cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շեզի սյուր Մառն
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 819 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 579-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 240-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,7%, 1999 թվականին եղել է 73,2%)։ 579 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 529-ը (269 տղամարդ և 260 կին), գործազուրկ էին 50 մարդ (20 տղամարդ և 30 կին)։ 240 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 54-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 119-ը՝ թոշակառուներ, 67-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Սափսզյան
Սափսզյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Էպիֆիտներ
Էպիֆիտներ ( էպի … և φυτσν – բույս), բույսեր, որոնք ապրում են մեկ այլ բույսի (հիմնականում՝ ծառատեսակների) վրա և առնչություն չունեն հողի հետ։ Էպիֆիտներով հարուստ են հատկապես արևադարձային և մերձարևադարձային խոնավ անտառները։ Էպիֆիտներ աճում են ծառերի սաղարթի, ճյուղերի, ցողունի վրա։ Էպիֆիտներ կարող են դառնալ ծառերը, թփերը, խոտաբույսերը, ջրիմուռները, մամուռներն ու քարաքոսերը։ Զանգեզուրի և Դիլիջանի անտառներում համարյա բոլոր հասակավոր ծառերը պատված են գունավոր քարաքոսերով ու մամուռներով, իսկ Տաշիրի շրջանի լճակներում տարածված սպիտակ ջրաշուշանի վրա աճում են ջրիմուռային էպիֆիտներ։ Էպիֆիտներն իրենց անհրաժեշտ սննդանյութերն ստանում են շրջապատող պայմաններից (օդ, մթնոլորտային տեղումներ և այլն), ինչպես նաև այն բույսի մեռած հյուսվածքներից, որի վրա աճում են։
Կատեգորիա:Բույսերի էկոլոգիա Կատեգորիա:Բույսերի մորֆոլոգիա Կատեգորիա:Օրգանիզմների փոխհարաբերությունների տեսակներ
Յասեր Արաֆաթ
Մուհամմեդ Յասիր Աբդել Ռահման Ռաուֆ Արաֆաթ ալ-Քուդվա (محمد ياسر عبد الرحمن عبد الرؤوف عرفات‎‎‎, ), առավել հայտնի որպես Յասեր Արաֆաթ (ياسر عرفات‎), Պաղեստինի նախագահը 1993 թվականից մինչև իր մահը։
Նա եղել է Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության (ՊԱԿ) նախագահ, Պաղեստինյան ազգային մարմնի առաջնորդ, և ՖԱԹՀ կուսակցության առաջնորդ, նախկին ռազմականացված խմբի առաջնորդ, որը նա հիմնադրել է 1959 թվականին։ Նա փոփոխել է իր դիրքերը 1988 թ.-ին, երբ նա ընդունել է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևը՝ 242 հոդված։ Արաֆաթը և նրա շարժումը հովանավորվել է մի քանի արաբական երկրներից։ 1960-ականների վերջին և վաղ 1970 թ.-ին, ՖԱԹՀ-ը դուրս է գալիս Հորդանանի կարճատև քաղաքացիական պատերազմից։ Ստիպված դուրս գալով Հորդանանից և Լիբանանից, Արաֆաթի ու ՖԱԹՀ-ի հիմնական թիրախն էր Իսրայելը, և 1978 և 1982 թվականներին արշավում են Իսրայել։
Ավելի ուշ, Արաֆաթը զբաղվում էր հետ բանակցական գործերով։ Դրանք ներառում էին Մադրիդի կոնֆերանսը 1991 թ., 2000 թվականին Քեմփ Դևիդում կայացած գագաթաժողովը. Նրա քաղաքական մրցակիցները, այդ թվում, իսլամիստները, հաճախ նրան մեղադրում էին լինելու կոռումպացված կամ շատ ենթարկվող և զիջումների գնացող Իսրայելի կառավարությանը։ 1994 թ.-ին Արաֆաթը ստացել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ։
Արաֆաթը մնում է խիստ հակասական գործիչ, որի ժառանգությունը արդեն լայնորեն վիճարկվել։ Մեծամասնությունը Պաղեստինի ժողովրդի անկախ քաղաքական գաղափարախոսության համար դիտարկում են որպես հերոսական ազատամարտիկի և նահատակ, ով խորհրդանշում է ազգային ձգտումներին իր ժողովրդի համար, իսկ շատ իսրայելցիները են նրան բնութագրել է որպես չզղջացող ահաբեկիչի։ Քննադատները մեղադրում Արաֆաթի զանգվածային կոռուպցիայի մեջ։ Գաղտնի անձնական հարստությունը գնահատվում է 1.3 մլրդ դոլար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի հեղափոխականներ Կատեգորիա:Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Կգա վաղը, թե՝ ոչ
Կգա վաղը, թե՝ ոչ (իսկական անվանումը «Kal Ho Naa Ho», հինդի անվանումը` कल हो ना हो), հնդկական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 2003 թվականին Նյու Յորքում։ Սա ռեժիսոր Նիկհիլ Ադվանիի առաջին ֆիլմն է, որի պրոդյուսերը դարձավ Կարան Ջոհարը, որը նկարահանել է այնպիսի ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Կյանքում ամեն ինչ պատահում է»,  « Եվ տխրություն, և ուրախություն» :
Սյուժե
Բայց հանկարծ Նեյնայի հարևանն է դառնում կենսուրախ Աման Մաթուրը (Շահրուխ Խան), և շուտով ամեն ինչ փոխվում է։ Ամանի կենսուրախությունն ու ժպիտը փոխում է նրանց տանը ստեղծված իրավիճակը, ինչպես նաև օգնում է կատարել իրենց ֆինանսական գործերը ։ Եվ, չնայած, ի սկզբանե, Նեյնան զգուշանում էր Ամանից, սակայն նրա սիրտը դանդաղ սկսեց հալվել։ Միևնույն ժամանակ, Ռոհիտը հասկանում է, որ սիրահարվել է Նեյնային, խոստովանում է Ամանին և նրա խորհրդով ժամադրության է հրավիրում Նեյնային, որի ժամանակ Նեյնան ասում է, որ սիրում է Ամանին։ Ռոհիտը պատմում է այդ մասին Ամանին, բայց հանկարծ Ամանը բացահայտում է բոլորին, որ ինքը ամուսնացած է... {| class="wikitable"
Մրցանակներ
2 մրցանակ և 13 անվանակարգ 2 մրցանակ 4 մրցանակ և 11 անվանակարգ
7 մրցանակ և 3 անվանակարգ 3 մրցանակ և 1 անվանակարգ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆիլմեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Հնդկաստանի արվեստ Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հինդի լեզվով ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Հնդկական մելոդրամա ֆիլմեր
Պիտեր Դել Վեչո
Պիտեր Դել Վեչո, կինոռեժիսոր է Walt Disney Animation Studios-ում, որտեղ նաև արտադրության ավագ փոխնախագահ է ։ Նա առավել հայտնի է «Սառցե սիրտը» և «Սառցե սիրտը 2»-ի արտադրությամբ`ռեժիսորներ Քրիս Բուքին և Ջենիֆեր Լիին, որոնք նախկինում հաղթել են Ակադեմիայի մրցանակ՝ «Լավագույն անիմացիոն խաղարկության» համար ։
Վաղ կյանք
Դել Վեչոն մեծացել է Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոն քաղաքից դուրս գտնվող հարավային շրջանի Քուինս քաղաքում ։ Նա սովորել և ավարտել է 1987 թվականին Բոստոնի համալսարանական գեղարվեստի քոլեջը, որտեղ սովորել է թատրոնի արտադրություն և երկար տարիներ աշխատել է թատրոնում ։ 1995 թվականին, Միննեոպոլիսի Գութրիի թատրոնում մոտ 7 տարի աշխատելուց հետո, նրան հավաքագրեցին Walt Disney Animation Studios-ում ։ Նա սկսեց արտադրությունը կառավարել և անցավ արտադրության ։
Կարիերա
Բացի «Սառցե սրտից», Դել Վեչոն արտադրեց Դիսնեյի անիմացիոն ֆիլմերը՝ «Արքայադուստրը և գորտը» (2009), «Վինի Թուխը» (2011) և «Գանձերի մոլորակը »(2002), որը ռեժիսորներն էին Ջոն Մուսկերն ու Ռոն Կլեմենտսը ։
2015 թվականի գարնանը Դել Վեչոն նկարահանեց «Սառը տոնակատարություն»-ը՝ «Սառցե սրտի» հիման վրա նկարահանված կարճամետրաժ ֆիլմ, որը կրկին համադրվել է Բակի և Լիի կողմից ։ Դել Վեչոն հաջորդը արտադրեց «Սառցե սիրտը» և «Սառցե սիրտը 2»-ի հաջորդ շարքը, որը թողարկվեց 2019-ի նոյեմբերին և դարձյալ հիմնադրեցին Բակը և Լիին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1958 ծնունդներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Օսկար Կատեգորիա:Ամերիկյան անիմացիոն կինոարտադրողներ Կատեգորիա:Լավագույն անիմացիոն խաղարկային ակադեմիայի մրցանակ շահած պրոդյուսերները Կատեգորիա:Մարկետի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Walt Disney Animation Studios-ի մարդիկ Կատեգորիա:Սառցե սիրտը Կատեգորիա:Բոստոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Անուշ ընկեր
«Անուշ ընկեր», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որի ստեղծման տարեթիվը ստույգ հայտնի չէ։
Պատմություն
Ստեղծագործությունն անավարտ է։ Հավանաբար գրված է 1890-ական թվականներին։
Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվում է մեկ ինքնագիր։
Առաջին անգամ պահվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկրի լիակատար ժողովածուի» Ι հատորի 76-րդ էջում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Սամսոն Դավոյան
Սամսոն Աշոտի Դավոյան, հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (2003), Երևանի պետական և Հայ-ռուսական համալսարանների պրոֆեսոր (2003), ԲՈԿ 015 խորհրդի Նախագահ։
Կրթություն
1955-1965 թթ. սովորել է Լենինականի թիվ 15 միջնակարգ դպրոցում։ 1965 թ. ընդունվել է ԵՊՀ տնտեսագիտության ֆակուլտետի «Տնտեսագիտական կիբեռնետիկա» բաժինը, որտեղից 1967 թ. գործուղվել է  Նովոսիբիրսկի պետական համալսարան` անհատական ծրագրով ուսումը շարունակելու։ 1969 թ. եղել է Մ. Նալբանդյանի անվան թոշակառու։ 1970 թ. գերազանցությամբ ավարտել է համալսարանը և ընդունվել Մոսկվայում ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Կենտրոնական տնտեսամաթեմատիկական ինստիտուտի ասպիրանտուրան։
1976 թվականից տնտեսագիտության թեկնածու է, 1980 թվականից` դոցենտ։ 2003 թ. նրան շնորհվել է տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճան և պրոֆեսորի գիտական կոչում ։
Աշխատանք
1991-1994 թթ. աշխատել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական գույքի տնօրինման և ապապետականացման կոմիտեի նախագահի առաջին տեղակալ, 1994-1995 թթ. վերապատրաստվել է Վիեննայում գործող Համաշխարհային բանկի և Միավորված ազգերի կազմակերպության համատեղ ինստիտուտում, այնուհետև` Պրահայի Կառլի անվան համալսարանում՝ «Շուկայական տնտեսություն և ֆինանսական վերլուծություն» մասնագիտությամբ։
2000 թվականից Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Գյումրու մասնաճյուղի տնօրենն է։
Գիտական գործունեություն
Հեղինակ է 5 մենագրությունների և 100-ից ավելի գիտական հոդվածների։ Հանդիսանում է չորս տասնյակից ավել տնտեսագիտության գծով հայցորդների և ասպիրանտների գիտական ղեկավար։
Մասնակցել է  20-ից ավելի միջազգային գիտաժողովների` Նյու Յորքում, Լոնդոնում, Փարիզում, Վիեննայում, Բանգկոկում, Վենետիկում, Սոֆիայում, Բարսելոնում, Մոսկվայում և այլ քաղաքներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Արախիշ (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Արախիշ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկենտրոնից գտնվում է 80 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 130 կմ հեռավորության վրա։
Աղբրաձոր, Գահանիստ, Հայթաղ, Մովսեսաշեն, Վազգենաշեն և Քարաբակ գյուղերի հետ միասին կազմում է Արախիշ համայնքը։
Աշխարհագրություն
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 3092.0 հա տարածք, որից 2673.8 հա գյուղատնտեսական նշանակություն։ Համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Շալվա գետը։
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Արախիշ գյուղի բնակչության թվաքանակը կազմում է 12 մարդ, կա 5 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ եկեղեցի «Զորախաչ» (1246 թ.), եկեղեցի «Արախիշ» (XII-XIII դդ.), գերեզմանոց (IX-XVII դդ.), խաչքար (XVI-XVII դդ), խաչքար (IX-XI դդ.), 2 տապանաքարեր (XVII դ.), տապանաքար (1295 թ.), ժայռախաչ (XV-XVI դդ.), գերեզմանոց (IX-XVII դդ.), տապանաքար (XII դ.):
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան։ Արախիշ համայնքում գործում է Մովսեսաշենի հիմնական դպրոցը, որտեղ սովորում էին 12 աշակերտներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության բնակավայրեր Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
Փանախլար
Փանախլար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում, իսկ ապա գյուղ Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Խանլարի շրջանում։ Գտնվում է Ելիզավետպոլ քաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք, Կյուրակ գետի ձախ ափին ։
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 91 հայ, իսկ 1908-ին՝ 100 հայ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Մարինա Ցվետաևայի հուշարձան
Մարինա Ցվետաևայի հուշարձան, Մոսկվայի Բորիսոգլեբսկի նրբանցքում գտնվող հուշարձան, որը բացվել է 2007 թվականին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Նինա Մատվեևան, ճարտարապետներ Սերգեյ Բուրիցկին, Անատոլի Դուբովսկին։ Հուշարձանը պատկանում է «Քաղաքային քանդակ» կատեգորիային» ։
Պատմություն
Մոսկվայում ռուս բանաստեղծուհի Մարինա Ցվետաևայի հուշարձանը տեղադրումը նախատեսվել է դեռևս 1990-ականների սկզբին՝ նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ։  1992 թվականին անցկացվել է մրցույթ, իսկ 1993 թվականին հայտարարվել է, որ առաջին տեղն զբաղեցրել է քանդակագործ Նինա Մատվեևայի նախագիծը։  Սակայն առաջացել են ֆինանսավորման հետ կապված խնդիրներ, իսկ հովանավորներ գտնել չի հաջողվել։ Այն վայրում, որտեղ նախատեսվել է տեղադրել հուշարձանը, շուտով շինհրապարակ է գոյացել ։
Հուշարձանը բրոնզից ձուլվել է միայն 2007 թվականին։ Դրա տեղադրումը նվիրվել է բանաստեղծուհու 115-ամյակին ։ Բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 2007 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Բացմանը ներկա են եղել Մոսկվայի կառավարությունում քաղաքապետի առաջին տեղակալ Լյուդմիլա Շվեցովան, Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի և զանգվածային հաղորդակցությունների փոխնախարար Անդրեյ Բուսիգինը, Ռուսաստանի գրողների միության նախագահ Վալերի Գանիչևը ։
Հուշարձանը գտնվում է Մարինա Ցվետաևայի տուն-թանգարանի մոտ։ Այդ տանը նա ապրել է 1914-1922 թվականներին, որից հետո ընտանիքի հետ մեկնել է արտասահման ։
Տարուսում գտնող Մարինե Ցվետաևայի հուշարձանի համահեղինակ Բորիս Մեսերերը Մատվեևայի աշխատանքի մասին ասել է. «Այն շատ նրբագեղ է, այն համեստ է, բոլորովին նման չէ հուշարձանի։ Այն շատ վեհանձն է և ստեղծում է ճարտարապետական անսամբլ շատ կամերային» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
(977) Ֆիլիպա
(977) Ֆիլիպա (Philippa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1922 թվականի ապրիլի 6-ին Վենիամին Ժեխովսկու կողմից Ալժիրում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,114384 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0246 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2042 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ֆիլիպա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 2,082 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2007,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179327 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,2° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
դուք կարող եք խմբագրել տեսանյութը kinemaster mod apk
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1922 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վենիամին Ժեխովսկու կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ձորաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ձորաստան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 9 հուշարձան (5 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Կապույտ ժամ
Կապույտ ժամ (ֆրանսերեն՝ l'heure bleue ), մթնշաղի ժամանակշրջան (առավոտյան կամ երեկոյան, մթնշաղի ժամանակ), երբ արեգակը գտնվում է հորիզոնից զգալի ցածր մակարդակի վրա և արեգակնային ճառագայթներն ստանում են կապույտ գուներանգ, որը տարբերվում է պարզ օրվա տեսանելի գույնից։
Կապույտ ժամն առաջանում է այն ժամանակ, երբ Արեգակը բավականաչափ ցածր է հորիզոնից, այնպես որ արևի լույսի կապույտ ալիքները գերակշռում են օզոնի կողմից լույսի կլանման պատճառով ։ Քանի որ տերմինը խոսակցական է, այն չունի պաշտոնական սահմանում, որը նման է լուսաբացին, մթնշաղին և մթնշաղի երեք փուլերին։ Փոխարենը, դա վերաբերում է բնական լուսավորության այն վիճակին, որը սովորաբար տեղի է ունենում մթնշաղի շրջանում՝ ծովում (լուսաբացին կամ մթնշաղին) ։
Ինչպես և երբ է դա տեղի ունենում
Ներկայումս գործող ոչ ճիշտ բացատրությունը պնդում է, որ Երկրի հետմայրամուտյան և նախաարշալույսյան մթնոլորտն ընդունում և ցրում է արեգակի համեմատաբար կարճ կապույտ ճառագայթները և ցրում է ավելի երկար, կարմրավուն ալիքները, որով էլ բացատրվում է այս ժամի կապույտ երանգը ։ Փաստորեն, կապույտ ժամը տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ Արեգակը բավականաչափ ցածր է հորիզոնից, որպեսզի արևի լույսի կապույտ ալիքները գերակշռեն օզոնով առաջացած Chappuis-ի կլանման պատճառով ։ Նույնիսկ որոշ կայքեր, որոնք նվրված են օզոնի մասին տեղեկատվությանը, դեռ տարածում են այն սխալ պնդումը, որ օզոնը չի նպաստում երկնքի կապույտ գույնին, չնայած օրվա երկրորդ կեսին՝ առավոտյան և երեկոյան մթնշաղին, այդ ազդեցությունը շատ ավելի թույլ է։
Երբ երկինքը պարզ է, կապույտ ժամը կարող է լինել տարբեր գույների, արևի անուղղակի լույսով երկինքը կարող է ունենալ դեղին, նարնջագույն, կարմիր և կապույտ երանգ։ Այս ազդեցությունն առաջանում է տեսանելի լույսի ավելի փոքր ալիքի երկարությունների (կապույտ ճառագայթների) հարաբերական ցրվածությունից՝ ավելի մեծ ալիքների երկարությունից (կարմրագույն ճառագայթներ) ։ Կապույտ «ժամի» ընթացքում կարմիր լույսն անցնում է տարածության միջով, մինչ կապույտ լույսը ցրված է մթնոլորտում, ուստի հասնում է Երկրի մակերեսին։ Կապույտ ժամը սովորաբար տևում է մոտ 20-30 րոպե մայրամուտից անմիջապես հետո և արևածագից առաջ։ Օրինակ, եթե արևը մայր մտնի երեկոյան 18:30-ին, կապույտ ժամը տեղի կունենա երեկոյան 18:40-ից մինչև երեկոյան 7-ը։ Եթե արևը ծագի առավոտյան 7:30-ին, կապույտ ժամը տեղի կունենա առավոտյան 7-ից առավոտյան 7:20-ը: Տարվա ժամանակը, գտնվելու վայրը և օդի որակը ազդում են կապույտ ժամի ճշգրիտ ժամանակի վրա ։
Կապույտ ժամի լուսանկարներ
Շատ նկարիչներ այս ժամանակահատվածը գնահատում են հաճելի լույսի համար։ Չնայած կապույտ ժամը չունի պաշտոնական սահմանում, կապույտ գույնի լուսապատկերը առավել ակնառու է, երբ Արեգակը հորիզոնից 4°-ից 8° ցածր է ։ Լուսանկարիչները սիրում են կապույտ ժամը՝ ստեղծած հանդարտ տրամադրության համար։ Կապույտ ժամը լուսանկարելիս խորհուրդ է տրվում լուսանկարել առարկաներ, որոնք ունեն արհեստական լույսի աղբյուրներ, ինչպիսիք են շենքերը, հուշարձանները, քաղաքային պատկերները կամ կամուրջները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնության երևույթներ Կատեգորիա:Գիշեր Կատեգորիա:Արեգակնային երևույթներ
Լեոպարդ-2
Լեոպարդ-2 գերմանական արտադրության հիմնական մարտական տանկ։
Արտադրություն
Լեոպարդ-2 տանկի նախագիծը ստեղծվել է 1970 թվականին։ Լեոպարդ-2 տանկի առաջին նախատիպերը ատեղծվել են 1972 թվականին։ 1977 թվականին պատվիրվել է 1800 Լեոպարդ-2 տանկեր՝ Լեոպարդ-1 տանկերին փոխարինելու համար։ Լեոպարդ-2 տանկերը սկսվել են շահագործվել գերմանական բանակում 1979 թվականին։ Լեոպարդ-2 տանկերը սերիական արտադրությունից որոշ ժամանակ անց սկսվել են արտահանվել ամբողջ աշխարհում։
Մարտավարատեխնիկական տվյալներ
Լեոպարդ-2 տանկը շահագործվում է անձնակազմի չորս, այդ թվում՝ հրամանատարի, հրետաձիգի, լիցքավորողի և վարորդի կողմից։ Լեոպարդ-2 տանկի երկարությունը կազմում է 7.72 մ (փողով 9.67 մ), լայնությունը՝ 3.7 մ, իսկ բարձրությունը՝ 2.48 մ։ Լեոպարդ-2 տանկի մարտական քաշը կազմում է 55.15 տ։ Լեոպարդ-2 տանկն ունի 120 մմ-անոց գնդացիր, որը կրակում է գերճշտգրիտ։ Լեոպարդ-2 տանկը սնուցվում է MTU MB-837 Ka501 դիզելային շարժիչով՝ զարգացնելով 1500 ձիաուժ հզորություն։ Լեոպարդ-2 տանկի առավելագույն արագությունը կազմում է 72 կմ/ժ։ Լեոպարդ-2 տանկի վառելիքի պաշարը կազմում է 550 կմ։ Լեոպարդ-2 տանկը պողպատե զրահապատված է։ Այն պաշտպանում է փոքր զենքերից և հրետանային արկերից։ Լեոպարդ-2 տանկն իր մեջ ամբարում է 42 արկեր։ Լեոպարդ-2 տանկը հաղթահարում է նաև ճահճային ավազաններ և ջրային խոչընդոտներ մինչև 4 մ խորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տանկեր այբբենական կարգով
Արամ Բարեղամյան
Արամ Ալբերտի Բարեղամյան, հայ ֆուտբոլիստ, «Բանանց» ակումբի կիսապաշտպան ։ Տարբեր տարիների հանդես է եկել Հայաստանի տարբեր տարիքային հավաքականներում (մինչև 17, մինչև 19, մինչև 21), բացառությամբ ազգային հավաքականի։
Ելույթների վիճակագրություն
2012 թվականի նոյեմբերի 11-ի տվյալերով
Կրոպիվնիցկոե (ավան, Վոլնովախսկի շրջան)
Կրոպիվնիցկոե (Кропивницьке), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1912 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Արծվաշեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկենտրոնից գտնվում է 78 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 128 կմ հեռավորության վրա։ Մտնում է Արծվաշեն համայնքի մեջ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Արցախի Պարսկանք գավառում։ Արծվաշենը տեղաբաշխված է Հակարիի ստորին հոսանքում՝ գետի ձախ ափին՝ Որոտանի հետ միախառնման մասում ։
Համայնքի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 60 գործող անհատական ջրհորներ։
Պատմություն
Այստեղ եղած հայկական բնակավայրերի մասին սկզբնաղբյուրներում հիշատակություններ չեն գտնվել։
Խորհրդային տարիներին, երբ արաքսամերձ այս շրջանները բռնակցվեցին Ադրբեջանին, հանրապետության ղեկավարությունը սկսեց իրագործել ադրբեջանցիներով և քրդերով վերաբնակեցնելու քաղաքականությունը ։
Գազային լազեր
Գազային լազեր, լազեր, որում որպես ակտիվ միջավայր օգտագործվում է գազային վիճակում գտնվող նյութ (ի տարբերություն պինդ մարմնային լազերների, որոնցում որպես ակտիվ միջավայր օգտագործվում են պինդ մարմիններ և բյուրեղային լազերների, որտեղ օգտագործվում են հեղուկներ)։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
Նախկին հայկական գյուղի ավերակները մաքրեցին և կառուցեցին Զինախլու անունով բնակավայրը։ Այն Ջեբրայիլի շրջանի կազմի մեջ էր։ Գյուղն ազատագրվեց 1993 թվականին։ 1998 թվականի հունվարից սկսվեց բնակավայրի վերաբնակեցման գործընթացը։ Այստեղ հաստատվեցին Հայաստանի Տավուշի մարզի Արծվաշենից Ադրբեջանի զինուժի ճնշման տակ բռնահանված հայ ընտանիքներ ։
Գազային լազեր
Գազային լազերների տեսակներից են գազադինամիկ լազերները, քիմիական գազային լազերները և հեքսիմերային լազերները։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
Գյուղը ստացավ Արծվաշեն անվանումը։ Առաջին տարում այստեղ հաստատվել էին 80 ընտանիքներ։ Սակայն բնակարանային պայմանների բացակայության պատճառով նրանց մի մասը լքել է նորաստեղծ բնակավայրերը։
Գազային լազեր
Գազային լազերների առավելություններից են ներկառուցվածքի և հզոր լազերների շահագործման թեթևությունը, ինչով էլ բացատրվում է նրանց լայն կիրառությունն արդյունաբերության մեջ։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Գազային լազեր
Սարքը
Էլեկտրական մղմամբ գազային լազերը բաղկացած է գազանման բանող մարմնով լցված հերմետիկ խողովակից և օպտիկական ռեզոնատորի էլեմենտներից։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Բնակչություն
2015 թվականին Արծվաշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 109 մարդ, կա 35 տնտեսություն։
Գազային լազեր
Սարքը
Դեպի ակտիվ միջավայր էներգիայի մղումը կատարվում է գազում էլեկտրական արտահոսքի օգնությամբ, ինչն ամենից հաճախ կատարվում է խողովակի էկելտրոդների օգտագործմամբ։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Միլիարդատերերի ցանկ (2015)
2015 թվականի Forbes ամսագրի տվյալներով միլիարդատերերի ցանկ, մարդկանց ցանկ, որոնց ունեցվածքը գերազանցում է 1 մլրդ դոլարը։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Գազային լազեր
Սարքը
Էլեկտրոնները, բախվելով գազի ատոմների հետ, գրգռում են վերջիններիս, ինչն էլ հանգեցնում է ֆոտոնների ճառագայթման։ Ստիպողական ճառագայթման շնորհիվ լուսային ալիքները ուժեղանում են, անցնելով գազային պլազմայով։ Օպտիկական ռեզոնատորը (զուգահեռ տեղադրված 2 հայելիներ) առաջացնում է ճառագայթման գերադասելի ուղղություն։ Ֆոտոնների հոսքի մի մասը կիսաթափանց հայելիներից մեկով դուրս է գալիս լազերից։ Մյուս մասն անդրադառնում է ստիպողական ճառագայթման պահպանման համար։
Միլիարդատերերի ցանկ (2015)
Ընդհանուր միլիարդատերերի քանակը ավելացել է նախորդ տարվա համեմատ 181 մարդով, դառնալով 1826 մարդ։
Գազային լազեր
Պատմություն
Գազային լազերի ստեղծողն ամերիկացի ֆիզիկոս Ալի Ջավանն էր, ով համագործակցում էր Ու. Բեննեթի և Դ. Էրրիոտի հետ։ Գազային լազերն առաջին անընդհատ լազերն էր, որը օգտագործվում էր հեռահաղորդակցության մեջ մանրաթելային օպտիկայի հետ։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում էին 15 աշակերտներ ։
Միլիարդատերերի ցանկ (2015)
Ընդհանուր մասնակիցների կապիտալը կազմում է 7․025 տրիլիոն, որը 570 տրիլիոն դոլարով շատ է, քան նախորդ տարում։
Գազային լազեր
Պատմություն
Գազային լազերները հոլոգրաֆիան ավելի գործնական ու կիրառելի դարձրեցին։
Արծվաշեն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության բնակավայրեր Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
Միլիարդատերերի ցանկ (2015)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միլիարդատերեր Կատեգորիա:«Ֆորբսի» վարկանիշային աղյուսակներ
Գազային լազեր
Պատմություն
Գազային լազերները օգտագործվում են ամենատարբեր ոլորտներում, այդ թվում՝ բժշկության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օպտիկա Կատեգորիա:Օպտիկական սարքեր Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Դմիտրի Վալենտեյ
Դմիտրի Վալենտեյ (Дмитрий Игнатьевич Валентей, ), խորհրդային և ռուս սոցիոլոգ, տնտեսագետ, կազմակերպիչ։ Տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում ազգաբնակչության խնդիրների ուսումնասիրման կենտրոնի հիմնադիր և առաջին ղեկավար (1965-1991)։ Մեծ դեր է խաղացել 1960-ականներին Խորհրդային ժողովրդագրության վերածննդի գործում։
ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1991)։ Ռուսաստանի Բնական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1994)։
Ազգաբնակչության գիտական հետազոտությունների միջազգային միության անդամ, Չեխոսլովակիայի ժողովրդագրական ընկերության պատվավոր անդամ, Համաշխարհային հանրության ազգաբնակչության հարցերով ՄԱԿ-ի փորձագետ։
Կենսագրություն
1945 թվականին ավարտել է Վլադիմիր Պոտյոմկինի անվան Մոսկվայի քաղաքային մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։
1949 թվականից եղել է տնտեսագիտության թեկնածու (ատենախոսության թեման՝ «Գործազրկությունը կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամի պայմաններում»), 1961 թվականից՝ տնտեսագիտության դոկտոր։ Ատենախոսության թեման եղել է «Ազգաբնակչության սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրները (տեսակետներ և տեսություններ)»։
1963 թվականից՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, որտեղ որտեղ տարիներ շարունակ դասախոսություններ է կարդացել՝ «Ժողովրդագրություն», «Ազգաբնակչության տեսություն», «Ազգաբնակչության մասին գիտելիքների համակարգ»։
1964 թվականին, մի շարք գիտնականների հետ միասին, Դմիտրի Վալենտեյը հայտնվել է «Իզվեստիա» թերթի էջերում` հոդվածներով, որոնք հիմնավորում են բնակչության ուսումնասիրության համար հատուկ գիտական հաստատություն կազմակերպելու անհրաժեշտությունը։ Միևնույն ժամանակ, Դմիտրի Իգնատիևիչը առաջարկ է արել կառավարության մարմիններին և Մոսկվայի պետական համալսարանի ղեկավարությանը։
Նա նաև Մոսկվայի պետական համալսարանի «Բնակչության խնդիրներն ու զբաղվածությունը» գիտական խորհրդի նախագահն էր։ Զարգացող երկրների մասնագետների համար ՄԱԿ-ի Ժողովրդագրության դասընթացների (1975), ժողովրդագրության բնագավառում կադրերի վերապատրաստման հատուկ բաժանմունքի (1984) գիտական ղեկավար։
Որդին՝ Սերգեյը (ծնվել է 1952 թվականին) տնտեսագետ է, Պլեխանովի անվան Ռուսաստանի տնտեսագիտական համալսարանի պրոֆեսոր ։
Գիտական նվաճումներ
Հետազոտական հետաքրքրություններ. Ժողովրդագրություն, բնակչության տեսություն և քաղաքականություն՝ տնտեսական ասպեկտներ։
Նա իրականացրել է բնակչության համալիր ուսումնասիրություններ, որոնց կենտրոնում ժողովրդագրությունն էր՝ որպես անկախ գիտություն, որն ուսումնասիրում է բարդ սոցիալական և բնական գործընթացները։
Գիտնականի և նրա գործընկերների կողմից 1960-1980 թվականներին առաջ քաշված կամ մշակված բազմաթիվ մոտեցումներ, հասկացություններ, վարկածներ այսօր պահպանել են իրենց նշանակությունը։ Դրանց թվում են՝ համալիր մոտեցում, ազգաբնակչության խնդիրների լուծման գործում տարբեր առարկաների գիտելիքների ինտեգրման անհրաժեշտությունը, բնակչության վերարտադրության վերլուծությունը պատմա-սոցիալական և տնտեսական լայն համատեքստում, շեշտադրումը բնակչության որակի և զարգացման վրա, հասկացությունների հստակեցումը, գիտությունների համակարգում ժողովրդագրության տեղը, բնակչության ակտիվ քաղաքականության և ժողովրդագրական քաղաքականության հիմնավորումը, դրանց կազմակերպման ծրագրա-նպատակային մոտեցման հիմնավորումը։
Պատրաստել է մոտ 40 գիտությունների թեկնածու։ Հրատարակել է ավելի քան 250 գիտական աշխատություն։
Դմիտրի Վալենտեյի ղեկավարությամբ պատրաստվել և 1985 թվականին հրատարակվել է «ժողովրդագրական հանրագիտարանային բառարանը»։
Հիշատակ
Մոսկվայի պետական համալսարանի Տնտեսագիտական ֆակուլտետի ազգաբնակչության խնդիրների ուսումնասիրման կենտրոնը պարբերաբար անցկացնում է միջազգային գիտաժողովներ՝ «Վալենտեևյան ընթերցումներ»։
Վալենտեևյան VI ընթերցումներն անցկացվել են 2010 թվականի ապրիլի 22-24-ը Մոսկվայում։ Գիտաժողովը նվիրված էր Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետի ազգաբնակչության և ժողովրդագրության լաբորատորիայի ստեղծման 45-ամյակին և «Ժողովրդագրական հանրագիտարանային բառարանի» լույս ընծայման 25-ամյակին։ Խորհրդաժողովում լուսաբանվել են պատմական ժողովրդագրության, բնակչության զարգացման պատմական ասպեկտների, ժողովրդագրական հայեցակարգերի և ժողովրդագրական քաղաքականության հարցերը Ռուսաստանում և արտասահմանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ռուս սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Ավետիք Իսահակյան (այլ կիրառումներ)
Ավետիք Իսահակյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Բալթազար Գրասիան
Բալթազար Գրասիան, իսպանացի փիլիսոփա և բարոկկո ոճի արձակագիր։ Ծնվել է Բելմոնտում Արագոնին մոտ, բժշկի ընտանիքում, Գրասիանը ապրել է իր հորեղբոր հետ, ով հոգևորական էր, գյուղը որտեղ նա ծնվել է հետագայում անվանվել է իր պատվին։ Նրա գրվածքների մասին գովեստի խոսքեր են ասել Արթուր Շոպենհաուերը և Ֆրիդրիխ Նիցշեն։
Նրա հայտնի գործերն են «Աշխարհային արվեստի իմաստությունը», «Հերոսը» (այս գործում նա քննադատել է Նիկոլո Մաքիավելիի աշխատությունները, որտեղ նա տալիս է իր իդեալական քրիստոնեական առաջնորդի նկարագրությունը)։ Նրա վերջին գործը եղել է «Քննադատը» վեպը, որը անգլերեն է թարգմանվել 1681 թվականին։
Գրասիանը հանդիսանում էր իսպանական բարոկկո շրջանի գրական Կոնցեպտիզմ ուղղության ամենանշանավոր ներակայացուցիչը։
Աշխարհային արվեստի իմաստությունը
Այս աշխատությունը համարվում է նրա ամենաճանաչված գործը, որն այնքան մեծ տպավորություն է թողել Արթուր Շոպենհաուերի վրա, որ վերջինս այն թարգմանել է գերմաներեն։ Չնայած դրան, ամերիկացի իսպանագետ Ջորջ Թիքնորը, արհամարհանքով է վերաբերվել այս աշխատությանը։
Վանեքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Վանեք գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (1 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Բալթազար Գրասիան
Աշխարհային արվեստի իմաստությունը
Գրքի 1992 թվականի անգլերեն տպագրությունը վաճառվել է շուրջ 200,000 օրինակով։ Հետագայում այն թարգմանվել է նաև ֆիներենով, չինարենով, ճապոներենով, և պորտուգալերենով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Իսպանալեզու գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ հոգևորականներ
Սունգարի
Սունգարի, Սունխուացզյան, գետ Չինաստանի հյուսիս արևելքում, Ամուրի աջ խոշորագույն վտակը։ Երկարությունը մոտ 2000 կմ է, ավազանը՝ մոտ 524 հազար կմ²։ Սկիզբ է առնում Չանբայշան սարահարթից, հատում Արևելա-Մանջուրական լեռները, հոսում հարավ արևելքից հյուսիս արևմուտք, Նունցզյան վտակի միանալու տեղից դեպի հյուսիս արևելք։ Ստորին հոսանքի շրջանում Սունգարի մեջ է թափվում Մուդանցզյան խոշոր վտակը։ Սնումը առավելապես անձրևային է, հորդացումը՝ ամռանը և գարնանը։ Ջրի միջին ծախսը գետաբերանում 2500 մ³/վրկ է։ Սառցապատվում է նոյեմբերից ապրիլ։ Նավարկելի է մինչև Գիրին քաղաքը։ Վերին հոսանքում է Ֆինմանի հէկը։ Սունգարի ափերին են Գիրին, Խարբին, Ցզյամուսի քաղաքները։
Կատեգորիա:Ամուր գետի վտակներ Կատեգորիա:Չինաստանի գետեր
(978) Այդամինա
(978) Այդամինա (Aidamina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1922 թվականի մայիսի 18-ին Սերգեյ Բելյավսկու կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,197807 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4461 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9495 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2088,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172356 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,65° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս P Կատեգորիա:1922 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սերգեյ Բելյավսկու կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պրաս
Պրաս, պռաս, պրասասոխ , սավզի , քուռաթ կամ քյավառ (Allium porrum), երկամյա բույս։ Համեմատած գլուխ սոխի և սխտորի հետ, ավելի քիչ է տարածված։ Հիմնականում մշակվում է հարավային շրջաններում։ Համի տեսակետից գրավում է սոխի ու սխտորի միջին տեղը։
Գոյություն ունի պրասի 2 տեսակ՝ հաստ ու սպիտակ կեղծ ցողուն առաջացնող և տերևատու, որից օգտագործում են միայն տերևները։
Հիմնականում օգտագործվում է որպես կանաչի։ Ունի համի բարձր հատկություններ։ Հարուստ է C վիտամինով, հանքային աղերով և յուրահատուկ բակտերիասպան հատկություն ունեցող եթերային նյութերով։
Մարկ Արոնսոն
Մարկ Հենրի Արոնսոն (Marc Henry Aronson, ), ամերիկացի գրող, խմբագիր, հրատարակիչ, հրապարակախոս և պատմաբան։
Գրել է պատմական և կենսագրական ոչ գեղարվեստական գրքեր երեխաների և երիտասարդերի, ինչպես նաև` պատանի ընթերցողների մասին ոչ գեղարվեստական գրքեր մեծահասակների համար։
Արոնսոնը թատերական դիզայներ Բորիս Արոնսոնի որդին է, ռաբբի Սոլոմոն Արոնսոնի և երաժշտական դիրիժոր Հեինրիխ Ջալովեթսի թոռը ։
2012 թվականի հունիսի դրությամբ նա «Կշռադատելով աղբյուրը» (Consider the Source) վերնագրով սյունյակ էր վարում School Library Journal ամսագրում ։ 2014 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ School Library Journal ամսագրում վարում էր «Ոչ գեղարվեստական գրականությունը կարևոր է» (Nonfiction Matters) խորագրով բլոգ։
2001 թվականին Արոնսոնն արժանացել է Ռոբերտ Ֆ․ Սիբերսի առաջին ոչ գեղարվեստական գրականության մեդալին` «Սըր Վալտեր Ռեյլին և արշավանք դեպի էլդորադո» աշխատության համար ։
Արոնսոնը Նյու Յորքի համալսարանում ստացել է ամերիկյան պատմության թեկնածուի աստիճան։ 1997 թվականին նա ամուսնացել է հեղինակ Մարինա Բուդհոսի հետ ։ Նրանք ունեն երկու որդի և ապրում են Մափլևուդում, Նյու Ջերսիում։
Արոնսոնն աշխատում է Ռուդջերս համալսարանի գրադարանավարության և տեղեկատվական գիտության ֆակուլտետում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բլոգերներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ
Վլադիմիր Հունանյան
Վլադիմիր Հարությունի Հունանյան, հայ բժիշկ, հոգեբույժ, թմրաբույժ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Հունանյանը ծնվել է 1924 թվականին Նոր Բայազետի շրջանի Նորատուս գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 6 դպրոցը։ 1943-1945 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1948-1953 թվականներին աշխատել է Երևանի թիվ 1 մանկական կլինիկական հիվանդանոցում` որպես ռենտգեն-տեխնիկ։ 1953-1959 թվականներին սովորել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական կանխարգելողական ֆակուլտետում։ 1959-1965 թվականներին աշխատել է Սևանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցում` որպես բաժանմունքի վարիչ և օրդինատոր, 1965-1976 թվականներին` Երևանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցում` որպես օրդինատոր, բաժանմունքի վարիչ, 1967-1968 թվականներին` միաժամանակ ռենտգենաբան, 1974-1975 թվականներին` ցերեկային ստացիոնար բաժանմունքի վարիչ, 1973 թվականից` Գեղամավանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցում, 1976-1989 թվականներին` Երևանի հանրապետական թմրաբուժական դիսպանսերի թմրաբույժ։
Ասորական գրականություն
Ասորական գրականությունը ասորի քրիստոնյաների կողմից գործածվող միջին արամեերեն լեզվով գրված գրականությունն է։ Դասական ասորական գրականության մեծ մասը քրիստոնեական կրոնական բնույթի է։
Վլադիմիր Հունանյան
Կենսագրություն
Հեղինակ է թմրաբուժական թեմաներով գիտահանրամատչելի հոդվածների և գրքույկների, ինչպես նաև գեղարվեստական պատմվածքների, պիեսների, կինոսցենարների ։
Ասորական գրականություն
Դասական ասորերենով գրված գրական առաջին նմուշը Աստվածաշնչի թարգմանությունն է՝ Պեշիտտան և Դիաթեսսարոնը (Նոր Կտակարանի համաբարբառ)։ Մ.թ. 3-րդ դարի ասորական գրականության դեմքերից է Բարդածան Եդեսացին, որն ըստ Մովսես Խորենացու վկայության այցելել է նաև Հայաստան ։ Մ.թ. 4-րդ դարը համարվում է ասորական գրականության ոսկեդարը։ Այդ ժամանակաշրջանի երկու նշանավոր դեմքերն են Հակոբ Ափրաատը և Եփրեմ Ասորին։ Հաջորդ երկու դարերի ընթացքում ստեղծագործել են Մարութաս Մայփերկաթցին, Հակոբ Սրճեցին, Ֆիլոքսեն Մաբուկեցին, Սիմեոն Բեթ-Արշամացին։
Վլադիմիր Հունանյան
Կենսագրություն
Մահացել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Երևանում։
Ասորական գրականություն
Իսլամի առաջ գալը և տարածումը ընդհանուր առմամբ բարենպաստ ազդեցություն է ունեցել ասորի մշակույթի վրա։ Ասորերենի հունականացման գործընթացը, որն իրեն զգացնել էր տալիս 6-7 դարերի ընթացքում, դանդաղեց և դադարեց։ Ասորական գրականությունը 9-րդ դարում մուտք գործեց իր զարգացման արծաթե դար։ Տվյալ ժամանակաշրջանի երկերն իրենց բնույթով ավելի հանրագիտարանային և սքոլաստիկ էին՝ ներառելով Աստվածաշնչի մեկնիչներ Իշոդադ Մերվացու և Դիոնիսիոս Բար-Սալիբիի գործերը։ Ասորերեն գրականության արծաթե դարի պսակն է հանդիսանում Բար-Հեբրեուսը։
Վլադիմիր Հունանյան
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նորատուս գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ հոգեբույժներ Կատեգորիա:Հայ թմրաբույժներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Ասորական գրականություն
Մոնղոլների կողմից իսլամ ընդունելը հանգեցրեց ասորի համայնքների թուլացմանը և համապատասխանաբար գրական մշակույթի նահանջի։ Այնուամենայնիվ, 14-րդ դարից առ այսօր ասորի լեզվով գրականության հասքը չի դադարել։ Այն ներառում է քրիստոնյա ասորիների կողմից գործածվող տարբեր խոսակցական նոր-արամեերեն բարբառներով գրականությունը։ Նոր-ասորի գրականությունը իր վրա է կրում երկակի ազդեցություն՝ շարունակելով անցյալի ասորական գրականության ավանդույթները և ներառելով ոչ-միատարր խոսակցական լեզուն։ Նոր շրջանի գրականությունը հանգեցրեց քաղդեերեն նոր արամեերենի որպես գրական լեզու ձևավորմանը։
Ասորական գրականության թարգմանությունը հայերեն
4-6-րդ դարերի ասորական գրականության փոքր ի շատե կարևոր նշանակություն ունեցող եկեղեցական հայրերի՝ Հակոբ Ափրաատի, Եփրեմ Ասորու, Մարութա Մայփերկաթցու, Եդեսիայի եպիսկոպոս Ռաբուլասի, Հակոբ Սրճեցու, Ֆիլոքսեն Նաբուկեցու, Սիմեոն Բեթ-Արշամացու և այլոց գործերը թարգմանված են հայերեն (գրաբար)՝ հայոց նշանագրերի գյուտից անմիջապես հետո ։
Պատմաբան Երվանդ Տեր-Մինասյանը գտնում է, որ ասորական գրականության ազդեցությունը հայոց վրա շարունակվել է բացի ամբողջ 5-րդ դարից նաև 6-րդ դարում և հենց 6-րդ դարի առաջին քառորդին էլ վերջացել է, շնորհիվ այն հանգամանքի, որ ասորական եկեղեցին մտել է պառակտման ժամանակաշրջան և թուլացել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասորական գրականություն
Կազիմիր Բաբյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1895 թվականի փետրվարի 25-ին, Վիլենի նահանգի Լիդսի շրջանի Պորոստի գյուղում ։ Ավարտել է տեխնիկական ուսումնարանի երկու դասարան, աշխատել է որպես փականագործ Տալլինի Հյուսիս-Արևմտյան երկաթուղում։ 1915 թվականի մայիսին զորակոչվել է ռուսական կայսերական բանակ, ավարտել ենթասպայական ուսումնարանը և ընդունվել 158-րդ պահեստային հետևակային գունդը, որտեղ ծառայել է որպես դասակի հրամանատար։
1918 թվականի ապրիլի 20-ից Կարմիր բանակի շարքերում եղել է հրաձգային դասակի հրամանատար։ 1918-1921 թվականներին Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է եղել Հյուսիս-Արևմտյան և Արևմտյան ճակատներում ։ 1927 թվականին ավարտել է հետևակի հրամանատարների դպրոցը՝ դառնալով հրաձգային վաշտի հրամանատար, ավելի ուշ ծառայել է որպես գումարտակի հրամանատար և կրտսեր սպաների գնդապետ դպրոցի պարետ։ 1930-ական թվականներին եղել է 17-րդ առանձին դիվիզիայի ինտենդանտ և 18-րդ հրաձգային կորպուսի ՀՄԿ պետ։
Նա ապրում էր Արևելյան Կույբիշևկում : 1938 թվականի հուլիսի 19-ին ձերբակալվել է հակահեղափոխական գործունեության մեղադրանքով, սակայն 1939 թվականի փետրվարի 25-ին 18-րդ հրաձգային դիվիզիայի ՆԳՎ հատուկ բաժնի կողմից քրեական գործն անհապաղ դադարեցվել է։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ Մոսկվայի պաշտպանության անդամ և Մոսկվայի պաշտպանության շտաբի անդամ, 1941/1942 թվականների ձմռանը՝ Վոլխովսկի և 1-ին Բելառուսական ճակատներում մարտերի մասնակից ։ 1943 թվականի սեպտեմբերին Լյուդովի բանակի 1-ին լեհական կորպուսն է ուղարկվել, 1944 թվականից եղել է գլխավոր ինտենդանտը։ 1944 թվականի նոյեմբերի 3-ին Պետական ժողովրդական խորհրդի որոշմամբ նշանակվել է Լեհաստանի զորքերի բրիգադի գեներալ։ 1944 թվականի ապրիլին 1-ին լեհական բանակի կազմավորումից հետո նշանակվեց լեհական զորքերի ինտենդանտ ։ Վարշավայի, Բեռլինի և Պրահայի մարտերի մասնակից։ ԽՍՀՄ վերադարձել է 1946 թվականին։
Մահացել է 1965 թվականի ապրիլի 28-ին։ 1999 թվականի հուլիսի 26-ին հետմահու պարգևատրվել է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Լեհ ռազմական գործիչներ
Յոսիհիդե Սուգա
Յոսիհիդե Սուգա (菅 義偉, ), Ճապոնացի պետական և քաղաքական գործիչ. Ճապոնիայի Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահ 2020 թվականի սեպտեմբերի 14-ից, Ճապոնիայի վարչապետը 2020 թվականի սեպտեմբերի 16-ից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ակինոմիա գյուղում, Օգատիի գավառում (այժմ Յուձավա քաղաք), Ակիտա պրեֆեկտուրա, Ճապոնիա։ Ելակի ֆերմերի և ուսուցչուհու ընտանիքում ։ Ստացել է բակալավրի աստիճան Տոկիոյի Հոսեյ համալսարանում։ 11 տարվա ընթացքում աշխատել է որպես խորհրդարանի պատգամավորի օգնական, այնուհետև՝ արտաքին առևտրի և արդյունաբերության նախարարությունում 1984 թվականին, որից հետո՝ Յոկոհամայի քաղաքային խորհրդի անդամ։
Առաջին անգամ Ճապոնիայի խորհրդարան է ընտրվել 1996 թվականին Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության ցուցակով։ Սկզբում խմբակցության անդամ է եղել Կեյձո Օբուտին, բայց խմբակցությունից դուրս է եկել 1998 թվականին կուսակցության ղեկավարի ընտրություններում Օբուտիի թեկնածությունը չսատարելուց հետո։
Շինզո Աբեի առաջին կաբինետում 2006 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2007 թվականի օգոստոս զբաղեցրել է ներքին գործերի և հաղորդակցությունների նախարարի պաշտոնը։
Ճապոնիայի կառավարության գլխավոր քարտուղար (2012-2020)։
2020 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ընտրվել Է Ճապոնիայի Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահի պաշտոնում։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 16-ին խորհրդարանը հաստատել է երկրի վարչապետի պաշտոնում ։
2021 թվականին Եսիհիդե Սուգան կարգադրել Է Ճապոնիայի Նախարարների կաբինետում նոր պաշտոն ստեղծել մի պաշտոնյայի համար, որը կոչված է առաջնորդելու մենակության դեմ պայքարը ։
Քննադատություն
Մեկնաբանելով հայտնի երգիչ Մասահարու Ֆուկույամայի և դերասանուհի Կաձուե Ֆուկիսիի հարսանիքը՝ Սուգան հայտարարել է. Հուսով եմ, որ այդ ամուսնությունը մայրերին դրդում է երեխաներ ունենալ։ Խնդրում եմ, շատ երեխաներ ծնեք։ Որից հետո ֆեմինիստուհիները մեղադրել է պաշտոնյային մեղադրել են սեռական խտրականության մեջ, իսկ ձախ ճամբարի  ընդդիմախոսները նրանում, որ նա գնում է ճապոնական միլիտարիստների ճանապարհով, որոնք կոչ էին անում կանանց, ծննդաբերել ավելի շատ ապագա զինվորներ։ Քննադատությանն ի պատասխան Սուգան հայտարարել է, որ, իհարկե, յուրաքանչյուրը ազատ է ինքնուրույն որոշել՝ պետք է ամուսնանալ, թե երեխաներ ունենալ, բայց կառավարությունը պետք է աշխատի այնպիսի հասարակություն ստեղծելու ուղղությամբ, որտեղ մարդկանց հարմար կլիներ ամուսնանալ և երեխաներ դաստիարակել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքական գործիչներ
Ալան Լի
Ալան Լի (Alan Lee, ), անգլիացի ծաղկող և կոնցեպտուալիստ դիզայներ։
Նկարազարդումներ
Ալան Լին նկարազարդել է ֆենտեզի ժանրի տասնյակ գրքեր, ինչպես նաև ստեղծել է մի շարք գրքերի շապիկներ ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի գրքերի նկարազարդումները, այդ թվում՝ Տոլկիենի հարյուրամյակին նվիրված 1992 թվականի հրատարակության «Մատանիների տիրակալը», «Հոբիթ կամ գնալն ու գալը», «Հուրինի երեխաները» ։
Ալան Լիի գեղանկարչության տեխնիկան ներառում է ջրաներկ և մատիտի էսքիզներ ։
Կինեմատոգրաֆիա
Լին զբաղվել է նաև «Լեգենդը», «Վիկինգ Էրիկը», «Քինգ-Քոնգ» ֆիլմերի և «Մեծն Մերլին» մինի սերիալի կոնցեպտուալ դիզայնով ։
«Մատանիների տիրակալը» ֆիլմաշարի ավարտից երկու տարի անց Լին հրատարակել է իր կոնցեպտուալ նկարազարդումների 192 էջանոց հավաքածուն՝ «The Lord of the Rings Sketchbook» անունով (հրատարակվել է 2005 թվականին «HarperCollins»-ում) ։
Պարգևներ
1978 թվականին հրատարակված «Փերիներ» (Faeries) գրքի նկարազարդումների համար, որը Լին արել է Բրայան Ֆրաուդի հետ, ներկայացվել է Լոկուս մրցանակի և քվեարկության արդյունքում զբաղեցրել երկրորդ հորիզոնականը ։
1988 թվականին ստացել է «Չեսլի» (Chesley Award for Best Interior Illustration) մրցանակ Փիթեր Դիկինսոնի «Մերլինի երազները» գիքի նկարազարդման համար ։ Նույն տարի արժանացել է «Գիտական ֆանտաստիկայի բրիտանական ասոցիացիայի մրցանակի» լավագույն նկարազարդման համար ։
1993 թվականին արժանացել է Քեյթ Գրինուեյ (Kate Greenaway Medal) շքանշանի Ռոզմարի Սաթկլիֆի «Սև նավեր Տրոյայից առաջ» (Black Ships Before Troy) մանկական գրքերի լավագույն պատկերազարդման համար ։
1998 թվականին՝ Ֆենտեզիի համաշխարհային կոնվենտի ժամանկակ, Լին ստացել է Ֆենտեզի համաշխարհային մրցանակ (World Fantasy Award) «Լավագույն նկարիչ» անվանակարգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի պատկերազարդողներ Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ
Կենտրոնական զբոսայգի (Կալինինգրադ)
Կալինինգրադի կենտրոնական զբոսայգի ( Luisenwahl, նախկինում` Միխայիլ Կալինինի անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգի, մինչև պատերազմը` Լուիզենվալ Luisenwahl), Կալինինգրադի զբոսայգիներից մեկը։ Գտնվում է Խաղաղության պողոտայի, Պուշկինի փողոցի, Դմիտրի Դոնսկոյի և Սերժանտ Կոլոսկովի փողոցների միջև։ Գլխավոր մուտքը Խաղաղության պողոտայից։
Այգով հոսում է գետակ (նախկինում` Խուֆենֆրայգրաբեն Hufenfreigraben): Այգու տարածքը մոտ 47 հեկտար է։
Պատմություն
Ներկայիս Կենտրոնական զբոսայգին բաղկացած է նախապատերազմյան Լուիզենվալի այգուց և երրորդ ալտշտադյան գերեզմանոցից։
Լուիզենվալ այգու պատմությունը սկսվում է 18-րդ դարի վերջից։ Այն ժամանակ այդ տարածքում է գտնվել Պոենտերների առանձնատունը։ 18-րդ դարի 80-ական թվականներին առանձնատունն այգու հետ ձեռք է բերել ավագ բուրգոմիստր Տ. Գ. Ֆոն Գիպպելը։ Նրա նախաձեռնությամբ այգին պլանավորվել է համաձայն անգլիական սկզբունքների։ 1796 թվականին Ֆոն Գիպպելի ժառանգներից դպրոցական հարցերով խորհրդական Կ. Գ. Բուսոլտը։ Նա իր կնոջ` Լուիզայի պատվին այգին անվանել է Լուիզենվալ։
1808-1809 թթ. այգին դարձել է Պրուսիայի թագավորական ընտանիքի ամառային նստավայրը։ Հատկապես այգին սիրված վայր էր Լուիզա թագուհու համար (հետագայում այգու անունը հաճախ կապում են դրա հետ)։ Այգում կառուցվել է մի փոքրիկ տուն, որտեղ ապրել է թագուհին Քյոնիգսբերգ կատարած այցերի ընթացքում։
1861 թվականին իր թագադրման ընթացքում այգի է այցելել Վիլհելմ I-ը։ Այգին արքայական գույքի հաշվեկշռում է եղել մինչև 1914 թվական, երբ Վիլհելմ II-ն այն նվիրեց քաղաքին։ 20-րդ դարի սկզբին թագուհի Լուիզայի տնակը, որն այդ ժամանակ բաժանված էր այգուց նոր փողոցով (Խուֆենալե Hufenallee, այժմ` Խաղաղության պողոտա), օգտագործվել է որպես հղի կանանց համար հանգստյան տուն (Mütterheim):
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Լուիզենվալ այգին և հին երրորդ ալտշտադյան գերեզմանոցը միացվել են և դարձել Կալինինի անվան նոր այգի։
Տեսարժան վայրեր
Պուրակի տարածքում է գտնվում 1899-1901 թվականներին Լուիզա թագուհու հիշատակին կառուցված լյութերական եկեղեցին։ Ներկայումս եկեղեցում տեղակայված է Կալինինգրադի մարզային տիկնիկային թատրոնը։ Պուրակի տարածքում են գտնվում նաև մի քանի հուշարձաններ ` Պահպանվել է նաև (վնասված վիճակում, թագուհու կիսանդրին և դեկորատիվ սյունաշարը) 1874 թվականին Քրիստիան Ռաուխի կողմից ստեղծված Լուիզա թագուհու բաց կիսագմբեթավոր տաղավարը։ 2013 թվականի հունիսի 6-ին Կալինինգրադի քաղաքապետԱլեքսանդր Յարոշուկը հայտարարեց, որ քաղաքային իշխանությունները պատրաստ են ֆինանսավորել գմբեթավոր շենքի ռեստավրացիայի աշխատանքները ։