cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեորգ Բենեկե
Գեորգ Ֆրիդրիխ Բենեկե (Georg Friedrich Benecke, ), գերմանացի բանասեր– գերմանագետ, ով առավելապես ուսումնասիրել է միջնադարյան գերմանական գրականությունը։
Կենսագրություն
Գեորգ Ֆրիդրիխ Բենեկեն ծնվել է 1762 թվականի հունիսի 10-ին Բավարիայի տարածքում գտնվող Մյոնկսրոտ երկրամասում։
Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Գյոթինգենի համալսարանում, որտեղ հետո փիլիսոփայության ամբիոնում եղել է իսկական պրոֆեսոր։
Գ․ Ֆ․ Բենեկեի գիտական հետազոտությունները հիմնականում վերաբերում են անգլերեն և հին գերմանական լեզուներին ու գրականությանը։
Նրա՝ «Beiträge zur Kenntniss der altdeutschen Sprach und Litteratur» (2 հատոր, Գյոթինգեն, 1810—32) աշխատության առաջին հատորը բովանդակում է Բոդմերովի հրատարակության լրացումներ գուսանների մասին, իսկ երկրորդում՝ Նեյդհարտ ֆոն Ռոյենտալի և «Pfaffe Amis» Շտրկերի բանաստեղծությունները։
Նրա ջանքերով լույս են տեսել Ուլրիխ Բոների «Թանկարժեք քարը» («Edelstein oder Fabein», Բեռլին, 1842 թվական), Ռուդոլֆ Էմսայից «Վառլամ և Իոսաֆաթը» (Կյոնիգսբերգ, 1818 թվական)  և  Վիրնթ ֆոն Գրաֆենբերգի «Vigalois» (Բեռլին, 1819 թվական)՝ այդ ժամանակահատվածի համար բավականաչափ լավ բառարանով։
Հետագայում նա Կ․ Լախմանի հետ միասին հրատարակել են Հարթման ֆոն Աուեի «Iwein» (Բեռլին, 1827, 2 հրատ․ 1842) ստեղծագործությունը՝ բացատրական ծանոթագրությամբ, իսկ վերջում՝ օրինակելի բառարանով (Գյոթինգեն, 1833, 2 հրատ․ 1874)։
Նրա կողմից մշակված և մասամբ սկսած «Գերմաներեն բառարանը» (Mittelhochdeutshes Wörterbuch) հրատարակվել է նրա մահից հետո և լրացվել է Վիլհելմ Մյուլերի և Ցերնկի կողմից (3 հատոր, Լայպցիգ, 1847—66)՝ 3 հատոր ավելացմամբ ։
Գեորգ Ֆրիդրիխ Բենեկեն վախճանվել է 1844 թվականի օգոստոսի 21-ին Գյոթինգեն քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունիսի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:1762 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օգոստոսի 21 մահեր Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանասերներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Գրադարանավարներ
Բոլշայա Գլուշիցայի շրջան (Սամարայի մարզ)
Բոլշայա Գլուշիցայի շրջան (Большеглушицкий район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոլշայա Գլուշիցա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2534 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20389 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,05 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կատալանի գավառ
Կատալանի գավառ (Microrregião de Catalão) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մտնում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 133 156 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 15 206,842 կմ²։ Բնակչության խտությունը 8,75 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի գավառներ
Ստվերաներկ
Ստվերաներկ, դեկորատիվ կոսմետիկա` նախատեսված թարթիչների բնական գույնը ընդգծելու և փոխելու համար։ Ստվերաներկը արտադրվում է մի քանի ձևով՝ հեղուկ, յուղալի և չոր։ Նաև արտադրվում է տարբեր երանգներով և գույներով։
Սովորաբար ստվերաներկի բաղադրիչներն են ջուրը, մոմը, օծանելիքի և կոնսերվանտների մասնիկները։ Որոշ ստվերաներկեր պարունակում են մածուցիկ կամ նեյլոնե մանրաթելեր՝ թարթիչները երկարացնելու համար։
Պատմություն
Առաջին ստվերաներկը թարթիչների համար հնարել է ֆրանսիացի վաճառական Յուդջին Ռիմմելը 19-րդ դարի կեսերին։ «Rimmel» բառը մի քանի լեզուներով թարգմանվում է «ստվերաներկ», բացառությամբ պորտուգալերենի, թուրքերենի, ռումիներենի և այլն։ Ստվերաներկի անգլերեն անվանումը՝ mascara-ն, առաջացել է maschera բառից, որը նշանակում է «պաշտպանիչ դիմակ»։
Ժամանակակից ստվերաներկն ստեղծվել է 1913 թվականին քիմիկոս Թերրի Լ․ Ուիլյամսոմի կողմից իր քրոջ Մեյբլի համար։ Սկզբում ստվերաներկը ածուխի փոշու խառնուրդ էր նավթային ժելեի հետ։
Ստվերաներկը հաջողությամբ փորձարկվել է Մեյբլի վրա, որից հետո նոր ապրանքը Ուիլյամն սկսել է վաճառել փոստով։ Նա իր ընկերությունն անվանել է «Maybelline»՝ համատեղելով իր քրոջ անունը (Mabel) և նավթային ժելե բառը (Vaseline), որը, ի վերջո, դարձել է կոսմետիկայի առաջատար ընկերությունը։
Այն ժամանակներում ստվերաներկը չոր կազմություն ուներ և բաղկացած էր ներկանյութերից և կարնուբայի մոմից։ Այն թաթախել են խոնավ խոզանակով, այնուհետև քսել են թարթիչներին։
Թերրի Ուիլյամսին, Ուդջին Ռիմմելի պես, չի հաջողվում ստվերաներկը դարձնել հայտնի։ Սակայն օգնության է հասել կինեմատոգրաֆիան։ Ստվերաներկը դուր է եկել դերասանուհիներին․ այն աչքերը դարձնում էր պայծառ ու արտահայտիչ, անփույթ չէր նայվում, ինչպես հաստ կոպ։ Այսպիսով, Maybelline-ը սկսել է անընդհատ օգտագործվել հոլիվուդյան դիմահարդարների կողմից։ Իսկ այն բանից հետո, երբ միանգամից երկու ֆիլմի հերոսներ Տեդա Բարան և Պոլա Նեգրին Maybelline-ի օգնությամբ դարձան գեղեցկուհիներ, ստվերաներկը անհրաժեշտ է դարձել գրեթե աշխարհի բոլոր կանանց։
1920-1930 թվականներին ստվերաներկը ավելի մեծ թվով կանայք էին օգտագործում։ Օրինակ էին ծառայում հոլիվուդյան աստղերը՝ Գրետա Գարբոն, Մառլեն Դիտրիխը և Բեթ Դեյվիսը։ Նրանք իրենց համար ստեղծել էին անսովոր երկար թարթիչներ` խիտ ստվեր գցելով այտերին, սոսնձելով արհեստական մազերը կոպերին և դրանք ստվերաներկի մի քանի հաստ շերտերով ծածկելով։
Ժամանակակից ստվերաներկի փաթեթավորումը Ելենա Ռուբինշտեյնի շնորհիվ ի հայտ է եկել 1957 թվականին։ Ստվերաներկի նոր փաթեթավորումն ավելի գրավիչ ու հարմարավետ էր, քան առաջվա չոր ստվերաներկը, հենց դրա համար էլ խողովակների մեջ ստվերաներկը ավելի արագ հայտնիություն ձեռք բերեց շուկայում։
Տեսակներ
Ժամանակակից ստվերաներկերը թարթիչների համար կարելի է բաժանել երկու խմբի՝ ջրակայուն ստվերաներկեր (հաճախ նշվում է որպես անջրաթափանց) և ոչ ջրակայուն ստվերաներկեր ։
Այն հիմնված է անկայուն լուծիչների վրա, կենդանական մոմի տարբեր տեսակներ (օրինակ՝ մեղրամոմ), բուսական ծագման տարբեր տեսակի մոմեր (կարնուբայի մոմ, բրնձի թեփի մոմ և այլն), հանքային մոմ (օրինակ՝ պարաֆին), ներկանյութեր (երկաթի օքսիդ, ուլտրամարին և այլն) և պոլիմեր։ Այսպիսի ստվերաներկը չի պարունակում ջրի զգայուն բաղադրիչներ, ուստի այն ունի լավ դիմադրողականություն արցունքների, քրտինքի կամ անձրևի հանդեպ։ Ջրակայուն ստվերաներկը հեռացնում են դիմահարդարումը մաքրող հատուկ պիտույքով, որովհետև նրան հնարավոր չէ մաքրել ջրով։
Այն պարունակում է ջուր, մակերեսորեն ակտիվ նյութ, կենդանական, բուսական, հանքային ծագում ունեցող մոմի տարբեր տեսակներ, ներկանյութեր, խիտ պոլիմերներ (արաբական խեժ, փոփոխված թաղանթանյութ) և կոնսերվանտներ։ Այս ստվերաներկերը դիմացկուն են արցունքների հանդեպ, բայց նրանք հեշտությամբ մաքրվում են օճառի և ջրի օգնությամբ։
Ոչ ջրակայուն ստվերաներկը նման է ջրի վրա հիմնված ներկանյութի ։
Օգտագործում
Ստվերաներկը օգտագործվում է վերևի և/կամ ստորին թարթիչների վրա, աչքի ներքին մասից մինչև աչքի արտաքին անկյունը։ Խոզանակով փայտը ընկղմվում է խողովակի մեջ ստվերաներկով, այնուհետև հանվում է՝ բռնելով ստվերաներկը խողովակի պատերից։ Ապա ստվերաներկը խոզանակի օգնությամբ քսում են թարթիչներին։
Հիգիենայի կանոնների համաձայն` ստվերաներկը, ինչպես ատամի խոզանակը, չպետք է լինի ընդհանուր։ Նաև խորհուրդ չի տրվում ստվերաներկն օգտագործել 3-4 ամսից ավել` փաթեթավորումը բացելուց հետո։
Որպեսզի թարթիչները չփչանան, հայտնի ռուս դիմահարդար Անդրեյ Դրիկինը խորհուրդ է տալիս չօգտագործել պահանջվող քանակից շատ ստվերաներկ։ Ստվերաներկը խոզանակով վերցնելուց հետո ավելցուկները հեռացնել չոր անձեռոցիկով։ Ստվերաներկը թարթիչներին քսելուց հետո չմոռանալ ստվերաներկի ամեն շերտին հնարավորություն տալ չորանալ։ Օգտագործել հատուկ սանր թարթիչների համար և առանձնացնել դրանք մեկ առ մեկ քսելուց հետո։ Պետք է սանրել միայն դեռ չչորացած առաջին շերտը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոսմետիկա
Կապրիչոս
Կապրիչոս (Los Caprichos, բառացի` քմահաճություն), Ֆրանցիսկո Գոյայի օֆորտների շարք (ավարտին է հասցվել 1799 թվականին)։ Սատիրա է քաղաքական, սոցիալական և կրոնական կարգերի թեմայով։ Շարքի ամենահայտնի աշխատանքը «Բանականության քունը հրեշներ է ծնում» օֆորտն է։
Դոբրինկա (Սոտի վտակ)
Դոբրինկա (Добринка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոտ գետի ձախ ափում՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Կապրիչոս
Անհրաժեշտություն չկա զգուշացնելու հասարակությանը, որ բոլորովին էլ անգիտակ չէ արվեստի նկատմամբ, որ այս շարքի ոչ մի կոմպոզիցիայում նկարիչը նկատի չի ունեցել ինչ-որ առանձին անհատի։ Իսկապես, տաղանդավոր մարդը բավական կճնշվեր այսպիսի խնդրի դեպքում, և միջոցները, որոնցով օգտվում են նմանակման արվեստի տեսակները, վատ կիրառում կընդունեին։
Բոլշայա Չեռնիգովկայի շրջան (Սամարայի մարզ)
Բոլշայա Չեռնիգովկայի շրջան (Большечерниговский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Կապրիչոս
Գեղանկարչությունը, ինչպես և պոեզիան, ունիվերսալ տարբերակից ընդունում է այն, ինչն առավել հարմար է համարում իր նպատակների համար, մտացածին մեկ կերպարում միավորում է հանգամանքները, գծերը, որ բնությունը բաժանել է շատերի միջև, և նրանց արվեստային միավորումից ստացվում է այն երջանիկ նմանակումը, ինչի համար վարպետին ստեղծագործող են հռչակում, ոչ թե ստրկամիտ նմանակող։
Դոբրինկա (Սոտի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն
Բոլշայա Չեռնիգովկայի շրջան (Սամարայի մարզ)
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2980 կմ²։
Կապրիչոս
Վաճառվում է Դեսենգանյո փողոցի 1-ին տանը, օծանելիքի կրպակում 80 արտանկարված շարքի համար 320 ռեալով ։
Դոբրինկա (Սոտի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Կապրիչոս
Ցանկ
Ցանկը կազմված է այն հերթականությամբ, որը սովորաբար ներկայացվում է արվեստագիտական գրականության մեջ։
Բոլշայա Չեռնիգովկայի շրջան (Սամարայի մարզ)
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18281 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,13 մարդ/կմ²։
Դոբրինկա (Սոտի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կապրիչոս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներ Կատեգորիա:Փորագրություն
Բոլշայա Չեռնիգովկայի շրջան (Սամարայի մարզ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ալիսա Կոժիկինա
Ալիսա Ալեքսեևնա Կոժիկինա ՝ ռուս երգչուհի, մասնակցել է ռուսական և միջազգային երաժշտական մրցումների` «Մանուկների Նոր ալիք 2012», «Մանուկների ձայնը» (1-ին եթերաշրջան) (2014 թվական, առաջին տեղ), «Մանկական Եվրատեսիլ 2014» (5-րդ տեղ)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 2003 թվականի հունիսի 22-ին Կուրչատովա քաղաքում։ 2014 թվականի սկզբին Ալիսայի մասնակցության համար «Մանուկների ձայնը» մրցույթին, ծնողները տեղափոխվում են Սոսնովի Բոր ։ Աղջկա մայրը` սիրում է երաժշտությունը, նվագում է դաշնամուր ։
2014 թվականին մասնակցել է «Առաջին ալիք»-ով կայացող «Մանուկների ձայնը» մրցույթին ։ Մասնակիցը Մակսիմ Ֆադեևի թիմում էր։ Եզրափակչում Ալիսան կատարել է Թինա Թերների «The Best» հիթը, իսկ սուպերֆինալում Մրայա Քերիի «My All» երգը, ռուսերեն տեքստով` գրված նրա ուսուցչի կողմից։ Ալիսան հաղթել է այս մրցույթում, շրջանցել շատ մեծահասակ և փորձառու մասնակիցների` նրա օգտին են քվեարկել 400 հազար մարդ` 58,2 % հանդիսատես։ Հաղթանակի պարգևը 500 հազար ռուբլի էր, և «Ունիվերսալ երաժշտություն» լեյբլի հետ կնքված պայմանագիր      ։
2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին հայտնի է դարձել, որ Ալիսան «Մանկական Եվրատեսիլ 2014»-ի Ռուսաստանի ներկայացուցիչն էր։ Նա ներկայացել է «Dreamer (Սպիտակ հրեշտակներ)» երգով և գրավել 5-րդ տեղը։ Մրցույթային ներկայացման երգի երաժշտությունը գրել է Մակսիմ Ֆադեևը, իսկ բառերը` հենց նա Ալիսան և «Serebro» խմբի անդամ Օլգա Սերյաբկինան : 2014 թվականին «Муз-ТВ 2014 Эволюция» երաժշտական մրցանակաբաշխության գլխավոր հյուրն էր։
2015 թվականի ապրիլին Ալիսայի Universal Music լեյբլում դուրս է եկել Daft Punk խմբի «Get Lucky» երգի քովեր տարբերակը։ Օգոստոսին նա ուներ ևս 2 սինգլ` «Գլխարկը» և «Ես պառկած եմ լողափին»։ Նրա «Դարձա ավելի ուժեղ» երգը TopHit Weekly General- ի աղյուսակում 53-րդ տեղն է զբաղեցնում, իսկ Top Hit Weekly Russia- ի աղյուսակում 74-րդ տեղը  ։
2015 թվականին, Սեմյոն Տրեսկունովի հետ, Կոզիկինան հանդես է եկել «Ամրոց» անիմացիոն ֆիլմի գլխավոր երգով։ 2016 թվականի սկզբին նա մասնակցում է որպես Սաֆրոնովի եղբայրների՝ «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» ամանորյա շոուի գլխավոր դերակատար, որն այցելում է ավելի քան տասներկու հազար մարդ։ 2016 թվականի մայիսի 13-ին Բելգորոդում կայացավ Ալիսայի ստեղծագործական կարիերայի առաջին մենահամերգը. В июне представила канал Culli Girl на фестивале «Мультимир» : 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ին թողարկվել է Ալիսայի առաջին «Ես խաղալիք չեմ» ալբոմը։ Ալբոմի գլխավոր երգի տեսահոլովակը YouTube -ում էր հոկտեմբերի 31-ից և 2 օրվա ընթացքում հավաքել է առաջին միլիոն դիտումը ։
2017 թվականի հուլիսի 29- ին մասնակցել է Լենիգրադի շրջանի 90-րդ տարելիցին նվիրված համերգին ։
Համագործակցություն
«Մանուկների ձայնը» մրցույթից հետո Ալիսան 10-ամյա պայմանագիր էր կնքել Մակսիմ Ֆադեևի հետ, սակայն 2015 թվականի գարնան վերջին պարզվեց, որ նա թողել է պայմանագիրը։ Աղջկա ծնողները համաձայն չէին, և ուզում էին նա ավարտի իր վոկալային դասերը ու կենտրոնանա ուսման մեջ ։
Ավելի ուշ սկսեց համագործակցել պետերբուրգյան կոմպոզիտոր Միքաել Չերտիշևի հետ։ Նա գրել է երգչուհու համար երգեր, ինչպիսիք են` «Գլխարկը», «Ես պառկած եմ լողափին», «Ընկել եմ», «Դարձա ավելի ուժեղ», «Սպիտակ ձնափաթիլներ» և ուրիշներ։ 2016 թվականի դեկտեմբերի վերջին հայտնի էր նրանց համագործակցության ավարտի մասին ։
2017 թվականի սկզբին հայտնի էր Ալիսայի և կոմպոզիտոր Կիրիլ Ուխանովի համագործակցության մասին։ 2017 թվականի ապրիլի 8-ին տեղի ունեցած մենահամերգի ժամանակ ներկայացվել է նոր ծրագիր «Վերաբեռնել էջը»` 9 նոր երգ, փոփ-ռոկ ժանրերի մեջ։ Բոլոր երգերի հեղինակը եղել է Կիրիլ Ուխանովը  ։
Սկավառակագրություն
Ալբոմներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուլիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:2003 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մանկական Եվրատեսիլի մասնակիցներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Բորսկի շրջան
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բորսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2103 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24434 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ջեքի Գլիսոն
Ջեքի Գլիսոն (Jackie Gleason (John Herbert Gleason), ), ամերիկացի կատակերգական դերասան (1964 թվականին առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի հեռուստատեսային սերիալում տղամարդու լավագույն դերի համար) և երաժիշտ, որը ձայնագրվել է «Criteria Studios» ստուդիայում։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1916 թվականի փետրվարի 26-ին Բրուքլինում՝ Իռլանդիայից ներգաղթած Հերբերտ և Մեյ Գլիսոնների ընտանիքում։ Մի քանի տարի անց՝ 1925 թվականի դեկտեմբերին, հայրը լքել է ընտանիքը, և Ջեքին ստիպված է եղել աշխատել տրանսպորտային ընկերությունում։
Հոր հեռանալուց հետո երիտասարդ Գլիսոնը մնացել է առանց հսկողության, տեղի ավազակախմբի հետ թափառել է փողոցներով, հազվադեպ է հաճախել դպրոցներ, որոնք այդպես էլ չի ավարտել։ Աշխատանքի փնտրտուքներով շրջել է թատրոններով, ուր երբեմն աշխատել է որպես կոնֆերանսիե և խաղացել է էպիզոդային դերերում (Halsey Theater և Folly Theater): Ջեքիին դաստիարակել է մայրը, որը մահացել է 1935 թվականին։ Ջեքիի առաջին ընկերուհու ընտանիքն առաջարկել է նրան տանել Նյու Յորքից, բայց նա մնացել է քաղաքում և ընկերոջ հետ, որը թատրոններից մեկի կատակերգու էր, հաստատվել է հյուրանոցային համարում։ Ընկերը Գլիսոնի համար կատակերգուի աշխատանք է գտել Ռեդինգում (Փենսիլվանիա), որտեղ նրա գործակալն ապահովել է աշխատավարձ, որը բավականացրել է Ռեդինգ գնալու և ապրելու համար։ Դա եղել է Գլիսոնի՝ որպես պրոֆեսիոնալ կատակերգակի առաջին աշխատանքը, որ կատարել է փոքր ակումբներում։
Դրան հաջորդել է կատակերգուի մեծ կարիերան՝ աշխատանք շատ հայտնի թատրոնների և կինոստուդիաների հետ, նկարահանումներ հեռուստատեսությունում, գործունեություն՝ որպես երաժիշտ։
1952 թվականին CBS-ը ստեղծել է «Ջեքի Գլիսոնի շոու»-ն։ «Ջեքի Գլիսոնի շոու»-ն եղել է ժամային վարիետե (թեթև ժանրի թատրոն), որին մասնակցել են նաև պարողներ ։
Ջեքի Գլիսոնը շատ է ծխել (մի քանի տուփ ծխախոտ մեկ օրում), ինչն ի վերջո հանգեցրել է առողջության հետ խնդիրների։ Նա մահացել է 1987 թվականի հունիսի 24-ին հաստ աղիքի քաղցկեղից Ֆլորիդայի իր տանը։ Թաղվել է Մայամիի «Our Lady of Mercy » կաթոլիկ գերեզմանոցում ։
Գլիսոնն ամուսնացած է եղել երեք անգամ՝ Ժենևեվ Նալֆորդի (1936-1970), Բևերլի ՄաքՔիթրիկի (1970-1975) և Մերիլին Թեյլորի (1975-1987) հետ։ Առաջին կնոջից ունեցել է երկու դուստր՝ Ջերալդինա (1940) և Լինդա (1942)։
Մայամիի կատարողական արվեստի թատրոնը կրում է Ջեքի Գլիսոնի անունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:1916 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 24 մահեր Կատեգորիա:1987 մահեր Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Յու Նեսբյո
Յու Նեսբյո (Jo Nesbø, ծնվ., Նորվեգիա), նորվեգացի գրող, երաժիշտ։
Կենսագրություն
Յու Նեսբյոն ծնվել է 1960 թվականի մարտի 29-ին Օսլոյում։ Նրա մանկությունն անցել է նորվեգական Մոլդե քաղաքում, որտեղ ապագա գրողի մայրն աշխատում էր քաղաքային գրադարանում։ Այս հանգամանքը նպաստում է Նեսբյոի մոտ վաղ տարիքից գրականության հանդեպ սիրո առաջացմանը։ Նա վաղ տարիքից սկսած հրապուրվում է ֆուտբոլով, սակայն վնասվածքի պատճառով ստիպված է լինում հրաժարվել ֆուտբոլիստի մասնագիտությունից։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ծառայության է անցնում նորվեգական բանակում, որտեղ ծառայում է երեք տարի։ Զինվորական ծառայության հետ զուգահեռ եռանդուն կերպով զբաղվում է ինքնակրթությամբ։ Ծառայությունից հետո ընդունվում է Նորվեգական տնտեսագիտության և բիզնեսի դպրոցը՝ էկոնոմիստ մասնագիտությամբ։ 1992 թվականին հիմնում է Di Derre երաժշտական խումբը, որը մեծ ճանաչում է ձեռք բերում Նորվեգիայում։ 1997 թվականին լույս է տեսնում Յու Նեսբյոի առաջին վեպը «Չղջիկը» վերնագրով, որը դրական ընդունելություն է գտնում գրական հասարակության մոտ։ Յու Նեսբյոն այժմ բնակվում է Օսլոյում։ Ամուսնալուծված է, ունի մեկ դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Նորվեգացի լրագրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի սցենարիստներ Կատեգորիա:Նորվեգացի տնտեսագետներ
Անտիպատրոս II
Անտիպատրոս II Մակեդոնացի (Ἀντίπατρος Β'), Մակեդոնիայի Կասանդր (երբեմն նաև Անտիպատր II) արքայի որդին, մ.թ.ա. 294 թվականից Մակեդոնիայի թագավոր։
Նրա հիմնական հակառակորդը եղել է իր եղբայրը, որն ապստամբություններ է բարձրացրել հոր ժառանգությանը տիրանալու համար։ Գահին անցնելուց հետո Անտիպատրոսը աքսորում է եղբորը և սպանում մորը՝ Ֆեսալոնիկին, որը սատարում էր Անտիպատրոսի եղբոր՝ Ալեքսանդր V-ի վարած քաղաքականությունը։
Ալեքսանդրը ստանալով հելլենիզմի դարաշրջանի զորավար Պյուռոսի օգնությունը կարողանում է վերադառնալ աքսորից և հաստատվել Մակեդոնիայի որոշ տարածքների վրա։ Որոշ ժամանակ անց Ալեքսանդրին հաջողվում է գահընկեց անել Անտիպատրոսին և հռչակվել Մակեդոնիայի թագավոր։ Գահընկեց արվելուց հետո Անտիպատրոսը փախչում է աներոջ տուն, սակայն Ալեքսանդր V-ը հրամայում է սպանել եղբորը։ Մ.թ.ա. 279 թվականին Անտիպատրոսը սպանվում է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի թագավորներ Կատեգորիա:Հունաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Հելլենիզմի դարաշրջանի զորավարներ
Ելխովկայի շրջան
Ելխովկայի շրջան (Елховский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ելխովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1201 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9922 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,26 մարդ/կմ²։
Ողջունում երեք մատով
Երեք մատով ողջունում (Поздрав са три прста), սերբական ազգային ողջույնի ձև՝ բացած բութ մատով, ցուցամատով ու միջնամատով։ Առավել հաճախ կատարվում է աջ ձեռքով։
Նշանակություն
Մեծ Սերբիայի որոշ կողմնակիցներ ողջույնի այս ձևը մեկնաբանում են այսպես. մի մատը խորհրդանշում է Սերբիան, մյուսը՝ Չեռնոգորիան, իսկ երրորդը՝ Սերբական Հանրապետությունն ու Սերբական Կրաինա հանրապետությունը որպես մեկ ամբողջություն։
Կիրառում
Ողջույնի այս ձևն առաջին անգամ կիրառել է Միլոշ Օբրենովիչը Սերբական երկրորդ ապստամբության ժամանակ՝ 1815 թվականին ։
Ներկայումս լայնորեն կիրառվում է սերբերի կողմից որպես ազգային հպարտության արտահայտություն։ Տարածում ունի սերբ ազգայնականների, ինչպես նաև մարզիկների ու քաղաքական գործիչների շրջանակներում։
Հակադրույթներ
Հայտնի է, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նմանատիպ ողջույնի ձև օգտագործել են գերմանացի նացիստները և խորվաթ ուստաշները, սակայն բացի արտաքին նմանությունից՝ ողջույնի այս ձևերն ընդհանրություններ չունեն։
Նախկին Հարավսլավիայի որոշ երկրներում՝ Խորվաթիայում, Բոսնիա և Հերցեգովինայում, սերբական «եռամատ ողջունումն» ընկալվում է որպես սադրանք ու անարգանք։ Դա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ Հարավսլավական պատերազմներում ողջույնի այս ձևը հաճախ են կիրառել սերբ զինվորականները և ռազմական խմբավորումների ներկայացուցիչները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ժեստեր
Բելգիայի լեզուներ
Բելգիայի բնակչության հիմնական մասը կազմում են երկու էթնիկական խումբ՝ ֆլամանդացիները (բնակչության մոտ 60 %) և վալոնները (բնակչության մոտ 40 %), որոնք խոսում են նիդերլանդերեն և ֆրանսերեն լեզուներով։ Դրանց զուգահեռ պաշտոնական լեզու է ճանաչված նաև գերմաներենը, որը Բելգիայի թագավորության արևելյան մասում օգտագործվում է գերմանախոս համայնքի կողմից։ Անգլերեն լեզուն ճանաչված չի որպես պաշտոնական, սակայն բավական շատ է տարածված։ Լեզվական փոքրամասություններին են պատկանում ենիշական, մանուշական և գնչուական լեզուները ։
Պատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Բելգիայում սկսեց նիդերլանդախոս բնակչության ինքնորոշման շարժումը։ Առաջացավ այսպես կոչված «լեզվային վեճ»։ Այն սկսեց պտուղներ տալ 20-րդ դարի 60-ական թվականներին։ 1963 թվականին ընդունվել են մի շարք օրենքներ, որոնք կարգավորում են պաշտոնական միջոցառումների ընթացքում լեզուների օգտագործումը։ 1967 թվականին առաջին անգամ տպագրվեց Բելգիայի Սահմանադրության պաշտոնական նիդերլանդերեն թարգմանությունը։ 1980 թվականին, ըստ էության, հավասարեցվեցին երկրի երկու հիմնական լեզուները։ 1993 թվականին Բելգիան բաժանված էր շրջանների, որոնք կազմում էին դաշնության սուբյեկտներ։ Ֆլամանդական տարածաշրջանում միակ պաշտոնական լեզուն այժմ նիդերլանդերենն է։
Չնայած ձեռք բերված հաջողություններին, լեզվի խնդիրները մինչև այժմ հանգեցնում են երկրի բնակչության երկու հիմնական խմբերի միջև լարվածությանը։ Այսպիսով, 2005 թվականին Բրյուսել-Հալլե-Վիլվոորդե երկլեզու ընտրատարածքի բաժանման խնդիրը գրեթե հանգեցրել էր կառավարության հրաժարականի և քաղաքական ճգնաժամի։
ֆլամանդախոս համայնք
Ֆլամանդացիները ապրում են Բելգիայի թագավորության Ֆլանդրիա տարածաշրջանի հինգ հյուսիսային նահանգներում՝ Լիմբուրգում, Անտվերպենում, Արևելյան Ֆլանդրիայում, Ֆլամանդական Բրաբանտում, Արևմտյան Ֆլանդրիայում։ Նրանք սահմանակից են Նեիդերլանդների հետ և խոսում են նիդերլանդերենով և դրա բազմաթիվ բարբառներով։ Նրանք են կազմում Ֆլամանդական համայնքը (Vlaamse Gemeenschap) և ունեն մշակույթի և կրթության բնագավառում իրենց սեփական վարչակազմը։
Ֆրանսախոս համայնք
Վալոները ապրում են Բալգիայի թագավորության Վալոնիա տարածաշրջանի հինգ հարավային նահանգներում՝ Վալոնյան Բրաբանտում, Էնոյում, Լիեժում, Լյուքսեմբուրգում և Նամյուրում, խոսում են ֆրանսերեն, վալոներեն և մի քանի ուրիշ լեզուներով։ Նրանց միավորում է Ֆրանսախոս համայնքը (Communauté française de Belgique).
Այդ երկու հսկա լեզվական համայնքները միմյանց միջև են կիսել Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանը։
Գերմանախոս համայնք
Գերմանախոս համայնքը (Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens) Բելգիայի թագավորության ամենափոքրն լեզվական համայնքն է։ Այն տեղակայված է Լիեժ նահանգում և կիսում է սահմանը Նիդերլանդների, Գերմանիայի և Լյուքսեմբուրգի հետ։ Այն բաղկացած է ինը քաղաքային շրջաններից, որտեղ կոմպակտ կերպով բնակվում են գերմանախոս փոքրամասնության ներկայացուցիչները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիա Կատեգորիա:Բելգիայի բնակչություն Կատեգորիա:Բելգիայի լեզուներ Կատեգորիա:Բելգիայի լեզվային համայնքներ
Քամինգ աութի ազգային օր
Քամինգ աութի ազգային օր (ՔԱԱՕ) (National Coming Out Day), ԼԳԲՏ-ի մասին ամենամյա իրազեկման օրը նշվում է հոկտեմբերի 11-ին, լեսբիներին, գեյերին, բիսեքսուալներին և տրանսգենդերներին (ԼԳԲՏ) աջակցելու համար (և երբեմն այլ խմբերին, որոնք սովորաբար խմբավորված են ԼԳԲՏ համայնքում) քամինգ աութ կատարել ։ Առաջին անգամ այն նշվել է 1988 թվականին Միացյալ Նահանգներում; սկզբնական գաղափարը հիմնված էր անձի ազատության ֆեմինիստական և հոմոսեքսուալ ոգու վրա, ինչը նաև քաղաքական ժեստ էր ։ Հիմնական համոզմունքն այն է, որ հոմոֆոբիան ծաղկում է լռության և անտեղյակության մթնոլորտում, և եթե մարդիկ իմանան, որ նրանց շրջապատում կան մարդիկ, որոնք լեսբիներ կամ գեյեր են, նրանք շատ ավելի քիչ հակված կլինեն հոմոֆոբ կամ ճնշող հայացքներ պահպանել ։
Պատմություն
ՔԱԱՕ-ն հիմնվել է 1988 թվականին Ռոբերթ Էյչբերգի և Ջին Օ'Լիրիի կողմից։ Էյչբերգը, որը մահացել է 1995 թվականին ՁԻԱՀ-ից առաջած դժվարությունների պատճառով, հոգեբան է եղել Նյու Մեքսիկոյից և «Փորձը» (The Experience) անձնական աճի դասընթացի հիմնադիր։ Օ'Լիրին բացահայտ լեսբուհի քաղաքական առաջնորդ և ակտիվիստ էր Նյու Յորքից։ Այդ ժամանակ նա նաև Գեյերի իրավունքների ազգային պաշտպանների նախագահն էր Լոս Անջելեսում ։ ԼԳԲՏ ակտիվիստները, ներառյալ Էյչբերգին և Օ'Լիրիին, չէին ցանկանում պաշտպանաբար արձագանքել հակա-ԼԳԲՏ ակցիային, քանի որ հավատում էին, որ դա կանխատեսելի կլինի։ Սա հանգեցրել է նրանց ստեղծել ՔԱԱՕ-ն և նշել քամինգ աութները ։ Հոկտեմբերի 11 ամսաթիվն ընտրվել է, որովհետև դա 1987 թվականին Վաշինգտոնում տեղի ունեցած լեսբի և գեյ անձանց մարդու իրավունքների համար երթի տարեդարձն էր ։ Շատ մարդիկ կարծում են, որ նրանք չեն ճանաչում գեյ կամ լեսբի որևէ մեկին, բայց, ըստ էության, բոլորն էլ ճանաչում են նրանց։ Շատ կարևոր է, որ մենք դուրս գանք և մարդկանց տեղյակ պահենք, թե ով ենք մենք և նրանց ազատենք իրենց վախերից ու կարծրատիպերից ։
ՔԱԱՕ-ն սկզբնապես կառավարվում էր Արևմտյան Հոլիվուդում գտնվող Գեյերի իրավունքների ազգային պաշտպանների գրասենյակներից։ Առաջին անգամ այն անցկացվել է 18 նահանգներում, արժանանալով ագզային մեդիայի ուշադրությանը։ Երկրորդ տարի ՔԱԱՕ-յի գրասենյակը տեղափոխվել է Նյու Մեքսիկո նահանգի Սանտա Ֆե քաղաք և մասնակից նահանգների թիվն աճել է մինչև 21-ը։ 1990 թվականին ՔԱԱՕ-ն արդեն անցկացվում էր բոլոր 50 նահանգներում և 7 այլ երկրներում։ Մասնակցությունը շարունակել է աճել և 1990 թվականին ՔԱԱՕ-ն կապեր է հաստատել Մարդու իրավունքների արշավի հետ ։
Նշանակություն
Քամինգ աութի ազգային օրը նշվում է ամեն տարի քամինգ աութները նշելու և ԼԳԲՏ համայնքի ու քաղաքացիական իրավունքների շարժման մասին իրազեկումը բարձրացնելու համար։ Ծիսակատարությունների առաջին տասնամյակները նշվել են այն բանով, որ մի շարք հասարակական գործիչներ քամինգ աութ են կատարում՝ հաճախ մեդիայում։ Այս ամենն արվում էր այն բանի համար, որ մեյնսթրիմն աճի և յուրաքանչյուր մարդ հասկանա, որ ճանաչում է առնվազն մեկ անձի, ով լեսբի կամ գեյ է ։ Ներկայումս, քանի որ Արևմտյան երկրներում որպես լեսբի կամ գեյ քամինգ աութն արդեն այդքան վտանգավոր չէ, ՔԱԱՕ-ն սկսել է տոնի նմանվել։ Մասնակիցները հիմնականում կրում են հպարտության խորհրդանիշներ, ինչպիսիք են վարդագույն եռանկյունները և ծիածանի դրոշները։
Քամինգ աութի ազգային օրը նաև նշվում է Իռլանդիայում, Շվեյցարիայում, Նիդերլանդներում և Մեծ Բրիտանիայում ։ Միացյալ Նահանգներում Մարդու իրավունքների արշավը հովանավորում է ՔԱԱՕ-յի միջոցառումներն իր Քամինգ աութի ազգային նախագծի ներքո, օգնություն առաջարկելով ԼԳԲՏ անձանց, ամուսնական զույգերին, ծնողներին և երեխաներին, ինչպես նաև նրանց անմիջական ընկերներին և հարազատներին՝ ԼԳԲՏ ընտանիքների մասին իրազեկվածությունը բարձրացնելու համար։ 1995 թվականի ապրիլին Քենդիս Գինգրիչը դարձել է ՔԱԱՕ-յի խոսնակը ։ 1999-2014 թվականներին Մարդու իրավունքների արշավը հայտարարում էր ամեն ՔԱԱՕ-յի «թեմատիկ երգը» ․
Քննադատություն
Չնայած ՔԱԱՕ-ն տոնական օր էր ԼԳԲՏ համայնքի համար, կային որոշ քննադատական դիտողություններ, թե ինչպես է այս տոնը հավերժացնում հոմոնորմատիվությունը ։ Փրեսթոն Միթչումը՝ սևամորթ քվիր հեղինակը, հոդված է գրել, որտեղ քննարկել է ՔԱԱՕ-յի բոլոր ենթադրությունները։ Այս հոդվածում Միթչումը չի վարկաբեկում նրանց, ովքեր քամինգ աութ են կատարել, այլ գովաբանում է նրանց խիզախության համար ։ Սակայն նա ընդունում է, որ քամինգ աութը միշտ չէ, որ կարող է անվտանգ լինել ԼԳԲՏ մարդկանց համար, ովքեր բազմաթիվ մարգինալացված համայնքների մի մասն են կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ միջոցառումներ
Զիլուպե
Զիլուպե (Zilupe), քաղաք Լատվիայի արևելքում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Զիլուպեսկիի շրջանում։ Գտնվում է Զիլուպե (Կապույտ) գետի վերին հոսանքում, Ռեզեկնե քաղաքից 55 կմ հեռավորության վրա, իսկ Ռուսաստանի սահմանի Պսկովի մարզից ՝ 3 կմ հեռավորության վրա։
Հիմնադրվել է 1900 թվականին, Մոսկվա - Վինդավա երկաթուղային կայարանի մոտ։ Խորհրդային տարիներին քաղաքը հայտնի է եղել մետաղական իրերի արտադրությամբ։ 1949 - 1959 թվականներին Զիլուպեն եղել է շրջանային թաղամասի կենտրոն, իսկ ավելի ուշ, մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը, քաղաքը մտել է Լուդզենսկիի շրջանի մեջ։
Բնակչություն
Քաղաքում գերակշռում է ռուսական և ռուսալեզու բնակչությունը։ Վերջին տասնամյակների ընթացքում բնական անկման և միգրացիոն արտահոսքի պատճառով բնակչությունը խիստ նվազել է։
2001 թվականի տվյալներով բնակչության էթնիկ կազմը՝
2008 թվականի տվյալներով բնակչության էթնիկ կազմը՝
2011 թվականի տվյալներով բնակչության էթնիկ կազմը՝
Ավտոճանապարհներ
Քաղաքում մի քանի հարյուր մետր հեռավորությամբ անցնում է Էկաբպիլս - Ռեզեկնե - Լուդզա ավտոմայրուղին։ Զիլուպե քաղաքի միջով ընթանում է տարածաշրջանային Զիլուպե - Շկյաունե - Էզերնիեկի ավտոճանապարհը։ Տեղական ավտոճանապարհների շրջանում հարկ է նշել Զիլուպե - Դիլանի - Կրիեվանդա և Զիլուպե - Պասիենե ավտոճանապարհները։
Ավտոբուսների գործունեություն
Զիլուպե քաղաքը չունի անմիջական ավտոբուսային հաղորդագրություններ Ռիգայի հետ։ Առկա է ընդամենը օրը մեկ անգամ մերձքաղաքային ավտոբուսային երթուղի Տերեխովո - Ռեզեկնե - Տերեխովո ։
Երկաթուղային տրանսպորտ
Զիլուպե կայանը ամենօրյա Ռիգա - Զիլուպե ուղևորատար երթուղային վերջնական կայանն է և Ռիգա - Մոսկվա միջազգային գնացքների շարքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1582 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Լատինայի գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:1900 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդր Ուլյանով
Ալեքսանդր Իլյիչ Ուլյանով (Ульянов, Александр Ильич, ), 1866, Նիժնի Նովգորոդ - մայիսի 20, 1887, Շլիսելբուրգ (այժմ՝ Պետրոկրեպոստ), Ռուսաստան), հեղափոխական գործիչ։
Կենսագրություն
1883 թվականին ավարտել է Սիմբիրսկի գիմնազիան և ընդունվել Պետերբուրգի համալսարանի բնական գիտությունների ֆակուլտետը։ Մասնակցել է ուսանողական գաղտնի ժողովներին, ագիտացիոն աշխատանք է կատարել բանվորական խմբակում։
1886 թվականին դարձել է «Նարոդնայավոլյա» կուսակցության «տեռորիստական ֆրակցիայի» անդամ։ Եղել է նրա ծրագրի հեղինակներից։ Բանվոր դասակարգին դիտելով որպես «սոցիալիստական կուսակցության ղեկավար կորիզ»՝ Ուլյանովը միաժամանակ ծրագրում նշել է, որ ինքնակալության դեմ պայքարի նախաձեռնությունը իր վրա պետք է վերցնի հեղափոխական մտավորականությունը։ Որպես պայքարի մեթոդ ընդունել է տեռորը։
Ուլյանովը ընկերների հետ մահափորձ է նախապատրաստել Ալեքսանդր 3-րդի դեմ, սակայն 1887 թվականի մարտի 1-ին ձերբակալվել է։ Դատավարության ժամանակ հանդես է եկել քաղաղաքական ճառով։ Ուլյանովը և նրա ընկերները դատապարտվել են մահվան և կախաղան հանվել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հեղափոխական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ
Վոխտոժկա
Վոխտոժկա (Вохтожка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեժա գետի աջ ափում՝ 110 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 33 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ճգնավորյան
Ճգնավորյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Ռենտգենամետրիա
Կատեգորիա:Ռենտգենաբանություն Կատեգորիա:Ճառագայթային անվտանգություն
Փոքրիկ Լիլին
«Փոքրիկ Լիլին» (La petite Lili), 2003 թվականին ռեժիսոր Կլոդ Միլլերի նկարահանած դրամատիկական ֆիլմ, որի սյուժեն հիմնված է Անտոն Չեխովի «Ճայը» պիեսի հիման վրա ։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2003 թվականի մայիսի 22-ին Կաննի կինոփառատոնում ։
Սյուժե
Մի խումբ ֆրանսիացի կինոգործիչներ իրենց հանգիստն են անցկացնում գյուղական վայրերում։ Նրանց թվում են դերասանուհի Մադոն, նրա որդին` Ժյուլիենը, եղբայրը` Սիմոնը և սիրեկանը` Բրիսը։ Ժյուլիենը սիրահարված է տեղացի մի աղջիկա` Լիլիին, որը երազում է դերասանուհի դառնալու մասին և դրա համար պատրաստ է փոխանակել երիտասարդի սերը նրա մոր սիրեկանի` ռեժիսոր Բրիսի հետ։
Կարծիքներ
Ֆիլմն արժանացել է կինոքննադատների խառը ակնարկների ։ Ամերիկացի կինոքննադատ Ռոջեր Էբերտը 4 աստղերից ֆիլմին տվել է 3 աստղ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Միխայիլ Ավիլով (գրող)
Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Ավիլով (Михаил Александрович Авилов, ), ռուս խորհրդային գրող։
Կենսագրություն
Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Ավիլովը ոչ թեթև ճակատագրի գրող է։ Պոեզիայի նկատմամբ սերը նրա մոտ դրսևորվել է դեռևս այն ժամանակ, երբ նա սովորում էր աշխատանքային դպրոցում, սիրում էր կարդալ բանաստեղծություններ և դրանք անգիր սովորել։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը լույս է տեսնում դպրոցական թերթում։ Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Ավիլովը բանաստեղծություններ էր գրում միշտ, երբ աշխատում էր բեռնակիր Նովոչերկասսկում, ներհատիչ մեքենայի մեքենավարի օգնական Լուգանշչինայում, երբ ավարտելով Նովոչերկասսկի անասնաբուժական ինստիտուտը` 1931 թվականին դառնում է գյուղական անասնաբույժ, երբ գերության մեջ էր։
Ավիլովը իր «Անմահը» բանաստեղծությունների գրքի նախաբանում իր ոչ թեթև ճակատագրի մասին այսպես է գրում. Միխայիլ Ավիլովի ստեղծագործության գլխավոր թեման եղել է հավատը խորհրդային կոփվածություն անցած մարդու նկատմամբ, որը դիմակայել է դժոխային տանջանքներին, ատել ֆաշիզմը և սիրել կյանքը։ Այդ թեման ստեղծագործորեն զարգացրել «Անմահը» ժողովածուում, որը լույս է տեսել 1961 թվականին Ռոստովի հրատարակչությունում։ «Փշալարերի ետևում» բանաստեղծությունների շարքը խորհրդային մարդու անվախության, քաջության և հայրենիքին նվիրվածության վկայությունն է, որն ավելի հնչող է արտահայտված նրա երկրորդ «Մարդու անվամբ» ժողովածուի մեջ (Ռոսհրատ, 1963), որտեղ ընդգրկված են «Դոն-Կիխոտ» և «Հեքիաթ հսկաների և քնած գեղեցկուհու մասին» պոեմները։
Ավիլովը ուժեղ և քաջարի մարդկանց է նվիրել «Ժամանակի գույնը» պոեմը, որի հերոսները Մերձդոնյան դաշտերում կուլակների կրակոցների տակ աշխատող 20-ական թվականների երիտասարդ կոմերիտականներն են։ Ավիլովի վերջին ստեղծագործությունը «Մոխիր» պոեմն էր (Ռոսհրատ, 1970), որը նվիրված է խորհրդային մարդու անկոտրում հոգեկան ուժին, հպարտ մարտիկներին, ուժեղ և բարձր քաղաքացիական ու բարոյական գաղափարներին, ֆաշիզմի դեմ պայքարողներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Անասնաբույժներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կուկի հին գյուղատնտեսական բնակավայրեր
Կուկի հին գյուղատնտեսական բնակավայրեր, Պապուա Նոր Գվինեայի տարածքում գտնվող հնագիտական ​​տարածք, որը ցույց է տալիս գյուղատնտեսության մեկուսացած զարգացումը 7-10 հազարամյակների ընթացքում։
Հուշարձանը գտնվում է Նոր Գվինեա կղզու հարավարևելյան մասում, Արևմտյան լեռնաշխարհի նահանգում՝ ծովի մակարդակից 1․550 մ բարձրության վրա, Վահգիի հովտում։ Հուշարձանի տարածքը 116 հա է։
Այս ճահճոտ տարածքում պահպանվել են հավաքչությունից գյուղատնտեսություն անցնելու հետքերը, տարածքն ուսումնասիրող հնագետների կարծիքով, այս գործընթացը տեղի է ունեցել մ.թ.ա. 5-րդ հազարամյակում, քանի որ այդտեղ հայտնաբերվել է այդ ժամանակահատվածին թվագրվող հնագիտական բլուրներ ։ Մ.թ.ա. մոտ 2000 տարի առաջ այստեղ ստեղծվել է մեկ ցանցին միացված ջրահեռացման ջրանցքների համակարգ։
Հիմնականում աճեցվում էին պտղատու և ընկուզազգի ծառեր, ուտելի արմատներով բույսեր` տառո, արոտավայրերի մշակաբույսեր, շաքարեղեգ, կանաչի, տերևավոր բանջարեղեն և բանան ։ Հնագիտական ​​պեղումներն ու հետազոտությունները կատարվում են 1960 թվականներից ի վեր, ավստրալիացի հնագետ Ջեք Գոլսոնը այս ոլորտում առաջիններից էր։
2008 թվականին տարածքը ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոր Գվինեա Կատեգորիա:Հնագիտություն Օվկիանիայում Կատեգորիա:Պապուա Նոր Գվինեա Կատեգորիա:Պապուա Նոր Գվինեայի պատմություն Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Պապուա Նոր Գվինեայում
Մարթա Արենձեե
Կենսագրություն
Մարթա Արենձեեն ծնվել է Բեռլինի Վեդդինգ շրջանում, տպագրիչի ընտանիքում։ Դպրոցն ու առևտրային ուսումնարանը ավարտելուց հետո հաշմանդամություն ունեցող Մարթան 18 տարեկանից ավելի քան տաս տարի աշխատել է Բեռլինի սպառողական ընկերությունում։ Ավելի վաղ հետաքրքրվելով քաղաքականությամբ՝ Արենձեեն 1906 թվականին դարձել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ և 1907-1916 թվականներին պատասխանատու է եղել կանանց հետ աշխատանքների կազմակերպման համար։ 1915 թվականին Արենձեեն ուղեկցել է Կլարա Ցետկինին Բեռնում անցկացվող Կանանց միջազգային համաժողովի ընթացքում։ 1917 թվականին նա տեղափոխվել է Գերմանիայի Անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն, իսկ 1920 թվականին հանդես է եկել կոմունիստական կուսակցության հետ միավորվելու օգտին։ 1921-1924 թվականներին սոցիալական և քաղաքական գործերում փորձառու Մարթա Արենձեեն դարձել է Պրուսիայի հիմնադիր ժողովի պատգամավոր, նույն թվականներին ընտրվել է Պրուսիայի լանդտագի անդամ, իսկ 1924-1930 թվականներին` Ռայխստագի պատգամավոր։
1922-1923 թվականներին Արենձեեն աշխատել է ԳԿԿ-ի Բեռլինի մասնաճյուղում` որպես կանանց հարցերով քարտուղար և «Կոմունիստկա» (Die Kommunistin) ամսագրի խմբագիր։ Ավելի ուշ նա աշխատել է արհմիությունների հանձնաժողովում, «Պրոլետարական սոցիալական քաղաքականություն» (Proletarian Social Policy) ամսագրի խմբագրությունում, իսկ 1925 թվականից՝ Միջազգային բանվորական օգնության կազմակերպման աշխատակազմում։ 1930 թվականին Ռայխստագի ընտրություններում «աջ» թևին համակրող Մարթա Արենձեեի թեկնածությունը չի առաջադրվել կուսակցության կողմից` կապված կուսակցության նախկին նախագահներ Ավգուստ Թալհեյմերի և Հենրիխ Բրանդլերի կուսակցությունից հեռացման հետ։ Իր քաղաքական գործունեության համար, 1933 թվականին նացիոնալ-սոցիալիստների իշխանության գալուց հետո, Մարթա Արենձեեն դատապարտվել է 6 ամսվա ազատազրկման։ 1934 թվականին Արենձեեն Պրահայի և Փարիզի միջոցով արտագաղթել է ԽՍՀՄ-ի տարածք։ Մոսկվայում Մարթա Արենձեեն աշխատել է արհմիությունների Կարմիր ինտերնացիոնալի սոցիալ-տնտեսական բաժնում և ղեկավարել Օտարերկրյա բանվորների ակումբը։ 1941 թվականից աշխատել է Մոսկվայի ռադիոյում։ Մարթա Արենձեեի ամուսինը` Պաուլ Շվենկը, որի հետ նա բնակվում էր ԽՍՀՄ տարածքում, ձերբակալվել է Ստալինյան բռնաճնշումների տարիներին և երկար տարիներ բանտարկվել։ Մարթա Արենձեեն դարձել է միակ կինը «Ազատ Գերմանիա» կոմիտեի հիմնադիրների շարքում։
1945 թվականի ապրիլին` պատերազմից հետո, Արենձեեն Վիլհելմ Պիկի գլխավորությամբ մի խումբ քաղաքական ներգաղթյալների հետ միասին վերադարձել է Գերմանիա։ Որպես ԳԿԿ կենտկոմի և ԳՍՄԿ-ի ղեկավարության անդամ` Արենձեեն նորից է զբաղվել կանանց հետ աշխատանքներով։ 1945 թվականի օգոստոսից Արենձեեն եղել է Բեռլինի մագիստրատության կանանց կոմիտեի անդամ և 1948-1950 թվականներին ղեկավարել է Ազատ գերմանական արհմիությունների ասոցիացիայի Սոցիալական քաղաքականության բաժինը։ 1949-1950 թվականներին եղել է Բեռլինի սոցիալական ապահովագրության խորհրդի նախագահ։
Մահացել է Բեռլինում, 1953 թվականի մայիսի 22-ին ։ Թաղված է Ֆրիդրիխսֆելդի կենտրոնական գերեզմանատանը գտնվող Սոցիալիստների հուշահամալիրում։
Հիշատակ
ԽՍՀՄ պատվերով 1985 թվականին Շտրալզունդի (ԳԴՀ) նավաշինարանում կառուցված «Ատլանտիկ 333» նախագծի ձկնորսանավը ի պատիվ Մարթա Արենձեեի կոչվել է նրա անունով։ Ձկնորսանավը գրանցված է Մուրմանսկի նավահանգստում MK-0369 նավակողի համարով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Իսպանիայի երաժշտություն
Իսպանիայի երաժշտություն, սկիզբ է առել երկրի հնագույն բնակիչների` իբերների երաժշտական արվեստի բարձր զարգացած և կայուն ավանդույթներից։ Հետագայում միախառնված Ժողովուրդները ներդրել են իրենց մշակույթը։ Իսպանիայի բազմազան երաժշտական մշակույթում առանձնանում են հինգ հիմնականները` բասկերի (հին իբերների ժառանգորդների), Գալիսիայի, Կատալոնիայի, Կաստիլիայի և Անդալուզիայի տեղային երաժշտաոճերն իրենց լադային, ռիթմական առանձնահատկություններով, երաժշտական տարբեր ձևերով, նվագարաններով, պարերով։ Իսպանիայի պրոֆեսիոնալ երաժշտության մեզ հասած գլխավոր նմուշները (նեմերով ձայնագրված հիմներ) վերաբերում են 5-8-րդ դարերին Իսիդոր Սևիլյացին (560-636) հիմների նշանավոր հեղինակ և գիտական տեսաբան էր։ Իսպանական ազգային երաժշտության արագ ձևավորմանը նպաստել է Ռեկոնկիստան։ Հերոսական - վիպական երգերը, որոնք ազգային երաժշտական մշակույթի առաջին դրսևորումներից էին, որոշ ժամանակ անց փոխակերպվում են ռոմանսների (երաժշտա-բանաստեղծական ձև, ուր միավորվել են տրուբադուրների պրոֆեսիոնալ արվեստը և ժողովրդական ստեղծագործությունը)։ Ռոմանսների թեման իսպանական ժողովրդի կյանքի և կենցաղի տարբեր կողմերն էին ընդգրկում։ Դրանք երգվում էին իսպանական ժողովրդական (ռոմանական) լեզվով, վիուելայի (կիթառի նախօրինակը) նվագակցությամբ։ Տրուբադուրները, որոնց արվեստը ծաղկման է հասել 14-րդ դարում, մշակել են կանտիգաների, ալբադաների, պաստորալների,ռետրոենսների ժանրերը։ Հատկապես տարածված էին վիլյանսիկո (գեղջկական ծագում ունեցող երգեր) և կանտարսիլյոս (ձևով առավել պարզ երգեր) ժանրերը։
Ժանրեր և ստեղծագործություններ
15-րդ դարի երկրորդ կեսի և 16-րդ դարի կոմպոզիտորներ Խ. դե Անչիետան, Ֆ. Պենյալոսան և Խ. դել էնսինան (դրամատուրգ, իսպանական երաժշտական թատրոնի նախահայրը), Լ. Ֆեոնադեսը («ֆարսեր և էկլոգներ»-ով նախապատրաստել է «քնարական դրամայի» ստեղծումը) և ուրիշներ։ 16-րդ դարում զարգացել է գործիքային երաժշտությունը` պրելյուդներ տիենտոս (ռիչերկարյի տիպի պոլիֆոնիկ զարգացումով պիեսներ), դիֆերանսիաս, (վարիացիաներ), ֆանտազիաներ, պարային բնույթի պիեսներ) ։
17-րդ դարի վերջին Իսպանիայի «դասական» երաժշտական մշակույթն անկում ապրեց և պետք է մնար այդպես մինչեւ 19-րդ դարը։ Կլասիսիզմը Իսպանիայում ներշնչված էր իտալական մոդելներով այնպես, ինչպես Անտոնիո Սոլեր ստեղծագործություններում։ Իտալական մի շարք հայտնի կոմպոզիտորներ, ինչպիսիք են Դոմենիկո Սարալտին և Լուիջի Բոխչինին, Մադրիդի թագավորական դատարանի պաշտոնյաներ են եղել։ Թեև սիմֆոնիկ երաժշտությունը Իսպանիայում երբեք չափազանց կարևոր չի եղել, կամերայինը, մենահամերգը (հիմնականում կիթառի և դաշնամուրի) վոկալը և օպերան (ինչպես ավանդական օպերա, այնպես էլ իսպաներենի տարբերակները) գրվել են տեղական կոմպոզիտորների կողմից։ Սարսուելան Zarzuela ներառում է խոսակցական երկխոսություն։ Այն աշխարհիկ երաժշտական ​​ժանր է, որը մշակվել է 17-րդ դարի կեսերին և ծաղկել է 1850-ից հետո։ Դարասկզբին Ֆրանսիսկո Ասենյո Բարբիերին (Francisco Asenjo Barbieri) ռոմանտիկ՝ zarzuela- ի զարգացման բնագավառի հիմնական գործիչն էր. Մինչդեռ հետագայում կոմպոզիտորներ Ռուբերտո Չապին (Ruperto Chapí), Ֆեդերիկո Չուեսան (Federico Chueca) և Թոմաս Բրետոնը (Tomás Bretón) ժանրը բերեցին XIX դարի վերջ։ 20-րդ դարի զարզուելայի առաջատար կոմպոզիտորների թվում էին Պաբլո Սորոզաբալ և Ֆեդերիկո Մորենո Տրոբուբան։
Ռենեսանս և բարրոկո
16-րդ դարում գերակշռում էր բազմաձայն երգչախմբային ոճը, որը նման էր ֆրանսա-ֆլամանդական երաժշտական դպրոցի ոճին։ Այդ ժամանակի ժողովրդայնություն վայելող կոմպոզիտորներից էին Մատեո Ֆլեխա էլ վյեխոն, կաստիլիական դրամատուրգ Խուան դե Անխետան, Ֆրանսիսկո դե Սալինասը և Անտոնիոն Կաբեսոնայից։ Երաժշտական ստեղծագործությունների մեծ մասը գրվում էին երաժշտական գրքերում։
Սպագնոլա երաժշտություն
Նկար «Անտիֆոնարիո դե Լեոնից», որտեղ կան Իսպանական երգեր։ Թեև իսպանական երաժշտությունը հաճախ կապված է երաժշտության հետ, ինչպիսիք են ֆլամենկոն և դասական կիթառը, այն տարբերվում է տարածաշրջանից տարածաշրջան։ Ամենակարևոր երաժշտական ​​ոճերը մեծ են Արագոն գավառի, Կատալոնիայի, Վալենսիայի, Կաստիլիայի, Լեոնի Աստուրիայի շրջաններում։ Կարևոր ւարվեստագետները, ինչպիսիք են Թոմաս Լուիս դե Վիկտորիան, Մանուել դը Ֆալլան, Իսահակ Ալբենիզը և Պեպե Ռոմերոն, իսպանական երաժշտության պատմություն են ստեղծել։
Անդալուզիա
Թեև Անդալուզիան լավագույնն է և հայտնի ֆլամինգո երաժշտությամբ, նաև ավանդական է gaita rociera երաժշտությունը Արևմտյան Անդալուզիայում։
Արագոն
Ջոտան ժողովրդական է ամբողջ Իսպանիայում, հնարավոր է ունի պատմական արմատները Արագոնի հյուսիսային մասում։ Ջոտա գործիքները ներառում են կաստանենտները, կիթառը, բանդուրը և երբեմն էլ ֆլեյտան։ Արագոնական երաժշտությունը բնութագրվում է խիտ հարվածային տարրով, որը բնութագրական է աֆրիկյան բերբերների համար։ Մյուրիսկայում հայտնված փոքրիկ կիթառը իր տեսքով արագոնյան է։ Բացի կիթառից Արագոնը հայտնի է գիդա դե բոտոյով և չիֆլոյով։
Հետագա զարգացումներ
Իբերական թերակղզու երաժշտական արվեստը կրել է միջերկրածովյան և եվրոպական երաժշտության ազդեցությունը։ Մեր թվարկությունից երկու դար առաջ հռոմեական տիրապետության ժամանակաշրջանը իր հետ բերել էր Հին հունական երաժշտությունը և գաղափարները։ Հռոմեական կայսրության բարձրացման ժամանակ եղել են վաղ քրիստոնյաներ, ովքեր ունեցել են քրիստոնեական երաժշտության իրենց տարբերակները։ Այսպիսով, եղել են երկու հազար տարվա ներքին և արտաքին ազդեցություններ, որոնք առաջ են բերել բազմաթիվ երաժշտական ավանդույթներ։ 1960 թվականի ընթացքում և 1970-ական թվականների սկզբին զբոսաշրջությունն աշխուժանում է` երաժշտական նոր ոճեր բերելով մայրցամաքից և արտեկրից։ Քանի որ և' Իսպանիայում, և' Լատինական Ամերիկայում խոսում էին իսպաներենով, երաժշտությունը մի վայրից փոխանցվում էր մյուսը ։ Իսպանիան հանդիսացել է աշխարհի խոշորագույն լատինաամերիկյան շուկան     ։
Իսկալիի շրջան
Իսկալիի շրջան (Исаклинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իսակլի ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14002 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,87 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Հասմիկ Հովհաննիսյան
Հասմիկ Հովհաննեսի Հովհաննիսյան, փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, դոցենտ։