cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեքսանդր Ճավճավաձե
Կենսագրություն
Հայրը՝ Գարսևան Ճավճավաձեն, եղել է քաղաքական գործիչ, Վրաստանի թագավոր Էրեկլե II-ի դեսպանը ռուսական արքունիքում ։ Մասնակցել է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմին և ռուսական բանակի 1813-1814 թվականների արտասահմանյան արշավանքներին։ 1814 թվականից Վրաստանում գրավել է կարևոր ռազմավարչական պաշտոններ։ Մասնակցել է 1826-1828 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմին։ 1828-1829 թվականներին եղել է նորաստեղծ Հայկական մարզի վարչության պետ։ Օժանդակել է պարսկահայերի 1828-1829 թվականների գաղթի կազմակերպմանն ու նրանց բնակեցմանը։ 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ նրա հրամանատարությամբ գործող ռուսական զորքերի փոքրաթիվ ջոկատը ազատագրել է Բայազետը, Ալաշկերտը։ Նահանջող ռուս զորքերի հետ նա Մուշի գավառից հարյուրավոր հայ ընտանիքներ գաղթեցրել ու բնակեցրել է Ալաշկերտի հովտում և Հայկական մարզում։ 1832 թվականին Ճավճավաձեն մասնակցել է ազնվականական դավադրությանը, որի նպատակն էր Վրաստանը անջատել Ռուսաստանից և իրականացնել որոշ սոցիալական բարեփոխումներ։ 1833 թվականին աքսորվել է Տամբով։ Վրաստան է վերադարձել 1834 թվականին։ 1843 թվականին մասնակցել է Շամիլի դեմ արշավանքին։ 1843 թվականից Ճավճավաձեն զբաղվել է գրական-հասարակական գործունեությամբ։ Նրա Թիֆլիսյան տանը հավաքվում էին վրացի, ռուս և հայ գրողներ, հասարակական գործիչներ, այդ թվում՝ Ա․ Մ․ Գրիբոյեդովը, որը ամուսնացավ նրա աղջկա՝ Խինայի հետ։ Ճավճավաձեն վրաց ռոմանտիզմի հիմնադիրն է։ Նրա բանաստեղծությունները մեծ ժողովրդականություն են վայելել և թարգմանվել տարբեր լեզուներով։ Ճավճավաձեն վրացական մշակույթը հարստացրել է ռուսական և համաշխարհային դասական ստեղծագործությունների թարգմանություններով։ Նա սերտ կապեր է պահպանել հայ ռազմական, մշակութային, հոգևոր ու հասարակական գործիչների հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վրացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս-պարսկական պատերազմի (1826-1828) մասնակիցներ
Մադալոնի
Մադալոնի  (Maddaloni), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1695 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 50 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81010, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Միքայել հրեշտակապետը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 29-ին։
Տոնացոյց (4634)
Տոնացոյց (4634), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4634 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1720 թվականին Թումայ քահանա գրիչի կողմից Վանում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12.5x9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 165 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ մետաքս և կանաչ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 165ա, հետագայի՝ 2ա (1914թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կանչելո է Արնոնե
Կանչելո է Արնոնե (Cancello e Arnone), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5156 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 105 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81030, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ճառընտիր
Ճառընտիր, ընտիր կամ ընտրովի ճառերի ժողովածու հայ միջնադարում։ Որոշակի բովանդակությամբ չի հատկանշվում, մինչդեռ տարատեսակներն ունեն իրենց որոշակի նպատակադրումը, կազմությունն ու անունը։ Հնագույն ճառերի ժողովածու է 8-րդ դարի գործիչ, Մաքենյաց վանքի առաջնորդ Սողոմոնի կազմած ժողովածուն, որ, Մշո վանքին պատկանելու պատճառով, «Մշո ճառընտիր» անունն է կրում։ Կազմված է տերունական տոների կարգով՝ Ավետման, Ծննդյան, Մկրտության, Հոգեգալուստի, Արմավինյաց, խորհրդավոր գիշերի, խաչելության, Համբարձման, Հարության վերաբերյալ քրիստոնեական ճանաչված հայրերի ճառերից կրում է նաև Տոնական անունը։ Ճառընտիրի մեկ ուրիշ տարատեսակ, որը բացահայտում է տոների պատճառները, անվանվել է Տոնապատճառ։ Ընտիր ճառերի երրորդ խումբը, որի մեջ ամփոփվում են բացառապես նահատակների մասին ճառ-պատմությունները, կրում է Վկայագիրք կամ Մարտիրոլոգ անունը։ Նշված ճառընտիրները սկզբնապես շարժական տոմարի կարգով դասավորված ճառեր էին, հետագայում՝ կայուն տոմարի հաստատումից հետո, մեծ մասամբ ամսակարգային բնույթ են ստացել։ Ճառընտիրները միջնադարյան մյուս ժողովածուներից տարբերվում է գեղարվեստական շարադրանքով և նախատեսված է ոչ արարողական, այլ առավելապես եկեղեցուց դուրս ընթերցանության համար։
Կատեգորիա:Միջնադարյան գրականություն Կատեգորիա:Հայ գրականություն Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պոյրինո
Պոյրինո (Poirino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 10.081 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 134 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 75 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10046։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։ Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է հանդիսանում Sant’Orsola-ն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Նիկոլաս Սպոլի
Նիկոլաս Ֆեդերիկո Սպոլի (Nicolás Federico Spolli, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Ջենոա» ակումբի կենտրոնական պաշտպան։
Կարիերա
Նիկոլանսն իր կարիերան սկսել է «Նյուելլս Օլդ Բոյզ» ակումբում։ 2015 թվականի փետրվարի 12-ին՝ «Վելաս Սարսֆիլդ» ակումբի դեմ խաղի (0:0) ժամանակ, նա կատարել է իր նորամուտը թիմի հիմնական կազմում, ինչից հետո առաջնությունում անցկացրել է 14, իսկ Հարավամերիկյան գավաթի խաղարկությունում՝ 2 խաղ։ Նա ակումբում մնացել է 4 տարի՝ ընդհանուր առմամբ ակումբի կազմում մասնակցելով 116 խաղի և դառնալով 9 գոլի հեղինակ, որոնցից մեկը՝ Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում ։
2009 թվականի հուլիսի 24-ին նա տեղափոխվել է « Կատանիա » ակումբ՝ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 1 միլիոն եվրո ։ Օգոստոսի 3-ին Սպոլին կատարել է իր նորամուտը « Կատանիա » ակումբի կազմում՝ մասնակցելով իտալական « Պարմա » ակումբի դեմ խաղին, որտեղ նրա թիմը պարտվել է 1:2 հաշվով։ 2010 թվականի հունվարի 6-ին Սպոլին խփել է իր առաջին գոլը ակումբի կազմում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել « Բոլոնյա » ակումբին ։ 2015 թվականի ձմեռային տրանսֆերի ժամանակ նա վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է « Ռոմա » ակումբ։
Կամուս դի Լաժիսի գավառ
Կամուս դի Լաժիսի (Microrregião de Campos de Lages), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 299 571 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 15 726,010 կմ²։ Բնակչության խտությունը 18,9  մարդ/կմ²։
Նիկոլաս Սպոլի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Կատանիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կարպիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նյուելս Օլդ Բոյզի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կամուս դի Լաժիսի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սանտա Կատարինա նահանգի գավառներ
Ուրծ (լեռ)
Ուրծ, Սարայբուլագ, Սարայբուլախ, Սարայբուլաղ, լեռ Հայաստանի Արարատի մարզում, Ուրծի լեռներում, Լանջառ գյուղից 5 կմ հարավ–արևմուտք։ Բարձրությունը 2446 մ է ։ Ուրծի լեռնաշղթան բուսականությունից զուրկ է, ձգվում է Արարատյան դաշտի եզրով՝ կենտրոնական մասում հասնելով 2446 մետր բարձրության։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի լեռներ
Թութակ Կեշայի առավոտը
«Թութակ Կեշայի առավոտը» («Утро попугая Кеши»), նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 2002 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից։ 2003 թվականին Սուզդալում մասնակցել է անիմացիոն ֆիլմերի փառատոնի մրցութային ծրագրին ։
Սյուժե
Թութակ Կեշան հեռուստացույց է նայում, բայց վիրավորված անջատում է այն, քանի որ տարբեր կենդանիների մասին ֆիլմեր են նկարահանում, իսկ իր մասին՝ ոչ։ Եվ այդ ժամանակ Վովկան նրան առաջարկում է տեսախցիկով ֆիլմ նկարահանել, որը Կեշան անվանում է «Թութակ Կեշայի առավոտը»։
Առավոտյան մարմնամարզության և փոշեկուլով սենյակը մաքրելու մասին երկու անհաջող դուբլից հետո թութակը որոշում է ֆիլմ նկարահանել ապուր եփելու մասին։ Բայց նա եփում է յուրօրինակ ձևով՝ լցնում է կեղևով կարտոֆիլը, չափից ավելի աղ անում, ավելացնում մուրաբա, յուղը շփոթում օճառի հետ։ Ի վերջո ջուրը թափվում է կաթսայից և ողողում գազօջախը, ինչի հետևանքով էլ լուցկու վառելուց պայթյուն է տեղի ունենում։
Երբ Կեշան այնուամենայնիվ առաջարկում է շարունակել ֆիլմի հետագա նկարահանումները, Վովկան բողոքում է և նրան առաջարկում նախ սովորել։ Նա սկսում է պարծենկոտ ու ինքնավստահ թութակին հարցեր տալ, որոնց թութակը տալիս է սխալ պատասխաններ կամ էլ խորամանկում է ու դուրս փախչում։
Այդ ամենը հանգեցնում է անսպասելի ու տհաճ արդյունքների։
Կերպարներ
Գործող կերպարները նկարագրված են հիմնական՝ «Անառակ թութակի վերադարձը» հոդվածում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2002 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին Կատեգորիա:Անառակ թութակի վերադարձը Կատեգորիա:Ալեքսանդր Դավիդովի մուլտֆիլմեր
Դ-30
Դ-30 հաուբից (Д-30), խորհրդային հաուբից, նախատեսված է հակառակորդի կենդանի ուժի և կրակային միջոցների խոցման համար։ Տրամաչափը 122 մմ, արագաձգությունը 6-8 կրակոց րոպե։ Առավելագույնը հասողությունը 15,4 կմ (ռեակտիվ արկի դեպքում՝ 21 կմ)։
Օգտագործվում է ավելի քան 60 երկրի ռազմական ուժերում։
Կատեգորիա:Հաուբիցներ
Ռոզենբուրգ (ամրոց)
Պատմություն
Ռոզենբուրգ ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվում է 1175 թվականի փաստաթղթերում։ Այն կառուցվել էր Բոհեմիայից դեպի Վենա առևտրական հոսքերը հսկելու նպատակով։ 1433 թվականին ամրոցը նվաճվել է Պրոկոպով Փոքրի կողմից, սակայն ամբողջությամբ չի ավերվել։ 1476 թվականին Ֆրիդրիխ III-ի թագավորական արքունիքի կառավարիչ Կասպար ֆոն Ռոգենդորֆը գնում է ամրոցը, վերանորոգում այն և 1487 թվականին վաճառում Գրաբներ եղբայրներին (Հակոբ, Քրիստոֆ), որոնք շարունակում են ամրոցի ընդլայնման և ամրացման աշխատանքները, իսկ նրանց որդիներն ու թոռները ամրոցը վերածում են վերածննդի ոճով ամրացված բնակավայրի։ Գրաբների ժառանգներից մեկը՝ Սեբաստիանը, այնքան է տարվում ամրոցի վերաշինությամբ, որ ընկնում է պարտքերի տակ և ստիպված է լինում վաճառել այն Հանս Յորգեր ֆոն Տոլլերին։
1611 թվականին ամրոցը գնում է Օլոմոուցի եպիսկոպոս կարդինալ Ֆրանց ֆոն Դիտրիխշտեյնը, որը փորձում է ամրոցի մատուռը վերածել կաթոլիկ եկեղեցու, սակայն նրա ջանքերը զուր են անցնում, քանի որ սկսվում է Երեսնամյա պատերազմը, որը հասնում է Կամպ գետի հովտում գտնվող Ռոզենբուրգ ամրոցը։ Բողոքականների առաջնորդը 1620 թվականին նվաճում է ամրոցը և ոչնչացնում նրա փոքրաքանակ կայազորը։ Միայն կես դար անց Գոյոսների ընտանիքը կրկին վերականգնում է ամրոցը և զարդարում այն։ Չնայած ամրոցը կորցրել էր իր ռազմական նշանակությունը, սակայն մինչև 17-րդ դար շարունակվում էր նրա ընդարձակման աշխատանքները։
Արդի շրջան
Այժմ ամրոցը գործում է որպես թանգարան, որի հավաքածուի կազմում կան միջին և նոր դարերի նկարների հավաքածուներ, արվեստի գործեր, կահույք և անգամ զենքեր։ Կա նաև դահլիճ, ուր ցուցադրվում է բարոն Ֆերդինանտ ֆոն Էնգելսխոֆենի կողմից հավաքված նախապատմական իրերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի դղյակներ Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:12-րդ դարի հիմնադրումներ
Պերտ լե Բրիեն
Պերտ լե Բրիեն (Perthes-lès-Brienne), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 82 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.63 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (16 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 15 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Պոմարետո
Բնակչությունը՝ 1.085 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 136 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10063։ Հեռախոսային կոդը՝ 0121։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Մարցանո Ապպիո
Մարցանո Ապպիո  (Marzano Appio), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3110 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 111 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81048, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լանտենե (Էն)
Լանտենե (Lantenay), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Բրենո (կանտոն) կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Նանտյուաի շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01206։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 257 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կրծկալ
Կրծկալ, ներքնազգեստ, որի հիմնական նպատակը այն կրողի կրծքերը փակելն է։ Կախված իրենց ձևից՝ կրծկալներն ունեն տարբեր նպատակներ, օրինակ՝ հավաքել կրծքերը, ընդգծել կնոջ կրծքերի չափսերը, մասամբ ցույց տալ դրանք (դեկոլտե), ինչպես նաև էսթետիկ, նորաձև կամ պրակտիկ այլ նպատակադրումները։ Լողազգեստները, կանացի անթև շապիկները և մեջքը բաց զգեստները կարող են ունենալ կրծկալին փոխարինող հատուկ «բաժակներ»։ Հղի կանանց համար ստեղծվել են հատուկ կրծկալներ, որոնք հեշտացնում են կրծքով կերակրումը։ Կան կանայք, որոնք կրծկալ հագնում են բժշկական և վիրահատական պատճառներից ելնելով, սակայն կանանց մեծամասնությունը կրծկալներ կրում են նորաձևության և մշակութային պատճառներից ելնելով։ Ոչ մի ապացույց չկա, որ կրծկալները կանխում են կրծքերի՝ տարիքի հետ զուգակցվող կախ ընկնելը  ։
Եվրո 2016 Խումբ F
Եվրո 2016 Խումբ F-ն ներառում է Պորտուգալիան, Իսլանդիան, Ավստրիան և Հունգարիան։ Խաղերը կկայանան 2016 թվականի հունիսի 14-ից 22-ը։
Կրծկալ
Բացի իրենց հիմնական գործառույթից, կրծկալները ստացել են նաև այլ նշանակություն։ Կանանց՝ ինչ տեսակի կրծկալ կրելը գիտակցաբար կամ անգիտակցաբար ազդում է կնոջ կատարյալ մարմնի կառուցվածքի սոցիալական ընկալումների վրա։ Սա ժամանակի հետ վերափոխվում է։ Կրծկալը դարձել է նորաձևության տարր, և հաճախ այն կրողը նպատակայնորեն ցուցադրում է այն։ Կրծկալները նաև հագնում են առանձին՝ որպես վերնազգեստ։
Եվրո 2016 Խումբ F
Պորտուգալիայի հավաքականը Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր է (2004)։
Որակավորման փուլում պորտուգալացիները զբաղեցրին I խմբի առաջին հորիզոնականը՝ հավաքելով 21 միավոր և պարտվելով ընդամենը մեկ խաղում։
Կրծկալ
Պատմություն
Կրծքերը ծածկող հագուստ կրելը գալիս է դեռ Հին Հունաստանից։ Կանայք կրում էին ապոդեմոսներ, ավելի ուշ՝ stēthodesmē-ներ , մաստոդեսմոսներ և մաստոդետոններ , որոնք ծառայում էին կրծքերը փակելու համար և պատրաստված էին բրդից կամ սպիտակեղենից ։ Հռոմեացի կանայք կրծկալներ կրում էին սպորտով զբաղվելու ժամանակ (սա փաստող նկարներ հնարավոր է տեսնել Վիլլա դել Կասալե հռոմեական վիլլայի խճանկարների վրա, որոնք հայտնի են նաև «Բիկինի մոզաիկա» անվանմամբ)։
Ավստրիայի Արևեյան Տիրոլ էքսկլավում հայտնաբերվել են կրծկալ հիշեցնող սպիտակեղենի տեքստիլ կտորներ, որոնք թվագրվում են 1440-1485 թվականներին ։ Ինսբրուքի համալսարանի պրոֆեսորները այս գտածոները եզակի էին համարում, քանի որ մինչ այդ ոչ ոք չէր հավատում, որ 15-րդ դարում կանայք կարող էին կրծկալ կրել ։
Եվրո 2016 Խումբ F
Որակավորման փուլում իսլանդացիները զբաղեցրին A խմբի երկրորդ հորիզոնականը՝ զիջելով միայն Չեխիայի հավաքականին և առաջ անցնելով Թուրքիայի և Հոլանդիայի հավաքականներից։
Կրծկալ
Պատմություն
16-րդ դարում Արևմտյան աշխարհի հարուստ կանանց ներքնազգեստները հիմնականում կորսետներն էին, որոնք բարձրացնում էին այն կրողի կրծքերը և դրանք ավելի փարթամ ցույց տալիս։ 19-րդ դարի վերջում արդեն հագուստի դիզայներներն փորձում էին գտնել այլընտրանքային ուղիներ՝ կորսետները տարբեր մասերի բաժանելով։
Եվրո 2016 Խումբ F
Ավստրիայի հավաքականի համար սա Եվրոպայի երկրորդ առաջնությունն է։
Որակավորման փուլում ավստրիացիները զբաղեցրին G խմբի առաջին հորիզոնականը՝ միավոր կորցնելով միայն Շվեդիայի հավաքականի հետ խաղում (ոչ ոքի)։
Կրծկալ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:19-րդ դարի նորաձևություն Կատեգորիա:20-րդ դարի նորաձևություն Կատեգորիա:21-րդ դարի նորաձևություն Կատեգորիա:Կրծկալներ Կատեգորիա:Կրծքեր Կատեգորիա:Ֆեմինիզմ և առողջություն Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ Կատեգորիա:Ներքնազգեստ
Եվրո 2016 Խումբ F
Հունգարիայի հավաքականը Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր է (1964)։
Որակավորման փուլում հունգարացիները զբաղեցրին F խմբի երրորդ հորիզոնականը և եզրափակիչ փուլ դուրս եկան շնորհիվ անցումային խաղում Նորվեգիայի հավաքականի նկատմամբ տարած հաղթանակի (1:0, 2:1)։
Մարտուն Իսրայելյան
Մարտուն Հովհաննեսի Իսրայելյան, հայ կոմպոզիտոր, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2010), Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամ։
Կենսագրություն
1964 թվականին ավարտել է Լենինականի երաժշտական ուսումնարանը, 1969 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի բաժինը՝ Գրիգոր Եղիազարյանի դասարանը։ Դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում (1986 թվականից՝ պրոֆեսոր)։
Ստեղծագործական ուղի
Հեղինակել է բազմաթիվ երաժշտություններ՝ սիմֆոնիկ, կամերային նվագախմբերի, երգչախմբի, ֆլեյտայի, հոբոյի, դաշնամուրի, թավջութակի, ջութակի համար և այլն։
Գրել է նաև կինոերաժշտություն՝ «Փարաջանով` վերջին գարունը» (1992)։ Նրա երաժշտությունը կատարվել է բազմաթիվ երկրներում՝ Արգենտինա, Ֆրանսիա, Վրաստան, Չեխիա, Գերմանիա, Իտալիա, Ռուսաստան, Շվեյցարիա, ԱՄՆ, Ուկրաինա և այլուր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Հեշտոց
Հեշտոց, կնոջ փոքր կոնքում տեղադրված մկանային խողովակ, երկարությունը՝ 8-10 սմ։ Հեշտոցը արգանդը միացնում է արտաքին սեռական օրգաններին։ Արգանդի վզիկին կից մասերը կոչվում են հեշտոցի կամարներ։ Հեշտոցի առջևում գտնվում են միզածորաններն ու միզապարկը, ետևում՝ ուղիղ աղիքը։
Հեշտոցի պատերը կազմված են տափակ էպիթելային հյուսվածքի, մկանային հյուսվածքի և շարակցահյուսվածքի շերտերից։ Ներսից ծածկված է լորձաթաղանթով, որն առաջացնում է լայնական ծալքեր։ Վերջիններիս շնորհիվ հեշտոցը կարող է բավականաչափ ձգվել և ծննդաբերության ընթացքում նպաստել պտղի անցմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանացի սեռական օրգաններ Կատեգորիա:Կանացի վերարտադրողական համակարգ Կատեգորիա:Անատոմիա Կատեգորիա:Կանանց առողջություն
Վյազովենկա (գետ)
Վյազովենկա (Вязовенка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Ժիզդրա գետի ձախ ափին 129 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Վյազովենկայի ակունքը գտնվում է Խոլմիչի գյուղում։ Հոսում է հյուսիսում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Թարբերտ ամրոց
Թարբերտ ամրոց, (Tarbert Castle), ամրոց, որը գտնվում է Շոտլանդիայի Արգայլ և Բյուտ շրջանում, Իսթ Լոխ Թարբերտի հարավային ափին, Կինթայր թերակղզու հյուսիսային ծայրին։ Միջնադարում Թարբերտ ամրոցը թագավորական ռազմավարական ամրոց էր և Թարբերտի երեք ամրոցներից մեկը։ Ամրոցը ուղղված է նավահանգստին և չնայած կառույցը թվագրվում է 14-րդ դարից ավելի վաղ ժամանակաշրջանին, ամրոցի աշտարակը կառուցվել է 1494 թվականին և կապված է Շոտլանդիայի Ջեյմս IV թագավորի՝ արևմտյան Հայլանդս կատարած այցի հետ։
Պատմություն
712 թվականին Կենել Լոուրենի և Դել Ռիատայի թագավոր Սելբախ մաք Ֆերչեյրը հրդեհեց ամրոցը, իսկ 731 թվականին ամրոցն այրելու հրաման արձակեց նրա որդին՝ Դունգալ մաք Սելբախը ։
1292 թվականին Անգլիայի թագավոր Էդուարդ II-ը ամրոցի վերահսկողությունը հանձնեց Շոտլանդիայի Ջոն II Բալիոլցի արքային։ 13-րդ դարում Թարբերտը ամրացվեց. 1320-ական թվականներին Ռոբերտ Բրյուսը կառուցեց ամրոցի արտաքին մուտքը և աշտարակները՝ կղզիների լորդերի հարձակումներից այն պաշտպանելու համար։ 16-րդ դարում ամրոցի աշտարակներին ավելացվեց դիտակետը, որն այսօր ամրոցից մնացած ամենանշանակալից կառույցն է։ Ամրոցը գտնվում է համանուն գյուղից ավելի բարձր դիրքում, որտեղից երևում է ամբողջ Ֆյորտ-օֆ-Կլայդ ծովածոցը և Լոխ Ֆայնը։ Երբ 1494 թվականին Շոտլանդիայի Ջեյմս IV արքան արշավանք ձեռնարկեց կղզիների լորդերի իշխանությունը վերացնելու համար, Այլիի կոմս Ջոն ՄաքԴոնալդից խլեց ամրոցը։ 1687 թվականին ամրոցը ևս մեկ ռազմական ընդհարման մեջ հայտնվեց, երբ Սքիփնեսի տերը՝ Ուոլտեր Քեմբլը նվաճեց Թարբերտը որպես ամրոց-հենարան Արգայլի 9-րդ կոմս Արչիբալդ Քեմբլի համար՝ Անգլիայում սկիզբ առած Արևմուտքի ապստամբության գործողություններին աջակցելու համար։
Ներկայումս կանգուն են միայն ամրոցի մեկ-երկու պատեր, որոնք սակայն, համարվում են անկայուն։ Ամրոցի դիրքը շատ նպաստավոր է՝ ջրային տարածքների մերձավորության շնորհիվ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շոտլանդիայի ամրոցներ
Ալեքսանդր Ֆրիդման
Ալեքսանդր Ֆրիդման (Алекса́ндр Алекса́ндрович Фри́дман, ), ռուս մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, երկրաֆիզիկոս, տիեզերքի ընդարձակման տեսության հիմնադիրը՝ առավելապես հայտնի այդ ընդարձակումը նկարագրող Ֆրիդմանի հավասարումներով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1888 թվականի հունիսի 16-ին Սանկտ-Պետերբուրգում, Սանկտ-Պետերբուրգի պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտ, կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Ֆրիդմանի (1866-1909) և դաշնամուրի ուսուցիչ Լյուդմիլա Ֆրիդմանի (ծնյալ Վոյաչեկ, 1869-1953) ընտանիքում։ Մայրական գծով պապը՝ Իգնատիոս Վոյաչեկը (1825-1916), Մարինյան թատրոնի երգեհոնահար ու դիրիժոր էր ։ 1897 թվականին, երբ ապագա գիտնականը 9 տարեկան էր, ծնողները բաժանվում են և հետագա դաստիարակությունը Ֆրիդմանը ստանում է հոր նոր ընտանիքում, ինչպես նաև պապի՝ նահանգային քարտուղար Ալեքսանդր Իվանովիչ Ֆրիդմանի (1839-1910) ու հորաքրոջ՝ դաշնակահար Մարիա Ալեքսանդրովնա Ֆրիդմանի մոտ (մոր հետ հարաբերությունները Ֆրիդմանը վերականգնում է մահից ոչ շատ առաջ) ։
Սովորել է Սանկտ-Պետերբուրգի երկրորդ գիմնազիայում ։ Այդ և ուսանողական տարիներին հրապուրվել է աստղագիտությամբ։ 1905 թվականի հեղափոխության ժամանակ մասնակցել է քաղաքական գործունեությանը, եղել է Պետերբուրգի միջին դպրոցների սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպության կենտրոնական կոմիտեի անդամ, թռուցիկներ է տպագրել հեկտոգրաֆով ։ Ֆրիդմանի համադասարանցին (գիմնազիայում, հետագայում՝ համալսարանում և ասպիրանտուրայում) և ընկերը Յակով Դավիդովիչ Տամարկինն էր՝ ապագայում հայտնի մաթեմատիկոս, Ամերիկյան մաթեմատիկական ընկերության փոխնախագահը ։ 1905 թվականի հոկտեմբերին Ֆրիդմանը Յակով Տամարկինի հետ իր առաջին մաթեմատիկական աշխատանքը ուղարկել է Գերմանիայի առաջատար գիտական ամսագրերից մեկին՝ Mathematische Annalen-ին։ Բեռնուլիի թվերին նվիրված այդ հոդվածը հրապարակվել է 1906 թվականին։ Նրանցից մի դասարան բարձր սովորում էր Վլադիմիր Իվանովիչ Սմիռնովը՝ ապագայում նույնպես մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի անդամ, «Բարձրագույն մաթեմատիկայի դասընթաց» հայտնի հնգհատորյակի հեղինակը ։
Ոսկե մեդալով ավարտելով գիմնազիան՝ Ֆրիդմանը 1906 թվականին ընդունվում է Սանկտ-Պետերբուրգի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի մաթեմատիկական բաժին, որն ավարտում է 1910 թվականին։ Պրոֆեսորական կոչումին պատրաստվելու համար մնում է պրոֆեսոր Վլադիմիր Անդրեևիչ Ստեկալովի մոտ՝ զուտ և կիրառական մաթեմատիկայի ամբիոնում ։ Մինչև 1913 թվականի գարունը Ֆրիդմանը զբաղվում է մաթեմատիկայով, ինչպես նաև գործնական պարապմունքներ է ղեկավարում Ինժեներական ճանապարհների և հաղորդակցության ինստիտուտում, դասախոսություններ է կարդում Սանկտ-Պետերբուրգի լեռնային ինստիտուտում։ Դեռ ուսանողությունից Ֆրիդմանը և Տամարկինը կանոնավոր հաճախում էին նոր տեսական ֆիզիկայի խմբակի պարապմունքներին, որոնք 1908 թվականին կազմակերպեց Գերմանիայից ոչ վաղ անցյալում եկած Պավել Էռենֆեստը, որին Ֆրիդմանը համարում էր իր ուսուցիչներից մեկը ։
1913 թվականին աշխատանքի է ընդունվում Պավլովսկի (Սանկտ-Պետերբուրգի մոտ) օդաբանական ինստիտուտում ֆիզիկոսի պաշտոնում, որտեղ սկսում է զբաղվել աերոլոգիայով։ Գլխավոր ֆիզիկական դիտարանի տնօրեն Բորիս Բորիսովիչ Գոլիցինը ուշադրություն դարձրեց Ֆրիդմանի բացառիկ ընդունակություններին և նրան առաջարկեց անհրաժեշտ գիտելիքներ ձեռք բերել դինամիկ օդերևութաբանության բնագավառում (այժմ այդ գիտության այդ ճյուղը կոչվում է գեոֆիզիկական հիդրոդինամիկա)։ Այս նպատակով 1914 թվականի գարնանը Ֆրիդմանը գործուղման մեկնեց Լայպցիգ, որտեղ այդ ժամանակ ապրում և աշխատում էր նորվեգացի հայտնի օդերևութաբան Վիլհելմ Ֆրիման Կորեն Բյորկնեսը (1862-1951)՝ մթնոլորտում ճակատների տեսության հիմնադիրը։ Նույն թվականի ամռանը Ֆրիդմանը թռնում է դիրիժաբլներով՝ մասնակցելով 1914 թվականի օգոստոսի Արեգակի խավարման դիտարկումների նախապատրաստմանը ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին Ֆրիդմանը որպես կամավոր ընդունվեց ավիացիոն ջոկատում։ 1914-1917 թվականներին մասնակցել է աերոնավիգացիոն և աերոլոգիական ծառայություններում Հյուսիսային և այլ ճակատներում, եղել է օդաչու-փորձարկու, մասնակցել է ռազմական թռիչքներին, ռմբակոծել է Պշեմիսլը, ավիահետախուզություն է արել։ Գեորգիևյան խաչի ասպետ է, պարգևատրվել է ոսկե զենքով և սուրբ Վլադիմիրի շքանշանով։ Թիրախային ռմբանետումների աղյուսակ է պատրաստել և ստուգել է այն մարտում ։ 1916-1917 թվականներին պրապորշչիկ Ֆրիդմանը գտնվել է Կիևում, դասավանդել է օդաչու-դիտորդների զինվորական դպրոցում՝ աերոնավիգացիայի և աերոնավիգացիոն սարքերի դասընթաց է անցկացրել, ինչպես նաև տնօրինել է Կենտրոնական աերոնավիգացիոն կայանը։ Օդերևութաբանական ծառայություն է կազմակերպել ճակատում և ավիանավիգացիոն սարքերի վերանորոգում գործող բանակի զորամասերում։ Լվովի և Կիևի ավիացիոն ճակատում Ֆրիդմանի հրամանատարության տակ ծառայել է ապագայում հայտնի աստղագետ Էմանուել Պալենը ։
Կիևում Ֆրիդմանը մի քանի փորձնական դասախոսություններ է կարդացել Տարաս Շևչենկոյի անվան Կիևի ազգային համալսարանում, որն անհրաժեշտ էր պրիվատ-դոցենտի աստիճան ստանալու համար, ինչպես նաև մասնակցել է Կիևի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ընկերության գործունեությանը՝ դառնալով նրա իսկական անդամ ։
Ֆրիդմանն առաջինն է Ռուսաստանում հասկացել հայրենական ավիասարքավորումների ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Պատերազմի ու քայքայման տարիներին կյանքի է կոչել այդ գաղափարը՝ դառնալով Մոսկվայում «Ավիասարք» («Авиаприбор») գործարանի հիմնադիրն ու առաջին տնօրենը (1917 թվականի հունիս) ։
1918 թվականի ապրիլից 1920 թվականը ոչ վաղ կազմավորված Պերմի պետական համալսարանի մեխանիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր է եղել ։
1919 թվականի օգոստոսի 15-ից սեպտեմբերի 30-ը Պերմի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի դեկանն էր ։ 1920 թվականին ֆակուլտետում երեք բաժանմունք ու երկու հաստատություն է ստեղծել (երկրաֆիզիկական և մեխանիկական) ։
1919 թվականի հուլիսից 1920 թվականի մայիսը դեկանի պարտականությունների հետ միաժամանակ Պերմի համալսարանի պրոռեկտորն էր գյուղտնտեսության գծով ։
1920 թվականի մայիսին վերադարձել է Պետրոգրադ։ 1920 թվականի հունիսի 12-ին դարձել է համալսարանի մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ամբիոնի դասախոս, աշխատել է Վոեյկովի անվան գլխավոր երկրաֆիզիկական դիտարանում՝ իր նախաձեռնությամբ ստեղծված մաթեմատիկական բյուրոյում, միաժամանակ որպես կիրառական աերոդինամիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր դասավանդել է Հաղորդակցության ինժեներական ճանապարհների ինստիտուտի օդային հաղորդակցության նորաբաց ֆակուլտետում։ 1920 թվականի օգոստոսի 2-ին ընտրվել է Պետրոգրադի պոլիտեխնիկական համալսարանի ֆիզիկա-մեխանիկական ֆակուլտետի տեսական մեխանիկայի պրոֆեսոր։ Բացի այդ, Կուզնեցովի անվան ռազմածովային ակադեմիայի պետ Ալեքսեյ Կռիլովը Ֆրիդմանին ներգրավում է ակադեմիայի մեխանիկայի ֆակուլտետում՝ որպես ադյուտանտ դասավանդելու համար։ Ֆրիդմանը նաև աշխատում է Պետական օպտիկական ինստիտուտի ատոմային հանձնաժողովում, որտեղ հաշվարկում է բազմաէլեկտրոնային ատոմների մոդելները և հետազոտություններ է անցկացնում ադիաբատ ինվարիանտների վերաբերյալ ։
1923 թվականից «Երկրաֆիզիկայի և օդերևութաբանության ամսագրի» (Журнала геофизики и метеорологии ) գլխավոր խմբագիրն էր։ 1923 թվականի հուլիսից օգոստոսը Ֆրիդմանն արտասահմանյան գործուղման մեջ է եղել Գերմանիայում ու Նորվեգիայում։ 1924 թվականի ապրիլ-մայիսին ևս մի ուղևորություն է կատարում Հոլանդիա և Գերմանիա ։
1925 թվականի փետրվարի 5-ին՝ մահից ոչ շատ առաջ, նշանակվում է Գլխավոր երկրաֆիզիկական դիտարանի տնօրեն։
1925 թվականի հուլիս-օգոստոսին երիտասարդ կնոջ հետ հարսանեկան ճամփորդության ժամանակ Ֆրիդմանը վարակվում է տիֆով։ Մահանում է Լենինգրադում 1925 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, սխալ անցկացված բուժումների արդյունքում, չախտորոշված որովայնային տիֆից ։ Իր՝ Ֆրիդմանի ենթադրությամբ հավանորեն վարակվել էր տիֆով Ղրիմից Լենինգրադ ճանապարհին երկաթուղային կայաններից մեկում գնած անլվա տանձ ուտելու հետևանքով ։ Թաղված է Սմոլենսկի ուղղափառ գերեզմանոցում։ Ըստ որոշ պատմաբանների՝ 1931 թվականին Ֆրիդմանին հետմահու Լենինյան մրցանակ է տրվել, սակայն դրա հավաստիությունը վիճարկելի է ։
Գիտական նվաճումներ
Ֆրիդմանի հիմնական աշխատանքները նվիրված են դինամիկ օդերևութաբանության խնդիրներին (մթնոլորտային մրրիկների և քամու սրընթացության տեսությանը, մթնոլորտում անընդհատության խզումների տեսությանը, մթնոլորտային տուրբուլենտությանը), սեղմվող հեղուկների հիդրոդինամիկային, մթնոլորտի ֆիզիկային ու ռելյատիվիստական կոսմոլոգիային։ 1925 թվականի հուլիսին գիտական նպատակներով թռիչք է իրականացրել աերոստատով օդաչու Պավել Ֆեդոսեենկոյի հետ՝ այդ ժամանակներում ԽՍՀՄ-ի համար ռեկորդային 7400 մ բարձրության հասնելով։ Ֆրիդմանը առաջիններից մեկն է յուրացրել Ալբերտ Այնշտայնի գրավիտացիայի տեսության մաթեմատիկական ապարատը և համալսարանում սկսել է թենզորական հաշվի դասընթաց կարդալ որպես հարաբերականության ընդհանուր տեսության դասընթացի ներածություն։ 1923 թվականին լույս է տեսել նրա «Աշխարհը որպես ժամանակ և տարածություն» գիրքը (վերահրատարակվել է 1965 թվականին)՝ լայն հասարակությանը ծանոթացնելով նոր ֆիզիկայի հետ։
Ընտանիք
Ֆրիդմանի առաջին կինը (1911 թվականից) Եկատերինա Պետրովնա Ֆրիդմանն էր (ծնյալ Դորոֆեևա)։
Ֆրիդմանի երկրորդ կինը (1923 թվականից) Նատալյա Եվգենևնա Ֆրիդմանն էր (ծնյալ Մալինինա), հետագայում ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Երկրի մագնիսականության, իոնոլորտի և ռադիոալիքների տարածման ինստիտուտի Լենինգրադյան մասնաճյուղի տնօրեն։ Նրանց որդին՝ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Ֆրիդմանը (1925-1983), ծնվել է հոր մահից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիեզերագիտություն Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս երկրաֆիզիկոսներ
Կերկիրա (քաղաք)
Կերկիրա (իտալական և արևմտաեվրոպական իրականության մեջ հայտնի է որպես Կորֆու, Κέρκυρα), քաղաք և նախկին վարչատարածքային միավոր Հունաստանին պատկանող Հոնիական կղզիներում՝ համանուն կղզու վրա։ 2011 թվականի վարչական բարեփոխումներից հետո քաղաքը ներառվել է Կերկիրա կղզու նոմոսի կազմի մեջ ։ Կերկիրայի տարածաշրջանային միավորի մայրաքաղաքը լինելուց բացի, վերջինս հանդիսանում է նաև Հոնիական կղզիների վարչական կենտրոնը։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 24 838 մարդ։
Կերկիրան զբոսաշրջային նշանակության կենտրոն է, որը հնուց ի վեր մեծ դերակատարություն է ունեցել հունական քաղաքակրթությունների զարգացման գործում ։ Քաղաքի պատմական կենտրոնը 2007 թվականին ներառվել է Հունաստանում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։ Պատմական քաղաքի անբաժան մասն են կազմում վենետիկյան ժամանակաշրջանի քարակերտ և աղյուսազարդ շինությունները, որոնք կառուցվել են իտալական ճարտարապետության ազդեցությամբ։
Քաղաքն ընդհանուր առմամբ զբաղեցնում է 41 905 կմ քառակուսի տարածք ՝ գտնվելով ծովի մակարդակից մինչև 10 մետր բարձրության վրա։ Վերջինս ծառայում է նաև որպես առևտրային նավահանգիստ։
Կերկիրան Հունաստանի հնագույն քաղաքներից է, որի պատմության ակունքները հասնում են մինչև բրոնզի դար։ Անտիկ ժամանակներից մեզ հասած ամենանշանավոր վկայություններից է այն, որ Կերկիրա քաղաք-պետությունը մ․թ․ա․ 433 թվականին՝ Աթենական պոլիսի զորակցությամբ, Պելոպոնեսյան պատերազմների շրջանում պայքարել է Կորնթոսի զավթողական քաղաքականության դեմ։ Տեղի ունեցած ռազմական առճակատումը դարձել է ժամանակաշրջանի ամենախոշոր ռազմածովային մարտերից մեկը։
Ըստ հին հույն պատմիչ Թուկիդիդեսի՝ Կերկիրան Աթենքի և Կորնթոսի հետ միասին եղել է մ․թ․ա․ 5-րդ դարի Հին Հունաստանի խոշորագույն ծովային ուժերից մեկը ։ Սպարտայի հաղթանակն ու դրան հաջորդած հռոմեական նվաճումները աստիճանաբար նվազեցնում են քաղաքի հեղինակությունը։ Վերջինս վերստին զարթոնք է ապրում վաղ միջնադարում՝ դառնալով Բյուզանդական կայսրության առևտրային կարևոր կենտրոններից մեկը։ Քաղաքը հայտնի է նաև իր բազում միջնադարյան ամրոցներով, որոնց մի մասը մասամբ վնասվել են օսմանյան գրոհների և ծովահենների հարձակումների հետևանքով ։ Ներկայիս քաղաքը կառուցվել է վենետիկյան ժամանակաշրջանում՝ կրելով իտալական ճարտարապետությանը բնորոշ յուրահատկություններն ու առանձնահատկությունները։
Անվան ծագումնաբանություն
Քաղաքի անվանումը հին հունարենից թարգմանաբար նշանակում է «ոլորկամոլոր»՝ ի շնորհիվ ափերի կտրատվածության։ Վենետիկյան ժամանակաշրջանում գործածության մեջ մտած «Կորֆու» տեղանվանումը փոխառություն է, որը մինչ օրս լայն կիրառություն ունի իտալերենում և արևմտյան աշխարհում։ Ոմանք այս ձևի առաջացումը կապում են հին հունարեն «Կորիֆե» (թարգմանաբար՝ «բարձունք») բառի հետ։
Պատմություն
Ըստ հին հույն պատմիչների վկայությունների՝ քաղաքը հիմնադրվել է մ․թ․ա 8-րդ դարում Կորնթոսից ներթափանցած գաղութարարների կողմից։ Հնագույն քաղաքի տարածքում վեր է խոյանում Արտեմիսի հելլենիստական տաճարը, որի կառուցումը թվագրվում է մ․թ․ա․ 590 թվականին։
Պատմական տարբեր ժամանակահատվածներում Կերկիրան պատկանել է հռոմեացիներին, բյուզանդացիներին, գոթերին, վենետիկցիներին, օսմանյան թուրքերին, ֆրանսիացիներին, իսկ վերջում նաև անգլիացիներին։ Մ․թ․ա․ 229 թվականին Կերկիրան հայտնի է եղել որպե հունական քաղաք Հռոմեական կայսրության կազմում։ Կոստանդնուպոլսի անկումից որոշ ժամանակ անց՝ 1204 թվականին, այն անցնում է Վենետիկի հանրապետությանը և վերջինիս կազմում մնում մինչև 1210 թվականը։ Կերկիրան Վենետիկյան պետությանը վերստին անցնում է 1386 թվականին և իտալացիների կողմից կառավարվում մինչև 1797 թվականը։ 1716 թվականին քաղաքը պաշարվում է օսմանյան զորքերի կողմից, սակայն գերմանացի զորավար Մաթիաս Յոհան ֆոն դեր Շուլենբերգի ջանքերով թշնամին դուրս է բերվում կղզուց։ 1797 թվականին Կերկիրան դառնում է ֆրանսահպատակ տարածք։ Ֆրանսիայի կազմում քաղաքը մնում է մինչև 1815 թվականի Փարիզի հաշտության պայմանագիրը, որից հետո այստեղ հաստատվում է բրիտանական պրոտեկտորատ։ Հունական պետության ստեղծումից հետո Կերկիրան Մեծ Բրիտանիայի կառավարության կողմից նվիրաբերվում է նորաստեղծ միապետությանը՝ ի շնորհս դրածո արքա Գեորգիոս I-ի։ Պատմական այս իրողություններն իրենց անջնջելի հետքն են թողել քաղաքի ընդհանուր տեսքի վրա՝ ձևավորելով բազմամշակութային մեծ ժառանգություն։
Աշխարհագրություն
Կերկիրա քաղաքը գտնվում է Հոնիական ծովում տեղակայված համանուն կղզու կենտրոնական հատվածում։ Մակերևույթը հարավում բլրավոր հարթավայր է, հյուսիսում՝ ցածրալեռնային։ Կազմված է գերազանցապես կրաքարերից և թերթաքարերից։ Գտնվում է ծովի մակարդակից մինչև 10 մետր բարձրության վրա։ Առկա է մերձարևադարձային պտղաբուծություն։ Քաղաքն ունի նաև ձմեռային առողջարաններ։
Կերկիրան գտնվում է մերձարևադարձային կլիմայական գոտում, որի բնորոշիչներն են շոգ ամառներն ու մեղմ ձմեռները (ձմեռային նվազագույն ջերմաստիճանը չի իջնում 10 °C-ից)։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 33 °C։
Ճարտարապետություն
Քաղաքի հին ամրոցները ժամանակին կարողացել են տեղավորել 10 հազարից մինչև 20 հազար ասպետների, սակայն դրանց մեծ մասը 19-րդ դարում հողին են հավասարեցվել բրիտանացիների կողմից։ Քաղաքի որոշ հատվածներում հայտնաբերվել են վենետիկյան ժամանակաշրջանի շինություններ։
Դրանց թագն ու պսակն է համարվում Ջորջ Վիթմորի կողմից հիմնադրված Սուրբ Միխայելի և Գեորգիոսի պալատը, որն ամբողջովին կառուցված է մալթայական սպիտակ կրաքարից։ Գաստուրի ավանի շրջակայքում գտնվում է պոմպեյական ոճով կառուցված Ախիլիոնը, որը հիմնադրվել է Ավստրիական կայսրության թագուհի Էլիզաբեթ Բավարացու կողմից 1890 թվականին։
Քաղաքի պատմական կենտրոնի անբաժանելի մասն են կազմում երեսունյոթ հնագույն եկեղեցիները, որոնց մարգարիտը Սուրբ Սպիրիդոնի անունը կրող Կերկիրայի մայր տաճարն է։ Վերջինս հանդիսանում է նաև կղզու ամենահին եկեղեցին։ Քաղաքը հոգևոր առումով մտնում է հունական և հռոմեական կաթոլիկ արքեպիսկոպոսության մեջ։ Կերկիրայում գործում են թատրոններ, արդյունաբերական և գյուղատնտեսական կազմակերպություններ, գրադարան և թանգարան։ Հին քաղաքը (կամ պատմական կենտրոնը) 2007 թվականին՝ ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի 31-րդ նստաշրջանում, ներառվում է Հունաստանում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում որպես միջնադարյան մշակութային ժառանգության փայլուն օրինակ։ Տեսարաններ Կերկիրայի պատմական կենտրոնից
Քույր քաղաքներ
Ստորև նշված են Կերկիրայի քույր քաղաքները․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հունաստանում
Պետի Մենիլ
Պետի Մենիլ (Petit-Mesnil), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 236 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.83 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 39 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 142 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 110-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 110 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 105 անձ (56 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 32 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Էդուարդ Թոփչյան (դիրիժոր)
Էդուարդ Ստեփանի Թոփչյան (1971, մայիսի 6, Երևան), հայ դիրիժոր, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2006)։
Գրականագետ Էդուարդ Թոփչյանի թոռն է, գրականագետ, հրապարակախոս, արվեստաբան, նկարիչ Ստեփան Թոփչյանի որդին, գրող, գրականագետ, գրաքննադատ, դրամատուրգ, արձակագիր Ալեքսանդր Թոփչյանի եղբորորդին, բանասեր, թարգմանիչ Արամ Թոփչյանի կրտսեր եղբայրը։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի բաժինը։ Դիրիժորության դասեր է առել Օհան Դուրյանից։ 1991 թվականին ստեղծել է «Սերենադ» կամերային նվագախումբը, որը Թոփչյանի ղեկավարությամբ Եվրոպայում հանդես է եկել շուրջ 700 հյուրախաղային համերգներով։
Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ առաջին ելույթը կայացել է 2000 թվականին։ 2007 թվականից թավջութակահար Ալեքսանդր Չաուշյանի հետ համատեղ Երևանյան միջազգային երաժշտական ամենամյա փառատոնի նախաձեռնողն ու գեղարվեստական ղեկավարն է։ 2012 թվականից հանդիսանում է Իսպանիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր հրավիրյալ դիրիժորը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Ժակ Հակոբյան (մշակութային գործիչ)
Ժակ Նիկոլայի Հակոբյան, հայ մշակութային գործիչ։
Կենսագրություն
Ժակ Հակոբյանը ծնվել է 1944 թվականի հունվարի 12-ին Երևանում։ 1971-1977 թվականներին ուսանել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում, որն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում՝ որպես կոմերիտմիության առաջին քարտուղար։
2004 թվականին որպես բաժնի վարիչ աշխատանքի է անցել Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտում, իսկ 2005 թվականից շարունակել աշխատանքն արդեն որպես նույն թանգարան-ինստիտուտի փոխտնօրեն։
2007 թվականից եղել է Առնո Բաբաջանյանի հիշատակի միջազգային հիմնադրամի երևանյան մասնաճյուղի տնօրենը, իսկ 2010 թվականից նշանակվել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի փոխտնօրեն։
Եղել է Հայաստանի երգիծաբանների միության նախագահը, ՀՀ Նկարիչների միության պատվավոր անդամ։
Ստեղծագործություն
Ժակ Հակոբյանը գրել է բանաստեղծություններ։ Հեղինակ է երգիծական հինգ գրքի՝
Պարգևներ
2009 թվականին Ժակ Հակոբյանը պարգևատրվել է ՀՀ Մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալով, 2010 թվականին արժանացել՝ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ կոչման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Բիոմեխանիկա (թատրոն)
Բիոմեխանիկա (bios` կյանք և mechanike` մեքենա սարքելու արվեստ), թատրոնում մարմնի տիրապետման վարժեցնող միջոցների այն համակարգը, որը կիրառել է ռեժիսոր Վսևոլոդ Մեյերխոլդը։ Բիոմեխանիկայի նպատակն է հասնել մարմնի տիրապետման այնպիսի կատարելության, որ դերասանը կարողանա գիտակցաբար, բնական ու թեթև իր մարմինը ենթարկել ռիթմային որևէ շարքի ու նրա ելևէջներին, ամեն մի բեմավիճակի առաջադրած պահանջներին, ակնթարթային արագությամբ և անսխալ կարգավորել մարմնի դիրքն ու շարժումն ըստ ռեժիսորի ցուցումների ստույգ և անհապաղ կատարել նրա առաջադրած խնդիրները։ Առաջնային դարձնելով մարմնի արտաքին տեխնիկայի տիրապետումը՝ բիոմեխանիկան հակադրվել է զգացմունքները վերապրելու հոգեբանական անձնավորման դպրոցին, բայց դա չի խանգարել, որ Մեյերխոլդի դերասանները դառնան առաջնակարգ դերասաններ՝ Մ․ Բաբանովա, Մ․ Ժարով, Ի․ Իլինսկի, Լ․ Սվերդլին, Ն․ Օխլոպկով, Մ․ Շտրաուխ և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատրոն
Լվացող միջոցներ
Լվացող միջոցներ, լվանալու հատկությամբ օժտված մակերևութային ակտիվ նյութեր։ Հնում որպես լվացող միջոցներ կիրառել են բնական ծագում ունեցող նյութեր, օրինակ, բուսական մոխրից ստացվող պոտաշ, բնական սոդա, կավեր, որոշ բույսերի հյութեր կամ քամվածք։ 19-րդ դարում զարգացավ օճառագործությունը, իսկ 20-րդ դարի 30-ական թվականներին առաջին անգամ Գերմանիայում հիմք դրվեց սինթետիկ լվացող միջոցների արտադրությանը։ Լվացող միջոցները բաժանվում են երկու դասի՝ իոնոգեն (ջրում դիսոցվող) և ոչ իոնոգեն (ջրում չդիսոցվող) նյութերի։ Բացասական լիցքով մակերևութային ակտիվ իոններ ունեցող իոնոգեն նյութերը կոչվում են անիոն-ակտիվ, դրական լիցքավորվածները՝ կատիոնակտիվ, իսկ ամֆոտեր կամ ամֆոլիտ՝ եթե իոնները հիմնային միջավայրում ունեն բացասական լիցք, իսկ թթվայինում՝ դրական։ Առավելապես կիրառվում են անիոնակտիվ նյութերը, որոնց հիման վրա ստացվում են բոլոր ճարպային օճառները և սինթետիկ լվացող միջոցների մեծամասնությունը։ Սինթետիկ լվացող միջոցներին ավելացնում են մի շարք օժանդակ նյութեր (անօրգանական թթուների հիմնային աղեր, սպիտակեցնող և ախտահանող հատկությամբ օժտված գերթթուների աղեր, որոշ ներկեր են), որոնք բարելավում են դրանց լվանալու հատկությունը։ Լվացող միջոցները թողարկվում են գլխավորապես (80-90%) փոշու ձևով։
Կատեգորիա:Կենցաղային քիմիա Կատեգորիա:Լվացք Կատեգորիա:Հիգիենայի միջոցներ
Չինական շաշկի
Չինական շաշկի (Chinese checkers), սեղանի ռազմավարական խաղ 2, 3, 4 կամ 6 խաղացողների համար։
Ծագում
Չնայած անվանը` խաղը գրեթե ոչ մի ընդհանրություն չունի շաշկիների հետ և ոչ մի կապ` Չինաստանի հետ։ Չինական շաշկին Հալմա խաղի պարզեցված տարբերակն է, որը հորինվել է 1883-1884 թվականներին ԱՄՆ-ում։ Խաղի ժամանակակից տեսքը ստեղծվել է 1892 թվականին Գերմանիայում՝ «Սթերն-Հալմա» (Stern-Halma) բառանվամբ (այսինքն՝ Հալմա աստղի տեսքով)։ «Չինական շաշկի» անվանումը հորինել են ամերիկացի ձեռնարկատերեր Բիլ և Ջեկ Պրեսմանիները, 1928 թվականին ։
Խաղի կանոններ
Խաղացողները քայլերն անում են հերթով․ քայլ է անվանվում խաղաքարի տեղաշարժը մոտակա ազատ դաշտ։ Քայլն արվում է կամ խաղաքարը մեկ քայլ տեղափոխվելով, կամ՝ ցատկելով իր և այլոց խաղաքարերի վրայով։ Ցատկը արդարացված է, եթե քարերի մեջ կա միայն մեկ ազատ դաշտ։ Մեկ քայլի ընթացքում ցատկերը կարող են լինել մեկ կամ մի քանիսը, որը կախված է մեկումեջ ազատ դաշտերի առկայությունից։ Չի կարելի նույն խաղաքարի վրայով անցնել երկու անգամ։
Խաղի նպատակն է բոլոր քարերը հակառակորդի տիրույթում վերադասավորելը։ Եթե երկու խաղացողներ դա արել են հավասար քանակությամբ քայլերով, արդյունքը հաշվում է ոչ-ոքի ։
Տարածվածությունը աշխարհում
Այժմ չինական շաշկին շատ հայտնի է` կան շատ առցանց տարբերակներ Ֆլեշ ծրագրում (Flash), բջջային ծրագրեր Անդրոիդում (Android) և այլն։ Աշխարհի շատ երկրներում խաղում են նաև խաղի սեղանային տարբերակը փայտե դաշտում։ Խաղի մասերը արտադրվում են Չինաստանում և Գերմանիայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեղանի խաղերի մրցություններ Կատեգորիա:Սեղանի խաղերի պատմություն Կատեգորիա:Շաշկի Կատեգորիա:Շաշիստներ Կատեգորիա:Խաղաձևեր Կատեգորիա:Ժամանց
Զբոսաշրջությունը Թաիլանդում
Զբոսաշրջությունը Թաիլանդում տնտեսության գերակա ճյուղերից մեկն է ։ Զբոսաշրջությունից ստացված եկամուտը միջին հաշվով կազմում է Թաիլանդի ՀՆԱ-ի 9 տոկոսը ։ Թաիլանդի զբոսաշրջային կազմակերպությունը երկիրը միջազգայնորեն գովազդելու համար օգտագործում է «Ապշեցուցիչ Թաիլանդ» արտահայտությունը։
Ընդհանուր պատկերացում
1960-ական թվականներին զբոսաշրջության զարգացման հիմնական նախադրյալներից էին կայուն քաղաքական իրավիճակը և Բանգկոկի զարգացումը՝ որպես միջազգային օդագնացության խաչմերուկ։ Հյուրանոցային արդյունաբերությունը և առևտուրը զարգացան զբոսաշրջիկների պահանջով։ Ամեն ինչ սկսվեց այն ժամանակ, երբ 1960-ական թվականներին՝ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ, ամերիկացի զինվորները սկսեցին ժամանել Թաիլանդ՝ հանգստի և առողջության վերականգնման համար։ Բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում առաջընթաց էր ապրում տեխնոլոգիան, և զարգանում էր մասսայական զբոսաշրջությունը։ 1967 թվականի համեմատությամբ՝ 336,000 օտարերկրացի զբոսաշրջիկներից և 54,000 զինվորներից օտարերկրյա այցելուների թիվը 2016 թվականին հասել է 32.59 միլիոնի  ։ Ըստ Թաիլանդի զբոսաշրջային կազմակերպության՝ 2016 թվականին զբոսաշրջային ոլորտը վաստակել է 2.52 բահտ, որը 11%-ով ավելի է քան 2015 թվականին։ 2015 թվականին Հարավարևելյան Ասիայի պետությունների ասոցիացիայի անդամ երկրներից Թաիլանդ է ժամանել 6.7 միլիոն մարդ, իսկ ստացված եկամուտը կազմել է 245 բիլիոն բահտ ։ Թաիլանդի այցելուների մոտ 55%-ը հիմնականում նորից են այցելում։ Զբոսաշրջության բարձր սեզոնը համընկնում է Ամանորի և Սուրբ ծննդյան տոների հետ։
2014 թվականին Թաիլանդ են այցելել 4.6 միլիոն չինացի զբոսաշրջիկներ ։ 2015 թվականին չինացի զբոսաշրջիկների թիվը եղել է 7.9 միլիոն, որը կազմում է միջազգային զբոսաշրջային ժամանումների մոտ 27%-ը ։ Թաիլանդ այցելող չինացի զբոսաշրջիկները երկրում են մնում միջինը մեկ շաբաթ և ծախսում են 30.000-40.000 բահտ կամ 1000-1300 ԱՄՆ դոլար ։  Համաձայն Թաիլանդի զբոսաշրջային կազմակերպության՝ 2013 թվականին չինացի զբոսաշրջիկների թիվը աճել է 93%-ով, որը պայմանավորված էր Թաիլանդում նկարահանված չինական «Արկածներ Թաիլանդում» ֆիլմի հաջողությամբ ։ Սակայն չինացիների այս մեծ ներհոսքը երկրի վրա թողել է նաև բացասական ազդեցություն։ Տեղացիները բողոքել են, որ չինացի այցելուները անկիրթ են և ոչ հարգալից վերաբերմունք են  ցուցաբերում թաիլանդական մշակույթի հանդեպ։ Սրա պատճառով Թաիլանդի կառավարությունը նույնիսկ հրատարակել է «Վարվելակարգի ձեռնարկ» մանդարին լեզվով՝ նախատեսված հատուկ չինացի զբոսաշրջիկների համար ։ 2015 թվականին Թաիլանդը ընդունել է 1.43 միլիոն ճապոնացի զբոսաշրջիկների՝ ստանալով մոտ 61.4 բահտ եկամուտ ։
Արտասահմանցի զբոսաշրջիկների անվտանգությունն ապահովելու համար Թաիլանդի կառավարությունը հիմնադրել է առանձին ոստիկանություն, որը գործում է տուրիստական մեծ շրջաններում ։
Թաիլանդի զբոսաշրջությունը 1980 թ.-ից 1990 թվականներին մրցակցության է դուրս եկել Լաոսի, Կամբոջայի և Վիետնամի հետ, որոնք նոր էին միջազգային զբոսաշրջության մաս դառնում։ Հնդկաչին թերակղզու շրջանում Թաիլանդը իր առաջատար դիրքերը զիջել է այնպիսի դեստինացիաներին, ինչպիսիք են Հալոնգ ծովախորշը, Լուանգ Պրաբանգը և Անգկոր Վատը ։
Միջազգային վարկանիշային աղյուսակ
MasterCard 2014 -ում և 2015 թվականի Global Destination Cities Index-ում Բանգկոկը աշխարհի 20 ամենահաճախ այցելվող քաղաքների շարքում զբաղեցրել է 2-րդ տեղը՝ զիջելով միայն Լոնդոնին ։
The Travel and Tourism Competitiveness Report 2015-ում Աշխարհի Տնտեսական ֆորումը Թաիլանդին դասել է 141 երկրներից 35-րդը։ Թաիլանդը այդ տեղը զբաղեցրել է բնական ռեսուրսների, զարգացած ենթակառուցվածքների շնորհիվ, սակայն շրջապատի ցածր կայունության և անվտանգության պատճառով չի զբաղեցրել ավելի բարձր տեղ։
2013 թվականին Թաիլանդը թոփ 10 զբոսաշրջային դեստինացիաների շարքում զբաղեցրել է 10-րդ տեղը՝ ունենալով 26.5 միլիոն այցելուներ։
2013–2015 թվականների քաղաքական անկայուն իրավիճակ
2014 թվականի սկզբին Թաիլանդի զբոսաշրջությունը տուժեց քաղաքական խառնաշփոթի պատճառով, որը ծագել էր 2013 թվականի հոկտեմբերին։ 2014 թվականի հունվարի 13-ին հակակառավարական ակտիվիստների կողմից Բանգկոկի կառավարական գրասենյակների փակուման պատճառով զբոսաշրջիկները սկսեցին խուսափել մայրաքաղաքից։ Թաիլանդի զբոսաշրջային կազմակերպությունը հաշվարկել էր, որ մինչև 2014 թվականի առաջին քառորդը զբոսաշրջիկների թիվը նվազելու էր 5%-ով ։
2014 թվականին զբոսաշրջային ժամանումների թիվը կազմեց 24.7 միլիոն, որը 2013 թվականի համեմատությամբ 6.6 %-ով պակաս էր ։ Զբոսաշրջությունից ստացված եկամուտները կազմեցին մոտ 1.13 տրիլիոն բահտ՝ նախորդ տարվա համեմատ 5.8 %-ով պակաս։ Զբոսաշրջության վրա ազդեց նաև ռուսական ռուբլու արժեզրկումը, որի պատճառով ռուս զբոսաշրջիկների թիվը կտրուկ նվազեց ։