cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տիգրանուհի
Գաղափարական բովանդակություն
«Տիգրանուհին» պատմվածքի հիմքում ընկած է գյուղացիական կործանվող տնտեսության ողբերգությունը։ Պատմվածքի բովանդակությունը գյուղական ռեալիստական պատկերներով ու բնորոշ մանրամասնություններով հարուստ կյանքի մի ցնցող դրամա է։ Կենցաղավարության ծանր հոգսը սպանում է Վասիլի մարդկային բոլոր զգացմունքները, ամայացնում նրա հոգեկան աշխարհը, սառը հաշվի վերածում նրա կյանքը։ Նույնիսկ հարազատ քրոջ մահը ոչ մի զգացողություն չի առաջացնում նրա մեջ։ Ասես ոչինչ չէր պատահել։ Տիգրանուհին ինչպես ապրել էր աննկատ, նույնքան աննկատ էլ ավանդեց հոգին, իսկ աղքատությունը դարձյալ մնաց գյուղացու տնտեսության բնական վիճակ։ Պատմվածքը պատմում է ոչ թե այն մասին, ինչ որ եղել է, կամ ինչ որ կատարվել է, այլ այն մասին, ինչ չի եղել, կամ մնացել է նույնը։ Եվ հենց սա է ամենասոսկալին ու ողբերգականը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ակսել Բակունցի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Կետո
Կետո, տիտանուհի, Պոնտոսի և Գեայի դուստրը, Փորկիսի քույրը և կինը։ Գրայաների, Գորգոնների և Լադոնի մայրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիտաններ և տիտանուհիներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության հրեշներ Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա
Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա (Preußische Akademie der Wissenschaften), ակադեմիա, որը հիմնվել է Բեռլինում 1700 թվականի հուլիսի 11-ին։ Ակադեմիա ստեղծելու հրամանը ստորագրել է պրուս կուրֆյուրստ (կայսեր ընտրող իշխան) Ֆրիդրիխ I-ը։ Ակադեմիայի ստեղծման գործընթացն անցել է Լայբնիցի ակտիվ մասնակցությամբ, ով և դարձավ ակադեմիայի առաջին նախագահը։ Ստեղծվելու պահին Լայբնիցի առաջարկով ակադեմիան ստացավ «Բրանդենբուրգի կուրֆյուրստի գիտական ընկերություն» (Kurfürstlich Brandenburgische Societät der Wissenschaften) անվանումը։ Կուրֆյուրստը հրաժարվեց ֆինանսավորել ակադեմիայի գործունեության ծախսերը, սակայն փոխարենը նրան՝ Բրանդենբուրգում օրացույցներ հրատարակելու մենաշնորհ տվեց։
1701 թվականին Ֆրիդրիխը դարձավ Պրուսիայի արքան, իսկ ակադեմիան համապատասխանաբար վերանվանվեց Պրուսիայի թագավորական գիտական ընկերություն (Königlich Preußische Sozietät der Wissenschaften) ։ Գիտական ուսումնասիրությունների համար ընկերությունն ստացավ աստղադիտարան (1709), «անատոմիական թատրոն» (1717) և բուսաբանական այգի (1718)։ 1710 թվականին ընդունվեց այս հրամանը, որը գործեց մինչև 1830 թվականը։ Ընկերության գիտական վարկանիշը երկար ժամանակ ցածր էր, մասնակիորեն նաև քիչ ֆինանսավորման պատճառով։
1744 թվականին՝ արդեն Ֆրիդրիխ II-ի գահակալման ժամանակ, ակադեմիան անվանվեց Գիտությունների թագավորական ակադեմիա (Königliche Akademie der Wissenschaften)։ Ակադեմիայի ֆինանսավորումն զգալիորեն բարելավվեց, այն ընդարձակվեց և ապահովվեց լաբորատորիայով (1753)։ Ակադեմիան ղեկավարելու, ինչպես նաև այնտեղ ուսումնասիրություններ կատարելու համար հրավիրվեցին առաջնակարգ գիտնականներ։ 19-րդ դարում Պրուսիայի ակադեմիան արդեն դարձել էր հեղինակավոր գիտական հաստատություն։
20-րդ դարում նացիստների օրոք ակադեմիան ռասայական մաքրման ենթարկվեց։ Պատերազմից հետո դրա հիման վրա 1946 թվականին ստեղծվեց Գերմանական գիտությունների ակադեմիան (Deutsche Akademie der Wissenschaften), իսկ 1972 թվականին ակադեմիան նոր անուն ստացավ՝ ԳԴՀ գիտությունների ակադեմիա (Akademie der Wissenschaften der DDR)։ Գերմանիայի միավորումից հետո ակադեմիան սկսեց անվանվել Բեռլին-Բրանդենբուրգի գիտությունների ակադեմիա (1992)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտությունների ազգային ակադեմիաներ Կատեգորիա:Պրուսիա Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Ծերունի Մասեհյան
Կենսագրություն
Ծերունի Մասեհյանը ծնվել է 1811 թվականին։
Նա ամուսնացել է Աննա Երվանդյանի հետ, ով Անտոն-խան Երվանդյանի քույրն է եղել։ Անտոն-խան Երվանդյանը Նասեր Էդ Դին շահի թագաժառանգի՝ Մոզաֆֆար Էդ Դին Միրզայի ֆրանսերենի ուսուցիչն է եղել՝ այն ժամանակ դրսում ուսումնառած հատուկենտ մարդկանցից ։
Գործունեություն
Մասեհյանը 50 տարի աշխատել է որպես Նասեր էդ Դին շահի արքունական «զարգար բաշիի» (ոսկերչապետի), և ստացել բազում գովասանագրեր։
Նրա ամենահայտնի գործն ադամանդակուռ գլոբուսն է, որը պատրաստվել է Նասեր Էդ Դին շահի պատվերով 1875 թվականին գլխավորելով որկերիչների մի խումբ։ Գլոբուսում օգտագործվել է՝
Այն համարվում է Իրանի ազգային հարստություն և այժմ պահվում է Իրանի կենտրոնական բանկի գոհարեղենի թանգարանում։
Աղբյուրներ
Պարսկերեն՝ Ժանեթ Լազարյան, «Ոսկերիչներ և արծաթագործներ», Իրանահայերի հանրագիտարան։ Հիրմանդ տպագրատուն, Թեհրան։ էջ. 463։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ոսկերիչներ Կատեգորիա:Իրանահայեր
Գոնդեզիան
Գոնդեզիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (1999)
Ժողովածու (1999), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1999 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ դարում ենթադրաբար Գրիգոր, Ստեփանոս քահանա, Կարապետ գրիչների կողմից։ Ստացողները եղել են Գրիգորը և Հովհաննեսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.5×12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 277 թերթից։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 59բ, 102ա, 112բ, 188ա, 189բ, 210ա, հետագայի՝ 210ա (1354 թվական) O :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բենի Բենասի
Բենի Բենասի (Benny Benassi, իսկական անունը Մարկո Ալդո Բենասի (Marco Aldo Benassi, ), իտալացիներ|Իտալացի]] դիջեյ, կոմպոզիտոր, պրոդյուսեր։ 2002 թվականին եղբոր՝ Ալլեի հետ ձայնագրել է հայտնի «Satisfaction» սինգլը։
Խոսե Սարուխան
Խոսե Արիստեո Սարուխան Կերմես (José Sarukhán Kermez, ), կենսաբան, 1989 թ.-ից մինչև 1997 թվականն աշխատել է որպես Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի ռեկտոր։
Բենի Բենասի
Կենսագրություն
Բենի Բենասին ծնվել է 1967 թվականի հուլիսի 13-ին Միլանում։ 2002 թվականին դուրս եկավ նրա «Satisfaction» սինգլը, որը UK Singles Chart-ում զբաղեցրեց երկրորդ տեղը։ Երաժիշտն այժմ ապրում է փոքրիկ Ռեջիո Էմիլիա (Reggio Emilia) քաղաքում, որն 100 կմ հյուսիս հեռավորության վրա է Միլանից։ Այժմ իր հորեղբորորդու՝ Ալլե Բենասիի (Alle Benassi) հետ ձայնագրում է հիթեր աշխարհի dance-բեմերի համար։ Բենին միջահասակ է՝ 175 սմ հասակով, քաշը 75 կգ է։ Նրա սիրած կոմպոզիտորն է Էնիո Մորիկոնեն։
Խոսե Սարուխան
Ուսումնասիրություններ
Ավարտել է բակալավրի աստիճանը Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի գիտությունների ֆակուլտետում, որտեղ ստացել է կենսաբանի կոչում, ստացել է գիտությունների մագիստրոսի կոչում Չափինգոյի քոլեջում, և դոկտորի կոչում՝ Մեծ Բրիտանիայի Ուելսի համալսարանում ։
Բենի Բենասի
Կենսագրություն
Ավելի ուշ Բենի Բենասին, զարմիկը և այլ երաժիշտներ սկսեցին աշխատել ընդհանուր անվանումով՝ Benassi Bros. (Բենասի եղբայրներ) խմբում։ Նրանք լույս ընծայեցին հայտնի հիթեր hypnohouse-minimal ոճում, որոնցից են «Hit My Heart», «Every Single Day», «Make Me Feel»: Երգերը կատարեց իտալացի երգչուհի Dhany-ն։ Իսկ «Illusion», «Turn Me Up» և «Feel Alive» հիթերը՝ վոկալիստ Sandy-ն։
Խոսե Սարուխան
Աշխատանքային փորձ
Վերջին 32 տարիների ընթացքում եղել է հետազոտող, առաջինը՝ Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի կենսաբանության ինստիտուտի, ինչպես նաև 1979-1986 թթ.-ին եղել տնօրեն։ 1980 թ.-ին եղել է Մեքսիկայի ակադեմիական գիտությունների հետազոտական մրցանակի հաղթող ։ 1990 թ.-ին բժիշկ Սարուխանը ստացել է նաև Գիտությունների և արվեստների ազգային մրցանակ ֆիզիկական, մաթեմատիկական և բնական գիտությունների ոլորտում ։
Բենի Բենասի
Կենսագրություն
2007 թվականի օգոստոսին Բենասին թողարկեց Public Enemy խմբի «Bring the Noise» երգի ռեմիքս տարբերակը։ Այն զբաղեցրեց առաջին հորիզոնականը Beatport.com և imeem.com կայքերում։ Այն ստեղծվել է Eclectic Method խմբի ջանքերով։ 2008 թվականի փետրվարին «Bring the Noise» երգը արժանացավ Գրեմմի մրցանակի, որպես ամենալավ պարային ռեմիքս։
Խոսե Սարուխան
Աշխատանքային փորձ
1986-1988 թթ.-ին եղել է Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի գիտական հետազոտությունների համակարգող և 2 տարի՝ բարձրագույն ուսումնական պալատի ռեկտոր, 1989-1997 թթ.-ին Մեքսիկայի և այլ երկրների համալսարաններից ստացել է 6 պատվավոր դոկտորանտուրա։ 2000 թ.-ին նշանակվել է «Սոցիալական և մարդկային զարգացման հարցերով հանձնակատար» նախագահական կաբինետում, սակայն 2002 թ.-ին հրաժարվում է պաշտոնից։
Բենի Բենասի
Կենսագրություն
Rock 'n' Rave ալբոմը, որը դուրս եկավ 2008 թվականի հունիսի 16-ին գովասանքի մեծ ալիք բարձրացրեց։ Հենց այդ ալբոմից էլ սկսվեց եղբայրների երաժշտական պատմության նոր էջը։ Ալբոմի առաջին սինգլն էր ՝ «I Am Not Drunk»: Վերջին թողարկած ալբոմը Electroman անվանումն ունի և լույս է տեսել 2011 թվականի հունիսի 7-ին։ Սակայն նրա հաջողությունները առավել համեստ էին, քան մնացյալ ալբոմները։
Խոսե Սարուխան
Աշխատանքային փորձ
1987 թ.-ի հուլիսի 26-ից բժիշկ Խոսե Սարուխանը Մեքսիկայի ազգային քոլեջի անդամ է։ Նա նաև Հանրապետության նախագահության գիտությունների խորհրդի անդամ էր, ինչպես նշել է Ադոլֆո Մարտինես Պալոմոն նրա երդմնակալության խորհրդաժողովին ։ Կոլիմայի համալսարանի և Մեխիկոյի Լա Սալե համալսարանի պատվավոր բժիշկ է ։
Բենի Բենասի
Սինգլեր
Benny Benassi
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դիջեյներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Իտալացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Միլան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ակումբային դիջեյներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի երաժիշտներ Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Խոսե Սարուխան
Աշխատանքային փորձ
Նրա որդին՝ Արտուրո Սարուխանը, մինչև 2013 թ.-ը եղել է Մեքսիկայի դեսպան Միացյալ Նահանգներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեխիկո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Գիտնականներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեքսիկահայ կենսաբաններ Կատեգորիա:Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
(4980) Մագոմաև
(4980) Մագոմաև (Magomaev), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,201515 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7535 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6496 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2092,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172056 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,84° անկյուն։
Կոչվել է ԽՍՀՄ և Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ Մուսլիմ Մագոմաևի անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Դաշկովցի (գյուղ, Ստարոսինյավսկի շրջան)
Դաշկովցի (Дашківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դաշկովցի գյուղում բնակվում էր 225 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2145 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 104,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1753 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իլյա Արբատով
Իլյա Արբատով (իսկական անուն-ազգանունը՝ Եղիա Յաղուբյան, ), բալետմայստեր, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967), հայ ազգային բալետի հիմնադիրներից։
Կենսագրություն
Իլյա Արբատովը 1916-1921 թթ. Թիֆլիսում սովորել է Պերինիի բալետի ստուդիայում, աշակերտել ռուս հանրաճանաչ բալետմայստեր Միխայիլ Մորդկինին։
Թատերական աշխատանք
1922–1926 թթ. եղել է Բաթումի թատրոնի պարող, 1926–1938 թվականներին՝ նաև բալետմայստեր Թբիլիսիի, Տաշքենդի, Խարկովի, Բաքվի, Կազանի և այլ քաղաքների օպերայի և բալետի թատրոններում։ Այդ տարիներին բեմադրել է Պյոտր Չայկովսկու «Կարապի լիճը», Լեո Դելիբի «Կոպելիա», Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի «Շեհերազադե» և այլ բալետներ։ Այդ ընթացքում նաև մի շարք արտիստների է ուսուցանում և դասավանդում, օրինակ՝ Օրդոյան եղբայրներին։
1938–1958 թթ., ընդմիջումներով, եղել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի պետական թատրոնի գլխավոր բալետմայստերը։ Այս թատրոնում Արբատովը ստեղծել է մի շարք բարձրարվեստ բեմադրություններ՝ Արամ Խաչատրյանի «Երջանկություն», Բորիս Ասաֆևի «Բախչիսարայի շատրվանը», Ռեյնգոլդ Գլիերի «Պղնձե հեծյալը», Գրիգոր Եղիազարյանի «Սևան», Էդգար Հովհաննիսյանի «Մարմար», Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Խանդութ» և այլ բալետներ։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ», Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» և այլ օպերաներում բեմադրել է պարային տեսարանները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բալետի արտիստներ Կատեգորիա:Հայ բալետմայստերներ
Թթվառվույտ
Տարածվածություն
Տարածված է Տավուշի և Սյունիքի մարզերի ստորին ու միջին լեռն, գոտիներում, Երևանի շրջակայքում։ Աճում է կավային լանջերին, ստվերոտ, խոնավ վայրերում, գետափերին։
Արտաքին տեսք
Ցողունի բարձր. 5-40 սմ է։ Տերևները հերթադիր են, մանր տերևակիցներով, եռաբաժան։ Ծաղկաբույլը ցիմոզային է, ծաղիկները՝ երկսեռ, դեղին։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիսին։ Պտուղը երկարավուն տուփիկ է, սերմերը՝ մանր, ձվաձև, կլոր կամ տափակ, շագանակագույն։
Թթվառվույտը բժշկության մեջ
Թփվառվույտը դեղաբույս է, պարունակում է վիտամին C, թրթնջակաթթու։ Պատրաստուկներն օգտագործվում են լեղապարկի հիվանդությունների, տենդի դեպքերում, նաև որպես միզամուղ։
Դիմիտրովո (այլ կիրառումներ)
Դիմիտրովո, կարող է վերաբերել՝
Կամիլ Մոկլեր
Կամիլ Մոկլեր (Camille Mauclair, ), ֆրանսիացի գրող, արձակագիր և գեղարվեստական քննադատ ։
Կենսագրություն
Մոկլերը Ստեֆան Մալարմեի, որին մի քանի աշխատանք է նվիրել, և Մորիս Մետերլինկի տաղանդի մեծ երկրպագուն էր ։ Գրական գործունեությունն սկսել է որպես բանաստեղծ և վիպասան։ Նրա պոեզիան որոշակի հաջողությունների է հասել, նրա բանաստեղծությունների հիման վրա երաժշտություն են ստեղծել այնպիսի կոմպոզիտորներ, ինչպիսիք են Էռնեստ Բլոխը, Գյուստավ Շարպանտյեն, Էռնեստ Շոսոնը և Նադյա Բուլանժեն ։ Մոկլերի ամենահայտնի վեպը՝ «Մեռյալների արևը» (Le Soleil des morts, 1898), roman à clef, ներառում է 1890-ական թվականների առաջատար ավանգարդ գրողների, արվեստագետների և երաժիշտների գեղարվեստական ​​դիմանկարներ։ Ներկայումս այն համարվում է արծաթե դարաշրջանի կարևոր պատմական փաստաթուղթ ։ Գրողն ունի ​​մի շարք գիտահանրամատչելի ​​գրքեր երաժշտության մասին, ներառյալ «Schumann» (1906), «La Religion de la musique» (1909), «Histoire de la musique européenne : 1850—1914» (1914) և «Les Héros de l’orchestre» (1919), որոնք կարևոր դեր են ունեցել 19-20-րդ դարերի Փարիզի երաժշտական տենդենցներն ըմբռնելու համար ։
1893 թվականին նա եղել է Էվր թատրոնի համահիմնադիր։
Որպես գեղարվեստական քննադատ՝ Մոկլերը «Mercure de France»-ում հանդես է եկել այնպիսի արվեստագետների մասին, ինչպիսիք են Պոլ Գոգենը և Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկը՝ չհերքելով իր հիացմունքը նրանց արժանիքների հանդեպ ընդհանուր ճանաչումից հետո ։
Կյանքի վերջին տարիներին նա հիմնականում գրել է ոչ գեղարվեստական աշխատանքներ, այդ թվում եղել է ճանապարհորդային նշումների հեղինակ, ինչպիսիք են՝ «Normandie» (1939), գրողների, արվեստագետների և երաժիշտների կենսագրություններ և գեղարվեստական քննադատությունը։ Գեղանկարչության մասին աշխատանքներում նա կողմնակից էր իմպրեսիոնիզմին և սիմվոլիզմին, բայց արհամարհաբար էր մոտեցել ֆովիզմին, այն բնութագրել է որպես «ներկով դույլ, որը նետվել է հանրության դեմքին» ։ Նա նաև ստեղծել է լիբերտո Անտուան Մարիոտի «Nele Dooryn» երեք գործողություն ունեցող օպերայի համար, որի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1940 թվականին Օպերա Կոմիկում ։
Իր կյանքի վերջում նա համագործակցել է Վիշի Ռեժիմի հետ և աշխատել է «Grand Magazine illustré de la Race : Revivre»-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քննադատներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ինսբրուք
Ինսբրուք (գերմ. Innsbruck), Տիրոլի նահանգի մայրաքաղաքն է և մեծությամբ Ավստրիայի հինգերորդ խոշոր քաղաքը՝ Վիեննայից, Գրացից, Լինցից և Զալցբուրգից հետո։ Գտնվում է Ինն գետի ավազանի և Վիպտալ դաշտավայրի միացման տեղում, որը կապում է քաղաքը 30 կմ դեպի հարավ գտնվող Բրեների լեռնանցքի հետ։
Քաղաքը տեղակայված է ընդարձակ դաշտավայրում՝ բարձրադիր լեռների միջև։ Դեպի հյուսիս Ալպերի Քարվենդել գագաթն է (ծովի մակերևույթից 2334 մ), իսկ հարավից՝ Փատչերքոֆել (ծովի մակերևույթից 2246 մ) և Զարլես (ծովի մակերևույթից 2718 մ) գագաթները։
Ինսբրուքը ձմեռային սպորտաձևերի ճանաչված միջազգային կենտրոն է։ Այստեղ են անցկացվել 1964 թ. և 1976 թ. ձմեռային օլիմպիական խաղերը, ինչպես նաև 1984 թ. ձմեռային պարալիմպիկ խաղերը։ Ինսբրուքում են անցկացվել նաև 2012 թ. առաջին ձմեռային պատանեկական օլիմպիական խաղերը։
Տարածքը 104,91 կմ² է, իսկ բնակչությունը՝ 132.493 մարդ (2018 թ. տվյալներով)։ Կարևոր արդյունաբերական, մշակութային, կրթական, զբոսաշրջային և սպորտային կենտրոն է։
Անվանում
Ինսբրուք անվանումը թարգմանաբար նշանակում է «կամուրջ Ինն գետի վրա» ։ Հայտնի է 10-րդ դարից։ Քաղաք է 1234 թվականից։ Անցյալում կոչվել է Veldidena (լատիներեն Vallis «հովիտ» բառից)։ Պահպանվել է Վիլտեն արվարձանի անվան մեջ ։
Պատմություն
Քաղաքի տարածքում ամենավաղ մարդկային հետքերը թվագրվում են վաղ քարի դարով։ Պահպանված մինչհռոմեական բնակավայրերի անունները վկայում են, որ տարածքը շարունակաբար բնակեցված է եղել։ 4-րդ դարում հռոմեացիները Օենիփոնսում (Ինսբրուք) ստեղծեցին Վելդիդենա բանակային կայազորը (անվանումը պահպանվում է ներկայիս Վիլթեն քաղաքային թաղամասում)՝ Ռետիայի շրջանում Վերոնա-Բրեներո-Աուգսբուրգ կարևոր առևտրային ճանապարհը պաշտպանելու նպատակով։
1429 թ. Ինսբրուքը դարձավ ողջ Տիրոլի շրջանի մայրաքաղաքը, իսկ 15-րդ դարում՝ եվրոպական քաղաքականության և մշակույթի կենտրոն, քանի որ 1490-ականներին կայսր Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Մաքսիմիլիան I-ը նույնպես բնակվել է Ինսբրուքում։ Ինչպես երևում է քաղաքի Հոֆկիրխե եկեղեցուց՝ Ինսբրուքը զգալիորեն շահել է կայսրի ներկայությունից։ Մաքսիմիլիանին հաջորդած կայսրերի կողմից այստեղ նախագծվել և կանգնեցվել է նրա արձանը։ Դամբարանն ու Հաբսբուրգների կայսրի իրական ու առասպելական նախնիների բրոնզե արձանները Ինսբրուքի հիմնական արձաններն են։ Ինսբրուքի և Մեխելեն քաղաքի միջև փոստային կապի ծառայությունը հաստատվել է 1490 թ. Թուրն-անդ-Թաքսիս փոստի կողմից։
1564 թ. Ավստրիայի էրցհերցոգ Ֆերդինանդ II-ը իշխանություն ստացավ գերմանական Տիրոլի շրջանի և այլ ավստրիական տարածքների նկատմամբ, որոնք մինչև 18-րդ դարը կառավարվում էին Ինսբրուքից։ Նա այնտեղ կառուցեց Ամբրաս ամրոցը, որի Վերածննդի շրջանի հազվագյուտ հավաքածուն այսօր պահվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում։ Մինչև 1665 թ. Հաբսբուրգների դինաստիայի ճյուղերն իշխել են Ինսբրուքում անկախ արքունիքի միջոցով։ 1620-ական թվականներին Ալպերից դեպի հյուսիս գտնվող առաջին օպերային թատրոնը բացվեց Ինսբրուքում (Դոգանա)։
1669 թ. բացվեց քաղաքի համալսարանը։ Որպես արքունիքի համար փոխհատուցում՝ կայսր Լեոպոլդ I-ը կրկին կառավարում էր Վիեննայից, երբ Հաբսբուրգների դինաստիայի տիրոլյան ճյուղի իշխանությունն ավարտվեց 1665 թ.։
Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ Տիրոլն անցավ Ֆրանսիայի դաշնակից Բավարիային։ Անդրեաս Հոֆերն առաջնորդեց գյուղացիների տիրոլյան բանակն ընդդեմ բավարական և ֆրանսիական դաշնակից ուժերի և հաղթանակ տարավ Բերգիսելի ճակատամարտում։ Նա դարձրեց Ինսբրուքն իր վարճական միավորի կենտրոնը։ Հետագայում դաշնակից ուժերը կրկին գրոհեցին Տիրոլի ոստիկանական ուժերի վրա, և մինչև 1814 թ. քաղաքը եղավ Բավարիայի կազմում։ Վիեննայի վեհաժողովից հետո վերականգնվեց ավստրիական իշխանությունը։ Մինչև 1918 թ. քաղաքը (Տիրոլի 4 ինքնավար քաղաքներից մեկը) եղել է Ավստրիայի միապետության մասը, նույնանուն շրջանի կենտրոնը և Տիրոլի շրջանի 21 շրջանային իշխանություններից մեկը ։
Տիրոլի հերոս Անդրեաս Հոֆերը մահապատժի ենթարվեց Մանտուայում։ Նրա աճյունը 1823 թ. տեղափոխվեց Ինսբրուք և հողին հանձնվեց Ֆրանցիսկյան եկեղեցում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ առաջին ռազմական գործողությունը Ինսբրուքում տեղի ունեցավ պատերազմի ավարտին։ 1918 թ. փետրվարի 20-ին Իտալիայի տարածքից թռչող դաշնակից ուժերի ինքնաթիռները ռմբակոծեցին Ինսբրուքը՝ կորուստներ պատճառելով ավստրիական բանակում։ Քաղաքը ռմբակոծությունից չվնասվեց ։ 1918 թ. նոյեմբերին իտալական առաջին բանակի 3-րդ կորպուսի զինվորները (20.000-22.000 զինվոր) գրավեցին Ինսբրուքն ու ողջ Տիրոլի շրջանը ։
1929 թ. Ինսբրուքում անցկացվեց առաջին պաշտոնական ավստրիական շախմատի առաջնությունը։
Բռնակցում և ռմբակոծություն
1938 թ. Անշլյուսի հետևանքով Ավստրիան բռնակցվեց Նացիստական Գերմանիային։ 1943 թ. մինչև 1945 թ. ապրիլ ամիսը Ինսբրուքը ենթարկվել է 22 օդային հարձակման և կրել մեծ վնասներ։
Տիրոլ-Հարավային Տիրոլ-Տրենտո եվրագոտի
1996 թ. Եվրոպական Միությունը հաստատեց Ավստրիայի Տիրոլ նահանգի և Իտալիայի հարավային Տիրոլ ու Տրենտո ինքնավար նահանգների տնտեսական ինտեգրումը՝ ճանաչելով Տիրոլ-Հարավային Տիրոլ-Տրենտո եվրագոտու ստեղծումը։
Կլիմա
Ինսբրուքն ունի 0 C իզոթերմով խոնավ մայրցամաքային կլիմա (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում) կամ -3 C իզոթերմով օվկիանոսային կլիմա, քանի որ այն ունի ավելի մեծ տարեկան ջերմաստիճանային տարբերություններ, քան կենտրոնական Եվրոպայի այլ քաղաքները, ինչը պայմանավորված է մայրցամաքի կենտրոնական հատվածում դրա դիրքով և լեռնային տեղանքում դրա տեղայնությամբ։
Ձմեռները հաճախ խստաշունչ (ավելի ցուրտ, քան եվրոպական քաղաքների մեծ մասը) և ձնոտ են, չնայած որ ֆյոնային քամիները երբեմն բերում են զգալի տաք հոսանքներ։
Գարունը կարճատև է. օրերը արագ սկսում են տաքանալ, ջերմաստիճանը երբեմն գերազանցում է 15 °C, սակայն գիշերային զովությունը կամ անգամ ցուրտը պահպանվում է։
Ամառային եղանակը շատ տարբեր է և անկանխատեսելի։ Օրերը կարող են լինել զով՝ մինչև 17 °C և անձրևոտ, կամ արևոտ և շատ շոգ, երբ օդի ջերմաստիճանը հասնում է մինչև 34 °C։ Ամառը, ինչպես բնորոշ է ալպիական կլիմային, ջերմաստիճանի ժամային փոփոխությունը հաճախ լինում է շատ բարձր, իսկ գիշերային զովությունը սովորաբար պահպանվում է։ Ջերամաստիճանը միջինում լինում է 12 °C, սակայն հաճախ կարող է ընկնել մինչև 6 °C։
Միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է 9 °C։
Թաղամասեր և վիճակագրական բաժանումներ
Ինսբրուքը բաժանված է 9 թաղամասերի (կադաստրային բնակավայրեր), որոնք ձևավորվել են նախկինում անկախ համայնքներից կամ գյուղերից ։ Այդ 9 թաղամասերը նույնպես բաժանվում են 20 վարչական շրջանների (կադաստրային շրջաններ)։ Բոլոր վարչական շրջանները գտնվում են մեկական թաղամասի մեջ, բացառությամբ Հունգերբուրգի (վերին Ինսբրուք) վարչական շրջանի, որը բաժանված է երկու թաղամասերի միջև։ Վիճակագրական նպատակներով Ինսբրուքը բաժանված է նաև 42 վիճակագրական միավորների (Statistischer Bezirk) և 178 համարակալված թաղերի (Zählsprengel) ։ Ինսբրուքի 9 թաղամասերն ու դրանց բնակչությունը 2011 թ. հոկտեմբերի 31-ի դրությամբ.
Կառավարություն և քաղաքականություն
2018 թ. տեղական ընտրությունների արդյունքները.
Մշակութային միջոցառումներ
Ինսբրուքը հայտնի զբոսաշրջային ուղղություն է։ Քաղաքում ամեն տարի կազմակերպվում են հետևյալ միջոցառումները.
Սպորտ
Ինսբրուքը, տեղակայված լինելով բարձրադիր լեռների միջև, կատարյալ վայր է ձմեռը դահուկավազքի և դահուկացատկի, իսկ ամռանը՝ լեռնագնացության համար։ Քաղաքի մոտակայքում կան մի քանի հանգստավայրեր։ Նորդքեթթե լեռան մոտ գործում է ճոպանուղի։ Մոտակա այլ հանգստավայրերից են Աքսամեր Լիցումը, Մութերերալմը, Փաթշերքոֆելը, Իգլցը, Զեֆելդը, Թուլֆեսը և Շթուբայի հովիտը։ Վերջինիս հավերժական սառույցները հնարավորություն են տալիս դահուկ քշել անգամ ամառային ամիսներին։ Ձմեռային օլիմպիական խաղերն Ինսբրուքում անցկացվել են երկու անգամ՝ 1964 և 1976 թթ., երբ Կոլորադոյի ընտրողները 1972 թ. մերժեցին պարտատոմսերի հանրաքվե անցկացնել Դենվերի խաղերը ֆինանսավորելու համար։ 1976 թ. Օլիմպիական խաղերը Ալպերի գերմանախոս հատվածում (Ավստրիա, Գերմանիա կամ Շվեյցարիա) անցկացված վերջին խաղերն էին։
Առաջին ձմեռային պատանեկան Օլիմպիական խաղերը անցկացվել են Ինսբրուքում 2012 թ. ։
Ինսբրուքում է անցկացվում նաև 4 Hills մրցաշարի դահուկացատկի 4 մրցումներից մեկը։ Քաղաքում անցկացվող այլ սպորտային միջոցառումներից են 1994-1999 թթ. և 2008 թ. տեղի ունեցած Air & Style Snowboard Contest-ը և 2005 թ. տափօղակով հոկեյի աշխարհի առաջնությունը։ Զեեֆելդ-ին-Տիրոլ քաղաքի հետ միասին 2005 թ. Ինսբրուքում կազմակերպվեց ձմեռային ուսանողական խաղերը (ունիվերսիադա)։ Ինսբրուքի Բերգիզելի ցատկահարթակում է անցկացվում հայտնի Four Hills մրցաշարը։
Ինսբրուքում է գործում FC Wacker Tirol ֆուտբոլային ակումբը, որը 2018-2019 թվականներից հանդես է գալիս Ավստրիայի ֆուտբոլի բունդեսլիգայի առաջին խմբում։ Նախկին թիմերն են FC Swarovski Tirol-ը և FC Tirol Innsbruck-ը։ FC Wacker Innsbruck ակումբի մարզադաշտը՝ Տիվոլի Ստադիոն Տիրոլը, Ֆուտբոլի 2008 թ. Եվրոպայի առաջնությանը մասնակցած 8 մարզադաշտերից մեկն է։ Այն անցկացվել է 2008 թ. հունիսին Շվեյցարիայում և Ավստրիայում։
Այստեղ է անցկացվել նաև ամերիկյան ֆուտբոլի Եվրոբոուլի եզրափակիչ XXII հանդիպումը Swarco Raiders Tirol և Raiffeisen Vikings Vienna ակումբների միջև։
Ամերիկյան ֆուտբոլի 2011 թ. աշխարհի առաջնությունն (2011 IFAF World Championship) անցկացվել է Ինսբրուքում։
Ինսբրուքում են անցկացվել Ժայռամագլցման միջազգային ֆեդերացիայի ժայռամագլցման աշխարհի 2018 թ. առաջնությունը (սեպտեմբերի 6-16) և 2018 թ. խճուղային հեծանվարշավի առաջնությունները (սեպտեմբերի 22-30) ։
Տնտեսություն և ենթակառուցվածք
Ինսբրուք հիմնական զբոսաշրջային կենտրոնը է, ուր մեկ մեկ օրում գիշերում է ավելի քան 1.000.000 զբոսաշրջիկ։
Ինսբրուքում են գտնվում էներգիա արտադրող Tiroler Wasserkraft ընկերության, Տիրոլի և Վորարլբերգի բանկի, Տիրոլի ապահովագրության և MED-EL ընկերության գրասենյակները։ Քաղաքից 20 km հեռավորության վրա են գտնվում նաև Սվարովսկի, Felder Group (մեքենաշինություն) և Swarco ընկերությունների (երթևեկության տեխնոլոգիա) գրասենյակները։
Անշարժ գույքը շատ թանկ է։ Միջին արժեքը մեկ քառակուսի մետրի համար կազմում է €4.430 (2015 թ.), որն Ավստրիայում մեկ քառակուսի մետրի համար ամենաթանկ գինն ունեցող երկրորդ քաղաքն է Զալցբուրգից հետո (€4.823) և Վիեննայից առաջ (€3.980) ։
Տրանսպորտ
Ինսբրուքը գտնվում է A12/A13 մայրուղու հատման կետում (Իննի դաշտի մայրուղի և Բրեններ մայրուղի)՝ կապելով քաղաքը Վերոնայի և Մյունխենի հետ։ Մայրուղու A12 և A13 հատվածները միանում են իրար Ինսբրուքի մոտ, որտեղ ավարտվում է A13 հատվածը։
Ինսբրուքի կենտրոնական երկաթուղային կայարանն Ավստրիայի ամենաբանուկ երկաթուղային կայարաններից մեկն է։ Իննի հովտի գիծը սպասարկում է դեպի Գերմանիա և արևելյան Ավստրիա ուղղությունները, Առլբերգի գիծը՝ դեպի արևմուտք ուղղությունը, իսկ Բրենների գիծը Բրենների լեռնանցքի միջոցով կապում է հյուսիսային Իտալիան հարավային Գերմանիայի հետ։ 2007 թ. դեկտեմբերից Ինսբրուքի երկաթուղային ծառայությունը (Innsbruck S-Bahn) մատուցում է ծառայություններ քաղաքի արվարձանների համար։
Ինսբրուքի օդանավակայանը տեղակայված է Քրատեբիտեն արվարձանում, որը գտնվում է քաղաքի արևմուտքում։ Գործում են չվերթներ դեպի Ֆրանկֆուրտ, Լոնդոն, Ամստերդամ և Վիեննա։ Օդանավակայանն իրականացնում է նաև տարածաշրջանային թռիչքներ Ալպերի շուրջ, ինչպես նաև սեզոնային թռիչքներ այլ ուղղություններով։ Ձմռանը օդանավակայանի գործունեությունն աճում է տարածաշրջան այցելող մեծ թվով դահուկորդների շնորհիվ։ Օդանավակայանի հեռավորությունը քաղաքի կենտրոնից կազմում է 4 կմ։
Քաղաքի հասարակական տրանսպորտը սպասարկում է Innsbrucker Verkehrsbetriebe (IVB), որը ավտոբուսների ու տրամվայների ցանցն ապահովող պետական ընկերություն է։ Տրամվայի ցանցն ունի 4 քաղաքային գիծ (1, 2, 3 և 5) և մերձակա թաղամասերը սպասարկող 2 գիծ՝ գիծ 6-ը Ինսբրուքեր Միթելգեբիրգսբահնից մինչև Իգլց, և STB գիծը՝ Շթուբայի հովտից մինչև Ֆուլփմես։ Մոտակա տարիներին նախատեսվում է ընդարձակել ցանցը՝ հասցնելով արևելքից մինչև հարևան Ռում գյուղը և արևմուտքից մինչև Վյոլս գյուղը։ Քաղաքի կենտրոնում գործում են բազմաթիվ ավտոբուսային գծեր և կապում են քաղաքը շրջակա բնակավայրերի ու թաղամասերի հետ։ Մինչև 2007 թ. ավտոբուսային ցանցը ներառել է նաև տրոլեյբուսային գծեր, սակայն դրանք հանվել են գործածությունից տրամվայի ցանցի ընդլայման աշխատանքների ժամանակ։
2 տարի վերակառուցման աշխատանքներից հետո 2007 թ. դեկտեմբերին վերաբացվեց դեպի Հունգերբուրգ տանող Հունգերբուրգբահն ճոպանուղային ծառայությունը։ Այն ընդլայնել է Ինն գետի վրայով դեպի քաղաքի կենտրոն իր ուղղությունը։ Գիծը համալրվել է նոր սարքերով։ Նշանավոր ճարտարապետ Զահա Հադիդի կողմից նախագծված յուրօրինակ կայարանների շնորհիվ ճոպանուղին միանգամից դարձավ քաղաքի նոր խորհրդանիշը ։ Գիծը վերակառուցվել է իտալական Լայտներ ընկերության կողմից և ներկայումս կարող է տեղափոխել ժամում մինչև 1.200 մարդ ։ Այն սպասարկվում է Innsbrucker Nordkettenbahnen մասնավոր ընկերության կողմից։
Կրթություն
Ինսբրուքը համալսարանական քաղաք է, ունի մի քանի քոլեջներ և համալսարաններ։
Ավստրիայի արտասահմանյան ծառայություն
Ավստրիայի արտասահմանյան ծառայությունը հասարակական կազմակերպություն է, որը 85 կազմակերպություններում և 35 երկրներում տեղեր է հատկացնում ավստրիական լրացուցիչ պետական ծառայության համար հոլոքոստի հիշողության, սոցիալական ծառայության և խախաղության ծառայության բնակավառում։ Այն հիմնադրվել է 1998 թ. Ինսբրուքում Անդրեաս Մասլինգերի և Անդրեաս Հյորթնագլի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Տիրոլի քաղաքներ Կատեգորիա:1234 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իլյուզիոնիզմ
Մոգությունը, (որը հաճախ կոչվում է բեմական մոգություն՝ տարբերելու համար պարանորմալ կամ ծեսական մոգությունից) կատարողական արվեստի տեսակ է, որի ժամանակ զվարճացնում են հանդիսատեսին՝ բեմական հնարքների միջոցով կամ ստեղծելով պատրանքներ անհնարին թվացող կամ գերբնական հմտությունների միջոցով՝ բնական միջոցներով։ Այս հմտությունները կոչվում են մոգական հնարքներ, էֆեկտներ կամ իլյուզիաներ ։ Մասնագետը, ով նման իլյուզիաներ է կատարում, կոչվում է բեմական աճպարար կամ իլյուզիոնիստ։ Որոշ կատարողներ կարող են նաև կոչվել իրենց կողմից ներկայացվող մոգության էֆեկտների տեսակը արտացոլող անվամբ(աճպարար, ձեռնածու, հիպնոտիզյոր, մենտալիստ և այլն )։
Պատմություն
Մոգություն ("magic") բառը ծագում է հունարեն մագիա (mageia (μαγεία)) բառից։ Հին ժամանակներում հույները և պարսիկները դարերով պատերազմում էին, իսկ պարսիկ քահանաները պարսկերենով ծիսակատարություններ էին անում(պարսկերեն magosh, հունարեն magoi )։ Պարսիկ քահանաների ծիսակատարության գործողությունները հայտնի դարձան սկզբում որպես մագեիա(mageia), այնուհետև՝ մագիկա(magika), որը ի վերջո նշանակեց որևէ օտար, ոչ-ուղղափառական կամ անօրինական ծիսական գործողություն։ Կատարումները, որոնք ժամանակակից դիտորդների համար ձեռնածություն է թվում, ամբողջ պատմության ընթացքում իրականացվել են ։ 19-րդ և 20-րդ դարերում մի շարք բեմական մոգեր նույնիսկ այս գաղափարը մտցրեցին իրենց գովազդներում ։ Հնարամտության նույն մակարդակը, որը օգտագործվել է օրինակ Տրոյական ձին ստեղծելու համար, կիրառվում էր զվարճանքների դեպքում, կամ առնվազն գումարի վրա խաղալու ժամանակ խաբելու մեջ։ Այս հնարամտությունները նաև կիրառվում էին տարբեր հին ժամանակների կրոնական և ցեղական գործիչների կողմից՝ անկիրթ հասարակությանը վախ ներշնչելու կամ իրենց կողմնակիցը դարձնելու նպատակով։ Այնուամենայնիվ, իլյուզիոնիստի մասնագիտությունը թափ ստացավ 18-րդ դարում և մեծ հռչակ ունեցավ։
Մոգական հնարքներ
1584 թվականին առաջին անգամ լույս տեսավ մոգական հնարքների մասին գիրք։ Անգլիացի Ռեջինալդ Սքոթը հրատարակեց "Կախարդանքի բացահայտում" գիրքը, որը նվիրված էր մոգերի հնարքների մերկացմանը և ցույց տալու, թե ինչպես է նրանց մոգությունը իրականում կատարվում։ Քննարկված հնարքներից էր "ձեռքի ճարպկության" շնորհիվ պարանով, թղթով և մետաղադրամով մանիպուլյացիաների կատարումը։ Այդ ժամանակահատվածում վախը և հավատքը կախարդանքի հանդեմ լայնատարած բնույթ էր կրում և գիրքը փորձում էր ցույց տալ այդ վախի անտեղիությունը ։ Բոլոր հասանելի օրինակները այրվել են Ջեյմս 1-ի օրոք, 1603 թվականին, իսկ որոնք պահպանվել են, հազվագյուտ են հանդիպում։ Նորից վերատպվել է 1651 թվականին։ 17-դարում նույնատիպ գրքեր հրատարակվեցին, որտեղ պարունակվում էր մի շարք հնարաքների մանրամասն մեթոդները՝ ներառյալ "Ձեռնածության արվեստը"(1614) և "Ձեռնածության անատոմիան. Աճպարարության արվեստը"։ Մինչև 18-րդ դարը մոգական շոուները զվարճանքի հիմնական աղբյուրն էին հանդիսանում տոնավաճառների ժամանակ, երբ շրջիկ կատարողները զվարճացնում էին հանրությանը իրենց մոգական հնարքներով, ինչպես նաև թուր կուլ տալու ավանդական տեսարաններ, աճպարարություն և բերանով կրակ հանգցնել։ 18-րդ դարում, երբ արդեն սկսեց թուլանալ կախարդանքի վերաբերյալ հավատը մարդկանց մոտ, արվեստը գնալով ավելի պատկառելի դարձավ, իսկ շոուները կազմակերպվում էին հարուստ հաճախորդների համար։ Այս շրջանի հայտնի դեմք էր անգլիացի շոումեն՝ Իսահակ Ֆոկսը, ով սկսեց իր գործունեության մասին գովազդել 1720-ականներին. նա նույնսիկ պնդում էր, որ շոու է կազմակերպել թագավոր Գեորգի 2-րդի համար։ 1756-ից մինչև 1781 թվականները Ջակոբ Ֆիլադելֆիան մոգական հնարամտություններ է ցույց տալիս Եվրոպայում և Ռուսաստանում, երբեմն գիտական ցուցադրությունների անվան տակ։
Ժամանակակից բեմական մոգություն
Ժամանակակից ժամանցային մոգության հիմնադիրներից է Ժան Էուջին Ռոբերտ Հուդինը, ով ժամագործ էր. նա 1845 թվականին Փարիզում բացում է մոգության թատրոն։ Նա տոնավաճառային մոգական շոուները փոխարինեց թատրոնի վճարովի շոուներով։ Նրա մասնագիտությունը մեխանիկական ավտոմատներ պատրաստելն էր, որոնք արտաքինից և գործողություններից ելնելով կարծես կենդանի լինեին։ Ռոբերտ-Հուդինսի մեխանիզմներից շատերը, որոնք նա նախագծել էր իլյուզիայի համար, կրկնօրինակվել են իր օգնականի կողմից և հայտնվել են նրա ախոյաններ՝ Ջոն Հենրի Անդերսոնի և Ալեքսանդր Հերրմանի շոուներում։
Էֆեկտների կատեգորիաներ
Մոգերի միջև կարծիքները տարբեր են տվյալ էֆեկտը դասակարգելու դեպքում և տարակարծություններ կան գոյություն ունեցող կատեգորիաների համար։ Օրինակ, որոշ մոգեր "թափանցելիությունը" համարում են առանձին կատեգորիա, իսկ որոշներն էլ այն համարում են վերականգնման կամ տելեպորտացիայի ձև։ Այժմ որոշ մոգեր (Գայ Հոլլինգվորթ և Թոմ Սթոուն) սկսել են վիճարկել այն հասկացությունը, որ բոլոր մոգական էֆեկտները դասակարգվում են սահմանափակ թվով կատեգորիաների մեջ ։ Մոգերի միջև, որոնք հավատում են սահմանափակ թվով կատեգորիաների, նույնպես տարակարծիքներ կան էֆեկտների տեսակների տարբերության համար։
Գաղտնիք
Ավանդաբար մոգերը հրաժարվում են իրենց հնարքների մեթոդները բացահայտել իրենց հանդիսատեսի համար։ Գաղտնիության համար գոյություն ունեն հետևյալ պատճառները՝ Պրոֆեսիոնալ մոգերի կազմակերպությանը անդամագրվելուց պետք է Մոգի Երդում տալ՝ երբեք չբացահայտելու մոգի գաղտնիքը ոչ մոգին։ Երդումը կարող է տարբերվել, սակայն ավանդաբար այն ունի հետևյալ բնույթը՝ "Որպես մոգ, երդվում եմ երբեք չբացահայտել որևէ իլյուզիայի վերաբերյալ գաղտնիք ոչ մոգի, մինչև որ նա չերդվի պահել Մոգի Երդումը։ Խոստանում եմ երբեք որևէ իլյուզիա չիրականացնել որևէ մեկի համար, ով մոգ չէ, քանի դեռ առաջինը չեմ փորձել դրա էֆեկտը և չեմ հասել կատարելության"։ Երդվելով տվյալ անձը համարվում է մոգ և պետք է իր խոստումը պահի մինչև մահ։ Եթե մոգը դրժում է խոստումը և բացահայտում է գաղտնիքը, ապա մյուս մոգերը այլևս չեն ցանկանում վերջինիս սովորեցնել այլ հնարքներ։ Նրանք այլևս չեն կարող դառնալ Մոգերի միջազգային եղբայրության անդամ և դուրս են մնում մոգության հասարակությունից։ Սակայն, թույլատրելի է կիսվել գաղտնիքով նրանց հետ, ովքեր պատրաստ են սովորել մոգություն և ցանկանում են մոգ դառնալ։ Բոլոր մոգությունների գաղտնիքները հասանելի են հանրությանը գրքերի միջոցով, որտեղ նկարագրված է հնարքի գաղտնիքը։ Վեբ կայքերում առաջարկվում են վիդեոներ, ԴիվիԴիներ և ուսումնական նյութեր։ Այդ պատճառով շատ քիչ թվով դասական հնարքներ են պահպանվել չբացահայտված։ Ի հավելում, մոգությունը կենդանի արվեստ է և նոր իլյուզիաները ստեղծվում են զարմանալի արագությամբ։ Երբեմն նոր իլյուզիան ստեղծվում է հնի հիման վրա։ Որոշ մոգեր կարծում են, որ եթե իրենց իլյուզիայի գաղտնիքը բացահատեն իրենց հանդիսատեսին, ապա դրա շնորհիվ ավելի կգնահատվեն հանդիսատեսի կողմից՝ մոգության հմտության համար։ Հաճախ այն, ինչ մոգության բացահայտում է թվում, պարզապես սխալ ուղղություն ցույց տալու ձև է։
Մոգություն սովորելը
Մոգությանը նվիրվելը սովորեցնում է լինել ինքնավստահ և ստեղծագործ, ինչպես նաև սովորեցնում է աշխատանքային էթիկային, որը կապված է մշտապես պրակտիկայով զբաղվելու հետ, և պատասխանատվություններին, որոնք առաջանում են արվեստին նվիրվելուն զուգահեռ ։ Մոգություն սովորելը նույնպես գաղտնի գործընթաց է։ Պրոֆեսիոնալները չեն ցանկանում իրենց գիտելիքներով կիսվել ոչ պրոֆեսիոնալների հետ։ Այս պատճառով հաճախ հետաքրքրվող սկսնակները կարողանում են սովորել միայն մոգության հիմնակակն հնարները։ 1584 թվականից լույս տեսած Ռեջինալդ Սքոթի "Կախարդանքի բացահայտումը" գրքից հետո մինչև 19-րդ դար շատ քիչ թվով գրքեր էին հասանելի մոգերին՝ սովորելու համար կախարդանքի արվեստը, մինչդեռ այսօր անհամար վերնագրերով գրքերը հասանելի են հետաքրքրվողներին։ Ավելի նոր տարբերակներ են վիդեոները և ԴիվիԴի-ները, որոնց մեծ մասը սակայն նախկինում հրատարակված գրքերից վերցված աղբյուրներ են։ Բայց այս տարբերակը կարող է ծառայել որպես տեսողական դրսևորում։ Նրանք, ովքեր ցանկանում են սովորել մոգության արվեստը, կարող են միանալ մոգական ակումբներին։ Այստեղ, և փորձառուները և անփորձները կարող են միասին աշխատել և միմյանց օգնել՝ փոխադարձ բարելավման համար՝ սովորելով նոր մեթոդներ, քննարկելով մոգության բոլոր կողմերը, ելույթ ունենալով միմյանց համար՝ կիսվելով խորհուրդներով, խրախուսանքներով և քննադատությամբ։ Նախքան այս ակումբներին անդամագրվելը, մոգերը պետք է լսումներ անցնեն։ Նպատակը անդամներին ապացուցելն է, որ նրանք մոգեր են և ոչ թե պարզապես ինչ-որ մեկը փողոցից, ով ցանակնում է բացահայտել մոգական գաղտնիքները։ Աշխարհում մոգության ամենամեծ կազմակերպությունը "Մոգերի միջազգային եղբայրությունն" է. այն ունի ամենամսյա ամսագիր՝ "Կապող օղակը"։ Ամենահին կազմակերպությունը "Ամերիկյան մոգերի հասարակությունն" է, որտեղ Հուդինին անդամ էր և երկար տարիներ նախագահում էր այն։ Լոնդոնում կա "Մոգական շրջան" կազմակերպությունը, որը պարունակում է Եվրոպայում մոգական ամենամեծ գրադարանը։ "Դավենպորտի մոգությունը" աշխարհում ամենահին ընտանեկան կախարդական խանութն է։ "Մոգական ամրոցը",որը գտնվում է Հոլիվուդում, համարվում է Մոգական արվեստների ակադեմիայի տունը։
Մոգական ելույթների տեսակներ
Մոգական կատարումները բաժանվում են մի քանի մասնագիտությունների և ոճերի՝
Մոգության ուսումնասիրություն
Մոգության գաղտնի բնույթի պատճառով, այն ուսումնասիրելը կարող է իսկական խնդիր լինել ։ Մի շարք մոգական աղբյուրներ գաղտնի են պահվում և գրադարանների մեծ մասում պահվում է մոգության փոքր պոպուլիստական հավաքածուներ։ Սակայն գոյություն ունեն կազմակերպություններ, որոնք միասին են համախմբում անկախ կոլեկցիոներների, գրողների և մոգության պատմության հետազոտողների։ Նման կազմակերպություններից է Մոգության կոլեկցիոներների ասոցիացիան, որը երեք ամիսը մեկ հրատարակում է ամսագիր և ամեն տարի համաժողով է կազմակերպում։ Մոգության հնարների վերաբերյալ գրվել են մի շարք գրքեր։ Չնայած նմանատիպ գրքերի մեծաքանակությանը, դրանք չկան գրադարաններում կամ գրախանութներում։
Ծանոթագրություններ
Բոսթոնի գրադարան, մոգական շոուների աֆիշաներ Վիկտորիայի անվան պետական գրադարան, մոգերի և մոգությունների հետազոտական ուղեցույց Կոնգրեսի գրադարան, Գիտական, մաթեմատիկական և մոգության գրքեր Կոնգրեսի գրադարան, մոգական մեքենաներ
Կատեգորիա:Կրկես Կատեգորիա:Իլյուզիոնիզմ
Մալայան կղզեխումբ
Մալայան կղզեխումբ (Kepulauan Melayu), երկրագնդի ամենամեծ կղզեխումբն է։ Ներառում է Մեծ Զոնդյան, Փոքր Զոնդյան, Մոլուքյան, Ֆիլիպինյան և այլ մանր կղզիներ (չի ներառում Նոր Գվինեան, որը պատկանում է Օվկիանիային)։ Ամենամեծ կղզիներն են Կալիմանտանն ու Սումատրան։ Ամենախիտ բնակեցված կղզին Ճավան է։
Կղզեխմբի հասարակածային դիրքի հետ են կապված բարձր ջերմաստիճանները և առատ տեղումներն ամբողջ տարվա ընթացքում։ Դաշտավայրերում ջերմաստիճանը պահպանվում է մոտավորապես +25° +28 °C-ի սահմաններում։ Տարվա ընթացքում լինում են 2000 մմ տեղումներ, լեռներում ` մինչև 5000 մմ։
Խոնավ դաշտավայրերում և նախալեռներում տարածված են հասարակածային անտառները, որտեղ աճում են արմավենիներ, ֆիկուսներ, հնդկեղեգ։ Խիտ բնակեցված շրջաններում անտառները ոչնչացված են, նրանց տեղում առաջացել են սավաննաներ։ Անտառներից նվաճված ազատ տարածություններում տարածվում են բրնձի, շաքարեղեգի դաշտեր, բանանի, կաուչուկատու ծառերի, մեխակի, պղպեղի ծառերի, թեյի թփի պլանտացիաներ։ Դրանցից բարձր վայրերում աճում են արմավենիներ (կոկոսյան և այլն)։ Լեռներում աճում են մառախուղի մեջ կորած խոնավ անտառներ։
Ճավա կղզու մի մասը և հասարակածից դեպի հարավ ընկած մանր կղզիները մտնում են հարավային մերձհասարակածային գոտու մեջ։ Այդ շրջաններում տարածված են մշտադալար և տերևաթափ լինող անտառներ ու սավաննաներ։ Հյուսիսային մերձհասարակածային գոտում գտնվում է Ֆիլիպինյան կղզիների մեծ մասը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կղզեխմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մալայան կղզեխումբ Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի կղզիներ Կատեգորիա:Մալայզիայի կղզիներ Կատեգորիա:Արևելյան Թիմորի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ֆիլիպինների կղզիներ Կատեգորիա:Բրունեյի աշխարհագրություն
Փորկիս
Փորկիս, ծովային աստվածություն, Պոնտոսի և Գեայի որդին, Ներևսի, Թավմասի, Եվրիբիայի, Կետոյի եղբայրը (նաև վերջինիս ամուսինը), Գրայաների, Գորգոնների, Լադոն դրակոնի, հեսպերուհիների հայրը։ Հոմերոսի մոտ Փորկիսը, Պոլիփեմոսի մոր՝ նիմփա Թոոսայի հայրն է։ Փորկիսի և Հեկատեի միությունից ծնվել է Սկիլան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիտաններ և տիտանուհիներ
Պաուլ Գորդան
Պաուլ Ալբերտ Գորդան, գերմանացի մաթեմատիկոս։ Քյոնիգսբերգի համալսարանում եղել է Կարլ Յակոբիի ուսանողը, պրոֆեսոր-դոկտորի աստիճան է ստացել Բրեսլաուի համալսարանում (1862) և պրոֆեսորի՝ Էռլանգենի համալսարանում։
Նա հայտնի է որպես «ինվարիանտների տեսության արքա» ։ Նրա ամենահայտնի հայտնագործությունն այն է, որ վերջավոր աստիճանի բինարային ձևի ինվարիանտ օղակները միածին վերջավոր են ։
Նրա և Ալֆրեդ Կլեբշի անունով է կոչվում Կլեբշ-Գորդանի գործակիցները։ Գորդանը հայտնի է նաև որպես Էմմի Նյոթերի գիտական ղեկավարներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Քյոնիգսբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ
Լադոն (այլ կիրառումներ)
Լադոն եզրը կարող է վերաբերել.
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 2001
2001 ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ, ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի 9-րդ խաղարկությունն է, իսկ ընդհանուր 46-րդ խաղարկությունն է։ Որում հաղթեց «Բավարիա Մյունխեն» ֆուտբոլային ակումբը՝ «Վալենսիային»։ Հիմնական և ավելացված ժամանակը ավարտվեց 1-1 հաշվով։ Նշանակվեց 11 մետրանոց հարվածներ, որտեշ ավելի դիպուկ եղան Բավարիայի ֆուտբոլիստները հաղթելով 5-4 հաշվով։ Խաղը կայացել է Ջուզեպե Մեացա մարզադաշտում, Միլան, Իտալիա։
Բազիսային միավոր
Բազիսային միավորը կամ բազիսային կետը (հաճախ անգլերենում հանդիպում է bp, և արտասանվում է "բիփ" ) մեկ տոկոսային միավորի հարյուրերորդ մասն է ։
Սահմանում
Բազիսային միավորը օգտագործվում է այն հաշվարկներում, որտեղ երկու միավորի տարբերությունը փոքր է 1%-ից։ Շատ հաճախ հանդիպում է տոկոսադրույքների հաշվարկներում, որտեղ տոկոսադրույնքների տարբերությունը 1%-ից քիչ է։ Օրինակ 0.10 տոկոս տարբերությունը նշանակում է 10 բազիսային միավորի փոփոխություն (օր. 4.67%-ից տոկոսադրույքը դարձել է 4.77%, նշանակում է ավելացել է 10 բազիսային միավորով կամ կետով)։ Մյուս կողմից 100 բազիսային միավորով աճը նշանակում է 1%-ով աճ։
Ներկայումս բազիսային միավոր հասկացությունը օգտագործվում է ֆինանսական գործիքի տոկոսադրույքի փոփոխությունը կամ երկու տոկոսադրույքների տարբերությունը (սպրեդ) ցույց տալու համար։
Քանի որ պարտավորությունները կամ պարտատոմսը կարող են ներառվել մեկ ընդհանուր ինդեքսի ներքո, դրանց փոփոխությունները տրվում է բազիսային միավորով։ Օրինակ, եթե պարտավորության եկամտաբերությունը տարեկան 0,50%-ով բարձր է Լոնդոնի միջբանկային առաջարկի տոկոսադրույքից (LIBOR), ասում են, որ 50 բազիսային միավոր մեծ է LIBOR-ից, կարճ գրում են "L+50bps" կամ "L+50":
Պերմիրիադ
Միավորի մեկ տասը հազարերորդ մասը 1⁄10,000 սովորաբար կոչում են պերմիրիադ։ Գործնականում մեկ բազիսային միավորը հավասար է մեկ պերմիրիադի, քանի որ մեկ բազիսային կետը տոկոսի մեկ հարյուրերորդ մասն է, իսկ մեկ տոկոսը մեկ միավորի մեկ հարյուրերորդ մասն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տպագրական նշաններ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ
Վրացա
Վրացա (Враца), քաղաք Բուլղարիայի հյուսիս-արևմուտքում` Ստարա Պլանինա լեռնազանգվածի մոտ։ Վրաչայի մարզի վարչական կենտրոնն է։
Գտնվում է մայրաքաղաք Սոֆիայից 112 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի նշանաբանն է «Վրացա քաղաք` հին և երիտասարդ»։
Պատմություն
Ավանդաբար ընդունված է համարել, որ քաղաքը միջնադարում հիմնադրել են թրակիացիները։ Այն սկզբնական շրջանում եղել է ընդամենը ամրոց` շրջապատված աշտարակներով։
1877 թվականին` Պլևենի պաշարումից հետո, Նիկոլայ Լեոնովի գլխավորությամբ հյուսիսարևմտյան Բուլղարիա է ուղարկվում հեծելագունդ, որը բաղկացած էր լեյբ-դրագուններից և լեյբ-ուլաններից։ 1877 թվականի նոյեմբերի 8-ին`կարճ հրաձգությունից հետո, քաղաքն ազատագրվում է։ Մի քանի օր անց դրագունյան ոչ մեծ հեծելազոր և երկու ջոկատներ են ուղարկվում Օրխանիե։ Ռավնա տեղանքում ջոկատն ընկնում է շրջափակման մեջ, իսկ երեք պրապորշչիկները` Միխայիլ Դանիլևսկին, Նիկոլայ Վելինսկին և Դիմիտրի Մազիմովը, մահանում են։ Հեծյալները ստիպված հանձնում են զենքերը, որպեսզի դուրս բերեն զոհված ընկերների դիակները։
Բնակչության քանակ
1990-91 թվականներին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 85.000 մարդ ։ 2011 թվականի տվյալներով այն 60.692 բնակիչ ունի ։
Բնակչության կազմ
2011 թվականիտվյալներով քաղաքի բնակչության կազմն ունի հետևյալ պատկերը.
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքի կենտրոնում տեղադրված է Խրիստո Բոտևի արձանը։ Այնտեղ են գտնվում նաև Կուրպաշովի և Մեժչիևի պաշտպանական աշտարակները։
Բուլղարական ազգային վերածնունդն են խորհրդանշում Խաջիտոշևների, Իվան Զամբինի,Նիկոլա Վոեվոդայի Գրիգորի Նայդենովի, Վրաչանսկու տները և Հարության եկեղեցին (ХVІІІ դար)։
Քաղաքում գործում է գեղարվեստական պատկերասրահ։
Կալե բարձունքին գտնվում է Խրիստո Բոտևի անվան` 1926-1931 թվականներին կառուցված տունը և Ազատության ավետաբերի արձանը։ Որոշ հեռավորության վրա կա կոթող, որի վրա գրված են Վրացան ազատագրողների անունները ։
Պատմության քաղաքային թանգարան
Թանգարանում երկայացված են նաև Խրիստո Բոտևին վերաբերող տեղեկատվություն և ցուցանմուշներ։
Բնություն
Քաղաքը գտնվում է լեռների ստորոտին. որոշ տեղերում ժայռերն ուղղակի կախված են տների վրա։ Քաղաքի միջով հոսում է Լևա գետը։
Կլիմա
Վրացայի կլիման չափավոր ցամաքային է։
Քաղաքական իրավիճակ
Վրացա քաղաքի քաղաքապետը Նիկոլայ Իվանովն է։
Քույր քաղաքներ
Վրացայի քույր քաղաքներն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ
Իվաշուտինո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)
Իվաշուտինո (Ивашутино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Պորոյ (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)
Պորոյ (Порой), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 653 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կառնակի տաճար
Կառնակի տաճար (Իպետ - Իսուտ ,Ipt-swt - «ընտրյալ վայր»), Հին Եգիպտոսի խոշորագույն տաճարային համալիր, Նոր թագավորության գլխավոր պետական սրբավայր։ Համալիրն ընդգրկում է տաճարներ նվիրված Թեբեի երեք աստվածներին՝ գլխավոր աստված Ամոն - Ռային, նրա կնոջը՝ Մուտին և որդուն՝ Խոնսուին։ Գտնվում է հին Թեբեի տարածքում, ժամանակակից Կառնակ բնակավայրում, որը գտնվում է Նեղոսի արևելյան ափին, Լուքսորից 2,5 կմ հեռավորության վրա։
1979 թվականից այս տաճարը (Լուքսորի տաճարի և Թեբեի դամբարանադաշտի հետ) ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
Պատմություն
Թեբեում Ամոն-Ռայի պաշտամունքի գոյության մասին առաջին հիշատակությունը վերաբերում է Միջին թագավորության շրջանին։ Այն ութանկյուն սյուն է՝ ստեղծված XI դինաստիայի Ինիոտեֆ II փարավոնի օրոք և գտնվում է Լուքսորի թանգարանում։ Տաճարային համալիրի պահպանված ամենահին շինությունը, այսպես կոչված, Սպիտակ կապելլան է (տաճար-տաղավար սպիտակ կրաքարից)  կառուցված XII դինաստիայի օրոք Սենուսերտ I փարավոնի կառավարման տարիներին։
Շինարարական աշխատանքները մեծ ծավալի են հասել Նոր թագավորության շրջանում։ Տաճարի կառուցման առաջին խոշոր աշխատանքներն իրականացրել է XVIII դինաստիայի փարավոն Թութմոս I-ը, որի հրամանով կառուցվել են երեք պիլոնները (VI, V և IV), սյունասրահը, ոչ մեծ դահլիճը և երկու կոթողներ ասուանյան կարմիր գրանիտից, որոնցից մեկը մինչ այսօր պահպանված է իր տեղում։ Հին հուշարձանները շրջապատել են պատով՝ դարպասների մոտ կցելով ավազաքարից շինություններ ( IV և V պիլոններ)։ Նրա հաջորդի՝ Թութմոս II-ի օրոք կառուցվել է ևս մեկ պիլոն (VIII):
Տաճարն էապես նորոգել է Թութմոս I-ի դուստր և Թութմոս II-ի այրի, կին-փարավոն Հաթշեփսուտը։ Նա կառուցել է VIII պիլոնը, ընդարձակել Մուտ աստվածուհու տաճարը և  իր հոր համալիրի կենտրոնում ավելացրել Կարմիր կապելլան՝ Ամոն -Ռայի սրբավայրը՝ կարմիր և սև գրանիտից, պատերին իր թագադրման տեսարանով հարթաքանդակներ։ Հետագայում Խատշեպսուտի տաճարը քանդվել և կիրառվել է որպես շինանյութ Ամենհոտեպ III-ի կողմից, վերակառուցվել հելլենիստական շրջանում (Ալեքսանդր Մակեդոնացու և Փիլիպ III Արիդեոսի օրոք), իսկ այսօր վերստեղծվել  Տաճարների թանգարանում բաց երկնքի տակ։