cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միլոշ Ստամենկովիչ
Կենսագրություն
2013 թվականին դարձել է Երևանի «Արարատ» ակումբի խաղացողներից ։ Հաջորդ մրցաշրջանում տեղափոխվել է Գյումրու (Լենինականի) «Շիրակ» ակումբ։ Այդ ակումբի հետ դարձել է Հայաստանի փոխչեմպիոն։
2016 թվականի հունիսին պայմանագիր է կնքել Կամենսկի «Ստալ» ակումբի հետ, որը հանդես էր գալիս Ուկրաինայի պրեմիեր լիգայում։ Պայմանագիրը կնքվել է «2+1» սխեմայով ։
2017 թվականին պայմանագիր է կնքել Պավլոդարի «Իրտիշ» ակումբի հետ ։ Ուղիղ մեկ տարի անց ամուսնացել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շիրակի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արարատ-Արմենիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կուբանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իրտիշի ֆուտբոլիստներ
Յուրի Սկորիկով
Յուրի Իվանովիչ Սկորիկով (Юрий Иванович Скориков, ), խորհրդային գեղանկարիչ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Յուրի Իվանովիչ Սկորիկովը ծնվել է 1924 թվականի հուլիսի 4-ին Նալչիկ քաղաքում։ 1946-1952 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ 1952 թվականին ավարտել է ինստիտուտը պրոֆեսոր Մ. Ի. Ավիլովի արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի որակավորման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Նոր բերք» («Новый урожай») նկարը ։
Սկորիկովն ինստիտուտն ավարտելուց հետո շարունակել է պարապմունքները ստեղծագործական արվեստանոցում՝ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Ա.Մ. Գերասիմովի ղեկավարությամբ։ 1952 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Նա ստեղծել է ժանրային և պատմական նկարներ, դիմանկարներ, բնանկարներ՝ հիմնականում նվիրված Կուբանի մարդկանց և բնությանը, կազակների պատմության հերոսական էջերին։
1954 թվականին ընդունվել Է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
1957 թվականին Սկորիկովը ստեղծել է «Թամանյան արշավանք» («Таманский поход») շարքի առաջին նկարը ․ այս թեմայի մարմնավորման տարբերակների վրա շարունակել է աշխատել ողջ կյանքի ընթացքում։ Դասավանդել է Գեղարվեստի ակադեմիայում՝ պրոֆեսոր Ի. Ա. Սերեբրյանի արվեստանոցում։ 1950-ականների կեսերից Սկորիկովն ամեն տարի գարնանը և խորը աշնանը ապրել և աշխատել է Գորյաչի Կլյուչ քաղաքում գտնվող իր տան արվեստանոցում։
Մի քանի տասնյակ տարիների ընթացքում ՌԽՖՍՀ Նկարիչների միության ստեղծագործական ամառանոցում նա ղեկավարել է նկարիչների խմբեր։ Սկորիկովն այստեղ ստեղծել է հարյուրավոր ստեղծագործություններ՝ նվիրված նախալեռնային բնության գեղեցկությանը, ինչպես նաև բազմաթիվ էտյուդներ՝ իր գլխավոր «Թամանյան արշավանք» նկարի համար։ Նրա ստեղծագործություններից են՝ «Էտյուդ» (1953), «Ա. Ա. Պոչինկովի դիմանկարը» (1954), «1918 թվական» («Год 1918-й») (1960), «Թամանյան արշավանք» (1960), «Ս. Մ. Կիրովը Կովկասում«, «Նկարիչ Մ. Բ. Գրեկով», «Ռազմի դաշտում», «Կովկասի լեռներում» (բոլորը 1964), «Ցարիցինյան ճակատում», «Պարտիզաններ», «Զինվորական բարեկամություն» (բոլորը 1967), «Թամանյան բանակի շտաբ» (1975), «Պարտիզանական արահետներ» (1977), «1918 թվական» (1980), «Թամանյան արշավանք։ 1918 թվական» (1994) և այլն։
1980-ականների և 90-ականների սահմաններում Յուրի Սկորիկովի աշխատանքները Լենինգրադի նկարիչների աշխատանքների ցուցադրությունների կազմում ներկայացվել են եվրոպացի հանդիսատեսին արտասահմանյան մի շարք ցուցահանդեսների ժամանակ  ։
Յուրի Սկորիկովը մահացել է 1994 թվականի նոյեմբերի 19-ին։
Ծանոթագրություններ
<!--
Выставки
-->
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Լևոն Աբրահամյան (դերասան)
Լևոն Աբրահամի Աբրահամյան, հայ դերասան, ռեժիսոր, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978)։
Կրթություն
Լևոն Աբրահամյանը ծնվել է 1910 թվականի մայիսի 11-ին Տաշքենդ քաղաքում։ 1926-1937 թվականներին աշխատել է Տաշքենդի, 1946-1953 թվականներին՝ Կիրովաբադի հայկական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, 1953 թվականից՝ Լենինականի պետական թատրոնի դերասան ։
1986 թվականին նկարահանվել է Օտար խաղեր ֆիլմում։ Գրել է պիեսներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաշքենդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:1910 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:1988 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 26 մահեր Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում մահացածներ
Աստվածաշեն
Աստվածաշեն (Չավուշթեփե Çavuştepe), հայկական նախկին բնակավայր Արևմտյան Հայաստանում՝ Հայոց ձորի գավառում, ներկայում՝ քրդաբնակ բնակավայր Թուրքիայի Հանրապետության Վանի մարզի Կղզի (Գյուրփընար) շրջանում ։
Անուն
Հնագույն ժամանակներից բնակավայրի անունը հայտնի է Աստվածաշեն անվանաձևերով։ Տարածված է եղել նաև Հայկաշեն, Ասպածաշեն, Ասպաշեն, Ասբաշեն անվանաձևերով ։
Բնակավայրի անվան ծագման վերաբերյալ առկա են մի շարք տեսակետներ։ Դրանք պահպանվել են տեղաբնակ հայերի ավանդազրույցներում, որոնք սկսել են ուսումնասիրվել հիմնականում սկսած 1860-ական թվականներից։ Դրանցից մեկի համաձայն, բնակավայրը կոչվել է Աստվածաշեն, քանի որ Հայկ նահապետի ժամանակներից բնակիչները կառուցում էին այն ժամանակի աստվածություններին նվիրված կառույցներ ու արձաններ ։
Մեկ այլ ավանդազրույցի համաձայն, երբ մ.թ.ա. 800-ական թվականներին Ասորեստանի թագուհի Շամիրիամն արշավեց Հայաստան, տեղի բնակչության զբաղմունքը երկաթագործությունն ու ոսկերչությունն էր և նրանք կառուցում էին այն ժամանակվա աստվածություններին նվիրված կառույցներ ու արձաններ, ուստի բնակավայրն էլ սկսել են անվանել Աստվածաշեն ։
Ուսումնասիրելով բնակավայրի անվան ծագումը՝ Խ. Լևոնյան նշում է, բնակավայրը կուռերի տեղ է եղել, բայց ըստ նրա, Աստվածաշեն անունը կնշանակի Աստծուց շինված։ Նա հայտնում է նաև, որ բնակավայրը Հայկ նահապետի ժամանակներում կոչվել է Հայկի անունով՝ անվանվելով Հայկաշեն ։
Հայտնի է, որ ամբողջ Հայկական բարձրավանդակում բազմաթիվ են կրկնվող տեղանունները, սակայն Աստվածաշեն անունըեզակի է և չի կրկնվում։ Ենթադրվում է, որ այն հանդիսանում է այս տարածքներում Հայկ նահապետի իրականացրած գործունեության խորհրդանիշը ։
Հայոց ցեղասպանությունից հետո թուրքական իշխանությունները բնակավայրն անվանել են Չավուշթեփե ։
Աշխարհագրություն
Աստվածաընկալը գտնվում է Կղզի բնակավայրից 2 կմ հյուսիս-արևելք` ծովի մակարդակից 1800 մ միջին բարձրության վրա։ Անգղ գետի աջակողմյան գյուղերից է ։
Պատմություն
Աստվածշեն բնավայրը հիմնադրվել է անհիշելի ժամանակներում։ Այդ մասին են վկայում տարածքում պահպանված բազմաթիվ պատմամշակութային հուշարձանները։ Ըստ հնությունների ուսումնասիրությունների՝ այն ունի հազարամյակների պատմություն։ Աստվածաշենում են գտնվել Վանի թագավորության ժամանակաշրջանով թվագրվող և մինչև ուշ միջնադար հասնող նյութական մշակույթի տարբեր ուղղվածության հուշարձաններ։ Աստվածաշենի ամենահռչակավոր պատմական կառույցը Հայկաբերդ բնակավայր-ամրոցն է, որն ունի հազարամյակների պատմություն ։
Թուրքական տիրապետության ժամանակաշրջան
Թուրքական տիրապետության ժամանակաշրջանում Աստվածաշենի պատմությունը մեծապես ներկայացված է հայերի նկատմամբ հալածանքներով, թալանով և ջարդերով ։
Աստվածաշենի բնակչությունը հարձակման է ենթարկվել նաև Օսմանյան կայսրության տարածքում հայերի նկատմամբ 1894-1896 թվականներին իրականացված Համիդյան ջարդերի ժամանակ ։
Իվանովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Իվանովսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Աստվածաշեն
Հայոց ցեղասպանություն
Հայոց ցեղասպանության ժամանակ թուրքերի և քրդերի կողմից հարձակման և ջարդերի է ենթարկվում նաև Աստվածաշեն գյուղը։ 1915 թվականի ապրիլի 6-ին թուրքական կառավարական զորքն ու քրդական զինված խմբերը հարձակվում են Աստվածաշեն գյուղի վրա, հայերի ջարդեր և թալան կազմակերպում։ Այդ մասին գրել են ժամանակի մամուլն ու իրադարձությունների ականատեսները։ Աստվածաշենից Նոր Բայազետի Ներքին Ղարանլուղ կոչվող գյուղում հաստատված Ասպատուրի կնոջ՝ Ոսկու վկայության համաձայն՝ թուրք զինվորները հավաքում են գյուղի 60 տղամարդու, տանում ջրաղացի մոտ, և 300 հոգով պաշարելով, սպանում։ Այդտեղ սպանում են նաև 3 կին (այլ տվյալներով՝ 4 կին)։ Դրանից հետո կանանց և երեխաների մի մասը փախնում է Վարագա լեռ, իսկ մյուս մասը թաքնվում մի քանի տներում։ Ականատեսի վկայությամբ իրենց խումբը 20 օր գտնվել է թուրքական զորքի գերության մեջ և ենթարկվել բռնությունների, իսկ մայիսի սկզբին կարողացել են փախնել։ Թուրքերը թալանել և ավերել են գյուղն ու իրենց հետ տարել երկու հայ կին։ Դրանից հետո, երբ հայ ֆիդայինները ժամանել են գյուղ, գյուղացիները տարբեր տեղերից հավաքվել են բնակավայրում։ 1-2 ամիս մնալուց հետո ստիպված են եղել հեռանալ գյուղից։ Հայտնի է, որ թուրքերն ու քրդերը սպանել են բազմաթիվ կանանց, այդ թվում նաև՝ հղի։ Նրանց արգանդը պատռելով, հանել են դեռևս չծնված երեխաներին և ամրացրել սրերի ծայրերին  ։ Հայտնի է, որ արդեն 1915 թվականի մայիսի 22-ի դրությամբ գյուղում մնացել էր ընդամենը 18 տղամարդ  ։
1915 թվականի ապրիլյան ջարդերի ու հուլիսյան բռնագաղթի հետևանքով Աստվածաշենը կրում է ահռելի մարդկային կորուստ։ 1916 թվականի հոկտեմբերի 15-ի դրությամբ գյուղում են եղել ընդամենը 13 հոգի ։
Հայոց ցեղասպանությունից փրկված աստվածաշենցիների թվաքանակը շատ քիչ է։ Նշվում է, որ 1916 թվականի օգոստոսին Նոր Բայազետի Ներքին Ղարանլուղ կոչվող բնակավայրում է հաստատվել աստվածաշենցի 1 տուն 3 անձով ։ Մեծ եղեռնից փրկված քիչ աստվածաշենցիները զոհեր են տվել նաև թուրքերի ու քրդերի դեմ հետագա կռիվների ժամանակ։ Աստվածաշենի այդպիսի բնակիչներից էր Վանի գնդի մարտիկ Ատոմ Պողոսյանը, որը զոհվել է 1918 թվականին Իգդիրի կռիվներում ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Աստվածաշեն բնակավայրում եղել են մեր թվարկությունից առաջ և մեր թվարկությունից հետո թվագրվող բազմաթիվ պատմամշակութային հուշարձաններ, որոնք պատմության համար մեծ արժեք ունեն։ Այդպիսի հուշարձաններից է հռչակավոր Հայկաբերդը և մերձակայքում գտնվող այլ հնավայրերը, որոնց մեծ մասը ներկայում ամբողջովին անհետացել են ։
Հայկաբերդ
Աստվածաշեն գյուղի ամենահեղինակավոր պատմական հուշարձանը Հայկաբերդ ամրոց-բնակատեղին է։ Այն հայտնի է նաև Սարդուրիխինիլի անունով։ Տեղակայված է գյուղի հյուսիսարևելյան եզրին գտնվող բլրաշարի արևմտյան հրվանդանաձև ծայրին։ Ամրոցը կազմված է երկու մասից՝ Վերին և Ներքին բերդերից։ Վերին բերդը գտնվում է արևելքում՝ ծովի մակերևույթից 1862 մետր բարձրության վրա։ Ներքին բերդը գտնվում է արևմուտքում՝ ծովի մակերևույթից 1849 մետր բարձրության վրա ։
Գոյութուն ունեն Հայկաբերդ ամրոցի հիմնադրման և ժամանակագրության մասին մի շարք տեսակետներ։ Համաձայն Մծուրք քաղաքում ծնված ասորի պատմիչ Մար Աբաս Կատինայի տեղեկության հիման վրա 18-րդ դարի հայազգի աշխարհագրագետ, Մխիթարյան միաբանության անդամ Ղուկաս Ինճիճյանի ենթադրության, Հայկաբերդը այն վայրն է, որտեղ Բելի դեմ հաղթական ճակատամարտից հետո Հայկը հիմնեց Հայք դաստակերտը, որի անունով շրջակա տարածքը կոչվեց Հայոց ձոր ։ Համաձայն այլ պատմիչների՝ Հայկաբերդը հիմնադրել է Վանի թագավորության արքա Սարդուրի Բ-ն՝ այն անվանելով Սարդուրիհուրդա կամ Սարդուրիխինիլի ։
Հայկաբերդը կառուցված է լեռնաճյուղի վրա և պայմանականորեն բաժանվում է երկու մասի՝ Վերին և Ներքին ամրոցներ։ Վերին ամրոցը ներքևի հատվածից բարձր է շուրջ 30 մետրով։ Այստեղ գտնվում է Խալդի աստծո տաճարը, որն ունի 80 x 65 մետր մակերես։ Ներկայում գրեթե ավերված է, մասամբ պահպանվում են հիմքերը։ Ներքին հատվածը ստորոտից բարձր է շուրջ 50 մետրով և ունի 430 x 75 մետր մակերես ։ Ընդհանուր առմամբ ամրոցն ունի 1 կիլոմետր երկարություն ունեցող շրջապարիսպ, որի յուրաքանչյուր 6-10 մետրը մեկ հզորացված է եղել ուղղանկյուն որմնահեցերով։ Ամրոցի երկու հատվածները միմյանց հետ կապված են եղել մեջտեղում գտնվող դարպասով։ Ստորին հատվածում գտնվում է Վանի թագավորության դիցարանի ներկայացուցիչ բժշկության աստված Իրմուշինի տաճարի ավերակները, ինչպես նաև արևելքից արևմուտք տեղակայված մի շարք շինությունների մնացորդներ։ Շինությունների մի մասը նայելիս են եղել գլխավոր փողոցի կողմը։ Առկա են վիմափոր հորեր և կարասների սրահը, որի ներսում հսկայական կարասները դասավորված են չորս շարքով ։
Նահատակ հնավայր
Հայկաբերդի հարավային կողմում գտնվող բլրի վրա՝ փոքր հարթության կա, որին հայերը անվանում էին նահատակ։ Քրդերն այն կոչում էին շեհիդ՝ փոխառելով և թարգմանելով հայկական անունը։ Երկու ժողովուրդներն էլ խուսափում էին այս վայրում ոչխար արածեցնելուց, քանի որ տարածված ավանդազրույցների համաձայն ոչխարներն այնտեղ կսատկեին։ Ավանդության համաձայն այստեղ է Հայկի նահապետի կողմից նետահարվել Բելը ։
Խազինի դար հնավայր
Խազինի դար անունը կրող հնավայրը գտնվում էր Հայկաբերդ ամրոցից հյուսիս-արևմուտք:Այստեղ կատարված պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են հնագիտական շերտեր ։
Թլալոսի քար Ժայռախաչեր
Թլալոսի քար անունը կրող ժայռախաչերն իրենցից ներկայացնում են խաչաքանդակների մեծ խումբ, որոնք գտնվում են Հայկաբերդի բլրաշարի ծայրհարավարևմտյան անկյունում առկա հարավահայաց և հարավարևմտահայաց ժայռերին, ծովի մակարդակից 190 մ բարձրության վրա։ Ժայռախաչերից մի քանիսն ունեն արձանագրություններ, որոնցից թվակիրները վերաբերում են 1456, 1476 և 1483 թվականներին։ Որոշ ժայռախաչերին կից պահպանվել են նաև նվիրատուների անունները ։
Սուրբ Դետ հնավայր
Հայկաբերդի հարավային կողմում է գտնվել Սուրբ Դետ անունով կոչվող վայրը։ Ըստ ավանդության՝ այստեղ է դրվել Հայկի կողմից նետով խոցված Բելի մարմինը, որպեսզի ժողովուրդը դիտեն։ Այստեղ է գտնվել նաև մատուռ, որտեղ հայերն ուխտագնացության նպատակով այցելում էին՝ իրենց հետ տանելով հավկիթ ։
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի
Աստվածաշենում է գտնվել Սուրբ Ստեփանոս անունով կոչվող հայկական առաքելական եկեղեցի։ Ըստ տեղեկությունների՝ այն կառուցվել է 15-րդ դարում  ։ Հայտնի է, որ 1616 թվականին Մարտիրոսի կողմից օտար ազգության ներկայացուցիչներից ձեռք է բերվում հնագույն հայկական ձեռագիր և հանձնվում Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցուն ։
1894-1896 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացվող Համիդյան ջարդերի ժամանակ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին թալանվում և ավերվում է ։
2004 թվականին Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի ուսումնասիրությունների ժամանակ Աստվածաշեն գյուղի արևելյան եզրին դեռևս նշմարվում էին Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու մեկ որմի հետքերը։ Ըստ այդ ուսումնասիրության՝ ամենայն հավանականությամբ ժամանակին եկեղեցին երեսապատված է եղել դեղնավուն սրբատաշ կրաքարով ։
Գերեզմանոց
Աստվածաշեն գյուղի մոտավորապես 100 մետր արևելք՝ Հարատենց բնակավայր տանող ճանապարհի ձախ կողմում էր գտնվում հայկական մեծ գերեզմանոցը։ Այն տեղակայված էր ծովի մակարդակից 1783 մ բարձրության վրա ։
Գերեզմանոցի մասին տարբեր ժամանակներով թվագրվող հիշատակություններ են պահպանվել։ 1883 թվականին կատարված անդրադարձի մեջ հատուկ նշվել է գերեզմանոցի շատ մեծ լինելու հանգամանքը և որ այնտեղ առկա էին յուրահատուկ բազմաթիվ տապանաքարեր, այդ թվում՝ տարբեր ձևի և գույնի խաչքարեր ։
2004 թվականին Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամն Աստվածաշենում իրականացրել էր ուսումն ասիրություններ, ըստ որի՝ պատմական հայկական գերեզմանոցն ամբողջությամբ ոչնչացվել էր, իսկ տարածն օգտագործվում էր որպես արտ։ Ուսումնասիրողները դաշտի մեջ հայտնաբերել էին ընդամենը մի քանի սալատապանի բեկորներ և քառանկյուն կոթողի վնասված պատվանդան ։
2004, 2013 և 2014 թվականներին Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամը հայկական գերեզմանոցի պարսպապատի քարերից ու տապանաքարերից և խաչքարերից հայտնաբերել էր Աստվածաշեն, Խեք, Էրեմեր, Հարատենց, Խոսպ և Հնդստան բնակավայրերի տների պատերի։ Քուրդ բնակչությունն այն օգտագործել էր որպես շինանյութ ։
Ջրաղաց
Հայտնի է, որ Աստվածաշենում եղել է ջրաղաց։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ թուրքական զորքը բնակավայրի 60 հայ տղամարդու տանում է ջրաղացի մոտ և 300 հոգով շրջապատելով սպանում։ Տղամարդկանց հետ սպանվում են նաև 4 հայ կին ։
Բնակչություն
Աստվածաշենը, ունենալով հազարամյակների պատմություն, ըստ տարբեր դարերով թվագրվող հայտնաբերված հուշարձանների ուսումնասիրությունների, այդ թվում՝ գերեզմաններ, եղել է հայաբնակ բնակավայր։ Այլ ազգությունները, ի դեմս քրդերի, սկսել է Աստվածաշենում հաստատվել 1860-ական թվականներից։ Աստվածաշենում բնակություն էին հաստատել Բրուքի աշիրեթին պատկանող քրդերը։ Ի սկզբանե, նրանց թվաքանակը էականորեն զիջում էր հայ բնակչության թվաքանակին, սակայն արդեն  1910-ական թվականներին քրդերի թվաքանակը կտրուկ աճեց և գրեթե հավասարվեց հայ բնակչության թվաքանակին ։
Բնակավայրի հայ ազգաբնակչությունը մարդկային մեծաթիվ կորուստներ է ունեցել Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ 1915 թվականի ապրիլին թուրքերի ու քրդերի կողմից հայերի նկատմամբ իրականացված ջարդերին գյուղի բնակչությունը մեծ կորուստներ է ունենում, իսկ փրկվածները ստիպված են լինում հեռանալ գյուղից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կոլյակու
Կոլյակու (Koljaku), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գագիկ Աբրահամյան
Գագիկ Արշավիրի Աբրահամյան, հայ գործարար։ Հայաստանի խորհրդարանի պատգամավոր։
Արա Աբրահամյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
Գագիկ Աբրահամյանը ծնվել է 1956 թվականին, Վայոց ձորի մարզի Մալիշկա գյուղում ։ Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։
Կրթություն և գործունեություն
1972-1977 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ ռադիոէլեկտրոնիկայի ինժիների մասնագիտությամբ։ 1977-1980 թվականներին եղել է Երևանի «Էլեկտրոն» գործարանի ինժեներ-տեխնոլոգ։ 1980-1981թվականներին, նույն գործարանի Մալիշկայի արտադրամասի ինժիներ_տեխնոլոգ։ 1981-1982 թվականներին եղել է «Նեյրոն» գործարանի արտադրության բաժնի պետի տեղակալ, իսկ 1982-1984 թվականներին «Դվին» արտադրամասի բաժնի պետ։ 1984-1993 թվականներին աշխատել է «Դվին»-ի Մալիշկայի մասնաճյուղի տնօրեն։ 1993-1998 թվականներին, «Շողակն» ՊՓԲԸ -ի տնօրենն է եղել։ 1998-2007 թվականներին հիմնադրել և ղեկավարել է «Դի Սի Էլ» հայկական ադամանդագործական ասոցիացիայի ՓԲԸ-ի տնօրենների խորհուրդը։ Իսկ 2001-2007 թվականներին նախագահել է «Ջեյ Սի Էլ» հայկական ոսկերչական ասոցիացիայի տնօրենների խորհուրդը։
Քաղաքական գործիչ
1990-1995 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ-ի Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, 1995-1999 թվականներին՝ ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է։ Անդամակցել է ՀՀՇ-ին։ 2002-2004 թվականներին, նշանակվել է Կորեայի Հանրապետությունում Հայաստանի գլխավոր հյուպատոս։ 2006 թվականից ընտրվել է Շվեյցարիայի հայ ոսկերիչների միջազգային ասոցիացիայի նախագահ։ 2007 թվականի մայիսի 12-ին վերընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր։ Պետաիրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է ։ ՀՀԿ անդամ։
Պարգևներ
Բարեկամության շքանշան (Ռուսաստան, 2015 թվականի սեպտեմբերի 22), Ռուսաստանի Դաշնության հետ բարեկամության ամրապնդման և համագործակցության, տնտեսական և մշակութային կապերի զարգացման գործում մեծ ներդրման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
Ժակ-Լորան Ագաս
Ժակ-Լորան Ագաս (Jacques-Laurent Agasse, ), շվեյցարացի նկարիչ, ով հիմնականում ստեղծագործել է անիմալիստիկայի և բնանկարի ժանրերում։
Կենսագրություն և ստեղծագործական ուղի
Ժակ-Լորան Ագասը ծնվել է 1767 թվականի ապրիլի 24-ին շվեյցարական Ժնև քաղաքում՝ վաճառականի ընտանիքում։ Նկարչական առաջին դասերը Ագասը ստացել է ժնևյան նկարչական դպրոցներից մեկում։ 1786 թվականին, երբ ապագա նկարիչը 9 տարեկան էր, տեղափոխվում է Փարիզ, որպեսզի ուսումնառությունը շարունակի ֆրանսիացի նկարիչ, ֆրանսիական գեղանկարչության մեջ նեոկլասիցիզմի ուղղության հիմնադիր Ժակ Լուի Դավիդի մոտ։ Ժակ-Լորանը հայրենիք է վերադառնում երբ Ֆրանսիայում սանձազերծվում է Մեծ հեղափոխությունը։
Ժակ-Լորան Ագասը ծանոթանում է Ջորջ Փիթթի հետ, ով Ռիվերսի ապագա լորդն էր. նրա հետ ուղևորվում է Միացյալ Թագավորություն, որտեղ ծանոթանում է անգլիացի նկարիչների ստեղծագործություններին ։ 1800 թվականից վերջնականապես հաստատվում է Լոնդոնում։ Այստեղ սկսում է զբաղվել մասնագիտությամբ՝ նկարելով հիմնականում ձիերի և շների։ Ժակ-Լորան Ագասին հիմնականում հրապուրում են էկզոտիկ կենդանատեսակները, որոնց նա հետևում և նկարում է Լոնդոնի կենդանաբանական այգում։ Հետո նաև նկարիչը ստեղծում է բնանկարներ, ժանրային կտավներ։
Ժակ-Լորան Ագասն իր մահկանացուն կնքում է 1849 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Լոնդոնում՝ ութսուներկու տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ Կատեգորիա:18-րդ դարի անգլիացի նկարիչներ
Կազարկի (գյուղ, Ուստ-Կուտսկի շրջան)
Կազարկի (Казарки), գյուղ Ռուսաստանի, Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 914 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1652 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի բնակավայրեր
Միր Մահմուդ Հոթաքի
Միր Մահմուդ Հոթաքի (میر محمود هوتک), կամ Շահ Մահմուդ Ղիլջի (شاه محمود غلجي),, Հոթաքիների դինաստիայի աֆղանական կառավարիչ։ Գրավել է Սեֆյան Պարսկաստանը (1501-1722), տապալել Սեֆյանների դինաստիան և դարձել Իրանի շահ։ Իշխել է մինչև մահը՝ 1725 թվականը ։
Կենսագրություն
Եղել է Միր Վայիս Հոթաքիի ավագ որդին, ով Ղիլջի փաշթոների ցեղապետն էր։ 1709 թվականին Միր Վայիսը իր բնակատեղի է հրավիրել Քանդահարի կառավարիչ Գյուրգեն խանին, սպանել նրան և իրեն անկախ հռչակել ։ Սա սուննի աֆղանների խոշոր ընդվզումն էր շիա պարսիկների դեմ ։ Միր Վայիսի մահից հետո (1715), նրան հաջորդեց եղբայր Աբդուլ Ազիզը։ Վերջինս 1717 թվականին սպանվեց Միր Մահմուդի կողմից, ով դարձավ ցեղի առաջնորդը։ 1721 թվականին Մահմուդն իր տիրույթներին միացրեց Քերմանը և արշավեց Սպահան ։
Պարսկաստանի նվաճում
1721 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Միր Մահմուդը հաստատվեց պարսից մայրաքաղաքից ոչ հեռու՝ Գուլնապատի դաշտում, իսկ Հուսեյն շահը ապավինեց Սպահանի միջնաբերդին։ Շահն անգամ ներս չթողեց Նոր Ջուղա քաղաքի բնակչությանը, որը հայտնվել էր քաղաքի պարիսպներից դուրս՝ Զայանդե գետի մյուս ափին։ Երբ պարսիկները Ֆահրապատի ճակատամարտում տանուլ տվեցին, հայերը ներկայացան աֆղանական ճամբար, ապա և տվեցին նրա պահանջած 70,000 թուման հարկը։ Քիչ անց Սպահան մայրաքաղաքում սկսեց սով, որը խլեց 20,000 մարդու։ Շահն անձնատուր եղավ. քաղաքի դատպասները բացվեցին 1722 թվականի մայիսի 13-ին։ Այլ աղբյուրների համաձայն քաղաքը գրավվել է հոկտեմբերի 12-ին, որից հետո աֆղանները կոտորել են 600,000 բնակչի ։ Հայերի հանդեպ թշնամացած պարսիկները սպանեցին Նոր Ջուղայի հինգ բնակչի, ովքեր այցելել էին աֆղանական ճամբար։ Հոկտեմբերի 23-ին Մահմուդը դարձավ պարսից շահ ։
Իր կառավարման առաջին իսկ օրերին Մահմուդը բարեսիրտություն դրսևորեց՝ լավ վերաբերվելով գերեվարված թագավորական ընտանիքին և սնունդ բերելով մայրաքաղաք։ Նոյեմբերին Հուսեյնի որդի Թահմասպը հեռացավ Մազանդարան և իրեն շահ հռչակեց։ Նրա մայրաքաղաքը դարձավ Թավրիզը (Ատրպատական)։ Մահմուդը բանակ ուղարկեց Ղազվին՝ կռվելու Թահմասպի դեմ։ Պարսից արքայազնը փախավ և աֆղանները հաղթանակով վերադարձան Սպահան։ Օգտվելով այս քաոսային իրավիճակից՝ Իրան արշավեցին օսմանյան զորքերը։ Օգտվելով հարմար առիթից՝ ազատագրության կոչով հանդես եկավ նաև հայ հոգևոր և ազնվական վերնախավը. ազատագրական շարժումներ սկսեցին Սյունիքում (1722-1730) և Արցախում (1724-1731)։ Հայերը վրաց Վախթանգ VI թագավորի հետ դաշնակցելով՝ նամակ գրեցին ռուսաց կայսր Պետրոս Մեծին։ Կարճ ժամանակ անց ռուսները սկսեցին Կասպիական արշավանքը։ Նվաճելով Կասպից ծովեզերքը՝ ռուսները կանգ առան։ Օսմանյան զորքերը գրավեցին Թիֆլիսը, Գանձակը, իսկ 1724 թվականին մոտեցան Երևանի մատույցներին։ Երևանի ինքնապաշտպանությունից հետո քաղաքն ի վերջո անձնատուր եղավ։ Ռուս-թուրքական պայմանագրի համաձայն Դերբենդը, Բաքուն, Գիլանը, Մազանդարանը և Աստարաբադը անցնում էին Ռուսաստանին, իսկ Երևանը և Թավրիզը՝ իրենց նահանգներով՝ Օսմանյան կայսրությանը։ Երևանի գրավումից հետո թուրքական բանակը մտավ Պարսկահայք և Ատրպատական՝ Մակու, Խոյ, Մարաղա, Ուրմիա, Թավրիզ։ Հայերի երկարամյա դիմադրությունից հետո օսմանյան բանակը իրեն ենթարկեց ողջ Հարավային Կովկասը։
Մահ
Այն բանից հետո, երբ օսմանյան զորքերը գրավեցին նաև Համադանը և Լոռեսթանը, Պարսկաստանի ներսում սկսեցին նոր անախորժություններ։ Միր Մահմուդը հրամայեց սպանել Սեֆյան տոհմի 39 ներկայացուցչի, այդ թվում՝ Սուլթան Մահմուդի 11 որդիներին։ Երիտասարդ տարիքում տիրանալով Պարսկաստանին՝ քսանութամյա Մահմուդի առողջությունը վատթարացավ։ 1725-ի ապրիլի 22-ին, մի խումբ աֆղանական սպաներ բանտից ազատեցին Մահմուդի հորեղբորորդի Աշրաֆ Խանին։ Պալատական հեղափոխությունից երեք օր անց Մահմուդը մահացավ՝ կա՛մ իր հիվանդությունից, կա՛մ շնչահեղձ եղավ ։
Միր Մահմուդը հատել է դրամներ, որոնցում ընդգծել է իր սուննի լինելը՝ ի հեճուկս շիա պարսիկների։ Դա զգացվում է դարձերեսի արաբերեն վկայությունից՝ لَا إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهُ وَأَشْهَدُ ومُحَمَّدٌ رَسُولُ ٱللَّٰهِ՝ չկա աստված ալլահից բացի և Մուհամմադը նրա մարգարեն է. շիաները Ալիին և տասնմեկ մյուս իմամներին համարել են Մուհամմադի մարգարեության շարունակողները։
Միր Մահմուդի նվաճումները կարևոր հետք թողեցին աֆղանների (փուշթուներ) ազգային ինքնագիտակցության վրա։ Նրանց՝ որպես ազգի ու ժողովրդի վերջնական ձևավորումը կայացավ Միր Մահմուդի մահից որոշ ժամանակ անց. աֆղաններին Իրանից քշած Նադիր շահի սպանությունից հետո ստեղծվեց աֆղանական նոր պետություն՝ Դուրանի կայսրությունը (1747-1823), ապա և՝ Աֆղանստանի էմիրությունը (1823-1926) և Աֆղանստանի թագավորությունը (1926-1973)։ Դրանցում աֆղանների կողքին ապրում էին նաև տաջիկները և հազարաները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի ղեկավարներ Կատեգորիա:Աֆղանստանի ղեկավարներ Կատեգորիա:Աֆղանստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ
Կոտովկա (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)
Կոտովկա (Котівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոտովկա գյուղում բնակվում էր 90 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
1,039/Smoothed Out Slappy Hours
1,039/Smoothed Out Slappy Hours, Green Day պանկ ռոք խմբի ամերիկյան հին երգերի հավաքածու, թողարկված 1991 թվականին։
Ալբոմ
Հաճախ այս ալբոմը համարվում է խմբի առաջին ալբոմը, բայց դա իրականում այդպես չէ։ Նրանց առաջին ալբոմը 39/Smooth-ն էր, 1,039/Smoothed Out Slappy Hours-ը ներառում է տարբեր երգեր և երկու մինի ալբոմ, որոնք խմբի կողմից թողարկվել են 1980-1990-ական թվականներին (Slappy և 1,000 Hours)։ Այդ երկու ալբոմների անունները միացրել են իրար և ստացել «1,039/Smoothed Out Slappy Hours»։
1,039/Smoothed Out Slappy Hours-ը վերահրատարակվել է 2004 թվականին։ 2010 թվականի օգոստոսին ԱՄՆ-ում վաճառվել է 1,039/Smoothed Out Slappy Hours-ի 632 000 կրկնօրինակ։
Չնայած նրան, որ այս ալբոմը ի սկզբանե թողարկվել էր ''Lookout! Records լեյբի կողմից, 2005 թվականի օգոստոսին, Green Day-ը ստացավ իրավունք Lookout! Records-ից չվճարված հոնորարի պատճառով։ Ալբոմը թողարկվել է որպես «Studio Albums 1990-2009»-ի բոքս սեթ։ Եվրոպայում ալբոմը թողարկվել է Epitaph Records''-ի կողմից և մինչև օրս շարունակվում է վաճառվել։
Ալբոմի շապիկը նկարել է Rancid խմբից Թիմ Սթրոնգը։
Երգերի ցանկ
Երաժշտությունների հեղինակ՝ Green Day, բառերի հեղինակ՝ Բիլի Ջո Արմսթրոնգ (բացառությամբ «Knowledge» և «I Was There» երգերի)։
Ձայնագրության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Իվաշկովիցա (այլ կիրառումներ)
Իվաշկովիցա, կարող է վերաբերել՝
Ճոճիանի (Դմանիսի շրջան)
Ճոճիանի (ჭოჭიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Դմանիսի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դմանիսի շրջան
Իվոտկա (այլ կիրառումներ)
Իվոտկա, կարող է վերաբերել՝
Աստերոիդների դաս A
Աստերոիդների դաս A, դա համեմատաբար հազվագյուտ աստերոիդների դաս է, որը գտնվում է աստերոիդների գոտու ներքին մասերում (2005 թվականից հայտնաբերված են ընդամենը 17 այս դասի աստերոիդներ)։
Այս մարմինների ինֆրակարմիֆ սպեկտրները 0,7 և 1,05 մկմ ալիքի երկարության ժամանակ ցույց են տալիս, որ նրանք հարուստ են այնպիսի միներալներով, ինչպես օլվինն է։ Օլվինի հայտնաբերումը աստերոիդներում չափազանց կարևոր նշանակություն ունի։ Օլվինը ձևավորվում է մագմայի շերտավորման (դիֆֆերենցիացիա) ժամանակ։ Դա նշանակում է, որ աստերոիդը անցյալում ենթարկվել է բարձր ջերմաստիճանների ազդեցության, այսինքն եղել է մասնակիորեն կամ ամբողջապես հալված վիճակում։ Այս աստերոիդները ունեն կարմրավուն գույն սպեկտրի տեսանելի հատվածում։
Այս մարմինների դասը ունի 0,13 և 0,35 ալբեդո։
Այս տիպի աստերոիդների օրինակներ են (246) Ասպորինան (տրամագիծը 70 կմ) և (446) Էտերնիտաս (տրամագիծը 52 կմ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Բուբիո
Բուբիո (Bubbio), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 898 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 57 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14051։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։ Բնակչության հովանավորն է Սուրբ Սիմոնե իլ Կանանեոն։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 28-ին։
Մայիսյան (Շիրակի մարզ)
Մայիսյան (նախկին անվանումը` Օրթաքիլիսա), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից 1 կմ հյուսիս։ Մայիսյան է վերանվանվել 1946 թվականի ապրիլի 26-ին ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Մայիսյանի մշտական բնակչությունը կազմել է 1682, առկա բնակչությունը` 1567 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկի, շաքարի ճակնդեղի, կերային կուլտուրաների մշակությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մայիսյանի կենտրոնում է գտնվում VII դարի Տիրանավոր Սբ. Աստվածածին եկեղեցին և Սբ. Ավետարան մատուռը, որը վերականգնվել է ճարտարապետ Սասուն Գրիգորյանի կողմից ղեկավարած Լենինականի գիտա-վերականգնման արտադրության հատուկ արվեստանոցը։
Հուշարձանի հյուսիս արևելյան անկյունում տեղադրված է ուղղանկյուն (4,05մ x 1,80մ), թաղածածկ օժանդակ սենյակ։ Կառույցը լուսավորվել է խաչաթևերի վրա բացված, դեպի ներս լայնացող լուսամուտներով։ Արևելյան լուսամուտը ներսից և դրսից շրջանաձև է, իսկ հյուսիսային և արևմտյան շրջանաձև լուսամուտները դրսից ուղղանկյուն են։ Անտարակույս է, որ ուղղանկյուն այս ձևը վերակառուցման արդյունք է, քանի որ վերաշինված օժանդակ սենյակի լուսամուտը նույնպես ուղղանկյուն է, իսկ խորանը գմբեթարդի փոխսարեն ծածկված է հորիզոնական սալով։
Արևմտյան մուտքը (1,32մ լայնությամբ) ներսից ավարտվում է կիսաշրջանաձև կամարով։ Դրսից մուտքի մանրամասներից պահպանվել են միայն որմնասյուները։ Հուշարձանը մուտք է ունեցել նաև հարավային։ խաչաթևից, վերանորոգված պատի կենտրոնում մուտքի կողային պատերից պահպանվել է երկու քար, և որմնախարիսխն էլ այդ մասում ընդհատված է։
Գմբեթատակ հիմքի անկյուններում տեղադրված որմնասյունւերով ու դեկորատիվ հարդարանքով (արևելյան պսակի և քիվի զարդանախշ) հուշարձանն ուղղակիորեն կապվում է VII դարի II կեսի շինությունների հետ' Կարմրավոր, Փարպի, Զվարթնաg։ Այս հանգամանքը թույլ է աալիս Մայիսյան գյուղի Տիրանավոր եկեղեցին դիտել որպես VII դարի II կեսի կառույց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ախուրյանի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր
Ֆրանչեսկա Ման
Ֆրանչեսկա Ման (Franciszka Mann, հայտնի է նաև որպես Rosenberg-Manheimer, Manheimer, Man, Mannówna, ), լեհ-հրեա բալետի պարուհի, հայտնի է Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում իր գործողությունների համար: Նոր ժամանած բանտարկյալների հետ Մաննը պետք է գնար գազի խցիկ: Սակայն, Ֆրանչեսկան կարողացել է վերցնել հսկիչներից մեկի զենքը: Մահից առաջ համակենտրոնացման ճամբարի մյուս կանանց հետ  կարողացել են սպանել և վիրավորել մի քանի նացիստների :
Կենսագրություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ Ֆրանչեսկա Մանն ապրել է Վարշավայում և զբաղվել բալետով: Մտերիմ է եղել հայտնի երգչուհի Վերա Գրանի և դերասանուհի Ստեֆանիա Գրոջինսկայի հետ: 1939 թվականին Բրյուսելի պարային մրցույթում զբաղեցրել է չորրորդ տեղը, որին մասնակցել է բալետի 125 երիտասարդ պարող  : Լեհաստանում (թե՛ դասական, թե՛ ժամանակակից ռեպերտուար) Եղել է իր ժամանակի ամենագեղեցիկ ու խոստումնալից երիտասարդ պարողներից մեկը  : Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Ֆրանչեսկան դարձել է Վարշավայի գետտոյի բանտարկյալներից մեկը:
Մահը Օսվենցիմում
Իրադարձությունների վերաբերյալ կա միմյանցից տարբերվող մի քանի տարբերակ: Երկու հիմնական աղբյուրներից են ճամբարի նախկին կալանավորներ Ֆիլիպ Մյուլլերի և Եժի Տաբայի հիշողությունները, ինչպես նաև այդ ժամանակների արխիվային փաստաթղթերը: Ըստ նրանց վկայության՝ 1943 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Օսվենցիմ է ժամանել 1700 լեհ-հրեաներով լցված գնացքը, որոնց թվում էր նաև Ֆրանչեսկա Մանը: Նոր ժամանողներին չեն գրանցել որպես բանտարկյալների: Նրանց տեղեկացրել են, որ տեղափոխվելու են մեկ այլ համակենտրոնացման ճամբար, սակայն նրանք առաջին հերթին պետք է ախտահանման պրոցեդուրա անցնեն: Նրանց տեղափոխել են գազի խցիկ ունեցող սենյակներից մեկը և հրամայել հանել հագուստը: Որոշ վկայությունների համաձայն՝ հագուստը հանելիս Մանը սկսել է պարել, և գրավելով հսկիչների ուշադրությունը, կարողացել է վերցնել նրանցից մեկի ատրճանակը: Ֆրանչեսկան կարողացել է երեք կրակոց արձակել՝ սպանելով սպա Յոզեֆ Շիլինգերին (Josef Schillinger) և վիրավորել Վիլհելմ Էմերիխին : Ըստ Եժի Տաբուի՝ Մանը ոգեշնչման աղբյուր է դարձել մյուս կանանց  գործողությունների համար: Եժին պնդում է, որ նացիստներից մեկը կորցրել է քիթը, մի քանի զինվորներ զրկվել են գլխամաշկից: Սակայն, ըստ փաստաթղթերի, միակ զոհերն են եղել Շիլինգերն ու Էյխմանը:
Ըստ տարբերակներից մեկի` բանտարկյալ կանանց ավտոմատներով սպանել են աղմուկի վրա ներս մտած զինվորները: Մյուսները պնդում են, որ կանանց դուրս են տարել և մահապատժի ենթարկել, իսկ Ֆրանչեսկան ինքնասպան է եղել սպայից խլած ատրճանակով:
Կան այլ տարբերակներ, ըստ որոնց գործողությունը տեղի է ունեցել ոչ թե գազի խցիկի մոտ, այլ փողոցում, իսկ ՍՍ-ական Շիլինգերն ու Էյխմանը հարբած են եղել: Ամսաթվերի աննշան անհամապատասխանություններ նաև կան : Տարիների ընթացքում Ֆրանչեսկա Մանի պատմության մասին լուրեր ու ենթադրություններ են շրջանառվել: Թե ինչ է տեղի ունեցել իրականում, անհնար էր հաստատել: Մինչ օրս հայտնի է միայն, որ Շիլինգերը մահացել է, իսկ Էյխմանը՝ վիրավորվել, իսկ բանտարկյալ կանայք սպանվել են:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բալետի արտիստներ Կատեգորիա:Լեհ հրեաներ Կատեգորիա:Կանայք պատերազմում Կատեգորիա:Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում մահացածներ Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Հրեա արվեստագետներ Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Կոլյալա
Կոլյալա (Koljala), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Սոնդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։
Կորոբչինո (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)
Կորոբչինո (Коробчине), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորոբչինո գյուղում բնակվում էր 1 034 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ավստրալիական դոդոշներ
Նկարագրություն
Գունավորված են գրեթե բոլոր հիմնական գույներով և երանգներով։ Որովայնի հատվածը սովորաբար ավելի բաց գունավորում ունի, քան մեջքի հատվածը։
Կենսակերպ
Շատ տեսակներ բնակվում են անապատներում և կիսաանապատներում՝ թաղվելով հողի կամ ավազի մեջ։ Որոշ տեսակներ ապրում են խոնավ տարածքներում կամ ջրում։ Ակտիվ են գիշերը, խուսափում են արևի ճառագայթներից։ Հիմնականում սնվում են տարբեր անողնաշարավորներով։
Բազմացում
Ավստրալիական դոդոշը ձվադրող երկկենցաղ է։ Շատ տեսակներ ունեն ուղղակի զարգացում, այսինքն` բացակայում է շերեփուկի փուլը. ձվերից դուրս են գալիս փոքր գորտեր ։ Ընտանիքի որոշ ներկայացուցիչներ ունեն ծնողական խնամքի ձևեր, որոնք կենդանական աշխարհում եզակի են։ Rheobatrachus տեսակի էգերը կուլ են տալիս ձվից նոր դուրս եկած գորտերին, և նրանք զարգանում են ստամոքսի մեջ մինչև մետամորֆոզ, որից հետո էգը նրանց բերանով հանում է ։ Արու պարկավոր դոդոշներն ազդրերի վրա ունեն յուրօրինակ պայուսակներ, որոնցում նրանք պահում են գորտաձուղպից դուրս եկած շերեփուկներին, և այնտեղ ձագերը հետագա զարգացում են ապրում։ Կլորավուն դոդոշները և գորտ-կրիաները ձուն թաղում են խոնավ ավազի մեջ։ Մնացած տեսակները կառուցում են փրփուրե բներ։
Տարածում
Տարածման տերետորիան ընդգրկում է Ավստրալիան, Նոր Գվինեան և Թասմանիան։
Դասակարգում
2018 թվականի նոյեմբերին ընտանիքը ներառում էր 13 ցեղ և 89 տեսակ ։ Որոշ աղբյուրներ ընտանիքը բաժանում են 3 ենթաընտանիքի՝ yobatrachinae, Limnodynadinae (նրա մեջ ներառվում է Limnodynastidae ընտանիքը) և Rheobatrachinae (նրա մեջ առանձին ընդգրկված է Rheobatrachus ցեղը).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երկկենցաղներ Կատեգորիա:Գորտեր Կատեգորիա:Դոդոշներ Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Ավստրալիայի կենդանատեսակներ
Դիդի Գոմարեթի
Դիդի Գոմարեթի (დიდი გომარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Դմանիսի շրջանում ։
Կազարմա (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)
Կազարմա (Казарма, Ҡаҙарма), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 580 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ավետիք Բաբասյան
Ավետիք Կարապետի Բաբասյան, հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):
Կենսագրություն
Ավետիք Բաբասյանը ծնվել է 1908 թվականին, Կամո քաղաքում։ 1927-1928 թվականներին ավարտել է տեղի մանկավարժական թեքումով միջնակարգ դպրոցը և աշխատանքի նշանակվել Սևանի 7-ամյա դպրոցում, դասավանդել է քիմիա և կենսաբանություն։ 1931 թվականին Բաբասյանը ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիակենսաբանական ֆակուլտետը, որն ավարտելուց հետո նշանակվել է մայրաքաղաքի 26 կոմիսարների անվան միջնակարգ դպրոցի կենսաբանության ուսուցիչ ։
Գերմանա-խորհրդային պատերազմը սկսվելուն պես Բաբասյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայությունն սկսել է հայկական փառապանծ 89-րդ հրաձգային դիվիզիայի 141-րդ հակատանկային դիվիզիոնում։ Մասնակցել է Կուբանի, Թամանի թերակղզու և Ղրիմի ազատագրման մարտերին։ Նա Կերչի նեղուցով լաստային լողանցման դեսանտային գործի կազմակերպմանը մասնակցելու համար պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ Կերչի ազատագրման ծանր մարտերի օրերին, 1943 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը 1944 թվականին Բաբասյանը ռազմաճակատում ծանր հիվանդացել է, բուժվելուց հետո զորացրվել է բանակից ։
Զորացրվելուց հետո Բաբասյանը 10 տարի աշխատել է մայրաքաղաքի Կիրովյան շրջանի ժողկրթության բաժնի վարիչ։ Տարբեր ժամանակներում եղել է Երևանի մի քանի դպրոցների տնօրեն, ուսմասվար։ 50 տարի անբասիր աշխատանք է կատարել մատաղ սերնդի կրթության ու կոմունիստական դաստիարակության ասպարեզում։ 1977 թվականին Բաբասյանը անցել է կենսաթոշակի, միաժամանակ կենսաբանություն է դասավանդել Երևանի № 59 միջնակարգ դպրոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
(5698) Նոլդ
(5698) Նոլդ (Nolde), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 26-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,119613 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7576 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4816 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2012,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178876 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բուրկինա Ֆասոյի ռազմական հեղաշրջում (2022)
Նախապատմւթյուն
2014 թվականին Բուրկինա Ֆասոյում տեղի է ունեցել ապստամբություն, որի ժամանակ գահընկեց է արվել Բուրկինա Ֆասոյի նախագահ Բլեզ Կոմպաորեն, ով երկիրը ղեկավարում էր 1987 թվականից։ 2015 թվականից երկիրը ղեկավարել է Ռոկ Մարկ Քրիստիան Կաբորեն ։
2015 թվականից Բուրկինա Ֆասոյում ակտիվ են «Իսլամական պետություն», «Անսար ուլ-Իսլամ» և «Ալ-Կաիդա» կազմակերպությունները։ 2021 թվականին ահաբեկիչները երկրում սպանել են ավելի քան 2000 խաղաղ բնակչի։ 2019 թվականից ահաբեկիչների գործունեության պատճառով Բուրկինա Ֆասոյի որոշ նահանգներում արտակարգ դրություն է մտցվել ։ 2022 թվականի հունվարին Բուրկինա Ֆասոյի վարչապետ Լասինա Զերբոն հայտարարել է, որ ահաբեկչությունը սպառնալիք է երկրի ամբողջականության համար ։
2021 թվականի նոյեմբերին Բուրկինա Ֆասոյում զանգվածային բողոքի ցույցեր են բռնկվել այն բանից հետո, երբ ահաբեկիչները երկրի հյուսիսում գտնվող ոսկու հանքում սպանել են 49 զինվորականի և 4 խաղաղ բնակչի։ Բողոքի ակցիայի մասնակիցները դժգոհություն են հայտնել անվտանգության անբավարար մակարդակի և զինված ուժերի մթերքով անբավարար ապահովման կապակցությամբ։ Բողոքի ցույցերի արդյունքում երկրի վարչապետը հրաժարական է տվել ։
2022 թվականի հունվարի 11-ին զինվորականներ են ձերբակալվել ռազմական հեղաշրջում նախապատրաստելու կասկածանքով ։
Հեղաշրջում
Հունվարի 22-ի լույս 23-ի գիշերը տեղեկություններ են ստացվել նախագահական նստավայրի մոտ կրակոցների մասին ։ Իշխանությունները կատարվածն անվանեցին «զինվորականների դժգոհության դրսևորման ակտեր» ։ Զինվորականները պահանջել էին կառավարության հրաժարականը, զինվորականների թվաքանակի ավելացում, ահաբեկիչների դեմ պայքարի համար լրացուցիչ միջոցների հատկացում և զոհված զինվորականների ընտանիքներին փոխհատուցում ։ Կրակոցների ժամանակ վնասվել է նախագահի մեքենան ։
Ըստ տեղեկությունների հունվարի 23-ին երկրում բջջային կապը և ինտերնետի աշխատանքը խափանումներով են աշխատել ։ Սահմանվել է պարետային ժամ, որը գործել է 20։00-ից 05։30-ը ։
Հունվարի 24-ի առավոտյան հայտարարվել է Քրիստիան Կաբորեին ռազմակայաններից մեկում ձերբակալելու մասին, զինվորականները պահանջել են, որ նա հրաժարական տա ։ Լրատվամիջոցները հայտնել են, որ նախագահի ընտանիքը լքել է երկիրը ։ Զինվորականները նաև ազատ են արձակել գեներալ Ժիլբեր Դինդերեին, որը դատապարտվել էր 2015 թվականին հեղաշրջման փորձի համար  ։
Հունվարի 24-ին Բուրկինա Ֆասոյի նախագահը իր Թվիթերում հրապարակել հետևյալ հաղորդագրությունը ՝
Նախագահը չի նշել իր գտնվելու վայրը ։
Հունվարի 24-ին 14 զինվորականներից բաղկացած խումբը պետական ​​հեռուստատեսության ուղիղ եթերում հայտարարել է, որ զինվորականները վերցրել են իշխանությունը երկրում, ցրել կառավարությունն ու խորհրդարանը, կասեցրել սահմանադրությունը և փակել Բուրկինա Ֆասոյի սահմանները մինչև հետագա հայտարարությունը ։.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաքական հեղաշրջումներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Բուրկինա Ֆասո Կատեգորիա:Հունվարի 24-ի իրադարձություններ Կատեգորիա:Բուրկինա Ֆասոյի պատմություն Կատեգորիա:2022 քաղաքականությունում Կատեգորիա:2022 հակամարտություններ
Սուսերամարտն ամառային II Օլիմպիական խաղերում — սուսեր
Ամառային II Օլիմպիական խաղերում սուսերամարտի տղամարդկանց՝ սուսերով մրցումներն անցկացվել են հունիսի 19-ին, 20-ին, 22-ին և 25-ին։ Մասնակցել են 7 երկրների 23 մարզիկ։
Մեսրոպ Հարությունյան
Մեսրոպ Հարությունյան, հայ արձակագիր, լրագրող ։
Կենսագրություն
1982-1984 թվականներին աշխատել է Մեղրու շրջանային ֆինբաժնում։ 1983 թվականին ընդունվել և 1989 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը (հեռակա)։ 1984 թվականից անցել է լրագրողական աշխատանքի։ 1984-1990 թվականներին եղել է Մեղրու շրջանային «Արաքս» թերթի թղթակից, բաժնի խմբագիր։
1990-1993 թվականներին « Հայաստանի Հանրապետություն » օրաթերթի խմբագրությունում եղել է բաժնի խմբագիր, գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 1993- 1994 թվականներին՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի հասարակայնության հետ կապերի բաժնի պետ, 1994-1997 թվականներին՝ «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 1997-1998 թվականներին՝ «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր, 1998-1999 թվականներին՝ «Արմենպրես» լրատվական գործակալության գործադիր տնօրեն։
1999–2009 թվականներին եղել է Երևանի մամուլի ակումբի փորձագետ, 2003 թվականից՝ Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի փորձագետ։ 2004 թվականից դասավանդում է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի լրագրության բաժնում։
Կատարելագործվել է Բեռլինում՝ ժուռնալիզմի միջազգային ինստիտուտում («Մեդիա օրենսդրություն և մեդիամենեջմենթ»  երկամսյա բարձրագույն դասընթաց, 1995)։
Ստեղծագործություններ
Առաջին պատմվածքը՝ «Հարաբերական դադար»-ը տպագրվել է « Գարուն » հանդեսի 1987 թվականի 6-րդ համարում։ Հետագայում նրա պատմվածքները հրապարակվել են «Գարունում» և Հայաստանի այլ պարբերականներում։
Մրցանակներ
1985 թվականին Մեսրոպ Հարությունյանն արժանացել է Երիտասարդական թեմաներով գրող լրագրողների հանրապետական մրցույթի առաջին մրցանակի։
2012֊ին՝ «Գրողուցավ» գրական կայքի երկրորդ մրցանակի՝ «Հաշվեմատյան» պատմվածքի համար։
2014֊ին՝ «Մամուլի ազատության ժամանակը» ամենամյա մրցանակի (շնորհում են Երևանի մամուլի ակումբը, Հայաստանի ժուռնալիստների միությունը և Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոնը)։
2022 թվականին Մեսրոպ Հարությունյանն արժանացել է «Ստեփան Ալաջաջյան» մրցանակի՝ «Սեթ՝ որդի Մկաց Ադամի» վեպի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Մեծ Լեկմա (Լեկմայի վտակ)
Գետի ակունքը գտնվում է հյուսիս-արևելք Սովա գյուղում։ Գետ հոսում է դեպի արևելք, ապա թեքվում է դեպի հյուսիս և, վերջապես հյուսիս-արևմուտք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ջրառատ (Շիրակի մարզ)
Ջրառատ (նախկին անվանումը` Չրախլի), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից մոտ 14 կմ հարավ-արևելք, Ջրառատ գետի ափին։ Ջրառատ է վերանվանվել 1946 թվականին ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ջրառատի մշտական բնակչությունը կազմել է 1156, առկա բնակչությունը` 960 մարդ ։ 1831 թվականից ի վեր բնակիչները հայեր են, որոնց մի մասի նախնիները գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Ալաշկերտի, Բագրևանդի, Բասենի, Խնուսի, Մուշի գավառների գյուղերից ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ջրառատից արևելյան գտնվում են Ծաղկասար գյուղատեղին (X-XX դարեր) և “Թուխ Մանուկ” եկեղեցին (X-XX դարեր)։ Գյուղում կա VI դարի Սբ. Մինաս եկեղեցի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ախուրյանի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր
Քայլ Դանկան
Քայլ Բարի Դանկան (Kyle Barri Duncan,), ամերիկացի ֆուտբոլիստ, «Օստենդե» ակումբի և Միացյալ Նահանգների ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Դանկանը «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ» ակումբի սան է ։ 2014 թվականին նա սկսել է հանդես գալ ակումբի պահեստային թիմի կազմում։ 2015 թվականին Քայլը երկու տարվա պայմանագիր է ստորագրել ֆրանսիական «Վալանսիեն ՖԱ»-ի հետ, բայց նորամուտ ունենալ հիմնական կազմում այդպես էլ չի կարողացել՝ հանդես գալով փոխարինողների թիմում ։ 2018 թվականին Դանկանը վերադարձել է «Նյու Յորք Ռեդ Բլուզ» ակումբ ։ Մարտի 10-ին «Պորտլենդ Թիմբերս» ակումբի դեմ մրցախաղում նա նորամուտ է ունեցել Ֆուտբոլի բարձրագույն լիգայում ։ Մարտի 31-ին «Օրլանդո Սիթի» ակումբի դեմ մրցախաղում Դանկանը ստացել է աջ ծնկի խաչաձև ջլի վնասվածք , որի պատճառով ստիպված է եղել բաց թողնել 2018 թվականի մրցաշրջանի մնացած մասը։ 2019 թվականի օգոստոսի 21-ին «Նեշվիլ» ակումբի դեմ խաղում խփել է պրոֆեսիոնալ կարիերայում առաջին գոլը ։ Սեպտեմբերի 18-ին «Պոերտլենդ Թիմբերս» ակումբի դեմ մրցախաղում Քայլը խփել է իր առաջին գոլը «Նյու Յորք Ռեդ Բլուզ» ակումբի կազմում  ։
2021 թվականի նոյեմբերի 25-ին հայտարարվել է, որ գալիք ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ Դանկանը անվճար կտեղափոխվի Բելգիայի առաջնության «Օստենդե» ակումբ՝ կնքելով պայմանագիր մինչև 2025 թվականը ։ «Օստենդե» ակումբի կազմում նա նորամուտ է ունեցել 2022 թվականի հունվարի 21-ին՝ «Անթվերպենա» ակումբի դեմ մրցախաղում։
Միջազգային կարիերա
Միացյալ Նահանգների ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում Դանկանը նորամուտ է ունեցել 2020 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Սալվադորի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում, որտեղ նա դաշտ է դուրս եկել 74-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Խուլիան Արաուխոյին ։
Անձնական կյանք
Քայլ Դանկանը Ջորջ Վեայի և Թիմոթի Վեայի զարմիկն է ։