cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ազազել (սատանա)
Ազազել (רמשנאל, عزازل, ազազիլ), «Մեղքերի քավության նոխազ» հին ծիսակատարության անվանումն է, ապա հին հրեաների հավատալիքներով` ընկած հրեշտակ, սատանա, մասնավորապես անապատի սատանա ։
Հրեշտակ
Ազազելի՝ որպես ընկած հրեշտակներից մեկի մասին պատմությունները ծագել են շատ ուշ (մ.թ.ա. 3-րդ դարից ոչ վաղ) հրեաների ֆոլկլորում և մասնավորապես ֆիքսված է Ենոքի հայտնի, անստույգ գրքում։ Այս գրքում Ազազելը ստորջրյա հսկաների առաջնորդն է, ովքեր ապստամբել են Աստծու դեմ։ Նա տղամարդկանց սովորեցրեց զինագործական արվեստ, կռվել, իսկ կանանց սովորեցրեց հարդարվել, թարկարժեք քերերից զարդեր պատրաստել, ինչպես նաև ստի արվեստին։ Մարդկանց աթեիզմի հետևորդ դարձրեց և սովորեցրեց այլասերվածություն։
Ազազելն առաջին ընկած հրեշտակներից մեկն էր, ով չվախեցավ Աստծուց և նրա կամքից, ինչից հետո հրեշտակապետերին հրամայվեց սպանել նրան, բայց ոչ ոք նրանից ուժեղ չէր, և այդ ժամանակ Աստված հրամայեց Ռաֆայել հրեշտակապետին կտրել նրա թևերը և ուղարկել դժոխք։ «Եվ ասաց Աստված Ռաֆայելին. «Կապի՛ր Ազազելի ձեռքերն ու ոտքերը և նետի՛ր նրան մթության մեջ, մի անցք արա անապատում, որ գտնվում է Դուդաելում և նրան այնտեղ բաց թող։ Եվ նրա վրա կոպիտ և սուր մի քա՛ր դիր և նրան մթությամբ պատի՛ր, որ նա այնտեղ մնա հավերժ և փակիր նրա դեմքը, որպեսզի նա լույս չտեսնի։ Մեծ դատաստանի օրը նա կընկնի կրակի մեջ»։ Աստծու հրամանով նրան կապել են անապատի ժայռին։
Կասկածներ չկան, որ «Ազազել» անունը միայն այս հերոսի ուշ անվանումն է։ Մի քանի տեքստերում նա Նաասի (օձ) դերն է կատարում, իրեն նաև նմանացնում են Պրոմեթևսին, կամ ստանդարտ հերոսի։ Ազազելին հաճախ նաև նմանեցնում են ստորերկրյա թագավորության աստվածներին, ավելի ուշ նաև Լյուցիֆերին։
Կան լեգենդներ, որ Ազազելը մարդկանց սովորեցրել է կախարդանքի, որպեսզի նրանք երկնքից աստղերը, լուսինն ու արևը ավելի մոտ բերեն և դրանք դառնան ավելի մոտ պաշտամունքի առարկա, քան Աստված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դևեր
Ֆիդել Էսկոբար
Ֆիդել Էսկոբար Մենդետա (Fidel Escobar Mendieta, ), պանամացի ֆուտբոլիստ, «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ» ակումբի և Պանամայի ազգային հավաքականի պաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Էսկոբարն իր կարիերան սկսել է «Սան Ֆրանցիսկո» ակումբում։ 2013 թվականի ապրիլի 28-ին՝ «Չեպո» ակումբի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը Պանամայի առաջնությունում ։ Հոկտեմբերի 27-ին «Չորիլո» ակումբի դեմ խաղում Ֆիդելը խփել է իր առաջին գոլը «Սան Ֆրանցիսկո» ակումբի կազմում ։
2014 թվականի սկզբին Էսկոբարը տեղափոխվել է «Սպորտինգ Սան Միգելիտո» ակումբ։ Փետրվարի 6-ին «Արաբե Ունիդո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբում ։ Մարտի 16-ին «Ալյանսա» ակումբի դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը «Սան Ֆրանցիսկո» ակումբի կազմում ։
2016 թվականի ամռանը Էսկոբարը տեղափոխվել է Լիսաբոնի «Սպորտինգ» ակումբ։ Խաղային պրակտիկա ստանալու համար նա սկսել է հանդես գալ երկրորդ կազմում։ Օգոստոսի  6-ին «Պորտիմոնենսի» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Պորտուգալիայի Սեգունդա լիգայում ։
2017 թվականի ամռանը Ֆիդելը վարձավճարով տեղափոխվել է ամերիկական «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ» ակումբ։ «Պորտլենդ Տիմբերս» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը ՄԼՍ-ում։
Միջազգային կարիերա
2015 թվականին Էսկոբարը Պանամայի երիտասարդական հավաքականի կազմում դարձել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի գավաթի երիտասարդական առաջնության արծաթե մեդալակիր Ճամայկայում։ Մրցաշարում նա խաղացել է Մեքսիկայի, ԱՄՆ-ի , Ճամայկայի և Տրինիդադ և Տոբագոյի երիտասարդական հավաքականների դեմ։ Մեքսիկացիների դեմ խաղի ժամանակ Ֆիդելը դարձել է գոլի հեղինակ։ Նույն թվականի ամռանը Էսկոբարը մասնակցել է աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը Նոր Զելանդիայում։ Մրցաշարում նա խաղացել է Արգենտինայի , Ավստրիայի և Գանայի երիտասարդական հավաքականների դեմ։ Արգենտինացիների և ավստրիացիների հանդիպման դե խաղերում Ֆիդելը գոլ է խփել։
Նույն թվականին Էսկոբարը Պանամայի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է Պանամերիկյան խաղերին Կանադայում։ Մրցաշարում նա խաղացել է Պերու, Կանադայի , Մեքսիկայի և Բրազիլիայի հավաքականների դեմ՝ աչքի ընկնելով բրազիլիացիների և պերուացիների դեմ խաղերում։
2015 թվականի փետրվարի 8-ին ԱՄՆ-ի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Էսկոբարը կատարել է իր նորամուտը Պանամայի հավաքականում ։
2017 թվականին Էսկոբարը մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա խաղացել է Մարտինիկայի, Նիկարագուայի և Կոստա Ռիկայի հավաքականների դեմ։
Լասլո Արան
Լասլո Արան (Arany László, ), հունգարացի արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ, բանահավաք։ Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1858 թվականից)։
Ֆիդել Էսկոբար
Միջազգային կարիերա
2018 թվականին Էսկոբարը մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը Ռուսաստանում։ Մրցաշարում նա խաղացել է Բելգիայի, Անգլիայի և Թունիսի հավաքականների դեմ։
Ձեռքբերումներ
Միջազգային
Պանամա (մինչև 20)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պանամացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պանամայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպորտինգ Լիսաբոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Լասլո Արան
Կենսագրություն
Արձակ և բանաստեղծական ստեղծագործությունների, ժողովրդական հեքիաթների ժողովածուների, գրական թարգմանությունների, հետազոտությունների հեղինակ։
Հավաքել է բնօրինակ ժողովրդական հեքիաթներ և 1862 թվականին հրատարակել է դրանք առանձին հատորով («Magyar népmesék»), այնուհետև հրատարակել է հունգարական Էլֆրիդա լեգենդի հիման վրա բանաստեղծական պատմվածք, որի համար ընդունվել է Կիշֆալուդի եղբայրների անվան գրական միություն։
Հորից հետո Լասլո Արանը ակտիվորեն աշխատել է Գուննիի ժառանգության վրա։ Հունգարիայում մեծ ճանաչում ունի Գունների ճակատամարտը (Hunok harca, 1872) կապիտալ աշխատանքի շնորհիվ, որտեղ նկարագրում է տևտոնների (գերմանացիների) և մադյարի պայքարը Հունգարիայում և կոչ է անում իր հայրենակիցներին պայքարել գերմանական լեզվի և մշակույթի վրեժխնդրության դեմ։ Հայտնի է նաև իր բալլադներով, այդ թվում՝ Walesi Bardok-ը, որը հրապարակվել է 1863 թվականին և պարունակում է Հունգարիայում Հաբսբուրգների քաղաքականության թաքնված քննադատությունը։
1872 թվականին անանուն հրատարակել է «A délibábok hőse» չափածո վեպը, որը նկարագրում է Օբլոմովների տոհմի պատմությունը հունգարերենով։
Վեպը մեծ հաջողություն էր վայելում։
Թարգմանել է Շեքսպիրի և Մոլիերի ստեղծագործությունները, «Երազանքի հերոսը» երգիծական պոեմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Բանահավաքներ Կատեգորիա:Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիա
Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիա (չինարեն՝ 中国男子篮球职业联赛, փինյին` Zhōngguó Nánzǐ Lánqiú Zhíyè Liánsài, անգլերեն` Chinese Basketball Association, CBA), տղամարդկանց բասկետբոլի բարձրագույն առաջնություն Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունում։
Առաջնությունը գործարկվել է 1994 թվականին։ Ներկա պահին ասոցիացիայում հանդես է գալիս 18 ակումբ, որոնք էլ իրենց հերթին ստորաբաժանված են ըստ հյուսիսային և հարավային դիվիզիաների։
ՉԲԱ-ում իրենց մասնագիտական կարիերաներն են սկսել հայտնի ասիացի բասկետբոլիստներ Ժիժի Վանը, Յաո Մինգը, Մենգե Բատիրը, Յի Ժիանլյանը և Սուն Յուն, ովքեր հետագայում նաև հանդես են եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում (NBA)։ ՉԲԱ-ում հանդես եկած նշանավոր օտարերկրացի մարզիկներից են NBA-ի նախկին աստղեր Ստեֆոն Մարբերին, Սթիվ Ֆրենսիսը, Գիլբերթ Արինասը և Թրեյսի Մակգրեյդին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի բասկետբոլային լիգաներ Կատեգորիա:1995 հիմնադրումներ Չինաստանում
Լեոպոլդ V Ֆերդինանդ
Լեոպոլդ Ֆերդինանդ Ավստրիացի (Leopold Ferdinand von Österreich, ), Հաբսբուրգներ արքայական տոհմի արքայազն, ավստրիացի էրցհերցոգ և Տիրոլի կոմս Լեոպոլդ V Ֆերդինանդ (Leopold V. Ferdinand) անվան տակ, Պասաու և Ստրասբուրգ եպիսկոպությունների եպիսկոպոս իշխան (Fürstbischof)։
Վաղ տարիներ
Լեոպոլդ Ֆերդինանդը ծնվել է 1586 թվականի հոկտեմբերի 5-ին կամ 9-ին Գրացում։ Նա Ավստրիայի էրցհերցոգ Կարլ II-ի և Վիտելսբախներ արքայական տոհի արքայադուստր Մարիա Աննա Բավարացու  բազմազավակ ընտանիքի տասներկուերորդ երեխան և հինգերորդ որդին է եղել։ Հոր գծով արքայազնը Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆերդինանդ I-ի և Չեխիայի և Հունգարիայի թագավորություններում իշխող Յագելլոների տան վերջին ներկայացուցիչ Աննա Յագելոնի թոռն էր։ Մորական գծով նա Բավարիայի դուքս Ալբրեխտ V-ի և Հաբսբուրգներ արքայական տան Բոհեմիայի և Հունգարիայի արքայադուստր Աննա Ավստրիացու թոռն էր ։
Լեոպոլդի հայրը մահացել է, երբ նա չորս տարեկան էր։ Մայրը մանկուց նրան պատրաստել է եկեղեցական կարիերայի համար։ 1590-1594 թվականներին նա Պասաուի թեմի կանոնիկոս է ձեռնադրվել։ 1596 թվականին արքայազնը ընդունել է տոնզուրա և ստացել է հոգևորական ցածր աստիճաններ` ակոլիտ, էկզորցիստ, դպիր և օստիարի։ Եվ նույն թվականին համալսարան է ընդունվել, որը հիմնադրել է նրա հայրը և վարել են ճիզվիտները։ Վերջիններիս մոտ նա սովորել է նաև Յուդենբուրգում։
Ռուդոլֆ II կայսրի առաջարկությամբ մայրը և ավագ եղբայրը Լեոպոլդին օգնել են զբաղեցնել Պասաուի եպիսկոպոսի կոադյուտորի տեղը։ Նա տասներկու տարեկան էր, երբ 1597 թվականի նոյեմբերի 14-ին կոադյուտոր դարձավ` ընտրություններում առաջ անցնելով իր զարմիկից` արքայազն Ֆերդինանդ Բավարացուց։ Ընտրության հարցում որոշիչ է եղել Հռոմի պապ Կլիմենտ VIII-ի ձայնը։ Մեկ տարի անց Լեոպոլդն ընտրվել է, իսկ 1599 թվականի օգոստոսի 18-ին հաստատվել է Ստրասբուրգի եպիսկոպոս կոադյուտորի կոչումը։ Սակայն երկու թեմերում իր պարտականությունների կատարմանը ձեռնամուխ լինել նա կարողացել է չափահաս դառնալուց հետո միայն, այսինքն քսանմեկ տարեկանում։ Մինչ այդ արքայազնը շարունակել է աստվածաբանություն ուսումնասիրել Գրացի համալսարանում։
Ճիզվիտների կողմից դաստիարակվելով Լեոպոլդը նախանձախնդիր և բարեպաշտ կաթոլիկ է եղել։ Նա օժտված է եղել առողջ և համարձակ բնավորությամբ։ Վաղ տարիներից վայելել է կայսր Ռուդոլֆ II-ի համակրանքը։
Իշխան-եպիսկոպոս
1605 թվականի հուլիսի 25-ին Լեոպոլդն առանց ձեռնադրվելու դարձել է Ուրբան ֆոն Տրենբախ եպիսկոպոսի իրավահաջորդը (Urban von Trennbac) Պասաուի եպիսկոպոսության ամբիոնում։ Նրան վստահված թեմում նա սկսել է բարեփոխումներ իրականացնել, հետևելով Տրենտոյի տաճարի որոշումներին, և բախվել է բողոքականների ուժեղ դիմադրությանը։ Արքայազնը դատապարտել է կայսրի կրտսեր եղբոր` ավստրիական էրցհերցոգ և հունգարական թագավոր Մատթեոսի որոշումը, երբ 1609 թվականին նա իր ավստրիացի հպատակ-բողոքականներին դավանանքի ազատություն շնորհեց։ Լեոպոլդը պայքարել է նաև թեմի հոգևորականների անբարոյական կենսակերպի հետ, մասնավորապես, խստորեն հետևել է նրանց կողմից ցելիբատի պահպանմանը։ 1607 թվականի նոյեմբերի 24-ին նա դարձել է Ստրասբուրգի եպիսկոպոսության կարդինալ Շառլ Լոթարինգացու իրավահաջորդը և կրկին առանց ձեռնադրման։ Այս եպիսկոպոսությունում նույնպես արքայազնն ակտիվորեն սկսել է բարեփոխումներ իրականացնել ։
Հակառեֆորմացիա անցկացնել երկու թեմերում նրան օգնել են ճիզվիտները, որոնց նկատմամբ Լեոպոլդը հատուկ հովանավորչական վերաբերմունք էր ցուցաբերում։ 1611 թվականին նա նրանց հրավիրեց Պասաու, որտեղ օգնեց կոլեգիա հիմնել։ 1622 թվականին այստեղ իշխանը հիմնեց աստվածաբանության դասընթացներ, որոնք միավորեց ճիզվիտների կոլեգիայի հետ` սկիզբ դնելով տեղի համալսարանին։ Այն նույնպես հանձնեց ճիզվիտների ղեկավարությանը։ 1614 թվականին Լեոպոլդը եկեղեցի կառուցեց ճիզվիտների կոլեգիայում Մոլսեմում, ինչի մասին վկայում է տաճարի ներքին դեկորի վրա նրա զինանշանը։ Ըստ հռոմի պապի օրհնության այս կոլեգիան 1617 թվականին ստացավ կաթոլիկ համալսարանի կարգավիճակ` ի հակակշիռ թեմում գործող յութերական գիմնազիայի։ Ավելի ուշ, արդեն դառնալով ավստրիական էրցհերցոգ և տիրոլյան կոմս, Լեոպոլդ Ֆերդինանդը ճիզվիտների եկեղեցի կառուցեց Ինսբրուքում։
Կայսեր ֆավորիտ
Լեոպոլդ Ֆերդինանդն ապրել է իրեն հովանավորող Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ռուդոլֆ II-ի պալատում և արքայազնին նույնիսկ փորձել է օգնել Բոհեմիայի և Գերմանիայի թագավորությունների գահը ժառանգել։ 1609 թվականին Յուլիխ Կլեֆ Բերգի Լամարկների տոհմից վերջին դուքս Յոհան Վիլհելմի մահից հետո Բրանդենբուրգի կուրֆյուրստների և Պֆալց Նեյբուրգի պալատական կոմսերի միջև սկսվեց պայքար նրա ժառանգության համար։ Կայսրը կալանք դրեց ժառանգության վրա նախքան վերջնական որոշում կկայացներ։ Ռուդոլֆ II-ի հրամանով, հենվելով Կաթոլիկ լիգայի աջակցության վրա, Լեոպոլդը գրավեց Յուլիխ բերդը։ Ի պատասխան կաթոլիկ կայսրի գործողությունների, բողոքական ժառանգները միավորվեցին Ավետարանական Բողոքական ունիայի մեջ։ Ֆրանսիական Հենրի IV թագավորի և նիդերլանդական շտատհալտեր Օրանացու հետ միավորվելով նրանք վերադարձրեցին ժառանգական հողերի նկատմամբ իշխանությունը։ 1610 թվականի սեպտեմբերին Լեոպոլդը ստիպված էր թողնել Յուլիխ ամրոցը։ Նա նաև ստիպված եղավ Ստրասբուրգից տեղափոխվել Պասաու։
Կայսրի և նրա կրտսեր եղբոր միջև, այսպես կոչված, «Եղբայրական վիճաբանության» ժամանակ, Լեոպոլդը կրկին հանդես եկավ Ռուդոլֆ II-ի կողմում։ Սակայն նրա կողմից Բոհեմիա ուղարկած վարձկանները կայսրին արջի ծառայություն մատուցեցին։ Այս վարձկանները պատմության մեջ ստացել են «պասաուի ռազմատենչներ» անունը։ Ցածր վարձատրությունից դժգոհ լինելով նրանք թալանեցին Պրահան իր մերձակայքի հետ միասին, ինչով էլ վերջնականապես Ռուդոլֆ II-ի դեմ հանեցին տեղի բոլոր սոցիալական շերտերին, որոնք աջակցում էին նրա կրտսեր եղբորը` Մաթիասին։ Ի վերջո, կայսրը ստիպված եղավ համաձայնել 1611 թվականի մայիսին Մաթիասին որպես բոհեմական թագավոր թագադրելու հետ ։
Էրցհերցոգ և կոմս
Արքայազնին հովանավորող Ռուդոլֆ II-ի մահից հետո Սրբազան Հռոմեական կայսրության նոր կայսր դարձավ նրա կրտսեր եղբայրը` Մաթիասը, որի կառավարման ժամանակ Լեոպոլդը կարճ ժամանակով ընկճված էր։ Շուտով նա և կայսրը հաշտվեցին։ 1613 թվականին Մաթիասի մոտ դեսպաններ եկան իշխան Դմիտրի Պոժարսկու կողմից, որով վերջինս խնդրում էր օգնել Ռուսական թագավորությանը Ռեչ Պոսպոլիտայի հետ վարած պայքարում, փոխարենը իշխանը խոստանում էր, որ Զեմսկի սոբորը ռուսական թագավոր կընտրի կայսեր կրտսեր եղբորը` Մաքսիմիլիանին։ Մաքսիմիլիանի հրաժարվելուց հետո, կայսրը ռուսական գահն առաջարկեց Լեոպոլդին, ով հայտնեց իր համաձայնությունը, բայց այն ժամանակ, երբ կայսեր դեսպանությունը Մոսկվա ժամանեց, Զեմսկի Սաբորը 1613 թվականին արդեն ռուսական թագավոր էր ընտրել Միխայիլ Ռոմանովին ։ Ժառանգ չունենալու պատճառով Մատվեյն իր ժառանգորդ նշանակեց Լեոպոլդի ավագ եղբորը, որը 1618 թվականին կայսեր դարձավ Ֆերդինանդ II անունով։ Նույն թվականին մահացավ իշխանի զարմիկ, ավստրիական էրցհերցոգ և տիրոլյան շտատհալտեր Մաքսիմիլիան III Ավստրիացին։ 1619 թվականի մարտին Ֆերդինանդ II-ը Լեոպոլդին նշանակեց Տիրոլի շտատհալտեր և Վերին Ավստրիայի էրցհերցոգ։ Նույն թվականին արքայազնը Վիեննայի շտատհալտերի նշանակում ստացավ։ Երեսնամյա պատերազմի ժամանակ Լեոպոլդը, կայսեր բացակայության ընթացքում, ապահովում էր քաղաքի անվտանգությունը կոմս Յինդրիխ Մաթիաս Թուրնի հրամանատարության ներքո գտնվող բողոքականների բանակից։ 1621-1623 թվականներին նա հակաբարեփոխումային մի քանի փորձ ձեռնարկեց Գրաուբյունդենում։ Այդ նպատակով Ստորին Էնգադին և Պրատգաու (Unterengadin և Prättigau) ուղարկեց կապուցիններին։ Սակայն ֆրանսիական թագավորության, սավոյական դքսության, վենետիկյան հանրապետության և շվեյցարական միության  ճնշման տակ նա ստիպված էր այդ պլաններից հրաժարվել։
1622-1623 թվականներին Ռեգենսբուրգում Լեոպոլդը բանակցություններ սկսեց կայսր-եղբոր հետ իրեն ինքնիշխան ֆեոդ հատկացնելու մասին։ Նա որոշեց հրաժարվել հոգևոր իշխանություններից և հիմնել Հաբսբուրգների տան կողմմնային ճյուղ։ 1623 թվականի նոյեմբերի 15-ին Ֆերդինանդ II-ը Վերին և Հարավարևմտյան Ավստրիայի երկու երրորդը նրա ինքնիշխան կառավարմանը փոխանցեց ժառանգման իրավունքով և այդ հողերի մեկ երրորդը ցմահ իշխելու իրավունքով։ Փոխարենը Լեոպոլդը հրաժարվեց հունգարական ու չեխական թագավորությունների և այլ ավստրիական հողերի իրեն հասանելի եկամուտից և ճանաչեց  բոլոր ավստրիական իշխանություններում կայսեր մայորատը։ 1625 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Լեոպոլդի ինքնիշխանության մասին նրան եղբոր կողմից հատկացված սեփականության պայմանագիրն ուժի մեջ մտավ։ 1626 թվականին Հռոմում նա հրաժարվեց Պասաուի և Ստրասբուրգի եպիսկոպոս-իշխանի իր տիտղոսից հօգուտ իր զարմիկի` Լեոպոլդ Վիլհելմ Ավստրիցու։
1630 թվականի սեպտեմբերի 24-ին էրցհերցոգը Տիրոլի կոմսությունը և Հարավարևմտյան Ավստրիան վերջնականապես միավորեց իր տիրույթներին։ Նա այդ ֆեոդները իշխեց Լեոպոլդ V անվան տակ։ Տիրոլյան կոմսութան պաշտպանունակության ամրապնդման նրա քաղաքականությունը թույլ տվեց դիմակայել 1632 թվականի հուլիսին Էրենբերգ ամրոցի մոտ բողոքականների բանակի ներխուժումը կոմս Բերմարդ Սաքսեն Վեյմարի հրամանատարության ներքո։ Լեոպոլդ V Ֆերդինանդը մահացել է տենդից 1632 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Շվացում և թաղվել Ինսբրուքի ճիզվիտների եկեղեցում (Jesuitenkirche (Innsbruck))։
Ամուսնություն և ժառանգներ
1626 թվականի ապրիլի 19-ին Լեոպոլդ V Ֆերդինանդն ամուսնացել է Կլաուդիա Մեդիչի հետ (4.4.1604-25.12.1648), որը Մեդիչիներ արքայական տան արքայադուստրն էր և Ուրբինոյի դուքս Ֆեդերիկո Ուբալդոյի (16.5.1605-28.6.1623) այրին։ Նրանց հարսանիքը կայացել է Ինսբրուքի Ամբրաս ամրոցում և եղել է ժամանակի առավել վառ իրադարձություններից մեկը։ Էրցհերցոգն այս ամուսնությամբ հիմնադրել է Հաբսբուրգների ճյուղը, որն ավարտվեց 1665 թվականին։ Տիրոլի կոմսի և կոմսուհու ընտանիքում ծնվել է հինգ երեխա` երկու որդի և երեք դուստր : Լեոպոլդ V Ֆերդինանդը եղել է Ուրբինոյի արքայադուստր Վիկտորյա դելլա Ռովերեի (7.2.1622-5.3.1694)` առաջին կնոջ դստեր խորթ հայրը, որը 1633 թվականի սեպտեմբերի 26-ին ամուսնացել է Տոսկանայի մեծ դուքս Ֆերդինանդ II-ի (14.7.1610 — 23.5.1670) հետ։
Մշակույթում
Պահպանվել են Լեոպոլդի տարբեր տարիքի մի քանի նկարներ, որոնցից առավել հայտնին հոգևորականի հագուստով դիմանկարն է, որի հեղինակն է նկարիչ Իոսիֆ Հեինց Ավագը, նկարված է 1604 թվականին։ Այժմ կտավը պահվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում ։ Ընտանեկան նկարում, որը վերագրվում է Խուան Պանտոխա դե լա Կրուսի վրձնին (մոտ 1600 թվական), նա պատկերված է բուրվառը ձեռքին, ծնողների հետ է. քահանայի հանդերձանքով հայրը հաղորդություն է մատուցում մորը, որը միանձնուհու հանդերձանքով է, նկարում պատկերված են եկեղեցական հանդերձանքով որոշ եղբայրներ, ու հաղորդության մատուցման պատրաստվող քույրեր։ Ընտանիքը պատկերված է սուրբ Հովհաննես Ավետարանչի անունով խորանի մոտ։ Նկարը գտնվում է ոտաբոբիկ արքայադուստրերի վանքում, Մադրիդում ։ 1630 թվականի մի անհայտ հեղինակի կտավում Լեոպոլդը պատկերված է արդեն աշխարհիկ հանդերձանքով, որպես ավստրիական էրցհերցոգ և տիրոլյան կոմս ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հաբսբուրգներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:1586 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 13 մահեր Կատեգորիա:1632 մահեր
Լյումինեսցենտային արատանշում
Լյումինեսցենտային արատանշում, գունավոր մետաղներից, համաձուլվածքներից, պլաստմասսաներից և այլ նյութերից պատրաստված մարմինների, դետալների մակերևութային արատների (ճաքեր, ճեղքեր, անհարթություններ) հայտնաբերման մեթոդ, հիմնված է դետալի մակերևույթին քսված լյումինեսցենտող հեղուկի լյումինեսցենցման ուսումնասիրման վրա։ Մազանոթային արատանշման մեթոդներից է։ Հետազոտվող մակերևույթը ծածկվում է բոլոր ճեղքերը լավ թափանցող լյումինեսցենտող հեղուկի (օրինակ՝ 50% կերոսին, 25% բենզին, ~25% հանքային յուղ և 0,02% ֆլոէորեսցենտող ներկ) շատ բարակ շերտով։ Ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներով լուսավորելիս, արատների տեղում հավաքված լուծույթն ինտենսիվ ճառագայթում է։ Դետալի մութ մակերևույթի վրա ստացվում Է ճեղքերի կամ ճաքերի հստակ և պայծառ պատկերը։
Լյումինեսցենտային արատանշումը լայն կիրառություն ունի մեքենաշինության և սարքաշինության մեջ, արտադրանքի զանգվածային վերահսկման համար։
Նետա
Նետա (Νέτα, Taşlıca), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 80 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Ռոջեր Հայորնս
Ռոջեր Հայորնս (Roger Hiorns, ), բրիտանացի ժամանակակից նկարիչ։ 2009 թվականին առաջադրվել է «Turner մրցանակի»։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մեծ Բրիտանիայի Բերմինգհեմ քաղաքում 1975 թվականին։ 1991-1993 թվականներին հաճախել է Արվեստի Բուրնեվիլ քոլեջ, իսկ 1993-1996 թվականներին՝ Գոլդսմիթ քոլեջ։ Ապրում է Լոնդոնում ։
Ստեղծագործություններ
Ռոջեր Հայորնսն օգտագործում է անսովոր նյութեր՝ ստեղծելով զարմանալի փոխակերպումներ հայտնաբերված օբյեկտների և քաղաքային միջավայրի հետ՝ կոյուղու կայանից ելնող կրակ, մետաղական մակերևույթ՝ լցված ոգիներով, բյուրեղներ, որոնք ծածկում են արտադրական կառույցները։ Նկարչին առավել մեծ ճանաչում է բերել ինստալյացիան Հարավային Լոնդոնում, որտեղ նա վերափոխել է նախկին բնակարանը՝ մակերեսները ծածկելով պղնձի սուլֆատի փայլուն կապույտ բյուրեղներով։ Քաղաքային բնակարանի պատերին, հատակին և առաստաղին զարմանալի գեղեցիկ և փայփլուն ելուններ ստանալու համար օգտագործվել է 75,000 լիտր լուծույթ։ Նախագիծը կոչվել է «SEIZURE»:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Բրիտանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Սոյուղբուլաղլար
Սոյուղբուլաղլար (Soyuqbulaqlar), ավան ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Ավանը գտնվում է Ղարայազի արգելոցի տարածքում։ Հյուսիս-արևելքից սահմանակից է Ղարայազի գյուղին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղստևի շրջանի բնակավայրեր
Ջերալդին Լի Ռիչմոնդ
Ջերալդին Լի Ռիչմոնդ (Geraldine Lee «Geri» Richmond, ), ամերիկացի գիտնական, քիմիկոս։ Օրեգոնի համալսարանի պրոֆեսոր, որտեղ աշխատում է սկսած 1985 թվականից, ԱՄՆ ազգային ԳԱ անդամ (2011) ։ Պարգևատրվել է Ազգային գիտական մեդալով (2015)։ 2015 թվականից ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի գիտական պատվիրակ, 2016 թվականից Ամերիկյան արվեստի և գիտության ակադեմիայի քարտուղար։ 1998 թվականին COACh համահիմնադիր։
Ավարտել է Կանզաս նահանգի համալսարանը (քիմիայի բակալավր 1975), որտեղ սովորել է 1971 թվականից։ 1980 թվականին Կալիֆոռնիայի համալսարանում Բերկլին ստացավ փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան ֆիզիկական քիմիայի ոլորտում, որի համար այնտեղ աշխատում էր 1976 թվականին, գիտական ղեկավար Ջ. Կ. Փայմենթել ։
2012 թվականին Բ. Օբամայի կողմից նշանակվել է Ազգային գիտական խորհրդի նախագահ։ 2016 թվականին գիտության զարգացման աջակցության Ամերիկյան ասոցիացիայի նախագահ։
Ամերիկայի արվեստի և գիտությունների ակադեմիայի անդամ (2006), Ամերիկայի քիմիական (2011) և ֆիզիկական (1993) ընկերություններ, գիտության զարգացման աջակցության Ամերիկյան ասոցիացիա (2004), Գիտության կանանց ասոցիացիա (2008)։ Կիրառական սպեկտրոսկոպիայի ընկերության անդամ՝ 2008 թվականից, պատվավոր անդամ՝ 2009 թվականից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Քրիստոֆ Գալֆայան
Քրիստոֆ Գալֆայան (Christophe Kalfayan, ), հայկական ծագմամբ ֆրանսիացի նախկին լողորդ։
Կենսագրություն
Իր ամենամեծ մարզական հաջողությունը Քրիստոֆ Գալֆայանը գրանցել է 1993 (Շեֆիլդ) և 1995 (Վիեննա) թվականների Եվրոպայի առաջնություններում, որտեղ 50 մ ազատ լողաոճի մրցումներում նվաճել է արծաթե մեդալներ։ Երկու անգամ էլ նա զիջել է ռուսաստանցի Ալեքսանդր Պոպովին։ 1989 (Բոնն, ազատ ոճ) և 1991 (Աթենք, համալիր լող) թվականների Եվրոպայի առաջնություններում նա ևս մեկական արծաթե մեդալ է նվաճել 4×100 մ փոխանցումալողում։
Քրիստոֆ Գալֆայանը մասնակցել է երեք Օլիմպիական խաղերի, վերջին անգամ՝ 1996 թվականին՝ Ատլանտայում։ 1988 թվականին Սեուլում և 1992 թվականին Բարսելոնում Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում 4×100 մ ազատ ոճի փոխանցումալողի մրցումներում նա զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։ 1992 թվականին 50 մ լողատարածությունում նա միևնույն՝ 22,50 վայրկյան ժամանակով չորրորդ տեղն է բաժանել Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ներկայացուցիչ Պիտեր Ուիլյամսի հետ՝ չնչին տարբերությամբ զիջելով բրոնզե մեդալակրին ։
Քրիստոֆ Գալֆայանը, ինչպես և 1992 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, աշխարհի 1993 թվականի չեմպիոն Ֆրանկ Էսպոզիտոն, մարզվել է CN Antibes լողի ակումբում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայ լողորդներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լողորդներ
Օվգորոս
Օվգորոս (Όβγορος, Ergazi), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Չաղլար Սյոյունջյու
Ալտինորդու
Ֆուտբոլիստի կարիերան Սյոյունջյուն սկսել է Ալտինորդուում ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին՝ Մենյոմեն Բելեդիսպորի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը առաջնությունում անցկացրեց դեկտեմբերի 28-ին՝ Մանիսասպորի դեմ խաղում ։ Առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2015 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ Բոլուսպորի դեմ խաղում ։ Ալտինորդուի կազմում Սյոյունջյուն անցկացրեց 40 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ։
Ֆրայբուրգ
2016 թվականի մայիսի 24-ին Սյոյունջյուն 2․5 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Ֆրայբուրգ  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 20-ին՝ Գերմանիայի գավաթի Բաբելսբերգ 03-ի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Բունդեսլիգայում անցկացրեց օգոստոսի 28-ին՝ Հերթա Բեռլինի դեմ խաղում ։ Իր դեբյուտը եվրոպական առաջնություններում նշեց 2017 թվականի հուլիսի 27-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման 3-րդ փուլի Դոմժալեի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Ֆրայբուրգի կազմում Սյոյունջյուն խփեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ Հոֆենհայմի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 29-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Շտուտգարտի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 12-րդ րոպեին ։ 2017-18 մրցաշրջանում Սյոյունջյուն անցկացրեց 30 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ ։
Լեսթեր Սիթի
2018 թվականի օգոստոսի 9-ին Սյոյունջյուն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Լեսթեր Սիթիի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 19 միլիոն ֆունտ ստերլինգ   ։ Իր դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում նշեց հոկտեմբերի 27-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Վեստ Հեմ Յունայթեդի դեմ խաղում  ։ 2019-20 մրցաշրջանում Սյոյունջյուն դարձավ Լեսթերի հիմնական կազմի խաղացող  ։ Իր առաջին գոլը թիմի կազմում խփեց 2019 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ Քրիսթալ Փելասի դեմ խաղում  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի նոյեմբերի 24-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի նոյեմբերի 24-ի դրությամբ
Ջինիշյան հիշատակի հիմնադրամ
Պատմություն
«Ջինիշյան հիշատակի ծրագիր» (ՋՀԾ) կազմակերպությունը հիմնվել է 1966 թվականի մայիսի 7-ին, ԱՄՆ-ում՝ Վարդան Ջինիշյանի կողմից, ի հիշատակ իր ծնողների՝ վերապատվելի տեր և տիկին Հարություն և Կատրին Ջինիշյանների։ 1966 թվականից սկսած ՋՀԾ-ի ծառայություններն ուղղված են Լիբանանի, Սիրիայի, Իրանի, Իրաքի, Երուսաղեմի, Թուրքիայի և հակամարտությունների ու անկայունության շրջաններում գտնվող այլ երկրների կարիքավոր հայերին։ ՋՀԾ-ն օգնում է բնակարանի, սննդի, հագուստի և բժշկական խնամքի կարիք ունեցողներին։
1993 թվականի սեպտեմբերին ՋՀԾ-ն գործունեություն է ծավալել նաև Հայաստանում «Ջինիշյան հիշատակի հիմնադրամ» (ՋՀՀ) անվանումով։ Հայաստանում ՋՀՀ-ն ունի խորհրդատվական մարմին, որի անդամներն են Հայ առաքելական, Հայ ավետարանական, Հայ կաթողիկե եկեղեցիների ներկայացուցիչները։
Առաքելություն
ՋՀՀ առաքելությունն է օգնության, զարգացման և հոգևոր վերելքի ծրագրերի միջոցով սատարել ծանր պայմաններում գտնվող մեր հայրենակիցներին՝ դուրս գալու չքավորությունից և հաղթահարելու հուսահատությունը։
Նպատակներ
ՋՀՀ-ի գլխավոր նպատակն է օժանդակել Հայաստանում սոցիալական և տնտեսական խնդիրներին ուղղված տևական լուծումներ առաջարկող միջոցառումներին։ Հիմնադրամը ոգեշնչում է մարդկանց օգտագործել իրենց իսկ ներուժը՝ բարելավելու կենսապայմանները և խթանելու համայնքի զարգացումը։
Հիմնադրամը Հայաստանում գործունեություն է ծավալում հիմնականում 6 ուղղություններով՝
Աշխատանքն իրականացնում է երեք մոտեցումներով՝
1993-2002 թթ. ՋՀՀ-ն Հայաստանում իրականացրել է 430 ծրագիր, այդ թվում համայնքների զարգացման 205, առողջապահության՝ 57, օգնության 65, հոգևոր վերելքի 37, գործարարության զարգացման 66 և բնակարանաշինության 10 ծրագիր։ Այդ ծրագրերից հիշատակելի են հանրային առողջապահության ուսուցումը («Մինչև մեկ տարեկան երեխայի խնամքը» գիրքը հրատարակվել է ՋՀՀ-ի առողջապահության ծրագրերի շրջանակում), համայնքների զարգացման ծրագիրը («Փախստականների հարցերով նորվեգական խորհրդի» համագործակցությամբ ՋՀՀ-ն ֆինանսավորել է Բյուրեղավան քաղաքի փախստականների համար խորհրդի կողմից կառուցված 47 բնակելի տների խմերու ջրի համակարգերի աշխատանքները), նորածին ունեցող ընտանիքներին օժանդակելու ծրագիրը (2001 թվականից սկսած ՋՀՀ-ն Երևանի 5 ծննդատների միջոցով նորածնի փաթեթներ է բաշխում 3-րդ, 4-րդ երեխան ունեցող րնտանիքներին)։ «Հոգևոր վերելքի» ծրագրով ՋՀՀ-ն Սուրբ Ծննդյան նվերներ է բաժանում մանկատներին և հատուկ գիշերօթիկ դպրոցներին։ 2002 թվականին 1500 երեխա ստացել է Սուրբ Ծննդյան նվերներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ բարեգործական կազմակերպություններ
«Fox Searchlight Pictures» կինոընկերության ֆիլմերի ցանկ
«Fox Searchlight Pictures» կինոընկերության բոլոր ֆիլմերի ցանկ, որոնք ֆինանսավորել է «Fox Searchlight Pictures» ընկերությունը, 1994-2015 թվականների հունվար ընկերությունը իրավապես հիմնելուց հետո։
2000-ականներ
Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիական ցուցակներ
Փոյլու (Աղստևի շրջան)
Փոյլու (Poylu), ավան ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։
Տնտեսություն
Ավանի բնակչությունը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմություն
Գյուղը ժամանակին բնակվեցված է եղել հայերով, արաբներով և ռուսներով։ Կան 16-րդ, 18-րդ և 19-րդ դարերի տապանաքարեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղստևի շրջանի բնակավայրեր
Ոչխարենի
Ոչխարենի, սեկ, ոչխարի մորթի։ Ըստ մազածածկի կառուցվածքի տարբերում են նրբագեղմ, կիսանրբագեղմ, կիսակոպտաբուրդ, կոպտաբուրդ ոչխարենիներ։ Օգտագործվում է մորթեղենի (առաջին երեք խմբի ոչխարենիները), մուշտակեղենի (կոպտաբուրդը) և կաշվի (մուշտակի և մորթեղենի արտադրման պահանջները չբավարարող ոչխարենիներ) արտադրության մեջ։ Կաշվի արտադրության մեջ օգտագործվող ոչխարենիները բաժանվում են.
Ռուսական ոչխարենին ավելի պիտանի է կոշիկի երեսացուի, իսկ տափաստանայինը՝ գալանտերային, աստառների և ձեռնոցների կաշվի արտադրության մեջ։ Նման ձևով օգտագործվում են նաև խառնացեղային և մերկաբուրդ ոչխարենիները։
Կատեգորիա:Անասնապահություն Կատեգորիա:Ոչխարներ Կատեգորիա:Նյութեր
Վարդան Ջինիշյան
Վարդան Հարությունի Ջինիշյան, հայ բարերար։
Կենսագրություն
Վարդան Ջինիշյանը ծնվել է 1870 թվականին Մարաշում։ Հարություն և Քեթրին Ջինիշյանների ավագ որդին էր։
20-րդ դարի սկզբին նա տեղափոխվել է Ֆրանսիա, այնուհետև՝ Միացյալ Նահանգներ։ Նյու Յորք-ում աշխատել է որպես անգլերենի ուսուցիչ, Հետագայում աշխատել է ազգությամբ հայ Միհրան Կարագյոզյանին պատկանող ընկերությունում, դարձել այդ ընկերության գործընկերը։ Ընկերությունը սկիզբ դրեց արևելյան գորգերի արտադրությանը։
Վարդան Ջինիշյանը նաև արվեստի նմուշների և ներկրված արևելյան գորգերի հավաքածու ուներ։ Նա անշարժ գույքի ներդրումներ է արել Նյու Յորքում, Մանհեթենում։ Անդամակցել է ինչպես Հայկական Ավետարանչական, այնպես էլ ԱՄՆ-ի Երիցական եկեղեցուն։
1966 թվականին 95 տարեկան հասակում Վարդան Ջինիշյանը և Երիցական եկեղեցին համաձայնության են եկել հիմնադրել բարեգործական հիմնադրամ Երիցական եկեղեցու հովանավորչության ներքո։ Չնայած այն ղեկավարում էր եկեղեցին, ըստ հաձայնագրի՝ այն պետք է առաջնորդվի նաև միացյալ խորհրդի որոշումներով։ Խորհրդում ընդգրկվում են հինգ անձ՝ Երիցական եկեղեցու սպասավորներ և ազգությամբ հայ անդամներ։
Ջինիշյան հիշատակի ծրագիրն իր առաջին քայլերը կատարել է Հալեպում, Սիրիայում և Բեյրութում և Լիբանանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1870 ծնունդներ Կատեգորիա:1966 մահեր Կատեգորիա:Հայ բարերարներ
Բերտինյոլ
Բերտինյոլ (Bertignolles), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 68 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.19 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 38 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 43 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 36-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,7 %։ 36 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (21 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 7 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պարալիմնի
Պարալիմնի (Όβγορος, Paralimni), քաղաք Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է մոտ 15,000 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Լողացողները Անյերում
«Լողացողներն Անյերում» (կամ «Լողորդներն Անյերում», Une baignade à Asnières), ֆրանսիացի գեղանկարիչ Ժորժ Պիեռ Սյորայի կտավը, նրա երկու մոնումենտալ մասշտաբի գլուխգործոցներից առաջինը։ Կտավին պատկերված է Սենի ափը՝ հանգստացող մարդկանցով, քաղաքային ճգնավորական բնապատկերի ֆոնին։ Նկարչական բարդ տեխնիկայի օգտագործումը, զուգորդվելով գունային տեսության մանրակրկիտ քննության հետ, նկարում ստեղծել է ժամանակից դուրս կենդանի իրականության մթնոլորտ։
Նկարագրություն
Նկարչի պատկերած վայրը գտնվում է Սենի ափերին, Փարիզի կենտրոնից վեցուկես կիլոմետր հեռավորության վրա, բայց ոչ հենց Անյեր քաղաքում, այլ ավելի շուտ Կուրբևում, որը սահմանակից է դրան արևմուտքից։ Նկարի ձախ կողմում գտնվող լանջը հայտնի է Կոտ-դեզ-Աժու անունով և գտնվում էր Աժու փողոցի վերջում՝ Գրանդ Ժատ կղզու դիմաց, գետի հյուսիսային ափին, որի արևելյան ծայրը նկարչի կողմից դիտավորյալ երկարացված էր իր իրական երկարությունից, տեսանելի է աջ կողմում գտնվող պատկերում։ Հետին պլանում երևում են երկաթուղային կամուրջը և Կլիշի կոմունայի արդյունաբերական շենքերը։ Նկարի տեղանքները երբեմն նշանակված են 19-րդ դարի ֆրանսիական քարտեզներում որպես Baignade (լողալու վայր) ։ 1880-ական թվականներին Սենի այս հատվածը բնության համար ճանաչված վայր էր շատ արվեստագետների շրջանում։ Ինքը Սյորան այս տարածքում նկարել է մի քանի հայտնի գործեր՝ «Սենը Կուրբևուայում», «Կամուրջ Կուրբևուայում» և «Կիրակնօրյա կեսօրը Գրանդ Ժատ կղզում»։ Սյորան օգտագործել է տարբեր միջոցներ՝ գետափի ամառային ջերմության զգացողությունն ստեղծելու համար։ Կիզիչ տաք մշուշը փափկացնում է հետին պլանի ծառերի ճյուղերը և խամրեցնում հեռավորության վրա գտնվող կամրջի և գործարանների գույնը։ Հորիզոնում երկնքի կապույտը գունատվում է գրեթե սպիտակության աստիճանի։ Նկարի մակերևույթի տատանումները նրբորեն ուժեղանում են հագեցած ջերմության և արևի լույսի ազդեցությունը։ Ըստ արվեստաբան Ռոջեր Ֆրիի. «Ոչ ոք չէր կարող վերարտադրել դա այնպիսի հաճելի և հուզալի փափկությամբ, այնպիսի խորաթափանց դիտարկմամբ և այնպիսի անթերի զսպվածությամբ, ինչպիսին Սյորան» ։
Նկարում պատկերված մեկուսացած կերպարները հանգիստ և անբռնազբոսիկ տեսք ունեն (բացառությամբ թերևս ստորին աջ եզրին գտնվող տղայի), միայնակ ընկղմված են երազներում։ Միջին և հետին պլանում հորիզոնական և ուղղահայաց գծերը հակադրվում են մոտիկ գտնվող թեքված մեջքերի և մարդկանց հանգիստ կեցվածքների հետ։ Բոլորի մարմինների դիրքը, գլուխների և վերջույթների ուղղությունը նման են, ինչը խմբին հաղորդում է ռիթմիկ միասնություն։
Տեխնիկաներից մեկը, որը Սյորան մշակել է կտավի համար, անվանել է բելեյե (balayé` balayer բառից, «ավլել», «սրբել»), բաղկացած էր հարթ վրձնով (ֆլեյց) արված փայլատ հատվող ուրվագծերից, որոնք նվազեցնում էին հորիզոնի հեռավորությունը ։ Սյորան ամբողջ նկարում հավասարաչափ չի օգտագործեց բեյելեն. այս մեթոդը նա կիրառել է այնտեղ, որտեղ ինքը տեղին է համարել։ Օրինակ՝ խոտի վրա խամրող արևի լույսը ձևավորվել է հաստ շերտի վրա խիտ ստվերագծերի միջոցով՝ դրան հակադրելով ջրի մակերևույթի և մարդկանց հարթ մաշկի վրա շատ ավելի նուրբ ստվերագծված հորիզոնական ուրվագծերը .:
Պատմական իրավիճակ
Սակայն աշխատավորների խղճալի վիճակի փոխարեն Սյորան որոշել է պատկերել աշխատանքային դասի և մանր բուրժուազիայի հանգիստ ժամանցը Կուրբևուայում և Անյերում։ 19-րդ դարի վերջին գրեթե ոչ ոք նման թեմայով չէր զբաղվում գեղանկարչության մեջ։ Սյորան կտրականապես հրաժարվել է «Լողացողների» կերպարների սոցիալական կարգավիճակի ակնարկներից, ինչպես նաև նրանց գործունեության ոլորտից։ Կերպարների մեծ մասը ցուցադրվում է կիսադեմից, ոչ ոք չի նայում դեպի դիտողը. անանունությունը և անորոշությունը, որով կերպարները պատկերված են, այնքան ակնհայտ են, որքան Սյորայի և ոչ մի նկարում։
Կոմպոզիցիայի համար բնորոշ առանձնահատկությունը արդյունաբերական լանդշաֆտն է՝ հետին պլանում կամուրջներով և գործարաններով։ Նվազ ուշադրություն գրավող Փարիզի արվարձանները, որոնք խորտակվում են մշուշում, պատկերված են դասական ոճով։ Նրանց ֆոնի վրա առանձնանում է գլխավոր կերպարի գլուխը՝ մազերի տարօրինակ գույնով։ Գործարանի խողովակները ծուխ են արձակում, սակայն Սյորան թույլ չի տալիս նրանց գերակշռել հանգիստ ու խաղաղ տեսարանին։
Նախապատրաստական աշխատանք և ազդեցություն
1878-1879 թվականներին «Լողացողների» ստեղծումից ընդամենը մի քանի տարի առաջ Սյորան սովորել է École des Beaux-Arts-ում (այժմ՝ Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց), որտեղ նա սովորել է նախապատրաստական աշխատանքների անհրաժեշտությունը և բազմաթիվ էսքիզների ստեղծումը՝ մինչև լայնամասշտաբ գեղանկարչության ոլորտում ներգրավվելը։ Հնարավոր է, որ «Լողացողների» առաջին էսքիզները հայտնվել են արդեն 1882 թվականին ։ Սյորայի աշխատանքների կատալոգում կան յուղաներկով արված 14 էսքիզներ, որոնց մեծ մասը, եթե ոչ բոլորը, նկարված են բաց երկնքի տակ, և որոնց հետևելով կարելի է տեսնել, թե ինչպես է նկարը վերջնական տեսքին հասել։ Այդ էսքիզներից վերջինը, որն այժմ պահվում է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում, շատ մոտ է վերջնական տարբերակին, հիմնականում տարբերվում է չափսերով՝ 25 × 16 սանտիմետր։ Սյորան տարված էր նախապատրաստական ուսումնասիրություններով որոնք նա անվանել է կրոկետոններ (croquetons, «croquis»` «ուրվագիծ» բառի փոքրացուցիչ ձևը )) և դրանք կախել է արվեստանոցի պատերից՝ շարունակելով աշխատել նկարի վրա ։ Սյորան կոմպոզիցիոն խնդիրները լուծելու համար օգտագործել է էտյուդներ, պահպանվել են Կոնտեի մատիտով արված ինը միագույն օրինակ, որոնք օգտագործվել են «Լողացողների» հինգ հիմնական կերպարների վրա աշխատելիս, ինչպես նաև գույնի և  լույսի բաշխման, ծավալի և պլաստիկության էֆեկտը ստեղծելու համար։ Այս էսքիզները հնարավորություն են տվել նկարչին՝ գտնելու նկարների վերջնական լուծումը, նախքան նկարը ներկերով գունազարդելը։ Աշխատանքի այս ժամանակատար մեթոդները համապատասխանում էին այն ընդհանուր սկզբունքներին, որոնք Սյորան յուրացրել է կերպարվեստի դպրոցում. դպրոցի տնօրեն Շառլ Բլանը նրա նկարելու վրա առանձնահատուկ ազդեցություն է ունեցել՝ դպրոցական մատուռում կազմակերպելով Քվատրոչենտոյի դարաշրջանի Արեցոյի ֆրեսկոների կրկնօրինակների ցուցահանդես։ Ֆրեսկոների մեծ և հոյակապ կերպարները, դրանց համաչափ դասավորությունը իրենց ակնհայտ արձագանքն են ունեցել «Լողացողներում»։ Ցուցահանդեսի մյուս ֆրեսկոների շարքում էր Պիերո դելլա Ֆրանչեսկայի «Քրիստոսի հարության» կրկնօրինակը, որի ստորին ձախ անկյունում գտնվում է քնած պահակ, որի դիրքը նկատելի նմանություն ունի «Լողացողների» ձախ եզրին գտնվող նստած մարդու դիրքի հետ։ Բացի այդ՝ նման դիրք ունի Հիպոլիտ Ֆլանդրենի «Մերկ տղան՝ նստած ծովի ափին» նկարի տղամարդու կերպարը, որը հայտնի էր École des Beaux-Arts-ի ցանկացած ուսանողին։
Բլանի «Գծանկարչության քերականությունը» (Grammaire des Arts du dessin), որում Նիկոլա Պուսենի «Մովսեսի հայտնությունը» նկարը բերվում է որպես գեղանկարչության մեջ բնության իդեալականացման օրինակելի ձև, ուսման ընթացքում անպայմանորեն ազդել է Սյորայի գեղարվեստական ձևավորման վրա. «Հենս այս կերպ առօրյա կյանքից տեսարանը հանկարծ բարձրանում է մեծ արվեստի մակարդակի»։ Այս ակնարկը միանգամայն տեղին է Սյորայի նկարի համար, որը փոխառել է 1638 թվականի Պուսենի վերոհիշյալ գլուխգործոցից մի շարք կոմպոզիցիոն տարրեր, ինչպիսիք են, օրինակ, ստորին ձախ անկյունում մեջքով պառկած տղամարդու կերպարը, հորիզոնի գծում կերպարների գլուխները, հետին պլանում գտնվող կամուրջը շենքերով և գետի աջ կողմում տափակահատակ նավակը ։ Գեղարվեստի դպրոցի ջանասեր ուսանող Սյորան բաց էր նաև ավելի էկզոտիկ գաղափարների համար, որոնք այդ ժամանակներում հասկանալի էին միայն մի քանիսի։ 1879 թվականին նա և իր ընկեր Էդմոն Աման-Ժանը՝ ապագա հայտնի սիմվոլիստը, այցելել են այդ ժամանակ քիչ հայտնի իմպրեսիոնիստների չորրորդ ցուցահանդես, որտեղ երկուսն էլ ստացել են «անսպասելի և խորը ցնցում» ։ Լավ ծանոթ լինելով Բլանի «Քերականության» մեջ ներկայացված գեղագիտության ժամանակակից տեսություններին՝ Սյորն ակտիվորեն ուսումնասիրել է տեսաբանների բնօրինակ տեքստերը, օրինակ՝ քիմիկոս Միշել Էժեն Շևրոյի, որը գունային հակադրություններ էր ուսումնասիրել «Գույների միաժամանակյա հակադրությունների մասին օրենքում» (Loi du kontrate simultané des couleurs, 1839), կամ ամերիկյան ֆիզիկոս Օգդեն Ռուդի՝ «Ժամանակակից քրոմատիկայի» հեղինակի, որը Սյորան անմիջապես կարդացել է, երբ այն 1881 թվականին թարգմանվել է ֆրանսերեն ։
Գույների առաջնային տեսությունների և մարդու կողմից դրա ընկալման լուրջ ուսումնասիրությունը թույլ են տվել Սյորային հաղթահարել կերպարվեստի դպրոցում իր տիրապետած դասական առարկաները և ստեղծել գունային ու երանգների օգտագործման իր սեփական, բոլորովին նոր մեթոդ։ Օրինակ՝ ըստ այդ տեսությունների մեկի՝ մարդը մեկուսացված գույները ընկալում է ավելի վատ, քան իրար հարևան և միմյանց ինտերֆերենց ձևով, այսինքն՝ գույնի ընկալումը ինքնին համարվել է որպես բարդ, սուբյեկտիվ գործընթաց և ոչ թե տեսողական տվյալների ստատիկ ձեռքբերում։ «Լողացողներում» այս գաղափարին Սյորայի արձագանքն ակնհայտ է. նախ և առաջ այն դրսևորվում է բաց գլխարկով լողորդի կրծքավանդակի և ոտքերի նարնջագույն բարձիկի հետ հակադրությամբ, որի վրա նա նստած է, և կենտրոնական կերպարի ստեղծմամբ. կարմրահեր տղամարդու մեջքը պատկերված է բաց կապույտ ջրի ֆոնին, մինչդեռ նրա ձեռքը հակադրվում է շատ ավելի մուգ երանգ ունեցող ջրի հետ։
Պատմություն
1882 թվականին Սյորան վարձակալել է մի փոքրիկ ստուդիա Շաբրոլ փողոցում՝ ծնողական տնից ոչ հեռու, որտեղ նկարել է «Լողորդները Անյերում» նկարը։ 1884 թվականին Փարիզի սալոնի ժյուրիից ստացված մերժումից հետո Սյորան և մի քանի համախոհներ կազմակերպել են Անկախ նկարիչների խումբը (Groupe des Artistes Indépendants), որը հետագայում վերանվանվել է Անկախ նկարիչների միավորման , այն 1884 թվականի մայիսի 15-ից հուլիսի 1-ը ընկած ժամանակահատվածում անցկացրել է իր առաջին Salon de Artistes Indépendants ցուցահանդեսը Լուվրի մոտակայքում գտնվող շենքում ։ «Լողորդները» նկարը, որը ցուցահանդեսի կատալոգում թվագրված էր 261 համարի ներքո, ընդգրկված էր այլ նկարիչների 402 աշխատանքների շարքում։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Սյորան խմբի հիմնադիրներից մեկն էր, նրա նկարը ցուցադրվել է գարեջրի սրահի մի աննկատելի վայրում և ըստ երևույթին այն առանձնապես չի տպավորել ցուցահանդեսի այցելուներին։ 1886 թվականին Պոլ Դյուրան Ռուելը այդ նկարը մոտ երեք հարյուր այլ նկարների հետ միասին տարել է Նյու Յորքի Դիզայնի ազգային ակադեմիա, որտեղ կազմակերպել է «Փարիզի իմպրեսիոնիստների աշխատանքները յուղիներկով և գունամատիտներով» ցուցահանդեսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1884 նկարներ Կատեգորիա:Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիան մշակույթում Կատեգորիա:Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտի նկարներ
Ձայնի բարձրություն
Ձայնի բացարձակ սանդղակի միավոր է համարվում սոնը։ 1 սոն համարվում է 1 Հց հաճախությամբ անընդհատ սինուսոիդային տոնը, որը ստեղծում է 2 ՄՊա ճնշում։
Ձայնի բարձրության մակարդակը հարաբերական մեծություն է, արտահայտվում է ֆոներով և թվապես հավասար է 1 կՀց հաճախությամբ սինուսոիդային ձայնի ստեղծած 1 դԲ ճնշման մակարդակին։ Աջից պատկերված է նույն ընտանիքին պատկանող, հավասար բարձրություն ունեցող ձայներին համապատասխանող կորեր, որոնք կոչվում են իզոֆոններ։
Օրինակ՝ եթե 100 Հց հաճախությամբ ձայնն ստեղծում է 60 դԲ ճնշում, ապա դրանցով տարված ուղիղները կհատվեն 50 ֆոն բարձրության ձայնի իզոֆոնի վրա։ 0 ֆոնին համապատասխանող գրաֆիկը բնութագրում է տարբեր հաճախության ձայների համար նորմալ լսողության շեմը։ Գործնականում, հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ թե ձայնի բարձրությունը ֆոներով, այլ այն մեծությունը, որը ցույց է տալիս, թե մի ձայնը մյուսից քանի անգամ է բարձր։ Հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև ձայների գումարման երևույթը։ Եթե կան 2 անկախ ձայներ, ամեն մեկը 70 ֆոն, ապա դա չի նշանակում, որ դրանք գումարվելով՝ կստացվի 140 ֆոն ձայն
ՌԴ մշակված է աղյուսակ՝ հավասար բարձրության ստանդարտ ձայների համար ։
Չափից բարձր ձայն է արձակում կենդանական աշխարհում կապույտ կետը 189 դԲ և կաշալոտը 236 դԲ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ակուստիկա
Նիկոլաս Օտտո
Կենսագրություն
Նիկոլաս Ավգուստի Օտտոն ծնվել է 1832 թվականի հունիսի 10-ին Հոլցհաուզան-ան-դիռ-Հայդե գյուղում։ 1848 թվականին ռեալական դպրոցն ավարտելուց հետո զբաղվել է առևտրային գործունեությամբ։
1864 թվականի մարտի 31-ին Նիկոլաս Օտտոն Կառլ Օիգան Լեյգենի հետ հիմնել է շարժիչների արտադրության  առաջին գործարանը  աշխարհում։ 1876 թվականին նա կարողացել է իրականացնել իր մտահղացումը՝ ստեղծելով արագության չորս համակարգ ունեցող շարժիչ, որի համար ստացել է հատուկ լիցենզիա։
1882 թվականին արժանացել է Վյուրցբուրգի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչման։ Նիկոլոս Ավգուստի Օտտոն մահացել է 1891 թվականի հունվարի 26-ին Քյոլն քաղաքում և թաղվել է Մելանտեն գերեզմանատանը։
Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ
1981 թվականին ներկայցված է եղել Գյուտարարների փառքի Ազգային սրահում, իսկ 1996 թվականին՝ Ավտոմեքենաների փառքի սրահում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ
Գեյ Թալիզ
Գեյ Թալիզ ( Gay Talese, ), իտալական ծագմամբ ամերիկացի գրող և լրագրող ։ The New York Times, Esquire, The New Yorker թերթերի հեղինակ։ Գրող Թոմ Վուլֆը Թալիզին անվանել է «նոր լրագրության հայր», չնայած Թալիզը նախընտրում է իր ստեղծագործությունները դասակարգել որպես «գրական լրագրություն» ։ Նրա ամենահայտնի ակնարկները նվիրված են Ջո Դիմաջիոյին և Ֆրենկ Սինատրային։
Շաքարլի (Աղստևի շրջան)
Շաքարլի (Şəkərli), ավան ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։
Գեյ Թալիզ
Վաղ տարիներ
Գեյ Թալիզը ծնվել է 1932 թվականի փետրվարի 7-ին Օուշեն Սիթի քաղաքում (Նյու Ջերսի նահանգ) իտալացի էմիգրանտների ընտանիքում։ Ավարտել է Ալաբամայի համալսարանը ։ Իր իսկ հիշողությունների համաձայն՝ նա կարողացել է զարգացնել պատմվածքներ գրելու տաղանդը՝ շնորհիվ ծնողներին պատկանող հագուստի խանութում կես դրույքով աշխատանքի, որտեղ ապագա լրագրողը լսել է հաճախորդների պատմած պատմությունները ։ Նրա լրագրողական կարիերան սկսվել է դպրոցական բեյսբոլի թիմի խաղերի ռեպորտաժներով, որոնք նա գրել է մարզչի փոխարեն։ Թալիզի տաղանդը նկատել են Ocean City Drive տեղական հրատարակության խմբագիրները և երիտասարդ հեղինակին առաջարկել միասին աշխատել ։
Շաքարլի (Աղստևի շրջան)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Կուր գետի աջ կողմի Աղստև գետի աջ կողմում, Թբիլիսի-Բաքու երկաթուղու վրա, Ղազախ քաղաքից 13 կմ հյուսիս-արևելք ։
Գեյ Թալիզ
The New York Times և Esquire
1949 թվականին Թալիզն ընդունվել է Ալաբամայի համալսարան՝ շարունակելով կատարելագործել գրելու հմտությունները The Crimson White ուսանողական հրատարակությունում, որտեղ աշխատել է որպես մարզական խմբագիր և վարել է Sports Gay-zing սյունակը ։
Շաքարլի (Աղստևի շրջան)
Պատմություն
Մտել է Ռուսական կայսրության Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառի կազմի մեջ։
Գեյ Թալիզ
The New York Times և Esquire
Համալսարանն ավարտելուց հետո երիտասարդ լրագրողը տեղափոխվել է Նյու Յորք և աշխատանքի ընդունվել The New York Times-ում՝ որպես գրառող, բայց նաև կարողացել է հրատարակության էջերում մի քանի նյութեր թողարկել՝ որպես արտահաստիքային հեղինակ ։ Ժամկետային զինծառայությունից հետո վերադարձել է խմբագրություն։
Շաքարլի (Աղստևի շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղստևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Գեյ Թալիզ
The New York Times և Esquire
Այդ ընթացքում Թալիզի թեմաների գլխավոր աղբյուրը եղել է պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտը, որը նրան առաջին հերթին գրավել է նրանով, որ ռինգի գրեթե բոլոր հերոսներն ազգային փոքրամասնությունների ներկայացուցիչներ են եղել։ Մի շարք հոդվածներ, որոնք անդրադարձել են ոչ միայն սպորտային տեղեկատվական դաշտին, այլև սոցիալական խնդիրներին, հետաքրքրել են խմբագրությանը, և Թալիզին տեղափոխել են քաղաքականության բաժին։ Բայց նոր թեմաների, ինչպես և խմբագիրների հետ հարաբերությունները չեն ստացվել ։ Մահախոսականների բաժին տեղափոխվելուց մեկ տարի անց լրագրողը սկսել է համագործակցել The Sunday Times-ի հետ, սակայն այնտեղ էլ իր տեղը չի գտել։ Նա հարցազրույցներից մեկում ասել է. «Ես չէի ուզում լրագրող լինել, ուզում էի պատմություններ պատմել։ Այն թեմաները, որոնք ինձ առաջարկել են այդ պարբերականներում, պատմություններ չեն եղել» ։