cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չարլի Քրիստ
Քաղաքական կարիերա
2006 թվականին Քրիստն ընտրվեց Ֆլորիդայի նահանգապետի պաշտոնում, սակայն 2010 թվականին չվերընտրվեց հաջորդ ժամկետով՝ որոշելով իր թեկնածությունն առաջադրել ԱՄՆ-ի Սենատում ։ Նա նախընտրական արշավը սկսեց որպես Հանրապետական կուսակցության թեկնածու, սակայն 2010 թվականի մայիսի 13-ին պաշտոնապես հայտարարեց, որ դառնում է անկախ թեկնածու ։ Քրիստն ի վերջո պարտվեց ավելի պահպանողական հանրապետական թեկնածու Մարկո Ռուբիոյին։  Քրիստը հավաքել է 30%, Ռուբիոն՝ 49%, իսկ դեմոկրատ Քենդրիկ Միքը՝ 20% ձայն ։
Այդ պարտությունից հետո Քրիստն անցավ Դեմոկրատական կուսակցություն, 2012 թվականին աջակցեց Բարաք Օբամային նախագահական նախընտրական քարոզարշավում, իսկ 2015 թվականին նույնիսկ հայտարարեց Կոնգրեսում դեմոկրատներից առաջադրվելու մտադրության մասին ։
Նահանգապետի պաշտոնից հեռանալուց հետո Քրիստն աշխատում է Տամպայի Morgan and Morgan իրավաբանական ընկերությունում։  Բացի այդ, նա ժամանակ առ ժամանակ դասախոսություններ է կարդում Ստետսոնի համալսարանի իրավաբանական քոլեջում ։
Քաղաքական դիրքորոշումներ
Քրիստը մահապատիժի և զենք կրելու իրավունքի պաշտպան է ։ Աբորտների վերաբերյալ նրա դիրքորոշումը պարզ չէ ։ Քրիստն աջակցում է Ֆլորիդայում նույնասեռ ամուսնությունների և նույնասեռ զույգերի կողմից երեխաների որդեգրման արգելքին՝ պնդելով, որ «ավանդական ընտանիքն ապահովում է երեխաների համար լավագույն պայմանները»  ։ Ի տարբերություն այլ հանրապետականների, Քրիստը Ֆլորիդայի նահանգի համար կարևոր՝ շրջակա միջավայրի պաշտպանության ակտիվ կողմնակից է ։ Նա հայտարարել Է նահանգում օդի աղտոտման խիստ չափանիշներ սահմանելու իր պլանների մասին՝ մինչև 2050 թվականը ջերմոցային գազերի արտանետումները 1990 թվականի մակարդակի համեմատ 80 տոկոսի չափով կրճատելու նպատակով ։ Նահանգապետական քարոզարշավի ժամանակ Քրիստը դեմ էր հանդես գալիս ծովում նավթային հորատանցքերի հորատմանը, սակայն 2008 թվականի հունիսին փոխեց իր դիրքորոշումը, երբ նավթի գինը հասավ իր գագաթնակետին  ։
Անձնական կյանք
1979 թվականի հուլիսին Քրիստն ամուսնացել է Ամանդե Մորրոյի հետ, բայց ավելի քիչ, քան մեկ տարի անց նրանք բաժանվել են ։ 2008 թվականի հուլիսի 3-ին, 9 ամիս տևած ծանոթությունից հետո, նա նշանվել է Քերոլ Ռոումի հետ, իսկ 2008 թվականի դեկտեմբերի 12-ին նրանք ամուսնացել են ։
2011 թվականի ապրիլին, ի պատասխան ներկայացված հայցի, Քրիստը ներողություն է խնդրել Դևիդ Բիրնի «Ճանապարհ դեպի ոչ մի տեղ» (Road to Nowhere) երգը ԱՄՆ-ի Սենատի նախընտրական արշավի ժամանակ օգտագործելու համար ։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Տղաները (պատմվածք)
«Տղաները» (Мальчики), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1887 թվականին։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1887 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ «Պետերբուրգյան թերթի» 350 համարում, ենթավերնագրով (Сценка) և Ա. Չեխոնտե կեղծանունով ։
Սյուժե
Սուրբ ծննդյան տոների ժամանակ Կորոլյովների ընտանիքին հյուր է գալիս 2-րդ դասարանի գիմնազիայի աշակերտ Վոլոդյան։ Նրա հետ գալիս է իր ընկեր Չեչևիցինը։ Վոլոդյայի քույրերին նա ներկայանում է Մոնտիգոմո՝ անհաղթների առաջնորդ։ Վոլոդյան, սովորաբար, չի խաղում քույրերի հետ, չի մասնակցում ընտանիքի նախատոնական պատրաստություններին, իսկ առանձնատանը ինչ որ բան է պայմանավորվում Չեչևիցինի հետ։ Քույրերն ականջ են դնում և տեղեկանում, որ տղաները պատրաստվում են փախչել Ամերիկա։ Սակայն նրանք չեն կարողանում հեռու փախչել. նրանց մոտակա քաղաքի հյուրանոցից հետ են վերադարձնում, որտեղ նրանք գտել էին վառոդի գնման հնարավորություն։
Հրատարկման պատմություն, նկարագրություն
Բացի 1887 թվականին Սանկտ Պետերբուրգյան թերթում հրապարակվելը, պատմվածքն ընդգրկվել է Չեխովի երկերի ժողովածուի առաջին հատորում՝ հրատարակված 1899-1901 թվականներին Ադոլֆ Մարքսի կողմից։ Հատկապես այս հրատարակության համար Չեխովը հանել է ենթավերնագրերը և էականորեն վերանայել աշխատանքի տեքստը. նա փոփոխություններ ու լրացումներ է կատարել, ավելի հստակ պատկերել երեխաների հոգեբանությունը (մասնավորապես ավելացրել է Վոլոդյայի աղոթքը)։ Բացի այդ, փոփոխել է նաև վեջաբանը։ Երկու տղաների հակադիր բնավորությունների փոփոխության արդյունքում հրատարակման սկզբի աննկատելին դարձել է վառ արտահայտված։ Տեքստի վրա աշխատելիս Չեխովը հեռացրել է գռեհիկ և խոսակցական արտահայտությունները։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է գերմաներեն, նորվեգերեն, ֆիններեն և չեխերեն։
Քննադատների տեսակետ
Լև Տոլստոյն այս աշխատանքը համարել է Չեխովի լավագույն պատմություններից մեկը։ Վիկտոր Գոլցևը, Չեխովի պատմություններն առաջարկել է ընտանեկան շրջանակներում ընթերցելու համար՝ այն նույնպես անվանելով «Տղաներ»։ Ըստ Գոլցևի՝ Չեխովը պատկանում է այն արվեստագետների թվին, որոնք կարողանում են ստեղծել մանկական հերոսների վառ պատկերներ և ցույց տալ «ինչ է կատարվում երեխայի հոգում, ինչը հաճախ մեծահասակները չեն հասկանում »:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1887 պատմվածքներ Կատեգորիա:Պատմվածքներ
Կապլինցևսկի գյուղական խորհուրդ (Պիրյատինսկի շրջան)
Կապլինցևսկի գյուղական խորհուրդ  (Каплинцівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պիրյատինսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կապլինցևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 746 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 51,87 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,38 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Օլշանիցա (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)
Օլշանիցա (Вільшаниця), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլշանիցա գյուղում բնակվում էր 344 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,161 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2136,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վոշչինինո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Վոշչինինո (Вощинине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոշչինինո գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։
Նիզինո (գյուղ, Լոմոնոսովսկի շրջան)
Նիզինո (Низино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2701 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:15-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանի բնակավայրեր
Իլ (Աղբակի գավառ)
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն հարտոշի ցեղի քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դեղին ծաղիկներ կանաչ խոտի վրա
«Դեղին ծաղիկներ կանաչ խոտերի վրա» (վիետ․՝ Tôi thyy hoa vàng trên C Xan xanh, բառացի թարգմանությունը՝ «Ես տեսել եմ դեղին ծաղիկներ կանաչ խոտերի վրա» ), վիետնամական դրամատիկ ժանրի ֆիլմ, որը նկարահանվել է Վիկտոր Վուի կողմից Նգուեն Նյաթ Անյայի վեպի հիման վրա ։ Վիետնամում պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է 1980-ականների վերջին վիետնամական փոքրիկ գյուղում ապրող 12-ամյա տղայի հասունանալու մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիետնամական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր
Անտոն Դոմենիկո Բամբերինի
Անտոն Դոմենիկո Բամբերինի (Anton Domenico Bamberini, ), իտալացի նկարիչ, որը հիմնականում բարոկկո ոճի կրոնական որմնանկարներ է արել եկեղեցիներում` պատկերելով դրանք ծանր զարդարված և ծեփված խաբկանքային շրջանակների մեջ։
Կենսագրություն
Բամբերինին ծնվել է Ֆլորենցիայում։ Նա եղել է նկարիչ Սիմոն Պիգնոնիի աշակերտը և նրա աշխատանքներից մեծ մասը պատկերվել են Ֆլորենցիայում և մոտակա քաղաքներում։ 1710 թվականին պատկերազարդել է «Աստվածամոր համբարձումը» որմնանկարը Սանտա Քրիստիանա եկեղեցու գմբեթին Սանտա Կրոչե սուլ Արնո կոմունայում։ Վանքն ավերվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, Սուրբ Ֆրանցիսում կատարվող իրադարձությունները պատկերող որմնանկարները, որոնք կարող էին փրկվել. նորից հավաքվել են ։
1734-1735 թվականներին Գաետանո Կաստելանիի և Մաուրո Սոդերինիի հետ պատկերազարդել է Սան Կաշիանո ին Վալ դի Պեզայի Սուրբ Ֆրանցիս Վանքի պատերը։ Որմնանկարները պատկերում են Սուրբ Ֆրանցիսի կյանքի իրադարձությունները ։ Նա նաև օգնել է պատկերազարդել Իտալիայի Մարտի քաղաքի Սանտա Մարիա Նովելա եկեղեցատունը (1719-1720 թվականներին)։
Բամբերինին օգնել է տարածել բարոկկոյի ձևավորումը Պիզայի շատ եկեղեցիներում, այդ թվում` Սանթիսիմո Կրոցիֆիսոյի աղոթատեղիում, Պիզայի տաճարում, Եպիսկոպոսի պալատի աղոթատեղիում, Ջեյմս և Լուչիա Սրբերի, Դոմենիքա եկեղեցում ։
Բամբերինիի ինքնադիմանկարը իտալական հավաքածուների մասն է ։ Նա նաև պատկերազարդել է շինությունների ճակատային մասերը, պատկերելով Աստվածամորը, մանուկ Քրիստոսին և սրբերին Սան Դոնատո եկեղեցու համար Տերիչոլա կոմունայում ։ Նա նաև նկարել է «Սուրբ Ագուստինի լուսապսակը» Սանտա Մարիա դելա նեվե ալ Պորտիկո եկեղեցու համար Ֆլորենցիայում։
Բամբերիինին մահացել է Գրամուանիայում, Լուկա քաղաքում, 1741 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Դավադիրը (ֆիլմ)
«Դավադիրը» (Insidious), ռեժիսոր Ջեյմս Վանի և սցենարիստ Լի Ուոնելի սարսափ ֆիլմը։ ԱՄՆ-ում պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի ապրիլի 1-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմի պատմությունը սկսում է քնած տղայի սենյակի սև ու սպիտակ նկարահանումներով։ Հետո տեսախցիկը սենյակից տեղափոխվում է խոհանոց, որտեղ պատուհանի ետևում երևում է գլխի ուրվագիծ, այնուհետև ցուցադրվում է հայելին, որտեղ երևում է մոմը վառած չար, ծեր կնոջ դեմք։
Դասախոս Ջոշը, իր կին Ռենեն և երեք երեխաները (Դալթոնը, Ֆոսթերը և Քեփլին) տեղափոխվում են նոր տուն։ Դեռ չհասցնելով իրերը դասավորել՝ Ռենեն սկսում է տարօրինակ բաներ նկատել։ Գրքերը, որոնք նա դրել էր պահարանին, հանկարծ հայտնվում են գետնին, նոտաների տետրերի արկղը, որը երկար ժամանակ չէր կարողանում գտնել, հայտնվում է ձեղնահարկում, որտեղից հնչում են տարօրինակ ձայներ։ Մի անգամ երեկոյան Դալթոնը բարձրանում է ձեղնահարկ և փորձելով վառել այնտեղի լույսը՝ ընկնում է աստիճանից և հաջորդ առավոտ չի արթնանում։ Բժիշկները կարծում են, որ այդ երևույթը կոմա է, սակայն չեն կարողանում բացահայտել դրա առաջացման պատճառը․ նմանատիպ երևույթի նրանք դեռևս չէին հանդիպել։
Անցնում է երեք ամիս։ Ռենեն շարունակում է հանդիպել գերբնական երևույթների, այլևս չի դիմանում դրանց և համոզում է Ջոշին փոխել տունը՝ կարծելով, որ տեղափոխվելով նրանք կազատվեն ուրվականներից։ Սակայն ուրվականները շարունակում են հետապնդել ընտանիքին նաև նոր տանը։
Հուսահատվելով, Ռենեն հրավիրում է գերբնական երևույթների մասնագետներ Սփեքսին և Թաքերին։ Հետազոտելով տունը՝ Թաքերը բացահայտում է անոմալիա և նրանք օգնության են կանչում Էլիս Ռեյներին։
Էլիսը պատմում է ծնողներին, որ իրենց որդին ամենևին էլ կոմայի մեջ չէ և որ աստիճաններից ընկնելը դրա կապ չունի։ Նրանք ասում են, որ ֆիզիկապես իր մարմինն այստեղ է, բայց իր հոգին թռչում է։ Նաև պարզվում է, որ Դալթոնը դեռ վաղ հասակում կարողանում էր դուրս գալ աստրալ, սակայն «թռիչքներից» մեկում նա գնում է շատ հեռու և չի կարողանում ետ վերադառնալ։ Ուրվականները, որոնց տեսնում է Ռենեն, փորձում են տիրել Դալթոնի մարմնին։ Սակայն ուրվականների կողքին կա նաև մի դև, որը նույնպես ցանկանում է ստանալ տղային և բոլորից մոտիկն է գտնվում նրան։ Ջոշը չի հավատում Էլիսին և դուրս է անում նրան, սակայն, Դալթոնի սենյակում բացահայտելով նկարներ, որոնք բացահայտորեն ապացուցում են Էլիսի խոսքերի ճշմարտացիությունը, հասկանում է, որ վերջինս իրավացի էր և համաձայնվում է նրա առաջարկած օգնությանը։ Ավելի ուշ պարզ է դառնում, որ Դալթոնը աստրալ դուրս գալու կարողությունը ժառանգել է հորից, իսկ այժմ Ջոշը պետք է դուրս գա իր մարմնից և օգնի իր որդուն վերադառնալ, մինչև Դալթոնի մարմինը չի տիրել որևէ ուրիշ մեկը։
Դուրս գալով աստրալ՝ Ջոշը տեսնում է վախեցնող տարօրինակություններ։ Մի քիչ թափառելով հանդերձյալ թունելով՝ նա գտնում է Դալթոնին և նրանց կարծես թե հաջողվում է լքել աստրալը։ Սակայն Էլիսը սկսում է ինչ-որ բան կասկածել։ Նա լուսանկարում է Ջոշին և վերջինիս մոտ հիստերիա առաջանալով, խեղդում է նրան։ Ռենեն փախչում է դեպի բղավոցները, որտեղ գտնում է Էլիսի դին։ Նա սկսում է փնտրել և կանչել Ջոշին, սակայն չի գտնում։ Այնուհետև բացահայտում է տեսախցիկը և նկարում Ջոշի փոխարեն տեսնում է ծեր կնոջ ուրվականին, որն իրեն հետապնդել էր մանուկ հասակում։ Այդ րոպեին Ջոշն իր ձեռքը գցում է Ռենեի ուսին, և նա սարսափահար շրջվում է։ Դրանով էլ ֆիլմն ավարտվում է՝ թողնելով բաց վերջաբան։
Արտադրություն
«Դավադիրը» ռեժիսոր Ջեյմս Վանի և սցենարիստ Լի Ուոնելի երրորդ համատեղ աշխատանքն է։ Դրանից առաջ նրանք աշխատել են «Սղոց» և «Մեռած լռություն» ֆիլմերի վրա։ «Դավադիր»-ի նկարահանումները սկսել են 2010 թվականի սկզբին Լոս Անջելեսում ։ Սկզբում ֆիլմի անվանումն էր «Հետագան» (The Further), այնուհետև անվանափոխվում է «Աստրալ»-ի (The Astral)։ Ֆիլմի վերջնական անվանումը դարձավ «Դավադիրը» ։
Արձագանքներ
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի 132 կարծիքներից 65%-ը դրական են ։ Metacritic-ը, հիմնվելով 30 կարծիքների վրա, ֆիլմի գնահատեց 100-ից 52 ։ Ռոջեր Էբերթը կինոնկարը 4 աստղից գնահատեց 2,5 ։
Սիկվել
«Դավադիրը․ գլուխ 2» սիկվելը թողարկվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ 2011 թվականի նոյեմբերին հայտարարվեց, որ Sony Pictures-ը գրանցվել է ֆիլմի օնլայն դոմենում՝ նկարահանելու երկրորդ ֆիլմը ։
Պրիկվել
«Դավադիրը․ գլուխ 3» պրիկվելը թողարկվել է 2015 թվականի հունիսի 5-ին՝ շահութային մեծ հաջողություններով և քննադատական խառը արձագանքներով։
Չորրորդ ֆիլմ
«Դավադիրը․ գլուխ 4»-ի մասին հայտարարվեց 2016 թվականի մայիսին, իսկ թողարկման նախնական ամսաթիվը՝ 2017 թվականի հոկտեմբերի 20-ը։ Ուոննելը կրկին կգրի սցենարը, Բլամը, Փելին և Վանը՝ կլինեն պրոդյուսերները ։ Նաև հաստատվեց, որ չորրորդ ֆիլմը տեղի կունենա առաջին ֆիլմի ժամանակաշրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր գերբնական ուժով տների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր դևերի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր ուրվականների մասին Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Ագուա Ազուլ դու Նորտի
Ագուա Ազուլ դու Նորտի (Água Azul do Norte), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսում՝ Պարա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Պարու նահանգի հարավարևելյան մարզում։ Մտնում է Պարաուապեբասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 33 350 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 7 576,621 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,4 մարդ/կմ²։ Բնակավայրի մերձակայքում հայտնաբերվել է երկաթի հարաբերական բարձր քանակությամբ խոշոր հանքավայր ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 13-ին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարա նահանգի բնակավայրեր
Լիտվա
Լիտվա (Lietuva), պաշտոնապես Լիտվայի Հանրապետություն (Lietuvos Respublika), երկիր Հյուսիսային Եվրոպայում՝ Բալթիկ ծովի ափին։ Մայրաքաղաքն է Վիլնյուսը։ Ներկայիս նախագահն է Գիտանաս Նաուսեդան, որը հաջորդել է Վալդաս Ադամկուսին (2004-2009)։ Երկիրն ունի 3 միլիոն բնակիչ։ Սահմանակից է Լատվիային, Բելառուսին, Ռուսաստանին և Լեհաստանին։ Տարածքը կազմում է 65,2 հազար կմ²։ Մակերևույթը մեծ մասամբ դաշտավայրային է։ Հարավ-արևելքում Օշմյանիի բարձրավայրի արևմտյան մասն է (բարձրությունը մինչև 292 մ, Յուոզապինե լեռը՝ Լիտվայի ամենաբարձր կետը)։
Անվանում
Անվանումը ստացել է լիտվան ժողովրդի անունից (լիտվերեն երկիրը կոչվում է Լետուվա, ժողովուրդը՝ լետուվայ)։ Լիտվան և լիտվանները գրավոր աղբյուրներում առաջին անգամ հիշատակվել են 1009 թվականին։ Ոմանք գտնում են, որ ցեղանվան հիմքում ընկած է Նեման գետի հին անվանումը՝ Լեյտա կամ Լիետա, որոնց հիմքում տեսնում են լիտվերեն Lytus «հոսել» բառը ։
Բնական պաշարներ
Լիտվան հարուստ է տորֆով, կրաքարով, դոլոմիտով, կավճով, տարբեր կավերով, հայտնաբերվել է նաև նավթով։
Կենդանիներ
Լիտվայի տարածքի գրեթե 1/4-ն անտառներ են։ Այստեղ կան եղջերու, որմզդեղն, այծյամ, աղվես, ճագար, վարազ, գայլ, լուսան, կզաքիս, սկյուռ և այլն։ Հարևան Բելովեժյան թավուտից այստեղ է թափանցել նաև վայրի ցուլը։ Անտառները լի են զանազան թռչուններով։ Գետերում ու լճերում կան տարբեր ձկնատեսակներ՝ բրամ, գայլաձուկ, պերկես, օձաձուկ, կարմրախայտ, ապրում է նաև կուղբ, որն ունի թանկարժեք մորթի։
Իշխանության կազմավորում
13-րդ դարի 1-ին կեսին կազմավորվել է ավատատիրական Լիտվական իշխանությունը, որն իր գոյության սկզբից պայքարի մեջ է մտել գերմանական ասպետական օրդենների հետ, որոնք ձգտում էին նվաճել մերձբալթյան հողերը։ Հաղթելով այդ օրդեններին՝ Լիտվական իշխանությունը մեծ վերելք ապրեց, բայց արդեն 1569 թվականին այն միավորվեց Լեհաստանի հետ՝ կազմելով Ռեչ Պոսպոլիտա միացյալ պետությունը։ Ավելի ուշ՝ 18-րդ դարի վերջին, այդ պետական միավորման քայքայումից հետո Լիտվայի մեծ մասը մտավ Ռուսական կայսրության մեջ։
Պատերազմ
Լիտվական նոր պետականության կազմավորումը տեղի ունեցավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, 1918 թվականի փետրվարին, օգտվելով ռուս-գերմանական հակամարտությունից, Լիտվան մի կարճ ժամանակ իրեն անկախ հռչակեց, սակայն արդեն 1940 թվականի հուլիսին սկսված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պայմաններում կրկին կորցրեց պետական անկախությունը՝ դառնալով Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետույանների Միություն միութենական հանրապետություններից մեկը։ Իր նոր պետականությունը Լիտվան ձեռք բերեց արդեն մեր օրերում՝ 1990 թվականի փետրվարի 24-ին՝ համաժողովրդական հանրաքվեի միջոցով դուրս գալով փլուզվող Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետույանների Միություն միութենական հանրապետության կազմից։
Բնակչություն
Լիտվայի հիմնական բնակչությունը լիտվացիներն են։ Այստեղ ապրում են նաև ռուսներ, լեհեր, բելառուսներ, հրեաներ, հայեր և այլք։ Տնտեսությունը հարմարեցված է երկրի բնական պայմաններին։ Մետաղաձուլության բացակայության պատճառով և աշխատուժի բարձր որակավորման շնորհիվ այստեղ զարգացել են արդյունաբերության ոչ մետաղատար, այլ աշխատատար և գիտատար ճյուղերը, օրինակ՝ էլեկտրոնային, էլեկտրա և ռադիոտեխնիկական արդյունաբերությունը, հաշվողական տեխնիկայի արտադրությունը, սարքա և հաստոցաշինությունը։ Արդյունաբերության ավանդական ճյուղերից է փայտամշակումը. արտադրում են կահույք, ստվարաթուղթ, թուղթ և այլն։ Զարգացած են նաև նավաշինությունն ու քիմիական արդյունաբերությունը, արտադրվում են գործվածքներ, հագուստ, կոշիկ։
Գյուղատնտեսություն
Լիտվայի գյուղատնտեսությունը բազմաճյուղ է, մշակում են գարի, ցորեն, շաքարի ճակնդեղ, վուշ, կանեփ, կարտոֆիլ, կերային մշակաբույսեր։ Բայց հիմնականը անասնաբուծությունն է, որի արտադրանքը վերամշակվում է տեղում։ Աչքի է ընկնում սննդի արդյունաբերությունը, հատկապես կաթնամթերքի ու մսամթերքի արտադրությունը։ Տնտեսության մեջ կարևոր տեղ ունի ձկնորսությունը։ Նրա ձկնորսանավերը Կլայպեդա նավահանգստից դուրս են գալիս Բալթիկ ծով ու Ատլանտյան օվկիանոսի շատ շրջաններ։ Նեմանի ամենամեծ վտակի՝ Նյարիսի ափին փռված է Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսը։ Վիլնյուսից 100 կիլոմետր արևմուտք, որտեղ Նյարիսը թափվում է Նեման գետը, գտնվում է Լիտվայի նախկին մայրաքաղաքը՝ Կաունասը, որի հին թաղամասերը հիշեցնում են միջնադարյան թանգարան։
Հանգստավայրեր
Կլայպեդան հանրապետության ծովային դարպասն է։ Այստեղ է գտնվում «Բալթիա» խոշորագույն նավաշինական գործարանը։ Լիտվան հայտնի է նաև առողջարանային վայրերով։ Պալանգա ծովափնյա քաղաքում, մանրավազ լողափերին, ամեն տարի հանգստանում են հազարավոր մարդիկ։ Լայնորեն հայտնի է նաև Դրուսկինինկայ առողջարանային քաղաքը, որտեղ հիվանդներին բուժում են ցեխաբուժությամբ, հանքային ջրերով ու ասեղնատերև անտառների կազդուրիչ օդով։ Լիտվայում հատկապես շատ են սիրում խմբերգային երգեցողությունը։ Մեծ ժողովրդականություն են վայելում ազգագրական անսամբլները։ Մայրաքաղաք Վիլնյուսում 5 տարին մեկ անցկացվող երգի ավանդական փառատոներին, որոնք սկիզբ են առել 1924 թվականից, մասնակցում են տասնյակ հազարավոր մարդիկ։
Միջնադար
Դեռևս միջնադարում, թուրք-սելջուկների կողմից Անիի բռնազավթումից հետո, բազմաթիվ գաղթական հայեր են այս եզերք հասել և հաստատվել լեհ-լիտվական միացյալ պետության մեջ։ Հիշատակություն կա, որ գերմանական ասպետների դեմ 1410 թվականի Գրյունվալդի ճակատամարտում լեհ-լիտվական դաշնակից զորքերի կազմում կռվել է նաև հայկական ջոկատ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նույնպես հայ ժողովրդի բազմաթիվ զավակներ մասնակցել են Լիտվայի տարածքում մղված մարտերին։ Գերմանական զորքերը Լիտվայից դուրս մղելու գործում մեծ է հատկապես հայ զորավար, ռազմաճակատի հրամանատար, Խորհրդային Միության մարշալ Հովհաննես Բաղրամյանի դերը։
Մշակույթ
Հայ-լիտվական մշակութային կապերը նույնպես երկարամյա պատմություն ունեն։ Դրանք սկիզբ են առել 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին, երբ լիտվական մամուլում տպագրվեցին հայ իրականությանը, պատմությանն ու մշակույթին նվիրված հոդվածներ ու ակնարկներ։ Այնուհետև այդ կապերը սերտացան հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ գրողների և արվեստագետների փոխայցելություններով, նրանց ստեղծագործությունների թարգմանություններով ու գրական-գեղարվեստական համատեղ հանդեսներով։ Լիտվերեն լույս են տեսել Խաչատուր Աբովյանի, Րաֆֆու, Հակոբ Պարոնյանի, Գրիգոր Զոհրապի, Նար-Դոսի, Սիլվա Կապուտիկյանի ստեղծագործություններից։
Ներկայումս Լիտվայում բնակվում է մոտ 2500 հայ՝ հիմնականում Վիլնյուսում և Կաունասում։ 1988 թվականին գրանցվել է «Գարուն» հայ մշակութային միությունը, 1992 թվականին ստեղծվել է Լիտվա-հայկական ընկերությունը։ Հայկական կիրակնօրյա դպրոցներ են գործում Վիլնյուսում, Կաունասում, Վիսագինասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Միջերկրածովյան միության անդամներ Կատեգորիա:Լիբերալ ժողովրդավարություններ Կատեգորիա:ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:1990 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհրդի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Հանրապետություններ Կատեգորիա:Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության անդամ երկրներ
Ժողովածու (577)
Ժողովածու  (577), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 577 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1695 թվականին Հակոբ Երեց և Խաչատուր գրիչների կողմից։ Ստացողը եղել է Խոջա Ավետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,9 X 15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 351 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ լատիներենով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 350բ, 351բ O :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
(4125) Լյու Ալլեն
(4125) Լյու Ալլեն (Lew Allen), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հունիսի 28-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Լյու Ալլեն աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Պոլ Բարրաս
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Ռագնհիլդ Նորվեգացի
Ռագնհիլդ Նորվեգացի, տիկին Լորենցեն (Ragnhild Alexandra Lorentzen, prinsesse av Norge, հունիսի 9, 1930 թ., Թագավորական պալատ, Օսլո, Նորվեգիայի թագավորություն - սեպտեմբերի 16, 2012 թ., Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), Նորվեգիայի թագավոր Ուլաֆ V-ի և նրա կին գահաժառանգ Մարտայի ավագ դուստր, ծննդյան թվականից Շվեդիայի արքայադուստր։
Կենսագրություն
Ռագնհիլդ Նորվեգացին ծնվել է 1930 թվականի հունիսի 9-ին Նորվեգիայի գահաժառանգ Ուլաֆի (հետագայում Նորվեգիայի թագավոր Ուլաֆ V) և գահաժառանգ Մարտայի ընտանիքում։ Հայրական կողմից Ռագնհիլդը հանդիսանում է Նորվեգիայի թագավոր Հակոն VII-ի (ով դարձել է Նորվեգիայի թագավոր, երբ 1905 թվականին Նորվեգիան անկախություն հռչակեց) թոռնուհին, իսկ մայրական կողմից պատկանել է Բերնադոտների դինաստիային, որը հանդիսանում է Շվեդիայի թագավորական դինաստիան 1818 թվականից։
Դրակինո (գյուղ, Սերպուխովսկի շրջան)
Դրակինո (Дракино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի կազմում։
Ռագնհիլդ Նորվեգացի
Կենսագրություն
Մկրտության արարողության ժամանակ արքայադստերը տրվել է Ռագնհիլդ Ալեքսանդրա, ով կրել է Նորվեգիայի արքայադուստր տիտղոսը։ 629 տարվա ընթացքում նա եղել է Նորվեգիայի առաջին արքայադուստրը, ով ծնվել է թագավորության տարածքում ։
Դրակինո (գյուղ, Սերպուխովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 127 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռագնհիլդ Նորվեգացի
Կենսագրություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նացիստական Գերմանիայի ներխուժման պատճառով ընտանիքի հետ միասին արքայադուստրը փախել է երկրից և պատերազմական տարիները ստիպված է եղել անցկացնել Միացյալ Նահանգների մայրաքաղաք Վաշինգտոնում մոր, եղբոր՝ Հարալդի (ներկայում Հարալդ V թագավոր) և քրոջ՝ արքայադուստր Աստրիդի հետ։ Հակոն VII թագավորը գահաժառանգ Ուլաֆի հետ պատերազմի ժամանակ Անգլիայի մայրաքաղաք Լոնդոնից ղեկավարում էին վտարանդի կառավարությունը, այդ իսկ պատճառով թագավորական ընտանիքը այդ ընթացքում բաժանված էր։ Ընտանիքը միավորվեց միայն 1945 թվականին, երբ պատերազմի ավարտից հետո թագավորական ընտանիքը վերադարձավ հայրենիք։
Արքայադուստր Ռագնհիլդ Նորվեգացին բացել է 1952 թվականին Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում տեղի ունեցած Ձմեռային օլիմպիական խաղերը, երբ իր հայրը գտնվում էր Մեծ Բրիտանիայում Ջորջ VI թագավորի հյուղարկավորության արարողությանը ։
1953 թվականի մայիսի 15-ին արքայադուստր Ռագնհիլդ Նորվեգացին ամուսնանում է Էռլինգ Սենա Լորենցենի հետ։ Լորենցենը ծնվել է 1923 թվականի հունվարի 28-ին Օսլոյում։ Նրա ծնողները զբաղվել են առևտրով։ Լորենցենը նույնպես զբաղվել է առևտրով։ Նորապսակները ամուսնանալուց հետո տեղափոխվել են բրազիլական Ռիո դե Ժանեյրո քաղաք, որտեղ Լորենցենն ուներ գործարար ներկայություն։ Սկզբնական շրջանում նրանք ապրում էին ժամանակավոր կեցության իրավունքով, այնուհետև, որոշ ժամանակ անց նրանք ստանում են քաղաքացիություն և բնակվում Բրազիլիայում մինչ օրս։
Ռագնհիլդն ու Էռլինգը ունեն երեք երեխա՝
Արքայադուստր Ռագնհիլդը մահացել է Ռիո դե Ժանեյրոյում գտնվող իր տանը 2012 թվականի սեպտեմբերի 16-ին 82 տարեկան հասակում երկարատև հիվանդությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվքեգիայի արքայադստրեր Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում մահացածներ
Ռուբեն Բագրատունի
Ռուբեն Բագրատունի ` հայ երգահան և կիթառահար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1970 թվականի օգոստոսի 23-ին Գյումրի քաղաքում։ 1977-1987 թվականներին սովորել է Պետրոս Դուրյանի անվան 28 միջնակարգ դպրոցում։ 1993-1995 թվականներին ծառայել է Հայկական բանակում։ 1990-2000 թվականներին հանդես է եկել «Կիլիկա» խմբում, որպես բաս կիթառահար և մեներգիչ։ Համագործակցել է Սփյուռք և Միներալ ռոք խմբերի, և տարբեր ժանրի երաժիշտների հետ։ Որպես կիթառահար հանդես է եկել տարբեր կատարողների ձայնագրություններում ։ Առաջին ստեղծագործությունները գրել է 1985 թվականին։
2000 թվականից կրում է Ռուբեն Բագրատունի բեմական անվանում։ Ներկայումս հանդես է գալիս հեղինակային մենահամերգներով, հիմնականում զբաղված է կիթառի անհատական դասընթացներով։ Բնակվում է Էջմիածին քաղաքում, ամուսնացած է, ունի երկու երեխա ։
Ստեղծագործական կենսագրություն
100-ից ավելի երգերի հեղինակ է։ Մասնակցել է հեղինակային երգի փառատոների, բազմաթիվ համերգների։
Թողարկել է 3 ձայներիզ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Հայ երգահաններ Կատեգորիա:Հայ կիթառահարներ Կատեգորիա:Հայ երգիչներ
Օկնինի
Օկնինի (Вікнини), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկնինի գյուղում բնակվում էր 212 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,101 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2099,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վիկտոր Խորինյակ
Վիկտոր Վիկտորովիչ Խորինյակ (Виктор Викторович Хориняк, ), Ա․ Պ․ Չեխովի անվան մոսկովյան գեղարվեստական թատրոնի դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1990 թվականի մարտի 22-ին Կրասնոյարսկի երկրամասի Մինուսինսկի շրջանում։ Ունի ավագ քույր և եղբայր :
Ավարտել է մոսկովյան գեղարվեստական թատրոն-դպրոցը։ Նա պատմում է, որ չորս տարվա ուսման ընթացքում ժամը 7-11 անց է կացրել պարապմունքներում, իսկ հետո մինչև առավոտյան 6-ը եղել է պահակ ռեստորանում։
Երկրորդ կուրսից հրավիրում էին խաղալ թատրոնում։ 2011 թվականին ընդունվում է թատրոնի հիմնական դերասանների խումբը։
2007 թվականից նկարահանվում է ֆիլմերում։ 2010 թվականից նկարահանվում է «Խոհանոց» և « Էլեոն հյուրանոց» հեռուստասերիալներում։
Զբաղվում է սպորտով, սիրում է բասկետբոլ և բռնցքամարտ։ Ամուսնացած է, ունի որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ
Նիզկովո
Նիզկովո (Низково), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1993 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մալյուտինսկի գյուղական խորհուրդ (Պիրյատինսկի շրջան)
Մալյուտինսկի գյուղական խորհուրդ  (Малютинська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պիրյատինսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Մալյուտինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 753 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28,53 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,39 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Հոշի
Վաղ կյանք
Ծնվել է 1996 թվականի հունիսի 15-ին Նամյանջու քաղաքում, Գյոնգի նահանգ, Հարավային Կորեա։ Հաճախել է Maseok High School ավագ դպրոցը, այնուհետև ընդունվել է Հանյանգի համալսարան ։
2011-2014: Նախադեբյուտ
Հոշին միացել է Pledis Entertainment-ին 2011 թվականին և չորս տարի թրեյնինգներ է անցել։ 2013 թվականին նա մասնակցել է «Seventeen TV» շուին, որտեղ Pledis-ը ներկայացնում էր իր թրեյնիներին և լեյբլի ապագա բոյ բենդի հնարավոր անդամներին։ Շոուն պարբերաբար հեռարձակվում էր Յուսթրիմով, որտեղ թրեյնիները ցուցադրում էին իրենց թրեյնինգները, երգելը, ինչպես նաև խորեոգրաֆիաներ ստեղծելու և խաղեր խաղալու գործընթացները ։ Առցանց շոուն ներառում էր նաև համերգների մասնակցություն, որոնք կոչվում էին «Like Seventeen» ։
2015–ներկա։ Seventeen և սոլո գործունեություն
2015 թվականի մայիսի 29-ին Հոշին դեբյուտ է կատարել հարավկորեական Seventeen բոյ բենդում՝ «17 Carat» մինի ալբոմով ։ Խմբի անդամներ Սընկվանի և Դոկյոմի հետ նա հանդիսանում է BSS (BooSeokSoon) հատուկ ենթախմբի անդամը։ Ենթախումբն իր դեբյուտն է կատարել 2018 թվականի մարտի 21-ին՝ «Just Do It» սինգլով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգահաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարողներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարային երաժիշտներ
Վիկոնտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ
Մայքլ Վոլֆ (լրագրող)
Մայքլ Վոլֆ (Michael Wolff, ), ամերիկացի հեղինակ, էսսեիստ, լրագրող և թղթակից է, գրում է « Յու-Ես-Եյ Թուդեյ», « The Hollywood Reporter» պարբերականի և Մեծ Բրիտանիայի GQ ամսագրի համար ։ Նա երկու անգամ արժանացել է «National Magazine Awards»-ին, «Mirror Award»-ին, և հեղինակել է յոթ գիրք, այդ թվում՝ «Burn Rate» (1998՝ իր սեփական համացանցային ընկերության (dot-com) մասին, և «The Man Who Owns the News» (2008)՝ Ռուպերտ Մերդոքի կենսագրությունը։ Նա հիմնադրել է նորությունների «Newser» կայքը, ինչպես նաև «Adweek»-ի նախկին խմբագիրն է։
2018 թվականի հունվարին լույս տեսավ Վուլֆի «Fire and Fury: Inside the Trump White House» գիրքը, որն ընդգրկում էր ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վարքագծի բացասական նկարագրություններ, Սպիտակ տան բարձրաստիճան աշխատակիցների միջև քաոսային փոխհարաբերություններ և Սպիտակ տան ռազմավարական հարցերով նախկին ավագ խորհրդական Սթիվ Բենոնի կողմից Թրամփի ընտանիքի մասին արված նսեմացուցիչ մեկնաբանություններ ։ Հունվարի 5-ին լույս տեսնելուց հետո գիրքն արագորեն դարձավ « Նյու Յորք Թայմս»-ի թիվ մեկ բեսթսելլեր ։
Վաղ կյանք
Մայքլ Վոլֆը ծնվել է Նյու Ջերսի նահանգի Պատերսոն քաղաքում գովազդի մասնագետ Լյուիս Ալեն Վոլֆի (1920-1984) և  «Paterson Ivning News»-ի լրագրող Մարգարիտայի (Վանդերֆ) «Վան» Վոլֆի (1925-2012), ընտանիքում ։ Վոլֆն ավարտել է Մոնթքլերի ակադեմիան (այժմ՝ Մոնթքլեր Քիմբերլի ակադեմիա) 1971 թվականին, որտեղ վերջին կուրսում ուսանողական խորհրդի նախագահ էր ։ Նա հաճախել է Վասարի քոլեջ և տեղափոխվել Կոլումբիայի համալսարան, որն ավարտել է 1975 թվականին  ։ Կոլումբիայում ուսանելու տարիներին աշխատել է « Նյու Յորք Թայմս»-ում` որպես թղթատար  ։
1970-ականներ
Նա ամսագրային իր առաջին հոդվածը հրապարակել 1974 թվականին « Նյու Յորք Թայմս» ամսագրում։ Այն իրենց հարևանուհի Անժելա Էտվուդի մասին էր, որը, որպես Սիմբիոնտների ազատագրական բանակի անդամ, օգնել էր առևանգել Պատրիսիա Հերսթին։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա հեռացավ Թայմսից և սկսեց հոդվածներ գրել «Նյու Թայմս»-ում՝  նորությունների ամսագրում, որը բացել են Ջոն Լարսենը և Ջորջ Հիրշը։ Վոլֆի առաջին գիրքն էր «Սպիտակ երեխաներ» (1979) էսսեների ժողովածուն։
1990-ականներ
1991 թվականին Վոլֆը հիմնադրեց «Wolff & Company, Inc.» ընկերությունը, որը մասնագիտացած էր գրքերի փաթեթավորման մեջ։ Նրա առաջին նախագիծը՝ «Where We Stand», գիրք էր, որն ուղեկցվում էր PBS սերիաներով։ Ընկերության հաջորդ խոշոր նախագիծը համացանցով առաջին ուղեցույցներից մեկի ստեղծումն էր, ճիշտ է՝ գրքի տեսքով։ «Net Guide»-ը հրատարակվել է «Random House» հրատարակչության կողմից ։
1998 թվականի աշնանը Վոլֆը հրատարակել է «Burn Rate» գիրքը, որում մանրամասն նկարագրել է Վոլֆի նորաբաց համացանցային ընկերության՝ «Wolff New Media»-ի ֆինանսավորումը, դիրքը, հատկությունները և վերջնական փլուզումը։ Գիրքը դարձավ բեսթսելլեր։ Վոլֆի «Burn Rate» գրքի գրախոսության մեջ «Brill's Content»-ը քննադատել է Վոլֆին «փաստերին վերաբերող ակնհայտ սխալների» համար և ասել, որ 13 մարդ, այդ թվում՝ իր հիշատակած սուբյեկտները, բողոքել են, որ Վոլֆը «հորինել է կամ փոխել է մեջբերումները» ։
2000-ականներ
Վոլֆը երեք անգամ նոմինացվել է «National Magazine Award»` հաղթելով երկու անգամ ։ Այդ մրցանակներից երկրորդը շնորհվել է սյունակների մի շարքի համար, որոնք նա գրել է Պարսից ծոցի մեդիա կենտրոնից, երբ Իրաքում պատերազմ է սկսվել 2003 թվականին։ Նրա «Autumn of the Moguls» (2004) գիրքը, որը կանխագուշակեց հիմնական լրատվամիջոցների՝ քիչ անց՝ նույն տասնամյակում, սկսված ճգնաժամը, հիմնված էր «Նյու Յորք» ամսագրում իր բազմաթիվ սյունակների վրա։
2004 թվականին, երբ Նյու Յորք ամսագրի սեփականատերերը (Primedia Inc.) ամսագիրը վաճառքի հանեցին, Վոլֆը օգնեց հավաքել մի խումբ ներդրողների, որոնց թվում էր նաև «New York Daily News»-ի հրատարակիչ Մորթիմեր Ցուկերմանը, որպեսզի նրանք աջակցեն իրեն ամսագիրը ձեռք բերելու գործում ։ Չնայած խումբը կարծում էր, որ հաջող հայտ է ներկայացրել, «Primedia»-ն որոշեց վաճառել ամսագիրը ներդրումային բանկիր Բրյուս Վասերսթայնին ։
2004 թվականին Միշել Քոթլը գրել էր, որ Վոլֆը «չի հետաքրքրվում աշխատանքային մամուլով»՝ նախընտրելով կենտրոնանալ «իշխանական խաղացողների՝ խոշոր խաղացողների» վրա և «կենտրոնացված է մշակույթի, ոճի, աղմուկի և փողի, փողի, փողի վրա»։ Նա նաև նշել է, որ «իր սյունակներում տեսարանները ոչ այնքան վերստեղծված են, որքան ստեղծված. առաջանում են Վոլֆի երևակայությունից, այլ ոչ թե իրադարձությունների փաստացի իմացությունից»՝ նրա գրելաձևն անվանելով «պարուրագծերի, շոշափող գծերի և շեղումների մի պտտահողմ, որը հաճախ այնքան է հեռանում կենտրոնական կետից, որ սկսում ես մտածել՝ կա արդյոք կենտրոնական մի որևէ կետ» ։
Խարզա
Խարզա կամ դեղնակուրծք կզաքիս (Martes flavigula), այս տեսակը հիմնականում տարածված է Չինաստանում, Հնդկաչինում և Հեռավոր Արևելքում։ Հանդիպում է նաև Հնդկաստանում, Իրանական և Հայկական բարձրաշխարհներում։ Ամենակեր է։ Հիմնականում սնվում է կրծողներով, թռչուններով, սմբակավորների մատղաշով։ Որսում է մշկայծեր։
Մայքլ Վոլֆ (լրագրող)
2000-ականներ
2005 թվականին Վոլֆը միացել Է «Vanity Fair»-ին՝ որպես իր մեդիա-դիտորդ ։ 2007 թվականին «Hoover's»-ի հիմնադիր Պատրիկ Սփեյնի և «Նյու Յորք» ամսագրի նախկին գլխավոր խմբագիր Քերոլայն Միլերի հետ միասին նա գործարկել է «Newser»-ը նորությունների կայքը (news aggregator) :
Այդ տարի նա նաև գրեց Ռուպերտ Մերդոքի կենսագրությունը՝ «Մարդը, որին պատկանում են լուրերը», որը հիմնված է Մերդոքի հետ ավելի քան 50 ժամ տևած զրույցի և իր գործընկերների ու ընտանիքի անդամների կողմից տրամադրված տեղեկատվության վրա։ Գիրքը լույս է տեսել 2008 թվականին ։ 2008 թվականի կեսերից սկսած Վուլֆը կարճ ժամանակ աշխատել է որպես շաբաթաթերթի սյունակ գրող «The Industry Standard»-ի համար, որը IDG կողմից հրատարակվող ինտերնետային առևտրի ամսագիր է ։
2010-ական թվականներ
Վոլֆն արժանացել է «Mirror Award» 2010 մրցանակին «Լավագույն մեկնաբանություն. ավանդական ԶԼՄ-ներ» անվանակարգում «Vanity Fair»-ում իր աշխատանքի համար ։
Խարզա
Հիմնականում գետնին է բնակվում։ Գլուխը սև է, դունչը սպիտակ, փորիկը ոսկե-գազարագույն։
Մայքլ Վոլֆ (լրագրող)
2010-ական թվականներ
2010 թվականին «Columbia Journalism Review»-ն քննադատել էր Վոլֆին այն ենթադրության համար, որ «Նյու Յորք Թայմսը» ագրեսիվ կերպով լուսաբանում է «News International» հեռախոսազանգերի գաղտնալսման հետ կապված ցնցող սկանդալը որպես «News Corporation»-ի նախագահ Ռուպերտ Մերդոքի վրա հարձակման միջոց ։
2010 թվականին Վոլֆը դարձել է «Adweek» գովազդային առևտրային պարբերականի խմբագիրը։ Մեկ տարի անց նրան խնդրել էին հրաժարական տալ տարաձայնությունների պատճառով, որոնք կապված էին այն բանի հետ, թե «ինչպիսին պետք է լինի այդ ամսագիրը» ։
«Fire and Fury»
2018 թվականի հունվարի սկզբին լույս տեսավ Վոլֆի «Fire and Fury: Inside the Trump White House» գիրքը։ Բուն հրապարակումից առաջ լույս տեսած որոշ հատվածներում ներառված էին ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վարքագծի վերաբերյալ բացասական նկարագրություններ, Սպիտակ տան բարձրաստիճան աշխատակիցների միջև քաոսային փոխգործակցություններն ու Սպիտակ տան ռազմավարական հարցերով նախկին ավագ խորհրդական Սթիվ Բենոնի կողմից Թրամփի ընտանիքի մասին արված նսեմացուցիչ մեկնաբանություններ ։ Գրքի մոտալուտ հրատարակության մասին լուրը և գրքում Թրամփի ամոթալի ներկայացումը դրդեցին Թրամփին և նրա փաստաբան Չարլզ Հարդերին 2018 թվականի հունվարի 4-ին քայլեր ձեռնարկել ապօրինի գործողությունների դադարեցման ուղղությամբ կեղծ հայտարարությունների, զրպարտության և չար մտադրության մեղադրանքով, ինչպես նաև սպառնալ Վոլֆի, նրա հրատարակիչ «Henry Holt and Company»-ի և Բենոնի դեմ զրպարտության հայցով. այդ քայլն իրականում խթանեց գրքերի վաճառքը ։ Հունվարի 8-ին Հենրի Հոլթի փաստաբան Էլիզաբեթ Մաքնամարան պատասխանեց Հարդերի մեղադրանքներին` հավաստիացնելով, որ ներողություն կամ մերժում չի սպասվում՝ նշելով նաև, որ Հարդերի բողոքում չեն մատնանշվում հստակ սխալներ Վոլֆի տեքստում ։ «Macmillan-Holt»-ի գործադիր տնօրեն Ջոն Սարջենտը հրատարակչության աշխատակիցներին տեղեկացրեց, որ «որպես քաղաքացի, մենք պետք է նախագահ Թրամփից պահանջենք հասկանալ և պահպանել մեր Սահմանադրության առաջին փոփոխումը» ։
Տուր (գյուղ, Ռատնովի շրջան)
Տուր (Тур), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
Մայքլ Վոլֆ (լրագրող)
«Fire and Fury»
Մյուս իրավաբանների և պատմաբանի կարծիքով՝ Թրամփի կողմից արված՝ գրքի հեղինակի և հրատարակչի դեմ հայցի սպառնալիքներն աննախադեպ են եղել, քանի որ աննախադեպ է, որ գործող նախագահը փորձի ճնշել ԱՄՆ սահմանադրության առաջին փոփոխմամբ սահմանվող խոսքի ազատությունը ։ Մինչև հունվարի 5-ին գրքի հրատարակումը գիրքը և դրա էլեկտրոնային տարբերակւ զբաղեցում էին առաջին տեղը և՛  Amazon.com, և՛ Apple iBooks Store, և մինչև հունվարի 8-ը վաճառվել կամ պատվիրվել է ավելի քան մեկ միլիոն գիրք ։
Տուր (գյուղ, Ռատնովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Տուր գյուղում բնակվում էր 2 264 մարդ։
Մայքլ Վոլֆ (լրագրող)
Siege: Trump under Fire
Վոլֆի վերջին գիրքը՝ «Siege: Trump under Fire», լույս է տեսել 2019 թվականիի հունիսի 4-ին։ Դրանում նա պնդում է, որ Արդարադատության նախարարությունը 2018 թվականի մարտին Թրամփի դեմ մեղադրական փաստաթղթեր է պատրաստել՝ առաջարկելով նրանք երեք քրեական մեղադրանք, որոնք կապված են առաջիկա հետաքննությանը միջամտելու և վկաների ցուցմունքները կեղծելու հետ։ Հաղորդվում է, որ հատուկ խորհրդական Ռոբերտ Մյուլլերը մեկ տարի մտածել է մեղադրական ակտի շուրջ նախքան որոշում կայացնելն այն մասին, որ Արդարադատության նախարարության քաղաքականությունը խոչընդոտելու է նման պաշտոնական մեղադրանքին ։ «Նկարագրված փաստաթղթերը գոյություն չունեն», - ասել է Մյուլլերի խոսնակ Փիթեր Քարը՝  վկայակոչելով Թրամփի դեմ ենթադրյալ երեք մեղադրանքների վերաբերյալ փաստաթուղթը ։
Nikki Haley հակասություն
«Fire and Fury»-ի շրջագայության ընթացքում հարցազրույցի ժամանակ Վոլֆը ասաց, որ ինքը «լիովին համոզված է» նախագահ Թրամփի սիրավեպի մեջ. նա երկու անգամ ենթադրեց նաև, որ այդ կինը ՄԱԿ-ում Միացյալ Նահանգների դեսպան Նիկկի Հեյլին է ։ Հեյլին հերքեց Վոլֆի մեղադրանքները՝  դրանք անվանելով «գարշելի»։ Էրիկ Ուեմփլը («The Washington Post») ասաց, որ Վոլֆը զբաղվում է «մուլտիմեդիոն ուշագրավ  նողկալի աշխատանքով» ։ «New York Post»-ի խմբագրական խորհուրդը Վոլֆի հայցը որակեց որպես «տգեղ, սեքսիստական բամբասանք»։ Բարի Ուայսը «Նյու Յորք Թայմս»-ում ասաց, որ Վոլֆը «հրճվանքով» տարածում է «ապացույցներ չունեցող մանրամասներ» ։ 2018 թվականի փետրվարի 25-ին Վոլֆը Բեն Ֆորդհեմին հարցազրույց է տվել ավստրալիական «Today» առավոտյան շոուում, որտեղ նրան հարցրել են նրա այն պնդման մասին, որ Թրամփը Մելանյա Թրամփի ց թաքուն սիրավեպ է ունեցել ուրիշի հետ ։ Վոլֆը հայտարարել է, որ չի լսել հարցը, ինչի պատճառով Ֆորդհեմը կրկնեց այն և ի վերջո հարցրեց. «Դուք ինձ չե՞ք լսում, պարոն Վոլֆ», ինչին Վոլֆը պատասխանեց. «Ո՛չ, ոչինչ չեմ լսում»։ Այնուհետև նա հանեց ականջակալը և հեռացավ ։ Ավելի ուշ և՛ Ֆորդհեմը, և՛ «Today» առավոտյան շոուն Twitter-ում հրապարակեցին մի տեսանյութ, որը ներառում է ականջակալում լսվող ձայնը, ինչից պարզ է դառնում, որ հարցը լսվում էր ։ Օրեր անց հարցազրույցի ժամանակ բամբասանքի վերաբերյալ հարցերի ճնշման տակ Վոլֆը հայտարարեց. «Ես չգիտեմ՝ արդյոք նախագահն ունի սիրավեպ, թե՝ ոչ»։ Եվ հավելեց. «Սա վերջին բանն է, ինչն ասում եմ այս թեմայի շուրջ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Լագինա
Լագինա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (1809)
Ժողովածու 1809, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1809 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17֊րդ դարում (1613 թվականին կամ առաջ) ենթադրաբար Սահակ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20, 1X15, 3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 289 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ լատիներեն։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին և կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 211ա, կազմողի՝ 126բ, կազմ Ա (1613 թ․), հետագայի՝ 1բ (1715 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դրակինո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Դրակինո (Дракино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (165101-165200)
Աստերոիդների ցանկ (165001-165100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (165201-165300)
|}
Նիզոկ (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)
Նիզոկ (Низок), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 94 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Օկոպ (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)
Օկոպ (Окіп), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկոպ գյուղում բնակվում էր 466 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,092 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5065,22 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գրիգոր Զամպաքճյան
Գրիգոր Հակոբի Զամպաքճյան, հայ կոլեկցիոներ, արվեստաբան։ Ռումինիայի ակադեմիայի թղթանդամ (1948)։ Ռումինիայում և արտասահմանում գնել է արվեստի բազմաթիվ գործեր, ստեղծել Զամպաքճյան թանգարանը։
Գործունեություն
Ծնվել է Ռումինիայի Կոնստանցա քաղաքում։ 1948 թ. եղել է Ռումինիայի ակադեմիայիի թղթակից անդամ։ 1947 թվականին Զամպաքճյանի հավաքածուի հիման վրա Բուխարեստում ստեղծվել է նրա անվան պետական թանգարան (այժմ՝ Արվեստի գործերի թանգարանի Զամպաքճյան բաժին)։
Հեղինակ է «Արվեստի էջեր» (1943), «Նիկոլայե Գրիգորեսկու» (1946), ինքնակենսագրական՝ «Մի արվեստասերի նշումներ» (1957), «Կոռնելիու Բաբա» (1958) և այլ աշխատությունների։ Եղել է Բուխարեստի «Հայ մշակույթի տան» առաջին նախագահը, աշխատակցել «Անի» ռումիներեն հայագիտական հանդեսին, հոդվածներ գրել հայկական ճարտարապետության և կիրառական արվեստի մասին։ Խորհրդային Հայաստանին է նվիրել XVI—XIX դարերի ֆրանսիական և ֆլամանդական նկարիչների գործեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ Կատեգորիա:Հայ հավաքորդներ
(4126) Մաշու
(4126) Մաշու (Mashu), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 19-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,210166 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7745 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6458 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2100,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171361 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,18° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Մանկական երկլեզվություն
Մանկական երկլեզվություն՝ երևույթ է, որի ժամանակ երեխան տիրապետում է երկու լեզվի, միևնույն ժամանակ լեզուների օգտագործումը մեկը մյուսին չի խանգարում։
Երկլեզու երեխաների զարգացման իրավիճակներ
Ավելի հաճախ երկլեզու երեխաները լինում են գաղթած կամ երկու էթնիկների խառնուրդ ընտանիքներից։ Առաջին դեպքում ծնողների կողմից օգտագործվող լեզուն տարբերվում է ներքին հասարակության լեզվից, իսկ երկրորդ դեպքում երկու լեզուներն էլ գործածական են։
Երկլեզվության տրանսֆորմացիայի հավանական տարաբերակներ
Երկլեզու երեխայի լեզվի իմացությունը ստատիկ չի մնում։ Այս կամ այն լեզվի իմացության մակարդակը կարող է փոխվել մինչև լեզուներից մեկի լիակատար մոռացում։ Լեզվի իմացության մակարդակը փոխելու հնարավոր տարբերակներն են ․
Երեխայի զարգացման վրա երկլեզվության ազդեցություն
Երկլեզվության հակառակորդները նշում են այն, որ երկլեզու երեխաների խոսքի զարգացումը վաղ տարիքային փուլերում շատ ավելի դանդաղ է ընթանում, քան տարիքակից միալեզու երեխաների մոտ, իսկ խոսքի զարգացման այդպիսի դանդաղեցումը կարող է հանգեցնել հետաձգումների մտավոր ոլորտում և մտածողության զարգացման մեջ, քանի որ փոքր երեխայի զարգացումը անմիջականորեն կապված է մեծահասակների հետ նրա շփումից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվի յուրացում Կատեգորիա:Լեզվական կրթություն Կատեգորիա:Նախադպրոցական կրթություն Կատեգորիա:Բազմալեզվություն
Ղրիմյան մողես
Ղրիմյան մողես (Podarcis tauricus), մողեսակերպերի կարգի իսկական մողեսների ընտանիքին պատկանող սողուն։
Տարածվածություն և կենսակերպ
Իսկական մողեսների մեծ ընտանիքի այս ներկայացուցիչները տարածված են Բալկանյան թերակղզում, Ուկրաինայի սևծովյան շրջաններում, Մոլդովայում, ինչպես նաև Ղրիմի թերակղզում։ Իրենց անվանումը ստացել են Ղրիմ թերակղզում տարածվածության պատճառով։
Վարում է ակտիվ ցերեկային կենսակերպ։ Ձմեռում է սեպտեմբեր-հոկտեմբերից մինչև ապրիլ։ Հանդիպում է ձորերում, բլրալանջերին, ինչպես նաև այգիներում։ Սիրում է բնակվել նոսր բուսականություն ունեցող վայրերում։ Օրվա շոգ ժամերին ղրիմյան մողեսը քուն է մտնում, որը կարող է օրեր տևել։ Սնվում է փոքր չափի միջատներով։
Նկարագրություն
Ղրիմյան մողեսը միջին չափի սողուն է։ Մարմնի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 18-20 սմ։ Գլխի հատվածը տափակ է, իսկ մարմնի վերնամասն ունի կանաչ կամ գորշ գունավորում (գորշականաչ)։
Ի տարբերություն էգերի՝ արուներն ունեն առավել վառ գունավորում։ Մեջքի վրա տարածվում են 2 շարքով դասավորված սև բծեր։ Արուի փորի հատվածը դեղնավուն կամ որոշ դեպքերում նարնջագույն է, իսկ էգերինը՝ սպիտակ կամ սպիտակամոխրագույն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մողեսներ
Փաշո Ավագյան
Փաշո Կարապետի Ավագյան, ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ, գրող-խմբագիր, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։