cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դավիթ I Շոտլանդացի
Ժառանգորդություն և մահ
Դավիդի պլանները գուցե ամենամեծ հարվածն են ստացել 1152 թվականի հուլիսի 12–ին, երբ Հենրին՝ Նորթումբերլանդիայի կոմսը, նրա միակ որդին ու ժառանգը, մահացել է։  Նա հավանաբար երկար ժամանակ տառապելիս է եղել ինչ–որ հիվանդությունից։ Դավիդն ունեցել է մեկ տարուց քիչ ժամանակ ապրելու, և գուցե նա իմացել է, որ ավելի երկար չի ապրելու։ Նա արագ կազմակերպել է, որ իր թոռ Մալքոլմ IV–ը դառնա իր հաջորդը, իսկ իր կրտսեր թոռ Ուիլյամը՝ Նորթումբերլանդիայի կոմս։ Դոնչադ  I–ը՝ ֆայֆի Մուրմերը, մեծ Շոտլանդիայի գլխավոր մագնատը, նշանակվել է ռեկտոր կամ ռեգենտ, և տարել 11–ամյա Մալքոլմին մեծ Շոտլանդիայով շրջագայելու, որպեսզի նա ծանոթանա  իր ապագա գալիացի հպատակների հետ ու արժանանա նրանց հարգանքին։ 1153 թվականի գարնանը Դավիդի առողջությունն սկսել է  լրջորեն վատանալ և 1153 թվականի մայիսի 24–ին նա մահացել է Քարլիզլ ամրոցում ։ Թիգերնաքի ժամանակագրությունների նրա մահախոսականում նրան անվանել են « Դավիդ, որդի Մալքոլմի, արքա Շոտլանդիայի ու Անգլիայի», մի տիտղոս, որում ճանաչվում է  Դավիդի թագավորության նոր անգլիական մասի կարևորությունը։ Հուղարկավորվել է Դանֆերմլայն վանքում։
Միջնադարյան հեղինակություն
Դավիդ I–ի ամենավաղ գնահատումները ներկայացնում են նրան որպես  բարեպաշտ թագավոր, բարեփոխիչ ու քաղաքակրթության գործակալ բարբարոս ազգի համար։ Նյուբուրգի Ուիլյամի համար Դավիդը «բարբարոս ազգի ոչ բարբարոս թագավոր» էր, որը «խելամտորեն էր զսպում իր բարբարոս ազգի դաժանությունը»։   Ուիլյամը գովում է Դավիդին իր բարեպաշտության համար, նշելով, որ  ուրիշ սուրբ գործերի մեջ «նա հաճախ էր լվանում աղքատների ոտքերը» (սա կարելի  է հասկանալ բառացիորեն․ նրա մայրը, որ այսօր Շոտլանդիայի պաշտպան սրբերից է, շատ հայտնի էր ու գովաբանվում էր նույն բանի համար) ։ Դավիդին գովաբանողներից ևս մեկը, իր նախկին  պալատական Ռիեվալուքսի Այլռեդը արձագանքում է Նյուբուրգի պնդումներին ու գովում Դավիդին իր արդարադատության ու բարեպաշտության համար, մեկնաբանելով, որ Դավիդի՝ շոտլանդացիների կառավարումը նշանակում էր, «որ այդ ազգի ամբողջ բարբարոսությունը մեղմացավ ․․․կարծես մոռանալով իրենց բնական դաժանությունը նրանք խոնարհում էին իրենց գլուխները օրենքների առաջ, որը թագավորական բարեկրթությունն էր թելադրում» ։
12–րդ դարի շոտլանդական բարբարոսության թեմայից խուսափելով Լոուլենդի շոտլանդացի ուշ միջնադարյան պատմաբանները հակված են կրկնելու ավելի վաղ ժամանակագիրների գրառումների ավանդույթները։ Դրանց մեծ մասը կա՛մ ուղղակիորեն արտագրվել էր ավելի վաղ միջնադարյան ժամանակագրություններից, կա՛մ սերտորեն  նմանեցվել են դրանց, նույնիսկ Ջոն Ֆորդունի, Էնդրյու Բայնթոունի և Վալտեր Բոուերի կարևոր աշխատանքներում։ Օրինակ, Բոուերն ընդգրկել է իր տեքստի մեջ  Դավիդի մասին Ռիեվալուքսի Այլռեդի ներբողը։ Այս մեջբերումը ժամանակակից հրատարակության մեջ հասնում է ավելի քան քսան էջի, և մեծ ազդեցություն է ունեցել այն ամենի վրա, ինչը հետագա շոտլանդական պատմության վերաբերյալ աշխատանքների մեջ դարձել է Դավիդի մասին ավանդական տեսակետ։ Պատմական վերաբերմունքը դեպի Դավիդը զարգացել է ուշ շոտլանդական պատմաբանների գրվածքներում,  և այնպիսի մարդկանց գործերը, ինչպիսիք են Ջոն Մեյրը, Ջորջ Բուչանանը, Հեկտոր Բոեսը և եպիսկոպոս Ջոն Լեսլին վստահեցնում էին, որ մինչև 18–րդ դարը ձևավորվել էր Դավիդի կերպարը որպես աստվածավախ, արդարասեր, պետականություն կառուցող և շոտլանդական անկախության եռանդուն պաշտպանի։
Ժամանակակից վերաբերմունք
Ժամանակակից գրականության մեջ ավելի մեծ շեշտ է դրվել Դավիդի պետականաշինության ու նրա՝ շոտլանդական մշակութային զարգացման փոփոխությունների արդյունքների վրա։ Լոուլենդի շոտլանդացիները հակված էին կապելու իրենց մշակույթի ակունքները Դավիդի հոր՝ Մաել Քոլուիմ III–ի ամուսնությանը սուրբ Մարգարեթի հետ, լեգենդ, որը ծագել էր միջնադարյան ժամանակաշրջանում ։ 19–րդ դարի կեսերին ժամանակակից պատմական մեթոդների զարգացման հետ այդ զարգացումների պատասխանատվությունն ընկնում է ավելի շատ Դավիդի վրա, քան թե իր հոր։ Դավիդն ստանձնել է գլխավոր դեր Շոտլանդիայի կելտական թագավորության կործանման մեջ։  1900 թվականին Էնդրյու Լանգը գրել է,« որ Ալեքսանդր [I]–ի հետ ավարտվում է կելտական տիրապետությունը, Դավիդի հետ նորմանական ու անգլիական տիրապետությունը հաստատվում է» ։
Լուսավորության ու ռոմանտիզմի դարաշրջանները բարձրացրել էին ռասաների և էթնիկ խմբերի դերը պատմության մեջ և այս կոնտեքստում  Դավիդը ներկայացվում է որպես բնիկ շոտլանդացիների հանդեպ թշնամական և նրա բարեփոխումները դիտարկվում էին հետամնաց կելտերի հանդեպ բնական, գուցե և հիմնավորված, քաղաքակիրթ թյութոնական ագրեսիայի լույսի տակ։
20–րդ դարում մի քանի ուսումնասիրություններ են նվիրվել  12–րդ դարի Շոտլանդիայի նորմանացմանը, ուշադրություն դարձնելով ու այդպիսով շեշտելով այն փոփոխությունները, որոնք առաջ են քաշվել Դավիդ  I–ի իշխանության օրոք։ Գրամ Ռիթչիի «Նորմանացիները Շոտլանդիայում» (1954) գրքում, Արչի Դունքանի «Շոտլանդիա․թագավորության ստեղծումը» գրքում (1974), և Գ․ Վ․ Ս․ Բարրոույի բազմաթիվ հոդվածները բոլորը մաս են կազմել այս պատմական  ուղղության ։
1980–ական թվականներին Բարրոուն փոխզիջում էր փնտրում փոփոխության ու շարունակականության միջև և պնդում էր, որ թագավոր Դավիդի իշխանությունը իրականում «բալանս էր հնի ու նորի միջև» ։ Այսպիսի եզրակացությունը բանական միավորումն էր շոտլանդական պատմագրության հիմքում ընկած հոսանքի, որը սկսած Ուիլյամ Ֆ․Սքենի մոնումենտալ ու հեղափոխական եռահատոր գրքից՝ «Կելտական Շոտլանդիա․ հնդարյան Ալբայի պատմություն» (1876–80), ստիպել էր ճանաչել, որ կելտական Շոտլանդիան կար և կենսունակ էր Դավիդ I–ի իշխանությունից շատ հետո։ Մայքլ Լինչը շարունակել ու զարգացրել է Բարրոույի կոմպրոմիսային լուծումը պնդելով, որ երբ Դավիդի իշխանությունը առաջադիմել է, այն դարձել է ավելի կելտական ։ Չնայած իր վերնագրին, 2004 թվականին,  միակ ամբողջական հատորում, որը հրատարակվել է մինչև հիմա Դավիդ I–ի իշխանության ուսումնասիրության հիման վրա՝ Դավիդ I․ թագավոր, որը ստեղծեց Շոտլանդիան, դրա հեղինակ Ռիչարդ Օրամը զարգացնում է Լինչի տեսակետը՝ շեշտելով շարունակականությունը և տեղադրելով Դավիդի իշխանության փոփոխությունները իրենց կոնտեքստում ։
Դավիդյան հեղափոխություն
Այնուամենայնիվ, մինչ կարող է լինել վեճ Դավիդ I–ի ժամանակաշրջանի պատմական փոփոխությունների կարևորության ու չափի վերաբերյալ, ոչ մի պատմաբան չի կասկածում, որ այն տեղի է ունեցել։ Պատճառն այն է, ինչը Բարրոուն ու Լինչը երկուսն էլ անվանում են «դավիդյան հեղափոխություն» ։  Դավիդի «հեղափոխությունը» անցկացվել է աջակցելու համար ուշ միջնադարյան Շոտլանդիայի զարգացմանը, որտեղ նրա ներկայացրած փոփոխությունները դարձել են  ուշ միջնադարյան թագավորության կենտրոնական ինստիտուտներից շատերը։
Ռոբերտ Բարթլեթսի «Եվրոպայի ստեղծումը․ նվաճում, գաղութատիրություն և մշակութային փոփոխություն 950–1350» (1993) աշխատանքը զուգադրված Մուրի «Առաջին եվրոպական հեղափոխությունը, մոտավորապես 970–1215» (2000) գրքի հետ, ակնհայտորեն պարզ են դարձնում, որ Դավիդի «հեղափոխությունն» ավելի լավ հասկանալու համար պետք է ճանաչել ավելի լայն« եվրոպական հեղափոխությունը», որը տեղի է ունեցել այդ ժամանակահատվածում։ Կենտրոնական գաղափարն այն էր, որ ուշ 10–րդ դարից սկսած հյուսիսային Ֆրանսիայի ու արևմտյան Գերմանիայի հին Քարոլինգյան  երկրների մշակույթն ու հաստատությունները տարածվում էին  դեպի հեռավոր տարածքները, ստեղծելով ավելի ճանաչելի Եվրոպա։ Շոտլանդիան պարզապես մեկն էր այդ «հեռավոր» տարածքներից ։
Կառավարություն ու ֆեոդալիզմ
Օտարերկրացի ասպետների լայնածավալ ներգրավումը և այն պրոցեսները, որոնցով հողատիրությունը սովորական վարույթներից փոխարկվում էր ֆեոդալականի կամ օրենքով սահմանված կարգով հաստատված հարաբերությունների, արմատական հեղաշրջում են առաջացրել Շոտլանդիայի կառավարման ձևի մեջ, ինչպես նաև թագավորական ագենտների ցրումն ու հաստատումը  նոր բերդաքաղաքներում, որոնք ի հայտ էին գալիս ամբողջ թագավորությունում, որպեսզի համալրեն նոր ձևավորվող շերիֆությունների ու դատարանների աշխատակազմերը զույգ նպատակների՝  իրավապահության ու հարկագանձման իրականացման համար, որոնցով Շոտլանդիան բերվում էր «մայրցամաքային» մոդելի ։
Այս ժամանակահատվածում Շոտլանդիայում իրականացվում էին կառավարական գործառույթների նորամուծություններ, և հրավիրվում էին արտասահմանցի, գլխավորապես ֆրանսիացի ասպետներ։ Դավիդի իշխանության տարիներին է դրվել ֆեոդալիզմի հիմքերը։ Այն բնորոշվում էր որպես «ամրոցների կառուցում, պրոֆեսիոնալ հեծելազորի կանոնավոր օգտագործում, ասպետների վարձատրություն», ինչպես նաև «հարգանք ու հավատարմություն »։  Դավիդը հիմնել է լայնատարած ֆեոդալական լորդություններ իր քումբրիական տիրապետության արևմուտքում ֆրանսիական ռազմական շրջապատի առաջատար անդամների համար, որոնք իրեն պահում էին իշխանության ղեկին։ Ավելի փոքրամասշտաբ ֆեոդալական լորդություններ նույնպես ստեղծվել են ։
Դավիդի իշխանության տարիներին քայլեր են ձեռնարկվել իր տիրապետության տակ գտնվող Շոտլանդիայի հատվածի կառավարումը նմանացնել անգլո–նորմանական Անգլիայի կառավարմանը։ Նոր շերիֆությունները հնարավորություն են տվել թագավորին արդյունավետորեն կառավարել թագավորական հողերը։ Իր իշխանության ընթացքում  թագավորական շերիֆներ են նշանակվել թագավորի անձնական գլխավոր տարածքներում, հատկապես, կոպիտ ժամանակագրական հերթականությամբ, Ռոքսբուրգում, Սքոնում, Բերվիք–ըփոն– Թվիդում, Սթիրլինգում և Փերթում ։  Մինիստրությունը նույնպես ստեղծվել է Դավիդի օրոք։ Թեև այս պաշտոնն ուներ անգլո–նորմանական ծագում, այն հիշեցնում է ավելի հին հասկացության շարունակություն ։
Արդյունաբերություն
Իր անգլիական կոմսության եկամուտն ու Ալստոնում արծաթի հանքերի շահագործումը թույլ են տվել Դավիդին թողարկել Շոտլանդիայի առաջին մետաղադրամները։ Սրանք էլ փոխել են առևտրի բնույթն ու նրա քաղաքական իմիջը ։
Դավիդը մեծ քաղաքաշինարար էր։ Որպես քումբրիացիների արքայազն նա հիմնադրել էր «Շոտլանդիայի» առաջին երկու քաղաքները Ռոքսբուրգում և Բերվիքում ։ Քաղաքները բնակավայրեր էին ընդգծված սահմաններով ու երաշխավորված առևտրական իրավունքներով, տարածքներ, որտեղ թագավորը կարող  էր հավաքել ու վաճառել իր քաինի ու քոնվեթի ապրանքները (վճարում լյոյով թագավորի հյուրասիրությունն ապահովելու համար )։ Դավիդը հիմնադրել է մոտավորապես 15 քաղաք ։
Դավիդի թագավորության ընթացքում թերևս ոչինչ իր կարևորությամբ չէր կարող համեմատվել քաղաքների հետ։ Սկզբից, երբ դրանք իրենցից ներկայացնում էին ներգաղթյալ առևտրական դասի կորիզ, քաղաքներից ավելին ոչինչ չէր կարող անել վերաձևավորելու համար Շոտլանդիայի  երկարաժամկետ արդյունաբերական ու էթնիկ ձևավորումը։  Այս նախագծված քաղաքները անգլիական էին իրենց մշակույթով ու լեզվով․ Նյուբուրգի Ուիլյամը գրել է Ուիլյամ Առյուծի թագավորման ընթացքում, որ «շոտլանդական տերության քաղաքներն ու գյուղաքաղաքները բնակեցված են անգլիացիներով», ինչպես նաև ձևափոխում են արդյունաբերությունը, եթե այս քաղաքները չհայրենացվեն, ապա դա վերջին հաշվով կթուլացնի մայրենի շոտլանդերեն լեզվի դիրքը և ծագում կտա շոտլանդական հարթավայրերի գաղափարին ։
Եկեղեցական հովնավորչություն
Դավիդը եղել է միջնադարյան Շոտլանդիայի ամենամեծ եկեղեցական հովանավորներից մեկը։ 1113 թվականին, որպես քումբրիացիների արքայազն Դավիդի առաջին գործը եղել է Սելկիրկի միաբանության հիմնադրումը տիրոնականների համար։ Իր իշխանության օրոք Դավիդը հիմնադրել է ավելի քան մեկ դյուժին վանքեր, հովանավորելով տարբեր վանական միաբանությունների ։
Այս մենաստանները ոչ միայն Դավիդի աներկբայելի աստվածավախության արտահայտումն էին, այլ նաև ծառայում էին շոտլանդական հասարակությունը  փոխակերպելուն։ Մենաստանները դարձել էին օտարերկրյա ազդեցության կենտրոններ, ապահովում էին գրագետմարդկանցով, որոնք ի վիճակի էին ծառայել թագավորության  մեծացող ադմինիստրատիվ կարիքներին ։ Այս նոր միաբանությունները, հատկապես քսենքերյանները, ներդրել են նոր գյուղատնտեսական հմտություններ ։ Քսենքերյանների աշխատանքով, օրինակ, հարավային Շոտլանդիան դարձել է հյուսիսային Եվրոպայի ոչխարի բրդի ամենակարևոր աղբյուրներից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի միապետներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր Կատեգորիա:Եվրոպացի միապետներ
ՄՕՊՌ
Հեղափոխության մարտիկների օգնության միջազգային կազմակերպություն (Международная организация помощи борцам революции, МОПР, ՄՕՊՌ), Կոմունիստական ինտերնացիոնալի (Կոմինտերն) կողմից հիմնադրված միջազգային սոցիալիստական կազմակերպություն։ Գործել է 1922—1947 թվականներին՝ որպես «միջազգային քաղաքական Կարմիր խաչ»։
Ստեղծվել է Կոմինտերնի IV կոնգրեսի որոշմամբ։ Նպատակն էր՝ «պաշտպանել աշխատավորներին սպիտակ տերրորից, օգնել (նյութապես, իրավաբարոյապես) քաղաքացի վտարանդիներին, զոհված հեղափոխականների ընտանիքներին»։ 1932 թվականին միավորել է 70 ազգային սեկցիա՝ 14 միլիոն մարդ։ 1923—1939 թվականներին նախաձեռնել և կազմակերպել է բողոքի ցույցեր ի պաշտպանություն «իտալացի բանվորներ» Ն․ Սակկոյի և Բ․ Վանցետիի, «հակաֆաշիստներ» Գեորգի Դիմիտրովի, Էռնեստ Թելմանի, Ա․ Գրամշիի և ուրիշների։
ՄՕՊՌ-ի ակտիվ գործիչներից են եղել Չու․ Մարխլևսկին, Պ․ Լեպեշինսկին, Վ․ Միցկյավիչ յուս-Կապսուկասը, Կլարա Ցետկինը, Սեն Կատայաման, Վ․ Պիկը և ուրիշներ։ 1937 թվականին կազմակերպության ղեկավարությունը Մոսկվայից տեղափոխվել է Փարիզ (մինչև 1939 թվականը)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1939—1945) միջազգային առումով գործունեությունը դադարել է։
Խորհրդային մասնաճյուղը գործել է մինչև 1947 թվականը։ Կարմիր օգնության ազգային կազմակերպություններ են գործել Ֆրանսիայում, Լատինական Ամերիկայի մի շարք երկրներում։ ՄՕՊՌ-ի աշխատանքները ղեկավարել է գործադիր կոմիտեն։ Տպագիր օրգանն է եղել համանուն՝ «ՄՕՊՌ» («МОПР») ամսագիրը (1929 թվականից)։ 1936 թվականից՝ «Եդինստվո» («Единство»), ընդհանուր առմամբ հրատարակել է մոտ 90 անուն ամսագիր, թերթ, բյուլետեն։
Խորհրդային Հայաստանում 1930—1934 թվականին լույս է տեսել «ՄՕՊՌ-ի դրոշը» ամսագիրը։
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:1922 հիմնադրումներ
Իսկ այժմ, տիկնայք և պարոնայք (ֆիլմ)
Իսկ այժմ, տիկնայք և պարոնայք (And Now… Ladies and Gentlemen…), թրեյլերի ռեժիսորն է Կլոդ Լելուշը։ Թողարկվել է 2002 թվականին։ Գլխավոր դերերում են Ջերեմի Այրոնսը և ֆրանսիացի հայտնի երգչուհի Պատրիսիա Կաասը։ Պատրիսիա Կաասը նաև ձայնագրել է մի երգ նույն վերնագրով, նրա 2002 թվականի «Piano Bar» ալբոմում։ Ֆիլմը ցուցադրվել է 2002 թվականին «Կաննի կինոփառատոն» մրցութային ծրագրից դուրս ։
Վոդյանոե (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)
Վոդյանոե (Водяне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
Իսկ այժմ, տիկնայք և պարոնայք (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2002 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Կլոդ Լելուշի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական քրեական ֆիլմեր
Վոդյանոե (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վոդյանոե գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,295 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 294,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1795 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զուգահեռագիծ
Զուգահեռագիծ է կոչվում այն քառանկյունը, որի հանդիպակաց կողմերը զույգ առ զույգ զուգահեռ են, այսինքն, հանդիպակաց կողմերը գտնվում են զուգահեռ ուղիղների վրա։ Զուգահեռագծի մասնավոր օրինակներ են ուղղանկյունը, քառակուսին և շեղանկյունը։
Զուգահեռագծի հիմնական հատկությունները
Ապացույց։ AB || CD => < ABD = < BDC, հետևում է խաչադիր անկյունների հավասարությունից AD || BC => < ADB = < DBC, DB-ն ընդհանուր է ուրեմն ABD և BCD եռանկյունները հավասար են։ Դրանից հետևում է, որ AD - ն հավասար է BC - ին և AB -ն հավասար է BC -ին։
Ապացույց՝ BC = AD ըստ առաջին հատկության, <ADE = < EBC, < ECB = < EAD (խաչադիր անկյուններ) => եռանկյուններ AED -ն և BEC - ն հավասար են, ուրեմն AE = EC, DE = EB։
Զուգահեռագծի հայտանիշները
ABCD քառանկյունը զուգահեռագիծ է, եթե կատարվում է հետևյալ պայմաններից որևէ մեկը՝
Ապացույց։ < EAD = < ECB, < EDA = < EBC => Եռանկյուն AED -ն հավասար է եռակյուն BEC => AE = EC, BE = DE, < AEB = < CED (< AED = < BEC, հակադիր անկյունների հավասարությունից, իսկ <AED -ն և <BEA -ն կից են) => եռանկյուն AEB = եռանկյուն DEC։ Դրանից հետևում է, որ AB -ն զուգահեռ է DC -ին։ Ուրեմն ABCD -ն զուգահեռագիծ է։
Զուգահեռագծի պարագիծը
Կատեգորիա:Քառանկյուններ Կատեգորիա:Երկրաչափական պատկերներ
Պետրովկա Վտորայա (այլ կիրառումներ)
Պետրովկա Վտորայա, կարող է վերաբերել՝
Լուկինսկի (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)
Լուկինսկի (Лукинский, Лукинский), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի բնակավայրեր
Կանգստի
Կանգստի (Kangsti), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վառստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վառստու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կաշիվարա
Կաշիվարա (柏原市), Ճապոնիայի Օսակա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Ավանի մակերեսը կազմում է 23,59 կմ², բնակչությունը՝ 72 931 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 2872,43 մարդ/կմ²։
Մանուել Գոմես-Մորենո
Մանուել Գոմես-Մորենո (Manuel Gómez-Moreno,, իսպանացի հնագետ, վիմագետ, պատմաբան, լեզվաբան։
Կաշիվարա
Աշխարհագրական դիրք
Կաշիվարա քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Օսակա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Յաո, Ֆուձիիդերա, Հաբիկինո, Կաշիբա քաղաքները և Օձի, Սանգո ավանները։
Մանուել Գոմես-Մորենո
Կենսագրություն
Ծնվել է նկարիչ Մանուել Գոմես-Մորենո Գոնսալեսի ընտանիքում։ Հայրը եղել է Թագավորական գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ, զբաղեցրել է հուշարձանների պահպանման խորհրդի քարտուղարի պաշտոնը և զբաղվել է Գրանադա քաղաքի հնագիտական հարցերով։ 1879-1880 թվականներին հայրը Իսպաներեն լեզվի թագավորական ակադեմիայի կողմից կրթաթոշակով մեկնել է Հռոմ, իսկ Մանուելն ուղեկցել է նրան։ Հռոմում Մանուելը սովորել է իտալերեն, ուրվագծել է հնագիտական հուշարձաններ։ Այցելել է Պոմպեյ, Հերկուլանում և Նեապոլ, ծանոթացել վիմագիր Ջովաննա Բատիստ դե Ռոսսի հետ։
Վերադառնալով Գրանադա՝ սովորել է Գրանադայի համալսարանի փիլիսոփայության և գրականության բաժնում։ 1890-1905 թվականներին Գրանադայում դասավանդել է բիբլիական հնագիտություն։ 1895-1897 թվականներին արշավախմբեր է տարել Ալմերիա, Մալագա, Կորդովա, Սևիլյա, Խաեն՝ ուսումնասիրելու հնագիտական հուշարձաններ։ 1900 թվականին նրան հանձնարարվել է կազմել Ավիլայի, Սեգովիայի, Սալմանկայի,Լեոնի հուշարձանների կատալոգները։ Նա հատուկ ուշադրություն է դարձնում կելտական բնակավայրերին ու հռոմեական եկեղեցիներին։ Դոկտորական ա տենախոսությունը, որը նվիրված էր Պիրենեյան թերակղզու մոսարաբյան եկեղեցիներին, պաշտպանում է 1919 թվականին։
Կաշիվարա
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 72 931 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2872,43 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Մանուել Գոմես-Մորենո
Կենսագրություն
1909 թվականին տեղափոխվում է Մադրիդ։ 1913-1934 թվականներին Մադրիդի համալսարանում ղեկավարում է արաբական հնագիտության ամբիոնը։ 1910 թվականին նշանակվել է նորաբաց պատմական հետազոտությունների կենտրոնի հնագիտական և միջնադարյան արվեստի բաժինների տնօրենը։ 1925 թվականին ստեղծում է Archivo Español de Arte y Arqueología ամսագիրը։
Կաշիվարա
Սիմվոլիկա
Կաշիվարա քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում արևելյան կենսածառը, ծաղիկ՝ մրտավարդը ։
Մանուել Գոմես-Մորենո
Կենսագրություն
1920-ական թվականներին արշավախմբերով լինում է Ֆրանսիայում, Արգենտինայում, Ուրուգվայում և Մարոկոյում, 1933 թվականին՝ Թունիսում, Եգիպտոսում, Երուսաղեմում, Զմյուռնիայում, Մալթայում, Հունաստանում։
Գունատ կապույտ կետ
Գունատ կապույտ կետ (Pale Blue Dot), Վոյաջեր-1 տիեզերանավի կողմից 1990 թվականի փետրվարի 14-ին մոտ 6 միլիարդ կիլոմետր (40.5 ա.մ.) հեռավորության վրայից լուսանկարած Երկրի պատկերը, որը Արեգակնային համակարգի լուսանկարների շարքի մի մասն է կազմում։
Մանուել Գոմես-Մորենո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հնագետներ Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Արվեստաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի պատվավոր դոկտորներ
Գունատ կապույտ կետ
Այս լուսանկարում, Երկրի տեսանելի մեծությունը մեկ պիքսելից փոքր է. մոլորակը երևում է աննշան կետի տեսքով՝ տիեզերքի ընդարձակ դատարկության մեջ լուսանկարչական սարքի օբյեկտիվի վրա ընկած արևի ճառագայթների մեջ ։
Նախապատմություն
1977 թվականի սեպտեմբերին ՆԱՍԱՆ տիեզերք արձակեց Վոյաջեր-1-ը, որը ուներ 722 կգ զանգված՝ արտաքին Արեգակնային համակարգը և ապա նաև՝ միջաստղային տարածությունը ուսումնասիրելու համար ։ 1979-ին այն ուսումնասիրել է Յուպիտերի, իսկ 1980-ին՝ Սատուրնի համակարգը և իր նախնական առաքելությունն ավարտվել է նույն տարվա նոյեմբերին։ Վոյաջեր-1-ը առաջին տիեզերանավն էր, որ մանրամասնորեն լուսանկարեց Յուպիտերը և Սատուրնը և դրանց մեծ արբանյակները։
Վոյաջեր 1-ը ճանապարհորդել է 64000 կմ/ժ արագությամբ և համարվում է Երկրից ամենահեռու գտնվող մարդու կողմից ստեղծված առարկան, որը դուրս է եկել Արեգակնային համակարգի սահմաններից ։ Վոյաջերի առաջելությունը ընդլայնվել և շարունակվում է մինչ օրս, որը ներառում է Կոյպերի գոտու երկնային օբյեկտների, արտարեգակնային համակարգի, հելիոսֆերայի և միջաստղային տարածության ուսումնասիրությունը ։
Վոյաջեր 1-ը սկզբնապես ստեղծվել էր Սատուրնի համակարգի ուսումնասիրման համար։ Երբ տիեզերանավը 1980-ին անցավ Սատուրնի կողքով, Սագանը առաջարկեց, որ տիեզերանավը վերջին անգամ նկարի Երկիրը ։ Նա նշեց, որ այդ լուսանկարը չի ունենա մեծ գիտական արժեք, քանի որ Երկիրը շատ չնչին կլինի, բայց այն նշանակություն կունենա գաղափարական առումով՝ ցուցադրելով Երկրի չափսը տիեզերքի համեմատությամբ։
Չնայած որ ՆԱՍԱ-ի Վոյաջեր ծրագրի մասնակիցների մեծ մասը կողմ էին այդ մտքին, կասկածներ կային, որ Արեգակին այդքան մոտ լուսանկարը կարող է վնասել տիեզերանավի լուսանկարչական սարքերը։ 1989-ին միայն Սագանի գաղափարը ի կատար ածվեց ։
Լուսանկար
Սկզբնապես լուսանկարվել է 3 լուսանկար՝ երեք տարբեր ֆիլտրերով՝ կապույտ, կանաչ և մանուշակագույն` 0.72, 0.48 և 0.72 վայրկյան լուսապահմամբ։ Ապա երեք լուսանկարները միացվել են մեկի մեջ և ստացվել է «գունատ կապույտ կետը» ։
640,000 պիքսելներից Երկիրը գրավում է տեսադաշտի 0.12 պիքսելը։ Լուսանկարի վրայի լուսային ճառագայթները լույսի ճառագայթների ցրման արդյունք են՝ Արեգակի և Երկրի հարաբերական մոտիկության պատճառով ։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ Վոյաջերը նաև հայտնաբերել է Լուսինը, չնայած որ, այն շատ փոքր է լուսանկարում հայտնվելու համար ։
Կետի գունատ կապույտ գույնը Երկրից անդրադարձվող լույսի բևեռացման և ցրման արդյունքն է։ Բևեռացումն էլ իր հերթին կախված է տարբեր գործոններից՝ ամպերից, օվկիանոսներից, անտառներից, անապատաներից, սառացադաշտերից և այլն ։
Կարլ Սագանի արձագանքը
1994 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Կոռնելի համալսարանում ունեցած իր հանրային դասախոսության ժամանակ Կարլ Սագանը ներկայացրեց լուսանկարը՝ կիսելով իր գաղափարները «գունատ կապույտ կետի» շուրջ ։
Սագանը իր 1994 թվականի գիրքն անվանել է «Գունատ կապույտ կետ։ Մարդու ապագան տիեզերքում» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՆԱՍԱ
Կաննաբինոիդներ
Կաննաբինոիդ, քիմիական միացություններ, որոնք ազդում են բջիջների կաննաբինոիդային ընկալիչների վրա, ճնշելով ուղեղում միջնորդանյութերի արտազատումը։ Այս ընկալիչների լիգանդներ են համարվում ներսածին կաննաբինոիդները (արտադրվում են մարդկանց և կենդանիների օրգանիզմում), ֆիտոկաննաբինոիդները (հայտնաբերվել են կանեփի և այլ բույսերում) և սինթետիկ կաննաբինոիդները։ Ամենահայտնի կաննաբինոիդը ֆիտոկաննաբինոիդ տետրահիդրականնաբինոլն է, կանեփի ակտիվ բաղադրիչը ։ Կաննաբիդիոլը այս բույսի մյուս ակտիվ բաղադրիչն է ։ Կան կանեփից ստացված մոտավորապես 85 տարբեր կաննաբինոիդներ ։
Սինթետիկ կաննաբինոիդները պատկանում են տարբեր քիմիական խմբերի. դասական կաննաբինոիդները հիմնականում կառուցվածքով նման են տետրահիդրոկաննաբինոլին, ոչ դասական կաննաբինոիդները (կաննաբիմիմետիկներ) ներառում են ամինոալկիլինդոլներ, 1,5-դիարիլպիրազոլներ, քուինոլիններ և արիլսուլֆուլամիններ, ինչպես նաև էիկոզանոիդներ ։
Կաննաբինոիդների ընկալիչներ
Մինչև 1980-ական թվականները տիրում էր այն կարծիքը, որ կաննաբինոիդներն ազդում են ոչ յուրահատուկ փոխազդմամբ բջջաթաղանթի հետ և այն չի իրականացվում հատուկ ընկալիչներով։ 1980 թվականին կաննաբինոիդային առաջին ընկալչի հայտնաբերումը փոխեց այդ տեսակետը։ Այս ընկալիչը նույն է կենդանիների մոտ և հայտնաբերվել է կաթնասունների, թռչունների, ձկների, սողուների մոտ։ Ներկայումս հայտնի են կաննաբինոիդային երկու ընկալիչներ, որոնք կոչվում են CB1 և CB2 : Մարդու ուղեղն ունի ավելի շատ կաննաբինոիդային ընկալիչներ, քան G-սպիտակուցային տեսակի այլ ընկալիչներ ։
Կաննաբինոիդային ընկալիչ-1
CB1 ընկալիչները հիմնականում տեղակայված են ուղեղում, հատկապես հիմային կորիզներում և լիմբիական համակարգում, ներառյալ՝ հիպոկամպում ։ Այս ընկալիչներից կան նաև ուղեղիկում, արական և իգական սեռական օրգաններում։ CB1 ընկալիչները բացակայում են երկարավուն ուղեղում։
Կաննաբինոիդային ընկալիչ-2
CB2 ընկալիչները հիմնականում հայտնաբերվել են իմունային համակարգում ։ Նրանց քանակը հատկապես շատ է փայծաղում։ CB2 ընկալիչները պատասխանատու են հակաբորբոքային և այլ բուժական ազդեցությունների համար ։
Ֆիտոկաննաբինոիդներ
Հիմնական կաննաբինոիդները կենտրոնացած են մածուցիկ խեժում, որն առաջանում է բույսի մազմզուկներում։ Ամենաքիչը 85 տարբեր կաննաբինոիդներ են առանձնացվել կանեփից ։
Տեսակներ
Բոլոր տեսակներն ունեն կանաբիգերոլ տիպի բաղադրամաս ։
Տետրահիդրոկաննաբինոլ
Տետրահիդրոկաննաբինոլը (THC) կանեփի հոգեմետ ամենակտիվ բաղադրիչն է։ Delta-9-տետրահիդրոկաննաբինոլը (Δ9-THC, THC) ևդելտա-8-տետրահիդրոկաննաբինոլը (Δ8-THC) իրենց ազդեցությամբ նման են անանդամիդին, որը օրգանզիմում արտադրվող նեյրոտրանսմիթեր է։ Կանեփում գտնվող այս երկու նյութերն ազդում են ուղեղի CB1 կաննաբինոիդային ընկալիչներով։ Սրանք թուլացնում են ցավը, թուլացնում են նեյրոբորբոքումը, խթանում են նեյրոգենեզը ։ Այն հավասարապես ազդում է CB1 և CB2 ընկալիչներին ։
Կաննաբիդիոլ
Կաննաբիդիոլը (CBD) հոգեմետ չէ ։ Այնուամենայնիվ, հետազոտությունները վկայում են, որ կանեփ ծխողների մոտ նկատվում են շիզոֆրենիայի նման ախտանիշներ ։ Կաննաբիդիոլը փոքր խնամակցություն ունի կաննաբինաիդային ընկալիչ-1-ի և կաննաբինաիդային ընկալիչ-2-ի հետ, սակայն ազդում է որպես կաննաբինոիդ ագոնիստների ոչ ուղղակի անտագոնիստ ։ Հայտնաբերվել է, որ այն համարվում է նոր հայտնաբերված GPR55 կաննաբինոիդային ընկալիչի անտագոնիստ ։ Կաննաբիդիոլը նաև հանդիսանում է 5-HT1A ընկալիչների ագոնիստ ։
Հնարավոր է, որ այն կապված է ցնցումային նոպաների, բորբոքման, անհանգստության և սրտխառնոցի առաջացման հետ ։
Կաննաբիդիոլը մասնակցություն ունի նաև տետրահիդրոկաննբինոլի հետ կապված կարճատև հիշողության կորստի։
Որոշ հետազոտողներ կարծիք են հայտնում, որ կաննաբիդիոլի հակապսիխոզային ազդեցությունը շիզոֆրենիայի բուժման նոր հնարավորություն է տալիս ։
Կալիֆորնիայի խաղաղօվկիանոսյան բժշկական կենտրոնի հետազոտողները հայտնաբերել են, որ կաննաբիդիոլը կարող է «անջատել» ID1-ի ակտիվությունը, որը պատասխանատու է քաղցկեղի ժամանակ մետաստազների առաջացման համար  ։
Կաննաբիոլ
Կաննաբիոլը (CBN) տետրահիդրոկաննաբինոլի տրոհման առաջնային արգասիքն է, և դրանից սովորաբար քիչ չափով լինում է բույսում։ Լույսի և օդի ազդեցության պայմաններում կաննաբիոլի պարունակությունը շատանում է, քանի որ տեղի է ունենում տետրահիդրականնաբինոլի աստիճանական տրոհում։ Սա թույլ հոգեմետ է։ Սրա խնամակցությունը CB2 ընկալիչների նկատմամբ ավելին է, քան CB1-ի նկատմամբ ։
Կաննաբիգերոլ
Կաննաբիգերոլը (CBG) պսիխոմիմետիկ չէ, բայց ազում է կանեփի ազդման նման։ Այն համարվում է α2-ադրենաընկալիչների ագոնիստը, 5-HT1A ընկալիչների անտագոնիստը, և CB1 ընկալիչների անտագոնիստը ։ It also binds to the CB2 receptor.
Տետրահիդրոկաննաբիվարին
Տետրահիդրոկաննաբիվարինը (THCV) is prevalent in certain central Asian and southern African strains of Cannabis. Այն CB1 ընկալիչների անտագոնիստն է և թուլացնում է տետրահիդրոկաննաբինոլի պսիխոակտիվ ազդեցությունը ։
Կաննաբիդիվարին
Չնայած կաննաբիդիվարինը (CBDV) կաննաբինոիդային շարքի քիչ հանդիպող տեսակն է, սրա բարձր քանակները հայտնաբերվել են հյուսիսարևմտյան Հիմալայների վայրի կանեփազգիներում և Նեպալի հաշիշում ։
Կաննաբիքրոմեն
Կաննաբիքրոմենը (CBC) պսիխոակտիվ չէ ։ Շատ է հանդիպում արևադարձային կանեփազգիներում։ Ազդեցությունները հակաբորբոքային են և ցավազրկող։
Դեղաբանություն
Կաննաբինոիդները կարող են անցնել օրգանիզմ ծխելու, գոլորշիների, սննդի, մաշկի, ներերակային ներարկման, բերանում ներծծման ուղիղաղիքային ներծծման եղանակներով։ Օրգանիզմում նրան հիմնականում քայքայվում են լյարդում, հիմնականում ցիտոքրոմ P450-ով, գլխավորապես՝ CYP 2C9-ով։
Որոշները կուտակվում են ճարպային հյուսվածքում, Δ9-THC տրոհվում է 11-հիդրօքսի-Δ9-THC-, որը հետագայում վերածվում է 9-կարբօքսի-THC-ի. Որոշ կանեփազգիների արգասիքներ կարող են հայտնաբերվել իրենց առաջացումից նույնիսկ մի քանի շաբաթ անց։ Սրանք հայտնաբերվում են հակամարմինների վրա հիմնված սովորական թեսթերի միջոցով։
Ստացում
Կաննաբինոիդները կարող են սնջատվել բույսերից օրգանական լուծիչներով մզման միջոցով։ Սովորաբար օգտագործում են ալկոհոլ և ածխաջրածիններ։ Սակայն, այս լուծույթներից շատերը կարող են թունավոր լինել։ Կարելի է օգտագործել բութայն, որի գոլորշացումն ավելի արագ է կատարվում։ Որպես այլընտրանք, որպես լուծիչ օգտագործում են ածխածնի երկօքսիդ։ Այս գործընթացւը պահանջում է բարձր ճնշում (73 մթնոլորտ և ավելին)։ Մզումուց հետո կաննաբինոիդները կարող են առանձնացվել առանձին բաղադրիչների վակումային թորման միջոցով կամ այլ եղանակով։ Այնուամենայնիվ, մաքուր կաննաբինոիդներ ստանալը բավակնին բարդ և աշխատատար պրոցես է։
Պատմություն
Կաննաբինոիդներն առաջին անգամ հայտնաբերվել են 1940 թվականին, երբ տարբերակվեցին կաննաբիդիոլը և կաննաբինոլը։ were identified. 1964 թվականին առաջին անգամ բացահայտվեց տետրահիդրոկաննաբինոլի կառուցվածքը։
Ներսածին կաննաբինոիդներ (Էնդոկաննաբինոիդներ)
Էնդոկաննաբինոիդները օրգանիզմի ներսում առաջացող նյութեր են, որոնք ազդում են կաննաբինոիդային ընկալիչների վրա։ 1988 թվականին կաննաբինոիդային ընկալիչների հայտնաբերումից հետո գիտնականները ձեռնամուխ եղան երսածին նյութերի հայտնաբերմանը, որոնք կարող էին ազդել այդ ընկալիչների վրա։
Արախիդոնոիլէթանոլամին (Անանդամիդ)
1992 թվականին Ռաֆաել Մեչոուլամի լաբորատորիայում հայտնաբերվեց անանդամիդը, որն իր անունը ստացավ սանսկրիտերեն գոլորշացում և ամիդ բառերից։ Անանդամիդը ստացվում է արախիդոնաթթվից։ Իր ազդեցությամբ նման է տետրահիդրոկաննաբինոլին, չնայած նրա քիմիական կառուցվածքն այլ է։ Անանդամիդը կապվում է կենտրոնական (CB1) և առավել քիչ՝ ծայրամասային (CB2) կաննաբինոիդային ընկալիչներին։ Անանդամիդն ավելի հզոր ազդեցություն ունի CB1 ընկալիչների վրա, քան տետրահիդրոկաննաբինոլը ։ Անանդամիդը հայտնաբերվել է տարբեր տեսակի կենդանիների գրեթե բոլոր հյուսվածքներում ։ Անանդամիդը հայտնաբերվել է նաև այլ բույսերում, ներառյալ՝ շոկոլադում ։
Անանդամիդի երկու անալոգները՝ 7,10,13,16-դոկոսատետրաենոիլէթանոլամիդ և հոմո-γ-լինոլենոիլեթանոլամինը ունեն նույն ազդեցությունները։ Սրանք ազդանշանող լիպիդային ընտանիքին են պատկանում, որոնք կոչվում են N-ացիլէթանոլամիններ, ներառում են նաև ոչ կաննաբինոիդների՝ պալմիտոիլէթանոլամիդ և օլեօիլէթանոլամիդ։ Սրանք համապատասխանաբար ունեն հակաբորբոքային և ախորժաբեր ազդեցություններ։ Սրանցից ոմանք հայտնաբերվել էն բույսերում և կակղամորթների օրգանիզմում ։
2-արախիդոնիլ գլիցերիլ եթեր (նոլադին եթեր)
2001 թվականին անջատվեց ուղեղից ։ Սա կապվում է CB1 կաննաբինոիդային ընկալիչին (Ki = 21.2 նմոլ/լ) և ունի հանգստացնող, ջերմության իջեցում, աղիների ակտիվության թուլացում, ցավի թեթև թուլացում։ Սա հիմնականում կապվում է CB1 ընկալիչներին, և առավել քիչ՝ CB2 ընկալիչներին ։
N-արախիդոնոիլ դոֆամին (NADA)
Հայտնաբերվել է 2000 թվականին, հիմնականում կապվում է CB1 ընկալիչներին ։ Անանդամիդի նման, այս նյութը նույնպես ագոնիստ է 1 ենթատիպի վանիլոիդային ընկալիչների նկատմամբ ։
Վիրոդհամինե (OAE)
Վիրոդհամինը կամ O-արախիդոնոիլ-էթանոլամինը (OAE) առաջին անգամ հայտնաբերվել է 2002 թվականին հունիսին։ Չնայած սա ագոնիստ է CB2 և մասնակիորեն՝ CB1 ընկալիչների նկատմամբ, in vivo պայմաններում այն համարվում է CB1- անտագոնիստը։ Առնետների ուղեղում այն քանակով ավելի քիչ է, քան անադամիդը ։
Ձորափի փողոց (Երևան)
Ձորափի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Տվյալներ
Սկսվում է Ուրուգվայի հրապարակից և հասնում Մանկական երկաթուղի։
Պետրովո (այլ կիրառումներ)
Պետրովո, կարող է վերաբերել՝
Ձորափի փողոց (Երևան)
Տվյալներ
Մինչև 2017 թվականը Ձորափի փողոցը սկսվել է Պարոնյան փողոցից, շտապօգնության հիվանդանոցի մոտից, Հրազդան գետի կիրճին զուգահեռ, անցնել Ուրուգվայի հրապարակով և հասել Մանկական երկաթուղի։ Երևանի ավագանու 2017 թվականի նոյեմբերի 29-ի թիվ 63-Ն որոշմամբ փողոցի սկզբնամասը վերանվանվել է Հնդկաստանի փողոց ։
Կաննաբինոիդներ
Ֆունկցիաներ
Ներսածին կաննաբինոիդները ներբջջային լիպիդային միջնորդներ են, որոնք արտադրվում են բջիջների մի խմբից և ազդում մոտակա բջիջների կաննաբինոիդային ընկալիչների վրա։ Չնայած այդ աշխատանքի սկզբունքով նրան նման են մոնոամինային նեյրոտրանսմիթերներին (ացետիլխոլին, դոֆամին), ներսածին կաննաբինոիդները որոշ հատկություններով տարբերվւոմ են վերջիններիցս։ Մասնավորապես, սրանք մասնակցում են նեյրոնների միջև հետադարձ (ռետրոգրադ) ազդակահաղորդմանը։ Ներսածին կաննաբինոիդները ճարպալույծ են, քիչ են լուծվում ջրում։ Սրանք չան կուտակվում բշտիկներում։ Սրանք սինթեզվում են պահանջին համապատասխան, ի տարբերություն շատ միջնորդների, որոնք սինթեզվելուց հետո կուտակվում են և արտադրվում, երբ դրանց պահանջը կա։
Ձորափի փողոց (Երևան)
Տվյալներ
Խորհրդային տարիներին կոչվել է Պիոներական փողոց։
Կաննաբինոիդներ
Ֆունկցիաներ
2-AG ներսածին կաննաբինոիդը հայտնաբերվել է մարդու և կովերի կաթում ։
Ձորափի փողոց (Երևան)
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Կաննաբինոիդներ
Հետադարձ ազդակահոսք
Սովորական նեյրոտրանսմիթերներն արտադրվում են նախասինապսային թաղանթի կողմից և ազդում հետսինապսային թաղանթի համապատասխան ընկալիչների վրա։ Նման կառույցներում ազդակները հետ չեն հաղորդվում։ Էնդոկաննաբինոիդները, մյուս կողմից իրականացնում են ազդակների հետադարձ (ռետրոգրադ) հաղորդում, քանի որ նրանք հեշտությամբ հետ են վերադառնում, ի տարբերություն սովորական սինապսային հաղորդիչ միջնորդանյութերի։ Նրանք արտադրվում են հետսինապսյաին թաղանթից և ազդում նախասինապսային թաղանթում տեղակայված բազմաթիվ ընկալիչներին, որտեղից սովորաբար արտադրվում են նեյրոտրանսմիթերները։ Այս ընկլաիչների ակտիվացումը թուլացնում է նախասինապսային թաղանթից նեյրոտրանսմիթերների արտազատումը։
Բնութագիր
Էնդոկաննաբինոիդները ջրավախ մոլեկուլներ են։ Սրանք չեն կարող տարածվել բջիջները շրջապատող ջրային միջավայրով երկար տարածություններ։ Այդ պատճառով սրանք հիմնականում ազդում են մոտական բջիջների վրա։
Սինթետիկ կաննաբինոիդներ
Դեռևս, սկսած 1941 թվականի, սիթեզվել են կաննաբինոիդների սինթետիկ տարատեսակները, հիմնականում՝ բուսական տեսակների։ Սրանք շատ արդյունավետ են տարբեր հետազոտությունների, փորձերի կատարման ժամանակ։
Մարդկանց կոմղից օգտագործման դեպքում նրանք թողնում են էական վնասակար ազդեցություն ։ In the period of 2012 through 2014, over 10,000 contacts to poison control centers in the United States were related to use of synthetic cannabinoids.
Դեղանյութերը պարունակում են բնական կամ սինթետիկ կաննաբինոիդներ կամ դրանց համարժեքներ։
Մուքաննայի ապստամբություն
Կատեգորիա:Միջնադարյան Իրան Կատեգորիա:Արաբական խալիֆայության պատերազմներ
Կոմորյան կղզիների դրոշ
Կոմորյան կղզիների դրոշը Կոմորյան կղզիների Հանրապետության պետական խորհրդանիշերից է։ Այն սահմանված է Կոմորյան կղզիներ Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է կանաչ, կապույտ, դեղին, սպիտակ և կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 3։5 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 2002 թվականի հունվարի 7-ին։ Պետական դրոշների և խորհրդանիշերի մեկնաբանման շատ տարբերակներ և կարծիքներ կան։ Համաձայն դրանցից մեկի՝ կանաչ ֆոնի մահիկն իսլամի խորհրդանիշն է, չորս աստղն ու զոլերը՝ կղզեխմբի չորս հիմնական կղզիների խորհրդանիշն է։ Չորս կղզիների թվին է դասվում նաև Մայոտը, որը դեռ ֆրանսիայի տարածքն է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կոմորյան կղզիների պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:2002 դրոշներ
Նորման Պոգսոն
Նորման Ռոբերտ Պոգսոն (Norman Robert Pogson, ), անգլիացի աստղագետ։
18 տարեկան հասակում հաշվարկել է երկու գիսաստղերի ուղեծրերը։ 1850-1851 թվականներին աշխատել է Ջորջ Բիշոպի աստղադիտարանում։ 1851 թվականին դարձել է Ռեդքլիֆի աստղադիտարանի գիտաշխատող Օքսֆորդում, Անգլիա։ 1860 թվականին տեղափոխվել է Մադրաս, Հնդկաստան, որտեղ զբաղեցրել է պետական աստղագետի պաշտոնը։ Մադրասի աստղադիտարանում աշխատելիս հրատարակել է 11015 աստղերի կատալոգ։ Ինչպես նաև այնտեղ հայտնաբերել է հինգ աստերոիդ և վեց փոփոխական աստղ։
Հատկապես հայտնի է իր այն դիտարկման շնորհիվ, ըստ որի տեսանելի աստղային մեծությունների համակարգում, որը ներդրվել էր հույն աստռղագետ Հիպարքոսի կողմից, առաջին մեծության աստղերը մոտ հարյուր անգամ պայծառ են, քան վեցերորդ մեծության աստղերը։ 1856 թվականին Պոգսոնը առաջարկեց այսպիսի հարաբերությունը ընդունել որպես ստանդարտ, այսինքն տեսանելի աստղային մեծության ամեն մեկ աստիճան իջեցումը պայմանավորվում է պայծառության անկմամբ, որը հավասար է 100-ի հինգերորդ աստիճանի արմատին (կամ մոտ 2, 512)։ Պոգսոնի հարաբերությունը դարձավ աստղերի մեծության գնահատման ստանդարտ ձև։
Պայծառության հարաբերությունը ներկայացված է հետևյալ բանաձևով՝
որտեղ՝ m - աստղային մեծությունն է, իսկ L - լուսատվությունը 1 և 2 աստղերի համար։
1868 և 1871 թվականներին Պոգսոնը մասնակցել է հնդկական արշավախմբերի, որոնք դիտարկում էին արևի խավարումները։
Կյանքի ընթացքում Պոգսոնը հայտնաբերել է ընդամենը ութ աստերոիդ և 21 փոփոխական աստղ։ Նա ղեկավարում էր Մադրասի աստղադիտարանը 30 տարվա ընթացքում, ընդհուպ մինչև մահը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ
Լուկյանենկի
Լուկյանենկի (Лукьяненки), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Mamamoo-ի սկավառակագրություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Ժողովածու (1826)
Ժողովածու (1826), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1826 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1772-1773 թթ․ Վարդան աբեղա գրիչի կողմից Էջմիածնում։ Ստացողը եղել է Վարդան աբեղան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 335 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 101բ, 263ա, 298ա, հետագայի՝ 101բ (1788 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Վարազդատ Հարությունյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Վանում 1909 թվականին։ Հիշելով իր մանկությունը՝ Վարազդատը ասել է. «հիշում եմ իմ հայրենի Վանը, մեր տունը, մեր այգին, իմ հարազատներին, հիշում եմ Վանի հերոսամարտը, որը հաղթանակով ավարտվեց, բայց անկախ մեր կամքից, ստիպված եղանք գաղթել։ Անցել եմ գաղթի մահացու ճանապարհներով»։ Վանից Հարությունյանների ընտանիքը գաղթում է նախ Էջմիածին, հետո՝ Թիֆլիս։ Որբանոցում անցկացրած տարիների միակ պայծառ ու հիշարժան դրվագները Հովհաննես Թումանյանի հետ հանդիպումներն էին։ 1919-1927 թվականներին սովորել և ավարտել է տեղի հայկական միջնակարգ դպրոցը, 1927-1931 թվականներին պաշտոնավարել է Լոռվա Շնող և Արճիս գյուղերի դպրոցներում։ 1931 թվականին ընդունվել և 1937 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետի ճարտարապետության բաժինը ու թողնվել մանկավարժական աշխատանքի։
Հետագայում Հայաստանում հիմնել է «Վան-Վասպուրական» հայրենակցական միությունը։
Վարազդատ Հարությունյանը Հայրենիք-սփյուռք մշակութային կապերի նախագահության անդամ էր, Արտասահմանյան երկրների հետ մշակության կապերի ընկերակցության, «Գիտելիք» ընկերության նախագահության անդամ, նախագահել է Հուշարձանների պահպանության հայկական ընկերակցությունը, 1956 թվականից նաև Մայր աթոռ Սուրբ Էջմիածնի ճարտարապետական հանձնաժողովի նախագահն էր։ Նա բազմաթիվ շքանշանների ասպետ է, Երևանի պատվավոր քաղաքացի է։
Մահացել է 2008 թվականի մարտի 20-ին Երևանում։
Գիտական գործունեություն
Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են հայ միջնադարյան և արդի ճարտարապետության պատմությանն ու տեսությանը, հայկական ճարտարապետական հուշարձանների վերակագնման հարցերին, հայ նշանավոր ճարտարապետների կյանքին ու գործունեությանը։
Վարազդատ Հարությունյանը հեղինակ է 800-ից ավել գիտական հոդվածների, 3 դասագրքերի, հայկական ճարտարապետության մասին 40 գրքերի, ինչպես նաև հուշագրությունների 3 հատորի։
50 տարի ղեկավարել է պոլիտեխնիկական համալսարանի ճարտարապետության ամբիոնը, շուրջ 12 տարի ղեկավարել է ճարտարապետների միությունը։
Վարազդատ Հարությունյանի հայկական ճարտարապետության ընդհանուր պատմությանը նվրրված առաջին աշխատությունը «Հայկական ճարտարապետության հուշարձաններ» գիրքն է (ռուսերեն, Մոսկվա, 1951, հեղինակակից Ս. Սաֆարյան)։ Այն հայկական ճարտարապետությունը ներկայացնում Է նախնադարից դեպի Ուրարտու, հայկական հելլենիզմ և միջնադար, ներառյալ ողջ ուշ միջնադարն ու 19-րդ դարը։
Վարազդատ Հարությունյանի հաջորդ «Սովետական Հայաստանի ճարտարապետությունը» (ռուսերեն, Երևան, 1955, հեղինակակից՝ Կ. Հովհաննիսյան) աշխատությունը ն ը նախորդի շարունակությունն է։ Համանուն վերնագրով երկրորդ աշխատությունը (Մոսկվա, 1972, հեղինակակիցներ՝ Ս.Ս. Հասրաթյան և Ա.Մելիքյան) ձևակերպում էր խորհրդահայ ճարտարապետության պարբերացման՝ կազմավորման և հաստատման փուլերը։
1975 թվականին Բեյրութում հրատարակվել է Վարազդատ Հարությունյանի «Հայկական ճարտարապետության հուշարձանները» գիրքը՝ հեղինակակից Մ․ Ս․ Հասրաթյան։
Վարազդատ Հարությունյանի նախասիրած թեմաներից մեկը հայկական ճարտարապետության «ժառանգորդության» և «ավանդների շարունակականության» հիմնախնդրի ուսումնասիրումն Է։ Մեկ տասնյակի հասնող հոդվածների այս խմբում հեղինակը գտնում է, որ, պայմանավորված հնագույն ավանդներով, հայկական հելլենիզմի հուշարձանները ունեն յուրահատուկ համաչափություն։ Նա ճշգրտորեն ցույց է տալիս, որ IX-XI դարերի հայկական հուշարձանների ոճական հասունացման փուլին բնորոշ է նաև անտիկ ձևերի և վաղ միջնադարյան տարածական լուծումների ստեղծագործական կրկնությունը։
Վարազդատ Հարությունյանը գրել է նաև հուշագրություններ՝ «Նախնյաց ոտնահետքեըով) (Երևան, 1996), «Բոսֆոըի և Մարմարայի ափերով» (Երևան, 1996), «Անմոռաց հանդիպումներ» (Երևան, 1998), «Կյանքիս քառուղիներում»(Երևան, 1999) և այլն։
Կոչումներ
1946 թվականին «Դվինի ճարտարապետական հուշարձանները» խորագիրը կրող աշխատությամբ հայցել է ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճան և ստացել դոցենտի կոչում։ 1964 թվականին «Հին և միջնադարյան Հայաստանի քաղաքաշինությունը» ատենախոսության համար նրան շնորհվել է գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան և միաժամանակ տրվել պրոֆեսորի կոչում։ Նա արժանացել է նաև տասնյակ շքանշանների և պատվավոր կոչումների՝ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Ա-ի կոնդակին (1978 թ.), Թորոս Թորամանյանի անվան ակադեմիական մրցանակին (1978 թ.), Ալեք Մանուկյանի շնորհակալագրին (1982 թ.), Վրաստանի ճարտարապետական ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսորի կոչման (1996)։ Նույն թվականին ընտրվել է ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս և 1997 թ. ձեռամբ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Ա-ի ստացել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի շքանշան և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրությունում օսմանյան ներգաղթյալներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ
Ռոդինա (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 774 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոնֆլիկտ
Կոնֆլիկտ ( - ընդհարում),
Նկարագիր
Գեղարվեստն իր տարբեր տեսակներով արտացոլում է կենսական հակադրության բազմապիսի դրսևորումները, դրանք մարմնավորելով կերպարների, նրանց հարաբերությունների, հոգեբանության և տրամադրությունների մեջ։ Կոնֆլիկտի շուրջն են համախմբվում ստեղծագործության կերպարները։ Կոնֆլիկտ առաջ է շարժում գործողությունը՝ հակադիր ուժերի առաջին բախումից մինչև պայքարի լուծումն ու ավարտը։ Սյուժե ունեցող երկում կոնֆլիկտի ամենաբնորոշ ձևը դրական և բացասական կերպարների հակադրությունն է, որն արտահայտում է սոցիալ-քաղաքական ներհակ ուժերի պայքարը (օրինակ, Սասունցի Դավթի ու Մսրա Մելիքի պայքարը «Սասունցի Դավիթ» էպոսում)։ Կոնֆլիկտի այդ ձևը բնորոշ է վիպական և մանավանդ դրամատիկական երկերին, որտեղ սովորաբար պատկերվում են գործողության ու պայքարի մեջ հանդես եկող հերոսներ։
Կոնֆլիկտ կարող է դրսևորվել նաև կերպարի հոգեբանության, հույզերի ու տրամադրությունների մեջ (օրինակ, Համլետը (Շեքսպիրի «Համլետ» ողբերգությունից), բացի արտաքին աշխարհի հետ ունեցած բացահայտ հակադրությունից, ապրում է նաև ներքին, սուր պայքարի, կասկածի և տատանումների լարված հոգեվիճակ) ։ Քնարական ստեղծագործության հիմքում հաճախ դրվում է բանաստեղծի իդեալի և շրջապատի անհաշտ հակադրությունը, բայց ոչ թե արտաքին բախումների, այլ ներքին դրամատիկ ապրումների ձևով (օրինակ, Պ. Դուրյանի, Վ. Տերյանի բանաստեղծություններում քնարական հերոսի ձգտումների և իրականության հակադրությունից բխող ողբերգական ապրումները)։ Կոնֆլիկտի տեսությունը առաջին անգամ հանգամանորեն մշակել է Գ. Հեգելը։ Ըստ նրա՝ «իրադրության մեջ առկա հակադրությունը» առաջացնում է գործող ուժերի հակամարտություն ներկայացնող գործողության հնարավորություն և անհրաժեշտություն։
Մանիսա լեռ
Ըստ ավանդույթի Զևսը Սիպիլի վրա Պանդարեուսին վերածեց լեռան, իսկ Տանտալոսը կայծակով հարվածեց և նրա գլխին շրջեց Սիպիլ լեռը ։ Պավսիանասը պնդում է, որ Սիպիլի վրա տեսել է Տանտալոսի գերեզմանը, գագաթում էր գտնվում Մայր Պլաստենայի տաճարը և Պելոպի գահը ։ Ավանդության համաձայն, Նիոբեն քարի է վերածվել մոր վշտից, և աստվածները նրան տեղափոխել են Սիպիլի գագաթ ։
Կոնֆլիկտ
Կոնֆլիկտների կառուցվածքը
Կոնֆլիկտների հիմնական կառուցվածքային տարրերը հետևյալն են՝
Մանիսա լեռ
Նկարագրություն
Սիպիլ լեռը տեղակայված է Մանիսա քաղաքից ոչ ավելի քան 5 կմ հեռավորոության վրա, լավ երևում է ճանապարհից, որը տանում է դեպի Իզմիր։ Բարձրությունը՝ 1517 մոտր ծովի մակարդակից։ Լեռը և հարակից անտառները 1968 թվականից համարվում են ազգային այգի, որը հատկապես հայտնի է իր վայրի վարդակակաչներով ։
Կոնֆլիկտ
Կոնֆլիկտների կառուցվածքը
Այսպիսով կոնֆլիկտային իրավիճակին գումարած միջադեպ հավասար է կոնֆլիկտ։
Կոնֆլիկտի պատճառները
Կոնֆլիկտի պատճառ են այն երևույթները, իրադարձությունները, փաստերը, որոնք նախորդում են կոնֆլիկտին և սուբյեկտների գործունեության որոշակի պայմաններում առաջանում են կոնֆլիկտներ։ Կոնֆլիկտների առաջացման պատճառները բաժանվում են երկու խմբի՝ մասնավոր և ընդհանուր։
Մանիսա լեռ
Պատմություն
Սիպիլիս կամ Սիպիլում անվանումները գործածվել են Պլինիոս Ավագի (I դ.) կողմից որպես տեղանուն, որտեղ տեղակայված է եղել ուշագրավ քաղաքը, Տանտալիդա անունով, իր հիմնադիր Տանտալոսի անունից, ով ղեկավարում էր շրջանը ։
Կոնֆլիկտ
Կոնֆլիկտի պատճառները
Ընդհանուր պատճառներն են՝
Մանիսա լեռ
Պատմություն
Մեր թվարկությունիցառաջ լեռան շրջակայքում էլեկտրահանք էին արդյունահանում ։
Կոնֆլիկտ
Կոնֆլիկտի պատճառները
Մասնավոր պատճառներն են՝
Մանիսա լեռ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի ազգային այգիներ Կատեգորիա:Մանիսայի մարզ Կատեգորիա:Իզմիրի մարզ
Կոնֆլիկտ
Սոցիալական բնույթ
Մարքսիստական գեղագիտությունը շեշտում է Կոնֆլիկտի սոցիալ-պատմական օբյեկտիվ բնույթը և պնդում, որ նրա լուծումը տեղի է ունենում պատմական առաջադիմության նշանակությանը համապատասխան։ Միևնույն ժամանակ այն սկըզբունքորեն թույլ է տալիս գեղարվեստական Կոնֆլիկտի անլուծելիություն՝ առանձին ըստեղծագործությունների շրջանակներում։ էնգելսը հատկապես վերապահում է անում, որ «... գրողը պարտավոր չէ պատրաստի վիճակում ընթերցողին մատուցել իր պատկերած հասարակական կոնֆլիկտների ապագա պատմական լուծումը»։ Գեղարվեստական Կոնֆլիկտի խնդիրը սովետական գեղագիտության մեջ մնում է այժմեական։
Կոնֆլիկտոգենեզ
Կոնֆլիկտոգենեզը գործընթաց է, որի արդյունքում ժամանակակից հասարակության մեջ առաջնում և հետագա զարգացում են ունենում կոնֆլիկտի ձևերը։ Այն թողնում է իր հետքը՝ որոշումների կայացման և հետագա էվոլյուցիայի վրա։ Կոնֆլիկտը կոնֆլիկտոգենեզի հետևանքն է՝ այսինքն այն աղբյուրը, շարժառիթը կամ գռգռող գենը, որի արդյունքում ծագում է կոնֆլիկտը, կոչվում է կոնֆլիկտոգենեզ։
Կոնֆլիկտի տեսակներ
Կոնֆլիկտի բնույթը կախված է հակադիր կողմերի յուրահատկություններց և այն պայմաններից, որում ընթանում է նրանց հակամարտությունը։ Տարբերում են մի քանի տեսակներ.
Կոնֆլիկտների լուծում
Կոնֆլիկտների լուծումը ոչ մրցակցային, վերլուծական, խնդիրների լուծմանն ուղղված գործընթաց է, որը ենթադրում է կողմերի ուղղակի մասնակցությունը՝ արհեստավարժ պրակտիկների օգնությամբ, և կենտրոնանում է ինչպես ինքնության, այնպես էլ կառուցվածքի վրա՝ դրանք դիտելով որպես կոնֆլիկտների վերլուծության և լուծման գործընթացի առանցքային հարցեր։
Կատեգորիա:Կոնֆլիկտ Կատեգորիա:Հասարակագիտություն
Օքսիտաներեն
Ներկայումս օքսիտաներենը առօրյա կյանքում կիրառում են ավելի քան երկու միլիոն մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի լեզուներ Կատեգորիա:Օքսիտաներեն Կատեգորիա:Իտալիայի լեզուներ Կատեգորիա:Անդորրայի լեզուներ Կատեգորիա:Ռոմանական լեզուներ
Ֆեդերատներ (Հին Հռոմ)
Ֆեդերատներ (foederati, foedus - դաշինք, պայմանագիր բառից)։
Հին Հռոմում ունեցել է հետևյալ նշանակությունները