cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էդգար Բերգեն
Կենսագրություն
1919 թվականին Էդգարը 36 դոլար է վճարել փայտագործին՝ նրան տիկնիկի համար պատվիրելով փայտե գլուխ, իսկ նրա մարմինը ինքն է պատրաստել, փորձելով խնայել գումարը։ Բերգենը 10 տարի անց է կացրել շրջիկ կրկեսում՝ ավելի ուշ նշելով, որ դրանք իր կյանքի լավագույն տարիներն էին ։ Նաև սկզբում նա հանդես է եկել որպես վոդևիլի նկարիչ, իսկ ավելի ուշ ռադիոյում սպասում էր հաջող կարիերայի։ Բերգենը հանրաճանաչություն է ձեռք բերել ռադիոյում որպես որովայնախոս, ինչը զարմացրեց շատ քննադատների, քանի որ ունկնդիրները չէին կարող տեսնել վենտրիոլոգիայի հմտությունները։ Բերգենը փոխեց այս ժանրի նկարիչների ծանոթ տեսքը։ Այս բեմական տեսքն ու գեղարվեստական ​​ինքնատիպ ոճը դրական հույզեր առաջացրին հասարակության մեջ և հանգեցրեցին դրանց ժողովրդականությանը։ Նրանք դառնում էին հաճախակի կատարողներ թատրոններում, ներկայացվում գիշերային ակումբներում և տարբեր երեկույթներում։ 1937 թվականին իր ժողովրդականության գագաթնակետին Բերգենին պարգևատրեցին «Օսկարով»՝ «Իր հիանալի կատակերգական ստեղծագործության համար»։ Այս ոչ ստանդարտ մրցանակը պատրաստված էր փայտից ։ Մեծ էկրանին շատ դերեր նույնպես հետևեցին, նկարիչը խաղացել էր ինչպես մենակ, այնպես էլ Չարլիի հետ ։ 1950 - ական թվականներին Բերգենը բազմիցս մասնակցել է բազմաթիվ հեռուստահաղորդումների որպես հյուր, սակայն իր սեփական հեռուստատեսային նախագիծը դերասանը չի ստեղծել ։
1945 թվականինին Բերգենն ամուսնանում է դերասանուհի Ֆրենսիս Վեստերմանի հետ։ 1979 թվականին կինոյում ունեցած ներդրման համար նրան շնորհվել է Միացյալ Նահանգների կինոնկարիչների գիլդիայի մրցանակ։ Էդգար Բերգենը մահացել է 1978 թվականին երիկամների հիվանդությունից՝ Լաս Վեգասում իր հրաժեշտի ցուցադրության մեկնարկից ընդամենը երեք օր անց։ Բերգենը թաղվել է իր ծնողների կողքին՝ Կալիֆոռնիայի Ինգլուվուդ քաղաքում ։ 1991 թվականին դերասանին պատկերել են ԱՄՆ հիշատակի նամականիշի վրա, որն արժե 29 ցենտ։
Կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանը արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Հարսնացու (ֆիլմ)
«Հարսնացու» (Невеста), ռեժիսոր Սվյատոսլավ Պոդգաևսկու կողմից նկարահանված ռուսական սարսափ ֆիլմ ։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունվարի 19-ին ։
Սյուժե
Հարսանիքից հետո Նաստյան համոզում է ամուսնուն, որպեսզի վերջինս իր հետ նրան տանի տղայի ծնողների մոտ, որոնք ապրում են փոքր և գրեթե լքված քաղաքում։ Սակայն աղջիկը շուտով սկսում է զղջալ իր խնդրանքի համար։ Վանյայի ընտանիքը ցանկանում է անցկացնել հարսանեկան խորհրդավոր արարողություն՝ իր ավանդույթներով, իսկ Նաստյային սկսում են վախեցնել սարսափելի երազները և անհասկանալի կանխազգացումները։ Փորձելով հասկանալ, թե ինչ է կատարվում, աղջիկը անսպասելի գտնում է մահացած մարդկանց լուսանկարներով զարդատուփ։
Ֆիլմի քննադատություն
Եվգենի Ուխովն «Հարսնացու» ֆիլմի մասին ասում է. «Շատ հեղինակավոր և լավ մտածված գոթական ոճով նկարված սարսափ է, որը մի փոքր փչանում է համարձակ լուծումների բացակայությունից, բայց «Հարսնացուն» «շատ լավ» գրավում է և վաղեցնում»։ Եվ Ֆիլմը գնահատում է հնարավոր տասը բալից՝ ութ ։
Նատալյա Գրիգորևնան, հակառակը, ֆիլմն համարում է կանխատեսելի ու չսարսափեցնող՝ «Ֆիլմը դիտվում է որպես ոչ օրիգինալ և կանխատեսելի» ։
Մաքսիմ Սուխագուզովը «<Афиша» ամսագրից նշում է, որ «Հարսնացուն «ֆիլմը նոր ժամանակների ամենաորակյալ տեխնիկակական ռուսական սարսափ ֆիլմն է», բայց նաև նշում է, որ ֆիլմում «անբավարար է մշակված»։ Միխայիլ Տրոֆիմենկովը նոևյնպես նշում է թույլ սյուժերի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ուրվականների մասին
Լիաթերթություն
Լիաթերթություն, բազմապսակաթերություն, ծաղիկների պսակաթերթերի քանակի խիստ ավելացում։ Լիաթերթության պատճառները տարբեր են՝ հաճախ առէշքներն են ձևափոխվում պսակաթերթերի (վարդ, քաջվարդ), երբեմն վարսանդը (մանուշակ, ծխածաղիկ), կամ՝ երկուսը միասին։ Բարդածաղկավորների ընտանիքի բույսերում հանդիպող լիաթերթ ծաղկաբույլերն առաջանում են կենտրոնական խողովակաձև ծաղիկները լեզվակայինների վերածվելով (գեորգենի, աստղածաղիկ) կամ հավելյալ պսակաթերթերի գոյացմամբ։ Լիաթերթ ծաղիկները շքեղ են, գեղեցիկ, սակայն անպտուղ։ Արհեստականորեն լիաթերթություն են առաջացնում վեգետատիվ բազմացմամբ կամ կուլտուրաների աճման պայմանների փոփոխությամբ (առատ սնուցում, հողի լավ մշակում), ինչպես նաև հիբրիդացիայի միջոցով։ Լիաթերթություն կիրառվում է դեկորատիվ ծաղկաբուծության մեջ։
Ֆելին (Արդեշի գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1462 մարդ, բնակչության խտությունը` 104.00 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 50 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 70 կմ հյուսիս:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 953 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 740-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 213: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %: 740 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 688 անձ (357 տղամարդ և 331 կին): Գործազուրկ են եղել 52 անձ (27 տղամարդ և 25 կին): 213 անաշխատունակներից 69-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 90-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ալ-Շեյխ Բադր
Ալ-Շեյխ Բադր (الشيخ بدر‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Տարտուսի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Շեյխ Բադրի գավառի 3 շրջաններից մեկի՝ Ալ-Շեյխ Բադրի շրջանի կենտրոնը։ Քաղաքի բնակչությունը 47 982 մարդ է ։
Ֆելին (Արդեշի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալ-Շեյխ Բադր
Բնակչությունը զբաղվում է շինարարությամբ և գյուղատնտեսությամբ։ Զարգացած է այգեգործությունը, շատ են ձիթապտղի և կիտրոնազգիների պարտեզները։ Շրջանը հարուստ է հնագիտական արժեք ունեցող կառույցներով ու ճարտարապետական կոթողներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալ-Շեյխ Բադրի գավառ
Ուոլթեր Սևիջ Լենդոր
Ուոլթեր Սևիջ Լենդոր (Walter Savage Landor, ), անգլիացի բանաստեղծ, որը հավասարապես ստեղծագործել է անգլերեն ու լատիներեն։ Նկարիչ Ուոլթեր Հենրի Լենդորի քեռին է։
Կենսագրություն
Ուոլթեր Սևիջ Լենդորը ծնվել է 1775 թվականի հունվարի 30-ին Ուորիքշիրի կոմսությունում։ Գրականության ասպարեզ է մտել «The poems of W. S. Landor» բանաստեղծությունների ժողովածուով, միաժամանակ լույս է տեսել նրա մի անանուն պամֆլետ՝ «Moral Epistle, respectfully dedicated to Earl Stanhope» վերտառությամբ։ Նրա այդ ստեղծագործություններում էլ դրսևորվել են նրա բանաստեղծական տաղանդն ու երգիծանքի ուժը ։
1798 թվականին լույս է տեսել Լենդորի լավագույն գործերից մեկը՝ «Gebir»-ը։ Շուտով հեղինակն այն թարգմանել է նաև լատիներեն։ Քննադատների կարծիքով՝ լատիներեն տեքստն իր որակով չի զիջում բնօրինակին ։
1821 թվականին Լենդորը տեղափոխվում է Ֆլորենցիա։ 1824 թվականին սկսում է ստեղծել իր «Imaginary Conversations»-ի առանձին հատվածները, որն ամբողջությամբ ավարտում է 1826 թվականին։ Դրան զուգահեռ ստեղծվում են «Pericles and Aspasia», «Pentameron», «Poemata et Inscriptiones» երկերը (լատիներեն), ինչպես նաև նրա լավագույն ստեղծագործություններից մեկը՝ «The Hellenics»-ը (1847)։ Զուգահեռաբար նա գրում է իր «The Last Fruit off an Old Tree», «Antony a. Octavius», «Scenes for the Study», «Dry Sticks fagoted by W. S. L.», «Heroic Idyls» և այլ տեղծագործությունները ։
19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարանում գրաքննադատ Զինաիդա Աֆանասևնա Վենգերովան այսպես է բնութագրում Լենդորի գրական ժառանգությունը․ Ուոլթեր Սևիջ Լենդորը վախճանվել է 1864 թվականին Ֆլորենցիայում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բուդյոննու պողոտա (Դոնի Ռոստով)
Բուդյոննու պողոտա (Будённовский проспект), Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի կենտրոնական պողոտաներից մեկը։ Հատում է Բոլշայա Սադովայա փողոցը, զուգահեռ է Վորոշիլովի պողոտային։
Նախկին անվանումներ
Նախկինում կոչվել է. Տագանրոգյան ճանապարհ (XVIII դար), Տագանրոգյան փողոց (XIX դար), Տագանրոգյան պողոտա (XX դար) ։
Պատմություն
Պողոտան կոչվում է ի պատիվ խորհրդային զորահրամանատար, պետական և կուսակցական գործիչ Սեմյոն Միխայլովիչ Բուդյոննու։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Բուդյոննին եղել է Առաջին հեծելազորային բանակի հրամանատարներից մեկը, որի կազմում օգտագործվել են տաչանկաներ։ Բոլշայա Սադովայա փողոցի հետ խաչմերուկում գտնվող թիվ 32 շենքի պատին փակցված է տաչանկային նվիրված խորաքանդակ։
Հուշարձաններ
Պուշկինի փողոցի և Բուդյոննու պողոտայի խաչմերուկում տեղադրված է Սեմյոն Բուդյոննու կիսանդրին։
Աշխարհագրություն
Շենքերի համարները մեծանում են հարավից հյուսիս։
Պողոտայում գտնվում են.
Բոլշայա Սադովայա փողոցի հետ խաչմերուկում գտնվում են կենտրոնական հանրախանութը և «Մաքդոնալդսը»։
Հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի փողոցներ
Արմեն Խաչատրյան (Թոփչյան)
Աստվածատուր Խաչատրյանի որդեգիրը։
Կենսագրություն
1932 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1932-1936 թվականներին աշխատել է Ալեքսանդր Թամանյանի արվեստանոցում, 1936-1946 թվականներին Մոսկվայում՝ Կարո Հալաբյանի խմբագրած «Արխիտեկտուրա ՍՍՍՌ» (ռուսերեն) ամսագրում։
Հրատարակվել են Խաչատրյանի հայկական ճարտարապետությանը նվիրված երկու հիմնարար աշխատություն՝ «Հայ ճարտարապետության վերլուծական» (1949 թվական, Դլեմոնի մրցանակ) և «Հայերի ճարտարապետությունը 4-6-րդ դարերում» (երկուսն էլ՝ ֆրանսերեն, 1971 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Առնաս (Սղերդի գավառ)
Առնաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Սղերդ քաղաքից 65-70 կմ հարավ-արևմուտք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Եվրո 2008 եզրափակիչ
Եվրո 2008 եզրափակիչ ֆուտբոլյին հանդիպում, որը տեղի է ունեցել 2008 թվականի հունիսի 29-ին Էռնստ Հապպել Մարզադաշտում, Վիեննա, Ավստրիա, որտեղ որոշվեց Եվրո 2008-ի հաղթողը։ Իսպանիան հաղթեց Գերմանիային 1–0 հաշվով 33-րդ րոպեին Ֆեռնանդո Տոռեսի խփած գոլի շնորհիվ։ Սա երկրորդ անգամն էր Եվրոպայի առաջնության պատմության մեջ, որ չեմպիոնները հաղթել էին խմբային փուլի բոլոր խաղերը, մյուս հավաքականը Ֆրանսիան էր 1984 թվականին։ Իսպանիան նաև առաջին հավաքականն էր 1996 թվականից հետո, որ առաջնությունը անցկացրեց առանց պարտության։ Չնայած մեկ գոլ առավելությանը Իսպանիան տիրեց նախաձեռնությանը ամբողջ խաղի ընթացքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2008 ֆուտբոլում
Հյուսիսային Ուվալներ
Հյուսիսային Ուվալներ (Северные Увалы), ալիքավոր, տեղ-տեղ ճահճակալած ջրբաժան Վոլգա և Հյուսիսային Դվինա գետերի ավազանների միջև։ Երկարությունը 600 Կմ է, բարձրությունը՝ 293 մ։ Կազմված է սառցադաշտային և ֆլյուվիոգլյացիալ նստվածքներից, առավել բարձրադիր մասերում արմատական ապարները մերկացած են։ Մեծ մասը ծածկված է փշատերև անտառներով, տեղ-տեղ՝ ճահճուտներով։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրություն
Ալ-Սաֆիրայի գավառ
Ալ-Սաֆիրա (منطقة السفيرة), գավառ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Հալեպի մարզում։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն գավառը ունի 178 293 բնակիչ ։ Վարչական կենտրոնն է Սաֆիրա քաղաքը։ Խոշոր քաղաքներն են Սաֆիրան և Խանասիրը։ Տնտեսության հիմնական ճյուղը հանդիսանում է գյուղատնտեսությունը։
Ալ-Սաֆիրայի գավառը բաժանվում է 7 շրջանների.
Ֆլավիակ
Ֆլավիակ (Flaviac), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1109 մարդ, բնակչության խտությունը` 85.44 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.98 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 7 կմ արևելք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 758 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 543-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 215: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,6 %: 543 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 496 անձ (264 տղամարդ և 232 կին): Գործազուրկ են եղել 47 անձ (18 տղամարդ և 29 կին): 215 անաշխատունակներից 56-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 89-ը` թոշակառուներ, իսկ 70-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Թաթ (անձնանուն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Incomplete
«Incomplete», Backstreet Boys խմբի հինգերորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլը։ Խմբի առաջին սինգլն է երեք տարվա ընդմիջումից հետո։
Տեսահոլովակը
Տեսահոլովակի ռեժիսորն է Ժոզեֆ Կանը։ Տեսահոլովակում օգտագործված է վառ արևային պատկեր և չորս տարրեր՝ կրակ, անձրև, ձյուն, ջուր, որոնք մարմնավորում են խմբի չորս անդամներին՝ Նիկ Քարտերին, Հաուի Դորոուին, Քևին Ռիչարդսոնին և Բրայան Լիտրելին։
Տեսահոլովակը նկարահանվել է Լանկաստերում, Կալիֆոռնիայի շրջանում։
Երգացանկ
Եվրոպական տարբերակը
Գիդեոն Մանթել
Կենսագրություն և բժշկական գործունեություն
Գիդեոն Ալջերնոն Մանթելը ծնվել է 1790 թվականի փետրվարի 3-ին Լյուիսում։
Իգուանոդոն դինոզավրի արտաքին տեսքն ու կենսակերպը վերականգնելու նրա փորձերը համարվում են դինոզավրերի գիտական ​​ուսումնասիրության սկիզբ։ 1822 թվականին նա հայտնաբերել է իգուանոդոնի բրածո ատամները, այնուհետև՝ կմախքի մեծ մասը։ Գիտության համար կարևոր նշանակություն է ունեցել Մանթելի կողմից Անգլիայի հարավում գտնվող Յուրայի ժամանակաշրջանի նստվածքային շերտի ուսումնասիրությունը։
Մանթելը կոշկակար Թոմաս Մանթելի և Սառա Օսթենի հինգերորդ երեխան էր ։ Նա ուներ երկու քույր և չորս եղբայր։ Պատանեկության տարիներին նա առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ցուցաբերել երկրաբանության նկատմամբ։ Նա հետազոտել է շրջակա տարածքներում գտնվող փոսերն ու քարհանքերը՝ հայտնաբերելով ամոնիտներ, ծովոզնիներ, ձկան ոսկորներ, կորալներ և մեռած կենդանիների մնացորդներ ։ Թոմաս Մանթելի երեխաները չէին կարող սովորել տեղական քերականական դպրոցներում, քանի որ երեց Մանթելը բողոքական ​​եկեղեցու հետևորդ էր և 12 անվճար դպրոցները նախատեսված էին անգլիկան եկեղեցու հետևորդների երեխաների համար։ Արդյունքում՝ Գիդեոնը գրել ու կարդալ սովորել է մի ծեր կնոջից։ Իր ուսուցչի մահից հետո, Մանթելը կրթությունը շարունակել է Վիգեր կուսակցության ներկայացուցիչ Ջոն Բութոնի մոտ, ով  հանդիսանում էր Մանթելի հոր քաղաքական համախոհը ։ Մանթելը երկու տարի է ուսանել Բութոնի մոտ, ապա մասնավոր ուսումնառության համար տեղափոխվել է Սուինդոն։
Մանթելը 15 տարեկանում վերադարձել է Լյուիս։ Տեղական Վիգեր կուսակցության առաջնորդի օգնությամբ, Մանթելը հինգ տարի շարունակ աշակերտել է վիրաբույժ Ջեյմս Մուրի մոտ ։ Այդ ընթացքում Մուրը հոգ է տարել Մանթելի սննդի, կացարանի և առողջության մասին։ Սկզբնական շրջանում Մանթելի պարտականությունների մեջ է մտել սրվակների մաքրումը և դեղանյութերի առանձնացումն ու խմբավորումը։ Շուտով նա սովորել է, թե ինչպես պատրաստել դեղահաբեր և դեղագործական այլ արտադրանքներ։ Նա առաքել է Մուրի դեղերը, կատարել ֆինանսական հաշվարկները և հեռացրել իր հիվանդների ատամները ։ Թոմաս Մանթելը մահացել է 1807 թվականի հուլիսի 11-ին 57 տարեկան հասակում՝ թողնելով որոշակի գումար որդու հետագա ուսման համար ։ Քանի որ իր աշակերտելու ժամանակը սպառվում էր, Մանթելը սկսել է ուսումնասիրել մարդու անատոմիա և իր գիտելիքները մանրամասն նկարագրել է «Ոսկորների անատոմիա և արյան շրջանառություն» խորագրով հատորում, որը պարունակել է պտղի և չափահաս մարդու կմախքի առանձնահատկությունների տասնյակ մանրամասն նկարներ ։ Շուտով Մանթելը սկսել է իր պաշտոնական բժշկական կրթությունը Լոնդոնում։ Նա 1811 թվականին ստացել է իր դիպլոմը՝ որպես Անգլիայի վիրաբույժների թագավորական քոլեջի անդամ ։ Որոշ ժամանակ անց ստացել է հավաստագիր, որը նրան թույլ է տվել մատուցել մանկաբարձական ծառայություններ։
Նա վերադարձել է Լյուիս և անմիջապես գործընկերային հարաբերություններ է ստեղծել իր նախկին վարպետ Ջեյմս Մուրի հետ։ Խոլերայի, տիֆի և ջրծաղիկի համաճարակի հետևանքով Մանթելը բավականին ծանրաբեռնվել է՝ օրական սպասարկելով ավելի քան 50 հիվանդ և ընդունելով տարեկան 200-ից 300 երեխայի ծնունդ ։ Ինչպես նա հետագայում հիշում էր, բժշկի ծանր պարտականությունների պատճառով ստիպված է եղել աշխատել շաբաթական վեց կամ յոթ գիշեր անընդմեջ։ Մանթելը կարողացել է բարձրացնել իր տարեկան շահույթը 250-ից մինչև 750 ֆունտ ։ Բժշկական պրակտիկայով զբաղվելով հիմնականում գյուղական բնակավայրում, նա իր ազատ ժամանակը (սովորաբար վաղ առավոտյան) տրամադրել է իր կրքի՝ երկրաբանության ուսումնասիրությանը, նույնականացնելով Հեմսիում գտած բրածո նմուշները ։ 1813 թվականին Մանթելը սկսել է նամակագրական կապ Ջեյմս Սովերբիի (James Sowerby) հետ։ Սովերբին՝ բնագետ և ծաղկող (պատկերազարդող) է, ով Մանթելից ստացած բրածո խեցիների քարացած նմուշները ընդգրկել է քարտագրացուցակի (կատալոգ) մեջ։ Որպես շնորհակալություն՝ Սովբերին նմուշներից մեկն անվանել է ի պատիվ Մանթելի՝ Ammonites mantelli : Դեկտեմբերի 7-ին Մանթելը ընտրվել է որպես Լոնդոնի Լիննեյան ընկերության անդամ։ Երկու տարի անց նա հրապարակել է իր առաջին աշխատությունը՝ Լյուիսի տարածքում հայտնաբերված բրածոների վերաբերյալ ։
1816 թվականին նա ամուսնացել է Մերի Էն Վուդհաուսի՝ նախկին հիվանդներից մեկի 20-ամյա դստեր հետ։ Քանի որ Մերիի 21 տարեկանը չէր լրացել և անգլիական օրենսդրությամբ փաստացի անչափահաս էր, նա ստիպված էր մորից թույլտվություն և ամուսնանալու հատուկ արտոնագիր ստանալ։ Համաձայնություն և արտոնագիր ստանալուց հետո, նա ամուսնացել է Մանթելի հետ մայիսի 4-ին Սբ. Մերիլեբոն եկեղեցում ։ 1816 թվականին Մանթելը ձեռք է բերել Ռինգմեր քաղաքի Արքայական հիվանդանոցում բժշկական գործունեություն ծավալելու թույլտվություն։
Երկրաբանական հետազոտություններ
Լայմ-Ռիջիսում Մարի Աննինգը հայտնաբերել է հսկայական կոկորդիլոսի նմանվող քարացած կենդանի (որը հետագայում անվանվել է իխթիոզավր)։ Ոգեշնչվելով Աննինգի սենսացիոն հայտնագործությամբ Մանթելը մեծ խադավառությամբ է հետաքրքրվել իր տարածաշրջանում հայտնաբերված բրածո կենդանիների և բույսերի ուսումնասիրությամբ։ Նա Վիլդի մոտ՝ Սասեքսում հավաքել է ծավային ծագման Կավճի ժամանակաշրջանի բրածո մնացորդներ:1819 թվականից Մանթելը բրածոներ հայտնաբերել է Քուքֆիլդի մոտակայքում գտնվող քարհանքից։ Դրանք ցամաքային և քաղցրահամ ջրային էկոհամակարգերի մնացորդներ են, մինչ այդ Անգլիայում հայտնաբերված Կավճի ժամանակաշրջանի բրածո մնացորդները ծովային ծագում ունեին։ Նա նոր շերտերը անվանել է Թիլգեյթի անտառի շերտ, հետագայում պարզվել է, որ դրանք պատկանում է Ստորին Կավճի ժամանակաշրջանին։
Թե ինչպես է թագավորը լսել Մանթելի մասին, անհայտ է։ Գնահատված և քաջալերված՝ Մանթելը կենդանու ատամները ցույց է տվել մյուս գիտնականներին, ովքեր հակված են եղել համարել, որ ատամները պատկանել են ձկան կամ կաթնասունի, որոնք ապրել են ավելի ուշ ժամանակաշրջանում, քան Թիլգեյթի անտառի շերտի մյուս բրածոները։ Ֆրանսիացի ականավոր անատոմիստ Ժորժ Կյուվիեն դրանք որակել է որպես ռնգեղջյուրի ատամներ։
Ըստ Չարլզ Լայելի, Ժորժ Կյուվիեն այդ հայտարարությունն արել է երեկույթից հետո, բայց առավոտյան արդեն որոշ կասկածներ է ունեցել, որ ատամները ռնգեղջյուրի չեն և պատկանում են այլ կենդանու։ Տարօրինակ է, որ այս կարծիքի փոփոխությունը չի հասել Անգլիա, որտեղ Մանթելին ծաղրել են իր սխալի համար։ Մանթելը դեռ համոզված էր, որ ատամները պատկանում են Մեզոզոյան դարաշրջանին, ի վերջո հասկացել է, որ դրանք նման են իգուանայի ատամներին, բայց քսան անգամ ավելի մեծ։ Նա ենթադրել է, որ մնացորդների տերը պետք է ունենար առնվազն 18 մետր երկարություն։
Ճանաչում
Նրա փորձերը՝ համոզելու իր ժամանակակիցներին, որ այդ բրածո ատամները պատկանել են Մեզոզոյան դարաշրջանին, ապարդյուն են անցել։ Վիլյամ Բուքլենդը հերքել է Մանթելի տեսակետը և պնդել, որ այդ ատամները պատկանում են ձկներին։
1825 թվականին ապացուցվել է, որ Մանթելը ճիշտ էր՝ բրածո ոսկորները պատկանում են սողունի, մնացել էր մի հարց՝ ինչպես անվանել այդ նոր սողունին։ Նրա սկզբնական անունն էր «Իգուանա-սաուրուս»։ Նամակ ստանալով Վիլյամ Դանիել Քոնիբերից, ով գրել է՝ «Իգուանայի և բրածո սողունի ատամների միջև նմանության հայտնաբերումը շատ հետաքրքիր է, բայց Ձեր առաջարկած անունը դժվար թե համապատասխանի, քանի որ այն հավասարապես կիրառելի է նաև ժամանակակից իգուանայի համար։ Իգուանոիդսը կամ Իգուանոդոնը ավելի հարմար կլինի»։ Մանթելը ընդունել է այս խորհուրդը և իր սողունին անվանել է Իգուանոդոն։
Տարիներ անց Մանթելը ձեռք է բերել բրածո բավականաչափ ապացույցներ, որպեսզի ցույց տա, որ դինոզավրերի վերին վերջույթները շատ ավելի կարճ են, քան նրանց ստորին վարջույթները։ Նա ապացուցել է, որ դրանք կաթնասունի վերջույթների կառուցվածքին նման չեն, ինչպես պնդել է Ռիչարդ Օուենը։ Մանթելը շարունակել է ցույց տալ, որ բրածո ողերը, որոնք Օուենը վերագրել է տարբեր տեսակների, բոլորը պատկանում էին իգուանոդոնին։ Նա դինոզավրերի նոր ցեղն անվանել է Հիլեոզավր՝ Hylaeosaurus (անտառային մողես)։
1849 թվականին գիտնականին շնորհվել է Լոնդոնի թագավորական ընկերության թագավորական մեդալ։
Հետագա տարիներ
1839 թվականին Մերի Մանթելը հեռացել է ամուսնուց։ Նույն թվականին Գիդեոնի որդին` Վոլտերը, գաղթել է Նոր Զելանդիա։ Ավելի ուշ Վոլտերը Նոր Զելանդիայից որոշ կարևոր բրածոներ է ուղարկել հորը։ 1840 թվականին մահացել է Գիդեոնի դուստրը՝ Հաննան։
1841 թվականին Մանթելը սարսափելի պատահարի զոհ է դարձել։ Նա վնասել է ողնաշարը։ Ուշադրություն չդարձնելով վնասվածքին և անընդհատ ցավին՝ շարունակել է աշխատել բրածո սողունների հետ և մինչև իր մահը հրատարակել մի շարք ​​գրքեր և գիտական աշխատություններ։ 1844 թվականին տեղափոխվել է Փիմլիկո և 1845 թվականից որպես ցավազրկող ափիոն օգտագործել։
Մահ և ժառանգություն
1852 թվականի նոյեմբերի 10-ին Մանթելը ընդունել է ափիոնի չափից մեծ չափաբաժին, ընկել կոմայի մեջ և մահացել։ Նրա դիահերձումը ցույց է տվել, որ նա տառապել է սկոլիոզով։ Ռիչարդ Օուենը՝ նրա վաղեմի թշնամին, հանել է Մանթելի ողնաշարի մի մասը և պահել Անգլիայի վիրաբույժների թագավորական քոլեջում, որը 1969 թվականին տարածքի բացակայության պատճառով ոչնչացվել է ։
Նրա մահվան պահին Մանթելին է վերագրվել այդ ժամանակ հայտնի դինոզավրերի 5 ցեղերից 4-ի հայտնաբերումը ։
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Բալդուին III (Baudouin III, 1130 թվական - 1162 թվական, փետրվարի 10), Երուսաղեմի արքա 1143 թվականից։ Ֆուլկի և Մելիսենդայի որդի և ժառանգորդ։ Զբաղեցնելով գահը դեռևս մանուկ հասակում՝ նա ի սկզբանե եղել է իր մայր Մելիսենդայի ստվերում, ում արդյունքում, հեռացնում է գահից քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում։ Նրա կառավարման ժամանակ Երուսաղեմը ձեռք է բերում ավելի սերտ կապեր Բյուզանդիայի հետ։ Բալդուինը մասնակցություն է ունենում Խաչակրաց երկրորդ արշավանքին, որն ավարտվում է Դամասկոսի ապարդյուն պաշարումով։ Նա գրավում է Եգիպտոսի կարևորագույն ամրոց Ասկալոնը (Աշկելոն), սակայն բախվում է Սիրիայում Նուր ալ-Դինի հզորության աճին։ Բալդուինը մահանում է անզավակ, և իր գահը ժառանգում է իր եղբայր Ամորի I-ին։
Յան Սանտինի
Յան Սանտինի (իտալ.՝ Giovanni Biagio Santini, ), չեխ ճարտարապետ, ով ունեցել է նաև Իտալիայի քաղաքացիություն ։ Հիմնականում աշխատել է գոթական ճարտարապետության ոճով։
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Ծագում
Բալդուին III-ը ծնվել է 1130 թվականին, մայրական կողմից նրա պապ Բալդուին II-ի կառավարման ժամանակ, ով առաջին խաչակիրներից մեկն էր։ Այսպիսով, նա պատկանում էր Երուսաղեմի կառավարիչների երրորդ սերնդին։ Բալդուին II-ի ժառանգորդ էր համարվում Բալդուին III-ի մայր Մելիսենդան։ Նրա հայրն էր Ֆուլկը՝ Անժուի նախկին կոմսը։ Արքա Բալդուին II Երուսաղեմցի-ն մահանում է 60 տարեկան հասակում, երբ նրա թոռը ընդամենը մեկ տարեկան էր, ինչը Մելիսենդայի և Ֆուլկի միջև իշխանության պայքար է առաջ բերում։ Մելիսենդան հաստատում է իշխանության իր իրավունքը որպես հոր ժառանգորդուհի և դրանից հետո ամուսինները հաշտվում են և ունենում են երկրորդ որդին՝ Ամորիին։ Բայդուին III-ը 13 տարեկան էր, երբ նրա հայր Ֆուլկը մահանում է 1143 թվականին որսորդության ժամանակ դժբախտ պատահարից և երիտասարդ արքան թագադրվում է որպես մոր հետ համակառավարիչ։ Սակայն Բալդուինը վարչական աշխատանքների նկատմամբ մեծ հետաքրքրություն չի ցուցաբերում։
Յան Սանտինի
Կենսագրություն
Յան Սանտինին ծնվել է 1677 թվականի փետրվարի 3-ին՝ Չեխիայի Պրահա քաղաքում։
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Ծագում
Երուսաղեմի թագավորությունը հայտնվում է դժվարին քաղաքական իրավիճակում։ Խաչակիրների հյուսիսային պետությունները՝ Տրիպոլին, Անտիոքը և Եդեսիան, ավելի շատ էին իրականացնում իրենց անկախությունը։ Աթաբեկ Իմադ ալ-Դին Զանգին գրավում է Սիրիայի հյուսիսը և ցանկանում էր տիրել Դամասկոսին։ 1144 թվականին Զանգին գրավում է Եդեսիան, ինչը ցնցում է արևմտյան աշխարհը և Խաչակրաց երկրորդ արշավանքի պատճառ է հանդիսանում։
Յան Սանտինի
Կենսագրություն
1696 թվականին Սանտինին տեղափոխվել է Իտալիայի մայրաքաղաք Ռոմա։ Սատինին 1707 թվականին աշխատել է Շորդերսի աղջկա՝ Վերոնիկա Էլիզաբեթի համար։
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Ծագում
Այդ խաչակրաց արշավանքը Երուսաղեմ է հասնում միայն 1148 թվականին. այդ ժամանակ Զանգին արդեն երկու տարի առաջ սպանվել էր։ Նրան հաջորդում է որդին՝ Նուր ալ-Դինը, ով նույնպես ձգտում էր Դամասկոսը վերցնել իր վերահսկողության տակ։ Որպեսզի դիմակայեն դրան, Երուսաղեմը և Դամասկոսը պայմանագիր են կնքում փոխադարձ հետաքրքրությունների պահպանման նպատակով։ Սակայն 1147 թվականին Նուր ալ-Դինը և Մուին ալ-Դինը՝ Դամասկոսի գավառապետը, դաշինք են կնքում ընդդեմ Երուսաղեմի, քանի որ խաչակիրներն արդեն խախտել էին պայմանագիրը՝ բանակցություններ սկսելով Ունուրի վասալներից մեկի հետ։ Բալդուինը զորքով դուրս է գալիս Երուսաղեմից և պարտություն է կրում Բոսրայի ճակատամարտում։ Հետագայում հաշտություն է սահմանվում Դամասկոսի հետ։
Յան Սանտինի
Կենսագրություն
Մահացել է 1723 թվականի դեկտեմբերի 7-ին՝ Պրահա քաղաքում։
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Խաչակրաց երկրորդ արշավանք
1148 թվականին Լուի VII Երիտասարդի, նրա կնոջ Ալիենորա Աքվիտանացու և կայսր Կոնրադ III-ի գլխավորությամբ խաչակրաց արշավանքը, վերջապես, մոտենում է Երուսաղեմին։ Բալդուինը խորհուրդ է գումարում Աքքայում, որտեղ քննարկվում են արշավանքի հետագա նպատակները։ Հյուսիսում Հալեպի նկատմամբ վերահսկողության սահմանումը խաչակիրներին թույլ էր տալիս վերադարձնել Եդեսիան խրիմտոնեական վերահսկողության տակ, սակայն հարավում Դամասկոսի գրավումը կարող էր լրջորեն սահմանափակել Զանգիդների իշխանությունը և ավելացներ Երուսաղեմի հզորությունը։ Դամասկոսը նաև համարվում էր առավել կարևոր քաղաք քրիստոնեության պատմության մեջ, քան Հալեպը և Եդեսիան։ Բալդուինը համաձայնվում է Դամասկոսի վրա հարձակման ծրագրին, սակայն քաղաքի հետագա պաշարումը ավարտվում է պարտությամբ։ 1154 թվականին Դամասկոսը գրավում է Նուր ալ-Դինը, ինչը խաչակիրների համար դառնում է խաչակրաց արշավանքի տապալման խորհրդանիշ։
Յան Սանտինի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1677 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Չեխ ճարտարապետներ Կատեգորիա:1723 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 7 մահեր Կատեգորիա:Չեխ արվեստագետներ
Գիդեոն Մանթել
Մահ և ժառանգություն
2000 թվականին Վիթմենի Գրինում բացվել է Մանթելի հուշարձանը ի հիշատակ նրա հայտնագործությունների և հնէաբանության մեջ ունեցած ներդրման։ Հուշարձանը կառուցվել է այն վայրում, որտեղ 1822 թվականին Մանթելը առաջին անգամ հայտնաբերել էր իգուանոդոնի բրածո մնացորդները։
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Խաչակրաց երկրորդ արշավանք
Արդեն 1149 թվականին մոտ խաչակիրների մեծամասնությունը վերադառնում է Եվրոպա, հետևում թողնելով թուլացած Երուսաղեմը։ Նուր ալ-Դինը օգտվում է նրանց պարտությունից և ներխուժում է Անտիոք։ Դուքս Ռայմունդը սպանվում է Ինաբի ճակատամարտում։ Բալդուին III-ը շտապում է դեպի հյուսիս, որպեսզի իր վրա վերցնի դքսության կառավարումը։ Ռայմունդի կինը՝ Կոնստանցան, Բալդուինի ոչ հարազատ քույրն էր։ Բալդուինը ապարդյուն փորձում էր նրան կնության տալ իր դաշնակիցներից որևէ մեկին։ Հյուսիսում Բալդուինը ի վիճակի չէր պաշտպանել Տուրբեսելը (Թել Բաշիր), Եդեսիայի կոմսության վերջին մնացորդը և 1150 թվականի օգոստոսին ստիպված էր այն զիջել Բյուզանդական կայսրության կայսր Մանուիլ I Կոմնենոսինն։ Նա տարհանում է Տուրբեսելի քրիստոնյաներին, չնայած Այնթապի ճակատամարտում Նուր ալ-Դինի հարձակմանը։ 1152 թվականին Բալդուինը և նրա մայրը ստիպված էին խառնվել Բալդուինի մորաքույր Գոդիերնի և նրա ամուսին, Տրիպոլիի կոմս Ռայմունդ II-ի միջև վեճին։ Երբ այդ հարցը կարգավորվում է, Գոդիերնը պատրաստվում էր վերադառնալ Երուսաղեմ, սակայն Ռայմունդ II-ը սպանվում է ասասինների հարձակման արդյունքում։ Արդյունքում Բալդուինը մնում է կարգավորելու գործերը Տրիպոլիում այն ժամանակ, երբ Գոդիերնը իր վրա է վերցնում իր մանկահասակ որդի Ռայմունդ III-ի խնամակալությունը։
Գիդեոն Մանթել
Մահ և ժառանգություն
Նա թաղվել է Վեստ Նորվուդ գերեզմանատանը (West Norwood Cemetery): Նրա գերեզմանակոթողի նախագծումը վերագրվում է Ամոն Հենրի Վայլդին։
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Քաղաքացիական պատերազմ
1152 թվականին Բալդուինը հասնում է չափահասության տարիքի և սկսում է ինքնահաստատվել քաղաքական գործերում։ Նախկինում նա չէր ցուցաբերում հետաքրքրություն երկրի կառավարումում, սակայն այժմ նա իր համար պահանջում է ավելի շատ լիազորություններ այդ ոլորտում։ Բալդուինը և նրա մայրը սկսում են ավելի շատ հեռանալ միմյանցից, իսկ 1150 թվականին Բալդուինը կոնետաբլ Մանասե Իերժին մեղադրում է թագուհու աչքերում իր կերպարի արատավորման համար։ 1152 թվականի սկզբին Բալդուինը պատրիարք Ֆուլկից պահանջում է անց կացնել կրկնակի թագադրում՝ Մելիսենդայից առանձին։ Պատրիարքը հրաժարվում է և արքան գլխներին դափնե պսակներով ցուցադրական երթ է կազմակերպում խաղաքի փողոցներում՝ որպես ինքնա-թագադրում։ Բալդուինը և Մելիսենդան համաձայնվում են իշխանության հարցը դնել Գերագույն Կուրիայի՝ Haute Cour-ի քննարկմանը։ Խորհուրդը ընդունում է փոխզիջումային որոշում, թագավորությունը բաժանելով երկու վարչական մասի։ Բալդուինը պահպանում է Գալիլեան հյուսիսում, այդ թվում Աքքա և Տյուրոս քաղաքները, իսկ Մելիսենդան ստանում է հարուստ Հուդայի թագավորությունը և Սամարիան, այդ թվում Նաբլուս և Երուսաղեմ քաղաքները։ Մելիսենդային աջակցում են Մանասե Իերժը և Բալդուինի կրտսեր եղբայր Ամորին։ Ոչ Բալդուինը, ոդ նրա մայր Մելիսենդան գոհ չէին այդ որոշումից, Բալդուինը ցանկանում էր կառավարել ամբողջ թագավորությամբ, իսկ Մելիսենդան երկյուղում էր, որ երկրի բաժանումը կարող է թուլացնել նրա պաշտպանունակությունը։
Գիդեոն Մանթել
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի հնէաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի բնագետներ
Բալդուին III (Երուսաղեմի արքա)
Քաղաքացիական պատերազմ
Բաժանումից մի քանի շաբաթ անց Բալդուինը սկսում է ներխուժումը հարավ։ Մանասե Իերժը գերևարվում է Միրաբել ամրոցում և արտաքսվում է։ Նաբլուսը նույնպես շուտ հանձնվում է։ Հետագա բռնությունից խուսափելու համար Երուսաղեմը բացում է իր դարպասները Բալդուինի առջև։ Մելիսենդան և Ամորին ապաստան են գտնում Դավիթի աշտարակում։ Աշտարակի պաշարման ժամանակ հոգևորականությունը բանակցությունների մեջ է մտնում արքայի հետ։ Հաշտության պայմանագրի արդյունքում Մելիսենդան ստանում է Նաբլուսի ցմահ կառավարում, իսկ Բալդուինը պարտավորվում է չխախտել նրա անդորրը։ Նոր կոնետաբլ է նշանակվում Օնֆրուա II դը Տորոնը։
1154 թվականին մայրն ու որդին հաշտվում են, իսկ Բալդուինը բավականին խորաթափանց է գտնվում, որպեսզի ընօրինակի պետության կառավարման մոր փորձը։ Չնայած թագուհին ուղարկվում է «արտաքսման», նա շարունակում էր լրջորեն ազդել երկրի պետական գործերի վրա, գործելով որպես Բալդուինի խնամակալ, երբ նա գտնվում էր ռազմական արշավանքներում։
Վերականգնում
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ աթաբեկ Նուր ալ-Դինը Ունուրի մահվանից հետո զբաղված էր Դամասկոսի շուրջ իր ուժերի համախմբումով։ Դրա հետ կապված Երուսաղեմը կարող էր ընդլայնել իր ազդեցությունը միայն դեպի հարավ, Եգիպտոսի ուղղությամբ։ Եգիպտոսը թուլացել էր քաղաքացիական պատերազմների արդյունքում։ Մոտավորապես 1150 թվականին Բալդուինը վերականգնում է Գազա ամրոցը, որպեսզի ճնշում գործադրի եգիտական մոտակա Ասկալոն ամրոցի վրա։ 1153 թվականին Բալդուինը հաջողությամբ պաշարում և գրավում է Եսկալոնը։ Դա ամրացնում է Եգիպիոս հետ սահմանը, իսկ Ասկալոնը ներառվում է Ամորիի ֆեոդալական տիրույթների մեջ, ստեղծելով Յաֆֆայի և Ասկալոնի կրկնակի կոմսությունը։ 1152 թվականին Բալդուինը նաև ետ է մղում հյուսիսից Արտուկիդների ներխուժումը։ 1156 թվականին արքան ստիպվաղ էր պայմանագիր ստորագրել Նուր ալ-Դինի հետ։ 1157 թվականին ջախջախիչ պարտություն է կրում Նուր ալ-Դինից Հորդանանի ափերին։ Հաղթանակը, տարած Տիվերիադյան լճի մոտ 1158 թվականին, վերականգնում է նրա թագավորության հեղինակությունը և նա այդ ժամանակից սկսում է կառավարել ոչ մեկի կողմից չանհանգստացվելով, հոգ տանելով երկրի ներսում հանգստության պահպանման մասին։ 1157-1158 թվականների ձմռանը Բալդուինը գլխավորում է դեպի Սիրիա արշավանքը, որի ընթացքում նա պաշարում է Շայզարը։ Արշավանքը խափանվում է, երբ վեճ է ծագում Ֆլանդրիայի դուքս Տյերիի և Կոնստանս Անտիոքցու նոր ամուսին Ռենո դը Շատիլյոնի միջև՝ երկուսն էլ ցանկանում էին Շայզարը ստանալ իրենց համար։ Բալդուինը գրավում է Հարիմը և 1158 թվականին պարտության է մատնում Նուր ալ-Դինին։
Դաշինք Բյուզանդիայի հետ
Բալդուին III-ի ռազմական հաղթանակները բարձրացնում են նրա հեղինակությունը այնքան, որ դա թույլ է տալիս նրան կին փնտրել Բյուզանդիայում։ 1157 թվականին նա Օնֆրուա II դը Տորոնին ուղարկում է բանակցութուներ վարելու կայսր Մանուիլ I Կոմնենոսի հետ և որոշվում է, որ Բալդուինի կինը պետք է դառնա Թեոդորան, կայսրի ազգականուհին։ Դաշինքը առավել քան բարեհաջող էր Բյուզանդիայի համար, քան Երուսաղեմի, քանի որ Բալդուինը ստիպված էր ճանաչել Բլուզանդիայի ավատատիրությունը Անտիոքի նկատմամբ, իսկ Թեոդորան կստանար Աքքայի կառավարումը Բալդուինի մահվան դեպքում։ Ամուսնությունը կայանում է 1158 թվականի սեպտեմբերին, փեսացուն 28 տարեկան էր, իսկ հարսնացուն՝ ընդամենը 13։
Երուսաղեմի և Բյուզանդիայի հարաբերությունները լավանում են և 1159 թվականին Բալդուինը Անտիոքում հանդիպում է Մանուիլի հետ։ Նրանք ընկերներ են դառնում, Մանուիլը մասնակցություն է ունենում ասպետական մրցաշարին։ Ավելի ուշ, 1159 թվականին, Բալդուինը ևս մեկ անգամ դառնում է Անտիոքի խնամակալ, նրանից հետո, երբ Ռենո դը Շատիյոնը գերևարվում է մարտի ժամանակ։ Դա վիրավորում է Մանուիլին, ով Անտիոքը համարում էր կայսերական տարածք և որպեսզի ամրապնդի իր ազդեցությունը Անտիոքում, կայսրը 1160 թվականին ամուսնանում է արքայադուստր Մարիայի հետ՝ Բալդուինի ոչ հարազատ քրոջ։ Սակայն Բալդուինը Մանուիլին առաջարկում էր ամուսնանալ իր մյուս ոչ հարազատ քրոջ՝ Տրիպոլիից Մելիսենդայի հետ, նախընտրելով թույլ չտալ Բյուզանդիայի և Անտիոքի միջև այդքան սերտ կապ։
Մահ
Թագուհի Մելիսենդան մահանում է 1161 թվականին, իսկ Բալդուինը անսպասելիորեն մահանում է 1163 թվականի փետրվարի 10-ին Բեյրութում։ Լուրեր են տարածվում, որ նա Անտիոքում թունավորվել է դեղահաբերով, որոնք նրան տվել էր սիրիացի բժիշկը։ «Երբ արքան ընդունում է դեղահաբերը», - գրում է Վիլհելմ Տյուրոսցին, - «նրան պատում է տենդը և դիզենտերիան՝ համակցված պալարախտի հետ, որոնցից նա այդպես էլ չի կարողանում կազդուրվել»։ Տունդարձի ճանապարհին Բալդուինը մի քանի ամսով կանգ է առնում Տրիպոլիում, իսկ այնուհետև շարունակում է ճանապարհը դեպի Բեյրութ, որտեղ նա մահանում է։ Ինչպես գրում է Վիլհելմ Տյուրոսցին, «ութ օրվա ընթացքում, մինչ հուղարկավորության թափորը Բեյրութից ուղևորվում էր Երուսաղեմ, լացը անսանձելի էր»։ Թեոդորան, այրիացած թագուհու կարգավիճակում, հեռանում է Աքքա։ Նա ընդամենը 16 տարեկան էր և նրա ամուսնությունը Բալդուինի հետ մնում է անզավակ։ Բալդուինին հաջորդում է նրա եղբայր Ամորի I-ը, ով մահանում է 1173 թվականին։
Անձնական որակներ
Վիլհելմ Տյուրոսցին անձամբ ճանաչում էր Բալդուինին և թողնում է արքայի մանրամասն բնութագիրը.
Բալդուինը լավ կրթված էր և բացառապես խելացի։ Ի տարբերություն հոր, նա տիրպետում էր հիանալի հիշողության։ Նա իր ազատ ժամանակի զգալի մասը անց էր կացնում պատմական գրությունների ընթերցանությամբ, կարդալով պատմական գրություններ և լավ տեղեկացված էր փաստերին, որոնք հետագայում հավաքվում են իրավաբաններ Իոան դը Իբելինի և Ֆիլիպ դը Նովարայի կողմից Երուսաղամյան դատական նիստերի ժամանակ։ Բալդուինը հարգում էր եկեղեցական կարողությունները և հոգևորականությանը չէր ճնշում հարկերով։ Նա բարյացակամ էր բոլոր դասերի մարդկանց նկատմամբ և թույլ էր տալիս իր հետ զրուցել բոլորին, ով ցանկանում էր այդ, կամ նրանց, ում նա պատահականորեն հանդիպում էր։ «Լինելով երիտասարդ մարդ, նա հաճույք էր վայելում զառ խաղալով և այլ խաղերով, ինչպես նաև կապեր էր ունենում ամուսնացած կանանց հետ, սակայն, հասունանալով, նա փախվում է դեպի լավը», - գրում է Վիլհելմ Տյուրոսցին։ Նա հանրաճանաչ էր և հարգված իր ենթակաների կողմից և նույնիսկ վաստակում է իր թշնամի Նուր ալ-Դինի հարգանքը, ով Բալդուինի մահվան մասին ասում է. «ֆրանկները կորցրեցին իրենց իշխանին, որպիսին աշխարհում այսօրվա դրությամբ այլևս չկա»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երուսաղեմի արքաներ Կատեգորիա:Խաչակրաց երկրորդ արշավանքի քրիստոնյաներ Կատեգորիա:Դիզենտերիայից մահացածներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Վիրջինիա Մեդսեն
Վիրջինիա Մեդսեն (Virginia Madsen ), ամերիկյան ֆիլմի և հեռուստատեսության դերասանուհի, պրոդյուսեր։ «Սատուրն» (1993), «Անկախ հոգի»(2005) և «ԱՄՆ-ի կինոդերասանների Գիլդիայի մրցանակի» մրցանակակիր։
2005 թվականին Վիրջինիա Մեդսենը առաջադրվել է «Օսկար», «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների և «ԱՄՆ-ի կինոդերասանների Գիլդիայի մրցանակի», «Երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դերի » համար՝ «Ճամփեզրին» դրամատիկակամ ֆիլմում (2004)։
Կենսագրություն
Մեդսենը ծնվել է Չիկագոյում՝ Իլինոյս նահանգում։ Նա պոետ, ռեժիսոր և դրամատուրգ Էլեյն Մեդսենի, ով հաճախ աշխատել է Հանրային հեռարձակման ծառայության համար (PBS) և հրշեջ Քելվին Մեդսենի դուստրն է։ Վիրջինիա Մեդսենի մայրը թողել է Հանրային հեռարձակման ծառայությունում իր աշխատանքը, որպեսզի ավելի շատ ժամանակ հատկացնի գրական գործունեությանը ։ Իր եղբայրը՝ հայտնի դերասան Մայքլ Մեդսենն է։ Իր հորական կողմից տատիկն ու պապիկը Դանիայից տեղափոխվել են ԱՄՆ, դեռևս 19-րդ դարի սկզբին, իսկ նրա մորական կողմը ունի իռլանդական և հնդկական արմատներ։
Մեդսենը Իլինոյս նահանգի՝ Վիննետկա քաղաքի «Նյու Թրիեր» միջնակարգ դպրոցի շրջանավարտ է ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Վիրջինիան Չիկագոյում սովորել է Թեդի Լիսսայի ստուդիայում և Վիսկոնսինի Էլհերտ-Լեյքում հաճախել է «Harand Camp Adult Theater» թատրոնի սեմինարներին։
Ֆիլմ
Առաջին անգամ Մեդսենը էկրանին է հայտնվել «Դասարան»(1983) պատանեկան կատակերգություն մեջ, Լիզայի դերով։ Այնուհետև նա խաղացել է Մեդելին թավջութակահարուհու դերը «Էլեկտրական երազանքներ» (1984) կինոժապավենում, որը «Virgin Films» ստուդիայի առաջին ֆիլմն էր։ Այդ տարի Դեվիդ Լինչի «Ավազաբլուր» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում կատարել է Իրուլան արքայադստեր դերը։
Վիրջինիա Մեդսենը 2005 թվականի 77-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Օսկարի» Մեդսենը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել 1986 թվականին, խաղալով կաթոլիկ դպրոցի աշակերտուհու դերը, սիրահարվելով գաղութից փախած տղամարդու, «Սեպ սեպով» պատկերում (1986)։ Ինչպես գեղեցկության թագուհի Դիքսի Լի Բոքսը, նա եղել է բեյսբոլի լիգայի մենեջեր Սեսիլ Կանտրելլի ուշադրության կենտրոնում հեռուստատեսության համար նկարահանված «Long Gone» ֆիլմում։ Նա հայտնվել է «Դետեկտիվ գործակալություն Լուսնի լույս» սերիալի վերջին մասում՝ գլխավոր հերոս Մեդդի Հեյսի քրոջ դերում։
Ավելի քան 20 տարի Մեդսենը խաղացել է քիչ նշանակություն ունեցող ֆիլմերում, մինչև չարժանացավ քննադատների և դերասանների ճանաչմանը «Ճամփեզրին» ֆիլմում դերի համար, որը նրան գրանցեց Հոլիվուդյան աստղերի ցուցակում։ Այդ դերի համար նա նոմինացվել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների։ Հաջորդ գլխավոր դերը Մեդսենի կողմից, եղավ Ջեք Սթենֆիլդի կնոջ դերը «Հրե պատ»(2006) ֆիլմում։
Մեդսենը մուլտիպլիկացիոն Հրաշք կին ֆիլմում հնչունավորել է Իպոլիտային ՝ ամազոնուհիների թագուհուն և Հրաշք կնոջ մորը։
Վիրջինիա Մեդսենը 2009 թվականին եղել է «Սանդենս» կինոփառատոնի դրամատիկական ֆիլմի ժյուրիի անդամ։
Հեռուստատեսություն
Մեդսենը նկարահանվել է բազմաթիվ սերիալներում, այդ թվում նաև «Աստղային ուղի», «C.S.I.. Հանցանքի վայրը Մայամիում», «Մեր հույսերի ամառը», «Պրակտիկա» և «Ֆրեյզեր»։ Նա հաճախ հայտնվել է «Դետեկտիվ Մոնկ»-ի վերջնական շրջանում։
2010 թվականին նա ABC ալիքի «Խարդախ մարդիկ» սերիալում ստացել է գլխավոր դեր։ 2013 թվականին նա փոխարինել է Գլեն Հեդլիին Պենելոպա Հարդիների դերը «Իստ Էնդի կախարդները» սերիալում։
Պրոդյուսերական գործունեություն
2008 թվականին Մեդսենը ստեղծել է իր սեփական պրոդյուսերական "Title IX Prods ընկերություն ". Իր առաջին նախագիծը դարձավ փաստագրական ֆիլմ' "I Know a Woman Like That" (անգլերենից "Ես գիտեմ նման կնոջը"), որի ռեժիսորը եղել է Վիրջինիայի մայրը՝ Էլեյն Մեդսենը։ Ֆիլմը պատմում է տարեց կանանց կյանքի մասին։ Ֆիլմի դուրս գալուց հետո Վիրջինիա խոստովանել է, որ նկարահանումների համար նրան ոգեշնչել է իր մայրը ։
Նրա երկրորդ նախագիծը, որը կոչվում է "Fighting Gravity"։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Պալլաս և Արաքնե
«Պալլաս և Արաքնե», ֆլամանդացի նկարիչ Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարը, որ ստեղծվել է 1636 կամ 1637 թվականին ։ Ներկայում պահվում է Միացյալ Նահանգների Վիրջինիա նահանգի Ռիչմոնդ քաղաքի Վիրջինիայի կերպարվեստների թանգարանում ։
Նկարագրություն
Նկարի սյուժեն արտացոլում է Օվիդիուսի «Կերպարանափոխություններում» ներկայացված պատմությունն աստվածուհի Աթենասի և մահկանացու Արաքնեի՝ գործվածքների մրցության մասին։ Բնօրինակ առասպելում Աթենասն ընդունում է Արաքնեի մարտահրավերն ու պարտվում։ Այնուամենայնիվ, աստվածուհին պատժում է իր մրցակցին աստվածներին անարգելու համար, ինչն արտահայտվել էր Աթենքի գեղարվեստական վարպետության աստվածային ծագումը մերժելու և նրանից ավելի գեղեցիկ գործվածք ստեղծելու համար։
Նկարի հետին պլանում կախված է Տիցիանի՝ մասամբ երևացող «Եվրոպայի առևանգումը» գոբելենը, որը, ըստ Օվիդիոսի, թեմատիկ հիմք է ծառայել Արաքնեի հետ մրցության ժամանակ Աթենասի գործած գոբելենի համար ։
Աղդեցություն
Ռուբենսի «Պալլաս և Արաքնե» նկարի պատճենն ստեղծել է բարոկկոյի ժամանակաշրջանի իսպանացի նկարիչ և Դիեգո Վելասկեսի ազգական Խուան Բատիստա Մարտինես դել Մազոն։ Վելասկեսն իր «Լաս Մենինաս» կտավի կոմպոզիցիայում «Պալլաս և Արաքնե» նկարի պատճենը տեղադրել է իր հետևում և այն միավորել արվեստի բնագավառում անցկացված մեկ մրցության մասին պատմող մեկ այլ նկարի՝ ֆլամանդացի նկարիչ Յակոբ Յորդանսի «Ապոլլոնը, որ հանում է Մարսիասի կաշին»  ։
Վելասկեսի սիրելի կտավի՝ Տիցիանի «Եվրոպայի առևանգումը» նկարի՝ Ռուբենսի պատճենը պատկանել է Ֆիլիպ IV Իսպանացու թագավորական հավաքածուին։ Այդ նկարը կարելի է տեսնել «Պալլաս և Արաքնե» նկարի ֆոնին, որն էլ իր հերթին կարելի է տեսնել «Լաս Մենինաս» նկարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներ Կատեգորիա:1637 նկարներ
Հայ նահատակների հուշարձան (Փրովիդենս, Ռոդ Այլենդ)
Հայ նահատակների հուշարձան, հուշահամալիր ԱՄՆ Ռոդ Այլենդ նահանգի Փրովիդենս բնակավայրում։
Պատմություն
Հուշահամալիրը նվիրված է Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին, ստեղծվել է Ռոդ-Այլենդի ամերիկահայ համայնքի և «Հայ նահատակների հուշարձան» հանձնախմբի (The Armenian Martyr's Memorial Committee of Rhode Island) աջակցությամբ, տեղադրվել է 1977 թվականի ապրիլի 24-ին ։
Հուշարձանը ստեղծվել է «Հայ նահատակների հուշարձան» հանձնախմբի ինն անդամների կողմից, հիշեցնում է բյուզանդական դարաշրջանի կառույց։ Գմբեթի խաչը տիպիկ հայկական է, վեց սյուների վրա հենված օվալաձև գմբեթը հիշեցնումէ 17-րդ դարի ճարտարապետությունը։
Հուշարձանը բաղկացած է կենտրոնագմբեթ կամարից, որի ներքո վեր է հառնում խաչքարերի կոմպոզիցիան։ Նման կոմպոզիցիա կա նաև Էջմիածնում (Խաչքար-հուշարձան աղոթքի և ուխտի (Էջմիածին))։ Այն երկու կողմերից շրջապատված է երկկողմանի մակագրությամբ հուշաքարերով ։
«Հայ նահատակների հուշարձան» հանձնախում
Մարտին Մահտեսյան, Կարլոս Թարակցյան, Ռամոն Զորապետյան, Քեննեթ Պարոնյան, Ռուբեն Չակմակչյան, Տերանս Մարտինեսյան, Արա Ա. Շիրակյան, Ջոն Վարադյան, Ջոյս Երեմյան։
Տվյալներ
Հուշահամալիրի հուշաքարերի վրա մակագրված է.
Հյուսիսատլանտյան հոսանք
Հյուսիսատլանտյան հոսանք, օվկիանոսային տաք հոսանք Ատլանտյան օվկիանոսի հյուսիսում։ Հանդիսանում է Գոլֆստրիմի անմիջական շարունակությունը։ Սկսվում է Նյուֆաունդլենդյան մեծ խրուտից, ուղղվում հյուսիս-արևելք։ Իսլանդիայի մոտ բաժանվում է երկու ճյուղի, հիմնական մասը մտնում է Նորվեգական ծով (Նորվեգական հոսանք), ավելի փոքր ճյուղը շրջվում է դեպի արևմուտք, Գրենլանդիա՝ Իրմինգերի հոսանք անվամբ։ Հյուսիս-ատլանտյան հոսանքի մեկ այլ ճյուղ Եվրոպայի արևմտյան ափերով իջևում է հարավ և միանում Կանարյան հոսանքին։ Հյուսիս-ատլանտյան հոսանքը հարավ-արևմուտքում ունի 1–2 մ/վ արագություն, Իսլանդիայի մոտ՝ 0, 1– 0, 2 մ/վ։ Ջերմաստիճանը փետրվարին հարավ-արևմուտքում –15 °C է, հյուսիս-արևելքում՝ 0°— 2 °C, օգոստոսին, համապատասխանաբար, 15–20 °C և 3–5 °C, ջրի աղիությունը 36–34 ‰ է։ Հոսանքը զգալի ազդեցություն ունի Եվրոպայի կլիմայի և բնության ձևավորման գործում։
Հնդկական անթառամ գնդաձև
Հնդկական անթառամ գնդաձև, հավակատարազգիների ընտանիքին պատկանող միամյա անթառամ բույս, որի հայրենիքը Հնդկաստանն է։
Նկարագրություն
Բույսի բարձրությունը չի անցնում 30 սմ-ից։ Տերևները մոխրագույն են, փայլուն, մանր։ Ծաղիկները նույնպես մանր են, հավաքված գնդաձև ծաղկաբույլերում և ունեն սպիտակ, դեղին, մանուշակագույն, կարմիր գունավորում։ Լուսասեր է և ջերմասեր։ Բազմանում է սերմերով։ Ցանքը կատարում են մարտին ջերմոցներում։ Սերմերը ծլում են 15 օր հետո։ Գերադասում է թեթև կավավազային, լավ ջրաթափանց, ստրուկտուրային հողերը։ Առաջին տերևները կազմավորվելու փուլում վերատնկում են արկղերի մեջ։ Սածիլները դաշտ են տեղափոխում ուշ գարնանային ցրտահարություններից հետո՝ տնկելով մեկը մյուսից 15-20 սմ հեռավորության վրա։
Հնդկական անթառամ գնդաձևի հայրենիքը Կենտրոնական Ամերիկան է՝ ներառյալ Բրազիլիայի շրջանները, Պանաման և Գվատեմալան, բայց ներկայումս աճում է ողջ աշխարհում ։ Որպես արևադարձային միամյա բույս այն ծաղկում է ողջ ամառվա ընթացքում մինչև վաղ աշուն (հուլիսից մինչև սեպտեմբեր)։ Շատ երաշտադիմացկուն է, սակայն լավ է աճում արևոտ եղանակներին և կանոնավոր խոնավության պայմաններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր Կատեգորիա:Հավակատարազգիներ Կատեգորիա:Ծաղկաբույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Լեոն Բոննա
Լեոն Բոննա (Լեոն Ջոզեփ Ֆլորենտին Բոննա, Leon Joseph Florentin Bonnat, ), ֆրանսիացի նկարիչ, կոլեկցիոներ։ Նկարել է նկարներ պատմական և կրոնական թեմաներով, բայց ավելի հայտնի է որպես պատկերանկարիչ։
Կենսագրությունը
Լեոն Բոննան ծնվել է 1833 թվականի հունիսի 20-ին Բայոննա քաղաքում։ 1846-ից 1853 թվականներին ապրել է Մադրիդում, որտեղ նրա հայրը գրախանութ ուներ։ Այնտեղ նա սկսեց նկարել սովորել Ռայմունդո դե Մադրասոի մոտ, որից հետո ուսումը շարունակել է Փարիզի, Լեոն Կոնյեի անվան Գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցում ։
1869թ. ստացել է Հռոմեական մրցանակը։ Որպես դափնեկիր, Բոննան օգտվեց Հռոմում սովորելու հնարավորությունից։ Փարիզ վերադառնալուց հետո նա սկսեց դասավանդել է Գեղարվեստի դպրոցում, իսկ 1905 թ. դարձավ այդ դպրոցի տնօրենը։
Բոննան իր ժամանակի ամենահայտնի պատկերանկարիչներից մեկն էր։ Նրան հասարակական ճանաչում է բերել «դերասանուհի Պասսկայի դիմանկարը» (1874 թ.), որն այժմ պահպանվում է Լուվրում։
Նա շատ հայտնի մարդկանց է նկարել և իր ամենահայտնի ստեղծագործություններից են՝ Վիկտոր Հյուգոյի, Ալեքսանդր Դյումայի (որդի) դիմանկարները։ Անդրե Մորուան իր «Գրական դիմանկարներում» նշում է Բոննայի և Մոպասանի ընկերությունը ։
Հայտնի ֆրանսիացի գրող Անրի Պերյուշոն գրել է.
«Բոննային դիմանկար պատվիրելու համար միայն ցանկություն ունենալը քիչ է։ Բոլորը չէ, որ նման ֆանտաստիկ ցանկություն ունենալուց հետո, կարող էին դրան հասնել։ Բոննայի դիմանկար կարող էին ունենալ միայն ընտրյալները, այն շատ թանկ էր» ։
Բավականաչափ վաստակելով գեղանկարչության մեջ, Բոննան մոլի կոլեկցիոներ էր և շատ էր ծախսում արվեստի գործեր ձեռք բերելու վրա։ 1922 թվականի սեպտեմբերի 8 Բոննաի մահից հետո, վարպետի կտակով, նրա հայրենի քաղաք Բայոննան ստացավ արվեստի ստեղծագործությունների մեծ հավաքածու, որի կազմի մեջ էր 19-րդ դարի նկարների լավագույն հավաքածուներից մեկը։
Ուսանողներ
Անրի դը Տուլուզ Լոտրեկը նույնպես սովորել է Լեոն Բոննայի ստուդիայում։ Նա ընդունվել է 1882 թվականին։ Չնայած Լոուտրեկին դժվար է դասել Բոննայի հետևորդներին, նա ինքը շատ էր գնահատում վարպետի կարծիքը։
Ինչպես գրում է Տուլուզ Լոտրեկի կենսագիր՝ Անրի Պերրյուշոն՝
«Բոննայի առաջին նկատողությունները, պետք է խոստովանել, այնքան էլ հուսադրող չէին։ Պրեսնոն (Ռենե Պրեստնո, նկարիչ, Տուլուզ Լոտրեկի հոր ընկերը) գրել է, որ ուսուցիչը նրան ասել է, որ նրա գույները տարօրինակ են, և որ նա երեխայի նման է նկարում։ Դա սարսափելի էր, բայց վարպետի քննադատությունը միայն ավելացրեց Լոտրեկի էներգիան։ Բոննան պղպեղ ավելացրեց նրա արյան մեջ։ Լոտրեկը անմիջապես ջնջում էր այն, կանչում էր կեցցե հացի միջուկ, և նոր եռանդով անցնում էր գործի։ Միթե նա կարող էր անլուրջ վերաբերել նկարիչ, պարոն Բոննայի կարծիքին, որի մեծությունը, ինչպես նա էր գրել հորեղբայր Շարլին ուղարկված նամակներից մեկում, թույլ չէր տալիս իրեն հարցեր տալ» ։
1887 թ. Բոննայի մոտ են սովորել նաև արքայազն Եվգենին (Eugen Napoleon Nikolaus), դուքս Ներկեն` շվեդ թագավոր Օսկար II-ի և նրա կնոջ՝ Սոֆիայի չորրորդ և փոքր որդին։ Եվգենին հայտնի է ոչ միայն որպես XIX-ից XX-րդ դարի սկզբի շվեդ բնանկարի խոշորագույն ներկայացուցիչ, այլ նաև որպես մոնումենտալ գեղանկարչության վարպետ։