cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հենրիխ Շլիման
Տրոյական հավաքածուների ճակատագիրը Ռուսաստանում
Շլիմանի հավաքածուն, ուղղված Ա. Ա. Պոլոցովուն 1880 թվականին, պարզվեց բաժանված է մասերի։ 43 իր, որոնք փոխանցվել էին Սանկտ–Պետերբուրգի կերպարվեստի դպրոց, մինչ այժմ պահվում են այնտեղ։ 1924 թվականին հավաքածուի մեծ մասը տեղափոխվել է Էրմիտաժ՝ «հելլենիկ–սկյութական բաժին», սակայն 1951 թվականին որոշ իրեր վերադարձվել են Վ․ Ի․ Մուխինայի ուսումնարանի թանգարան։ Առանձին իրեր 1920–1970-ական թվականներին տեղափոխվեցին Խաբարովի և Դոնեցկի գեղարվեստական թանգարաններ։
Հիշողություն
Շլիմանը հսկայական միջոցներ էր ծախսում իր հաջողությունները ԶԼՄ–ում հրապարակելու համար։ Այսպիսի նպատակների համար նա Լոնդոնում վարձել էր գովազդային գործակալ։ Ռուսաստանում Շլիմանի գործունեությանը հենց առաջին արձագանքն եղավ «Սանկտ Պետերբուրգի նորություններ» թերթի անանուն հոդվածը (1871, 10 (22) նոյեմբերի), որտեղ հատուկ ուշադրություն էր դարձվել այն փաստին, որ  շատ ակտիվ և կարևոր պեղումները՝ հայտնի Տրոյայի տարածքում՝ Փոքր Ասիայում, կատարվում են - ով կարող էր մտածել - նախկին պետերբուրգյան վաճառականի կողմից »։ 1880-ական թվականներին Շլիմանի հանրահայտ լինելու փաստը ռուս հասարակության բոլոր խավերում ապացուցվել էր տարբեր պարբերականներում հրատարակված հոդվածների մեծ քանակով։ 1881 թվականի հունվարին, դատավոր Կ. Սոլդատենկովը մտադրվել էր ռուսերեն թարգմանել Շլիմանի գրքերից մեկը, բայց այդ մտադրությունը այդպես էլ մնաց անկատար, նույնիսկ հայտնի չէ, թե որ գրքի մասին էր խոսքը։ Միայն 2009–2010 թվականներին «Ցենտրոպոլիգրաֆ» հրատարակչությունը հրատարակում է Շլիամանի «Իլիոն» (երկու հատորով և ինքնակենսագրությամբ) և «Տրոյա» գրքերը, թարգմանությունները կատարվել են անգլերեն հրատարակումներից։
Պատմագրություն
1923 թվականին դուրս եկավ Շլիմանի մասին առաջին ռուսերեն գիրքը, որը գրված է պատմագետ Դ․ Ն․ Եգորովի կողմից։ Շլիմանի մասին աշխատությունները երկու անգամ հրատարակվել են «Հիանալի մարդկանց կյանքը» ժողովածուում։ 1938 թվականին լույս տեսավ Մ․ Մեյերովիչի գրած կենսագրությունը (1966 թվականին «Մանական գրականություն» հրատարակչությունում հետմահու լույս է տեսնում երկրորդ հրատարակչությունը Լենցմանի կողմից), իսկ 1965 և 1991 թվականներին լույս է տեսնում գերմաներենից թարգմանված Գ․ Շտոլի «Հենրիխ Շլիման․Տրոյայի երազանքը» գիրքը ։ Դրանք արտացոլում էին հերոսի ինքնակենսագրությունը։ Բացի այդ, 1979 թվականին առաջին անգամ հրապարակվեց Ի․ Ստոունի «Հունական գանձ» վավերագրական վեպի թարգմանությունը, և դա եղել է առաջին ռուսերեն կենսագրությունը, որի հեղինակը աշխատել է Շլիմանի արխիվում(Աթենք)։
1980-ական թվականների կեսին Շլիմանի կյանքի ռուսական ժամանակահատվածի մշակմամբ զբաղվում էր Ի․ Ա․ Բոգդանովը, որը 1990 թվականին Լենինգրադում հրապարակեց «Երկար ճանապարհ դեպի Տրոյա» փոքր գիրքը։ 1995 թվականին նա հրատարակեց «Շլիմանը Պետերբուրգում» վավերագրական վեպը։ Բոգդանովի նախաձեռնությամբ 1990 թվականին քանդակագործներ Գ. Վ. Կլաուստերը և Բ. Ն. Նիկանորովը պատրաստեցին հուշարձան գրանիտից (140 × 80 սմ) և հուշաքար՝ բրոնզից։ Քանի որ հուշաքարի տեղադրաման համար թույլտվություն ստանալը եղավ չափազանց դժվար, 1991 թվականի ամռանը այն ոչ պաշտոնապես տեղադրվեց Վասիլևյան կղզու 1-ին գծի 28 համարի տան պատին, և այնտեղ է գտնվում մինչև օրս։
Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարանում, «Շլիմանի ոսկիները» ցուցահանդեսի բացման ժամանակ (1996 թվականի ապրիլի 16) Շլիմանի ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրությունը մեծացավ ամբողջ աշխարհում, բացի այդ, 1996 թվականին Ինդիանապոլիսի համալսարանում ավարտվեց Շլիմանի արխիվի ձևավորումը։ Դա հանգեցրեց նոր կենսագրությունների հրապարակման, որոնք հիմնված էին նոր հայտնաբերված նյութերի վրա։ Ավելի մեծածավալ նյութերը գրվել էին Ֆ. Վանդենբերգի (Գերմանիա) և Դ. Թրեյլի (ԱՄՆ) կողմից 1995 թվականին։ Ֆիլիպ Վանդենբերգի տեղեկատվական գիրքը ենթարկվեց քննադատության հեղինակի բացասական վերաբերմունքի պատճառով (ով անձամբ հայտարարեց, որ Շլիմանի նկատմամբ ունեցել է «արհամարհանք»), ինչպես նաև մի շարք չստուգված հայտարարություններ, Շլիմանի առաջին կնոջ՝ Եկատերինա Պետրովնա Լիժինայի, լեսբիական հակումների մասին։ Նա ցույց տվեց հակառուսական դիրքորոշում Բեռլինից բերված Շլիմանի հավաքածուների պատկանելիության հարցի նկատմամբ։ 1996 թվականին Վանդենբերգի «Շլիմանի ոսկիները» գիրքը թարգմանվեց ռուսերեն։ 1995 թվականին ԱՄՆ–ում հրատարակվեց Դ․ Թրեյլի «Schliemann of Troy: Treasure and Deceit» գիրքը, որը նույնպես ենթարկվեց քննադատության։ Հեղինակին, քննադատում էին նրա համար, որը գրքի վերնագիրը չի համապատասխանում նրա բովանդակությանը.
Մշակույթում և արվեստում
1982 թվականին ֆրանսիացի ռեժիսոր Բրունո Բայան ներկայացրեց իր սեփական պիեսը «''Schliemann. Episodes ignores», իսկ 1998 թվականի հունվարի 19–ին Ռոտերդամում տեղի է ունենում «The Schliemann Pieces''» բալետի պրեմիերան, Հարրի դե Վիտայի երաժշտության ներքո, պարուսույց Էդ Վուբբե։
2006 թվականին Պիտեր Աքրոյդը հրատարակեց «Տրոյայի անկումը» վեպը։ Բովանդակությունը ներառում է հնագետ Շլիմանի կենսագրության հիմնական իրադարձությունները, հերոսը ստանում է Օբերման ազգանունը։ Սակայն վեպը նվիրված է ոչ թե Շլիմանին, այլ պատմական իրողությունների վերակառուցման խնդրին ։
2007 թվականին Գերմանիայում հրապարակվեց «Տրոյայի խորհրդավոր գանձերը» հեռուստատեսային ֆիլմը՝ բաղկացած երկու մասից։ Շլիմանի դերում՝ Էյն Ֆերհ, Սոֆյայի դերում ֆրանսիացի դերասանուհի՝ Մելանի Դուտեյը ։ Սյուժեյի հիմնական մասը վերցված է Ի․ Ստոունի վեպից, սակայն ենթարկվել է փոփոխության ավելի մեծ հանդիսատես գրավելու պատճառով ։ 2008 թվականին լույս տեսավ 8-սերիանոց հեռուստաֆիլմ «Տրոյայի ոսկիները։ Հենրիխ Շլիմանի հնությունների համաշխարհային հավաքածուն»։ Շլիմանի դերում՝ Վալերի Կուխարեշին, Սոֆյայի դերում՝ Նատալիա Լեսնիկովսկայան։
Աշխարհագրական և աստղագիտական օբյեկտներ
1970 թվականին Շլիմանի անունով է կոչվել լուսնային խառնարան ։ 1977 թվականին բացված 3302 Շլիման աստերոիդը անվանվել է Շլիմանի պատվին ։ Նոյբուկովում, Ֆյուրտում և Բեռլինում բացված ուսումնարանները կրում են Շլիմանի անունը, ինչպես նաև Ռոստովի հնությունների հետազոտությունների համալսարանը։ Անկերսհագենում, տանը, որտեղ անցել է Շլիմանի մանկությունը, 1980 թվականից գործում է նրա տուն–թանգարանը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի հնագետներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Ռոստոկի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Գերմանացի գործարարներ Կատեգորիա:Գերմանացի մարդաբաններ
Աստերոիդների ցանկ (323901-324000)
Աստերոիդների ցանկ (323801-323900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (324001-324100)
Հայոց այբուբենի հուշարձան
Հայոց այբուբենի հուշարձան, հուշարձան Արագածոտնի մարզի Արտաշավան գյուղում, Արագած լեռան արևելյան լանջին։ Կառուցվել է 2005 թվականին։
Պատմություն
Հուշարձանը կառուցվել է 2005 թվականին հայոց գրերի ստեղծման 1600-ամյակի առթիվ։
Հուշարձանը ներառում է հայոց այբուբենի 39 տառերի զարդաքանդակները և հայ մեծերի հուշարձանները։
Քանդակներ՝
Հայոց գրերը ստեղծվել են 405-406 թթ. և մինչ օրս օգտագործվում են հայոց լեզուն գրավոր ներկայացնելու համար։ Այն մշակվել է լեզվաբան և եկեղեցական առաջնորդ Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից, որպեսզի Աստվածաշունչը հասանելի դառնա հայերի համար և տարածվի Քրիստոնեությունը։ Մաշտոցյան այբուբենն ի սկզբանե բաղկացած էր 36 տառերից, որն ամբողջացվել է Միջին դարերում։
Հեղինակներ
Գաղափարի հեղինակ՝ Աղվան Հովսեփյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձաններ
Քլարկ Գեյբլ
Խաղացել է 80-ից ավելի ֆիլմերում։ Առավել հայտնի է դարձել «Քամուց քշվածները», «Մոգամբո» և «Դա տեղի է ունեցել մի անգամ գիշերը» ֆիլմերից։
Վերջին ֆիլմի համար ստացել է Օսկար Օսկար լավագույն դերասանի համար անվանակարգում։ Ամերիկյան կինոակադեմիան իր Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղերի ցանկում նրան ընդգրկել է 7-րդ տեղում։
Երեխաներ
Քլարկ Գեյբլը երբեք չի տեսել իր երկրորդ զավակին ՝ Քլարկ Գեյբլին։ Տղան ծնվել է 1961 թվականի մարտի 20-ին, դերասանի վերջին կնոջ ՝ Քեյ Ուիլյամսի մահից հետո։  Քլարկը ուներ երկու երեխա ՝ դուստր Քեյլի Գեյբլը (ծնվ. 1986 թ.) և որդի Քլարկ  Ջեյմս Գեյբլը  (20 սեպտեմբերի, 1988 թ. - 22 փետրվարի, 2019 թ.): Քեյլին դերասանուհի է, Քլարկ Ջեյմսը հեռուստահաղորդավար և մոդել է։
1940 թվականին դերասանի կինը՝ Քերոլ Լոմբարդը, հայտնաբերեց, որ հղի է։ Նա ցանկանում էր լուրերը հաղորդել Գեյբլիին իրենց հարսանիքի առաջին տարեդարձի կապակցությամբ, բայց դրանից կարճ ժամանակ առաջ նա ունեցել է վիժվածք։ Նրա անհաջող հղիությունը հայտնի դարձավ միայն նրա մահից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Բարև՛, թախի՛ծ (ֆիլմ)
«Բարև, թախիծ» (Bonjour Tristesse), ամերիկա-բրիտանական ֆիլմ (1958), որի ռեժիսորն Օտտո Պրեմինգերն է։ Հիմնված է ֆրանսիացի կին գրող Ֆրանսուազ Սագանի համանուն վեպի վրա։
Սյուժե
Պատանի Սեսիլը, վաղ հասակում զրկվելով մորից, մի քանի տարի անցկացրել է վանքի գիշերօթիկ դպրոցում։ Վերադառնալով հեդոնիստ և կնամոլ հոր մոտ` աղջիկը հաճույքով խորասուզվում է բոհեմային կյանքի մեջ՝ առանց հատուկ կանոնների և պատասխանատվության։ Միջերկրական ծովում` թեթևամիտ հայրիկի և նրա նոր սիրահար Էլզայի կողքին, կյանքն աղջկան թվում է դրախտային վայելք։ Բայց մի անգամ նրանց կյանքում հայտնվում է Սեսիլի մոր ընկերուհին` Աննան, որը խելացի, գեղեցիկ կին է` բարոյական սկզբունքներով։ Հոր հետ Աննայի մտերմանալը Սեսիլին իսկական անակնկալ է առաջացնում և շուտով վախենում է այն փաստից, որ նրանց կյանքը կարող է արմատապես փոխվել '':
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1958 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
Զվարճանքի զբոսայգի
Զվարճանքի զբոսայգի (ատրակցիոնների զբոսայգի, թեմատիկ զբոսայգի), հավաքական տերմին, որն առանձնանում է որոշակի թվով ատրակցիոնների և զվարճանքի այլ տեսակների միևնույն տարածքում գտնվելով։ Զվարճանքի այգին տարբերվում է քաղաքային զբոսայգիներից և մանկական խաղահրապարակներից նրանով, որ նախատեսված է մարդկանց լայն շրջանակի զվարճանքի համար։ Իսկ ի տարբերություն տոնավաճառների և ժողովրդական զբոսահանդեսների, որոնք ժամանակավոր են և շարժական, զվարճանքի այգիները ստացիոնար են և նախատեսված են երկարատև գործելու համար։ Երբեմն զբոսայգին լինում է թեմատիկ, որը զվարճանքի այգի է՝ ատրակցիոններով, շրջապատող դեկորացիաներով, և որի սպասարկող անձնակազմը ոճավորված է որոշակի թեմայի շուրջ, օրինակ՝ Վայրի արևմուտք կամ Ծովահենների կղզի և այլ թեմաներով։
Առաջին հիմնադրում․ Դանիա
Ըստ ավանդույթի, մի աղջիկ, քայլելով Կոպենհագենի հյուսիսում գտնվող Եղնիկների թագավորական պուրակում, նկատել է գետնի տակից դուրս հորդող ստորգետնյա աղբյուր։ Այդ ջրից նա տուն է բերել։ Աղբյուրի ջուրը համարվել է բուժիչ։ Դրանից հետո դեպի պուրակ են ձգտել հազարավոր մարդիկ։ Դանիացիներն աղբյուրի մոտ էին հավաքվում հանգստանալու՝ վայելելով լռությունն ու սառնությունը։ Դերասաններն այստեղ սկսել են փողոցային ներկայացումներ կազմակերպել, հանրությանը զվարճացնելու համար։ Սկսել են ժամանակավոր թատերական ներկայացումներ՝ բալագաններ կազմակերպել։ Կառուցվել են գիշերակացի տներ։ Դրան հաջորդել են պարզունակ ատրակցիոններ։ Հետաքրքրական է, որ «Բակկեն» զբոսայգին շարունակում է գործել առ այսօր, առանց ընդմիջման և պահպանելով Դանիայի 16-րդ դարի ոգին ։
Հարստության խորհրդանիշ
17-18-րդ դարերում Եվրոպայում (Ֆրանսիա, Իտալիա), ապա Ռուսաստանում բարձրաշխարհիկ ազնվականության զբոսայգիներում և պուրակներում տոնական օրերին կազմակերպվում էին զանազան զվարճանքներ։ Ազնվականները փորձում էին զարմացնել միմյանց։ Սկզբում նրանց ճարտարապետները, օգտագործելով իրենց ամբողջ երևակայությունը, շեշտը դնում էին միայն լանդշաֆտային փոփոխության վրա (ջրի կասկադներ, արհեստական լճեր, քարայրեր)։ Այնուհետև սկսեցին հայտնվել առաջին ատրակցիոնները։ Դրանցից է Սրբազան անտառ այգին (Հրեշների ամառանոց) Բոմարցոյում, որտեղ սովորական ազնվական ագարակը վերածվել է մի ամբողջ զվարճանքի զբոսայգու, որտեղ ատրակցիոնների դերը կատարել են հրեշների վիթխարի արձանները։ Այն նմանատիպ ատրակցիոններից առաջինն է աշխարհում։ Մեծ տարածում են ստացել ջրային խաղերով ատրակցիոնների զբոսայգիները (հումորային շատրվաններ)։ Ինժեներական մտքի սրամիտ լուծումն իրենից ներկայացնում էր շատրվանի նման ջրի շիթերի հանկարծակի ժայթքումը։
18-րդ դարի կեսերին հայտնի ռուս գիտնական և ինժեներ Անդրեյ Նարտովը Պետրոս I թագավորի համար «Մեխանիկական սահելու բլուր» է հորինել։ Շինությունը շահագործվել է, բայց ատրակցիոնային ինդուստրիան սկսվել է միայն հաջորդ դարում, երբ Մոսկվայի մոտ ջախջախված նապոլեոնական բանակի նախկին զինվորները ստեղծել են ատրակցիոնի նմանօրինակ՝ այն անվանելով «Ռուսական բլուրներ» (Русские горки)։  Այդ անվանումով ատրակցիոնը հայտնի է մինչև օրս։ Ռուսաստանում ավելի հաճախ անվանում են «Ամերիկյան բլուրներ»։ Այն աշխարհի ամենահայտնի ժամանցային ատրակցիոնն է համարվում աշխարհի տարբեր ծայրերում։
Ձիերով կարուսելների սկիզբը․ Անգլիա
Մեծ ճանաչում են վայելել նաև ձիերով կարուսելները։ Ձիերով կարուսելները դարձել են առաջին շարժական ատրակցիոնները, որոնք հնարավոր էր հեշտությամբ քանդել և տեղափոխել սայլերով։
1860-ական թվականների և 1870-ական թվականների նորարարությունների ալիքը հանգեցրել է մեխանիկական ատրակցիոնների առաջացմանը, ինչպիսիք են գոլորշիով աշխատող կարուսելը (որը կառուցվել է Թոմաս Բրեդշոույի կողմից Էյլշամ տոնավաճառային քաղաքում), հատկապես Ֆրեդերիկ Սավեգի կողմից Քինգս Լիյն քաղաքից, (Նորֆոլկ, Անգլիա), որի կարուսելային սարքավորումները արտահանվել են ամբողջ աշխարհում։ Նրա «ձիեր հեծնելու» նորամուծությունն այսօր կարելի է տեսնել կարուսելներում ։ Սա նշանավորել է ժամանակակից զվարճանքների զբոսայգիների դարաշրջանի սկիզբը, քանի որ բանվոր դասակարգին ավելի ու ավելի հասանելի էր դառնում ժամանցը ։
ԱՄՆ-ում
19-րդ դարի սկզբին Ամերիկայում, որտեղ հանգստյան օրերին տրամվայների ուղևորների թիվը զգալիորեն կրճատվում էր, յուրօրինակ կոմերցիոն քայլ են մտածել։ Հաճախորդների ուշադրությունը տրամվայով երթևեկելու վրա սևեռելու համար՝ ատրակցիոն զբոսայգիները կազմակերպում էին տրամվայի երթուղիների վերջին կայարաններում։ 1925 թվականին կառուցվել է մոտ մեկուկես հազար նման զբոսայգի։ Սկզբում մուտքն անվճար էր, այնուհետև տարածք մուտք գործելու համար գումար էին գանձում։ Այդպիսի պուրակներն սկսեցին անվանե «Տրամվայների զբոսայգիներ» ( trolley park), քանի որ «trolley»՝ մետաղաձողային հոսանքահանիչ (штанговый токосъёмник) է այդ ժամանակ կիրառվել ԱՄՆ-ի տրամվայների վրա ։
Ռուսաստանում
1912 թվականին Ռուսաստանում առաջին ատրակցիոն պարկը բացվել է Սանկտ-Պետերբուրգի Սպայական փողոցում (այժմ՝ Դեկաբրիստների), որը կոչվել է «Լունա-պարկ»։ Համալիրի կազմում, մասնավորապես, ընդգրկված են եղել Սատանի անիվը (բարձր արագության կենտրոնախույս ատրակցիոն, որը մարդկանց այս ու այն կողմ էր շպրտում), սահելու բլուրները (լեռնային երկաթուղի թունելներով և կտրուկ շրջադարձերով)  ։ Խորհրդային միությունում Նոր տնտեսական քաղաքականության ժամանակներում սկվել է զբոսայգիների կառուցման իսկական բում։ 1928 թվականին ԽՍՀՄ-ում կառուցվել է Մոսկվայի կենտրոնական՝ Գորկու անվան մշակույթի և հանգստի  զբոսայգին , որն Արևելյան Եվրոպայում գոյություն ունեցող ամենախոշոր զբոսայգին է (ընդհանուր մակերեսը՝ 219,7 հա)։
Երկարատև ընդմիջումից հետո
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բերած աղետների հետևանքով, զվարճանքի ինդուստրիայի զարգացումը երկարատև դադար է ունեցել։ Իսկական առաջընթաց էր ընտանեկան հանգստի համար նախատեսված Ուոլթ Դիսնեյի նախաձեռնությամբ և ֆինանսավորմամբ կառուցված զբոսայգին։ 1955 թվականին Դիսնեյը ներդրել է 100 հազար դոլլար։ Բայց գործարար գործընկերները Դիսնեյի գաղափարը համարել են ուտոպիա, և սեփականատերը ստիպված էր իր բոլոր բաժնետոմսերը գրավ դնել Անահայմում (Կալիֆոռնիա) առաջին Դիսնեյլենդի կառուցման համար։ Ժամանցի ինդուստրիայում ներդրված 17 միլիոն դոլարը ոչ միայն ծախսերը հանեցին, այլև բերեցին հսկայական եկամուտ սեփականատիրոջը։
Դիսնեյի առաջին պարկի համբավից ոգեշնչված կառուցվել են նմանատիպ զբոսայգիներ ամբողջ Ամերիկայում։ Արլինգտոնում ստեղծվել է «Վեց Դրոշ Տեխասի վրա» զբոսայգին, որը նվիրված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պատմությանը։ Նեշվիլում (նահանգ՝ Թենեսի) կառուցվել է «Օփրիլենդ» քանթրի ոճով։ Նյու Ջերսիում «Մեծ արկած» և «Սաֆարի առյուծների քաղաքում» զբոսայգիներում միավորված են բացօթյա կենդանաբանական այգին և ատրակցիոնները։ Այստեղ կենդանիները պահվում են բնական պայմաններում։
Քաղաքակիրթ երկրների մյուս մասը զգալիորեն հետ է մնում զվարճանքի ատրակցիոնների կառուցման թվով։ Եվրոպայում և Ասիայում խոշոր ժամանցային կենտրոններ հայտնվել են միայն վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում։ Դրանցից առավել հայտնիներից են 1992 թվականին կառուցված «Փարիզյան Դիսնեյլենդը և Սեուլի (Կորեա) «Լոթե Վորլդ» զվարճանքի զբոսայգիները։ Վերջինս գրանցվել Է «Գինեսի ռեկորդների գրքում», որպես աշխարհի խոշորագույն փակ զբոսայգի (ընդհանուր մակերեսը կազմել է ավելի քան 7560 հա)։
Ժողովրդականություն
Ատրակցիոն զբոսայգիներից մեծ ժողովրդականություն են վայելում։ «Բիզնես-ամսագրի» տվյալներով՝ մեկ տարվա ընթացքում, միայն ԱՄՆ-ում ատրակցիոն զբոսայգիներ այցելելողների թիվը հասնում է 170 միլիոն մարդու։ Ընդ որում, նման զբոսայգիների ընդհանուր եկամուտը գերազանցում է տարեկան 1 մլրդ դոլարը։ 2006 թվականին Ռուսաստանում գործել են շուրջ 700 ատրակցիոն զբոսայգիներ, որոնք ջուրջ 3,5 միլիարդ ռուբլի եկամուտ են բերել։
Վտանգավոր (էքստրեմալ) գոտի
«Նյարդերը լարել» ցանկացողների համար կան ատրակցիոններ, որոնք գրավում են ակտիվ ապրելակերպ սիրող մարդկանց ուշադրությունը։ Որպես կանոն, մինչև 14 տարեկան երեխաների մուտքն արգելված է էքստրեմալ գոտում գտնվող ատրակցիոններ։ Նման ատրակցիոններից են․
Ընտանեկան գոտի
Ընտանեկան գոտու ատրակցիոնները համալրվում են այնպիսի շինություններով, որոնք նախատեսված են ինչպես մեծահասակների, այնպես էլ երեխաների համար։ Այդպիսի ատրակցիոնների օրինակներ են՝
Մանկական գոտի
Այս տարածքը նախատեսված էր բացառապես 6-14 տարեկան երեխաների համար։ Ատրակցիոնների հիմնական տեսակները՝ 6 տարեկանից փոքր երեխաների համար նախատեսված էր էլեկտրամեխանիկական ճոճանակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկական զվարճություն Կատեգորիա:Ժամանցային վայրեր Կատեգորիա:Զբոսայգիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Զբոսայգիներ ըստ տեսակի Կատեգորիա:Զբոսաշրջություն Կատեգորիա:Տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Զվարճանքի այգիներ
Աստերոիդների ցանկ (144901-145000)
Աստերոիդների ցանկ (144801-144900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (145001-145100)
|}
Բելորեցկի մետալուրգիական կոմբինատ
Բելորեցկի մետալուրգիական կոմբինատ (ԲՄԳ), մետալուրգիական կոմբինատ Բաշկորտոստանի Հանրապետության Բելորեցկ քաղաքում, մետաղական արտադրանք թողարկող Ռուսաստանի Դաշնության ձեռնարկություն։ ԲՄԳ-ում արտադրված ապրանքների շարքը ներառում է մետաղալար, պողպատի որակյալ տեսակներից՝ ածխածնային, խառնուրդային և չժանգոտվող, պողպատե մետաղալար, առանց ծածկույթների և ցինկապատ տարբեր կոնստրուկցիաների մալուխներ,, տարբեր չափերի և հատման ժապավեններ, մեխեր, ցանցեր։
2003 թվականից մտնում է հանքարդյունաբերական և մետալուրգիական ճյուղերի աշխարհի առաջատար ընկերություններից մեկի՝ Մեչել ԲԲԸ-ի կազմի մեջ։
Գլխադասային գրասենյակը գտնվում է Բելորեցկում, ՌԴ, 453500, Բլյուխերի փողոց, տ. 1:
Ղեկավարություն. Գլխավոր տնօրեն Վ.Գ. Կամելին։
Աշխատողների քանակ. 5617 մարդ։
Գործարանում գործում են մանրաթելային, մանածագործական և մալուխային մեքենաներ, ջերմատեխնիկական և ջերմահաղորդիչ ագրեգատներ, մեխ արտադրող հաստոցներ, մեքենայացված և ավտոմատացված հոսքագծեր և թվային ծրագրավորման կառավարմամբ մետաղահատ հաստոցներ։ 1980 թվականին մեկնարկել է շարունակական մետաղալարային հաստոցով ավտոմատացված գլանվածքային արտադրամասը։
18-19-րդ դարերում գործարանի տարածքում կառուցված շենքերի համալիրը դաշնային նշանակության ճարտարապետության հուշարձան է (այն ընդգրկված է Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցուցակում, 0300368000 համարի տակ ):
Գործունեություն
«ԲՄԿ» ԲԲԸ-նՌուսաստանում մետաղե իրեր արտադրող ընկերությունների մեջ առաջատար է արտադրանքի իրացման ծավալներով։
Ապրանքատեսակն ընդգրկում է պողպատի բարձրորակ տեսակներից պատրաստված գլանվածք և պողպատե մետաղալարեր՝ ածխածնային, խառնուրդով և չժանգոտվող, տարբեր կառույցների չժանգոտվող պողպատե ժապավեններ, առանց ծածկույթների և ցինկապատման, տարբեր չափերի և հատվածների ժապավեն, մեխեր։ Գործարանը Ռուսաստանում միակ ձեռնարկությունն է, որտեղ արտադրվում են մինչև 0.009 մմ տրամագծով միկրոմետաղալարեր։ ԲՄԿ-ի արտադրանքը պահանջված է գրեթե բոլոր ոլորտներում՝ վառելիքաէներգետիկ, մեքենաշինական, շինարարության, ինչպես նաև ռազմարդյունաբերական համալիրում։
Ողջ պատմության ընթացքում ԲՄԿ-ն նոր տեխնոլոգիաների ոլորտում հայրենական ռահվիրա էր։ Այստեղ են առաջին անգամ երկրում յուրացվել այնպիսի գործընթացներ, ինչպես տաք ցինկապատումը, մանված մետաղալարի կոփումը և թողարկումը, լիսեռային մետաղալարի մաքրումը, հաջողությամբ յուրացրել են ավտոմոբիլային արդյունաբերության համար զսպանակային մետաղալարի, միկրոմետաղալարերի, պողպատե մալուխների, այդ թվում՝ ավիա և հրթիռաշինության արտադրությունը։
Այսօր ԲՄԿ-ն իրականացնում է ներմուծման արտադրատեսակներին փոխարինող ապրանքների արտադրության համար նոր ներդրումային ծրագիր՝ բազմաշերտ ժապավեններ 6-ից 12 շերտերի քանակով և 22-ից 90 մմ տրամագծով, այդ թվում` պոլիմերային ծածկույթով։ Նախագիծը ստացել է պետական ​​աջակցություն՝ ի դեմս Ռուսաստանի Դաշնության Արդյունաբերության զարգացման հիմնադրամի և ներառված է Բաշկորստանի Հանրապետության առաջնահերթ ներդրումային ծրագրերի շարքում։ Ծրագիրը թույլ կտա ԲՄԿ-ին ստեղծել ավելի քան 60 նոր աշխատատեղ և արտադրել մալուխային ապրանքներ, որոնք նմանը չունեն Ռուսաստանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ընկերություններ Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:1762 հիմնադրումներ
(3263) Բլինգ
(3263) Բլինգ (Bligh), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1932 թվականի փետրվարի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,414202 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2512 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5772 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1370,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262751 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1932 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրիչ (բանաստեղծություն)
Գրիչ, Հովհաննես Թումանյանի մանկական բանաստեղծություններից, հեղինակն այն գրել է 1907 թվականին։
Պատմություն
Թումանյանի այս բանաստեղծության ինքնագիրը չի պահպանվել, ստեղծագործությունն առաջին անգամ տպագրվել է «Լուսաբեր» դասագրքի (Ա հրատարակչություն) 43-րդ էջում, այնուհետև՝ Երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորի 401-րդ էջում ։
Արտատպվում է «Լուսաբեր» դասագրքից։
Սոսնինա (գյուղ, Իվանիչևի շրջան)
Սոսնինա (Соснина), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1947 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոսնինա գյուղում բնակվում էր 601 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1947 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սեյդու Կեյտա
Սեյդու Կեյտան (Seydou Keita, ), մալիցի ֆուտբոլիստ, Մալիի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ 2014 թվականից հանդես է գալիս իտալական Ռոմայի կազմում։
Կենսագրություն
Նրա հորեղբայրը՝ Խալիֆ Կեյտան, համարվում է Մալիի պատմության մեջ լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը, քանզի 1970 թվականին հաղթել է Աֆրիկայի ոսկե գնդակը։ Իր զարմիկ Մահմադու Սիսոկոն նույնպես հայտնի ֆուտբոլիստ է։ Կեյտան իր կարիերան սկսել է Սենթրո Խալիֆ Կեյտայի հետ միասին Մալիի առաջին լիգայում (մարզական ակումբ, որ ստեղծել էր իր հորեղբայրը խոստումնալից երիտասարդներին մարզելու համար), որտեղ նրան նկատեցին Մարսելի Օլիմպիկ թիմից։ 17 տարեկանում նա հետևեց հորեղբոր քայլերին և պայմանագիր կնքեց ֆրանսիական ակումբի հետ։
Մարսել
3 տարի Սեյդու կեյտան անցկացրեց պահեստայինների կազմում, մինչև 1999 թվականի սեպտեմբերի 19-ին նա առաջին անգամ հանդես եկավ Տրուայի դեմ խաղի ժամանակ՝ փոխարինելով աստղ Քրիստոֆ Դյուգարին։ Նա նաև իր առաջին հանդիպումներն անցկացրեց Չեմպիոնների լիգայում։ Մի քանի ամիս առաջ՝ ապրիլին, Կեյտան Նիգերիայում ճանաչվել էր լավագույն ֆուտբոլիստ մինչև 20 տարեկանների Աշխարհի գավաթի ժամանակ՝ առաջ անցնելով այնպիսի ֆուտբոլիստներից, ինչպիսիք են Ռոնալդինիոն և Լեմպարդը։
Լորյան
Խաղաշրջանի ավարտին «Մարսելի» մարզիչ Աբել Բրագան, որոշեց տեղափոխել նրան երկրորդ դիվիզիոն Լորիենտի փոխարեն, ավելի շատ փորձ ձեռք բերելու համար։ Կեյտան մասնակցեց լիգայի բոլոր 38 խաղերին և օգնեց, որ թիմն ուղեգիր նվաճի դեպի Լիգա 1։ 2001/02 խաղաշրջանում Կեյտան հեռացավ ակումբից Մալիի հավաքականի հետ Նիգերիայում տեղի ունեցող Աֆրիկայի ազգերի գավաթին մասնակցելու համար և Լորիենտը հետ գնաց երկրորդ դիվիզիա։ Կիսապաշտպանը Մալիի հետ գրավեց 4-րդ տեղը, մասնակցեց լիգայի 21 հանդիպումներին և օգնեց Լորիանին հաղթել Ֆրանսիայի գավաթը 2002 թվականին և հասնել մինչ Լիգայի գավաթի եզրափակիչ։
Լանս
Լանսը, ով Լիգա 1-ում գրավեց 2-րդ տեղը և ցանկանում էր ամրապնդել թիմը Չեմպիոնների Լիգայից առաջ, 2002/03 խաղաշրջանում որոշեց ձեռք բերել Սեյդու Կեյտային։ Բոլոր առաջնություններում, ընդհանուր առմամբ, խաղաց 38 խաղ և խփեց 3 գոլ։ Նրա խաղաոճը դրդեց Լանսին պայմանագիր կնքել Կեյտայի հետ և հաջորդ 4 խաղաշրջանը Կեյտան անցկացրեց ակումբում։ Նրա գերազանց խաղը նրան դարձրեց 2006/07 խաղաշրջանի Լիգա 1-ի երկրորդ լավագույն ֆուտբոլիստը Ֆլորան Մալուդայից հետո։
Սևիլյա
Այժմ արդեն աստղ Կեյտան 2007 թվականի ամռանը տեղափոխվեց Սևիլյա Ֆրանսիայում 8 տարի անցկացնելուց հետո։ Նա մասնակցեց անդալուզական ակումբի լիգայի 38 հանդիպումներից 31-ին, որոնցից 29-ը՝ մեկնարկային կազմում։ Նա խփեց 4 գոլ, և ապացուցեց, որ ունակ է նշանակետին խփել նաև հեռու տարածությունից։
Բարսելոնա
Սևիլյայում 1 տարի անցկացնելուց հետո, նա դարձավ առաջինը, ում հետ Գվարդիոլան պայմանագիր կնքեց 2008 թվականի ամռանը։ Սկզբնական շրջանից հետո, նա սկսեց ավելի կարևոր տեղ զբաղեցնել ակումբի կազմում։ Նա խաղաց 46 խաղ և խփեց 6 գոլ, որոնցից ոմանք բավականին տպավորիչ էին, ինչպես օրինակ, Ալիանս Արենայում Բայերի դեմ խփած գոլը։ Նա ցույց տվեց, որ հուսալի կիսապաշտպան է Բարսելոնայի համար։ Ամբողջապես ադապտացվելով Բարսելոնայում և ձեռք բերելով ուրույն խաղաոճ՝ Սեյդու Կեյտան 2009/10 խաղաշրջանում կայուն տեղ զբաղեցրեց խաղադաշտում։ Սեյդու Կեյտան Բարսելոնայի հետ պայմանագիր կնքեց 2007/2008 խաղաշրջանում։ Մալիցի ֆուտբոլիստը եկավ Սեևիլիայից՝ ամրապնդելու Բարսելոնայի կենտրոնը որպես կիսապաշտպան։ Նա Մալիի հավաքականի մշտական խաղացողներից է և ազգային թիմի աստղերից մեկը։ Նա մասնակցել է Աֆրիկայի գավաթի խաղերին 2002, 2004 և 2008 թվականներին։
Վիճակագրություն
2014 թվականի մայիսի 27-ի դրությամբ
Ակումբային
Լորիան
Սևիլյա
Բարսելոնա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Songs of Innocence
Songs of Innocence (Անմեղության խաղեր), իռլանդական U2 խմբի 13-րդ ալբոմը, ներկայացվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Apple Inc. կոնֆերանսի ժամանակ, հենց նույն օրն էլ ալբոմը հասանելի է դարձել iTunes օնլայն խանութում անվճար ներբեռնելու համար։ Կոնֆերանսի ժամանակ խումբը կատարել է նոր երգերից մեկը՝ «The Miracle (of Joey Ramone)»-ը ։
Թիմ Կուկի խոսքերով՝ դա ալբոմի ամենամեծ միաժամանակյա թողարկումն է։ Այն կարող էին ներբեռնել iTunes-ի ավելի քան 500 միլիոն օգտատերեր (այն հասանելի է 119 երկրներում)։ Այն նաև հասանելի է iTunes Radio և Beats Music ծառայություններում ։
Ալբոմի անվանումը համարվում է Ուլիամ Բլեյքի «Songs of Innocence and of Experience» քնարերգության վկայակոչումը։
Ոչ հեռու ապագայում խումբը պատրաստվում է թողարկել ևս մեկ ալբոմ։ «Եթե ձեզ դուր է եկել «Songs Of Innocence» սկավառակը, ապա մնացեք մեզ հետ «Songs Of Experience»-ի համար։ Այդ սկավառակը շուտով պատրաստ կլինի», ասել է Բոնոն իր հարցազրույցներից մեկում ։
Դրդապատճառ
Apple-ի կոնֆերանսից մեկ օր առաջ Բոնոն հարցազրույց է տվել Գաս Ուեններին «Rolling Stone» ամսագրից։ «Մենք ցանկանում էինք ստեղծել շատ անձնական ալբոմ։ Մենք փորձեցինք հասկանալ՝ ինչու էինք ցանկացել խումբ դառնալ, զբաղվել ներխմբային հարաբերություններով, մեր ընկերությամբ, անձնական կյանքով, սիրով, մեր ընտանիքներով։ Ամբողջ ալբոմը նվիրված է մեր առաջին բացահայտմանը, առաջին ճանապարհորդությանն աշխարհագրական, հոգեկան և սեքսուալ ծրագրում։ Եվ դա դժվար եղավ։ Սակայն մենք արեցինք դա։ Մենք տեղափոխվեցինք թերզարգացած տարածություն» ։
Խումբն աշխատել է սկավառակի թողարկման համար պրոդյուսեր Բրայան Բերթոնի հետ՝ ավելի հայտնի որպես Danger Mouse։ Խմբի կիթառահար Էջը նշում է, որ սկավառակի մեջ իր ավանդն է ներդրել Ջիմմի Այովինը։ Նա մեզ խորհուրդ տվեց երաժիշտների, ում ավելի խորն է պետք քանդել։ Որպեսզի մտնի անհրաժեշտ հոգեվիճակի մեջ, Բոնոն սկսեց գրել երգեր իր ծանր դուբլինյան մանկության և երաժշտության մասին, որը փոխել է իր կյանքը։ Հիմնականում այն եղել են The Clash և Ramones խմբերը ։
Բոնոն նաև նշում է, որ իրենք թեմատիկայով ցանկացել են մոտ լինել The beatles կամ The Rolling Stones խմբին։
Ալբոմի ամենալավատեսական երգը California (Therе Is No End To Love)-ն է։ Ըստ Բոնոյի խոսքերի՝ այդ երգը պատմում է իրենց առաջին այցելության մասին Լոս Անջելես։
Ամենամռայլ երգը հանդիսանում է Raised by Wolves-ը, որը պատմում է Դուբլինում ավտոմեքենաների գիշերային ռմբակոծություների մասին։
Մրցանակներ
Rolling Stones ամսագիրը Songs of Innocence ալբոմը առաջինն է համարել 2014 թվականի լավագույն 50 ալբոմների շարքում ։
Ձայնագրությա մասնակիցներ
U2
Հիթ շքերթներ
Ալբոմը սկսել է բրիտանական չարտի 6-րդ հորիզոնականից, որն ամենացածր ցուցանիշն էր իռլանդացիների համար իրենց կարիերայի 33 տարիներում։ Մեկ շաբաթ անց՝ ալբոմի սկավառակների թողարկումից հետո, աշխարհում գնել էին ընդամենը 25 հազար օրինակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոք ալբոմներ Կատեգորիա:2014 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Միրնոե (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)
Միրնոե (Мирне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
Վահ (քաղաք)
Վահ, քաղաք Պակիստանի Փենջաբ նահանգում, գտնվում է Ատտոկ շրջանում։ Ճանապարհային հաղորդակցություն ունի Փեշավարի, Իսլամաբադի և Ռավալպինդիի հետ։ Արագ զարգացող սննդային կենտրոն։
Պատմություն
Համաձայն լեգենդի՝ Մեծ մողոլների կայսրության առաջնորդ Ջահանդիրը ճանապարհորդել է դեպի Քաշմիր։ Փենջաբ քաղաքում նրա քարավանը կանգ է առել աղբյուրի մոտ, որպեսզի հագեցնեն իրենց ծարավը։ Ստուգեցին ջրի որակը և պարզությունը, Ջահանգիրը բացականչեց․ «Վա՜հ», և գյուղը անվանակոչեցին ի պատիվ առաջնորդի այս բացականչության։ Սկզբում գյուղը կոչվում էր «Ջալալ Սառ»՝ ի պատիվ տեղի առաջնորդի որդու։ Հանրահայտ Մողոլական այգին գտնվում է Վահում, այն հիմնել են 1645 թվականին՝ Մողոլների մեծ առաջնորդ Շահ Ջահանի հրամանով։
Արդյունաբերություն
Վաhի արդյունաբերությունը ներառում է Հյուսիսային Ասիայի ցեմենտի ամենամեծ գործարաններից մեկը, կան տրակտորներ, գյուղատնտեսական գործիքներ և զինամթերք արտադրող գործարաններ։
Զինամթերքի գործարան
Գործարանը կառուցվել է 1951 թվականին, իր մեջ ներառում է տասնչորս խոշոր արդյունաբերական համալիր և վեց առևտրային դուստր ձեռնարկություններ։ Այն Պակիստանի ռազմաարդյունաբերական համալիրի զենքի և զինամթերքի արտադրության ամենամեծ օբյեկտն է։ Գտնվում է Պակիստանի զինված ուժերի հսկողության տակ։
Այդ գործարանի զենքերը արտահանվում են աշխարհի տարբեր մասեր՝ Եվրոպա, Ասիա, Մերձավոր Արևելք և Հյուսիսային Ամերիկա։ Զինամթերքը արտահանվում է այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Իրաքը և Աֆղանստանը։ Զինամթերքի տեսականին ներառում է ՆԱՏՕ-ի երկրներ ճանաչված տարբեր տրամաչափի փամփուշտներ, հրաձգային զենքեր, զինամթերք տանկերի և ինքնաթիռների համար, զենիթային և հրետանային զինամթերք, հրթիռներ, ծանր հրետանի, պիրոտեխնիկա, ականանետներ, ձեռքի նռնակներ և այլն։
2008 թվականի օգոստոսի 21-ին Վահի գործարաններից մեկի վրա հարձակվել է մահապարտ-ահաբեկիչներ։ Զոհվել են գործարանի ավելի քան 70 աշխատող, իսկ ավելի քան 100 մարդ ստացել են վնասվածքներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պակիստանի քաղաքներ
Գոցե Դելչևի համայնք
Գոցե Դելչև (Община Гоце Делчев), համայնք Բուլղարիայում։ Մտնում է Բլագոևգրադի մարզի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ 33 208 մարդ (մայիսի 15 2008).
Վարչական կենտրոնը Գոցե Դելչև քաղաքն է, գտնվում է Բլագոևգրադ քաղաքից 105 կմ հեռու, իսկ մայրաքաղաք Սոֆիայից` 203 կմ հեռու։
Տարածքը` 315,8 կմ² ։
Համայնքապետն է Վլադիմիր Կրիստև Մոսկովը։
Համայնքի կազմը
Համայնքի կազմի մեջ մտնում են հետևյալ բնակավայրերը՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզի համայնքներ
Ամբերգ (այլ կիրառումներ)
Ամբերգ, կարող է վերաբերել՝
(3264) Բաունթի
(3264) Բաունթի (Bounty), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի հունվարի 7-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,161281 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,756 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5666 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2053,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175351 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,97° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1934 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռիզա Օնտիվերոս
Անա Թերեզիա «Ռիզա» Նավարո Օնտիվերոս-Բարաքել (Ana Theresia «Risa» Navarro Hontiveros-Baraquel, ), սոցիալիստական համոզման ֆիլիպինցի սոցիալական և քաղաքական ակտիվիստ, լրագրող։ Նա 2004-2010 թվականներին Ֆիլիպինների ներկայացուցիչների պալատում ներկայացնում էր «Աքբայան քաղաքացիական գործողություններ» կուսակցությունը, իսկ 2016 թվականի ընտրություններում հաղթելուց հետո ներկայումս Ֆիլիպինների սենատի անդամ է։ Նրա երկու կրտսեր քույրերը նույնպես լրագրողներ և հեռուստահաղորդավարներ են։
Վաղ կյանք
14 տարեկան հասակում նա խաղացել է «Երաժշտության հնչյուններ» մյուզիքլի տեղական վերամշակման մեջ` Լեա Սալոնգայի հետ։ Միևնույն ժամանակ, լինելով դեռևս աշակերտուհի, առաջին անգամ ներգրավվել է հասարակական ակտիվ գործունեության մեջ` Բատաանի ատոմային էլեկտրակայանի դեմ արշավի միջոցով ։ Ատենեո դե Մանիլայի համալսարանում ստացել է սոցիալական գիտությունների բակալավրի աստիճան, որտեղ նույնպես ակտիվորեն մասնակցել է տեղական ուսանողական խորհրդին, որտեղ մասնակցել է մարգինալացված համայնքներում խաղաղության և արդարության համար պայքարին ։
Աշխատել է որպես հեռուստալրագրող և երկու ազգային հեռուստատեսային ցանցերի համար նորությունների հաղորդավար, ինչպես նաև պաշտոններ է զբաղեցրել մի շարք կազմակերպություններում և շարժումներում ՝ Կոալիցիա հանուն խաղաղության (քարտուղար, 1988-1992 թվականներին), Խաղաղության ազգային համաժողով (ղեկավար, 1990 թվականից), Ազգային ժողովրդավարական ճակատի հետ խաղաղ բանակցությունների կառավարական հանձնաժողով (նախագահում էր Սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների կոմիտեն 1998 թվականի օգոստոսից մինչև 1999 թվականի հունիս), «Սոցիալիստական ​​Ֆիլիպինների դարբնոց» (նախագահ է վերընտրվել 2001 թվականի օգոստոսին), Pilipina սոցիալիստ ֆեմինիստ կազմակերպություն, «Միջազգային ամնիստիա», Ֆիլիպիններ (Տնօրենների խորհրդի անդամ), Քաղաքականության և պետական ​​կառավարման ինստիտուտ։
Քաղաքական կարիերա
Օնտիվերոսը խորհրդարանում է հայտնվել 2004 թվականի ընտրություններում՝ երրորդ հորիզոնականը զբաղեցնելով «Ակբայան» դեմոկրատական սոցիալիստական կուսակցության կուսակցական ցուցակում։ Նա Մարիա Մակապագալ Առոյոյի վարչակազմի ընդդիմության կարկառուն գործիչներից մեկն էր, 2006 թվականին Կանանց միջազգային օրը նա ձերբակալվել էր խաղաղ ժողով անցկացնելու համար ։ 2007 թվականի միջանկյալ ընտրություններում առաջին թեկնածուն էր իր կուսակցության ցուցակում։ Ներկայացուցիչների պալատում նա առաջարկել է մի շարք օրինագծեր, որոնք ուղղված են ազատությունները պաշտպանելու և պետական ​​և մասնավոր ուսումնական հաստատություններում ուսանողների իրավիճակը բարելավելու, նվազեցնել դեղորայքի գինը, գյուղատնտեսական բարեփոխումների խորացման շրջանակներում գյուղացիների համար ծրագրեր զարգացնել, պայքարել մարմնավաճառության դեմ և գենդերային հավասարակշռություն ապահովել հաստատություններում։
2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո Օնտիվիրոսը լքել է խորհրդարանը. նա 13-րդն էր այն ժամանակվա առաջին սենատոր Բենիգնո Ակինո III-ի ցուցակում, որն առաջին տեղն էր, որը խորհրդարան չէր մտնում։ Խորհրդարանից դուրս նա պայքարել է վերարտադրողական առողջության մասին օրենքի ընդունման համար։
Օնտիվիրոսը սենատ է մտել 2016 թվականի ընտրություններում` կրկին Բենիգնո Ակինո Երրորդի կոալիցիոն ցուցակում։ Իր ծրագրում նա խոստացել է հավասարություն և արդարություն բոլորի համար, շրջակա միջավայրի պաշտպանություն, մատչելի առողջապահական ծառայություններ և բնակչության տարբեր կատեգորիաների (կանանց, ԼԳԲՏ անձանց, երեխաների, գյուղացիների, ձկնորսների և ուսանողների) իրավունքների պաշտպանություն։
Նա այն սենատորների թվում էր, որոնք ներկայացրել են հակախտրականության մասին 935 օրինագիծը, ինչպես նաև հովանավորել Ֆիլիպիններում Հոգեկան առողջության մասին օրենքը, որն ընդունվել է 2017 թվականին։
Օնտիվերոսը նախագահ Ռոդրիգո Դուտերտեի քաղաքականության կոշտ քննադատն է, ներառյալ «թմրանյութերի դեմ պայքարի» ընթացքում քաղաքացիական և զանգվածային սպանությունները, ինչպես նաև` սեքսիզմը և ավտորիտարիզմը։ 2017 թվականի հուլիսի 22-ին Մինդանաոյում ռազմական դրության երկարացման մասին կոնգրեսի հատուկ համատեղ նստաշրջանի ընթացքում եղել է չորս սենատորներից մեկը, որոնք դեմ են քվեարկել այդ առաջարկին։
Անձնական կյանք
Օնտիվերուսի ամուսինը եղել է Ֆրանսիսկո Բարակել կրտսերը, որը մահացել է 2005 թվականի մայիսին, սրտի կաթվածից։ Զույգն ունեցել է չորս երեխա ։
Նա մի շարք պարգևների է արժանացել Ազգային դեմոկրատական ​​ճակատի (Ֆիլիպինների Մաոիստական կոմունիստական ​​կուսակցության շուրջ) ղեկավարության հետ որպես լրագրող և բանակցող աշխատանքի համար, որի համար 2005 թվականին նաև առաջադրվել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի ։
Գյոլվերան
Գյոլվերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 59 կմ հարավ-արևելք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Բաբի Յառի կոտորածներ
Բաբի Յառ (Бабин Яр, Бабий Яр), խորաձոր՝ Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևում, վայր, որտեղ գերմանական նացիստները զանգվածային կոտորածներ են իրականացրել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Առաջին կոտորածը կատարել են 1941 թվականի սեպտեմբերի 29–30-ին՝ սպանելով մոտավորապես 33.771 հրեա։ Կիևի բոլոր հրեաներին կոտորելու որոշումը կայացրել են զինվորական նահանգապետ, գեներալ-մայոր Կուրտ Էբերհարդը, բանակային «Հարավ» խմբավորման ռազմական ոստիկանության հրամանատար, էսէս-ի  օբերգրուպենֆյուրեր Ֆրիդրիխ Եկելնը և Einsatzgruppe C-ի հրամանատար Օտտո Ռաշը։ Սպանությունների հրամանները կատարել են Sonderkommando 4a-ի զինվորները՝ Sicherheitsdienst-SD-ի, էսէս-ի ոստիկանական գումարտակների, ուկրաինական օժանդակ ոստիկանության մասնակցությամբ և վերմախտի աջակցությամբ ։
Բաբի Յառի կոտորածը նացիստական վարչակարգի ու վերջինիս հետ համագործակցողների կազմակերպած խոշորագույն զանգվածային սպանություններից էր Խորհրդային Միության դեմ նրանց ձեռնարկած ռազմական արշավանքի ընթացքում ։ Սպանվածների թվաքանակով դրան հետագայում գերազանցել են Օդեսայի կոտորածը (1941 թ. հոկտեմբերին գերմանացիներն ու ռումինացիներն այդտեղ սպանել են ավելի քան 50 հազար հրեա) և օկուպացված Լեհաստանում 1943 թվականի նոյեմբերին կազմակերպված Aktion Erntefest-ը՝ 42.000–43.000 զոհերով ։
Բաբի Յառում իրականացվել են ոչ միայն հրեաների, այլ նաև խորհրդային ռազմագերիների, ուկրաինացի ազգայնականների և գնչուների զանգվածային կոտորածներ ։ Մոտավոր հաշվարկներով՝ Բաբի Յառում կազմակերպված կոտորածներին ընդհանուր առմամբ զոհ է գնացել 100.000-ից 150.000 մարդ ։
Հիշատակը
Ստալինի վարած հակասեմիտական քաղաքականության հետևանքով Բաբի Յառի ողբերգությունը շուրջ մեկուկես տասնամյակ մոռացության է մատնվել ։ Իրավիճակը փոխվել է 1950-ական թվականների վերջերին-1960-ականների սկզբներին, երբ խորհրդային անվանի բանաստեղծ Եվգենի Եվտուշենկոն այցելել է այդ վայրերը, խորամուխ եղել ողբերգական դեպքերի պատմության մեջ, բանաստեղծություն գրել դրանց մասին և սուր բանավեճ նախաձեռնել։ 1962 թվականին Եվտուշենկոյի բանաստեղծության հիման վրա կոմպոզիտոր Դմիտրի Շոստակովիչը գրել է իր նշանավոր 13-րդ սիմֆոնիան ։ 1965 թվականին հայտարարվել է, ի հիշատակ Բաբի Յառի կոտորածների զոհերի, հուշարձանի մրցույթ, որի արդյունքները, տևական վայիվերումներից հետո, ամփոփվել են 1976 թվականին ։ 1991 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Բաբի Յառում՝ մետրոյի Դորոժիչի կայարանի հարևանությամբ, վերջապես բացվել է հրեական «Մենորա» հուշարձանը։ Հաջորդ տարիներին հուշարձաններ են տեղադրվել ի հիշատակ զոհված ուղղափառ եկեղեցականների, գնչուների, ուկրաինացիների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Ռազմական հանցագործություններ Կատեգորիա:Բնակչության տեղահանում Կատեգորիա:Մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ
Բուլինինո (գյուղ, Վելիկոլուկսկի շրջան)
Բուլինինո (Булынино), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Վելիկոլուկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 520 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Վելիկոլուկսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարինո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Մարինո (Марьино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 13 մարդ։
Գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևելյան մասում, Նովոդուգինից 19 կմ հարավ-արևմուտք, P134 «Ստարայա Սմոլենսկայա ճանապարհ»՝ Սմոլենսկ-Դորոգոբուժ-Վյազմա-Զուբցով մայրուղուց 13 կմ դեպի արևմուտք, Սլույա գետի ափին։ Նովոդուգինո երկաթուղային կայարանը գտնվում է գյուղից 19 կմ դեպի արևելք՝ Վյազմա-Ռժև գծի վրա։
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի մարտին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սնիգիրևկա (Բիստրիցայի վտակ)
Սնիգիրևկա (Снигиревка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վերխոշիժմենսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետի երկարությունը 65 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վյատկա գետն է, գետի ենթաավազանը Վյատկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Կամա գետն է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պատրիոտովկա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Պատրիոտովկա (Патріотівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պատրիոտովկա գյուղում բնակվում էր 242 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նիլս Ֆինզեն
1890 թվականին ավարտել է Կոպենհագենի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Եղել է Կոպենհագենի լուսաբուժության ինստիտուտի հիմնադիրն ու տնօրենը (1896-1904 թթ.)։
Աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են լույսի ֆիզիոլոգիական ազդեցությանն օրգանիզմի վրա։ Ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների կենսաբանական ազդեցության ուսումնասիրության և դրանք բուժիչ նպատակով օգտագործման համար արժանացել է Նոբելյան մրցանակի (1903 թ.)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Դանիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի համալսարանի շրջանավարտներ
Գալեն Կլավդիոս
Գալեն Կլավդիոս (Γαληνός, 131 թ. Պերգամոն, Փոքր Ասիա, -201 թ. Հռոմ), անտիկ բժշկագիտության դասականներից, հունական ծագում ունեցող հինհռոմեական բժիշկ, վիրաբույժ, փիլիսոփա. Գալենը ծանրակշիռ ավանդ է ներդրել գիտական բազմաթիվ դիսցիպլինների զարգացման բնագավառում, ներառյալ անատոմիան (կազմախոսությունը), ֆիզիոլոգիան (բնախոսությունը), պաթոլոգիան, ֆարմակոլոգիան (դեղագիտությունը) և նյարդաբանությունը, ինչպես նաև փիլիսոփայությունը և տրամաբանությունը.
Նրա՝ լայնորեն տարածված «Կլավդիոս Գալեն» (Claudius Galenus) անվանաձևը ի հայտ է եկել միայն Վերածննդի դարաշրջանում և որևէ ձեռագրում արձանագրված չէ. որոշ ուսումնասիրողներ համարում են, որ դա Cl. (Clarissimus) համառոտագրության թյուրըմբռնված ընդարձակումն է։
Հակիրճ տեղեկություններ
Լինելով հարուստ ճարտարապետի զավակ՝ Գալենը հիանալի կրթություն է ստացել, շատ է ճամփորդել, բժշկության ու բժշկագիտության վերաբերյալ ժողովել բազմաթիվ ու բազմապիսի տեղեկություններ։ Բնակություն հաստատելով Հռոմում՝ նա բուժել-բժշկել է հռոմեական վերնախավին, ժամանակի ընթացքում դարձել Հռոմի մի քանի կայսրերի անձնական բժիշկը։
Նրա տեսությունները եվրոպական բժշկագիտության մեջ տիրապետող են եղել տասներեք դար շարունակ։ Կապիկների ու խոզերի հերձման վրա հիմնված նրա անատոմիան գործածել են մինչև 1543 թվականին Վեսալիուսի «Մարդկային մարմնի կառուցվածքի մասին» գրքի հրատարակվելը, արյան շրջանառության մասին նրա տեսությունը գոյատևել է մինչև 1628 թվականը, երբ Վիլյամ Հարվեյը լույս է ընծայել «Անատոմիական հետազոտություն կենդանիների սրտի և արյան շարժման մասին» աշխատությունը ,, որտեղ նկարագրել է սրտի դերը արյան շրջանառության մեջ ։ Բժշկական ուսումնական հաստատությունների ուսանողները Գալենի աշխատություններն ուսումնասիրել են մինչև տասնիններորդ դարը ներառյալ։ Նրա ստեղծած տեսությունն այն մասին, որ ուղեղը նյարդային համակարգի միջոցով հսկում է մարմնամասերի շարժումները, մինչև օրս էլ կիրառելի է համարվում։
Գալենի ուսումնասիրություններից շատերը պահպանվել ու մեզ են հասել արաբերեն, հրեերեն, լատիներեն, հին հայերեն (գրաբար) թարգմանությունների շնորհիվ :.
Գալենն առաջինն է նկարագրել օրգանիզմի անատոմիաֆիզիոլոգիական ամբողջությունը։ Տվել է ուղեղի քառաբլուրների, թափառող նյարդի ու գանգուղեղային նյարդերից 7 զույգի նկարագիրը և ապացուցել, որ գլխուղեղն ու ողնուղեղն են շարժումների, զգացողության և հոգեկան գործունեության կառավարողները։ Նա գտնում էր, որ արյան շրջանառության կենտրոնը լյարդն է, որտեղ արյունը մշակվում է, ապա անցնում աջ սիրտը, տարածվում ամբողջ մարմնով և կլանվում հյուսվածքների կողմից։
Գալենը զբաղվել է նաև դեղագիտությամբ, ուսումնասիրել է բազմաթիվ դեղաբույսեր։ Նա 158 - 164 թթ. Պերգամոնում եղել է գլադիատորների դպրոցի, 164-ին Հռոմ տեղափոխվելուց հետո՝ Մարկոս Ավրելիոս կայսեր բժիշկը։
Պահպանվել է Գալենի միայն 100 աշխատություն (հիմնականում՝ բժշկական)։ Ամիրդովլաթ Ամասիացու «Օգուտ բժշկութեան» գրքում բազմաթիվ մեջբերումներ կան Գալենից։
Հին Հռոմում Գալենի պատկերով մետաղադրամ է հատվել։
Վաղ տարիներ
Գալենի (Γαληνός, Galēnos) անունը ծագում է «γαληνός»՝ «հանգիստ» ածականից։
Գալենն իր երիտասարդությունը նկարագրել է «Մտքի կապվածությունների մասին» աշխատության մեջ։
Նա ծնվել է 129 թվականի սեպտեմբերին։ Նրա հայրը՝ Նիկոնը, եղել է անվանի ու հարուստ ճարտարապետ, շինարար, հետաքրքրվել է փիլիսոփայությամբ, մաթեմատիկայով, տրամաբանությամբ, աստղագիտությամբ, գյուղատնտեսությամբ, գրականությամբ։ Գալանն իր հորը պատկերում-ներկայացնում է իբրև մի մարդու, ով չափազանց սիրալիր էր, պարզ, հասարակ, բարյացակամ։ Այն ժամանակներում նրանց բնօրրան Պերգամոնը եղել է մշակութային, մտավոր նշանակալի կենտրոն, հռչակված իր գրադարանով, որը զիջում էր միայն Ալեքսանդրիայի գրադարանին և դեպի իրեն էր ձգում ինչպես ստոիկներին, այնպես էլ պլատոնականներին։ Գալենը պերգամոնցի փիլիսոփաներին ներկայացվել է 14 տարեկան հասակում։ Փիլիսոփայության նրա պարապմունքները ներառում էին այդ ժամանակներում գոյություն ունեցած փիլիսոփայական բոլոր համակարգերը՝ ներառյալ Արիստոտելի ուսմունքը և էպիկուրականությունը։ Հայրն ուզում էր, որ տղան դառնա փիլիսոփա կամ քաղաքագետ և ձգտում էր օգնել նրան խորամուխ լինելու փիլիսոփայության ու գրականության հարցերի մեջ։ Գալենը վերոնշյալ աշխատության մեջ պնդում է, որ մոտավորապես 145 թվականին հայրը տեսել է մի երազ, որտեղ բժշկության աստված Ասկլեպիոսը (Էսկուլապը) Նիկոնին հանձնարարել է տղային ուղարկել բժշկություն ուսանելու։ Հայրը գումար չի խնայել, և Գալենը 16 տարեկանից սկսել է բժշկություն ուսումնասիրել Պերգամոնի ասկլեպիոնում, որտեղ սովորել է չորս տարի։ Ասկլեպիոնը միաժամանակ և՛ տաճար էր, և՛ հիվանդանոց, որտեղ կարող էր այցելել ցանկացած հիվանդ և քուրմերի խնամքն ու օգնությունը հայցել ու ստանալ։ Այստեղ բուժվելու էին գալիս մինչև անգամ Հռոմից։ Տաճարը նաև ապաստան էր դարձել այնպիսի նշանավոր մարդկանց, ինչպես պատմիչ Աուլուս Կլավդիոս Քարաքսը, հռետոր Էլիաս Արիստիդեսը, սոֆիստ (սոփեստ) Անտոնիոս Պոլեմոնը, կոնսուլ Ռուֆին Կուսպիուսը ։