆուտբոլիստն էր, Իսմայել Ուրսայիսը և Խոսե Մարին։ «Ատլետիկը» նաև ներգրավում էր բասկյան այլ ակումբների խաղացողների, որի համար մեղադրվում էր «գողության» մեջ։ 1995 թվականին «Ատլետիկ» եկավ Խոսեբա Էչեբերիան տեղի Ռեալ Սոսիեդադ, չնայած ակումբների ակնհայտ թշնամանքին։ Նշված խաղացողները հետագայում դարձան ակումբի կորիզը։
Վերջին մրցաշրջաններ
Վերջին մրցաշրջաններում «Ատլետիկը» տեղ էր զբաղեցնում հիմնականում մրցաշարային աղյուսակի միջին հորիզոնականներում, իսկ 2005-2006 և 2006-2007 թվականների մրացաշրջաններում պայքար էր մղում բարձրագույն լիգայում մնալու համար։ 2006 թվականին, երբ Ատլետիկը Լա Լիգան լքելու վտանգի առաջ էր, 37-րդ փուլում իսկական գոյամարտ եղավ Դեպորտիվո լա Կորունյայի հետ խաղում, որում ակումբը մրցակցի հարկի տակ հաղթեց 2:1 հաշվով։ Խավիեր Կլեմենտեն երրորդ անգամ ստանձնեց ակումբի մարզիչի պաշտոնը 2005-ին, երբ ակումբը գտնվում էր վերջին հորիզոնականում։ Նա զգալիորեն ուժեղացրեց ակումբի պաշտպանական գիծը և արդյունքում կարողացավ բարելավել ակումբի վիճակը, չնայած դրան նա չմնաց մարզիչի պաշտոնում 2006-2007 մրցաշրջանում։ 2006–2007 մրցաշրջանը վատագույնն էր «Ատլետիկի» պատմության ընթացքում, մինչև վերջին տուրը ակումբը գտնվում էր վտանգավոր գոտում, վերջին տուրում հաղթելով «Լևանտեին» 2:0 հաշվով ակումբը կարողացավ միայն պահպանել իր տեղը բարձրագույն խմբում։ Ակումբի ղեկավարությունը գտնում էր, որ պահպանել իրենց տեղը Լա Լիգայում ավելի կարևոր է քան մրցանակները։ «Էլ Մունդո» պարբերականի 1990-ականներին կատարած հետազոտության արդյունքում պարզվել էր, որ «Ատլետիկի» երկրպագուների 76%-ի կարծիքով, ավելի լավ է լքել Լա Լիգան քան հրաժարվել ֆուտբոլիստների Բասկյան արմատներ ունենալու քաղաքականությունից։ «Ատլետիկի» կանանց ակումբը վերջին ժամանակներին ավելի հաջողակ էր, դառնալով Իսպանիայի 4-ակի չեմպիոն 2003-ից 2007 թվականանների ընթացքում։
Ներկա կազմ
2019 թվականի սեպտեմբերի 10-ի դրությամբ
(Ավագ)
(2-րդ ավագ)
Ծանոթագրություններ
Աթլետիկ Բիլբաո Կատեգորիա:1898 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:1898 հիմնադրումներ Իսպանիայում
(9457) 1998 FB75
(9457) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 24-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Կապիրևշչինա
Կապիրևշչինա (Капыревщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
(9457) 1998 FB75
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,169436 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6169 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,722 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2060,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174675 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,47° անկյուն։
Կապիրևշչինա
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 934 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոտովիլովկա
Մոտովիլովկա (Мотовилівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1601 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մոտովիլովկա գյուղում բնակվում էր 929 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28535 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1601 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քիլիթ
Քիլիթ (Kilit), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում։
Կատեգորիա:Որդուարի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գողթնի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական շփման գծի բնակավայրեր ադրբեջանական կողմից
Սալուոռա
Սալուոռա (Saluora), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սեմիմայաչնի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Սեմիմայաչնի (Семимаячный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Գրուշևո-Դուբովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պետրո-Մարկովկա
Պետրո-Մարկովկա (Петро-Марківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1932 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1932 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(1591) Բեզ
(1591) Բեզ (Baize), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1951 թվականի մայիսի 31-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,392866 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9735 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8122 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266273 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,81° անկյուն։
Բեզ աստերոիդը պատկանում է Ֆոկեայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդների ուղեծրերը ունեն մեծ կիսաառանցքներ, ընկած 2,25-ից մինչև 2,5 ա. մ. միջակայքում և 0,1-ից ոչ մեծ էքսցենտրիսիտետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆոկեայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1951 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիլվեն Արենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ասֆալտե ջունգլիներ (ֆիլմ)
«Ասֆալտե ջունգլիներ» (The Asphalt Jungle), 1950 թվականի Բյորնետտի վեպի հիման վրա Ջոն Հյուսթոնի ամերիկական դասական նուար ֆիլմ։ 2008 թվականին մուտքագրվել է Ֆիլմերի ազգային ցուցակ։
Սյուժե
Ինտելիգենտ պահվածքով հանցավոր աշխարհի հանճարեղ «պրոֆեսոր» Էրվին Ռեդենսշնայդերը ճաղերի հետևում մնալիս մտածում էր կողոպուտի մի ծրագիր, որը աշխարհը չի տեսել։ Ամերիկյան անանուն քաղաքի «ասֆալտապատ ջունգլիներում», որտեղ բարոյական քայքայումը իր հետքն է թողել ինչպես օրենքի ծառաների (լեյտենանտ Դիտրիխի), այնպես էլ հարուստ փաստաբանների (պարոն Էմմերիխ) վրա, «պրոֆեսորը» գտնում է գործը կատարողներին՝ իտալական ընտանիքին նվիրված սեյֆեր բացող  Չավելիին, Գաս անունով խորտկարանի կուզիկ սեփականատերոջը,  և մի քիչ անհասկացող տղա Դիքսին, որը երազում է Կենտուկիում ետ գնել իր հայրական ֆերման։
Վավերագրական ճշգրտությամբ ռեժիսորը բացահայտում է հանցագործության անատոմիան ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է աբսուրդային պատահականությամբ «իդեալական հանցագործությունը» սկսում քանդվել, և դրանում ներգրավված յուրաքանչյուր ոք գնում է դեպի կործանում։
Ֆիլմի շուրջ
Ֆիլմը հիմնված է Ու․ Ռ․ Բյորնետտի՝ սուր դետեկտիվների հեղինակի համանուն ստեղծագործության վրա։ Իր նրա մի այլ գրքի հիման վրա նկարահանվել է «Փոքրիկ Կեսար» գանգստերական ֆիլմը (1931)։
Ֆիլմը առաջադրվել է Օսկար կինոմրցանակի (1951), երկրորդ պլանի ամենալավ դերասան (Սեմ Ջաֆֆե), ամենալավ ռեժիսուրա (Ջոն Հյուսթոն), ամենալավ սցենար (Բեն Մեդդոու, Ջոն Հյուսթոն), ամենալավ սև և սպիտակ օպերատական աշխատանք (Հարլդ Ռոսսոն) անվանակարգերում։ 1950 թվականին Սեմ Ջաֆֆեն արժանացել Վենետիկի կինոփառատոնում արժանացել է տղամարդու ամենալավ դերակատար մրցանակին
Սկսնակ դեասանուհի Մերիլին Մոնրոն փոքրիկ դեր է խաղացել։ Թիթրերում նրա անունը վերջում էր նշված, այնուամենայնիվ, Մոնրոյի հետագա համբավի շնորհիվ ֆիլմի VHS և DVD թողարկումների շապիկների վրա մշտապես հայտնվում էր Մոնրոն, որպես ֆիլմի հիմնական «աստղը» ։
Ազդեցություն
Ֆիլմի առաջին և վերջին կադրերը անցան ամերիկական կինեմատոգրաֆիայի ոսկե հիմնադրամ։ Ֆիլմը գտնվում է կողոպուտի ժանրի ակունքներում և որպես օրինակ էր ծառայել Ժ. Դասենի «Տղամարդկանց ընդհարում» (1955) և Ս.Կուբրիկի «Սպանությունը» (1956) ֆիլմերի համար ։ Կինոյի պատմաբանները նրա ազդեցության հետքեր են գտնում նույնիսկ Քուենտին Տարանտինոյի ֆիլմերում, ներառյալ «Կատաղած շներ» (1992) և «Քրեական ընթերցում» (1994) ֆիլմերը  ։ Հոլիվուդը 1958, 1963 և 1972 թվականներին երեք անգամ դիմել է «Ասֆալտե ջունգլիներ» վեպի ՝ էկրանավորմանը, բայց ոչ մի ռիմեյք հաջող չի եղել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր
Բոյսե
Բոյսեն (Boise (տեղական արտաբերում) կամ ), քաղաք է ԱՄՆ-ի հյուսիսարևմտյան մասում, Այդահո նահանգում։ Այն Այդահոյի նահանգի կենտրոնն է և գտնվում է Ադա շրջանում։ Քաղաքը գտնվում է Բոյսե գետի վրա։ 2008 թ. մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 205.314 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:Այդահո Կատեգորիա:1863 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անդրիս Կալնոզոլս
Կենսագրություն
Անդրիս Կալնոզոլսը ծնվել և մեծացել է Տալսիում։ Ստացել է բակալավրի կոչում Լատվիայի մշակույթի ակադեմիայի դրամատիկականի դերասանական բաժնում՝ տիկնիկային թատրոն մասնագիտությամբ (2005) և մագիստրոսի կոչում` թատերական ռեժիսուրայի բաժնում (2013)։ 2004 թվականին նա իր գործընկերներ Գիրտս Սոլիսի, Գինտու Շիրմելի-Շիրմանի և այլ երիտասարդ դերասանների ու ռեժիսորների հետ հիմնել է Տիկնիկային և օբյեկտների փորձարարական «Umka.lv» թատերախումբը, եղել է դրա շոուների համահեղինակ, բեմադրիչ և դերասան ։
Գրական գործունեություն
Անդրիս Կալնոզոլսը բեմադրել է իր դրամատուրգիական գործերը Ռիգայի Dirty Deal թատրոնում` «Լավագույն մարդը Թահկուրանում» (արժանացել է Լատվիայի դրամատուրգների գիլդիայի մրցանակի, 2013) և «Բենզին-մարդ» (2015), Ģertrūdes ielas թատրոնում «Միշտ երեկ չէ առաջին օրը» (2016) ։ 2012 թվականին նրա բեմականացրած Շառլ Պեռոյի «Կոշկավոր կատուն» հեքիաթը «Տարվա լավագույն ներկայացում երեխաների և պատանիների համար» անվանակարգում առաջադրվել է Լատվիայի ամենամյա թատերական Spēlmaņu nakts (Խաղամոլի գիշեր) մրցանակի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ Կատեգորիա:Լատիշ դրամատուրգներ
Հացիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Հացի գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 23 հուշարձան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտունու շրջանի հուշարձանների ցանկեր
Ակիմ Ադամս
Ակիմ Իլիա Ադամս, տրինիդադցի ֆուտբոլիստ ով խաղացել է պաշտպանի դիրքում։
Վաղ տարիներ
Իր կարիերան Ակիմը անցկացրել է Տրինիդադ և Տոբագոյի «Քոնեքշն», T&TEC, «Յունայթեդ Պետրոտրին» և «Սենթրալ» ֆուտբոլային ակումբներում ։
«Ֆերենցվարոշ», հիվանդություն և մահ
2013 թվականին Ադամսը պայմանագիր է ստորագրել «Ֆերենցվարոշ» ֆուտբոլային ակումբի հետ ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 25-ին նա սրտի կաթված է ստացել  ։ Նրա առողջական վիճակը երկար ժամանակ չի բարելավվել, և հոկտեմբերի 8-ին ստիպված են եղել անդամահատել ձախ ոտքը, որպեսզի փրկեն կյանքը  ։ Նրա բժիշկը հայտարարել է, որ ֆուտբոլիստի օրգանիզմը պատրաստ չէր փոխպատվաստման  ։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 28-ին, կլինիկայում, Ադամսը կաթված է ստացել և ընկել կոմայի մեջ ։ Նա մահացել է Բուդապեշտում 2013 թվականի դեկտեմբերի 30-ին  ։
Կարիերան ազգային հավաքականում
Տրինիդադ և Տոբագոյի հավաքականի կազմում Ադամսը խաղացել է դեռևս պատանի տարիքից, մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային խաղերի։ 2007 թվականին մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը։ Ադամսի դեբյուտը ազգային հավաքականում եղել է 2008 թվականին, երբ նա 16 տարեկան էր ։
Անձնական կյանք
Ակիմի եղբայրը՝ Ակինի Ադամսը, նույնպես ֆուտբոլիստ է։ Ակինին խաղում է «Փոյնթ Ֆորթին Սիվիք» ֆուտբոային ակումբում, որպես դարպասապահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Աստերոիդների ցանկ (278101-278200)
Աստերոիդների ցանկ (278001-278100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (278201-278300)
Հրանտ Քոչարով
Հրանտ Եգորի Քոչարով (Քոչարյան, ), հայ աստղաֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1972)։ ՌԴ բնական ԳԱ թղթակից անդամ։
Կենսագրություն
Հրանտ Քոչարովը ծնվել է 1932 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, Թիֆլիսում։ 1956 թվականին ավարտել է Լենինգրադի ճարտարագիտական ինստիտուտը։ 1956 թվականից աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտում։ 1971 թվականից եղել է աստղաֆիզիկայի բաժնի վարիչ, գլխավոր գիտաշխատող, 1978 թվականից, միաժամանակ՝ Պետական տեխնիկական համալսարանի տիեզերական հետազոտությունների ամբիոնի վարիչ ։
Աշխատանքները վերաբերում են միջուկային ֆիզիկային, նեյտրինային աստղաֆիզիկային, արեգակնային բռնկումներին, գերնոր աստղերի պայթյուններին։ Քոչարովի գլխավորությամբ մշակված «Ռիֆմա» սարքի (տեղակայվել է «Լուսնագնաց-1» և «Լուսնագնաց-2» տիեզերական ապարատներում) օգնությամբ է որոշվել լուսնահողի քիմիական բաղադրությունը։ Հեղինակ է մենագրությունների և դասագրքերի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ աստղաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Սինեգորսկի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Սինեգորսկի (Синегорский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Սինեգորսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ 2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 6670 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հեքսան
Հեքսան, սահմանային ածխաջրածին, C6H14։ Պատկանում է ալկանների դասին։
Հատկություններ
Անգույն հեղուկ է, թույլ հոտով(նման դիքլորէթանի հոտին)։ Հեքսանի գոլորշիները օժտված են թմրեցնող հատկությամբ։
Հեքսանի ստացում
Ն-հեքսանը զգալի քանակով պարունակվում է բենզինում։ Իզոհեքսանների մեծ մասը ստացվում է բենզինի կատալիտիկ կրեկինգով և ալկիլացումով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ալկաններ
Սալուտագուսե (գյուղ, Կոհիլա շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կոհիլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (105401-105500)
Աստերոիդների ցանկ (105301-105400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (105501-105600)
Կլյուշնիկովկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Կլյուշնիկովկա (Клюшниківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլյուշնիկովկա գյուղում բնակվում էր 523 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սկալնի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Սկալնի (Скальный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Բոգուրաևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կապուստինո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Կապուստինո (Капустино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Յուրովկա (գյուղ, Լյուբարսկի շրջան)
Յուրովկա (Юрівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։
Պոլիս (Եվդոկիայի գավառ)
Պոլիս, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։ Գտնվում էր Եվդոկիա քաղաքից հարավ, Արդովայի դաշտում։
Պատմություն
Հնում գյուղի տեղում գտնվում էր Պերիոսա քաղաքը։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 35 տուն՝ 200 հայ բնակչով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Պոլիսն ուներ Ս. Լուսավորիչ անունով եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(9458) 1998 FF97
(9458) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,559197 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1561 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9623 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1495,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,24074 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,23° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հերհերի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Հերհեր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան։
Էդվարդ Լիր
Էդվարդ Լիր (Edward Lear,  ), անգլիացի բանաստեղծ, նկարիչ։
Աստի
Աստի (Asti, ), քաղաք իտալական Պիեմոնտ մարզում, Տանարո գետի վրա, Տուրինից 55 կմ արևելք։ Վարչական կենտրոն Աստին, ամենամյա պալիոյի (ձիավազք) անցկացման վայր է։ Սեքունդ Աստիացին համարվում է քաղաքը հովանավորող սուրբը։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի առաջին երեքշաբթին։
Պատմություն
Հին հռոմեացիները մ.թ.ա. 127 թվականին Լիգուրիական բնակավայրում հիմնադրում են ռազմական ճամբար՝ Colonia, որին նաև ասում էին Hasta, որը պետք է պաշտմաներ Հռոմից Գալլիա տանող ճանապարհը։ Ազգերի մեծ տեղափոխության ժամանակ քաղաքը մի անգամ չէ, որ առաջինն է ընդունել օտարերկրացիների ռազմական հարվածները։ Լոմբարդները բաժանեցին Իտալիայի հարավը 36 մասերի, որոնց կենտրոնը դարձրին Աստին։
Էդվարդ Լիր
Կենսագրություն
1846 թվականին Լիրը հրատարակեց իր գլխավոր ժողովածուն՝ «Նոնսենսի գիրքը». այս վերնագիրը կարելի է թարգմանել որպես «Անմտությունների գիրք»։ Ժողովածուն ներառում էր զվարճալի լիմերիկներ։ Բանաստեղծության այս տեսակը շատ շուտով մեծ տարածում ու ժողովրդականություն ձեռք բերեց։ Էդվարդ Լիրի «նոնսենսային» ոճը զգալի ազդեցություն է գործել իր ժամանակակից մի շարք բանաստեղծների ու գրողների՝ Լուիս Քերոլի, ֆրանսիացի սյուրռեալիստների, ռուս օբերիուիտների, ինչպես նաև նորագույն շրջանի ռուս բանաստեղծ Դանիիլ Խարմսի ստեղծագործական ոճի վրա։
Աստի
Պատմություն
Կարոլինգների օրոք իշխանությունն անցել էր տեղի եպիսկոպոսների ձեռքը։ 11-րդ դարում զինված կռիվ սկսվեց Օտտոն եպիսկոպոսի և Ադելաիդա Սուզսկա թագուհու միջև։ 1155 թվականին նրանց թշմանի Ֆրիդրիխ Բարբարոսսան վառեց քաղաքը, որը միացել էր լոմբարդներին։ Այդ ժամանակներից սկսած Աստիի բնակիչները, որոնք ղեկավարում էին քաղաքը ինքնուրույն, հմտորեն հավասարակշռություն էին պահում կայսեր, Հռոմի Պապի և գենուեզսցիների միջև։
Էդվարդ Լիր
Կենսագրություն
1848-1849 թվականներին Էդվարդ Լիրը ճամփորդել է, եղել Հունաստանում, Եգիպտոսում, Իտալիայում, իսկ 1873-1875 թվականներին կատարած ճանապարհորդության ժամանակ այցելել է Հնդկաստան, Ցեյլոն և, հավատարիմ իր սովորությանը, այս երկու ճամփորդությունների ընթացքում էլ մեծ թվով բնանկարներ է հեղինակել։
Աստի
Պատմություն
13-րդ դարում քաղաքը կռվի դուր եկավ Միլանի, Ալբայի, Ալլեսանդրիայի, Սավոյսկական դինաստիայի դեմ Պիեմոնտի առևտրում առաջատար լինելու համար։ Այդ դարի կեսերին Ալբան ընկավ Աստիի քաղաքական ազդեցության տակ, իսկ Տուրինն ու Կյերին՝ առևտրական։ Կառլ Անժույացին սավոյսկական իշխանի կողմնակիցն էր։
Էդվարդ Լիր
Կենսագրություն
Դեռ մանուկ հասակից Լիրը առողջական շատ և լուրջ խնդիրներ ուներ. տառապում էր ընկնավորությամբ, բրոնխիտով, ասթմայով, իսկ հասուն տարիքում դրանց գումարվեց նաև տեսողության մասնակի կորուստը։ Նա հոգեպես շատ է տառապել հատկապես իր ընկնավորության պատճառով, մարդկանց շրջապատում միշտ նեղված է զգացել իրեն, թեև գրեթե միշտ կանխավ կռահել է նոպայի պահը և հասցրել է առանձնանալ։ Արդեն յոթ տարեկանում նրա մոտ նկատվել են ընկճախտի նշաններ, հիվանդագին մելամաղձություն...
Աստի
Պատմություն
1314 թվականին քաղաքի Սոլարոյի բանկիրները հանձնեցին քաղաքի իշխանությունը նեապոլիտանական թագին։ 1139-1342 թվականներին իշխանությունը կարճ ժամանակով վերականգնվեց, որից հետո աստինցիները ընկան միլանական Վիսկոնտիների ձեռքի տակ։ Մինչև իտալական պատերազմները քաղաքը մնում էր ֆրանսիական անկլավը Իտալիայում։
Էդվարդ Լիր
Կենսագրություն
Բանաստեղծը վախճանվեց 1888 թվականի հունվարի 29-ին, Իտալիայում՝ հերթական ճանապարհորդության ժամանակ։ Նրա աճյունը ամփոփվել է Սան Ռեմո քաղաքի գերեզմանատանը։ «Բիթլները» հիշատակում են նրան իրենց «Paperback writer» երգում։
Աստի
Պատմություն
Կամբրեական հաշտության պայմանագրով (1530) ֆրանսիացիները զիջեցին Աստիի իշխանությունը Կարլ V, որը թողեց կառավարումը Շարլ դե Լաննուային։ Վերջինի մահից հետո Աստին դարձավ Բեատրիսա Պորտուգալսկայի օժիտը, որը հետագայում դարձավ Կարլ Սավոյսկի կինը։
Էդվարդ Լիր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Բնանկարիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աբսուրդիզմ
Աստի
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վարդ Մամիկոնյան
Վարդ Մամիկոնյան կամ Վարդ Պատրիկ (ծննդյան թվականը անհայտ է — մահացել է մոտ 510 թվականին), Հայոց սպարապետ մոտ 486 թվականից, Հայոց մարզպան՝ մոտ 505—509 թվականներին։ Իշխան Հմայակ Մամիկոնյանի և Ձվիկի որդին, Վահան Մամիկոնյանի կրտսեր եղբայրը։ Երկար տարիներ պատանդ է եղել Սասանյանների արքունիքում։
482 թվականին փախել է պատանդությունից և մասնակցել Վահանանց պատերազմին։ Եղբոր մարզպանության տարիներին (մոտ 487—505 թվականներ) կարգվել է Հայոց սպարապետ, հայկական հեծելազորով մասնակցել պարսկական արշավանքներին, այդ թվում՝ Բյուզանդիայի կայսրությունից Ամիդ քաղաքի գրավմանը (503 թվական)։ Վահան Մամիկոնյանի մահից հետո Պարսից Կավատ արքան Վարդ Մամիկոնյանին ճանաչել է Հայոց մարզպան, իսկ մի քանի տարի անց ամբաստանությամբ տապալել նրան։ Մահացել է օտարության մեջ (հավանաբար աքսորում)։ Հարազատները դին տեղափոխել են հայրենիք և թաղել Տարոնում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վահանանց պատերազմ Կատեգորիա:Մամիկոնյաններ Կատեգորիա:Հայոց մարզպաններ
Պերվոմայսկոե (ավան, Իլինեցկոեի շրջան)
Պերվոմայսկոե (Первомайське), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերվոմայսկոե ավանում բնակվում էր 17 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 106,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Դույգու Ասենա
Դույգու Ասենա ((Duygu Asena) ), թուրք լրագրող, գրող և կանանց իրավունքների պաշտպան ։
Կյանքը և կարիերան
Դույգու Ասենան ծնվել է 1946 թվականին Ստամբուլում։ Նրա պապը եղել է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի քարտուղարը ։ Կադըկոյում աղջիկների մասնավոր քոլեջը ավարտելուց հետո, նա շարունակել է իր կրթությունը Ստամբուլի համալսարանի մանկավարժության բաժնում։ Այնուհետև երկու տարի աշխատել է մանկական պոլիկլինիկայում, Հասեքի հիվանդանոցում և Ստամբուլի համալսարանի մանկատանը որպես մանկավարժ։
Դույգու Ասենան, որպես լրագրող, սկսել է գրել և հրատարակվել 1972 թվականից։ Նրա առաջին հոդվածը տպագրվել է «Hürriyet» թերթում։ 1976- 1978 թվականներին աշխատել է որպես ձայնագրող գովազդային գործակալությունում։ 1978 թվականից սկսած որպես խմբագիր հրատարակչությունում՝ պատասխանատու լինելով այնպիսի ամսագրերի թողարկման համար, ինչպիսիք են «Kadınca», «Onyedi», «Ev Kadını», «Bella», «Kim» և «Negatif». ։
1980-ական թվականներին Դույգու Ասենան դարձել Թուրքիայում կանանց իրավունքների պաշտպան և ակտիվիստ։ ԶԼՄ-ներում նա գրել է ամուսնության, կանանց անհավասարության և բռնության թեմաների վերաբերյալ։
1992- 1997 թվականներին գրողը վարեկ է հաղորդում TRT 2 Haber պետական հեռուստաալիքով։ Որպես լրագրող աշխատել է այնպիսի թերթերում, ինչպիսիք են Milliyet, Ջումհուրիյեթ և Յարըն։ Նկարահանվել է «Umut Yarıda Kaldı» («Հույսը կոտրվում է»), «Yarın Cumartesi» («Վաղը շաբաթ է») և «Bay E» («Պրն. E»)։
Դույգու Ասենան մահացել է գլխուղեղի ուռուցքից, որի դեմ պայքարում էր ավելի քան 2 տարի։ Մահացել է Ստամբուլի ամերիկյան հոսպիտալում։ Թաղված է Զինջիրլիքույու գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք գրողներ Կատեգորիա:Թուրք լրագրողներ Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված գրողներ Կատեգորիա:Թուրք վիպասաններ Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Զինջիրլիքույու գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Թուրք կին գրողներ Կատեգորիա:Արտիստներ Ստամբուլից Կատեգորիա:Milliyet թերթում աշխատած անձինք
(1592) Մեթյու
(1592) Մեթյու (Mathieu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1951 թվականի հունիսի 1-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում ։
Սոսնի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Սոսնի (Сосны), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Նիժնեսերեբրյակովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
(1592) Մեթյու
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,772417 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9359 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,609 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1686,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213509 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,48° անկյուն։
Սոսնի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
(1592) Մեթյու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1951 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիլվեն Արենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սալուտագուսե (գյուղ, Լաեկվեռե շրջան)
Սալուտագուսե (Salutaguse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նովայա Չերտորիյա
Նովայա Չերտորիյա (Нова Чортория), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Չերտորիյա գյուղում բնակվում էր 1 886 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28052 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 67,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ուկրաինայի գետերի ցանկ
Ուկրաինայի գետերի համակարգված ցանկ։ Ցանկը ձևավորված է ծով - գետ - գետի վտակ - վտակի վտակ և այլն։ Վտակների հերթականությունը դասավորված է գետաբերանից մինչև ակունք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գետեր Կատեգորիա:Ցանկեր:Ուկրաինա Կատեգորիա:Գետերի ցանկեր
Գլոք (ատրճանակ)
Գլոք, «Glock Ges.m.b.H» ընկերության Ավստրիայի զինված ուժերի պահանջների համար նախագծած և արտադրվող՝ կարճ հետահարումով, կողպվող փակաղակով, պոլիմերային կմախքով կիսաավտոմատ ատրճանակների շարք է։ Գլոքը ընկերության առաջին նախագիծն է եղել։ Արդյունքը եղել է հաջող և հարմար կիրառման համար, և արդյունքում 1982 թվականից ընդգրկվել է ավստրիական բանակի և ռազմական ոստիկանության սպառազինության մեջ՝ Р80 անվանումով։ Հետագայում, Գլոք ընկերության ատրճանակները հայտնի են դարձել իրենց մարտական որակների պատճառով։ Զենքը հուսալիության և անվտանգության փորձարկումներ է անցել և լայն տարածում է ստացել աշխարհով մեկ։ Այժմ գոյություն ունեն ատրճանակի շատ տարբերակներ, որոնք օգտագործում են տարբեր փանփուշտներ ։
Սկզբնական շրջանում շուկան կասկածով էր վերաբերվում պոլիմերային կարկասով զենքի երկարակեցությանը ու հուսալիությանը։ Անհանգստացնում էր նաև այն, որ օդանավակայանների մետաղի դետեկտորները չեն կարողանալու որոշել զենքի առկայությունը։ Բայց Գլոք ատրճանակները դարձել են ընկերության ամենաշահութաբեր գիծը, այն օգտագործում են, անվտանգության գործակալությունները, 48 երկրի ազգային զինված և ոստիկանական ուժերը ։ Ատրճանակաները մեծ ժողովրդականություն են վայելում նաև քաղաքացիական բնակչության շրջանում։ Օգտագործվում են մրցակցային, սպորտային և ինքնապաշտպանական նպատակներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրազեն
Կոնյուշևո (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Կոնյուշևո (Конюшеве), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
Պոզքյոյ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Կոնյուշևո (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կոնյուշևո գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պոզքյոյ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տալովկա (Բելոկալիտվինսկի շրջան)
Տալովկա (Таловка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աբանո Տերմե
Աբանո Տերմե (Abano-Terme, Àbano), նեոնատոլոգիական հանգստավայր է Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում, Պադովայից 8 կմ հարավ-արևմուտք։ Բնակչությունը կազմում է 19,2 հազար մարդ (2007), բնակչության խտությունը 910 մարդ/կմ²։ Զբաղեցրած տարածքը՝ 37 կմ²։ Փոստային կոդը՝ 35031։ Հեռախոսային կոդը՝ 00049։
Պատմություն
Աբանո Տերմեն հիշատակվում է Կլավիդիա Կլավդիանայի ստեղծագործությունից։ Նկարագրությունը օստգոթերի արքա Թեոդորիքի նամակում է։ Աբանո Տերմեն ավերվել է VI դարում, և վերականգնվել՝ XII–ում, երբ Աբանո–Բանին (քաղաքը մինչև 1930 թ․–ը այդպես էր կոչվում) դարձել է ինքնավար համայնք։
1403–ից 1797 թթ․ քաղաքը պատկանել է Վենետիկի հանրապետությանը։ Ըստ հավաստի աղբյուրների Աբանոյի մասին իրենց գրվածքներում և նամակներում հիշատակել են Շեքսպիրը, Մոցարտը, Բայրոնը, Գյոթեն։
Կապուստինո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Կապուստինո (Капустино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 162 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Love in Rewind
Love in Rewind, Դինո Մերլինի երգն է։ Այն ներկայացվել է Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում Բոսնիա և Հերցեգովինայի կողմից, անգլերեն լեզվով։ Երգի և բառերի և երաժշտության հեղինակն է Դինո Մերլինը։
Երգը Եվրատեսիլ 2011-ում զբաղեցրել է 6-րդ հորիզոնականը 125 միավորով, և դարձել մրցույթում Բոսնիա և Հերցեգովինայի լավագույն կատարում 2006 թվականից հետո։
Սաբրաթա
Սաբրաթա (صبراتة; նաև Սաբրաթահ, Սիբուրաթա), քաղաք Լիբիայի Զավիյա շրջանում ։ Այն հռոմեական Տրիպոլիսի հնագույն «երեք քաղաքներից» ամենաարևմտյանն է՝ Օեայի և Լեպտիս Մագնայի հետ միասին։ 2001-2007 թվականներին նախկին Սաբրաթա վա Սորման շրջանի մայրաքաղաքն է եղել։ Այն գտնվում է Միջերկրական ծովի ափին՝ ներկայիս Տրիպոլի քաղաքից շուրջ 70 կմ արևմուտք ։ Պահպանված հնագիտական վայրն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում 1982 թվականին։
Հնագույն Սաբրաթա
Սաբրաթայի նավահանգիստն ամենայն հավանականությամբ կառուցվել է մ.թ.ա. 500 թվականին՝ որպես Փյունիկիայի առևտրական նավահանգիստ Ծաբրաթան (փյունիկերեն՝ ‬𐤑𐤁‬‬𐤓𐤕‬𐤍 կամ ‬𐤑𐤁‬‬𐤓𐤕𐤏‬𐤍): Սա կարծես բերբերական անուն է, որի մասին հուշում է նախկինում գոյություն ունեցող բնակավայրը։ Նավահանգիստը ծառայում էր որպես փյունիկյան ելք աֆրիկյան ցամաքային տարածքների արտադրանքի համար։ Հույները քաղաքը նաև կոչել են Աբրոտոնոն (Ἀβρότονον)  : Փյունիկիայի անկումից հետո Սաբրաթան հայտնվել է Կարթագենի ազդեցության ոլորտում ։