cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պոլ Ֆլորիվալ
Ֆլորիվալը զբաղվել է հայ մատենագիրների երկերի թարգմանությամբ։ Հայերենից ֆրանսերեն է թարգմանել (1836 թ. և 1841 թ.) Մովսես Խսորենացու «Հայոց պատմություն»-ը։ Երկրորդ թարգմանությանը Ֆլորիվալը կցել է նաև երկի գրաբար բնագիրը։ Առաջաբանում հակիրճ ուրվագծել է հայ մատենագրության անցած ուղին, նշել նրա դերը համաշխարհային գրականության մեջ, բարձր գնահատել Խորենացու երկը։
Գրել է նաև Կ․ Պոլսի կաթոլիկ հայերի հալածանքի մասին, համառոտակի շարադրել Մխիթարյան միաբանության պատմությունը, անդրադարձել V դարի հայ փիլիսոփայության մտքին, թարգմանել Մարգար Խոճենցի (Գեղամյան) «Բարառնական դիմառնութիւն բարոյական, այսինքն՝ րօման մօրալէ, ի դիմաց վարդոյ և լուսինեկի, այն է պլպուլի» վիպակը (ֆրանս․ 1832, իտալ․ 1879), Եզնիկ Կողբացու «Եղծ աղանդոց»-ը (1853), Մխիթար Գոշի առակները (թարգմանությունը չի պահպանվել)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հայագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ
Նիդերլանդական Անտիլներ
Նիդերլանդական Անտիլներ (Nederlandse Antillen), նախկին ինքնավարություն (մինչ 2010 թվականի հոկտեմբերի 10-ը) Նիդերլանդների Թագավորության կազմում, աշխարհագրորեն կազմված երկու կղզեխմբից՝ Կարիբյան ծովում գտնվող Փոքր Անտիլյան կղզիների կազմում։
Աշխարհագրություն
Երեք խոշոր կղզիներից՝ Արուբայից, Կյուրասաոյից և Բոնեյրեից կազմված կղզախումբը տեղակայված է Փոքր Անտիլյան կղզիների հարավային մասում, Վենեսուելայի ափի մոտ։ Ավելի փոքր կղզիներից՝ Սինտ Մաարտենից, Սինտ Էվստատիուսից և Սաբայից կազմված խումբը գտնվում է կղզեխմբի հյուսիսային մասում, գլխավոր կղզիներից մոտավորապես 1000 կմ հեռավորության վրա։
Սինտ Էվստատիուսն արևելքում ծովով սահմանակցում է Սենտ Քիթս և Նևիս պետության, Սինտ Մաարտենը ցամաքով սահմանակցում է Ֆրանսիայի անդրծովյան համայնքի՝ Սեն Մարտենի, հարավ-արևմուտքում ծովով սահմանակցում է բրիտանական Անգիլիա անդրծովյան տարածքի, հարավ-արևելքում՝ ֆրանսիական անդրծովյան Սեն Բարթելմիի համայնքի հետ։
Արուբան 1986 թվականի հունվարի 1-ին դուրս եկավ Նիդերլանդական Անտիլյան կղզիների կազմից՝ դառնալով ինքնավար պետություն Նիդերլանդների թագավորության կազմում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Նիդերլանդական Անտիլյան կղզիների սահմանադրական բերափոխումների արդյունքում Կյուրասաոն և Սինտ Մաարտենը նույնպես դարձան ինքնավար պետություններ Նիդերլանդների Թագավորության կազմում, նույն ժամանակ Բոնայրեն, Սինտ Էվստատիուսը և Սաբան դարձան Թագավորության հատուկ համայնքներ։
Նիդերլանդական Անտիլների ընդհանուր տարածքը (առանց Արուբայի) կազմում է 800 կմ² տարածք, բնակչությունը՝ 225 հազար (2008)։ Վարչական կենտրոնը Կյուրասո կղզում գտնվող Վիլեմստադ քաղաքն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզի պետություններ Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ Կատեգորիա:Հոլանդախոս երկրներ և տարածքներ Կատեգորիա:Եվրոպական միության հատուկ տարածքներ
Ալեքսանդրովկա (Կոնդոմայի վտակ)
Ալեքսանդրովկա  (Александровка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոնդոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Հայ-լիտվական հարաբերություններ
Հայաստանի և Լիտվայի Հանրապետության միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1991 թվականի նոյեմբերի 21-ին ։ Հայաստանը և Լիտվան Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության և Միավորված Ազգերի կազմակերպության անդամներ են։
Պատմություն
Հայաստանի և Լիտվայի արտաքին հարաբերությունները ամրապնդվել են Խորհրդային Միության տարիներին։
Երևանում գործում է Լիտվայի, իսկ Վիլնյուսում՝ Հայաստանի դեսպանատուն։ Հայաստանի քաղաքացիները կարող են դիմել Լիտվայի վիզայի համար Լիտվայի դեսպանատուն Հայաստանում։
2011 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Արա Այվազյանը նշանակվել է Լիտվայի Հանրապետությունում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2013 թվականի հունիսի 7-ին Հայաստանում Լիտվայի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան Էրիկաս Պետրիկասն իր հավատարմագրերն է հանձնել Հայաստանի Նախագահ Սերժ Սարգսյանին։ 2005 թվականի նոյեմբերին Լևոն Սաղաթելյանը նշանակվել է Հայաստանում Լիտվայի Հանրապետության պատվավոր հյուպատոս։
Ներկայումս Լիտվայի Հանրապետությունը միակ բերձբալթյան երկիրն է, որը պաշտոնապես ճանաչել է Հայոց Ցեղասպանությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Լիտվայի արտաքին հարաբերություններ
Ferrero
Ferrero SpA, շոկոլադի և հրուշակեղենի իտալական արտադրող, որը պատկանում է արդյունաբերող Միքել Ֆեռերոյի ընտանիքին։
Ֆեռերոն աշխարհում
«Ֆեռերո» ընկերությունը ստեղծվել է 1942 թվականին Իտալիայի Ալբա քաղաքում։ Ընկերությունը հիմնադրել է Պետրո Ֆեռերոն։ Սկզբում այն քաղցրավենիքի խանութ էր ։ 1946 թվականին շահագործվեց «Ֆեռերո» ընկերության առաջին գործարանը։
Սկզբում ընկերության պատրաստած հրուշակեղենի հիմնական բաղադրիչը կակաոն էր։ Սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում կակաոյի մատակարարման հետ խնդիրներ առաջացան։ Այս ամենի հետևանքով Պետրո Ֆեռերոն կակաոյի փոքր պաշարները խառնեց պնդուկի հետ՝ ստանալով Նուտելայի նախատիպը ։
Հիմնադրողի որդին՝ Միքել Ֆեռերոն, 1964 թվականին Նուտելան դուրս բերեց շուկա։ Մթերքի անունը ստացել են անգլերեն «պնդուկ» (nut) բառին ավելացնելով «ելա» վերջավորությունը, ինչպես իտալական այլ բառերում՝ «մոցարելա», «կարամելա» և այլն ։
1956 թվականին «Ֆեռերոն» դուրս եկավ Իտալիայի սահմաններից և դարձավ միջազգային ընկերություն՝ բացելով առաջին օտարերկրյա ներկայացուցչությունը Գերմանիայում։ «Ֆեռերո» խմբին, որի շտաբ-բնակարանը գտնվում է Լյուքսեմբուրգում, պատկանում է 38 առևտրական ընկերություն ամբողջ աշխարհում՝ 12,5 միլիարդ եվրո շրջանառությամբ։ «Ֆեռերո» ընկերությունը արտադրում է տարեկան 365 հազար տոննա մթերք։ Աշխատակիցների քանակը հասնում է մինչև 35 հազարի։ Ընկերության արտադրանքը իրացվում է աշխարհի ավելի քան 160 երկրում ։
2013 թվականին ընկերությանը հաջողվեց պայմանավորվել «Food and Drug Administration» ամերիկյան գործակալության հետ՝ Կինդեր Սյուրպրիզ շոկոլադե ձվիկները ամերիկյան շուկա դուրս բերելու վերաբերյալ ։
Ամերիկյան շուկայում տվյալ մթերքի երկար բացակայության պատճառը դարձել էր 1938 թվականից երկրում գործող օրենքը, որն արգելում էր իրացնել այնպիսի սննդամթերքներ, որոնք պարունակում են ոչ ուտելի բաղադրիչներ։ Այս օրենքը շրջանցելու համար ընկերությունը ստեղծեց Կինդեր Սյուրպրիզի նոր տեսակ, որը բաժանված էր առանձին մասերի (ուտելի՝ շոկոլադ, և ոչ ուտելի՝ խաղալիք) ։
2016 թվականին «Reputation Institute»-ի (ԱՄՆ) հարցման արդյունքում Ֆեռերո խումբը ամենաբարձր հեղինակություն ունեցող ընկերությունների մեջ զբաղեցրել է 18-րդ տեղը ։
2011 թվականի ապրիլին Հարավային Աֆրիկայում հեծանիվով երթևեկության ժամանակ 47 տարեկան հասակում ինֆարկտից մահաել է Պետրո Ֆեռերոն՝ Միքել Ֆեռերոյի ավագ որդին ։
2015 թվականի փետրվարի 14-ին 89 տարեկան հասակում մահացել է ընկերության սեփականատեր Միքել Ֆեռերոն։
Ֆեռերոն Ռուսաստանում
1995 թվականին «Ֆեռերո» ընկերությունը Ռուսաստանում բացել է ներկայացուցչություն և ռուսական շուկա դուրս բերել Ռաֆաելլո, Կինդեր Սյուրպրիզ, Կինդեր Շոկոլադ, Տիկ Տակ և Նուտելա առևտրային ապրանքանիշները։
2000-2003 թվականների ընթացքում «Ֆեռերոն» ընդարձակել է տեսականին և Ռուսաստանում սկսել Ֆեռերո Ռոշեր, Կինդեր Բուենո, Կինդեր Դելիս և Ֆիեստա ապրանքանիշերի վաճառքը։ 2004 թվականից ակտիվորեն զարգանում է ընկերության առևտրային կառուցվածքը, որը ներկայումս տարածված է Ռուսաստանի 93 քաղաքներում։
2008 թվականի մայիսին «Ֆեռերո» ընկերությունը ձեռնամուխ եղավ ներդրումային ծրագրի իրականացմանը՝ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզում 200 միլիոն եվրո արժողությամբ սեփական գործարան կառուցելուն։ 2014 թվականին գործարանում թողարկվեց կոնֆետների արտադրման 4 գիծ՝ Ռաֆաելլո, Կինդեր Շոկոլադ, Նուտելա և Կինդեր Սյուրպրիզ։
Վլադիմիրի մարզում «Ֆեռերո» գործարանի ընդհանուր տարածքը կազմում է 80 000 մ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1946 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Շոկոլադ Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց Կատեգորիա:Հրուշակեղեն
Սանկտ Պետերբուրգի հայկական տպագրություն
Սանկտ Պետերբուրգի հայկական տպագրություն, ստեղծվել է 1781 թվականին, երբ Լոնդոնից Գրիգոր Խալդարյանի բերած հայկական տպատառերով լույս է ընծայվել Ռուսաստանում առաջին հայերեն գիրքը՝ «Տետրակ այբբենական» այբբենարանը։
Պատմություն
Մինչև 1789 թվականը տպարանը հրատարակել է շուրջ 15 անուն գիրք՝ Ներսես Շնորհալու «Յիսուս Որդի» (1785 թվական) պոեմը, Եղիշեի «Պատմութիւն Վարդանանց» («Գիրք որ կոչի Եղիշէ պատմագիրք», 1787 թվական) երկը, Գրիգոր Խալդարյանի հայ-ռուսերեն բառարանը («Գիրք որ կոչի շաւիղ լեզուագիտութեան», 1788 թվական), Կլեոպատրա Սարաֆյանի «Գիրք որ կոչի բանալի գիտութեան» (1788 թվական) ձեռնարկը և այլն։ Այնուհետև տպարանն անցել է Սուրբ Էջմիածնի տնօրինությանը, և Հովսեփ Արղությանն այն տեղափոխել է Նոր Նախիջևան, հետո՝ Աստրախան։
1810 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի «Մորսկայա» տպարանում մշակույթի գործիչ և տպագրիչ Հովսեփ Հովհաննիսյանը լույս է ընծայել Գրիգոր Նարեկացու աղոթքը՝ «Մաղթանք գիշերայինք» վերնագրով։ Նույն թվականին նա հիմնադրել է նաև իր սեփական տպարանը և մինչև 1827 թվականը տպագրել 10-ից ավելի հայերեն գրքեր, այդ թվում՝ Խոճենց Մարգարի «Բարառնական դիմառնութիւն բարոյական...» (1812 թվական), «Խրատ յաղագս պատուաստման նախապահպանողական ծաղկան» (1815 թվական), Աստվածաշունչ (1817 թվական), Նոր կտակարան (հայատառ թուրքերեն, 1814 թվական, 1817 թվական, 1819 թվական), «Յաղագս ուսումնարանին հայոց, որ ի Մոսկով կայսերական հրամանաւ հաստատեալ» (1827 թվական) և այլն։
1828 թվականին Լազարյան ճեմարանը Սանկտ Պետերբուրգում բացել է իր տպարանը, տպագրել է 2 գիրք՝ «Արձանագրութիւնք որք վերաբերին....» (1828 թվական) և «Գումար բարձրագոյն հրովարտակաց և....» (1839 թվական)։ 1838 թվականից գործել է Ալեքսանդր Խուդաբաշյանի տպարանը, որը նույն թվականին հրատարակել է տպարանատիրոջ «Գիրք նախակրթութեան հայկազեան լեզուի» դասագիրքը, 1839 թվականին՝ նրա գրադարանի գրացուցակը («Ցանկ տպագրեալ և ձեռագիր գրոց...»)։
1860-ական թվականներին գործել է Ռափայել Պատկանյանի տպարանը, որը տպագրել է «Հատընտիր և պատկերազարդ առակք Եզոպոսի և առածք պէսպէս ազգաց» (1859 թվական), Գաբրիել Պատկանյանի «Հայոց ազգի պատմութիւնը», «Միջնավէպք հայոց ազգի պատմութիւնից» (երկուսն էլ՝ 1863 թվական) և այլ աշխատություններ, Գրիմ եղբայրների «Գերմանական ազգային առակներ» (ֆրանսերենից թարգմանությունը՝ Ե. Տեր-Գրիգորյանի, 1864 թվական), Ռափայել Պատկանյանի ստեղծագործություններից և այլն (16 անուն գիրք), նաև «Հիւսիս» հանդեսը։
XIX դարի 2-րդ կեսին և հետո Սանկտ Պետերբուրգում հայերեն գրքերը հրատարակվել են Կայսերական գիտությունների ակադեմիայի (44 անուն), Օ. Բակստի (6 անուն), Հ. Յանսոնի (6 անուն), Ի. Գոլովինի (1 անուն), Ի. Սկորոխոդովի (49 անուն), Յ. Լիբերմանի (28 անուն, վերջին երկուսի տպարաններում տպագրվել է նաև «Արաքս» հանդեսը), Ա. Կրաևսկու (4 անուն), «Տրուդ» (3 անուն), «Բեսել և ընկ.» երաժշտ. (2 անուն), Բորպանովսկու և այլ տպարաններում։
1867–1872 թվականներին Միքայել Միանսարյանցի հայկական հրատարակչությունը լույս է ընծայել մանկավարժությանը վերաբերող թարգմանական երկեր և Միքայել Միանսարյանցի կազմած «Քնար հայկական» (1868) երգարանը, «Կանոնաւոր և նվայելուչ գրութեան պատմութիւնը և տեսութիւնը» (1872) աշխատությունը։
Բեղմնավոր է եղել «Պուշկինյան» հայկական տպարանը, որը 1890–1900-ական թվականներին լույս է ընծայել բժիշկ Ա. Բուդուղյանի բժշկական գիտահանրամատչելի մի շարք աշխատություններ, Գևորգ Բաշինջաղյանի «Նկարչի կեանքից յիշողութիւններ» (1903 թվական) և այլ գրքեր, «Բանբեր գրականութեան և արուեստի» և «Սափրիչ» հանդեսները, «Արցունքներ» ժողովածուի համարները (1907 թվական)։
1972 թվականին Լենինգրադում տպագրվել է «Հայ միջնադարյան քնարերգություն» անթոլոգիան, 1981 թվականին՝ Կոստանդին Երզնկացու «Լոյսն առաւօտուն» ժողովածուն։
Երևանի պետական համալսարանի, Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի և Ռուս գրականության ինստիտուտի (Պուշկինյան տուն) համագործակցությամբ լույս է ընծայվել «Հայ և ռուս միջնադարյան գրականություն» ժողովածուն։
1993 թվականից Սանկտ Պետերբուրգում լույս է տեսնում «Հավատամք» ազգային, հոգևոր ամսաթերթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն
Կրասնի Վոսխոդ (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)
Կրասնի Վոսխոդ (Красный Восход, Красный Восход), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 872 մարդ։
Ուլոֆ Պալմեի սպանություն
Ուլոֆ Պալմեի սպանություն (Palmemordet), Շվեդիայի վարչապետ Ուլոֆ Պալմեի չբացահայտված սպանությունը, որը տեղի է ունեցել փետրվարի 28-ին, 1986-ին Ստոկհոլմի կենտրոնական փողոցում։ Այդ օրը Ուլոֆն իր կնոջ՝ Լիսբեթի հետ ուշ երեկոյան վերադառնում էր «Գրանդ» կինոթատրոնից, որը գտնվում է Սվեավեգեն փողոցի թիվ 45 տանը (Sveavägen): Նրանց մոտ թիկնապահներ չեն եղել, քանի որ Պալմեն սիրում էր քաղաքում քայլել առանց նրանց։ Երբ ամուսինները մոտեցել են Թունելգաթան փողոցի խաչմերուկին, նրանց է մոտեցել մի տղամարդ, որը երկու անգամ կրակել է «Սմիթ-Վեսսոն» մակնիշի ատրճանակից։
Քրիսթեր Պետերսոնի մեղադրանքով գործ
Պետերսոնը կապված էր քրեական հեղինակություն Լարս Թինգստրեմի հետ (մականունը դիվերսանտ), որի հետ ընկերացել է բանտում։ Հայտնի էր, որ նրանց միջև պայմանավորվածություն կար, որ եթե նա կրկին հայտնվի բանտում (ինչն էլ տեղի ունեցավ), ապա Պետերսոնը նրա համար վրեժխնդիր կլինի այնպես, որ դա պատմության մեջ մտնի։ Ընդ որում, երկու ընկերներն էլ ատում էին Պալմեին։
Անանուն զանգերը տեղեկացրել են, որ Պետերսոնը օգտագործել է Լիսբեթ Պալմեի խոսքերը մահացող ամուսնու վրա ։ Նա ճանաչել է Պետերսոնին։ Դատարանը նրան մեղավոր է ճանաչել սպանության մեջ և դատապարտել ցմահ ազատազրկման։ Սակայն 1989 թվականին վճռաբեկ դատարանը փոխում է պատժաչափը՝ ապացույցների բացակայության պատճառով. հանցագործության գործիք գոյություն չուներ, և մեղադրող կողմի դիրքորոշումը հիմնականում հիմնված էր ապացույցների հիման վրա, որ Պետերսոնը գտնվում էր այն տարածքում, որտեղ սպանությունը տեղի է ունեցել դրա կատարման պահին։ Այնուամենայնիվ, թերթի հետ հարցազրույցում Պետերսսոնը այնուհետև խոստովանեց Պալմեի սպանությունը։
Դիվերսանտը մահացել է բանտում և մահից առաջ իր փաստաբան Փելլե Սվենսոնին պատմել է իր հանցավոր կյանքի պատմությունը՝ նրանից վերցնելով տասը տարվա ընթացքում գաղտնի պահել:Դիվերսանտի խոսքով՝ Պետերսոնը ատրճանակ է ունեցել, որը նման է այն ատրճանակին, որից սպանվել է վարչապետը, իսկ Պալմեի մահից հետո Սվենսոն Թինգստրեմի հետ հերթական հանդիպման ժամանակ ասել է. «Այն կարգը չէ։ Առաջինը պետք է թագավոր լիներ, նրա ետևից՝ Պալմե»։ Փելլե Սվենսոնն այդ մասին հայտնել Է Շվեդիայի գլխավոր դատախազին։
1998 թվականին գլխավոր դատախազ Կլաս Բերգենստրանդը փորձել է կրկին քրեական գործ հարուցել Քրիստեր Փեթերսոնի դեմ՝ Ուլոֆ Պալմեի սպանության մեղադրանքով։ Սակայն Գերագույն դատարանը մերժել է նրան, քանի որ՝ 1) հայտնի են եղել գլխավոր վկայի ցուցմունքները դեռևս 1988 թվականի դատավարության վերաբերյալ, 2) խաղային ակումբի սեփականատեր Սիգե Սյոդերգրենի ցուցմունքները, որից Պետերսոնը վերցրել է ատրճանակը, չեն կարող քննության առնվել, քանի որ, ըստ շվեդական օրենքի, կարող են ընդունվել միայն այն ցուցմունքները, որոնք տրվել են հանցագործության կատարումից մեկ տարուց ոչ ուշ։ 3) Լարս Թինգստրեմի «կտակը» շատ թույլ է ներկայացվում ապացուցողական տեսանկյունից, բացի այդ, նրա օգտագործումը հակասում է մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիային, իսկ Թինգստրեմը չի կարող հարցաքննվել սեփական մահվան պատճառով։
2004 թվականի սեպտեմբերից Պետերսոնըգլխի վնասվածքի պատճառով կոմայի մեջ է ընկնում  և մահանում
սեպտեմբերի 29-ին։
2007 թվականին «Aftonbladet» թերթը սենսացիոն հատվածներ էր հրապարակել Պետրերսոնի և նրա սիրուհու նամակագրությունից։ Նամակներից մեկում Պետերսոնը խոստովանում է. նա հանցագործություն է կատարել, «որպեսզի օգնի իր ընկերոջը վրեժխնդիր լինել»։ Պալմեի կառավարության կողմից իրականացվող բարեփոխումների արդյունքում նա «լուրջ հարկային խնդիրներ» է ունեցել ։
Այլ տարբերակներ
Օրինակ, լրագրող Անդերս Լեոպոլդը, ով աշխատել է «Expressen» թերթում և բազմիցս հանդիպել է Պալմեի հետ, քննիչներին առաջարկում է դիտարկել «Իրան-կոնտրաս-ԿՀՎ» տրամաբանական ուղղությունը՝ դրա տակ ենթադրելով իրան-իրաքյան պատերազմի դադարեցման հանգուցյալ վարչապետի ակտիվ ջանքերը ։
Քրդական բանվորական կուսակցության (ՔԲԿ) առաջնորդ Աբդուլլահ Օջալանի ձերբակալությունից հետո այս գործում ակտիվորեն քննարկվել է «քրդական հետքը»։ Թուրքական ԶԼՄ-ները հաղորդել են, որ հարցաքննությունների ժամանակ Օջալանը պնդել է, որ իր համախոհները մեղսակից են 1981 թվականին Վատիկանում Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ի դեմ կատարված մահափորձին, ինչպես նաև Շվեդիայի վարչապետի սպանությանը ։
Եվս մեկ վարկած, որը հրապարակվել է 2011 թվականի հունվարին գերմանական «Ֆոկուս» ամսագրի կողմից, պնդում է, որ Պալմայի սպանությանը մեղսակից են հարավսլավական հատուկ ծառայությունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայտնիների սպանություններ
Ալյոնա Սավչենկո
Ալյոնա Սավչենկո (Aljona Savchenko,, ), ուկրաինացի և գերմանացի գեղասահորդ, հանդես է գալիս զուգասահքում։ 2004 թվականից հանդես է գալիս Գերմանիայի դրոշի ներքո։
2018 թվականին Բրունո Մասոյի հետ դարձել են օլիպիական չեմպիոն։ 2004-2014 թվականներին հանդես է եկել Ռոբին Շոլկովիի հետ։ Նրանք 2010 և 2014 թվականների օլիմպիադաների բրոնզե մեդալակիրներ են, աշխարհի հնգակի չեմպիոն (2008-2009, 2011-2012, 2014) Եվրոպայի քառակի չեմպիոն (2007-2009, 2011)։ Տարբեր զուգընկերների հետ դարձել է Գերմանիայի բազմակի չեմպիոն և մրցանակակիր աշխարհի և եվրոպական մրցաշարերում։
Նախկինում Ուկրաինայի դրոշի ներքո հանդես է եկել Ստանիսլավ Մորոզովի հետ, 2000 թվականին եղել է պատանիների աշխարհի առաջնության չեմպիոն։
2015 թվականից հանդես է գալիս Բրունո Մասոյի հետ։
2017 թվականի ապրիլի 2-ի տվյալներով զույգը Չմշկորդների միջազգային միության վարկանիշում զբաղեցնում է 4-րդ տեղը ։
Մանկական տարիներ
Ծնվել է Կիևից 45 կմ հեռավորության վրա գտնվող Օբուխով քաղաքում` ուսուցիչների բազմանդամ ընտանիքում։  Ալյոնան ունի երեք եղբայր։ Երբ նա երեք տարեկան էր, ծննդյան օրը որպես նվեր ընտրում է չմուշկներ։ Հայրը` Վալենտին Սավչենկոն, ծանրամարտի գծով սպորտի վարպետ էր, նրան հաճախ տանում էր լճում սահելու։  5 տարեկան հասակում Ալյոնային ընդունում են սպորտային խմբակ, պարապում է կիևյան «Լդինկա» սահադաշտում, որտեղ էլ տարիներ անց դրսևորվում է նրա տաղանդը։ Կիևում բնակարան վարձելու հնարավորություն չունենալու պատճառով համարյա 9 տարի ավտոբուսով ամեն օր Օբուխովոյից գալիս էր Կիև` մարզումների։ Սպորտային պաշտոնյաները իրենց հոգատարությամբ երես չեն տվել Ալյոնային, Ուկրաինայի թիմում ելույթների ողջ ընթացքում նրա համար կարվել է մեկ մարզահագուստև տրամադրվել մեկ զույգ չմուշկներ, մնացած ամբողջ սպորտային հանդերձանքը ձեռք է բերվել ծնողների միջոցներով ։
Կարիերան Ուկրաինայում
Սավչենկոն և նրա առաջին զուգընկեր Դմիտրի Բոենկոն մարզվում էին Ալեքսանդրա Արտիչենկոյի մոտ և ներկայացնում Ուկրաինան «Դինամո Կիև» ակումբի կազմում։ Զույգը կազմալուծվեց 1998 թվականի պատանիների աշխարհի առաջնությունից հետո, որտեղ նրանք գրավեցին 13-րդ տեղը։ Ալյոնայի հաջորդ զուգընկերը դարձավ Ստանիսլավ Մորոզովը «Կիևի Դինամոյից», իսկ մարզիչը, Գալինա Կուխարը։ Սավչենկոն և Մորոզովը հաղթեցին 2000 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնությունում, երկու անգամ հաղթեցին Ուկրաինայի առաջնությունում, իսկ 2002 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում գրավեցին 15-րդ տեղը։ Այնուհետև Ստանիսլավը ծանր վնասվածք ստացավ, իսկ Ալյոնան չսպասելով նրա ապաքինմանը, անցավ նոր զուգընկերոջ որոնումներին։ Նա փորձեց սահել Ռուսաստանից Անտոն Նեմենկոյի հետ, որը պատրաստ էր տեղափոխվել Կիև։ Սակայն Ուկրաինայի Ձևավոր չմշկասահքի ֆեդերացիան հրաժարվեց ֆինանսավորել այդ զույգի նախապատրաստական մարզումները։ Նոր զույգի փնտրտուքների ընթացքում Սավչենկոն դիմեց ձևավոր չմշկասահքի մասին գրող լրագրող Արթուր Վերներին։ Վերները Ալյոնային ներկայացրեց մարզիչ Ինգո Շտոյներին, ում մոտ կար ազատ զույգ, Ռոբին Շոլկովը և 2003 թվականի մայիսին Ալյոնան մեկնեց Գերմանիայի Հեմնից քաղաք։
Կարիերան Գերմանիայում
2004 թվականին, իրենց առաջին իսկ մրցաշրջանում, Սավչենկոն և Շոլկովը հաղթեցին Գերմանիայի առաջնությունում։ Հաջորդ մրցաշրջանում նրանք նորից հաղթեցին Գերմանիայի առաջնությունում և առաջին ելույթն ունենալով միջազգային մրցումներում Եվրոպայի առաջնությունում գրավեցին չորրորդ տեղը և վեցերորդն աշխարհի առաջնությունում։ 2005-2006  մրցաշրջանի ընթացքում զույգը երրորդ անգամ դարձավ Գերմանիայի չեմպիոն Եվրոպայի առաջնությունում գրավեց երկրորդ տեղը և վեցերորդն աշխարհի առաջնությունում։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Սավչենկոն ստացավ Գերմանիայի  քաղաքացիություն, որը թույլ տվեց զույգին ելույթ ունենալ 2006 թվականի Թուրինի Ձմեռային օլիմպիական խաղերին, որտեղ նա վեցերորդն էր։
2007 թվականի մարտին Սավչենկոն և Շոլկովը նվաճեցին իրենց առաջին բրոնզե մեդալը միջազգային առաջնություններում, դրանից առաջ նույն թվականին դառնալով Եվրոպայի չեմպիոն։ 2008 թվականին զույգը երկրորդ անգամ դառնում է Եվրոպայի չեմպիոն և հաղթում աշխարհի առաջնությունում։ 2008-2009 թվականների մրցաշրջանում Գրան-պրի եզրափակիչում նրանք զբաղեցրին միայն երրորդ տեղը, իրենցից առաջ թողնելով երկու չինացի զույգերի։ Ազգային առաջնությունում զույգն այս տարի հաղթեց վեցերորդ անգամ անընդմեջ։
2009 թվականի հունվարին Հելսինկիում  դարձան Եվրոպայի եռակի չեմպիոններ։ Երկու ամիս անց, 2009 թվականի մարտին ԱՄՆ-ի Լոս-Անջելես քաղաքում Ալյոնան Ռոբինի հետ միասին դարձան աշխարհի երկակի չեմպիոններ։ 2010-2011 թվականների մրցաշրջանում զույգը հաղթեց իրենց թվով Եվրոպայի չորրորդ առաջնությունում, իսկ երկու ամիս անց Մոսկվայում դարձան աշխարհի եռակի չեմպիոններ։ 2011-2012 թվականների մրցաշրջանում Սավչենկոն և Շոլկովը վերջին պահին  հանվեցին Եվրոպայի առաջնությունից, Ալյոնայի վնասվածքի պատճառով, որ նա ստացել էր մարզումների ընթացքում երեք ու կես պտույտ բարդ վարժությունը կատարելիս։ Նիցցի աշխարհի առաջնությունում, ռուսական զույգի Վոլոսոժար-Տրանկովի հետ համառ պայքարում, չորրորդ անգամ դարձան աշխարհի չեմպիոններ։ Նախաօլիմպիական ժամանակաշրջանը Ալյոնան և Ռոբինը սկսեցին Skate Canada 2012 փուլում հաղթելով, սակայն հետագա փուլերից դուրս մնացին Ալյոնայի հիվանդության պատճառով։ Եվրոպայի և աշխարհի առաջնություններում նրանք գրավեցին երկրորդ տեղը Վոլոսոժարից և Տրանկոնից հետո։
2013-2014 թվականների մրցաշրջանում Սավչենկոն և Շոլկովը շահեցին երկու փուլում, Գրան-պրիի և  եզրափակիչի շարքում, սակայն զուգընկերուհու վնասվածքի պատճառով նրանք ստիպված եղան բաց թողնել Եվրոպայի առաջնությունը։
Զույգը որոշեց Օլիմպիական խաղերի թիմային մրցաշարին չմասնակցել, որպեսզի լավագույնս նախապատրաստվեն անհատական մրցությանը։ Կարճ ծրագրից հետո Ալյոնան և Ռոբինը զբաղեցրին երկրորդ տեղը, սակայն ազատ ծրագրում թույլ տվեցին մի քանի սխալներ և երկու անգամ վայր ընկան, որի պատճառով ազատ ծրագրում գրավեցին չորրորդ, ընդհանուր հաշվարկում երրորդ տեղը։ Վերջնական արդյունքում գերմանական զույգը շահեց բրոնզե մեդալ, ինչպես չորս տարի առաջ։ 2014 թվականի Աշխարհի առաջնությունում նրանց գլխավոր մրցակիցների Վոլոսոժարի և Տրանկովի բացակայության պայմաններում Ալյոնան և Ռոբինը նվաճեցին աշխարկի չեմպիոնի տիտղոսը հինգերորդ անգամ։
Մարզիչ Ինգո Շտոյերը նշեց, որ Սավչենկոն Շոլկովի հետ միասին առաջատար էին, որն էլ ապահովեց զույգի հաջողությունը։ Մարզիչը հիշեցրեց, որ Ալյոնան լավ բնավորություն ունի և «գլխավորը չկանգնել նրա ճանապարհին, երբ նա գնում է դեպի նպատակակետ»։ Գեղասահքի գծով մասնագիտացած գերմանացի լրագրող Արթուր Վերները գերմանական և ուկրաինական մամուլում  հրապարակումներում հատուկ շեշտադրում է այն հարաբերությունները, որ ձևավորվել են մարզիչի և իր սանի միջև երկարատև համագործակցության ընթացքում։ Ինքը Ալյոնան հաճույքով է ընդունում, որ Ինգո Շտոյերը միշտ եղել է իր կուռքը   ։
Գերմանիայում անհատական մարզաձևերում հանդես եկող սպորտսմեններին և նրաց մարզիչներին սովորաբար ֆինանսավորում է բունդեսվերը և նրանք ստանում են բանակային վարձատրություն։ Սակայն  Սավչենկո-Շոլկով  զույգին և նրանց մարզիչին ռազմական բավարարում չտրամադրվեց, այն պատճառով, որ Շտոյերին կասկածում էին ԳԴՀ-ի ժամանակներից «Շտազի» հատուկ ծառայությունների հետ համագործակցելու մեջ։ Մամուլին տրված հարցազրույցում Սավչենկոն բացատրում է, որ իրեն այդ մասին հավաստի տվյալվեր հայտնի չեն։
Մրցումների ժամանակ զույգի շրջագայությունները ֆինանսավորվում է Չմշկասահորդների միջազգային միության կողմից (ИСУ), մարզիչ Ինգո Շտոյերի  գործուղումները վճարվում էին սպորտսմենների կողմից ։
Կարիերան Գերմանիայում ֆրանսիացու հետ
Նոր զույգին պետք է մարզեր Ինգո Շտոյերը, բայց նա հետագայում հրաժարվեց նորաստեղծ զույգից։ Զույգի  մարզիչը դարձավ գերմանացի մասնագետ Ալեքսանդեր Քյոնիգը։ Երկար մտորումներից հետո զույգը որոշեց հանդես գալ Գերմանիայի դրոշի ներքո, սակայն ֆրանսիական ֆեդերացիան երկար ժամանակ խոչընդոտում էր Մասոյին հարևան երկրից հանդես գալու հարցում ։
Նախաօլիմպիական մրցաշրջանը զույգը սկսեց Օբերսդորֆում Նեբելխորնի մրցաշարով, որտեղ նրանք վստահորեն գրավեցին առաջին տեղը ։ Նոյեմբերի սկզբին գերմանական զույգը հանդես եկավ Մոսկվայում, Գրան-պրի մրցաշարում, որտեղ Ռոստելեկոմի գավաթի համար մղվող համառ պայքարում գրավեցին առաջին տեղը ։ Նոյեմբերի կեսերին զույգը հանդես եկավ Փարիզում, Գրան-պրի էտապում, որտեղ Trophée de France մրցաշարում գրավեց առաջին տեղը, գերազանցելով կարճ ծրագրում իրենց նախորդ նվաճումները ։ Դա հնարավորություն տվեց նրանց հայտնվելու Մարսելի Գրան-պրի մրցաշարի եզրափակիչում ։ Սակայն մրցումներից մեկ շաբաթ առաջ Ալյոնայի վնասվածքի պատճառով զույգը հանվեց մրցաշարից, ինչպես նաև ազգային առաջնությունից։ Հունվարի վերջին զույգը մեկնարկեց Օստրավում անցկացվող եվրոպական առաջնությունում, որտեղ կրկնեց նախորդ տարվա հաջողությունը և համառ պայքարում նվաճեց արծաթե մեդալ ։
2017 թվականի մարտի 30-ին աշխարհի առաջնությունում նրանք նվաճեցին արծաթե մեդալ` զիջելով միայն չինացի զույգին` Սույ Վենցզին-Խան Ցունին։
Սեպտեմբերի վերջին գերմանացի զույգը Օբերստդորֆում մասնակցեց Նեբելխորնի մրցաշարին  և նվաճեց արծաթե մեդալներ ։ Մեկ ամիս անց զույգը հանդես եկավ Գրան-պրի մրցաշարի կանադական էտապում, որտեղ նվաճեց արծաթե մեդալներ ։ Մայնի Ֆրանկֆուրտում անցկացված ազգային առաջնությունում գեղասահորդները վստահորեն դարձան չեմպիոններ։
2018 թվականի փետրվարի 15-ին Փհենչհանում, Բրունո Մասոյի հետ միասին Օլիմպիական խաղերում նվաճեցին Ոսկե մեդալներ` ազատ ծրագրում սահմանելով աշխարհի ռեկորդ (159,31)։
Անձնական կյանք
2016 թվականի ամռանը Ալյոնան ամուսնացել է 24-ամյա բրիտանացի նկարիչ Լիամ Կրոսի հետ ։
Գերմանիայի արդյունքներ
(Բ. Մասոյի հետ)
Արդյունքներ 2010 թվականից հետո (Գերմանիա)
(Ռ. Շոլկովի հետ)
Արդյունքներ մինչև 2010 թվական (Գերմանիա)
(Ռ. Շոլկովի հետ)
Արդյունքներ Ուկրաինայի համար
(Ս. Մորոզովի հետ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գեղասահորդներ Կատեգորիա:Գերմանացի գեղասահորդներ Կատեգորիա:Գեղասահքի Եվրոպայի չեմպիոններ Կատեգորիա:Գեղասահքի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Օլիմպիական մեդալակիրներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Գիմլի
Գիմլի (Gimli), թզուկ, Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի «Մատանիների տիրակալը» ստեղծագործության գլխավոր հերոսներից մեկը, Մատանու եղբայրության անդամ։
Անվան ծագում
Հայտնի չէ, թե ինչ նշանակություն ունի Գիմլի անունը։ Ըստ Թոլքինի՝ այն կարող է առաջացած լինել «գիմ» բառից, որը հին սկանդինավյան պոեզիայում նշանակում է «կրակ» ։
Կենսագրություն
Գիմլին պատկանում է թզուկների ամենահին՝ Երկարամորուքների ռասային, որոնք Կազադ-Դումայի առաջին բնակիչներից են, և հանդիսանում է Դուրինի կրտսեր գծի ժառանգորդ։ Նրան թույլ չեն տվել մասնակցել Էրեբորի արշավին, քանի որ թզուկի համար նա դեռ շատ փոքր էր՝ ընդամենը 62 տարեկան ։ Այն բանից հետո, երբ թզուկները վերադարձրին Միայնակ Լեռը, Գիմլին հոր հետ սկսեց ապրել Էրեբորում։
Ե. Դ. 3018 թվականին Գիմլին հոր՝ Գլոյնի հետ ուղևորվեց դեպի Ռիվենդել՝ մասնակցելու Էլրոնդի խորհրդին։ Խորհրդում նա ընտրվեց Մատանու եղբայրության անդամ, և 3018 թվականի աշնանը խմբի հետ ուղևորվեց դեպի հարավ։ Ճանապարհին նա և Լեգոլասը ամուր ընկերություն հաստատեցին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հորինված ղեկավարներ Կատեգորիա:Թոլքինի լեգենդարիումի կերպարներ Կատեգորիա:«Մատանիների տիրակալը» վեպի հերոսներ
Սուշիլ Կումար
2012 թվականին պարգևատրվել է Հնդկաստանի բարձրագույն սպորտային պարգևով՝ Ռաջիվ Գանդի Խել Ռատնայով և 2013 թվականին՝ սպորտի բնագավառում ավանդի համար Պադմա Շրիի քաղաքական շքանշանով։
Կենսագրություն
Սուշիլ Կումարը ծնվել է 1983 թվականին Դելի մայրքաղաքային ազգային շրջանի Բապրոլա գյուղում։ Նրա հայր Դիվան Սինգհը և զարմիկ Սանդիպը հետաքրքրվել են ըմբշամարտով, և նրանց ազդեցությամբ սկսել է ըմբշամարտով զբաղվել նաև Սուշիլ Կումարը։ 14 տարեկանից նա սկսել է հաճախել Չհատրասալ մարզադաշտին կից ըմբշամարտի դպրոց։
2003 թվականին Սուշիլ Կումարը նվաճել է իր առաջին միջազգային մրցանակները․ Ասիայի 2003 թվականի չեմպիոնատի բրոնզե մեդալ և Համագործակցության խաղերի ոսկե մեդալ։ 2004-ի Օլիմպիական խաղերում նա ընդամենը 14-րդն էր, բայց 2008 թվականի խաղերում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ 2010-ին Մոսկվայում դարձել է աշխարհի չեմպիոն։
Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերի բացման արարողության ժամանակ Հնդկաստանի դրոշակակակիրն է եղել և նվաճել է արծաթե մեդալ։ Երրորդ տեղը զբաղեցրած ղազախ ըմբիշը պնդել է, որ Սուշիլ Կումարը կիրառել է արգելված հնարքներ, սակայն ղազախական կողմի բողոքը չի բավարարվել ։
2016 թվականի Օլիմպիական խաղերում առաջին իսկ ռաունդում պարտվել է մոնղոլ ըմբիշին։ Մարզական կարիերայի ավարտից հետո փորձել է ուշադրություն հրավիրել սպորտում կեղծիքների մասին հայտարարություններով, մասնավորապես 2010 թվականի ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությանը, որը անցկացվում էր Մոսկվայում, որտեղ դարձել է չեմպիոն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայիսի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Էսֆիր Տրիուս
Էսֆիր Բորիսի Տրիուս (մականունը՝ Իրինա Բորիսի Տրիուս, ), ռուս գրող։
Կենսագրություն
Ծնվել է ուսուցչուհու և գյուղատնտեսության վիճակագրի ընտանիքում։ Ունեցել է երկու եղբայր՝ ավագ Միխայիլը (մահացել է ռազմաճակատում) և կրտսեր Եվգենին։ Վերջինս Իրինայի համար դարձել է «գլխավոր հոգևոր ապավենը» կյանքում։
Պատերազմի տարիներին գտնվել է էվակուցիայում։ Եղել է ուսանողական շարայինի ղեկավար Տոմսկի ճանապարհների մեկի կառուցման ժամանակ։ Այդ ժամանակ ծանր հիվանդություն է տարել, որը ազդել է նրա հետագա կյանքի վրա։
Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է ԱՄՆ-ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Թեդ Հյուզ
Թեդ Հյուզ (Ted Hughes, իսկական անունը՝ Էդվարդ Ջեյմս Հյուզ, Edward James Hughes, ), անգլիացի բանաստեղծ և մանկագիր։ Քննադատները սովորաբար գնահատում են նրան որպես իր սերնդի լավագույն բանաստեղծներից մեկը ։ 1984 թվականից մինչև մահը Հյուզը եղել է բրիտանացի բանաստեղծ-դափնեկիր։
1956-1962 թվականներին Հյուզը ամուսնացած է եղել ամերիկացի բանաստեղծուհի Սիլվիա Փլաթի հետ։ Փլաթի ինքնասպանությունից հետո Հյուզի դերն իրենց հարաբերություններում քննադատաբար է գնահատվել որոշ ֆեմինիստուհիների և հատկապես Փլաթի ստեղծագործության ամերիկացի ընթերցողների կողմից։ Ինքնասպանության պատճառներից մեկը համարվում է Հյուզի սիրավեպը Ասյա Վևիլի՝ բրիտանացի մեկ այլ բանաստեղծի՝ Դեվիդ Վևիլի կնոջ և ներշնչանքի աղբյուրի հետ։ Երբ իր սիրուհի Ասյա Վևիլն էլ ինքնասպան եղավ (նույն ձևով, ինչ Փլաթը՝ ընդ որում սպանելով նաև իր դստերը՝ Շուրային) սկսվեցին զրպարտություններ այն մասին, որ Հյուզը հակված էր բռնության։ Հյուզը երբեք հրապարակայնորեն չէր պատասխանում մեղադրանքներին, բայց նրա վերջին բանաստեղծական գործը՝ «Birthday Letters»-ը (1998), քննում էր իր և Փլաթի հարաբերությունները։ Եթե մի կողմից այդ ստեղծագործությունը որոշակիորեն բացահայտում էր Հյուզին լավ լույսի ներքո, ապա մյուս կողմից շատերին այն թվում էր մեղքից հրաժարվելու անհաջող փորձ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1930 թվականի օգոստոսի 17-ին Մայթոլմրոյդում՝ Վիլյամ Հենրի Հյուզի և Էդիթ Հյուզի ընտանիքում։ Թեդն ուներ ավագ եղբայր՝ Ջերալդը և քույր՝ Օլվինը։ Ինքը՝ Հյուզը, ասում էր. «Իմ առաջին 6 տարիները ձևավորեցին ամեն ինչ»։
Երբ Հյուզը 7 տարեկան էր, նրանց ընտանիքը տեղափոխվում է Մեկսբորո՝ Հարավային Յորկշիր։ Նա սովորել է Մեկսբորոյի միջնակարգ դպրոցում, որտեղ նրա ուսուցիչները խրախուսում էին գրելու ձգտումը։
1954 թվականին ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանի Փեմբրուք քոլեջը։ 1959 թվականին Քեմբրիջում ստացել է հումանիտար գիտությունների մագիստրոսի աստիճան։ Հյուզի բանաստեղծական առաջին գիրքը՝ «Ճուռակն անձրևի տակ»-ը (The Hawk in the Rain, 1957)՝ խանդավառությամբ ընդունված քննադատների կողմից, որպես գրական մուտք 1957 թվականին Նյու Յորքում արժանացել է մրցանակի։ Ժողովածուն ներառում է Հյուզի լավագույն բանաստեղծությունները, այդ թվում՝ «Միտք-Աղվես»-ը (The Thought Fox):
Կարծիքներ և քննադատություն
Հյուզի բանաստեղծությունները հիմնված են ազատ զուգակցումների, կտրուկ հակադրությունների, զգայական փոխաբերությունների վրա։ Նրան հատուկ են ուժեղ ռիթմական կառույցը, գեղարվեստական խոսքի պատկերման ցայտունությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գուգենհայմի կրթաթոշակառուներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բրիտանացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Մոյի պաշարում
Մոյի պաշարումը` Հարյուրամյա պատերազմի ժամանակ անգլիական զորքերի կողմից ֆրանսիական Մո քաղաքի պաշարումը 1421 թվականի հոկտեմբերի 6-ից մինչև 1422 թվականի մայիսի 10-ը։ Այս պաշարման ժամանակ անգլիական թագավոր Հենրի V-ը հիվանդացավ և 1422 թվականի օգոստոսի 31-ին մահացավ։
Պաշարում
Հենրի V-ն Անգլիայից 4000-անոց զորքով վերադարձավ 1421 թվականի հունիսին և անմիջապես մեկնեց Փարիզ՝ փորձանքից ազատելու Էքսետերի դուքսի զորքին։  Մայրաքաղաքը ֆրանսիական հարձակման վտանգի տակ էր Դրյո, Մո և Ժուանի քաղաքների կողմից։ Թագավորը բավականին հեշտ պաշարեց և գրավեվ Դրյոն, իսկ հետո, նախքան Օռլեան գնալը, շարժվեց հարավ՝ գրավելով Վանդոմը և Բոժանսին։ Նա բավարար ուժ չուներ՝ գրավելու խոշոր և լավ պաշտպանված Օռլեանը, այնպես որ, երեք օր անց նա գնաց դեպի հյուսիս՝ գրավելու Վիլնյով-լե-Ռուան։
Քաղաքի գրավումից հետո Հենրին ավելի քան 20000 զինվորից բաղկացած բանակով շարժվեց Մոյի վրա։ Քաղաքի պաշտպանությունը ղեկավարում էր Վավրայից մի Բաստարդ, ըստ երևույթին, պարզ ծագման մարդ, բայց քաջ հրամանատար։ Պաշարումը սկսվեց 1421 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։ Ականորդներն ու հրետանավորները շուտով փլուզեցին քաղաքի պարիսպները։
Հենրի թագավորի շատ դաշնակիցներ այստեղ էին՝ օգնելու նրան պաշարման ընթացքում. Բրետանի դուքս Արթուր III-ը եկավ Մո՝ հավատարմության երդում տալու Անգլիայի թագավորին։ Բացի այդ, շրջակայքում գործում էին Ֆիլիպ III Բուրգունդացին, Պիկարդիայում՝ Ժան դե Լյուքսեմբուրգը և Հուգո դե Լանուան (1422 թվականի մարտի վերջին նրանք մի քանի բնակավայրեր գրավեցին Պոնտյեում և Վիմոյում՝ չնայած ֆրանսիական զորքերի՝ Ժոակիմ Ռուոյի, Պոտոն դե Սենտրայլի և Ժան դե Արկուրի ջոկատների, համալրումների)։
Քանի որ պաշարումը շարունակվում էր, ձմռան ամիսներին Հենրին հիվանդացավ, սակայն հրաժարվեց հեռանալ, քանի դեռ պաշարումը էի ավարտվել։ Դեկտեմբերի 6-ին Եկատերինա թագուհին նրան որդի և ժառանգ պարգևեց։
1422 թվականի մայիսի 9-ին Մոն հանձնվեց, թեև կայազորը համաձայնճէր քաղաքացիների որոշման հետ։ Շարունակվող ռմբակոծությունների ներքո կայազորը զենքը վայր դրեց մայիսի 10-ին՝ 8 ամսվա պաշարումից հետո։ Վավրայի բաստարդը գլխատվեց, Օրաս անունով շեփորահարը, որը մի անգամ ծաղրել էր Հենրիին, նույնպես։
Այդ ժամանակ Հենրի V-ն արդեն լուրջ հիվանդ էր։ Պաշարումից կարճ ժամանակ անց, Կոնս-սյուր-Լուարի ճանապարհին, նա այլևս ի վիճակի չէր ձիավարելու, և տեղափոխվեց Վենսենյան ամրոց, որտեղ էլ մահացավ 1422 թվականի օգոստոսի 31-ին, երեսունհինգ տարեկանում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հարյուրամյա պատերազմի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Անգլիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1422
Սեկա Կուրցիևիչ
Սեկա Կուցրիևիչ Գադիև (Гæдиаты Куыцырийы фырт Секъа, ), օս բանաստեղծ և գրող, օսական գրականության դասական։ Օսական դասական արձակի հիմնադիր։
Կենսագրություն
1912 թվականին Սեկան բնակություն է հաստատել Վլադիկավկազում։
Գադիևն սկսել է գրել 19-րդ դարի 70-ականների վերջին։ Սակայն ինքնուս, գրագետ լեռնական-գյուղացին ստիպված է եղել երկար և քրտնաջան աշխատել իր գրական գիտելիքներն ու գրագիտությունն ընդլայնելու համար։
Գրողի առավել վառ և համապարփակ տաղանդը դրսևորվել է XIX-XX դարերի սահմանագծին։ Ստեղծագործական գործունեության հենց սկզբից Սեկայի վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Կոստա Խեթագուրովի պոեզիան։ Գադիևի «Օսական հովիվ» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1905 թվականին։ Այն բաղկացած էր 25 բանաստեղծություններից և 22 առակներից։ Գրական կարիերայի հենց սկզբից Գադիևը հանդես է եկել որպես ռեալիստ։ Իր ամբողջ կյանքը նա անցկացրել է  աշխատավոր մարդկանց միջավայրում, աղքատների շրջանում։ Անմիջականորեն շփվելով լայն զանգվածների հետ՝ նա լավ է իմացել հասարակ մարդկանց մտքերն ու ձգտումները։ Ժողովրդի ճնշված դիրքը, փայփայած երազանքը և աշխատող զանգվածների՝ ավելի պայծառ ապագայի ձգտումը ակնհայտորեն արտացոլվել են Գադիևի բանաստեղծություններում։
Սեկայի բանաստեղծություններից շատերը նվիրված են բարոյականության և բարոյախոսության հարցերին։ Նա հանդես է եկել ընդդեմ շքեղ հուղարկավորությունների, հարբեցողության, գողության և ծուլության։
Գադիևի տաղանդը բացահայտվել է հիմնականում արձակ ստեղծագործություններում։ Նա համարվում է օսական լեզվով գեղարվեստական ​​արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Սեկա Գադիևի արձակ ստեղծագործությունների շարքում հիմնական տեղն զբաղեցնում են պատմվածքները՝ գրողին արժանացնելով համազգային ճանաչման։
1915 թվականի հուլիսի 21-ին (օգոստոսի 3) ողբերգական մահից հետո թաղվել է Վլադիկավկազի Մեշչանսկի գերեզմանատանը՝ Իլյինսկու մատուռի մոտ, որը հետագայում վերափոխվել է տաճարի։ Խորհրդային տարիներին գրողի գերեզմանն անհետացել է։
Նրա որդին՝ Ցոմակ Գադիևը, նույնպես դարձել է հայտնի գրող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Գաբրիելա Ուայլդ
Գաբրիելա Զանա Վանեսա Անսթրոթեր-Գաֆ-Քելթրոփ (անգլ.՝ Gabriella Zanna Vanessa Anstruther-Gough-Calthorpe), հայտնի է նաև Գաբրիելա Քելթրոփ անունով։ Անգլիացի մոդել և դերասանուհի է, ով նկարահանվել է «Հրացանակիրները», «Քերրի» և «Անվերջ սեր» ֆիլմերում։
Վաղ կյանք
Ուալդը ծնվել է Բասինգսթոուքում։ Նա սերում է ազնվական Գաֆ-Քելթրոփ ընտանիքից ։ Նրա հայրը՝ գործարար Ջոն Անսթրոթեր-Գաֆ-Քելթրոփը Watermark Group-ի նախկին նախագահն է և բարոնետ Ֆիցրոյ Անսթրոթեր-Գաֆ-Քելթրոփի թոռն է։ Նրա մայրը՝ Վանեսա Մերի Թերեզան, Դայ Լյուլենի նախկին կինն է։ Ուալդի նախնիներից է Մոնտագյու Բերտին՝ Աբինգդոնի 6-րդ կոմսը։ Ուալդի մայրական տատի ծնողներն էին Բերնարդ Ֆիցալան-Հոուարդը՝ Գլասոպի 3-րդ բարոն Հոուարդը և Մոնա Ֆիցալան-Հոուարդը՝ Բեամոնթի 11-րդ բարոնուհին։
Ուալդը ունի կրտսեր քույր՝ Օքտավիան և հինգ խորթ եղբայրներ և քույրեր։ Օլիվիա և Արաբելա Լյուլինները, իր մոր առաջին ամուսնությունից և Ջորջիանան, Իզաբելան և Յակոբին իր հոր առաջին ամուսնությունից։
Ուալդը հաճախել է Հեդֆիլդի, ապա Սուրբ Սվիթոն դպրոց, այդ ընթացքում զբաղվել է մոդելի կարիերայով։
Կարիերա
Ուալդը սկսել է իր կարիերան որպես մոդել։ 2009 թվականի դեկտեմբերին Ուալդը արեց իր դերասանական կարիերայի դեբյուտը նկարահանվելով «Համադասարանցիները 2։ Ոսկե Ֆրիտոնի լեգենդը» արկածային կատակերգությունում։ 2010 թվականի մայիսին նա նկարահանվել է «Դոկտոր Ով» հեռուստասերիալում ։ 2010 թվականի դեկտեմբերին Ուալդը նկարահանվել է «Հրացանակիրները» արկածային ֆիլմում։
Անձնական կյանք
Ուալդը ամուսնացել է երաժիշտ Ալան Փոունալի հետ 2014 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ Նրանք ունեն մեկ որդի՝ Սաշա Բլյու Փոունալը, ով ծնվել է 2014 թվականի փետրվարի 3-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Բեթմենը վերադառնում է
«Բեթմենը վերադառնում է», սուպերհերոսի մասին պատմող ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Թիմ Բարթոնը և հիմնված է DC Comics-ի Բեթմենի մասին պատմող կոմիքսների վրա։ Այն չղջիկ-մարդու մասին պատմող երկրորդ ֆիլմն է, որը տեղայնացրել է Warner Bros.-ը և գլխավոր՝ Բրյուս Ուեյնի/Բեթմենի դերում կրկին հանդես եկել Մայքլ Կիտոնը։ Ֆիլմի չարագործներն են Նաքս Շրեքը (Քրիստոֆեր Ուոքեն), մի բիզնեսմեն-մեծահարուստ, ով միավորվում է Պինգվինի (Դենի Դե Վիտո) հետ, որպեսզի միասին գրավեն Գոթեմ-սիթին։ Կա նաև Կատու-կնոջ կերպարը, որը մարմնավորում է Միշել Պֆայֆերը։
Իրականում Բարթոնը չէր ցանկանում նկարահանել ևս մեկ ֆիլմ Բեթմենի մասին՝ նախորդ ֆիլմի մասին խառնված կարծիքների պատճառով։ Warner Bros.-ը և Սեմ Հեմմը միասին վերստեղծելով սցենարը, հորինում են նոր հերոսներ՝ Պինգվինին և Կատու-կնոջը, որի դերում պետք է խաղար Անեթ Բեննինգը, սակայն նրան փոխարինեց Պֆայֆերը՝ վերջինիս հղիությունից հետո։ Ֆիլմի նկարահանումները սկսեցին 1991 թվականի հունիսին Warner Bros.-ի Կալիֆորնիայի Բըրբանքում գտնվող ստուդիայում։
«Բեթմենը վերադառնում է» ֆիլմի պրեմիերան տեղի ունեցավ 1992 թվականի հունիսի 19-ին։ Այն առաջադրվեցՕսկարի երկու անվանակարգերում՝ Լավագույն վիզուալ էֆեկնտեր և Լավագույն դիմահարդարում և հաղթեց BAFTA-ի երկու մրցանակ։ 80 միլիոնի դոլար բյուջեյով ֆիլմը հավաքեց 266,822,354 դոլար շահույթ, սակայն դա չգոհացրեց Warner Bros.-ին, քանի որ բավականին քիչ էր նախորդ ֆիլմի շահույթի հետ համեմատած։ Այդ պատճառով Բարթոնը հրաժարվեց Բեթմենի մասին պատմող մյուս ֆիլմի ռեժիսոր լինելուց, որի հետևանքով Մայքլ Կիտոնն ավարտեց իր Բեթմենի դերը։
Սյուժե
Ֆիլմը սկսում է նրանից, որ մի հարուստ ընտանիքում ծնվում է մի շատ անճոռնի երեխա, ում մոտ ձեռքերի փոխարեն լողակներ են։ Երեխան իրեն պահում է շատ ագրեսիվ, սպանելով տան կատվին, ծնողները կարծում են, որ գերագույն լույսը չի ընդունի իրենց առաջնեկին և զամբյուղով նետում են լքված այգու կամրջից։ Սրան գտնում են Գոթեմ-սիթիի կոյուղում ապրող պինգվինները և մեծացնում նրան։
33 տարի անց, արդեն չարագործ դարձած Պինգվինը (Դենի Դե Վիտո) որոշում է տիրել քաղաքին։ Դրա համար նա պայման է կնքում հանցագործ-մեխահարուստ Մաքս Շրեքի (Քրիստոֆեր Ուոքեն) հետ։ Պինգվինի հետ գործնական հանդիպումից հետո Շրեքը պատուհանից դուրս է շպռտում իր հետաքրքրասեր քարտուղարուհուն (Միշել Պֆայֆեր), ով մահանում է ստացած վնասվածքներից։ Նրան վերակենդանացնում են փողոցային կատուները։ Վերադառնալով տուն, Սելինա Կայլը կարում է իր համար կատվի հագուստ և դառնալով Կատու-կին, դուրս է գալիս Գոթեմի փողոցներ, որպեսզի վրեժ լուծի Մաքս Շրեքից։ Եվ միայն Բեթմենը (Մայքլ Կիտոն) և կոմիսսիոներ Գորդոնն են շարունակում պայքարել հանցագործների դեմ։
Քննադատություն
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից հիմնականում ստացավ դրական կարծիքներ։ Բացասական ընդունվեց մռայլ տրամադրությունը, նույնիսկ որոշ քննադատներ արտահայտվեցին, որ Թիմ Բարթոնը չափազանց խորացել է գոթիկայի մեջ, ինչն ավելի ուշ խոստովանեց հենց ինքը՝ Բարթոնը։
Focus Entertainment
Focus Entertainment, ֆրանսիական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի հրատարակչությամբ, ինչպես նաև ունի մի քանի մշակած խաղեր։
Պատմություն
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1996 թվականին Փարիզում (Ֆրանսիա), և սկզբնական շրջանում հրատարակել է երաժշտական ծրագրային ապահովում, որը կրում էր eJay անվանումը։
Focus Entertainment ընկերությունը հրատարակել է մի շարք հայտի խաղեր ինչպիսիք են՝ ավտոմրցարշարվային TrackMania խաղը, առագաստանավերի մասին՝ Virtual Skipper խաղը, Cycling Manager ստրատեգիական խաղաշարը, ինչպես նաև մի շարք քվեսթ ժանրի խաղեր՝ Runaway, A Vampyre Story։
2021 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ընկերությունը փոխեց անվանումը՝ Focus Home Interactive-ից դառնալով Focus Entertainment ։
2022 թվականի սեպտեմբերին Focus Entertainment-ը հայտարարեց, որ M2H-ից գնել է WW1 Game Series B.V. ընկերության բաժնետոմսերի 66%-ը, որն իր մեջ ներառում էր նաև BlackMill Games ստուդիան։ Ընկերության մնացած բաժնետոմսերին տնօրինելու էր WW1 Game Series ղեկավար Յոս Խեյբեյը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Յաել Սթոուն
Յաել Սթոուն (Yael Stone, ), ավստրալիացի դերասանուհի, որն առավել հայտնի է Netflix-ի «Նարնջագույնը նոր սևն է» սերիալում Լորնա Մորելոյի դերի շնորհիվ։
Կենսագրություն և կարիերա
Սթոունը մեծացել է Սիդնեյում և ավարտել Դրամատիկական արվեստի ազգային ինստիտուտը ։ Նա էկրանի վրա դեբյուտ է կատարել՝ լինելով «Ես, նորից ես ու նորից ես» ֆիլմում երեխա՝ Ռեյչել Գրիֆիթսի հետ, իսկ ուսումնառության ավարտից հետո երկրորդական դերեր է կատարել ավստրալիական «Բոլոր սրբերը» սերիալում և «Կենդանացածը» դրամատիկ սերիալում։ 2011 թվականի վերջին նա տեղափոխվել է ԱՄՆ, որպեսզի շարունակի դերասանական կարիերան ։
Նյու Յորք տեղափոխվելուց հետո Սթոունը հանդես է եկել թատերական բեմում, իսկ հետո ստացել է երկրորդական դեր (Լորնա Մորելո) Netflix-ի «Նարնջագույնը նոր սևն է» սերիալում ։ Սթոունը բարձր գնահատական է ստացել Բրուքլինի և Բոստոնի շեշտադրումների խառնուրդից ։ Երրորդ մրցաշրջանում նա բարձրացվել է հիմնական կազմ ։
2012-2016 թվականներին Յաելն ամուսնացել է դերասան Դեն Սփիլմանի հետ ։ 2017 թվականից Սթոունը հանդիպել է AIME Mentoring-ի հիմնադիր Ջեք Մենինգ Բենքրոֆթի հետ, զույգը դուստր ունի՝ Պիմո Սթոուն Բենքրոֆթը (ծնված 30.05.2018) ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Me Too շարժման ալիքի վրա «Նյու Յորք Թայմս» թերթում հրապարակվել է Յաել Սթոունի հարցազրույցը, որում դերասանուհին ավստրալիացի դերասան Ջեֆրի Ռաշին մեղադրել է սեռական ոտնձգությունների մեջ 2010 և 2011 թվականներին «Խելագարի օրագիր» ներկայացման վրա աշխատելիս։ Սթոունի խոսքով՝ Ջեֆրի Ռաշն իրեն «սեռական բնույթի» անտեղի հաղորդագրություններ է ուղարկել, հայելին պահել է լոգախցիկի վրա, քանի դեռ նա լոգանք է ընդունել և մերկ պարել իր առջև՝ իրենց հանդերձարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Աստերոիդների ցանկ (310801-310900)
Աստերոիդների ցանկ (310701-310800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (310901-311000)
Բիո արտ
Բիո արտ, ժամանակակից արվեստի ուղղություն, որտեղ մարդիկ աշխատում են կենդանի հյուսվածքների, բակտերիաների, կենդանի օրգանիզմների և կենդանի գործընթացների հետ։ Օգտագործելով գիտական գործընթացներ, ինչպիսին է կենսատեխնոլոգիան (ներառյալ այնպիսի տեխնոլոգիաները, ինչպիսիք են գենետիկական ճարտարագիտություն, հյուսվածքների մշակույթ, կլոնավորում), աշխատանքներն իրականացվում են լաբորատորիաներում, պատկերասրահներում կամ նկարիչների ստուդիաներում։ Բիո արտի ոլորտը նկարիչների կարծիքով պետք է խիստ սահմանափակվի «կենդանի ձևերով», այն դեպքում, երբ մյուս նկարիչները կարծում են, որ արվեստը, որը կիրառում է ժամանակակից բժշկության և կենսաբանական կերպարներ, նույնպես մտնում է բիո արտի մեջ կամ էլ այդ հակասությունը համարում են կենսաբանական գիտությունների բուն բնույթի հետևանք ։
Չնայած բիո արտի նկարիչները հենց կենդանի նյութի հետ են աշխատում, կան որոշակի տարաձայնություններ այն փուլերի հետ կապված, որոնցում նյութը համարվում է կենդանի։
Կենդանի էակների ստեղծումը և բնական գիտությունների ոլորտում աշխատանքը հանգեցնում է էթիկական, սոցիալական և էսթետիկական վեճերի։ «Բիո արտ» տերմինը հորինել է Էդուարդո Կացը 1997 թվականին։ Չնայած բիո արտի արմատները թվագրվում են 20-րդ դարի վերջով, շնորհիվ Ջո Դևիսի, Օլգա Կիսելևի, Մարտա դե Մենեզեսի և SymbioticA լաբորատոր միության մեջ մտած նկարիչների, բիո արտը առավել լայն գործարկվում է հենց ներկա ժամանակներում։
Ակնարկ
Բիո արտը հաճախ կիրառվում է ցնցող կամ հումորային նպատակներով։ Isotope: A Journal of Literary Science and Nature Writing գրում է․ «Բիո արտը հաճախ անհետեթություն է։ Այն կարող է լինել կոպիտ, հակասանիտարական, հաճախ այնքան աննկատ, որ դժվար է հետևել նրան աճուրդում։ Բայց միևնույն ժամանակ, այն անում է ինչ-որ շատ ավանդական բան, ինչ պետք է անի արվեստը․ ուշադրություն է դարձնում գեղեցկի և բնության գրոտեսկային մանրամասների վրա, որոնք մենք կարող է երբեք չտեսնեինք» ։