cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բուդդայականություն
Բուդդիզմի ծագում
Բուդդայի հայրը՝ Շուդհոդանա թագավորը, իրեն մեկուսացրել էր արտաքին աշխարհից, շրջապատել էր շքեղությամբ և անում էր ամեն ինչ, որպեսզի թագաժառանգը ոչ մի դժվարություն չտեսնի։ Գաուտաման ապրում էր անհոգ կյանք, նա ամուսնացել էր իր սիրած աղջկա հետ և արդեն ուներ մի երեխա։ Երբ նա դուրս է գալիս պալատից և ականատես լինում բորոտի, զառամյալ ծերունու, ապա՝ թաղման արարողության հետ։ Այսպես անհոգ թագաժառանգը իմանում է, որ աշխարհում կա հիվանդություն, ծերություն և մահ։ Հետո նա հանդիպում է մի չքավոր ճգնավորի, ում կյանքում ոչ մի բան պետք չէր։ Այդ ամենից ցնցված արքայազնն սկսում է մտածել մարդկային կյանքի իմաստի մասին։ Նա փախչում է պալատից և 29 տարեկանում միանում է թափառական ճգնավորակյացներին, որոնց հետ անց է կացնում վեց տարի։ Այդ տարիները խորը մտածմունքների մեջ անցկացնելով, նա 35 տարեկանում դառնում է Բուդդա՝ լուսավորված, արթնացած։ Դրանից հետո Բուդդան 45 տարի քարոզում է իր ուսմունքը։ Բուդդայի աշակերտների թիվն անընդհատ աճում է։ Նրանք միանում են բուդդայական համայնքներին՝ սանգհաներին, որոնք հետո ձևավորեցին բուդդայական վանքեր։ Բոլոր ուղղություններով ուղարկվում են առաքյալներ, ովքեր պետք է տարածեին նոր ուսմունքը։ Բրահմայականները նույնպես դիմում են բուդդիզմին։
Բուդդայականությունը տարածվեց քա­ղաքային ստորին խավերում։ Տիրապետող դասակարգերը որոշ դիմադրությունից հետո ճանաչեցին ու աջակցեցին բուդդայականությանը՝ ելնելով իրենց դասակարգային շահերից։ Միա­ժամանակ նրա գաղափարախոսությունը պահանջում էր հաշտություն ու հնազանդություն և այդ պատճառով էլ տիրապետող դասակարգի համար անվտանգ էր թվում ։
Բուդդիզմի փիլիսոփայությունը խարսխվում է մի շարք սկզբունքների վրա, որոնցից առավել կարևորներն են տիեզերքի համընդհանուր պատճառավորվածության և գոյի անընդհատ լինելության ու փոփոխության սկզբունք­ները։ Ամբողջ տիեզերքում իշխում է պատճառականության օրենքը, չկա մի երևույթ, որը չունենա իր պատճառը։ Բուդդիզմը մերժում է նաև հոգու գոյությունն իբրև մի ամբողջական ու անփոփոխ գոյացություն։ Ինչ­պես մարմինը կազմված է նյութական, այնպես էլ հոգին՝ հոգևոր մասնիկնե­րից, որոնք կոչվում են «դհարմաներ»։ Հոգու անմահության, վերա­բնակեցման և վերամարմնավորման գաղափարներն ընդունվում են բուդդիզմի կողմից։ Ինչպես մարմնի մեռնե­լուց հետո դրա տարրերը սփռվում են տիեզերքով մեկ, այնպես էլ հոգու տարրերը միավորվելով այլ տարրերի հետ՝ գոյացնում են նոր հոգիներ։ Ի տարբերություն համաշխարհային մյուս՝ ավելի երիտասարդ կրոնների՝ քրիստոնեության և իսլամի, բուդդիզմը չի ընդունում արարիչ աստծո գոյությունը։ Աստվածներ գոյության ունեն, բայց նրանք կատարելության հասած մարդիկ են։ Աստծո գոյությունը և աշխարհում գոյություն ունեցող չարիքը, վիշտն ու տառապանքը իրարամերժ են։ Աստվածներ դարձած մարդկանց խնդիրն է օգնել մյուս մարդկանց՝ դուրս գալու լինելության հավերժական շրջապտույտից և ընկնելու նիր­վանայի մեջ։
Բուդդայի վարդապետության արդյունքում հիմնվեցին մի քանի դպրոցներ, որոնց խմբավորում են երկու ուղղության մեջ՝ հինայանա (हीनयान՝ փոքր անիվ) և մահայանա (महायान՝ մեծ անիվ)։ Եթե հինայանա ուղղության ներկայացուցիչները ընդունում են ներ­քին և արտաքին աշխարհների ռեալությունը և կարծում էին, որ նիրվա­նային հասնելու նպատակը բոլոր տեսակի տառապանքներից ազատագրվելն է, ապա մահայանա ուղղության ներկա­յացուցիչները մարդու փրկությունը կախման մեջ էին դնում աստծո ողոր­մածությունից։ Բացի դրանից, նիրվանային հասնելու նպատակը համարում էին ոչ թե սեփական տառապանքների ավարտը, այլ կատարյալ իմաստության հասնելը և բոլոր կենդանի գոյացությունների ազատագրումը տառապանք­ներից ։
Սկզբունքներ
Լինելով կրոնափիլիսոփայական վարդապետություն՝ բուդդիզմը ուղղված էր բրահմանականության դեմ։ Վերջինս հասարակությունը բաժանել էր չորս վառնայի (զայնի), ըստ որի ըն­դունվում էր հասարակական չորս «կաստա» (խավ)՝ բրահմանների (ब्राम्हण՝ քրմեր, ուսուցիչներ, մարգարեներ), քշատրիների (क्षत्रिय՝ արքաներ, կառավարիչներ, ռազմիկներ, զինվորներ), վայշիշների (वैश्य՝ երկրագործներ, արհեստավորներ, առևտրականներ) և շուդրաների (शूद्र՝ ծառաներ և ստրուկներ)։
Ճշմարտություններ
Բուդդան առաջա­ցրեց նոր սկզբունք՝ բոլոր մարդիկ նույնն են և հավասար։ Նրանք տարբերվում են ոչ թե ծագմամբ, մաշկի գույնով, սոցիալական դիրքով, այլ բարոյական գիտակցությամբ, բարձրագույն ճշմարտության ըմբռնմամբ։ Տառապանքներից ազատագրվելու և փրկվելու ուղին Բուդդան տեսնում էր ինքնակատարելագործման, ինքնուրույն կեր­պով բարին ու չարը ճանաչելու, ինքնամաքրագործման ու ինքնաճանաչո­ղության մեջ։ Զոհաբերությունների ծիսակատարությունների համակարգը նա փոխարինեց հաճույքների, կրքերի և ցան­կությունների զոհաբերմամբ ։ Բուդդիզմի փրկության վարդապետության հիմքում ընկած է չորս «վեհագույն ճշմարտությունների» մասին ուսմունքը՝
Բուդդայի 8 առաքինություններն են.
Այս վիճակը կոչվում է «նիրվանա», որը ոչ կյանք է, ոչ մահ, կեցու­թյուն չէ, ոչ կեցություն էլ չէ, որում գտնված և կյանք վերադարձած մարդիկ ազատվում են Սանսարայի և Կարմայի ազդեցություններից, հո­գին ազատում մարմնական կապանքներից և դառնում իմաստուն ։
Հիմունքներ
Մի քանի տարի սեփական մտավոր կարողությունները ուսումնասիրելու ընթացքում Բուդդա Շաքյումանին գալիս է այն եզրակացության, որ մարդկանց տանջվելու պատճառը հենց մարդիկ են, իրենց կապվածությունը կյանքին, նյութական հարստություններին, հավատին՝ առ անփոփոխ հոգի և այլն։ Տանջանքներին վերջ տալու և նիրվանային հասնելու համար պետք է հրաժարվել այդ կապանքներից և սահմանափակումներ դնել ։
Բուդդայի համոզմամբ՝ իր ուսմունքը աստվածային անկեղծություն էր, որը նա ստացել էր սեփական հոգու պայծառակերպությունից։ Ըստ ուսմունքի՝ յուրաքանչյուր մարդ կարող է հասնել կատարելության, սակայն արդյունքը հարաբերական է՝ կախված մարդու հնարավորությունից, կամքի ուշից ու ցանկությունից։ :
Բուդդայի տասը պատվիրաններ
Սանսկրիտից «նիրվանա» թարգմանաբար նշանակում է մարել, հանգցնել կրակը։ Նիրվանայի մեջ ընկածը իր մեջ մարում է ատե­լության, նախանձի և տգիտության կրակը։ Ըստ Բուդդայականու­թյան՝ նիրվանան բացարձակ սիրո, հոգևոր երանության և ներշնչման վիճակ է։ Նիրվանան լուսավորման, պայծառացման գործընթաց է, անհատական կեցության արժանի միացումը բացարձակ կեցու­թյանը՝ բրահմանին։ Բայց նիրվանա կիրականանա, եթե բուդդա­յականը առաջնորդվի Բուդդայի 10 պատվիրաններով ՝
Ուսմունքի տարածում
Բուդդայականությունը Մաուրենների դինաստիայի օրոք (մ.թ.ա. 4-րդ դար) Հնդկաստանում դարձել է իշխող, իսկ Աշոկա կայսրը (մ.թ.ա. 273-232) նրան տվել է պետական կրոնի նշանակություն և նպաստել նրա տարածմանը այլ երկրներում՝ ընդհուպ մինչև Միջին Ասիա և Սիբիր։ Մ.թ.ա. 3-րդ դարից մինչև մ.թ. 1-ին հազարամյակի կեսերը բուդդայականությունն ընդունվել է Ինդոնեզիայում, Հնդկաստանում, մ.թ. 1-ին դարից սկսած թափանցել Չինաստան, Տիբեթ, 4-6-րդ դարերում՝ Կորեա, Ճապոնիա, 16-17-րդ դարերում՝ Մոնղոլիա, 18-րդ դարում՝ Բուրյաթիա։
Հարավարևելյան երկրներում հաստատվել է բուդդայականության հինայանա ուղղությունը՝ հարավային բուդդիզմ անվամբ, հյուսիսում՝ մահայանա՝ հյուսիսային բուդդիզմ անվամբ։ Հնդկաստանում ուսմունքի ծաղկումը տևել է մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի կեսից մինչև մ.թ. 1-ին հազարամյակի սկիզբը, որից և սկսվում է հինդուիզմի զարգացումը ։
Բուդդիզմն այսօր իր մեծությամբ աշխարհի չորրորդ կրոնն է՝ քրիստոնեությունից, իսլամից և հինդուիզմից հետո։ Սանգհա վանականների օրդենը, որն սկիզբ է առել Բուդդայի կենդանության օրոք, աշխարհի հնագույն կազմակերպություններից է։ Բուդդիզմը եղել է առաջին համաշխարհային կրոնը և եղել է աշխարհի ամենամեծ կրոնը 20-րդ դարի առաջին կեսի ընթացքում՝ 1951 թվականին Բուդդիզմն ունեցել է 520 միլիոն հետևորդ։ Այդ ժամանակ մեծությամբ երկրորդը քրիստոնեությունն էր՝ 500 միլիոն հետևորդով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բուդդայականություն
Ալմա Մալեր-Վերֆել
Ալմա Մալեր-Վերֆել (գերմ.` Alma Maria Mahler-Werfel, ծնյալ Ալմա Մարգարետա Մարիա Շինդլեր (Alma Margaretha Maria Schindler), ), ավստրիացի երգահան, գրող, հրատարակիչ, հասարակական գործիչ։
Պատանեկան տարիքում սիրահարվել է կոմպոզիտոր և դիրիժոր Ալեքսանդր ֆոն Ցեմլինսկուն, բայց նրանց հարաբերությունները երկար չեն ձգվել։ Ամուսնացել է կոմպոզիտոր Գուստավ Մալերի հետ, ով չէր խրախուսում նրա երգահանական փորձերը։ Երբ նրա արվեստագիտական ունակությունները խեղդվել են, վրա է հասել ընկճախտը։ Այդ շրջանում սիրարկած է ունեցել գերմանացի ճանաչված ճարտարապետ Վալտեր Գրոպիուսի հետ։ Մալերն սկսել է քաջալերել Ալմայի կոմպոզիտորական փորձերը, նրա որոշ գործեր նախապատրաստել է հրատարակման, բայց հաշտեցման այդ շրջանը երկար չի տևել. 1911 թվականին Մալերը մահացել է։ 1915 թվականին Ալման ու Գրոպիուսն ամուսնացել են, ունեցել երկու դուստր։ Գրոպիուսի հետ ամուսնության ժամանակ ևս Ալման սիրարկած է ունեցել; Նրա սիրո առարկան այս անգամ Ֆրանց Վերֆելն էր՝ ժամանակի ճանաչված գրողներից մեկը։ Ի վերջո՝ Ալման բաժանվել է Գրոպիոուսից և ամուսնացել Վերֆելի հետ։
1938 թվականին՝ անշլյուսից հետո, զույգն ստիպված էր լքել Ավստրիան, քանի որ հրեաների վիճակն այստեղ ևս անապահով էր դարձել (Ֆրանց Վերֆելը հրեա էր)։ Ալման ու Վերֆելը հանգրվանել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Կյանքի վերջին շրջանում Ալման հանդես է եկել որպես սալոնի տիրուհի, որը որոշակի դեր է խաղացել նախ՝ Նյու Յորքի ու Լոս Անջելեսի, այնուհետև՝ Վիեննայի արտիստական կյանքում։
Ունեցել է չորս երեխա` Մարիա Մալեր, Աննա Մալեր, Մանոն Գրոպիուս, Մարտին Գրոպիուս։
Կենսագրություն
Ալմա Մալեր-Վերֆելը ծնվել է 1879 թվականի օգոստոսի 31-ին Վիեննայում` նկարիչներ Էմիլ Շինդլերի և Աննա Բերգենի ընտանիքում։ Ուսուցիչները տանն են դասավանդել նրան։ Տասնհինգ տարեկանում դպրոց են ուղարկել, բայց մի քանի ամիս անց թողել է դպրոցական պարապմունքները։ Վաղ մանկությունից դաստիարակվել է կաթոլիկ եկեղեցու ավանդույթներով։ Հոր մահից հետո կենտրոնացել է դաշնամուրի դասերի վրա։ 1895 թվականին մայրն ամուսնացել է ամուսնու նախկին աշակերտներից մեկի՝ Կարլ Մոլի հետ։ 1899-ին նրանք դուստր են ունեցել : Խորթ հոր միջոցով Ալման ծանոթացել է նկարիչ Գուստավ Կլիմտի հետ, որը սիրահարվել է նրան։ Բայց աղջիկը կարճ ժամանակ անց սառել է նրա նկատմամբ (մինչև Կլիմտի մահը նրանք ընկերներ են մնացել)։
1900 թվականի աշնանը Ալման կոմպոզիցիա է սովորել Ալեքսանդր ֆոն Ցեմլինսկու մոտ։ Սկիզբ է առել փոխադարձ սեր, որը թաքուն են պահել :
Հետագայում Ալման ձեռ է առել Ցեմլինսկուն, ասելով, թե ինքը ցանկացած պահի կարող է նրա պես տգեղի փոխարեեն տասը գեղեցիկ ու երիտասարդ սիրահարներ ունենալ, հայտարարել է նաև, որ  բոլորովին մտադրություն չի ունեցել գաճաճ ու դեգեներատ ջհուդիկներ լույս աշխարհ բերել։
1901 թվականի նոյեմբերին Ալման սկսել է հաճախել Էմիլ Ցուկերկանդլի սալոնը, որտեղ սկսել է սիրահետել իրենից տասնինը տարով մեծ Գուստավ Մալերին (ընդ որում՝ Ցեմլինսկու հետ իր կապերը դեռ չէր խզել)։ Մեկ ամիս չանցած՝ դեկտեմբերի 8-ին գաղտնի նշանվել են, բայց այդ մասին պաշտոնապես հայտարարվել է դրանից երկու շաբաթ անցնելուց հետո միայն։
1902 թվականի մարտի 9-ին Ալման ամուսնացել է Վիեննայի արքունի օպերայի տնօրենի` կոմպոզիտոր Գուստավ Մալերի հետ, ումից ունեցել է երկու դուստր (առաջնեկը՝ Մարիան, հինգ տարեկանում մահացել է դիֆթերիայից, երկրորդը՝ Աննան, հետագայում դարձել է քանդակագործ )։ 1910 թվականի հունիսին, ավագ դստեր մահվան կապակցությամբ իր ընկճվածությունը հաղթահարելուց հետո, Ալման սիրախաղ է սկսել երիտասարդ ճարտարապետ Վալտեր Գրոպիուսի հետ, ում հանդիպել էր SPA-ում հանգստանալիս ։ Մալերն այցելել է Զիգմունդ Ֆրոյդին, զրուցել, խորհրդակցել, և հիմա միայն ենթադրել կարելի է, թե ինչն է եղել նրանց զրույցի նյութը ։
Նա անմիջապես չի վերսկսել հանդիպումերը Գրոպիուսի հետ. 1912-ից 1914 թվականներին բուռն սիրարկած է ունեցել նկարիչ Օսկար Կոկոշկայի հետ, ով, իր նոր մուսայով ոգեշնչված, կերպարվեստի մի շարք նշանակալից երկեր է ստեղծել, այդ թվում՝ նշանավոր «Քամու հարսնացուն» կտավը։ Սակայն Կոկոշկայի՝ իշխելու տենչը, հեղհեղուկ հույզերի փոթորկուն վայրիվերումները հոգնեցրել են սիրահար զույգին, հատկապես Ալմային։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուն պես Կոկոշկան զորակոչվել է ավստրոհունգարական բանակ, և Ալման վերսկսել է հանդիպել Վալտեր Գրոպիուսի հետ։ 1915 թվականի օգոստոսի 18-ին նրանք ամուսնացել են, ունեցել մեկ դուստր, որը հիվանդությունից մահացել է 18 տարեկանում։
Ալման լույս աշխարհ է բերել նաև արու զավակի։ Գրոպիուսն սկզբում հավատացել է, որ դա իր տղան է, սակայն Ալմայի շարունակվող սիրային կապը Ֆրանց Վերֆելի հետ և քաղաքում տարածված խոսակցությունները կասկած են գցել նրա սիրտը, և մեկ տարվա ընթացքում նրանք բաժանվել են։ Մանչուկը, որ անհաս էր ծնվել, այդ ժամանակամիջոցում մահացել է։
Պրահայում ծնված գերմանալեզու բանաստեղծ և արձակագիր Ֆրանց Վերֆելի հետ Ալման սկսել էր հանդիպել դեռևս 1917 թվականի աշնանից, երբ ամուսինը զինվորական ծառայության պարտադրանքով բացակայել է Վիեննայից։ Սակայն իրենց ամուսնությունը նրանք պաշտոնապես ձևակերպել են 1929 թվականին։
Ալման մահացել է 1964 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ Նյու Յորք քաղաքում ։ Աճյունը տեղափոխվել է Վիեննա և հաջորդ տարվա փետրվարի 8-ին հուղարկավորվել Գրինցինգ գերեզմանատանը՝ իր դուստր Մանոնի շիրմի կողքին և առաջին ամուսնու՝ Գուստավ Մալերի գերեզմանից մի քանի քայլ հեռավորության վրա։
Իր գիտակցական ողջ կյանքի ընթացքում նա ճանաչել է, ուղեկցել, հաճախ՝ աջակցել եվրոպական ու ամերիկյան գրականության և արվեստի բազմաթիվ գործիչների, նրանց թվում՝ Լեոնարդ Բերնսթայնին, Բենջամեն Բրիտտենին, Ֆրանց Թեոդոր Չակորին, Էժեն դ՛Ալբերին, Լիոն Ֆոյխտվանգերին, Վիլհելմ Ֆուրտվենգլերին, Գերհարդ Հաուպտմանին, Հուգո Հոֆմանստալին, Մաքս Ռայնհարդին, Կարլ Ցուկմայերին, Յուջին Օրմանդիին, Մորիս Ռավելին, Օտտո Կլեմպերերին, Հանս Պֆինցերին, Հայնրիխ Մանին, Թոմաս Մանին, Ալբան Բերգին, Էրիխ Մարիա Ռեմարկին, Ֆրանց Շրեկերին, Վալտեր Բրունոյին, Ռիխարդ Շտրաուսին, Իգոր Ստրավինսկուն, Առնոլդ Շյոնբերգին... Իր կյանքի պատմությունը Ալմա Մալեր-Վերֆելը գրի է առել «Իմ կյանքը» ինքնակենսագրական գրքում; Լույս են տեսել նաև նրա օրագրությունները։ Գիրքն ու օրագրությունները արժեքավոր աղբյուր կարող էին ծառայել նրա նշանավոր ամուսինների ու ծանոթների կենսագրություններն ու ստեղծագործություններն ուսումնասիրողների համար, սակայն դրանք օգտագործելիս վերջիններս գրեթե միշտ բախվում են այսպես կոչված՝ «Ալմայի հիմնախնդրին»։ Բանն այն է, որ Ալման բազմաթիվ դեպքերում աղավաղում է, կեղծում, ընկնում հակասությունների մեջ... Հյու Վուդը մինչև անգամ եկել է այսպիսի եզրահանգման. «Այն ամենը, ինչին դիպել է նրա ձեռքը, արդեն իսկ արատավորված է» ։
Ալմայի օրագրությունները, մյուս ձեռագրերը, երաժշտական ստեղծագործությունների բնագրերը պահվում են Փենսիլվանիայի համալսարանում, Ավստրիայի ազգային գրադարանում (Վիեննա), Բավարիայի պետական գրադարանում (Մյունխեն) ։ Սկսած 1980-ական թվականներից՝ նրա երգերը պարբերաբար կատարվում են, ձայնագրվում, հրատարակվում ։
Ստեղծագործություններ
Note: Բանաստեղծության բնագրային վերնագիրն է Französisches Wiegenlied կամ Volkslied Note: Բանաստեղծության բնագրային վերնագիրն է Gefunden.
Հետմահու հրատարակություններ
Հետմահու գնահատականներ
Ալմա Մալեր-Վերֆելի մասին հասարակական կարծիքը երբեք միանշանակ չի եղել։ Ինքը՝ Ալման իրեն համարում էր ներշնչանքի աղբյուր, մուսա, ով ստեղծագործական սխրանքների է մղել տաղանդավոր տղամարդկանց, և ժամանակակիցներից ոմանք կիսել են այդ կարծիքը։ Ալմայի կենսագիրներից Բեռնդ Վեսլինգը նրան անվանել է «այս հարյուրամյակի պատմության խորհրդանշական կերպար»։ Կլաուս Մանը նրան համեմատել է գերմանական ռոմանտիզմի ինտելեկտուալ մուսաների և ֆրանսիական ոսկեդարի՝ Մեծ դարի վսեմ և կուրացուցիչ պայծառ տիկնոջ հետ։
Սակայն շատերն էլ Ալմայի մեջ տեսնում էին սեքսաքաղցով բռնված ու բռնկված, ճակատագրական կնոջ, որը հմտորեն օգտագործել է իր կյանքի նշանավոր ուղեկիցներին։ Տեսնում էին նաև հակասեմիտի, ով իր օրագրում գրել է, որ հրեաների հետ կարելի է գործ բռնել, բայց ամուսնանալ՝ երբե՛ք։ Եվ Ֆրանց Վերֆելի հետ ամուսնանալուց առաջ ստիպել է հրաժարվել հուդայականությունից ։ Կին գրող Գինա Կաուսը հայտարարել է, որ Ալման իր ճանաչած անձանցից ամենավատթարագույնն էր; Բանաստեղծ Իվան Գոլի կինը՝ Կլեռը, գրել է, որ Ալմայի հետ ամուսնացողին շուտափույթ մահ է սպասում, իսկ Ալմայի ընկերուհիներից Մարիա Տորբերգը գտնոււմ էր, որ Ալման և՛ մեծագույն կին էր, և, միժամանակ, մեծագույն  կոյանոց։
Ալմայի կերպարը արվեստում
Ալմայի կյանքն ու բնավորությունը շատ արվեստագետների է հետաքրքրել, և նրանք կերտել են այդ ինքնատիպ կնոջ կերպարը իրենց ստեղծագործություններում։ 1974 թվականին էկրան է բարձրացվել կինոռեժիսոր Քեն Ռասելի «Մալեր» ֆիլմը, որտեղ Ալմայի դերը կատարում է Ջորջինա Հեյլը ։ 1996 թվականին իսրայելցի գրող Ջոշուա Սոբոլն ու ավստրիացի ռեժիսոր Պաուլյուս Մանկերն ստեղծել են «Ալմա» դրամատիկ թատերախաղը, որը վեց տարեշրջան անընդմեջ մեծ հաջողությամբ ներկայացվել է Վիեննայում; Դրան գումարվել են չորս հարյուրից ավելի հյուրախաղային ներկայացումները Վենետիկում, Լիսաբոնում, Լոս Անջելեսում, Բեռլինում, Երուսաղեմում, Պրահայում՝ վայրեր, որտեղ ապրել է Ալմա Մալեր-Վերֆելը։ Թատերախաղը հաջորդ տարում վերածվել է հեռուստատեսային եռամաս մինի-սերիալի, ցուցադրվել նաև հեռուստատեսությամբ ։ 2001 թվականին ավստրալիացի կինոռեժիսոր Բրյուս Բերեսֆորդի նկարահանած «Քամու հարսնացուն» (Bride of the wind) ֆիլմում(տե՛ս՝ ) Ալմայի կերպարը մարմնավորել է Սառա Ուինթերը ։ Այդ նույն տարում էկրան է բարձրացել «Մանի ընտանիքը։ Դարի սիրավեպը» հեռուստասերիալը, որտեղ Ալմայի դերի կատարմամբ հանդես է եկել Ֆրանկ Վեդեքինդի թոռնուհին՝ Կարոլա Ռենիեն։ Նույն՝ 2001 թվականին Մաքս Ֆիլիփսի լույս ընծայած «Արվեստագետի կինը» վեպի գլխավոր հերոսուհին նույնպես Ալմա Մալերն է ։ 2010 թվականին գերմանացի կինոռեժիսոր Պերսի Ադլոնն ու նրա որդին՝ Ֆելիքսը, նկարահանել են Mahler auf der Couch (Մալերը բազմոցին) կինոնկարը՝ անվանի կոմպոզիտորի ու նրա կնոջ բարդ, տառապալի հարաբերությունների, Զիգմունդ Ֆրոյդի հետ Մալերի՝ 1910 թվականին կայացած հանդիպման մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ
Տառումովկայի շրջան (Դաղստան)
Տառումովկայի շրջան (Тарумовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1946 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տառումովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3020 կմ²։
Բնակչություն
Շրջանում բնակվում են ռուսներ և կազակներ, հայեր (մեծ մասը Կարաբագլի գյուղում), դարգիններ, նոգայներ, ավարներ և այլք։
Ազգային կազմը ըստ 2010 թվականի մարդահամարի․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դաղստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կաուլերպա
Կաուլերպա, ծովային ջրիմուռների դաս, կանաչ ջրիմուռների ընտանիք, որի 50 սմ, երբեմն ավելի մեծ թալումը փռվում է սուբստրատի վրա։
Ընդհանուր բնութագիր
Արտաքուստ կոճղարմատ է հիշեցնում։ Սա կարծես մի հսկայական բջիջ լինի միասնական պրոտպլաստով, որի մեջ կան բազմաթիվ կորիզներ և քրոմատոֆորներ։ Թալոմի խոռոչը միջնապատեր չունի, բայց նրա մեջ կան տրամախաչող նեցուկային ձգաններ։ Սեռական պրոցեսը իզոգամիա է։ Ամբողջ կենսական շրջանը դիպլոիդ փուլ է։
Առևտրաարդյունաբերական պալատին կից արբիտրաժային դատարան
Հայաստանի Հանրապետության առևտրաարդյունաբերական պալատին կից մշտապես գործող արբիտրաժային դատարան, Հայաստանի Հանրապետությունում գործող մշտական, պետական պաշտոնական մարմին, որը իրականացնում է արդարադատության ոլորտում ձեռնարկատիրական և այլ տնտեսական գործառույթներ և վերահսկում դրանց կատարման ճշգրտությունը։
Գործարար միջավայրում արբիտրաժային դատարանի գերագույն մարմինը կարող է կնքել պայմանագրեր, որի արդյունքում մեծացնել գործընկերների պատասխանատվության աստիճանը։
Արբիտրաժ
Դատական համակարգի քննության կարևորագույն միջոցնեից մեկը արբիտրաժն է, որը հաճախակիորեն օգտագործվում է գործարարների միջև ծագած վեճերի՝ Արբիտրաժի քննությանը հանձնելու մեջ։
2006 թվականին Հայաստանի Հանրապետության նախագահի հրամանագրո ընդունվում է «Առևտրային Արբիտրաժի մասին» օրենքը, որին հաջորդիվ 2007 թվականին ՀՀ առևտրաարդյունաբերական պալատին կից ստեղծվել է Արբիտրաժային դատարանը։
Ներկայումս այն հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության միակ արբիտրաժային հարցերը խորապես քննող դատարանը։ Ինչպես դատական և քննչական համակարգի բաղկացուցիչ մյուս մասերը, այնպես էլ արբիտրաժը ունի գործնական կարևորագույն նպատակ։
Արբիտրաժի միջոցով գործարար միջավայրում միջազգային պայմանագրեր կնքելիս մեծանում է գործընկերների պատասխանատվության աստիճանը։
Արբիտրաժային դատարանի պատմություն
Հիմք ընդունելով «Առևտրային արբիտրաժի մասին», «Առևտրաարդյունաբերական պալատների մասին» ՀՀ օրենքների դրույթները և նորաստեղծ «Սնանկության մասին օրենքը» 2007 թվականի ապրիլի 3-ին բացվում է տարածաշրջանի առաջին արբիտրաժային դատարանը։
Հիմնական գործող կազմի՝ արբիտրների գործունեությունը ՀՀ առևտրաարդյունաբերական պալատի կողմից հաստատված է։
Այդ ընտրության համար հիմք է հանդիսացել թեկնածուների գիտելիքների հարուստ պաշարը, նրանց կարողությունները և բիզնեսի բնագավառում կուտակած փորձը։
Արբիտրաժային ենթակայություն և առևտրային հասկացություններ
Նիստերի գլխավոր քարտուղարն է Արմեն Ոսկանյանը։ ՀՀ արբիտրաժային գործողությունների իրականացնող այս դատարանի կատարած գործողությունները հիմնված են «Առևտրային արբիտրաժի մասին» օրենսգրքում հիշատակված արբիտրաժային վերապահման և համաձայնության վրա, որը հիմնվում է կողմերի միջև կնքված պայմանագրում ամրագրված կետերով։
Երբ վեճի կողմերը գրավոր համաձայնության են գալիս դիմելու արբիտրաժային դատարան, նրանց հայցը դառնում է ընդդատյա արբիտրաժի քննությանը։
Այստեղ կարևոր է, որ ներգրավված բոլոր կողմերը լիովին տեղյակ լինեն իրենց վեճը արբիտրաժ տանելու հետևանքների մասին և հասկանան, թե ինչպես է ընթանում արբիտրաժային գործընթացը։
«Առևտրային արբիտրաժի մասին» ՀՀ օրենքի իմաստով «Առևտրային» հաuկացությունը ներառում է առևտրային բնույթի բոլոր հարաբերությունները՝ ինչպեu պայմանագրային, այնպեu էլ ոչ պայմանագրային։
Առևտրային բնույթի հարաբերությունները մաuնավորապեu ներառում են հետևյալ գործարքները՝ բանկերի կամ այլ ֆինանuական կազմակերպությունների և նրանց հաճախորդների միջև կնքված, ապրանքների ու ծառայությունների մատակարարման և փոխանակման. ծովային,oդային, երկաթուղային և ավտոմոբիլային փոխադրումների։
Երկրաշարժագիտություն
Սեյսմալոգիան գիտություն է երկրաշարժերի մասին, հայերեն թարգմանվում է որպես երկրաշարժագիտություն։
Առավել հզոր երկրաշարժերի մեծ մասը սալերի սահմանագծերին է տեղի ունենում, թեև դրանցից շատերն առաջանում են մայրցամաքային սալերի կենտրոնում։ Երկրաշարժերի մեծ մասը մարդիկ չեն զգում։ Երկրաշարժին նախորդում է լարվածության կուտակումը ապարներում։ Լարվածությունն առաջանում է սալերի շարժման հետևանքով, լինի դա մեկի սահքը մյուսի նկատմամբ, թե միայն մեկի սալաենթաշարժը երկրակեղևի տակ։ Այն պահին և այն վայրում, ուր լարվածությունը գերազանցում է ապարի ամրությանը, ճեղքվածք Է առաջանում։ Այն ձգվում է ապարի լարված հատվածով, և Էներգիան երկրաշարժային ալիքներով տարածվում է բոլոր ուղղություններով։ Երկրաշարժի ցնցումները չափելու համար օգտագործվող ցնցագրերը (սեյսմոգրաֆները) չափազանց զգայուն սարքեր են, որոնք ի վիճակի են գրանցելու երկրագնդի հեռավոր ծայրերից եկող երկրաշարժի ալիքները։ Ցնցագրերի գրանցումների հիման վրա երկրաշարժագետները որոշում են երկրաշարժի ծագման վայրը (Էպիկենտրոնը) և դրա ուժը (ուժգնությունը՝ ըստ Ռիխտերի սանդղակի)։ Երկրաշարժի ինտենսիվության մասին (ըստ Մերկալիի սանդղակի) դատում են ելնելով ականատեսների վկայություններից և շինությունների կրած փոփոխությունից։
Ճապոնիայի անկայունությունը
Ճապոնիան գտնվում է քայքայվող սալային եզրագծի վրա, այդ իսկ պատճառով հաճախակի են հրաբխային ժայթքումներն ու հզոր երկրաշարժերը։ Տարածքը շեշտակի բարձրանալով առաջացնում է լեռներ, որոնք հետագայում արագորեն ենթարկվում են էրոզիայի։ Հետևաբար ճապոնացիները մշտապես ականատես են իրենց երկրի բնապատկերների շարունակական փոփոխությանը։
Գրանցումը
Առաջին ցնցագրերը բաղկացած էին մի սարքից, որը որսում էր ցնցումները։ Բացի այդ, անհրաժեշտ էր գրանցել, թե ժամանակի որ պահին Է եղել առաջին ցնցումը և ցնցումների տևողությունը։ Ցնցագրի աշխատանքի սկզբունքն այն է, որ գրանցող մասը ցնցվում է Երկրի հետ, իսկ սարքի զանգվածեղ մասը մնում է անշարժ։ Որոշ հին սարքերում այդ հսկա զանգվածի քաշը հասնում Էր մի քանի տոննայի։ Ժամանակակից սարքը էլեկտրոնային է և փոքր։
Քարանձավի այլաբանություն
Քարանձավի այլաբանությունը (ալեգորիան) կամ Պլատոնի քարանձավը, տեղ է գտել հույն փիլիսոփա Պլատոնի «Հանրապետություն» աշխատության մեջ՝ «կրթության և դրա բացակայության ազդեցությունը մեր բնավորության վրա» համեմատելու նպատակով։ Այն գրված է Պլատոնի եղբոր՝ Գլաուկոնի և Սոկրատեսի միջև ընթացող երկխոսության տեսքով։ Այլաբանությունը ներկայացված է արևի և բաժանված գծի անալոգիայից հետո։  Այս երեքը բնութագրվում են VII և VIII գրքերի վերջում՝ առնչվելով դիալեկտիկայի հետ։
Այլաբանության մեջ Պլատոնը Սոկրատեսի միջոցով նկարագրում է մի խումբ մարդկանց, ովքեր իրենց ամբողջ կյանքի ընթացքում շղթայված են եղել քարանձավի պատին՝ առջևում տեսնելով միայն դատարկ պատը։ Մարդիկ պատի վրա տեսնում էին իրենց հետևում գտնվող կրակի մոտով անցնող օբեկտների արտացոլված ստվերները, որոնց էլ անուններ էին տալիս. ստվերները բանտարկյալների իրականությունն էին։
Սոկրատեսը բացատրում է, թե ինչպես փիլիսոփան նման է բանտարկյալի, ով ազատվելով քարանձավից հասկանում է, որ պատի ստվերներն ամենևին էլ իրականությունը չեն, քանի որ տեսնում է իրականության իսկական ձևը, այլ ոչ թե արտացոլված պատկերը՝ արտահայտված ստվերների տեսքով։ Քարանձավի բանտարկյալները նույնիսկ չեն ցանկանում լքել իրենց բանտը, քանի որ ավելի լավ կյանքի գոյության մասին չգիտեն։ Բանտարկյալներին մի օր հաջողվում է քանդել իրենց շղթաները և պարզել, որ իրականությունն այնպիսին չէ, ինչպիսին կարծում էին։ Նրանք հայտնաբերում են արևը, որը Պլատոնը օգտագործում է որպես անալոգիա մարդու հետևում գտնվող կրակին, որը մարդը չի տեսնում։ Կրակի նման, որը լույս է սփռում քարանձավի պատերին, մարդու կյանքն ընդմիշտ կապված է այն տպավորությունների հետ, որոնք ստացվում են զգայարանների միջոցով։ Նույնիսկ, եթե այս մեկնաբանությունները (կանտյան տերմինաբանության մեջ՝ ինտուիցիա) իրականության անհեթեթ խեղաթյուրումն են, չենք կարող ինչ-որ կերպ ազատվել մեր մարդկային վիճակի կապանքներից, ինչպես որ բանտարկյալները չէին կարող ազատվել իրենց շղթաներից։ Եթե, այնուամենայնիվ, հրաշքով խուսափենք կապանքներից, կգտնենք մի աշխարհ, որը չենք կարողանա հասկանալ. արևը անհասկանալի է այն մարդու համար, ով երբեք չի տեսել այն։ Այլ կերպ ասած, կհանդիպենք մեկ այլ, անհասկանալի «տարածության», որն էլ, տեսականորեն, բարձրագույն իրականությունն է, այլ ոչ թե այն, ինչը մեզ հայտնի է. իրական ձևի, իրողության տիրույթն է ։
Սոկրատեսը նշում է, որ այս այլաբանությունը կարող է զուգակցվել նախորդ գրվածքների, մասնավորապես, արևի և բաժանված գծի ալեգորիայի հետ։
Բանտարկություն քարանձավում
Պլատոնի պատմությունը սկսվում է այսպես․ Սոկրատեսը խնդրում է Գլաուկոնին պատկերացնել մի քարանձավ, որտեղ մարդիկ մանկությունից բանտարկված են եղել (կարևոր է նշել, որ (տեքստի հիման վրա) բանտարկված են եղել մանկուց, բայց ոչ ծննդյան օրվանից)։ Այս բանտարկյալները շղթայված են այնպես, որ ոտքերն ու պարանոցները ամրացված լինեն՝ ստիպելով նրանց հայացքը հառել իրենց առջևի պատին և, որ չկարողանան իրենց շուրջը կամ միմյանց նայել ։ Բանտարկյալների հետևում կրակ է, բայց կրակի ու բանտարկյալների միջև ցածր պատ կա, որի ետևում մարդիկ քայլում են տեղափոխելով տարբեր առարկաներ կամ տիկնիկներ, սակայն  մարդկանց ստվերները չեն երևում բանտարկյալների մոտ, քանի որ քայլում են պատի ետևում, այլ երևում են տեղափոխվող առարկաների ստվերները (ճիշտ այնպես, ինչպես տիկնիկային ցուցադրողները ունեն էկրաններ, որոնց դիմաց աշխատում են ): Բանտարկյալները իրենց հետևում կատարվող ոչինչ չեն կարող տեսնել, նրանք միայն կարողանում են տեսնել իրենց առջևի պատին գցված ստվերները։ Մարդկանց ձայները արտահայտվում են պատերից, և բանտարկյալները կարծում են, որ այդ հնչյունները ստվերներից են գալիս ։
Սոկրատեսն ասում է, որ ստվերները իրականությունն են բանտարկյալների համար, քանի որ նրանք այլ բան չեն տեսել և չեն գիտակցում, որ իրենց տեսածը կրակի առջևում գտնվող առարկաների ստվերներն են ։
Հրդեհը, կամ լույսն ու տիկնիկները, ստեղծվում են մարդկանց կողմից։ Պլատոնը, նշում է, որ հրդեհը կարելի է նմանեցնել այն քաղաքական դոկտրիններին է, որոնք ուսուցանվում են պետություններում։ Նկարիչները օգտագործում են լույսը և ստվերները` ժամանակի և տեղի գերիշխող ուսմունքները ցույց տալու համար։
Մեկնում քարանձավից
Պլատոնը այնուհետև ենթադրում է, որ բանտարկյալներից մեկը կարողանում է ազատվել։ Այդ բանտարկյալը նայելու է շուրջը և կտեսնի կրակը, սակյան աչքերը կվնասվեն ուժեղ լույսից և դժվար կլինի տեսնել ստվերներ գցող առարկաները։ Եթե նրան ասեին, որ այն, ինչ տեսնում է, իրական է, իրականության այն տարբերակի փոխարեն, որը նա տեսնում էր քարանձավի պատին, չի հավատա։ Ազատված բանտարկյալը կվերադառնա դեպի այն ամենին, ինչին սովոր էր (այսինքն՝ առարկաների ստվերներին)։ Պլատոնը գրում է. «... դա կխանգարի նրա աչքերին, և նա կփախչի` շրջվելով դեպի այն իրերը, որոնց նա կարող էր նայել, և այն, ամենին ինչին հավատում էր, որը ավելի պարզ էր, քան այն, ինչը նրան ցույց էին տալիս» ։
Պլատոնը շարունակում է. «Ենթադրենք, որ ինչ-որ մեկը պետք է առանց կանգ առնելու, ուժ գործադրելով նրան քաշի դեպի վերելքը, դեպի կտրուկ ճանապարհը, մինչև կկարողանա նրան դուրս հանել արևի լույսի տակ» ։ Բանտարկյալը կբարկանա և ցավի մեջ կլինի, արևի պայծառ լույսը կկուրացնի նրան և ավելի կվատթարացնի վիճակը ։
Հետո «աստիճանաբար նրա աչքերը հարմարվում են արևի լույսին։ Սկզբում նա կարողանում է միայն տեսնել ստվերները։ Այնուհետև կարող է ջրի մեջ տեսնել մարդկանց և իրերի արտացոլանքները, իսկ հետո ավելի ուշ տեսնել մարդկանց ու իրերը։ Վերջիվերջո գիշերը նա կկարողանա նայել աստղերին ու լուսնին, մինչև վերջում կկարողանա նայել արևին» ։ Միայն այն բանից հետո, երբ նա արդեն ուղիղ նայում է արևին, «նա կարող է մտածել արևի մասին» և թե ինչ է այն ։
Վերադարձ քարանձավ
Պլատոնը շարունակում է՝ ասելով, որ ազատված բանտարկյալը կմտածի, որ քարանձավի սահմաններից դուրս գտնվող աշխարհը գերազանցում է քարանձավում գոյություն ունեցող աշխարհը և փորձելու է այդ մասին տեղեկացնել քարանձավում մնացած մյուս բանտարկյալներին՝ փորձելով նրանց ցույց տալ այն նոր աշխարհը, որը նա նոր էր ապրել ։
Վերադառնալով քարանձավ՝ բանտարկյալի աչքերը, որ սովոր էին արևի լույսին, քարանձավ մտնելիս խավարում ոչինչ չի տեսնի, ճիշտ այնպես, ինչպես առաջին անգամ արև տեսնելիս ։ Պլատոնի խոսքերով, բանտարկյալները, նկատելով վերադարձող մարդու կուրությունը, կենթադրեն, որ քարանձավից դուրս գալը նրան վնասել է, և, որ նրանք չպետք է կատարեն նմանատիպ ճանապարհորդություն։ Պլատոնը եզրակացնում է, որ բանտարկյալները, եթե կարողանային, կսպանեին յուրաքանչյուրին, ով կփորձեր նրանց քարայրից դուրս հանել ։
Սիմվոլիզմ
Այլաբանությունը պարունակում է սիմվոլիզմի բազմաթիվ ձևեր, որոնք օգտագործվում են ընթերցողին իրականության, երևույթի ավելի ճիշտ ընկալման համար։ Քարանձավը ներկայացնում է մակերեսային, ֆիզիկական իրականությունը։ Այն նաև անտեղյակությունն է, քանի որ քարանձավում ապրողներն ընդունում են միայն այն, ինչ տեսնում են։ Անտեղյակությունն ավելի է խորանում, երբ խավարը ամբողջովին պատում է քարանձավը, և, քանի որ բանտարկյալները չգիտեն ստվերները արտացոլող իրական առարկաների մասին, հավատում են, որ  ստվերները առարկաների իրական ձևերն են։ Շղթաները, որոնք թույլ չեն տալիս բանտարկյալներին քարանձավից դուրս գալ, ցույց են տալիս, որ նրանք հայտնվել են անգիտության մեջ, քանի որ շղթաները կանգնեցնում են նրանց ճշմարտությունը իմանալուց։ Քարանձավի պատերին գցված ստվերները ներկայացնում են մակերեսային ճշմարտությունը, ինչը պատրանք է։ Ազատված բանտարկյալը բացատրում է նրանց, ովքեր հասկանում են, որ ֆիզիկական աշխարհը միայն ճշմարտության ստվերն է, և արևը, որի լույսը ընկնում է բանտարկյալների աչքերին, ներկայացնում է գաղափարների ավելի բարձր ճշմարտությունը։ Լույսը նաև ներկայացնում է իմաստությունը, քանի որ նույնիսկ այն լույսը, որը թափանցում է քարանձավի մեջ, թույլ է տալիս բանտարկյալներին որոշակի չափով տեղեկություն ունենալ ձևերի մասին ։
Գրականություն
Nettleship, Richard Lewis, "Chapter 4 - The four stages of intelligence", Lectures On The Republic Of Plato (2nd ed.), London: Macmillan & Co., 1955
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պլատոն Կատեգորիա:Պլատոնականություն Կատեգորիա:Պլատոնի երկխոսություններ Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական հասկացություններ Կատեգորիա:Մետաֆիզիկա
Two X
Two X (Հանգըլ՝ 투엑스, հապավում Top Win One֊ի համար), հարավկորեական աղջիկների երաժշտական խումբ, թողարկել է J. Tune Camp֊ը 2012 թվականին ։ Խումբը կազմված է չորս անդամից՝ Ջիյու, Ին, Սուրին և Ինյոն։ 2016 թվականին Մունջուն լքել է խումբը։
2012-13՝ դեբյուտ Double Up֊ի և Ring Ma Bell֊ի հետ
2012 թվականի օգոստոսի 16֊ին Two X֊ը դեբյուտ ունեցավ M! Countdown հեռուստատեսային երաժշտական հաղորդման մեջ, որտեղ նրանք դեբյուտ ունեցան «Double Up» սինգլով։ Շուտով դրան հետևեց նրանց երկրորդ սինգլը՝ «Ring Ma Bell» ։
2014, իսկական ժամանակ՝ փոխելով լեյբլը, Hiatus և Մինջուի հեռացում
2014 թվականին Two X֊ը ավարտեց իր պայմանագիրը J. Tune Camp֊ի հետ և նոր պայմանագիր կնքեց Star Gaze Entertainment֊ի հետ։
2016 թվականի հունվարին հրապարակվել է, որ խմբի անդամներից Մինջուն որոշել է լքել խումբը ։
2016 թվականի օգոստոսի 23֊ին խումբը թողարկել է «Over» երգը, որտեղ եղել է նրանց առաջին հանդիպումը երեք տարվանից հետո, ինչպես նաև նրանց առաջին թողարումը չորս հոգով։
Տաուզա
Տաուզա (Тауза), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեդվեդիցա գետի աջ ափին՝ 672 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Bills, Bills, Bills
«Bills, Bills, Bills», ամերիկյան Destiny's Child խմբի երգը, որը ձայնագրվել է The Writing's On The Wall ալբոմում։ ԱՄՆ-ի 1999 թվականին ամենաշատ վաճառված երգերի ցանկում զբաղեցրել է 9-րդ հորիզոնականը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Տլյարատայի շրջան
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տլյարատա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1611,5 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23069 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,32 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դաղստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սանտա Ամալիա
Սանտա Ամալիա (Santa Amalia), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքի Բադախոս նահանգի Լաս Վեգաս Ալտաս շրջանում ։ Զբաղեցնում է 74 կմ² մակերես։ Բնակությունը կազմում է 4338 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 96 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Ցումադինսկի շրջան
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ագվալի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1100 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22683 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դաղստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սոմյուրի ամրոց
Սոմյուրի ամրոց (Château de Saumur), ամրոց Ֆրանսիայի Սոմյուր քաղաքում, Մեն և Լուար դեպարտամենտում։ Կառուցվել է 10-րդ դարում ՝ Տիբո I դե Բլուայի կողմից, որպես պաշտպանական կառույց ի պաշտպանություն նորմանների հարձակումների։ Նրանից բացվում է տեսարաան դեպի Լուար և Տուե գետերը։ 1026 թվականին այն անցավ Ֆուլկ III Ներրայի ձեռքը, ով կտակեց ամրոցը իր պլանտագենետյան ժառանգներին։ 1067 թվականին ավերվելուց հետո, 12-րդ դարի վերջին ամրոցը վերակառուցվել է Անգլիայի թագավոր Հենրի II Պլանտագենետի կողմից։
Պատմություն
13-րդ դարի առաջին կեսին Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ II Օգոստոսը Սոմյուրը միացրեց իր արքայական տիրույթին։ Tres Riches Heures du Duc de Berry նկարազարդ ձեռագրերում ամրոցը պատկերված էր այնպես, ինչպես 1410 թվականին։
1621 թվականին ամրոցը վերածվեց բանակային զորանոցների։ Մոտ երկու դար անց Նապոլեոն Բոնապարտը այն դարձրեց պետական բանտ։
20-րդ դարի առաջին կեսին Սոմյուր քաղաքը ձեռք բերեց ամրոցը և սկսեց վերակառուցման ծրագիր՝ դեկորատիվ արվեստի թանգարան բացելու համար։ Քանի որ Սոմյուրի տարածքը հայտնի է հեծյալների ավանդույթով և ձիարշավային Cadre Noir դպրոցով, ամրոցը ծառայում է նաև որպես Ձիերի թանգարան։ Ամրոցն ունի նաև զնդան և պահակադիտանոց։ Այստեղ է տեղակայված նաև Musée de la Figurine-Jouet թանգարանը, որում ներկայացված է շատ հին խաղալիքների, զինվորների, Ֆրանսիայի թագավորների և ծաղրածուների պատկերազարդումների հավաքածու։
Սոմյուրի ամրոցը 1862 թվականից ընդգրկվել է Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարության պատմական հուշարձանների ցանկում։ 2008 թվականից ի վեր, Սոմյուրում կան 46 շենքեր և կառույցներ, որոնք համարվում են պատմական հուշարձաններ ։ Կոթողների մեծ մասը կառուցված է տեղական քարով` տուֆով։ Ամենակարևոր հուշարձաններից են Սոմյուրի և մոտակա Բյուլիի ամրոցները։ Վերջինս կառուցված է Լուար գետի հարավային ափից 200 մետր հեռավորության վրա, հայտնի է իր նրբագեղ ճարտարապետության համար։ Ամրոցի ճարտարապետն է Ժան Դրոպաուն։ Այլ պատմական հուշարձաններից են Սենտ Պիերը եկեղեցին՝ Սոմյուրի կենտրոնում և Բրիաս ամրոցը, որն էլ գտնվում է գետի հյուսիսային կողմում։ Սոմյուրի ճարտարապետությունը լավ նկարագրված է Մարի Ջեյ Դյուրանդի Promenade D'architectures գրքում։ Այն հրատարակվել է Սոմյուրի զբոսաշրջության գրասենյակի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ
Հիդեո Օչի
Կենսագրություն
Հիդեո Օչին ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 29-ին Ճապոնիայի Սայձյո քաղաքում։ Շոտոկան կարատեով զբաղվել սկսել է 14 տարեկան հասակում ։
Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո Հիդեո Օչին ընդունվել է Տոկիոյի Տակուշոկու համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետ, որտեղ սովորելու տարիներին եղել է համալսարանի կարատեի թիմի անդամ և ավարտելիս արդեն ունեցել է 2-րդ դան ։ Համալսարանն ավարտելուց հետո մեկ տարի աշխատել է շինարարական ընկերության գրասենյակում որպես կրտսեր մենեջեր ։ Մրցումներում հաջողություն ունենալով՝ Հիդեո Օչին հետագայում դառնում է ՃԿԱ մարզիչ։ Նա անցնում է բոլոր թեստերն ու 1964 թվականին դառնում ՃԿԱ հոնբու դոջոյի մարզիչ (գլխավոր վարչության մարզադահլիճ) Տոկիոյում ։
Հետագա տարիներին նա մի քանի անգամ դառնում է Ճապոնիայի չեմպիոն։ 1966 թվականից մինչև 1969 թվականը կատա ու կումիտե ոճերում տարած իր հաղթանակների շնորհիվ նա արժանացել է «Մեծ չեմպիոնի» կոչման։
Հիդեո Օչին 1965-1969 թվականներին մասնակցել է բազմաթիվ մրցաշարերի և մեծ հաջողությունների է հասել Ճապոնիայի ՃԿԱ բաց առաջնություններում։ Առավել հաջողությամբ է հանդես եկել կատա և կումիտե ոճերում՝ զբաղեցնելով մրցանակային տեղեր. Այսպիսով՝ հինգ տարվա ընթացքում նա երեք անգամ դարձել է Ճապոնիայի բացարձակ չեմպիոն ։
1970 թվականին Հիդեո Օչին Մասատոշի Նակայամայի կողմից ուղարկվել է Գերմանիայի՝ փոխարինելու JKA Գերմանիայի գլխավոր մարզիչ Հիրոկազու Կանազավային ։ Նրա գլխավորությամբ Գերմանիայի հավաքականը երեք անգամ հաղթել է Եվրոպայի առաջնություններում։ 1977 թվականին հավաքականը երկրորդ տեղն է զբաղեցրել Լոս Անջելեսում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում։ 1976 թվականի Հիդեո Օչին Ճապոնիայում իր արձակուրդի ժամանակ հաղթել է աշխարհի գործող չեմպիոն Օսակային և առաջին տեղն է զբաղեցրել Ճապոնիայի առաջնությունում։ Ակտիվ ելույթները դադարեցրել է 39 տարեկան հասակում, ինչից հետո սկսել է զբաղվել մարզչական գործունեությամբ ։
1993 թվականին Հիդեո Օչին հիմնադրել է Ճապոնական կարատեի ասոցիացիայի Գերմանիայի մասնաճյուղը՝ DJKB (Deutscher JKA-Karate Bund) :
1997 թվականին Հիդեո Օչին ստացել է 8-րդ դան, իսկ 2016 թվականին՝ 9-րդ դան։
Օչին փոխարինել է Կեինոսուկե Էնոեդային որպես ՃԿԱ Եվրոպայի գլխավոր հրահանգիչ։ Նա հրավիրվում է մասնակցելու նաև կարատեի հետ կապված միջազգային բազմաթիվ միջոցառումների, որոնցից է ISKF վարպետների ճամբարը, որն ամեն տարի անցկացվում է Ֆիլադելֆիայում։
2017 թվականի մայիսի 5-6-ին Հիդեո Օչին այցելել է Հայաստան՝ մասնակցելու «Ջեյ-Քեյ-Էյ Արմենիա» շոտոկան կարատեի ֆեդերացիայի» հիմնադրմանը (վերամիավորմանը) նվիրված միջոցառմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի կարատեիստներ Կատեգորիա:Կարատեի մարզիչներ
Մորգենթաուի պլան
Նախապատրաստում և իրականացման փորձ
Առաջարկվել է 1944 թվականի սեպտեմբերին Քվեբեկի 2-րդ խորհրդաժողովում, որին մասնակցել են Ուինսթոն Չերչիլը և Ֆրանկլին Ռուզվելտը։ Համաժողովին ստորագրվեց հուշագիր, որի համաձայն Գերմանիան պետք է դառնար առավելապես ագրարային երկիր։ Մանրամասները հայտնի են դարձել մամուլին, և ծրագիրը ենթարկվել է սուր քննադատության է ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում։ Դրանից օգտվել է Գեբելսի քարոզչության նախարարությունը, որը հայտարարել է, որ հրեա Մորգենթաուն ցանկանում է Գերմանիան վերածել կարտոֆիլի հսկայական դաշտի։ Ֆելքիշեր Բեոբախտեր թերթը լույս է տեսել Ռուզվելտն ու Չերչիլը համաձայնվել են հրեական մարդասպան ծրագրի հետ վերնագրով։
Քննադատություն և պլանի չեղարկում
Դիտորդները նշել են, որ այդ միջոցառումների արդյունքում գերմանացի բնակչության կենսամակարդակը կտրուկ նվազել է, և տարածվել է հետպատերազմյան սով։
1947 թվականին ԱՄՆ-ի նախկին նախագահ Հերբերտ Հուվերը, դեինդուստրիալացվող Գերմանիա այցելելուց հետո, գրել է։
«Դա պատրանք է, որ բռնակցված Նոր Գերմանիան կարող է վերածվել ագրարային պետության։ Դա անհասանելի է, մինչև մենք ոչնչացնենք կամ դրանից դուրս բերենք 25 մլն մարդու։»
Հերբերտ Հուվեր ։
1947 թվականին Սառը պատերազմի սկսվելուց հետո ընդունվել Է Մարշալի հակառակ արդյունաբերական պլանը։
Տնտեսական գիտության մեջ
Էրիկ Ռայներտը բերում է Մորգենթաուի ծրագրի իրականացման փորձերը՝ որպես օրինակ այն բանի, թե ինչպես է մշակող արդյունաբերության ոչնչացումը պարադոքսալ կերպով հաճախ հանգեցնում գյուղատնտեսության ճգնաժամի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հետևանքներ Կատեգորիա:20-րդ դարը Գերմանիայում Կատեգորիա:Գերմանիայի տնտեսություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն
Սալամեա դե լա Սերենա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Անգելա Հիտլեր
Անգելա Ֆրանցիսկա Յոհանա Համիթց (Angela Franziska Johanna Hammitzsch, ), ի ծնե` Անգելա Հիտլեր (Agela Hitler), առաջին ամուսնու ազգանունով` Ռաուբալ (Raubal):
Ադոլֆ Հիտլերի ավագ քույրը հոր կողմից։
Էլֆրիդա
Էլֆրիդա Մարիա (10.01.1910-24.09.1993), ամուսնու ազգանունով` Էլֆրիդա Մարիա Խոխեգեր։ Էլֆրիդան ամուսնացել է գերմանացի իրավաբան դոկտոր Էրնստ Խոխեգերի հետ 1937 թվականի հունիսի 27-ին, Դյուսելդորֆում, ունեցել է մեկ դուստր` Անգելան  և մեկ որդի` Հայներ (ծնվել է 1945 թվականին) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարչուհիներ
Ալինա Կուկուշկինա
Ալինա Կուկուշինա (Алина Ильинична Кукушкина, ), ռուս կրկնօրինակող և հնչյունավորող դերասանուհի, ով հայտնի է «Մաշան և Արջը» մուլտիպլիկացիայի գլխավոր՝ Մաշայի կերպարի հնչյունավորմամբ։
Կենսագրություն
Մոտ երեսուն սերիա դերասանուհին կերպարը հնչյունավորել է իր ձայնով, սակայն սերիալի երկրորդ մասում դերասնուհու հասունացման պատճառով ռեժիսորները ստիպված են եղել կեղծել նրա ձայնը ։ Վադիմ Ջուկի և Դենիս Չերվյացովի մուլտֆիլի համար գրված երգերը կատարում է Ալինան ։ 2015 թվականին նա մուլտֆիլմում հնչյունավորել է գլխավոր հերոսի քրոջ՝ Դաշայի կերպարը՝ օգնելով Մաշայի կերպարը հնչունավորող դերասանուհուն ։
Ալինայի ձայնը գրավվեց Ինդոնեզիայի հանդիսատեսի ուշադրությունը, մասնավոր հեռուստաալիքներից մեկում սերիալի ցուցադրումից հետո ։ Մուլտֆիլմը ցուցադրվեց ավելի քան 40 երկրներում և թարգմանվեց օտար լեզուներով և կտրուկ բարձրացավ մուլտֆիլմի վարկանիշը, ինչից հետո Ալինան հրավերներ էր ստանում արտերկրից, որտեղ նա երգում և հարցազրույցներ էր տալիս լրագրողներին։ Նա այցելել է Գերմանիա, Վրաստան, Ադրբեջան, Բելառուս ։
2010 թվականին Universal Studios կինոընկերության արտադրողների խնդրանքով Ալինան ռուսերեն կրկնօրինակեց «Անճոռնի ես» մուլտֆիլմի հերոս Ագնեսի կերպարը ։ 2011 թվականին նա վարել է Մոսկվայի «Սլավյանսկի բազար» երաժշտական մրցույթը և ներկայացրել է «Մաշան և Արջը» մուլտֆիլմը ։ Ռուսաստանի գիտության և տեխնոլոգիաների ակադեմիայի Կրասնոգորսկի մասնաճյուղում «Ընդհանուր թելադրանք» ակցիայի հաղորդավարն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Տետերևյատկա (գետ)
Տետերևյատկա (Тетеревятка (река)), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դոբրինկա գետի ձախ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ֆրոզինոնե (գավառ)
Ֆրոզինոնե (իտալերեն՝ Provincia di Frosinone), գավառ Իտալիայում, Լացիո մարզում։
Աշխարհագրական դիրք
Ֆրոզինոնե գավառը գտնվում է Լացիոյի արևելյան մասում և սահմանակից է Աբրուցո, Մոլիզե, Կամպանիա գավառներին։
Վարչական բաժանում
Ֆրոզինոնե նահանգը բաղկացած է 91 կոմունաներից (համայնքներից)։
Hotshot (խումբ)
Hotshot (հանգըլ՝ 핫샷), հարավկորեական տղաների երաժշտական խումբ։ Նրանք դեբյուտ են ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 29֊ին «Take A Shot» սինգլով ։ 2017 թվականի մարտին Քիդ Մոնսթրը և Սունգվոն մասնակցել են Produce 101Produce 101 շոուի 2֊րդ եթերաշրջանին։
Պաշտոնական կայքեր
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2014 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Հարավկորեական պարային երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Գրիգորին և Ակսինյան մակույկում (արձանախումբ)
«Գրիգորին և Ակսինյան մակույկում» քանդակագործական կոմպոզիցիան (Скульптурная композиция «Григорий и Аксинья в лодке») գտնվում է Դոնի Ռոստովի կենտրոնում, Դոնի աջ ափին։ Քանդակագործ Սերգեյ Օլեշնյայի աշխատանքը ստեղծվել է Միխայիլ Շոլոխովի «Խաղաղ Դոն» վեպ-էպոպեայի մոտիվներով և նվիրված է երկու գլխավոր հերոսների` Գրիգորի Մելեխովին և Ակսինյա Աստախովային։ Կոմպոզիցիան տեղադրվել գետի կայարանի մոտակայքում 2013 թվականի հունիսին։ Այն դարձել է «Խաղաղ Դոնի» գործող անձանց նվիրված երրորդ հուշարձանը Ռոստովի մարզում։ «Գրիգորին և Ակսինյան մակույկում» քանդակը, ի թիվս Դոնի թեմայով այլ հուշարձանների, հայտնվել է Դոնի Ռոստովում քաղաքային միջավայրը բարեկարգելու շրջանակներում ։
Նկարագրություն
Քանդակագործական կոմպոզիցիան պատկերում է «Խաղաղ Դոն» վեպի դրվագներից մեկը։ Գրքի հերոսները՝ սիրահարված Գրիգորի Մելեխովն ու Ակսինյա Աստախովան, պատկերված են թիամակույկում նստած՝ Դոն գետով զբոսանքի ժամանակ։ Ակսինյան նրբագեղ զգեստով է, որը զարդարված է ծալքազարդերով և ժանյակներով, նրա ձեռքին փոքրիկ ծաղկեփունջ է։ Գրիգորին նստած է մակույկի խելին, նրա հագին զինվորական համազգեստ է։ Բրոնզե ֆիգուրները պատկերված են բնական մեծությամբ։ Քանդակների միջև կա նստարան, որից հաճախ օգտվում են զբոսաշրջիկները՝ լուսանկարվելու համար։ Մակույկի ցռուկը տեղադրված է քարերի կույտի վրա և բարձրացված է քիչ վերև, իսկ անհամաչափ հիմքը պատրաստված է բետոնից և երեսպատված է անհամաչափ սալիկներով ։
Քաղաքացիների մի մասը քննադատել է կոմպոզիցիան, քանի որ պատկերված դրվագը ոչ մի կապ չունի Դոնի Ռոստովի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Գառնահովիտ)
Պատմություն
Կառուցված է հավանաբար Ներսեհ պատրիկ Կամսարական հայոց իշխանի հովանավորությամբ, իսկ ճարտարապետը եղել է Վարդեսը, ով հավանաբար Մամիկոնյան նախարարական տանից էր։ Սուրբ Գևորգ եկեղեցին առանձնանում է ճարտարապետական և շինարարական ինքնատիպ լուծումներով։ Այն բյուզանդական ոճով կենտրոնագմբեթ, ուղղանկյուն հատակագծով, քառախորան եկեղեցի է։ Գմբեթավոր տանիքի ոճը հազվադեպ է հանդիպում Հայաստանում, հատկապես մեծ շինություններում ։
Քառակուսի հատակագծով ավանդատները գտնվում են աղոթասրահի չորս անկյուններում։ Եկեղեցին ունի երկու մուտք՝ հարավային և արևմտյան։ Եկեղեցու հորինվածքում իշխող է գմբեթի թմբուկը։ Գմբեթատակ քառակուսուց անցումը դեպի գմբեթ իրականացված է մեծ ու փոքր 4 լրացուցիչ տրոմպների միջոցով։ Գմբեթը հենված է քառանկյուն թմբուկի վրա, որն ունի 12 փոքրիկ որմնախորշեր և լուսամուտներ ։
Խաղողի ողկույզներով, ատամնաշարերով, կրկնաշար տերևիկներով քանդակազարդ քիվերն ու լուսամուտների պսակները եկեղեցու դեկորատիվ հարդարանքի մաս են կազմում ։