cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անեծքը
Զարգացում
Զարգացումը սկսեց 20 տարի առաջ, երբ Էդ Ուորենը պրոդյուսեր Թոնի ԴեՌոսա-Գրանդին ներկայացրեց Լորեյնի բնօրինակ հարցազրույցը Քերոլին Փերոնի հետ ։ ԴեՌոսա-Գրանդը ձայնագրություն արեց, որտեղ Ուորենը հետ էր տալիս իրենց հետագա զրույցի երիզը։ Ժապավենի վերջում Ուորենն ասում է ԴեՌոսա-Գրանդին․ «Եթե մենք չկարողանանք այն մտցնել ֆիլմում, ապա չգիտեմ, թե ինչ կարելի է անել»։ Այնուհետև պրոդյուսերը Էդի համար նկարագրեց ֆիլմի իր պատկերացումները ։
ԴեՌոսա-Գրանդը գրեց բնօրինակ սցենարը և նախագիծն անվանեց «Անեծքը» ։ Մոտակա տասնչորս տարվա ընթացքում նա փորձում էր ֆիլմը ստեղծել առանց որևէ հաջողության։ Նա պայմանագիր կնքեց «Ուրվականները Կոնեկտիկուտում» ֆիլմի ստեղծման անձնակազմի՝ Gold Circle Films ընկերության հետ, սակայն վերջնական պայմանավորվածություն չեղավ, և ծրագիրը մնաց ։
ԴեՌոսա-Գրանդը միացավ պրոդյուսեր Փիթեր Սաֆրանին և եղբայր-գրողներ Չեդ և Քերի Հեյսերին, ովքեր ավարտեցին սցենարը ։ Օգտագործելով ԴեՌոսա-Գրանդի մշակումները և Էդ Ուորենի երիզը՝ Հեյս եղբայները փոխեցին պատմության տեսանկյունը Փերոնների ընտանիքից դեպի Ուորեններինը։ Եղբայրները բազմիցս հեռախոսով հարցազրույցներ են վերցրել Լորեյն Ուորենից, որպեսզի իմանան մանրամասները ։ 2009 թվականի կեսերին սեփականության իրավունքը դարձավ վեց կինոընկերությունների կռվախնձորը, որը վերջում բաժին հասավ Summit Entertainment-ին ։ Այնուամենայնիվ, ԴեՌոսա-Գրանդը և Summit-ը չկարողացան ֆիլմի սցենարի շուրջ գալ ընդհանուր հայտարարի, ինչը ավելի դրական ազդեցություն ունեցավ։ ԴեՌոսա-Գրանդը կրկին միացավ New Line Cinema-ին, որը բնօրինակ սցենարի պատերազմի ժամանակ դուրս էր մնացել, սակայն վերջին հաշվով հայտնվել էր իր ձեռքում։ 2009 թվական նոյեմբերի 11-ին, պայմանագիր կնքվեց ԴեՌոսա-Գրանդի Evergreen Media Group-ի և New Line-ի միջև ։
Նախարտադրություն
Նախարտադրությունը սկսեց 2011 թվականի սկզբին։ Հունիս ասվա առաջին օրերին լուրեր պտտվեցին, որ Ջեյմս Վանը բանակցությունների մեջ է գտնվում՝ դառնալու ֆիլմի ռեժիսորը ։ Ավելի ուշ, Warner Bros.-ը հաստատեց, որ ֆիլմը հիմնված է լինելու Էդ և Լորեյն Ուորենների շուրջը պտտվող պատմությունների վրա։ 2012 թվականի հունվարին, Վերա Ֆարմիգան և Պատրիկ Ուիլսոնը գլխավոր դերերով միացան դերասանական կազմին ։ Այդ ամսում, Ռոն Լիվինգստոնը և Լիլի Թեյլորը նույնպես հաստատվեցին ֆիլմի իրենց դերերում, որն այդ ժամանակ զարգանում էր «Ուորենների անհայտ փաստաթղթերի ծրագիր» աշխատանքային անունով ։ Վանի առաջարկով, ֆիլմի վերնագիրը ժամանակավորապես փոխվեց «Ուորենների փաստաթղթեր»-ի, սակայն, որոշ ժամանակ անց վերադարձավ «Անեծք»-ի ։
Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումները սկսեցին 2012 թվականի փետրվարի վերջին, տևեցին 38 օր և հիմնականում տեղի ունեցան EUE/Screen Gems հեռուստաստուդիայում, ինչպես նաև Ուիլմինգթոն, Հյուսիսային Կարոլինայում ։ Որոշ տեսարաններ նկարվել են նաև Ուիլմինգթոնում Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանում (UNC-Wilmington), քանի որ 2012 թվականի մարտ ամսին ուսումնական հաստատության ողջ տարածքով գարնանային արձակուրդներն էին ։ UNC-Wilmington-ի կրոնագիտության դասախոս Դայանա Պասուլկան ծրագրի գլխավոր կրոնական խորհրդականն էր ։ Ապրիլի 20-ին Ուիլմինգթոնից ավարտելուց հետո, ֆիլմի հիմնական նկարահանումները տևեցին մինչև 2012 թվականի ապրիլի 26-ը ։ Բոլոր տեսարանները նկարահանվել են ժամանակագրական հաջորդականությամբ ։
Հագուստներ
Կոստյումների մասին հոգ տարավ Քրիստին Մ․ Բյուրկեն ։ Քանի որ ֆիլմի մեծ մասի գործողությունները տեղի են ունեցել տան ներսում, հագուստները և սանրվածքները ձեռք բերեցին եղանակային պայմաններին համապատասխան տեսք։ Բյուրկեն հագուստները ստեղծեց հիմնվելով և՛ Լորեյն Ուերենի նկարներում և համացանցում եղածների վրա։ Ըստ Ուորենների հագուստի մոդելավորողների, նրանց ոճը լիովին տարբերվում էր այդ ժամանակ եղած մոդայից, մինչդեռ Լիլի Թեյլորի ոճը ձևավորվում է ամբողջ ֆիլմի ընթացքում։ Եթե սկզբում նա հագնում էր ավելի կանացի, ծաղկավոր հագուստներ, ապա ֆիլմի գործողությունների զարգանալուն պես հրաժարվում է վառ գույներով շորերից, որն էլ ընդգծում էր նրա հոգեկան վիճակը։ Համալսարանի տարածքում տեղակայված 300 մարդկանց հագցրեցին այդ ժամանակաշրջանին բնորոշ հագուստներ։
Երաժշտություն
«Անեծքը» ֆիլմի երաժշտության կոմպոզիտորն է Ժոզեֆ Բիշարան, ով նախկինում համագործակցել էր ռեժիսոր Վանի հետ՝ «Դավադիրը» (2011) ֆիլմի համար։ Իր ներգրավման մասին Բիշարան ասել է․ «Ջեյմսն ինձ «Անեծք»-ի մասին շուտ խնդրեց՝ մինչ ֆիլմը միավորվում էր։ Ստուդիան և պրոդյուսերները և «Դավադիր»-ի անձնակազմի մեծ մասը շատ աջակցող էին։ Նրանք թույլ էին տալիս կողքից մտնել նրան, ում ուզում ես» ։ Զարգացման գործողության ընթացքում, Բիշարան Վանից առաջարկ ստացավ նկարահանվելու ֆիլմում, որը նա նախկինում արել էր «Դավադիր»-ում։ «Մենք սկզբում խոսեցինք երաժշտությունից, հետո Վանը նշեց, որ միգուցե նա ցանկանում է, որպեսզի խաղամ դրանում եղած հերոսներից մեկին։ Սցենարը կարդալուց հետո պարզ դարձավ, որ դա Բեթբեշաբան է», ասաց Բիշարան ։ Իր նախկին ներդրման պատճառով, Բիշարան այս անգամ երաժշտություն ստեղծելու համար ստացավ ավելի երկար ժամանակ ։
Սաունդրեքի ալբոմը թողարկվեց La-La Land Records և WaterTower Music լեյբլերի ներքո, 2013 թվականի հուլիսի 16-ին։ Ի հավելումն Բիշարայի նյութերին, սաունդրեքերը ներառեցին կոմպոզիտոր Մարկ Այշեմի «Family Theme» վերնագրով երգը ։ Ավանգարդիստ երաժիշտ Դիամանդա Գալասը նույնպես ներնդրում ունեցավ Բիշարայի երաժշտությունում ՝ նախկինում ձայնագրված երաժշտության վրա կատարելով հում-վոկալային իմպրովիզացիա ։ Ֆիլմում հնչող մնացած երգերն են՝ Dead Man's Bones-ի «In the Room Where you Sleep»-ը, Բեթսի Բրայի «Sleep Walk»-ը, The Zombies-ի «Time of the Season»-ը և Բրեյքինգ Բենջամին-ի «Wish I May»-ը ։
Մարկետինգ
Առաջին գովազդային նկարները թողարկվեցին 2012 թվականի նոյեմբերին, որտեղ ներառված էր Ֆարմիգայի և Ուիլսոնի նկարը՝ Էդ և Լորեյն Ուորենների դերերում ։ Թիզեր թրեյլերը, որն առաջին անգամ ցուցադրվել էր 2012 թվականի New York Comic Con-ին, 2013 թվականի փետրվարից հասանելի եղավ համացանցում և այդպիսով սկսեցին ֆիլմի մարկետինգային ծրագրերը ։ Բացի դրանից, ֆիլմը ուժեղ կերպով գովազդվեց որպես «հիմնված իրական փաստերի վրա»։ Մի քանի շաբաթ գլխավորելով դուրս եկող ֆիլմերի աղյուսակը, թրեյլերները և հեռուստահոլովակները միասին նույնպես սկսեցին ցուցադրել Փերոնների կյանքի իրական պատմությունը ։ Դրան հաջորդեց «Սատանու ժամը» վերնագրով կարճամետրաժ ֆիլմը, որում Լորեյն Ուորենը գերբնական երևույթների այլ ուսումնասիրողների հետ բացատրում էին ֆիլմում տեղի ունեցող որոշ պարանորմալ իրադարձություններ ։
Պրեմիերա
Warner Bros.-ը և New Line Cinema-ն «Անեծք»-ի պրեմիերան նշանակել էին 2013 թվականի սկզբին, սակայն փորձնական հանդիսատեսի տված դրական արձագանքից հետո որոշեցին հետաձգել մինչև ամառ ։ Հյուսիսային Ամերիկայում ֆիլմը էկրաններին բաձրացավ հուլիսի 19-ին, իսկ Միացյալ Թագավորությունյում և Հնդկաստանում՝ օգոստոսի 2-ին ։ 2006 թվականի «Օմեն» ֆիլմի ժամանակներից, «Անեծքը» միակ սարսափն է, որը Միացյալ Նահանգներում դուրս եկավ հունիս-հուլիս ամիսներին ։ Թրեյլերը և ֆիլմի մի հատված ցուցադրվեցին 2012 թվականի 2012 New York Comic Con-ի շրջանակներում  ։ 2013 թվականի մարտին, Կինոընկերությունների ամերիկյան ընկերությունը (Motion Picture Association of America (MPAA)) ֆիլմին տվեց «R» վարկանիշ, ինչը Վանը նկարագրեց «չափիս շատ հասուն» ։ «Երբ մենք այն ուղարկեցինք MPAA, նրանք մեզ տվեցին «R» վարկանիշ», ասաց պրոդյուսեր Ուոլթեր Համադան։ «Երբ մենք հարցրեցինք՝ ինչու, նրանց ուղղակի պատասխանեցին․ «Այն այնքան սարսափելի է, Դրանում չկան այնպիսի տեսարաններ, որոնք հանելու դեպքում կստանայիք «PG-13» ։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի ունեցավ 2013 թվականի հունիսի 6-ին, «Նոկտյուրն։ Ֆանտաստիկ ֆիլմի համաշխարհային փառատոն Մադրիդում»-ի առաջին թողարկման փակման գիշերվա ընթացքում ։ Դրան հետևեցին ֆիլմի երկու ցուցադրությունները հունիսի 21-ի Լոս Անջելեսի ֆիլմի փառատոնին, որը նաև ուղեկցվում էր երկրպագուների կողմից հարցերով՝ ռեժիսոր Ջեյմս Վանի հետ ։ Կարմիր գորգի պրեմիերան տեղի ունեցավ 2013 թվականի հուլիսի 15-ին, Լոս Անջելեսի Cinerama Dome կինոթատրոնում ։
Տնային թողարկում
2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ին «Անեծքը» Warner Bros. Home Entertainment-ի կողմից թողարկվեց DVD և Blu-ray ձևաչափերով ։
Դատական գործընթաց
Նորմա Սատքլիֆը և Ջերալդ Հելֆրիչը՝ այն տան տերերը, որտեղ ընթացան ֆիլմի հիմնական գործողությունները, դատի տվեցին Ջեյմս Վանին, Warner Bros.-ին և մյուս պրոդյուսերներին, որ նկարահանումների ընթացքում մշտապես ավերվել է իրենց ունեցվածքը։ «Entertainment Weekly»-ի ստացած փաստաթղթերում տանտերերը հաստատում են տարբեր ներխուժումներ և փաստում, որ գտել են սատանայական պաշտամունքի տարբեր իրեր։ Դատավարության ընթացքում պարզ դարձավ, որ ներկայիս տերերը տունը գնել էին 1987 թվականին և «խաղաղության մեջ» էին ապրում մինչ 2012 թվականը։ Երկու տերերն էլ ձգտեցին վնասի փոխհատուցմանը։ Երբ այս ամենի մասին հարց տրվեց կինոընկերությանը, Warner Bros.-ը հրաժարվեց հրապարակայնորեն մեկնաբանել ։
Շահույթ
Հյուսիսային Ամերիկայից դուրս, ֆիլմի շահույթը կազմեց $180.6 միլիոն ։ Ավստրալիայում, իր առաջին ուիքենդին շահեց $1.8 միլիոն, աղյուսակում զբաղեցնելով երրորդ տեղը՝ ետ մնալով միայն «Ավյուն»-ից և «Սա ավարտն է» ։ Ավստրալիայում ողջ հասույթը կազմեց $8.2 միլիոն ։ Միացյալ Թագավորությունում, ֆիլմի պրեմիերան տեղի ունեցավ օգոստոսի 6-ին՝ «Սմուրֆիկները 2»-ի հետ։ Առաջին ուիքենդին հավաքեց £2.6 միլիոն ($3.3 միլիոն), իսկ ողջ շահույթը կազմեց $16.2 միլիոն ։ Ամենամեծ համաշխարհային պրեմիերան կատարվեց Մեքսիկայում՝, որտեղ օգոստոսի 23-ին զբաղեցնելով առաջին հորիզոնականը, հավաքեց $18.9 միլիոն ։
Քննադատական կարծիքներ
«Անեծքը» քննադատների կողմից հիմնականում ստացավ դրական գնահատականներ։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի վարկանիշը կազմեց 86%, հիմնվելով 201 կարծիքի վրա, իսկ միջին գնահատականը կազմեց 7.2/10։ Կայքի ակնարկն այսպիսին է․ «Լավ մշակված և ուրախալիորեն սարսափելի «Անեծքը» խորացնում է վախը հին-դպրոցական արդյունավետ շարքի անհանգստության միջոցով» ։ Metacritic-ը կինոնկարին 100-ից տվեց 68 միջին գնահատական, հիմնվելով 35 «հիմնականում դրական »կարծիքների վրա ։ CinemaScore-ը նշեց, որ հանդիսատեսը ֆիլմին տվեց «A-» գնահատական՝ A-ից F գնահատման աստիճանով ։
Լոս Անջելեսի ֆիլմի փառատոնից հետո «The Hollywood Reporter»-ին տված իր հարցազրույցում, Շերի Լինդենն ասաց․ «Օգտագործելով նվազագույն քանակով վիզուալ էֆեկտներ, այն ուժեղ է իր համակրելի կատարումներով և չնչին քանակությամբ դիզայնի աշխատանքով» ։ «Variety» ամսագրի Ջասթին Չենգը ֆիլմին տվեց դրական կարծիք, այն անվանելով «սենսացիոնալ զվարճացնող օլդ-սքուլ սարսափ և ամենախելացի, ներքին մասով ամենաէֆեկտիվ թրիլերներից մեկը» ։ «Entertainment Weekly»-ի Քրիս Նաշավատին ֆիլմին տվեց «A-» գնահատական, նշելով «համապատասխան տրամադրությամբ և հնչողության ձայնային էֆեկտները, որոնք երբեք էժանագին չեն զգացվում» ։
Չնայած, որոշ քննադատներ բացասականորեն արտահայտվեցին ֆիլմի վերաբերյալ, նշելով որոշ նմանություններ «Էքզորսիստ» և «Պոլտերգեյսթ» կինոնկարների հետ ։ «Indiewire»-ի Էրիկ Քոն այն բացատրեց․ «Ուորենները պետք է իմանան ինչպես վաճառել սատանայական տիրումները, սակայն «Անեծքը» տառապում է զավթման տարբեր ուժերից»  ։
Անեծքը 2
2013 թվականի հունիսին հայտնի դարձավ, որ New Line Cinema-ն արդեն զարգացնում է սիկվելը ։ Ե՛վ Ֆարմիգան, և՛ Ուիլսոնը համաձայնություն ստորագրեցին՝ հաջորդ ֆիլմում կրկին մարմնավորելու իրենց նախկին դերերը ։ «Անեծքը 2»-ը պլանավորված էր թողարկվելու 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, սակայն 2014 թվականի հոկտեմբերին, Warner Bros.-ը հետաձգեց պրեմիերան 2016 թվականի անհայտ ամսաթիվ ։ Հոկտեմբերի 21-ին հայտարարվեց, որ Ջեյմս Վանը կվերադառնա՝ զբաղեցնելու սիկվելի ռեժիսորի պաշտոնը ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 11-ին, ֆիլմի թողարկումը ծրագրվեց լինել 2016 թվականի հունիսի 10-ին ։ Սիկվելի սցենարը գրված Էրիկ Հեյսերերի կողմից, այնուհետև կրկին գրեց Դևիդ Լեսլիե Ջոնսոնը ։ Ֆիլմը պատմում է 1977-ից 1979 թվականներին Լոնդոնում տեղի ունեցած Էնֆիլդի պոլտերգեսյթի մասին Հիմնական նկարահաումները սկսեցին 2015 թվականի սեպտեմբերին, Լոս Անջելեսում և ավարտվեցին նույն վայրում՝ դեկտեմբեր ամսին ։
Հնարավոր երրորդ ֆիլմ
Պոտենցիալ երրորդ ֆիլմ մասին ռեժիսոր Ջեյմս Վանը նշել է․ «Կարող են լիներ շատ «Անեծքներ», որովհետև Ուորեններն ունեն այնքան շատ պատմություններ»։ Սցենարիստներ Չեդ և Քերի Հեյսերը նույնպես հետաքրքրություն ցուցաբերեցին աշխատելու հերթական սիկվելի պատմության վրա ։ Այնուամենայնիվ, Վանը նշեց, որ հնարավոր է չկարողանա կրկին հանդես գալ որպես ռեժիսոր, քանի որ կան պլանավորած այլ ծրագեր ։ Նա հայտնեց Collider.com-ին․ «Իմ կարծիքով մենք բավականին հաջողակ են երրորդ գլուխն ունենալու համար։ Կան որոշ ֆիլմմեյքերներ, որոնք կցանկանան շարունակել Անեծքի աշխարհը» ։ Վանը նաև նշեց, որ եթե ստեղծվի երրորդ ֆիլմը, դրա գործողությունները տեղի կունենան 1980-ական թվականներին ։
«Աննաբելլ» ֆիլմաշար
Սպին-օֆֆ գիլմ «Աննաբելլ»-ը նկարահանվել է «Անեծք»-ի օպերատոր Ջոն Լեոնետտիի և և պրոդյուսեր Վանի կողմից, որի արտադրությունը սկսել էր 2014 թվականի հունվարի վերջին Լոս Անջելեսում ։ Ֆիլմը թողարկվեց 2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ին և չնայած կոմերցիոն հաջողությանը՝ ստացավ բացասական գնահատականներ ։ Ըստ շատ քննադատների, «Աննաբելլը» ցածրորակ ֆիլմ է՝ համեմատած «Անեծք»-ի ։
«Աննաբելլ 2» սիկվելը գտնվում է նախարտադրական փուլում, իսկ պրեմիերան նախատեսվում է 2017 թվականի մայիսի 19-ին ։ Գլխավոր դերերում են Ստեֆանի Սիգմանը, Միրանդա Օտտոն և Տալիթա Բեյթմանը, իսկ ռեժիսորն է Դևիդ Սենդբերգը ։ Հիմնական նկարահանումները սկսեցին Լոս Անջելեում 2016 թվականի հունիսին։
Միանձնուհին
2016 թվականի հունիսի 16-ին հայտարարվեց, որ նկարահանվելու է «Միանձնուհին» սիպ-օֆֆ ֆիլմը, որը պատմում է «Անեծքը 2»-ի Վալակ սատանայական միանձնուհու մասին։ Սցենարի վրա է աշխատում Ջոնսոնը, Վանը և Սաֆրանն էլ կլինեն պրոդյուսերները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր գերբնական ուժով տների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր ուրվականների մասին Կատեգորիա:Ինքնասպանությունը հորինվածքներում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Լայն Սինեմայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր դևերի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր
Շառլ Ազնավուր
Շառլ Ազնավուր (իրական անունը՝  Վաղինակ Միքայելի Ազնավուրյան, ), ֆրանսահայ նշանավոր երգիչ, շանսոնիե, երգահան, բանաստեղծ, գրող, կինոդերասան և հասարակական գործիչ։
Իր երաժշտական կարիերայի ընթացքում (սկսած 1940 թվականից) նա ձայնագրել է մոտ 1200 երգ տարբեր լեզուներով՝ ֆրանսերեն, անգլերեն, իտալերեն, իսպաներեն, գերմաներեն, հայերեն, ռուսերեն, նեապոլիտաներեն։ Նա հեղինակել և համահեղինակել է ավելի քան 1000 ստեղծագործություն և՛ իր, և՛ այլ երաժիշտների համար։ Նա ֆրանսալեզու ամենահայտնի երգիչներից մեկն է։
Չմոռանալով արվեստի մասին՝ նա 1995 թվականից սկսած ներկայացրել է Հայաստանը բազմաթիվ միջազագային դիվանագիտական ատյաններում ։
2008 թվականին Ազնավուրը ստացել է Հայաստանի քաղաքացիություն, 2009 թվականի մայիսից Շվեյցարիայում Հայաստանի դեսպանն էր ու Ժնևի ՄԱԿ-ի գրասենյակում և այլ միջազգային կազմակերպություններում Հայաստանի մշտական ներկայացուցիչը ։
Կենսագրություն
Շառլ Ազնավուրը ծնվել է 1924 թվականի մայիսի 22-ին, Փարիզի Սեն Ժերմեն դե Պրե թաղամասում, հայ գաղթականներ Միշա և Քնար Ազնավուրյանների ընտանիքում, ծննդյան անունը՝Վաղինակ Ազնավուրյան ։
Ազնավուրի հայրը` Միքայելը (Միշան), ծնվել է 1897 թվականի մայիսի 26-ին Ախալցխայում, արմատներով Էրզրումից էր, իսկ մայրը՝ Քնար Բաղդասարյանը, ծնվել է 1902 թվականի նոյեմբերի 10-ին, Իզմիթում (Թուրքիա), հայ վաճառականների ընտանիքում , Հայոց ցեղասպանության ականատես փրկվածներից ։ Շառլի հայրը երիտասարդ տարիներին ապրել էր Թիֆլիսում, ուր աշխատանքի համար տեղափոխվել էր նրա ընտանիքը (Շառլի պապը Թիֆլիսի գլխավոր կառավարչի անձնական խոհարարն էր)  ։
Ծնողները արտիստներ էին․ մայրը դերասանուհի էր, հայրը՝ երգիչ ։ Նրանք հանդիպում են Կոնստանդնուպոլսում, որտեղ Միշան ելույթ էր ունենում, իսկ Քնարը մշակութային հոդվածներ էր գրում հայկական թերթի համար ։
1922 թվականին նրանք գաղթում են Հունաստան, որտեղ 1923 թվականի հունվարի 13-ին Սալոնիկում ծնվում է նրանց դուստրը՝ Աիդան։ Ավելի ուշ ընտանիքը տեղափոխվում է Ֆրանսիա, որտեղ էլ ծնվում է Շառլ Ազնավուրը ։
Միշան, որը նախկին բարիտոն էր, «Կովկաս» անունով փոքրիկ ռեստորան է բացում, ուր երգում էր Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի գաղթականների համար ։ Իր դերասանուհի կնոջ հետ նրանք մեծացնում էին իրենց երկու երեխաներին երաժշտության և թատրոնի մթնոլորտում, տարբեր արվեստագետների շրջանում, որոնք հաճախ էին այցելում Ուշեթ փողոցի վրա գտնվող նրանց ռեստորանը։
1929 թվականի տնտեսական ճգնաժամի պատճառով փակվում է նրանց ռեստորանը, Ազնավուրյանները տեղափոխվում են Կարդինալ Լըմուանի փողոց, ուր նրանց հայրը բացում է սրճարան Ռոնյոնի արվեստի դպրոցի դիմաց։ 1933 թվականին ծնողները որոշում են իրենց որդուն տանել այդ դպրոցը, քանի որ նա երազում էր դերասան դառնալ։ Ուսումնառության հենց առաջին տարում Շառլը առաջին անգամ բեմ է բարձրանում։ Նա իր համար բեմական անուն է ընտրում Ազնավուրը և սկզբնական շրջանում Պտի-Մոնդ անունը կրող փոքրիկ էստրադային բեմում հանդես է գալիս որպես պարող, ապա սկսում է մանկական դերեր կատարել Օդեոն, Մադլեն, Մարինի փարիզյան թատրոններում :
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ազնավուրյանները Փարիզի իրենց բնակարանում հրեաների և հայերի էին թաքցնում, այդ թվում` բանաստեղծ, ֆրանսիական դիմադրության շարժման մասնակից Միսաք Մանուշյանին և նրա կնոջը՝ Մելինեին ։
1941 թվականին Ազնավուրը հանդիպում է կոմպոզիտոր, դաշնակահար Պիեռ Ռոշին, որը «Մյուզիք-Հոլ» դպրոցի տնօրենն էր (որը հետագայում դարձավ Երգի ակումբ) և սկսվում է նրանց ընկերությունը, ինչից հետո Շառլը վերջնականապես որոշում է ընտրել երգարվեստը։ Պիեռի հետ նրանք ստեղծում են «Ռոշ և Ազնավուր» դուետը (1943-1950) և սկսում են ելույթներ ունենալ տարբեր համերգասրահներում։ 1944 թվականին նա գրում է իր առաջին «Ես խմել եմ» երգը, որը Ժորժ Ուլմերի կատարմամբ արժանացել է «Տարվա ձայնապնակ» մրցանակին։
Շառլի համար բեկումնային է լինում հայտնի ֆրանսիացի երգչուհի Էդիթ Պիաֆի և իր կուռք Շառլ Տրենեի հետ հանդիպումը։ Էդիթը այս դուետին աշխատանքի է հրավիրում Նյու-Յորք, որտեղ նա մեկնում էր շրջագայությունների ։ Ռոշ և Ազնավուր դուետը փորձում է հաջողության հասնել Քվեբեկում, այնուհետև՝ Մոնրեալում։ Չնայած նրան, որ Շառլն ու Պիեռը մեծ ճանաչում ունեին Կանադայում, Ազնավուրը մեկնում է Ֆրանսիա և Պիաֆի խորհրդով սկսում իր սոլո կարիերան, որը սկզբնական շրջանում հաջողությամբ չի պսակվում։ Նա սկսում է համագործակցել Ժիլբեր Բեկոյի հետ։ 1956 թվականին համերգներով հանդես է գալիս Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրներում, ինչը նրան մեծ ճանաչում և հաջողություն է բերում։
1955 թվականին նա առաջին անգամ ելույթ է ունենում Փարիզի Օլիմպիա դահլիճում։ «Ֆրանսիան ազնավուրացված է»,- գրում է ֆրանսիական մամուլը։
1974 թ. Ազնավուրը մեծ հաջողություն ունեցավ Մեծ Բրիտանիայում, երբ նրա «Նա» երգը չորս շաբաթվա ընթացքում գլխավորում էր հիթ-շքերթը։ Հազարից ավելի երգի հեղինակ է (մի մասը՝ երգահան Ժորժ Կառվարենցի հեղինակցությամբ), այդ թվում՝ բազմաթիվ միջազգային հիթերի՝ «Մաման», «Բոհեմը», «Դեռ երեկ», «Երիտասարդություն», «Պետք է գիտնալ», «Նա», «Երկու կիթառ», «Ինչպես ասում են», «Հավերժական սեր», «Ավե Մարիա» և այլն։ Դրանց կատարողներից են՝ Էդիթ Պիաֆը, Լայզա Մինելլին, Մստիսլավ Ռոստրոպովիչը, Պլասիդո Դոմինգոն, Խուլիո Իգլեսիասը, Շերը, Ջո Դասենը, Ռեյ Չարլզը և այլք։ Ցայսօր վաճառվել է Ազնավուրի շուրջ հարյուր միլիոն ձայնապնակ։ Ամերիկյան «Թայմ» հանդեսի հարցման համաձայն Ազնավուրը ճանաչվել է «Դարի արվեստագետ»՝ 149 հազար ձայնով։ Արժանացել է Հայաստանի և Ֆրանսիայի բարձրագույն պետական պարգևներին, «Պատվո սեզարի» (1997)։
Նկարահանվել է կինոյում՝ «Գլուխը պատին» (1958), «Կրակե՛ք դաշնակահարի վրա» (1960), «Սատանան և տասը պատվիրանները» (1962), «Արարատ» (2002) և այլն։ Հեղինակել է 14 գրքեր, որոնք թարգմանվել են տասնյակ լեզուներով ու դարձել բեսթսելլերներ։
Ազնավուրը հպարտանում էր իր հայկական ծագմամբ, մշտապես սատար էր կանգնում Հայաստանին։ Հայկական թեմաներով են նրա «Քեզ համար, Հայաստան», «Նրանք ընկան» (Ցեղասպանության վաթսունամյակին), «Ինքնակենսագրություն», «Քնքուշ Հայաստան» երգերը։ Դստեր՝ Սեդա Ազնավուրի հետ հայերեն կատարել է Սայաթ-Նովայի «Աշխարհումս» երգը։ 1988 թվականի սպիտակյան ավերիչ երկրաշարժից անմիջապես հետո հիմնադրել է «Ազնավուրը Հայաստանին» բարեգործական հիմնադրամը։ 2017 թ. Շառլ Ազնավուրն ու նրա որդի Նիկոլան ստեղծեցին «Ազնավուր» հիմնադրամը, որի նպատակն է շարունակել կրթական, սոցիալական և մշակութային ծրագրերի նախագծումն ու իրականացումը։ «Ազնավուր» հիմնադրամի առաջին նախագիծը Երևանում «Ազնավուր» կենտրոնի ստեղծումն է։
Հայաստանի մշտական դեսպանն էր ՅՈւՆԵՍԿՕ-ում։ 1964, 1996, 2006 և 2014 թվականներին համերգներ է տվել Հայաստանում։ Գյումրիում կանգնեցված է Ազնավուրի արձանը, նրա անունով է կոչվում Երևանի հրապարակներից մեկը։
2009 թվականի մայիսի 4-ին Հայաստանի նախագահի հրամանագրով նշանակվել էր Ժնևի ՄԱԿ-ի գրասենյակում և այլ միջազգային կազմակերպություններում Հայաստանի մշտական ներկայացուցիչ ։ 2009 թվականի մայիսի 5-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով նշանակվել է Շվեյցարիայի Համադաշնությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
2010 թվականին նա ստանում է Victoires de la Musique մրցույթի գլխավոր մրցանակը ։
2011 թվականին սկսվեց Ազնավուրի նոր համաշխարհային շրջագայությունը՝ Aznavour en Toute Intimité խորագրով։ Նույն թվականին թողարկված նոր՝ «Aznavour toujours» ալբոմը Ֆրանսիայի և Բելգիայի հիթ-շքերթներում զբաղեցրեց 4-րդ հորիզոնականը ։
2017 թվականի օգոստոսի 24-ին Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում բացվել է Շառլ Ազնավուրի պատվո աստղը ։
Մահ
Շառլ Ազնավուրը մահացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, իր՝ Մուրիեսում (Բուշ դյու Ռոն) գտնվող տանը։ Դիահերձումից հետո պարզ դարձավ, որ մահվան պատճառը թոքերի այտույցն է։
Հոկտեմբերի 5-ին Ազնավուրի հիշատակին ազգային տուրք մատուցվեց Փարիզի «Հաշմանդամների տուն» ռազմական համալիրում, երկրի նախագահ Էմանուել Մակրոնի մասնակցությամբ, որը նրան անվանեց «Ֆրանսիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը»։
Անձնական կյանք և մշակութային ազդեցություն
Ազնավուրն ունի մեկ քույր՝ Աիդա Ազնավուրը (ծնված 1923 թվականի հունվարի 13-ին)։ Ազնավուրը ամուսնացել է երեք անգամ. առաջին անգամ տասնյոթամյա Միշելին Ռյուգելի հետ (1946 թվականի մարտի 16), երկրորդ անգամ՝ Էվելին Պլեսիսի հետ (1955 թվականի հոկտեմբերի 28), և երրորդ անգամ՝ շվեդուհի Ուլլա Տորսելի հետ (1967 թվականի հունվարի 11)։ Այս ամուսնությունների արդյունքում ունեցել է 5 երեխա՝ Սեդան, Պատրիկը, Կատյան, Միշան և Նիկոլան։
1990 թվականին նա գրող-ռեժիսոր Մայքլ Ֆինի Կալանին առաջարկեց անդրադառնալ իր կյանքին հեռուստատեսային My Riviera շարքում, որի նկարահանումները տեղի ունեցան Հարավային Ֆրանսիայի Պորտ Գրիմո վայրում գտնվող Ազնավուրի տանը։ Նա բնակվում էր Սբ. Սյուլպիսում, Վո, Շվեյցարիա։
Ազնավուրը հաճախ էր կատակում իր ֆիզիկական թերությունների վերաբերյալ, հատկապես իր առանձնահատկության՝ կարճ հասակի, որը կազմում է 160 սմ։
19-րդ դարի հայկական մշակույթ
Հայկական մշակույթը 19-րդ դարում մեծ վերելք ապրեց։ Արևելյան Հայաստանի միավորումը Ռուսաստանին ուժեղացրեց և ամրապնդեց ռուս-հայկական մշակութային կապերը։ Արևալահայերը կապված էին գերազանցապես ռուսական,իսկ արևմտահայերը՝ ֆրանսիական մշակույթի հետ։ Ճակատագրի բերումով հայ ժողովրդի մի զգալի մասը ցրված էր աշխարհով մեկ։ Հետևաբար՝ հայկական մշակույթը պահպանվում ու զարգանում էր նաև նշանավոր հայկական գաղթավայրերում։ Այս շրջանում վերջնականապես ձևավորվեցին հայ նոր գրականությունը, աշխարհաբար գրական լեզուն, հիմնվեցին կուլտուր֊կրթական բազմաթիվ ընկերություններ, զարգացման մամուլը, հրապարակախոսությունը, արվեստը, առհասարակ մշակույթը իր բազում ճյուղերով։
Գրականություն
XIX դարի սկզբում հայկական գրականության մեջ դեռևս զգացվում էր միջնադարի ազդեցությունը։ Գրական լեզուն գրաբարն էր, որը շատերի համար անհասկանալի էր։
1820-1840 թթ. տեղի են ունենում զգալի տեղաշարժեր։ Կլասիցիզմը զիջում է իր տեղը, նոր գրականության ճյուղին՝ ռեալիզմին՝ ժամանակակից մարդը իր ներաշխարհով և զգացմունքներով։ Գրականության մեջ ավելի հաճախ են հայտնվում սոցիալական թեմաներով ստեղծագործություններ։ Գրաբարի փոխարեն գալիս է նոր գրական լեզու՝ աշխարհաբարը, ձևավորվում է նոր հայկական գրականությունը։
Հայ նոր գրականության ստեղծման մեջ իր մեծ ներդրումն ունի պոետ՝ Հարություն Ալամդարյանը (1796-1834 թթ.) և գրող, հրապարակախոս Մեսրոպ Տագիտյանը (1803-1858 թթ.)։ Բայց որոշիչ դեր այս գործում ունեցավ մեծ բանաստեղծ-դեմոկրատ և մանկավարժ՝ Խաչատուր Աբովյանը։
Խաչատուր Աբովյանը ծնվել է Երևանի մոտ գտնվող Քանաքեռ գյուղում 1809 թ.։ Սովորել է էջմիածնի վանքի դպրոցում, ապա մեկնել է Թիֆլիս և մի մասնավոր ուսումնարանում առժամանակ ուսանելուց հետո ընդունվել է նորաբաց Ներսիսյան դպրոց։ 1829 թ. էջմիածին է գալիս Դորպատի համալսարանի պրոֆեսոր Ֆրիդրիխ Պարրոտի արշավախումբը՝ Արարատի գագաթը բարձրանալու նպատակով։ Վերելքին, որպես թարգմանիչ, մասնակցում է նաև քսանամյա Աբովյանը։ Նա առաջիններից մեկն է, որ ոտք է դրել սուրբ լեռան կատարին։
Պարրոտի վրա մեծ տպավորություն է թողնում հայ երիտասարդը իր կրթվածությամբ և իմացություններով։ Նրա օգնությամբ Աբովյանը 1830 թ. ընդունվում է Դորպատի համալսարան՝ որպես ազատ ունկնդիր։ Համալսարանում սովորելով վեց տարի՝ ստանում է հիմնավոր կրթություն։
Վերադառնալով հայրենիք Աբովյանը զբաղվում է գրական և մանկավարժական գործով։ Աբովյանը բանաստեղծությունների, դասագրքերի, գիտական ու հրապարակախոսական հոդվածների հեղինակ է։
Նրա ստեղծագործությունների գագաթնակետը համարվումէ «Վերք Հայաստանի» պատմական վեպը, որտեղ նկարագրված է հայ ժողովրդի վիճակը XIX դարում, նրա ազատագրական պայքարը։ Աբովյանը դառը պայքար էր մղում իր ժամանակի ռեակցիոն ուժերի դեմ։
1850-1860-ական թթ. հայ ժողովրդի համար եղել է շրջադարձային ինչպես հասարակական-քաղաքական, այնպես էլ մշակութային կյանքում։ Գրականությունը, արվեստը, տպագրությունը և մշակույթի ուրիշ ճյուղեր զգալի աճ ունեցան։ Հայտնվեցին գրողներ, պոետներ, հրապարակախոս դեմոկրատներ, որոնց մեջ հատկապես առանձնանում էր գրող, հեղափոխական-դեմոկրատական՝ Միքայել Նալբանդյանը։
Նրա լավագույն բանաստեղծությունները՝ «Ազատություն», «Մանկության օրեր», «Իտալացի աղջկա երգը», գրված են մեծ վարպետությամբ։
Իր կյանքի նպատակն ու իմաստը Նալբանդյանը տեսնում էր հասարակ քաղաքացուն ծառայելու մեջ, 1861 թ.-ին նա գրում է. «Մենք ինքնակամ նվիրեցինք մեզ հասարակ ժողովրդի իրավունքների պաշտպանությանը»
Նալբանդյանը ձգտում էր միավորել հայ ժողովրդի սոցիալական և ժողովրդական ազատագրական շարժումը ռուսական հեղափոխական շարժման հետ և այդ նպատակով կապեր հաստատեց հայտնի ռուս հեղափոխականներ՝ Գերցենի, Օգարևի, Բակունինի հետ, ովքեր բարձր էին գնահատում նրան։ Այդպես, Գերցենը 1862 թ. հունիսի 24-ին հեղափոխական Ն.Ա. Սոլովյևիչին ուղղված նամակում Նալբանդյանի մասին գրում է. «Նա երախտապարտ մարդ է, փոխանցեք նրան, որ մենք հիշում և սիրում ենք նրան»։ Օգարյովը Նալբանդյանի մասին գրում է «Ոսկի հոգի՝ անշահախնդիր, միամտորեն նվիրված մինչև սրբություն»։
1862 թ. իր հեղափոխության համար Նալբանդյանը ձերբակալվել է ցարական ոստիկանության կողմից։
1840-1850 թթ. հնչեց հայկական պոեզիայի հիմնադիրներից մեկի՝ Ղևոնդ Ալիշանի (1820-1901 թթ.) լիրիկան։
Հայկական գրականության մեջ 1860-ական թթ. արժանի տեղ են զբաղեցնում հայտնի պոետներ՝ Սմբատ Շահազիզը (1840-1907 թթ.) և Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանը (1828-1868 թթ.)։ 60-ական թվականներին վերջին և 70-ականների սկզբին ստեղծագործում էր XIX դարի հայ գրականության վառ ներկայացուցիչներից մեկը՝ հիանալի լիրիկ Պետրոս Դուրյանը (1852-1872 թթ.)։
XIX դարի երկրորդ կեսին զարգանում էր ռոմանտիզմը։ Ռոմանտիզմը դարձավ հզոր մտավոր զենք։ Հզորացավ Ռափայել Պատկանյանի ռեալիստական ուղղությունը։ Ռափայել Պատկանյանի պոեզիայի մասին Բրյուսովը գրել է.«Նրա հիմնական ուժը պատրիոտիզմի մեծ զգացումի մեջ է, հարազատ ժողովրդի հանդեպ ուժգին սիրո մեջ։ Իսկական սերը ատելության անհրաժեշտություն չի զգում, և այդ պատճառով հավատում ես Պատկանյանի խորը սիրուն… »
Րաֆֆին (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան, 1835-1888 թթ.)՝ հայ գրականության մեծագույն վարպետներից մեկն է, հայտնի վեպագիր։ Նրա գրչին են պատկանում նաև պատմություններ, բանաստեղծություններ և հոդվածներ։
Գրողի ստեղծագործությունները առանձնանում են մեծ վարպետությամբ։ Նրա «Սամվել» պատմական վեպը հայկական գրականության լավագույն ստեղծագործություններից է։ Րաֆֆու ստեղծագործությունները լեցուն են ազատության պայքարով։ Նրա «Խենթը» վեպը մեծ ճանաչում ստացավ ժողովրդի շրջանում և էական ազդեցություն ունեցավ թուրքերի դեմ հայկական ազգային-ազատագրական շարժման զարգացման և աշխուժացման վրա։
XIX դարի երկրորդ կեսին ծաղկում էր դրամատուրգիան, որի ներկայացուցիչն ու հիմնադիրը Գաբրիել Սունդուկյանն էր։ (1825-1912 թթ.)։ Սունդուկյանի գրչին են պատկանում «Խաթաբալա», «Էլի մեկ զոհ», «Քանդած օջախ», «Ամուսիններ» ստեղծագործությունները։ Իսկ «Պեպո» ստեղծագործությունը նոր փուլ բացեց հայկական թատրոնի պատմության մեջ։
XIX դարի երկրորդ կեսին հայկական գրականության մեջ իրենց ներդրումն ունեցան Պերճ Պռոշյանը (1832-1907 թթ.), մանկագիր Ղազարոս Աղայանը (1840-1911 թթ.)։
Զգալի առաջընթաց գրանցվեց նաև հայկական թատրոնի, երաժշտության և մանրանկարչության ոլորտում։
Տպագրություն
1845-1848 թթ. հնդկական Կալկուտե քաղաքում հայտնի գրող Մեսրոպ Թաղիադյանի գլխավորությամբ տպագրվում էր «Ազգասեր» թերթը։ Այնտեղ տպագրվում էր հայկական մշակույթի մասին հոդվածներ, տարբեր նորություններ և այլն։
XIX դարի կարևոր և նշանավոր ամսագրերից էր «Հյուսիսափայլը» (1858-1864 թթ.). Սա կոչ էր անում հրաժարվել գրաբարից և գրել ժողովրդին հասկանալի լեզվով՝ աշխարհաբարով։ «Հյուսիսափայլը» մեծ դեր ունեցավ հայկական հասարակության կյանքի, մտքի և մշակույթի զարգացման վրա։
1880-1890 թվականներին հայտնի էին «Արևելք» և «Հայրենիք» թերթերը։
Արվեստ
Զարգացում ապրեց արվեստը իր բազմազան ճյուղերով։ Կերպարվեստի մեջ նշանավոր էր Հովնաթանյանների գերդաստանը։ Հակոբ Հովնաթանյանը (1809-1884 թթ.) ապրել և ստեղծագործել է հիմնականում Թիֆլիսում։ Նա ժամանակի դիմանկարչության ճանաչված վարպետ էր, որի գործերից մեզ է հասել շուրջ 60 կտավ։ Աղաֆոն Հովնաթանյանը, ավարտելով Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիան, զբաղվել է գեղանկարչության տարբեր ճյուղերով։
Նույնպես Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիան ավարտեց ղրիմահայ Հովհաննես Այվազովսկին, որը դարձավ աշխարհահռչակ ծովանկարիչ։ Այդ նույն ակադեմիայում կրթություն ստացավ նաև Խաչատուր Աբովյանի մանկության ընկեր Ստեփան Ներսիսյանը, որի գործերից նշանավոր են Մեսրոպ Մաշտոցի, Բեթհովենի դիմանկարները, «Խնջույք գետափին» նկարը։
Աշխուժություն է նկատվում թատերական արվեստի բնագավառում։ Դեռևս մասնագիտացված թատրոններ չկային, բայց դպրոցներում և այլ տեղերում կազմակերպում էին սիրողական ներկայացումներ։ Նման ներկայացումներ են կազմակերպվում Թիֆլիսում, Ղրիմի, Նոր Նախիջևանի հայկական գաղութներում։ 1827 թվականին Երևանում դեկաբրիստ սպաների մասնակցությամբ առաջին անգամ բեմադրվեց Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհասը» պիեսը։
Թուրք-պարսկական տիրապետության շրջանում գրեթե դադարել էին շինարարական աշխատանքները։ Հետևաբար՝ վերացել էին ճարտարապետությունը զարգացնելու հնարավորությունները։ Հարուստ ավանդույթներ ունեցող ճարտարապետությունը զարգանում էր փոքր ձևերում։ Ստեղծվում էին նրբաճաշակ խաչքարեր, մատուռներ, տապանաքարեր, դարպասներ և այլն։ Գողտրիկ հուշարձանների ստեղծումը նպաստեց քանդակագործության զարգացմանը։ Հայ վարպետների նուրբ քանդակներով ստեղծված խաչքարերն ու շիրմաքարերն արվեստի սքանչելի գործեր են։
Ռիու Նեգրու (այլ կիրառումներ)
Ռիու Նեգրու, կարող է վերաբերել՝
Ռիումա (այլ կիրառումներ)
Ռիումա, կարող է վերաբերել՝
Ռիչլենդ շրջան (այլ կիրառումներ)
Ռիչլենդ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ռիպլի շրջան (այլ կիրառումներ)
Ռիպլի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Միլենիում (թատրոն)
«Միլենիում» (Millenium Theathre), թատրոն Նյու Յորքում։ Գտնվում է Նյու Յորքի Բրուքլին թաղամասում, Բրայթոն Բիչ պողոտայի վրա (10-29 Brighton Beach Ave, Brooklyn NY 11235)։ Միլենիումը համարվում է ռուսական մշակույթի օրրաներից մեկը Նյու Յորքում։ Այստեղ տեղի են ունենում բազմաթիվ համերգներ ռուս արտիստների մասնակցությամբ, ՈՒՀԱ հավաքներ ռուսերեն լեզվով, կրոնական տարբեր հավաքներ ու սեմինարներ։
Կատեգորիա:Նյու Յորքի թատրոններ Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով
Աննո (համայնք)
Աննո (Annot), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Աննո կանտոնի կազմի մեջ (Կաստելան շրջան)։ Համայնքի INSEE կոդ՝ 04008։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1028 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 649 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 448-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 201-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 69,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,3 %)։ 448 աշխատունակ բնակիչներից 411-ը աշխատում էին (229 տղամարդ և 182 կին), անաշխատանք էին 37-ը (15 տղամարդ և 22 կին)։ 201 անգործ մարդկանցից 38-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 80-ը թոշակառու, 73-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռիվոլի (այլ կիրառումներ)
Ռիվոլի, կարող է վերաբերել՝
Էբեթս Ֆիլդ
Հղումներ
Կատեգորիա:Մարզադաշտեր ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Բեյսբոլային մարզադաշտեր
Արծիվ Վասպուրականի (հուշարձան, Ագարակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ Կատեգորիա:1979 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ռյաբինովկա (այլ կիրառումներ)
Ռյաբինովկա, կարող է վերաբերել՝
Անտրաժ
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 114 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 75 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 65-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 86,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,9 %)։ 65 աշխատունակ բնակիչներից 61-ը աշխատում էին (35 տղամարդ և 26 կին), անաշխատանք էին 4-ը (տղամարդ)։ 10 անգործ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 4-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Այզայա Ֆայրբրեյս
Այզայա Ֆայրբրեյս (կամ Իսայա Ֆայերբրեյս, Isaiah Firebrace), հայտնի է նաև որպես Այզայա (Isaiah), ), ավստրալիացի երգիչ։ 2016 թվականին դարձել է Ավստրալիայի «Իքս Ֆակտոր» նախագծի ութերորդ եթերաշրջանի հաղթողը։ 2017 թվականի մարտի 7-ին հայտարարվեց, որ նա կներկայացնի Ավստրալիան Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթում, որտեղ հանդես կգա «Don’t come easy» փոփ-բալլադով։ Երգի հեղինակներն են Էնթոնի Էգիզին, Դեյվիդ Մյուսեմեկին և Դեյվիդ Անջելոն ։
«Իքս Ֆակտոր» Ավստրալիա
Այզայան հաղթահարեց «Իքս Ֆակտոր» Ավստրալիայի ութերորդ եթերաշրջանի լսումների փուլը՝ կատարելով երգչուհի Ադելի «Hello» երգը։ Նա հասավ եզրափակիչ փուլ՝ կատարելով կենդանի ելույթներ։ Եզրափակիչը կայացավ 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ին, որտեղ Ֆայրբրեյսը կատարեց Բիյոնսեի «Halo», Avicii-ի «Wake me up» երգերը, ինչպես նաև հատուկ իր համար գրված «It’s Gotta Be You» սինգլը, որի հեղինակներն են Էնթոնի Էգիզին և Դեյվիդ Մյուսեմեկին։ Երգի շնորհիվ Իսայան ոչ միայն հաղթեց շոուում, այլև զբաղեցրեց 26-րդ հորիզոնականը «ARIA Charts» հիթ-շքերթում։ Նա նաև նշվում է Դանիայի, Նիդեռլանդների, Նոր Զելանդիայի և Շվեդիայի (որտեղ հավակնում է պլատինե կարգավիճակի) երաժշտական շքերթներում։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Այզայան թողարկեց իր դեբյուտային «Isaiah» ալբոմը, որը զբաղեցրեց 12-րդ հորիզոնականը ավստրալիական ալբոմների շքերթում։
Եվրատեսիլ 2017
Եվրատեսիլում Այզայան կատարեց «Don’t Come Easy» երգը, որը բալլադ էր երազանքի և դրա համար մղվող պայքարի մասին։ Երգի շնորհանդեսը տեղի ունեցավ Ավստրալիայի Մելբուրն քաղաքում անցկացվող փակ ցուցադրության ժամանակ, որից հետո այն ուղարկվեց ընտրական փուլ ։
Հաջողությամբ անցնելով մրցույթի եզրափակիչ փուլ՝ Այզայան 30 երկրի ժյուրիի անդամներից ստացավ 171 միավոր և զբաղեցրեց 4-րդ հորիզոնականը։ Սակայն հեռուստադիտողների քվեարկության ժամանակ կարողացավ ստանալ միայն մեկ երկրի՝ Դանիայի աջակցությունը՝ ընդամենը 2 միավոր։ Ընդհանուր 173 միավորով զբաղեցրեց 9-րդ հորիզոնականը։
Հետաքրքրություններ
Իր ամբողջ ժամանակը Այզայան նվիրում է երաժշտությանը։ Ըստ իր խոսքերի՝ իր վրա առավել մեծ ազդեցություն է ունեցել Մրայա Քերին, ում հետ Ֆայրբրեյսը ցանկանում է երբևէ հանդես գալ զուգերգով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի երգիչներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ավստրալիայում ծնվածներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Բարբեզիեռ
Բարբեզիեռ (Barbezières), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 123 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.29 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 36 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կանանց վաճառքը Անգլիայում
Կնոջ վաճառքի անգլիական սովորույթը (Wife selling English custom) ձախողված ամուսնությունը փոխադարձ համաձայնությամբ դադարեցնելու միջոց էր։ Սովորույթը սկսել է ձևավորվել 17-րդ դարի վերջին, երբ ամուսնալուծությունը գրեթե բոլորի համար անհնար էր, բացառությամբ` ամենահարուստ մարդկանց։ Պարանը կնոջը վզին, ձեռքին կամ գոտկատեղին գցելով՝ ամուսինը հրապարակային աճուրդ էր կազմակերպում և կնոջը տալիս էր նրան, ով կնոջ համար ամենաբարձր գին կառաջարկեր։ Կնոջ վաճառքը հիմք է հանդիսանում Թոմաս Հարդիի «Քաստերբրիջի քաղաքապետ» վեպի համար, որի սկզբում գլխավոր հերոսը վաճառում է կնոջը, և այս արարքը նրան հանգիստ չի տալիս ամբողջ կյանքի ընթացքում և, ի վերջո, հանգեցնում է նրա մահվանը։
Չնայած կնոջ վաճառելու սովորույթը որևէ իրավական հիմք չուներ և հաճախ հանգեցնում էր դատական հետապնդման, հատկապես` սկսած 19-րդ դարի կեսերից, իշխանությունների վերաբերմունքը դրա նկատմամբ երկիմաստ էր։ Գրավոր արձանագրվում է 19-րդ դարասկզբի դատավորի առնվազն մեկ հաղորդագրություն, որտեղ նա պնդում էր, որ իրեն իրավունք չի վերապահում արգելել կանանց վաճառքը։ Հայտնի են դեպքեր, երբ աղքատների մասին տեղական լիազորված օրենքը ստիպում էր տղամարդկանց հրաժարվել իրենց ընտանիքից և վաճառել իրենց կանանց։
Կնոջ վաճառքն այս կամ այն կերպ պահպանվել է մինչև 20-րդ դարի սկիզբ։ Իրավաբան և պատմաբան Ջեյմս Բրայսը 1901 թվականին գրել է, որ այդ ժամանակ կանանց դեռ վաճառվում էին։ 1913 թվականին Լիդսի ոստիկանության դատարանում ցուցմունք տված մի կին պնդել է, որ վաճառվել է ամուսնու գործընկերներից մեկին 1 ֆունտով։ Սա Անգլիայում կնոջ վաճառքի վերջին դեպքերից մեկի մասին զեկույցներից է։
Օրենսդրական դաշտ
Կնոջը «ծիսական ձևով» վաճառքը «հորինված սովորույթ» է, որը ծագել է 17-րդ դարի վերջին, չնայած կա 1302 թվականի արձանագրություն մի մարդու մասին, որը «իր կնոջը մեկ այլ անձի է տրամադրել կնիքով ամրագրված պայմանագրով» ։ Այս վաճառքի մասին հաղորդումները ավելի հաճախ են հայտնվում 18-րդ դարի երկրորդ կեսին ։ Ըստ քսաներորդ դարի գրող Քորթնի Քենիի, այս ծիսակարգը «բավական խորությամբ արմատավորված սովորույթ էր, պարզ լինելու համար, որ այն վերջերս չի ծագել» , բայց 1901 թվականին անդրադառնալով կնոջը վաճառելու խնդրին՝ Ջեյմս Բրայսը գրել է «մեր (անգլիական) իրավաբանության մեջ նման իրավունքի որևէ հետք չկա» ։ Նա նաև նշել է, որ, այնուամենայնիվ, «բոլորը լսել են կնոջը վաճառելու տարօրինակ սովորության մասին, որը դեռ երբեմն պատահում է Անգլիայի ցածր խավերի շրջանում» ։
Ամուսնություն
Նախքան 1753 թվականին ամուսնության մասին օրենքի ընդունումը եկեղեցում պսակադրության արարողությունը Անգլիայում իրավական պահանջ չէր, և ամուսնությունները չէին գրանցվում։ Այն ամենը, ինչ պահանջվում էր, երկու կողմերի համաձայնությունն էր, այն պայմանով, որ նրանցից յուրաքանչյուրը հասել է օրենքով պահանջվող տարիքին, որն աղջիկների համար 12 տարեկանն էր, իսկ տղաների համար` 14 ։ Կանայք ամբողջովին ենթարկվում էին իրենց ամուսնուն։ Ամուսնությունից հետո ամուսինն ու կինը դառնում էին մեկ անձ՝ օրենքի տեսանկյունից, իսկ կինն ստանում էր ամուսնացած կնոջ կարգավիճակ։ Այսպիսով, անգլիացի նշանավոր դատավոր Սըր Վիլյամ Բլեքսթոնը 1753 թվականին գրել է. «Կնոջ գոյությունը կամ իրավական գոյությունը կասեցվում է ամուսնության ընթացքում, կամ, առնվազն, միավորված էր ամուսնու հետ»։ Ամուսնացած կանայք չէին կարող իրենց սեփականությունն ունենալ և իրենք ամուսինների սեփականությունն էին ։ Բլեքսթոնը նշել է, որ «նույնիսկ կնոջ օրինական իրավունքների սահմանափակումը մեծ մասամբ նախատեսված է նրան պաշտպանելու և օգուտ բերելու համար։ Այդքան մեծ է Անգլիայի օրենքների բարեհաճությունը կանանց սեռի նկատմամբ» ։
Ամուսնալուծություն
Ժամանակակից պատմության սկզբնական շրջանում Անգլիայում ամուսնության դադարեցման հինգ տարբեր եղանակներ կային։ Նրանցից մեկը ենթադրում էր եկեղեցու դատարան դիմել`մահճակալն ու սեղանը կիսելու համար, ամուսնական դավաճանության կամ կյանքին սպառնացող դաժանության հիման վրա, սակայն դրանից հետո կրկին ամուսնանալու իրավունք չկար ։ 1690 թվականից հետո ամուսնալուծությունը հնարավոր էր միայն խորհրդարան դիմելու միջոցով, այդ գործընթացը երկարատև և թանկ էր ։ 1857 թվականի ամուսնալուծության մասին օրենքը և ամուսնալուծության դատարանները, որոնք ստեղծվել են այս օրենքի իրականացման համար, ամուսնալուծությունը դարձրել են ավելի հեշտ և զգալիորեն ավելի էժան, բայց աղքատների համար ամուսնալուծությունը մնացել է չափազանց թանկ հնարավորություն ։ Այլընտրանքը «մասնավոր բաժանում» ստանալն էր, այսինքն՝ ամուսինների միջև կնքված համաձայնագիր, որը դառնում էր նոտարի կողմից կազմած բաժանման ակտ ։ Դասալքությունը կամ փախուստը նույնպես հնարավոր էին, ընդ որում կինը ստիպված էր լքել ընտանեկան տունը, կամ ամուսինը պարզապես նոր տուն էր ստեղծում իր սիրուհու հետ։ Ի վերջո, կնոջը վաճառելու նվազագույն տարածված ձևն ամուսնությունը խզելու այլընտրանքային անօրինական միջոց էր։ «Կանանց նկատմամբ հարգանքի օրենքները նրանց բնական իրավունքների քննարկման ժամանակ» (1777) նշել են, որ աղքատ կնոջ վաճառքը դիտարկվել է որպես «ամուսնալուծության միջոց», երբ «ամուսինն ու կինը խիստ հոգնել են միմյանցից և համաձայնել են բաժանվել, եթե մտադրվել են հաստատել դիտավորյալ բաժանման իսկությունը` դարձնելով այն հասարակական հնչեղության առարկա» ։
Չնայած 19-րդ դարի որոշ կանայք առարկել են իրենց վաճառքի օրինականության դեմ, XVIII դարի կանանց վաճառքի մասին գրառումները վկայում են, որ նրանց վաճառքն այդ ժամանակաշրջանում կիրառելի է եղել։ Առանց ֆինանսական ռեսուրսների և անկախ կյանքի համար անհրաժեշտ հմտությունների` վաճառքը շատ կանանց համար միակ ելքն էր ձախողված ամուսնությունից ։ Ուենլոկի շուկայում 1830 թվականին 2 շիլինգ 6 պենսով վաճառված մի կին պնդում էր, որ գործարքն ավարտվի, չնայած վերջին պահին նրա ամուսնու մտավախություններին. «Նրա ամուսինը շփոթված էր և փորձել է դադարեցնել գործարքը, սակայն Մեթին ստիպել է նրան շարունակել։ Նա իր ամուսնուն ասել է. «Սրիկա։ Ես պետք է վաճառվեմ։ Ես փոփոխություններ եմ ուզում» :Վաճառքն ամուսնուն ազատում էր ամուսնական պարտականություններից, որը ներառում էր կնոջ համար ֆինանսական պատասխանատվություն ։
Վաճառք
Պարզ չէ, երբ է առաջին անգամ սկսվել հասարակական աճուրդում կնոջը վաճառելու ծիսական սովորույթը, բայց դա, հավանաբար, տեղի է ունեցել մոտավորապես 17-րդ դարի վերջին։ 1692 թվականի նոյեմբերին «Ջոնը՝ Նաթան Ուայթհաուսի որդին՝ Թիփթոնում, իր կնոջը վաճառել է պարոն Բրասերրգյորդլին», չնայած որ վաճառքի եղանակը նկարագրված չէ։ 1696 թվականին Թոմաս Հիթ Մաուլսթերը տուգանվել է «Չիններից Ջորջ Ֆուլերի կնոջ հետ անօրինական կերպով կենակցելու համար... գնելով նրան ամուսնուց 2 ֆունտ ստեռլինգով», և այդ պրակտիկան, կարծես, լայն տարածում է ստացել և հիմնովին ամրապնդվել է ողջ Անգլիայում մինչև XVIII դարի կեսերը՝ պահպանվելով ընդհուպ մինչև XX դարի սկիզբը, չնայած այդ ժամանակ այն գտնվում էր «տարրալուծման առաջադեմ փուլում» ։
Հաշվետվությունների մեծ մասում նշվում է, որ վաճառքի մասին նախապես է հաղորդվել, հնարավոր է՝ տեղական թերթում հայտարարություն անելու միջոցով։ Վաճառքը հաճախ իրականացվում էր տեղական շուկայում, աճուրդի ձևով, ամուսինը կնոջը բերում էր պարանաը վզին, ձեռքին կամ գոտկատեղին գցած ։ Հաճախ գնորդի հետ գործարքը նախապես պայմանավորված էր, և այս դեպքում վաճառքը տեղի էր ունենում խորհրդանշական ամուսնալուծության և կրկին ամուսնության ձևով, ինչպես Մայդսթոունի դեպքում, երբ 1815 թվականի հունվարին Ջոն Օսբորնը պլանավորում էր վաճառել իր կնոջը տեղական շուկայում։ Սակայն քանի որ այդ օրը շուկա չկար, վաճառքը տեղի է ունեցել «Էրլ փողոցում գտնվող ածուխի տակառի դիմաց», որտեղ «շատ կանոնավոր կերպով» նրա կինը և երեխան 1 £-ով վաճառվել են Ուիլյամ Սյորժանտ անունով մի տղամարդու։ Այդ տարվա հուլիսին մի կին է բերվել Սմիթֆիլդի շուկա սայլակով և վաճառվել է 50 գվինեայով և մեկ ձիով։ Վաճառքն ավարտվելուց հետո «տիկինը իր նոր պարոնի և տիրոջ հետ միասին նստել է մի գեղեցիկ կառք, որը նախապես սպասում էր նրանց, և հեռացել» ։
Չնայած նախաձեռնությունը սովորաբար ամուսնունն էր լինում, կինը պետք է համաձայն լիներ վաճառքին։ Մանչեսթերից 1824 թվականի մի զեկույց վկայում է, որ «մի քանի աճուրդներից հետո կնոջ գինը հասել է մինչև 5 շիլինգ, բայց նա չէր հավանել գնորդին, և նրա գինը նորից 3 շիլինգ էր սահմանվել» ։ Հաճախ կինն արդեն ապրում էր իր նոր զուգընկերոջ հետ ։ Մի դեպքում՝ 1804 թվականին, Լոնդոնում գտնվող մի խանութպան կնոջն անկողնում գտել է անծանոթի հետ, ով վեճից հետո առաջարկել է գնել իր կնոջը։ Խանութպանը համաձայնել է, և այդ դեպքում վաճառքը կարող էր դառնալ իրավիճակի լուծման ընդունելի միջոց։ Այնուամենայնիվ, վաճառքը երբեմն ինքնաբուխ էր, և կնոջը գնելու առաջարկ կարող էին անել լիովին անծանոթ մարդիկ։ 1766 թվականի մարտին Սաուֆուորկից մի ատաղձագործ հարբած վիճակում վաճառել է իր կնոջը։ Սթափվելով՝ տղամարդը խնդրել է, որ նա վերադառնա, և նրա մերժումից հետո ինքնասպան է եղել։ Տնային ծեծկռտուքը երբեմն կարող էր նախորդել կնոջ վաճառքին, բայց արձանագրված շատ դեպքերում դա ամուսնությանը վերջ տալու միջոց էր ։ Որոշ դեպքերում կինն ինքն է կազմակերպել իր վաճառքը և նույնիսկ փող է տրամադրել գործակալին` իրեն ամուսնությունից ազատելու համար, ինչպես դա եղել է 1822 թվականին, Պլիմուտում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանայք պատմության մեջ Կատեգորիա:Անգլիայի մշակույթ Կատեգորիա:Անգլիայի պատմություն Կատեգորիա:Ամուսնություն Կատեգորիա:Կանանց իրավունքներ Կատեգորիա:17-րդ դարն Անգլիայում Կատեգորիա:Կանայք Անգլիայում Կատեգորիա:Անգլիայի հասարակություն Կատեգորիա:Կանանց իրավունքները Միացյալ Թագավորությունում
Ջերմաիոնային էմիսիա
Ջերմաիոնային էմիսիա, դրական կամ բացասական իոնների առաքումը շիկացած մարմիններից, իոնային էմիսիայի տեսակ։ Մետաղներում ջերմաիոնային էմիսիա կարող է տեղի ունենալ ինչպես սեփական իոնների, այնպես էլ այն նյութերի իոնների հաշվին, որոնց ատոմներն ադսորբված են մետաղի արտաքին մակերևույթի վրա (այս դեպքում ջերմաիոնային էմիսիան կոչվում է նաև մակերևույթային իոնացում)։ Բարդ նյութերի ջերմաիոնային էմիսիայի հիմնական օրինաչափությունները դեռևս լիովին բացահայտված չեն։ Համեմատաբար լավ է ուսումնասիրված մակերևութային իոնացման հետևանքով դրական իոնների առաքման երևույթը, որը լայնորեն կիրառվում է մաս-սպեկտրաչափական հետազոտություններում, էլեկտրառեակտիվ իոնային շարժիչներում։ Վոլֆրամից պատրաստված ջերմաէլեկտրոնային կաթոդից ցեզիումի ատոմների մակերևութային իոնացման միջոցով ստացված դրական իոններն օգտագործվում են ջերմաէլեկտրոնային փոխակերպիչներում՝ էլեկտրոնների ծավալային լիցքը չեզոքացնելու նպատակով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Իոնային էմիսիա Կատեգորիա:Ատոմային ֆիզիկա
Իրվեն Ավիլա
Իրվեն Բեյբե Ավիլա Ասերո (Irven Beybe Ávila Acero,), պերուացի ֆուտբոլիստ, «Սպորտինգ Կրիստալ» ակումբի հարձակվող։ Հանդես է եկել Պերուի հավաքականի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Ավիլան «Ունիվերսիտարիո» ակումբի սան է։ 2008 թվականի փետրվարի 20-ին 17 տարեկան հասակում «Խոսե Գալվես» ակումբի դեմ մրցախաղում նորամուտն է նշել Պերուի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2009 թվականի սկզբին խաղային պրակտիկա ստանալու նպատակով Իրվենը վարձակալության իրավունքով տեղափոխվել է «Սպորտ Ուանկայո»։ Փետրվարի 16-ին «Ալյանսա Լիմա» ակումբի դեմ մրցախաղում նորամուտ է ունեցել նոր թիմի կազմում ։ Մարտի 22-ին «Սենսիանո» ակումբի դեմ խաղում Ավիլան խփել է իր առաջին գոլը «Սպորտ Ուանկայո» ակումբի կազմում ։ Մեկնարկային մրցաշրջանի արդյունքում նա դարձել է թիմի լավագույն ռմբարկուն և ակումբը գնել է նրա տրանսֆերը։ 2012 թվականի սկզբում Ավիլան տեղափոխվել է «Սպորտինգ Կրիստալ» ակումբ։ «Սպորտ Բոյս» ակումբի դեմ մրցախաղում նորամուտ է ունեցել նոր թիմի կազմում։ Մարտի 18-ին «Լեոն դե Ուանուկո» ակումբի դեմ մրցախաղում Իրվենը խփել է իր առաջին գոլը «Սպորտինգ Կրիստալ» ակումբի կազմում ։ Այդ նույն մրցաշրջանում նա օգնել է ակումբին հաղթել առաջնությունում։
2013 թվականին Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում Պարագվայի «Լիբերտադ» և Բրազիլիայի «Պալմեյրաս» ակումբների դեմ մրցախաղերում Իրվենը խփել է 4 գոլ։
2014 թվականին Ավիլան երկրորդ անգամ դարձել է Պերուի չեմպիոն։ Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում բրազիլիական «Աթլետիկո Պարանաենսե» ակումբի դեմ մրցախաղում խփել է 2 գնդակ ։ 2016 թվականի ապրիլի 20-ին Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում Ուրուգվայ ի «Պենյարոլ» ակումբի դեմ խաղում Իրվենը խփել է գոլ ։
2016 թվականի ամռանը Ավիլան վարձակալության իրավունքով տեղափոխվել է Էկվադորի ԼԴՈւ Կիտո ակումբ։ Օգոստոսի 13-ին «Գուայակիլ Սիթի» ակումբի դեմ մրցախաղում նա նորամուտ է ունեցել էկվադորի ֆուտբոլի առաջնությունում ։ Դեկտեմբերի 10-ին «Մուշուկ Ռունա» ակումբի դեմ խաղում Իրվենը խփել է իր առաջին գոլը ԼԴՈւ Կիտո ակումբի կազմում ։ Վարձակալությունը վերջանալուց հետո նա վերադարձել է «Սպորտինգ Կրիստալ» ակումբ։ 2017 թվականին Ավիլան, խփելով 22 գոլ, դարձել է առաջնության լավագույն ռմբարկու։
Միջազգային կարիերա
2007 թվականին Պերուի պատանեկան հավաքականի կազմում Ավիլան մասնակցել է Հարավային Կորեայում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։
2009 թվականի սեպտեմբերի 5-ին աշխարհի առաջնության որակավորման մրցախաղում Ուրուգվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական դեմ մրցախաղում նորամուտ է ունեցել Պերուի հավաքականի կազմում ։