cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արասիտաբա
Արասիտաբա (Aracitaba), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևելյան մարզում։ Մտնում է ժուիս դի Ֆորա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1854 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 105,885 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 17,5 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1962 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(5815) Շինսենգումի
(5815) Շինսենգումի (Shinsengumi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 3-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,187011 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0572 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3168 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2078,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173232 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,83° անկյուն։
Շինսենգումի աստերոիդը պատկանում է Ալաուդայի աստերոիդների ընտանիքը, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալաուդայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Քեյթ Գրիգորևա
Եկատերինա Սերգեյի Գրիգորևա (Екатерина Сергеевна Григорьева, ծնվել է սեպտեմբերի 15–ին, 1989, Օլենեգորսկ, Մուրմանսկի մարզ, Ռուսաստան ), ավելի հայտնի որպես Քեյթ Գրիգորևա՝ ռուս մոդել է։
Գործունեություն
Ծնվել է զինվորականների ընտանիքում։ Հաճախել է Մուրմանսկի Պետական Տեխնիկական համալսարան՝ սովորելով մարքեթինգ։
Մասնակցել է Միսս Ռուսաստան 2010 մրցույթին, սակայն հաջողության չի հասել ։ Չկորցնելով հույսը նա կրկին մասնակցում է 2012 թվականի մրցույթին՝ ներկայացնելով Մուրմանսկը և դառնում տասը ֆինալիստներից մեկը ։ 2012 թվականին մասկակցել է նաև «Ռուսաստանի հաջորդ թոփ մոդելը» մրցույթին և դարձել ֆինալիստ։ Դրանից հետո նա ստորագրեց պայմանագիր Նյու Յորքի նորաձևության գործակալություններից մեկի հետ ևմեկնեց այնտեղ։
2014 թվական և հայտնի դառնալը
Թոփ մոդելին մասնակցելուց հետո ժյուրի Իրինա Շեյքի գործակալությունը՝ The Lions–ը, հետաքրքրություն զգաց Գրիգորևայի մեջ։ Պայմանագիրը նրա համար նոր դռներ բացեց համաշխարհային ասպարեզում։ 2014 թվականին մասնակցեց Նյու Յորքի նորաձևության շաբաթվան և քայլեց հայտնի դիզայներների համար, օրինակ՝ Օսկար դե լա Ռենռա, Տորի Բուրչ, Ռալֆ Լոուրեն և Դոնա Կարան։ Մասնակցեց նաև շոուների Փարիզում և Միլանում, քայլեով այնպիսի հայտնի դիզայներների և բրենդների համար, ինչպիսիք են՝ Givenchy, Վերսաչե, Gucci, Dolce & Gabbana, Celine, Isabel Marant, Nina Ricci, Էլի Սաաբ, Ռոբերտո Կավալի, Ալեքսանդր ՄկՔուին, Balmain, Giambattista Valli, Էմանուել Ունգարո, Moschino, Etro, Missoni, Էմիլիո Պուչի և այլն։ 2014 թվականի վերջին Գրիգորևան դարձավ լավագույն մոդելներից մեկը՝ բացահայտված մեկ սեզոնում, ըստ models.com–ի ։ 2015 թվականին բացեց գարուն/ամառ հավաքածուների ցուցադրությունները Dsquared2–ի և Սթելա ՄկՔարթնեյի։
2015–ներկա․ Victoria's Secret
2014 թվականի դեկտեմբերի 2–ին նա մասնակցեց Victoria's Secret նորաձևության շոուին՝ Միսս Ռուսաստան մրցույթի մեկ այլ մասնակից Իրինա Շարիպովայի հետ միասին ։ 2015 թվականի ապրիլին նա դարձավ Victoria's Secret–ի նոր տասը հրեշտակներից մեկը՝ Լաիս Ռիբեիրոյի, Ռոմի Սթրիյդի, Սարա Սամպայոյի, Մոնիկա Յագացյակի, Ժասմին Տուկսի, Մարթա Հանթի, Ստելա Մաքսվելի, Թեյլոր Մարի Հիլի և Էլզա Հոսկի հետ միասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս մոդելներ Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով
Կատյա Գրինևիչևա
Կատյա Գրինևիչևա (նաև Եկատերինա Գրինևիչ, օրիորդական ազգանունը՝ Բանախ, ), ուկրաինացի գրող ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1875 թվականի նոյեմբերի 19-ին Լվովի մոտ գտնվող Վիննիկ վայրում, Ավստրո-Հունգարիա, Վասիլի Բանախի՝ պետական ծառայողի և նրա կնոջ՝ Մարիայի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի ավագ զավակը, որտեղ մեծացել են ևս վեց եղբայրները. Վալերին դարձել է Նադվորնայայում փաստաբան, Իվանը՝ հունակաթոլիկ ամբիոնի աշխատակից Պշեմիսլում, Վլադիմիրը՝ բժիշկ, Դենիսը՝ Գաի գյուղում երգչախմբի ուսուցիչ և կազմակերպիչ, Եվգենին՝ Գալիցյան բանակի խորունժի (կրտսեր սպա կոզակային զորքերում, զոհվել է 1920 թվականին Մահվան եռանկյունում), ամենափոքրը՝ Բոգդանը (զոհվել է Լվովում Նոյեմբերյան ապստամբության ժամանակ 1918 թվականին) ։
Երբ աղջիկը դարձել է երեք տարեկան, Բանախների ընտանիքը տեղափոխվել է Կրակով։ Այստեղ անցել են Կատյայի մանկության և դպրոցական տարիները, որտեղ նա ավարտել է լեհական ուսուցչական սեմինարիան, սկսել է իր գրական գործունեությունը։ Սեմինարիայում ապագա ուսուցչուհիների համար եղել են ուկրաիներենի ֆակուլտատիվ (կամընտրական) դասընթացներ, որոնք պետք է աշխատեին Արևելյան Գալիցիայում, և Կատյա Գրինևիչևան սովորել է մայրենի լեզուն։ Այդ ժամանակ է տեղի ունեցել նրա հանդիպումը Վասիլի Ստեֆանիկ ի հետ, որը դեպի ուկրաինական գրականության կողմն ազդեցություն է ունեցել երիտասարդ գրողի վրա ։
Իր հոր ծանոթի՝ Գրիգորի Վրեցյոնի միջոցով Կատյան ծանոթացել է Օսիպ Գրինևիչի հետ, որի հետ պսակադրվելուց հետո տեղափոխվել են Լվով, որտեղ ապրել են իրենց կյանքի մեծ մասը։ Նրա ամուսինը ուկրաինական դպրոցում աշխատել է ուսուցիչ Լվովի ուսուցչական սեմինարիայում։ 1896 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Վլադիմիրը, 1898 թվականին՝ Յարոսլավը, 1903 թվականին՝ դուստրը՝ Դարիան։
Լվովում Եկատերինա Գրինևիչը բացի գրականությունն զբաղվել է խմբագրական-հրատարակչական գործերով, դարձել է Գալիչինում կանանց շարժման գործիչներից մեկը։ 1909 թվականին «Պրոսվիտա» միությունը հանձնարարել է նրան խմբագրել երեխաների «Զանգակ» հանդեսը, որը հայտնի է դարձել ոչ միայն Գալիչինում, այլ նաև Պրիդնեպրովում։ Հանդեսում հայտնվել են հենց Եկատերինա Գրինևիչի գրած պատմական պատմվածքները՝ հասցեագրված երիտասարդներին։
Երբ սկսվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, Եկատերինա Գրինևիչը գտնվել է իր որդի Յարոսլավի մոտ՝ Նադվորնիում, որտեղից էլ եկել է Լվով։ 1940 թվականի հունվարին Յարոսլավի երկու որդիների և նրանց ընտանիքների հետ տեղափոխվել են Կրակով, որը պատկանել է գերմանական գեներալ-գնդապետությանը։ 1944 թվականին, փախչելով մինչև խորհրդային զորքերի գալը, Բրատիսլավայի և Վիեննայի միջոցով տեղափոխվել են Բավարիա՝ հանգրվանելով Բերխտեսգադեն քաղաքում։ 1947 թվականի օգոստոսին Գրինևիչը կոտրել է ոտքը, պառկել հիվանդանոցում, որտեղ էլ վիրահատել են։ Այդ նույն հիվանդանոցում էլ 1947 թվականի դեկտեմբերի 25-ին վախճանվել է գրողը։ Թաղվել է Բերխտեսգադենի քաղաքային գերեզմանատանը։
Կատյա Գրինևիչևան ձևավորվել է Արևմտյան Ուկրաինայի առաջադեմ և դեմոկրատական մտածողությամբ գրողների շրջանակում, բարեկամական հարաբերություններ է պահպանել Վասիլի Ստեֆանիկի, Մարկո Չերեմշինայի, Օլգա Կոբիլյանսկայայի, Օսիպ Մակովեյի հետ։ Բայց գրողին ավելի շատ առաջնորդել է Իվան Ֆրանկոն, որն առաջինն է նկատել նրա տաղանդը և սկսեց Գրինևիչևայի ստեղծագործությունները հրատարակել իր խմբագրած հրատարակություններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆեմինիստներ
The Remix Suite
Երգացանկ
Below are tracks from the two editions of the CD, and then the tracks from the EPs, numbered according to suite number.
1 - Ի սկզբանե թողարկվել են Soul Source - Jackson 5 Remixes
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Մայքլ Ջեքսոնի հավաքածուներ Կատեգորիա:2009 ալբոմներ
Այրիձորի վանք
Այրիձորի վանք, վանք (մենաստան) Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի Աղիովիտ գավառում (Քաջբերունիք) ։ Եղել է գրչության կենտրոն։ Պահպանվել են 11-13-րդ դարերում այստեղ գրված հայերեն մի քանի ձեռագրեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական գոյություն չունեցող վանքեր և եկեղեցիներ (Թուրքիա) Կատեգորիա:Հայ գրչության կենտրոններ
Ռոկետա Պալաֆեա
Ռոկետա Պալաֆեա (Rocchetta Palafea), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 371 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 47 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Եվասիոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նովի Ստարոդուբ
Նովի Ստարոդուբ (Новий Стародуб), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Ստարոդուբ գյուղում բնակվում էր 4 964 մարդ։
Սարտակ (գյուղ, Ասկիզսկի շրջան)
Սարտակ (Сартак, Сир пилтирi), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուլլամեցա
Կուլլամեցա (Kullametsa), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Կուլլամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Կուլլամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սիլախար
Սիլախար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Պատմություն
1897 թվականի կոտորածների ժամանակ գյուղի հայերի մի մասին սպանել են։ Կենդանի մնացածներին բռնի մուսուլմանացրել են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Վերխնետուլոմսկի
Վերխնետուլոմսկի (Верхнетуломский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1580 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կոլսկի շրջանի բնակավայրեր
Գերոն
Գերոն (Guéron), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 223 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.31 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.27 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 152 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 109-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,7 %։ 109 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 97 անձ (54 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 43 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բաժակաց վանք
Բաժակաց վանք, վանք Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունյաց թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հայկական առաքելական գոյություն չունեցող վանքեր և եկեղեցիներ (Հայաստան)
Անատոլի Վասիլև
Անատոլի Իլյիչ Վասիլև (Анатолий Ильич Васильев, ), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության) ։
Կենսագրություն
Անատոլի Իլյիչ Վասիլևը ծնվել է 1917 թվականի մարտի 18-ին Պետրոգրադում, բանվորական ընտանիքում։ 1934-1938 թվականներին սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստամանկավարժական ուսումնարանում՝ Ս. Բուտլերի, Ս. Չուգունովի, Ն. Լևիտսկու, Մ. Ասլամազյանի մոտ ։ 1938 թվականին ընդունվել Է Համառուսաստանյան Գեղարվեստի ակադեմիայի Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետի առաջին կուրս։ Սովորել է Մ.Բեռնշտեյնի, Վ. Բելկինի, Պ. Նաումովի, Դ. Կիպլիկի հետ։ 1939 թվականի աշնանը Գեղարվեստի ակադեմիայի 2-րդ կուրսից զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Կարելսկի պերեշեյկայում ֆինների դեմ մղած մարտում կոնտուզիա է ստացել, հոսպիտալից հետո զորացրվել է և վերադարձել ինստիտուտի պարապմունքներին։
Պատերազմի առաջին օրերին Վասիլևին հատուկ ստորաբաժանում են ուղարկել Բալթիկ նավատորմի նավերի քողարկման համար, որտեղ նա ծառայել է մինչև 1941 թվականի նոյեմբեր։ Լենինգրադի ճակատի քաղծառայողների և կրտսեր քաղղեկների դասընթացների ավարտից հետո ծառայել է 34 առանձին դահուկային բրիգադում՝ որպես հրաձգային վաշտի քաղղեկ։ 1943 թվականի հունվարին մասնակցել է շրջափակման ճեղքման մարտերին, Նևայի ճեղքմանը Մարյինո բնակավայրի մոտ, Շլիսելբուրգի ազատագրմանը։ 1943 թվականին Սինյավինոյի մարտում ծանր վիրավորվել է։ Հոսպիտալից հետո վերադարձել է ռազմաճակատ, մասնակցել է Կինգիսեպպա, Սլանցի, Նարվա, Տալլին քաղաքների ազատագրմանը, 1944 թվականի հունվարին Օրանիենբաումի մերձակայքում Լենինգրադի շրջափակման վերջնական վերացման մարտերին։ 1945 թվականի փետրվարին զորացրվել է լեյտենանտի կոչումով։ Պարգեւատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով (1944), «Լենինգրադի պաշտպանության համար» (1943), «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում քաջարի աշխատանքի համար», «1941-1945 թթ. պատերազմում Գերմանիայի նկատմամբ հաղթանակի համար» (1945) մեդալներով։
1945 թվականին վերադարձել է ինստիտուտ։ Սովորել է Միխայիլ Բերնշտեյնի, Նիկոլայ Ռուտկովսկու, Իգոր Գրաբարի մոտ։ 1950 թվականին ավարտել է Ի. Ռեպինի անվան ԳՔՃԻ-ը՝ Վիկտոր Օրեշնիկովի արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի կոչման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Լոմոնոսովը՝ ռուսական գիտության հայրը» նկարը (գտնվում է Մոսկվայի Մ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի թանգարանում)։ Նույն թվականին ընդունվել է Լենինգրադի նկարիչների միության նկարչական բաժնի անդամ։
Ուսումն ավարտելուց հետո զբաղվել է ինստիտուտում վարչական և մանկավարժական աշխատանքով։ Աշխատել է որպես պրոռեկտոր և ռեկտորի պաշտոնակատար։ 1951-1953 թվականներին սովորել է Բ. Յոհանսոնի ստեղծագործական արվեստանոցում։ Միաժամանակ աշխատել է որպես գրաֆիկայի ամբիոնի ասիստենտ։ Ցուցահանդեսներին առաջին մասնակցությունը վերաբերում է 1937 թվականին։ 1950-ականներից Անատոլի Վասիլևը մշտապես մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Ստեղծել է դիմանկարներ, ժանրային տեսարաններ, թեմատիկ և պատմական կոմպոզիցիաներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ, բնությունից էտյուդներ։ Անհատական (հետմահու) ցուցահանդեսն անցկացվել է Սանկտ Պետերբուրգում 1995 թվականին։
1989-1992 թվականներին նկարչի աշխատանքները հաջողությամբ ներկայացվել են Ֆրանսիայում L' Ecole de Leningrad ռուսական գեղանկարչության ցուցահանդեսներում և աճուրդներում ։
Վասիլևի մասին հիշողություններ է թողել ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ Ա. Պ. Լևիտինը․
Հիշելով ընկերներին, որոնց մեծ մասը, ցավոք, արդեն կենդանի չէ, և որոնց հետ Լենինգրադում կյանքը սերտորեն կապված է եղել, չի կարելի չասել Վասիլևների ընտանիքի մասին։ Ընտանիքի ղեկավար Անատոլի Իլյիչ Վասիլևը հոկտեմբերի հասակակիցն է, ֆիննական և Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, որը հատուկ դահուկային գումարտակում է ծառայել, պարգևատրվել է բազմաթիվ մարտական պարգևներով, որը ծանր վիրավորում է ստացել։ Մի օր, պատերազմից շատ տարիներ անց, նա ռադիոյով լսեց մի մարդու ձայն, որն իրեն արնաքավելով քարշ է տվել մինչև բուժսանգումարտակ։ Նրանք հանդիպեցին։ Հավանաբար, անհրաժեշտ է Միխայիլ Շոլոխովի կամ Ալեքսեյ Տոլստոյի տաղանդը, հանդիպման ժամանակ նրանց վիճակը նկարագրելու համար։ Նախքան բելոֆինների հետ պատերազմը, նա սովորել է Համառուսաստանյան Գեղարվեստի ակադեմիայում, ճակատից հետո... նկարել է «Լոմոնոսով» գերազանց դիպլոմային նկարը։ Նրան՝ որպես պատերազմի վետերան, կոմունիստ, արդեն հասուն նկարիչ, ակադեմիայի ղեկավարությունն առաջարկել է տնօրենի տեղակալի, իսկ հետո որոշ ժամանակով՝ ինստիտուտի ռեկտորի պաշտոնը։ Նրա կինը՝ Գալինա Վսեվոլոդովնան, արվեստաբանության ֆակուլտետի հեռակա ուսանող էր։ Ապրել են դժվար։ Գումար չի եղել։ Եվ ահա մի օր գալով ինստիտուտ՝ Գալյան իմանում է, որ ինստիտուտից հեռացվել է ռեկտորի, այսինքն՝ իր ամուսնու հրամանով՝ ուսման վարձը չվճարելու համար։ Նա օրինակելի ուսանողուհի էր։ Ստիպված էի միջամտել, որպեսզի նրան վերականգնեն։ Նա ավարտել է ինստիտուտը փայլուն, իսկ հետո աշխատել է որպես խմբագիր «Ավրորա» արվեստի հրատարակչությունում։
Վասիլևի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուներում, տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ճապոնիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։ Հայտնի են Ա. Վասիլևի գեղանկարչական և գրաֆիկական դիմանկարները, որոնք տարբեր տարիներին կատարվել են Լենինգրադի նկարիչների կողմից, այդ թվում՝ Ա. Լևիտինի (1983)։<!--
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Գութանասար
Գութանասար, հանգած հրաբխային լեռնագագաթ Հայաստանի Կոտայքի մարզի կենտրոնական հատվածում՝ Կոտայքի սարավանդի հյուսիսային եզրին, Գեղամա լեռնաշղթայում։ Ֆանտան գյուղից 2,5-3 կմ հարավ է, Ջրաբեր գյուղից` 4 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 2299,6 մ է, հարաբերական բարձրությունը՝ 300 մետրից մի փոքր ավելի։ Հատած կոնի ձևով լեռնազանգված է՝ հարավային կողմից ճեղքվածք ունեցող խառնարանով։ Լանջերը ունեն 25-45° թեքություն։
Պարունակում է պեռլիտի և պեմզայի պաշարներ։ Ունի հրաբխային ծագում։ Լանջերը ծածկված են լեռնատափաստանային բուսականությամբ, գագաթային մասը՝ մարգագետիններով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանգած հրաբուխներ Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի լեռներ Կատեգորիա:Հայաստանի լեռներ
Հանան Աշրավի
Հանան Դաուդ Աշրավի (حنان داوود مخايل عشراوي․ ), պաղեստինցի առաջնորդ, օրինադիր, ակտիվիստ և գիտնական, որը եղել է Առաջնորդության կոմիտեի անդամ։ Սկսած Մադրիդի 1991 թվականի համաժողից՝ եղել է Մերձավոր Արևելքի խաղաղապահական գործընթացների պաղեստինյան պատվիրակության պաշտոնական խոսնակը։ 1996 թվականին Աշրավին նշանակվել է Պաղեստինի Բարձրագույն կրթության և հետազոտությունների նախարարի պաշտոնին։ Մինչև այդ եղել է Բիրզեիթ համալսարանի Արվեստի ֆակուլտետի դեկան, իսկ 1970-ական թվականների կեսին եղել է ֆակուլտետի Իրավական օգնության կոմիտեի ղեկավարը։
Աշրավին ընտրվել էր Պաղեստինյան օրենսդրական խորհուրդում, որտեղ ներկայացրել էր Երուսաղեմը 1996 թվականին, իսկ 2006 թվականին «Երրորդ ուղղություն» քաղաքական դաշինքով վերընտրվել է։ Դառնալով առաջին պաղեստինցի կինը, որը զբաղեցրել է Պաղեստինի գործադիր իշխանության ամենաբարձր պաշտոնը՝ Աշրավին 2009 և 2018 թվականներին ընտրվել է Պաղեստինի գործադիր իշխանության ազատագրական կազմակերպության անդամ։
Որպես քաղաքացիական հասարակության ակտիվիստ, նա 1994 թվականին հիմնել է Մարդու իրավունքների անկախ հանձնաժողովը, և մինչև 1995 թվականը եղել է հանձնաժողովի նախագահը։ 1998 թվականին նա հիմնադրել է Համաշխարհային երկխոսության և Ժողովրդավարության ջատագովության Պաղեստինյան նախաձեռնությունը, որտեղ եղել է տնօրենների խորհրդի կազմում։ 1999 թվականին Աշրավին հիմնադրել է Հաշվետվության և Ներառականության կոալիցիան ։
Աշրավին աշխատում է մի քանի համաշխարհային, տարածաշրջանային և տեղական կազմակերպություններում՝ բարձրաձայնելով մի շարք խնդիրները, ներառյալ՝ մարդու իրավունքները, կանանց իրավունքները, քաղաքականության ձևավորում, խաղաղաշինությունը և ազգային կառուցողականությունը։
Նա Պաղեստինի քաղաքականության, մշակույթի և գրականության վերաբերյալ մի քանի գրքերի, հոդվածների, պոեմների և պատմվածքների հեղինակ է։ Նրա «Խաղաղության այս կողմը» (1995) գիրքը միջազգային ճանաչություն է ձեռք բերել։ Աշրավին բակալավրի և մագիստրոսի աստիճանները ստացել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում, իսկ դոկտորի պատվավոր կոչում ստացել է Միացյալ Մահագների Վիրջինիայի համալսարանում՝ համեմատական գրականության ոլորտում։ Ավելին, նա ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Եվրոպայում և Արաբական աշխարհում տասնմեկ պատվավոր դոկտորներից մեկն է։
Ամուսնացած է Էմիլ Աշրավիի հետ․ զույգն ունի երկու դուստր՝ Ամալն ու Զեյնան։
Վաղ տարիներ
Աշրավին ծնվել է պաղեստինցի քրիստոնյաների ընտանիքում 1946 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Նաբլուս քաղաքում, որը ներկայումս Հորդանան գետի արևմտյան ափի մասն է ։ Հայրը՝ Դաուդ Միխաիլը, ֆիզիկոս էր և Պաղեստինի ազատագրական կազմակերպության հիմնադիրներից մեկն էր, իսկ մայրը՝ Վադի'ա Ասս’ադ Միխաիլը, ակնային բուժքույր էր ։
1948-ի պատերազմ և կրթություն
Աշչավիի ընտանիքն ապրել է Նաբլուսում։ Ապա նրա ընտանիքը տեղափոխվել է հյուսիս՝ արևաշատ Տիբերիաս քաղաք, որտեղ նրանք շարունակել են ապրել մինչև 1948 թվականը, երբ Իսրայելը պետություն է հռչակվել ։ 1948 թվականին Միխաիլի ընտանիքը արաբա-իսրայելյան պատերազմի պատճառով ստիպված է եղել տեղափոխվել Ամման, Հորդանան։ Սկզբում Միխաիլը մնաց ներկայիս Իսրայելի տարածքում, սակայն ավելի ուշ միացավ իր ընտանիքին Հորդանանում ։
1950 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Հորդանան գետի արևմտյան ափի կենտրոնական մասում գտնվող Ռամալլահ քաղաք։ Այստեղ նա ընդունվել է Ռամալլահի աղջիկների համար նախատեսված քվակեր դպրոց։ Աշրավին ոգեշնչվում էր հոր ակտիվ գործունեությամբ, ով մեծ դերակատարություն է ունեցել հասարակության մեջ կանանց դերի բարձրացման մեջ, սակայն նա բազմիցս բանտարկվել է Հորդանանի իշխանությունների կողմից Արաբական ազգայնական սոցիալիստական կուսակցության և Պաղեստինի գործադիր իշխանության ազատագրական կազմակերպության հետ իր ծավալած գործունեության համար։ Իր բակալավրի և մագիստրոսի աստիճանները ստացել է Բեյրութի ամերիկյան համալարան (ԲԱՀ)։
Անձնական կյանք
1975 թվականի օգոստոսի 8-ին Հանան Աշրավին ամուսնացել է Էմիլ Աշրավիի հետ, որը քրիստոնյա երուսաղեմցի է, ով ներկայումս լուսանկարիչ և թատրոնի տնօրեն է ։ Միասին նրանք ունեն երկու քույր՝ Ամալը և Զեյնան ։
2009 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Al Jazeera English-ի Ռիզ Խանի «One on One» հարցազրույցի ժամանակ Աշրավին իր ներկայիս դերը հետևյալ կերպ է սահմանել. «Ես ինքս ինձ համարում եմ բազմամշակութային առաքելությամբ մարդ արարած։ Ես պաղեստինցի եմ, ես կին եմ, ես ակտիվիստ եմ և մարդասեր, ավելին, քան քաղաքական գործիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի ժողովրդավարության ակտիվիստներ Կատեգորիա:Անգլիկան գրողներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի կանայք քաղաքականության մեջ Կատեգորիա:Օլոֆ Փեյմ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Վիրջինիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի անգլիկաններ Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների պաղեստինցի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի գրական քննադատներ Կատեգորիա:Երրորդ ուղղության (Պաղեստինյան իշխանություն) քաղաքական գորիչներ Կատեգորիա:Պաղեստինի ազգային իշխանության կառավարության նախարարներ Կատեգորիա:Բիրզեիթ համալսարան Կատեգորիա:Պաղեստինի ազգային իշխանության կառավարության կին նախարարներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի գիտնականներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի իրավապաշտպաններ
Բրենո (Էն)
Բրենո, (Brénod), համայնք (կոմունա) Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Ֆրանսիայի Ռոն Ալպեր մարզում և Էն գավառի կազմում։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով կոմունայի բնակչությունը կազմում է 1158 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Երբեք մի հանձնվիր 2
«Երբեք մի հանձնվիր 2» (Never Back Down 2: The Beatdown), սպորտային երիտասարդական դրամա, որի գլխավոր դերերում նկարահանվել են Մայքլ Ջեյ Ուայթը, Էվան Փիթերսը, Դին Գեյերը, Ջիլիան Մյուրեյը և Սքոթ Էփշտեյնը։ Այդ ֆիլմը «Երբեք մի հանձնվիր» ֆիլմի սիքվելն է, որը թողարկվել է 2011 թվականի օգոստոսին։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է Հյուսիսային Կարոլինայի Էշվիլ քաղաքում` «ActionFest» կինոփառատոնում, 2011 թվականի ապրիլի 8-ին ։ Ֆիլմը թողարկվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։
Նովոմանուիլովկա
Նովոմանուիլովկա (Новомануйлівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմանուիլովկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։
Երբեք մի հանձնվիր 2
Սյուժե
Չորս մարտիկներ միավորվում են MMA-ի (խառը մարտարվեստ) նախկին աստղի ղեկավարության տակ, որպեսզի ի վերջո կռվեն իրար հետ և հասկանան, թե ով է նրանցից ամենաուժեղը։ Յուրաքանչյուր մարտիկ տարբերվում է իր ոճով և կյանքի հանգամանքներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սպորտային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին
Նովոմանուիլովկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սաբրա (տանկ)
Սաբրա (סברה), իսրայելական հիմնական մարտական տանկ։ Մշակվել է 2002-2005 թթ. իսրայելական «Israel Military Industries» ընկերության կողմից ամերիկյան M60A3 տանկի խորը մոդերնիզացիայի արդյունքում։ Մոդիֆիկացիայի ընթացքում հաշվի են առվել իսրայելական բանակի պահանջներն ու պայմանները։
Անձնակազմի մեջ մտնում է չորս մարդ՝ հրամանատար, մեխանիկ-վարորդ, նշանառու հրաձիգ և լիցքավորող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսրայելի տանկեր Կատեգորիա:Հիմնական մարտական տանկեր
Ղարաբաղյան օրագիր (ժողովածու)
Տվյալներ
Հայ գրող, լրագրող, թարգմանիչ, Արցախյան պատերազմի մասնակից Աշոտ Բեգլարյանի գրքում ընդգրկված են ակնարկներ, հոդվածներ, հարցազրույցներ և էսքիզներ, գրված Լեռնային Ղարաբաղի և Ադրբեջանի միջև ընթացող պատերազմի տարիներին (1992-1994), ինչպես նաև նյութեր, նվիրված հետպատերազմյան տարիների նշանավոր իրադարձություններին և հրատապ հիմնախնդիրներին։ Հեղինակը բարձրացնում է ոչ մարդկային պայմաններում մարդկայինի պահպանման հարցը, շոշափում է սիրո, ընկերության թեման, մարդկանց խաղաղության ձգտումը ։
Փաստագրական գիրքը լույս է տեսել Ռուսաստանի Դաշնությունում հրապարակվող «Ժամ» ամսագրի գլխավոր խմբագիր Աննա Գիվարգիզյանի նախաձեռնությամբ։ Գիրքը լույս է տեսել Մոսկվայի «Տպարան» հրատարակչությունում։ Նկարիչ՝ Գագիկ Սիրավյան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական գործեր Արցախյան ազատամարտի մասին Կատեգորիա:2013 գրքեր
Սարտակովո (գյուղ, Բոգորոդսկի շրջան)
Սարտակովո (Сартаково), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Մագախ
Մագախ (מגח, թարգ.՝ «խոյի հարված» ), իսրայելական բանակի սպառազինության կազմում եղած ամերիկյան M48 և M60 տանկերի մոդիֆիկացիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հիմնական մարտական տանկեր Կատեգորիա:Իսրայելի տանկեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի տանկեր
Կյուլլետյուվե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սուլան Վերին
Սուլան Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Ռոկետա Տանարո
Ռոկետա Տանարո (Rocchetta Tanaro), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1438 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 90 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Ասունզինոե դելա Վերգինե Մարիան։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վերխնետրոիցկոե (գյուղ, Բակալինսկի շրջան)
Վերխնետրոիցկոե (Верхнетроицкое, Үрге Троицкий), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Տի-67
Տի-67
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Միջին տանկեր Կատեգորիա:Իսրայելի տանկեր
(5816) Պոտսդամ
(5816) Պոտսդամ (Potsdam), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 11-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,059691 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7967 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3227 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1954,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184157 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,59° անկյուն։
Խոյ (այլ կիրառումներ)
Խոյ եզրը կարող է վերաբերել.
Վինսենթ Լոմբարդի
Վինսենթ Թոմաս Լոմբարդի (Vince Lombardi, ), ամերիկացի ֆուտբոլիստ, մարզիչ։
Կենսագրություն
Լոմբարդի Վինսը ծնվել է 1913 թվականի հունիսի 11-ին Նյու Յորքի Բրյուքլին բնակավայրում։
Սպորտային գործունեություն
Լոմբարդի Վինսը 1960-ականներին առավել հայտնի է եղել որպես Գրին Փեյ Փեքերսի գլխավոր մարզիչ, երբ նրա գլխավորությամբ թիմը հինգ անգամ հաղթել է Ֆուտբոլի ազգային լիգայում, այդ թվում` շահելով առաջին երկու սուպերբոուլ 1966 և 1967 թվականներին։ Լոմբարդին շատերը համարել են Ֆուտբոլի ազգային լիգայի National Football League (NFL) պատմության լավագույն և ամենահաջողակ մարզիչներից մեկը։ Սուպերբոուլի հաղթող թիմի մրցանակը՝ Ֆուտբոլի ազգային լիգայի գավաթը անվանվել է նրա անունով։ 1971 թվականին նա մուտք է գործել ֆուտբոլի փառքի սրահ։ Լոմբարդին ֆուտբոլ է խաղացել Սանկտ Ֆրանցիսկոյի և Ֆորդհեմ համալսարանի թիմերի համար։ Նա սկսել մարզվել որպես օգնական, իսկ հետո դարձել գլխավոր մարզիչ Սանկտ Սեսիլիայի ավագ դպրոցում։ Նա եղել է Ֆորդեմ համալսարանի մարզչի օգնականը ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիայի և Նյու Յորք Ջայնթս թիմերում՝ նախքան 1959-1967 թվականներին Գրին Բեյ Փեքերսի և 1969 թվականին Վաշինգտոն Ռեդսկինս պրոֆեսիոնալ ակումբների գլխավոր մարզիչ դառնալը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆուտբոլ
Անուշի ալբոմից
«Անուշի ալբոմից», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից` գրված 1917 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1917 թվականի հունվարի 5-ին։
Աստերոիդների ցանկ (203601-203700)
Աստերոիդների ցանկ (203501-203600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (203701-203800)
Մարտին Սահակյան
Մարտին Մինասի Սահակյան, հայ բոլշևիկ հեղափոխական, Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1906)։
Անուշի ալբոմից
Պատմություն
Թումանյանի դուստր Անուշի ալբոմը և դրա մեջ պահվող սևագիր-ինքնագիրը պահվում են Թումանյանի ընտանեկան արխիվում, որը վերնագրված չէ, ինչպես նաև ալբոմում պահվում է Թումանյանի դուստր Աշխենի արտագրած մեկ օրինակ ։
Մարտին Սահակյան
1906 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը և 1914 թվականին Մոսկվայի առևտրի ինստիտուտի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ Հեղափոխական գործունեության մեջ է ընդգրկվել 1906 թվականից՝ Սարիղամիշում։ Մոսկվայում ուսանելու տարիներին մասնակցել է ցույցերի։ 1918-ին տեղափոխվել է Հյուսիսային Կովկաս, աշխատել Արմավիրում, Պյատիգորսկում և Վլադիկավկազում։ Եղել է «Կուբանսկայա պրավդա» («Кубанская правда») թերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, Պետբանկի տնօրեն։ 1920 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան։ Բոլշևիկների մայիսյան ապստամբության պարտությունից հետո ձերբակալվել և բանտարկվել է։ Մինչև 1930 թվականը, Սահակյանը աշխատել է որպես Գյուղբանկի և Կոմունալ բանկերի կառավարիչ, Պետպլանի նախագահ, Անդրֆեդերացիայի ֆինժողկոմատի լիազոր Հայաստանում։ 1930 թվականին տեղափոխվել է Թիֆլիս, նշանակվել ֆինժողկոմատի բաժնի վարիչ։ Կյանքի վերջին տարիներին Սահակյանը աշխատել է Մոսկվայում։
Անուշի ալբոմից
Պատմություն
Բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1921 թվականին «Գեղարվեստ» հանդեսում № 7 (էջ 66), այնուհետև` Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 190)։
Մարտին Սահակյան
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Անուշի ալբոմից
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է «Գեղարվեստ» ամսագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Նովոպետրովկա (գյուղ, Պետրովսկի շրջան)
Նովոպետրովկա (Новопетрівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպետրովկա գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բրենիե Կորդոն
Բրենիե Կորդոն (Brégnier-Cordon), համայնք (կոմունա) Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Ֆրանսիայի Ռոն Ալպեր մարզում և Էն գավառի կազմում։ Կոմունայի կոդն է 01058։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով կոմունայի բնակչությունը կազմում է 832 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Իլյա Գուլտյաև
Իլյա Ալեքսանդրովիչ Գուլտյաև (Илья́ Алекса́ндрович Гультя́ев, ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Կենսագրություն
Խորհրդային ֆուտբոլիստ Ալեքսանդր Գուլտյաևի որդին է, պսկովյան ֆուտբոլի սան։ 2004 թվականին ընդգրկվել է Մոսկվայի «Սպարտակի» կազմում։
Կուլլենգա
Կուլլենգա (Kullenga), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանում։
Իլյա Գուլտյաև
Կենսագրություն
2006 թվականից հանդես է եկել ակումբի երիտասարդական կազմում։ Հիմնական կազմում միակ հանդիպումն անցկացրել է 2009 թվականի հուլիսի 15-ին Ռուսաստանի Գավաթի 1/16 եզրափակչի «Կրասնոդարի» դեմ խաղում։ 2009 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Տոմ» ակումբ ։ Ռուսաստանի առաջնությունում նորամուտը նշել է 2009 թվականի նոյեմբերի 1-ին Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» դեմ 27-րդ տուրի խաղում։ Ընդհանուր առմամբ 2009 թվականին «Տոմի» կազմում անցկացրել է 3 հանդիպում։ 2010 թվականի մրցաշրջանում տեղ է գրավել թիմի հիմքում և ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 27 հանդիպում։ Նույն մրցաշրջանում նա խփել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերայի առաջին գոլը՝ մայիսի 11-ին գրավելով «Սատուրնի» դարպասը։ 2011 թվականին եղել է նաև «Տոմի» հիմնական ֆուտբոլիստը, հաճախ է կատարել ավագի գործառույթներ։
Կուլլենգա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սուլան Ստորին
Սուլան Ստորին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Իլյա Գուլտյաև
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուֆայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տամբովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ամկար Պերմի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նեֆտեխիմիկ Նիժնեկամսկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Սարտբաշ
Սարտբաշ (Сартбаш, Һартбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Գեորգի Տատարնիկով
Գեորգի Պավլովիչ Տատարնիկով (Георгий Павлович Татарников, ), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
Կենսագրություն
Գեորգի Տատարնիկովը ծնվել է 1914 թվականին Սարատովում։ 1930-ականների կեսերին տեղափոխվել է Լենինգրադ, իզոստուդիայում սովորել է հայտնի մանկավարժներ Ա. Դ. Զայցևի և Բ. Ա. Ֆոգելի մոտ ։ 1939 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, մասնակցել է Ֆինլանդական արշավանքին և Հայրենական մեծ պատերազմին ։
Հետպատերազմյան տարիներին ճանաչման է արժանացել որպես լանդշաֆտային և քաղաքային բնապատկերի վարպետ։ Ստեղծել է նաև ժանրային նկարներ և դիմանկարներ։ Ստեղծագործական ուղեւորություններ է կատարել դեպի Վոլգա, Ղրիմ, Հին Լադոգա։ Այցելել է Չեխոսլովակիա և Շվեյցարիա։ 1930-ականների վերջից մասնակցել է ցուցահանդեսների, եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
Նկարչի ստեղծագործությունների թվում են՝ «Վոլգայի բնապատկեր։ Ամպամած օր» («Волжский пейзаж. Пасмурный день»), «Վոլգայի բնապատկեր։ Արևոտ օր» («Волжский пейзаж. Солнечный день») (երկուսն էլ 1950), «Երեկո», «Վոլգայի Չերեմշանի առողջարանը», «Волжский простор», «Ինտերիեր» (բոլորը 1951), «Օրլինո։ Ոսկե երեկո» (1953), «Ծով», «Լենինգրադյան բնապատկեր» (երկուսն էլ 1955), «Ամառանոցում», «Ամառ» (1956), «Երկնագույն Պրահա» («Голубая Прага»), «Яхт-клуб» , «Здесь будет город заложён», «Карлов мост», «Հին հրապարակ» («Старая площадь») (բոլորը 1957), «Исаакиевская площадь» (1958), «Ленинград строится», «Դեկաբրիստների հրապարակ» («Площадь Декабристов») , «Ա․ Վ. Սուվորովի հուշարձանը», «Львиный мостик», «Լենինգրադի կրակները» («Огни Ленинграда») (все 1959), «Пека и Пака», «Швейцария. Сен-Готардское ущелье», «Вечерний Невский» (բոլորը 1960), «На птицеферме» (1961), «Լռություն», «Регата» (обе 1962), «Շրջափակումը չեղքված է» («Блокада прорвана»), «Պ․ Բուչկինի դիմանկարը», «Серебряный день» , «На этюдах», «Судак» , «Ленинград салютует» (բոլորը 1964), «Лотер Больц» , «Матери Октября» (1967), «В море», «Ամառ», «Птичница» (բոլորը 1970) և այլն։ 1989-1992 թվականներին՝ արդեն Գեորգի Տատարնիկովի մահից հետո, նրա աշխատանքները հաջողությամբ ցուցադրվել են Ֆրանսիայում L' Ecole de Leningrad ռուսական գեղանկարչության ցուցահանդեսներում և աճուրդներում ։
Գեորգի Տատարնիկոը մահացել է 1971 թվականին Լենինգրադում։
Ծանոթագրություններ
<!--
Выставки
-->
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ
In vino veritas
In vino veritas-ը լատինական արտահայտություն է, որը թարգմանաբար նշանակում է «ճշմարտությունը գինու մեջ է»։
Հերոդոտոսը պնդում էր, և դա, ամենայն հավանականությամբ, բավարար է, որ եթե պարսիկները որոշել են որևէ բան հարբած վիճակում, ապա նրանք, ըստ կանոնի, այն վերանայեն սթափ վիճակում։ Հերոդոտոսին հաջորդող հեղինակները, սակայն, համարձակվել են ավելացնել, որ եթե պարսիկները որոշել են որևէ բան սթափ վիճակում, ապա, ըստ կանոնի, նրանք կվերանայեն այն հարբած վիճակում։ (Histories, գիրք 1, բաժին 133) ։
Հռոմեացի պատմաբան Տակիտոսը նկարագրել է՝ ինչպես են գերմանացիները միշտ ալկոհոլ օգտագործում, երբ անց են կացնում հանդիպումներ, քանի որ նրանք հավատում էին, որ ոչ ոք չի կարող ստել ոչ սթափ վիճակում ։
Արտահայտությունը սովորաբար վերջանում է հետևյալով՝ "In vino veritas, in aqua sanitas", թարգմանաբար՝ "Ճշմարտությունը գինու մեջ է, կյանքը ջրի մեջ է":
References
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Պոզնանի ապստամբություն (1848)
Պոզնանի ապստամբություն (1848), լեհական ազգային-ազատագրական ապստամբություն պրուսիական տիրապետության դեմ մարտի 20-ից մայիսի 9-ը, Պոզնանի մեծ իշխանությունում։ Ֆրանսիայում և Գերմանիայում 1848 թ. հեղափոխական իրադարձությունները արձագանք գտան Պոզնանում։ Մարտի 20-ին ստեղծվեց Ազգային կոմիտե, կազմակերպվեցին զինված ջոկատներ։ Զինված գյուղացիներն ու քաղաքացիները հարձակվում էին պրուսիական պետական հիմնարկների վրա, ընդհարվում զորքի հետ։ Ազգային կոմիտեն, որը պատրաստ էր բավարարվել Պոզնանի իշխնության համար ինքնավարության պահանջով, բանակցություններ սկսեց պրուսիական իշխանությունների հետ և ընդունեց պրուսիագի գեներալ Վ․ Վիլիզենի պահանջը՝ կրճատել Լ․ Մերոսղավսկու ստեղծած լեհական ջոկատների թիվը։ Ապրիլի 29-ին Քսենժում լեհական ջոկատի ջախջախումից հետո, Մերոսլավսկին համախմբեց ապստամբներին և հաղթանակներ տարավ։ Սակայն շլյախտայական սպաները, վախենալով հեղափոխական պայքարի թափից, մայիսի 9-ին դադարեցրին պայքարը և ապստամբությունը պարտվեց։
Կատեգորիա:Ապստամբություններ Լեհաստանում Կատեգորիա:Լեհաստանի պատմություն
Վարվառա Ժիտովա
Վարվառա Նիկոլաևնա Ժիտովա (Варвара Николаевна Житова, օրիորդական ազգանունը` Բոգդանովիչ-Լուտովինովա, ), ռուս գրող և բանաստեղծ Իվան Սերգեևիչ Տուրգենևի համամայր (արգանդակից) քույրը։
Ընտանիք
Վարվառա Նիկոլաևնա Բոգդանովիչ-Լուտովինովան ծնվել է Օրլովշչինայում, Տուրգենևների Սպասկոյե-Լուտովինովո կալվածքում, 1830-ականների սկզբին։ Տուրգենևների տանը ընտանիքի գլխավորի՝ Սերգեյ Նիկոլաևիչի հիվանդության պատճառով հայտնվել է նոր մարդ՝ ընտանեկան բժիշկ Անդրեյ Էվստաֆիևիչ Բերսը։ Գրողի ծնողների հարաբերությունները հեռու են եղել կատարյալ լինելուց։ Սերգեյ Նիկոլաևիչը շատ ավելի երիտասարդ էր, քան նրա կինը. նա մեկ անգամ չէ, որ դավաճանել է նրան։ Վրեժ լուծելով հիվանդ ամուսնուց՝ Վարվառա Պետրովնա Տուրգենևան հրապուրվել է երիտասարդ բժշկով։ Տարիքային զգալի տարբերությունը նրան չի խանգարել սիրավեպ սկսել, որի արդյունքում էլ ծնվել է փոքրիկ Վարենկան։  Վարվառա Պետրովնա Տուրգենևան, հետևելով աշխարհիկ հասարակության ավանդույթներին, ստիպված է եղել որոշ քայլեր ձեռնարկել, որպեսզի գոնե ձևականորեն քողարկի վարկաբեկիչ փաստը։ Այսպիսով, Վարենկան ստացել է ոչ թե իր, այլ իր կնքահոր՝ հարևան կալվածատեր Նիկոլայ Բոգդանովիչի ազգանունը և հայրանունը։ Նա գրանցվել է որպես որբ և հաշվառվել մոր տանը որպես որդեգրված երեխա։ Վարենկայի հայրը՝ Անդրեյ Էվստաֆիևիչ Բերսը, ամուսնացել է մեկ այլ կնոջ հետ, որից նա ունեցել է  դուստր՝ Սոֆյան, որն էլ  ամուսնացել է Լև Տոլստոյի հետ։ Այսպիսով, մոր կողմից Վարվառա Նիկոլաևնա Բոգդանովիչը Իվան Տուրգենևի, իսկ հոր կողմից՝ Լև Տոլստոյի կնոջ քույրն է եղել։
17 տարեկան հասակում Վարվառան ամուսնացել է Եգորևսկցի կալվածատեր Դմիտրի Պավլովիչ Ժիտովի հետ և բնակություն հաստատել Եգորևսկում (Մոսկվայի մարզ), որտեղ ապրել է 44 տարի։ Մահացել է 1900 թվականին՝ 67 տարեկան հասակում։ Մինչ այժմ, Տուպիցինի անունը կրող փողոցում կա 28/19 համարի բնակելի շենք, որում նրա ընտանիքը որոշ ժամանակ սենյակներ է վարձել։ Այդ տունը գտնվում է գավառագիտական թանգարանի շենքի մոտ։ Բնակվելով Եգորևսկում ՝ Վարվառա Նիկոլաևնան բազմիցս նամակներ է ստացել Իվան Սերգեևիչ Տուրգենևից։ Գրողը, որն առատաձեռնորեն  օգնել է կարիքավորներին, երկու անգամ իր անունից գումար է փոխանցել նրան։
Եգորևսկում գտնվող նրա բնակարանում կախված են  Իվան Սերգեևիչի դիմանկարները և նրա կյանքի և ստեղծագործության հետ կապված տարբեր մասունքներ։ Տուրգենևի իրերից ամենաարժեքավորը Ժիտովայի ընտանիքում համարվել է Տուրգենևի երիտասարդ տարիների դիմանկարը։ Հրդեհի ժամանակ, որը բավականին հաճախակի էր ու կործանարար այն ժամանակվա «փայտե» Եգորևսկում, գրողի այդ դիմանկարը հանվել է պատից և փրկվել ։ Վարվառա Նիկոլաևնան մեծացել է Իվան Սերգեևիչի հետ, ստացել է գերազանց կրթություն, կատարելապես տիրապետել է երեք լեզուների ՝ գերմաներենին, ֆրանսերենին, անգլերենին։
Վարվառա Նիկոլաևնան գիմնազիայում դասավանդել է ֆրանսերեն և աշխարհագրություն։ Գրել է պատմվածքներ, ակնարկներ, պիեսներ։ «Եվրոպայի տեղեկագիր» ամսագիրը տպագրել է նրա հուշերը Իվան Տուրգենևի ընտանիքի մասին։ Նա բեմադրել է վճարովի ներկայացումներ, իսկ հասույթը փոխանցել է կարիքավոր ուսանողներին և գիմնազիայի աղջիկներին։ Դիմել է գիմնազիայի տնօրենին` պետական միջոցներով նվազ եկամուտ ունեցող ուսանողներ ընդունելու խնդրագրով։
Ապագա նկարիչ և ակադեմիկոս Իգոր Էմանուիլովիչ Գրաբարը ջերմորեն է արտահայտվել Վարվառա Նիկոլաևնայի մասին, որից երաժշտության դասեր է ստացել, երբ հոր հետ ապրեն են Եգորևսկում։ Նա հիշում է.
Եղբոր մահից հետո նա գրել է «Հիշողություններ Իվան Տուրգենևի ընտանիքի մասին», որն առաջին անգամ տպագրվել է 1884 թվականին «Եվրոպայի տեղեկագիր» ամսագրում ։
Ժառանգներ
Վարվառա Նիկոլաևնա Ժիտովան ունեցել է մեկ դուստր՝ Նադեժդան, որը Իվան Տուրգենևի և Ս. Ա. Տոլստոյի զարմուհին էր։ Նրա ամուսինը տեղացի կալվածատեր, պաշտոնաթող լեյտենանտ Միխայիլ Նիկոլաևիչ Էմիևն էր (1847-1886)։ Հարսանիքից անմիջապես առաջ նա թոշակի էր անցել։ Երկու տարի նա մարմնամարզություն է դասավանդել Եգորևյան տղամարդկանց գիմնազիայում։ Ռյազանի մարզային պետական արխիվներում (ՌՊՄԱ), Ռյազանի ազնվական պատգամավորական ժողովի նյութերում, լեյտենանտ Մ. Ն. Էմիևի ծառայության մասին պաշտոնական տվյալներ կան։ Այսպես, նա զբաղեցրել է հետևյալ պաշտոնները` Ոստիկանության Եգորևսկի բաժնի ատենակալ (1875 թվականի հունվարի 10-ից),  Եգորևսկի ազնվականական   խնամակալության ազնվականական ատենակալ (1875 թվականի հունիսի 23-ից), զեմստվոյական  խորհրդի անդամ (5 նոյեմբերի, 1877),  Եգորեևսկի գավառի գյուղացիական գործերով ներկայացուցչության անդամ (1881 թվականի փետրվարի 10-ից) Էմիևը մահացել է 1886 թվականի հուլիսի 1-ին։
Նադեժդա Դմիտրիևնա Էմիևան գնացել է մոր հետքերով և դարձել մանկավարժ։ Եղել է օրինակելի տիկին, Եգորևսկի կանանց գիմնազիայի վերակացու։ Ապրել է Պոպովսկայա փողոցում (այժմ՝ Օկտյաբրսկայա), քաղքենի Տիտովայի տանը։
Նադեժդա Դմիտրիևնան մահացել է 1934 թվականին Կուրովսկոեի ծերանոցում։ Գերեզմանոցում նրա գերեզմանի տեղն անհայտ է ։ Ժիտովան ունեցել է ժառանգ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության կին գրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Լեյկոցիտ
Լեյկոցիտներ, ողնաշարավորների և մարդու ծայրամասային արյան սպիտակ գնդիկները կամ լեյկոցիտները բնութագրվում են ակտիվ շարժունակությամբ, մորֆոլոգիական հատկանիշների և կենսաբանական դերի բազմազանությամբ։ Լեյկոցիտները ստորաբաժանվում են 2 մեծ խմբի. հատիկավոր կամ գրանուլոցիտներ (granulocytus) և ոչ հատիկավոր կամ ագրանուլոցիտներ (agranulocytus)։
Հատիկավոր լեյկոցիտների խումբը բնորոշվում է ցիտոպլազմայում յուրահատուկ հատիկավորությամբ և հատիկավորված կորիզների առկայությամբ (բազո‎ֆիլներ, էոզինոֆիլներ, նեյտրոֆիլներ)։ Ոչ հատիկավոր լեյկոցիտների խումբը տարբերվում է յուրահատուկ հատիկավորության բացակայությամբ,կորիզների չհատավորմամբ (լիմֆոցիտներ, մոնոցիտներ)։
Բոլոր լեյկոցիտները գնդաձև են։ Չափահաս առողջ մարդու արյան 1 մմ³-ում պարունակվում է 4000-9000 լեյկոցիտ, որոնց քանակությունը կարող է տատանվել՝ կախված սննդից, ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունից և այլն։
Լեյկոցիտները արյան սպիտակ (անգույն) բջիջներ են, որոնց ուսումնասիրելու համար ներկում են։
Եթե լեյկոցիտների քանակը 9000-ից ավելի է, կոչվում Է լեյկոցիտոզ, իսկ 4000-ից պակասը՝ լեյկոպենիա։ Նշված փոփոխությունները, որպես ախտաբանական գործընթացի վկայություն կարելի է դիտել միայն օրգանիզմի ընդհանուր վիճակի հետ կապված, քանի որ թե' լեյկոցիտոզը, թե՜ լեյկոպենիան կարող են նկատվել նաև առողջ օրգանիզմում։ Առողջ մարդկանց օրգանիզմում լեյկոպենիա կարող է նկատվել տաք լոգանքներից, բաղնիքից հետո, մարզիկների և պարբերաբար ծանր ֆիզիկական աշխատանքով զբաղվողների մոտ։ Այսպես կոչված ֆիզիոլոգիական լեյկոցիտոզ կարող է լինել ուտելուց հետո, գերսառեցման, անսովոր ծանր ֆիզիկական աշխատանքի ժամանակ։ Լեյկոցիտների քանակը կարող է ավելանալ նաև հղիության երկրորդ կեսում ինչպես նաև ֆիզիոլոգիական այլ փոփոխությունների դեպքում։ Ախտաբանական լեյկոցիտոզը, որն առաջանում է որպես օրգանիզմի պաշտպանական միջոց, հակազդեցություն, նկատվում է բորբոքումների, հյուսվածքների մեռուկացման (օրինակ՝ սրտամկանի ինֆարկտի), արյան մեծ կորուստների, վնասվածքների ժամանակ։ Լեյկոցիտոզը հաճախ ուղեկցում Է տարբեր ալերգիգ հիվանդությունների։
Լեյկոցիտներն ունակ են ակտիվ տեղաշարժման, որն իրականացվում է կեղծ ոտիկների միջոցով, ընդ որում բջջի կորիզների և մարմինների ձևը խիստ փոփոխական է։ Լեյկոցիտները կարող են մուտք գործել մազանոթների էնդոթելի բջիջների մեջ, տեղաշարժվել շարակցական հյուսվածքի հիմնական նյութի միջով, ներթափանցել հիմնային անոթներ, ինչպես նաև էպիթելի բջիջների մեջ։
Լեյկոցիտների շարժման արագությունը կախված է մի շարք պայմաններից.
Շարժման ուղղությունը որոշվում է տարբեր գործոններից, որոնցից մեկը քեմոտաքսիսն է, այս տեսանկյունից կարևոր դեր է խաղում նաև հյուսվածքների քայքայման արգասիքները։ Բջիջների շարժման ուղղության և փոխազդեցության մեջ կարևոր նշանակություն ունեն լեյկոցիտների բջջաթաղանթի հատուկ ընկալիչները։ Արյան հոսքի հետ լեյկոցիտները տարածվում են ողջ օրգանիզմով մեկ և հաստատվում օրգաններում և հյուսվածքներում, որտեղ ցուցաբերում են մեծ ակտիվություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արյունաբանություն Կատեգորիա:Արյուն Կատեգորիա:Լեյկոցիտներ Կատեգորիա:Իմունաբանություն
Նյու Յորքի մեծ հրդեհ
Նյու Յորքի մեծ հրդեհ ։ Բռնկվել է 1776 թվականի սեպտեմբերի 21–ի գիշերը Մանհեթեն կղզու հարավային շրջանում։ Հրդեհը տեղի ունեցավ քաղաքի բրիտանական ռազմական օկուպացիայի սկզբում՝ ԱՄՆ անկախության պատերազմի ընթացքում։
Սթենլի Թոնգ
Սթելի Թոնգ (Stanley Tong / 唐季禮, ), հոնկոնգյան ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, պրոդյուսեր և կասկադյոր, ինչպես նաև մարտեր և հնարքներ բեմադրող։ Իր կարիերան սկսել է որպես կասկադյոր և մարտեր բեմադրող, ինչից հետո ինքն է սկսել սցենարներ գրել, պրոդյուսերությամբ զբաղվել և ֆիլմեր նկարահանել։ Հայտնի է, առաջին հերթին, Ջեքի Չնաի հետ իր աշխատանքներով, ինչպիսիք են «Ոստիկանական պատմություն 3։ Առաջնակարգ ոստիկանը», «Վիճաբանություն Բրոնքսում» և «Առաջին հարված» ֆիլմերը։ Հոլիվուդում նկարահանել է «Պարոն Մագու» ֆիլմը և աշխատել է «Չինացի քաղաքացին» սերիալում։ Իր ֆիլմերը մի քանի ասիական կինոմրցանակների են արժանացել։ Այժմ, հիմնականում, զբաղվում է այլ ռեժիսորների ֆիլմերի պրոդյուսերությամբ։
Նյու Յորքի մեծ հրդեհ
Կրակը ոչնչացրեց քաղաքային շինությունների 10 – 25 տոկոսը. քաղաքի մնացած մասերը թալանվել են։ Շատերը կարծում էին, որ հրկիզումը կանխամտածված է եղել, դրան մասնակցել են մի քանի մարդիկ, առաջադրվել են ամենատարբեր պատճառներ։ Բրիտանացի հրամանատարները հրկիզման մեջ մեղադրել են ապստամբներին։ Հրդեհի հետտաքները ազդել են քաղաքի Բրիտանական օկուպացիայի վրա, որն ավարտվել է 1783 թվականին։
Սթենլի Թոնգ
Վաղ տարիներ
Թոնգ Քվայ-Լայը ծնվել և մեծացել է Հոնկոնգում։ 12 տարեկանում սկսել է զբաղվել քունգ ֆուի տարբեր վարպետների հետ՝ ծանոթանալով թայցզիցյուանին, քիքբոքսինգին, վին չուն ին և ցիգունին։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն է թողել Բրյուս Լին, որի արվեստի հետ Սթենլին ծանոթացել է դեռ վաղ մանուկ տարիներին ։ 2002 թվականին «Մարտարվեստ» ֆիլմում Թոնգը հարցազրույց է տվել, որտեղ նշել է.
Նյու Յորքի մեծ հրդեհ
Իրադարձությունները մինչ հրդեհ
ԱՄՆ անկախության համար պատերազմի սկզբին՝ 1775 թվականի ապրիլին, Նյու Յորքը եղել է առևտրային կարևոր կենտորն, բայց դեռ չէր վերածվել մեգապոլիսի։ Նա զբաղեցնում էր Մանհեթեն կղզու հարավային մասը, իսկ նրա բնակչությունը կազմում էր 25 հազար մարդ։ Մինչև պատերազմը Նյու Յորք նահանգում ակտիորեն գործում էին հայրենասերների կազմակերպություններն ու գաղութային վեհաժողովը՝ հաստատապես լոյալիստներին աջակցող։ Լեքսինգթոնի և Կոնկորդի ճակատամարտերից հետո հայրենասերները վերահսկողություն հաստատեցին քաղաքի վրա և սկսեցին ձերբակալել ու աքսորել լոյալիստներին։