cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տեոն Գրեյջոյ
Արքաների պատերազմը
Ստիպելով Բրան Սթարքին հանձնել իրեն Վինթերֆելը, Տեոնը Ստիգին ուղարկում է Տեմնոլեսիա՝ Աշային օգնելու համար։ Տեոնը Վինթերֆել է կանչում Կիրային և նրան դարձնում իր սիրուհին։ Մի գիշեր Բրան Սթարքը, Ռիկոն Սթարքը, Հոդորը, Օշան, Ժոյեն Ռիդը և Միրա Ռիդը գայլերի հետ փախչում են։ Շների հետ որոնումները կատարվել են ամբողջ օրը, բայց ապարդյուն, գայլերի հետքերը կորել են առվի մեջ։ Երբ պարզ է դարձել, որ փախստականներին չի հաջողվի գտնել Հոտածը Տեոնին ցույց տվեց Բրանի և Ռիկոնի հագուստները, որոնք նա մտածված էր վերցրել ամրոցից և առաջարկեց, որ Տեոնը փոխարենը սպանի նույն տարիքի այլ երեխաների, որոնք ապրում էին ջրաղացում և նրանց այլանդակված մարմինները ներկայացնել իբրև Սթարքերի մարմիններ։
Վիբորգի ավտոկայան
Պատմություն
Սկզբում ավտոկայանի շենքը փոքրիկ մեկ հարկանի շինություն էր, որի ճակատային մասում տեղադրված էին մեծ պատուհաններ։ Բայց արագորեն աճող ուղևորափոխադրումների պատճառով 1936 թվականին ճարտարապետ Ունո Ուլբերգի նախագծով այն վերակառուցվեց և ընդլայնվեց։ Այդ ժամանակվանից ավտոկայանը երկհարկանի շինություն էր` սպասասրահով, տոմսարկղերով և առևտրի և հանրային սննդի օբյեկտներով։ Ավտոկայանի հիմնական գործառույթը միջքաղաքային և մերձքաղաքային ուղևորափոխադրումների կազմակերպումն էր։ Քաղաքում հասարակական տրանսպորտի հիմնական տեսակը տրամվայն էր։ 1939 թվականին, ըստ չվացուցակի, ավտոբուսները ժամանում էին կայարան և այդտեղից մեկնում ամեն 12 րոպեն մեկ ժամը 7։00–ից մինչև 20։00: Ուղևորահոսքերի մեծացման հետ կապված նախատեսվում էր Կարմիր ջրհորի հրապարակում կառուցել ևս մեկ ավտոկայան։ Քաղաքում գործող ավտոբուսների թիվը կտրուկ աճել էր 1957 թվականից քաղաքի տրամվայի երթևեկությունը փակելու պատճառով։
Խորհրդա-Ֆիննական պատերազմների ընթացքում (1939-1944) վնասված ավտոկայանի շենքը վերանորոգվել և վերաբացվել էր 1959 թվականին։ Խորհրդային տարիներին այն ամենամեծն էր Լենինգրադի մարզում։ «Shell» ընկերության նախկին բենզալցակայանի շենքը շարունակում է գործել։ 1993 թվականից գործում է նոր բենզալցակայան, որը կառուցվել է 1932 թվականին կառուցված կայանի փոխարեն, որը ոչնչացվել էր պատերազմի ժամանակ։
Տեոն Գրեյջոյ
Արքաների պատերազմը
Երեխաների մահից հետո մի քանի օրվա ընթացքում սպանվել են երեք երկաթածին, որոնք Տեոնի և Հոտածի հետ եղել են ջրաղացում և գիտեին, որ սպանված երեխաները Սթարք չեն։ Այն բանից հետո, երբ Հոտածը սպանեց բոլոր երեքին, Տեոնը ցանկացավ սպանել Հոտածին, բայց չհամարձակվեց։ Հոտածը գիտեր կարդալ և գրել և կարող էր նամակը թաքցնել երեխաների սպանության մանրամասներով։ Կարծես թե Հոտածըն ինքն է այդ գաղափարը ներշնչել Տեոնին։ Տեոնը այս սպանությունների մեջ մեղադրեց Ֆարլենին և մահապատժի ենթարկեց նրան։
Վիբորգի ավտոկայան
Պատմություն
2019 թվականի վերակառուցումից հետո, ավտոկայանի շենքի մեծ մասը զբաղեցնում է «KFC» միջազգային արագ սննդի ցանցի ձեռնարկությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիբորգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Տեոն Գրեյջոյ
Արքաների պատերազմը
Տեմնոլեսիայից ժամանած Աշա Գրեյջոյը Տեոնին համոզում էր թողնել Վինթերֆելը և իրհետ վերադառնալ Տեմնոլեսիա, քանի որ Վինթերֆելը ծովից շատ հեռու է գտնվում և նրան չի պահպանի։ Տեոնը հրաժարվել է և Աշան, նրան թողնելով 10 մարդ, վերադարձել է Տեմնոլեսիա։ Տեոնը ագռավների հետ նամակներ է ուղարկում իր հորը և հորեղբորը՝ Վիկտարիոն Գրեյջոյին, բայց ոչ պատասխան, ոչ էլ օգնություն չի ստանում։ Տեոնը հուսահատ էր, քանի որ իր ռազմական գործողությունները իրեն չէին արժանացրել երկաթածինների հարգանքին, հյուսիսցիները ատում էին նրան, և նա գիշերները մղձավանջներ էր ունենում ջրաղացի երկու երեխաներին սպանելու պատճառով։ Կուտակված լարվածությունը, վախն ու մեղքը պահանջում էին ելք, և մի գիշեր Տեոն իր զարյրույթը թափեց Կիրայի վրա. արթնանալով մեկ այլ մղձավանջից, անկողնում նա կոպիտ է վարվում Կիրայի հետ, նրա վրա առաջացրեց կապտուկներն ու խայթոցները, այնուհետև նրան դուրս հանեց ննջասենյակից։
Հյուսիսի բանակը, որը ջախջախել էր Դագմերին, վերադարձավ Վինտերֆել, որին միացան նաև Մանդերլիները, Տոլհարտցիները, Քարստարկները և Ֆլինտները։ Ընդհանուր հաշվով, մոտ երկու հազար մարդ՝ Տեոնի տասնյոթ մարդու դեմ։ Տեոնը շանտաժի համար օգտագործեց Ռոդրիկ Կասելի դստերը ՝ փոքրիկ Բեթ Կասելը, և սպառնաց կախել նրան հարձակման դեպքում։ Վարպետ Լյուվինը համոզում էր Տեոնին հանձնել ամրոցը և միանալ Գիշերային պահակախմբին, ինչը թույլ կտար Տեոնին ողջ մնալ, հաջողության հասնել և հարգանքի վայելել այնտեղ ծառայության ժամանակ։ եոնը գրեթե պատրաստ էր համաձայնության գալ, բայց այդ պահին Դրեդֆորթի դրոշի ներքո 600 հոգանոց ջոկատ մոտեցավ Վինթերֆելին։ Բոլթոնի մարդիկ նախ միացան սըր Ռոդրիկի բանակին, այնուհետև դավաճանաբար հարձակվեցին և ոչնչացրին նրանց։ Տեոնը ներս թողեց դրեդֆորթցիներին Վինտերֆել։ Ի զարմանս Տեոնի՝ նրանց առաջնորդը Հոտածն էր, որը նախկինում միայն ձևացնում էր, թե իր ծառան է։ Դա Ռամսի Սնոուն էր՝ Ռուսե Բոլթոնի բաստարդը։ Ռամսին որպես պարգև պահանջել է Կիրային Պալլայի փոխարեն։ երբ Տեոնը զայրացել է, Ռամսին օղակաձև ձեռնոցով հարվածել է ուղիղ նրա դեմքին և կոտրել է Տեոնի այտոսկրը։ Տեոնին և երիտասարդ կանանց Ռամսին տեղափոխում է Գրեգֆորթ, որպես գերիներ, քանի որ ամրոցի մնացած բնակիչները սպանվել էն, իսկ Վինտերֆելը այրվել։
Թրերի մրրիկ և Անգղների խրախճանք
Տեոնը չի հայտնվել այս գրքերում, բայց մի քանի անգամ նշվել է։
Լոթար Ֆրեյերը Կարմիր հարսանիքից առաջ Ռոբ Սթարքին պատմել է, որ իր զարմիկները՝ Վոլդեր Մեծը և Վոլդեր Փոքրը, նրան նամակ են գրել Դրեդֆորթից, որում պատմել են, որ Տեոնն ու երկաթածինները սպանել են Վինթերֆելի բոլոր բնակիչներին, ոչնչացրել են Ռոդրիկ Կասելի զորքը և այրել են ամրոցը։ Ռամսի Սնոուն, որն օգնության է հասել Կասելին, հասցրել է փրկել միայն կանանց և երեխաներին, որոնք մարտի ժամանակ թաքստոցում էին գտնվում ևւ փրկվածներին տարել է Դրեդֆորթ։ Նամակումլ հենց Թեոնի ճակատագիրը չի նշվել։
Մահանում է Բեյլոն Գրեյջոյը։ Ըստ օրենքի Տեոնը դառնում է Երկաթե կղզիների թագավորը։ Բեյլոնի մահվան օրը հայրենիք է ժամանում նրա եղբայրը՝ Էուրոն Ագռավի աչքը և զբաղեցնում է ծովային գահը։
Էդմար Թալլիի և Ռոսլին Ֆրեյերի հարսանիքից առաջ, Ռուսե Բոլթոնը Ռոբ Սթարքին և Քեթիլին Սթարքին ցույց է տալիս իր բաստարդ Ռեմսի Սնոուի նամակը որում խոսվում է հյուսիսցիների և երկածինների միջև տեղի ունեցած ճակատամարտի մասին։ Ռոդրիկ Կասելի և Լեոբալդ Տոլհարթի մահից հետո ենթադրաբար Ռամսին ինքն է ղեկավարել հյուսիսցիներին և սպանել Տեոնի ժողովրդին։ Ինքը՝ Թեոնը, գտնվում էր Դրեդֆորթում՝ գերության մեջ։ Նամակում դրված էր նաև մաշկի մի կտոր, որը հանվել էր Տեոնի ձախ ճկույթից։ Սակայն այստեղ կա սխալ, որովհետև Տեոնի ձախ փոքրիկ մատը լիարժեք է և պահպանված։
Ռուսե Բոլթոնը առաջարկում է զիջումներ պահանջել Երկաթե կղզիներից իրենց օրինական թագավոր Տեոնի մահապատժի դիմաց։
Ռոբը համաձայնում է Տեոնին կենդանի պահել Դեդֆորթում որպես բանտարկյալ, մինչև հյուսիսցիները հաղթեն Հյուսիսում գտնվող երկաթածիններին։
Անգղների խրախճանքը գրքում Վինթերֆելի պատերի տակ մղված պայքարից որոշ ժամանակ անց Աշա Գրեյջոյը իր մարդկանց հետ այցելում է ամրոց։ Մարտի վայրում մահացած հյուսիսցիների մարմինները կրծվել էին գայլերի կողմից և անհնար էր պարզել արդյոք Տեոնը սպանվածների թվում է։ Աշան կարծում է, որ Տեոնը մահացած է։
Պար վիշապների հետ
Մի անգամ, զվարճանքի համար, Ռեմսին թույլ տվեց Կիրային, որի հետ Թեոնը քնում էր առաջ, երբ Վինթերֆելի արքայազն էր, գողանա խցի բանալին։ Երբ գերիները բավականին հեռու էին փախել, Ռամսին բաց թողեց շները, որոնք գտան նրանց հետքը, քանի որ Կիրան հրաժարվեց Տեոնի հետ գնալ տարբեր ճանապարհներով։ Որպես պատիժ՝ Տեոնը կորցրեց մի քանի մատներ, իսկ Ռամսին Կիրային բռնաբարել էր և քերթել մաշկը։
Ռեմսին Թեոնին նոր անուն տվեց՝ Հոտած, ի պատիվ իր նախկին ծառայի և խստորեն պատժեց նրան ամեն անգամ, երբ մոռացավ, թե ով է իրականում։ Ի վերջո նա կորցրել էր ատամների, ձեռքի և ոտքերի մատների մի մասը, մազերը դառնում էին մոխրագույն, նա ստիպված էր սնվել առնետներով, որոնց կարող էր խցում բռնել և սարսափով էր հիշում, թե ով էր իրականում, քանի որ դրան կարող էր հետևել դաժան պատիժ։ Ռեմսին հրամայում է Հոտածին, որպեսզի Տեոն Գրեյջոյի անունից գնա և համոզի երկաթածիններին հանձնել Ռով Քեյլինը խաղաղ ճանապարհով։ Երբ երկաթածինները եկան ողորմության Ռամսիի մոտ, նա կերակրեց նրանց, ապա դաժանաբար սպանեց։ Շնորհակալություն հայտնելով լավ խաղի համար՝ Ռամսին իր շների հետ ապրելու պատվի է արժանացել Հոտածին։
Վինթերֆելում գտնվելու ընթացքում Տեոնին թույլատրվել է կրել իր տոհմական զինանշանով հագուստ։ Առաջին ամուսնական գիշերվա ընթացքում Ռամսին որոշեց, որ իր նոր հարսնացուն բավականաչափ պատրաստ չէ սիրո համար և հրամայեց Թեոնին օգնել նրան և ասաց, որ երբ ավարտվի, ինքը՝ Ռամիսն կկտրի Տեոնի շրթունքները։ Սա, հավանաբար, կատակ էր Ռեմսիի կողմից (իր սովորական ոճով), քանի որ նա չի կատարել իր այս սպառնալիքը։
Ձմռան քամիները
Իր քույր Աշայի հետ միասին Տեոնը գերության մեջ է գտնվում Ստանիս Բարաթեոնի մոտ, որը պատրաստվում է Բոլթոնների դեմ պայքարին։
Էկրանավորումը
«Գահերի խաղը» հեռուստասերիալում Տեոն Գրեյջոյի կերպարը մարմնավորում է անգլիացի դերասան Ալֆի Ալենը։ Տեոնի սյուժետային գիծը 6-րդ եթերաշրջանում տարբերվում է գրքի պատմվածքից և հիմնական դրվագներից համընկնում է գրքերից Վիկտարիոն Գրեյջոյի հաճույքի դրվագները։
Չորրորդ եթերաշրջան
Տեոնին հանդիպում է Ռուսե Բոլթոնը, ով, ի տարբերություն գրքի, տուն է վերադառնում Դրեդֆորթ շրջանցիկ ճանապարհով, քանի որ այդ ժամանակ Ռով Քեյլինը գտնվում էր երկաթածինների հսկողության տակ։ Յարան փորձում է ազատել եղբորը։ Նրան հաջողվում է իր մի քանի մարդկանց կյանքի գնով ներխուժել Դրեդֆորթ, բայց Տեոնը հրաժարվում է լքել շների համար նախատեսված վանդակը, որտեղ պահում էին նրան։ Ինչպես գրքերում այստեղ նույնպես Տեոնն օգնում է Բոլթոններին գրավել Ռով Քեյլինը։ Դրանից հետո թագավոր Թոմմենի հրամանով Ռամսին դառնում է Ռուսե Բոլթոնի օրինական որդին և Տեոնը Բոլթոնների բանակի հետ միասին գնում է Վինթերֆել։
Հինգերորդ եթերաշրջան
Տեոնը ուղեկցում է Ռամսի հարսնացուին իրենց հարսանիքին, այն տարբերությամբ, որ սերիալում դա իրական Սանսա Սթարքն է։ Ռամսին Տեոնին ստիպում է մասնակցել ամուսնությական գիշերին, այնուհետև հրամայում է նրան ծառայել Սանսային և պահպանել նրան։ Սանսան փորձում է համոզել Տեոնին փախչել, բայց նա դեռ շատ վախեցած էր և հրաժարվում է։ Ի վերջո, Սանսան որոշում է, որ մահը ավելի լավն է, քան այս կյանքը և հայտնում է Տեոնին, որ ինքը կփախչի առանց նրա։ Այս մասին լսելով՝ Ռամսիի տիրուհի Միրանդան սպառնում է Սանսային, որի պահին Տեոնը որոշում է փրկել Սանսան և Միրանդային հրում և գցում է պատից։ Այնուհետև նա Սանսայի հետ միասին ամրոցի պատից ցատկում է ձնակույտի մեջ։
Վեցերորդ եթերաշրջան
Վեցերորդ եթերաշրջանում Երկաթյա կղզիների պատմությունը շեղվում է գրքի պատմությունից։ Վինթերֆելից փախչելուց հետո Տեոն և Սանսան փորձում են փախչել Ռամսիի որսաշներից։ Տեոնը գնում է նրանց մոտ, որպեսզի շեղի նրանց ուշադրությունը և դադարեցնեն Սանսայի հետապնդումը, բայց նրանք հասկանում են այդ հնարքը և գտնում են Սանսային։ Ժամանակին հասած Բրիեննան սպանում է Բոլթոնի մարդկանց, իսկ Տեոնն առաջին անգամ զենք է վերցնում ու սպանում մարտիկին, որը գրեթե սպանել էր Բրիենայի զինակիր Պոդրիկին։ Դրանից հետո Տեոնը որոշում է լքել Սանսային և վերադառնալ հայրական տուն։ Ժամանումից հետո նա իմանում է, որ հայրը մահացած է, և Յարան համոզված է, որ Տեոնը վերադարձել է իր հոր թագի համար։ Սերիալում Տեոնը մասամբ իր վրա է վերցնում գրքի Թրիսթոֆեր Բոտլիի դերը. նա հաղորդում է Յարային, որ եկել է ծովային գահին նրա հավակնությունը պաշտպանելու համար։ Սակայն գահի համար իր իրավունքները առաջ է քաշում Յարայի հորեղբայր Էյրոն Գրեյջոյը և երկաթածինները գերադասում են նրան տեսնել ծովային գահին։ Յարան և Տեոնը ստիպված են լինում փախչել՝ իրենց հետ վերցնելով նաև Երկաթյա նավատորմի լավագույն մասը։ Յարան որոշում է մեկնել Դեյներիս Թարգարենի մոտ, և դաշինք կնքել նրա հետ, որի մասին շատ էր խոսում իր հորեղբայր Էյրոնը, և հորեղբորից առաջ առաջարկել իր նավերը։ Վոլանտիսում կանգնելու ժամանակ Յարան պահանջում է, որ Տեոնը անցյալում թողնի Դրեդֆորթում իր հետ կատարվածը և կրկին ոտքի ելնի ավելի ուժեղ և ավելի ամուր, քան նախկինում էր։
Յոթերորդ եթերաշրջան
7-րդ եթթերաշրջանում Տեոն Գրեյջոյը մասնակցում է ռազմածովային պայքարին իր հորեղբայր Էյրոնի դեմ։ Պարտություն կրելով՝ նա ցատկում է նավից դուրս՝ քրոջը թողնելով Էյրոնի ձեռքերում։ Նրան վեր է քաշում նավատորմից մնացած նավերից մեկը։ Տեոնին անիծվում են վախկոտության և Յարայից հեռանալու համար։ Այս նավի հետ միասին Տեոնը ժամանում է Վիշապաքար, որտեղ հանդիպում է Ջոն Սնոուին։ Ջոնն ասում է նրան, որ նա դեռ կենդանի է, քանի որ փրկել է Սանսային Ռամսիից։ Եթերաշրջանի վերջին սերիայում Տեոնն ու Ջոնը առանձնազրույց են ունենում գահակալության սրահում։ Ջոնը Տեոնին ասում է, որ նա ոչ միայն Գրեյջոյ է, այլ նաև Սթարք, քանի որ մեծացել է նրանց ընտանիքում և Էդդարդ Սթարկը նրան ավելի շատ հայր է եղել, քան նրա հարազատ հայրը։ Գրեյջոյներից միակ մարդը, որին իսկապես անհրաժեշտ էր և թանկ էր նրա համար Թեոնը, նրա քույր Յարան էր։ Այնուհետև Տեոնը գնում է իր ժողովրդի մոտ և ասում, որ նրանք կգնան Յարային փրկելու։ Նա բախվում է նրանց ոչ պաշտոնական ղեկավարի հետ և նրան պարտության է մատնում մենամարտում, որից հետո նա իր ժողովրդին տանում է Էյրոնին հետապնդելու։
Պոանսե
Պոանսե (Poanse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Լիհուլա շրջանում։
Տեոն Գրեյջոյ
Ութերորդ եթերաշրջան
Եզրափակիչ եթերաշրջանի սկզբում Տեոնը ազատում է իր քրոջը գերությունից, այնուհետև գնում է Վինթերֆել ։
Պոանսե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Լիհուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Տեոն Գրեյջոյ
Ութերորդ եթերաշրջան
Երրորդ սերիայում, պաշտպանելով Բրան Սթարքին, նա սպանում է հարյուր մեռյալի, քայլորդների առաջնորդի վրա հարձակվելու փորձից հետո նա մահանում է Գիշերային արքայի ձեռքով։ Չորրորդ սերիայում նրա մարմինը այրվում է Սանսա Սթարքի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Սառույցի և կրակի երգը» գրքի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված մարդասպաններ Կատեգորիա:Սառույցի և կրակի երգը Կատեգորիա:Հորինված տղամարդիկ
Գերսվալդե
Գերսվալդե  (Gerswalde), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Ուկերմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1612 մարդ (ըստ 2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 96,79 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12 0 72 201։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
I Walk the Line
«I Walk the Line» (հայ.՝ «Ձգտում եմ կատարյալ լինել», «Չեմ անցնում սահմանը», բառացիորեն՝ «Գնում եմ գծով»), ամերիկացի քանթրի երաժիշտ Ջոնի Քեշի երգը, որը ձայնագրվել է և թողարկվել 1956 թվականին։ Քեշի՝ երաժշտական բնագավառում ուշադրության արժանանալու մի քանի փորձից հետո «I Walk the Line» երգը դարձել է հայտնություն նրա կարիերայում՝ զբաղեցնելով Billboard Hot Country Songs հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականը։ Սինգլը մնացել է հիթ-շքերթում 43 շաբաթ և վաճառվել ավելի քան 2 մլն օրինակով։
Պատմություն
Առաջին անգամ երգը կատարվել է Մարշալ Գրանտի և Լյութեր Պերկինսի՝ երկու ավտոմեխանիկների հետ, որոնց հետ Քեշին ծանոթացրել է իր եղբայրը ՌՕՈւ-ից հեռանալուց հետո։ Այդ ժամանակ Քեշն ու նրա կինը՝ Վիվիանը, ապրում էին Մեմֆիսում։ Ջոնին դարձել է խմբի առաջատար կատարողը և լոբբինգ արել խմբի՝ Sun Records-ից Սեմ Ֆիլիպսի հովանու տակ անցնելու համար։ 1955 թվականին երաժիշտներն սկսել են ձայնագրել երգեր այդ լեյբլում։
Իր երաժշտական կարիերայի ընթացքում Քեշը երգը վերաձայնագրել է չորս անգամ՝ 1964 թվականին՝ «I Walk the Line» ալբոմի համար, 1969 թվականին՝ «At San Quentin», 1970 թվականին՝ «I Walk The Line»-ի համար և 1988 թվականին՝ «Classic Cash: Hall of Fame Series» ալբոմի համար։
2004 թվականին Rolling Stone ամսագիրը երգն ընդգրկել է իր «Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգերի» ցանկի 30-րդ հորիզոնականում ։
2014 թվականին Rolling Stone ամսագիրը երգն ընդգրկել է իր ''«Բոլոր ժամանակների 25 լավագույն քանթրի երգերը» ցանկի առաջին հորիզոնականում՝ նշելով․ «Այն ժամանակ, երբ «քանթրի էնդ վեսթերնը» երկրորդական ժանր էր, Քեշը ներխուժել էր փոփ-չարթերի առաջին քսանյակ։ Այդ պահից ի վեր ոչ ոք չէր կասկածում Քեշի ձայնի ուժին և լավ քանթրի երգի համընդհանուր գրավչությանը» ։
Տեքստ և երաժշտություն
Քեշի երգերի մեծ մասի նման «I Walk the Line» երգի մեղեդին պարզ է։ Երգիչը փորձում է ունկնդիրների ուշադրությունը կենտրոնացնել ավելի շատ տեքստի վրա, քան երաժշտական բաղադրիչի վրա։
Քեշը և նրա խումբը նստած են եղել ֆրոնտմենի տան հետևի բակում, նա բառեր է ընտրել երգի համար, որում ցանկանում էր արտահայտել. «Ես պատրաստվում եմ հավատարիմ մնալ նրանց, ովքեր հավատում են ինձ և ինձ հետ հույսեր են կապում, իմ և Աստծու առաջ։ Նման հետևալին՝ ես դեռ հավատարիմ եմ իմ սկզբունքներին կամ «փորձում եմ անթերի լինել»։ «Տեքստը ծնվել է իմ գլխում այնքան արագ, որ ես միայն հասցնում էի գրի առնել,— հիշում է Ջոնին,— 20 րոպե անց երգը ավարտին հասցվեց» ։
Բոբ Դիլանը խիստ տպավորվել է երգից։ Նա Քեշի վոկալը կոչել է «Ձայն Երկրի կենտրոնից» ։
Քավեր տարբերակներ
«I Walk the Line» երգի քավեր տարբերակները ձայնագրած կատարողների թվում են քանթրի երաժիշտներ Ուեյլոն Ջենինգզը, Հենք Ուիլյամսը, Ռոդնի Քրոուելը, Էռնեստ Թաբը և Ջորջ Ջոնսը, կոմպոզիտոր Հոագի Քերմայքլը, ջազ երգիչ Դին Մարտինը, ֆրանսիացի դիջեյ Laurent Wolf-ը, երգիչ Բոբբի Դարինը (ծաղրանմանակում), կինոդերասան Լեոնարդ Նիմոյը, երգիչ Բիլլի Ռեյ Սայրուսը Էդ Քինգի և Էլեն Վուդի հետ, քանթրի կատարողներ Քրեյգ ՈՒեյն Բոյդը, Live ռոք խումբը ։ Երգը կատարել է նաև դերասան Հոակին Ֆենիքսը, որը կատարել է Ջոննի Քեշի դերը «I Walk the Line». ֆիլմում։
Laurent Wolf-ի քավեր տարբերակ
Ֆրանսիացի դիջեյ Laurent Wolf-ի քավեր տարբերակը թողարկվել է 2009 թվականի օգոստոսին «I Walk the Line Remix» վերնագրով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 սինգլներ Կատեգորիա:Ամերիկյան երգեր Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Մալիժե
Մալիժե (Malijai, Malijai), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպերի գավառում։ Մտնում է Լե Մե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04108։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1958 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(9065) 1993 FN1
(9065) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 25-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,603906 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1035 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1043 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1534,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234567 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,85° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վերեսնա
Վերեսնա (Вересна), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերեսնա գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,11 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,15 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վերլուծական էլեկտրաքիմիական եղանակներ
Վերլուծության էլեկտրաքիմիական եղանակներ, քանակական և որակական վերլուծության ֆիզիկաքիմիական եղնակներ, որոնք իրականացվում են վերլուծվող համակարգի ծավալում կամ ֆազերի բաժանման մակերեույթի վրա տեղի ունեցող հետազոտվող նյութի կառուցվածքի, քիմիական բաղադրության կամ կոնցենտրացիայի փոփոխությամբ պայմանավորված էլեկտրաքիմիական երևույթները հետազոտելով։
Պոտենցիալաչափություն
Հիմնված է դարձելի շղթայի էլշու-ի(էլեկտրաշարժ ուժ) չափման վրա, երբ էլեկտրոդի պոտենցիալը մոտ է հավասարակշռային արժեքին, ընդգրկում է օքսիդավերականգնման, իոնաչափական և պոտենցիալաչափային տիտրումները։
Վոլտամպերաչափություն
Հիմնված է էլեկտրաքիմիական բջիջով անցնող բևեռացման հոսանքի և լարման կախումը որոշելու վրա, երբ էլեկտրոդի պոտենցիալը զգալիորեն տարբերվում է նրա հավասարակշռային արժեքից։ Ներառնում է բազմաթիվ եղանակներ և լայնորեն կիրառվում է լուծույթների ու հալույթների վերլուծության համար։
Մարդու իրավունքներ
Հայաստանի Սահմանադրության 3-րդ հոդվածը սահմանում է․
Վերլուծական էլեկտրաքիմիական եղանակներ
Կուլոնաչափություն
Կուլոնաչափություն Հիմնված է էլեկտրաքիմիական ռեակցիայի հեսփանքով էլեկտրոդի վրա անջատված նյութի քանակությունը (տես Ֆարադեյի օրենքներ) որոշելու վրա։ էլեկտրոդի պոտենցիալը տարբերվում է հավասարակշռային արժեքից։ Ներառնում է վերլուծության ուղղակի և անուղղակի եղանակներ, Էլեկտրավերլուծությունը և կուլոնաչաՓական տիտրումը։
Կոնդուկտոմնտրիա
Հիմնված է էլեկտրոլիտի էլեկտրահաղորդականությունը չավւելու վրա։ Ներառնում է վերլուծության ուղղակի և անուղղակի եղանակներ։ Օգտագործում են հաստատուն և փոփոխական (ցածր և բարձր հաճախության) հոսանքներ։
Մարդու իրավունքներ
Մարդու իրավունքները մարդկանց վարքագիծը բնութագրող բարոյական սկզբունքներն ու նորմերն են, որոնք պաշտպանված են ներպետական և միջազգային իրավական ակտերով։ Սահմանման բովանդակությունից պարզ է դառնում, որ մարդու իրավունքները հիմնարար և անօտարելի իրավունքներ են, որոնք մարդը ձեռք է բերում ի ծնե, քանի որ մարդը բանական էակ է։ Մարդու իրավունքները տրված են բոլոր մարդկանց՝ անկախ ազգային պատկանելությունից, բնակության վայրից, լեզվից, կրոնից, ազգային ծագումից և այլ կարգավիճակից։ Դրանք գործում են միշտ և ամենուր, քանի որ դրանք համընդհանուր են և հավասարազոր են բոլոր մարդկանց համար։ Սրանք հիմնված են փոխադարձ հարգանքի և օրենքի ուժի վրա ու պարտավորեցնում են մարդկանց՝ հարգելու մեկը մյուսի իրավունքները։ Դրանք չեն կարող օտարվել, բացառությամբ հատուկ նախատեսված դեպքերի։ Մարդու իրավունքների օրինակ կարող է լինել ազատությունը։ Ոչ ոք չի կարող ապօրինի ձերբակալվել, ենթարկվել խոշտանգումների, անմարդկային կամ նվաստացնող վերաբերմունքի կամ պատժի, ինչպես նաև ոչ ոք չի կարող ենթարկվել մահապատժի։
Մարդու իրավունքների դոկտրինը իր ազդեցությունն է ունեցել միջազգային իրավունքի, համաշխարհային և տարածաշրջանային կառույցների վրա։ Պետությունների և ոչ պետական կազմակերպությունների գործունեության արդյունքում ձևավորվում է համաշխարհային քաղաքականությունը։ Մարդու իրավունքները իրենցից ենթադրում են՝ եթե համաշխարհային խաղաղաստեղծ հանրությունը ունի մեկ ընդհանուր բարոյական լեզու, ապա դա հենց մարդու իրավունքներն են։ Մարդու իրավունքների բովանդակության, ծագման, արդարացիության մասին պնդումները առ այսօր թերահավատության բանավեճի առարկա են դառնում։ «Իրավունք» տերմինի նշանակությության վերաբերյալ կան շատ հակասություններ, և դրանք ևս շատ հաճախ բանավեճերի առարկա են դառնում։ Սակայն համաձայնություն կա այն մասին, որ «մարդու իրավունքներ»-ը լայն հասկացություն է, որն իր մեջ ներառում է տարատեսակ իրավունքներ, ինչպիսիք են՝ արդար դատավարության իրավունքը, ստրկության չենթարկվելու իրավունքը, ցեղասպանության բացառումը, ազատ խոսքի իրավունքը կամ կրթության իրավունքը։ Ինչպես նաև կան հակասություններ այն մասին, թե այս իրավունքներից որոնք պետք է ներառվեն մարդու իրավունքների ընդհանուր շրջանակում։ Որոշ մասնագետների կարծիքով՝ մարդու իրավունքները պետք է լինեն այն նվազագույն պահանջները, որոնք պետք է կանխեն իրավունքների չարաշահումները, իսկ մասնագետների մյուս մասը կարծում է, որ դրանք ավելի բարձր չափորոշիչներ են։
Վերլուծական էլեկտրաքիմիական եղանակներ
Դիէլեկտրաչափություն
Հիմնված է էլեկտրական դաշտում մասնիկի (մոլեկուլ, իոն) կողմնորոշմամբ պայմանավորված նյութի դիէլեկտրիկ թափանցելիությունը չափելու վրա։
Մարդու իրավունքներ
Մարդու իրավունքների շարժման հիմնական գաղափարները զարգացել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից և Հոլոքոսթից հետո։ Իրենց զարգացման գագաթնակետին են հասել 1948 թվականին Փարիզում, երբ ՄԱԿ-ի Գերագույն խորհուրդը ընդունեց Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը։ Հին ժամանակներում մարդիկ չունեին մարդու իրավունքների վերաբերյալ այսօրվա ժամանակակից ընկալումները։ Մարդու իրավունքների գաղափարական առաջատարը բնական իրավունքն էր, որն ի հայտ է եկել որպես միջնադարյան բնական օրենքի ավանդույթ և գերակա է դարձել Եվրոպական Լուսավորության դարաշրջանում այնպիսի փոլիսոփաների շնորհիվ, ինչպիսիք են՝ Ջոն Լոքը, Ֆրանսիս Հաչիսոնը, Ժան ժակ Բորլամեկին, ովքեր իրենց ուրույն տեղն են գտել Ամերիկյան և Ֆրանսիական հեղափոխությունների ընթացքում։ Մինչև 20-րդ դարի վերջը մարդու իրավունքների վերաբերյալ ժամանակակից պնդումները զարգանում էին որպես հակազդեցություն ընդդեմ ստրկության, խոշտանգումների, ցեղասպանության և պատերազմների, որպես մարդու խոցելիության պաշտպան և արդար հասարակության երաշխիք։
Վերլուծական էլեկտրաքիմիական եղանակներ
Դիէլեկտրաչափություն
Կատեգորիա:Անալիտիկ քիմիա Կատեգորիա:Էլեկտրաքիմիա
Մարդու իրավունքներ
Պատմություն
Մարդու իրավունքներն ունեն գերակայություն մարդկային համակեցության բոլոր կանոնների նկատմամբ և Հին Հռոմում, դրանք ամրագրում էին օրենքի ու օրինականության արժեքն ու կարևորությունը։ Մարդկության ամբողջ պատմությունն իրենից ներկայացնում է մարդու անընդմեջ պայքար պետության հետ` առավել շատ իրավունքներ ու ազատություններ ձեռք բերելու համար։ Այդ պայքարը ներառում էր նաև արդեն իսկ նվաճած իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության համար առավել գործուն մեխանիզմներ ձեռք բերելու միտում։ Մարդկության զարգացման յուրաքանչյուր փուլի հետ զուգահեռ ավելի շատ սոցիալական շերտեր են սկսում ձեռք բերել իրավունքներ ու ազատություններ։ Իսկ ժամանակակից հասարակության մեջ արդեն յուրաքանչյուր մարդ՝ անկախ իր դիրքից, ունի որոշակի անօտարելի իրավունքներ ու ազատություններ։ Մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնական կոնցեպցիաները զարգացել են 18-19-րդ դարերում ։ Բացառապես դատավճռի հիման վրա անձին մեղավոր ճանաչելը, իրավախախտման և պատժի համաչափության սկզբունքը, պատշաճ իրավական ընթացակարգերի նախատեսումը, անմեղության կանխավարկածը , խոսքի, կրոնի ազատությունը, ազատ տեղաշարժման իրավունքը շարադրվել են Մեդինայի Սահմանադրությունում (622), Առ Ռիսալա Ալ Հաքաքում (VII դար վերջ - VIII դար սկիզբ), «Ազատությունների մեծ խարտիա»-ում (Magna Carta, 1215 թվական), իրենց հետագա զարգացումն են ստացել Հաբեաս կորպուս ակտում (Habeas Corpus Amendment Act, 1679 թվական), «Իրավունքների մասին բիլլ»-ում (The Bill of Rights, 1689 թվական), ԱՄՆ Անկախության հռչակագրում (The Declaration of Independence United States Code, 1776 թվական), Մարդու և քաղաքացու իրավունքների հռչակագրում (Ֆրանսիա, 1789 թվական), Գերմանական գյուղացիական պատերազմի տասներկու հոդվածում (1525 թվական) և այլն ։
Մարդու իրավունքների վերաբերյալ նախնական իրավական ձևակերպումներն առաջին անգամ տեղ են գտել 1215 թվականի՝ Անգլիական «Մագնա կարտա» կոչվող փաստաթղթում, որը պայմանագիր էր անգլիական թագավորի և բարոնների միջև։ Այդ պայմանագրով երաշխավորվում էր, որ ազատ մարդիկ չեն կարող ձերբակալվել, բանտարկվել կամ զրկվել իրենց ունեցվածքից այլ կերպ, քան դատարանի օրինական վճռով։ Այլ կերպ ասած՝ դրանով կաշկանդվեց թագավորի կամ այլ արտոնյալ անձանց իրավունքը, որով մինչ այդ նրանք կարող էին ազատ մարդկանց կամայականորեն զրկել ազատությունից կամ ունեցվածքից։ Թվարկված իրավունքներն այսօր մարդու իրավունքներ չեն կարող համարվում, քանի որ վերաբերում էին միայն մարդկանց այն խմբերին, ովքեր ազատ էին, ովքեր սեփական ունեցվածք ունեին։ Սակայն, եթե հաշվի առնենք, որ դա ժամանակակից ընկալմամբ մարդու իրավունքների ձևակերպման և կիրառման առաջին հաջող փորձն էր, ապա դրա արժեքն անգնահատելի է։
1689 թվականի անգլիական իրավունքների բիլլը պայմանագիր էր արդեն անգլիական պառլամենտի և թագավորի միջև։ Այս պայմանագիրը՝ «Մագնա կարտա» կոչվող փաստաթղթի նման, իրավունքներ էր վերապահում մարդկանց մեկ խմբի միայն, սակայն այն շարունակում է «Մագնա Կարտա» -ի տրամաբանությունը։ Այս փաստաթղթի շնորհիվ պաշտպանված էին նաև այլ խմբերի անձանց իրավունքներն ու ազատությունները թագավորի և այլ պաշտոնատար անձանց կամայականություններից։ Սա կարելի է կարևորագույն քայլ համարել, քանի որ դրանով ուղղակիորեն ճանաչվում էր մարդկանց տվյալ խմբի ինքնիշխանութունը, ինչը առաջնային խնդիր էր համարվում։
Տարիների ընթացքում թվարկված փաստաթղթերից յուրաքանչյուրն իր ուրույն տեղն է գտել տարբեր երկրների օրենսդրություններում, ինչպես նաև դրանք հիմք են դարձել տարբեր երկրների հասարակություններում մարդու իրավունքների վերաբերյալ քննարկումնների համար։ Մարդու իրավունքների հասկացության վերաբերյալ իրենց դիրքորոշումներն են հայտնել բազմաթիվ մտածողներ։ Օրինակ՝ Ջոն Լոքի կարծիքով՝ բնական իրավունքը մարդու բնական վիճակն է, երբ մարդը ազատ է և առանց խոչընդոտների կարող պաշտպանել իրեն ի ծնե տրված իրավունքները։ Եվ քանի որ մարդը պաշտպանված է, նա պետք է պետք է շարունակի պաշտպանել ոչ միայն իր իրավունքներն ու օրինական շահերը, այլև պետք է շարունակի պաշտպանել, պահպանել, ինչպես նաև հարգել այլ անձանց իրավունքներն ու ազատությունները։ Ըստ Լոքի՝ յուրաքանչյուր մարդ իրավունք ունի պատժել իրեն վնասողին և դրանով իսկ լինել բնության իրավունքի իրականացնողը, սակայն դա կարող է անել միայն այնքան ժամանակ, քանի դեռ այդ մարդու և մնացած մարդկանց միջև չի ձևավորվում այնպիսի պայմանավորվածություն, որն իր հերթին ձևավորում է որոշակի քաղաքական հասարակություն։ Այդ համաձայնությամբ մարդիկ իրենց ինքնիշխանությունը որոշակիորեն զիջում են կառավարությանը, որպեսզի վերջինս ապահովի օրենքների կիրառումը այնքան ժամանակ, քանի դեռ արդարացնում է իրեն տրված վստահությունը։ Իսկ երբ կառավարությունը սկսում է կամայականություններ գործել և ոտնձություններ կատարել մարդկանց կյանքի, ազատությունների և ունեցվածքի դեմ, ապա, ըստ Լոքի, կառավարությունը զրկվում է իշխանությունից, և վերջինս վերադառնում է մարդկանց։
Մարդու իրավունքների հասկացության վերաբերյալ իր դիրքորոշումն է հայտնել նաև Ժան-Ժակ Ռուսոն ։ Ըստ Ժան-Ժակ Ռուսոյի՝ յուրաքանչյուր անձ ունի ինքնուրույն կամք և շահեր, որոնք բնական ազատություններ են, և որոնց իրականացումը կարող է չհամընկնել ընդհանուրի կամքի և շահերի հետ։ Հասարակության մեջ մարդը սոցիալական պայմանագիր է կնքում, որով զիջում է իր բնական ազատությունները և ձեռք է բերում քաղաքացիական ազատություններ ու սեփականության իրավունք՝ իր ամբողջ ունեցվածքի նկատմամբ։ Ժան-Ժակ Ռուսոն գրել է շատ աշխատություններ, որոնցից կարևոր է 1755 թվականին լույս տեսած «Դատողություն հասարակական անհավասարության մասին» աշխատությունը, որի մեջ նույնպես քննադատում է մշակույթը և քաղաքակրթությունը, ձգտում ապացուցել, որ ժամանակակից քաղաքակրթությունն է փչացնում մարդուն։ Նա այս աշխատության մեջ փորձում է գտնել քաղաքակրթության բարոյալքող ազդեցության և, առհասարակ, սոցիալական չարիքների սկզբնապատճառը։ Այս սկզբնապատճառը նա համարում է մասնավոր սեփականությունը։ Ռուսոն պնդում է, որ մասնավոր սեփականությունից է ծնվել սոցիալական անհավասարությունը, դրանից են առաջացել մի կողմից՝ աղքատները, ովքեր ապրում եմ սեփական վաստակով, իսկ մյուս կողմից՝ հարուստները, ովքեր ապրում են ուրիշների հաշվին։ Առաջինները թեպետ զուրկ են լուսավորությունից, բայց բարոյապես ազնիվ են ու անկեղծ, իսկ երկրորդները, լինելով կեղծ քաղաքակրթության կրողներ, զուրկ են բարոյական առաքինություններից։ Այսպիսով՝ բացահայտելով հասարակական կյանքում եղած անտոգոնիզմը, Ռուսոն հանգում է տնտեսական անհավասարության և սոցիալական արտոնությունների ժխտմանը, իսկ այստեղից էլ՝ ազատության, հավասարության և եղբայրության սկզբունքներին։
1776 թվականին Ամերիկյան անկախության հռչակագրով սահմանվեց, որ բոլոր մարդիկ ստեղծված են հավասար, Աստված նրանց օժտել է որոշակի անօտարելի իրավունքներով։ Դրանց թվում են՝ կյանքի, ազատության և երջանկության ձգտման իրավունքները։ 1789 թվականի՝ Մարդու և քաղաքացու իրավունքների ֆրանսիական հռչակագիրը նույնպես արձանագրեց, որ մարդիկ ծնվում են ազատ և ունեն հավասար իրավունքներ, որ յուրաքանչյուր քաղաքական կազմակերպության նպատակը մարդու բնական և անօտարելի` ազատության, սեփականության, անվտանգության և բռնություններին դիմադրելու իրավունքների պաշտպանությունն ու պահպանությունն է։
1800 թվականից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմ
Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի ՝ 1864 թվականին Ազատություն օրենսգրքի և 1864 թվականի՝ Ժնևի առաջին կոնվենցիայով դրվեցին միջազգային մարդասիրական իրավունքի հիմնասյուները։ Մարդասիրական իրավունքն ավելի զարգացավ երկու համաշխարհային պատերազմներից հետո։
Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակահատվածում
Ժամանակակից մարդու իրավունքների պաշտպանման մեխանիզմների ձևավորման համար շարժիչ ուժ են հանդիսացել համաշխարհային պատերազմները, մարդկային հսկայական կորուստներն ու մարդու իրավունքների կոպիտ խախտումները, որոնք տեղի էին ունենում դրանց ընթացքում։ Ազգերի լիգան ստեղծվել է 1919 թվականին՝ Առաջին աշխարհամարտի ավարտից հետո՝ Վերսալյան պայմանագրի շուրջ բանակցությունների ընթացքում։ Լիգայի նպատակները ներառում էին՝ զինաթափում՝ կոլեկտիվ անվտանգության միջոցով կանխարգելելով պատերազմը երկրների միջև, առկա վեճերը բանակցությունների, դիվանագիտության և գլոբալ բարեկեցության բարելավման միջոցով լուծելուն ուղղված քայլեր։ Ազգերի լիգայի կանոնադրությունը սահմանում է բազմաթիվ իրավունքներ, որոնք հետագայում ընդգրկվել են Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրում։
1945 թվականին Ղրիմի կոնֆերանսում, միավորված երկրները համաձայնության եկան ստեղծել մի նոր կառույց, որը պետք է կատարեր Լիգայի դերը։ Ստեղծվեց Միավորված ազգերի կազմակերպությունը։ Հիմնադրումից ի վեր՝ ՄԱԿ-ը հսկայական դեր է կատարել մարդու իրավունքների միջազգային օրենքի շրջանակներում։ Համաշխարհային պատերազմներից հետո՝ ՄԱԿ-ը և իր անդամները զարգացրել են օրենքի քննարկման մարմիններ, որոնք այժմ ստեղծում են միջազգային մարդասիրական իրավունքը և միջազգային իրավունքը։ Վերլուծաբան Բելինդա Կուպերը պնդում է, որ մարդու իրավունքների կազմակերպությունները մեծ թափ են առել 1990-ական թվականներին՝ Սառը պատերազմի արևմտյան և արևելյան բլոկների վերցման արդյունքում։ Լյուդվիգ Հոֆմանը պնդում է, որ մարդու իրավունքները ավելի լայն արտահայտություն են ստացել 20-րդ դարի երկրորդ կիսամյակում. հանդես են եկել որպես քաղաքական պնդումների և հակադարձ պահանջների լիբերալ-դեմոկրատ, բայց նաև սոցիալիստ և հետգաղութային գաղափարների արտահայտման համար ընդհանուր լեզու։ Ազգերի լիգայի և ներկայումս ՄԱԿ-ի մի մասի ստեղծմամբ՝ Աշխատանքի միջազգային կազմակերպությունը ևս իրավասու է խթանել և պաշտպանել ՄԻՀՀ-ին հաջորդող որոշակի իրավունքներ։
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր
Հիմնական հոդված՝ Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը (ՄԻՀՀ), որը նդունվել է 1948 թվականին ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի կողմից ընդունված ոչ պարտադիր հռչակագիր է, այն մասնակիորեն պատասխանում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բարբարոսություններին; Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը կոչ է անում անդամ պետություններին նպաստել մի շարք մարդու իրավունքների, քաղաքացիական, տնտեսական և սոցիալական իրավունքների՝ հաստատելով, որ այդ իրավունքների մի մասը «ազատության, արդարության և խաղաղության հիմքում ընկած են ամբողջ աշխարհում»։ Հռչակագիրը միջազգային իրավունքի առաջին փորձ էր, որը սահմանափակում էր պետությունների վարքագիծը և նրանց քաղաքացիների վրա պարտականություններ է սահմանում իրավունքի և պարտավորությունների երկակիության մոդելի համաձայն ։
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը ստեղծվել է Մարդու իրավունքների հանձնաժողովի անդամների կողմից, երբ Էլանի Ռուզվելտը նախագահ էր, և նա էլ սկսեց քննարկել 1947 թվականի՝ Մարդու իրավունքների միջազգային օրինագիծը։ Հանձնաժողովի մասնակիցները միանգամից համաձայն չէին այդպիսի օրինագծի ձևի հետ, կամ՝ ինչպես դա պետք է կատարվեր։ Հանձնաժողովը սկսեց ձևավորել Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր, ինչպես նաև համապատասխան պայմանագրերը, բայց Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը արագ դարձավ առաջնահերթություն։ Կանադայի համալսարանի իրավունքի պրոֆեսոր Ջոն Հապիրին և ֆրանսիացի փաստաբան Ռենե Կասսենսին պատասխանատու էին խաչքարերի ազգային հետազոտությունների, ինչպես նաև փաստաթղթի կառուցվածքի մեծ մասի համար, որտեղ հայտարարագրի հոդվածները մեկնաբանում էին նախաբանի ընդհանուր սկզբունքներով։ Փաստաթուղթը կազմված էր Կասսինի կողմից` առաջին երկու հոդվածներում ներառում էր արժանապատվության, ազատության, հավասարության և եղբայրության հիմնական սկզբունքները, որին որ հետևում էր հաջորդաբար ֆիզիկական անձանց իրավունքները, միմյանց և խմբերի նկատմամբ մարդկանց իրավունքները, հոգևոր, սոցիալական և քաղաքական իրավունքները. և տնտեսական, սոցիալական և մշակութային իրավունքները։ Վերջին երեք հոդվածներում, ըստ Կասսինի, իրավունքները դիտարկվում են սահմանափակումների, պարտականությունների և՛, սոցիալական և՛ քաղաքական կարգի համատեքստում, որտեղ դրանք պետք է իրականացվեն։ Համփրեյը և Կասսինը ենթադրել էին, որ Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրի իրավունքը օրինականորեն կիրագործվի որոշակի միջոցներով, ինչպես արտացոլված է երրորդ նախաբանի պարբերությունում։
ՄԻՀՀ-ի մի մասը հետազոտվել և գրվել է մարդու իրավունքների միջազգային փորձագետների հանձնաժողովի կողմից՝ ներառյալ բոլոր մայրցամաքների ներկայացուցիչների և բոլոր հիմնական կրոնների, այն խորհրդակցել են այնպիսի առաջնորդների հետ, ինչպիսին է՝ Մահաթմա Գանդին ։ Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների, ինչպես նաև տնտեսական, սոցիալական և մշակութային իրավունքների ներգրավումը հիմնված էր այն ենթադրության հիման վրա, որ մարդու հիմնարար իրավունքներն անբաժանելի են, և թվարկված իրավունքների տարբեր տեսակներ անխուսափելիորեն փոխկապակցված են միմյանց հետ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ այդ սկզբունքը չէր հակասում որևէ անդամ պետության կողմից այն ընդունման պահին (հռչակագիրը միաձայն ընդունվեց ԽՍՀՄ, ապարտեիդի , Հարավային Աֆրիկայի և Սաուդյան Արաբիայի կողմից), այս սկզբունքը հետագայում կարևորագույն խնդիրներ էր առաջ բերում։
Սառը պատերազմի սկիզբին, ամենայն հավանականությամբ, ՄԻՀՀ-ի ստեղծվելուց կարճ ժամանակ անց ի հայտ եկան առաջին անհամաձայնությունները, որոնք կապված էին հռչակագրում առկա տնտեսական և սոցիալական իրավունքների, ինչպես նաև քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների ներգրավման տարբերությունների հետ։ Կապիտալիստական ​​պետությունները ավելի շատ մեծ ուշադրություն էին դարձնում քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների վրա (օրինակ՝ միավորման և արտահայտվելու ազատության) և ցանկություն էին հայտնել ընդգրկել տնտեսական և սոցիալական իրավունքները (օրինակ՝ աշխատելու իրավունք և արհմիությանը միանալու իրավունք)։ Սոցիալիստական ​​պետությունները շատ ավելի հաճախ կարևորում էին տնտեսական և սոցիալական իրավունքները ու հաստատակամորեն աջակցում էին դրանց ներգրավմանը։
Թեև ՄԻՀՀ-ը լրացուցիչ բանաձև է, այն ներկայումս համարվում է սովորական միջազգային իրավունքի կենտրոնական բաղադրիչը, որոնք կարող են կիրառվել ներպետական և այլ դատական ​​մարմինների կողմից վերաբերելի հանգամանքներին համապատասխան։
Մարդու իրավունքների պայմանագիր
1966 թվականին ՄԱԿ-ը ընդունեց Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը (ICCPR), ինչպես նաև «Տնտեսական, սոցիալական և մշակութային իրավունքների մասին» միջազգային դաշնագիրը (ICESCR), որի արդյունքում ՄԻԵԴ-ի իրավունքը պարտադիր դարձավ բոլոր պետությունների համար։ Այնուամենայնիվ, նրանք ուժի մեջ են մտել միայն 1976 թվականին, երբ դրանք վավերացվել են բավականաչափ թվով երկրների կողմից (չնայած նրան, որ ICCPR-ի դաշնագիրը, որը չի ներառում տնտեսական կամ սոցիալական իրավունքներ, ԱՄՆ-ն 1992 թվականին վավերացրել է միայն ICCPR-ը )։ ICESCR-ն պարտավորեցնում է 155 անդամ պետություններին աշխատել ֆիզիկական անձանց տնտեսական, սոցիալական և մշակութային իրավունքների տրամադրման ուղղությամբ (ESCR):
Այդ ժամանակից ի վեր միջազգային մակարդակով առաջարկվել են բազմաթիվ այլ պայմանագրեր (օրենսդրական ակտեր) ։ Նրանք լայնորեն հայտնի են որպես մարդու իրավունքների գործիքներ։ Որոշ կարևորագույն հարցերից են`
Միջազգային քրեական դատարանի Հռոմի ստատուտ (ICC) (ուժի մեջ է մտել 2002 թվականին)
Միավորված ազգերի կազմակերպություն
Միավորված ազգերի կազմակերպությունը (ՄԱԿ) համարվում է միակ բազմակողմ պետական ​​մարմինը, քանի որ միջազգային իրավունքը ընդհանուր իրավասությանն է`մարդու իրավունքների համընդհանուր օրենքի համար։ ՄԱԿ-ի բոլոր մարմիններն ունեն խորհրդատվական գործառույթներ, ՄԱԿ-ի շրջանակներում կան բազմաթիվ հանձնաժողովներ, ինչպիսիք են՝ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը, ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների խորհուրդը , որոնք պատասխանատու են մարդու իրավունքների վերաբերյալ տարբեր պայմանագրերի պաշտպանության համար։ Մարդու իրավունքների գերագույն մարմինը համարվում է ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների գերագույն մարմնի գրասենյակը։ Միավորված ազգերի կազմակերպությունը միջազգային մանդատ ունի։
Մարդու իրավունքների խորհուրդ
ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների խորհուրդն ստեղծվել է 2005 թվականի Համաշխարհային գագաթնաժողովում ,որը փոխարինելու է եկել ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների հանձնաժողովին, այն իրավասու է ուսումնասիրելու մարդու իրավունքների խախտումները։ Մարդու իրավունքների խորհուրդը Գլխավոր ասամբլեայի օժանդակ մարմինն է և ուղղակիորեն ներկայացնում է այն։ Այն գտնվում է Անվտանգության խորհրդի ներքո, որը ՄԱԿ-ի կանոնադրությունը մեկնաբանելու վերջնական լիազորություն ունի։ 199 անդամ պետություններից միայն 47 անդամները ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի գաղտնի քվեարկությամբ, պարզ մեծամասնությամբ կարող են ընտրվել խորհրդի անդամ; Անդամները ծառայում են ոչ ավելի, քան վեց տարի ժամկետով, և նրանց անդամակցությունը կարող է կասեցվել մարդու իրավունքների կոպիտ խախտումների դեպքում։ Խորհուրդը հիմնվել է Ժնևում , և այն հրավիրվում է տարին երեք անգամ, ինչպես նաև արտակարգ իրավիճակներ արձանագրելու դեպքում հրավիրվում են լրացուցիչ նիստեր։
Անկախ փորձագետները (զեկուցողները) Խորհրդի կողմից վարձվում են մարդու իրավունքների ոտնահարման ենթադրյալ խախտումների հետաքննության և Խորհրդին ներկայացնելուհամար։
Մարդու իրավունքների խորհուրդը կարող է պահանջել, որ Անվտանգության խորհուրդը իրեն փոխանցի նույնիսկ այն գործերը, որոնք գտնվում են Միջազգային քրեական դատարանում (ICC), նույնիսկ եթե քննարկվող գործը գտնվում է ՄՔԴ-ի իրավազորության ներքո։
ՄԱԿ-ի պայմանագրային մարմինները
Բացի քաղաքական մարմիններից, որոնց մանդատը բխում է ՄԱԿ-ի կանոնադրությունից, ՄԱԿ-ը սահմանել է մի շարք պայմանագրային մարմիններ, որոնք բաղկացած են անկախ փորձագետների հանձնաժողովներից, դրանք հետևում են, որ մարդու հիմնական իրավունքների միջազգային պայմանագրերից բխող մարդու իրավունքները լինեն ստանդարտներին և նորմերին համապատասխան։ Դրանք աջակցում են և ստեղծվում են պայմանագրեր որոնք գտնվում են իրենց հսկողության տակ, բացառությամբ Տնտեսական, սոցիալական և մշակութային իրավունքների հանձնաժողովից, որը ստեղծվել է Տնտեսական և սոցիալական խորհրդի կողմից, դաշնագրին համապատասխան, նախապես նշանակված մոնիտորինգային գործառույթները իրականացնելու համար, նրանք պայմանագրերի համաձայն ստեղծվել են որպես տեխնիկական ինքնավար մարմիններ։ Նրանք վերահսկում և զեկուցում են մասնակից պետություններին այդ պայմանագրերի վերաբերյալ, հակառակ դաշնային միավորումների, որոնք, գործնականում ոչ թե աջակցում են Միավորված ազգերի կազմակերպությանը, չնայած գործնականում նրանք սերտորեն կապված են ՄԱԿ-ի համակարգի հետ և աջակցում են ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների բարձրագույն հանձնակատարի (UNHCHR) և ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների կենտրոնին։
Յուրաքանչյուր պայմանագրային մարմին ստանում է քարտուղարության աջակցությունը Ժնևում Մարդու իրավունքների խորհուրդի և Մարդու իրավունքների գերագույն հանձնաժողովի գրասենյակի միջազգային պայմանագրերի բաժնի կողմից (բացառությամբ CEDAW- ի, որը աջակցում է Կանանց առաջխաղացման բաժին (OUR): Կանանց նկատմամբ խտրականության վերացման հանձնաժողովը նախկինում իր բոլոր նիստերը անցկացնում էր Նյու Յորքի Միավորված ազգերի կազմակերպության կենտրոնական շտաբում, սակայն այժմ հաճախ հանդիպումները հրավիրվում են Ժնևում ՄԱԿ-ի գրասենյակում։ մնացաց բոլոր պայմանագրային մարմինները իրենց հանդիպումներն իրականացնում են Ժնևում։ Մարդու իրավունքների կոմիտեն սովորաբար անցկացնում է իր մարտյան նիստը Նյու Յորքում։
Տարածաշրջանային մարդու իրավունքներ
Գոյություն ունեն բազմաթիվ տարածաշրջանային համաձայնագրեր և կազմակերպություններ, որոնք ներգրավված են մարդու իրավունքների խրախուսման և կարգավորման մեջ։
Աֆրիկա
Հիմնական հոդված՝ Մարդու իրավունքները Աֆրիկայում
Աֆրիկյան միությունը (ԱՄ) հանդիսանում է վերազգային միություն, որը բաղկացած է հիսուն երեք աֆրիկյան պետություններից։ Այն հիմնադրվել է 2001 թվականին `ԱՀ-ի նպատակն է աջակցել Աֆրիկայում ժողովրդավարությանը, մարդու իրավունքների և կայուն տնտեսության կայացմանը, հատկապես` վերջնականապես ներգրավելով աֆրիկյան հակամարտությունը և ստեղծելով արդյունավետ ընդհանուր շուկա։
Մարդու և ազգային իրավունքների Աֆրիկյան հանձնաժողովը (ՄԱԻԱՀ) համարվում է Աֆրիկյան Միության կեղծ դատական մարմինը, ինչպես նաև այն համարվում է աֆրիկյան մայրցամաքում որպես մարդու իրավունքների և կոլեկտիվ (ժողովուրդների) իրավունքների խթանման և պաշտպանության միջոց, ինչպես նաև Մարդու և ժողովրդների իրավունքների մասին աֆրիկյան խարտիայի մեկնաբանումը ինչպես նաև և Խարտիայի խախտումների անհատական բողոքների քննարկումը։ Հանձնաժողովն ունի երեք խոշոր պատասխանատվության ողղություններ։
Այս նպատակներին հասնելու համար Հանձնաժողովը լիազորված է «փաստաթղթեր հավաքել, անցկացնել հետազոտություններ և ուսումնասիրություններ կատարել աֆրիկյան հարցերի վերաբերյալ մարդու իրավունքների և ժողովուրդների, մարդու իրավունքների, կազմակերպել սեմինարներ, միջազգայի գիտական համախորհրդակցություններ և կոնֆերանսներ, տեղեկատվություն տարածել, խթանել ազգային և տեղական իրավապաշտպան հաստատություններին»․ և ժողովուրդների իրավունքները, ինչպես նաև անհրաժեշտության դեպքում, իրենց կարծիքը արտահայտել կամ առաջարկություններ ներկայացնել կառավարությանը» (Կանոնադրություն, հոդված 45)։
Մարդու և ժողովուրդների իրավունքների Աֆրիկյան դատարանի ստեղծման հետ կապված (Հռչակագրի համաձայն, որը ընդունվել է 1998 թ. և ուժի մեջ է մտել 2004 թ. հունվարին), Հանձնաժողովը կստանձնի լրացուցիչ պարտականություններ գործերի նախապատրաստման դատարանի իրավասությանը, 2004 թ. Հուլիսին ընդունված որոշմամբ ԱՄ վեհաժողովը որոշեց, որ Մարդու և ժողովուրդների ապագա դատարանը կմիավորվի Աֆրիկայի դատարան հետ։
Աֆրիկյան Միության դատարանը կոչված է դառնալու «Միության հիմնական դատական ​​մարմինը» (Աֆրիկյան միության դատարանի արձանագրության, հոդված 2.2): Թեև այն դեռևս չի ստեղծվել,այն նախատեսում է ստանձնել Մարդու և ժողովուրդների Աֆրիկյան Հանձնաժողովի իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև հանդես գալ որպես Աֆրիկյան Միության Գերագույն դատարան `բոլոր անհրաժեշտ օրենքներն ու պայմանագրերը մեկնաբանելու համար։ Մարդու և ժողովուրդների իրավունքների Աֆրիկյան դատարանի ստեղծման մասին արձանագրությունը ուժի մեջ է մտել 2004 թ. Հունվարին, սակայն նրա միաձուլումը դադարեցրեց իր ստեղծումը։ Դատարանը հաստատող արձանագրությունը ուժի մեջ կմտնի այն 15 երկրների կողմից վավերացնելուց հետո։
Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկա
Ամերիկյան պետությունների կազմակերպությունը (ԱՊԿ) միջազգային կազմակերպություն է, որը գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Վաշինգտոնում, Կոլումբիայի շրջանում, ԱՄՆ-ում։ Նրա անդամները Ամերիկայի երեսունհինգ անկախ պետություններ են։ 1990-ական թվականների ընթացքում, Սառը պատերազմի ավարտից հետո, Լատինական Ամերիկայում ժողովրդավարության վերադարձը և հետապնդումը գլոբալացման , ԱՊկ-ն լուրջ ջանքեր գործադրեց, որպեսզի նոր համատեքստում տեղավորի իրեն։ Նրա հայտարարած գերակայությունները ներառում են հետևյալները՝
Մարդու իրավունքների միջամերիկյան դատարանը ստեղծվել է 1979 թ. որի նպատակն է եղել Մարդու իրավունքների մասին ամերիկյան կոնվենցիայի դրույթները կիրառել և մեկնաբանել։ Այսպիսով, նրա երկու հիմնական գործառույթներն են`դատական և խորհրդատվական։ Առաջինի համաձայն, նա լսում և կարգավորում է մարդու իրավունքների խախտումների կոնկրետ դեպքեր, որոնք ներկայացվում են քննարկման համար։ Վերջինի համաձայն, նա հրապարակում է այլ ԱՄԿ-ի մարմինների կամ անդամ պետությունների կողմից իր ծանուցման մեջ բերված իրավական մեկնաբանությունների վերաբերյալ կարծիքներ։
Ասիա
Հիմնական հոդվածներ. Ասիայում մարդու իրավունքներ, Արևելյան Ասիայում մարդու իրավունքներ , Կենտրոնական Ասիայում մարդու իրավունքներ և Մերձավոր Արևելքում մարդու իրավունքներ։
Մարդու իրավունքների խթանման կամ պաշտպանման համար համաեվրոպական կազմակերպություններ կամ կոնվենցիաներ չկան։ Երկրները շատ են տարբերվում մարդու իրավունքների և մարդու իրավունքների պաշտպանության իրենց մոտեցումներում։
Հարավարևելյան ասիական ազգերի ասոցիացիան (ՀԱԱԱ) համարվում է 10 երկրների աշխարհաքաղաքական և տնտեսական կազմակերպություն է Արևելյան Ասիայում, որը հիմնադրվել է 1967 թվականին Ինդոնեզիայում, Մալազիայում , Ֆիլիպիններում , Սինգապուրում և Թաիլանդում ։ Կազմակերպությունը այժմ ներառում է նաև Բրունեյը , Վիետնամը , Լաոսը , Մյանմարը և Կամբոջան ։ 2009 թ. հոկտեմբերին բացվեց ASEAN-ի Մարդու իրավունքների միջկառավարական հանձնաժողովը, այնուհետև ASEAN- ի Մարդու իրավունքների հռչակագիրը միաձայն ընդունվեց ASEAN անդամների կողմից 2002 թ․ նոյեմբերի 18-ին ։
Մարդու իրավունքների արաբական խարտիան (ՄԻԱԽ) ընդունվել է 2004 թվականի մայիսի 22-ին Արաբական պետությունների լիգայի խորհրդի կողմից։
Եվրոպա
Հիմնական հոդված, Մարդու իրավունքները Եվրոպայում
Տես նաև՝ Մարդու իրավունքները Խորհրդային Միությունում և Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան։
Եվրոպայի խորհուրդը, որը հիմնադրվել է 1949 թվականին, եվրոպական ինտեգրման համար աշխատող ամենահին կազմակերպությունն է։ Այն միջազգային կազմակերպություն է, որը ճանաչված է իրավաբանական անձի կողմից, միջազգային հանրության կողմից ճանաչված և դիտորդի կարգավիճակ ունի Միավորված ազգերի կազմակերպության հետ։ Եվրոպայի խորհրդի նստավայրը գտնվում է Ֆրանսիայում Ստրասբուրգում ։ Եվրոպայի խորհուրդը պատասխանատու է ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի , այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի համար; Այս հաստատությունները Խորհուրդի անդամներին կապում են մարդու իրավունքների կոդեքսին, որոնք թեև թվում են խիստ, սակայն դրանք ավելի հանդուրժող են, քան ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների մասին կանոնադրությունը։ Խորհուրդը նպաստում է նաև Տարածաշրջանային կամ փոքրամասնությունների լեզուների եվրոպական խարտիային և Եվրոպական սոցիալական խարտիային ։ Անդամակցությունը բաց է բոլոր եվրոպական երկրների համար, որոնք ձգտում են եվրաինտեգրմանը , ընդունում են օրենքների գերակայության սկզբունքը կարող են և պատրաստակամորեն երաշխավորել ժողովրդավարությունը , մարդու հիմնարար իրավունքները և ազատությունները ։